Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نش یا بلعیده شدن یک منطقهٔ گسترش در این فرایند دیده نمی شود. حوضهٔ پشت کمانی. دیویی و بیرد پیشنهاد می کنند که یکی از اشکال رایج فرارانش افیولیت به بسته شدن حوضه های پشت کمانی مرتبط است. در طی این بسته شدن که توسط فرورانش صورت می گیرد، قطعاتی از پوستهٔ اقیانوسی و گوشته ممکن است به سرزمین های پیش قاره ای مجاور رانده شده و به عنوان ورقه های افیولیتی جای گیر شوند. در منطقهٔ جریان گرمایی بالا که شامل یک کمان آتشفشانی و یک حوضهٔ پشت کمانی است، سنگ کره بسیار نازک تر از حد معمول است. در این شرایط، اگر تنش فشاری بر منطقه اعمال شود، این سنگ کرهٔ نازک ممکن است در امتداد یک سطح گسل روراندهٔ کم شیب بشکند. در چنین حالتی، یک ورقهٔ نازک از سنگ کره می تواند جدا شده و بر روی سنگ کرهٔ مجاور سوار شود و در نهایت به عنوان یک ورقهٔ نازک افیولیتی بر روی سرزمین پیش قاره ای مجاور قرار گیرد. این مکانیسم نوعی همگرایی صفحه ای است که در آن یک لایهٔ نازک و داغ از سنگ کرهٔ اقیانوسی روی سنگ کرهٔ سردتر و ضخیم تر رانده می شود. برخورد قاره ای. هنگامی که یک اقیانوس به تدریج بین دو سنگ کرهٔ قاره ای در حال برخورد به دام می افتد، گوه های پوستهٔ اقی
انوسی و گوشته ای که بالا می آیند، بین صفحات قاره ای گیر افتاده و جدا شده و شروع به حرکت به سمت بالا در امتداد راندگی قاره ای پیش رونده می کنند. تداوم همگرایی ممکن است منجر به رانده شدن مواد موجود در فاصلهٔ بین کمان و گودال شود و در نهایت، رانده شدن مجموعهٔ سنگ های دگرگونی و آتشفشانی کمان آتشفشانی را به دنبال داشته باشد. پس از فرورانش کامل یک ناحیهٔ اقیانوسی، تداوم همگرایی ممکن است به زنجیره ای از سازوکارهای درون قاره ای برای کوتاه شدن پوسته منجر شود. این سازوکار احتمالاً عامل ایجاد حوضه های اقیانوسی مختلف در منطقهٔ مدیترانه بوده است. کمربند آلپاید گمان می رود که نشان دهندهٔ تاریخ پیچیدهٔ تعامل صفحات در جریان همگرایی عمومی صفحه اوراسیا و صفحه آفریقا باشد. نمونه ها. در حال حاضر موارد کمی از فرارانش صفحهٔ قاره ای در زیر صفحهٔ اقیانوسی شناخته شده است، اما شواهد نشان می دهد که این فرایند در گذشته چندین بار رخ داده است. به همین دلیل، نمونه هایی از سنگ های پوستهٔ اقیانوسی و سنگ های گوشته ای عمیق تر که فرارانش یافته اند و اکنون در سطح زمین در معرض دید قرار دارند در نقاط مختلف جهان یافت می شوند. نمونه هایی از فرارانش
اخیر عبارت اند از:
خودروی فایتون سبکی از خودروهای روباز بدون هیچ حفاظی در برابر آب‏ و‏هوا بود که در فاصله سالهای ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۰ رواج داشت. این سبک از خودرو معادل کالسکه های سبک و سریع فایتون بود که توسط اسب کشیده می شد.
تکتونیت () به سنگ های دگرگونی یا سنگ هایی گفته می شود که بر اثر نیروهای زمین ساختی دچار تغییر شکل شده اند و بافت آن ها نشان دهندهٔ تاریخچهٔ تغییر شکل آن ها است. همچنین، به سنگ هایی گفته می شود که دارای بافتاری هستند که ویژگی های هندسی هماهنگ و پیوسته ای را نمایش می دهد که نشان دهندهٔ جریان پیوستهٔ جامد (نرم و شکل پذیر) در زمان شکل گیری آن ها است. برگ وارگی صفحه ای در این سنگ ها از چیدمان موازی کانی هایی با شکل ورقه ای، مانند کانی های سیلیکات و گرافیت، ناشی می شود. بلورهای منشوری باریک مانند آمفیبول باعث ایجاد یک خطوارگی می شوند که در آن، این منشورها یا بلورهای ستونی در یک راستا قرار می گیرند. تکتونیت ها شامل سنگ هایی هستند که کانی های آن ها تحت تأثیر نیروهای طبیعی زمین قرار گرفته و جهت گیری آن ها تغییر کرده است. این پدیده معمولاً شامل تبلور مجدد کانی ها و شکل گیری برگ وارگی می شود. بررسی تکتونیت ها از طریق تحلیل ساختاری انجام می شود که امکان تعیین دو موضوع را فراهم می کند: جهت برش و تنش های فشاری در طول دگرگونی دینامیکی مراحل نهایی یا دیرهنگام دگرگونی با توجه به ماهیت جهت گیری کانی ها، تکتونیت ها به سه گروه ا
صلی تقسیم می شوند: L-تکتونیت ها، S-تکتونیت ها و L-S تکتونیت ها. این انواع مختلف، شیوه های گوناگون تغییر شکل مواد را منعکس می کنند. رده بندی. S-تکتونیت ها (برگرفته از واژهٔ آلمانی "Schiefer" (شیفر) به معنی شیست) دارای یک بافتار غالب صفحه ای هستند و ممکن است نشان دهندهٔ کرنش از نوع تخت شدگی باشند. این پدیده ممکن است به دلیل نبود کانی هایی باشد که قادر به ایجاد خطوارگی هستند، مانند سنگ میلونیت. L-تکتونیت ها دارای یک بافت خطی غالب هستند و معمولاً نشان دهندهٔ کرنش از نوع انقباضی هستند. این نوع بافت ممکن است ناشی از نبود فازهای ورقه ای باشد. L-S تکتونیت ها دارای عناصر بافتی خطی و صفحه ای به طور برابر توسعه یافته هستند و ممکن است نشان دهندهٔ تغییر شکل کرنش صفحه ای باشند. بسیاری از میلونیت ها L-S تکتونیت محسوب می شوند که با برش ساده سازگار است.
تنشگاه () به ناحیه ای در یک گسل فعال گفته می شود که در آن اصطکاک افزایش یافته است، به طوری که گسل به جای لغزش پیوسته (مانند خزش بدون لرزه)، ممکن است قفل شود. گسیخت زمین لرزه معمولاً با شکست یک تنشگاه آغاز می شود که باعث حرکت گسل می شود.
گرگ در قرون وسطی به طور گسترده در اشکال مختلف در علم نشان شناسی استفاده شده است. گرچه معمولاً به عنوان شکارچی دام و آدم خوار مورد نفرت بود، اما همچنین به عنوان حیوانی نجیب و شجاع در نظر گرفته می شد و به طور مکرر بر روی نشان ها و تاج های بسیاری از خانواده های نجیب زاده ظاهر می گردید. این نماد معمولاً نشان دهنده پاداش های استقامت در محاصره های طولانی یا کار سخت بود. تاریخچه. جزایر بریتانیا و سایر نشان های انگلیسی زبان. گرگ ها به طور مکرر در نشان های انگلیسی ظاهر می شوند و هم به عنوان یک نشان (charge) و هم به عنوان نگه دارنده (supporter) دیده می شوند. سر گرگ، بدون نمایش باقی بدن، به ویژه در نشان شناسی اسکاتلندی رایج است. تصاویر اولیه ی گرگ ها در نشان شناسی تا حدی مبهم هستند و می توان آن ها را با دیگر موجودات نشان ها مانند سیاه گوش ها و روباه ها اشتباه گرفت. ادوارد چهارم (۱۴۴۲–۱۴۸۳) از یک گرگ سفید به عنوان یکی از نشان های خود استفاده کرد، همراه با یک شیر سفید، که نشان دهنده ی نسب او از خاندان مورتیمِر بود. گرگ یا سر آن اغلب به عنوان بازی زبانی (canting) بر روی نام هایی مانند ویدلو (Videlou)، دو لو (de Lou) (هر دو
ثبت شده در Great Roll ناشناس بین سال های ۱۳۰۸–۱۴۱۴)، لوپوس (Lupus) (در دوره ی سلطنت ادوارد سوم)، وولفرستون (Wolferston) (در Henry VI Roll، حدود ۱۴۲۲–۱۴۶۱)، وولسلی (Wolseley)، لاوت (Lovett)، لو (Low)، لاول (Lovell)، لوپتون (Lupton) و البته ولف (Wolfe) به کار رفته است. گرگ ها در نشان شناسی به اشکال زیر یافت می شوند: «هیولای انفیلد» (Enfield beast)، یک موجود خیالی با ترکیبی از سر روباه، چنگال های جلویی عقاب و پاها و دم گرگ است. این موجود به عنوان تاج خانواده ی ایرلندی کلی (Kelly) ظاهر می شود و همچنین در نشان و به عنوان نگه دارنده ی شورای پیشین بخش انفیلد و جانشین آن، بخش لندن انفیلد (انگلستان) استفاده شده است. قاره ی اروپا. گرگ همچنین در نشان شناسی کشورهای اروپای قاره ای به چشم می خورد. در نشان شناسی اسپانیایی، گرگ ها بسیار رایج هستند و اغلب به صورت گرگ هایی که بدن بره ای را در دهان یا بر پشت خود حمل می کنند، به تصویر کشیده می شوند. هنگامی که گرگ در چنین حالتی نمایش داده شود، به آن ravissant گفته می شود. گرگ ها همچنین در نشان شناسی آلمانی متداول هستند. شهر پاسائو (باواریا) یک گرگ قرمز rampant (خیزان) را روی سپر
ی سفید دارد. در زاکسن، یک گرگ سیاه rampant بر روی سپری زرد در تاج خانواده ی فون ولفرسدورف (von Wolfersdorf) نقش بسته است. یک گرگ سبز که یک قوی مرده را در آرواره های خود نگه داشته است، بر روی سپری زرد در تاج و نشان خاندان کنت های فون براندنشتاین-تسپلین (von Brandenstein-Zeppelin) به تصویر کشیده شده است. در نشان شناسی ایتالیایی، گفته می شود که نشان های منتسب به رمولوس و رموس گرگ کاپیتولین (Capitoline Wolf) را نشان می دهند. یک نشان بدون تاریخ میلانی، که ظاهراً در Biblioteca Trivulziana در میلان نگهداری می شود، بره ای را نشان می دهد که بر پشت خوابیده و گرگی بر فراز آن ایستاده است. در نشان شناسی فرانسوی، «شکارچی گرگ سلطنتی» (Wolfcatcher Royal) به عنوان نشان رسمی خود دو سر گرگ داشت که به سمت جلو نگاه می کردند. یک موجود شاخ دار و گرگ مانند به نام Calopus یا Chatloup در برهه ای با خانواده های فولجامب (Foljambe) و کاتهوم (Cathome) مرتبط بوده است. در دوران معاصر، نشان خانوادگی جدایی طلبان سکولار در چچن گرگ را به تصویر می کشید، زیرا گرگ (borz) تجسم ملی چچن (یا ایچکریا) محسوب می شود. بعدها اسلام گرایان این نشان را حذف کر
دند، و رژیم حاکم تحت حمایت روسیه نیز آن را به طور کامل کنار گذاشت، اما دولت سکولار در تبعید همچنان از آن استفاده می کند. علاوه بر این، بسیاری از دیگر نشان های ملی چچن (از هر سه حکومت آن) از گرگ به عنوان نماد نشان شناسی استفاده کرده اند. نه تنها گرگ حیوان ملی چچن است، بلکه مردم چچن از نظر نمادین گاه به گرگ ها نسبت داده می شوند (نه به طور جدی، بلکه به صورت نمادین یا طنزآمیز)، و افسانه هایی وجود دارد که اجداد آن ها توسط «مادر گرگ» بزرگ شده اند. ویژگی های گرگ همچنین به طور مکرر در توصیفات شاعرانه درباره ی مردم چچن به کار می رود، از جمله معروف ترین جمله که اعضای ملت چچن را «آزاد و برابر همچون گرگ ها» توصیف می کند.
سیه چرده آندی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در کوه های آند در آمریکای جنوبی یافت می شود. این گونه نزدیک به گونه ای مشابه با سیه چرده جنوبی در جنوب آمریکای جنوبی است و مدت ها هم گونه در نظر گرفته می شد. این گونه یکنواخت است و زیرگونه ای ندارد.
سیه چرده جنوبی یا سیه چرده پاتاگونیایی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است که در آرژانتین و شیلی زادآوری می کند و به شمال تا بولیوی، جنوب برزیل، پاراگوئه و اروگوئه مهاجرت می کند. این پرنده یک سرگردان به جزایر فالکلند و جورجیا جنوبی و قلمرو جزایر ساندویچ جنوبی است. در جزایر شتلند جنوبی نیز دیده شده است. زیستگاه طبیعی آن دریاچه های آب شیرین و باتلاق های شور است. در درجه اول حشره خوار است اما می تواند جلبک ها را نیز بخورد. در محیط های علفزار با علف های کوتاه شکار می کند. نشسته و در سراسر شاخ و برگ مانند درختچه ها حرکت می کند تا طعمه پیدا کند.
سیه چرده ها یک سرده از پرندگان آمریکای جنوبی از تیرهٔ ژیان مرغان است که در نزدیکی دریاچه های آب شیرین و باتلاق های شور یافت می شود. گونه ها. این سرده دارای دو گونه است:
مگس گیر داروین یا مگس گیر شنگرفی کوچک، گونه ای مگس گیر است که نزدیک به مگس گیر شنگرفی و بومی جزایر گالاپاگوس است. همان تهدیدهایی که منجر به انقراض مگس گیر سان کریستوبال شد، از جمله گونه های مهاجمی مانند خرموش، امروزه مگس گیر داروین را نیز تهدید می کند. جمعیت های آن در جزایر سانتا کروز، فرناندینا، رابیدا و ایزابلا وجود دارند. در جنگل های نمناک و درختچه زارها زندگی می کند و میانگین عمر آن پنج سال است.
شُکری العسلی (۱۸۶۸ – ۶ مهٔ ۱۹۱۶) سیاستمدار، نویسنده و وکیل عثمانی سوری بود. یکی از رهبران رنسانس عربی شمرده می شود. او به عنوان قائم مقام در ناحیهٔ قوش در قونیه منصوب شد، سپس میان چند ناحیهٔ دیگر در همین منصب جابجا گشت تا اینکه در سال ۱۹۱۱ به عنوان نمایندهٔ دمشق در مجلس مبعوثان عثمانی انتخاب شد. مدت کوتاهی به وکالت پرداخت و در روزنامهٔ «القبس» مقالات خود را چاپ کرد. هنگامی که جنگ جهانی اول آغاز شد، دادگاه عالی او را به اعدام محکوم کرد و این حکم در دمشق اجرا شد. زندگی و پیشه. نام کامل او شکری بن علی بن محمد بن عبدالکریم بن طالب العسلی است. اصل العسلی ها از روستای یلدا در حومهٔ دمشق است و به آل الشرقطلی معروف بوده اند. اولین کسی که از آنان به العسلی معروف شد، طالب بود؛ آن ها در سال ۱۶۵۵ به دمشق نقل مکان کردند. شکری العسلی در سال ۱۸۶۸ در دمشق، مرکز ولایت سوریه، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. وارد مدرسهٔ الجقمقیه الرشدیه دمشق شد. در سال ۱۸۹۳ مدرسه الجقمقیه تعطیل شد و او به کلاس های معادل کلاس آنها در مدرسه مقدماتی عنبر در دمشق رفت. سپس به استانبول نقل مکان کرد و به دفتر سلطنتی (دبیرستان سلطنتی) پیوست. در سال ۱۹۰۲
از آنجا فارغ التحصیل شد. او مناصب دولتی بسیاری در امپراتوری عثمانی داشت. او به عنوان قائم مقام در ناحیهٔ قوش قونیه در آناتولی در سال ۱۹۰۶ منصوب شد. در سال ۱۹۰۸ به ناحیهٔ مرقاب و در همان سال به ناحیهٔ صهیون منتقل شد. سپس به شماری از مناطق دیگر از جمله ناحیهٔ صفد و ناصره (۱۹۱۰) منتقل شد. در سال ۱۹۱۱ به عنوان نمایندهٔ دمشق در مجلس مبعوثان عثمانی انتخاب شد. العسلی سال بعد دوباره خود را در فهرست ائتلاف نامزد کرد، اما فدرالیست ها با نامزدهای ائتلاف مبارزه کردند و نامزد خود را در ولایت های دمشق و بیروت و متصرفیهٔ مقدس به پیروزی رساندند. شکری العسلی سپس به عنوان وکیل مشغول به کار شد و به عنوان بازرس سلطنتی برای ولایت حلب و منطقهٔ دیرالزور منصوب شد. سیاستمداران تندروی ترک از او به خاطر درخواست یک نظام غیرمتمرکز برای عثمانی ناراحت بودند. شکری العسلی نقش برجسته ای در زندگی سیاسی عثمانی و عربی و مقاومت در برابر جنبش صهیونیستی داشت. او از زمان تأسیس انجمن قحطانی در سال ۱۹۰۹، در آن عضویت داشت. العسلی همچنین یکی از اعضای انجمن اتحاد عرب و یکی از کسانی بود که از طرف انجمن با خدیو مصر ارتباط برقرار کرد.در اوایل قرن بیستم در ر
وزنامهٔ دمشقی «القبس» نوشت و به محمد کردعلی کمک کرد تا با صهیونیسم آشنا شود. زمانی که وی در سال ۱۹۱۰ قائم مقام ناصره بود، از نزدیک با فعالیت صهیونیست ها در فلسطین و چگونگی خرید زمین های فلسطینی مانند مرج ابن عامر و تقریباً ۱۸ روستای فلسطینی از خانواده های لبنانی که در خارج از فلسطین زندگی می کردند، روبرو شد. در اکتبر ۱۹۱۰، یکی از این معاملات فروش در زمین های الفوله، در نزدیکی العفوله در منطقهٔ ناصره، بین الیاس سرسق و یکی از نمایندگان انجمن صهیونیستی، انجام شد. شکری العسلی در برابر این فروش مقاومت کرد، والی بیروت او را از قائم مقامی ناصره برکنار کرد. این فروش سرانجام در ژانویه ۱۹۱۱ به پایان رسید، اما شکری العسلی سکوت نکرد. او موضوع خرید زمین ها توسط صهیونیست ها را در مطبوعات و مجلس عثمانی مطرح کرد و در روزنامهٔ «الحضارة» که توسط روشنفکران عرب در استانبول منتشر می شد، در این باره نوشت. وی با اشاره به نظام خودگردانی که در مستعمرات صهیونیستی اعمال می شد، شماری از تمبرهای موجود در آنجا را که تصاویر رهبران صهیونیستی را در خود داشت، در اختیار نمایندگان قرار داد. از این رو مورد حملهٔ صهیونیست ها و فدرالیست ها قرار گر
فت. در جریان جنگ جهانی اول، دادگاه نظامی او را به اعدام محکوم کرد و این حکم در صبح روز ۶ مهٔ ۱۹۱۶ در میدان مرجه، دمشق اجرا شد. از او با لقب «شهید» یاد می شود. پس از اعدام وی، مقامات ترک خانوادهٔ وی از جمله پسرش خالد العسلی را به شهر بیله جک در آناتولی تبعید کردند. آثار. او مقالات زیادی در روزنامه ها و مجلات دربارهٔ مسائل اجتماعی، اداری، آموزشی و ادبی منتشر کرد. شکری العسلی دارای چند کتاب است، از جمله عناوین عربی آن ها:
ژیان مرغ دشتی دم کوتاه گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان در سردهٔ "Muscigralla" و تک نماد است. در اکوادور، پرو و شیلی دورتر یافت می شود که زیستگاه های طبیعی آن درختچه ها و چراگاه های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۲۲ پنجمین دوره از مسابقات باشگاهی کارائیب، رقابت های سالانه بین المللی فوتبال باشگاهی در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه هایی که اتحادیه های فوتبال آن ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی اف یو)، یک کنفدراسیون فرعی کونکاکاف برگزار می شود. قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۲۲، تا زمانی که معیارهای مجوز باشگاه منطقه ای کونکاکاف را برآورده کنند، با تیم چهارم جام باشگاه های کارائیب ۲۰۲۲ در یک مسابقه پلی آف بازی خواهند کرد تا سهمیه نهایی کارائیب در لیگ کونکاکاف ۲۰۲۲ مشخص شود. در بازی فینال، بایامون ۲–۱ اینتر موئنگوتاپو را پس از وقت اضافه با گل برد بازی توسط جوردی رانرا در دقیقه ۱۲۱ شکست داد و اولین عنوان خود را کسب کرد. مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; گروه C. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
مگس گیر نوک سیاه گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است. نخستین بار توسط طبیعت شناس آمریکایی ادوارد ویلیام نلسون در سال ۱۹۱۲ با نام "Praedo audax" توصیف شد. در کلمبیا و پاناما یافت می شود و زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند.
مگس گیر سینه خاکستری ، گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است؛ که در غرب اکوادور و شمال غربی پرو یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند.
مگس گیر چاپادا یک گونه نزدیک تهدید از پرندگان در زیرتیرهٔ Fluvicolinae از تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در بولیوی و برزیل یافت می شود.
مگس گیر سینه حنایی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است و در کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شود. مگس گیر سینه حنایی تک نماد است. این گونه و مگس گیر اینکایی ("L. taczanowskii") گونه های خواهر هستند و ممکن است یک ابرگونه را تشکیل دهند.
مگس گیر سینه زیتونی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در اکوادور و پرو یافت می شود.
هیوز انترتینمنت یک شرکت فیلم سازی و برچسب موسیقی آمریکایی بود که توسط فیلم ساز جان هیوز تأسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۰۲ بسته شد. تأسیس. این استودیو در سال ۱۹۸۷ توسط تهیه کننده فیلم آمریکایی، جان هیوز با نام شرکت جان هیوز تأسیس شد. این شرکت در ابتدا در یونیورسال پیکچرز، از طریق یک قرارداد تولید سه ساله، به منظور تولید، کارگردانی و نوشتن دو تا سه تصویر در سال به منظور توسعه ایده های توسعه خود ساخته شد. متعاقباً این شرکت در سال ۱۹۸۵ به پارامونت پیکچرز منتقل شد. سپس این شرکت معاملات مختلفی را در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل تا اواسط دهه ۱۹۹۰ با برادران وارنر و فاکس قرن بیستم انجام داد. این شرکت فیلم هایی مانند "سوی موفرفری"، "تنها در خانه" و "معجزه در خیابان سی و چهارم" را تولید کرد. فیلم ها. فهرست فیلم های نویسنده و کارگردانان:
کارینه کیمیکی خودیکیان (؛ ؛ زادهٔ ) رمان نویس، نمایش نامه نویس و روزنامه نگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۷ در آخالکالاک به دنیا آمد وی از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان در رشته ادبیات فارغ التحصیل گشت. از سال ۱۹۸۸ به روزنامه نگاری روی آورد و در ماهنامهٔ ادبی، فرهنگی و اجتماعی گارون، نخست به عنوان نویسندهٔ مقالات اجتماعی و سپس به عنوان دبیر بخش ادبی فعالیت داشت. از سال ۲۰۰۱ سردبیر نشریهٔ ادبی بوده است. وی از سال ۱۹۹۹ اقدام به چاپ فصل نامهٔ دراماتورگیا کرده است. که در نوع خود در ارمنستان بی نظیر است. کارینه خودیکیان معاون وزیر فرهنگ جمهوری ارمنستان بود.
کمیسیون حقوق بشر مالزی که با نام اختصاری سوهاکام (SUHAKAM) بهتر شناخته می شود نهاد ملی حقوق بشر (NHRI) مالزی است. این امر تحت قانون کمیسیون حقوق بشر مالزی ۱۹۹۹، قانون ۵۹۷، توسط پارلمان مالزی تأسیس شد و فعالیت خود را در ماه آوریل ۲۰۰۰ آغاز کرد. وظیفه آن ترویج آموزش حقوق بشر، مشاوره در مورد قوانین و سیاست ها و انجام تحقیقات است. برخی از آنها که پس از مناقشه برکناری انور ابراهیم استقرار یافت، به استقلال آن از دولت مهاتیر محمد نخست وزیر وقت، اعتماد نداشتند. با این حال، هنگامی که موسی هیتام به عنوان اولین رئیس کمیسیون (در ابتدا با ۱۳ عضو) معرفی شد، این نگرانی ها کاهش یافت، زیرا اعتقاد بر این بود که او از بسیاری جهات منتقد مهاتیر باشد. با این حال، توصیه های کمیسیون در زمان ریاست موسی اغلب توسط دولت اجرا نمی شد. وقتی دوره دو ساله او به پایان رسید، او به دنبال انتخاب مجدد نبود. تان سری ابوطالب عثمان، در ماه آوریل ۲۰۰۲ جایگزین موسی شد. ابوطالب در زمان مهاتیر به عنوان دادستان کل خدمت کرده بود و در مناقشه مربوط به انور ابراهیم نیز درگیر بود. همان طور که در وبگاه مالزی کینی گزارش شده است، او به طور گسترده به عنوان فرد نز
دیک به ماهاتیر به نظر می رسید، اما سوهاکام در زمان ریاست ابوطالب به ارائه توصیه های بسیاری در زمینه حقوق بشر ادامه داد. در مورد بسیاری از این توصیه ها، هنوز از سوی دولت اقدامی به عمل نیامده است. اظهار تاسف سوهاکام در استفاده از قانون. در روز ۹ مه ۲۰۰۸، سوهاکام اعلام کرد که نگران استفاده از قانون فتنه برای محدود کردن آزادی بیان است. داتوک ان. شیوا سوبرامانیام (pmp) بیان کرد که باید از آزادی بنیانی مندرج در قانون اساسی، از جمله آزادی بیان و آزادی تجمعات مسالمت آمیز، حراست شود و او همچنین در مورد دستگیری و اتهام سردبیر پورتال خبری "مالزیا تودِی"، راجا پترا قمرالدین اظهار داشت: "سوهاکام متأسف است که راجا پوترا تحت قانون امنیت داخلی متهم شده است، به خاطر اینکه این امر نقض آزادی بیان است که از اصول بنیادین حقوق بشر است، استفاده از قانون در این مورد غیرقابل توجیه است، زیرا می توانست در دادگاه حقوقی به دنبال راه حل های مدنی باشد. در مورد کودک همسری در مالزی. رازالی اسماعیل، رئیس سوهاکام رویداد تکراری کودک همسری در مالزی را محکوم کرد و در این مورد اظهار داشت «این امر نقض حقوق بشر بوده و راه حلی برای مشکل فقر نیست». سو
هاکام با ازدواج خردسالان در کمتر از سن قانونی، به ویژه افرادی که متعلق به خانواده های فقیر هستند مخالف است. این اقدام در مورد خردسالان غیرعادلانه است و راهی را برای والدین فراهم می کند تا خردسالان را به واسطه ازدواج بفروشند. در سال ۲۰۱۸، کودک همسری هنوز در مالزی برقرار بود که اغلب از این امر در جهت رهایی از فقر و تنگدستی به واسطه تبدیل خردسالان به کالا انجام می گرفت. رازالی همچنین از وزارت زنان، خانواده و توسعه جامعه درخواست کرد تا برنامه های حمایت اجتماعی برای خردسالان فقیر را در اولویت قرار دهد.
ریچارد لندری (زاده ۱۹۵۷) یک معمار کانادایی است. او که به عنوان "پادشاه مگامانسیون" شناخته می شود، اقامتگاه های خصوصی بسیاری را برای غول های شرکتی و افراد مشهور در شهرستان لس آنجلس، کالیفرنیا طراحی کرده است.
خُبْزْ که به طور متناوب به صورت "Khoubz" ،"Khobez" یا "Khubez" ترجمه می شود، کلمه معمولی برای «نان» در عربی استاندارد و در بسیاری از زبان های عامیانه است. از جمله نان های رایج در کشورهای خاورمیانه نان پیتای جیبی در شام و مصر و نان "تنوری تخت" در عراق است. قدیمی ترین نوع نان شناخته شده که توسط باستان شناسان در صحرای سوریه (جنوب سوریه امروزی و شمال اردن امروزی) یافت شده است، قدمتی ۱۴۰۰۰ ساله دارد. این نوعی نان مسطح بدون خمیرمایه بوده که با چندین نوع غلات وحشی درست می شده است. نان تنوری. در عراق محبوب ترین نان، نان تنور (، خبز التنور) است که شبیه دیگر نان های مسطح کمی خمیر شده مانند "نان بربری" ایرانی، نان تخت آسیای مرکزی و جنوبی (مانند "نان") و پایه پیتزا است. (نان تنور و نان تابون را نیز ببینید) کلمه tannur (تنور) از کلمه اکدی گرفته شده است () که از بخش های «گل» و «آتش» تشکیل شده است و در حماسه اکدی گیلگمش ذکر شده است. شش دستور پخت نان در تنور در کتاب آشپزی قرن دهم "کتاب الطبیخ" ابن سیار الوراق گنجانده شده است. در نتیجه تحریم های اقتصادی اعمال شده بر عراق در دهه ۱۹۹۰، تولید نان به روش سنتی در تنور افزایش یافت.
نان پیتا. پیتا یک نان تخت است که در بسیاری از غذاهای مدیترانه ای، بالکان و خاورمیانه یافت می شود. در کشورهای عربی نان پیتا به صورت نان گرد تولید می شود، قطر آن تا و نازک است و در هنگام پخت پف می کند. از آنجایی که حاوی هیچ چربی اضافه ای نیست، به سرعت خشک می شود و بهتر است در حالی که هنوز گرم است مصرف شود. بعداً ممکن است سفت شود. خاستگاه پیتای جیبی خاورمیانه است. این نان با نام های نان عربی، نان لبنانی یا نان سوری نیز شناخته می شود. در آشپزی مصری، فلسطینی، اردنی، لبنانی و سوری، تقریباً هر غذای خوش طعمی را می توان در نان پیتا یا روی آن میل کرد. این یکی از مواد غذایی اصلی در غذاهای لبنانی است. پر کردن های رایج شامل فلافل، شاورما بره یا مرغ، کباب، املت هایی مانند شاکشوکا (تخم مرغ و گوجه فرنگی)، هوموس و سایر مزه ها است. اتباع کشورهای دیگر، به عنوان مثال، آسیای جنوبی، نیز آن را به عنوان جایگزینی برای روتی با کاری، سبزیجات پخته شده یا گوشت (خشک یا سس) مصرف می کنند. زبان عامیانه مغربی فرانسه. در میان واژه های ترکیبی عربی-فرانسوی که در زبان فرانسه مغربی محاوره ای استفاده می شود، خوبزیسته به فردی اطلاق می شود که دارای
انگیزه سیاسی ناشی از فرصت طلبی، خوبزیسم، که هر دو از بز، خوبز/خوبز مشتق شده اند.
لی سون هی (؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "وقتی هوا خوبه"، "وقتی کاملیا شکوفا می شود"، "شاهزاده صد روزه من" و "دو دو سل سل لا لا سل" شناخته می شود. او همچنین در فیلم های "وکیل مدافع"، "" و "شیون" نیز ایفای نقش کرده است.
دبی لیکس یک پروژه روزنامه نگاری تحقیقی مشترک جهانی است که مالکیت نخبگان جهانی بر املاک دبی را آشکار کرده است. این پروژه که Dubai Unlocked نام دارد، بر اساس داده هایی است که یک نمای کلی از میلیون ها ملک در دبی و اطلاعاتی در مورد مالکیت یا استفاده از آنها، عمدتاً بین سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۲ ارائه می کند.
نوروسیس (به انگلیسی: Neurosis) یک گروه پست متال آمریکایی از اوکلند، کالیفرنیا است. این گروه در سال ۱۹۸۵ توسط نوازندهٔ گیتار اسکات کلی، نوازندهٔ بیس دیو ادواردسون و نوازندهٔ درام جیسون رودر، در ابتدا به عنوان یک گروه کراست پانک تشکیل شد. چاد سالتر به عنوان نوازندهٔ گیتار دوم به گروه ملحق شد و در اولین آلبوم گروه "درد ذهن" در سال ۱۹۸۷ ظاهر شد و سپس استیو فون تیل در سال ۱۹۸۹ جایگزین او شد. سال بعد، این مجموعه بیشتر گسترش یافت و شامل یک نوازندهٔ کیبورد و یک هنرمند بصری شد. با شروع سومین آلبوم خود "ارواح در صفر" (۱۹۹۲)، نوروسیس صدای هاردکور خود را با استفاده از تأثیرات متنوع از جمله دوم متال و موسیقی اینداستریال تغییر داد و به یک نیروی اصلی در ظهور ژانرهای پست متال و اسلاج متال تبدیل شد. ترکیب گروه در سال ۱۹۹۵ با اضافه شدن نوا لندیس، که جایگزین سایمون مک ایلروی در کیبورد و الکترونیک شد، تثبیت شد. در همان سال آنها گروه موسیقی تجربی Tribes of Neurot و در سال ۱۹۹۹ شرکت ضبط Neurot Recordings را تشکیل دادند. این ترکیب تا سال ۲۰۱۹ ثابت ماند اما زمانی که گروه پس از کشف سابقهٔ خشونت خانگی اسکات کلی علیه خانواده اش، راه خو
د را از کلی جدا کرد، اگرچه این موضوع تا اوت ۲۰۲۲ به دلیل احترام به حریم خصوصی اعضای خانواده کلی آشکار نشد، این گروه از آن زمان در وقفه بوده است و در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد ادامه یا انحلال گروه وجود ندارد. نوروسیس در طول ۱۱ آلبوم استودیویی خود مورد توجه منتقدان قرار گرفته است. بی بی سی آنها را به بردن «موسیقی سنگین به فضاهای غیرقابل تصور قبلی … [و شکل دادن] پاسخ قطعی متال به قرن بیست و یکم» نسبت داد. سبک موسیقی و تأثیرات. نوروسیس به عنوان یک گروه هاردکور پانک شکل گرفت و ترکیبی از هاردکور و هوی متال را با الهام از پانک راک بریتانیایی اجرا کرد و به عنوان کراست پانک یا کراس اور ترش توصیف شد. قبلاً دومین آلبوم آنها "کلمه به عنوان قانون" (۱۹۹۰) موسیقی آوانگارد و اسلاج متال را در خود جای داده بود، ژانری که با وحشیانه های هاردکور و سنگینی عمیق دوم متال پیوند می خورد. پس از آن، گروه یک صدای اصلی را توسعه داد. گرگ موفیت از بی بی سی نوشت که از طریق یک «فرایند تکامل و اصلاح» که با سومین آلبوم آنها "ارواح در صفر" (۱۹۹۲) شروع شد و به پنجمین آلبوم آنها، "از طریق نقره در خون" (۱۹۹۶) ختم شد، آنها «موسیقی متال را به فضا