Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مردم انگلیس، «خانه های کار ایدئال» باید فقرا را زندانی کنند. این خانه ها باید به عنوان «خانه های وحشت» عمل کنند، جایی که باید چهارده ساعت در روز با نادیده گرفتن زمان صرف شده برای غذا خوردن کار کرد. دیدگاه هایی مانند این جستار در دهه های بعدی توسط شخصیت هایی چون توماس مالتوس ترویج می شد. این نوع از دیدگاه منجر به تصویب قانون «» در مجلس بریتانیا در قرن ۱۹ میلادی شد. نبرد برای کوتاه کردن ساعات کاری به ده ساعت از حدود دهه ۱۸۴۰ میلادی تا حدود سال ۱۹۰۰ میلادی ادامه یافت. با این حال، پیشروی به سمت هشت ساعت کار در روز به طور قابل توجهی سریع تر پیش رفت، و جنبش های اجتماعی کوتاه سازی ساعت کار که علیه کار همسو بودند، توانستند دو ساعت ساعت کاری کمتر دیگر را بین اواسط دهه ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۹ میلادی را بدست آورند. در این دوران دیدگاه های اصلاح طلبانه استدلال می کردند که مکانیزاسیون نه تنها قرار است کالاهای مادی را برای انسان فراهم کند، بلکه مکانیزاسیون قرار است کارگران را از «بردگی» رها کند و آنها را با «وظیفه» لذت بردن از زندگی آشنا کند. انتظار می رفت که با افزایش ظرفیت تولید با کمک صنعتی سازی مردم کمتر مشغول کار شوند اما برعکس
این موضوع اتفاق افتاد. این انتظار در بسیاری از روشنفکران مانند پل لافارگ در قرن ۱۹م میلادی وجود داشت. جان استوارت میل که دیدگاهی لیبرال داشت نیز پیش بینی می کرد که رشد جامعه به مرحله ای پایانی می رسد که در آن مکانیزاسیون تمام نیازهای واقعی انسان را برآورده می کند. پل لافارگ استدلال می کرد که به نظر می رسد وسواس جامعه نسبت به کار به طور متناقضی به بهره وری اقتصادی آسیب می رساند اما با این حال هنوز جامعه از بهره وری اقتصادی برای استدلالی در دفاع از کار بیشتر استفاده می کرد. در طول سال ۲۰۲۱ میلادی، جنبش های ضد کار رشد سریعی در اینترنت را تجربه کردند. جنبش ضد کار «r/antiwork» در ردیت نمونه ای از این رشد است. این جنبش از شعار «بیکاری برای همه و نه فقط برای پولداران!» استفاده می کند. تا تاریخ ژوئیه ۲۰۲۲، این جنبش در وبگاه ردیت دارای ۲ میلیون عضو است و به کارگران در اعتصاب شرکت کیلوگ در ۲۰۲۱ میلادی کمک کرده است. پل لافارگ. پل لافارگ در کتاب "حق تنبلی،" استدلال می کند که: «این دیوانگی محض است که مردم برای «حق» هشت ساعت کار در روز می جنگند. به عبارت دیگر، هشت ساعت بردگی، استثمار و رنج، باید زمانی برای فراغت، شادی و خو
دشناسی/خودشکوفایی باشد و باید برای آنان جنگید – و تا حد امکان کمترین ساعت بردگی را داشت.» اتوماسیون در زمان لافارگ راه درازی را طی کرده بود و اتوماسیون در آن زمان به راحتی می توانست ساعات کاری را به سه یا چهار ساعت در روز کاهش دهد. این امر بخش بزرگی از روز را برای کارهایی که او به گفته وی ما واقعاً می خواهیم انجام دهیم مانند وقت گذرانی با دوستان، استراحت، لذت بردن از زندگی و تنبلی باقی می گذاشت. لافارگ استدلال می کند که ماشین ناجی بشریت است، اما تنها در صورتی که زمان کاری که آزاد می کند به اوقات فراغت تبدیل شود. به گفته وی ماشین می تواند ناجی باشد، باید ناجی باشد، اما به ندرت ناجی بشر بوده است. زمانی که با اتوماسیون آزاد می شود طبق گفته لافارگ معمولاً به ساعت های کار بیشتر تبدیل می شود که از نظر او فقط ساعت های برای بیشتر زحمت و مشقت است. برتراند راسل. کتاب برتراند راسل با عنوان "در ستایش بطالت و چند جستار دیگر" مجموعه ای از جستارها در پیرامون موضوعات جامعه شناسی و فلسفه است. راسل استدلال می کند که اگر بار کار به طور مساوی بین همه تقسیم شود، و در نتیجه ساعات کار کمتر شود، بیکاری از بین می رود. در نتیجه، شادی
انسان نیز افزایش می یابد زیرا مردم می توانند از اوقات فراغت جدید خود لذت ببرند، و این اوقات فراغت باعث افزایش بیشتر علم و هنر می شود. راسل به عنوان مثال بیان می کند که «روش های مدرن تولید به ما امکان سهولت و امنیت را برای همه داده است؛ در عوض، ما انتخاب کرده ایم که برای برخی کار بیش از حد و برای برخی دیگر گرسنگی داشته باشیم. ما به همان اندازه قبل از اختراع ماشین ها پر انرژی بوده ایم و این در واقع نشان دهنده حماقت ماست.» دوران معاصر. دیوید گریبر. انسان شناسی به نام دیوید گریبر کتابی با عنوان «» یا «مشاغل مزخرف» نوشته است. مشاغل مزخرف مشاغلی هستند که بی معنی هستند و به هیچ چیز ارزشمندی کمک نمی کنند یا حتی به جامعه آسیب نمی رسانند. گریبر همچنین بیان می کند که مشاغل مزخرف اغلب درآمد خیلی بدی ندارند. مشاغل مزخرف می توانند شامل وظایفی مانند موارد زیر در خود باشند: فردریک لردون. در کتاب """"، اقتصاددان و فیلسوف فرانسوی فردریک لردون به این فکر می کند که چرا مردم به تعویق انداختن یا حتی جایگزینی خواسته ها و اهداف خود با اهداف یک سازمان را می پذیرند. او می نویسد: «در نهایت بسیار عجیب است که مردم باید آنقدر «بپذیرند» که
خود را در خدمت خواسته ای مشغول کنند که در اصل مال خودشان نیست.» لردون استدلال می کند که تسلیم کردن ارادهٔ خود از طریق تسخیر «میل و خواسته پایه» کارگران توسط سازمان ها رخ می دهد. این میل و خواسته پایه نوعی خواسته برای بقا است. اما این تمایل کارگران برای همسو شدن با اهداف شرکت نه تنها به دلیل آنچه که می توان «مدیریت گرایی» نامید (روش هایی که شرکت از طریق دستمزد، قوانین و مزایا فردیت را انتخاب می کند) است، بلکه به دلیل روان و روان شناسی خود کارگر است که در آن کارگران تفکرهای دارای تنش خود را از هم جدا می کنند و به نوعی دفاع روانی می پردازند؛ بنابراین رضایت به کار خود مشکل ساز و دردسرساز می شود. همان طور که در عنوان کتاب لردون آمده است، کارگران «بردگان با اراده و میل خود» هستند. فرانکو براردی. فرانکو براردی ، متفکر خودمختارگرای ایتالیایی، در "کتاب «روح در کار: از بیگانگی تا خودمختاری»" پیشنهاد می کند که سرمایه داری خواسته های مدرن برای خودمختاری و استقلال را مهار کرده است. جورج آلیگر. در کتاب منتشر شده در سال ۲۰۲۲ میلادی با عنوان "ضد کار: بررسی های روانشناختی در مورد حقایق، مشکلات و راه حل های آن"""، روان شناس ک
اری با نام جورج آلیگر پیشنهاد می کند که تفکر ضد کار را با پیشنهاد مجموعه ای از تقریباً ۲۰ گزاره که مشخصه این موضوع است، می توان نظام مند کرد. او از منابع بسیار متنوعی استفاده می کند. برخی از گزاره ها یا این اصول عبارتند از: آلیگر در مورد هر گزاره بحثی ارائه می دهد و در نظر می گیرد که چگونه کارگران و همچنین روانشناسان می توانند به بهترین شکل به مشکلات و چالش های وجودی کار پاسخ دهند. گی دوبور. گی دوبور، یکی از بنیانگذاران بین الملل موقعیت گرا در فرانسه (که به الهام بخشیدن به شورش دانشجویی ۱۹۶۸ میلادی کمک کرد)، کتاب اثرگذار "جامعه نمایش (La société du spectacle)" را نوشت"." او پیشنهاد کرد که از آنجایی که تمام فعالیت های واقعی، از جمله کار، در تولید نمایش استفاده شده است، حتی اگر اوقات فراغت در حال افزایش باشد، هیچ آزادی از کار وجود نخواهد داشت. یعنی از آنجایی که فراغت فقط می تواند فراغت در فعالیت های برنامه ریزی شده نمایش باشد، و از آنجایی که کار تنها به بازتولید آن نمایش کمک می کند، از کار در محدودهٔ نمایش نیز گریزی نیست. دوبور همچنین از شعار «هرگز کار نکن» استفاده کرد. او ابتدا این شعار را دیوارنگاری کرد و از
این پس تأکید کرد که این شعار «نمی تواند صرفاً یک توصیه غیر ضروری، اضافی یا نالازم» باشد. اخلاق ضد کار. تاریخچه. فریدریش نیچه وجدان کاری را رد می کرد و آن را به عنوان آسیبی برای رشد عقلی، رشد فردی و غیره می دانست. معمار، فیلسوف، طراح و آینده نگر آمریکایی، باکمینستر فولر، استدلال مشابهی با نیچه را ارائه می کرد و این تصور را که مردم باید عملاً مجبور شوند نیروی کار خود را بفروشند تا حق زندگی مناسب داشته باشند را رد می کرد. دوران معاصر. به ویژه در محافل آنارشیستی برخی معتقدند که کار در طول تاریخ به شدت خودبیگانه شده است و اساساً کار ناخوشایند و سنگین است و بنابراین نباید با ابزارهای اقتصادی یا سیاسی اجرا شود. در این زمینه، برخی خواستار معرفی یک درآمد پایه بدون قید و شرط یا هفته کاری کوتاهتر مانند هفته کاری ۴ روزه هستند. در رسانه ها. "«The Idler»" یک مجله بریتانیایی دوماهه است که به بررسی خصلت و ویژگی های «بطالت» اختصاص دارد. این مجله در سال ۱۹۹۳ میلادی و توسط تام هاجکینسون و گوین پرتور-پینی با هدف کاوش در راه های جایگزین کار و زندگی تأسیس شد. بزرگ ترین انجمن سازمان یافته ضد کار انگلیسی زبان در اینترنت، ساب ردیت «"
"در شبکه اجتماعی "ردیت" با بیش از ۲ میلیون عضو (تا ژوئیه ۲۰۲۲ میلادی) می باشد. اعضای عضو این انجمن خود را با واژه انگلیسی «idlers» می نامند و خواهان «بیکاری برای همه و نه فقط پولداران!» هستند. در هنر. سرویس آزادی عمومی سوئد یک پروژه هنری مفهومی است که از سال ۲۰۱۴ در حال اجرا است و پیامی ضد کار را تبلیغ می کند. یکی از هنرمندان درگیر در رابطه با این پروژه استدلال کرد که «تغییرات در حدود ۲۰۰ سال گذشته "همیشه" تغییر در قدرت بوده است، در حالی که بنیان های اساسی برای ساخت جامعه تغییر نکرده است. ما تا حد زیادی در این باور غرق شده ایم که کار مزدی باید محوریت داشته باشد.»
یان اولسون (؛ – ۱۸ مهٔ ۲۰۲۳) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود که در پست هافبک بازی می کرد. از باشگاه هایی که وی در آنها بازی کرده ، می توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.اولسن در ۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
توم تورسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هامارابی و باشگاه فوتبال کلوب بروژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده است.
گوران نیکلاسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سوندسوال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
ام اندامز (به ) (شکل نوشتاری m&amp;m's) شکلات های چند رنگ به شکل دکمه هستند که در هر یک از آنها حرف "m" با حروف کوچک به رنگ سفید در یک طرف چاپ شده و شامل یک پوسته آب نباتی دور شکلات است که لفاف را احاطه کرده و رنگ آن، بسته به نوع ام اندامز متفاوت است. شیرینی اصلی دارای یک لفاف شکلاتی نیمه شیرین است که با معرفی انواع دیگر، به عنوان نوع "ساده، معمولی" نامگذاری شد. ام اندامز بادام زمینی که دارای روکش بادام زمینی با شکلات شیری و پوسته آب نبات است، اولین گونه ای بود که معرفی شد و در طبقه بندی معمولی جای می گیرد. گونه های متعدد دیگری نیز معرفی شده اند که برخی از آن ها از نوع معمولی هستند (کره بادام زمینی، بادام، پرتزل، کریسپی، شکلات تلخ و کارامل) در حالی که برخی دیگر از نظر تولید بر اساس مدت زمان یا در دسترس بودن جغرافیایی، محدود هستند. ام اندامز، محصول شاخص شیرینی سازی مارس ریگلی بخش مارس اینکورپوریتد است. ام اندامز در سال ۱۹۴۱ در ایالات متحده تولید شد، و از سال ۲۰۰۳ در بیش از ۱۰۰ کشور دنیا فروخته می شود. آنها در رنگ های مختلفی تولید می شوند که برخی از آنها در طول سال ها تغییر کرده اند. مفهوم شکلات با روکش آب نبات
از روشی الهام گرفته شد که به سربازان در جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۶-۱۹۳۹) اجازه می داد تا شکلات را در آب و هوای گرم بدون ذوب شدن حمل کنند. ماندگارترین شعار این شرکت منعکس کننده این جمله است: «در دهان شما ذوب می شود، نه در دست شما.» یک شکلات شیری سنتی ام اندامز حدود ۰٫۹۱ گرم / ۰٫۰۳۲ اونس وزن و حدود ۴٫۷ کالری (کیلو کالری) انرژی (که ۱٫۷ کیلو کالری آن ناشی از چربی است) دارد. علیرغم اطلاعات نادرست رایج در اینترنت، هر ام اندامز رنگی، طعم متفاوتی ندارد و طعم شکلاتی همهٔ رنگ ها یکسان است. شخصیت های ام اندامز. در تبلیغات سیاه و سفید اولیه این شکلات در سال ۱۹۵۴، دو شخصیت انسان واره و سخنگو ام اندامز - یکی ساده و دیگری بادام زمینی - در استخری پر از شکلات شیرجه می زدند. تغییر رنگ ها. رنگ اصلی آب نبات های ام اند ام قرمز، زرد، بنفش، سبز و قهوه ای بود. تولید رنگ بنفش در اواخر دهه ۱۹۴۰ متوقف شد و با رنگ مازویی جایگزین شد. ۱۹۴۰ تا کنون
حالت هال اسپین کوانتومی یک حالت ماده است که در نیمه هادی ها دوبعدی وجود دارد که دارای رسانایی اسپین هال کوانتیزه شده و رسانایی هال بار محو شونده هستند. حالت اسپین کوانتومی هال ماده، خوایشاوند حالت عدد صحیح هال کوانتومی است که نیازی به اعمال میدان مغناطیسی بزرگ ندارد. حالت هال اسپین کوانتومی تقارن حفظ بار و تقارن حفظ اسپین-formula_1 را نمی شکند. توضیح. اولین بار حالت هال اسپین کوانتومی توسط چارلز ال. کین و ژن مل پیشنهاد شد.
بیمارستان آموزشی مایوند () بیمارستانی در کابل که در دهه ۱۹۶۰ ساخته شده است. این بیمارستان در ابتدا به نام بیمارستان قلعه باقرخان نام گرفت و بعدها به مستورات تغییر نام داد. این نامی است که در زمان جمهوری دموکراتیک افغانستان به آن داده شد. این دانشگاه ارتباط نزدیکی با دانشگاه طب کابل دارد. این بیمارستان برای درمان حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ بیمار در روز راه اندازی شده بود، اما روزانه نزدیک به ۱۰۰۰ بیمار به این بیمارستان مراجعه می کنند. این بیمارستان دارای بخش های گوش و حلق و بینی، پوست، اطفال، جراحی پلاستیک و جراحی کودکان است.
ماکسیم رودینسون (; – ) اسلام شناس، مورخ، جامعه شناس و شرق شناس مارکسیست اهل فرانسه بود. او پسر یک تاجر لباس با اصلیت روسی-لهستانی بود که والدینش را در اردوگاه کار اجباری آشویتس به قتل رساندند. پس از مطالعه زبان های شرقی، استاد زبان اتیوپی (زبان گعز) در «کول یا پراتاتی، اوت یل» شد. ماکسیم صاحب مجموعه ای از آثار، از جمله کتاب محمد، زندگی نامه پیامبر اسلام بود. رودینسون در سال ۱۹۳۷ به دلایل اخلاقی به حزب کمونیست فرانسه پیوست اما در سال ۱۹۵۸ پس از انتقاد از حزب کمونیست فرانسه اخراج شد. او زمانی در فرانسه به خوبی شناخته شد که انتقادات شدیدی از اسرائیل به ویژه در مخالفت با سیاست های شهرک سازی دولت اسرائیل ابراز کرد. برخی او را به ابداع اصطلاح فاشیسم اسلامی (Islamic fascism) در سال ۱۹۷۹ نسبت می دهند که او از آن برای توصیف انقلاب ایران استفاده کرد. زندگی نامه. خانواده. والدین ماکسیم رودینسون مهاجران یهودی روسی-لهستانی و از اعضای حزب کمونیست بودند. آنها در پایان قرن نوزدهم به عنوان پناهنده از قتل عام در امپراتوری روسیه وارد فرانسه شدند. پدرش یک تاجر لباس بود که در منطقه ییدیش زبان پاریس، به نام پلتزل، در ناحیه مارایس،
تجارتی برای تولید لباس های ضدآب راه اندازی کرد. آنها تبدیل به مرکز تجمعی برای دیگر تبعیدیان روسی شدند که بیشتر آنها انقلابیون ضد تزار بودند. پدرش کوشش کرد تا برای گروه مهاجر طبقه کارگر خود اتحادیه و خدمات آموزشی ایجاد کرده و آنها را سازماندهی کند. در سال ۱۸۹۲، او به تأسیس یک کتابخانه اجتماعی که شامل صدها اثر به زبان های ییدیش، روسی و فرانسوی بود کمک کرد. در سال ۱۹۲۰، رودینسون ها به حزب کمونیست پیوستند و به محض اینکه فرانسه جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی روسیه را به رسمیت شناخت، در سال ۱۹۲۴، درخواست شهروندی شوروی کردند. رودینسون در خانواده ای پرشور کمونیست، غیر مذهبی و ضد صهیونیست بزرگ شد. سنین جوانی و تحصیل. رودینسون در ۲۶ ژانویه ۱۹۱۵ در پاریس به دنیا آمد. نه او و نه خواهرش زبان ییدیش را یاد نگرفتند. خانواده فقیر بود، بنابراین رودینسون در سن ۱۳ سالگی پس از دریافت گواهی مدرسه ابتدایی به شاگرد مغازه ای پرداخت و نان آور خانه شد. کار او با فراگیری کتابهایی که قرض گرفته می شد و معلمانی که اجنت نمی گرفتند رد رونق گرفت و رودینسون ابتدا بعدازظهرهای شنبه و عصرها شروع به مطالعه زبان های شرقی کرد. در سال ۱۹۳۲، به لطف قا
نونی که به افراد بدون مدرک تحصیلی اجازه می داد در آزمون ورودی رقابتی شرکت کنند، رودینسون وارد مدرسه زبان شرقی شد و حرفه دیپلمات-مترجم شد را آموخت. او عربی خواند اما بعداً با تهیه پایان نامه ای در سامی شناسی تطبیقی، عبری را نیز آموخت که باعث تعجب خانواده اش شد. در سال ۱۹۳۷ وارد شورای ملی تحقیقات شد و دانشجوی تمام وقت اسلام شد و به حزب کمونیست پیوست. سوریه و لبنان (۱۹۴۰–۱۹۴۷). در سال ۱۹۴۰، پس از آغاز جنگ جهانی دوم، رودینسون به عضویت مؤسسه فرانسوی در دمشق منصوب شد. اقامت بعدی او در لبنان و سوریه به او در جلوگیری از آزار و اذیت یهودیان در فرانسه اشغالی نقش داشت و دانش خود را دربارهٔ اسلام گسترش داد. والدین او در سال ۱۹۴۳ در آشویتس جان باختند. رودینسون هفت سال بعدی که در لبنان گذراند، شش سال را به عنوان کارمند دولتی در بیروت و شش ماه را در صیدا در دبیرستانی تدریس کرد. استاد زبانهای شرقی و مارکسیست بدون حزب. در سال ۱۹۴۸، رودینسون کتابدار کتابخانه ملی پاریس شد و در آنجا مسئول بخش مسلمانان شد. در سال ۱۹۵۵، او به عنوان مدیر مطالعات اکول پاتریک منصوب شد و چهار سال بعد به یک استاد کلاسیک اتیوپی تبدیل شد. رودینسون در سال
۱۹۵۸ به دنبال افشاگری نیکیتا خروشچف از جنایات استالین در میان اتهاماتی که به او در استفاده از انجمن برای پیشبرد مقاصد خود کردند، حزب کمونیست را ترک کرد، اما با این وجود مارکسیست باقی ماند. به گفته خود رودینسون، این تصمیم بر اساس نادانی او بود، و او توضیح داد که عضویت در حزب مانند پیروی از یک مذهب است و او می خواهد «تعطیل محدود تلاش ها برای شفاف سازی را به ضرورت های بسیج، حتی برای اهداف عادلانه، کنار بگذارد.» او با انتشار کتاب محمد در سال ۱۹۶۱، زندگی نامه ای از زندگی پیامبر اسلام که از دیدگاه جامعه شناختی نوشته شده بود، شناخته شد، کتابی که هنوز در بخش هایی از جهان عرب ممنوع است. پنج سال بعد، او اسلام و سرمایه داری را منتشر کرد که مطالعه ای در مورد افول اقتصادی جوامع مسلمان بود. او به همراه سایر همکاران متعهد به چپ (النا کاسین، موریس گودولیه، آندره جورج هادریکور، چارلز مالامود، ژان پل بریسون، ژان یویوته، ژان بوترو) در یک اتاق فکر مارکسیستی که توسط ژان پیر ورنانت سازماندهی شده بود، شرکت کرد. این گروه در سال ۱۹۶۴، با ایجاد مرکز تحقیقاتی مقایسه ای سو لس sociétés anciennes، که بعداً به مرکز لویی گرنت تبدیل شد، شکل
ی نهادی به خود گرفت و بیشتر بر مطالعه یونان باستان تمرکز کرد. او در سال ۱۹۹۵ جایزه ای را از سوی سازمان عقل گرا دریافت کرد. رودینسون در ۲۳ مه ۲۰۰۴ در مارسی درگذشت. درگیری اسرائیل و فلسطین. حمایت از خودمختاری فلسطین. رودینسون در طول جنگ شش روزه اسرائیل و کشورهای عربی موضعی عمومی به نفع خودمختاری فلسطینیان گرفت. رودینسون چند ماه قبل از انتشار مقاله معروف خود در جلسه ای که در «متوالیته یا خانه متقابل» در پاریس برای مبارزه فلسطینی ها تشکیل شده بود، شرکت کرد. مقاله رودینسون که در ژوئن ۱۹۶۷ تحت عنوان «اسرائیل، استعمار واقعی» (اسرائیل، یک واقعیت استعماری) در مجله «دوران مدرن» ژان پل سارتر منتشر شد، او را به عنوان مدافع آرمان فلسطین معرفی کرد. او به همراه همکارش ژاک برک گروه تحقیق و اقدام برای فلسطین را ایجاد کرد. در آن زمان، او مشاهده کرد که مبارزات فلسطینی هدفی است که عمدتاً توسط نیروهای راست ضدیهودی و حواشی چپ های مائوئیست پذیرفته شده است. وی از فلسطینی ها خواست که پرونده خود را به اروپای لیبرال برسانند و به آنها در مورد خطر ماهیت مذهبی درگیری که آبروی یک هدف عادلانه را خدشه دار می کند، هشدار داد: «در تب و تاب مبار
زه ایدئولوژیک علیه صهیونیسم، آن دسته از اعراب که بیشتر تحت تأثیر گرایش دینی اسلام بودند، به طور کلی تعصبات قدیمی مذهبی ریشه دار را علیه یهودیان برجسته کردند.» آثار ماکسیم رودینسون. این فهرست به نسخه های انگلیسی اشاره دارد.
باشگاه فوتبال اینترناتزیوناله در ۹ مارس ۱۹۰۸ میلادی تأسیس شد. فصل ۰۹-۱۹۰۸ اولین فصل رقابتی این باشگاه بود. فصل. اینترناتزیوناله اولین بازی خود را در تاریخ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۸ انجام داد و در یک بازی دوستانه در سوئیس به مصاف آ.ث.میلان رفت که در آن بازی با نتیجه ۲-۱ شکست خورد. اولین بازی رسمی اینترناتزیوناله دوباره یک دربی بود - حدود سه ماه بعد - برای مسابقات مقدماتی قهرمانی فوتبال ایتالیا: دومین تقابل دو تیم نیز با شکست ۳-۲ اینترناتزیوناله در برابر رقیب همشهری خود به پایان رسید. پس از دو هفته، شکست ۲-۰ برابر تیم یو.اس. میلانزه باعث شد که این تیم تازه تاسیس نتواند جواز حضور در مرحله نهایی مسابقات را کسب کند. بازیکنان. "منبع": سرمربی: ویرجیلیو فوساتی خلاصه نتایج. آمار بازیکنان. "تعداد حضور و گل ها مربوط به لیگ داخلی می باشد". کوچی (۲/−۶); دوچن (۲); فوساتی (۲); هاپف (۲); کاپلر (۲); کور (۲); مارکتل (۲); شولر (۲/۱); وُلکِل (۲); گاما (۱/۱); مورِتی (۱); نیدرمن (۱); ریتمن (۱).
پسرک و موش کور و روباه و اسب یک کتاب مصور نوشته چارلی مکسی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این اثر، داستان دوستی چهار شخصیت یادشده در عنوان کتاب را روایت می کند. بازخورد. روزنامه نگار "روزنامه هندو" در مطلبی به بررسی "پسرک، موش کور، روباه و اسب" پرداخت. جیمز لاوگرو، که در "فایننشال تایمز" می نویسد، این کتاب را در فهرست بهترین کتاب های مصور ۲۰۱۹ خود قرار داده است. این کتاب توانست در فهرست نهایی جوایز کتاب بریتانیا ۲۰۲۰ در دسته کتاب های سبک زندگی غیرداستانی سال قرار بگیرد. همچنین این اثر، کتاب سال بارنز اند نوبل و برنده کتاب سال واترستونز در سال ۲۰۱۹ شد. "پسرک، موش کور، روباه و اسب" یکی از کتاب های پرفروش محسوب می شود. اقتباس پویانمایی. در اکتبر ۲۰۲۲، اعلام شد که این کتاب به عنوان یک فیلم کوتاه انیمیشن به کارگردانی پیتر بینتون و مکسی، داستانی با اقتباس جان کروکر و مکسی، تهیه کننده مشترک کارا اسپلر، جی.جی. آبرامز و هانا مینگلا و وودی هارلسون از تهیه کنندگان اجرایی هستند، جود کوارد نیکول صداپیشگی پسرک، تام هلندر در نقش موش کور، ادریس البا در نقش روباه و گابریل برن در نقش اسب. ایزوبل والر-بریج موسیقی متن فیلم کوتاه ر
ا ساخته است. این فیلم کوتاه از بی بی سی وان پخش شد و در آی پلیر در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۲ پخش شد، و اولین بار در اپل تی وی پلاس به عنوان یک فیلم اصلی اپل در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۲ در خارج از بریتانیا پخش شد.
جووانی پارامیتیوتی یک مدیر ورزشی اهل ایتالیا بود. او یکی از بنیانگذاران و همچنین اولین رئیس باشگاه فوتبال اینترناتزیوناله میلانو (۱۹۰۹–۱۹۰۸) نیز بود. زندگی نامه. جووانی پارامیتیوتی در ونیز ایتالیا و در خانواده ای ثروتمند با اصالت آلبانیایی متولد شد. در قرن ۱۸ میلادی، اجداد او از حمله امپراتوری عثمانی گریختند و به آلبانیایی های خارج از کشورشان پیوستند. آنها از چامریا در منطقه اپیروس و دقیقاً از منطقه کنونی پارامیتیا کوچ کردند و اصالت خود را همچون نام خانوادگی شان، پارامیتیوتی که مربوط به منطقه پارامیتیا بود حفظ کردند. سپس آنها به ونیز در کشور ایتالیا نقل مکان کردند. او یکی از بنیانگذاران اینترمیلان در سال ۱۹۰۸ و پس از به هم خوردن روابطش با آ.ث. میلان بود، و به عنوان اولین رئیس این باشگاه فوتبال تازه تأسیس نیز انتخاب شد و تنها یک سال در این سمت باقی ماند. طبق تواریخ آن زمان، پارامیتیوتی به عنوان فردی که بدشانسی میاورد بین هواداران شناخته می شد به همین علت هواداران دوست نداشتند که پارامیتیوتی در ورزشگاه حاضر شود. هرچند، او یک روز با ریش و سبیل مصنوعی و به صورت ناشناس بازی را تماشا کرد و با پیروزی اینتر در آن مسا
بقه، شهرت بد او پایان یافت. در سال ۱۹۰۹، و پس از تنها یک سال، با توجه به خواست اکثریت اعضای سوئیسی باشگاه، اتوره اشتراوس جانشین او شد و ریاست باشگاه را بر عهده گرفت. پارامیتیوتی در ۱۱ مارس ۱۹۴۳ در شهر نیویورک درگذشت.
تریکودیسکوما به انگلیسی: "trichodiscoma"، نوعی بیماری پوستی و تومور خوش خیم و معمولاً به رنگ پوست است که اغلب صورت و بخش فوقانی تنه را درگیر می کند.
فرانک و سیندی (انگلیسی: Frank and Cindy) یک فیلم کمدی به نویسندگی و کارگردانی جی.جی. اخترن کمپ با بازی رنه روسو، اولیور پلات، جانی سیمونز، جین لوی و مارک مارون بر اساس داستان واقعی و مستندی به همین نام در سال ۲۰۰۷ ساخته شده است. این فیلم در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵ در ایالات متحده منتشر شد. داستان. کارگردان داستان رابطه اش با مادر خود “سیندی” و ناپدری اش “فرانک” را در این فیلم به تصویر می کشد. تولید. فیلمبرداری این فیلم در اوت ۲۰۱۳ آغاز شد.
نشانه بلومبرگ (Blumberg's sign) که به آن تندرنس بازگشتی (rebound tenderness) یا نشانه شچتکین-بلومبرگ (Shchetkin–Blumberg's sign) نیز گفته می شود، یک نشانه بالینی است که در آن به جای زمان اعمال فشار به شکم، در هنگام برداشتن فشار، درد به وجود می آید. از دومی صرفاً به عنوان "تندرنس" (حساسیت به لمس) شکم یاد می شود. تندرنس بازگشتی نشان دهنده پریتونیت است. این نام به افتخار جراح آلمانی یاکوب موریتس بلومبرگ گذاشته شده است. روش. دیواره شکم به آرامی فشرده می شود و سپس به سرعت آزاد شود. مثبت شدن تندرنس بازگشتی با وجود درد در هنگام برداشتن فشار از دیواره شکم نشان داده می شود. اهمیت بالینی. این علامت نشان دهنده تحریک صفاق جداری با کشش یا حرکت است. علامت مثبت بلومبرگ نشان دهنده پریتونیت است، که می تواند در بیماری هایی مانند آپاندیسیت رخ دهد. ممکن است در کولیت اولسراتیو نیز در ربع تحتانی راست شکم (RLQ) رخ دهد. با این حال، در سال های اخیر ارزش تندرنس برگشتی مورد تردید قرار گرفته است، زیرا ممکن است هیچ ارزش تشخیصی فراتر از مشاهده اینکه بیمار تندرنس شدید دارد، اضافه نکند. استفاده از آن توسط برخی دیگر از دانشمندان پشتیبانی شده
گاردینگ شکم منقبض شدن ماهیچه های دیواره شکم برای محافظت از اندام های ملتهب داخل شکم در برابر درد ناشی از فشار است. این انقباض زمانی که دیواره شکم فشار داده می شود تشخیص داده می شود. گاردینگ یک یافته مشخص در معاینه فیزیکی برای شکم دردناک ناگهانی (شکم حاد) همراه با التهاب سطح داخلی شکم (صفاق) است که به عنوان مثال، به دلیل آپاندیسیت یا دیورتیکولیت رخ می دهد. ماهیچه های منقبض دیواره شکم به طور خودکار دچار اسپاسم می شوند تا بافت های حساس زیرین دچار اختلال نشوند.
اسب کُرد یا اسب کُردی یکی از نژادهای اسب سبک در جهان و متعلق به منطقه خاورمیانه است. تاریخچه. از اسب کُرد به عنوان یکی از قدیمی ترین نژادهای اسب در جهان یاد شده است. اگرچه سکونت انسان و اهلی کردن حیوانات در منطقهٔ زاگرس قدمتی بسیار طولانی دارد، اما در رابطه با پرورش اسب از کاسی ها به عنوان نخستین مردمی یاد می شود که در زاگرس اقدام به پرورش اسب کرده اند. در هزارهٔ دوم قبل از میلاد کاسی ها در دشت های پهناور منطقهٔ زاگرس ساکن شدند. کاسی ها به طور مداوم با همسایگان خود در نبرد بودند و برای جنگیدن به اسب و سوارکار نیاز داشتند و به همین منظور به پرورش اسب و آموزش دادن سوارکاری به فرزندان خود پرداختند. اسب های آنان به بین النهرین نیز صادر می شد. در دوره های بعد و در هزارهٔ اول پیش از میلاد مسیح نیز پرورش اسب ادامه پیدا کرد. از دوران حکومت های مادها، هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان حکاکی ها و حجاری هایی از اسب ها به جای مانده که از اهمیت این حیوان در این دوران حکایت دارد. دشت های بیستون، ماهیدشت، چمچمال و کوهدشت در استان های کرمانشاه و شمال استان لرستان محل پرورش اسب بوده اند. از دشت نسا به عنوان مهم ترین مرکز پرورش ا
سب در زاگرس یاد شده که اسب های پرورش یافتهٔ آن «اسب نسایی» نامیده می شد و باور بر این است که باید آن را ریشهٔ اسب های کُرد امروزی دانست. در سنگ نگارهٔ تاق بزرگ در مجموعهٔ تاق بستان در کرمانشاه، سوارکاری به همراه اسب خود حجاری شده که عده ای آن را بهرام و عده ای دیگر آن را خسرو پرویز و اسب را نیز همان شبدیز دانسته اند. پراکندگی. اسب کرد در سراسر سرزمین کردستان در چهار کشور ایران، عراق، سوریه و ترکیه زیست می کند. با این وجود استان کرمانشاه منشأ و محل اولیهٔ زیست آن به شمار می آید. تا تیرماه ۱۴۰۱ جمعیت اسب نژاد کُرد در استان کرمانشاه بین ۶ هزار تا ۸ هزار رأس برآورد شده و گفته می شود که این رقم با احتساب اسب های پراکنده به حدود ۱۰ هزار رأس نیز می رسد. در ایران علاوه بر استان کرمانشاه در استان های ایلام، کردستان، لرستان، آذربایجان غربی و همدان نیز جمعیت قابل توجهی از اسب کُرد وجود دارد. علاوه بر این از طریق خرید و فروش و پرورش هم اکنون استان های دیگر مانند تهران، اصفهان، زنجان و … نیز دارای شمار قابل توجهی اسب کُرد هستند. گونه های اسب کُرد. اسب کُرد دارای سه گونهٔ افشار، جاف و سنجابی است. گونهٔ افشار به اسب های باس