Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روز به مقصد رسید. در آمریکا، او در دانشگاه میشیگان پذیرفته شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دپارتمان مهندسی برق دریافت کرد. سپس طبق قراردادش با دولت هند، یک دوره آموزشی هشت ماهه در بخش اندازه گیری فرکانس رادیویی در اداره ملی استانداردها در واشینگتن دی.سی. گذراند. پس از اتمام این دوره آموزشی، او در سال ۱۹۴۹ با بورسیه باربور به دانشگاه میشیگان بازگشت و تحصیلات خود را از سر گرفت. در اوایل سال ۱۹۵۳، او مدرک دکترای خود را تحت راهنمایی ویلیام گولد داو دریافت کرد و با موفقیت از پایان نامه خود دفاع کرد. زندگی شخصی. پدر راجشواری، شیورامجاه، وکیل مدافع در ننجنگود بود. مادربزرگ او، کمالاما داساپا، یکی از اولین زنان فارغ التحصیل در ایالت سابق میسور بود. راجسواری در سال ۱۹۵۳ با سیسیر کومار چاترجی، یکی از اعضای هیئت علمی IISc ازدواج کرد. این زوج صاحب یک دختر ایندیرا چاترجی شدند که اکنون استاد مهندسی برق و بیومدیکال در دانشگاه نوادا، رنو، ایالات متحده است.
گابریلا اینس گونزالس (؛ زادهٔ ) استاد فیزیک و نجوم در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا است و از مارس ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۷ به عنوان سخنگوی همکاری علمی رصدخانه موج گرانشی با تداخل سنج لیزری (لیگو) فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار مؤسسه فیزیک و عضو انجمن فیزیک آمریکا شده است. زندگی نامه. گابریلا گونزالس در ۲۴ فوریه ۱۹۶۵ در کوردوبا، آرژانتین متولد شد. او دختر دورا ترمبینسکی، استاد ریاضیات و پدرو گونزالس، دکترای علوم اقتصادی است. گونزالس تحصیلات ابتدایی خود را در کالج لوتران کونکوردیا در شهر کوردوبا و تحصیلات متوسطه را در مؤسسه مانوئل لوسترو به پایان رساند. او دانش آموزی مشتاق بود که نمرات نمونه ای در مدرسه دریافت می کرد و حتی توانایی حل سریع معادلات در ذهن خود را داشت. گونزالس تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه ملی کوردوبا گذراند و در سال ۱۹۸۸ با مدرک کارشناسی فیزیک از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. به گفته گونزالس، او تحصیل در فیزیک را آغاز کرد زیرا آن را راهی برای پاسخ به تمام سوالات فشرده ای می دانست که بشر با آن روبرو بود. اما در نهایت متوجه شد که فیزیک به تمام این سوالات پاسخ نمی دهد، بلکه ما را با سو
الات بیشتری روبرو می کند. یک سال پس از آن، او به ایالات متحده نقل مکان کرد تا در دانشگاه سیراکیوز تحصیل کند و تحت نظارت پیتر ساولسون در سال ۱۹۹۵ دکترای فیزیک خود را دریافت کرد. او کار پسادکتری خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست آغاز کرد، جایی که بعدها به عنوان محقق و سپس به عنوان استاد در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا کار کرد. از آوریل ۲۰۰۱، او به عنوان استاد در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا شروع به کار کرد. در سال ۲۰۰۸، گونزالس اولین زنی شد که به مقام استاد تمام در دپارتمان فیزیک و نجوم دانشگاه ایالتی لوئیزیانا دست یافت. گونزالس معتقد است که علم زمانی وضعیت بسیار بهتری خواهد داشت که به تعداد مردان، زنان نیز در آن حضور داشته باشند و این زمانی اتفاق می افتد که افسانه ها و تصورات غلط رایج دربارهٔ فیزیکدانان که تمایل به جداسازی زنان از تحقیقات دارند، از بین بروند و همچنین زمانی که مردم باور کنند که فیزیکدانان افرادی عادی با زندگی های عادی هستند. پیش از نقل مکان به ایالات متحده، گونزالس رابطه ای با خورخه پولین، فیزیکدان نظری آرژانتینی متخصص در برخورد سیاهچاله ها و نظریه گرانش کوانتومی که در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا کار می کن
د، آغاز کرد. آنها بعدها ازدواج کردند. این زوج فرزندی ندارند. حرفه. گونزالس چندین مقاله دربارهٔ حرکت براونی به عنوان محدودیتی برای حساسیت آشکارسازهای امواج گرانشی منتشر کرده است و به تحلیل داده ها برای اخترشناسی امواج گرانشی علاقه مند است. در فوریه ۲۰۱۶، او یکی از پنج دانشمند رصدخانه موج گرانشی با تداخل سنج لیزری (لیگو) بود که در اعلام اولین مشاهده مستقیم امواج گرانشی که در سپتامبر ۲۰۱۵ شناسایی شده بود، حضور داشت. او دانشمند ارشد گروه لیگو در مؤسسه فناوری ماساچوست بود، در سال ۱۹۹۷ به هیئت علمی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا پیوست و در سال ۲۰۰۱ به LSU نقل مکان کرد. در سال ۲۰۲۴، گونزالس به عنوان معاون انجمن فیزیک آمریکا انتخاب شد، در حالی که از سال ۲۰۰۷ عضو این انجمن بود.
حمله به معترضان مقابل سفارت ترکیه در واشنگتن دی سی در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۷ رخ داد و میان تیم ضدحمله پلیس ترکیه و گروهی از معترضان درگرفت. برخی از معترضان پرچم های یک حزب سیاسی کُرد را حمل می کردند. به گفته ترکیه، محافظان ترکیه ای در حال دفاع از خود بودند و معترضان با یک گروه تروریستی ارتباط داشتند. اما به گفته مقامات آمریکایی، محافظان ترکیه ای بدون هیچ دلیلی به معترضان حمله کردند. یکی از رهبران اعتراضات هرگونه ارتباط معترضان با گروه های تروریستی را رد کرد. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، همان روز برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در واشینگتن حضور داشت و درگیری ها را از فاصله ای دور مشاهده کرد.
فدراسیون شمشیربازی ایران عالی ترین نهاد ورزش شمشیربازی در ایران است که زیر نظر وزارت ورزش و جوانان فعالیت می کند. تاریخچه. ورزش شمشیربازی برای نخستین بار توسط میرمهدی ورزنده در ایران معرفی و در دارالمعلمین ورزش تدریس شد. این ورزش سپس در مدرسه نظام آن زمان آموزش داده شد و بتدریج گسترش یافت. در سال ۱۳۲۸، سه نفر از جوانان ایرانی به نام های ابتهاج، نیر نوری و بصیر که برای تحصیل به اروپا رفته بودند، با ورزش شمشیربازی آشنا شدند و پس از بازگشت به ایران، تلاش های فراوانی برای گسترش این ورزش انجام دادند. در همین سال، فدراسیون شمشیربازی ایران تأسیس و ابتهاج به عنوان اولین رئیس این فدراسیون معرفی گردید. در سال ۱۳۲۹، فدراسیون، آندره ماراتزی ایتالیایی را برای آموزش شمشیربازی به ایران دعوت کرد. در سال ۱۳۲۵، مربی دیگری از ایتالیا به نام آنیلو پاساریلو به ایران آمد و به مدت ۱۰ سال در آموزش شمشیربازان ایرانی و آشنا کردن آنها با شیوه های پیشرفته این ورزش پرداخت. با این حال، در آن زمان مکان مشخصی برای تمرین شمشیربازان وجود نداشت و زیرزمین خاکی یک ساختمان در خیابان فلسطین کنونی در تهران، محل تمرین شمشیربازان بود. در سال ۱۳۴۵، مس
ابقات جهانی جوانان برای اولین بار در ایران و در تالار ورزشی تازه تأسیس هفت تیر برگزار شد. این مسابقات جهش قابل توجهی در شمشیربازی ایران به وجود آورد و رئیس فدراسیون بین المللی شمشیربازی نیز در این مسابقات حضور یافت. در سال ۱۳۴۷، سالن ویژه ای برای ورزش شمشیربازی در ورزشگاه امجدیه بنا گردید و تیم ملی مردان و زنان ایران در بازی های آسیایی تهران ۱۹۷۴ به مقام قهرمانی رسید و ۱۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۷ مدال برنز در انفرادی و تیمی به دست آورد. پس از انقلاب اسلامی ایران. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، فدراسیون شمشیربازی به صورت شورایی و به ریاست مرتضی خان محمدی اداره می شد. در اواخر سال ۱۳۵۹، فعالیت شمشیربازی متوقف شد و این وقفه ۱۰ سال به طول انجامید. از سال ۱۳۶۸، شمشیربازی دوباره فعالیت های خود را از سر گرفت و در دوره های مختلف، رؤسای مختلفی از جمله علی رحیمی، سید امیر حسینی، مهدی محمدزاده و فضل الله باقرزاده به ریاست این فدراسیون منصوب شدند. روسای فدراسیون شمشیربازی. روسای فدراسیون شمشیربازی ایران به شرح زیر هستند:
سامیه آدم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان دورنبرن در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که سامیه آدم سابقه بازی در آن ها دارد می توان به باشگاه فوتبال زنان ناپولی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان مصر بازی کرده است. اوایل زندگی. آدم در پالو آلتو، کالیفرنیا متولد شد و در سانتا کلارا، کالیفرنیا بزرگ شد. دوران دبیرستان و دانشگاه. آدم در دبیرستان سانتا کلارا در زادگاهش تحصیل کرد و سپس به دانشگاه پسیفیک در استاکتون، کالیفرنیا رفت. او در دوران دانشگاهی خود در تیم فوتبال این دانشگاه بازی کرد و توانست مهارت های فنی خود را در سطح دانشگاهی تقویت کند. در این مقطع، او توانست توجه مربیان ملی مصر را نیز به خود جلب کند. همچنین، تجربه حضور در رقابت های ورزشی سطح بالای دانشگاهی در ایالات متحده به رشد ذهنی و آمادگی جسمانی او کمک شایانی کرد و پایه های موفقیت حرفه ای اش را بنا نهاد. دوران باشگاهی. آدم پس از دوران دانشگاه به مصر رفت و برای تیم های الجونه و کفر سعد بازی کرد. او بعدها به تیم گالاتاسرای پیوست و تبدیل به نخستین زن مصری شد که به طور حرفه ای در سوپر لیگ فوتبال زن
ان ترکیه بازی کرد. در گالاتاسرای، آدم به عنوان کاپیتان نیز فعالیت داشت و نقش رهبری تیم را در زمین بر عهده گرفت. او در فصل ۲۲–۲۰۲۱ لیگ زنان ترکیه، با به ثمر رساندن شش گل در ۹ مسابقه، بهترین گلزن تیمش شد. پس از پایان قراردادش با گالاتاسرای، در سپتامبر ۲۰۲۲ به باشگاه سری بی زنان ایتالیا یعنی باشگاه فوتبال زنان ناپولی پیوست و نخستین بازیکن مصری شد که در فوتبال زنان ایتالیا بازی می کند. در فصل ۲۳–۲۰۲۲، او در ترکیب ناپولی حضور داشت و با این تیم به موفقیت دست یافت؛ ناپولی در پایان فصل به سری آ صعود کرد. او در این فصل، ضمن ایفای نقش در خط میانی و حمله، چندین بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و عملکردی تأثیرگذار از خود نشان داد. در سال ۲۰۲۳، آدم به تیم باشگاه فوتبال زنان دورنبرن در بوندس لیگای زنان اتریش پیوست. انتقال او به فوتبال اتریش، گام جدیدی در مسیر حرفه ای او بود و نشان دهنده افزایش اعتبار او در سطح بین المللی است. همچنین پیوستن او به دورنبرن به تقویت تجربه بین المللی اش و گسترش دامنه بازی در لیگ های اروپایی کمک کرد. دوران ملی. آدم در سطح بزرگسالان برای تیم ملی فوتبال زنان مصر بازی کرده و در جام ملت های آفریقا زنان ۲
۰۱۶ حضور داشت. او در جام زنان عرب ۲۰۲۱ نیز به میدان رفت. در سال ۲۰۲۲، او در دو دیدار دوستانه مقابل اردن بازی کرد و نمایش خوبی از خود ارائه داد. در سال ۲۰۲۳، آدم برای حضور در مرحله مقدماتی مقدماتی جام ملت های آفریقا زنان ۲۰۲۴ فراخوانده شد. این مرحله شامل دو دیدار رفت و برگشت مقابل سودان جنوبی بود. در هر دو بازی، آدم گل اول تیم ملی مصر را به ثمر رساند و سهم مهمی در پیروزی پرگل ۸–۰ تیمش داشت. عملکرد درخشان او در این مسابقات، جایگاهش را در تیم ملی مستحکم تر کرد و او را به یکی از مهره های کلیدی تیم تبدیل نمود.
لیزا کالتنگر (؛ زادهٔ ) اخترشناس اتریشی است که در مدل سازی و توصیف سیارات فراخورشیدی و جستجوی حیات تخصص دارد. در اول ژوئیه ۲۰۱۴، او به عنوان استادیار نجوم در دانشگاه کرنل منصوب شد. پیش از این، او سمت مشترکی در مؤسسه نجوم ماکس پلانک در هایدلبرگ داشت، جایی که رهبر گروه تحقیقاتی امی نتر برای گروه «ابرزمینها و حیات» بود، و همچنین در مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در کمبریج، ماساچوست فعالیت می کرد. او در سال ۲۰۰۸ در دانشگاه هاروارد و در سال ۲۰۱۱ در دانشگاه هایدلبرگ به عنوان مدرس منصوب شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاینتس مایر لایبنیتس شده است. حرفه آکادمیک. کالتنگر در سال ۱۹۹۹ مدرک کارشناسی اخترفیزیک را از دانشگاه کارل فرانتس در گراتس اتریش دریافت کرد؛ در سال ۲۰۰۱ مدرک کارشناسی ارشد فیزیک و مهندسی را از دانشگاه فناوری گراتس گرفت؛ و در سال ۲۰۰۵ دکترای اخترفیزیک را از دانشگاه کارل فرانتس اخذ کرد. دکترای او با عنوان «تحت حمایت رئیس جمهور» توسط رئیس جمهور اتریش اعطا شد. کالتنگر به دلیل مطالعاتش دربارهٔ جو سیارات فراخورشیدی، به ویژه سیارات شبه زمینی شناخته شده است و پیشگام در مطالعه زمین به عنوان یک شیء نج
ومی در حال تکامل در زمان محسوب می شود. او تغییر در اثر انگشت طیفی زمین را به عنوان مقایسه ای با مراحل تکاملی سیارات فراخورشیدی شبه زمینی بررسی کرد تا یک «جدول شناسایی بیگانه» ایجاد کند - با اشاره به این که همان طور که زیست شناسی و زمین شناسی زمین را در طول اعصار تغییر می دهند، ظاهر آن برای تلسکوپی که از ستاره های دوردست آن را مشاهده می کند نیز تغییر می کند. او همچنین توانایی تلسکوپ های آینده مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب را برای تشخیص شواهد حیات با استفاده از زیست نشانگرهای طیفی (زیست امضاها) بررسی کرد و در سال ۲۰۰۹ اولین طیف های زمین را که به عنوان یک سیاره فراخورشیدی در حال گذر دیده می شد، تولید کرد و نتیجه گرفت که این یک مسئله دشوار برای JWST خواهد بود و تلسکوپ های بزرگتر آینده برای یافتن نشانه های حیات در بسیاری از سیارات مورد نیاز هستند. در سال ۲۰۰۹، کالتنگر دربارهٔ چگونگی تعیین قابلیت سکونت برای قمرهای اطراف سیارات غول پیکر بحث کرد که همزمان با پیشنهاد چنین قمری در فیلم آواتار بود. در سال ۲۰۱۰، کالتنگر بررسی کرد که آیا می توانیم فعالیت های زمین شناسی را که برای قابلیت سکونت بسیار مهم هستند، در سیارات فراخو
رشیدی مشاهده کنیم، و دریافت که حدود ۱۰ برابر فوران های پیناتوبو را می توان در اطراف نزدیک ترین سیارات فراخورشیدی تشخیص داد، که به ما نشان می دهد آیا سیارات دیگر شبیه به زمین ما هستند یا خیر. در سال ۲۰۱۱، او تیمی را رهبری کرد تا اثر انگشت طیفی گلیس ۵۸۱ دی را مدل سازی کنند، یکی از اولین سیارات کوچک کشف شده با روش سرعت شعاعی که در منطقه قابل سکونت ستاره خود قرار دارد. در سال ۲۰۱۳، کالتنگر بخشی از تیمی بود که کشف دو سیاره بالقوه قابل سکونت کپلر را با شعاع کمتر از ۲ برابر شعاع زمین در منطقه قابل سکونت ستاره هایشان، کپلر ۶۲e و کپلر ۶۲f اعلام کردند و بررسی کردند که آیا این سیارات هنوز هم می توانند قابل سکونت باشند و طیف های آنها در صورت جهان های آبی چگونه به نظر می رسند. در سال ۲۰۲۱، کالتنگر و جی.کی. فاهرتی ۱۷۱۵ ستاره (با سیستم های سیاره ای احتمالی مرتبط) را در فاصله ۳۲۶ سال نوری (۱۰۰ پارسک) شناسایی کردند که از نظر موقعیتی دیدگاه مطلوبی نسبت به منطقه گذر زمین (ETZ) دارند و می توانند زمین را به عنوان یک سیاره فراخورشیدی در حال گذر از مقابل خورشید از آغاز تمدن بشری (حدود ۵۰۰۰ سال پیش) تشخیص دهند؛ انتظار می رود ۳۱۹ ستا
ره دیگر در ۵۰۰۰ سال آینده به این دیدگاه ویژه برسند. کالتنگر چهار سال در شورای اجرایی گروه تحلیل برنامه اکتشاف سیارات فراخورشیدی ناسا (Exo-PAG) خدمت کرد و بخشی از تیم علمی ماهواره بررسی سیارات فراخورشیدی گذری (TESS) و FGS/NIRISS است. کالتنگر بنیان گذار و مدیر فعلی مؤسسه کارل سیگن در دانشگاه کرنل است. افتخارات. سیارک ۷۷۳۴ کالتنگر به نام او نامگذاری شده است. در سال ۲۰۰۷ توسط مجله اسمیتسونین به عنوان نوآور جوان آمریکا در هنر و علم انتخاب شد و جایزه پل هرتلندی برای دانشمند جوان برجسته در مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲ به عنوان الگوی EC برای کمپین زنان در تحقیقات و علوم اتحادیه اروپا انتخاب شد و جایزه هاینتس مایر-لایبنیتس در فیزیک را دریافت کرد که سالانه تنها به شش محقق جوان در تمام زمینه های علمی در آلمان اعطا می شود. در سال ۲۰۱۳ به عنوان پژوهشگر اصلی برای ابتکار سیمونز در مورد منشأ حیات و همچنین پژوهشگر اصلی برای مؤسسه علوم زمین و حیات ژاپن (ELIS) انتخاب شد. در سال ۲۰۱۴ جایزه کریستیان-دوپلر شهر سالزبورگ برای علم و نوآوری را دریافت کرد.
باشگاه فوتبال زنان ناپولی () یک باشگاه فوتبال مستقر در ناپل، ایتالیا است که در حال حاضر در سری آ زنان، بالاترین رده لیگ حرفه ای فوتبال زنان در این کشور، به رقابت می پردازد. این باشگاه بازی های خانگی خود را در ورزشگاه کامیوناله جیوسپه پیکولو مستقر در چرکولا، ایتالیا انجام می دهد. تاریخچه. باشگاه با نام ASD Calciosmania Napoli تأسیس شد و در سال ۲۰۰۶ پس از ادغام با "SSC Venus Napoli"، نام ASD Napoli Calcio Femminile را به خود گرفت. این باشگاه با هدف ارتقای فوتبال زنان در منطقه ناپل شکل گرفت و در سال های ابتدایی فعالیت خود در رده های پایین تر لیگ های فوتبال زنان ایتالیا حضور داشت. در سال ۲۰۱۲، باشگاه فوتبال زنان ناپولی به موفقیتی بزرگ دست یافت و به فینال جام ملی رسید، اما در وقت اضافه مقابل ای سی اف برشیا شکست خورد. با این حال، همین حضور در فینال موجب افزایش توجه عمومی به این باشگاه شد و اعتبار آن را در سطح ملی افزایش داد. در همان سال، تیم موفق شد برای نخستین بار به سری آ صعود کند و وارد سطح اول فوتبال زنان ایتالیا شود. در سال ۲۰۱۷، باشگاه با تیم "Napoli Dream Team" ادغام شد و ساختار حرفه ای تری پیدا کرد. پس از ا
ین ادغام، باشگاه نام رسمی فعلی خود را برگزید و تمرکز خود را بر توسعه استعدادهای محلی و جذب بازیکنان باکیفیت معطوف کرد. در فصل ۲۰–۲۰۱۹، باشگاه فوتبال زنان ناپولی قهرمان گروه D لیگ سری سی زنان شد و به سری بی صعود کرد. در آن فصل از سری بی، این باشگاه صدرنشین جدول بود تا این که به دلیل محدودیت های ناشی از شیوع ویروس کرونا، رقابت ها به حالت تعلیق درآمد. در نهایت، رده بندی نهایی براساس ضریب اصلاح شده محاسبه شد و باشگاه فوتبال زنان ناپولی در جایگاه نخست قرار گرفت و به سری آ صعود کرد. در فصل ۲۰۲۰–۲۱، باشگاه فوتبال زنان ناپولی در نخستین تجربهٔ بازگشت به سطح اول، در رده دهم جدول ایستاد. این تیم در هفته پایانی با کسب تساوی مقابل باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم موفق شد از سقوط نجات پیدا کند و جایگاه خود را در سری آ زنان حفظ کند. فصل بعد، یعنی ۲۰۲۱–۲۲، نیز با قرار گرفتن در همان رده به پایان رسید، اما به دلیل افزایش تعداد تیم های سقوط کننده، باشگاه فوتبال زنان ناپولی با شکست ۱–۳ در دیدار پایانی مقابل باشگاه فوتبال زنان پومیلیانو به سری بی سقوط کرد. در فصل ۲۳–۲۰۲۲ سری بی، باشگاه فوتبال زنان ناپولی با عملکردی قدرتمند توانست از ه
مان ابتدا خود را به عنوان مدعی اصلی صعود مطرح کند. با وجود رقابت سخت با لاتزیو، باشگاه فوتبال زنان ناپولی موفق شد با کسب نتایج پیوسته و قدرتمند، جایگاه نخست جدول را حفظ کند. این تیم در پایان فصل، با فاصله ای اندک نسبت به لاتزیو، قهرمان شد و پس از تنها یک فصل، مجدداً به سری آ صعود کرد. این صعود مجدد، نشان دهنده ثبات و رشد تدریجی باشگاه در مسیر حرفه ای سازی فوتبال زنان در جنوب ایتالیا است.
الکسیس مارتین (؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۶۴) بازیگر، نمایش پرداز، نمایشنامه نویس، و بازیگر تلویزیون اهل کانادا است. او عموی بئاتریس مارتین، خواننده و ترانه سرایی است که با نام هنری کر ده پیرات شناخته می شود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کیهان" (۱۹۹۶)، "۳۲ آگوست در زمین" (۱۹۹۸) اشاره کرد.
نسرین بَهلولی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۳ سال زنان فرانسه بازی کرده است. دوران باشگاهی. لیون. در دوران حضورش در تیم لیون، نسرین بهلولی به عنوان یک ستاره نوظهور در فوتبال زنان فرانسه مطرح شد. او در رده های پایه باشگاه باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون رشد کرد و به تدریج با نمایش های درخشانش در تیم های جوانان، توجه مربیان تیم اصلی را نیز به خود جلب کرد. بهلولی که به خاطر تکنیک بالا، هوش بازی و توانایی بازی سازی اش شناخته می شود، اغلب به عنوان هافبک هجومی به میدان می رفت و در همین پست توانست بدرخشد. او در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ نخستین بازی رسمی اش در لیگ برتر فوتبال زنان فرانسه را برای تیم بزرگسالان لیون مقابل فلوری ۹۱ انجام داد. آ. ث. میلان. در ژانویه ۲۰۲۳، نسرین بهلولی گامی مهم در مسیر حرفه ای خود برداشت و به تیم باشگاه فوتبال زنان آ.ث. میلان در سری آ ایتالیا پیوست. خبر پیوستن او در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ به طور رسمی توسط باشگاه اعلام شد. او اولین بازی اش با پیراهن میلان را در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۲۳ در دیدار مقابل باشگاه فوتبال زنان یوونتوس انجام
داد، دیداری که تجربه ای مهم در برابر یکی از قدرتمندترین تیم های فوتبال زنان ایتالیا برای او بود. به رغم انگیزه بالا و مشارکت در چند مسابقه، در سپتامبر ۲۰۲۴، نسرین و باشگاه میلان با توافق دوجانبه قرارداد را فسخ کردند. قرضی به بوردو. در ۲۴ اوت ۲۰۲۳، باشگاه آ.ث. میلان اعلام کرد که نسرین بهلولی به صورت قرضی به تیم باشگاه فوتبال زنان بوردو منتقل شده است. این انتقال فرصتی برای او بود تا تجربه بیشتری در لیگ داخلی فرانسه کسب کند و دوباره به فرم ایده آل خود بازگردد. نسرین در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳ نخستین بازی اش را با پیراهن بوردو مقابل باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن انجام داد. در ادامه فصل، عملکرد او رو به رشد بود و نهایتاً در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۴ موفق شد نخستین گلش در لیگ را برابر باشگاه فوتبال زنان لیل به ثمر برساند. النصر. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، باشگاه باشگاه فوتبال زنان النصر عربستان به طور رسمی اعلام کرد که نسرین بهلولی با این باشگاه قراردادی جدید امضا کرده است. این انتقال بخشی از روند توسعه فوتبال زنان در عربستان سعودی به شمار می رفت و حضور بهلولی، با تجربه بازی در لیگ های فرانسه و ایتالیا، برای این تیم حائز اهمیت
بود. دوران ملی. در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱، نسرین بهلولی نخستین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال فرانسه در برابر تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال بلژیک انجام داد. او در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۲ نخستین گل ملی اش را در دیدار برابر تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال اسپانیا به ثمر رساند. زندگی شخصی. نسرین بهلولی در خانواده ای اهل ورزش رشد کرده و فوتبال در زندگی او نقشی پررنگ داشته است. دو برادر بزرگ تر او، فارس بهلولی و محمد بهلولی، نیز فوتبالیست هستند و سابقه بازی در تیم های مختلف را دارند. نزدیکی او به فوتبال از سنین کم شکل گرفت و او با تلاش و استعداد توانست مسیر حرفه ای موفقی را دنبال کند.
در علوم رایانه، «باکسینگ» یا «بسته بندی» (که با عنوان "wrapping" نیز شناخته می شود)، به فرایند قرار دادن یک نوع داده ی ابتدایی (primitive type) درون یک شیء اطلاق می شود؛ به گونه ای که بتوان از آن مقدار به عنوان یک مرجع (reference) استفاده کرد. «آن باکسینگ» یا «بازگشایی» (unboxing) به فرایند معکوس این عملیات اشاره دارد، یعنی استخراج مقدار اولیه از شیء بسته بندی شده. همچنین، اصطلاح «اتوباکسینگ» یا «بازگشایی خودکار» (autoboxing) به اعمال خودکار عملیات باکسینگ و/یا آن باکسینگ در زمان نیاز گفته می شود. بسته بندی. کاربرد برجستهٔ بسته بندی در زبان جاوا دیده می شود؛ جایی که به دلایلی مانند بهینه سازی عملکرد در زمان اجرا و تفاوت های نحوی و معنایی، میان نوع های ارجاعی (reference types) و مقداری (value types) تمایز وجود دارد. در جاوا، یک ساختار داده مانند codice_1 تنها می تواند مقادیری از نوع codice_2 را در خود ذخیره کند. اگرچه ممکن است بخواهیم یک codice_1 از نوع codice_4 داشته باشیم، این کار به صورت مستقیم امکان پذیر نیست. در عوض، جاوا برای هر نوع دادهٔ ابتدایی (primitive type)، یک کلاس بسته بندی (primitive wrapper cla
ss) متناظر تعریف کرده است، مانند: بدین ترتیب، می توان یک codice_1 با استفاده از نوع بسته بندی شدهٔ codice_5 تعریف کرد و مقادیر codice_4 را از طریق باکسینگ، به صورت شیءهای codice_5 در آن قرار داد. (با معرفی نوع های عمومی پارامتری (generic parameterized types) در نسخهٔ J2SE 5.0، این ساختار به صورت codice_15 تعریف می شود.) از سوی دیگر، زبان #C کلاس های بسته بندیِ نوع های ابتدایی ("primitive wrapper classes") را ندارد، اما امکان باکس کردن هر نوع مقداری (value type) را فراهم می کند؛ به طوری که نتیجه به صورت یک مرجع از نوع کلی codice_2 بازگردانده می شود.در زبان Objective-C نیز می توان هر مقدار ابتدایی را با قراردادن نماد codice_17 در ابتدای آن به یک شیء از نوع codice_18 تبدیل کرد (برای مثال: codice_19 یا codice_20). این قابلیت امکان افزودن چنین مقادیری را به مجموعه های استانداردی مانند codice_21 فراهم می سازد. در زبان Haskell، تقریباً هیچ مفهومی تحت عنوان «نوع ارجاعی» (reference type) وجود ندارد؛ با این حال، از اصطلاح «باکس شده» (boxed) برای اشاره به نمایش یکنواختِ «اشاره گر به ساختار union دارای برچسب» در زمان اجر
ا استفاده می شود. شیء باکس شده همواره نسخه ای کپی از مقدار اولیه است و معمولاً این شیء تغییرناپذیر (immutable) می باشد. بازگشایی (unboxing) نیز نسخه ای کپی از مقدار ذخیره شده را بازمی گرداند. تکرار عملیات بسته بندی و بازگشایی می تواند تأثیر منفی چشم گیری بر عملکرد داشته باشد؛ چراکه بسته بندی به صورت پویا اشیای جدیدی ایجاد می کند و بازگشایی، در صورتی که مقدار باکس شده دیگر استفاده نشود، باعث می شود آن اشیا برای بازیافت حافظه (garbage collection) در دسترس قرار گیرند. با این حال، بازیاب های حافظهٔ مدرن، مانند بازیاب پیش فرض Java HotSpot، می توانند اشیای کوتاه عمر را با کارایی بیشتری مدیریت کنند. بنابراین، در صورتی که اشیای باکس شده عمر کوتاهی داشته باشند، تأثیر آن ها بر عملکرد ممکن است چندان محسوس نباشد. در برخی زبان های برنامه نویسی، میان نوع های ابتداییِ بدون بسته بندی (unboxed primitives) و ارجاع به اشیای بسته بندی شدهٔ تغییری ناپذیر (immutable boxed objects)، برابری مستقیمی وجود دارد. در واقع، این امکان وجود دارد که تمامی نوع های ابتداییِ به کاررفته در یک برنامه با نوع های شیء بسته بندی شده جایگزین شوند. در
حالی که انتساب از یک نوع ابتدایی به نوع ابتدایی دیگر، مقدار را کپی می کند، انتساب از یک ارجاع به شیء بسته بندی شده به ارجاع دیگر، تنها مقدار ارجاع را منتقل می کند؛ به گونه ای که هر دو ارجاع به یک شیء یکسان اشاره می کنند. با این حال، این مسئله مشکلی ایجاد نمی کند، زیرا این اشیاء تغییری ناپذیر هستند، و از نظر معنایی تفاوتی میان دو ارجاع به یک شیء یا ارجاع به دو شیء جداگانه با مقدار برابر وجود ندارد مگر آن که برابری فیزیکی (physical equality) مورد نظر باشد. برای تمام عملیات به جز انتساب، مانند عملیات ریاضی، مقایسه ای و منطقی، می توان ابتدا مقدار بسته بندی شده را بازگشایی کرد (unbox)، عملیات را انجام داد، و در صورت نیاز، نتیجه را مجدداً بسته بندی نمود (re-box). بنابراین، از نظر نظری، این امکان وجود دارد که نوع های ابتدایی به طور مستقیم ذخیره نشوند بسته بندی خودکار. اصطلاح «بسته بندی خودکار» (Autoboxing) به فرایندی اطلاق می شود که طی آن یک نوع ارجاعی (reference type) تنها از طریق تبدیل نوع (چه به صورت ضمنی و چه به صورت صریح) از یک نوع مقداری (value type) به دست می آید. در این حالت، کامپایلر به طور خودکار کدی را اض
افه می کند که شیء مربوطه را ایجاد می نماید. به عنوان مثال، در نسخه های پیش از J2SE 5.0 از زبان جاوا، قطعه کد زیر قابل کامپایل نبود: Integer i = new Integer(9); Integer i = 9; // خطا در نسخه های پیش از 5.0! کامپایلرهای نسخه های پیش از 5.0 خط آخر را نمی پذیرفتند. codice_5 یک شیء ارجاعی (reference object) است و در ظاهر تفاوتی با نوع هایی مانند codice_23، codice_2 و غیره ندارد. برای تبدیل یک مقدار codice_4 به یک شیء codice_5، برنامه نویس مجبور بود شیء codice_5 را به صورت دستی ایجاد کند. اما از نسخهٔ J2SE 5.0 به بعد، کامپایلر این خط را می پذیرد و به طور خودکار آن را طوری بازنویسی می کند که شیئی از نوع codice_5 برای ذخیرهٔ مقدار ۹ ایجاد شود. این بدان معناست که از نسخهٔ J2SE 5.0 به بعد، نوشتن عبارتی مانند codice_29 ــ در حالی که codice_30 و codice_31 خودشان از نوع codice_5 باشند ــ قابل کامپایل است. در این حالت، codice_30 و codice_31 به صورت خودکار «بازگشایی» می شوند (unboxed)، مقادیر عددی آن ها با هم جمع می شود، و نتیجه به طور خودکار دوباره «بسته بندی» شده (autoboxed) و در متغیر codice_35 به صورت یک شیء جدید codice
_5 ذخیره می شود. با این حال، نمی توان از عملگرهای مقایسه ای به همین صورت استفاده کرد؛ زیرا این عملگرها برای نوع های ارجاعی تعریف شده اند و تنها برابریِ ارجاع ها (references) را بررسی می کنند، نه مقدار درون آن ها را. برای مقایسهٔ مقدار در نوع های بسته بندی شده، همچنان باید آن ها را به صورت دستی بازگشایی کرد و مقادیر ابتدایی را مقایسه نمود، یا از متد codice_37 استفاده کرد. مثال دیگر: در نسخهٔ J2SE 5.0، برنامه نویس می تواند با مجموعه هایی مانند codice_1 طوری رفتار کند که گویی شامل مقادیر codice_4 هستند، نه اشیای codice_5. این موضوع با آنچه پیش تر گفته شد تناقضی ندارد؛ زیرا مجموعه همچنان تنها شامل ارجاع هایی به اشیای پویا است و نمی تواند نوع های ابتدایی را مستقیماً در خود نگه دارد. در واقع، نمی توان از codice_41 استفاده کرد، بلکه باید از codice_15 بهره برد. با این حال، کامپایلر به طور خودکار کد را به گونه ای بازنویسی می کند که لیست «بی سروصدا» اشیای بسته بندی شده را دریافت کند، در حالی که در کد منبع تنها به مقادیر ابتدایی اشاره شده است. برای مثال، برنامه نویس می تواند بنویسد codice_43 و تصور کند که مقدار ۳ از نوع