Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فت. همچنین در سال ۲۰۰۹ در جوایز جهانی موسیقی رقص برندهٔ جایزهٔ بهترین ترانهٔ رپ/هیپ هاپ رقص شد. این ترانه در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده با رسیدن به رتبهٔ سوم، بالاترین شروع وست در این جدول را رقم زد. همچنین در کشورهای کانادا، دانمارک، آلمان، ایرلند، هلند و بریتانیا به جمع ۱۰ ترانهٔ برتر راه یافت. «قفل احساسی» به ترتیب در ایالات متحده و بریتانیا توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا و صنعت ضبط صدای بریتانیا موفق به دریافت گواهی چهار بار پلاتین و پلاتین شد. موزیک ویدئوی ترانه نیز در ۷ اکتبر سال ۲۰۰۸ منتشر گردید؛ در این ویدئو، وست نقش کریستین بیل در فیلم آمریکایی "روانی آمریکایی" (۲۰۰۰) را تقلید می کند و آپارتمان شخصی خود حضور پیدا می کند، در حالی تمام رنگ ها از فضا حذف شده اند. در سال ۲۰۰۸، "تایم" این ویدئو را به عنوان «ویدئوی سال» معرفی کرد.
آدولفو سانسولینی (؛ زادهٔ ) کنشگر اهل ایتالیا است. فعالیت های حمایت از حیوانات. سانسولینی فعالیت های حمایت از حیوانات خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. در سال ۱۹۸۰، او به non-governmental organization پیشرو در حمایت از حیوانات در ایتالیا، پیوست. او به مدت ۲۵ سال در نقش های مختلف از نماینده محلی تا رئیس ملی با این گروه فعال بود. از سال ۲۰۰۶، سانسولینی نمایندهٔ سازمان های بین المللی حمایت از حیوانات در سازمان ملل متحد، FAO, WTO, بوده و با دولت های سراسر جهان همکاری می کند. در سال ۲۰۱۲، او هماهنگی جمع آوری بیش از یک میلیون امضا برای درخواست "۸ ساعت" علیه حمل و نقل طولانی مدت حیوانات برای ذبح در اتحادیه اروپا را بر عهده داشت, و تصویب یک اعلامیه مکتوب در حمایت از آن توسط پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۳ را مشاهده کرد. در سال ۲۰۱۶، با همکاری سازمان بلژیکی GAIA، سانسولینی موضوع تغذیه اجباری در تولید Foie gras را وارد دستور کار سیاسی مؤسسات اتحادیه اروپا کرد. سانسولینی فصل «El bienestar animal y la comercialización» («رفاه حیوانات و تجارت») را در کتاب درسی دانشگاه های آمریکای لاتین "Bienestar Animal – Producción y calidad de
la carne," (“"Animal Welfare – Meat production and quality"”) تألیف کرد. زندگی سیاسی. در سال ۲۰۱۶، او در جریان همه پرسی عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا، کمپین حمایت از ماندن در اتحادیه را پیش برد.
محمدامین بیگلری (۱۲ اوت ۱۹۱۸ – ۱۱ فوریه ۱۹۷۹) چند ماه قبل از انقلاب ۵۷ ، معاون فرمانده گارد جاویدان شاهنشاهی ایران بود. او اصالتا کرد بود . معاون فرمانده و وفادار به محمدرضاشاه پهلوی بود. وی در سالهای ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۶ به عنوان یک مبارز چریکی علیه تهاجم شوروی و همچنین جمهوری مهاباد شرکت کرد. وی اندکی پس از تیمسار عبدالعلی بدره ای در سال ۱۳۵۷ ترور شد. سرلشکر بیگلری ، معاون فرمانده گارد شاهنشاهی، روز های اول انقلاب در خانه خود با سه گلوله در بدنش جسد پیدا شد. برخی منابع دیگر مدعی شده اند که وی زمانی که انقلابیون خودرو وی را متوقف کرده اند او خودکشی کرده است.
تیغه بریدگان () یک تیرهٔ منقرض شده از پستانداران برگ خوار در راستهٔ تک سم سانان بود. این تیره گروه خواهری برای دیگر تک سم سانان به شمار می رود، که شامل قلاب پایان (لوفیودونتیدها و Chalicotherioidea) و تک سم سانان (تاپیرها، کرگدن ها و خویشاوندان منقرض شدهٔ آن ها) است. ریشه شناسی. ریشه شناسی نام چنین است: -idae: پسوند لاتینی/یونانی است که در نام گذاری جانورشناسی برای «خانواده» ها به کار می رود. -loph-: از واژهٔ یونانی lophos (λόφος) به معنای «تیغه» یا «پشته» گرفته شده و در دیرینه شناسی دندان ها، به «تیغه های مینایی» دندان ها اشاره دارد. secto- یا isecto-: بخش آغازین نام از واژهٔ لاتینی sectus (از فعل secare به معنای «بریدن، تقسیم کردن») گرفته شده است. این پیشوند در ترکیب با -loph- به ساختمان دندانی خاص این خانواده اشاره دارد، یعنی دندان هایی با تیغه های بریده یا جداشده. I- در آغاز نام در واقع یک هم آیند یونانی/لاتینی برای خوش آوا کردن واژه و ترکیب با secto- است. پس به طور خلاصه، Isectolophidae یعنی «خانوادهٔ جانورانی با دندان های تیغه دارِ بریده/جدا»، که به ویژگی دندانی این گروه از پستانداران منقرض شده اشاره دا
لاردو نوعی سالومی است که با خشک کردن نوارهای چربی با رزماری و سایر گیاهان و ادویه ها تهیه می شود. مشهورترین "لاردو" از دهکده "فرازیونه" (روستا) کولوناتا، توسکانی است که از زمان رومی ها تهیه می شود. کولوناتا بخشی از شهر بزرگتر کارارا است که به خاطر مرمرش معروف است؛ کولوناتا خود محلی است که مرمر کارارا در آن استخراج می شود و به طور سنتی "لاردو" برای ماه ها در حوضچه های ساخته شده از این مرمر خشک می شود. لاردو دی کولوناتا در کاتالوگ خزانه طعم در فهرست غذاهای میراثی گنجانده شده و از سال ۲۰۰۴ از وضعیت حفاظت جغرافیایی (PGI) برخوردار است. این محصول از بیش از ۹۰٪ لیپیدها تشکیل شده است.
قُلاب پایان () گروهی از پستانداران برگ خوار در راستهٔ تک سم سانان بودند که دارای چنگال هایی بلند، خمیده و شکافته بودند. شواهد ریخت شناختی نشان می دهند که قلاب پایان پس از تندرددانها از تاپیرها، کرگدنها و اسبها (Euperissodactyla) جدا شدند؛ با این حال، پژوهشگران قدیمی تر همچون هنری فرفیلد آزبورن گاهی قلاب پایان را بیرون از تک سم سانان قرار می دادند یا همان طور که در دوره های متأخرتر رایج شد، آن ها را خویشاوند تندرددان می دانستند. "ریگ دد" که معمولاً از میوسن میانیِ سانسان در گر، فرانسه به دست می آید، ممکن است نشان دهندهٔ سردهای متمایز باشد. استخوان های اندام حرکتی شبیه به استخوان های "Macrotherium"، اما نسبتاً تنومندتر، از لایه های پلیوسن آتیک و ساموس به دست آمده و با نام "قلاب دد" توصیف شده اند. در قاره آمریکا، نام های "Morothorium" و "کندپا" برای استخوان های مشابهی به کار رفته اند، با این باور که نشان دهندهٔ شگفت بندان بوده اند. "Macrotherium magnum" باید جانداری به طول حدود بوده باشد.
جوش خورده پایان () یک تبارشاخه ی پیشنهادی بود که به طور فرضی لاک پشتها و پولک خزندگان (تواتارا، مارمولک ها و مارها) و خویشاوندان فسیلی آن ها را دربرمی گرفت. این کلاد در گذشته بر پایهٔ تحلیل ریزآران ای (microRNA) و همچنین برخی تبارشاخه شناسی ها پشتیبانی می شد. با این حال، این فرضیه به شدت توسط شواهد مولکولی رد شد؛ شواهدی که از Archelosauria (گروه بندی لاک پشت ها و شاه خزندگان) پشتیبانی می کنند. دیگر تحلیل های تبارشاخه ای اخیر نیز Archelosauria را بر Ankylopoda ترجیح داده اند. رده بندی. شجره نمای زیر بر پایهٔ نتیجهٔ محتمل ترین تحلیل دیگری از روابط خویشاوندی لاک پشت ها است که تنها از شواهد فسیلی بهره گرفته و در سال ۲۰۱۵ توسط راینر شوخ و هانس-دیتر زوئس منتشر شد. این مطالعه نشان داد که "Eunotosaurus" در حقیقت یک لاک پشت تبار اولیه بوده است، هرچند نسخه های دیگر تحلیل ها تنها پشتیبانی ضعیفی برای جایگاه آن به عنوان یک پیراخزندگان نشان می دهند.
تیغه دار جنوبی (Meridiolophus) یک سرده منقرض شده از تاپیرواران پایه ای بود که در چین در دورهٔ ایپرزین می زیست. این یک آرایه تک نماد است که تنها گونهٔ "M. expansus" را دربرمی گیرد. Meridio- از لاتینی meridies به معنای «جنوب» گرفته شده است. در نام گذاری جانوری معمولاً به موقعیت جغرافیایی فسیل اشاره دارد (مثلاً کشف در بخش های جنوبی اروپا یا آسیا). -lophus از یونانی lophos (λόφος) به معنی «تیغه، پشته» است، که در دیرینه شناسی به شکل دندان های تیغه دار اشاره دارد.
سامانه دندان () یک سرده از پستانداران ایپرزین در سن واساچی (حدود ۵۵ تا ۵۰ میلیون سال پیش) بود. این سرده یکی از چندین پستانداری به شمار می رفت که در آغاز به عنوان نخستین اسب ها در نظر گرفته می شدند و برای مدت ها در سردهٔ "کوه خرگوش دد" (که به طور عمومی "Eohippus" نامیده می شود) طبقه بندی شده بودند. این جانوران به اندازهٔ سگ بودند و در ظاهر شاید شبیه پاکا، خرگوش پاتاگونی یا گوزن موش به نظر می رسیدند (هرچند که تک سم سانان بودند، نه جوندگان یا جفت سم سانان). گونهٔ تیپ، "S. tapirinus"، از ۲۴ فرد در محلی به نام «جیب کاستیلو» در سازند Huerfano در کلرادو شناخته شده است. این نهشتهٔ به خوبی حفظ شده به پژوهشگران امکان داده تا جنبه هایی از محیط و شیوهٔ زندگی این گونه را بازسازی کنند. رده بندی. این سرده توسط ادوارد درینکر کوپه در سال ۱۸۷۵ نام گذاری شد؛ او دریافت که این جانور با "Hyracotherium" متفاوت و یک تک سم سانان پایه ای است. بعدها گمان می رفت که این جانور یک اسب است و به "Hyracotherium" ("Hyracotherium tapirinum"، شامل "H. cristatum" Wortman 1896، و نیز "Orohippus tapirinus") ارجاع داده شد. یک تحلیل در ۱۹۸۴ نشان داد
که این گونه تناسب چندانی با دیگر اعضای "Hyracotherium" ندارد. چنین مطالعاتی آشکار کرد که "Hyracotherium" به یک آرایه زباله دان از تک سم سانان آغازین بدل شده بود؛ بسیاری از گونه ها اکنون به سرده های دیگر منتقل شده اند که روابط دقیقشان هنوز روشن نشده است. "Systemodon" به عنوان خویشاوند "Cymbalophus" و یکی از ابتدایی ترین تک سم سانان شناسایی شده است، که آن را بخشی از گروه پایه ای می سازد که نیای اسب ها، کرگدن ها، تاپیرها و تندرددان و ریگ ددان های منقرض شده بوده است. اگر "Systemodon" یک تک سم سانان پایه ای باشد، حفظ شدگی استثنایی آن نگاهی کمیاب به ویژگی های اولیهٔ رفتاری و کالبدی یک گروه بزرگ از پستانداران به دست می دهد. سه گونهٔ دیگر پیش تر به این سرده نسبت داده شده بودند: "S. semihians", "S. protapirinus" و "S. primaevus". نخستین مورد به "Cardiolophus" منتقل شده و دومی و سومی تحت عنوان "Hyracotherium protapirinus" یکسان سازی شده اند. دیرین زیست شناسی. "S. tapirinus" در جنگل های تکه تکه و نزدیک رودخانه ها می زیست، محیطی که آن را با گونه ای کوچک تر از تک سم سانان یعنی "پگاه اسب" شریک بود. دیگر ساکنان این محیط شام
ل آداپیس نماسانان شبیه لمورها و تارسیرها و گوشت دندان سانان شکارگر بودند. تحلیل دندان ها و گردهٔ فسیلی نشان می دهد که هرچند "Systemodon" دندان های آسیا با تاج بلند برای جویدن علف نداشت، اما بر خلاف فرض رایج دربارهٔ تک سم سانان آغازین، گیاهان جنگلی را نمی خورد بلکه از گیاه گل ده و گل ها در مناطق باز تغذیه می کرد. هر دو جنس نر و ماده دندان های نیش بزرگ شده داشتند. فسیل ها دو گروه سایزی مشخص از بالغ ها را نشان می دهند که بیانگر دوریختی جنسی است: جمجمهٔ نرها حدود ۱۵٪ بزرگ تر از ماده ها و دندان های نیش آن ها ۴۰٪ بزرگ تر بوده است. حضور این سرده همزمان با دوره ای از خنک تر و خشک تر شدن بود که طی آن جنگل های بستهٔ گرمسیری بیشینه گرمایی پالئوسن-ائوسن جای خود را به محیط های بازتر و تازه ای شبیه به جنگل های پارکی و ساواناهای امروزی دادند. بر پایهٔ مقایسه با کالبدشناسی و عادات سم داران زنده، به احتمال زیاد "Systemodon" در گروه های ماده زندگی می کرده است، به صورت گله ای برای حفاظت در برابر شکارچیان در فضاهای باز یا برای بهره برداری بهتر از لکه های محلی غذا در محیط های ترکیبی. نرهای در سن اوج احتمالاً برای زندگی در این گرو
ه ها با هم رقابت می کرده اند و از دندان های نیش خود در نبردهای آیینی یا نمایش ها استفاده می کرده اند.
اُرُد انزابی پور (زاده ی ۱۳ آبان ۱۳۴۹، رشت) موسیقی دان، نوازنده، آهنگساز، صدابردار، طراح آکوستیک، پژوهشگر و مدرس دانشگاه است. وی در نوازندگی پیانو، اُرگ، کیبورد و درامز تخصص دارد و فعالیت های هنری او حوزه های متنوعی همچون موسیقی جز، فیوژن، کلاسیک، پراگرسیو، مهندسی صدا و آکوستیک را در بر می گیرد. زندگی نامه. ارد انزابی پور برادر اردوان انزابی پور (خواننده و نوازنده راک) است که از پانزده سالگی، آموختن سازهای کلاویه ای را نزد فرهاد پوررضا (فرزند فریدون پوررضا، خواننده برجسته موسیقی فولکلور گیلان) آغاز کرد. پس از ورود به دانشگاه علم و صنعت تهران در رشته مهندسی الکترونیک، آموزش موسیقی را به صورت خودآموز ادامه داد. در همین دوران با استفاده از تجهیزات ابتدایی و دست ساز، نخستین تجربه های خود در زمینه ضبط صدا را به دست آورد. وی در سال ۱۳۷۷ به عنوان مدیر فنی شرکت «موکو» فعالیت کرد و در پروژه ساخت نخستین کیبورد سفارشی ایران (GEM WK2) با شرکت ایتالیایی General Music همکاری داشت. یک سال بعد، با تأسیس استودیوی «بم آهنگ»، به طور رسمی وارد عرصه صدابرداری حرفه ای شد. فعالیت های هنری. نوازندگی و آهنگسازی. ارد انزابی پور در سبک
های مختلف از جز تا پراگرسیو متال و راک فعالیت کرده است. برخی از آثار شاخص او عبارت اند از: تدریس و فعالیت های علمی. از سال ۱۳۸۴، ارد انزابی پور به عنوان مدرس در دانشگاه صدا و سیما به تدریس رشته ی مهندسی صدا در مقطع کارشناسی ارشد مشغول بوده است. از جمله مسئولیت ها و فعالیت های علمی او می توان به موارد زیر اشاره کرد: فعالیت های مهندسی آکوستیک. ارد انزابی پور در طراحی آکوستیک و سیستم های صوتی برای تالارها و مراکز فرهنگی نقش مؤثری داشته است. برخی از پروژه های شاخص وی عبارت اند از: فعالیت های صدابرداری. ارد انزابی پور در ضبط، میکس و مسترینگ بیش از ۴۰۰ آلبوم و اجرای زنده همکاری داشته است. برخی از آثار برجسته او عبارت اند از: منابع. ارد انزابی پور | پیانیست جز و مهندسی که صدا می سازد «صدا» در «تئاتر» به چالش کشیده شد/ قصه رسم های جدید روی صحنه! ارد انزابی پور ماجرای طراحی استودیو صدای رودکی به روایت اُرُد انزابی پور گپ وگفت با ارد انزابی پور | قسمت شصت و شش پادکست تصویری کادانس اسپاتیفای ارد انزابی پور اپل موزیک ارد انزابی پور
پارک سانگ مین (؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر نقش آفرینی در سه گانهٔ "پسر ژنرال" به کارگردانی ایم کوان تک و همچنین بازی در تعداد زیادی مجموعه های تلویزیونی از جمله "احمق دوست داشتنی من" و "غول" شناخته می شود. پارک درگیر مسائل قضایی نیز بوده است؛ از جمله بازداشت به دلیل رانندگی در حالت مستی در سال ۲۰۱۱ و طرح اتهام خشونت خانگی علیه او در سال ۲۰۱۲.
ویتلو توناتو یک غذای پیدمونتیایی است که شامل برش های سرد گوساله است که با سس خامه ای و شبیه به مایونز که با تن ماهی طعم دار شده، پوشانده شده است. این غذا سرد یا در دمای اتاق سرو می شود، معمولاً در تابستان به عنوان غذای اصلی، یک وعده غذایی ایتالیایی یا به عنوان «یک پیش غذای بسیار شیک برای یک شام مجلل» سرو می شود. این غذا همچنین به طور موروثی در آرژانتین، اروگوئه، و پاراگوئه بسیار محبوب است، جایی که با نام اصلی خود در پیدمونتی ویتل تونِ (که در آرژانتین به صورت "ویتل تونِ" یا "تونِ" نوشته می شود) شناخته می شود و به عنوان یک غذای سنتی کریسمس در نظر گرفته می شود. این غذا حداقل یک روز یا بیشتر قبل با پختن یا آب پز کردن یک تکه گوشت گوساله از پای عقب به نام «آی راند» تهیه می شود و سپس به قطعات نازک و تکی برش داده می شود. برای سس، ماهی تن سفید تازه (در اکثر رستوران ها امروزه برای کاهش هزینه و زمان آماده سازی از ماهی تن کنسروی استفاده می شود) در شراب سفید، سرکه سیب، پیاز سفید و سیر تا زمانی که کاملاً پخته شود، آب پز می شود و سپس با مخلوطی از روغن زیتون و روغن نباتی و زرده تخم مرغ در مخلوط کن برقی یا غذاساز پوره می شود
تا سس مایونز غلیظی تشکیل شود. برای سس مایونز می توان از چاشنی های متنوعی از جمله ماهی کولی، فلفل هندی، کپر و آبلیمو استفاده کرد. سپس پوره غلیظ و یکدست با کمی آب و مایع پخت گوشت گوساله تا حدودی رقیق می شود و چند کپر به آن اضافه می شود. مقداری از سس روی ظرف سرو پخش می شود و برش های سرد گوشت گوساله در یک لایه روی آن قرار می گیرند. سپس بقیه سس را روی گوشت گوساله می ریزند تا کاملاً آن را بپوشاند. ظرف را تا ۵ روز در یخچال قرار می دهند تا طعم آن کاملاً گرفته شود. این غذا حداقل یک روز یا بیشتر قبل از سرو تهیه می شود و با پختن یا آرام پختن تکه ای از گوساله از پای عقب به نام «چشم گرد» تهیه می شود که سپس به برش های نازک و جداگانه تقسیم می گردد. برای تهیه سس، در ابتدا تن ماهی سفید تازه (که در اکثر رستوران ها امروزه از تن ماهی کنسرو شده برای کاهش هزینه و زمان تهیه استفاده می شود) در شراب سفید، سرکه سیب، پیاز سفید و سیر کاملاً پخته می شود و سپس با مخلوطی از روغن زیتون و روغن گیاهی و زرده تخم مرغ در مخلوط کن یا غذاساز پوره می شود تا یک مایونز غلیظ تشکیل شود. برای تهیه مایونز می توان از انواع ادویه ها، از جمله انچوی، فلفل کا
ین، کپر و آبلیمو استفاده کرد. پوره غلیظ و نرم سپس با کمی آب و مایع پخت گوساله رقیق می شود و چند کپر به آن اضافه می گردد. مقداری از سس روی ظرف سرو پخش می شود و برش های سرد گوساله به صورت یک لایه روی آن قرار می گیرد. بقیه سس سپس روی گوساله ریخته می شود تا به طور کلی پوشانده شود. این باید غذا به مدت حداکثر ۵ روز در یخچال بماند تا طعم ها در آن به طور کامل با یکدیگر ممزوج گردد.
«بی عاطفه» ترانه ای از رپر آمریکایی کانیه وست می باشد که می باشد که در چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "۸۰۸ و دل شکستگی" (۲۰۰۸) قرار دارد. این ترانه توسط کانیه وست، نو آی.دی.، کید کادی و مالک یوسف نوشته شد و تهیه کنندگی آن بر عهدهٔ دو نفر اول بود. این ترانه در ابتدا قرار بود در یازدهمین آلبوم استودیویی جی-زی تحت عنوان "بلوپرینت ۳" قرار گیرد، اما طی جریان جلسات ضبط به وست ارائه شد. پس از اینکه این ترانه برای اولین بار در کنوانسیون ملی دموکرات ها در سال ۲۰۰۸، وست نسخهٔ مسترنشده اش را در ۱۵ اکتبر سال ۲۰۰۸ روی وبلاگش به اشتراک گذاشت. این اثر بعداً در ۲۸ اکتبر از سوی راک-ا-فلا و دف جم به رادیوهای ریتمیک و معاصر آمریکا به عنوان دومین تک آهنگ از "۸۰۸ و دل شکستگی" معرفی گردید. این قطعه یک بالاد پاپ با تأثیراتی از هیپ هاپ و آراندبی می باشد و در آن سینث سایزر به کار رفته است. وست در اشعار ترانه به تأمل دربارهٔ جدایی خود از الکسیس فایفر می پردازد. «بی عاطفه» نقدهای مثبت گسترده ای دریافت کرد و بیشتر منتقدان اجرای وست را ستودند. برخی منتقدان بر محتوا و موضوع ترانه متمرکز بودند و دیگران نیز به ترکیب بندی توجه کردند. ا
ین قطعه در جوایز پاپ بی ام آی سال ۲۰۱۰ در میان آثار برنده قرار گرفت. این قطعه در "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده به رتبهٔ دوم رسید و همچنین در کشورهای کانادا، نیوزیلند، ترکیه و بریتانیا جزو ۱۰ ترانهٔ برتر قرار گرفت. این ترانه در نهایت موفق به دریافت هفت بار پلاتین از سوی انجمن صنعت ضبط آمریکا (آرآی ای ای) گردید و به یکی از پرفروش ترین تک آهنگ های دیجیتال آمریکا تبدیل شد. این اثر همچنین از سوی انجمن صنعت ضبط استرالیا چهار بار پلاتین و و در دانمارک و بریتانیا به ترتیب توسط آی اف پی آی دانمارک و صنعت ضبط صدای بریتانیا (بی پی آی) دو بار پلاتین دریافت نمود. موزیک ویدئوی این ترانه که در ۷ نوامبر سال ۲۰۰۸ منتشر شد، ادای احترامی به فیلم "پاپ آمریکایی" محصول سال ۱۹۸۱ به کارگردانی رالف بکشی است. وست در این ویدئوی پویانمایی غم و اندوه خود را پس از جدایی از فایفر نشان می دهد. منتقدان به این ویدئو واکنش مثبتی نشان دادند و اغلب پویانمایی آن را پسندیدند. این ویدئو در جوایز بت ۲۰۰۹ نامزد جایزهٔ «ویدئوی سال» شد. همچنین وست «بی عاطفه» را در ۳۶مین مراسم سالانهٔ جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۰۸ و جشنوارهٔ موسیقی و هنر دره کواچلا در سال ه
ای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۱ اجرا کرد.
روبرتو ساویو (متولد رم، ایتالیا) روزنامه نگار، متخصص ارتباطات، تحلیلگر سیاسی، فعال در زمینه عدالت و عدالت اقلیمی و مدافع حکمرانی جهانی است. او بیشتر دوران حرفه ای خود را با خبرگزاری بین المللی پرس سرویس گذرانده است؛ خبرگزاری که در سال ۱۹۶۴ همراه با روزنامه نگار آرژانتینی پابلو پیاسنتینی تأسیس کرد. ساویو در دانشگاه پارما اقتصاد خواند و سپس دوره های تکمیلی در اقتصاد توسعه تحت نظر گونار میردال، تاریخ هنر و حقوق بین الملل در رم گذراند. او حرفهٔ خود را به عنوان دستیار پژوهشی در حقوق بین الملل در دانشگاه پارما آغاز کرد. فعالیت های اولیه. در دوران دانشگاه، روبرتو ساویو به عنوان افسر بین المللی با حزب دمکراسی مسیحی و جنبش جوانان ایتالیا فعالیت کرد و نهایتاً مسئولیت روابط حزب دمکراسی مسیحی با کشورهای در حال توسعه را بر عهده گرفت. پس از ترک دانشگاه، او رئیس مطبوعات بین المللی نخست وزیر سابق آلدو مورو شد. پس از کودتای شیلی در سال ۱۹۷۳، ساویو سیاست ایتالیا را ترک کرد و به روزنامه نگاری پرداخت. دوران اولیه روزنامه نگاری. فعالیت روزنامه نگاری روبرتو ساویو با روزنامه ایتالیایی «Il Popolo» آغاز شد و سپس به عنوان مدیر خدمات خ
بری برای آمریکای لاتین در رای، شرکت پخش دولتی ایتالیا، مشغول شد. او جوایز متعددی برای مستندهای تلویزیونی دریافت کرد، از جمله جایزه سنت-وینسنت برای روزنامه نگاری، معتبرترین جایزه روزنامه نگاری در ایتالیا. اینتر پرس سرویس (IPS). در طول سال های تحصیل، ساویو علاقه مند به تحلیل و توضیح شکاف عظیم اطلاعات و ارتباطات بین شمال و جنوب جهان، به ویژه آمریکای لاتین بود. او همراه با روزنامه نگار آرژانتینی پابلو پیاسنتینی تصمیم گرفتند یک خبرگزاری ایجاد کنند که به تبعیدیان آمریکای لاتین در اروپا امکان دهد درباره کشورهای خود برای مخاطبان اروپایی بنویسند. این خبرگزاری که در ابتدا به نام Roman Press Agency شناخته می شد، پایهٔ تشکیل خبرگزاری بین المللی پرس سرویس (IPS) بود که به صورت رسمی در مرکز همایش "اسکولز ایچولز" بنیاد کنراد آدناور (بنیاد اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان) در وسلینگ نزدیک بن، پایتخت سابق آلمان غربی، تأسیس شد. از ابتدا تصمیم گرفته شد که IPS یک تعاونی غیرانتفاعی از روزنامه نگاران باشد و اساسنامه آن اعلام می کرد که دو سوم اعضا باید از جنوب جهان باشند. روبرتو ساویو ماموریت منحصربه فرد IPS را تعریف کرد – «دادن صدا به ب
ی صدایان» – و به عنوان کانال ارتباطی که صداها و دغدغه های فقیرترین ها را اولویت می دهد و فضای فهم، پاسخگویی و مشارکت پیرامون توسعه ایجاد می کند، عمل کرد و ترویج یک نظم نوین اطلاعاتی بین جنوب و شمال جهان را دنبال کرد. این خبرگزاری در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به سرعت رشد کرد تا اینکه رویدادهای دراماتیک ۱۹۸۹-۱۹۹۱ – سقوط دیوار برلین و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی – اهداف و تعریف های جدیدی را ایجاد کردند: IPS نخستین رسانه خبری بود که خود را «جهانی» معرفی کرد و مفهوم جدید جهانی شدن نولیبرال را به عنوان عاملی که کشورهای در حال توسعه را از ثروت، تجارت و سیاست گذاری دور می کند، تعریف نمود. IPS خدمات ارتباطی برای بهبود همکاری جنوب-جنوب و تبادلات جنوب-شمال ارائه می دهد و پروژه هایی با شرکای بین المللی اجرا می کند تا کانال های ارتباطی برای همه بخش های اجتماعی باز شود. IPS توسط سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده و وضعیت مشورتی NGO (رده I) با ECOSOC اعطا شده است. با تقویت روند جهانی شدن، IPS خود را به مسائل جهانی اختصاص داده و به خبرگزاری جامعه مدنی جهانی تبدیل شده است: بیش از ۳۰٬۰۰۰ سازمان غیردولتی مشترک خدمات آن هستند و چندین
میلیون نفر خواننده خدمات آنلاین آن هستند. تحت مدیریت روبرتو ساویو، IPS نه بار در دهه ۱۹۹۰ جایزه «باوجدان ترین سرویس خبری» مؤسسه جمعیت واشنگتن را از آن خود کرد. IPS در سال ۱۹۹۷ جایزه روزنامه نگاری A.H. Boerma از فائو را برای «مشارکت قابل توجه در پوشش کشاورزی پایدار و توسعه روستایی در بیش از ۱۰۰ کشور، پر کردن شکاف اطلاعاتی بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه با تمرکز بر مسائلی مانند زندگی روستایی، مهاجرت، پناهندگان و وضعیت زنان و کودکان» دریافت کرد. به ابتکار روبرتو ساویو، IPS در سال ۱۹۸۵ جایزه بین المللی روزنامه نگاری را تأسیس کرد تا روزنامه نگاران برجسته ای که تلاش های آن ها، و اغلب زندگی شان، به طور قابل توجهی به افشای نقض حقوق بشر و پیشبرد دموکراسی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، کمک کرده اند، تجلیل نماید. در سال ۱۹۹۱، دامنه جایزه گسترش یافت تا بازتاب تغییرات عظیم در جهان پس از فروپاشی تاریخی اتحاد جماهیر شوروی و پایان جنگ سرد باشد. این جایزه، که به نام جایزه دستاورد بین المللی تغییر نام یافت، به پاس کار افراد و سازمان هایی که «ادامه می دهند تا برای عدالت اجتماعی و سیاسی در نظم نوین جهانی مبارزه کنند»،
اعطا شد. روبرتو ساویو اکنون رئیس افتخاری IPS و رئیس هیئت امنای آن است که شامل بوتروس بوتروس غالی، ماریو سوارز، فدریکو مایور زاراگوزا، مارتتی آهتی ساری، اسکار آریاس و توشیکی کایفو نیز می شود. پس از کناره گیری از سمت مدیرکل IPS، روبرتو ساویو به علاقه خود به ارتباطات و اطلاعات «جایگزین» ادامه داد و Other News را به عنوان یک انجمن بین المللی غیردولتی برای افراد دغدغه مند نسبت به کاهش رسانه های اطلاعاتی تأسیس کرد. آدر نیوز. در سال ۲۰۰۸، روبرتو ساویو سرویس آنلاین Other News را راه اندازی کرد تا «اطلاعاتی که بازار حذف می کند» ارائه دهد. Other News گزارش هایی را منتشر می کند که قبلاً در رسانه های تخصصی ظاهر شده اند اما در رسانه های با گردش عمومی منتشر نشده اند، به علاوه نظرات و تحلیل های مراکز تحقیقاتی، دانشگاه ها و اندیشکده ها – موادی که هدف آن ها فراهم کردن دسترسی خوانندگان به اخبار و دیدگاه هایی است که در روزنامه های محلی خود پیدا نمی کنند، اما به عنوان شهروندانی که به جهانی آزاد از تأثیرات مضر جهانی شدن امروز اهمیت می دهند، ممکن است بخواهند بخوانند. آدر نیوز همچنین تحلیل های روزانه در مسائل بین المللی، به ویژه م
وضوعات حکمرانی جهانی و چندجانبه گرایی، به چند هزار سیاست گذار و رهبران جامعه مدنی، به هر دو زبان انگلیسی و اسپانیایی، ارسال می کند. ابتکارات ارتباطی. روبرتو ساویو که به طور بین المللی در مسائل ارتباطات شناخته شده است، به راه اندازی پروژه های متعدد ارتباطی و اطلاعاتی کمک کرده است، همیشه با تمرکز بر کشورهای در حال توسعه و با هدف تقویت ارتباطات برای توسعه. از جمله، او به راه اندازی شبکه ملی سیستم های اطلاعاتی (ASIN) برای آمریکای لاتین و کارائیب، سازمان خدمات اطلاعات ویژه آمریکای لاتین (ALASEEI) تحت حمایت یونسکو، و سرویس ویژه زنان (WFS)، که در ابتدا سرویس IPS بود و اکنون یک NGO مستقل با دفتر مرکزی در دهلی نو است، کمک کرد. این پروژه ها به ویژه در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به عنوان نمونه های کلیدی در ایجاد شبکه های اطلاعاتی مستقل در جهان جنوب شناخته شدند. او همچنین سیستم ترویج اطلاعات فناوری (TIPS) را تأسیس کرد، یک پروژه مهم سازمان ملل متحد برای اجرای همکاری های اقتصادی و فناورانه میان کشورهای در حال توسعه، و شبکه WINNER ("Women into the New Network for Entrepreneurial Reinforcement") را توسعه داد، پروژهٔ آموزشی TIPS برا
ی آموزش و توانمندسازی زنان کارآفرین در مقیاس کوچک و متوسط در کشورهای در حال توسعه. فعالیت های TIPS در حال حاضر توسط آژانس اجرایی Development Information Network (DEVNET) انجام می شود، انجمنی بین المللی که ساویو کمک به تأسیس آن کرده و توسط سازمان ملل به عنوان NGO دارای وضعیت مشورتی (رده I) با شورای اقتصادی و اجتماعی (ECOSOC) شناخته شده است. روبرتو ساویو همچنین در تبادل میان سرویس های اطلاعاتی منطقه ای، مانند میان ALASEI و سازمان خبرگزاری های آسیایی-اقیانوسیه و میان پاناپرس و فدراسیون خبرگزاری های عرب (FANA) نقش فعالی داشته است. او نقش کلیدی در قرار دادن مفهوم تعرفه سرویس خبرنامه توسعه ("Development Press Bulletin Service Tariff") در دستور کار کمیسیون بین المللی یونسکو برای مطالعه مسائل ارتباطی (گزارش مک براید) داشت، گزارشی که بعدها یکی از اسناد مرجع در مباحث مربوط به نظم نوین جهانی اطلاعات و ارتباطات شد. ساویو همچنین با بسیاری از سازمان های سازمان ملل متحد در زمینه اطلاعات و ارتباطات همکاری نزدیک داشته است، از جمله برنامه توسعه سازمان ملل متحد، UNEP، یونسکو، UNFPA, UNICEF و مؤسسه آموزش و پژوهش سازمان ملل متحد.