Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امپوریس (به ) یک شهر یونان باستان در سواحل مدیترانه در کاتالونیا، اسپانیا بود. این شهر Ἐμπόριον () به معنی محل تجارت نامیده می شد و در سال ۵۷۵ قبل از میلادتوسط یونانیان اهل فوکیا تأسیس شد. در سال ۲۱۸ قبل از میلاد، پس از حمله به گال از ایبریا توسط هانیبال، ژنرال کارتاژی، شهر توسط رومیان (به لاتین :) اشغال شد. در اوایل قرون وسطی، موقعیت ساحلی آشکار شهر، آن را به روی غارتگران باز گذاشت و شهر رها شد. بقایای امپوریس در کمارکای کاتالان، آلت امپوردا، کوستا براوا قرار دارد. ویرانه ها در میانه راه بین شهر لا اسکالا و روستای کوچک سانت مارتی د امپوریس قرار دارد. تاریخچه. امپوریس در یک جزیره کوچک در دهانه رودخانه فلویا است. این شهر در سال ۵۵۰ پ م به نام "پالایاپولیس"، «شهر قدیمی» شناخته شده بود و ساکنان از سرزمین یونان به آنجا نقل مکان کردند و "نئاپولیس"، «شهر جدید» را ایجاد کردند. پس از فتح فوکیا توسط کوروش کبیر، پادشاه پارسیان، در سال ۵۳۰ قبل از میلاد جمعیت شهر جدید به طور قابل توجهی به خاطر هجوم پناهندگان افزایش یافت. در مواجهه با فشار شدید کارتاژ، شهر توانست شخصیت یونانی مستقل خود را حفظ کند. قراردادهای سیاسی و تجاری
با جمعیت بومی که مدت ها در شهر مجاور "ایندیکا" ساکن بودند، منعقد شد. این شهر در مسیر تجاری ساحلی بین شهر یونانی نشین ماسالیا (مارسی کنونی) و تارتسوس در جنوب هیسپانیا قرار داشت و به یک مرکز اقتصادی و تجاری بزرگ تبدیل شد و همچنین بزرگ ترین مستعمره یونانی در شبه جزیره ایبری بود. در طول جنگ های پونیک، امپوریس با روم متحد شد و پوبلیوس کورنلیوس سیپیون در سال ۲۱۸ قبل از میلاد از طریق این شهر، با فرستادن برادرش گنائوس کورنلیوس سیپیون کالوس به همراه سربازان رومی به آنجا، شروع به فتح هیسپانیا کرد. پس از فتح هیسپانیا توسط رومیان، امپوریس یک دولت شهر مستقل باقی ماند. با این حال، در جنگ داخلی بین پومپه و ژولیوس سزار، سوی پومپیوس را گرفت و پس از شکست او از امتیاز خودمختاری سلب شد. یک "کُلونی" از کهنه سربازان رومی، به نام امپوریائه، در نزدیکی اندیکا برای کنترل منطقه ایجاد شد. از آن زمان به بعد، امپوریس شروع به افول کرد، و تحت شعاع قدرت تاراکو (تاراگونا کنونی) و بارسینو (بارسلونا کنونی) قرار گرفت. در پایان قرن سوم این شهر به یکی از اولین شهرهای اسپانیا تبدیل شد که مبشران مسیحی را پذیرفت. در همین قرن شهر یونانی متروکه شد ولی
شهر رومی به عنوان ضرابخانه و مقر تشریفاتی یک شهرستان ساحلی به نام کاستیو د امپوریس تا زمان یورش وایکینگ ها در اواسط قرن نهم باقی بود. ضرب سکه دوباره تحت نظر هیو دوم امپوریس (۱۰۷۸–۱۱۱۷) آغاز شد. نکروپولیس (گورستان). گورستان امپوریس برای مدت طولانی، از قرن هفتم قبل از میلاد تا قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفته، اما بسیاری از مقبره ها غارت شده اند. مارتین آلماگرو باش دو کتاب در این باره نوشت که تمام داده ها را در مورد اکثر گورستان های منطقه جمع آوری کرد. چهار دوره در این ناحیه وجود دارد: یونان اولیه و ایبری، اواخر جمهوری روم، اوایل امپراتوری روم و اواخر امپراتوری روم. موزه باستان شناسی کاتالونیا. شعبه موزه باستان شناسی کاتالونیا در امپوریس (MAC-Empúries) به بازدیدکنندگان تجربه تماس مستقیم با بقایای باستان شناسی آنجا را ارائه می دهد. بازدید از شهر یونانی و شهر رومی با گشت و گذار در موزه تکمیل می شود، که اشیایی را از تاریخ سایت که در سال های حفاری در امپوریس کشف شده اند به نمایش گذاشته است.
پناهگاه حیات وحش هوای خا خانگ () در استان یوتای تانی و استان تاک، تایلند واقع شده است. این پارک در سال ۱۹۷۴ تأسیس شده و بخشی از بزرگ ترین مجموعه جنگل حاره ای موسمی سالم در هندوچین به شمار می آید. این پناهگاه همراه با پناهگاه حیات وحش سونگایایی در سال ۱۹۹۱ توسط سازمان ملل متحد به عنوان میراث جهانی اعلام شد. مجموعاً این دو پناهگاه ۶۲۲٬۲۰۰ هکتار مساحت دارند. هنوز جمعیت های قابل توجهی از پستانداران بزرگ در این پناهگاه وجود داشتند، از جمله گیبون ها، خرس ها، فیل ها و ببر هندوچین، اگرچه مانند تمام سایت های دیگر در جنوب شرق آسیا، برخی از گونه ها (مانند کرگدن ها) ناپدید شده یا دچار کاهش شدید جمعیت شده اند. تاریخ. پس از تأسیس پناهگاه حیات وحش در ۴ سپتامبر ۱۹۷۲، این منطقه مساحتی به اندازه ۱٬۰۱۹٬۳۷۵ رای داشت ~ . سپس این پناهگاه حیات وحش دو بار گسترش یافت، اولین بار در ۲۱ مه ۱۹۸۶ به مساحت ۱٬۶۰۹٬۱۵۰ رای ~ که افزایش ۵۸۹٬۷۷۵ رای ~ بود و دومین بار در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۲ به مساحت ۱٬۷۳۷٬۵۸۷ رای ~ که افزایش ۷۱۸٬۲۱۲ رای ~ بود. تا سال ۱۹۷۶ در این پناهگاه حیات وحش روستاهایی از مردم کارن وجود داشت. امروزه هیچ جمعیت انسانی شناخته شده ای د
ر این منطقه سکونت ندارند. برخی از روستاهای کارن در سال ۱۹۷۶ از منطقه جنوبی ترین بخش به منطقه بان رای در جنوب شرق منتقل شدند. یک روستای مردم همونگ در غرب پس از سال ۱۹۸۶ جابجا شد. حیات وحش. تنوع زیادی از حیوانات و گیاهان در این پناهگاه حیات وحش یافت می شود که در هیچ جای دیگر وجود ندارد، با گونه هایی همچون گونه های سینو-هیمالایایی، ایندو-برمه ای، سوندالند و ایندو-چینی که در این پناهگاه زندگی می کنند. گونه های موجود در این پناهگاه معمولاً کمیاب، در معرض خطر یا محلی هستند. تقریباً یک سوم از پستانداران جنوب شرق آسیا در این پناهگاه حیات وحش به خوبی زندگی می کنند. این پناهگاه مسئول حفاظت از سه گونه از جانوران ملی ذخیره شده تایلند است: گاومیش وحشی ("گاومیش وحشی")، سراب سرز قاره ای ("Capricornis sumatraensis")، و گوزن خوکی هندی ("گوزن خوکی هندی"). بسیاری از گونه های پرندگان، خزندگان و دوزیستان نیز گزارش شده اند. ۳۵۵ گونه پرنده در این پناهگاه مشاهده شده اند که بسیاری از این گونه ها اکنون در تایلند نادر و برخی در معرض خطر انقراض هستند. در حال حاضر ۹۰ ببر هندوچین در این پناهگاه وجود دارند.
پارک ملی تا پرایا () منطقه ای حفاظت شده در انتهای شرقی رشته کوه سانکامپنگ است که در منطقه ای قرار دارد که این کوه ها به رشته کوه دانگ ریک می رسند، نزدیک به مرز تایلند و کامبوج. این پارک عمدتاً در منطقه تا پرایا از استان سا کایو واقع شده است که از آن نام گذاری شده است، اگرچه پارک شامل بخش هایی از مناطق بان کروات، نون دین دنگ و لاهار سای از استان بوریرام نیز می شود. مساحت پارک ۳۷۱٬۲۵۰ رای (~ ۵۹۴ کیلومتر مربع) است و در شرق پارک ملی پنگ سیدا قرار دارد. این پارک در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد. ارتفاعات این پارک بین ۲۰۶ متر تا ۵۷۹ متر متغیر است. بلندترین قله این منطقه، کوه پران نوت (ยอดเขาพรานนุช) است. همچنین در منطقه پارک، خرابه های معابد معماری خمر مانند پراسات کائو لان وجود دارد. بین دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰ اردوگاه های پناهندگان کامبوجی در این منطقه مرزی وجود داشت. آب و هوا. آب و هوا معمولاً تحت تأثیر موسمی جنوب غربی و شمال شرقی قرار دارد. در موسمی جنوب غربی از ماه مه تا اکتبر، بادهای مرطوبی از دریای آندامان و خلیج تایلند می وزند که باعث بارندگی به میزان حدود در سال می شود. وضعیت آب و هوا شامل سه فصل است: تابستان از فوریه تا آوری
ل؛ فصل بارانی از مه تا اکتبر؛ زمستان از نوامبر تا ژانویه. دمای متوسط و کمترین دما است.
در منطق دیجیتال، مخاطره (hazard) به اثر نامطلوبی اطلاق میشود که ناشی از نقص در سیستم یا تأثیرات خارجی در هر دو مدار همزمان (synchronous) و مدارهای ناهمزمان(asynchronous) می باشد. خطرات منطقی نشان دهنده مشکلاتی هستند که در آن تغییرات در متغیرهای ورودی به درستی در خروجی منعکس نمیشوند، این اتفاق معمولا به دلیل تأخیرهای ناشی از عملکرد عناصر منطقی (NOT, AND, OR Gates و غیره) رخ میدهد و باعث می شود مدار نتواند عملکرد خود را به درستی انجام دهد. سه نوع رایج از خطرات معمولاً به عنوان خطرات ایستا یا ساکن (static)، دینامیک یا پویا (dynamic) و عملکردی (function) شناخته می شوند. Glitch به عنوان نویز منطقی نیز شناخته می شود. خطرات در مدار ترکیبی به دلیل وجود اشکال ایجاد می شوند در حالت کلی مداری که احتمال ایجاد Glitch در آن هست، هازارد دارد. خطرات معمولا مشکلاتی موقتی و غیر دائم هستند، زیرا مدار منطقی در نهایت به عملکرد مورد نظر خود می رسد. به همین دلیل، در طراحی های همزمان(سنکرون) ، این یک رویه استاندارد است که خروجی یک مدار قبل از استفاده در دامنه ساعت متفاوت یا خروج از سیستم ثبت شود تا از ایجاد مشکلات ناشی از خطرات جلوگ
یری گردد. اما اگر این کار انجام نشود، ضروری است که خطرات حذف شوند زیرا می توانند بر سایر سیستم های متصل تأثیر بگذارند. به عبارت دیگر یک سیستم دیجیتالی سنکرون به خوبی طراحی شده است به گونه ای که تحلیل خطر برای اکثر مدارهای آن مورد نیاز نیست.در یک سیستم سنکرون، تمام ورودی های یک مدار ترکیبی در یک زمان خاص تغییر می کنند و خروجی ها تا زمانی که زمان لازم برای تثبیت یک مقدار حالت پایدار را نداشته باشند، «نگاه نمی شوند».تجزیه و تحلیل و حذف خطر معمولاً فقط در طراحی مدارهای متوالی ناهمزمان مورد نیاز است. مخاطره های(خطرات) استاتیک یا ایستا. یک خطر استاتیک (Static Hazard) زمانی رخ می دهد که وضعیت یک سیگنال به طور متوالی دو بار تغییر کند، در حالی که انتظار می رود سیگنال ثابت باقی بماند. زمانی که یکی از سیگنال های ورودی تغییر می کند، خروجی به طور موقت تغییر می کند قبل از اینکه به مقدار صحیح خود پایدار شود. بر اساس مقدار صحیح، دو نوع خطر استاتیک وجود دارد: در یک مدار منطقی دو سطحی AND-OR به طور صحیح که بر اساس یک عبارت جمع ضرب ها (Sum Of Products) شکل گیری شده است، هیچ خطر استاتیک(static)-0 وجود نخواهد داشت (اما ممکن است ه
نوز خطر استاتیک(static)-1 وجود داشته باشد). برعکس، در پیاده سازی OR-AND یک عبارت ضرب مجموع ها (Product Of Sums)، هیچ خطر استاتیک(static)-1 وجود نخواهد داشت (اما ممکن است هنوز خطر استاتیک(static)-0 وجود داشته باشد). متداول ترین روش برای حذف خطرات استاتیک، افزودن منطق اضافی (اصطلاحات اجماع در بیان منطق) است. مثالی از مخاطره(خطر) استاتیکی. یک مدار ناقص را در نظر بگیرید که از تأخیر در عناصر منطقی فیزیکی مانند دروازه های AND و غیره رنج می برد. مدار ساده عملکردی را انجام می دهد که یادداشت می کند: formula_1 با نگاهی به دیاگرام(نمودار)، واضح است که اگر تأخیری رخ ندهد، مدار به طور عادی عمل خواهد کرد. با این حال، هیچ دو گیت یا دروازه ای دقیقاً مشابه هم ساخته نمی شوند. به دلیل این نقص پیش آمده ، تأخیر برای اولین گیت AND کمی متفاوت از مشابه خود خواهد بود. بنابراین زمانی که ورودی از 111 به 011 تغییر می کند، یک خطا رخ می دهد؛ یعنی زمانی که A تغییر حالت می دهد. حالا که به طور تقریبی می دانیم خطر چگونه رخ می دهد، برای داشتن تصویری واضح تر و راه حلی برای حل این مشکل، به نقشه کارنو نگاه خواهیم کرد. یک قضیه که توسط هافمن اثبات
شده است ، به ما می گوید که افزودن یک حلقه اضافی 'BC' می تواند خطر را از بین ببرد. تابع اصلاح شده عبارت است از: formula_2 اکنون می توانیم ببینیم که حتی با وجود عناصر منطقی ناقص، مثال ما در هنگام تغییر حالت A نشانه هایی از خطرات نشان نخواهد داد. این نظریه می تواند به هر سیستم منطقی اعمال شود. برنامه های کامپیوتری بیشتر این کار را انجام می دهند، اما برای مثال های ساده، مشکل یابی به صورت دستی سریع تر است. زمانی که تعداد متغیرهای ورودی زیاد باشد (مثلاً 6 یا بیشتر)، مشاهده خطاها در نقشه کارنو سخت خواهد شد. مخاطره های (خطرات) دینامیکی یا پویا. یک خطر دینامیک مجموعه ای از تغییرات در وضعیت یک سیگنال است که چندین بار به طور متوالی رخ می دهد، در حالی که انتظار می رود سیگنال تنها یک بار تغییر وضعیت دهد. خطر دینامیک به این معناست که احتمال دارد خروجی به دلیل یک تغییر ورودی، بیش از یک بار تغییر کند، اگر چندین مسیر با تاخیرهای متفاوت از ورودی در حال تغییر تا خروجی در حال تغییر وجود داشته باشد، انتقال های خروجی چندگانه می تواند رخ دهد. خطرات دینامیکی معمولاً در مدارهای منطقی بزرگتر رخ می دهند که مسیرهای مختلفی به خروجی (از و
رودی) وجود دارد. اگر هر مسیر تأخیر متفاوتی داشته باشد، به سرعت مشخص می شود که پتانسیل تغییر مقادیر خروجی وجود دارد که با خروجی مورد نیاز/انتظار متفاوت است. به عنوان مثال، یک مدار منطقی قرار است وضعیت خروجی را از 1 به 0 تغییر دهد، اما در عوض از 1 به 0 سپس به 1 تغییر می کند و در نهایت در مقدار صحیح 0 ثابت می شود. این یک خطر دینامیکی است. به طور کلی، حل مشکلات دینامیک پیچیده تر است، اما به این مورد توجه کنید که اگر تمام مشکلات استاتیک از مدار حذف شده باشند، در آن صورت مشکلات دینامیکی نمی توانند رخ دهند. مخاطره های(خطرات) عملکردی. در مقایسه با خطرات استاتیک و دینامیک، خطرات عملکردی ناشی از تغییراتی هستند که بیش از یک متغیر ورودی در یک زمان دستکاری شود. برخلاف خطرات استاتیک و دینامیک، آنها خطرات غیرقابل حلی هستند و حذف آنها با استفاده از منطق غیرممکن است. برای جلوگیری از خطرات عملکردی، بیشتر باید متغیرهای ورودی را از تغییر محدود کنیم و مطمئن شویم که تنها یکی از متغیرهای ورودی تغییر کرده است. با این حال، محدودیت همیشه کار نمی کند. بنابراین، برای کاهش این خطرات، مدارها باید با دقت طراحی شوند تا تأخیرهای مساوی در تما
م مسیرها ایجاد شود.
لیمه آفشید (زاده ۱۱ اوت ۱۹۹۶ کاپیسا) یک شاعر و خبرنگار اهل افغانستان است. زندگی. لیمه آفشید در ۱۱ اوت ۱۹۹۶ در شهرستان کوهستان استان کاپیسا متولد شد، او در رشته روزنامه نگاری در دانشگاه کابل تحصیل کرده، پس از فارغ التحصیلی بیش از پنج سال به عنوان خبرنگار و مفسر مستقل کار کرد. او از بنیان گذار شعر دانشگاه بود، یک انجمن شعر کابل که عمدتاً از دانشجویان طبقه متوسط بیست ساله تشکیل شده بود. او در سال ۲۰۲۱ در لیست ۱۰۰ زن بی بی سی قرار گرفت.
مکان های سلطنتی اسپانیا «مکان های سلطنتی» () مجموعه ای از کاخها، صومعهها، و کلیساهایی هستند که برای و تحت حمایت پادشاهی اسپانیا ساخته شده اند. آن ها توسط میراث ملی، یک آژانس دولتی اسپانیا، اداره می شوند؛ بیشتر آن ها حداقل تا حدودی برای عموم باز هستند، مگر زمانی که برای رویدادهای دولتی یا رسمی نیاز باشند.
وات پرا ماهاتات () معبد اصلی بودیسم (وت) در استان ناکون سی تاممارات در جنوب تایلند است. استوپای اصلی این معبد، پرا بورومماتات چدی ('استوپای بزرگ و شریف آثار مقدس')، توسط شاه سری دهاماسوکاراجا در اوایل قرن سیزدهم میلادی ساخته شد تا نمادی برای فرقه ترواده بودیسم در این استان باشد. باور بر این است که این معبد میزبان یکی از دندان های گوتاما بودا است. تاریخچه. بر اساس افسانه ها، و اثر بودا را به هات سای کائو آوردند و در سال ۲۹۱ میلادی پاگودای کوچکی ساختند. هنگامی که شاه سی-تهاما سوکرات شهر ناکون سی تاممارات را تأسیس کرد، معبد جدیدی به نام وات پرا بوروم تات را در همان مکان و به سبک مهایانهی امپراتوری سریویجایا بنا نهاد. شهر ناکون سی تاممارات یکی از شهرهای مهم پادشاهی باستانی تامبرالینگا بود و تا اوایل قرن سیزدهم میلادی بخشی از امپراتوری سریویجایا به شمار می رفت. تاریخ نگاران بر این باورند که این شهر بر اثر جنگ ها و بیماری ها تقریباً خالی از سکنه شده بود و پادشاه تصمیم گرفت استوپای بزرگی به سبک سریلانکایی با مشارکت عمومی بسازد تا به بازسازی جامعه شهری کمک کند. سایر بناهای مذهبی میان قرن سیزدهم تا هجدهم ساخته شدند، ا
ز جمله ویهان-بودی لانکا، یک راهروی مسقف در اطراف درخت بودا که گفته می شود شاخه ای از درخت مهابودی در پرستشگاه ماهابودی در بوده گایا، هند است. نام تایلندی این معبد، "پرا ماهاتات وورamahawihan"، از زبان پالی مشتق شده و "vara maha dhatu vara maha vihara" به معنای 'معبد بزرگ و شریف استوپای آثار مقدس' است. این استوپای زنگ شکل تحت تأثیر هنر بودایی سریلانکایی ساخته شده که باور انتقال سنت استوپا از هند به سریلانکا توسط آشوکا را منعکس می کند. فرمانروای ناکون سی تاممارات که این استوپا را ساخت، خود را "سری دهاماسوکاراجا" نامید که به معنای 'آشوکای بزرگ' است. نام شهر ناکون سی تاممارات نیز از پالی، "Nagara Sri Dhammaraja"، گرفته شده که به معنای 'شهر دهاماراجا' است. ساخت این استوپا موجب شد که ناکون سی تاممارات به مرکز بودیسم ترواده تبدیل شود. کتیبه هایی از پادشاهی سوکوتای، نشان دهنده تأثیر این شهر و استوپا در ترویج و تقویت بودیسم ترواده در این پادشاهی هستند. این معبد همچنین مورد حمایت پادشاهی آیوتایا قرار داشت که میان قرن های چهاردهم تا هفدهم بر سراسر تایلند امروزی حکومت می کرد. استوپا و دیگر بناهای مذهبی بیش از ۱۰۰ سال پس
از آغاز ساخت استوپای اصلی بنا شدند. این بنا در سال های ۱۶۱۲–۱۶۱۶، ۱۶۴۷، ۱۷۳۲–۱۷۵۸، ۱۷۶۹، ۱۸۹۵–۱۸۹۸، ۱۹۱۴، ۱۹۷۲–۱۹۷۴، ۱۹۸۷، ۱۹۹۴–۱۹۹۵ و ۲۰۰۹ تحت بازسازی های گسترده قرار گرفت. این معبد در سال ۲۰۱۲ در فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو نامزد شد.
شهر قدیمی کاسرس یک شهر تاریخی محصور در کاسرس، اسپانیا است. کاسرس در سال ۱۹۸۶ توسط یونسکو به عنوان شهر میراث جهانی اعلام شد به دلیل ترکیبی از رومی، موری، معماری گوتیک و معماری رنسانس. سی برج از دوره اندلس هنوز در کاسرس باقی مانده اند که برج توره دل بوجاکو معروف ترین آن ها است.
وات پرا تات پانوم () معبدی بودایی در ناحیه تات پانوم در جنوب استان ناکون پانوم، واقع در منطقه ایسان (تایلند) در تایلند و نزدیک به مرز لائوس است. بر اساس افسانه ای محلی، این معبد در پاگودای خود فرآ اورانگاتات (Phra Ura (พระอุระ)) یا استخوان های سینه بودا را در خود جای داده است. از این رو، این معبد یکی از مهم ترین سازه های ترواده و مقدس ترین مکان بودایی در استان محسوب می شود. هر سال، یک جشنواره یک هفته ای در شهر تات پانوم برای گرامی داشت این معبد برگزار می شود که هزاران زائر را به این مکان مقدس جذب می کند. در بودیسم عامیانه تایلندی، وات فرا تات پانوم مقصدی محبوب برای افرادی است که در میمون (منطقةالبروج) متولد شده اند. این معبد شامل مجموعه ای از نقاشی هایی است که امثال و حکم سنتی تایلندی را به تصویر می کشند. تاریخچه. بر اساس "وقایع نامه تات پانوم"، استوپای فرا تات پانوم نخستین بار هشت سال پس از درگذشت بودا، توسط پنج پادشاه از پادشاهی مون، معروف به "سی گوتوپورا" ساخته شد. با این حال، یافته های باستان شناسی نشان می دهد که قدیمی ترین سازه های کشف شده در این مکان به قرون ۷ یا ۸ میلادی بازمی گردند. طبق افسانه ای محلی
، بودا به مهاکاشیه په، یکی از شاگردان اصلی خود، گفت که پس از مرگش، مهاکاشیه په باید استخوان های سینه او را به "فو کامپرا" بیاورد تا بودیسم ادامه یابد. در سال ۵۲۵ پیش از میلاد، مهاکاشیه په تصمیم گرفت معبدی بر روی فو کامپرا بسازد. او به همراه ۵۰۰ ارهات و ۵ فرایا استوپای فرا تات پانوم را عمدتاً از خاک رس بنا کردند. پس از تکمیل آن، استخوان های سینه بودا از هند آورده شده و درون استوپا قرار داده شد. پاگودا احتمالاً پیش از سال ۱۱۰۰ میلادی و با طراحی اولیه خمر ساخته شده بود، اما سال ها تحت تأثیر پادشاهی های لائو قرار داشت که باعث تغییراتی در سبک معماری آن شد و شکل امروزی آن به سبک لائو درآمد. در سال ۱۶۹۰، پاگودا بازسازی و ارتفاع آن به حدود ۴۷ متر افزایش یافت و سپس در سال ۱۹۴۰، ۱۰ متر دیگر به ارتفاع آن افزوده شد. در سال ۱۹۳۵، این مجموعه به عنوان یک اثر باستانی برای حفاظت، توسط اداره هنرهای زیبا در تایلند ثبت شد. در مارس ۱۹۷۵، زلزله ای باعث ایجاد ترک هایی در پاگودا شد. در ۱۱ اوت ۱۹۷۵، ساعت ۱۹:۳۸، کل پاگودا در اثر بارش شدید چندروزه فرو ریخت. این سازه با کمک های مالی عمومی و کمک دولت سلطنتی تایلند بازسازی شد و در ۲۳ مارس
۱۹۷۹ تکمیل گردید. در زمان بازسازی، شاه بومیپول آدولیاده و سیریکیت همراه با سایر اعضای خاندان سلطنتی از این مکان بازدید کردند و بقایای مقدس بودا را مجدداً در آن قرار دادند. بسیاری از اشیای ارزشمند، از جمله یک کره طلایی ۱۱۰ کیلوگرمی، در زمان بازسازی در داخل پاگودا قرار گرفت. همچنین، زائرانی از لائوس نیز در این فرایند مشارکت کردند و اشیای ارزشمندی از وینتیان مانند یک چتر هفت طبقه ای طلایی به سبک لان زانگ را در معبد نهادند. برای حفاظت از معبد، حدود ۴ هکتار از زمین های جلوی آن در فهرست حفاظتی ثبت شد. این منطقه به "ناحیه بودا" معروف است.
پارک تاریخی فانوم رونگ () یک محوطه باستانی در تایلند است که شامل ویرانه های پراسات فانوم رونگ (, ) می شود. این مجموعه معبدی هندو متعلق به امپراتوری خمر است که بر لبه یک آتشفشان خاموش در ارتفاع قرار دارد. این مجموعه در استان بوریرام در منطقه ایسان (تایلند) از تایلند واقع شده و در دورانی ساخته شده که تأثیرات اجتماعی-سیاسی خمرها در استان سیساکت بسیار چشمگیر بود. این معبد از ماسه سنگ و لاتریت بین قرون دهم تا سیزدهم میلادی ساخته شده است. فانوم رونگ به عنوان یک پرستشگاه هندو اختصاص داده شده به شیوا، نمادی از کوه کایلاش، اقامتگاه آسمانی او است. مجموعه فانوم رونگ در چندین مرحله ساخته شد که تاریخ گذاری آن بر اساس نمادشناسی هنر و سبک های معماری آن همراه با کتیبه های موجود انجام شده است. این مجموعه شامل دو بنای آجری مقدس مربوط به قرن دهم میلادی، پرستشگاه کوچک قرن یازدهم، پرستشگاه مرکزی ساخته شده توسط شاه سوریه ورمان دوم در قرن دوازدهم و دو کتابخانه (بَنالای) از قرن سیزدهم است. همچنین، در دوران حکومت شاه جیه ورمان هفتم در قرن سیزدهم، ساختمان های مقدس دیگری از جمله غرفه تعویض لباس سلطنتی، کودی ریشی های نونگ بوآ رای، مرکز
پزشکی یا بیمارستان (آروکایاسالا) و پراسات بان بو ساخته شدند. همچنین، یک مهمانسرا با آتش (دهرماسالا) برای پناه گرفتن مسافران در دشت پای کوه فانوم رونگ، در امتداد جاده ای که آنگکور را به فیمای متصل می کرد، احداث شد. این شواهد نشان دهنده یک مرکز مهم نایب السلطنه ای در اطراف این کوه از قرن دهم تا سیزدهم میلادی است. اداره هنرهای زیبای تایلند طی ۱۷ سال، از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۸، این مجموعه را مرمت و به حالت اولیه بازگرداند. در ۲۱ مه ۱۹۸۸، این پارک به طور رسمی توسط شاهدخت ماها چاکری سیریندهورن افتتاح شد. در سال ۲۰۰۵، این پرستشگاه برای بررسی به یونسکو جهت ثبت در فهرست میراث جهانی پیشنهاد شد. موقعیت. فانوم رونگ یک آتشفشان خاموش با ارتفاع در زیرمجموعه ناحیه تا پک، ناحیه چالوم فرا کیات، بوریرام است. نام آن از گرفته شده که به معنی «کوه بزرگ» است. معماری. پس از پلکان سه سطحی پایینی، نخستین سکو صلیبی شکل قرار دارد که اولین نمای معبد اصلی را به نمایش می گذارد. در سمت راست، به سمت شمال، پاویون «فلب فلا» یا «خانه فیل سفید» قرار دارد. این پاویون احتمالاً مکانی بوده که شاهان و خانواده سلطنتی پوشاک خود را پیش از آیینها تعویض می کردند. سپ
س، آن ها وارد مسیر دسته روی می شدند که یکی از چشمگیرترین بخش های این پارک است. این مسیر ۱۶۰ متر طول دارد و با هفتاد ستون ماسه سنگی که سرهایشان به شکل جوانه های لاله مردابی است، احاطه شده است. مسیر سنگ فرش شده با بلوک های لاتریتی ساخته شده است. این مسیر به اولین پل ناگا از سه پل مجموعه منتهی می شود. مارهای پنج سر در چهار جهت قرار گرفته اند و متعلق به قرن دوازدهم میلادی هستند. این پل، ارتباط میان زمین و آسمان را نشان می دهد. پل ناگا به پلکان بالایی منتهی می شود که به پنج بخش تقسیم شده است. هر بخش دارای تراسهایی در دو طرف خود است. آخرین تراس پهن بوده و از بلوک های لاتریتی ساخته شده است. این تراس دارای سکو صلیبی شکل و چهار حوض کوچک است. چند پله دیگر، پل ناگا دوم را به نمایش می گذارد که مشابه پل اول اما کوچک تر است. در مرکز آن، بقایای حجاری یک نیلوفر هشت پر دیده می شود. این تراس نهایی به رواق بیرونی منتهی می شود. احتمال دارد که این رواق در گذشته یک سازه چوبی با سقف کاشی کاری شده بوده باشد، اما اکنون تنها کف مرتفعی از جنس لاتریت از آن باقی مانده است. پس از رواق بیرونی، به رواق درونی می رسیم که شامل اتاق هایی باریک
و طولانی است. این رواق به عنوان دیواری پیرامون برج اصلی عمل می کرده است. این رواق در نهایت به سومین و آخرین پل ناگا منتهی می شود که نسخه ای کوچک از پل اول است. این پل مستقیماً به بست اصلی منتهی می شود. پس از عبور از هشتی و بنای الحاقی، برج اصلی نمایان می شود. ایوان های دوتایی از تمامی جهات به بیرون گشوده می شوند. در محراب درونی، قبلاً «لینگام»، نماد الهی شیوا، قرار داشت. در حال حاضر، تنها «سوماسوترا» باقی مانده است که برای خروج آب در مراسم مذهبی به کار می رفت. ورودی های این برج دارای نعل درگاهها و تمثالهای مختلفی است که داستان های مذهبی هندو مانند «شیوای رقصان» و پنج یوگی (هندوئیسم) را به تصویر می کشد. ورودی جنوبی نیز توسط یک مجسمه ماسه سنگی نگهبانی می شود.
دریاچه سونگخلا () بزرگ ترین دریاچه طبیعی در تایلند است. این دریاچه در شبه جزیره مالایی در جنوب کشور قرار دارد. با مساحت ۱٬۰۴۰ کیلومتر مربع، این دریاچه با استان های استان سونگکلا و استان پاتالونگ هم مرز است. با وجود نام «دریاچه»، این پهنه آبی در واقع یک مجموعه تالابی است. این دریاچه به سه بخش مجزا تقسیم شده است. بخش جنوبی آن از طریق تنگه ای به عرض ۳۸۰ متر در نزدیکی شهر سونگکلا به خلیج تایلند متصل می شود. در این منطقه، آب لب شور بوده و تقریباً نیمی از شوری آب دریا را دارد. در بخش میانی، پس از یک باریکه با عرض ۶ کیلومتر، دریاچه "Thale Luang" با وسعت ۷۸۲٫۸۰ کیلومتر مربع قرار دارد. در شمالی ترین بخش، میان جنگل مانگروها، "Thale Noi" با وسعت ۲۸ کیلومتر مربع در استان پاتالونگ واقع شده است. مشخصه بارز این دریاچه، زبانه ساحلی ۷۵ کیلومتری آن است که دریاچه را از دریا جدا می کند. برخلاف بیشتر زبانه های ساحلی که از رسوبات دریایی شکل می گیرند، احتمالاً این زبانه از اتصال جزایر کوچک اولیه به یکدیگر و انباشته شدن رسوبات از پیشینه دریاچه ای آن پدید آمده است. تالاب های کنوانسیون رامسر. تالاب های "فو خوان خی سیان" در نزدیکی دریا
چه "تاله نوی" از سال ۱۹۹۸ به عنوان تالاب های رامسر حفاظت شده اند. این منطقه بخشی از منطقه شکار ممنوع تاله نوی است که در سال ۱۹۷۵ ایجاد شد. "خوان خی سیان" در منطقه غیرشکاری تاله نوی، در مختصات ۰۷º۵۰’N ۱۰۰º۰۸’E، در استان پاتالونگ قرار دارد. این منطقه در شمال دریاچه بزرگ "تاله لوانگ"، یکی از معدود تالابهای آب شیرین باقی مانده و سالم در تایلند است. انواع مختلف تالاب در این منطقه شامل دریاچه، مرداب، باتلاق جنگل پوست کاغذی، شالیزار و علفزار باتلاقی هستند. «Kuan» ها جزایری هستند که در بیشتر سال از آب بیرون می مانند و در جنگل های باتلاقی پوست کاغذی قرار دارند. کوان کی سیان یک تپه کم ارتفاع با ارتفاع ۰ تا ۲ متر بالاتر از سطح دریای آزاد در منطقه تاله نوی است. در این منطقه بیش از ۵٬۰۰۰ خانواده زندگی می کنند که تقریباً همگی وابسته به منابع طبیعی یا سایر کاربری های سرزمین موجود در منطقه هستند. فعالیت های عمده شامل ماهیگیری، پرورش گاو، خاک ورزی، تولید پادری و گردشگری است. سالانه بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ گردشگر از این منطقه بازدید می کنند. دلفین نهنگی پوزه کوتاه. یک جمعیت کوچک از دلفین نهنگی پوزه کوتاهها در دریاچه تاله لوانگ، در نزدی
کی جزایر سی ها در استان پاتالونگ یافت می شوند. این دلفین ها به دلیل صیادی بیش از حد و آلودگی در معرض خطر انقراض قرار دارند. در فهرست سرخ اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، جمعیت هایی از این گونه از جمله در رودخانه ماهاکام و Malampaya Sound به عنوان در معرض خطر بحرانی فهرست شده اند. تا مارس ۲۰۲۴، تخمین زده می شود که تنها ۱۴ فرد از این گونه در این دریاچه باقی مانده باشد.
The Blederija () یک اثر طبیعی در شرق صربستان است. تحت حفاظت دولت به عنوان پدیده زمین شناسی قرار گرفت و شامل تشکیلات زمین شناسی مختلف (چشمه های کارستی، غارها، آبشار) در حوزه آبخیز رودخانه بلدریا، در کوه میروک است. مکان. این ذخیره گاه در دامنه های مرکزی شرقی کوه میروک واقع شده است. آبشار، به عنوان ویژگی مرکزی منطقه، دور از نزدیکترین روستا است، رکا، از برزا پالانکا و از مقر شهرداری کلادووا فاصله دارد. جغرافیا. رودخانه بلدریا از چهار چشمه کارستی در میروک در ارتفاع ، زیر قله توپلا بارا سرچشمه می گیرد. چشمه ها از یکدیگر فاصله دارند. برخی از آنها سرد یخی هستند، در حالی که برخی دیگر زیر حرارت هستند - دمای آب یکی حدود و دیگری دارای ثابت است. این رودخانه پس از طی جریان آبشار بلدریا با ارتفاع را تشکیل داده و قبل از رسیدن به آن چندین آبشار دیگ را در منطقه جنگلی تشکیل می دهد. آب به سبک پرده بر روی نوار توفا می ریزد و حوضچه ای را به شکل وان توفا تشکیل می دهد. دریاچه ای کوچکی با آب فیروزه ای رنگ را در خود جای داده است. در پایین دست دریاچه دیگری و حتی کم عمق تر وجود دارد. از آنجا پس از چندین آبشار رود به دره می رسد. چندین غا