Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ین می توانند منجر به ایجاد زیستگاه های جدید شوند. همچنین می توان به مناطقی که برای اهداف نظامی توسعه یافته اند (میدان های آزمایش نظامی، تونل های زیرزمینی، استحکامات، شیب حصارها، سرزمین های بی طرف و غیره) اشاره کرد. در اروپا در سال ۲۰۱۵، مساحت زمین های مهر و موم شده از یک میلیون کیلومتر مربع نیز فراتر رفت، که این معادل ۲٫۳٪ از مساحت اتحادیه اروپا و ۲۰۰ متر مربع به ازای هر ساکن (بیش از ۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع و ۹٫۴٪ از خاک فرانسه) می شود. به طور متوسط، روزانه ۱۶۵ هکتار یا ۱٬۶۵۰٬۰۰۰ متر مربع از بیوتوپ ها و زمین های کشاورزی در فرانسه تخریب شده و با جاده ها، مسکن و پارک های تجاری جایگزین می شوند، که بخشی از پدیدهٔ گسترش بی رویهٔ شهری است. بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵، این مساحت تقریباً ۶۰۰۰ کیلومتر مربع بود، یعنی به اندازهٔ مساحت یک شهرستان در ده سال. یکی از اهداف شبکهٔ سبز و آبی فرانسه (TVB یا طرح انسجام اکولوژیکی منطقه ای) محدود کردن این پدیده و کاهش پیامدهای آن است. از سال ۲۰۱۸، هدف مصنوعی سازی صفر خالص به عنوان یک نقشهٔ راه اصلی در مبارزه با مصنوعی سازی مطرح شده است. نمونه هایی از مصنوعی سازی. مناطقی که تحت تأثیر مصنوع
ی سازی قرار می گیرند عبارتند از: گسترش و پیشرفت پدیده. تا آنجا که به اثرات ژئومورفولوژیکی و زیرخاک مربوط می شود، مصنوعی سازی محیط زیست به طور متوسط در دوران ماقبل تاریخ آغاز شد: پاکسازی با آتش، سکونت و توسعه غارها، سکونتگاه های انسانی که به طور فزاینده ای ساکن و ساخته می شدند، حفر چاه در زیرخاک برای استخراج سنگ آتش زنه، سپس سیلوهای بذر و چاه ها یا دالان ها برای بهره برداری از رگه های سنگ معدن فلزی، از عصر برنز به بعد. به دنبال آن، توسعه های بزرگ تری صورت گرفت که اغلب برای بهره برداری فشرده از آب رودخانه های بزرگ (نیل، دجله، فرات و …) طراحی شده بودند. در اروپا، سدهای سگ های آبی (و خود سگ های آبی که برای گوشت و خزشان شکار می شدند) که ذخایر آب و زیستگاه های باز ساحلی را حفظ می کردند، نابود شدند. در همان زمان، ساخت گدارها، سپس پل ها، خاکریزها، آسیاب ها و سیستم هایی برای مهار و تنظیم آبراه ها و گسترش زهکشی آغاز شد که در نهایت به دوره های عمده ای از خاک ریزی و غیره انجامید. در همان زمان، شهرنشینی در منطقه افزایش یافت. در همان زمان، شهرنشینی گسترش یافت و توسط شبکه های جاده ای و مراکز تجاری (مانند جادهٔ ابریشم) پشتیب
انی می شد. زباله دان های اطراف شهرها پدیدار شدند و به تدریج در زیر گسترش شهر دفن شدند. گورستان ها، بناهای تاریخی و استحکامات (مثلاً دیوار بزرگ چین) با پاکسازی وسیع، تسطیح و خاکریزی (تراس ها، خاکریزها، مسیرهای فرورفته، حصارکشی ها) همراه هستند.
اسلیپی هالو یا سوار بی سر یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی درام درسبک داستان ماوراء طبیعی که از ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۳ تا ۳۱ مارس ۲۰۱۷ از شبکه فاکس پخش شد. این سریال تا حدودی بر اساس داستان کوتاه «افسانه سوار بی سر» نوشته واشینگتن اروینگ در سال ۱۸۲۰ ساخته شده است و مفاهیمی از «ریپ ون وینکل» نیز به سریال اضافه شده است. سه فصل اول در نسخه ای تخیلی از اسلیپی هالو در نیویورک، روایت می شود که این شهر را بسیار بزرگتر از آنچه در واقع است، به تصویر می کشد. برای فصل چهارم و پایانی، مکان داستان به واشینگتن (دی.سی.) منتقل شد. در اکتبر ۲۰۱۳، سریال برای فصل دوم با ۱۳ قسمت تمدید شد. این فصل در مه ۲۰۱۴ به ۱۸ قسمت افزایش یافت. در اوایل مارس ۲۰۱۵، پس از فصل دوم، مارک گافمن، شورانر این سریال را ترک کرد. در ۱۸ مارس ۲۰۱۵، فاکس، سریال را برای فصل سوم ۱۸ قسمتی تمدید کرد و شورانر جدیدی به نام کلیفتون کمپبل جایگزین او شد. در ۱۳ مه ۲۰۱۶، فاکس این سریال را برای فصل چهارم تمدید کرد که در ۶ ژانویه ۲۰۱۷ پخش شد. آلبرت کیم، که پیش از این تهیه کننده اجرایی سریال بود، به عنوان شورانر مشترک فصل چهارم انتخاب شد. در ۹ مه ۲۰۱۷، این سریال پس از چهار فصل لغو
شد. خلاصه داستان. در سال ۱۷۸۱ میلادی، مردی به نام «ایکابد کرین» که به عنوان یک جاسوس دو جانبه برای جرج واشینگتن کار می کرد، پس از مرگ خود، بعد از گذشت سال ها دوباره زنده می شود. اکنون تلاش می کند تا یک راز باستانی را کشف کند و یک قاتل اسرارآمیز را پیدا کند و…
جنجال زیست کاوی مایا آی سی بی جی یا جنجال اکتشاف زیستی مایا ICBG در سال های ۱۹۹۹–۲۰۰۰ رخ داد، زمانی که گروه بین المللی همکاری تنوع زیستی به رهبری دکتر برنت برلین، زیست شناس قومی، توسط چندین سازمان مردم نهاد و سازمان های بومی به مشارکت در اشکال غیراخلاقی اکتشاف زیستی (دزدی زیستی) متهم شد. هدف ICBG مستندسازی تنوع زیستی چیاپاس، مکزیک و دانش قوم گیاه شناسی مردم مایا بود - تا مشخص شود که آیا امکان توسعه محصولات پزشکی بر اساس گیاهان مورد استفاده گروه های بومی وجود دارد یا خیر. اگرچه این پروژه اقدامات احتیاطی زیادی را برای رعایت اصول اخلاقی در برخورد با گروه های بومی انجام داده بود، اما این پروژه به دلیل روش های مورد استفاده برای کسب رضایت آگاهانه قبلی، مورد انتقاد شدید قرار گرفت. منتقدان، از جمله، استدلال می کردند که این پروژه، راهبردی برای کسب رضایت آگاهانه از کل جامعه ای که به گفته آنها دانش قوم گیاه شناسی به آن تعلق دارد و کسانی که به گفته آنها تحت تأثیر تجاری سازی آن قرار خواهند گرفت، تدوین نکرده است. مدیران پروژه استدلال کردند که این دانش به درستی باید بخشی از حوزه عمومی در نظر گرفته شود و بنابراین برای تجاری
سازی باز است، و استدلال کردند که آنها از بهترین شیوه های تثبیت شده رفتار اخلاقی در تحقیقات، مو به مو پیروی کرده اند. پس از یک بحث عمومی که در رسانه ها و سرورهای لیست اینترنتی انجام شد، شرکای پروژه کنار کشیدند و ICBG در سال ۲۰۰۱، دو سال پس از پنج سال بودجه اختصاص داده شده، تعطیل شد. پروندهٔ مایا ICBG از اولین مواردی بود که توجه را به مشکلات تمایز بین اشکال بی خطر اکتشاف زیستی و سرقت زیستی غیراخلاقی، و به دشواری های جلب مشارکت جامعه و رضایت آگاهانهٔ پیشین برای کاوشگران زیستی بالقوه جلب کرد. رویدادها. پیشینه. در سال ۱۹۹۳، مؤسسه ملی بهداشت، بنیاد ملی علوم و آژانس توسعه بین المللی نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین المللی برنامه گروه بین المللی همکاری تنوع زیستی (ICBG) را برای ترویج تحقیقات مشترک در مورد تنوع زیستی بین دانشگاه های آمریکایی و مؤسسات تحقیقاتی در کشورهایی که منابع ژنتیکی منحصر به فردی در قالب تنوع زیستی دارند، تأسیس کردند. هدف اصلی این برنامه، بهره مندی جامعه میزبان و جامعه علمی جهانی از طریق کشف و تحقیق در مورد امکانات راه حل های جدید برای مشکلات سلامت انسان بر اساس منابع ژنتیکی در گذشته ک
شف نشده بود؛ بنابراین، این سازمان در پی حفظ تنوع زیستی و ترویج، تشویق و حمایت از شیوه های پایدار استفاده از منابع زیستی در کشورهای جنوب جهان است. پروژه ها توسط محققان اصلی آغاز می شوند که برای یک دوره پنج ساله بودجه درخواست می دهند و شرایط همکاری را تعیین می کنند. مایا آی سی بی جی. در سال ۱۹۹۸، برنت برلین، گیاه شناس قوم شناس مشهور، و همسرش، دکتر الوئیز ای. برلین، یک گروه بین المللی تنوع زیستی تعاونی - ICGB مایا - تأسیس کردند. این گروه به عنوان یک همکاری مشترک در زمینه زیست کاوشگری و تحقیقات بین دانشگاه جورجیا، جایی که برلینی ها در آن مشغول به کار بودند، (دانشگاهی در چیاپاس)، و یک سازمان مردم نهاد تازه تأسیس به نام پرومایا که قرار بود نماینده مایاهای بومی چیاپاس باشد، در نظر گرفته شده بود. دو محقق اصلی بیش از ۴۰ سال در مستندسازی و توصیف دانش گیاه شناسی قومی و دارویی مایاهای تزلتال در منطقه چیاپاس فعالیت کرده بودند. هدف از این پروژه جمع آوری و مستندسازی دانش گیاه شناسی قومی مردم مایا در چیاپاس، یکی از نقاط مهم تنوع زیستی جهان، بود. پرومایا. سازمان مردم نهاد پرومایا (پرومایا) به عنوان بنیادی تأسیس شد که می توانس
ت درصدی از سود حاصل از هرگونه محصول قابل فروش حاصل از تحقیقات را دریافت کند، و همچنین از حقوق مربوط به کاربردهای دانش بومی بهره مند شود. به این ترتیب، پرومایا نمایانگر ارادهٔ پروژه برای رعایت استانداردهای اخلاقی معتبر و به اشتراک گذاشتن حقوق و مزایا با دارندگان اصلی دانش دارویی بود. برلین این سازمان مردم نهاد را با کمک ۳۰٬۰۰۰ دلار، پولی که شخصاً به عنوان جایزه برای تحقیقاتش دریافت کرده بود، تأسیس کرد. توافق نامهٔ سهم سود حاصل از این پروژه، اکثریت سود را به شرکت داروسازی ولزی، حدود ۱۲ تا ۱۵ درصد را به دانشگاه جورجیا و ۲ تا ۵ درصد را به سازمان مردم نهاد پرومایا اختصاص داده بود. طرح این بود که جوامع مایا بتوانند از آن پس درخواست کمک های مالی از سازمان مردم نهاد کنند تا برای توسعه جامعه استفاده شود. کمپین اطلاع رسانی. این پروژه با یک کمپین اطلاعاتی آغاز شد که جوامع مایا را که مایل به همکاری با آنها بودند، هدف قرار می داد. آنها با استفاده از رسانه تئاتر، اهداف و مقاصد پروژه را به مایاها ارائه دادند. مرحله اطلاعات، بخش حیاتی تلاش پروژه برای کسب رضایت آگاهانه قبلی از اعضای جوامع شرکت کننده بود. این پروژه تصمیم آگاها
نه ای گرفت که اطلاعاتی در مورد احتمال سودآوری نهایی از دانش جمع آوری شده یا اطلاعاتی در مورد چگونگی تقسیم مزایای بالقوه بین آنها را شامل نشود، زیرا حدس می زد که احتمال وقوع این اتفاق آنقدر کم است که بهتر است این موضوع در صورت بروز، در زمان مناسب مطرح شود. این تصمیم بعداً مورد انتقاد مهم فعالانی قرار گرفت که ادعا می کردند رضایت آگاهانه قبلی اخذ نشده است. جنجال. این پروژه اندکی پس از آغاز، مورد انتقاد شدید فعالان بومی و روشنفکران مکزیکی قرار گرفت که این سؤال را مطرح می کردند که چگونه دانش به دست آمده از افراد مایا می تواند توسط محققان یا شرکت های داروسازی خارجی به ثبت برسد، چگونه سازمان مردم نهاد پرومایا که توسط برلینی ها و تحت کنترل آنها تأسیس شده است، می تواند نماینده جوامع مختلف مایا در چیاپاس تلقی شود، و چگونه ممکن است دانشی که دارایی جمعی مردم مایا بوده است، بدون رضایت قبلی هر یک از دارندگان اولیه دانش، ناگهان خصوصی شود. از جمله سرسخت ترین مخالفان این پروژه، می توان به رافی، یک سازمان مردم نهاد کانادایی، و کامپیتش، سازمانی متشکل از درمانگران بومی، اشاره کرد. بخش زیادی از این انتقادات در سرورهای لیست و انجم
ن های اینترنتی منتشر شد. برلینی ها استدلال کردند که تأسیس سازمان مردم نهاد تنها راه ممکن برای مدیریت تقسیم منافع با جامعه و کسب رضایت آگاهانه قبلی است و از آنجایی که دانش سنتی در میان مایاها در حوزه عمومی قرار داشت، هیچ فرد مایایی نمی توانست انتظار پاداش داشته باشد. با افزایش تنش ها،شریک مکزیکی دانشگاه مستقل ملی مکزیک حمایت خود را از این پروژه و بعداً مؤسسه ملی سلامت قطع کرد و باعث شد که این پروژه در سال ۲۰۰۱ - بدون اینکه بتواند هیچ نتیجه ای حاصل کند - تعطیل شود. اهمیت. هیچ کس به طور جدی تردید نداشت که برلین و ICBG بهترین نیات را برای رفتار اخلاقی داشتند، با این وجود، انتقادات جدی به نحوه برنامه ریزی و اجرای پروژه وجود دارد و فرضیاتی که این پروژه بر اساس آنها بنا شده بود، ساده لوحانه توصیف شده اند. پروندهٔ مایا ICBG از اولین مواردی بود که توجه را به مشکلات تمایز بین اکتشاف زیستی و سرقت زیستی و همچنین به دشواری های جلب مشارکت جامعه و رضایت آگاهانهٔ قبلی برای اکتشاف کنندگان زیستی جلب کرد.
باشگاه فوتبال کی آر ال یک باشگاه فوتبال در شهر راولپندی کشور پاکستان می باشد که در لیگ برتر پاکستان بازی می کند. این تیم سابقه نایب قهرمانی در جام پرزیدنت آسیا ۲۰۱۳ را دارد.
با ظهور متاورس و توسعه فناوری های دیجیتال تعاملی، بلاکچین به عنوان ستون فقرات امنیتی این محیط های جدید شناخته شده است. استفاده از بلاکچین در متاورس امکان مدیریت غیرمتمرکز دارایی ها، هویت های دیجیتال و قراردادهای هوشمند را فراهم می کند. با این حال، استفاده از این فناوری در محیط های پیچیده متاورس با چالش های امنیتی متعددی مواجه است. متاورس به معنای یک محیط دیجیتال تعاملی و دائمی است که در آن کاربران می توانند به طور مجازی با یکدیگر تعامل داشته باشند، دارایی دیجیتال داشته باشند و حتی کار کنند. بلاکچین به عنوان یک فناوری غیرمتمرکز و غیرقابل تغییر، نقش کلیدی در ثبت معاملات، مدیریت هویت و اجرای قراردادهای هوشمند در متاورس ایفا می کند. چالش های امنیتی کلیدی. حملات به کیف پول های دیجیتال. کیف پول های بلاکچینی (مانند MetaMask) اغلب هدف حملات فیشینگ، بدافزارها و هکرهای سوشیال مهندسی قرار می گیرند. این موضوع در متاورس که دارایی های دیجیتال ارزش بالایی دارند، بسیار حیاتی است. خطاهای قراردادهای هوشمند. خطاهای برنامه نویسی در قراردادهای هوشمند منجر به سرقت میلیون ها دلار دارایی دیجیتال شده است. عدم وجود استانداردهای امنیتی
جهانی این مشکل را تشدید می کند. اعتبارسنجی هویت دیجیتال. عدم وجود استاندارد واحد برای احراز هویت دیجیتال در متاورس، منجر به ایجاد چندین هویت جعلی از یک کاربر می شود. حریم خصوصی و ثبت دائمی داده. ثبت دائمی رویدادها در بلاکچین ممکن است حریم خصوصی کاربران را به خطر بیندازد. این موضوع در محیط های تعاملی متاورس حساسیت بیشتری دارد. مقیاس پذیری و تاخیر شبکه. بلاکچین های عمومی با محدودیت های تراکنشی مواجه هستند که می تواند در متاورس باعث آسیب پذیری های زمانی شود. راهکارهای پیشنهادی. استفاده از رمزگذاری پیشرفته. استفاده از رمزگذاری همومورفیک و Zero-Knowledge Proofs برای حفظ حریم خصوصی کاربران. تحلیل خودکار قراردادهای هوشمند. استفاده از هوش مصنوعی برای تشخیص خطا در قراردادهای هوشمند قبل از انتشار. احراز هویت چند عاملی و هویت غیرقابل انکار. ایجاد سیستم های Sovereign Identity برای کنترل کامل کاربر بر هویت خود. شبکه های بلاکچین اختصاصی. استفاده از بلاکچین های اختصاصی برای متاورس های سازمانی به منظور افزایش امنیت و کاهش تاخیر. هوش مصنوعی برای تشخیص تهدید. استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین برای شناسایی الگوهای مشکوک در
تراکنش های متاورس. چارچوب پیشنهادی. یک چارچوب امنیتی چهار لایه ای برای بلاکچین در متاورس پیشنهاد می شود: بلاکچین به عنوان یکی از ستون های اصلی زیرساختی متاورس، امکان ایجاد محیطی امن، شفاف و غیرمتمرکز را فراهم می کند. با این حال، این فناوری در معرض چالش های امنیتی متعددی قرار دارد که نیازمند راهکارهای جامع و چندبعدی است. تلفیق بلاکچین با هوش مصنوعی و استانداردهای جدید امنیتی می تواند به حل بسیاری از این مسائل کمک کند و زمینه را برای توسعه امن متاورس آینده فراهم سازد.
مستی خشک اصطلاحی است که توسط بنیان گذار الکلی های گمنام ابداع شده است و به الکلی اشاره دارد که دیگر نمی نوشد اما الگوهای رفتاری مشابه یک فرد الکلی را حفظ می کند. توصیف. یک فرد مبتلا به سندم مستی خشک به عنوان فردی توصیف می شود که از الکل یا مواد مخدر خودداری می کند، اما هنوز هم با تمام مسائل عاطفی و روانی حل نشده ای که ممکن است باعث اعتیاد او شده باشد، دست و پنجه نرم می نماید. این مسائل حل نشده همچنان بر روان او تأثیر می گذارند و به همین دلیل، در حالی که به دنبال مستی نیستند، بسیاری از دیگر ویژگی های رفتاری مرتبط با اعتیاد به الکل را نشان می دهند. در بیشتر موارد، وابستگی به الکل عامل مهمی در زندگی الکلی ها است و پذیرش عدم مصرف الکل با چالش ها و درک شخصیت خود همراه است. با وجود ترک الکل و خوددرمانی، بیشتر شخصیت های آن ها تجسمی از خود قبلی شان است. فرد مبتلا به مستی خشک با احساسات افسردگی و ناامیدی عمیق و با احساس تردید در مورد تمایل به نوشیدنِ چیزی که از آن دست کشیده است، توصیف می شود. بسیاری از الکلی ها که برای مدت طولانی می نوشند قبل از اینکه برای مدتی عدم مصرف الکل را حفظ کنند، به ویژگی های شخصیتی و رفتاری ک
ه در طول اعتیاد از آن ها برخوردار بودند، عادت می کنند. در این مرحله از «مستی خشک»، معتادان با بی قراری، ناامیدی، عصبانیت، بی صبری و تمایلات مواجه هستند. علائم مستی خشک نامنظم هستند و در برخی افراد ممکن است شدت کمتری داشته باشد در حالی که دیگران با افزایش مدت زمان عدم مصرف الکل، تغییر نمی کنند. برخی از علائم مستی خشک می تواند در مرحله اولیه عدم مصرف الکل مشاهده شود، در حالی که در برخی دیگر ممکن است بعداً بروز کنند زیرا برخی از معتادان تلاش می کنند احساسات مستی خشک خود را سرکوب کنند. این الگوهای رفتاری می توانند از طریق کمک های حرفه ای، درمان و تسکین یابند.
باشگاه فوتبال مرکز شباب الامعری یک باشگاه فوتبال در اردوگاه الامعری کرانه باختری فلسطین می باشد که در لیگ برتر کرانه باختری بازی می کند. این تیم سابقه نایب قهرمانی در جام پرزیدنت آسیا ۲۰۱۲ را دارد. این تیم سابقه حضور در مرحله گروهی ای اف سی کاپ ۲۰۲۱ را دارد.
کدهای پستی در اتریش (که به آلمانی Postleitzahl یا PLZ نامیده می شوند) شامل کدهای عددی چهار رقمی هستند که برای شناسایی مناطق جغرافیایی جهت ارسال نامه و بسته استفاده می شوند. این سیستم در سال ۱۹۶۶ معرفی شد تا فرآیند دسته بندی و ارسال نامه ها به صورت سریع تر و دقیق تر انجام شود. هر کد پستی به یک شهر، منطقه یا بخش خاصی اختصاص دارد. ساختار کدهای پستی اتریش. کدهای پستی اتریش شامل چهار رقم هستند. رقم اول نشان دهنده ایالت فدرال یا منطقه جغرافیایی بزرگ است و سه رقم بعدی مناطق کوچک تر مانند شهرها، شهرستان ها یا محله ها را مشخص می کند. ساختار کلی به شرح زیر است:
بنگلادش کشوری در جنوب آسیا است که از ۸ بخش (بنگالی: বিভাগ، Bibhag) تشکیل شده و دارای صدها شهر، شهرک و ناحیه شهری است. این کشور یکی از پرجمعیت ترین کشورهای جهان است و شهرهای آن در سطوح مختلف اقتصادی، فرهنگی و اداری نقش مهمی ایفا می کنند. ساختار شهری. در بنگلادش، شهرها در دسته های زیر طبقه بندی می شوند:
آلمان شرقی (جمهوری دموکراتیک آلمان) در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در مونترآل، کانادا برگزار شد، یکی از موفق ترین عملکردهای خود در تاریخ بازی های المپیک را به ثبت رساند. این کشور با کاروانی بسیار قدرتمند در این رقابت ها شرکت کرد و توانست در جدول مدال ها در رده دوم پس از اتحاد جماهیر شوروی قرار گیرد.
شرکت امنیتی () یا شرکت امنیتی خصوصی یک نهاد تجاری است که خدمات و تخصص امنیتی مسلح یا غیرمسلح را به مشتریان در بخش های خصوصی یا دولتی ارائه می دهد. شرکت های امنیتی خصوصی توسط دفتر آمار کار ایالات متحده به عنوان شرکت هایی تعریف می شوند که در درجه اول در ارائه خدمات نگهبانی، حراست و گشت زنی، مانند محافظ شخصی، امنیت پارکینگ و خدمات نگهبانی فعالیت دارند. بسیاری از آنها حتی در صورت درخواست مشتری، خدمات عملیات ویژه پیشرفته ارائه می دهند. نمونه هایی از خدمات ارائه شده توسط این شرکت ها شامل جلوگیری از فعالیت یا ورود غیرمجاز، تنظیم ترافیک، کنترل دسترسی، پیشگیری و تشخیص آتش سوزی و سرقت است. این خدمات را می توان به طور کلی به عنوان حفاظت از پرسنل یا دارایی ها توصیف کرد. سایر خدمات امنیتی مانند گشت سیار، محافظ شخصی و خدمات نگهبانی نیز شامل می شوند، اما بخش بسیار کوچکی از این صنعت را تشکیل می دهند. در طول دنیاگیری کووید-۱۹، برخی از شرکت های امنیتی در خدمات زنجیره تأمین واکسن نیز فعالیت داشتند. صنعت امنیت خصوصی به سرعت در حال رشد است، در حال حاضر ۲ میلیون کارمند امنیتی تمام وقت در ایالات متحده وجود دارد و انتظار می رود این
تعداد تا سال ۲۰۲۰ معادل ۲۱ درصد افزایش یابد و صنعت امنیت را به صنعتی ۱۰۰ میلیارد دلاری در سال تبدیل کند که پیش بینی می شود تا سال ۲۰۳۰ این رقم به ۲۰۰ میلیارد دلار برسد. ایالات متحده بزرگ ترین مصرف کننده خدمات نظامی و امنیتی خصوصی در جهان است و صنعت امنیت خصوصی در ایالات متحده از سال ۲۰۱۰ شاهد افزایش چشمگیر تقاضا بوده است.
راه رفتن در حالت مستی به افرادی اشاره دارد که به دلیل مصرف الکل در فضاهای عمومی راه می روند. در حالی که سال هاست که انگ های اجتماعی و قوانین علیه رانندگی در حالت مستی وجود دارد، خطرات شخصی و اجتماعی در مورد راه رفتن در مستی به تازگی آشکار شده است. یک مطالعه در مورد عابران پیاده ای که با وسایل نقلیه برخورد کرده اند، نشان داد که مصرف کنندگان الکل دو برابر بیشتر از عابران پیاده هوشیار احتمال دارد که برخلاف چراغ راهنما یا خارج از خط عابر پیاده، از معابر عبور کنند. مصرف الکل همچنین با جراحات شدیدتر و مدت زمان بستری طولانی تر در بیمارستان مرتبط بود (۳٫۸۹ روز در مقابل ۱٫۸۲ روز). آمار. آمریکا. داده های وزارت حمل و نقل ایالات متحده در سال ۲۰۰۹ گزارش داد که ۴٬۰۹۲ عابر پیاده کشته شدند و ۱۳٫۶٪ از آن ها تحت تأثیر الکل، مواد مخدر یا دارو بودند. آسیب های عابران پیاده ۱۱٪ از تمام مرگ و میرهای کاربران جاده را تشکیل می دهد. در ایالات متحده در سال ۲۰۰۶، ۴٬۷۸۴ مورد مرگ و ۶۱٬۰۰۰ مورد آسیب ناشی از آسیب های عابران پیاده ثبت شد. در سال ۲۰۰۷، ۴٬۶۵۴ مورد مرگ و ۷۰٬۰۰۰ موردجراحت گزارش شد. کانادا. در کانادا، آسیب یکی از منابع اصلی مرگ و
میر برای افرادی است که زیر ۴۵ سال سن دارند و چهارمین دلیل اصلی مرگ برای تمام سنین محسوب می شود. آسیب های عابر پیاده تقریباً ۴٬۰۰۰ بستری در بیمارستان را در کانادا سالانه به همراه دارد. نتیجه این آسیب ها ناشی از تعامل عوامل محیطی در حال تغییر است. استرالیا. در سال ۲۰۱۱، شورای عابران پیاده استرالیا یک کمپین به نام «هرگز نگذارید دوستی مست به خانه برود» راه اندازی کرد تا تعداد بالای عابران پیاده کشته شده در جاده های استرالیا را کاهش دهد. ۲۰٪ از عابران پیاده کشته شده در جاده های استرالیا دارای BAC (میزان الکل خون) بالای ۰٫۰۵٪ هستند، و ۳۰٪ از کسانی که کشته یا به شدت آسیب دیده اند، BAC بالای ۰٫۰۸٪ دارند. بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ در آدلاید، ۴۰ مورد مرگ عابران پیاده ثبت شد که از این تعداد ۱۲ نفر مست بودند. در سه یا چهار مورد از این موارد، مشخص شد که آن ها در شب یا در حال نشستن یا دراز کشیدن روی زمین بودند. در استرالیا، مردان بزرگ ترین مقصران هستند، با مطالعه ای که بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ انجام شد، ۳۸٪ از حوادث مرگبار عابران پیاده مربوط به مردان ۱۵ تا ۵۴ ساله بود و از این تعداد ۷۸٪ بیشتر از حد مجاز الکل برای رانندگی بو
دند. قانونی بودن. اسپانیا. در سال ۲۰۱۵، مقامات اسپانیایی قوانینی را پیشنهاد کردند که به افسران پلیس اجازه می داد از عابران پیاده ای که در تصادفات دخیل بوده اند، آزمایش تنفس بگیرند. از سال ۲۰۲۳، عابران پیاده ای که از آزمایش الکل خودداری کنند، می توانند تا ۱۰۰۰ یورو جریمه شوند. ایالات متحده. آیووا. مست بودن یا تظاهر به مستی در مکان عمومی در ایالت آیووا جرم محسوب می شود.
سرپرستی شوگون یا قیمومت شوگون، شوگون کوکن شوکو ، یکی از سه مقام مهم در شوگون سالاری ادو در کنار مدیر ارشد اجرائی و محافظ کیوتو بود. در سال ۱۸۵۸، توکوگاوا ایه موچی جوان به عنوان چهاردهمین شوگون منصوب شد و در اوت همان سال، توکوگاوا یوشیوری از خانواده تایاسو، یکی از سه شاخه گوسانکیو، به دنبال آخرین دستورهای شوگون قبلی، توکوگاوا ایه سادا، و رویه هایی که توسط شوگون جوان دیگری به نام هوشینا ماسایوکی در زمان شوگون چهارم، توکوگاوا ایه تسونا و ماتسودایرا سادانوبو در زمان شوگون یازدهم، توکوگاوا ایه ناری، تعیین شده بود، به عنوان شوگون منصوب شد. با این حال، در واقع، این صرفاً یک امر تشریفاتی بود که توسط تایرو (مشاور ارشد)، نائوسوکه ای، پشتیبانی می شد و یک مقام رسمی نبود و هیچ قدرت واقعی نیز نداشت. در ماه مه ۱۸۶۲، جنبشی در دربار امپراتوری آغاز شد که خواستار مجازات جناح طرفدار نائوسوکه ای در شوگون سالاری شد و به عنوان بخشی از این پاسخ، یوشی یوری، که توسط نائوسوکه ایبه این دلیل که توکوگاوا ایه موچی به سن قانونی رسیده است حمایت می شد، از سمت خود به عنوان قیم استعفا داد. سپس دربار امپراتوری با صدور فرمانی امپراتوری، توکوگاوا
یوشینوبو، عضوی از خانواده هیتوتسوباشی از گوسانکیو (سه شاخه از خاندان توکوگاوا)، را به سمت قیم شوگون، که یک سمت رسمی در شوگون سالاری بود، منصوب کرد. در پاسخ، در ژوئیه همان سال، یوشینوبو به سمت تازه تأسیس قیم شوگون، که یک سمت رسمی در شوگون سالاری بود، منصوب شد. در مارس ۱۸۶۴، این سمت با انتقال یوشینوبو به سمت فرمانده کل گارد امپراتوری لغو شد.
سیدحسین العطاس (انگلیسی: Syed Hussein Alatas) (زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۲۳ جنوری ۲۰۰۷) جامعه شناس، سیاست مدار و استاد دانشگاه اهل مالزی بود. او در دههٔ ۱۹۸۰ ریاست دانشگاه مالایا را برعهده داشت و از بنیان گذاران حزب مردم گرای مالزی ("Parti Gerakan Rakyat Malaysia") به شمار می رفت. العطاس چندین کتاب تأثیرگذار دربارهٔ فساد، چندقومیتی، امپریالیسم و اسارت فکری در بستر استعمار و پسااستعمار نوشت. معروف ترین اثر او "اسطورهٔ بومی تنبل" ("The Myth of the Lazy Native") است. اوایل زندگی. حسین در شهر بوتنزورگ ("Buitenzorg"، اکنون بوگور "Bogor") در هند شرقی هلند (اندونزی کنونی) زاده شد. پدربزرگ او، سیدعبدالله بن محسن العطاس، اهل حضرموت یمن بود و در بوگور ساکن شد. حسین، برادر بزرگ تر محمد نقیب العطاس است و پدر فرید العطاس، استاد دانشگاه ملی سنگاپور، منیره العطاس، استاد دانشگاه ملی مالزی، و مستوره العطاس، نویسنده نخستین زندگی نامهٔ اوست. فعالیت سیاسی. حسین در سال ۱۹۶۸ همراه با شماری از روشنفکران حزب "گراکن" (Gerakan) را پایه گذاری کرد که شاخه ای از حزب منحل شده کارگر بود. این حزب در انتخابات ۱۹۶۹ با شعار عدالت اجتماع
ی و کاهش امتیازات قوم بومی (بومی پوترا) طبق ماده ۱۵۳ قانون اساسی، موفق ظاهر شد. اما راه پیمایی پیروزی آن در کوالالامپور با ورود به مناطق مالایی و شعارهای تحریک آمیز، تنش آفرین شد. با وجود عذرخواهی رسمی، راهپیمایی تلافی جویانه حزب حاکم «امنو» (UMNO) به شورش منجر شد که دست کم ۱۸۰ کشته بر جا گذاشت. در پی آن، وضعیت اضطراری اعلام شد و پارلمان تا ۱۹۷۱ تعطیل گردید. در این دوره، حسین برای مدتی در مجلس سنای مالزی (Dewan Negara) خدمت کرد، اما در ۱۹۷۲ پس از پیوستن حزب گراکن به ائتلاف حاکم، از آن جدا شد و همراه با دکتر تن چی خون، وی. دیوید و ویرپن ویراتان، حزب عدالت اجتماعی مالزی (PEKEMAS) را بنیان نهاد. این حزب در انتخابات ۱۹۷۴ توفیق چندانی نیافت و در ۱۹۷۸ با ریزش گسترده اعضا به حزب اقدام دموکراتیک (DAP) منحل شد. حسین در ۱۹۸۲ عضو شورای عالی حزب برجازا (Berjasa) شد، اما سال بعد آن را ترک کرد. فعالیت دانشگاهی و عمومی. حسین العطاس فعالیت دانشگاهی خود را از سال ۱۹۵۸ در مرکز پژوهشی انتشارات دیوان بهاسا و پستاکا آغاز کرد و سپس در دانشگاه مالایا، فلسفه تدریس کرد. او بین ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۸ ریاست دپارتمان مطالعات مالایی در دانشگاه ملی
سنگاپور را بر عهده داشت و در سال ۱۹۸۸ به عنوان رئیس دانشگاه مالایا منصوب شد. در دهه های بعد در دانشگاه ملی مالزی (UKM) در چندین سمت علمی فعالیت کرد. سید حسین نویسندهٔ آثار متعددی بود که مهم ترین آن "افسانه بومی تنبل" (The Myth of the Lazy Native) است. این کتاب، استدلال رایج دوران استعمار درباره «تنبلی ذاتی» بومیان آسیای جنوب شرقی را به چالش می کشد و آن را توجیهی ایدئولوژیک برای استعمار معرفی می کند. او در این کتاب نشان داد که تصویرسازی بومیان به عنوان افراد تنبل و عقب مانده، ساختگی و خدمت گزار نظام سلطه استعماری بوده است. او با پژوهش هایی چون« "افسانه بومی تنبل»" و «"رافلز: نیرنگ باز یا اصلاح گر؟»" از چهره های پیش گام در نقد امپریالیسم و تاریخ نگاری استعماری به شمار می آید. ادوارد سعید نیز از آثار العطاس تأثیر گرفته بود. العطاس را از پایه گذاران جامعه شناسی در آسیای جنوب شرقی و از حامیان عدالت، چندقوم گرایی، و مبارزه با فساد می دانند. دکتر Lim Teck Ghee لیم تک گی، از همکارانش، گفته است که پایبندی او به اصول انصاف و شایسته سالاری، موجب فشار و بهای سنگینی برایش شد.
اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در سئول، کره جنوبی برگزار شد، برای آخرین بار به عنوان یک کشور مستقل در بازی های المپیک تابستانی شرکت کرد. این کشور با کاروانی قدرتمند، موفق ترین کشور این دوره از رقابت ها بود و با کسب بیشترین مدال ها در صدر جدول قرار گرفت.