Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لته جدید برای قابلیت هوا به هوا و هوا به سطح، و سیستم های جنگ افزاری جدید از جمله موشک های ضد کشتی و موشک های با برد متوسط است. نیروی هوایی ونزوئلا در سال ۱۹۹۹ هشت ای ام ایکس-ای تی تی را برای نقش هواپیمای آموزش پیشرفته و آفندی سفارش داد، اما کنگره ایالات متحده این فروش را وتو نمود زیرا در بعضی از سامانه های از فناوری ایالات متحده استفاده شده است. یک گونه از ای ام ایکس که برای ماموریت های شناسایی طراحی شده و توسط نیروی هوایی برزیل مورد استفاده قرارمی گیرد. حامل های شناسایی مختلف را می توان بروی این گونه نصب کرد. محصول برنامه ارتقاء بروی گونه برزیلی ای-۱. مهم ترین ویژگی های مهم آن عبارتند از رادار SCP-01 Scipio ساخت Mectron، دیتالینک بی آر۲ امبرائر، تجهیزات ناوبری فلیر سیستمز، ای ان اس/جی پی اس/دیتاباس البیت، تطبیق کاناپی شیشه ای، یک سامانه تولید اکسیژن جدید برای اتاقک خلیان، و سامانه نمایش روی کلاه خلبان
مری پیکفورد یک کوکتل دوران ممنوعیت الکل است که با رام سفید، آب آناناس تازه، گرانادین و لیکور ماراشینو (لیکور گیلاس ماراسکا و شربت نیشکر) درست می شود. این کوکتل تکان داده و سرد، اغلب با گیلاس ماراشینو سرو می شود. تاریخ پیدایش. این کوکتل که به نام مری پیکفورد (۱۸۹۲–۱۹۷۹) بازیگر کانادایی-آمریکایی نامگذاری شده است، گفته می شود که این کوکتل در دهه ۱۹۲۰ توسط ادی وولکه یا فرد کافمن در هتل ناسیونال کوبا زمانی که در سفری که به همراه چارلی چاپلین به هاوانا رفته بود برای او ساخته شده است.
بهمن بهمرد سرتیپ خلبان اف-۵ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم اکنون به عنوان جانشین معاون عملیات ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می کند. وی از ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ فرمانده پایگاه چهارم شکاری دزفول بود، از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ فرماندهی پایگاه یکم شکاری مهرآباد تهران را برعهده داشت و از ۱۴۰۲ نیز جانشین معاون عملیات رئیس ستاد کل نیروهای مسلح است. بهمرد در سال ۱۳۹۹ درجه سرتیپ دومی و در سال ۱۴۰۲ درجه سرتیپی دریافت کرد.
محمدرضا زینعلی پژوهشگر موسیقی، نوازنده نی، آهنگساز، مدرس دانشکده موسیقی دانشگاه هنر ایران و فرهنگ و هنر. مدیر مسئول آموزشگاه موسیقی نیستان، تهران. دارای کارشناسی موسیقی از دانشکده موسیقی دانشگاه هنر ایران، کارشناسی ارشد نوازندگی موسیقی ایرانی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دکترای پژوهش هنر و مدرک بین المللی موسیقی دیجیتال است. استادان:. وی در نزد استادان: حسن کسایی (نوازندگی نی)، شریف لطفی (اصول اجرای موسیقی)، فرهاد فخرالدینی (هارمونی، کنترپوان، اصول آهنگسازی، پیوند شعر و موسیقی، موسیقی فیلم)، مصطفی کمال پور تراب (هارمونی، کنترپوان)، کامبیز روشن روان (ریتم در موسیقی، موسیقی فیلم، تلفیق شعر و موسیقی)، هوشنگ کامکار (تاریخ موسیقی، دیکته موسیقی)، احمد پژمان (هارمونی، کنترپوان، اصول آهنگسازی و ارکستراسیون)، داریوش طلایی (تجزیه وتحلیل ردیف موسیقی ایران)، حسین دهلوی (پیوند شعر و موسیقی)، محمدرضا لطفی (شناخت موسیقی دستگاهی ایران، تلفیق شعر و موسیقی)، تقی بینش (موسیقی قدیم ایران) و ... را آموخته است. آثار:.
فهرست فیلسوفان می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد. این فهرست بر اساس منطقه، دوره و رشته سازماندهی شده است و ممکن است نام برخی افراد در دو یا چند دسته آمده باشد.
کوکتل آبجو کوئین مری مخلوطی از گرانادین و آبجو است که معمولاً با گیلاس ماراسکینو تزئین می شود. معمولاً در ظروف آبجو سرو می شود و فضای زیادی را برای مقدار زیادی آبجو باقی می گذارد که می تواند رنگ صورتی یا گیلاسی به خود بگیرد. این نوشیدنی می تواند کاملاً شیرین باشد و بهتر است آن را سرد سرو کنید. تاریخ پیدایش. کوئین مری در اوایل دهه ۲۰۰۰ در کلگری کانادا ایجاد شد و از آن زمان در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا به عنوان جایگزینی برای شیندی محبوب شده است. این نوشیدنی بنا به گزارش ها به نام مری تک، ملکه همسر جورج پنجم پادشاه بریتانیا و سلطنت بریتانیا نامگذاری شده است. آماده سازی و تغییرات. کوکتل کوئین مری با ریختن گرانادین در یک لیوان آبجو، برای طعم دادن، و به دنبال آن آبجو ساخته می شود، و باعث ایجاد لایه ای ضخیم از کف آبجو با رنگ صورتی می شود. گیلاس ماراشینو اغلب به عنوان چاشنی اضافه می شود، در حالی که شربت گیلاس را روی کف آبجو و در پایان ریخته می شود تا رنگ زیبا تری داشته باشد.
استینگر یک کوکتل دوتایی است که با افزودن کرم د منته سفید به کنیاکگ درست می شود. منشا این کوکتل را می توان در دهه ۱۸۹۰ در ایالات متحده جستجو کرد، این نوشیدنی تا دهه ۱۹۷۰ به طور گسترده در آمریکا محبوب بود. این کوکتل به عنوان نوشیدنی برای طبقه مرفه جامعه دیده می شد و تأثیر فرهنگی تا حدودی گسترده ای داشته است. استینگر در ابتدا به عنوان یک کوکتل (نوشیدنی که قبل از شام سرو می شود) دیده نمی شد، بلکه بیشتر به عنوان یک هضم کننده غذا (نوشیدنی بعد از شام) دیده می شد. استینگر یک نوشیدنی محبوب در دوران ممنوعیت الکل در ایالات متحده بود، زیرا کرم دمنته می توانست طعم کنیاک های کیفیت پایین را که در آن زمان موجود بود، بپوشاند. استینگر در اواخر دهه ۱۹۷۰ محبوبیت خود را نزد آمریکایی ها از دست داد, و در اوایل قرن بیست و یکم کوکتل شناخته شده ای نبود. تاریخ پیدایش. استینگر در حدود سال ۱۸۹۰ برای اولین بار درست شد. این کوکتل ممکن است از The Judge الهام گرفته شده باشد، یک کوکتل ساخته شده با کنیاک، کرم دمنته، و شربت ساده که در کتاب کوکتل ویلیام اشمیت در سال ۱۸۹۲ به نام کاسه روان یافت می شود. این نوشیدنی بلافاصله در شهر نیویورک محبوب شد
و به سرعت به عنوان یک نوشیدنی "جامعه مرفعه" شناخته شد (به دلیل کران بودن کنیاک و لیکور نعناع این نوشیدنی بیشتر بین افراد ثروتمند رواج داشت. جستارهای وابسته. کوکتل های رسمی آی بی ای
توپ دِفا ، به اختصار DEFA خانواده ای از توپ های خودکار پرکاربرد هواپیما از نوع رولوری ساخت فرانسه پرکاربرد است که گلوله های استاندارد ناتو با کالیبر ۳۰ میلی متری را شلیک می کند. تاریخچه طراحی. مدل اولیه دفا ۵۵۱ در اواخر دهه ۱۹۴۰ به تولید رسید. این توپ بر اساس توپ آلمانی مائوزر ام گِ۲۱۳سِ، که یک توپ رولوری آزمایشی طراحی شده برای لوفت وافه بود، ساخته شده است.ام گ۲۱۳ هرگز به تولید نرسید اما الهام بخش توپ های خودکاری همانند دفا، توپ بریتانیایی آدن(که بسیار به دفا شبیه بود) و توپ کوچکتر آمریکایی ام۳۹ گردید. دفا ۵۵۲ در سال ۱۹۵۴ به مرحله تولید رسید. در سال ۱۹۶۸ یک نسخه ارتقا یافته به نام کانون-۵۵۰-اف۳ ساخته شد که در سال ۱۹۷۱ با نام دفا ۵۵۳ وارد خط تولید شد. موارد استفاده. سری دفا ۵۵۰ از سال ۱۹۵۴ تا ظهور جنگنده داسو رافال در دهه ۱۹۸۰، جنگ افزار استاندارد تمام جنگنده های فرانسوی مجهز به توپ خودکار بود. یک جفت از این جنگ افزار با ۱۲۵ الی ۱۳۵ گلوله در هر توپ، به طور استاندارد برای هواپیمای تهاجم زمینی برزیلی، ای ام ایکس اینترنشتال ای ام ایکس، و هواپیماهای فرانسوی داسو ام دی ۴۵۰ اوراگان، داسو میستره، میراژ۳ /۵، داسو اتند
ارد ۴و داسو سوپر اتاندار سود اویاسیون واتور، داسو میراژ اف۱، سپکت جگوار، داسو میراژ ۲۰۰۰ مورد استفاده قرارگرفته است. این توپ همچنین بروی جنگنده های داگلاس ای-۴ اسکای هاوک ئی/اف/اچ. ان، آی ای آی نِشِر، آی ای آی کفیر و آی ای آی لاوی اسرائیلی و هواپیماهای ایتالیایی فیات جی. ۹۱وای، آئروماکی ام بی-۳۲۶کی، ای-۴ اندونزی و اطلس چیتا و ایمپالا ام.کی. ۲ آفریقای جنوبی و هواپیمای آموزشی آی ای-۶۳ پامپا ساخت آرژانتین نیز به کار رفته است. گونه های غلاف های قابل حمل حاوی این توپ نیز از شرکت های کاسا، داسو اویاسیون و ماترا موجود است. دفا ۵۵۰ شباهت زیادی به توپ آدن ساخت بریتانیا دارد و می تواند از همان مهمات استفاده نماید. سری دفا ۵۵۰ جای خود را به توپ سری GIAT 30 مورد استفاده در داسو رافال داده است، هرچند احتمالاً برای سال های زیادی مورد استفاده گسترده قرار خواهد گرفت.
ویسکی ترش یک نوشیدنی یا شات مخلوط حاوی ویسکی (یا بوربن)، آب لیمو و شکر است و به طور سنتی با یک گیلاس یا گاهی یک اسلایس لیمو تزئین می شود. این ترکیبی از طعم های ترش، تلخ و شیرین است. این نوشیدنی را می توان به عنوان یک نوشیدنی شات یا مخلوط تهیه کرد، هر دو با پایه (ویسکی یا بوربون)، آب مرکبات (آب لیمو یا مخلوط شیرین و ترش)، و شیرین کننده (شکر ساده) ترکیب می شوند. در ویسکی ترش اورجینال سفیده تخم مرغ وجود ندارد و اگه آن اضافه شود گاهی به آن ترش بوستون نیز می گویند. وقتی ویسکی مورد استفاده اسکاچ باشد به آن اسکاچ ترش می گویند. با چند قاشق از شراب قرمز پر بدن که در بالای آن شناور است، معمولاً به عنوان ترش نیویورکی شناخته می شود. این کوکتل تکان داده می شود و با یخ سرو می شود. دستور غذای انجمن بین المللی بارمن ها شامل چاشنی نصف برش پرتقال و یک گیلاس ماراشینو است. وارد ۸ (Ward 8) یکی از انواع دیگر ویسکی ترش است که اغلب بر پایه بوربون یا ویسکی چاودار است و شامل آب لیمو و پرتقال و شربت گرانادین به عنوان شیرین کننده است. سفیده تخم مرغی که در سایر ویسکی های ترش استفاده می شود معمولاً در این کوکتل استفاده نمی شود. تاریخ پیدا
یش. قدیمی ترین ذکر تاریخی از ویسکی ترش در روزنامه ویسکانسین، در سال ۱۸۷۰ موجود است.
یوری الکساندرویچ بزمنوف (به زبان روسی: Ю́рий Алекса́ндрович Безме́нов; ۱۱ دسامبر ۱۹۳۹– ۵ ژانویه ۱۹۹۳; نام مستعار: توماس دیوید شومان)، روزنامه نگار اهل شوروی بود که برای ریا نووستی کار می کرد. بزمنوف که از اعضا کا گ ب و در مأموریتی در دهلی نو بود، در سال ۱۹۷۰ به غرب پناهنده و براساس توافقی بین آژانس های امنیتی کانادا و ایالات متحده، در کانادا مستقر شد. بزمنوف پس از مستقر شدن در هند، به فرهنگ و مردم آنجا علاقه مند شد. علاوه بر این، مجازات و سرکوب کا گ ب علیه مخالفان شوروی و دیگر روشنفکران دگراندیش، باعث انزجار بزمنوف از شوروی و پناهندگی او به غرب شد. بزمنوف با کتب و سخنرانی های ضد مارکسیست، ضد شوروی و ضد آتئیست خود در دهه های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شناخته می شود. اوایل زندگی و دوران تحصیل (۱۹۶۳-۱۹۳۹). بزمنوف در سال ۱۹۳۹ در شهر میتیشچی، در نزدیکی موسکو متولد شد. پدر او از افسران عالی رتبه ارتش شوروی بود و در کشور های خارجی، مانند کوبا و مغولستان، مسئولیت بازرسی از قوای شوروی را به عهده داشت. پدر در بزمنوف در دهه ۱۹۷۰ درگذشت. بزمنوف در هفده سالگی وارد موسسه زبان های شرقی شد. این موسسه بخشی از دانشگاه دولتی موسکو بود و
مستقیما توسط کا گ ب و کمیته مرکزی حزب کمونیست نظارت می شد. بزمنوف علاوه بر زبان، در حوزه های تاریخ، ادبیات و موسیقی تحصیل کرد و در فرهنگ هندی سررشته داشت. بزمنوف در طول دومین سال تحصیلی خود می کوشید که شبیه مردم هندی باشد. فارغ التحصیلان این موسسه به عنوان دیپلمات، خبرنگاران برون مرزی، یا جاسوس استخدام می شدند؛ به همین دلیل دبیران موسسه، علاقه بزمنوف به هند را تشویق می کردند. بزمنوف به عنوان یک دانشجو اهل شوروی، ملزم به گذراندن خدمت اجباری سربازی بود؛ و در طی آن آموخت که چگونه با کمک نقشه کشور های خارجی، عملیات های استراتژی نظامی اجرا کند و همچنین به چه شیوه ای از اسیران جنگی بازجویی کند. زندگی در هند، مامور پروپاگاندا و سرخوردگی از کمونیسم (۱۹۷۰-۱۹۶۳). بزمنوف در سال ۱۹۶۳ فارغ التحصیل شد و در هند به مدت دو سال به عنوان مترجم و مدیر ارشد ارتباطات در گروه «کمک های اقتصادی شوروی برای احداث پالایشگاه» کار می کرد. بزمنوف در سال ۱۹۶۵ به موسکو احضار و به عنوان کار آموز در بخش محرمانه «نشریات سیاسی»("GRPP") در خبرگزاری ریانووستی مشغول به کار شد. طبق ادعا بزمنوف، تقریبا سه چهارم کادر ریانووستی، مامور کا گ ب بودند؛ و
مانند خود او به عضویت کاگ ب درآورده می شدند: و یا برای سازمان، نویسندگی و خبرچینی می کردند. با اینحال بزمنوف به نویسندگی مشغول نبود؛ او ویراستار تبلیغات سیاسی بود و پروپاگاندا شوروی را در رسانه های برون مرزی می گنجاند. همچنین بزمنوف این پروپاگاندا را در بین مهمان های خارجی پخش می کرد که به دعوت ریانووستی یا نشست های بین المللی به شوروی آمده بودند. طبق ادعا بزمنوف، او مجبور به خبرچینی بود. بزمنوف با حفظ موقعیت خود به عنوان خبرنگار ریانووستی، به جمع آوری اطلاعات می پرداخت. او همچنین به جهت پیشبرد پروپاگاندا شوروی و اهداف براندازانه آن، در کشور های خارجی اطلاعات غلط و دروغین پخش می کرد. بزمنوف به سرعت ترفیع یافت و در سال ۱۹۶۹ به عنوان رایزن مطبوعاتی و مسئول روابط عمومی، به کا گ ب خدمت می کرد. او در سفارت شوروی در دهلی نو کار می کرد و در آنجا پروپاگاندا ریانووستی را پیش می برد. ماموریت بزمنوف، تبدیل تدریجی هند به حوزه نفوذ شوروی بود. در همان سال، بر طبق دستورالعمل سری از سوی کمیته مرکزی حزب کمونیست، بخش محرمانه جدیدی در تمام سفارتخانه های شوروی دایر شد؛ این بخش «گروه تحقیق و مقابله با پروپاگاندا» نام داشت و بزمنو
ف معاون ارشد این بخش شد. کار او جمع آوری اطلاعات از شهروندان بانفوذ یا باارزش سیاسی در هند بود و این کار با کمک خبرچینان و جاسوسان هندی انجام می شد. طبق ادعا بزمنوف، به او دستور داده شد که وقتش برای چپگرایان آرمان گرا صرف نکند؛ تا با ندانستن «ذات حقیقی کمونیسم شوروی» (به تعبیر بزمنوف)، سرخورده و مخالف نشوند. در همین دوره، بزمنوف از نظام شوروی ناراضی شد و برای پناهندگی به غرب، برنامه ریزی کرد. فرار به غرب و زندگی در کانادا (۱۹۸۳-۱۹۷۰). طبق اسناد ارائه شده مرکز اطلاعات شوروی به پلیس دهلی، بزمنوف در ۸ فوریه ۱۹۷۰ به همراه دو تا از همکارانش به سینما رفت؛ ولی برای خود بلیتی نخرید و به همکارانش گفت که به آنها خواهد پیوست ولی او به سینما برنگشت. بزمنوف با کلاه گیس، ریش و البسه هیپی وار، به یک گروه توریستی پیوست. او از همین طریق به آتن فرار کرد. فرار او در ایالات متحده گزارش داده شد و منابع شوروی بیان کردند که بزمنوف شخص مهمی نبود و کار دفتری انجام می داد. با اینحال جاسوسان آمریکایی به طور شفاف ابراز کردند که به باورشان، بزمنوف جاسوس کا گ ب بود. در آن زمان رسانه های آمریکایی مکان بزمنوف را نامعلوم اعلام کردند. بزمنوف
پس از ارتباط با سفارت ایالات متحده و انجام مصاحبه های گسترده، توانست که از سازمان سیا کمک بگیرد تا دولت پیر ترودو، نخست وزیر وقت کانادا، به او پناهندگی کانادا بدهد. سیا و ژاندارمری سلطنتی کانادا برای امنیت بزمنوف، نام و هویت جدیدی را (توماس شومان) برای او ترتیب دادند. بخاطر حفظ آبرو بزمنوف به عنوان یک مامور فراری کا گ ب، اقامتگاه او در دهلی رسما اعلام کرد که بزمنوف ربوده شده هست و به پسرش، که نزدیکترین خویشاوند زنده او بود، غرامت مالی داده می شود. بزمنوف در دانشگاه تورنتو به مدت دو سال در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد. او همچنین به مدت سه سال در مزرعه ای در اونتاریو کار می کرد. در سال ۱۹۷۳، بزمنوف در مرکز سی بی سی مونترال استخدام و در بخش شوروی سی بی سی جهانی مشغول به کار شد. با اینحال سفیر شوروی به پیر ترودو بابت برنامه های روسی بزمنوف گلایه کرد؛ و به درخواست پیر ترودو، بزمنوف از سی بی اس اخراج شد. طبق ادعا بزمنوف، کا گ ب در اصرار و اعمال فشار به ترودو در این کار نقش داشته بود. بزمنوف همچنین در مصاحبه ای اشاره کرد که در آن زمان از جانب کا گ ب تهدید به مرگ شده بود. پس از آن بزمنوف به خبرنگاری مستقل مشغول شد. او ب
ه عنوان مشاور در بخش «سالنامه پانامورا» (Almanac Panorama) در «شبکه اطلاعات جهانی» (World Information Network) کار می کرد. زندگی در لس آنجلس و حمایت از ایالات متحده (۱۹۸۶-۱۹۸۱). بزمنوف در دهه ۱۹۸۰ به لس آنجلس مهاجرت کرد. او در یک سخنرانی در سال ۱۹۸۳ گفت که «تعجب نخواهد کرد» اگر مشخص شود که شوروی، به خاطر کشتن لری مک دانلد، نماینده ضد کمونیسم مجلس آمریکا، پرواز شماره ۰۰۷ هواپیمایی کره را سرنگون کرده بود. بزمنوف در سال ۱۹۸۴ با جی. ادوارد گریفن مصاحبه کرد. او در مصاحبه بیان کرد که کا گ ب قصد داشت نظام سیاسی ایالات متحده به تدریجی برانداخته شود؛ بزمنوف همچنین شیوه های فرضی این امر را توضیح داد. بزمنوف تحت نام «توماس شومان»، کتاب «نامه عاشقانه به آمریکا» ("Love Letter to America") را نوشت. علاوه بر این کتاب های «خبر خوب، نبود ریانووستی هست» ("No Novosti Is Good News")، «پلیس جهانی اندیشه» ("World Thought Police") و «سیاه زیباست، کمونیست نه» ("Black Is Beautiful, Communism Is Not".) از دیگر آثار بزمنوف هست. واشینگتن پست در سال ۱۹۸۴ گزارش داد که در جریان بازی های المپیک تابستانی، بزمنوف ورود یک کشتی گردشی شوروی به ل
س آنجلس را محکوم، و بیان کرد که این کشتی، تحت پوششی تفریحی در آنجا ساکن شده، ولی دارای ابزار های الکترونیکی جاسوسی هست تا ارتباطات رادیویی و تلفنی را رصد کند. بزمنوف در مصاحبه دیگری ادعا کرد که درجریان بازی های المپیک، کا گ ب برای اینکه علیه فرار احتمالی ورزشکاران شوروی نظارت بهتری داشته باشد، از روش های متعدد جاسوسی استفاده می کند؛ مانند جاسوسی خبرنگاران برون مرزی شوروی؛ یا استفاده از دیگر اعضا پرسنل. اواخر زندگی و مرگ (۱۹۹۳-۱۹۸۶). بزمنوف در سال ۱۹۸۹ به شهر وینزر در انتاریو مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۹۱ به تدریس روابط بین الملل در دانشگاه وینزر مشغول شد. طبق گزارش روزنامه «وینزر استار» در شش ژانویه ۱۹۹۳، بزمنوف در روز سه شنبه پنجم ژانویه، در اثر«سکته قلبی سنگین» درگذشت. تاثیرات. پس از مرگ بزمنوف، تئوری او، «مدل شوروی در براندازی» (مرحله اول: تضعیف عقاید (طی ۲۰–۱۵ سال). مرحله دوم: ایجاد بی ثباتی (طی ۵-۲سال) مرحله سوم: بحران زایی(طی ۶-۲ ماه). مرحله چهارم: عادی سازی(نامحدود)) در دانشگاه فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا بررسی و مطالعه می شود؛ این امر جهت آنالیز اتفاقاتی چون جنگ روسیه و گرجستان انجام شده هست
. در تیزر و سکانس آغازین بازی "ندای وظیفه: جنگ سرد بلک اپس،" از مصاحبه بزمنوف با جی. ادوارد گریفن استفاده شده هست؛ که این علاقه تازه ای را به آثار و سخنان او در بین عموم ایجاد کرده هست. اختلافات درباره صحت ادعای بزمنوف و وابستگی سیاسی. شواهد اندکی وجود دارد که نشان دهد بزمنوف مامور کا گ ب بود؛ دست کم او مامور انجام عملیات های خارجی کا گ ب نبود. پس از پایان جنگ سرد نیز ادعای او درباره نیروی انسانی کا گ ب تایید نشد. بزمنوف ادعا کرده بود که ۸۵ درصد نیروی انسانی کاگ ب صرف براندازی های عقیدتی می شود. جریان های راست افراطی آمریکایی و ضد کمونیسم از مخاطبان بزمنوف هستند. او غالبا برای این جریانات سخنرانی می کرد. بزمنوف همچنان با سازمان راست افراطی «جامعه جان برچ» در ارتباط بود. بزمنوف درباره ارتباطش با این سازمان و ظن وابستگی سیاسی پاسخ داد: « من عضو این سازمان نیستم و با تمام چیز هایی که می گویند نیز موافق نیستم»., بزمنوف همچنین بیان کرد که به خاطر پرهیز رسانه های جریان اصلی از او، مانند نیویورک تایمز، به رسانه های راست رو آورده بود.
گراس هوپر یا ملخ یک نوشیدنی شیرین، با طعم نعناع و مخصوص بعد از شام است. اسم این کوکتل به دلیل رنگ سبز آن است که از کرم دو منته گرفته شده است. یک بار در محله فرانسوی نیواورلئان، لوئیزیانا، ادعا شده است که فیلیپ گیشت این نوشیدنی را در سال ۱۹۱۸ برای اولین بار درست کرده است. این نوشیدنی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در سراسر آمریکای جنوبی محبوبیت زیادی دست پیدا کرد. ترکیب بندی. گراس هوپر یا ملخ یک کوکتل معمولی شامل خامه سبز منته، کرم سفید کاکائو و خامه است که با یخ تکان داده شده و در یک لیوان کوکتل سرد صاف می شود. تغییرات. در کوکتل گراس هوپر "ودکا" یا "پرواز" خامه را با ودکا جایگزین می کند. همچنین در یک کوکتل گراس هوپر "یخ زده" بستنی نعناع اضافه میشود تا نوشیدنی دسر مانند تری ایجاد شود. در ورژن "بعد از هشت" کوکتل گراس هوپر یک لایه لیکور شکلات تلخ نیز به ترکیبات اضافه میشود. در شمال مرکزی ایالات متحده آمریکا، به ویژه در ویسکانسین، کوکتل گراس هوپر بستنی جایگزین خامه می شود. یکی نوع دیگر از این کوکتل، میلک شیک است که حاوی بستنی نعناع، چیپس شکلات، شیر و کرم دمنته به آن اضافه میشود. جستارهای وابسته. کوکتل های رسمی آی بی ای
سوفی پری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مدافع کناری برای باشگاه چونبوری در لیگ زنان تایلند بازی می کند. او قبلا برای ردینگ، برایتون اند هوو آلبیون، چلسی و میلوال بازی کرده بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال زنان انگلستان و زنان جمهوری ایرلند بازی کرده است.
زیباموش کرمانی یک گونه تازه توصیف شده از زیباموش بومی ایران است.
سیاست در اروپا به سیاست های دائماً در حال تحول در قاره اروپا می پردازد. این موضوع به دلیل شماری از عوامل از جمله تاریخ گسترده دولت های ملی در جغرافیای این منطقه و همچنین روند مدرن شدن امروزی کشورها به سمت افزایش وحدت سیاسی و یکپارچگی روزافزون بین کشورهای اروپایی، بسیار جزئی تر از دیگر قاره ها است. سیاست کنونی اروپا را می توان درون رویدادهای تاریخی در داخل این قاره سرسبز ردیابی کرد. به همین ترتیب، جغرافیا، اقتصاد و فرهنگ به ساختار سیاسی کنونی اروپا کمک کرده است. سیاست مدرن اروپا از زمان فروپاشی پرده آهنین و فروپاشی بلوک شرق و تشکیل کشورهای جدید از دل کشورهای کمونیستی، تحت سلطه کشورهای بلوک غرب و اتحادیه اروپا است. پس از پایان جنگ سرد، اتحادیه اروپا همواره به سمت شرق گسترش یافته و کشورهای کمونیستی پیشین را نیز دربر گرفته است. از ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰، اتحادیه اروپا دارای ۲۷ کشور به عنوان عضو دائم است. با این حال، تعدادی سازمان بین المللی دیگر که عمدتاً از کشورهای اروپایی تشکیل شده اند یا صراحتاً ادعای منشأ اروپایی دارند، از جمله شورای اروپا با ۴۶ کشور - نخستین سازمان اروپایی پس از جنگ جهانی دوم که به عنوان پیشرو در ار
وپا شناخته می شود، وجود دارد. در این سازمان، ۵۷ کشور برای امنیت و همکاری در اروپا (OSCE) فعال هستند و با یکدیگر همکاری می کنند. فضای سیاسی مدرن. علیرغم بهبود گسترده روابط میان روسیه و کشورهای اروپای غربی پس از پایان جنگ سرد، اخیراً تنش ها بر سر گسترش سازمان های «غربی»، به ویژه اتحادیه اروپا و ناتو، به سمت شرق به کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق افزایش یافته است. این گسترش در نهایت منجر به آغاز درگیری در این قاره شد. در این میان، بسیاری از کشورهای اروپایی یا به عضویت اتحادیه اروپا درآمده اند یا خواسته خود را برای پیوستن به اتحادیه اروپا ابراز و اعلام کرده اند. درگیری ها و تنش های نظامی به نسبت کمتری در اروپا وجود دارد، اگرچه مشکلاتی در بالکان غربی، قفقاز، ایرلند شمالی در بریتانیا و سرزمین باسک در اسپانیا وجود دارد. بر اساس بررسی داده های سال ۲۰۰۷ که در سال ۲۰۰۸ توسط خانه آزادی منتشر شد، کشورهای اروپایی که نمی توانند دموکراسی های انتخاباتی لیبرال طبقه بندی شوند عبارتند از جمهوری آذربایجان، بلاروس، بوسنی و هرزگوین، قزاقستان و روسیه. در میان این کشورها تنها بوسنی سابقه عضویت در اتحاد جماهیر شوروی را ندارد اتحادیه
ها، سازمان ها و اتحادهای بین المللی. "کشورهای اروپایی عضو شمار زیادی از سازمان های بین المللی هستند که عمدتاً شامل فعالیت ها و همکاری های اقتصادی هستند، اگرچه تعدادی از آنها سیاسی هستند یا هر دو." "اتحادیه های سیاسی اصلی در زیر به تفصیل آمده است." اتحادیه اروپا. اتحادیه اروپا یا EU یک اتحادیه سیاسی است که از ۲۷ کشور مستقل تشکیل شده است. این کشورها فعالیت های زیادی دارند که مهم ترین آنها بازاری واحد و مشترک است که از اتحادیه گمرکی، یک ارز واحد (که قوانین مرتبط با آن در ۲۰ کشور از ۲۷ کشور عضو تصویب شده است)، یک سیاست کشاورزی مشترک و یک سیاست مشترک شیلات تشکیل شده. اتحادیه اروپا همچنین ابتکارات مختلفی برای هماهنگی فعالیت های کشورهای عضو خود دارد. اتحادیه اروپا که غالباً به عنوان یک واحد سیاسی-اقتصادی در نظر گرفته می شود، دومین اقتصاد بزرگ جهان با تولید ناخالص داخلی اسمی ۱۴٫۹ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۰ میلادی است. همچنین روند حرکت به سمت افزایش همکاری در زمینه دفاع مشترک و سیاست خارجی مشترک و همسو نیز میان کشورهای عضو آن وجود دارد. این اتحادیه در طول زمان از یک اتحادیه با اولویت در درجه اول اقتصادی به یک اتحادیه به
طور فزاینده سیاسی تبدیل شده است. این روند با افزایش تعداد حوزه های سیاستی که در صلاحیت اتحادیه اروپا قرار می گیرند برجسته می شود. قدرت سیاسی تمایل دارد از کشورهای عضو به اتحادیه اروپا منتقل شود. توسعه بیشتر صلاحیت های سیاسی اتحادیه اروپا موضوع بحث های سنگین در داخل و میان برخی از کشورهای عضو این اتحادیه است. شورای اروپا. شورای اروپا ۴۶ کشور اروپایی را گرد هم می آورد که شامل تمامی کشورهای این قاره به استثنای روسیه است که در سال ۲۰۲۲ پس از حمله به اوکراین و بلاروس از این سازمان اخراج شد. این سازمان که در سال ۱۹۴۹ بنیان گذاری شد، قدیمی ترین سازمان اروپایی است که امیدهای پس از جنگ برای همکاری صلح آمیز را تجسم می دهد و بر سه هدف قانونی ارتقای حقوق بشر، دموکراسی و حاکمیت قانون متمرکز است. این سازمان به مسائل اقتصادی و دفاعی نمی پردازد. دستاورد اصلی آن کنوانسیون اروپایی حقوق بشر است که ۴۶ طرف متعاهد خود را ملزم به حمایت از حقوق اولیه انسانی شهروندان خود می کند و دادگاه استراسبورگ موظف است تا آن را اجرا کند. شورای اروپا به عنوان یک سازمان بین دولتی کلاسیک، دارای بازوی پارلمانی در نظر گرفته می شود و هیچ یک از اختیارا
ت فراملی اتحادیه اروپا را ندارد؛ بنابراین می توان آن را با نسخه اروپایی سازمان ملل مقایسه کرد. جامعه سیاسی اروپا. جامعه سیاسی اروپا (EPC) در اکتبر ۲۰۲۲ پس از حمله روسیه به اوکراین تشکیل شد. این گروه برای نخستین بار در اکتبر ۲۰۲۲ میلادی در پراگ، پایتخت جمهوری چک و با شرکت کنندگانی از ۴۴ کشور اروپایی و همچنین نمایندگان اتحادیه اروپا تشکیل جلسه داد. دو کشور روسیه و بلاروس (در پی حمله و درگیری با اوکراین) به نشست گشایش این جامعه دعوت نشدند. پیش بینی شده است که این گروه در هر سال دو بار تشکیل جلسه عمومی دهد. جامعه انتخاب دموکراتیک. جامعه انتخاب دموکراتیک (CDC) در دسامبر ۲۰۰۵ با تحریک اولیه اوکراین و گرجستان توسط روسیه تشکیل شد و متشکل از شش کشور پس از فروپاشی شوروی (اوکراین، گرجستان، مولداوی، و سه عضو مجمع بالتیک استونی، لتونی و لیتوانی) بود. و سه کشور دیگر اروپای شرقی و مرکزی (اسلوونی، رومانی و مقدونیه شمالی). این مجمع و انجمن دریای سیاه (BSF) سازمان هایی نزدیک به هم هستند. همچنین کشورهایی به عنوان ناظر (شامل ارمنستان، بلغارستان و لهستان) در جلسات آنها شرکت می کنند. دقیقاً همانند سازمان توسعه اقتصادی و دموکراسی گ
وآم که پیش از آن، این مجمع عمدتاً با هدف مقابله با نفوذ فدراسیون روسیه در منطقه مدنظر تمرکز می کند. این تنها مجمع بین المللی است که در فضای پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی متمرکز است و کشورهای بالتیک نیز در آن شرکت می کنند. سه کشور دیگر پس از فروپاشی شوروی در آن، همگی از اعضای گوآم هستند. اتحادیه اقتصادی اوراسیا. اتحادیه اقتصادی اوراسیا یک اتحادیه اقتصادی است که کشورهای تشکیل شده پس از فروپاشی شوروی آن را تشکیل داده اند. این معاهده با هدف ایجاد EEU در ۲۹ مه ۲۰۱۴ توسط رهبران سه کشور بلاروس، قزاقستان و روسیه امضا شد و در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ لازم الاجرا شد سپس معاهداتی با هدف الحاق و عضویت ارمنستان و قرقیزستان به اتحادیه اقتصادی اوراسیا به ترتیب در ۹ اکتبر ۲۰۱۴ و ۲۳ دسامبر همان سال امضا و تصویب شد. معاهده الحاق ارمنستان نیز در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ لازم الاجرا شد. اگرچه معاهده الحاق قرقیزستان تا ماه مه ۲۰۱۵ لازم الاجرا نشد، به شرطی که به تصویب رسیده باشد، از روز بنیان گذاری به عنوان یک کشور لحق شده، در EEU شرکت خواهد کرد. از مولداوی و تاجیکستان به عنوان اعضای آینده این اتحادیه اقتصادی یاد می شود. مجمع پارلمانی یورونست. مجمع
پارلمانی یورونست یک مجمع میان پارلمانی است که در آن اعضای پارلمان اروپا و پارلمان های ملی چندین کشور پساشوروی شامل اوکراین، مولداوی، بلاروس، ارمنستان، آذربایجان و گرجستان در آن شرکت می کنند و هدف آن، ایجاد و برقراری روابط سیاسی و اقتصادی نزدیکتر با اتحادیه اروپا است. کشورهای مشترک المنافع. کشورهای مستقل مشترک المنافع (CIS) یک کنفدراسیون متشکل از ۱۲ کشور از ۱۵ کشور اتحاد جماهیر شوروی سابق است (به استثنای سه کشور بالتیک). اگر چه کشورهای مستقل همسود دارای اختیارات فراملی اندکی هستند، اما بیش از یک سازمان صرفاً نمادین است و دارای قدرت های هماهنگ کننده در حوزه های تجارت، مالی، قانون گذاری و امنیت است. مهم ترین مسئله مطرح شده برای کشورهای مستقل همسود در نشست ها، ایجاد یک منطقه آزاد تجاری کامل و اتحادیه اقتصادی میان تمامی کشورهای عضو است که از سال ۲۰۰۵ میلادی راه اندازی شده است. همچنین همکاری در زمینه دموکراسی سازی و پیشگیری از جرم و جنایت فرامرزی را ارتقا داده است. علاوه بر این، شش عضو CIS یک معاهده امنیت جمعی به نام سازمان پیمان امنیت جمعی را امضا کردند که یک ائتلاف نظامی بین دولتی در منطقه اوراسیا است. جامعه برای