Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جین کیتو ترانه سرا، خواننده و نوازنده استرالیایی است که به طور حرفه ای با نام هنری کیتو شناخته می شود. موسیقی او عمدتاً از آلترناتیو راک تشکیل شده است. او همچنین به همراه همسرش Pna Andersson در گروه موسیقی راک کلاسیک آسمان آبی کامل نویسنده و خواننده هستند. هر دو در کورنوال، بریتانیا ساکن هستند. کیتو کار موسیقی خود را با امضای قرارداد با سوابق قارچ در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و از آن زمان به بیش از ۳۵ کشور سفر کرده و در جشنواره های مختلف اروپا اجرا کرده است. کیتو در کنار کارهای خود با ترانه سرایان معتبری مانند واندا و یانگ، اندرو مک میلان و بیلی تورپ ضبط، نوشته و اجرا کرده است. در اوایل سال ۲۰۲۱، کیتو "Atlantic Cover Sessions را" فقط به صورت آنلاین منتشر کرد. تا به امروز، او در حال حاضر برنامه های زنده انفرادی را عمدتاً از طریق مدیر عاملش Jari Hämmalainen در آژانس Gogo Rodeo مستقر در فنلاند و همچنین سوئد، بریتانیا، فرانسه و استرالیا همراه با تور و ضبط با Perfect Blue Sky اجرا می کند.
جولیا جکلین خواننده و ترانه سرای استرالیایی اهل منطقه بلو مونتس در نیو ساوت ولز است. سبک موسیقی جکلین به عنوان پاپ مستقل، فولک مستقل و کانتری جایگزین توصیف شده است. او سه آلبوم استودیویی به نام های اجازه ندهید بچه ها برنده شوند (۲۰۱۶)، خرد کردن (۲۰۱۹) و قبل از لذت (۲۰۲۲) منتشر کرده است. جکلین همچنین با گروه فرنیتور خیالی اجرا کرده است که با آنها اولین تک آهنگ "Fuckin 'n' Rollin" و یک آلبوم با عنوان خود را در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد و به دنبال آن تک آهنگ های بعدی منتشر شد. جکلین در کوه های بلو، استرالیا بزرگ شد. او با الهام از بریتنی اسپیرز، در سن ۱۰ سالگی، قبل از پیوستن به یک گروه دبیرستانی که کاورهای آوریل لوین و اونسنس را اجرا می کرد، درس های آواز کلاسیک را گذراند. او سیاست اجتماعی را در دانشگاه سیدنی تحصیل کرد، و پس از فارغ التحصیلی در گاراژی در گلب، حومه سیدنی زندگی کرد و در یک کارخانه ساخت اسانس کار کرد.
نامو ( dENGUR = dLAGAB×ḪAL؛ نیز Namma) الهه بین النهرینی بود که جایگاه الهه آفرینش را در الهیات محلی اریدو داشت. او با آب مرتبط در نظر گرفته می شد. همچنین در ارتباط با افسون ها و جادوی بلاگردان به خوبی گواهی شده است. او به عنوان مادر انکی در نظر گرفته می شد و در یک کتیبه به عنوان همسر آنو ظاهر شده است، اما معمولاً بدون همسر در نظر گرفته می شد. از دوره بابلی باستان به بعد او مادر آن (آسمان) و کی (زمین) و نیز نشانه دریا/اقیانوسِ آغازین (ارتباطی که ممکن است به علت تاثیر تیامات باشد) دانسته می شد. در حالی که نامو در منابع دورهٔ آغازین دودمانی بین النهرین، مانند سرودهای "زمه" و کتیبه ای از لوگال-کیسالسی گواهی شده است اما معمولاً پرستش نمی شد. در دوره بابلی باستان معبدی در اور وجود داشت که به او تقدیم شده بود، او همچنین در متون نیپور و بابل گواهی شده است. نام های تئوفوری که او را فراخوانی می کردند، نادر بود و تا همین اواخر تصور می شد که پادشاه اورنامو تنها نمونه آن است. در اسطوره بابلی باستان "انکی و نینماه"، نامو یکی از خداییانی است که در خلقت انسان نقش دارند و همراه با دو خداییِ نام بخش و گروهی شامل هفت الههٔ خُر
د ظاهر می شود. حضور او در اسطوره، این روایت را از متن های دیگری که به همین بن مایه می پردازند (مانند "آترا-هاسیس")، متمایز می کند. نام و لقب ها. اسم نامو به خط میخی با سومروگرام و به صورت ENGUR (LAGAB×ḪAL) نشان داده می شد. فهرست های واژگانی شواهدی برای خوانش های چندگانه، از جمله Nammu، Namma و گونه های طولانی تر دوگان سازی شده مانند Namnamu و Nannama به دست می دهند. متنی دوزبانه از تپه حرمل با صورت های کوتاه و بلند نام به گونه ای برخورد می کند که گویی به ترتیب گونه های اکدی و سومری یک کلمه هستند. این نام به طور معمول به معنای «خلاق» ترجمه می شود. این تفسیر به این نظریه بستگی دارد که از نظر ریشه شناسی با عنصر imma (SIG7) در نام الهه نینیما مرتبط است، که می توان آن را در اکدی به صورت nabnītu یا bunnannû توضیح داد که دو اصطلاح مربوط به خلقت هستند. با این حال، این پیشنهاد به طور عمومی پذیرفته نشده است. احتمال مرتبط دیگر این است که آن را به عنوان ترکیب اضافی تعبیر کنیم (e)n + amma(k)، «بانوی رودخانه کیهانی»، اما به شکلی مشابه این نظر نیز خالی از انتقاد نیست و استدلال شده است که برای ریشه شناسی نام نامو شواهد روشنی
وجود ندارد نویسندگان باستان به طور ثانویه ریشه آن را nig2-nam-ma، «خلاقیت»، «کلیت» یا «همه چیز» در نظر می گرفتند. علامت ENGUR را می توان به صورت engur نیز خواند که مترادف "آپسو" است اما وقتی در این زمینه استفاده می شود، با نام الهه یکسان نبوده و نامو را می توان به عنوان خالق engur در نظر گرفت؛ که به گفته فرانس ویگرمن نشانگر آن است که او و حجم افسانه ای آب یکسان نبودند. نامو را می توان با صفت هایی مانند «بانوی بزرگ و بلند در دریا» (nin-ab-gal-an-na-u5-a)، «مادری که آسمان و زمین را به دنیا آورد» (dama-tu-an-ki) یا «اولین مادری که همه خداییان (یا خداییان بزرگ) را به دنیا آورد»(ama-palil-u3-tu-diĝir-šar-šar-ra-ke4-ne). مادر بودن نامو برای آسمان و زمین در متن هایی مانند فهرست خدای TCL XV 10 گواهی شده است و مربوط به جایگاهی است که از دوره بابلی باستان به بعد به عنوان مادر آن (آسمان) و کی (زمین) پیدا کرد. شخصیت. منابع کمی درباره شخصیت نامو وجود دارد. اکثر آنان به دوره بابلی باستان تعلق دارند. بر اساس شواهد غیر مستقیم، چنین فرض می شود که او با آب در ارتباط بوده گرچه در میان محققان بر سر آنکه آیا این آب، شیرین یا شور
است، بحث در جریان قرار دارد. هیچ اشاره روشنی به این موضوع نشده است که نامو با دریا برابر دانسته شود و مانوئل سکارلی در یک پژوهش جدید مطرح می کند که ممکن است او نماد آب های زیرزمینی باشد. در سنت محلی اریدو، نامو در جایگاه خداییِ آفریننده بود. در متن های شناخته شده هیچ نشانه ای وجود ندارد که در این جایگاه، همسری داشته باشد. جولیا ام. آشر-گریو پیشنهاد می کند در حالی که به طور کلی به عنوان یک الهه با نامو رفتار می شد، می توان در این زمینه نامو را بی جنس گرا در نظر گرفت. جوآن گودنیک وستنهولز تصور می کند فرآیند آفرینش او را به نحوی می دانستند که با بکرزایی قابل مقایسه است. در حالی که در بین النهرین باستان شخصیت های ازلی (برخلاف دیگر خداییان) غالباً دیگر فعال در نظر گرفته نمی شدند ظاهراً اعتقاد بر این بود که نامو هنوز در جایگاه یک شخصیت فعال وجود دارد. نامو همچنین با طلسمات، جادوی بلاگردان و ابزار و مواد مورد استفاده در آنها مرتبط بود. در یک طلسم، او را bēlet egubbê، «معشوقه حوضه آبریز مقدس» می نامند، اما این لقب معمولاً به جای او به نینگیریما تعلق دارد. در متون این ژانر می توان از او برای تطهیر یا تقدیس چیزی یا در
برابر شیاطین، بیماری یا عقرب ها استفاده کرد. ارتباط با سایر خداییان. نامو مادر انکی (ائا) در نظر گرفته می شد، همانگونه که اسطوره "انکی و نینماه"، فهرست خدای "آن = آنوم" و طلسم دو زبانه نشان می دهد. با این حال، اشاره به اینکه نامو تنها والدین او است، کمتر از سنتِ به خوبی گواهی شده ای است که طبق آن او یکی از فرزندان آنو بود. جولیا کرول می گوید که در هزاره سوم پیش از دوران مشترک نامو همسر خدای دوم در نظر گرفته می شد. او در کتیبه هایی از لوگال-کیسالسی از دوره آغازین دودمانی بین النهرین به این شکل نام گذاری شده است. با این حال، این تنها اشارهٔ شناخته شده به وجود چنین سنتی است. ویلفرد جی. لمبرت نتیجه گرفت که نامو همسر سنتی ندارد. در طلسم ها، نامو می تواند در کنار خداییانی مانند انکی، آسالوهی و نانشه ظاهر شود. یک متن ادبی نخستین که از نسخه های از ابلا شناخته شده است، به گروهی از خدایان که گمان می رود وظایف قضایی مشترک دارند، اشاره می کند که شامل نامو، شاماش، ایشتاران و ایدلوروگو می شود. یک متن توضیحی واحد، نامو را با آپسو برابر می کند. ظاهراً او را به عنوان یک خدای مذکر و در مقام همسر نانشه دوباره تفسیر می کند. با
این حال، به احتمال زیاد به سنت های مرتبط با "انوما الیش" وابستگی دارد و یک سنت مستقل جداگانه را نشان نمی دهد. تا سال ۲۰۱۷، هیچ مدرک روشنی برای اعتقاد به آپسوی انسان انگاری شده قبل از تصنیف این متن شناخته نشده است. علاوه بر این، در حالی که تبارنامه خداییان مفروض که بر نامو متمرکز است، نزدیک ترین همتای ممکن با نقش تیامات در "انوما الیش" است، به گفته مانوئل سکارلی، این دو ارتباط نزدیکی با هم نداشتند. به ویژه، هیچ مدرکی وجود ندارد که نامو هیچگاه به عنوان یک شخصیت ضدقهرمان در نظر گرفته شود. پرستش. شواهد برای پرستش نامو در همه دوره هایی که نام او گواهی شده است، نادر است. او متعلق به پانتئون محلی اریدو بود و می توان از او به عنوان مادر الهی این شهر یاد کرد. تنها نشانه ارتباط با پانتئون محلی به غیر از پانتئون اریدو، لقبی است که در فهرست خدای "آن = آنوم" (لوح I، سطر ۲۷)(munusagrig-zi-é-kur-(ra-)ke4)(«خانه دار واقعی اکور») به او اختصاص داده شده است. اما ممکن است فقط به دلیل اشتباه با نینیما با نام مشابه، که یکی از اعضای دربار انلیل بود، به او اختصاص داده شده باشد. سرودهای زمه در دوره آغازین دودمانی برای او محل سکونت جد
اگانه ای تعیین می کنند، اما خواندن نام آن قطعی نیست. لوگال-کیسالسی، پادشاه اوروک، معبدی را به او اهدا کرد، اما نام تشریفاتی آن مشخص نیست. کتیبه ای مربوط به حدود ۲۴۰۰ تا ۲۲۵۰ پیش از دوران مشترک به بزرگداشت این رویداد است: در دوره اور سوم، نامو در طلسم های مختلفی که خداییان مرتبط با اریدو را فرا می خواند، گواهی شده است. او در دوره بابلی باستان در اور قربانی هایی دریافت کرد و متون این مکان وجود معبد و روحانیون (از جمله gudu4 کاهنان) را که به او اختصاص داده شده و همچنین زمینی به نام او را ذکر می کند. او همچنین در فهرست خدایان آن زمان از نیپور به عنوان صد و هفتمین مدخل ظاهر می شود. به گفته فرانس ویگرمن، یک کتیبه "کودورو" (سنگ مرزی حکاکی شده) نشان می دهد که معبد نامو در سلسله نخست زمینِ دریا حداقل از زمان سلطنت گولکیشار وجود داشته است که در دوران سلطنت انلیل ندین آپلی از سلسله دوم ایسن استفاده می شد و کارکنان آن شامل یک کاهن šangû بودند. پادشاه اخیر نیز او را در کنار نانشه در یک وِرد برای برکت فراخوانی کرد. یک کتیبه وقفی از دوره کاسی که نامو را ذکر می کند نیز شناخته شده است، اگرچه منشأ آن نامشخص است. بر اساس سندی ک
ه به احتمال زیاد در زمان سلطنت اسرحدون نوشته شده است، نامو در É-DÚR-gi-na، معبد لوگال-عسال در Bāṣ نیز پرستش می شد. زیارتگاه هایی به نام kius-Namma، «جای پای نامو» در اکور در نیپور و در اساگیل در بابل وجود داشت. اندرو آر. جرج پیشنهاد می کند که دومی، که در منبعی از پادشاهی نبونعید گواهی شده، به واسطه نام اول نام گذاری شده است. نامو خدای محبوبی نبوده است. تا سال ۱۹۹۸، تنها نمونه شناخته شده از نام تئوفوری که به نامو اشاره می کرد، نام پادشاه اور-نامو بود. مطالعات بیشتر هیچ نام دیگری را در منابع مربوط به دوره اور سوم شناسایی نکردند که در آنها او فراخوانی شده باشد. با این حال، دو نمونه دیگر در بررسی جدیدتر متون از نیپور در دوره کاسی ها شناسایی شده است. متونی که به مطالعه تقویم ها می پردازند نشان می دهند که روز بیست و هفتم ماه را می توان جشن نامو و نرگال دانست و در آن هدایای سلطنتی برای این دو خدایی توصیه شده است. اساطیر. نامو در اسطوره "انکی و نینماه" دیده می شود. در حالی که متن به دوره بابلی باستان تعلق دارد اما احتمالا بازتاب سنتی قدیمی تر از دوره اور سوم است. دو رونوشت کامل که احتمالا به پس از حکمرانی سامسو-ایلون
ا تعلق دارند، به دست آمده است و نسخهٔ دیگری نیز از کتابخانه آشوربانی پال که دوزبانه (سومری-اکدی) است. در ابتدای این قطعه، نامو پسرش انکی را بیدار می کند تا به او بگوید که خدایانِ دیگر از کار سختِ قرار داده شده بر عهده شان، شکایت دارند. برای راه حل، انکی آفرینش انسان را پیشنهاد می کند و به نامو می گوید که چگونه با کمک نینماه و دستیارانش (نینیما، شوزیانا، نینمادا، نینشار، نینموگ، مودوموو نینیگینا بنا بر ترجمه ویلفرد جی. لمبرت)، انسان را از گل بیافریند. پس از پایان کار، انکی جشنی برای نامو و نینماه بر پا می کند که سایر خداییان همچون آنو و انلیل و هفت دستیار نیز در آن حضور دارند. حضور نامو، روایت آفرینشِ انسان در این اسطوره را از سایر آثاری که به همین موضوع می پردازند (مانند "آترا-هاسیس")، متفاوت می کند.
فیلم نت یک سامانهٔ نمایش درخواستی (VOD) اشتراکی ایرانی آنلاین برای پخش فیلم و سریال است که در سال ۱۳۹۳ تأسیس شده و از طریق آن می توان به سریال ها، فیلم ها و انیمیشن های ایرانی و خارجی دسترسی پیدا کرد. تاریخچه. فیلم نت در ۱۳۹۳ با مدیریت و سرمایه گذاری محمد صراف آغاز به کار کرد. با راه اندازی فیلم نت، این پلتفرم در کنار فیلیمو و نماوا سه بازیگر عمدهٔ صنعت سامانه های نمایش درخواستی ایران شدند. در حال حاضر شرکت گلرنگ سهام دار اصلی فیلم نت است و مالکیت بخشی دیگر از سهام این سامانه به علی سرتیپی تعلق دارد. سرتیپی اکنون مدیر عامل فیلم نت است و محمد صراف که فیلم نت را تأسیس کرده، جزو سهام داران آن است.
کانگ ته جو (؛ زادهٔ ۱۹ مه ۱۹۹۵) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "" (۲۰۲۰) و فیلم "نجیب زاده" (۲۰۲۳) شناخته می شود.
تل زایط (, ) یک محوطه یا به عبارتی یک تل باستانی در شفله یا زمین های پست اسرائیل است که در حدود ۳۰ کیلومتری شر اشکلون واقع شده است. تاریخ. این سایت، که تقریباً وسعت دارد، شواهدی از سکونت انسان در سراسر عصر مفرغ پسین و عصر آهن I و II را نشان می دهد. این شهر دو بار در سال ۱۲۰۰ قبل از میلاد و قرن نهم قبل از میلاد بر اثر آتش سوزی ویران شده است. حزائیل آرامی احتمالاً فرماندهٔ نظامی است که دستور تخریب این شهر در قرن نهم قبل از میلاد را صادر کرده.[ "" ] تاکتیک های محاصره آرامی ها در استل زکور بیان شده است، در این استل نوشته شده است که پسر حزائیل، به نام بن حداد، محاصره ای تماشایی را علیه دشمنانش اجرا کرده. در تنخ آمده است که حزائیل در قرن نهم پیش از میلاد شهرهای منطقه شفله از جمله شهر فلسطینی گات. [نیاز به منبع غیر اولیه] را ویران کرده، محاصره و ویرانی مشابهی در قرن نهم قبل از میلاد در تل الصافی، محوطه ای در نزدیکی آن که معمولاً به عنوان گات شناخته می شود، شناسایی شده و باستان شناسان شواهدی احتمالی از لشکرکشی حزائیل در آن کشف کرده اند. حداقل از قرن شانزدهم تا مدتی در طول قرن بیستم، این مکان توسط اعراب روستای زیتا مس
کون شده بود. در طول دوره فرمانروایی بریتانیا، این روستا ۱٫۵ کیلومتر به سمت شمال کوچ داده شد و در نهایت این شهر در سال ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. کار باستان شناسی در تل زایط با یک بررسی اولیه در سال ۱۹۹۸ توسط یک تیم از مدرسه دینی پیتسبورگ به رهبری ران تاپی آغاز شد. در طول فصل ۲۰۰۵، باستان شناسان سنگ زایط را در میان بقایای ویرانهٔ آتش سوزی مربوط به قرن دهم قبل از میلاد کشف کردند که تاریخ قرن ۹ قبل از میلاد نیز برای آن پیشنهاد شده است. این سنگ شامل کتیبه ای است که توسط برخی محققان به عنوان یکی از قدیمی ترین کتیبه های کشف شده شناخته می شود.
حس خوب برای مردن (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ بر پایه وب تون داوم با همین نام است و کانگ جی هوان، بک جین هی و گونگ میونگ در آن بازی کردند. این مجموعه از ۷ نوامبر تا ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ پخش شد.
شیه پنگفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ژجیانگ و باشگاه فوتبال جیانگسو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده است.
نجیب زاده (; ) یک فیلم اکشن نئو-نوآر سال ۲۰۲۳ کره جنوبی به کارگردانی پارک هون جونگ و با بازی کیم سون هو و کانگ ته جو به عنوان نخستین فیلمشان و کیم کانگ-وو و گو آرا است. این فیلم در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد.
چن پو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ژجیانگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال چین و چین بازی کرده است.
لینگ لیانگمینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دالیان پروفشنال و باشگاه فوتبال رئال مادرید (جوانان) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده است.
شیه ویجون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تیانجین تایگرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده است.
دو پلیس (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی جو جونگ-سوک، لی هه ری و کیم سون هو است. این مجموعه از ۲۷ نوامبر ۲۰۱۷ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از ام بی سی پخش شد.
یلیجان شینار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شنژن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چین بازی کرده است.
هه یوپنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دالیان پروفشنال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال چین و چین بازی کرده است.
داری دیوونم می کنی (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی لی یو-یونگ و کیم سون هو است. این مجموعه در روزهای ۷–۸ مه ۲۰۱۸ از ام بی سی پخش شد.
وانگ شنچائو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شانگهای پورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چین بازی کرده است.
دنگ هانون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال چین، زیر ۲۳ سال چین، و چین بازی کرده است.
پارک جنگلی نیمبای یک پارک جنگلی در گامبیا است. این پارک در ۱ ژانویه ۱۹۵۴ تأسیس شد و ۲۰۲ هکتار وسعت دارد. این پارک در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
عقاب در نشان شناسی به عنوان بار، به عنوان پشتیبان و به عنوان تاج استفاده می شود. عقاب های هرالدیک را می توان در طول تاریخ جهان مانند شاهنشاهی هخامنشی یا جمهوری اندونزی کنونی یافت. نمادگرایی اروپایی پس از کلاسیک عقاب هرالدیک از یک سو با امپراتوری روم (به ویژه در مورد عقاب دو سر) و از سوی دیگر با سنت یوحنای انجیلی مرتبط است. تاریخچه. عقاب طلایی اغلب بر روی پرچم شاهنشاهی هخامنشی ایران استفاده می شد. عقاب (یا پرنده سلطنتی مربوط به "آن ورقنا") نماد "خوارنا" (شکوه خدادادی) بود و خاندان هخامنشی با عقاب مرتبط بودند (طبق افسانه ها، هخامنش توسط عقاب بزرگ شد). فرمانروایان محلی پارس در دوران سلوکی و اشکانی (سده سوم تا دوم پیش از میلاد) گاهی از عقاب به عنوان پایانه پرچم خود استفاده می کردند. اشکانیان و ارمنیان نیز از پرچم های عقاب استفاده می کردند. نشان شناسی اروپایی. در اروپا، نمادنگاری عقاب هرالدیک، مانند سایر جانوران هرالدیک، از سنت سده های میانی آغازین به ارث رسیده است. این نماد بر نمادی دوگانه استوار است: از یک طرف به عنوان نمادی از امپراتوری روم دیده می شد (عقاب روم به عنوان نشان استاندارد لژیون های رومی در زمان کنس
ول گایوس ماریوس در ۱۰۲ پیش از میلاد معرفی شده بود). از سوی دیگر، عقاب در شمایل نگاری اوایل سده های میانی نشان دهنده سنت جان انجیلی بود که در نهایت بر اساس سنت چهار موجود زنده در حزقیال بود. با این حال، در هرالدری اولیه یا پروتو-هرالدری سده دوازدهم، عقاب به عنوان یک بار هرالدیک لزوماً با نمادهای امپراتوری یا کتاب مقدس مرتبط نبود. خانواده انگلیسی-نورمن L'Aigle، که قلعه Pevensey و Borough of Pevensey را در اختیار داشتند، از عقاب به عنوان نمادی در نمونه ای از اسلحه استفاده کردند. اولین استفاده شناخته شده از عقاب به عنوان بار هرالدیک در مهر بزرگ لئوپولد چهارم اتریش، مورخ ۱۱۳۶ یافت شده است آدالبرت اول، دوک تک از عقاب در مهر خود در سال پیش از میلاد استفاده کرد. در اواخر دوره سده های میانی، در هرالدری آلمانی، عقاب به نمادی از امپراتوری مقدس روم تبدیل شد، و بنابراین خارج از نشان های برگرفته از عقاب امپراتوری، نسبتاً نادر شد. عقاب امپراتوری نامیده می شد و هست. نخستین شواهد استفاده از عقاب امپراتوری دو سر به میانه های سده سیزدهم برمی گردد (، ؛ "سگر رول"، ). پادشاهان آلمانی در سده چهاردهم به استفاده از عقاب تک سر ادامه د
ادند. در ایتالیا، جناح گیبلین (جناح وفادار به امپراتور در درگیری طولانی بین امپراتورها و پاپ ها) شروع به نمایش "یا سمور عقابی" در بالای نشان های خود کرد، که به عنوان "capo dell'impero" یا «رئیس سلطنت امپراتوری» شناخته می شود. به طور مشابه، شهرهای آلمان شروع به گنجاندن عقاب امپراتوری در مهرها و نشان های خود کردند تا به معنای بی واسطه بودن امپراتوری باشد. از این گونه استفاده، استفاده از عقاب هرالدیک در پایان دوره سده های میانی به شدت با امپراتوری روم مقدس پیوند خورد که به ندرت از عقاب به عنوان یک بار هرالدیک مستقل استفاده می شد. نمونه هایی از استفاده مداوم از عقاب در نشان ها بر اساس سنت های سده سیزدهم شامل نشان های لهستانی، موراویا و سیلزی است. قدیمی ترین و رایج ترین شیوه به تصویر کشیدن عقاب در هرالدری، چیزی است که به تقلید مستقیم از شمایل نگاری رومی به "نمایش" ("éployée") معروف است. بدن عقاب با تقارن جانبی به تصویر کشیده شده است، اما سر آن رو به سمت دکستر است. در blasonهای اواخر سده های میانی، اصطلاح "عقاب" ("عقاب" فرانسوی میانه) بدون مشخصات به "عقاب نمایش داده شده" اشاره دارد. در اصطلاحات اولیه انگلیسی مدرن،
استفاده از "eagle displayed" رایج شد. همچنین مخصوص هرالدری انگلیسی، تمایز بین "عقاب نمایش داده شده با بال هایش برافراشته" و "عقاب نمایش داده شده با بال های معکوس" است. این به دلیل یک قرارداد منطقه ای انگلیسی است که نوک بال ها را به سمت بالا نشان می دهد، در حالی که در هرالدیک قاره ای، نوک بال ها به سمت پایین ("معکوس") به تصویر کشیده می شود. بعدها، هرالدری انگلیسی تا حدی کنوانسیون قاره ای را پذیرفت، و به وضعیتی منجر شد که مشخص نبود آیا این دو شکل باید معادل در نظر گرفته شوند یا خیر. در هرالدیک آلمانی، هیچ نگرش دیگری به جز "عقاب نمایش داده شده با بال های معکوس" رایج نشد، به طوری که blason ساده "عقاب" ("آدلر") همچنان به این پیکربندی اشاره دارد. تکامل تدریجی تصویر استاندارد عقاب هرالدیک در طول سده های ۱۲ تا ۱۶ وجود دارد. در سده ۱۲ تا ۱۳ سر بلند می شود و منقار بسته می شود. لبه جلویی بال ها (در هرالدری آلمانی به نام "Sachsen" یا "Saxen" که نمایانگر استخوان های اصلی بال، استخوان بازو و استخوان اولنا پرنده است) در انتها به شکل مارپیچی پیچیده شده است و رگه ها عمودی نشان داده شده اند. دم به صورت تعدادی پر سفت نشان داده
می شود. در اواخر سده چهاردهم، سر صاف می شود و منقار باز می شود و زبان نمایان می شود. چرخش لبه جلویی بال ها از بین می رود. اکنون پنجه ها نسبت به بدن یک زاویه حاد تشکیل می دهند و گهگاه یک «شلنگ» دریافت می کنند که قسمت بالایی ساق پا را می پوشاند. پرهای دم اکنون در خطوط منحنی گسترده شده اند. در سده پانزدهم، لبه جلویی بال ها به شکل نیم دایره ای در می آیند و رمیج ها دیگر عمودی نیستند، بلکه به بیرون تابش می کنند. پاها زوایای قائمه تشکیل می دهند. در سده شانزدهم، در نهایت، تصویر عقاب بسیار زیاد و وحشی تر می شود، به طوری که این حیوان «آن را تا حد امکان زینتی و آراسته» به تصویر می کشد. فاکس دیویس (۱۹۰۹) یک تصویر شماتیک از این تکامل را به شرح زیر ارائه می دهد:
ایگناسیو ماتینیا (؛ زادهٔ ) بازیگر لهستانی-آمریکایی سینما و تلویزیون است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بابت ایفای نقش اصلی فیلم «"صاحبخانهٔ خبیث من"» شهرت دارد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فوراور"، "لوک کیج" و "ویدا" اشاره نمود.
بیلگون آریونباتار (؛ ؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، روزنامه نگار، بازیگر و خواننده اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در اولان باتور در جمهوری خلق مغولستان زاده شد و در سن ۹ سالگی به همراه پدر و مادرش که هر دو پزشک بودند، به لهستان مهاجرت کرده و شهروند این کشور شدند. او به مدت دو سال در دانشگاه پزشکی ورشو درس خواند و سپس ترک تحصیل کرد. سپس در یکی از دانشگاه های خصوصی در ورشو در زمینه تبلیغات و بازاریابی تحصیل کرد و از آنجا با مدرک لیسانس فارغ التحصیل شد. او در سال ۲۰۱۵ به همراه ماتئوش باناشوک و دو هنرمند دیگر گروه راک «لاوینا» را بنیان نهاد. او از اختلال افسردگی عمده رنج می برد.
ووادیسواف نویبلت (؛ ؛ – ۹ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر و کارگردان نمایش اهل لهستان بود. او از آغاز تأسیس سندیکای هنرمندان صحنه لهستان عضو آن بود و در سال ۱۹۶۲ بازنشسته شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جوانی شوپن" و "شاهزاده وویتسکا" اشاره نمود.
اینزاک (نیز اینزاگ، انزاک، آنزاک؛ در آثار قدیمی انشاگ) خدای اصلی پانتئون دیلمون بود. در دیلمون. نام و شخصیت. اینزاک یکی از دو خدایی اصلی دیلمون (دیگری مسکیلاک) بود. این نظر مطرح شده است که او با درخت خرما در ارتباط بوده است. املای نام او درجه ای از تنوع را نشان می دهد، صورت های انزاگ، انزاک و آنزاک نیز گواهی شده اند. املایی که با نشانهٔ میخی "in" آغاز می شود در منابعی که از خود دیلمون به دست آمده، غلبه دارد. درباره منشأ نام در میان پژوهشگران اختلاف وجود دارد. پرستش. برخلاف منابع بین النهرینی که معمولاً اینزاک را خدای دیلمون می نامند، خود دیلمونی ها معمولاً از او به عنوان خدای آگاروم یاد می کردند. ارتباط با سایر خداییان. مسکیلاک همسر اینراک بود. جرمی بلک و آنتونی گرین پیشنهاد دیگری دادند که ممکن است او را مادر اینزاک در نظر گرفت. اندرو آر جرج اشاره می کند که ارتباط فرضی بین انکی و اینزاک با منابع بین النهرینی مطابقت دارد که در آن خدای اخیر گاهی به دیلمون مرتبط می شود. در بین النهرین. اینزاک در منابع بین النهرین نیز گواهی شده است. قدیمی ترین نمونه در یکی از استوانه های گودئا آمده که نام او به صورت "dNin-zà-ga"
(«ارباب پناهگاه») ترجمه شده است. در این کتیبه آمده که خدای بین النهرینی، نینگیرسو، به او دستور داده است که در زمان ساخت انینو، مقدار زیادی مس در اختیار گودئا قرار دهد. ارتباط با سایر خداییان. در نسخهٔ متاخر فهرست خدای "آن = آنوم" (ša amēli)، اینزاک همتای نابو است. اساطیر. اینزاک در اسطوره "انکی و نینهورساگ" ظاهر می شود. در عیلام. اینزاک در شوش در غرب عیلام نیز پرستش می شد.
ماجراهای کالسکه چی () یک فیلم کوتاه کمدی صامت است که در سال ۱۹۰۲ منتشر شد. این فیلم به همراه «"بازگشت مری فیلو"» یکی از قدیمی ترین فیلم های ساخته شده در لهستان کنگره محسوب می شود. از بازیگران این فیلم می توان به کاژیمیش یونوشا-استئوپوفسکی و ووادیسواف نویبلت اشاره کرد.
مسکیلاک یا مسیکیلا یکی از دو خدایی اصلی بود که در دیلمون پرستیده می شد. در دیلمون. مسکیلاک یکی از دو خدایی اصلی دیلمون (دیگری اینزاک) بود و معمولا پژوهشگران آن دو را همسر یکدیگر می دانند. پیشنهاد دیگری اینزاک را پسر مسکیلاک در نظر می گیرد. گونهٔ دیگری از نام مسکیلاک که گواهی شده، مسیکیلا است. منشا تئونیم مسکیلاک نامشخص است و محققان پیشنهادهای گوناگونی ارائه داده اند. در بین النهرین. مسکیلاک در منابع بین النهرین نیز گواهی شده است. ارتباط با سایر خداییان. مانفرد کربرنیک استدلال می کند که برابری اینزاک و نابو در فهرست خدای متأخر "آن = آنو" (ša amēli) ممکن است نشان دهندهٔ برابری مشابهی بین همسران آنها مسکیلاک و تاشمتوم باشد. اساطیر. مسکیلاک در اسطوره "انکی و نینهورساگ" با نام نینسیکیلا ظاهر می شود. او در ابتدای روایت به عنوان الههٔ دیلمون معرفی می شود و از انکی کمک می خواهد، زیرا سرزمینی که بر آن حکومت می کند و انکی به او اختصاص داده، بیابانی است. در حالی که گاهی اوقات فرض شده که او در این قطعه مترادف با نینهورساگ است، این تفسیر عموما پذیرفته نشده است. انکی قول می دهد که برای دیلمون آب شیرین فراهم کند و متعاقباً
این کار را انجام می دهد که به احتمال زیاد به منظور برجسته کردن نقش او در جایگاه یک خدایی مرتبط با آب است. پیشنهاد اولیه مبنی بر اینکه دیلمون در این بخش از اسطوره در جایگاه بهشت ارائه شده است و در ابتدا توسط ساموئل نوآ کریمر در دهه ۱۹۴۰ مطرح شد، دیگر قابل قبول نیست.