Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چه تنش ها همچنان بالا بود. پس از حادثه دوم در ۱۷ ژوئن در خلیج عمان که در آن دو نفتکش پس از حمله ادعایی توسط مین های چسبنده یا اشیاء پرنده آتش گرفتند، ایالات متحده از اعزام ۱۰۰۰ سرباز اضافی به خاورمیانه خبر داد. حوادث پهپادی و تلافی سایبری. تنش ها بین ایالات متحده و ایران در ژوئن ۲۰۱۹ به طور قابل توجهی افزایش یافت. در ۲۰ ژوئن، ایران یک پهپاد آمریکایی نورثروپ گرومن آرکیو-۴ گلوبال هاوک را با ادعای نقض حریم هوایی ایران، سرنگون کرد. ایالات متحده این ادعا را رد کرد و اظهار داشت که در حریم هوایی بین المللی بوده است. دونالد ترامپ در ابتدا دستور حمله نظامی تلافی جویانه را داد، اما پس از اطلاع از تلفات احتمالی، آن را لغو کرد. در تلافی، ایالات متحده حملات سایبری به سیستم های کنترل موشکی ایران انجام داد. در ۲۴ ژوئن، ترامپ تحریم های جدیدی را علیه رهبری ایران، از جمله سید علی خامنه ای اعمال کرد. در همین حال، ایران از مذاکره تا زمان لغو تحریم ها خودداری کرد. ایالات متحده به استقرار تجهیزات نظامی در منطقه، از جمله جت های جنگنده، ادامه داد. در ۱۸ ژوئیه، طبق گزارش پنتاگون، یواس اس باکسر (ال اچ دی-۴) علیه یک پهپاد ایرانی که تقر
یباً تا به کشتی در خلیج فارس نزدیک شده بود، اقدام دفاعی انجام داد و پهپاد را مختل کرد و باعث سقوط هواپیما شد. معاون وزیر امور خارجه ایران سید عباس عراقچی سرنگونی هیچ یک از پهپادهای این کشور را تکذیب کرد. ایران در اقدامی برای رد ادعاهای دونالد ترامپ مبنی بر سرنگونی یک پهپاد ایرانی توسط آمریکا در خلیج فارس، تصاویری از ناو آمریکایی «بوکسر» را نشان داد. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ایران اتهامات آمریکا مبنی بر انجام حملات پهپادی به میادین نفتی عربستان سعودی را رد کرد. ایران همچنین هشدار داد که برای یک جنگ «تمام عیار» آماده است. اعتراضات به قیمت بنزین در نوامبر ۲۰۱۹ در ایران. در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۹، ایران قیمت بنزین را ۵۰ درصد افزایش داد که منجر به اعتراضات خشونت آمیز در سراسر کشور شد و تظاهرکنندگان خواستار استعفای حسن روحانی شدند. افزایش قیمت ها ناشی از بدتر شدن شرایط اقتصادی بود که تا حدودی به دلیل تحریم های ایالات متحده بود. در پاسخ، ایالات متحده از معترضان حمایت و دولت ایران را محکوم کرد. در ۳ دسامبر ۲۰۱۹، رئیس جمهور ترامپ، در جریان اجلاس ناتو در لندن، ادعا کرد که مقامات ایرانی در بحبوحه ناآرامی ها «شاید هزاران هزار نفر را
می کشند». حمله به پایگاه هوایی کی-۱ و پیامدهای آن. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۹، زمانی که پایگاه هوایی کی-۱ در استان کرکوک عراق، که محل استقرار نیروهای آمریکایی و عراقی بود، با کاتیوشا مورد حمله قرار گرفت، تنش ها به شدت افزایش یافت. این حمله منجر به کشته شدن یک پیمانکار غیرنظامی آمریکایی و زخمی شدن چندین پرسنل نیروهای امنیتی عراق و همچنین چهار سرباز آمریکایی شد. وزیر امور خارجه ایالات متحده مایک پمپئو این حمله را محکوم کرد و شبه نظامیان شیعه تحت حمایت ایران، به ویژه کتائب حزب الله را مقصر دانست. در همان روز، ایران، روسیه و چین یک رزمایش دریایی چهار روزه را در خلیج عمان آغاز کردند. به گفته منابع ایرانی، این رزمایش ها پاسخی به مانورهای منطقه ای اخیر ایالات متحده و عربستان سعودی بود و هدف آن نشان دادن این بود که ایران از نظر منطقه ای منزوی نیست. در مقابل، وزارت دفاع ملی چین این رزمایش را یک تبادل نظامی معمول و بی ارتباط با تنش های بین المللی توصیف کرد. در پاسخ به یک سری حملات به پایگاه های نظامی عراق، به ویژه حمله مرگبار به پایگاه هوایی کی-۱، نیروهای آمریکایی در ۲۹ دسامبر حملات هوایی را علیه تأسیسات کتائب حزب الله در عراق
و سوریه انجام دادند، علیرغم اینکه این گروه منکر دخالت در حمله کی-۱ شد. این عملیات منجر به کشته شدن ۲۵ شبه نظامی و زخمی شدن حداقل ۵۵ نفر دیگر شد. طبق اعلام وزارت دفاع ایالات متحده، این حملات با هدف جلوگیری از حملات بیشتر به نیروهای ائتلاف شرکت کننده در عملیات «عزم راسخ» انجام شد. در آن زمان، تقریباً ۵۰۰۰ سرباز آمریکایی برای حمایت از تلاش ها علیه بقایای داعش در عراق مستقر بودند. دو روز بعد، در اعتراض به حملات هوایی ایالات متحده، شبه نظامیان شیعه عراقی و حامیان آنها به سفارت ایالات متحده در بغداد حمله کردند. وزیر دفاع ایالات متحده، مارک اسپر، اظهار داشت که اگر نشانه هایی مبنی بر آماده شدن گروه های تحت حمایت ایران برای حملات بیشتر به نیروها یا پایگاه های آمریکایی در منطقه وجود داشته باشد، ایالات متحده حملات پیشگیرانه ای علیه آنها انجام خواهد داد. ترور قاسم سلیمانی. در ۳ ژانویه ۲۰۲۰، فرمانده ایرانی قاسم سلیمانی در یک حمله پهپادی ایالات متحده در نزدیکی فرودگاه بین المللی بغداد، به دستور دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، کشته شد. سلیمانی یک رهبر نظامی کلیدی و رئیس نیروی قدس ایران، شاخه نظامی سپاه پاسداران انقلا
ب اسلامی (IRGC) ایران بود که توسط ایالات متحده و اتحادیه اروپا به عنوان یک سازمان تروریستی تعیین شده است و او نقش محوری در استراتژی نظامی منطقه ای ایران داشت. پیش از این حمله، هم رئیس دفتر وقت ترامپ میک مولوینی و هم مشاور نزدیکش سناتور لیندسی گراهام توصیه کرده بودند که چنین شخصیت ارشد ایرانی هدف قرار نگیرد. رئیس جمهور ترامپ بعداً در یک سخنرانی تلویزیونی مرگ سلیمانی را اعلام کرد و سلیمانی را «تروریست شماره یک در هر کجای جهان» خواند. او این عملیات را با این ادعا که سلیمانی در حال برنامه ریزی حملاتی علیه چهار سفارتخانه ایالات متحده در سراسر خاورمیانه بود، توجیه کرد. سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل کلی کرفت نامه ای به شورای امنیت سازمان ملل نوشت که در آن گفت که این اقدام دفاع شخصی بوده است. او در این نامه همچنین نوشت که ایالات متحده «آماده است بدون پیش شرط در مذاکرات جدی با ایران شرکت کند، با هدف جلوگیری از به خطر افتادن بیشتر صلح و امنیت بین المللی یا تشدید تنش توسط رژیم ایران». با این حال، مارک اسپر، وزیر دفاع ایالات متحده، بعداً توضیح داد که اگرچه تهدیدی احساس می شد، اما او اطلاعاتی را ندیده است که به ط
ور خاص به حملات برنامه ریزی شده به سفارتخانه ها اشاره کند. در همان روز حمله به فرودگاه بغداد، عبدالرضا شهلایی، یکی از حامیان مالی و فرماندهان کلیدی سپاه پاسداران، به طور ناموفق توسط پهپادهای آمریکایی در یمن هدف قرار گرفت که در عوض منجر به کشته شدن یکی دیگر از عوامل نیروی قدس شد. شهلایی پیش از این به قتل پنج سرباز آمریکایی در کربلا در سال ۲۰۰۷ مرتبط دانسته شده بود. به گفته «واشینگتن پست»، این حمله نشان می دهد که این عملیات ممکن است با هدف تضعیف گسترده تر رهبری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انجام شده باشد، نه صرفاً جلوگیری از یک تهدید قریب الوقوع. کاخ سفید رسماً یک روز پس از وقوع ترور، کنگره ایالات متحده را در مورد قتل قاسم سلیمانی، مطابق با قطعنامه اختیارات جنگی سال ۱۹۷۳، مطلع کرد. در همین حال، هزاران نفر در شهرهای سراسر ایالات متحده در تظاهرات ضد جنگ علیه درگیری جدید در خاورمیانه شرکت کردند. پس از ترور سلیمانی. کمی پس از ترور سلیمانی، ترامپ دستور اعزام ۳۰۰۰ نیروی اضافی به خاورمیانه را صادر کرد که به ۱۴۰۰۰ نیروی اعزامی از ماه مه ۲۰۱۹ به آنجا اضافه می شود. در بحبوحه نگرانی ها از درگیری مستقیم بین دو کشور، ترامپ ب
ه ایران در مورد حمله به دارایی های ایالات متحده یا هر آمریکایی در منطقه هشدار داد. او تهدید کرد که در صورت حمله ایران، ایالات متحده «بسیار سریع و بسیار سخت» حمله خواهد کرد و ۵۲ مکان ایرانی، از جمله مکان های فرهنگی، را به عنوان پاسخی نمادین به ۵۲ گروگان آمریکایی که توسط ایران در سال های ۱۹۷۹–۱۹۸۱ بحران گروگانگیری ایران گرفته شده بودند، هدف قرار خواهد داد. بسیاری از کارشناسان حقوقی بین المللی خاطرنشان کردند که هدف قرار دادن مکان های فرهنگی طبق کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه برای حفاظت از اموال فرهنگی در صورت درگیری مسلحانه، جنایت جنگی محسوب می شود. هم وزیر دفاع مارک اسپر و هم وزیر امور خارجه مایک پومپئو گفتند که ایالات متحده به چنین مکان هایی حمله نخواهد کرد، اما «از قوانین درگیری مسلحانه پیروی خواهد کرد» و «در چارچوب سیستم رفتار خواهد کرد». در ۵ ژانویه ۲۰۲۰، ایران اعلام کرد که دیگر به محدودیت های توافق هسته ای ۲۰۱۵ پایبند نخواهد بود، اما اشاره کرد که در صورت لغو تحریم ها می تواند به پایبندی بازگردد. ایران همچنین از پارلمان عراق خواست تا از حضور آمریکا در کشورشان خلاص شود. در پاسخ به این ترور، پارلمان عراق قطعنامه ای را ب
رای اخراج همه نیروهای خارجی، در درجه اول با هدف قرار دادن نیروهای آمریکایی، تصویب کرد، اگرچه این رأی گیری توسط قانونگذاران سنی و کرد تحریم شد. در واکنش، ترامپ عراق را به تحریم های شدید اقتصادی تهدید کرد و روابط ایالات متحده و عراق را بیش از پیش متشنج کرد. موشک هایی در نزدیکی سفارت ایالات متحده و پایگاه شکاری بلد در طول تشییع جنازه قاسم سلیمانی اصابت کردند و به حس بی ثباتی و تشدید تنش نظامی در منطقه دامن زدند. مجلس شورای اسلامی افزایش بودجه ۲۰۰ میلیون یورویی برای نیروی قدس را تصویب کرد و رسماً نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا را به عنوان سازمان تروریستی تعیین کرد. کمی پس از آن، ایران عملیات شهید سلیمانی را با موشک های بالستیک آغاز کرد و پایگاه هوایی پایگاه هوایی عین الاسد و اربیل در عراق را به عنوان انتقام مستقیم از قتل سلیمانی هدف قرار داد. علی خامنه ای، رهبر ایران، این حملات را «سیلی به صورت» ایالات متحده خواند و هدف گسترده تر ایران برای بیرون راندن نیروهای آمریکایی از خاورمیانه را نشان داد، در حالی که رئیس جمهور روحانی اعلام کرد که ایران دیگر به محدودیت های غنی سازی اورانیوم پایبند نخواهد بود. در پاسخ، ترام
پ تحریم های جدیدی علیه ایران اعلام کرد و تعهد خود را برای جلوگیری از توسعه سلاح های هسته ای توسط ایران مجدداً تأیید کرد، در حالی که هرگونه اقدام تلافی جویانه نظامی فوری را منتفی دانست. تابستان آن سال، ایران برای ۳۶ مقام سیاسی و نظامی آمریکایی، از جمله ترامپ، به دلیل نقششان در قتل سلیمانی، حکم جلب صادر کرد، هرچند این اقدام نمادین تلقی شد. تنها چند ساعت پس از حملات موشکی، پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین المللی اوکراین توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سرنگون شد، که طبق گزارش ها آن را به عنوان یک موشک کروز آمریکایی شناسایی کردند و تمام ۱۷۶ سرنشین آن که حدود نیمی از آنها ایرانی بودند، کشته شدند. پس از پذیرش مسئولیت سرنگونی توسط ایران، اعتراضات در سراسر کشور فوران کرد و خشم عمومی را که پس از مرگ سلیمانی خاموش شده بود، دوباره شعله ور کرد. اعتراضات گسترده بود و تجمعاتی در چندین شهر از جمله تهران، اصفهان، همدان، رشت و ساری گزارش شده است. معترضان همچنین خواستار استعفای علی خامنه ای، رهبر ایران، شدند. در تلاشی از سوی ایالات متحده برای مهار تنش های فزاینده با ایران، سفیر سازمان ملل متحد کلی کرفت به شورای امنیت سازمان ملل م
تحد اطلاع داد که ایالات متحده برای جلوگیری از تشدید بیشتر تنش ها، آماده مذاکره است. با این حال، آیت الله خامنه ای و نماینده ایران در سازمان ملل مجید تخت روانچی هرگونه مذاکره ای را مگر اینکه ایالات متحده به برجام بازگردد، رد کردند و اقدامات نظامی ایران را تحت ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد توجیه کردند. دولت ترامپ تحریم های اقتصادی جدیدی را علیه صنعت فلزات ایران و مقامات ارشد دخیل در حملات موشکی اعمال کرد که وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا تخمین زده است که می تواند «میلیاردها» دلار درآمد را تحت تأثیر قرار دهد. در بحبوحه این ناآرامی ها، دبیرکل حزب الله حسن نصرالله از متحدان منطقه ای ایران خواست تا مبارزات نظامی خود را علیه نیروهای آمریکایی تشدید کنند. در همین حال، بوریس جانسون نخست وزیر بریتانیا پیشنهاد مذاکره برای یک توافق هسته ای جدید با ایران را مطرح کرد، ایده ای که ترامپ از آن حمایت کرد. عملیات نظامی علیه داعش در عراق پس از یک تعلیق ده روزه، در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰ و پس از حمله به سلیمانی از سر گرفته شد. برای نخستین بار از سال ۲۰۱۲، آیت الله خامنه ای نماز جمعه را در تهران اقامه کرد و از این فرصت برای محکوم کرد
ن قدرت های غربی و تکرار قصد ایران برای بیرون راندن نیروهای آمریکایی از خاورمیانه استفاده کرد. در همان روز، کنفدراسیون فوتبال آسیا ایران را از میزبانی مسابقات بین المللی فوتبال منع کرد و به انزوای فزاینده این کشور افزود. واکنش ایالات متحده با اعمال تحریم هایی علیه سرتیپ حسن شاهوارپور، یکی از فرماندهان سپاه پاسداران که متهم به نظارت بر سرکوب خشونت آمیز معترضان در شهرستان ماهشهر بود، ادامه یافت. در ژوئن ۲۰۲۰، مقامات ایرانی حکم بازداشت ۳۶ مقام آمریکایی، از جمله رئیس جمهور ترامپ، را به دلیل ادعای دست داشتن در قتل سلیمانی صادر کردند. حمله و انتقام ۱۱ مارس. مقامات واشینگتن در اواسط مارس ۲۰۲۰ ادعا کردند که یک گروه شبه نظامی تحت حمایت ایران به یک پایگاه نظامی ایالات متحده در عراق حمله کرده است که منجر به کشته شدن دو سربازان آمریکایی و یک سرباز بریتانیایی شده است. بعداً، در همان هفته، ارتش ایالات متحده حمله موشکی علیه کتائب حزب الله در عراق انجام داد که منجر به کشته شدن شبه نظامیان، یک غیرنظامی حاضر در پایگاه، به همراه پنج نظامی عراقی شد. در تلافی، موشک ها دوباره در نزدیکی منطقه سبز بغداد، سفارت آمریکا اصابت کردند. تبا
دل لفاظی و تشدید تنش های دیپلماتیک. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰، پس از حمله ایران به دو پایگاه نظامی آمریکا در عراق، علی خامنه ای پس از هشت سال دوباره در نماز جمعه تهران حاضر شد و از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دفاع کرد و گفت: «... روزی که ده ها میلیون نفر در ایران و صدها هزار نفر در عراق و سایر کشورها برای گرامیداشت خون فرمانده نیروی قدس به خیابان ها آمدند و بزرگ ترین وداع جهان را رقم زدند.» آیت الله خامنه ای گفت: «هیچ چیز نمی تواند این کار را انجام دهد مگر با دست قدرتمند خدا.» وی افزود: «واکنش سپاه یک ضربه نظامی بود، اما فراتر از آن، ضربه ای به تصویر ایالات متحده به عنوان یک ابرقدرت بود.» دونالد ترامپ در توییتی پاسخ داد: «خامنه ای باید در سخنان خود بسیار مراقب باشد!». در ماه های پس از آن، دولت ترامپ به کارزار فشار خود از طریق کانال های دیپلماتیک ادامه داد. در اوت ۲۰۲۰، دولت ترامپ به طور ناموفقی تلاش کرد تا مکانیسمی را فعال کند که بخشی از توافق بود و منجر به بازگشت تحریم های سازمان ملل علیه ایران می شد. با وجود خروج از توافق هسته ای با ایران، دولت ترامپ ادعا کرد که ایالات متحده هنوز به عنوان یک "شرکت کننده" در این توا
فق واجد شرایط است تا بتواند "اسنپ بک" را فعال کند و شورای امنیت سازمان ملل متحد را برای بازگرداندن تحریم های پیش از توافق علیه ایران در پاسخ به نقض های ادعایی آن تحت فشار قرار دهد. با این حال، این توافق یک فرایند حل و فصل بین امضاکنندگان فعلی را فراهم کرده بود که هنوز مسیر خود را طی نکرده بود. شورای امنیت در اواخر همان ماه به پیشنهاد ایالات متحده رأی داد و تنها جمهوری دومینیکن در حمایت از آن به ایالات متحده پیوست. این بن بست دیپلماتیک تأکید کرد که چگونه ایالات متحده، به جای منزوی کردن ایران، تا حد زیادی خود را از اجماع بین المللی منزوی کرده است. در طول تلاش های رئیس جمهور ترامپ برای از بین بردن برجام، او با مقاومت مداوم، حتی از سوی متحدان کلیدی اروپایی، روبرو شد. دنیاگیری کووید-۱۹. حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، در ۱۴ مارس ۲۰۲۰ نامه ای سرگشاده به رهبران جهان نوشت و درخواست کمک کرد و گفت که کشورش به دلیل عدم دسترسی به بازارهای بین المللی در نتیجه تحریم های آمریکا علیه ایران در مبارزه با شیوع بیماری با مشکل مواجه است. رهبر ایران ادعا کرد که این ویروس از نظر ژنتیکی توسط ایالات متحده ایرانیان را هدف قرار داده است
و به همین دلیل است که به طور جدی ایران را تحت تأثیر قرار می دهد. او هیچ مدرکی ارائه نداد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، گفت که مایل است کمک های مربوط به ویروس کرونا، مانند دستگاه تنفس مصنوعی را برای کمک به مقابله با دنیاگیری کووید-۱۹ به ایران ارائه دهد. ماهواره نظامی. ماهواره نور-۱ با یک موشک چند مرحله ای به مدار زمین پرتاب شد و از محدوده موشکی شاهرود در شمال ایران پرتاب شد. اگرچه در حال حاضر تهدیدی برای ایالات متحده و سایر دشمنان ایران نیست، اما تکمیل این مأموریت، شایستگی فنی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نوپا را تأیید می کند. اگرچه خبرگزاری تسنیم این اقدام را به عنوان یک «نقطه عطف ملی» مورد ستایش قرار داد، جمهوری اسلامی در اکتشافات فضایی و به ویژه عملیات مدار پایین زمین بی تجربه نیست. ایران در سال های ۲۰۰۹، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ به ترتیب ماهواره های امید، فجر و سیمرغ را به مدار زمین فرستاد. علیرغم شکست های اخیر در ترورهای مقامات ارشد و مقاومت در برابر همه گیری، پرتاب سال ۲۰۲۰ پیام روشنی را به همه قدرت های خاورمیانه و فرااقیانوسی می فرستد: ایران همچنان در تلاش خود برای برتری منطقه ای و فناوری پیشرفته داخلی و نظ
امی پیشرفت می کند. فشارهای فزاینده در دهه گذشته، رهبران نظامی و سیاسی ایالات متحده را از توانایی ایران در ساخت فضاپیماهای حامل موشک های بالستیک ترسانده است. وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا مایک پومپئو پرتاب موفقیت آمیز ایران را تأیید نکرد و اظهار داشت که این ثابت می کند که برنامه فضایی «نه صلح آمیز است و نه کاملاً غیرنظامی»، اما دولت ترامپ، ظاهراً «هرگز این داستان را باور نکرده است.» پمپئو در یک کنفرانس مطبوعاتی در ۲۲ آوریل گفت: «ایرانی ها پیوسته گفته اند که این برنامه های موشکی از ارتش آنها جدا بوده و صرفاً فعالیت های تجاری بوده اند. فکر می کنم پرتاب امروز آنچه را که ما مدت هاست در ایالات متحده می گوییم ثابت می کند: سپاه پاسداران، که یک سازمان تروریستی تعیین شده است، امروز موشکی پرتاب کرد.» ایران به ونزوئلا سوخت ارسال می کند. در ماه مه ۲۰۲۰، پنج نفتکش ایرانی حامل میلیون ها دلار بنزین و محصولات مشابه، به عنوان بخشی از یک توافق گسترده تر بین دو کشور تحت تحریم ایالات متحده در بحبوحه تشدید تنش ها بین تهران و واشینگتن، به ونزوئلا اعزام شدند. سفر این نفتکش ها پس از آن صورت گرفت که نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونز
وئلا، پیش از این برای کمک به حمل مواد شیمیایی مورد نیاز در یک پالایشگاه قدیمی در بحبوحه کمبود بنزین، به ایران مراجعه کرده بود. این نشانه ای از هرج و مرج اقتصادی و سیاسی گسترده تری است که بزرگ ترین تولیدکننده نفت آمریکای لاتین را دربر گرفته است. ایالات متحده به دنبال توقیف نفتکش های ایرانی بود که با نفت و بنزین تأمین شده توسط ایران به سمت ونزوئلا در حرکت بودند، که جدیدترین تلاش برای ایجاد اختلال در روابط تجاری نزدیک تر بین دو متحد ضد آمریکایی به شدت تحریم شده بود. گزارش ها حاکی از آن بود که چهار کشتی جنگی نیروی دریایی ایالات متحده برای «رویارویی احتمالی با نفتکش های ایران» در کارائیب بودند. پس از تهدید ایالات متحده، محمد جواد ظریف در نامه ای به دبیرکل سازمان ملل متحد آنتونیو گوترش، نسبت به «اقدامات آمریکا در اعزام نیروی دریایی خود به کارائیب به منظور مداخله و ایجاد اختلال در انتقال سوخت ایران به ونزوئلا» هشدار داد. او گفت که هرگونه اقدامی از این دست «غیرقانونی و نوعی دزدی دریایی» خواهد بود و طبق بیانیه وزارت امور خارجه، ایالات متحده مسئول «عواقب» آن خواهد بود. در ۲۵ مه ۲۰۲۰، ونزوئلا از ورود نخستین نفتکش از پنج
نفتکش ایرانی حامل بنزین استقبال کرد و سوخت مورد نیاز فوری این کشور را در بحبوحه بحران شدید تأمین کرد. بقیه نفتکش های ایرانی نیز به زودی و بدون هیچ گونه اختلالی به مقصد خود رسیدند. محموله های بنزین با وجود تحریم های سختگیرانه ایالات متحده که توسط دولت ترامپ علیه هر دو کشور اعمال شده بود، به مقصد رسیدند و مرحله جدیدی را در تعمیق روابط بین ونزوئلا و ایران رقم زدند. برنامه پاداش ایران. در اوت ۲۰۲۰، جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا ارزیابی کرد که ایران به طالبان مرتبط با شبکه حقانی برای کشتن نیروهای خارجی، از جمله آمریکایی ها، در افغانستان جایزه داده است. اطلاعات ایالات متحده مشخص کرد که ایران برای حمله به فرودگاه بگرام در سال ۲۰۱۹ به شورشیان طالبان جایزه داده است. به گزارش سی ان ان، دولت دونالد ترامپ «هرگز به ارتباط ایران با بمب گذاری اشاره نکرده است، کوتاهی ای که مقامات فعلی و سابق گفتند با اولویت بندی گسترده تر توافق صلح و خروج از افغانستان مرتبط بوده است.» در ۶ آگوست ۲۰۲۰، دولت ترامپ نماینده ویژه وزارت امور خارجه در امور ایران برایان هوک را اخراج کرد. جیسون رضائیان این را به عنوان پذیرش ضمنی این موضوع دانست
که سیاست به اصطلاح «فشار حداکثری» در قبال ایران شکست خورده است. آنها این کار را پیش از رأی گیری شورای امنیت سازمان ملل به رهبری ایالات متحده در مورد تمدید تحریم فروش سلاح به ایران که قرار است در ماه اکتبر منقضی شود، انجام دادند. رضاییان گفت که روسیه و چین تقریباً مطمئن هستند که این تمدید را وتو خواهند کرد و به ایران اجازه می دهند دوباره از هر کسی که می خواهد خرید سلاح را آغاز کند. انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰)، ایران، همراه با چین و روسیه، مظنون به دخالت خارجی در انتخابات بودند. وقتی مجری کریستن ولکر در مورد چگونگی کشف شواهد دخالت ایران در انتخابات توسط مقامات اطلاعاتی در جریان مناظره های انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰) از او پرسید، جو بایدن نامزد حزب دموکرات (ایالات متحده)|دموکرات]] پاسخ داد که ایران به دلیل دخالت در انتخابات «بهای آن را خواهد پرداخت». پس از پیروزی بایدن در برابر دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایران حسن روحانی گفت که دولت بایدن فرصتی برای «جبران اشتباهات قبلی» دارد. دستگیری جمشید شارمهد. در ۱ آگوست ۲۰۲۰، نیروهای
امنیتی ایران، جمشید شارمهد، سلطنت طلب ایرانی ساکن ایالات متحده را بازداشت کردند. او مظنون به طراحی بمب گذاری ۱۳۸۷ شیراز بود که منجر به کشته شدن ۱۴ نفر و زخمی شدن ۲۱۵ نفر شد. ایران ادعا کرد که جمشید شارمهد، رئیس گروه شبه نظامی طرفدار سلطنت تندر، «اقدامات مسلحانه و تروریستی در ایران را از آمریکا هدایت می کرد». ایران تندر (به فارسی به معنای «رعد») که با نام انجمن پادشاهی ایران نیز شناخته می شود را یک سازمان تروریستی می داند. مقامات در ارتباط با بمب گذاری سال ۲۰۰۸، ارتباط بین این گروه و چندین نفر را تأیید کرده اند. ترور ابومحمد المصری. در ۷ اوت ۲۰۲۰ عبدالله احمد عبدالله، نفر دوم فرماندهی رهبر القاعده، هنگام رانندگی با ماشین خود در محله پاسداران تهران، ایران، توسط مأموران اسرائیلی به ضرب گلوله کشته شد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱، مایک پومپئو مرگ او را تأیید کرد، اگرچه هیچ مدرک بیشتری از هیچ یک از طرفین ارائه نشد.
کارلن خاچاطوری توپچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نوازنده پیانو، کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان است. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۳۷ در لنیناکان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
آرسن روبرتی گریگوریان (آسو) (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۷۴ در ایروان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
جون آندرانیکی گئورگیان (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، نوازنده اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان (۱۹۵۵) کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۶۰) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
یوری آرمناکی بالیان (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، نوازنده ترومپت اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۱ اکتبر ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت کرده است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان (۱۹۹۰) شده است.
حکمرانی متن باز (که با نام های حکمرانی باز و سیاست باز نیز شناخته می شود) یک فلسفه سیاسی است که از به کارگیری فلسفه جنبش های متن باز و محتوای آزاد در اصول دموکراسی حمایت می کند تا هر شهروند علاقمند بتواند مانند یک سند ویکی، در تدوین سیاست ها مشارکت داشته باشد. قانون گذاری به صورت دموکراتیک برای عموم مردم گشوده می شود و از حکمت جمعی آنها برای کمک به فرایند تصمیم گیری و بهبود دموکراسی به کار گرفته می شود. نظریه ها دربارهٔ چگونگی محدود کردن، کنترل یا امکان پذیر ساختن این نوع مشارکت متفاوت اند؛ بنابراین، نظریهٔ واحد و غالبی برای نگارش قانون گذاری با این رویکرد وجود ندارد. پروژه ها و جنبش های متنوعی در زمینه ایجاد سیستم های حاکمیت متن باز در حال فعالیت هستند. بسیاری از سازمان های آزادی خواه چپ گرا و میانه روهای رادیکال در سراسر جهان، شروع به ترویج حکمرانی متن باز و ایده های سیاسی مرتبط با آن به عنوان جایگزینی اصلاح طلبانه برای نظام های حکومتی فعلی نموده اند. این گروه ها اغلب ریشه در ساختارهای غیر متمرکزی مانند اینترنت دارند و بر لزوم ناشناس ماندن به منظور حفاظت از حق آزادی بیان افراد در نظام های دموکراتیک تأکید وی
ژه ای دارند. با این حال، دیدگاه ها متفاوت اند، چراکه اصول حکمرانی متن باز هنوز به طور دقیق و روشن تعریف نشده اند. کاربردهای پایه ای. در عمل، چندین کاربرد از این رویکرد، توسعه یافته و توسط نهادهای دموکراتیک مورد استفاده قرار گرفته اند: برخی مدل ها به مراتب پیشرفته تر از یک ویکی ساده هستند و شامل برچسب های معنایی، سطوح کنترل یا امتیازدهی برای میانجی گری در اختلافات می شوند؛ اما این امر همواره خطر قدرت گیری گروهی کوچک از مدیران را بیشتر از حالت معمول به همراه دارد، چرا که آن ها بر اساس جایگاه اعتمادی که در نهاد دموکراتیک دارند، ممکن است نفوذ بیشتری پیدا کنند — این موضوع مشابه مشکل رایج ویکی در مورد خرابکاری های رسمی توسط افرادی است که توسط مالکان یا ناشران به آن ها اعتماد شده است (که به آن «خرابکاری راهبران سیستم» یا «سانسور اداری» گفته می شود). سیاست مشترک و همزمان. برخی از طرفداران این رویکردها، با شباهت دادن به کد نرم افزاری، برای وجود یک «کدبیس مرکزی» به شکل مجموعه ای از سیاست ها که در یک مرکز ثبت عمومی نگهداری می شوند و به صورت بی نهایت قابل تکثیر هستند، استدلال می کنند. «توزیع ها» ی این پایگاه سیاست ها، به
صورت دوره ای یا پویا منتشر می شوند تا در مناطق محلی استفاده شوند، که این مناطق می توانند «وصله» هایی برای شخصی سازی آن ها اعمال کنند. مناطق محلی همچنین قادرند اشتراک خود با پایگاه سیاست مرکزی را قطع کرده و آن را «شاخه گذاری» کنند یا از پایگاه سیاست شخص دیگری استفاده نمایند. در واقع، حکومت ناشی از همکاری خودجوش و اصلاح خودکار بین اعضای یک جامعه شکل می گیرد. با اجرای این سیاست ها در چندین منطقه محلی، مشکلات و مسائل شناسایی و حل می شوند و در صورت لزوم به هسته مرکزی بازگردانده می شوند. این اهداف، برای مثال، بارها در جریان آزمایش های حزب سبز کانادا در توسعه پلتفرم سیاسی باز ذکر شده اند.[ "" ] به عنوان یکی از بیش از صد حزب سبز ملی در سراسر جهان و با قابلیت هماهنگی سیاست ها میان شاخه های استانی و شهری در کانادا، این حزب در موقعیت مناسبی قرار داشت تا چنین مخزن مرکزی از سیاست ها را نگهداری کند، هرچند که از نظر قانونی از آن نهادهای دیگر مستقل است. تفاوت با ابتکارات پیشین. حکمرانی متن باز در تأکید گسترده تر خود بر فرایندهای مشارکتی، از ابتکارات پیشین دولت باز متمایز می شود. به هر حال… تاریخچه. پروژه «تصور هالیفاکس» در