Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زنان در بنین از زمان بازگشت دموکراسی و تصویب قانون اساسی و همچنین تصویب «کد شخصی و خانوادگی» در سال ۲۰۰۴، حقوق بیشتری به دست آورده اند. این قوانین بسیاری از سنت های قدیمی را که به صورت نظام مند با زنان نابرابرانه رفتار می کردند، از میان برداشتند. با این حال، نابرابری جنسیتی و تبعیض جنسیتی همچنان پابرجا هستند. «دختران از سن پنج سالگی به طور فعال در کارهای خانه، مراقبت از خواهر و برادرها، و کشاورزی مشغول می شوند.» نقش زنان در جامعه بیشتر به عنوان خدمتکار، پرستار یا خانه دار تصور می شود، اما پتانسیل آنان بسیار فراتر از این نقش ها است. قوانین کنونی اغلب بر مبنای نقش زنان به عنوان خانه دار تعیین شده اند و فرصت های شغلی و اجتماعی آنان در مقایسه با مردان محدودتر است. این رویکرد که بر اساس جنسیت تدوین شده، نیازمند تغییرات اساسی است تا جامعه به برابری جنسیتی دست یابد و جایگاه زنان به عنوان نیروهای مؤثر در همه حوزه ها به رسمیت شناخته شود. مسائل حقوق بشر. ختنه زنان به عنوان «بدترین نقض اساسی حقوق بشر در بنین» توصیف شده است. حدود ۱۳ درصد از زنان و دختران تحت این عمل قرار گرفته اند (بیش از ۷۰ درصد در برخی مناطق و قبایل)،
اما قانون منع این عمل به ندرت اجرا می شود. روسپی گری، به ویژه روسپی گری کودکان، نیز شایع است و مشتریان آن اغلب گردشگران جنسی هستند. آزار و اذیت جنسی نیز رایج است و بسیاری از دانش آموزان دختر توسط معلمان خود مورد سوءاستفاده قرار می گیرند. «این قانون مقدس سلطه جنس قوی بر جنس ضعیف است.» جامعه به دنبال حفظ نقش های سنتی جنسیتی است و مردان در روابط خود غالب هستند. از آنجا که جامعه می خواهد سلسله مراتب اجتماعی را که مردان را در رأس و زنان را در پایین نگه می دارد بدون تغییر حفظ کند، این وضعیت ادامه دارد. این تبعیض ها باعث کاهش اعتماد به نفس زنان شده و آن ها را به چیزی جز جنس ضعیف در سلسله مراتب تبدیل نمی کند، در حالی که مردان جایگاه برتری دارند. زنان و دختران بنینی برای یافتن فرصت هایی برای فردیت و خارج شدن از موقعیتی که آن ها را به عنوان انسان هایی ناموجود در نظر می گیرد، در تلاش هستند. یکی از معایب زن بودن در بنین، کمبود فردیت است، چراکه بودن به عنوان خودشان برخلاف سنت های فرهنگی جامعه شان در مورد نقش های جنسیتی است که تعیین می کند زنان باید چگونه در جامعه رفتار کنند. اگرچه این امر یک جرم کیفری است که تا دو سال زند
ان برای آن تعیین شده، اجرای آن بسیار ضعیف است. رسوم محلی که برای زنان نامطلوب بودند، دیگر در بنین قدرت قانونی ندارند، جایی که زنان تحت قانون اساسی، از حقوق برابر برخوردارند، از جمله در موارد مربوط به ازدواج و ارث. با این حال، زنان همچنان با تبعیض های اجتماعی و شغلی زیادی روبه رو هستند که ناشی از نگرش های سنتی در مورد نقش های جنسیتی است. زنان در دستیابی به اعتبار مالی با مشکلات بسیاری مواجه هستند و در صورت بیوه شدن، حق مدیریت اموال خود را ندارند. زنان در مناطق روستایی نقش های فرعی ایفا می کنند و کارهای سنگین بسیاری انجام می دهند. این زنان با چالش هایی نظیر بی توجهی و توهین از سوی کشورشان مواجه بوده اند، بر اساس قوانینی که توسط مردان ایجاد شده اند. هنوز هم مردانی هستند که به اظهارنظرهای منفی دربارهٔ زنان ادامه می دهند. «مردان، از سوی دیگر، می دانند که از مزایای بسیاری برخوردارند که آن ها را کاملاً طبیعی می دانند.» زنانی که با تبعیض یا سوءاستفاده مواجه شده اند و افکار خود را در سکوت نگاه داشته اند، منتظر تغییری هستند که نشان دهد زنان می توانند چیزی فراتر از یک جنس ضعیف باشند و فرصتی برای ایجاد تغییر برای خود و ن
سل های آینده جهت توانمندسازی زنان فراهم شود. زنان می توانند از سازمان هایی مانند «زنان در قانون و توسعه بنین»، انجمن حقوق دانان زن بنین (AFJB) و ابتکار عدالت و توانمندسازی زنان از طریق پروژه توانمندسازی کِر اینترنشنال کمک بگیرند. یک گزارش آمریکایی در سال ۲۰۱۲، از بنین به خاطر ایجاد «شورای ملی ترویج برابری و عدالت جنسیتی» تقدیر کرد. تجربه تبعیض و سوءاستفاده. زنانی که تبعیض یا سوءاستفاده را تجربه کرده اند، افکار خود را در سکوت نگه می دارند تا زمانی که کسی شروع به ایجاد تغییر کند. سپس، آن ها می بینند که زنان می توانند فراتر از یک جنس ضعیف باشند و به فرصتی برای ایجاد تغییر برای خودشان و نسل آینده در جهت توانمندسازی زنان تبدیل شوند. زنان می توانند از سازمان هایی مانند «زنان در قانون و توسعه بنین»، «انجمن حقوق دانان زن بنین» (AFJB)، و ابتکار عدالت و توانمندسازی زنان از طریق پروژه توانمندسازی کِر اینترنشنال کمک بگیرند. یک گزارش آمریکایی در سال ۲۰۱۲ از بنین به خاطر ایجاد «شورای ملی ترویج برابری و عدالت جنسیتی» تقدیر کرده است.
بیتلم تیلاهون آلمو (متولد ۱۹۸۰) یک تاجر اتیوپیایی، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت سولربلز، بهعنوان سریع ترین شرکت تولید کفش در آفریقا شناخته می شود. او به خاطر هوش تجاری و همچنین تلاش هایش برای تغییر نگرش نسبت به آفریقا (از تصویر فقر به تصویری مبتنی بر کارآفرینی، سرمایه اجتماعی و ظرفیت های اقتصادی این قاره) مورد تحسین و تقدیر قرار گرفته است. بیتلم همچنین جمهوری چرم را تأسیس کرد که محصولات چرمی لوکس و پایدار طراحی می کند، و فروشگاه های خرده فروشی باغ قهوه را برای معرفی قهوه های اتیوپیایی راه اندازی نمود. اوایل زندگی. بیتلم تیلاهون آلمو در محله زِنِبه وِرک در آدیس آبابا به دنیا آمد. پدر و مادرش هر دو در یک بیمارستان محلی مشغول به کار بودند. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدارس دولتی گذراند و سپس در دانشگاه یونیتی در رشته حسابداری تحصیل کرد تا اینکه در سال ۲۰۰۴ فارغ التحصیل شد. بیتلم نخستین زن کارآفرین آفریقایی بود که در اجلاس جهانی کلینتون به سخنرانی پرداخت. همچنین در سال ۲۰۱۱، از سوی جوایز کسب وکار آفریقا به عنوان زن تاجر برجسته آفریقایی انتخاب شد. سرمایه گذاری های تجاری. در اوایل سال ۲۰۰۵، بیتلم شرکت سولربل
ز را با هدف ایجاد فرصت های شغلی پایدار (هم از نظر زیست محیطی و هم اقتصادی) برای جامعه اش تأسیس کرد. او با مشاهده بیکاری مزمن در میان صنعتگران ماهر محله زنبه ورک، بر آن شد تا استعدادهای آنان را به جهانیان معرفی کند و برای هممحله ای هایش اشتغالزایی کند. کفش های این شرکت با زیره هایی از لاستیک های بازیافتی خودرو تولید می شوند. امروزه سولربلز با شبکه ای از فروشگاه ها در نقاط مختلف جهان از جمله اتیوپی، سنگاپور، سوئیس و تایوان حضور دارد. بیتلم به شدت به این دستاورد خود می بالد که توانسته برندهای معتبری مانند سولربلز و باغ قهوه (Garden of Coffee) را در سطح جهانی تأسیس کند. تاریخچه. شرکت سولربلز فعالیت خود را از یک کارگاه کوچک آغاز کرد که در زمینی متعلق به مادربزرگ بیتلم در محله زنبه ورک قرار داشت. امروز سولربلز به شرکتی پررونق تبدیل شده که ۳۰۰ نیروی کار در اتیوپی را استخدام می کند.این برند در ۳۰ کشور جهان توزیع شده و به بازارهای بزرگی مانند غذای کامل و تجهیزات شهری و آمازون محصولات خود را می فروشد. همچنین برنامه هایی برای افتتاح فروشگاه های اختصاصی و دارای نمایندگی در اتریش، سوئیس، تایوان و بریتانیا در دست اجرا بود.
بیتلم با انگیزه ایجاد مشاغل پردرآمد و بهبود رفاه اجتماعی، قصد داشت از مهارت های صنعتگران محلی و منابع طبیعی اتیوپی بهره ببرد. ایده تولید کفش به عنوان محصول اصلی شرکت در مراحل بعدی شکل گرفت. الهام بخش او سلیت یا باراباسو بود، کفش های سنتی ساخته شده از تایرهای بازیافتی که در اتیوپی تولید می شدند. همین کفش های بومی، پایه ای شدند برای کسب وکاری که او بنا نهاد. در سال ۲۰۱۶ این شرکت ۱۲۵۰۰۰ جفت کفش فروخت و ۱۲۰۰ شغل ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۴، بیتلم در پستی روی وب سایت سولربلز از راه اندازی یک سرمایه گذاری تجاری جدید به نام جمهوری چرم خبر داد. او صنعت کالاهای چرمی لوکس را آماده برای بازتعریف اساسی توصیف کرد، مشابه تحولی که پیش تر با سولربلز در صنعت کفش ایجاد کرده بود. جمهوری چرم ضمن پایبندی به اصول پایداری محیط زیستی و اقتصادیِ مشابه سولربلز، بر مفهوم انتخاب مشتری تأکید دارد، این که مشتریان بتوانند هم طراحی محصول، هم تولیدکننده و هم سازمان خیریه ای که ۵٪ از مبلغ پرداختی به آن تعلق می گیرد را خود انتخاب کنند. این رویکرد نوآورانه، تجربه خرید را به سطحی کاملاً شخصی سازی شده ارتقا می دهد. فلسفه. بیتلم باور دارد که باید روای
ت سنتی دربارهٔ آفریقا و به ویژه اتیوپی را تغییر دهد. او می گوید: «این کلیشه که آفریقایی ها نمی دانند چگونه مسیر پیشرفت و رفاه را برای خود بسازند، باید به چالش کشیده شود.»به گفته او، اتیوپیایی ها باید کنترل روایت خود را از دست کسانی خارج کنند که آن ها را صرفاً به عنوان مردمی نیازمند کمک تصویر می کنند. بیتلم در مصاحبه ای با زن قدرتممند بعدی تأکید کرد: «ما باید خودمان داستان موفقیت مان را تعریف کنیم.» او معتقد است موفقیت شرکت هایی مانند سولربلز در سطح جهانی، نه تنها این تصویرهای کلیشه ای را از بین می برد، بلکه به اتیوپیایی ها این فرصت را می دهد که هویت جدیدی برای خود در عرصه بین المللی خلق کنند.
میچیو سوجیمورا (辻村みちよ، ۱۷ سپتامبر ۱۸۸۸–۱ ژوئن ۱۹۶۹) دانشمند کشاورزی و بیوشیمی دان پیشگام ژاپنی بود که به دلیل پژوهش های پیشروانه در زمینه ترکیبات چای سبز شناخته می شود. او تاریخ ساز شد و به عنوان نخستین زن ژاپنی موفق به اخذ مدرک دکترای کشاورزی گردید. اوایل زندگی. میچیو تسوجیمورا در سال ۱۸۸۸ در منطقه ای که امروزه اوکگاوا در استان سایتاما نامیده می شود، دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را در مدرسه عادی زنان استان توکیو آغاز کرد و در سال ۱۹۰۹ در رشته بیوشیمی از مدرسه عالی زنان توکیو فارغ التحصیل شد. در این دوره، کونو یاسویی، زیست شناس برجسته، که نقش مهمی در علاقه مند کردن تسوجیمورا به پژوهش های علمی داشت، استاد راهنمای او بود. پس از تکمیل تحصیلات در سال ۱۹۱۳، به عنوان معلم در دبیرستان زنان یوکوهاما در استان کاناگاوا مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۹۱۷ به زادگاه خود در سایتاما بازگشت و در مدرسه عادی زنان این استان به تدریس پرداخت. شغل و تحقیق. میچیو تسوجیمورا در سال ۱۹۲۰ فعالیت تحقیقاتی خود را با پیوستن به دانشگاه امپراتوری هوکایدو به عنوان دستیار آزمایشگاه آغاز کرد. با وجود محدودیت های آن دوران که دانشگاه ها از پذ
یرش دانشجویان زن خودداری می کردند، او توانست به صورت داوطلبانه در آزمایشگاه تغذیه مواد غذایی گروه شیمی کشاورزی این دانشگاه مشغول به کار شود. در این دوره، تحقیقات او بر روی تغذیه کرم های ابریشم متمرکز بود تا اینکه در سال ۱۹۲۲ به آزمایشگاه شیمی پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه امپراتوری توکیو منتقل شد. متأسفانه این آزمایشگاه در پی زلزله ویرانگر کانتو در سپتامبر ۱۹۲۳ تخریب شد و تسوجیمورا در اکتبر همان سال به عنوان پژوهشگر به مؤسسه RIKEN منتقل گردید. در RIKEN، او تحت نظر اومتارو سوزوکی، دکترای کشاورزی، به تحقیق در زمینه شیمی تغذیه پرداخت. همکاری علمی او با سیتارو میورا در سال ۱۹۲۴ به کشف مهم ویتامین ث در چای سبز انجامید. مقاله مشترک آن ها با عنوان در مورد ویتامین ث در چای سبز در مجله معتبرعلوم زیستی، بیوتکنولوژی و بیوشیمی به چاپ رسید.این کشف علمی تأثیر قابل توجهی بر صنعت چای ژاپن گذاشت و به افزایش چشمگیر صادرات چای سبز به بازارهای آمریکای شمالی منجر شد. میچیو تسوجیمورا در سال ۱۹۲۹ موفق به جداسازی فلاونوئید کاتچین از چای سبز شد و یک سال بعد (۱۹۳۰) توانست تانن را به شکل کریستالی از چای سبز استخراج کند. تحقیقات پیشگامانه
او در سال ۱۹۳۲ به اوج خود رسید، زمانی که با ارائه پایان نامه ای با عنوان بررسی اجزای شیمیایی چای سبز، موفق به دریافت دکترای کشاورزی از دانشگاه امپراتوری توکیو شد. این دستاورد تاریخی، او را به نخستین زن دارنده مدرک دکترای کشاورزی در ژاپن تبدیل کرد. پس از این موفقیت، تسوجیمورا به تحقیقات خود ادامه داد و در سال ۱۹۳۴ گالوکاتکول را از چای سبز جداسازی نمود. سال بعد (۱۹۳۵) روش انقلابی استخراج کریستال های ویتامین ث از گیاهان را به ثبت اختراع رساند. مسیر علمی درخشان او در RIKEN با ارتقا به سمت پژوهشگر جوان در ۱۹۴۲ و سپس محقق ارشد در ۱۹۴۷ ادامه یافت. در سال ۱۹۴۹ به عنوان استاد تمام به دانشگاه اوچانومیزو پیوست و از سال ۱۹۵۰ نیز در مدرسه عالی زنان توکیو به تدریس پرداخت، جایی که به عنوان اولین رئیس دانشکده اقتصاد خانگی این مؤسسه منصوب شد. بازنشستگی، مرگ و میراث. میچیو تسوجیمورا در سال ۱۹۵۶ از سمت استادی دانشگاه اوچانومیزو بازنشسته شد، اما تا سال ۱۹۶۱ به صورت پاره وقت به فعالیت های آموزشی خود ادامه داد. همزمان، از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳ به عنوان استاد در دانشگاه زنان جیسن توکیو خدمت کرد و در نهایت به مقام استاد ممتاز این دانشگا
ه نائل آمد. دستاوردهای علمی او در سال ۱۹۵۶ با دریافت جایزه معتبر علوم کشاورزی ژاپن به دلیل پژوهش های پیشگامانه در زمینه ترکیبات چای سبز مورد تقدیر قرار گرفت. دوازده سال بعد در سال ۱۹۶۸، نشان افتخار تاج گرانبها (درجه چهارم) به پاس خدمات علمی اش به او اهدا شد. این دانشمند برجسته سرانجام در اول ژوئن ۱۹۶۹ در شهر تویوهاشی در سن ۸۰ سالگی دیده از جهان فروبست. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱، گوگل با طراحی یک دودل ویژه، صد و سی وسومین سالگرد تولد میچیو تسوجیمورا، دانشمند پیشگام ژاپنی را گرامی داشت.
راجر اس.اچ. شولمن فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم آمریکایی است. او نویسندگی مشترک فیلم پویانمایی "شرک" را برعهده داشت که برای آن برنده جایزه بفتا برای بهترین فیلم نامه اقتباسی و نامزد یک جایزه اسکار برای بهترین نویسندگی (فیلم نامه اقتباسی) شد. تحصیلات. شولمن اهل بروکلین، نیویورک است و از کالج بروکلین با مدرک زبان انگلیسی فارغ التحصیل شده است. او همچنین مدرک کارشناسی ارشد روزنامه نگاری خود را از مدرسه عالی روزنامه نگاری دانشگاه کلمبیا دریافت کرده است. فعالیت. او نویسنده مشترک فیلم پویانمایی "بالتو" برای تهیه کننده اجرایی استیون اسپیلبرگ بوده و همچنین فیلم نامه های "مولان ۲" و "کتاب جنگل ۲" را برای والت دیزنی پیکچرز نوشته است. او فیلم نامه یک فیلم پویانمایی بر اساس داستان واقعی دوستی یک لاک پشت با یک کره اسب آبی پس از سونامی ۲۰۰۴ را نیز نوشته، اما این فیلم هنوز ساخته نشده است. او همچنین نسخه ای ساخته نشده از "سفر دریایی در جنگل" را برای دیزنی نوشته بود که الهام گرفته از جاذبه ای در پارک تفریحی دیزنی بود و قرار بود با بازی تام هنکس و تیم آلن ساخته شود. شولمن همچنین سابقه گسترده ای در تهیه کنندگی و نویسندگی برای
تلویزیون دارد. او یکی از خالقان و تهیه کنندگان اجرایی مجموعه "جوناس" برای شبکه دیزنی بود که برای آن نامزد دریافت جایزه امی شد. او همچنین تهیه کننده اجرایی مجموعه "فیل آینده" در همان شبکه بود. شولمن مجموعه "باهم" را برای شبکه ام تی وی توسعه داد و تهیه کننده اجرایی آن بود؛ او همچنین تهیه کننده اجرایی مجموعه "زندگی مجرد" با بازی کویین لطیفه بود که برای آن برنده جایزه ایمیج ان ای ای سی پی شد. وی همچنین برای مجموعه های "پارکر لوئیس نمی تواند ببازد" و "ای ال اف" نویسندگی کرده است. علاوه بر این، او نویسنده مشترک قسمت آزمایشی اولیه مجموعه تلویزیونی "برادران واینز" و همچنین قسمت های آزمایشی "دِ مادر لود"، "فِرِش من" و "فقط شانس من" بوده است.
برهنگی و استفاده از لباس دو ویژگی انسان هستند که با پیشاتاریخ برهنگی و پوشاک () او در ارتباط اند. از دست دادن عمده موی بدن، انسان امروزی اولیه را از دیگر نخستی ها متمایز می کند. شواهد فعلی نشان می دهد که انسان های مدرن از نظر آناتومیکی برای دست کم ۹۰٬۰۰۰ سال در دوران پیشاتاریخ برهنه بوده اند، پیش از آن که لباس را اختراع کنند. امروزه نیز برخی از جوامع بومی که به صورت ایزوله در مناطق گرمسیری زندگی می کنند، در بسیاری از فعالیت های روزمره بدون لباس هستند. فرگشت بی مویی. نزدیک ترین خویشاوندان زنده انسان ها (مانند شامپانزه ها) مناطق وسیعی از بدنشان با خز پوشیده شده، اما نواحی بدون مو نیز دارند. بی مویی عمومی انسان ها در مقایسه با گونه های مشابه ممکن است به دلیل از کار افتادن عملکرد ژن شبه کاذب KRT41P باشد (که در تولید کراتین نقش دارد)؛ این ژن حدود ۲۴۰٬۰۰۰ سال پیش در تبار انسان ها غیرفعال شده است. در موارد فردی، جهش در ژن HR ممکن است باعث طاسی کامل شود، هرچند این پدیده در انسان ها غیرمعمول است. همچنین انسان ها ممکن است به دلیل عدم تعادل هورمونی ناشی از دارو یا بارداری، موهای خود را از دست بدهند. برای درک اینکه چرا ا
نسان ها به طور قابل توجهی نسبت به سایر پستانداران نخستین موهای کمتری دارند، باید بدانیم که موی بدن پستانداران تنها جنبه ظاهری ندارد؛ بلکه از پوست در برابر زخم، نیش، گرما، سرما و اشعه فرابنفش محافظت می کند. افزون بر این، مو می تواند در ارتباطات اجتماعی یا به عنوان استتار نقش داشته باشد. نخستین گونه بی مو در جنس Homo، انسان راست قامت (Homo erectus) بود که حدود ۱.۶ میلیون سال پیش پدید آمد. رایج ترین توضیح فرگشتی برای از دست دادن موی بدن در انسان های اولیه، نیاز به دفع گرمای بدن بوده است. کاهش مو و افزایش غدد عرق ساز به بدن آن ها کمک کرد تا در محیط داغ و بدون سایه ساوانا، خنک بماند. این تغییر محیطی همچنین با تغییر رژیم غذایی از گیاه خواری به شکار همراه بود. شکار در دشت های باز نیاز به فعالیت جسمانی و دویدن طولانی داشت، که بر اهمیت تنظیم دمای بدن افزود. نینا جابلونسکی، انسان شناس و زیست شناس تکاملی، معتقد است که توانایی دفع گرمای اضافی از طریق عرق کردن نقش مهمی در بزرگ شدن چشمگیر مغز انسان داشت؛ چراکه مغز حساس ترین عضو بدن به دماست. بنابراین از دست دادن خز نقشی کلیدی در سازگاری های بعدی، چه جسمی و چه رفتاری، داشت
که انسان را از دیگر نخستین ها متمایز ساخت. برخی از این تغییرات احتمالاً ناشی از انتخاب جنسی بوده اند. یعنی انسان ها به طور آگاهانه یا ناخودآگاه، جفت هایی با موی کمتر را انتخاب می کردند که این موضوع موجب تسریع روندی شد که در ابتدا از طریق انتخاب طبیعی آغاز شده بود. انتخاب جنسی ممکن است همچنین توضیح دهنده باقی ماندن مو در نواحی تناسلی و زیر بغل باشد، جایی که غدد فرومون فعال هستند، در حالی که موی سر همچنان برای محافظت در برابر نور خورشید باقی ماند. انسان های مدرن از نظر آناتومیکی، که ویژگی هایی از جمله بی مویی را دارند، حدود ۲۶۰٬۰۰۰ تا ۳۵۰٬۰۰۰ سال پیش پدیدار شدند.
نینا لوسینه خاچیکیان (؛ ؛ زادهٔ ) یک دیپلمات و سیاستمدار ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است که از تاریخ سپتامبر ۲۰۱۴ تا تاریخ ژانویه ۲۰۱۷ سمت سفیر ایالات متحده آمریکا در اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا را برعهده داشت. زندگی نامه. وی از دانشگاه ییل و دانشگاه استنفورد فارغ التحصیل شد.
آکیکو سِکی (به ژاپنی: 関鑑子) (۸ سپتامبر ۱۸۹۹ – ۲ مه ۱۹۷۳) یک خواننده سوپرانوی ژاپنی بود که بیشتر به عنوان بنیان گذار جنبش آواز ژاپن (به ژاپنی: 日本のうたごえ، / うたごえ運動) شناخته می شود. او در سال ۱۹۵۵ موفق به دریافت جایزه صلح استالین شد. منابع. NDL Search Various Authors: "Ōkina benibara". (Tokyo, 1981) [関鑑子追想集編集委員会 編「大きな紅ばら: 関鑑子追想集」 (音楽センター ۱۹۸۱年) 関鑑子略年譜] Akiko Seki: "Theory of The Singing Voice of Japan": What is the music (Tokyo, 1956), p.58. [関鑑子「うたごえ運動の理論－音楽とは何か－」（「知性」۱۹۵۶年増刊号［東京、河出書房］）۵۸ページ] NDL Search [「歌ごえに魅せられて」（音楽センター ۱۹۷۱年）]
آکاری اوگاتا (به ژاپنی: 緒方 亜香里، به لاتین: Ogata Akari؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۰)، جودوکار اهل ژاپن است. او فعالیت ورزشی خود را از هفت سالگی با کاراته آغاز کرد و در ده سالگی قهرمان رقابت های ملی نوجوانان ژاپن در این رشته شد. اوگاتا در سیزده سالگی کاراته را کنار گذاشت و به رشته جودو روی آورد. در ردهٔ وزنی ۷۸ کیلوگرم (نیمه سنگین)، اوگاتا مدال برنز مسابقات جهانی جودو در سال ۲۰۱۰ و مدال نقره این رقابت ها را در سال ۲۰۱۱ به دست آورد. او همچنین مدال نقره بازی های آسیایی ۲۰۱۰ را کسب کرد. پیش از این، در سال ۲۰۰۹ عنوان قهرمانی رقابت های جهانی نوجوانان را در همین وزن به دست آورده بود. تکنیک های مورد علاقهٔ او شامل اوچی ماتا، اوچی گاری و سانکاکو جیمه است. او همچنین فعالیت حرفه ای خود در هنرهای رزمی ترکیبی را از سال ۲۰۲۲ با حضور در لیگ شوتو ژاپن آغاز کرد و در نخستین مبارزه با رأی داور به پیروزی رسید. او سپس در رقابت های گراپلینگ «شوتو رنگ ها» شرکت کرد، اما در برابر حریفی به نام لوک، با استفاده از تکنیک کیمورا مغلوب شد. از اوایل سال ۲۰۲۴، او به سازمان «وان چمپیونشیپ» پیوسته و تاکنون یک پیروزی از طریق ناک اوت فنی (TKO) در این ر
قابت ها کسب کرده است. اوگاتا همچنین به عنوان درمانگر تخصصی در حوزه جودو فعالیت می کند. موفقیت های بین المللی در جودو. اوگاتا در سال ۲۰۰۹ با کسب عنوان قهرمانی مسابقات جهانی جوانان جودو در پاریس، نخستین موفقیت بین المللی خود را ثبت کرد. در دیدار نهایی این رقابت ها، او موفق شد کیلا هریسون از ایالات متحده را شکست دهد. در ادامهٔ مسیر حرفه ای، او در سال ۲۰۱۰ مدال برنز رقابت های جهانی جودو در توکیو را به دست آورد و سال بعد در مسابقات جهانی ۲۰۱۱ پاریس، به مدال نقره دست یافت. همچنین در بازی های آسیایی ۲۰۱۰ که در گوانگژو برگزار شد، اوگاتا در دستهٔ منهای ۷۸ کیلوگرم به مدال نقره رسید. حضور در المپیک و رقابت های دیگر. اوگاتا نمایندهٔ ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود. در این رقابت ها، او در دور نخست جئونگ گیونگ می از کرهٔ جنوبی را شکست داد، اما در مرحلهٔ دوم مقابل مارهینته فرکرک از هلند مغلوب شد و از راه یابی به مراحل بعدی بازماند. او همچنین در رقابت های بین المللی متعددی از جمله گرند اسلم و گرند پری حضور داشت و موفق به کسب چندین مدال شد. مدال برنز گرند اسلم پاریس و گرند پری اولانباتار در سال ۲۰۱۵ از جمله دست
اوردهای او در این دوره بودند. سبک مبارزه و تکنیک های مورد علاقه. اوگاتا به دلیل بهره گیری از برخی تکنیک های شناخته شدهٔ جودو در رقابت های خود شهرت دارد. تکنیک های مورد علاقهٔ او شامل اوچی-گاری (Ōuchi-gari)، اوچی-ماتا (Uchimata) و سانکاکو-جیمه (Sankaku-jime) می باشند. این تکنیک ها نقش مهمی در عملکرد فنی او در رقابت های ملی و بین المللی ایفا کرده اند. ورود به دنیای هنرهای رزمی ترکیبی (MMA). پس از پایان فعالیت حرفه ای در رشتهٔ جودو، اوگاتا وارد رقابت های هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) شد. نخستین مبارزهٔ او در این رشته در سال ۲۰۲۲ و در لیگ شووتو ژاپن برگزار شد که با پیروزی به پایان رسید. در دسامبر ۲۰۲۳، او در یک رویداد گراپلینگ شرکت کرد و با استفاده از تکنیک کیمورا موفق به شکست حریف خود شد. همچنین در مارس ۲۰۲۴، او در سازمان ONE Championship حضور یافت و در آن مبارزه با ناک اوت فنی (TKO) در راند سوم به پیروزی دست یافت. فعالیت های حرفه ای خارج از رقابت ها. اوگاتا افزون بر فعالیت های رقابتی، به عنوان درمانگر ورزشی در زمینهٔ جودو نیز فعالیت دارد. او با بهره گیری از تجربهٔ حرفه ای خود، در حوزهٔ درمان و توان بخشی بیماران فعال
یت می کند. با حضور در رقابت های بین المللی جودو و هنرهای رزمی ترکیبی، اوگاتا سابقه ای چند بعدی در ورزش حرفه ای دارد و در هر دو رشته عملکرد قابل توجهی از خود نشان داده است.
مطالعهٔ تاریخچه پوشاک و منسوجات () به بررسی روند توسعه، استفاده و دسترسی به پوشاک و پارچه ها در طول تاریخ بشر می پردازد. پوشاک و منسوجات بازتاب دهندهٔ مواد اولیه و فناوری های موجود در تمدن های مختلف در دوره های گوناگون هستند. تنوع و نحوهٔ توزیع لباس و پارچه در یک جامعه، آداب و رسوم اجتماعی و فرهنگ آن جامعه را آشکار می سازد. پوشیدن لباس ویژگی ای مختص انسان است و تقریباً در همهٔ جوامع انسانی دیده می شود. در مورد زمان آغاز استفاده انسان از لباس همیشه میان دانشمندان اختلاف نظر بوده است، اما مطالعات جدیدی از دانشگاه فلوریدا در رابطه با تکامل شپش بدن نشان می دهد که این رفتار احتمالاً حدود ۱۷۰٬۰۰۰ سال پیش آغاز شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد انسان ها زمانی شروع به پوشیدن لباس کردند که قصد داشتند از آفریقا مهاجرت کنند—و لباس به عنوان یک فناوری به آنان در این مهاجرت موفق کمک کرد. انسان شناسان معتقدند که پوست حیوانات و گیاهان برای ساخت پوشش هایی جهت محافظت در برابر سرما، گرما و باران مورد استفاده قرار گرفته اند، به ویژه زمانی که انسان ها به مناطق اقلیمی جدید مهاجرت کردند. بافت ابریشم حدود سال ۴۰۰ میلادی در هند آغا
ز شد؛ در حالی که ریسندگی پنبه در هند به حدود ۳۰۰۰ پیش از میلاد بازمی گردد. حفاری های باستان شناسی اخیر در منطقه نوسنگی مهرگره (در پاکستان امروزی)، و مقاله ای با عنوان تحلیل الیاف معدنی شده از مهره مسی، نشان داد که الیاف پنبه حدود ۷۰۰۰ پیش از میلاد در تمدن دره سند مورد استفاده قرار می گرفته اند. منسوجات می توانند شامل الیاف قابل لمس یا ریسیده شده ای باشند که به نخ تبدیل شده اند و سپس از طریق گره زنی، بافندگی حلقوی، یا بافندگی معمولی به پارچه تبدیل شده اند. شواهد نشان می دهد که چنین پارچه هایی از دوران پایانی عصر سنگ در خاورمیانه پدیدار شده اند. از دوران باستان تا امروز، روش های تولید پارچه همواره در حال تحول بوده اند و انتخاب نوع منسوجات تأثیر بسزایی در چگونگی حمل وسایل، پوشش بدن و تزئین فضاهای زندگی داشته است. منابع در دسترس برای مطالعه تاریخ پوشاک و منسوجات شامل موارد زیر است: مطالعهٔ تاریخ منسوجات، به ویژه در مراحل اولیهٔ آن، بخشی از شاخهٔ مطالعات فرهنگ مادی به شمار می آید.
رابعه صالحو سعید (؛ زادهٔ ) فیزیکدان نیجریه ای، استاد فیزیک جو و هواشناسی فضایی و پژوهشگر دانشگاه بایرو کانو است. او در زمینه های فیزیک جو و هوای فضایی، فیزیک ذرات و الکترونیک تحقیق می کند. سعید از مدافعان و مربیان زنان جوان در علم با همکاری بنیاد ویزیولا و پیس کورپس است و از بنیانگذاران انجمن زنان فیزیکدان نیجریه محسوب می شود. او همچنین از حامیان و مربیان آموزش علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) بوده و تسهیل گر برنامه شهروندان فعال شورای فرهنگی بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن شده است. زندگی شخصی. ربیع سعید در سال ۱۹۶۳ در وانگارا، شهری در منطقه دولت محلی گزاوا در ایالت کانو در شمال نیجریه به دنیا آمد. در این منطقه فرصت های آموزشی برای دختران محدود است، بسیاری در نوجوانی ازدواج می کنند و از زنان انتظار می رود در خانه بمانند. با این حال، پدرش که افسر ارتش نیجریه بود و دو همسر و ده فرزند داشت، آرزو داشت او پزشک شود. سعید در یک مدرسه نظامی تحصیل کرد و همیشه شاگرد اول کلاس بود. او در ۱۸ سالگی و بلافاصله پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان ازدواج کرد. او مادر شش فرزند است که دو تن از آنها نیاز به
مراقبت های پزشکی داشتند (یکی با پای چنبری و دیگری با کم خونی داسی شکل به دنیا آمده بودند) که این موضوع بر چالش های شخصی او برای کسب مدارج عالی تحصیلی افزود. تحصیلات و فعالیت های حرفه ای. سعید تحصیلات دانشگاهی خود را در ۲۹ سالگی آغاز کرد و برای تأمین هزینه های تحصیلش یک مهدکودک راه انداخت. او دارای مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترای فیزیک از دانشگاه بایرو کانو است. در سپتامبر ۱۹۹۹، کار خود را به عنوان دستیار تحصیلات تکمیلی در دانشگاه بایرو آغاز کرد. در سال ۲۰۰۲، او با بورسیه برنامه بورسیه های بین المللی (IFP) بنیاد فورد، مدرک کارشناسی ارشد خود را در زمینه محیط زیست و توسعه از دانشگاه ریدینگ بریتانیا دریافت کرد. فعالیت های آموزشی و پژوهشی. او از سال ۱۹۹۹ در دانشگاه بایرو مشغول به کار شد و اکنون استاد دوره های کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در زمینه فیزیک جو و هوای فضایی است. تا سال ۲۰۱۵، او معاون بخش امور دانشجویی دانشگاه بود. سعید در دانشگاه بایرو به تحقیق در زمینه های فیزیک جو و هوای فضایی، فیزیک ذرات و الکترونیک می پردازد. تحقیقات او با هدف حل چالش های محیط زیستی نیجریه انجام می شود. برای مثال، یکی از مطالعات