Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ره کرد. استراتژی انرژی ۲۰۵۰، نقشه راهی است برای ساختن آینده ای پاک تر و پایدارتر، که در آن تأمین انرژی نه تنها با محیط زیست سازگارتر خواهد بود، بلکه امنیت انرژی و استقلال آن نیز در بلندمدت تقویت می شود. این برنامه همچنین بر مشارکت شهروندان، نوآوری فناوری، و بازطراحی زیرساخت ها در جهت تحقق اقتصاد سبز تأکید دارد. و مصرف انرژی طراحی شده است. از مهم ترین اهداف این استراتژی می توان به دستیابی به بی طرفی کربنی، کاهش تدریجی سهم سوخت های فسیلی در سبد انرژی ملی، توسعه انرژی های تجدیدپذیر، و افزایش بهره وری انرژی در بخش های مختلف اشاره کرد. مصرف سرانه انرژی در کشور سوئیس طی سال های گذشته روندی کاهشی و باثبات داشته است. این کاهش در حالی رخ داده که جمعیت کشور در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰ رشدی قابل توجه معادل ۲۸٫۷ درصد را تجربه کرده است. با وجود این افزایش جمعیت، میزان کل مصرف انرژی در همین دوره نه تنها افزایش نیافته بلکه با کاهش ۵٫۹ درصدی همراه بوده است. این روند نشان دهنده بهبود بهره وری انرژی، پیشرفت در فناوری ها و سیاست گذاری های مؤثر در جهت مصرف هوشمندانه انرژی در سطح ملی است. در ترکیب سبد انرژی مصرفی سوئیس، فرآورده ها
ی نفتی و سوخت های مورد استفاده در وسایل نقلیه بیشترین سهم را دارند و ۴۳ درصد از کل انرژی مصرفی را به خود اختصاص می دهند. پس از آن، برق با سهمی معادل ۲۶ درصد و گاز طبیعی با ۱۵ درصد در رتبه های بعدی قرار دارند. از منظر بخش های مصرف کننده انرژی، خانوارهای خصوصی و بخش حمل ونقل بیشترین میزان انرژی را مصرف می کنند، به طوری که هر یک حدود یک سوم از کل انرژی مصرفی کشور را به خود اختصاص داده اند. در مقابل، بخش های صنعت (تولید) و خدمات، هر کدام کمتر از یک پنجم از مصرف انرژی را شامل می شوند. این آمارها نشان دهنده اهمیت سیاست های انرژی بر پایه صرفه جویی، بهینه سازی مصرف در بخش حمل ونقل و تغییر رفتار مصرفی در سطح خانوارهاست. همچنین، این روند تأکیدی بر موفقیت آمیز بودن اقدامات سوئیس در مسیر گذار به سوی توسعه پایدار و کاهش اثرات زیست محیطی ناشی از مصرف انرژی است. پس از وقوع حادثه اتمی فوکوشیما در مارس ۲۰۱۱ در ژاپن، کشور سوئیس اقدامات مهم و قاطعی را در زمینه سیاست انرژی هسته ای خود اتخاذ کرد. در پی این رویداد، شورای فدرال تمامی روندهای جاری مربوط به صدور مجوز برای احداث نیروگاه های هسته ای جدید را به حالت تعلیق درآورد. در هما
ن سال، هم شورای فدرال و هم پارلمان سوئیس به صورت رسمی تصمیم گرفتند تا به تدریج از انرژی هسته ای خارج شوند و این فناوری را از چرخه تأمین انرژی کشور کنار بگذارند. این تصمیم نقطه آغاز و زیربنای تدوین استراتژی انرژی ۲۰۵۰ بود که هدف آن گذار نظام مند به سوی شیوه های پایدارتر تأمین انرژی است. بر اساس این استراتژی، قرار است پنج نیروگاه هسته ای فعال سوئیس در زمان مقرر و با رسیدن به پایان عمر عملیاتی شان از مدار خارج شوند، بدون آنکه برنامه ای برای جایگزینی آن ها با نیروگاه های هسته ای جدید وجود داشته باشد. مطابق با برنامه ریزی های انجام شده، سوئیس قصد دارد تا سال ۲۰۴۴ به طور کامل از تولید انرژی هسته ای دست بکشد. این روند توقف تدریجی، همراه با توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر، بهبود بهره وری انرژی و گسترش فناوری های نوین ذخیره سازی و مدیریت مصرف انرژی، بخشی کلیدی از سیاست ملی برای دستیابی به پایداری بلندمدت و بی طرفی اقلیمی به شمار می رود.
کتابخانه عمومی لس آنجلس (LAPL) یک سیستم کتابخانه عمومی در لس آنجلس، کالیفرنیا است که جدا از سیستم کتابخانه عمومی شهرستان لس آنجلس فعالیت می کند. این سیستم بیش از شش میلیون جلد کتاب را در خود جای داده است، و با حدود ۱۹ میلیون نفر ساکن در منطقه بزرگ لس آنجلس، به بزرگ ترین جمعیت شهری در بین تمام سیستم های کتابخانه عمومی در ایالات متحده خدمات ارائه می دهد. این سیستم توسط هیئتی از اعضای کمیسیون کتابخانه ها با پنج عضو که توسط شهردار لس آنجلس به صورت پلکانی منصوب می شوند، نظارت می شود و ۷۲ شعبه کتابخانه را در سراسر شهر اداره می کند. در سال ۱۹۹۷ یک مورخ محلی آن را به عنوان «یکی از بزرگ ترین و معتبرترین سیستم های کتابخانه ای در کشور» توصیف کرد. تاریخچه. انجمن کتابخانه های لس آنجلس در اواخر سال ۱۸۷۲ تشکیل شد و تا اوایل سال ۱۸۷۳، یک اتاق مطالعه مجهز در بلوک داونی در خیابان های تمپل و مین، تحت نظر اولین کتابدار، جان لیتلفیلد، افتتاح شد. کتابخانه مرکزی. ساختمان کتابخانه مرکزی گودهو در سال ۱۹۲۶ ساخته شد و از بناهای دیدنی مرکز شهر لس آنجلس است. این بنا توسط معمار برترام گودهو طراحی شده است. این آخرین اثر او بود، زیرا این مر
د به طور ناگهانی در سال ۱۹۲۴ درگذشت. مجموعه کتابخانه مرکزی ریچارد ریوردن از نظر تعداد کتاب و نشریات، سومین کتابخانه عمومی بزرگ در ایالات متحده است. این ساختمان که در ابتدا کتابخانه مرکزی نام داشت، ابتدا به افتخار رئیس قدیمی هیئت کمیسیونرهای کتابخانه و رئیس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، روفوس بی. فون کلاین اسمید، تغییر نام داد. بخش جدید کتابخانه مرکزی که در سال ۱۹۹۳ تکمیل شد، به افتخار شهردار سابق، تام بردلی، نامگذاری شد. این مجموعه (یعنی ساختمان اصلی گودهو و بخش بردلی) متعاقباً در سال ۲۰۰۱ به نام شهردار سابق لس آنجلس، ریچارد ریوردان، به کتابخانه مرکزی ریچارد ریوردان تغییر نام داد. این ساختمان در سال ۱۹۸۶ در اثر آتش سوزی فاجعه باری سوخت و یک میلیون کتاب و بسیاری از اسناد دیگر (اختراعات، نمایشنامه ها، عکس ها) آسیب دیدند یا کاملاً نابود شدند. آتش سوزی عمدی مشکوک بود اما هرگز ثابت نشد. جوایز. کتابخانه عمومی لس آنجلس، مدال ملی خدمات موزه و کتابخانه را دریافت کرد، که بالاترین افتخار ملی است که به موزه ها و کتابخانه ها برای خدمت به جامعه اعطا می شود.
آسیب شناسی جنگل، دانشی است که به مطالعه بیماری های تنش زیستی و تنش غیرزیستی تأثیرگذار بر سلامت بوم سازگان جنگلی می پردازد؛ این بیماری های گیاهی عمدتاً شامل عوامل بیماری زای قارچی و حشرات ناقل هستند. آسیب شناسی جنگل زیرشاخه ای از علوم جنگل داری و بیماری شناسی گیاهی به شمار می آید. آسیب شناسی جنگل بخشی از رویکرد فراگیرتر حمایت جنگل به شمار می رود. در سال ۲۰۱۵، حدود ۴۰ میلیون هکتار از جنگل ها عمدتاً در نواحی معتدل و مناطق شمالی، تحت تأثیر آسیب هایی ناشی از حشرات، بیماری ها و رویدادهای شدید آب وهوایی قرار گرفتند. عوامل غیرزنده. تعدادی از اجزای غیرزنده وجود دارند که بر سلامت جنگل تأثیر می گذارند که از آن جمله می توان به مشکلات مربوط به رطوبت مانند خشکسالی، خشکی زمستانه، یا غرقاب خاک ناشی از کمبود یا فراوانی بارش هایی چون تگرگ، برف یا باران اشاره کرد. باد نیز یکی از عوامل غیرزنده مهم به شمار می رود، زیرا پدیدهٔ بادافتاده که در اثر وزش بادهای شدید موجب ریشه کن شدن یا شکستن درختان می شود، به طور مستقیم و مشهودی باعث از دست رفتن پایداری درختان یا کل ساختار جنگل می گردد. اغلب، عوامل غیرزنده و زنده به صورت هم زمان بر جن
گل اثر می گذارند. برای نمونه، اگر سرعت باد به ۸۰ کیلومتر بر ساعت برسد، درختانی که دچار پوسیدگی ریشه ناشی از عوامل بیماری زا هستند، به احتمال زیاد واژگون خواهند شد، در حالی که آسیب به درختان سالم تر معمولاً به سرعت های بالاتری از باد نیاز دارد. آتش سوزی جنگل، چه منشأ آن انسانی باشد و چه ناشی از برخورد صاعقه، همراه با عوامل غیرزنده مرتبط، نیز می تواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت جنگل بگذارد. تأثیرات ناشی از دخالت انسان اغلب موجب تغییر در میزان آسیب پذیری جنگل در برابر عوامل زنده و غیرزنده می شوند. به عنوان مثال، استفاده از ماشین آلات سنگین می تواند ویژگی های خاک را تغییر داده و در نتیجه مقاومت جنگل را در برابر این تهدیدها کاهش دهد. عوامل زیستی. در ویکی پدیا دسته بندی وجود دارد که پاتوژن ها و بیماری های قارچی درختان را فهرست می کند. در ویکی پدیا رده ای وجود دارد که آفات حشرات جنگل های معتدل را فهرست می کند. برخی از این عوامل به طور هماهنگ عمل می کنند (همه تا حدی این کار را می کنند). برای مثال، "آمیلواستروم آرئولاتوم" توسط "سیرکس نوکتیلیو" پخش می شود. قارچ برای زندگی به درختان جدید دسترسی پیدا می کند و لاروهای زنبو
ر چوبخوار غذا به دست می آورند. حیوانات. کرم های لوله ای، حشرات به ویژه سوسک های پوستخوار و پستانداران ممکن است سرشاخه خواری کنند. با استفاده از قیم درخت می توان از گشت و گذار این حیوانات در طبیعت جلوگیری کرد. انسان ها و سایر پستانداران از درختان تغذیه می کنند، و این بهره برداری، به ویژه در مقیاس های ناپایدار و صنعتی، به روشنی برای جنگل ها حالت آسیب زا (پاتولوژیک) دارد. افزون بر این، جنگل هایی که پس از قطع درختان به طور معمول و بدون برنامه ریزی اصولی بازکاشت می شوند، اغلب به صورت کشت تک محصولی طراحی می گردند. این وضعیت موجب کاهش تنوع زیستی شده و جنگل را در برابر آلودگی های قارچی یا حملات حشرات بسیار آسیب پذیر می سازد. همچنین، توانایی اکوسیستم برای بازسازی و مقاومت جمعی به طور چشمگیری کاهش می یابد. برای درک بهتر این ارتباطات پیچیده در میان درختان و تأثیرات متقابل آنها، می توان به مفهوم «شبکهٔ چوبی گسترده» مراجعه کرد که نشان می دهد چگونه درختان از طریق شبکه های زیرزمینی قارچی با یکدیگر در تعامل اند و سلامت جمعی جنگل را حفظ می کنند. بخشی از آسیب شناسی جنگل، حشره شناسی جنگل است. حشره شناسی جنگل شامل مطالعه همه حشر
ات و بندپایان مانند کنه ها، صدپاها و هزارپاها است که در اکوسیستم های جنگلی زندگی می کنند و در آنها تعامل دارند. حشره شناسی جنگل همچنین شامل مدیریت آفات حشراتی است که باعث تخریب، ریزش برگ، خشکیدگی تاج یا مرگ درختان می شوند. بنابراین دامنه کاربرد آن گسترده است و شامل موارد زیر می شود:
پارک شی هوان (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۷) خواننده اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان کسب جایگاه دوم برنامه شبکه ام نت به نام "سوپراستار کی ۵" شناخته می شود. او نخستین تک آهنگ خود را با نام «کاری از دست من برنمیاد» در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴ منتشر کرد.
پارک روستایی، منطقه ای طبیعی است که برای بازدید و تفریح مردم در محیط روستایی در نظر گرفته شده است. بریتانیا. تاریخچه. در بریتانیا، اصطلاح "پارک روستایی" معنای خاصی دارد. حدود ۲۵۰ پارک ملی تعیین شده در انگلستان و ولز وجود دارد که سالانه حدود ۵۷ میلیون بازدیدکننده را به خود جذب می کنند و حدود ۴۰ پارک دیگر نیز در اسکاتلند وجود دارد. بیشتر پارک های روستایی در دهه ۱۹۷۰، تحت قانون حومه شهر ۱۹۶۸، با حمایت کمیسیون سابق حومه شهر، تعیین شدند. در دوران اخیر، هیچ حمایت مالی خاصی برای پارک های روستایی به طور مستقیم وجود نداشته و تعداد کمتری از آنها تعیین شده اند. بیشتر پارک ها توسط مقامات محلی اداره می شوند، اگرچه سایر سازمان ها و افراد خصوصی نیز می توانند آنها را اداره کنند. قانون حومه شهر مصوب ۱۹۶۸ به کمیسیون حومه شهر اختیار داد تا پارک های روستایی را به رسمیت بشناسد. اگرچه این قانون پارک های روستایی را تأسیس کرد و در مورد امکانات و خدمات اصلی که باید ارائه دهند، راهنمایی هایی ارائه داد، اما تعیین مکان ها به عنوان پارک های روستایی را مجاز ندانست، زیرا تصمیم گیری در مورد تأیید مکانی که خود را پارک روستایی می نامد، به مقا
مات محلی واگذار شد. در انگلستان، پارک های روستایی می توانند توسط سازمان حفاظت محیط زیست انگلستان تأیید شوند و برخی از آنها نیز دارای نشان پرچم سبز هستند. هدف. هدف از یک پارک روستایی، فراهم کردن مکانی با حال و هوای طبیعی و روستایی برای بازدیدکنندگانی است که لزوماً نمی خواهند به حومه وسیع تر بروند. بازدیدکنندگان می توانند از یک فضای باز عمومی با فضایی غیررسمی لذت ببرند، برخلاف یک پارک رسمی که ممکن است در یک منطقه شهری یافت شود. به همین دلیل پارک های روستایی معمولاً نزدیک یا در حاشیه مناطق مسکونی و به ندرت در حومه وسیع تر یافت می شوند. امکانات رفاهی. یک پارک روستایی معمولاً امکانات رسمی تری مانند پارکینگ، سرویس بهداشتی، شاید یک کافه یا کیوسک، مسیرها و مسیرهای پیاده روی و برخی اطلاعات برای بازدیدکنندگان دارد. برخی جاذبه های بسیار بیشتری دارند، از جمله موزه ها، مراکز گردشگری، امکانات آموزشی، ساختمان های تاریخی، مزارع، قایق سواری، ماهیگیری و سایر جاذبه ها. بسیاری از پارک های روستایی بزرگ تر، سرگرمی هایی را برای بازدیدکنندگان ترتیب می دهند و محل هایی برای نمایش های آتش بازی، نمایش ها و نمایشگاه ها و سایر رویدادهای ب
زرگ در فضای باز هستند. لزوماً هیچ حق عمومی برای دسترسی به پارک های روستایی وجود ندارد و بازدیدکنندگان معمولاً هنگام ورود به پارک مشمول قوانین داخلی می شوند. بعضی ها برای پارکینگ پول می گیرند، بعضی ها رایگان. این پارک ها از یکدیگر بسیار متفاوت هستند و در واقع تنها هدف مشترکشان این است که دسترسی آسان به حومه شهر را برای کسانی که در شهرها و حومه شهرها زندگی می کنند، فراهم کنند. آنها لزوماً علاقه زیادی به حفاظت از طبیعت ندارند، اگرچه اغلب این اتفاق می افتد. هنگ کنگ. در هنگ کنگ، بخش بزرگی از حومه این قلمرو رسماً به عنوان پارک های روستایی تعیین شده است. بیشتر این حوضه های آبخیز، مخازنی هستند که هدف دوگانهٔ فراهم کردن امکانات تفریحی و کمک به تأمین آب هنگ کنگ را دنبال می کنند.
دولگورسورنگیین سومیابازار (زادهٔ ) کشتی گیر بازنشسته و سیاستمدار اهل مغلوستان است. او فرماندار و شهردار سابق اولان باتور و رئیس کنونی کمیته پارلمانی پایتخت است. او سه بار به پارلمان مغولستان راه یافت و نیز یک بار به عنوان عضو کابینه و یک بار به عنوان وزیر معادن و صنایع سنگین خدمت کرد. او پیش از ورود به عرصهٔ سیاست، در دستهٔ سنگین وزن و فوق سنگین وزن کشتی آزاد و هنرهای رزمی ترکیبی فعالیت می کرد. سومیابازار در دو دورهٔ بازی های المپیک (۱۹۹۶، ۲۰۰۰) برای مغلوستان رقابت کرد و همچنین برندهٔ مدال نقره بازی های آسیایی (۱۹۹۸) و مسابقات قهرمانی کشتی آسیا (۱۹۹۶) است.
کامیون برقی کامیون برقی، وسیله ای نقلیه با نیروی باتری است که برای حمل محموله، جابجایی بارهای خاص یا انجام سایر امور کاربردی طراحی شده است. هرچند کامیون های برقی برای بیش از یک قرن در کاربردهای خاص مانند وانت های توزیع شیر، یدک کش های زمینی فرودگاه و لیفتراک ها مورد استفاده قرار گرفته اند—عموماً با استفاده از باتری اسید-سرب-اسید—اما توسعه سریع فناوری باتری خودرو برقی سبک تر و پرانرژی تر در قرن بیست و یکم، دامنه استفاده از نیروی محرکه الکتریکی را در نقش های مختلف به کامیون ها نیز گسترش داده است. در مقایسه با کامیون های دارای موتور احتراق داخلی، کامیون های برقی موجب کاهش آلودگی صوتی و زیست محیطی می شوند. همچنین، به دلیل بهره وری بالا، تعداد کم قطعات در سامانه های نیروی محرکه الکتریکی، عدم نیاز به سوخت سوزی در حالت توقف، و شتاب گیری بی صدا و کارآمد، هزینه های مالکیت و بهره برداری از کامیون های برقی به طور چشم گیری کمتر از نسل های پیشین است. به گزارش وزارت انرژی ایالات متحده، متوسط هزینه به ازای هر کیلووات ساعت ظرفیت باتری کامیون ها از ۵۰۰ دلار در سال ۲۰۱۳ به ۲۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹ کاهش یافت و در سال ۲۰۲۰ حتی به ۱۳
۷ دلار رسید، به طوری که برای نخستین بار برخی خودروها باتری هایی با هزینه کمتر از ۱۰۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت داشتند. بخش حمل ونقل بارهای بین شهری و بلندمسافت، کمتر از دیگر بخش ها قابلیت الکتریکی شدن داشته است، زیرا وزن زیاد باتری در مقایسه با سوخت موجب کاهش ظرفیت حمل بار می شود، و گزینه جایگزین، یعنی شارژ مکرر، باعث کاهش زمان تحویل می گردد. در مقابل، بخش تحویل کوتاه برد شهری به سرعت الکتریکی شده است، چراکه ماهیت پاک و بی صدای کامیون های برقی با برنامه ریزی شهری و مقررات شهرداری ها هماهنگ است، و ظرفیت باتری های با اندازه معقول نیز برای ترافیک توقف-حرکت روزانه در مناطق کلان شهری کاملاً مناسب است. در کشور کره جنوبی، کامیون های برقی سهم قابل توجهی از بازار کامیون های نو را به خود اختصاص داده اند؛ در سال ۲۰۲۰، از میان کامیون هایی که در داخل کشور تولید و فروخته شدند (که بخش عمده کامیون های نو را تشکیل می دهند)، ۷٫۶٪ کاملاً برقی بودند. در کشورهای نروژ و سوئد، سهم بازار کامیون های سنگین برقی (با وزن بیش از ۱۶ تن) در سال ۲۰۲۴ به ترتیب به ۷٫۸٪ و ۶٫۵٪ رسید و کامیون های سنگین برقی ساخت شرکت های باسابقه اروپایی به مر
حله تولید انبوه وارد شدند. تاریخچه. شرکت آتوکار و چندین تولیدکننده پیشگام دیگر کامیون در ایالات متحده، از جمله شرکت واکر ویلچر، در دهه ۱۹۲۰ طیفی از کامیون های برقی را برای فروش عرضه کردند. هرچند کامیون های برقی در انجام کارهای کوتاه برد، به ویژه در محیط های شهری، موفق بودند، اما چگالی انرژی بالاتر سوخت های فسیلی موجب شد تا استفاده از کامیون های برقی به تدریج کاهش یابد. این روند نزولی تا زمانی ادامه داشت که فناوری باتری ها در دهه ۲۰۰۰ میلادی پیشرفت چشم گیری پیدا کرد و زمینه بازگشت کامیون های برقی به بازار را فراهم ساخت. مزایای سلامتی. جایگزینی وسایل نقلیه سنگین دیزلی با نمونه های برقی، از منظر سلامت عمومی بسیار سودمند است، چرا که وسایل نقلیه سنگین سهمی نامتناسب و بسیار بالا در تولید آلاینده های دیزلی بخش حمل ونقل دارند. وجود دود و آلاینده های ناشی از سوخت دیزل در هوای محیط، خطر ابتلا به بیماری هایی چون آسم، سکته قلبی و سکته مغزی، سرطان ریه و مرگ زودهنگام را افزایش می دهد. استانداردهای جدید آلایندگی وسایل نقلیه پیش بینی می شود که تا حدود سال ۲۰۳۰ موجب کاهش قابل توجه آلودگی هوا در مناطق شهری و اطراف جاده ها شوند
. این کاهش بخشی از طریق تشویق و حمایت از کامیون های برقی محقق خواهد شد؛ نمونه ای از این اقدامات، قانون «کامیون های پاک پیشرفته» در برخی ایالت های آمریکا است که خودروسازان را ملزم به تولید و عرضه درصد مشخصی از کامیون های بدون آلایندگی می کند. در اروپا نیز، به جای تمرکز صرف بر استاندارد آلایندگی استاندارد آلایندگی اروپا، پیشنهادهایی در حال بررسی است که از طریق اعمال محدودیت های سخت گیرانه بر میزان انتشار دی اکسید کربن (CO2)، بتوان همزمان با مقابله با تغییرات اقلیمی، آلودگی محلی ناشی از تردد وسایل نقلیه سنگین را نیز کاهش داد. این رویکرد ترکیبی می تواند نه تنها به بهبود کیفیت هوای شهرها کمک کند، بلکه به کاهش بار بیماری ها و هزینه های درمانی ناشی از آلودگی هوا نیز منجر شود.
حفاظت شواهدمحور یا حفاظت مبتنی بر شواهد، کاربرد شواهد در زیست شناسی حفاظت و اقدامات و سیاست گذاری های مدیریت محیط زیست است. این به عنوان ارزیابی سیستماتیک اطلاعات علمی از نشریه ها و متون منتشرشده، بررسی شده توسط متخصصان، تجربیات متخصصان، ارزیابی مستقل کارشناسان و دانش محلی و بومی در مورد یک موضوع خاص حفاظت تعریف می شود. این شامل ارزیابی اثربخشی فعلی مداخلات مدیریتی مختلف، تهدیدها و مشکلات نوظهور و عوامل اقتصادی است. حفاظت شواهدمحور بر اساس مشاهداتی سازماندهی شد که تصمیم گیری در حفاظت مبتنی بر شهود یا تجربهٔ متخصصان بود و اغلب سایر اشکال شواهد موفقیت ها و شکست ها (مانند اطلاعات علمی) را نادیده می گرفت. این امر منجر به نتایج پرهزینه و ضعیف شده است. حفاظت مبتنی بر شواهد، دسترسی به اطلاعاتی را فراهم می کند که از طریق یک چارچوب مبتنی بر شواهد از «آنچه در حفاظت مؤثر است» از تصمیم گیری پشتیبانی می کند. رویکرد مبتنی بر شواهد به حفاظت، مبتنی بر عمل مبتنی بر شواهد است که در پزشکی آغاز شد و بعدها به پرستاری، آموزش، روان شناسی و سایر زمینه ها گسترش یافت. این بخشی از جنبش بزرگتر به سوی شیوه های مبتنی بر شواهد است. مرور سی
ستماتیک. یک مرور سیستماتیک شامل ارزیابی غیرذهنی داده ها و شواهد موجود مربوط به مدیریت است. ترکیب نتایج مطالعات مختلف در دوره های زمانی، مکان ها یا اندازه های نمونه متفاوت می تواند سوگیری موجود در مطالعات منفرد را کاهش دهد. مرورهای سیستماتیک با مرورهای سنتی از نظر قابل فهم بودن، داوری همتا و تکرارپذیری متفاوت هستند. پروتکل های دقیقی برای انجام یک بررسی سیستماتیک کامل و بی طرفانه در دسترس هستند. در یک بررسی سیستماتیک کاکرین، شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد فعالیت های حفاظت از محیط زیست و بهبود آن می تواند بر رفاه و سلامت بزرگسالان تأثیر بگذارد. با این حال، بر اساس بازخورد شرکت کنندگان، سطح بالایی از مزایای درک شده وجود دارد. خلاصه داستان. بخشی از اجرای یک تحلیل حفاظت مبتنی بر شواهد، مستلزم تهیه خلاصه ای از آن است. این به شرح مختصر یک مطالعه واحد یا یک بررسی سیستماتیک اشاره دارد. خلاصه ها، وقتی در موضوعات خاص گردآوری شوند، بلوک های سازنده خلاصه ها را تشکیل می دهند. خلاصه. خلاصه، گسترده تر از خلاصه است و به توصیف استاندارد نتایج استخراج شده از چندین مطالعه یا بررسی های سیستماتیک در مورد یک موضوع خاص اشاره دارد. خ
لاصه ها به طور منظم با در دسترس قرار گرفتن اطلاعات بیشتر به روزرسانی می شوند و در حالت ایده آل از طریق یک فرایند بررسی دقیق تهیه می شوند. تاریخچه. حفاظت مبتنی بر شواهد از پزشکی مبتنی بر شواهد الهام گرفته شده است. حفاظت مبتنی بر شواهد برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ در متون علمی مورد توجه قرار گرفت. در طول دهه گذشته، روش شناسی تولید مرورهای سیستماتیک (مثلاً پروتکل ها، نقشه های سیستماتیک) بهبود یافته و استاندارد شده است. علاوه بر این، چندین شبکه همکاری تشکیل شده و دو مجله راه اندازی شده است. همکاری برای شواهد زیست محیطی مجله ای با عنوان "شواهد زیست محیطی" دارد که به انتشار بررسی های سیستماتیک، پروتکل های بررسی و نقشه های سیستماتیک در مورد تأثیرات فعالیت های انسانی و اثربخشی مداخلات مدیریتی اختصاص دارد. در حال حاضر مراکزی در استرالیا، سوئد، آفریقای جنوبی، کانادا، فرانسه و بریتانیا دارد. گروه شواهد حفاظتی، مجله ای با عنوان "شواهد حفاظتی" دارد که در سال ۲۰۰۴ برای مستندسازی اثربخشی مداخلات حفاظتی راه اندازی شد. شواهد حفاظت، یک مخزن پایگاه داده مبتنی بر وب است که تلاش ها، برنامه ها و تحقیقات حفاظتی در مورد تنوع زیستی و م
حیط زیست را بر اساس انتشارات با کیفیت بالا و بررسی شده، سیستماتیک و دسترسی به آنها را فراهم می کند. نقد. از آنجایی که حفاظت مبتنی بر شواهد بر اساس داده های اولیه در مورد مداخلات است، به اندازه داده های موجود معتبر است. حتی زمانی که داده ها در دسترس هستند، برخی از نویسندگان خاطرنشان کرده اند که حفاظت مبتنی بر شواهد ممکن است به طور معمول در تصمیم گیری برای مدیریت و سیاست های حفاظتی مورد استفاده قرار نگیرد. اغلب ممکن است بین علمی که تولید می شود و مداخلات مدیریتی انجام شده، گسستگی وجود داشته باشد. در منابع روایی سه دلیل برای این امر ذکر شده است: حفاظت مبتنی بر شواهد در گذشته نیز به دلیل نادیده گرفتن اشکال سنتی دانش و تجربه مورد انتقاد قرار گرفته است. با این حال، مراحل حفاظت مبتنی بر شواهد می تواند به گونه ای طراحی شود که اشکال سنتی دانش را نیز در نظر بگیرد.
شهرک سوم، روستایی در دهستان حومه غربی بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است. این روستا نزدیک ترین روستا به گذرگاه مرزی شلمچه و در نزدیکی باغ رضوان قرار دارد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۸ نفر (۳۴ خانوار) بوده است.
تأثیر انسان بر چرخه نیتروژن بسیار متنوع است. در حال حاضر، میزان ورود نیتروژن حاصل از فعالیت های کشاورزی و صنعتی به محیط زیست، از میزان ورودی ناشی از تثبیت نیتروژن پیشی گرفته است. در نتیجه این ورودی های انسانی (انسان ساخت)، چرخه نیتروژن (مطابق با شکل ۱) در طی یک قرن گذشته به طور چشمگیری دستخوش تغییر شده است. یکی از شواهد آشکار این تغییرات، افزایش غلظت مولی اکسید نیتروس (N₂O) در جوّ زمین است. این غلظت از مقدار پیشاصنعتی تقریباً ۲۷۰ نانومول بر مول، به حدود ۳۱۹ نانومول بر مول در سال ۲۰۰۵ رسیده است. فعالیت های انسانی بیش از یک سوم از کل انتشار گاز N₂O را شامل می شوند که بخش عمده آن از طریق بخش کشاورزی به ویژه استفاده از کودهای نیتروژنه صورت می گیرد. هدف این مقاله ارائه مروری کوتاه بر تاریخچه ورود نیتروژن های انسان ساخت به محیط زیست و بررسی پیامدهای گزارش شده این ورودی ها بر برخی از بوم سازگان های (اکوسیستم) زمینی و آبی منتخب است. متنوع است. تاریخچه ورودی های نیتروژن انسانی. تقریباً ۷۸ درصد از جوّ زمین را گاز نیتروژن (N₂) تشکیل می دهد؛ گازی که ترکیبی بی اثر محسوب می شود و برای اغلب موجودات زنده از نظر زیستی غیرقابل
استفاده است. برای آنکه نیتروژن بتواند در بیشتر فرایندهای زیستی مورد بهره برداری قرار گیرد، باید ابتدا به شکل های واکنش پذیر نیتروژن تبدیل شود. این اشکال واکنش پذیر شامل موارد زیر هستند: ترکیبات معدنی کاهش یافته مانند آمونیاک (NH₃) و یون آمونیوم (NH₄⁺)، ترکیبات معدنی اکسیدشده مانند مونوکسید نیتروژن (NO)، دی اکسید نیتروژن (NO₂)، اسید نیتریک (HNO₃)، اکسید نیتروس (N₂O) و نیترات (NO₃⁻)، و ترکیبات آلی نیتروژن دار مانند اوره، آمین و پروتئین ها. گاز نیتروژن مولکولی (N₂) دارای پیوند سه گانه بسیار قوی ای است، به طوری که شکستن این پیوند و تبدیل آن به فرم واکنش پذیر نیازمند انرژی قابل توجهی به میزان حدود ۲۲۶ کیلوکالری بر مول است. پیش از توسعه فناوری های صنعتی، تنها منابع انرژی لازم برای این تبدیل، پرتوهای خورشیدی و تخلیه های الکتریکی (مانند رعد و برق) بودند. در طبیعت، برخی باکتری ها و سیانوباکتر (جلبک های سبز-آبی)، با صرف مقدار زیادی انرژی متابولیکی و با استفاده از آنزیمی به نام نیتروژناز، قادرند گاز N₂ موجود در جو را به آمونیاک (NH₃) تبدیل کنند؛ این فرایند تحت عنوان تثبیت زیستی نیتروژن شناخته می شود. معادل انسان ساخت ا
ین فرایند زیستی، فرایند هابر است. در این فرایند، گاز هیدروژن (H₂) با نیتروژن اتمسفری در دما و فشار بالا واکنش داده و آمونیاک (NH₃) تولید می شود. این فناوری انقلابی موجب افزایش شدید دسترسی به نیتروژن قابل استفاده برای کشاورزی شد و نقشی بنیادین در رشد جمعیت بشر ایفا کرد. در نهایت، گاز N₂ می تواند توسط انرژی حاصل از رعد و برق به مونوکسید نیتروژن (NO) تبدیل شود، اما در بوم سازگان های معتدل امروزی، این منبع بسیار ناچیز است. با این حال، یکی دیگر از مسیرهای مهم تبدیل N₂ به ترکیبات واکنش پذیر، احتراق سوخت فسیلی است که امروزه در مقیاس گسترده ای رخ می دهد و منبع اصلی بسیاری از آلاینده های نیتروژنی محسوب می شود. تا پیش از سال ۱۸۵۰، تنها منابع نیتروژن مورد استفاده در تولیدات کشاورزی عبارت بودند از: تثبیت زیستی طبیعی نیتروژن، تثبیت زیستی نیتروژن ناشی از کشت زراعی (برای مثال، کاشت گیاهان لگومینوز یا حبوبات مانند نخود و لوبیا که در گره های ریشه ای خود میزبان باکتری های تثبیت کننده نیتروژن هستند)، و مواد آلی دفن شده در خاک (مانند کود دامی و بقایای گیاهی). در نزدیکی آغاز قرن بیستم، انسان ها شروع به برداشت و صادرات نیتروژن واک
نش پذیر از منابع طبیعی خاصی کردند؛ از جمله ذخایر طبیعی گوانو (فضولات پرندگان دریایی) و نیترات سدیم که در جزایر خشک اقیانوس آرام و بیابان های آمریکای جنوبی یافت می شدند.این منابع در آن زمان نقشی اساسی در تأمین کود نیتروژنه ایفا می کردند. در اواخر دهه ۱۹۲۰، فرآیندهای اولیه صنعتی برای تولید آمونیاک به رغم کارایی پایین، به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفتند. اما نقطه عطف در تاریخ تولید نیتروژن واکنش پذیر، به تلاش های دو دانشمند آلمانی، فریتس هابر و کارل بوش بازمی گردد؛ آنان با توسعه فرایند هابر-بوش، تولید آمونیاک را از نظر فنی و صنعتی متحول ساختند. پس از دهه ۱۹۵۰، این فرایند به بزرگ ترین منبع کود نیتروژنه در جهان بدل شد و عملاً جایگزین تثبیت زیستی نیتروژن به عنوان منبع غالب تولید NH₃ گردید. بین سال های ۱۸۹۰ تا ۱۹۹۰، مقدار نیتروژن واکنش پذیر ایجادشده توسط انسان (Nr) تقریباً ۹ برابر افزایش یافت. در همین بازه زمانی، جمعیت انسانی بیش از سه برابر شد که یکی از دلایل اصلی آن، افزایش چشمگیر تولید مواد غذایی ناشی از کودهای نیتروژنه و پیشرفت های کشاورزی بود.