Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توماس فیرفکس (; – ) افسر ارتش و سیاستمدار انگلیسی بود که از سال ۱۶۴۵ تا ۱۶۵۰ در طول جنگ داخلی انگلیس فرماندهی کل ارتش مدل جدید را بر عهده داشت. به دلیل موهای تیره اش، در میان سربازان وفادارش به "بلک تام" معروف بود. او پسر ارشد و وارث فردیناندو فیرفکس، دومین لرد فیرفکس کامرون (لرد فیرفکس) بود و در سال ۱۶۴۸ پس از مرگ پدرش به عنوان سومین لرد فیرفکس جانشین او شد، اگرچه عموماً برای تمایز آنها با یکدیگر به "سر توماس فیرفکس" معروف بود. او در جوانی، زمانی که تحت فرمان هوراس وره در هلند خدمت می کرد، حرفه اسلحه داری را برگزید. در سال ۱۶۳۷، با دختر وره، آن، ازدواج کرد. فیرفکس در سال ۱۶۳۹، برای اولین جنگ از جنگ های فاجعه بار اسقف های شاه چارلز علیه اسکاتلند، به خدمت در ارتش انگلیس فراخوانده شد. وقتی این شکست ها منجر به وقوع جنگ داخلی در سال ۱۶۴۲ شد، لرد فیرفکس به پارلمان پیوست و به عنوان ژنرال نیروهای پارلمان در شمال منصوب شد و سر توماس به عنوان فرمانده دوم او قرار گرفت. سر توماس بعداً به ارتش قوی تر انجمن شرقی پارلمان پیوست و با آن به چندین پیروزی مهم، به ویژه نبرد سرنوشت ساز مارستون مور، دست یافت. در ژانویه ۱۶۴۵، هنگام
ی که پارلمان ارتش های خود را «جدید» الگوبرداری کرد، او به عنوان فرمانده کل قوا منصوب شد و تحت رهبری او، ارتش در سال ۱۶۴۶ پادشاه را مجبور به تسلیم کرد. هنگامی که قیام های سلطنت طلبان در سال ۱۶۴۸ آغاز شد، فیرفکس ابتدا شورشیان را در کنت سرکوب کرد، سپس کولچستر در اسکس را محاصره کرد. پس از آنکه رادیکال های ارتش و حامیان آنها در پارلمان در سال ۱۶۴۹ پیشنهاد محاکمه پادشاه را دادند، فیرفکس از شرکت در محاکمه خودداری کرد و تلاش کرد از اعدام جلوگیری کند. در سال ۱۶۵۰، او از سمت خود استعفا داد و به املاک خود بازگشت. تا سال ۱۶۶۰، با مشاهده ی درگیری های قدرت بین جناح های رقیب در انگلستان، او از ژنرال جورج مونک در مبارزات انتخاباتی اش که منجر به احیای سلطنت تحت سلطنت شاه چارلز دوم شد، حمایت کرد. مدت کوتاهی پس از آن، او دوباره از زندگی عمومی کناره گیری کرد و تا زمان مرگش در سال ۱۶۷۱ در آنجا ماند.
باشگاه فوتبال ابی الاشهر (به ) یک باشگاه فوتبال لیبیایی مستقر در تاجورا، طرابلس است که در سال ۲۰۱۸ در لیگ برتر لیبی بازی می کرد.
«حرف بزن، خاطره» خودزندگی نامه ای از ولادیمیر نابوکوف نویسنده روسی-آمریکایی است. این کتاب شامل جستارهایی است که بصورت مجزا بین سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۱ منتشر شدند و مجموعه آنها در ۱۹۵۱ منتشر شد. نسخه بازنویسی شده نابوکوف در ۱۹۶۶ منتشر شد. بررسی. نابوکوف این کتاب را که زندگی او از ۱۹۰۳ تا مهاجرتش به آمریکا در ۱۹۴۰ پوشش می دهد را به همسرش، ورا، تقدیم کرده است. دوازده فصل اول، خاطرات نابوکوف از دوران جوانی در خانواده ای اشرافی که در سنت پترزبورگ پیش از انقلاب و در عمارت روستایی شان، ویرا، نزدیک سیورسکایا، زندگی می کردند، شرح می دهد. سه فصل باقی مانده، سال های حضور او در دانشگاه کمبریج و به عنوان عضوی از جامعه مهاجران روسی در برلین و پاریس را یادآور می شود. نابوکوف در متن می نویسد که ناشرش او را از انتخاب عنوان کتاب "«حرف بزن، نماسینی»" منصرف کرد، زیرا او می ترسید که خوانندگان «کتابی را که نمی توانند عنوانش را تلفظ کنند» نخرند. این کتاب اولین بار در سال ۱۹۵۱ در یک جلد با عنوان « "حرف بزن، خاطره»" در بریتانیا و به عنوان "«شواهد قطعی»" در ایالات متحده منتشر شد. نسخه روسی آن در سال ۱۹۵۴ با نام "«"کرانه های دیگر» منتشر ش
د. نسخه ای گسترده تری شامل چندین عکس در سال ۱۹۶۶ با عنوان "«حرف بزن، خاطره: بازنویسی یک زندگی نامه»" منتشر شد. در سال ۱۹۹۹، آلفرد ای. کناف نسخه جدیدی را با افزودن بخشی چاپ نشده با عنوان «فصل ۱۶ یا در باب شواهد قطعی» منتشر کرد. نقد. در ۲۰۱۱، مجله تایم این کتاب را در میان صد کتاب غیرداستانی عالی تمام دوران قرار داد و نشان داد که «رویکرد امپرسیونیستی آن، حس خاطرات را از طریق نثری باشکوه، غنی و کامل، عمیق تر می کند». جوزف اپستین کتاب نابوکوف را در میان معدود خودزندگی نامه های واقعاً عالی فهرست کرد. جاناتان یاردلی نوشت که این کتاب شوخ، خنده دار و خردمندانه است، «در دل خود... عمیقاً انسانی و حتی کهنه» است، با «نثری شگفت انگیز». او اشاره می کند که اگرچه هرگونه خودزندگی نامه نویسی «ذاتاً عملی گستاخانه» است، اما موضوع واقعی، توسعه ی خودِ درونی و بیرونی است، عملی که می تواند سوژه را به «غارِ خود» فرو ببرد.
فردیناندو فیرفکس (; – ) سیاستمدار و نظامی اهل پادشاهی انگلستان بود. او افسر ارتش انگلیس بود که بین سال های ۱۶۱۴ تا ۱۶۴۸ در مقاطع مختلف در مجلس عوام عضویت داشت. او فرمانده ارتش پارلمانی در جنگ داخلی انگلیس بود. پسرش، توماس فیرفکس، فرماندهی ارتش مدل جدید را بر عهده داشت.
ارتش انگلیس () ارتش پادشاهی انگلستان از سال ۱۶۶۱ تا ۱۷۰۷ بود. این ارتش توسط چارلز دوم انگلستان پس از بازگشت استوارت ها در سال ۱۶۶۰ که منجر به صعود او به تخت سلطنت انگلستان شد، تشکیل شد و بخشی از پرسنل آن را سربازان قدیمی واحدهای سلطنت طلب چارلز دوم که در تبعید در فرانسه نگهداری می شدند یا ارتش مدل جدید تشکیل می دادند. ارتش انگلستان پس از ارتش مدل جدید، دومین ارتش دائمی دولت انگلستان بود و همزمان با ارتش های ایرلند و اسکاتلند تشکیل شد. این ارتش شامل تعدادی یگان های پیاده نظام، سواره نظام و توپخانه بود و در درگیری های متعددی در بریتانیای کبیر و خارج از کشور، از جمله جنگ های دوم و سوم انگلیس و هلند، جنگ نه ساله و جنگ جانشینی اسپانیا، شرکت داشت. اولین تفنگداران دریایی انگلیسی که بعدها به تفنگداران دریایی سلطنتی تبدیل شدند، در سال ۱۶۶۴ به عنوان بخشی از ارتش انگلیس تشکیل شدند. در سال ۱۷۰۷، انگلیس طبق قانون اتحاد ۱۷۰۷ با پادشاهی اسکاتلند ادغام شد و پادشاهی بریتانیای کبیر را تشکیل داد و ارتش انگلیس نیز با همتای اسکاتلندی خود ادغام شد و ارتش بریتانیا را تشکیل داد.
باشگاه فوتبال اینترپورتو (به پرتغالی: Interporto Futebol Clube) که معمولاً اینترپورتو نامیده می شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی از پورتو ناسیونال در توکانتینس است که در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ تأسیس شد. اینترپورتو در حال حاضر در رتبه بندی باشگاه های ملی فدراسیون فوتبال برزیل، با رتبه کلی ۱۴۷، در بین تیم های توکانتینس در رتبه سوم قرار دارد. ورزشگاه. باشگاه فوتبال اینترپورتو بازی های خانگی خود را در ورزشگاه جنرال سامپایو انجام می دهد. این ورزشگاه حداکثر ظرفیت ۲٬۰۰۰ نفر را دارد.
جورج مونک (؛ ۶ دسامبر ۱۶۰۸ – ) افسر نظامی و سیاستمدار انگلیسی بود که در طول جنگ های سه پادشاهی در هر دو طرف جنگید. او که یک چهره نظامی برجسته در دوران کشورهای مشترک المنافع بود، حمایتش برای بازگشت چارلز دوم به سلطنت در سال ۱۶۶۰ از خاندان استوارت بسیار مهم بود. مونک دوران نظامی خود را در سال ۱۶۲۵ آغاز کرد و تا سال ۱۶۳۸ در جنگ هشتاد ساله خدمت کرد، زمانی که به انگلستان بازگشت. او که به عنوان بخشی از ارتش برای سرکوب شورش ایرلندی ها در سال ۱۶۴۱ به ایرلند اعزام شده بود، به سرعت به خاطر کارایی و بی رحمی اش شهرت یافت. پس از آنکه چارلز اول در سپتامبر ۱۶۴۳ با آتش بس با کنفدراسیون کاتولیک موافقت کرد، در ژانویه ۱۶۴۴ در نانتویچ در حال جنگ برای سلطنت طلبان دستگیر شد و دو سال بعد را در زندان گذراند. او که در سال ۱۶۴۷ آزاد شد، به عنوان فرمانده پارلمان در شرق اولستر منصوب شد، در جنگ انگلیس و اسکاتلند (۱۶۵۰ تا ۱۶۵۲) تحت فرماندهی الیور کرامول در اسکاتلند جنگید و در طول جنگ اول انگلیس و هلند (۱۶۵۲ تا ۱۶۵۴) به عنوان ژنرال در دریا خدمت کرد. از سال ۱۶۵۵ تا ۱۶۶۰، او فرمانده ارتش در اسکاتلند بود و حمایت او از میانه روها در پارلمان که
خواهان احیای سلطنت بودند، در بازپس گیری تاج و تخت چارلز دوم در ماه مه ۱۶۶۰ تعیین کننده بود. مونک با انتصاب به عنوان دوک آلبمارل و اعطای مناصب ارشد مختلف پاداش گرفت. بیماری و عدم علاقه به سیاست باعث شد که پس از سال ۱۶۶۰ در حاشیه محو شود، اما در طول جنگ دوم انگلیس و هلند به دریا بازگشت. او نقش رهبری مهمی در طاعون بزرگ لندن (۱۶۶۵) و همچنین آتش سوزی بزرگ لندن (۱۶۶۶) ایفا کرد و در ژانویه ۱۶۷۰ درگذشت.
رینا هاردستی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "استارت آپ"، "فلش" و "افسانه های فردا اشاره کرد." زندگی و حرفه. هاردستی فرزند گرگ هاردستی و ماناکو ایهایا است. وقتی هاردستی ۱۳ ساله بود، پدرش که در آن زمان خبرنگار روزنامه "اورنج کانتی رجیستر بود" ، ستونی در مورد دریافت صورتحساب خدمات تلفن نوشت که در آن بیش از ۱۴۰۰۰ پیامک در یک ماه ضبط شده بود که بیشتر آنها مربوط به فعالیت پیامکی رینا بود. تلویزیون و رسانه های چاپی در ایالات متحده و اروپا داستان هایی در مورد هاردستی و رفتار پیامکی او منتشر کردند، از جمله بخشی که در برنامه خبری و سرگرمی سندیکایی "اینساید ادیشن" پخش شد. هاردستی در سال ۲۰۱۶ در مجموعه تلویزیونی نتفلیکس "«آکادمی گلخانه»" پخش شده از نتفلیکس بازی کرد و به جمع بازیگران ثابت این مجموعه پیوست. او پس از ایفای نقش در این مجموعه، در نقش استلا نامورا در مجموعه "استارت آپ" حضور یافت. در سال ۲۰۲۰ در فصل آخر مجموعه «بروک مایر"»" در نقش بث، دختر جیم بروک مایر، به ایفای نقش پرداخت. هاردستی در مجموعه تلویزیونی "فلش" نقش جاس ماردون،
معروف به جادوگر آب و هوا، را نیز بازی کرده است. او در چندین قسمت از فصل چهارم و پنجم این سریال حضور داشت. هاردستی همچنین این نقش را در قسمتی از مجموعه تلویزیونی "افسانه های فردا" تکرار کرد. در اوایل سال ۲۰۲۰، هاردستی برای نقش کیت، دختر رئیس جمهور آمریکا، در مجموعه تلویزیونی "«ماوریک»" انتخاب شد، اما تولید این مجموعه به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ متوقف شد و آینده آن نامشخص ماند. وی همچنین در ابتدا برای ایفای نقش اصلی در اسپین آف مجموعه تلویزیونی "پسران" انتخاب شده بود، اما یکی از چندین بازیگری بود که در سال ۲۰۲۲، زمانی که سازندگان سریال شخصیت های خود را قبل از پخش سریال تغییر دادند، از این سریال جدا شد. وی در نقش بریت، بهترین دوست شخصیت اصلی آنا در فیلم "«چه اتفاقی می افتد»" با بازی ایمی ردفورد در سال ۲۰۲۲، بازی ای ارائه داد که به گفته ی ماریا گیتس، آنقدر پویا بود که از بازی بازیگر نقش اصلی زن پیشی گرفت. هاردستی در فیلم "«این درون است»" محصول ۲۰۲۴، در نقش بروک ظاهر شد که در جشنواره فیلم ساندنس نمایش داده شد و توسط نتفلیکس خریداری شد، اما دیوید فیر، منتقد "رولینگ استون" خاطرنشان کرد که شخصیت او حتی در مقایسه با شخص
یت پردازی های ضعیف سایر نقش های فیلم، فاقد توسعه کافی است. او در سال ۲۰۲۵، نقش اصلی ربکا را در سریال "«پروانه»" از بازی کرد. جاسنیت سینگ منتقد کولایدر، بازی هاردستی را «بی عیب و نقص» توصیف کرد. رابرت لوید، منتقد تلویزیونی "لس آنجلس تایمز"، بازی های هاردستی و همبازی اش دنیل دای کیم را از نکات مثبت "سریال «پروانه»" دانست و در عین حال پیشنهاد کرد که تماشای آنها در کنار هم در یک سریال متفاوت جالب تر خواهد بود.
خانه نابوکوف خانه ای در سن پترزبورگ، روسیه با نشانی امروزی خیابان مورسکایا ("بولشایا مورسکایا اولیتسا")، شماره ۴۷ است. در سال ۱۸۹۷، این عمارت به مالکیت ولادیمیر دمیتریویچ نابوکوف، دولتمرد و حقوقدان لیبرال درآمد و در پی آن، میزبان بسیاری از جلسات مهم سیاسی، از جمله جلسه نهایی کنگره ملی زمستووس (۱۹۰۴) شد. در همین عمارت بود که ولادیمیر نابوکوف در ۱۸۹۹ به دنیا آمد. طبقه اول این خانه موزه ناباکوف است که به زندگی این نویسنده اختصاص داده شده است. تاریخچه. خانه نابوکوف یک عمارت شهری بزرگ است که در سده نوزدهم به سبک نئورنسانس برای خانواده پولوفتسف ساخته شد. بین سال های ۱۸۹۷ تا انقلاب اکتبر، این خانه متعلق به ولادیمیر دمیتریویچ نابوکوف، دولتمرد و حقوقدان لیبرال بود که آن را با قباله ازدواج النا روکاویشنیکووا به دست آورده بود. به همین دلیل، این خانه میزبان بسیاری از جلسات سیاسی، به ویژه در آستانه و پس از اولین اولین انقلاب روسیه در ۱۹۰۵ شد. در همین خانه بود که جلسه نهایی کنگره ملی زمستووس در سال ۱۹۰۴ برگزار شد. این خانه همچنین به دلیل اینکه محل سکونت ولادیمیر ولادیمیروویچ بود قابل توجه است، چرا که او تا نوامبر ۱۹۱۷ در ا
ین خانه زندگی می کرد. این خانه به طور دقیق در فصلی از خودزندگی نامه او با عنوان "«کرانه های دیگر»" توصیف شده است. برای ولادیمیر، این خانه "تنها خانه در جهان" باقی ماند. یکی از دوستان صمیمی دوران کودکی اولگا نابوکووا، آین رند (آلیسا روزنبام) بود. این دو در کودکی در این خانه درگیر بحث های سیاسی بی پایانی می شدند؛ در حالی که نابوکووا از سلطنت مشروطه دفاع می کرد، رند از آرمان های جمهوری خواهی حمایت می کرد. این خانه در طول انقلاب اکتبر (۱۹۱۷) توسط انقلابیون بلشویک مورد حمله قرار گرفت. موزه نابوکوف. از آوریل ۱۹۹۸، طبقه اول خانه تبدیل به موزه نابوکوف شده است و دو طبقه بالایی دفاتر روزنامه "نوسکو ورمیا" هستند. در فضای موزه، "اتاق تلفن"، "اتاق غذاخوری"، "کتابخانه"، "اتاق کمیته" (جایی که بیشتر جلسات حزب دموکرات مشروطه برگزار می شد) و "آشپزخانه" قرار دارد. از وسایل زندگی خانواده نابوکوف در این خانه چیز زیادی باقی نمانده است. یادگاری های ولادیمیر نابوکوف، از جمله وسایل شخصی او (کارت های فهرست، مداد، عینک، بازی اسکربل) و همچنین کتاب ها و سایر اشیاء مرتبط با زندگی و هنر او، هستهٔ اصلی مجموعه موزه را تشکیل می دهند. این موزه
به گرامی داشت یاد نابوکوف و میراث هنری و ارزش های فرهنگی او، چه در روسیه و چه در سطح جهانی اختصاص دارد. این موزه نمایشگاه هایی پیرامون زندگی ناباکوف را برگزار می کند و نیز یک کتابخانه پژوهشی برای علاقه مندان به نابوکوف دارد.
طاهره خدادوست فروغی متولد ۱۳۱۵ کرمان وداع ۱۳۸۶ گلندیل آمریکا اولین بانوی ایرانی دکترای حسابداری ایران دکترای حسابداری از دانشگاه اورگان آمریکا ۱۹۷۵ ریس گروه حسابداری دانشگاه تهران استاد مدرسه عالی ایران زمین و مدرسه عالی شمیران استاد آموزش مدیریت دولتی ایران کارشناس ارزیابی مالی بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران استاد دانشگاه نوادا رینو و دانشگاه گلندیل ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ عضو انجمن ملی حسابداری آمریکا عضو انجمن حسابداران آمریکا صاحب آثار ۱۲ کتاب شعر ، ۷ کتاب دانشگاهی و ۳۰ مقاله علمی شاخص در زمینه حسابدای حسابرسی و مدیریت مالی او در سال ۲۰۰۷ به دلیل سالها ابتلا به پارکینسون و کهولت سن درگذشت. او در سال ۱۹۸۰ و شروع انقلاب فرهنگی ایران را ترک کرد و پس از ۲۷ سال فعالیت آموزشی در آمریکا درگذشت. .مجله حسابدار قبل از انقلاب ار او به عنوان یک چهره ماندگار یاد نمودند ولی جامعه حسابداران رسمی ایران و انجمن حسابداران خبره ایران و حتی قشر دانشگاهی ایران پس از انقلاب از معرفی از معرفی او به عنوان چهره ماندگار حسابداری ایران خوداری نمودند. در تصویر فوق چهره و سنگ مزار او منتشر گردید . ظاهرا متولیان انجمن پس از انقلاب در سانسور چهره
های قبل از انقلاب تمام تلاش خود را به کار بستند اما هرگز فکر نمی کردند مولفان برگ هایی از تاریخ حسابداری در احیای نام این بزرگواران تمام تلاش خود را به کار خواهند بست تا نسل های بعد از تلاش نخبگان حسابداری ایران آگاه گردند.
زک ویلا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر به خاطر بازی در نقش ریچارد رامیرز قاتل زنجیره ای در فصل نهم مجموعه "" و تجربه هنری اش از طریق گروه موسیقی سیلویا شناخته می شود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ""، "انتقام، و "عزاداری خوب" اشاره کرد." فیلم شناسی. سینمایی تلویزیونی
هنگ سلطنتی آنگلیان () یک هنگ پیاده نظام خطی نیروی زمینی بریتانیا است. این هنگ از دو گردان منظم و یک گردان ذخیره تشکیل شده است. این هنگ مدرن در سال ۱۹۶۴ تشکیل شد و آن را به قدیمی ترین هنگ خطی که اکنون در ارتش بریتانیا فعالیت می کند، تبدیل می کند و تاریخچه آن به سال ۱۶۸۵ برمی گردد. هنگ سلطنتی آنگلیان اولین هنگ از هنگ های بزرگ پیاده نظام بود و یکی از سه هنگ لشکر ملکه است.
شاهزاده ریچارد، دوک گلاستر (؛ زادهٔ ) معمار، مدیر اجرایی، سیاستمدار و آریستوکرات اهل بریتانیا است. او هم اکنون فرمانده هنگ سلطنتی آنگلیان است. وی عضوی از خانواده سلطنتی بریتانیا است. او پسر دوم شاهزاده هنری، دوک گلاستر، و پرنسس آلیس، دوشس گلاستر، کوچکترین از نه نوه جورج پنجم، برادرزاده ادوارد هشتم و جورج ششم، و پسرعموی الیزابت دوم است. او سی و دومین نفر در صف جانشینی تاج و تخت بریتانیا و بالاترین فرد در این فهرست است که از نوادگان جورج ششم نیست. در زمان تولدش، او پنجمین نفر در صف جانشینی تاج و تخت بود. ریچارد تا زمان مرگ برادر بزرگترش، ویلیام، به عنوان معمار فعالیت می کرد و این امر او را در ردیف مستقیم برای به ارث بردن مقام دوک گلاستر پدرش قرار داد که در سال ۱۹۷۴ به آن رسید. او در ۸ ژوئیه ۱۹۷۲ با بریژیت ون دورس هنریکسن ازدواج کرد. آنها سه فرزند دارند.
مردم شوشتری یا شوشتری ها، اهالی بومی شهر تاریخی شوشتر و روستاهای پیرامون آن در استان خوزستان هستند. این مردم دارای تاریخ، فرهنگ و هویت محلی پربار هستند و نقش مهمی در تاریخ فرهنگی، اقتصادی و مذهبی استان خوزستان ایفا کرده اند. تاریخ. پیشینهٔ تاریخی شوشتر و مردم شوشتری را می توان از دو منظر بررسی کرد: تاریخ سکونت در منطقه شوشتر و تاریخ شهر شوشتر. دوره پیشاتاریخ و دوره ایلامی. پروفسور گیرشمن، باستان شناس فرانسوی، غار پبده در شمال شرقی شوشتر را نخستین سکونتگاه انسانی در ایران می داند و قدمت حضور انسان در این قسمت را تا ده هزار سال پیش تخمین زده است. همچنین والتر هینس، ایلام شناس آلمانی، در کتاب "«دنیای گمشدهٔ ایلام"» احتمال داده است که شوشتر امروزی همان «آدامدن» ایلامی بوده است. به گفته برخی پژوهشگران، مرکز کهن تر شهر، در محله ای به نام «دستوا» قرار داشته است. کاوش های باستان شناسی در سال ۱۳۸۳ خورشیدی در تپهٔ ابوچیزان شوشتر، آثاری هفت هزار ساله از حکومت های اولیهٔ شوش را آشکار کرد. در متون یونانی و رومی از شوشتر با نام «Šurkutir» یاد شده است و در جهان عرب این شهر را «تستر» می نامیدند. دوران باستان و ساسانیان. بر ا
ساس روایت های تاریخی، برخی منابع، ساخت شوشتر را به هوشنگ پیشدادی نسبت داده اند. شاهنامه فردوسی نیز ساخت سد شادروان شوشتر را به شاپور یکم ساسانی نسبت می دهد. از دوره هخامنشیان مدرک و سندی همچون وجود قلعه سلاسل و نهر دارا (منسوب به داریوش) در دست است. از دوره اشکانیان نیز سفال ها و اشیای بسیاری در پهنه ی شهر شوشتر کشف شده است. در دوره ساسانیان، شوشتر از مهم ترین شهرهای ایران بود. بناهای گسترده ی آبی، شامل سدها، پل ها، آسیاب های آبی و کانال ها در این زمان ساخته شدند که امروز به عنوان سازه های آبی شوشتر شناخته می شوند و در میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند. دوران اسلامی. در سال ۱۷ هجری، شوشتر پس از محاصره ای طولانی به دست سپاه مسلمانان به فرماندهی ابوموسی اشعری فتح شد. فرمانده ایرانی در شوشتر، هرمزان، به اسارت درآمد و به علی سپرده شد. در این نبرد براء بن مالک، از یاران محمد، کشته شد و در نزدیکی قلعه سلاسل دفن گردید. آرامگاه او نخستین بقعهٔ اسلامی در ایران به شمار می آید. در سده های بعد، شوشتر همواره مرکز حکومتی خوزستان بود و جایگاه مهمی در علم، فرهنگ و معارف اسلامی داشت. موقعیت راهبردی شوشتر باعث شد که کنترل شوشتر ب
ه معنای تسلط بر خوزستان باشد. صفویان تا زندیان. در دورهٔ صفویه شوشتر از رونق برخوردار بود و عمران و آبادی در آن گسترش یافت. حمله های سید محمد مشعشعی در قرن نهم هجری و درگیری های ناشی از آن از وقایع مهم این دوره است. در زمان شاه عباس امنیت دوباره برقرار شد. در دورهٔ نادرشاه افشار به سبب شورش محلی، او به شوشتر لشکر کشید و پس از فتح، دستور بازسازی بند میزان را صادر کرد. برخی از طایفه های افشار نیز در پیرامون شوشتر سکونت داده شدند. در دوران کریم خان زند و پس از او، اختلاف هایی در شهر دیده می شد. بازسازی دوبارهٔ بند میزان و رونق کشاورزی، از رویدادهای این دوره است. قاجاریه. در دورهٔ قاجار، طاعون بزرگ در سال ۱۲۱۰ هجری خورشیدی، موجب مرگ بخش زیادی از مردم شوشتر شد. در سال ۱۲۷۹ ه.خ. (۱۹۰۱ میلادی) در محلی در نزدیکی شوشتر، به نام «نفتون»، که امروزه محله ای از شهر مسجدسلیمان است، برای اولین بار، نفت کشف شد. قرارداد «قیری–دارسی» میان خانواده قیری، نماینده های دارسی و روحانی های شهر امضا شد. پس از این کشف، به تدریج شهر مسجدسلیمان شکل گرفت. در سالهای پایانی دوره ی قاجار، با افزایش نفوذ شیخ خزعل، شوشتر دچار ناآرامی شد. در سال
۱۳۰۳ ه.خ. با ورود نیروهای دولتی، نفوذ شیخ خزعل در شهر پایان یافت و رضاشاه به طورشخصی به شوشتر سفر کرد. پهلوی تا معاصر. در آغاز دورهٔ پهلوی با بنیانگذاری راه آهن و کساد کشتیرانی در کارون شمالی، شوشتر موقعیت بندری خود را از دست داد و مرکز خوزستان، به شهر اهواز منتقل شد و به تدریج بسیاری از شوشتری ها به اهواز مهاجرت کردند. این امر سبب ضعف اقتصادی در شوشتر شد. در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی، با تأسیس کشت و صنعت کارون به فرمان محمدرضا شاه پهلوی، شوشتر به عنوان یکی از قطب های مهم تولید قند و شکر در ایران، از نظر اقتصادی پا گرفت. زبان و گویش. مردم شوشتری با گویش خاص محلی به نام «گویش شوشتری» سخن می گویند که این گویش، از خانواده ی زبان پهلوی ساسانی با ریشه های ایلامی باستان، برشمرده می شود. ویژگی های گویش شوشتری عبارتند از: گویش شوشتری با گویش دزفولی و با گویش بختیاری ارتباط نزدیکی دارد، و به جهت همسایگی اهالی شوشتر با عرب زبان ها، از آواهای عربی نیز تاثیر پذیرفته است. دین و آیین. مراسم های مذهبی به ویژه عزاداری محرم و نخل گردانی از سنت های مردم شوشتر می باشد. اقتصاد. اقتصاد مردم شوشتری، به طورتاریخی بر پایه ی کشاورزی، شامل ن
یشکر، گندم، برنج و خرما، و همچنین برپایه ی مدیریت آب بوده است. امروزه علاوه بر کشاورزی، بسیار در صنعت نیشکر، کشت و صنعت کارون و سایر صنایع مشغول هستند. صنایع دستی نیز بخشی از اقتصاد محلی را تشکیل می دهد. مشاهیر. مردم شوشتری در طول تاریخ در حوزه های علم، دین، ادبیات و هنر، چهره های برجسته ای داشته اند. از جمله: جایگاه تاریخی و اجتماعی. مردم شوشتری، هویت محلی قوی دارند و با سایر گروه های خوزستان از جمله دزفولی ها، بهبهانی ها و بختیاری ها تعامل فرهنگی و اقتصادی داشته و دارند. شهر شوشتر و آثار تاریخی آن، نشانه ای از فرهنگ پربار و تمدن این مردم است. پیوند با زبان هوزی. بر اساس منابع تاریخی و زبان شناختی، زبان بومی خوزستان در روزگار باستان و پیش از حضور اسلام، تا قرن ها پس از ورود اسلام، زبان هوزی (یا خوزی) بوده است. نام «هوزی/خوزی» در نوشته های عربی و اسلامی، بارها آمده و تا دورهٔ شاهنشاهی ساسانی رواج داشته است. برخی پژوهشگرها مانند برتولد اشپولر آن را بازمانده ای از زبان ایلامی دانسته اند. چند دیدگاه دربارهٔ ارتباط مردم شوشتری با گویشوران زبان هوزی، که همان مردم هوزی بوده اند، بیان شده است: بر این اساس، برخی زبان
شناس ها احتمال می دهند که بخشی از جمعیت شوشتری های امروزی از بازماندگان گویشوران زبان هوزی باشند یا دست کم میراث زبانی آنان در گویش شوشتری باقی مانده باشد. این موضوع هنوز موضوع پژوهش و اختلاف نظر است و نیازمند بررسی های زبان شناسی و تاریخی دقیق تر می باشد.
جورج سیدنهام کلارک (; – ) مهندس، نویسنده، سیاستمدار و نظامی اهل بریتانیا بود. کلارک در سال ۱۸۶۸ وارد مهندسی سلطنتی شد، در لشکرکشی مصر و به عنوان دستیار افسر سیاسی در طول لشکرکشی بعدی به سودان خدمت کرد. از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۹۲، کلارک دبیر کمیته دفاع مستعمراتی بود و به همین دلیل در سال ۱۸۹۳ به عنوان فرمانده شوالیه نشان سنت مایکل و سنت جورج مفتخر به دریافت نشان شوالیه شد. او همچنین در سال ۱۸۸۸ دبیر کمیسیون سلطنتی نیروی دریایی و اداره ارتش بود، کمیسیونی که برای بهبود همکاری بین این دو نیرو (نیروی زمینی بریتانیا و نیروی دریایی بریتانیا) تلاش زیادی کرد. در اواخر دهه ۱۸۹۰، او سرپرست اداره کالسکه سلطنتی در وولیچ بود.
شب همیشه می آید () یک فیلم درام دلهره آور و جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی بنجامین کارون است که اقتباسی از رمان "«شب همیشه می آید»" نوشته ویلی ولاتین در سال ۲۰۲۱ می باشد. ونسا کربی، جنیفر جیسن لی، زک گاتسگن، استیفان جیمز، رندل پارک، جولیا فاکس، مایکل کلی و الی راث در این فیلم ایفای نقش کردند. "شب همیشه می آید" در ۱۵ اوت ۲۰۲۵ در نتفلیکس منتشر شد. داستان. لینت، زنی با چندین شغل، سعی دارد خانه دوران کودکی اش در پورتلند را برای خودش، مادرش دورین و برادر بزرگترش کنی که مبتلا به سندرم داون است، حفظ کند. روزی که قرار است لینت و دورین برای تضمین خانه شان در بانک ثبت نام کنند، دورین در آنجا حضور ندارد. وقتی به خانه می رسد، لینت متوجه می شود که دورین ۲۵ هزار دلاری را که برای پیش پرداخت در نظر گرفته شده بود، برای خرید یک ماشین جدید خرج کرده است. لینت پریشان و ناامید، با اسکات، مشتری سابقش، تماس می گیرد و برای ملاقات با او، کارش را در بار رها می کند. اسکات از قرض دادن پول به او امتناع می کند، اما لینت به هر حال با او می خوابد. پس از آن، اسکات به عنوان خداحافظی قطعی، ۵۰۰ دلار معمولش را دو برابر می کند. اسکات ت
صادفاً کلیدهای ماشینش را جا می گذارد، بنابراین لینت به طور آنی مرسدس بنزش را برمی دارد. او تماس می گیرد و پیام های صوتی عصبانی تری می گذارد. لینت با وحشت ماشینش را به سمت پل می برد و آن را زیر پل پارک می کند. در نهایت، ماشین را همانجا رها می کند و یکی از درها باز می ماند و به سمت ماشینش برمی گردد. لینت سپس از دوستش گلوریا، ۳۰۰۰ دلاری که به او بدهکار است را درخواست می کند که ناموفق است. گلوریا با اکراه ۵۰۰ دلار از یک گاوصندوق به لینت می دهد. لینت با برخورد به کدی، یک مجرم سابقه دار او را متقاعد می کند که در ازای ۴۰۰ دلار نگاهی به گاوصندوق بیندازد. کدی اصرار دارد که گاوصندوق باید خارج از محل باز شود و درخواست دو برابر آن را می کند. پس از رانندگی در سطح شهر، رابط کدی با پتک به آن ضربه می زند. داخل گاوصندوق پول نقد، ساعت های رولکس و کیسه های کوکائین پیدا می شود. او لینت را تهدید می کند و لینت سرانجام اعتراف می کند که گاوصندوق متعلق به دوستش است. از آنجایی که رابط اجازه نمی دهد او آنجا را ترک کند، لینت با یکی از ابزارهایش او را به شدت زخمی می کند. کدی و لینت به یک رستوران فرار می کنند و پول نقد را می شمارند، که در
نهایت ۶۰۰۰ دلار کمتر از نیاز او می شود. لینت تصمیم می گیرد مرسدس اسکات را بفروشد. لینت نیمه شب تامی، دوست پسر سابقش را بیدار می کند تا هر چه می تواند از او بگیرد، تامی به لینت می گوید که پول نقد برای پرداخت به او در آن شب را ندارد، اما رابطی دارد که می تواند کوکائین را به قیمت ۳۰۰۰ دلار بخرد. لینت در مورد اینکه او را در ۱۶ سالگی به فحشا کشانده است، با او روبرو می شود و تامی به او می گوید که دیگر هرگز با او تماس نگیرد. خریدار کوکائین، در حومه شهر زندگی می کند و یک مهمانی شبانه برگزار می کند. وقتی او سعی می کند لینت را مجبور به رابطه نامشروع برای گرفتن بخشی از پول کند، لینت به سرش می زند و دیوانه وار همه جا را به دنبال کنی می گردد. او لینت را پیدا می کند، اما وقتی خریدار زخمی، او را به دزدی متهم می کند، همه سعی می کنند او را مهار کنند. لینت از روی میز شیشه ای می افتد و به بیرون پرتاب می شود. لینت و کنی قبل از طلوع آفتاب به خانه برمی گردند. وقتی دورین با او روبرو می شود، توضیح می دهد که تمام شب را صرف جایگزینی ۲۵۰۰۰ دلاری کرده که مادرش دیروز خرج کرده است. دورین در حالی که شیشه را از پشت دخترش برمی دارد، اصرار م