Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برق باعث تظاهرات گسترده ای شد که از اوایل ماه مه آغاز شد، ابتدا به رهبری دانشجویان دانشگاه و به سرعت با پیوستن رانندگان کامیون، نانوایان، کشاورزان، بازنشستگان و سایر گروه های اجتماعی. آنچه به عنوان اعتراض بر سر نیازهای اساسی آغاز شد، به زودی به خواست سراسری برای تغییر سیستمی و پایان حکومت تئوکراتیک تبدیل شد. در خوابگاه های دانشگاهی در شیراز، اهواز و تبریز، دانشجویان با شرایط غیربهداشتی مواجه بودند و مجبور بودند با نور شمع درس بخوانند، زیرا اغلب آب و برق در دسترس نبود. اعتراضات دانشجویی در ۱۴ اردیبهشت در دانشگاه بهشتی آغاز شد، جایی که شعارهایی مانند «دانشجو می میرد ولی ذلت نمی پذیرد!» طنین انداز قیام های گذشته بود. همان طور که قطعی آب و برق دانشگاه ها را فلج کرده بود، دانشجویان تحصن و تظاهراتی سازماندهی کردند و نظامی سازی دانشگاه هایشان و ناکامی دولت در ارائه خدمات اولیه را محکوم کردند. این شرایط زمینه مساعدی برای ناآرامی ایجاد کرد که به زودی به اصفهان، مشهد و فراتر از آن گسترش یافت. تیر. در ماه تیر ۱۴۰۴ بحران آب در ایران تا حدی تشدید شد که در بخش هایی از ایران ساکنان، به ویژه در محلات کم برخوردار، به مدت سه
روز متوالی آب نداشتند، این در حالی است که کشور با موج گرمای شدید مواجه است. ترکیب کمبود شدید آب با موج گرمای شدید، شهروندان را به یأس کشاند و اعتراضات مردمی علیه کمبود آب را برانگیخت. در ۳۰ و ۳۱ تیر در سبزوار صدهای شهروندان در جلوی فرمانداری این شهر تجمع کرده و نسبت به وضعیت برق و آب اعتراض کردند. یکی از معترض ها در محل اعتراض گفت: «در گرمای بالای ۴۰ درجه، نه آب داریم نه برق. بیمار داریم، کودک داریم، اما انگار کسی صدای ما را نمی شنود». مردم شهر سبزوار برای دومین شب پیاپی در سه شنبه ۳۱ تیر به خیابان ها آمدند و شعارهای «بی شرف، بی شرف» و «مسئول بی کفایت نمی خواهیم» و «نترسید نترسید ما همه با هم هستیم» سر دادند. مرداد. ۳ مرداد. در ۳ مرداد، ساکنان چندین شهر در سراسر ایران تجمعات اعتراضی علیه قطعی های طولانی و مکرر آب برگزار کردند. ساکنان روستاهای برزنون، قره گل و زهان در نیشابور، همراه با ساکنان صالحیه تهران، از طریق این تجمعات خواستار بازگردانی آب رسانی پایدار و لغو جیره بندی آب شدند. در روستای برزنون معترضان حتی جاده را بسته و مسدود کردند تا اعتراض خود را نشان دهند. ۴ مرداد. در ۴ مرداد ظهر تعدادی از ساکنان خشک
بیجار در استان گیلان در اعتراض به قطع آب و برق تجمع کردند. ساکنان به قطعی های مکرر و طولانی مدت آب و برق، گاهی از اوقات بدون اطلاع قبلی، و تأثیر این قطعی ها بر زندگی و معیشت شان اعتراض کردند. تظاهرکنندگان شعارهایی از جمله «آب، برق، زندگی - حق مسلم ماست»، «بی عرضه مسئول نمی خوایم» و «مرگ بر بی کفایتی» سر دادند. ۶ مرداد. کانال اجتماعی «اعتراض مدنی بازار» از یک دیوار نویسی اعتراضی نسبت به بحران کمبود آب خبر داده که نوشته شده «اگر جنگ را بردیم، پس چرا باید آب کثیف و آلوده بخوریم؟» ۷ مرداد. در ۷ مرداد، تجمعی اعتراضی مقابل ساختمان فرمانداری در شهر خمام در استان گیلان برگزار شد. معترضان که در اعتراض به قطعی های مکرر آب و برق گردهم آمده بودند، شعارهایی چون «آب، برق، زندگی - حق مسلم ماست» سر دادند و خواستار رسیدگی فوری به بحران آب و برق شدند. سازماندهی و محتوای این تجمع در ویدیوهایی که در شبکه های اجتماعی منتشر شد، ثبت شده است. ۲۴ مرداد. در ۲۴ مرداد، مردم رامهرمز علیه طرح انتقال آب از سرچشمه رودخانه علاء به کهگیلویه اعتراض کردند و در طول تجمع اعتراضی جاده را بستند. ۲۵ مرداد. در ۲۵ مرداد، بازاریان و شهروندان بابلسر مقا
بل ساختمان فرمانداری این شهرستان در اعتراض به قطعی های مکرر برق، آب و اینترنت تجمع کردند. بر اساس گفته معترضان، برق در بسیاری از مناطق این شهر روزانه بین ۶ تا ۸ ساعت قطع می شود که همزمان باعث قطعی آب، اینترنت و آنتن تلفن های همراه نیز می گردد. ۳۰ مرداد. در ۳۰ مرداد، هزاران تن از مردم شیراز مقابل ساختمان استانداری فارس در اعتراض به قطعی های مکرر برق و آب تظاهرات کردند. معترضان شعارهایی از جمله «مرگ بر دیکتاتور»، «نیروی انتظامی برگرد به سوی ملت»، «نه شرقی نه غربی، ما ماندیم و بی برقی»، «آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست»، «آزادی، آزادی، آزادی» و «می جنگیم، می میریم، ایران را پس می گیریم» سر دادند. معترضان همچنین علیه اولویت های رژیم اعتراض کردند که به جای رفاه شهروندان ایرانی، منابع هنگفتی را صرف سیاست خارجی می کند، و شعارهایی از جمله «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»، «فلسطین را رها کن، فکری به حال ما کن» سر دادند. شهریور. در تاریخ ۸ شهریور ۱۴۰۴، ساکنان شهر لوشان، استان گیلان، دست به اعتراضات خیابانی زدند. شهروندان که از قطع مداوم و طولانی آب آشامیدنی رنج می برند، با آتش زدن لاستیک ها و مسدود کردن محورهای اصلی تر
افیک، نارضایتی خود را از این بحران اعلام کردند. این تجمع اعتراضی در حالی صورت گرفت که لوشان در قلب یکی از مرطوب ترین استان های کشور قرار دارد و با وجود منابع طبیعی فراوان، هنوز با تأمین آب پایدار مواجه است. معترضان این نکته را برجسته کردند که علی رغم بازدیدهای مستمر مقامات و تکرار وعده های مسئولان طی سال ها، هیچ طرح اجرایی موثری برای حل این بحران اساسی عملیاتی نشده است، امری که زندگی روزانه شهروندان را تحت تأثیر قرار داده و شرایط بهداشتی منطقه را به چالش کشیده است.
باشگاه فوتبال برازیلینزه (به پرتغالی: Brasiliense Futebol Clube) معمولاً با نام ساده برازیلینزه شناخته می شود، یک باشگاه حرفه ای برزیلی است که در تاگواتینگا، ناحیه فدرال واقع شده است. این باشگاه که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد، در سری دی مسابقات فوتبال برزیل، سطح چهارم فوتبال برزیل، و همچنین در لیگ برتر فوتبال ایالتی فدرال رقابت می کند. مهم ترین عناوین قهرمانی برازیلینزه یازده قهرمانی ایالتی، یک قهرمانی سری بی و یک قهرمانی سری سی است. تاریخچه. برازیلینزه در طول تاریخ کوتاه خود موفق به ثبت رکوردهایی در منطقه فدرال و در برزیل شد. این باشگاه در اولین حضور خود در جام حذفی برزیل، در سال ۲۰۰۲، جوان ترین فینالیست این رقابت ها شد. این اولین و تنها تیم منطقه فدرال بود که در بین تیم های برتر فوتبال، یک عنوان قهرمانی ملی را به چالش کشید. پس از حذف حریفان سنتی مانند نائوچیکو، فلومیننزه و اتلتیکو مینیرو، آنها در فینال مقابل اتلتیکو کورینتیانس نایب قهرمان شدند. همچنین در سال ۲۰۰۲، این باشگاه اولین عنوان قهرمانی ملی خود، سری سی، را به دست آورد. دو سال بعد، با پیروزی در سری بی و صعود به سری آ، به بزرگترین افتخار خود تا به امروز دست
یافت. با این حال، در مسابقات قهرمانی سری آ برزیل در سال ۲۰۰۵، برازیلینسه در رتبه آخر قرار گرفت و در سال ۲۰۰۶ به سری بی سقوط کرد. همچنین در سال ۲۰۰۵، این باشگاه به نیمه نهایی جان حذفی برزیل راه یافت و در مقابل قهرمان فلومیننزه شکست خورد. نمادها. رنگ های تیم فوتبال برازیلینزه سبز، زرد و سفید است که به رنگ های پرچم ناحیه فدرال اشاره دارد. نماد رسمی تیم تمساح است. پرچم از سه نوار زرد و دو نوار سفید تشکیل شده است که سپر رسمی روی آن قرار گرفته است. سرود توسط والتر کیروش ساخته شده است و اولین لباس همیشه شامل پیراهن، شورت و جوراب زرد بود. در سال ۲۰۰۸ یک صلیب نیز در لباس معرفی شد که اشاره به پرچم ناحیه فدرال دارد. رقیب ها. رقبای برازیلیزه، گاما و برازیلیا هستند. بزرگترین رقیب آنها گاما، باشگاه دیگری از ناحیه فدرال است که به دستاوردهای بزرگ ملی، مانند قهرمانی در سری بی مسابقات قهرمانی برزیل، دست یافته است. علاوه بر این، گاما و برازیلینزه محبوب ترین باشگاه ها در میان کارگران ساختمانی (اصطلاح عمومی که برای کارگران ساختمانی شاغل در ساخت برازیلیا استفاده می شود) هستند. این دربی ورده-آمارلو (سبز-زرد) نامیده می شود و معمولاً
جمعیت قابل توجهی را به خود جذب می کند. ورزشگاه. ورزشگاه برازیلینزه سرخائو است که ۲۷٬۰۰۰ نفر گنجایش دارد. این تیم همچنین در ورزشگاه ملی مانه گارینشا بازی های خود را برگزار می کند.
کارشناسی مطالعات عمومی (به انگلیسی: Bachelor of General Studies) با نام مخفف بی جی اس، یک مدرک دانشگاهی کارشناسی میان رشته ای است که توسط برخی دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی ارائه می شود و به دانشجویان این امکان را می دهد تا موضوعات گوناگونی را با هم ترکیب کرده و بررسی کنند. مفهوم مطالعات عمومی ریشه در سنت های آموزشی دانشگاه های اروپای قرون وسطی، به ویژه مفهوم استودیوم جنرال دارد. در چارچوب این برنامه، دانشجویان با همکاری مشاوران تحصیلی، برنامهٔ درسی اختصاصی خود را طراحی می کنند، مشروط بر آنکه الزامات کلی دانشگاه را رعایت نمایند. دانشجویان معمولاً می توانند از میان حوزه های مختلف تمرکز تحصیلی خود را انتخاب کنند. دانشگاه میشیگان تنها دانشگاهی در میان ۵۰ دانشگاه برتر رتبه بندی بهترین دانشگاه ها بر اساس گزارش های جهانی و اخبار ایالات متحده است که برنامهٔ کارشناسی در مطالعات عمومی را ارائه می دهد . با وجود نام «دانشکده مطالعات عمومی دانشگاه کلمبیا»، این مؤسسه مدرک کارشناسی مطالعات عمومی اعطا نمی کند، بلکه به فارغ التحصیلان خود مدرک کارشناسی هنر می دهد.
همکاری ملی برای نجات ایران، عنوان همایشی شامل یک گردهمایی از صدها فعال اپوزیسیون ایرانی، به رهبری رضا پهلوی بود که در ۴ مرداد ۱۴۰۴، در شهر مونیخ آلمان برگزار شد. هدف این کنفرانس، تقویت همکاری میان گروه های مختلف ایرانی و ترسیم مسیری مشخص برای کنارگذاشتن جمهوری اسلامی، بازگشت به دموکراسی و بازسازی ایران بود. هدف و محتوای همایش. در این همایش، درحدود ۵۰۰ فعال سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، شامل سیاستمداران، دانشگاهیان، هنرمندان، ورزشکاران و نمایندگان ادیان و اقوام مختلف ایران شرکت کردند. ریاست این نشست را، رضا پهلوی بر عهده داشت. هدف اصلی کنفرانس، گردآوری و متحد ساختن جریان های مختلف اپوزیسیون و تشکیل یک جبهه مشترک، برای سرنگونی جمهوری اسلامی ایران عنوان شد. در این رویداد، پنل های گوناگون، پیرامون مسائل ایران و راهکارهای بهبود اوضاع پس از فروپاشی رژیم، برگزار گردید. سخنرانان کنفرانس، شامل فرح پهلوی، شیرین عبادی، گوگوش، منصور جعفری و همچنین جمعی از زندانیان سیاسی بودند که، از زندان های ایران، به صورت تلفنی مشارکت داشتند. رضا پهلوی پیش از کنفرانس مدعی شد که بیش از ۵۰٬۰۰۰ تن از عناصر حکومت و ارتش جمهوری اسلامی، از طریق م
سیر امنی با او تماس گرفته و برای همکاری در جهت سرنگونی حکومت، اعلام آمادگی کرده اند. که البته صحت این موضوع مشخص نیست. سخنرانان. فرح پهلوی، یک پیام صوتی ارسال کرد که در طی آن، از انقلاب ملی ایران و پایان دادن به جمهوری اسلامی حمایت کرد. او گفت: «حق ملت ایران، آزادی، رفاه و سرافرازی است». شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۰۳، با ارسال یک پیام ویدیویی، خواستار سرنگونی رژیم، برگزاری همه پرسی برای تعیین یک رهبر جایگزین و نیز، اتحاد میان سازمان های اپوزیسیون شد. گوگوش در پیام ویدیویی خود گفت که ایران را خانه خود می داند و این خانه باید آزاد شود. او افزود: «نام همکاری ملی برای نجات ایران را خیلی می پسندم، چون کشور ما زخم خورده است، مثل بدن زخم خورده یک مادر که فرزندان اهل خانه گرد هم می آیند تا این بدن زخمی را معالجه کنند و این مادر زخم خورده را دوباره سرزنده و شاداب کنند». گروهی از زندانیان سیاسی، شامل محبوبه رضایی، سامان رضایی، بهفر لاله زاری، حمید فرهادی، خالد پیرزاده، مصطفی و محمد حسن، از طریق تماس تلفنی از زندان، حمایت خود را از این کنفرانس و همکاری ملی اعلام کردند. افشین الیان، استاد حقوق در هلند، در سخنران
ی خود، جمهوری اسلامی را، رژیمی مبتنی بر ترور معرفی کرد و افزود که ضعف این حکومت در کاهش قدرت نیروهای نیابتی اش مشهود است. او به عدم حمایت روسیه، چین و کشورهای اروپایی دیگر از ایران، درطی جنگ با اسرائیل اشاره کرد. سخنرانی رضا پهلوی. رضا پهلوی در بخش پایانی کنفرانس سخنرانی کرد و به بحران های گوناگونی که در حال حاضر، گریبان گیر ملت ایران است پرداخت. او خواستار پایان حکومت جمهوری اسلامی شد و این حکومت را، یک «فرقه ای ضد ایرانی» توصیف کرد و وضعیت فعلی ایران را لحظه ای تاریخی دانست که در آن، سقوط جمهوری اسلامی اجتناب ناپذیر است. او علی خامنه ای را رهبری ضعیف معرفی کرد که ایران را به جنگ کشاند، در حالی که خود در پناهگاه ها پنهان شده بود و تلاشی برای دفاع از مردم ایران نکرد. شاهزاده رضا پهلوی، جنگ میان ایران و اسرائیل را نه جنگ مردم ایران، بلکه جنگ خامنه ای و فرماندهان سرکوبگر و تروریست سپاه پاسداران دانست که علی رغم سال ها لاف زنی، نتوانستند حتی از خود دفاع کنند. رضا پهلوی در مورد روز پس از جمهوری اسلامی گفت که نخست، سازمان های اپوزیسیون، ایران را از سلطه رژیم رها خواهند کرد و سپس ملت ایران آزادانه، دربارهٔ آینده و
نوع حکومت خود تصمیم خواهد گرفت. او تأکید کرد که به دنبال هیچ مقام سیاسی نیست، بلکه هدفش فراهم آوردن بستر لازم، برای بازسازی شکوه ازدست رفته ایران است. او سخنرانی خود را چنین به پایان رساند: «ملت بزرگ ایران، پیروزی ما از هر زمان نزدیک تر است. به نیروی خود باور داشته باشیم. ما ملت متحد، آگاه و دلیری هستیم که این رژیم هرگز نتوانسته بر فرهنگ و تاریخ و تمدن ما پیروز شود. جمهوری اسلامی به زباله دان تاریخ می رود؛ و ایران و ملت ما، آزاد و سربلند، از این دوره سخت به سلامت عبور خواهد کرد».
ژوِی (؛ که پیش تر با عنوان ژوکس ویدئو یا ژوس وک نیز شناخته می شد) یک وبگاه فرانسوی است که به صورت نرم افزار نیز در دسترس می باشد و از سال ۱۹۹۷ در زمینهٔ بازی های ویدئویی تخصص فعالیت می کند. این وبگاه به عنوان ابزار اطلاع رسانی برای بازیکنان و توسط تیمی از ویراستاران طراحی شده است. ویراستاران این وبگاه به رویدادهای جهانی بزرگی همچون ای۳، نمایشگاه بازی توکیو، گیمزکام، هفتهٔ بازی پاریس سفر می کنند تا با تیم های توسعه دیدار کرده و بازی ها را در طول چرخهٔ عمرشان، از توسعه تا تجاری سازی، بررسی کنند. ژوکس ویدئو محبوب ترین وبگاه اخبار بازی های ویدئویی در زبان فرانسوی است. رکورد بازدید این وبگاه به نمایشگاه ای۳ در سال ۲۰۱۳ بازمی گردد؛ در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۳، این وبگاه به اوج بازدیدهای خود با ۳۳ میلیون بازدید از صفحات خود رسید. تاریخچه. تاریخچهٔ این وبگاه به مجموعه ای از راهنماها و رمزهای بازی های ویدئویی در مینی تل، که پیش زمینه ای برای شبکهٔ جهانی وب بود، بازمی گردد. این وبگاه در سال ۱۹۹۵ توسط سباستین پیساوی، در دوران خدمت نظامی اش بنیان گذاری شد. با افزایش محبوبیت کار او، این مجموعه در سال ۱۹۹۷ به صورت یک وبگاه به نا
م "ژوکس ویدئو. کوم" منتقل شد. شرکت گیم لافت در سال ۲۰۰۰، ۸۰٪ از سهام این وبگاه را خریداری کرد، اگرچه پیساوی تا زمان خروجش در سال ۲۰۱۲، مدیریت آن را به صورت مستقل در دست داشت. شرکت "های مدیا" در سال ۲۰۰۶ این وبگاه را خرید و در سال ۲۰۱۴ آن را به قیمت ۹۰ میلیون یورو به "وبدیا" فروخت. پس از آن، "وبدیا" دفاتر این وبگاه را به پاریس منتقل کرد که منجر به ترک شغل چندین نفر از کارکنان شد. در اوت ۲۰۱۵، این وبگاه مورد حملهٔ سایبری قرار گرفت؛ مدیران اعلام کردند که هیچ اطلاعات خصوصی ای افشا نشده است اما همچنان به کاربران توصیه کردند که رمزهای عبور خود را تغییر دهند. انجمن ها. انجمن های "ژوکس ویدئو" باعث بروز جنجال ها و مشکلات حقوقی برای این وبگاه شده اند. این انجمن ها اغلب از نظر روحیه و فضای آزاد با ۴چن مقایسه می شوند و قوانین اندکی دارند. نشریات "نوول اوبزرواتور" و "لوموند" هر دو از این انجمن ها به دلیل بروز نفرت پراکنی و عدم رواداری انتقاد کرده اند.
آسه خوری نون یک غذاخوری متفاوت و هنری در تهران است که توسط وحید غلامی، خورشگر ایرانی، تأسیس شده است. این مکان به دلیل نداشتن منو، ممنوعیت سفارش گیری و نبود قیمت ثابت برای غذاها شناخته می شود. مهمانان پس از صرف غذا مبلغ دلخواه خود را پرداخت می کنند. ویژگی ها. در این مکان واژهٔ مشتری به کار نمی رود و همه به عنوان مهمان پذیرفته می شوند. پیش از صرف غذا، منشور آسه خوری خوانده و رعایت می شود. سیگار کشیدن و سرو غذاهای گوشتی در این مکان ممنوع است. مهمانان با چای و میوه پذیرایی می شوند و اغلب دور یک میز جمعی نشسته و به گفت وگو و موسیقی می پردازند. فضا و تجربه. فضای داخلی کوچک ولی صمیمی است. نور از میان آبکش های آویزان به اتاق می تابد، دیوارها با ماهیتابه های آینه کاری شده و وسایل آشپزخانه تزئین شده اند و موسیقی سنتی ایرانی پخش می شود. گاهی مهمانان با سازهایی که از دیوار برداشته می شود، موسیقی زنده اجرا می کنند. یک روایت گردشگری می گوید: &gt; «دوستی این مکان را به ما معرفی کرد. وقتی وارد شدیم، وحید گرم به استقبال آمد. همه مهمانان به ما خوش آمد گفتند، یکی شعر می خواند و دیگری ساز می زد. وحید بدون پرسیدن سفارش، برایمان چ
ای آورد. روی میز میوه و آب بود. حس یک دورهمی دوستانه داشت، نه یک کافه یا رستوران.» فلسفه. وحید غلامی در مورد فلسفه این مکان می گوید: &gt; «فلسفه اش، فلسفهٔ نون است؛ هم حرف نون و هم کلمه نون. خردش که کنی باز می شود نون. هر غذایی نون است. من خوراکی را محدود به چیزی که در بشقاب است نمی دانم. موسیقی، نقاشی، شعر… همه غذا هستند. هر حسی که از آنها تغذیه می کنیم، ما را می سازد. ما ساخته شده ایم از خوراک مان.» او اضافه می کند: &gt; «نون یک فرهنگ است، نه یک رستوران. اینجا غذا فقط برای سیر کردن شکم نیست، برای تغذیهٔ روح هم هست. آنچه می خوریم، آنچه می شنویم، آنچه می بینیم، همه نون اند.» داستان ها و اشعار. غلامی گاهی با اشعار خود فلسفه اش را بیان می کند. بخشی از مثنوی او روایت ماهی و قورباغه است: &gt; «ماهی کوچکی در آرزوی دیدن جهان بیرون به قورباغه ای اعتماد کرد. قورباغه او را از آب بیرون برد، اما ماهی بیرون از آب نتوانست نفس بکشد و بازگشت. گفت: دنیای بیرون برای توست، من با آب زنده ام. هرکس با آنچه نیاز دارد سیر می شود.» مهمان نوازی. مهمانان اغلب دور یک میز جمع می شوند و تعاملات دوستانه، شعرخوانی و موسیقی شکل می گیرد. گرد
شگران خارجی نیز به ویژه به دلیل نزدیکی به تالار وحدت به آن سر می زنند و از تجربه خاص آن استقبال می کنند. بنیان گذار. وحید غلامی (متولد ۱۳۶۴) خود را «۸۰۰ سال کوچک تر از مولانا» معرفی می کند. او پس از سفرهای متعدد به هند و آشنایی با الهیات و فلسفه، رسالت خود را در «خورشگری» یافت و تلاش می کند هنر، معنویت و آشپزی را در تجربه ای واحد تلفیق کند.
باشگاه فوتبال آسوسیاساو بوتافوگو (به پرتغالی: Associação Botafogo Futebol Clube) که با نام بوتافوگو شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی است که در کریستالینا، در گویاس واقع شده است. این باشگاه در گذشته با نام باشگاه فوتبال گوآرا شناخته می شد. ورزشگاه. آسوسیاساو بوتافوگو بازی های خانگی خود را در ورزشگاه آنتونیو اتونی فیلیو انجام می دهد. این ورزشگاه حداکثر ۷٬۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.
باشگاه فوتبال آمریکا (به انگلیسی: América Futebol Clube) که معمولاً به عنوان آمریکا د ناتال شناخته می شود، یک باشگاه حرفه ای برزیلی مستقر در ناتال، ریو گرانده شمالی است که در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۵ تأسیس شد. این تیم در سری دی، سطح چهارم فوتبال برزیل، و همچنین در لیگ برتر فوتبال ایالت ریو گرانده شمالی، رقابت می کند. آمریکا در سال ۱۹۹۸ قهرمان جام شمال شرقی شد و در بازی پایانی ویتوریا با نتیجهٔ ۳–۱ شکست داد. این تنها تیم فوتبال در ریو گرانده شمالی است که در سال ۱۹۷۳ عناوین قهرمانی خارج از ایالت را کسب کرده است. بزرگترین رقیب آمریکا، باشگاه ای بی سی است که آن هم در ناتال است. آمریکا دومین تیم برتر از ریو گرانده شمالی در رده بندی باشگاه های ملی فدراسیون برزیل است که در رتبهٔ ۶۱ قرار دارد.
باشگاه فوتبال اونیائو سائو ژوآئو (به پرتغالی: União São João Esporte Clube) یک باشگاه فوتبال برزیلی مستقر در آراراس، سائوپائولو است. این تیم در لیگ فوتبال ایالت سائوپائولو، رقابت می کند. ورزشگاه. مسابقات خانگی اونیائو سائو ژوآئو معمولاً در ورزشگاه هرمینیو اومتو برگزار می شود که حداکثر ظرفیت آن ۲۱٬۰۰۰ نفر است. سرود. سرود رسمی باشگاه توسط فلاویو آگوستو و کارلوس روشا ساخته شده است. رنگ باشگاه. رنگ های اونیائو سائو ژوآئو سفید و سبز است. لقب. این باشگاه با نام مستعار آرارینها به معنی طوطی های دم کوتاه شناخته می شود. نماد. نماد این باشگاه مکائو است.
کتابخانه ملی فلسطین () یک کتابخانه ملی است که در رام الله، در کرانه باختری، فلسطین واقع شده است. این کتابخانه در سال ۲۰۱۹ تأسیس شد و در سردا، روستایی در نزدیکی رام الله، واقع شده است. این کتابخانه مساحتی بالغ بر ۴٬۷۰۰ متر مربع را دربر گرفته است و به عنوان منبعی از میراث فرهنگی و دانش فلسطینی ها عمل می کرد. ایهاب بسیسو در سال ۲۰۱۹ به عنوان اولین رئیس کتابخانه منصوب شد. مجموعه کتابخانه شامل کتاب، مجله، نسخه های خطی، نقشه، عکس و سایر موارد مربوط به تاریخ، فرهنگ و جامعه فلسطین است. این کتابخانه همچنین مطالبی مربوط به مناقشه اعراب و اسرائیل و فلسطینی های پراکنده را جمع آوری می کند. این بزرگ ترین کتابخانه در فلسطین است و در زمان تأسیس خود بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ کتاب و اقلام دیگر را در خود جای داده است. این کتابخانه در ماه ژانویه ۲۰۲۳ به فدراسیون بین المللی انجمن ها و مؤسسات کتابداری پیوست.[ "" ] از زمان تأسیس، این کتابخانه برای تأمین بودجه کافی جهت پوشش هزینه های عملیاتی و حقوق کارکنان با مشکل مواجه بوده است.
ورزشگاه هرمینیو اومتو (به پرتغالی: Estádio Hermínio Ometto) یک ورزشگاه فوتبال در آراراس، در حومهٔ شهر سائو پائولو، برزیل است. این ورزشگاه ۲۱٬۰۰۰ نفر گنجایش دارد. در سال ۱۹۸۸ افتتاح شد. این ورزشگاه متعلق به باشگاه فوتبال اونیائو سائو ژوآئو است. شخصی که نام ورزشگاه آراراس را بر آن گذاشته، در شهر نفوذ داشته است. او در سال ۱۹۱۴ در پیراسیکابا به دنیا آمد و به دلیل خرید فازندا سائو ژوائو توسط پدرش خوزه در سال ۱۹۳۵ نقل مکان کرد. کارخانه قند اونیائو سائو ژوآئو در آنجا ایجاد شد که هرمینیو پس از مرگ خوزه مسئولیت آن را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۴۶، او به عنوان عضو شورا انتخاب شد و شش سال بعد شهردار شد. در سال ۱۹۵۳، او تیم اونیائو سائو ژوآئو را تأسیس کرد، این تیم در دههٔ بعد حرفه ای شد و بین سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ در مسابقات FPF شرکت کرد. این تیم در سال ۱۹۸۱ ورشکست شد. اولین گل روژریو سنی. همچنین در ورزشگاه هرمینیو اومتو بود که روژریو سنی با به ثمر رساندن اولین گل ضربه آزاد دوران حرفه ای خود، در ۱۵ فوریهٔ ۱۹۹۷، در مسابقات قهرمانی پائولیستا ۱۹۹۷، مقابل دروازه بان آدینام، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
نحمان بن پنحاس معروف به نحمان خاطوفا که نحمان گرفتار نیز نامیده می شود (زیرا مرگ او را ربوده بود؛ ۲۹ اوت ۴۷۴)، شخصیتی از نویسنده کتاب «پیشگویی کودک» یا «وحی کودک» است. قبر او که در منطقه برعام در جلیل علیا واقع شده است، مکانی مقدس محسوب می شود که به عقیده باورمندانش، به لطف این شخص، ناباروری افراد درمان شده و فرزندانی به دنیا آمده اند. افسانه ای که با نام او گره خورده است. داستانی دربارهٔ پسری وجود دارد که از زوجی صالح، پنحاس و راحیل، که فرزندی نداشتند، به دنیا آمد و او را نحمان نامیدند - زیرا او در سال های نازایی آنها را تسلی می داد. در روز اول تولد، این پسر شروع به گفتن کلمات تورات کرد. پدرش ترسید و پسر تا دوازدهمین سالگرد تولدش ساکت ماند و زمانی که دهانش را باز کرد، تمام آنچه را که تا آمدن عیسی مسیح اتفاق می افتاد، پیشگویی کرد. وقتی صحبتش تمام شد، در مقابل چشمان والدینش، به زمین افتاد و مرد؛ بنابراین، او را نحمان خطوفا نامیدند - زیرا گلچین شد. او در آغاز ماه هفتم بارداری، در صبح روز پنجشنبه، در اول ماه تیشری یهودی، پس از ۴۰۵ سال بعد از دومین هولوکاست که ششمین سال شمیتا است، به دنیا آمد. پیشگویی های او در ک
تاب «پیشگویی کودک» نوشته شده است. دیدگاه مسلمانان شیعه ایرانی. کتاب «پیشگویی کودک» یا «وحی کودک» از دید مسلمانان شیعه ایرانی هم مورد توجه بوده است و آیت الله محمد صادقی تهرانی در کتاب «بشارات عهدین» که چاپ اول آن در سال ۱۳۳۶ شمسی منتشر شد، می نویسد:"مرحوم محمدرضا جدیدالاسلام (که از مراجع بزرگ روحانیت یهود بوده و پس از تأمل به آیین مبین اسلام مشرّف گشته) در کتاب رد الیهود (موسوم به منقول رضایی) که به زبان عبری تالیف نموده است، می نویسد: …مدت مدیدی در جست وجوی کتاب وحی کودک" "[پیشگویی کودک] بودم و چون علمای یهود اهتمام بر نابود کردن آن داشته اند هرچند جست وجو نمودم بدان دست نیافتم تا آن که بر حسب اتفاق کتابی از کتب بنی اسرائیل به نام «تبعید و میصواه» برای چاپ به چاپخانه برده شد و از حسن تصادف نسخه صحیحی از وحی کودک موسوم به نِبوئت هَیِلد با آن کتاب در یک جلد بوده و به نظر علمای آن زمان هم (علمای یهود) رسیده و بر صحت آن گواهی داده و مقدمه ای هم در شرح حال کودک مزبور بر آن نوشته بودند. پس از آن که کتاب فوق به طبع رسید یک جلد آن به دست این مستبصر بدین الله افتاد و با توفیق الهی به شرح و بیان آیات آن پرداخته…"صادقی
تهرانی پس از این نقل قول از محمدرضا جدید الاسلام، می نویسد:"گرچه نگارنده مدعی نیست که تنها نقل یک نفر از علمای یهود که به دین اسلام مشرف شده در اطمینان به آسمانی بودن یک کتاب کفایت می کند … با در نظر گرفتن این که پیشگویی های کودک مزبور به وقوع پیوسته جملات این کتاب را نمی توان به غیر وحی الهی و الهام، نسبت داد."به هر حال این جملات به مخاطب القا می کنند: با متنی روبه رو است که ادعا می شود از تراث یهودی است اما تاکنون فقط یک نفر یهودی، آن هم یهودی مسلمان شده و آن هم پس از اسلام آوردنش، آن را برای ما معرفی و روایت کرده است. خواهی نخواهی در چنین وضعی، دل مخاطب به سندیّت متن، قرص نیست. واقعیت این است که حداقل یک منبع فارسی دیگر نیز وحی کودک را به غیریهودیان معرفی کرده بود، اما در زمان تألیف کتاب «بشارات عهدین» مورد توجه مرحوم صادقی تهرانی قرار نگرفته است. مرحوم میرزا محمدرضا جدیدالاسلام در فروردین ۱۲۰۱ شمسی، اسلام آوردن خود را در تهران اعلام کرده است. او در همان حوالی، کتاب خود را که سال ها بعد ترجمه فارسی آن به «منقول رضایی» یا «اقامة الشهود فی رد الیهود»، موسوم گشت، به زبان عبری منتشر کرد که در فصلی از آن، به پ
یشگویی کودک پرداخته شده است. اما در اسفند ۱۱۷۵ شمسی، خاخام مسلمان شده دیگری به نام حاج بابا قزوینی یزدی در یزد کتابی به نام «محضر الشهود فی رد الیهود» منتشر کرده بود که او نیز در آن، وحی کودک و برخی فقرات آن را معرفی کرده بود. البته برخی دیگر همچون محمدتقی سپهر نیز تقریباً در همان دوره، ادعای رؤیت کتاب وحی کودک را کرده و به آن پرداخته اند اما تاکنون کسی از پژوهشگران فارسی زبان، با ارائه مشخصات و آدرس دقیق و کافی از نسخه یا نسخه هایی خطی از این کتاب در کتابخانه ها یا نسخه و نسخه هایی چاپ شده از آن، به معرفی این اثر نپرداخته است. در چنین شرایطی به هر حال اذهان شکاک به این سمت میل می کنند که شاید «وحی کودک»، کتابی ساختگی، وهمی و جعلی در میان مسلمانان یا مسلمان شدگان ایرانی باشد. در سال ۱۳۸۵ شمسی نیز کتابی در قطع جیبی، به نام «کتاب مخفی یهود؛ نبوئت هیلد» در مورد «وحی کودک» در ایران منتشر شده است. در کتاب مذکور در بحث از پیشینه تاریخی «وحی کودک»، جملاتی آمده است که در ادامه نقل شده اند. این جملات را می توان چکیده ای از آنچه منابع فارسی زبان تاکنون در مورد ماخذ و منبع وحی کودک معرفی کرده اند، به حساب آورد. در صفحه
های ۱۸ و ۱۹ این کتاب چنین می خوانیم:"«علمای یهود، بعضی مبهمات [در کتاب وحی کودک (نووئت هیلد)] را بهانه قرار داده و علامات و بشارات روشنی که راجع به پیامبر بزرگ اسلام بود را مربوط به شخصی نامعلوم دانسته و این کتاب را متروک و در دسترس طالبین و عوام یهود قرار نمی دهند. اما در اثر عنایت خدای متعال یکی از علمای بزرگ یهود پس از تأمل در آیین اسلام، مشرف به دین مقدس اسلام گردید و بر اثر یک اتفاق، کتابی از کتب بنی اسرائیل به نام «تبعید و میصواه» برای چاپ آماده می شد و از حُسن تصادف نسخه صحیحی از کتاب نبوئت که به نظر علمای یهود آن زمان هم رسیده و بر صحت آن گواهی داده و مقدمه ای هم بر آن نوشته بودند، در آن موجود بود. این عنایت خدای متعال منجر به این گردید که سخنان الاهی آن کودک از پشت پرده های ضخیم مرض ها و غرض ها بیرون آید.»"