Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اجداد انلیل یا خدایان انکی-نینکی گروهی از خدایان بین النهرینی بودند. اصطلاح شناسی. اصطلاح «اجداد انلیل» به گروهی از خداییان بین النهرینی گفته می شود. جایگاه در اساطیر بین النهرین. اجداد انلیل با جهان زیرین مرتبط بودند. گرچه، منابع در دسترس توضیح نمی دهند چگونه مقیم آنجا شدند. اندرو آر. جرج پیشنهاد می دهد که قرار گرفتن آنها در جهان زیرین تنها بازتاب این حقیقت است که این اعتقاد وجود داشت که آنها دیگر فعال نیستند. خداییان مرتبط. اجداد انلیل را گاهی می توان در کنار دیگر شخصیت های ازلی نامرتبط نام برد. دینا کاتز پیشنهاد می کند که ارشکیگال ممکن است از نینکی بسط یافته باشد.
ایلیب (یا "انی آتانی") خدایی اوگاریتی و به احتمال زیاد خدایی ازلی بود. نام. تئونیمی که در الفبای اوگاریتی به صورت ‘l’b نوشته شده را می توان Ilib یا ‘Ilu’ibī خواند. این نام معمولاً به «خدا، پدر» یا «خدای پدر» ترجمه می شود. ترجمه «الِ پدر» نیز یک احتمال محسوب می شود؛ هرچند کمتر رایج است. چنین فرض شده است که کلمه ab، «پدر»، در نام ایلیب از طریق فرایند همگونی تبدیل به ib شد. شخصیت. این پیشنهاد که ایلیب لقب ال بوده است قابل قبول نیست. در متن های اوگاریتی. گواهی شدن ایلیب در متن های اوگاریتی نادر است.
یولسرود یا اولسرود محله ای در اسلو، نروژ است. قبلاً مزرعه ای باستانی بود و بین دریاچه های Østensjøvannet و Ulsrudvannet قرار داشت. این محله توسط ایستگاه اولسرود به متروی اسلو در خط Østensjø متروی اسلو دسترسی دارد.
آلالو یا آلالا شخصیتی ازلی در اساطیر بین النهرین و هوری بود. او را از اسناد امار نیز می شناسند که در آنجا به آلال شهرت داشت. در حالی که نقش او در این سه بافتار یکسان نبود، توافق بر این است که هر سه نسخه منشأ یکسانی دارند. آلالو در فرهنگ هوری نقش قدیمی ترین پادشاه خدایان را در "چرخه کوماربی" ایفا می کند و شناخته شده ترین است؛ معمولاً در پژوهش های متمرکز بر اسطوره شناسی تطبیقی مورد بحث قرار می گیرد، اما توافق شده است که آلالا در بین النهرین نشاندهندهٔ قدیمی ترین سنت در مورد این وجود است. با این حال، ریشه شناسی دقیق نام او ناشناخته، و احتمالا نه به سومری و نه به سامی است. هر دو منابع هوری و بین النهرینی ارتباط بین او و آنو را تایید می کنند، اما ماهیت آن در بین فرهنگها متفاوت است. منابع بین النهرینی. منشأ نام آلالا مشخص نیست، و از نظر پژوهشی به طور آزمایشی با نام های دیگر خدایان بین النهرین بدون ریشه شناسی واضح سومری یا سامی، مانند زابابا، ارورو یا بونه، گروه بندی می شود. آلالا از اصطلاحاً "تئوگونیا آنو" شناخته می شود، نامی که ویلفرد جی. لمبرت برای فهرست های اجداد آنو به کار برد که در فهرست های خدا آمده بودند. گو
نه ای از این فهرست های خدا در شجره نامه مردوک که در "انوما الیش" ارائه شده، به کار رفته است. جفت خدایان اجدادی که در پیکربندی های مختلف در چنین فهرست هایی ظاهر می شوند عبارتند از دوری و دری، لاهمو و لاهامو، آنشار و کیشار، انورولا و نینورولا، انگور و گارا، و آلالا و بلیلی. فرانس ویگرمن معتقد است که منشأ این سنت در شمال بین النهرین است. بیشتر گونه ها با دوری و دری شروع می شوند، که احتمالاً نمایندهٔ زمان بودند، و با آلالا و بلیلی پایان می یابند، که نشان می دهد آنها به عنوان والدین آنو در نظر گرفته می شوند. جفت شدن این دو خدا به احتمال زیاد کاملاً بر اساس تکراری بودن نام هر دو بوده است. بلیلی به جز در اینجا به طور بسیار پراکنده ای گواهی شده است، و همراه با آلالو خارج از فهرست های تئوگونیا جفت نشده است. بر اساس ذکر مختصری در "شورپو" پیشنهاد شده که او با جهان زیرین مرتبط بوده است. یک نظریه قدیمی مبنی بر اینکه نام او صورتی از بلت ایلی بود، امروزه بی اساس تلقی می شود، و ریشه شناسی واقعی نام او ناشناخته است. یک متن متأخر آلالا را با دو شخصیت ازلی دیگر، انمشارا و لوگالدوکوگا برابر می کند. لوگالدوکوگا در برخی از سنت ها
به عنوان پدر یا پدربزرگ انلیل در نظر گرفته می شد، در حالی که انمشارا خدایی بود که در کنار اجدادش فهرست شده است، اما معمولاً به طور صریح به عنوان یکی از آنها معرفی نمی شد. سنتی که در آن او عموی انلیل بود نیز شناخته شده است. ذکر آنکه آلالا «پایین آمد به سرزمین» در گذشته های دور «پیش از خلقت»، در یک مقدمهٔ اسطوره شناختیِ مختصر در نسخه متأخر آشوری از افسون مربوط به ارگوت شناخته شده است، اگرچه او در متن مشابه بابلی باستان غایب است. چند "مقلو" به آلالا اشاره دارد، به عنوان مثال به زمان «قبل از اینکه نینگیرسو در سرزمین با آلالا سخن بگوید» اشاره می شود. به گفته لمبرت، در این قطعه ها او ممکن است یک فریاد یا آهنگ کاری خدایی شده را بازنمایی کند، همانطور که خدای گیرا آتشِ خدایی شده را نشان می دهد. ولکرت هاس در عوض استدلال کرد که او را مظهر موج طوفان می دانستند. منابع هوری و هیتی. توافق بر این است که خدای هوری آلالو شخصیتی با منشا بین النهرینی بوده است. او به عنوان یکی از "انا تورنا" یا "آمادنا انا"، اصطلاحا «خدایان آغازین» ساکن در جهان زیرین در نظر گرفته می شد. این گروه از خدایان بر روی یکی از نقش برجسته ها در مکان مقدس
یازلیکایا به تصویر کشیده شده است. مانند دیگر اعضای آن، آلالو می تواند به عنوان شاهد الهی معاهدات بین المللی عمل کند، که یکی از نمونه های آن بین مواتالی دوم، پادشاه هیتی و آلکساندو است. تنها دو متن آیینی، یکی کاملاً هوری و دیگری هوری-هیتی، نام آلالو را ذکر می کنند که در هر دو مورد در میان خدایان آغازین قرار دارد. اساطیر. آلالو در قسمت اول شعر "چرخه کوماربی"، "آهنگ ظهور"، اقتباسی هیتی از اسطوره های هوری، ذکر شده است که نشان می دهد «قبلاً، در دوران باستان» او پادشاه خدایان («پادشاه در آسمان») بوده است. اما در سال نهم سلطنتش توسط جام دارش آنو سرنگون شد و در نتیجه مجبور شد به «زمین تاریک»، جهان زیرین فرار کند. ویلفرد جی. لمبرت پیشنهاد کرد که یک افسانهٔ بین النهرینی که تاکنون ناشناخته مانده است در مورد رویارویی بین آلالا و آنو وجود داشته و الهام بخش سنت هوری-هیتی در مورد درگیری آنها بوده است. به گفتهٔ کریستوفر متکالف، بن مایهٔ جام داری که به مقام فرمانروایی می رسد، احتمالاً منشأ بین النهرینی دارد، همانطور که پیش از آن در افسانه ای دربارهٔ امپراتور تاریخی سارگون اکد و پادشاه افسانه ای اور-زابابا نشان داده شده است. ب
عد از فرار، آلالو دیگر نقشی در روایت ندارد. منشأ سه پادشاه آغازین خدایان، آلالو، آنو و کوماربی، که پس از یک مبارزهٔ خشونت آمیز جانشین آنو شد، توضیح داده نشده است، هرچند در یک بخش، از کوماربی به عنوان «تخمه» آلالو یاد شده است. علاوه بر این، به گفتهٔ مری آر. باچوارووا، در اسطورهٔ دیگری که متعلق به همان چرخه است، یعنی "آهنگ هداممو"، کوماربی خود را «پسر آلالو» خطاب می کند. به گفتهٔ آنا ماریا پولوانی، این احتمال که آلالو پدر کوماربی در نظر گرفته می شد، با این واقعیت نیز تأیید می شود که آنها به ترتیب در میان شاهدان الهی معاهدات ذکر شده اند. در حالی که گاهی تصور می شود که آلالو پدر آنو است، مشابه همتای بین النهرینی اش، تحقیقات جدیدتر پیشنهاد می کند که دو تبار خدایان در پیش گفتار "چرخه کوماربی" ظاهر می شوند، و بنابراین، آلالو و آنو را نباید به عنوان پدر و پسر در نظر گرفت. گری بکمن خاطرنشان می کند که این دو گروه ظاهراً تنها با تولد نسل جدید خدایان (تشوب ، تاشمیشو و دیگران)، یکی می شوند زیرا که در نتیجهٔ اخته کردن آنو توسط کوماربی، که منجر به «بار» شد، تخمهٔ آنو، در درون او قرار می گیرد. این فرآیند از نظر شاعرانه با تو
لید برنز از قلع و مس مقایسه می شود. جفت آلالو در میان خدایان آغازین، که معمولاً در گروه های ثابت دو یا سه نفری ظاهر می شوند، آمیززادو بود که با املای آمِزاددو نیز آمده است. مری آر. باچوارووا این خدایی را به عنوان همسر آلالا معرفی می کند. او در کنار یک خدایی ناشناخته در نقش پدر و مادر یک شخصیت دیگر، او نیز ناشناخته، در "آواز ظهور"، آمده و پس از آن یکی از والدین ایشارا ذکر شده است. به گفته مری آر. باچوارووا، کوماربی نیز در بافتاری ناشناخته در "آواز هداممو،" درست پس از آنکه خود را پسر آلالو می خواند، از او نام برده است. ولکرت هاس پیشنهاد می کند که آمیززادو و بلیلی ممکن است همتای یکدیگر در نظر گرفته شوند. با این حال، گرنوت ویلهلم استدلال می کند که آمیززادو مانند سایر خدایان آغازین هوری که از بین النهرین سرچشمه نگرفتند، مرد بود. پژوهش تطبیقی. محققان به شباهت های افسانهٔ هوری در مورد پادشاهی در آسمان و جانشینی خدایان یونانی در "تئوگونیا" هزیود اشاره کرده اند. با این حال، همتای آلالو، پادشاهی ازلی که پیش از خدای آسمان سلطنت می کرد، در اساطیر یونانی وجود ندارد. نظریهٔ مشابهی، مقایسهٔ با اسطورهٔ هوری از همان اوایل سال
۱۹۵۵، توسط فیلون بیبلوسی نیز توصیف شد: اولین فرمانروای خدایان الیون بود که بعداً پسرش اپیگیوس (معروف به اورانوس هلنی) جایگزین او شد و خود او توسط پسرش الوس (شناسایی شده با کرونوس) خلع شد؛ الوس سپس توسط «زئوس-دماروس» (اداد) شکست خورد. فیلون بیان می کند که الیون به هیپسیستوس نیز معروف بود و در حین شکار توسط حیوانات وحشی کشته شد. هیپسیستوس (Ὕψιστος، «بالاترین») به عنوان لقب خدایان مختلف در منابع هلنیستی شناخته شده است. منابع اماری. آلالو در امار پرستش می شد، جایی که او را با نام کوتاه شدهٔ آلال می شناختند. متن هایی که از او یاد می کنند به زبان اکدی نوشته شده است. جان تریسی تیمز پیشنهاد می کند که او یکی از معدود خداییان متعلق به پانتئون محلی است که از بین النهرین به آن وارد شده اند، نمونهٔ دیگر سبیتی ها هستند، اما می گوید که در حال حاضر نمی توان ثابت کرد که چگونه آنها در سنت محلی گنجانده شده اند. او با جهان زیرین در ارتباط بود. متن "امار ۳۷۰" (سطر یازده) از کاهنی که در خدمت او است، نام می برد، این نام با سومروگرام lúSANGA نشان داده شده است. یکی از صاحبان این منصب در آیین نصب "ماشارتو" به عنوان یکی از دریافت کنند
گان وجه ذکر شده است، اما خود آلال هیچ نقشی در این جشن نداشته است. "امار ۴۵۲" (سطرهای ۴۱ و ۵۰) به معبد او (ا) اشاره دارد. دانیل ای. فلمینگ استدلال می کند که او و خدایی آمازا معبد را به اشتراک داشتند، چنین فرض می شود که آمازا با آمیززادو یکسان است. معمولاً آلال و آمازا با هم در متن هایی از امار ظاهر می شوند، تنها پنج مورد استثنای شناخته شده در زمان حال وجود دارد که آمازا به تنهایی ذکر شده است، سه مورد از آنها اشاره به روحانی یا معبد او است. معبد آلال دارای یک "ابو" بود، یک نوع زیارتگاه که احتمالاً مرتبط با جهان زیرین و عبادت اجداد است و از نظر ریشه شناسی مربوط به گودال هایی است که برای ارتباط با خداییان جهان زیرین که در منابع هوری و بین النهرین گواهی شده اند. پیشکش های ارائه شده برای آن شامل عسل، روغن، گی (روغن حیوانی)، کبوتر، گوشت گاو، گوشت گوزن، بره و میوه بود. اسامی تئوفوری که آلالو را فراخوانی می کنند در متن های امار گواهی شده است. یکی از نمونه ها آلال-ابو است. جشن ها. آلال همیشه در جایگاه هشتم در فهرست های پیشکشِ جشن محلی "زوکرو" ظاهر می شود. با این حال، برخلاف دیگر اعضای اصلی پانتئون محلی، مانند داگان، dN
IN.KUR یا dNIN.URTA، او تنها در یک اقنوم در متن های مربوط به آن ظاهر می شود. جان تریسی تیمز می گوید که او را می توان عضوی از آنچه به نظرش «نخستین ردیف» خداییانی که در طول آن جشن تقدیس می شوند، در نظر گرفت، «نخستین ردیف» نامی است که او برای اعضای پانتئون محلی که بیشترین پیشکش ها (هر کدام پنج گوساله و ده بره) را در این زمینه دریافت می کردند، به کار می برد. با این حال، او تأکید می کند که ترتیب سلسله مراتبی که در متنهای "زوکرویی" گواهی شده، منحصر به این جشن است و سلسله مراتب عمومی خداییان در امار را منعکس نمی کند. آلال در جشن "کیسو"ی داگان نیز گواهی شده است. چهار سفرهٔ پیشکش در طول آن چیده می شد که دو سفره برای داگان، ایشارا و dNIN.URTA بود و دو سفره برای خداییان جهان زیرین، آلال و آمازا. آنها در این بافتار به عنوان «خدایان پایین» توصیف می شوند.
اولیور گربیگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هنگ کنگ، و هنگ کنگ بازی کرده است.
یو وی لیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تای پو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هنگ کنگ و هنگ کنگ بازی کرده است.
بلیلی الهه ای بین النهرینی بود. شخصیت. بلیلی در متن های بین النهرین دو جایگاه متفاوت دارد: یکی از خواهران دوموزید و نیز در مقام خدایی ازلی که در میان اجداد آنو برشمرده می شود. اندرو ر. جرج و ویلفرد لمبارت، خواهر دوموزی و نیای آنو را یک الهه در نظر می گیرند. پرستش. بلیلی معمولا همراه با دوموزید پرستش می شد. اساطیر. بلیلی در تعدادی از متن های ادبی مربوط به مرگ دوموزی گواهی شده است.
دوتور (زبان سومری:𒀭𒁍𒁺, dBE-"du") الهه ای بین النهرینی بود که بیشتر در جایگاه مادر دوموزید شناخته شده است. نام. نام مادر دوموزید معمولا به صورت dBE-"du" نوشته می شد. علامت میخی BE به دو شکل خوانده می شود: "sír" و "dur7". دوتور قرائت معمولا پذیرفته شدهٔ نام در مطالعات امروزی است، اگرچه از گونهٔ دورتور نیز استفاده می شود. شخصیت. تورکیلد یاکوبسن مطرح کرد که دوتور را باید خدایی شدهٔ میش (گوسفند مادهٔ بالغ) در نظر گرفت. ارتباط با سایر خداییان. دوتور مادر خدای در حال مرگ دوموزید و نیز مادر خواهر او گشتینانا بود. بنا بر طلسم های بابلی باستان، ائا پدر دوموزید بود اما برخلاف خویشاوندان مونثش مانند دوتور، هیچ نقشی در متن های روایی دربارهٔ او ندارد.
کیتوم الهه بین النهرینی و تجسم الهی حقیقت بود. شخصیت. نام کیتوم در زبان اکدی به معنای «حقیقت» است و او را اقنوم الهیِ این مفهوم می دانستند. کیتوم یکی از خداییان مرتبط با قانون و عدالت بود. او را می توانستند در متن های حقوقی در جایگاه یک شاهد الهی فرا بخوانند. ارتباط با سایر خداییان. در مورد جایگاه کیتوم در دربار اوتو در نسخه های شناخته شدهٔ "آن = آنوم" تفاوت هایی وجود دارد. خداییان مامو و سیسیگ خواهر و برادر او بودند. اقبی-دمیق در جایگاه سوکال کیتوم بود. به گفتهٔ ریچارد ال. لیتکه، نمونه هایی که سوکال دارای سوکال مخصوص به خود باشد، اگرچه شناخته شده اند، باید به عنوان یک خلاف قاعده در نظر گرفته شود. نام اقبی-دمیق به معنای «او گفت «خوب است!»» می باشد. پرستش. منابع دوره بابلی باستان وجود دو معبد کیتوم را تایید می کنند، یکی از ایم معابد در باد-تیبیرا و دیگری در رحابو، سکونتگاهی در نزدیکی لارسا قرار دارند.
صفت های اینانا عنوان ها و اسامی دوم این الهه بین النهرینی و همتای اکدی او را در بر می گیرد. بررسی. در بین النهرین باستان، صفت ها یا همراه با نام اصلی خداییان یا به جای آن به کار می رفت. رویهٔ دوم در متن های دینی رایج بود در حالی که ترکیب استاندارد یک نام با یک صفت (قابل مقایسه با این موارد در دین یونان باستان) نسبتا غیر معمول بود. القاب در متن های نوزی. یک خدایی که در متن های نوزی با لوگوگرام dIŠTAR مشخص شده، با القاب گوناگون توصیف می شود. این القاب از نظر زبانی یا هوری هستند و یا «هوری شده». گرنوت ویلهلم لوگوگرام را از نظر آوایی به صورت ایشتار ترجمه می کند اما به گفته ماری کلود ترمویی، خدایی مورد نظر ممکن است شاوشکا باشد که هم در منابع بین النهرین و هم در منابع هوری به عنوان همتای او در نظر گرفته می شد. ولکرت هاس از نام Ištar-Ša(w)oška برای اشاره به خدایی یا خداییانی استفاده می کند که با این صفت ها مشخص شده اند.
ترومای بین نسلی () اثرات روانی و فیزیولوژیکی است که ضربه های روحی افراد بر نسل های بعدی آن گروه می گذارد. راه های اصلی انتقال، محیط رحم در دوران بارداری است که باعث تغییرات اپی ژنتیک در جنین در حال رشد می شود، و محیط خانوادگی مشترک نوزاد باعث تغییرات روانی، رفتار و اجتماعی در فرد می شود.
ضربه جمعی یا ترومای جمعی () واکنش های روان شناختی به یک رویداد آسیب زا جلب می کند که بر کل جامعه تأثیر می گذارد." ترومای جمعی نه تنها بیانگر یک واقعیت یا رویداد تاریخی است، بلکه یک خاطره جمعی از یک رویداد وحشتناک است که برای آن گروه از افراد رخ داده است. نشان داده شده است که آسیب های جمعی نقش کلیدی در شکل گیری هویت گروه ایفا می کنند (نگاه کنید به: قانون سرنوشت مشترک( گشتالت).
آیا الهه بین النهرینی مرتبط با سپیده دم بود. نام ها. نام آیا در خط میخی به صورت "da-a" () نوشته می شد. گاهی به جای آن به صورت Aia لاتین نویسی شده است. آیا ریشه اکدی دارد و به معنای «سحرگاه» است. شخصیت و شمایل نگاری. آیا انسان انگاری شدهٔ سپیده دم در نظر گرفته می شد. او با نور صبحگاهی و طلوع خورشید در ارتباط بود. ارتباط با سایر خداییان. آیا در جایگاه همسر شمش، خویشاوندی سببی والدین او (سوئن و نینگال) و خواهر شمش (ایشتار) محسوب می شد. دخترهای آنها مامو (یا مامود)(الههٔ رویاها) و کیتوم انسان انگاری شدهٔ حقیقت بودند. به گفتهٔ جوآن گودنیک وستنهولز، یکی دیگر از خداییان که فرزند آنها محسوب می شد، ایشوم بود. پرستش. آیا از دورهٔ آغازین دودمانی پرستش می شد. اساطیر. در نسخهٔ «بابلی استاندارد» "حماسه گیلگمش"، زمانی که نینسون در حال نیایش به شمش است، سه بار از آیا می خواهد از جانب پسرش گیلگمش شفاعت کند تا سلامت او هم در روز و هم در شب تضمین شود. نینسون می گوید که بهترین زمان برای درخواست آیا از شوهرش درست پس از غروب آفتاب است، زمانی که او از سفر روزانه اش به خانه برمی گردد.
ترومای تاریخی () همان طور که توسط روان درمانگران، مددکاران اجتماعی، مورخان و روان شناسان استفاده می شود، به آسیب عاطفی یک فرد یا نسل ناشی از یک تجربه یا رویداد آسیب زا اشاره دارد. «پاسخ تاریخی به تروما» به تجلی احساسات و اعمالی اشاره دارد که از این آسیب درک شده ناشی می شود. به گفته طرفداران آن، «پاسخ تاریخی به تروما» به روش های مختلفی به نمایش گذاشته می شود، که برجسته ترین آن از طریق سوء مصرف مواد مخدر است که به عنوان وسیله ای برای تلاش برای بی حس کردن درد استفاده می شود. این مدل به دنبال استفاده از آن برای توضیح سایر رفتارهای خود تخریبی مانند افکار و حرکات خودکشی، افسردگی، اضطراب، عزت نفس پایین، خشم، خشونت و مشکل در تشخیص و بیان احساسات است. بسیاری از مورخان و محققان بر این باورند که تظاهرات خشونت و پرخاشگری در جوامع خاص به طور مستقیم با غم و اندوه حل نشده ای که همراه با آسیب های مداوم است مرتبط است.
مدل پزشکی () اصطلاحی است که توسط روان پزشک رونالد دیوید لینگ در سیاست خانواده و مقاله های دیگر (۱۹۷۱) برای «مجموعه رویه هایی که در آن همه پزشکان آموزش دیده اند» ابداع شده است. این شامل شکایت، شرح حال، معاینه فیزیکی، آزمایش ها کمکی در صورت نیاز، تشخیص، درمان و پیش آگهی با و بدون درمان است. مدل پزشکی فرض شده های اساسی در مورد پزشکی را در بر می گیرد که تحقیقات و نظریه پردازی در مورد مشکلات جسمی یا روانی را بر اساس علیت و اصلاح پیش می برد.
مامو (نیز Mamud، 𒀭𒈠𒊬) الهه بین النهرینی مرتبط با رویا بود. شخصیت. نام مامو از واژه "مامو" مشتق شده که در زبان سومری به معنای «رویا» است. ارتباط با سایر خداییان. پدر مامو خدای خورشید اوتو (شمش) و همسر شمش آیا بود. ویلفرد جی. لمبرت پیشنهاد کرد که الهه مومودو ممکن است بر اساس شباهت نام هایشان با مامو یکی باشد. در اسطورهٔ "انکی و نینماه"، او به عنوان یکی از هفت دستیار الهه نام بخش ظاهر می شود، شش نفر دیگر نینیما، شوزیانا، نینمادا، نینشار، نینموگ و نینیگینا هستند. این خداییان در جای دیگری با هم ظاهر نمی شوند، اما در این اسطوره آنها به عنوان شاسوراتو، گروهی از دستیاران نینماه شناخته می شوند. پرستش. معبدی برای مامو و بونن در سیپار وجود داشت.
قشربندی طبقاتی () شکلی از قشربندی اجتماعی است که در آن جامعه به گروه هایی تقسیم می شود که اعضای آن دسترسی متفاوتی به منابع و قدرت دارند. شکاف اقتصادی، طبیعی، فرهنگی، مذهبی، منافع و آرمانی معمولاً بین طبقات مختلف وجود دارد.
آن سیوتکوویچ (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا استاد دانشگاه و مدیر سابق مؤسسه فمینیستی تحول اجتماعی (مؤسسه مطالعات زنان و جنسیت پائولین جویت سابق) در دانشگاه کارلتون در اتاوا است. تا سال ۲۰۱۹، او استاد در دانشگاه تگزاس در آستین بود. افسردگی: یک احساس عمومی (۲۰۱۲). در "افسردگی: یک احساس عمومی"، سیوتکوویچ به افسردگی به عنوان یک پدیده فرهنگی و اجتماعی به جای یک بیماری پزشکی نگاه می کند. او مدل بیولوژیکی افسردگی و اهمیت نقد فرهنگی و تجربه فردی را به عنوان دانش جایگزین – و شاید حتی مهم تر – از افسردگی نشان می دهد. او با قرار دادن کار خود در رابطه با پروژه بزرگتر احساسات عمومی، دنیای خصوصی احساسات را به دنیای عمومی سیاست مرتبط می کند و افسردگی را با سرمایه داری نئولیبرال مرتبط می کند. در حالی که سیوتکوویچ بررسی می کند که چگونه احساسات افسردگی «توسط نیروهای اجتماعی ایجاد می شود»، او همچنین بر جنبه های عادی و روزمره افسردگی تأکید می کند و سعی می کند «چگونه احساس می کند.» کتاب سیوتکوویچ که به دو بخش تقسیم شده است بخشی از خاطرات شخصی و بخشی مقاله انتقادی است. هدف سیوتکوویچ با کنار هم قرار دادن این ژانرهای نوشتاری، تو
لید «تحلیلی فرهنگی است که می تواند افسردگی را به عنوان مقوله ای تاریخی، تجربه ای احساس شده، و نقطه ورود به بحث ها نه تنها دربارهٔ تئوری و فرهنگ معاصر، بلکه دربارهٔ نحوه زندگی کردن» به خوبی نشان دهد.
ایشوم (Išum؛ احتمالا مذکر صورت اکدی "išātum"، «آتش») یکی از خدایان بین النهرینی با منشا اکدی بود. شخصیت. ایشوم به عنوان «خدای آتشی مهربان» شناخته شده است. به نظر اندرو جرج نام او صورت مذکر "išātum" بوده است. پرستش. قدیمی ترین شواهد برای پرستش ایشوم، نامهای تئوفوری است که در منابع دوره آغازین دودمانی آمده اند. این نامها در منابع دوره سلسله سوم اور رایج هستند و در دوره های متاخر تاریخ بین النهرین نیز محبوب باقی ماندند. ارتباط با سایر خدایان. به گفته جوآن گودنیک وستنهولز، مادر ایشوم سوداگ نام داشت که یکی از نامهای همسر شمش (آیا) بود. پدر ایشوم شمش بود. اساطیر. "ارا و ایشوم". ایشوم یکی از شخصیت های اصلی قطعه هنری "ارا و ایشوم" است که همچنین به نام "حماسه ارا" شناخته می شود. در حالی که خدای نام بخش دیگر ارا نامیده می شود اما در متن های ادبی، این نام جایگزینی برای نام نرگال بود. سایر اساطیر. در قطعه ای از یک شعر به بابلی باستان، ایشتار شرایط تولد ایشوم را برای انلیل شرح می دهد.
سلب مالکیت، ظلم و افسردگی () بسیاری از محققان با تکمیل مدل پزشکی افسردگی، شروع به مفهوم سازی روش هایی کرده اند که در آن میراث تاریخی شرایط نژادپرستی و استعمار، افسردگی را ایجاد می کنند. با توجه به تجربه های زیست مردم حاشیه نشین، از شرایط مهاجرت انسان، قشربندی طبقاتی، نسل کشی فرهنگی، بیگاری و عدم تحرک اجتماعی، به گفته آن سیوتکوویچ، افسردگی را می توان به عنوان «یک پاسخ عقلانی به شرایط جهانی» در نظر گرفت.
سحابی پیش سیاره ای () (Sahai, Sánchez Contreras &amp; Morris 2005) (PPN، جمع PPNe) یک جرم آسمانی است که در دوره کوتاه مدت در طول تکامل یک ستاره بین شاخه غول پیکر مجانبی متاخر (LAGB) [a] فاز و فاز سحابی سیاره ای بعدی (PN). یک PPN به شدت در طیف تابش مادون قرمز ساطع می کند و نوعی سحابی بازتابی است. این دومین مرحله از آخرین مرحلهٔ تکامل با درخشندگی بالا در چرخه زندگی ستارگان با جرم متوسط (1-8 M☉) است. (کاستنر ۲۰۰۵) نامگذاری. "سحابی پیش سیاره ای" IRAS 13208-6020 از موادی تشکیل شده است که توسط یک ستاره مرکزی به بیرون ریخته می شود. نام سحابی پیش سیاره ای یک انتخاب ناخوشایند است به دلیل احتمال اشتباه گرفتنش با همان اصطلاح که گاهی هنگام بحث دربارهٔ مفهوم نامرتبط دیسک های پیش سیاره ای به کار می رود. نام سحابی پیش سیاره ای نتیجه اصطلاح قدیمی تر سحابی سیاره ای است که به دلیل نگاه ستاره شناسان اولیه از طریق تلسکوپ ها و یافتن شباهت ظاهری سحابی سیاره ای به غول های گازی مانند نپتون و اورانوس انتخاب شد. برای جلوگیری از هر گونه سردرگمی احتمالی، ساهای، سانچز کنترراس و موریس ۲۰۰۵ استفاده از یک اصطلاح جدید سحابی پیش سیاره ای را پ
یشنهاد کردند که با هیچ رشته دیگری از نجوم همپوشانی ندارد. آنها اغلب به عنوان ستاره های پس از AGB نامیده می شوند، اگرچه این دسته همچنین شامل ستارگانی می شود که هرگز ماده پرتاب شده خود را یونیزه نمی کنند. فرآیند شکل گیری. سحابی های پیش سیاره ای زمانی شکل می گیرند که یک ستاره کم جرم تا میان جرم (با جرم اولیه کمتر از ۸ برابر جرم خورشید) به پایان عمر خود نزدیک شده و پوسته های خارجی خود را از دست می دهد. این فرآیند شامل مراحل زیر است: اهمیت در کیهان شناسی. سحابی های پیش سیاره ای اهمیت زیادی در درک تکامل ستاره ای و فرآیندهای بازگشت مواد به محیط میان ستاره ای دارند. این سحابی ها عناصر سنگین تولیدشده درون ستاره را به فضا منتشر می کنند و در نهایت در تشکیل ستاره ها و سیارات جدید نقش دارند.
نسل کشی در تاریخ () نسل کشی تخریب عمدی و سیستماتیک، به طور کامل یا جزئی، یک گروه قومی، نژادی، مذهبی یا ملی است. این اصطلاح در سال ۱۹۴۴ توسط رافائل لمکین ابداع شد. در ماده ۲ کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل کشی (کنوانسیون نسل کشی) (CPPCG) 1948 به عنوان هر یک از اعمال زیر که به قصد نابودی کلی یا جزئی گروه های قومی، نژادی یا مذهبی، یک کشور انجام می شود، تعریف شده است. به این ترتیب: نسل کشی به نابودی عَمدی و سازمان یافتهٔ کامل یا جزئی یک گروه قومی، نژادی، مذهبی یا ملّی گفته می شود. چنین اصطلاحی در سال (۱۹۴۴) توسط رافائل لمکین استفاده شد. مادهٔ دوم پیمان نامهٔ پیشگیری و مجازات جنابت نسل کشی در سال (۱۹۴۸) بیان می کند که «هریک از اقدامات زیر به قصد نابودی کامل یا بخشی از یک ملّیت، قوم، نژاد یا گروه مذهبی مِصداق بارز نسل کشی است. این موارد شامل نابودی اعضای گروه، صدمات جدی جسمی یا روحی وارده به اعضای گروه، تحمیل عَمدی شرایط سخت زندگی به گروه در راستای نابودی فیزیکی همه جانبه یا بخشی از آنها و همچنین تحمیل اقدامات مدنظر جهت ممانعت از زاد و ولد در گروه و انتقال اجباری فرزندان آنها از گروهی به گروه دیگر است». در مقد
مهٔ پیمان نامهٔ پیشگیری و مجازات جنایت نسل کشی آمده که «بر پایهٔ قوانین بین المللی، نسل کشی جنایتی است برخلاف ماهیت و اهداف سازمان ملل متحد و ارتکاب به آن در جهان متمدن محکوم می شود.» این پیمان نامه همچنین بیان می کند که «نسل کشی در تمام دوره های تاریخی باعث تحمیل صدمات جبران ناپذیری به بشریت شده است». تعاریف جایگزین. بحث بر سر تفسیر و شُمول قانونی مفهوم نسل کشی همچنان ادامه دارد. یکی از این تعاریف، تعارضاتی است که توسط دیوان کیفری بین المللی تعیین شده است. محمدحسن کاکار عقیده دارد که این تعریف بایستی مشتمل بر گروه های سیاسی یا هر گروهی باشد که توسط مرتکبان این جنایت شناخته شده باشد. ترجیح وِی تعاریفی از فرانک چالک و کرت یوناسون است که نسل کشی را «نوعی کشتار جمعی یکطرفه می دانند که در آن حکومت یا مقامات دیگر قصد نابودی گروهی را دارند که توسط عاملان آن جنایت تعریف شده و مشخص باشند». نسل کشی های قبل از جنگ جهانی اول. ارزیابی نسل کشی های قبل از جنگ جهانی اول نتیجهٔ مطالعاتی جدید مبتنی بر حقایق و واقعیات است. این در حالیست که هدف از گزارش های قبلی، اغلب تأکید بر برتری و قدرت عاملان نسل کشی بوده است. بنا به اظهارا
ت فرانک چالک، هلن فین و کرت یوناسون، اگر یک گروه از مردم غالب و مسلّط با شمار دیگری از آنها که طرد شده و دچار محرومیت اجتماعی هستند اشتراک چندانی نداشته باشند، گروه مسلّط و برتر به آسانی گروه محروم را به عنوان موجوداتی کم ارزش تلّقی می کند. گروه مطرود ممکن است به عنوان تهدیدی شناخته شود که حذف و نابودی آن ضروری است. نسل کشی های جنگ جهانی اول تا جنگ جهانی دوم. مفهوم جنایت علیه بشریت برای نخستین بار بعد از گذشت یک سال از آغاز جنگ جهانی اول در سال (۱۹۱۵) و در بحبوحهٔ ارسال نامه ای از طرف متفقین به امپراتوری عثمانی (به عنوان یکی از اعضای مرکزی متفقین) به حوزهٔ روابط بین الملل وارد شد. این نامه جهت اعتراض به نسل کشی های اخیر دولت عثمانی در قلمرو امپراتوری خود شامل نسل کشی ارامنه، نسل کشی آشوریان، نسل کشی یونانیان و قحطی بزرگ در منطقهٔ جِبَل لبنان (لبنان و غرب سوریه) ارسال شد. نسل کشی ۶ میلیون یهودی اروپایی توسط نازی ها در طی جنگ جهانی دوم به عنوان «هولوکاست»، اولین نمونهٔ نسل کشی در تاریخ است که مطالعات بسیار زیادی بر روی آن صورت گرفته است. یکی از بحث برانگیزترین پرسش ها در میان پژوهشگران حوزهٔ مطالعات تطبیقی در ا