Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
است روندی را تایید کند که من متوجه شده ام. مجموعه های کوتاه "باب اسفنجی" با آخرین نسخهٔ اصلی برای انتشار دیسک خود، «گذشته پرافتخار» در حال خسته کننده شدن هستند و «چه بلایی سر باب اسفنجی اومده؟» حتی کمتر از «گذشته پرافتخار» خنده دار است.». او اضافه کرد که این قسمت «نشانهٔ خوبی نیست». مدی پومیلا مثبت تر بود و گفت که این اپیزود «بسیار سرگرم کننده بود. مدتی بود که باب اسفنجی را تماشا نکرده بودم، اما خنده های این قسمت بیشتر از خنده های من در یک روز کامل بود.».
وضعیت آزادی مذهبی در سراسر جهان در کشورهای مختلف، متفاوت است. کشورها می توانند بر اساس اینکه آیا آنها برابری در برابر قانون را برای پیروان ادیان مختلف تضمین می کنند یا نه، اینکه آیا آنها یک مذهب دولتی ایجاد می کنند، یا میزان فعالیت سازمان های مذهبی با یکدیگر متفاوت است. یا به واسطه فعالیت های مذهبی شان در داخل کشور تحت نظارت پلیس قرار می گیرند و میزان استفاده از قوانین دینی به عنوان مبنایی برای قوانین حقوقی کشور است. اختلافات بیشتری بین مواضع خودخوانده برخی کشورها در مورد آزادی مذهبی در قانون و عملکرد واقعی نهادهای مرجع در آن کشورها وجود دارد: برقراری برابری دینی در یک کشور در قانون اساسی یا قوانین آنها لزوماً به معنای آزادی عمل برای ساکنان این کشورها نیست. کشور علاوه بر این، اعمال مشابه (مانند شناسایی شهروندان ترجیحات مذهبی خود نسبت به دولت یا کارت شناسایی) بسته به سایر شرایط سیاسی-اجتماعی خاص کشورهای مورد نظر می تواند پیامدهای متفاوتی داشته باشد. بیش از ۱۲۰ قانون اساسی ملی به برابری بدون توجه به مذهب اشاره کرده است.
منطقه حفاظت شده کلاته یکی از مناطق حفاظت شدهٔ تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران با وسعت ۱۲۶٬۳۷۶ هکتار است که در محدودهٔ شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان قرار دارد. تاریخچهٔ حفاظت. منطقه حفاظت شده کلاته در ابتدا به عنوان منطقه شکارممنوع بود که در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۳، طی مصوبه سی و هشتمین جلسه شورای عالی محیط زیست، با ارتقای سطح حفاظتی از منطقه شکارممنوع به منطقه حفاظت شده ارتقا یافت. ویژگی های بوم شناختی. منطقه حفاظت شده کلاته یکی از با ارزش ترین زیستگاه های ارزشمند و تقریباً بکر در قلب کویر است. این منطقه مشتمل بر دشت ها و سلسله کوه های به هم پیوسته می باشد که به دلیل داشتن گونه های مختلف گیاهی و جانوری یکی از مناطق ویژه در استان اصفهان شناخته شده است. حدود ۲۰ درصد منطقه حفاظت شده کلاته را کوهستان و تپه ماهوری، ۵۲ درصد به صورت دشت، ۲۲ درصد تاغزار و تپه ماسه ای و شش درصد نیز اراضی سیلابی تشکیل می دهد. این منطقه بسیاری از گونه های مهم بیابانی را در خود جای داده و می تواند به حفظ ذخایر گونه ای در زیستگاه های بیابانی کشور در شرق اصفهان کمک کند. پوشش گیاهی شاخص منطقه حفاظت شده کلاته درمنه، گز و تاغ ا
ست و عموماً در دشت ها تاغزارهای انبوه و خودرو و در نواحی مرتفع تر نیز گونه هایی چون بادام کوهی، پسته وحشی، بنه، قیچ، شور و آنغوزه را می توان مشاهده کرد. مهم ترین گونه های جانوری این منطقه حفاظت شده عبارتند از: پلنگ ایرانی، زاغ بور، باقرقره، سبزقبا، هوبره، گربه وحشی، گربه شنی، کاراکال، کل و بز، قوچ و میش و جبیر.
درختان فسیلی شیخ محمدلو یکی از آثار طبیعی ملی ایران در شهرستان مشگین شهر استان اردبیل و مجموعه ای از درختان فسیلی است که از دوره های پیشین زمین شناسی وجود داشته است. این منطقه یک پهنه کوچک به وسعت ۱۹۵ هکتار است که در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۳، طی مصوبه سی و هشتمین جلسه شورای عالی محیط زیست، به عنوان اثر طبیعی ملی ثبت شده است. ویژگی ها. درختان فسیلی شیخ محمدلو از آثار فعالیت آتشفشان سبلان هستند که بر اثر فوران گدازه های آتشفشان دفن و فسیل شده اند. این درختان مربوط به حدود ۵۰۰ هزار سال قبل و دوره پلیستوسن بوده و شامل درختان سوزنی برگ و از نوع کاج هستند.
ورزش در استرالیا بخش مهمی از فرهنگ این کشور است که به اوایل دوره استعمار بازمی گردد. فوتبال، راگبی، فوتبال آمریکایی، کریکت و تنیس از جمله اولین ورزش های سازمان یافته در استرالیا هستند. ورزش هویت ملی استرالیا را از طریق رویدادهایی مانند جام ملبورن و کاپ آمریکا شکل داده است. استرالیا همچنین رکورد بیشترین حضور در مسابقات راگبی را دارد. تقریباً ۱۱۰۰۰۰ تماشاگر در سال ۲۰۰۰ بازی تیم ملی راگبی استرالیا با تیم ملی اتحادیه نیوزلند را تماشا کردند. تعدادی لیگ ورزشی حرفه ای، از جمله لیگ مردان و زنان فوتبال استرالیا (AFL)، لیگ ملی راگبی (NRL)، سوپر راگبی اقیانوس آرام (استرالیا/نیوزیلند)، لیگ ملی بسکتبال، لیگ بیسبال، لیگ کریکت در استرالیا وجود دارد. لیگ فوتبال استرالیا در سال ۲۰۱۹ بیش ۷٫۵ میلیون نفر و لیگ ملی راگبی یش از ۴ میلیون نفر برای فصل ۲۰۲۳ دنبال کننده داشت. استرالیا به عنوان یک کشور در بسیاری از رویدادهای بین المللی از جمله المپیک و پارالمپیک شرکت کرده است. این کشور همچنین دو بار میزبان بازی های المپیک تابستانی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ (۱۹۵۶) و بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ (۲۰۰۰) و پنج بار میزبان بازی های م
شترک المنافع بوده است. سومین میزبانی المپیک در بریزبن در سال ۲۰۳۲ برگزار خواهد شد. شهر ملبورن به دلیل رویدادهای ورزشی مهم خود مشهور است و به عنوان «پایتخت ورزشی جهان» توصیف شده است، و یکی از استادیوم های آن، زمین کریکت ملبورن، خانه فوتبال استرالیایی و یکی از ورزشگاه های آن محسوب می شود. زمین های برتر کریکت در استرالیا به عنوان بهترین زمین های ورزشی در جهان شناخته می شود. ورزش های پرطرفدار. محبوب ترین ورزش ها در استرالیا شنا، دو و میدانی، دوچرخه سواری، فوتبال، گلف، تنیس، بسکتبال، موج سواری، نت بال و کریکت هستند. پوشش رسانه ای ورزش و ورزشکاران استرالیا به قبل از سال ۱۸۷۶ برمی گردد. اولین نشریه ورزشی استرالیایی به نام "The Referee" اولین بار در سال ۱۸۸۶ در سیدنی منتشر شد. کریکت. تیم ملی کریکت استرالیا در تمام دوره های جام جهانی کریکت شرکت کرده است. استرالیا موفق ترین تیم در این رویداد بوده است و شش بار از سیزده دوره برگزار شده برنده مسابقات شده است. راگبی. تیم ملی لیگ راگبی استرالیا در تمام دوره های جام جهانی راگبی ۱۳ نفره شرکت کرده است. استرالیا در این مسابقات بسیار موفق عمل کرده است و ۱۲ بار موفق به قهرمانی در
این مسابقات شده است. بازی های المپیک. جنبش المپیک در استرالیا در طول دهه ۱۹۰۰ و ۱۹۱۰ آغاز شد. اولین سازمان ها برای المپیک در استرالیا از سیستم مدیریت دو و میدانی خارج شدند و منجر به ایجاد کمیته های المپیک مبتنی بر ایالت شدند. اولین نهاد ملی حاکم برای المپیک استرالیا در سال ۱۹۱۴ ایجاد شد و یک تلاش مشترک با نیوزلند بود. جنبش در استرالیا پس از آن در نتیجه جنگ جهانی اول دچار رکود شد. سازمان نیوزلند و استرالیا منحل شد و یک سازمان ملی فقط استرالیایی در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد که کمیته المپیک استرالیا نامیده می شود. اهداف اولیه این سازمان تأیید انتخاب تیم و جمع آوری کمک مالی برای کمک به المپیکی ها در پرداخت هزینه سفر آنها برای رقابت در بازی ها بود. استرالیا دو بار در سال ۱۹۵۶ در ملبورن و در سال ۲۰۰۰ در سیدنی میزبان المپیک بوده است. این اولین بازی هایی بود که در نیمکره جنوبی میزبانی می شد. بریزبن میزبان بازی های تابستانی ۲۰۳۲ خواهد بود. بازی های سال ۱۹۵۶ اولین باری بود که استرالیا یک نماینده در سوارکاری داشت که در آن سال ارنی بارکر در این مسابقه شرکت کرد. استرالیا عموماً از بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ یک قدرت جهانی در ش
نای المپیک بوده است: شناگرانی مانند شین گولد، داون فریزر، ایان تورپ، کایرن پرکینز و آریرن تیتموس مدال های طلای متعددی برای استرالیا در این مسابقات کسب کرده اند. استرالیا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ عملکرد نسبتاً ضعیفی داشت. المپیک بعدی، بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ این کشور تنها ۹ مدال، که دو تای آن ها طلا بود به دست آورد. پس از این دوره مؤسسه ورزش استرالیا برای کمک به بهبود آمار مدال های استرالیا در بازی ها ایجاد شد. تیم های ورزشی ملی. تیم های نماینده استرالیا در بسیاری از مسابقات بین المللی مانند المپیک، بازی های مشترک المنافع، جام جهانی کریکت، جام جهانی راگبی، جام جهانی راگبی ۱۳ نفره، جام جهانی فوتبال، جام جهانی بسکتبال برای مردان و زنان، جام جهانی نتبال و بیسبال شرکت می کنند.
ورزش در پرتغال در فرهنگ پرتغال از اهمیت بالایی برخوردار است. ورزش های رقابتی و برجسته در پرتغال را می توان از زمان روم باستان ردیابی کرد. گایوس آپولیوس دیوکلس (۱۰۴پس از ۱۴۶ پس از میلاد) ارابه رانی مشهور متولد لامگو بود که به یکی از مشهورترین ورزشکاران تاریخ باستان تبدیل شد. اغلب از او به عنوان پردرآمدترین ورزشکار تمام دوران یاد می شود. فوتبال محبوب ترین ورزش در بین مردم پرتغال است. به غیر از فوتبال، بسیاری از مسابقات ورزشی حرفه ای یا نیمه حرفه ای از جمله مسابقات قهرمانی اتحادیه بسکتبال، شنا، دو و میدانی، تنیس، ژیمناستیک، فوتسال، هاکی با چرخ، هندبال، والیبال، موج سواری، قایق رانی و راگبی هر فصل در پرتغال برگزار می شود. دیگر فعالیت های تفریحی پرطرفدار مرتبط با ورزش در فضای باز با هزاران علاقه مند در سراسر کشور شامل ایر سافت، گلف، پیاده گردی، جهت یابی، و گاوبازی است. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال پرطرفدارترین ورزش در پرتغال است و این کشور فوتبالیست هایی پرورش داده که در سراسر جهان شناخته شده اند. بازیکنانی مانند اوزه بیو، لوئیس فیگو و کریستیانو رونالدو از مشهورترین بازیکنان فوتبال پرتغال هستند. مدیران فوتبال
پرتغال نیز قابل توجه هستند، از جمله مهم ترین آنها ژوزه مورینیو در سطح باشگاهی و رفرناندو سانتوس در سطح تیم ملی هستند. تیم ملی فوتبال پرتغال با کسب یک جام ملت های اروپا ۲۰۱۶ و یک عنوان قهرمانی در لیگ ملت های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ در میان تیم های ملی فوتبال با رتبه بالاتر در اروپا و جهان قرار دارد. لیگ برتر فوتبال پرتغال، لیگ برتر حرفه ای کشور پرتغال، شناخته شده ترین رویداد ورزشی در این کشور است که تیم های فوتبال مانند باشگاه ورزشی بنفیکا، باشگاه فوتبال پورتو و باشگاه فوتبال اسپورتینگ مدعیان اصلی آن هستند. باشگاه های مهم دیگر بلننسس و بواویستا هستند. این پنج باشگاه تنها باشگاه هایی هستند که قهرمان لیگ پرتغال شده اند. تیم های فوتبال پرتغال در رقابت های لیگ قهرمانان اروپا و جام یوفا عملکرد خوبی داشته اند و به طور منظم به آخرین مراحل آن رقابت ها رسیده اند و تعدادی جام را به دست آورده اند. پرتغال دارای تعداد زیادی ورزشگاه مناسب فوتبال است. سه استادیوم ۵ ستاره یوفا در پرتغال به همراه بسیاری دیگر از امکانات پیشرفته وجود دارد که در سراسر کشور توزیع شده اند. فوتسال. تیم ملی فوتسال پرتغال یکی از قوی ترین تیم های جهان است. این
تیم اکنون در رده ۵ رنکینگ جهانی قرار دارد و یک قهرمانی یورو در سال ۲۰۱۸ را کسب کرده است. لیگ فوتسال پرتغال به دو دسته تقسیم می شود. تیم های برتر در "1a Divisão" بازی می کنند. در هر بخش، یک تیم دو بار با سایر تیم ها بازی می کند. بسکتبال. باشگاه های بسکتبال اصلی کشور اس ال بنفیکا و اف سی پورتو هستند. هر دو تیم در سال های گذشته در چندین جام اروپایی شرکت کرده اند. تیم ملی بسکتبال پرتغال بهترین عملکرد خود را در بسکت یورو ۲۰۰۷ داشت که در آن رقیب هایی مانند ترکیه و صربستان را پشت سر گذاشت. دوچرخه سواری دوچرخه سواری، با "ولتا پرتغال" که مهم ترین مسابقه است رویداد ورزشی محبوبی در پرتغال است و شامل تیم های دوچرخه سواری حرفه ای مانند بواویستا، اس ال بنفیکا می شود. از دوچرخه سواران مشهور و شناخته شده پرتغالی روی کاستا قهرمان مسابقات جاده ای جهان در سال ۲۰۱۳، و همچنین خواکیم آگوستینیو، مارکو شاگاس، خوزه آزودو، سرجیو پائولینیو، و تیاگو ماچادو را می توان نام برد. بازی های المپیک. پرتغال در سال ۱۹۰۹، سیزدهمین کشوری بود که به کمیته بین المللی المپیک پیوست. مسابقه افتتاحیه آن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ در استکهلم برگزار
شد. پرتغال با ۲۱ حضور متوالی، از بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در رده هجدهم برای حضور در المپیادها قرار گرفته است. سوارکاری و تیراندازی المپیک نیز در پرتغال محبوب هستند.
مهرشاد اسدی (زادهٔ ۱۵ مهر ۱۳۸۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه بان برای باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم بازی می کند. دوران باشگاهی. او در سال ۱۴۰۱ از پرسپولیس قائمشهر به پرسپولیس پیوست.
ورزش در سوئیس شامل یک فعالیت ورزشی منظم توسط مردم این کشور است و از هر چهار نفر یک نفر عضو فعال یک باشگاه ورزشی است. مهم ترین سازمان های همه جانبه برای ورزش در سوئیس، اداره فدرال ورزش و کمیته المپیک سوئیس هستند. سوئیس به دلیل مناظر و آب و هوای متنوع خود، ورزش های متنوعی را به ساکنان و بازدیدکنندگان خود ارائه می دهد. در حالی که ورزش های زمستانی در سراسر کشور انجام می شود، فوتبال و هاکی روی یخ همچنان محبوب ترین ورزش ها هستند. رویدادهای ورزشی مهم در سوئیس شامل بازی های المپیک دو بار در سنت موریتز در زمستان ۱۹۲۸ و زمستان ۱۹۴۸ برگزار شد و جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴، یورو ۲۰۰۸ یوفا در سوئیس و اتریش است. ورزش های پرطرفدار. ورزش های زمستانی. اسکی و کوهنوردی از پرطرفدارترین ورزش های بین مردم سوئیس است. مرتفع ترین قله ها کوهنوردان را از سراسر جهان جذب می کند. سوئیس به عنوان یک کشور عمدتاً کوهستانی به طور سنتی یکی از قوی ترین کشورها در ورزش اسکی آلپاین بوده است، و رقابتی طولانی با کشور همسایه اش اتریش دارد. سوئیسی ها در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود در این ورزش رسیدند. آنها در این سال جام ملت ها را در جام جهانی اسکی آلپاین FIS برای هف
ت سال متوالی از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ به دست آوردند. از موفق ترین اسکی بازان آلپاین سوئیس می توان به پیرمین زوربیگن، پیتر مولر، برنهارد روسی، دیدیه کوچی، فرانتس هاینزر و مایکل فون گرونیگن و فرینی شنایدر، اریکا هس، میشلا فیگینی، ماریا والیسر، ماری سنجادیز، ماری والیزر، ماری سنجی و بریژیت اورتلی اشاره کرد. سوئیس همچنین به عنوان زادگاه سورتمه سواری رقابتی، که از استراحتگاه سنت موریتز سوئیس سرچشمه می گیرد، شناخته می شود. در این شهر اولین سورتمه در اواخر قرن نوزدهم ساخته شد. سوئیس به طور سنتی یک کشور قدرتمند در سورتمه سواری بوده است و از رقابت شدیدی با آلمان شرقی در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ برخوردار بود. هاکی روی یخ. اکثر مردم سوئیس ورزش هاکی روی یخ را دنبال می کنند و طرفدار یکی از ۱۴ تیم لیگ ملی هستند که از سال ۲۰۲۳، پربازدیدترین لیگ هاکی روی یخ اروپا است. فوتبال. مانند بسیاری دیگر از کشورهای اروپایی، اکثر سوئیسی ها طرفدار ورزش فوتبال هستند و تیم ملی یا " ناتی " به طور گسترده مورد حمایت مردم این کشور قرار می گیرد. تیم ملی قبلاً در دوازده جام جهانی مختلف (آخرین در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲) و پنج دوره مسابقات قهرمانی اروپا (آخر
ین بار در سال ۲۰۲۱ و به عنوان میزبان مشترک با اتریش در سال ۲۰۰۸. همچنین در سال های ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶) شرکت کرده است. بسکتبال. میس در سوئیس مقر فیبا، آژانس حاکم جهان برای رویدادهای بین المللی است. جای تعجب نیست که این کشور یکی از اعضای مؤسس فیبا است و بنابراین یکی از طولانی ترین سابقه بسکتبال جهان را دارد. کلینت کاپلا پردرآمدترین ورزشکار تیمی در تاریخ سوئیس بوده است. تنیس. در چند دهه گذشته، تنیس بازان سوئیسی راجر فدرر، استانیسلاس واورینکا و مارتینا هینگیس در صدر ورزش تنیس بوده اند. فدرر، واورینکا و هینگیس همگی عناوین انفرادی گرند اسلم را در اختیار دارند. فدرر ۲۰ عنوان قهرمانی گرند اسلم را به دست آورده و رکورد طولانی ترین حضور متوالی را به عنوان شماره ۱ جهان با ۲۳۷ هفته در اختیار دارد. فدرر در مجموع ۸ عنوان قهرمانی تنیس ویمبلدون را به دست آورد و همچنین ۶ بار تنیس آزاد استرالیا، ۵ بار در تنیس آزاد آمریکا و یک بار در تنیس آزاد فرانسه قهرمان شد. یکی دیگر از چهره های شناخته شده ورزش تنیس اهل سوئیس مارک راست است که مدال طلای تک نفره را در در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ به دست آورد. فدرر و واورینکا در المپیک ۲۰۰۸ ب
رای کسب مدال طلای دوبل با هم هم تیمی شدند و سوئیس نیز در جام دیویس ۲۰۱۴ را به دست آورد. بازی های المپیک. اتحادیه المپیک سوئیس یک سازمان ورزشی است که نماینده کشور سوئیس در کمیته بین المللی المپیک می باشد. این سازمان که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده مسئول آماده سازی و اعزام ورزشکاران به بازی های المپیک، بازی های المپیک جوانان و بازی های اروپایی است.
آندره کوربلو (زادهٔ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۱) با نام کامل آندره ژائل کوربلو رودریگز یک بسکتبالیست اهل پورتوریکو است که برای تیم «گلدن اگلز» در مسابقات کمربند خورشید بازی می کند. او قبلاً برای ایلینوی فایتینگ ایلینی و سنت جانز رد استورم بازی کرده است. کوربلو بازیکن تیم ملی پورتوریکو است. او اغلب در پست شماره یک یا گارد پوینت بازی می کند. زندگی. کوربلو در سال ۲۰۰۱ در شهر وگا باجا، پورتوریکو زاده شد. پدر کوربلو، جوئل، یک بسکتبالیست حرفه ای بود و در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ در تیم ملی پورتوریکو بازی می کرد. مادرش، خوان رودریگز نیز بازیکن تیم ملی هندبال زنان پورتوریکو بود. همچنین عمه او سابقه بازی در تیم ملی بسکتبال زنان پورتوریکو را داشت. او بسکتبال را در چهار سالگی شروع کرد آندره کوربلو در ۱۳ سالگی از پورتوریکو به آمریکا مهاجرت کرد. کوربلو پس از مهاجرت به آمریکا در دبیرستان لوتری لانگ آیلند در نیویورک تحصیل کرد. او در دبیرستان به دلیل عدم تسلط کامل به زبان انگلیسی و دچار مشکل بود. اما در ورزش بسکتبال مورد توجه واقع شد. کوربلو در مسابقات جوانان با میانگین ۱۵٫۵ امتیاز، ۸ ریباند، ۹ پاس منجر به گل و ۴ توپ ربایی در هر بازی به دست آ
ورد و به عنوان بازیکن سال مجله "نیوزدی" انتخاب شد. او تا سال ۲۰۱۹ در تیم لوتری لانگ آیلند باقی ماند. در آوریل. ۲۰۱۹ کوربلو برای تیم منتخب جهان در مسابقات نایک هوپ در پورتلند، اورگان بازی کرد. در ۱ نوامبر ۲۰۱۹، او به ایلینویز پیوست. کوبرلو در این فصل پیشنهادهایی از اورگان، فلوریدا، کانزاس و لوئیزویل را دریافته بود و اما ایلینویز را انتخاب. دوران حرفه ای. باشگاهی کوربلو در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ به تیم بسکتبال ایلینوی پیوست. او اولین بازی خود را مقابل کارولینای شمالی انجام داد و ۱۹ دقیقه در زمین بازی کرد. او با ۸ امتیاز و ۶ پاس گل در پیروزی تیمش نقش داشت. در مقابل شیکاگو استیت، کوربلو با کسب ۱۸ امتیاز در دوران حرفه ای خود، ۷ ریباند در برد ۹۷–۳۸ ایلینی به دست آورد. کربلو در آخرین بازی فصل مقابل اوهایو استیت، کوربلو ۲۹ دقیقه بازی کرد و با ۱۹ امتیاز برای تیمش به دست آورد که رکورد جدیدی را در دوران حرفه ای او بود. او در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ به دلیل مصدومیت اولین بازی در مقابل جکسون استیت از دست داد. در مقابل کانزاس استیت نیز دقایق محدودی بازی کرد کوربلو ۱۹ بازی در طول فصل انجام داد که میانگین ۱۹٫۳ دقیقه و ۷٫۳ امتیاز در هر بازی را
ثبت کرد. او در پایان این فصل اعلام کرد که تصمیم گرفته است ایلینوی را ترک کند. او سپس به تیم سنت جونز پیوست. او در این تیم نیز نتوانست نتایج قابل توجه ای را به دست آورد در نتیجه از این این جدا شد و به «گلدن اگلز» میسیسیپی پیوست. ملی در سال ۲۰۱۶، کوربلو با تیم کلی پورتوریکو در مسابقات قهرمانی سنتروباسکت زیر ۱۵ سال به مقام قهرمانی رسید. او با میانگین ۱۶٫۵ امتیاز، ۷ ریباند و ۶٫۵ پاس منجر به گل در هر بازی نقش مهمی در این قهرمانی داشت. یک سال بعد این بازیکن مسابقات قهرمانی زیر ۱۶ سال فیبا آمریکا در سال ۲۰۱۷ در آرژانتین، به مدال برنز مسابقات دست یافت. کوربلو با ایم زیر ۱۷ سال پورتوریکو در توانست یکبار دیگر این مقام را تکرار کند. او در جام جهانی زیر ۱۹ سال ۲۰۱۹ در یونان در جایگاه ششم قرار گرفت. آمارها
ورزش در لهستان تقریباً شامل تمام رشته های ورزشی می شود. از جمله ورزش های پرطرفدار در بین مردم لهستان می توان به فوتبال (پرطرفدارترین ورزش)، والیبال، موتور سواری سرعتی، اسکی پرش، دو و میدانی، هندبال، بسکتبال، تنیس و ورزش های رزمی اشاره کرد. اولین راننده لهستانی فرمول یک، رابرت کوبیکا، علاقه مندان به مسابقات فرمول یک را به لهستان آورده است. والیبال یکی از پرطرفدارترین ورزش های این کشور است که تاریخچه ای غنی در مسابقات بین المللی دارد. کوه های لهستان مکانی ایده ال برای پیاده روی، اسکی و دوچرخه سواری در کوهستان است و سالانه میلیون ها گردشگر را از سراسر جهان به خود جذب می کند. اسکی کراس و پرش با اسکی از ورزش های تلویزیونی پرطرفدار هستند که در هر مسابقه بین ۴ تا ۵ میلیون بیننده این مسابقات را دنبال می کنند. یوستینا کوالچیک، داوید کوبچی، آدام ماویش و کامیل استوخ از ورزشکاران شناخته شده در این ورزش هستند. سواحل و استراحتگاه های بالتیک مکان های محبوبی برای ماهیگیری، قایق رانی، کایاک سواری و طیف گسترده ای از دیگر ورزش های آبی هستند. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب ترین ورزش در لهستان است. بیش از ۴۰۰۰۰۰ لهستانی
به طور منظم فوتبال بازی می کنند و میلیون ها نفر دیگر نیز به صورت سرگرمی بازی می کنند. تیم ملی فوتبال لهستان برنده مسابقات فوتبال المپیک ۱۹۷۲ و همچنین در سال های ۱۹۷۶ و ۱۹۹۲ نایب قهرمان شد. لهستان ۹ بار در جام جهانی ۱۹۳۸، ۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ حضور داشته است و موفقیت های قابل توجهی کسب کرده است و در هر دو جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان و جام جهانی ۱۹۸ اسپانیا سوم شد. تیم نوجوانان لهستان همچنین در صحنه بین المللی به موفقیت هایی دست یافته است و در فینال جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۱۹۸۳ به مقام سوم دست یافت، در فینال جام جهانی زیر ۲۰ سال فیفا در سال ۱۹۷۹ چهارم شد و در فینال جام جهانی زیر ۱۷ سال ۱۹۹۳ چهارم شد بود. آنها در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۱۹ نیز میزبان بودند. یورو ۲۰۱۲. لهستان در سال ۲۰۱۲ به همراه اوکراین میزبان یورو ۲۰۱۲ بود. این اولین بار بود که لهستان میزبان رویدادی به این بزرگی در عرصه فوتبال بود. به منظور برآورده ساختن نیاز یوفا برای بهبود زیرساخت ها، استادیوم های جدیدی نیز ساخته شد. شهرهای میزبان در این کشور شامل ورشو، گدانسک، وروتسواف و پوزنان بودند که همگی مقاصد گردشگری محبوب ه
ستند. والیبال. لهستان میزبان مسابقات قهرمانی جهانی مردان FIVB در سال ۲۰۲۲ بود که در آن مدال نقره، والیبال قهرمانی مردان جهان ۲۰۱۴ را به دست آورد. در این مسابقات لهستان در فینال با دانمارک که موفق به کسب مدال طلا و کسب مسابقات قهرمانی والیبال مردان اروپا ۲۰۱۳ شد رقابت کرد. تیم ملی والیبال مردان لهستان از سال ۱۹۶۵ تاکنون ۱۴ مدال از مسابقات بین المللی به دست آورده است، همچنین لیگ جهانی والیبال ۲۰۱۲ را با پیروزی ۳–۰ مقابل ایالات متحده در فینال برد. در سال ۲۰۱۸، لهستان با غلبه بر برزیل در فینال (۳–۰) از عنوان قهرمانی جهان در مسابقات قهرمانی والیبال قهرمانی مردان جهان ۲۰۱۸ دفاع کرد. تیم ملی لهستان در حال حاضر در رده اول جهان قرار دارد. هوبرت یرزی واگنر معروف به"Kat" مربی موفقی بود که تیمش مدال طلای بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ را کسب کرد. بازی های المپیک. کمیته المپیک لهستان در سال ۱۹۱۸ ایجاد شد و در سال ۱۹۱۹ به رسمیت شناخته شد. این کشور از سال ۱۹۲۴، به جز تحریم بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به میزبانی شوروی در بازی های المپیک حضور داشته است.
ساختار اسید نوکلئیک به ساختار اسیدهای نوکلئیک مانند دی ان ای و آران ای اشاره دارد. از نظر شیمیایی، دی ان ای و آران ای بسیار شبیه هستند. ساختار اسید نوکلئیک اغلب به چهار سطح مختلف تقسیم می شود: اولیه، ثانویه، سوم و چهارم. ساختار اولیه شامل یک توالی خطی از نوکلئوتیدها است که توسط پیوند فسفودی استر به یکدیگر متصل شده اند. این توالی خطی نوکلئوتیدها هستند که ساختار اولیه دی ان ای یا آران ای را می سازند. نوکلئوتیدها از ۳ جزء تشکیل شده اند:
بسکتبال در آمریکا توسط اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) در لیگ بسکتبال حرفه ای در اکثر سطوح اداره می شود. بسکتبال دومین ورزش پرطرفدار در ایالات متحده، پس از فوتبال آمریکایی است. از نظر درآمد، NBA پس از لیگ ملی فوتبال (NFL) و لیگ برتر بیسبال (MLB) سومین لیگ ورزشی پردرآمد در ایالات متحده و جهان است. بسکتبال در سال ۱۸۹۱ توسط معلم تربیت بدنی، جیمز نیسمیت در اسپرینگفیلد، ماساچوست اختراع شد. ان بی ای. اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) لیگ برتر بسکتبال حرفه ای مردان جهان و یکی از لیگ های ورزشی حرفه ای بزرگ آمریکای شمالی است. این لیگ شامل ۳۰ تیم (۲۹ تیم در ایالات متحده و ۱ تیم در کانادا) است که یک فصل ۸۲ بازی از اکتبر تا ژوئن انجام می دهند. پس از فصل عادی، هشت تیم از هر کنفرانس در پلی آف برای قهرمانی لری اوبراین رقابت می کنند NBA رتبه بندی بالایی در تلویزیون کسب می کند. ترکیب نژاد و قومیت در انجمن ملی بسکتبال (NBA) در طول تاریخ لیگ تغییر کرده است. تا سال ۲۰۲۰، حدود ۸۱٫۱ درصد از بازیکنان NBA سیاه پوست بودند و ۱۷٫۹ درصد سفیدپوست، ۱۲٫۵ درصد از نژادهای مختلط بیشتر نیمه سیاه پوستان نیمه سفید و ۱٫۱ درصد از نژادهای دیگر هستند. این لیگ دار
ای بالاترین درصد بازیکنان سیاهپوست در بین لیگ های بزرگ ورزشی حرفه ای در ایالات متحده و کانادا است. از سال ۲۰۲۰، به نظر می رسد بینندگان NBA عمدتاً سیاه پوست و اسپانیایی باشند. بسکتبال زنان. انجمن بسکتبال بانوان اولین تلاش در لیگ حرفه ای بسکتبال زنان در سال ۱۹۸۴ بود. لیگ بسکتبال آمریکا یکی از اولین لیگ های حرفه ای زنان در ایالات متحده است. اتحادیه ملی بسکتبال زنان یا WNBA سازمانی است که لیگ بسکتبال حرفه ای زنان در ایالات متحده را اداره می کند. اتحادیه ملی بسکتبال زنان در سال ۱۹۹۶ به عنوان همتای اتحادیه ملی بسکتبال تشکیل شد و نخستین بازی لیگ در سال ۱۹۹۷ آغاز شد. فصل اتحادیه ملی بسکتبال زنان از ژوئن تا سپتامبر (بهار و تابستان آمریکای شمالی) است. WNBA برترین لیگ حرفه ای بسکتبال زنان در جهان است. بسکتبال اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی زنان نیز محبوب است. تیم های ملی. از بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲، بازیکنان NBA نماینده ایالات متحده در رقابت های بین المللی بوده اند و در تورنمنت های مهم متعددی پیروز شده اند. "تیم رؤیایی" که نام مستعار غیررسمی "تیم بسکتبال مردان ایالات متحده بود که در المپیک ۱۹۹۲" مدال طلا را کسب کرد. تی
م ملی زنان در المپیک هشت مدال طلا کسب کرده است. بسکتبال دبیرستان. بسکتبال دبیرستان یک فعالیت محبوب است. فدراسیون ملی انجمن های دبیرستان ایالتی در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵، حدود ۵۴۱۴۷۹ پسر و ۴۲۹۵۰۴ دختر در تیم های بسکتبال حضور داشتند. بسیاری از تیم های بسکتبال دبیرستانی، به ویژه در غرب میانه و جنوب بالا، طرفداران محلی زیادی دارند. ایندیانا دارای ۱۰ سالن از ۱۲ ورزشگاه بزرگ دبیرستان در ایالات متحده است، و به خاطر علاقه بسکتبال خود معروف به "هیستری هوسیر" است. بسکتبال کالج. بسکتبال کالج بسیار محبوب است و رتبه های بالای تماشاچی تلویزیون را به خود اختصاص می دهد. هر ماه مارس، یک تورنمنت ۶۸ تیمی، ۶ دور، تک حذفی (که معمولاً مارس Madness نامیده می شود) قهرمانان ملی مسابقات بسکتبال مردان بخش NCAA بسکتبال کالج مردان را مشخص می کند. [
سازوکار اسید نوکلئیک یک اصطلاح جمعی است که به انواع واکنش های شیمیایی اشاره دارد که توسط آنها اسیدهای نوکلئیک (دی ان ای و/یا آران ای) یا سنتز یا تجزیه می شوند. اسیدهای نوکلئیک پلیمرهایی (به اصطلاح "زیست پلیمر") هستند که از انواع مونومرهایی به نام نوکلئوتیدها ساخته شده اند. سنتز نوکلئوتید یک سازوکار آنابولیک است که عموماً شامل واکنش شیمیایی فسفات، قند پنتوز و یک باز نیتروژنی است. تجزیه اسیدهای نوکلئیک یک واکنش کاتابولیک است و بخش های حاصل از نوکلئوتیدها یا نوکلئوبازها را می توان برای بازآفرینی نوکلئوتیدهای جدید نجات داد. هر دو واکنش سنتز و تخریب به چندین آنزیم برای تسهیل این رویداد نیاز دارند. نقص یا کمبود این آنزیم ها می تواند سبب انواع بیماری ها شود.