Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از الیاف گیاهی بند می شدند. در دوره پیش از سلسله، کمان ها اغلب دارای انحنای دوگانه بودند، اما در دوران پادشاهی کهن، کمان تک قوسی به کار گرفته شد. از این کمانها برای پرتاب تیرهای سه پر که نوک آنها از سنگ چخماق یا چوب سخت یا برنز استفاده می شد. خود کمان معمولاً بین یک تا دو متر طول داشت و از یک تیرک چوبی تشکیل شده بود که در دو انتها باریک می شد. در طول پادشاهی جدید، کمان مرکب که توسط هیکسوس های آسیایی معرفی شد، مورد استفاده قرار گرفت، اغلب این کمان ها در خود مصر ساخته نمی شدند، بلکه مانند سایر سلاح های مدرن از خاورمیانه وارد می شدند. با این حال، کمان قدیمی تر و تک منحنی در جامعه کاملاً رها نشده بودند. به عنوان مثال، به نظر می رسد که توتموس سوم و آمنهوتپ دوم همچنان از این کمان های قدیمی استفاده می کردند. یک سلاح دشوار مثل کمان تک قوسی برای استفاده موفقیت آمیز، نیاز به قدرت، مهارت و سال ها تمرین داشت. کماندار باتجربه سلاح خود را با دقت انتخاب کرد. صنعتگران مصری هرگز خود را به یک نوع چوب برای ساخت کمان محدود نکردند، برای آنها بسیار رایج بود که از چوب های وارداتی و مصری برای ساخت کمان های خود استفاده می کردند.
رول انجیر، یک نوع بیسکویت یا شیرینی است که از خمیر شیرینی رول شده پر از خمیر انجیر تشکیل شده است. تاریخچه. انجیر از قدیم الایام یک غذای پرطرفدار بوده و منشأ آن در نواحی دریای مدیترانه و آناتولی بوده است. ممکن است مصریان پیشین اولین رول انجیر را اختراع کرده باشند - شیرینی ساده ای که با خمیر انجیر و خمیری بر پایه آرد درست می شود. در قرون وسطی، گزارش شده است که ابن بطلان پزشک عرب، خوردن انجیر را با بیسکویت یا نان شکری توصیه می کرده است - نمونه ای اولیه از چیزی که می توان آن را رول انجیر در نظر گرفت. رول انجیر در اواخر قرن نوزدهم در میان مهاجران بریتانیایی در ایالات متحده محبوب بود.
ابوالحسن المختار ایوانیس بن الحسن بن عبدون بن سعدون بن بطلان (; - ۸ شوال ۴۵۸ هجری قمری) که معمولاً به نام ابن بطلان شناخته می شود، یک پزشک عرب و متکلم مسیحی بود. او در بغداد پایتخت سابق خلافت عباسی به دنیا آمد و به سراسر بین النهرین، سوریه، مصر و آناتولی سفر کرد. او در این مدت به طبابت پرداخت، مطالعه کرد، کتبی تألیف کرد و در بحث های فکری شرکت کرد که معروف ترین آن بحث ها نبرد پزشکان با همه چیزدان مصری ابن رضوان بود. او در سال ۱۰۵۴ در قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس حضور داشت؛ که یعنی از نزدیک شاهد جدایی شرق و غرب در میان مسیحیت بود و به همین دلیل در بحثی با میخائیل سرولاریوس، پدرسالار قسطنطنیه، اثرات آن را شرح داد. ابن بطلان پس از اقامت در قسطنطنیه، در امپراتوری بیزانس باقی ماند و سرانجام در اواخر رنسانس مقدونی، پاتریارک نشین ارتدکس یونانی انطاکیه شد. او بیشتر به خاطر اثرش "تقویم الصحه،" کتاب راهنمای رژیم غذایی و بهداشت شهرت دارد. این کتاب به دلیل جداول پیچیده اش که همچون جدول های موجود در یک تقویم سالانه (به عربی: تقویم السنه) به این اسم نامگذاری شده است. او اولین کسی بود که از جداول این چنینی در یک اثر غیر
نجومی استفاده کرد و یک قالب علمی جدید ایجاد کرد. طوری که می توان آثاری مانند "تقویم الأبدان فی تدبیر الإنسان" از پزشک عرب ابن جزله و نیز "تقویم البلدان" از مورخ کُرد ابوالفدا را تاثیرپذیرفته از "تقویم الصحه" دانست. ترجمه های "تقویم الصحه" به لاتین در نسخه های خطی بسیاری از عصر جدید اولیه حفظ شده است و تصور می شود که رابطه بین رشته پزشکی قرون وسطی اروپا و جهان عرب را نشان می دهد. علیرغم افزایش تماس اروپایی ها با مصر و سوریه از طریق جنگ های صلیبی و تجارت در قرن شانزدهم، هیچ ترجمه لاتینی از متون پزشکی عربی پس از عصر ابن بطلان وجود ندارد.
مرغ مگس حرا گونه ای مرغ مگس در خطر انقراض در گروه «زمردی ها»، در تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae و بومی کاستاریکا است. یکی از شکل های صداسازی با کلمات به عنوان «صدای نرم "djt" که سریع است و در یک توییتر نزولی ارائه می شود» توصیف شده است. پراکندگی و زیستگاه. مرغ مگس حرا ساکن است. تنها در سواحل اقیانوس آرام کاستاریکا یافت می شود. این گونه در توده های بزرگی از حرای چای "Pelliciera rhizophorae" و گاهی رویش دوم زمینی کنار آن زندگی می کند. پراکندگی آن پیوسته نیست.
لامپ نور یا فوتوتیوب یا پیل فوتوالکتریک نوعی لوله پر از گاز یا خلاء است که به نور حساس است. چنین لامپی را به درستی «پیل فوتوگسیلشی» می نامند تا آن را از پیل های فتوولتائیک یا فوتورسانندگی متمایز کند. لامپ های نور قبلاً بیشتر مورد استفاده قرار می گرفتند، اما اکنون در بسیاری از کاربردها با آشکارسازهای نوری حالت جامد جایگزین می شوند. لامپ فوتوفزون گر یکی از این حساس ترین آشکارسازهای نور است و هنوز هم به طور گسترده در تحقیقات فیزیک استفاده می شود. اصول کاری. فوتوتیوب ها بر اساس اثر فوتوالکتریک عمل می کنند: فوتون های ورودی به فوتوکاتد برخورد می کنند و الکترون ها را از سطح آن بیرون می زنند که به یک آند جذب می شوند؛ بنابراین جریان به فرکانس و شدت فوتون های ورودی بستگی دارد. برخلاف لامپ فوتوفزون گر، هیچ تقویتی صورت نمی گیرد، بنابراین جریان عبوری از این افزاره معمولاً در حد چند میکرو آمپر است. محدوده طول موج نوری که افزاره روی آن حساس است به مواد مورد استفاده برای کاتد فتوگسیلشی بستگی دارد. یک کاتد سزیم-آنتیموان افزاره ای می دهد که در ناحیه بنفش تا فرابنفش بسیار حساس است و حساسیت آن را به کوری نسبت به نور قرمز کاهش می
یابد. سزیم روی نقره اکسید شده کاتدی می دهد که نسبت به نور فروسرخ تا سرخ حساس تر است و به سمت آبی می افتد، جایی که حساسیت آن کم است اما صفر نیست. افزاره های خلاء جریان آند تقریباً ثابتی برای سطح مشخصی از روشنایی نسبت به ولتاژ آند دارند. افزاره های پر از گاز حساس تر هستند، اما پاسخ فرکانسی به روشنایی مدوله شده در فرکانس های پایین تر نسبت به افزاره های خلاء کاهش می یابد. پاسخ فرکانسی افزاره های خلاء به طور کلی توسط زمان عبور الکترون ها از کاتد به آند محدود می شود. کاربردها. یکی از کاربردهای اصلی لامپ نور، خواندن شیارهای صوتی نوری برای فیلم های پیش بینی شده بود. لامپ های نوری در انواع کاربردهای حسگر نور مورد استفاده قرار می گرفتند تا زمانی که برخی از آنها توسط مقاومت نوری و فوتودیود جایگزین شدند.
مرغ مگس شکم یاقوتی گونه ای مرغ مگس در خطر انقراض در گروه «زمردی ها» در تبار مگس مرغ تباران (Trochilini) از زیرتیرهٔ مکس مرغیان (Trochilinae) و بومی کلمبیا است.
مرغ مگس گلویاقوتی یک مرغ مگس سبز متالیک براق است که در پاناما، کلمبیا و اخیراً در کاستاریکا یافت می شود. مرغ مگس گلویاقوتی به سه زیرگونه تقسیم می شود. "Chrysuronia coeruleogularis coeruleogularis", "Chrysuronia coeruleogularis coelina", "Chrysuronia coeruleogularis conifis".
یاقوتی دم زرین یک گونه مرغ مگس از تیرهٔ مگس مرغان (Trochilidae) است که در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شود.
یاقوتی سرآبی یا مرغ مگس گری گونه ای مرغ مگس در تبار زمردی های Trochilini از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilidae) است که در کلمبیا و اکوادور یافت می شود.
یاقوتی گلوحنایی گونه ای مرغ مگس در گروه «زمردی ها»، تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae است. در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان، پرو، ونزوئلا و احتمالاً آرژانتین و پاراگوئه یافت می شود.
یاقوتی زرنگار ، که همچنین به عنوان مرغ مگس زرنگار شناخته می شود، گونه ای مرغ مگس در گروه «زمردی ها» تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae است. آرژانتین، بولیوی، برزیل، پاراگوئه و اروگوئه یافت می شود.
زمردی شکم ساده گونه ای مرغ مگس در گروه «زمردی ها»، تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae است که در برزیل، گویان و ونزوئلا یافت می شود.
عروس مرغابی مالاگاسی یک گونه منقرض شده غاز بزرگ در زیرتیرهٔ عروس مرغابیان است. این از بقایای رادیوکربن زیرفسیلی مربوط به حدود ۱۷۰۰۰ سال پیش که در مرکز ماداگاسکار یافت شده است، توصیف شده است.
ژیان مرغک سرخاکستری گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Elaeniinae از تیرهٔ ژیان مرغ (Tyrannidae) است. در کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شود.
فرهنگ دیکیس (گاهی اوقات به صورت دیکیِس) یک پیشاکلمبی مردم بومی قاره آمریکادر کاستاریکا بود که از سال ۷۰۰ میلادی تا ۱۵۳۰ میلادی شکوفا شد. واژه «دی کیس» به معنای «آب های بزرگ» یا «رودخانه بزرگ» در زبان بوروکا است. فرهنگ دیکیس بخشی از فرهنگ بزرگ چیریکی بود که از جنوب کاستاریکا تا غرب پاناما گسترده شده بود.
اشتغال بخش غیرکشاورزی (به انگلیسی: Nonfarm payroll employment؛ مخفف: NFP) به تعداد مشاغل غیرکشاورزی ایجاد شده طی یک ماه گذشته در ایالات متحده می گویند. تقریباً ۸۰٪ از نیروی کار را حقوق و دستمزدهای غیرکشاورزی تشکیل می دهند و این شاخص کارگران مزرعه، کارمندان خانوارهای خصوصی، کارکنان نظامی یا سازمان های غیرانتفاعی را که به طور فعال خدمت می کنند، شامل نمی شود. تقریباً ۱۳۱۰۰۰ کسب وکار و سازمان دولتی که به حدود ۶۷۰۰۰۰ کارگاه می رسد برای این شاخص به صورت ماهانه مورد بررسی قرار می گیرند. ان اف پی یک شاخص آماری و اقتصادی تأثیرگذار است که هر ماه توسط وزارت کار ایالات متحده به عنوان بخشی از یک گزارش جامع در مورد وضعیت بازار کار منتشر می شود. دارایی های مالی که بیشتر تحت تأثیر داده های ان اف پی قرار می گیرند شامل دلار آمریکا، سهام و طلا است. بازارها در زمان انتشار داده های ان اف پی خیلی سریع و اکثر اوقات به شکلی بسیار بی ثبات واکنش نشان می دهند. حرکات کوتاه مدت بازار نشان می دهد که همبستگی بسیار قوی بین داده های ان اف پی و قدرت دلار آمریکا وجود دارد. داده های تاریخچه نوسانات قیمت، همبستگی منفی کوچکی را بین داده های ان اف
پی و شاخص دلار آمریکا نشان می دهد.
میزان حضور زنان در بازی های المپیک از زمان اولین شرکت آنها در سال ۱۹۰۰ افزایش یافته است. برخی از ورزش ها منحصراً برای زنان هستند، برخی دیگر هم زنان و هم مردان در آن رقابت می کنند، در حالی که برخی از ورزش های قدیمی تر فقط برای رقابت کردن مردان باقی مانده است. مطالعات مربوط به پوشش رسانه ای بازی های المپیک همواره تفاوت هایی را در شیوه هایی که زنان و مردان توصیف شده اند و شیوه هایی که در آن عملکرد آنها مورد بحث قرار می گیرد را نشان می دهد. حضور زنان در کمیته بین المللی المپیک دارای سابقه بسیار کمتری از میزان مشارکت زنان بوده است و مدت هاست که، هدف خود مبنی بر حضور حداقل ۲۰ درصدی زنان در کمیته خود را از دست داده است. در سال ۲۰۲۳، ۴۱٫۱ درصد از اعضا زن هستند. المپیک ۲۰۲۴ پاریس برجسته بود به خاطر اینکه اولین موردی است که هدف آن دستیابی به برابری جنسیتی بین مردان و زنان بود. تاریخچه حضور زنان در المپیک. ۱۹۰۰. اولین بازی های المپیک نوین که در آن ورزشکاران زن حضور یافتند، بازی های ۱۹۰۰ پاریس بود. الن دو پورتالس از سوئیس اولین زنی نام گرفت که در بازی های المپیک به رقابت پرداخت و به عنوان عضوی از تیم برنده در رشته قایق ر
انی ۱ تا ۲ تُن که در روز ۲۲ مه ۱۹۰۰ برگزار شد، به اولین زن قهرمان المپیک شناخته شد. شارلوت کوپر بریتانیایی با برنده شدن در مسابقات تنیس انفرادی زنان که در روز ۱۱ ژوئیه برگزار شد، اولین زنی نام گرفت که در رقابت انفرادی قهرمان شد. ورزش تنیس و گلف تنها رشته ورزشی بودند که زنان می توانستند در بخش انفرادی به رقابت بپردازند. در بازی های المپیک ۱۹۰۰، ۲۲ زن به رقابت پرداختند که ۲٫۲ درصد از کل شرکت کنندگان در مسابقات بود. زنان در کنار قایق رانی، تنیس و گلف توانستند در بخش کروکت به رقابت بپردازند. این اولین باری بود که زنان در بازی های المپیک به رقابت می پرداختند. در رده زنان، مارگارت ابوت از باشگاه گلف شیکاگو قهرمان شد. او با زدن ۴۷ ضربه اول شد و اولین زن آمریکایی برنده مدال طلا در بازی های المپیک نام گرفت، هر چند به جای اهداء مدال به او، پیاله چینی طلا کاری شده داده شد. او همچنین دومین زن آمریکایی لقب گرفت که توانست در بازی های المپیک مدال کسب کند. همچنین ماری ابوت، مادر مارگارت ابوت در این بازی ها به رقابت پرداخت و با ۶۵ ضربه در مقام هفتم قرار گرفت. آنها اولین و تنها مادر و دختری نام گرفتند که همزمان در یک رویداد ال
مپیک به رقابت پرداختند. مارگارت هرگز نمی دانست که آنها در المپیک به رقابت پرداخته اند بلکه تصور کرده بود که یک تورنمنت معمولی گلف است و بدون اینکه چیزی بداند به دیار باقی شتافت. موفقیت تاریخی او تا هنگامی که پائولا ولش، استاد دانشگاه فلوریدا مبادرت به تحقیق پیرامون تاریخچه المپیک کرد و متوجه شد که مارگارت ابوت اولین زن آمریکایی برنده مدال طلا است، مشخص نبود. بعد از مدتی او با فرزندان ابوت تماس گرفت و آنها را از این موفقیت مادرشان مطلع ساخت. جین مولن (Jane Moulin) و اِلویرا گِوِرا در مسابقات اسب سواری بخش ترکیبی هک و هانتر (hacks and hunter combined) بازی های ۱۹۰۰ به رقابت پرداختند. در ابتدا تنها مسابقات پرش با اسب به عنوان «المپیک» قلمداد می شد ولی کمیته بین المللی المپیک با افزودن بخش هک و هانتر، و همچنین میل کوچ (mail coach) به فهرست رسمی مسابقات ۱۹۰۰، با در نظر گرفتن عطف به ماسبق، مولِن و گِوِرا در بین اولین زنان حاضر در المپیک قرار گرفتند. ۱۹۰۴–۱۹۱۶. در المپیک ۱۹۰۴، مسابقات تیراندازی با کمان به رقابت ها اضافه شد که گامی مهم برای حضور زنان در مسابقات المپیک بود. در زمان برگزاری المپیک ۱۹۰۸ لندن، ۳۷ ورزشکار
زن در رشته های تیراندازی با کمان، تنیس و پاتیناژ به رقابت پرداختند. این امر نمایانگر مشارکت رو به رشد ولی همچنان محدود زنان در بازی ها بود. با در پیش بودن المپیک ۱۹۱۲ استکهلم، حضور زنان به ۴۷ نفر افزایش یافت و رشته های ورزشی مانند شنا و شیرجه مرسوم شدند. اگر چه رشته های پاتیناژ و تیراندازی با کمان در این دوره از رقابت ها حذف شد. علیرغم این تغییرات، مسابقات هنری جزو رویدادهای المپیک استکهلم ۱۹۱۲ قرار داشت که حضور زنان در آن آزاد بود، اگر چه اطلاعات سابقه شرکت کنندگان به طور دائم نگهداری نمی شد. روند پیشرفت حضور زنان تا رقابت های استکهلم ۱۹۱۲ نمایانگر گسترش تدریجی هم از لحاظ تعداد رشته های ورزشی و هم ورزشکاران حاضر در رقابت ها است، اگر چه با مشارکت فراگیری که در بازی های المپیک امروزی می بینیم فاصله زیادی داشت. این سالهای ابتدایی گامهای بنیادین برای ورزش زنان در المپیک بود که بازتاب دهنده تغییر جهت اجتماعی به سمت برابری جنسیتی بیشتر در مسابقات ورزشی است. المپیک تابستانی ۱۹۱۶ قرار بود در برلین برگزار شود ولی به دنبال آغاز جنگ جهانی اول لغو گردید. ۱۹۲۰–۱۹۲۸. در سال ۱۹۲۰، ۶۵ زن در بازی های المپیک به رقابت پرداختن
د. رشته تیراندازی با کمان دوباره به برنامه رقابت ها اضافه شد. در المپیک ۱۹۲۴ پاریس، ۱۳۵ ورزشکار زن به رقابت پرداختند. در المپیک تابستانی ۱۹۲۴ که در پاریس برگزار شد، رشته شمشیر بازی زنان برای اولین بار به رقابت ها افزوده شد که الین اوسیه دانمارکی مدال طلای آغازین را کسب کرد. رشته تیراندازی با کمان دوباره از برنامه رقابت ها حذف شد. دوروتی مارگارت استوارت به اولین زنی تبدیل شد که در بخش هنری صاحب مدال شد، او در دسته ژانرهای ادبیات (Mixed Literature) مدال نقره دریافت کرد. در سال ۱۹۲۴، اولین دوره المپیک زمستانی برگزار شد و مسابقات زنان تنها در رشته پاتیناژ برگزار شد. هرما تسابو به اولین زنی تبدیل شد که توانست در مسابقات المپیک زمستانی در مسابقات انفرادی بانوان به مقام قهرمانی برسد. المپیک زمستانی ۱۹۲۸ در سنت موریتز برگزار شد و هیچ تغییری در مسابقات زنان صورت نگرفت. سونیا هنی با پانزده سال سن، در افتتاحیه سه مدال طلای المپیک را کسب کرد. در المپیک تابستانی ۱۹۲۸ آمستردام در بخش دو ۸۰۰ متر که به تازگی برای زنان به مسابقات افزوده شده بود، لینا رادکه (فرد سمت راست در تصویر) قهرمان شد، به خاطر اینکه این بخش از مسابقات بر
ای زنان نامناسب تشخیص داده شد تا سال ۱۹۶۰ دیگر جزو مسابقات در نظر گرفته نشد. در این سال همچنین شاهد افزایش حضور زنان ورزشکار، از کمتر از ۵ درصد کل ورزشکاران در سال های قبل به ۱۰ درصد در سال ۱۹۲۸ بود. در رقابت های المپیک تابستانی ۱۹۲۸، رشته های دو و میدانی و ژیمناستیک زنان برای اولین بار به برنامه بازی های اضافه شد. در دو و میدانی، زنان در بخش های ۱۰۰ متر، ۸۰۰ متر، ۴ در ۱۰۰ متر امدادی، پرش ارتفاع و پرتاب دیسک به رقابت پرداختند. مسابقه دو ۸۰۰ متر به خاطر اینکه بسیاری از شرکت کنندگان وامانده شده بودند یا نتوانستند به خط پایان برسند چالش برانگیز شد. در نتیجه، کمیته بین المللی المپیک تصمیم گرفت تا بخش دو ۸۰۰ متر را از برنامه بازی ها حذف کند و تا سال ۱۹۶۰ که دوباره به برنامه بازی های افزوده شد، این بخش جزو بازی ها قرار نداشت. هالینا کونوپاسکا از لهستان با قرارگیری در جایگاه نخست در بخش پرتاب دیسک، به اولین زنی تبدیل شد که توانست در رشته دو و میدانی المپیک قهرمان شود. در مسابقات ژیمناستیک تیم هلند که میزبان بازی ها بود اولین مدال طلای زنان را در این رشته کسب کرد. رشته تنیس از برنامه مسابقات حذف شده بود. ۱۹۳۲–۱۹۳۶. ا
لمپیک تابستانی ۱۹۳۲ که در لس آنجلس برگزار شد بسیار مهم بود، رشته های پرتاب نیزه و ۸۰ متر با مانع برای اولین بار وارد برنامه بازی ها شد که دورنمای ورزشی را گسترش داد. یک بخش جالب توجه مربوط به بیب دیدریکسون زاهاریاس ورزشکار آمریکایی بود که دو مدال طلا در رشته های پرتاب نیزه و ۸۰ متر با مانع، و نیز یک مدال نقره در پرش ارتفاع کسب کرد که باعث توجه فراوان به رشته دو و میدانی زنان شد. چهار سال بعد در المپیک زمستانی ۱۹۳۶ که در شهر گارمیش-پارتنکیرشن برگزار شد، زنان برای اولین بار در رشته اسکی آلپاین ترکیبی به رقابت پرداختند که کریستل کرانتس از آلمان مدال طلا را در روز افتتاحیه کسب کرد، این امر گام مهم رو به جلویی برای حضور زنان در المپیک زمستانی بود. در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ که در برلین برگزار شد این پیشرفت با قرار گرفتن دوباره رشته ژیمناستیک در برنامه رقابت های زنان تداوم یافت و تعهد به فراگیری و تنوع در رشته های ورزشی را به نمایش گذاشت. این نقاط عطف در مسیر المپیک بر ماهیت در حال تکامل بازی ها تأکید دارد که به طور مدام در تلاش است تا تمام ورزشکاران با هر سابقه و جنس در جهان را دربر گرفته و اجازه خودنمایی دهد. نکته ق
ابل ملاحظه المپیک تابستانی ۱۹۳۶ مربوط به فانی بلانکرس-کون دونده هلندی بود که توانست در چهار بخش ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر، ۴ در ۱۰۰ متر امدادی، ۴ در ۴۰۰ متر امدادی مدال طلا کسب کند و ماهیت رو به رشد رقابت در ورزشکاران زن را به نمایش بگذارد. ۱۹۴۰–۱۹۴۴. طبق برنامه قبلی قرار بود المپیک زمستانی ۱۹۴۰ در شهر ساپورو ژاپن، المپیک تابستانی ۱۹۴۰ در توکیو، المپیک زمستانی ۱۹۴۴ در کورتینا دامپتزو ایتالیا و المپیک تابستانی ۱۹۴۴ در لندن برگزار شود که به علت وقوع جنگ جهانی دوم لغو شدند. شش ورزشکار زن المپیک در اتفاقات مرتبط با درگیری جنگ جهانی دوم از دنیا رفتند که مشخصات آنها در جدول ذیل ذکر شده است. ۱۹۴۸–۱۹۵۶. در المپیک زمستانی ۱۹۴۸ که در شهر سنت موریتز، سوئیس برگزار شد زنان برای اولین بار در رشته اسکی سرعت و اسکی مارپیچ به رقابت پرداختند، این در حالی بود که در المپیک زمستانی ۱۹۳۶ تنها در رشته اسکی ترکیبی مسابقه داده بودند. در سال ۱۹۴۸، زنان همانند مردان در تمام رشته های اسکی به رقابت پرداختند. باربارا آن اسکات از کانادا در مسابقات پاتیناژ انفرادی بانوان به مقام قهرمانی رسید، این اولین بار بود که یک ورزشکار غیر اروپایی در این رشته م
دال طلا را کسب کرد. در المپیک تابستانی ۱۹۴۸ که در لندن برگزار شد، زنان برای اولین بار در بخش قایق رانی به رقابت پرداختند. زنان در رشته ۵۰۰K-1 متر مسابقه دادند. آلیس کوچمن در رشته پرش ارتفاع زنان در المپیک تابستانی ۱۹۴۸ صاحب مدال طلا شد، او اولین زن سیاه پوست آفریقایی تبار (Black woman) بود که توانست برای ایالات متحده مدال طلا کسب کند. در المپیک زمستانی ۱۹۵۲ که در اسلو برگزار شد، زنان برای اولین بار در رشته اسکی صحرانوردی به رقابت پرداختند. آنها در بخش مسافت ۱۰ کیلومتر مسابقه دادند. در المپیک تابستانی ۱۹۵۲ که در هلسینکی برگزار گردید، برای اولین بار زنان اجازه یافتند در رشته سوارکاری به رقابت بپردازند. آنها در بخش درساژ، که هم مردان و هم زنان در آن حضور داشتند، مسابقه دادند. سوارکار زن از دانمارک به نام لیس هرتل، در بخش مسابقه انفرادی که مردان هم در آن به رقابت پرداختند برنده مدال نقره شد. در المپیک زمستانی ۱۹۵۶ که در کورتینا دامپزو برگزار شد، مسابقه اسکی ۳ در ۵ کیلومتر صحرانوردی امدادی به برنامه رقابت ها اضافه شد. المپیک تابستانی ۱۹۵۶ که در ملبورن برگزار شد بدون هیچ تغییری در برنامه رقابت ها، همانند دوره قبل ب
رگزار شد. ۱۹۶۰–۱۹۶۸. اسکیت سرعت در رده زنان، برای اولین بار در المپیک زمستانی ۱۹۶۰ که در شهر اسکو ولی برگزار شد، در برنامه بازی ها قرار گرفت. هلگا هازه نماینده تیم متحد آلمان در بخش ۵۰۰ متر زنان اولین مدال طلای زنان در این رشته را کسب کرد. در المپیک زمستانی ۱۹۶۴ که در اینسبروک برگزار شد، مسابقه اسکی صحرانوردی ۵ کیلومتر زنان برای اولین بار انجام گرفت. در المپیک تابستانی ۱۹۶۴ که در توکیو برگزار گردید، رشته والیبال زنان برای اولین بار وارد برنامه مسابقات المپیک شد که تیم ژاپن میزبان، مدال طلا را کسب کرد. در المپیک ۱۹۶۴ ژاپن، زنان ۱۳ درصد از افراد شرکت کننده در مسابقات را تشکیل دادند. در المپیک تابستانی ۱۹۶۸ که در مکزیکوسیتی برگزار شد، زنان برای اولین بار در رشته تیراندازی به رقابت پرداختند. زنان همراه با مردان به صورت مختلط به رقابت پرداختند و مجاز بودند در تمام هفت رشته شرکت کنند. ویژگی این بازی ها دستاوردهای قابل توجه ورزشکاران زن بود که می توان از جمله این موارد به ویرا چاسلاوسکا در رشته ژیمناستیک با کسب ۴ مدال طلا و شناگر دبی میر به خاطر عملکرد قابل توجه او اشاره کرد. انریکتا باسیلیو اولین زنی بود که با مشعل
پاتیل المپیک را روشن کرد. او در روز ۱۲ اکتبر ۱۹۶۸ هنگام المپیک تابستانی ۱۹۶۸ آخرین مشعل دار المپیک بود. ۱۹۷۲–۱۹۸۰. در المپیک زمستانی ۱۹۷۲ که در ساپورو برگزار شد هیچ تغییری در برنامه بازی های زنان به وجود نیامد. در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ که در مونیخ برگزار شد رشته تیراندازی با کمان بعد از سال ۱۹۲۰ دوباره به برنامه رقابت ها اضافه شد. در المپیک زمستانی ۱۹۷۶ که در اینسبروک برگزار شد، بخش رقص روی یخ به برنامه افزوده شد. در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در مونترال برگزار شد، زنان در سه مسابقه جدید به رقابت پرداختند. زنان برای اولین بار در رشته های بسکتبال و هندبال مسابقه دادند. همچنین زنان برای اولین بار در روئینگ در شش رشته از هشت رشته این بخش، به رقابت پرداختند. نادیا کومانچی از رومانی در رشته ژیمناستیک، در المپیک مونترال ۱۹۷۶ با کسب امتیاز کامل ۱۰ برای اولین بار در رشته ژیمناستیک المپیک، تاریخ ساز شد. اجرای چشمگیر او که هفت امتیاز کامل و سه مدال طلا را به دنبال داشت، وجهه جهانی ژیمناستیک زنان را ارتقا داد. موفقیت های کومانچی، استانداردهای جدیدی در ورزش برقرار کرد و الهام بخش نسل های آینده رشته ژیمناستیک شد. در المپیک ز
مستانی ۱۹۸۰ که در لیک پلاسید برگزار شد، هیچ مسابقه جدیدی در بخش زنان اضافه نشد. در المپیک تابستانی ۱۹۸۰ که در مسکو برگزار گردید، برای اولین بار زنان در رشته هاکی روی چمن به رقابت پرداختند. تیم زیمبابوه که هیچ شانسی برای قهرمانی نداشت، با قهرمانی کسب مدال طلا اتفاق مهمی را رقم زد که همچنین اولین مدال المپیک این کشور بود. هر چند این دوره از المپیک به علت تحریم برخی کشورها به سردمداری ایالات متحده، که به دلیل اعتراض به تهاجم شوروی به افغانستان انجام گرفت، خدشه دار شد. ۱۹۸۴–۱۹۹۲. در المپیک زمستانی ۱۹۸۴ که در شهر سارایوو برگزار شد، مسابقه اسکی صحرانوردی ۲۰ کیلومتر زنان به برنامه رقابت ها اضافه شد. ماریا-لیسا کیروسنیمی با کسب مدال طلا و عنوان قهرمانی در سه مسافت از این رشته، تسلط خود را نشان داد. در المپیک تابستانی ۱۹۸۴ لس آنجلس، زنان در چند رویداد جدید شرکت کردند. بخش شنای موزون برای اولین بار وارد برنامه بازی های المپیک شد و تنها زنان در این بخش برنامه اجرا کردند. آمریکا، کشور میزبان بازی ها در هر دو بخش انفرادی و دو نفره مدال طلا را به دست آورد. رشته دوچرخه سواری زنان برای اولین بار به برنامه رقابت های المپیک اض
افه شد، زنان در بخش جاده به رقابت پرداختند. در این بخش کانی کارپنتر-فینی آمریکایی مدال طلا را کسب کرد. همچنین ژیمناستیک ریتمیک برای اولین بار به رویدادها افزوده شد که تنها زنان به رقابت پرداختند، در این بخش لوری فونگ از کانادا مقام نخست را کسب کرد. همچنین ماراتن زنان برای اولین بار در برنامه مسابقات المپیک قرار گرفت و جون بنویت از آمریکا، با ثبت زمان دو ساعت و بیست و چهار دقیقه و پنجاه و دو ثانیه، مدال طلا را کسب کرد که تا چند سال قبل از آن، بسیاری از افراد آن را در بخش زنان غیرممکن می پنداشتند. در این دوره از المپیک در رشته تیراندازی برای اولین بار زنان با یکدیگر به رقابت پرداختند. این دوره از مسابقات المپیک توسط اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای اقماری آن تحریم شد. در المپیک ۱۹۸۴، زنان ۲۳ درصد از شرکت کنندگان در رقابت ها را تشکیل دادند. در المپیک زمستانی ۱۹۸۸ که در شهر کلگری برگزار شد هیچ تغییری در برنامه مسابقات به وجود نیامد. در المپیک تابستانی ۱۹۹۸ که در سئول برگزار گردید رشته تنیس روی میز برای اولین مرتبه در هر دو رده زنان و مردان به بازی های المپیک اضافه شد. آنها در بخش های انفرادی و دو نفره به رقابت پرداخت
ند. همچنین یک مسابقه قایق رانی ویژه زنان با عنوان رشته ۴۷۰ زنان برای اولین بار برگزار شد. برای اولین بار زنان در مسابقه دوچرخه سواری پیست، بخش اسپرینت به رقابت پرداختند. در سال ۱۹۹۱، کمیته بین المللی المپیک تمام رشته های ورزشی جدید که متقاضی قرار گرفتن در مسابقات المپیک و به رسمیت شناخته شدن توسط آن هستند را ملزم ساخت تا زنان هم در آن رشته به رقابت بپردازند. اگر چه این قانون تنها در مورد ورزش های جدید که خواهان به رسمیت شناخته شدن توسط المپیک و قرار گرفتن در برنامه بازی ها هستند اعمال می شود. این امر بدین مفهوم است که هر رشته ورزشی که قبل از سال ۱۹۹۱ در برنامه بازی های المپیک گنجانده شده بود بنا بر صلاحدید فدراسیون ورزشی می توانست همچنان بدون رده زنان در برنامه بازی های قرار گیرد. در المپیک زمستانی ۱۹۹۲ که در شهر آلبرت ویل برگزار شد، زنان برای اولین بار در رشته ورزش دوگانه به رقابت پرداختند. ورزشکاران در بخش های انفرادی، اسپرینت و امدادی مسابقه دادند. همچنین اسکیت نمایشی برای اولین بار به عنوان مسابقه، در بازی های ۱۹۹۲ قرار گرفت که زنان در بخش مگول به رقابت پرداختند. اسکیت سرعت مسیر کوتاه برای اولین بار جزو م
سابقات قرار گرفت. زنان در ۵۰۰ متر و ۳۰۰۰ متر امدادی به رقابت پرداختند. در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ که در بارسلونا برگزار شد، رشته بدمینتون برای اولین بار در برنامه بازی های المپیک قرار گرفت. زنان در بخش های انفرادی و دو نفره به رقابت پرداختند. زنان همچنین برای اولین بار در رشته جودو برای اولین بار در این بازی ها مسابقه دادند. ۳۵ کشور هنوز تنها گروه مردان را به این بازی ها می فرستادند. ۱۹۹۴–۲۰۰۲. در المپیک زمستانی ۱۹۹۴ که در شهر لیلهامر برگزار شد، بخش آریال اسکی نمایشی به طور رسمی وارد رقابت ها شد. لینا چریازووا از ازبکستان صاحب مدال طلا شد و تا آن دوره یگانه ورزشکار کشورش بود که در بازی های المپیک زمستانی صاحب مدال شده بود. ترفیع زنان به پیام اصلی کمیته بین المللی المپیک تبدیل شد و در منشور المپیک گنجانده شد. در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا این تعهد مشهود بود زیرا نسبت شرکت کنندگان زن در رقابت ها به ۲۶ درصد افزایش یافت. المپیک ۱۹۹۶ در آتلانتا نقطه عطفی در رشته های سافتبال و فوتبال زنان بود، به خاطر اینکه برای اولین بار به عنوان یک رشته ورزشی در برنامه رقابت های المپیک قرار گرفت. تیم ملی فوتبال زنان آمریکا در یک فینال هیجا