Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پسر کلر، و مشاجره ای بین این دو مختل می شود. پس از آن، کلر همراه رایان مزرعه را ترک می کند. مدتی بعد، وقتی کلر در مزرعه است، جکی لاوسون، یک فروشنده مواد مخدر خشن، به سراغش می آید. جکی به دنبال بازپرداخت بدهی کلر است، زیرا او به طور اتفاقی محموله مواد مخدرش را به رودخانه انداخته بود. جکی به کلر حمله می کند، اما کیت مداخله کرده و تهدید می کند که با پلیس تماس خواهد گرفت. کلر، که حال روحی ناپایداری دارد، همراه رایان فرار می کند و به کیت می گوید که قصد دارند چند روزی کمپ کنند. چند شب بعد، کلر با پیراهنی خون آلود به خانه برمی گردد و اعتراف می کند که در جریان مشاجره ای، رایان را هل داده و او با برخورد سرش به صخره ای کشته شده است. کیت در ماشین کلر جسدی را می بیند که محکم در ملافه ای پیچیده شده. کیت، که مصمم به محافظت از کلر است، جسد را به دریاچه ای نزدیک می برد و با یک بلوک سیمانی آن را غرق می کند. او به خانه بازمی گردد و به کلر اطمینان می دهد که مشکل را حل کرده است. مدتی بعد، پس از آنکه کیت بدهی جکی را پرداخت می کند، کلر از مزرعه غیبش می زند. وقتی کیت به دنبال کلر می گردد، او را با رایان پیدا می کند. کیت، شوکه شده،
از کلر می پرسد که جسد چه کسی را دور انداخته، اما رایان پیش از فرار با کلر در ماشین، کیت را به زمین می زند. کیت تلاش می کند آرامش خود را حفظ کند و از دوستش، لزلی، حمایت عاطفی می خواهد. یک روز، جکی دوباره به مزرعه می آید و تهدید می کند که کیت را به خاطر دور انداختن جسد باج خواهی خواهد کرد. کیت متوجه می شود که جسد متعلق به گرگ کامینسکی، یک معتاد محلی بود که بر اثر مصرف بیش ازحد فنتانیل، که جکی به او فروخته بود، جان باخته بود. کلر، که می دانست مادرش از او حمایت خواهد کرد، کیت را فریب داده بود تا جسد را مخفی کند. جکی با تزریق ماده ای از طریق سرنگ، کیت را بی حس می کند و او را مجبور می کند تا انبار مزرعه را برای دریافت پول بیمه به آتش بکشد. جکی، به عنوان پوشش، موقتاً در آپارتمان بالای انبار ساکن می شود و خود را به عنوان کارگر جدید مزرعه معرفی می کند. یک شب دیروقت، جکی تماشا می کند که کیت با یک مشعل جاده ای انبار را به آتش می کشد و سپس با ماشینش فرار می کند. صبح روز بعد، پلیس از کیت بازجویی می کند و به او اطلاع می دهد که بقایای سوخته یک جسد در میان آوار پیدا شده است. کیت پیشنهاد می کند که ممکن است جسد متعلق به گرگ کا
مینسکی باشد، که به گفته او دوست جکی بود. جکی، که منکر آشنایی با کیت شده بود، برای بازجویی احضار می شود. مشخص می شود که کیت، با کمک لزلی، جسد گرگ را از دریاچه بیرون آورده و درست پس از به آتش کشیدن انبار، آن را در آپارتمان انبار قرار داده بود تا جکی را متهم کند. کیت عمداً یک پین فلزی از مشعل جاده ای را در صحنه جا گذاشته بود که جکی هنگام خرید آن از طریق دوربین های فروشگاه دیده شده بود. پلیس فرض می کند که گرگ در آپارتمان بر اثر مصرف بیش ازحد مواد مخدر جان باخته و جکی برای پنهان کردن مرگ او، آتش سوزی را به راه انداخته است. کیت از اتهامات تبرئه می شود، درحالی که جکی به جرم این ماجرا متهم می شود. در مزرعه، کیت گروهی را استخدام می کند تا آوار انبار را تخریب و پاکسازی کنند. یک شب دیروقت، کیت با صدای سگش بیدار می شود و کلر را می بیند که گریان روی ایوان جلوی خانه نشسته است. آن دو از پشت شیشه در ورودی به یکدیگر خیره می شوند. سرنوشت رایان نامعلوم باقی می ماند. تولید. این ️فیلم در مارس ۲۰۲۳ با نویسندگی برد اینگلسبی و کارگردانی مایکل پیرس معرفی شد. این فیلم توسط شرکت های اسکات فری پروداکشنز و د والش کامپنی تولید شده و ریدلی
اسکات، مایکل پرس، اینگلسبی و کوین جی. والش تهیه کنندگی آن را بر عهده دارند. سیدنی سوئینی و جولین مور در این فیلم بازی می کنند. در آوریل ۲۰۲۳، دامنل گلیسون هم به جمع بازیگران پیوست. در مه ۲۰۲۴، کایل مک لاکلن، فیونا شو و ادموند دونوان هم به بازیگران اضافه شدند. تصویربرداری اصلی در مه ۲۰۲۳ در نیوجرسی با نام "وایلدوِیل" آغاز شد و در اواخر ژوئن به پایان رسید. مکان های فیلم برداری شامل شهرستان هانتردون و شهرستان موریس بودند. انتشار. این فیلم در ۶ ژوئن ۲۰۲۵ در ایالات متحده و کانادا اکران محدود سینمایی داشت و در تاریخ ۱۳ ژوئن از طریق اپل تی وی پلاس پخش شد.
گالریست () فیلم دلهره آور آمریکایی به کارگردانی کتی یان و با بازی ناتالی پورتمن و جنا اورتگا است. داستان. یک گالری دار توطئه می کند تا مردی فوت شده را در رویداد آرت باسل میامی بفروشد. تولید. در اکتبر ۲۰۲۴، ناتالی پورتمن و جنا اورتگا برای بازی در فیلم "گالریست" انتخاب شدند که نویسندگی و کارگردانی آن را کتی یان بر عهده دارد. در دسامبر، دیواین جوی رندالف، استرلینگ کی براون، زک گالیفیناکیس، دانیل برول، چارلی ایکس سی ایکس، و کاترین زیتا جونز به جمع بازیگران پیوستند. شرکت ام آرسی تأمین مالی کامل فیلم را بر عهده دارد. تصویربرداری اصلی در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۴ آغاز شد.
دوربین ویدئویی یا دوربین فیلمبرداری یک ابزار نوری است که فیلم برداری می کند؛ برخلاف دوربین فیلمی که تصویرها را روی فیلم ضبط می کند. دوربین های فیلمبرداری در ابتدا برای صنعت تلویزیون ساخته شدند اما از آن زمان به طور گسترده ای برای اهدف های مختلف دیگری مورد استفاده قرار گرفتند. "دوربین های فیلمبرداری" عمدتاً در دو حالت استفاده می شوند: اولین مورد، مشخصه بسیاری از پخش های اولیه، تلویزیون زنده است، که در آن دوربین تصویرها را مستقیماً برای مشاهدهٔ مستقیم به صفحهٔ نمایش می فرستد. تعداد کمی از دوربین ها هنوز تولید زندهٔ تلویزیونی را ارائه می کنند، اما بیشتر اتصالات زنده برای عملیات های امنیتی، نظامی/تاکتیکی و صنعتی است که در آن ها به تماشای مخفیانه یا از راه دور نیاز است. در حالت دوم، تصویرها در یک دستگاه برای بایگانی یا پردازش بیشتر ذخیره سازی و ضبط می شوند. برای سال ها، نوار ویدئویی فرمت اصلی بود که برای این منظور استفاده می شد، اما به تدریج دیسک نوری، دیسک سخت و سپس حافظه فلش جایگزین شد. ویدئوی ضبط شده در تولید تلویزیونی استفاده می شود، و اغلب کارهای نظارتی و نظارتی که در آن ضبط بدون نظارت یک موقعیت برای تجزیه و
تحلیل بعدی مورد نیاز است. کاربردها و انواع. "دوربین های ویدیوئی فیلمبرداری" مدرن طرح ها و کاربردهای گوناگونی دارند:
کژدم پوست درختی دورانگو که با نام های کژدم دورانگو و کژدم مکزیکی نیز شناخته می شود، گونه ای از کژدم است که در خانواده کژدم های دم کلفت قرار می گیرد. کژدم پوست درختی دورانگو رایج ترین و سمی ترین گونه کژدم در شهر دورانگو در مکزیک است. به این دلیل، سم آن ها برای اهداف پژوهشی متعددی استفاده می گردد. رویه گرفتن سم آن ها دوشیدن کژدم نامیده می شود و در دورانگو دوشیدن سم این کژدم به وسیله تحریک الکتریکی شیوه ارجح است.
باشگاه فوتبال رنگیدز (که قبلاً به عنوان باشگاه فوتبال لیفورد کی شناخته می شد) یک باشگاه فوتبال باهامایی است که در لیفورد کی واقع شده است. این تیم در لیگ بزرگسالان باهاما بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد و در طول بیست و پنج سال گذشته به طور قابل توجهی رشد کرده است و از یک برنامه فوتبال مبتنی بر مدرسه به یک باشگاه فوتبال تأسیس شده و عضو ثبت شده اتحادیه فوتبال باهاما تبدیل شده است. لیفورد کی اولین قهرمانی ملی خود را در فصل ۱۴–۲۰۱۳ به دست آورد. با تکیه بر این عنوان، این تیم به اولین تیم باهامایی تبدیل شد که در جام باشگاه های کارائیب در سال ۲۰۱۵ شرکت کرد. در سپتامبر ۲۰۱۷ لیفورد کی با مجوز اتحادیه فوتبال باهاما نام خود را به رنگیدز تغییر داد.
آمریکا ده کای یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در له کای، هائیتی واقع شده است. آنها در سال ۲۰۰۹ به لیگ هائتین صعود کردند.
باشگاه فوتبال سنترال یک باشگاه فوتبال حرفه ای از ترینیداد و توباگو است که در کالیفرنیا واقع شده است و در لیگ برتر تی تی بازی می کند. سنترال که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد، بیست و یکمین تیمی بود که به لیگ برتر پیوست و مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه آتو بولدون واقع در نزدیکی کووا انجام می دهد. تاریخچه. باشگاه فوتبال سنترال در ژوئیه ۲۰۱۲ با هدف تبدیل شدن به یک باشگاه با موفقیت در زمین و یک باشگاه فعال در جامعه خود تأسیس شد. در فصل اول باشگاه، سنترال دوازده پروژه طراحی شده برای ترویج فوتبال در جامعه محلی را تکمیل کرد. برنت سانچو، بازیکن سابق تیم ملی ترینیداد و توباگو، مدیر اجرایی این تیم بود. در ۱۳ اوت ۲۰۱۲، گراهام ریکس بازیکن سابق آرسنال و انگلیس به عنوان اولین مربی باشگاه برای اولین فصل لیگ برتر خود انتخاب شد. با این حال، زمانی که ریکس پس از تنها پنج ماه استعفا داد و به زادگاهش انگلستان بازگشت، باشگاه مربی سابق سن خوان جابلوته و ملی پوش انگلیسی تری فنویک را منصوب کرد.
فرمول یک (به اختصار F1) بالاترین کلاس مسابقات چرخ باز در ورزش های موتوری است که توسط فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی (FIA)، سازمان جهانی ورزش های موتوری تعریف و برگزار می شود. کلمه «فرمول» در نام به مجموعه قوانینی اشاره دارد که همه شرکت کنندگان و خودروها باید با آن مطابقت داشته باشند. فصل قهرمانی جهان فرمول یک شامل سری مسابقاتی است که با عنوان جایزه بزرگ شناخته می شود که معمولاً در پیست های هدفمند و در برخی موارد در خیابان های بسته برگزار می شود. به هر برنده یک جایزه اهدا می شود و نتایج هر مسابقه برای تعیین دو قهرمانی سالانه، یکی برای رانندگان و دیگری برای سازندگان امتیاز تعلق می گیرد. مسابقات قهرمانی جهان برای رانندگان از سال ۱۹۵۰، پس از توافق بر سر استاندارد فرمول یک که در سال ۱۹۴۶ تأیید شده است، برگزار می شود. مسابقات قهرمانی سازندگان برای ۱۹۵۸ اضافه شد و از آن زمان تاکنون به قهرمان مسابقات اعطا می شود.
سونسوز فیلم ایرانی به زبان ترکی محصول ۱۴۰۳ به کارگردانی رضا جمالی و تهیه کنندگی سلمان عباسی است. کلمه سونسوز در زبان ترکی به معنای بی پایان است، و به کنایه به کسی گفته می شود که فرزندی نداشته باشد.
بازی را بکش فیلمی ایرانی محصول ۱۴۰۳ به کارگردانی محمدابراهیم عزیزی، تهیه کنندگی مصطفی کیایی و نویسندگی لادن شیرمرد و محمدابراهیم عزیزی است. خلاصه فیلم. فیلم "بازی را بکش" بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده و در خلاصه داستان آن آمده است: «موسی، از پیشکسوتان فوتبال، برادرش را در یک سانحه ورزشی از دست می دهد. او در مسیر کشف راز مرگ برادرش با حقایق عجیبی روبه رو می شود…»
اوضاع خیلی خراب است: کتابی درباره امید سومین کتاب مارک منسن وبلاگ نویس و نویسنده آمریکایی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این کتاب از کتاب خودیاری قبلی منسون با نام «"هنر رندانه به تخم گرفتن"» پیروی می کند و پس از انتشار در فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز به رتبه اول دست یافت.
کاخ اسقف نشین کیتو ساختمانی با معماری کاخ مانند است که در مرکز تاریخی شهر کیتو ساخته شده است. این بنا در گوشه شرقی خیابان های شیلی و ونزوئلا قرار دارد و یکی از چهار ساختمانی است که پلازا د لا ایندپندنسیا را از سمت شمال احاطه کرده اند. این کاخ مقر اسقف نشین متروپولیتن کیتو و اقامتگاه رسمی اسقف اعظم کیتو و رهبر کلیسای اکوادور است. پیشینه. در ۲۰ دسامبر ۱۵۳۴، با دستور بنیان گذار شهر، ناحیه کلیسایی کیتو تأسیس شد و قطعه زمینی به نخستین کشیش آن، کشیش خوان د رودریگز، اختصاص یافت. همچنین، قطعات زمین در بخش جنوبی میدان اصلی به ساخت کلیسای ناحیه ای اختصاص داده شد که امروزه کلیسای جامع متروپولیتن کیتو است. کیتو در ابتدا تحت مدیریت اسقف نشین پاناما بود، اما در ۵ سپتامبر ۱۵۳۶ به اسقف نشین کوزکو و سپس در ۱۴ مه ۱۵۴۱ به اسقف نشین لیما منتقل شد. در ۸ ژانویه ۱۵۴۵، پاپ پاپ پائولوس سوم دستور ایجاد اسقف نشین سن فرانسیسکو د کیتو را صادر کرد که در ۱۳ آوریل ۱۵۴۶ با ورود گارسیا دیاز آریاس، کشیش دیوسسانی اهل تولدو از لیما، اجرایی شد. در این دوران تا سال ۱۷۸۹، این اسقف نشین شامل کل قلمرو دادگاه سلطنتی کیتو بود که از پاستو (کلمبیا) در شم
ال تا پیورا در جنوب امتداد داشت. در ۱۳ ژانویه ۱۸۴۸، پاپ پیوس نهم اسقف نشین کیتو را به سطح اسقف نشین متروپولیتن ارتقا داد و آن را از تابعیت لیما خارج کرد. پس از این، کیتو به اسقف نشین های کوئنکا و گایاکیول نظارت داشت. اما تا سال ۱۹۹۵، سه اسقف نشین متروپولیتن دیگر در اکوادور یعنی گایاکیول، کوئنکا و پورتوویخو نیز ایجاد شدند. در نتیجه، با حکمی که در ۱۱ نوامبر ۱۹۹۵ صادر شد، کلیسای جامع کیتو و اسقف اعظم کیتو به عنوان رهبر کلیسای کاتولیک اکوادور تعیین شدند. تاریخچه کاخ. در سال های ابتدایی پس از تأسیس شهر، کشیشان کیتو در خانه های مختلفی در اطراف کلیسای جامع زندگی می کردند. اما پس از تأسیس اسقف نشین کیتو در ۱۵۴۶، مجوز خرید قطعه زمینی که پیش تر به فاتح اسپانیایی، نونیز د بونیلا و وارثانش تعلق داشت، صادر شد و در گوشه شمال شرقی میدان اصلی، کاخ اسقف نشین کیتو در همان نقطه ای که امروزه قرار دارد، بنا شد. ساختار اصلی کاخ در سال ۱۷۷۵، با ورود معمار اسپانیایی آنتونیو گارسیا تغییر یافت. او که در ساخت کاخ کاروندلت نیز نقش داشت، عناصر معماری نئوکلاسیک اروپایی را به کاخ اضافه کرد، از جمله نماهای برجسته با تاج های مثلثی و نقش برجس
ته های نماد واتیکان در سمت چپ و نماد اسقف نشین کیتو در سمت راست. تغییرات گارسیا تا سده ۲۰ پابرجا ماند، اما در این دوره بازسازی هایی انجام شد که برخی از ویژگی های اصلی، به ویژه در فضای داخلی کاخ را تغییر داد. این تغییرات عمدتاً در سال ۱۹۷۸ صورت گرفت، زیرا اسقف اعظم وقت معتقد بود که به دلیل قدمت مواد اولیه بنا، ساختمان خطرناک شده است. با این حال، این تغییرات بیشتر به تقویت ساختاری و به روزرسانی تأسیسات برق و لوله کشی محدود شد.
کاخ لا رِکولِتا ("کاخ نمایشگاه، وزارت دفاع") ساختمانی با ماهیت کاخ در شهر کیتو (اکوادور) است که در منطقه لا رکولتا، در منتهی الیه جنوب شرقی مرکز تاریخی شهر واقع شده است. این ساختمان در حال حاضر محل استقرار وزارت دفاع اکوادور است و به همین نام نیز شناخته می شود. تاریخچه. "کاخ لا رکولتا" در سال ۱۹۰۸ به دستور رئیس جمهور وقت، ژنرال الوی آلفارو، برای میزبانی نمایشگاه ملی ساخته شد. این نمایشگاه قرار بود صدمین سالگرد اولین فریاد استقلال کشور را که در ۱۰ اوت ۱۸۰۹ رخ داده بود، گرامی بدارد. طرح های اولیه این بنا توسط معمار خوسه ماریا پریرا و به سفارش شخصی آلفارو طراحی شد. این ساختمان در ۱۰ اوت ۱۹۰۹ طی مراسمی رسمی افتتاح شد که در آن مقامات کشوری، نظامی و مذهبی، به همراه اعضای اشرافیت کیتو حضور داشتند. در ۸ سپتامبر همان سال، یعنی نزدیک به یک ماه پس از مراسم افتتاحیه، ساختمان به روی عموم گشوده شد و میزبان «نمایشگاه بین المللی نمونه ها» گردید، که دلیل اصلی ساخت آن بود. کشورهای شیلی، کلمبیا، پرو، فرانسه، ایالات متحده، اسپانیا، ایتالیا، ژاپن و البته اکوادور در این نمایشگاه شرکت داشتند. در اواخر سال ۱۹۱۲، دولت "کاخ لا رکولتا"
را به مدرسه نظامی واگذار کرد. این مدرسه تا سال ۱۹۳۷ در این مکان مستقر بود تا اینکه ساختمان به وزارت دفاع اکوادور واگذار شد. در حال حاضر، علاوه بر این وزارتخانه، کاخ میزبان دفاتر ستاد مشترک نیروهای مسلح، ارتش، نیروی دریایی، نیروی هوایی و همچنین شورای عالی دفاع ملی است. مرمت. ارزش تاریخی این ساختمان باعث شد که روند مستحکمی از حفاظت و مرمت آن آغاز شود که از سال ۱۹۸۷ کلید خورد. همچنین، باید به ابتکار مقامات وزارت دفاع اشاره کرد که از سال ۲۰۰۱ پروژه نورپردازی نمای ساختمان و زیباسازی پارک لا رکولتا را آغاز کردند. این پارک که در مجاورت کاخ قرار دارد، در اوایل محل آرامش و گفتگوهای اجتماعی شهروندان کیتو بود. معماری. کاخ بر روی ستون های بتن مسلح ساخته شده است که در گذشته از سازه ای آهنی به شکل گنبد نیز پشتیبانی می کردند. این گنبد ۳۰ متر ارتفاع داشت و تاج آن با مجسمه برنزی یک کندور مزین شده بود. طراحی معماری آن بر اساس سبک معماری نئوکلاسیک شکل گرفته است که از مدل های وارد شده به اکوادور توسط معمار ایتالیایی جیاکومو رادیکونچینی در اوایل الهام گرفته است. در سال ۱۹۱۴، یک زلزله شدید به ساختمان اصلی آسیب رساند و برای بازساز
ی آن، گنبد بخش مرکزی حذف شد. در نتیجه، نمای کاخ با ظاهری ساده تر و ماهیتی نظامی بازطراحی شد و از آن زمان تاکنون، برخی عناصر هنر نو نیز در بخش مرکزی آن به چشم می خورد.
کاخ گانگوتنا که در حال حاضر محل "هتل کاسا گانگوتنا" است، یک بنای اشرافی در شهر کیتو (اکوادور) محسوب می شود. این کاخ در گوشه خیابان های روکافوئرته و کوئنکا، مقابل میدان تاریخی سن فرانسیسکو در مرکز تاریخی کیتو قرار دارد. به دلیل تزئینات ظاهری چشمگیر، این بنا یکی از شاخص ترین ساختمان های مشرف به میدان است و همچنین به واسطه پیشینه تاریخی آن که به قرن هفدهم بازمی گردد، شهرت دارد. مالکیت این بنا تا سال ۱۹۹۷ در اختیار خانواده گانگوتنا بود؛ خانواده ای که اعضای آن شامل صنعتگران، سیاستمداران، زمین داران، دانشگاهیان و شاعران بودند. در نهایت، این ساختمان در سال ۲۰۱۱ به عنوان یک هتل مجلل افتتاح شد. تاریخچه. تاریخچه این کاخ به دوران اینکاها بازمی گردد، زیرا بر اساس نخستین گزارش های فاتحان اسپانیایی، در قرن پانزدهم معابد این تمدن در اطراف میدان سن فرانسیسکو وجود داشته اند. یکی از این معابد دقیقاً در محل فعلی این کاخ قرار داشت. پس از ورود اسپانیایی ها به کیتو در سال ۱۵۳۴، خانواده های ثروتمند خانه های خود را در اطراف این میدان بنا کردند. با این حال، اطلاعات دقیقی دربارهٔ نخستین مالکان این عمارت که در مجاورت کلیسای کانتوینا قر
ار دارد، در دست نیست. مالکیت این عمارت از حدود قرن هجدهم به خانواده گانگوتنا انتقال یافت. روایت شده که یکی از دختران این خانواده از ازدواج با یک جوان ثروتمند منصرف شد و در نتیجه، این جوان خشمگین تلاش کرد کاخ را به آتش بکشد، اما ناموفق ماند. خانواده گانگوتنا در سال ۱۸۸۰ کاخ را بازسازی کردند تا با استانداردهای جدید مسکونی همخوانی داشته باشد و احتمالاً نخستین حمام های مدرن را در آن نصب کردند. در سال ۱۹۱۴، آتش سوزی شدیدی ساختار کاخ را به شدت آسیب پذیر کرد. در نتیجه، در سال ۱۹۱۸ خانواده گانگوتنا از معماران ایتالیایی، آنتونیو و پائولو روسو، درخواست کردند تا کاخی جدید طراحی کنند. نتیجه کار آن ها، بنایی با ترکیبی از سبک های مختلف معماری بود که هم در نمای بیرونی و هم در دکوراسیون داخلی جلوه ای خاص داشت. در طول دهه ها، این کاخ محل برگزاری نشست های مهم سیاسی، رویدادهای تاریخی، فرهنگی و جشن های باشکوه طبقه ممتاز کیتو در نیمه نخست قرن بیستم بود. این بنا حتی اقامتگاه برخی از رئیس جمهورهای اکوادور از جمله کامیلو پونسه انریکس (سیاستمدار) نیز بود که با دولورس گانگوتنا یی خیخون، وارث این کاخ، ازدواج کرده بود. معماری و ساختار.
این کاخ به سبک معماری التقاطی طراحی شده و ترکیبی از معماری نئوکلاسیک، معماری احیای رنسانس و آرت دکو را در خود جای داده است. این بنا سه طبقه بوده و دارای طرحی به شکل نعل اسب است. ساختار اصلی کاخ شامل دیوارهای باربر آجری، تیرهای تقویت کننده آهنی و چوبی است. نمای ظاهری آن، به دلیل قرارگیری در مقابل میدان سن فرانسیسکو، جلوه ای باشکوه دارد.
مرکز فرهنگی ایچیمبیا ("کاخ کریستال، کاخ ایچیمبیا")، ساختمانی از جنس فولاد و شیشه در شهر کیتو، اکوادور است. این بنا در قلهٔ تپه ای به همین نام واقع شده و بخشی از مجموعهٔ تفریحی پارک ایچیمبیا محسوب می شود. این مرکز برای نمایشگاه ها و رویدادهای فرهنگی شهر در نظر گرفته شده و در مدت کوتاهی به یکی از مهم ترین نمادهای کیتو تبدیل شده است. ساکنان شهر از آن با عنوان «کاخ کریستال» یاد می کنند. مدیریت این مجموعه بر عهدهٔ مرکز فرهنگی کلانشهر است. پیشینه. با ارتفاع ۲٬۹۱۰ متر از سطح دریا، تپهٔ ایچیمبیا در دوران بومیان محل استقرار گروه های انسانی مختلف بود. در دوران اشغال کیتو (قوم) و سپس ساپا اینکا، این فضا به نیایش خدایان، به ویژه اینتی اختصاص یافت. در دوران استعمار، این تپه برای قرن ها یکی از موانع طبیعی شهر اسپانیایی کیتو به شمار می رفت و از آن به عنوان محل شکار و آموزش نظامی استفاده می شد. در دههٔ ۱۹۲۰، تاریخ نگار و باستان شناس جاسینتو خیسون ای کامانیو، کُنت کاسا خیسون، در این تپه مقبره ای پیشاکلمبیایی کشف کرد که شامل اشیای تدفینی ارزشمند، از جمله ماسک طلا و زیورآلات بینی بود. در سال ۱۹۹۷، در جریان آماده سازی زمین برای
تبدیل آن به پارک، FONSAL در بخش شمال شرقی چندین پیشکش آیینی مربوط به دورهٔ یکپارچگی یافت که مطالعات خیسون را تأیید کرد. تاریخچه. در چارچوب پروژهٔ احیای مرکز تاریخی، که در سال ۱۹۹۷ از سوی شهرداری کیتو آغاز شد، تصمیم گرفته شد که زمین های قلهٔ ایچیمبیا به پارکی تفریحی، گردشگری و زیست محیطی تبدیل شود. پس از مصادرهٔ برخی املاک و تخلیهٔ تعدادی از مهاجران غیرقانونی، منطقه برای جلوگیری از اشغال مجدد بسته شد و کار آغاز گردید. این ۵۴ هکتار به مجموعه ای تفریحی بدل شد که گونه های بومی گیاهی و جانوری آن نیز حفظ شدند. شهرداری همچنین تصمیم گرفت ساختمان بازار سانتا کلارا را بازسازی کرده و آن را به مرکز فرهنگی تبدیل کند. این بنا قطعه قطعه به پارک ایچیمبیا منتقل شد و سرانجام در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۴، با نمایشگاه باستان شناسی «ارباب سیپان»، به روی عموم گشوده شد. کاخ کریستال. این سازهٔ آهنی و رویی در سال ۱۸۹۹، در دورهٔ حکومت ژنرال الوی الفارو، از هامبورگ آلمان وارد شد. به دلیل شباهت شگفت انگیزش با محله له ال در پاریس، برای همان منظور در نظر گرفته شد و در سال ۱۹۲۰ به بازار سانتا کلارا تبدیل گردید. این بازار در میدان کوچکی روبه روی صومعه
ای به همین نام، در میان خیابان های بنالکازار، کوئنکا و روکافوئرت قرار داشت. سازهٔ آهنی بنا از یک بدنهٔ مرکزی تشکیل شده که گنبدی مدور را نگه داشته است. از این گنبد، دو طاق قوسی کم خیز منشعب می شود که در مجموع ساختاری به شکل صلیب لاتین را شکل می دهد. دیوارهای بنا به طور کامل از شیشهٔ مقاوم ساخته شده که امکان نورگیری طبیعی در طول روز را بدون نیاز به برق فراهم می کند. این ساختمان پیش از انتقال به مکان نهایی اش در پارک ایچیمبیا در سال ۲۰۰۴، توسط کارشناسان صندوق نجات (FONSAL) شهرداری کیتو به طور دقیق بازسازی و تقویت شد و بر روی میدان گرانیتی ای که به ویژه برای این منظور آماده شده بود، قرار گرفت. در زیر ساختمان اصلی که ۱٬۳۰۰ مترمربع مساحت دارد، سالن ها و بخش های خدماتی متعددی برای پشتیبانی از فعالیت های فرهنگی مجموعه تعبیه شده است. این امکانات شامل تالارهای کنفرانس، سالن های رویداد، سرویس های بهداشتی و آشپزخانه است. همچنین دو رستوران در این مجموعه وجود دارد که منظره ای چشم نواز از مرکز تاریخی کیتو ارائه می دهند. رویدادها. از زمان افتتاح، این مجموعه تحت مدیریت مرکز فرهنگی کلانشهر، که وابسته به دبیرخانهٔ فرهنگ شهردار
ی کیتو است، قرار دارد. نخستین نمایشگاه بزرگ برگزار شده در این مکان، نمایشگاه باستان شناسی سیار ارباب سیپان بود که مهم ترین نمایشگاه باستان شناسی سیار منطقه محسوب می شود. این محل همچنین میزبان نشست های ادبی و نمایشگاه های عمومی هنرمندان سرشناس بوده است. در سال ۲۰۰۸، این مجموعه به عنوان محل ارائهٔ گزارش سالانهٔ رافائل کورئا، رئیس جمهور اکوادور، به کنگرهٔ ملی انتخاب شد؛ چراکه ساختمان کنگره پس از آتش سوزی دو سال پیش از آن، در حال بازسازی بود. ساختمان کاخ کریستال همچنین میزبان اجراهای موسیقی در محوطهٔ روبه روی ساختمان بوده است. مهم ترین این رویدادها، Quito Fest، جشنوارهٔ سالانهٔ موسیقی کیتو است که از سال ۲۰۰۵ در این مکان برگزار می شود. پس از آن، جشنوارهٔ راک در ایچیمبیا نیز از دیگر رویدادهای موسیقی برجسته ای است که در این مجموعه برگزار می شود.
روز ملی قرمز پوشیدن (به انگلیسی: National Wear Red Day) روزی در ماه فوریه است که بسیاری از مردم برای نشان دادن حمایت شان از آگاهی از بیماری قلبی، لباس قرمز می پوشند. در آمریکا. در ایالات متحده، روز ملی قرمز پوشیدن در اولین جمعه ماه فوریه هر سال برگزار می شود. روز ملی پوشیدن قرمز توسط کمپین "حقیقت قلب" (به انگلیسی: The Heart Truth) حمایت می شود، که تحت نظارت مؤسسه ملی قلب، ریه و خون راه اندازی شده و خود این مؤسسه نیز بخشی از مؤسسه ملی سلامت وابسته به وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا به شمار می رود. "حقیقت قلب" یک کمپین ملی آگاهی برای زنان در مورد بیماری قلبی است. "حقیقت قلب" در سال ۲۰۰۲ لباس قرمز را به عنوان نماد ملی آگاهی از بیماری های قلبی زنان ایجاد و معرفی کرد. هدف از این کار این است که به زنان در مورد تهدید شماره یک سلامتی آن ها هشدار داده شود. در انگلستان. در بریتانیا، روز قرمز پوشیدن در اولین جمعه فوریه برگزار می شود. این اقدام توسط صندوق جراحی قلب کودکان مستقر در یورکشایر برای افزایش آگاهی در مورد بیماری های مادرزادی قلب سازمان دهی شده است.
معجزه (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی است که نخستین بار در آوریل ۲۰۲۲ از شبکه تلویزیونی پولی ژاپنی ایگه کی پخش شد و سپس از ژوئن ۲۰۲۲ در پلتفرم های استریم ویو و ویکی پخش شد. این مجموعه در مورد چند نوجوان است که در مسیر پیگیری آرزوهایشان با مشکلات روبه رو می شوند و در این مسیر رشد می کنند. "معجزه" یک مجموعه اورجینال ویو است که از ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
کلیسای سن بلاس حدود ۴۰۰ سال پیش در شرق شهر کوئنکا در اکوادور و در منطقه ای که در دوران استعمار «باریوس د آباجو» نامیده می شد، احداث گردید. ساخت این کلیسا به سن بلاس تقدیم شد و در ثلث آخر قرن شانزدهم میلادی، در ماه مه ۱۵۵۷، چند روز پس از تأسیس شهر کوئنکا، افتتاح گردید. برای این ساخت و ساز، از سنگ های ساختمان های ویران شده تومبامبا استفاده کردند. در سال ۱۹۳۵، یک کلیسای جدید روی آن ساخته شد که نمای داخل و خارج آن را بازسازی کرد و ساختار اصلی کلیسا را به عنوان پایه حفظ کرد. این مرمت به لطف سرمایه گذاری مشترک توسط مؤسسه کوریا و شهرداری امکان پذیر شد.
کلیسای تودوس سانتوس به معنای کلیسای همه مقدسان یکی از کلیساهای تاریخی شهر کوئنکا در اکوادور است.
کلیسای سن فرانسیسکو یکی از کلیساهای تاریخی شهر کوئنکا در اکوادور است. این کلیسا یکی از برجسته ترین معابد شهر است. جامعه مذهبی فرانسیسکن ها به همراه جامعه دومینیکن ها (کلیسای سانتو دومینگو) ، مسئول تلقین بومیان منطقه در دوره استعمار بودند.
کلیسای سانتو دومینگو یکی از کلیساهای تاریخی شهر کیتو در اکوادور است. این کلیسا یکی از برجسته ترین معابد شهر است. جامعه مذهبی دومینیکن ها به همراه جامعه فرانسیسکن ها (کلیسای سن فرانسیسکو)، مسئول تلقین بومیان منطقه در دوره استعمار بودند. کلیسا اکنون جزئی از مرکز تاریخی کیتو است که در فهرست میراث جهانی در اکوادور ثبت می باشد.
فراموش نکن فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی هرش کوهلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راکیش روشن، کجال کیران، سوجیت کومار، شکهار کاپور و هلن ایفای نقش کرده اند.
فساد اداری و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی رامش سیپی است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، راجینیکانت، ریکا، شلیپا شیرودکار، انوپم کهیر، راضا مراد، آنجانا ممتاز، بینا بانرجی، سودهیر پاندی، بهاراتی آچرکار و مراد ایفای نقش کرده اند.
کلیسا یا معبد ماریا آؤکلسیلیا یکی از کلیساهای تاریخی شهر کیتو در اکوادور است. بنای کلیسا در سال ۱۹۰۰ میلادی احداث شده است و به ماریا، کمک حال مسیحیان تقدیم شده است.
خانه جن زده و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۵ و به کارگردانی محمود علی است. در این فیلم بازیگرانی همچون تانوجا، نظیر حسین، نانا پالشیکار و راهول برمن ایفای نقش کرده اند.
صومعه سانتا کلارا یکی از صومعه های تاریخی شهر کیتو در اکوادور است. بنای آن در سال ۱۵۹۶ تأسیس شده است و در مرکز تاریخی کیتو قرار دارد.
صومعه و کلیسای کارمن آلتو یکی از کلیسا های تاریخی شهر کیتو در اکوادور است. آغاز ساخت و ساز آن به درستی مشخص نیست اما احتمالاً در دهه نخست قرن شانزدهم بنای اولیهٔ آن احداث گردید. امروزه کلیسا در مرکز تاریخی کیتو قرار دارد.
سوسک و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی بلسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون موهنلال، بومیکا چاولا، سورش منون، لاکشمی گوپالاسوامی، مورالی گوپی و کی.پی.ای.سی. لالیتا ایفای نقش کرده اند.
صومعه کارمن باخو یکی از صومعه های تاریخی شهر کیتو در اکوادور است.
خداحافظ و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۴ و به کارگردانی ال. وی پراساد است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، لینا چانداوارکار، دورگا کوته، ساتین کاپو، ای. کی. هانگال و آسرانی ایفای نقش کرده اند.