Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در جامعه اسلامی انتقاد کرد. وی افزود: تصویر یک شیاد به عنوان یک شرور در جامعه دست کم گرفته می شود، زیرا اشرار دیگری در بین مسلمانان به وجود آمده است. منگالاسری رافیق در پاسخ به او گفت: می گویند جامعه مسلمانان در زندگی اجتماعی پیشرفت مستمر داشته است. این درست نیست. ممکن است در میان مسلمانان مانند سایر جوامع تغییراتی رخ دهد. اما نیروهای واپسگرا نیز شروع به تسلط کرده اند. حجاب یک لباس بود. اقلیت کوچکی در کرالا اکنون به هویت زنان مسلمان تبدیل شده اند. می دانم که مؤذن فقط یک کارمند در مسجد است. اما او نماینده روحانیونی است که قدرت شیطان را در بین مسلمانان تقویت کرده اند. این نمایش دربارهٔ پیشینه یک خانواده مسلمان است و بنابراین زندگی یک مسلمان را نشان می دهد و هیچ تلاشی برای توهین به مذهب خاصی وجود ندارد. فعالان و نویسندگان از جمله کی ساچیدانان و سوهاریش مخالفت خود را با حذف "کیتاب" از جشنواره دولتی اعلام کردند. آنها در بیانیه ای مشترک، دخالت سازمان های مذهبی در ارزش های اصلاحات رنسانس و آزادی بیان را محکوم کردند. پراتاپ جوزف، فیلمبردار و کارگردان در شبکه های اجتماعی کمپین تبلیغاتی ایجاد کرد و گفت که حذف این نمایش
نامه «تهدیدی برای ارزش های رنسانس و آزادی بیان» است. نمایشنامه نویس الف. سانتا کومار در فیس بوک نوشت که «مدرسه با پس گرفتن نمایشنامه و تعظیم در برابر دستورات رهبران مذهبی دست های خود را شسته است. او شکایت دارد که آنها نویسنده نمایشنامه، منگالاسری رافیق را نیز منزوی کرده اند.» کومار پرسید که چرا کسانی که از «ارزش های رنسانس» صحبت می کنند در مورد انزوای منگالاسری رافیق به دست «بنیادگرایی اقلیت» سکوت کرده اند. منگالاسری رافیق. منگالاسری رافیق یک فیلمنامه نویس و کارگردان مالایایی زبان اهل (مالاپورام، کرالا) در هند است. در سال ۲۰۱۳، او برنده جایزه کرالا ساهیتیا آکادمی شد.
ویشاکا و دیگران علیه ایالت راجستان یک پرونده در دیوان عالی هند در سال ۱۹۹۷ بود که در آن گروه های مختلف زنان به رهبری ناینا کاپور و سازمان او ساکشی یک دعوی حقوقی منافع عمومی علیه ایالت راجستان و دولت مرکزی هند تشکیل دادند. خواسته آنها اجرای اصول اساسی برای حقوق کارگران زن را بیان می کرد. حقوق کارگران زن بر اساس مواد ۱۴، ۱۹ و ۲۱ قانون اساسی هند مطرح شده است. این دادخواست پس از اینکه بهانواری دیوی، یک مددکار اجتماعی در راجستان، به دلیل جلوگیری از ازدواج کودکان مورد تجاوز گروهی وحشیانه قرار گرفت، ثبت شد. دیوان تصمیم گرفت که با در نظر گرفتن کنوانسیون ها و هنجارهای بین المللی برای تفسیر تضمین برابری جنسیتی، و اعمال موجود در سطح ذاتی آزار و اذیت جنسی در قانون حق کار با کرامت انسانی در مواد ۱۴، ۱۵، ۱9 (1) بند (ز) و ۲۱ به این پرونده ورود کند. این دادخواست منجر به چیزی شد که معمولاً به عنوان دستورالعمل ویشاکا شناخته می شود. دیوان در اوت ۱۹۹۷ توسط دادگاهی شامل رئیس دادگستری هند جی. اس ورما، سوجاتا منوهر و بوپیندر نات کرپال اصول اولیه را ارائه کرد. تعاریف آزار جنسی در محیط کار و ارائه رهنمودهایی برای مقابله با آن، که به
عنوان یک پیروزی حقوقی قابل توجه برای گروه های زنان در هند تلقی می شد. پیشینه. در هند، قبل از سال ۱۹۹۷، هیچ دستورالعمل رسمی برای نحوه برخورد کارفرما با حادثه آزار جنسی در محل کار وجود نداشت. زنانی که در محل کار مورد آزار و اذیت جنسی قرار می گیرند، باید بر اساس بخش ۳۵۴ قانون مجازات هند که به «خشونت جنایی علیه زنان به دلیل خشم زنانه» می پردازد و بند ۵۰۹ که فرد یا افرادی را به دلیل استفاده از «کلمات» مجازات می کند، تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. عملی که به قصد توهین به نجابت زن است. این بخش ها تعریف «حیا زنانه» را به تشخیص افسر پلیس واگذار می کرد. روند دادگاه و داوری. در طول دهه ۱۹۹۰، بانواری دوی، کارمند دولت ایالت راجستان که در تلاش برای جلوگیری از ازدواج کودکان به عنوان بخشی از وظایف خود به عنوان یک فعال برنامه توسعه زنان بود، توسط صاحبخانه های جامعه گوجار مورد تجاوز قرار گرفت. پدرسالاران فئودال که از او خشمگین بودند (به قول خودشان: «زنی حقیر از جامعه فقیر و سفالگر») تصمیم گرفتند به او درس عبرت دهند و بارها به او تجاوز کردند. بازمانده این تجاوز جنسی از دادگاه عالی راجستان عدالت نگرفت و متجاوزان بدون هیچ گونه محکو
میتی آزاد شدند. این امر باعث شد تا چندین گروه و سازمان غیردولتی زنان به دادگاه عالی به صورت جمعی ویشاکا شکایت کنند. این پرونده به دلیل «فقدان قوانین داخلی در این زمینه، برای تدوین اقدامات مؤثر برای بررسی شر آزار جنسی زنان کارگر در همه محل های کار.» مورد توجه دیوان عالی هند قرار گرفت. در سال ۱۹۹۷، دادگاه عالی یک حکم مهم صادر کرد که دستورالعمل هایی را برای رسیدگی به شکایات آزار جنسی توسط موسسات تعیین کرد. دستورالعمل های ویشاکا توسط دادگاه عالی هند در سال ۱۹۹۷ در پرونده ویشاکا و دیگران علیه ایالت راجستان در رابطه با آزار جنسی در محل کار وضع شد. دادگاه اعلام کرد که این دستورالعمل ها باید تا تصویب قانونی برای رسیدگی به این موضوع اجرا شود. دیوان تصمیم گرفت که توجه به کنوانسیون ها و هنجارهای بین المللی به منظور تفسیر تضمین برابری جنسیتی در قانون اساسی، حق کار با کرامت انسانی در مواد ۱۴، ۱۵، ۱9 (1) (ز) و ۲۱ اقدامات علیه آزار جنسی را در آن نهفته دانست. دادگاه همچنین آزار و اذیت جنسی را شامل چنین رفتارهای جنسی ناخواسته (چه مستقیم یا ضمنی) به عنوان تماس فیزیکی و پیشرفت، درخواست یا درخواست برای جلب لطف جنسی، نظرات تلقین
آمیز جنسی، نمایش هرزه نگاری یا هر ناخواسته کلامی یا غیرمستقیم فیزیکی دیگر تعریف کرد. . . . . طبق نظر دادگاه، رفتار کلامی با ماهیت جنسی، اگر چنین رفتاری در شرایطی رخ دهد که قربانی چنین رفتاری ترس منطقی از شغل یا کار قربانی داشته باشد، خواه حقوق بگیر یا داوطلبانه، خواه در دولت یا بخش خصوصی، چنین رفتارهای خصوصی می تواند تحقیرآمیز باشد و ممکن است مشکلی در سلامت و ایمنی ایجاد کند. دادگاه خاطرنشان کرد که زمانی که یک زن دلایل منطقی داشته باشد مبنی بر اینکه آزار جنسی برای شغل یا کارش مضر است، از جمله استخدام یا ارتقا یا ایجاد یک محیط کاری خصمانه، تبعیض آمیز است؛ بنابراین، آزار جنسی نیازی به تماس فیزیکی ندارد. هر اقدامی که فضای کاری خصمانه ایجاد کند – چه از طریق شوخی های کثیف، آزار و اذیت کلامی، انتشار شایعات زننده و غیره – آزار جنسی محسوب می شود. ایجاد یک محیط کاری خصمانه از طریق رفتار فیزیکی کلامی یا غیرکلامی ناخواسته با ماهیت جنسی ممکن است شامل یک عمل واحد نباشد، بلکه یک الگوی رفتاری است که شامل بسیاری از این اعمال است. با توجه به اینکه در برخی موارد، انگ روانی گزارش رفتار همکار ممکن است مستلزم جسارت زیادی از جانب
قربانی باشد و ممکن است پس از مدتی طولانی چنین اقداماتی را گزارش کنند. دستورالعمل ها پیشنهاد می کنند که مکانیسم انطباق باید رسیدگی به شکایات محدود به زمان را تضمین کند، اما پیشنهاد نمی کند که گزارشی فقط در مدت کوتاهی از وقوع حادثه تهیه شود. اغلب، پلیس در موارد آزار و اذیت جنسی، به ویژه در مواردی که مدتی پیش آزار و اذیت صورت گرفته، از تشکیل پرونده برای اولین گزارش اطلاعاتی خودداری می کند. قوانین بعدی. حکم دادگاه عالی هند در سال ۱۹۹۷ تنها دستورالعمل هایی را برای کاهش مشکل آزار جنسی پیشنهاد کرد. هند بالاخره این قانون را برای جلوگیری از آزار جنسی کارمندان زن در محل کار تصویب کرد. قانون آزار جنسی زنان در محل کار (پیشگیری، ممنوعیت و جبران خسارت)، ۲۰۱۳ (قانون آزار جنسی) در ۲۳ آوریل ۲۰۱۳ با انتشار در روزنامه رسمی هند به اجرا درآمد.
وزارت زنان، خانواده و توسعه جامعه () به اختصار کی پی دابلیوکی ام، وزارتخانه ای از دولت مالزی است که مسئولیت رفاه اجتماعی دربارهٔ کودکان، زنان، خانواده، جامعه، افراد مسن، بی بضاعت، بی خانمان، مدیریت شرایط اضطراری و ناتوانی را بر عهده دارد. این وزارتخانه سیاست ها و جهت گیری را برای دستیابی به اهداف برابری جنسیتی، توسعه خانواده و جامعه ای دلسوز در راستای تعهد مالزی نسبت به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان سازمان ملل متحد و اعلامیه پکن تعیین می کند. پیشینه. پس از چهارمین کنفرانس جهانی زنان که توسط سازمان ملل متحد در پکن، چین در سال ۱۹۹۵ سازماندهی شد، تلاش هایی برای ایجاد یک نهاد در سطح کابینه برای کمک به دولت مالزی در تحقق آرزوی خود برای ارتقای جایگاه زنان انجام شد. کی پی دابلیوکی ام رسماً در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۱ به عنوان وزارت امور زنان با مدیریت شهرزاد بنت عبدالخلیل به عنوان اولین وزیر در سطح کابینه تأسیس شد که صرفاً بر توسعه زنان تمرکز داشت. دامنه این وزارت به توسعه خانواده گسترش یافت و نام آن در ۱۵ فوریه ۲۰۰۱ به وزارت توسعه زنان و خانواده تغییر یافت. در سال ۲۰۰۴، دامنه گسترش بیشتر شد و شامل رفاه و توسعه اجتماعی
شد و وزارتخانه نام فعلی خود را در ۲۷ مارس ۲۰۰۴ به تصویب رساند پس از چهاردهمین انتخابات عمومی، معاون نخست وزیر، وان عزیزه وان اسماعیل از حزب عدالت مردم (مالزی)، در ۲۱ مه ۲۰۱۸ به عنوان وزیر توسعه زنان، خانواده و جامعه منصوب شد او جانشین روحانی عبدالکریم شد. ادارات و سازمان های زیر تحت نظر کی پی دابلیوکی ام هستند: دپارتمان توسعه زنان: در سال ۱۹۷۵، دولت شورای ملی مشاوره در مورد ادغام زنان در توسعه را به عنوان تضمین مشارکت زنان در پیشرفت راه اندازی کرد. در سال ۱۹۸۳، دبیرخانه امور زنان در نخست وزیری تأسیس شد. از سال ۱۹۹۷، این دبیرخانه به عنوان یک اداره زیر نظر وزارت وحدت ملی و توسعه اجتماعی سابق فعالیت می کرد. در سال ۲۰۰۱، این دپارتمان تحت وزارت تازه تأسیس زنان در آن زمان قرار گرفت و به عنوان دپارتمان توسعه زنان بازسازی شد که تا سال ۲۰۰۲ شعبه ای را در همه ایالت های مالزی راه اندازی کرد. اداره رفاه اجتماعی: اداره رفاه اجتماعی که در ابتدا در سال ۱۹۴۶ به عنوان اداره رفاه اجتماعی مالایا تأسیس شد، در ایفای نقش خود در توسعه ملی تکامل یافته است. از ابتدا که درگیر کاهش مشکلات اجتماعی ناشی از دوره بلافاصله روز پیروزی بر ژا
پن بود، نقش و وظایف این بخش به پوشش خدمات پیشگیری و توانبخشی در مسائل اجتماعی و همچنین توسعه جامعه گسترش یافته است. هیئت ملی توسعه جمعیت و خانواده: هیئت ملی توسعه جمعیت و خانواده در سال ۱۹۶۶ برای بهبود وضعیت سلامت باروری زنان و مردان و تشویق برنامه ریزی خانواده تأسیس شد. از آن زمان به بعد، این سازمان با کمک به برنامه ریزان و مدیران برنامه برای ادغام توسعه جمعیت و خانواده در برنامه ریزی توسعه بخشی و همچنین تسهیل سیاست گذاران برای در نظر گرفتن عوامل توسعه جمعیت و خانواده در تدوین سیاست ها و استراتژی های توسعه ملی، تکامل یافته است تا نقش های خط مشی و مشاوره ای را شامل شود. مؤسسه اجتماعی مالزی: مؤسسه اجتماعی مالزی به منظور ترویج آموزش های حرفه ای و نیمه حرفه ای در زمینه آموزش و پژوهش و همچنین آموزش اجتماعی به همه مددکاران اجتماعی از سطوح و گروه های مختلف از داخل و خارج از کشور از جمله سازمان های غیردولتی راه اندازی شد. هیئت مشاوران: در تغییر کابینه در سال ۲۰۰۴، هیئت مشاوران و اداره آن تحت نظر وزارت زنان، خانواده و توسعه جامعه قرار گرفت. این هیئت مسئول کلیه امور مربوط به اجرای قانون مشاوران ۱۹۹۸ [قانون ۵۸۰] است. س
ازمان. وزیر توسعه زنان، خانواده و جامعه معاون توسعه زنان، خانواده و جامعه معاون دوم وزارت امور زنان، خانواده و توسعه جامعه دبیرکل تحت اختیارات دبیرکل واحد منطقه نتیجه کلید ملی واحد ارتباطات شرکتی واحد مشاوره حقوقی دبیرخانه هیئت مشاوران واحد حسابرسی داخلی واحد صداقت معاون دبیرکل (عملیات) بخش مدیریت اطلاعات بخش توسعه بخش خدمات مدیریت بخش حساب بخش مدیریت منابع انسانی بخش مالی معاون دبیرکل (راهبردی) بخش سیاست و برنامه ریزی استراتژیک بخش روابط بین الملل بخش همکاری استراتژیک ادارات فدرال اداره رفاه اجتماعی (سایت رسمی) وزارت توسعه زنان (سایت رسمی) آژانس های فدرال. هیئت ملی توسعه جمعیت و خانواده (سایت رسمی) مؤسسه جنبش غیرمتعهد برای توانمندسازی زنان (سایت رسمی) مؤسسه اجتماعی مالزی یا "مؤسسه اجتماعی مالزی" (سایت رسمی) بنیاد ملی رفاه مالزی (سایت رسمی) هیئت مشاوران (سایت رسمی قوانین کلیدی. تعدادی از قوانین مجلس به وزارت واگذار شده یا بر آن تأثیر می گذارد. این موارد شامل: ابتکارات. استراتژی ها. - برای اطمینان از اینکه دیدگاه های جنسیتی، خانواده و جامعه در تدوین سیاست ها و برنامه ها و همچنین در اجرای برنامه ها گنجانده شده
است. - القای ارزش های مثبت خانوادگی در میان مردم از طریق همکاری با سازمان های دولتی، بخش خصوصی و سازمان های غیردولتی. - بازنگری قوانین و مقررات موجود و پیشنهاد قوانین جدید که قادر به حمایت بهتر از معیشت و توسعه زنان، خانواده و جامعه باشد. - انجام تحقیق و توسعه در زمینه توسعه جنسیت، جمعیت، خانواده و جامعه به منظور معرفی رویکردهای نوآورانه در برنامه ریزی و اجرای برنامه ها به نحوی که؛ توسعه و تقویت پایگاه جامع و یکپارچه اجتماعی به منظور برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی برنامه ها برای گروه های هدف. - افزایش سطح مهارت ها و دانش و همچنین توانمندسازی گروه های هدف برای امکان مشارکت مؤثر آنها در سازندگی کشور؛ افزایش و تنوع بخشیدن به فرصت ها برای گروه های هدف به منظور افزایش مشارکت مؤثر آنها در ملت سازی؛ تقویت شبکه در سطح ملی و بین المللی برای تسهیل به اشتراک گذاری اطلاعات، تجربه و تخصص. - ایجاد مکانیسم نظارت و ارزیابی مؤثر برای بهبود اجرای سیاست ها و برنامه ها. - افزایش دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) برای زنان، خانواده ها و جامعه؛ تحکیم و تقویت سیستم های ارائه خدمات در تمام سطوح از طریق منابع انسانی حرفه ای و ب
هینه، مدیریت مالی و فناوری. - انتشار اطلاعات در مورد امکانات و خدمات ارائه شده توسط ارگان ها و سازمان های مختلف به نفع زنان، خانواده و جامعه. سیاست ها. رهنمودهای خط مشی تدوین و اتخاذ شده تا به امروز عبارتند از: سیاست اجتماعی ملی: قوانین که به طور رسمی توسط دولت در سال ۲۰۰۳ تصویب شد، به دنبال ایجاد یک جامعه مترقی و تثبیت شده مالزی است که هر عضوی این فرصت را داشته باشد که پتانسیل خود را در یک محیط اجتماعی سالم بر اساس ویژگی های وحدت، انعطاف پذیری، دموکراسی، به بهترین شکل توسعه دهد. اخلاق، مدارا، پیشرفت، مراقبت، انصاف و انصاف. سیاست ملی در مورد زنان: اهداف اصلی این سیاست تضمین اشتراک عادلانه در کسب منابع، اطلاعات، فرصت ها و مزایای توسعه برای مردان و زنان است. اهداف برابری و عدالت باید جوهره سیاست های توسعه باشد که باید مردم مدار باشد تا زنان که نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، بتوانند به بهترین شکل از ظرفیت های بالقوه خود کمک کنند. و ادغام زنان در همه بخشهای توسعه متناسب با توانمندی ها و نیازهایشان، به منظور ارتقای کیفیت زندگی، ریشه کن کردن فقر، جهل و بی سوادی و تضمین یک ملت صلح آمیز و سعادتمند. KPWKM همچنین
دولت را با دستیابی به حداقل نمایندگی ۳۰ درصدی زنان در موقعیت های تصمیم گیری در بخش دولتی واداشته است. سیاست ملی رفاه اجتماعی: در تلاش برای دستیابی به جامعه ای رضایت بخش و قوی برای توسعه ملی، این وزارت باید پتانسیل انسانی را به بهترین شکل توسعه دهد و جامعه را برای رویارویی با چالش های اجتماعی فعلی تقویت کند، تسهیلات مختلفی را برای افزایش خودسازی و توسعه فرد ایجاد کند، و ایجاد و تلقین کند. روحیه کمک و کمک متقابل برای تقویت فرهنگ مراقبت. سیاست ملی برای سالمندان: این خط مشی برای ایجاد جامعه ای از سالمندانی اتخاذ شد که دارای رضایت، باوقار، دارای احساس ارزشمندی بالایی هستند و پتانسیل های خود را بهینه می کنند و همچنین تضمین می کند که آنها علاوه بر مراقبت و حمایت از همه فرصت ها بهره مند شوند.
مانوئلا بلتران (؛ – زمان نامشخص) یک زن انقلابی اهل نایب الملک نشین گرانادای جدید (امروزه کلمبیا) بود که در سال ۱۷۸۰ یک شورش دهقانان را علیه مالیات مازاد سازماندهی کرد. اطلاعات عام. اطلاعات مربوط به زندگی نامه مانوئلا بلتران کمیاب و پراکنده است. اعتقاد بر این است که اصلیت او دهقانی بوده، در حدود سال ۱۷۵۰ به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را در ویلا دل سوکورو، سانتاندر گذراند. در آنجا خواربارفروشی کوچک خود را، در میدان اصلی سوکورو، اداره می کرد. در آن زمان، در نایب الملک نشین گرانادای جدید، بسیار غیرمعمول بود که یک زن صاحب کسب و کار خود باشد. علاوه بر این، بلتران یکی از معدود مردم منطقه بود که با توجه به بی سوادی تقریباً کامل مردم، به دلیل نبود امکانات آموزشی، می توانست بخواند و بنویسد. مالیات. در نیمه اول قرن هجدهم، امپراتوری اسپانیا بر بهبود نیروی نظامی خود، به ویژه Infanteria de Marina (پیاده نظام دریایی) متمرکز بود، زیرا منافع اصلی اقتصادی امپراتوری به کنترل کامل مستعمرات آن در قاره آمریکا بستگی داشت. تا سال ۱۷۱۷، سپاه گردان تفنگداران دریایی به طور قطعی مستقر و سازماندهی شد و به قدرت کامل خود یعنی دوازده گردان رس
ید. اولین گردان ها به نام های: Armada, Bajeles, Marina, Oceano, Mediterráneo و Barlovento بودند. مأموریت آنها تشکیل «بدنه اصلی ستون های فرود و وظایف سربازان کشتی» در زمانی بود که سوار شدن بر کشتی هنوز بخش مهمی از نبرد در دریا بود. عملیات عمده ای که آنها در این دوره در آن شرکت کردند عبارت بودند از: ساردینیا، ۱۷۱۷؛ ناپل و سیسیل، ۱۷۳۲؛ دفاع از هاوانا، ۱۷۶۲؛ سفر الجزیره، ۱۷۷۵؛ محاصره پنساکولا، (۱۷۸۱) و محاصره تولون (۱۷۹۳). این اقدامات نظامی مستلزم مقدار زیادی پول و منابع بود و منجر به مالیات بیشتر برای مردم ساکن در مستعمرات شد. سیستم جدید و سخت مالیاتی (که توسط مقام خزانه سلطنتی خوان فرانسیسکو گوتیرز د پینرس اجرا و ترویج شد، و توسط نایب السلطنه و اسقف اعظم آنتونیو کابالرو ای گونگورا به تصویب رسید) شامل افزایش مالیات سلطنتی موجود و ایجاد مالیات های جدید در مصرف مسکرات و تنباکو وهمچنین مالیات بر ورود و فروش کالا بود. شورش. در ۱۶ مارس ۱۷۸۱ فرمان سیستم جدید مالیاتی در میدان اصلی شهر سوکورو نصب شد. از آنجایی که بلتران می توانست بخواند، جمعیت را در جریان این وضع قرار داد که خشم عمومی مردم را برانگیخت. مانوئلا سند را پا
ره کرد و اعتصاب را رهبری کرد که به بیش از شصت شهر و شهرک در منطقه آند کلمبیا و یانوس گسترش یافت. این شورش در نهایت با یک مذاکره جعلی ارائه شده توسط نایب السلطنه به پایان رسید و به دنبال آن بسیاری از رهبران شورش از جمله خوزه آنتونیو گالان دستگیر و اعدام شدند. هنوز مشخص نیست که آیا مانوئلا بلتران نیز اعدام شد یا خیر.
دانشگاه سند ( ; ; به طور غیررسمی به عنوان دانشگاه سند شناخته می شود) یک دانشگاه تحقیقاتی عمومی در پاکستان است که در شهر جمشورو واقع شده است. این یکی از قدیمی ترین دانشگاه های پاکستان است و در سال ۲۰۱۵ گواهی ISO را دریافت کرد. این دانشگاه که در سال ۱۹۴۷ در کراچی تأسیس شد، در سال ۱۹۵۱ به حیدرآباد منتقل شد و در آنجا به عنوان یک دانشگاه آموزشی تمام عیار شروع به فعالیت کرد. دانشگاه سند به دلیل تحقیقات خود در ادبیات، علوم طبیعی، فلسفه مورد توجه است.
مبارزی در باد (به کره ای: 바람의 파이터) یک فیلم زندگی نامه ای و رزمی محصول سال ۲۰۰۴ سینمای کره جنوبی که بر اساس کتاب ژاپنی کاراته باکا ایچیدای است که روایتی واقعی از رقیب کاراته چوی یونگ اوی (اویاما) است که در طول جنگ جهانی دوم برای تبدیل شدن به یک خلبان جنگنده به ژاپن رفت اما در عوض مسیر بسیار متفاوتی پیدا کرد. او نام خود را به ماسوتاتسو اویاما تغییر داد و به سراسر کشور رفت و رزمی کاران را یکی پس از دیگری شکست داد. این فیلم بر دوران جوانی و توسعه سبک کاراته معروف خود یعنی کیوکوشین تمرکز دارد. این فیلم هفتمین فیلم پرفروش کره ای در سال ۲۰۰۴ با ۲٫۳۴۶٫۴۴۶ بیلیط سینما در سراسر کشور کره بود. داستان. در پایان جنگ جهانی دوم، اویاما یک مرد جوان کره ای است که آرزو دارد بتواند با هواپیماهای جنگنده پرواز کند. اولین تجربه بئدال در این کشور زمانی است که یک فرد کلاهبردار سعی می کند پول او را بدزدد که به ژاپن می رود تا به نیروی هوایی آنها بپیوندد. بائدال متوجه می شود که این مرد یک هموطن کره ای به نام چون بائه (جونگ تائه وو) است که با روی آوردن به جنایات کوچک از رفتار خشن کره ای ها در ژاپن جان سالم به در برده است. این دو کره ای ب
ا انگیزه های متفاوت خود: بائدال که به دلیل میل به اقدام و چون بائه نیاز به فرار از دست برخی گانگسترها دارد، در یک کامیون به کمپ آموزشی نیروی هوایی می روند و فرمانده اردوگاه یک امپریالیست پر زرق و برق به نام کاتو (ماسایا کاتو) است. پس از بدرفتاری با دو کره ای، او با روحیه جنگندگی بائدال سرگرم می شود و می گوید که اگر بائدال بتواند او را با سبک جنگی ضعیف «خارجی» خود (تکیون) شکست دهد، آنها را آزاد خواهد کرد. این دو مرد با کاتو مبارزه می کنند و به راحتی بائدال را شکست می دهند، اما حمله آمریکایی ها به پایگاه نیروی هوایی اجازه می دهد تا بائدال و چون بائه فرار کنند. بعداً، بائدال در حال کمک به چون بائه برای راه اندازی یک غرفه پاچینکو در یک بازار ژاپن پیدا می شود. زمانی که گانگسترهای محلی سعی می کنند پول حفاظت از چون بائه را بگیرند، بائدال سعی می کند از او دفاع کند اما توسط گانگسترها مورد ضرب و شتم و تحقیر قرار می گیرد. مصیبت او با مداخله بوم سو (جونگ دو-هونگ)، متخصص هنرهای رزمی از شهر خود که به ژاپن نیز مهاجرت کرده بود، پایان می یابد. بوم سو بائدال را به سیرکی دعوت می کند که او و بسیاری از هموطنانش مهاجر کره ای در آن
جا کار می کنند و در آنجا تلاش می کند تا استاندارد زندگی مناسبی برای هموطنانش ایجاد کند. پس از مدتی متقاعد کردن، او موافقت می کند که به بئدال برخی از سبک های مبارزه پیچیده تر خود را آموزش دهد. در همین حال، بائدال به عنوان یک راننده ریکشا مشغول به کار شد و مهارت های رزمی خود را با دفاع از زنان ژاپنی در برابر پیشرفت های وحشیانه سربازان آمریکایی تقویت کرد. موفقیت او در محافظت از زنان او را به یک قهرمان محلی تبدیل می کند، اگرچه هویت واقعی او مشخص نیست. یکی از زنانی که او از او محافظت می کند، یوکو زیبا (ایا هیرایاما) است که با او رابطه عاشقانه برقرار می کند. وقتی بوم سو توسط گانگسترهای محلی کشته می شود، کره ای های مجتمع قول انتقام می گیرند و به گروه های ژاپنی حمله می کنند. دعوا به طور ناگهانی برای بائدال به پایان می رسد که او با ضربه ای به سر بیهوش می شود. بائدال، با عهد به اینکه دیگر هرگز در مبارزه شکست نخورد، به کوهستان عقب نشینی می کند، جایی که در کاراته گی خود زندگی می کند، روز و شب تمرین می کند. دویدن در کوهستان، بلند کردن تنه درختان و استفاده از وسایل تمرینی موقتی برای سخت کردن بدن و روحیه مبارزاتی خود از طری
ق ریاضت. بائدال با بازگشت از کوهستان، یک نام ژاپنی به خود می گیرد: ماسوتاتسو اویاما، و به چالش کشیدن بهترین جنگجویان ژاپنی می پردازد. اویاما با پوشیدن لباس کاراته پاره پاره خود و با ظاهر نامرتب خود مانند یک غارنشین به نظر می رسد، اولین دوجوی را که از آن عبور می کند به چالش می کشد. او هر مبارزی را در دوجو شکست می دهد - اغلب تنها با یک ضربه. با انتشار خبر بدنامی او، اقدامات اویاما مورد توجه رئیس انجمن کاراته ژاپن - فرمانده سابق اردوگاه نیروی هوایی، کاتو قرار گرفت. کاتو از اینکه یک خارجی نه تنها سعی می کند هنرهای رزمی ژاپنی را بیاموزد، بلکه خود را شایسته شکست دادن جنگنده های ژاپنی می داند، به شدت آزرده می شود. با این وجود، اویاما همچنان به شکست دادن هر مبارزی که ژاپن ارائه می دهد، از جمله رقبای کاراته، جودو، نینجوتسو، آیکیدو و کوبودو ادامه می دهد و تبدیل به یک جنجال در رسانه های ژاپنی می شود. اویاما به یوکو توضیح می دهد که اگرچه از مردن می ترسد، اما از زندگی به عنوان یک فرد معلولی بیشتر می ترسد و به همین دلیل است که حاضر است هر چیزی را فدا کند تا برنده شود. هنگامی که سازمان یکی از پیروان خود را برای به چالش کشید
ن و کشتن اویاما می فرستد، مأمور در عوض توسط اویاما کشته می شود. اویاما با اطلاع از اینکه مردی که او کشته است، زن و پسری دارد، احساس گناه زیادی به خاطر اعمال او می کند و خانواده را دنبال می کند تا عذرخواهی کند و به آنها پیشنهاد کار کند تا قتل پدر خانواده را جبران کند. اویاما یونیفرم خود را به همسرش تسلیم می کند و قول می دهد که دیگر در دوئل های رزمی مبارزه نکند. اگرچه در ابتدا از پیشنهاد اویاما عصبانی بود و قبول نکرد، اما پس از برآورده کردن آرزوی پسرش برای بردن به بالای کوه مجاور برای تماشای طلوع خورشید، در نهایت آنها را متقاعد می کند که او یک مرد شرافتمند است و نه یک اراذل خشن. همسر از اویاما می خواهد که لباس خود را پس بگیرد و بهترین مبارز ژاپن شود. با بازگشت به شهر، اویاما متوجه می شود که انجمن هنرهای رزمی کاتو خانواده خود را تهدید کرده است، و خواستار چالش بین کاتو و اویاما شده است. اویاما بار دیگر با پوشیدن لباس های هوازده خود به سمت حومه شهر که کاتو منتظر اوست می رود. اویاما که به راحتی سرسپردگان کاتو را شکست می دهد، سپس با خود کاتو با یک مسابقه نهایی روبرو می شود. اگرچه واضح است که کاتو دوست دارد اویاما را
مرده ببیند، اما مچ پای کاتو پس از دریافت یک ضربه در سکانس مبارزه شکسته است. هنگامی که کاتو می ایستد، او به حالت یک زانو به پایین می افتد، اویاما به کاتو رحم می کند، با توقف ۲سانتی و مشت زدن مستقیم بین چشمان او، شکست دادن او در مبارزه. در پایان فیلم، اویاما در حال مبارزه با یک گاو نر، گرفتن شاخ ها و کندن برای متوقف کردن او نشان داده می شود.
احکام حدود یا قوانین حدود قوانینی در پاکستان هستند که در سال ۱۹۷۹ به عنوان بخشی از روند «اسلامی سازی» حاکم نظامی ضیاءالحق به تصویب رسیدند. این قانون جایگزین بخش هایی از قانون کیفری پاکستان در دوره بریتانیا شد و جرایم جدید جنایی زنای محصنه و زنا و مجازات های جدید شلاق، قطع عضو و سنگسار تا حد مرگ را اضافه کرد. پس از بحث ها و انتقادات فراوان، بخش هایی از این قانون در سال ۲۰۰۶ توسط لایحه حمایت از زنان مورد بازنگری گسترده قرار گرفت. قانون حدود با اجرای مجازات های ذکر شده در قرآن و سنت برای "زنا" (جنس خارج از ازدواج)، "قذف" (اتهام نادرست "زنا")، دزدی و احکام غذایی اسلام در نظر گرفته شده بود تا قوانین شریعت را اجرا کرده یا قوانین پاکستان را مطابق با دستورات اسلام کند. این سیستم دو نوع جرم - "حد" و "تعزیر" - را با مجازات های مختلف در نظر می گرفت. جرایم "حد" (مجازات ثابت) نسبت به "تعزیر" (مجازات اختیاری) نیاز به ثبوت بالاتری دارد و مجازات آنها شدیدتر است. مفاد قانون زنای محصنه به ویژه بحث برانگیز بود و منتقدان ادعا می کردند که «مرتکبین صدها تجاوز جنسی، یا حتی تجاوزهای گروهی، در نهایت به عنوان زنای محصنه متهم شدند» و ب
ه زندان افتادند. این قوانین در سال ۲۰۰۶ برای تبرئه زنانی که نمی توانستند تجاوز جنسی را اثبات کنند، اصلاح شد. احکام. احکام از فقه کلاسیک، عمدتاً حنفی پیروی می کنند. یکی از ویژگی های غیر کلاسیک این است که محدودیت، تنها پس از شکست درخواست تجدیدنظر در دادگاه فدرال شریعت قابل اعمال است. دادگاه فدرال شریعت که «صلاحیت انحصاری» بررسی انطباق قانونی با احکام اسلامی را دارد، در کنار این احکام ایجاد شد. طبق این احکام، مجازات های "تعزیری" اغلب شامل شلاق است. حکم جرایم علیه اموال (سرقت). رسماً به عنوان "مصوبه جرایم علیه مالکیت (اجرای حدود) (VI of 1979) شناخته می شود. سرقت چیزی با ارزش، یعنی دارایی به ارزش بیش از ۴٫۴۵۷ گرم طلا (حدود ۲۵۸ دلار آمریکا تا ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲). از جایی که ملک محافظت شد. دلیل این امر باید اقرار متهم یا حداقل دو شاهد مرد مسلمان بالغ «تذکیه الشهید» (راست و بی گناه) باشد. جرم اول: بریدن دست راست از مفصل مچ. جرم دوم: بریدن پای چپ تا مچ پا. جرم سوم: حبس ابد. که هیچ اعتراف یا مدرکی توسط دو شاهد مرد بالغ مسلمان واجد شرایط ارائه نشده است، یا برای کسانی که «حد» آنها طبق این مصوبه قابل اجرا یا لازم الاجرا نیست.