Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امیرانی () یا امیران، نام یک قهرمان فرهنگی در اسطوره های گرجی و از نوع حماسی است که شباهت هایی با پرومته در اساطیر کلاسیک دارد. روایت های مختلف از این اسطوره نشان می دهند که داستان آمیرانی در گذر زمان دستخوش دگرگونی شده است. منشأ این افسانه به حدود ۳٬۰۰۰ تا ۲٬۰۰۰ سال پیش از میلاد، یعنی آغاز عصر آهن بازمی گردد، و همچون اسطورهٔ خِرد کنشگر، ارتباطی میان انسان و شناخت ایجاد می کند. امیرانی با معرفی استفاده از فلز به انسان ها، فرمان خدا را زیر پا می گذارد. همانند پرومته، او نیز مجازات می شود و در رشته کوه قفقاز به زنجیر کشیده می شود، در حالی که سگ نفرین شده اش به نام قورشا همراه اوست. در روایت مشابه با اسطورهٔ پرومته، یک عقاب در طول روز جگر او را می خورد، ولی شب هنگام بدنش دوباره التیام می یابد. تاریخچه. امیرانی فرزند دالی، ایزدبانوی قفقازیِ شکار بود، اما پیش از موعد از رحم او بیرون آورده شد و به دست یک شکارچی به نام سولکالماه و همسرش دارجان بزرگ شد، در کنار دو پسر طبیعی آن ها به نام های بدری و اوسوپ. این سه با یکدیگر با دیوان جنگیدند و یک غول سه سر را شکست دادند؛ سرهای این غول به مار تبدیل شدند. امیرانی همچنین با
اژدها نبرد کرد؛ او در نهایت توسط اژدهای سیاه بلعیده شد، اما شکم اژدها را از درون شکافت و بیرون آمد. در جریان جست وجوی عروس، امیرانی با ارواح شرور دیگری روبه رو شد که منجر به کشته شدن برادران فانی اش شد. او تلاش کرد خودکشی کند، اما پی برد که نمی تواند بمیرد و دوباره زنده می شود. پس از آن، امیرانی جست وجوی همسر را رها کرد و با پشتیبانی خدای بزرگ قمرتی (واژهٔ گرجی برای «خدا») با غولی دیگر و سپس با خود خدا وارد نبرد شد. در پاسخ به این گستاخی، خداوند او را در سه مرحله مجازات کرد: نخست، او را به میله ای فرورفته در زمین بست؛ دوم، در زنجیرش در گذرگاهی کوهستانی دفن کرد که مانند غاری بر فراز او شکل گرفته بود؛ و سوم، هر سال در یک شب، کوه باز می شد و امیرانی را معلق در هوا نمایان می ساخت، جایی که انسانی می کوشید بی ثمر او را آزاد کند، و سپس کوه دوباره بسته می شد. در بخش هایی از پادشاهی ایبری، روایت دیگری که مشابه اسطوره های یونانی است، رواج داشت؛ در آن روایت، یک عقاب که از سوی ایزدان فرستاده شده، هر روز به امیرانی حمله می کرد. مردم برای گرامی داشت این اسطوره، تا مدت ها به نابودی آشیانه های عقاب ها، که دشمن امیرانی پنداش
ته می شدند، می پرداختند. روایت سوان ها از پادشاهی متحد گرجستان، دقیق ترین نسخهٔ این اسطوره دانسته می شود آتشفشان فرازمینی امیرانی، نام خود را از این شخصیت اسطوره ای گرفته است.
باشگاه فوتبال هگلمن () باشگاهی فوتبال در لیتوانی است که در راودندواریس (نویژس) واقع شده و در لیگ آ لیتوانی، بالاترین سطح فوتبال در این کشور، بازی می کند. این باشگاه در آغاز سال ۲۰۰۹ توسط شرکت هگلمن که یک شرکت حمل و نقل و لجستیک آلمانی است با نام باشگاه فوتبال هگلمن لیتوانی تأسیس شد؛ در ژانویه ۲۰۲۲، این باشگاه لوگو و نام رسمی خود را به هگلمن تغییر داد و کلمه لیتوانی را حذف کرد. از جمله بازیکنانی که برای این باشگاه بازی کرده اند می توان به کارلوس دوکه و ارتم شدری اشاره کرد.
قورشا () سگی افسانه ای در افسانه های گرجی است. هرچند او در چندین داستان مختلف ظاهر می شود، اما بیشتر به عنوان همراه وفادار قهرمان فرهنگی، امیرانی شناخته می شود. نام او به معنای «گوش سیاه» است، که نامی رایج برای سگ ها در گرجستان به شمار می آید. گفته می شود که قورشا از کلاغ یا عقاب زاده شده است و گاهی با بال هایی شبیه به بال عقاب به تصویر کشیده می شود. جدا از بال هایش، ویژگی های خارق العادهٔ دیگری نیز برای او ذکر شده اند؛ از جمله پنجه های غول پیکر، لب هایی از طلا و چشمانی به بزرگی غربال. قدرت های فراطبیعی ای نیز به او نسبت داده شده اند؛ مانند پارس پرطنینی که مانند رعد شنیده می شود، جهشی به بزرگی یک دشت پهناور، و توانایی بی نقص در ردگیری شکار. قورشا موضوع یک ترانهٔ عامیانهٔ گرجی به نام «ای قورشای من!» بوده که دست کم به سدهٔ هجدهم میلادی بازمی گردد. داویت گورامیشویلی، شاعر گرجی زادهٔ ۱۷۰۵، در یکی از اشعارش که دربارهٔ دوران جوانی اش است، از آرزوی شنیدن دوبارهٔ این ترانه گفته است. تاکنون دست کم بیست وهفت نسخهٔ متفاوت از این ترانه ثبت شده است. همراهان. امیرانی، به عنوان یکی از برجسته ترین قهرمانان اسطوره ای گرجستان،
بیشترین ارتباط را با قورشا دارد. او فرزند ایزدبانوی کوهستان، دالی، و یک شکارچی فانی بود و از قدرتی فراانسانی برخوردار بود. آمیرانی در زمین سفر می کرد و با دیوان و اژدهایان می جنگید، تا آنکه تصمیم گرفت هیچ دشمن شایسته ای باقی نمانده و حتی خدا را نیز به مبارزه فراخواند. خداوند به دلیل این گستاخی، او را درون کوهی به میله ای زنجیر کرد، و سگ وفادارش قورشا نیز همراه او گرفتار شد. قورشا زنجیرهای آمیرانی را می لیسید تا آن ها را تضعیف کند، و هر بار تا آستانهٔ رهایی پیش می رفت، اما هر سال، پیش از آنکه بتواند او را آزاد کند، زنجیرها دوباره بازسازی می شدند. در داستانی دیگر، بتکیل شکارچی، یکی دیگر از همراهان قورشا معرفی شده است. برخلاف آمیرانی، بتکیل انسانی معمولی بود. ایزدبانو دالی عاشق او شد، اما وقتی بتکیل به او خیانت کرد و با زنی فانی همبستر شد، دالی برای انتقام او را به قلهٔ کوهی کشاند و در آنجا گیر انداخت. در برخی روایت ها، بتکیل قورشا را برای آوردن کمک می فرستد و او با گروهی از روستاییان بازمی گردد. آن ها طناب هایی می اندازند، اما کوه بلندتر می شود و بتکیل به مرگ سقوط می کند. در نسخه ای دیگر، قورشا که از گرسنگی بت
کیل آگاه است، از او می خواهد که او را قربانی کند. بتکیل قورشا را می کشد، با کمان و تیرهایش آتش روشن می کند، اما در نهایت نمی تواند دلش را به خوردن گوشت سگ بدهد. در برخی منابع، قورشا همراه خود دالی معرفی شده، اما اغلب به عنوان همراه شکارچیان شناخته می شود.
کوین بروس اشنایدر () ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که از سال ۲۰۲۴ به عنوان فرمانده نیروهای هوایی اقیانوس آرام فعالیت می کند. اشنایدر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۸ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد و پس از فارغ التحصیلی از آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا فعالیت خود را به عنوان خلبان جنگنده اف-۱۶، سپس اف-۲۲ ادامه داد. وی از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ فرماندهی لشکر ۳۸۰ هوایی برون مرزی را برعهده داشت، از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ جانشین فرمانده نیروی هوایی نهم بود، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ به عنوان رئیس ستاد نیروهای هوایی اقیانوس آرام فعالیت می کرد و در فاصله سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ رئیس ستاد فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا بود. او از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ فرماندهی نیروی هوایی پنجم را برعهده داشت و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ به عنوان مدیر ستاد نیروی هوایی ایالات متحده فعالیت می کرد.
خان اَسپَرُخ بزرگ ترین کشتی حمل مایعات ساخت بلغارستان بود که در مالکیت و بهره برداری شرکت ناوی بولگار قرار داشت. طول کلی این کشتی و آبخور آن بود. این نفت کش مجهز به موتور «۸RND-90 Sulzer Cegielski» با قدرتی معادل بود. ظرفیت آن ۱۰۰٬۰۰۰ تُن اعلام شده است. ساخت این کشتی در سال ۱۹۷۴ در کشتی سازی وارنا آغاز شد و بر پایهٔ پروژه ای از مؤسسهٔ طراحی کشتی سازی شهر وارنا و به سرپرستی مهندس طراح «تاشو پوپوف» انجام گرفت. نخستین نفت کش ۱۰۰٬۰۰۰ تُنی ساخت بلغارستان در ۲۴ مارس ۱۹۷۶ آب اندازی شد. نخستین ناخدا و سرمکانیک این کشتی به ترتیب «ویدیو ویدف» و «پتر تساپرکوف» بودند. این کشتی تا سوم دسامبر ۲۰۰۳ در ناوگان ناوی بولگار باقی ماند و سپس برای اوراق سازی کشتی به الانگ هند فروخته شد.
امیرانی () یک آتشفشان فعال در آیو، یکی از قمرهای گالیله ای و نزدیک ترین قمر به مشتری است. این آتشفشان در نیم کرهٔ پیش روی آیو و در مختصات ۲۴٫۴۶° شمالی و ۱۱۴٫۶۸°غربی. قرار دارد. این آتشفشان مسئول بزرگ ترین جریان فعال گدازه در سراسر سامانه خورشیدی است و فوران های آن حتی از دیگر آتشفشان های آیو نیز گسترده تر بوده اند. این آتشفشان نخستین بار در تصاویر فضاپیمای "وویجر ۱" در مارس ۱۹۷۹ مشاهده شد. در همان سال، اتحادیه بین المللی اخترشناسی این ویژگی را به نام ایزد آتش در اسطوره های گرجستان، یعنی امیرانی، نام گذاری کرد. ترکیب و ویژگی های فیزیکی. آتشفشان امیرانی تقریباً هم عصر با مشتری است و قدمتی در حدود ۴٫۵ میلیارد سال دارد. این آتشفشان در نزدیکی گیش بار پاترا قرار دارد. در میان کوه های اطراف دهانه، امیرانی در مرکز میدانی از گدازه های منجمد گوگرد قرار دارد که شامل گودالی نیم دایره ای به قطر ۳۷ کیلومتر است که به یک جریان گدازه ای مرکب به طول ۳۳۰ کیلومتر از طریق کانالی باریک متصل شده است. نیمهٔ جنوبی این میدان گدازه ای با ابری سفید از رسوبات پراکندهٔ دی اکسید گوگرد (SO₂) احاطه شده که از مواد بازالتی و کانی های سیلیکاتی
تشکیل شده اند و در هنگام فوران ها یخ زده و بر سطح آیو می افتند. فوران ها. جریان های گدازه ای که توسط فضاپیمای گالیلئو مشاهده شد، در مدت کمتر از پنج ماه، حدود ۶۲۰ کیلومتر مربع از سطح آیو را پوشاندند که شش برابر بیشتر از سطحی بود که آتشفشان کیلاویا در هاوایی طی ۲۱ سال پوشانده بود. امیرانی ویژگی های آتشفشان سپری زمینی را دارد؛ به طوری که فوران های آن گدازه هایی شبیه جریان های مذاب ایجاد کرده و حجم عظیمی از مواد بازالتی و گوگردی را تولید می کند. فعالیت های زمین شناختی این آتشفشان ناشی از نیروهای جزر و مدی مشتری است. مدار چرخش آیو باعث کنترل فوران های امیرانی می شود. این آتشفشان در دمایی تا ۱۶۵۰ درجهٔ سلسیوس فوران می کند، در حالی که میانگین دمای سطح آیو منفی ۹۵ درجهٔ سلسیوس است. برخلاف آتشفشان های زمین، امیرانی می تواند سال ها به طور پیوسته گدازه بیرون دهد. خاستگاه نام. این آتشفشان به نام امیرانی، قهرمان افسانه ای گرجی از سده های سوم تا دوم پیش از میلاد، نام گذاری شده است. امیرانی هم سنگ پرومته، تیتان، در اسطوره شناسی کلاسیک است؛ که خود نام یکی دیگر از آتشفشان های آیو نیز هست. گفته می شود که امیرانی، فرزند دالی، ا
یزدبانوی بزرگ شکار، با آموزش دادن استفاده از فلز به انسان ها، خشم خدا را برانگیخت. در نتیجه، او را به صخره های قفقاز زنجیر کردند. در حالی که امیرانی تلاش می کرد خود را آزاد کند، عقابی هر روز به کبد او حمله می کرد.
کمای ایرانی (نام علمی: "Ferula persica") گونه ای گیاه گلدار از خانوادهٔ چتریان و بومی قفقاز و ایران است. این گیاه حاوی تعدادی از بازدارنده های ماتریکس متالوپروتئیناز است.
جاناتان فاینر (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است که به عنوان قائم مقام مشاور امنیت ملی جیک سالیوان، در دولت جو بایدن خدمت کرده است. او پیش از این به عنوان رئیس دفتر و مدیر برنامه ریزی سیاسی وزیر امور خارجه سابق جان کری در وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا فعالیت داشت. زندگینامه. فاینر در نوریچ، ورمونت در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. والدین او سوزان بوراک و چاد فاینر هستند، مادرش مدیر مدرسه فرانسیس سی. ریچموند و پدرش پزشک بود. فاینر در سال ۱۹۹۴ از دبیرستان هانوفر در هانوفر، نیوهمپشر فارغ التحصیل شد. او در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و پس از مدتی کار برای حزب کارگر در بریتانیا، به روابط بین الملل علاقه مند شد. او مدرک دکترای حقوق خود را از دانشکده حقوق ییل و مدرک کارشناسی ارشد فلسفه خود را از کالج بالیول، آکسفورد دریافت کرد. فاینر همچنین یک سال را به عنوان محقق بنیاد هنری لوس در هنگ کنگ گذراند و به عنوان خبرنگار و سردبیر در نشریه "فار ایسترن اکونومیک ریویو" مشغول به کار شد. شغل. فاینر خبرنگار خارجی و ملی "واشینگتن پست" بود و از بیش از بیست کشور گزارش تهیه می کرد. او هجده ماه را صر
ف پوشش جنگ عراق کرد، در طول حمله سال ۲۰۰۳ به عراق در کنار تفنگداران دریایی ایالات متحده بوده و در سال های ۲۰۰۵-۲۰۰۶ نیز در بغداد مشغول تهیه گزارش بود. او همچنین درگیری های غزه (۲۰۰۹)، جنگ روسیه و گرجستان (۲۰۰۸) و جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶)؛ مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ایالات متحده سال ۲۰۰۴ ؛ و پلی آف لیگ برتر بیسبال آمریکا در سال ۲۰۰۴ را پوشش داد. فاینر در سال ۲۰۰۹ به عنوان عضو کاخ سفید به دولت اوباما پیوست و در دفتر رئیس ستاد کاخ سفید و کارکنان شورای امنیت ملی آمریکا مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان مشاور ویژه امور خاورمیانه و شمال آفریقا و نویسنده سخنرانی های سیاست خارجی جو بایدن و بعدها به عنوان مشاور ارشد آنتونی بلینکن، قائم مقام مشاور امنیت ملی خدمت کرد. فاینر از ۷ مارس ۲۰۱۶ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان مدیر برنامه ریزی سیاسی در وزارت امور خارجه مشغول فعالیت بود. وی پس از پایان کارش در وزارت امور خارجه، به شرکت سهامی خصوصی واربورگ پینکوس در نیویورک پیوست. و به عنوان عضو ارشد سیاست خارجی ایالات متحده در شورای روابط خارجی فعالیت داشت. او عضو سابق هیئت مدیره پروژه امنیت ملی ترومن است. فاینر قائم مقام مش
اور امنیت ملی در زمان جیک سالیوان بوده و در تمام دوران دولت بایدن این سمت را حفظ نمود.
دیوید المر جرمایا (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به عنوان دومین جانشین رئیس ستاد مشترک فعالیت می کرد. وی دوره کوتاهی در سال ۱۹۹۳ سرپرستی رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. جرمایا فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۶ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ فرمانده ناوشکن موشک انداز یواس اس پربل بود، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ فرماندهی اسکادران ۲۴ ناوشکن را برعهده داشت، از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ به عنوان فرمانده گروه ۸ ناوشکن-رزمناو فعالیت می کرد و در این دوره بمباران ۱۹۸۶ لیبی توسط ایالات متحده آمریکا را راهبری کرد. وی از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ معاون طرح و برنامه فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا بود و در فاصله سال های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ فرماندهی ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده را برعهده داشت. او در جنگ ویتنام و جنگ لیبی حضور داشت و سال ۱۹۹۴ پس از ۳۸ سال خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
پیت (به انگلیسی: The Pitt) یک سریال درام پزشکی آمریکایی است که توسط آر. اسکات گمیل ساخته شده و تهیه کنندگی اجرایی آن بر عهده جان ولز و نوآ وایل است. این دومین همکاری گمیل، ولز و وایلی است؛ آن ها پیش تر با یکدیگر در سریال ER همکاری داشته اند. در این سریال، نوآ وایل، تریسی ایفیچور، پاتریک بال، کاترین لناس، سوپریا گنش، فیونا دوریف، تیلور داردن، ایسا بریونز، جرن هاول و شبانه عزیز بازی می کنند. داستان سریال دربارهٔ کارکنان بخش اورژانس است که تلاش می کنند بر دشواری های یک شیفت کاری ۱۵ ساعته در بیمارستان خیالی «پیتسبورگ تراما مدیکال» غلبه کنند؛ آن هم در حالی که با کمبود نیرو، بودجه ناکافی و منابع محدود مواجه اند. هر قسمت از این فصل تقریباً یک ساعت از این شیفت کاری را پوشش می دهد. پیت در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۲۵ از شبکه مکس پخش شد. این سریال به خاطر فیلمنامه، کارگردانی و بازی های بازیگران مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است. همچنین از سوی جامعه پزشکی نیز به دلیل دقت، تصویرسازی واقع گرایانه از کارکنان حوزه سلامت و پرداختن به چالش های روانی در دنیای پس از همه گیری مورد تمجید قرار گرفته است. پیت در فوریه ۲۰۲۵ برای فصل دوم تمدی
د شد و پخش آن برای ژانویه ۲۰۲۶ برنامه ریزی شده است. طرح کلی داستان. پزشک ارشد دکتر مایکل «رابی» روبیناویچ یک شیفت طاقت فرسا را در بخش اورژانس بیمارستان تروما پزشکی پیتسبورگ، که کارکنان آن را «پیت» می نامند، با خوش آمدگویی به چهار تازه وارد آغاز می کند: ویکتوریا جوادی، دانشجوی سال سوم پزشکی؛ دنیس ویتاکر، دانشجوی سال چهارم پزشکی؛ دکتر ترینیتی سانتوس، کارآموز؛ و دکتر ملیسا «مل» کینگ، رزیدنت سال دوم. در طول پانزده ساعت آینده، دانشجویان و رزیدنت ها با وظایف حرفه ای خود بیشتر آشنا می شوند و در عین حال تلاش می کنند با فشارهای روحی ناشی از مراقبت از بیماران و سختی های کار در یک بخش اورژانس شلوغ و کم بودجه کنار بیایند؛ این مسیر با راهنمایی رابی و دیگر اعضای کادر پیت، از جمله دانا ایوانز، رزیدنت سال دوم دکتر کسّی مک کی، رزیدنت سال سوم دکتر سمیرا موهان، و رزیدنت های ارشد دکتر هدر کالینز و دکتر فرانک لنگدون طی می شود. در همین حال، رابی در تلاش است با خاطرات تلخ و ضربه های روانی ناشی از سالگرد چهارمین سال درگذشت استاد محبوبش، دکتر آدامسون، در دوران همه گیری کووید-۱۹ کنار بیاید. تولید. توسعه. از دهه ۱۹۹۰، بازیگر نوآ وایل و
تهیه کنندگان تلویزیونی آر. اسکات گمیل و جان ولز با یکدیگر در سریال درام پزشکی ER همکاری می کردند؛ این سریال از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹ پخش می شد. ER در طول پخش خود موفقیت زیادی کسب کرد و بر سریال های درام پزشکی پس از خود تأثیر گذاشت. پس از پایان آن، گمیل و وایلی عمداً به دنبال پروژه هایی خارج از ژانر پزشکی رفتند؛ گمیل گفته بود فکر می کرد «دیگر هیچ وقت سریال پزشکی نخواهد ساخت، چون قبلاً آن را به بهترین شکل ممکن ساخته بودند». در سال ۲۰۲۰، وایلی شروع به دریافت پیام های مستقیم در اینستاگرام و نامه های هواداری از سوی کارکنان حوزه سلامت و اورژانس کرد؛ این افراد از او بابت نقشش به عنوان دکتر جان کارتر در ER تشکر می کردند و می گفتند الهام بخش آن ها برای ورود به طب اورژانس بوده است. همچنین دربارهٔ سختی هایشان در دوران همه گیری کووید-۱۹ صحبت می کردند. وایلی بسیاری از این پیام ها را با ولز به اشتراک گذاشت و حس کرد می تواند با او سریالی بسازد که به چالش های معاصر کارکنان حوزه سلامت و گسترش اطلاعات نادرست پزشکی بپردازد. در همین حال، گمیل نیز پس از گفتگو با یکی از نویسندگان تلویزیونی دربارهٔ نوآوری در ژانر درام پزشکی شروع به اند
یشیدن به ایده های جدید کرد. گمیل، ولز و وایلی با یکدیگر و همچنین با همکاران قدیمی ER مثل جو ساکس (نویسنده تلویزیونی و پزشک اورژانس) در تماس بودند. آن ها تجربیات خود را در نظام سلامت به اشتراک گذاشتند و به موضوعاتی همچون همه گیری کووید-۱۹، ، ، بحران بی خانمانی، و رشد جنبش های ضد ماسک و به عنوان مسائلی اشاره کردند که توجهشان را جلب کرده بود. در سال های بعد، گمیل، ولز و وایلی شروع به به اشتراک گذاری ایده های خود و توسعه یک اسپین آف از ER با تمرکز بر شخصیت کارتر کردند و افرادی مانند جو ساکس و دیگر همکاران سابق ER از جمله مل هربرت را نیز به پروژه جذب کردند. با این حال، استودیوهای تلویزیونی برادران وارنر نتوانست با ورثه مایکل کرایتون (خالق ER) که مدیریت آن را همسرش شری کرایتون بر عهده دارد، به توافق برسد؛ در نتیجه پروژه کنار گذاشته شد. با این حال، پلتفرم پخش آنلاین مکس که زیرمجموعه وارنر برادرز است، همچنان علاقه مند بود تا سریالی درام پزشکی با بازی وایلی و همکاری همان تیم تولید کند. آن ها پس از پایان اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در پاییز ۲۰۲۳، توسعه سریال *پیت* را آغاز کردند. با انتقال پروژه به مکس، گمیل در ابتدا
تصمیم گرفت از ابزار روایت «زمان واقعی» استفاده کند و شیفت دوازده ساعته در بیمارستان را دنبال کند، چرا که سریال های پخش مستقیم معمولاً حداکثر دوازده قسمت دارند. افزون بر این، گمیل می خواست اهمیت زمان را برجسته کند؛ عنصری که به باور او طب اورژانس را از سایر تخصص های پزشکی متمایز می سازد. اگرچه این روش روایی چالش هایی برای تولید به همراه داشت، تیم تولید مصمم بود نظام سلامت را از دیدگاه ارائه دهندگان خدمات درمانی به طور واقعی به تصویر بکشد و برای این منظور چندین پزشک را نیز در روند خلاقانه پروژه به کار گرفتند. در مارس ۲۰۲۴، پلتفرم مکس دستور ساخت مستقیم پانزده قسمت برای سریال پیت را صادر کرد؛ این پروژه تحت نظارت شرکت جان ولز پروداکشن و با همکاری وارنر برادرز تلویزیون تولید شد. گفته شده بود که بودجه هر قسمت بیش از ۴ میلیون دلار آمریکا بوده است. گمیل، ولز و وایلی به همراه ارین جانتو، سیمران بیدوان و مایکل هیسرش، مدیران اجرایی تولید این سریال هستند. گمیل به عنوان خالق سریال پیت شناخته می شود، قسمت آزمایشی را نوشته و به عنوان شورانر (مدیر اجرایی خلاق) فعالیت می کند. بیدوان، گمیل، ساکس و وایلی اعضای تیم نویسندگی سریال
هستند و والری چو، سینتیا آدارکوا و الیسا گرشمن نیز به این تیم پیوسته اند. در فوریه ۲۰۲۵، مکس ساخت فصل دوم سریال *پیت* را نیز سفارش داد. فیلم برداری. سریال پیت در یک استیج صدا در بوربانک، کالیفرنیا فیلم برداری شد. صحنه های اضافی نیز طی سه روز در بیمارستان عمومی الگنی در پیتسبورگ ضبط شدند. هزینه ساخت دکور بیمارستان بیش از ۴ میلیون دلار بود. دادخواست ER. در ۲۷ اوت ۲۰۲۴ گزارش شد که ورثه کرایتون از وارنر برادرز تلویزیون، ولز، وایلی و گمیل به دلیل نقض قرارداد شکایت کرده اند. آن ها ادعا داشتند که *پیت* بازپردازی نسخه ای از دنباله برنامه ریزی شده ER است که بدون تأیید آن ها ساخته شده و کرایتون باید به عنوان خالق پیت شناخته شود. در ۴ نوامبر ۲۰۲۴، وکلای وارنر برادرز تلویزیون در پاسخ به این شکایت درخواست رد دعوی ارائه کردند و اعلام کردند که *پیت* «کاملاً یک سریال متفاوت است». پخش. سریال پیت در ۹ ژانویه ۲۰۲۵ از پلتفرم مکس پخش شد. دو قسمت اول به صورت هم زمان در دسترس قرار گرفت و باقی قسمت ها به صورت هفتگی تا ۱۰ آوریل منتشر شدند. بازخورد. وب سایت گردآورنده نقدها، راتن تومیتوز، با استناد به ۷۵ نقد منتقدان، امتیاز تأیید ۹۵٪ و
میانگین امتیاز ۸٫۴۵ از ۱۰ را برای سریال *پیت* گزارش داد. اجماع منتقدان این وب سایت چنین بیان می کند: «با قرار دادن آزمون ها و دشواری های زندگی بیمارستانی در چارچوب زمانی، پیت چندین فرمول آزموده شده را ترکیب می کند تا یک درام پزشکی تازه و مهیج خلق کند.» متاکریتیک نیز که از میانگین وزنی استفاده می کند، با استناد به ۲۶ نقد، امتیاز ۷۶ از ۱۰۰ را برای این سریال در نظر گرفت که نشان دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. فیلیپ ماسیاک از نشریه "نیو ریپابلیک" ریتم متضاد خط های داستانی سریال را ستود. این سریال در جامعه پزشکی نیز بازخورد مثبتی دریافت کرده است، که بخشی از آن به دلیل به تصویر کشیدن دقیق پزشکی و شرایط بخش اورژانس بوده است.
ویلیام اوسولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال نیجریه ای تبار اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال دربی کانتی، و باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده است.
استاماتیس کوکوتاس (به یونانی: Σταμάτης Κόκοτας) (زاده ۲۳ مارس ۱۹۳۷ - درگذشته ۱ اکتبر ۲۰۲۲) یک خواننده فولکلور یونانی بود. زندگی و کارها. کوکوتاس، فرزند یک پزشک و متولد آتن، برای تحصیل پزشکی به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا با استاوروس خارچاکوس دوست شد. استاوروس خارچاکوس او را با موسیقی آشنا کرد و در آغاز حرفه اش نقش داشت. او در سال ۱۹۶۶ با آهنگ «Στου Όθωνα τα χρόνια» («در روزهای پادشاه اوتو») شروع به کار کرد. دیگر موفقیت های مهم او شامل آهنگ های «Όνειρο απατηλό» («رؤیای وهمی») و «Γιέ μου» («پسرم») است. از همکاری های او می توان به دیموس موتسیس، آنتونیو کاتیناریس، یورگوس خادزیناسیوس، ، جورج زامپتاس و جیانیس اسپانوس اشاره کرد. کوکوتاس پس از چهار سال مبارزه با سرطان در ۱ اکتبر ۲۰۲۲، در سن ۸۵ سالگی در آتن درگذشت.
برادر رهبر و راهنمای انقلاب بزرگ سوسیالیستی خلق لیبی () عنوانی بود که معمر قذافی، رهبر سابق لیبی، به خود اختصاص داده بود و ادعا می کرد که صرفاً یک چهره نمادین در ساختار رسمی حکومت این کشور است. با این حال، منتقدان مدت ها او را به عنوان یک دیکتاتور توصیف می کردند، با اشاره به موقعیت او به عنوان دفتر سیاسی "سابق"، علی رغم انکار دولت لیبی مبنی برداشتن هرگونه قدرت توسط او. نظام سیاسی لیبی در زمان قذافی. جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی به طور رسمی بر اساس ایدئولوژی سیاسی مندرج در کتاب سبز اداره می شد. ایدئولوژی مبتنی بر ایده دموکراسی مستقیم و تصمیم گیری مستقیم همه شهروندان در مورد همه مسائل سیاسی بود. در سراسر کشور کنگره های مردمی اساسی برگزار می شد که دارندگان اصلی حاکمیت به شمار می رفتند. این شامل ترکیب شهروندان بالغ آن اعم از مرد و زن بود. از نهادهای مدیریتی و اجرایی آنها، کنگره ها و کمیته های مردمی شهرداری و سپس کنگره عمومی خلق (ارگان قانون گذاری) و کمیته عمومی خلق (هیئت اجرایی) تشکیل شد. قذافی نمایندگی پارلمانی مردم یا نمایندگان منتخب را رد کرد، زیرا کنگره عمومی خلق به عنوان یک نهاد هماهنگ کننده تلقی م
ی شد که همه کنگره ها و کمیته های مردمی را گرد هم می آورد، نه اعضای منتخبی که به نمایندگی از مردم تصمیم می گرفتند. همه قوانین توسط کنگره های مردمی پایه تصویب شد و سپس در نهایت توسط کنگره عمومی خلق به تصویب رسید. پیشنهادهای جانشینی. یکی از برنامه های قذافی واگذاری رهبری کشور به پسرش سیف الاسلام و پیامدهای احتمالی این طرح بود. دوم خط سیاسی اتخاذ شده توسط دومی و نقش های داخلی و خارجی است که او ایفا کرده است. سیف الاسلام در مقابل «محافظه کاران» که گارد قدیمی رژیم، به ویژه کمیته های انقلاب، نمایندگی می کردند، به عنوان رهبر جنبش اصلاحات معرفی شد.
شانزدهمین مراسم سینمایی تلویزیونی دنیای تصویر (جشن حافظ) در تاریخ ۲ مرداد سال ۱۳۹۵ در تالار وزارت کشور تهران برگزار شد. در این دوره فیلم های اکران شده در ابتدا تا پایان سال ۱۳۹۴ و همچنین سریال های پخش شده در شبکه های تلویزیونی و شبکه نمایش خانگی از نوروز ۱۳۹۴ تا پایان نوروز ۱۳۹۵ مورد بررسی قرار گرفته اند. در این دوره، جایز ه ای تحت عنوان نشان عباس کیارستمی نیز در بخش سینمایی اضافه شد و به برگزیندگان فیلم اول، این جایزه اهدا میشود. بهترین فیلم و بهترین مجموعه تلویزیونی این دوره به ترتیب "ابد و یک روز" و "شهرزاد" بودند. برندگان اصلی. برندگان جایزه در سطر نخست فهرست، به صورت بزرگ نوشته می شوند و با یک ستاره () نشان داده می شوند.
رابرت ترالس هرس (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ به عنوان نخستین جانشین رئیس ستاد مشترک فعالیت می کرد. هرس فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۴ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ فرمانده بال ۴۴۹ بمباران هوایی بود، در فاصله سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ به عنوان فرمانده بال ۳۱۰ استراتژیک فعالیت می کرد و از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ فرماندهی ارتباطات نیروی هوایی را برعهده داشت. وی از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ فرمانده نیروی هوایی هشتم بود، از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ به عنوان مدیر سیستم های فرماندهی، کنترل و ارتباطات ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی و از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ فرماندهی عملیات فضایی را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ فرمانده فضایی ایالات متحده آمریکا بود.
تیراندازی ۲۰۱۱ در هزار ه تاون به کشتاری از مردم هزاره اطلاق می شود که در ۶ مه ۲۰۱۱ در منطقهٔ هزار ه تاون شهر کویته، مرکز ایالت بلوچستان پاکستان رخ داد و در پی آن ۸ تن کشته و دست کم ۱۵ نفر زخمی شدند. این تیراندازی در نخستین ساعات صبح، حدود ساعت ۶:۳۰ به وقت محلی پاکستان، در یک پارک هنگام ورزش صبحگاهی، بازی کریکت و فوتبال مردم رخ داد. ابتدا سه راکت شلیک شد و سپس تیراندازی سنگین آغاز گردید. گروه لشکر جهنگوی (LeJ) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. پیشینه. هزاره تاون یکی از محله های هزاره نشین در شهر جنوب غربی کویته، واقع در استان بلوچستان پاکستان است. هزاره ها عمدتاً مسلمانان شیعه هستند و محلهٔ آن ها توسط دیگر گروه های قومی با مذهب سنی، از جمله بلوچ ها و پشتون ها، احاطه شده است. تیراندازی. این حمله در پارکی واقع در یک زمین باز، مجاور گورستان هزاره در کنار جاده بای پَس رخ داد. دست کم ۱۰ مرد مسلح، مجهز به دو راکت انداز و تفنگ های خودکار، سوار بر سه خودرو، از مسیر جاده بروئری وارد شدند، در جاده بای پس موضع گرفتند و شروع به تیراندازی کردند. دست کم سه راکت شلیک شد و سپس آتش سنگین سلاح های خودکار آغاز گردید. تیراندازی ۱
۷ دقیقه ادامه یافت و سپس مهاجمان به سمت منطقه شالکوت گریختند. در پایان روز، این تیراندازی ۸ کشته و ۱۵ زخمی بر جای گذاشت. عاملان. گروه افراطی و ممنوع سنی پاکستانی، لشکرِ جهنگوی، مسئولیت حملات در هزاره تاون را بر عهده گرفت. لشکرِ جهنگوی به طور مشخص در یکی از شب نامه های خود که توسط واحد بلوچستان این گروه در کویته توزیع شده بود، به تیراندازی هزاره تاون اشاره کرده است. باور بر این است که این حمله یکی از اقدامات انتقامی به دلیل کشته شدن رهبر القاعده، اسامه بن لادن، بوده است. واکنش. معترضان جاده کنارگذر را بستند و خواستار دستگیری مهاجمان شدند. سفارت آمریکا در اسلام آباد نیز با صدور بیانیه ای این کشتار را محکوم کرد: ااحزاب سیاسی پاکستانی جنبش متحد قومی و تحریک انصاف این قتل را محکوم کردند و خواستار دستگیری عاملان آن از دولت پاکستان شدند.