Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د دجله، موکیش یا کوه حزی اشاره مستقیم می شود. مفهوم «پادشاهی در آسمان» که معمولاً در آنها به آن اشاره می شود، عمدتاً در الهیات بومی هیتی غایب بود و فقط می توان آن را یک «قرض ادبی» در نظر گرفت. به احتمال زیاد اسطوره های هوری از شمال سوریه وارد و در هیتی اقتباس شده اند تا به عنوان گونه ای از آموزش کاتبان و احتمالاً سرگرمی درباری باشد. برخی از اقتباس ها ممکن است در شاپینووا در زمان سلطنت تودهالیای دوم یا تودهالیای سوم تهیه شده باشند. "آهنگ پیدایش" ("آهنگ کوماربی"). صرف نظر از تعداد و چینش اسطوره هایی که به عنوان بخشی از چرخه مربوط به تشوب و کوماربی طبقه بندی شده اند، کارشناسان این تصنیف را آغاز آن می دانند. تا دهه ۲۰۰۰، عنوان های موقتی گوناگونی برای اشاره به آن در نشریات دانشگاهی استفاده می شد، برای مثال "آهنگ کوماربی" یا "پادشاهی در آسمان"، در نهایت مشخص شد که این متن در اصل با عنوان "آهنگ پیدایش" شناخته می شد. لوحِ باقیمانده را کاتبی به نام اشهاپالا که در زمان سلطنت تودهالیای اول زندگی می کرد، تهیه کرد. با این حال، تصنیف قدیمی تر است، زیرا انجامه وجود نمونه آسیب دیده ای را ذکر می کند که از آن رونوشت شده است، ک
ه احتمالاً به نوبه خود اقتباسی هیتی از نسخه های اصلی ناشناخته هوری را تشکیل می دهد. در حال حاضر، تنها یک قطعهٔ احتمالاً مرتبط که به زبان هوری نوشته شده، شناخته شده است، KUB 47.56، اما به دلیل وضعیت نگهداری و درک هنوز ناقص از زبان، روشنی بیشتری بر پیرنگ اسطوره نمی اندازد. "آهنگ پیدایش،" تولد تشوب را پس از بخش مقدماتی که به جانشینی پادشاهان اولیهٔ خدایان اختصاص داده شده است، شرح می دهد. او زمانی نطفه می بندد که کوماربی پس از نبرد با خدایی قبلی که این مقام را داشت، آنو، و گاز گرفتن اندام جنسی او، پادشاهی را در میان خدایان به دست می آورد. آنو پس از مثله شدن، کوماربی را مسخره می کند: همانطور که گری بکمن اشاره کرده، تشوب، بنا به منشأ خود، در عمل نشان دهنده ادغام دو خانواده رقیب از خدایان است، یکی توسط آنو، و دیگری توسط کوماربی و آلالو، نمایندگی می شوند که قبل از آنو در آسمان سلطنت می کردند. با وجودی که کوماربی موفق می شود تاشمیشو را تف کند و در نتیجه کوه کانزورا را به او آبستن کند، برای خلاص شدن از دست تشوب، باید به نیپور در بین النهرین سفر کند، جایی که در مورد وضعیت خود با ائا مشورت می کند. تشوب فعالانه از درون بد
ن کوماربی در بحث شرکت و استدلال می کند که بهتر است او از سرش بیرون بیاید. در قسمت دیگری که در آن او هنوز متولد نشده است، ظاهراً نشان می دهد که خصیصه های مثبت مختلفی را از خداییان دیگر دریافت خواهد کرد. در بخشی از اسطوره که به زمان قبل از تولدش اختصاص دارد، از تشوب با نام های A.GILIM و KA.ZAL یاد می شود، احتمالاً به این دلیل که او هنوز نام خاص خود را دریافت نکرده یا صرفاً به کاتبان اجازه داده است که آشنایی خود را با نوشته های نادر مختلف نام ها نشان دهند. با این حال، آنها در چنین زمینه ای در هیچ متن دیگری استفاده نمی شوند. احتمالاً حتی در زمان گردآوری و رونوشت متن غامض بوده اند. آنها ممکن است از فهرست های واژگانی چند زبانه سرچشمه گرفته باشند. جمجمه کوماربی در نهایت برای امکان تولد تشوب شکافته می شود و پس از آن باید «مانند جامه» توسط الهه های سرنوشت (گولشش در اقتباس هیتی) ترمیم شود. او از این مصیبت خشمگین شده و خواستار آن است که فرزند را که با لوگوگرام NAM.ḪÉ («وفور»، در گذشته گاهی به نادرستی به معنای شخصیت مجزا و مونث در نظر گرفته شده است) به او اشاره می شود، تحویل بگیرد تا او را یا خُرد کند و یا ببلعد. با این
حال، او به روش نامعلومی فریب خورده و به جای آن تکه ای از سنگ را گاز می گیرد و پسرش را قادر می سازد زنده بماند. به گفته اریک ون دونگن، پس از مطالعه قبلی آنا ماریا پولوانی، می توان فرض کرد که اصطلاحی که برای اشاره به آن استفاده می شود، "کونکونوزی"، معنای خاصی ندارد و می تواند به هر سنگ سختی اشاره کند، نه لزوما به بازالت، دیوریت یا گرانیت که گاهی پیشنهاد می شود. هنگامی که روایت پس از توصیفی از برپا کردن سنگ به عنوان مکانی که انسان ها در آن پیشکش می کنند (شاید سبب شناسی از سنگ های به اصطلاح "حووشی" که در سوریه و آناتولی به عنوان اشیای آیینی تلقی می شدند) و یک افتادگی در متن، از سر گرفته می شود، خداییان مختلف در حال بحث هستند که چه کسی پادشاه بعدی خدایان خواهد شد. معلوم نیست به چه نتیجه ای می رسند، اما ظاهراً این مقام را به تشوب نمی دهند. او از بحث ناراضی است. در قسمت بعدی، او به ویژگی های مثبت خود می بالد و خدایان دیگر را نفرین می کند. گاو نر او شیری به او در مورد این کار هشدار می دهد. او ائا را به طور خاص متمایز می کند، اما مشخص نیست که آیا به این دلیل است که او را یک حریف بالقوه خطرناک منحصر به فرد می بیند یا ب
ه این دلیل که او را یک چهره بی طرف می شناسد که نیازی به دشمن کردن او ندارد. تشوب همچنین اشاره می کند که او یک خدای جنگ را (که با لوگوگرام dZA.BA.4.BA4 نشان داده می شود) از خود رانده است، که ممکن است تلمیح از یک قسمت از دست رفته در نبرد بین او و کوماربی باشد که شامل تعدادی از متحدان مربوطه آنها می شود. از طرف دیگر، خدای جنگ ناشناس ممکن است به دلیل حمایت نکردن از تشوب با اشتیاق کافی در طول بحث در مورد پادشاهی مورد نفرین قرار گرفته باشد، اگرچه این پیشنهاد کاملاً فرضی است. این احتمال وجود دارد که تقابل بین تشوب و خدایان آغازین هوری نیز در این نقطه رخ داده و منجر به محبوس شدن آنها در جهان زیرین شده باشد که در سایر متن های هوری-هیتی شرح داده شده است. در قسمت دیگری که حفظ شده است، شخصی به ائا درباره نفرین تشوب خبر می دهد. در گذشته گفته می شد که این خدایی که نامش به شدت آسیب دیده است، احتمالا الهه حتی به نام تاوری است که کمتر شناخته شده است، اما اکنون این امر غیرقابل قبول تلقی می شود. او ظاهراً با ضرب المثلی پاسخ می دهد: «زیر دیگچه آبجو [آتشی گذاشته می شود(؟)] و آن دیگچه می جوشد(؟)»، احتمالاً به این عنوان باید در نظر
گرفته شود که اعلام این مساله است که هیچ خدایی نباید در کار او به هیچ عنوان مداخله کند. به دلیل افتادگیها، مشخص نیست که بخش های باقی مانده چگونه با بخش های پیشین اسطوره مرتبط هستند و آیا تشوب در آنها نقشی دارد یا خیر. برخی از آنها به تولد فرزندان زمینِ خدا شده می پردازند، اما مشخص نیست که آیا آنها را باید دشمن تشوب دانست یا خیر. ممکن است قطعه دیگری از "آهنگ پیدایش" که مربوط به تشوب است در لوح KUB 33.105 حفظ شده باشد که حاوی گفتگوی بین او و آنو است. او درگیری خود با کوماربی را بازگو می کند، و شرح می دهد که چگونه هفت بار به آسمان، هفت بار به زمین و هفت بار به کوه ها و رودخانه ها فرستاده شد. او همچنین بیان می کند که خِرَد خود را مدیون نارا و نیرومندی خود را مدیون آنو است، اما بقیه این بخش افتادگی دارد. "آهنگ لاما". سومروگرام LAMMA همچنین می تواند به صورت KAL خوانده شود و بنابراین اسم خدایی نام بخشی که "آهنگ لاما" بر او متمرکز است، گاهی به صورت KAL نیز ترجمه می شود. بخش اول بازمانده، درگیری بین او و تشوب را توصیف می کند که در آن شاوشکا به یاری تشوب می آید و ظاهراً خواهر و برادر در آن شکست می خورند. حریفشان ارابه
و تازیانه تشوب را به دست می آورد. او سپس به احتمال زیاد توسط ائا به عنوان پادشاه جدید خدایان منصوب می شود، اما در نهایت او و کوماربی از بی کفایتی او ناراضی می شوند و به دنبال خلعش هستند. بقیه اسطوره به خوبی حفظ نشده است، اما پس از یک افتادگی با طول نامشخص، لاما و تشوب دوباره با هم درگیر می شوند و ظاهراً اولی این بار بازنده است. به احتمال زیاد او کشته نمی شود، اما باید جامه پادشاهی را به تشوب تحویل دهد. به گفته آلفونسو آرچی، لاما را می توان به عنوان خدای حامی کارکمیش، کارهوها، شناسایی کرد، همانطور که در استفاده از این سومروگرام برای تعیین او در متنی منسوب به شوپ پیلولیومای یکم مشهود است. معنای اصلی، نام یک نوع خدای محافظ در بین النهرین، متناسب با بافت در نظر گرفته نمی شود. بر اساس شناسایی لاما به عنوان کارهوها آرچی پیشنهاد می کند که این اسطوره در اصل در کارکمیش و در دوره تسلط میتانی ها تحت تأثیر سایر روایات که امروزه بخشی از "چرخه کوماربی" تلقی می شوند، سروده شده است و اگرچه باقیمانده تکه تکهٔ آن تفسیر را دشوار می کند، پیروزی تشوب بر خدای محلی ممکن است نشاندهنده پذیرش برتری سلسله مذکور باشد. "آهنگ نقره". در "آ
هنگ نقره" که به احتمال زیاد از یک نسخه اصلی هوری به زبان هیتی ترجمه شده، و احتمالا در غرب سوریه تصنیف شده است برای اولین بار زمانی از تشوب نام برده می شود که راوی، موجود نام بخش را بزرگتر از خدایان معرفی می کند. بعداً نقره از مادرش، یک زن فانی، درمی یابد که برادر ناتنی اش تشوب و پدرش کوماربی است، که او را برمی انگیزد تا سفری به شهر مقدس دومی، اورکش، آغاز کند. بقیه داستان به طور کامل حفظ نشده است، اما چنین فرض می شود که او به عنوان یک پادشاه موقت خدایان بر تخت می نشیند. در قطعه ای که احتمالاً در پی این رویداد است، تشوب از میزان قدرت خود در هراس است و می پرسد آیا می تواند او را شکست دهد یا خیر، که باعث می شود تاشمیشو به خاطر این نمایش ترس به او طعنه بزند. در حالی که بخش های باقی مانده، عزل و شکست نقره را توصیف نمی کنند، با این وجود فرض بر این است که روایت با این رویدادها به پایان رسیده است زیرا که تشابهات آن با اسطوره های دیگری که به عنوان بخشی از "چرخه کوماربی" طبقه بندی می شوند، مشخص است. "آهنگ هدامو". "آهنگ هدامو" بر درگیری تشوب با چند شخصیت متمرکز شده است. "آهنگ هداممو" بر مبارزه بین تشوب و شاوشکا و موجودِ
نام بخش، پسر هیولاییِ کوماربی و شرتاپشوروهی (دختر متحد او تجسم دریا) متمرکز است. تشوب برای اولین بار در مورد این حریف جدید از شاوشکا می شنود، که پس از رساندن خبر از نشستن، خوردن یا نوشیدن خودداری می کند. تشوب پس از شنیدن ناامید می شود و شروع به گریه می کند. ظاهراً یک رویارویی کوتاه در پی می آید و منجر به ویرانی در میان فانی ها می شود، که ائا را وادار می کند تا هر دو طرف را سرزنش کند، او از تشوب و متحدانش شروع می کند: کوماربی نفر بعدی است که مورد سرزنش قرار می گیرد، و ظاهراً احساس می کند به او توهین شده، که به گفته هری ا. هافنر ممکن است نقطه ای باشد که این دو، که در بخش های قبلی این چرخه به عنوان دو متحد به تصویر کشیده شده اند، شروع به دور شدن از یکدیگر می کنند، و در نهایت منجر به آن می شود که ائا در "آهنگ اولیکومی" به جای آن به تشوب مشاوره می دهد. در قسمت بعدی که به خوبی حفظ نشده است، تشوب و شاوشکا در مورد هدامو صحبت می کنند. دومی نقشه ای برای شکست دادن او با کمک خدمتکارانش نیناتا و کولیتا می کشد که اجرای آن منجر به آن می شود که (چنانچه در قطعات باقیمانده توصیف شده) موجود آبزی تاج و تخت خود در زیر دریا را رها
کند و به خشکی بیاید. در حالی که هیچ بخش باقیمانده ای سرنوشت نهایی هدامو را توصیف نمی کند، با این وجود فرض بر این است که او در نهایت شکست خورده است. مشخص نیست که آیا او توسط تشوب کشته شده یا اجازه یافته است مانند لاما زنده بماند. "آهنگ اولیکومی". برخلاف بسیاری از روایتهای مرتبط، "آهنگ اولیکومی" به خوبی حفظ شده است. این کاملترین اسطوره با منشأ هوری است که در حال حاضر برای محققان شناخته شده است. اشاره شده است که پیرنگ آن دارای تعدادی از عناصر است که در "آهنگ هدامو" نیز وجود دارد. به گفته آلفونسو آرچی، ممکن است از سنت اولیه هوریان گرفته شده باشد، اگرچه نسخه شناخته شده برای هیتی ها تنها پس از استقرار هوری ها در غرب سوریه ممکن است پدید آمده باشد. اسطوره با صحنه ای از نقشه کشیدن کوماربی علیه تشوب شروع می شود: نقشه او حول موجود نام بخش، اولیکومی، می چرخد که نامش به معنای « کومه را نابود کن!» است، کومه هم مرکز آیینی اصلی تشوب و هم محل اقامت او در اساطیر است. این به معنای توصیف سرنوشت او است، زیرا او برای جایگزینی خدای آب وهوا و نابود کردن او و شهرش خلق شده است. او به عنوان پسر کوماربی و یک تخته سنگ عظیم توصیف می شود
و از "کونکونوزی"، «سنگ سخت» ساخته شده است، بسیار شبیه به سنگی که کوماربی در "آهنگ پیدایش" به آن گاز زده است. کوماربی اولیکومی را به متحدان مختلف خود، از جمله دریای خدایی شده ، معرفی می کند و شرح می دهد که این موجود سنگی قرار است چه کاری انجام دهد: با این حال، او می ترسد اولیکومی در زمانی که هنوز کوچک است به راحتی شکست بخورد، و به همین دلیل او را می فرستد تا مدتی را در خفا روی شانهٔ اوپلوریِ غول پیکر بگذراند. او به رشد خود ادامه می دهد و به دلیل جثهٔ عظیمش در نهایت مورد توجه «خدای خورشید آسمان» (شیمیگه هوری) قرار می گیرد، که بلافاصله می شتابد تا به تشوب در مورد این دشمن جدید هشدار دهد. خدای آب وهوا برای او نشست، غذا و نوشیدنی برپا می کند، اما او از نشستن، خوردن یا نوشیدن امتناع می ورزد، و میزبانش را به این فکر می اندازد که آیا ممکن است آنان به نادرستی برپا شده باشند (در سطرهای پایانی لوح اول تصنیف). احتمالاً آغاز شکستهٔ لوح دوم حاوی توضیحی درباره این سوء تفاهم بود، زیرا در قسمت بعدی که باقی مانده است تشوب به خبر بد واکنش نشان می دهد و به خدای خورشید اطمینان می دهد که می تواند اکنون بنشیند و بخورد و شراب بنوشد.
او سپس به همراه برادر و خواهرش تاشمیشو و شاوشکا به کوه هازی سفر می کند و پس از رسیدن به مقصد، سرانجام خود اولیکومی را می بیند که او را دچار ناامیدی می کند. او توضیح می دهد که مبارزه با آن چقدر ترسناک است و شروع به گریه میکند. شاوشکا برای کمک به تشوب سعی می کند اولیکومی را با آواز و رقص جذب کند، همانطور که قبلا با هدامو همین کار را انجام داد. با این حال، پس از اینکه جامه فاخر پوشید، موهایش را با صدف های دریایی آراسته و شروع به خواندن کرد، موجی به او اطلاع می دهد که هدف ناشنوا، نابینا و بی احساس است، که او را در مقابل چنین تلاش هایی مصون می سازد، و به او پیشنهاد می کند که در عوض تلاش کند تا تشوب را وادار کند در اسرع وقت با آن مقابله کند، زیرا هر چه بزرگتر شود، خطرناکتر میشود. در قسمت بعدی که باقی مانده است، تشوب به تاشمیشو می گوید که گاوهای نر شریشو و تیلا و یک ارابه را آماده کند و ظاهراً درگیری بین او و اولیکومی رخ می دهد. خدای آب وهوا شکست می خورد. خدایان دیگر، از جمله آشتابی، تلاش می کنند تا با اولیکومی مبارزه کنند، اما او به رشد خود ادامه می دهد و در نهایت دروازه های کومه را مسدود می کند، و هپات همسر تشوب
را در داخل به دام می اندازد که نمی تواند بفهمد چه اتفاقی برای تشوب افتاده است. او نگران است که ممکن است تشوب در نبرد کشته شده باشد، و پیام رسان خود تاکیتی را می فرستد تا بفهمد چه اتفاقی افتاده است، اما بقیه قسمت گم شده است و هنگامی که متن پس از یک افتادگی از سر گرفته می شود، تاشمیشو به نزدیکی اقامتگاه او می رسد تا به او اطمینان دهد که تشوب زنده است و تقریبا باعث می شود او از پشت بام به پایین بیفتد. او سپس به خانه موقت تشوب برمی گردد و به او پیشنهاد می کند که باید با ائا در «آپزووا» ملاقات کنند. پس از رسیدن به خانه ائا، هر دو تعظیم می کنند، اگرچه ظاهراً او از حضور تشوب عصبانی شده است. در یک سری از قسمتهای تکه تکه، ائا سپس با خدایان مختلف دیگر، از جمله انلیل، اوپلوری و خدایان آغازین ملاقات می کند و در مورد اولیکومی به آنها می گوید. با کمک خدایان آغازین، او ابزاری مسی را که برای جدا کردن آسمان از زمین استفاده می شد، بازیابی می کند و پس از اینکه متوجه شد منبع قدرت اولیکومی، ارتباطش با اوپلوری است، ابزار مسی را برای بریدن اولی به کار می برد. این جدایی آسیب ناپذیری را که او در بخش های قبلی اسطوره به نمایش گذاشته بو
د، نفی می کند. ائا سپس به تاشمیشو می گوید که باید برای بار دیگر با اولیکومی مبارزه شود. او با شور و شوق واکنش نشان می دهد و قبل از رفتن همراه با تشوب به محلی که خدایان دیگر در آنجا مجلسی برگزار کرده اند، این اطلاعات را به او می رساند. بقیه قسمت های باقی مانده همگی برخورد دوم بین تشوب و اولیکومی را توصیف می کنند. قطعه بعدی به صورت مونولوگ است: معلوم نیست بعد از آن چه می شود. متن پس از اظهار نظر اولیکومی قطع می شود، اما وجود لوح گمشدهٔ دیگری مطرح شده است که نبرد بین او و تشوب را توصیف می کند. احتمالاً خدای آب وهوا در نهایت پیروز ظاهر می شود، اما سرنوشت نهایی اولیکومی ناشناخته باقی می ماند. سایر متن های مرتبط. با توجه به ارجاعات متعدد به اتحاد بین کوماربی و دریای شخصیت یافته در "آهنگ هدامو" و "آهنگ اولیکومی"، پیشنهاد شده است که "آهنگ دریا" اسطوره ای دیگر متعلق به همین چرخه باشد. مطالعه تطبیقی. به شباهت های اساطیر مربوط به چالش تشوب برای پادشاهی با بن مایه های اساطیر یونانی اشاره شده و صعود او به جایگاه رئیس پانتئون با تاریخچه زئوس که در "تئوگونیا" هزیود آمده، مقایسه شده است. به گفته گری بکمن، این شباهت ها نشانه
ای از این نیست که درگیری بر سر پادشاهی در آسمان، روایتی با منشأ هندواروپایی بوده است، بلکه در عوض نشانه ای از آنچه است که او آن را «"ویژگی منطقه ای" الهیاتی» می داند و در سراسر بین النهرین، آناتولی و مدیترانه شناخته شده است. همچنین احتمال می رود که اسطوره تولد آتنا از جمجمه شکافته زئوس از تولد تشوب الگوبرداری شده باشد. به گفته امیر گیلان، مشتقات برخی از عناصر مشخص اساطیر تشوب ممکن است از طریق پادشاهی سوری-هیتی ولیستین به یونان رسیده باشد که جنبه هایی از الهیات پیشین حلب (برای مثال کتیبه هایی از ارسوز) را در هزاره اول پیش از دوران مشترک حفظ کرده است. "آهنگ رهایی". تشوب یکی از شخصیت های اصلی "آهنگ رهایی" است که با عنوان "حماسه آزادی" نیز شناخته می شود. مانند جاهای دیگر در اساطیر هوری، او در جایگاه پادشاه خدایان و ارباب کومه به تصویر کشیده شده است. "آهنگ رهایی" از قطعات متعدد نسخه های دوزبانه شناخته شده است که نسخه اصلی هوری را با ترجمه ای به زبان هیتی پیوند می دهد. این نسخه ها را کاتبانِ هاتوسا در حدود ۱۴۰۰ پیش از دوران مشترک تهیه کرده اند. با این حال، فرض بر این است که در اصل پیش از این، احتمالاً در قرن شانزده
م قبل از دوران مشترک تصنیف شده است. این ترجمه به احتمال زیاد برای تسهیل یادگیری زبان هوری تهیه شده است. توالی وقایع در اسطوره نامشخص است و تفسیر پیرنگ آن موضوع بحث علمی است. یکی از تنها نقاط باثبات پیشگفتار است. خدایان ایفاگر نقش های اصلی داستان را معرفی می کند: در همین بخش، مردی به نام پیزیگارا نیز معرفی می شود که گفته می شود اهل نینوا است، اما نقش او در داستان به خوبی شناخته نمی شود و او در هیچ منبع دیگری گواهی نشده است. درون مایه اصلی "آهنگ رهایی"، آزادی ساکنان شهر ایگینگالیش است که به عنوان برده در ابلا نگهداری می شوند. به گفته گرنوت ویلهلم، آنها اسیران جنگی هستند که به بردگی گرفته شده اند و در مقابل افرادی هستند که در نتیجه بدهی مجبور به بردگی هستند، اگرچه در پژوهش های قدیمی تر گاهی متن با این فرض تفسیر می شد که احتمال دوم درست است. اوا فون داسو نیز مشاهدات مشابهی انجام داده و خاطرنشان می کند که کل جمعیت شهر از آزادی محروم هستند، که نشان دهنده انقیاد در جنگ است. شهر ایگینگالیش همچنین در سوابق تاریخی گواهی شده و به احتمال زیاد در مقطعی یا یکی از خراجگزاران و یا قلمرو وابسته به ابلا بوده است. در یکی از قطع
ات، تشوب از پادشاه ابلا، مِگی، می خواهد که ساکنان برده شده ایگینگالیش را آزاد کند. او شخصی به نام پوررا را که قبلاً به فرمانروایان متعددی خدمت کرده است، مشخص می کند: او می گوید که اگر خواسته اش برآورده شود، شهر را برکت می دهد و در صورت نافرمانی آن را ویران می کند: مانند دیگر شخصیت های انسانی در این اسطوره، پوررا و مگی شخصیت های تاریخی نیستند و نام دومی برگرفته از عنوانی است که حاکمان تاریخی ابلایی استفاده می کردند. داستان های قهرمان بشری. در قطعه ای از یکی از نسخه های هوری "حماسه گیلگمش" نام تشوب نیز ذکر شده است. بکمن خاطرنشان می کند که در حال حاضر ترجمه و تفسیر کامل این متن امکان پذیر نیست اما تشوب به ظاهر «در همه جای» آن حضور دارد. از این جنبه می توان آن را با هم نسخه اصلی اکدی و هم اقتباس هیتی مقایسه کرد که خدایان آب وهوای مربوط در آنها نقش مهمی ندارند.
اتوگن اکه () الهه یا ایزدبانو زمین در تنگری باوری است. اعتقاد بر این بود که او همیشه باکره است. کلمه «اتوگن» با زن و دختر کایرا پیوند دارد. همچنین نام او ممکن است از Ötüken، کوه مقدس زمین و باروری[ الهه ترکان باستان (مردم ترک) سرچشمه گرفته باشد.
کتابخانه مرکزی تنری () (天理大学附属天理図書館 "Tenri Daigaku Fuzoku Tenri Toshokan") کتابخانه دانشگاه تنری است. این کتابخانه مجموعه بزرگ گرانمایه ای از منابعی با موضوعات باستانی، از قبیل نسخ خطی اصلی ژاپن در قرن سیزدهم و آثار هنری کاوش های اروپایی و مراجعه های قدیم به ژاپن در سال ۱۹۲۶، را در خود جای داده است. قدمت این کتابخانه به سال ۱۹۲۶ بر می گردد که پیش از شروع به فعالیت دانشگاه است. منشأ آن به مجموعه خصوصی خاندان بنیانگذار تنریکیو، اویاساما بازمی گردد.
مونرو کورتیس بیردزلی (؛ به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Monroe Curtis Beardsley&lt;/bdi&gt;) (۱۰ دسامبر ۱۹۱۵ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۵) فیلسوف هنر آمریکایی بود. زندگی. "بیردزلی" در بریجپورت، کنتیکت به دنیا آمد و بزرگ شد، و در دانشگاه ییل تحصیل کرد (لیسانس ۱۹۳۶، دکترای ۱۹۳۹). او در تعدادی از کالج ها و دانشگاه ها، از جمله کالج مانت هولیوک و دانشگاه ییل، تدریس کرد، اما بیشتر دوران حرفه ای او در کالج سوارثمور (۲۲ سال) و دانشگاه تمپل (۱۶ سال) سپری شد. همسر و همکار او، الیزابت لین بردزلی، نیز استاد فلسفه در دانشگاه تمپل بود. کار بیردزلی در زیبایی شناسی بیشتر به دلیل حمایت از نظریه ابزارگرایانه هنر و مفهوم تجربه زیبایی شناختی شهرت دارد. بیردزلی در سال ۱۹۵۶ به عنوان رئیس انجمن زیبایی شناسی آمریکا انتخاب شد. در میان منتقدان ادبی، بیردزلی به خاطر دو مقاله نوشته شده با ویلیام کورتز ویمست جونیور، به نام های «"مغالطه عمدی"» و «"اشتباه عاطفی"»، که هر دو متن نقد نو شمرده می شوند، شناخته شده است. کتاب های او عبارتند از: «"منطق عملی»" (۱۹۵۰)، «"زیبایی شناسی"»(۱۹۵۸) (متن مقدماتی)، و «"زیبایی شناسی: یک تاریخ کوتاه»" (1966). او همچنین منتخبی از
فلسفه با عنوان «"فیلسوفان اروپایی از دکارت تا نیچه» را" ویرایش کرد. او در سال ۱۹۷۶ به عنوان عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. بیردزلی و همسرش ویراستاران مجموعه های پرنتیس هال (یک ناشر بزرگ آمریکایی) بودند که در این مجموعه به «مبانی فلسفه» پرداخته بودند؛ مجموعه ای از کتاب های درسی در زمینه های مختلف در فلسفه، که در بیشتر موارد توسط محققان برجسته در آن زمینه ها نوشته شده بود.
درگیری میشیگان داستان کوتاهی از ارنست همینگوی نویسنده آمریکایی است که در سال ۱۹۲۱ نوشته و در سال ۱۹۳۸ بازبینی شده است. این داستان در سه داستان و ده شعر (۱۹۲۳) و ستون پنجم و اولین چهل و نه داستان (۱۹۳۸) گردآوری شده است. خلاصه داستان. جیم گیلمور، آهنگر، به خلیج هورتون می آید و مغازه آهنگری را می خرد. لیز کورتس که عاشق جیم است، زن جوانی است که به عنوان پیشخدمت برای اسمیت ها کار می کند. جیم، دی جی اسمیت و چارلی وایمن به یک سفر شکار آهو می روند. وقتی شکارچیان برمی گردند، چند نوشیدنی می نوشند. بعد از شام و چند نوشیدنی دیگر، جیم به آشپزخانه می رود و لیز را نوازش می کند و می گوید: «بیا قدم بزنیم.» آنها به انتهای اسکله می روند، جایی که دستان جیم بدن لیز را کشف می کنند. او می ترسد و التماس می کند که دست از کار بکشد. جیم خواسته اش را به زور عملی می کند و بالای سر لیز غش می کند.لیز از زیر او بیرون می آید و سعی می کند او را بیدار کند و با کتش او را می پوشاند.
مسیحیت در مغولستان () در مغولستان یک دین اقلیت است. از سال ۲۰۰۵، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا گزارش داد که تقریباً ۲۴۰۰۰ مسیحی در پایتخت مغولستان، اولان باتور زندگی می کنند که حدود ۲٫۵ درصد از کل جمعیت ثبت شده شهر را تشکیل می دهد. تا سال ۲۰۱۸، ۱۹۶ کلیسا وجود دارد. اکثر مسیحیان در مغولستان پس از انقلاب مغولستان در سال ۱۹۹۰ مسیحی شدند. طبق گزارش گروه مبلغ مسیحی بارناباس، تعداد مسیحیان از تنها چهار نفر در سال ۱۹۸۹ به حدود ۴۰۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۸ رسید. آمار. طبق سرشماری ملی سال ۲۰۱۰، ۴۱۱۱۷ مسیحی (سن ۱۵ سال و بالاتر) یا ۲٫۱٪ از کل جمعیت وجود داشت. نسطوری. در سده ۷ (میلادی)، نسطوری اولین شکل مسیحیت بود که در میان مغولان تبلیغ شد، اگرچه این دین اقلیت بود و به همین شکل باقی ماند. با این حال، تأثیر فلسفی زیادی بر دیگر سنت های معنوی مغولی، مانند بودیسم و شمن باوری مغولی داشت. در طول ظهور امپراتوری مغول در قرن سیزدهم، خاقان های بزرگ)، اگرچه اکثراً شمن باوری مغولی و بودایی بودند، از نظر مذهبی نسبت به مسیحیان نسطوری، مسلمان و آیین مانوی مدارا داشتند. بسیاری از خان ها همسران مسیحی نسطوری از طایفه کرائیت ها داشتند که
در دربار مغول بسیار تأثیرگذار بودند. در طول حکومت منگوقاآن، مسیحیت اولین نفوذ مذهبی بود. پس از فروپاشی امپراتوری مغول در قرن چهاردهم، مسیحیت نسطوری تقریباً از منطقه ناپدید شد. تنها آثار باستان شناسی بسیار کمی از رونق آیین نسطوری در میان مغول ها وجود دارد. در مغولستان داخلی، چندین سنگ قبر نسطوری در گذشته ثبت شده است، اما اکنون هیچ کدام در محل باقی نمانده است. ارتدکس شرقی. کلیساهای ارتدکس و راهبان آنها قربانی تهاجم مغول به اروپای شرقی در اوایل قرن سیزدهم شدند. با این حال، یرلیغ یا منشور مصونیت نیز به تقویت کلیسا کمک کرد. با سلطنت منگو تیمور، یک یرلیغ برای کلیسای ارتدکس در سال ۱۲۶۷ به کریل متروپولیتن صادر شد. در حالی که کلیسا ده سال پیش از آن تحت حمایت عملی مغول ها بود (از سرشماری سال ۱۲۵۷ که در زمان برکه خان انجام شد)، این برلیغ به طور رسمی حمایت از کلیسای ارتدکس را صادر کرد. مهم تر از آن، این کلیسا رسماً از هرگونه مالیات توسط مقامات مغول یا روسیه معاف شد و به روحانیون اجازه داد که در طول سرشماری ثبت نام نکرده و روحانیون نیز مسئول کار اجباری یا خدمت سربازی نباشند. برای اولین بار، کلیسای ارتدکس کمتر از هر دوره د
یگری از تاریخ روسیه به قدرت های شاهزاده وابسته شد. از سال ۱۷۷۱ تا ۱۸۴۵ حداقل هشت مأموریت کلیسای ارتدکس روسی از مغولستان بازدید کردند. اولین کلیسای ارتدکس در قلمرو مغولستان، کلیسای تثلیث مقدس در شهر اولان باتور پایتخت خلخا در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد، و در سال ۲۰۰۷ در آنجا به تازگی بازسازی شد. کاتولیک رومی. از نظر تاریخی، بسیاری از اروپا توسط قبایل ترک و مغول اداره می شد که هر دو از مغولستان سرچشمه می گرفتند. امپراتوری بیزانس توسط ترک های عثمانی در قرن پانزدهم فتح شد. کاتولیک غربی اولین بار در قرون وسطی، عمدتاً از طریق مبلغان فرانسیسکن ها و فرقه دومینیکن معرفی شد که به دربار مغول در قره قروم (شهر) و همچنین از طریق رومیان قرون وسطی فرستاده شدند. هیئت های کاتولیک در چین مبلغان در چین در اواخر قرن سیزدهم / اوایل قرن چهاردهم در دوره دودمان یوآن که توسط مغول ها ایجاد شد، موفق بودند. با این حال، پس از اینکه سلسله بومی چینی دودمان مینگ سلسله یوان را در سال ۱۳۶۸ سرنگون کرد، مسیحیان از چین اخراج شدند. بسیاری از مغول ها در بخش غربی امپراتوری به اسلام گرویدند، و با فروپاشی کل امپراتوری مغول در قرن چهاردهم، مسیحیت تقریباً از آسی
ای مرکزی ناپدید شد، تنها پس از جنگ دوم تریاک در اواسط، دوباره ظاهر شد. -قرن ۱۹. با گذشت زمان، یک هیئت های تبلیغی مسیحی برای مغولستان بیرونی تأسیس شد که اولین صلاحیت قضایی کاتولیک رومی را به مغولستان داد، اما همه کارها در عرض یک سال با تأسیس جمهوری خلق مغولستان متوقف شد و آزادی اندیشه و آزادی ادیان دیگر مجاز نبود. پس از انقلاب مغولستان در سال ۱۹۹۰، مبلغان کاتولیک رومی بازگشتند و کلیسا را از ابتدا بازسازی کردند. از سال ۲۰۰۶، یک ناحیه حواری، یک اسقف، سه کلیسا، و روابط دیپلماتیک بین سریر مقدس و مغولستان از سال ۱۹۹۲ وجود دارد. پاپ ژان پل دوم در ابتدا برنامه ریزی کرده بود. برای بازدید از مغولستان همراه با کازان، اما او سرانجام سفر را لغو کرد و ظاهراً به یک روزنامه روسی توضیح داد که «پروردگار ما آن را نمی خواهد». تا سال ۲۰۱۴، ۹۱۹ کاتولیک در ناحیه حواری اولان باتور به ریاست ونسلائو سلگا پادیلا، C.I.C.M. به عنوان بخشدار و در ۶ محله سازماندهی شدند.
رشید بوهنه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزلیر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال یونیکوس، باشگاه فوتبال استوا بخارست، و باشگاه فوتبال سی اف آر کلوژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.