Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دفتر استعماری یک اداره دولتی پادشاهی بریتانیای کبیر و بعداً بریتانیا بود که در ابتدا برای رسیدگی به امور استعماری آمریکای شمالی بریتانیا ایجاد شد، اما همچنین می بایست بر تعداد فزاینده مستعمرات امپراتوری بریتانیا نظارت می کرد. علیرغم نامش، دفتر استعماری هرگز مسئول تمام قلمروهای امپراتوری بریتانیا نبود. به عنوان مثال، قلمروهای تحت الحمایه زیر نظر وزارت خارجه قرار گرفت، و هند بریتانیا تا سال ۱۸۵۸ توسط کمپانی هند شرقی اداره می شد (راج بریتانیا در نتیجه شورش هند بر دفتر هند حکومت می کرد)، در حالی که نقش دفتر استعماری در امور قلمرو امپراتوری بریتانیا با گذشت زمان، تغییر کرد. ریاست آن برعهده وزیر امورحارجه برای مستعمرات بود که به طور غیررسمی به عنوان وزیر مستعمرات نیز شناخته می شود. اولین دفتر استعماری (۱۷۶۸–۱۷۸۲). قبل از سال ۱۷۶۸، مسئولیت امور مستعمرات بریتانیا بخشی از وظایف وزارت امور خارجه برای بخش جنوبی و کمیته شورای خصوصی معروف به هیئت تجارت و مزارع بود. در سال ۱۷۶۸، به منظور رسیدگی به امور استعماری در آمریکای شمالی بریتانیا، اداره جداگانه آمریکایی یا استعماری تأسیس شد. اما با از دست دادن سیزده مستعمره آن، این
بخش در سال ۱۷۸۲ منسوخ شد. مسئولیت مستعمرات باقی مانده به وزارت کشور داده شد و متعاقباً در سال ۱۸۰۱ به وزارت جنگ منتقل شد. اداره جنگ و استعمار (۱۸۰۱–۱۸۵۴). اداره جنگ در سال ۱۸۰۱ زیر نظر وزارت جدید وزارت امور خارجه برای جنگ و مستعمرات، به اداره جنگ و استعمار تغییر نام داد. تا اهمیت روزافزون مستعمرات را منعکس کند. در سال ۱۸۲۵ یک پست جدید معاون وزیر امور خارجه برای مستعمرات در این وزارت ایجاد شد. رابرت ویلیام هی اولین نفری بود که بر این پست نصب شد. جانشینان او جیمز استفن، هرمان مریوال، فردریک راجرز، رابرت هربرت و رابرت هنری مید بودند. از سال ۱۸۲۴، امپراتوری بریتانیا (به استثنای هند، که به طور جداگانه توسط کمپانی هند شرقی و سپس توسط راج بریتانیا اداره می شد) توسط دفتر جنگ و استعمار به بخش های اداری زیر تقسیم شد: دومین دفتر استعماری (۱۸۵۴–۱۹۶۶). در سال ۱۸۵۴، اداره جنگ و استعمار به دو بخش تقسیم شد، اداره جنگ و اداره استعماری جدید، که به طور خاص برای رسیدگی به امور مستعمرات ایجاد شد و به وزیر امور خارجه مستعمرات سپرده شد. دفتر استعمار مسئولیتی در قبال تمام دارایی های بریتانیا در خارج از کشور نداشت: به عنوان مثال، راج
بریتانیا و سایر سرزمین های بریتانیا در نزدیکی هند، از سال ۱۸۵۸ تحت اختیار اداره هند قرار داشتند. سایر کشورهای تحت الحمایه غیررسمی تر، مانند خدیوات مصر، تحت اختیار وزارت خارجه قرار گرفتند. پس از ۱۸۷۸، زمانی که کمیسیون مهاجرت لغو شد، یک اداره مهاجرت در اداره استعمار ایجاد شد. این اداره در سال ۱۸۹۴، قبل از لغو کامل آن در سال ۱۸۹۶، با اداره کل ادغام شد. استقلال فزاینده قلمرو امپراتوری بریتانیا - استرالیا، کانادا، نیوزلند، نیوفاندلند و آفریقای جنوبی - به دنبال کنفرانس امپراتوری ۱۹۰۷، منجر به تشکیل یک بخش جداگانه به قلمرو امپراتوری بریتانیا (Dominion) در دفتر استعمار شد. از سال ۱۹۲۵ به بعد، وزارت بریتانیا شامل یک وزیر خارجه جداگانه برای امور سلطه بود. پس از کنفرانس قاهره که در مارس ۱۹۲۱ برگزار شد، اداره استعمار به عنوان جایگزین وزارت خارجه، مسئولیت اداره قیمومیت فلسطین را بر عهده گرفت. در ۱۶ آوریل ۱۹۴۷، ایرگون بمبی را در دفتر استعمار قرار داد که منفجر نشد. این توطئه با بمب گذاری سفارت در سال ۱۹۴۶ ارتباط داده شد. پس از استقلال هند و پاکستان در سال ۱۹۴۷، اداره سلطه با اداره هند ادغام شد و دفتر روابط مشترک المنافع را
تشکیل داد. در سال ۱۹۶۶، اداره روابط مشترک المنافع دوباره با اداره استعماری ادغام شد و اداره مشترک المنافع را تشکیل داد. دو سال بعد، این بخش خود با وزارت خارجه ادغام شد و وزارت امور خارجه و مشترک المنافع را تأسیس کرد. ادره استعماری دفاتر خود را در ساختمان اصلی دفتر امور خارجه و مشترک المنافع در خیابان وایت هال داشت.
آشپزی ایسلندی () آشپزی ایسلند تاریخچهٔ طولانی دارد. بخش های مهمی از آشپزی ایسلندی را گوشت بره، لبنیات و ماهی تشکیل می دهد، که مورد آخر ناشی از این واقعیت است که ایسلند از دیرباز تنها در نزدیکی خطوط ساحلی دارای سکنه است. غذاهای محبوب در ایسلند اسکیر، هاونگیکوت (گوشت بره دودی)، کلینور (kleinur), لوواپروت و بولور (bollur) هستند. ثوراماتور یک بوفه سنتی است و در جشن های نیمه زمستان، که ثوراپلوت نامیده می شود، مورد مصرف قرار می گیرد؛ و این شامل تکه هایی از محصولات ماهی و گوشت نمک سود شده سنتی است که همراه با روگپروث (نان چاودار سیاه) و برنیوینی (یک شراب ایسلندی) مصرف می شود. طعم این غذاهای سنتی بومی از روشهای نگهداری غذا، غوطه ور سازی طولانی مدت درون آب پنیر تخمیر شده یا آب نمک، خشک نمودن و دودی کردن سرچشمه می گیرد. سرآشپزهای امروز ایسلندی در قیاس با روش ها و سنت های پخت و پز قدیمی، به طور معمول بر کیفیت مواد اولیه غذایی در دسترس تأکید دارند. رستوران های فراوانی در ایسلند در طبخ غذای دریایی تخصص دارند. در مسابقه سالانه آشپزی و سرگرمی (از سال ۲۰۰۴ شروع شده است)، شرکت کنندگان برای پخت غذاهایی خلاقانه با مواد اولیه غذ
ایی که در ایسلند تولید می شود، با هم به رقابت می پردازند. امتیازهای بالا بر کیفیت گوشت بره، خوراک دریایی و اسکیر (بیشتر در این اواخر) استوار بوده است. برخی مواداولیه دیگر شامل پرنده دریایی و ماکیان آبی (شامل تخم ماکیان آبی)، ماهی آزاد و قزل آلا، سنگروی سیاه، زغال اخته آبی، رابارب، فراخ برگ ایسلندی، قارچ های وحشی، آویشن واقعی، انگدان، سنبل ختایی و جلبک دریایی خشک شده و هم چنین طیف وسیعی از محصولات لبنی می باشد. به علت سابقه سکونت در آب و هوای نامساعد، مواد غذایی مرتبط با حیوانات بر آشپزی ایسلندی سیطره دارند. اگر چه ذائقه مردم در حال تغییر است تا به معیار اروپایی نزدیک تر شود. به عنوان مثال، در دهه های اخیر مصرف سبزیجات به مقدار زیادی افزایش یافته است در حالی که مصرف ماهی کاهش یافته است؛ با این حال هنوز مصرف ماهی با فاصله زیاد، در حدود چهار برابر بیشتر از میانگین مصرف کشورهای توسعه یافته، نسبت به آنها برتری دارد.
وِرمی واش (Vermiwash) نوعی کود مایع زیستی است که در نتیجهٔ عبور آب از کود ورمی کمپوست یا بستر رشد کرم های خاکی گونهٔ "Eisenia foetida" به دست می آید. روش استفاده. ورمی واش عمدتاً به صورت محلول غذایی بر روی اندام های هوایی گیاه نظیر برگ و ساقه پاشیده می شود؛ با این وجود می توان آن را به صورت مصرف آبیاری نیز مصرف کرد.
فالینگ این ریورس یک گروه راک آمریکایی مستقر در لاس وگاس، نوادا است که در سال ۲۰۰۸ توسط خواننده اصلی رانی ردکی در حالی که او در زندان بود تشکیل شد. نام اصلی گروه «From Behind These Walls» بود، اما بلافاصله پس از تشکیل به فالینگ این ریورس تغییر نام داد. آنها هم اکنون در اپیتاف رکوردز فعالیت می کنند. گروه در حال حاضر توسط خواننده اصلی ردکی، در کنار گیتاریست ها مکس جورجیف و کریستین تامپسون و بیسیست تایلر برگس رهبری می شود. این گروه اولین آلبوم خود را با نام "داروی من تو هستی" در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۱ منتشر کرد که در جایگاه نوزدهم بیلبورد "۲۰۰" قرار گرفت و در هفته اول ۱۸٬۰۰۰ نسخه فروخت. در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ از این آلبوم معادل ۵۰۰٬۰۰۰ نسخهٔ کپی فروخته شد و توسط آرآی ای ای گواهی طلا دریافت کرد. دومین آلبوم استودیویی گروه، "دمده"، در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۳ منتشر شد که در جایگاه هفدهم بیلبورد "۲۰۰" قرار گرفت. گروه سومین آلبوم خود را به نام "دقیقاً شبیه تو" در ۲۴ فوریه ۲۰۱۵ منتشر کرد. آخرین آلبوم آنها تاکنون، "آمدن به خانه"، در ۷ آوریل ۲۰۱۷ منتشر شد. اعضای گروه. اعضای کنونی اعضای کنونی در تورها ترانه شناسی. آلبوم های استودیویی
گوفردو پاریسه ؛ (۸ دسامبر ۱۹۲۹ در ویچنزا – ۳۱ اوت ۱۹۸۶ در ترویزو) نویسنده، روزنامه نگار و فیلمنامه نویس ایتالیایی بود. او در سال ۱۹۶۵ برای رمان "ایل پادرونه" "(رئیس)" جایزه ویارجو و در سال ۱۹۸۲ برای رمان "سیلاباریو ان۲." جایزه استرگا را دریافت کرد.
سنگ خزه ایان یا سنگ خزگان ، تیره ای از جلبک های سبز آب شیرین در راسته کارایان است. آنها همچنین به دلیل شکنندگی ساقه های آهکی پوشیده شده از آهک و بوی بدی که هنگام پا گذاشتن روی آن ایجاد می شود، به عنوان "خزه تُرد" یا "علف بدبو" شناخته می شوند. در برخی از تلقی ها، سنگ خزه ایان شامل تمام گونه های زنده (موجود) کارایان می شود، این تعریف در اینجا دنبال می شود. در تلقی های دیگر، جنس نایتلوپسیس ( که دارای گونه های موجود و منقرض شده است، در یک خانواده جداگانه به نام فیستیلیاسه قرار می گیرد. شرح. اعضای زنده سنگ خزه ایان دیده شده در محیط های آب شیرین و لب شور در سراسر جهان رشد می کنند و ریسه های بزرگ و ماکروسکوپیک به طول ۱۲۰ سانتی متر دارند، شاخه دار و چند سلولی هستند و از سبزینه برای فتوسنتز استفاده می کنند. تنها مرحله دیپلوئید آنها در چرخه زندگی اوسپور () تک سلولی است. آنها را سنگ خزه ایان می نامید، زیرا گیاهان می توانند پس از مدتی در آهک (کربنات کلسیم) پوشیده شوند. «ساقه» در واقع یک ساقه مرکزی است که از سلول های غول پیکر و چند هسته ای تشکیل شده است. آنها در داشتن یک حلقه از شاخه های کوچک در هر گره در بند بی نظیر هستن
د که به آنها شباهت سطحی به جنس گیاه دم اسب می دهد. در این حلقه ها می توان پدیده جریان سیتوپلاسمی () را مشاهده کرد. پخش جریانی در سنگ خزه ها سریعترین ضبط شده در بین هر سلول است. جریان سیتوپلاسمی توسط ریز رشته های موجود در داخل سلول ایجاد می شود، همان طور که با استفاده از سیتوکالاسین بی برای متوقف کردن جریان ثابت شده است. حدود ۴۰۰ گونه موجود در سراسر جهان وجود دارد که ۳۳ گونه در بریتانیا و ایرلند طبق گفته های گرووز و بولاک-وبستر، اما استوارت و چرچ (۱۹۹۲) این تعداد را به ۲۱ کاهش می دهند. سنگ خزه ایان فتوسنتزکننده اصلی برخی از دریاچه های دهانه آتشفشانی نیکاراگوئه هستند و در برخی شرایط می توان آنها را در عمق بیش از ۲۰ متر یافت. تیلاپیا معرفی شده (Oreochromis niloticus) تمام سنگ خزه ایان را در دریاچه آپویو () مصرف کرد. آنتریدیوم (یا گلبول ها) و اوگونیا () (یا هسته ها) در زمان بلوغ توسط لایه ای از سلول های استریل محافظت می شوند. اوگونیوم مستطیلی شکل است و از یک تخمک تشکیل شده است، در حالی که آنتریدیوم کروی مملو از سلول های نخ مانندی است که اسپرماتیا تولید می کنند. در نتیجه، سنگ خزه ایان پیچیده ترین ساختار را در بین
تمام جلبک های سبز دارد. سرده ها. سرده هایی که شامل سرده های موجود هستند و در محدوده وسیعی از خانواده قرار می گیرند عبارتند از: بوم شناسی. بیشتر سنگ خزه ایان موجود در آب شیرین، معمولاً در آب ساکن و شفاف، جایی که توسط ریزوئیدها به بستر می چسبند، یافت می شوند. آنها می توانند استعمارگران پیشگام یا زودگذر باشند. آنها معمولاً در آب های غنی از مواد مغذی کم تا متوسط یافت می شوند و به دلیل مغذی شدن ناپدید می شوند. برخی از سنگ خزه ایان می توانند در زیستگاه های لب شور یا دریایی زنده بمانند و همچنین در دریاچه های شور زودگذر در استرالیا که شوری دو برابر آب دریا دارند زندگی کنند.
حسن بن علی عاملی حانینی (وفات ۱۰۲۵قمری یا ۱۰۳۵ قمری) نویسنده، دانشمند، تاریخدان، مجتهد و شاعر و کاتب سده یازدهم هجری قمری است. او پدربزرگ مادری شیخ لطف الله میسی (صاحب مسجد شیخ لطف الله اصفهان) است. زندگی. حسن پسر علی پسر (حسن پسر) احمد پسر محمد کنینی عاملی (عالمی) حانینی در کنین در لبنان زاده شد. نام. اسم پدربزرگ او را در برخی منابع حسن پسر احمد آورده اند و در برخی دیگر احمد، اما در هر دو صورت آن دو را یکی انگاشته اند. سید محسن امین در کتاب اعیان الشیعه نام او را حسن بن علی بن حسن بن احمد آورده است در صورتی که شیخ حر عاملی در کتاب أمل الآمل او را حسن بن علی بن احمد شناخته است. به او القابی چون شیخ الاسلام، علامه و جمال الدین و تقی نسبت داده شده است. او را در برخی منابع عربی به طور الشیخ جمال الدین "الحسن بن علی بن الحسن ابن" أحمد "بن" محمد "العاملی الکنینی" الشهیر بالحانینی آورده اند. در جای آمده است که «حانین به معنای رحمت است و معانی زیادی دارد، از جمله: متوفی و ​​متوفی که سزاوار رحمت است، اردو نشینان، قرارگاه ها، و گویند به آن «دیر حنان» می گفتند. و به «گنبد نور» معروف بود. سید محسن امین آن را در برنامه ه
ای خود آورده و می گوید: «حانین» در عبری به معنای رحمت است. خاندان او. بنا به روایات، که در پس از اسلام به گفته محمدحسن نجفی (صاحب جواهر) پس ازحج در مکه مکرمه به جبل عامل آمده اند و این که او را فردی پرهیزکار از این خاندان دانسته. گفته شده پدران حسن حانینی پیش از مهاجرت به منطقه لبنان، در مدینه زندگی می کردند. خانواده او از دانشمندان دینی اسلام و از شیعیان دوازده امامی شدند. خویشاوندان او پس از دعوت شاه تهماسب یکم از منطقه تحت سلطه امپراتوری عثمانی در زمان سلطان سلیمان یکم خارج و به ایران آمدند. اما احتمال می رود که خود او در حانین ساکن شده و تا لحظه پایان عمر آن جا می زیسته است. او در دوره ای زندگی می کرد که شاه عباس صفوی بر ایران و احمد یکم بر مناطق عثمانی حکمرانی می کردند. شعرهای بسیار زیادی از او به جای مانده است به طوری که لقب شاعر کثیرالشعر داده اند. شعرهای به دست آمده از او به زبان عربی است. همچنین او را از تاریخ نویسان و محدثان مشهور شیعه دانسته اند. در گذشت. او در ۱۰۲۵قمری یا ۱۰۳۵ قمری درگذشت. بیشتر اسناد احتمال می دهند که او را در حانین، در منطقه لبنان کنونی (شهرستان بنت جبیل) به خاک سپرده باشند. یاد
کرد دیگران. لغت نامه دهخدا. علی اکبر دهخدا در لغت نامه دهخدا از جلد ۱ صفحه ۲۳۴ خلاصةالاثر خیرالدین زرکلی از او یاد شده است: «شاعری کثیرالشعر از اهل «بیت حانین» از اعمال صغد است . او راست: مجموع قصاید در مدح امیر فخرالدین بن معن . وفات وی به سال ۱۰۲۵ هجری قمری است .» اعیان شیعه. سید محسن امین، در کتاب اعیان الشیعه اینچنین از او یاد می کند:...وی در سال 1035 وفات یافت چنانکه در خلاصه اثر آمده است و قبرش در روستای حنین در کنار جاده بیرون روستا از سمت شرق آن است و در سالهای 1348 و 1350 قبر او را زیارت کردم. الکُنینی نسبت به دو جهان است... و الحانینی نسبت به حنین غفلت شده...، دو قریه از جبل عامل که اصلش از کنین است، سپس در حنین ساکن شد و در آنجا وفات کرد. سخنان علما درباره او در امل العمال: شیخ حسن بن علی بن احمد العاملی حنینی عالمی فاضل، ادیب ماهر، شاعر، فقیه فرهیخته، اهل حدیث، راستگو، امین و باوقار بود... ...از اهل فضیلت و ادب پر ​​منفعت. در تاریخ الخالدی که در این عصر در بیروت چاپ شد و در مجموعه مدایح مؤلفش، به بسیاری از اشعار او برخوردم که با آن شاهزاده فخرالدین بن معان را مدح کرده است و وفاتش در سال 1035 هجری
قمری بود. و از آن معلوم می شود که او در امارت فخرالدین معانی فتوا گرفت و صاحب جواهر الحکم از او یاد کرد و گفت که آل حنینی از مکه مکرمه و آخرین آنها شیخ حسن الحانینی است که به پارسایی معروف است... موسوعة طبقات الفقهاء. ...او در چندین هنر پیشرفت کرد، شعر گفت و با نویسندگان زمان خود گفتگو کرد. مکتب حدیثی جبل عامل. در کتاب مکتب حدیثی جبل عامل (از قرن هشتم تا نیمه قرن پانزدهم) او را از اندیشمندان تاثیرگذار بر مکتب جبل عامل دانسته است. بلدان جبل عامل. ... او دارای مقام فتوا در امارت فخرالدین المعنیی بوده... ... حسن حانینی در جبل عامل به سجده اش ضرب المثل بوده و می گفتند سجده (ای) مانند سجده حانینی... اطرافیان. خویشاوندان. فرزند او عبدالعزیز از کتابداران بزرگ بوده است. او پدربزرگ مادری (پدر مادر) شیخ لطف الله عامل اصفهانی (مالک مسجد شیخ لطف الله) است نمونه شعرها. عشق او. لنا فی هوى ذات الوشاح مقاصد * * * وفی خالها للعاشقین مراصد على حبها نحیا ونحشر فی الهوى * * * ونحن على میثاقها نتعاهد یقد قلوب الاسد مائس قدها * * * وللصید منها للجفون مصائد موردة الخدین دعجاء طفلة * * * برهرهة خمصانة البطن ناهد غریرة حسن هام عند ج
مالها * * * وطیب شذاها مستقیم وفاسد تعلمت البیض البواتر فتکها * * * ومن لینها سمر الرماح موائد ترجمه به فارسی. در شوق حجاب ما مقاصدی داریم * * * در نبود او رصدخانه هایی برای عاشقان است. به عشق او زندگی می کنیم و در شور و اشتیاق جمع می شویم * * * و به منشور او تعهد می دهیم دل های شیر بدبخت است * * * و پلک ها برای شکار آنها تله دارند گونه ها زمزمه می شود، دعای دختر بچه حسادت حسن در زیبایی او مهم است * * * و بوی او راست و فاسد است. تخمهای روشن را آموختم و از بین رفتند * * * و از نرمی آنها ثمر الرماح معواد.
منوچهر قراگوزلو سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره نوزدهم به عنوان نماینده حوزه انتخابیه همدان در مجلس شورای ملی حضور داشت. او همچنین دو مرتبه طی سالهای ۱۳۴۰ و ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۵ ریاست فدراسیون کشتی ایران را بر عهد داشت. زندگی نامه. منوچهر قراگوزلو فرزند میرزا تقی خان و برادرزاده بهاءالملک، در ۱۳۰۴ ه .خ در همدان متولد شد. پس از انجام تحصیلات ابتدائی به اروپا رفت ولی تحصیلات دانشگاهی را نیمه تمام رها کرد و به ایران بازگشت. پس از ورود به ایران وارد دربار شد. در دوره نوزدهم به نمایندگی از همدان به مجلس شورای ملی رفت و پس از آن مدتی ریاست سازمان تربیت بدنی و طی سالهای ۱۳۴۰ و ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۵ ریاست فدراسیون کشتی ایران را بر عهد داشت. را بر عهده داشت.
دانشگاه لیبرتی غربی (WLU) یک دانشگاه دولتی در وست لیبرتی، ویرجینیای غربی است. این قدیمی ترین مؤسسه آموزش عالی ویرجینیای غربی است. در تیم های ورزشی این دانشگاه، معروف به Hilltoppers، تقریباً ۴۰۰ دانشجوی ورزشکار در ۱۸ رشته ورزشی بین دانشگاهی از جمله فوتبال، بسکتبال، کشتی، دوومیدانی، تنیس و بیس بال شرکت می کنند. این دانشگاه توسط کمیسیون سیاست آموزش عالی ویرجینیای غربی در نوامبر ۲۰۰۸ به دانشگاه تبدیل شد.
درمان آنفولانزا () به گروهی از درمان ها و داروها برای مقابله با آنفولانزا اشاره دارد که یا مستقیم خود ویروس آنفولانزا را هدف قرار می دهد و یا در روش دیگر عوارض آنفولانزا کاهش داده می شود و مبارزه با ویروس بر عهده سیستم ایمنی قرار می گیرد.
شن جین یا شن چین (به زبان چینی: 陳進؛ به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Chen Jin یا Chen Chin یا Ch'en Chin&lt;/bdi&gt;؛ ۲ نوامبر ۱۹۰۷ ۲۷ مارس ۱۹۹۸)، یک نقاش، و هنرمند اهل تایوان بود که به خاطر نقاشی هایش از زنان ("بیجین") شهرت داشت. گفته می شود که او اولین زن نقاش تایوانی است که به رسمیت شناخته شده است. او با خطوط ظریف قلم مو و رنگ های درخشان، راه را برای هنرمندان زن در نسل های آینده ترسیم کرد. زندگی. چن جین در ۲ نوامبر سال ۱۹۰۷ در شهرستان هسینچو در تایوان به دنیا آمد. او برای اولین بار در دبیرستان نقاشی کرد و بلافاصله عاشق این هنر شد. معلم هنرش او را تشویق کرد که هنر را دنبال کند و به پدرش پیشنهاد کرد که تحصیلاتش را در ژاپن ادامه دهد. این یک مسیر غیرمتعارف در آن زمان بود، با توجه به اینکه اکثر هنرمندان تایوان مرد بودند. در ۱۸ سالگی، شن جین سوار کشتی شد که عازم ژاپن شود. او در آکادمی هنرهای زیبای زنان توکیو پذیرش گرفته بود و اولین زن تایوانی بود که در خارج از کشور به تحصیل هنر می پرداخت. شن جین پس از تحصیل زیر نظر هنرمندان معتبر ژاپنی در نمایشگاه هنرهای زیبای تایوان برگزیده شد. او یکی از سه هنرمند تایوانی از ۹۲ شرکت کنند
ه بود. این نمایشگاه به شن جین این فرصت را داد تا آثار خود را برای مخاطبان گسترده تری به نمایش بگذارد، و به هنرمندی تحسین شده در سراسر تایوان و ژاپن تبدیل شود. سبک نقاشی. تمرکز شن جین در درجه اول نقاشی گواش (آبرنگ مات) بود، با تأکید ویژه بر نقاشی های فیگوراتیو که زندگی روزمره زنان طبقه بالای تایوانی را به تصویر می کشید. از سال ۱۹۲۷ به بعد، او بارها برای نمایشگاه هنر تایوان ("تایتن") انتخاب شد. اثر او به نام «"گروه"» برای نمایشگاه هنر امپراتوری ("تایتن") در سال ۱۹۳۴ انتخاب شد که او را به اولین زن تایوانی تبدیل کرد که کارش برگزیده می شود. این نقاشی نمادین دو زن تایوانی را در حال نواختن یک یوکین (yueqin، بانجو چینی) و دیزی (dizi، فلوت بامبو) نشان می دهد. سبک شخصی شن به تدریج توسعه یافت. او اغلب زندگی روزمره در خانه و شکل ایده آل بانوی تایوانی را از طریق تکنیک قلم موی دقیق و رنگ های زیبا، در آثاری که ویژگی های خاص خانم های شیک جامعه را آشکار می کند، تصویر می کرد. معروف ترین آثار شن که نمونه ای از سبک او هستند عبارتند از: آرایش کردن، نخل پیچ (پاندانوس)، روزی دیگر و تفکر آرام. میراث. شن جین به عنوان اولین زن نقاش بر
جسته تایوان شناخته می شود. در سال ۲۰۰۳، موزه ملی تاریخ نمایشگاهی با عنوان «زیبایی بانوان شن جین» برگزار کرد که ۳۲ اثر او را از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۹۸ به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۰۶، در جشن صدمین سالگرد تولد او، موزه هنرهای زیبای تایپه نمایشگاهی با عنوان «جشن صدمین سالگرد شن چین» در سه موزه ژاپنی ارائه کرد: موزه هنر شوتو، موزه هنر استان هیوگو، و فوکوکا. موزه هنر. این بزرگ ترین نمایشگاه آثار او تا به آن روز بود و اولین باری بود که آثار یک هنرمند تایوانی در یک نمایشگاه بزرگ انفرادی به ژاپن رفت. تعدادی از آثار چن در مجموعه دائمی موزه هنرهای زیبای تایپه نگهداری می شود. در ۲نوامبر ۲۰۲۲ گوگل برای بزرگداشت ۱۱۵مین سالگرد تولد شن جین نشان گوگل دودل را در تایوان تغییر داد.
نوپْسِرها اَکوتا یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز است. این گونه توسط Holzschuh در سال ۱۹۸۶ توصیف و بررسی شد.
لشکر ۴۶ پیاده بریتانیا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۷ منحل گردید. لشکر ۴۶ پیاده نظام، یک لشکر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم تشکیل شد و در نبرد فرانسه، لشکرکشی تونس و لشکرکشی ایتالیا جنگید. در مارس ۱۹۳۹، پس از آنکه آلمان دوباره به عنوان یک قدرت نظامی مهم ظهور کرد و چکسلواکی را اشغال کرد، ارتش بریتانیا با تکثیر واحدهای موجود، تعداد لشکرها را در ارتش سرزمینی افزایش داد. لشکر ۴۶ پیاده نظام در اکتبر ۱۹۳۹، به عنوان نمونه خط دوم لشکر ۴۹ پیاده تشکیل شد. گردان های این لشکر عمدتاً از مردانی بودند که در میدلند شمالی انگلستان زندگی می کردند. قرار بود این لشکر برای تکمیل آموزش و آماده سازی در بریتانیا بماند و سپس ظرف دوازده ماه پس از شروع جنگ به فرانسه اعزام شود. با این حال، در آوریل ۱۹۴۰، این لشکر برای پیوستن به نیروی اعزامی بریتانیا در فرانسه اعزام شد و بیشتر واحدهای اداری، لجستیکی، سلاح های سنگین و توپخانه خود را رها کرد. این افراد به وظایف کارگری گمارده شدند. پس از حمله آلمان به فرانسه، این لشکر که تنها تا حدی آموزش دیده و تجهیزات کافی نداشت، ب
ه خط مقدم اعزام شد. این لشکر در چندین درگیری آسیب دید، قبل از اینکه در جریان تخلیه دانکرک و تخلیه بعدی با نام رمز عملیات هوایی از فرانسه تخلیه شود. در بازگشت به بریتانیا، این لشکر بازسازی و به طور گسترده آموزش دید. در دسامبر ۱۹۴۲، به شمال آفریقا عزیمت کرد و در نبرد تونس جنگید. در سال ۱۹۴۳، در سالرنو پیاده شد و تا سال ۱۹۴۳ و تا سال ۱۹۴۴ در ایتالیا جنگید. سپس به این لشکر سه ماه استراحت در آفریقا و خاورمیانه داده شد تا اینکه در جریان نبرد برای شکستن خط گوتیک به ایتالیا بازگشت. در پایان سال ۱۹۴۴، این لشکر پس از شروع مرحله دوم جنگ داخلی یونان به این کشور اعزام شد. این لشکر در چندین درگیری با پارتیزان های کمونیست شرکت کرد و به دولت یونان در برقراری نظم کمک کرد. در سال ۱۹۴۵، این لشکر درست پس از آغاز حمله بهار ۱۹۴۵ در ایتالیا به ایتالیا بازگشت. این لشکر تا پس از پایان عملیات و پایان جنگ در اروپا به منطقه مقدم نرسید. سپس برای تشکیل بخشی از نیروی اشغالگر به اتریش لشکرکشی کرد. در آنجا، این لشکر در عملیات کیلهال شرکت کرد که شامل بازگرداندن اجباری قزاق ها به اتحاد جماهیر شوروی بود که برخی از آنها بعداً اعدام شدند. این لشک
ر در سال ۱۹۴۷ به عنوان بخشی از طرح ترخیص نیروهای بریتانیا پس از جنگ، در اتریش منحل شد.
نوپْسِرها مَدورِنسیس یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز است. موریس پیک در سال ۱۹۲۶ آن را بررسی و توصیف کرد.
شو (چینی: 蜀؛ پین یین: Shǔ) ایالت تاریخی در استان سیچوآن امروزی چین طی حکومت دودمان ژو بود. شو در دشت چنگدو، در غرب حوضه سیچوان در امتداد شمال شرقی تا بالای دره رودخانه هان قرار داشت. در شرق آن اتحادیه قبیله ای با بود. ایالت چو در شرق رودهای هان و یانگ تسه قرار داشت. در شمال کوهستان چین لینگ، ایالت چین قرار داشت. در غرب و جنوب، مردم قبیله ای بودند که قدرت نظامی کمی داشتند. ایالت مستقل شو در سال ۳۱۶ پ. م توسط ایالت چین فتح شد. اکتشافات باستان شناسی اخیر در سانشینگدوی و جینشا که تصور می شود مکان های فرهنگ شو هستند، نشان دهنده وجود تمدن منحصر به فرد در این منطقه قبل از فتح چین است. در دوره های بعدی تاریخ چین، منطقه سیچوآن همچنان از روی نام این ایالت باستانی، به نام شو شناخته می شد و ایالت های بعدی که در همان منطقه تأسیس شدند نیز شو نامیده می شدند. فرهنگ سانشینگدوی. پیش از سال ۳۱۶ پ. م، حوضه سیچوان از تمدن آن زمان، عصر برنز که در حوضه رود زرد در شمال شرقی متمرکز بود، جدا بود. کشف سانشینگدوی در سال ۱۹۸۷ یک غافلگیری بزرگ بود، زیرا نشان دهنده فرهنگ اصلی در چین نوسنگی بود که قبلاً ناشناخته بود. به نظر می رسد که مکان س
انشینگدوی که در ۴۰ کیلومتری شمال چنگدو است، در حدود سال های ۲۰۵۰ تا ۱۲۵۰ پ. م، مرکز یک پادشاهی نسبتاً وسیع بوده است. اشیایی که در دو گودال گنج یافت شده به سبکی متفاوت از اشیایی هستند که از مناطق شمالی دورتر یافت شده اند. این فرهنگ توسط بسیاری از باستان شناسان به عنوان فرهنگ پادشاهی شو پیشنهاد شده است. ایالت شو. تا قرن چهار پیش از میلاد در اسناد اولیه چینی، نام شو بسیار اندک آمده است. اگرچه در کتیبه های خط جیا گو ون دودمان شانگ اشاره های احتمالی به «شو» وجود دارد که نشان دهنده تماس بین شو و شانگ است، مشخص نیست که آیا شوهای ذکر شده به پادشاهی در سیچوآن یا سایر احتماعات در مکان های دیگر اشاره دارد. شو اولین بار در شوچینگ به عنوان یکی از متحدان پادشاه وو ژو نام برده شده است که به شکست شانگ در ۱۰۴۶ پ. م در نبرد مویه کمک کرد. با این حال، مدت کوتاهی پس از پیروزی ژو، در یی ژوشو ذکر شده است که یکی از زیردستان پادشاه وو، یک لشکرکشی علیه شو را رهبری کرد. پس از نبرد مویه، به نظر می رسد که تأثیرات شمالی بر شو در ابتدا افزایش یافته و سپس کاهش یافته است، در نتیجه شو از نظر فرهنگی متمایز باقی مانده بود. باستان شناسی ارتباط ب
ا شو را در اواخر دوره شانگ و اوایل دوره ژو پیشنهاد می کند، اما شواهد کمی از نفوذ ژو پسین وجود دارد. رانده شدن ژو از دره رودخانه وی در ۷۷۱ پ. م احتمالاً انزوای شو را افزایش داده است. گزارش های مکتوب شو عمدتاً آمیزه ای از داستان های اساطیری و افسانه های تاریخی است که در سالنامه های محلی و یادداشت های متفرقه یافت می شود، که شامل مجموعه دودمان هان شووانگ بنجی (蜀王本紀) و تواریخ سلسله جین در هوایانگ است. چند نام از پادشاهان نیمه افسانه ای وجود دارد، مانند سانسونگ (蠶叢 به معنی "بوته کرم ابریشم"، ادعا می شود که بنیانگذار پرورش کرم ابریشم در سیچوان است)، بوگوآن (柏灌، "سرو آبیاری")، یوفو. (魚鳧، "باکلان")، و دویو (杜宇، "فاخته"). طبق تواریخ هوایانگ، سانسونگ نخستین پادشاه افسانه ای بود و چشمان برجسته داشت، در حالی که دویو به مردم کشاورزی آموزاند و پس از مرگش به فاخته تبدیل شد. در ۶۶۶ پ. م، مردی از چو به نام بیلینگ (鱉靈، به معنای "روح لاک پشت") دودمان کای مینگ (開明) را در شو تأسیس کرد که دوازده نسل تا زمان فتح چین دوام آورد. افسانه ها حاکی از آن است که بیلینگ در چو مرده بود و جسدش از رودخانه به سمت شو شناور شد و پس از آن دوباره زن