Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می تلقیح کرد. فرزندان خود را به عنوان مدرک دیگر واکسینه کرد. این اقدام در ایجاد اعتماد در میان جامعه عمومی و پزشکی آرژانتین بسیار مهم بود. تحقیقات علمی. از سال ۱۹۸۹، او نقش رادیکال های آزاد و استرس اکسیداتیو را در بیماران مبتلا به آلزایمر، زوال عقل عروقی و پارکینسون بررسی کرد. او بیش از ۴۰ سال در مؤسسه آنکولوژی آنخل اچ. روفو روی سلول های توموری مطالعه کرد و تا دهه ۸۰ زندگی به کار ادامه داد تا زمانی که نابینایی مانع از کار با میکروسکوپ شد. جوایز و افتخارات. اویدنیا ساشردوت د لوستیگ در طور زندگی علمی خود افتخاراتی همچون دریافت جایزه ربکا گرچمن در سال ۲۰۱۰ برای تحقیقات برجسته، انتشار بیش از ۱۸۰ مقاله علمی در مؤسسات معتبر، ریاست بخش ویروس شناسی مؤسسه مالبوران، پژوهشگر شورای ملی تحقیقات علمی و فنی آرژانتین (CONICET) شده است. ساشردوت د لوستیگ تا پایان عمر به عنوان یکی از پیشگامان پزشکی و تحقیقات علمی در آرژانتین شناخته می شد و میراثی ماندگار در مبارزه با بیماری ها و پیشرفت علوم پزشکی بر جای گذاشت.
۳۲ آگوست بر روی زمین ()، همچنین به عنوان سی و دومین روز اوت روی زمین () نیز شناخته می شود؛ یک فیلم درام و عاشقانه کانادایی به کارگردانی و نویسندگی دنی ویلنوو در اولین کارگردانی فیلم بلند خود، و تهیه کنندگی راجر فراپیر است. این فیلم در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۸ به نمایش درآمد. الکسیس مارتین برنده جایزه جوترا برای بهترین بازیگر مرد شد. این فیلم به عنوان فیلم ورودی کانادایی برای بهترین فیلم خارجی زبان در هفتاد و یکمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما نامزد نشد. داستان. پس از یک تصادف بزرگراهی، سیمون (پاسکال بوسیر) مدل عکاسی تصمیم می گیرد که بچه دار شدن با بهترین دوستش فیلیپ (الکسیس مارتین) تنها راه برای معنا بخشیدن به زندگی خالی اوست. فیلیپ با اکراه با این شرط موافق است و …
دِیم جورجینا مِری میس (; – ) اکولوژیست و دانشمند حفاظت محیط زیست بریتانیایی بود. او استاد تنوع زیستی و اکوسیستم ها در دانشگاه کالج لندن و پیش از آن استاد علوم حفاظت و مدیر مرکز زیست شناسی جمعیت شورای تحقیقات محیط زیست طبیعی (NERC) در امپریال کالج لندن (۲۰۱۲–۲۰۰۶) و مدیر علمی انجمن جانورشناسی لندن (۲۰۰۶–۲۰۰۰) بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال لینه ای، همکار انجمن سلطنتی، بانوی فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا، و افسر نشان امپراتوری بریتانیا شده است. تحصیلات. جورجینا میس در منطقه لویشام لندن متولد شد. پدرش دکتر بیل ماچی، روماتولوژیست و مادرش جوزفین ماچی، پرستار بود. او در مدرسه دخترانه سیتی آو لندن تحصیل کرد و سپس در دانشگاه لیورپول مدرک کارشناسی علوم خود را در سال ۱۹۷۶ دریافت کرد. در سال ۱۹۷۹، او دکترای خود را در زمینه اکولوژی تکاملی پستانداران کوچک از دانشگاه ساسکس تحت نظارت پل اچ. هاروی اخذ کرد. تحقیقات و حرفه. تحقیقات میس عمدتاً بر اندازه گیری روندها و پیامدهای کاهش تنوع زیستی و تغییرات اکوسیستم متمرکز بود. او کار خود را در مؤسسه اسمیتسونین آغاز کرد و تأثیر درون آمیزی در مجموعه های جانورشناسی را مطالعه
کرد. میس این کار را ادامه داد و با مطالعه قابلیت بقای جمعیت در باغ وحش ها، به تحقیق در زمینه اکولوژی جمعیت در اسارت پرداخت. او اظهار داشت: «هیجان انگیز بود که بتوانم مشارکت های علمی کمّی در حفاظت داشته باشم.» او رئیس انجمن اکولوژی بریتانیا، رئیس انجمن زیست شناسی حفاظت و عضو کمیته علمی دیورسیتاس بود. میس از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ سردبیر مجله معاملات فلسفی انجمن سلطنتی (سری B، علوم زیستی) بود. در سال ۲۰۰۰، میس به عنوان مدیر علمی مؤسسه جانورشناسی لندن منصوب شد و در این مدت نقش کلیدی در توسعه معیارهای فهرست بندی گونه ها در فهرست سرخ IUCN ایفا کرد. این فهرست، جامع ترین فهرست وضعیت حفاظت گونه های جهان است که به حفظ تنوع زیستی جهانی کمک می کند و توسط اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) مدیریت می شود. قبل از این تغییرات، فهرست سرخ بر اساس نظرات کارشناسان بود نه داده ها. تغییراتی که میس و همکارانش آغاز کردند، ۱۰ سال طول کشید تا توسط IUCN اجرایی شود. بسیاری از انتشارات فهرست سرخ منطقه ای اکنون بر اساس همین معیارها هستند که تغییرات آب وهوا و سایر عوامل محیطی را در تعیین تهدیدات انقراض در نظر می گیرند. از سال ۲۰۰۲، او و
همکارانش روش هایی برای ارزیابی تنوع زیستی و خدمات اکوسیستمی که ارائه می دهد، ایجاد کرده اند و تغییرات تنوع زیستی که به طور مقدماتی توسط شاخص فهرست سرخ اندازه گیری شده است. میس همچنین به طور فعال در بخش های تنوع زیستی «ارزیابی اکوسیستم هزاره» که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ انجام شد، مشارکت داشت. میس گفت: «تمام شواهد تا به امروز نشان می دهد که وقتی جوامع تصمیم به حل یک مشکل می گیرند، عموماً می توانند این کار را انجام دهند.» در سال ۲۰۰۶، میس مدیر مرکز زیست شناسی جمعیت NERC امپریال کالج در سیلوود پارک شد. پس از سال ۲۰۱۲، میس به عنوان مدیر مرکز تحقیقات تنوع زیستی و محیط زیست (CBER) در دانشگاه کالج لندن فعالیت کرد. او همچنین سردبیر آکادمیک مجله پلوس بیولوژی، مجله دسترسی آزاد آنلاین بود و از سیاست دسترسی آزاد به انتشارات علمی حمایت می کرد. در سال ۲۰۱۸، میس به عنوان عضو کمیته انطباق کمیته تغییرات آب وهوایی منصوب شد و به دولت های بریتانیا و تفویض شده در مورد پیشرفت های حاصل شده در آماده سازی و انطباق با تأثیرات تغییرات آب وهوایی مشاوره داد. میس همچنین به طور فعال در بخش تنوع زیستی «ارزیابی اکوسیستم هزاره» که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰
۰۵ انجام شد، شرکت داشت. میس اظهار کرد که «همه شواهد تا به امروز این است که وقتی جوامع ذهن خود را برای حل یک مشکل معطوف می کنند، به طور کلی می توانند آن را انجام دهند.»
حمله هکرهای سایبری به بانک سپه، یک نفوذ سایبری بزرگ بود که در فروردین ۱۴۰۴، به طور عمومی فاش شد. یک گروه هکری بنام «کد بریکرز»، مسئولیت نفوذ به بانک سپه را که یکی از قدیمی ترین و مهم ترین مؤسسات مالی ایران است را بعهده گرفت. این گروه ادعا کرد که به بیش از ۴۲ میلیون از رکورد مشتریها، از جمله داده های مالی حساس آنها، دسترسی پیدا کرده است. این حادثه پس از «حمله آی آرلیکس» در سال ۱۴۰۳ و سپس حمله سایبری به بانک ملی در سال ۱۴۰۰ رخ داد و آسیب پذیری های زیرساخت مالی ایران را آشکار کرد و بیین ترتیب، باعث انتقادات گسترده ای علیه بانک و مشتریان ثروتمند آن از بخش های نظامی و دولتی شد. بانک در ابتدا، این نفوذ را کاملاً انکار کرد و در عین حال، به رسانه های محلی هشدار داد که داده های فاش شده را منتشر نکنند و آنها را تهدید به پیگرد قانونی کرد. گروه هکرها در پاسخ، بخش هایی از اطلاعات درز شده، از جمله داده های مالی مقامات ارشد ایرانی و افسران سپاه پاسداران را که میلیاردها تومان در حساب های خود داشتند، منتشر کرد. این افشاگری، در تضاد با فقر گسترده در ایران، باعث انتقادات گسترده ای در شبکه های اجتماعی، علیه مقامات و حکومت شد و ن
حوه برخورد بانک با این حادثه، مورد تمسخر قرار گرفت. پیش زمینه. بانک سپه که در سال ۱۳۰۴ تأسیس شد، قدیمی ترین بانک ملی ایران است که همچنان در حال فعالیت است. این بانک، چهارمین بانک بزرگ دولتی کشور محسوب می شود. این بانک بیش از ۱۷۰۰ شعبه در ایران، سه شعبه دیگر در رم، پاریس و فرانکفورت دارد و یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به آن نیز در لندن فعالیت می کند. بانک سپه در ابتدا، برای ارائه خدمات مالی به پرسنل نظامی تأسیس شد و در سال ۱۳۹۹، چندین بانک نظامی در چارچوب برنامه ای گسترده تر، برای تجمع مؤسسات مالی نظامی تحت یک نهاد دولتی، در آن ادغام شدند. این بانک، مدت ها یک نقش کلیدی در تأمین مالی پروژه های نظامی و دفاعی ایران، به ویژه در زمینه توسعه موشک ها داشته است. این بانک، تسهیل کننده بسیاری از تراکنش ها، برای تأمین قطعات موشکی از چین و کره شمالی، تحت نام «کومید» بوده است. به همین دلیل بانک سپه، تحت تحریم های آمریکا، اتحادیه اروپا و سازمان ملل قرار دارد. این تحریم ها، به دلیل نقش این بانک در حمایت از فناوری های تسلیحات کشتار جمعی و از جمله کمک به سازمان صنایع هوافضا ایران، گروه صنعتی شهید همت و گروه صنعتی شهید باکری اعما
ل شده است. نفوذ. در اوایل فروردین ۱۴۰۴، گروه هکری «کدبریکرز»، پیامی در تلگرام و سایر شبکه های اجتماعی منتشر کرد و مدعی شد که به سیستم های بانک سپه نفوذ کرده و حجم عظیمی از داده ها را استخراج کرده است. آنها ادعا کردند که به بیش از ۱۲ ترابایت از داده های محرمانه متعلق به بیش از ۴۲ میلیون نفر، از جمله شماره حساب ها، رمزهای عبور، شماره تلفن های همراه، آدرس های مسکونی، تاریخچه تراکنش های بانکی و اطلاعات مربوط به پرسنل نظامی دسترسی دارند. این گروه اظهار داشت که به بانک ۷۲ ساعت فرصت داده تا از افشای اطلاعات جلوگیری کند و در ازای آن، ۴۲ میلیون دلار بیت کوین درخواست کرده است، اما بانک از پرداخت این مبلغ خودداری کرد. انکار رسمی و واکنش شبکه های اجتماعی. در ابتدا، بانک سپه تمامی ادعاها مبنی بر نقض سیستم های امنیتی خود را رد کرد. رئیس روابط عمومی بانک، رضا حمدانچی، اعلام کرد که سیستم های این بانک در شبکه های مداربسته کار می کنند و هیچ ارتباطی با اینترنت ندارند و افزود که «سیستم های بانک سپه، غیرقابل هک و نفوذناپذیر هستند.» با این حال، بانک به رسانه ها و شهروندان هشدار داد که از بازنشر اطلاعات به دست آمده توسط هکرها خوددا
ری کنند و تهدید کرد که در غیر این صورت، با اقدامات قانونی مواجه خواهند شد. در واکنش به این انکار و «بی توجهی به نقص امنیتی»، گروه «کد بریکرز»، تصاویری از داده های بانکی مربوط به رضا حمدانچی، رئیس روابط عمومی بانک سپه و همچنین اطلاعات بانکی ۲۰ هزار نفر، از جمله مشتریان برجسته غیرنظامی و نظامی را منتشر کرد. در میان افرادی که اطلاعات خصوصی آنها فاش شد، نام هایی مانند عباس گل محمدی، معاون سابق سازمان اکتشافات زمین شناسی و معاون برنامه ریزی و توسعه مجتمع سنگ آهن سنگان، با حسابی به ارزش ۷۶۸ میلیارد تومان، دیده می شود. همچنین، نام سردار حسن پلارک، فرمانده سابق نیروی سپاه قدس و از حامیان شبه نظامیان وابسته به جمهوری اسلامی، با حسابی به ارزش ۶۳۴ میلیارد تومان (معادل ۶٫۱۲ میلیون دلار در بازار آزاد) در میان افشاشدگان است. علیرضا آرش، عضو هیئت مدیره هنکل پاک وش، یکی از زیرمجموعه های شرکت آلمانی هنکل، با حسابی به ارزش ۴۰۸ میلیارد تومان، از دیگر افراد برجسته ای است که اطلاعات آنها فاش شده است. افراد سرشناس دیگری که اطلاعات آنها منتشر شده، شامل محمد برادران، عضو هیئت مدیره شرکت سرمایه گذاری غدیر، کاظم قلمچی، بنیان گذار مؤسس
ه آموزشی قلم چی و رسول سیرتی، مدیرعامل شرکت تیک (یک شرکت نظامی مرتبط با فناوری موشکی و پهپادی) هستند. انتشار این اطلاعات و نحوه پاسخگویی بانک به این حمله، موجی از انتقادات را در فضای مجازی برانگیخت. شهروندان ایرانی این سؤال را مطرح کردند که چگونه تنها چند فرد خاص می توانند چنین مبالغ هنگفتی را در اختیار داشته باشند، در حالی که مردم عادی با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می کنند. علی شریفی زَرچی که یک دانشگاهی است، همراه با دنبال کنندگان زیادش در توییتر، بر روی دارایی های حسن پلارک تمرکز کرد و پرسید که چگونه این میزان ثروت، در بحبوحه بحران اقتصادی توجیه پذیر است. یک روزنامه نگار تحقیقی بنام یاشار سلطانی، اظهار داشت که این داده های افشاشده، نشان می دهد چرا شهروندان ایرانی از تحریم های بین المللی علیه ایران حمایت می کنند و خواستار شفافیت های مالی هستند. علی قلهکی، یک روزنامه نگار محافظه کار، به همراه دیگر کاربران فضای مجازی، بانک را به خاطر تهدیدهای قانونی در عین انکار حمله سایبری، به مسخره گرفتند.
ماریا هلن فرانسواز ایزابل گرافین (; – ) اشراف زاده آلمانی و از اعضای مقاومت آلمان علیه هیتلر بود که جان ده ها یهودی را در برلین نجات داد. زندگی نامه. ماریا فون مالتزان در کاخ میلینس در سیلیزیای آلمان (امروزه میلچ، لهستان) در خانواده ای اشرافی و ثروتمند به دنیا آمد. او هشتمین و کوچک ترین فرزند خانواده بود که در املاک ۱۸ هزار هکتاری خانواده پرورش یافت. پس از اتمام مدرسه در برلین در سال ۱۹۲۷، علی رغم مخالفت خانواده، در دانشگاه برسلاو در رشته جانورشناسی تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۸ به دانشگاه مونیخ رفت و پنج سال بعد دکترای علوم طبیعی دریافت کرد. فعالیت های مقاومت. با به قدرت رسیدن نازی ها در ۱۹۳۳، او بلافاصله به جنبش های مقاومت پیوست. به دلیل موقعیت اجتماعی و ارتباط با افسران نازی، مدت ها تحت شک نبود. خواهرش الیکس با فیلد مارشال والتر فون رایشناو ازدواج کرده بود. با تشدید خشونت های رژیم نازی، ماریا فون مالتزان به وحشت از برنامه نسل کشی یهودیان پی برد و تصمیم به اقدام گرفت. از سال ۱۹۳۵ در برلین، او به درخواست های کمک پاسخ می داد و یهودیان را در خانه اش پناه می داد، در حالی که گشتاپو در نزدیکی بود. در سال ۱۹۴۰ تحصیل در د
امپزشکی را آغاز کرد و تا ۱۹۴۳ که فارغ التحصیل شد، به همراه کلیسای سوئد برای بیش از ۶۰ یهودی، فراریان و کارگران اجباری پناهگاه امن فراهم کرد. او با جعل مدارک و رانندگی کامیون، به بسیاری برای فرار از برلین کمک کرد. رابطه با هانس هیرشل. پیش از جنگ، با هانس هیرشل، نویسنده یهودی و سردبیر مجله ادبی آوانگارد «داس درایک» آشنا شد. از ۱۹۴۲ تا پایان جنگ، او هیرشل را در مخفیگاهی داخل مبل آپارتمانش در ویلمرزدورف پنهان کرد. ماریا از هانس باردار شد، اما نوزادشان در اثر بمباران بیمارستان و قطع برق دستگاه انکوباتور جان باخت. او بعداً دو دختر کوچک را از یک اردوگاه کودکان به فرزندی پذیرفت. پس از جنگ. پس از جنگ با هانس هیرشل ازدواج کرد، اما این ازدواج پس از دو سال به جدایی انجامید. آنها در ۱۹۷۲ دوباره ازدواج کردند. ماریا در سال های پس از جنگ با مشکلات زیادی روبرو بود و به مواد مخدر اعتیاد پیدا کرد. گاهی مجوز دامپزشکی اش را از دست می داد و حتی مدتی در بیمارستان روانی بستری شد. بازماندگان یهودی که هرگز فداکاری های او را فراموش نکرده بودند، در این سال های سخت به او کمک کردند. پس از مرگ هانس هیرشل در سال ۱۹۷۵، کنتس ماریا فون مالتزان
، ۶۶ ساله، بار دیگر تصمیم گرفت با دامپزشکی خود در برلین، از سال ۱۹۸۱ به بعد در منطقه کروزبرگ، زندگی جدیدی ایجاد کند، جایی که او به دلیل درمان بدون هزینه سگ های صاحب پانک های محلی و تلاشش برای بهبود شرایط زندگی مشهور شد. در سال ۱۹۸۶، او زندگی نامه خود را با عنوان «طبل را بزنید و بدون ترس باشید» منتشر کرد که زندگی و کار او را برای عموم مردم آشنا کرد. او یک سال بعد از سوی دولت اسرائیل جایزه «در میان ملل» را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۷ در برلین درگذشت. فون مالتزان همچنین برندهٔ جوایزی همچون درستکار در میان ملل شده است.
کلودیا الکساندر (; – ) یک دانشمند محقق آمریکایی متولد کانادا و متخصص در ژئوفیزیک و علوم سیاره ای بود. او برای سازمان زمین شناسی ایالات متحده و آزمایشگاه پیش رانش جت ناسا کار می کرد. او آخرین مدیر پروژه مأموریت گالیله ناسا برای اکتشاف مشتری بود و تا زمان مرگش به عنوان مدیر پروژه و دانشمند ناسا در مأموریت روزتا به رهبری اروپا برای مطالعه دنباله دار چوریوموف-گراسیمنکو خدمت می کرد. کلودیا الکساندر در سن ۵۶ سالگی در آرکادیا، کالیفرنیا درگذشت. اوایل زندگی. الکساندر در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا به دنیا آمد. مادرش جاستینا ویلیامز الکساندر کتابدار شرکت اینتل بود. پدر او هارولد آلفرد الکساندر (۱۹۱۷–۲۰۱۰)، یک مددکار اجتماعی بود. خواهر و برادر الکساندر سوزان و دیوید نام دارند. الکساندر توسط مادرش در سانتا کلارا، کالیفرنیا بزرگ شد. او می خواست روزنامه نگار شود، اما والدینش - که هزینه تحصیل او را می پرداختند - می خواستند او مهندس شود. پس از یک کار تابستانی در مرکز تحقیقات ایمز، او به علوم سیاره ای علاقه مند شد. اگرچه او برای کار در بخش مهندسی استخدام شده بود، اما یواشکی به بخش علوم می رفت و در آنجا متوجه شد که نه تنها
در این کار خوب است، بلکه برایش آسان تر و لذت بخش تر از چیزی است که انتظار داشت. تحصیلات. در سال ۱۹۸۳، الکساندر مدرک کارشناسی علوم خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در رشته ژئوفیزیک دریافت کرد، که به نظر او زمینه آموزشی مناسبی برای یک دانشمند سیاره شناس بود. الکساندر در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در رشته های ژئوفیزیک و فیزیک فضایی دریافت کرد. پایان نامه کارشناسی ارشد او از داده های مدارگرد پایونیر ونوس برای مطالعه تغییرات چرخه خورشیدی در تابش شدید فرابنفش یونوسفر زهره و برهمکنش آن با باد خورشیدی استفاده کرد. او مدرک دکترای خود را در علوم جوی، اقیانوسی و فضایی، با تخصص در فیزیک پلاسمای فضایی، از دانشگاه میشیگان در سال ۱۹۹۳ اخذ کرد. حرفه. الکساندر به عنوان محقق در موضوعات مختلفی از جمله تکامل و فیزیک داخلی دنباله دارها، مشتری و قمرهای آن، مغناطیس سپهر، تکتونیک صفحه، پلاسمای فضایی، ناپیوستگی ها و گسترش باد خورشیدی و سیاره کار کرده است. او همچنین به عنوان هماهنگ کننده علمی در مأموریت کاسینی-هویگنس در زحل با تیم اصلی پروژه همکاری کرده است. او ۱۴ مقاله نوشته یا در تألیف مشترک
آن ها مشارکت داشت. او یک مدافع قوی برای زنان و اقلیت ها در زمینه علم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است. الکساندر با بسیاری از زنان جوان در دانشگاه میشیگان کار کرد و به آنها کمک کرد تا تحصیلات خود را به پایان برسانند. او الگوی بسیاری از زنان رنگین پوست به شمار می رفت و دائم آنها را تشویق به حضور در آموزش عالی می کرد. او همچنین به جوانان، به ویژه دختران جوان رنگین پوست، همواره توصیه می کرد در زمینه های علمی حضور یابند. مرگ. در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۵، الکساندر پس از ده سال مبارزه با سرطان سینه در آرکادیا، کالیفرنیا درگذشت. او در پارک یادبود اوک هیل در سن خوزه، کالیفرنیا به خاک سپرده شد.
توموکو اوتا (ژاپنی:太田 朋子؛ نام تولد: هارادا توموکو، متولد ۷ سپتامبر ۱۹۳۳ در میوشی، آیچی) دانشمند برجسته ژاپنی و استاد بازنشسته مؤسسه ملی ژنتیک ژاپن است که در زمینه ژنتیک جمعیت/تکامل مولکولی فعالیت می کند و به خاطر توسعه نظریه تکامل «تقریباً خنثی» شناخته شده است. اوتا جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله نشان فرهنگ ژاپن (۲۰۱۶). در سال ۲۰۱۵، اوتا و ریچارد لونتین به طور مشترک جایزه کرافورد را «برای تحلیل های پیشگامانه و مشارکت های بنیادینشان در درک چندشکلی ژنتیکی» دریافت کردند. تحصیلات. توموکو اوتا در نزدیکی ناگویا متولد شد و در میوشی-چو در استان آیچی بزرگ شد. او در کلاس ششم ابتدایی بود که جنگ جهانی دوم پایان یافت. پس از جنگ، با تغییرات گسترده در سیستم های اجتماعی و آموزشی از جمله معرفی آموزش مختلط، او به دبیرستان در تویوتا رفت و به ریاضیات و فیزیک علاقه مند شد. پس از دبیرستان، وارد دانشگاه ناگویا شد. پس از عدم قبولی در آزمون دانشکده پزشکی، به دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو منتقل شد و در رشته باغبانی تحصیل کرد. اوتا در سال ۱۹۵۶ از دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو فارغ التحصیل شد. پس از کار در یک شرکت انتشاراتی، در م
ؤسسه تحقیقات بیولوژیک کیهارا استخدام شد و در آنجا بر روی سیتوژنتیک گندم و چغندر قند مطالعه کرد. هیتوشی کیهارا به اوتا فرصت تحصیل در خارج از کشور را داد و در سال ۱۹۶۲، او با حمایت بورسیه فولبرایت وارد برنامه تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی شد. او که ابتدا قصد داشت بر روی سیتوژنتیک گیاهی کار کند، تمرکز خود را به ژنتیک جمعیت تغییر داد. او با استاد راهنمای خود، کن-ایچی کوجیما، بر روی مسائل ژنتیک جمعیت تصادفی کار کرد و در سال ۱۹۶۶ دکترای خود را به پایان رساند. حرفه علمی. پس از بازگشت به ژاپن در سال ۱۹۶۷، اوتا یک موقعیت پسادکترا در مؤسسه ملی ژنتیک ژاپن (NIG) زیر نظر موتو کیمورا، که در آن زمان تنها ژنتیک دان جمعیت نظری در ژاپن بود، به دست آورد. اوتا بعدها به موقعیت تحقیقاتی در مؤسسه ملی ژنتیک ارتقا یافت و از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۶ در آنجا ماند. در آوریل ۱۹۸۴، اوتا به عنوان استاد تمام در بخش ژنتیک جمعیت NIG منصوب شد. او در سال ۱۹۸۸ به ریاست بخش ژنتیک جمعیت NIG رسید و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ معاون مؤسسه ملی ژنتیک بود. اوتا در سال ۱۹۹۴ به عنوان معاون انجمن مطالعه تکامل خدمت کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت د
ارای شایستگی فرهنگی و نشان فرهنگ شده است. تحقیقات. در اوایل دهه ۱۹۶۰، نظریه های ژنتیکی دربارهٔ انتخاب طبیعی فرض می کردند که جهشهای ارثی یا مضر هستند و از جمعیت حذف می شوند، یا مفید هستند و به افراد آینده در جمعیت منتقل می شوند. بر اساس این فرض، انتظار می رفت همه افراد در یک جمعیت بسیار شبیه به هم باشند. با این حال، در سال ۱۹۶۶، ریچارد لوونتین و جان لی هابی تنوع ژنتیکی بسیار بیشتری از حد انتظار در بین افراد یک جمعیت یافتند. موتو کیمورا توضیح احتمالی ای به نام نظریه خنثی تکامل را برای مدل سازی تغییرات در یک جمعیت در طول زمان پیشنهاد کرد. بر اساس نظریه او، برخی از انواع ژن نه مفید بودند و نه مضر و تحت تأثیر انتخاب طبیعی قرار نمی گرفتند. اوتا که بر روی نظریه خنثی تکامل با کیمورا کار کرده بود، متقاعد شد که تقسیم بندی به جهش های خوب، خنثی و مضر مدلی بسیار ساده انگارانه برای توضیح کامل داده های مشاهده شده است. او نظریه پردازی کرد که جهش های خنثی (نه مضر و نه کاملاً خنثی) هنوز نقش مهمی در تکامل ایفا می کنند. او ابتدا مدل کمی مضر تکامل مولکولی را توسعه داد و سپس شکل عمومی تری به نام نظریه تقریباً خنثی تکامل ارائه کرد.
نظریه او موضع استاد راهنمایش کیمورا را به چالش کشید، اما آنها توانستند به شدت بحث کنند و در عین حال هم دوستی خود و هم مواضع مستقلشان را حفظ کنند. نظریه اوتا دربارهٔ تثبیت های کمی مضر، طبقه جدیدی از مدل های مبدأ-تثبیت را معرفی کرد، با هدف توضیح بهتر داده های مشاهده شده. در حالی که بیشتر جهش هایی که بر پروتئین های کدشده تأثیر می گذاشتند مضر بودند، تا زمانی که خیلی قابل توجه نبودند («تقریباً خنثی»)، می توانستند در جمعیت باقی بمانند. اوتا همچنین نقش شانس و اندازه جمعیت را بررسی کرد. او نشان داد که اندازه جمعیت در تعیین این که آیا انواع کمتر از حد بهینه می توانند گسترش یابند مهم است؛ در یک جمعیت کوچکتر، شانس تأثیر بیشتری بر مجموعه نتایج خواهد داشت و انتخاب طبیعی عملکرد ضعیف تری خواهد داشت. در نتیجه، جهش هایی که کمی مضر هستند می توانند در جمعیت های کوچک آسان تر از جمعیت های بزرگ، از طریق رانش ژنتیکی تثبیت شوند. در سال ۱۹۷۴، کیمورا و اوتا مجموعه ای از پنج اصل کلی را پیشنهاد کردند که ممکن است بر تکامل مولکولی تأثیر بگذارند.
مارجوری گلیکسمن گرن (; – ) فیلسوف آمریکایی بود که در زمینه اگزیستانسیالیسم و فلسفه علم، به ویژه فلسفه زیست شناسی، فعالیت داشت. او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس تدریس کرد و از سال ۱۹۸۸ تا زمان مرگش به عنوان استاد ممتاز افتخاری فلسفه در مؤسسه پلی تکنیک ویرجینیا (ویرجینیا تک) مشغول به کار بود. زندگی و حرفه. گرین اولین مدرک دانشگاهی خود را در رشته جانورشناسی از کالج ولزلی در سال ۱۹۳۱ دریافت کرد. سپس بین سال های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ مدرک کارشناسی ارشد و دکترای فلسفه را از کالج رادکلیف اخذ نمود. او دربارهٔ این دوره گفته است: «این نزدیک ترین چیزی بود که در آن روزها زنان می توانستند به هاروارد دسترسی داشته باشند.» گرین نزد مارتین هایدگر و کارل یاسپرس تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۳ آلمان را ترک گفت. او در سال ۱۹۳۵ در دانمارک بود و سپس به دانشگاه شیکاگو رفت. پس از از دست دادن موقعیت شغلی اش در دوران جنگ جهانی دوم، ۱۵ سال را به عنوان مادر و کشاورز سپری کرد. او در سال ۱۹۷۶ به عنوان عضو پیوسته آکادمی هنرها و علوم آمریکا انتخاب شد. دستاوردهای علمی. طبق آگهی درگذشت او در نیویورک تایمز، گرین «یکی از اولین فیلسوفانی بود که
دربارهٔ نظریه ترکیبی تکامل پرسش هایی مطرح کرد؛ نظریه ای که نظریه تکامل داروین، درک مندل از وراثت ژنتیکی و یافته های اخیر زیست شناسان مولکولی را ترکیب می کند.» او به همراه دیوید دیپو، اولین تاریخچه فلسفه زیست شناسی را نوشت. در سال ۲۰۰۲، او اولین فیلسوف زنی بود که جلد کتابی از مجموعه «کتابخانه فیلسوفان زنده» به او اختصاص یافت. جوایز و افتخارات. در سال ۱۹۹۵، انجمن بین المللی تاریخ، فلسفه و مطالعات اجتماعی زیست شناسی جایزه ای به نام گرین برای محققان جوان تأسیس کرد و در این باره نوشت: «نه تنها کار او در تاریخ و فلسفه زیست شناسی نمونه ای از روح قوی کار بین رشته ای است که برای ISHPSSB اساسی است، بلکه او نقشی محوری در گرد هم آوردن محققان متنوع زیست شناسی حتی پیش از تشکیل این انجمن ایفا کرد.» زندگی خانوادگی. گرین از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۶۱ با دیوید گرین، متخصص ادبیات کلاسیک که در ایلینوی و زادگاهش ایرلند کشاورزی می کرد، ازدواج داشت. آنها دو فرزند داشتند: روت گرین، استاد فیزیولوژی گیاهی در ویرجینیا تک، و نیکلاس گرین، استاد ادبیات انگلیسی در کالج ترینیتی دوبلین. کتاب های تألیف شده. از آثار گرن می تواند به آزادی هراس انگیز: نق
دی بر اگزیستانسیالیسم (۱۹۴۸) – تجدیدچاپ با عنوان درآمدی بر اگزیستانسیالیسم (۱۹۵۹)، مارتین هایدگر (۱۹۵۷)، تصویری از ارسطو (۱۹۶۳)، داننده و دانسته (۱۹۶۶)، رویکردهایی به زیست شناسی فلسفی (۱۹۶۸)، سارتر (۱۹۷۳)، فهم طبیعت: مقالاتی در فلسفه زیست شناسی (۱۹۷۴)، فلسفه در درون و بیرون اروپا (۱۹۷۶) – مجموعه مقالات، دکارت (۱۹۸۵)، دکارت در میان مدرسیان (۱۹۹۱) – سخنرانی آکویناس ۱۹۹۱، کنش های متقابل: زمینه زیستی نظام های اجتماعی (۱۹۹۲) – با نایلز الدریج، وصیتنامه فلسفی (۱۹۹۵)، فلسفه زیست شناسی: تاریخچه ای موردی (۲۰۰۴) – با دیوید دیپو اشاره کرد؛ او آثاری نیز همچون فیلسوفان از زبان خودشان: از دکارت تا کانت (۱۹۴۰) – متونی از فلسفه رنسانس و روشنگری (با توماس وِرنور اسمیت)، نگرش فیزیک به جهان اثر کارل فریدریش فون وایتسکر (۱۹۵۰)، از دکارت تا لاک (۱۹۵۸) و بارکلی، هیوم، کانت (۱۹۶۳) منتشر کرده است.C.V.
لوئیس هنریکه توماز دی لیما (؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه فوتبال اینتر میلان در پست وینگر بازی می کند.
اندرو ریچارد کونیگ ( زادهٔ ژوئن ۱۹۵۲) پژوهشگر و برنامه نویس پیشین ای تی اندتی و آزمایشگاه های بل است. او نویسندهٔ کتاب دام ها و پرتگاه های سی (انگ ) و نویسندهٔ همکار (با باربارا مو انگ ) کتاب های "سی++ شتاب یافته" و نشخوار فکری در C++‎ است. نام او با جستجوی نام وابسته به آرگومان، که با نام "جستجوی کونیگ" (انگ ) نیز شناخته می شود، مرتبط است، اگرچه او مخترع آن نیست. او به عنوان ویراستار پروژهٔ کمیتهٔ استانداردهای ISO/ANSI برای سی++ خدمت کرده است و بیش از ۱۵۰ مقاله در مورد سی++ منتشر کرده است.
سینتیا جین کنیون (؛ زادهٔ ) زیست شناس مولکولی و زیست پیریشناس آمریکایی است که به دلیل تحقیقات ژنتیکی بر روی پیری در کرم الگانس به عنوان یک مدل آزمایشگاهی شناخته شده است. او در حال حاضر معاون تحقیقات پیری در آزمایشگاه های تحقیقاتی کالیکو و استاد بازنشسته بیوشیمی و بیوفیزیک در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF) است. از دستاوردهای او می توان به کشف تأثیر ژن Hox در شکل دهی به اندام مگس میوه اشاره کرد. تحصیلات و فعالیت های علمی. کنیون در سال ۱۹۷۶ با رتبه ممتاز در رشته شیمی و بیوشیمی از دانشگاه جورجیا فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۹۸۱ مدرک دکترای خود را از مؤسسه فناوری ماساچوست دریافت کرد، جایی که در آزمایشگاه گراهام واکر به مطالعه ژن ها بر اساس پروفایل فعالیت شان پرداخت و کشف کرد که عوامل آسیب زننده به DNA باعث فعال شدن مجموعه ای از ژن های ترمیم DNA در اشریشیا کلی می شوند. او سپس دوره فوق دکترا را با سیدنی برنر، برنده جایزه نوبل، در آزمایشگاه زیست شناسی مولکولی MRC در کمبریج انگلستان گذراند و بر روی تکامل ر مطالعه کرد. از سال ۱۹۸۶ در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو مشغول به کار بوده است، جایی که ابتدا به عنوان ا