Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
استپان گورگنی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک روزنامه نگار، دانشمند علوم سیاسی ، ریاضی دان، فیزیکدان، دیپلمات و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۳ ‏در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی تفلیس فارغ التحصیل شد.
مسابقات باشگاهی خلیج پانزدهم پانزدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۸ برگزار شد. این مسابقات از ۵ فوریه آغاز شد و با دور نهایی در ۱۶ فوریه ۱۹۹۸ به پایان رسید و تمام مسابقات در عمان برگزار شد. الهلال برای دومین بار در تاریخ خود عنوان قهرمانی را کسب کرد.
گارنیک ساموئلی ایساگولیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
«نزدیک تر» ترانه ای از رپر آمریکایی سوئیتی به همراهٔ خواننده-ترانه پرداز آمریکایی هر می باشد.
مسابقات باشگاهی خلیج شانزدهم شانزدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۹ برگزار شد. این مسابقات از ۲۵ ژانویه آغاز شد و با دور نهایی در ۵ فوریه ۱۹۹۹ به پایان رسید و تمام مسابقات در جده، عربستان سعودی برگزار شد. الاتحاد برای اولین بار در تاریخ خود عنوان قهرمانی را کسب کرد.
آشپزی با استلا نام فیلمی است که در سال ۲۰۰۹ به نمایش درآمد، فیلمنامه آن را دیپا مهتا و دیلیپ مهتا نوشته اند که خواهر و برادر هستند. این فیلم که در سبک کمدی سرگرم کننده است دربارهٔ یک دیپلمات کانادایی (با بازیگری لیسا ری) و همسرش (با بازیگری دان مک کلر) است که در دهلی نو زندگی می کنند و آشپز آنها، استلا (با بازیگری سیما بیسواس) است. شریا سارن بازیگر هندی، حضوری ویژه دارد. "فیلم آشپزی با استلا" در دهلی نو فیلمبرداری شد و در ماه مه ۲۰۰۸ وارد مرحله پساتولید شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در روز ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم های آسیایی لندن در بخش بهترین فیلم کراس اور و بهترین بازیگر زن برای سیما بیسواس نامزد دریافت جایزه شد.
فهرست بازیکنان ان بی ای با بیشترین قهرمانی، شامل بازیکنان ان بی ای است که بیشترین قهرمانی را با تیم های خود کسب کرده اند. ان بی ای یک لیگ حرفه ای بزرگ بسکتبال در آمریکای شمالی است که در سال ۱۹۴۶ با نام بی ای ای تأسیس شد. این لیگ نام فعلی خود را در شروع فصل ۱۹۵۰–۱۹۴۹ و پس از ادغام با لیگ ان بی ال اتخاذ کرد. فینال های ان بی ای، مسابقات قهرمانی این لیگ و نقطه پایانی مرحله حذفی محسوب می شود. تیم برنده این مسابقات، جام لری اوبراین را دریافت می کند. بازیکنان تیم قهرمان معمولاً انگشترهایی از سوی تیم دریافت می کنند که نماد نقش آن ها در این قهرمانی است و اصطلاح انگشتر به مرور به عنوان معادلی برای قهرمانی استفاده می شود. تعداد قهرمانی های ابرستاره های ان بی ای اغلب به عنوان معیاری برای سنجش جایگاه بزرگ آن ها به کار می رود. بیل راسل، سنتر تیم بوستون سلتیکس، با کسب ۱۱ قهرمانی در طول ۱۳ سال دوران حرفه ای خود، رکورددار بیشترین تعداد قهرمانی ان بی ای است. تا سال ۲۰۲۴، رابرت هوری، جان سلی، لبران جیمز و دنی گرین تنها افرادی هستند که با سه تیم مختلف قهرمانی ان بی ای را تجربه کرده اند.
جلگه بهادر یا باتور منطقه ای است که در ولسوالی ناور ولایت غزنی افغانستان واقع شده است. این منطقه بیش از شش ساعت رانندگی از مرکز ولسوالی ناور فاصله دارد که نشان دهنده دورافتادگی و دشواری دسترسی به آن است.
فهرست مربیان ان بی ای با بیشترین قهرمانی، شامل مربیان ان بی ای است که بیشترین قهرمانی را با تیم های خود کسب کرده اند. ان بی ای یک لیگ حرفه ای بزرگ بسکتبال در آمریکای شمالی است که در سال ۱۹۴۶ با نام بی ای ای تأسیس شد. این لیگ نام فعلی خود را در شروع فصل ۱۹۵۰–۱۹۴۹ و پس از ادغام با لیگ ان بی ال اتخاذ کرد. ان بی ای شامل ۳۰ تیم است که ۲۹ تیم در ایالات متحده و یک تیم در کانادا قرار دارد. در این لیگ، سرمربی بالاترین مقام در کادر مربی گری هر تیم محسوب می شود. سرمربی معمولاً شناخته شده تر است و دستمزد بالاتری نسبت به مربیان دستیار دریافت می کند. فیل جکسون، سرمربی سابق لس آنجلس لیکرز و شیکاگو بولز، با ۱۱ قهرمانی ان بی ای رکورددار بیشترین تعداد عنوان قهرمانی به عنوان مربی در تاریخ این لیگ است.
اولان تایگا () یک رشته کوه در شمال غربی استان خوفسگول در کشور مغولستان و مرز این کشور با روسیه است .
دسته بندی وظایف، عناوین وظایفی هستند که توسط مرکز واکنش اضطراری در فنلاند به مقامات داده می شود و اطلاعات اولیه در مورد وظیفه و سطح فوریت آن را ارائه می دهند. کدهای وظیفه/فعالیت بخش نجات. سطح فوریت وظیفه توسط ارزیابی ریسک سیستم واکنش اضطراری اریکا تعیین می شود، بنابراین سطح فوریت وظیفه می تواند A, B، C, D یا N باشد. دسته بندی فوریت. چهار دسته فوریت وجود دارد: A, B، C و D. A فوری ترین دسته بندی فوریت است و وظیفه ای با فوریت D در صورت لزوم، می تواند در صف قرار گیرد. اختصارات استفاده شده عبارتند از: A = Aarne/Aatami, B = Bertta, C = Celsius/Cecilia و D = Daavid/Dave. دسته بندی های فوریت مراجع مختلف کاملاً قابل مقایسه نیستند. مراجع مختلف ممکن است برای یک رویداد واحد، وظیفه ای با دسته بندی های فوریتی متفاوت دریافت کنند.
در تعامل انسان و رایانه، یک رابط کاربری ارگانیک (OUI) به عنوان یک رابط کاربری با نمایشگر غیر مسطح تعریف می شود. پس از رابط کاربری گرافیکی (GUI) داگلاس انگلبارت و ایوان سادرلند، که مبتنی بر لامپ پرتوی کاتدی (CRT) بود، و رایانش فراگیر الن کی و وایزر، که مبتنی بر نمایشگر کریستال مایع (LCD) صفحه تخت است، OUI نمایانگر یک موج سوم احتمالی از الگوهای تعامل نمایشگر است که مربوط به نمایشگرهای چند شکل و انعطاف پذیر است. در یک OUI، سطح نمایشگر همیشه مرکز تعامل است و ممکن است به طور فعال یا غیرفعال بر اساس ورودی های آنالوگ (یعنی تا حد امکان نزدیک به غیر کوانتیزه) تغییر شکل دهد. این ورودی ها از طریق حرکات فیزیکی مستقیم، به جای کنترل غیرمستقیم اشاره و کلیک، ارائه می شوند. توجه داشته باشید که اصطلاح «ارگانیک» در OUI از معماری ارگانیک گرفته شده است که به اتخاذ فرم طبیعی برای طراحی متناسب تر با بوم شناسی انسانی اشاره دارد. این اصطلاح همچنین به استفاده از الکترونیک آلی برای این منظور اشاره دارد. رابط های کاربری ارگانیک برای اولین بار در شماره ویژه مجله "ارتباطات ای سی ام" در سال ۲۰۰۸ معرفی شدند. اولین کارگاه بین المللی رابط های
کاربری ارگانیک در بوستون، ماساچوست برگزار شد. دومین کارگاه در مادیرا، پرتغال برگزار شد. سومین کارگاه در مونتری، کالیفرنیا و چهارمین کارگاه در پاریس، فرانسه برگزار شد. انواع. طبق گفته ورتگال و پوپیرف،سه نوع کلی رابط کاربری ارگانیک وجود دارد: رابط های کاربری انعطاف پذیر (یا تغییر شکل پذیر): هنگامی که نمایشگرهای انعطاف پذیر مستقر می شوند، تغییر شکل شکل، مثلاً از طریق خمیدگی ها، یک شکل کلیدی از ورودی برای رابط کاربری خارجی (OUI) است. فناوری های نمایشگر انعطاف پذیر شامل OLED انعطاف پذیر (FOLED) و جوهر الکترونیکی انعطاف پذیر هستند، یا می توانند از طریق نگاشت تصویر فعال سه بعدی شبیه سازی شوند. رابط های کاربری شکل دار: نمایشگرهایی با صفحه نمایش غیرمسطح ایستا. شکل فیزیکی به گونه ای انتخاب می شود که عملکرد اصلی رابط را بهتر پشتیبانی کند. شکل ها ممکن است شامل کره، استوانه یا به شکل اشیاء روزمره باشند. رابط های کاربری فعال (یا جنبشی): نمایشگرهایی با شکل قابل برنامه ریزی که توسط یک الگوریتم کامپیوتری کنترل می شوند. در اینجا، شکل های نمایشگر می توانند به طور فعال با زمینه فیزیکی کاربر، شکل داده ها یا عملکرد رابط سازگار شو
ند. یک مثال بارز، ماده قابل برنامه ریزی است: وکسل سه بعدی کاملاً فیزیکی که به صورت پویا تصاویر سه بعدی فیزیکی را تشکیل می دهند. اصول طراحی ارگانیک. هولمن و ورتگال سه اصل طراحی را ارائه می دهند که زیربنای OUI هستند: ورودی برابر است با خروجی: در رابط های کاربری گرافیکی سنتی، ورودی و خروجی از نظر فیزیکی از هم جدا هستند: خروجی بر اساس ورودی ارائه شده توسط یک دستگاه کنترل مانند ماوس، به صورت گرافیکی روی صفحه نمایش تولید می شود. یکی از ویژگی های کلیدی رابط کاربری گرافیکی این است که سطح نمایشگر و تغییر شکل های فیزیکی آن همیشه محل تعامل کاربر هستند. عملکرد برابر است با فرم: این اصطلاح که توسط فرانک لوید رایت ابداع شده است، به این معنی است که شکل یک رابط، عملکرد فیزیکی آن را تعیین می کند و برعکس.شکل ها باید به گونه ای انتخاب شوند که به بهترین شکل از عملکرد رابط پشتیبانی کنند. به عنوان مثال، یک رابط چند لمسی کروی است که به ویژه برای رابط های اطلاعات جغرافیایی مناسب است، که قبلاً محدود به تصاویر مسطح تحریف شده از داده های زمین کروی بودند. فرم از جریان پیروی می کند: رابط های کاربری (OUI) از نظر فیزیکی با زمینه فعالیت های
متعدد کاربر سازگار می شوند، مثلاً با گرفتن شکل های متعدد. نمونه ای از این مورد، تلفن «قفسه ای» است که در آن استعاره فیزیکی تغییر شکل تلفن (با باز کردن آن) وضعیت رابط کاربری (برای باز کردن ارتباطات) را تغییر می دهد. مثال دیگر، تا کردن یک تبلت فیلم نازک به یک تلفن هوشمند کوچک تر و جیبی برای جابجایی است. پیاده سازی های نمونه. نمونه های اولیه OUIها شامل یک نمونه اولیه سفت و سخت از یک نمایشگر کارت اعتباری انعطاف پذیر،با قطعات کاغذ نقشه برداری شده با طرح فعال، یکی از اولین رایانه های چند لمسی کروی، (اشیاء سفت و سخت با نمایشگرهای پیچیده شده در اطراف آنها) است. تلفن کاغذی یکی از اولین OUIهایی بود که حرکات خم شدن را روی یک صفحه نمایش انعطاف پذیر واقعی معرفی کرد. این دستگاه دارای یک کاغذ الکترونیک انعطاف پذیر و آرایه ای از ۵ حسگر خمش بود که امکان پیمایش محتوا را برای کاربر فراهم می کرد. نمونه هایی از OUIهای فعال شامل نمونه های اولیه تغییر شکل مانند بیشتر تلفن و مورفیس هستند. نوکیا سینتیک، یک تلفن هوشمند انعطاف پذیر که امکان تکنیک های ورودی مانند خم شدن، پیچاندن و فشار دادن را فراهم می کند، و سامسونگ یوم، نمونه های اول
یه تجاری OUIها هستند. انتظار می رود OUIها تا سال ۲۰۱۸ به بازار عرضه شوند. توجه داشته باشید که OUIها با رابط کاربری طبیعی (NUI) متفاوت هستند، زیرا NUIها فقط به تعاملات لمسی یا حرکتی از راه دور با یک صفحه نمایش مسطح محدود می شوند. اگرچه تعامل حرکتی از راه دور اصل "ورودی برابر با خروجی" است، OUIها عموماً NUIها را در بر می گیرند. همچنین توجه داشته باشید که OUI جانشین و شکلی از رابط کاربری ملموس است که همیشه دارای یک پوسته نمایشگر بیت مپ شده در اطراف بدنه چندشکلی خود است. در نهایت، توجه داشته باشید که همه OUIها نمونه هایی از فناوری های لمسی هستند، زیرا شکل فیزیکی آنها، مانند اشیاء واقعی، حتی در موارد غیرفعال، بازخورد لمسی-جنبشی غیرفعال ارائه می دهد.
امانوئل ساکل (؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۴۰) سرلشکر بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به عنوان چهارمین فرمانده نیروی زمینی اسرائیل فعالیت می کرد. ساکل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۸ در تیپ ۱ گولانی آغاز کرد، در خلال جنگ شش روزه از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ معاون اطلاعات تیپ ۴ کریاتی بود و از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ فرماندهی واحد ۸۲ سپاه زرهی اسرائیل را برعهده داشت. وی در طول جنگ یوم کیپور از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ به عنوان فرمانده گردان ۵۲ تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا فعالیت می کرد، از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ فرمانده تیپ ۴۰۱ ایکفوت هابارزل بود و از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ فرماندهی لشکر ۲۵۲ سینا را برعهده داشت. او در فاصله سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ مدیر خط لوله ترانس-اسرائیل بود.
نور ساجات با نام کامل نور ساجات کامروز زمان (زاده ) کارآفرین و مجری تلویزیون واقع نما مالزیایی-استرالیایی است. او یک زن ترنس است. نور ساجات به طور کلی نمادی برای حقوق تراجنسیتی ها و افراد ال جی بی تی در مالزی است. زندگی نامه. ساجات در سال ۲۰۱۳ در یک مسابقه زیبایی تراجنسیتی در تایلند شرکت کرد. در سال ۲۰۱۷، او اعلام کرد که کاملاً خود را زن می داند. ساجات شرکت لوازم آرایشی خود را تأسیس کرد و مکمل های مراقبت از پوست و سلامت خود و همچنین یک کرست با نام تجاری خود را توسعه داد. در سال ۲۰۲۰، نور ساجات پس از انتشار عکس هایی از زیارت خود به مکه، با لباس زنانه و آرایش، خشم مردم را برانگیخت. اقدامات او انتقاد وزیر امور مذهبی مالزی را به دنبال داشت که نگرانی خود را در مورد تنش های دیپلماتیک احتمالی با عربستان سعودی ابراز کرد. گزارش ها حاکی از آن است که ساجات پس از این حادثه از مکه اخراج شده است. در ژانویه ۲۰۲۱، او به دلیل پوشیدن لباس سنتی زنانه در محل خود در یک رویداد مذهبی در سال ۲۰۱۸ دستگیر و به «توهین به اسلام» متهم شد. او در فوریه ۲۰۲۱ به تایلند گریخت، اما دولت مالزی مقامات تایلندی را متقاعد کرد که او را بازداشت کنند.
او با قرار وثیقه آزاد شد و اکنون در استرالیا زندگی می کند، جایی که به او پناهندگی داده شده و به فعالیت تجاری خود ادامه می دهد.
بحران داخلی ایران در سال ۱۴۰۴، به بحران داخلی موجود در ایران، پس از جنگ ایران–اسرائیل در سال ۱۴۰۴ اشاره دارد. این دوره ای است که با ناآرامی های داخلی و بی ثباتی سیاسی در ایران شناخته می شود و با سرکوبی های حکومتی، بازداشت های گسترده افراد، نظامی سازی و افت اقتصادی به صورتی شدید، به منظور حفظ کنترل و موقعیت وضع موجود همراه بوده است. این جنگ ۱۲ روزه بین ایران و اسرائیل، پیامدهای روانی و سیاسی بلندمدتی بر جای گذاشت و باعث تنش های داخلی و گسترش «بحران مشروعیت» جمهوری اسلامی شد. یک گزارش از شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) و منابع دیگر در این مورد، ضعف ها در حوزه امنیتی و مدیریتی را، به طور کامل برجسته کرده اند. رهبری ایران به جای ترویج وحدت یا آغاز اصلاحات، به درون خود فرورفته، درگیر منازعات داخلی و محلی خود شده و از پاسخگویی به مشکلات اجتناب کرده است. سازمان عفو بین الملل، به نقل از «کارگ» گزارش داده که در واکنش به انزوای روزافزون و فزاینده بین المللی در مورد رژیم ایران، این رژیم به طور فزاینده ای، کنترل داخلی اوضاع را از طریق سرکوبی شدیدتر و احتمالاً افزایش اعدام ها تشدید کرده است. همچنین، پیامدهای جنگ، اقتصاد از
پیش متزلزل ایران را به وضعیتی حتی ناپایدارتر و آسیب پذیرتر کشانده است. یش زمینه. این بحران، پس از جنگ ژوئن ۲۰۲۵ که بین ایران و اسرائیل رخ داد، پدید آمد. این جنگ در ۱۳ ژوئن آغاز شد، زمانی که نیروهای اسرائیلی، حملاتی را علیه اهداف نظامی، هسته ای و رهبری سیاسی ایران آغاز کردند. ایران در پاسخ، حملات گسترده ای را با موشکها و پهپادها، علیه اهداف اسرائیلی و متحدانش، از جمله یک پایگاه آمریکائی در قطر، انجام داد. این جنگ با آتش بسی که به میانجی گری آمریکا و قطر صورت گرفت، در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ به پایان رسید. پیامدهای داخلی پس از جنگ. پس از پایان جنگ ژوئن ۲۰۲۵، جمهوری اسلامی ایران، کارزار گسترده ای از سرکوبی های داخلی را آغاز کرد. این اقدامات شامل بازداشت های دسته جمعی، اخراج های اجباری، تسریع در اجرای احکام اعدام، گسترش نظارت و محدودیت های شدیدتر بر افراد و غیرنظامیان بوده است. رسانه هایی مانند France24 و نیز Wall Street Journal، این اقدامات را نشانه ای از اضطراب و نگرانی شدید رژیم و ترس آن از ناآرامی یا نفوذ داخلی توصیف کرده اند. با وجود کوتاه بودن مدت این جنگ، تأثیرات روانی و سیاسی آن بر ایران، بسیار قابل توجه بوده است. ر
سانه های داخلی ایران، از عباراتی چون «پارانویا» و «ناآرامی» استفاده کرده اند تا بتوانند این بحران را توصیف کنند. ناتوانی و ضعف شدید دولت ایران در جلوگیری یا پاسخ گویی به حملات دقیق اسرائیل در این جنگ، علی رغم ادعای بازدارندگی منطقه ای از طرف ایران، اعتماد عمومی به دکترین امنیتی ایران را در هم شکست. جنگ، فشارهای اجتماعی-اقتصادی موجود را تشدید کرد، خشم گسترده عمومی را شعله ور ساخت و زمینه ساز بحران داخلی شدیدی شد. در حالی که نفوذ منطقه ای ایران، به طور کامل کاهش یافته است و گروه های نیابتی آن مانند حماس، حزب الله و رژیم اسد در سوریه، بینهایت تضعیف شده اند، رژیم ایران در داخل کشور، کنترل خود را تشدید کرده است. سازمان عفو بین الملل گزارش می دهد که در مواجهه با انزوای به وجود آمده برای ایران، تهران کنترل داخلی را از طریق سرکوبی و افزایش احتمالی اعدام ها، تحت قوانین مبهم «همکاری با دشمن» گسترش داده است. در دسترسی به اطلاعات نیز، به دلیل قطع مکرر یا دائمی اینترنت، محدودیت هایی وجود دارد و بدین لحاظ، نگرانی ها دربارهٔ وضعیت زندانیان سیاسی در حال افزایش است. دکتر میرزایی، کارشناس علوم سیاسی، اضافه می کند که امید به مد
اخله غرب از بین رفته و این امر، مقاومت داخلی را دشوارتر کرده است. او و دیگر کارشناسان تأکید می کنند که فشارهای خارجی بر روی ایران، همچون تحریم های اقتصادی یا مذاکرات دیپلماتیک، می توانند کاملاً مؤثر باشند، اما بهر حال، تغییر واقعی وضع موجود، باید از درون ایران آغاز شود. گزارش مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری تأکید می کند که رهبری رژیم ایران، به جای نمایش اتحاد یا آغاز اصلاحات ساختاری ضروری، به اختلافات داخلی و انکار واقعیت ها روی آورده است که این خود، نشانه ای از یک نظام در حال بحران است. منازعات علنی بین مقامات مختلف در ایران، از جمله اتهامات بی پایه و اساسی نظیر جاسوس بودن پناهندگان، تنها بی اعتمادی و آشفتگی داخلی مملکت را تشدید کرده است. محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران که در نروژ مستقر است، روز چهارشنبه گفت که جمهوری اسلامی، احتمالاً پس از آتش بس با اسرائیل، سرکوبی ها را افزایش خواهد داد تا «شکست های نظامی خود را پنهان کرده و بدین ترتیب از اعتراضات جلوگیری و بقای خود را تضمین کند». این در حالی است که مقامات ایرانی، از رویکردهای دولت دفاع کردند. اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در الجزی
ره، بزبان انگلیسی گفت: «مردم ما نشان دادند که در دفاع از امنیت ملی و حاکمیت خود به طور کامل مصمم هستند». سرکوبی ها و بازداشت ها. در روزهای پس از آتش بس، مقامات ایرانی تمرکز خود را بر روی امنیت داخلی کشور افزایش دادند که در این مورد، گزارش هایی از بازداشت های گسترده مردم، اعدام های افراد و استقرار نیروهای نظامی منتشر شد. تا اواخر ژوئن، بیش از ۷۰۰ نفر در استان های مختلف و به ویژه در تهران، در مناطق کردنشین و نواحی مرزی بازداشت شدند. این بازداشت شدگان، به اتهام جاسوسی، همکاری با سرویس های اطلاعاتی خارجی یا جرائم امنیتی مختلف متهم شدند. از جمله این بازداشت شدگان، فعالان سیاسی، اعضای اقلیت ها، دو تابعیتی ها و حتی شهروندان عادی بدون داشتن سابقه اعتراض سیاسی بودند. در برخی از موارد، متهمان حتی از حق داشتن وکیل محروم شدند. محاکمات آنها به صورت غیرعلنی برگزار شد و احکام صادره از جمله اعدام، سریعاً صادر گردیدند. مقامات ایرانی، این اقدامات را به عنوان تدابیر پیشگیرانه امنیتی، در واکنش به احتمال نفوذ سرویس های اطلاعاتی اسرائیل در طول جنگ توصیف کرده اند. سازمان های بین المللی حقوق بشر نیز، این اقدامات را نقض روند دادرسی ع
ادلانه و نشانه ای از رفتار سرکوبگرایانه دولت در شرایط بحرانی فعلی دانسته اند. نوشین، یک زن خانه دار ۴۴ ساله از تهران گفت: «اساساً بعد از هر بحران، رژیم ایران عادت دارد که مردم خود را شدیداً تنبیه کند و این بار هم احتمالاً، بسیاری از مخالفان را گرفتار خواهد کرد». مجلس ایران هم هم زمان در این مورد، طرحی را پیشنهاد کرده است که برطبق آن، مجازات اعدام را برای تمام متهمان به جاسوسی الزامی می سازد، به طوری که قضاوت دادگاه را حذف کرده و اقدامات تنبیهی تشدید شده را، به قانون تبدیل می کند. حقوقدانان و نهادهای حقوق بشر، ابراز نگرانی کرده اند که چنین قوانین ناواردی که از طرف ایران وضع شده اند، آزادی های مدنی و استقلال قضایی را، بیش از پیش محدود کرده و به رژیم ایران اجازه می دهند که با نام «امنیت ملی»، مخالفان سیاسی را سرکوب کند. اخراج اتباع افغان ۱۴۰۴. هم زمان با بازداشت ها، دولت ایران، میزان اخراج اتباع افغانی ساکن کشور را، به شکل قابل توجهی افزایش داد. پیش از جنگ و به طور میانگین، روزانه درحدود ۵٬۰۰۰ نفر از آنها از ایران اخراج می شدند. این عدد تا اوایل ماه ژوئیه ۲۰۲۵، به حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر در روز افزایش یافت. بر اساس گزار
ش های سازمان ملل متحد و نهادهای بشردوستانه، بیش از ۱٫۱ میلیون افغانی، بین ماه های مارس تا اوایل ژوئیه، به زور بازگردانده شده اند. بسیاری از این افراد، سال ها در ایران زندگی کرده بوده اند و بدون امکان پیگیری قانونی یا اطلاع قبلی اخراج شدند. توجیه رسمی مقامات ایرانی برای این اخراج ها، نگرانی های امنیت ملی و ادعاهای مبنی بر استفاده احتمالی از مهاجران افغانی توسط عوامل خارجی به عنوان ابزار نفوذ خارجی در ایران، عنوان شده است. این اخراج های دسته جمعی، به ایجاد یک بحران انسانی در مرزهای شرقی ایران، به ویژه در اطراف هرات در افغانستان، منجر شده است؛ جایی که هزاران بازگشته افغانی، با کمبود شدید پناهگاه، آب و کمک های پزشکی روبرو هستند. افزایش حضور امنیتی. به دنبال این جریانات، اقدامات امنیتی افزایش یافته اند که شامل گسترش پست های ایست بازرسی در مناطق شهری و روستایی بوده اند، به ویژه در استان هایی که دارای سطوح بالای مخالفت های قومی یا سیاسی می باشند. در این پستهای ایست، وسایل نقلیه متوقف شده، تلفن های همراه بازرسی و افراد بدون حکم قضایی بازجویی می شوند. هم زمان با آن، نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بسیج، عملیات خ
ود را به ویژه در مناطق کردنشین، بلوچ نشین و عرب نشین افزایش داده اند. برطبق گزارشهای به دست آمده، این نیروها، حملات بدون حکم، تفتیش منازل و بازداشت های گروهی را انجام داده اند. تحلیل گران، این حضور پررنگ شبه نظامیان ایران را، اقدامی پیشگیرانه برای جلوگیری از ناآرامی و تثبیت کنترل رژیم، در مناطق ناآرام سیاسی ارزیابی کرده اند. تیراندازی های مرگبار اخیر در شهر خمین در ایران، نمونه فزاینده ای از برخوردهای خشن در ایست های بازرسی، توسط سپاه و نیروهای بسیج وابسته به آن است. در تاریخ ۲ ژوئیه، خبرگزاری فارس (وابسته به سپاه)، گزارش داد که نیروهای امنیتی، دو جوان به نام های «مهدی عبایی» و «علیرضا کرباسی» را در نزدیکی شهر همدان، به ضرب گلوله کشته اند. این دو، ظاهراً در حال گردش در کوهستان بوده اند و شرایط دقیق حادثه هنوز مشخص نشده است. در ۱۹ ژوئیه، اعضای نیروهای بسیج، خانواده ای را که از ایست بازرسی عبور می کردند، به گلوله بستند و همه اعضای خانواده، از جمله نوزادی به نام «رها»، کشته شدند. کاربران شبکه های اجتماعی، این واقعه را با مرگ کیان پیرفلک مقایسه کرده و مقامات انتظامی را متهم کردند که از عدم امنیت پس از جنگ با اسرا
ئیل، به عنوان بهانه ای برای هدف قرار دادن غیرنظامیان بی دفاع استفاده می کنند. رضا پهلوی، ولیعهد تبعیدی، در شبکه اجتماعی X نوشت که این اقدامات، حاکی از استیصال رژیم است که «برای انتقام از تحقیر خود، کودکان را به قتل می رساند». در حالی که مقامات دولت ایران، همواره وعده تحقیقات دربارهٔ چنین مواردی را می دهند، هیچ گزارشی از مجازات عوامل این حوادث منتشر نشده است. در مقابل، بازماندگان و خانواده های عزادار، اغلب تحت فشارهای حکومتی قرار می گیرند تا خواسته های خود را برای درخواست عدالت، پیگیری نکنند. تنش داخلی و ترس و نگرانی. به نظر می رسد که دایره داخلی قدرت در ایران، وارد مرحله شدیدی از پارانویای شدید شده است. در پی حملات اولیه اسرائیل، فضای بدبینی در سطوح عالی رهبری افزایش یافته است. اکنون، رهبری رژیم که هم از نفوذ خارجی و هم از خیانت داخلی در هراس است، به احتمال زیاد، بیش از پیش از فضای عمومی فاصله خواهد گرفت. به گفته یکی از ناظران، حضور رهبر جمهوری اسلامی در انظار عمومی، ممکن است به رویدادهای بسیار محدود و به شدت مدیریت شده کاهش یابد، به طوری که هرگونه تعاملی در این خصوص حذف شود. اما این پیامدها ممکن است فقط به ر
اس هرم محدود نشوند. با گسترش ترس و بیم در سیستم، این ترس ممکن است به درون جامعه نیز هدایت شود. شهروندان ایرانی ابراز داشته اند که انتظار دارند رژیم ایران، «تمام خشم خود را» بر سر مردم خالی کند. در چنین شرایطی، مردم دیگر صرفاً به عنوان تابعان منفعل دیده نمی شوند، بلکه ممکن است به عنوان دشمنان بالقوه نگریسته شوند. رژیم، بخاطر حالت شدید ناامنی موجود، ممکن است جامعه را به عنوان یک تهدید داخلی تلقی کند که در آن صورت، باید آن را تحت نظارت، مهار و در صورت لزوم، تحت سرکوبی قرار داد. سانسور. در اوایل ژوئیه، ایران اقدام به خاموشی سراسری اینترنت کرد، از جمله قطع کامل اینترنت که از تاریخ ۶ ژوئیه آغاز شد و سطح اتصال کاربران را به حدود ۲۰٪ حالت عادی کاهش داد. این محدودیت ها، در پی خاموشی مشابهی در میانه ماه ژوئن (۱۷ تا ۱۸ ژوئن) اعمال شد که باعث کاهش ۹۷٪ ترافیک اینترنتی در ایران شد. دولت این اقدامات را به عنوان دفاع سایبری در برابر حملات اسرائیل معرفی کرد، در حالی که ناظران این اقدام دولت، بر خسارات اقتصادی ناشی از آن (برآورد شده به میزان ۱٫۵ میلیون دلار در هر ساعت) و وابستگی فزاینده به «شبکه ملی اطلاعات» که به شکل ایزوله ا
ز اینترنت جهانی طراحی شده، تأکید کردند. پیامدهای اقتصادی. در پی جنگ ۱۲ روزه، اقتصاد داخلی ایران، وارد مرحله ای از بی ثباتی و شکنندگی فزاینده شده است. این درگیری، ضربه ای ناگهانی به سیستمی وارد کرد که پیش تر در نتیجه سال ها تحریم، سوء مدیریت و فرسایش زیرساخت ها، تضعیف شده بود. جابجایی نزدیک به ۷ میلیون نفر از مردم از مناطق شهری در طول جنگ، تجارت، حمل و نقل و اقتصاد محلی ایران را مختل کرد. اگرچه بسیاری از ساکنان، به محل زندگی خود بازگشته اند، ولی ریتم اقتصادی هنوز به طور کامل بازیابی نشده و فعالیت های تجاری در بخش های کلیدی، همچنان دچار اختلال کامل هستند. ایران پس از جنگ اخیر، با دو چالش بازیابی فیزیکی و نهادی مواجه است. کمبود برق که پیش از جنگ نیز شدید بود، اکنون وخیم تر شده است. مناطق صنعتی، با خاموشی های برنامه ریزی نشده و طولانی تا ۵ ساعت در روز روبرو هستند که به طور جدی، تولیدات صنعتی و زنجیره های تأمین را تحت فشار شدید تولیدی قرار داده است. این وضعیت، همراه با اختلالات لجستیکی و کاهش دسترسی به سوخت، خدمات پایه را دچار اختلال کرده و کسب وکارهای کوچک را با بی ثباتی تازه ای روبرو کرده است. اگر حملات اسرائیل
ظرفیت پالایشگاهی را آسیب زده یا کانال های توزیع مواد اولیه صنعتی را مختل کرده باشد، روند بازیابی دشوارتر نیز خواهد شد. افق اقتصادی ایران پس از جنگ اخیر، با واکنش سیاسی ایران به حملات بعمل آمده، پیچیده تر شده است. تصمیم دولت برای تعلیق همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی، یک موضع تقابلی را نشان می دهد که می تواند موجب اعمال تحریم های جدیدتر اروپا، بر اساس سازوکارهای توافق هسته ای شود. این موضوع، بسیاری از شهروندان ایران را نگران کرده است، زیرا که ممکن است انزوای بیشتر و خفگی اقتصادی بیشتری را برای ایران به دنبال داشته باشد. تحریم های جدید می توانند دسترسی به ارز خارجی را محدود کرده، واردات کالاهای اساسی را کاهش داده و قدرت خرید عمومی را بیش از پیش تضعیف کنند، که این موارد، به طور نامتناسبی، مردم عادی را که از قبل با تورم و بیکاری دست و پنجه نرم می کردند، تحت تأثیر قرار خواهد داد. درخواست های داخلی برای تغییر. در پی جنگ اخیر با اسرائیل، خواسته ها برای اصلاحات اقتصادی و سیاسی در ایران شدت گرفته است. این فشار اصلاح طلبان، در اصل بحرانی عمیق در ایران پدیدآورده است؛ بحرانی که با ناامیدی عمومی، سال ها تحریم، سوء م