Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طنتی یا خصوصی تأسیس شد. او در سال ۱۸۷۵ زمانی که دانشگاه پیشنهاد داد دکترای افتخاری به ویلیامز اعطا کند، با نامه ای استعفای خود را اعلام کرد. او دلیل خود را چنین عنوان کرد که می خواست زمان بیشتری را برای مطالعه سانسکریت صرف کند. دوستان سعی کردند او را از این موضوع منصرف کنند و دانشگاه سپس یک معاون استاد را برای انجام وظایفش منصوب کرد، افتخاری که او بسیار از آن قدردانی کرد. راجش کوچار، مورخ هندی، با اشاره به حمایت شرکت هند شرقی از مولر، اظهار داشت که «ممکن است اساتید آکسفورد دلایل خاص خود را برای ارزیابی خود از مولر داشته باشند، اما شرکت و بومیان، هر دو او را بسیار مرتبط می دانند.» علیرغم شکست انتخاباتی اش، او از شهرت بالایی در آکسفورد و فراتر از آن برخوردار بود: به گفته بکرلگ، او «نقش مرکزی را در زندگی فکری ملت ایفا کرد» و «از سوی جهان به عنوان الگوی موفقیت تحصیلی تلقی شد. (به قول داولینگ). داولینگ معتقد است که «مولر در طول عمر خود به عنوان یک دانشمند زبان شناس بی اعتبار شد» و «ارتباط کمی» با مدل های بعدی مطالعه زبان دارد. به عقیده بکرلگ، دیدگاه مولر در مورد ماهیت کار تبلیغی مسیحی، دشواری ای را در آن زمان برای
دانشگاهیان مسیحی نشان داد که «فعالانه برای ترویج مطالعه تساهل آمیزتر و یکنواخت تر در مورد سنت های مذهبی دیگر تلاش می کردند». از میان سایر نامزدها، کاول به عنوان اولین استاد سانسکریت در دانشگاه کمبریج در سال ۱۸۶۷ انتخاب شد که توسط مولر و دیگران حمایت شد. گریفیث از ۱۸۶۱ تا ۱۸۷۸ مدیر کالج خود بود (جانشین بالانتاین). او پس از بازنشستگی در هند کار بیشتری انجام داد و در آنجا درگذشت. بالانتاین به دلیل مشکلات سلامتی از سمت مدیر استعفا داد و به انگلستان بازگشت و در آنجا تا زمان مرگش در سال ۱۸۶۴ به عنوان کتابدار در دفتر هند (منصبی که ویلسون علاوه بر مقام استادی داشت) خدمت کرد. جرمی دیبل (در بیوگرافی خود از آهنگساز جان استاینر، یکی از دوستان مولر) نوشته است که این انتخابات "به طور گسترده ای نبرد متعاقب بین نیروهای مقدس و سکولار معاصر در دانشگاه، نابهنگام بودن سیستم های انتخابات دانشگاهی آکسفورد و نیاز مبرم به اصلاحات را پیش بینی کرد". قانون ۱۸۷۷ دانشگاه های آکسفورد و کمبریج روند تغییر تحمیل شده توسط پارلمان را که از اواسط قرن نوزدهم آغاز شده بود ادامه داد و گروهی از کمیسیون ها را اختیار کرد تا اساسنامه های جدیدی را برا
ی دانشگاه و کالج های آن وضع کنند. اختیارات کمیسرها شامل توانایی بازنویسی تراست ها و دستورالعمل های مرتبط با هدایایی بود که ۵۰ سال یا بیشتر قدمت داشتند. اساسنامه حاکم بر کرسی بودِن توسط کمیسیونرها در سال ۱۸۸۲ بازنگری شد. هدف اصلی جوزف بودِن برای تبلیغ دینی دیگر ذکر نشد، و همچنین استادی که باید توسط دعوت انتخاب شود، ذکر نشد. اساسنامه جدید کمیسران برای کالج بالیول در سال 1881 شامل مقرراتی بود که دارنده استادی بودن به عنوان یکی از اعضای کالج منصوب می شد و پیوندی بین کرسی و بالیول ایجاد می کرد که هنوز پابرجاست. مانند سایر کرسی های استادی، شورای دانشگاه اکنون ترتیبی می دهد تا در صورت وجود جای خالی، هیئت انتخاب کنندگان را تشکیل دهد که در آن بالیول دو نماینده داشته باشد.تا سال۲۰۱۷ پروفسور سانسکریت، کریستوفر مینکوفسکی است که در سال ۲۰۰۵ منصوب شد. پروفسور پیشین سانسکریت، ریچارد گامبریچ گفته است که باید در سال ۲۰۰۴ در «یک نبرد بزرگ» می جنگید تا اطمینان حاصل شود که استاد دیگری پس از بازنشستگی منصوب می شود و پیروزی خود را مرهون درک دانشگاه می داند که این دانشگاه آخرین کرسی به زبان سانسکریت است که در انگلستان باقی مانده اس
لشکر ۷۵ پیاده کره جنوبی () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی جمهوری کره است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد. لشکر ۷۵ پیاده یک تشکیلات نظامی از نیروهای ذخیره جمهوری کره است. این لشکر تابع فرماندهی نیروی بسیج کره جنوبی است و ستاد فرماندهی آن در شهر نامیانگجو، استان گیونگی قرار دارد. در زمان صلح، آنها مسئول آموزش جذب نیرو و فعال به عنوان یک واحد نظامی خط دوم هستند.
لشکر ۷۳ پیاده کره جنوبی () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی جمهوری کره است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد. لشکر ۷۳ پیاده یک تشکیلات نظامی از نیروهای ذخیره جمهوری کره است. این لشکر تابع فرماندهی نیروهای بسیج کره جنوبی است و ستاد فرماندهی آن در شهر نامیانگجو، استان گیونگی-دو قرار دارد. در زمان صلح، مسئول آموزش جذب نیرو و فعال به عنوان یک واحد نظامی خط دوم است.
پاول مورینگ به آلمانی: Paul Heinrich Gerhard Möhring (همچنین Paul Mohr؛ ۲۱ ژوئیه ۱۷۱۰ در یفر - ۲۸ اکتبر ۱۷۹۲) یک پزشک، گیاه شناس و جانورشناس آلمانی بود. او پزشکی را در دانزیگ و ویتنبرگ خواند و پس از فارغ التحصیلی (۱۷۳۳) به عنوان پزشک عمومی در زادگاهش یفر ساکن شد. مورینگ پزشک شاهزاده آنهالت بود. در سال ۱۷۵۲او کتاب "گونه های پرندگان" را منتشر کرد، تلاشی اولیه برای طبقه بندی گونه های پرندگان، که پرندگان را به چهار طبقه تقسیم می کرد و آغاز گروه بندی های مدرن را نشان می داد. در طول حرفهٔ طولانی خود، او مکاتباتی با آلبرشت فون هالر، لورنتس هایستر، کارل لینه، هانس اسلون و پل گوتلیب ورلهوف داشت. ردهٔ گیاه "مورینگیا" (خانواده میخکیان) به افتخار او توسط کارل لینه نامگذاری شد. زندگی. مورینگ بزرگ ترین فرزند از هشت فرزند کشیش متولد تسربست، گوتفرید ویکتور مورینگ و همسرش، سوفیا کاترینا توپکن، دختر منشی رسمی کنیف هاوزن (Kniphaus)، گرهارد هرمان توپکن بود. پدرش در زمان تولدش رئیس مدرسه استانی "یفر" بود و بعداً کشیش در ووپلز (از ۱۷۲۹) و منطقهٔ نوئنده (Neuende) (از ۱۷۳۴) بود. نام او برگرفته از نام پدربزرگش، کاردینال بزرگ زربستر و
کشیش دربار، پل هاینریش مورینگ بود. مورینگ پس از تحصیل در مدرسه ای که توسط پدرش در یفر اداره می شد، در سال ۱۷۲۹ برای تحصیل پزشکی در «دبیرستان آکادمیم» در دانزیگ رفت، جایی که او به ویژه تحت تأثیر آناتومیست یوهان آدام کولموس (۱۷۴۵–۱۶۸۹) و تاریخدان طبیعی یاکوب تئودور کلاین قرار گرفت. او دکترای خود را در ۱۵ سپتامبر ۱۷۳۳ در دانشگاه ویتنبرگ با پایان نامه مکانیک نظری التهاب خون (به آلمانی: De Inflammationis Sanguineae Theorica Mechanica) دریافت کرد. سپس به یفر بازگشت و به عنوان پزشک عمومی در آنجا ساکن شد. شاهزاده یوهان لودویگ دوم از Anhalt-Zerbst، که همچنین فرمانروای یفر بود، او را به عنوان پزشک شخصی و مشاور خصوصی خود در سال ۱۷۴۳ منصوب کرد. در ژوئن همان سال، مورینگ با جولیان دام در یفر ازدواج کرد. این زوج چهار فرزند داشتند که عبارتند از: هاینریش گرهارد (۱۷۵۱؛ † ۱۲ اکتبر ۱۸۱۰)، مشاور دادگاه و پزشک دادگاه نیکلاس لورنز († پس از ۱۸۱۱) جان لودویگ (۱۸۳۵–۱۷۶۰) مورینگ در ۶۸ سالگی نابینا شد، اما با کمک پسر و برادرزاده اش تا زمان مرگ به تمرین خود ادامه داد.
سرخ پوست وحشی فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی لیل میچل کوربین جونیور است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل گری آیس، چاسک اسپنسر، جسی آیزنبرگ، کیت باسورث و اسکات هیز ایفای نقش کرده اند.
لشکر ۷۲ پیاده کره جنوبی () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی جمهوری کره است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد. این لشکر تابع فرماندهی نیروی بسیج کره جنوبی است و ستاد فرماندهی آن در شهر یانگجو، استان گیونگی قرار دارد. در زمان صلح، لشکر ۷۲ پیاده مسئول آموزش جذب نیرو و فعال به عنوان یک واحد نظامی خط دوم هستند. پیش از معرفی سیستم بسیج در سال ۱۹۹۵، این لشکر فقط از سربازان دفاعی تشکیل می شد. از آنجا که این لشکر عمدتاً از سربازان وظیفه کوتاه مدت و تعداد کمی از سربازان وظیفه موقت تشکیل می شد، بسیاری آن را «سونگ بانگسا» می نامیدند.
رنگ های پاستِلی (انگلیسی: pastel colors)، یا رنگ های پاستیلی به خانواده رنگ های کم رنگ تعلق دارند که وقتی در فضای رنگی اچ اس وی توصیف می شوند، روشنی بالایی دارند و سیرشدگی کمی دارند. نام آنها از یک رسانه هنری ساخته شده از رنگدانه و عوامل اتصال جامد، شبیه به مداد رنگی ()، گرفته شده است. چوب های پاستل از نظر تاریخی تمایل به اشباع کمتری نسبت به رنگ های رنگدانه مشابه داشتند، از این رو نام خانواده رنگی را به خود اختصاص داد. رنگ های این خانواده معمولاً «آرام بخش» توصیف می شوند. معمولاً رنگ های پاستلی مانند صورتی، ارغوانی کم رنگ (), و آبی کودک () و همچنین نعنایی جادویی ()، هلویی، آبی ارغوانی و اسطوخودوس استفاده می شوند. در مد. شکلی از سبک گوت به نام "گات پاستلی"، رنگ های پاستلی را به پالت تک رنگ مد گوتیک اضافه می کند.
آشپزی آلبانیایی () نماینده ای از آشپزی مدیترانه ای است. هم چنین نمونه ای از رژیم غذایی مدیترانه ای بر اساس اهمیت روغن زیتون، میوه ها، سبزیجات و ماهی است. پخت و پز سنتی آلبانیایی ها، به علت عوامل محیطی که از همه مهم تر به طور تقریبی برای کشت هر نوع سبزی، تره بار و میوه مناسب می باشد، متنوع است. روغن زیتون، قدیمی ترین و رایج ترین روغن گیاهی است که در پخت و پز آلبانیایی استفاده می شود، که از دوران باستان در تمام کشور به خصوص در کرانه ساحلی تولید شده است.
بارنارد ۳۰ () ابری تیره در بالای ستاره لامبدا شکارچی است که هقعه نیز نامیده می شود. این ابر حدود ۱۳۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. جمعیت ستاره ای در بارنارد ۳۰ حدود ۲ تا ۳ میلیون سال سن دارد و بنابراین به طور قابل توجهی از خوشه مرکزی لامبدا شکارچی جوان تر است. این ابر احتمالاً توسط ستاره پرجرم هقعه شکل گرفته است و این ستاره همچنین مسئول ایجاد ستاره در این ابر است. یک ابرنواختر احتمالی ۱ میلیون سال پیش که احتمالاً حلقه لامبدا شکارچی را تشکیل داده است، ممکن است محرک دیگری برای تشکیل ستاره در این منطقه باشد. این ابر حاوی یک سحابی بازتابی است.
جورج ویلیام آرچیبالد (زاده ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۶) یکی از بنیانگذاران بنیاد بین المللی درنا است و برنده افتتاحیه جایزه ایندیاناپولیس در سال ۲۰۰۶ بود. آرچیبالد در نیو گلاسکو، نوا اسکوشیا، کانادا در خانواده دونالد ادیسون و آنی لتیتیا (با نام خانوادگی مک لئود) آرچیبالد متولد شد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه دالهاوزی در سال ۱۹۶۸ و دکترای خود را در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه کرنل دریافت کرد. او در ۱۵ اوت ۱۹۸۱ با کیوکو ماتسوموتو ازدواج کرد. کار با درناها. در سال ۱۹۷۳، زمانی که درناهاها در وضعیت خطرناکی قرار داشتند و بسیاری از پانزده گونه باقی مانده در آستانه انقراض قرار داشتند، آرچیبالد به همراه رون ساوی، بنیاد بین المللی درنا را در بارابو، ویسکانسین بنیان گذاری کرد. او از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۰ کارگردان بود. در حال حاضر او رئیس کمیسیون اتحادیه جهانی حفاظت از محیط زیست برای بقای درناها است. چهل سال پس از آن، هنوز درناهای جهان در وضعیت خطرناکی هستند. آرچیبالد چندین تکنیک را برای پرورش درناها در اسارت پیشگامی کرد، از جمله استفاده از لباس های درناها توسط گردانندگان انسان. آرچیبالد سه سال را با یک درنای فریادزن در خطر انقراض به نام تک
س گذراند و به عنوان یک درنای نر - راه رفتن، صدا زدن، رقصیدن - عمل کرد تا او را به شرایط باروری منتقل کند. تکس با فداکاری خود و استفاده از درون کاشت مصنوعی، سرانجام یک تخم بارور گذاشت. همان طور که آرچیبالد این داستان را در "برنامه The Tonight Show" در سال ۱۹۸۲ بازگو کرد، او تماشاگران و میزبان جانی کارسون را با پایان غم انگیز داستان - مرگ تکس اندکی پس از بیرون آمدن یک و تنها جوجه اش، شگفت زده کرد. کار او الهام بخش کتاب کودکان در سال ۲۰۱۶، "Dancing with Tex: The Remarkable Friendship to Save the Wooping Cranes" نوشته لین سندرز بود. به منظور حمایت از حوضه های آبخیز و مراتع که در آن درناها زندگی می کنند و کمک به افزایش مسیرهای پرواز مهاجر، آرچیبالد از مناطق دورافتاده از جمله بخش هایی از افغانستان، کوبا، هند، روسیه و منطقه غیرنظامی کره بازدید کرده است. در سال ۱۹۸۴، آرچیبالد به خاطر کارش با درناها، یک کمک مالی برنامه یاران مک آرتور دریافت کرد. در سال ۱۹۸۷، او به فهرست ۵۰۰ افتخار جهانی سازمان ملل متحد افزوده شد. در سال ۲۰۱۲، او به عضویت نظم کانادا درآمد.
کاتالوگ بارنارد () فهرستی از ستاره شناس آمریکایی ادوارد امرسون برنارد درباره سحابی های تاریک است که با نام کاتالوگ نشانه های تاریک در آسمان، یا به اختصار کاتالوگ بارنارد شناخته می شود. سحابی های فهرست شده توسط بارنارد به عنوان اجسام بارنارد شناخته شده اند. در نسخه ۱۹۱۹ میلادی کاتالوگ ۱۸۲ سحابی فهرست شده است. در زمان انتشار نسخه پس از مرگ بارنارد در سال ۱۹۲۷ میلادی، ۳۶۹ مورد فهرست شد.
همراه برای سواری فیلمی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی سوفیا آلوارز است. در این فیلم بازیگرانی همچون اما پاسارو، بلمونت کارنلی، کیت باسورث، درموت مالرونی، اندی مک داول و جی هنلیوس ایفای نقش کرده اند.
روشنی یک درک بصری از درخشندگی formula_1 است، از یک شی غالباً نسبت به یک جسم مشابه روشن شده قضاوت می شود. در رنگ سنجی و مدل های آشکارسازی رنگ، روشنی پیش بینی چگونگی ظاهر یک رنگ دارای روشنایی برای یک بینندهٔ استاندارد است. در حالی که درخشندگی (luminance) یک اندازه گیری خطی نور است، روشنی یک پیش بینی خطی از درک انسان از آن نور است. این به این دلیل است که درک روشنی در بینایی انسان نسبت به نور غیرخطی است. دوبرابر کردن مقدار نور منجر به دوبرابر شدن نور درک شده نمی شود، تنها یک افزایش اندک دارد. نماد روشنی ادراکی معمولاً یا formula_2 است، همان طور که در CIECAM02 استفاده می شود یا formula_3 همان طور که در CIELAB و CIELUV استفاده می شود. formula_3 ("L" ستاره دار) نباید با formula_5 اشتباه گرفته شود که برای روشنایی استفاده می شود. در برخی از سیستم های سفارش رنگ مانند مانسل، روشنی Lightness به عنوان ارزش رنگ (value) ارجاع داده می شود. سایه روشن و Tenebrism هر دو از تضادهای ارزشی دراماتیک برای افزایش نمایش در هنر بهره می برند. هنرمندان همچنین ممکن است از سایه زدن، یعنی دستکاری ظریف ارزش رنگ استفاده کنند.
خی شکارچی () یک سیستم ستاره ای دوتایی در قسمت شمال شرقی صورت فلکی شکارچی، بسیار بالاتر از ستاره غول سرخ ابط الجوزا در آسمان است. این ستاره در کنار ستاره آبی دیگر دنباله اصلی، نو شکارچی قرار دارد که در فاصله ۵۲۰ سال نوری تا حدودی نزدیک تر است. قدر بصری ظاهری این ستاره ۴.۴۷ است، که به اندازه کافی روشن است که با چشم غیر مسلح دیده شود. فاصله تا این ستاره، همانطور که با استفاده از روش اختلاف منظر تعیین شده است، تقریباً ۶۱۰ سال نوری است. این ستاره حدود ۶.۷ برابر جرم خورشید دارد و با درخشندگی ۱۳۹۰ برابر بیشتر از اتمسفر بیرونی خود در دمای مؤثر ۱۵۴۷۶ کلوین می درخشد.
بنیاد بین المللی درنا ، یک سازمان غیرانتفاعی حفاظتی است که برای حفاظت از درناها و بوم سازگان ها، حوضه های آبخیز و مسیرهای پروازی که به آن ها وابسته هستند، کار می کند. بنیاد بین المللی درنا که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد، در بارابو، ویسکانسین در یک ملک ۲۵۰ هکتاری مستقر است که شامل نمایشگاه های درنای زنده با ۱۵ گونه جرثقیل، مرکز بازدیدکنندگان، امکانات پرورش، کتابخانه تحقیقاتی و مسیرهای طبیعت گردی است. این بنیاد در سراسر جهان و در ایالات متحده با شرکای محلی برای پرورش و حفظ درناها کار می کند. این بنیاد یک پایگاه منطقه ای در چین دارد و دفترهای برنامه را با سازمان های شریک در کامبوج، هند، آفریقای جنوبی، تگزاس، ویتنام و زامبیا به اشتراک می گذارد. تقریباً ۸۰ کارمند بنیاد بین المللی درنا با شبکه ای متشکل از صدها متخصص در بیش از ۵۰ کشور در پنج قاره کار می کنند. تاریخ. بنیاد بین المللی درنا در سال ۱۹۷۳ توسط دو دانشجوی پرنده شناسی در دانشگاه کرنل به نام های ران ساوی و جورج دبلیو آرچیبالد بنیان گذاری شد که سازمانی را متصور شدند که تحقیقات، پرورش و معرفی دوباره، بازسازی چشم انداز و آموزش را برای حفاظت از ۱۵ گونه درنا در جهان ترک
یب کند. در سال ۱۹۷۳، خانواده ساوی مزرعه اسب خود را به مبلغ ۱ دلار در سال به ران و جورج اجاره دادند تا بنیاد بین المللی درنا را در بارابو، ویسکانسین بنیان گذاری کنند. این سازمان در سال ۱۹۸۳ به محل کنونی خود نقل مکان کرد. آرچیبالد از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۰ مدیر این سازمان بود. او چندین تکنیک را در آنجا برای پرورش درناها در اسارت پیشگامی کرد، از جمله استفاده از لباس های درنا توسط دست اندرکاران انسانی. آرچیبالد سه سال را با یک درنای فریادزن بسیار در خطر انقراض به نام تِکس گذراند و در نقش یک درنای نر - راه رفتن، صدا زدن، رقصیدن - را انجام داد تا او را به شرایط باروری منتقل کند. تِکس با فداکاری خود و استفاده از لقاح مصنوعی، سرانجام یک تخم بارور گذاشت که جوجه ای به نام جی ویز از تخم بیرون آمد. دفتر بنیاد بین المللی درنا در راکپورت، تگزاس در سال ۲۰۱۷ توسط توفند هاروی نابود شد، اما دوباره ساخته خواهد شد. این دفتر در نزدیکی پناهگاه حیات وحش ملی آرانزاس قرار داشت، منطقه ای که آخرین گله طبیعی درناهای سیاه را نگهداری می کند.
خانه تاریکی فیلمی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی نیل لابیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاستین لانگ و کیت باسورث ایفای نقش کرده اند.
سازمان زیست محیطی سازمانی است که از جنبش های حفاظتی یا زیست محیطی بیرون آمده و به دنبال حفاظت، تجزیه و تحلیل یا پایش بر محیط در برابر سوء استفاده یا تخریب نیروهای انسانی است. در این مفهوم محیط ممکن است به محیط زیست فیزیکی یا محیط طبیعی اشاره داشته باشد. این سازمان ممکن است یک موسسه خیریه، یک تراست، یک سازمان مردم نهاد، یک سازمان دولتی یا یک سازمان بین دولتی باشد. سازمان های زیست محیطی می توانند جهانی، ملی، منطقه ای یا محلی باشند. برخی از مشکلات زیستمحیطی که سازمان های زیست محیطی بر آنها تمرکز می کنند عبارتند از: آلودگی، آلودگی پلاستیک، زباله، کاهش منابع، افزایش جمعیت انسان و گرمایش جهانی. سازمان های دولتی. بسیاری از کشورها و ایالت ها دارای آژانسهایی هستند به پایش و حفاظت از محیط زیست اختصاص داده شده اند. سازمان های بین المللی غیردولتی. این سازمانها در مدیریت زیست محیطی، لابی گری، وکالت و/یا تلاش های حفاظتی درگیر هستند. سازمان های غیردولتی ملی. این سازمانها در مدیریت زیست محیطی، لابی گری، وکالت و/یا تلاش های حفاظتی در سطح ملی مشارکت دارند.
آلدو لئوپولد (زاده ۱۱ ژانویه ۱۸۸۷ – درگذشته ۲۱ آوریل ۱۹۴۸) نویسنده، فیلسوف، طبیعت شناس، دانشمند، بوم شناس، جنگل بان، حفاظت گرا و محیط بان آمریکایی بود. او استاد دانشگاه ویسکانسین بود و بیشتر به خاطر کتاب "سالنامه کانتی شن" (۱۹۴۹) معروف است که به چهارده زبان ترجمه شده و بیش از دو میلیون نسخه از آن به فروش رفته است. لئوپولد در توسعه اخلاق زیست محیطی نوین و در جنبش حفاظت از طبیعت وحشی تأثیرگذار بود. اخلاق او در مورد حفاظت از طبیعت و حیات وحش با اخلاق بوم مرکزی یا کل نگر او در بارهٔ زمین، تأثیر عمیقی بر جنبش زیست محیطی داشت. او بر تنوع زیستی و بوم شناسی تأکید داشت و از بنیانگذاران علم مدیریت حیات وحش بود.
کاترینا لنک (زاده ۲۶ نوامبر ۱۹۷۴) بازیگر، خواننده، موسیقی دان و ترانه سرا آمریکایی است. لنک در شیکاگو، ایلینویز در خانواده ای از اروپای شرقی متولد شد. او در دبیرستان Barrington در برینگتون، ایلینوی تحصیل کرد. او در سال ۱۹۹۷ از دانشکده موسیقی دانشگاه نورث وسترن فارغ التحصیل شد و در رشته اجرای ویولا و صدا و تئاتر موزیکال تحصیل کرد.
سوید () Svið یک غذای سنتی ایسلندی است که شامل سر گوسفندی است که از وسط بریده می شود. سوید در ابتدا در زمانی پدید آمد که مردم نمی توانستند اجازه دهند هیچ بخشی از حیوان سلاخی شده هدر برود. تهیه. سوید بدین ترتیب تهیه می شود که ابتدا موها را می سوزانند، سپس سر را زیر آب سرد تمیز می کنند و در عین حال توجه ویژه ای به چشم ها و گوش ها دارند. سپس باید سر را از طول اره کرد و مغز را جدا کرد. اگر ابتدا منجمد شود کثیف کاری کمتری دارد. مغزها را می توان با پوست پخت. وقتی برای پخت آماده شد، آن را در قابلمه می پزند و نمک درشت دانه اضافه می کنند و تا حدودی با آب روی غذا را می پوشانند. وقتی آب به جوش آمد، کف ها از بین می روند. سپس می توان سر را به مدت ۶۰ تا ۹۰ دقیقه بپزند، تا زمانی که گوشت پخته شود.(پیش از اینکه گوشت شروع به جدا شدن از استخوان کند). سپس می توان آن را فوراً، گرم سرو کرد، یا می توان آن را گذاشت تا خنک شود تا سرد سرو شود.
کنفرانس تغییر اقلیم سازمان ملل متحد ۲۰۲۲ یا کنفرانس تغییر آب وهوایی سازمان ملل متحد ۲۰۲۲ که بیشتر با عنوان کنفرانس اعضای یوان اف سی سی سی {UNFCCC) با کوته نوشت سی اُپی۲۷ یا (کوپ۲۷)شناخته می شود، به عنوان بیست و هفتمین کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد از ۶ نوامبر تا ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ در شرم الشیخ، مصر برگزار می شود.این نشست به ریاست سامح شکری وزیر امور خارجه مصر با حضور بیش از ۹۰ تن از سران دولت و نمایندگان ۱۹۰ کشور با حدود ۳۵ هزار اعضای گروه های بین المللی و نمایندگان آنها برگزار می شود. هدف نهایی کنفرانس کوپ۲۷ ۲۰۲۲ مورد مناقشه است. کشورهای ثروتمند بر روی راه هایی برای کمک به کشورهای در حال توسعه تمرکز خواهند کرد تا سوخت های فسیلی را به تدریج کنار بگذارند و به سمت انرژی های تجدیدپذیر بروند. اما انتظار می رود که تنش ها بین کشورهای ثروتمند، توسعه یافته و کشورهای فقیرتر؛ که آنها بیشترین تأثیرات آب وهوایی را متحمل می شوند، بر سر اینکه چه کسی باید هزینه های گرمایش جهانی را بپردازد، نیز می تواند معیار تعیین کنندهٔ موفقیت این کنفرانس باشد. این کنفرانس از زمان نخستین توافقنامهٔ آب وهوایی سازمان ملل متحد در سال
۱۹۹۲، همه سالانه برگزار می شود. دولت ها از آن برای توافق بر سر سیاست هایی برای محدود کردن افزایش دمای جهانی و سازگاری با اثرات مرتبط با تغییر آب وهوا استفاده می کنند. پیشینه. مصر پس از ارائهٔ یک پیشنهاد موفق در سال ۲۰۲۱ به عنوان میزبان این کنفرانس معرفی شد. در ۸ ژانویه ۲۰۲۲، وزیر محیط زیست مصر، یاسمین فؤاد، با رئیس کوپ۲۶، الوک شارما برای بحث در مورد آمادگی برای برگزاری کنفرانس ملاقات کرد. سازمان دهندگان مصری به کشورها توصیه کردند که تنش ها را در مورد تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ کنار بگذارند تا از موفقیت آمیز بودن مذاکرات اطمینان حاصل شود. اقدامات احتمالی تغییر اقلیم در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۲ مورد بحث قرار گرفت، از جمله دولت های چندین کشور جزیره ای که ابتکار کشورهای در حال ظهور را آغاز کردند، و دانمارک و اسکاتلند اقدامات مالی برای کشورهای در حال توسعه را اعلام کردند. در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۲، دولت اسکاتلند به عنوان یک «مسئولیت اخلاقی اقلیمی» در غرامت آب وهوایی را خواستار شد. در جلسهٔ قبل از COP در اکتبر ۲۰۲۲، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، بر اهمیت این کنفرانس با توجه به تأثیرات تغییرات
آب وهوایی مشاهده شده در سال ۲۰۲۲، مانند سیل در پاکستان، امواج گرما در اروپا و توفند یان تأکید کرد. این کنفرانس اولین COP خواهد بود که از سال ۲۰۱۶، زمانی که کوپ۲۲ در مراکش برگزار شد، در یک کشور آفریقایی برگزار می شود (هرچند شبه جزیره سینا و شرم الشیخ در قسمت آسیایی مصر قرار دارد). سامح شکری وزیر امور خارجه مصر در آغاز کنفرانس ریاست کنفرانس را از شرما تحویل و بر عهده خواهد گرفت. ایالات متحده مصمم است از گفتگوهای اقلیمی در شرم الشیخ کوپ۲۷ حمایت کند و خواهد کوشید به کشورهایی که بیشتر تحت تأثیر تغییرات آب وهوایی هستند کمک کند. یک هفته پیش از اجلاس، UNEP گزارشی را منتشر کرد که در آن توضیح می داد که چگونه «هیچ مسیر معتبری» برای محدود کردن افزایش دمای جهانی به ۱٫۵ درجه سانتیگراد وجود ندارد و تلاش های کاهش از زمان برگزاری کوپ۲۶ «به طرز تأسف باری ناکافی» بوده است. دو روز پیش از شروع مذاکرات، مصالحه ای حاصل شد؛ «این بحث بر «همکاری و تسهیل» متمرکز خواهد بود نه «مسئولیت یا غرامت». حمایت. این کنفرانس توسط کوکاکولا حمایت می شود. با توجه به سهم این شرکت در آلودگی پلاستیکی، چندین فعال محیط زیست پیشنهاد کردند که این اقدام می
تواند تنها یک سبزشویی باشد. چالش های قارهٔ آفریقا. در گزارشی که در اکتبر ۲۰۲۱ منتشر شد، هیئت بین دولتی تغییرات آب وهوایی (IPCC) آفریقا را آسیب پذیرترین قاره در برابر تأثیرات تغییرات آب وهوایی می داند. در حقیقت بیش از ۱۰۰ میلیون آفریقایی از هم اکنون تا سال ۲۰۳۰ توسط گرمایش جهانی در معرض تهدید قرار خواهند گرفت؛ بنابراین بسیاری از دولت ها، سازمان های غیردولتی و مفسران آفریقایی امیدوارند که برگزاری این اجلاس در یک کشور آفریقایی باعث بهبود دیده شدن خواسته های اولویت دار جامعهٔ مدنی و کشورها، به ویژه غرامت کشورهای در حال توسعه برای پیامدهای گرمایش جهانی به خصوص آفریقایی شود. حضور. دولت مصر، به عنوان «استراتژی بهبود کووید-۱۹»، قیمت هتل ها را در شرم الشیخ افزایش داد که منجر به نگرانی در مورد مقرون به صرفه بودن و فراگیر بودن شرکت در کنفرانس شد.وزارتخانه های خارجی، محیط زیست و همبستگی اجتماعی مصر به طور خصوصی سازمان های غیردولتی محلی را که مجاز به ثبت نام برای یک بار شرکت در اجلاس آب وهوا هستند، انتخاب و بررسی کردند. روند درخواست و معیارهای انتخاب عمومی اعلام نشد. شرکت کنندگان. انتظار می رود حدود ۹۰ تن از سران کشورها و
نمایندگان بیش از ۱۹۰ کشور در آن شرکت کنند. جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده و جان کری، نماینده سیاسی آب و هوا، هر دو انتظار می رود که شرکت کنند، همین طور امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، اولاف شولتس، صدراعظم آلمان، اورزولا فون در لاین، کمیسر اروپایی، نارندرا مودی، نخست وزیر هند و جورجا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، هر دو انتظار می رود در این مراسم شرکت کنند. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه نیز احتمالاً شرکت خواهد کرد؛ از آنجا که نتوانست در کوپ۲۶ شرکت کند. ریشی سوناک، نخست وزیر بریتانیا، گفته بود که در کوپ۲۷ شرکت نخواهد کرد. با این حال، در ۲ نوامبر، سوناک از موضع خود عقب نشست و گفت که شرکت خواهد کرد. نخست وزیر سابق بوریس جانسون و وزیر اول اسکاتلند نیکولا استورجن نیز هر دو در این مراسم حضور دارند. درست پس از پیروزی در انتخابات عمومی برزیل در سال ۲۰۲۲، لولا دا سیلوا رئیس جمهور منتخب برزیل تأیید کرد که در این اجلاس شرکت خواهد کرد. غیر شرکت کنندگان. در سپتامبر ۲۰۲۲، مصر به بریتانیا هشدار داد که از اهداف آب وهوایی خود عقب نشینی نکند، با توجه به تغییر در دولت جدید نخست وزیر لیز تراس، و اعلام این که پادشاه جدید چار
لز سوم به توصیهٔ تراس در کنفرانس شرکت نخواهد کرد. پس از استعفای تراس، درخواست عدم حضور چارلز سوم به قوت خود باقی ماند. نخست وزیر استرالیا، آنتونی آلبانیزی، رئیس جمهور برزیل، ژائیر بولسونارو، رئیس جمهور چین شی جین پینگ، و گرتا تونبرگ، فعال آب وهوای سوئدی، همگی در کوپ۲۷ حضور ندارند. ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه نیز بعید است در آن شرکت کند. مسیر گفتگو. در ۷ و ۸ نوامبر، کنفرانس با اجلاس رهبران جهانی آغاز می شود و پس از آن در هفتهٔ اول در مورد موضوعاتی مانند تأمین مالی آب وهوا، کربن زدایی، سازگاری با تغییرات آب وهوا و کشاورزی بحث و گفتگو خواهد شد. انتظار می رود هفتهٔ دوم جنسیت، آب و تنوع زیستی را پوشش دهد. رئیس جمهور فرانسه امانوئل مکرون، نخست وزیر هلند مارک روته و رئیس جمهور سنگال مکی سال میزبان رویدادی در مورد تسریع اقدامات در مورد تغییرات آب وهوا در آفریقا خواهند بود. به فضاهای رویداد در روز افتتاحیه کنفرانس گفته شد که ممکن است نیاز به لغو داشته باشند، مگر اینکه شامل بازدید از سران کشورها، پس از تشدید تدابیر امنیتی باشد. این محدودیت ها برای روز بعد از کنفرانس اعمال نخواهد شد. برخی سازمان های غیردولتی از این
اقدام انتقاد کردند. انتظار می رود دسترسی رسانه ها به غرفه ها نیز با محدودیت های سنگینی همراه باشد. پیش از دستور. پیش از اجلاس، دیده بان حقوق بشر در مورد وضعیت آزادی بیان در مصر و همچنین وضعیت حقوق بشر گسترده تر، ابراز نگرانی کرد و این سؤال را مطرح کرد که تا چه حد امکان اعتراض وجود دارد. مسائلی که توسط منتقدان مطرح شد شامل سیستم سیاسی اقتدارگرا، زندان های دسته جمعی و محدود کردن جامعه مدنی و مخالفان از سال ۲۰۱۳، تحت رهبری عبدالفتاح السیسی بود. علا عبد الفتاح، فعال مصری زندانی، از برگزاری کوپ۲۷ در مصر انتقاد کرد و اظهار داشت که «از بین همه کشورهایی که میزبانی می کنند، کشوری را انتخاب کردند که اعتراض را ممنوع می کند و همه را به زندان می فرستد، که نشان می دهد جهان چگونه با این موضوع برخورد می کند». نائومی کلاین، بیل مک کیبن و کارولین لوکاس، نماینده حزب سبز بریتانیا، از جمله امضاکنندگانی هستند که نامه ای را امضا کرده اند که جزئیات نگرانی های خود را دربارهٔ برگزاری کوپ۲۷ در مصر بیان می کند. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲، یک مشاور کاخ سفید، جروم فاستر دوم، و یک فعال عدالت جوی بریتانیا، الیجا مکنزی-جکسون، نامه ای به UNFCCC نوشتند