Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ین موفقیت را داشتند و اغلب به تیراندازی با مقامات شوروی یا دستگیری ختم می شدند. دوره جنگ موفق ترین دوره بود، اگرچه تعداد زیادی از تلفات یا به دست گشتاپوی آلمان متحمل شدند یا سلول های خفته ای که توسط پلیس مخفی شوروی کشف شدند. ویلیام بلوم در کتاب «کشتن امید» ادعا کرده است که سازمان سیا با گروه ضد کمونیست تبعیدی روس، اتحاد ملی همبستگی گرایان روسیه (NTS)، در عملیات های مخفیانه در داخل اتحاد جماهیر شوروی همکاری می کرد. بلوم ادعا می کند که سازمان سیا مخفیانه NTS را از آلمان غربی آموزش، تجهیز، مسلح و تأمین مالی می کرد و مخفیانه عوامل آنها را به عنوان چترباز به خاک شوروی اعزام می کرد. بلوم ادعا می کند که این گروه ها از آنجا در اقداماتی مانند ترور، سرقت اسناد، خارج کردن قطارها از ریل، تخریب پل ها و خرابکاری در نیروگاه ها و کارخانه های اسلحه سازی دست داشتند. اتحاد جماهیر شوروی ادعا کرد که حدود دو دوجین از این عوامل، از جمله یک همکار سابق نازی ها، را دستگیر و متعاقباً آنها را اعدام کرده است. انجمن های همبستگی گرایان-شرکت گرایان. از سال ۲۰۰۶، فعالیت گروه سن پترزبورگ NTS افزایش یافته است. این گروه رادیکال های ضد کمونیست ب
ا یک ساختار تجاری بزرگ ارتباط برقرار کرده اند. یک وب سایت ایجاد شده است، آنها اعتراضات خیابانی برگزار کرده اند و ارتباطاتی در مناطق مختلف برقرار کرده اند. به دلیل رادیکالیسم و ارتباطات غیررسمی، فعالان جدید با مدیریت اس بی پی ان تی اس اختلاف نظر دارند. آنها یک انجمن خودمختار از همبستگی گرایان-شرکت گرایان NTS (NTS(osc)) ایجاد کردند. این سازمان به نمایندگی از NTS تعدادی اعتراضات اپوزیسیون و ضد کمونیستی و همچنین در حمایت از قیام های لیبی و سوریه برگزار کرد. متحدان NTS(osc) به سازمان های بسیار راست گرا (اما نه نژادپرستانه، در NTS(osc) شامل فعالان قفقازی می شود) و اتحادیه های کارگری آزاد تبدیل شده اند. اکنون NTS(osc) بخشی از اتحاد ملی همبستگی گرایان روسیه است. روسای NTS(osc) اندرو کوماریتسین و استانیسلاو بوسیگین بودند.
یواف سی ۲۳۸: سجودو vs. موراس () یک رویداد هنرهای رزمی ترکیبی بود که توسط یواف سی در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۹ در یونایتد سنتر شیکاگو برگزار شد. زمینه. این رویداد با یک مسابقه قهرمانی خروس وزن یواف سی برای کسب عنوان قهرمانی بین هنری سجودو، دارنده مدال طلای المپیک ۲۰۰۸ در کشتی آزاد و قهرمان فعلی مگس وزن یواف سی ، و مارلون موراس قهرمان سابق خروس وزن WSOF آغاز شد. تی .جی. دیلاشاو قهرمان دو دوره مسابقات، در ۲۰ مارس به دلیل مثبت شدن آزمایش دوپینگ در رابطه با شکست ژانویه اش در برابر سجودو برای کسب عنوان قهرمانی مگس وزن، به حالت تعلیق درآمد و بنابراین ترجیح داد قبل از سلب عنوان قهرمانی، از عنوان خود صرف نظر کند. سجودو سومین مردی شد که به طور همزمان در دو بخش قهرمان UFC شد و چهارمین مبارز در کل (پس از کانر مک گرگور در یواف سی ۲۰۵، دانیل کورمیر در یواف سی ۲۲۶ و آماندا نونز در یواف سی ۲۳۲) و همچنین هفتمین نفری بود که در بخش های مختلف عنوان قهرمانی را کسب کرد. یک مسابقه قهرمانی مگس وزن زنان بین قهرمان فعلی والنتینا شوچنکو و جسیکا آی رویداد اصلی مشترک این رویداد بود. قرار بود یک مسابقه کاه وزن بین فلیس هریگ و یان شیائونان برای ای
ن رویداد برگزار شود. با این حال، در ۳۰ آوریل گزارش شد که هریگ پس از پارگی رباط صلیبی قدامی از این رویداد کناره گیری کرد و آنجلا هیل جایگزین او شد. جوایز. مبارزان زیر ۵۰ هزار دلار پاداش دریافت کردند:
رولینگ لَود () یک جشنوارهٔ بین المللی موسیقی هیپ هاپ است که در آسیا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا و اقیانوسیه برگزار شده است. این جشنواره که در سال ۲۰۱۵ پایه گذاری شد، به گفتهٔ "کمپلکس" «یکی از بزرگ ترین جشنواره های جهان» به شمار می رود و مجلهٔ "بیلبورد" از آن به عنوان «نقطهٔ اوج تمام جشنواره های هیپ هاپ» یاد کرده است. در سال ۲۰۱۹، حدود ۲۱۰ هزار نفر در این رویداد در میامی، ایالات متحده شرکت کردند.
دوک بزرگ ولادیمیر کیریلوویچ روسیه (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۹۲) رئیس خانواده امپراتوری روسیه بود، سمتی که از سال ۱۹۳۸ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۲ بر عهده داشت. اوایل زندگی. ولادیمیر با نام شاهزاده ولادیمیر کیریلوویچ روسیه در پوروو در دوک نشین بزرگ فنلاند، تنها پسر دوک بزرگ سیریل ولادیمیروویچ و دوشس بزرگ ویکتوریا فئودوروونا ("با نام خانوادگی" پرنسس ویکتوریا ملیتا از ساکس-کوبورگ و گوتا) به دنیا آمد. پدربزرگ و مادربزرگ پدری ولادیمیر، دوک بزرگ ولادیمیر الکساندروویچ روسیه و دوشس بزرگ ماریا پاولونا ("با نام خانوادگی" دوشس ماری از مکلنبورگ-شورین) بودند. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او آلفرد، دوک ساکس-کوبورگ و گوتا و دوشس بزرگ ماری الکساندروونا از روسیه بودند. او به عنوان کودکی درشت اندام و خوش قیافه توصیف شده است که شبیه نوه اش الکساندر سوم بود. خانواده ولادیمیر پس از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ به فنلاند گریختند. خانواده او در سال ۱۹۲۰ فنلاند را ترک کردند، به کوبورگ، آلمان نقل مکان کردند. در ۸ اوت ۱۹۲۲، پدر ولادیمیر خود را متولی تاج و تخت روسیه اعلام کرد. دو سال بعد، در ۳۱ اوت ۱۹۲۴، پدرش یک قدم فراتر رفت و عنوان "امپراتور و خودکامه تمام
روسیه" را به خود اختصاص داد. با تصاحب عنوان امپراتوری توسط پدرش، ولادیمیر عنوان تسارویچ (ولیعهد بلافصل) و دوک بزرگ با سبک "امپراتوری را" دریافت کرد. در سال ۱۹۳۰، خانواده او آلمان را به مقصد سن بریاک، فرانسه، جایی که پدرش دربار خود را تأسیس کرد، ترک کردند. در دهه ۱۹۳۰، ولادیمیر مدتی را در انگلستان گذراند و در دانشگاه لندن تحصیل کرد و در کارخانه تجهیزات کشاورزی بلک استون در لینکلن شایر کار کرد. او بعداً به فرانسه بازگشت و به بریتانی نقل مکان کرد و در آنجا صاحب زمین شد. وارث روسیه و جنگ جهانی دوم. ولادیمیر پس از مرگ پدرش در ۱۲ اکتبر ۱۹۳۸، ریاست خاندان امپراتوری روسیه را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۳۸ پیشنهادهایی مبنی بر اینکه او به عنوان نایب السلطنه اوکراین منصوب شود، مطرح شد، اما او این ایده را رد کرد و گفت که به انحلال روسیه کمکی نخواهد کرد. در طول جنگ جهانی دوم، ولادیمیر در سن-بریاک-سور-مر در بریتانی زندگی می کرد. در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۱، او این بیانیه را صادر کرد: «در این ساعت خطیر، زمانی که آلمان و تقریباً تمام ملت های اروپا علیه کمونیسم و بلشویسم که بیست و چهار سال مردم روسیه را به بردگی و ستم کشیده است، اعلام جنگ صل
یبی کرده اند، من با این درخواست به همه فرزندان وفادار و فداکار میهنمان روی می آورم: هر کاری که می توانید، با تمام توان خود، برای سرنگونی رژیم بلشویکی و آزادسازی میهنمان از یوغ وحشتناک کمونیسم انجام دهید.» در سال ۱۹۴۲، ولادیمیر و همراهانش پس از آنکه از صدور بیانیه ای مبنی بر دعوت مهاجران روسی برای حمایت از جنگ آلمان نازی علیه اتحاد جماهیر شوروی خودداری کرد، در اردوگاه کار اجباری کومپین قرار گرفتند. در سال ۱۹۴۴، ارتش آلمان از ترس حمله از ساحل، خانواده را به داخل کشور منتقل کرد. آلمانی ها آنها را به پاریس می بردند که دستور داده شد به ویتل بروند. حتی ویتل هم ناامن بود، بنابراین آنها به آلمان منتقل شدند. ولادیمیر تا سال ۱۹۴۵ در قلعه ای متعلق به شوهر خواهر بزرگترش ماریا کیریلوونا در آمورباخ، باواریا زندگی می کرد. پس از شکست آلمان، ترس ولادیمیر از دستگیری توسط شوروی ها باعث شد به اتریش و در نزدیکی مرز لیختن اشتاین نقل مکان کند. او سعی کرد با ارتش ژنرال بوریس اسمیسلوفسکی حرکت کند و از مرز عبور کند، اما نه لیختن اشتاین و نه سوئیس به او ویزای ورود ندادند، بنابراین او در اتریش، جایی که در منطقه اشغالی آمریکا زندگی می کر
د، ماند. عمه مادری ولادیمیر، اینفانتا بئاتریس اورلئان-بوربون، برای او ویزای اسپانیا گرفت. ولادیمیر متعاقباً با او در سنلوکار د باررامدا زندگی کرد. پس از جنگ و ازدواج. پس از جنگ، او بیشتر وقت خود را در مادرید گذراند و مرتباً در ملک خود در بریتانی و همچنین در پاریس اقامت داشت. ولادیمیر در ۱۳ اوت ۱۹۴۸ در لوزان با پرنسس لئونیدا گئورگیونا باگراتیون-موخرانسکی ازدواج کرد. قانون خاندان رومانوف پیش از انقلاب تصریح می کرد که تنها کسانی که از یک «ازدواج برابر» بین یک سلسله رومانوف و یکی از اعضای یک «سلطنتی یا خاندان حاکم» متولد شده باشند، در خط جانشینی امپراتوری روسیه قرار می گیرند. فرزندان ازدواج های مورگاناتیک واجد شرایط به ارث بردن تاج و تخت یا جایگاه دودمانی نبودند. خاندانی که پرنسس لئونیدا به آن تعلق داشت، یعنی سلسله باگراتیونی، از قرون وسطی تا اوایل قرن نوزدهم در گرجستان پادشاه بودند، اما هیچ جد مذکری از او از سال ۱۵۰۵ به عنوان پادشاه در گرجستان سلطنت نکرده بود و شاخه او از خاندان باگراتیونی، خاندان موخرانی، پس از الحاق گرجستان به امپراتوری روسیه در سال ۱۸۰۱، در میان اشراف غیرحاکم روسیه تابعیت گرفته بود با این حال
، جایگاه سلطنتی خاندان باگراتیونی توسط روسیه در پیمان گئورگیوسک در سال ۱۷۸۳ به رسمیت شناخته شده بود و ولادیمیر کیریلوویچ در ۵ دسامبر ۱۹۴۶ آن را به عنوان رئیس ادعایی خاندان امپراتوری روسیه تأیید کرد. با این حال، آخرین امپراتور حاکم بر روسیه امپراتوری، نیکلاس دوم، ازدواج با این خانواده با پرنسس تاتیانا کنستانتینوا را در سال ۱۹۱۱، مورگاناتیک (زنسالارانه) تلقی کرده بود. بنابراین، بحث هایی در مورد اینکه آیا ازدواج ولادیمیر با لئونیدا از روی برابری بوده یا موروثی، و اینکه آیا ادعای او بر تخت امپراتوری به طور معتبر پس از مرگش به دخترش ماریا، به سلسله دیگری، یا به هیچ کس دیگری منتقل شده است، مطرح می شود. پس از آنکه ولادیمیر دخترش را رسماً به عنوان «وکیل تاج و تخت» معرفی کرد، با این انتظار که او سرانجام به عنوان رئیس سلسله در تبعید جانشین او شود، رؤسای سه شاخه دیگر خانواده امپراتوری - شاهزاده وسولود ایوانوویچ (کنستانتینوویچی)، رومن پتروویچ (نیکولایویچی) و آندری الکساندروویچ (میهایلوویچی) - در سال ۱۹۶۹ به ولادیمیر نامه نوشتند و گفتند جایگاه دودمانی دخترش هیچ تفاوتی با فرزندان خودشان ندارد (وسولود ایوانوویچ فرزندی نداشت
، اما رومن پتروویچ دو پسر از کنتس پراسکویا شرمتیف داشت، در حالی که آندری الکساندروویچ دو پسر از دونا الیزابت روفو از شاخه روسی شاهزاده های دی سن سانت آنتیمو داشت) و همسرش هیچ جایگاه بالاتری نسبت به همسران دیگر شاهزاده های رومانوف ندارد. در سال ۱۹۵۲ او از قدرت های غربی خواست تا علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگ به راه بیندازند. در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۹، ولادیمیر فرمانی جنجالی صادر کرد که به موجب آن، در صورتی که او پیش از رومانوف های مرد زنده ای که او به عنوان سلسله ها به رسمیت می شناخت، فوت کند، دخترش ماریا «نماینده تاج و تخت امپراتوری» خواهد شد. این اقدام به عنوان تلاشی از سوی ولادیمیر برای اطمینان از حفظ جانشینی در شاخه خود از خانواده امپراتوری تلقی شده است، در حالی که روسای شاخه های دیگر اعلام کردند که اقدامات ولادیمیر غیرقانونی است. ولادیمیر در نوامبر ۱۹۹۱، زمانی که توسط شهردار سن پترزبورگ، آناتولی سوبچاک، به این شهر دعوت شده بود، توانست از روسیه دیدن کند. اختلاف بر سر مرگ و جانشینی. دوک بزرگ ولادیمیر در ۲۱ آوریل ۱۹۹۲ هنگام سخنرانی در جمع بانکداران و سرمایه گذاران اسپانیایی زبان در نورترن تراست میامی در ایالات متحده در
گذشت. جسد او به روسیه بازگردانده شد و در قلعه پیتر و پاول در سنت پترزبورگ به خاک سپرده شد، اولین رومانوفی که از قبل از انقلاب به این شکل مورد احترام قرار می گرفت. مطبوعات خاطرنشان کردند که این مراسم تشییع جنازه «توسط مقامات مدنی و روسی به عنوان یک تعهد برای خانواده رومانوف تلقی می شد تا گامی در جهت احیای سلطنت.» از آنجایی که او فقط نتیجه یک امپراتور شناخته شده روسیه بود، عنوان ادعایی او مبنی بر «دوک بزرگ روسیه» باعث ایجاد مشکلاتی در مورد آنچه که باید روی سنگ قبر او نوشته شود، شد. پس از مرگ او، دخترش ماریا ولادیمیروونا، طبق تفسیر شاخه او از قوانین خاندان روسیه، ریاست خانواده امپراتوری روسیه را بر عهده گرفت. این موضوع توسط نیکلاس رومانوف، شاهزاده روسیه که قبل از مرگ گراند دوک ولادیمیر به عنوان رئیس انجمن خودخوانده «خانواده رومانوف» انتخاب شده بود، مورد اختلاف قرار گرفت.
کازین ایت () یک شخصیت خیالی در مجموعه های تلویزیونی و فیلم های "خانواده آدامز" است. او به طور ویژه برای مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۶۴ ساخته شد و در اقتباس های بعدی سینمایی، تلویزیونی و تئاتری به عنوان یکی از شخصیت های فرعی ثابت حضور داشته است. پیشینهٔ شخصیت. کازین ایت موجودی قد کوتاه و پرمو است که ظاهرش به طور کامل از موهایی تا کف زمین پوشیده شده است. او معمولاً کلاه بولر و عینک آفتابی گرد به سر دارد و به زبانی نامفهوم و زیر صحبت می کند که تنها خانواده اش آن را می فهمند. از آن جا که این شخصیت به طور ویژه برای مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۶۴ ساخته شد، تصویرسازی های کارتونیست خالق مجموعه، چارلز آدامز، پس از پخش این مجموعه آغاز شد؛ ابتدا در یک طرح تک صفحه ای که ایت را در حال صحبت تلفنی نشان می داد («اینجا ایت صحبت می کند») و سپس در آثار پرترهٔ خانوادگی. او یک خودروی مسرشمیت کابینن رو می راند. حضورها. تلویزیون. کازین ایت در مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۶۴ به عنوان کازینِ گومز آدامز معرفی می شود. او مهمان گاه به گاه خانهٔ آدامزهاست و معمولاً از طریق دودکش وارد یا خارج می شود، هرچند اتاقی مخصوص به خودش دارد که متناسب با قد و انداز
ه اش مبله شده است. ایت بیهوده خود را در مشاغل گوناگونی می آزماید، از جمله بازیگر، خواننده، مشاور ازدواج و سرپرست باغ وحش. ظاهر فیزیکی او موضوع یکی از قسمت هاست که در آن شروع به از دست دادن موهای خود می کند. کازین ایت در مجموع در ۱۹ قسمت از مجموعه اصلی حضور داشت و بیشتر اوقات توسط فلیکس سیلا بازی می شد، به جز دو قسمت که راجر آرویو نقش او را ایفا کرد. سیلا در یک فراخوان بازیگری در لس آنجلس شرکت کرد و بدون نیاز به آزمون بازیگری بلافاصله این نقش به او داده شد. ابتدا لباس سنگین این شخصیت از موی طبیعی ساخته شده بود، اما بعداً به دلیل خطر آتش سوزی ناشی از استعمال دخانیات در پشت صحنه، به موی مصنوعی مقاوم در برابر آتش تغییر یافت. وظیفهٔ سیلا فقط راه رفتن در صحنه بود، زیرا صدای ایت (که توسط مهندس صدا تونی ماگرو تأمین می شد) در مراحل پساتولید به شخصیت اضافه می شد، اما او اغلب هنگام بازی در این لباس دچار مشکل در دیدن می شد. این شخصیت همراه با دیگر اعضای خانواده آدامز در قسمت ویژه ای از مجموعه پویانمایی "فیلم های جدید اسکوبی دو" در ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۲ با عنوان «وقتی ونزدی گم شده» حضور پیدا می کند. صداگذاری این شخصیت در آن قسم
ت توسط جان استیونسن انجام شد که بعدها در مجموعه انیمیشنی سال ۱۹۷۳ هانا باربرا نیز دوباره این نقش را ایفا کرد. در مجموعه پویانمایی سال ۱۹۹۲، ایت (با صداپیشگی پت فرلی) به عنوان یک پیرپسر بی خیال و آزاد به تصویر کشیده می شود که اغلب در کنار همراهان زن دیده می شود. همچنین او یک مأمور مخفی است که هدف اصلی دوقلوهای جاسوس قرار می گیرد. کازین ایت در مجموعه "خانواده آدامز جدید" توسط دیوید مایلریا اجرا شده و صداگذاری او بر عهدهٔ پال دابسن بوده است. در مجموعه نتفلیکس "ونزدی"، یکی از نیاکان او به عنوان یکی از پرتره های آکادمی نِوِرمور با نام «ایگناتیوس ایت» حضور دارد.
ثینگ تی. ثینگ () که معمولاً به اختصار ثینگ (Thing) نامیده می شود، یک شخصیت خیالی در "خانواده آدامز" است. اعضای خانواده آدامز او را ثینگ صدا می زنند، زیرا در اصل موجودی ناشناخته و نامشخص در کارتون های اولیه بود. از زمان تولید نخستین مجموعه تلویزیونی لایواکشن، این شخصیت به صورت یک دست جدا از بدن نمایش داده شد. نام این شخصیت در کشورهای مختلف متفاوت است: در برزیل «Mãozinha» (به معنی «دست کوچولو»)، در اسپانیا «Cosa» (به معنی «چیز»)، در آمریکای اسپانیایی زبان «Dedos» (به معنی «انگشت ها»)، در ایتالیا «Mano» (به معنی «دست»)، در کشورهای فرانسوی زبان «La Chose» (به معنی «چیز»)، در آلمان «eiskaltes Händchen» (به معنی «دست کوچک یخ زده»)، در لهستان «Rączka» (به معنی «دست کوچک») و در مجارستان «Izé» (به معنی «چیزه» یا «فلان چیز») نامیده می شود. حضورها. در رسانه های "خانواده آدامز". تینگ ساختهٔ چارلز آدامز بود؛ هنرمندی که از دههٔ ۱۹۳۰ کاریکاتورهای خانواده آدامز را در مجلهٔ "نیویورکر" منتشر می کرد. نخستین حضور تینگ در کتاب آدامز با نام "خانه نشین ها" (۱۹۵۴) بود. به گفتهٔ فیل هور، آدامز ایدهٔ خود را از ترانهٔ طنز سال ۱۹۵۰ فیل
هریس به نام «چیز» (The Thing) گرفت. در یکی از کارتون های آدامز، موجودی مرموز معرفی شد که فقط با عنوان «تینگ» شناخته می شد و گفته می شد که دیدنش برای چشم انسان بیش از حد وحشتناک است. برخلاف اقتباس ها، نسخهٔ کارتونی تینگ در واقع انسانی با منشأ نامعلوم بود که خانهٔ آدامزها را از پشت درهای نیمه باز، میان نرده ها، از گوشه ها و حتی از زیر طاقچهٔ پنجره ها تماشا می کرد و چهره و دستانش برای خواننده آشکار بود. مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۶۴ نقش تینگ را نسبت به کارتون ها به طور قابل توجهی گسترش داد. در این نسخه، تینگ به عنوان یک ساعد جداشده بازتصویرسازی شد، چون گاهی تا نزدیکی آرنج از جعبه اش بیرون می آمد. نقش او معمولاً توسط تد کسیدی ایفا می شد که بازیگر پیشخدمت عبوس به نام لورچ نیز بود. این دو شخصیت گاهی در یک صحنه با هم دیده می شدند (که در این صورت نقش تینگ را یکی از اعضای گروه، به ویژه دستیار کارگردان جک وُگلین بازی می کرد). تینگ معمولاً از جعبه هایی که در هر اتاق عمارت آدامز و حتی در صندوق پستی بیرون خانه قرار داشتند، ظاهر می شد. او گاهی از پشت پرده، داخل گلدان، از گاوصندوق دیواری خانواده یا مکان های دیگر نیز بیرون می آم
د. از آن جا که قد تد کسیدی بود، استفاده از او برای ایفای نقش تینگ باعث ایجاد دشواری های فنی زیادی در صحنهٔ فیلم برداری "خانواده آدامز" می شد. در بسیاری از صحنه ها، او روی پشت خود درون یک سکوی چرخ دار، پایین تر از خط دید دوربین ها، دراز می کشید و دستش را از زیر جعبه به بیرون می آورد. تینگ معمولاً با دست راست اجرا می شد، اما کسیدی گاهی عمداً با دست چپ او را بازی می کرد تا ببیند آیا کسی متوجه این تغییر می شود یا نه. در پایان هر قسمت، در تیتراژ، نقش تینگ با عنوان «خودش» (Itself) معرفی می شد. در فیلم های متأخر، با پیشرفت جلوه های ویژه، تینگ (با اجرای دست کریستوفر هارت) قادر است بیرون بیاید و روی نوک انگشتانش، شبیه به یک عنکبوت، حرکت کند. در فیلم "ارزش های خانواده آدامز" (۱۹۹۳) نشان داده می شود که تینگ برای نجات عمو فستر، با خودرو به سمت دبی می رود و به او برخورد می کند. پس از آن، فستر سوار خودرو می شود و تینگ آن ها را—هرچند با رانندگی نامنظم و ترسناک برای فستر—به عمارت خانواده آدامز می برد. این ویژگی در مجموعه ۱۹۹۸ به نام "خانواده جدید آدامز" نیز دیده می شود، جایی که نقش تینگ را دستِ شعبده باز و بازیگر کانادایی اس
تیون فاکس ایفا می کند. جعبهٔ کلاسیک تینگ تنها در یک قسمت از این مجموعه (بازسازی اپیزود «رومانس تینگ») ظاهر می شود؛ در سایر قسمت ها، او درون یک کمد زندگی می کند که به شکل «خانه ای در دل خانه» برای خودش بازسازی شده است. در نسخهٔ موزیکال، تینگ تنها در ابتدای نمایش ظاهر می شود، زمانی که پرده را کنار می زند. نقش او را یکی از اعضای گروه بازیگران ایفا می کند. در نسخهٔ تور اجرا، پاگزلی در مراسم ازدواج ونزدی و لوکاس، تینگ را روی یک بالش حمل می کند، در حالی که تینگ حلقه را در دست دارد. تینگ در فیلم پویانمایی سال ۲۰۱۹ به صورت یک دستِ جداشده ظاهر می شود که در برخی صحنه ها ساعتی با یک چشم روی آن بسته شده است؛ همچنین نشان داده می شود که او به پاها علاقهٔ خاصی دارد. تینگ در دنبالهٔ پویانمایی سال ۲۰۲۱ نیز حضور دارد، این بار با یک دستکش چرمی بدون انگشت و همان ساعتِ دارای چشم که در مواقع مختلف برای بیان احساساتش استفاده می شود، مانند نشان دادن درماندگی با چرخاندن چشم. تینگ در مجموعهٔ لایو اکشن نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ با عنوان "ونزدی"، توسط ویکتور دوروبانتو ایفا شده است. برای بهبود ظاهر تینگ از گریم شامل بخیه ها و نشانه ها استفاده
شد. در طول فیلم برداری، دوروبانتو با پوشیدن لباس آبی پنهان می شد. زبان حرکتی تینگ همان روز فیلم برداری ابداع می شد. در برخی برداشت ها به جای دستِ دوروبانتو از یک دستِ جانشین استفاده می شد. پس از هر برداشت، با کمک جلوه های ویژهٔ رایانه ای (CGI) تغییرات لازم روی تینگ اعمال و بدن دوروبانتو حذف می شد و پوستِ بالای مچ تینگ به صورت دیجیتال ساخته می شد. گومز او را مسئول مراقبت از ونزدی هنگام حضورش در آکادمی نورمور می کند، اما ونزدی او را مجبور می کند که در حل معماهای مدرسه و شهر جریکو به او کمک کند.
دیمیتری رومانوویچ رومانوف ( (زاده ۱۷ مه ۱۹۲۶ - درگذشته ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶) از نوادگان سلسله حاکم سابق روسیه، بانکدار، نیکوکار و نویسنده بود. او همچنین مدعی ریاست خاندان امپراتوری روسیه بود. با مرگ او، نسل مردان شاخه نیکلایویچ از خانواده رومانوف منقرض شد. اوایل زندگی. دیمیتری رومانوویچ رومانوف در ۱۷ مه ۱۹۲۶ در کاپ دانتیب، فرانسه، به عنوان پسر دوم شاهزاده رومان پتروویچ روسیه و کنتس پراسکوویا شرمتوا متولد شد. برادر بزرگتر او شاهزاده نیکلاس رومانوویچ بود. از طریق نسب پدری، او نتیجهٔ امپراتور نیکلاس اول روسیه (۱۷۹۶–۱۸۵۵) و همسرش، پرنسس شارلوت پروس، بنیان گذار شاخه نیکولایویچی از خاندان امپراتوری روسیه بود. رومانوف ده سال اول زندگی خود را در آنتیب فرانسه گذراند، جایی که تحصیلات سنتی روسی را فرا گرفت. در سال ۱۹۳۶ خانواده اش به ایتالیا نقل مکان کردند، جایی که او تحصیلات خود را ادامه داد و مدتی در کاخ سلطنتی رم زندگی کرد. در سال ۱۹۴۶ خانواده اش به مصر نقل مکان کردند، جایی که آنها چندین سال قبل از بازگشت به ایتالیا زندگی کردند. او در سال ۱۹۵۴ در تور کشتی که توسط ملکه فردریکا و همسرش، شاه پاول یونان، ترتیب داده شده بود، شرک
ت کرد، که به عنوان " سفر دریایی پادشاهان " شناخته شد و بیش از ۱۰۰ نفر از اعضای خانواده سلطنتی از سراسر اروپا در آن شرکت کردند. در سال ۱۹۶۰ به دانمارک نقل مکان کرد، جایی که برای تعدادی از بانک ها از جمله بانک دانسکه کار کرد و تا زمان بازنشستگی اش در سال ۱۹۹۳ مدیر اجرایی آن بود او به زبان های روسی، فرانسوی، انگلیسی، دانمارکی و ایتالیایی مسلط بود. ازدواج ها. رومانوف دو بار ازدواج کرد. همسر اول او یوهانا فون کافمن (۱۹۳۶–۱۹۸۹) بود که در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۹ در کپنهاگ با او ازدواج کرد. پس از بیوه شدن در سال ۱۹۸۹، در ۲۸ ژوئیه ۱۹۹۳ با دوریت رونلو (متولد ۱۹۴۲) در کاستروما ازدواج کرد. ازدواج دوم او اولین ازدواج یک رومانوف در روسیه از زمان سقوط سلسله بود. دیمیتری رومانوویچ، طبق گزارش همسرش تئودورا (دوریت)، در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ در دانمارک درگذشت. او هفته قبل از آن، پس از وخامت شدید وضعیت سلامتی اش، به صورت اورژانسی در بیمارستان بستری شده بود. کار خیریه. دیمیتری از زمان بازنشستگی در تعدادی از فعالیت های خیریه مشارکت داشته است. در ژوئن ۱۹۹۲، او یکی از هفت شاهزاده رومانوف بود که در پاریس ملاقات کردند و در آنجا تصمیم گرفتند "صندوق رو
مانوف برای روسیه را" با هدف انجام اقدامات خیریه در روسیه پس از کمونیسم ایجاد کنند. او در ژوئیه ۱۹۹۳ در یک مأموریت حقیقت یابی از روسیه بازدید کرد تا در مورد حوزه هایی که این مؤسسه خیریه باید روی آنها تمرکز کند، تصمیم گیری کند. شاهزاده دیمیتری از زمان تأسیس "صندوق رومانوف برای روسیه" به عنوان رئیس آن خدمت کرده است. او همچنین رئیس "صندوق خیریه شاهزاده دیمیتری رومانوف" بود که در سال ۲۰۰۶ تأسیس کرد. انجمن خانواده رومانوف. دیمیتری از سال ۱۹۷۹، سال تأسیس انجمن خانواده رومانوف، عضو آن بود و به عنوان عضو کمیته فعالیت می کرد. در ژوئیه ۱۹۹۸، او به دیگر اعضای خانواده امپراتوری در سن پترزبورگ پیوست تا در مراسم تشییع جنازه آخرین امپراتور روسیه، نیکلاس دوم، و خانواده اش شرکت کند. در مارس ۲۰۰۳، نخست وزیر وقت بلغارستان و تزار سابق، سیمئون ساکس-کوبورگ-گوتا، از دیمیتری دعوت کرد تا در مراسم جشن آزادسازی بلغارستان از حکومت عثمانی در طول جنگ روسیه و ترکیه ۱۸۷۷–۱۸۷۸ شرکت کند. در سپتامبر ۲۰۰۶، پس از یک کمپین لابی گری موفق با خانواده سلطنتی دانمارک و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، او ترتیب داد تا بقایای ملکه ماریا فئودوروونا، همسر
ملکه، از دانمارک، جایی که در تبعید درگذشت، به روسیه منتقل شود تا در کنار همسرش امپراتور الکساندر سوم به خاک سپرده شود. پس از شرکت در مراسم مذهبی برای ماریا فئودوروونا در کلیسای جامع روسکیله در دانمارک، شاهزاده دیمیتری بقایای او را با کشتی نیروی دریایی دانمارک که آنها را به روسیه منتقل کرد، همراهی کرد. پس از ورودشان، شاهزاده دیمیتری به همراه دیگر نوادگان خانواده امپراتوری در مراسم تدفین مجدد در روسیه شرکت کردند. او به عنوان یکی از نوادگان ملکه سوفیا از هانوفر، واجد شرایط جانشینی تاج و تخت بریتانیا نیز بود.
گرندماما () یک شخصیت خیالی در مجموعه تلویزیونی و فیلم های "خانواده آدامز" است. او نخستین بار در آثار کاریکاتوریست چارلز آدامز ظاهر شد و در اقتباس های سینمایی، تلویزیونی و تئاتری این مجموعه به عنوان شخصیتی فرعی حضور دارد.
یواف سی ۳۱۴: ولکانوفسکی vs. لوپز () یک رویداد هنرهای رزمی ترکیبی بود که توسط یواف سی در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۲۵ در امریکن ایرلاینز آرینا میامی واقع در ایالات متحده آمریکا برگزار شد. زمینه. این رویداد چهارمین حضور این تیم در میامی و اولین حضور آنها از زمان یواف سی ۲۹۹ در مارس ۲۰۲۴ بود. یک مبارزه قهرمانی پروزن یواف سی برای کسب عنوان قهرمانی بین قهرمان سابق الکساندر ولکانوفسکی و دیگو لوپز عنوان اصلی این رویداد بود. قهرمان فعلی، ایلیا توپوریا برای صعود به رده سبک وزن، از عنوان قهرمانی خود صرف نظر کرد. مایکل چندلر، قهرمان سابق سه دوره مسابقات سبک وزن جهان در بلاتور (همچنین رقیب سابق قهرمانی سبک وزن)، و پدی پیمبلت در یک رویداد مشترک پنج راندی سبک وزن به مصاف هم رفتند. شایعه شده بود که قرار است در این رویداد، یک مسابقه قهرمانی مگس وزن بین قهرمان فعلی الکساندر پانتوجا، و مدعی عنوان قهرمانی سابق، کای کارا-فرانس برگزار شود، اما این اتفاق هرگز رخ نداد. قرار بود در این رویداد، یک مسابقه بین گیلبرت برنز رقیب سابق قهرمانی دسته متوسط و مایکل مورالس برگزار شود. با این حال به دلایل نامعلومی، این مسابقه به یواف سی ۳۱۵ منتقل شد. پا
تریسیو فریره قهرمان سابق سه دوره مسابقات پروزن بلاتور (همچنین قهرمان سابق سبک وزن بلاتور)، اولین مبارزه تبلیغاتی خود را در یک مسابقه پروزن در مقابل یائیر رودریگز ، قهرمان موقت سابق پروزن انجام داد. قرار بود یک مسابقه خروس وزن زنان بین نورا کورنول و هیلی کوان در یواف سی ۳۱۵ برگزار شود. با این حال، این مسابقه به دلایل نامعلومی به این رویداد منتقل شد. در وزن کشی، کورنول ۱۳۷.۵ پوند (تقریبا ۶۳ کیلوگرم) وزن داشت، یک و نیم پوند بیشتر از حد مجاز مبارزه بدون عنوان قهرمانی خروس وزن، مسابقه در وزن مساوی برگزار شد و او ۲۰ درصد از کیف پولش جریمه شد که به کوان رسید. همچنین قرار بود یک مسابقه بین جف نیل و کارلوس پراتس در رده سبک وزن برای این رویداد برگزار شود. با این حال، نیل به دلیل مصدومیت از مبارزه انصراف داد و مسابقه متعاقباً لغو شد. یک مسابقه پروزن نیز قرار بود بین روبرتو رومرو و آلبرتو مونتس در این رویداد برگزار شود. با این حال، مونتس به دلایل نامعلومی از مبارزه کناره گیری کرد و رومرو دو هفته بعد به UFC in ESPN: Machado Garry vs. Prates منتقل شد. در طول پخش این رویداد، آماندا نونز، قهرمان سابق دو دوره مسابقات خروس وزن
زنان و یک دوره مسابقات پروزن زنان، در طول جشن های هفته بین المللی مبارزه در لاس وگاس در ماه ژوئن، به عنوان عضو جدید تالار مشاهیر UFC معرفی شد. جوایز ویژه. مبارزان زیر ۵۰ هزار دلار پاداش دریافت کردند: