Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رافائو شیشیتسکی (؛ زادهٔ ۲۷ دسامبر ۱۹۶۶) کارگردان تلویزیونی، بازیگر و دوبلور اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خودِ زندگی"، "اولا بی ریخته"، "در خیابان سپولنی"، "تشخیص"، "کمیسر آلکس"، "نشانه گذاری شده"، "دو روی سکه"، "موج جرم و جنایت"، "در خوشی و سختی"، "ع چون عشق"، "ورای تخت جراحی"، "خانه کشیش"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "سال های شیرین" و "چهل ساله" اشاره نمود.
سینه پهن سفید از نظر تجاری پرمصرف ترین نژاد بوقلمون اهلی است. این پرندگان دارای استخوان های سینه کوتاه تر و سینه های بزرگ تر هستند که گاهی باعث می شود بدون کمک انسان (معمولاً از طریق لقاح مصنوعی) زادآوری کنند. آنها گوشت سینه بیشتری تولید می کنند و پرهای سوزنی آنها به دلیل رنگ سفیدشان هنگام پوشاندن لاشه کمتر دیده می شود. این ویژگی ها باعث محبوبیت این نژاد در تولید تجاری بوقلمون شده است، اما علاقه مندان به غذای آهسته استدلال می کنند که توسعه این نژاد و روش های تولید تجاری بوقلمون هزینه کمتری را به همراه داشته است. این پرندگان در انبارهای بزرگ و کاملاً خودکار رشد می کنند که ممکن است ۱۰۰۰۰ پرنده را در خود جای دهد. روند رشد این پرندگان به قدری اصلاح شده است که وزن پرندگان اغلب به بیش از ۴۰ پوند می رسد. میانگین وزن پرندگان ۳۸–۴۰ پوند است. به دلیل جثه، تمایل به پرخوری و کم تحرکی، آنها پرواز نمی کنند و مستعد مشکلات سلامتی مرتبط با چاقی، مانند بیماری قلبی، نارسایی تنفسی و آسیب مفاصل هستند. حتی اگر چنین بوقلمون هایی از کشتار در امان بمانند (مانند کسانی که در نمایش ملی سالانه بوقلمون شرکت می کنند)، معمولاً در نتیجه عمر
کوتاهی دارند. سفیدهای سینه پهن نیز درصد زیادی از تخم هایشان جوجه کشی می شوند که باعث می شود تخم های بوقلمون به عنوان یک ماده غذایی، غذای نادری باشد.
قمری زمینی کالدونیای جدید یک گونه بزرگ و منقرض شده از قمری زمینی "Pampusana" در خانواده کبوتران و بزرگ ترین عضو از سردهٔ آن است. این گونهٔ بومی جزیره کالدونیای جدید در ملانزی در منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام بود. این از استخوان های زیرفسیلی یافت شده در پایگاه دیرین شناسی غارهای پیندای در ساحل غربی Grande Terre توصیف شده است. لقب خاص به استخوان مچی-کفی باریک و کشیده یا استخوان ساق پای این گونه اشاره دارد.
در زیست شناسی تکاملی تکاملی، دگرزمانی یا دگرجورزمانی هر گونه، تفاوت کنترل شده ژنتیکی در زمان، سرعت، یا مدت یک فرایند رشد در یک جاندار زنده در مقایسه با نیاکان آن یا جانداران دیگر است. این امر سبب تغییر در اندازه، شکل، ویژگی ها و حتی وجود اندام ها و ویژگی های خاص می شود. این موضوع با هتروتوپی، یعنی تغییر در موقعیت مکانی برخی از فرایندها در جنین، که می تواند نوآوری ریخت شناسی را نیز ایجاد کند، در تضاد است. دگرزمانی را می توان به دگرزمانی درون گونه ای، تنوع در یک گونه، و دگرزمانی بین گونه ای، تنوع تبارزایی، یعنی تنوع گونه های نسلی با توجه به گونه های نیاکان تقسیم کرد. این تغییرات همگی بر آغاز، پایان، سرعت یا بازه زمانی یک فرایند رشد خاص تأثیر می گذارند. مفهوم دگرزمانی توسط ارنست هکل در سال ۱۸۷۵ معرفی شد و مفهوم نوین آن توسط گوین د بیر در سال ۱۹۳۰ ارائه شد. دگرزمانی را می توان به انواع درون گونه ای (intraspecific) و برون گونه ای (interspecific) تقسیم کرد. سه سازوکار دگرزمانی
یژی زیگمونت نواک (؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۴۰–۲۲ اکتبر ۲۰۲۰) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اسکادران"، "ع چون عشق"، "کارآگاهان جنایی"، "در خیابان سپولنی"، "در خوشی و سختی"، "اجاره نشین ها"، "یانا"، "مرشد و مارگاریتا"، "ده فرمان ۳"، "رانندگان جایگزین"، "هفت آرزو"، "خاکستر"، "داستان ملال انگیز"، "یاوه نویس"، "خاطرات یک گناهکار"، "مصائب بالتازار کوبر" و "برادر الهی ما" اشاره نمود.
گاگُوزه که تحت نام های گاگوجی، گوواگوزه، گانگو، گانگوجی نو اونی (元興寺の鬼, the اونی گانگوجی) شناخته می شود، یک یوکای است که گفته می شود در معبد گانگوجی واقع در استان نارا در حوالی دوره آسوکا ظاهر شده است. گاگوزه یک ریکی، یا شبح شیطانی است که قرن ها پیش معبد گانگوجی را تسخیر کرده است. همچنین می توان آن را در متون "نیهون ریویکی" دوره هی آن، (در داستان، 雷の憙を得て生ま令めし子の強き力在る縁، «در مورد پسری با قدرت زیاد که از شادمانی تندر زاده شد»)، "هونچو مونزویی" و غیره یافت. در طراحی های کلاسیک یوکای مانند "گازو هیاکی یاکو" اثر هنرمند ژاپنی توری یاما سکیئن، آن را به صورت اونی با ظاهر یک راهب به تصویر کشیده اند. او به شکل یک دیو وحشتناک ظاهر می شود که لباده راهبان پوشیده است و هنگام حرکت به شکل چهار دست و پا می خزد. افسانهٔ او در معبد گانگوجی محفوظ مانده است، که در سال ۵۹۳ توسط سوگا نو اوماکو ساخته شده بود. افسانه. دوران امپراتور بیداتسو بود. در شهر کاتاوا، ناحیه آیچی، ولایت اواری (اکنون در نزدیکی فوروواتاری، ناکا-کو، ناگویا، استان آیچی)، دهقانی با برخورد صاعقه به داخل شهر دوید. ایزد تندر و طوفان (رایجین) با آذرخش از آسمان به پایین
آمد، و بلافاصله به شکل یک کودک تغییر کرد. دهقان محل برخورد صاعقه ​​را بررسی کرد و خدای رعد را در قالب پسری جوان یافت. در حالی که دهقان می خواست رایجین را با عصا بکشد، رایجین به او التماس کرد و گفت در صورتی که از جانش بگذرد، این کارش را جبران خواهد کرد، و دهقان و همسرش صاحب پسری قوی مانند رایجین خواهند شد. دهقان با ساخت قایقی از چوب کوسونوکی با این درخواست موافقت کرد، رایجین سوار قایق شد و در حالی که به هوا بلند می شد مراقب دهقان بود، همانطور که رایجین همراه با ابرها و رعد و برق به آسمان بازگشت. بالاخره، همسر دهقان پسری به دنیا آورد که فقط می توان گفت فرزند فرستاده بهشتی رایجین است. کودک ظاهری غیرطبیعی داشت و مارهایی به دور سرش آویزان بودند و دمی در پشت سرش معلق بود. همانطور که رایجین گفت، این کودک از بدو تولد از قدرت بسیار بالایی برخوردار بود و در سن ۱۰ سالگی به اندازه ای قوی بود که می توانست در یک مسابقه قدرت در برابر شاهزاده مشهور خانواده سلطنتی پیروز شود. این امر توجه دربار امپراتوری را به خود جلب کرد و پسر در معبد گانگوجی شاگرد شد. مدت کوتاهی پس از پیوستن او به گانگوجی، شاگردان جوان معبد یکی پس از دیگری ج
ان خود را از دست دادند. هر روز صبح، جسد جدید یکی از پسران در کنار برج ناقوس معبد پیدا می شد و شایعه شد که آن ها توسط اونی کشته شدند. راهبان به این نتیجه رسیدند که یک روح شیطانی شبانه به معبد نفوذ می کند و این قتل ها را انجام می دهد. پسر دهقان تصمیم گرفت معمای قتل شاگردان معبد را حل کند. او داوطلب شد تا هر چیزی که پسرها را می کشد، بگیرد. آن شب، پسر فانوس های سرپوشیده ای را در چهار گوشه ناقوس های برج قرار داد. او یک راهب مسن تر را مأمور کرد تا در کنار فانوس ها منتظر بماند و هنگامی که او روح شیطانی را گرفت، پوشش آن ها را بردارد. پسر کنار برج ناقوس منتظر ماند. نیمه شب موجودی خمیده در حال خزیدن به سمت برج آمد. اما پسر را دید و فرار کرد. چند ساعت بعد، گرسنگی بر موجود غلبه کرد و به سمت برج بازگشت. پسر جهشی کرد و آن را از موهایش گرفت، اما راهب آنقدر ترسیده بود که نمی توانست سرپوش فانوس ها را باز کند. پسر با استفاده از قدرت ابرانسانی اش، موجود را به هر گوشه برج کشاند و پوشش فانوس ها را باز کرد. در نور فانوس ، او می توانست ببیند که این موجود یک ریکی یا شبح یک اونی است. ریکی تا حدی خود را عقب کشید که پوست سرش کنده شد، و
وقتی آزاد شد، به تاریکی فرار کرد و موهایش در دست پسر باقی ماند. وقتی صبح فرا رسید، کشیش ها رد خونی را که این موجود باقی گذاشته بود، دنبال کردند. آن ها قبر یک خدمتکار تنبل و شرور را پیدا کردند که قبلاً در معبد استخدام شده بود. روح این خدمتکار به روح شیطانی تبدیل شده بود که مسئول قتل ها بود. پس از آن، ریکی دیگر هرگز به معبد بازنگشت. پوست سر هیولا به یکی از گنجینه های مقدس معبد گانگوجی تبدیل شد.
درختزار چمنی پایین ست، درختزار چمنی پایین بوم یا درختزار چمنی ایلاوارا و سواحل جنوبی، یک جامعه علفزار - ساوانا است که بیشتر در منطقه ساحل جنوبی نیو ساوت ولز، استرالیا یافت می شود. این منطقه از بخش های جنوبی ایلاوارا در شمال تا گوشه جنوب شرقی در جنوب کشیده شده است، این یک جامعه زیست محیطی در خطر انقراض است که در یک منطقه سایه باران قرار دارد. این بوم ناحیه در دره بگا، یوروبودالا و مناطق دولتی محلی پالرنگ، با حضور عمده در غرب خلیج باتمنز، نزدیک به مورویا، در دره آرالوئن، کوبارگو، کاندلو، دره توامبا و نزدیک تانجا یافت می شود. محیط برجای مانده از جامعه به شدت تکه تکه شده است، به طوری که بیش از ۹۵٪ از لکه های برجای مانده کمتر از ۱۰ هکتار برآورد می شود. ساکنان درختزارهای چمنی عبارتند از: والاروی معمولی، والابی پارما، فیلاندر گردن قرمز، کانگوروی دم قلم مویی شرقی، کوئول شرقی و راسوی کیسه دار دم قلم مویی.
اسکادران () یک فیلم درام تاریخی لهستانی به کارگردانی یولیوش ماخولسکی است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. این فیلم به نمایندگی از لهستان جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در شصت و ششمین دوره جوایز اسکار معرفی شد، اما به فهرست نهایی نامزدها راه نیافت. این فیلم بر پایهٔ داستان های کوتاهی از استانیسواف رمبک ساخته شد.
پاسبان (به انگلیسی: The Constable) یک فیلم اکشن و درام محصول سال ۲۰۱۳ سینمای هنگ کنگ به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی دنیس لا با بازی سیمون یام است. داستان. لام کواک کوئن افسر پلیسی است که سال ها در نیروی انتظامی خدمت کرده و دستاوردهای تحسین برانگیزی دارد. او اکنون از پسر اوتیسمی خود، چانگ مراقبت می کند. در شبی، یک دختر زیبای مست در خیابان راه می رود. گروهی از اراذل و اوباش اقدام به سرقت و تجاوز به دختر می کنند، لام ظاهر می شود و همه اراذل را شکست می دهد و دختر را نجات می دهد و …
دارایی و ثروت خالص دونالد ترامپ، رئیس جمهور منتخب ایالات متحده، به طور عمومی مشخص نیست. به مدت چند دهه، مجله فوربز ثروت او را ارزیابی کرده و در حال حاضر آن را 6٫1 میلیارد دلار تا انتهای سال ۲۰۲۴ تخمین زده است. در عین حال، بلومبرگ ثروت او را 6٫5 میلیارد دلار برآورد کرده است و او را جز 500 ثروتمند دنیا می داند. هرچند که ترامپ خود ادعای ثروت بسیار بالاتری دارد. او از پدرش که یک بازرگان و معامله گر املاک بود، هدایا، وام ها و ارثیه دریافت کرده است. ثروت ترامپ عمدتاً از املاک و مستغلات، برندینگ و سرمایه گذاری های مختلف به دست آمده است. او مالک برج های متعدد مانند برج ترامپ در نیویورک و عمارت مارئه لاگو در فلوریدا، باشگاه های گلف و هتل های لوکس، کازینو ها در سراسر جهان است.او همچنین از محصولات برند ترامپ از جمله کراوات، استیک ها و کیت های آزمایش ادرار درآمد کسب کرده است. پول های دریافتی از جمع آوری های سیاسی برای پرداخت هزینه اقامت مهمانان در املاک متعلق به سازمان ترامپ و همچنین پرداخت هزینه وکلای خود و متحدانش استفاده می شود. ترامپ حدود ۵۰۰ میلیون دلار از پدرش به عنوان هدایا و سایر انتقال های ثروت دریافت کرده است (
به قیمت های سال ۲۰۲۴). اگر او آن پول را به طور غیرفعال در املاک و مستغلات منهتن سرمایه گذاری کرده بود، تا سال ۲۰۱۷ ارزش آن به بیش از ۸۰ میلیارد دلار می رسید، در حالی که فوربز آن را ۲٫۵ میلیارد دلار تخمین زده است. راس بوتنر و سوزان کریگ استدلال می کنند که ترامپ به دلیل عواملی مانند رونق املاک و مستغلات منهتن و فرار از چندین موقعیت که «باید او را به ورشکستگی کامل و غیرقابل بازگشت می کشاند»، بسیار خوش شانس بوده است. با استناد به بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ صفحه اظهارنامه های مالیاتی و سوابق مالی از کسب وکارهای فرد ترامپ و مصاحبه با مشاوران و کارمندان سابق، نیویورک تایمز ۲۹۵ منبع درآمد متمایز را که فرد ترامپ در طول پنج دهه برای انتقال ثروت خود به پسرش ایجاد کرده بود، شناسایی کرد. زمانی که ترامپ دربارهٔ پولی که از پدرش دریافت کرده صحبت می کند، معمولاً مقدار واقعی آن را کم اهمیت جلوه می دهد. او ترجیح می دهد که به عنوان یک فرد خودساخته شناخته شود. به عنوان مثال، در یک شهادت نامه رسمی در سال ۲۰۰۷، او به قرض گرفتن ۹٫۶ میلیون دلار از املاک پدرش اعتراف کرد و در جریان کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۵، او به قرض گرفتن ۱ میلیو
ن دلار از پدرش در دوران جوانی اشاره کرد. او هر دو این مبلغ را «کوچک» توصیف کرد و تأکید کرد که هر دو وام را «با بهره» بازپرداخت کرده است. این مقادیر واقعاً بخش های کوچکی از کل مبلغی هستند که او از پدرش دریافت کرده است. این حقایق ممکن است بر تصویر عمومی او تأثیر بگذارد. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ در نشریه رفتار سیاسی، بسیاری از رأی دهندگانی که ترامپ را به عنوان یک تاجر باهوش و گزینه مناسب برای ریاست جمهوری می دیدند، زمانی که متوجه شدند او بخش زیادی از پولش را از پدرش به ارث برده است، نظرشان تغییر کرد. پیروزی وی در انتخابات آمریکا تاثیر قابل توجهی در دارایی های او در سال 2024 داشته است، افراد زیادی مانند ایلان ماسک، مارک زاکربرگ و شرکت های بزرگ آمریکا به کمپین انتخاباتی ترامپ و یا مراسم تحلیف وی کمک های مادی و معنوی زیادی کرده است. منابع. Trump’s Net Worth Hits $6.5 Billion, Making Him One of World’s 500 Richest People ثروت ترامپ در سال ۲۰۲۴ چقد بوده است؟ رکورد جدید رئیس جمهور پر حاشیه مقایسه میزان ثروت کامالا هریس و دونالد ترامپ مایکروسافت و گوگل هرکدام یک میلیون دلار به مراسم تحلیف دونالد ترامپ اهدا کردند کمک ه
نگفت مالی ماسک به ترامپ برای پیروزی در انتخابات
الکساندر بدناش (؛ زادهٔ ۶ ژانویه ۱۹۴۱–۲۷ ژانویه ۲۰۱۳) بازیگر، صداپیشه و کارگردان نمایش اهل لهستان است. وی بابت مشارکت های فرهنگی اش برندهٔ نشان افتخار شایستگی در فرهنگ لهستان و نشان افتخار تولد لهستان شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ماری کوری"، "طایفه"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "جادوگر"، "در خیابان سپولنی"، "ماگدا ام."، "خبرچینان"، "در خوشی و سختی"، "حالا یا هرگز!"، "نشانه گذاری شده"، "قانون حقیقی"، "رز کوچک"، "کارآگاهان جنایی"، "امید"، "آنکه هرگز نزیست"، "اسکادران"، "خوک ها"، "فرار از سینما لیبرتی"، "اروپا اروپا"، "۳۰۰ مایل تا بهشت"، "همه چیز درست خواهد شد"، "فیلمی کوتاه درباره کشتن"، "داگنی" و "مروارید دیهیم" اشاره نمود.
هاچیمان یاما، توکیو ، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
کامیکیتازاوا ، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
کامیسوشیگایا )، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
کاسویا، توکیو ، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
کیتاکاراسویاما )، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
کیودن، ستاگایا )، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
می نامی کاراسویاما ، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
ناکاماچی، ستاگایا ، یکی از بخش های ستاگایا-کو، توکیو در ژاپن است.
درولا مورفی (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۳۱ – درگذشته ۲۲ مه ۲۰۲۲) دوچرخه سوار ایرلندی و نویسنده کتاب های سفر ماجراجویی بود که بیش از ۵۰ سال نوشت. مورفی بیشتر به خاطر کتاب «""» در سال ۱۹۶۵، دربارهٔ سفر دوچرخه سواری زمینی او در سال ۱۳۴۲ یا ۱۹۶۳ از طریق ایران، افغانستان، پاکستان به هند شناخته شده است. او این کار را با کار داوطلبانه برای کمک به پناهندگان تبتی در هند و نپال و پیاده روی با قاطر در اتیوپی دنبال کرد. بعدها در مورد سفرهای انفرادی خود در رومانی، آفریقا، لائوس، ایالات یوگسلاوی سابق و سیبری نوشت. در سال ۲۰۰۵، به همراه دختر و سه نوه اش از کوبا دیدن کرد. او که در سال ۱۳۴۲ مصادف با اصلاحات ارضی از ایران دیدن میکند در کتاب خود توضیحات مختصری راجع به حال و هوای آن دوران و وضع فرهنگی و میزان خشونت در جامعه ارایه میدهد. سفر. مورفی معمولاً به تنهایی بدون تجملات و بسته به مهمان نوازی مردم محلی سفر می کرد. او در موقعیت های خطرناکی قرار گرفت. در یوگسلاوی سابق مورد حمله گرگ ها قرار گرفت، در اتیوپی توسط سربازان تهدید شد، و در سیبری مورد سرقت قرار گرفت. با این حال، او بدترین حادثه خود را این بود که بر روی گربه ها در خانه زمین خو
رد و بازوی چپ خود را شکست. بنظر میآید که در ایران خیلی به او بد گذشته باشد چون در اول کتاب انرا به مرد مهربان افغانستان و پاکستان تقدیم می کند و هیچ اسمی از مردم ایران نمیاورد. در ایران در دو مورد مردان خواستند به او تجاوز کنند. یک مورد بهمراه دوستش بود که شانس آورد اسلحه همراه داشت و به سه مرد متجاوز تیراندازی کرد و متواری شدند. مورد دوم توسط افسر پلیس ایران دستگیر شده و به مکان بسته ای برده شد تا مورد تجاوز قرار گیرد. او می نویسد برای این افسر کارهایی کرد که باعث شد در حالیکه شلوارش را درآورده بود از حال برود! سپس او بسرعت کلید مکان را از جیب شلوار افسر بیرون کشید و فرار کرد. او رشوه دادن و رشوه خواری را جزو زندگی روزمره ایرانیان دیده بود که بقدری برای مردم ایران عادی بود که دست به توجیه آن می زدند.
تاکرو اینوکای (; – ) رمان نویس، و سیاستمدار اهل ژاپن بود.
پاکسازی پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم واشغالگران ژاپن دستور پاکسازی ده ها هزار نفر از افراد تعیین شده از سمت های خدمات عمومی را صادر کرد. افرادی که در این پاکسازی مورد هدف قرار گرفتند شامل جنایتکاران جنگی، افسران نظامی، رهبران جوامع افراطی ناسیونالیست، رهبران انجمن حمایت از قانون امپراتوری، رهبران تجاری درگیر در توسعه اقتصادی ژاپن در خارج از کشور، فرمانداران مستعمرات سابق ژاپن و رهبران ملی بودند که در تصمیم گیری های ژاپن به جنگ شرکت داشتند. در نهایت، مقام های اشغالگر در مجموع ۷۱۷۴۱۵ پاکسازی احتمالی را بررسی کرد و ۲۰۱۸۱۵ مورد از آنها را از تصدی مناصب دولتی حذف کرد. با این حال، به عنوان بخشی از «مسیر معکوس» در سیاست اشغال، بیشتر کسانی که پاکسازی شده بودند مورد تجدید نظر قرار گرفتند و اجازه داده شد تا سال ۱۹۵۱ به زندگی عمومی بازگردند. این پاکسازی عناصر محافظه کار در دوران اشغال، گاهی به صورت ماسبق به عنوان پاکسازی سفید نامیده می شود تا آن را از «پاکسازی سرخ» مشابه کمونیست ها و چپ ها متمایز کند. نگاه اجمالی. فرمان شماره ۱۰۹ به نام امپراتور ژاپن صادر شد که به کار گماشتن اسیرها، همکاران جنگ جهانی دوم را که متعلق
به دای نیپون بوتوکو کای، انجمن حمایت از قانون امپراتوری و «گوکوکوداشی کای» بودند را از درگیر شدن در عموم خدمات در سال ۱۹۴۶ ممنوع کرد. در سال ۱۹۴۷، دامنه مناصب ممنوعه گسترش یافت، از جمله در شرکت های خصوصی بیش از ۲۰۰۰۰ نفر پاکسازی شدند. یک کمیته صلاحیت پاکسازی برای رسیدگی به اعتراضات بین مارس ۱۹۴۷ و مارس ۱۹۴۸ ایجاد شد و در فوریه ۱۹۴۹ دوباره شروع به کار کرد. این قانون با قانون شماره ۹۴ در سال ۱۹۵۲ پس از پایان اشغال متفقین لغو شد. در سال ۱۹۴۸، ۱۴۸ نفر از جمله سیاستمدار واتارو ناراهاشی (楢橋渡) و شیگرو هوری محکومیت پاکسازی خود را نادرست دانسته و آن لغو کردند و چهار نفر از جمله تاکرو اینوکای از این پاکسازی آزاد شدند. اثرات پاکسازی. شخصیت های سیاسی برجسته ناپدید شدند و نسل بعدی قدرت یافتند. به ویژه در آموزش و پرورش و ارتباطات جمعی، چپ ها و هواداران کمونیست به قدرت رسیدند که برخلاف میل مقامات اشغالگر بود. با این وجود، پاکسازی مقام های دولتی، از جمله قضات و کسانی که به توکوبستو کوتو کیساتسو تعلق داشتند، کمتر سختگیرانه بود. دومی به پست های دیگر رفت. ۸۰ درصد از اعضای مجلس نمایندگان پاکسازی شدند، اما اعضای خانواده آنها با
حفظ کرسی های خود در انتخابات شرکت کردند. پایان پاکسازی. لغو سیاست های مقام های اشغالگر با یک اعتصاب عمومی در فوریه ۱۹۴۷ آغاز شد، که نشان دهنده شروع «مسیر معکوس» در سیاست اشغال بود، زمانی که اهداف از غیرنظامی کردن و دموکراتیک کردن ژاپن به نظامی سازی مجدد و تقویت اقتصاد ژاپن تغییر کرد. ترس از عناصر کمونیست در ژاپن با افزایش تنش های جهانی جنگ سرد شروع شد و در سال ۱۹۵۰ پس از شروع جنگ کره به اوج خود رسید. مقام های اشغالگر توجه خود را از پاکسازی عناصر محافظه کار به پاکسازی کمونیست ها و چپ ها، نه تنها از خدمات عمومی، بلکه از بخش های خصوصی و آموزشی، در یک پاکسازی جدید به نام پاکسازی سرخ معطوف کردند. در سال ۱۹۵۰، افرادی که قبلاً در دوران اشغال پاکسازی شده بودند، از جمله برخی از افسران سابق ارتش و سیاستمداران محافظه کار شروع به بازگشتن به کار کردند. در ماه مه ۱۹۵۱، ژنرال متیو ریدوی اظهار داشت که پاکسازی به طور کلی ملایم خواهد شد و قدرت به دولت ژاپن منتقل خواهد شد. در سال ۱۹۵۱، نزدیک به ۲۰۰۰۰۰ نفر پاکسازی شدند. در پایان، نوبوسوکه کیشی و ۵۵۰۰ نفر دیگر نیز پاکسازی شدند.
انتخابات ۲ (انگلیسی: Election 2) یک فیلم جنایی هنگ کنگی محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی جانی تو با گروه بازیگران بزرگی از جمله لوئیس کو، سیمون یام و نیک چیانگ. این فیلم دنباله ای بر فیلم "انتخابات" سال ۲۰۰۵ است و وقایع اولین فیلم با محوریت رئیس تثلیث چینی لوک را به پایان می رساند که با نزدیک شدن به پایان دوره دو ساله اش برای انتخاب مجدد تلاش می کند. او با رقابت جیمی روبرو می شود، که می خواهد از سه گانه بازنشسته شود تا یک تاجر قانونی باشد، اما به درگیری پیرامون انتخابات کشیده می شود. این فیلم در هنگ کنگ موفق شد و به عنوان «انتخاب رسمی» در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۶ نمایش داده شد. پس از آن، به یک موفقیت محبوب در مدار جشنواره بین المللی تبدیل شد.
سکس و دروغ در شهر گناه فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی پیتر میداک است. در این فیلم بازیگرانی همچون مینا سوواری، مارسیا گی هاردن، جاناتان شیچ و متیو موداین ایفای نقش کرده اند.
اعلامیه انسانیت ، یک پاسخ رسمی توسط هیروهیتو، امپراتور ژاپن، به عنوان بخشی از بیانیه سال نوی ژاپنی در ۱ ژانویه ۱۹۴۶، به درخواست فرماندهی عالی نیروهای متفقین بود. این پاسخ با بازنویسی و استناد او به سوگندنامه پنج ماده ای ۱۸۶۸ آغاز شد، و امپراتور ژاپن مفهوم الوهیت خود را انکار کرد، که در نهایت منجر به انتشار قانون اساسی ژاپن شد، که تحت آن امپراتور «نماد دولت و اتحاد مردم» است. اعلامیه. تحویل این پاسخ رسمی یکی از آخرین اقدامات امپراتور به عنوان امپراتوری حاکم بود. فرمانده کل قوای متفقین و به طور کلی جهان غرب در پایان نسخه ارائه شده به قطعه زیر توجه زیادی داشتند: گفته می شود که پیش نویس اول این نسخه توسط محققان، فرهنگ ژاپنی رجینالد هوراس بلیت و هارولد گولد هندرسون پیش نویس شده است.. این دو همچنین در رواج ذن و شکل شاعرانه هایکو در خارج از ژاپن کمک کردند. تفسیر. معنای دقیق این متن که به زبان ژاپنی باستانی منتشر شده است، موضوع بحث های قابل توجهی بوده است. به ویژه، در بخشی از اعلامیه که رسماً به عنوان "تصور نادرست که بر اساس آن امپراتور الهی است" ترجمه شد، به جای کلمه رایج تر، به معنی کامی (یا الوهیت) از عبارت غیرعاد
ی استفاده شد. به معنای «وجود» یا «ظهور»، به معنای «شخص» و به معنای «خدا» است. کلمه اولین بار در () ذکر شد، جایی که شاهزاده افسانه ای ژاپنی یاماتو تاکه رو گفت: «من پسر یک هستم.» نمای غربی. بر اساس دیدگاه رایج غربی که توسط داگلاس مک آرتور ترویج شده است، این پاسخ رسمی ادعای قرن ها را که امپراتور ژاپن و پیشینیانش از نوادگان خدای خورشید آماتراسو بوده اند، به چالش می کشد. امپراتور اکنون علناً اعتراف کرده بود که الوهیت زنده نیست. به این ترتیب، همان روزی که پاسخ رسمی صادر شد، افسر ژنرال داگلاس مک آرتور اعلام کرد که از بیانیه امپراتور بسیار خرسند است، که او آن را تعهد خود برای رهبری مردمش در زماناشغال ژاپن می دانست. نمای ژاپنی. در ۱ ژانویه ۱۹۴۶، بازنویسی در صفحه اول هر روزنامه گزارش شد. تیتر روزنامه آساهی این بود: «در آغاز سال، پاسخ رسمی ترویج شانس ملی، وقف به صلح، بهبود رفاه مردم، و سردرگمی ایده ها». ماینیچی شینبون گفت: ب «رای سال نو یک پاسخ رسمی به من بده. روابط همراه با اعتماد و احترام، بین قلب من و مردم است.» در تیترهای این روزنامه به خدا اشاره ای نشد، بلکه فقط از صلح ژاپن و امپراتور با مردم خبر داد. انکار خدایی ا
مپراتور اصلاً ارزش خبری نداشت. منتقدان تفسیر غربی، از جمله خود امپراتور شووا، از آنجایی که این نسخه با یک نقل قول کامل از سوگندنامه پنج ماده ای ۱۸۶۸ توسط امپراتور میجی شروع می شود، برخی استدلال می کنند که انکار الوهیت هدف پاسخ رسمی نیست. قصد واقعی امپراتور این بود که ژاپن از زمان دوره میجی دموکراتیک بوده و توسط اشغالگران دموکراتیک نشده است. همان طور که در مصاحبه مطبوعاتی در ۲۳ اوت ۱۹۷۷ مشخص شد، امپراتور از مردم ژاپن می خواست که غرور در ژاپن را فراموش نکنند. این تفسیر با این واقعیت تأیید می شود که نسخه امپراتوری با تفسیری توسط نخست وزیر ژاپن کیجورو شیده هارا منتشر شده است که منحصراً به وجود قبلی دموکراسی در دوره میجی می پرداخت. و حتی اشاره ای گذرا نیز به «نفی امپراتور از الوهیت» نکرد.
گره فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی جسی لارنس است. در این فیلم بازیگرانی همچون نول کلارک، متیو مک نالتی، تلولا رایلی، مینا سوواری و برت گلدشتاین ایفای نقش کرده اند.
برداشت گیاهان وحشی یا چیدن گیاهان وحشی (که همچنین به عنوان غذایابی شناخته می شود) عمل برداشت گیاهان از زیستگاه طبیعی یا «وحشی» آنها، عمدتاً برای اهداف غذایی یا دارویی است. این کار دربارهٔ گیاهان کشت نشده در هر کجا که ممکن است یافت شوند اعمال می شود و لزوماً محدود به مناطق بیابانی نیست. ملاحظات اخلاقی اغلب دخیل هستند، مانند حفاظت از گونه های در خطر انقراض، پتانسیل تهی سازی منابع مشترک، و در زمینه مالکیت خصوصی، جلوگیری از سرقت گیاهان باارزش، به عنوان نمونه، جینسینگ.
لیسه عالی عبدالرحیم شهید یکی از بزرگترین دبیرستان های کابل است که دارای حدوداً ۱۸ هزار دانش آموز، ۳۵۰ آموزگار و ۱۱ تیم فوتبال است. این دبیرستان در منطقه پرجمعیت غرب کابل، دشت برچی موقعیت دارد. تدریس در این دبیرستان از پایه اول تا پایه دوازدهم در سه زمان (صبح گاهی، عصر و شبانه) صورت می گیرد. این دبیرستان با کمبود شدید امکانات و فضای آموزشی با توجه به تعداد دانش آموزان آن روبروست. حمله داعش به لیسه عالی عبدالرحیم شهید. سی فروردین ۱۴۰۱ داعش به این دبیرستان حمله انتحاری انجام داد که منجر به کشته شدن شش نفر و زخمی شدن یازده نفر شد. این حمله محکومیت های جهانی را در پی داشت. عده ای معتقدند که داعش با این حملات قصد دارد تا شیعیان را که ساکنان اصلی این مناطق هستند، مرعوب بسازد.
کوپا کونمبول یک رقابت سالانه فوتبال باشگاهی در آمریکای جنوبی بود که توسط کونمبول بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ برگزار می شد. این مسابقات بسیار معتبر، معادل تورنمنتی مثل جام یوفا در آمریکای جنوبی بود. باشگاه ها با توجه به عملکردشان در لیگ های کشوری و رقابت های جام حذفی به این رقابت ها راه می یافتند، به گونه ای که تیم هایی که قادر به صعود به کوپا لیبرتادورس نبودند، در این تورنمنت بازی می کردند. این مسابقات به صورت حذفی برگزار می شد. سرنوشت کوپا کونمبول در سال ۱۹۹۹ و پس از افزایش تیم های جام لیبرتادورس به ۳۲ تیم به پایان رسید. کوپا مرکوسور و کوپا مرکونورته که هر دو در سال ۱۹۹۸ شروع شدند، جایگزین کوپا کونمبول شدند و ادغام این جام ها در نهایت به افتتاح کوپا سودامریکانا منجر شد.
نائوتو اوتانی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ژاپن و وکیلی که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ به عنوان نوزدهمین رئیس دیوان عالی ژاپن در دیوان عالی ژاپن خدمت کرد.
جشنواره گل هیروشیما ، جشنواره گل است که هر ساله در هیروشیما، ژاپن برگزار می شود. جشنواره گل هیروشیما از سال ۱۹۷۷ هر ساله در هفته طلایی (گلدن ویک (ژاپن)) از ۳ تا ۵ مه برگزار می شود. سالانه بیش از یک میلیون نفر در این جشنواره شرکت می کنند.