Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسماعیل ظفری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره های چهاردهم و شانزدهم بعنوان نماینده ملایر، نهاوند و تویسرکان در مجلس شورای ملی حضور داشت. _زندگی نامه: اسماعیل ظفری ملقب به ظفرسلطان دوم ،در خانواده ایی چشم به جهان گشود که پشت در پشت از حاکمان و صاحب منصبان ایران زمین بودند . پدرش ابراهیم خان میرپنج ملقب به ظفرسلطان پرآوازه ترین حاکم غرب کشور بود که ولایات ثلاث(نهاوند،ملایر،تویسرکان)بخشی از کرمانشاه و لرستان تحت حکمرانی اش قرار داشتند وی مدتی نیز حاکم ولایت فارس بود به همین دلیل مردم او را نیم تاج خطاب می کردند چراکه مقام نیمه شاهی داشت. از همین رو اسماعیل ظفری نیز نام پدر را زنده نگه داشت و چندین دوره (۷،۸،۱۴،۱۵،۱۶) نماینده مجلس شورای ملی نهاوند ،ملایر و تویسرکان بود . پسرعموی پدرش سهراب خان ملقب به صمصام نظام نیز همان دوره ها حاکم نهاوند بود . مشاور،معاون ،دوست و رفیقش که از بچگی باهم بزرگ شده بودند عموزاده اش رحمت الله خان ملقب به یاور بود که پس از اسماعیل ظفری دومین مرد ثلاث به شمار می رفت .ناگفته نماند پس از جنگ جهانی اول رقابتی بین عموزاده ها یعنی مرتضی خان شهاب االسلطان و اسماعیل خان ظفری در خرید امل
اک ثلاث ،لرستان و کرمانشاه شکل گرفت . و بدین ترتیب تمام املاک این ولایات توسط این خاندان خریداری شد . _همسر:خانم والی زاده (دختر امیرافخم همدانی) فرزندان:علی محمدخان _حسینعلی خان_جوادخان_یدالله خان _برادران و خواهران:یحیی خان _ جلیل خان سالارنصرت_خلیل خان ظفرسلطان_گلین خانم_ملکزاد سرورخانوم _خانم سلطان _عموزاده ها و اشخاص مهم خاندانش: آقاخان یاور، عزیزخان، شکرالله خان یاور و فرزندش رحمت الله خان یاور _منصورخان_حاج محمد_نورالله خان _دوخاکریم _سهراب خان صمصام نظام و فرزندش مرتضی خان شهاب سلطان _ریشه خاندان:اسماعیل خان ظفرسلطان از نوادگان پسری تقی خان از طایفه جلالوند بوده است که بعدها در دوران پهلوی به نسبت لقبش ظفرسلطان ،نام خانوادگی شان ظفری گردید. منابع کتاب تاریخ گیان _کتاب نهاوند در هزاره های تاریخ_نهاوند در آینه فرهنگ_کهن دیار گیان منابع. کیانی، علی اکبر، تاریخ گیان از پشتکوه تا نهاوند، انتشارات شهرما، نهاوند . ۱۳۹۷ کیانی ، مرتضی، کهن دیار گیان/ تاریخ نهاوند، انتشارات سفیر اردهال ، تهران.۱۴۰۰
استاد جدید فرقه کونگ فو ۱ (انگلیسی: New Kung Fu Cult Master 1) یک فیلم ووشیا محصول سال ۲۰۲۲ هنگ کنگی-چینی به کارگردانی وانگ جینگ و ونوس کیونگ است که از رمان جین یونگ اقتباس شده است. در این فیلم، لوئیس کو، دانی ین، لم فونگ، جانیس من، یون کیانکیان و سابرینا کیو به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۲ در سنگاپور اکران شد، در حالی که در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۲ در چین بر روی پلتفرم های پخش منتشر شد. و قسمت دوم این فیلم در ۳ فوریه با عنوان "استاد جدید فرقه کونگ فو ۲" منتشر شد. داستان. استاد وودانگ ژانگ کویشان در جزیره یخ و آتش شانگری-لا به همراه خانواده اش به دور از اختلاف و خونریزی زندگی می کند. اما وقتی وودانگ به دست افرادی که در کمین او بودند کشته می شود، پسر کوچکش ژانگ ووجی را تنها و یتیم رها می کند. حال ژانگ ووجی به طور ناخواسته به رقابت میان فرقه های مختلف در جهان هنرهای رزمی کشیده شده به امید اینکه بتواند انتقام پدرش را بگیرد. وی در حالی که برای نبرد با فرقه مینگ و ارتش شورشی آماده می شود، سبک خاص خود را در هنرهای رزمی ایجاد کرده و…
یک شاهد ناگهانی یا شاهدی از غیب (به انگلیسی: A Witness Out of the Blue) یک فیلم جنایی و دلهره آور محصول سال ۲۰۱۹ هنگ کنگ به تهیه کنندگی درک یی و نویسندگی و کارگردانی اندرو فانگ است. در این فیلم، لوئیس کو در نقش دزدی بازی می کند که به مظنون اصلی یک پرونده قتل جدید تبدیل می شود که در آن تنها شاهد یک طوطی سخنگو حاضر در صحنه است. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم آسیایی هنگ کنگ در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۹ پیش از اکران در سینما در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۹ در هنگ کنگ به نمایش درآمد. این فیلم همچنین در جشنواره بین المللی فیلم روتردام از ۲۸ ژانویه تا ۱ فوریه ۲۰۲۰ نمایش داده شد. داستان. شان ونگ (لوئیس کو) یک دزدی مسلحانه را در یک جواهرفروشی رهبری می کند. سه ماه بعد، هومر تسویی (دیپ انگ)، شریک جنایت ونگ، جسد در داخل یک آپارتمان پیدا می شود و بازرس ارشد ییپ سائوچینگ (فیلیپ کیونگ) به ونگ مظنون می شود که مقصر قتل تسویی است. تنها شاهد ظاهری پرونده قتل طوطی سخنگو است که در صحنه جنایت داخل اتاق آپارتمان حضور داشت. وونگ تصمیم می گیرد تا قاتل واقعی را پیدا کند تا نام او را پاک کند و از شریک زندگی خود انتقام بگیرد.
متخصصان قدیمی تر فرض را بر این نهاده بودند که ارتاگن سلف گندوفارس بوده است. همچنین آنها به تبعیت از کانینگهام گد و ارتاگن را شخصی واحد تلقی می کردند که از سوی نویسندگان بعدی زیر سئوال رفت. اُرتاگن با اضافه کردن نام گندوفارس به اول نام خود بر وابستگی خود به خاندان گندافره تاکید کرد. سیمونتا در دهه 1970م دیدگاهی را مطرح کرد که بر اساس آن اوتان پسری بود که احتمالاً جانشین ارتاگن شد. منابع. کلانی، رضا. ۱۴۰۱. هندوپارتیان و برآمدن ساسانیان، انتشارات طهوری، تهران.
اوبوزان پسر گد/ارتاگن بود. دراخمای نقره ای از او وجود دارد که دقیقاً از سکه نسبت داده شده به بلاش دوم (حدود ۹–۷۷م) گرته برداری شده است و کتیبه ای با حروف یونانی بر پشت خود دارد با مضمون: «شاه اوبوزان، پسر شاه ارتاگن». اوبوزان هم مانند پدرش فقط لقب شاه داشت و بنابراین در زمره شاهک های هندوپارتی جای دارد. منابع. کلانی، رضا. ۱۴۰۱. هندوپارتیان و برآمدن ساسانیان، انتشارات طهوری، تهران.
الف خنجری یا الف محذوف () به صورت یک خط عمودی کوتاه بر روی حروف عربی نوشته می شود. الف خنجری گاه به جای الف معمولی می آید و همانند آن صدای کشیدهٔ می دهد، مثلاً ' یا ' دقیقاً به صورت «هاذا» و «رحمان» تلفظ می شوند. الف خنجری فقط در تعداد معدودی از کلمات دیده می شود، هرچند این کلمات اکثراً بسیار پرکاربرد هستند. به استثنای قرآن، الف خنجری نیز مانند حرکت های فتحه و کسره و ضمه در نگارش عربی معمولاً نمایش داده نمی شود. بنا به گفتهٔ ویلیام رایت، خاورشناس، «در اوایل کتابت عربی، الف نسبت به دو مصوت بلند دیگر (واو و یاء) به ندرت نوشته می شد، و بعداً وقتی حرکات فتحه و کسره و ضمه ابداع شد، الف در برخی از کلمات بسیار رایج صرفاً با یک فتحه [یعنی الف خنجری] نشان داده شد.» یکی از معروف تری کاربردترین الف خنجری در لیگاتور دیده می شود. این کلمه معمولاً به صورت خودکار با وارد کردن «الف لام لام هاء» تولید می شود و نیاز به وارد کردن الف خنجری با صفحه کلید نیست. در صفحه کلید استاندارد فارسی، الف خنجری با فشردن همزمان کلیدهای و وارد می شود. با فتحه. الف خنجری در نسخه های جدید قرآن به دو شکل نمایش داده می شود. در نسخه های چاپ شده در
کشورهای عربی خاورمیانه، الف خنجری همراه با فتحه نشان داده می شود: . در نسخه های چاپ شده در ایران و افغانستان و شبه قارهٔ هند الف خنجری بدون فتحه نشان داده می شود: .
آشپزی بلاروسی شباهت های زیادی به آشپزی کشورهای اروپای شرقی، مرکزی و شمالی دارد، که به طور عمده مبتنی بر گوشت و انواع سبزیجات متنوع منطقه است. گوشت. تهیه گوشت برای بیشتر مردم به سختی امکان پذیر بود، و در اصل تنها در تعطیلات اصلی مسیحی مصرف می گردید، بلا روس ها کمتر تمایل به مصرف گوشت گوسفند و گاو داشته و بیشتر مشتاق مصرف گوشت خوک هستند. رایج ترین آن سوسیس گوشت خام خوک - روده خوک پر شده با گوشت چرخ کرده یا خرد شده با چاشنی نمک، فلفل و سیر - بود. نام رایج آن - "فینگر سوسیس" ( یا به اختصار пальцоўка) است- که توصیف گویایی از تکنولوژی تولید قدیمی در دسترس قرار می داد.
کازوهیکو ایکیماتسو (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر سابق اهل ژاپن است که در دستهٔ ۶۶ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می کرد. او برندهٔ یک مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۲۰۰۳) و یک مدال طلا (۲۰۰۴)، یک نقره (۲۰۰۳) و دو برنز (۲۰۰۵، ۲۰۰۸) مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است. ایکیماتسو همچنین ملی پوش تیم ملی ژاپن در المپیک ۲۰۰۴ آتن بود که به مقام پنجم این مسابقات رسید.
دزدی ایرفرانس یک سرقت بزرگ بود که در آوریل ۱۹۶۷ رخ داد، زمانی که همراهان خانواده جنایتکار لوچس ۴۲۰۰۰۰ دلار (معادل تقریباً میلیون دلار در ۲۰۲۱) از ترمینال باری ایرفرانس در فرودگاه بین المللی JFK شهر نیویورک سرقت کردند. در حالی که در سال ۱۹۶۷ دزدی های محموله زیادی در فرودگاه JFK رخ داد، این بزرگ ترین سرقت نقدی بود که در آن زمان رخ داده بود. این دزدی توسط هنری هیل، رابرت مک ماهون، تامی دسیمون و مونتاگ مونتمورو و بر اساس اطلاعات مک ماهون انجام شد. هیل معتقد بود این دزدی از ایرفرانس بود که او را نزد مافیا محبوب کرد. برنامه ریزی. ایرفرانس حامل ارز آمریکایی بود که در آسیای جنوب شرقی مبادله شده بود. ایرلاین فرانسه قرارداد بسته بود که پول را برای سپرده گذاری نزد بانک های آمریکایی به ایالات متحده بازگرداند. این پول معمولاً در کیسه های کتانی حمل می شد که هر کدام حاوی ۶۰۰۰۰ دلار آمریکا بود و ایرفرانس تا سقف ۱ میلیون دلار در هفته به این روش حمل می کرد. پول در یک اتاق ضدسرقت بلوک سیمانی با یک نگهبان شبانه روزی ذخیره شده بود. به گفته رابرت مک ماهون، که برای عملیات باربری ایرفرانس کار می کرد، هواپیماهای ایرفرانس به طور مرتب
سه یا چهار بسته ۶۰۰۰۰ دلاری را در یک زمان تحویل می دادند و او به هنری هیل گفت که سه یا چهار مرد با تپانچه می توانند به راحتی آن را بدزدند. با این حال، پیش بینی اینکه چه زمانی پول وجود خواهد داشت، دشوار بود، بنابراین سرقت خطرناک بود. هیل تصمیم گرفت که بهتر است کلید را بدزدد تا بتوانند در یک لحظه بدون اطلاع دادن به ایرفرانس مبنی بر اطلاع از پول، اقدام به سرقت پول کنند. عملیات شناسایی نشان داد که سخت ترین مانع، نگهبان امنیتی است که کلید را همیشه، حتی در روزهای تعطیل، نزد خود نگه می دارد. نفوذ به خانه نگهبان یک آسیب پذیری بالقوه را نشان داد: زنان. مک ماهون، نگهبان را با یک فاحشه گران قیمت در متل The Jade East واقع در نزدیکی فرودگاه بین المللی JFK آشنا کرد. با گذشت زمان، نگهبان و فاحشه صمیمی شدند. پس از چند بار اجرای آزمایشی حمله، مک ماهون و فاحشه توانستند آنقدر حواس نگهبان را منحرف کنند تا هیل کلید را از شلوارش بیرون بیاورد و از آن کپی کند. عملیات. مک ماهون اطلاعاتی دریافت کرد که محموله ای بین ۴۰۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰۰ دلار در روز جمعه ۷ آوریل ۱۹۶۷ تحویل داده خواهد شد. از نظر او بهترین زمان برای سرقت واقعی درست قبل از نیم
ه شب بود، زمانی که نگهبان در استراحت برای صرف غذا به سر می برد. در روز سرقت، هیل و تامی دسیمون با یک چمدان خالی به سمت ترمینال باری ایرفرانس در فرودگاه بین المللی جان اف کندی رفتند، در ساعت ۱۱:۴۰ شب، آنها وارد ترمینال باربری ایرفرانس شدند. مک ماهون گفت که آن ها باید فقط وارد ترمینال شوند، زیرا مردم اغلب برای تحویل چمدان های گمشده به ترمینال می آمدند. دسیمون و هیل بدون هیچ چالشی وارد منطقه بدون نگهبان شدند. قفل در را با کلید کپی شده باز کردند. با استفاده از یک چراغ قوه کوچک هفت کیسه را پیدا کردند که داخل چمدان گذاشتند و رفتند. نه زنگ خطر به صدا درآمد، نه گلوله ای شلیک شد و نه کسی زخمی شد. این سرقت تا روز دوشنبه بعد از آن کشف نشد، زمانی که کامیون ولز فارگو برای تحویل گرفتن پول نقد به شرکت بانکداری فرانسوی آمریکایی رسید. به تصویر کشیدن در فیلم. این سرقت در فیلم دسته سیسیلی ها محصول ۱۹۶۹ توسط هانری ورنوی و فیلم رفقای خوب ساخته مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۹۰ به تصویر کشیده شد. فیلم آخر این سرقت را به عنوان یک سرقت به کمک نیروهای داخلی به تصویر می کشد، یعنی نگهبان امنیتی به سادگی کلیدی به هنری هیل می دهد (که بر خلاف
حقیقت کپی کردن کلید است)، و همچنین از دزدی بسیار پرسودتر لوفت هانزا در سال ۱۹۷۸ برای نشان دادن عواقب مرگبار موارد دعوای داخلی بین سارقان استفاده کرد.
فیلم کوتاه حیوان به نویسندگی و کارگردانی بهمن و بهرام ارک در سال ۱۳۹۶ ساخته شد و جوایز مختلفی را از جشنواره های مختلف کسب کرد. داستان. مردی که می خواهد از مرز بگذرد، خود را به شکل قوچ درمی آورد. جوایز. این فیلم کوتاه علاوه بر جایزه دوم بخش سینه فونداسیون هفتادمین جشنواره فیلم کن، سیمرغ بلورین بهترین فیلم کوتاه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، جایزه بهترین فیلم، کارگردانی و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران جشنواره فیلم کوتاه تهران، جایزه بهترین فیلم، کارگردانی و فیلم نامه جشن مستقل فیلم کوتاه را نیز کسب کرده است.
یان تیمن (هلندی: Jan Timman؛ زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۵۱ در آمستردام) یک استاد شطرنج اهل هلند است. وی از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اوایل ۱۹۹۰م، یکی از بازیکنان برتر شطرنج جهان بود. بسیاری یان تیمن را در اوج فعالیت حرفه ایش، به عنوان بهترین بازیکن شطرنج که اهل شوروی نبود، می شناختند. وی ۹ بار به قهرمانی هلند رسید و چندین بار نامزد عنوان قهرمانی جهان شد. در مسابقات قهرمانی جهان که در سال ۱۹۹۳م، توسط فدراسیون بین المللی شطرنج برگزار شد، تیمن در مقابل آناتولی کارپف، شکست خورد و به این ترتیب، شانس تصاحب عنوان قهرمانی جهان را از دست داد. پیشینه. پدر یان تیمن، یک استاد ریاضیات اهل هلند بود و مادرش نیز در دوره دانشجویی، از شاگردان ریاضی دان و استاد شطرنج، ماکس اویوه، بود. همچنین برادر بزرگتر یان، در سالهای ۱۹۴۶ تا ۲۰۱۶م، استاد شطرنج بود.تیمن، از همان دوران نوجوانی، شطرنج باز ممتازی بود و در سال ۱۹۶۷م، در حالی که ۱۵ سال داشت، در مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان در اورشلیم، شرکت کرد و مقام سوم را کسب کرد.تیمن، در سال ۱۹۷۱م، به عنوان استاد بین المللی شطرنج شناخته شد و در سال ۱۹۷۴م، عنوان استادبزرگ شطرنج را دریافت کرد؛ و به این ترتیب س
ومین نفری بود که در هلند چنین عنوانی به دست آورد. همان سال وی، برای اولین بار در مسابقات سراسری شطرنج هلند، مقام اول را کسب کرد. ضمن اینکه در سال ۱۹۷۲م، در همین مسابقات به مقام دوم رسیده بود.یان تیمن در سال ۱۹۸۲م، پس از آناتولی کارپف، نایب قهرمان شطرنج جهان شد. در سال ۱۹۹۱م، تیمن، در یک مسابقه شطرنج سریع که در آخر هفته برگزار شد، موفق شد، گاتا کامسکی را با نتیجه: یک و نیم - نیم، کارپف را با نتیجه: دو - صفر، ویسواناتان آناند را با نتیجه: یک و نیم - نیم، و نهایتاً قهرمان وقت جهان، گری کاسپارف را با نتیجه: یک و نیم - نیم، شکست داده و حدود ۷۵ هزار دلار جایزه نقدی دریافت کند. در این مسابقه، امتیاز عملکرد وی، طبق رده بندی الو معادل ۲۹۵۰ ارزیابی شد. در سال ۱۹۹۳م، فدراسیون بین المللی شطرنج از یان تیمن دعوت کرد تا در مسابقه قهرمانی جهان، مقابل کارپف مبارزه کند. در این رقابت تیمن با نتیجه: هشت و نیم - دوازده و نیم در مقابل کارپف شکست خورد و شانس تصاحب عنوان قهرمانی جهان را از دست داد.
تعقیب اژدها ۲: تیم وحشی وحشی (انگلیسی: "Chasing the Dragon II: Wild Wild Bunch") که قبلاً به عنوان استاد باج شناخته می شد، یک فیلم اکشن و جنایی محصول سال ۲۰۱۹ سینمای هنگ کنگ به کارگردانی وانگ جینگ و جیسون کوان با بازی تونی لیانگ کا-فای، لوئیس کو، گوردون لام و سیمون یام است. این فیلم دنباله ای بر فیلم تعقیب اژدها (۲۰۱۷) با یک خط داستانی جدید و شخصیت های جدید است. داستان. قبل از سال ۱۹۹۷، نابغه جنایتکار لوگان لونگ (تونی لیانگ کا-فای) با یک سری آدم ربایی بدنام هنگ کنگ را وحشیانه می کند. او اولین پسران پادشاهان هنگ کنگ، لی و لوی را می رباید و بیش از ۲ میلیارد دلار هنگ کنگ باج می گیرد. از ترس انتقام مجرمان، سوژه ها قول می دهند که پس از باج دادن به گروگان ها به پلیس گزارش ندهند، بنابراین به لوگان و تیمش اجازه می دهند از عدالت فرار کنند. نیروهای پلیس هنگ کنگ به شدت نگران پرونده لوگان هستند و اسکای هو (لوئیس کو)، یک مأمور مخفی هنگ کنگ را برای نفوذ به باند لوگان می فرستند. پس از چالش های مختلف، اسکای موفق می شود به لوگان نزدیک شود و بی سر و صدا منتظر لحظه مناسب برای اقدام است. با این حال، لوگان محتاط و حیله گر است. از
آنجایی که هیچ کس جنایات او را گزارش نکرده است، پلیس نمی تواند او را تا زمانی که حرکت بعدی خود را انجام دهد دستگیر کند. و پس از تلاش های بی شماری، اسکای سرانجام هویت هدف ربوده شده بعدی لوگان را فاش کرد. اسکای معتقد است که او قبلاً اعتماد لوگان را به دست آورده است، از این رو مخفیانه با پلیس تماس می گیرد تا حرکت بعدی آنها را برنامه ریزی کند، اما متوجه می شود که این فقط آزمایش دیگری از سوی لوگان است. لوگان سپس از پلیس فرار می کند. دعوای آنها به بالای پل ختم می شوند، جایی که لوگان دستگیر می شود. اسکای استعفا می دهد و نهایتاً لوگان اعدام می شود. گیشه. فیلم تعقیب اژدها ۲: تیم وحشی وحشی در مجموع ۴۵٫۷ میلیون دلار آمریکا به دست آورد، که با ترکیبی از درآمد گیشه خود از هنگ کنگ، چین، ایالات متحده، استرالیا و نیوزیلند.
عمارت چئونگ فات زی یک ساختمان میراث ماندگار حکومتی است که در خیابان لیت شهر جرج تاون، ایالت پنانگ، مالزی واقع شده است. نمای بیرونی و رنگ آبی-نیلی دیوار بیرونی عمارت، آن را به یک ساختمان متمایز تبدیل نموده است، که گاهی از آن به نام "عمارت آبی" نام برده می شود. توسط بازرگانی به نام چئونگ فات زی در اواخر قرن نوزده احداث شد، عمارت دارای ۳۸ اتاق، ۵ حیاط اندرونی که کف آن با گرانیت سنگفرش گردیده، ۷ پلکان و ۲۲۰ پنجره لوور چوبی بومی است. این عمارت، اقامت گاه خصوصی و هم چنین مکان فعالیت های بازرگانی چئونگ، در پنانگ بود.
جفری اوریما (۱۶ آوریل ۱۹۵۳ – ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸) یک موسیقی دان اهل اوگاندا بود. در سال ۱۹۷۷ پس از قتل پدرش، ارینایو ویلسون اوریما، که وزیر کشاورزی کابینهٔ دولت ایدی امین بود، زندگی خود را در تبعید آغاز کرد. اوریما در ۲۴ سالگی و در اوج قدرت امین در صندوق عقب خودرو از کشور خارج شد. او در جوانی به زبان های سواحیلی و آچولی، زبان های سرزمین از دست رفتهٔ خود که آن را «سرزمین سبز شفاف» اوگاندا می نامید و همچنین به زبان های انگلیسی و فرانسوی آواز می خواند. اوریما شهرت بین المللی خود را با انتشار دومین آلبوم خود، "Beat the Border به" دست آورد. او با پیتر گابریل، برایان انو و دیگران همکاری کرده بود و توسط نوازندگان فرانسوی از جمله ژان پیر آلارسن (گیتار) و پاتریک بوخمان (درام، سازهای کوبه ای، آوازهای پشتیبان)، با فستیوال موسیقی وومد (WOMAD) در استرالیا، ایالات متحده آمریکا، ژاپن، برزیل و اروپا کنسرت برگزار کرد. در سال ۱۹۹۴ گروه موسیقی آنها در ووداستاک ۹۴ در جشن بیست و پنجمین سالگرد جشنوارهٔ افسانه ای اجرا کرد. شرکت ضبط گابریل، قبل از انتقال به سونی اینترنشنال، که در فرانسه تأسیس شده بود، در سه آلبوم اول اوریما کمک کرد. در ژوئ
یه ۲۰۰۵، او در کنسرت افریکا کالینگ (LIVE 8: Africa Calling) در کورنوال و با وان جاینت لیپ (1Giant leap) در کنسرت ایدنبرگ Live 8 Edinburgh اجرا کرد. او تا زمان مرگ در پاریس، در فرانسه اقامت داشت. خاکستر او به آناکا تحویل داده شد.
ییچو (به چینی: 义渠؛ ویدجایلز: "Yìqú)" یک ایالت باستانی چینی بود که در منطقه هیتائو و نینگ شیا کنونی در شرق گانسو و شمال شانشی در زمان دودمان ژو وجود داشت و قرن ها رقیب غربی ایالت چین بود. ساکنان آن مردمی نیمه چینی به نام رونگ ییچو (به چینی: 義渠之戎) بودند که نویسندگان معاصر آن ها را به عنوان شاخه ای از قوم رونگ غربی در نظر می گیرند؛ محققان امروزی سعی کرده اند آن ها را به عنوان یکی از اجداد اقلیت های شمال غربی چین معرفی کنند. تاریخچه. شواهد کتبی برای ییچو بسیار اندک است و تنها بنیان گذاری ایالت ییچو در اواخر قرن هشتم پیش از میلاد ذکر شده است. این ایالت تقریباً چهار و نیم قرن و تا اوایل قرن سوم پیش از میلاد وجو داشت. براساس تحقیقات باستان شناسی، منشأ قوم ییچو به نوادگان دیگر مردمان چینی «غیر چینی تبار»، در زمان دودمان شانگ ردیابی شده است، اگرچه این موضوع موردبحث است. دوره بهار و پاییز. در حدود ۷۲۰ پ. م، ییچو رونگ به سمت شرق کوچیدند. در واقع، این نخستین اشاره به ییچو در منابع کتبی است. در این زمان، پادشاهان ژو در اثر جنگ و بلایای طبیعی ضعیف شده بودند. در سال ۷۷۰ پ. م، پادشاه پینگ ژو پایتخت را به شرق به چنگژو در لوئو
یانگ امروزی منتقل کرد و با قدرت سلطنتی سست شده؛ طلوع دوره بهار و پاییز را به وجود آمد. با توجه به "رساله چیانگ غربی" در کتاب تاریخ هان متأخر، «در اواخر سلطنت پادشاه پینگ، ژو رو به زوال بود. رونگ بسیاری از چینی تباران را از کوه لانگ به شرق فراری داد. رونگ ها حتی تا رودخانه یی و لو پیشروی کردند. پس از آن، برای اولین بار دی، هوا، کای، و جی رونگ در دره رودخانه وی بودند، ییچو رونگ در سرزمین های شمال رودخانه جینگ، و دالی رونگ در لوچوان وجود داشتند.» پادشاه پینگ در سال ۷۲۰ پ. م درگذشت که به این معناست که دولت ییچو زودتر از آن سال تأسیس نشده بود. از این منبع مشخص می شود که ییچوها بخشی از مردمان رونگ به شمار می رفتند که به نوعی قومی خارجی جنگجو بودند. در ادامه دوره بهار و پاییز، منابع آن زمان در مورد ییچو سکوت کرده اند. دوره دولت های جنگ طلب. در طول دوره دولت های جنگ طلب، با گسترش چین، ییچو در معرض خطر قرار گرفت. منطقه مرکزی چین دره رودخانه وی بود که در جنوب سکونتگاه های ییچو در دره رودخانه جینگ قرار داشت. تقریباً از سال ۴۶۰ پ. م، چین و سایر دول ها به دیگر مردمان رونگ که در دشت مرکزی زندگی می کردند، حمله کردند تا اینک
ه ییچو تنها قوم رونگ باقی مانده بود. تا آن زمان، ییچو و دیگر رونگ ها گهگاه شهرهای چین را غارت می کردند، اما هیچ درگیری در مقیاس بزرگ رخ نداده بود. ییچو برای اولین بار در اواسط قرن چهارم پیش از میلاد به چین حمله کرد و آن را شکست داد. چین چهار سال بعد، زمانی که ییچو در آشوب بود، به آن حمله کرد. ییچو سپس تسلیم چین شد و در سال ۳۲۷ پ. م دست نشانده چین شد. چین یک فرمانداری در قلمرو ییچو راه اندازی کرد. با این حال، ییچو هرگز تابع چین نبود و دو طرف به نبرد ادامه دادند. چین خیلی زود به آن ها حمله کرد و شهر یوژی را تصرف کرد. اگرچه ییچو دو سال بعد در سال ۳۱۸ پ. م چین را شکست داد، اما بلافاصله بعد از آن متحمل شکست سنگینی شد؛ ییچو در سال ۳۱۵ پ. م، در زمان سلطنت پادشاه هویی ون چین، بیست و پنج شهر را به چین واگذار کرد. با این حال، تقریباً چهل سال بین این واگذاری و نابودی نهایی زمان برد. در سال ۳۱۱ پ. م، چند سال پس از اینکه چین بیست و پنج شهر را از ییچو گرفت، پادشاه هویی ون درگذشت. پسر او پادشاه وو چین در سال دوم سلطنت خود به ییچو حمله کرد. با این حال، او تنها سه سال بعد، در سال ۳۰۷ پ. م درگذشت. چین در اواخر سلطنت پادشاه ژائ
و بود که ییچو نابود شد. مورخان این را به عنوان بخشی از جنگ قدرت در دربار چین، بین ملکه ژوآن و پادشاه ژائوشیانگ می بینند. پادشاه ژائو در هنگام کودکی به قدرت رسید، بنابراین مادرش، ملکه ژوان، به عنوان نایب السلطنه حکومت کرد. با این حال، اگرچه پادشاه بزرگ شد، ملکه مادر کنترل خود را حفظ کرد. او از حمایت یک وزیر قدرتمند و سه سردار در دربار و حمایت پادشاه ییچو در بیرون دربار برخوردار بود. نیاز ملکه به نیروی پشتیبان علیه پسرش شاید دلیلی باشد که ییچو برای مدتی در امان ماند. در پایان، چین نقشه ای برای به دام انداختن و کشتن پادشاه ییچو کشید و نیروهایی را برای انجام یک حمله غافلگیرانه برای نابودی ییچو فرستاد. "رساله چیانگ غربی" می گوید: "وقتی پادشاه ژائو چین به سلطنت رسید، پادشاه ییچو با او در چین دیدار داشت. متعاقبا پادشاه ییچو با ملکه مادر ژوآن رابطه داشت؛ ملکه ژوآن دو پسر برای پادشاه ییچو در سال چهل و سوم سلطنت پادشاه نان ژو، زایید.[۲۷۱/۲۷۲ پ. م] ملکه ژوآن پادشاه ییچو را در قصر گانچوآن به دام انداخت و کشت. فرماندهان لانگشی، بیدی و شانگ [در سرزمین های سابقشان]." [چین]، سپاهی بسیج کرد و پادشاهی ییچو را تار و مار کرد و ف
رمانداری های لونگشی، بیدی و شانگ را [در سرزمین های سابق ییچو] تأسیس کرد. انتساب قتل پادشاه ییچو به ملکه مادر ممکن است راهی برای پنهان کردن این واقعیت باشد که در واقع این پادشاه ژائو بود که او را به قتل رساند. در واقع، پادشاه ژائو می توانست شخصاً پس از حذف حمایت نظامی مادرش قدرت را در دست گیرد و ملکه مادر و حامیانش را از کشور اخراج کند. پس از اینکه چین، ییچو را نابود کرد، فرمانداری ها و بخش هایی را در سرزمین ییچو ایجاد کرد و مردم ییچو رونگ تابع چین شدند. پس از آن، چین «دیوارهای بلند» را برای محافظت در برابر سایر مردمان در این سرزمین های جدید ساخت. عاقبت. در دوران هان غربی، هنوز ارجاعاتی به "ییچو" وجود داشت، اما اینها در اشاره خاص به مردم ایالت سابق ییچو نبود و به معنای کلی "بربر" بود. برخی از اعضای قوم ییچو، ییچو را به عنوان نام طایفه خود برگزیدند. برخی دیگر که از اشراف ییچو بودند، گونگسون (به چینی: 公孫؛ به معنای "پسر نجیب") را به عنوان نام طایفه خود برگزیدند و در آینده سرداران سپاهی شدند. جدا از این ارجاعات زودگذر، ییچو در دوران دودمان هان از سوابق تاریخی ناپدید شد. جغرافیا. پایتخت ییچو در میائوجاپینگ در شهرست
ان نینگ، در محل تلاقی چهار رودخانه شناسایی شده است. باستان شناسان بقایای دیوارهای شهر و آثار باستانی مربوط به دودمان های ژو تا هان را کشف کرده اند. شواهد کتبی نشان می دهد که قبل از دوره وی شمالی، ویران و متروکه شده است. دقیقاً مشخص نیست که ییچو چند شهر در زمین های خود ساخته است. تعداد شهرهای ذکر شده در متون تاریخی توسط چین بیش از بیست شهر می باشد. فرهنگ. اطلاعات زیادی در مورد فرهنگ ییچو در دست نیست، به جز اینکه آنها ازدواج های زن برادرستانی (از جمله نامادری) را انجام می دادند و مردگان خود را می سوزاندند. این نکته که رهبر ییچو «پادشاه» نامیده می شد نشان دهنده درجه ای از پیچیدگی سیاسی فراتر از یک رئیس قبیله معمولی است. آنچه محتمل تر است این است که آنها مردم کشاورز بوده اند، یا حداقل اقتصاد کشاورزی و دامداری مختلط داشته اند. این نکته که آنها در دولت-شهرهای تثبیت شده سکنی گزیده بودند نشان می دهد که آن ها باید کشاورزی قابل توجهی می داشتند تا زندگی خود را تأمین کنند. این امر ییچو را از مردمان کوچرو «غیر چینی تبار» آسیای شرقی مانند شیانگ نو که واقعاً گله داران کوچ نشین بودند، متمایز می کند. علاوه بر این، این نکته که
اشیا و آجرهای سفالی (احتمالاً برای ساختن یک قصر استفاده می شد) در بقایای پایتخت ییچو کشف شده است، فرهنگ شهری توسعه یافته ای را نشان می دهد. شباهت های نوع آجرهای اینجا و آجرهای حفاری شده از بقایای شهرهای دیگر دولت های ژو (مانند وی، چی و چو) ممکن است نشان دهنده کمی تجارت بین ییچو و همسایگانش باشد.
شیرونگ (به چینی: 西戎؛ ویدجایلز: "Hsi-jung؛" به معنای: مردم جنگی غربی) یا رونگ مردم مختلفی بودند که عمدتاً در نواحی غربی چین باستان (در گانسو و چینگهای امروزی) و در اطراف آن می زیستند. آنها از زمان دودمان شانگ (۱۷۶۵-۱۱۲۲ پ. م)، به عنوان یکی از چهار بربر که به طور مکرر (و اغلب با خشونت) با تمدن چینی هوآیشا تعامل داشتند. شناخته می شدند. آنها معمولاً از سلسله ژو (۱۰۴۶-۲۲۱ پ. م) به بعد، در غرب دشت گوانژونگ ساکن بودند. آن ها در برخی از متون باستانی چینی به عنوان مرتبط احتمالی با مردم تمدن چین از نظر ژنتیکی و زبانی ذکر شده اند.
رمپ راستگرد، رمپ گردش یا مسیر ویژه گردش به راست که در زبان انگلیسی آمریکایی «slip lane» و در انگلیسی بریتانیایی «filter lane» شناخته می شود، جاده /مسیری در بعضی از تقاطع ها می باشد که به رانندگان اجازه می دهد بدون وارد شدن به تقاطع، جاده/خیابان خود را را تغییر دهند. برخی از تقاطع هایی که توسط چراغ های راهنمایی کنترل می شوند، دارای یک رمپ راستگرد هستند که به خودروها اجازه می دهد از تقاطع و بدون نیاز به ایستادن در پشت چراغ های راهنمایی از تقاطع عبور کنند. رمپ های راستگرد به کاهش ازدحام و بهبود ترافیک موتوری و زمان سفر آنان کمک می کند، زیرا ترافیکی که در حال گردش است مجبور نیست در مقابل چراغ راهنمایی توقف کند و می تواند بدون کاهش سرعت قبلی خود به مسیر ادامه دهد. دو نوع رمپ راستگرد در تقاطع ها وجود دارد: رمپ های راستگردی که به پایان می رسند و نیاز به پیوستن به ترافیک جاده اصلی دارند و رمپ های راستگردی که به عنوان یک خط ترافیکی دیگر به جاده اصلی می پیوندند. قوانین. استرالیا. در استرالیا، قبل از ورود به یک رمپ راستگرد، رانندگان باید مراقب باشند که نقاط کور آنها از سایر رانندگان، دوچرخه سواران و عابران پیاده دور باش