Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دختران اس اس () با نام اصلی خانهٔ مخفی اس اس () یک فیلم کمدی سکسنتفاعی ایتالیایی به کارگردانی برونو ماتی است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ فاحشه خانه ای است که در آن خائنان عالی نازی ها قلع و قمع می شوند. برای کمک به فاحشه خانه، یک فرمانده نازی که در کار اطلاعاتی مشارکت دارد، از دانشمندانی کمک می گیرد که روسپی های مختلف را برای ارضای تمایلات جنسی فرماندهان عالی ورماخت و نابود کردن کردن آنان در نیروهای ورماخت یا نیروهای اس اس نازی آموزش می دهند. این فیلم نمونه ای از سبک «بهره کشی نازی» است. این چرخه از فیلم های بهره کشی جنسی نازی ها عمدتاً ایتالیایی و متعلق به دوره ای کوتاه بین سال های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۷ هستند. در فیلم های برونو ماتی با مضمون نازی، مکان وقوع داستان روسپی خانه های نازی بوده و حاوی صحنه های جنسی آشکار و بی پرده هستند. این فیلم در ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۷۷ از ادارهٔ سانسور ایتالیا مجوز پخش گرفت.
مفیستوفلس و مارگارتا ، یک تندیس چوبی دوتایی متعلق به قرن نوزدهم است که دارای دو تصویر حک شده در دو طرف مقابل است. دو شخصیت نمایشنامه نویس آلمانی یوهان ولفگانگ فون گوته در سال ۱۸۰۸ نمایشنامه فاوست را به تصویر می کشد. جلوی دیو مفیستوفلس و پشت آن زنی به نام مارگارتا (مارگارت یا گرچن) را نشان می دهد. آینه ای که در پشت تندیس قرار داده شده است باعث می شود هر دو طرف به طور همزمان دیده شوند. پس زمینه. این تندیس مضامین خیر و شر را در فاوست گوته منعکس می کند.[۱] در نمایشنامه فاوست از زندگی خود ناامید شده و اقدام به خودکشی می کند. او از شیطان کمک می خواهد و شیطان مفیستوفلس، مأمور شیطان، پاسخ می دهد. به فاوست گفته می شود که مفیستوفل تا زمانی که زنده است به او خدمت خواهد کرد، اما پس از مرگش، فاوست روح خود را از دست می دهد و برای همیشه برده می شود.[۲] او موافقت می کند و با شیطان معامله می کند و به عنوان یکی از درخواست هایش برای جادو، مفیستوفل زن جوانی به نام گرچن (مارگارتا) را برای فاوست اغوا می کند. او توسط فاوست باردار شده و پسر حرامزاده آنها را به دنیا می آورد. گرچن با درک این شیطان، فرزندش را غرق می کند و متعاقباً به ا
تهام قتل زندانی می شود. او در نهایت به دار آویخته می شود، اما اجازه ورود به بهشت به او داده می شود. فاوست نیز به دلیل التماس های گرچن توسط خداوند نجات می یابد.[۲] متن ادبی دیگری که در آن چهره های مارگارتا و مفیستوفل به چشم می خورد، «استاد و مارگاریتا» اثر میخائیل بولگاکف است که بین سال های ۱۹۲۸ و ۱۹۴۰ نوشته شد، اما تا سال ۱۹۶۶ منتشر نشد. تندیس. تندیس قرن ۱۹ توسط یک تندیس ساز ناشناس فرانسوی ساخته شده است که در یک بلوک از چوب افرا حک شده است.[۴] جلوی تصویر مفیستوفلس با اعتماد به نفس و متکبر است، [۵] که باشلق و چکمه به سر دارد و پوزخندی بر چهره دارد.[۶] در سمت عقب، گرچن با سر خمیده به تصویر کشیده شده است، [۵] که به عنوان یک دختر ساده با چشمان فرورفته ظاهر می شود.[۱][۶] تندیس از یک تکه چوب تراشیده شده و با آینه ای در پشت آن به نمایش گذاشته شده است که به بینندگان اجازه می دهد هر دو طرف را به طور همزمان مشاهده کنند.[۷] دوگانگی خیر و شر با بی گناهی چهره زن تأکید می شود، زنی فروتن که کتاب دعا در دست دارد، در تضاد با تصویر شر که مفیستوفلس نمونه آن را نشان می دهد.[۱][۴] یکی از جاذبه های اصلی بخش هنر اروپایی موزه، این ت
ندیس ۱۷۷/۲ سانتی متر ارتفاع دارد و احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم در فرانسه ساخته شده است. این تندیس نشان دهنده خط باریک بین دوگانگی خیر و شر است که به ترتیب توسط مارگارتا و مفیستوفلس نشان داده شده است. تصویر مرد با شنل کلاه دار، چکمه های پاشنه دار و چهره ای دراز و لاغر با لبخندی بدبینانه، مغرور ایستاده است، در حالی که مارگارتا به عنوان دختری خجالتی با کتاب دعا در دست، و چشم های فرورفته، در عشق گمشده نشان داده می شود.[۸] این تندیس توسط نخست وزیر سابق حیدرآباد سالار یونگ اول در سال ۱۸۷۶ در طول سفر خود به فرانسه به دست آمد. این یکی از پر عکس ترین نمایشگاه های موزه است. تندیس در حال حاضر در موزه سالار جنگ در حیدرآباد هند نگهداری می شود.[۷] این موزه یکی از پربازدیدترین موزه های کشور است و سالانه یک میلیون بازدیدکننده دارد.[۷] در حالی که هویت تندیس ساز ناشناخته باقی مانده است، انتخاب چنین کهن الگوی آلمانی برای تندیس فرانسوی نشان می دهد که چگونه پس از سال ۱۸۷۰، علاقه فزاینده ای به چیزهای آلمانی و موضوعات در کشورهایی مانند فرانسه وجود داشت.
کیسه قهوه ظرفی برای حمل و نگهداری قهوه است. دانه های قهوه معمولاً در کیسه های بزرگ جوت حمل می شوند، در حالی که قهوه فروخته شده به مصرف کنندگان ممکن است به صورت دانه یا قهوه آسیاب شده، در یک کیسه پلاستیکی کوچک بسته بندی شود. قهوه فله. کیسه های حجیم بزرگ، کیسه های گونی به طور سنتی برای نگهداری و حمل و نقل دانه های قهوه استفاده می شود. اغلب این کیسه ها از جوت ساخته می شود و حجم آن ۶۰ کیلوگرم (۱۳۰ پوند) است. این نوع کیسه از برزیل منشأ گرفته و به یک استاندارد جهانی تبدیل شده است. همچنین در حال حاضر به یک واحد اندازه گیری تبدیل گشته، برای مثال آمار فائو در مورد تولید قهوه بر مبنای کیسه های ۶۰ کیلوگرمی بیان می شود.
صغری باقرزاده ()، (متولد ۱۰ فوریه ۱۹۴۷) هنرمند اهل کشور آذربایجان است. او به خاطر اجرای ترانه جوجه لریم مشهور شد. زندگی نامه. صغری باقرزاده در ۱۰ فوریه ۱۹۴۷ در شهر باکو به دنیا آمد. او از دوران کودکی به هنر علاقه نشان داد، اولین کار او که موفقیت آمیز هم بود ترانه جوجه لریم (جوجه های من) بود که در جشن جشنواره فرهنگ آذربایجان در مسکو در سال ۱۹۵۹ روی صحنه تالار بولشوی اجرا شد. در اجرای صغری باقرزاده و همراهی ارکستر دولتی سمفونیک جمهوری آذربایجان به سرپرستی نیازی آهنگ «جوجه لریم» در مجموعه «بهترین صداهای کودکانه جهان» قرار گرفت. او در ۱۲ سالگی به عنوان بازیگر دوبلاژ به استودیو آذربایجان فیلم دعوت شد. او هنگام تحصیل در کلاس هشتم در فیلم کوتاه «جاده ها و خیابان ها» به کارگردانی زینب کازیموا بازی کرد. در سال ۱۹۶۳، باقرزاده به نقش اصلی در فیلم آغارزا قلی اف «اولدوز» دعوت شد که در اواسط دهه ۶۰ میلادی بسیار محبوب شد. وی پس از فارغ التحصیلی از رشته مهندسی و فناوری آکادمی نفت آذربایجان در سال ۱۳۵۹ به عنوان مهندس به «آذربایجان فیلم» بازگشت و در عین حال به عنوان بازیگر به کار خود ادامه داد. صغری باقرزاده عضو اتحادیه هنرمند
ان آذربایجان، اتحادیه سینماگران آذربایجان و کنفدراسیون سینماگران کشورهای مستقل مشترک المنافع و کشورهای بالتیک است.او بیش از ۲۰۰ اثر دارد که در لتونی، روسیه، فرانسه، مالزی، نیوزیلند، بریتانیا، کرواسی، ژاپن و چین به نمایش گذاشته است. افتخارات و جوایز. در سال ۲۰۰۸ با حکم رئیس جمهور آذربایجان، صغری باقرزاده عنوان «هنرمند ارجمند آذربایجان» را به خود اختصاص داد. صغری باقرزاده به دلیل فعالیت ها و سهم خود در فرهنگ جهانی جوایز و عناوین افتخاری بسیاری دریافت کرد:
گردنه ای برف گیر در مسیر شاهراه غور - کابل در افغانستان می باشد. این گردنه واقع در ولایت بامیان در سرحد با ولسوالی/شهرستان لعل و سرجنگل ولایت غور موقعیت دارد. این کوتل به دلیل برف گیری شش ماهه بین ماه های عقرب/آبان الی ثور/اردیبهشت، شهرت دارد که مشکلات ترافیکی را در تردد باشندگان ولایت غور به خصوص در فصل زمستان ایجاد می کند.
قاشق دمیتاس یک قاشق کوچکتر از یک قاشق چایخوری است. به طور سنتی برای نوشیدنی های قهوه در فنجان های مخصوص مانند دمیتاس و برای ریختن کف کاپوچینو استفاده می شود. همچنین به عنوان قاشق کودک، و در برخی از روش های جراحی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
غازتوت ، (نام رایج بریتانیایی های جنوبی برای بسیاری از گونه ها است) انگورفرنگی، و همچنین تعداد زیادی از گیاهان با ظاهر مشابه، و همچنین چندین گیاه غیر مرتبط (به فهرست غازتوت مراجعه کنید). انواع توت ها در جنس انگورفرنگی (گاهی در جنس Grossularia قرار می گیرند) خوراکی هستند و ممکن است سبز، نارنجی، قرمز، بنفش، زرد، سفید یا سیاه باشند. ریشه شناسی. غاز موجود در غازتوت به اشتباه به عنوان یک انحراف کلمه هلندی انگورفرنگی (kruisbes) یا آلمان متحد زغال اخته (Krausbeere) یا اشکال قبلی فرانسوی توت (groseille) در نظر گرفته شده است. متناوباً، این کلمه به آلمانی میانه ای (krus) («پیچ، ترد»)، در لاتین به عنوان (grossularia) مرتبط شده است. با این حال، فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد اشتقاق تحت اللفظی را از غاز و توت محتمل می داند زیرا «زمینه هایی که گیاهان و میوه ها بر اساس آن ها نام های مرتبط با حیوانات را دریافت کرده اند، اغلب غیرقابل توضیح است که نامناسب بودن معنی لزوماً دلیل خوبی برای آن ها نمی دهد. با اعتقاد به اینکه این کلمه مفسده ریشه شناختی است». در زبان فرانسوی انگورفرنگی (groseille à maquereau) است که به دلیل استفاده از آنه
ا در سس ماهی خال مخالی در غذاهای قدیمی فرانسوی به عنوان «توت خال مخالی» ترجمه شده است. این کلمه اولین بار در قرن شانزدهم در زبان انگلیسی نوشتاری ظاهر شد. در بریتانیا، غازتوت را می توان به طور غیررسمی گوسگوگ نامید. بوته غازتوت در قرن ۱۹ عامیانه برای موهای ناحیه تناسلی بود و از این ضرب المثل می آید که نوزادان «زیر بوته غازتوت به دنیا می آیند». بوم شناسی. خرس های سیاه، پرندگان مختلف و پستانداران کوچک توت ها را می خورند، در حالی که حیوانات شکارچی، کایوت ها، روباه ها و راکون ها شاخ و برگ ها را مرور می کنند. کشت. در تاریخ. کاشت غازتوت در قرن نوزدهم در بریتانیا رایج بود. نسخه ۱۸۷۹ دایرةالمعارف بریتانیکا غازتوت را چنین توصیف می کند غازتوت بومی بسیاری از مناطق اروپا و آسیای غربی است و به طور طبیعی در بیشه های آلپ و جنگل های صخره ای در پایین کشور، از فرانسه به سمت شرق، تا هیمالیا و شبه جزیره هند رشد می کند. در بریتانیا، اغلب در لاشه ها و پرچین ها و در مورد خرابه های قدیمی یافت می شود، اما غازتوت آنقدر طولانی کشت شده است که تشخیص بوته های وحشی از بوته های رمیده، یا تعیین محل قرارگیری غازتوت در فلور بومی آن دشوار است. جز
یره از آنجایی که اکنون در برخی از دامنه های پایین تر کوه های آلپ پیمونت و ساوی وجود دارد، مشخص نیست که آیا رومی ها با غازتوت آشنا بوده اند یا خیر، اگرچه ممکن است در قسمتی مبهم از تاریخ طبیعی پلینی بزرگتر به آن اشاره شود. تابستان های گرم ایتالیا، در زمان های قدیم مانند امروز، برای کشت آن نامطلوب بود. اگرچه غازتوت در حال حاضر در آلمان و فرانسه به وفور یافت می شود، به نظر می رسد که در قرون وسطی زیاد در آنجا رشد نکرده باشد، اگرچه این میوه وحشی به دلیل خاصیت خنک کنندگی آب اسید آن در تب، از نظر دارویی مورد احترام بوده است. در حالی که نام انگلیسی قدیمی توت فیا (Fea-berry)، که هنوز در برخی از گویش های استانی باقی مانده است، نشان می دهد که در بریتانیا نیز ارزش مشابهی داشت، جایی که در دوره های نسبتاً اولیه در باغ ها کاشته می شد. ویلیام ترنر () غازتوت را در کتابچه گیاهان خود که در اواسط قرن شانزدهم نوشته شده است، توصیف می کند و چند سال بعد از آن در یکی از قافیه های عجیب توماس توسر به عنوان یک شی معمولی فرهنگ باغ یاد می شود. جوره های بهبود یافته احتمالاً اولین بار توسط باغبان ماهر هلندی پرورش یافتند، که نام آنها برای میو
ه کرویزبری (Kruisbezie)، ممکن است به کلمه بومی انگلیسی کنونی مخدوش شده باشد. در اواخر قرن هجدهم، غازتوت به یک شی مورد علاقه باغبانی کلبه ای تبدیل شد، به ویژه در لنکاوی، جایی که نخ ریسی ها انواع مختلفی از بذرها را پرورش دادند و تلاش آنها عمدتاً برای افزایش اندازه میوه بود. از میان صدها گونه ای که در کارهای باغبانی اخیر برشمرده شده اند، شاید تعداد کمی از آن ها از نظر عطر و طعم با برخی از ساکنان قدیمی تر باغ میوه ها، مانند کهربای قرمز خشن قدیمی و کهربایی مودار برابر باشند. به نظر می رسد آب و هوای جزایر بریتانیا برای به کمال رساندن غازتوت مناسب است و ممکن است حتی در شمالی ترین بخش های اسکاتلند نیز با موفقیت رشد کند. در واقع، گفته می شود که طعم میوه با افزایش عرض جغرافیایی بهبود می یابد. حتی در نروژ، بوته در باغ های ساحل غربی تقریباً تا دایره قطب شمال شکوفا می شود و به طور وحشی تا ۶۳ درجه شمالی یافت می شود. تابستان های خشک دشت های فرانسه و آلمان برای آن کمتر مناسب است، اگرچه در برخی مناطق تپه ای با موفقیت قابل تحمل رشد می کند. غازتوت در جنوب انگلستان در شرایط خنک به خوبی رشد می کند و ممکن است گاهی در باغ های نزدیک
لندن در زیر سایه جزئی درختان سیب شکوفا شود، اما در شمال به قرار گرفتن کامل در معرض نور خورشید نیاز دارد تا میوه را به کمال برساند. تقریباً در هر خاکی موفق خواهد بود، اما آبرفت های لومی غنی یا سیاه را ترجیح می دهد، و اگرچه طبیعتاً گیاهی در مکان های نسبتاً خشک است، اما اگر زهکشی شود در زمین های مرطوب خوب عمل می کند. غازتوت در آمریکای شمالی پرجمعیت تر بود، قبل از اینکه مشخص شود زنگار را حمل می کند که برای کاج های خاصی کشنده است و در نتیجه از مناطق جنگلی حذف می شود. کشت مدرن. انسان ها غازتوت را به عنوان زیستگاه حشرات یا مستقیماً برای میوه های شیرین کشت می کنند. ارقام متعددی برای استفاده تجاری و خانگی توسعه داده شده است. از موارد قابل توجه، کرلس (Careless)، گرین فینچ (Greenfinch)، اینویکتا (Invicta)، لولر (Leveler) و وینهام اینداستری (Whinham's Industry) هستند که انجمن سلطنتی باغبانی جایزه گاردن مریت را به آنها اعطا کرده است. غازتوت معمولاً از قلمه ها به جای بذر پرورش می یابد. قلمه های کاشته شده در پاییز به سرعت ریشه می دهند و در عرض چند سال شروع به میوه دادن می کنند. با این وجود، بوته هایی که از بذر کاشته می شون
د نیز به سرعت به بلوغ می رسند، مقاومت مشابهی نسبت به آفات نشان می دهند و عملکرد زیادی دارند. میوه بر روی خارهای جانبی و شاخساره های سال قبل تولید می شود. غازتوت باید هرس شود تا فضای داخلی عایق شود و برای شاخه های سال بعد فضا ایجاد شود و همچنین هنگام چیدن خراش ناشی از خارها کاهش یابد. شاخه های پوشانده را می توان به طور کامل با توت ها قطع کرد (و اغلب نیز قطع می شوند) بدون اینکه به گیاه آسیب جدی وارد شود. کمپوست نیتروژن سنگین باعث رشد بیش از حد می شود و بوته را به کپک ضعیف می کند. آفات قارچی. غازتوت، مانند سایر اعضای جنس انگورفرنگی، در چندین ایالت ایالات متحده ممنوع یا محدود شده است، زیرا آنها میزبان ثانویه () برای زنگ تاول کاج سفید هستند. زیستگاه حشرات. بوته های غازتوت میزبان کرم های شب پره زاغی هستند. گیاهان غازتوت همچنین یک گیاه میزبان ترجیحی برای پروانه کاما () هستند، که لاروهای آن اغلب در مرحله نمو از گیاه تغذیه می کنند، شب پره ماکاریا () و مگس اره غازتوت (). مگس اره غازتوت خود را در زمین دفن می کنند تا شفیره شوند. پس از تفریخ به شکل بالغ، آنها تخم های خود را می گذارند که در قسمت زیرین برگ های غازتوت به صور
ت لارو بیرون می آیند. مصارف آشپزی. غازتوت خوراکی است و می توان آن را به صورت خام خورد، یا به عنوان ماده ای در دسرها، مانند پای، فول ها و کرامبل ها، پخته شد. چیدن اولیه معمولاً ترش است و برای استفاده در آشپزی مناسب تر است. این شامل بیشتر غازتوت های سوپرمارکتی می شود که اغلب قبل از رسیدن کامل چیده می شوند تا ماندگاری آنها افزایش یابد. غازتوت همچنین برای طعم دادن به نوشیدنی هایی مانند نوشابه، آب طعم دار یا شیر استفاده می شود و می توان آن را به شراب میوه و چای تبدیل کرد. غازتوت را می توان به شکل مربا، میوه خشک، به عنوان ماده اولیه یا ثانویه در ترشی نگهداری کرد، یا در شربت شکر نگهداری کرد یا در شکلات سفید. تغذیه. غازتوت خام دارای ۸۸٪ آب، ۱۰٪ کربوهیدرات و ۱٪ چربی و پروتئین است. در مقدار مرجع ۱۰۰ گرم، غازتوت خام ۴۴ کالری را تأمین می کند و منبعی غنی از ویتامین سی (۳۱٪ از ارزش روزانه) است، بدون هیچ ریزمغذی دیگری در محتوای قابل توجهی.
ادوارد ویسکوسکی (به ؛ ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۴۵ – ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵) که به طور حرفه ای با نام سرهنگ دیبیرز شناخته می شد، کشتی گیر حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به خاطر حضورش در انجمن کشتی ایالات متحده آمریکا، از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ شناخته شد. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
تیم ملی فوتبال زنان گرجستان نماینده گرجستان در مسابقات بین المللی فوتبال است. گرجستان در گروه ۷ مقدماتی در جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۹ شرکت کرد، اما پس از دو بازی مقابل یوگسلاوی (۰–۱۱) و ترکیه (۰–۱) از دور مسابقات حذف شد. پس از این، گرجستان تا مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۹ در مسابقات مقدماتی حضور نداشت. سپس گرجستان با ترکیه، ایرلند شمالی و کرواسی همگروه شد. گرجستان بدون کسب هیچ امتیازی در گروه خود آخر شد. گرجستان اولین برد خود را در ۱۱ مه ۲۰۰۹ با پیروزی ۳–۱ مقابل مقدونیه کسب کرد و همچنین اولین گل خود را در یک بازی رقابتی در آن سال، در شکست ۱–۳ مقابل اسکاتلند در مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۱ به ثمر رساند. با این حال، آنها همچنین یک رکورد شکست جدید در آن سال ثبت کردند، دوره مقدماتی با شکست ۰–۱۵ مقابل دانمارک آغاز شد. در دوره مقدماتی بعدی برای قهرمانی اروپا ۲۰۱۳ و جام جهانی ۲۰۱۵ این تیم نتوانست از مرحله مقدماتی صعود کند و در هر دو دوره در رتبه سوم از چهار تیم قرار گرفت.
منطقه توریستی کوه گومگانگ () یک منطقه ویژه اداری در کره شمالی بود. این منطقه در سال ۲۰۰۲ برای رسیدگی به ترافیک توریستی کره جنوبی به کوه گومگانگ ساخته شد شد. این یکی از نمادهای سیاست آفتاب تابان کره جنوبی بود. در ژانویه ۲۰۲۴، کره شمالی اعلام کرد که این منطقه را می بندد.
فانتین شخصیتی خیالی در رمان "بینوایان" به قلم ویکتور هوگو در سال ۱۸۶۲ است. او زنی جوان است که توسط معشوقش ترک می شود و با دختر خردسالش کوزت تنها می ماند. فانتین برای تأمین زندگی خود و فرزندش مجبور به کار در یک کارخانه می شود، اما پس از افشای این که او یک مادر مجرد است، شغلش را از دست می دهد. در نهایت، فشار فقر و مشکلات او را به تن فروشی می کشاند. وضعیت جسمی و روحی او به سرعت بدتر می شود و در نهایت در حالی که هنوز نتوانسته است دخترش را دوباره ببیند، از دنیا می رود. داستان او به تصویر کشیدن رنج زنان و طبقات محروم جامعه فرانسه در قرن نوزدهم می پردازد.
خط مرز شمالی یک خط مرزی دریایی مورد مناقشه است که در دریای زرد بین کره شمالی کره جنوبی قرار دارد. این خط مرزی به عنوان مرز آبی دفاکتو بین کره شمالی و جنوبی عمل می کند.
کولین د الانکور () که سابقا به نام "کولین د لا ریوانش" (Colline de la Revanche) نیز شهرت داشت، یک تپه است که در منطقه الانکور در ناحیه ایولین فرانسه واقع شده است. این تپه با ارتفاع ۲۳۱ متر ارتفاع از سطح دریا، بلندترین نقطه ایولین و ایل-دو-فرانس است. برج ایفل، تور مون پارناس، لا دفانس، اتان د سنت کوئنتین و جنگل مئودون از بالای این تپه قابل مشاهده هستند. رویداد دوچرخه سواری کوهستان در جریان المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس، در این منطقه برگزار شد. این تپه مصنوعی در محل معادن سابق ماسه سنگ قرار دارد که برای ساخت و ساز از آن ها استفاده می شد. پس از متروکه شدن معدن در قرن نوزدهم، تا سال ۱۹۷۵ از این منطقه به عنوان محل دفن زباله به کار رفت. در سال ۱۹۸۰، این منطقه به پارک عمومی تغییر کاربری داد. جای نام شناسی. این محدوده ابتدا در سال ۱۸۸۱ به عنوان لا ریوانش نام گذاری شده بود. در سال ۲۰۰۴، شورای شهر الانکور نام این تپه را به کولین د الانکور تغییر داد که به معنی تپه ی الانکور است.
قطعات در هر میلیارد فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی برایان هوریچی است. در این فیلم بازیگرانی همچون فرانک لانگلا، جنا رولندز، رزاریو داوسون، پن بدجلی، ترزا پالمر، جاش هارتنت، الکسیز بلدل، هیل هارپر و کانر لزلی ایفای نقش کرده اند.
ان جی سی ۴۱۶ () یک خوشه کروی است که در صورت فلکی توکان قرار دارد و در ۵ سپتامبر ۱۸۲۶ میلادی توسط جیمز دانلوپ کشف شد.
ان جی سی ۴۱۹ () یک خوشه کروی است که در صورت فلکی توکان قرار دارد و در ۲ سپتامبر ۱۸۲۶ میلادی توسط جیمز دانلوپ کشف شد.
ان جی سی ۴۲۲ () یک خوشه باز است که در صورت فلکی توکان قرار دارد و در ۲۱ سپتامبر ۱۸۳۵ توسط جان هرشل کشف شد.
ان جی سی ۴۳۳ () یک خوشه باز در صورت فلکی ذات الکرسی است که در فاصله ۶۵۰۰ سال نوری از خورشید قرار دارد و در ۲۹ سپتامبر ۱۸۲۹ توسط جان هرشل کشف شد.
ان جی سی ۴۳۶ () یک خوشه باز است که در صورت فلکی ذات الکرسی قرار دارد و در ۳ نوامبر ۱۷۸۷ توسط ویلیام هرشل کشف شد
نابودی یا ویران کردن فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی جان سی والر است. در این فیلم بازیگرانی همچون زویی بل، ریچل نیکولز، تریسی توماس، شریلین فن، داگ جونز، بروس توماس، آدریانا ویلکینسون، ربکا مارشال، آلین کوئینسی، بیلی آن برادرز، جردن جیمز اسمیت و رزاریو داوسون ایفای نقش کرده اند.
در انسان شناسی اجتماعی، پدر مکانی یا اقامتگاه پاتریل، به سیستم اجتماعی اطلاق می شود که در آن یک زوج متأهل با والدین شوهر یا نزدیک به آن زندگی می کنند. مفهوم مکان ممکن است به یک منطقه بزرگتر مانند یک روستا، شهر یا قلمرو قبیله گسترش یابد. این عمل در حدود ۷۰ درصد از فرهنگ های بشری مدرن جهان که به صورت قوم نگاری توصیف شده اند، یافت شده است. توضیح کلی. در جامعه ای که از پدر مکانی پیروی می کند، زمانی که مردی ازدواج می کند، همسرش در خانه یا محله پدری به او می پیوندد، جایی که آنها فرزندان خود را بزرگ می کنند. این فرزندان نیز از همین الگو پیروی خواهند کرد. پسران خواهند ماند و دختران با خانواده شوهرانشان نقل مکان خواهند کرد. خانواده هایی که در یک اقامتگاه پدری زندگی می کنند عموماً مالکیت مشترک منابع داخلی را به عهده می گیرند. خانواده توسط یک عضو ارشد رهبری می شود که کار سایر اعضا را نیز هدایت می کند. اقامتگاه مادرزادی به عنوان متضاد اقامت پدری در نظر گرفته می شود. از نظر ژنتیکی در جوامعی که پدر مکانی رواج دارد تنوع mtDNA بیشتر است چون زنان به واسطه شوهرشان به مناطق مختلف نقل مکان می کنند.
پارک نمایشگاهی پاریس-لو بورژه که همچنین با نام پارک نمایشگاهی لو بورژه شناخته می شود، در دسامبر ۱۹۸۲ گشایش یافت و مجموعه ای از ساختمان ها برای میزبانی نمایشگاه ها و رویدادها است. بخش عمده این پارک در قلمرو کمون لو بورژه و در نزدیکی فرودگاه پاریس-لو بورژه قرار دارد. ارائه. این سایت دارای مساحت کلی برابر با ۸۰٬۰۰۰ متر مربع فضای سرپوشیده و بیش از ۳۵۰٬۰۰۰ متر مربع فضای بیرونی است. پارک نمایشگاهی لو بورژه به ویژه میزبان نمایشگاه بین المللی هوافضا و هوانوردی پاریس-لو بورژه (SIAE) است که هر دو سال یک بار برگزار می شود. همچنین این پارک میزبان کنفرانس پاریس ۲۰۱۵ درباره تغییرات اقلیمی و نشست بین المللی سازمان ملل متحد در خصوص تغییرات اقلیمی بوده که از ۳۰ نوامبر تا ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵ برگزار شد. از سال ۱۹۵۱، نمایشگاه بین المللی هوافضا و هوانوردی پاریس-لو بورژه (SIAE) هر دو سال یک بار در این محل برگزار می شود. برای پاسخگویی به نیازهای فزاینده غرفه داران و بازدیدکنندگان، اطراف فرودگاه با سالن های دائمی، فضای قابل تنظیم و پارکینگ بزرگ توسعه یافته است. به همین دلیل، پارک نمایشگاهی پاریس-لو بورژه میزبان رویدادهای دیگری غیر از SIA
E نیز بوده است، از جمله نمایشگاه جهانی مدل سازی برای چند سال. برخی نشست های سیاسی نیز در این مکان برگزار شده اند؛ از جمله کنگره انتخاباتی نامزد حزب UMP برای ریاست جمهوری در نوامبر ۲۰۰۴. با این حال، به صورت سالانه، این مجموعه میزبان رویدادهای دیگری نیز هست، از جمله نمایشگاه خودروهای تفریحی، گردهمایی سالانه مسلمانان فرانسه از سال ۱۹۸۴، نمایشگاه میلی پُل پاریس از سال ۱۹۸۴ و نمایشگاه آتوماِدون از سال ۲۰۰۱. دهکده رسانه. از سال ۲۰۰۷، پروژه سامان دهی منطقه ای با نام «کلاه های چینی» در دست اجرا است. این منطقه با مساحت ۱۰٫۳۵ هکتار که در ورودی شهر قرار دارد، از سال ۲۰۱۷ میزبان ایستگاه جدید ایستگاه دوگنی-لا کورنوو شده است. این پروژه شامل ساخت کمی بیش از ۳۰۰ واحد مسکونی، که ۲۰٪ آن ها مسکن اجتماعی خواهند بود، فروشگاه ها، یک مجموعه آموزشی جدید و یک مکان عبادت برای مسلمانان است. در سال ۲۰۱۰، کریستین بلان، دبیر دولت در منطقه پایتخت، این منطقه را به عنوان یکی از پروژه های شاخص پاریس بزرگ معرفی کرد که مدیریت آن باید توسط جامعه شهرنشینی فرودگاه لو بورژه انجام می شد. با این حال، اختصاص میزبانی المپیک تابستانی ۲۰۲۴ به فرانسه در س
ال ۲۰۱۷ باعث بازنگری در این پروژه شد: دهکده رسانه ها در شش هکتار از منطقه «ایر دِ ون» مستقر شد، در حالی که بخشی از منطقه صنعتی به کاربری مسکونی تبدیل شد. برای اطمینان از پیوستگی جابه جایی بین دهکده رسانه ها و محل مسابقات صخره نوردی در لو بورژه، در سال ۲۰۲۳ یک گذرگاه دوگنی-لو بورژه برای عابران پیاده و دوچرخه سواران با طول ۱۲۵ متر بر فراز بزرگراه A1 نصب شد.
نیروگاه هسته ای برنیلیس یک نیروگاه هسته ای غیرفعال در برنیلیس، منطقه برتاین در شمال غربی فرانسه است. این نیروگاه که در سال ۱۹۶۲ ساخته شد، نخستین و تنها رآکتور آب سنگین تحت فشار (PHWR) در فرانسه بود و از آب سنگین به عنوان کندکننده نوترون و از آب سبک تحت فشار به عنوان خنک کننده استفاده می کرد. این نیروگاه با قدرت ۷۰ مگاوات، عمدتاً برای آزمایش فناوری هسته ای و تولید پلوتونیوم نظامی طراحی شده بود. فعالیت آن در سال ۱۹۸۵ به دلیل اعتراضات گستردهٔ زیست محیطی و چالشهای فنی متوقف شد و فرایند تخریب آن که از سال ۱۹۸۵ آغاز شده، هنوز ادامه دارد.
ایستگاه مترو روستاولی (به گرجی: რუსთაველი) یکی از ایستگاه های خط یک مترو پایتخت گرجستان، تفلیس است. این ایستگاه در ۱۱ ژانویه سال ۱۹۶۶ افتتاح شد. این ایستگاه که دارای یک خروجی است و پلتفرم اصلی آن در عمق ۶۰ متری قرار دارد. پله های برقی ۱۲۰ متری راه دسترسی مسافران از در ورودی به پلتفرم هستند.
بال یک مجلس رقص رسمی است، که اغلب با یک ضیافت و پس از آن یک رقص اجتماعی مشخص می شود. رقص بال ریشه در رقص های رسمی قرون وسطی دارد و از طریق تکرارهای مختلف در طول سده های پس از آن، مانند رقص باروک سدهٔ هفدهم و کوتیلین سدهٔ هجدهم ادامه یافت. چندین گونه از رقص بال وجود دارد، مانند بالماسکه و دختر دم بخت و همچنین پرام که نوین است.
قیام ژانویه یک ناآرامی بود که عمدتاً در پادشاهی لهستان روسیه به وقوع پیوست که هدفش پایان دادن به اشغال در قسمت لهستان و بازیابی استقلال بود. این خیزش در ۲۲ ژانویه ۱۸۶۳ شروع شد و تا زمان سرکوب آخرین شورشها در ۱۸۶۴ ادامه یافت. این دیرپاترین شورش لهستان تکه تکه شده شده بود. درگیری در تمام سطوح جامعه درگرفت و به طرز قابل بحثی تأثیراتی عمیق بر روابط معاصر بین المللی گذاشت و نهایتاً جامعه لهستان را متحول کرد. مجموعه ای از عوامل قیام را در اوایل سال ۱۸۶۳ اجتناب ناپذیر کرد. اشراف لهستانی و حلقه های بورژوای شهری در آرزوی موقعیت نیمه خودمختاری بودند که پیش از ناآرامی قبلی، یک نسل پیشتر در ۱۸۳۰، در کنگره لهستان از آن برخوردار بودند، و جوانان با موفقیت جنبش استقلال ایتالیا تشویق شده و فوراً خواهان همان نتیجه بودند. روسیه توسط قضایای کریمه تضعیف شده بود و رویکردهایی لیبرال تر را در سیاستهای داخلی خود مطرح کرده بود که دولت ملی زیرزمینی لهستان را تشویق کرد تا اعتصاب سازمان یافته ای را تا بهار ۱۸۶۳ برنامه ریزی کند. آنها روی الکساندر ویلوپولسکی رئیس فوق محافظه کار اداره مدنی در تقسیمات روسیه، حساب نکرده بودند. او در تلاش برای
از ریل خارج کردن جنبش ملی لهستان، تا ماه ژانویه طرح خدمت وظیفه اجباری فعالان جوان لهستانی به مدت ۲۰ سال در ارتش امپراتوری روسیه را ارائه کرد. این تصمیمی بود که قیام ژانویه ۱۸۶۳ را کلید زد، همان نتیجه ای که ویلوپلوسکی می خواست از آن اجتناب کند. افسران رده بالای لیتوانی-لهستانی و اعضا طبقه سیاسی سریعاً به شورش سربازان جوان لهستانی ملحق شدند. شمار افراد شرکت کننده در شورشها، هرچند که سازماندهی خوبی نداشتند، به شدت فزونی گرفت و کمبود حمایت خارجی آنها را مجبور به اتخاذ تاکتیکهای چریکی و پرهزینه کرد. انتقام جویی ها سریع و بی رحمانه بود. اعدامهای عمومی و تبعید به سیبری نهایتاً بسیاری از لهستانیها را متقاعد کرد تا مبارزه مسلحانه را کنار بگذارند. علاوه بر آن، تزار الکساندر دوم با با تصمیم ناگهانیش برای الغای نهایی نظام سرف داری در سال ۱۸۶۴ به نجبای لهستان و در نتیجه کل اقتصاد ضربه سختی زد. متعاقب فروپاشی املاک و فقر بسیاری از دهقانان، لهستانی های تحصیل کرده متقاعد شدند که به جای آن به ایده «کار ارگانیک»، خودسازی اقتصادی و فرهنگی، روی بیاورند.