Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارمنی (HAK) در اوایل فوریه پیشنهاد کرد که تحولات سیاسی ممکن است در ارمنستان رخ دهد. تر-پتروسیان خواستار تجمع مخالفان در میدان آزادی ایروان در ۱۸ فوریه نه فقط برای اعتراض به دولت کاراپتیان، بلکه برای اعتراض به دولت رئیس جمهور سرژ سرکیسیان شد. دولت در پاسخ گفت که میدان آزادی به دلیل «رویدادهای ورزشی و فرهنگی» ممنوع است. کنگره ملی ارمنی گفت که قصد دارد در میدان تجمع کند بدون توجه به اینکه آیا دولت شهر و دولت ملی به آن اجازه انجام این کار را داده اند یا خیر. تحلیلگران سیاسی می گویند که رهبران اپوزیسیون ملی مانند تر-پتروسیان در حال مهار موج موجود ناآرامی هستند که الهام گرفته از انقلاب تونس و اعتراضات در مصر است و در رویدادهایی مانند تظاهرات مداوم دست فروشان خیابانی مشهود است و برخی پیش بینی می کنند که شرایط برای تظاهرات بزرگ مناسب است. ۱۸ فوریه. در ۱۸ فوریه، کنگره ملی ارمنی تظاهرات بزرگی را بین ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ نفر در مرکز شهر ایروان برگزار کرد. معترضان، از جمله تر-پتروسیان، از دستمزدهای پایین، بیکاری، تورم، فساد، و کاهش کیفیت زندگی شکایت داشتند. سخنرانان در این تجمع همچنین به شبح انقلاب های تونس و مصر اشاره کردند و
تر-پتروسیان دولت سرکیسیان را با آن رژیم های سقوط کرده مقایسه کرد. رئیس جمهور پیشین گفت: مصیبت مردم ما بهتر از مصیبت مردم آن کشورها نیست و رژیم ارمنستان کمتر از رژیم های آن کشورها دیکتاتور و منفور نیست. او از دولت خواست استعفا دهد و خواستار قیام مشابهی شد که در کشورهای عربی نزدیک ارمنستان دیده می شود. تر-پتروسیان همچنین از دست فروشان خیابانی و دیگرانی که در اعتراض به سیاست های دولت سازماندهی شده اند، خواست تا تجمعات خود را «سیاسی» کنند و با مخالفان ملی در خواستار تغییرات گسترده بپیوندند. ۱ مارس. کنگره ملی ارمنی تجمع دیگری را در ۱ مارس در ایروان ترتیب داد. بر اساس برآوردهای مخالفان، بیش از ۵۰۰۰۰ شهروند در این تجمع شرکت کردند. این تظاهرات سومین سالگرد خشونت های پس از انتخابات پس از پیروزی مورد مناقشه سرکیسیان در سال ۲۰۰۸ بود که ۱۰ معترض در آن کشته شدند. معترضان دوباره خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام شدند و خواستار استعفای سرکیسیان شدند. ترپتروسیان در این تظاهرات سخنرانی کرد و دولت را «رژیم راهزنی [که] قدرت را از طریق انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری جعلی و جنایت خونین ۱ مارس ۲۰۰۸ به دست گرفت» خواند و مطالبات
مطرح شده در اعتراض ۱۸ فوریه را تکرار کرد. او همچنین علناً خواستار لغو ممنوعیت تجارت خیابانی شد و خواستار اصلاحات اقتصادی از جمله افزایش حداقل دستمزد و مزایای بیکاری شد. ۳ مارس. حدود ۵۰ فروشنده خیابانی با حمایت اعضای هر دو حزب مخالف «میراث» و «کنگره ملی ارمنی»، از جمله اعضای پارلمان، در بیرون ساختمان دولتی در ایروان تجمع کردند. پلیس برای متفرق کردن آنها وارد عمل شد که منجر به درگیری های متعددی شد. یکی از فعالان حزب کنگره ملی ارمنی دستگیر و یکی از نمایندگان مجلس میراث به دلیل جراحات در بیمارستان بستری شد. پلیس در مخالفت با بیانیه نخست وزیر تیگران سرکیسیان مبنی بر انجام تحقیقات داخلی در مورد اتهامات خشونت پلیس، علناً نمایندگان پارلمان را به تحریک خشونت متهم کرد. این حادثه باعث مقایسه مجدد سیاست های دولت کاراپتیان و سرکیسیان با تونس قبل از انقلاب توسط برخی از تحلیلگران و نمایندگان مخالف پارلمان شد.
دفتر اقدام مجموعه ای از مبلمان است که توسط رابرت پراپست طراحی شده و توسط شرکت هرمان میلر تولید و به بازار عرضه شده است. اولین بار در سال ۱۹۶۴ میلادی به عنوان خط تولید "دفتر اقدام I" معرفی شد، سپس با سری "دفتر اقدام II" جایگزین شد، این یک طراحی تأثیرگذار در تاریخ «مبلمان قراردادی» (مبلمان اداری) است. سری "دفتر اقدام II" مفهوم فضاهای کاری منعطف و نیمه بسته را معرفی کرد که اکنون بیشتر به عنوان کیوبیکل شناخته می شود. همه طرح های اداری کیوبیکل را می توان به خطوط تولید "دفتر اقدام" هرمان میلر ردیابی کرد. تاریخچه. در سال ۱۹۶۰ میلادی هرمان میلر شرکت تحقیقاتی هرمان میلر را ایجاد کرد و سازمان جدید را تحت نظارت جورج نلسون تحت سرپرستی فعالیت های روز-به-روز رابرت پراپست قرار داد. هر چند نلسون در پردیس اصلی هرمان میلر در زیلند، میشیگان، باقی ماند، ولی پراپست و شرکت تحقیقاتی هرمان میلر در ان آربور، میشیگان مستقر شدند (آن را در مجاورت پردیس دانشگاه میشیگان قرار دادند). مأموریت شرکت تحقیقاتی هرمان میلر رسیدگی به مشکلات خود مبلمان نبود، بلکه حل مشکلات مربوط به "استفاده" از مبلمان بود. اولین پروژهٔ بزرگ این شرکت ارزیابی «دفتر»
بود که در طول سدهٔ بیستم میلادی تکامل یافته بود — به ویژه نحوهٔ عملکرد آن در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی. مطالعات پراپست شامل یادگیری در مورد روش های کار افراد در یک دفتر، نحوه انتقال اطلاعات و چگونگی تأثیر چیدمان دفتر بر عملکرد آن ها بود. او با جوآن ایوانز (پژوهشگر زینت و الگو)، تری آلن و کارل فراست (روانشناسان دانشگاه ایالتی میشیگان)، رابرت سامر (که تأثیرات فضاهای مختلف بر سلامت روان را بررسی کرد)، ادوارد تی. هال (انسان شناس و نویسندهٔ کتاب ۱۹۵۹، "زبان خاموش") و همچنین با تعدادی از متخصصان، از جمله ریاضیدانان و روانشناسان رفتاری مشورت کرد. دفتر اقدام I. پراپست و شرکت تحقیقاتی هرمان میلر طرحی را برای رسیدگی به مشکلاتی که کارمندان اداری آن زمان را آزار می داد، تدوین کردند، که تیم جورج نلسون آن را در قالب "دفتر اقدام I" دریافتند. این طرح در سال ۱۹۶۴ میلادی در مجموعه هرمان میلر معرفی شد. دفتر اقدام I دارای میزها و فضاهای کاری با ارتفاع متفاوت بود که به کارگر آزادی حرکت و انعطاف پذیری برای به دست آوردن موقعیت کاری مناسب برای کار را می داد. دفتر اقدام I به طور ایده آل برای دفاتر کوچک حرفه ای مناسب بود که در آن مدیران و کارم
ندان اغلب با استفاده از اثاثیه یکسان در تعامل بودند. با این حال، دفتر اقدام I گران بود، مونتاژ آن دشوار بود و برای دفاتر در شرکت های بزرگ مناسب نبود. با وجود کاستی های دفتر اقدام I، نلسون برنده جایزه الکوآ برای طراحی محصول شد و از ذکر سهم پراپست غافل شد. دفتر اقدام II. پس از فروش ضعیف دفتر اقدام I، پراپست و نلسون دوباره به تابلوی طراحی بازگشتند و به دنبال ایجاد نسل بعدی، "دفتر اقدام II" بودند. برای چندین سال، پراپست و نلسون بر سر اینکه چه نوع محیط کاری به بهترین وجه برای یک کارمند اداری شرکتی مناسب است، جنگیدند. نلسون که نتوانست به توافق برسد، در نهایت از پروژه کنار گذاشته شد. با رفتن نلسون، پراپست آزاد بود تا مفهوم خود را از دفتری که قادر به تغییر مکرر، متناسب با نیازهای در حال تغییر کارمند بود، بدون نیاز به خرید اثاثیه جدید بررسی کند. او می خواست به کارمند اجازه دهد تا حدی از حریم خصوصی، و توانایی شخصی سازی محیط کار خود را بدون تأثیرگذاری بر محیط کارگران اطراف خود، فراهم کند. پراپست تشخیص داد که مردم در یک منطقه قلمرویی که می توانند شخصی سازی کنند، بهره وری بیشتری دارند، اما همچنین به مناظر خارج از فضای خود
نیاز دارند. کانسپت او «پشتیبان» بود، یک تقسیم عمودی دو یا سه طرفه که قلمرو را تعریف می کرد و حریم خصوصی را بدون مانع از توانایی مشاهده یا مشارکت در رویدادهای خارج از فضا فراهم می کرد. دفتر اقدام II حول واحد دیوار متحرک است که فضا را تعریف می کرد. این واحد همچنین از چندین مبلمان ایستگاه کاری که از فضای کار عمودی بهره می بردند، پشتیبانی می کرد. قطعات قابل تعویض، استاندارد و ساده برای مونتاژ و نصب بودند. مهم تر از آن، آن ها بسیار انعطاف پذیر بودند و به شرکت اجازه می دادند تا محیط کار را با تغییر نیازها تغییر دهد. مجموعه دفتر اقدام II یک موفقیت بی سابقه بود که اغلب به عنوان تولد کیوبیکل مدرن از آن یاد می شود، و به سرعت توسط تولیدکنندگان دیگر کپی شد. با وجود تبدیل شدن خط "دفتر اقدام II" به موفق ترین پروژه هرمان میلر، جورج نلسون از هرگونه ارتباط با پروژه فاصله گرفت. در سال ۱۹۷۰ میلادی، او نامه ای به رابرت بلیک، که معاون طراحی و ارتباطات شرکت هرمان میلر شده بود، ارسال کرد و در آن «اثر غیرانسانی کننده سیستم به عنوان یک محیط کاری» را توصیف کرد. او احساس خود را اینگونه خلاصه کرد:نیازی نیست منتقدی با درک خاص باشد تا مت
وجه شود که ای او-II قطعاً سیستمی نیست که محیطی شاد برای مردم به طور کلی ایجاد کند. اما برای برنامه ریزانی که به دنبال راه هایی برای جمع کردن حداکثر تعداد بدن هستند، برای «کارمندان» (در مقابل افراد)، برای «پرسنل»، زامبی های شرکتی، مردگان متحرک، اکثریت خاموش. یک بازار بزرگ.نلسون هرچقدر هم که ممکن است تحقیرآمیز بوده باشد، در بیان اینکه «بازار بزرگتری» برای دفتر اقدام II وجود خواهد داشت، درست گفته است. تا سال ۲۰۰۵ میلادی کل فروش به ۵ میلیارد دلار رسید. ساختارهای منسجم. آخرین مشارکت پراپست در مجموعه "دفتر اقدام" مجموعه ای از مبلمان بود که به طور خاص برای محیط بیمارستان و آزمایشگاه طراحی شده بود. مجموعه ای از کانتینرها، قاب ها، چرخ دستی ها، وسایل ذخیره سازی و ریل ها که به عنوان "ساختارهای منسجم" شناخته می شوند، در سال ۱۹۷۱ میلادی معرفی شدند. آن ها که برای ساده کردن عملکردهای خدماتی یک محیط بیمارستانی طراحی شده بودند، بسیار موفق بودند تا زمانی که ظهور سیستم های کامپیوتری متمرکز، چنین قابلیت حمل اسناد فیزیکی را منسوخ کرد. اتواسپیس. طراحی شده توسط جک کلی، که بر روی طراحی هر دو دفتر اقدام I و دفتر اقدام II کار می کرد،
"اتواسپیس" عناصر دیواری سیستم دفتر اقدام II را تقویت کرد. کلی واحدهای دیوار را به کاشی های بسیار متنوع — اما استاندارد — تغییر داد که می توانستند به سادگی در یک قاب قرار بگیرند و با کلاهک های انتهایی تکمیل شوند. با انتخاب کاشی های جدید "اتواسپیس"، می توان به سرعت رنگ، بافت، عملکرد و ویژگی فضای کاری را بدون از بین بردن قاب یا اختلال در کار تغییر داد. اولین نصب ها. اولین دفاتری که محصولات دفتر اقدام را ترکیب کردند در بانک ذخیره فدرال نیویورک بود که در سال ۱۹۶۳ میلادی با جورج نلسون و هرمان میلر برای طراحی فضای اداری نوآورانه ای که می تواند کارایی را در یک منطقه کوچک به حداکثر برساند قرارداد بسته بود. طرح به دست آمده بر اساس سی پی اس (سیستم پانل جامع) نلسون بود و دارای «غلاف هایی» از چهار کیوبیکل بود که در یک الگوی صلیب شکسته چیده شده بودند، هر یک با میز L شکل و انباری بالای سر. عکس های باقی مانده از دفاتر بانک ذخیره فدرال طرحی را نشان می دهند که تفاوت چندانی با کیوبیکل امروزی ندارد. در سال ۱۹۶۴ میلادی از این طرح برای کلینیک پزشکی زنان در لافایت، ایندیانا و در دفاتر طراحی خود نلسون در نیویورک استفاده شد. دفتر اقد
ام امروز. سری "دفتر اقدام I" در سال ۱۹۷۰ میلادی از مجموعه هرمان میلر حذف شد. در سال ۱۹۷۸ میلادی خط "دفتر اقدام II" به سادگی به "دفتر اقدام" تغییر نام داد. هرمان میلر آن را به عنوان «اولین سیستم اداری طرح باز در جهان» توصیف می کند و مدعی یک پایگاه نصب شده ۵ میلیارد دلاری است. در سال ۱۹۸۵ میلادی کنگره جهانی طراحی، "دفتر اقدام" را به عنوان «مهم ترین طرح از سال ۱۹۶۰ میلادی» نامگذاری کرد. تغییرات اخیر در "دفتر اقدام" شامل افزایش فضای ذخیره سازی و فضای کاری مشترک بیشتر است. موزه هنر مدرن نیویورک در سال ۲۰۰۱ میلادی، "ریزالو" را طرحی که در سال ۱۹۹۹ میلادی از تکنولوژی و زوایای ۱۲۰ درجه استفاده می کرد، به مجموعه دائمی موزه اضافه کرد. در سال ۱۹۹۷ میلادی، رابرت پراپست گفت که امیدوار است ایده اش «به کارمندان دانش محیطی انعطاف پذیرتر و روان تر از جعبه های پر پیچ و خم دفاتر بدهد»، اما از اینکه ایده اش تا حدودی به همین شکل تبدیل شده، متأسف است. «کیوبیکل کردن افراد در شرکت های مدرن، یک جنون یکپارچه است». در رسانه ها. اثاثیه "دفتر اقدام" در بسیاری از فیلم های منتشر شده در سی سال گذشته ظاهر شده است. اولین فیلمی که محصولات "دفتر
اقدام" را به نمایش گذاشت، فیلم استنلی کوبریک، "" بود که در سال ۱۹۶۸ میلادی اکران شد. در این فیلم از یک میز "رول-تاپ" سفید دفتر اقدام I در قسمت پذیرش ایستگاه فضایی استفاده شده است.
افسانه ممنوعه (به کره ای: 동화지만 청불입니다) یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی لی جونگ سوک با بازی پارک جی-هیون در نقش دانبی محصول سال ۲۰۲۵ سینمای کره جنوبی است. فیلم داستان دانبی را دنبال می کند که آرزو دارد نویسنده کتاب کودک باشد اما در واقع یک تازه کار در تیم سرکوب شده و غیرقانونی پورنوگرافی است. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۲۰ مه ۲۰۲۳ آغاز شد. در مارس ۲۰۲۴، فیلم وارد مرحله پس از تولید شد. و در ۸ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر می شود.
ارمنستان از زمان سال ۲۰۰۷ در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت کرده است. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان (ARMTV)، که یکی از اعضای اتحادیه پخش برنامه های اروپایی (EBU) است، از زمان اولین حضور خود مسئول فرایند انتخاب شرکت کنندگان بوده است. اولین نماینده این کشور در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت سال ۲۰۰۷ آرویک با ترانه «» () بود که با کسب ۱۳۶ امتیاز در جایگاه دوم از میان ۱۷ شرکت کننده قرار گرفت. از زمان آغاز حضور، ارمنستان به جز در مسابقه سال ۲۰۲۰ (به دلیل جنگ ناگورنو-قره باغ ۲۰۲۰) هیچ دوره ای از این مسابقه را از دست نداده است و دو بار نیز قهرمان شده است: در سال ۲۰۱۰ با ترانه Mama () خوانده شده توسط ولادیمیر آرزومانیان و در سال ۲۰۲۱ با ترانه «کامی کامی» () خوانده شده توسط مالنا. بدترین نتیجه تا به امروز توسط دو نماینده به دست آمده است: لِوون در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۸ با ترانه «L.E.V.O.N» و کارینا ایگناتیان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۹ با ترانه «Colours of Your Dream»، که هر دو در جایگاه نهم قرار گرفتند. ارمنستان مسابقه را در مجتمع کارن دمیرچیان در ایروان در سال ۲۰۱۱ و بار دیگر در سال ۲۰۲۲
میزبانی کرد. تاریخچه. پخش کننده ارمنی شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان (ARMTV)، در ۲۱ مه ۲۰۰۷ اعلام کرد که در مسابقه یوروویژن نوجوانان ۲۰۰۷ که در ۸ دسامبر ۲۰۰۷ در روتردام، هلند برگزار می شود، اولین حضور خود را خواهد داشت. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان گروه آرویک را با ترانه «» () به عنوان نخستین نماینده خود به صورت داخلی انتخاب کرد. در قرعه کشی ترتیب اجراها برای یوروویژن نوجوانان ۲۰۰۷، ارمنستان در جایگاه سوم قرار گرفت (پس از و پیش از ) و در نهایت با کسب ۱۳۶ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. پس از موفقیت در اولین حضور، ارمنستان به شرکت در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ادامه داد و سه بار در جایگاه سوم قرار گرفت (۲۰۱۲، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۳)، پنج بار مقام دوم را کسب کرد (۲۰۰۷، ۲۰۰۹، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۲۲) و اولین پیروزی خود را در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۰ با ترانه «Mama» () که توسط ولادیمیر آرزومانیان خوانده شد با کسب ۱۲۰ امتیاز به دست آورد. ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ بود که در ۳ دسامبر در مجموعه ورزشی و کنسرت های کارن دمیرچیان واقع در پایتخت ارمنستان، ایروان برگزار شد. این نخستین بار در تاریخ مسابق
ه آواز یوروویژن نوجوانان بود که مسابقه در کشور برنده سال گذشته برگزار شد. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان برگزارکننده اصلی این رویداد بود و کمک مالی از سوی اتحادیه پخش اروپا شامل هزینه های ورودی پخش کنندگان شرکت کننده دریافت کرد، در حالی که شرکت سوئدی "اچ دی ریسورسز" در زمینه فنی تولید کمک کرد. پخش کننده ارمنی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۶ اعلام کرد که در مسابقه ای که در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶ در والتا، مالت برگزار می شود شرکت خواهد کرد. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان در ۱۰ اوت ۲۰۱۶ اعلام کرد که آناهیت آدامیان و مری واردانیان را به طور داخلی برای نمایندگی در این مسابقه با ترانه «» انتخاب کرده است. آن ها با مجموع ۲۳۲ امتیاز، در جایگاه دوم پس از گرجستان قرار گرفتند و تنها با اختلاف ۷ امتیاز شکست خوردند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۸، شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان اعلام کرد که دوازدهمین نماینده خود در یوروویژن نوجوانان را از طریق دپی منکاگان اوروویژن انتخاب خواهد کرد. ارمنستان با وجود اینکه در فهرست نهایی کشورهای شرکت کننده قرار داشت، در نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل جنگ جاری ناگورنو-قره باغ از مسابقه سال ۲۰۲۰ کناره گیری کرد. بعداً مشخص شد که مالنا به طور داخلی
با ترانه «Why» انتخاب شده بود. با پایان جنگ ناگورنو-قره باغ در ۱۰ نوامبر، رئیس هیئت ارمنی، دیوید تسرونیان، در اینستاگرام خود نوشت که این کشور «قوی تر از همیشه باز خواهد گشت». در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱، اتحادیه پخش اروپا تأیید کرد که ارمنستان به مسابقه ۲۰۲۱ در فرانسه بازخواهد گشت. ارمنستان بار دیگر مالنا را انتخاب کرد که در نهایت با ۲۲۴ امتیاز برنده این مسابقه شد. در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ تأیید شد که ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۲ خواهد بود. ارمنستان با ترانه «Dance!» توسط ناره وارد مسابقات شد که با ۱۸۰ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. در سال ۲۰۲۳، ارمنستان توسط گروه یان گرلز با ترانه «Do It My Way» وارد مسابقات شد که از میان شانزده شرکت کننده با ۱۸۰ امتیاز مقام سوم را کسب کرد. در سال ۲۰۲۴، ارمنستان توسط لئو با ترانه «Cosmic Friend» در مسابقات شرکت کرد. مفسران و اعلام کنندگان امتیازات. مسابقات از طریق وب سایت رسمی "Junior Eurovision Song Contest" به آدرس "junioreurovision.tv" و یوتیوب به صورت جهانی پخش می شوند. در سال ۲۰۱۵، پخش آنلاین شامل توضیحات به زبان انگلیسی توسط سردبیر "junioreurovision.tv"، لوک فیش
ر، و شرکت کننده مسابقه "Junior Eurovision" از بلغارستان در سال ۲۰۱۱، ایوان ایوانوف بود. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان، مفسران خود را به هر مسابقه اعزام می کند تا توضیحات به زبان ارمنی ارائه دهند. همچنین، پخش کننده ملی افرادی را برای اعلام امتیازات اعطاشده از ارمنستان انتخاب کرده است. جدول زیر جزئیات هر مفسر و اعلام کننده امتیازات از سال ۲۰۰۷ را نشان می دهد. !سال !گزارشگر !اعلام کننده امتیاز !class="unsortable"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"|
آبجو سرد نام من را صدا می کند آهنگی است که توسط خوانندگان موسیقی کانتری آمریکایی جیمسون راجرز و لوک کومز ضبط شده است. این آهنگ در ۷ دسامبر ۲۰۲۰ به عنوان دومین تک آهنگ از اولین آلبوم استودیویی راجرز "شرط میبندم اهل یک شهر کوچک هستید" منتشر شد. تهیه کنندگی این آهنگ بر عهده راجرز به همراه آلیسا واندرهایم، برت تایلر و هانتر فلپس نوشته شد و کریس فارن و جیک میچل بوده است.
ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۱ که در پاریس، فرانسه برگزار شد، با انتخاب داخلی مالنا به عنوان نماینده خود و اجرای ترانه «» شرکت کرد. او قرار بود در یوروویژن ۲۰۲۰ با ترانه «چرا» شرکت کند اما کشور به دلیل جنگ ۲۰۲۰ قره باغ از مسابقه انصراف داد. ارمنستان با ۲۲۴ امتیاز برنده شد و ۶ امتیاز بیشتر از لهستان که مقام دوم را کسب کرده بود، به دست آورد. پیش زمینه. پیش از مسابقه ۲۰۲۱، ارمنستان دوازده بار در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت کرده بود. بهترین نتیجه آن ها در سال ۲۰۱۰ به دست آمد که با ترانه «مامان» به اجرا ویکتور آرتزومانیان برنده شدند. ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ در پایتخت خود، ایروان بود. در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۹، کارینا ایگناتیان نماینده کشور در گلیویتسه، لهستان با ترانه «رنگ های رؤیای تو» بود. این ترانه از میان ۱۹ اجرا، رتبه نهم را با ۱۱۵ امتیاز به دست آورد. ارمنستان با وجود اینکه در فهرست نهایی کشورهای شرکت کننده قرار داشت، در نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل جنگ ۲۰۲۰ قره باغ از مسابقه انصراف داد. بعدها فاش شد که مالنا فاکس برای نمایندگی ارمنستان با ترانه «چرا» به طو
ر داخلی انتخاب شده بود. با پایان یافتن جنگ قره باغ در ۱۰ نوامبر، رئیس هیئت نمایندگی ارمنستان، در اینستاگرام نوشت که کشورش به این مسابقات قوی تر از همیشه بازخواهد گشت. پیش از یوروویژن نوجوانان. در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱، شبکه تلویزیونی ارمنستان ۱ تأیید کرد که مالنا بار دیگر به صورت داخلی برای نمایندگی ارمنستان در مسابقه انتخاب شده است. بیش از یک ماه پیش از این اعلام، رسانه های ارمنی گزارش داده بودند که او انتخاب شده است. به طور رسمی در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که مالنا ترانه «کامی کامی» را در مسابقه اجرا خواهد کرد، و متن ترانه در وب سایت "junioreurovision.tv" منتشر شد. خود ترانه در روز بعد منتشر شد. در یوروویژن نوجوانان. پس از مراسم افتتاحیه که در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۱ برگزار شد، اعلام شد که ارمنستان در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱ به عنوان نهمین کشور اجرا خواهد کرد (پس از ایرلند و پیش از قزاقستان). در پایان مسابقه، ارمنستان با مجموع ۲۲۴ امتیاز به پیروزی دست یافت. رأی گیری. همان سیستم رأی دهی که در دوره ۲۰۱۷ معرفی شد، در این دوره نیز استفاده شد، به طوری که نتایج از ۵۰٪ رأی گیری آنلاین و ۵۰٪ رأی گیری هیئت داوران تعیین می شد. هر کشور یک هیئت
داوران ملی داشت که شامل سه نفر از حرفه ای های صنعت موسیقی و دو نوجوان بین ۱۰ تا ۱۵ سال بود که شهروند کشور خود بودند. رتبه بندی این داوران ترکیب شد تا ده رتبه برتر کلی به دست آید. رأی گیری آنلاین شامل دو مرحله بود. مرحله اول رأی گیری آنلاین در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که یک بازبینی از تمام اجراهای تمرینی در وب سایت مسابقه Junioreurovision.tv نمایش داده شد و پس از آن بینندگان می توانستند رأی دهند. پس از این، رأی دهندگان همچنین این گزینه را داشتند که کلیپ های یک دقیقه ای طولانی تری از هر اجرای تمرینی شرکت کنندگان مشاهده کنند. این مرحله اول رأی گیری در تاریخ ۲۴ نوامبر ساعت ۱۵:۵۹ به وقت محلی پایان یافت. مرحله دوم رأی گیری آنلاین در طول نمایش زنده برگزار شد و درست پس از آخرین اجرا آغاز شد و به مدت ۱۵ دقیقه باز بود. بینندگان بین المللی قادر بودند برای حداقل سه و حداکثر پنج آهنگ رأی دهند. آنها همچنین می توانستند برای آهنگ کشور خود رأی دهند. سپس این رأی ها به امتیازهایی تبدیل می شد که بر اساس درصد رأی های دریافتی تعیین می شد. به عنوان مثال، اگر یک آهنگ ۱۰٪ از رأی ها را دریافت می کرد، ۱۰٪ از امتیازات موجود
را دریافت می کرد. پس از یوروویژن نوجوانان. مالنا روز بعد از مسابقه به فرودگاه بین المللی زوارتنوتس در ایروان، ارمنستان رسید، جایی که مورد استقبال جمعی از خبرنگاران و هواداران قرار گرفت. دو روز پس از پیروزی ارمنستان، در ۲۱ دسامبر اعلام شد که ارمنستان ۱ میزبان یوروویژن نوجوانان در سال ۲۰۲۲ خواهد بود.
ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۲ در ایروان شرکت کرد و آن را برگزار کرد. نماینده ارمنستان، ناره، با آهنگ «برقص!» که توسط گریگور کیوکچیان و نیک ایگیبیان نوشته شده بود، از طریق انتخاب داخلی برگزیده شد. ارمنستان برای اجرا در پانزدهمین جایگاه در ترتیب اجراها انتخاب شد (پس از نماینده صربستان و پیش از نماینده اوکراین). در پایان رأی گیری، ارمنستان در جایگاه دوم با ۱۸۰ امتیاز قرار گرفت. پیش زمینه. قبل از مسابقه ۲۰۲۲، ارمنستان از زمان اولین حضور خود در سال ۲۰۰۷، چهارده بار در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت کرده بود. ارمنستان بهترین نتیجه خود را در مسابقات سال ۲۰۱۰ به دست آورد و با آهنگ «ماما»، که توسط ولادیمیر آرزومانیان اجرا شد، برنده شد. سپس ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ در ایروان شد. در مسابقات سال ۲۰۱۹، کارینا ایگناتیان نماینده کشورش در گلیویتسه، لهستان بود و با آهنگ «رنگ های رؤیای تو» به مقام نهم از میان ۱۹ نماینده دست یافت و ۱۱۵ امتیاز کسب کرد. با وجود اینکه ارمنستان در لیست نهایی کشورهای شرکت کننده قرار گرفت، اما به دلیل جنگ ناگورنو-قره باغ ۲۰۲۰ از مسابقات سال ۲۰۲۰ در نوامب
ر ۲۰۲۰ انصراف داد. بعدها فاش شد که مالنا به صورت داخلی برای نمایندگی ارمنستان با آهنگ «چرا» انتخاب شده بود. پس از پایان جنگ ناگورنو-قره باغ در ۱۰ نوامبر، رئیس هیئت ارمنستان، در اینستاگرام نوشت که کشور بازگشتی قوی تر از همیشه به این مسابقات خواهد داشت. ارمنستان دوباره مالنا را برای نمایندگی کشور با آهنگ کامی کامی انتخاب کرد و در نهایت با ۲۲۴ امتیاز برنده مسابقه شد. قبل از یوروویژن نوجوانان. در اوت ۲۰۲۲، مرحله گزینش با ۳۰ هنرمند منتخب از میان بیش از ۱۰۰ درخواست برگزار شد. شرکت کنندگان در مقابل هیئتی پنج نفره از داوران شامل دیوید تسِرونیان (رئیس هیئت ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان)، آنوشیک تر-گغوسیان (رئیس بخش موسیقی ارمنستان ۱)، دالیتا (نماینده ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱)، رزا لین (نماینده ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۲) و لیلیت ناواردیان (ترانه سرا برای چندین آهنگ ارمنستان در یوروویژن) اجرا کردند. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ارمنستان ۱ اعلام کرد که ناره غزاریان نماینده ارمنستان در این مسابقه خواهد بود. آهنگ او، «برقص!»، که توسط گریگور کیوکچیان و نیک ایگیبیان نوشته شده بود، در ۱۲ نوا
مبر ۲۰۲۲ به همراه یک ویدیو رسمی که توسط آرا میسیان تهیه و در استودیو گراویتی تولید شده بود، به عموم معرفی شد. در یوروویژن جوان. پس از مراسم افتتاحیه که در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۲ برگزار شد، اعلام شد که ارمنستان در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲ در جایگاه پانزدهم اجرا خواهد کرد (پس از صربستان و پیش از اوکراین). رأی گیری. همان سیستم رأی دهی که در دوره ۲۰۱۷ معرفی شد، در این دوره نیز استفاده شد، به طوری که نتایج از ۵۰٪ رأی گیری آنلاین و ۵۰٪ رأی گیری هیئت داوران تعیین می شد. هر کشور یک هیئت داوران ملی داشت که شامل سه نفر از حرفه ای های صنعت موسیقی و دو نوجوان بین ۱۰ تا ۱۵ سال بود که شهروند کشور خود بودند. رتبه بندی این داوران ترکیب شد تا ده رتبه برتر کلی به دست آید. رأی گیری آنلاین شامل دو مرحله بود. مرحله اول رأی گیری آنلاین در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که یک بازبینی از تمام اجراهای تمرینی در وب سایت مسابقه Junioreurovision.tv نمایش داده شد و پس از آن بینندگان می توانستند رأی دهند. پس از این، رأی دهندگان همچنین این گزینه را داشتند که کلیپ های یک دقیقه ای طولانی تری از هر اجرای تمرینی شرکت کنندگان مشاهده کنند. این مرحله اول
رأی گیری در تاریخ ۲۴ نوامبر ساعت ۱۵:۵۹ به وقت محلی پایان یافت. مرحله دوم رأی گیری آنلاین در طول نمایش زنده برگزار شد و درست پس از آخرین اجرا آغاز شد و به مدت ۱۵ دقیقه باز بود. بینندگان بین المللی قادر بودند برای حداقل سه و حداکثر پنج آهنگ رأی دهند. آنها همچنین می توانستند برای آهنگ کشور خود رأی دهند. سپس این رأی ها به امتیازهایی تبدیل می شد که بر اساس درصد رأی های دریافتی تعیین می شد. به عنوان مثال، اگر یک آهنگ ۱۰٪ از رأی ها را دریافت می کرد، ۱۰٪ از امتیازات موجود را دریافت می کرد. نتایج دقیق رأی گیری. اعضای هیئت داوران ارمنستان به شرح زیر بودند:
پرتوانی در ترکیبات بیولوژیکی () توانایی برخی از مواد برای ایجاد چندین پاسخ بیولوژیکی متمایز را توصیف می کند. پرتوان نیز به عنوان چیزی توصیف می شود که پتانسیل رشد ثابتی ندارد، مانند توانایی تمایز به انواع سلول های مختلف در مورد سلول های بنیادی پرتوان. یکی از انواع سلول های پرتوان به نام سلول های بنیادی خونساز، بالقوه می تواند به طیف وسیعی از سلول ها با عملکردهای متفاوتی تمایز یابد. این سلول بنیادی می تواند گلبول های قرمز، پلاکت ها، ماست سل ها، سلول های دندریتیک، ماکروفاژها، لنفوسیت ها، نوتروفیل ها، بازوفیل ها و ائوزینوفیل ها را تولید کند. هر یک از این سلول ها عملکرد متفاوتی دارند، اما همهٔ آنها به عنوان بخشی از سیستم ایمنی با هم کار می کنند. مونوسیت ها می توانند به سلول های دندریتیک یا ماکروفاژها تمایز پیدا کنند. ماکروفاژها با گیرنده های شیمیایی و ذرات خارجی فاگوسیتوز پوشانده شده اند، اما در مورد پاسخ های ایمنی مشخص هستند. سپس آنتی ژن را روی سطح خود ارائه می کنند تا سیستم ایمنی اکتسابی (لنفوسیت ها) را به عنوان پشتیبان تحریک کنند. مثال دیگر لنفوسیت هایی به نام سلول های نابالغ (T-helper) ساده هستند. این سلول ها