Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عشق پردردسر () یک فیلم دلهره آور به کارگردانی ماریو مارتونه است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۵ به نمایش درآمد. این فیلم برندهٔ ۳ جایزهٔ دیوید دی دوناتلو شد.
ماوپیهائا (ماوپیهاآ) () که همچنین با نام موپلیا نیز شناخته می شود، یک آبسنگ حَلقَوی (خوست) از گروه جزایر بادپناه در بخش غربی مجمع الجزایر انجمن، در اقیانوس آرام جنوبی است. مانوآئه نزدیک ترین همسایه ماوپیهائا است، که در ۷۲ کیلومتری جنوب شرقی آن واقع شده است. جغرافیا. آب سنگ ماوپیهائا حدود ۸ کیلومتر طول دارد و دارای یک کولاب به عمق حداکثر ۴۰ متر است که از سه طرف با صخره های مرجانی زیرآبی احاطه شده است. صخره های مرجانی بیرونی این آتول پیوسته اند، به جز یک گذرگاه کوچک در سمت باختری آن. در سمت خاوری، جزیره ای باریک و پرپوشش از گیاه (موتو ماوپیهائا) قرار دارد و چند جزیرهٔ کوچک دیگر نیز در پیرامون آن دیده می شوند که در مجموع، مساحت خشکی آتول ماوپیهائا را به ۲٫۶ کیلومتر مربع می رسانند. تنها روستای این آبسنگ در جزیرهٔ موتو ماپیهائا قرار دارد؛ در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۲۳، جمعیت آن ۷ نفر بوده است. تاریخچه. آبسنگ حلقوی ماوپیهائا از زمان های بسیار دور مسکونِ پلی نزی ها بوده است؛ آثار باستانی و قلاب های ماهی گیری در آن کشف شده است. نخستین اروپایی که به ماپیهائا، همراه با جزایر همسایه فنوآ اورا (Fenua Ura) و موتو اُنه (Motu One) ر
سید، ساموئل والیس در سال ۱۷۶۷ بود. در سال ۱۹۱۷، این آتول به شرکت فرانسویِ واقع در پاپئته اجاره داده شد و سه کارمند آن مشغول تولید کوپرا، پرورش خوک و مرغ و گردآوری لاک پشت بودند. سپس به شرکت دیگری که در زمینهٔ کوپرا فعال بود اجاره داده شد و تمام جزیره به درختان نخل نارگیل اختصاص یافت. در همان سال، کنت فلیکس فون لوکنر از کشتی جنگی مشهور "زی آدلر" در جریان مأموریت خود برای حمله به کشتی های متفقین در اقیانوس آرام جنوبی در خلال جنگ جهانی اول به جزیره رسید. هدف این توقف، تهیه آذوقه و تعمیر بدنهٔ کشتی پس از عبور از اقیانوس آرام و آمریکای جنوبی بود. اما پس از مدتی کوتاه، طوفان و موج دریا سبب شد "زی آدلر" در صخره های مرجانی ماوپیهائا به گل بنشیند و فون لوکنر به همراه بیش از ۱۰۰ نفر در آن جا گرفتار شوند. در آن زمان جزیره تنها سه ساکن پلی نزی داشت که نارگیل جمع آوری و برای تاهیتی کوپرا تولید می کردند. ۶۴ خدمهٔ "زئه ادلر" و ۴۷ زندانی — شامل خدمه و مسافران کشتی هایی که پیش تر توقیف شده بودند — چندین ماه با پلی نزی ها در ماپیهائا زندگی کردند؛ فون لوکنر با شوخی آن را «آخرین مستعمرهٔ آلمان» نامید. خدمه با استفاده از بقایای ک
شتی، سکونتگاهی به نام "زی آدلربورگ" (Seeadlerburg) ساختند. آن ها جزیره را "سِسیلی ین اینزل" (Cäcilieninsel) نامیدند. برخی از دریانوردان گرفتارشده، اسرای جنگی آمریکایی بودند که در دریا اسیر شده بودند. فون لوکنر سرانجام چند تن از مردان خود را برگزید و با تجهیز یک قایق بادبانی، سفری نزدیک به ۲٬۰۰۰ مایل (۳٬۲۰۰ کیلومتر) تا جزایر فیجی آغاز کرد تا کشتی دیگری تصرف کرده و برای نجات بقیهٔ افراد بازگردد. اما این نقشه ناکام ماند؛ چرا که هرچند فون لوکنر به مقصد رسید، ولی به دست یک ستوان بریتانیایی تسلیم شد. او باقی دوران جنگ جهانی اول را در نیوزیلند در اسارت گذراند، با اینکه یک بار هم موفق شد فرار کند و با قایق فرمانده زندان به همراه چند اسیر دیگر بگریزد، ولی دوباره دستگیر شد. در همین حین، باقی ماندهٔ خدمه یک کشتی بادبانی فرانسوی به نام "لوتس" (Lutece) را که در ماپیها توقف کرده بود، به تصرف درآوردند و به جزیره ایستر بردند؛ آنان در ۴ اکتبر به آن جا رسیدند اما کشتی به گل نشست و خدمه توسط مقام های شیلی بازداشت شدند. چهار ملوان آمریکایی نیز با یک قایق بدون سرپوش، مسافتی در حدود ۱٬۰۰۰ مایل (۱٬۶۰۰ کیلومتر) را تا پاگو پاگو پیمود
ند و از آن جا تدارکات لازم برای نجات هم رزمان خود در ماوپیهائا را فراهم کردند. آخرین کشتی تأمین تدارکات در سال ۲۰۲۱ به جزیره سر زد. یک کشتی بادبانی به نام روسولا در اوت ۲۰۲۳ هنگام عبور اقیانوسی در این جزیره توقف کرد و خدمهٔ آن پوشاک، ابزار و روغن موتور مورد نیاز برای قایق های موتوری جزیره نشینان را اهدا کردند. مدیریت. این آتول به لحاظ اداری بخشی از کمون ماپیتی به شمار می رود که در زیرمجموعهٔ اداری جزایر بادپناه در پلی نزی فرانسه قرار دارد. هم اکنون، ماپیهائا به طور رسمی جزیره ای "دائماً غیرمسکونی" شناخته می شود. نام های دیگر. ماپلیا (Mopelia) ماپلیا (Maupelia) موپیه آ (Mopihaa) ماپیهوآ (Maupihoa) ماپتیا (Mapetia) سسیلی ین اینزل (Cäcilieninsel)
وانگ زیسای (؛ زادهٔ ) ژیمناست ترامپولین اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
یان لانگیو (؛ زادهٔ ) ژیمناست ترامپولین اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
فروت تری ()، یک شرکت آمریکایی است که در زمینه تولید فیلم های بلند سینمایی و مجموعه های تلویزیونی فعالیت می کند. این شرکت در سال ۲۰۲۰ توسط اما استون و دیو مک کری تأسیس گردید. استون این شرکت را با هدف سرمایه گذاری بر روی فیلم های کم بودجه و هنری و با الهام از تولیدات شرکت ای۲۴ خلق کرد. این شرکت تاکنون آثاری همچون "وقتی که نجات جهان را تمام کردی" (۲۰۲۲) و "پرابلمیستا" (۲۰۲۳) و بوگونیا (۲۰۲۵) را تولید کرده است. جسی آیزنبرگ که دوست صمیمی استون است؛ تا به حال دو فیلم برای این شرکت کارگردانی کرده است. مجموعه تلویزیونی "نفرین" از دیگر تولیدات این شرکت است.
وانگ لیویی (؛ زادهٔ ) شناگر زن شنای موزون اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
ایزابل تورپ (؛ زادهٔ ) شناگر زن شنای موزون اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
کیت شورتمن (؛ زادهٔ ) شناگر زن شنای موزون اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
برخیه ده براور (؛ زادهٔ ) شناگر زن شنای موزون اهل هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
نورتیه ده براور (؛ زادهٔ ) شناگ زن شنای موزون اهل هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
خط تندوَزه () یا به صورت دقیق تر سامانه همرفتی شبه خطی (QLCS)، خطی از توفان تندری است که اغلب در امتداد یا جلوتر از یک جبهه سرد تشکیل می شود. در اوایل سده بیستم، این اصطلاح به عنوان مترادفی برای جبهه سرد (که اغلب با جابه جایی های ناگهانی و تندباد همراه است) استفاده می شد. ساختارهای خطی توفان تندری اغلب حاوی بارش های سنگین، تگرگ، آذرخش های مکرّر، بادهای خط مستقیم و در مواردی پیچند یا پیچند دریایی هستند. بادهای خط مستقیم به ویژه می توانند در جایی رخ دهند که ساختار خطی به شکل پژواک کمانی شکل می گیرد. پیچندها می توانند در امتداد امواجی با الگوی موج پژواک خطی (LEWP) رخ دهند، جایی که در آن مراکز کم فشار میان مقیاس وجود دارد. برخی از پژواک های کمانی می توانند با رشد و با حرکت سریع در منطقه ای بزرگ، به درچو تبدیل شوند. در لبه پشت نوار باران مرتبط با خطوط بالغ تندوزه، در موارد بسیار نادر که با دماجهش همراه است، یک کم فشار پسایه می تواند حضور داشته باشد.
علویان کرد ( یا ) اشاره به آیین های منحصر به فرد، اعمال مکان مقدس، گفتمان های اساطیری و سازمان های اجتماعی- مذهبی در میان کردهای وابسته به علوییت دارد. علویان کُردتبار موروثی خود را چهره های نیمه خدایی می دانند، غالباً اعتقاداتی بیشتر در احترام به طبیعت دارند، و برخلاف علویان ترک که تأکید می کنند بر پیرسلطان ابدال به عنوان نماد مذهبی خود تأکید بیشتری می کنند. نقش حاجی بکتاش ولی. برخی از علویان کُرد معتقدند که عقاید آنها مربوط به اهل حق و یزیدیت است. کُردهای علوی تبعیض مذهبی و قومیتی، ظلم و همگونی اجباری را تجربه کرده اند که به طور قابل توجهی بر هویت آنها تأثیر گذاشته است. دو شورش کُردهای علوی توسط نیروهای ترکیه در قرن بیستم سرکوب شد. شورش کوچگیری در سال ۱۹۲۱ و شورش درسیم در سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸. کُردهای علوی قلب و سرزمین مقدس کُردهای علوی منطقه درسیم است. جمعیت. در ترکیه، برآوردهای متفاوتی از جمعیت کُردهای علوی وجود دارد. در حالی که دانشگاه درسلر و چندین دانشگاه دیگر گفتند که به ترتیب حدود یک سوم یا یک پنجم از جمعیت کُردهای علوی هستند، حمزه آکسوت در سال ۲۰۱۵ استدلال کرد که اکثریت جمعیت علوی ها، کُردها هستند.
بر اساس مطالعه ای که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، در مناطق آناتولی شرقی و آناتولی جنوب شرقی کشور ترکیه، ۶۹٫۷ درصد از علویان به زبان کردی زازاکی، ۲۰٫۲ درصد از آنها کردی کرمانجی، ۹٫۰ درصد از آنها به ترکی و ۱٫۱ درصد از آنها عربی به عنوان زبان مادری خود صحبت می کنند. برخلاف زبان مادری خود، ۷۰٫۸ درصد علویان عمدتاً در خانواده خود به ترکی صحبت می کنند، در حالی که ۱۸٫۰ درصد به زبان کردی زازاکی، ۹٫۰ درصد کردی کرمانجی، ۱٫۱ درصد عربی و ۱٫۱ درصد به سایر زبان ها صحبت می کنند. همچنین ۷۳ درصد علویان دارای وابستگی قبیله ای هستند که با مشخصات عمومی منطقه متفاوت است. جغرافیا. استان تونجلی تنها استان کردنشین ترکیه با اکثریت علویان است. علاوه بر این، کردهای علوی در استان های آدیامان، اردهان، بینگول، چوروم، الازیغ، ارزنجان، ارزروم، غازی عینتاب، گوموش خانه، قهرمان ماراش، قیصریه، مالاتیا، موش، سیواس و یوزغادهم سکنا دارند. در خارج از ترکیه، بیشتر کردهای علوی در شهر عفرین، کردستان سوریه زندگی می کنند می کنند. تاریخچه. اوجاک های مرتبط با کردهای علوی توسط حاجی بکتاش ولی در قرن سیزدهم "ولایتنامه" گنجانده نشده است.[ "" ] در قرن شانزدهم، کردهای
علوی درسیم تحت چمیشگزک زندگی می کردند و خودمختاری این امارت باعث شکوفایی و گسترش جامعه شد. پس از زنده ماندن از تلاش برای حذف بکتاشیسم توسط امپراتور عثمانی محمود دوم در اوایل دهه ۱۸۰۰، فرمان حاجی بکتاش ولی تلاش کرد تا از نظر نفوذ از نظم علویان پیشی بگیرد. بکتاشیان اعتقادات خود را حول درگاه که به عنوان یک نهاد عثمانی ظهور کرد، متمرکز می کردند، اما کردهای علوی همچنان به اعتقادات پیش از عثمانی خود پایبند بودند و بنابراین نهادگرایی را دور می زدند. در اواخر قرن نوزدهم، امپراتور عبدالحمید دوم از استفاده از باورهای نهادینه شده بکتاشی برای "بکتاش کردن" علویان کرد ابایی نداشت. آکسوچان اولین کسی بود که مورد نزدیک شدن قرار گرفت و با معرفی عقاید بکتاشیان به مراسم مذهبی آنها، خود را تابع اعتقادات حاجی بکتاش ولی کرد. در طول جنگ جهانی اول، مبلغ بکتاشی، مهمت جمال الدین افندی، اظهار داشت که کردهای علوی «از راه دور افتاده اند» و از طرف کمیته اتحاد و ترقی سعی کردند از طریق اوجاک اکسوچان بر عقاید آنها تأثیر بگذارند. این دوره همچنین شاهد سنی شدن کردهای علوی بود و قبایلی مانند رشوان و شواک امروزه هم علوی و هم سنی دارند. در سال ۱۹۲۱
، شورش کوچگیری با هدف دریافت خودمختاری سیاسی برای کردها و خروج نیروهای ترکیه از کردستان اتفاق افتاد. این شورش سرکوب شد، اما کردهای علوی دوباره در شورش درسیم در سال ۱۹۳۷ به دلیل سیاست های تمرکزگرایانه جمهوری تازه تأسیس ترکیه قیام کردند. این شورش هم نیز سرکوب شد. هزاران کرد علوی قتل عام شدند و شهر درسیم تقریباً به طور کامل ویران شد. در دوره بعدی از شورش درسیم تا دهه ۱۹۶۰، کردها در سکوت عمیق فرورفتند. در انتخابات سراسری ۱۹۵۰ و ۱۹۵۴ ترکیه، اکثریت کردهای علوی به حزب دموکرات رای دادند، در حالی که آرای کردهای علوی بین حزب جمهوری خواه خلق (CHP)، حزب ترکیه نوین، حزب عدالت و حزب کارگران ترکیه در دوره بعدی تقسیم شد. انتخابات تا دهه ۱۹۶۰ حزب کارگران ترکیه (TIP) آرای علویان را هدف قرار داد و آشکارا از حقوق علویان در برنامه سال ۱۹۶۴ خود نام برد که با کسب کرسی در استان مالاتیا در انتخابات ۱۹۶۵ به اوج خود رسید. در حالی که حمایت ملی از TIP در انتخابات ۱۹۶۹ کاهش یافت، آنها سهم خود را در میان کردهای علوی افزایش دادند. با این حال، به دلیل ارتباط قوی بین احزاب راستگرا و مسلمانان سنی و ناتوانی CHP در به چالش کشیدن احزاب محافظه کار
، علویان در سال ۱۹۶۶ حزب چپ اتحاد به رهبری حقوق اقلیت را تشکیل دادند. با این حال، این حزب به دلیل تمرکز بر کمالیسم و ناسیونالیسم ترک، حمایت چندانی از کردهای علوی دریافت نکرد. در دهه ۱۹۷۰، سیاسی شدن اسلام، کردهای علوی را به سمت CHP سوق داد، اما این حزب پس از کودتای ۱۹۸۰ ترکیه تعطیل شد. کردهای علوی پس از آن از حزب پوپولیست سوسیال دموکرات حمایت کردند تا اینکه CHP در سال ۱۹۹۲ مجدداً تأسیس شد. کردهای علوی نه تنها در تشکیل حزب کارگران کردستان (پ ک ک) شرکت کردند، بلکه بسیاری از آن ها به چهره های برجسته نیز تبدیل شدند، از جمله مظلوم دوغان، سکینه جانسیز، علی حیدر کیتان، مصطفی کاراسو، رضا آلتون و بسه حوزات. پ ک ک سعی کرد خود را مدافع کردهای علوی معرفی کند و ناسیونالیست های ترک را که در کشتار چوروم شرکت داشتند هدف قرار داد. حمایت کردهای علوی از پ.ک. ک در طول دهه ۱۹۸۰ به دلیل تأثیرات ویرانگر بر چپ ترکیه در نتیجه کودتای ۱۹۸۰ ترکیه افزایش یافت. در دهه ۲۰۱۰، حزب دموکراتیک خلق ها از حمایت اکثریت کثیری از کردهای علوی برخوردار شد و نماینده اصلی سیاسی آنها شد. رویداد مهم دیگر انتخاب کرد علوی گلتان کیشاناک به عنوان شهردار بزرگ ت
رین شهر کردنشین، دیاربکر در سال ۲۰۱۴ بود.
جروم بیکسبی (؛ – ) فیلم نامه نویس، نویسنده داستان های کوتاه و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "با هر نام دیگری"، '، "سفر شگفت انگیز"، ' و "مردی از زمین" اشاره نمود.
استوارت ماس (؛ – ) بازیگر ایتالیایی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می کرد. وی دانش آموخته مدرسه درام دیوید گفن در دانشگاه ییل بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "با هر نام دیگری"، "در راه خطر"، "توپاز"، "زیگ زاگ"، "پلیس" و "آخرین زوج آمریکا" اشاره نمود.
آژانس امنیت و اطلاعات کرواسی (کرواتی: Sigurnosno-obavještajna agencija, SOA) به صورت مخفف به فارسی "سوآ" سرویس امنیتی و اطلاعاتی کرواسی است که در سال ۲۰۰۶ پس از تصویب قانون سیستم امنیتی و اطلاعاتی جمهوری کرواسی و با ادغام دو سازمان اطلاعاتی کرواسی به نام های آژانس ضد جاسوسی سابق (POA) و آژانس اطلاعاتی (OA) تأسیس شد. مدیر SOA با تصمیم مشترک رئیس جمهور و نخست وزیر منصوب یا برکنار می شود. وظایف کاری. حیطه فعالیت "سوآ" جلوگیری از فعالیت ها یا اقداماتی که نظم قانون اساسی و امنیت نهادهای دولتی، شهروندان و منافع ملی را به خطر می اندازد می باشد: این موضوع شامل موار زیر است: "سوآ" داده هایی با ماهیت سیاسی، اقتصادی، علمی-فناوری و امنیتی مربوط به دولت، سازمان ها، اتحادهای سیاسی و اقتصادی، گروه ها و مردم برنامه ها و فعالیت های مخفی پنهان را که امنیت ملی را تهدید می کنند، یا داده هایی که برای امنیت ملی جمهوری کرواسی مهم هستند، جمع آوری، تجزیه و تحلیل، پردازش و ارزیابی می کند.
جولی کاب () بازیگر یهودی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "قاضی ایمی"، "روزهای زندگی ما"، "بخش فوریت های پزشکی"، "دکتر جکیل و خانم هاید"، "بورلی هیلز، ۹۰۲۱۰"، "بهبود خانه"، "مسائل اولیه"، "خانه ما"، "لو گرانت"، "دکتر مارکوس ولبی"، "خانه کوچک"، "دود اسلحه"، "با هر نام دیگری"، "چارلز مسئول"، "خانواده والتون" و "شجاعت غیرمعمول" اشاره کرد.
ادی پاسکی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی مابین سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ یکی از بازیگران اصلی بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بن کیسی"، "نمایش دیک ون دایک"، "غرب وحشی وحشی"، ""، "در جنگ چه کردی، پدر؟" و "با هر نام دیگری" اشاره کرد.
شانتل پتی کلر (به انگلیسی: "Chantal Petitclerc") (زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۹۶۹ در سن-مارک-سور-ریشولیو، کبک، کانادا) ورزشکار پارالمپیکی و سیاستمدار کانادایی است که به عنوان یکی از موفق ترین ورزشکاران معلول در تاریخ شناخته می شود. او ۲۱ مدال پارالمپیک، شامل ۱۴ مدال طلا به دست آورده است و رکوردهای جهانی متعددی در رشته ویلچررانی ثبت کرده است. پتی کلر از سال ۲۰۱۶ به عنوان سناتور در مجلس سنای کانادا فعالیت می کند و در حوزه حقوق معلولین و سیاست های اجتماعی به طور فعال مشارکت دارد. اوایل زندگی و تحصیلات. شانتل پتی کلر در سن-مارک-سور-ریشولیو منطقه در ناحیه مونترژی استان کبک کانادا به دنیا آمد و در سن ۱۳ سالگی طی یک حادثه در مزرعه یکی از دوستانش، پس از برخورد با درب یک انبار، دچار آسیب شدید نخاعی شد که منجر به فلج شدن هر دو پای او گردید. این حادثه زندگی او را برای همیشه تغییر داد، اما پتی کلر با پشتکار و اراده ای قوی، توانست تحصیلاتش را ادامه دهد. او در رشته تاریخ در دانشگاه تحصیل کرد و در همان دوران با ورزش های ویلچررانی آشنا شد. حرفه ورزشی. پتی کلر به عنوان یکی از موفق ترین ورزشکاران پارالمپیکی جهان شناخته می شود. او در پنج
دوره پارالمپیک (۱۹۹۲ تا ۲۰۰۸) شرکت کرد و در دسته های مختلف مسابقات ویلچررانی، از جمله ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر، ۴۰۰ متر، ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر، موفق به کسب مدال های طلا، نقره و برنز شد. او همچنین در مسابقات جهانی و بازی های کشورهای مشترک المنافع نیز به موفقیت های بزرگی دست یافته و رکوردهای جهانی متعددی را به ثبت رسانده است. مربی گری و سخنرانی. پس از بازنشستگی از دنیای ورزش حرفه ای، شانتل پتی کلر به مربی گری در زمینه ورزش های معلولین پرداخت و تجربیات ارزشمند خود را به نسل جدید ورزشکاران منتقل کرد. او همچنین به عنوان سخنران انگیزشی فعالیت می کند و تجربیاتش را برای تشویق و الهام بخشیدن به دیگران به اشتراک می گذارد. فعالیت های سیاسی. در سال ۲۰۱۶، پتی کلر به عنوان سناتور به مجلس سنای کانادا پیوست و به طور فعال در زمینه حمایت از حقوق افراد معلول و پیشبرد سیاست های اجتماعی فعالیت می کند. او با استفاده از تجربیات شخصی و حرفه ای خود تلاش می کند تا تغییرات مثبتی در جامعه ایجاد کند. افتخارات و جوایز. شانتل پتی کلر به دلیل دستاوردهای ورزشی و اجتماعی اش، جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرده است. او عضو تالار مشاهیر ورزشی کانادا است و
در سال ۲۰۰۹ نشان شوالیه کانادا را دریافت کرد. همچنین به عنوان یکی از ۱۰۰ زن تأثیرگذار جهان معرفی شده است. زندگی شخصی. پتی کلر با جیمز دوهامل، آهنگساز موسیقی الکترو-آکوستیک، ازدواج کرده است. آن ها در دسامبر ۲۰۱۳ صاحب پسری به نام الیوت شدند.
دوریان پین (زاده ۶ ژانویه ۲۰۰۴) یک راننده اتومبیل رانی اهل فرانسه است او همچنین بخشی از برنامه تیم تمام زن آیرون دیمز و تیم جوانان مرسدس است. او در حال حاضر در آکادمی فرمول یک همراه با تیم پریما ریسینگ و در مسابقات قهرمانی فرمول منطقه ای اروپا با ایرون دیمز مسابقه می دهد. برجسته ترین دستاورد او عبارتند از: عنوان قهرمانی سال ۲۰۲۲ در مسابقات فراری چلنج اروپا، برد کلاس در مسابقه ۲۴ ساعته اسپا در سال ۲۰۲۲، و پیروزی در چندین مسابقه در مسابقات فرمول ۴. اوایل حرفه. کارتینگ. پین در سال ۲۰۱۶ و با شروع کارتینگ در ۹ سالگی وارد رقابت در مسابقات قهرمانی کشور شد. او برای سه سال در این مسابقات حضور داشت و به ترتیب در رده نوجوانان دهم و پنجم شد و سپس در سال ۲۰۱۹ در رده زنان قهرمان این مسابقات شد. لمانز کاپ. این راننده فرانسوی با پیشرفت به رقابت تمام وقت در سال ۲۰۲۱، به کلاس جی تی۳ در مسابقات لمانز کاپ رفت و در کنار سارا بووی و مانوئلا گستنر برای تیم آیرون دیمز رانندگی کرد. او در این مسابقات پنج سکو به دست آورد و در رده بندی نهایی رانندگان پنجم شد. فرمول ۳. پین در نوامبر ۲۰۲۱ در کنار راننده تیم آیرون دیمز مایا ووگ، و رانندگان
سری مسابقات زنان نریا مارتی و ایرینا سیدورکووا برای یک تست یک روزه در مسابقات فرمول ۳ انتخاب شد. فراری چلنج و سری مسابقات لمانز اروپایی. ۲۰۲۱. در سال ۲۰۲۱، پین اولین حضور خود را در مسابقات فراری چلنج اروپا در کلاس حرفه ای انجام داد و در پایان فصل در پیست موجلو در رده ششم قرار گرفت. ۲۰۲۲. در فصل دوم حضور خود در مسابقات فراری چلنج به تیم آیرون لینکس رفت و تبدیل به یک راننده تمام وقت در این مسابقات شد. پین در این فصل عملکرد خوبی از خود نشان داد و در ۹ از ۱۴ مسابقه فصل به پیروزی رسید. او همچنین ده پول پوزیشن و در ۱۱ مسابقه سریعترین دور مسابقه را به ثبت رساند. او در مسابقه مانده به آخر عنوان قهرمانی فصل مسابقات فراری چلنج را از آن خود کرد. سری مسابقات لمانز اروپایی. پس از سومین مسابقه از سری مسابقات لمانز اروپایی پین جایگزین راحل فری در ترکیب تمام زنانه تیم آیرون دیمز شد و تا پایان فصل در این تیم باقی ماند. علیرغم کنار کشیدن زودهنگام در مسابقه بارسلونا، دوریان پین و تیم آیرون دیمز توانست در مسابقه اسپا-فرانکورشان به مقام دومی برسند. دوریان پین در این مسابقه سریعترین دور مسابقه را نیز به ثبت رساند. آخرین مسابقه فص
ل در پیست آلگارو پرتغال برگزار شد جایی که پوریان پین و هم تیمی های او با شروع از خط اول مسابقه در این مسابقه به پیروزی رسیدند تا اولین پیروزی خود در این مسابقات را جشن بگیرند.
گذرگاه مرزی تمرچین یکی از مرزهای رسمی بین ایران و عراق است که در استان آذربایجان غربی و نزدیک به شهر پیرانشهر قرار دارد. این گذرگاه مرزی به ویژه برای تردد مسافران و تجارت با اقلیم کردستان عراق اهمیت بالایی دارد. گذرگاه تمرچین به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، به عنوان یکی از مسیرهای اصلی برای صادرات و واردات کالا بین ایران و عراق شناخته می شود. همچنین در ایام اربعین و دیگر مناسبت های مذهبی، این گذرگاه به عنوان یکی از مسیرهای پرتردد زائران ایرانی به سمت عراق مورد استفاده قرار می گیرد. زیرساخت های این گذرگاه در سال های اخیر بهبود یافته است تا بتواند از عهده حجم بالای تردد مسافران و کالاها برآید. این مرز یکی از نقاط استراتژیک در روابط اقتصادی و فرهنگی بین ایران و عراق، به ویژه اقلیم کردستان عراق، محسوب می شود.
مسابقه ویلچررانی (به انگلیسی: "Wheelchair Racing") یکی از رشته های ورزشی دو و میدانی است که به ورزشکاران دارای ناتوانی های جسمی، از جمله آسیب نخاعی، قطع عضو و فلج مغزی، امکان شرکت در رقابت های پیست و جاده را می دهد. این ورزش که به یکی از محبوب ترین و رقابتی ترین رشته های بازی های پارالمپیک تبدیل شده است، اولین بار در سال ۱۹۶۰ به برنامه پارالمپیک اضافه شد. تاریخچه. مسابقه ویلچررانی به عنوان بخشی از بازی های استوک مندویل در سال ۱۹۵۲ معرفی شد. این مسابقات ابتدا برای سربازان مجروح جنگ جهانی دوم در بریتانیا برگزار شد و به تدریج به یکی از ورزش های بین المللی برای افراد دارای ناتوانی جسمی تبدیل گردید. با گذشت زمان، ویلچررانی به برنامه های ورزشی رسمی اضافه شد و در سال ۱۹۶۰ به عنوان بخشی از اولین دوره بازی های پارالمپیک در رم، ایتالیا، به رسمیت شناخته شد. از آن زمان به بعد، این رشته به سرعت رشد کرد و به یکی از محبوب ترین رشته ها در بازی های پارالمپیک تبدیل شد. از نظر فنی، پیشرفت های بسیاری در طراحی ویلچرهای مسابقه ای صورت گرفته است. در اوایل مسابقات، ویلچرها شبیه به ویلچرهای عادی بودند، اما با گذشت زمان، طراحی آن ها ب
ه گونه ای تکامل یافت که بهینه ترین شرایط برای سرعت و مانوردهی در طول مسابقات فراهم شود. استفاده از مواد سبک تر مانند آلومینیوم و تیتانیوم و همچنین بهبود طراحی آیرودینامیک ویلچرها از جمله این تغییرات است​. علاوه بر این، گسترش مسابقات ویلچررانی فراتر از بازی های پارالمپیک به مسابقات جهانی و ماراتن های بین المللی نیز رسیده است. ورزشکاران برجسته ای مانند تنی گری تامپسون از بریتانیا و هانا کاکروفت از بریتانیا نقش مهمی در شناخته شدن این رشته ورزشی ایفا کرده اند. طبقه بندی. ورزشکاران در مسابقات ویلچررانی بر اساس نوع و شدت ناتوانی جسمی خود در کلاس های مختلفی طبقه بندی می شوند تا رقابت ها به طور منصفانه برگزار شود. برای مثال، دسته های T51 تا T54 برای ورزشکاران دچار آسیب نخاعی یا قطع عضو و T32 تا T34 برای ورزشکاران فلج مغزی استفاده می شوند. این سیستم طبقه بندی به گونه ای طراحی شده است که به ورزشکاران اجازه می دهد بر اساس توانایی های جسمی خود در مسابقات شرکت کنند و شرایطی منصفانه برای رقابت ایجاد شود. تجهیزات و ویلچرها. ویلچرهای مورد استفاده در مسابقه ویلچررانی باید به طور دقیق بر اساس مقررات تعیین شده طراحی شوند. این و
یلچرها از مواد سبک و مقاومی مانند آلومینیوم یا تیتانیوم ساخته می شوند و معمولاً شامل دو چرخ بزرگ در عقب و یک چرخ کوچک در جلو هستند. طراحی این ویلچرها به گونه ای است که ورزشکاران بتوانند حداکثر سرعت و پایداری را در طول مسابقه داشته باشند. ویلچرها باید به طور اختصاصی برای هر ورزشکار ساخته شوند تا بهترین عملکرد را در مسابقات داشته باشند. قوانین مسابقات. قوانین مسابقات ویلچررانی بسیار دقیق و خاص هستند. برخی از این قوانین شامل محدودیت های مربوط به ابعاد ویلچر، نحوه حرکت و فرمان دهی، و مقرراتی در مورد تجهیزات اضافی مانند چرخ ها و دستگیره ها می شود. همچنین، استفاده از هر گونه تجهیزات مکانیکی که می تواند به حرکت ویلچر کمک کند، ممنوع است. این قوانین برای تضمین ایمنی و عدالت در مسابقات اجرا می شوند. قوانین و مقررات برای ویلچرها. در مسابقات ویلچررانی، قوانین و مقررات خاصی برای طراحی و استفاده از ویلچرها وجود دارد که باید به دقت رعایت شوند. برخی از مهم ترین مقررات شامل موارد زیر هستند: ساختار ویلچر: ویلچرها باید حداقل دارای دو چرخ بزرگ در عقب و یک چرخ کوچک در جلو باشند. هیچ قسمتی از ویلچر نباید از چرخ جلو به سمت جلو بیرو
ن بزند یا عرض بیشتری نسبت به چرخ های عقب داشته باشد. ابعاد ویلچر: حداکثر قطر چرخ های بزرگ نباید از ۷۰ سانتی متر و چرخ کوچک نباید از ۵۰ سانتی متر تجاوز کند. ارتفاع اصلی بدنه ویلچر از زمین نباید بیشتر از ۵۰ سانتی متر باشد. مکانیزم های حرکت: هیچ گونه دنده یا اهرم مکانیکی که به حرکت ویلچر کمک کند مجاز نیست. حرکت ویلچر تنها باید از طریق دست ها و چرخ ها انجام شود. فرمان دهی: ویلچرها باید دارای سیستم فرمان دهی دستی باشند. در مسابقات بالای ۸۰۰ متر، ورزشکار باید قادر به چرخاندن چرخ جلو به چپ و راست به طور دستی باشد. سایر قوانین: استفاده از آینه در مسابقات پیست یا جاده مجاز نیست. همچنین، مسئولیت ورزشکار است که اطمینان حاصل کند ویلچر با تمامی قوانین مطابقت دارد و این مورد ممکن است قبل یا بعد از مسابقه توسط داوران بررسی شود. رویدادهای مهم. مسابقات ویلچررانی در بازی های پارالمپیک، مسابقات قهرمانی جهان، و ماراتن های بین المللی برگزار می شود. این رویدادها به ورزشکاران فرصت می دهد تا در سطوح بالای رقابتی شرکت کنند و استعدادهای خود را به نمایش بگذارند. ورزشکاران برجسته این رشته، مانند تنی گری تامپسون، لوئیز سوواژ و هانا کاکرو
فت، موفق به کسب مدال های متعدد در این رقابت ها شده اند.
تامیرس کاسیا دیاس دی بریتو ( زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۸۷) که معمولاً با نام تامیرس شناخته می شود، یک فوتبالیست حرفه ای برزیلی است که در پست دفاع چپ برای کورینتیانس و تیم ملی برزیل بازی می کند. او در دوره های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹ جام جهانی فوتبال زنان و همچنین در بازی های المپیک ۲۰۱۶ شرکت کرده است. مسابقات باشگاهی. در سال ۲۰۰۸، تامیرس ۱۰ بار در لیگ زنان آمریکا برای شارلوت لیدی ایگلز بازی کرد، جایی که به او لقب "تام-تام" داده شد. او در سال ۲۰۱۳ پس از بازی در سایر تیم های برزیلی از جمله سانتوس به سنترو المپیکو پیوست. او در تابستان ۲۰۱۵ با انتقال به باشگاه فورتونا هیورینگ دانمارکی الیت دیویژنن موافقت کرد و به این باشگاه رفت. در ژوئن ۲۰۱۹، او با کورینتیانس قراردادی یک ساله به توافق رسید. تامیرس در این باشگاه پیراهن شماره ۳۷ را به تن کرد. مسابقات بین المللی. تامیرس برای تیم منتخب سائوپائولو بازی کرده است که نماینده کشور برزیل در جام صلح ملکه ۲۰۰۶ بود. او اولین بازی خود را برای بزرگسالان تیم ملی در سپتامبر ۲۰۱۳، در برابر نیوزیلند در جام والیس زنان ۲۰۱۳ انجام داد. در بازی بعدی برزیل، او اولین گل تیم ملی خود را در پیروزی ۴–۰ مقابل مکزی
ک به ثمر رساند. تامیرز در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، اولین بازی خود را در المپیک انجام داد. او در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ فرانسه، به عنوان مدافع چپ انتخاب اول تیم ملی باقی ماند. او صدمین بازی ملی خود را در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹ مقابل مکزیک انجام داد. زندگی شخصی. تامیرس از سزار بریتو یک پسر به نام برناردو دارد. او در حال حاضر با خواننده با نام گابی فرناندز در رابطه است.