Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آ.آ.آ. ماساژدهنده حرفه ای، زیبا، آماده ارائه خدمات… () فیلمی جالو به کارگردانی دموفیلو فیدانی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. دائره المعارف فیلم های ایتالیایی ژانر این فیلم را «ترسناک شهوانی» می داند. این فیلم همچنین مولفه هایی از سبک های اسلشر و ترسناک دارد. خلاصه داستان. کریستینا یک دختر تلفنی است که مشتریانش یک به یک، به طرز مرموز و بی رحمانه ای به قتل می رسند...
محیط کار ژاپنی ()، بسیاری در داخل و خارج از ژاپن تصویری از «محیط کاری ژاپنی» را به اشتراک می گذارند که بر اساس استخدام همزمان فارغ التحصیلان جدید و اشتغال-مادام العمر است. الگویی که توسط شرکت های بزرگ استفاده می شود و همچنین شهرت ساعات کاری طولانی و تعهد قوی نسبت به شرکت است. گفته می شود که این محیط منعکس کننده شرایط اقتصادی است که از دهه ۱۹۲۰ شروع شد، زمانی که شرکت های بزرگ در آن رقابت می کردند. بازار بین المللی شروع به کسب همان اعتباری کرد که به طور سنتی به رابطه دایمیو - ملازم ژاپن فئودالی یا خدمات دولتی در بازسازی می جی نسبت داده می شد. شرکت های بزرگ. در بالاترین سطح، معتبرترین شرکت ها با ارائه مزایای بهتر و مادام العمر واقعی، بهترین کارگران را جذب و حفظ می کنند. در دهه ۱۹۶۰، اشتغال در یک شرکت بزرگ و معتبر به هدف فرزندان جدید طبقه متوسط تبدیل شد که پیگیری آن مستلزم بسیج منابع خانوادگی و پشتکار فردی فراوان برای رسیدن به موفقیت در رقابت شدید آموزش در ژاپن بود. از کارکنان انتظار می رود در ازای درجاتی از امنیت شغلی و مزایایی مانند یارانه مسکن، خوب بیمه، استفاده از تسهیلات تفریح و پاداش و مستمری، سخت کار کنند
و وفاداری خود را به شرکت نشان دهند. دستمزدها کم شروع می شود، اما ارشدیت با ترفیعات مبتنی بر ترکیبی از ارشدیت و توانایی پاداش می گیرد. رهبری مبتنی بر قاطعیت یا تصمیم گیری سریع نیست، بلکه مبتنی بر توانایی ایجاد اجماع با در نظر گرفتن نیازهای زیردستان است. نظرسنجی ها نشان می دهد که رؤسایی که مطالبه گر هستند، اما نسبت به کارفرمایان کم تقاضا که فقط به عملکرد در کار علاقه مندند، نسبت به زندگی خصوصی کارگران اهمیت می دهند، ترجیح می دهند. این سیستم به رفتاری پاداش می دهد که نشان دهنده همذات پنداری با تلاش گروهی است، که با خواندن زنگوله نشان داده می شود، تمام روزهای مرخصی سالانه فرد را نمی گیرد و اعتبار دستاوردها را با گروه کاری تقسیم می کند. غرور در کار خود از طریق رقابت با سایر بخش های موازی در شرکت و بین شرکت خود و سایر شرکت ها در مشاغل مشابه ابراز می شود؛ بنابراین، افراد برای حفظ wa (هماهنگی) و شرکت در فعالیت های گروهی، نه تنها در محل کار، بلکه همچنین در معاشرت پس از ساعت کاری ("نومیکای" انگیزه دارند. . با این حال، تصویر وفاداری گروهی بیشتر جنبه ایدئولوژیکی دارد تا عملی، به ویژه برای افرادی که به اوج نمی رسند. شرکت
های کوچکتر. هر کارگری از مزایای چنین شیوه های استخدامی و محیط های کاری بهره نمی برد. اگرچه ۶۴ درصد از خانوارها در سال ۱۹۸۵ برای بیشتر درآمد خود به دستمزد یا حقوق وابسته بودند، اکثر این کارگران در شرکت های کوچک و متوسط به کار گرفته می شدند که علیرغم بهترین نیت قادر به پرداخت منافع یا دستیابی به موفقیت های شرکت های بزرگ نبودند. از صاحبان حتی در شرکت های بزرگ، تمایز بین کارمندان دائم و موقت باعث شد بسیاری از کارگران، اغلب زنان، واجد شرایط دریافت مزایا و ترفیع نباشند. این کارگران نیز اولین کسانی بودند که بودند در شرایط سخت کسب و کار اخراج شده است. محقق ژاپنی دوریننه کی، کوندو وضعیت کارگران دائمی و موقت را با تمایزات باچنیک بین اعضای دائمی و موقت یک «یعنی» مقایسه می کند. درجات داخل و خارج در یک شرکت سنت های کارآفرینی و به ارث بردن وسایل معیشت در میان بازرگانان، صنعتگران، کشاورزان و ماهیگیران هنوز نزدیک به ۲۰ درصد نیروی کار را در سال ۱۹۸۵ تشکیل می دادند. این کارگران امنیت خود را برای خودمختاری کنار گذاشتند و در صورت لزوم، درآمد خانوار را با اشتغال مزدی تکمیل کردند. به طور سنتی، چنین مشاغلی از کار خانواده بدون دستمز
د استفاده می کنند، اما همسران یا حتی شوهران احتمالاً برای کار در کارخانه ها یا ادارات کار می کنند و همسران یا والدین بازنشسته را برای کار در مزرعه یا به فکر مغازه می گذارند. از یک سو، سیاست های تمرکززدایی مشاغل کارخانه ای را به صورت محلی برای خانواده هایی که به صورت نیمه وقت کشاورزی می کنند، فراهم می کند. از سوی دیگر، بیکاری ایجاد شده توسط صنعت زدایی بر کارگران روستایی و همچنین شهری تأثیر می گذارد. در حالی که بیکاری در ژاپن در مقایسه با سایر کشورهای صنعتی پایین است (کمتر از ۳٪ تا اواخر دهه ۱۹۸۰)، تخمین زده می شود که ۴۰۰۰۰۰ کارگر روزمزد هیچ یک از امنیت یا ثروتی که کارکنان با مزایای مادام العمر برخوردار هستند، ندارند. در مدل استاندارد، کارگران دو پاداش نسبتاً بزرگ و همچنین حقوق عادی خود را دریافت می کنند، یکی در وسط سال و دیگری در پایان سال. در سال ۱۹۸۸، کارگران شرکت های بزرگ پاداشی معادل دستمزد خود را برای ۱٫۹ ماه دریافت کردند، در حالی که کارگران کوچک ترین شرکت ها پاداشی معادل ۱٫۲ ماه حقوق دریافت کردند. علاوه بر پاداش، کارگران ژاپنی تعدادی مزایای جانبی مانند کمک هزینه زندگی، پرداخت های تشویقی، دستمزد برای شرای
ط خاص شغلی، کمک هزینه حضور خوب و کمک هزینه زندگی دریافت کردند.
شاهنامهٔ مستوفی کهن ترین تصحیح شناخته شدهٔ شاهنامهٔ فردوسی، به کوشش حمدالله مستوفی، تاریخ نویس و شاعر عهد ایلخانان مغول است. مستوفی، این تصحیح را در سال ۷۱۴ ه .ق آغاز کرد و آن را در سال ۷۲۰ ه .ق به سرانجام رساند. نویسنده در مقدمهٔ تاریخ منظوم خودش با عنوان ظفرنامه، مطرح می کند که با گذشت روزگار دخل و تصرف هایی در شاهنامه صورت گرفته، و این مسئله او را برانگیخته تا با مقایسهٔ نسخه های گوناگون این اثر، تصحیح مناسبی از آن ارائه دهد. مستوفی به داستان ۶۰٬۰۰۰ بیت بودن شاهنامه نیز اشاره کرده، می افزاید که نسخه های دردسترس وی بیش از ۵۰٬۰۰۰ بیت نبوده اند: البته برخی پژوهشگران تفسیر متفاوتی از ابیات بالا داشته اند و برای نمونه، ابوالعلاء سودآور مطرح کرده که منظور مستوفی این بوده که تصحیح او شامل ۶۰٬۰۰۰ بیت می شده، درحالی که سایر نسخه ها بیش از ۵۰٬۰۰۰ بیت نداشته اند. نصرت الله رستگار هم منظور از «پنجاه» را شمار نسخه های مورد بررسی مستوفی دانسته است. دو شاهنامهٔ حاشیه نویسی شده بر دو دست نوشتهٔ ظفرنامهٔ مستوفی شناخته شده که گمان می رود برگرفته از شاهنامهٔ مستوفی باشند. از این نسخه ها، یکی با تاریخ کتابت سال ۸۰۷ ه .ق با شم
ارهٔ Or. 2833 در کتابخانهٔ بریتانیا و دیگری با تاریخ ۸۰۸ ه .ق و به شمارهٔ 2042 در موزهٔ هنرهای ترکی و اسلامی نگهداری می شود. نسخهٔ محفوظ در کتابخانهٔ بریتانیا با احتساب ۵۱ بیتی از آن که افتادگی دارد، ۴۸٬۹۹۶ بیت است. بدین ترتیب کوشش احتمالی مستوفی برای گردآوری یک شاهنامهٔ ۶۰٬۰۰۰ بیتی احتمالاً ثمر نداشته است. برخی پژوهشگران متن نسخهٔ موسوم به شاهنامهٔ بزرگ ایلخانی (دههٔ ۷۳۰ ه .ق) را هم برگفته از تصحیح مستوفی دانسته اند. چاپ عکسی نسخهٔ خطی Or. 2833 کتابخانهٔ بریتانیا سال ۱۳۷۷ به اهتمام نصرالله پورجوادی و نصرت الله رستگار توسط مرکز نشر دانشگاهی به انتشار رسید. ارتباط با دیگر نسخه ها. از کمیت و کیفیت نسخه های مورد بهرهٔ مستوفی چیزی معلوم نیست و او دربارهٔ شیوهٔ کارش توضیحی نداده است. تنها مشخص است که شاهنامه های دردسترس مستوفی پیش از بازهٔ ۷۱۴ تا ۷۲۰ ه .ق کتابت شده اند. احتمال بررسی نسخه های فلورانس (۶۱۴ ه .ق) و لندن (۶۷۵ ه .ق) که کهن ترین نسخه های به جاماندهٔ امروزی از شاهنامه به حساب می آیند به دست مستوفی بسیار ضعیف است. برپایهٔ ارزیابی جلال خالقی مطلق، تصحیح مستوفی درمقایسه با سایر نسخه های موجود از شاهنامه، بی
شترین نزدیکی را با نسخهٔ استانبول به تاریخ سال ۷۳۱ ه .ق دارد. علی شاپوران آن را نزدیک به نسخهٔ موزهٔ ملی پاکستان، به تاریخ سال ۷۵۲ ه .ق دانسته است.
درگیری بین شورشیان در طول جنگ داخلی سوریه در تمام مدت جنگ داخلی سوریه ادامه داشته است به گونه ای که جناح های مختلف اپوزیسیون سوریه و ارتش آزاد سوریه با یکدیگر جنگیده اند. در این میان اتحادهای متغیری بین گروه های اسلام گرای مختلف از جمله جبهه النصره، احرار الشام، جیش الاسلام و جبهه اسلامی شکل گرفته است. پس زمینه. درگیری ارتش آزاد سوریه و جبهه النصره. در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۲ نیروهای ارتش آزاد سوریه به یک پایگاه در نزدیکی یک گذرگاه مرزی با ترکیه در شمال سوریه حمله کردند. این پایگاه توسط ۴۰ جنگجوی خارجی القاعده اداره می شد و جان کانتلی و چندین روزنامه نگار دیگر را در اسارت داشت. روزنامه نگاران در جریان این درگیری ها موفق به فرار به سمت گذرگاه مرزی شدند، اما جنگجویان القاعده به سمت آن ها شلیک کردند. ارتش آزاد سوریه در سال ۲۰۱۳ در موارد مختلفی با جبهه النصره درگیر شد. در ماه مارس ۲۰۱۳ جبهه النصره یک ایست بازرسی ایجاد کرد و ۳۳ نفر از نیروهای تیپ فاروق را در تل ابیض دستگیر کرد. درگیری های میان این دو گروه منجر به زخمی شدن فرمانده تیپ فاروق ابوعزام شد. او و دیگر شورشیان زخمی برای درمان به بیمارستانی در شانلی اورفه ترکی
ه منتقل شدند. هفته بعد ۳۳ اسیر فاروق آزاد شدند و گذرگاه مرزی مجدداً باز شد. جدول زمانی درگیری ها. درگیری القاعده و ارتش آزاد سوریه (۲۰۱۴–۲۰۱۷). درگیری جبهه النصره و جنبش حزم. در اکتبر ۲۰۱۴ جبهه النصره همراه با جندالاقصی با جبهه انقلابیون سوریه در ادلب درگیر شد. همزمان جبهه النصره به جنبش حزم در حلب نیز حمله کرد. در ژانویه ۲۰۱۵ درگیری های میان جنبش حزم و جبهه النصره از حلب به ادلب گسترش یافت. جنوب سوریه. اگرچه جبهه جنوبی ارتش آزاد سوریه مدت ها با القاعده علیه دولت سوریه همکاری کرده بود، اما در سال ۲۰۱۴ تنش های ایدئولوژیک میان برخی جناح های آن آغاز شد. احمد النعمه شورای نظامی درعا را تشکیل داد و متعاقباً توسط جبهه النصره دستگیر و شکنجه شد. جبهه النصره تهدید کرد که هر عضو این ائتلاف جدید را بازداشت خواهد کرد. در جریان حمله قنیطره (ژوئن ۲۰۱۵) جبهه جنوبی هرگونه همکاری با جبهه النصره را رد کرد. ازاین رو ارتش فتح به طور جداگانه در این عملیات شرکت کرد. در حمله قنیطره (اکتبر ۲۰۱۵) هم جیش الفتح و هم جبهه جنوبی ادعا کردند که تپه سازمان ملل را در این منطقه تصرف کرده اند. در همان ماه، جبهه جنوبی و جبهه النصره در درعا درگی
ر شدند. در اواخر ژوئیه ۲۰۱۶ جبهه النصره با لژیون الرحمن در زملکا در مرکز استان ریف دمشق بر سر اختلافی در مورد اینکه چه کسی نماز جمعه را در یکی از مساجد شهر زملکا اقامه کند، درگیر شد. استان ادلب. در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۵ جبهه النصره به مقر تیپ مرکزی در گذرگاه مرزی باب الهوی حمله کرد که منجر به درگیری هایی شد. این درگیری ها با مداخله احرار الشام متوقف شد. در مارس ۲۰۱۶، چندین تظاهرات و اعتراضات طرفدار ارتش آزاد سوریه علیه دولت سوریه در سراسر مناطق تحت کنترل شورشیان در سوریه برگزار شد. جبهه النصره تلاش کرد این اعتراضات را در ادلب سرکوب کند. در پاسخ، تیپ ۱۳ ارتش آزاد سوریه به مقر جبهه النصره در معرة النعمان حمله کرد. جبهه النصره نیز با گلوله باران مقر تیپ ۱۳ در شهر پاسخ داد. سازمان دیدبان حقوق بشر سوریه ادعا کرد که جند الاقصی به این درگیری پیوست و برای حمایت از جبهه النصره ایست های بازرسی ایجاد کرد. طبق اعلام واحد رسانه ای تیپ ۱۳، مواضع آنها سقوط کرد و ۴ نفر از نیروهایشان کشته شدند. در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ دو فرمانده ارتش آزاد ادلب در معره ترور شدند. فعالان مخالف جندالاقصی را به انجام این ترور متهم کردند. روز بعد، جبهه النصره
به خانه هایی در سراسر ادلب حمله کرد و ۱۶ جنگجوی ارتش آزاد ادلب از تیپ شاهین های کوهستان را دستگیر کرد. این شورشیان به اتهام مشارکت در مداخله نظامی ترکیه در سوریه دستگیر شدند. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ درگیری های شدیدی بین ارتش مجاهدین و جبهه النصره در اتارب رخ داد. جبهه النصره همراه با جنبش نورالدین زنکی به جبهه شام در حریتان نیز حمله کردند. در همین حال، ارتش آزاد ادلب نیز در ادلب با جبهه النصره درگیر شد. در ۵ آوریل ۲۰۱۷ خودرویی که دو فرمانده ارتش آزاد ادلب را حمل می کرد در نزدیکی خان السبل که به طور کامل تحت کنترل هیئت تحریر شام بود، هدف تیراندازی در یک ایست بازرسی قرار گرفت. در این تیراندازی دو جنگجوی ارتش آزاد سوریه از جمله یک فرمانده ارشد کشته شدند. در ۴ ژوئن پنج جنگجوی لژیون شام کشته و دو نفر زخمی شدند، پس از آنکه خودروی آنها با یک بمب کنارجاده ای برخورد کرد. از ۶ تا ۸ ژوئن، درگیری هایی میان تحریر الشام و لژیون شام در معرة النعمان رخ داد. تیپ ۱۳ و پلیس آزاد در تاریخ ۸ ژوئن به این درگیری ها پیوستند. تا عصر ۸ ژوئن، هیئت تحریر شام هم مقر تیپ ۱۳ و هم مقر لژیون شام را در معرة النعمان تصرف کرد و سرهنگ تیسر السمحی، برا
در سرهنگ علی السمحی و رئیس پلیس آزاد در این شهر را کشت. در ۹ ژوئن تحریر الشام پایان عملیات خود علیه ارتش آزاد سوریه را اعلام کرد و کنترل کامل شهر را به دست گرفت. همان روز یک توافق آتش بس میان ارتش آزاد ادلب و تحریر الشام در شهر امضا شد و تحریر الشام دستور انحلال تیپ ۱۳ را صادر کرد. درگیری احرار الشام، جیش الاسلام و القاعده (۲۰۱۶–۲۰۱۷). در ۱۷ مارس ۲۰۱۶ اعضای جندالاقصی تلاش کردند در خیمه ای در شهر سرمین، واقع در استان ادلب، مراسم عزاداری برای مرگ یکی از فرماندهان داعش برگزار کنند. جنگجویان احرار الشام وارد خیمه شدند و آن ها را مجبور به پایان مراسم کردند که منجر به درگیری مسلحانه بین دو گروه شد. در پاسخ، جنگجویان جند الاقصی ایست های بازرسی در شهر ایجاد کردند و قصد دستگیری اعضای احرار الشام را داشتند. در همان روز یا روز بعد، ابوسکر، یکی از فرماندهان جبهه النصره که به خاطر خوردن قلب یک سرباز سوری در سال ۲۰۱۳، زمانی که فرمانده تیپ فاروق بود شناخته می شد، در ایست بازرسی احرار الشام در جاده بین شهرهای سلقین و حارم متوقف شد. جنگجویان احرار الشام تلاش کردند او را دستگیر کنند، اما او مقاومت کرد و به سمت حارم رانندگی کرد
که منجر به تعقیب توسط اعضای احرار شد. هنگامی که به شهر رسید، ابوسکر تلاش کرد اسلحه خود را بردارد و توسط تعقیب کنندگانش کشته شد. در سپتامبر ۲۰۱۶، جند الاقصی در یک تلاش ناموفق برای ترور، یک فرمانده احرار الشام را در شهر اریحا زخمی کرد. در پاسخ، جنگجویان احرار الشام دو عضو جند الاقصی را کشتند و مقر جند الاقصی را در این شهر محاصره کردند. یک بمب گذار انتحاری جند الاقصی نیز خود را در مقر احرار منفجر کرد و سه نفر دیگر را کشت. در اکتبر ۲۰۱۶ درگیری هایی بین دو گروه آغاز شد، زمانی که جند الاقصی تلاش کرد به خان شیخون حمله کند. ده ها جنگجو از هر دو طرف کشته شدند و گزارش هایی مبنی بر اسارت چندین جنگجوی احرار الشام منتشر شد. درگیری ها در سراسر استان ادلب تشدید شد و هر دو طرف یکدیگر را از چندین شهر و روستا بیرون راندند. در ۹ اکتبر، جند الاقصی از سه روستای دیگر در ادلب اخراج شد. همزمان، چندین گروه اسلام گرای دیگر از جنگجویان این سازمان خواستند تا آن را ترک کنند. گزارش ها حاکی از آن است که این گروه با بیعت به جبهه فتح الشام پیوست، که اعلام کرد جند الاقصی برای پایان دادن به درگیری های داخلی میان گروه های شورشی، به صفوف آن می
پیوندد. در ۴ دسامبر ۲۰۱۶ طی هفدهمین حمله به حلب، جبهه النصره با حمایت گردان های ابو عماره به انبارهای تحت کنترل جیش الاسلام در جنوب شرقی حلب که در دست شورشیان بود، حمله کرد. آن ها دو جنگجوی جیش الاسلام، از جمله یک فرمانده، را به اسارت گرفتند. در ژانویه ۲۰۱۷ جبهه النصره چندین حمله هماهنگ علیه مقرها و مواضع احرار الشام در شمال استان ادلب، نزدیک گذرگاه مرزی باب الهوی انجام داد. همچنین، جبهه النصره به پایگاه های احرار الشام در درکوش و جسر الشغور حمله کرد. بین ۲۶ آوریل تا ۱ مه ۲۰۱۷، بیش از ۹۵ شورشی در جریان درگیری های بین جیش الاسلام، تحریر الشام و لژیون الرحمن کشته شدند. جنگجویان جیش الاسلام به سوی تظاهرکنندگانی که خواستار پایان درگیری ها بودند، تیراندازی کردند. این درگیری ها منجر به پیشروی ارتش سوریه در شرق دمشق شد. در ۲۹ مه، گزارش شد که احرار الشام حداقل شش جنگجوی تحریر الشام را پس از اسارت در جنوب استان ادلب اعدام کرد. بین ۱۴ تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷، درگیری هایی بین تحریر الشام و احرار الشام در منطقه ادلب رخ داد که منجر به تصرف کامل شهر ادلب و چندین شهر دیگر در استان توسط تحریر الشام شد. درگیری ارتش آزاد سوریه و جبهه
اسلامی (۲۰۱۳–۲۰۱۷). باب الحوا. در دسامبر ۲۰۱۳ جبهه اسلامی، که عمدتاً متشکل از احرار الشام بود، چندین پایگاه را در گذرگاه مرزی باب الهوی از شورای عالی نظامی تصرف کرد و پرچم های انقلابی ارتش آزاد سوریه را پایین کشید. جنگجویان اسلام گرا تعدادی از نگهبانان شورای عالی نظامی را به اسارت گرفتند و هزاران سلاح سبک و مهمات را ضبط کردند. در نتیجه، جبهه اسلامی از شورای عالی نظامی خارج شد. شمال حلب. در اوت ۲۰۱۴، ۸۰۰ جنگجو از جبهه اسلامی به گروه های ارتش آزاد سوریه در استان های شمالی و شرقی حلب پیوستند. این جداشدگان، اقدامات اسلام گرایانه و فرقه گرایانه جبهه اسلامی، به ویژه علیه مسیحیان و علویانی که در ابتدا از مخالفان حمایت می کردند، را محکوم کردند. در اواخر نوامبر ۲۰۱۵، درگیری هایی بین جیش الثوار با حمایت یگان های مدافع خلق و اتاق عملیات مارع که تحت تسلط ارتش آزاد سوریه بود و از سوی احرار الشام و جبهه النصره حمایت می شد، در استان شمالی حلب رخ داد. با این حال، هم یگان های مدافع خلق و هم جبهه النصره دخالت در این درگیری را انکار کردند. در دسامبر همان سال، درگیری ها بین نیروهای دموکراتیک سوریه، که عمدتاً از یگان های مدافع خ
لق و ارتش انقلابیون تشکیل شده بود، و اتاق عملیات مارع در شمال حلب تشدید شد. اتاق عملیات مارع از جیش الثوار خواست تا از نیروهای دموکراتیک سوریه خارج شده و روابط خود را با حزب اتحاد دموکراتیک قطع کند، در حالی که نیروهای دموکراتیک سوریه، اتاق عملیات مارع را به رهبری احرار الشام و النصره متهم کردند. در ۲۶ مارس ۲۰۱۶، احرار الشام به گروه های کردی مخالف یگان های مدافع خلق لواء احفاد صلاح الدین دستور داد پرچم کردستان را از پست های خود پایین بیاورند و در صورت عدم اجرا، آن ها را به اقدام نظامی تهدید کرد. با این حال، فرمانده لواء احفاد صلاح الدین وقوع این حادثه را انکار کرد و احرار الشام را متحد خود دانست. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۶، تعدادی از جنگجویان احرار الشام در شهر اعزاز، به طور علنی پرچم ارتش آزاد سوریه را سوزاندند. سخنگوی احرار الشام دخالت در این ماجرا را انکار کرد، اما این حادثه باعث تظاهرات طرفداران ارتش آزاد سوریه در شهر شد. ریف دمشق. در اوایل مارس ۲۰۱۶ جیش الاسلام با لژیون الرحمن در زملکا، منطقه مرکزی ریف دمشق، درگیر شد. این گروه ها برای کنترل یک ساختمان در حومه شهر جنگیدند که در نهایت منجر به اخراج جیش الاسلام از س
اختمان و خیابان ها توسط لژیون الرحمن شد. این دو گروه همچنین بر سر جذب نیرو از اتحادیه اسلامی اجناد الشام درگیر شدند. در ۲۸ آوریل، لژیون الرحمن با حمایت جبهه النصره و احرار الشام به جیش الاسلام در غوطه شرقی حمله کرد، اما احرار الشام دخالت در این درگیری را انکار کرد. پس از این حمله، تیپ دفاع هوایی لژیون الرحمن به جیش الاسلام پیوست. تا ۱۷ می، بیش از ۵۰۰ جنگجو از دو طرف و ده ها غیرنظامی در درگیری های غوطه شرقی کشته شدند. ۱۲۰ جنگجوی احرار الشام در ۶ اوت ۲۰۱۷ در عربین به لژیون الرحمن پیوستند پس از اختلافات داخلی. احرار الشام لژیون الرحمن را به مصادره سلاح هایشان متهم کرد، در حالی که لژیون الرحمن احرار الشام را به تلاش برای اجرای «تجربه شکست خورده» خود از شمال سوریه در غوطه شرقی متهم کرد. گفته می شود تحریر الشام در این درگیری ها طرف احرار الشام را علیه لژیون شام گرفت. توافق آتش بس بین لژیون الرحمن و احرار الشام در ۹ اوت به اجرا درآمد. منطقه ادلب بزرگ. در ۲ نوامبر ۲۰۱۶، در جریان حمله به حلب، جنگجویان اتحاد فستقم یکی از فرماندهان نظامی حرکت نورالدین زنکی را اسیر کردند. در پاسخ، جنگجویان حرکت زنکی به مقر اتحاد فستقم در
منطقه صلاح الدین حلب حمله کردند. در این حمله حداقل یک شورشی کشته و بیش از ۲۵ نفر از دو طرف زخمی شدند. روز بعد، جبهه الشامیه و گردان های ابوعماره گشت زنی در خیابان ها را برای بازداشت شورشیان درگیر در این درگیری ها آغاز کردند. حداقل ۱۸ شورشی در این درگیری ها کشته شدند. حرکت زنکی و گردان های ابوعماره در نهایت تمام مواضع اتحاد فستقم را در شرق حلب تصرف کردند. ده ها شورشی از این گروه یا تسلیم شدند، یا به احرار الشام پیوستند یا متواری شدند. با وجود پیوستن اکثر اعضای اتحاد فستقم به احرار الشام در ژانویه ۲۰۱۷، تعدادی از بازماندگان این گروه باقی ماندند. در ۱۱ می ۲۰۱۷، فرمانده نظامی سابق این گروه، ابوحسنین، پس از آمدن از الباب برای یک جلسه به ادلب دعوت شد. پس از رسیدن به ادلب، او توسط احرار الشام دستگیر شد. سپس احرار الشام از بازماندگان اتحاد فستقم خواست تا سلاح های خود را تحویل دهند که منجر به درگیری شد. کمتر از یک ساعت بعد، مقر اتحاد فستقم توسط احرار الشام تصرف شد. این حادثه به عنوان «میخ آخر بر تابوت» این گروه توصیف شد. در ۸ اوت ۲۰۱۷، درگیری هایی بین لژیون شام و تیپ آزادی اسلامی در کوه های ترکمان در حومه شمالی لاذقی
ه رخ داد. درگیری بین گروه های ارتش آزاد سوریه. درگیری داخلی در ارتش ملی سوریه. در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶، جبهه شامیه و لشکر سلطان مراد در گذرگاه مرزی اعزاز با کیلیس ترکیه با یکدیگر درگیر شدند. احرار الشام و جنبش نورالدین زنکی، که پیش تر عضوی از جبهه شامیه بودند، به این درگیری پیوستند و رهبران جبهه شامیه را به «عمل کردن مانند باندهای تبهکار» متهم کردند. در ۱۴ مه ۲۰۱۷، دو درگیری جداگانه در جرابلس و گندوره بین تیپ احرار الشرقیه و لشکر سلطان مراد و لژیون شام رخ داد. این درگیری ها با مداخله ارتش ترکیه متوقف شد. در ۲۲ مه ۲۰۱۷، جبهه شامیه به لژیون شام در نزدیکی اعزاز حمله کرد. جبهه شامیه لژیون شام را به توطئه با جنبش نورالدین زنکی، که بخشی از تحریر الشام بود، متهم کرد. جبهه شامیه مقر لژیون شام را محاصره کرد، تعدادی از جنگجویان آن ها را اسیر کرد و چندین انبار مهمات را به تصرف خود درآورد. بین ۲۴ و ۲۵ مه پنج جناح ارتش آزاد سوریه، از جمله جبهه شامیه، تیپ حمزه، و لشکر سلطان مراد، حمله ای مشترک علیه تیپ شوالیه های انقلابی بین اعزاز و الراعی انجام دادند و بیش از ۲۰ نفر از جنگجویان آن ها را اسیر کردند و دست کم ۱۰ نفر را کشتند یا زخ
می کردند. جناح های ارتش آزاد سوریه، تیپ شوالیه های انقلابی را به وابستگی به جنبش نورالدین زنکی و تحریر الشام و همچنین شرکت در قاچاق، غارت، اخاذی و سوءاستفاده از غیرنظامیان متهم کردند. درگیری داخلی احرار الشام و جیش الاسلام. ۳۰ جنگجوی احرار الشام در نوامبر ۲۰۱۴ به مواضع جیش الاسلام در گذرگاه مرزی باب الحوا یورش بردند که باعث شد جنگجویان جی ای پست های خود را رها کرده و فرار کنند. گذرگاه بعداً به جیش الاسلام بازگردانده شد. درگیری جیش الفسطاط و جیش الاسلام. درگیری های داخلی غوطه شرقی (آوریل–مه ۲۰۱۶) یک درگیری مسلحانه میان ائتلاف شورشی جیش الفسطاط، متشکل از جبهه النصره و لژیون الرحمن، و گروه شورشی جیش الاسلام بود که در مناطق تحت کنترل شورشیان در شرق دمشق رخ داد. تنش ها میان این دو گروه از مارس ۲۰۱۶ آغاز شد، زمانی که لژیون الرحمن پس از جذب اتحاد اسلامی اجناد الشام در فوریه جیش الاسلام را از زملکا بیرون کرد. درگیری های داخلی غوطه شرقی (آوریل–مه ۲۰۱۷) یک درگیری مسلحانه میان گروه های شورشی تحریر الشام (پیشتر جبهه النصره) و لژیون الرحمن از یک سو، و گروه شورشی جیش الاسلام از سوی دیگر بود که در مناطق تحت کنترل شورشیان در
شرق دمشق رخ داد. احرار الشام علیه جبهه النصره. درگیری های استان ادلب (ژانویه–مارس ۲۰۱۷) شامل رویارویی های نظامی میان جناح های شورشی به رهبری احرار الشام و متحدانش از یک سو، و جبهه فتح الشام (که بعدها به تحریر الشام تغییر نام داد) و متحدانش از سوی دیگر بود. پس از ۷ فوریه، این درگیری ها شامل جند الاقصی نیز شد که خود را به لیوا الاقصی تغییر نام داده بود و به سایر طرفین حمله می کرد. این نبردها در استان ادلب و حومه غربی استان حلب رخ داد. درگیری های بیشتر بین جبهه تحریر سوریه و جبهه ملی برای آزادی با هیئت تحریر شام. ۲۰۱۸. درگیری هایی میان تحریر الشام و جبهه آزادی سوریه در فوریه ۲۰۱۸ رخ داد، که جبهه آزادی توسط تیپ های صقور الشام حمایت می شد. در آوریل آتش بسی اعلام شد، اما تا آن زمان، جبهه آزادی و متحدانش توانسته بودند مناطق قابل توجهی را در استان های ادلب و حلب تصرف کنند. ۲۰۱۹. با این حال، درگیری ها میان این دو گروه بار دیگر در ژانویه ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که تحریر الشام شهر شمالی دار تعزه را تصرف کرد و به سمت محاصره پایگاه اصلی نورالدین زنکی (که بخشی از جبهه آزادی سوریه بود) در شرق شهر حلب پیشروی کرد. ارتش ملی سوریه
. ارتش ملی سوریه که اغلب با نام ارتش آزاد سوریه تحت حمایت ترکیه شناخته می شود، تحت اشغال چهارساله ترکیه در شمال سوریه فعالیت می کند. این ارتش که ائتلافی از جناح های شورشی متعدد است، ساختارهای خود را حفظ کرده و تحت چتر ارتش ملی سوریه کار می کند. ارتش ملی سوریه به دلیل نقض حقوق بشر علیه غیرنظامیان (از جمله تصرف اموال) در مناطق تحت کنترل خود مورد انتقاد قرار گرفته است. جناح های مختلف آن نیز به طور متناوب با یکدیگر درگیر می شوند که اغلب باعث تلفات غیرنظامیان می شود. این درگیری ها معمولاً بر سر «غنایم جنگی» یا منابع دیگر درآمد، مانند کنترل گذرگاه های مرزی، رخ می دهد. تهدیدات ترکیه مبنی بر قطع حقوق ها برای بازگرداندن نظم میان جناح ها استفاده می شود. این درگیری های داخلی یکی از دلایلی بوده که باعث شده برخی از حامیان پیشین ارتش ملی سوریه به مناطق تحت کنترل رژیم بازگردند و برخی از جنگجویان ارتش ملی سوریه تسلیم نیروهای دموکراتیک سوریه شوند.
هاکوون یاسوتانی (; 1885 – ) راهب سوتو (فرقه ذن) و بنیان گذار سابو کیودان، یک گروه غیر روحانی ژاپنی ذن ژاپنی بود. یاسوتانی از طریق شاگردانش فیلیپ کاپلئو و تایزن مازومی یکی از نیروهای اصلی در بنیان گذاری تمرین ذن (غیر مذهبی) بوده است.
فیلیپ کاپلو (; – ) روزنامه نگار، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بارسامیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
نشانه میدانی هر ویژگی است (مانند پر) که برای شناسایی گونه ها، معمولاً پرندگان، سودمند است. آنها اغلب در راهنماهای میدانی یا کلیدهای شناسایی استفاده می شوند. در یک زمینه گسترده تر، یک نشانه میدانی ممکن است به عنوان یک «"ویژگی"» نامیده شود (به عنوان مثال "ویژگی متفاوت" یا "ویژگی تشخیصی"). برای پرندگان این ممکن است شامل پر، ویژگی های پرواز، نسبت ها، صدا، رفتار و غیره باشد، یعنی همه ویژگی هایی که به شناسایی کمک می کنند. برخلاف نشانه های درون دستی، که زمانی که نمونه ای در دست نگه داشته می شود، قابل تشخیص هستند، نشانه میدانی به ویژه آن دسته از نشانه هایی هستند که در شرایط کمتر از بهینه سودمند باقی می مانند، برای مثال زمانی که سوژه دورتر است، تنها تا اندازه ای قابل دیدن است یا به اندازه کافی رنگ های آن دیده نمی شود.
"با دیگر سقوط های اصفهان اشتباه نگیرید." نبرد اصفهان درگیری ای میان سپاهیان جلال الدین خوارزمشاه و مغولان بود که در تابستان ۱۲۲۷ رخ داد. نبرد با پیروزی خوارزمشاهیان و عقب نشینی سپاه مغول از اصفهان پایان یافت و دست مغولان تا ۱۰ سال از اصفهان کوتاه ماند. درگیری. جلال الدین خوارزمشاه از پیشروی مغولانی که در نزدیکی اصفهان بودند و به لشکرکشی گسیل شدند آگاه گشت. در جنگ، گروهان مغول شکست خورد، نزدیک ۴۰۰ تن از جمله فرماندهان دسته ها اسیر شدند که به دستور جلال الدین کشته شدند. روز آینده، سپاهیان خوارزمشاهی برای نبرد صف آرایی کردند، ولی اندکی پیش از نبرد، بخشی از ارتش از سوی پهلوان ایلچی و برادر جلال الدین، غیاث الدین پیرشاه برداشته شد و گریخت. نبرد، همه ی روز به درازا انجامید، در شامگاه سوی راست سپاه خوارزمشاهی به سوی چپ مغول تاخت و آن را گریزاند و جنگجویان مغول را پیگیری کرد و کشت. هنگام فرورفت آفتاب، مغولان به سوی چپ سپاه خوارزمی به فرماندهی جلال الدین تاختند و آن را با آسیب های سنگین ناگزیر به عقب نشینی کردند. بسیاری از امیران و بهترین جنگجویان شان در این نبرد کشته شدند. در روند نبرد، مغولان تلاش کردند تا سپاه خوار