Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ینبوتای) را ترک کردند. کمی بعد، ناگاکورا و هارادا گروه «سیکیوتای» را با هاگا یوشیمیچی (سامورایی سابق و رئیس دوجو در فویوکی بنتن، فوکاگاوا) به عنوان فرمانده و آن دو نفر به عنوان معاون فرمانده تشکیل دادند. از شینسنگومی، یادا کنوسوکه، هایاشی شینتارو، مائونو گورو، ناکاجو تسونهاچیرو و ماتسوموتو کیجیرو نیز شینسنگومی را ترک کرده و به آنها پیوستند و گفته می شود حدود ۵۰ نفر از فراریان و سامورایی ها از حوزه های مختلف و همچنین حدود ۵۰ نفر از پیاده نظام شوگون سالاری نیز به این گروه «سیکیوتای» پیوستند.
رود میستیک ( یک رودخانه به طول تقریباً ۷ مایل (۱۱ کیلومتر) در ایالت ماساچوست است. در زبان ماس چوست، واژهٔ به معنای «خور بزرگ» است که به ویژگی جزر و مدی این رودخانه اشاره دارد. شباهت ظاهری آن با واژهٔ انگلیسی "mystic" صرفاً تصادفی است، هرچند مهاجران اروپایی از آن پیروی کردند. رودخانهٔ میستیک در شمال بوستون قرار دارد و تقریباً موازی با بخش های پایینی رود چارلز جریان دارد و حوزهٔ آبخیزی به مساحت حدود ۷۶ مایل مربع را در بر می گیرد. این رود از دریاچهٔ میستیک پایین سرچشمه می گیرد و از مناطق ایست بوستون، چلسی (ماساچوست), چارلزتاون (بوستون), اوریت (ماساچوست), مدفورد (ماساچوست), سامرویل (ماساچوست) و آرلینگتون (ماساچوست) عبور می کند و در نهایت به رود چارلز پیوسته و بندرگاه داخلی بوستون را شکل می دهد. این حوزهٔ آبخیز شامل ۴۴ دریاچه و برکه است که بزرگ ترین آن ها اسپات پاند در منطقهٔ ذخیره گاه میدلسکس فلس با مساحت ۳۰۷ جریب است. بخش های مهمی از سواحل رودخانه در محدودهٔ ذخیره گاه رودخانهٔ میستیک قرار دارد و توسط وزارت نگهداری و تفریح ماساچوست مدیریت می شود و شامل فضاهای تفریحی گوناگون است. رودخانهٔ میستیک سابقه ای طولانی در
استفادهٔ صنعتی دارد و همچنان با مشکلات کیفیت آب مواجه است. برخی بخش های آن در جریان ساخت کازینوی Encore Boston Harbor در اوریت تحت پاکسازی گسترده قرار گرفته اند. تاریخچه. بومیان آمریکا و مهاجران اروپایی از مشتا برای شکار شاه ماهی رودخانه ای آمریکا و کوددهی زمین های کشاورزی خود استفاده می کردند. در سال ۱۶۳۱، نخستین کشتی ساخته شده در ماساچوست به نام "Blessing of the Bay" از کرانه های این رودخانه به آب انداخته شد. نخستین پل در سال ۱۶۳۷ ساخته شد و در پی آن، شهرهای اطراف بیش از یک قرن دربارهٔ هزینه های آن اختلاف داشتند. رودخانهٔ میستیک در انقلاب آمریکا نقش ایفا کرد؛ در ۱ سپتامبر ۱۷۷۴، گروهی متشکل از حدود ۲۶۰ سرباز بریتانیایی از بوستون با قایق به سوی ساحل نزدیک وینتر هیل حرکت کردند و پس از پیاده روی حدود یک مایل، به پودر هاوس رسیدند و ذخیرهٔ بزرگ باروت آمریکایی را تصرف کردند؛ این رویداد موجب بروز خیزش مردمی معروف به هشدار باروت شد. نبرد چلسی کریک در مه ۱۷۷۵ در حوزهٔ آبریز همین رودخانه رخ داد و در نبرد بانکرهیل در ژوئن همان سال، نیروهای بریتانیایی از ساحل این رودخانه حمله کردند. در سال ۱۸۰۵، کانال میدلسکس، رودهای چ
ارلز و میستیک را به رودخانهٔ مریکمک در لوول (ماساچوست) پیوند داد. در سدهٔ نوزدهم، ده کارگاه کشتی سازی در حاشیهٔ این رودخانه بیش از ۵۰۰ کشتی کلیپر ساختند. اوج کشتی سازی در دههٔ ۱۸۴۰ بود که کشتی های باربری چوب و ملاس را بین مدفورد و هند غربی جابه جا می کردند. تا سال ۱۹۰۹، کرانه های رودخانه با باتلاق های نمکی گسترده ای پوشیده بود که با ساخت نخستین قفل کراداک به باتلاق های آب شیرین تبدیل شد و توسعهٔ شهری ممکن شد. سد آملیا ارهارت در سال ۱۹۶۶ ساخته شد و به نام آملیا ارهارت نام گذاری گردید. پل موریس جی. توبین که چارلزتاون و چلسی را به هم پیوند می دهد نیز در سال ۱۹۵۰ به بهره برداری رسید. حیات وحش. در گذشته، رودخانهٔ میستیک زیستگاه گونه های فراوانی از ماهی مانند ماهی آزاد، شاه ماهی رودخانه ای آمریکا، شاه ماهی پشت آبی، خارماهی نواری، آبی ماهی، خارماهی دهان کوچک، خارماهی دهان بزرگ، آبشش آبی و کپور بود. هرچند بسیاری از این گونه ها همچنان در رودخانه یافت می شوند، اما آلودگی و ساخت سدها جمعیت آن ها را به شدت کاهش داده است. منابع آلودگی شامل کارخانه ها و کارگاه های کشتی سازی در گذشته و همچنین زه کشی های شهری و تغییرات ثبت ن
شدهٔ مسیر لوله ها در سدهٔ بیستم به بعد بوده است. روزگاری رودخانه چنان پر از شاه ماهی بود که گفته می شد می توان از روی آن ها عبور کرد، اما اکنون تعدادشان به شدت کاهش یافته است. افزایش باکتری ها و کدورت آب، محیط رودخانه را برای ماهیان نامساعد کرده است. در فرهنگ عامه. در سال ۱۸۴۴، لیدیا ماریا چایلد شاعر و فعال ضد برده داری، عبور از رودخانهٔ میستیک برای دیدار از خانهٔ پدربزرگش را در شعر "Over the River and Through the Wood" توصیف کرد. خانهٔ پدربزرگ، که توسط دانشگاه تافتس بازسازی شده، هنوز در خیابان ساوت در مدفورد پابرجاست. رمان محبوب "The Tinkham Brothers' Tide-Mill" نوشتهٔ جان تاونسند تروبریج در سال ۱۸۸۲، در زمانی که آب شور هنوز به دریاچه های میستیک می رسید، در حاشیهٔ همین رود اتفاق می افتد. در رمان رودخانه مرموز اثر دنیس لهان که در منطقهٔ بوستون می گذرد، رودخانهٔ میستیک نقش مهمی در پیشبرد داستان دارد. این رمان بعدها توسط کلینت ایستوود به فیلمی موفق تبدیل شد. در شعر «سواری پل ریویر» سرودهٔ هنری وادزورث لانگ فلو در سال ۱۸۶۱، پل ریویر در امتداد کرانه های رودخانهٔ میستیک می تازد.
.۳۸ اسپشیال () یا به طور کامل تر .38 Smith &amp; Wesson Special یک نوع فشنگ سلاح گرم دستی (هفت تیر یا تپانچه) است که برای اولین بار در سال ۱۸۹۸ توسط شرکت اسمیت و وسون در ایالات متحده ساخته شد. این فشنگ به یکی از پرکاربردترین فشنگ های کالیبر کوچک برای هفت تیرها در قرن بیستم تبدیل شد و تا مدت ها استاندارد سلاح کمری نیروهای پلیس آمریکا و بسیاری از کشورهای دیگر بود. نام «.۳۸» به قطر تقریباً ۰٫۳۸ اینچ گلوله اشاره دارد، هرچند در واقع قطر واقعی آن نزدیک به ۰٫۳۵۷ اینچ است. دلیل این اختلاف تاریخی به نحوهٔ اندازه گیری اولیه فشنگ های پیشین برمی گردد. فشنگ .۳۸ اسپشیال در مقایسه با فشنگ های هم رده خود مثل .مگنوم ۳۵۷ فشار کمتری دارد، اما دقت بالایی ارائه می دهد و لگد آن نسبتاً ملایم است، به همین دلیل در تمرین های تیراندازی، کاربردهای دفاع شخصی، و استفادهٔ آموزشی محبوب بوده است. فشنگ .۳۸ اسپشیال همچنین قابلیت شلیک در هفت تیرهای طراحی شده برای فشنگ های قدرتمندتر مانند .مگنوم ۳۵۷ را دارد، زیرا اندازهٔ پوکهٔ آن کوتاه تر است و فشار کمتری ایجاد می کند. این ویژگی، انعطاف پذیری خوبی به دارندگان این گونه اسلحه ها می دهد. در کنار اس
تفادهٔ گسترده در پلیس، این فشنگ در ارتش ایالات متحده نیز در دوره هایی به کار گرفته شده، به ویژه در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و حتی تا جنگ ویتنام. همچنین در ورزش تیراندازی هدف گیری نیز محبوب بوده و هست. امروزه، با وجود پیشرفت سلاح های نیمه خودکار،۳۸ اسپشیال همچنان یکی از فشنگ های متداول برای هفت تیرهای دفاعی، تمرینی، و خدماتی به شمار می رود.
ولتروزن () یکی از دسته های وزنی در ورزش های رزمی مانند بوکس، هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی است. این دستهٔ وزنی برای جداسازی ورزشکاران با وزن متوسط و جلوگیری از نابرابری قدرت میان رقبا طراحی شده است. در بوکس حرفه ای، دستهٔ ولتروزن معمولاً شامل ورزشکارانی است که وزن آن ها تا ۱۴۷ پوند (۶۶٫۷ کیلوگرم) باشد. در بوکس آماتور و رشته های دیگر ممکن است این محدوده کمی متفاوت باشد، اما معمولاً حدود همین عدد است. دستهٔ ولتروزن در طول تاریخ، یکی از پرستاره ترین و پرتماشاگرترین دسته ها بوده و بسیاری از قهرمانان مشهور تاریخ بوکس، از جمله شوگر ری رابینسون، شوگر ری لئونارد، فلوید می ودر، و مانی پاکیائو در این وزن مبارزه کرده اند. از نظر فنی، ولتروزن بین دسته های سبک وزن و میان وزن قرار دارد و به طور معمول ورزشکاران این وزن ترکیبی از سرعت، چابکی و قدرت ضربه نسبتاً بالا را دارند. به همین دلیل، رقابت های ولتروزن اغلب جذاب، پرتحرک و فنی محسوب می شوند. ولتروزن یک دستهٔ وزنی در رشته های مختلف ورزش های رزمی است. در این دسته، وزن ورزشکار باید در محدودهٔ مشخصی قرار داشته باشد. این محدوده در رشته های گوناگون، متفاوت است. ولتروزن در ورزش های
مختلف. در آغاز، این دستهٔ وزنی فقط در بوکس وجود داشت. اما بعدها در تکواندو، کیک بوکسینگ و هنرهای رزمی ترکیبی (ام ام اِی) نیز ورزشکاران بر پایهٔ وزن، طبقه بندی شدند. در ورزش هایی مانند جودو نیز دسته ای به نام «نیمه میان وزن» وجود دارد که حدود وزنی آن میان مردان و زنان تفاوت دارد. در بیشتر ورزش هایی که از اصطلاح «ولتروزن» استفاده می کنند، این دسته سنگین تر از سبک وزن و سبک تر از میان وزن است.
بنوا باستین (زاده ۱۷ آوریل ۱۹۸۳) داور حرفه ای فوتبال است. او از سال ۲۰۱۴، داور بین المللی فیفا است.
در ورزش های رزمی و رقابتی مانند بوکس، کشتی حرفه ای و هنرهای رزمی ترکیبی، اصطلاح کارت () به فهرست مسابقاتی اطلاق می شود که در یک رویداد برگزار می شوند. این کارت ها معمولاً شامل یک مسابقه اصلی (Main Event) و چندین مسابقه فرعی (Undercard) هستند که به ترتیب اهمیت و جذابیت برای تماشاگران ترتیب داده می شوند. به عبارتی دیگر، «کارت» در ورزش به ساختار سازمان یافته ای از مسابقات در یک رویداد اطلاق می شود که با هدف ارائه تجربه ای جذاب برای تماشاگران و فرصت هایی برای ورزشکاران در سطوح مختلف طراحی شده است. این ساختار به توازن بین معرفی استعدادهای جدید و حفظ جذابیت رویداد کمک می کند. ساختار کارت ورزشی. هدف از برگزاری مسابقات فرعی، گرم کردن تماشاگران و ارائه فرصت به ورزشکاران کمتر شناخته شده برای نمایش توانایی هایشان است. سوپرکارت. «سوپرکارت» (Supercard) به رویدادهایی اطلاق می شود که شامل چندین مسابقه مهم و پرطرفدار هستند. این رویدادها معمولاً با تبلیغات گسترده همراه بوده و بلیت های آن ها با قیمت بالاتری عرضه می شوند. در کشتی حرفه ای، سوپرکارت ها نقش مهمی در جذب مخاطبان و افزایش درآمد دارند. کارت های پشتیبان در سایر ورزش ها
. در ورزش های موتوری مانند فرمول یک، مسابقات پشتیبان (Support Races) قبل یا بعد از مسابقه اصلی برگزار می شوند. این مسابقات، مانند پورشه سوپرکاپ یا فرمول ۲، به عنوان سکوی پرتابی برای رانندگان جوان به سطوح بالاتر رقابت ها عمل می کنند. در رویدادهای چندورزشی مانند جام جهانی راگبی، مسابقات پشتیبان شامل رقابت هایی برای تیم های دانشگاهی، نیروهای پلیس و نیروهای مسلح است که به عنوان مقدمه ای برای مسابقات اصلی برگزار می شوند. کاربرد در کشتی حرفه ای. در کشتی حرفه ای، کارت ها به دقت برنامه ریزی می شوند تا تماشاگران را از ابتدا تا انتهای رویداد درگیر نگه دارند. مسابقات فرعی به ورزشکاران فرصت می دهند تا محبوبیت کسب کرده و برای حضور در مسابقات اصلی آماده شوند.
جعل هویت پلیس به معنای تظاهر نادرست به افسر پلیس بودن برای فریب دیگران است. این عمل در بسیاری از کشورها جرم محسوب می شود و می تواند عواقب قانونی جدی داشته باشد. روش های رایج جعل هویت پلیس شامل استفاده از لباس، نشان یا تجهیزات مشابه پلیس، نصب چراغ های اضطراری روی خودرو، ارائه مدارک جعلی و ادعای دروغین مبنی برداشتن اختیارات قانونی است. انگیزه های متداول از این کار نیز ارتکاب جرایم مانند سرقت، تجاوز یا اخاذی، سوءاستفاده جنسی، کسب امتیازات یا دسترسی به اطلاعات و تمایل به قدرت یا کنترل (افراد معروف به "علاقه مندان به پلیس") است.
نتسوکوانه ساموئل ماتکانه (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۵۸) بازرگان و سیاست مدار لسوتویی است که هم اکنون به عنوان نخست وزیر لسوتو فعالیت می کند. پیش از ورود به عرصه سیاست، او ثروتمندترین فرد کشور محسوب می شد. ماتکانه ثروت خود را عمدتاً از طریق استخراج الماس و قراردادهای ساخت وساز دولتی به دست آورد. او در سال ۱۹۸۶ شرکت خود با نام «گروه شرکت های ماتکانه» را بنیان گذاری کرد. در مارس ۲۰۲۲، ماتکانه در نشستی خبری که در هتل شخصی اش برگزار شد، حزب جدیدی با نام انقلاب برای رفاه را تأسیس کرد. او کارزار انتخاباتی اش را به صورت شخصی تأمین مالی نمود و با تکیه بر حضور گسترده در رسانه های اجتماعی، در انتخابات سراسری لسوتو (۲۰۲۲) پیروز شد. ماتکانه از طریق شرکت ماتکانه پروژه های متعددی را در کشور تأمین مالی کرده است. او ساخت یک ورزشگاه فوتبال، مدرسه، مرکز همایش و یک طرح اشتراکی برای کشاورزان محلی در زادگاهش، روستای مانتسون یانه را تأمین مالی کرده است. در جریان هم گیری کووید–۱۹، او تجهیزات آزمایش، واکسن و سایر اقلام بهداشتی مورد نیاز را تهیه و اهدا کرد. همچنین کمک هایی به ارزش ۸ میلیون لوتی برای تهیه یونیفورم پلیس و ۲ میلیون لوتی تجهیزات بر
ای نیروهای دفاعی لسوتو اهدا کرده است. اوایل زندگی. سام ماتکانه در ۱۵ مارس ۱۹۵۸ در مانتسون یانه (که در آن زمان بخشی از باسوتولند تحت حاکمیت بریتانیا بود، و امروزه لسوتو نامیده می شود) زاده شد. او هفتمین فرزند از میان چهارده فرزند خانواده اش بود. او دوران ابتدایی را در دبستان بوچلتسانه در باسوتولند گذراند و سپس وارد دبیرستان ماباتوانا در ماسرو شد؛ جایی که پس از سه سال، گواهی پایان دورهٔ متوسطهٔ مقدماتی را دریافت کرد. پس از دریافت این مدرک، او مدرسه را ترک کرد و به فعالیت در حوزهٔ کسب وکار پرداخت. زندگی در روستایی دورافتاده موجب شده بود که ماتکانه هم زمان با تحصیل، وظایفی مانند چرای دام و کار در مزارع خانوادگی را نیز بر عهده داشته باشد. او مانند بسیاری از کودکان جامعهٔ خود، موظف بود در کارهای خانه مشارکت کند؛ وظایفی که گاهی باعث غیبت او از مدرسه می شد. تجارت. سام ماتکانه بنیان گذار و مدیرعامل «گروه شرکت های ماتکانه» ("Matekane Group of Companies" یا به اختصار "MGC") است. این گروه در سال ۱۹۸۶ به عنوان شرکتی برای فروش تجهیزات ساخت وساز پایه گذاری شد. فعالیت ابتدایی شرکت شامل خرید وسایل نقلیهٔ فرسوده و آسیب دیده از
دولت، تعمیر آن ها و فروش دوباره به دولت بود. گروه ماتکانه از آن زمان به حوزه های مختلفی مانند استخراج معدن، هوانوردی، توسعه املاک، کشاورزی و حتی تأسیس هتل گسترش یافته است. رشد این گروه به طور گسترده ای از طریق مناقصه های دولتی پشتیبانی شده است. با این حال، مشروعیت برخی از این مناقصه ها با توجه به ادعاهایی دربارهٔ رانت خواری و فساد سیاسی مورد سؤال قرار گرفته است. نخست وزیری. در مارس ۲۰۲۲، سام ماتکانه حزب «انقلاب برای رفاه» (RFP) را بنیان گذاری کرد و با شعارهایی چون مبارزه با فساد، نجات اقتصاد و "عظمت دوباره لسوتو" وارد رقابت های انتخاباتی شد. در انتخابات همان سال، حزب او اکثریت مطلق را به دست نیاورد اما با ائتلاف با دو حزب کوچک تر، دولت را تشکیل داد. ماتکانه برنامه ای ۲۰ ماده ای برای مقابله با فساد و کاهش کسری بودجه ارائه داد و از سرمایه گذاری خارجی برای ایجاد اشتغال حمایت کرد. در حوزه امنیتی، در پی افزایش قتل ها و به ویژه پس از قتل یک روزنامه نگار، دولتش مقررات منع رفت و آمد شبانه وضع کرد که با انتقادهایی مواجه شد. همچنین روابط دولت با پلیس بهبود یافت، اما خشونت ها کاهش نیافت. از نظر سیاست خارجی، وی در مقابل
ه با استخراج غیرقانونی معادن با آفریقای جنوبی همکاری کرد و خواستار حمایت بیشتر از کشورهای کمتر توسعه یافته در سازمان ملل شد. در سال ۲۰۲۳، دولت او نتوانست اصلاحات قانون اساسی پیشنهادی از سوی جامعه توسعه آفریقای جنوبی (SADC) را تصویب کند. در اکتبر همان سال با رأی عدم اعتماد مواجه شد، اما با پیوستن حزب اپوزیسیون «اقدام باسوتو» به ائتلاف، در قدرت باقی ماند.
«دو افسانه» مجموعه ای از دو داستان کوتاه اثر رولد دال است که اولین بار در سال ۱۹۸۶ توسط انتشارات وایکینگ در انگلستان و در سال ۱۹۸۷ توسط انتشارات فرار، اشتراوس و ژیرو در ایالات متحده منتشر شد. شامل دو داستان زیر است:
سرود ملی لسوتو با نام «لسوتو، سرزمین پدران ما» (به زبان سوتو: *Lesōthō Fatše La Bo-Ntat'a Rōna*)، سرود رسمی کشور لسوتو است که در سال ۱۹۶۷ به طور رسمی پذیرفته شد. متن اصلی این سرود توسط دو مبلغ مسیحی، فرانسوا کولیار (فرانسوی) و آدولف مابیل (سوئیسی) نوشته شد و موسیقی آن برگرفته از یک سرود مذهبی ساختهٔ فردیناند ساموئل لور در سال ۱۸۲۰ است. نسخهٔ رسمی سرود فقط شامل بند اول و آخر از پنج بند اصلی است. متن کنونی آن بعدها توسط شاعر لسوتویی، جاشوا پولومو موهاپلوآ بازنویسی شد. این سرود معمولاً در مناسبت های رسمی و ملی، برنامه های دولتی و رویدادهای بین المللی اجرا می شود. تاریخچه. متن این سرود در ابتدا توسط دو مبلغ فرانسوی، فرانسوا کولیار و آدولف مابیل، نوشته شد و بر روی ملودی سرود مذهبی «Freiheit» (به معنای «آزادی») ساختهٔ آهنگ ساز سوئیسی فردیناند ساموئل لور در سال ۱۸۲۰ قرار گرفت. این سرود حدود سال ۱۸۶۹، پس از سومین و آخرین جنگ های ایالت آزاد اورنج–باسوتو (۱۸۶۷–۱۸۶۸) معرفی شد و بخشی از مجموعه ای از سرودهای مذهبی و ترانه های کار بود. متن آن باسوتوها را به پذیرش مرزهایی که در توافق نامه علیوال نورث در سال ۱۸۶۹ میان بریتان
یا و ایالت آزاد اورنج (بوئرها) تعیین شد، ترغیب می کرد. اولین اجرای شناخته شدهٔ این سرود در سال ۱۸۷۰ و در یک مهمانی کاری برای رئیس باسوتو، مولاپو، انجام شد. در ابتدا، این ترانه بیشتر توسط کارگران کشاورزی خوانده می شد، اما تا اوایل قرن بیستم، مدارس میسیونری تحت نظارت انجمن مبلغان انجیلی پاریس آموزش این سرود را به دانش آموزان خود آغاز کردند. به مرور زمان، سرود کوتاه تر شد و فقط بند اول و پنجم آن آموزش داده می شد. همچنین، مبلغین مسیحی اجرای عمومی این سرود توسط دانش آموزان را در مراسم خاص سازمان دهی می کردند. در اوایل قرن بیستم، این ترانه در مراسم رسمی به صورت غیررسمی مورد استفاده قرار گرفت و معمولاً پس از اجرای سرود ملی بریتانیا، "خدا نگهدار ملکه باد" خوانده می شد. تا دههٔ ۱۹۴۰، این ترانه به عنوان سرود ملی شناخته می شد. نسخه ای کوتاه شده شامل بندهای اول و پنجم که توسط آهنگ ساز و نویسندهٔ کرال، جاشوا پولومو موهاپلوآ، تنظیم شده بود، در ۱ ژوئن ۱۹۶۷، اندکی پس از استقلال رسمی کشور در ۴ اکتبر ۱۹۶۶، به عنوان سرود ملی رسمی لسوتو اعلام شد.
یایا کادر فوفانا (زاده ۱۲ ژوئن ۲۰۰۴) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که در پست هافبک برای رنس بازی می کند. دوران بازی. فوفانا، محصول باشگاه فوتبال آفریقا الیت است. او در سال ۲۰۲۲ به تیم ذخیره لانس در مسابقات لیگ ملی ۳ پیوست. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، او با تیم ذخیره رنس در همان دسته قرارداد امضا کرد. فوفانا به بازیکنی برجسته برای تیم ذخیره تبدیل شد و سرانجام اولین بازی حرفه ای خود را در لیگ ۱ در ۴ فوریه ۲۰۲۴ در یک شکست خانگی ۳–۲ مقابل تولوز انجام داد. در ۲۵ اوت ۲۰۲۴، فوفانا اولین بازی حرفه ای خود را در یک بازی خارج از خانه مقابل مارسی انجام داد. او در ادامه گل دوم رنس را در این مسابقه که به تساوی ۲-۲ ختم شد، به ثمر رساند، گلی که "لکیپ" آن را «به معنای واقعی کلمه خارق العاده» توصیف کرد.
تپه شیر ( ، "Lion's Hilllock/Knoll"؛ "شیر واترلو") یک تپه مصنوعی مخروطی بزرگ در برن للو، برابانت والونی، بلژیک است. پادشاه ویلم یکم هلند در سال ۱۸۲۰ دستور ساخت آن را داد و در سال ۱۸۲۶ تکمیل شد. این بنا یادبود نبرد واترلو است که گمان می رود پسر بزرگ پادشاه، شاهزاده ویلم اورانژ، در ۱۸ ژوئن ۱۸۱۵ در آنجا زخمی شد، و همچنین یادآور نبرد کواتره براس است که دو روز قبل از آن در آنجا رخ داده بود. این تپه چشم اندازی از میدان نبرد دارد و نقطه اتصال موزه ها و میخانه های مرتبط در "دهکدهٔ شیر" ( ) است. بازدیدکنندگان با پرداخت هزینه می توانند از ۲۲۶ پله ٔ تپهٔ شیر بالا بروند، که به مجسمهٔ شیر و چشم انداز پیرامون منتهی می شود (جایی که نقشه هایی از نبرد واترلو و نیز دوربین های رصدی وجود دارد)؛ با همین هزینه می توان نقاشی "«چشم انداز واترلو»" را نیز تماشا کرد. تاریخچه. طراحی و ساخت. تپه شیر توسط معمار سلطنتی شارل وندر استراتن، به دستور پادشاه ویلم یکم هلند، طراحی شد. او می خواست مکانی را در میدان نبرد واترلو که در آن یک گلوله تفنگ به شانه پسر بزرگترش، ویلم دوم هلند (که در آن زمان شاهزاده اورانژ بود) برخورد کرد و او را در طول نبر
د، در ۱۸ ژوئن ۱۸۱۵ از اسب به زمین انداخت، گرامی بدارد و همچنین یادبودی برای نبرد کواتره براس که دو روز قبل، در ۱۶ ژوئن ۱۸۱۵ رخ داده بود باشد. ساخت و ساز بین سال های ۱۸۲۳ تا اکتبر ۱۸۲۶ انجام شد. مجسمه شیر در شامگاه ۲۸ اکتبر ۱۸۲۶ برافراشته و بر روی پایه خود در بالای تپه قرار داده شد. اگرچه گردشگری در این مکان از روز پس از نبرد آغاز شده بود (سروان مرسر نوشت که در ۱۹ ژوئن ۱۸۱۵، «کالسکه ای از بروکسل حرکت کرد و زندانیان آن پیاده شده و به بررسی میدان پرداختند»، ) اما شهرت این بنای تاریخی به نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم برمی گردد. در سال ۱۸۳۲، هنگامی که نیروهای فرانسوی مارشال ژرار برای پشتیبانی از محاصره ارگ آنتورپ که هنوز در دست هلندی ها بود، از واترلو عبور کردند، مجسمه شیر تقریباً توسط سربازان فرانسوی سرنگون شد؛ آنها حتی دُم آن را شکستند. توسعهٔ تفرجگاه بالای تپه و ساخت راه پله تا ۱۸۶۴ طول کشید. تاریخ نزدیک. در ۱۴ ژانویه ۱۹۹۹، رانش زمین در تپهٔ شیر در کنار ساختمان پانوراما رخ داد. آسیب مشابهی در سال ۱۹۹۵ رخ داد که با کوبیدن ششصد و پنجاه میکروشمع تعمیر شد. در ۲۱ مه ۲۰۱۵، بنای یادبود "واترلو ۱۸۱۵" به مناسبت دویستمین سالگرد
نبرد واترلو ، با هزینه حدود ۴۰ میلیون یورو، شامل بازسازی سازه های مجاور، گشایش یافت. از آن زمان، برای دسترسی به تپهٔ شیر، که فقط از طریق موزهٔ مجاور قابل دسترسی است، هزینه ای دریافت می شود. در ۲۸ فوریه ۲۰۱۹، قراردادی برای واگذاری امتیاز بهره برداری از این مکان به شرکت فرانسوی "کلبر روسیلون" تا سال ۲۰۳۵ امضا شد که در ازای آن، هزینه سالانه ۳۶۵ هزار یورو و دو هزینه متغیر با گردش مالی دریافت شود. توصیف. تپه. تپهٔ شیر، یک مخروط منظم از خاک است که ۴۳ متر ارتفاع، ۱۶۹ متر قطر و ۵۲۰ متر محیط دارد. این تپهٔ عظیمِ دست ساز با استفاده از سیصد هزار متر مکعب خاک از خاک ریز خط مقدمِ بریتانیا ساخته شد و عملاً مزارع بین مزرعه لا هی سنت و کرانهٔ جنوبی خط مقدم غرق شده دوک ولینگتون را از بین برد. ویکتور هوگو در رمان خود "«بینوایان"» نوشت که دوک ولینگتون، دو سال پس از تکمیل تپه، از محل بازدید کرد و گفت: «آنها میدان نبرد مرا تغییر داده اند!» مجسمه. یک مجسمهٔ عظیم چدنی از یک شیر نر که بر روی پایهٔ سنگی ایستاده است، بر فراز تپه قرار دارد. ژان-لویی ون ژیل (۱۷۸۷–۱۸۵۲) این مجسمه (که شباهت زیادی به شیرهای مدیچی سده شانزدهم دارد) را ساخت.
شیر بر روی نشان های سلطنتی انگلستان و نشان سلطنتی بریتانیا و همچنین بر روی نشان شخصی پادشاه هلند نقش بسته است و نماد شجاعت است. پنجه جلویی سمت راست آن بر روی یک کُره قرار دارد که نشان دهندهٔ پیروزی جهانی است. وزن مجسمه ۲۸ تن است، ارتفاعش ۴/۴۵ متر و طول آن ۴/۵ متر است. کارخانهٔ ریخته گری آهن "ویلیام کاکریل" در لیژ، مجسمه را به صورت قطعات جداگانه ساخت؛ یک قایق کانالی آن قطعات را به بروکسل آورد؛ از آنجا قطعات با ارابه اسب کش به مونت-سن-ژان ، تپه ای کم ارتفاع در جنوب واترلو، کشیده شد. افسانه ای وجود دارد که می گوید این کارخانهٔ ریخته گری، قطعات برنجی توپ هایی را که فرانسوی ها در میدان نبرد باقی گذاشته بودند، ذوب می کرد تا شیر فلزی را بسازد.
عنکبوت جهنده سلطنتی () یا () یک گونه از عنکبوت های جهنده است که در بخش هایی از ایالات متحدهٔ آمریکا و کارائیب یافت می شود. این بزرگ ترین گونهٔ عنکبوت جهنده در شرق آمریکای شمالیاست. طول بدن نر بالغ این عنکبوت به طور متوسط ۱۲ میلی متر (۰٫۴۷ اینچ) است، اما می تواند بین ۶ تا ۱۸ میلی متر (۰٫۲۴ تا ۰٫۷۱ اینچ) متغیر باشد. همچنین، مادهٔ بالغ به طور متوسط ۱۵ میلی متر (۰٫۵۹ اینچ) طول دارد، اما می تواند بین ۷ تا ۲۲ میلی متر (۰٫۲۸ تا ۰٫۸۷ اینچ) طول داشته باشد.
هدفم صادقانه است () اولین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه سرای انگلیسی، الویس کاستلو، است که در ۲۲ ژوئیه ۱۹۷۷ از طریق استیف رکوردز در بریتانیا منتشر شد. این آلبوم که توسط نیک لو، هنرمند و موسیقی دان استیف رکوردز، تهیه کنندگی شد، از اواخر ۱۹۷۶ تا اوایل ۱۹۷۷ طی شش جلسه استودیویی چهارساعته در استودیوهای پث وی در منطقه ایزلینگتون لندن ضبط شد. گروه همراه این آلبوم، گروه کانتری راک کالیفرنیایی کلوور بود که به دلیل مشکلات قراردادی در نسخه اصلی نامشان ذکر نشد. کاستلو که در آن زمان با نام دی.پی. کاستلو فعالیت می کرد، به پیشنهاد کمپانی ضبط، نام خود را به الویس، با الهام از الویس پرسلی، تغییر داد و ظاهر خود را با جنبش رو به رشد پانک راک هماهنگ کرد. از نظر موسیقایی، "هدفم صادقانه است" تحت تأثیر ژانرهای متنوعی از جمله پانک، موج نو، پاب راک بریتانیایی تا عناصری از راک اند رول دهه ۱۹۵۰، آراندبی و راکابیلی است. اشعار غم انگیزتر آلبوم از حس انتقام و گناه الهام گرفته اند و موضوعاتی از مشکلات عاطفی در روابط تا موقعیت های سیاسی و شخصیت های زن ستیز را بازتاب می دهند. طرح جلد اصلی تک رنگ که کاستلو را در حالتی پا کفتری نشان می داد، د
ر بازچاپ ها رنگی شد. این آلبوم با سه تک آهنگ پیش از انتشار همراه بود که هیچ کدام در جدول های موسیقی موفق نشدند. تا ژوئن ۱۹۷۷، کاستلو گروه همراه جدید و دائمی خود، دی اترکشنز، را تشکیل داد تا با تصویر جدیدش هماهنگ تر باشد و اجراهای زنده خود را با آن ها در ادامه سال آغاز کرد. در اوت، "هدفم صادقانه است" به رتبه ۱۴ در بریتانیا رسید. نسخه آمریکایی که در نوامبر ۱۹۷۷ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد، شامل تک آهنگ جدید کاستلو، «تماشای کارآگاهان» (Watching the Detectives)، بود و تا آن زمان پرفروش ترین آلبوم وارداتی در تاریخ آمریکا شد و به رتبه ۳۲ رسید. این آلبوم در زمان انتشار با تحسین گسترده منتقدان روبرو شد که بسیاری از آن ها از مهارت نوازندگی و ترانه سرایی کاستلو تمجید کردند؛ این آلبوم در چندین فهرست از بهترین های سال قرار گرفت. در دهه های بعد، منتقدان آن را یکی از بهترین آثار کاستلو و یکی از برترین آلبوم های اول یک هنرمند در تاریخ موسیقی دانستند و آن را در فهرست های متعدد بهترین ها جای داده اند. این آلبوم در سال های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۱ مجدداً منتشر شد که هر دو شامل یادداشت های گسترده ای به قلم کاستلو بودند، و در سال ۲۰۰۷ به صور
ت نسخه لوکس منتشر شد.
مدل بهره مجانبی (همچنین به عنوان روش روزن استارک شناخته می شود) نمایشی از بهره تقویت کننده های با بازخورد منفی است که توسط رابطه بهره مجانبی ارائه می شود: که در اینجا نسبت بازگشت با منبع ورودی غیرفعال شده است (برابر منفی بهره حلقه در مورد سیستم تک حلقه ای متشکل از بلوک های یک طرفه)، "∞G" بهره مجانبی و "G0" عبارت انتقال مستقیم است. این شکل برای بهره می تواند بینش شهودی را در مورد مدار ارائه دهد و اغلب ساده تر از حمله مستقیم به بهره است. شکل ۱ نمودار بلوکی را نشان می دهد که به عبارتِ بهره مجانبی منجر می شود. رابطه بهره مجانبی را می توان به صورت نمودار گذر سیگنال نیز بیان کرد. به شکل ۲ مراجعه کنید. مدل بهره مجانبی حالت خاصی از قضیه عنصر اضافی است. همان طور که مستقیماً از حالت های حدی عبارت بهره به دست می آید، بهره مجانبی "∞G" به سادگی بهره سیستم است وقتی که نسبت بازگشت به بی نهایت میل می کند: در حالی که عبارت انتقال مستقیم "G0" بهره سیستم است وقتی که نسبت بازگشت صفر است: پیاده سازی. کاربرد مستقیم مدل شامل این مراحل است: این مراحل را می توان مستقیماً در اِسپایس با استفاده از مدار سیگنال کوچک آنالیز دستی پیاده ساز
ی کرد. در این رویکرد، منابع وابسته افزارهها به راحتی قابل دسترسی هستند. در مقابل، برای اندازه گیری های تجربی با استفاده از افزاره های واقعی یا شبیه سازی های اسپایس با استفاده از مدل های افزاره تولید شده به صورت عددی با منابع وابسته غیرقابل دسترس، ارزیابی نسبت بازگشت نیاز به روش های خاصی دارد. ارتباط با نظریه بازخورد کلاسیک. نظریه بازخورد کلاسیک، پیش خورد ("G"0) را نادیده می گیرد. اگر پیش خورد حذف شود، بهره حاصل از مدل بهره مجانبی به صورت زیر خواهد بود: در حالی که در نظریه بازخورد کلاسیک، در عبارت بهره حلقه باز "A"، بهره با بازخورد (بهره حلقه بسته) برابر است با: مقایسه دو عبارت نشان می دهد که ضریب بازخورد "βFB" برابر است با: در حالی که بهره حلقه باز برابر است با: اگر دقت کافی باشد (که معمولاً هست)، این فرمول ها یک ارزیابی جایگزین از "T" را پیشنهاد می دهند: بهره حلقه باز و "∞G" را ارزیابی کنید و از این عبارات برای یافتن "T" استفاده کنید. اغلب این دو ارزیابی آسان تر از ارزیابی مستقیم "T" هستند. مثال ها. مراحل استخراج بهره با استفاده از فرمول بهره مجانبی برای دو تقویت کننده با بازخورد منفی در زیر شرح داده شده است