Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جعفر بن منصور یمن (؟ – پس از ۹۵۷ م/ ۳۴۶ ق) نویسنده و داعی اسماعیلی در سدهٔ دهم میلادی/ چهارم هجری قمری بود. جعفر پسر ابن حوشب بود که با لقب افتخاری «منصورِ یمن» شهرت داشت به معنای پیروزگر، چرا که بنیان گذار دعوت اسماعیلی در یمن بود. جعفر از یمن به دربار خلفای فاطمی در افریقیه پناه برد و تا پایان عمر در آنجا ماند. در دوران خلافت دومین خلیفهٔ فاطمی، القائم، به مغرب اسلامی رفت و در سال ۳۳۵ هجری قمری / ۹۴۷ میلادی، در سپاه المنصور علیه شورشی خارجی مذهب، ابویزید، جنگید. بیشتر آثار جعفر به تفسیر باطنی، یا تأویل قرآن و فرائض شرعی در اسلام می پردازد. کتاب او با عنوان «کتاب الکشف» که به وی منسوب است، شامل شش رساله از دوره ای قدیم تر است که آن ها را خود گردآوری و ویرایش کرده است. کتاب «العالم و الغلام» که به خطا به پدرش ابن حوشب نسبت داده شده، از منابع نخستین در بیان تعالیم و اعمال اسماعیلیه به شمار می رود؛ این کتاب مجموعه ای از رویارویی های شخصی میان جویندگان حقیقت معنوی و کسانی است که به عنوان راهنمای آنان عمل می کردند. جعفر در تاریخی نامعلوم درگذشت، ولی نه مدت زیادی پس از سال ۳۴۶ ق / ۹۵۷ م. زندگی. جعفر پسر ابن حوشب،
داعی کوفی بود که آموزهٔ اسماعیلیه را در یمن بنیان نهاد. تا زمان درگذشتش در سال ۹۱۴ م، به همراه همکارش علی بن فضل الجَیْشانی (ابن فضل)، بخش های وسیعی از کشور را فتح کرده بودند و به همین سبب لقب افتخاری «منصور الیمن» (به معنای «پیروزگر/فاتح یمن») را دریافت کرد. در سال ۹۱۱ م، ابن فضل از اطاعت عبدالله المهدی، خلیفهٔ فاطمی و رهبر جنبش اسماعیلی، سر باز زد و خود را «مهدی» خواند. ابن حوشب از پیوستن به شورش او خودداری کرد و ابن فضل، همکار پیشین خود را در دژ جبل مَسوَر محاصره کرد. پس از هشت ماه محاصره، در آوریل ۹۱۲، ابن حوشب درخواست صلح کرد و پسرش جعفر را به عنوان گروگان تحویل داد. یک سال بعد، جعفر به همراه گردنبندی طلایی به عنوان هدیه بازگردانده شد. پس از درگذشت ابن حوشب، پسران او با یکدیگر دچار اختلاف شدند. جعفر که در کشمکشی با برادرش، ابوالحسن، گرفتار شده بود، سرانجام یمن را ترک کرد و راهی دربار فاطمیان در افریقیه شد. او به خدمت دومین خلیفه فاطمی، القائم بامرالله (حکومت از ۹۳۳ تا ۹۴۶ م) درآمد و شورش بزرگ ابویزید را که نزدیک بود دولت فاطمی را سرنگون کند، از نزدیک شاهد بود. جعفر اشعاری در ستایش پیروزی های فاطمیان و سر
کوب تدریجی شورش در سال های ۹۴۵ تا ۹۴۸ م سرود، و در مقابل، خانه ای باشکوه در پایتخت جدید فاطمیان، منصوریه – که به دست سومین خلیفه، المنصور بالله (فرمانروایی از ۹۴۶ تا ۹۵۳ م) ساخته شده بود – دریافت کرد. در دوران خلافت المُعِز لِدین الله (فرمانروایی از ۹۵۳ تا ۹۷۵ م)، جعفر مجبور شد خانه اش را در گرو بگذارد و در آستانهٔ از دست دادن آن به دلیل بدهی بود، اما با دخالت خلیفه نجات یافت. او در دوران آغازین خلافت مُعِز، در تاریخی نامشخص، درگذشت. آثار. زندگی نامه ای نیمه قدّیسانه از پدرش به جعفر نسبت داده شده است، اگرچه ممکن است این اثر، زندگی نامهٔ خودنوشت ابن حوشب نیز بوده باشد. این نوشته اکنون از بین رفته، اما از طریق نقل قول های گسترده در آثار نویسندگان متأخر شناخته می شود، و به گفتهٔ تاریخ نگار هاینتس هالم، این اثر «از مهم ترین منابع برای شناخت تاریخ دعوت اسماعیلی است». آثار کلامی او به طور کامل تری باقی مانده اند، چراکه اغلب نسخه برداری شده و در مجموعه های اسماعیلی متأخر مورد استفاده قرار گرفته اند. مهم ترین اثر او کتاب «العالِم و الغلام» است که گاه به پدرش نیز نسبت داده می شود. این کتاب شامل مجموعه ای از دیدارها می
ان یک نوآموز و راهنمای معنوی اش (داعی) است، که طی آن، داعی به تدریج معرفت باطنی و پنهان را بر شاگرد خود آشکار می سازد. به گفتهٔ پژوهشگر شفیق ویرانی، این اثر «به عنوان برجسته ترین نمونهٔ مکالمهٔ دراماتیکِ روایی در ادبیات عربی شناخته می شود». «کتاب الکشف» نیز به او نسبت داده می شود؛ این اثر مجموعه ای است متشکل از شش رساله در موضوعات گوناگون، از جمله تفسیر قرآن از طریق تمثیل (تأویل)، و نیز دربارهٔ برداشت های آغازین اسماعیلیه از مفهوم امامت است. کتاب «سرائر و اسرار النُطَقاء» و دنبالهٔ گسترش یافتهٔ آن، یعنی «اسرار النطقاء»، به تأویل باطنی شخصیت های اسطوره ای و زندگی پیامبران اسلامی می پردازند.
حکمرانی مفهومی گسترده تر از دولت است و همچنین شامل نقش هایی است که توسط بخش جامعه و بخش خصوصی در مدیریت و برنامه ریزی کشورها، مناطق و شهرها ایفا می شود. حکمرانی مشارکتی به معنای همکاری و گفت وگو میان دولت، جامعه و بخش خصوصی است، به گونه ای که این سه بخش با همکاری یکدیگر به دستاوردهایی می رسند که هیچ کدام به تنهایی قادر به تحقق آن ها نیستند. انسل و گَش (۲۰۰۸) شرایط لازم برای حکمرانی مشارکتی مؤثر را بررسی کرده اند. آن ها می گویند:«هدف نهایی، توسعه یک رویکرد اقتضایی به همکاری است که بتواند شرایطی را برجسته کند که در آن ها حکمرانی مشارکتی به عنوان رویکردی برای سیاست گذاری و مدیریت عمومی، کم وبیش مؤثر باشد.»حکمرانی مشارکتی هم روابط رسمی و هم روابط غیررسمی در حل مسئله و تصمیم گیری را در بر می گیرد. فرآیندهای سیاست گذاری سنتی دولتی می توانند با تسهیل همکاری بین بخش عمومی، خصوصی و جامعه، در فرآیندهای سیاست گذاری گسترده تر ادغام شوند. حکمرانی مشارکتی نیازمند سه عنصر اساسی است: پشتیبانی، رهبری، و یک محفل (فروم). پشتیبانی، مسئله سیاستی را که باید حل شود شناسایی می کند. رهبری، بخش های مختلف را در یک محفل گرد هم می آورد.
سپس اعضای محفل با همکاری یکدیگر به تدوین سیاست ها، راه حل ها و پاسخ ها می پردازند. اشکال مختلفی از حکمرانی مشارکتی وجود دارد، مانند تصمیم گیری بر اساس اجماع و شبکه مشارکتی: تاریخچه. در دو دهه گذشته، رویکردهای مشارکتی نوینی برای حکمرانی و مدیریت در حوزه های گوناگونی شکل گرفته اند، از جمله: برنامه ریزی شهری و منطقه ای، مدیریت عمومی و حقوق، مدیریت منابع طبیعی و مدیریت محیط زیست. حکمرانی مشارکتی به عنوان پاسخی به شکست های ناشی از اجرای سیاست های دولتی و نیز هزینه های بالا و سیاسی شدن بیش ازحد مقررات پدید آمده است، و به عنوان جایگزینی برای مدیریت گرایی و رویکردهای تقابلی پیشنهاد می شود. حوزه مدیریت عمومی تمرکز خود را از بوروکراسی به همکاری در بستر جامعه شبکه ای تغییر داده است. مدیران عمومی مرزهای میان مردم، بخش خصوصی و دولت را کمرنگ کرده اند. گرچه بوروکراسی همچنان پابرجاست، اما مدیران عمومی به این درک رسیده اند که از طریق همکاری و شبکه سازی می توان به دستاوردهای بیشتری دست یافت. همکاری و شراکت در عرصه سیاست پدیده ای نو نیست، با این حال، کاربرد گسترده تر این سبک رهبری در سال های اخیر شتاب بیشتری گرفته است. تا حدی،
این روند پاسخی است به نئولیبرالیسم که بر اولویت اقتصاد بازار آزاد و نقش آفرینی بخش خصوصی تأکید دارد. تعاریف. انسل و گش (۲۰۰۸) حکمرانی مشارکتی را به این صورت تعریف می کنند: "«یک سازوکار حکمرانی که در آن یک یا چند نهاد دولتی، به صورت مستقیم، ذی نفعان غیردولتی را در فرایند تصمیم گیری جمعی مشارکت می دهند؛ این فرایند رسمی، اجماع محور، و مبتنی بر تأمل است و هدف آن تدوین یا اجرای سیاست عمومی یا مدیریت برنامه ها یا دارایی های عمومی می باشد.»" این تعریف شامل شش معیار است: امرسون، ناباتچی و بالو (۲۰۱۲) تعریفی تحلیلی، بازتر و کم تر هنجاری ارائه کرده اند: "«فرایندها و ساختارهای تصمیم گیری و مدیریت سیاست عمومی که افراد را به گونه ای سازنده در سراسر مرزهای نهادهای دولتی، سطوح مختلف حکومت، و/یا حوزه های عمومی، خصوصی و مدنی برای تحقق هدفی عمومی که به تنهایی ممکن نیست، مشارکت می دهد.»" این چارچوب، مفهومی تحلیلی و گسترده تر از حکمرانی مشارکتی ارائه می دهد و آن را محدود به ابتکار نهادهای دولتی یا مشارکت صرف بین دولت و بخش غیردولتی نمی داند. برای نمونه، این تعریف شامل همکاری بین سطوح مختلف حکومت و همچنین مشارکت های ترکیبی ای است
که ممکن است توسط بخش خصوصی یا جامعه آغاز شده باشند. مزایا. هدف از حکمرانی مشارکتی، بهبود کلیِ شیوه ها و اثربخشی در مدیریت عمومی است. مزایای حکمرانی مشارکتیِ مؤثر آن است که موجب درک بهتر و مشترک از مسائل پیچیده ای می شود که ذی نفعان گوناگونی در آن دخیل اند، و امکان می دهد این ذی نفعان با یکدیگر همکاری کنند و بر سر راه حل ها به توافق برسند. این نوع حکمرانی می تواند به سیاست گذاران کمک کند تا مشکلات را شناسایی، هدف گذاری و به طور مؤثرتری برای رفع آن ها اقدام کنند. ذی نفعانی که در تدوین راه حل مشارکت دارند، بیشتر تمایل خواهند داشت جهت گیری ها یا تصمیمات اتخاذشده را بپذیرند. از این رو، حکمرانی مشارکتی می تواند راه حل های سیاستی ای را شناسایی کند که از مقبولیت اجتماعی بیشتری برخوردارند. همچنین این رویکرد می تواند دیدگاه ها و چشم اندازهای جدیدی دربارهٔ مسائل و راه حل های سیاستی ارائه دهد و در نتیجه راهکارهای نوینی برای اجرای استراتژی های تغییر فراهم کند. برای مقاماتی که در حوزه مدیریت و اداره امور فعالیت می کنند، حکمرانی مشارکتی فرصتی برای شنیدن طیف گسترده تری از ایده ها و پیشنهادها در فرایند سیاست گذاری ایجاد می ک
ند. همچنین می توان از آن به عنوان ابزاری برای آزمایش ایده ها و تحلیل بازخوردها پیش از اجرای نهایی استفاده کرد. برای کسانی که خارج از ساختار رسمی دولت هستند، این رویکرد به آن ها کمک می کند تا درک بهتری از سازوکارهای درونی دولت داشته باشند و نقش مؤثرتری در فرایند تصمیم گیری ایفا کنند. افزون براین، این امکان را به آن ها می دهد که نگاه صرفِ خدمات رسانی به نهادهای دولتی را کنار بگذارند و نسبت به نظام تصمیم گیری حس مالکیت و نزدیکی بیشتری پیدا کنند؛ چیزی که می تواند به توانمندسازی آن ها برای ایفای نقش فعال در تصمیم گیری نهادی منجر شود. در بخش های دولتی و خصوصی، تعهد به همکاری احتمالاً موجب تغییر در ساختار سازمانی و تخصیص مجدد منابع خواهد شد. سایر مزایا شامل ترکیب مهارت ها و ظرفیت های مرتبط و همچنین امکان تخصص گرایی است. در مجموع، حکمرانی مشارکتی می تواند به یادگیری متقابل و تجارب مشترک منجر شود و در عین حال جهت گیری هایی برای تقویت ظرفیت نهادی در درون و بیرون نهادها و سازمان ها فراهم آورد. معایب. معایب حکمرانی مشارکتی در رابطه با مسائل پیچیده آن است که این فرایند زمان بر است، ممکن است به توافقی بر سر راه حل ها نینجا
مد، و حتی در صورت دستیابی به توافق، نهادهای دولتی ذی ربط ممکن است از اجرای آن راه حل ها خودداری کنند. در ساختارهای پیچیده ای که در آن چندین نهاد با یکدیگر همکاری می کنند، نقش های فردی ممکن است مبهم و گیج کننده شود. برخی افراد بیشتر به عنوان نماینده خودشان عمل می کنند، در حالی که دیگران ممکن است نماینده نهادها یا سازمان هایی باشند. گروه های ذی نفوذ می توانند تلاش کنند فرایند را به نفع خود دستکاری کنند. از سوی دیگر، مشارکت کنندگان ممکن است دچار «خستگی ذی نفعی» شوند—احساسی که زمانی بروز می کند که آن ها بارها و بارها توسط نهادهای مختلف برای موضوعات مشابه مورد مشورت قرار می گیرند. این وضعیت می تواند سنگین و زمان بر باشد. مسائل ساختاری نیز بر دستورکارها و نتایج تأثیر می گذارند. ساختارهای باز با رهبری و عضویت شناور، به مشارکت کنندگان متعدد امکان می دهند به دستورکاری به سرعت در حال گسترش دسترسی یابند. دستیابی به اهداف در چنین دستورکار گسترده ای دشوارتر می شود، زیرا شمار فزاینده ای از مشارکت کنندگان تلاش می کنند اختلافات را حل کرده و اقدامات را هماهنگ کنند. چالش هایی نیز در مرحله اجرا به وجود می آیند، به ویژه زمانی که
نمایندگان بدون هیچ تعهد واقعی نسبت به سایر همکاران، آزادانه در جلسات حضور یافته یا غیبت می کنند. موضوعاتی چون پاسخ گویی مشارکت کنندگان، نابرابری یا پنهان کاری در دستور کارها، اعتماد میان اعضا، نابرابری قدرت، و موانع زبانی و فرهنگی از جمله مسائلی هستند که ممکن است در رژیم های حکمرانی مشارکتی رخ دهند. منتقدان استدلال می کنند که حکمرانی مشارکتی ثبات و انسجام نهادی لازم را فراهم نمی کند و به همین دلیل، ممکن است روند پیشرفت را مختل کند. پژوهش های انسل و گش (۲۰۰۸) و امرسون، ناباتچی و بالو (۲۰۱۲) در تلاش اند تا این مسائل و چالش ها را بررسی کرده و شرایط اجتماعی و فرآیندی لازم برای حکمرانی مشارکتی مؤثر را شناسایی کنند. کاربردهای اجتماعی. حکمرانی مشارکتی برای رسیدگی به بسیاری از مسائل پیچیده اجتماعی، زیست محیطی و شهری به کار رفته است؛ از جمله: مدیریت بحران سیل و مدیریت رشد شهری در استرالیا؛ چشم اندازسازی و برنامه ریزی اجتماعی در نیوزیلند؛ و مشارکت عمومی در طراحی مجدد محل مرکز تجارت جهانی (Ground Zero) در نیویورک. در بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپای غربی، دولت ها تلاش کرده اند تا تمرکز خود را به
سوی اشکال گوناگون هم آفرینی (co-production) با سایر نهادها، بخش ها و خود شهروندان تغییر دهند تا سطح مشارکت مدنی را افزایش دهند. شکل های سنتیِ حکمرانی سلسله مراتبی و دموکراسی نیابتی مشارکت مدنی در فرایند تصمیم گیری را ناکارآمد تلقی می کنند. پروژه ها و ابتکارات بزرگ نیازمند مشارکت و ارتباطات نه تنها با شهروندان، بلکه با دیگر نهادهای دولتی و غیردولتی و در مواردی همکاری های بین المللی با دولت ها و سازمان های خارجی هستند. برای نمونه، مدیریت عبور و مرور رسمی و غیررسمی در مرز ایالات متحده و مکزیک نیازمند مشارکت در سطوح مختلف دولت های فدرال، آژانس های دولتی (مانند سازمان جنگل داری ایالات متحده آمریکا و گشت مرزی ایالات متحده)، مدیریت اراضی، و سایر نهادهای غیرفدرال حوزه امور اجتماعی بوده است. تمامی این بازیگران باید برای رسیدگی به مسائل امنیت مرزی و حفاظت از منابع طبیعی با یکدیگر گفت وگو و همکاری کنند. نتیجه این همکاری، اجرای موفق یادداشت تفاهم سال ۲۰۰۶ میان گشت مرزی ایالات متحده و سازمان جنگل داری ایالات متحده آمریکا بود که به ایجاد مجامع مشترک، افزایش هماهنگی میدانی، عملیات های مشترک و ساخت زیرساخت های تاکتیکی مانند
حصارکشی مرزی انجامید. حکمرانی و مدیریت مناطق کلانشهری بزرگ و در حال رشد، که شامل دولت های محلی متعدد و سطوح مختلف دولت های ایالتی و ملی هستند، چالش ها و فرصت های حکمرانی خاصی را به همراه دارد. جان ابوت (John Abbott)، برنامه ریزی کلانشهری در جنوب شرقی کوئینزلند، استرالیا را بررسی کرده است؛ جایی که در طی ۲۰ سال، ترتیبات حکمرانی مشارکتی میان دولت ایالتی، دولت های محلی و جامعه منطقه ای تکامل یافته و به نتایج و دستاوردهای مثبتی منجر شده است. «دستاوردهای مثبت حکمرانی مشارکتی و برنامه ریزی کلانشهری در جنوب شرق کوئینزلند گسترده و متنوع بوده و فراتر از برنامه ریزی منطقه ای مبتنی بر قانون هستند.» این دستاوردها شامل: سه طرح غیرالزام آور منطقه ای مورد تأیید؛ دو طرح منطقه ای قانونی مورد تأیید؛ برنامه زیرساختی مرتبط با بودجه ایالتی؛ برنامه های بخشی منطقه ای برای حمل ونقل، تأمین آب، مدیریت منابع طبیعی و غیره؛ قوانین و سازوکارهای نهادی جدید برای حکمرانی کلانشهری؛ و پروژه های عمرانی مانند شبکه اتوبوس رانی جنوب شرقی کوئینزلند (SEQ Busway) هستند. هند دولت هند در سال ۱۹۷۵، برنامه خدمات یکپارچه توسعه کودک (ICDS) را برای تضمین رش
د و توسعه مناسب کودکان راه اندازی کرد، اما اجرای آن ضعیف بود. برای بهبود این وضعیت، در شهر بمبئی، این دولت با سازمان غیرانتفاعی SNEHA (انجمن تغذیه، آموزش و بهداشت) برای ساخت یک برنامه تغذیه کودکان با هدف مراقبت و پیشگیری از سوءتغذیه حاد همکاری کرد. این همکاری همچنین شامل شهرداری کلان شهر بمبئی (MCGM) و مرکز توانبخشی و پژوهش تغذیه ای (NRRC) در بیمارستان عمومی لوکمانیا تیلاک بود. این همکاری میان SNEHA (به عنوان یک بازیگر غیردولتی) با ICDS و MCGM (به عنوان بازیگران دولتی)، منجر به اجرای تنها برنامه موفقِ بزرگ مقیاس در سطح کشور شد که از رویکردهای مبتنی بر جامعه برای شناسایی، درمان و پیشگیری از سوءتغذیه در مناطق غیررسمی شهری هند بهره گرفت.
«پل روی آب های خروشان» () ترانه ای از گروه دونفرهٔ فولک راک آمریکایی سایمون و گارفانکل است که در ژانویه ۱۹۷۰ به عنوان دومین تک آهنگ از پنجمین و آخرین آلبوم استودیویی آن ها با همین نام منتشر شد. متن این ترانه را پل سایمون نوشت و سایمون، آرت گارفانکل و روی هیلی تهیه کنندگان آن بودند. ترانه دارای آواز اصلی با صدای آرت گارفانکل است و همراهی پیانو، با تأثیر از موسیقی گاسپل و تولیدی به سبک «دیوار صوتی» دارد. این قطعه آخرین ترانه ای بود که برای آلبوم ضبط شد اما نخستین آهنگی بود که به طور کامل آماده شد. سازهای این ترانه توسط گروه نوازندگان حرفه ای مشهور به رکینگ کرو در کالیفرنیا ضبط شدند، در حالی که آوازهای سایمون و گارفانکل در نیویورک ضبط گردیدند. پل سایمون معتقد بود که گارفانکل باید به تنهایی آواز بخواند، پیشنهادی که گارفانکل در ابتدا آن را نپذیرفت. لری نکشتل نوازندهٔ پیانو، جو آزبورن نوازندهٔ گیتار بیس و هال بلین نوازندهٔ درامز این قطعه هستند.
نیکولاس بائرت (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل بلژیک است.
ریکاردو فلر (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای اهل سوئیس است.
مارکو ویتمن (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل آلمان است.
رنه راست (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل آلمان است. او در مسابقات دی تی ام در سال های ۲۰۱۷، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ به مقام قهرمانی رسیده است. آخرین فعالیت او در مسابقات فرمول ای بوده است. او قهرمانی کلی در مسابقات ۲۴ ساعته اسپا در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴، مسابقات ۲۴ ساعته نوربرگ رینگ در سال ۲۰۱۴ و دو قهرمانی در کلاس های مختلف در مسابقات ۲۴ ساعته در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ را کسب کرده است.
گورستان یا قبرستان وسایل نقلیه مکانی است که در آن تعداد زیادی از وسیله نقلیه، که اغلب از یک نوع هستند، رها شده اند. این وسایل نقلیه در انتظار اوراق شدن، بازیافت یا ممکن است فقط برای تجزیه و پوسیده شدن در این مکان ها قرار گرفته باشند. اکثر این مکان ها عمداً و به این منظور ایجاد می شوند و بسیاری از آنها دارای نگهبان و حفاظ هستند، در حالی که برخی از آن ها فراموش شده و برای مدتی کشف نشده باقی می مانند. این مکان ها می توانند مقاصد محبوبی برای گردشگران باشند. دسته بندی گورستان خودرو. هواپیما. گورستان هواپیما یا قبرستان هواپیما، مکانی است که هواپیماهای بی شماری در آن انبار شده اند. بزرگ ترین آنها "گروه تعمیر و نگهداری و بازسازی هوافضای ۳۰۹" می باشد که در پایگاه نیروی هوایی دیویس–مونتهن قرار دارد. این گورستان زمینی به مساحت تقریباً ۲۶۰۰ هکتار را در اشغال کرده و حدود ۴۴۰۰ هواپیما را در آن وجود دارد. همچنین منطقه ای در جنوب اقیانوس آرام، قطب اقیانوسی غیرقابل دسترس، ایجاد شده که بیش از ۲۶۰ فضاپیما و ماهواره پس از پایان عمر کاری خود، از جمله ایستگاه فضایی "میر" ، در آن مستقر شده اند. خودروها. گورستان خودرو مکانی است که د
ر آن خودروها یا سایر وسایل نقلیه جاده ای تا زمان پوسیده شدن یا از بین رفتن نگهداری می شوند. یک نمونهٔ بزرگ از این نوع گورستان نزدیک ویکتورویل، کالیفرنیا است که صدها هزار خودرویی که پس از رسوایی آلایندگی سال ۲۰۱۵ توسط فولکس واگن بازخرید شده بودند، اکنون در آنجا نگهداری می شوند. کشتی ها. گورستان کشتی ها مکانی است که بدنه کشتی ها در آنجا پوسیده و متلاشی می شود. بزرگ ترین گورستان کشتی ها در خلیج نوادیبو، موریتانی است که بیش از ۳۰۰ کشتی در آن یافت می شود. قطارها. گورستان مکانی است برای پوسیده شدن قطارها و وسایل نقلیه ریلی. گورستان قطارها (یا به زبان محلی: سمنتریو د ترنس) در نزدیکی اویونی، بولیوی،شامل قطارهایی می شود که قدمتشان به قرن نوزدهم برمی گردد و در دشت های نمکی وسیع سالار د اویونی رها شده اند تا زنگ بزنند این مکان به عنوان یک جاذبه گردشگری عمل می کند.
«این دیوارها» () ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی آلبانیایی دوآ لیپا برای سومین آلبوم استودیویی او به نام "خوش بینی افراطی" (۲۰۲۴) است. این ترانه توسط لیپا، اندرو ویات، دنی ال هارل، بیلی والش و کارولین آیلین نوشته و توسط ویات و هارل تهیه کنندگی شده است. «این دیوارها» با بازخورد مثبت منتقدان موسیقی همراه شد و به ۴۰ تک آهنگ برتر در جدول های موسیقی بریتانیا و نروژ دست یافت. نسخه ای جایگزین از این ترانه با حضور خوانندهٔ بلژیکی پیر دو مار در ۸ نوامبر ۲۰۲۴ به عنوان چهارمین تک آهنگ آلبوم "خوش بینی افراطی" منتشر شد. این نسخه به رتبهٔ هشتم در والونیا و نهم در فلاندرز رسید. پیش زمینه. در مصاحبه ای با Zane Lowe از اپل میوزیک، دوآ لیپا اعلام کرد که ترانهٔ «این دیوارها» را در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳ نوشتهاست. او گفت که ایدهٔ این ترانه زمانی به ذهنش رسید که متوجه شد می توان انرژی تنش آمیز دو نفر را پس از یک مشاجره در فضای یک اتاق احساس کرد. او افزود: «اتاق ها چیزها را در خود نگه می دارند، خاطره ها را، انرژی ها را… فکر می کنم این ترانه نمونهٔ خوبی از روبه رو شدن با چیزی اجتناب ناپذیر است—گفت وگویی که هیچ کس واقعاً نمی خواهد انجامش دهد،
ولی باید انجام شود.» «این دیوارها» در ۳ مه ۲۰۲۴ توسط وارنر رکوردز در برای آلبوم "خوش بینی افراطی" منتشر شد. نسخهٔ دونفرهٔ این قطعه با حضور پیر دو مار در ۸ نوامبر ۲۰۲۴ عرضه شد که شامل بخش هایی با اشعار فرانسوی (توسط دو مار و تا حدی لیپا) نیز می شود.
«زمان هایی مثل این» () ترانه ای از گروه راک آمریکایی فو فایترز است. «زمان هایی مثل این» قطعهٔ چهارم از چهارمین آلبوم استودیویی گروه با نام "یکی یکی" است و در سال ۲۰۰۳ به عنوان دومین تک آهنگ این آلبوم منتشر شد.
نورای استقبال (متولد Kae Asakura ؛ ؛ ۱۷ اوت ۱۹۹۶)، که با نام هنری ری لیل بلک نیز شناخته می شود، یک مدل پورن ژاپنی، اینفلوئنسر رسانه های اجتماعی و بازیگر فیلم های پورنوگرافی است. او همچنین در پلتفرم های مختلفی از جمله یوتیوب ، تیک تاک و اینستاگرام محتوا تولید کرده است، جایی که محتوای بازی و ویدئوبلاگ ها را به اشتراک می گذارد. پس از سفری به مالزی در سال ۲۰۲۴، او به اسلام گروید. حرفه. آساکورا در سن ۲۰ سالگی وارد صنعت فیلم بزرگسالان شد. اولین ویدیوی هاردکور او در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و در هفته اول میلیون ها بازدید داشت و در پورن هاب به سرعت پخش شد. او در دومین دوره جوایز پورن هاب که در سال ۲۰۱۹ برگزار شد، دو نامزدی جایزه کسب کرد و در طول دوران حرفه ای خود در فیلم های بزرگسالان، از مراسم های مختلفی از جمله جایزه ایکس بیز و جایزه ای وی ان، نامزدهای بیشتری دریافت کرد در سال ۲۰۲۲، "مجله اِی وی اِن" او را در بین ۳۰ مدل محبوب برتر در پورن هاب قرار داد، و در سال ۲۰۲۲، او در رتبه ۱۸ قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۲۰، او به عنوان یک شخصیت قابل بازی در «"Heavy Metal Babes»"، یک بازی نقش آفرینی نوبتی منتشر شده توسط نوتاکو ، حضور د
اشت. آساکورا در هشت فیلم از گروه رسانه ای ویکسن که از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ اکران شدند، بازی کرد. آساکورا به خاطر کم بازیگری اش مورد توجه قرار گرفت؛ در سال ۲۰۲۲، او در دوره پنج ساله قبل در کمتر از ۶۰ صحنه حرفه ای ظاهر شده بود و با گذشت زمان در رزروهایش گزینشی تر عمل کرد. او علاوه بر صحنه های حرفه ای اش، یک حساب کاربری شخصی اونلی فنز نیز باز کرد و صحنه های بزرگسالانه بیشتری را در آن منتشر کرد. او همچنین به عنوان یک مدل غیر پورنوگرافیک کار پیدا کرد و روی جلد مجله بیست و پنجم ظاهر شد.شماره ای از "ریچاردسون"، یک مجله سکس. فراتر از فعالیت در صنعت بزرگسالان، آساکورا در حوزه مدلینگ غیرپورنوگرافیک نیز موفقیت هایی کسب کرد. او روی جلد شماره بیست وپنجم مجله "ریچاردسون"، یک نشریه معتبر در حوزه فرهنگ و سکسوالیته، ظاهر شد که نشان دهنده توانایی او در گسترش فعالیت های حرفه ای خود به حوزه های دیگر بود. پس از کنار گذاشتن فیلم های بزرگسالان، او به تولید محتوا روی آورد و در پلتفرم هایی مانند یوتیوب ، تیک تاک، اینستاگرام و توییچ، که در آنها جلسات بازی را پخش می کند و ویدئوهای شخصی خود را به اشتراک می گذارد، دنبال کنندگانی برای خود دست
و پا کرد. ویدئوهای یوتیوب او حول موضوعاتی مانند غذا و سفر متمرکز است. او همچنین محتوای ای اس ام آر موکبانگ را تولید کرد. در نوامبر ۲۰۲۳، او یک سخنرانی تد در بانکوک ، تایلند ارائه داد. در ماه اکتبردر سال ۲۰۲۴، او خودش را با "حجاب" و لباس های پوشیده در تیک تاک منتشر کرد. در فوریهدر سال ۲۰۲۵، استقبال با «اسنیکرس کان جنوب شرق آسیا»، یک رویداد علاقه مندان به کفش های کتانی که در نمایشگاه مارینا بی سندز در سنگاپور برگزار شد، همکاری کرد و در آنجا در یک مراسم ملاقات و خوشامدگویی شرکت کرد. او در این مراسم جانماز و بسته های دعای مسافرتی دریافت کرد. پس از حذف تمام محتوای بزرگسالان از حساب های کاربری شبکه های اجتماعی اش و اعلام عمومی گرویدنش به اسلام، "روزنامه تورنتو سان" گزارش داد که او فالوورهایش را در آن پلتفرم ها از دست داده است. زندگی شخصی. استقبال کائه آساکورا در اوزاکای ژاپن در ماه اوت به دنیا آمد۱۷، ۱۹۹۶. پس از اقامت در تایلند در سال ۲۰۲۳، او لقب تایلندی «ری واده» برای خود برگزید. در ماه مارسدر سال ۲۰۲۵، استقبال پس از مراسمی در سال ۲۰۲۴، رسماً اعلام کرد که به اسلام گرویده است.سفری به مالزی داشت، جایی که بنا به گز
ارش ها عمیقاً تحت تأثیر فرهنگ و محیط مذهبی، به ویژه در کوالالامپور ، قرار گرفت. او همچنین نام خود را به نورای استقبال تغییر داد. تغییر دین او واکنش های متفاوتی را از سوی کاربران اینترنتی به همراه داشت، از حمایت جوامع مسلمان گرفته تا تردید برخی از طرفداران. از زمان گرویدنش به اسلام، او علاقه خود را به یادگیری بیشتر در مورد آداب اسلامی ابراز کرده و گهگاه جنبه هایی از سفر خود را در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشته است. او در مصاحبه ها بر تعهد خود به رشد شخصی و فاصله گرفتن از حرفه گذشته اش تأکید کرده است.
«شکر» () ترانه ای از گروه هیپ هاپ آمریکایی براکهمپتن برای پنجمین آلبوم استودیویی آن ها به نام "جینجر" (۲۰۱۹) است. این ترانه دارای آوازهای مهمان از رایان بیتی است. ترانه توسط متیو چمپین، سیاران مک دونالد، دومینیک سیمپسون، ایان سیمپسون، رایان بیتی، جاباری منوا، رومیل هم نانی و چاکس چیجینه نوشته شده و توسط جاباری منوا و رومیل هم نانی تهیه کنندگی شده است. «شکر» در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۹ ابتدا برای پخش در قالب فرمت های رادیویی موسیقی پاپ معاصر در ایالات متحده منتشر شد و سپس در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۹ به صورت جهانی از سوی Question Everything و آرسی ای رکوردز انتشار یافت. این ترانه، اسلو جم آرامی در سبک های هیپ هاپ، پاپ و آراندبی است که با لوپی از گیتار آکوستیک هدایت می شود. از نظر محتوایی، ترانه به موضوعاتی مانند سوءمصرف مواد مخدر، وابستگی عاطفی و فشار ناشی از عدم قطعیت می پردازد.
شبی با دوآ لیپا () ویژه برنامهٔ تلویزیونی با اجرای خوانندهٔ انگلیسی آلبانیایی دوآ لیپا است که در ۸ دسامبر ۲۰۲۴ از شبکهٔ آی تی وی۱ بریتانیا پخش شد. این برنامه شامل اجراهای انفرادی و یک دوئت انتخابی با خوانندهٔ بریتانیایی التون جان بود و بخشی از فعالیت های تبلیغاتی برای سومین آلبوم استودیویی لیپا با عنوان "خوش بینی افراطی" (۲۰۲۴) به شمار می رفت. این ویژه برنامه در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴ در رویال آلبرت هال در شهر لندن، انگلستان ضبط شد. همچنین این برنامه در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴ از شبکهٔ سی بی اس در ایالات متحده پخش و به طور هم زمان از طریق سرویس استریم پارامونت پلاس نیز نمایش داده شد. لیپا در این برنامه همراه با یک ارکستر ۵۳ نفره، از جمله نوازندگان ارکستر هریتیج که پیش تر نیز با او همکاری داشته اند، روی صحنه رفت. پیش از پخش تلویزیونی این ویژه برنامه، دوآ لیپا در ۶ دسامبر ۲۰۲۴ نخستین آلبوم زندهٔ خود را از طریق شرکت وارنر رکوردز منتشر کرد. خلاصه. دوآ لیپا در کنار ارکستر هریتیج روی صحنه حاضر می شود. ویژه برنامه با نمایی از یک سن به شکل حرف S آغاز می شود که توسط ارکستر ۵۳ نفره با رهبری بن فاستر احاطه شده است. دوربین به طور متناوب ت