Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شری بازمی گردد. در مصر باستان، سگ ها مورد احترام بودند و با آنوبیس، خدای مومیایی سازی و دنیای پس از مرگ، مرتبط بودند. آنوبیس معمولاً با سری شبیه سگ به تصویر کشیده می شد که نشان دهنده ی باور مصریان به توانایی سگ ها در هدایت ارواح به دنیای پس از مرگ بود. سر ارنست آلفرد والیس باج درباره این باورها می گوید: «انسان اولیه مصر ناگزیر حیوانات را می پرستید، زیرا آنها از نظر قدرت، زور و هوش برتر از او بودند یا ویژگی هایی داشتند که می توانست به او آسیب بزند یا باعث مرگش شود.» این دیدگاه نشان می دهد که چرا برخی حیوانات، از جمله سگ ها، در باورهای دینی مصریان جایگاه برجسته ای داشتند. درک این ارتباط، به شناخت بهتر نقش فرهنگی و معنوی سگ ها در تاریخ ادیان کمک می کند. اساطیر یونانی. در جهان کلاسیک، سگ ها با هکاته ارتباط نزدیکی داشتند. سگ ها همچنین برای آرتمیس و آرس، حیواناتی مقدس بودند. سربروس سگی سه سر با دمی اژدهاگونه است که وظیفه نگهبانی از دروازه های هادس را بر عهده داشت. لایلاپس سگی در اسطوره یونان بود. هنگامی که زئوس نوزاد بود، سگی که تنها با نام «تازی زرین» شناخته می شود، از آلماته آ، بزی که زئوس را شیر می داد، محافظت ک
رد. در ادیسه هومر، هنگامی که اودیسئوس پس از ۲۰ سال در هیأتی مبدل به خانه بازمی گردد، تنها سگ وفادارش، آرگوس او را می شناسد و پس از دیدن او، از خوشحالی جان می دهد. بر اساس اساطیر یونانی، سه صورت فلکی از ۸۸ صورت فلکی نجوم غربی نمایانگر سگ ها هستند: هندوئیسم. در اسطوره شناسی هندو، یاما، خدای مرگ، دو سگ نگهبان چهارچشمی دارد که وظیفه مراقبت از دروازه های نرکه را بر عهده دارند. موتاپان، خدای شکار در منطقه مالابار شمالی در کرالا، سگی شکاری را به عنوان مرکب خود دارد. در معبد موتاپان، سگ ها آزادانه رفت وآمد می کنند و زائران برای ادای احترام، مجسمه های برنزی سگ به معبد اهدا می کنند. سگ (شوان) مرکب یا واهانا بهایراوا، یکی از تجلیات شیوا است. در مهابهاراتا، زمانی که یودهیشتیرا به دروازه های بهشت (سورگا) می رسد، ایندرا به او اجازه ی ورود می دهد اما از ورود سگ همراهش جلوگیری می کند. یودهیشتیرا، که نمی خواست همراه وفادارش را رها کند، از ورود به بهشت بدون سگ امتناع می کند. ایندرا، که از وفاداری بی نظیر یودهیشتیرا تحت تأثیر قرار گرفته بود، سرانجام به سگ نیز اجازه ورود به بهشت را داد. در نمادپردازی برخی الهه ها و ایزدان هندو،
سگ ها در پس زمینه ی تصاویر دیده می شوند، مانند داتاتریا و کاندوبا. در رامایانا، روایت شده که راما، شاه اسطوره ای هند، عدالت را برای یک سگ اجرا کرد و به داد او رسید. اسلام. دیدگاه اسلام نسبت به سگ ها متفاوت و گاه متضاد است. برخی مکاتب فقهی، آب دهان سگ را نجس می دانند. اکثر فقهای اهل سنت و شیعه معتقدند که آب دهان سگ نجس است. نگهداری سگ به عنوان حیوان خانگی در میان مسلمانان غیرمعمول است. با این حال، تماس با سگ خشک، طبق باور برخی مسلمانان، باعث انتقال نجاست نمی شود و لمس سگ خشک اشکالی ندارد. در بریتانیا، از سگ های موادیاب پلیس با دقت ویژه استفاده می شود تا مستقیماً با مسافران تماس نداشته باشند و فقط چمدان ها را بررسی کنند. در برخی موارد، سگ هایی که به عنوان حیوان خانگی در خانه های مسلمانان نگهداری می شوند، کفش های چرمی مخصوص به پا دارند. در هنگام ورود به مساجد برای جست وجو و امنیت، سگ ها مجهز به کفش های چرمی می شوند تا از تماس مستقیم جلوگیری شود. دیدگاه اسلام نسبت به سگ ها چندوجهی است و در احادیث روایات مختلفی درباره آنها نقل شده است. طبق حدیثی در موطا امام مالک، محمد گفته است که نگهداری سگ، به جز برای شکار، چوپا
نی و حفاظت از خانه باعث کاهش بخشی از ثواب اعمال نیک مسلمانان می شود. با این حال، او بر مهربانی با سگ ها و دیگر حیوانات تأکید کرده است. ابوهریره روایت کرده است که پیامبر گفت: «مردی در حال راه رفتن بود که احساس تشنگی کرد. پس به داخل چاهی رفت و از آن آب نوشید. هنگامی که بیرون آمد، سگی را دید که از شدت تشنگی گل می خورد. مرد با خود گفت: «این سگ همان مشکلی را دارد که من داشتم.» پس دوباره به داخل چاه رفت، کفشش را از آب پر کرد، آن را با دندان گرفت و از چاه بالا آمد و سگ را سیراب کرد. خداوند از این کار نیک او قدردانی کرد و گناهانش را بخشید. مردم پرسیدند: ای رسول خدا! آیا در کمک به حیوانات نیز پاداشی وجود دارد؟ او گفت: بله، در کمک به هر موجود زنده ای پاداش وجود دارد.» رابطه اسلام با سگ ها پیچیده و بیشتر تحت تأثیر عوامل فرهنگی بوده است تا صرفاً عوامل دینی. برخی از نگرش های منفی نسبت به سگ ها در جوامع اسلامی، ریشه در باورها و سنت های پیشااسلامی در میان قبایل عرب دارد. برخی قبایل عرب معتقد بودند که تماس با سگ ها موجب ناپاکی یا بدشانسی می شود. با ظهور اسلام، چارچوب دینی و اخلاقی جدیدی در منطقه معرفی شد که برخی از این باوره
ای پیشین را تغییر داد. در برخی احادیث، نگهداری سگ به عنوان حیوان خانگی نهی شده، اما این روایات موضوع بحث و تفسیر علمای مختلف اسلامی بوده است. برخی فقها و مکاتب اسلامی سگ ها را نجس (ناپاک از نظر شرعی) می دانند. اما این دیدگاه جهانی و یکپارچه در اسلام نیست و میان فقها اختلاف نظر وجود دارد. به گفته ورا سوباسی در یک تحقیق «برخی مفتی های دولتی یا امامان محلی، سگ ها را حیواناتی ناپاک می دانند و در مناطقی که جمعیت سگ های خیابانی زیاد است، برخی افراد اقدام به کشتن یا مسموم کردن آنها می کنند». اما در مطالعه ای توسط جنی برگلوند، ادعا شده است که «شواهدی نشان می دهد که نگرش نسبت به سگ ها در برخی جوامع مسلمان در حال تغییر است. یکی از این نشانه ها، افزایش تعداد افرادی است که در کشورهای اسلامی سگ ها را به عنوان حیوان خانگی نگه می دارند». در میان فقیهان اسلامی، نظرات مختلفی درباره سگ ها وجود دارد. بسیاری از مسلمانان با رعایت اصول بهداشتی با سگ ها و دیگر حیوانات تعامل دارند. برخی مکاتب فقهی سگ را نجس می دانند و تماس با آن را موجب نیاز به طهارت و شست وشو تلقی می کنند. در مقابل، برخی دیگر نگرش ملایم تری دارند و معتقدند که سگ ها
ذاتاً ناپاک نیستند، بلکه فقط آب دهان آن ها ممکن است نجس تلقی شود. با وجود اختلاف نظرهای فقهی درباره نجاست سگ، احادیث و تعالیم اسلامی بر مهربانی و شفقت نسبت به حیوانات، از جمله سگ ها، تأکید دارند. یهودیت. در مورد اینکه آیا شریعت خاخامی یهودی نگهداری از سگ ها را به عنوان حیوان خانگی مجاز می داند یا خیر، اختلاف نظر وجود دارد. منابع کتاب مقدس و خاخامی یهودی شامل ارجاعات متعددی هستند که سگ ها را با خشونت و ناپاکی مرتبط می دانند و داشتن سگ به عنوان حیوان خانگی یا نگهداری آنها را در خانه ناپسند می شمارند. سگ ها در هر دو منبع تنخ و تلمود به طور منفی توصیف شده اند و عمدتاً با خشونت و ناپاکی مرتبط هستند. در تثنیه ۲۳:۱۸، به نظر می رسد که سگ ها با تن فروشی برابر دانسته شده اند، و در کتاب های پادشاهان از سگ هایی سخن گفته شده که از اجساد تغذیه می کنند. همچنین، در مزامیر، سگ ها به عنوان حیواناتی که به انسان ها حمله می کنند، توصیف شده اند. این دیدگاه منفی نسبت به سگ ها در تلمود نیز دیده می شود، جایی که از کسانی که سگ نگه می دارند به عنوان افراد نفرین شده یاد شده است. در ژوئیه ۲۰۱۹، تمام ربی های سفاردی شهر العاد در اسرائیل ف
رمانی صادر کردند که ورود سگ ها را به شهر ممنوع می کرد. توجیه این ممنوعیت چنین بیان شد: «همان طور که در تلمود و توسط رامبام توضیح داده شده، هرکسی که سگ نگه دارد، ملعون است.» در همان سال، خاخام آویراهام یوسف از شهر خولون نیز نقل قول شد که گفته بود: «من هیچ دلیلی برای مجاز دانستن نگهداری هیچ سگی، به هیچ شکلی، پیدا نمی کنم.» تورات میشنا تصریح می کند که سگ ها باید زنجیر شوند، زیرا آنها اغلب باعث آسیب می شوند. شولحان عاروخ نیز بیان می کند که تنها سگ های بد باید بسته و زنجیر شوند. خاخام و تلمودیست قرن هجدهم، یعقوب امدن، نگهداری از سگ ها را برای اهداف اقتصادی یا امنیتی مجاز دانست، اما تأکید کرد که داشتن سگ صرفاً برای لذت، «دقیقاً رفتاری مانند بی ختنه ها» است. در عین حال، یهودیت اجازه بی توجهی یا بدرفتاری با هیچ حیوان زنده ای را نمی دهد. قوانین یهودی تصریح می کنند که هر حیوانی که نگهداری می شود باید تغذیه شود، و همچنین مقرر شده که پیش از تهیه حیوان، باید برای تغذیه آن برنامه ریزی شود. این حکم شامل سگ ها نیز می شود. اگرچه در منابع کتاب مقدس و خاخامی یهودی ارجاعات منفی به سگ ها وجود دارد، اما دیدگاه یهودیت نسبت به سگ ها
چندوجهی است. در حالی که در برخی بخش ها، سگ ها با خشونت و ناپاکی مرتبط شده اند، این توصیفات همه جانبه نیستند. پیچیدگی این نگرش ها را می توان با بررسی چگونگی تأثیر تفاسیر خاص و عوامل فرهنگی بر درک سگ ها در طول زمان درک کرد. بر اساس پژوهش های آکرمن-لیبرمن و همکارانش، شریعت یهودی بی توجهی یا بدرفتاری با هر حیوان زنده، از جمله سگ ها، را ممنوع می داند و بر اهمیت مراقبت صحیح و مسئولیت پذیری در قبال حیوانات در جامعه یهودی تأکید دارد. کنت استو در کتاب خود به برخی گفته ها درباره تصویر سگ در جامعه یهودی اشاره می کند. او می نویسد: «استعاره سگ یهودی و اضطراب همراه آن، که این سگ را به عنوان یک تهدید نشان می داد، جا افتاده بود.» علاوه بر این، جملاتی مانند «بازگشت به قی خود [مانند سگ]» و «سگ ها بدن قربانی را تکه تکه کردند» نیز به عادت های ناخوشایند سگ اشاره دارند و از این رو، قضاوت های منفی را منعکس می کنند. لوانت. در حفاری های باستان شناسی، گورستان سگ های اشکلون در لایه ای کشف شد که مربوط به دوره ای است که این شهر بخشی از امپراتوری هخامنشی بود. باور بر این است که این سگ ها ممکن است نقشی مقدس داشته باشند، اما شواهد موجود در
این زمینه قطعی نیست.
در محاسبات، کلید منو()، یا کلید برنامه، کلیدی است که عملکرد اصلی آن برای راه اندازی یک منوی زمینه با صفحه کلید به جای دکمه راست ماوس معمولی است، قبلاً در صفحه کلیدهای کامپیوتری مبتنی بر ویندوز مایکروسافت یافت می شد و همزمان با کلید لوگوی ویندوز معرفی شد. در صفحه کلیدها از جمله کلید، نماد آن معمولاً یک نماد کوچک است که نشانگری را در بالای منو نشان می دهد. معمولاً در سمت راست صفحه کلید بین کلید لوگوی سمت راست ویندوز و کلید کنترل سمت راست (یا بین کلید کلید دگرساز راست سمت راست و کلید کنترل سمت راست) یافت می شود. در حالی که کلید ویندوز در اکثر صفحه کلیدهایی که برای استفاده با سیستم عامل ویندوز در نظر گرفته شده است وجود دارد، کلید منو اغلب به خاطر فضا حذف می شود، به ویژه در صفحه کلیدهای قابل حمل و لپ تاپ. زمانی که دکمه سمت راست ماوس روی ماوس وجود نداشت می توان از آن استفاده کرد. برخی از پایانه های عمومی ویندوز با هدف جلوگیری از کلیک راست کاربران، کلید منو روی صفحه کلید خود نداشتند. با این حال، در بسیاری از برنامه های ویندوز، عملکرد مشابهی را می توان با میانبر صفحه کلید + یا گاهی + + فراخوانی کرد. برخی از رایانه ها
ی لپ تاپ دارای یک تابع منو بر روی کلید fn هستند (معمولاً با تایپ کردن + عمل می شود)، با این حال، این کار معمولاً عملکردهای تعبیه شده در نرم افزار فروشنده را فراخوانی می کند و با کلید توضیح داده شده در بالا یکسان نیست. برای مثال، صفحه کلید روشن لاجیتک دارای یک کلید FN است که معمولاً کلید منو در آن یافت می شود. با فشار دادن FN، همراه با کلید صفحه چاپ صفحه کلید (بالای صفحه اصلی)، عملکرد کلید منو تولید می شود.) دستگاه های اندرویدی قبلاً با دکمه های منوی فیزیکی عرضه می شدند، اما با انتشار لانه زنبوری اندروید، این مورد به نفع دکمه های روی صفحه منسوخ شد. در ژانویه ۲۰۲۴، مایکروسافت یک کلید Copilot مایکروسافت را اعلام کرد که جایگزین کلید منو در دستگاه هایی می شود که به عنوان " رایانه های هوش مصنوعی " تبلیغ می شوند - که بعداً به عنوان "Copilot+ PC" نام گذاری شدند، اگر Copilot غیرفعال باشد یا در بازار کاربر در دسترس نباشد، این کلید جستجوی ویندوز را راه اندازی می کند.
رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۳ یک رویداد اتومبیل رانی برای اتومبیل های رالی بود که از ۱ ژوئن تا ۴ ژوئن ۲۰۲۳ در ایتالیا برگزار شد. این بیستمین دوره مسابقات رالی ایتالیا ساردنیا بود و ششمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۳ ۲۰۲۳، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و رالی قهرمانی جهان ۳ بود. این رویداد همچنین سومین دور از مسابقات رالی قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۲۳ نیر بود. این رویداد در البیا در استان ساساری برگزار شد و بیش از ۱۹ مرحله ویژه که مسافت رقابتی را پوشش می داد، برگزار شد. اوت تاناک و مارتین جروئوجا برندگان سال گذشته این رالی بودند. هیوندای شل موبیلز دبلیوآرتی، تیمی که در سال برای آن رانندگی کردند، نیز برنده سازندگان بود. نیکولای گریازین و کنستانتین الکساندروف برندگان رالی در رده رالی۲ بودند. یان چرنی و توماش استرشکا مدافعان برد در رده رالی۳ بودند. خدمه زیر وارد تجمع شدند. این رویداد برای خدمه هایی که در مسابقات رالی قهرمانی جهان، کلاس های پشتیبان آن، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۳، مسابقات رالی قهرمانی نوجوانان جهان و شرکت های خصوصی که برای کسب امتیاز در هیچ مسابقاتی ثبت نام نکرده بو
دند، آزاد بود. ۹ نفر تحت مقررات گروه رالی۱، سی و نه خدمه گروه رالی۲ در مسابقات قهرمانی رالی جهانی-۲ و نه خدمه رالی ۳ در مسابقات قهرمانی رالی-۳ جهان وارد شدند. در مجموع هشت خدمه برای شرکت در مسابقات رالی قهرمانی نوجوانان جهان ثبت نام کردند.
الکل دهیدروژناز ۶ یک آنزیم است که در انسان توسط ژن ADH6 کدگذاری می شود. این ژن، الکل دهیدروژناز نوع پنجم را کدگذاری می کند که یکی از اعضای خانواده الکل دهیدروژنازها است. اعضای این خانواده طیف وسیعی از بسترها را متابولیزه می کنند، از جمله اتانول، رتینول، سایر الکل های آلیفاتیک، هیدروکسی استروئیدها و محصولات پراکسیداسیون لیپید. این ژن در معده و همچنین در کبد بیان می شود و دارای یک عنصر پاسخ دهنده به گلوکوکورتیکوئید در بالادست ناحیه پنجم UTR خود است که یک جایگاه اتصال گیرنده هورمون استروئیدی محسوب می شود. توالی اسید آمینه ای استنتاج شده از چارچوب خوانش باز این ژن، حدود ۶۰٪ همسانی موضعی با سایر الکل دهیدروژنازهای شناخته شده دارد. ممکن است این ژن دارای یک عملکرد فیزیولوژیک متمایز باشد.
پل خیابان راندولف پلی است که از رود شیکاگو در مرکز شهر شیکاگو، ایلینوی عبور می کند.
پل خیابان لیک پلی است که بر روی رود شیکاگو در مرکز شهر شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده قرار دارد. این پل دوطبقه است، به طوری که طبقه پایین آن مخصوص عبور وسایل نقلیه و عابران پیاده است و طبقه بالا قطار هوایی خیابان لیک را حمل می کند که خط سبز و خط صورتی سازمان حمل ونقل شیکاگو را به لوپ متصل می کند.
روابط ژاپن و کره جنوبی به روابط دیپلماتیک بین ژاپن و کره جنوبی اشاره دارد. از آنجایی که دریای ژاپن و تنگه کره از نظر جغرافیایی این دو ملت را از هم جدا می کنند، نخستین تعاملات سیاسی آنها به قرن ششم بازمی گردد که پادشاهی باکجه کره رسماً با پادشاهی یاماتو ژاپن روابط برقرار کرد. در دوران باستان، منطقه جنوبی شبه جزیره کره به عنوان نزدیکترین بندر برای تجارت اقتصادی و تبادل فرهنگی بین مجمع الجزایر ژاپن و سرزمین اصلی آسیا بوده است. چنین روابطی تا اواخر قرن نوزدهم ادامه داشت تا اینکه ژاپن (اصلاحات می جی) و کره شروع به مدرنیزه شدن از سوی قدرت های غربی کردند تا اینکه سال ۱۹۱۰ کره به مستعمره ژاپن تبدیل شد. پس از تسلیم شدن ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم، کشور کره دوباره مستقل شد ولی به دو نیمه تقسیم شد. در طول جنگ کره، ژاپن با ارائه تجهیزات نظامی به نیروهای آمریکا و سازمان ملل علیه کره شمالی تحت رهبری کمونیست ها، در کمک به کره جنوبی شرکت کرد. ژاپن و کره جنوبی در دسامبر ۱۹۶۵ به طور رسمی روابط دیپلماتیک خود را بر اساس معاهده روابط اساسی بین ژاپن و جمهوری کره برقرار کردند و دولت ژاپن، کره جنوبی را به عنوان تنها دولت قانونی در شبه
جزیره کره به رسمیت شناخت. ژاپن و کره جنوبی روابط فرهنگی، اقتصادی و نظامی زیادی دارند. اقتصادهای آنها به ترتیب دومین و چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا محسوب می شوند و هر دو متحد نظامی اصلی غیر ناتو آمریکا هستند. با این حال، روابط به دلیل تعدادی از مسائل، از جمله ادعاهای ارضی در مورد صخره های لیانکورت و دیدگاه های متضاد در مورد تاریخ متقابل، بسیار پیچیده است. بر اساس نظرسنجی سرویس جهانی بی بی سی در سال ۲۰۱۴، ۱۳ درصد از ژاپنی ها تأثیر کره جنوبی را مثبت می بینند ولی ۳۷ درصد دیدگاه منفی دارند، در حالی که ۱۵ درصد از مردم کره جنوبی تأثیر ژاپن را مثبت می بینند ولی ۷۹ درصد نظر آنها منفی هستند. کره جنوبی، پس از چین، دومین کشوری است که از نظر ژاپنی ها منفور محسوب می شوند. علیرغم این مسائل، کره جنوبی و ژاپن برای مقابله با تهدیدات اخیر چین، روسیه و کره شمالی در کنار ایالات متحده اولویت دارند.
پل خیابان فرانکلین–اورلئانز که معمولاً به عنوان پل خیابان فرانکلین شناخته می شود، یک پل باسکول بر فراز رود شیکاگو در شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده است. این پل در اکتبر ۱۹۲۰ ساخته شد و در جنوب غربی مرچندایز مارت قرار دارد. این پل، ریور نورث را به "لوپ" متصل می کند و در محل تلاقی شاخه های رودخانه، مستقیماً در غرب پل خیابان ولز قرار دارد. این پل دارای چهار خط عبور برای خودروها در جهت شمال و پیاده رو در هر دو طرف است. شرکت گریت لیکس درِج و داک پیمانکار زیرساخت و شرکت کتِلِر–الیوت پیمانکار روساخت این پل بودند. تجهیزات الکتریکی اولیه توسط سی. اچ. نوروود نصب شد. این پل نمونه ای از پل باسکول ترونیون است که هر نیمه از مسیر آن به صورت طره ای از تکیه گاه های ساحلی بیرون آمده است. این پل بسیار کارآمد طراحی شده است. این پل یک ارتباط جدید به کرانه های جنوبی رودخانه فراهم کرد و به گسترش غربی در امتداد واکِر درایو کمک کرد.
لجستیک یک فیلم تجربی سوئدی محصول ۲۰۱۲ است که توسط اریکا مگنوسون و دانیل اندرسون نوشته و ساخته شده است. این فیلم با ۵۱۴۲۰ دقیقه (۸۵۷ ساعت یا ۳۵ روز و ۱۷ ساعت یا ۵ هفته) جزو طولانی ترین فیلم های جهان محسوب می شود. تولید و داستان. در سال ۲۰۰۸، اریکا مگنوسون و دانیل اندرسون از خود پرسیدند ابزارهای الکترونیکی مدرن از کجا می آیند. آنها این ایده را در نظر گرفتند که چرخه تولید یک دستگاه پدومتر را به ترتیب زمانی معکوس از فروش نهایی تا مبدأ و ساخت آن را دنبال و تبدیل به فیلم کنند. مسیر فیلم از استکهلم آغاز می شود سپس از طریق شهرهای یوتبری، برمرهافن، روتردام، آلخسیراس و مالاگا عبور می کند و در کارخانه تولیدی در شنژن، باو ان، چین به پایان می رسد. این پروژه به صورت زمان واقعی فیلم برداری شد و در طول سفر به یک کارخانه و در مکان هایی در یک کارخانه، مسیر ساخت محصول را از فروشگاه در استکهلم که در آنجا دستگاه خریداری می شود تا تولید محصول در کارخانه چین فیلم برداری شد. اکران. نمایش فیلم ۵۱۴۲۰ دقیقه ای لجستیک (۵ هفته) در کتابخانه شهر اوپسالا از ۱ دسامبر ۲۰۱۲ تا ۶ ژانویه ۲۰۱۳ در خانه فرهنگ، استکهلم، نمایش داده شد و اولین نمایش ج
هانی خود را در جشنواره فیلم فریننگ شنژن ۲۰۱۴ داشت و همچنین به صورت آنلاین در دست پخش قرار گرفت.
عاشق پیشه به معنای داشتن علائم روحی و جسمی مرتبط با عاشق شدن است: "عاشق پیشه … یعنی از عشق ضربه خوردن … قلبت با شور عشق می زند.» در حالی که در طول تاریخ به عنوان یک اختلال روانی کوتاه مدت که به دلیل تغییرات شدید مرتبط با عشق رمانتیک ایجاد می شود، تلقی می گشت، این دیدگاه از زمان کنار گذاشته شدن مدل هومورال و از زمان ظهور روان پزشکی علمی مدرن، کنار گذاشته شده است. استعاره ها. این مفهوم با مجموعه ای از استعاره ها مرتبط است که سعی می کنند سرعت و شدت عاشق شدن را با توصیف آن به عنوان یک فرایند فیزیکی مانند سقوط یا مصیبت دیدن، منتقل کنند. متناوباً، عاشق شدن اغلب با اشاره به پیکان کوپیدو توصیف می شود. منابع دیگر، مانند "تریسترام شاندی"، این روند را با اشاره به تیراندازی با اسلحه توصیف می کنند: «من عاشق خانم وادمن هستم، به نقل از عمویم توبی.او یک توپ را در اینجا جا گذاشته استعمویم توبی را اضافه کردبه سینه اش اشاره می کند.»
انجمن مخفی دوم زادگان سلطنتی فیلمی ابرقهرمانی و علمی فانتزیِ آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی آنا ماسترو و با فیلمنامه ای از الکس لیتاک و اندرو گرین، بر اساس داستانی از لیتاک، گرین و آستین وینزبرگ است. زان دِوین، مایک کارز و نیز وینزبرگ تهیه کنندگان این اثر می باشند. پیتون الیزابت لی، نایلز فیچ، ایزابلا بلیک توماس، اولیویا دیبل، نواه لومکس، فالی راکوتوهاوانا، اشلی لیائو، سام پیج، گرگ بریک، الودی یونگ و اسکایلار آستین بازیگرانی اند که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. فیلم با مشارکت شبکه دیزنی تهیه و تولید شده و عموماً نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرده هرچند برخی آن را تنها یکی دیگر از آثار کلیشه ای اورجینال شبکه دیزنی قلمداد کردند. فیلم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ در دیزنی + منتشر شد. داستان. در پادشاهی ایلیریا، شاهدخت سامانتا(سَم) فرزند دوم خاندان سلطنتی به همراه دوستش، مایک، با اجرای کنسرت های خیابانی موسیقی راک علیه پادشاهی مستبد قلمرو فعالیت های اعتراضی می کند. در این میان خواهر بزرگتر او، ولیعهد النور، قرار است پس از درگذشت پدر و عمویشان جانشین مادرشان، کاترین نایب السلطنه شود. در یکی از شب هایی که سم
و مایک مشغول گشت وگذار در بیرون از کاخ بودند، سم در یکی از این کنسرت های زیرزمینی کنترل احساسات و قدرت هایش را از دست داده و خرابی به بار می آورد. پس از اینکه موفق شدند تا سیستم اطفای حریق فعال شده را قطع کنند، به همراه مایک دستگیر می شوند. روز بعد، کاترین به او خبر می دهد که باید برای جبران غیبت اش در امتحان تاریخ در ترم تابستانی مدرسه شرکت کند. سم ترم تابستانی مدرسه را در کنار جَنیوِری به شدت صمیمی، متیوی ساکت و اجتماع گریز، تومای مغرور و پرطرفدار، و رُکسانای ازخودراضی و "خورهٔ فضای مجازی" آغاز می کند. معلم آنها، پروفسور جیمز مورُو، بلافاصله فاش می کند که: آنها آنجا نیستند تا در ترم تابستانی شرکت کنند، بلکه برای آزموده شدن در پیوستن به انجمن مخفی دوم زادگان سلطنتی اینجا گردآورده شدند! انجمنی از اشخاص با قدرت های مافوق بشری که خود را وقف حفاظت از جهان و خدمت به نظام های سلطنتی مختلف کرده اند. مورو قدرت های خودش، "توانایی تکثیرشدن" را نیز نمایش داده تا امر بر کودکان مشتبه شده و فضا را جدی بگیرند. فاش شدن این حقایق و این مسئله که مادرش کاترین هم عضوی از این انجمن است، سم را بیش از پیش به شوک فرو می برد. کاتری
ن به او گوش زد می کند که خواهرش النور هرگز نباید در مورد انجمن چیزی بداند و سپس به مورو دستور می دهد که بلافاصله تمرینات شان را شروع کند! ... تولید. در ماه مه ۲۰۱۹، گزارشی منتشر شد که فیلمی با عنوان "انجمن مخفی دوم زادگان سلطنتی" در حال توسعه برای استریم دیزنی+ با تهیه کنندگان اجرایی آستین وینزبرگ و مایک کارز، به کارگردانی آنا ماسترو، و نویسندگی الکس لیتوک و اندرو گرین است. در همان ماه، زِن دیوین و جولیانا جینز به ترتیب به عنوان تهیه کننده اجرایی و تهیه کننده مشترک قرارداد امضا کردند. فیلمنامه بر اساس داستانی از لیتاک، گرین و وینسبرگ نوشته شده است. الودی یونگ در اواخر آن ماه اعلام کرد که برای بازی در این فیلم انتخاب شده است. مدتی بعد فهرست بازیگران فیلم با حضور پیتون الیزابت لی در نقش اصلی و گرگ بریک به عنوان آنتاگونیست اصلی فیلم منتشر شد. تصویربرداری اصلی در تورنتو، انتاریو درون دانشگاه تورنتو انجام شد و از ۶ مه تا ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹ نزدیک به دو ماه به طول انجامید. انتشار. "انجمن مخفی دوم زادگان سلطنتی" در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ به صورت انحصاری در استریم دیزنی پلاس منتشر شد. قبل از این قرار بود تا در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰
انتشار صورت بگیرد، اما برنامه های شبکه با تغییر روبه رو شد. این فیلم اولین نمایش مستمر خود را در ۲۶ فوریه ۲۰۲۳ از شبکه دیزنی در ایالات متحده انجام داد. پیوند به بیرون. __نمایه__
مسجد ابودلف (Abu Dulaf Mosque، جامع أبو دلف)، مسجدی است در نزدیکی سامرا که به دستور خلیفه المتوکل ساخته شده است. در سال ۸۳۶ میلادی، خلیفه المعتصم به دلایل مختلف از جمله تنش های داخلی و تعصبات مذهبی، پایتخت خلافت عباسی را از بغداد به سامرا منتقل کرد. این جابجایی نه تنها ناشی از شرایط اجتماعی بود، بلکه خلیفه المعتصم با ساخت بناهای باشکوه و عظیم در سامرا قصد داشت نام خود را جاودانه سازد. مسجد ابو دلف که در نزدیکی سامرا قرار دارد، یکی از مهم ترین آثار معماری این دوران است. این مسجد، نمونه ای از شکوه و عظمت خلافت عباسی است و با مسجد جامع سامرا شباهت دارد. اهمیت مسجد ابو دلف تنها به جنبه های عبادی آن محدود نمی شود، بلکه از نظر معماری و شهرسازی نیز جایگاه ویژه ای دارد. به ویژه مناره مارپیچ آن، که به نام «ملویه»(به معنای مارپیچ، گردان) شناخته می شود، یکی از ویژگی های منحصر به فرد این بنا به شمار می آید. تاریخ. بنیان گذار مسجد ابو دلف، متوکل، یکی از بزرگ ترین سازندگان دوران خلافت عباسی در سامرا بود. پس از مرگ خلیفه المعتصم، مؤسس شهر سامرا، الواثق به خلافت رسید و پس از مرگ الواثق در سال ۲۳۲ هجری قمری، المتوکل جانشین او
شد و در سامرا، پایتخت آن دوره، به حکومت پرداخت. دوره حکومت او با ساخت وساز، از جمله ساخت مسجد بزرگ سامرا، مسجد ابو دلف، شهر المتوکلیه و کاخ های متعدد شناخته می شود. الجعفریه. المتوکل چند سال بعد از ساختن مسجد جامع سامرا اقدام به ساخت شهر جدیدی در شمال سامرا کرد. نام شهر جدید را الجعفریه نهادند. بقایای الجعفریه را ارنست هرتسفلد شناسایی کرد. به گفته او دیوارهای خشتی، محوطه ای به شکل چندضلعی نامنظم به مساحت حدود ۱٫۵ کیلومتر مربع را میان ساحل بلند دجله و یک کانال، احاطه کرده است. ساخت وساز در سال ۲۴۵ هجری قمری شروع شد. شارع الاعظم یا همان خیابان بزرگ سامرا به اندازه سه فرسخ ادامه پیدا کرد به طوری که انتهای این راه به کاخ الجعفریه رسید. گفته شده که قصر المحمدیه مکان نظارت و هدایت کار ساخت مسجد بود. ساخت وساز در یک سال به پایان رسید و دوسال بعد در یکم محرم ۲۴۷ المتوکل به آنجا نقل مکان کرد. بازارها در مکانی جداگانه مستقر شدند و در هر مربع یا بخش از شهر یک بازار وجود داشت. هنگامی که به تماشای اثرش نشست گفت: «حال می دانم که به واقع یک پادشاه هستم چرا که شهری بنا کردم و در آن زندگی می کنم.» المتوکل پس از حدود نُه ماه
سکونت در کاخ الجعفریه در سوم شوال ۲۴۷ به قتل رسید. محمد المنتصر جانشین او شده و به سامرا بازگشت و به مردم دستور داد بناهای شهر را تخریب کنند و مصالح آن را به سامرا بازگردانند و دوباره در این شهر ساکن شوند. بدین ترتیب کاخ الجعفریه، خانه ها، سکونتگاه ها و مغازه ها به سرعت ویران شدند و محوطهٔ این شهر مخروبه شده است. مسجد ابودلف به عنوان مسجد شهر جدید الجعفریه ساخته شد. داخل این مسجد به خوبی حفظ شده، اما برجستگی های بلند باقی مانده گواهی است بر دیوارهای خشتی بیرون آن، به جز در جناح شمالی که این برجستگی ها تا ارتفاع ۵ تا ۷ متر حفظ شده اند. این وضعیت درست برعکس مسجد جامع سامرا است که فقط دیوارهای خارجی آن باقی مانده و فضای داخلی آن خالی است. منابع الهام و اقتباس. مناره های مربوط به مسجد جامع سامرا و مسجد ابودلف به خاطر شکل مارپیچشان، مشهورترین سازه های ابتدای دوره عباسی هستند و به آنها مناره الملویه یا ملویه (به معنای مارپیچ) می گویند. با وجود اینکه ساختارشان بی شک از معماری خاور نزدیک باستان نشأت گرفته، همچنان مبدأ دقیق آن نیاز به بررسی بیشتر دارد. قرارگیری مناره در امتداد محور محراب، در سرتاسر سرزمین های اسلامی ا
ستفاده شده است و در برخی موارد حتی آن را ارتقا داده اند مسجد المنصورة. با کمی تأمل و ارزیابی، می توان به ارتباط ملویه هایی که در ابتدای دوره عباسی ساخته شده اند با الگوهای مشابه ایرانی پی برد. همان گونه که دژ اخیضر یا شهر دایره ای بغداد برگرفته از نمونه های مشابه ایرانی خود بوده اند. بقایای برجی با بدنه مربعی شکل که شیب راهه ای خارجی به دور آن پیچیده شده در فیروزآباد به جا مانده است. این سازه در واقع آتشکده زرتشتیان بوده است. به همین خاطر این فرضیه به وجود آمده که آن ها از شکل سازه های مقدسِ مرتبط با ادیان پیشین استفاده کرده اند و آن را در معماری مناره به کار برده اند. زیگورات های بین النهرین که به عنوان برج-معبد هم شناخته می شوند، یکی دیگر از منابع این دو مناره فرض می شوند. بیشتر زیگورات ها به صورت پلکان هایی مربعی بالا رفته و در هر مرحله اندازه آن کوچک تر می شود. برخی از این زیگورات ها متشکل از پایه ای مستطیلی با استوانه ای بزرگ بر مرکز آن است که شیب راهه به دورش می چرخد و صعود می کند. این که معماران اسلامی ایده های خود را از سازه هایی متعلق به گذشته های دورتر می گرفتند و درواقع این سازه ها الهامی برای ملوی