Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نخستین سرویس مبتنی بر اینترنت خود با نام سگا مگانت را برای جنسیس در ژاپن معرفی کرد. این سرویس که از طریق یک کارتریج و یک وسیلهٔ جانبی به نام مگا مودم کار می کرد، به دارندگان مگا درایو اجازه می داد ۱۷ عنوان بازی را به صورت آنلاین انجام دهند. نسخهٔ آمریکای شمالی این سرویس با نام «تله-جنسیس» نیز معرفی شد، اما هرگز در آن منطقه راه اندازی نشد. سامانهٔ دیگر مبتنی بر تلفن سگا با نام مگا انسر، مگا درایو ژاپنی را به یک پایانهٔ بانکداری آنلاین تبدیل کرد. به دلیل تعداد کم بازی های موجود در بستر مگانت، قیمت بالا و عدم موفقیت مگا درایو در ژاپن، این سامانه به یک شکست تجاری تبدیل شد. در سال ۱۹۹۲، دستگاه جانبی مگا مودم را می شد با قیمت پایین تری در فروشگاه های ارائه دهندهٔ تخفیف و ارزان فروشی ها یافت و در نسخهٔ بازسازی شدهٔ مگا درایو که در سال ۱۹۹۳ عرضه شد، پورت ۹ پین ئی اکس تی حذف شد و امکان اتصال به سرویس مگانت نیز از آن سلب شد. در آوریل ۱۹۹۳، سگا سرویس سگا چنل را معرفی کرد که از خدمات تلویزیون کابلی برای ارائهٔ محتوا استفاده می کرد. آزمایش سراسری در ایالات متحده در ماه ژوئن آغاز شد، و راه اندازی این سرویس نیز در دسامبر آ
غاز شد، پس از آن و در سال ۱۹۹۴ این سرویس به طور کامل در سراسر ایالات متحده نیز فعال شد. تا ژوئن ۱۹۹۴، ۲۱ شرکت کابلی برای ارائهٔ خدمات سگا چنل به مخاطبان خود ثبت نام کردند. هزینه های این سرویس در ایالات متحده بسته به مکان متفاوت بود، اما این هزینه تقریباً برابر با ۱۵ دلار آمریکا به علاوهٔ هزینهٔ فعال سازی ۲۵ دلاری بود، که شامل مبدل نیز می شد. سگا چنل در اواخر سال ۱۹۹۵ با هزینهٔ ماهانهٔ حدود ۱۹ دلار کانادا در کانادا نیز راه اندازی شد. در طول مراحل برنامه ریزی این سرویس، سگا به دنبال سرمایه گذاری در بازار اجاره ای بود که با کرایه دادن سگا سی دی از طریق شرکت بلاکباستر ویدئو تا حدی موفقیتی نسبی را تجربه کرد و به دنبال پایه گذاری بازی ها و دموهای این سرویس برای فروش کارتریج های بیشتر بود. در اوایل سال ۱۹۹۵، هایائو ناکایاما، مدیرعامل سگا، توسعهٔ سگا جنسیس و افزونه های آن، سگا سی دی و سگا ۳۲ایکس را پایان داد. این تصمیم برای حمایت از سگا ساترن اتخاذ شد که قبلاً در ژاپن منتشر شده بود. این باعث شد که سگا چنل همزمان با سقوط فروش جنسیس در بازار منتشر شود. سگا چنل در دوران اوج خود بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ مشترک داشت، اما در سال ۱۹۹۷
و دو سال پس از تغییر تمرکز ناکایاما از جنسیس به ساترن، این تعداد به ۲۳۰٬۰۰۰ مشترک کاهش یافت. اگرچه سگا به گزینه هایی برای ارائهٔ این سرویس به رایانه های شخصی نظر داشت، اما افزایش مودم های کابلی و بازی های اینترنتی تقاضا برای چنین سرویسی را از بین برد. در اواخر نوامبر ۱۹۹۷ اعلام شد که سگا چنل در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۸ بسته خواهد شد، اما در نهایت این سرویس برای یک ماه دیگر فعال ماند و نهایتاً فعالیت آن در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۸ متوقف شد. جنبه های فنی و خصوصیات. مالکان کنسول جنسیس پس از خرید اولیه و پرداخت هزینهٔ فعال سازی، مبدلی را دریافت می کردند که در جای کارتریج کنسول قرار می گرفت. این مبدل کنسول را با استفاده از یک کابل کواکسیال خروجی در پشت کارتریج به یک سیم تلویزیون کابلی وصل می کرد راه اندازی کنسول جنسیس پس از نصب مبدل سگا چنل فعال باعث می شد که منوی اصلی سرویس بارگیری شود؛ فرایندی که تقریباً ۳۰ ثانیه طول می کشید. از آنجا، گیمرها می توانستند به محتوایی که می خواهند بازی کنند دسترسی داشته باشند و آن را در سیستم خود بارگیری کنند. فرایند بارگیری ممکن بود برای هر بازی تا چند دقیقه طول بکشد. این داده ها در حافظهٔ رم ۴ مگابایت
ی مبدل بارگیری می شدند و با خاموش شدن سامانه نیز از این حافظه حذف می شدند. برنامه نویسی و انتقال سرویس ماهانهٔ سگا چنل با تشکیل یک تیم تولید در سگا آغاز شد که هر ماه محتوا را جمع آوری می کرد و آن را روی یک سی دی-رام بارگذاری می کرد. سپس این داده ها را به ایستگاه ماهواره ای تی سی آی، واقع در دنور، کلرادو ارسال می کرد. از این ایستگاه، سیگنال از طریق ماهوارهٔ گلکسی ۷ هیوز کامیونیکیشنز ارسال می شد که برای ارائه دهندگان سرویس تلویزیون کابلی محلی در بسامد قابل بارگذاری، و در بسامد قابل بارگیری بود. با این حال، در کانادا و در سرتاسر آمریکای جنوبی و اروپا، به نفع بارگذاری مستقیم از سی دی-رام سگا چنل از طریق یک سرشبکهٔ تلویزیون کابلی از مرحلهٔ انتقال ماهواره ای به طور کلی صرف نظر می شد. برای اینکه سیگنال به درستی کار کند، باید بدون نویز می بود تا از وقفه در بارگیری جلوگیری شود. برای اطمینان از عدم وجود مشکل، ارائه دهندگان سرویس کابلی مجبور بودند سیگنال پخش خود را «تمیز» کنند. بازی ها. سرویس سگا چنل میزبان حداکثر ۵۰ بازی جنسیس در هر زمان بود. عناوین در دسترس در هر ماه تغییر می کردند؛ با این حال، برخی از به روزرسانی ها
به صورت هفتگی اتفاق می افتاد. در سال ۱۹۹۷، سگا تعداد بازی های میزبانی شده به صورت هم زمان را به ۷۰ عنوان و بسامد به روزرسانی ها را به دو هفته یکبار تغییر داد. بازی های این سرویس شامل عناوینی مانند "سونیک و ناکلز"، "قهرمانان ابدی" و "غارتگر فضایی ۲" می شد که توسط سگا توسعه یافته بودند؛ علاوه بر این، عناوین توسعه یافته توسط دارندگان مجوز سگا، مانند "بابزی ۲" و "علاءالدین" نیز در دسترس بودند. برخی از این بازی ها مانند "ابرمبارز خیابانی ۲" در مقایسه با نسخهٔ کارتریجی خود محتوای کمتری داشتند تا بتوانند با حافظهٔ مبدل سازگار شوند. سگا چنل همچنین میزبان بازی هایی در برخی از مناطقی بود که نسخهٔ کارتریج نداشتند. از جملهٔ این بازی ها می توان به "پالس من"، ""، و "سرباز بیگانه" اشاره کرد که در آمریکای شمالی در این سرویس میزبانی می شدند. این سرویس همچنین دموی بازی های آینده مانند "خشم کهنه" را ارائه می داد. اگرچه بازی ها و دموها به طور منظم تغییر می کردند، اما دسته بندی هایی که بازی ها در آن ها قرار می گرفتند ثابت ماندند و تغییری نکردند. با در نظر داشتن کنترل های والدین، همهٔ بازی های این سرویس رتبه بندی متناسب خود را از
شورای رتبه بندی بازی های ویدئویی دریافت کردند. این سرویس همچنین حاوی یک سیستم قفل بود که به والدین اجازه می داد برای دسترسی به محتوای دارای رتبه بندی بزرگسالان، یک رمز عبور تنظیم کنند. علاوه بر بازی ها و دموها، سگا چنل قابلیت های دیگری نیز داشت. کدهای تقلب و همچنین نکات بازی ها مستقیماً از شبکه قابل دسترسی بودند. این سرویس همچنین میزبان مسابقاتی مانند تبلیغ با "تریپل پلی ۹۶" الکترونیک آرتس و رویدادی در سال ۱۹۹۵ که در آن به بازیکنانی که "خشم کهنه" را در یک دورهٔ کوتاه ۲۴ ساعته همزمان با در دسترس بودن نسخهٔ کامل بازی، به پایان می رساندند، یک شمارهٔ تلفن برای تماس داده می شد و آن ها را واجد شرایط کسب جایزه می کرد. بازخوردها و میراث. سگا چنل در طول عمر خود یکی از جایزه های «بهترین چیزهای جدید» را در سال ۱۹۹۴ از "پاپیولار ساینس" دریافت کرد. به همین ترتیب، یک نظرسنجی انجام شده در اوت ۱۹۹۵ توسط "اسپورتس ایلاستریتد" نشان داد که احتمال خرید اشتراک سگا چنل از سوی کودکان بین ۹ تا ۱۳ سال پنج برابر بیشتر از احتمال خرید سگا ساترن، نینتندو ۶۴ یا پلی استیشن در راه بازار بوده است. این سرویس بعداً تا ۲۵۰٬۰۰۰ مشترک نیز کسب کرد.
با این حال، سگا پیش بینی کرده بود که سگا چنل تا پایان سال اول فعالیت خود بیش از یک میلیون مشترک داشته باشد و این سرویس را برای بیش از ۲۰ میلیون خانوار در دسترس قرار داده بود. بازخوردهای گذشته نگر پیرامون سگا چنل، نوآوری و نقش آن در توسعهٔ بازی های آنلاین را ستایش می کنند، اما از هزینه های بالای اشتراک و زمان ورود آن به بازار انتقاد می کنند. آدام ردسل، نویسندهٔ آی جی ان اشاره کرده است که چگونه سگا چنل باعث شد بسیاری از شرکت های کابلی سیگنال های پخش خود را پاکسازی کنند و با ذکر این که «... این واقعیت که شما در حال حاضر از اینترنت پهن باند لذت می برید، می تواند به لطف سگا باشد»، به نقش این سرویس در توسعهٔ اینترنت پرسرعت نیز اشاره کرده است. لوی بوکانن که او نیز برای آی جی ان می نویسد، به سگا چنل به همراه نقش آن در توسعهٔ بازی های مدرن و خدمات ارائهٔ محتوا، مانند ایکس باکس لایو آرکید و پلی استیشن نتورک اشاره کرده و گفته است: «سگا و کل صنعت درس های مهمی از سگا چنل آموختند. همان طور که از سرویس سگانت دریم کست مشخص است، سگا همچنان به ایدهٔ دانلود و [بازی] آنلاین متعهد بوده است… همچنین می توانید دی ان ای سرویس های او
لیه مانند سگا چنل را در پورتال های مدرن مانند ایکس بی ال ای و پی اس ان مشاهده کنید که دموها در حال حاضر جزئی اصلی از آن ها هستند.» کارکنان یوگو نتورکز نیز از سگا چنل با عنوان گامی مهم در توسعهٔ هر دو سرویس مذکور یاد می کنند. کن هوروویتز از سگا-۱۶ از زمان بندی ضعیف سگا برای راه اندازی سگا چنل و نیز قیمت بالای اشتراک آن انتقاد کرده است. به گفتهٔ هوروویتز، «چه کسی ۱۳ دلار در ماه برای بازی کردن یک سیستم در حال مرگ خرج می کند؟ این اشتباه هولناک (یکی از اشتباهات متعدد سگا اینترپرایز) باعث شد که خرده فروشان موجودی سیستم های خود را کنار بگذارند و بدین ترتیب سرنوشت سگا چنل را یک بار برای همیشه رقم بزنند.» بوکانن نیز همین احساسات را تکرار می کند و می گوید: «شاید اگر سگا چنل زودتر در چرخهٔ عمر کنسول منتشر می شد—جنسیس که در سال ۱۹۸۹ در آمریکا عرضه شد—احتمالاً اوضاع به گونه ای دیگر رقم می خورد. از این گذشته، این سرویس به دلیل پیشرفت در زمینهٔ بازی و فناوری مورد توجه قرار گرفت.» یوگو نیز به پتانسیل هایی اشاره می کند که سگا چنل می توانست با صرف زمان بیشتر در توسعه در زمینهٔ بازی های چندنفرهٔ رقابتی داشته باشد، و بیان می کند
: «اگر سگا چنل کمی زودتر در طول عمر جنسیس عرضه شده بود، در معرض دید بسیار بیشتری قرار می گرفت و شاید بازی آنلاین برای بازی هایی که می توانستند مستقیماً برای این سرویس توسعه داده شوند، امکان پذیر می بود.»
عوض شهابی فر (زادهٔ ۱۳۴۲) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که در حال حاضر از فرماندهان ارشد نیروی قدس محسوب می شود. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۶۰ در خلال جنگ ایران و عراق از نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. او پس از جنگ در جایگاه هایی چون جانشین تیپ های ۴۸ فتح، ۴۴ قمر بنی هاشم، ۵۷ ابوالفضل و ۴۲ قدر، همچنین فرمانده لشکر ۴ بعثت فعالیت نمود. شهابی فر از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ فرمانده تیپ ۴۸ فتح بود و در فاصله سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰ به عنوان فرمانده سپاه فتح کهگیلویه و بویراحمد فعالیت می کرد. وی در سال ۱۳۹۱ به نیروی قدس منتقل شد و دوره هایی فرماندهی قرارگاه محمد رسول الله سوریه و محورهای عملیاتی عراق علیه داعش و جبهه النصره را برعهده داشت و در سوریه به شدت مجروح شد. او به علت عملکردش در جنگ داخلی سوریه نشان فتح دریافت کرد. شهابی فر در مهرماه ۱۴۰۳ درجه سرتیپی دریافت کرد. درخواست تخریب تندیس آریوبرزن. عوض شهابی فر در سال ۱۳۹۰ در جایگاه فرمانده سپاه فتح کهگیلویه و بویراحمد خواستار تخریب تندیس آریوبرزن، واقع در میدان آریوبرزن در شهر یاسوج شد. در پی آن، دادستان یاسوج، فرمان پایین آوردن تندیس را صادر کرد. در همان سال نما
ینده ولی فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد و شورای شهر یاسوج با برداشن این تندیس مخالفت کردند. شهابی فر اعتقاد داشت که دم اسب آریو برزن، مشرف بر تمثال شهیدان است.
ور چو (متولد ۲۶ مارس ۱۹۷۷) خواننده، ترانه سرا و بازیگر تایوانی است. چو اولین آلبوم خود را "در" سال ۱۹۹۹ منتشر کرد که بیش از یک میلیون نسخه در فروخت. همراه با استفانی سان، الوا هسیائو و جولین تسای، چو به عنوان یکی از چهار دیوای آینده موسیقی ماندوپاپ در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ در نظر گرفته شد. او تا به امروز ۷ آلبوم استودیویی منتشر کرده است. وی سابقه بازی در فیلم "بزرگ ترین سوء تفاهم و سریال کارگران را دارد."
مندی وونگ چی من (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۸۲) یک بازیگر هنگ کنگی است که با TVB قرارداد دارد. مندی وانگ که در هنگ کنگ به دنیا آمد، در خانواده ای تک والد بزرگ شد. وونگ به رقص بسیار علاقه دارد و از سال های نوجوانی تمرین می کند. او همچنین درجه ۸ را در پیانو کسب کرده بود. او یک خواهر بزرگتر به نام کتی وانگ دارد که متخصص سابق زبان انگلیسی در مرکز آموزشی کینگز گلوری بود. مادر آنها صاحب یک بوتیک لوازم آرایشی در وان چای است. وونگ حرفه بازیگری خود را با شرکت در مسابقه زیبایی دوشیزه هنگ کنگ ۲۰۰۷ آغاز کرد، جایی که او در بین ۵ فینالیست برتر قرار گرفت. او با بازی خود در درام های "L'Escargot" و شکست بقراط در سال ۲۰۱۲ به شهرت رسید و جایزه بهترین هنرمند زن را در جوایز سالگرد TVB در سال ۲۰۱۲ به دست آورد. در سال ۲۰۱۸، وونگ برای بازی خود در کمدی "سه نفری"، تحسین منتقدان را به دست آورد، و جوایز بازیگر زن مورد علاقه TVB را در مالزی و سنگاپور در جشن سالگرد ۵۱ سالگی TVB 2018 به دست آورد.
میر محمد هاشم بیگ فزونی استرآبادی نویسنده فارسی زبان در سده یازدهم قمری بود. او بخشی از زندگی خود را مشغول مسافرت در سرزمین های هند، ایران و عرب بود و سرانجام دیده ها و شنیده هایش را در قالب کتابی به نام "بُحیره" گردآوری کرده است که در دو بخش تاریخ نگاری و عجایب نگاری در فصل های گوناگون نوشته شده است.
مجتبی پارساپور (زادهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۸۰) بازیکن فوتسال اهل ایران است که در حال حاضر برای تیم باشگاه فوتسال مس سونگون و تیم ملی ایران بازی می کند. پارساپور فوتسال را از شهر زادگاهش، مشهد، آغاز کرد و نخستین بار همراه با باشگاه فوتسال استعدادهای درخشان حضور درفوتسال را تجربه کرد و پس از درخشش در تیم ملی فوتسال زیر ۲۰ سال ایران مورد توجه باشگاه شهید منصوری قرچک قرار گرفت و به این تیم پیوست. وی در ادامه به تیم مس سونگون آذربایجان پیوست و ضمن کسب عنوان قهرمانی با این تیم، به عنوان بهترین بازیکن جوان فصل ۱۴۰۱ لیگ برتر ایران برگزیده شد. وی در سال ۱۴۰۱ توسط وحید شمسایی به اردوی تیم ملی فوتسال ایران دعوت شد و در سال ۱۴۰۲ نیز همراه با تیم ملی ایران نایب قهرمانی مسابقات دوستانه برزیل شد؛ وی در دیدار پایانی این رقابت ها از گلزنان ایران مقابل تیم ملی برزیل بود.
تاریخ نگاری اتیوپی دربردارنده منابع بومی و بیگانه مشتمل بر منظومات باستان، سده های میانه، اوایل مدرنیته و مدرن نگارش تاریخ اتیوپی است. ریشه های نوشته های تاریخی اتیوپی را می توان در پادشاهی باستانی آکسوم (حدود ۹۴۰ – حدود ۱۰۰ سال پس از میلاد) جستجو کرد. این متون اولیه به خط اتیوپیایی گعز یا الفبای یونانی نوشته شده بودند و شامل انواع مدیوم ها مانند نسخه های خطی، کتیبه های سنگ نبشته بر روی لوح ستون های یادبود و ابلیسک هایی بودند که رویدادهای معاصر را مستندنگاری می کردند. نگاشتن تاریخ در اوایل دودمان سلیمان (۱۲۷۰–۱۹۷۴) به یک ژانر ثابت در ادبیات اتیوپی تبدیل شد. در این دوره، تاریخ های مکتوب معمولاً به شکل زندگی نامه های سلطنتی و رویدادنامه دودمانی بود که با ادبیات هاژیوگرافیک و تاریخ های جهانی، در قالب سالنامه تکمیل می شد. اساطیر مسیحی به دلیل آثاری مانند "کبرا ناگاست" ارتدکس، به محور تاریخ نگاری قرون وسطی اتیوپی تبدیل شدند. این امر عقاید تبارشناسی حاکمان دودمان سلیمانی اتیوپی را استحکام بخشید که ادعا می کردند از نوادگان سلیمان، پادشاه افسانه ای اسرائیل هستند. ادبیات تاریخ نگاری اتیوپی به طور سنتی تحت سلطه الهیات
مسیحی و گاه شماری کتاب مقدس بوده است. همچنین تأثیر قابل توجهی از عناصر مسلمان، بت پرست و خارجی از درون شاخ آفریقا و فراتر از آن وجود داشت. روابط دیپلماتیک با جهان مسیحیت در دوران روم و در زمان اولین پادشاه مسیحی اتیوپی، ایزانای آکسوم، در قرن چهارم پس از میلاد برقرار شد و در اواخر قرون وسطی با سفر و بازگشت سفارتخانه ها به اروپای قرون وسطی تجدید گشت. وقایع نگاران اروپای قرون وسطی با تکیه بر میراث نوشته های تاریخی یونان و روم باستان در مورد اتیوپی، تلاش هایی برای توصیف اتیوپی، مردم آن و ایمان مذهبی در ارتباط با اسطوره یوحنای کشیش انجام دادند که به عنوان متحدی بالقوه علیه قدرت های اسلامی شناخته می شد. تاریخ اتیوپی و مردمان آن در آثار تاریخ نگاری اسلامی قرون وسطی، دانشنامه های چینی، ادبیات سفر و تاریخ های رسمی نیز نامبرده شده است. در طول قرن شانزدهم و شروع دوره مدرنیته اولیه، اتحادهای نظامی با امپراتوری پرتغال ایجاد شد، مبلغان کاتولیک یسوعی نیز وارد گشته و جنگ طولانی با دشمنان اسلامی از جمله سلطنت عدل، امپراتوری عثمانی و مردم چندخداپرست اورومو، امنیت امپراتوری اتیوپی را به خطر انداخت. این اتصالات و درگیری ها الهام
بخش آثار قوم نگاری توسط نویسندگانی مانند باهری بودند که در عرف تاریخ نگاری موجود نهادینه شده و دیدگاه بسیطی را در وقایع نامه های تاریخی برای جایگاه اتیوپی در جهان تشجیع می کردند. هیئت های یسوعی پدرو پائز (۱۵۶۴–۱۶۲۲) و مانوئل دی آلمیدا (۱۵۸۰–۱۶۴۶) نیز تاریخ اتیوپی را نگاشتند، اما در میان کشیشان یسوعی هند پرتغالی به صورت دست نویس باقی ماند و تا دوران مدرن در غرب منتشر نشد. تاریخ نگاری نوین اتیوپی به صورت محلی توسط بومیان اتیوپیایی و همچنین مورخان خارجی مانند هیوب لودولف توسعه یافت. اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شاهد دوره ای بود که روش های تاریخ نگاری غربی با شیوه های سنت گرایانه معرفی و ترکیب شدند و توسط آثاری مانند آثار هیرای ولدی سلاسی (۱۸۷۸–۱۹۳۸) تجسم یافتند. این ترتیب از آن زمان رویکردهای جدیدی را در مطالعه گذشته کشور توسعه داده و برخی دیدگاه های سنتی سامی را که گاهی به اندازه پیوندهای سنتی اتیوپی با خاورمیانه رایج بوده اند، مورد انتقاد قرار داده است. تاریخ نگاری مارکسیستی و مطالعات آفریقایی نیز نقش مهمی در توسعه این زمینه داشته اند. از قرن بیستم، مورخان توجه بیشتری به مسائل طبقه، جنسیت و قومیت نشان د
اده اند. رسومات مربوط به دیگر جمعیت های آفروآسیایی نیز اهمیت بیشتری یافته اند و تحلیل های ادبی، زبان شناختی و باستان شناسی درک نقش آن ها را در جامعه تاریخی اتیوپی تغییر شکل می دهد. تاریخ نگاری قرن بیستم عمدتاً بر بحران حبشه در ۱۹۳۵ و جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی متمرکز بود، از سویی دیگر پیروزی اتیوپیایی ها بر پادشاهی ایتالیا طی نبرد آدوا در ۱۸۹۶ نقش عمده ای در ادبیات تاریخ نگاری این دو کشور پس از جنگ اول ایتالیا و اتیوپی ایفا کرد. خاستگاه باستانی. نگاشتن و دست خط در قرن پنجم پیش از میلاد به وسیله خط باستانی عربستان جنوبی به اتیوپی وارد شد. خط سامی جنوبی به عنوان پایه و اساسی برای ایجاد خط گعز اتیوپی عمل کرد که قدیمی ترین شواهد آن در ماتارا، اریتره یافت شد و به قرن دوم پس از میلاد برمی گردد. با این حال، در قرن اول پس از میلاد، "رهنامه دریای اریتره" رومی اثبات می کند که حاکم محلی آدولیس می توانست به یونانی صحبت کند و بنویسد. این استقبال از هلنی سازی را می توان در ضرب سکه های واحد پول آکسوم نیز یافت که در آن افسانه ها درست مانند ضرب سکه های یونان باستان، معمولاً به زبان یونانی نوشته می شدند. سنگ نبشته شناسی. ریشه ها
ی رسوم تاریخ نگاری در اتیوپی به دوره آکسوم (حدود ۱۰۰ – حدود ۹۴۰ سال پس از میلاد) بازمی گردد و در متون سنگ نبشته ای یافت می شود که پادشاهان برای بازگویی اعمال سلطنت و خاندان سلطنتی خود دستور به نگارش آن ها داده اند. آن ها به سبک خودزیستنامه ای و به خط بومی گعز، الفبای یونانی یا هر دوی آن بر روی سنگ نماها، تخت ها و ابلیسک ها نوشته شده اند و در گستره جغرافیایی وسیعی که شامل سودان، اریتره و اتیوپی است، نگهداری می شوند. این اسناد در یادبود فرمانروای معاصر یا نجیب زادگان و اعضای نخبه جامعه، رویدادهای تاریخی مختلفی مانند لشکرکشی نظامی، مأموریت های دیپلماتیک و اقدامات بشردوستانه را ثبت می کنند. به عنوان مثال، سنگ نبشته ای که در قرن چهارم توسط ایزانای آکسوم ساخته شده است، دستاوردهای او در نبرد و گسترش قلمرو در شاخ آفریقا را به یادگار می گذارد، در حالی که "بنای یادبود آدولیت" که بر روی تختی در آدولیس، اریتره حک شده است، توضیحاتی از فتوحات کالب آکسوم در طول قرن ششم و در منطقه دریای سرخ و بخش هایی از جمله شبه جزیره عربستان را نشان می دهد. بدیهی است که چنین متونی بر سنگ نبشته فرمانروایان بعدی آکسومی که هنوز سرزمین های عرب
ی از دست رفته خود را بخشی از قلمرو خود می دانستند، تأثیر گذاشته است. تاریخ کهن مسیحی تیرانیوس روفینوس، تفسیر لاتین و اتساع اثر یوسبیوس در حدود سال ۴۰۲ در تاریخ نگاری رومی، گزارشی از تغییر مذهب مسیحیان اتیوپی (باعنوان «در آن سو» شناخته می شود) توسط مبلغ فرومنتیوس اهل تیر ارائه می دهد. مفاد آن توضیح می دهد که فرومنتیوس به منظور تکمیل این وظیفه توسط آتاناسیوس اسکندریه (۲۹۸–۳۷۳) به مقام اسقفی منصوب شد که به احتمال زیاد پس از ۳۴۶ در سومین دوره تصدی به عنوان اسقف اسکندریه بوده است. این مأموریت مطمئناً پیش از ۳۵۷ انجام شد، زمانی که آتاناسیوس خلع و ژرژ کاپادوکیه جایگزین آن گشت و مجبور به فرار شد و در طی نامه ای پوزش خواهانه به کنستانتیوس دوم (ح. ۳۳۷–۳۶۱) امپراتور روم نوشت که نامه امپراتوری روم به دربار سلطنتی آکسوم، به طور تصادفی محفوظ ماند. کنستانتیوس دوم در این نامه به دو «ستمگر» اتیوپی، آیزاناس و سازاناس خطاب می کند که بی تردید ایزانا و برادرش سایازانا یا سازانان، یک فرمانده نظامی هستند. همچنین در این نامه اشاره شده که فرمانروای آکسوم پیش تر یک پادشاه مسیحی بوده است. از سنگ نبشته های اولیه دوران سلطنت ایزانا مشخص
است که او زمانی چندخداپرست بوده است، چراکه مجسمه های برنزی، نقره ای و طلایی آرس، خدای جنگ یونان را بنا کرده بود. اما سنگ نبشته های دوگانه یونانی و گعزی به سبک سبایی بر روی سنگ ایزانا که به یاد فتوحات ایزانا بر پادشاهی کوش (واقع در نوبه، به عبارت دیگر سودان امروزی) نگاشته شد، به گرویدن او به مسیحیت اشاره می کند. کوسماس اندیکوبلیوتس راهب اهل روم شرقی در قرن ششم و بازرگان سابق که "توپوگرافی مسیحی" (که در آن شرح می دهد که تجارت اقیانوس هند تا چین پیش می رود) را نوشت، از شهر بندری آدولیس، آکسوم بازدید کرد و گزارش های شاهدان عینی را در کتاب خود برشمرد. او به رونوشت یک سنگ نبشته یونانی پرداخت که جزئیات سلطنت یک فرمانروای چندخداپرست آکسوم در اوایل قرن سوم را نشان می داد و در آن فرمانروا یک ناوگان دریایی را از طریق دریای سرخ برای تسخیر سبایی ها در منطقه یمن کنونی همراه با سایر بخش های غرب عربستان فرستاده بود. متون باستانی سبایی های یمن تأیید می کند که این فرمانروای آکسوم گادارا بود که با پادشاهان سبایی متحد شد و کنترل غرب یمن را تا زمان بیرون شدن از جنوب غربی عربستان توسط فرمانروای حمیر، شمر یهرعش (ح. حدود ۲۶۵ – حدود
۲۸۷) به دست داشت. تنها از روی سنگ نبشته های سبایی و حمیری است که نام چندین پادشاه و شاهزاده آکسوم پس از گادارا، از جمله پادشاهان آزابا و داتاواس را می دانیم. سنگ نبشته های پادشاه ایزانا از تخت های سنگی حکاکی شده در نزدیکی کنیسه بانو مریم صهیون در آکسوم (سکوهایی که هنوز وجود دارند) یاد می کنند، همین طور کوسماس نیز یک سنگ یادبود و تخت مرمر سفید را در آدولیس تشریح کرد که هر دو با سگ نبشته های یونانی پوشیده شده بودند. نسخه های خطی. گذشته از سنگ نبشته، تاریخ نگاری آکسوم شامل آیین متن دست نویس نیز می شود. برخی از کهن ترین نسخه های خطی تذهیب شده اتیوپی شامل ترجمه هایی از انجیل به زبان گعز هستند، مانند انجیل های گاریما که بین قرن های چهارم و هفتم به تقلید از سبک هنر دست نویس بیزانسی نوشته شده اند. مجموعه آکسوم حاوی نسخه کهن گعز است که گاه شماری را برای مناطق اسقف نشین و مقرهای اسقفی کلیسای ارتدکس قبطی اسکندریه در مصر روم ارائه می کند و بین قرن های پنجم و هفتم جمع آوری شده است. این متون نشان می دهد که چگونه آکسومی ها از دریچه باریک گاه شمار مسیحی به تاریخ می نگریستند، اما تاریخ نگاری اولیه آن ها احتمالاً تحت تأثیر آثا
ر غیرمسیحی، مانند آثار پادشاهی کوش، سلسله بطلمیوسی مصر هلنیستی و یهودیان یمنی پادشاهی حمیر نیز بوده است.
زلیموو (به لاتین: Zelimovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یوماشوو (به لاتین: Yumashevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یولوک (به لاتین: Yuluk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یارمحمدوو (به لاتین: Yarmukhametovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یاراتوو (به لاتین: Yaratovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یانزیگیتوو (به لاتین: Yanzigitovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یانگازینو (به لاتین: Yangazino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنیایکبایوو (به لاتین: Verkhneyaikbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنتاولیکایوو (به لاتین: Verkhnetavlykayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنمامبتوو (به لاتین: Verkhnemambetovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنتاگیروو (به لاتین: Verkhnetagirovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنه ادریسوو (به لاتین: Verkhneidrisovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
اورگازا (به لاتین: Urgaza) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
اومتبایوو (به لاتین: Umetbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
گادلبایوو (به لاتین: Gadelbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
گالیوو (به لاتین: Galeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایشبردا (به لاتین: Ishberda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایشی (به لاتین: Ishey) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایشمحمدوو (به لاتین: Ishmukhametovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایشمورزینو (به لاتین: Ishmurzino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
اسلاموو (به لاتین: Islamovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایسیانبتوو (به لاتین: Isyanbetovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایسیانوو (به لاتین: Isyanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کرپوستنوی زیلایر (به لاتین: Krepostnoy Zilair) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کاریشکینو (به لاتین: Karyshkino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
درونیا کوژواوودا (به لاتین: Derevnya Kozhzavoda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بایمورزینو (به لاتین: Baymurzino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بکشوو (به لاتین: Bekeshevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بتریا (به لاتین: Beterya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بیلیالوو (به لاتین: Bilyalovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بوگاچیوو (به لاتین: Bogachyovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بولشباسایوو (به لاتین: Bolshebasayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بورانبایوو (به لاتین: Buranbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بورزیان-یلگا (به لاتین: Burzyan-Yelga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ساکمار (به لاتین: Sakmar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ساکسای (به لاتین: Saksay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
سایگافار (به لاتین: Saygafar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
سمیونوو (به لاتین: Semyonovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنیایکبایوو (به لاتین: Nizhneyaikbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنتاولیکایوو (به لاتین: Nizhnetavlykayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنتاگیروو (به لاتین: Nizhnetagirovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنه ادریسوو (به لاتین: Nizhneidrisovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیگاماتوو (به لاتین: Nigamatovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
موناسیپوو (به لاتین: Munasipovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.