Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ممنونم آمو! () یک کتاب تصویری است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شده و نویسندگی و تصویرگری آن را اوگه مورا بر عهده داشته است. داستان این کتاب دربارهٔ آمو است که خوراک می پزد و آن را با همسایگانش قسمت می کند. همسایگان هم با آوردن غذا از او تشکر می کنند. ایدهٔ کتاب از یک تکلیف کلاسی مورا در مدرسهٔ طراحی رود آیلند شکل گرفت و در همان جا توسط ویراستاری از انتشارات لیتل، براون دیده شد. این اثر نقدهای مثبتی دریافت کرد و به خاطر تصاویرش مفتخر به دریافت نشان کالدکوت در سال ۲۰۱۹ شد. استفاده از تکنیک های ترکیبی در تصویرگری کتاب، به خاطر نمایش دقیق شخصیت ها و مکان ها مورد تحسین قرار گرفت. پیش زمینه و انتشار. این کتاب که در ابتدا "خوراک آمو" نام داشت، به عنوان پروژه ای دانشجویی برای کلاسی که مورا در مدرسهٔ طراحی رود آیلند داشت، آغاز شد. تکلیفی که از دانشجو می خواست شخصیتی خلق کند که چیزی به دست آورده یا از دست داده باشد. درحالی که "آمو" در زبان ایگبو به معنای ملکه است، خانوادهٔ مورا از این کلمه برای اشاره به مادربزرگ نیز استفاده می کردند. مورا در بخش انتهایی کتاب، از مادربزرگش به عنوان یکی از الگوهای قوی زنانهٔ خود یاد می کند. ویرا
ستاری از انتشارات لیتل، براون در زمان ارائهٔ کتاب های دانشجویان حضور داشت و قبل از اینکه مورا حتی مدیر برنامه ای داشته باشد، با او قرارداد امضا کرد. این کتاب در ۲ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد. داستان. آمو برای شام خوراک می پزد و عطر آن در سراسر محله می پیچد. کم کم و از یک پسربچه شروع می شود که اهالی محله دَرِ خانهٔ او را می زنند و از وی مقداری خوراک می خواهند. آمو نیز هر بار با سخاوت مقداری خوراک به آن ها می دهد. زمانی که آمو می خواهد شام بخورد، دیگر خوراکی برای خودش باقی نمانده است. با این حال، اهالی محله برای نشان دادن قدردانی خود، برای او غذا می آورند. آن ها در کنار هم غذا می خورند و میهمانی رقص به راه می اندازند. نگارش و تصاویر. مورا رویکرد تلفیقی از تکنیک های مختلف شامل کاغذهای بُرش خورده، رنگ و ماژیک های علامت گذار چینی را برای تصاویر کتاب برگزید. به تعبیر بنجامین آناستاز، نویسندهٔ "نیویورک تایمز"، استفاده از کلاژ به «جهانِ کتاب، حس عمق و پویایی می بخشد.» کاربرد کلاژ توسط مورا، امکان خلق شخصیت های متمایز و تأثیرگذار و پس زمینه های جذاب را برای او فراهم آورده است. مونیک هریس از "کالینگ کالدکوت"، استفاده از کلاژ ب
ا تکنیک های ترکیبی را با نحوهٔ ترکیب مواد اولیه در خوراک و مضمون های کتاب پیرامون تنوع و شمولیت مقایسه کرده است. تصویرسازیِ بخارِ خوراک که در محله پخش می شود، به طور ویژه مورد توجه و تحسین قرار گرفته است. تصاویر، درخشان و با سبکی هستند که ریشه های نیجریه ای مورا و تجربهٔ وی در جامعهٔ آفریقایی-آمریکایی را منعکس می سازد: «من واقعاً از اینکه توانستم سنت های نیجریه ای و آمریکایی را با هم ترکیب کرده و کتابی خلق کنم که مانند خودم، در فضایی سوم وجود داشته باشد، بسیار خرسندم.» تصاویر کتاب مورا با آثار ازرا جک کیتس مورد قیاس قرار گرفته اند. به باور برخی نقادان، ماهیت داستان به فولکلور شباهت دارد. جبران مهربانی آمو توسط همسایگان، به تقویت مضمون کتاب که غذا به عنوان ابزاری برای سهیم شدن، تنوع و شمولیت است، یاری می رساند. از طریق سهیم شدن در غذا در پایان داستان، افراد به عنوان یک جامعه گرد هم می آیند. شخصیت اصلی داستان، از طریق بخشندگی غذای خود، به مادربزرگِ کل جامعه تبدیل می شود. واژگان پیشرفته، تکرار و نام آوای کتاب، به هر چه بهتر شدن آن برای بلندخوانی کمک می کند. بازخورد و جوایز. "ممنونم آمو!" از سوی "کرکوس ریویوز" نق
د ستاره دار دریافت کرد. "پابلیشرز ویکلی" نیز این اثر را در فهرست بهترین کتاب های سال ۲۰۱۸ خود قرار داد و از آن به عنوان «روایتی شیرین از جامعیت، قدردانی و هم نشینی دلپذیری که همزمان محفلی چشم نواز نیز به شمار می آید» ستایش کرد. ماریا سالوادور در نقدی که در "اسکول لایبرری ژورنال" منتشر شد، نوشت: «کودکان از این داستان تازه و جذاب دربارهٔ دوستی و اجتماع سازی لذت خواهند برد. اثری بی نقص برای هر جمع گروهی.» در مراسم جوایز رسانهٔ جوان سال ۲۰۱۹، این کتاب مفتخر به دریافت نشان کالدکوت ۲۰۱۹ برای تصویرگری ها و جایزهٔ کورتا اسکات کینگ استپتو برای بهترین تصویرگر تازه وارد شد. مورا به تماس تلفنی که برای اعلام برنده شدنش در کالدکوت گرفته شده بود، پاسخ نداد؛ زیرا تصور می کرد که این تماس برای بازاریابی تلفنی است و تنها زمانی به آن جواب داد که چند دقیقه بعد مجدداً تماس گرفته شد. . وی پس از شنیدن خبر، با گریه گفت: «مانند اکثر تصویرگران کتاب های کودک، همواره رؤیای من کسب افتخار کالدکوت بوده است. به سادگی نمی توانم تصور کنم که این اتفاق در اوایل دوران حرفه ای ام رخ داده است. از این بابت بی نهایت سپاسگزارم.» "ممنونم آمو!" همچنین د
ر سال ۲۰۱۹ برندهٔ جایزهٔ کتاب ازرا جک کیتس نیز شده است.
لو بیچنگ (؛ 1883 – ) شاعر، سردبیر، آموزگار و مدرسه ساز اهل چین بود. از او به عنوان یکی از چهار زن برتر در زمینه ادبیات در جمهوری چین یاد شده است. اوایل زندگی. لو بیچنگ در تائی یوان شانشی در سال ۱۸۸۳ در اواخر سلسله چینگ به دنیا آمد، اما طبق کنوانسیون چینی او را بومی خانه اجدادی خود در شهر جینگدیجن، آن هویی می دانند. پدرش لو فنگکی که در سال ۱۸۷۷ مدرک جینشی (نوعی مدرک سلطنتی) گرفته بود، به عنوان کمیسر آموزشی استان شانشی خدمت کرد. مادرش یان شییو (嚴士瑜) یک زن نجیب زاده تحصیل کرده بود. لو بیچنگ سومین دختر از چهار دختر خانواده بود و خواهران بزرگترش لو هویرو و لو میسون نیز به خاطر دستاوردهای ادبی خود شناخته شده هستند. وقتی او چهار ساله بود، پدرش برای بازنشستگی به لوآن، آنهویی فرستاده شد. او تا سن ۱۲ سالگی، زمانی که پدرش در سال ۱۸۹۵ درگذشت، در آنجا زندگی راحتی داشت. از آنجا که لو فنگکی وارث مذکر نداشت، بستگان دودمان لو برای ارث بردن اموال او به رقابت پرداختند و یان شییو و چهار دخترش مجبور شدند به شهرستان لایان نقل مکان کنند تا با خانواده مادری خود زندگی کنند. زمانی که او نه ساله بود، لو بیچنگ با یکی از پسران خانواده وا
نگ نامزد شد، اما با کاهش ثروت خانوادگی خود، خانواده وانگ قرارداد ازدواج را فسخ کردند و بیچنگ جوان مجبور به تحمل لکه ننگ (در فرهنگ چین) به عنوان یک زن طرد شده شد. زخم عاطفی ناشی از این اتفاق اغلب به عنوان عامل اصلی تصمیم بعدی او برای هرگز ازدواج نکردن در نظر گرفته می شود. با مادر بیوه او و خواهرانش در منطقه روستایی آنهویی رفتار مناسبی صورت نمی گرفت به همین دلیل وقتی لو ۱۵ یا ۱۶ ساله بود، یان شییو او را فرستاد تا با عموی مادری اش یان لانگ شوان (嚴朗軒)، ذر شهری بندری خارج از کلان شهر شمالی تیانجین، زندگی کند. خواهرش هیرو نیز بعدها به او پیوست. لو بیچنگ در سال ۱۹۲۰ در دانشگاه کلمبیا در نیویورک تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۲ به شانگهای بازگشت. او دوباره در سال ۱۹۲۶ به آمریکا رفت و به زندگی در شانگهای خاتمه داد و سپس به اروپا سفر کرد. سرانجام لو بیچنگ بین سالهای ۱۹۲۷ و ۱۹۳۳ در سوئیس اقامت گزید. پیشه. در سال ۱۹۰۴، خانم فانگ، همسر منشی عمویش، لو بیچنگ را برای بازدید از یک مدرسه دخترانه در تیانجین دعوت کرد، اما عمویش مانع از رفتن او شد و او را به شدت سرزنش کرد. روز بعد، او از خانه عمویش فرار کرد و بدون پول و چمدان با قطار به س
مت تیانجین رفت. او نامه ای به خانم نیش که در خوابگاه روزنامه تا کونگ پائو اقامت داشت نوشت. یینگ لیانژی، نجیب زاده کاتولیک مانچویی که روزنامه را تأسیس کرد، نامه او را خواند و چنان تحت تأثیر آن قرار گرفت که او را به عنوان دستیار سردبیر انتخاب کرد. در آن زمان، نوشتن برای یک زن برای یک روزنامه ملی پرنفوذ مانند تا کونگ پائو اتفاقی بزرگ بود، او در آن زمان ۲۱ ساله بود. او از تریبونی که کونگ پائو فراهم کرده بود برای ترویج فمینیسم استفاده کرد و به چهره ای مشهور در چین و بیرون آن تبدیل شد. اشعار لو در روزنامه کونگ پائو چاپ شد و با استقبال زیادی روبرو شد. او از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ سردبیر آن روزنامه بود. لو در سال ۱۹۰۴ تصمیم گرفت آموزش دختران را بهبود بخشد. او پیش تر افکار خود را در مورد حقوق زنان منتشر کرده بود و سردبیر روزنامه او را با یان فو که مدافع افکار غربی بود آشنا کرد. مدرسه زنان Beiyang در همان سال تأسیس شد توسط وی تأسیس شد. لو در ۲۳ سالگی وظیفه مدیریت مدرسه ای را که دو سال قبل تأسیس کرده بود به عهده گرفت. در ابتدا این مدرسه برای یافتن دخترانی که واجد شرایط تحصیلات متوسطه باشند کار دشواری پیش رو داشت و دانش آموزان
ی از شانگهای به این مدرسه آورده شدند تا اولین کلاس ها به حد نصاب برسد. لو بعدها با فردی انقلابی به نام کیو جین آشنا شد و آنها اهداف مشابهی داشتند، اما لو وقتی از او دعوت شد در ژاپن سخنرانی کند آن را رد کرد، زیرا مطمئن نبود که آیا زنان باید در سیاست دخالت کنند یا خیر. او سپس به عنوان منشی یوان شیکای، یکی از قدرتمندترین افراد چین انتخاب شد. هنگامی که شیکای تصمیم گرفت تا خود را امپراتور چین اعلام کند، لی نیز مانند بسیاری از پیروانش او را طرد کرد.
کیم کیون وو (؛ زادهٔ ۸ آوریل ۱۹۸۳) که به طور حرفه ای با نام جی () شناخته می شود، خواننده، بازیگر و مربی آواز اهل کره جنوبی است. او عضو گروه راک تراکس و عضو سابق گروه پروژهٔ اس ام انترتینمنت به نام اس ام د بالاد است.
رئیس جمهور (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۰ است که در آن چوی سو جونگ و ها هی را، که در زندگی واقعی زوج هستند، در نقش رئیس جمهور و بانوی اول کره ایفای نقش کردند. این اولین همکاری بازیگری آن هاست. این مجموعه از ۱۵ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۲۴ فوریه ۲۰۱۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۰۵ از کی بی اس۲ پخش شد.
به سوی شعله های آتش (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۴ با بازی چوی سو جونگ، ریو جین و سون ته یونگ است. این مجموعه از ۲۵ آوریل تا ۲۸ ژوئن ۲۰۱۴، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۳:۰۰ (کی اس تی) از تی وی چوسان پخش شد. خلاصه داستان. ️داستان این مجموعه بر اساس زندگی پارک ته جون، بنیان گذار و رئیس افتخاری کورپوریشن چندملیتی تولید فولاد به نام پوسکو است. داستان دربارهٔ افرادی است که پس از دوران استعمار و جنگ کره، با مبارزه ای بی امان در برابر فقر و ناامیدی، در مسیر نوآوری اقتصادی پیش رفتند و انتخاب هایی در راه عشق، وفاداری و فداکاری انجام دادند. پارک با تلاش فراوان کارخانه تولید فولاد ساخت که به یکی از ارکان اصلی مدرن سازی کره تبدیل شد. عنوان کاری این مجموعه، نام مستعار پارک یعنی "پادشاه فولاد" () بود.
سی کوئست دی اس وی یا تلاش دریایی دی اس وی در ایران این مجموعه با نام در اعماق دریا پخش شد. این مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون روی شایدر، جاناتان برندیس، استفانی بیچام، دان فرانکلین، مایکل ایرون ساید، استیسی هایدوک، جان دآکینو، رویس دی اپلگیت، تد ریمی، مارکو سانچز، فرانک ولکر، رابرت بالارد، مایکل دلوئیس، پیتر دلوئیس و الیز نئال ایفای نقش کرده اند.
ارکستر زهره که به ارکستر زنان افغانستان و گروه زهره نیز معروف است، اولین ارکستر افغانستان است که تمام اعضای آن را زنان تشکیل می دهند. نام این ارکستر با الهام از الهه موسیقی به همین نام در نوشته های تاریخی پارسی نامگذاری شده است. بیشتر اعضای این ارکستر که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد، از زمان تصرف کابل در سال ۲۰۲۱ توسط گروه اسلامگرای طالبان در تبعید به سر می برند و برخی موفق به خروج از افغانستان نشدند. تاریخچه. ارکستر زهره در سال ۲۰۱۵ توسط انستیتوت ملی موسیقی افغانستان و مؤسس آن احمد سرمست در کابل تشکیل شد. این مؤسسه در سال ۲۰۰۸ با هدف ارائه آموزش موسیقی به جوانان افغانستان متعاقب رهایی از دست گروه تروریستی اسلامگرای طالبان، که تحت نظر آنها حقوق زنان در افغانستان به شدت پایمال شده بود، تشکیل شد. این ارکستر که به گروه زهره نیز معروف است اولین جزو تلاش ها برای ایجاد یک ارکستر تماماً زنانه در افغانستان بود. مرضیه، یکی از اعضای ارکستر، دربارهٔ دشواری فعالیت زنان افغان در عرصه موسیقی چنین می گوید: تورها. ارکستر زهره از سال ۲۰۱۷ چندین تور برجسته در سراسر جهان برگزار کرده است. آنها در مجمع جهانی اقتصاد در داووس اجرا داشتند و
در سال ۲۰۱۹ تور بریتانیا برگزار کردند و در جریان این تور از موزه بریتانیا در لندن و دانشگاه آکسفورد بازدید کردند. در جشن یکصدمین سالگرد استقلال افغانستان در سال ۲۰۱۹، ارکستر زهره در استرالیا تور برگزار کرد. در ۱۲ و ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹، ارکستر زهره کنسرت هایی را در سیدنی و ملبورن اجرا کرد. تور نخست در دانشگاه موناش و تور دوم در خانه اپرای سیدنی با بیش از ۱۵۰۰ مهمان برگزار شد. این رویداد با همکاری سفارت جمهوری اسلامی افغانستان و دولت استرالیا به منظور گرامیداشت ۵۰ سال روابط رسمی دیپلماتیک بین دو کشور برگزار شد. پس از تصرف کابل توسط طالبان. پس از تصرف کابل توسط طالبان در سال ۲۰۲۱، ساختمان مکتب مؤسسه ملی موسیقی افغانستان (نهاد بالادستی ارکستر) توسط سازمان تروریستی شبکه حقانی به پایگاهی برای جنگ چریکی تبدیل شد. بسیاری از سازها و ادوات موسیقی به دستور طالبان که آوازهای دستگاهی و غیرمذهبی را ممنوع می داند، نابود شدند. برخی از زنان و دختران ارکستر به لطف کمک دولت قطر توانستند افغانستان را ترک کنند، اما اکثر آنها موفق نشدند این کشور ترک کنند. در اکتبر ۲۰۲۱، اعضای ارکستر به همراه حدود ۱۰۰ شاگرد و معلم مؤسسه ملی موسیقی افغان
ستان که قصد داشتند به پرتغال نقل مکان کنند، دوباره در دوحه قطر گرد هم آمدند. سبک موسیقی و افتخارات. این ارکستر عموماً موسیقی سنتی افغانستان و همچنین موسیقی کلاسیک غربی را اجرا می کند. گروه زهره افتخارات و جوایز متعددی کسب کرده که از جمله |آنها می توان به جایزه ملکه ثریا و جایزه Freemuse در سال ۲۰۱۷ و جایزه Montluc Resistance Liberté در سال ۲۰۱۸ اشاره کرد.
خوش شانس ترین مرد آمریکا یک فیلم درام و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی و نویسندگی مشترک سمیر اولیوروس با بازی پال والتر هاوزر، والتون گاگینز، دیوید استراترن، میسی ویلیامز، هیلی بنت، شامیر اندرسون، جانی ناکسویل، برایان گراتی، پتی هریسون، شونت رنه ویلسون و جیمز ووک است. داستان فیلم رسوایی سال ۱۹۸۴ توسط مایکل لارسون زمانی که او در نمایش بازی شانس خود را امتحان کنید (انگلیسی: Press Your Luck) ظاهر شد و برنده شدنش را به تصویر می کشد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در ۵ سپتامبر ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. در همان ماه، آی اف سی فیلمز حقوق پخش فیلم در ایالات متحده را به دست آوردند و قصد داشتند آن را در سال ۲۰۲۵ در سینما اکران کنند. قرار است در ۴ آوریل ۲۰۲۵ در ایالات متحده منتشر شود.
زنان در فرهنگ لری نقش های مهمی در اجتماع، سیاست و اقتصاد ایران بر عهده داشتند و دارند. یکی از برجسته ترین نقش های یک زن لر در تاریخ معاصر و به خصوص دوره قاجار را بی بی مریم بختیاری مشهور به سردار مریم بختیاری، از زنان فعال در انقلاب مشروطه ایفا کرده است. بی بی مریم، یکی از مشوقان اصلی سردار اسعد بختیاری برای فتح تهران محسوب می شد. زن در فرهنگ لری، همواره نیمی از جمعیت را شامل می شده و نقش مهمی در پایداری و استحکام نظام خانوادگی و قبیله ای داشته است. در تمامی مناطق لرنشین زنان نه تنها همانند مردها کار می کردند بلکه در مواردی نیز فراتر از مردها ظاهر می شدند. کارهای روزانه آنها شیردوشی، تهیه خوراک، پخت نان و موارد دیگر را شامل می شد. زنان لر به هنگام کوچ ها شهامت و شجاعت زیادی از خود نشان می دادند؛ عبور از کوه های پر از برف، رودخانه های پرآب و خروشان، بستن گهواره کودکان به خود و … تا چند دهه پیش امری عادی به شمار می رفت و با تمام این سختی ها زنان لر هیچ گاه در زندگی روزمره خود بیکار نمی ماندند و بیکارترین زمان ها برای شان پشم ریسی بوده است. در فرهنگ لری رسم بر این بوده که برای اینکه پسر به سن بلوغ رسیده را اهلیت
و شایستگی بخشند به او زن می دادند و زن را به عنوان کسی که می توانست جوان سرکش و مغرور را رام و آرام کند معرفی می کند، این موضوع نشان از این دارد که زن ها و دخترها از لحاظ درک درست و درجه عقلانیت یک گام جلوتر از مردها و پسرها هستند و زود تر به بلوغ فکری می رسند. اهمیت نام مادر در فرهنگ لری. در گویش لری مادر را با کلمه «دآ» صدا می زنند. در زبان فارسی به نقل از لغتنامه دهخدا و فرهنگ ایران باستان پورداود (جلد اول صفحات ۵۷و ۷۱ و ۷۴)، ریشه ای از فعل بخشیدن، دادن، آفریدن و ساختن خوانده اند که از آن واژه های بسیاری از جمله «دی» مشتق شده است. «دی» که در گویش کهگیلویه و بویر احمدی به معنی مادر است، هم نام اولین ماه زمستان و هم نام فرشته ای است که امور و مصالح دی ماه را به عهده دارد. زن لر نماد سازندگی. زنان بختیاری و به خصوص ایلات و عشایر بیش از زنان جامعه شهری در تولید و جمع آوری گیاهان دارویی و خوراکی، خانه داری و تربیت فرزندان، دوشیدن شیر، آب به دوش کشیدن، دوغ زدن و درست کردن ماست، پنیر، کره، کشک و روغن، پختن نان، رنگرزی، صنایع دستی، بافتن قالی و قالیچه و دباغی و برزگری تبحر داشته و دارند. زنان قوم لر تأثیر به سزای
ی بر توسعهٔ گردشگری و اقتصاد محلی دارند و با کارآفرینی اجتماعی، به ایجاد فرصت های شغلی و توسعهٔ فعالیت های اقتصادی محلی می پردازند. مهم ترین تولیدات لبنی عشایر لرستان شیر، روغن، کشک، کره، دوغ، ماست و پنیر و توف است و مهم ترین صنایع دستی تولیدی شامل قالی، قالیچه، گبه، گلیم، زیلو، ورنی، جاجیم، چادر، حصیر، خورجین، توبره، چوقا، کلاه، دستکش، جوراب، گیوه و پاپوش است که عمدتاً توسط زنان آماده می شود. زن در ضرب المثل های لری. نقش زن در فرهنگ مردم لر به عنوان کسی که همگام و همراه مردان است غیرقابل انکار است. هر چند ضرب المثل ها هم تصویر زنان و دختران این خطه از سرزمین را آن طوری که باید و شاید نشان نداده اند اما مهم ترین ضرب المثل ها دربارهٔ نفش و ارزش جایگاه زن و به ویژه مادر که در قوم لر مرسم است عبارتند از: لالایی. لالایی های لرستان را از نظر توجه به جنسیت فرزند می توان به دو دسته تقسیم کرد: دستة اول، لالایی هایی هستند که بی توجه به جنسیت فرزند بیان می شوند (لالایی های عمومی) و دستة دوم نیز آنها که به طور اختصاصی برای دختر یا پسر خوانده می شوند. نمونه ای از لالایی های لری. لالا لالا لالا لالات و نازه بالش زیر سرت م
خمل تازه لالا لالائی ت کنم تا مادر آیه گوساله گو کویی و شیر بیایه گواره ات بَوَم و شاخ بیدی لالا لالات کنم و یه امیدی سماور جوش زنه اَشیر میشو دلم پر می زنه سی قوم و خویشو
سرگذشت نارنیا مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ و به کارگردانی مارلین فاکس است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون ریچارد دمپسی، سوفی کوک، جاناتان اسکات، سوفی ویلکاکس، دیوید توایتس، رانلد پیکاپ و کامیلا پاور ایفای نقش کرده اند. این مجموعه تلویزیونی براساس سرگذشت نارنیا، نوشته سی. اس. لوئیس ساخته شده است.
دانشگاه چونگ جو (؛ ) دانشگاه خصوصی واقع شده در چونگ جو، استان چونگ چونگ شمالی، کره جنوبی است. دانشکده ها. تحصیلات کارشناسی در این دانشگاه در هشت دانشکدهٔ مختلف تقسیم بندی شده است: اقتصاد و مدیریت بازرگانی، حقوق، علوم انسانی، علوم و مهندسی، آموزش، هنر، علوم اجتماعی و دانشکده شبانه (که دوره های نیمه وقت شبانه در زمینه های مختلف ارائه می دهد). برنامه های تحصیلات تکمیلی نیز از طریق پنج دانشکده تحصیلات تکمیلی ارائه می شود: آموزش عالی، مهندسی صنعتی، مدیریت دولتی، مدیریت بازرگانی و آموزش. علاوه بر این، چندین مؤسسه تحقیقاتی در دانشگاه فعال هستند که شامل مؤسسه تحقیقاتی مدیریت صنعتی، مؤسسه تحقیقاتی علوم صنعتی، مرکز تحقیقات اطلاعات و ارتباطات و دو مرکز رشد کسب وکار است: مرکز رشد فناوری و کسب وکار و مرکز رشد کسب وکار اینترنتی. تاریخچه. این داشگاه در ۶ ژوئن ۱۹۴۷ با نام کالج تجاری چونگ جو (청주상과대학) فعالیت خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۵۱ نام آن به کالج چونگ جو تغییر یافت و در سال ۱۹۸۱ به دانشگاه تبدیل شد. در سال ۱۹۸۹، پردیس دوم در نزدیکی پردیس اول ساخته شد.
ازدواج در کره شباهت زیادی به شیوه ها و انتظارات ازدواج در جوامع دیگر دارد. شیوه های مدرن ازدواج، ترکیبی از سنت های هزاران ساله و تأثیرات جهانی است. ازدواج در کره پیشامدرن. رواج زندگی در خانه مادرزن در کره از دوره گوگوریو آغاز شد، تا دوره گوریو ادامه پیدا کرد و در اوایل دوره چوسان به پایان رسید. ضرب المثل معروف کره ای که می گوید «وقتی مردی ازدواج می کند، وارد "جانگ گا" (خانه پدرزنش) می شود»، از دوره گوگوریو نشأت می گیرد. ازدواج در دوره گوریو (۹۱۸–۱۳۹۲). در دوره گوریو، ازدواج ها عمدتاً بر اساس ملاحظات سیاسی و اقتصادی، حداقل در میان طبقه اشراف، انجام می شد. پادشاه ته جو، بنیان گذار سلسله گوریو، ۲۹ ملکه داشت که از طریق آن ها با دیگر خانواده های اشرافی اتحاد برقرار کرد. با این حال، او تمام دخترانش به جز دو نفر را به برادران ناتنی شان ازدواج داد، به جای اینکه از آن ها برای تقویت و تأیید اتحادها استفاده کند. این استراتژی توسط جانشینان او ادامه پیدا کرد. رسم ازدواج دختران سلطنتی با برادران ناتنی تحت فشار امپراتوری مغول متوقف شد و خانواده های سلطنتی مغول و کره ای شاهزاده خانم ها را مبادله کردند. پادشاهان گوریو با شاهز
اده خانم های دودمان یوان (امپراتوری مغول) ازدواج کردند، که این روند از ازدواج پادشاه چونگ نیول با یکی از دختران قوبلای خان آغاز شد. ازدواج های فامیلی در اوایل دوره گوریو رایج بود و اشراف غیر سلطنتی نیز دختران خود را به برادران ناتنی از مادران مختلف می دادند. با این حال، ازدواج های هم خونی به تدریج ممنوع شد، زیرا فرزندان چنین ازدواج هایی از دستیابی به شغل های دولتی منع شدند و بعدها به عنوان ازدواج های نامشروع شناخته شدند، اما باوجود این تحریم ها، این نوع ازدواج ها همچنان ادامه داشت. ازدواج در دوره چوسان (۱۳۹۲–۱۹۱۰). تفکیک هایی در ابتدای دوره چوسان معرفی شد که از امپراتوری چین فئودالی الهام گرفته شده بود. در آن زمان، همسران اول و دوم از هم متمایز می شدند تا خط جانشینی روشن شود. یکی از معیارهای اصلی برای همسر اول این بود که او باید به عنوان یک باکره وارد خانواده شوهرش می شد و در صورتی که با نجیب زادگان ازدواج می کرد، نباید از نسل طبقات پایین می بود. در آغاز این قانون، نجیب زادگان مجبور بودند یکی از همسران متعدد خود را به عنوان همسر اول انتخاب کنند. به تقلید از قانون جزایی مینگ، همسران اول نمی توانستند برای همسر
دیگری طلاق بگیرند و رتبه بندی همسران نمی توانست تغییر کند. هدف از این اصلاحات، واضح تر کردن تفاوت های اجتماعی در جامعه بود. از آن زمان به بعد، نخبگان معمولاً همسر اول خود را از خانواده های یانگ بان انتخاب می کردند و همسران دوم خود را از طبقات پایین تر برمی گزیدند، که باعث تقویت تمایز میان اشراف یانگ بان و مردم عادی می شد. ازدواج در کره جنوبی. ️در حال حاضر، ازدواج در کره جنوبی محدود به افراد از جنس مخالف است، زیرا ازدواج های همجنس گرا هنوز به رسمیت شناخته نمی شوند. افراد بالای ۱۸ سال می توانند با رضایت والدین یا قیم خود ازدواج کنند. در غیر این صورت، سن قانونی برای ازدواج در کره جنوبی ۲۰ سال در سن کره ای (۱۹ سال در سن بین المللی) است. سن قانونی برای فعالیت جنسی ۱۶ سال است. کره جنوبی همچنین «ازدواج های دِ فکتو» را به رسمیت می شناسد، که معادل «ازدواج های کامن لا» است، برای زوج هایی که ازدواج خود را به طور رسمی ثبت نکرده اند، اما یکی از شرایط زیر را دارند: ۱. رابطه شان را به طور عمومی مشابه یک ازدواج اعلام کرده اند، ۲. یک مراسم ازدواج عمومی برگزار کرده اند، یا ۳. به طور مشترک زندگی می کنند به گونه ای که مانند زوج
های متأهل به نظر می رسند.
صلاحیت های مردانه (؛ ) یک ریلتی-ورایتی شوی محصول کره جنوبی است که از ۲۹ مارس ۲۰۰۸ تا ۷ آوریل ۲۰۱۳ از کی بی اس۲ پخش شد. این برنامه که با عنوان «۱۰۱ کاری که یک مرد باید قبل از مرگ انجام دهد» شناخته می شود، شامل گروهی از سلبریتی های مرد با سن ها و شخصیت های مختلف می شود که به انجام چالش ها و مأموریت هایی می پردازند تا خود را به یک «مرد واقعی» تبدیل کنند. این مأموریت ها از فیزیکی تا احساسی را شامل می شوند و آن ها در هر زمینه با مربیان مختلفی ملاقات کرده و مهارت های جدیدی می آموزند.
کیم دو هان (؛ ۱۵ مه ۱۹۱۸ – ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲) فعال ضد کمونیست، سیاستمدار اهل کره جنوبی و پسر کیم جوا جین بود. لقب هنری او یی سونگ بود.
کیم اول دونگ (؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۴۵) سیاستمدار اهل کره جنوبی و بازیگر سابق است. او پس از بازنشسته شدن از بازیگری وارد عرصه سیاست شد. او به عنوان عضو مجلس هجدهم، نوزدهم (ناحیه سونگپا) مجلس ملی) و به عنوان رئیس حزب سه نوری انتخاب شد. او نوهٔ کیم جوا جین، دختر کیم دو هان و مادر بازیگر سونگ ایل گوک است. کیم در بیستمین انتخابات عمومی سال ۲۰۱۶، نتوانست به عنوان عضو مجلس ملی انتخاب شود.
کیم جوا جین (؛ ۲۴ نوامبر ۱۸۸۹ – ۲۴ ژانویه ۱۹۳۰) که گاهی با نام هنری بِگ یا نامیده می شود، ژنرال، فعال استقلال و آنارشیست اهل کره بود که نقش مهمی برای توسعهٔ آنارشیسم در کره ایفا کرد.
زبیده جلال خان متولد ۳۱ اوت ۱۹۵۹ یک سیاستمدار پاکستانی، معلم، آزادیخواه و فعال اجتماعی است که از اوت ۲۰۱۸ تا آوریل ۲۰۲۲ به عنوان وزیر دفاع خدمت کرده است. او پس از شرکت موفقیت آمیز در انتخابات عمومی که در سال ۲۰۰۲ بر روی پلت فرم PML (Q) برگزار شد، به عنوان وزیر زن پیشرو در کابینه شوکت عزیز به شهرت ملی و شهرت عمومی دست یافت. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷، او وزیر آموزش و پرورش بود. پس از پنج سال وقفه کوتاه دوری از سیاست ملی، او به حزب مسلم لیگ پاکستان (ن) پیوست، اما به نفع کیران حیدر، که با موفقیت کرسی خود را در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۳ حفظ کرد، کنار رفت، ولی جایگاه خود را به عنوان رهبر زن حزب مسلم لیگ پاکستان (ن) حفظ کرد. فعالیت اجتماعی و سیاسی. در آموزش و پرورش. پس از بازگشت از کویت، او با حمایت پدرش به تأسیس مدرسه ای برای دختران در روستای خود اقدام کرد، زیرا در آن زمان در چنین جامعه سنتی محافظه کار بلوچ، به زنان اجازه تحصیل به مدرسه را نمی دادند. او همزمان با تدریس در مدرسه، ادبیات انگلیسی را در دانشگاه بلوچستان نیز تدریس می کرد. در سال ۱۹۹۳، خدمات او توسط دولت پاکستان قدردانی شد و از او با جایزه افتخار عملکرد برای آمو
زش توسط رئیس جمهور پاکستان تجلیل شد. او تالیفات بسیاری از جمله مقالاتی در مورد گلدوزی بلوچ و فقرزدایی نوشته است. فعالیت سیاسی او پس از پیوستن به حزب راست میانه مسلم لیگ پاکستان به رهبری نخست وزیر نواز شریف در سال ۱۹۸۸ آغاز شد. اما در سال ۲۰۰۰ به گروه ناراضی پناهنده شد. او با موفقیت در انتخابات عمومی که در سال ۲۰۰۲ برگزار شد شرکت کرد و ۴۴۱۷۷ رای از حوزه انتخابیه خود را به دست آورد. در سال ۲۰۰۲، او به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شد و از پرویز مشرف رئیس جمهور به عنوان بخشی از کابینه ظفرالله جمالی نخست وزیر سوگند یاد کرد. سمت او بعداً تمدید شد و به خدمت در کابینه نخست وزیر شوکت عزیز ادامه داد. وزارت آموزش و پرورش. در سال ۲۰۰۴، زبیده جلال اعلام کرد که «همه حوزه های علمیه در برنامه های آموزشی جریان اصلی مشارکت خواهند داشت.» این برنامه که توسط رئیس جمهور پرویز مشرف تأیید شد، در راستای ادغام مدرسه (حوزه های علمیه) با اصلاحات آموزشی مدرن بود. زبیده جلال شخصاً ۲۲۵–۵۰۰ میلیون روپیه پاکستان از دولت برای سال مالی دریافت کرده بود. تمام کمک های مالی به طور مشترک توسط نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین المللی آز
اد شد. قرار بود اصلاحاتی برای تغییر برنامه درسی مدارس انجام شود و بسیاری از به روز رسانی های احیاء، مقررات زدایی از کتب درسی بخشی از برنامه بود که توسط زبیده جلال نظارت می شد. انتخابات عمومی ۲۰۱۳. در سال ۲۰۱۳، زبیده جلال از پیشنهاد نواز شریف، برای نخست وزیری حمایت کرد. در دیدار با نواز شریف، جلال با اعتماد کامل به رهبری نواز شریف اعلام کرد که به PML-N ملحق می شود. زندگی شخصی. جنجال های سیاسی. بلافاصله پس از انتخابات عمومی در سال ۲۰۰۸، سازمان FIA تحقیقاتی را در مورد زبیده جلال به دلیل کلاهبرداری مالی آغاز کرد. تحقیقات FIA تحت دستور نخست وزیر یوسف رضا گیلانی آغاز شد که احساس می کرد «نقش وزیر وقت زبیده جلال نیاز به بررسی دارد که بدون آن اهداف کل تمرین محقق نشده باقی می ماند.» زبیده جلال اتهامات فساد مالی علیه خود را قویا رد کرده است. در سال ۲۰۰۹، تحقیقات FIA به پایان رسید. زبیده جلال در نشریات سال ۲۰۱۰ که توسط مؤسسه توسعه قانونی و شفافیت پاکستان (PILDT) ویرایش شد، دومین سیاستمدار ثروتمند ایالت بلوچستان است که کل دارایی را به ارزش ۵۷٫۸۷ میلیون روپیه پاکستان اعلام کرده است. فلسفه سیاسی. زبیده جلال به عنوان روشنفکر