Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرگردان یا جامانده فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی راجر کریستین است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستین اسلیتر، برندان فهر و مایکل تریو ایفای نقش کرده اند.
داستان آراگورن و آرون () روایتی در ضمیمه های اثر جی. آر. آر. تالکین به نام "ارباب حلقه ها" است. این داستان به عشق میان انسانی به نام آراگورن و اِلف جاودانه ای به نام آرون می پردازد و ماجرای نخستین دیدار آن ها، نامزدی، ازدواج و شرایط مرگ آن ها را روایت می کند. تالکین این داستان را «واقعاً ضروری برای داستان» توصیف کرده است. برخلاف سایر ضمیمه های غیرروایی، این داستان رویدادهای قبل و بعد از داستان اصلی را پوشش می دهد، که یکی از دلایلی است که در متن اصلی قرار نگرفته است. تالکین دلیل دیگری برای حذف آن از متن اصلی ارائه کرده و آن این است که متن اصلی از دیدگاه هابیت ها روایت می شود. این داستان به نوعی بازتاب داستان برن و لوثین است، که در عصری پیشین از سرزمین میانه رخ می دهد. این شباهت، احساسی از عمق تاریخی ایجاد می کند، رویکردی که به گفتهٔ پژوهشگران، مشابه روش دانته آلیگیری در "دوزخ" است. نکات مورد توجه پژوهشگران دربارهٔ این داستان شامل ماهیت عشق و مرگ، علت قرار گرفتن این داستان در ضمیمه ها به رغم اهمیتش، محو شدن مرز میان داستان و تاریخ در روایت تالکین، تعادل میان مسیحیت آشکار و برخورد تالکین با شخصیت هایی با پاگانیس
م، و پارادوکسی است که نشان می دهد علی رغم کاتولیک بودن تالکین و وجود مسیحیت در سرزمین میانه، جوامع سرزمین میانه فاقد دین مستقل هستند. همچنین اشاره شده که انتقال این داستان به ضمیمه ها، بخش عمده ای از علاقه عشقی داستان اصلی را از بین برده و تمرکز کتاب را به سوی اقدام تغییر داده است. زمینه. این داستان در تاریخچه آردا و سرزمین میانه، دنیای خیالی خلق شده توسط جی. آر. آر. تالکین رخ می دهد و در سال ۱۹۵۵ به عنوان بخش پنجم از بخش نخست ضمیمه A کتاب "بازگشت پادشاه" منتشر شد. در متن اصلی کتاب، آراگورن تقریباً بدون جزئیات روابطش معرفی می شود، به جز تعامل کوتاه او با ائووین، بانوی روهان. آرون نیز به سختی سخن می گوید و تنها در پایان کتاب با ازدواجش ظاهر می شود. در نامه ای به تاریخ ۶ آوریل ۱۹۵۶ به ناشرش ریونر آنوین، تالکین بیان کرد که این داستان تنها بخش از ضمیمه هاست که «واقعاً برای داستان ضروری است». ناشران مایل بودند که ضمیمه ها را به طور کامل از نخستین نسخه سوئدی (۱۹۵۹–۱۹۶۱) "Sagan om ringen" حذف کنند. اما تالکین اصرار داشت که این داستان حفظ شود و بیان کرد که برای «درک متن اصلی در بسیاری از بخش ها» ضروری است. در نتیجه،
این داستان و ضمیمه D تنها ضمیمه های این نسخه بودند. اولین نسخه تک جلدی "ارباب حلقه ها" که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، تمامی ضمیمه ها را به جز "داستان آراگورن و آرون" حذف کرد. فرایند نگارش. فرایند نگارش این داستان توسط کریستوفر تالکین، پسر تالکین و سرپرست آثار ادبی او، در جلد دوازدهم و پایانی "تاریخچه سرزمین میانه" بررسی شده است. او با استفاده از دست نوشته ها و پیش نویس های منتشرنشدهٔ پدرش، تکامل داستان را از نسخه های مختلف و چارچوب های روایی دنبال می کند، از جمله آزمایش ناکام قرار دادن آن در یک تاریخچهٔ پادشاهی شمالی، و نتیجه می گیرد که «طرح اصلی داستان آراگورن و آرون از دست رفته است». صفحات دست نویس اصلی صحنهٔ مرگ آراگورن و آرون نشان می دهند که این بخش کلیدی تقریباً بدون تغییر از نسخهٔ منتشرشده باقی مانده و با سرعت زیادی نوشته شده است. داستان قاب. در دنیای خیالی تالکین، داستان قاب این روایت این است که داستان پس از مرگ آراگورن توسط باراهیر، نوهٔ فارامیر و ائووین نوشته شده و نسخه ای خلاصه شده از آن در نسخهٔ کتاب سرخ سرحد غربی که توسط فین دگیل نوشته شده، گنجانده شده است. پژوهشگر تالکین، جوزپه پزینی، می نویسد که «چارچ
وب فرامتنی … به درستی با متن هماهنگ شده است، زیرا ضمیمه ها پر از توضیحات و حاشیه نویسی های کاتبی و ارجاعات ویراستاری هستند که با تاریخچهٔ پیچیدهٔ متنی توضیح داده شده در یادداشت رکوردهای شایر مطابقت دارند.» داستان. آراگورن در حالی که از ریوندل بازدید می کند، شعر "سرود لوثین" را می خواند، شعری دربارهٔ اِلفِ جاودانه ای که برای عشق به برن و لوثین، زندگی فانی را برگزید. همان طور که او این شعر را می خواند، «لوثین در برابر چشمانش گام برمی دارد»: او آرون را در میان جنگل می بیند و او را «تینویویل! تینویویل!» خطاب می کند، همان طور که برن این نام را صدا زده بود. آرون آشکار می کند که اگرچه به ظاهر هم سن او به نظر می رسد، اما عمری طولانی دارد و از جاودانگی الداری برخوردار است. آراگورن دلباخته او می شود. پدر آرون، الروند، که نیمه الف است، بی آنکه کسی چیزی بگوید، درمی یابد که چه رخ داده و به آراگورن می گوید که «سرنوشت بزرگی در انتظار اوست»، یا به بزرگ ترین فرد از نسل الندیل تبدیل خواهد شد یا به تاریکی فرو خواهد رفت. او همچنین به آراگورن هشدار می دهد که «نمی تواند همسر داشته باشد و هیچ زنی را به خود پایبند کند» مگر اینکه شای
ستگی اش را ثابت کند. در پاسخ، آراگورن با «پیش آگاهی خاندانش» پیش بینی می کند که دوران حضور الروند در سرزمین میانه به پایان می رسد و آرون باید میان پدرش و ماندن در سرزمین میانه یکی را انتخاب کند. آراگورن و آرون تقریباً سی سال بعد دوباره در لوتلورین با هم دیدار می کنند. گالادریل آراگورن را با لباسی نقره ای و سفید، شنلی خاکستری الفی و جواهری درخشان بر پیشانی می آراید، به گونه ای که او مانند یک ارباب الفی به نظر می رسد. آرون او را می بیند و تصمیم خود را می گیرد. آن ها به تپه سرین آمروث صعود می کنند، جایی که می توانند سایه (موردور) را در شرق و افول الف ها را در غرب ببینند و در آنجا نامزدی می کنند. الروند به آراگورن می گوید که تنها در صورتی می تواند با آرون ازدواج کند که پادشاه هر دو سرزمین گاندور و آرنور، پادشاهی های باستانی شمال و جنوب سرزمین میانه، شود. چند سال بعد، آراگورن با کمک یاران حلقه و نیروهای غرب، در نبرد با نیروهای موردور به پیروزی می رسد. در نبرد دشت های پلنور، او پرچمی را که آرون برایش بافته بود، به اهتزاز درمی آورد و مردم گاندور او را به عنوان پادشاه می پذیرند. با نابودی حلقه یگانه، قدرت حلقه های قد
رت، از جمله حلقه الروند، نیز از بین می رود. آراگورن به پادشاه گاندور و آرنور تبدیل می شود و در میانه تابستان، او و آرون در میناس تیریت ازدواج می کنند. با پایان تاریخچه آردا، الروند سرزمین میانه را برای همیشه ترک می کند و او و آرون «به وسیله دریا و سرنوشتی فراتر از پایان جهان» از هم جدا می شوند. آراگورن و آرون به مدت «شصت سال [۱۲۰ سال] در شکوه و سعادت» به عنوان پادشاه و ملکه گاندور و آرنور زندگی می کنند. سپس، زمانی که آراگورن ۲۱۰ ساله می شود و نشانه های پیری را احساس می کند، تصمیم می گیرد پیش از آنکه «از تخت بلندش بی اعتبار و بی خرد» شود، زندگی خود را به پایان برساند. در صحنه های پس از این تصمیم، آراگورن و آرون، که از اندوه در حال فروپاشی است، دربارهٔ ماهیت مرگ و پیامدهای انتخابی که آرون کرده است، گفتگو می کنند. آراگورن در «خانه پادشاهان در خیابان خاموش» دراز می کشد و پس از واگذاری تاج گاندور و عصای سلطنتی آرنور به پسرش الداریون، با آرون خداحافظی می کند و می میرد، اما پیکرش همچنان «درخشان و بدون افول» باقی می ماند. آرون که «هنوز از روزهای خود خسته نشده»، تلخی فانی بودن را که برگزیده است، تجربه می کند. نور الفی
در چشمانش خاموش می شود و او گاندور را ترک کرده و به لوتلورین بازمی گردد، جایی که اکنون تیره و تار شده، زیرا گالادریل و مردمش سرزمین میانه را ترک کرده اند. او زیر درختان مالورن، که برگ هایشان فرو می ریزد، سرگردان می شود و به عنوان تنها الفی که پس از لوثین در سرزمین میانه از پیری می میرد، شناخته می شود.
بی ام و آر۱۱۰۰آر.تی یک موتورسیکلت آلمانی با دوسیلندرافقی و قدرت ۹۰ اسب بخار بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ توسط کمپانی ب ام و موتوراد تولید می شد. حداکثر سرعت این موتورسیکلت ۲۱۱ کیلومتر بر ساعت و زمان شتاب صفر تا ۱۰۰ آن ۴ ثانیه می باشد، از این محصول ۵۳۰۹۲ دستگاه ساخته شده است. از این موتورسیکلت در ناوگان نیروی انتظامی ایران نیز استفاده می شد.
راه شریران یا راه گناهکاران فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی کوین کاراوی است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینی جونز، کریستین اسلیتر، امیلی تننت، جدادیا گوداکر و آنا گالوین ایفای نقش کرده اند.
یک خانواده سلطنتی مهاجر بود که از شاهزاده گوگوریو گو یاک گوانگ که به "گنبو جاکو" و بعداً به نام "کوما نو جاکو" معروف شد، بودند. آنها در سال ۶۶۶ میلادی در ژاپن این قبیله را تأسیس کردند و در آنجا ساکن شدند و تا اکنون نسل گوگوریو در ژاپن پابرجاست. تاریخچه. شاهزاده گو یاک گوانگ فرزند بیست و هشتمین و آخرین پادشاه گوگوریو، «بوجانگ»، بود. در سال ۶۶۶ میلادی، پس از درگیری بر سر قدرت با برادرانش یا شاید به عنوان پناهنده از حمله چین تانگ (که در مورد آن اختلاف نظر وجود دارد)، به پایتخت قدیمی آساکا در ژاپن، در دوران سلطنت امپراتور تنجی، آمد. گوگوریو در سال ۶۶۸ به دست چین تانگ سقوط کرد و در سال ۶۹۹، برادرش «گو دئوک مو» (高德武) پادشاهی کوچک تری به نام «گوگوریو کوچک» بنیان گذاشت. حروف «高麗» همچنین می تواند به جای «کوما» به صورت «گوریو» (مخفف گوگوریو) خوانده شود. در سال ۷۱۶ میلادی، جاکّو مأمور شد که ۱۷۹۹ نفر از پناهندگان گوگوریو که با او به ژاپن آمده بودند را از سراسر کشور گرد آورد و در دشت های بکر موساشینو با چشم اندازی از کوه ها (که اکنون به نام هیداکا، سایتاما شناخته می شود) اسکان دهد. جاکّو به عنوان رئیس قبیله و نماینده آنان
منصوب شد. پس از مرگ جاکّو، زیارتگاه کوما به یاد او ساخته شد. در کنار این زیارتگاه، مهاجران گوگوریو معبد بودایی شودن این را برای مشخص کردن آرامگاه جاکّو بنیان نهادند. قرن ها، آن ها در آن منطقه به زندگی ادامه دادند و درون خانواده خود باقی ماندند. زیارتگاه کوما تا به امروز نمادی از پیوندهای باستانی میان کره و ژاپن باقی مانده است. امروزه، شصتمین نسل از نوادگان گوگوریو، کوما فومی یاسو، کاهن شینتویی این زیارتگاه خانوادگی است. این زیارتگاه که بر پایه سنت شمن گرایی کره ساخته شده، در دوران دولت میجی مجبور شد شکل شینتوی دولتی را بپذیرد. این مکان یکی از صدها زیارتگاه شینتویی در سراسر ژاپن است که توسط مهاجران کره ای ساخته شده اند. زیارتگاه کوما به نقطه ای مهم در ترویج پیوندهای تاریخی میان کره و ژاپن بدل شد و امروزه نیز به عنوان نمادی از دوستی بین دو کشور عمل می کند. ناحیه کوما که به مردم گوگوریو داده شد، از دامنه های کوهستان تا دشت های پهناور موساشینو و تا محدوده ی امروزی شهر سایاما (در استان سایتاما) گسترش داشت. برای قرن ها، مردم کوما تنها با افراد قبیله خود ازدواج می کردند و از بیشتر جنگ های قبیله ای ژاپن که بعدها کشو
ر را درگیر کرد، دور ماندند. آن ها در منطقه خود شکوفا شدند و نیرویی قدرتمند بودند. بعدها چنین تصور شد که خانواده کوما بر پیدایش فرهنگ سامورایی تأثیر داشته اند. آن ها اسب، سلاح های آهنی، مهارت های ساخت زره و دیگر فنون را به ژاپن آوردند. چند قرن پس از ورودشان به ژاپن، جنگجویان سواره نظام با سلاح و زره آهنی در نواحی مختلف، از جمله منطقه کانتو که شامل محل سکونت آن ها می شد، پدیدار شدند. معبد کوما. معبد سایتاما کوما-جینجا (埼玉 高麗神社) در منطقه نیهوری از شهر هیداکا در استان سایتاما ژاپن واقع شده است. خدایان پرستش شده در این معبد عبارتند از: کوما نو کوشیکی جاکو، ساروتاهیکو نو میکوتو و تاکه نو اوچی نو سوکونه (یکی از رجال افسانه ای کشور). این معبد در سال ۷۱۶ میلادی توسط فرستاده ای از پادشاهی گوگوریو به نام جاکو تأسیس شد و به عنوان معبد اصلی برای محافظت از منطقه کوما (که امروزه شهر هیداکا نام دارد) ساخته شد. نام اصلی آن شی راهی گه میوجین بود و به عنوان مرکز تمام ۵۵ معبد شی راهی گه و شی راهی گه میوجین در استان قدیم موساشی (استان امروزی سایتاما) شناخته می شود. از همین رو، این معبد را با نام کوما سوجا جینجا نیز می شناسند، که
به معنی معبد اصلی کوما است. در محوطه این معبد، آثار فرهنگی متعددی از جمله اقامتگاه قدیمی خاندان کوما دیده می شود. از دوره میجی تاکنون، بسیاری از کسانی که برای نیایش به این معبد آمده اند، به سیاستمداران بانفوذ از جمله نخست وزیران تبدیل شده اند. به همین دلیل، این معبد به عنوان معبدی برای پیشرفت شغلی و موفقیت در زندگی شناخته می شود. معبد کوما همچنین به خاطر شکوفه های گیلاس در بهار و گل های داوودی در پاییز شهرت دارد. در سال ۲۰۱۶ میلادی، مراسم بزرگداشت ۱۳۰۰مین سالگرد تأسیس معبد کوما برگزار شد.
ژان لوسین ساوی دو تووه (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل توگو است. وی از ۳ مه ۲۰۲۵ به عنوان رئیس جمهور توگو خدمت می کند.
امیت آکداغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است که به صورت قرضی از باشگاه فوتبال آلانیا اسپور برای باشگاه ورزشی گوزتپه بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه ورزشی گوزتپه، و باشگاه فوتبال آلانیا اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی بازی کرده است.
روجو هوشو به معنی نامه از بزرگان ، در دوره ادو، سندی رسمی است که توسط بزرگان شوگون سالاری ادو به نمایندگی از شوگون صادر می شده است. از نظر کاربردی، می توان آنها را به طور کلی به مواردی که برای اهداف تشریفاتی استفاده می شوند و مواردی که برای صدور دستورهای سیاسی به کار می روند، تقسیم کرد. روجو هوشو اسنادی هستند که توسط روجوی شوگون سالاری ادو و به دستور شوگون صادر می شدند. وظیفه اصلی روجو، صدور هوشو کاسن (مهر و موم) بر روی آنها بود. با این حال، مشاور ارشد و مشاور ارشد سیاسی از حکم اضافی معاف بودند. علاوه بر این، اعضای ارشد شورا نام خود را امضا نمی کنند.
وزارت منابع طبیعی و پایداری محیطی () یکی از وزارتخانه های دولت مالزی است که مسئولیت منابع طبیعی، محیط زیست، تغییرات اقلیمی، زمین، معادن، مواد معدنی، علوم زمین، تنوع زیستی، حیات وحش، پارک های ملی، جنگلداری، نقشه برداری ، و داده های جغرافیایی-مکانی را بر عهده دارد.
کریستوفر شان فریل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. که به خاطر ایفای نقش پل ناریتا در سریال "روزهای زندگی ما" شناخته می شود. او پیش از این نقش گابریل وینکروفت را در سریال هاوایی فایو-زیرو و نقش برندون را در سریال تو بازی کرده است. شان همچنین به خاطر صداپیشگی نقش های اصلی مانند کازودا شیونو در سریال کارتونی "جنگ ستارگان"، دیک گریسون در بازی ویدیویی "شوالیه های گاتهام" و اولترامن در فیلم انیمیشنی "«اولترامن: خیزش»" محصول نتفلیکس، به شهرت رسید. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی شخصی. کریستوفر شان فریل در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۵ در اوک هاربور واشینگتن در یک خانواده ارتشی متولد شد زیرا پدرش عضو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود. او دو خواهر به نام های کندیس و ملودی دارد. خانواده شان پس از تولد او به کالیفرنیا جنوبی نقل مکان کرده و شان در آن جا بزرگ شد. وی از طرف مادری، اصالت ژاپنی داشته و از طرف پدری ایرلندی، اسپانیایی و آلمانی است. پدر شان وقتی بخاطر ماموریت دور از خانه بود، از آنجا با خانواده اش به صورت تصویری ارتباط برقرار میکرد در نتیجه، شان اکثر اوقات جلوی دوربین حاضر بوده و آن ت
جربیات او را به بازیگری ترغیب کرد. شان در دوران کودکی و نوجوانی بخاطر علاقه شدید به بروس لی یک پوستر بزرگ از او را روی دیوار اتاقش نصب کرده بود و او را الگوی خود می دانست. به خاطر این علاقه در رشته های بوکس، تکواندو ، کشتی، جوجیتسو و هنرهای رزمی ترکیبی فعالیت داشت. شان به زبان ژاپنی تسلط دارد زیرا آن را از والدینش، زمانی که پدرش به ناو جنگی یواس اس "تریپولی" اعزام شد، آموخته بود. حرفه. شان فاش کرد که به دلیل قومیت مختلطش (اروپایی-آسیایی) در اوایل کارش با مشکل مواجه بوده است و گفت: «من به اندازه کافی آسیایی نیستم که نقش های آسیایی بازی کنم و به اندازه کافی سفید نیستم که نقش های سفیدپوست بازی کنم.» او برای سریال تلویزیونی "بیمارستان عمومی" تست بازیگری داد، اما به اعتراف خودش به دلیل کمبود تجربه، تست بازیگری را خراب کرده است. او در سال ۲۰۱۴، در نقش گابریل وینکروفت در سریال هاوایی فایو-زیرو به ایفای نقش پرداخت. در اکتبر ۲۰۱۴، اعلام شد که شان به جمع بازیگران سریال "روزهای زندگی ما" پیوسته است. او در آن سریال، نقش پاول ناریتا را به عنوان یک کاراکتر همجنسگرا آشکار بازی کرد. شان در سال ۲۰۱۸ این سریال را ترک کرد، اما
این نقش را در سریال کوتاه «"روزهای زندگی ما: فراتر از سالم»" در سال ۲۰۲۲ دوباره بازی کرد. وی در عرصه صداپیشگی نقش های اصلی مانند کازودا شیونو در سریال کارتونی "جنگ ستارگان"، دیک گریسون در بازی ویدیویی "شوالیه های گاتهام" و اولترامن در فیلم انیمیشنی "«اولترامن: خیزش»" محصول نتفلیکس نیز فعالیت داشته است.
بی ام و آر ۱۲۵۰جی اس (انگلیسی: BMW R1250GS) موتورسیکلتی است که در برلین، آلمان توسط ب ام و موتوراد، بخشی از گروه ب ام و تولید می شد. این موتورسیکلت با انجین دوسیلندر ۱۲۵۴ سی سی (۷۶ مکعب اینچ) همراه چهار سوپاپ در هر سیلندر و زمان بندی متغیر سوپاپ ها (VVT) دارد. حجم انجین ۱۲۵۴ سی سی (۷۶٫۵ اینچ) با سوراخ ۱۰۲٫۵ میلی متری (۴٫۰۴ اینچ) × ۷۶ میلی متر (۳٫۰ اینچ) است. قدرت و گشتاور ادعا شده توسط کمپانی ۱۳۴ اسب بخار (۱۰۰ کیلووات) در ۷٫۷۵۰ دور در دقیقه و ۱۰۵٫۵ پوند فوت (۱۴۳ نیوتن در متر) در ۶۲۵۰ دور در دقیقه، با ۴ درصد مصرف سوخت بهتر، بالاتر از مدل قبلی است.
مسجد پوترا (؛ جاوی: ) مسجد اصلی پوتراجایا، مالزی است که ساخت آن در سال ۱۹۹۷ آغاز شد و دو سال بعد به پایان رسید. این بنا در میدان پوترا و در مجاورت دریاچهٔ مصنوعی پوتراجایا واقع شده است. مسجد پوترا با گنبدی از گرانیت صورتی رنگ ساخته شده و از سه بخش اصلی نمازخانه، صحن یا حیاط و امکانات آموزشی و اتاق های برگزاری مراسم مختلف تشکیل شده است. این مسجد می تواند همزمان ۱۵۰۰۰ نمازگزار را در خود جای دهد. در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۹، نخست وزیر مهاتیر محمد برای نماز به مسجد پوترا رفت.
آنتون () یک ابررایانه موازی عظیم است که توسط D. E. Shaw Research در نیویورک طراحی و ساخته شده و از سال ۲۰۰۸ به کار گرفته شده است. این سامانه ویژه برای شبیه سازی های دینامیک مولکولی (MD) پروتئین ها و سایر ماکرومولکول های زیستی طراحی شده است. هر دستگاه آنتون شامل تعداد زیادی مدارهای مجتمع با کاربرد خاص (ASIC) است که به وسیلهٔ یک اتصال چنبره ای سه بعدی و با سرعت بالا به هم متصل شده اند. برخلاف سامانه های ویژه پیشین برای شبیه سازی MD مانند MDGRAPE-3 که توسط RIKEN در ژاپن توسعه یافته بود، آنتون تمامی محاسبات خود را به طور کامل بر روی ASICهای ویژه انجام می دهد و از پردازنده های عمومی میزبان استفاده نمی کند. هر ASIC آنتون شامل دو زیرسامانه محاسباتی است. بیشتر محاسبات الکترواستاتیک و نیروی واندروالسی توسط زیرسامانهٔ تعاملی با توان بالا (HTIS) انجام می شود. این زیرسامانه دارای ۳۲ ماژول با سرعت ۸۰۰ مگاهرتز است که مانند یک آرایه سیستولیک سازمان دهی شده اند. محاسبات دیگر، شامل نیروهای پیوندی و تبدیل فوریه سریع (FFT) برای الکترواستاتیک برد بلند، توسط زیرسامانه منعطف انجام می شود. این زیرسامانه دارای چهار هسته عمومی Tensil
ica و هشت هسته ویژه برای محاسبات هندسی است که با سرعت ۴۰۰ مگاهرتز کار می کنند. شبکه آنتون یک ساختار چنبره ای سه بعدی دارد که هر تراشه دارای ۶ پیوند بین گره ای با پهنای باند ورودی و خروجی مجموعاً ۶۰۷٫۲ گیگابیت بر ثانیه است. هر لینک بین گره ای شامل دو لینک یک طرفه برابر (هر یک با پهنای باند ۵۰٫۶ گیگابیت بر ثانیه) است. عملکرد یک دستگاه آنتون با ۵۱۲ گره می تواند بیش از ۱۷٬۰۰۰ نانوثانیه شبیه سازی در روز را برای یک سامانه پروتئین-آب با ۲۳٬۵۵۸ اتم فراهم کند. در مقایسه، کدهای MD که بر روی رایانه های موازی عمومی با صدها یا هزاران هسته پردازشی اجرا می شوند، نرخ های شبیه سازی تا چند صد نانوثانیه در روز را برای همان سامانه شیمیایی به دست می آورند. ابررایانه آنتون به نام آنتونی فان لیوون هوک، که به عنوان «پدر ریزبینی» شناخته می شود، نام گذاری شده است. ماشین ANTON 2 با چهار واحد ۵۱۲ گره ای و سرعت و اندازه محاسباتی به مراتب بالاتر نیز توسعه یافته است. مؤسسه ملی بهداشت ایالات متحده از سامانه های آنتون برای تحقیقات زیست پزشکی در مرکز ابررایانه پیتسبرگ در دانشگاه کارنگی ملون پشتیبانی کرده و همچنان به استفاده از ANTON 2 ادامه م
ی دهد.
آرایه سیستولیک () یک معماری محاسباتی موازی است که در آن واحدهای پردازشی به صورت شبکه ای منظم و همگام (مانند ضربان قلب یا سیستول) داده ها را پردازش می کنند. آرایه سیستولیک نوعی معماری محاسباتی موازی است که برای پردازش سریع و مؤثر داده ها طراحی شده و در کاربردهایی مانند یادگیری ماشین، بینایی رایانه ای و پردازش سیگنال به کار می رود. این معماری شامل شبکه ای از واحدهای پردازشی ساده و مشابه است که به صورت منظم، معمولاً در قالب یک ماتریس، کنار هم قرار گرفته اند. هر واحد پردازشی داده ای را از واحد قبلی دریافت می کند، عملیاتی ساده مانند ضرب یا جمع را روی آن انجام می دهد و نتیجه را به واحد بعدی منتقل می کند. این جریان داده ها به طور منظم و هم زمان، شبیه به ضربان قلب (سیستول)، در سراسر آرایه حرکت می کند. ویژگی کلیدی آرایه سیستولیک پردازش موازی آن است، به طوری که چندین واحد پردازشی به طور هم زمان روی بخش های مختلف داده کار می کنند و این امر منجر به افزایش سرعت پردازش می شود. علاوه بر این، داده ها به صورت منظم و هم زمان از یک واحد به واحد بعدی منتقل می شوند، که این امر باعث کاهش نیاز به حافظه های بزرگ و پیچیدگی کنترل می ش
ود. ساختار منظم این آرایه ها، آن ها را به سامانه هایی با قابلیت توسعه و پیاده سازی آسان در سخت افزار تبدیل می کند. از آرایه های سیستولیک در حوزه های مختلفی استفاده می شود. در یادگیری ماشین، این معماری در شتاب دهنده هایی مانند واحد پردازشی تنسور (TPU) گوگل برای تسریع در محاسبات شبکه های عصبی به کار می رود. در پردازش سیگنال و تصویر، این معماری برای فشرده سازی داده ها، تشخیص الگوها و پردازش تصاویر مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین در رمزنگاری، آرایه های سیستولیک عملیات های ریاضی پیچیده را به صورت سریع و مؤثر انجام می دهند. برای درک بهتر عملکرد این معماری، می توان به محاسبه حاصل ضرب دو ماتریس اشاره کرد. در یک آرایه سیستولیک، هر واحد پردازشی مسئول محاسبه یک عنصر از ماتریس حاصل ضرب است. داده های مربوط به سطرهای ماتریس اول و ستون های ماتریس دوم به صورت منظم وارد آرایه می شوند و هر واحد پردازشی با دریافت داده ها، عملیات ضرب و جمع را انجام می دهد و نتیجه را به واحد بعدی منتقل می کند. از مزایای اصلی آرایه سیستولیک می توان به سرعت بالای پردازش به دلیل پردازش موازی، کارایی انرژی به علت کاهش نیاز به انتقال داده ها به حافظ
ه های خارجی، و قابلیت پیاده سازی سخت افزاری به واسطه ساختار منظم آن اشاره کرد. با این حال، این معماری محدودیت هایی نیز دارد. انعطاف پذیری آن برای مسائل با الگوهای داده نامنظم یا پیچیده کمتر است و طراحی و پیاده سازی آن برای مسائل خاص نیاز به تخصص و زمان بیشتری دارد.
گنگادهار رائو نوالکار (؛ (به مراتی: गंगाधर राव नेवाळकर) (۱۷۹۷ – ۲۱ نوامبر ۱۸۵۳) پنجمین راجهٔ جانسی در شمال هند و یکی از فرمانروایان وابسته به امپراتوری مراتا بود. او از جامعهٔ مراتی و متعلق به طبقهٔ برهمن های Karhade Bhatt بود.) بود. پدر او شیورائو بهاو بود و او از نسل راگونات هاری نوالکار به شمار می رفت، کسی که نخستین فرماندار جانسی تحت حاکمیت مراتاها بود. گنگادهار رائو همسر رانی جانسی بود که بعدها به نماد مقاومت در برابر کمپانی هند شرقی بریتانیا در جریان شورش های ۱۸۵۷ در هند تبدیل شد. نیاکان مهاراجا گنگادهار رائو از یک خانوادهٔ برهمین در منطقهٔ راتناگیری در مهاراشترا بودند. برخی از آن ها با آغاز حکومت پیشوا به کهاندش مهاجرت کردند و در ارتش های پیشوا و هولکر نقش های مهمی را برعهده گرفتند. صبحه دار راگونات هاریپانت نوالکار معروف به راگونات رائو دوم، سیاست مراتاها را در منطقه بوندل خند تقویت کرد، اما با بالا رفتن سن، حکومت جانسی را به برادر جوان تر خود، راجا شیورائو بهاو، واگذار کرد. پس از مرگ راگونات رائو سوم، پسر شیورائو بهاو، در سال ۱۸۳۸، حاکمان بریتانیایی در سال ۱۸۴۳ گنگادهار رائو را به عنوان راجهٔ جانسی ب
ه رسمیت شناختند. گنگادهار رائو مدیری توانمند بود و وضعیت مالی جانسی را که در دوران حکومت پیشین رو به وخامت گذاشته بود، بهبود بخشید. او با اجرای اصلاحات، رشد و توسعهٔ شهر جانسی را تضمین کرد و فرماندهی ارتشی با حدود ۵٬۰۰۰ نفر را در اختیار داشت. او به خردمندی، دیپلماسی و علاقه به هنر و فرهنگ شهرت داشت؛ حتی بریتانیایی ها نیز تحت تأثیر ویژگی های حکمرانی او قرار گرفته بودند. مهاراجا گنگادهار رائو ذوق علمی داشت و کتابخانه ای غنی از دست نوشته های سانسکریت جمع آوری کرد و به بهبود معماری شهر جانسی پرداخت. او ابتدا با رامابای ازدواج کرد که اندکی پس از آن درگذشت و هرگز عنوان ملکهٔ جانسی را به دست نیاورد. در ۱۹ مه ۱۸۴۲، مهاراجا گنگادهار رائو با دختری جوان به نام مانیکارنیکا تامبه ازدواج کرد که پس از ازدواج به رانی جانسی شناخته شد و مستقیماً عنوان ملکه را به دست آورد. او بعداً به عنوان ملکهٔ جانسی به مقاومت علیه بریتانیا در شورش های ۱۸۵۷ در هند پرداخت. در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۸۵۳، گنگادهار رائو درگذشت. او پیش از مرگ، پسری به نام دامودار رائو داشت که در کودکی درگذشت. او همچنین پسری به نام آناند رائو را به فرزندی پذیرفت که بعدها
نامش به دامودار رائو تغییر یافت. این فرزندخواندگی در حضور افسر سیاسی بریتانیا انجام شد و گنگادهار رائو در نامه ای از بریتانیایی ها درخواست کرد که با مهربانی با دامودار رائو رفتار کنند و حکومت جانسی را برای مدت زندگی بیوه اش به او واگذار کنند. اما پس از مرگ گنگادهار رائو، به دلیل آنکه دامودار رائو به عنوان فرزندخوانده محسوب می شد، کمپانی هند شرقی بریتانیا تحت فرمان لرد دالهاوزی و با استناد به اصل لغو (Doctrine of Lapse)، ادعای دامودار رائو بر تخت را رد کرده و ایالت جانسی را ضمیمه قلمروهای خود کرد.
دیوید سوتر (; – ) وکیل و حقوقدان آمریکایی بود که از سال ۱۹۹۰ تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۹ به عنوان قاضی دستیار در دیوان عالی ایالات متحده خدمت کرد. سوتر، توسط رئیس جمهور جورج اچ. دبلیو. بوش برای پر کردن کرسی خالی ویلیام جی. برنان جونیور منصوب شده بود. سوتر که در نیو انگلند بزرگ شد، در کالج هاروارد، کالج مگدالن آکسفورد و مدرسه حقوق هاروارد تحصیل کرد. پس از مدت کوتاهی کار در بخش خصوصی، به خدمات عمومی روی آورد. او به عنوان دادستان در دفتر دادستان کل نیوهمپشر، دادستان کل نیوهمپشر، قاضی وابسته دادگاه عالی نیوهمپشر، قاضی وابسته دیوان عالی نیوهمپشر، و مدت کوتاهی به عنوان قاضی دادگاه استیناف حوزه یکم ایالات متحده آمریکا (۱۹۹۰) خدمت کرد.
ثه سو نیین (؛ ۲۴ مه ۲۰۰۷) یک ملکه زیبایی و مدل اهل میانمار است. او برنده عنوان Miss Grand Myanmar 2024 شد و نماینده میانمار در مسابقات Miss Grand International 2024 در بانکوک، تایلند بود که در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ در این مسابقات مقام دوم را به دست آورد. اما در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، سازمان Miss Grand International به دلیل رفتار غیرمناسب او و مدیر ملی میانمار، عنوان او را لغو کرد. زندگی نامه. ثه سو نیین در ۲۴ مه ۲۰۰۷ در شهر تاوگو، منطقه پگو، میانمار به دنیا آمد. او در سال ۲۰۲۴ در مسابقات Miss Grand Myanmar 2024 شرکت کرد و توانست این عنوان را از آن خود کند. مسابقات. Miss Grand Myanmar 2024. در دسامبر ۲۰۲۳، ثه سو نیین در مسابقات Miss Grand Myanmar 2024 که در هگزاگون کامپلکس در یانگون برگزار شد، شرکت کرد و عنوان برنده را به دست آورد. Miss Grand International 2024. ثه سو نیین نماینده میانمار در مسابقات Miss Grand International 2024 بود که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ در بانکوک برگزار شد. او موفق شد به مقام دوم دست یابد و همچنین جوایز ویژه ای نظیر Miss Beauty Skin Award و Miss I'Aura Queen Award را دریافت کند. اما در تاریخ ۲۸ اکت