Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
افزایش ظرفیت ذخیره سازی، این دیسک ها می توانند دو یا حتی تعداد بیشتری از این لایه های داده را در خود جای دهند. با این حال، تعداد لایه ها به شدت محدود است زیرا لیزر آدرس دهی با هر لایه ای که در مسیر خود (به لایه هدف و بازگشت) از آن عبور می کند، تعامل دارد. این تعاملات باعث ایجاد نویز می شوند و فناوری را به حدود 10 لایه محدود می کنند..روش های ذخیره سازی نوریسه بعدی این مشکل را با استفاده از روش های آدرس دهی حل می کنند که در آن تنها وکسلی که به طور خاص آدرس دهی شده است، با نور آدرس دهی تعامل قابل توجهی دارد. این فرآیند لزوماً شامل روش های غیرخطی برای خواندن و نوشتن داده ها، به ویژه در زمینه اپتیک غیرخطی، می شود. ذخیره سازی داده های نوری سه بعدی با ذخیره سازی داده های هولوگرافی مرتبط است (و با آن رقابت می کند). نمونه های سنتی ذخیره سازی هولوگرافیک معمولاً در بُعد سوم آدرس دهی نمی کنند و به همین دلیل به طور دقیق "سه بعدی" محسوب نمی شوند. اما اخیراً با استفاده از میکروهولوگرام ها، ذخیره سازی هولوگرافیک سه بعدی محقق شده است. فناوری چندلایه با انتخاب لایه (که در آن لایه های یک دیسک چندلایه می توانند به صورت جداگانه
فعال شوند، مثلاً به صورت الکتریکی) نیز به این حوزه نزدیک است. مثال از سیستم ذخیره سازی نوری سه بعدی: یک سیستم نمونه ممکن است از دیسکی استفاده کند که شبیه به یک DVD شفاف است. این دیسک شامل بسیاری از لایه های اطلاعاتی در اعماق مختلف است که هرکدام شامل مسیری مارپیچ شبیه به DVD هستند. برای ضبط اطلاعات: لیزر روی عمق مشخصی متمرکز می شود که با یک لایه اطلاعاتی خاص مطابقت دارد. روشن شدن لیزر باعث یک تغییر فتوشیمیایی در رسانه ذخیره سازی می شود.با چرخش دیسک و حرکت هد خواندن/نوشتن، لایه به همان شیوه یک DVD-R نوشته می شود. سپس، عمق فوکوس تغییر کرده و لایه کاملاً متفاوت دیگری از اطلاعات نوشته می شود. فاصله بین لایه ها می تواند بین 5 تا 100 میکرومتر باشد، که امکان ذخیره بیش از 100 لایه اطلاعات را روی یک دیسک فراهم می کند. فرآیند خواندن داده ها: برای بازخوانی داده ها، فرآیند مشابهی استفاده می شود، اما این بار به جای ایجاد تغییر فتوشیمیایی، لیزر باعث فلورسانس در رسانه ذخیره سازی می شود. این فلورسانس، مثلاً با استفاده از توان کمتر لیزر یا طول موج متفاوت، ایجاد می شود. شدت یا طول موج فلورسانس بسته به اینکه آیا داده در نقطه خاص
ی نوشته شده است یا نه، متفاوت خواهد بود و از طریق اندازه گیری نور ساطع شده، داده ها خوانده می شوند. اندازه مولکول های کروموفور یا مراکز رنگی فعال نسبت به اندازه فوکوس لیزر (که توسط حد پراش تعیین می شود) بسیار کوچک تر است. بنابراین، نور به طور همزمان تعداد زیادی (شاید حتی 10^9 مولکول) را آدرس دهی می کند، به طوری که رسانه به عنوان یک توده همگن عمل می کند و نه به عنوان ماتریسی که توسط موقعیت کروموفورها ساختار یافته باشد. تاریخچه. یشه های این حوزه به دهه 1950 بازمی گردد، زمانی که یهودا هیرشبرگ ترکیبات اسپیروپیران های فتوکرومیک را توسعه داد و کاربرد آن ها را در ذخیره سازی داده ها پیشنهاد کرد. در دهه 1970، والری باراچفسکی نشان داد که این فوتوکرومیسم می تواند از طریق تحریک دو فوتونی تولید شود. در اواخر دهه 1980، پیتر ام. رنتزپیس نشان داد که این فرآیند می تواند به ذخیره سازی داده ها به صورت سه بعدی منجر شود. از آن زمان تاکنون، طیف گسترده ای از پدیده های فیزیکی برای خواندن و ضبط داده ها مورد بررسی قرار گرفته اند، تعداد زیادی از سیستم های شیمیایی برای محیط ذخیره سازی توسعه یافته و ارزیابی شده اند، و کارهای گسترده ای بر
ای حل مشکلات مرتبط با سیستم های نوری مورد نیاز برای خواندن و ضبط داده ها انجام شده است. امروزه، گروه های متعددی همچنان بر روی راه حل هایی با سطوح مختلف توسعه و علاقه به تجاری سازی این فناوری کار می کنند. فرآیندهای ایجاد داده های نوشتاری. ضبط داده در یک محیط ذخیره سازی نوری سه بعدی مستلزم ایجاد تغییری در محیط هنگام تحریک است. این تغییر معمولاً یک واکنش فتوشیمیایی از نوعی خاص است، اگرچه امکان روش های دیگری نیز وجود دارد. واکنش های شیمیایی که مورد بررسی قرار گرفته اند شامل فتوایزومریزاسیون ، فوتودکامپوزیشن،و فتوبلیچینگ و شروع پلیمریزاسیون هستند.ترکیبات فوتوکرومیک بیشترین تحقیق را به خود اختصاص داده اند و شامل موادی همچون آزوبنزن ها ، اسپیروپیران ها ، استیلبن ها ، فولژیدها و دی آری آلتن ها می شوند. اگر تغییر فتوشیمیایی معکوس پذیرباشند، ذخیره سازی داده ها به صورت بازنویسی پذیر نیز از لحاظ تئوری امکان پذیر است. همچنین، ضبط چندسطحی (MultiLevel Recording)، که در آن داده ها به جای سیگنال های "روشن" و "خاموش" به صورت در مقیاس خاکستری نوشته می شوند، از نظر فنی امکان پذیر است. ضبط با جذب چندفوتونی غیررزونانسی. اگرچه پدید
ه های نوری غیرخطی متعددی وجود دارند، اما تنها جذب چندفوتونی قادر است انرژی لازم برای تحریک الکترونی گونه های مولکولی و ایجاد واکنش های شیمیایی را به محیط تزریق کند. جذب دو فوتونی قوی ترین نوع جذب چندفوتونی است، اما با این وجود پدیده ای بسیار ضعیف محسوب می شود و به حساسیت پایین محیط ذخیره سازی منجر می شود. بنابراین، تحقیقات زیادی برای توسعه کروموفورهایی با سطح مقطع جذب دو فوتون بالا انجام شده است. ضبط با جذب دو فوتونی این روش از طریق متمرکز کردن لیزر روی نقطه ای که فرآیند نوشتن فتوشیمیایی مورد نظر است، انجام می شود. طول موج لیزر به گونه ای انتخاب می شود که به صورت خطی توسط محیط جذب نشود و بنابراین تنها در نقطه فوکوس با محیط تعامل داشته باشد. در نقطه فوکوس، جذب دو فوتونی به دلیل غیرخطی بودن و وابستگی به مربع شدت نور لیزر قابل توجه می شود. ضبط با استفاده از دو لیزر همزمان در این روش، دو لیزر به طور همزمان برای نوشتن اطلاعات استفاده می شوند. یک لیزر از محیط عبور کرده و یک خط یا صفحه را تعریف می کند. لیزر دوم به نقاطی از آن خط یا صفحه که نیاز به نوشتن دارند، هدایت می شود. همزمانی دو لیزر در این نقاط باعث جذب دو فو
تونی و در نتیجه شروع واکنش فتوشیمیایی برای نوشتن می شود. این روش معمولاً برای نوشتن موازی اطلاعات استفاده می شود، که امکان ضبط همزمان داده ها در چندین نقطه را فراهم می کند. نوشتن با جذب چند فوتونی متوالی. رویکرد دیگری برای بهبود حساسیت محیط ذخیره سازی استفاده از جذب دو فوتونی تشدید کننده (که با نام "1+1" یا جذب دو فوتونی متوالی نیز شناخته می شود) است. جذب دو فوتونی غیررزونانسی که به طور معمول استفاده می شود، پدیده ای ضعیف است، زیرا برای ایجاد تحریک، دو فوتون تحریک کننده باید تقریباً به طور همزمان به کروموفور برسند. این امر به این دلیل است که کروموفور نمی تواند به تنهایی با یک فوتون تعامل داشته باشد. اما اگر کروموفور دارای یک سطح انرژی باشد که با جذب ضعیف یک فوتون مطابقت داشته باشد، این سطح می تواند به عنوان یک مرحله واسط عمل کند و به فوتون ها آزادی بیشتری در زمان بندی ورودشان بدهد. این امر منجر به افزایش حساسیت می شود. با این حال، این رویکرد باعث کاهش غیرخطی بودن در مقایسه با جذب دو فوتونی غیررزونانسی می شود (زیرا هر مرحله جذب دو فوتونی به طور اساسی خطی است) و بنابراین ممکن است وضوح سه بعدی سیستم را به خطر بی
ندازد. میکروهولوگرافی. در میکرو هولوگرافی ، پرتوهای متمرکز نور برای ضبط هولوگرام های با اندازه زیرمیکرومتری در یک ماده فوتورفرکتیو استفاده می شوند، معمولاً با استفاده از پرتوهای هم محور. فرآیند نوشتن ممکن است از همان نوع مواد استفاده کند که در سایر روش های ذخیره سازی داده هولوگرافیک به کار می روند و ممکن است از فرآیندهای دو فوتونی برای ایجاد هولوگرام ها بهره گیرد. ثبت داده ها هنگام تولید. داده ها همچنین می توانند در حین تولید محیط ذخیره سازی ایجاد شوند، همان طور که در اکثر فرمت های دیسک نوری برای توزیع تجاری داده ها دیده می شود. در این حالت، کاربر نمی تواند اطلاعاتی روی دیسک بنویسد – این نوع دیسک به فرمتROM (فقط خواندنی) محدود است. داده ها ممکن است با یک روش نوری غیرخطی نوشته شوند، اما در این حالت، استفاده از لیزرهای بسیار پرقدرت قابل قبول است، بنابراین حساسیت رسانه ذخیره سازی اهمیت کمتری پیدا می کند. همچنین ساخت دیسک هایی که داده ها به صورت قالب گیری یا چاپ در ساختار سه بعدی آن ها جاسازی شده اند، نشان داده شده است. به عنوان مثال، یک دیسک حاوی داده های سه بعدی می تواند با قرار دادن تعداد زیادی دیسک های بسیار
نازک روی یکدیگر ساخته شود، که هرکدام دارای یک لایه اطلاعات قالب گیری یا چاپ شده هستند. دیسک ROM حاصل می تواند با استفاده از یک روش خواندن سه بعدی خوانده شود. سایر روش ها برای نوشتن داده ها. روش های دیگری نیز برای نوشتن داده ها در سه بعد بررسی شده اند، از جمله: ایجاد حفره های طیفی پایدار (PSHB): این روش امکانچندگانگی طیفی برای افزایش تراکم داده ها را نیز فراهم می کند. با این حال، رسانه های PSHB در حال حاضر به دمای بسیار پایین برای جلوگیری از از دست دادن داده ها نیاز دارند. ایجاد حباب های میکروسکوپی: در این روش، حباب های میکروسکوپی با استفاده از تابش لیزر با شدت بالا در محیط ذخیره سازی ایجاد می شوند. جهت گیری کروموفور: در این روش، بازآرایی کروموفورهای محیط توسط لیزر باعث ایجاد تغییراتی می شود که قابل خواندن هستند. فرآیندهای خواندن داده. خواندن داده ها از حافظه های نوری سه بعدی به روش های مختلفی انجام شده است. برخی از این روش ها بر غیرخطی بودن تعامل نور و ماده برای دستیابی به وضوح سه بعدی متکی هستند، در حالی که برخی دیگر از روش هایی استفاده می کنند که پاسخ خطی رسانه را به صورت مکانی فیلتر می کنند. روش های خواندن
شامل موارد زیر است: جذب دو فوتونی (که منجر به جذب یا فلورسانس می شود). این روش در اصل نوعی میکروسکوپی دو فوتونی است. تحریک خطی فلورسانس با تشخیص هم کانون: این روش نوعی میکروسکوپی لیزری اسکن هم کانون است. اگرچه برای تحریک از لیزر با قدرت کمتر نسبت به جذب دو فوتونی استفاده می کند، اما ممکن است با مشکلاتی مواجه شود، زیرا نور آدرس دهی با بسیاری از نقاط داده دیگر علاوه بر نقطه موردنظر تعامل دارد. اندازه گیری تفاوت های کوچک در ضریب شکست بین دو حالت داده: این روش معمولاً از میکروسکوپ کنتراست فاز یا میکروسکوپ بازتاب هم کانون استفاده می کند. از آنجایی که جذب نوری در این روش وجود ندارد، خطر آسیب به داده ها هنگام خواندن از بین می رود. با این حال، عدم تطابق ضریب شکست ضریب شکست ممکن است ضخامت رسانه (تعداد لایه های داده) را محدود کند. تولید هارمونیک دوم: به عنوان روشی برای خواندن داده های نوشته شده در یک ماتریس پلیمری قطبی نشان داده شده است. تاموگرافی همدوسی نوری: به عنوان یک روش خواندن موازی نیز اثبات شده است. طراحی رسانه ذخیره سازی. قسمت فعال رسانه های ذخیره سازی نوری سه بعدی معمولاً یک پلیمر آلی است که با گونه های فعال
شیمیایی دوپ یا پیوند داده شده است . علاوه بر این، از مواد کریستالی و سل-ژل نیز استفاده شده است. فرم فاکتور رسانه. رسانه های ذخیره سازی نوری سه بعدی در چندین فرم فاکتور پیشنهاد شده اند: دیسک، کارت و کریستال. رسانه دیسکی: ادامه ای از فناوری CD/DVD است و امکان خواندن و نوشتن داده ها با استفاده از روش چرخش دیسک فراهم می کند. رسانه به شکل کارت اعتباری :از نظر قابلیت حمل و راحتی جذاب است، اما ظرفیت کمتری نسبت به دیسک دارد. رسانه کریستالی: نویسندگان علمی تخیلی بارها جامدات کوچکی را تصور کرده اند که مقادیر عظیمی از اطلاعات را ذخیره می کنند. حداقل در تئوری، این امر با فناوری ذخیره سازی نوری پنج بعدی قابل تحقق است. تولید رسانه. ساده ترین روش تولید رسانهقالب گیری دیسک به صورت یکپارچه – برای برخی سیستم ها امکان پذیر است. روش پیچیده تر، ساخت رسانه به صورت لایه به لایه است. این روش برای رسانه هایی که داده ها به صورت فیزیکی در حین تولید ایجاد می شوند، ضروری است. با این حال، ساخت لایه به لایه به معنای لزوماً کنار هم قرار دادن چندین لایه نیست؛ یک گزینه دیگر ایجاد رسانه به صورت مشابه با رول نوار چسب است. طراحی درایو. درایوی ک
ه برای خواندن و نوشتن در رسانه های ذخیره سازی نوری سه بعدی طراحی شده است، ممکن است شباهت های زیادی با درایوهای CD/DVD داشته باشد، به ویژه اگر فرم فاکتور و ساختار داده رسانه مشابه CD یا DVD باشد. با این حال، تفاوت های قابل توجهی وجود دارد که باید در طراحی این درایوها در نظر گرفته شود: لیزر. لیزر: در صورت استفاده از جذب دو فوتونی، ممکن است لیزرهای پرقدرتی موردنیاز باشند که حجیم، سخت برای خنک سازی و از نظر ایمنی خطرناک هستند. اصلاح کروی متغیر. برای آدرس دهی به اعماق مختلف در رسانه، نیاز به سیستمی برای تطبیق پویا با این تغییرات وجود دارد. سیستم اپتیکی. بسیاری از سیستم های ذخیره سازی نوری سه بعدی از طول موج های مختلف نور استفاده می کنند (مانند لیزر خواندن، لیزر نوشتن). سیستم اپتیکی باید این طول موج ها را ترکیب و جدا کند. تشخیص. در ذخیره سازی نوری سه بعدی، سیگنال تولید شده ضعیف تر از نور لیزر است. ابزارهای خاصی برای جمع آوری نور فلورسانس پراکنده به همه جهات استفاده می شود. ردیابی داده ها. لایه های داده مشابه DVD را می توان دسترسی و ردیابی کرد. روش هایی برای آدرس دهی موازی نیز امکان پذیر است که سرعت انتقال داده را ا
فزایش می دهد اما به سیستم های پیچیده تر نیاز دارد. مسائل توسعه. با وجود جذابیت زیاد فناوری ذخیره سازی نوری سه بعدی، توسعه محصولات تجاری زمان زیادی گرفته است. این مشکل به دلایل زیر ایجاد شده است: خواندن مخرب: در برخی موارد، فرآیند خواندن ممکن است باعث پاک شدن تدریجی داده ها شود. پایداری ترمودینامیکی: برخی واکنش های شیمیایی ممکن است به آرامی معکوس شوند و باعث از بین رفتن داده ها شوند. توسعه آکادمیک. بخش عمده ای از توسعه ذخیره سازی نوری سه بعدی در دانشگاه ها انجام شده است. گروه های تحقیقاتی زیر نقش قابل توجهی در این زمینه داشته اند: پیتر تی. رنتزپیس: بنیان گذار این حوزه که اخیراً موادی عاری از خواندن مخرب توسعه داده است. وات دبلیو وب: با همکاری در توسعه میکروسکوپ دو فوتونی در آزمایشگاه های بل امکان ضبط سه بعدی روی رسانه فوتورفراکتیو را نشان داد. ماساهیرو ایرای: خانواده مواد فوتوکرومیک دی آلیتن را توسعه داده است. یوشیماسا کاواتا، ساتوشی کاواتا، و زوهیر سکات: چندین سیستم مدیریت داده نوری، به ویژه در سیستم های پلیمری پولاریزه شده را توسعه داده اند. کوین سی. بلفیلد: سیستم های فوتوشیمیایی برای ذخیره سازی نوری سه بعدی
با استفاده از انتقال انرژی رزونانسی بین مولکول ها و همچنین مواد با مقطع دو فوتونی بالا را توسعه داده است. ست ماردر: بخش زیادی از کارهای اولیه در طراحی مولکولی کروموفورهای با مقطع دو فوتونی بالا را انجام داده است. تام میلستر: به طور قابل توجهی در نظریه ذخیره سازی نوری سه بعدی مشارکت داشته است. رابرت مک لود: استفاده از میکروحجم ها برای ذخیره سازی نوری سه بعدی را بررسی کرده است. مین گو: روش های خواندن هم کانون و بهبود آن ها را بررسی کرده است. توسعه تجاری. علاوه بر تحقیقات آکادمیک، چندین شرکت برای تجاری سازی ذخیره سازی نوری سه بعدی تأسیس شده اند و برخی شرکت های بزرگ نیز به این فناوری علاقه نشان داده اند. با این حال، موفقیت این فناوری در بازار به دلیل رقابت با تکنولوژی های دیگر مانند هارد دیسک ، حافظه فلش و ذخیره سازی هولوگرافیک هنوز مشخص نیست. نمونه هایی از رسانه های ذخیره سازی نوری سه بعدی. ردیف بالا: رسانه Call/Recall، رسانه Mempile. ردیف میانی: FMD، رسانه و درایو D-Data DMD. ردیف پایین: رسانه Landauer، رسانه Microholas در حال کار. Call/Recall: در سال 1987 بر اساس تحقیقات پیتر رنتزپیس تأسیس شد. با استفاده از ض
بط دو فوتونی (25 مگابیت/ثانیه با پالس های 6.5 پیکوثانیه، 7 نانوژول، 532 نانومتر)، خواندن تک فوتونی (635 نانومتر)، و لنز غوطه وری با NA برابر 1.0، 1 ترابایت داده را به صورت 200 لایه در دیسکی با ضخامت 1.2 میلی متر ذخیره کرده است. Mempile در حال توسعه یک سیستمی با نام TeraDisc هستند. آن ها در سال 2007 ضبط و بازخوانی 100 لایه اطلاعات در دیسکی با ضخامت 0.6 میلی متر را نشان دادند. Constellation 3D: در اواخر دهه 1990 دیسک چندلایه فلورسانس (FMD) را توسعه داد. Storex Technologies: با استفاده از شیشه های حساس به نور فلورسانس و مواد شیشه سرامیکی رسانه های ذخیره سازی توسعه می دهد. Landauer Inc: رسانه ای بر اساس جذب دو فوتونی رزونانسی در زیرلایه کریستال یاقوت کبود توسعه داده است. Colossal Storage: به دنبال توسعه فناوری ذخیره سازی نوری هولوگرافیک سه بعدی است، اما هنوز هیچ مطالعه تجربی ارائه نکرده است. Microholas: از دانشگاه برلین با رهبری پروفسور سوزانا اورلیک، تا 75 لایه داده میکروحجم با فاصله 4.5 میکرومتر ضبط کرده اند فناوری 3DCD Pty. Ltd: از دانشگاه منشعب شده و فناوری ذخیره سازی سه بعدی بر اساس مواد شناسایی شده توسط دان
یل دی و مین گو را توسعه می دهد. شرکت های بزرگ فناوری مانند فوجی ، ریکو و ماتسوشیتا نیز برای مواد دو فوتونی ثبت اختراع کرده اند، اما توسعه راه حل های کامل ذخیره سازی داده را نشان نداده اند.
پاتیسیران که تحت عنوان برند اونپاترو (Onpattro) فروخته می شود، دارویی است که برای درمان پلی نوروپاتی در افراد مبتلا به آمیلوئیدوز ارثی مرتبط با ترانس تایرتین، یک بیماری نادر کشنده که به طور تخمینی 50000 مبتلا در سراسر جهان دارد، استفاده می شود. این دارو اولین دارو برمبنای RNA مداخله گر کوچک (siRNA) است که تاییدیه سازمان غذا و دارو (FDA) را دریافت کرده و همچنین اولین داروی تایید شده برای درمان این بیماری می باشد. دارویی جهت سرکوب ژن یا خاموشی ژن است که در فرآیند تولید پروتئین ترانس تایرتین غیرنرمال مداخله می کند. پاتیسیران از یک رویکرد جدید (RNAi یا تداخل آر ان ای) جهت کاهش میزان تولید پروتئین TTR در کبد استفاده می کند. داروی پاتیسیران توسط شرکت آلنیلام (Alnylam) به بازار عرضه شده و سازمان غذا و داروی آمریکا، آن را به عنوان یک درمان درجه اول طبقه بندی نمود. تاریخچه. داروی پاتیسیران بر اساس مکانیزم جدیدی که داشت و همچنین به دلیل نادر بودن شرایط بیماری تحت درمانش، عناوین داروی کمیاب با تشخیص سریع مسیر درمانی و پیشرفت درمانی را دریافت نمود. این دارو در آگوست 2018 در ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا تاییدیه پزش
کی خود را دریافت کرد. هزینه این دارو طی یک مدت درمانی یکساله و بر اساس میزان ویال های موردنیاز، بین 451،430 تا 677،145 دلار آمریکا به ازای هر بیمار می باشد. فرمولاسیون. جزء فعال siRNA داروی پاتیسیران درون نانوذرات لیپیدی فرموله می شود که موجب حفاظت از RNA و تسهیل انتقال آن به بافت هدف می شود. فرمولاسیون نانوذره لیپیدی شامل اجزای بافری، اجزای لیپیدی از جمله DLin-MC3-DMA، دی استئاروئیل فسفاتیدیل کولین، کلسترول و لیپید DMG-PEG 2000 پگلیه شده می شود. جامعه و فرهنگ. اقتصاد. تا سال 2020، 1050 نفر داروی پاتیسیران را دریافت کردند که موجب درآمد خالص 65.5 میلیون دلاری برای شرکت داروسازی آلنیلام شده است.
آنتونی دادسان (؛ زادهٔ ) خوانندگی، ترانه پرداز، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۲۱۰، در حالی که ساکن مسکن لینکلن پارک در هانتسویل، آلاباما بود، با گزارش یک حمله ادعایی به خانه و تلاش برای تجاوز به خواهرش، با اخبار تلویزیون محلی مصاحبه کرد. این مصاحبه به یک هیجان اینترنتی تبدیل شد و منجر به "Bed Intruder Song" شد، آهنگی که توسط The Gregory Brothers تنظیم شده بود و هزاران نسخه در آی تیونز استور از آن فروخته شد و در لیست ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد ظاهر شد. مصاحبه. دادسون در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۰، با الیزابت جنتل، گزارشگر وابسته به NBC، در رابطه با اینکه یک مزاحم قصد تجاوز به خواهرش را در اتاق خواب او در طبقه دوم، در لینکلن پارک هانتسویل داشت، مصاحبه کرد. بعدها مزاحم ادعایی، رشاد کوپر، که در آن زمان هرگز توسط دادسون ها به پلیس معرفی و برای این حادثه متهم نشد، مخالفت کرد.
رصدخانه ابوالهول () یک رصدخانه نجومی است که در بالای Jungfraujoch در سوئیس واقع شده است. نام آن برگرفته از ابوالهول، یک قله صخره ای است که رصدخانه بر روی آن قرار دارد. این رصدخانه با ارتفاع ۳۵۷۱ متری (۱۱۷۱۶ فوت) از سطح متوسط دریا، یکی از مرتفع ترین رصدخانه های جهان است. این مکان که برای عموم قابل دسترسی است، همچنین دومین سکوی رصدی در سوئیس است. قلهٔ کوه برای نصب آسانسوری که از ایستگاه راه آهن جونگفراوجوچ، مرتفع ترین ایستگاه قطار در اروپا، به رصدخانه بالا می رود، تونل زده شده است. این ساختمان در سمت Valais از مرز، تنها چند متر از کانتون برن واقع شده است، هرچند از طریق راه آهن راه آهن یونگفراو از طریق برنزی اوبرلند نیز قابل دسترسی است. عرشهٔ دید گستردهٔ آن در مجاورت رصدخانه برای عموم قابل دسترسی است. منظره هایی از قله های یونگفراو، مونک و ایگر را ارائه می کند که همه در چند کیلومتری قرار دارند. در رسانه های مردمی. این رصدخانه را در فیلم های هتل بزرگ بوداپست، و کریش ۳ می توان دید. همچنین در فصل ۲۲ مسابقه شگفت انگیز این مکان مورد بازدید قرار گرفت.
دایناسور فیلم کمدی ایرانی به کارگردانی سید مسعود اطیابی، تهیه کنندگی محمد شایسته و نویسندگی امیر برادران محصول سال ۱۴۰۳ است. خلاصه فیلم. فردی معتاد به نام رضا دایناسور برای فرار از اخراج مجبور به ارائه گواهی عدم اعتیاد است. او با روش های گوناگون تلاش می کند تا آثار مواد را از بدن خود پاک کند، اما در روز آزمایش اتفاقاتی می افتد که زندگی همه را به هم می ریزد.
این مقاله شامل فهرست ایستگاه های متروی ایروان است. تغییر نام ها. برخی از ایستگاه ها در طول تاریخ نام شان تغییر یافته است.
محوطهٔ متسامور بقایای یک دژ قدیمی است که در جنوب غربی روستای تارونیک در استان آرماویر در کشور ارمنستان واقع شده است. در گذشته تصور می شد که شهر متسامور در دوران عصر آهن توسط اورارتوها نابود شده است، اما پژوهشگران اکنون بر این باورند که این شهر توسط کوچ نشینان اسکیث ها یا کیمری ها تخریب شده است. تاریخچه. بخش مرکزی این محوطه روی تپه ای مشرف به دشت آرارات قرار دارد. پژوهش ها در ارگ مستحکم و بخش موسوم به شهر پایینی که در زیر آن قرار دارد، و همچنین در گورستانی که حدود ۵۰۰ متر به سمت شرق واقع شده است، انجام می شود. در همان فصل های ابتدایی، یک توالی استراتیگرافیک دست نخورده از دوران عصر برنز (دورهٔ تمدن کورا–ارس) تا قرون وسطی ثبت شد. قدیمی ترین آثار سکونت به اواخر هزارهٔ چهارم پیش از میلاد (مس سنگی) و جدیدترین آن ها به قرن هفدهم میلادی بازمی گردد. در دوران اواخر عصر برنز و اوایل عصر آهن (قرن پانزدهم تا هشتم پیش از میلاد)، این سکونتگاه به یک مرکز مهم مذهبی و اقتصادی با تولیدات متالورژیکی توسعه یافته تبدیل شد. در دامنهٔ جنوبی تپه، یک مجموعهٔ مذهبی بزرگ کشف شده که شامل پنج معبد کوچک با محراب های «پله ای» ساخته شده از گ
ل است. مشهورترین یافته ها شامل زیورآلات، مانند گردنبندهای طلایی و بست های کمربند زراندود با تصاویر شیرهای ماده در حال شکار است. حفاری ها. پژوهش ها در متسامور از سال ۱۹۶۵ آغاز شده است. تا دههٔ ۱۹۹۰، این کارها توسط تیم های ارمنی به سرپرستی اما خانزادیان و کورون مکرتچیان انجام می شد؛ در سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، آشوت فیلیپوسیان مسئول حفاری ها بود. تمامی یافته ها در موزه ای که در محل واقع شده به نمایش گذاشته شده اند. در سال ۲۰۱۳، یک هیئت باستان شناسی ارمنی-لهستانی در نتیجهٔ همکاری بین مؤسسهٔ باستان شناسی و مرکز لهستانی باستان شناسی مدیترانه ای (هر دو وابسته به دانشگاه ورشو) و سازمان حفاظت از محیط تاریخی و فرهنگی و ذخیره گاه موزه، وابسته به وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان، کار خود را در متسامور آغاز کرد. کریستوف یاکوبیاک و آشوت فیلیپوسیان هم مدیران این مأموریت بودند. یاکوبیاک اظهار داشت که متسامور «نقش مهمی در میان سکونتگاه های دشت آرارات دارد». موزه. موزهٔ تاریخ و باستان شناسی در محوطهٔ متسامور در سال ۱۹۶۸ افتتاح شد. این موزه توسط "خدمات حفاظت از محیط زیست تاریخی و ذخیره گاه های فرهنگی-موزه ای"، یک سازمان دولتی غیرانتفاع
ی، اداره می شود. در این موزه که در سه طبقه قرار دارد، بیش از ۲۷٬۰۰۰ یافته از متسامور به نمایش گذاشته شده است. در طبقهٔ اول موزه، یافته هایی از منطقهٔ قلعه و همچنین از میدان دفن نمایش داده شده اند. در طبقهٔ دوم، صنایع دستی و فرهنگ متسامور تاریخی موضوع نمایش هستند. در طبقهٔ همکف، یافته هایی از دورهٔ امپراتوری اورارتو و همچنین جواهرات به نمایش گذاشته شده اند. از استثنایی ترین یافته های ارائه شده در آنجا می توان به یک قورباغه از جنس عقیق متعلق به فرمانروای بابلی اولام ووراریش (اواخر قرن ۱۶ پیش از میلاد) و همچنین یک مهر از عقیق جگری که در آن هیروگلیف های مصری دیده می شود، اشاره کرد. این مهر احتمالاً متعلق به فرمانروای بابلی کوری-گالزو یکم (قرن ۱۴ پیش از میلاد) بوده است.
لائوکوئون و پسرانش یا گروه لائوکوئون () یکی از معروفترین مجسمه های باستانی کشف شده است که در سال ۱۵۰۶ در رم کشف شد و اکنون در موزه های واتیکان در معرض عموم قرار دارد. احتمالا این مجسمه همان مجسمه ای است که توسط پلینیوس مورد تقدیر قرار گرفت. لائوکوئون مجسمه ای با اندازه تقریبا واقعی است که حدود دو متر در ارتفاع است و داستان کشیش شهر تروآ با نام لائوکوئون و دو پسرش را نمایش می دهد که توسط مارهای دریایی مورد حمله قرار گرفته اند. گروه لائوکوئون به عنوان نسخه اولیه نمایش درد و زجر در هنر غربی شناخته می شود اما برخلاف هنر مسیحی که مصائب عیسی و شهیدان مسیحی را نمایش می دهد، درد و زجر نمایش یافته در این مجسمه رستگاری یا پاداشی را نشان نمی دهد.
خبرگزاری پانا پرس (؛ ) یک خبرگزاری آفریقایی که در سطح این قاره فعالیت می کند. ابتدا در ۱۹۷۹ در آدیس آبابا تأسیس شد و سپس از سال ۱۹۹۳ تحت حمایت یونسکو قرار گرفت. دفتر مرکزی این خبرگزاری در داکار، سنگال است و دارای ۵۰ خبرنگار در کشورهای مختلف آفریقایی است. مجمع عمومی این خبرگزاری متشکل از نمایندگان ۵۴ آژانس خبری در کشورهای مختلف آفریقا است. این خبرگزاری اخبار را به زبان های انگلیسی، فرانسوی، پرتغالی و عربی ارائه می کند. اهداف. تبدیل شدن به منبع خبری قابل اعتماد و برتر در سطح قاره آفریقا و تثبیت استقلال تحریری از اهداف این خبرگزاری اعلام شده است. هدف دیگر خود را واگذاری ۶۰ درصد سهام به بخش خصوصی عنوان کرده است.
پوکر، بازی ای است که ترکیبی از شانس و مهارت را می طلبد. اگرچه عنصر شانس در آن نقش پررنگی دارد، اما مهارت ها و استراتژی های مختلفی وجود دارند که می توانند شانس برد شما را به طور قابل توجهی افزایش دهند. در این مقاله، به برخی از مهم ترین استراتژی های پوکر خواهیم پرداخت. یکی از مهم ترین جنبه های پوکر، مدیریت بانکرول است. تعیین یک بودجه مشخص برای بازی و پایبندی به آن، از اهمیت بالایی برخوردار است. همچنین، شناخت دست ها و ارزش آن ها، یکی دیگر از اصول اولیه پوکر است. بازیکنان باید بدانند که چه ترکیبی از کارت ها، ارزش بیشتری دارد و چه زمانی باید در دست باقی بمانند و چه زمانی باید از آن خارج شوند. خواندن حریفان نیز از دیگر مهارت های کلیدی در پوکر است. با مشاهده رفتار حریفان، می توان به اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ دست های آن ها دست پیدا کرد. حرکات آن ها مانند شرط بندی، چک کردن و فول کردن، سرنخ های مهمی در مورد قدرت دستشان هستند. بلوف زدن، یکی دیگر از ابزارهای قدرتمند در پوکر است. با بلوف زدن، می توان حریفان را به اشتباه انداخته و آن ها را مجبور به کنار کشیدن کرد. اما مراقب باشید، بلوف زدن بیش از حد می تواند به ضررتان تمام
شود. صبر و حوصله نیز در پوکر بسیار مهم است. نیازی نیست که در هر دست بازی کنید. گاهی اوقات بهتر است منتظر دست های قوی بمانید. استراتژی های پیشرفته تری نیز در پوکر وجود دارند که با تمرین و تجربه می توان به آن ها مسلط شد. پوزیشن شما در میز، اندازه شرط بندی های شما، ایمپلاید آدز و ریور ریز، همگی از جمله این استراتژی ها هستند. پوزیشن شما در میز نسبت به دیلر، تأثیر زیادی بر تصمیم گیری های شما دارد. در پوزیشن های دیرتر، اطلاعات بیشتری در مورد دست های حریفان دارید و می توانید تصمیم های بهتری بگیرید. در پوکر شرط بندی های خوب و بد وجود دارد، به صورت ساده بازی پوکر به درک اختلاف میان دو شرط بندی بستگی دارد. اصطلاح پات آدز (Pot Odds) یعنی نسبت پول موجود در بازی به مقدار پول مورد نیاز برال کال (آمدن ژتون های مساوی با مبلغ شرط حریف). قضیه بنیادین پوک. یکی از مهم ترین مفاهیم در پوکر، «قضیه بنیادین پوکر» است که توسط دیوید اسکلانسکی معرفی شده است. این قضیه بیان می کند که هر بار که شما دست خود را به شیوه ای بازی می کنید که انگار کارت های حریفان را می بینید، سود می کنید و هر بار که حریفان کارت های خود را به شیوه ای متفاوت از آن