Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویرجینیا کریستین (۱۵ اوت ۱۸۹۵ – ۱۶ اوت ۱۹۱۲) دختر نوجوان آفریقایی تبار بود که توسط ایالت ویرجینیا اعدام شد. او به جرم قتل درجه اول کارفرمای سفیدپوست خود، آیدا بلوت، محکوم شد و به تنها دختر خردسالی تبدیل شد که در قرن بیستم در ایالات متحده اعدام گردید. ویرجینیا کریستین در سن ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد تا برای آیدا بلوت کار کند. در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۱۲، زمانی که کریستین ۱۶ سال داشت، بلوت او را به دزدی متهم کرد و به او حمله ور شد. در واکنش، کریستین با دسته جارو به او ضربه زد و حوله ای را در گلوی او فروکرد که موجب مرگش شد. کریستین دستگیر شد و در برابر هیئتی متشکل از مردان سفیدپوست محاکمه گردید. وکلای او، جوزف توماس نیوسام و جورج واشینگتن فیلدز، استدلال کردند که این قتل از پیش برنامه ریزی نشده بود، اما هیئت منصفه تنها پس از ۲۳ دقیقه مشورت، او را به قتل درجه اول محکوم کرد. با وجود قانونی در ویرجینیا که هدفش فرستادن نوجوانان مجرم برای بار نخست به مراکز اصلاح و تربیت بود، کریستین به مرگ محکوم شد. پرونده کریستین واکنش های منفی زیادی از سوی روزنامه ها و فعالان حقوق مدنی به دنبال داشت؛ آن ها اعدام یک دختر زیر سن قانونی را ن
اعادلانه می دانستند و باور داشتند که این حکم انگیزه های نژادپرستانه داشته است. برخی نیز نسبت به سلامت روانی کریستین ابراز تردید کردند. انجمن ملی زنان رنگین پوست و انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان از فرماندار ویرجینیا، ویلیام هاجز من، درخواست کردند که حکم او را لغو کند. این اعتراض ها به ویژه در شیکاگو شدت گرفت؛ جایی که سردبیر روزنامه ای به نام ای. ون پاتنام کارزار شدیدی علیه این اعدام به راه انداخت. با این حال، من از بخشش کریستین خودداری کرد و او در تاریخ ۱۶ اوت ۱۹۱۲ با صندلی الکتریکی اعدام شد. اعدام. در ۱۳ اوت ۱۹۱۲، فرماندار اعلام کرد که دیگر اعدام ویرجینیا کریستین را به تأخیر نخواهد انداخت؛ اعدامی که قرار بود در ۱۶ اوت انجام شود. در همان روز، فرماندار بار دیگر تأکید کرد که حکم کریستین را تخفیف نخواهد داد و بر این باور بود که او مرتکب قتل از پیش برنامه ریزی شده شده است. روزنامه ها از آرامش و پایداری کریستین پیش از مرگ گزارش دادند. پیش از اجرای حکم، کریستین نامه ای به خانواده و حامیانش نوشت:«می دانم چیزی بیش از آنچه سزاوارش هستم، دریافت نمی کنم. آماده ام تا در برابر گناهانم پاسخگو باشم و باور دارم که خداوند مرا ب
خشیده است. می ترسم که خانم بلوت مسیحی نبوده باشد. کسی را بابت وضعیت خودم سرزنش نمی کنم. امیدوارم در بهشت با خانم بلوت دیدار کنم. از همه کسانی که برایم تلاش کردند سپاسگزارم.»کریستین در ساعت ۷:۲۳ صبح روز ۱۶ اوت ۱۹۱۲، پنج ماه پس از مرگ بلوت و تنها یک روز پس از تولد هفده سالگی اش، در زندان ایالتی ریچموند با صندلی الکتریکی اعدام شد. او سه بار شوک الکتریکی دریافت کرد، گرچه روزنامه "ریچموند تایمز-دیپچ" گزارش داد که پس از نخستین شوک جان باخت. کریستین نخستین زنی بود که در جنوب آمریکا با صندلی الکتریکی اعدام شد و تنها دختر زیر سن قانونی بود که در قرن بیستم در ایالات متحده اعدام شد.
سیستم هشدار نزدیک شدن موشک () بخشی از بستهٔ اویونیک برخی از هواپیماهای نظامی است. در این سیستم، یک حسگر، موشک های مهاجم را تشخیص می دهد، سپس هشدار خودکار آن به خلبان دستور می دهد تا مانور دفاعی انجام دهد و اقدامات متقابل موجود را برای مختل کردن ردیابی موشک به کار گیرد. سامانه های موشکی سطح به هوای هدایت شونده (سام) در طول جنگ جهانی دوم توسعه یافتند و در دههٔ ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار گرفت. در پاسخ، اقدامات متقابل الکترونیکی و تاکتیک های پروازی برای غلبه بر آنها توسعه یافتند. این سامانه ها در صورت ارائه هشدار تهدید قابل اعتماد و به موقع، کاملاً موفق بودند.
گئورگی گارگینی آساطوریان (؛ – ) یک هنرمند اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۵ مارس ۱۹۲۴ در تفلیس به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان مدال موسس خورناتسی شده است. وی در ۸ مارس ۲۰۱۳ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت.
توماس گرنجر (احتمالاً زادهٔ ۱۶۲۵ – درگذشتهٔ ۸ سپتامبر ۱۶۴۲) نوجوان ۱۷ ساله ای بود که به جرم رابطه جنسی با حیوانات در مستعمره پلیموث (ایالات متحده آمریکا) به دار آویخته شدند. گرنجر نخستین نوجوانی است که طبق اسناد، در قلمرو ایالات متحده امروزی به اعدام محکوم و اجرا شده است. او خدمتکار لاو بروستر در شهر داکسبری، واقع در مستعمره پلیموث در آمریکای شمالی بریتانیا بود. طبق اسناد دادگاه به تاریخ ۷ سپتامبر ۱۶۴۲، گرنجر در سن ۱۶ یا ۱۷ سالگی به جرم «ارتکاب عمل رابطه جنسی با یک مادیان، یک گاو، دو بز، چند گوسفند، دو گوساله و یک بوقلمون» محکوم شد. گزارش شده است که گرنجر ابتدا در جلسه ای خصوصی نزد قضات محلی به جرم های خود اعتراف کرد و پس از صدور کیفرخواست، به صورت علنی نزد کشیشان و اعضای هیئت منصفه نیز به آن ها اقرار نمود. او به «اعدام از طریق دار تا زمان مرگ» محکوم شد. اجرای حکم توسط جان هولمز، پیام آور دادگاه، در تاریخ ۸ سپتامبر ۱۶۴۲ انجام شد. پیش از اجرای حکم، و بر اساس قوانین مقرر در سفر لاویان ۲۰:۱۵ («و اگر مردی با حیوانی همبستر شود، بی تردید باید کشته شود؛ و آن حیوان را نیز بکشید»)، تمامی حیواناتی که در جرم مشارکت داشت
ند، در برابر چشمان گرنجر کشته شده و در گودالی بزرگ که برای دفن آن ها آماده شده بود، انداخته شدند. هیچ استفاده ای از هیچ بخش بدن این حیوانات صورت نگرفت.
ژیرایر تاتولی آلتونیان (؛ – ) یک و رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۳ اوت ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل شد. و فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
یوری سورنی میناسیان (؛ – ) یک مجسمه ساز اهل ارمنستان است. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۲ اکتبر ۱۹۴۲ در تفلیس به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۶۳) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۶۹) فارغ التحصیل شد. وی در کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۲ ژوئن ۲۰۲۴ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
کائوپولیکانا (انگلیسی: Caupolicana) یک سرده از زنبور عسل و از خانواده زنبور بنا است. این زنبور بیشتر در قاره آمریکا زندگی میکند و بیش از ۵۰ گونه در ۴ زیرسرده از آن شناسایی شده که برخی از آنها از نظر تاریخی به عنوان مولدهای معتبر در نظر گرفته شده اند.
باگرات گالوستی هوهانیسیان (؛ – ) یک کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، بازیگر اهل ارمنستان است. وی بین سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۳ اوت ۱۹۲۹ در باکو به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. آناهیت قوکاسیان همسر وی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۶ آوریل ۱۹۹۰ در سن ۶۰ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آفتاب پاییزی" (۱۹۷۷)، "قلب من در کوهساران" (۱۹۷۵) اشاره کرد.
واهاگن کاراپتی هایراپتیان (؛ ) یک آهنگساز، موسیقی جاز و نوازنده پیانو اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۳۰ اوت ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
رفتار گربه کنش ها و واکنش هایی است که یک گربه در پاسخ به محرک ها و رویدادهای مختلف از خود بروز می دهد. رفتار گربه ها شامل زبان بدن، عادات دفع، پرخاشگری، بازی، ارتباط، شکار، نظافت، نشانه گذاری با ادرار و مالیدن صورت می شود. این رفتارها بین افراد مختلف یک نژاد و همچنین از نژادی به نژادی دیگر متفاوت است. تعامل و اجتماعی بودن گربه های مختلف می تواند متفاوت باشد. در خانه ای که گربه های زیادی در آن وجود دارد، ارتباط گربه ها بسته به افراد، قلمرو و منابع می تواند تغییر کند. تعامل. بچه گربه ها از اوایل رشد شروع به تولید صدا می کنند. هر نوع صدا معانی خاص خود را دارد که در ادامه شرح داده شده است. زبان بدن. گربه ها برای برقراری ارتباط به شدت به زبان بدن متکی هستند. گربه ممکن است خود را به یک شیء بمالد یا کسی را لیس بزند. بخش زیادی از زبان بدن گربه از حالت دم و گوش ها و نیز موقعیت سر و کمرش قابل تشخیص است. دم. بررسی نحوهٔ نگه داشتن دم گربه می تواند خلق و خوی فعلی گربه را به شما نشان دهد.
یونا کیم (زاده ) خواننده و رپر کره ای-آمریکایی است.
شاین کیمبال (زاده ) خواننده و ترانه سرا آمریکایی است.
کاری کیمل با نام کامل کاری مردیت کیمل (زاده ) خواننده، ترانه سرا و تنظیم کننده آمریکایی است.
مدرسه ایران زمین () که با نام «مدرسه بین المللی ایران زمین تهران» نیز شناخته می شود، یک مدرسه بین المللی ترکیبی ایران و آمریکایی بود که در سال ۱۹۶۷ در تهران، ایران توسط جی. ریچارد ایروین و مری آن ایروین تأسیس شد. در سال ۱۹۷۸، در ابتدای انقلاب اسلامی، این مدرسه ۱۴۵۰ دانش آموز از بیش از پنجاه کشور داشت، علاوه بر این، هیئت علمی متشکل از ۱۱۲ معلم از شانزده کشور نیز در آن مشغول به تحصیل بودند. تاریخچه. اگرچه مدرسه ایران زمین از مدرسه کامیونیتی توسعه یافت، اما ریشه های آن به کالج البرز و تلاش های جاستین پرکینز، یک مبلغ مذهبی آمریکایی در ایران در قرن نوزدهم، برمی گردد که در ارومیه در یک کلیسا، مدرسه و چاپخانه تأسیس کرد. مدرسه ایران زمین یکی از اعضای بنیانگذار نظام آموزش بین المللی آی بی (IB) بود واز شورای عالی آموزش و پرورش ایران مجوز دیپلم بین المللی دریافت کرد. سایر مدارس IB تأسیس شده عبارت بودند از مدرسه بین المللی ژنو، کالج آتلانتیک در ولز، مدرسه بین المللی سازمان ملل در نیویورک، لیسه بین المللی سنت ژرمن در فرانسه و گوته جیمنازیوم در آلمان. برنامه درسی دیپلم بین المللی، که در مجموعه ای از امتحانات به پایان می رس
ید، فارغ التحصیلان موفق دبیرستان را برای پذیرش در کالج ها و دانشگاه ها در هر کجا که مایل به تحصیل بودند، از جمله ثبت نام در آموزش عالی در ایران به موجب تصویب دیپلم بین المللی توسط شورای عالی آموزش و پرورش، واجد شرایط می کرد. در نتیجه انقلاب اسلامی (۱۹۷۹)، این مدرسه منحل شد. در سال ۱۹۸۰، آخرین کلاس سازمان بین المللی دیپلم (IB) از ایران زمین به پایان رسید، که تنها ۲۴ دانش آموز داشت. در سال تحصیلی ۱۹۸۰-۱۹۸۱، دولت اسلامی جدید ایران رابطه بین ایران زمین و IB را از بین برد و ایران زمین را به یک مدرسه سنتی پسرانه تبدیل کرد که از برنامه درسی ایجاد شده توسط دولت پیروی می کرد.
مدرسه آمریکایی اصفهان () که در داخل و اطراف منطقه کلان شهری اصفهان ایران واقع شده است، از سال ۱۹۷۳ تا پایان ۱۹۷۸ یک مدرسه بین المللی ۱۲ ساله آمریکایی بود. بسیاری از معلمان این مدرسه اهل ایالات متحده یا اروپا بودند. تیم های ورزشی آن با سایر مدارس آمادگی دانشگاه های بین المللی و غربی در ایران، مصر و امارات متحده عربی رقابت می کردند. در طول دهه ۱۹۷۰، ایران شاهد هجوم هزاران آمریکایی، اروپایی و آسیای شرقی بود که برای شرکت های صنعتی مشترک نظامی و غیرنظامی مختلف کار می کردند. بسیاری از آنها خانواده های خود را نیز به همراه آوردند، در نتیجه اصفهان به تنهایی تا سال ۱۹۷۸ میزبان یک جامعه غیر خاورمیانه ای با بیش از ده هزار نفر، از جمله ششصد هزار نفر ساکن خود، بود. به دستور شرکت بین المللی هلیکوپتر بل، شرکت هواپیماسازی گرومن، شرکت خدمات بین المللی هواپیمایی نورثروپ، (NWASI)، سازمان صنایع نظامی وزارت دفاع ایران و خدمات مدارس بین المللی (ISS)، مدرسه آمریکایی اصفهان را در سال ۱۹۷۳ برای آموزش فرزندان پیمانکاران خارجی تأسیس کردند. ثبت نام نسبتاً آزاد برای کسانی که مایل به پرداخت شهریه سالانه پنج هزار دلار (آمریکا) بودند، تعدادی
از فرزندان خانواده های ایرانی های مرفه و همچنین فرزندان خارجی هایی که تحت حمایت شرکت های بزرگ نبودند را به این مدرسه اضافه کرد. علاوه بر این، ISS یک «مدرسه نمونه» برای فرزندان خانواده های نیروی هوایی شاهنشاهی ایران (IIAF) در پایگاه هوایی خاتمی در نزدیکی اصفهان ایجاد کرد. آموزش پایه به زبان انگلیسی بود و بر اساس برنامه درسی آمادگی دانشگاه ایالات متحده متمرکز بود. ثبت نام از کمتر از پنجاه دانش آموز در سال ۱۹۷۳ به بیش از ۶۰۰ دانش آموز در آغاز سال تحصیلی ۷۸-۷۹ افزایش یافت. انجمن فرهنگی ایران و آمریکا (ASI) که کار خود را از چند اتاق در انجمن فرهنگی ایران و آمریکا آغاز کرد، در نهایت چهار مرکز آموزشی در سراسر کلان شهر اصفهان برای پایه های دبستان تا دوازدهم تأسیس کرد. این مدرسه در بحبوحه انقلاب اسلامی تعطیل شد و آخرین کارکنان و دانش آموزان در دسامبر ۱۹۷۸ آنجا را ترک کردند. متعاقباً، کتاب های درسی و کتابخانه مدرسه به یک مرکز تحقیقات معلمان اصفهان منتقل شد، در حالی که ساختمان های دبیرستان در شاهین شهر بخشی از یک پردیس اقماری دانشگاه صنعتی مالک اشتر (MUT) شدند.
مدرسه بین المللی و تطبیقی تهران () یک مدرسه بین المللی واقع در شمال تهران، ایران است. این مدرسه شامل سه پردیس است: دختران، پسران ابتدایی و پسران پایه هفتم تا دوازدهم. این مدرسه برنامه مدرک کارشناسی بین المللی نظام آموزش بین المللی آی بی را ارائه می دهد. پسران در سعادت آباد و دختران در شهرک غرب به مدرسه می روند. در هر مدرسه دو بخش وجود دارد: یک مدرسه بین المللی برای غیرایرانیان، که عمدتاً از دانش آموزان مهاجر تشکیل شده است (تعداد بسیار کمی از اتباع ایرانی در آن ثبت نام می کنند)؛ و یک مدرسه تطبیقی ​​برای ایرانیانی که از خارج از کشور بازمی گردند و نیاز به سازگاری مجدد با سیستم آموزشی ایران دارند. این مدرسه در سال ۱۹۸۵ تحت نظارت وزارت آموزش و پرورش ایران تأسیس شد. پوشش دانش آموزان. از پسران در مدرسه بین المللی انتظار می رود پیراهن های یقه آبی روشن و شلوار آبی تیره را به عنوان بخشی از یونیفرم مدرسه خود بپوشند، در حالی که از پسران در مدرسه تطبیقی ​​انتظار می رود پیراهن های یقه آبی و شلوار آبی تیره بپوشند. از دختران انتظار می رود مانتو را با مقنعه بپوشند.
کنفرانس بین المللی هالیوودیسم () که گاهی با نام «کنفرانس هالیوودیسم و ​​سینما» نیز شناخته می شود، کنفرانسی است که در اوایل دهه ۲۰۱۰ چندین بار برگزار و توسط دولت ایران سازماندهی شده است. طبق توصیف خود، این کنفرانس «میزبان فیلمسازان، محققان و فعالانی از سراسر جهان است تا جنبه های مختلف سینمای جهان را که با آرمان های انسانی از یک سو و واقعیت های هالیوود از سوی دیگر مرتبط هستند، مورد بحث قرار دهند.» به طور خاص، این کنفرانس به انتقاد از تصویرسازی های صنعت سینمای ایالات متحده از اسلام و ایران پرداخت. این کنفرانس هر ساله در فوریه تهران، همزمان با و در چارچوب جشنواره بین المللی فیلم فجر برگزار می شد. شرکت کنندگان در این کنفرانس ها شامل تحلیلگران ایرانی و همچنین شرکت کنندگان خارجی بودند. این کنفرانس فراخوان مقالات را منتشر کرد و به مقالات برتر انتخاب شده جوایز نقدی وعده داد. به مهمانان نسخه هایی از حداکثر ۲۰ فیلم برای تماشا به عنوان بخشی از حضورشان داده شد. برگزارکنندگان گاهی هزینه های سفر کسانی را که از خارج از کشور می آمدند، تأمین می کردند. تاریخچه. کنفرانس های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲. کنفرانس افتتاحیه، سمیناری دو روزه بود که د
ر سال ۲۰۱۱ برگزار شد. این سمینار به موضوعاتی مانند «تروریسم و ​​هالیوود» و «هالیوود و شیطان پرستی» پرداخت. کنفرانس ۲۰۱۲، ۴۸ مهمان بین المللی را گرد هم آورد که در مورد «هالیوود و هولوکاست»، «فلسطین روی خط آتش» و «داروینیسم و ​​لیبرالیسم» به بحث و گفتگو پرداختند. رئیس جمهور ایران محمود احمدی نژاد کنفرانس را افتتاح کرد و از بازیگر و شرکت کننده شان استون، یک تازه مسلمان شده اخیر و پسر فیلمساز الیور استون، تجلیل کرد. از دیگر شرکت کنندگان می توان به وبستر تارپلی، یک نظریه پرداز توطئه آمریکایی، اشاره کرد. روزنامه «تهران تایمز» گزارش داد که چندین سخنران به ادعای «تأثیر رژیم صهیونیستی بر هالیوود» اشاره کردند. در کنفرانس سال ۲۰۱۲، روبر فوریسون مقاله ای در مورد «نقش هالیوودیسم در خلق افسانه «هولوکاست» ارائه داد. به نظر او، ایران باید از «بمب اتمی فقرا»، تجدیدنظرطلبی هولوکاست (اصطلاحی که خود انکارکنندگان هولوکاست ترجیح می دهند)، به عنوان وسیله ای برای مقابله با منتقدان استفاده کند. کنفرانس ۲۰۱۳. کنفرانس ۲۰۱۳ از ۲ فوریه تحت نظارت دولت ایران در تهران با حدود ۱۳۰ شرکت کننده بین المللی به مدت چهار روز برگزار شد. حامد قشقاوی
دبیر امور بین الملل کنفرانس بود. مهمانان شامل مارک وبر از انستیتوی بازبینی تاریخی، ایزابل کوتان-پر (همسر کارلوس شغال)، یک فعال مسلمان از شیکاگو؛ عبدالعلیم موسی؛ آرت اولیویه، شهردار سابق حزب لیبرترین در بلفلاور (کالیفرنیا)، و کمدین فرانسوی دیودونه بودند. به گفته یکی از برگزارکنندگان، مانیکا ویت، آمریکایی فراری نهایی به ایران (که در سال ۲۰۱۲ نیز در این کنفرانس شرکت کرد)، دعوت نشده بود اما اجازه سخنرانی داشت. وب سایت این رویداد، «شرکا» را شناسایی کرد که شامل توطئه گران یازده سپتامبر/منکران هولوکاست کوین بارت (از طریق وب سایت جهاد حقیقت) و جیم فتزر، و همچنین Americana Pictures، یک شرکت تولیدی متعلق به مرلین میلر، عضو برتری طلب سفیدپوست حزب آزادی آمریکا و شورای منافع ملی (CNI) که رهبر آن آلیسون وییر است، می شد. اتحادیه ضد افترا (ADL) گفت که لوگوی این کنفرانس ستاره داوود را با تصاویر ماسونی ترکیب کرده است. این کنفرانس در هتل پارسیان آزادی برگزار شده است. این کنفرانس توسط جواد شمقدری، رئیس سازمان سینمایی ایران و معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در امور سینمایی، افتتاح شد. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران سید محمدعلی ح
سینی نیز حضور داشت. او در سخنرانی خود ابراز عقیده کرد که هالیوود توسط "مدیریت پنهانی که مراکز اقتصادی، تجاری، تحقیقاتی و نظریه پردازی را هدایت می کند" اداره می شود، اگرچه او همچنین ادعا کرد که "رهبران کاخ سفید نقش اصلی را در سیاست هنری هالیوود ایفا می کنند." بحث کنفرانس توجه ویژه ای به تأثیرات فیلم آمریکایی آرگو" (۲۰۱۲) بر افکار عمومی آمریکا داشت، فیلمی که برداشتی روایی و تخیلی از جنبه هایی از گروگان گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا سال های ۱۹۷۹-۱۹۸۱ است که برای چندین جایزه اسکار نامزد شده بود. همچنین فیلم های «غیرقابل تصور» (۲۰۱۰) و «شمارش معکوس اورشلیم» (۲۰۱۱) و فیلم های دیگر به نمایش درآمدند و مورد بحث قرار گرفتند. در حالی که بسیاری از شرکت کنندگان این تصور را داشتند که فیلم های آمریکایی در خدمت ترویج یک دستور کار مخفی هستند که آنها را «هالیوودیسم» می نامیدند، اما اغلب در رویکردهای خود متفاوت بودند. در میان شرکت کنندگان سال ۲۰۱۳، سناتور سابق و نامزد ریاست جمهوری ایالات متحده مایک گریول حضور داشت که پیش از این مصاحبه های مکرری با پرس تی وی، شبکه دولتی ایران، انجام داده بود. گراول گفت که صنعت فیلم ایالات مت
حده، مردم آمریکا را در مورد اینکه در مورد ایران چه فکری کنند، شستشوی مغزی داده است. او همچنین گفت که این کنفرانس شامل «عناصر مختلف افراط گرایی» بود که برخی از نگرش های آنها علیه اسرائیل و صهیونیسم «خارج از برنامه» بود. یکی دیگر از شرکت کنندگان، حسن عباسی، استراتژیست سیاسی ایرانی بود که به خاطر نظریه های توطئه صهیونیستی مربوط به شخصیت های کارتونی تام و جری شناخته می شود و در مورد تماشای فیلم های آمریکایی گفت: «تصاویری که می بینید، خیالات جنسی شما را آلوده می کند.» ای. مایکل جونز، سردبیر یک مجله مسیحی محافظه کار آمریکایی، گفت که از اینکه کشور میزبان چگونه فرهنگ خود را غیرجنسی کرده است، تحت تأثیر قرار گرفته است: «دلیلی وجود داشت که ایرانیان سینماهای خود را در طول انقلاب آتش زدند.» عبدالعلیم موسی، گفت که مردم مسلمان در معرض «تهاجم فرهنگی» فیلم های غربی قرار گرفته اند.
مؤسسه آمریکایی مطالعات ایران () سازمانی غیرانتفاعی کنسرسیوم متشکل از ایالات متحده آمریکا دانشگاه ها و موزه ها است که در سال ۱۹۶۷ با هدف ترویج ایران شناسی و مطالعات فارسی تأسیس شد. AIIrS تبادل دانشگاهی و فرهنگی بین ایالات متحده و ایران را تسهیل می کند و به حمایت از محققان و تأمین مالی تحقیقات در ایران شناسی اختصاص دارد. این مؤسسه نماینده مؤسسات آمریکایی آموزش دانشگاهی و تحقیقات در مطالعات ایران است و این حوزه را در برنامه درسی ایالات متحده گسترش می دهد. این مؤسسه عضو شورای مراکز تحقیقاتی آمریکایی خارج از کشور است. تاریخچه. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹، AIIrS یک مرکز خارجی در تهران به منظور حمایت و میزبانی از محققان آمریکایی مهمان اداره می کرد. این مرکز پس از قطع روابط دیپلماتیک بین ایالات متحده و ایران، مجبور به تعلیق فعالیت های خود شد و برای دو دهه بعدی، AIIrS خود را وقف پیشبرد مطالعات ایران در ایالات متحده با ارائه کمک های مالی به دانشجویان، برگزاری کنفرانس ها و تقویت حس تعلق به جامعه در این زمینه کرد. پس از ابتکار گفتگوی تمدن ها در سال ۱۹۹۸، AIIrS اعزام محققان به ایران را از سر گرفت و کمک های مالی برای محققان ایرانی
جهت تحقیق در ایالات متحده برقرار کرد. برنامه ها. برنامه اصلی AIIrS اعطای کمک های مالی کوتاه مدت به محققان انفرادی است. فراتر از برنامه های بورسیه، AIIrS همچنین از کنفرانس های مطالعات ایران در ایالات متحده و خارج از کشور حمایت می کند و گاهی اوقات بودجه ای برای پروژه هایی از جمله انتشارات و نمایشگاه ها فراهم می کند. همچنین جایزه راث را که توسط موقوفه لوئیس راث تأمین می شود، به پاس قدردانی از برتری نشان داده شده در ترجمه ادبیات فارسی به انگلیسی اهدا می کند.
روابط حق تکثیر ایران و آمریکا () به بخشنامه 38a دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا اشاره دارد که طبق آن ایران هیچ گونه رابطه رسمی حق تکثیر با ایالات متحده آمریکا ندارد. بنابراین، آثار منتشر شده از ایران، صرف نظر از قوانین حق چاپ محلی این کشورها، در ایالات متحده دارای حق چاپ نیستند. اطلاعات بیشتر در 17 U.S.C. § 104(b)(2) که در بخشنامه ذکر شده است، ذکر شده است. با این حال، آثار منتشر نشده، صرف نظر از مبدا یا ملیت نویسندگان آثار، تا زمانی که منتشر نشده باشند، دارای حق چاپ هستند (17 U.S.C. § 104(a)). نرم افزار توزیع شده رایگان. محصولات مایکروسافت را می توان در ایران، چه توسط ادارات دولتی، دانشگاه ها یا کاربران شخصی، کپی و آزادانه توزیع کرد. مراکز خریدی در تهران و سایر شهرهای ایران وجود دارند که در توزیع نرم افزارهای اغلب بسیار تخصصی تخصص دارند. اخیراً، افزایش وب سایت های ورز ایرانی مشاهده شده است، زیرا قوانین ایران میزبانی آنها را در ایران ممنوع نمی کند. از این رو، برخلاف اکثر کشورهای دیگر که میزبانی این وب سایت ها ممکن است به طور بالقوه منجر به پیگرد قانونی شود، انجام این کار در ایران بسیار کارآمد است. استفاده از
محتوای بدون مجوز در رسانه ها. این روزها غیرمعمول نیست که سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، سازمان پخش تلویزیون دولتی ایران، نسخه های ویرایش شده و سانسور شده از فیلم های پرفروش هالیوودی دوبله شده به فارسی را پخش کند. با این حال، برخی از سینماها، مانند "سینما فرهنگ" در تهران، فیلم ها را به زبان اصلی نمایش می دهند. هیچ کدام با مجوز نمایش داده نمی شوند، زیرا هیچ رابطه ای بین ایران و هیچ شرکت آمریکایی وجود ندارد. دی وی دی بدون مجوز یک فیلم هالیوود اغلب زودتر از اکران فیلم در سینماهای ایالات متحده، در فروشگاه های سراسر ایران عرضه می شود. اکثر فیلم های تازه اکران شده، نسخه های هندی کم در سینما هستند. با این وجود، کمبودی در کپی های بدون مجوز با کیفیت دی وی دی وجود ندارد. دانشگاه ها تقریباً به طور کامل به ترجمه کتاب های درسی بدون مجوز ناشران خارجی متکی هستند. اگر به زبان انگلیسی باشند، کتاب ها چاپ افست هستند که دانشجویان را قادر می سازد کتاب های درسی را با قیمت های یارانه ای خریداری کنند. در حالی که بیشتر محتوای اصلی حفظ می شود، تفاوت بین نسخه های اصلی و کپی های غیرمجاز کتاب های درسی، جایگزینی تصاویر به منظور م
طابقت با فرهنگ ایرانی به جای فرهنگ های غربی است. علاوه بر این، این کتاب های درسی اغلب برای فروش با قیمت های ارزان تر به کشورهای دیگر صادر می شوند که روابط حق چاپ با ایالات متحده را حفظ می کنند.
فینال های ان بی ای ۲۰۲۵ سری مسابقات قهرمانی اتحادیه ملی بسکتبال (ان بی ای) و پایان مرحله پلی آف فصل ۲۵–۲۰۲۴ بود. قهرمان کنفرانس غرب، اکلاهما سیتی تاندر، قهرمان کنفرانس شرق ایندیانا پیسرز را در یک سری هفت گانه شکست داد و قهرمان شد. شی گلجس-الکساندر، بازیکن تیم تاندر، به عنوان ارزشمندترین بازیکن فینال های ان بی ای انتخاب شد. این سری مسابقات از ۵ ژوئن آغاز شد و تا ۲۲ ژوئن ادامه یافت.
کالولیمنوس یک جزیره کوچک است که بین کالیمنوس و ایمیا قرار دارد. این جزیره متعلق به واحد منطقه ای دودکانس در یونان است. در اکتبر ۲۰۱۵، سواحل این جزیره شاهد غرق شدن تعدادی از مهاجران بود.
شورای جگا ()؛ یک نهاد مشورتی و حکومتی در امپراتوری گوگوریو بود که متشکل از سران پنج طایفه اصلی اشرافی موسوم به «نابو» بود. این شورا نقشی مهم در تصمیم گیری های سیاسی، نظامی و اداری ایفا می کرد و از ارکان قدرت در ساختار حکومت گوگوریو به شمار می رفت. تاریخچه. اشراف قدرتمند «گا» نامیده می شدند و روسای قبایل یا گروه های منطقه ای بودند. از آنجایی که چندین خانواده به جهت برگزاری یک شورای اشرافی دور هم جمع میشدند، «جگا» نامیده می شدند. اعتقاد بر این است که امپراتوری گوگوریو به یک بازداشتگاه مدرن به نام نوئوک نیازی نداشت، زیرا محاکمات بدون درنگ و مستقیما از طریق نشست ها برگزار می شدند. و به نظر می رسد که پیش از نبرد، به عنوان برترین نهاد تصمیم گیری برای عملیات سیاسی، در مورد اینکه آیا نبرد را اداره کند یا خیر و سایر مسائل مهم بحث و تصمیم گیری می کرد. در روزهای نخستین گوگوریو، پنج قبیله گوگوریو برای بنیان نهادن یک ملت یکپارچه و متحد گرد هم آمدند و توافق کردند که حکومت را اداره کنند. با تقویت اقتدار سلطنتی، تا پایان قرن دوم، وزیر ملی منصوب پادشاه آغاز به ریاست مجلس شورا کرد، با این حال هنگامی که یک دولت ائتلافی اشرافی د
ر بخش پایانی گوگوریو بنیان نهاده گشت، این شورای اشرافی دوباره به بالاترین نهاد تصمیم گیری گوگوریو تبدیل شد. جزئیات. اتحادیه ای از پنج قبیله نیرومند که در تاریخ با عنوان اوبو(پنج قبیله)شناخته می شوند. این قبایل شامل سونو،جولنوبو،سون نوبو،گوان نوبو و گِه روبو بودند.در قلب این ساختار قدرت، نهادی حیاتی به نام شورای جِگا قرار داشت.نام این شورا، که به معنای «گردهمایی رؤسای مختلف (گا)» است، خود گویای ترکیب و خاستگاه آن است. این شورا عالی ترین نهاد مشورتی و تصمیم گیری بود که در آن، رهبران قبایل پنج گانه اوبو برای تعیین سرنوشت امپراتوری نوپای خود گرد هم می آمدند. این شورا صرفاً یک هیئت سیاسی نبود، بلکه سازوکاری بود که پایه های گوگوریو را در کنار هم نگه می داشت. وجود چنین شورایی یک پیش شرط اساسی برای بقای دولت در مراحل اولیه آن بود، زیرا بستری برای اجماع سازی و حل اختلافات میان رهبران قدرتمند و نیمه مستقل فراهم می کرد.این گزارش استدلال می کند که شورای جگا نهاد محوری در نظام سیاسی گوگوریو بود. تحول تاریخی این شورا – از یک شورای متشکل از رؤسای قبایل مستقل به هیئتی از اشراف دولتی – آینه ای تمام نما از سفر چندصدساله این ام