Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یک مجموعه فرنچایز رسانه ای ژاپنی با محوریت ورزش فوتسال است. این مجموعه شامل یک انیمهٔ تلویزیونی به تهیه کنندگی استودیوی دیومدیا است که از ژانویه تا مارس ۲۰۲۲ پخش شد، و همچنین یک بازی ویدئویی موبایلی که توسط شرکت بندای نامکو انترتینمنت عرضه گردید. این انیمه در ایران با عنوان فوتسالیست ها پخش شد. رسانه. بازی ویدئویی. یک بازی ویدئویی ویژه سیستم عامل های آی اواس و اندروید که توسط شرکت بندای نامکو انترتینمنت توسعه یافته بود، همزمان با مجموعهٔ انیمه معرفی گردید. این بازی در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۲۱ منتشر شود، اما انتشار آن با هدف ارتقای کیفیت، به تاریخ دیگری موکول شد.
زمین لرزه نولسک در سال ۲۰۰۷ جزیره ساخالین در روسیه را تحت تأثیر قرار داد و باعث ایجاد سونامی در امتداد ساحل آن شد. محیط تکتونیکی. ساخالین در مرز صفحات اوراسیا و آمریکای شمالی واقع شده است، جایی که همگرایی مورب رخ می دهد. در قسمت جنوبی جزیره، نرخ همگرایی تخمینی است. اینچ. سه سامانه گسل اصلی از این جزیره عبور می کنند؛ سامانه های ربون - مونرون، سامانه های غربی و مرکزی ساخالین. سامانه گسل غربی ساخالین از نظر لرزه خیزی فعال است و زمین لرزه هایی در سال ۱۹۰۷ در آن ثبت شده است. زمین لرزه. زمین لرزه به بزرگی ۶٫۲ در تاریخ ۲ اوت ساعت ۱۳:۳۷ به وقت محلی در سامانه گسل غرب ساخالین رخ داد. این بزرگ ترین زمین لرزه ثبت شده در منطقه جنوبی جزیره از زمان بود. تأثیر. حداکثر شدت زمین لرزه در نولسک VII-VIII در مقیاس مدودف-شپونهوئر-کارنیک تعیین شد که خسارات به ساختمان ها شدید بود. این زمین لرزه در گورنوزاوودسک VI-VI و در خولمسک V-VI ثبت شد. در نولسک، خانه فرهنگ و چندین مدرسه آسیب دیدند. این زمین لرزه باعث قطع برق و آب در شهر شد. فروریختن جزئی خانه فرهنگ منجر به کشته شدن مدیر آن شد؛ یک نفر دیگر بر اثر حمله قلبی جان باخت، و دو نفر دیگر
در بیمارستان جان باختند. دوازده نفر زخمی شدند، از جمله دو نفر که برای درمان با هواپیما به یوژنو-ساخالینسک منتقل شدند؛ ۸۰۰۰ نفر دیگر بی خانمان شدند. متخصصان پزشکی از مرکز پزشکی بلایای ساخالین نیز برای درمان مجروحان به شهر پرواز کردند. بسیاری از خانه ها ترک خوردند، سقف آنها آسیب دید و راه پله های آنها فرو ریخت. در گورنوزاوودسک، یک مدرسه شبانه روزی و ساختمان خدمات آب آسیب دیدند و دانش آموزان به چادرها منتقل شدند. تا ۳ سپتامبر، قرار بود ۲۵۰ ساختمان به دلیل شدت خسارات تخریب شوند و برخی از ساختمان ها فرو ریختند. الکساندر خوروشاوین، فرماندار ساخالین، خسارت را بیش از ۱۱ میلیارد روآن () تخمین زد. کار تخریب در ۶ اوت آغاز شد. سونامی. این زمین لرزه سه موج سونامی غیرمخرب در امتداد ساحل ساخالین ایجاد کرد که به طور غیرمعمولی برای بزرگی آن بزرگ بودند. هفت دقیقه پس از زمین لرزه اصلی، یک دستگاه اندازه گیری جزر و مد در بندر خلمسک افزایش سطح دریا و را ثبت کرد. موج. در شهر، سطح دریا بیش از افزایش یافت، باعث شد قایق ها به آرامی بالا و پایین بروند. حداکثر ارتفاع سونامی به رسید در دهانه رودخانه آسانای، نزدیک روستای زاوتی ایلیچا در
بخش شمالی شهرستان نولسکی. پیش از این مشاهدات، یک جزر و مد شدید در ساحل رخ داد. در دهانه رودخانه یاسنومورکا، سونامی بود. مشاهده سونامی بزرگ در اطراف ممکن است به دلیل بالا آمدن کف دریا با بالا آمدن اندازه گیری شده بوده باشد. در امتداد از خط ساحلی. A موج در روموی، هوکایدو، ژاپن ۸۶ دقیقه پس از زمین لرزه ثبت شد و ۳۰ دقیقه پس از آن مشاهده، موج به واکانای برخورد کرد. آژانس هواشناسی ژاپن پس وقوع زمین لرزه به مدت سه ساعت هشدار سونامی صادر کرد. پاسخ. ده ساعت پس از زمین لرزه، تمام ۲۵۰۰۰ نفر از ساکنان نولسک به چادرها یا مراکز تخلیه منتقل شدند. بیش از ۶۰ امدادگر برای ایجاد سرپناه برای ساکنانی که خانه هایشان آسیب دیده بود، به نولسک رسیدند. دو مدرسه نیز به عنوان مراکز پناهندگی عمل کردند. توسط اداره اداری ساخالین وضعیت اضطراری اعلام شد. به دستور ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور، سرگئی شویگو، وزیر موقعیت های اضطراری، برای کمک به بی خانمان ها از منطقه آسیب دیده بازدید کرد. حداقل ۸۳۴ پرسنل اورژانس و ۵۳ دستگاه در این عملیات اضطراری شرکت داشتند. به گفته شهردار شهر، ولادیمیر پاک، دولت های فدرال و منطقه ای بر روند بازسازی نظارت داشتند. و
لادیمیر یاکوفلف، وزیر توسعه منطقه ای، هزینه کار بازسازی را ۴٫۵ تا ۵ میلیارد روآن () تخمین زد.
سعد مأمون (; – ) سپهبد نیروی زمینی مصر و قهرمان جنگ مصری بود که در خلال جنگ یوم کیپور فرماندهی ارتش دوم مصر را برعهده داشت. او در سال ۱۹۴۳ پس از فارغ التحصیلی از آکادمی نظامی مصر، در یک هنگ پیاده نظام به خدمت گرفته شد. او در بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ به عنوان فرمانده یک گردان ضد تانک پیاده نظام زخمی شد. او به همراه محمد عبدالغنی الجسمی، حسنی مبارک، حلمی عفیفی عبدالبر و کمال حسن علی، یکی از اعضای اصلی و نزدیک حلقه داخلی رئیس جمهور انور سادات بود. در طول شورش های نان مصر در سال ۱۹۷۷، به عنوان فرمانده منطقه نظامی مرکزی، او به خاطر امتناع از استفاده از نیروی مرگبار علیه معترضان در قاهره و متقاعد کردن رئیس جمهور سادات برای پذیرش برخی از خواسته های مردمی مانند ادامه یارانه های غذا و انرژی شناخته شده است. مامون پس از بازنشستگی از ارتش مصر، تا سال ۱۹۸۳ به عنوان فرماندار قاهره خدمت کرد.
ورود به خانهٔ اسلشر تنها آلبوم ایوی تر اسلشر فلکس می باشد؛ این گروه متشکل است از ایوی تر، انیمال کالکتیو، عضو پیشین درتی پراجکترز، آنجل درادوریان، و درامر سابق پونی تیل یعنی جرمی هایمن. اولین تک آهنگ آلبوم تحت نام «دندان نیش کوچک» توسط وبگاه "پیچفورک" به عنوان «بهترین قطعهٔ جدید» نام گذاری شد.
یهودیان یثرب مدت ها پیش از ظهور اسلام در منطقهٔ حجاز در شبه جزیرهٔ عربستان سکونت داشتند. یثرب شهری زیبا با دیواری کهن و نخلستان های گسترده در پیرامون آن بوده است. خرماهای این شهر از کیفیتی بسیار عالی و طعمی شیرین برخوردار بوده و دارای دژها و قلعه های مستحکمی بوده است. برخی از مورخان بر این باورند که یثرب به دست یهودیان بنیان گذاری شده است. مهاجرت یهودیان به یثرب. مهاجرت یهودیان به یثرب در موج های متوالی و در دوره های زمانی مختلف صورت گرفت. زمان دقیق نخستین سکونت یهودیان در یثرب به طور قطعی مشخص نیست. سمهودی در این باره دو دیدگاه را مطرح کرده است: نخست، حضور یهودیان در یثرب را به دوران موسی نسبت می دهد و دوم، آن را به زمان نبوکدنصر پیوند می زند. پس از این دوره، مهاجرت دیگری به یثرب روی داد. یاقوت حموی در این باره می گوید: «سپس رومیان در شام پدیدار شدند و بسیاری از بنی اسرائیل را کشتند؛ از این رو، بنی قریظه، بنی نضیر و هُدَل از شام گریختند و قصد داشتند به حجاز، جایی که بنی اسرائیل پیش تر در آن سکونت داشتند، بروند تا در کنار آنان زندگی کنند». تبار. برخی از پژوهشگران، از جمله ولفنسون، بر این باورند که یهودیان یثر
ب از تبار اسرائیلی بوده اند. در مقابل، گروهی دیگر، از جمله فیلیپ هیتی، معتقدند که یهودیان یثرب عمدتاً از قبایل عربی بوده اند که به دین یهودیت گرویده بودند، هرچند هسته اصلی این جماعت را افراد اصالتاً اسرائیلی تشکیل می دادند. قبایل. سمهودی یادآور شده است که قبایل یهودی در یثرب بیش از بیست و چند قبیله بوده اند، از جمله: بنی عکرمه، بنی ثعلبه، بنی محمّر، بنی زعورا، بنی قینقاع، بنی نضیر، بنی قریظه، بنی هدل، بنی عوف، بنی قصیص و بنی ماسله. این قبایل در شهر و پیرامون آن سکونت داشتند. از میان آنان، بنی قریظه و بنی نضیر به «کاهنین» شهرت یافته بودند که این نسبت را به جدّشان «کاهن» می رساندند، و «کاهن» همان کاهن بن هارون بن عمران است. درباره قبیله بنی قینقاع، سمهودی به نقل از حافظ ابن حجر آورده است که آنان از نسل یوسف هستند. در خصوص قبیله بنی هدل آمده است که «بنی هدل نه از بنی قریظه اند و نه از بنی نضیر، بلکه نسب شان فراتر از آن است و آنان پسرعموهای آن قوم اند». بر این اساس، احتمال دارد بنی هدل از نسل داوود باشند، زیرا در میان یهود، پادشاهی و ریاست تا امروز در نسل داوود ادامه دارد و این جایگاه از نسل کاهن برتر دانسته می ش
ود. همچنین ممکن است آنان نیز از نسل کاهن باشند، اما از نظر نسب، مرتبه ای بالاتر داشته اند که این تفاوت می تواند ناشی از اختلاف در جایگاه و منزلت باشد، همان گونه که میان نضیر و قریظه در میزان دیه تفاوت وجود داشت. یا شاید مقصود این باشد که جدّی که به او انتساب دارند، از نظر تاریخی در مرتبه ای بالاتر بوده است، چنان که سُهیلی یاد کرده که «در نسب قریظه و نضیر، عمرو که همان هدل است، ذکر شده». بنی ثعلبه نیز طایفه ای بودند که پادشاه آنان فُطیون نام داشت. ابن اثیر یاد کرده است که آنان از بنی اسرائیل بوده اند. بر این اساس، احتمال می رود که بنی فطیون از نسل داوود باشند، چراکه مطابق کتاب مقدس، پادشاهی در میان یهود تنها در نسل داوود جایز است، چنان که آمده است: «زیرا خداوند گفته است پادشاهی که بر تخت اسرائیل می نشیند، همواره باید از نسل داوود باشد». ویژگی ها. یهودیان یثرب پیش از اسلام با ویژگی های متعددی شناخته می شدند که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱. تسلط آنان بر منابع اصلی ثروت مدینه، از جمله مهم ترین مزارع، فعالیت های تجاری و صنایع سودآور، به ویژه ساخت طلا و سلاح. اکثر ساکنان مدینه برای رفع نیازهای ما
لی خود به آنان مراجعه می کردند، از ایشان وام می گرفتند و بهره می پرداختند، و بدین وسیله یهودیان کنترل مالی منطقه را در دست داشتند. از دیرباز یهودیان یثرب به ویژه به دلیل مهارت در ساخت سلاح هایی مانند شمشیر، تیر، سپر، پیکان و تیغه شهرت داشتند و از این راه تجارت اسلحه در حجاز پیش از اسلام را رهبری می کردند. آنان همچنین گردنبندهایی از جواهرات گرانبها و مهره های ارزشمند عقیق ظفاری تولید می کردند. بازار بنی قینقاع در مرکز یثرب، در نزدیکی پل بطحان، قرار داشت و محل تولید محصولات آنان و فروش جواهراتی همچون دستبند، گوشواره، خلخال، النگو و انگشتر بود. ۲. آنان اهل کتاب بودند و در علوم و معارف گوناگون دینی و امور دنیوی مهارت داشتند؛ از این رو پیش از ظهور اسلام، نفوذ فکری و فرهنگی قابل توجهی در مدینه داشتند. ۳. یهودیان یثرب با برخی از قبایل عرب در نجد و اطراف مدینه ارتباط و اتحاد داشتند و خود را محدود به مرزهای داخلی شهر نمی کردند. این پیوندها به ویژه در نبرد احزاب علیه مسلمانان به روشنی آشکار شد. ۴. آنان در هنر معماری برتری چشمگیری داشتند و در ساخت قلعه ها و سقف ها خلاقیت ویژه ای نشان می دادند. این قلعه ها در روزگار خود
به عنوان استحکامات نظامی محسوب می شدند و به گونه ای طراحی می گردیدند که آب، غذا، سوخت و سایر نیازمندی های ضروری برای اقامت های طولانی یا شرایط محاصره در آنها ذخیره شود. قلعه ها با سنگ های محکم تراشیده شده به اشکال هندسی ساخته می شدند و ضخامت دیوارهایشان به یک متر یا بیشتر می رسید و غالباً در دو یا سه طبقه بنا می گردیدند. در میان یهودیان یثرب، نجارانی ماهر وجود داشتند که در نجاری معماری همچون ساخت درها، پنجره ها و سقف ها مهارت فراوانی داشتند. خانه های بنی نضیر دارای درها، پنجره ها و سقف های ظریف و مزین به حکاکی های زیبا بودند. بسیاری از ثروتمندان یثرب خانه هایی مبله و آراسته داشتند و استفاده از صندلی در میان آنان رایج بود؛ این صندلی ها از چوب ساخته شده و پایه هایشان از آهن بود. این شواهد بیانگر آن است که جامعه عرب در یثرب در سطحی از تمدن و پیشرفت قرار داشته است که محمد حسنین هیکل نیز آن را «جامعه ای بسیار پیشرفته و متمدن» توصیف کرده است: «ساکنان این خانه ها از یهودیان و قبیله اوس، در منطقه حرّه آثاری بر جای گذاشتند که نشان دهنده تمدن و نظم آنان است. آن ها کارگاه ها و مخازن آب ساخته بودند که امروزه جز ویرانه ها
ی فرسوده ای از آن ها باقی نمانده است.» زبان. زبان یهودیان در حجاز، عربی بود؛ اما نه به صورت عربی خالص، بلکه آمیخته با اصطلاحات عبری. آنان زبان عبری را به طور کامل کنار نگذاشته بودند، بلکه همچنان در نمازها و آموزش های دینی خود از آن استفاده می کردند. از این رو، ناگزیر بودند برخی واژگان عبری را در گفتار عربی خویش وارد کنند. اوضاع سیاسی. در منطقه حجاز و سایر بخش های شبه جزیره عربستان، اشکالی از اقتدار و سازمان سیاسی شکل گرفت. البستانی اظهار می دارد که «قبایل و امارت های یهودی مستقلی در حجاز و یمن وجود داشتند که همچون پادشاهی های مستقل عمل می کردند.» برخی شرق شناسان حامی نظریه وستنفلد بر این باورند که در یثرب یک دولت یهودی شکل گرفت که اقتدار سیاسی آن گستره تمام شمال حجاز را شامل می شد. یهودیان یثرب پادشاهی به نام «فیطون» یا «فطیون» داشتند؛ یاقوت حموی بیان کرده است: «هنگامی که یهودیان در دوران باستان بر مدینه تسلط یافتند و آن را تحت کنترل درآوردند، پادشاهی به نام فطیون داشتند.» وی همچنین افزود: «پادشاه بنی اسرائیل، فیطوان نامیده می شد و در کتاب ابن کلبی، فطیون نوشته شده است. یهودیان، اوس و خزرج تابع او بودند.» مور
خان نیز اسامی برخی از فرمانروایان فطیون را ذکر کرده اند. آخرین پادشاه آنان، جونی بن شریف بن کعب، از فاطمیان بود و حکومت آنان در زمان حارث بن جبله، پادشاه غسانی، رو به افول گذاشت. گفته می شود که حجاز در گذشته یکی از توابع پادشاهی یهودا بوده است؛ ابن خلدون نقل می کند: «مسعودی گفته است که حجاز در آن زمان سرزمینی پر درخت و دارای منابع آبی فراوان بود، بنابراین یهودیان در سرزمین یثرب سکونت گزیدند و در آنجا ثروت اندوختند، خانه ها و بناهای خود را ساختند و امور خود را اداره کردند؛ همچنین قبایلی از عرب به آنان پیوستند و با آنان همزیستی کردند، و امور آنان به پادشاهان اورشلیم، از فرزندان سلیمان، بازمی گشت.» اوضاع اقتصادی. یثرب در مسیر کاروان های تجاری میان شام و یمن واقع بود و به عنوان واحه ای حاصلخیز با خاک مناسب برای کشاورزی شناخته می شد. این شهر به همت یهودیان ساکن آن، به ویژه قبایل بنی نضیر و بنی قریظه، به یکی از مراکز مهم کشاورزی منطقه تبدیل گردید. افزون بر این، یهودیان در حوزه تجارت، به ویژه تجارت جواهرات و طلا، نقش فعالی ایفا می کردند و در صنایعی همچون زرگری و ساخت سلاح نیز مهارت داشتند. بدین ترتیب، آنان کنترل بخش
قابل توجهی از امور اقتصادی شهر را در دست داشتند، به ویژه از آن جهت که فعالیت های بانکداری و وام دهی با بهره های سنگین را نیز بر عهده داشتند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42403833&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-11T00:35:22Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AshaniTani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;42405798&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; فروزن اوتم گروهٔ موسیقی دارک ویو ایتالیایی می باشد که در مهٔ سال ۱۹۹۳ به وجود آمد و مشخصه اش تلفیق آواز ملانکولیک و اندوهناک، فضای گوتیک-ویو و الکتروپاپ سبک دههٔ ۱۹۸۰ شناخته می شود.
عبدالمنعم واصل (; – ) سرلشکر نیروی زمینی مصر بود، که در جنگ شش روزه فرماندهی تیپ ۱۴ زرهی را برعهده داشت و در خلال جنگ یوم کیپور فرمانده ارتش سوم مصر بود. وی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ به عنوان معاون وزیر جنگ مصر فعالیت می کرد، در فاصله سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ فرماندار سوهاج بود و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ فرمانداری شارکیه را برعهده داشت. عبدالمنعم واصل، پس از اخذ دیپلم دبیرستان، به دانشکده بازرگانی دانشگاه قاهره پیوست. پس از اخذ مدرک لیسانس، در سال ۱۹۴۰ به دانشکده نظامی پیوست و دوره های متعددی را در اتحاد جماهیر شوروی، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا گذراند. او یکی از معدود افسران مصری است که در جنگ جهانی دوم، جنگ ۱۹۴۸ فلسطین و بحران سوئز، جنگ شش روزه و جنگ یوم کیپور حضور داشت.
هنرهای ایران دربرگیرنده ی رشته های سنتی گوناگونی مانند معماری ، نقاشی ، ادبیات ، موسیقی ، بافندگی ، سفالگری ، خوشنویسی و فلزکاری می شود. امروزه، یک صحنه هنری مدرن فعال در ایران، از جمله سینما و عکاسی، وجود دارد . برای تاریخ هنر تجسمی ایران تا آغازین سده ی بیستم، به هنر ایرانی یا معماری ایرانی مراجعه کنید. هنرهای زیبای ایرانی. فرش ایرانی. هنر قالیبافی ریشه در فرهنگ و آداب و رسوم ایران دارد. بافندگان، پیرنگ ها را با گستره ی گسترده ای از رنگ ها که معمولاً از گل های وحشی استخراج می شوند، ترکیب می کنند. فرش های ایرانی اغلب باغ های ایرانی را به نگار می کشند: پر از گیاهان، پرندگان و جانوران. [ "" ] پارچه فرش اغلب در چای شسته می شود تا بافت آن نرم شود. طرح ها و نقش ها بسته به نوع پارچه و محل تولید آن متفاوت است. برخی از فرش ها، مانند گبه و گلیم ، در بافت و ویژگی های بصری خود (برای نمونه شمار گره ها) تغییراتی دارند. از حدود ۲ میلیون ایرانی که در این حرفه مشغول به کار هستند، ۱.۲ میلیون نفر بافنده هستند که بیشترین میزان فرش های هنری دستباف را در جهان تولید می کنند. در سال ۲۰۰۲، صادرات فرش ایران ۵۱۷ میلیون دلار بود. چیرگ
ی و ممتازی بافت این فرش ها و بافته های ابریشمی توجه افرادی مانند شوان زانگ ، ژان باتیست تاورنیه و ژان شاردن را به خود جلب کرد. [ "" ] نگارگری و مینیاتور. باسیل گری، تاریخدان خاور شناس براین است که ایران (پارس) «هنر بی همتایی دارد که در گونه ی خود بی همتا است». غارهای استان لرستان ایران، نگاره های کشیده شده ای از جانوران و پهنه های شکار را به نمایش می گذارند. باور بر این است که برخی از آنها، مانند غارهای استان فارس و سیلک ، دست کم ۵۰۰۰ سال دیرینگی دارند. گمان می شود که نگارگری در ایران به فراز تاریخی خود، در دوران تیمور لنگ ، به اجماع جهانی رسیده باشد، زمانی که استادانی مانند کمال الدین بهزاد شیوه ی نوینی از نگارگری را در مینیاتور ایرانی نوآوری کردند. نگاره های دوره قاجار آمیزه ای از تأثیرات اروپایی و مکاتب نگارگری مینیاتور صفوی مانند مکاتب معرفی شده بدست رضا عباسی است. استادانی مانند کمال الملک نفوذ اروپایی را در ایران بیشتر تقویت کردند. در دوران قاجار بود که "نگارگری قهوه خانه ای" پیدایش کرد. موضوعات این سبک اغلب ماهیت مذهبی داشتند و پهنه هایی از حماسه های شیعه و موارد اینچنین را به نگارش می کشیدند. سفال و س
رامیک. رومن گیرشمن، باستان شناس برجسته، بر این باور است که «ذوق و استعداد این قوم [ایرانیان] را می توان از طریق نقوش سفالینه هایشان مشاهده کرد.» از میان هزاران میدانگاه باستانی و ویرانه های تاریخی ایران، تقریباً می توان تک تک آنها را یافت که در برهه ای از زمان پر از سفال بوده اند. هزاران ظرف منحصر به فرد در میدانگاه های سیلک و جیرفت یافت شده است. [ "" ] پیشه ی «کوزه گر» جایگاه ویژه ای در ادبیات فارسی دارد. خنیا. در تاریخ نوشته شده ی ایران، موسیقی گسترش یافته با همراهی سازهای موسیقی پرشماری مشخص می شود که تعدادی از آن ها به نخستین نمونه های نخستین برخی از سازهای موسیقی نوین امروزی تبدیل شده اند. کهن ترین اشارات به نوازندگان در ایران در شوش و ایلام در هزاره سوم پیش از میلاد یافت شده است. نقش برجسته ها، مجسمه ها و موزاییک هایی مانند آنچه در بیشاپور از دوران باستان وجود دارد، فرهنگ موسیقی را به تصویر می کشند. موسیقی ایرانی به شکل امروزی خود، در دوران ناصری آغاز شد، که دستور گشایش «خانه صنایع دستی» را داد، جایی که استادان صنعتگر برای طراحی ساز و تمرین هنر خود گرد هم می آمدند. ادبیات. اگرچه بسیاری از آنها به نثر نی
ز نوشته شده اند، اما شعر ایرانی به ویژه در تاریخ فارسی برجسته تلقی می شود. ادبیات سرزمین های مستقیم و اخیراً از دست رفته ایران در قفقاز (به ویژه آذربایجان ) و همچنین ترکیه و به طور غیرمستقیم امپراتوری مغول تحت تأثیر آن گسترش یافت. برخی از شاعران نامدار ایرانی عبارتند از: فردوسی ، خیام ، حافظ ، عطار ، سعدی ، نظامی ، سنایی ، رودکی ، مولوی ، جامی ، نیما یوشیج و شهریار . طراحی محیطی. معماری. معماری ایران با سنت و میراث باستانی ایرانی عجین شده است. آرتور پوپ گفتار داشت: «تأثیر مینادار معماری ایرانی همه کاره است. نه طاقت فرسا، بلکه باوقار، باشکوه و چشمگیر». [ "" ] باغ های ایرانی. سنت و سبک طراحی باغ های ایرانی (باغ ایرانی) بر طراحی باغ ها از اندلس تا هند و فراتر از آن تأثیر گذاشته است. باغ های الحمرا تأثیر فلسفه و سبک باغ بهشتی ایرانی را در اندازه ی کاخ موری از دوران اندلس در اسپانیا نشان می دهند. تاج محل یکی از بزرگترین نمونه های باغ ایرانی در جهان، از دوران امپراتوری مغول در هند است. خوشنویسی. ویل دورانت ، نویسنده، می گوید: «ایرانیان باستان با الفبایی دربرگیرنده ی ۳۶ واچ، به جای لوح های سفالی، از پوست و قلم برای
نوشتن استفاده می کردند. این نشان دهنده خلاقیتی بود که در هنر نگارش به کار می رفت.» اهمیت هنر خوشنویسی در آثار سفالی، ظروف فلزی و بناهای تاریخی به حدی است که بدون خوشنویسی تزئینی و زیبا، این آثار فاقد ارزش تلقی می شوند. تذهیب ها ، به ویژه در قرآن و آثاری مانند شاهنامه ، دیوان حافظ ، گلستان ، بوستان و دیگره، تنها برای خوشنویسی شان ارزشمند شناخته می شوند. شمار زیادی از این آثار در موزه ها و مجموعه های خصوصی در سراسر جهان، مانند موزه ارمیتاژ سن پترزبورگ و گالری هنر فریر واشنگتن و بسیاری دیگر، پراکنده و نگهداری می شوند. سبک ها: کاشی کاری. دو تکنیک معروف کاشی کاری در ایران ، معرق و هفت رنگ هستند. کاشی کاری از ویژگی های منحصر به فرد مساجد آبی است. در گذشته، کاشان (به مینای راستین واژه "سرزمین کاشی ها") و تبریز دو مرکز سرشناس صنعت موزاییک و کاشی ایران بودند. آینه کاری. آینه کاری یک گونه دکوراسیون درونی ایرانی است که در آن هنرمندان آینه های برش خورده مویین را به گونه ی هندسی، خوشنویسی یا شاخ و برگ کنار هم می چینند. سینما. با ۳۰۰ جایزه بین المللی در ۲۵ سال گذشته، فیلم های ایرانی همچنان در سراسر جهان مورد ستایش جای می گ
یرند. از کارگردانان برجسته می توان به عباس کیارستمی ، محسن مخملباف و مجید مجیدی اشاره کرد. فلزکاری (قلم زنی). برنزهای لرستان ، که پیشینه ی آنها حدود ۱۰۰۰ تا ۶۵۰ سال پیش از میلاد تخمین زده می شود، گروه متمایزی از اشیاء کوچک هستند که با پیکره هایی از جانوران و انسان ها در حالت های خلاقانه و پرانرژی تزئین شده اند. خاتم کاری. تَشنیک معرق کاری از دوره صفویه پدیدار شد: در این زمان، خاتم کاری در دربار چنان محبوب بود که شاهزادگان این تکنیک را در همان سطح موسیقی یا نقاشی می آموزیدند. در قرن های ۱۸ و ۱۹، خاتم کاری رو به زوال گذاشت، تا اینکه در زمان سلطنت رضاشاه با ایجاد مدارس صنایع دستی در تهران، اصفهان و شیراز رونق گرفت. «خاتم» به معنای «روکش کردن» و «خاتم کاری» ( ) است. ) ، «کار روکش کاری». این هنر شامل تولید الگوهای روکش کاری (عموماً به شکل ستاره) با چوب های نازک چوبی ( آبنوس ، ساج ، کنار ، پرتقال ، گل رز )، برنج (برای قسمت های طلایی)، استخوان شتر (قسمت های سفید) است. عاج ، طلا یا نقره نیز می توانند برای اشیاء کلکسیونی استفاده شوند. چوب ها به گونه تیرهای مثلثی مونتاژ می شوند، خودشان به ترتیب دقیقی مونتاژ و چسبانده م
ی شوند تا استوانه ای به قطر ۷۰ سانتی متر ایجاد شود که سطح مقطع آن نقش اصلی است: یک ستاره شش شاخه که در یک شش ضلعی قرار دارد. این استوانه ها به استوانه های کوتاه تر برش داده می شوند و سپس قبل از اینکه برای آخرین بار در ترانشه هایی به عرض ۱ میلی متر برش داده شوند، بین دو صفحه چوبی فشرده و خشک می شوند. این بخش ها قبل از لاک کاری ، آماده آبکاری و چسباندن روی شیء مورد نظر برای تزئین هستند. ترانشه را می توان از طریق حرارت دادن نیز نرم کرد تا دور اشیاء پیچیده شود. بسیاری از اشیاء را می توان به این روش تزئین کرد، مانند: جعبه های جواهرات/تزئینی، تخته های شطرنج ، قاب ها، لوله ها ، میزها، قاب ها یا برخی از آلات موسیقی. خاتم را می توان در مینیاتور ایرانی استفاده کرد. این هنر و صنعت که از تکنیک های وارداتی از چین سرچشمه گرفته و با دانش فنی ایرانی بهبود یافته است، بیش از ۷۰۰ سال پیشینه دارد و هنوز هم در شیراز و اصفهان رواج دارد. مینا کاری. میناکاری و تزئین فلزات با پوشش های رنگی و پخته شده یکی از هنرهای سنتی اصفهان است. مینا به نوعی پوشش رنگی شیشه ای گفته می شود که با حرارت روی فلزات مختلف به ویژه مس تثبیت می شود. اگرچه ای
ن رشته کاربرد صنعتی فراوانی برای تولید ظروف فلزی و بهداشتی دارد، اما از دیرباز مورد توجه نگارگران، زرگران و حکاکان فلز بوده است. در سطح میان کشوری، این نوع به سه نوع زیر طبقه بندی می شود: از دیگر موارد موجود در اصفهان، مینای نقاشی است که شمار کمی از آن در موزه های ایران و بیرون از کشور ماندگار مانده است که نشان می دهد هنرمندان ایرانی از زمان هخامنشیان و ساسانیان به این هنر علاقه داشته و از آن در آثار فلزی خود استفاده می کرده اند. با توجه به ظرافت میناها، تعداد زیادی از آنها از دوران باستان باقی نمانده است. برخی اسناد نشان می دهد که در سراسر تمدن اسلامی و در دوران سلجوقیان ، صفویان و زندیان ، ظروف و مواد میناکاری شده برجسته ای وجود داشته است. بیشتر ظروف میناکاری شده مربوط به گذشته متعلق به سلسله قاجار بین سال های ۱۸۱۰ تا ۱۸۹۰ میلادی است. همچنین تعدادی گوشواره، النگو، جعبه، سر قلیان، گلدان و ظروف طلایی با نقاشی هایی به رنگ های آبی و سبز از آن زمان باقی مانده است. پس از آن، پنجاه سال رکود ناشی از جنگ جهانی اول و انقلاب اجتماعی به دنبال آن رخ داد. با این حال، باز هم رنگ سرخ مینایی، پس از آماده شدن، این هنر از نظر
کمیت و کیفیت با تلاش های استاد شکرالله صنیع زاده، نقاش برجسته اصفهان در سال ۱۳۱۴ و تا آن زمان به مدت چهل سال، پرورش یافت. اکنون پس از چند سال رکود از سال ۱۳۷۱، این هنر با حضور هنرمندان برجسته زیادی در این زمینه، رونق خود را آغاز کرده است. برای تهیه یک ظرف میناکاری شده، گام های زیر طی می شود. نخست ظرف مناسب با اندازه و شکل مورد نیاز که معمولاً بدست مسگر ساخته می شود، گزینش می شود. سپس با لعاب کاری که به عنوان لایه نخست شناخته می شود، سفیدکاری می شود. سپس در کوره هفتصد و پنجاه درجه قرار می گیرد. در این مرحله، فلز میناکاری شده چند بار دیگر با لعاب های مرغوب تر پوشش داده شده و دوباره حرارت داده می شود. سپس ظرف آماده نقاشی می شود. هنرمندان اصفهانی با الهام از طرح های سنتی خود مانند اسلیمی و ختایی (گل و مرغ) و با استفاده از رنگ های نسوز و قلم موهای مخصوص، نقاشی بناهای تاریخی اصفهان مانند پله را انجام داده اند. مواد میناکاری شده دوباره در کوره قرار داده شده و در دمای پانصد درجه حرارت داده می شوند. این کار باعث می شود نقاشی میناکاری شده روی لایه زیرین تثبیت شود و جلوه ای درخشان و خاص ایجاد کند. بیشتر کارهای میناکاری
امروزی روی ظروف، گلدان ها، جعبه ها و قاب ها در اندازه های مختلف انجام می شود. نقش برجسته و مجسمه سازی. حکاکی نقش برجسته ، به ویژه در نقش برجسته های سنگی ، پیشینه ای هزاران ساله دارد. نقش برجسته های ایلامی هنوز در ایران یافت می شوند و تخت جمشید، مرکز آفرینش های نقش برجسته دوران باستان است.
گْرانْسْتُن، که در زبان بومی با نام تریوپرت شناخته می شود، آبادی کوچکی است در پِمْبْرُکِ شایر ولز. این ناحیه پیش تر بخشی از بخش دیویسلند بوده و دربرگیرندهٔ جایگاه هایی چون لانگلافان و ترگوینت است؛ جایی که آسیاب پشم ریسی ترگوینت نیز در آن جای دارد. گرانستون زیرمجموعهٔ منطقهٔ اجتماعی پن کایر به شمار می رود. نام. نام ولزی این دهکده، تروپرت، نشان دهنده ی ارتباط آن با یک رابرت، احتمالاً رابرت فیتزمارتین اهل جمیس ، است. در سال ۱۲۹۲ این روستا (به لاتین) «ویلا گراندی» و در سال ۱۵۳۵ «گراندیستون» (مزرعه گراند) نامیده می شد، که احتمالاً اشاره ای به نام فرانسوی گراند است. تاریخچه. بقایای ماقبل تاریخ در سال ۱۹۲۰ در این بخش مشاهده شد. قدیمی ترین اسناد کلیسایی مربوط به این کلیسا مربوط به سال های ۱۲۹۱ و ۱۳۲۶ میلادی است. این کلیسا پس از انحلال به تاج و تخت پیوست. یک دادگاه اسقفی در گرانستن وجود داشت. مساحت این بخش . تعدادی ساختمان ثبت شده در این بخش وجود دارد و پس از تغییر از بخش های مدنی به جوامع، گرانستن بخشی از جامعه پِنْکائِر شد. جمعیت. بخش گرانستن در سال ۱۸۳۳، ۱۹۵ نفر جمعیت داشت. جمعیت در سال ۱۸۷۲، ۱۵۶ نفر بود که در ۳۱ خ