Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادبیات هیولایی () ژانری از ادبیات است که خیر و شر را با هم درمی آمیزد و قصد دارد با ارائه جنبه شیطانی در قالب یک هیولا، حس وحشت را در خوانندگان خود برانگیزد. مضامین و مفاهیم ادبیات هیولایی ریشه در ادبیات گوتیک قرن ۱۸ دارد. اولین نمونه های ادبیات گوتیک را می توان در رمان "قلعه اوترانتو" (۱۷۶۴)، اثر نویسنده انگلیسی هوراس والپول جستجو کرد. ادبیات هیولایی در قرن ۱۹ با انتشار "فرانکشتاین" (۱۸۱۸)، نوشته مری شلی ظهور کرد. ادبیات گوتیک شامل عناصر وحشت و قربانی است که در برابر دشمن یا قربانی خود درمانده است. این قربانی معمولاً دارای نوعی قدرت یا مزیت فراطبیعی است و از آن برای ایجاد نزاع در زندگی استفاده می کند. در ادبیات هیولایی، قربانی در قالب هیولایی به تصویر کشیده می شود که قهرمانان داستان را عذاب می دهد. ادبیات هیولایی الهام گرفته از گوتیک، احساسات شدید غم و اندوه، ویرانی و انزوا را برمی انگیزد.
سارا ساترن (به انگلیسی : Sara Viola Warmbrodt ؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۸۹۵ – درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیگر آمریکایی و مادر الیزابت تیلور، بازیگر بود. زندگی و حرفه. ساترن به عنوان تنها دختر از هفت فرزند الیزابت آن (با نام خانوادگی ویلسون) و ساموئل سیلوستر وارمبرودت، پسر ساموئل وارمبرودت، از سوئیس بود. سارا ویولا وارمبرود در آرکانزاس سیتی، کانزاس به دنیا آمد. او پنج برادر داشت. المر اس.، هارولد، ویلسون مانتور، هری وینسنت و کالوین اس. وارمبروت، چهار نفر از آنها در دوران نوزادی مردند. اولین فیلم او در "یکی از شعله های آتش" (۱۹۱۴) بود که در مزرعه ۱۰۱ برادران میلر فیلمبرداری شد. ساترن تا زمانی که اولین بازی خود را در برادوی در فیلم "خنجر" (۱۹۲۵) انجام داد، یک هنرپیشه کارکشته بود. او سپس در فیلم "عشق پدران و مادران" (۱۹۲۶) ظاهر شد. در این مدت، او در نمایش هایی در سراسر ایالات متحده، از جمله سالن های تئاتر مرکز شهر لس آنجلس، بازی کرد. او در سال ۱۹۲۶ در شهر نیویورک با فروشنده آثار هنری فرانسیس لن تیلور ازدواج کرد. آنها والدین هاوارد تیلور (۲۷ ژوئن ۱۹۲۹- ۳۱ اوت ۲۰۲۰) و ستاره سینما ، الیزابت تیلور (۲۰۱۱ ۱۹۳۲) بودند. ساترن پس ا
ز ازدواج از صحنه بازیگری بازنشسته شد و دیگر هرگز بازی نکرد. پس از چندین سال زندگی در انگلستان ، جایی که فرزندان او به دنیا آمدند، آنها به ایالات متحده بازگشتند. او که در لس آنجلس ، کالیفرنیا زندگی می کرد، خود را وقف خانواده و حرفه سینمای دخترش کرد. ساترن در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۴، کمتر از یک ماه پس از تولد ۹۹ سالگی خود در پالم اسپرینگز ، کالیفرنیا درگذشت. او در گورستان وست وود ، لس آنجلس به خاک سپرده شده است.
جان تورنتون (; – ) (1405-1433) یک هنرمند چیره دست شیشه کاری و شیشه های رنگی بود که در قرن پانزدهم در انگلستان فعال بود. آثا او شامل تعدادی از بهترین شیشه های قرون وسطایی انگلیسی است. تورنتون در انتشار سبک گوتیک بین المللی در شمال و میدلندز انگلستان نقش اساسی داشت. محصولات کارگاه او را می توان با استفاده از شیشه های سفید و لکه های زرد در کنار پس زمینه های آبی و یاقوتی با طرح های جلبک دریایی و با مدل سازی بسیار متمایز چهره ها تشخیص داد. شاهکار تورنتون، پنجره بزرگ شرقی یورک مینستر است که بزرگ ترین در ساختمان است و حدود ۱۶۸۰ فوت مربع (۱۵۶ متر مربع) شیشه دارد. طبق قرارداد، بسیاری از کارها باید با دست خود او اجرا می شد. تورنتون احتمالاً شیشه سازان محلی را در یورک استخدام کرده است: به نظر می رسد که او معلمی مشتاق بوده است و سبک او به سرعت در این منطقه غالب شد. آثاری که تصور می شود توسط تورنتون ساخته شده است را می توان در چندین کلیسای کوچکتر و همچنین در سالن سنت مری در کاونتری یافت. پنجره های باقی مانده او برای کلیسای جامع کاونتری قبل از اینکه در کاونتری بلیتز تخریب شود، برداشته شد و حفظ شده است. همچنین تصور می شود ک
ه وی پنجره ها را از کلیسای کوچک همپتون کورت، هرفوردشایر ساخته است، که اکنون در مجموعه های مختلف پراکنده شده اند، و هفت پانل در کلیسای سنت مریم مجدلیه، نیوآرک-آن-ترنت موجود است.
جان واکر (; – ) مخترع، و شیمی دان اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. زندگی و مرگ. واکر در سال ۱۷۸۱ در استاکتون-آن-تیس، شهرستان دورهام به دنیا آمد. او به مدرسه گرامر محلی رفت و پس از آن نزد واتسون الکاک، جراح اصلی شهر، شاگردی کرد و به عنوان دستیار به او خدمت کرد. با این حال، او از عمل های جراحی بیزار بود و مجبور شد این حرفه را ترک کند و در عوض به شیمی روی آورد. پس از تحصیل در دورهام و یورک، او یک تجارت کوچک به عنوان شیمیدان و داروساز در خیابان ۵۹، استاکتون، در حدود سال ۱۸۱۸ راه اندازی کرد. واکر در ۱ می ۱۸۵۹ در استاکتون درگذشت و در محوطه کلیسای سنت ماری در نورتون، نزدیک استاکتون به خاک سپرده شد.
سردهٔ دم ریشی های نمادین ، پرندگانی از خانواده تنورمرغان (Furnariidae) است. این شامل گونه های زیر است:
کریستوفر مونتاگ وودهاوس،(انگلیسی: Christopher Montague Woodhouse؛ ۱۱ مه ۱۹۱۷–۱۳ فوریه ۲۰۰۱) معروف به "سی.ام. وودهاوس، یک سیاستمدار بریتانیایی محافظه کار بود که به عنوان عضو پارلمان برای "آکسفورد" در شهرستان آکسفوردشایر خدمت کرد. از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ و دوباره از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴. او همچنین از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴ عضو مهمان در "کالج نافیلد، آکسفورد" بود. وودهاوس، پس از آن که در جریان جنگ جهانی دوم ابتدا همراه با نیروهای مقاومت در یونان علیه آلمان ها مبارزه کرد و سپس در سفارت بریتانیا مشغول خدمت شد. او در امور یونان و ایران کارشناس بود. وودهاوس همچنین از سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰ خ) تا ۱۹۵۲ در سفارت بریتانیا در تهران خدمت و نقش اصلی را در سازماندهی کودتای ۲۸ مرداد که منجر به سرنگونی دولت منتخب محمد مصدق شد، ایفا کرد.
دیرین آوازخوان ها (به معنای "پرندگان آوازخوان باستانی") یک سردهٔ منقرض شده از پرندگان آوازخوان است که در سال ۱۹۵۷ از میوسن میانی سازند مونتری در سانتا باربارا، کالیفرنیا توصیف شد. به خانواده منقرض شده تک نماد دیرین آوازخوانان (Palaeoscinidae) اختصاص دارد و دارای گونه نماد و تنها گونه "P. turdirostris" است.
رحیم لقمانی مشهور و متخلص به نه که روز (۱۳۳۸) نویسنده، مترجم، روزنامه نگار و شاعر معاصر اهل ایران، کردستان است که از وی آثار متعدد ادبی شامل دیوان اشعار و داستان و ترجمه چاپ و منتشر شده و در دهه ۶۰ جزو نویسندگان مجله سروه بوده است. زندگی. رحیم لقمانی در سال ۱۳۳۸ در روستای سرتکلتو از توابع شهرستان سقز متولد شده و تحصیلات خود را در این شهر در رشته های ادبیات فارسی و کردی به انجام رساند. او از دهه شصت شمسی به عنوان مدرس ادبیات در مدارس شهرستان سنندج و سقز خدمت کرده و به علاقمندان شعر و ادب آموزش داده است. آثاری که او منتشر کرده است شامل شعر، ترجمه و ادبیات کُردی است. او همچنین در حوزه روزنامه نگاری نیز فعال بوده و در سال ۶۵ در مجله وزین و ادبی سروه خدمت کرده است. او همچنین در نواختن آلات موسیقی مهارت کامل داشته و ساز حرفه ای او تنبور است و در در نواختن این ساز به شاگردانش آموزش می داد. شعر انقلابی و زندان. لقمانی با اینکه در دوران انقلاب ایران در سنین جوانی بود، در جلسات انقلاب شعر انقلابی می سرود و بعدها با عناوین «نه که روز» و «شیروان» در رادیو و مجلات کردی اشعارش منتشر شد. در سال ۱۳۶۱ به دلیل برخی از این اشعا
ر انقلابی از کار برکنار شد و در سال های ۱۳۶۲ و ۱۳۶۳ چندین بار دستگیر و مدتی در زندان مرکزی سقز زندانی شد. او در سال ۱۳۶۴ به قید وثیقه آزاد شد و سپس به انتشارات سروه صلاح الدین ایوبی در ارومیه رفت و در آنجا با اعضا و کادر نویسندگان همکاری نمود. در سال ۱۳۶۶ که نمی توانست خانواده اش را ترک کرده و مهاجرت نماید، به شغل معلمی بازگشت، اما پس از محاکمه در تهران، به یک سوم کاهش حقوق ماهانه محکوم شد. با این حال هر سال در یکی از روستاهای منطقه سقز تدریس می کرد و در این اثنا شروع به جمع آوری داستان ها، نوشته ها، مقالات و آثار ادبی کردی نمود. او پیوسته در مراسمات و شب شعرهای کردی شرکت داشت. در همین سالها نیز تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و در رشته زبان و ادبیات فارسی تحصیلات عالی خود را به اتمام رساند. در سال ۱۳۷۹ مجبور شد به شهر سنندج نقل مکان کند و با اینکه زندگی تلخ و سختی را سپری می نمود، سرانجام بر مشکلات فائق آمد و این بار مدرس دبیرستانهای سنندج شد و ادبیات زبان فارسی و کردی را به جوانان این شهر آموزش می داد. وی پس از شرکت در جشنواره بابا طاهر همدانی در شهر سلیمانیه و بازگشت به سقز توسط مأموران امنیتی شهرستان سقز بار دی
گر بازداشت شد. او در کنگره ها و سمینارهای ادبی متعددی مانند کنگره مولوی کرد در سقز سال ۱۳۷۱ شمسی، کنگره اورامان در سنندج در سال ۱۳۷۵، کنگره نالی در مرکز ایل بیگ جاف در سلیمانیه عراق آثار و اشعار خود را ارائه نمود و در جشنواره مولانا در سلیمانیه در سال ۱۳۸۵ در مورد ریتم شعر مولانا سخنرانی کرد. بزرگداشت. در سال ۱۳۹۶ جمعی از اساتید دانشگاهی، فعالان فرهنگ و هنر و اعضاء انجمن فرهنگی ادبی تروسکه در سنندج از خدمات چندین دهه ای رحیم لقمانی در عرصه شعر و ادبیات و زبان کُردی تجلیل کردند. سخنرانی اساتید دانشگاهی و ادباء حاضر در این نشست در ارتباط با آثار و فعالیت های مؤثر و ارزشمند رحیم لقمانی، اجرای شعر و موسیقی و تجلیل و قدردانی از این شاعر و مترجم و همسرشان بخش های مختلف از این مراسم بودند. آثار. برخی از آثار چاپ و منتشر شده لقمانی عبارتند از:
بنادر، روستایی در دهستان کرخا بخش شاوور شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۸۱ نفر (۴۲۴ خانوار) بوده است.
آپتل (به انگلیسی: Aptel) یا شرکت نگین ارتباطات آوا در سال 1396 توانست، پروانه فعالیت اپراتور مجازی تلفن همراه به شماره 12-100-100 را از سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی اخذ کرده و فعالیت تجاری خود را با برند آپتل آغاز کند. آپتل به عنوان اولین برند تجاری اپراتور مجازی تلفن همراه شرکت نگین ارتباطات آوا، علاوه بر ارائه خدمات پایه ارتباطی تماس، پیامک و اینترنت همراه، خدمات ارزش افزوده خود را با توجه به سبک زندگی دیجیتال مشترکان به صورت خاص و متفاوت ارائه می نماید. آپتل به عنوان اولین برند تجاری اپراتور مجازی تلفن همراه شرکت نگین ارتباطات آوا، علاوه بر ارائه خدمات پایه ارتباطی تماس، پیامک و اینترنت همراه، خدمات ارزش افزوده خود را با توجه به سبک زندگی دیجیتال مشترکان به صورت خاص و متفاوت ارائه می نماید. علاوه بر ارائه خدمات به مشترکان حقیقی، آپتل در حوزه های اینترنت اشیا (IoT/M2M)، سیم کارت های سازمانی، شبکه امن همراه (APN)، اینترنت دیگر پرداخت (Sponsored Data) و ارائه دیتا +4G بر مبنای مودم، به سازمان ها و مشترکان حقوقی خدمت رسانی می کند. پیش شماره آپتل. پیش شماره اپراتور مجازی نوع اول آپتل 09991 می باشد. رو
ش های شارژ و خرید بسته آپتل. مشترکین آپتل با شماره گیری کد #۹۹ * از خط آپتل و یا کد دستوری #۷۳۳* از خط آپتل و دیگر خطوط می توانند برای خرید شارژ و بسته خط آپتل خود اقدام کنند . همچنین از طریق اپلیکیشن آپ و وبسایت اپراتور آپتل می توان برای خرید شارژ و بسته اقدام نمود. تعداد مشترکان فعال آپتل. اپراتور مجازی آپتل بر اساس اخبار منتشر شده در حدود ۱۰۰ هزار مشترک فعال دارد. پوشش آپتل. مشترکان آپتل در سراسر ایران می توانند از شبکه ایرانسل یا همراه اول استفاده کنند.
ساروگلیتازار () دارویی برای درمان دیابت نوع دوم و دیس لیپیدمی است. ساروگلیتازار برای درمان دیس لیپیدمی دیابتی و هیپرتری گلیسیریدمی با دیابت نوع دو که با استاتین درمانی کنترل نمی شود، کاربرد دارد. در مطالعات بالینی، ساروگلیتازار کاهش تری گلیسیرید (TG)، کلسترول LDL، کلسترول VLDL، کلسترول غیر HDL و افزایش کلسترول HDL را نشان داده است. همچنین با کاهش گلوکز پلاسما ناشتا و HBA1c در بیماران دیابتی، خواص دارویی ضد دیابت را نشان داده است. مکانیسم عمل. Saroglitazar یک حساس کننده به انسولین است. این دارو اولین دارویی در کلاس است که به عنوان آگونیست دوگانه PPAR در زیرگروه های α (آلفا) و γ (گاما) گیرنده فعال شده با تکثیر پراکسی زوم (PPAR) عمل میکند. اثر آگونیستی روی PPARα تری گلیسیرید خون بالا را کاهش میدهد و اثر آگونیستی روی PPARγ مقاومت به انسولین را بهبود می بخشد و در نتیجه قند خون را کاهش میدهد.
ترزپتاید یا تیرزپاتید یا مانجارو یک داروی ضد دیابت است که برای درمان دیابت نوع ۲ و کاهش وزن استفاده می شود. تیرزپاتاید از طریق تزریق زیرجلدی هفتگی (زیر پوست) تجویز می شود. شایع ترین عوارض جانبی تیرزپاتاید، تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش اشتها، یبوست، ناراحتی بالای شکم، و درد شکم هستند. پپتید شبه گلوکاگون ۱ (GLP-1) و پلی پپتید مهارکننده معده (GIP) هورمون هایی هستند که در کنترل قند خون نقش دارند. پس از خوردن غذا، این هورمون ها توسط سلول های روده ترشح می شوند و به نوبه خود باعث ترشح انسولین می شوند. این دارو یک آنالوگ GIP با اثر طولانی است که گیرنده های GLP-1 و GIP را فعال می کند و منجر به بهبود کنترل قند خون می شود. در پژوهشی در سال ۲۰۲۴ تیرزپتاید و تمرینات ورزشی به تنهایی و در کنار هم بررسی و مقایسه شدند. نتایج نشان دادند زمانی که تمرینات ورزشی با ترزپتاید با هم ترکیب شدند برتری زیادی نسبت به انجام تمرینات ورزشی به صورت تنها وجود نداشتند و اثربخشی تمرینات ورزشی در شاخص های مرتبط با سلامتی در افراد چاق بیشتر از مصرف ترزپتاید به تنهایی بود. با این وجود مصرف ترزپتاید به تنهایی موجب ثابت نگه داشتن وزن بدن نسبت به گروه
کنترل شد. اثربخشی تیرزپاتاید در کاهش وزن، بیشتر از سماگلوتاید است.
آلبیگلوتاید () یک داروی آگونیست پپتید-1 شبه گلوکاگون (آگونیست GLP-1) است که برای درمان دیابت نوع دو به بازار عرضه شده است. کاربرد پزشکی. آلبیگلوتاید برای درمان دیابت نوع دو در بزرگسالان استفاده میشود. می توان آن را به تنهایی (در صورت بی اثر بودن یا عدم تحمل متفورمین درمانی) یا همراه با سایر داروهای ضد دیابت از جمله انسولین استفاده کرد. آلبیگلوتید نسبت به سایر آگونیست های GLP-1 برای کاهش هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c، شاخصی برای کنترل طولانی مدت گلوکز خون) و کاهش وزن کمتر موثر است. همچنین به نظر می رسد که عوارض جانبی کمتری نسبت به سایر داروهای این دسته داشته باشد، به جز واکنش هایی در محل تزریق که تحت آلبی گلوتید بیشتر از مثلاً تحت لیراگلوتاید است. موارد منع مصرف. سرطان مدولاری تیروئید (MTC) و نئوپلازی غدد درون ریز متعدد نوع دو (MEN 2) عوارض جانبی. عوارض جانبی رایج (در بیش از ۱۰ درصد از بیماران) در کارآزمایی های بالینی، اسهال، تهوع، و جای تعجب نیست که هیپوگلیسمی (سطح پایین گلوکز خون) و واکنش ها در محل تزریق بود. عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی نیز شایع بود، اما فقط کمی بیشتر از دارونما. عوارض جانبی غیر معمول اما بال
قوه شدید شامل پانکراتیت حاد (در ۰.۳٪ بیماران) و واکنش های حساسیت (در کمتر از 0.1٪) بود. تداخلات. هیچ تداخل بالینی مرتبطی در مطالعات با تعدادی از داروهایی که به دلیل پتانسیل تداخل آنها شناخته شده اند (سیمواستاتین، وارفارین، دیگوکسین و داروهای ضد بارداری خوراکی) یافت نشده است. با این وجود، از آنجایی که آلبیگلوتید تخلیه معده را کند می کند، در صورت مصرف همزمان می تواند جذب سایر داروها را افزایش دهد. فارماکولوژی. آلبیگلوتید به عنوان آگونیست در گیرنده GLP-1 عمل می کند که آن را به نوعی تقلید کننده اینکرتین تبدیل می کند. این امر باعث افزایش ترشح انسولین، عمدتاً در حضور گلوکز خون بالا می شود و همچنین تخلیه معده را کند میکند. برخلاف سایر آگونیست های GLP-1، به دلیل ساختاری که دارد در گذر از سد خونی مغزی مشکل دارد. این بدان معنی است که به اندازه سایر آگونیست های GLP-1 بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر نمی گذارد و ممکن است مسئول کاهش وزن محدودی باشد که در دارو دیده میشود.
دولاگلوتاید () دارویی است که برای درمان دیابت نوع دو در ترکیب با رژیم غذایی و ورزش استفاده میشود. همچنین در ایالات متحده برای کاهش حوادث نامطلوب قلبی عروقی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو2 که دارای بیماری قلبی عروقی یا عوامل خطر متعدد قلبی عروقی هستند، تأیید شده است. شیوه تجویز این تزریق یک بار در هفته است. شایع ترین عوارض جانبی این دارو عبارتند از تهوع، اسهال، استفراغ، درد شکم و کاهش اشتها. این دارو یک آگونیست گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون (آگونیست GLP-1) است که از GLP-1 (7-37) به طور کووالانسی به یک قطعه Fc از IgG4 انسانی متصل است. GLP-1 هورمونی است که در عادی سازی سطح گلوکز خون (گلیسمی) نقش دارد. کاربرد پزشکی. این دارو برای بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 به عنوان مکمل رژیم غذایی و ورزش برای بهبود کنترل قند خون کاربرد دارد. دولاگلوتاید در درمان افراد مبتلا به دیابت نوع یک یا بیماران مبتلا به کتواسیدوز دیابتی توصیه نمی شود زیرا این مشکلات ناشی از ناتوانی سلول های جزایر در تولید انسولین است و یکی از اعمال دولاگلوتاید تحریک سلول های جزایری فعال برای تولید انسولین بیشتر است. دولاگلوتاید می تواند به تنهایی یا د
ر ترکیب با سایر داروهای دیابت نوع دو، به ویژه متفورمین، سولفونیل اوره، تیازولیدین دیون ها و انسولین که همزمان با غذا مصرف می شود، استفاده شود. عوارض جانبی. شایع ترین عوارض جانبی این دارو شامل اختلالات گوارشی، مانند سوء هاضمه، کاهش اشتها، حالت تهوع، استفراغ، درد شکم، اسهال است. برخی از بیماران ممکن است عوارض جانبی جدی را تجربه کنند: پانکراتیت حاد (علائم شامل درد شدید شکمی مداوم، گاهی به سمت پشت و همراه با استفراغ)، هیپوگلیسمی، نارسایی کلیوی (که گاهی ممکن است به همودیالیز نیاز داشته باشد). اگر دارو همراه با سولفونیل اوره یا انسولین استفاده شود، خطر هیپوگلیسمی افزایش می یابد. همچنین خطر بالقوه کارسینوم مدولاری تیروئید مرتبط با استفاده از دارو وجود دارد. موارد منع مصرف. این ترکیب در افراد دارای حساسیت مفرط به ماده فعال یا هر یک از اجزای محصول منع مصرف دارد. افرادی که سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید (MTC) دارند یا مبتلا به نئوپلازی غدد درون ریز متعدد نوع 2 هستند، نباید دولاگلوتاید مصرف کنند، زیرا می تواند خطر ابتلا به این سرطان ها را افزایش دهد. مکانیسم عمل. دولاگلوتاید به گیرنده های پپتید 1 شبه گلوکا
گون متصل می شود و تخلیه معده را کند می کند و ترشح انسولین را توسط سلول های بتا پانکراس افزایش می دهد. به طور همزمان این ترکیب با مهار سلول های آلفا پانکراس، ترشح گلوکاگون افزایش یافته را کاهش می دهد، زیرا مشخص شده است که گلوکاگون در بیماران دیابتی به طور نامناسب افزایش می یابد. GLP-1 به طور معمول توسط سلول های L مخاط دستگاه گوارش در پاسخ به یک وعده غذایی ترشح میشود.
شوگون (به ) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام تاریخی آمریکایی است که به دست ریچل کندو و جاستین مارکس ساخته شده است. این مجموعه بر پایهٔ رمانی به همین نام نوشتهٔ جیمز کلیول در سال ۱۹۷۵ است که قبلاً به یک مینی سریال دیگر در سال ۱۹۸۰ اقتباس شده بود. گروه بازیگران آن شامل هیرویوکی سانادا، کوسمو جارویس، آنا ساوایی، تادانابو آسانو، تاکه هیرو هیرا، تامی بستو و فومی نیکاایدو می شوند. اگرچه این مجموعه محصول آمریکاست، بیشتر گروه بازیگران ژاپنی هستند و اکثریت دیالوگ ها به زبان ژاپنی بیان می شوند. دو قسمت نخست فصل یکم در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۴ در اف اکس آن هولو و اف اکس به نمایش درآمد و قسمت های بعدی آن به صورت هفتگی تا ۲۳ آوریل ۲۰۲۴ پخش شدند. این مجموعه با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان روبه رو شد. به دنبال موفقیت "شوگون"، ساخت فصل دوم و سوم در دستور کار قرار گرفت. در سال ۲۰۲۴، "شوگون" نخستین مجموعهٔ ژاپنی زبان بود که برندهٔ جایزهٔ امی پرایم تایم در رشتهٔ مجموعهٔ درام برجسته شد و ۱۸ مورد از ۲۵ نامزدی امی خود را به دست آورد. بعد از "بازی مرکب"، این دومین سریال غیرانگلیسی زبان بود که نامزد جایزهٔ مجموعهٔ درام برجسته شد و نخستین سریال غیرانگ
لیسی زبانی بود که آن را دریافت کرد. داستان. "شوگون" داستان برخورد دو مرد جاه طلب از جهان های مختلف و زن مرموز یک سامورایی را دنبال می کند: «جان بلکتورن، ملوان انگلیسی ریسک پذیری است که با کشتی آسیب دیده اش در ژاپن (سرزمینی که فرهنگ ناآشنایش نهایتاً او را بازتعریف خواهد کرد) سر درمی آورد؛ ارباب توراناگا، یک دایمیو زیرک و قدرتمند، در تقابل با رقبای خطرناک و سیاسی خود قرار گرفته و بانو ماریکو، زنی با مهارت های بسیار ارزشمند اما با اصالت خانوادگی ناشایستی است که باید ارزش و وفاداری خود را ثابت کند». رمان "شوگون" اثر جیمز کلیول، داستانی تاریخی است. این مجموعه به زبان ژاپنی و انگلیسی روایت می شود و بخش انگلیسی دیالوگ ها، در واقع به زبان پرتغالی بوده است. شخصیت جان بلکتورن کمابیش مبتنی بر دریانورد تاریخی انگلیسی به نام ویلیام آدامز است که در دوره ادو ژاپن، تحت نظر قدرتمندترین دایمیو و سپس بنیان گذار و نخستین شوگون از شوگون سالاری توکوگاوا، یعنی توکوگاوا ایه یاسو، به یک سامورایی تبدیل شد. زندگی و حکومت توکوگاوا ایه یاسو از ۱۵۴۳ تا ۱۶۱۶ به درازا انجامید و شخصیت یوشی توراناگا در رمان و فیلم مبتنی بر اوست. بازیگران. در
فهرست زیر، نام بازیگران و شخصیت هایشان به همراه نام چهرهٔ تاریخی که شخصیت بر پایهٔ آن ساخته شده است درون پرانتز آمده است: تولید. توسعه. طی تور مطبوعاتی تابستانهٔ انجمن منتقدان تلویزیون در اوت ۲۰۱۸، اف اکس اعلام کرد که اقتباس جدیدی از رمان "شوگون" چاپ سال ۱۹۷۵ نوشتهٔ جیمز کلیول خواهد ساخت و سفارش ساخت مجموعه ای را داده است. انتظار می رفت که تهیه کنندگان اجرایی شامل اندرو مک دانلد، آلون رایش، مایکل دلوکا، جیمز کلیول، تیم وان پاتن، یوجین کلی و رونان بنت باشند. ریچل بنت به عنوان تهیه کننده ناظر، تام وینچستر به عنوان تهیه کننده، جورجینا پوپ به عنوان تهیه کننده مشترک و اریکو میاگاوا به عنوان دستیار تهیه کننده در نظر گرفته شد. پاتن نیز کارگردانی و رونان بنت نیز نویسندگی این مجموعه را بر عهده داشت. اف اکس پروداکشنر در مقام شرکت سازندهٔ این مجموعه حضور داشت. هیرویوکی سانادا نیز تهیه کننده و بازیگر نقش اول شد. هیرویوکی سانادا در مصاحبه ای با یواس ای تودی نقش خود به عنوان تهیه کننده را بیان کرد و گفت: «پس از ۲۰ سال در هالیوود، من تهیه کننده هستم؛ یعنی می توانم هر چیزی را در هر زمان بگویم.» او همچنین بر موثق نگه داشتن نم
ایش در تاریخ ژاپن تأکید کرد: «اگر چیزی نادرست باشد، مردم نمی توانند روی این درام تمرکز کنند. آنها نمی خواهند چنان نمایشی را ببینند. لازم بود که قابل اعتماد باشیم.» در مهٔ ۲۰۲۴ رسماً اعلام شد که فصل های دوم و سوم در حال توسعه هستند، و اتاق نویسندگان در میانهٔ سال ۲۰۲۴ تشکیل می شود. فیلم برداری. قرار بود تصویربرداری اصلی این مجموعه در مارس ۲۰۱۹ در ژاپن و بریتانیا آغاز شود؛ اما این قرار به تعویق افتاد زیرا شبکه احساس کرد مراحل تولید به اندازهٔ کافی خوب پیش نرفته و می خواهند اهداف بهتری داشته باشند. هیرویوکی سانادا در سال ۲۰۱۹ فیلمبرداری یک روزه ای را انجام داد تا اف اکس حق مالکیت را زمانی که مجموعه در حال بازسازی بود حفظ کند. در ژانویه ۲۰۲۰، مشخص شد پس از اینکه نویسنده اصلی یعنی رونان بنت دیگر برای ادامه کار بر فیلم نامه حاضر نبود، آن ها کار را از ابتدا به همراه نویسنده و تهیه کننده اجرایی جاستین مارکس آغاز کردند و در کنار همسرش، سرپرست تهیه کننده یعنی ریچل کُندو، همکاری کردند. تیم نویسندگی مجموعه نیز شامل شانون گاس، تهیه کننده مشترک یعنی مت لمبرت، تهیه کننده مشاور یعنی میگان هوانگ ویراستار فیلم نامه و هیئت تحری
ریه یعنی امیلی یوشیدا می شود. تصویربرداری اصلی این مجموعه در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱ در ونکوور، بریتانیا، و ژاپن آغاز شد و تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲، دو ماه بیشتر از حد انتظار ادامه یافت. درخت کاج ژاپنی که در صحنه فیلم برداری استفاده می شد، پس از فیلم برداری به تالار شهر پورت مودی اهدا و آن جا کاشته شد. پخش. دو قسمت نخست "شوگون" در ۲۷ فوریه ۲۰۲۴ از طریق هولو و اف اکس نمایش داده شد. قسمت های باقی ماندهٔ این مجموعهٔ ۱۰ قسمتی به صورت هفتگی در هر سه شنبه پخش شدند. در سطح بین المللی، این مجموعه در استار+ (در آمریکای لاتین) و دیزنی پلاس (در سطح جهانی) در دسترس قرار گرفت. بازخورد. آمار بینندگان. بر طبق برنامهٔ رهگیری بینندهٔ سامبا تی وی، "شوگون " بین ۲۶ فوریه و ۳ مارس ۲۰۲۴ استریم شده ترین برنامه در همهٔ پلتفرم ها بود. همچنین این مجموعه طی هفته دوم خود در تمام پلتفرم ها بیشترین پخش را داشت. "درپ" عنوان کرد که "شوگون" یکی از معدود سریال های غیر نتفلیکس بود که رتبه نخست را پشت سر هم داشت. در ۶ مارس ۲۰۲۴ مشخص شد که "شوگون" در شش روز نخست انتشار، ۹ میلیون بازدید در پلتفرم های هولو، دیزنی پلاس و استار+ داشته است. واکنش انتقادی. "شوگون" در
سطح جهانی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در وبگاه جمع آوری نقد راتن تومیتوز، ۹۹٪ از ۱۰۷ منتقد به این مجموعه نقد مثبت دادند. اجماع منتقدان این وبگاه چنین است: «"شوگون" که از دید بصری فاخر و غنی شده با حقیقت نمایی فرهنگی است، یک بازآفرینی حماسی محسوب می شود که از نسخهٔ اولیه عملکرد بهتری دارد.» این مجموعه در متاکریتیک بر اساس نظر ۳۹ منتقد، میانگین امتیاز ۸۵ از ۱۰۰ را دارد که نشان دهندهٔ «تحسین همگانی» است.
فرانسیس لن تیلور (زاده ۲۸ دسامبر ۱۸۹۷ – درگذشته ۲۰ نوامبر ۱۹۶۸) دلال آثار هنری آمریکایی و پدر الیزابت تیلور بازیگر بود. زندگی و حرفه. تیلور در اسپرینگفیلد، ایلینوی، به عنوان چهارمین فرزند و پسر از هفت فرزند الیزابت مری (نام دختر روزموند) و فرانسیس ماریون تیلور به دنیا آمد. برادران او دیوید، جان آ.، فرانسیس ام.، ویلی و ادوارد تیلور بودند. در حالی که خواهرش مری الن تیلور بود. خانواده بعداً به شهر آرکانزاس، کانزاس نقل مکان کردند. فرانسیس شروع به کار هنری در شهر نیویورک برای یک عموی ثروتمندش به نام استفان هاوارد یانگ، بعد، دوست دوایت آیزنهاور پس از جنگ جهانی دوم کرد. تیلور در سال ۱۹۲۶ در نیویورک با بازیگر صحنه تئاتر سارا ساترن (که نام اصلی او سارا ویولا وارمبرود بود و او نیز اهل شهر آرکانزاس بود) ازدواج کرد. آنها والدین هاوارد تیلور و الیزابت تیلور بودند. طی چند سال پس از ازدواج، تیلور به گالری هنری یانگ در لندن، انگلستان منتقل شد، جایی که او و سارا چندین سال در آنجا زندگی کردند و فرزندانشان در آنجا متولد شدند. در آوریل ۱۹۳۹، پنج ماه قبل از شروع جنگ جهانی دوم در اروپا، آنها به ایالات متحده بازگشتند. تیلور بعدها ی
ک گالری هنری در هتل بورلی هیلز در کالیفرنیا راه اندازی کرد. او در سن ۷۰ سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. او در کنار بیوه اش در گورستان وست وود در وست وود، لس آنجلس به خاک سپرده شد.
فَویکن () رستورانی در بخش آووره استان یمتلاند سوئد بود که مابین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ توسط سرآشپز سوئدی ماگنوس نیلسون اداره می شد. مواد اولیهٔ غذاهایی که در رستوران سرو می شد، با استثنائات معدودی، از زمین های کشاورزی و املاک اطراف رستوران می آمد که بالغ بر ۲۰٬۰۰۰ جریب فرنگی است. این رستوران در سال ۲۰۱۲ جزء ۵۰ رستوران برتر جهان بود و سازمان زِگَت در سال ۲۰۱۳ آن را در فهرست ۱۰ رستوران برتر جهان قرار داد. این رستوران در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۹ بسته شد، زیرا نیلسون می خواست به پروژه های دیگری بپردازد.
آلینیا () رستورانی در شهر شیکاگو است که در سال ۲۰۱۰ سه ستارهٔ میشلن دریافت کرد. از زمان تعطیلی رستوران «گریس» در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷، آلینیا یکی از تنها دو رستوران شیکاگو است که سه ستاره میشلین دارد (دیگری رستوران «اسمیت» است که در سال ۲۰۲۳ سه ستاره میشلین دریافت کرد). این رستوران برنده «جایزه رستوران برجسته» از جایزه بنیاد جیمز بیرد شده است.
سومن کووالتی (به معنی "مجله تصویر فنلاندی") یک هفته نامه خانوادگی و خبری فنلاندی زبان است که در هلسینکی، فنلاند منتشر می شود. تاریخچه و مشخصات. "سومن کووالتی" در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد و تا سال ۱۸۸۰ منتشر می شد و سپس انتشارش متوقف گردید. این مجله مجدداً در سال ۱۹۱۷ شروع به انتشار کرد، و تا امروز ادامه دارد. در سال ۱۹۳۴ با "کانسان کووالتی" ادغام شد. ویراستار آن در سال ۱۹۳۵ ال ام ویرجوری بود. سپس ایلماری تورجا "سومن کووالتی" را از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۱ ویرایش کرد. دفتر مرکزی "سومن کووالتی" در هلسینکی است. این مجله توسط اتاوا هر جمعه منتشر می شود. یکی از سردبیران سابق آن ویل پرنا است. "سومن کووالتی" در اصل از سیاست های راست میانه در کشور حمایت می کرد. پس از جنگ داخلی فنلاند، این مجله از سفیدپوستان پیروز به عنوان میهن پرست و قهرمان تقدیر کرد. "سومن کووالتی" علاوه بر "سومن کووالتی،" "واپاتمه هینتا را" منتشر می کرد، که جزئیات تلفات فنلاند در طول جنگ زمستانی را نشان داد و مانند اکثریت قریب به اتفاق مطبوعات فنلاند به شدت از دولت فنلاند در برابر تهاجم شوروی حمایت کرد. در دوران جنگ سرد، یکی از نشریات فنلاند بود که توسط اتحاد جما