Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن شده بود که دولت ایتالیا در حال مذاکره برای تسلیم با متفقین است. برای جلوگیری از این امر، نیروهای آلمانی شروع به عبور از مرز ایتالیا و تصرف گذرگاه ها و دره های آلپ کردند و مهم ترین مکان های استراتژیک را اشغال کردند. گلوریا سعی کرد با این امر مخالفت کند، اما نتوانست جلوی آلمانی ها را بگیرد، که آنها نیز مایل بودند برای رسیدن به اهداف خود - با وجود اینکه دو کشور هنوز متحد بودند - با ایتالیایی ها درگیر درگیری مسلحانه شوند. با این حال، هنگامی که فرمانده لشکر تازه تأسیس پیاده نظام مونیخ، ژنرال والنتین پیتر فوئرشتاین، از اینسبروک، به گلوریا اطلاع داد که لشکر ۴۴ پیاده نظام وارد خاک ایتالیا خواهد شد، او پاسخ داد که این واحد نمی تواند وارد شود و تهدید به مداخله مسلحانه برای مخالفت با آن کرد. پس از آتش بس کاسیبیل، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۳ توسط نیروهای آلمانی در ستاد فرماندهی اش در بولزانو دستگیر شد و سپس در اردوگاه اسرای جنگی افسری ۶۴ در شوکن (امروزه اسکوکی) لهستان زندانی شد. او پس از پایان جنگ، در اکتبر ۱۹۴۵، به ایتالیا بازگشت و در ۷ ژوئیه ۱۹۵۶ از ارتش مرخص شد. او در ۲۴ اکتبر ۱۹۷۰ در جنوا درگذشت.
امیلیو باتیستی (; – ) ژنرال ایتالیایی در طول جنگ جهانی دوم بود. زندگی نامه. او در ۲۲ دسامبر ۱۸۸۹ در میلان، فرزند سیلویو باتیستی و جوزپینا آکونچی، متولد شد. پس از ثبت نام در ارتش سلطنتی ایتالیا، به عنوان دانشجوی افسری در آکادمی سلطنتی پیاده نظام و سواره نظام در مودنا شرکت کرد و در سال ۱۹۱۰ با درجه ستوان دومی در سپاه آلپینی فارغ التحصیل شد. او به گردان آلپینی «وستون» از هنگ هشتم آلپینی منصوب شد و چند ماه بعد، در سال ۱۹۱۱، در طول جنگ ایتالیا و ترکیه برای جنگ در لیبی عازم آنجا شد و دو نشان صلیب جنگی برای شجاعت نظامی دریافت کرد. او تا سال ۱۹۱۳ در شمال آفریقا ماند و سپس به وطن خود بازگردانده شد. در طول جنگ جهانی اول، با درجه سروانی، فرمانده گروهان ۲۴۱ از گردان آلپینی «وال بالتئا» تحت فرماندهی هنگ چهارم آلپینی بود که در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ کورنو دی کاونتو را فتح کرد. پس از ارتقاء به درجه سرگردی در اکتبر همان سال، تا پایان جنگ در گردان آلپینی «تبعیدیان» از هنگ سوم آلپینی بود. او در نبردهای مرزلی، وودیل، آداملو، کروزون دی لارس و لوبی شرکت کرد و به دریافت مدال نقره (برای فتح کورنو دی کاونتو) و مدال برنز شجاعت نظامی مفتخر شد.
پس از جنگ، او یکی از اعضای بنیانگذار انجمن ملی آلپینی شد و در سال ۱۹۲۰ اولین فرمانده گردان تازه تأسیس آلپینی «ترنتو» مستقر در گمونا دل فریولی بود. در ژانویه ۱۹۳۶، با درجه سرهنگی و فرمانده هنگ هفتم آلپینی (بخشی از لشکر پنجم آلپین پوستریا)، به شرق آفریقا رفت و در فتح اتیوپی شرکت کرد. او در جریان عملیات جنگی خود را متمایز کرد و به خاطر نقشش در نبرد مایچو، دومین مدال برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد و در سال ۱۹۳۷ به ایتالیا بازگشت. در سال ۱۹۳۸، او داوطلب جنگیدن در جنگ داخلی اسپانیا شد و در آنجا با درجه سرهنگی سرتیپ، فرماندهی لشکر لژیونر «بیست و سومین مرزو فیامه نره» از سپاه نیروهای داوطلب و سپس لشکر فلخاس وردس را بر عهده گرفت. در پایان جنگ، در سال ۱۹۳۹، او به خاطر شجاعت نظامی به دو مدال نقره دیگر مفتخر شد و به خاطر شایستگی های جنگی به درجه سرتیپ ارتقا یافت. با ورود پادشاهی ایتالیا به جنگ جهانی دوم، که در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ رخ داد، او به عنوان رئیس ستاد گروه ارتش غرب منصوب شد و در عملیات جبهه فرانسه شرکت کرد. بین ۱ دسامبر ۱۹۴۰ و ۹ مارس ۱۹۴۱، او فرمانده لشکر ۴۹ پیاده نظام پارما بود که در جنگ یونان و ایتالیا می جنگید. در ما
رس ۱۹۴۱، او به عنوان فرمانده لشکر چهارم آلپاین کونینس منصوب شد که او نیز در جبهه آلبانی می جنگید. در ماه بعد، این لشکر در حمله محور به یوگسلاوی شرکت کرد و پس از آن تا بهار ۱۹۴۲ در شمال آلبانی مستقر بود، زمانی که برای آماده شدن برای انتقال به جبهه شرقی به عنوان بخشی از ارتش ایتالیا به کشور بازگردانده شد. باتیستی در طول نبردهای رودخانه دن در تابستان و پاییز ۱۹۴۲، رهبری «کونینس» را بر عهده داشت؛ هنگامی که خطوط محور در زمستان توسط عملیات ساتورن کوچک شکسته شد و ارتش سرخ عقب نشینی دلخراش خود را از طریق استپ آغاز کرد، او از تخلیه با هواپیمایی که توسط فرماندهی آلمان در اختیارش قرار گرفته بود، خودداری کرد و تصمیم گرفت سرنوشت آلپینی خود را با او شریک شود. در شب بین ۲۶ و ۲۷ ژانویه ۱۹۴۳، ستاد لشکر توسط نیروهای شوروی محاصره شد و پس از شکست هر تلاشی برای نفوذ، تمام اعضای آن اسیر شدند. «کونینس» در این عقب نشینی کاملاً نابود شد و تنها ۱۶۰۰ نفر از ۱۷۰۰۰ نفر توانستند از محاصره فرار کنند. باتیستی ابتدا در زندان شوروی نگهداری شد، جایی که مدتی با فیلد مارشال آلمانی فریدریش پائولوس هم سلولی بود و سپس بیش از هفت سال در اردوگاه اسرا
ی جنگی بود. او تنها در سال ۱۹۵۰ آزاد شد و در ۱۵ مه همان سال به همراه ژنرال های اومبرتو ریکانیو و اتل ولدو پاسکولینی و سی سرباز اس اس از تیرول جنوبی به ایتالیا بازگشت. سپس او با درجه سپهبدی به خدمت در ارتش ایتالیا پس از جنگ بازگشت. او فرمانده ششمین فرماندهی نظامی منطقه ای (کومیلیتر) شد و در سال ۱۹۵۲ به عنوان رئیس شورای عالی نیروهای مسلح و فرمانده مرکز ارتش سوم در بولونیا منصوب شد. او در ۲۲ دسامبر ۱۹۵۳ بازنشسته شد و به عنوان رئیس افتخاری مادام العمر بخش بولونیا-رومانیا ارتش ملی ایتالیا منصوب شد. او تا زمان مرگش در بولونیا در ۲۳ نوامبر ۱۹۷۱ به شدت در فعالیت های ارتش ملی ایتالیا مشارکت داشت. مراسم تشییع جنازه او توسط کشیش نظامی انلیو فرانزونی، که او نیز در روسیه زندانی بود و مدال طلای شجاعت نظامی دریافت کرده بود، برگزار شد. در سال ۱۹۸۳، بقایای او طبق آخرین وصیتش، به آرامگاه کشته شدگان لشکر کونینس، واقع در کوله دی ناوا، منتقل شد.
آلساندرو گویدو الکس بارونی (; – ) خواننده اهل ایتالیا بود. وی بین سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می کرد. او در طول زندگی خود چهار آلبوم منتشر کرد. زندگی و حرفه. الکس بارونی در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۶۶ در میلان از کارلوی فیزیکدان و مارینا ریاضیدان متولد شد. والدینش اشتیاق خود به علم را به او و برادر کوچکترش گویدو منتقل کردند. در واقع الکس در رشته شیمی از دانشگاه میلان فارغ التحصیل شد و در آغاز کار خود به عنوان یک موسیقیدان، چندین سال به عنوان معلم شیمی در مؤسسات فنی دولتی و خصوصی کار کرد، در حالی که گویدو در رشته مهندسی مکانیک فارغ التحصیل شد و کرسی استادی را در گروه الکترونیک و مهندسی زیستی دانشگاه پلی تکنیک میلان به دست آورد. الکس از سنین بسیار پایین علاقه ذاتی به موسیقی نشان داد؛ او این علاقه را در سن ۱۷ سالگی، پس از یک تصادف موتورسیکلت، در خود پرورش داد. او به خاطر آن تصادف مجبور بود یک سال تمام در رختخواب بماند. در پایان مدت طولانی بستری در بیمارستان، که در آن آواز خواندن را عامل اصلی حواس پرتی از بی تحرکی اجباری یافت، از لوکا یورمان درس گرفت، با برخی از دوستانش گروهی تشکیل داد و شروع به اجرا در کلوپ های
مختلف میلان کرد و آهنگ های فانک، سول و بلوز ساخته شده توسط هنرمندان آمریکایی و ایتالیایی، به ویژه پینو دانیله را بازخوانی کرد. بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ با جورجیا وارد رابطه شد. وی در اوایل سال ۲۰۰۲ در یک سانحه رانندگی در کمربندی رم، در بیمارستان بستری شد؛ و چند هفته بعد، در ۱۳ آوریل ۲۰۰۲ درگذشت.
جان کاستر-مولن (; – ) عکاس، و راننده کامیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک عکاس صنعتی، راننده کامیون و باستان شناس هسته ای آمریکایی بود که نقش مهمی در ایجاد یک سند عمومی از طراحی اولین بمب های اتمی (جنگ افزار اتمی) ایفا کرد. او به خاطر کتاب (خود-منتشر شده خود با عنوان «بمب های اتمی: راز برتر، داستان درونی پسر کوچک و مرد چاق» شناخته می شود.
لدا باتیستی (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه سرای اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. باتیستی که در پوجیو بوستونه متولد شد، در رشته گیتار کلاسیک در کنسرواتوار ریتی فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۹۲ برنده مسابقه تلویزیونی «دوبل» با اجرای پیپو بائودو شد. پس از ثبت نام در یک مدرسه موسیقی که توسط موگول تأسیس و مدیریت می شد، و پس از چندین همکاری مهم از جمله اوتمار لیبرت در سال ۱۹۹۸، وی اولین موفقیت خود را با آهنگ «بیا بیابان» کسب کرد. باتیستی در همان سال در نسخه اصلی فیلم انیمیشن "لاکی و زوربا،" لاکی را دوبله کرد و همچنین آهنگ بدون آواز را که بخشی از موسیقی متن فیلم است، ضبط کرد. در سال ۱۹۹۹، با آهنگ «Un fiume in piena» وارد جشنواره موسیقی سانرمو شد و در بخش تازه واردان رتبه سوم را کسب کرد و جایزه منتقد را از آن خود کرد. در سال ۲۰۰۶، در برنامه واقع نمای «"Music Farm»" بازی کرد. در سال ۲۰۰۷ به جشنواره سانرمو بازگشت و این بار با آهنگ «Senza me ti pentirai» وارد بخش هنرمندان بزرگ شد. او در سال ۲۰۱۲، در موسیقی متن فیلم انیمیشن "پینوکیو" ساخته لوسیو دالا همکاری کرد. ترانه شناسی. آلبوم
ریچارد جی. هیولت (; – ) مورخ عمومی اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به خاطر کارش به عنوان مورخ ارشد کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده شناخته می شود. زندگی نامه. هیولت در سال ۱۹۲۳ در تولدو، اوهایو متولد شد.
کاترین وستفال (؛ زادهٔ) مورخ است. یک مورخ آمریکایی تاریخ علم است که به خاطر کارهایش در زمینه مستندسازی تاریخچه آزمایشگاه های ملی وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا شناخته شده است. تحصیلات و حرفه. وستفال مدرک دکترا را در سال ۱۹۸۸ از دانشگاه ایالتی میشیگان دریافت کرد؛ تز دکترای او «اولین آزمایشگاه واقعاً ملی: تولد فرمی لب» بود. وستفال علاوه بر کار در آزمایشگاه ها برای مستندسازی تاریخ آنها، از سال ۲۰۰۸ در کالج لیمن بریگز دانشگاه ایالتی میشیگان تدریس می کرد. کتاب ها. وستفال به همراه لیلیان هادسون و آدرین کولب، نویسنده مشترک کتاب «آزمایشگاه فرمی: فیزیک، مرز و ابرعلم» (انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۲۰۰۸) است. او به همراه هادسون، پاول دبلیو. هنریکسن و راجر ای. مید، نویسنده مشترک «مجمع انتقادی: تاریخچه فنی لوس آلاموس در طول سال های اوپنهایمر، ۱۹۴۳-۱۹۴۵» (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۹۳) است. تقدیر. در سال ۲۰۰۹، وستفال پس از نامزدی از سوی انجمن تاریخ فیزیک APS، به عنوان عضو انجمن فیزیک آمریکا (APS) معرفی شد، «به خاطر تحقیقات تاریخی پیشگامانه اش در پنج آزمایشگاه ملی آمریکا و به خاطر کار سازمانی اش در تاریخ فیزیک، به ویژه در مجمو
عه ی پربار و مداوم کنفرانس های تاریخ آزمایشگاه».
استیون جی. زالوگا (; –) مورخ نظامی، مورخ، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او کتاب های زیادی در مورد فناوری نظامی مدرن، و به ویژه تانک ها و جنگ افزارهای زرهی شوروی و CIS منتشر کرده است. او تحلیلگر ارشد گروه تیل است.
متئو بکوچی (؛ زادهٔ ) خواننده پاپ و نوازنده اهل ایتالیا است. وی بین سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد. او بیشتر به خاطر برنده شدن در فصل دوم مسابقه خوانندگی ایکس فاکتور در سال ۲۰۰۹ شناخته می شود. زندگی و حرفه. متئو بکوچی در تاریخ ۴ اوت ۱۹۷۰ در لیورنو متولد شد، در سال ۱۹۹۰، در سن ۲۰ سالگی، اولین اجرای خود را با اجراهایی در زادگاهش، به همراه ریچارد تاورز و کلودیو فابیانی انجام داد. سه سال بعد، به گروه «Rien à faire» پیوست که در سال ۱۹۹۵ منحل شد. بین سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵، چند کنسرت برای سرجیو کاپوتو اجرا کرد. در سال ۱۹۹۵، با فرانکو چِکانتی یک گروه دونفره به نام «Check-Back» تشکیل داد که در سال ۱۹۹۷، زمانی که بِکوچی شروع به همکاری با گروه آقای پیتیفول سول کرد، منحل شد و در سال ۲۰۰۶ به پایان رسید. در سال ۲۰۰۰، آلبوم "«Come una cosa andrò»" را برای موسیقی متن فیلم «نه مثل یه انفجار» ساخته ماریانو لامبرتی منتشر کرد. در سال ۲۰۰۳، آلبوم «"Liberi di mente»" را که اولین آلبوم خواننده لگهورن بود، منتشر کرد. از سال ۲۰۰۷ او صدای مرد گروه «بابلز مونتنیسا بند»، یک گروه ده نفره بود که تا سال ۲۰۰۸ با آنها همکاری داشت.
او در سال ۲۰۰۸، توسط مورگان برای شرکت در دومین فصل ایتالیایی اکس فاکتور انتخاب شد و در طول فینال، تک آهنگ «"Impossibile»" را که با همکاری برنده بلژیکی اکس فاکتور نوشته شده بود، اجرا کرد. در ۱۹ آوریل ۲۰۰۹، تنها با ۱۶ رأی بیشتر، از "گروه" "«The Bastard Sons of Dioniso»" برنده اکس فاکتور اعلام شد و قراردادی به ارزش ۳۰۰۰۰۰ یورو با سونی موزیک منعقد کرد. در ۲۴ آوریل ۲۰۰۹، پس از پیروزی در اکس فاکتور، اولین آلبوم کوتاه خود با نام «"Impossible»" را منتشر کرد که عنوان خود را از تک آهنگ منتشر شده گرفته و جایزه طلا را از آن خود کرد. این خواننده در آخرین اثر خود، موفقیت آلبوم کوتاه منتشر شده در فینال ایکس فاکتور را تکرار نمی کند؛ تصمیم می گیرد آهنگی را برای "جشنواره" "موسیقی سانرمو" معرفی کند، اما از این کار کنار گذاشته می شود. در سال ۲۰۱۰، تصمیم گرفت تئاتر موزیکال را امتحان کند: نقش یهودا را در تئاتر موزیکال «Jesus Christ Superstar» بازی کرد.
گوین لانگ (; – ) روزنامه نگار، و مورخ اهل استرالیا بود. او سردبیر کل مجموعه تاریخ رسمی «استرالیا در جنگ ۱۹۳۹–۱۹۴۵» و نویسنده سه جلد از بیست و دو جلد آن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون افسر نشان امپراتوری بریتانیا شده است. اوایل زندگی. گوین لانگ در ۳۱ مه ۱۹۰۱ در فاستر، ویکتوریا به دنیا آمد، او بزرگ ترین فرزند از شش فرزند جورج مریک لانگ، یک روحانی، و همسرش، فلیسی الکساندرا جویس بود.
جووانی جانی بلا (; ) خواننده و آهنگساز اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. بلا که در کاتانیا متولد شده بود، کار خود را به عنوان آهنگساز برای خواهرش مارچلا بلا آغاز کرد و چندین آهنگ موفق برای جانکارلو بیگاتسی ساخت. در دهه ۷۰ میلادی، او خود به عنوان خواننده شروع به کار کرد و اولین موفقیت بزرگ خود را در سال ۱۹۷۴ با آهنگ «Più ci penso» به دست آورد که در فهرست آهنگ های برتر ایتالیا رتبه دوم را کسب کرد. در سال نیز ۱۹۷۶، او در صدر فهرست آهنگ های برتر قرار گرفت و با آهنگ «Non si può morire dentro» که در ابتدا قرار بود توسط خواهرش خوانده شود، در مسابقه فستیوال بار برنده شد. در سال ۱۹۸۱، با آهنگ «Questo amore non si tocca» در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و بین سال های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۷، پنج بار دیگر به سانرمو بازگشت، که سه بار آن به همراه خواهرش مارچلا بود. در سال ۱۹۸۳، بلا همکاری با بیگاتسی را متوقف کرد و در کنار موگول مرحله جدیدی را آغاز کرد. بین اواخر دهه ۹۰ میلادی، این زوج موفقیت های فروش فوق العاده ای را برای آدریانو چلنتانو امضا کردند. در ژانویه ۲۰۱۰، او دچار سکته مغزی
شد و قدرت تکلم و استفاده از یک پایش را از دست داد.
مارک سلدن (؛ زادهٔ ) مورخ، و جامعه شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. هماهنگ کننده ژورنال دسترسی آزاد مجله آسیا-اقیانوسیه: تمرکز بر ژاپن، یک همکار ارشد تحقیقاتی در برنامه شرق آسیا در دانشگاه کرنل است. کتابشناسی. او متخصص ژئوپلیتیک مدرن و معاصر، اقتصاد سیاسی و تاریخ چین، ژاپن و آسیا-اقیانوسیه است و آثارش به مضامین جنگ و انقلاب، نابرابری، توسعه، تغییرات اجتماعی منطقه ای و جهانی و حافظه تاریخی پرداخته است.
ریچارد رودز (; – ) نویسنده، مورخ اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی کتاب، کمک هزینه گوگنهایم، و جایزه پولیتزر برای ادبیات غیرداستانی عمومی شده است. بیوگرافی. ریچارد رودز در سال ۱۹۳۷ در کانزاس سیتی، کانزاس متولد شد. پس از خودکشی مادرش در ۲۵ ژوئیه ۱۹۳۸، رودز و برادر بزرگترش استنلی در منطقه کانزاس سیتی، میسوری، توسط پدرش، که یک سازنده دیگ بخار راه آهن با تحصیلات کلاس سوم بود، بزرگ شدند. وقتی رودز ده ساله بود، پدرشان دوباره ازدواج کرد. همسر جدید، بچه ها را گرسنگی می داد، مورد استثمار و آزار و اذیت قرار می داد. روزی استنلی وارد یک ایستگاه پلیس شد و شرایط زندگی آنها را گزارش داد. برادران از حضانت پدرشان خارج و به موسسه اندرو درام، موسسه ای برای پسران که در سال ۱۹۲۸ در ایندیپندنس، میسوری تأسیس شده بود، فرستاده شدند. پذیرش برادران کمی غیرعادی بود زیرا این موسسه برای پسران یتیم یا بی بضاعت طراحی شده بود و آنها در هیچ یک از این دسته ها قرار نمی گرفتند. موسسه درام هنوز هم در حال فعالیت است و اکنون هم پسران و هم دختران را می پذیرد. رودز در سال ۱۹۹۱ عضو هیئت امنا شد.
ساموئل برسانی (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه سرای اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲ به ترتیب با آهنگ های «Replay» و «Un pallone» جایزه منتقدان را در جشنواره موسیقی سانرمو دریافت کرد. از جمله شناخته شده ترین آهنگ های او می توان به «Giudizi universali» که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و در سال ۲۰۱۷ به عنوان تک آهنگ پرفروش پلاتینیوم توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا تأیید شد و «Spaccacuore» که بعداً توسط خواننده ایتالیایی لائورا پائوزینی بازخوانی شد، اشاره کرد. او در سال ۲۰۰۰، موسیقی متن فیلم "«از من بپرس که آیا خوشحالم؟»" را ضبط کرد. در سال ۲۰۰۷، برنده جایزه عفو بین الملل ایتالیا برای «Occhiali rotti» شده که به یاد روزنامه نگار انزو بالدونی نوشته شد. او "در سینما ساموئله" جایزه تارگا تنکو را برای بهترین آلبوم در سال ۲۰۲۱ دریافت کرد. زندگینامه. ساموئل برسانی در ۱ اکتبر ۱۹۷۰ در ریمینی در منطقه امیلیا-رومانیا ایتالیا متولد شد. پدرش معلم موسیقی و مادرش کارمند بود. او در "لیسئوم کلاسیک" تحصیل کرد، اما چند ماه قبل از فارغ التحصیلی مدرسه را ترک کرد. برسانی در نوجوانی در
چندین گروه محلی نوازندگی کرد و در مسابقات آواز محلی شرکت کرد. در سال ۱۹۹۱، قبل از کنسرتی که قرار بود دالا در سن بندتو دل ترونتو در مرکز ایتالیا برگزار کند، با خواننده و ترانه سرای ایتالیایی لوچو دالا ملاقات کرد. برسانی از دالا خواست تا به ضبط آهنگ اصلی او «Il mostro» گوش دهد و چند دقیقه بعد، تهیه کنندهٔ دالا رنزو کرمونینی به او گفت که کنسرت را با اجرای این آهنگ آغاز کند. بعد از آن، برسانی به عنوان خواننده آغازین کنسرت های باقی مانده از تور کامبیو دالا انتخاب شد. اولین آلبوم برسانی به نام «"C'hanno preso tutto»" در نوامبر ۱۹۹۲ منتشر شد. این آلبوم شامل آهنگ «Il mostro» و همچنین تک آهنگ «Chiccho e Spillo» بود که به برسانی اجازه داد توجه رسانه ها را به خود جلب کند، به یک آهنگ موفق رادیویی تبدیل شود و از فروش آلبوم که بیش از ۲۰۰۰۰ نسخه در ایتالیا فروخته شد، حمایت کند. در سال ۱۹۹۵، او دومین آلبوم خود به نام «"Freak»" را منتشر کرد. تک آهنگ اصلی این آلبوم در فوریه همان سال منتشر شد، اما برخی از ایستگاه های رادیویی ایتالیا به دلیل اشاره به ائتلاف محافظه کاران ایتالیا و حزب کمونیست ایتالیا، تصمیم به پخش آن نگرفتند، که
این امر نقض قانون «par condicio» محسوب می شد، که برای ایستگاه هایی که در طول مبارزات انتخاباتی قبل از انتخابات منطقه ای ایتالیا، آهنگ هایی از جمله پیام های سیاسی را پخش می کردند، هزینه دریافت می کرد. در نتیجه، ناشر آثار برسانی تصمیم گرفت انتشار دومین تک آهنگ از آلبوم«Spaccacuore» را انجام دهد. هر دو آهنگ «Freak» و «Spaccacuore» بعداً توسط برسانی در طول برنامه تلویزیونی سیار فستیوال بار در تابستان ۱۹۹۵ اجرا شدند. این آلبوم یک موفقیت تجاری بود و با فروش بیش از ۱۳۰،۰۰۰ نسخه در ایتالیا، گواهی پلاتینیوم دریافت کرد.
فرانچسکو بیانکونی (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او خواننده اصلی گروه ایندی راک ایتالیایی است. زندگی و حرفه. فرانچسکو بیانکونی در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۷۳ در مونته پولچیانو متولد شد، در دبیرستان علمی آنتونیو دا سانگالو تحصیل کرد و در رشته علوم ارتباطات از دانشگاه سیه نا فارغ التحصیل شد. در دهه ۹۰ میلادی، او گروه باوستله را تأسیس کرد و اولین آلبوم خود "با نام" "«Sussidiario illustrato della giovinezza»" را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. پس از نقل مکان به میلان برای کار به عنوان روزنامه نگار، او به انتشار آلبوم های خود با این گروه ادامه داد و در عین حال با هنرمندانی مانند ویرجینیا میلر همکاری کرد. و همچنین تهیه کنندگی آهنگ های افراد در صحنه موسیقی ایتالیا از جمله ایرنه گراندی، نومی، پائولا تورچی و آنا اوکسا را بر عهده داشته است. در سال ۲۰۲۰، او اولین آلبوم انفرادی خود به نام «"Forever»" را منتشر کرد و به دنبال آن در سال ۲۰۲۲ آلبوم "«Accade»" را منتشر کرد.
ساخت بمب اتمی ()، یک کتاب تاریخی است که توسط روزنامه نگار و مورخ آمریکایی ریچارد رودز نوشته شده و اولین بار توسط سیمون و شوستر در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این کتاب جوایز متعددی از جمله جایزه پولیتزر برای کتاب های غیرداستانی عمومی را از آن خود کرد. این روایت، افراد و وقایعی را از اکتشافات اوایل قرن بیستم که منجر به علم شکافت هسته ای شد، تا پروژه منهتن و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی پوشش می دهد. پیشینه. ریچارد رودز پیش از نوشتن «ساخت بمب اتمی»، چندین کتاب داستانی نوشته بود و به عنوان روزنامه نگار مستقل کار می کرد. او به نویسندگی علمی علاقه داشت، هرچند به گفته خودش، تنها آموزش او «دوره ای در دانشگاه ییل بود که ما آن را فیزیک برای شاعران می نامیدیم». وقتی شروع به کار روی کتاب کرد، متوجه شد که «مقالات اولیه در فیزیک هسته ای بسیار واضح نوشته شده اند».
الگوریتم درشت سازی گراف (به انگلیسی: Graph Coarsening Algorithm) خانواده ای از الگوریتم های فراابتکاری است که برای کاهش اندازه و پیچیدگی یک گراف بزرگ، ضمن حفظ ویژگی های ساختاری کلیدی آن، به کار می رود. این الگوریتم ها هسته اصلی چارچوب های چندسطحی (Multilevel Frameworks) را تشکیل می دهند که مسائل بهینه سازی پیچیده بر روی گراف های عظیم را به مسائلی کوچک تر و قابل حل تبدیل می کنند. فرایند درشت سازی شامل ادغام گره های گراف در مجموعه هایی به نام ابرگره (Supernode) و تجمیع یال های بین این مجموعه ها برای ساخت یک گراف جدید و کوچک تر است. این فرایند به صورت تکراری انجام می شود تا گراف به اندازه مطلوب کوچک شود. سپس، مسئله اصلی (مانند افراز یا خوشه بندی) روی گراف کوچکِ نهایی حل شده و راه حل به دست آمده به تدریج به گراف اصلی و بزرگ تر نگاشت داده می شود. مفاهیم اصلی. هدف اصلی درشت سازی، ساخت دنباله ای از گراف ها formula_1 است که در آن formula_2 گراف ورودی است و هر گراف formula_3 نسخه کوچک تری از formula_4 می باشد، به طوری که تعداد گره ها به شدت کاهش می یابد: formula_5. این فرایند بر دو عملیات اصلی استوار است: کیفیت درشت س
ازی به این بستگی دارد که گراف کوچک شده چقدر بتواند ویژگی های مهم گراف اصلی (مانند ساختار برش ها) را حفظ کند. استراتژی های درشت سازی. انتخاب گره ها برای ادغام، مهم ترین بخش الگوریتم است و تأثیر مستقیمی بر کیفیت راه حل نهایی دارد. این انتخاب معمولاً از طریق الگوریتم های تطبیق (Matching) در گراف انجام می شود. تطبیق یال سنگین (Heavy Edge Matching - HEM). این روش یکی از مؤثرترین و پرکاربردترین استراتژی هاست که در بسته های نرم افزاری معروفی مانند Metis و Scotch استفاده می شود. در HEM، گره هایی که با یال های پروزن (سنگین) به هم متصل اند، برای ادغام اولویت دارند. منطق این استراتژی آن است که گره های با ارتباط قوی، به احتمال زیاد باید در یک بخش (Partition) یا خوشه باقی بمانند. مراحل کلی الگوریتم HEM به شرح زیر است: تطبیق تصادفی (Random Matching - RM). در این استراتژی، گره ها به صورت تصادفی با یکی از همسایگان خود جفت می شوند. این روش بسیار سریع است اما ممکن است ویژگی های ساختاری مهم گراف را نادیده بگیرد، زیرا یال های سنگین و سبک را به یک چشم می بیند. RM معمولاً در مواردی که سرعت بر کیفیت اولویت دارد یا گراف بدون وزن است
، استفاده می شود. نقش در چارچوب افراز چندسطحی. درشت سازی به ندرت به تنهایی استفاده می شود و معمولاً فاز اول از یک چارچوب سه مرحله ای به نام افراز چندسطحی (Multilevel Partitioning) است. این چارچوب برای حل مسائل NP-سخت مانند افراز گراف بسیار مؤثر است. این رویکرد ترکیبی، به الگوریتم امکان می دهد هم دیدگاه کلی (Global) از ساختار گراف (در فاز درشت سازی) و هم دیدگاه محلی (Local) برای بهینه سازی دقیق (در فاز پالایش) داشته باشد. تکنیک های پیشرفته درشت سازی. با ظهور کاربردهای جدید در یادگیری ماشین و تحلیل داده های پیچیده، روش های درشت سازی سنتی با رویکردهای نوین تکمیل شده اند: کاربردها. الگوریتم های درشت سازی در زمینه های مختلفی کاربرد دارند:
روابط خارجی ایالات متحده ()، مجموعه کتابی است که توسط دفتر مورخان در وزارت امور خارجه ایالات متحده منتشر شده است. این مجموعه، مستند رسمی سوابق تاریخی از تصمیمات مهم سیاست خارجی ایالات متحده و فعالیت های دیپلماتیک مهم را ارائه می دهد. این مجموعه در سال ۱۸۶۱ آغاز شد و اکنون شامل بیش از ۴۵۰ جلد مجزا است. جلدهای منتشر شده در دو دهه گذشته به طور فزاینده ای شامل سوابق از طبقه بندی خارج شده از تمام آژانس های امور خارجه است. مرور کلی. جلدهای «روابط خارجی» شامل اسنادی از کتابخانه های ریاست جمهوری، وزارتخانه های امور خارجه و دفاع، شورای امنیت ملی، آژانس اطلاعات مرکزی، آژانس توسعه بین المللی و سایر آژانس های امور خارجه و همچنین اسناد خصوصی افراد دخیل در تدوین سیاست خارجی ایالات متحده است.
سال عبری ۶۰۰۰ بر اساس منابع کلاسیک یهودی خاخامی، آخرین زمان برای آغاز عصر مسیحایی است. تلمود، میدراش، "پیرکی د-ربی الیزر"، و "زوهر" تصریح می کنند که تاریخی که مسیح در سال ۶۰۰۰ پس از خلقت ظهور خواهد کرد. طبق سنت، تقویم آنو موندی از زمان خلقت، یعنی ۳۷۶۱ سال قبل از میلاد، آغاز شده است. سال عبری فعلی (۲۰۲۴/۲۰۲۵) برابر با ۵۷۸۵ است. با این محاسبه، آغاز شش هزارمین سال در شبانگاه ۲۹ سپتامبر ۲۲۳۹ و پایان آن در شبانگاه ۱۶ سپتامبر ۲۲۴۰ در تقویم میلادی خواهد بود.
مرحله حذفی ای اف سی کاپ ۲۰۱۹ از ۱۷ ژوئن تا ۴ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شد. در مجموع ۱۱ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان ای اف سی کاپ ۲۰۱۹ به رقابت پرداختند. تیم های راه یافته. تیم های زیر از مرحله گروهی راه یافتند: فرمت. در مرحله حذفی، ۱۱ تیم یک تورنمنت تک حذفی را برگزار کردند و تیم ها تا نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای به پنج منطقه تقسیم شدند. هر مسابقه به صورت رفت و برگشت برگزار شد، به جز فینال که به صورت تک بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای مسابقات رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد (ماده ۱۱.۳ آیین نامه). برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (غ: منطقه غرب آسیا؛ آ: منطقه آسه آن). مسابقات در منطقه غرب آسیا روزهای دوشنبه و سه شنبه برگزار شد، در حالی که مسابقات در منطقه آسه آن و پلی آف بین منطقه ای روزهای سه شنبه و چهارشنبه برگزار شد. نمودار. نمودار مسابقات به شرح زیر است: این نمودار پس از قرعه کشی فینال های منطقه ای و نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای، که در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت وقت مالزی
(یوتی سی ۸+) در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد، تعیین شد. نیمه نهایی منطقه ای. خلاصه. در نیمه نهایی منطقه ای، چهار تیم واجد شرایط از منطقه غرب آسیا (گروه های A تا C) در دو بازی رفت و برگشت و چهار تیم واجد شرایط از منطقه آسه آن (گروه های F تا H) در دو بازی رفت و برگشت به مصاف هم رفتند که قرعه کشی مرحله گروهی و شناسایی بهترین تیم دوم، ترتیب مسابقات و مراحل را مشخص می کرد. منطقه غرب آسیا. "العهد در مجموع ۱–۰ برنده شد." "الجزیره در مجموع ۴–۳ برنده شد." منطقه آسه آن. "هانوی در مجموع ۳–۲ برنده شد." "۲–۲ در مجموع. بکامکس بین دونگ با گل زده بیشتر در خانه حریف برنده شد." فینال منطقه ای. خلاصه. قرعه کشی فینال منطقه ای در ۲ ژوئیه ۲۰۱۹ برگزار شد. در فینال های منطقه ای، دو برنده نیمه نهایی منطقه ای غرب آسیا با یکدیگر بازی کردند و دو برنده نیمه نهایی منطقه ای آسه آن با یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل با قرعه کشی مشخص شد. برنده فینال منطقه ای غرب آسیا به فینال راه یافت، در حالی که برنده فینال منطقه ای آسه آن به نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای راه یافت. منطقه غرب آسیا. "العهد در مجموع ۱–۰ برنده شد." منطقه آ