Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیگر همچنین اظهار کرده اند که ایالت های میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین هرگز به طور قطعی برای حزب دموکرات «امن» نبوده اند و در همین راستا به آرا نزدیک در این ایالت ها در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ اشاره کردند و همچنین معتقدند که پیروزی قاطع باراک اوباما در انتخابات ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ ممکن است تصور نادرستی از قطعی بودن پیروزی در این ایالات برای نامزدهای دموکرات ایجاد کرده باشد. ۲۰۲۰: تجدید حیات دیوار آبی. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده، جو بایدن نامزد دموکرات ها در ایالت های ویسکانسین، میشیگان و پنسیلوانیا پیروز شد. با این حال، بایدن این ایالت ها را تنها با اختلاف ۰٫۵ تا ۳ درصد پیروز شد که در مقایسه با اختلاف پیروزی های اوباما در این ایالت ها در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲، عملکرد کمتر قابل توجهی داشت. روندهای بلندمدت برای دموکرات ها در این ایالت ها چندان مطلوب به نظر نمی رسد، زیرا نتایج در این ایالت ها تقریباً با میانگین کلی کشور یکی بوده و همچنین بسیاری از رای دهندگان سفیدپوست طبقه کارگر در آنجا به سمت جمهوری خواهان متمایل شده اند. بایدن همچنین با پیروزی در آریزونا، جورجیا و منطقه دوم کنگره در نبر
اسکا، به دیوار/دریای قرمز نفوذ کرد. با این حال، حوزه دوم کنگره مین به دونالد ترامپ رای داد. ایالت هایی مانند کلرادو و ویرجینیا که پیش از این رقابت سختی را در انتخابات برای هر دو طرف داشتند، پس از انتخابات ۲۰۲۰، تا حدی در نتیجه الگوهای جمعیتی، کاملاً متمایل به دموکرات ها شده اند. بایدن در سال ۲۰۲۰ در هردوی این ایالات با بیش از ۱۰ درصد اختلاف برنده شد. دریای سرخ. ایالت هایی که جمهوری خواهان در یازده انتخابات گذشته (از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۰) برنده شده اند عبارتند از: تگزاس (۴۰)، آلاباما (۹)، کارولینای جنوبی (۹)، اوکلاهما (۷)، می سی سی پی (۶)، یوتا (۶)، کانزاس. (۶)، نبراسکا (۴) (اما نه منطقه ۲ کنگره نبراسکا)، آیداهو (۴)، داکوتای جنوبی (۳)، داکوتای شمالی (۳)، آلاسکا (۳)، و وایومینگ (۳) که در مجموع ۱۰۳ رای الکترال دارند. علاوه بر این، تنسی (۱۱)، میسوری (۱۰)، کنتاکی (۸)، لوئیزیانا (۸)، آرکانزاس (۶)، ویرجینیای غربی (۴) و مونتانا (۴) در شش انتخابات بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۰ در اختیار جمهوری خواهان بوده است. ایالت هایی که جدیداً به دیوار قرمز اضافه شده اند، مجموع آرا الکترال آن ها را به ۱۵۴ رساندند. سایر ایالت های دارای رکورد پیروزی
۱۰ از ۱۱ (از ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۰)برای جمهوری خواهان شامل کارولینای شمالی (۱۶) و ایندیانا (۱۱) است که ۲۷ رای الکترال آنها به ۱۵۴ رای الکترال از بیست ایالت قبلی دریای سرخ اضافه شده است و مجموع را به ۱۸۱ رای الکترال می رساند. هرچند کارولینای شمالی معمولاً یک ایالت نوسانی است اما در سال های اخیر تقریباً همیشه کمی به بیشتر به سمت جمهوری خواهان متمایل بوده. جورجیا و آریزونا ایالت هایی هستند که سابقاً جزو دیوار/دریای سرخ بودند و جمهوری خواهان در ۸ انتخابات از ۹ انتخابات بین سال های ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۶ در این دو ایالت پیروز شدند، اما در سال ۲۰۲۰ دموکرات ها در این دو ایالت پیروز شدند و اکنون به عنوان ایالت های نوسانی در نظر گرفته می شوند. تگزاس که در ۱۱ انتخابات ریاست جمهوری گذشته شاهد پیروزی جمهوری خواهان بوده و در لیست بالا از ایالت های دیوار/دریای قرمز قرار گرفته است، اکنون گاهی اوقات به عنوان یک ایالت نوسانی در نظر گرفته می شود زیرا جمهوری خواهان تنها با ۵٫۶ درصد اختلاف در سال ۲۰۲۰ در آن برنده شدند و نظرسنجی ها نیز نشان از رقابت نزدیک در تگزاس داشتند. در انتخابات ریاست جمهوری. آرای ریاست جمهوری در ایالت های دیوار آبی از سال ۱۸
۷۶: پررنگ نشان دهنده نامزدهای انتخاب شده به عنوان رئیس جمهور است.
مارلون گومس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال شاختار دونتسک بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل و زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است.
آلبرتو مولیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال لاس پالماس بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
سونگوتو ماگاسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال آاس موناکو بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه و زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده است.
دویپا (سانسکریت:द्वीप) اصطلاحی در کیهان شناسی هندو است. به عقیدهٔ پوراناها، هر کدام از هفت جزیره یا اقلیم روی زمین، یک دویپا است که به وسیلهٔ اقیانوس احاطه شده است. این اصطلاح برای اشاره به هفت منطقهٔ کیهان نیز به کار می رود.
کوین سانتوس لوپز دی ماچدو یا به اختصار کوین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال شاختار دونتسک بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است.
برایان آگیره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال و زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده است.
دیگو والنتین گومز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده است.
الکساندر کریستین گومز دا کوستا یا به اختصار الکساندر(؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال فلومیننزه بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است.
سامانه بازرسی مرزی اروپا (که بیشتر با کوتاه شده آن Eurosur نامیده می شود)، یک سامانه بازرسی در اتحادیه اروپا است که هواپیماهای بدون سرنشین ، هواپیماهای شناسایی ، حسگرهای دریایی و سنجش از راه دور ماهواره ای را برای ردیابی مهاجرت غیرقانونی به کشورهای عضو اتحادیه اروپا به کار می گیرد. این برنامه در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳ توسط پارلمان اروپا اجرایی شد. یوروسور در ۲ دسامبر ۲۰۱۳ ، در ۱۸ کشور عضو اتحادیه اروپا و نروژ آغاز به کار کرد. یوروسور در درجه نخست برنامه ای است که امکان جابجایی داده ها را فراهم می کند و از همکاری کارگزاری های ملی مهاجرت پشتیبانی می کند. هدف آن کسب آگاهی و داده ها در باره ی جنبش های کنونی پناهندگان و فعالیت سازمان های قاچاق انسان در سریع ترین زمان ممکن است.&lt;/link&gt;[ "" ] کمک به افراد در تنگنا نیز در آیین نامه ها ی یوروسور به تصویب رسیده است. هر چند از جنبه های گوناگون ، این برنامه مورد سنجش قرار می گیرد. از اکتبر ۲۰۱۳ ، ۲۴۴ میلیون یورو از بودجه اتحادیه اروپا برای نصب و نگهداری سامانه تا سال ۲۰۲۰ فراهم شده است. به نگرش منتقدان هزینه های این پروژه از یک میلیارد یورو فراتر خواد رفت ،هرچند منابع دیگر ب
ه هزینه های پیش بینی شده ی نزدیک به ۳۴۰ میلیون یورو اشاره می کنند.
کانی های صنعتی () موادی زمین شناختی هستند که به دلیل ارزش تجاری خود استخراج می شوند. ویژگی کانی های صنعتی این است که سوخت (کانی های سوختی یا سوخت فسیلی) و همچنین منبع فلز (کانی های فلزی) نیستند، اما بر اساس خواص فیزیکی و/یا شیمیایی در صنایع مورد استفاده قرار می گیرند. این کانی ها در حالت طبیعی خود یا پس از کانه آرایی، چه به عنوان مواد اولیه و چه به عنوان افزودنی در طیف وسیعی از کاربردها به کار می روند. نمونه ها و کاربردها. نمونه های رایج سنگ ها و کانی های صنعتی عبارتند از: سنگ آهک، رس، ماسه، شن، خاک دیاتومه، کائولینیت، بنتونیت، دی اکسید سیلیسیم، باریتین، سنگ گچ و طلق. چند نمونه از کاربردهای کانی های صنعتی عبارت است از: ساخت وساز، سرامیک ها، رنگ نقاشی، الکترونیک، صافش، پلاستیک، شیشه، مواد شوینده و کاغذ. در برخی موارد، حتی کانی های با منشأ زیستی (پوده) و محصولات صنعتی یا فرعی (سیمان، سرباره، فیوم سیلیکا) نیز در دسته کانی های صنعتی طبقه بندی می شوند. همچنین ترکیبات فلزی که عمدتاً به شکل غیرفلزی مورد استفاده قرار می گیرند (به عنوان مثال، بیشتر تیتانیوم به عنوان اکسید TiO2 به جای فلز تیتانیوم استفاده می شود)، نیز
گاهی جزء کانی های صنعتی به شمار می روند. ارزیابی مواد خام برای تعیین مناسب بودن آن ها برای استفاده به عنوان کانی های صنعتی نیاز به آزمایش فنی، آزمایش های فرآوری مواد معدنی و ارزیابی محصول نهایی دارد.
گنج ویلنا () یکی از بزرگ ترین کشفیات طلا در عصر برنز اروپا است. این گنج شامل ۵۹ شیء ساخته شده از طلا، نقره، آهن و کهربا با وزن کلی تقریباً ۱۰ کیلوگرم است که ۹ مورد از آنها طلای ۲۳٫۵ عیار است. این باعث می شود که آن را به مهم ترین کشف طلای ماقبل تاریخ در شبه جزیره ایبری و دومین یافته در اروپا، درست پس از گورهای سلطنتی مدور در موکنای، یونان تبدیل کند. حداقل برخی از مصنوعات آهنی از آهن شهاب سنگ ساخته شده بودند. قطعات طلای این مجموعه شامل یازده کاسه، سه بطری و ۲۸ دستبند است. این قطعات آهنی قدیمی ترین قطعاتی هستند که در شبه جزیره ایبری یافت شده و مربوط به مرحله ای است که در آن آهن به عنوان یک فلز گرانبها در نظر گرفته می شد و بنابراین احتکار می شد. باستان شناسان قدمت این گنجینه را حدود ۱۰۰۰ تخمین زده اند. ۱۳۰۰–۱۰۰۰ پیش از میلاد، در اواخر آرگار، پس از آرگار یا برنز دوره لوانته. این گنجینه در دسامبر ۱۹۶۳ توسط باستان شناس خوزه ماریا سولر در ۵ کیلومتری (۳٫۱ مایلی) ویلنا پیدا شد و از آن زمان به بعد جاذبه اصلی موزه باستان شناسی ویلنا بوده است. کشف آن در اکثر رسانه های اسپانیایی و همچنین برخی از رسانه های خارج از کشور، عمد
تاً در فرانسه، آلمان و ایالات متحده آمریکا منتشر شد. این گنجینه در مادرید، آلیکانته، توکیو و کیوتو به نمایش گذاشته شده است، و اکنون دو مجموعه از نسخه های کل گنج برای نمایش در نمایشگاه ها وجود دارد، در حالی که نسخه های اصلی به طور دائم در ویترینی زره دار در موزه باستان شناسی ویلنا نگهداری می شوند. همین نوع فلزکاری در انبار بزرگ ابرسوالد که در سال ۱۹۱۳ در براندنبورگ آلمان کشف شد نیز یافت می شود.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۷۱ هفتمین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. مسابقات از ۲۲ اوت ۱۹۷۱ تا ۱۹ آوریل ۱۹۷۲ به صورت رفت و برگشت برگزار شد. تیم ها به سه منطقه (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) تقسیم شدند که دو تیم از هر منطقه به مسابقات نهایی راه یافتند. کروز آزول مرحله نهایی را در رتبه اول به اتمام رساند و برای سومین بار قهرمان مسابقات شد.
باشگاه فوتبال دون بوسکو یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در پیتیون ویل، هائیتی است.
گریو دیگر (به انگلیسی: Grave Digger) یک گروه هوی متال آلمانی است که اولین بار در سال ۱۹۸۰ توسط کریس بولتندال و پیتر ماسون تشکیل شد. از اوایل تا اواسط دههٔ ۱۹۸۰ در صحنهٔ هوی متال کشور مادری خود، گریو دیگر به عنوان یکی از به اصطلاح «چهار بزرگ» پاور متال آلمانی، همراه با گروه های هلووین، ریج و رانینگ وایلد شناخته شده است. تاریخچهٔ گروه. سالهای اولیه و انشعاب (۱۹۸۷–۱۹۸۰). پس از حضورهای مختلف در جشنواره های کوچک، گروه دو آهنگ را برای آلبوم تلفیقی "Rock from Hell" در سال ۱۹۸۳ ضبط کرد. یک سال بعد، گریو دیگر که اکنون شامل کریس بولتندال (خواننده)، پیتر ماسون (گیتار)، ویلی لاکمن (بیس) و آلبرت اکارت (درامز) است، اولین آلبوم خود را به نام "Heavy Metal Breakdown" منتشر کرد. در سال ۱۹۸۵، با جدا شدن لاکمن از گروه، آنها دومین آلبوم خود را با نام "Witch Hunter" ضبط و منتشر کردند. تنها پس از تکمیل آلبوم، جایگزینی برای لاکمن، به نام سی.اف. برنک پیدا شد. حضورهای بیشتری در جشنواره توسط آنها دنبال شد، توری با هلووین به عنوان مهمان ویژه و در نهایت آلبوم سوم آنها "War Games" در ژانویه ۱۹۸۶منتشر شد. برای تبلیغ این آلبوم، یک تور سه گا
نه با گروه های سلتیک فراست و هلووین دنبال شد. پس از آن، پیتر ماسون جای خود را به اووه لولیس داد. در سال ۱۹۸۷ نام گروه به «دیگر» تغییر یافت، نامی که تحت آن آلبوم "Stronger Than Ever" منتشر شد. این آلبوم شکست خورد، زیرا توسط طرفداران یا توده های مردم پذیرفته نشد. در نتیجه، بولتندال در پایان سال ۱۹۸۷، فروپاشی گروه را اعلام کرد. اصلاحات و آلبوم های سه گانهٔ قرون وسطی (۱۹۹۹–۱۹۹۱). در سال ۱۹۹۱، گروه تا حدی اصلاح شد. بولتندال و لولیس به همراه دو تازه وارد به نام های تومی گوتلیچ و یورگ مایکل که درامرهای گروه های ریج و رانینگ وایلد بودند، در سال ۱۹۹۳ یک ضبط بازگشتی به نام "The Reaper" منتشر کردند. این آلبوم، بازگشتی به ریشه های واقعی گریو دیگر بود. در همان سال آلبوم "The Best of the Eighties" منتشر شد. این آلبوم، چیزی شبیه به بهترین آلبوم از آهنگ های قبلی آنها بود. در سال ۱۹۹۴ با یک آلبوم چندآهنگه با عنوان "Symphony of Death" دنبال شد. در این میان، گریو دیگر، که اکنون با یک درامر جدید، فرانک اولریچ، تور آلمان را برگزار می کرد، در نقش دست گرمی (پیش درآمد) برای منووار بازی کرد. در سال ۱۹۹۵ آلبوم "Heart of Darkness" ظاهر
شد. در سال ۱۹۹۶، استفان آرنولد درامر جدید گروه شد. همان سال آلبوم مفهومی "Tunes of War" منتشر شد که به تاریخ اسکاتلند می پرداخت. این آلبوم اولین قسمت از "سه گانهٔ قرون وسطی" بود. دومین آلبوم، "Knights of the Cross"، با جینس بکر به عنوان نوازندهٔ گیتار بیس، در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و دربارهٔ ظهور و سقوط شوالیه های معبد بود. قسمت پایانی این سه گانه در سال ۱۹۹۹ با "Excalibur" به پایان رسید. این آلبوم به بررسی افسانهٔ شاه آرتور و شوالیه های میز گرد می پردازد. مدت کوتاهی پس از آن، به زودی توری با هانس پیتر کاتزنبورگ، نوازندهٔ کیبورد، که بعداً عضو دائمی گروه شد، ادامه یافت. آلبوم های حفار قبر و راینگولد (۲۰۰۴–۲۰۰۰). در سال ۲۰۰۰، گریو دیگر بیستمین سالگرد خود را جشن گرفت. به همین مناسبت، آنها در یک کنسرت پرفروش در سالن Zeche در بوخوم آلمان برنامه اجرا کردند. بسیاری از محبوب ترین آهنگ های گروه در کنار آهنگ های کمتر شناخته شدهٔ دیگری نواخته شدند. همچنین تعدادی از بازیگران مختلف مکمل با گریو دیگر ظاهر شدند. این کنسرت همچنین فصل تعیین کننده ای در تاریخ گروه بود، زیرا اووه لولیس گیتاریست مدت کوتاهی قبل از کنسرت به دلایل شخصی
و کاری گروه را ترک کرد. جایگزینی برای لولیس، گیتاریستی به نام مانی اشمیت (سابق گروه ریج) پیدا شد. در سال ۲۰۰۱ آلبوم "The Grave Digger" همراه با او و کمپانی جدید نوکلیر بلست منتشر شد. آثار ادگار آلن پو به عنوان الهام بخش شعر آلبوم جدید بود. اولین آلبوم زندهٔ آنها "Tunes of Wacken"، در سال ۲۰۰۲ ظاهر و با انتشار اولین دی وی دی آنها به همین نام همراه شد. آلبوم بعدی "Rheingold" در ۲۶ مه ۲۰۰۳ منتشر شد، که بر اپرای حلقه نیبلونگ اثر ریشارد واگنر متمرکز بود. آنها توری را برای حمایت از آلبوم در اوایل سال ۲۰۰۴ آغاز کردند. آلبوم های شام آخر و تصنیف های یک جلاد (۲۰۰۹–۲۰۰۵). پس از تور موفق راینگولد، گروه آلبوم دیگری به نام "The Last Supper" را ضبط کرد که در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۵ منتشر شد. این اثر هنری برای اولین بار در نوامبر ۲۰۰۴ معرفی شد که بازخورد مثبتی دریافت کرد. تعدادی از طرفداران به دلیل انگیزه از این اثر هنری ناامید شدند. گروه بیانیه ای صادر کرد و گفت که جلد پیام شیطان و علیه مسیحیان نیست، بلکه نمایشی از یک عیسی مسیح افسرده در آخرین روزهای زندگی قبل از مرگش است. برخلاف آلبوم های قبلی شان، «"The Last Supper"» با وجود چندی
ن آهنگ دربارهٔ آخرین روزهای عیسی، یک آلبوم مفهومی نبود. به گفتهٔ این گروه، نسبت به تلاش های قبلی گروه، «متال بیشتر، اشتیاق و قدرت بیشتری» دارد. کمتر از یک ماه بعد، گروه توری را با گروه های Stormhammer و Astral Doors در آندرناخ، زادگاه مانی اشمیت آغاز کرد. اکتبر ۲۰۰۵ شاهد انتشار یک دی وی دی زنده با عنوان "25to Live" بودیم که به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد گروه در سائوپائولو ضبط شد. در دسامبر ۲۰۰۶، تعدادی از مهمانی های انتشار برای آلبوم بعدی گروه، "Liberty or Death"، که در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷ منتشر شد، اعلام شد. یک تور دو تیتر، همراه با گروه تریون دنبال شد که از ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷ در اسن آلمان آغاز شد. در اواخر فوریه ۲۰۰۸، گریو دیگر شروع به نوشتن مطالب جدید کرد. در اواسط اوت، آنها با گیتاریست دیگری به نام تیلو هرمان وارد استودیوهای Principal شدند تا سیزدهمین آلبوم استودیویی خود را با عنوان "Ballads of a Hangman" ضبط کنند که در ۹ ژانویه ۲۰۰۹ تحت نام ناشر جدیدشان ناپالم رکوردز منتشر شد. این اولین آلبوم آنها با دو گیتاریست بود. در فوریه ۲۰۰۹، گروه راه خود را با تیلو هرمان به دلیل هیجان ایجاد شده توسط یک گیتاریست دوم و فضای
آزاد روی صحنه و جنبه های موسیقی که توسط هر عضو قدیمی گروه به طور مستقل مشاهده می شد، جدا کرد. در اوایل اکتبر، مانی اشمیت به دلیل اختلافات مداوم با کریس بولتندال گروه را ترک کرد. آلبوم های قبیله ها دوباره برمی خیزند و مردگان زنده (۲۰۱۸–۲۰۱۰). در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، اشمیت پس از اجرای موقت در طول تاریخ های باقی مانده از تور قبلی گروه، توسط گیتاریست، اکسل ریت جایگزین شد. در ۱ اکتبر ۲۰۱۰، گریو دیگر آلبوم "The Clans Will Rise Again" در اروپا را منتشر کرد که بلافاصله پس از انتشار در آمریکای شمالی نیز منتشر شد. اعضای گروه توضیح می دهند که این یک دنبالهٔ آزاد آلبوم "Tunes of War" در سال ۱۹۹۹۶ است، «اما این بار یک آلبوم مفهومی دربارهٔ تاریخ اسکاتلند نیست، بلکه اثری در مورد اسکاتلند، عرفان و مردم آن است.» در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱، ویدیویی برای آهنگ «Highland Farewell» برای پخش در دسترس قرار گرفت. در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۲، گروه یک آلبوم چندآهنگه با عنوان "Home at Last" با آلبوم "Clash of the Gods" در ۳۱ اوت ۲۰۱۲ منتشر کرد. آنها از اوایل تا اواخر سال ۲۰۱۲ چندین برنامه در بریتانیا و اروپا اجرا کردند و سپس در سراسر سال ۲۰۱۳ در اروپا و چند ب
رنامه در برزیل در حمایت از آلبوم، تور اجرا کردند. در فوریه ۲۰۱۴، گروه شروع به ضبط آلبوم بعدی خود با عنوان "Return of the Reaper" کرد، که در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۴ منتشر شد و تاریخ انتشار بعدی در جای دیگری منتشر شد. در نوامبر ۲۰۱۴، نوازندهٔ کیبورد اچ.پی. کاتزنبرگ گروه را ترک کرد تا زمان بیشتری را صرف پروژه های بیرونی کند. او با عضو جدید مارکوس نیپ جایگزین شد، که به اجرا در نقش The Reaper بعد از کاتزنبرگ ادامه داد. در اکتبر ۲۰۱۵، آلبوم "Exhumation – The Early Years" منتشر شد، که بر اساس یک بیانیهٔ مطبوعاتی، شامل نسخه های ضبط شده ای از «کلاسیک های مطلق گروه با صدایی پویا و قدرتمند ۲۰۱۵» است. در ژوئن ۲۰۱۶، گریو دیگر وارد استودیو شد تا شروع به کار بر روی آلبوم بعدی خود با عنوان "Healed by Metal" را آغاز کند که در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۷ منتشر شد. آنها توری را با گروه بلایند گاردین به عنوان حمایت از تور آمریکای شمالی که از آلبوم "Beyond the Red Mirror" حمایت می کرد، آغاز کردند. در مارس ۲۰۱۸، گروه برای ضبط نوزدهمین آلبوم خود "The Living Dead" به استودیو بازگشت که در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر شد و یک تور اروپایی در ژانویه ۲۰۱۹ برگزار شد.
در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، استفان آرنولد درامر قدیمی، گروه را ترک کرد و مارکوس نیپ جایگزین او شد. آلبوم مزارع خون (۲۰۲۰–اکنون). بیستمین آلبوم گریو دیگر با نام "Fields of Blood" در ۲۹ مه ۲۰۲۰ به مناسبت چهلمین سالگرد تأسیس گروه منتشر شد. آلبوم بعدی "Symbol of Eternity" در ۲۶ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳، گروه جدایی گیتاریست اکسل ریت را اعلام کرد. او با عضو جدید، توبیاس کرستینگ، گیتاریست سابق گروه Orden Ogan جایگزین شد.
میوشی نو یاسونوبو ، زمان تولد ۱۱۴۰ و مرگ ۱۲۲۱، در اواخر دوره هی آن و اوایل شوگون سالاری کاماکورا از اشراف کوگه بود. اولین مباشر شوگون سالاری کاماکورا. پس از ورود به بودیسم، نام بودایی او زنشین بود. در اصل، او یک اشراف رده پایین بود که نقش منشی را در دایجوکان به ارث برد و از خانواده ای ریاضیدان بود. مادر او خواهر کوچکتر ندیمه میناموتو نو یوریتومو بود و در نتیجه این ارتباط او یوریتومو را که در ولایت ایزو تبعید شده بود، ماهانه سه بار از وضعیت کیوتو مطلع می کرد. دو ماه پس از تشکیل ارتش توسط شاهزاده موچیهیتو و شورش شاهزاده موچی هیتو در مه ۱۱۸۰، یاسونوبو یک پیام آور فرستاد تا به یوریتومو بگوید که باید در اسرع وقت به اوشو بگریزد، زیرا او نقش مهمی در پرورش یوریتومو داشت. پس از مرگ یوریتومو، او همچنین در شورای سیزده نفره نمایندگان گوکه نین شرکت می کرد که به دومین شوگون، میناموتو نو یوری ایه کمک می کردند. در طول جنگ جوکیو در سال ۱۲۲۱، او با وجود بیماری در شورا شرکت کرد و از ایده و نظر اوئه نو هیروموتو مبنی بر اعزام فوری نیروها حمایت کرد. او در همان سال پس از جنگ جوکیو درگذشت.
بازدارندهٔ کیناز 2A وابسته به سایکلین () یک ژن است که بر روی بازوی کوتاه کروموزوم ۹ واقع شده است که به طور فراگیر در بسیاری از بافت ها و انواع سلول بیان می شود. این ژن دو پروتئین مهم را کُدگذاری می کند: پی۱۶ و پی۱۴آرف. هر دوی این پروتئین ها ژن سرکوب گر تومور و این کار را از طریق تنظیم چرخه سلول انجام می دهند. پی۱۶ آنزیم های CDK4 و CDK6 را مهار و در نتیجه پروتئین های خانوادهٔ پروتئین رتینوبلاستوما را فعال می کند که آنهم به نوبهٔ خود مسیر عبور از فاز G1 به فاز S را مسدود می کند. پی۱۴آرف ژن سرکوبگر تومور پی۵۳ را فعال می کند. اهمیت بالینی. جهش های سوماتیک این ژن در بسیاری از سرطان های انسانی از جمله لنفوم معده، لنفوم بورکیت، کارسینوم های سلول سنگفرشی در سرطان های سر و گردن، سرطان دهان، سرطان لوزالمعده، سرطان ریه از نوع غیر سلول کوچک، سرطان مری سنگفرشی، سرطان معده، سرطان روده بزرگ، سرطان اپیتلیومی تخمدان و سرطان پروستات شایع است و گمان می رود CDKN2A دومین ژن غیرفعال شده در سرطان بعد از پی۵۳ است. جهش های این ژن در سلول های زایا با بروز ملانوما، گلیوبلاستوما و سرطان لوزالمعده مرتبط است. این ژن همچنین حاوی یکی از ۲۷
چندریختی تک نوکلئوتید مرتبط با بیماری سرخرگ کرونری است و با پیشرفت تصلب شرایین در ارتباط است. حذف این ژن یکی از شایع ترین مکان های حذف ژنی است که منجر به بروز انواع ارثی ملانوم بدخیم پوستی می شود. علاوه بر این، فعال شدن این ژن در جریان پیرشدگی سلول افزایش می یابد و از این لحاظ یک زیست نشانگر پیر شدن فیزیولوژیک است.
اما میازاوا (؛ زادهٔ ) شخصیت های تلویزیونی در ژاپن اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۱۳ ارباب شوگون" اشاره کرد.
گوادالوپه نتل () () رمان نویس و داستان نویس اهل مکزیک است. او را از داستان نویسان برجسته معاصر در آمریکای لاتین می دانند. آثار او به بیش از بیست زبان ترجمه شده اند. او تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه ملی مستقل مکزیک (UNAM) در رشته ادبیات و فلسفه به پایان رساند و دکترای علوم زبان از مدرسه مطالعات عالی علوم اجتماعی (EHESS) از پاریس دارد. آثار فارسی. مجموعه داستان زندگی زناشویی ماهی های قرمز (با نام اصلی El Matrimonio de los peces rojos) با ترجمه سارا عصاره توسط نشر نی در سال ۱۴۰۳ منتشر شد. رمان عزیزکرده (با نام اصلی Hija Unica) با ترجمه نازی عظیمی توسط نشر آنجا در سال ۱۴۰۳ منتشر شد.
ایچیکا اوساکی (؛ زادهٔ ) رقص اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۱۳ ارباب شوگون" اشاره کرد.
نیتّا تاداتسونه ؛ ۱۱۶۷ – ۱۲ اکتبر، ۱۲۰۳ (سن ۳۷ ) بوشی، سامورایی در شوگون سالاری کاماکورا در دوره هی آن اهل ژاپن بود. او به عنوان نگهدارنده و ملازم نزدیک شوگون میناموتو نو یوریتومو و میناموتو نو یوری ایه خدمت می کرد. او برای کشتن سوگا سوکه ناری در جریان حادثه انتقام برادران سوگا (آدائوچی برادران سوگا) در داستان هیکه شناخته می شود.
دای ایچی کانه کو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۱۳ ارباب شوگون"، "این یک فیلم تابستانی است" اشاره کرد.
سارا می نامی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۱۳ ارباب شوگون" اشاره کرد. در سال 2022، او در درام NHK تایگا به عنوان «اوهیمه»، دختر میناموتو نو یوریتومو و هوجو ماساکو بازی کرد.
ایچیجو تادایوری (; نامشخص – ۲۵ ژوئیه ۱۱۸۴) سامورایی سیاستمدار در دوره هی آن اهل ژاپن بود. ترور او توسط شوگون میناموتو نو یوریتومو آغاز پاکسازی شاخه خاندان کای تاکدا از خاندان میناموتو بود.
ناکاهارا چیکایوشی ؛ ۱۱۴۳ – ۲۵ ژانویه ۱۲۰۹ (سن ۶۶))، کوگیو، دوره هی آن سیاستمدار اهل ژاپن بود. او یکی از اعضای سیستم شورای ۱۳ نفره بود. برای سرکوب دیکتاتوری جانشین میناموتو نو یوریتومو، میناموتو نو یوری ایه، که دومین شوگون شد، یک سیستم رهبری به نام سیستم شورای ۱۳ نفره ایجاد شد و ناکاهارا چیکایوشی به عنوان عضو شرکت کرد. در همین حال، سانمان (مرگ ۱۱۹۹ میلادی) دومین دختر میناموتو نو یوریتومو و هوجو ماساکو، که ندیمه و پرستار او همسر ناکاهارا چیکایوشی بود، در سن ۱۴ سالگی، حدود پنج ماه و نیم پس از مرگ میناموتو نو یوریتومو، درگذشت. وقتی ناکاهارا چیکایوشی خبر مرگ او را شنید، فوراً از کیوتو به کاماکورا آمد، وارد کاهنیت شد و نام «جاکونین» را برگزید. ممکن است دلیل اینکه ناکاهارا چیکایوشی دست به چنین اقدامی زد بیان این واقعیت باشد که او سانمان را به گونه ای دوست داشت که گویی فرزند خودش است و میناموتو نو یوریتومو را بسیار تحسین می کرد. پس از آن، گفته می شود که سانمان در معبدی در کامگایا، جایی که عمارت کاماکورای ناکاهارا چیکایوشی در آن قرار داشت، به خاک سپرده شد.
ساساکی هیده یوشی (; – ) یک سامورایی در خدمت خاندان میناموتو او در شورش هوگن و شورش هیجی و جنگ گنپی جنگید. اهل ژاپن بود. او از سیزده سالگی پسر خوانده میناموتو نو تامه یوشی بود.
آساهینا یوشی هیده (؛ زادهٔ ) سامورایی، و بوشی اهل ژاپن است. یک جنگجوی ژاپنی در اوایل قرن سیزدهم و پسر وادا یوشیموری و توموئه گوزن بود. نام او (همچنین با شخصیت های آساهینا (آسااینا) نوشته شده است) از ولایت آوا (چیبا) (آمبا) آسااینا -گون می آید، که در آن زمان او به احتمال زیاد یک شخصیت تاریخی، یوشیهیده بود در ادبیات و در کابوکی به عنوان یک شخصیت افسانه ای تا حدودی مافوق بشری ظاهر می شود، بر اساس این ها، مادرش جنگجوی زن مشهور توموئه گوزن بود و او قدرتی مافوق بشری داشت که از آن برای انجام تعدادی شاهکارهای خیره کننده استفاده می کرد.
کودو سوکه تسونه ; – ، ، بوشی/سامورایی و گوکه نین در دوره کاماکورا اهل ژاپن بود. پدر او کودو سوکه تسوگو نام داشت. به گفته سوگا مونوگاتاری، سوکه تسوگو در سال ۱۱۶۲ در سن ۴۲ سالگی درگذشت. در زمان مرگ او، پسرش سوکه تسونه هشت ساله بود. به گفته آزوما کاگامی، ایتو سوکه چیکا (نوه کودو سوکه تسوگو و پسر ایتو سوکه ایه، پسر ارشد سوکه چیکا که در جوانی درگذشته بود) به کودو سوکه تسوگو در هنگام مرگ او قول داده بود که هنگامی که پسر (یا پسرخوانده اش) کودو سوکه تسونه، مراسم بلوغ (گنبوکو) خود را برگزار کند، دخترش مانکو گوزن را به ازدواج او دربیاورد و همچنین قیم سوکه تسونه شود. با این حال، ایتو سوکه چیکا نپذیرفت که سوکه تسونه، که در اصل و نسب پسر بزرگتر نبود، قلمرو این خاندان را به ارث ببرد و پس از مدتی به قلمرو سوکه تسونه حمله کرد. ایتو سوکه چیکا همچنین دخترش مانکو گوزن را وادار کرد که از سوکه تسونه طلاق بگیرد. سوکه تسونه به شدت از این اتفاقات خشمگین شد و دستور قتل پسرعمویش ایتو سوکه چیکا را صادر کرد. در اکتبر ۱۱۷۶، گروهی از اراذل و اوباش به ایتو سوکه چیکا حمله کردند که به همراه پسرش کاوازو سوکه یاسو در اوکونو، ولایت ایزو در حال