Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که در آن یک گاو نر مانند پولیکولام یا کانگایام در میان جمعیت رها می شود و گاو نر تلاش می کند فرار کند، اما چندین شرکت کننده انسانی تلاش می کنند کوهان بزرگی را که در پشت گاو قرار دارد با هر دو بازو گرفته و به آن آویزان بمانند. شرکت کنندگان تا زمانی که ممکن است کوهان را نگه می دارند و سعی می کنند گاو را با این شیوه متوقف کنند. در برخی موارد، شرکت کنندگان باید به اندازه کافی سوار شوند تا پرچم های روی شاخ گاو را بردارند. جالیکاتو معمولاً در ایالت تامیل نادو هند به عنوان بخشی از جشن های پونگال در روز ماتو پونگال که هر ساله در ژانویه برگزار می شود، انجام می شود. یک سنت مشابه، اما حتی خطرناک تر از پریدن از روی گاو بدون خشونت، در برخی از مناطق اسپانیا تمرین می شود. در این ورزش که مختص به تورِروس (گاوبازان) معروف به رکورددارها () است، ورزشکار با طفره رفتن و جهش از روی گاو نر بدون استفاده از شنل یا شمشیر، به رقابت می پردازد. برخی از رکوردداران از یک میله بلند استفاده می کنند تا به معنای واقعی کلمه بر روی حیوان پریده و معلق بمانند. در این گونه، هیچ محافظی برای ورزشکار وجود ندارد.
نشانهٔ مایرسون () یا نشانهٔ ضربه به میان ابرو یافته ای در معاینه بالینی است که در آن بیمار با ضربه زدن مکرر به میان ابرو، (ناحیه بالای بینی و بین ابروها)، نمی تواند در برابر پلک زدن مقاومت کند. به این نشانه پزشکی رفلکس گلابلار هم می گویند و اغلب یکی از نشانه های اولیه بیماری پارکینسون است، اما ممکن است در مراحل نخست زوال عقل و همچنین سایر بیماری های عصبی پیشرونده دیده شود. نشانهٔ مایرسون نامش را از متخصص مغز و اعصاب آمریکایی آبراهام مایرسون می گیرد.
آبراهام مایرسون (؛ – ) روان پزشک، متخصص مغز و اعصاب، آسیب شناس و پژوهشگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. او علاقه خاصی به مطالعهٔ نحوهٔ توارث بیماری های روان پزشکی و اختلالات عصبی داشت. وی دانش اموختهٔ کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا و دانشکده پزشکی دانشگاه تافتس بود و مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۰۸ دریافت کرد. او بعدها استاد رشتهٔ روان پزشکی دانشکده پزشکی هاروارد شد و از اعضای فعال انجمن روان پزشکی آمریکا و مشاور ارشد سازمان خدمات بهداشت عمومی ایالات متحده آمریکا بود. نشانه مایرسون به افتخار او نام گذاری شده است. مقدمه کتاب «"روزها و شب های زندان"» به قلم ویکتور فولکه نلسون را او نوشته است.
بازی های پاناتنائیک (به ) رویدادی بود که هر چهار سال یکبار در آتن، در یونان باستان، از ۵۶۶ پیش از میلاد تا قرن سوم پس از میلاد برگزار می شد. این بازی ها شامل جشنواره های مذهبی، مراسم (شامل توزیع جوایز)، مسابقات ورزشی و رویدادهای فرهنگی بود که در یک استادیوم برگزار می شد. تاریخچه. جشن پاناتنائیک به منظور گرامیداشت الهه آتنا بود، که بنا بر باور یونانیان پس از رقابت با خدای پوزیدون، حامی شهر آتن شده بود؛ لذا اهالی آتن با تقدیم هدایا و نذوراتی برای آتنا، حمایت او را پاس می داشتند. این جشنواره همچنین باعث اتحاد بین مردم شهر آتن می شد. تلاش برای ترور هیپیاس و هیپارخوس ظالم در طول پاناتنائا در سال ۵۱۴ قبل از میلاد، توسط هارمودیوس و آریستوگیتون اغلب به عنوان سرآغاز دموکراسی در آتن در نظر گرفته می شود. از آنجایی که زادگاه آتنا دریاچه تریتونیس در شمال آفریقا است، آتنی ها ورزشکاران اهل آفریقای شمالی را برای شرکت در بازی های پاناتنائیک منع نمی کردند، زیرا آن ها را فرهنگ مشابهی با فرهنگ یونانی ها می دانستند. یکی از نمونه های آن شاهزاده مستنابال است که شاهزادهٔ نومیدیا و پسر ماسینیسا بود، که برای نومیدیا چهار قهرمانی در مس
ابقات ارابه رانی به دست آورد. رویدادها. مسابقاتی که جشنواره برای آنها شناخته می شد، بخشی از پاناتنایای بزرگ، یک مناسک مذهبی بسیار بزرگتر، بود. این آیین ها شامل قربانی های متعدد برای آتنا (همنام رویداد و خدای حامی میزبانان رویداد) و همچنین پوزیدون و دیگران بود. پاناتنایای کوچک، رویداد خواهر پاناتنایای بزرگ بود که هر ساله با ۳ تا ۴ روز جشن کمتر در برگزار می شد. این مسابقات معتبرترین بازی برای شهروندان آتن بود، اما به اندازه بازی های المپیک یا سایر بازی های پانهلنیک اهمیت نداشت. بازی های پاناتنائیک همچنین شامل مسابقات شعر و موسیقی بود. جوایزی برای بازخوانی نقالی شعرهای هومری، برای موسیقی دستگاهی بر ردیف اولوس و سیتارا، و برای آواز خواندن با همراهی اولوس و سیتارا (سیتارودی) اهدا می شد. علاوه بر این، بازی ها شامل خواندن شعر حماسی از شاعران نخستین مانند هومر، پیندار و هزیود بود. استادیوم پاناتنائیک. مسابقات ورزشی در استادیوم پاناتنائیک برگزار می شد که هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرد. در سال ۱۸۶۵ میلادی، اوانجلیس زاپاس ثروت هنگفتی را در وصیت نامه خود وقف کرد تا صرف حفاری و بازسازی استادیوم باستانی پاناتنائیک گردد
تا بازی های المپیک مدرن هر چهار سال یکبار «به شیوه نیاکان» برگزار شود. استادیوم پاناتنائیک میزبان بازی های المپیک زاپاس در سالهای 1870 و ۱۸۷۵ و همچنین بازی های المپیک مدرن در سال های ۱۸۹۶ و ۲۰۰۴ بوده است. این استادیوم همچنین میزبان بازی های بین المللی سال ۱۹۰۶ بود. مسابقات. در بازی های پاناتنائیک مسابقاتی را در چندین رویداد موسیقی، ورزشی و سوارکاری برگزار می کردند. با توجه به این واقعیت که مسابقات زیادی برگزار می شد، بازی ها معمولاً کمی بیش از یک هفته به طول می انجامید. یک بلوک مرمری از قرن چهارم کشف شده که کارشناسان توضیح می دهند روی بلوک برنامه ای برای بازی ها و همچنین رویدادهای فردی و جوایز آنها نوشته شده است. کتیبه همچنین می گوید که دو رده سنی برای رویدادهای موسیقی وجود دارد اما سه رده سنی برای رویدادهای ورزشی وجود دارد. طبق نظر محققان، گروه های سنی ۱۲–۱۶ ساله یعنی پسران، ۱۶–۲۰ ساله یعنی جوانان بی ریش و و بالای ۲۰ سال شامل مردان را دربر می گرفت. یکی از چیزهایی که در مورد این بازی ها با مراسم تشریفات بازی های معمولی متفاوت بود، این بود که به نایب قهرمان (نفر دوم) هر مسابقه هم جایزه می دادند. با استفاده از
این کتیبه، کارشناسان یک برنامه کلی مانند این را گردآوری کردند: روز اول: مسابقه موزیکال و نقالی اشعار حماسی. روز دوم: مسابقه ورزشی برای پسران و جوانان. روز سوم: مسابقه ورزشی برای مردان. روز چهارم: مسابقه سوارکاری؛ روز پنجم: مسابقه قبیله ای. روز ششم: حمل مشعل و قربانی. روز هفتم: مسابقه قایق سواری. روز هشتم: اهدای جوایز و برگزاری جشن ها. کارشناسان بر اساس ترتیب جوایزی که روی بلوک سنگ مرمر نوشته شده بود، به طور منطقی به نحوه انجام بازی ها دست یافتند. ورزش های کشتی و دیسک نیز در این مسابقات شرکت داشتند. شرکت کنندگان رویدادهای موسیقایی عبارت بودند از نوازندگان کیتارا، نوازندگان فلوت و خوانندگان. رویدادهای ورزشی عبارت بودند از استادیون، پنج گانه، کشتی، بوکس و پانکریشن. مسابقات سوارکاری عبارت بودند از مسابقه ارابه رانی دو اسب، مسابقه اسب دوانی و پرتاب نیزه از روی اسب. بر اساس کتیبه متوجه می شویم که جوایز اهدا شده به مردان و جوانان متفاوت بوده است. به مردان مقدار معینی درهم و/یا تاج با ارزشی به مقدار معینی درهم پاداش داده می شد. به پسران و جوانان تعداد معینی آمفورای حاوی روغن زیتون داده می شد. تشریفات. بازی های پاناتن
ائیک یک رویداد کروماتیتیک (یعنی "پولی") بود که در آن برنده جوایزی با ارزش مالی به خانه می برد و از این منظر، برخلاف بازی های استفانیتی (یعنی "تاج دار") مانند المپیک بود، که به برنده فقط یک تاج نمادین اهدا می کردند. مراسم اهدای جوایز شامل توزیع آمفورای پاناتنائیک بود که ظروف سرامیکی بزرگی بودند که در آن حاوی روغن زیتون (کالایی لوکس در آن زمان) به عنوان جایزه بود. برنده مسابقه ارابه رانی به عنوان جایزه یکصد و چهل آمفورای پاناتنائیک پر از روغن زیتون دریافت می کرد. در اساطیر. در اسطوره مینوتور، پسر آندروگئوس در مینوس، در جریان بازی های پاناتنائیک کشته می شود. برخی روایت ها، مانند "بیبلوتکا" که یک شبه آپولودور است، بیان می کنند که او پیروز شد و رقبای حسودش به کمین نشستند و او را کشتند. دیگران، منابع دیگر همچون "گراسیائه دسکریپتو" اثر پاوسانیاس، می گویند که او توسط یک گاو خشمگین زیر پا له شد.
این مطلب به فهرست سفرهای خارجی نهمین رئیس جمهور ایران، مسعود پزشکیان در دولت چهاردهم از ابتدای آغاز این دولت تاکنون می پردازد. اقلیم کردستان عراق. مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، در سفری رسمی در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۴۰۳ به اقلیم کردستان عراق سفر کرد. این سفر، که نخستین سفر خارجی پزشکیان پس از انتخاب به عنوان رئیس جمهور بود، از جنبه های مختلف حائز اهمیت تلقی می شود. این سفر با هدف تقویت روابط دوجانبه، گسترش همکاری های اقتصادی و فرهنگی، و رایزنی در مورد مسائل منطقه ای انجام شد. اقلیم کردستان عراق به دلیل هم مرزی با ایران و اشتراکات فرهنگی و تاریخی، از اهمیت ویژه ای برای جمهوری اسلامی ایران برخوردار است. پزشکیان در این سفر دو روزه با مقامات ارشد اقلیم کردستان، از جمله نچیروان بارزانی، رئیس اقلیم، دیدار و گفتگو کرد. در این دیدارها، طرفین بر گسترش همکاری ها در زمینه های مختلف، از جمله انرژی، تجارت، و گردشگری، تأکید کردند. همچنین، مسائل مربوط به امنیت منطقه و مبارزه با تروریسم مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت. علاوه بر دیدار با مقامات رسمی، پزشکیان از برخی پروژه های اقتصادی و فرهنگی در اقلیم کردستان بازدید کرد و با فعال
ان اقتصادی و فرهنگی این منطقه دیدار و گفتگو کرد. این سفر بازتاب گسترده ای در رسانه های ایران و اقلیم کردستان داشت. بسیاری از تحلیلگران، این سفر را گامی مثبت در جهت تقویت روابط دوجانبه و گسترش همکاری های منطقه ای ارزیابی کردند. از جمله نتایج مهم این سفر می توان به موارد زیر اشاره کرد: در خلال این سفر موضوعات مختلفی مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت. از جمله موضوعات مهم مطرح شده می توان به: همچنین این سفر به عنوان اولین سفر خارجی رئیس جمهور جدید ایران حائز اهمیت بود. عراق. سفر مسعود پزشکیان به عراق، اولین سفر خارجی وی پس از انتخاب به عنوان رئیس جمهور ایران، از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. این سفر سه روزه، که از تاریخ ۲۱ شهریور ۱۴۰۳ آغاز شد، با هدف تقویت روابط دوجانبه، گسترش همکاری های اقتصادی و فرهنگی، و رایزنی در مورد مسائل منطقه ای انجام شد. پزشکیان در این سفر سه روزه، از شش شهر عراق، از جمله بغداد، اربیل، سلیمانیه و بصره، بازدید کرد. او با مقامات ارشد عراقی، از جمله رئیس جمهور، نخست وزیر و رئیس شورای عالی قضایی، دیدار و گفتگو کرد. همچنین، وی اولین رئیس جمهور ایران بود که از منطقه کردستان بازدید کرد و با رهبران د
ر اربیل و سلیمانیه دیدار داشت. در این دیدارها، طرفین بر گسترش همکاری ها در زمینه های مختلف، از جمله انرژی، تجارت، و گردشگری، تأکید کردند. همچنین، مسائل مربوط به امنیت منطقه و مبارزه با تروریسم مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت. علاوه بر دیدارهای سیاسی، پزشکیان از اماکن مقدس در کاظمین، نجف و کربلا بازدید کرد و با رهبران تجاری، بازیگران اقتصادی و ایرانیان مقیم بغداد دیدار داشت. او همچنین با اعضای چارچوب هماهنگی شیعه و چهره های برجسته عراقی دیدار کرد. آخرین توقف او در بصره بود، جایی که او با نخبگان فرهنگی، مذهبی، دانشگاهی و رهبران قبایل ارتباط برقرار کرد. در طول این سفر، ایران و عراق ۱۴ توافقنامه همکاری امضا کردند. این سفر بازتاب گسترده ای در رسانه های ایران و اقلیم کردستان داشت. بسیاری از تحلیلگران، این سفر را گامی مثبت در جهت تقویت روابط دوجانبه و گسترش همکاری های منطقه ای ارزیابی کردند. آمریکا. سفر مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، به نیویورک برای شرکت در هفتاد و نهمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. این سفر، که با هدف بیان مواضع ایران در مسائل بین المللی، تعامل با مقامات کشورهای مختلف،
و ارائه تصویری متفاوت از ایران انجام شد، بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی و خارجی داشت. دیدارها با شخصیت های سیاسی جهان. دیدارهای پزشکیان در این سفر نتایج و بازتاب ها. این سفر، بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی و خارجی داشت. بسیاری از تحلیلگران، این سفر را گامی مثبت در جهت دیپلماسی فعال ایران و تعامل با جامعه بین المللی ارزیابی کردند. همچنین رسانه های خارجی، به تأثیر این سفر در عرصه دیپلماتیک نیز اشاره کرده اند، و آن را تلاشی از جانب ایران، برای شکستن انزوای بین المللی تلقی کرده اند. حواشی سفر. این سفر، حواشی مختلفی نیز به همراه داشت، از جمله: قطر. سفر مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، به قطر، در شرایط حساس منطقه ای، از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. این سفر، که با هدف رایزنی در مورد مسائل منطقه ای، گسترش همکاری های دوجانبه، و شرکت در مجمع گفتگوی همکاری آسیا (ACD) انجام شد، بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی و خارجی داشت. اهداف اصلی این سفر. این سفر در شرایطی انجام شد که منطقه خاورمیانه در پی حمله ایران به اسرائیل و احتمال پاسخ اسرائیل (که البته بعداً صورت گرفت)، تنش های بسیار بالایی را تجربه می کرد. روند
سفر و دیدارها. پزشکیان در این سفر، علاوه بر شرکت در مجمع گفتگوی همکاری آسیا (ACD)، با تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر و مقامات ارشد قطری دیدار و گفتگو کرد. همچنین، دیدارهای مشترکی با وزرای خارجه کشورهای عربی و وزیر امور خارجه ایران انجام شد. یکی از نکات قابل توجه این سفر، اسکورت هوایی هواپیمای حامل رئیس جمهور ایران توسط جنگنده های نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. محورهای سخنرانی و دیدارها. محورهای اصلی سخنرانی و دیدارهای پزشکیان عبارت بودند از: نتایج و بازتاب ها این سفر، نتایج و بازتاب های گوناگونی به همراه داشت:
المپیک زاپاس () که در آن زمان گاه به اختصار المپیک (، "المپیا") نامیده می شد، مجموعه ای از رویدادهای ورزشی بود که در سال های ۱۸۵۹، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۵ در آتن، یونان، با حمایت مالی تاجر یونانی، اوانجلیس زاپاس، برگزار می شد. این بازی ها یکی از نخستین گام ها برای احیای بازی های المپیک باستانی در دوران مدرن بود. این مسابقات قابل مقایسه با بازی هایی است که ویلیام پنی بروکس در انگلستان از سال ۱۸۵۰ میلادی بنا نهاده بود، و مجموعه رقابت هایی که کمیته بین المللی المپیک که از سال ۱۸۹۶ میلادی برگزار می کرد. مشارکت زاپاس در این روند بسیار حیاتی بود: نه تنها بازی ها به ابتکار خود او برگزار می شد، بلکه او بودجه ای را برای اجرای بازی ها و همچنین برای تهیهٔ زیرساخت های حیاتی ورزش، از جمله نوسازی آثار باستانی مرتبط، را فراهم کرد. استادیوم پاناتنائیک که میزبان بازی های ۱۸۷۰ و ۱۸۷۵ میلادی شد، از این موارد بودند. استادیوم مذکور همچنین میزبان اولین بازی های المپیک امروزی در سال ۱۸۹۶ شد و همچنین بازی های بین المللی ۱۹۰۶ در آن برگزار گردید و مجدداً در بازی های المپیک ۲۰۰۴ آتن، محل برگزاری ورزش تیراندازی با کمان و پایان خط ماراتن آن دوره از
المپیک بود. احیای المپیک. اشارات پراکنده به احیای بازی های المپیک باستان توسط شخصیت های مختلف در طول قرن نوزدهم میلادی، الهام گرفته از درجه خاصی از رمانتیسیسم انجام شد. پانگیوتیس سوتسوس، متولد قسطنطنیه، سردبیر یک روزنامه یونانی، در شعر خود در سال ۱۸۳۳ به نام "گفتگوی مردگان"، از بازی های المپیک به عنوان نماد سنت های یونان باستان یاد کرد. بلافاصله پس از آن، او صراحتاً پیشنهاد احیای بازی ها توسط دولت تازه تأسیس یونان را داد؛ و حتی در سال ۱۸۳۵ یادداشتی را در این زمینه به دولت یونان ارسال کرد. پیشنهاد او توسط اوتو، پادشاه یونان، مورد استقبال قرار گرفت اما با وجود پیگیری های سوتسوس در بیست و شش سال آینده، عملاً کاری انجام نشد. در سال ۱۸۵۲، ارنست کورتیوس، باستان شناس آلمانی، طی یک سخنرانی رمانتیک، اظهار داشت که رویدادهای المپیک دوباره احیا خواهند شد. اوانجلیس زاپاس، تاجر موفق و مهاجر یونانی در رومانی، از سوتسوس الهام گرفت و تصمیم گرفت این سنت باستانی را با تلاش ها و منابع مالی شخصی خود احیا کند. در اوایل سال ۱۸۵۶، زاپاس نامه ای از طریق کانال های دیپلماتیک به شاه اوتو فرستاد و پیشنهاد کرد کل پروژه احیای المپیک را تأم
ین مالی کند و همچنین جوایز نقدی را برای برندگان فراهم سازد. با این حال، این ابتکار بدون مخالفت نبود. در میان بخشی از سیاستمداران یونانی (به ویژه شاریلاوس تریکوپیس و استفانوس دراگومیس) اعتقاد گسترده ای وجود داشت که بازی های ورزشی فقط یک ارتجاع به دوران باستان است. آنها می ترسیدند که اگر یونان، همان طور که ادعا می کردند، یک جشن قدیمی و بت پرستانه را احیا کند، در میان کشورهای پیشرو اروپایی، بدوی به نظر برسد. مشخصاً وزیر خارجه یونان و رئیس لابی محافظه کار ضد ورزش در آتن، الکساندروس رنگاویس، به جای یک رویداد ورزشی، یک نمایشگاه صنعتی و کشاورزی را پیشنهاد کرد. ماه ها هیچ پاسخ رسمی از سوی دولت یونان برنیامد. در ژوئیه ۱۸۵۶، مقاله ای در مطبوعات یونانی توسط پاناژوتیس سوتسوس چاپ شد که تلاش های زاپاس را به طور گسترده ای به اطلاع عموم می رساند و باعث ایجاد یک سری رویدادها شد. سرانجام، اوتو با برگزاری مسابقات در فواصل چهار ساله، به مناسبت نمایشگاه های صنعتی و کشاورزی موافقت کرد و اجازه اجرای رویدادهای ورزشی با حمایت کامل زاپاس را داد. در نتیجه، زاپاس بودجه لازم را به دولت یونان برای ایجاد صندوق امانی المپیک پیشنهاد کرد. عوا
قب و تأثیر در تولد دوباره المپیک. ویلیام پنی بروکس، پزشک انگلیسی، یک جنبش ورزشی را در انگلستان به راه انداخته بود و بازی های المپیک ونلاک در سال ۱۸۵۰ میلادی، توسط وی تأسیس شد. این بازی ها توسط کلاس المپیک ونلاک سازماندهی می شد که در سال ۱۸۶۰ نام خود را به انجمن المپیک ونلاک تغییر داد. دکتر بروکس رشته هایی را از برنامه بازی های زاپاس در ۱۸۵۹ به عاریت گرفت که شامل «پرتاب نیزه به سمت هدف» در بازی های المپیک ونلاک ۱۸۶۱ بود و این عمل مورد پسند واقع شد. اولین مردی که در فهرست افتخار انجمن المپیک ونلاک قرار گرفت، پتروس ولیساریو اسمیرنیوتی بود که در بازی های المپیک ۱۸۵۹ آتن در دوی مسافت شرکت کرد و جایزه اهدایی کمیته انجمن المپیک ونلاک را برنده شد. بروکس اولین کسی بود که پیشنهاد برگزاری المپیک بین المللی باز را برای برگزاری در آتن، متمایز از المپیک ملی یونان در سال های ۱۸۵۹، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۵ مطرح کرد؛ زیرا المپیک ملی در یونان، بازتابی از المپیک باستان بود و برای تمامی رقابت کنندگان غیر یونانی زبان غیرقابل شرکت بود. علی رغم درخواست های مداوم او برای اقدام به دولت یونان، پیشنهادهای او پذیرفته نمی شد. با این حال، بسیاری از ای
ده هایی که دکتر بروکس در بازی های المپیک ونلاک استفاده شدند. متعاقباً بارون پیر دو کوبرتین در سال ۱۸۹۰ از بازی های ونلاک بازدید کرد و این ایده ها را پذیرفت. میراث زاپاس در احیای بازی های المپیک، در کنار سوتسوس، بروکس و بعداً کوبرتین، قابل توجه بود. علاوه بر این، استادیوم پاناتنائیک که با بودجه شخصی او بازسازی شد، میزبان رویدادهای المپیک در سنوات ۱۸۹۶، ۱۹۰۶ و ۲۰۰۴ شد.
علاءالدین رفیع زاده (زاده ۱۳۵۴ اردبیل) سیاستمدار ایرانی و دانش آموختهٔ دکتری مدیریت دولتی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران می باشد. وی در دولت چهاردهم از ۲۷ شهریور ۱۴۰۳ به عنوان معاون رئیس جمهور ایران و رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور فعالیت می کند. وی پیش از این با حکم میثم لطیفی مشاور رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور بود. سوابق علمی. علاءالدین رفیع زاده دارای دکتری مدیریت دولتی و یکی از متخصصان برجسته در زمینه مدیریت عملکرد و نظام اداری در ایران است. او دارای بیش از ۲۸ مقاله علمی در حوزه مدیریت و ۱۱ کتاب در زمینه های مدیریت عملکرد و بهبود نظام اداری است. سوابق اجرائی. مشاور معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور معاون نوسازی اداری سازمان اداری و استخدامی کشور رئیس امور مدیریت عملکرد سازمان اداری و استخدامی کشور رئیس امور مدیریت عملکرد، فرهنگ سازمانی و دبیرخانه شورای عالی اداری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور معاون امور مدیریت عملکرد، فرهنگ سازمانی و دبیرخانه شورای عالی اداری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مدیر گروه مدیریت عملکرد، فرهنگ سازمانی و دبیرخانه شورای عالی اداری
سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور کارشناس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور سردبیر فصلنامه تحول اداری سردبیر فصلنامه توسعه و بهبود مدیریت
فرانتس کارل نگله (؛ – ) پزشک متخصص زنان، زایمان و استاد دانشگاه اهل پادشاهی پروس بود. وی دکترای پزشکی خود را از دانشگاه بامبرگ گرفت و بلافاصله طبابت را در شهر بارمن آغاز نمود. وی در سال ۱۸۰۷ دانشیار دانشگاه هایدلبرگ و از سال ۱۸۱۰ استادتمام پزشکی زایمان در این مرکز آموزشی شد. امروزه نام او به سبب ابداع قانون نگله در یادها مانده است که روشی برای برآورد تاریخ زایمان است. علاوه بر آن، انحراف محوری نگله نیز به افتخار او نام گذاری شده است. گونه ای از لگن استخوانی جمع شدهٔ مورب که در آن رشد یکی از بال های خاجی متوقف شده است نیز به نام او «لگن نگله» نامیده می شود.
نشانهٔ نیکولسکی () یک نشانهٔ بالینی پوستی است که به نام پیوتر نیکولسکی (۱۸۵۸–۱۹۴۰)، یک پزشک روسی که در امپراتوری روسیه آموزش دیده و کار می کرد، نامگذاری شده است. این نشانه زمانی وجود دارد که مالش جزئی پوست منجر به لایه برداری یا پوست پوستی شدن خارجی ترین لایه شود. یک آزمایش معمولی قرار دادن پاک کن مداد در بالای ضایعه و چرخاندن محوری مداد بین انگشت شست و سبابه است. اگر ضایعه از پایه اش جدا شود (یعنی پوست کنده شود)، علامت نیکولسکی وجود دارد و مثبت تلقی می شود. نشانهٔ نیکولسکی تقریباً همیشه در نشانگان استیونز–جانسون/نکروز سمی اپیدرم، نشانگان پوست ریزی دهنده استافیلوکوکی (به دلیل سم استافیلوکوک اورئوس) دیده می شود. این نشانه در پمفیگوس ولگاریس، پمفیگوس فولیاسه هم دیده می شود. نشانهٔ نیکولسکی در افتراق میان پمفیگوس ولگاریس یا پمفیگوئید غشای مخاطی (که نشانهٔ نیکولسکی دارند) و پمفیگوئید تاولی (که نشانهٔ نیکولسکی ندارند) مفید است. ایجاد تاول های جدید بر اثر فشار خفیف (نیکلسکی مستقیم) و کنده شدن پوست در اثر مالش (نیکولسکی غیرمستقیم) نشانهٔ پمفیگوس ولگاریس است، البته نه یک نشانهٔ ۱۰۰٪ قابل اعتماد. علاوه بر این، برای تع
یین عدم وجود اتصالات درون سلولی که سلول های اپیدرمی را در کنار هم نگه می دارند، باید از معاینه فیزیکی دیگری به نام نشانه آسبو-هانسن استفاده شود.
سه گانه ناگوار () با نام زانوی ترکیده و سه گانهٔ اوداناهیو هم شناخته می شود، آسیب همزمان رباط صلیبی پیشین، رباط طرفی داخلی و منیسک زانو است. تجزیه و تحلیل های پزشکی در طول دهه ۱۹۹۰ نشان داد که این سه گانه «کلاسیک» اوداناهیو در واقع یک واقعه بالینی غیرمعمول در میان ورزشکاران با آسیب زانو است. برخی از نویسندگان به اشتباه بر این باورند که در این نوع آسیب «اختلال ترکیبی رباط صلیبی پیشین و رباط طرفی داخلی (ACL+MCL) که در طول فعالیت های ورزشی ایجاد شده است» همیشه با آسیب منیسک داخلی همراه است. با این حال، تجزیه و تحلیل های سال ۱۹۹۰ نشان داد که پارگی «منیسک جانبی» بیشتر از پارگی منیسک داخلی همراه با رگ به رگ شدن یا آسیب به رباط صلیبی پیشین است. و در ورزشکاران شایع تر است. اجزای اسکلتی درگیر در سه گانه ناگوار عبارتند از: کشکک، استخوان ران، درشت نی. هیچ ماهیچه ای مستقیماً در این آسیب دخالت ندارد، و فقط رباط ها درگیرند. با این حال، تقویت عضلات خم کننده ران و عضلات بازکننده ران ممکن است به کاهش آسیب کمک کند. لازم به یادآوری است که رباط طرفی داخلی، رباط صلیبی پسین، رباط صلیبی پیشین و رباط طرفی خارجی چهار رباط اصلی زانو ه
ستند. رباط های جانبی داخلی و خارجی عمدتاً از انحراف استخوان ها به طرفین (نیروهای جانبی) جلوگیری و حفاظت می کنند، در حالی که رباط های صلیبی قدامی و خلفی از انتقال قدامی و خلفی درشت نی روی استخوان ران جلوگیری می کنند.
نشانهٔ اوپنهایم () به پشت خم شدن انگشت شست پا است که در اثر تحریک سمت داخلی درشت نی به سمت پائین ایجاد می شود و یکی از انواع رفلکس های شبه بابینسکی است. وجود این نشانه بالینی نشان دهنده آسیب احتمالی به راه های هرمی مغز است. نشانهٔ اوپنهایم نامش را از هرمان اوپنهایم می گیرد.
موج جی () که با نام های دیگری همچون موج آزبورن، نشانهٔ کوهان شتر، موج دلتای تأخیری، آویز کلاه، موج هایپوترمیک، موج کا، موج اچ و جریان آسیب دیدگی هم شناخته می شود، یافته ای غیرعادی در نوار قلب است. امواج جی انحرافات مثبتی هستند که در محل اتصال بین کمپلکس QRS و قطعه اس تی اتفاق می افتند،, که در آن «نقطه اِس»، که بدان «نقطه جی» هم می گویند افزایشی (بالارفتگی) شبیه به سکته قلبی است. این موج بیشتر در افراد مبتلا به هیپوترمی و در دماهای کمتر از ۳۲ درجهٔ سانتی گراد دیده می شود اما ممکن است به سبب بالا رفتن سطح کلسیم خون (هایپرکلسمی)، آسیب مغزی، آنژین صدری و پری کاردیت حاد رخ دهد. این موج هنگام القای هیپوترمی پس از ایست قلبی هم به طور شایع (به ویژه در دمای ۳۳ درجه) ایجاد می شود. امواج آزبورن با افزایش خطر آریتمی بطنی همراه نیست و ممکن است به عنوان یک پدیده فیزیولوژیکی خوش خیم هم در نظر گرفته شود که با مرگ و میر کمی در آنالیزهای تک متغیره همراه بوده است. امواج برجستهٔ جی به دلیل هیپوترمی نخستین بار در سال ۱۹۳۸ توسط پزشک لهستانی توماشفسکی گزارش شد. این امواج سپس به طور قطعی و دقیق در سال ۱۹۵۳ توسط جان جی آزبورن توصیف ش
د و به افتخار او نام گذاری گردید. با گذشت زمان، به طور فزاینده ای از این موج به عنوان موج جی نام برده می شود، اگرچه به دلیل مقاله آزبورن در «"ژورنال فیزیولوژی آمریکا"» در مورد هیپوترمی تجربی، هنوز هم گاهی به عنوان موج آزبورن شناخته می شود.
پرفشاری کاذب خون () یا سودوهیپرتانسیون یا نشانهٔ آسلر (Osler sign) افزایش کاذب فشار خون است که طی اندازه گیری با فشارسنج خون مشاهده شده و دلیلش کلسیفیکاسیون رگ های خونی است که موجب عدم انعطاف پذیری یا فشارپذیری آنها می گردد. وقتی فشار خون از داخل «شریان» اندازه گیری شود، همه چیز طبیعی است. با این حال، این وضعیت با خطر بیماری قلبی عروقی قابل توجهی همراه است. از آنجایی که دیواره های شریانی سفت شده طی تصلب شرایین به طور معمول با فشارپذیری ندارند، خوانش فشار خون از نظر تئوری بالاتر از اندازه گیری واقعی داخل شریانی است. برای انجام آزمایش (که مانور آسلر نیز نامیده می شود)، ابتدا کاف فشار خون را بالاتر از فشار سیستولیک باد می کنیم تا نبض محیطی از بین برود. سپس سعی می شود شریان رادیال را لمس کند، مانور آسلر مثبت زمانی است که شریان رادیال همچون یک «لوله» سفت قابل لمس باقی بماند. این حالت اغلب در سالمندان بدون توجه به فشار خون بالا رخ می دهد. این مانور یا نشانهٔ بالینی به افتخار ویلیام آسلر نام گذاری شده است.
گره های آسلر () یک ضایعه دردناک، برجسته و قرمز جلدی است که در دست خا و پاخا یافت می شود. این ضایعات پوستی با آندوکاردیت عفونی تحت حاد در ارتباط هستند و علت بروزشان رسوب کمپلکس ایمنی است. گاهی به این ضایعات نشانهٔ آسلر هم می گویند که نباید آن را با پرفشاری کاذب خون (که به آن هم نشانهٔ آسلر می گویند) اشتباه گرفت.این نشانه در ۱۰–۲۵٪ بیماران مبتلا به آندوکاردیت مشاهده می شود. در آندوکاردیت عفونی یک نشانه مشابه دیگر در دست و پاها وجود دارد که به آن ضایعه جین وی می گویند اما فرقش با ضایعات آسلر آن است که درد ندارند. گره های آسلر در موارد زیر نیز مشاهده می شود: گره های آسلر به افتخار پزشک برجسته و نامدار کانادایی سِـر ویلیام آسلر که آنها را در اوایل قرن بیستم توصیف کرد، نام گذاری شده اند. ویلیام آسلر این گره ها را به صورت «نقاط اپی درمی زودگذر اریتم برجستهٔ دردناک، عمدتاً در پوست دست ها و پاها» توصیف کرد.
شرکت صبا فولاد خلیج فارس یک شرکت سهامی خاص که با شماره ثبت ۲۳۵۸۵۳ در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۸۳ در اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی تهران به ثبت رسیده است. این شرکت صنعتی فعالیت خود را طبق ماده ۲ اساسنامه برای احداث یک کارخانه فولادسازی به ظرفیت نهایی ۴/۵ میلیون تن آهن اسفنجی و ۴/۵ میلیون تن بیلت و اسلب در منطقه ویژه صنایع معدنی و فلزی خلیج فارس در ۲۰ کیلومتری غرب بندرعباس واقع در استان هرمزگان متمرکز کرده است. تاریخچه. شرکت صبا فولاد خلیج فارس تا تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ توسط مدیران هندی که منتخب از طرف سهامدار هندی بودند (شرکت آریا اینفراستراکچر هلدینگز لیمیتد (AIHL) اداره می شد. مدیریت شرکت از تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ به شرکت سرمایه گذاری صندوق بازنشستگی کشوری واگذار شد. این شرکت اکنون از شرکت های زیرمجموعه شرکت سرمایه گذاری صندوق بازنشستگی کشوری (هلدینگ صبا انرژی) به حساب می آید. = تغییر نام = نام شرکت براساس مصوبه مجمع عمومی فوق العاده در تیرماه ۱۳۸۸ به شرکت صبا فولاد خلیج فارس تغییر کرد. براساس آخرین تصمیم شرکت که تحت عنوان برنامه استراتژیک شرکت به تصویب هیئت مدیره رسیده شرکت در فاز اول یک واحد فولادسازی به ظرفیت ۱/۵ میلیون