Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تلاش ها و توطئه ها برای ترور رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از اوایل قرن نوزدهم تا امروز، بسیار زیاد بوده است. در ۳۰ ژانویه ۱۸۳۵، اندرو جکسون، نخستین رئیس جمهوری بود که پس از ترک یک تشییع جنازه در مجلس نمایندگان، فردی به نام ریچارد لارنس، دو بار سعی کرد که به او در ایوان شرقی کنگره شلیک کند. این تلاش با ناکامی هر دو شلیک تپانچه لارنس، شکست خورد. تاکنون چهار رئیس جمهور آمریکا کشته شده اند: آبراهام لینکلن (در ۱۸۶۵ توسط جان ویلکس بوث)؛ جیمز آبرام گارفیلد (در ۱۸۸۱ توسط چارلز جی. گیتو)؛ ویلیام مک کینلی (در ۱۹۰۱ توسط لئون چولگوش) و جان اف. کندی (در ۱۹۶۳ توسط لی هاروی اسوالد). علاوه بر این، سه رئیس جمهور نیز در تلاش برای ترور، زخمی گشتند: رونالد ریگان، در زمان ریاست جمهوری (در ۱۹۸۱ توسط جان هینکلی) و رئیس های جمهور سابق، تئودور روزولت (در ۱۹۱۲ توسط جان شرانک) و دونالد ترامپ (در ۲۰۲۴ توسط توماس متیو کروکس). در تمام این موارد، سلاح مهاجم، یک سلاح گرم بوده است. این مقاله، تلاش ها برای ترور رئیس جمهورهای سابق و منتخب را فهرست می کند؛ نه سیاستمدارانی که هنوز به عنوان رئیس جمهور، انتخاب نشده اند. بسیاری از سوء قصدها، چه م
وفقیت آمیز و چه ناموفق، با انگیزه تغییر سیاست دولت آمریکا صورت گرفت؛ اما همه این حملات دلایل سیاسی نداشتند. بسیاری از مهاجمان دیگر، از ثبات ذهنی مشکوکی برخوردار بودند و تعدادی از آنها، از نظر قانونی، مجنون قضاوت شدند. مورخ، جیمز دابلیو. کلارک، ادعا کرده که اکثر تلاش کنندگان برای ترور، عاقل و دارای انگیزه های سیاسی بوده اند، در حالی که دستورالعمل حقوقی وزارت دادگستری، ادعا می کند که اکثریت غالب، مجنون بوده اند. برخی از قاتلان، به ویژه بیماران روانی، صرفاً به خودی خود، عمل کردند، در حالی که آنهایی که برنامه های سیاسی را دنبال می کردند، اغلب، توطئه گران حامی، داشتند. اکثر طراحان ترور، دستگیر و با اعدام یا حبس طولانی مدت در زندان یا تیمارستان، مجازات شدند. این واقعیت که جانشین رئیس جمهور برکنار شده، معاون رئیس جمهور است و همه معاونان رئیس جمهور، از زمان اندرو جانسون، دارای وابستگی به حزب سیاسی رئیس جمهور هستند، ممکن است از چنین حملاتی، حداقل به دلایل سیاسی، حتی در زمان درگیری های حزبی، جلوگیری کند. با این حال، سومین شخص در صف، رئیس مجلس نمایندگان، همان طور که در قانون جانشینی ریاست جمهوری آمده است، اغلب از حزب مق
ابل است. تهدید به خشونت علیه رئیس جمهور، اغلب برای تأثیرات لفاظی یا طنز، بدون قصد جدی انجام می شود، در حالی که تهدید "معتبر" رئیس جمهور آمریکا، از سال ۱۹۱۷، یک جرم فدرال بوده است.
جو وینسنت میگز (؛ – ) متخصص زنان و زایمان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش آموختهٔ دانشگاه پرینستون و دانشکده پزشکی هاروارد بود و نامش بر روی سندرم میگز ماندگار شده است.
پال شوگربیکر (؛ زادهٔ ) جراح آمریکایی «مؤسسهٔ سرطان واشینگتن» است. او به خاطر توسعهٔ روش های جراحی انکولوژی شکم، از جمله جراحی کاهش دهنده سلولی و به دنبال آن شیمی درمانی گرمایشی داخل صفاقی یا «های پک»، شناخته می شود که بدان «روش شوگربیکر» هم گفته می شود. وی در سال ۱۹۶۷ از دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه کرنل فارغ التحصیل شد و دوره دستیاری تخصصی را در بیمارستان بریگهام و زنان طی کرد. پس از آن به مدت ۱۰ سال به عنوان پژوهشگر ارشد در مؤسسه ملی سرطان فعالیت کرد. او رئیس دپارتمان جراحی انکولوژی در «دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه اموری» و رئیس دپارتمان جراحی انکولوژی در «مؤسسهٔ سرطان واشینگتن» و بیمارستان مدستار واشینگتن بود.
رضا صدقیانی (۱۲۹۷ سبزوار-) استاندار استانهای خوزستان، لرستان و استان مرکزی و وزیر تعاون و امور روستاها بود. صدقیانی فارغ التحصیل دانشکده کشاورزی کرج با مدرک لیسانس است. او فعالیت های کاری خود را در بانک کشاورزی و سپس در سازمان برنامه ادامه داد. او در ادامه فعالیت های خود به ریاست سد دز و مدیریت کشاورزی در سازمان برنامه رسید. در سال ۱۳۴۱ صدقیانی به معاونت وزارت کشاورزی و در ۱۳۴۶ مدیرعامل بانک تعاون کشاورزی شد. او همچنین مشاغل دیگری مانند استانداری خوزستان، استاندار لرستان، استاندار استان مرکزی را بر عهده داشت. وی در کابینه چهارم هویدا به عنوان وزیر تعاون و امور روستاها منصوب شد. در دوره شریف امامی، رضا صدقیانی در ۱۶ آبان ماه ۱۳۵۷ بازداشت و تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در زندان بود. وی مدتی مخفیانه در ایران ماند و تا توانست از کشور خارج شود.
شیمی درمانی گرمایشی داخل صفاقی () یا شیمی درمانی داخل صفاقی هایپرترمیک یا های پِک () که در ایران به آن «شیمی درمانی گرم» هم گفته می شود، نوعی شیمی درمانی با روش گرماافزایی است که در ترکیب با جراحی برای درمان سرطان های پیشرفته شکم استفاده می شود. در این روش، داروهای ضد سرطان، را گرم می کنند و برای مدت کوتاهی در حفره صفاق (شکم) تزریق و به گردش در می آورند. داروهای شیمی درمانی مورد استفاده در این روش معمولاً میتومایسین-سی و سیس پلاتین هستند. این روش درمانی حاصل پژوهش ها و فعالیت های بالینی محققان و پزشکان فراوانی همچون جو وینسنت میگز در نیویورک، کنت گریفیث در مؤسسه ملی سرطان، پال شوگربیکر در «مؤسسهٔ سرطان واشینگتن» و مارکو لوتی در «بیمارستان پاپ ژان بیست و سوم» برگامو است. استفاده های پزشکی. های پک عموماً پس از برداشت حداکثری تودهٔ سرطانی از طریق جراحی (حجم زدایی) استفاده می شود که ممکن است شامل برداشتن تمام نواحی درگیر صفاق باشد. شواهدی از سودمندی این روش در موارد خاصی از سرطان تخمدان وجود دارد. از طرفی شواهد علمی تا سال ۲۰۲۰، از استفاده از این روش برای درمان در تومور اپیتلیومی پیشرفته اولیه تخمدان، لوله رحم یا
سرطان صفاق اولیه، سرطان تخمدان عودکننده، کارسینوماتوز صفاق روده، کارسینوماتوز صفاق معده، مزوتلیومای بدخیم صفاقی، یا سرطان آپاندیس موسینی منتشرشده پشتیبانی نمی کند. این روش ها ممکن است ۸ تا ۱۰ ساعت طول بکشند و میزان قابل توجهی از عوارض را به همراه داشته باشند. همتای این روش در قفسهٔ سینه «شیمی درمانی گرمایشی داخل قفسه سینه» (HITOC) است. داروهای شیمی درمانی. داروهای شیمی درمانی مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند و توافق روشنی در مورد اینکه کدام دارو باید استفاده شود وجود ندارد. میتومایسین-سی و اکسالی پلاتین رایج ترین داروهای مورد استفاده برای سرطان روده بزرگ و راست روده هستند، در حالی که سیس پلاتین در سرطان تخمدان استفاده می شود. سازوکار. شیمی درمانی تزریقی، از مایع داخل صفاقی به بافت، فضای بین بافتی و پلاسمای خون منتشر می شود، (مشابه دیالیز صفاقی). «سد پلاسما-صفاقی» از پخش و جذب گسترده داروهای شیمی درمانی در جریان خون جلوگیری می کند و در نتیجه سمیت و عوارض جانبی داروها را محدود می کند. برخی از داروها مانند میتومایسین-سی و سیس پلاتین برای افزایش اثر کشندگی سلولی خود تا دمای ۴۳–۴۱ درجه سانتی گراد گرم می شوند. بی
هوشی. گزارش شده است که درمان هدفمند ممکن است به تنظیم جداگانه مایع درمانی و داروها کمک کند. این موضوع ممکن است به جلوگیری از مسمومیت آب و تضمین ثبات همودینامیک بیمار کمک کند. مناقشه و اختلاف نظر. در حالی که های پِک به طور بالقوه ممکن است منجر به درمان قطعی شود، جراحی حجم زدایی تومور به علاوه های پِک با عوارض و مرگ ومیر قابل توجه حین عمل و همچنین کاهش کوتاه مدت کیفیت زندگی همراه است. منتقدان این روش استدلال می کنند که هیچ کارآزمایی تصادفی کنترل شده فاز ۳ چندمرکزی وجود ندارد که این روش را با روش قدیمی جراحی حجم زدایی تومور و انجام شیمی درمانی گسترده (سیستمیک) مقایسه کند. از این رو این روش درمانی، معیار علمی لازم را برای در نظر گرفتن آن به عنوان «درمان استاندارد» ندارد. با این حال، طرفداران این روش می گویند که تا کنون، هیچ درمان سیستمیکی که بقای طولانی مدت را برای متاستازهای صفاقی فراهم کرده باشد، وجود نداشته است. متاستازهای صفاقی، بر حسب نوع تومور اولیه و وسعت بیماری، در صورت انجام شیمی درمانی سیستمیک (روش قدیمی) میانگین بقای کلی کمتر از ۳۶ ماه دارد. در صورت درمان کارسینوماتوز صفاقی با منشأ روده ای با «جراحی کا
هش دهندهٔ حجم تومور به همراه های پِک» دارای نرخ بقای ۵ سالهٔ بدون عود یا حتی درمان قطعی دستکم ۱۶٪ است.
در ۱۴ اکتبر ۱۹۱۲، جان شرانک (۱۸۷۶–۱۹۴۳)، میکده دار سابق، در حالی که تئودور روزولت، رئیس جمهور سابق ایالات متحده آمریکا، در میلواکی، ویسکانسین، برای ریاست جمهوری رقابت می کرد، اقدام به ترور او کرد. گلوله شرانک، پس از نفوذ به جعبه عینک فولادی روزولت و عبور از یک نسخه ۵۰ صفحه ای ضخیم و تا شده از سخنرانی او، با عنوان «علت مترقی بزرگتر از هر فرد» که او در جیب کت خود حمل می کرد، در سینه روزولت فرورفت. شرانک، بلافاصله، خلع سلاح و دستگیر شد. اگر روزولت، فریاد نمی زد که شرانک، سالم بماند، ممکن بود او را لینچ کنند. روزولت، به جمعیت، اطمینان داد که حالش خوب است، سپس به پلیس دستور داد تا مسئولیت شرانک را بر عهده بگیرد و مطمئن شود که هیچ خشونتی با او انجام نشود. روزولت، به عنوان یک شکارچی و کالبدشناس باتجربه، به درستی به این نتیجه رسید که چون خون سرفه نمی کند، گلوله، به ریه او نرسیده است. او پیشنهادهای رفتن فوری به بیمارستان را رد کرد و در عوض، سخنرانی برنامه ریزی شده خود را ایراد کرد. اظهارات آغازین او برای جمعیت جمع شده، این بود: «دوستان، از شما می خواهم تا حد امکان ساکت باشید. نمی دانم که آیا کاملاً متوجه شده اید که من
به تازگی به ضرب گلوله کشته شده ام یا خیر؛ اما برای کشتن یک گوزن گاو نر، بیش از این نیاز است.» پس از آن، کاوشگر و اشعه ایکس نشان داد که گلوله، در عضله قفسه سینه روزولت، گیر کرده، اما به پرده جنب نفوذ نکرده است. از آنجایی که پزشکان، به این نتیجه رسیدند که باقی گذاشتن آن در بدن، خطر کمتری نسبت به برداشتن آن دارد، روزولت، گلوله را تا آخر عمر با خود، حمل کرد. روزولت، پس از ترور رئیس جمهور، ویلیام مک کینلی که زخم گلوله او به قانقاریا منجر شد و درگذشت، رئیس جمهور شده بود. هم رئیس جمهور وقت، ویلیام هووارد تفت و هم وودرو ویلسون، نامزد دموکرات، رقابت های انتخاباتی خود را تا زمانی که روزولت، بهبود یابد و رقابت های خود را نیز از سر بگیرد، به حالت تعلیق درآوردند. هنگامی که از او پرسیده شد که آیا تیراندازی، بر رقابت های انتخاباتی او تأثیر می گذارد، او به خبرنگار گفت: «من به عنوان یک گوزن گاو نر، شایسته هستم.» پس از اینکه روزولت، بعد از دست دادن نامزدی جمهوری خواهان در ژوئن ۱۹۱۲، به خود می بالید که احساس می کرد «یک گوزن گاو نر قوی» است، این حیوان به نماد روزولت و حزب مترقی تبدیل شد که اغلب به عنوان حزب "موس بول" شناخته می
شود. وی قبل از بازگشت به رقابت های انتخاباتی، دو هفته را صرف بهبودی کرد. او بعداً در مورد گلوله داخل بدنش، به یکی از دوستانش نوشت: «من به این موضوع اهمیت نمی دهم که آن در جیب جلیقه ام باشد». تیرانداز، جان شرانک، ابتدا به اتهام اقدام به قتل، اعتراف کرد، اما قاضی دادگاه که از بابت سلامت عقل شرانک، متقاعد نشده بود، درخواست او را رد کرد و پرونده به محاکمه کشیده شد. شرانک، به دلیل جنون، توسط هیئت منصفه، تبرئه و دچار بستری نامحدود در تیمارستان شد.
ابراهیم فرح بخشیان سیاستمدار، وزیر راه و ترابری در کابینه آخر هویدا و استاندار لرستان در دوره پهلوی دوم بود. فرح بخشیان از ۹ خرداد ۱۳۵۳ تا ۱۳ آبان ۱۳۵۵ استاندار لرستان و سپس وزیر راه و ترابری در کابینه چهارم هویدا بود.
نشانه فرومون () یک نشانهٔ بالینی مختص فلج عصب زند زیرین (اولنار) در مچ دست است که در آن عملکرد ماهیچه نزدیک کننده شست دست تحت تأثیر قرار می گیرد. این نشانه نامش را از ژول فرومون می گیرد. برای انجام آزمون، از بیمار خواسته می شود که یک شی، معمولاً یک جسم صاف مانند یک تکه کاغذ را بین انگشت شست و اشاره نگه دارد (گرفتن با فشار دادن کاغذ). سپس پزشک سعی می کند جسم را از دستان فرد بیرون بکشد. اگر عملکرد عصب زند زیرین و ماهیچه نزدیک کننده شست دست طبیعی باشد، فرد می تواند کاغذ را در میان انگشتان خود نگه دارد و اجازه بیرون کشیدن آن را به پزشک ندهد. اما اگر عصب زند زیرین (اولنار) آسیب دیده یا دچار فلج باشد، ماهیچه نزدیک کننده شست دست درتس کار نمی کند و بیمار مجبور می شود از ماهیچه دراز خم کننده شست دست استفاده کند تا کاغذ را محکم نگه دارد و این کار سبب خم شدن مفصل میان بندانگشتی شست می شود. توجه داشته باشید که ماهیچه دراز خم کننده شست دست تقریباً همواره توسط عصب میان استخوانی پیشین عصب دهی می شود. اگر مفصل متاکارپوفالانژیال به طور همزمان دچار به هاپیراکستانسیون شود، نشانه ای از آسیب به عصب زند زیرین است که بدان «نشانهٔ ج
ینی» () می گویند.
چرخ دنده خورشیدی () که با نام چرخ دنده سیاره ای هم شناخته می شود، نوعی سیستم کاهش دهنده سرعت است. اجزا این مجموعه از چرخ دنده ها را می توان به چرخش سیاره ها به دور خورشید تشبیه کرد، به طوریکه چرخ دنده خورشیدی در این ساختار، در نقش خورشید است که در مرکز قرار دارد و چرخ دنده های دیگر، مثل سیاره ها، در حال گردش به دور آن هستند. این سیستم از دو چرخ دنده تشکیل شده که یکی از آن ها (چرخ دنده سیاره) به دور دیگری (چرخ دنده خورشید) می چرخد. یک قطعه به نام حامل، مرکز این دو چرخ دنده را به هم متصل می کند و باعث چرخش چرخ دنده سیاره به دور چرخ دنده خورشید می شود. دندانه های این دو چرخ دنده طوری طراحی شده اند که بدون لغزش روی یکدیگر حرکت کنند. اگر چرخ دنده خورشید ثابت باشد، حرکت چرخ دنده سیاره یک مسیر منحنی به نام برون چرخ زاد را ایجاد می کند. در یک نوع از چرخ دنده خورشیدی، چرخ دنده سیاره در داخل یک چرخ دنده حلقه ای بزرگ تر می چرخد. این نوع سامانه، چرخ دنده سیاره ای نامیده می شود. در این سیستم، با ثابت نگه داشتن یکی از اجزا (حامل سیاره ای، چرخ دنده حلقه ای یا چرخ دنده خورشید)، می توان به سه نسبت دنده مختلف دست یافت. این ویژ
گی، چرخ دنده خورشیدی را به یک سیستم بسیار انعطاف پذیر و کاربردی در صنایع مختلف تبدیل می کند. بررسی اجمالی. چرخ دنده های برون چرخ زادی یا چرخ دنده های سیاره ای یک سامانهٔ چرخ دنده هستند که شامل یک یا چند چرخ دنده بیرونی یا سیاره، یا خارهایی هستند که حول یک چرخ دنده مرکزی خورشید یا چرخ خورشید می چرخند. معمولاً چرخ دنده های سیاره روی یک بازوی متحرک یا حامل نصب می شوند که خود می تواند نسبت به چرخ دنده خورشید بچرخد. سامانه های چرخ دنده برون چرخ زادی همچنین شامل استفاده از یک چرخ دنده حلقه ای بیرونی یا حلقه هستند که با چرخ دنده های سیاره درگیر می شود. چرخ دنده های سیاره ای (یا چرخ دنده های برون چرخ زادی) معمولاً به عنوان چرخ دنده های سیاره ای ساده یا مرکب طبقه بندی می شوند. چرخ دنده های سیاره ای ساده دارای یک خورشید، یک حلقه، یک حامل و یک مجموعه سیاره هستند. چرخ دنده های سیاره ای مرکب شامل یک یا چند مورد از سه نوع ساختار زیر هستند: سیاره درگیر (حداقل دو سیاره دیگر در هر قطار سیاره با یکدیگر درگیر هستند)، سیاره پله ای (یک اتصال شفت بین دو سیاره در هر قطار سیاره وجود دارد)، و ساختارهای چند مرحله ای (دستگاه شامل دو یا
چند مجموعه سیاره است). در مقایسه با چرخ دنده های سیاره ای ساده، چرخ دنده های سیاره ای مرکب دارای مزایای نسبت کاهش بزرگ تر، نسبت گشتاور به وزن بالاتر و پیکربندی های انعطاف پذیرتر هستند. محورهای تمام چرخ دنده ها معمولاً موازی هستند، اما برای موارد خاص مانند مدادتراش ها و دیفرانسیل ها، می توان آنها را در یک زاویه قرار داد و عناصر چرخ دنده مخروطی را معرفی کرد. علاوه بر این، محورهای خورشید، حامل سیاره و حلقه معمولاً هم محور هستند. چرخ دنده برون چرخ زادی نیز موجود است که از یک خورشید، یک حامل و دو سیاره که با یکدیگر درگیر هستند تشکیل شده است. یک سیاره با چرخ دنده خورشید درگیر می شود، در حالی که سیاره دوم با چرخ دنده حلقه درگیر می شود. در این حالت، هنگامی که حامل ثابت است، چرخ دنده حلقه در همان جهت چرخ دنده خورشید می چرخد، بنابراین در مقایسه با چرخ دنده برون چرخ زادی استاندارد، جهت معکوس ایجاد می کند. تاریخچه. حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد، یونانیان ایده برون چرخ زادها را مطرح کردند؛ دایره هایی که بر روی مدارهای دایره ای حرکت می کنند. با این نظریه، بطلمیوس در کتاب المجسطی در سال ۱۴۸ میلادی توانست مسیرهای سیارات را که د
ر آسمان مشاهده می شدند، تقریب بزند. سازوکار آنتیکیترا، در حدود ۸۰ سال قبل از میلاد، دارای چرخ دنده هایی بود که می توانست مسیر بیضی شکل ماه را در آسمان به دقت تطبیق دهد و حتی حرکت تقدیمی ۹ ساله آن مسیر را تصحیح کند. (یونانیان حرکتی را که می دیدند، نه به صورت بیضی، بلکه به صورت حرکت برون چرخ زادی تفسیر می کردند) در رساله قرن دوم پس از میلاد، المجسطی، بطلمیوس از فلک تدویر و برون چرخ زادهای دوار استفاده کرد که چرخ دنده های برون چرخ زادی را تشکیل می دهند تا حرکات سیارات را پیش بینی کنند. پیش بینی های دقیق حرکت خورشید، ماه و پنج سیاره، عطارد، زهره، مریخ، مشتری و زحل، در سراسر آسمان فرض می کرد که هر کدام از آن ها مسیری را دنبال می کنند که توسط یک نقطه روی چرخ دنده سیاره ای یک چرخ دنده برون چرخ زادی ترسیم می شود. این منحنی برون چرخه زاد نامیده می شود. چرخ دنده برون چرخ زادی در سازوکار آنتیکیترا، در حدود ۸۰ سال قبل از میلاد، برای تنظیم موقعیت نمایش داده شده ماه برای بیضوی بودن مدار آن و حتی برای تقدیم اوج و حضیض مداری آن استفاده شد. دو چرخ دنده روبروی هم حول مراکز کمی متفاوت چرخانده شدند. یکی دیگری را نه با دندانه های
درگیر، بلکه با یک خار (پین) وارد شده در یک شکاف در دومی به حرکت درمی آورد. همان طور که شکاف چرخ دنده دوم را به حرکت درمی آورد، شعاع محرک تغییر می کرد، بنابراین سرعت چرخ دنده متحرک در هر چرخش افزایش و کاهش می یافت. ریچارد والینگفورد، یک راهب انگلیسی از صومعه سنت آلبانس، بعدها در قرن چهاردهم چرخ دنده های برون چرخ زادی را برای یک ساعت نجومی توصیف کرد. در سال ۱۵۸۸، آگوستینو راملی، مهندس نظامی ایتالیایی، چرخ کتاب را اختراع کرد، یک قفسه کتاب عمودی چرخان که شامل چرخ دنده برون چرخ زادی با دو سطح چرخ دنده سیاره ای برای حفظ جهت گیری مناسب کتاب ها بود. ریاضیدان و مهندس فرانسوی، ژرار دزارگ، اولین آسیاب را با دندانه های برون چرخ زادی در حدود سال ۱۶۵۰ طراحی کرد و ساخت.
ژرار دزارگ (; – سپتامبر ۱۶۶۱ (aged 70)) ریاضی دان و مهندس فرانسوی بود که به عنوان یکی از بنیان گذاران هندسه تصویری شناخته می شود. قضیه دزارگ، نمودار دزارگ و دهانه دزارگ (بر روی کره ماه) به افتخار او نامگذاری شده اند. دزارگ در لیون فرانسه به دنیا آمد و در خانواده ای که به خدمت به سلطنت فرانسه اختصاص داشتند، بزرگ شد. او در ابتدا به عنوان مهندس کار می کرد و سپس در حدود سال ۱۶۴۵ به معماری روی آورد. دزارگ در طول زندگی خود، ساختمان های متعددی را در پاریس و لیون طراحی کرد، به ساخت یک سد کمک کرد و سازوکاری برای بالا بردن آب با استفاده از برون چرخ زادها اختراع کرد. کار دزارگ در زمینه هندسه تصویری، انقلابی در این حوزه ایجاد کرد. او مفاهیم جدیدی مانند نقطه در بی نهایت و خط در بی نهایت را معرفی کرد و نشان داد که چگونه می توان از این مفاهیم برای حل مسائل هندسی استفاده کرد. قضیه دزارگ، یکی از مهم ترین نتایج کار او، رابطه ای بین دو مثلث هم نهشت را بیان می کند. اگرچه کار دزارگ در زمان خود مورد توجه قرار گرفت، اما پس از مرگش به فراموشی سپرده شد. در اوایل قرن نوزدهم، کار او دوباره کشف شد و قضیه دزارگ به یکی از قضایای اساسی هند
سه تصویری تبدیل شد. امروزه، دزارگ به عنوان یکی از پیشگامان هندسه تصویری شناخته می شود و کار او تأثیر قابل توجهی بر توسعه این حوزه داشته است.
دزارگ یک دهانه برخوردی در ماه است. دهانه های اقماری. این دهانه ۸ دهانه اقماری دارد.
عشق در خانه (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی جی جین هی، کیم جی سو، سون نا اون، چوی مین هو و یون سان ها است. این مجموعه از ۱۰ اوت ۲۰۲۴، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی اس تی) از جی تی بی سی پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
تاروت (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی کیونگ مین سون، به کارگردانی چوی بیونگ گیل و با بازی چو یو جونگ، پارک ها سون، دکس، کو کیو پیل، سو جی هون، هام اون جونگ و اوه یو جین است. این مجموعه پس از دریافت کارت های مختلف تاروت، به هفت داستان دلهره آور معمایی می پردازد. این مجموعه از ۱۵ ژوئیه تا ۵ اوت ۲۰۲۴، روزهای دوشنبه و سه شنبه از یوپلاس موبایل تی وی پخش شد.
جان فلامانگ شرانک (زاده یوهان نپوموک شرانک؛ ۵ مارس ۱۸۷۶ – ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۳)، یک میکده دار آلمانی-آمریکایی از بایرن بود که در ۱۴ اکتبر، تئودور روزولت، رئیس جمهور سابق ایالات متحده آمریکا را در خارج از هتل گیلپاتریک، در میلواکی، ترور کرد. شرانک، مرد ثروتمندی بود که ادعا می کرد الهامی دریافت می کند که به او می گوید باید از انتخاب تئودور روزولت برای سومین دوره به عنوان رئیس جمهور، جلوگیری کند. در نهایت، تلاش او برای ترور روزولت، موفقیت آمیز نبود. او پس از تیراندازی به روزولت، دستگیر و مجنون شناخته شد. شرانک توهم داشت و ادعا کرد که روح رئیس جمهور ترور شده سابق، ویلیام مک کینلی، به او گفته که روزولت، قاتل اوست و روح او، از شرانک خواسته تا انتقام مرگش را بگیرد. پس از سوءقصد نافرجام شرانک، وی دستگیر و در مقابل قاضی، در دادگاه شهرداری میلواکی، به تیراندازی به روزولت، اعتراف کرد. قاضی، هیئتی را برای تعیین اینکه آیا شرانک، از نظر روانی، سالم است یا خیر، منصوب کرد. هیئت، حکم به دیوانگی شرانک داد و در نوامبر ۱۹۱۲، او را به بیمارستان دولتی مرکزی ویژه مجنونان جنایی بردند. وی در آنجا، هیچ وقت هیچ ملاقات کننده ای نداشت و هیچ ن
امه ای نیز دریافت نکرد.
کامی کوره نوری ; – ) سامورایی و دایمیو ملازم خاندان آماگو در ولایت ایزومو اهل ژاپن بود.
کارل گوتفریت پائول دوله (؛ – ) آسیب شناس و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. وی در توبینگن، لایپزیگ، استراسبورگ و کیل تحصیل کرد و مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۸۲ دریافت کرد. او از سال ۱۹۲۱ «پروفسور اوردیناریوس» (استادتمام) دانشگاه کیل شد. دلیل شهرت دوله کارهایی است که در زمینهٔ آسیب شناسی بافتی به ویژه دربارهٔ التهاب آئورت ناشی از سیفلیس انجام داد و موجب درک بهتری از آئورت سیفلیسی گردید. اجسام دوله در نوتروفیل ها نیز به افتخار او نام گذاری شده اند.
اجسام دوله (؛ ) اجسام انکلوزیونی لکوسیتی بازوفیلیک به رنگ آبی روشن-خاکستری هستند که در بخش پیرامونی سیتوپلاسم نوتروفیل ها یافت می شود. قطر اینها ۱ تا ۳ میکرون است و دربارهٔ نحوه شکل گیری شان اطلاعات چندانی در دست نیست اما احتمال دارد بازماندهٔ شبکه آندوپلاسمی باشند. این اجسام نام خود را از آسیب شناس آلمانی کارل گوتفریت پائول دوله می گیرند و اغلب بخشی از گرانول های توکسیک هستند. با این حال، مشخص شده است که برخی از افراد سالم ممکن است دارای اجسام دوله پایدار باشند که در نوتروفیل هایشان یافت می شود. اجسام دوله در سوختگی، عفونت، نئوپلاسم، سندرم فانکونی و واکنش لکوموئید دیده شده است. اجسام دوله به وفور در اسب ها و گربه ها یافت می شود.
باشگاه فوتبال راسینگ که معمولاً با نام راسینگ گونیو شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در گونیو، هائیتی مستقر است.
نشانه دوئی () یک نشانهٔ بالینی است که در آن رفلکس های رفلکس های عمیق تاندون را می توان پس از یک دوره کوتاه انقباض حداکثری عضلانی ایجاد کرد. این نشانه در بیماران مبتلا به سندرم میاستنی لامبرت–ایتون رخ می دهد، اما در بیماران مبتلا به نوروپاتی محیطی دیده نمی شود. این علامت به افتخار پزشک ژاپنی «هیتوکا دوئی»، پژوهشگر و استاد مؤسسهٔ عصب شناسی دانشگاه کیوشو فوکوئوکا، که نخستین بار آن را در سال ۱۹۷۸ توصیف کرد، نام گذاری شده است.
نشانه دانفی () یک نشانهٔ بالینی است که طی آن با سرفه کردن، درد شکمی تشدید می شود و ممکن است نشانه ای از آپاندیسیت باشد. نشانه دانفی نامش را از پزشک بریتانیایی-آمریکایی «آزبورن جوبی دانفی» می گیرد.
آتشفشان در ماه () با حضور آتشفشان ها، رسوبات رسوبات آذرآواری و دشت های گدازه وسیع در سطح ماه نشان داده می شود. آتشفشان ها معمولاً به شکل گنبدها و مخروط های کوچک هستند که مجتمع های آتشفشانی بزرگ و بناهای جدا شده را تشکیل می دهند. کاسه های آتشفشانی، ویژگی های فروپاشی در مقیاس بزرگ که معمولاً در اواخر یک دوره فوران آتشفشانی شکل می گیرند، در ماه بسیار نادر هستند. رسوبات آذرآواری در ماه نتیجهٔ فوران های فواره گدازه ای از ماگماهای بازالتی مملو از مواد فرار است که به سرعت از منابع عمیق گوشته بالا می روند و به صورت اسپری ماگما فوران می کنند و دانه های شیشه ای ریز را تشکیل می دهند. با این حال، تصور می شود که ذخایر آذرآواری که توسط فوران های انفجاری غیر بازالتی کمتر رایج تشکیل شده اند، در ماه نیز وجود داشته باشند. دشت های گدازه ماه بخش های بزرگی از سطح ماه را پوشانده و عمدتاً از جریان های بازالتی حجیم تشکیل شده است. آنها حاوی تعدادی ویژگی های آتشفشانی مربوط به خنک شدن گدازه هستند، از جمله دالان های گدازه، برآمدگی ها و برآمدگی های پر چین و چروک. ماه در طول بیشتر تاریخ خود از نظر آتشفشانی فعال بوده است و اولین فوران های
آتشفشانی حدود ۴٫۲ میلیارد سال پیش رخ داده است. شدیدترین آتشفشان بین ۳٫۸ تا ۳ میلیارد سال پیش بوده که در این مدت بسیاری از دشت های گدازه در ماه ایجاد شدند. در ابتدا تصور می شد که این فعالیت حدود ۱ میلیارد سال پیش از بین رفته است، اما شواهد جدیدتر نشان می دهد که آتشفشان در مقیاس کوچکتر می تواند در ۵۰ میلیون سال گذشته رخ داده باشد. امروزه، ماه هیچ آتشفشان فعالی ندارد، حتی اگر مقدار قابل توجهی ماگما در زیر سطح ماه باقی مانده باشد.
آنتون اِلشْنیگ (؛ – ۱۹۳۹) چشم پزشک اهل اتریش بود. وی پس از فارغ التحصیلی از رشتهٔ پزشکی از دانشگاه گراتس به عنوان دستیار چشم پزشک در دانشگاه وین مشغول به کار شد و در سال ۱۸۹۲ درجهٔ شایستگی علمی گرفت. وی مابین سال های ۱۹۰۷ تا ۱۹۳۳ استادتمام و رئیس کلینیک چشم پزشکی دانشگاه کارل بود. دلیل شهرت او انجام نخستین نمونه های پیوند قرنیه و ابداع روشی برای این کار با همکاری آرتور فون هیپل بود.
نقاط اِلشْنیگ () نقاطی مشکی رنگ با حاشیه زرد روشن یا قرمز در شبکیه است که در فوندوسکوپی بیماران مبتلا به رتینوپاتی ناشی از فشار خون بالا دیده می شود. این نشانه بالینی نامش را از چشم پزشک اتریشی آنتون الشنیگ می گیرد.
اوشا چیلوکوری ونس (؛ زادهٔ اوشا بالا چیلوکوری، ) وکیل آمریکایی است. او همسر جی دی ونس، معاون رئیس جمهور ایالات متحده است. او در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ به صورت رسمی جایگاه بانوی دوم ایالات متحده را برعهده گرفت و نخستین شخص هندی– آمریکایی است که به این مقام می رسد. آغاز زندگی و تحصیلات. اوشا ونس (با نام خانوادگی اصلی چیلوکوری) در محله کارگرنشین سن دیگو در کالیفرنیا زاده و بزرگ شد. پدر او مهندس مکانیک و مادرش زیست شناس مولکولی بودند. هر دو آنها از ایالت آندرا پرادش هند به آمریکا مهاجرت کرده بودند. او از دانشگاه ییل با مدرک کارشناسی در رشته تاریخ دانش آموخته شد. او عضو انجمن فی بتا کاپا است. اوشا ونس سپس با بورس تحصیلی گیتس به دانشگاه کمبریج رفت و مدرک ام فیل را در سال ۲۰۱۰ از این دانشگاه دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۳ او از مدرسه حقوق ییل مدرک جی دی دریافت کرد. او در آنجا ویراستار "ژورنال حقوقی ییل" و عضو "ژورنال حقوق و تکنولوژی ییل" بود. ازدواج. اوشا چیلوکوری در سال ۲۰۱۰ با همسر آینده خود، جی دی ونس در دوران دانشجویی در یک گروه بحث درباره افول اجتماعی در جامعه سفیدپوستان آمریکا در دانشگاه ییل آشنا شد. این زوج در سال ۲۰۱۴ د
ر کنتاکی در یک مراسم ازدواج بین ادیان ازدواج کردند. آنها سه فرزند دارند: ایوان (زادهٔ ۲۰۱۷)، ویوک (زادهٔ ۲۰۲۰) و میرابل (زادهٔ ۲۰۲۱). چیلوکوری هندو و همسرش کاتولیک است. زندگی حرفه ای. اوشا ونس تا پیش از ورود به کار سیاسی برای رقابت های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ به کارهای حقوقی مشغول بود. او نزد برت کاوانا و سپس جان رابرتس از قضات دیوان عالی آمریکا کارآموزی کرده است. فعالیت سیاسی. اوشا ونس تا سال ۲۰۱۴ عضو حزب دموکرات بود. او در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۲۰۲۴ سخنرانی مقدماتی را برای همسرش، جی دی ونس ایراد کرد. اوشا بیشتر با جی دی به رویدادهای کمپین انتخاباتی معاون رئیس جمهور سفر می کرد و گهگاه روی صحنه ظاهر می شد. این زوج سه فرزند دارند.