Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ق هسته ای در فنلاند، یعنی "فورتوم" و "TVO" قرار دارد. شرکت "فننوویما" که برنامه هایی برای ساخت نخستین راکتور هسته ای خود داشت، از سهام داران پوسیوا نیست. برنامه ریزی ساخت این تأسیسات در چهار مرحله انجام شده است: فرایند دفن شامل قرار دادن دوازده مجتمع سوخت درون یک محفظهٔ فولادی حاوی بور و سپس پوشاندن آن با یک پوستهٔ مسی است. هر کپسول در یک چاه جداگانه در مخزن قرار داده شده و با خاک رس بنتونیتی پوشانده می شود. هزینهٔ برآوردشدهٔ این پروژه حدود ۸۱۸ میلیون یورو است که شامل هزینه های ساخت، بسته بندی سوخت و عملیات بهره برداری می شود. "صندوق مدیریت پسماند هسته ای فنلاند" (State Nuclear Waste Management Fund) حدود ۱٫۴ میلیارد یورو سرمایه دارد که از محل دریافت هزینه از برق تولیدشده گردآوری شده است. گنجایش تأسیسات اونکالو به گونه ای طراحی شده است که بتواند به مدت حدود صد سال پذیرای کپسول های سوخت مصرف شده باشد.پس از آن، آخرین مرحلهٔ دفن و پوشش دهی نهایی انجام خواهد شد و تونل دسترسی به طور کامل پر و مهر و موم می گردد. انتقادها. در سال ۲۰۱۲، گروهی پژوهشی از مؤسسه سلطنتی فناوری در استکهلم سوئد، مطالعه ای منتشر کرد که نشان
می داد کپسول های مسی مورد استفاده در طرح KBS-3، به اندازه ای که شرکت های مسئول مدعی هستند در برابر خوردگی مقاوم نیستند. این ادعا با انجام مطالعات پیگیری شده از سوی شرکت "SKB" (شرکت سوئدی مدیریت پسماندهای هسته ای) رد شد. این مطالعات نشان دادند که فرایند خوردگی ادعاشده وجود نداشته و آزمایش های اولیه به درستی اجرا نشده یا نتایج نادرستی از آن ها برداشت شده بود. در سال ۲۰۱۹، مطالعه ای دیگر نتیجه گرفت که تأثیرات تابش های رادیواکتیو نباید در بازهٔ زمانی صد هزار ساله آسیب قابل توجهی به محفظه های دفن وارد کند. سوخت هسته ای مصرف شده تقریباً ۹۴٪ از محتوای انرژی اصلی خود را همچنان در خود دارد. این سوخت یک منبع ارزشمند است که می توان آن را در راکتورهای مولد (breeder reactors) بازیافت و استفاده کرد.همچنین چندین جزء دیگر این سوخت کاربردهای مفید دیگری دارند. محتوای پلوتونیوم-۲۳۹ شکافت پذیر موجود در آن می تواند به انسان ها در گذار به انرژی پاک و قابل اطمینان در آینده کمک کند، و دفن آن در مخازن دائمی مهر و موم شده، این پتانسیل را محدود می کند. بازتاب ها و پوشش رسانه ای. مایکل مدسن، کارگردان دانمارکی، مستند بلند «به درون ابدیت»
("Into Eternity", ۲۰۱۰) را نوشته و کارگردانی کرده است که در آن به مراحل اولیهٔ حفاری انباری اونکالو پرداخته شده و با کارشناسان مختلفی گفتگو شده است. تأکید ویژهٔ این فیلم بر چالش های نشانه شناسی و دشواری های علامت گذاری معنادار این محل به عنوان مکانی خطرناک برای انسان ها در آینده های دور است. وینسنت ایالنیتی، انسان شناس آمریکایی، کتابی با عنوان «محاسبهٔ زمان عمیق» ("Deep Time Reckoning", ۲۰۲۰) نوشته است که در آن نحوهٔ تصور کارشناسان «مطالعه ایمنی» انباری اونکالو از اکوسیستمهای آیندهٔ دور و محدودیت های دانش بشری بررسی شده است. این کتاب بر پایهٔ ۳۲ ماه کار میدانی حضوری در فنلاند تألیف شده است.
شهرستان چوروون به یکی از موارد زیر می تواند اشاره کند:
ماکئوانا یک شورای اجتماعی در ناحیه برئا واقع در کشور لسوتو است. بر اساس آمار سال ۲۰۰۶، جمعیت این منطقه برابر با ۳۳٬۴۴۵ نفر بوده است. روستاها. شورای جامعهٔ ماکئوانا شامل روستاهای زیر می باشد: بوپه فه تسا (Bophephetsa) ها ماکالیسو (Ha 'Makaliso) ها مالخاسه (Ha 'Malekhase) ها ماماتبله (Ha 'Mamatebele) ها ماپا (Ha 'Mapa) ها مولاوا (Ha 'Molaoa) ها بلا-بسا (Ha Bela-Besa) ها بورانتا (Ha Boranta) ها چابلی (Ha Chabeli) ها چاکاتسا (Ha Chakatsa) ها چتانه (Ha Chetane) – (Ha Tau) ها جوبو (Ha Jobo) ها خاموتی (Ha Khamothi) ها خوارای (Ha Khoarai) ها خوپو (Ha Khopo) ها کوتسوپا (Ha Kutsupa) ها لبه سه (Ha Lebese) ها لبوُنا (Ha Lebona) ها لجاها (Ha Lejaha) ها لسیبه (Ha Lesibe) ها لتسیه (Ha Letsie) ها لیتا (Ha Lieta) ها ماهانا (Ha Mahana) ها مایمه (Ha Maime) ها ماخائولا (Ha Makhaola) ها ماکوآنیانه (Ha Makoanyane) ها ماکومو (Ha Makomo) ها ماکوپوتسا (Ha Makopotsa) ها مالپا (Ha Malepa) ها مالیبنگ (Ha Malibeng) ها مانگانا (Ha Mangana) ها مانگواتو (Ha Mangoato) ها ماکوتوانه (Ha Maqotoane) ها ماسوفا – میلینگ (Ha Masopha, Meeling) ها ما
تکانه – ها کوتا (Ha Matekane, Ha Kota) ها ماتسا (Ha Matsa) ها ماتسوسو (Ha Matsoso) ها موکوئنا (Ha Mokoena) ها مولیکوآ (Ha Molikuoa) ها مونیای (Ha Monyai) ها موتاکاتی (Ha Mothakathi) ها موتتتی (Ha Mothethi) ها انکونیانه (Ha Nkunyane) ها انکوتو – سبتیا (Ha Nkutu, Sebetia) ها انکوتونیانه – تلوآلانگ (Ha Nkutunyane, Tloaalang) ها نونیانا (Ha Nonyana) ها انتسانه (Ha Ntsane) ها اوتسی (Ha Oetsi) ها فاتسوا (Ha Phatsoa) ها پیتا (Ha Pita) ها پوشولی (Ha Posholi) ها پولومو (Ha Pulumo) ها پوانه (Ha Puoane) ها رالتسائه (Ha Raletsae) ها راموهوبو (Ha Ramohobo) ها سیانا (Ha Seana) ها سمه (Ha Seme) ها سراها-ماجوه (Ha Seraha-Majoe) ها تاسو (Ha Taaso) ها ثابو (Ha Thabo) ها ته به – سبتیا (Ha Thebe, Sebetia) ها توبوللا (Ha Tobolela) کِتا (Khetha) خوآخوئنگ (Khoakhoeng) خخوبا (Khokhoba) لهلاکائنگ (Lehlakaneng) لیهلولونگ (Lihlolong) لیفاکوئنگ (Liphakoeng) ماچالفوسه (Machalefose) مافیکنگ (Mafikeng) مافوتولنگ (Mafotholeng) ماهولونگ (Maholong) ماخانفولهی (Makhanfolehi) ماخالونگ (Makhalong) مالوبا-لوبه (Maluba-Lube) مانکوئنگ (Mankoeng) ما
پاتشواننگ (Maphatšoaneng) ماتانگوآنانگ (Matangoaneng) ماتمنگ (Matemeng) میلینگ (Meeling) موکواللونگ (Mokoallong) موتسه-موچا – کتان (Motse-Mocha, Qethane) موتسکوا (Motsekuoa) انکته تلنگ (Nkhetheleng) فهامنگ (Phahameng) پوکله لونگ (Pokellong) کتان (Qethane) سهلابنگ (Sehlabeng) سککواننگ (Sekokoaneng) ترای هوئک (Terai Hoek) ثابانا-چوآنا (Thabana-Tšooana) تسیپا و ووکازنزله (Tsipa and Vukazenzele)
چن جینگرون (۲۲ مه ۱۹۳۳ – ۱۹ مارس ۱۹۹۶) که همچنین با نام جینگ-رون چن شناخته می شد، ریاضی دان چینی بود که کارهای قابل توجهی در نظریه اعداد شامل ارائه قضیه چن و عدد اول چن انجام داد. مرگ. چن در ۱۹ مارس ۱۹۹۶ در سن ۶۲ سالگی از عوارض سینه پهلو درگذشت. میراث. سیارک ۷۶۸۱ چن جینگرون که در سال ۱۹۹۶ کشف شد، به نام او نام گذاری شد.
میدان مردکا (اندونزیایی: "Medan Merdeka" یا "Lapangan Merdeka") میدانی بزرگ است که در مرکز شهر جاکارتا، اندونزی واقع شده است. "مردکا" کلمه اندونزیایی به معنای آزادی یا استقلال است. این میدان که دارای مساحت تقریبی یک کیلومتر مربع است با در نظر گرفتن زمین های اطراف میدان مردکا، یکی از بزرگ ترین میدان های جهان محسوب می شود. با مساحت ۷۵ هکتار، بیش از پنج برابر میدان تیان آنمن در چین و ۱۲ برابر میدان کنکورد در پاریس است. در مرکز میدان یادبود ملی قرار گرفته است. محوطه عمومی سنگفرش شده اطراف این بنای یادبود اغلب میزبان رویدادهای ملی همچون رژه نظامی و مسیر حرکت کارناوال و جشنواره ها، و همچنین تظاهرات مدنی است. در اطراف بنای یادبود، اکنون پارکی با فواره موزیکال در ضلع غربی قرار دارد و محوطه حصار کشیده شده ای برای گوزن ها در نظر گرفته شده است که گوزن ها در گوشه جنوب شرقی در میان درختان سایه دار پرسه می زنند. این میدان به ویژه در آخر هفته ها، مقصد محبوبی برای ورزش و تفریح اهالی جاکارتا است. اطراف این میدان را ساختمان های مهم دولتی همچون کاخ مردکا، موزه ملی، کتابخانه ملی، سیتی هال جاکارتا، مسجد استقلال، دیوان عالی کشور و
وزارتخانه های مختلف دولتی دربر گرفته است. در دوران استعمار هند شرقی هلند، این میدان "کونینگسپلین" (Koningsplein) (میدان پادشاه) نامیده می شد.
فرماندهی عملیات ویژه سپاه تفنگداران دریایی () سازمان عملیات ویژه زیرمجموعه سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا و بخشی از فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا است. قابلیت های اصلی این سازمان، اقدام مستقیم، شناسایی ویژه و دفاع داخلی و خارجی است، همچنین در زمینه انجام عملیات ضدتروریسم و جنگ اطلاعاتی فعالیت می کند. فرماندهی عملیات ویژه سپاه تفنگداران دریایی در ۱ نوامبر ۲۰۰۵ توسط وزیر دفاع ایالات متحده، دونالد رامسفلد، پس از جلسه ای بین او، فرمانده عملیات ویژه؛ ژنرال برایان دی. براون و فرمانده سپاه تفنگداران دریایی؛ ژنرال مایکل هاگی در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵ اعلام شد. این فرماندهی به طور رسمی در ۲۴ فوریه ۲۰۰۶ با مراسمی در کمپ لژون، کارولینای شمالی از دارایی های نیروی شناسایی سپاه تفنگداران دریایی فعال شد.
کورلئونزی جناحی از خانواده مافیایی کورلئون در سیسیل بود که در دهه ۱۹۷۰ تشکیل شد. از رهبران سرشناس این جناح می توان به لوچیانو لجیو، سالواتوره رینا، برناردو پرووانزانو و لئولوکا باگارلا اشاره کرد. اعضای کورلئونزی محدود به مافیوزهای شهر کورلئون نبودند. در جریان جنگ دوم مافیا در اوایل دهه ۱۹۸۰، جناح کورلئونزی در مقابل جناح پالرمویی ها قرار گرفت که توسط گائتانو بادالامنتی، استفانو بونته و سالواتوره اینزریلو نمایندگی می شد. پیروزی کورلئونزی ها و صعود توتو رینا دوران جدیدی در تاریخ مافیای سیسیل آغاز کرد. بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳، کورلئونزی ها دوره ای از حملات علیه دولت را آغاز کردند که به پیمان دولت-مافیا منجر شد. تاریخچه. آغاز در فوریه ۱۹۷۱، لوسیانو لجیو، رئیس اول خاندان کورلئونزی، دستور آدم ربایی آنتونیو کاروزو، پسر صنعتگر جاکومو کاروزو و همچنین پسر سازنده فرانچسکو واسالو در پالرمو را صادر کرد. لجیو به قتل دادستان کل سیسیل، پیترو اسکالیونه، که در ۵ مه ۱۹۷۱ به همراه محافظ پلیسش آنتونیو لو روسو به ضرب گلوله کشته شد، مرتبط بود. او به یک فراری تبدیل شد و سرانجام در ۱۶ مه ۱۹۷۴ در میلان دستگیر شد. در سال ۱۹۷۵ به حبس اب
د محکوم شد. تا پایان دهه ۱۹۷۰، دستیارش سالواتوره رینا، که او نیز یک فراری بود، کنترل خاندان کورلئونزی را در دست داشت. جنگ مافیا رقبای اصلی کورلئونزی استفانو بونتاد، سالواتوره اینزریلو و تانو بادالامنتی، روسای خاندان های قدرتمند مافیا در پالرمو بودند. بین سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳، بونتاد و اینزریلو، به همراه بسیاری از همکاران و اعضای خانواده های مافیایی و خونی خود، کشته شدند. در این دوره تا هزار کشته گزارش شده است، زیرا سالواتوره رینا و کورلئونزی به همراه متحدانشان، رقبای خود را از بین بردند. تا پایان جنگ، کورلئونزی به طور مؤثر بر مافیا حکومت می کردند و در سال های بعد سالواتوره رینا با حذف متحدان کورلئونزی، مانند فیلیپو مارکز، جوزپه گرکو و روساریو ریکوبونو، نفوذ خود را افزایش داد. در فوریه ۱۹۸۰، توماسو بوشتا برای فرار از جنگ دوم مافیا که توسط سالواتوره رینا تحریک شده بود، به برزیل گریخت. مقابله با قانون در حالی که پیشینیان سالواتوره رینا رده پایینی داشتند و برخی در اجرای قانون حتی وجود مافیا را زیر سؤال می بردند، سالواتوره رینا دستور قضات، پلیس ها و دادستان ها را صادر کرد تا مقامات را بترساند. قانونی برای ایجاد جر
م جدید عضویت در مافیا و مصادره اموال مافیا توسط پیو لا توره، دبیر حزب کمونیست ایتالیا در سیسیل، معرفی شد، اما به مدت دو سال در پارلمان معطل ماند. لا توره در ۳۰ آوریل ۱۹۸۲ به قتل رسید. در مه ۱۹۸۲، دولت ایتالیا کارلو آلبرتو دالا چیزا، ژنرال کارابینیری، را به سیسیل فرستاد تا مافیا را سرکوب کند. با این حال، مدت کوتاهی پس از ورود، در ۳ سپتامبر ۱۹۸۲، او به همراه همسرش، امانوئلا ستتی کارارو، و راننده محافظش، دومنیکو روسو، در مرکز شهر به ضرب گلوله کشته شد. در پاسخ به نگرانی عمومی درباره شکست در مبارزه مؤثر با سازمانی که سالواتوره رینا رهبری می کرد، قانون لا توره ده روز بعد تصویب شد. در ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۲، دو پسر بوشتا از همسر اولش، بندتو و آنتونیو، ناپدید شدند و هرگز پیدا نشدند، که این امر همکاری او با مقامات ایتالیایی را برانگیخت. این امر به دنبال مرگ برادرش وینچنزو، دامادش جوزپه جنووا، برادر زنش پیترو و چهار برادرزاده اش، دومنیکو و بندتو بوشتا، و اورازیو و آنتونیو دامیگو، رخ داد. بوشتا در ۲۳ اکتبر ۱۹۸۳ در سائو پائولو، برزیل، دوباره دستگیر شد و در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴ به ایتالیا تحویل داده شد. بوشتا درخواست کرد تا با قاضی ضد م
افیای جووانی فالکونه صحبت کند و زندگی خود را به عنوان یک خبرچین، که به آن پنتیتو می گویند، آغاز کرد. محاکمه بزرگ بوشتا اولین مافیوز سیسیلی با رده بالا بود که به یک خبرچین تبدیل شد. او فاش کرد که مافیا یک سازمان واحد است که توسط یک کمیسیون، یا کوپولا (گنبد)، رهبری می شود، و بنابراین ثابت کرد که سطح بالای اعضای مافیا در تمام جنایات سازمان شریک هستند. بوشتا به قضات فالکونه و پائولو بورسلینو کمک کرد تا در مبارزه با جنایت سازمان یافته موفقیت های قابل توجهی به دست آورند که منجر به محکومیت ۴۷۵ عضو مافیا و محکومیت ۳۳۸ نفر در محاکمه بزرگ شد. بمب گذاری ها در تلاشی برای منحرف کردن منابع تحقیقاتی از افشاگری های کلیدی بوشتا، سالواتوره رینا دستور یک جنایت تروریستی، بمب گذاری قطار ۹۰۴ در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۴ را صادر کرد؛ ۱۷ نفر کشته و ۲۶۷ نفر زخمی شدند. این حادثه به عنوان "قتل عام کریسمس" (Strage di Natale) شناخته شد و در ابتدا به افراط گرایان سیاسی نسبت داده شد. تنها چند سال بعد، زمانی که پلیس در جستجوی مخفیگاه جوزپه کالو به مواد منفجره از همان نوع مورد استفاده در قطار ۹۰۴ برخورد، مشخص شد که مافیا پشت این حمله بوده است. محکومیت
سالواتوره رینا به عنوان بخشی از محاکمه بزرگ، سالواتوره رینا به دو حبس ابد غیابی محکوم شد. سالواتوره رینا امیدوار بود که فرآیند طولانی تجدیدنظر که اغلب مافیوزهای محکوم را آزاد می کرد، او را نجات دهد و در حالی که پرونده ها به دادگاه های بالاتر می رفت، کمپین قتل مقامات را متوقف کرد. هنگامی که محکومیت ها توسط دیوان عالی کشور در ژانویه ۱۹۹۲ تأیید شد، شورای روسای ارشد به رهبری سالواتوره رینا با دستور ترور سالواتوره لیما (به این دلیل که او متحد جولیو آندریوتی بود) و جووانی فالکونه واکنش نشان دادند. بمب گذاری های ۱۹۹۲-۱۹۹۳ در ۲۳ مه ۱۹۹۲، فالکونه، همسرش فرانچسکا مورویلو و سه افسر پلیس در بمب گذاری کاپاچی در بزرگراه A29 خارج از پالرمو کشته شدند. دو ماه بعد، بورسلینو به همراه پنج افسر پلیس در ورودی آپارتمان مادرش با یک ماشین بمب گذاری شده در ویا داملیو کشته شد. هر دو حمله توسط سالواتوره رینا دستور داده شده بود. ایگنازیو سالوو، که به سالواتوره رینا توصیه کرده بود فالکونه را نکشد، خودش در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۲ به قتل رسید. مردم هم از مافیا و هم از سیاستمدارانی که احساس می کردند به اندازه کافی از فالکونه و بورسلینو محافظت نکرده
اند، خشمگین بودند. دولت ایتالیا در پاسخ دستور یک سرکوب گسترده علیه مافیا را صادر کرد. افول در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۳، کارابینیری سالواتوره رینا را در ویلااش در پالرمو دستگیر کرد. او به مدت ۲۳ سال یک فراری بود. پس از دستگیری سالواتوره رینا، شکافی در میان کورلئونزی ایجاد شد و یک سری بمب گذاری توسط کورلئونزی در چندین نقطه توریستی در سرزمین اصلی ایتالیا رخ داد - بمب گذاری ویای دئی جورجوفیلی در فلورانس، قتل عام ویای پالسترو در میلان و پیازا سان جووانی در لاتران و ویای سان تئودورو در رم، که منجر به کشته شدن ۱۰ نفر و زخمی شدن ۹۳ نفر و همچنین خسارات شدید شد. در مجموع، سالواتوره رینا به ۲۶ حبس ابد محکوم شد و دوران محکومیت خود را در سلول انفرادی گذراند. دستگیری های بعدی جووانی بروسکا - یکی از قاتلان سالواتوره رینا که شخصاً بمبی را که فالکونه را کشت منفجر کرد و پس از دستگیری در سال ۱۹۹۶ به یک شاهد دولتی (پنتیتو) تبدیل شد - نسخه ای بحث برانگیز از دستگیری توتو رینا ارائه داد: یک معامله مخفی بین افسران کارابینیری، مأموران مخفی و روسای کوزا نوسترا که از دیکتاتوری جناح سالواتوره رینای کورلئونزی خسته شده بودند. به گفته بروسکا، پروونز
انو سالواتوره رینا را در ازای آرشیو ارزشمند مدارک مخرب که سالواتوره رینا در آپارتمانش در ویای برنینی ۵۲ در پالرمو نگه داشته بود، "فروخت". برخی از محققان معتقد بودند که بیشتر کسانی که برای کوزا نوسترا قتل انجام می دادند، فقط به لئولوکا باگارلا پاسخ می دادند، و در نتیجه باگارلا در واقع قدرت بیشتری نسبت به برناردو پروونزانو، که جانشین رسمی سالواتوره رینا بود، داشت. گزارش شده است که پروونزانو در مورد حملات تروریستی اعتراض کرد، اما باگارلا با طعنه پاسخ داد و به پروونزانو گفت که تابلویی بپوشد که روی آن نوشته شده باشد: "من ربطی به قتل عام ها ندارم". در ۲۴ ژوئن ۱۹۹۵، باگارلا دستگیر شد، پس از چهار سال فرار. در مجموع، باگارلا به ۱۳ حبس ابد به علاوه ۱۰۶ سال و ده ماه، و شش سال سلول انفرادی محکوم شد. پروونزانو سپس زمام امور کورلئونزی را به دست گرفت. پروونزانو از سال ۱۹۶۳ از قانون فراری بود. پروونزانو سرانجام در ۱۱ آوریل ۲۰۰۶، توسط پلیس ایتالیا در نزدیکی زادگاهش، کورلئونه، دستگیر شد. پس از دستگیری پروونزانو، قدرت کورلئونزی به شدت کاهش یافت. وابستگی و قدرت کورلئونزی ها. اعضای کورلئونزی محدود به مافیوزهای شهر کورلئونه نبودند
. روسای مافیای کورلئونه افرادی را به عنوان "مردان افتخار" معرفی می کردند که لزوماً اهل کورلئونه نبودند و وضعیت آنها از سایر اعضای کوزای کورلئونه و دیگر خانواده های مافیا پنهان نگه داشته می شد. اعضای دیگر خانواده های مافیا که به سالواتوره رینا و پروونزانو پیوسته بودند نیز کورلئونزی نامیده می شدند و ائتلافی را تشکیل دادند که در دهه های 1980 و 1990 بر مافیا تسلط داشت. این گروه را می توان نوعی کوزا نوسترا موازی دانست. (به عنوان مثال، جووانی بروسکا از خانواده مافیای سن جوزپه جاتو بخشی از جناح کورلئونزی محسوب می شد). توصیف رهبران کورلئونزی پنتیتو (خبرچین مافیا) آنتونیو کالدرونه توصیفات دست اولی از رهبران کورلئونزی ارائه داد: لوسیانو لجیو، توتو رینا و برناردو پروونزانو. در مورد لجیو، کالدرونه گفت: "او عاشق کشتن بود. نگاهش می توانست هر کسی را بترساند، حتی ما مافیوزها را. کوچکترین چیزی او را تحریک می کرد و سپس نوری عجیب در چشمانش ظاهر می شد که سکوت وحشت آوری را ایجاد می کرد. وقتی در حضورش بودی، باید مراقب نحوه صحبت کردن می بودی. لحن اشتباه، یک کلمه سوءتفاهم برانگیز، و ناگهان آن سکوت. همه چیز فوراً ساکت و ناراحت کننده
می شد و بوی مرگ در هوا می پیچید." کالدرونه در مورد سالواتوره رینا و پروونزانو گفت: "روسای کورلئونه اصلاً تحصیل کرده نبودند، اما حیله گر و شیطانی بودند. آنها هم باهوش و هم وحشی بودند، ترکیبی نادر در کوزا نوسترا." او توتو رینا را اینگونه توصیف کرد: "باورنکردنی گونه نادان، اما بینش و هوش داشت و فهمیدن و پیش بینی کردنش بسیار سخت بود." سالواتوره رینا آرام صحبت می کرد، بسیار متقاعدکننده بود و اغلب بسیار احساساتی بود. او از قوانین ساده دنیای خشن و باستانی روستاهای سیسیل پیروی می کرد، جایی که زور تنها قانون است و هیچ تناقضی بین مهربانی شخصی و خشونت شدید وجود ندارد. کالدرونه گفت: "فلسفه او این بود که اگر انگشت کسی درد می کرد، بهتر بود تمام بازویش را قطع کنند تا مطمئن شوند." استراتژی صعود به قدرت پنتیتوی دیگر، لئوناردو مسینا، توضیح داد که چگونه کورلئونزی ها به قدرت رسیدند: "آنها با کشتن آهسته آهسته همه به قدرت رسیدند... ما نوعی شیفته آنها بودیم چون فکر می کردیم با حذف روسای قدیمی، ما روسای جدید خواهیم شد. بعضی ها برادرشان را کشتند، دیگران پسرعمویشان را و غیره، چون فکر می کردند جای آنها را خواهند گرفت. اما به تدریج، (کو
رلئونزی ها) کنترل کل سیستم را به دست گرفتند... اول از ما استفاده کردند تا روسای قدیمی را حذف کنیم، سپس همه کسانی که سرشان را بالا گرفته بودند را از بین بردند، مثل پینو گرکو (معروف به اسکارپوزدا، کفش کوچک)، ماریو پرستیفیلیپو و وینچنزو پوچیو... حالا فقط مردان بی شخصیتی مانده اند که عروسک های خیمه شب بازی آنها هستند." این روایات نشان می دهد که کورلئونزی ها چگونه از طریق ترکیبی از خشونت بی رحمانه، حیله گری و استراتژی های حساب شده توانستند بر مافیای سیسیل مسلط شوند و ساختار سنتی کوزا نوسترا را به نفع خود تغییر دهند. آنها با ایجاد ترس و وحشت و همچنین با فریب دادن متحدان موقت خود، توانستند موقعیت خود را تثبیت کنند و رقبا را یکی پس از دیگری از سر راه بردارند.
فرانک کلسو (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به عنوان بیست و چهارمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد. کپسول فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۶ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ فرماندهی یواس اس فینبک را برعهده داشت، از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۱ فرمانده یواس اس بلوفیش بود، از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ به عنوان فرمانده اسکادران ۷ زیردریایی فعالیت می کرد. وی از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵ معاون طرح و برنامه وزیر نیروی دریایی ایالات متحده بود، از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ به عنوان فرمانده ناوگان ششم ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ فرماندهی نیروهای ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
کارلایل تروست (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ به عنوان بیست و سومین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد. تروست فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۳ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ جانشین فرمانده ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده بود، از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ به عنوان فرمانده ناوگان هفتم ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ فرماندهی نیروهای ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
جیمز واتکینز (; – ) سیاست مدار و ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ به عنوان بیست و دومین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد. وی از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ ششمین وزیر انرژی ایالات متحده آمریکا بود. واتکینز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۹ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ فرماندهی ناوگان ششم ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت، از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ فرمانده ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده بود و از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ به عنوان جانشین فرمانده نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد.
سیال شبه پلاستیک (به انگلیسی: "Pseudoplastic fluid") نوعی سیال غیرنیوتونی است که در آن ویسکوزیتهٔ ظاهری با افزایش نرخ کرنش برشی کاهش می یابد. این رفتار که به آن نازک شوندگی برشی (Shear Thinning) گفته می شود، در بسیاری از مواد زیستی، غذایی و صنعتی مشاهده می گردد. برخلاف سیالات نیوتونی که ویسکوزیتهٔ ثابتی دارند، در سیالات شبه پلاستیک، ویسکوزیته تابع نرخ کرنش است و رابطهٔ تنش-کرنش آن ها غیرخطی است. ویژگی های رئولوژیکی. ویژگی اصلی این سیالات، کاهش پیوستهٔ مقاومت برشی با افزایش نرخ کرنش است. این بدان معناست که در نرخ های برش پایین، سیال غلیظ تر و در نرخ های بالا، روان تر می شود. این خاصیت موجب می شود چنین سیالاتی در شرایط متغیر برش، رفتار هوشمندانه ای از خود نشان دهند. معمولاً رفتار سیال شبه پلاستیک با مدل توانی یا مدل Ostwald–de Waele بیان می شود: که در آن: مدل های ریاضی. برای توصیف دقیق تر رفتار این سیالات، مدل های مختلفی به کار می روند: کاربردها. سیالات شبه پلاستیک در بسیاری از حوزه های صنعتی و علمی مورد استفاده قرار می گیرند. رفتار نازک شوندگی آن ها مزایای متعددی دارد؛ از جمله سهولت جریان در شرایط سرعت بالا و
پایداری در شرایط ساکن. تحلیل عددی و محاسباتی. در دینامیک سیالات محاسباتی (CFD)، برای شبیه سازی رفتار سیالات شبه پلاستیک باید از مدل های غیرخطی ویسکوزیته استفاده کرد. در این زمینه مدل هایی مانند Carreau و Cross نسبت به مدل توانی ساده ارجحیت دارند؛ چراکه از لحاظ عددی پایدارترند و رفتار را در کل بازه نرخ برش شبیه سازی می کنند. ملاحظات طراحی صنعتی. در طراحی تجهیزات فرآیندی نظیر پمپ ها، هم زن ها و مبدل های حرارتی، رفتار شبه پلاستیک باید به دقت در نظر گرفته شود. به طور خاص، کاهش ویسکوزیته در نرخ های بالای برش می تواند باعث کاهش توان مصرفی شود، اما طراحی نامناسب ممکن است باعث ته نشینی مواد یا لخته شدن در نرخ های پایین گردد. رده ها.
رئیس نیروی دفاعی استرالیا () عالی ترین و ارشدترین افسر نظامی در نیروی دفاع استرالیا است و مشاور نظامی اصلی کمیته امنیت ملی و وزیر دفاع می باشد. رئیس فعلی نیروی دفاعی ادمیرال دیوید لنس جانستون است که در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۴ به این سمت منصوب شد. رئیس نیروی دفاعی استرالیا فرماندهی و کنترل سازمان دفاع استرالیا را برعهده دارد. این جایگاه معادل رئیس ستاد دفاع بریتانیا و رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است. این جایگاه نخستین بار در سال ۱۹۵۸ تعریف شد و نخستین رئیس نیروی دفاعی استرالیا سپهبد هنری ویلز بود.
عقیل علی الرئیسی (۱۵ مه ۱۹۹۲) بازیگر ایرانی-کویتی است. او از مؤسسهٔ عالی هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و کارش را در تبلیغات تلویزیونی و مدلینگ آغاز کرد. در سال ۲۰۱۴ نقش غسان در سریال «ثریا» به او واگذار شد. او در سال ۲۰۱۷ در چندین کار تئاتری با گروه نمایش «خلیج عربی» شرکت کرد. زندگی و پیشه. عقیل علی حسین رئیسی نجف زادهٔ ۱۵ مه ۱۹۹۲ در کویت از مادری کویتی است، او برادر شیما علی است. دارای مدرک دیپلم بازیگری و کارگردانی از مؤسسه عالی هنرهای نمایشی است. او کار خود را در تبلیغات، نمایش های دانشگاهی و نمایش های جشنواره ای آغاز کرد. کارش را در تبلیغات تلویزیونی برای یک شرکت آبمیوه آغاز کرد، به خصوص از زمانی که با عبارت «او به سبیل نیاز دارد» مشهور شد. حرفهٔ بازیگری او با بازی در نقش غسان السوری در سریال «ثریا» با بازی سعاد عبدالله و محمد دحام الشمری، کارگردان، در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، جایی که این دو نفر او را تشویق کردند و به او فرصت دادند تا بازیگری را امتحان کند. آنچه شهرت عقیل الرئیسی را افزایش داد، تسلط او بر لهجه سوری پس از گذراندن مدتی تمرین آن بود. سپس به تئاتر روی آورد و در تعدادی از کارهای نمایشی با گروه تئاتر «خ
لیج عربی» شرکت کرد. پس از «ثریا» در ۲۰۱۴، او در سریال های بسیاری شرکت کرد، از جمله: «حال منایر» (۲۰۱۵)، «پس از پایان» (۲۰۱۶)، «توقف ممنوع» (۲۰۱۷)، «سرزمین هایت خسته اند» (۲۰۱۷)، «بحث زرد» (۲۰۱۸)، «دلت نمی خواد» (۲۰۲۰). از جمله تئاترهایی که او بازی کرده است: «پروپاگاندا» (۲۰۱۳)، «پادشاهی پرندگان» (۲۰۱۵)، «خمیس کمش خشم حبش» (۲۰۱۵)، «کاخ ساعت ها» (۲۰۱۶)، «رستوران میمون زنده» (۲۰۱۶)، «پانورامای عبدالحسین عبدالرضا» (۲۰۱۶)، «ساعت موریس» (۲۰۱۶)، «ماما نانا» (۲۰۱۷)، «خفاش ها» (۲۰۱۵). در سال ۲۰۱۷ در دو فیلم «بیبی» و «هامه» بازی کرد. او علاوه بر حرفه بازیگری، خود را به عنوان یک سرآشپز نیز در شبکه های اجتماعی مطرح کرده و دستورهای غذایی متنوعی را به طرفدارانش ارائه می دهد. عقیل الرئیسی و همسرش فرح الهادی با برنامهٔ «آشپزخانه عقیل و فرح» که در طول ماه رمضان ۲۰۲۵ پخش شد، وارد دنیای برنامه های آشپزی شدند که به صورت رایگان از طریق اپلیکیشن «شاشا» نمایش داده شد. جوایز. او در رمضان ۲۰۱۷ به همراه همسرش فرح الهادی جایزه بهترین دوئت را در جشنواره هنرمندان ممتاز از آن خود کرد. عقیل الرئیسی جزو برترین خالقان محتوا در جوایز تیک تاک
منا ۲۰۲۴ (خاورمیانه و شمال آفریقا) بود و رتبهٔ نخست تولیدکننده محتوای سبک زندگی سال را از آن خود کرد. زندگی شخصی. در اوت ۲۰۱۷ با فرح الهادی نامزد شد. آنها در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷ ازدواج کردند و مراسم عروسی آنها در شب سال نو، ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ برگزار شد. فرح الهادی در دوران ازدواجش با عقیل الرئیسی یک بار دچار سقط جنین شد. در ۱۵ اوت ۲۰۲۳، این زوج تولد اولین فرزندشان، آدم، را اعلام کردند. در ۹ دسامبر ۲۰۲۴، دومین فرزندشان، نوح، به دنیا آمد. عقیل الرئیسی چندین عمل جراحی زیبایی از جمله تزریق بوتاکس برای از بین بردن چین و چروک و تزریق پلاسما برای جلوگیری از ریزش مو انجام داده است. در نوامبر ۲۰۲۲، تحت عمل جراحی پلاستیک بینی قرار گرفت.
دیوید لنس جانستون (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) دریابد نیروی دریایی سلطنتی استرالیا است، که از ژوئیه ۲۰۲۴ به عنوان رئیس نیروی دفاعی استرالیا فعالیت می کند. جانستون فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۸ در نیروی دریایی استرالیا آغاز کرد، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ فرمانده اچ ام ای اس آدلاید و از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ فرمانده اچ ام ای اس نیوکاسل بود، از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ فرماندهی حفاظت مرزی را برعهده داشت، در فاصله سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ رئیس عملیات مشترک فعالیت می کرد و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ جانشین رئیس نیروی دفاعی استرالیا بود.