Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قرار دارد می گوید:" اِی‎!" نفر دیگر می گوید:" چیز کده؟ " - زنبور خیده‎! - بال بله بالا بیا‎! وقتی این کلمه را گفت دستش را بالاتر از همه دست ها قرار می دهد و بازی به همین قسم ادامه پیدا می کند‎. ‏۶۱. خم کادو== خم کادو از بازیهای بسیار قدیمی است. قواعد این بازی طوری است که هرکس خاک نرمی را جمع می کند و به شکل خرمن گندم (شکل مخروطی) می سازد. بعد چند قطره آب بالای آن می پاشند و با دست روی آن می مالد و این جملات راتکرار می کنند‎. خم کادو، بابا کادو، موی بورکو، آتیت آهو کُشتو رفته، آبی تو کالا ششتو رفته‎. چون با مالیدن دست روی خاک خس وخاشاک پدیدار می گردد. می گویند که (موی بورکد). پدیدارشدن خس و خاشاک نشاندهنده پیروزی بوده اما اگر این اتفاق نه افتد یعنی ‏(موی بورنکند) خاک جمع آوری شده (خم کادو) اش را خراب می کنند. صاحب همان خم کادو بازنده بحساب می رود‎. ۶۲. تاولَی تاولَی (خرگوش)‏. این بازی را بزرگ سالان همراه اطفال انجام می نمایند. هدف آن خنده دادن اطفال می باشند. با انگشت شهادت اش درکف دست طفل می مالد و انگشتان اش را بترتیب قات می کنند و این جملات را تکرار می کنند. تَولی تَولی بنام تَولی، صد پیچه ده کام تَولی، تَ
ولی اماد تَولی اماد، تَولی اینجی اماد زایید، اینجی باره خوره خشک کد، اینجی اماد پیله خوره سرخ کد، اینجی اماد دیروش گم کد، اینجی اماد چپلی خوره مونتی کد، اُهوی تَولی رفت تَولی رفت، تَولی از سگون تازی نترسید، تولی از اسپون تازی نترسید، تولی از تیاغ سر تیزک چیپو نترسید، اُو مردم تولی رفت تولی رفت، قیرون یک دشکه گوشت تولی، ‏قیرون یک چمچه خون تولی‎. وقتی این جملات تمام شد ناخنان طفل را قات می کند و ناخن خودش را بطرف گلو طفل در حرکت می آورد و طفل را قتقتک می دهند و بازی تمام می شود‎. ۶۳. پیش کِت کِت. بازی دلچسب و پر طرفدار دربین اطفال می باشد. این بازی در بین دو نفر قابل اجراست. ‏شخص اولی هر دو دست اش را روی چشم هایش می گیرد و شخص دومی با دو ناخن اش می زند. بقیه ناخن هایش راجمع گرفته فقط دوناخن اش را راست و به طرف شخص اول می گیرد. این روال تازمانی ادامه پیدامی کند که شخص اولی بتواند عین ناخنهای که شخص دوم به طرف اش می گیرد او نیز بطرف او بگیرد. در این صورت نقش بدل می شود. بازی پایانی ندارد و به همین شکل ادامه دارد‎. ‏۶۴. گیرو پیتو گیرو پیتو در شَب شش (شب نشینی)ها بشتر بازی می شود. کسانیکه در داخل اتاق می باشند به د
و گروپ تقسیم می شوند. بعد با شمردن یک دو وسه بازی را آغاز می کنند. هر گروپ تلاش می کند که اعضای گروپ دیگر را به طرف گروپ خودشان بکشند. چون کف خانه به دو قسمت تقسیم می شود که نصف آن از یک گروپ و نصف دیگرش از گروپ مقابل می باشد. هرگاه بتوانند اعضای گروپ مقابل را از خط وسط به طرف خودشان بکشند آن فرد نیز هم گروه شان می شود. تا زمانی بازی ادامه پیدا می کند که همه اعضای یک گروپ به طرف دیگر کشانیده شوند ‏۶۵. جیژ. این بازی نیز درخانه اجرا می شود. کسانیکه در بازی شامل است به یک طرف خانه صف می کشند. بعد بازی اینگونه شروع می شود. شخص اولی با بازویش شخص دومی و دومی سومی … بالاخره تا آخر همدیگر را می زنند. هرگاه کسی با بازویش شخص بعدی را نزند. می گویند که چیژ بند شده است. تا زمانی که آزاد نشود آنرا می زنند‎. ۶۶. کاکی پیرگ. شب نشینی ازجمله شب های خوشی است. در این شب هرکس هنر از خود نشان می دهند که مردم بخندد. کسانی هم کاکی پیرگ را اجرا می کنند. کسانی که بشتر کارهای کمیدی را انجام می دهند این کارهم به آنها تعلق می گیرد. اینکه از چی زمانی این مردم به این نمایشنامه ها دسترسی داشته تحقیق بیشتر می خواهد. بهر صورت دو سه نفر بدون
آگاهی از دیگران بیرون می شوند و لباس های کهنهٔ را می پوشند و نقاب که از پوست گوسفند ساخته می شود و چهرهٔ پیر مردی را نشان می دهد به روی شان می بندند. عصای هم در دست می گیرد و دستاری هم درسر می پیچند و وارد خانه می شوند. غزل می خوانند و می رقصند وکارهای مضحک و خنده آوری را انجام می دهند. اکثراً دو نفر این کار را انجام می دهند. یک شان دروازه را می گیرد و از خارج شدن افراد جلوگیری می کنند. اما نفر بعدی از یک طرف پیش تک تک افراد می نشیند و به بهانه های مختلف پول مطالبه می کنند. هرگاه از دادن پول انکارکنند با عصایش او را می زند تا اندک پول به او بدهد. ‏کاکی پیرک بیشتر نزد پدر، ماما و یکی از نزدیکان طفل نوزاد می روند و از طریق هنر خود مقدار پول را کمایی می کنند. اقارب نوزاد قبل از دادن پول، کاکی پیرک را به اداهای مضحک آور و گاهی به خنده و گریه و … وادار می کند که باعث خوشحالی همه مهمانان می گردد‎. ۶۷. آجی پیرک. زنان نیز در چنین محافل که شب بخصوص را به آنها واگذار می گردد آجی پیرک درست می کنند که همانند کاکی پیرک به تمثیل های مضحک آور، عواطف و احساسات زنانه گی را در میان زنان به نمایش می گذارند. این مسئله دید مرد ه
زاره را نسبت به زنان بعنوان عضو پیکر جامعه در سازندگی و بالنده گی خانواده ارزش قایل اند، می رساند و کدام قید شرط که منجر به پایمال حقوق آنها گردد وجود ندارد. در همین بازی بعضی اوقات زنان در چهره مردانه ظاهر می گردد یعنی یکی از زنان آجی پیرک و دیگری کاکی پیرک به تمثیل می پردازند. یکی از نکته های جالبی که در این جا وجود دارد هنر نمایی زنان در نقش مردان کاری است خلاقانه که چگونگی برخورد مردان را با همسران شان را به نمایش می آورند. آجی پیرک و کاکی پیرک آنچه را که در بین زن و شوهر باعث بروز مشکلات خانواده گی می گردد همراه با راه حل های آن با اداهای طنز آمیز به نمایش می گذارند. این مسئله از یکسو توانایی زنان را در هنر به اثبات می رساند و از سوی هم سهم آنان را دوشادوش مردان در همه ابعاد زندگی زیدخل می داند‎. ۶۸. چیپو (نقش چوپان). نقش چوپان را بیشتر خانم های خانه در چنین محافل بازی می کنند. زنان هنرمند مالستان دستار کلان را در سر می پیچاند و عصایی را در دست می گیرد و تبراق نان اش را به گردن آویزان می کند و کمرش را با دستار دیگری می پیچاند، وقتی آماده گردید وارد خانه می شود، و آهنگ های دلنشین صحرایی (دوبیتی های فلکلور
یک هزاره گی که از دل گوینده آن با احساسات درونی اش سروده می شود) را دکلمه می کند. بعد بالای بستره یا جای بلندتر از دیگران همانند چوپان ها که بالای سنگ های بلند می نشیند و تک تک گوسفندانش را از پرده چشمانش می گذراند که طعمه گرگ نگردد. آنگاه با صدای چوپانی(‏آریو! آریو!) حاضرین در مجلس را مخاطب قرار می دهد و بازهم دوبیتی های عاشقانه ناب هزاه گی را می خواند. آنگاه از جایش بلند می شود و دختران را که با ایشان شوخی دارد، مثل که چوپان بزهای شوخ و سرکش اش را می زند او نیز با عصایش می زند و اداهای قهر آمیز چوپان را به نمایش می گذارد. بعد عصای خود را بالای شانه هایش قرار می دهد و هر دو دست اش به آن آویزان می کند و گوشه های خانه قدم می زند و دوبیتی های هزاره گی را دکلمه می کند‎. ۶۹. اَیُّو. در این بازی دو نفر یا دو گروپ وارد میدان می شوند. بعد با دستمال یکی از پای شان را طوری می بندند که فقط با یک پا حرکت کنند. بعد به طرف همدیگر می دوند و با بازوی شان همدیگر را می زنند و می گویند اَیُّو. بعد پس می روند و دوباره این کار را انجام می دهند. ‏هرکس که به هر دلیلی روی زمین افتید بازندهٔ بازی می باشد. از سوی هم افراد هر گروپ که
زود تر به زمین افتاد بازنده میدان خواهد بود‎. ۷۰. کچه رَورَو. بازی مشکل اما دلچسپ است. این بازی نیز بیشتر در شَب شِش ها (جشن برای تولد نوزاد) بازی می گردد. ابتدا به دو گروپ چهار پنج نفری تقسیم می شوند. یک گروپ پنج و گروپ بعدی گنج را می گیرند. پنج بدین مفهوم که پنج نمره دارد و گنج مهره را که در زیر کاسه یا کوله که تعداد شان به پنج و شش دانه می رسد می گذارد. بازی همین گونه آغازمی شود. گروهی که پنج را گرفته به این معنی است که نوبت را دربدل پنج نمره به گروه بعدی واگذار کرده است. اما گروه بعدی که نوبت دار است یک دانه یا مهره را می گیرد و در زیر یکی از پنج کلاه به طور پنهان می گذارد. این کار را طوری انجام می دهند که گروه بعدی نتوانند تشخیص کنند که مهره زیر کدام کلاه گذاشته اند. گروه که پنج را گرفته است باید با یک انتخاب چهارمغز یا مهره را پیدا کنند. اگر نتوانند پیدا کنند یک شماره به نفع گروهی است که گنج را گرفته بودند. تا زمانی که گروه پنج آنرا پیدا نتواند گروه گنج نمره میگرد. اگر پیدا توانست در آن صورت نوبت به گروه پنج می رسد که مهره را در زیر کلاه پنهان کند و نمره اخذ نماید تا اینکه عدد تعیین شده را پوره کنند باز
ی نیز به پایان می رسد‎. منابع. منابع کتاب بازیهای کوکان افغانستان برای اولین بار توسط بنده جمع بندی گردیده است هکذا یکتعداد کمی از فرهنگیان کشور در ادبیات و بازی های اطفال افغانستان چیزی نوشته اند که من نام از آنها می گیرم تا نام آنها جاویدان باشد. ‏ ‏*۲. بازی های محلی افغانستان در ویکی زندگی ‏ ‏*۳. باغ - ماه نامه کودکان و نو جوانان افغانستان ‏*۴. بازی های محلی افغانستان نوشته شده در سایت افغان تراول ‏*۵. کدی پران بازی در ویبسایت اطس ‏*۶. عبداله افغان نویس در سایت قاموس بزرگ ‏*۷. ترانه ابوبه جان در پنجشیر. دوستی جاودان در قلمرو ما ‏*۸. ترانه شفایی در ادبیات کودک محمد فاضل شریفی در ویبسایت وطن و ادب ‏*۹. کلوب کتاب اطفال تهیه نموده توسط ارژنگ ‏ ‏* ۱۹. درخت دانش قوقو برگ چنار نوشته شینداری ‏* ۱۱. شیخی یا بجل بازی در وصفحه فیس بوک گریت هزاره ‏*۱۲. دوکتور حفظ شریعتی در مورد بازی های اطفال در هزاره جات صفحه فیس بوک بشکل لست ‏
اعدام در گینه بیسائو در سال ۱۹۹۳ لغو شد. آخرین اعدام در این کشور در سال ۱۹۸۶ انجام شد. در فوریه ۱۹۹۳، مجلس ملی خلق گینه بیسائو اصلاحیه ای را به قانون اساسی تصویب کرد که مجازات اعدام را برای قتل های تشدید شده و خیانت لغو می کرد. گینه بیسائو پروتکل اختیاری دوم میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۰ امضا و در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۳ تصویب کرد.
مجازات اعدام در ساحل عاج در سال ۲۰۰۰ توسط قانون اساسی لغو شد. با این حال، در اوت ۲۰۱۱ گزارش هایی از ۲۶ اعدام خارج از روند قانونی در کشور ساحل عاج، «از جمله اعدام یک نوزاد ۱۷ ماهه» منتشر شد.
مجازات اعدام در بوتسوانا یک مجازات قانونی است که برای قتل در شرایط تشدید شده اعمال می شود. اعدام ها از طریق دار زدن انجام می شوند. به طور متوسط هر سال یک اعدام صورت می گیرد و اجرای حکم معمولاً چند سال پس از صدور حکم توسط دادگاه انجام می شود. در سال های اخیر، یک اعدام در ۲۰۱۶، دو اعدام در ۲۰۱۸، یک اعدام در ۲۰۱۹ و یک اعدام در ۲۰۲۰ انجام شده است. دو اعدام دیگر در ۸ فوریه ۲۰۲۱ اجرا شد. تا تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵، ۱۷ نفر در صف اعدام در بوتسوانا قرار دارند. با اقدامات سازمان حقوق بشر، تا سال ۲۰۱۸، بیش از ۴۰ کشور آفریقایی مجازات اعدام را متوقف کرده بودند و بوتسوانا اکنون تنها کشور در جامعه توسعه جنوب آفریقا است که آن را اجرا می کند. برای همین موضوع، آفریقای جنوبی به دلیل نگرانی های قانونی و قانون اساسی از استرداد متهمان به بوتسوانا خودداری کرده است. نظرسنجی آفروبارومتر در ژوئیه ۲۰۲۴ نشان داد که اکثریت عظیم مردم بوتسوانا از حفظ مجازات اعدام حمایت می کنند، به طوری که ۸۲٪ موافق و ۱۶٪ مخالف هستند.
الیور (حدود ۱۹۵۷–۲ ژوئن ۲۰۱۲) یک شامپانزه «نمایشی» سابق بود که زمانی به دلیل ظاهر تا حدودی شبیه انسان و تمایل به راه رفتن روی دو پا، به عنوان حلقه گمشده یا فسیل انتقالی تبلیغ می شد. با وجود ظاهر و رفتار تا حدودی غیرمعمولش، دانشمندان درنهایت دریافتند که الیور ترکیبی از انسان و شامپانزه نیست. اوایل زندگی. ظاهراً این شامپانزه در کنگو گرفته شده است. در سال ۱۹۷۰ در جوانی توسط مربیان، فرانک و جانت برگر به دام افتاد. برخی شواهد فیزیکی و رفتاری، خانواده برگر را به این باور رساند که الیور موجودی غیر از شامپانزه، شاید ترکیبی از انسان و شامپانزه است. الیور صورتی صاف تر از سایر شامپانزه ها داشت؛ عادت داشت خیلی بیشتر از همسالان شامپانزه اش روی دو پا راه برود، نه روی بند انگشتانش (تا اینکه بعداً به آرتروز مبتلا شد)؛ و احتمالاً زنان انسان را به زنان شامپانزه ترجیح می داد. در یک برنامه ویژه در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۶ از شبکه تلویزیونی دیسکاوری، جانت برگر اظهار داشت که الیور از سن ۱۶ سالگی به او جذب شده است. او و همسرش فرانک برگر تصمیم گرفتند الیور را به مایکل میلر، وکیل نیویورکی، بفروشند. کار در شهربازی (۱۹۷۷–۱۹۸۹). در سال ۱۹۷۷، مالک
الیور، مایکل میلر، الیور را به رالف هلفر، شریک یک شهربازی کوچک به نام روستای مسحور در بیونا پارک، کالیفرنیا، که در محل جاذبه های از بین رفته روستای ژاپنی و پارک گوزن ساخته شده بود، داد.[ ' ] وقتی «روستای مسحور» در اواخر همان سال تعطیل شد، هلفر به نمایش گذاشتن آثار الیور در یک پروژهٔ جدید به نام «جنگل آرام» ادامه داد که چندین بار مکان خود را تغییر داد تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۸۲ تعطیل شد. "لس آنجلس تایمز" مقالهٔ مفصلی در مورد الیور به عنوان یک حلقه گمشده احتمالی یا یک زیرگونهٔ جدید از شامپانزه منتشر کرد.[ ' ] الیور به مرکز آموزش حیوانات وحشی در ریورساید، کالیفرنیا، متعلق به کن دکرو منتقل شد، اما طبق گزارش ها، او در سال ۱۹۸۵ توسط دکرو فروخته شد. آخرین مربی که صاحب الیور بود، بیل ریورز بود. ریورز از مشکلاتی با بوسیدن میمون های ساکن در همان مکان توسط الیور خبر داد. شرکت باکشایر (۱۹۸۹–۱۹۹۸). الیور در سال ۱۹۸۹ توسط شرکت باکشایر، آزمایشگاهی در پنسیلوانیا که حیوانات را برای آزمایش های علمی و آرایشی اجاره می دهد، خریداری شد. معاینه بدو ورود او نشان داد که قبلاً با او بدرفتاری شده است. او هرگز در آزمایش ها مورد استفا
ده قرار نگرفت، اما برای نه سال آینده، خانه او یک قفس کوچک بود که اندازه محدود آن منجر به آتروفی عضلانی شد تا حدی که اندام های الیور می لرزید. در سال ۱۹۹۶، شارون هورش، رئیس شرکت باکشایر، پس از درخواست پناهگاه حیوانات «پرایمرلی پرایمیتس» (PPI)، به او اجازه داد تا دوران بازنشستگی خود را در کلونی ۱۳ شامپانزه باکشایر بگذراند.[ "" ] پرایمرلی پرایمیتس (۱۹۹۸–۲۰۱۲). در سال ۱۹۹۸، الیور به سازمان پرایمرلی پرایمیتس (PPI) منتقل شد که در سال ۱۹۷۸ توسط والاس سوئت تأسیس شده بود. الیور که مسن تر، کم بینا و مبتلا به آرتروز بود، در نهایت در یک قفس بزرگ و روباز در PPI در شهرستان بکسار، تگزاس نگهداری شد. در سال ۲۰۰۵، تنها چند سال پس از اقامت الیور در پناهگاه، پس از مطرح شدن ادعاهایی مبنی بر ظلم به حیوانات علیه این مرکز، مشکلات قانونی پدیدار شد. داوطلبان به سازمان حقوق حیوانات PETA هشدار دادند که حیوانات ساکن در پرایمرلی پرایمیتس در قفس های بی آب و علف و کثیف نگهداری می شوند و این امر مستلزم بازدید یک فیلمبردار برای مستندسازی شرایط بود. علاوه بر این، مرگ دو شامپانزه تحقیقاتی که از دانشگاه ایالتی اوهایو برای اقامت در پرایمرلی پرایم
یتس فرستاده شده بودند، نگرانی بیشتری را در مورد ایمنی حیوانات ایجاد کرد و دادخواستی تشکیل شد. خورخه اورتگا، معاون رئیس هوستون SPCA، بعداً در یک سوگندنامه ادعا کرد که در طول بازدید از محل نگهداری الیور ناراحت شده و آن را «کثیف، خیلی کوچک»، بدون «مواد معنی» و فاقد سطل یا کاسه برای غذا توصیف کرده است. تد راس، معاون دادستان کل تگزاس، استدلال کرد که سوءمدیریت طولانی مدت بودجه اهدایی و کمبود کارکنان، منجر به چنین ضرری شده است. در سال ۲۰۰۶، الیور به طور موقت تحت مراقبت لی تیسن-وات، متخصص توانبخشی حیات وحش، قرار گرفت. تیسن وات ازسوی دادگاه برای نظارت بر مرکز نگهداری پرایمرلی پرایمیتس منصوب شده بود، تا زمانی که ایالت تگزاس تعیین کند چه کسی در نهایت مسئول این مرکز خواهد بود.[ "" ] در ۲۷ آوریل ۲۰۰۷، ایالت تگزاس به توافق نامه ای دست یافت که طی آن لی تیزن-وات از سمت ناظر شرکت پرایمرلی پرایمیتس برکنار و هیئت مدیره ای به ریاست اریک تورتون و پریسیلا فرال جایگزین او شد. این توافق نامه همچنین تمام اتهامات علیه پرایمرلی پرایمیتس را رد کرد. والی سوئت ملزم به ترک ملک شد و از خدمت در هیئت مدیره یا به عنوان کارمند در آینده منع شد.
الیور درحالی که این مرکز در حال بازسازی های اساسی بود، تحت مراقبت پرایمرلی پرایمیتس باقی ماند. اعضای هیئت مدیره بازسازی شده، در جلسات دادگاه و در مقالات خبری در مورد اختلاف مداوم بر سر مدیریت پناهگاه، نگرانی خود را در مورد الیور ابراز کردند. اتان کالاموسا از "استار-تلگرام" گزارش داد که «فرندز آو انیمال» در حال ادغام با پرایمرلی پرایمیتس هستند تا مدیریت خود را بازسازی کرده و نگرانی های گذشته در مورد آینده پناهگاه را برطرف کنند. الیور بقیه عمر خود را در پناهگاه بازسازی شده پرایمرلی پرایمیتس گذراند.[ "" ] درگذشت. الیور سال های آخر عمرش را با شامپانزهٔ ماده ای به نام رایسین، گذراند. او به عنوان همدم نزد الیور گذاشته شد، زیرا سن بالا و سال های حضور الیور در آزمایشگاه تحقیقاتی، او را دچار آرتروز، عمدتاً نابینایی و ناتوانی در تعامل روزانه با شامپانزه های جوان تر و بازیگوش تر در پناهگاه کرده بود. به دلیل علاقه عمومی، اخبار و همچنین عکس های الیور اغلب توسط مراقبان او به صورت آنلاین منتشر می شد. او در فعالیت هایی ازجمله یک مهمانی هندوانه شکستن که در خبرنامه آنلاین فرندز آو انیمال ثبت شده است، شرکت می کرد. و حتی گاهی نق
اشی می کرد. اگرچه الیور مسن بود، اما به فضای باز دسترسی داشت و بقیه عمرش را در دوران بازنشستگی آرام گذراند. الیور در خواب درگذشت و در ۲ ژوئن ۲۰۱۲ در حالی که رایسین در کنارش بود پیدا شد؛ او حداقل ۵۵ سال سن داشت. استفن رنه تلو، مدیر اجرایی سازمان پرایمرلی پرایمیتس، گفت که الیور سوزانده شده و خاکستر او در محوطه پناهگاه پریمات ها پخش خواهد شد. آزمایش ژنتیک. در سال ۱۹۹۶، در حالی که الیور هنوز در شرکت باکشایر نگهداری می شد، یک متخصص ژنتیک از دانشگاه شیکاگو بخش هایی از DNA او را آزمایش کرد و فاش کرد که او ۴۸ کروموزوم یک شامپانزه معمولی را دارد و شایعات گذشته مبنی بر اینکه او ۴۷ کروموزوم دارد (شامپانزه ها معمولاً ۴۸ کروموزوم و انسان ها معمولاً ۴۶ کروموزوم دارند) را رد کرد. در یک مطالعه جداگانه، مشخص شد که مورفولوژی جمجمه، شکل گوش، کک و مک و طاسی الیور در محدوده تنوعی که شامپانزه معمولی نشان می دهد، قرار می گیرد. آزمایش ژنتیکی بیشتر، که در "مجله آمریکایی انسان شناسی فیزیکی" منتشر شد، نشان داد که DNA میتوکندری الیور با زیرگونه شامپانزه مرکزی که در جمهوری کنگو، گابن و سایر مناطق آفریقای مرکزی زندگی می کند، مطابقت نزدیکی
زن شهرستانی () که در کشورهای انگلیسی زبان با نام زن سرکش () پخش شد، فیلمی ملودرام به کارگردانی ماریو سولداتی است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. این فیلم بر پایهٰ رمانی به همین نام اثر آلبرتو موراویا ساخته و در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۳ اکران شد. در سال ۲۰۰۸، فیلم در فهرست ۱۰۰ فیلم ایتالیایی که باید حفظ شوند، که توسط وزارت میراث فرهنگی ایتالیا تهیه شده، گنجانده شد. این فهرست شامل ۱۰۰ فیلم است که «حافظه جمعی کشور را بین سال های ۱۹۴۲ و ۱۹۷۸ تغییر داده اند.»
سلطان، یکی از اولین و باهوش ترین شامپانزه های معمولی بود که برای تحقیقات روان شناسی مورد استفاده قرار می گرفت. او توسط وولفگانگ کهلر، روان شناس گشتالت، مورد آزمایش قرار گرفت. سلطان به ویژه به خاطر بینش خود در حل مسائل متعدد، ازجمله چیدن یا دستکاری جعبه ها برای رسیدن به پاداش و استفاده از دو چوب به عنوان چیزی برای چنگک زدن به غذا تا فاصله قابل دسترس، شناخته می شود. در حالی که سایر شامپانزه های مورد مطالعهٔ کهلر نیز در حل مسئله بسیار ماهر بودند - یعنی با روش هایی یک میوهٔ دور از دسترس که بالای زمین بازی آویزان شده بود یا کمی دورتر از دسترس، بیرون از میله های قفس قرار داشت را به دست می آوردند - سلطان به طرز عجیبی پیشرفته بود. او و همسالانش همچنین جعبه ها را روی هم می گذاشتند تا به میوه برسند، و حتی قبل از اینکه دوباره بیفتند، با عجله و با حفظ تعادل از یک تکه چوب برای گرفتن موز استفاده می کردند. شامپانزه ها به کهلر کمک کردند تا ثابت کند حیوانات قادر به یادگیری فراتر از آزمون و خطای ساده هستند و اینکه، با توجه به شرایط مناسب، بسیاری از گونه ها - به ویژه گونه های «انسانی تر» نخستی سانان - درک عمیق تری از اجزای یک م
سئله نشان می دهند. به عنوان مثال، چندین شامپانزه که ثابت کرده بودند می توانند ازطریق انبوهی از جعبه ها به موز برسند، دریافتند که در یک اتاق بدون جعبه، یک میز یا صندلی نیز می تواند برای رسیدن به همان هدف کار کند.
سان شاین سنترال یک مجتمع چندمنظوره در جورج تاون، ایالت پنانگ مالزی است. این مجتمع که در حومه پایا تروبونگ واقع شده است دارای مساحت ۳٫۶۴ هکتار (۹ جریب فرنگی) است که شامل یک برج مسکونی، یک بلوک اداری، یک هتل و یک مرکز خرید نه طبقه است که جایگاه مخصوص را تشکیل می دهد. سان شاین سنترال در سال ۲۰۲۴ برای بازدید عموم مردم گشوده شد.
بیداری ژرمانیا () عنوان یک نقاشی تاریخی از کریستیان کوهلر است. این اثر، شخصیت نمادین ژرمانیا را به عنوان تمثیلی ملی از آلمان در دوران انقلاب آلمان در سال های ۱۸۴۸/۱۸۴۹ به تصویر می کشد. این نقاشی بزرگ با رنگ روغن در سال های ۱۸۴۸/۱۸۴۹ در شهر دوسلدورف، یکی از مراکز اصلی انقلاب در استان راینِ پادشاهی پروس، خلق شد. اندکی پس از خلق آن، نقاشی به شهر نیویورک منتقل شد و در گالری دوسلدورف متعلق به یوهان گوتفرید بوکر، تاجر شراب و مجموعه دار هنری آلمانی-آمریکایی، به نمایش درآمد. از اواخر قرن نوزدهم، این اثر در مالکیت مؤسسه تاریخی نیویورک (که پیش تر با نام «جامعه تاریخی نیویورک» شناخته می شد) قرار گرفت. این نقاشی حدود سال ۱۹۰۰ وارد انبار این مؤسسه شد و در دهه ۱۹۹۰ دوباره کشف گردید. در اواخر همان دهه، مؤسسه آن را به عنوان امانت در اختیار موزه تاریخ آلمان قرار داد. در نمایشگاه «۱۸۴۸ – خیزش به سوی آزادی»، این اثر در سال ۱۹۹۸ برای نخستین بار در آلمان و در تالار هنری شیرن در فرانکفورت به صورت عمومی به نمایش گذاشته شد.
مزمور ۱ نخستین مزمور از کتاب مزامیر است که در ترجمه کینگ جیمز انگلیسی با عبارت «خوشا به حال آن مرد» آغاز می شود و به گفته الکساندر کرک پاتریک «مقدمه ای شایسته» بر کل مجموعه به شمار می آید. کتاب مزامیر بخشی از بخش سوم کتاب مقدس عبری و همچنین کتابی در عهد عتیق مسیحیت است. در زبان لاتین این مزمور با عنوان "Beatus vir" یا "Beatus vir, qui non abiit" شناخته می شود. این مزمور بخشی ثابت از سنت یهودی، کلیسای کاتولیک، لوترانیسم، انگلیکان و پروتستانتیسم است.
آب جَوّی () آبی است که از بارش هایی مانند برف و باران به دست می آید و شامل آب دریاچه ها، رودخانه ها و ذوب یخ ها نیز می شود، چراکه همهٔ آن ها به طور غیرمستقیم از بارش منشأ می گیرند. حرکت آب جوی از جو تا سطح زمین بخش مهمی از چرخهٔ هیدرولوژیکی است. بخش بزرگی از این آب از راه رواناب سطحی به دریا می ریزد، اما مقدار قابل توجهی نیز به تدریج در زمین نفوذ می کند و تا منطقهٔ اشباع پایین می رود و به بخشی از آب زیرزمینی در سفره های آب تبدیل می شود. بیشتر آب های زیرزمینی در واقع همان آب جوی هستند و دیگر گونه ها مانند آب رسوبی و آب ماگمایی نقش بسیار کمتری دارند. آب رسوبی، هنگام شکل گیری لایه های سنگی در میان آن ها به دام افتاده و معمولاً به علت منشأ خود در رسوبات دریایی شور است. آب ماگمایی نیز همراه با نفوذ ماگما از اعماق زیاد بالا می آید و بر کانی شناسی تأثیر می گذارد. این دو در مسیر و منشأ خود با آب جوی متفاوت اند؛ چراکه آب جوی از میان لایه های متخلخل و نفوذپذیر سنگ و خاک، از جمله سطوح لایه بندی و شکستگی ها، حرکت می کند. ویژگی ها و اهمیت. آب های جوی با شوری اندک و اسیدیتهٔ اولیه شان شناخته می شوند؛ ویژگی هایی که بسته به
واکنش آن ها با محیط های زیرسطحی تغییر می کند. اسیدیتهٔ آب جوی، که از اسیدهای هیومیک، کربنیک و نیتریک موجود در جو ناشی می شود، نقشی اساسی در فرایندهای ژئوشیمیایی خاک و محیط زیرسطحی دارد. هنگامی که این آب ها از میان خاک و لایه های سنگی، به ویژه سنگ های کربناته، عبور می کنند، توانایی آن ها در خنثی سازی اسیدیته بر انحلال پذیری کانی ها، دسترسی به مواد مغذی و جابه جایی فلزات تأثیر می گذارد. «خط جهانی آب جوی» (Global Meteoric Water Line – GMWL) مفهومی بنیادی در درک رفتار آب های جوی است. این خط که در سال ۱۹۶۱ توسط هارمون کریگ معرفی شد، رابطهٔ میانگین جهانی سالانهٔ نسبت ایزوتوپ های هیدروژن و اکسیژن (اکسیژن-۱۸ و دوتریم) را در آب های طبیعی جوی نشان می دهد. این امضای ایزوتوپی ابزاری ارزشمند برای ردیابی توده های آبی در زمین شیمی محیطی و آب زمین شناسی است و اطلاعاتی دربارهٔ پویایی چرخهٔ آب، شرایط اقلیمی و منشأ نمونه های آبی فراهم می کند. تاریخچه. واژهٔ «جوی» (meteoric) که به منشأ مستقیم جوی این آب اشاره دارد، ریشهٔ مشترکی با علم هواشناسی دارد. این واژه از واژه ای یونانی گرفته شده که در آغاز برای پدیده های اخترشناختی به کار
می رفت. اما پس از انتشار کتاب «هواشناسی» (Meteorology) اثر ارسطو، دامنهٔ کاربرد آن گسترش یافت. در این اثر مهم، که مجموعه ای از دانش های زمین را در بر می گیرد، ارسطو این واژه را فراتر از مباحث اخترشناسی به همهٔ پدیده های مهم مشاهده شده در آسمان تعمیم داد، از جمله شهاب ها که در آن زمان رویدادهایی جوی و مرتبط با آب وهوا تصور می شدند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عمان نماینده عمان در مسابقات بین المللی زیر ۲۰ سال است و زیر نظر اتحادیه فوتبال عمان اداره می شود.
«مستر بین دوباره سوار می شود» ششمین قسمت از مجموعه تلویزیونی بریتانیایی "مستر بین" است که توسط تلویزیون تایگر برای تلویزیون تیمز تولید شده است. این قسمت نخستین بار در ۱۷ فوریه ۱۹۹۲ از شبکه آی تی وی پخش شد و در طول پخش اصلی خود توسط ۱۷٫۱۱ میلیون بیننده تماشا شد. داستان. بخش ۱: مردی با حمله قلبی و صندوق پست. مستر بین برای پست کردن یک نامه از خانه خارج می شود. پس از استفاده از یک دسته کلید برای برداشتن سوییچ خودرویش، متوجه می شود که باتری خودرو خالی است، بنابراین تصمیم می گیرد با اتوبوس برود. وقتی به ایستگاه اتوبوس می رسد، مردی که از قبل آنجا منتظر بود دچار حمله قلبی می شود و بین را می ترساند. بین به روش های مختلفی سعی می کند او را احیا کند، با لگد زدن روی سینه اش، فرو کردن قرص در گلویش، تلاش برای احیای دهان به دهان و استفاده از شوک الکتریکی با استفاده از کابل باتری. شوک الکتریکی نخست جواب می دهد، اما بین فراموش می کند کابل ها را جدا کند و وقتی مرد برای دست دادن به سمتش می آید، دوباره به او شوک الکتریکی وارد شده و بیهوش می شود. یک آمبولانس از راه می رسد و در حالی که امدادگران در حال مداوای مرد هستند، بین از باتر
ی آمبولانس برای باتری به باتری مینی خودش استفاده می کند. بین با خودرویش می رود و آمبولانس را به دلیل باتری خالی، از کار افتاده رها می کند. بین به سمت صندوق پستی می رود، اما در حین رانندگی تصادفاً تمبر نامه اش را قورت می دهد. او به خانمی پیشنهاد می دهد که نامه اش را برای او پست کند و حتی وانمود می کند که نامه را انداخته است، اما یواشکی آن را پیش خودش نگه می دارد تا از تمبرش برای نامه خودش استفاده کند. او با استفاده از بخار رادیاتور خودرویش، تمبر را از روی نامه جدا می کند و با یک آبنبات جوشیده که در جیبش چسبیده بود، آن را به نامه خودش می چسباند. بعد از تلاش زیاد برای چسباندن تمبر با یک انگشت، در نهایت با مشت روی آن می کوبد. درست در همین لحظه، پستچی سر می رسد و همان خانم برمی گردد و نامه اش را روی زمین، بدون تمبر پیدا می کند. او به پستچی اعتراض می کند، در حالی که بین برای اینکه گیر نیفتد، داخل صندوق پستی پنهان می شود. او تمام طول روز در صندوق پستی گیر می افتد. هر چه تلاش می کند تا توجه دیگران را جلب کند، کسی متوجه نمی شود. حتی کراواتش را از سوراخ صندوق بیرون می آورد، اما فقط یک سگ را جذب می کند که کراوات را می ک