Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های روتین بدنشان را می پذیرند، در عین حال از اثرات چنین آسیب هایی می ترسند. یک واکنش رایج به این موضوع، تلاش برای تبدیل خود به شخصیت های قهرمانانه است. تمام ورزش های تماسی تا حدودی خشونت را به عنوان بخشی از استراتژی خود دارند. خشونت ورزشی امری فردی نیست، بلکه محصول اجتماعی شدن است. فین فوتبالیست ها را در حال معاشرت با فرهنگی شبه خشونت می بیند که ارزش های متفاوتی نسبت به ارزش های زندگی عادی را برجسته می کند. این فرهنگ، خشونت را به عنوان محور بازی می پذیرد. آسیب های فیزیکی ورزشکاران را می توان از طریق نظریه اولریش بک در مورد "جامعه خطر" مشاهده کرد. یک جامعه ی ریسک پذیر با مدرنیته بازتابی مشخص می شود، جایی که اعضای جامعه آگاه، منتقد و در شکل گیری ساختارهای اجتماعی مشارکت دارند. برخلاف ریسک روتین جامعه سنتی، جوامع مدرن ریسک ها را شناسایی و به حداقل می رسانند. مدرنیته بازتابی در ورزش ها در انزوا، به حداقل رساندن و حذف علل آسیب های جسمی، در عین حال حفظ تکنیک ها و استراتژی های خاص آن ورزش ها، آشکار می شود. طبقات پایین تر دسترسی کمتری به ارزیابی و اجتناب از ریسک دارند و به همین دلیل میزان مشارکت بالاتری در ورزش های
پرخطر دارند. با وجود این، هنوز هم تصور می شود که ورزشکاران درد را نادیده می گیرند و سعی می کنند بر آن غلبه کنند زیرا غلبه بر درد به عنوان شجاعت و قهرمانانه تلقی می شود. توانایی ورزشکار در شکست ناپذیر جلوه دادن بدن، بخش جدایی ناپذیری از حرفه ای گری ورزشی است. این نادیده گرفتن درد اغلب بخش مهمی از برخی خرده فرهنگهای ورزشی است. کودکان همچنین اغلب در معرض درد و آسیب های حاد، مانند ژیمناستیک، قرار دارند. هیجان در ورزش. هیجان همیشه بخش بزرگی از ورزش بوده است، زیرا می تواند هم بر ورزشکاران و هم بر تماشاگران تأثیر بگذارد. نظریه پردازان و جامعه شناسانی که تأثیر هیجانات را در ورزش مطالعه می نمایند، سعی می کنند هیجانات را به دسته هایی طبقه بندی کنند. این طبقه بندی ها که بحث برانگیز، مورد بحث و بررسی شدید هستند، قطعی یا تغییرناپذیر نیستند. هیجان در ورزش بسیار مهم است؛ ورزشکاران می توانند از آنها برای انتقال اطلاعات خاص و مهم به هم تیمی ها و مربیان خود استفاده کنند و می توانند از هیجان برای ارسال علایم نادرست برای گیج کردن حریفان خود بهره ببرند. علاوه بر اینکه ورزشکاران از هیجان به نفع خود استفاده می کنند، هیجان می تواند
تأثیر منفی بر ورزشکاران و عملکرد آنها نیز داشته باشد. به عنوان مثال، "ترس از صحنه" یا عصبی بودن و دلهره، می تواند بر عملکرد آنها در ورزش، چه به صورت مثبت و چه منفی، تأثیر بگذارد. بسته به سطح ورزش، سطح احساسات متفاوت است. در ورزش های حرفه ای، احساسات می توانند بسیار شدید باشند زیرا افراد بسیار بیشتری در نقش های متمایز درگیر هستند. ورزشکاران حرفه ای، کادر مربیگری، داوران، گروه تلویزیونی، مفسران و در آخر، هواداران و تماشاگران وجود دارند. فشار، فشار و فشار عمومی بسیار بیشتری وجود دارد. بسیار دشوار است که از نظر احساسی درگیر ورزش نشویم؛ ورزش در بیرون کشیدن بدترین ویژگی های افراد بسیار خوب است. وقتی یک تیم در یک بازی پرتنش، تیم دیگر را شکست می دهد، نزاع های خشونت آمیز، دعوا و فریادهای بلند و همچنین مشاجرات لفظی شدید رخ داده است. احساسات همچنین بسیار مسری است، به خصوص اگر افراد احساسی زیادی در یک فضا حضور داشته باشند. تقسیم بندی های دوتایی در ورزش. ورزش را می توان از منظرهای مختلفی بررسی کرد. بنابراین، اغلب اوقات بر برخی از تقسیم بندی های دوتایی تأکید می شود و بسیاری از جامعه شناسان ورزش نشان داده اند که این تقسیم ب
ندی ها می توانند ساختارهایی را در ایدئولوژی های جنسیتی ایجاد کنند و بر روابط بین جنسیت ها تأثیر بگذارند، و همچنین از ساختارهای طبقاتی اجتماعی و نژادی حمایت یا آنها را به چالش بکشند. برخی از این تقسیم بندی های دوتایی عبارتند از: حرفه ای در مقابل آماتور، توده در مقابل سطح بالا، فعال در مقابل منفعل/تماشاگر، مردان در مقابل زنان، ورزش در مقابل بازی (به عنوان آنتی تزی برای فعالیت سازمان یافته و نهادینه شده). تقسیم بندی های دوتایی نه تنها در خود ورزش ها دیده می شوند، بلکه در پژوهش های ورزشی نیز دیده می شوند. این حوزه پژوهشی عمدتاً تحت سلطه مردان بوده است، زیرا بسیاری باورمندند که ورودی یا پژوهش زنان در مقایسه با پژوهش مردان، غیرمعتبر است. برخی از پژوهشگران زن نیز احساس می کنند که باید جایگاه خود را در حوزه پژوهش های ورزشی "کسب" کنند، در حالی که مردان، در بیشتر موارد، این کار را نمی کنند. در حالی که پژوهشگران زن در این حوزه باید در پژوهش های خود با مسائل مربوط به جنسیت سر و کار داشته باشند، این مانع از توانایی آنها در گردآوری و درک داده هایی نمی شود که گردآوری می کنند. جامعه شناسان ورزشی باورمندند که زنان می توانند ه
نگام گردآوری پژوهش در مورد ورزش، دیدگاه منحصر به فردی داشته باشند، زیرا می توانند جنبه طرفداران زن رویدادهای ورزشی را دقیق تر بررسی و درک کنند. با پیروی از پارادایم های فمینیستی یا سایر پارادایم های بازتابی و سنت شکن، ورزش ها گاهی به عنوان فعالیت های مورد بحث، یعنی به عنوان فعالیت هایی در مرکز منافع افراد/گروه های مختلف (ارتباط ورزش و جنسیت، رسانه های جمعی یا سیاست دولتی) مورد مطالعه قرار می گیرند. این دیدگاه ها به افراد روش های مختلفی برای تفکر در مورد ورزش و درک تفاوت های بین تقسیم بندی های دوتایی ارائه می دهند. ورزش همیشه تأثیر چشمگیری بر جهان به عنوان یک کل، و همچنین جوامع فردی و افراد درون آنها داشته است. جنبه های مثبت زیادی در دنیای ورزش، به ویژه ورزش سازمان یافته، وجود دارد. ورزش شامل ارزش های اجتماعی است و تلاش می کند تا اخلاق و آداب خوب را برقرار و اجرا کند. ورزش های تماشاگرپسند از طریق ارزش های کلیدی اجتماعی که در «بازی» نمایش داده می شوند، به تماشاگران نشاط و سرزندگی می بخشند. طرفدار شدن، مهارت های متنوعی را نیز به شما می آموزد که بخش بسیار مهمی از زندگی روزمره در محل کار، خانه و در حال حرکت هستند.
برخی از این مهارت ها شامل کار تیمی، رهبری، خلاقیت و فردیت است.
فهرست پادشاهان رامسسیوم شامل فهرستی از نام فراعنه مصر باستان بر روی یک ستون سنگی است که در معبد یادبود رامسس دوم، که به اختصار رامسسیوم نیز نامیده می شود، قرار دارد. صحنه ای از این فهرست برای اولین بار توسط ژان فرانسوا شامپولیون در سال ۱۸۴۵ و چهار سال بعد توسط کارل ریچارد لپسیوس منتشر شد. فهرست بالایی دومین غربی، دسته هایی را نشان می دهد که در آن ها اجداد رامسس دوم در مراسم جشن مین مورد تجلیل قرار می گیرند. این فهرست شامل ۱۹ کارتوش با نام ۱۴ فرعون است که نام فرعون های کمتری نسبت به فهرست پادشاهان ابیدوس فهرست می کند. نکته قابل توجه این است که حتشپسوت و فراعنه دوره عمارنه حذف شده اند. پادشاهانی که اسم شان در فهرست یاد شده است. این صحنه به دو بخش تقسیم شده است، یکی با ۱۴ مجسمه از پادشاهان اجدادی که در یک ردیف در سمت چپ حمل می شوند. بخش دوم، ردیفی در سمت راست است که توسط شش پادشاه رهبری می شود، اما فقط نام پنج نفر از آنها در حکاکی سالم مانده است. این صحنه در جایگاه بالایی دومین ستون غربی باقی مانده است. فهرست پادشاهان مدینت هابو مربوط به رامسس سوم که بعدها ترسیم شد، از نظر طراحی بسیار شبیه به فهرست است، اما تنها
نه فرعون را فهرست می کند.
سوزان داودل مایریک (; – ) ستون نویس، سردبیر روزنامه، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اسکات ایمان (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا است. نویسنده آمریکایی، ویراستار سابق کتاب و منتقد هنری پالم بیچ پست است. او منتقد مکرر کتاب برای وال استریت ژورنال و فیلم Comment است و یکی از همکاران نیویورک آبزرور بود. او استادیار دانشگاه میامی (فلوریدا)) در دپارتمان سینما و رسانه های تعاملی است که از سال 2015 در آنجا تاریخ فیلم را تدریس کرده است.
امانوئل لوی (؛ زادهٔ ) منتقد سینما، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
انفجار برشا در سال ۱۷۶۹ در برشا (که اکنون بخشی از ایتالیا است) رخ داد. در این حادثه، یک انبار بزرگ باروت پس از برخورد صاعقه منفجر شد و باعث ویرانی گسترده و کشته شدن افراد زیادی شد. ادعاها مبنی بر اینکه حدود ۶٬۰۰۰ نفر در این انفجار کشته شدند (که ممکن است اغراق آمیز باشد)، این رویداد را در صدر فهرست های حوادث و فجایع بر پایه تعداد کشته شدگان قرار می دهد. انفجار. در ۱۸ اوت ۱۷۶۹، همزمان با اصابت صاعقه با دژ سن نازارو، شهر برشا در شمال ایتالیا ویران شد. آتش حاصل از این رویداد، حدود ۹۰٬۰۰۰ کیلوگرم (حدود ۲۰۰٬۰۰۰ پوند) باروت ذخیره شده توسط جمهوری ونیز را در آن مکان مشتعل کرد و باعث انفجار مهیبی شد. سنگ های عظیمی در شعاع یک کیلومتری اطراف محل انفجار پرتاب شدند و بر روی مردم، خانه ها و ساختمان های کلیسا از جمله سانتی نازارو اِ سلسو فرود آمدند. درهای خانه ها و مغازه ها و دروازه های شهر با شدت انفجار باز شدند و بارانی از شیشه های شکسته بر سر شهر بارید. این انفجار حدود یک ششم شهر را ویران کرد. گزارش ها در مورد تعداد کشته شدگان متفاوت است، و اغلب در منابع انگلیسی که بعداً منتشر شدند، تعداد کشته شدگان ۳٬۰۰۰ نفر گزارش شده اس
ت، اگرچه یک گزارش رسمی از دو سال پس از این رویداد به ۴۰۰ کشته و ۸۰۰ زخمی اشاره دارد. لویی-سباستین مرسیه، نویسندهٔ فرانسوی، در رمان محبوب خود در سال ۱۷۷۰ با عنوان "سال ۲۴۴۰، رؤیایی اگر وجود داشته باشد" که با عنوان "«خاطرات سال دو هزار و پانصد»" به انگلیسی ترجمه شد، مدعی شد که تا سال ۱۷۷۲، ۲٬۵۰۰ نفر در این انفجار کشته شده اند. کتاب "ویرانه های برشا" اثر سیپیونه گاربلی که در سال ۱۷۷۱ منتشر شد، به مستندسازی این فاجعه را پرداخته است. واکنش ها. بریتانیا با تصویب قوانینی در مورد تولید و ذخیره سازی باروت به صورت خصوصی به این فاجعه واکنش نشان داد. بنجامین فرانکلین در تعیین چگونگی محافظت از ذخایر دولتی بریتانیا، استفاده از «میله های برق گیر» نوک تیز را توصیه کرد و در بحثی بر سر این که آیا باید از میله های نوک تیز یا میله های کند استفاده شود، موفق شد نظر خود را به کرسی بنشاند. خاطرهٔ این فاجعه مدت ها با مردم شهر باقی ماند. گفته می شود آتش و صدای ناشی از سقوط یک شهاب سنگ در نزدیکی الفیانلو در سال ۱۸۸۳ بلافاصله باعث یادآوری این انفجار شد که مدت ها پیش از آن رخ داده بود.
باشگاه فوتبال زنان جنوآ () یک باشگاه فوتبال مستقر در جنوآ، ایتالیا است که در حال حاضر در سری آ زنان، بالاترین رده لیگ فوتبال زنان در ایتالیا، به رقابت می پردازد. تاریخچه. از سال ۲۰۱۴ و پس از اجباری که از سوی فدراسیون فوتبال ایتالیا برای تیم های حاضر در سری آ و سری بی مردان وضع شد، جنوآ بخش فوتبال زنان خود را ایجاد کرد. تا سال ۲۰۱۸ تنها بخش پایه فعال بود تا این که جنوآ تیم زنان لاواگنزه را که در سری بی زنان رقابت می کرد، خریداری کرد. آن ها در پایان فصل سری بی زنان ۲۰۱۹–۲۰۱۸ به اچلنتسا، دسته چهارم فوتبال زنان ایتالیا سقوط کردند و در سال ۲۰۲۰ دوباره به سری سی زنان صعود کردند. پس از دو فصل حضور در سری سی زنان، آن ها در تابستان ۲۰۲۲ امتیاز ورزشی سری بی زنان را از کورتفرانکا خریدند و با این کار حق ثبت نام در سری بی زنان ۲۰۲۳–۲۰۲۲ را به دست آوردند.
کتاب های بریکید ()، یک شرکت انتشاراتی مستقل است که در زمینه ی عناوین غیرداستانی تخصص دارد و شامل زندگی نامه، خاطرات، از جمله خاطرات هولوکاست، و عناوین جنایی واقعی و مافیا می شود.
جیادا آباته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای زنان جنوآ در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی. جیادا آباته از زمان تشکیل تیم بزرگسالان زنان جنوآ در سال ۲۰۱۹ برای این تیم بازی می کند. او همیشه کاپیتان تیم بوده است. در فصل ۲۰۱۹/۲۰، جنوآ در سری دی بازی کرد زیرا برای سری سی ثبت نام نکرده بود. جنوآ در این فصل از ۱۰ بازی ۱۰ برد کسب کرد قبل از اینکه مسابقات به دلیل پاندمی کووید-۱۹ متوقف شود و به طور خودکار به دسته بالاتر صعود کرد، بدون اینکه ۴ بازی باقی مانده انجام شود. در فصل های ۲۰۲۰/۲۱ و ۲۰۲۱/۲۲، جیادا در سری سی بازی کرد و ۵۲ بازی انجام داد و ۵ گل زد، سپس جنوآ در تابستان ۲۰۲۲ امتیاز تیم سری بی زنان Cortefranca را خریداری کرد و با آن حق ثبت نام در سری بی ۲۰۲۲/۲۳ را به دست آورد، جایی که جیادا از اکتبر ۲۰۲۲ تا مارس ۲۰۲۳ در ۲۰ مسابقه بازی کرد. در ۱۲ مارس ۲۰۲۳، در بازی مقابل لاتزیو، جیادا دچار آسیب رباط صلیبی شد. او به مدت ۳۷۱ روز بازی نکرد تا اینکه در ۱۷ مارس ۲۰۲۴ بازگشت و در پیروزی ۴-۱ مقابل تاواگناکّو از نیمک
ت وارد زمین شد. دوران ملی. جیادا نماینده ایتالیا در تمام رده های سنی نوجوانان بوده است. در سال ۲۰۱۸، او ۹ بازی دوستانه اول خود را با زیر ۱۶ سال انجام داد (چهار بازی در "تورنو دلله نازیونی" در فریولی-ونزیا جولیا که ایتالیا در جایگاه چهارم قرار گرفت) و در سال ۲۰۱۹، ۶ بازی دیگر انجام داد (چهار بازی در "تورنو دلله نازیونی"، جایی که جیادا در برابر مقدونیه کاپیتان شد و تنها گل ملی خود را به ثمر رساند). در تابستان ۲۰۱۹، آباته برای زیر ۱۷ سال بازی کرد، و در دو بازی دوستانه مقابل صربستان به میدان رفت و سپس در سه بازی دیگر در مرحله مقدماتی قهرمانی اروپا زیر ۱۷ سال بازی کرد، پیش از اینکه مسابقات به دلیل پاندمی کووید-۱۹ لغو شود.
چارلز اسپنسر (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار است. یک روزنامه نگار بریتانیایی است. او از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۴ منتقد ارشد درام روزنامه دیلی تلگراف بود و از سال ۱۹۸۸ به این روزنامه پیوسته بود. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۴، اعلام شد که او تصمیم به بازنشستگی زودهنگام گرفته است و آخرین نقد او برای این روزنامه در همان روز منتشر شد.
برج بونت ()، که با نام "کورسو کومو پلیس" نیز شناخته می شود، یک آسمان خراش اداری در میلان، ایتالیا است. تاریخچه. این ساختمان در دههٔ ۱۹۵۰ توسط شرکت پیرلی بر اساس طرحی از تیم معماران فرانچسکو دیومده، جوزپه و کارلو روسکونی کلریچی ساخته شد. در طول سال ها، این مجموعه به عنوان دفتر یونیلیور مورد استفاده قرار می گرفت، در سال ۲۰۰۸ از رده خارج شد و در نهایت در سال ۲۰۱۶ توسط شرکت کایما خریداری شد. کایما این ساختمان را بر اساس طرحی از شرکت معماری پی ال پی آرشیتکچر مستقر در لندن بازسازی کرد. آن طور که در سال ۲۰۱۹ اعلام شد، پس از اتمام بازسازی، برج به شرکت مشاورهٔ اکسنچر اجاره داده شد و به دفتر مرکزی جدید آن در میلان تبدیل شد. توضیحات. این مجموعه شامل برج اصلی، که ارتفاع آن با ۲۱ طبقه به می رسد، و یک تریبون چهار طبقه می شود که برای مقاصد تجاری و اداری مختلط استفاده می شود.
باشگاه فوتبال زنان پارما () یک باشگاه فوتبال مستقر در پارما، اِمیلیا-رومانیا است که در حال حاضر در سری آ زنان، بالاترین رده لیگ فوتبال زنان در ایتالیا، به رقابت می پردازد. این باشگاه در اصل در ژوئیهٔ ۲۰۱۵ به عنوان بخشی از بازسازی پارما پس از ورشکستگی تأسیس شد و در دسته های پایین منطقه ای بازی می کرد. در ژوئن ۲۰۲۲ مالکان پارما امپولی لِیدیز را خریداری کردند و سهمیه ای در سری آ زنان حرفه ای به دست آوردند و خود را به عنوان پارما کالچو ۲۰۲۲ بازسازی کردند. در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ سری آ زنان این باشگاه در جایگاه دهم و آخر قرار گرفت و به سری ب زنان سقوط کرد. ورزشگاه. در اوت ۲۰۲۲ باشگاه اعلام کرد که تمام بازی های خانگی تیم زنان در ورزشگاه انیو تاردینی برگزار خواهد شد.
فهرست پادشاهان مدینت هابو در معبد یادبود رامسس سوم واقع در مدینت هابو، شامل فهرستی از فراعنه پادشاهی نوین مصر است. این کتیبه ها شباهت زیادی به فهرست پادشاهان رامسسیوم دارند که به عنوان الگویی برای صحنه های اینجا استفاده شده است. این صحنه، رامسس سوم را در حال شرکت در مراسم جشنواره نشان می دهد که در آن مجسمه های پادشاهان پیشین در یک ردیف مفصل برای تقدیم نذورات به خدای باروری حمل می شوند. این نقاشی شامل ۱۶ کارتوش با نام های نه فرعون است که به دو قسمت تقسیم شده اند. طرح کلی پراکنده این صحنه توسط دومینیک ویوان دونو در سال ۱۸۰۲ منتشر شد، که بخشی از لشکرکشی ناپلئون به مصر در سال های ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۱ بود، و در سال ۱۸۰۹ صحنه ای کمی مفصل تر را منتشر کرد. سی سال بعد، صحنه کامل شامل کارتوش های پادشاهان توسط در سال ۱۸۳۷ منتشر شد، و پس از آن شامپولیون و لپسیوس نیز آن را منتشر کردند. تمام نسخه های قرن نوزدهم حاوی حذفیات و اشتباهاتی هستند، اما در سال ۱۹۴۰، سازمان بررسی کتیبه ها (Epigraphic Survey) نسخه نهایی (و کامل) صحنه ها را منتشر کرد. پادشاهان نام برده شده در فهرست پادشاهان مدینت هابو. صحنه به دو بخش تقسیم شده است، در سمت چپ
، ۷ مجسمه از پیشینیان در یک ردیف حمل می شوند و در سمت راست ۹ پادشاه قرار دارند. این بنا همچنان در جایگاه خود در ستون دوم شرقی در حیاط دوم، در ردیف بالایی دیوار شرقی، باقی مانده است. همچنین برخی آن را به عنوان ضمیمه ای به فهرست پادشاهان ابیدوس می دانند، زیرا فهرست مدینت هابو شامل برخی از فراعنه رامسید است که پس از تهیه فهرست پادشاهان ابیدوس سلطنت کردند.
سی. ای. لوژون (; – ) روزنامه نگار، و منتقد سینما اهل بریتانیا بود. نویسنده ای بریتانیایی بود که بیشتر به خاطر فعالیتش به عنوان منتقد فیلم برای «آبزرور» از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۰ شناخته می شود. او از اولین منتقدان فیلم روزنامه در بریتانیا و یکی از اولین زنان بریتانیایی در این حرفه بود. او در اوایل دوران حرفه ای خود با آلفرد هیچکاک دوستی پایداری برقرار کرد، «زمانی که او در حال نوشتن و تزئین زیرنویس برای فیلم های صامت بود»، همان طور که بعداً نوشت.
سارا ملا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زن اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای ساسولو در پست مدافع بازی می کند. دوران باشگاهی. سارا ملا از رده های جوانان باشگاه شهر زادگاهش پوردنونه شروع کرد و اولین بازی خود در سری آ را در ۱ مارس ۲۰۱۴ به عنوان بازیکن جانشین در یک باخت ۷–۰ خارج از خانه مقابل قهرمانان نهایی هلاس ورونا انجام داد. پوردنونه در آن فصل در رتبه هفتم از ۱۶ تیم قرار گرفت اما فصل بعد با قرار گرفتن در رده دوم از پایین و یک باخت دیگر ۷–۰ مقابل ورونا به دسته پایین تر سقوط کرد. ملا در تابستان همان سال به ویتوریو ونتو منتقل شد، اما در پایان فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶ باز هم سقوط به دسته پایین تر را تجربه کرد و در آغاز ۲۰۱۷ برای پیوستن به تاواگناکّو رفت. دو فصل قابل توجه دنبال شد که در آن تاواگناکّو در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷ در رتبه ششم و در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ پس از یوونتوس و بروسیا در جایگاه سوم قرار گرفت. سپس ملا از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به باشگاه بازنام گذاری شده ASD ورونا منتقل شد و برای فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ به امپولی پیوست. ملا در آغاز فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۳ به ساسولو منتقل شد و تیم را به صدر گروه بازی های پلی آف سقوط رساند و در پایان فصل در جایگاه ششم قرار گرف
ت. در فصل بعد، ملا به ساسولو کمک کرد تا با کسب رتبه چهارم در سری آ زنان بهترین جایگاه مشترک تاریخ باشگاه را تجربه کند. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال و زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بازی کرده است.
انتشارات دانشگاه ویرجینیا ()، یک انتشارات دانشگاهی است که بخشی از دانشگاه ویرجینیا می باشد. این انتشارات در سال ۱۹۶۳ به عنوان انتشارات دانشگاه ویرجینیا، به ابتکار رئیس وقت دانشگاه، ادگار اف. شانون جونیور، تأسیس شد. ویکتور رینولدز، که پیش از این مدیر انتشارات دانشگاه کرنل بود، اولین مدیر آن بود.
جیان جیاکومو فلترینلی (۱۹ ژوئن ۱۹۲۶ – ۱۴ مارس ۱۹۷۲) ناشر، تاجر و فعال سیاسی برجستهٔ ایتالیایی بود که در دوران بین جنگ جهانی دوم و سال های سرب فعالیت داشت. او کتابخانه ای گسترده از اسناد به ویژه در حوزهٔ تاریخ جنبش های بین المللی کارگران و سوسیالیسم بنیان گذاشت. فلترینلی شاید بیش از همه به دلیل تصمیمش برای ترجمه و انتشار رمان دکتر ژیواگو در غرب پس از خروج نسخهٔ خطی از اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ شناخته شود. او در سال ۱۹۷۲ به شکلی مرموز و خشونت آمیز درگذشت. زندگی اولیه. جیان جیاکومو فلترینلی در سال ۱۹۲۶ در یکی از ثروتمندترین خانواده های ایتالیا به دنیا آمد، خانواده ای که احتمالاً اصالتش به فلتری برمی گشت. پدرش، کارلو فلترینلی، کنترل چندین شرکت از جمله "Credito Italiano"، ادیسون و "Legnami Feltrinelli" را برعهده داشت که دارای منابع چوبی وسیع در اروپای مرکزی بود، برخی از آن ها برای توسعهٔ خطوط راه آهن ایتالیا در قرن نوزدهم استفاده شده بودند. کارلو در سال ۱۹۳۵ درگذشت. به پیشنهاد مادر مونوچریست جیان جیاکومو، جیانالیزا، دیکتاتور ایتالیایی بنیتو موسولینی او را در سن ۱۲ سالگی توسط پادشاه ویتور امانوئل سوم به
عنوان مارکِز دی گارگنانو منصوب کرد. در سال ۱۹۴۰، مادرش با لوئیجی بارزینی جونیور ازدواج کرد، سردبیر روزنامهٔ ایتالیایی "کوریره دلا سرا". در دوران جنگ جهانی دوم، خانواده ویلای فلترینلی در گارگنانو را ترک کرده و به مونته آرژنتاریو نقل مکان کردند تا از تصرف موسولینی در امان باشند. جنگ جهانی دوم. فلترینلی جوان نخستین بار با شرایط زندگی فقرا و طبقهٔ کارگر از طریق گفتگو با کارکنان املاک خانوادگی آشنا شد و به این باور رسید که در سرمایه داری اکثر مردم هیچ گاه به امتیازات او دست نخواهند یافت و مجبورند نیروی کار خود را با دستمزد اندک به صنعتی ها و مالکین بفروشند. در مراحل پایانی جنگ، فلترینلی به ارتش هم جبههٔ ایتالیا و گروه رزمی "لگنانو" پیوست و در حزب کمونیست ایتالیا (PCI) ثبت نام کرد، با نیروهای اشغالگر آلمانی "ورماخت" و بازماندگان رژیم فاشیست موسولینی جنگید. در دوران پس از جنگ، PCI از حمایت و نفوذ سیاسی بالایی برخوردار بود و پس از ۱۹۴۸ به اصلی ترین حزب مخالف تبدیل شد. ایتالیا در ویرانی اقتصادی به سر می برد و مخالفت حزب با موسولینی محبوبیت زیادی برای آن کسب کرده بود. PCI تا ۱۹۴۷ در ائتلاف حضور داشت. میراث. وصیت نامهٔ
کارلو فلترینلی، جیان جیاکومو را وارث سه چهارم دارایی هایش کرد که کنترل کامل آن ها در سن ۲۱ سالگی در سال ۱۹۴۷ به او رسید. "بانکا یونیونه" (پیش تر "بانکا فلترینلی") تا ۱۹۶۸ تحت کنترل جیان جیاکومو بود، زمانی که توسط میکله سیندونا خریداری شد. برخی معتقدند که این خرید تحت فشار بانک واتیکان، سهامدار اقلیت، انجام شد. کتابخانه. از ۱۹۴۹ فلترینلی اسناد را برای کتابخانهٔ جیان جیاکومو فلترینلی در میلان جمع آوری کرد، که تاریخ اندیشه ها، به ویژه جنبش های بین المللی کارگران و سوسیالیسم را مستند می کرد. این کتابخانه بعدها به مؤسسه و سپس به بنیاد جیان جیاکومو فلترینلی تبدیل شد و دارای حدود ۲۰۰٬۰۰۰ کتاب نادر و مدرن، مجموعهٔ گسترده ای از روزنامه ها و مجلات، و بیش از یک میلیون منبع اصلی بود. نشر. نزدیک پایان ۱۹۵۴، فلترینلی شرکت نشر "جیان جیاکومو فلترینلی انتور" را در میلان تأسیس کرد. اولین کتاب منتشرشده، خودزندگی نامهٔ جواهرلال نهرو، نخستین نخست وزیر هند بود. "دکتر ژیواگو". در اواخر ۱۹۵۶، یک خبرنگار ایتالیایی نسخهٔ خطی رمان "دکتر ژیواگو" نوشتهٔ بوریس پاسترناک را به فلترینلی نشان داد. مشاور زبان های اسلاوی به او گفت که انتشار کت
اب واجب است و خودداری از آن «جرم علیه فرهنگ» خواهد بود. کتاب فوراً به یک پرفروش بین المللی تبدیل شد. فلترینلی حق اقتباس فیلم را به Metro-Goldwyn-Mayer به مبلغ ۴۵۰٬۰۰۰ دلار فروخت. اقتباس سال ۱۹۶۵ به یکی از پرفروش ترین و تحسین شده ترین فیلم ها تبدیل شد. فعالیت سیاسی. جیانجیاکومو فلتزینلی از دههٔ ۱۹۴۰ وارد فعالیت سیاسی شد و به عنوان یک ناشر، ابزار تأثیرگذاری فرهنگی و سیاسی را برای ترویج اندیشه های چپ و مارکسیستی به کار گرفت. او پس از پایان جنگ جهانی دوم، به حمایت از جنبش های ضدفاشیستی و سوسیالیستی در ایتالیا پرداخت و به سرعت به یکی از چهره های برجستهٔ جناح چپ ایتالیایی بدل شد. او با انتشار کتاب ها و مقاله هایی که بر مبارزه با فقر و نابرابری اجتماعی تمرکز داشتند، و حمایت از کارگران و اتحادیه های کارگری، نقش مهمی در شکل دهی به گفتمان سیاسی دوران خود ایفا کرد. فلتزینلی همچنین در برقراری ارتباط با گروه های کمونیست و سوسیالیست بین المللی نقش داشت و تلاش می کرد تا از طریق نشر، اندیشه های انقلابی و ضدسرمایه داری را در ایتالیا ترویج دهد. در دههٔ ۱۹۶۰، فلتزینلی به دلیل حمایت از جنبش های چپ رادیکال، به ویژه گروه های دانشج
ویی و توده های کارگری، تحت نظر شدید دولت و سرویس های امنیتی قرار گرفت. فعالیت های او به عنوان یک ناشر و فعال سیاسی، او را به یکی از اهداف مهم مخالفان سیاسی بدل کرد و سرانجام منجر به مرگ مرموزش در ۱۹۷۲ شد.
یوجین دبلیو. هیکاک (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. او معاون وزیر آموزش و پرورش ایالات متحده سابق است که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ در زمان ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش خدمت می کرد، و همچنین وزیر سابق وزارت آموزش و پرورش پنسیلوانیا است که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ در زمان فرمانداری پنسیلوانیا خدمت می کرد تام ریج. او استاد کمکی در دانشگاه ریچمن است. =تحصیلات== هیکاک فارغ التحصیل سال ۱۹۷۲ از کالج همپدن-سیدنی است.ref&gt;&lt;/ref&gt;
دیوید رندال (; – ) روزنامه نگار، و مؤلف (پدیدآور) اهل بریتانیا بود.
باب توماس (; – ) Biographer، روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه نویس و گزارشگر صنعت فیلم آمریکایی بود که از سال ۱۹۴۴ تا ۲۰۱۰ برای آسوشیتد پرس کار می کرد. از سال ۲۰۱۴، او دو بار در فهرست «رکوردهای جهانی گینس» برای طولانی ترین حرفه گزارشگری و برای متوالی ترین برنامه های جوایز اسکار که توسط یک گزارشگر سرگرمی پوشش داده می شود، ثبت شد.
جورجیو آمبروسولی (؛ – ) وکیل ایتالیایی بود که در جریان بررسی تخلفات بانکی میکله سیندونا به ضرب گلوله کشته شد. تصفیهٔ امپراتوری مالی سیندونا. آمبروسولی به عنوان تصفیه کننده بانکا پریواتا ایتالیانا، یکی از بانک های ایتالیایی تحت کنترل بانکدار سیسیلی میکله سیندونا که به اجبار منحل شده بود، توسط دادگاه منصوب شد. او شواهدی از دست کاری های جنایی یافت. او مدارکی را به وزارت دادگستری ایالات متحده ارائه کرد تا سیندونا برای نقش خود در سقوط بانک فرانکلین محکوم شود. به گفته آمبروسولی، سیندونا کمیسیونی به مبلغ ۵٫۶ میلیون دلار به «یک اسقف آمریکایی و یک بانکدار میلان» پرداخت کرده بود. منابع رسمی ایتالیا تأیید کردند که منظور پل مارچینکوس از بانک واتیکان و روبرتو کالوی، رئیس بانکو آمبروزیانو بوده است. مرگ. در ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۹، تنها چند ساعت پس از گفت وگو با مقامات آمریکایی، آمبروسولی توسط سه عضو مافیا که توسط میکله سیندونا مأمور شده بودند به ضرب گلوله کشته شد. سیندونا بیم آن داشت که آمبروسولی دست کاری های او در پروندهٔ بانکا پریواتا ایتالیانا را افشا کند. اندکی قبل از قتل، ضارب ویلیام آریکو، که محکوم به سرقت بانک بود، در تماس تل
فنی تهدیدآمیز که توسط آمبروسولی ضبط شد، نام جولیو آندروتی، سیاستمدار برجستهٔ مسیحی دموکرات نزدیک به سیندونا را به میان آورد. آریکو در سال ۱۹۸۴ هنگام تلاش برای فرار از زندان فدرال نیویورک سقوط کرد و کشته شد. آندروتی بعدها در مصاحبه ای گفت که آمبروسولی «کسی بود که، به گفتهٔ رومی ها، دنبال همین بود». در سال ۱۹۸۶، سیندونا به جرم سفارش قتل به حبس ابد محکوم شد. درگیری مافیا در قتل. به گفتهٔ فرانچسکو ماریو مانویا، مافیا سابق که به شاهد دولت تبدیل شد (پنتیتو), سیندونا درآمد حاصل از قاچاق هروئین شبکهٔ بونتاده-اسپاتولا-اینزرلیو-خانوادهٔ گامبیینو را پول شویی می کرد. آمبروسولی بلافاصله پس از گفت وگو با رئیس پلیس پالرمو، بوریس جولینو، که چک ها و اسناد دیگری را کشف کرده بود که نشان می داد سیندونا درآمد حاصل از فروش هروئین توسط مافیا را از طریق بانک واتیکان به بانک Amincor در سوئیس منتقل می کرد، کشته شد. ده روز پس از قتل آمبروسولی، جولینو نیز در ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۹ توسط مافیا به قتل رسید. آمبروسولی پس از مرگ نشان شجاعت مدنی دریافت کرد. در سال ۱۹۹۵ فیلمی با عنوان "یک قهرمان طبقه متوسط" دربارهٔ او ساخته شد که توسط میکله پلاچیدو کار
گردانی شد.
رجستر-گارد () یک روزنامه در شمال غربی ایالات متحده است که در یوجین (اورگن) منتشر می شود. این سازمان در سال ۱۹۳۰ از ادغام دو مقاله یوجین، «گارد روزانه یوجین» و «رجستر صبح» تشکیل شد. این مقاله به منطقه یوجین-اسپیرینگ فیلد (اورگن)، و همچنین ساحل اورگان، رودخانه Umpqua و مناطق اطراف آن خدمات می دهد. از سال ۲۰۱۹، تیراژ فرضی آن ۱۸۸۸۶ روزانه بود.