Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حتی سلزنیک را متقاعد می کند که برای «قطعی کردن معامله» به خانه او برگردد و شب را در آنجا بگذراند. با این حال، برای گسترش امکانات، باید بازیگران زن دیگری نیز آزمایش شوند. یکی از اولین کسانی که این کار را انجام داد، پائولت گودارد بود و تست بازیگری او از همه آنها تحسین برانگیزتر بود. تلولا بنکهد از نیویورک می آید و برای این نقش تست بازیگری می دهد و اگرچه خودش یک جنوبی است که به راحتی می تواند این نقش را بازی کند، سلزنیک تصمیم می گیرد از او تست های بیشتری بگیرد و به دنبال نامزدهای دیگری باشد. اما وقتی لولا پارسونز از این موضوع مطلع می شود، به مخاطبان رادیویی خود به اشتباه اطلاع می دهد که تالولا به لطف قدرت نفوذ پدرش ویلیام بروکمن بنکهد، که در آن زمان رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده بود، این نقش را به دست آورده است. وقتی این خبر اعلام می شود، جوآن کراوفورد رادیوی خود را به سمت آینه پرتاب می کند و پائولت به سمت اتاق مطالعه معشوقش، چارلی چاپلین، می رود و اعلام می کند که تالولا این نقش را به دست آورده است. پس از رفع این خطا و اطمینان دادن به بازیگران زن مبنی بر اینکه این نقش هنوز در دسترس است، روند انتخاب بازیگر اد
امه می یابد. روزی در حالی که کلارک گیبل و مایرون سلزنیک در حال جستجو هستند، گیبل اشاره می کند که او برای نقش رت باتلر در نظر گرفته شده است. فلمینگ موافق است که گیبل انتخاب مناسبی خواهد بود، اما گیبل در مورد پذیرش این نقش مردد است زیرا قرار است فیلم توسط جرج کیوکر کارگردانی شود، که اغلب «کارگردان زنان» تلقی می شود. گیبل ابتدا سعی می کند از این ایده صرف نظر کند، اما بعداً پس از اینکه لوئیس بی. مایر او را به تعلیق تهدید کرد، این نقش را پذیرفت. طولی نمی کشد که کارول لومبارد، معشوقه گیبل، برای این نقش در نظر گرفته می شود. یک شب در فروشگاه سلزنیک، مهمانی ای برای بزرگداشت بازیگران زنی که به ایفای نقش اسکارلت نزدیک تر هستند و ستارگانی مانند جون بنت، مارگارت سولاوان، جین آرتور و میریام هاپکینز را در خود جای داده اند، برگزار می شود. تالولا بنکهد نیز آنجاست و پشت میز نشسته و با خود می گوید: "خدایا، کی تمام می شود؟". در این مهمانی، جرج کیوکر با بازیگران زن صحبت می کند تا ببیند آیا آنها علاقه مند به بازی در فیلم آینده اش، "زنان پس از فیلمبرداری بر باد رفته" هستند یا خیر. وقتی کیوکر از بنکهد می پرسد که آیا حاضر است در فیلم
«زنان» بازی کند، پاسخ او ناباورانه است - چرا باید یک بازیگر زن در فیلمی با «اصلاً هیچ مردی…» بازی کند؟ وقتی زمان شام در مهمانی فرا می رسد، تالولا وکارول لومبارد، که در کنار سلزنیک نشسته اند، تصمیم می گیرند به خاطر اینکه تهیه کننده آنها را در این مسابقه بازیگری قرار داده، از او انتقاد کنند. آنها بلند می شوند تا اعلام کنند، کاسه های سوپ خود را روی سر او می ریزند و می گویند: «صادقانه بگویم عزیزم، ما اهمیتی نمی دهیم». خنده ای بلند می شود. بعداً در سال ۱۹۳۸، سلزنیک هنوز تصمیم نگرفته است که چه کسی را به عنوان اسکارلت خود انتخاب کند، زیرا پائولت گودارد به دلیل عدم تأیید ازدواجش با چارلی چاپلین، از این نقش محروم می شود. در حالی که قرار است صحنه آتش سوزی آتلانتا برای یک سکانس آزمایشی آغاز شود، برادرش مایرون سلزنیک با یک بازیگر زن جدید از راه می رسد. وقتی او از سلزنیک می خواهد که به او توجه کند، دیوید ابتدا امتناع می کند، اما پس از اصرارهای بیشتر، سرانجام تسلیم می شود. وقتی بازیگر جوان کلاهش را برمی دارد، او ویوین لی زیبا را می بیند و به او اطلاع می دهد که او اسکارلت اوست. بقیه ماجرا دیگر تاریخ سینماست.
عفراء عتیق شاعر اماراتی که در شعر گفتاری برجسته است. عتیق دارای دکترای رسانه و صنایع خلاق از دانشگاه امارات متحده عربی است و هم بنیان گذار «فصول بلا عنوان»، مجموعه ای از نویسندگان زن اماراتی می باشد. اکنون، او به صورت تمام وقت به عنوان شاعر فعالیت می کند. در سال ۲۰۱۵، او توسط «Rooftop Rhythms» به عنوان «بهترین اجراکننده» شناخته شد و در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ خلاقیت بنیاد موسیقی و هنر ابوظبی را برای شعرش با عنوان «نامهٔ باز به سرطان» دریافت کرد. زندگی و پیشه. عفراء عتیق در شهر دبی در امارات متحده عربی به دنیا آمد و بزرگ شد. پدرش اماراتی و مادرش ژاپنی-آمریکایی است. او در دانشگاه امارات متحده عربی تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ روابط بین الملل و دیپلماسی و سرانجام دکترای خود را در رشتهٔ رسانه و صنایع خلاق کسب کرد. در سال ۲۰۱۷، عتیق مقالهٔ خود را در «مجله بین المللی پژوهش در علوم انسانی و علوم اجتماعی» منتشر کرد.او همچنین تحقیقات اجتماعی متعددی در زمینه ادبیات و آموزش انجام داده است. عفراء عتیق از سنین جوانی شروع به سرودن شعر به زبان های مختلف از جمله عربی، انگلیسی و فرانسوی کرد. در اشعارش، موضوعات متنوع
ی مانند پذیرش خود، غم و اندوه، هویت و میراث فرهنگی را برجسته می کند. در سال های دههٔ ۲۰۱۰، عتیق آثار خود را در پلتفرم های مختلف منطقه ای و بین المللی ارائه کرده است، از جمله جشنواره ادبیات شرکت هواپیمایی امارات، جشنواره موسیقی استپ، شِراع شارجه، تد-ایکس فجیره و مرکز هنر دانشگاه نیویورک در ابوظبی. عفراء عتیق صحنهٔ اجرا را با شاعران متعددی به اشتراک گذاشته است، از جمله کارول آن دافی، امتیاز دارکر، فرح شمّه و جوان ترین قهرمان جهانی شعر (در سال ۲۰۱۲)، هری بیکر. او همچنین عضو مؤسس «فصول بلا عنوان»، جامعهٔ نویسندگان زن اماراتی و نایب رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن امارات برای مدیریت حقوق چاپ و نشر است. جوایز. او در مارس ۲۰۱۷ جایزهٔ خلاقیت را از گروه فرهنگ و هنر ابوظبی دریافت کرد، برای شعرش با عنوان «نامهٔ باز به سرطان» که به زبان انگلیسی سروده شده است، این اثر از دو بخش تشکیل شده و بیماری را به تصویر می کشد و با آن دربارهٔ رنج ها و سختی هایی که ایجاد می کند، سخن می گوید. او نخستین شاعره ای شد که از زمان آغاز این جایزه، ۱۹۹۶، موفق به دریافت آن شد. او همچنین نخستین اماراتی است که در کافهٔ شاعران نیویوریکان در نیویورک و باشگا
ه شعر بووری اجرا کرده و در مسابقهٔ شعر PoetsNY در نیویورک برنده شده است.
ویلیام بی. بنکهد (; – ) یک سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ به عنوان چهل و دومین حوزه انتخابیه دهم آلاباما و بعداً حوزه انتخابیه هفتم آلاباما به عنوان عضو حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ خدمت کرد. حامی قانون حمایت از اتحادیه های کارگری توسط رئیس جمهور فرانکلین دلانو روزولت، بنابراین با اکثر دموکرات های جنوبی دیگر در کنگره در آن زمان درگیر شد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فوتبال کریمسن تاید آلاباما اشاره کرد.
دینو فیلیپسون (۱۸۸۹ – ) وکیل و سیاستمدار ضدفاشیست ایتالیایی بود که عضو حزب لیبرال ایتالیا بود. در دوران حکومت فاشیست ها ایتالیا را ترک کرد ولی سپس بازگشت و توسط مقامات فاشیست دستگیر شد. دوران کودکی و تحصیل. فیلیپسون در سال ۱۸۸۹ در فلورانس به دنیا آمد. پدرش، ادواردو فیلیپسون، مهندسی بود که یکی از اعضای تأثیرگذار جامعه یهودیان فلورانس در قرن نوزدهم بود و سازنده "ویلا فیلیپسون" در پیستویا بود. فیلیپسون شریک تجاری اوبالدینو پروزی بود که دو دوره وزیر راه و ساختمان بود. مادرش سوفی رودریگز پریر، دختر اسحاق پریر، بانکدار فرانسوی با تبار یهودی اسپانیایی و پرتغالی بود. فیلیپسون در پیستویا بزرگ شد و مدرک کارشناسی حقوق و علوم اجتماعی را در فلورانس دریافت کرد. با آغاز جنگ جهانی اول به ارتش فراخوانده شد و بعدها به درجه ستوان رسید. دوران کاری و فعالیت ها. در سال ۱۹۱۹ فیلیپسون رئیس بخش پیستویا انجمن ملی کهنه سربازان شد. همان سال به عنوان نماینده فلورانس از فهرست موسوم به تمرکز لیبرال انتخاب شد. در انتخابات ۱۹۲۱ نیز به پارلمان از ائتلاف ملی (ایتالیا، ۱۹۲۱) انتخاب شد. سپس به اتحاد لیبرال دموکرات پیوست. وقتی سلطنت ایتالیا کاملا
ً تحت حکومت فاشیست قرار گرفت، فیلیپسون کشور را ترک و به پاریس، فرانسه رفت. او در آنجا با جنبش های لیبرال و ضدفاشیست معتدل ارتباط داشت. فیلیپسون در اواسط دهه ۱۹۳۰ به ایتالیا بازگشت. او و اوجنیو کولورنی در اکتبر ۱۹۳۸ توسط اوورا (پلیس مخفی ایتالیا) دستگیر شدند. فیلیپسون به مدت سه سال در جزایر ترمیتی نگهداری شد و سپس به سالا کونسیلینا و ابولی در جنوب کمپانیا منتقل شد. پس از سقوط حکومت فاشیست آزاد شد و در فوریه ۱۹۴۴ به عنوان معاون وزیر به پیترو بادولیو منصوب شد. اما دوره خدمت او بسیار کوتاه بود و در آوریل ۱۹۴۴ پایان یافت. پس از آن فیلیپسون به عضویت شورای ملی ایتالیا، پیش رو پارلمان ایتالیا، منصوب شد. او از سیاست بازنشسته شد و به حرفه حقوقی و فراماسونری پرداخت. فیلیپسون در سال ۱۹۷۲ در پیستویا درگذشت.
داندا ۲ (به انگلیسی: "Donda 2") یازدهمین آلبوم استودیویی از کانیه وست، رپر و تهیه کنندهٔ آمریکایی است که در تاریخ ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۲ منتشر شد. این آلبوم دنباله ای برای آلبوم پیشین وست با نام داندا محسوب می شود و به طور انحصاری از طریق دستگاه پخش موسیقی شخصی وست با نام «Stem Player» در دسترس قرار گرفت پیش زمینه و تولید. پس از انتشار موفق آلبوم داندا در اوت ۲۰۲۱، کانیه وست اعلام کرد که در حال کار بر روی دنباله ای برای آن است. تولید آلبوم «داندا ۲» عمدتاً در اوایل سال ۲۰۲۲ انجام شد و وست در این پروژه با تهیه کنندگان مختلفی از جمله فیوچِر، مایک دین، دی جی خالد و Digital Nas همکاری داشت آلبوم به طور رسمی در تاریخ ۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲ طی مراسمی با عنوان «Donda Experience Performance» در ورزشگاه LoanDepot Park در میامی رونمایی شد. این اجرا شامل پخش قطعاتی از آلبوم جدید همراه با اجراهای زنده و عناصر نمایشی بود انتشار و دسترسی. بر خلاف آلبوم های قبلی وست که از طریق پلتفرم های رایج موسیقی مانند اسپاتیفای و اپل میوزیک منتشر می شدند، «داندا ۲» به طور انحصاری از طریق دستگاه «Stem Player» منتشر شد. این دستگاه که توسط شرکت Kano طراحی
شده، به کاربران اجازه می دهد تا اجزای مختلف آهنگ ها را جدا کرده و به صورت تعاملی بازسازی کنند این تصمیم با واکنش های متفاوتی روبه رو شد؛ برخی آن را گامی نوآورانه در صنعت موسیقی دانستند، در حالی که دیگران آن را محدودکننده و غیرقابل دسترس برای عموم تلقی کردند محتوا و مضامین اشعار. آلبوم «داندا ۲» ادامه ای است بر فضای شخصی، تاریک و گاه متافیزیکی آلبوم داندا. اشعار این آلبوم عمدتاً حول محورهای زیر می چرخند: قطعاتی مانند «True Love» و «Flowers» به وضوح به جدایی کانیه وست از کیم کارداشیان اشاره دارند. در این اشعار، وست احساسات متناقضی از عشق، خشم، دلتنگی و سردرگمی را بیان می کند. او از محدودیت های قانونی در دیدار با فرزندانش گلایه می کند و مفهوم «عشق واقعی» را زیر سؤال می برد در قطعاتی مانند «Get Lost» و «Security»، وست به احساس بی پناهی، اضطراب و نیاز به محافظت از خود اشاره می کند. او از رسانه ها، شبکه های اجتماعی و فشارهای عمومی به عنوان تهدیدهایی برای سلامت روان خود یاد می کند در «We Did It Kid» و «Louie Bags»، وست به استقلال مالی و هنری خود افتخار می کند و از ساختارهای سنتی صنعت موسیقی فاصله می گیرد. او به طور
ضمنی به تصمیمش برای انتشار آلبوم از طریق «Stem Player» اشاره می کند و آن را نمادی از آزادی خلاقانه می داند مانند آثار پیشین، وست در قطعاتی چون «Lord Lift Me Up» و «Happy» به دعا، ایمان و رابطه اش با خداوند می پردازد. این اشعار حالتی نیایش گونه دارند و نشان دهندهٔ تلاش او برای یافتن آرامش در میان آشفتگی های زندگی هستند حضور ایکس اکس اکس تنتاسیون در دو قطعهٔ آلبوم، یادآور مرگ این هنرمند جوان است. وست با استفاده از صدای او، به مفهوم فقدان و میرایی می پردازد و از او به عنوان نمادی از استعداد ناب و از دست رفته یاد می کند همکاری ها. آلبوم «داندا ۲» شامل همکاری با هنرمندان متعددی از جمله فیوچِر، تراویس اسکات، کیشا کول، بابی اسموردا، میگو، سولجا بوی و ایکس اکس اکس تنتاسیون بود. حضور این هنرمندان در کنار سبک خاص وست، ترکیبی از هیپ هاپ تجربی، ترپ و عناصر الکترونیک را به وجود آورد واکنش منتقدان. به دلیل انتشار محدود آلبوم، بسیاری از منتقدان نتوانستند نسخهٔ کامل آن را بررسی کنند. با این حال، نقدهای اولیه نسبت به کیفیت تولید و انسجام آلبوم متفاوت بود. برخی منتقدان از عدم تکمیل قطعات و کیفیت پایین میکس و مسترینگ انتقاد کر
دند، در حالی که دیگران از جسارت وست در انتشار غیرسنتی و تجربه گرایی او تمجید نمودند جنجال ها. آلبوم «داندا ۲» در بحبوحهٔ جنجال های شخصی کانیه وست منتشر شد؛ از جمله جدایی او از کیم کارداشیان و رفتارهای بحث برانگیز در شبکه های اجتماعی. این مسائل باعث شد توجه رسانه ها بیشتر بر زندگی شخصی وست متمرکز شود تا خود آلبوم جایگاه در آثار وست. اگرچه «داندا ۲» از نظر تجاری و رسانه ای به اندازهٔ آثار پیشین وست موفق نبود، اما به عنوان نمونه ای از تلاش های او برای تغییر ساختار انتشار موسیقی و تعامل مستقیم با مخاطب شناخته می شود. این آلبوم همچنین نشان دهندهٔ ادامهٔ مسیر تجربی وست در موسیقی هیپ هاپ و تمایل او به شکستن قالب های سنتی است
میشله د پیترو (؛ – ) وکیل و سیاستمدار ایتالیایی بود. او دو دوره نایب رئیس سنا و وزیر دادگستری در سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ بود. دوران کودکی و تحصیل. میشله د پیترو در ۲۶ فوریه ۱۸۸۴ در کورزی، لچه متولد شد. پدرش پاسکواله دومنیکو ده پیِترو، وکیل و مادرش آدولوراتا لانچ بودند. او در سال ۱۹۰۶ از دانشگاه ساپینزای رم در رشته حقوق فارغ التحصیل شد. دوران کاری و فعالیت ها. پس از فارغ التحصیلی، ده پیِترو تا سال ۱۹۱۵ به وکالت پرداخت. او در جنگ جهانی اول به عنوان کاپیتان پیاده نظام شرکت کرد. در سال ۱۹۲۰ به حزب لیبرال ایتالیا پیوست. در سال ۱۹۴۲ به دلیل فعالیت های ضد فاشیستی دستگیر شد. در سال ۱۹۴۵ به عضویت شورای ملی منصوب شد. او در سال ۱۹۴۶ حزب لیبرال را ترک کرد و بعداً به دموکرات های مسیحی پیوست. در انتخابات ۱۸ آوریل ۱۹۴۸ از حزب دموکراسی مسیحی برای لچه به سنای ایتالیا راه یافت. در انتخابات سال ۱۹۵۳ دوباره به سنای ایتالیا انتخاب شد و نایب رئیس سنای ایتالیا شد که تا ۱۸ ژانویه ۱۹۵۴ ادامه داشت و سپس به سمت وزیر بخشش و عدالت در کابینه اول آمینتوره فانفانی منصوب شد. اگرچه دوره کابینه کوتاه بود، ده پیِترو در کابینه بعدی به رهبری ماریو ا
سکلبا از ۱۰ فوریه ۱۹۵۴ تا ۶ ژوئیه ۱۹۵۵ نیز در این پست باقی ماند. در ۴ ژوئیه ۱۹۵۷ دوباره به نایب رئیسی سنای ایتالیا انتخاب شد. پس از پایان این دوره در سال ۱۹۵۸، رئیس اتحادیه وکلا و دادستان های دادگاه تجدیدنظر لچه شد. بین سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۷ همچنین رئیس مرکز ملی پیشگیری و دفاع اجتماعی بود که جانشین آلِساندرو کازاتی و انریکو ده نیکولا شد. زندگی شخصی و درگذشت. ده پیِترو در سال ۱۹۱۱ با کلمنتینا فومارولا ازدواج کرد. او در ۷ اکتبر ۱۹۶۷ در لچه درگذشت.
زندگی پابلو (به انگلیسی: "The Life of Pablo") هفتمین آلبوم استودیویی کانیه وست، رپر و تهیه کنندهٔ آمریکایی است که در ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۶ منتشر شد. این آلبوم توسط شرکت های گود میوزیک و دف جم رکوردینگز عرضه شد و سبک های مختلفی از جمله هیپ هاپ، گاسپل، ترپ و موسیقی تجربی را در خود جای داده است. پیش زمینه و تولید. فرآیند تولید آلبوم «زندگی پابلو» از سال ۲۰۱۳ آغاز شد و تا اوایل ۲۰۱۶ ادامه یافت. وست در این دوره با تهیه کنندگان و هنرمندان متعددی همکاری کرد، از جمله Chance the Rapper، Kid Cudi، Kendrick Lamar، Frank Ocean، The-Dream، Ty Dolla Sign و Rihanna. آلبوم در استودیوهای مختلفی از جمله در نیویورک، لس آنجلس و مکزیک ضبط شد. نام آلبوم در ابتدا «So Help Me God» بود، سپس به «Swish» و بعد «Waves» تغییر یافت، تا اینکه در نهایت «The Life of Pablo» انتخاب شد. وست در توییتر اعلام کرد که «پابلو» اشاره ای به شخصیت هایی چون پابلو پیکاسو، پابلو اسکوبار و سنت پابلو دارد. انتشار و تغییرات پس از انتشار. آلبوم ابتدا به طور انحصاری از طریق سرویس استریم Tidal منتشر شد و سپس در مارس ۲۰۱۶ در پلتفرم های دیگر نیز در دسترس قرار گرفت. وست پس
از انتشار رسمی، چندین بار نسخهٔ آلبوم را به روزرسانی کرد و قطعاتی را تغییر داد یا بازنویسی کرد، که این اقدام در صنعت موسیقی دیجیتال بی سابقه بود. سبک موسیقی و مضامین. آلبوم "زندگی پابلو" از لحاظ سبک موسیقایی یکی از متنوع ترین و تجربی ترین آثار کانیه وست محسوب می شود. این آلبوم تلفیقی از ژانرهای هیپ هاپ، گاسپل، ترپ، موسیقی تجربی، و الکترونیک است و ساختار آن به گونه ای طراحی شده که انسجام سنتی آلبوم های استودیویی را کنار می گذارد و بیشتر به مجموعه ای از لحظات موسیقایی و احساسی شباهت دارد. قطعهٔ آغازین آلبوم، «Ultralight Beam»، با الهام از موسیقی گاسپل ساخته شده و فضایی معنوی و روحانی دارد. در این قطعه، وست با همکاری Chance the Rapper، Kirk Franklin و Kelly Price، به مضامین ایمان، دعا و رستگاری می پردازد. استفاده از گروه کر، سازهای ارگان و فضای کلیساگونه، این قطعه را به بیانیه ای مذهبی تبدیل کرده است که آغازگر مسیر درونی آلبوم است. در قطعات «Father Stretch My Hands Pt. 1» و «Pt. 2»، وست به تضادهای درونی خود می پردازد؛ از یک سو نیاز به بخشش الهی و از سوی دیگر، لذت جویی و گناه. این دو قطعه با ریتم های ترپ و استفا
ده از نمونه برداری های احساسی، نمایانگر کشمکش میان معنویت و دنیای مادی هستند. قطعهٔ «Famous» با همکاری Rihanna، یکی از جنجالی ترین قطعات آلبوم است که به مسئلهٔ شهرت، رسانه و روابط عمومی می پردازد. وست در این قطعه با اشاره به تیلور سوئیفت، نقدی تند بر فرهنگ سلبریتی ها و نقش رسانه ها در شکل دهی به افکار عمومی ارائه می دهد. استفاده از نمونه برداری از آهنگ «Do What You Gotta Do» اثر نینا سیمون، به قطعه عمق تاریخی و فرهنگی می بخشد. «Real Friends» یکی از قطعات شخصی تر آلبوم است که در آن وست به احساس تنهایی، بی اعتمادی و روابط از هم گسیخته با دوستان و خانواده می پردازد. فضای مینیمال و تکرارشوندهٔ بیت، حس سردی و فاصله را تقویت می کند و با صدای Ty Dolla Sign همراهی می شود. قطعهٔ «Wolves» با همکاری Sia و Vic Mensa، فضایی تاریک و سینمایی دارد و به مضامین آسیب پذیری، محافظت از خانواده و ترس از دنیای بیرونی می پردازد. استفاده از افکت های صوتی حیوانی، ریورب سنگین و ساختار غیرخطی، این قطعه را به یکی از تجربی ترین آثار آلبوم تبدیل کرده است. در «No More Parties in LA» با حضور Kendrick Lamar، وست به نقد فرهنگ مهمانی های سطحی ل
س آنجلس، روابط سطحی و فشارهای شهرت می پردازد. این قطعه با بیت کلاسیک و نمونه برداری از آهنگ های دههٔ ۷۰، به سبک بوم بپ نزدیک می شود و یکی از معدود قطعات آلبوم با ساختار سنتی رپ است. قطعهٔ پایانی «Fade» با همکاری Post Malone و Ty Dolla Sign، به نوعی بازگشت به موسیقی رقص و هاوس دههٔ ۸۰ و ۹۰ است. این قطعه با استفاده از نمونه برداری از آهنگ «Mystery of Love» اثر Mr. Fingers، فضایی نوستالژیک و پرانرژی ایجاد می کند و آلبوم را با حس حرکت و رهایی به پایان می رساند. در مجموع، "زندگی پابلو" نه تنها از لحاظ موسیقایی بلکه از نظر مضمون، بازتابی از ذهنیت پیچیده و چندلایهٔ کانیه وست است؛ تلفیقی از ایمان، شک، شهرت، خانواده، تنهایی و خلاقیت. این آلبوم به جای ارائهٔ روایت خطی، مجموعه ای از احساسات و دیدگاه ها را در قالبی آزاد و تجربی به شنونده منتقل می کند. نقدها و واکنش ها. آلبوم «زندگی پابلو» نقدهای متفاوتی دریافت کرد. برخی منتقدان آن را اثری نوآورانه و جسورانه دانستند، در حالی که برخی دیگر آن را آشفته و فاقد انسجام توصیف کردند. مجلهٔ رولینگ استون از آن به عنوان «آلبومی که مرزهای موسیقی دیجیتال را جابه جا می کند» یاد کرد. رس
انهٔ پیتچ فورک نیز به پیچیدگی های تولید و ساختار غیرخطی آلبوم اشاره کرد. موفقیت تجاری. با وجود انتشار محدود اولیه، آلبوم در هفتهٔ نخست بیش از ۲۵۰ میلیون بار در Tidal استریم شد و پس از انتشار در دیگر پلتفرم ها، به صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ رسید. این نخستین آلبومی بود که با آمار استریم به تنهایی در صدر بیلبورد قرار گرفت. مشارکت ها و نمونه برداری ها. آلبوم دارای نمونه برداری های متعدد از آثار هنرمندان مختلف است، از جمله نینا سیمون، سیلور رل، و آر. کلی. همچنین همکاری های برجسته ای با هنرمندانی چون Rihanna، Kid Cudi و Chance the Rapper در قطعات مختلف دیده می شود. تأثیر فرهنگی. «زندگی پابلو» نه تنها از لحاظ موسیقایی بلکه از نظر شیوهٔ انتشار و تعامل با مخاطب، تأثیر قابل توجهی بر صنعت موسیقی دیجیتال گذاشت. تغییرات پس از انتشار، استفاده از استریم به عنوان پلتفرم اصلی، و تعامل مستقیم با مخاطبان از طریق شبکه های اجتماعی، الگویی جدید برای هنرمندان دیگر ایجاد کرد.
جام حذفی فوتبال ایران ۰۵–۱۴۰۴ سی و نهمین دوره جام حذفی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار خواهد شد. تیم ها. تیم های حاضر در این رقابت ها به چهار گروه اصلی لیگ برتر، آزادگان، دسته دوم و استانی تقسیم بندی می شوند. مرحله اول. قرعه کشی این مرحله ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ برگزار شد. در مرحله نخست ۲۴ تیم حضور دارند که ۱۰ تیم صعود کرده از این مرحله در مرحله بعد با تیم های لیگ دسته دومی رقابت خواهند کرد. به دلیل حضور ۲۴ تیم در این رقابت ها، مرحله اول مسابقات در ۲ دور برگزار می شود.
کتابخانه جرج پیبادی کتابخانه ای وابسته به دانشگاه جانز هاپکینز است که تمرکز آن بر پژوهش های مربوط به سده نوزدهم میلادی قرار دارد. این کتابخانه در گذشته کتابخانه «مؤسسه موسیقی پیبادی» در شهر بالتیمور بود و در پردیس پیبادی در "وست مانت ورنون پِلِیس" در محله تاریخی و فرهنگی مانت ورنون-بلودیر در شمال مرکز شهر بالتیمور، مریلند واقع شده است. مجموعه های این کتابخانه در دسترس عموم قرار دارند؛ امری که با هدف تاجر و نیکوکار بالتیموری، جرج پیبادی، مبنی بر ایجاد کتابخانه ای «برای استفاده آزاد همه کسانی که مایل به مراجعه هستند» سازگار است. تاریخچه. کتابخانه جرج پیبادی با سرمایه گذاری جرج پیبادی (۱۸۶۹–۱۷۹۵) بنیان نهاده شد. پیبادی که در دهه های ۱۸۱۰ و ۱۸۲۰ از طریق تجارت در بالتیمور به ثروتی هنگفت دست یافت ــ پس از خدمت کوتاه مدت خود در (شبه نظامیان ایالات متحده) و مشارکت در دفاع از شهر در برابر حمله مشهور بریتانیا در جنگ ۱۸۱۲ ــ در فوریه ۱۸۵۷ مبلغ ۳۰۰ هزار دلار را به عنوان سرمایه اولیه برای تأسیس «مؤسسه پیبادی» اهدا کرد. قرار بود این مؤسسه در ۱۸۶۰ افتتاح شود، اما تنش های ناشی از جنگ داخلی آمریکا در ایالات مرزی، آغاز فعالیت
و ساخت آن را تا ۱۸۶۶ به تأخیر انداخت. نخستین کتابدار کتابخانه جرج پیبادی، "جان موریس"، همراه با «کمیته کتابخانه» به ریاست "جرج پندلتون کندی" از این زمان برای مطالعه و فهرست برداری از مجموعه های بزرگ ترین کتابخانه های آمریکا و اروپا بهره گرفتند. موریس سپس فهرستی از ۵۰ هزار کتاب تهیه کرد و با وجود دشواری ها و هزینه ها، در پی تهیه آن ها برآمد. این رویکرد با موفقیت چشمگیری همراه شد و توسط جانشین او، "ناتانیل هولمز موریسون"، ادامه یافت. موریسون به کمک دستیارش، دانشمند "فیلیپ ریس اوهلر"، این روش را به حوزه متون علمی نیز گسترش داد و با مشورت گرفتن از متخصصان شاخه های مختلف علوم، کتاب های ارزشمندی گردآوری کرد. این شیوه بعدها به عنوان الگویی استاندارد در توسعه مجموعه های کتابخانه های دانشگاهی شناخته شد. هنگام گشایش، پیبادی نخستین بخش بنا، یعنی بال غربی مؤسسه جدید پیبادی را به شهروندان بالتیمور تقدیم کرد، به عنوان قدردانی از مهربانی و مهمان نوازی آنان. مؤسسه پیبادی به عنوان یک مرکز فرهنگی برای شهر بالتیمور طراحی شده بود و برنامه هایی همچون گالری هنری، مدرسه موسیقی، مجموعه سخنرانی های عمومی، اعطای جوایز نقدی به همراه مد
ال های طلا موسوم به «جوایز پیبادی» برای بهترین فارغ التحصیلان سه دبیرستان عمومی شهر در آن پیش بینی شده بود. همچنین یک کتابخانه مرجع عمومی (غیرامانی) در این مجموعه تأسیس شد که در فاصله سال های ۱۸۷۸–۱۸۷۶ به بخش دوم بنا، یعنی بال شرقی، منتقل گردید. ساختمان کنونی کتابخانه در بال شرقی توسط معمار نامدار محلی، "ادموند جی. لیند" طراحی و در ۱۸۷۸ برای استفاده عمومی گشوده شد. کتابخانه تا ۱۹۶۷ بخشی از مؤسسه پیبادی بود، اما در آن سال به شهر بالتیمور واگذار شد و به یکی از بخش های کتابخانه عمومی ایناک پرات تبدیل گردید. در ۱۹۸۲ این کتابخانه به دانشگاه جانز هاپکینز منتقل شد و جزئی از «مجموعه های ویژه کتابخانه آیزنهاور» در پردیس هوموود و همچنین بخشی از «کتابخانه های شریدان» در دانشگاه جانز هاپکینز شد، زیرا خودِ مؤسسه پیبادی نیز با این دانشگاه ادغام گردید. مجموعه. مجموعه اصلی منعکس کننده علایق گسترده است، اما بر قرن نوزدهم متمرکز شده است، مطابق با تمایل پیبادی برای «مجهز بودن به هر بخش دانش و تأیید شده ترین ادبیات». مجموعه ۳۰۰۰۰۰ جلدی کتابخانه به ویژه در زمینه دین، هنر بریتانیا، معماری، توپوگرافی و تاریخ؛ تاریخ، زندگینامه و ادب
یات آمریکا؛ زبان ها و ادبیات عاشقانه؛ تاریخ علم؛ و جغرافیا، اکتشاف و سفر بسیار غنی است. برخی از نکات برجسته این مجموعه شامل نسخه های اول آثار پو، هاثورن، ملویل و اچ. ال. منکن، دایرةالمعارف ۲۸ جلدی دیدرو، نسخه های اولیه دن کیشوت، نقشه های مریلند و بالتیمور، صفحات تاریخ طبیعی، نسخه اول کتاب "«دربارهٔ منشأ گونه ها» اثر" داروین و کتاب های پیش زمینه است. مجموعه اصلی کتابخانه بازتاب دهنده حوزه های متنوعی از دانش است، اما تمرکز آن بر سده نوزدهم میلادی قرار دارد؛ در راستای خواسته جرج پیبادی که می خواست کتابخانه در همه زمینه های دانش و ادبیات معتبر، غنی و مجهز باشد. مجموعه کتابخانه که شامل ۳۰۰ هزار جلد کتاب است، به ویژه در حوزه های دین، هنر بریتانیا، معماری، جغرافیای شهری و تاریخ، تاریخ و ادبیات آمریکا، زندگی نامه، زبان ها و ادبیات رمانس، تاریخ علم، جغرافیا، اکتشاف و سفر غنی است. برخی از شاخص ترین آثار موجود در مجموعه عبارت اند از: نسخه های نخست آثار ادگار آلن پو، ناتانیل هاوثورن، هرمان ملویل و اچ. ال. منکن؛ دایرةالمعارف ۲۸ جلدی دیدرو؛ نسخه های اولیه دن کیشوت؛ نقشه های مریلند و بالتیمور؛ مجموعه هایی در تاریخ طبیعی؛ نس
خه نخست کتاب خاستگاه گونه ها داروین و نیز کتاب های "لبه رنگی (کتابی که روی لبهٔ کناری صفحه هایش، تصویر یا نقاشی کشیده شده است)." ساختمان. فضای داخلی کتابخانه اغلب به عنوان یکی از زیباترین کتابخانه های جهان توصیف شده است. این بنا که در ۱۸۷۸ تکمیل شد، توسط معمار بالتیموری ادموند جی. لیند با همکاری نخستین رئیس مؤسسه پیبادی، ناتانیل اچ. موریسون، طراحی شد؛ کسی که این مکان را «کلیسای جامع کتاب ها» توصیف کرده بود. فضای داخلی باشکوه و چشم نواز این بنا در سبک نئوکلاسیک یونانی، شامل یک آتریوم است که بر فراز کف مرمرین سیاه وسفید متناوب، تا ارتفاع ۶۱ فوتی (۱۸٫۵ متر) اوج گرفته و با نورگیر شبکه ای از شیشه ضخیم مات پوشیده شده است. این بخش توسط پنج طبقه بالکن های تزئینی از جنس چدن سیاه (تولید شرکت محلی بارتلت-هیوارد) و ستون های طلایی حاشیه احاطه شده که قفسه های فشرده کتاب را در خود جای داده اند. میان ژوئیه ۲۰۰۲ تا مه ۲۰۰۴، این کتابخانه تاریخی با هزینه ای یک میلیون دلاری مورد بازسازی و مرمت قرار گرفت. رویدادهای خصوصی. کتابخانه جرج پیبادی به عنوان مکانی برای برگزاری رویدادها نیز فعالیت می کند. هزینه این رویدادها صرف پشتیبانی ا
ز مجموعه ها، خدمات و برنامه های کتابخانه می شود.
ye هشتمین آلبوم استودیویی کانیه وست، رپر و تهیه کنندهٔ آمریکایی است که در ۱ ژوئن ۲۰۱۸ توسط لیبل های گود میوزیک و دف جم رکوردینگز منتشر شد. این آلبوم هفت قطعه با مجموع زمان حدود ۲۳ دقیقه دارد و به موضوعاتی چون سلامت روان، خانواده، شهرت و پیامدهای اظهارنظرهای جنجالی می پردازد. پیش زمینه و ضبط. در بهار ۲۰۱۸ وست گروهی از همکاران و هنرمندان را به جکسون هول در ایالت وایومینگ برد تا روی آلبوم های جدید کار کند. آلبوم ye در مراسم شنیداری خصوصی در وایومینگ رونمایی شد و این مراسم از طریق اپلیکیشن WAV به صورت زنده پخش شد. عنوان آلبوم در شب رونمایی توسط کمدین کریس راک به عنوان «ye» اعلام شد. وست همان شب در گفت وگویی با Big Boy گفت که پس از مصاحبهٔ جنجالی اش در TMZ، کل آلبوم را بازنویسی کرده است. ساختار و مضامین. آلبوم آمیزه ای از هیپ هاپ و آلترناتیو رپ با بهره گیری از سمپل ها و بافت های مینیمال است. مضامین شخصیِ سلامت روان، از جمله اختلال دوقطبی، در مرکز روایت آلبوم قرار دارد؛ جملهٔ روی جلد («I hate being Bi-Polar it’s awesome») و اشارات مستقیم در ترانه ها به این موضوع می پردازد. در قطعهٔ «Yikes»، وست اختلال دوقطبی را «اب