Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا شرکت ضبطشان ضبط شده بودند. سومین آلبوم آنها به نام «"Sumday"» که در استودیوی خانگی لایتل ضبط شد، در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. گروه آن را با یک تور پیش از انتشار در ایالات متحده با پیت یورن و پس از آن یک تور اروپایی سه هفته ای (شامل اجرا در جشنواره گلستونبری) و یک تور بزرگتر در ایالات متحده تبلیغ کرد. لایتل این آلبوم را چنین توصیف کرد: «گرندددی، تأثیر گرفته از گرندددی… آلبوم برتر گرندددی». در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ لایتل "درست مثل گربه خانبادگی" را ضبط کرد که تحت عنوان آلبوم گرندددی منتشر شد، اگرچه که در آن زمان گروه تصمیم به جدایی گرفته بود. این عنوان اشاره ای به تمایل لایتل برای ترک مودستو است، شهری که لایتل شاکی بود که «روح مردم را می مکد». لایتل آلبوم را بیش از یک سال و نیم در استودیوی خانگی خود در مودستو، «با الکل، مسکن برای بدن دردش و… مواد مخدر تفننی» ساخت و از بقیه اعضای گروه تنها برچ در آن نواخته است. همزمان با کار بر روی آلبوم، لایتل "گزیده هایی از خاطرات تاد زیلا" را ساخت که زودتر منتشر شد. ۲۰۰۶–۲۰۱۱: جدایی و فعالیت های بعد از گرنددی. در ژانویه ۲۰۰۶، پس از یک جلسه در ماه قبل، لایتل اعلام کرد که اعضای گروه ب
ه دلیل عدم درآمد مالی با گروه، تصمیم به جدایی گرفته اند. "درست مثل گربه خانبادگی" در اواخر همان سال به عنوان آلبوم خداحافظی منتشر شد. لایتل به "ان ام ئی اینطور گفت":اجتناب ناپذیر بود … از یک طرف سرسختی ما نتیجه داده بود، اما از طرف دیگر امتناع از انجام کارها به روشی مرسوم بود انجام داده شوند، اوضاع را برای ما بدتر کرده بود … بخش واقع بینانه این بود که برای بسیاری از افراد گروه ثابت نشد که این کار یک سرمایه گذاری پول ساز بزرگ است.لایتل جلسه ای را در هتلی در مودستو هماهنگ کرد و این اولین بار در دو سال گذشته بود که گروه در یک اتاق با هم بودند. لایتل احساس اعضا در جلسه را ناامیدی توصیف کرد که نتیجه آن قطع ارتباط بین اعضای گروه بود. به گفته لایتل این تصمیم غافلگیر کننده نبود:همه می دانستند تصمیم چه بود، فقط باید آن را رسمی، باید نهایی می کردیم. ما باید به کاری که انجام داده ایم احترام می گذاشتیم، آن را واقعی می کردیم.لایتل همچنین اظهار کرد که او «در تور فرسوده شده» و ترس خود را از مشکلات موادمخدر و الکل اش به عنوان عاملی در جدایی گروه ذکر کرد. لایتل در سال ۲۰۰۹ ترجیحش را برای انفرادی کار کردن ابراز کرد و گفت که «ک
می آدم تکرویی است». و با اشاره به هم گروهی های سابق خود گفت: «مهم ترین چیز این است که چهارتا دوست دختر نداشته باشم که همیشه دور و ور من باشند.» لایتل آلبوم "درست مانند گربه خانبادگی را" به عنوان آخرین ایستگاه «بسیار مناسب» برای گرنددی می دانست. با این حال، او به ساخت موسیقی و اجرای انفرادی ادامه داد و با ام وارد در آلبوم "Hold Time" همکاری کرد. در سال ۲۰۰۹ لایتل از مودستو به مونتانا نقل مکان کرد و اولین آلبوم انفرادی خود را به نام "دوستدار شما، مسافر" منتشر کرد. در اواخر سال ۲۰۰۹، لایتل و درامر سابق گرندددی، آرون برچ، به آرون اسپینوزا و آریانا موری از گروه Earlimart پیوستند تا گروه "دریاسالار رادلی" را تشکیل دهند. اولین آلبوم دریاسالار رادلی به نام "من عاشق کالیفرنیام" در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۰ از طریق لیبل اسپینوزا به نام The Ship منتشر شد. در سال ۲۰۱۱ برچ در گروهی به نام The Good Luck Thrift Store Outfit نوازندگی کرد. دومین آلبوم انفرادی لایتل، "دپارتمان ناپدیدی" ، در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. اولین آلبوم انفرادی جیم فیرچایلد، "ده برداشت از یک هشدار" ، در آوریل ۲۰۰۷ منتشر شد. دومین آلبوم "Oh for the Getting and Not Letting
Go"، در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ منتشر شد. در سال ۲۰۱۰ او برای رهبری پروژه ای در موزه هنرهای معاصر سانفرانسیسکو انتخاب شد و در سال ۲۰۱۱ سومین آلبوم خود را با "نام Staylow and Mighty" منتشر کرد. فیرچایلد همچنین برای گروه های Giant Sand ,Great Northern ,Lackthereof و مادست ماوس نواخته است. ۲۰۱۲–۲۰۱۳: گردهمایی مجدد. در مارس ۲۰۱۲، اعلام شد که گرندددی اصلاحاتی را انجام داده است و قرار است تعداد محدودی نمایش را اجرا کند، از جمله اجرای لندن در ۴ سپتامبر و اجرا در جشنواره پایان جاده در بریتانیا. گرندددی همچنین در جشنواره موسیقی و هنر Outside Lands سانفرانسیسکو و جشنواره Rock en Seine پاریس در اوت ۲۰۱۲ نواخت. در ۷ اوت ۲۰۱۲، برای شروع تور اتحاد مجدد خود، آنها یک نمایش «مخفی» را در سالن پارتیزان در مرسد، کالیفرنیا اجرا کردند، که به عنوان «بازوی راجر» نامگذاری شد. روز بعد آنها به عنوان گرنددی در کتابخانه هنری میلر در بیگ سور اجرا کردند. لایتل در مورد اتحاد مجدد گروه خاطرنشان کرد: «قراری که که در مورد گردهمایی مجدد گذاشتیم اینه که زیاد در موردش صحبت نکنیم … خوبی جشنواره ها همین است. نیازی نیست اینجا چیزی بفروشم. وارد شوید، بزنید و ب
خونید، پول بگیرید، بیرون بروید. فقط چند اجرا وجود دارد … پول یک انگیزه بود (برای هزینه های بازسازی زمین تنیس سرپوشیده ام، تعویض روغن برای فراری دو دیفرانسیل ام) اما ایده بازی کردن و معاشرت با یکدیگه چیزیه که همه بچه ها به آن علاقه دارند.» لایتل بعداً هم گفت: «در واقع تقصیر جیم [فرچایلد] بود. او به ما پیشنهاد کرد که چند نمایش داشته باشیم و من گفتم «نه»، [اما] مرا متقاعد کرد که ممکنه ایده خوبی باشه. کمی در موردش صحبت کردیم. فکر نمی کردم هیچ کس دیگه ای در گروه خوشش بیاد، [اما] بهشون گفت و معلوم شد که همه شون مشتاق بودن. فکر کنم آخرین نفری بودم که بله گفتم … من واقعاً متحیر شدم که همه می خواستن! وقتی متوجه شدم، گفتم «باشه، بیایید کار رو شروع کنیم، ببینیم چگونه آهنگ ها رو بزنیم.» لحظه عجیب زمانی بود که اولین تمرین رو داشتیم. هیچ ایده ای نداشتم که قراره چجوری بشه. بعد از پنج روز زدن با همدیگه واقعاً صدای خوبی در اومد. خیلی آسون بود، و ما واقعاً اوقات خوبی را با هم گذروندیم.» لایتل همچنین اشاره کرد که احتمالاً آلبوم جدیدی از گرندددی را ضبط خواهد کرد و اظهار داشت: «احتمالاً این اتفاق خواهد افتاد. … اگر کسی چیزی در مو
رد گرندددی بداند، متوجه می شود که موسیقی [انفرادی] من و موسیقی گرندددی کمی قابل تعویض است. فکر می کنم اگر بخواهم روی ساختن یک آلبوم گرندددی تمرکز کنم، این یک رکورد تمام عیار گرندددی خواهد بود، و من ایده آن را دوست دارم. من می خواهم به آن ضربه بزنم.» در اوایل سال ۲۰۱۳، لایتل توضیح داد: "من ایده ساختن یک آلبوم گرندددی دیگر را دوست دارم، اما نمی خواهم آن را روی سرم آویزان کنم، مانند "خوب، شما این رکورد را ساختید، حالا شما بچه ها می خواهید به آنجا بروید و در آنجا تور کنید. حمایت از آن؟ … من به این سناریوی رؤیایی امیدوار هستم که در آن بتوانم هر چند وقت یکبار رکوردهای گرندددی را بسازم و این همه چیزهای کثیف همراه با آن را نداشته باشم. من قبلاً این کار را انجام دادم و دیگر برای من جذاب نیست.» ۲۰۱۴–۲۰۱۸: آخرین جایگاه و مرگ کوین گارسیا. س از دومین تور در تابستان ۲۰۱۶، گروه اعلام کرد که آلبوم جدیدی به نام "جایگاه آخر" در ۳ مارس ۲۰۱۷ منتشر خواهد شد و ویدیویی را با حضور بازیگر جیسون ریتر برای تک آهنگی از آلبوم با نام «Way We Won't» منتشر کرد. در مارس ۲۰۱۷، لایتل گفت که می تواند حداقل قول یک آلبوم دیگر گرندددی را بعد از آل
بوم "آخرین جایگاه" بدهد، زیرا این اولین از دو آلبومی بود که گروه برای ساخت آن قرارداد بسته بود. کوین گارسیا (متولد شده با نام کوین مایکل گارسیا در ۲۲ ژوئن ۱۹۷۵ در سن خوزه، کالیفرنیا) در ۲ می ۲۰۱۷ در سن ۴۱ سالگی، یک روز پس از تحمل یک «سکته مغزی شدید» درگذشت. او در سن ۱۵ سالگی به عضویت گرندددی درآمده بود پس از مرگ او، گروه تمام برنامه های زنده برنامه ریزی شده خود را لغو کرد. دو نمایش یادبود در مودستو برای اکتبر ۲۰۱۷ برنامه ریزی شده بود اما اینها نیز به دلیل اندوه مداوم اعضای گروه از درگذشت گارسیا لغو شد. در نوامبر ۲۰۱۸ آهنگی با عنوان «گاومیش کوهان دار آمریکایی در دشت » منتشر شد که لایتل فاش کرد که قبل از اتمام "آلبوم قبلی" نوشته شده بود. ۲۰۲۰-اکنون: سوفتور سلامپ با پیانو چوبی و آینده گروه. در ۲۸ اوت ۲۰۲۰ اعلام شد که گرندددی آلبوم سال ۲۰۰۰ خود را ("سوفتور سلامپ") را باز منتشر خواهند کرد اما غافلگیرانه، کل آلبوم توسط جیسون لایتل با پیانو و بدون هیچ ساز دیگری ضبط شده. این آلبوم ابتدا در زمان قرنطینه توسط جیسون لایتل ضبط شد و در نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شد. در اکتبر ۲۰۲۰، لایتل تأیید کرد که قصد دارد ششمین (و احتمالاً آخری
ن) آلبوم گرندددی را ضبط کند: «من دارم روی یک آلبوم انفرادی کار می کنم، سپس یک آلبوم گرندددی دیگه رو می سازم … می خواهم این آلبوم همه جانبه و جالب باشه. من برنامه هایی برای زندگیم دارم که اجرای زنده جزوشون نیست. می خواهم زمان بیشتری را در فضای باز و خارج از شبکه برق شهری بگذرانم.» لایتل توضیح داد که ممکن است آلبوم آخر نباشد: «من به تازگی آلبوم جدیدی از خودم را شروع کردم؛ این آلبوم به نام خودم خواهد بود، اما بلافاصله بعد از آن یک آلبوم جدید و بسیار بزرگ را شروع می کنم. آلبوم کامل گرندددی؛ من آن را آخرین [آلبوم گرندددی] نمی نامم، اما جامع ترین خواهد بود، و با یک مستند گره خواهد خورد». در آوریل ۲۰۲۲، لایتل و گروهی از نوازندگان فرانسوی تور کوتاهی را در اروپا با نام «گرنددی و ارکستر ماشین گم شده» آغاز کردند و کل آلبوم "سوفتور سلامپ" را نواختند. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۳، لایتل از طریق توییتر در پاسخ به یکی از طرفداران اعلام کرد که آلبوم جدیدی آماده شده است و در اواسط سال منتشر خواهد شد. سبک موسیقی و تأثیرات. بیشتر موسیقی گروه با سینت سایزر آنالوگ لایتل و گیتار فازی، باس و درام بقیه گروه توصیف می شود. این گروه به طور گسترده
ای به عنوان «اسپیس راک مستقل تلخ و شیرین»، «نئو روان گردان، راک ایندی شاد»، «پاپ روان گردان فضایی و رؤیایی» توصیف شده. در حالی که سبک گروه گاهی به عنوان آلترناتیو کانتری توصیف شده است، از نظر لایتل این احساس موسیقی کانتری است که گروه در آغوش گرفته، نه سبک موسیقی. در روزهای اولیه، صدای لو-فای گروه با پیومنت مقایسه می شد. این گروه همچنین با ریدیوهد، ویزر، فلمینگ لیپس و الیوت اسمیت مقایسه شده است. در هنگام انتشار آلبوم "سامدی"، گروه با الکتریک لایت ارکسترا و آلن پارسونز پراجکت مقایسه شد. لایتل هر دو گروه بیلتز و ELO را به عنوان تأثیرگذاران ذکر کرد، و در سال ۲۰۰۳ اظهار داشت: «من کاملاً با ELO و جف لین هماهنگم - من آن مرد را مثل کف دستم می شناسم.» او در سال ۲۰۰۹ اظهار داشت: «فکر می کنم بیشتر تأثیرات موسیقی بر من در پنج یا شش سالگی شکل گرفته است». آوازهای لایتل با نیل یانگ مقایسه شده است. مضامین غنایی. مضامین متداول ترانه های گروه شامل فناوری و مقاومت در برابر تغییر است. آدرین بگرند، که برای پاپ مترز می نویسد، اشعار آلبوم "سوفتور سلامپ" را به عنوان «تلاش فردی برای فراتر رفتن از فراوانی تکنولوژی در سبک زندگی شهری ام
روزی، در جستجوی چیزی واقعی تر، طبیعی تر و شبانی تر» توصیف می کند. بن سیساریو از "نیویورک تایمز" اظهار داشت که گروه «موسیقی متن از خود بیگانگی دوران دات کام را ارائه کرده و با صدایی ترک خورده و در عین حال بی گناه از زندگی ای که خیره به صفحه کامپیوتر سپری شد، آواز می خواند.» راس رایهالا، در بررسی "سامدی" برای مجله "اسپین"، در مورد «همذات پنداری لایتلِ گیک با فناوری» نوشت. لایتل در سال ۲۰۰۳ همدلی خود را با ماشین ها توضیح داد و گفت: «من با زندگی در میان اشیاء بی جان، ارتباط با چیزهای خاصی را آسان تر می کنم» و اینکه چگونه آهنگ «من در آماده باش هستم » دربارهٔ ارتباط لایتل با یک تلفن همراه است: «من خیلی تلاش کردم و زمان زیادی برای یادگیری هنر خاموش کردن، در حالی که هنوز «روشن» هستید گذاشتم». لایتل دربارهٔ آهنگ های "«گزیده ای از خاطرات تاد زیلا»" گفت: «به دلایلی، آن آلبوم با مفهوم اینکه از محیط اطرافت خسته شدی گره خورده». او در سال ۲۰۰۱ اظهار داشت: «من قدردانی فزاینده ای نسبت به آنچه ساده و طبیعی است دارم. من این را از فضای باز دریافت می کنم، و از دیدن انباشت زباله ها و ضایعات باعث میشه خیلی در موردش خوشحال نباشم». ف
نون ضبط. انتشارات گروه عموماً در استودیوهای موقت در خانه ها، گاراژها و انباری ها ضبط و میکس می شد، اگرچه دو آلبوم آخر در یک مرکز مجهز میکس شدند. اگرچه اجراهای زنده از یک گروه کامل استفاده می کردند، اما بسیاری از ضبط ها توسط لایتل به تنهایی با استفاده از ضبط های آنالوگ و پرو تولز انجام می شد. او بخش های آواز خود را نزدیک به سیم پیانو ضبط می کرد تا به گفته خودش «اثر شبح» مانندی داشته باشد. لایتل در مورد شرایط مناسب برای ضبط و اینکه چگونه آثار گرندددی بیشتر به یک تلاش انفرادی تبدیل شد گفته:اوایل سعی کردم تا جایی که امکان دارد افراد را وارد کنم. سپس متوجه شدم که جادو در این است که من چیزهایی را از ذهنم خارج کنم و آنها را روی نوار بگذارم، و این ممکن نیست مگر اینکه کاملاً تنها باشم. این گاهی وقت ها در مورد میزان مناسب قند خون و خماری است. و من واقعاً تحت تأثیر آب و هوا هستم. اگر [آب و هوای] بیرون خیلی خوب باشه، درون بودن برای من دیوانه کننده میشه. همه در مورد تقابل بین فناوری و طبیعت صحبت می کنن، اگر این چنین چیزی باشه: ببینید بهترین دوستان من چه کسانی هستند، یک مشت پلاستیک و مدار و برق. در صورتی که باید اون بیرون
در حال دویدن باشم و زنبورها به دنبال من.
گوستاوو هنریکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فلامینگو، باشگاه فوتبال سانتوس، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل و زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
بلاگستان یا وبلاگستان یا حوزه وبلاگ نویسی مجموعه ای از همه وبلاگ ها و ارتباطات متقابل آنها می باشد. این اصطلاح به این معنی است که همه وبلاگ ها به عنوان یک اجتماع متصل (یا به عنوان مجموعه ای از اجتماعات متصل) یا به عنوان یک خدمات شبکه های اجتماعی وجود دارند که در آن نویسندگان می توانند روزانه دیدگاه های خود را به شکل پست منتشر کنند. تاریخچه. این اصطلاح در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۹ توسط براد ال. گراهام به عنوان یک شوخی ابداع شد. این واژه در سال ۲۰۰۲ توسط دوباره سر زبان ها افتاد و به سرعت توسط جامعه وبلاگ نویسان حوزه جنگ مورد استفاده قرار گرفت و رایج گشت. این اصطلاح همانند واژه قدیمی تر "logosphere" (از واژه یونانی "logos" به معنی واژه و "sphere" به معنی گستره است که به عنوان جهان تفسیر می شود)، به معنی «جهان واژگان» یا جهان سخن است. اصطلاح جهان سخن به طور کلی اشاره به مجموعه اشیاء مورد بحث در یک گفتمان خاص دارد. از این اصطلاح بارها توسط سی ان ان، بی بی سی و برنامه های ان پی آر برای بحث در مورد افکار عمومی استفاده گردید. تعدادی از رسانه ها در اواخر دهه ۲۰۰۰ بلاگستان را به عنوان معیاری برای سنجش افکار عمومی در نظر گرفتند و
از بلاگستان در کارهای آکادمیک و غیر آکادمیک به عنوان شاهدی بر افزایش یا کاهش مقاومت در برابر جهانی شدن، انتخابات زدگی و بسیاری از پدیده های دیگر استفاده نمودند، همچنین آن را با اشاره به شناسایی وبلاگ نویسان تأثیرگذار و غریبه های آشنا در بلاگستان استناد کردند. گسترش. در سال ۲۰۰۵، نظرسنجی گالوپ نشان می داد که یک سوم کاربران اینترنت حداقل در مواردی وبلاگ ها را می خوانند، و در ماه مه ۲۰۰۶، مطالعه ای نشان داد که بیش از چهل و دو میلیون وبلاگ نویس در بلاگستان مشارکت دارند. با وجود کمتر از ۱ میلیون وبلاگ در آغاز سال ۲۰۰۳، تعداد وبلاگ ها تا سال ۲۰۰۶ هر شش ماه دو برابر می شد. در سال ۲۰۱۱، تخمین زده شد که بیش از ۱۵۸ میلیون وبلاگ وجود دارد که هر روز بیش از ۱ میلیون پست جدید در بلاگستان تولید می شود. براساس تحقیقات تا سال ۲۰۲۲، بیش از ۶۰۰ میلیون وبلاگ از ۱.۹ میلیارد وبگاه در جهان وجود دارد. بنابراین بیش از یک سوم تمام وبگاه های جهان، وبلاگ هستند. نویسندگان آنها روزانه بیش از ۶ میلیون پست وبلاگ یا بیش از ۲.۵ میلیارد پست در سال را به خود اختصاص داده اند. تامبلر میزبان اکثریت قریب به اتفاق ۵۱۸ میلیون تارنگارها است و وردپرس،
با همه شهرت و پذیرش گسترده اش، با ۶۰ میلیون تارنگار در رتبه دوم قرار دارد. درآمد. براساس مطالعه تکنوراتی در سال ۲۰۱۰، ۳۶٪ از وبلاگ نویسان نوعی درآمد از وبلاگ های خود را گزارش کردند که اغلب به صورت درآمد تبلیغاتی بود. این نشان دهنده افزایش ثابتی نسبت به گزارش سال ۲۰۰۹ آنها است که در آن ۲۸٪ از دنیای وبلاگ نویسی وبلاگ خود را با میانگین درآمد سالانه تبلیغات ۴۲۵۴۸ دلار به عنوان منبع درآمد گزارش کردند. به عنوان شبکه اجتماعی. سایت هایی مانند تکنوراتی، و ارتباطات بین وبلاگ نویسان را پیگردی می کنند. این سایت ها با بهره گیری از پیوندهای فرامتن به عنوان نشانگر موضوعات مورد بحث وبلاگ نویسان عمل می کنند، و می توانند بخشی از مکالمه را در حین حرکت از وبلاگی به وبلاگ دیگر دنبال کنند. آنها همچنین می توانند به پژوهشگران اطلاعات کمک کنند تا سرعت پخشمیم در بلاگستان را بررسی کنند و تعیین کنند کدام وبگاه ها برای به دست آوردن شناخت اولیه مهم هستند. همچنین سایت هایی برای ردیابی بلاگستان های به خصوص، مانند موارد مرتبط با ژانر، فرهنگ، موضوع یا مکان ژئوپلیتیکی خاص وجود دارند. نقشه نگاری. در سال ۲۰۰۷، متیو هرست، کارشناس رسانه های اجتما
عی پس از شش هفته بررسی، بلاگستان را براساس ارتباطات بین وبلاگ ها ترسیم کرد. پرتراکم ترین مناطق، فعال ترین بخش های بلاگستان را نشان می دهند. نقاط سفید نمایانگر هر وبلاگ است. اندازه آنها بر اساس تعداد پیوندهای اطراف آن وبلاگ خاص است. پیوندها به دو رنگ سبز و آبی ترسیم شده اند که سبز نشان دهنده پیوندهای یک طرفه و آبی نشان دهنده پیوندهای متقابل است. مجله دیسکاور شش مکان پرطرفدار مهم در بلاگستان را شرح داد. در حالی که مکان ۱ و ۲ نشان دهنده وبلاگ های فردی تأثیرگذار است، مکان ۳ نمونه کاملی از «جزیره وبلاگ نویسی» است، که در آن وبلاگ های فردی به شدت در داخل یک زیراجتماع به هم متصل هستند اما فاقد ارتباطات زیادی با بلاگستان بزرگتر هستند. مکان ۴ یک زمینه وبلاگ نویسی سیاسی-اجتماعی را توصیف می کند، که در آن پیوندها گفتگوی مداوم بین وبلاگ نویسانی را که در مورد موضوع مورد علاقه مشابهی می نویسند را نشان می دهد. مکان ۵ یک زیراجتماع مجزا از وبلاگ ها است که به دنیای پورنوگرافی اختصاص داده شده است. در نهایت، مکان ۶ مجموعه ای از دوستداران ورزش را نشان می دهد که تا حد زیادی خود را از هم جدا می کنند، اما همچنان موفق می شوند به وبلاگ
های پرترافیک به سمت مرکز بلاگستان پیوند بزنند. ادغام با سایر شبکه های اجتماعی. با گذشت زمان، بلاگستان به عنوان شبکه ای از ارتباطات متقابل خود توسعه یافت. در این زمان، وبلاگ نویسان درگیر سایر جوامع آنلاین به ویژه سایت های شبکه های اجتماعی شدند و دو حیطه رسانه های اجتماعی را با هم ترکیب کردند. طبق گزارش «وضعیت بلاگستان» تکنوراتی در سال ۲۰۱۰ ، ۷۸٪ از وبلاگ نویسان از سرویس میکروبلاگینگ توییتر استفاده می کردند، با درصد بسیار بیشتری از افرادی که به عنوان شغل پاره وقت (۸۸٪) یا تمام وقت برای یک شرکت خاص (۸۸٪) وبلاگ می نویسند. تقریباً نیمی از همه وبلاگ نویسان مورد بررسی، از توییتر برای تعامل با خوانندگان وبلاگ خود استفاده می کردند، در حالی که ۷۲٪ از وبلاگ نویسان از آن برای تبلیغ وبلاگ استفاده می کردند. برای وبلاگ نویسانی که وبلاگ آنها کسب و کارشان بود (خویش فرمایی)، ۶۳٪ از توییتر برای بازاریابی کسب و کار خود استفاده کردند. افزون بر این، طبق این گزارش، تقریباً ۹ نفر از هر ۱۰ وبلاگ نویس (۸۷٪) از فیس بوک استفاده می کردند. زمینه های وبلاگ نویسی. در بلاگستان، چندین زیراجتماع توسعه یافته است. این اجتماعات تا حد زیادی براساس
ژانر دسته بندی می شوند. وبلاگ ها بیشتر با یک ژانر یا موضوع ویژه، مانند سفر یا سیاست، شناسایی می شوند.
دین در امپراتوری مغول به موضوعات مرتبط با دین در امپراتوری مغول (۱۳۶۸–۱۲۰۶ میلادی) در طی سده های ۱۳ و ۱۴ میلادی می پردازد. مذهب اوّلیهٔ مغولان نوعی تنگری باوری بود که به نام شمن باوری مغولی نیز شناخته می شود. شمن باوری مغولی دینی مبتنی بر عبادت و آیین های نیاکانی است که پیوند تنگاتنگی با عرفان دارد. در شمن باوری مغولی، یک بهشت و یک عالم اموات وجود دارد که هر دو از ۹ قلمروی مجزا تشکیل شده اند. در "تاریخ سری مغولان"، بالاترین سطح معنوی، نهمین قلمرو بهشت به عنوان «بهشت آبی ابدی» نامیده می شود. این قلمرو توسط یک خدای آسمان به نام «تنگری» (بهشت، خدای بهشت) اداره می شود که از نظر اقتدار معنوی بالاترین در نظر گرفته شده است. مغولان در اوایل شکل گیری امپراتوری خود با اکثر ادیان بسیار مدارا می کردند و معمولاً همزمان از چندین دین حمایت می نمودند. اگرچه چنگیزخان یک تنگرباور بود ولی سیاست دینی را به شکلی تعیین کرد که آزادی دینی را تضمین می کرد. با این حال، رشیدالدین فضل الله همدانی بیان می کند که مواردی از محدودیت نیز وجود داشته است: از جمله اینکه چنگیز خان قصابی حلال را ممنوع کرد. امپراتوران مغول به سازمان دهی مناظرات مذ
هبی بین روحانیان معروف بودند و این امر مخاطبان زیادی را به خود جلب می کرد. مغولان نسبت به ادیان بیگانه، نگرش خیرخواهانه یا حداقل سیاست بی توجهی بی خطری داشتند. آن ها در همان اوایل به این نتیجه رسیدند که تحمیل تهاجمی مذهب بومی آن ها بر اتباعشان نتیجه ای معکوس خواهد داشت. فرمان چنگیزخان مبنی بر معافیت روحانیان بودایی، مسیحی، تائوئیست و مسلمان از عوارض مالیاتی تا پایان دودمان یوآن در سال ۱۳۶۸، توسط جانشینان وی ادامه یافت. همان طور که مغولان امپراتوری چشمگیر خود را گسترش دادند، مردم و مذاهب بیشتری تحت کنترل آنان قرار گرفتند. مبلغان نیز از چین، تبت، ایران و اروپا به مغولستان آمدند تا اعتقادات خود را در بزرگ ترین امپراتوری جهان عرضه کنند. مسیحیت نسطوری، مسیحیت غربی، اسلام، بودیسم، بودیسم تبتی، تائوئیسم و آیین کنفوسیوس همگی در سرزمین های تحت کنترل مغول اجرا می شدند. پیروان این ادیان و نوکیشان آنان تا حد زیادی در ایمان خود (به استثنای ایلخانان تحت سلطهٔ مسلمانان در بخش غربی امپراتوری) رها و آزاد بودند، مشروط بر اینکه دولت مغول هرگز توسط آن ها تهدید نشود. از همهٔ رعایای امپراتوری انتظار می رفت که برای سعادت خان مغول ب
ه هر خدایی که معتقد بودند، دعا کنند. دین مسیحیت هرگز در امپراتوری مغول به موقعیت عالی دست نیافت، امّا بسیاری از خان های بزرگ و رهبران رده پایین تر توسط مادران مسیحی، بزرگ شدند و توسط معلّمان مسیحی آموزش دیدند. در شرق امپراتوری نوه چنگیز، گودان خان و همچنین قوبلای خان، بنیان گذار دودمان یوآن در چین به بودیسم گرویدند. ایلخانان، اردوی زرین و خانات جغتای (همراه با بودیسم و تنگاریسم) - سه خانات از چهار خانات اصلی (به جز دودمان یوآن) - اسلام را پذیرفتند. پیش زمینه. امپراتوری مغول در قرن سیزدهم و چهاردهم بزرگ ترین امپراتوری به هم پیوسته ای بود که جهان تا به حال دیده است. قدرت محض مغول ها باعث ترس در سراسر آسیا و اروپا شد. بسیاری این مهاجمان پیگنیسم (غیر یهودی و مسیحی) پرقدرت را بخشی از آخرالزمان می دانستند. چنگیز خان توانست به سرعت قبایل کوچ نشین را متحد کند و به قدرتمندترین نیروی جنگی زمان تبدیل شود. این موفقیت بی سابقه را می توان به چندین عامل مختلف نسبت داد- سازگاری مغول ها، تسلط مغول ها بر اسب و تمرکز بر تجارت و دین. دو موج گسترش در قرن سیزدهم به یکدیگر برخورد کردند: یکی امپراتوری مغول که از آسیای مرکزی آمده بود
و به طور اجتناب ناپذیری گسترش یافت و دیگری، یک ایمان کاتولیک نیرومند بود که از نیروی نظامی در قالب جنگ های صلیبی برای گسترش قلمرو خود استفاده می کرد، اما همچنین به تغییر دین از طریق دو فرقه جدید رهبانی، فرانسیسکن ها و دومینیکن ها، برای آوردن نوکیشان به این ایمان تکیه می کرد. مسیحیان در تلاش خود در به مسیحی درآوردن مغولان تنها نبودند. مسلمانان و بودائیان نیز به دنبال تغییر مذهب مغولان بودند. در برخی موارد، امید به تغییر دین مدت ها پس از حمله اولیه مغولان در نیمه اول قرن سیزدهم به وجود آمد. تنگریسم. تنگری باوری یا شمن باوری مغولی، دین رایج در آسیای مرکزی و سیبری باستان بوده است. در زمان چنگیز خان، مذهب اولیه مغول ها نوعی شمن باوری مغولی بود. شمنیسم مغولی دینی مبتنی بر عبادت و آیین های نیاکانی است که پیوندی تنگاتنگی با عرفان دارد. در آیین شمنی مغول، یک بهشت و یک عالم اموات وجود دارد که هر دو از ۹ قلمروی مجزا تشکیل شده اند. در "تاریخ سری مغولان"، بالاترین سطح معنوی، نهمین قلمرو بهشت به عنوان «بهشت آبی ابدی» نامیده می شود. این قلمرو توسط یک خدای آسمان به نام «تنگری» (بهشت، خدای بهشت) اداره می شود که از نظر اقتدار
معنوی بالاترین در نظر گرفته شده است. شمن ها در مرکز این دین قرار دارند و هم از اقتدار معنوی و هم اقتدار فیزیکی برخوردار هستند. آنها افراد خردمندی در نظر گرفته می شوند که می توانند به نُه قلمروی آسمان آبی ابدی صعود کنند و با تنگری ارتباط برقرار کنند. شمن ها همچنین نقش مهمی در سیاست مغول ایفا می کردند. نماد رایج در ادبیات مغول، قانون سه است. رویدادهایی که برای داشتن اهمیت مذهبی در نظر گرفته شده اند در گروه های سه نفره ثبت می شوند. درست مانند عدد سه که نماد تثلیث در زمینه های مذهبی برای مسیحیت است، عدد سه برای مغول ها دارای اهمیت مذهبی است. در ادیان آسیای درونی، عدد سه می تواند نشان دهنده سه قلمرو باشد. در شمنیسم، سه قلمرو عبارتند از: جهان زیرین، قلمرو زنده و بهشت ابدی. در بهشت ابدی و عالم اموات، نه قلمرو وجود دارد. هدف شمن ها رسیدن به قلمروی نهم، بهشت ابدی است، امّا تنها بزرگ ترین شمن ها می توانند به این سطح معنوی صعود کنند. بر پایه بسیاری از منابع دانشگاهی، تنگری باوری در دوره امپراتوری، به ویژه در قرن ۱۲ تا ۱۳، بیشتر به یکتاپرستی تبدیل شده بود. در آیین عامیانه مغولی، چنگیز خان اگر نگوییم تجسم اصلی اراده تنگر
ی یکی از تجسم ها به شمار می رود. ترفند تساهل مذهبی. مغول ها نسبت به ادیان بیگانه نگرش خیرخواهانه یا حداقل سیاست بی توجهی بی خطری داشتند. با وجود اعتقاد آنها به شمن باوری مغولی (به تنگری باوری هم شناخته می شود)، مغول ها در همان اوایل به این نتیجه رسیدند که تحمیل تهاجمی مذهب بومی آنها بر اتباعشان نتیجه معکوس خواهد داشت. درعوض، آنها در پی آن بودند که خود را با روحانیان برجسته خارجی به منظور تسهیل اداره سرزمین های تازه تحت انقیاد تطبیق دهند. آنها حتی به روحانیان بودیسم، اسلام، تائوئیسم و مسیحیت نسطوری امتیازات مالیاتی دادند تا حمایت آن ادیان را جلب کنند. با گسترش امپراتوری فراتر از مغولستان، مغول ها به دلایل استراتژیک و همچنین عمل گرایانه با بسیاری از جوامع مذهبی در سراسر امپراتوری خود روابط برقرار کردند. ارتباط همدلانه با نخبگان مذهبی به کاهش خطر خصومت و شورش در میان فتح شدگان کمک می کرد. بدین ترتیب، مغولان روحانیون اکثر مذاهب را از مالیات معاف کردند. مغول ها نیز اغلب در طول تهاجم ها از دشمنی سازه های مذهبی در امان بودند، مگر اینکه مقاومتی صورت می گرفت و در این صورت هیچ کس از خشونت مغول ها مصون نبود. در نوشته ها
ی مارکو پولو می توان یک دیدگاه اساسی مغول از دین را یافت. به گزارش مارکوپولو، قوبلای خان گفته است: میراث مهم سلطنت مغول ها در چین حمایت آنها از بسیاری از ادیان بود. به عنوان مثال، اسلام به خوبی مورد حمایت قرار گرفت و مغول ها تعداد زیادی مسجد در چین ساختند. مغول ها همچنین مدیران مالی اسلامی را استخدام و به کار گرفتند؛ اقدامی که منجر به روابط خوب با جهان اسلام فراتر از چین، به ویژه با ایران و غرب آسیا شد. در مورد بودیسم — به ویژه شکل بودیسم تبتی — مغولان تعدادی راهب تبتی را به خدمت گرفتند تا به آنها کمک کنند که بر چین حکومت کنند و به این ترتیب منافع بودیسم را نیز ارتقا دهند. این سیاست منجر به افزایش شگفت انگیز تعداد معبدهای بودایی در چین و همچنین ترجمه متون بودایی شد. حتی مسیحیت نسطوری توسط مغول ها ترویج شد، تا حدی به این دلیل که مادر خود قوبلای خان از پیروان این ایمان بود. با برخاستن سلسله یوآن از طوایف مغولی، بسیاری از مسلمانان آسیای مرکزی به چین آورده شدند تا به عنوان والی به امپراتوری مغول خدمت کنند. در همان زمان، مغول ها چینی هان را از چین به غرب فرستادند تا بر مسلمانان آنجا حاکم شوند. این یک حرکت نسبتاً ه