Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
او عضو افتخاری کالج پمبروک، کمبریج بود. در بفتای ۲۰۱۵، جیمز جایزه ویژه ای را به افتخار فعالیت ۵۰ ساله خود دریافت کرد. در سال ۲۰۱۴، مدال رئیس جمهور توسط آکادمی بریتانیا اعطا شد. کلایو جیمز با یک پلاک در پیاده رو نویسندگان سیدنی تجلیل می شود. این شامل گزیده ای از بندر سیدنی از "خاطرات غیرقابل اعتماد" است. دیدگاه های سیاسی. دیدگاه های سیاسی جیمز در بسیاری از نوشته های او برجسته بود. در حالی که از کمونیسم به دلیل گرایش آن به توتالیتاریسم انتقاد می کرد، در بیشتر عمر خود با چپ همذات پنداری کرد. جیمز در مصاحبه ای در "ساندی تایمز" در سال ۲۰۰۶ دربارهٔ خود گفت: «من در چپ پرولتری بزرگ شدم و در آنجا باقی می مانم. عادلانه بودن برای کارگران امری اساسی است.» دیدگاه های بعدی او بیشتر با جناح راست سیاسی همسو بود. جیمز قویاً از حمله سال ۲۰۰۳ به عراق حمایت کرد و در سال ۲۰۰۷ گفت که «جنگ تنها چند روز طول کشید» و ادامه درگیری در عراق «صلح عراق» بود. او همچنین نوشت که «سیاست رسمی تجاوز به زن در مقابل خانواده اش» در دوران رژیم صدام حسین بوده و زنان از زمان تهاجم از حقوق بیشتری برخوردار بوده اند. در سال ۲۰۱۷، جیمز فصلی را در کتابی د
ر مورد تغییرات آب و هوا منتشر کرد که توسط مؤسسه روابط عمومی منتشر شد و از انکار آب و هوا حمایت کرد. جیمز با توصیف ادیان به عنوان «آژانس های تبلیغاتی برای محصولی که وجود ندارد»، یک آتئیست بود و آن را به عنوان موقعیت پیش فرض و آشکار می دید. او همچنین حامی کمپین برمه بریتانیا بود، سازمانی که برای حقوق بشر و دموکراسی در برمه مبارزه می کند. سلامتی و مرگ. جیمز در بیشتر عمر خود یک مشروب خوار و سیگاری بود. او در زمان های مختلف از تلاش هایی نوشت که به طور متناوب برای ترک مشروب و سیگار انجام داده است. او چندین سال در روز ۸۰ نخ سیگار می کشید تا اینکه بالاخره در سال ۲۰۰۵ آن را ترک کرد. در آوریل ۲۰۱۱، پس از حدس و گمان رسانه ها مبنی بر اینکه او دچار نارسایی کلیه شده است، جیمز در ژوئن ۲۰۱۲ تأیید کرد که لوسمی مزمن لنفاوی «او را شکست داده است» و او «نزدیک به پایان است». او گفت که در اوایل سال ۲۰۱۰ نیز تشخیص داده شد که آمفیزم و نارسایی کلیه دارد. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۳، مصاحبه ای با روزنامه نگار کری اوبراین، "کلایو جیمز: بچه ای از کوگارا"، توسط شرکت پخش استرالیایی پخش شد. این مصاحبه در کتابخانه کالج قدیمی او در دانشگاه کمبریج فیلمب
رداری شد. در این مصاحبه، جیمز در مورد بیماری خود و مقابله با مرگ صحبت کرد. جیمز در این سال ها شعر «افرای ژاپنی» را نوشت که در سال ۲۰۱۴ در "نیویورکر" منتشر شد و به عنوان «شعر خداحافظی» او توصیف شد. "نیویورک تایمز" آن را «مراقبه ای تکان دهنده در مورد مرگ قریب الوقوع او» خواند. جیمز در مصاحبه ای با بی بی سی، که در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ پخش شد، خود را «نزدیک به مرگ اما شکرگزار زندگی» توصیف کرد. در اکتبر ۲۰۱۵، او اعتراف کرد که به لطف درمان آزمایشی دارویی، از زنده بودنش احساس «خجالت» کرده است. او تا ژوئن ۲۰۱۷ ستونی هفتگی با عنوان «گزارش های مرگ من…» برای "گاردین" نوشت. جیمز در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹ در خانهٔ خود در کمبریج درگذشت.
جیان جورجیو تریسینو (; – ) شاعر، نویسنده، نمایشنامه نویس، زبان شناس و فیلسوف انسان گرای رنسانس اهل جمهوری ونیز بود. تولد، تحصیلات، و زندگی سیاسی. تریسینو در خانواده ای اشراف زاده در ویچنزا متولد شد. زمانی که قشون ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم در ژوئن ۱۵۰۹ وارد ویچنزا شد، او به همراه برخی از خانواده های اشرافی دیگر پشت امپراتور درآمد. پس از آنکه ونیز ویچنزا را در ۱۲ نوامبر ۱۵۰۹ باز پس گرفت، تریسینو به سبب این خیانت مجازات و به تبعید فرستاده شد. او سپس به آلمان و لمباردی سفر کرد و در سال ۱۵۱۶ از سوی ونیز عفو شد. در نهایت تحت حمایت پاپ لئون دهم، پاپ کلمنت هفتم و پاپ پائولوس سوم قرار گرفت. تریسینو زبان یونانی را در میلان از دمتریوس چالکوکوندیلس و فلسفه را در فرارا از نیکولو لئونیسنو آموخته بود. به دلیل این آموخته های انسان گرایانه او را به پاپ لئون دهم که پاپی انسان گرا بود معرفی کردند و لئون او را در ۱۵۱۵ به عنوان نونسیو (رسول پاپ) به آلمان فرستاد. بعدها پاپ کلمنت هفتم نیز از او در سمت وزیر استفاده کرد. در ۱۵۳۲ امپراتور شارلکن او را به درجه کنت پلتین مفتخر ساخت. با وجود تبعیدش از وینچنزا، در تمام ایتالیا او
را به دیده احترام می نگریستند و هر کجا که حضور پیدا می کرد آنجا به تجمع شاعران، پژوهشگران و دیگر مردان فرهنگی دوران تبدیل می شد. تریسینو از ۱۵۳۸ تا ۱۶۴۰ به دانشگاه پادووا بازگشت تا مطالعاتش دربارهٔ افلاطون و مسئلهٔ ارادهٔ آزاد را پی گیرد. ادبیات. تریسینو در تلاش بود تا سنن ادبی یونان و روم باستان را زنده سازد. اثر تراژدی او با عنوان سوفونیسبا (۱۵۱۵) نخستین اثر تراژدی در دوران مدرن اولیه بود که به اصول کلاسیک پایبندی نشان می داد و در کل قرن شانزدهم از آن استقبال بسیاری شد. ملن دو سن-ژله آن را به زبان فرانسوی ترجمه کرد و در ۱۵۵۶ با موفقیت بسیار روی صحنه رفت. تریسینو معتقد به رعایت اصول نظم ارسطویی بود و بر اشعار بی نظم و آزادی مثل اثر حماسی لودوویکو آریوستو نقد داشت. در اثر حماسی منظم خودش با عنوان "آزادی ایتالیا از گوت ها" (۱۵۴۷–۱۵۴۸) که دربارهٔ اردوکشی های بلیساریوس در ایتالیا بود تلاش کرد تا نشان دهد که می توان با پایبند ماندن به اصول کلاسیک در زبان های محلی شعر گفت. معماری. تریسینو نقش مهمی در ابتدای فعالیت های آندره آ پالادیو داشت و این دو با هم دوستی صمیمی و طولانی داشتند. تریسینو ابتدا هنگام ساخت ویلای
کریکولی با پالادیو (که آن زمان آندریا دی پیترا دیا گاندولا نام داشت و لقب پالادیو را بر اساس شخصیتی در "آزادی ایتالیا از گوت ها" برگزید) آشنا شد و او را تحت حمایت خود درآورد. زبان شناسی. او نخستین کسی بود که پیشنهاد کرد حروف J از I و V از U در الفبای ایتالیایی از هم تفکیک شود. درگذشت. تریسینو در دسامبر ۱۵۵۰ در رم درگذشت.
عشق بازان () با نامِ اصلیِ شب زفافِ دکتر دانیلی، کارخانه دار با مجموعه… عروسک ها () یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی جووانی گریمالدی است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.
فرانسواز پرِوو (؛ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است، می توان به "بسوز، پسر، بسوز"، "ارواح مردگان"، "پاریس از آن ماست"، "سه تفنگدار"، "گوشه نشینان آلتونا"، "آن شب"، "باکره"، "عشق بازان" و "وقتی عشق شهوت است" اشاره کرد.
کاتیا کریستین (؛ زادهٔ ۲۱ مه ۱۹۴۶) بازیگر و مدل اهل پادشاهی هلند است که در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی در سینمای ایتالیا شهرت داشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نایت رایدر"، "بدل کار"، "ارواح مردگان"، "ماجراجویان"، "عشق بازان" و "زندان زنان" اشاره نمود.
گریگوری گریگوریویچ میاسویدوف (؛ – ) نقاش رئالیست روسی بود که با جنبش پردویژنیکی ارتباط داشت. پدرش عضوی از اشراف دون پایه و نویسنده کتابی با عنوان "بررسی اقتصادی آماری بخش جنوبی تولا گوبرنیا" بود. او تحصیلات خود را در گیمنازیوم در اریول آغاز کرد، اما قبل از ثبت نام در آکادمی امپریال هنر، جایی که مربیان او تیموفی نف و الکسی تاراسوویچ مارکوف بودند، تحصیلات خود را کامل نکرد. در سال ۱۸۶۲، او برای نقاشی خود «پرواز گریگوری اوترپیف از مسافرخانه در مرز لیتوانی» (صحنه ای از "بوریس گودونوف" اثر پوشکین) مدال طلا گرفت.
انگاره یا انگاره اجتماعی مجموعه ارزش ها، نهادها، قوانین و نمادهایی است که از طریق آن ها مردم کلیت اجتماعی خود را متصور می شوند. مفهوم انگاره در انسان شناسی، جامعه شناسی، روان کاوی، فلسفه و مطالعات رسانه ای مورد توجه قرار گرفته است. از دید جان تامپسون انگاره اجتماعی «بعد خلاق و نمادین دنیای اجتماعی است؛ بعدی که به واسطه آن انسان ها راه های زندگی با یکدیگر و راه های ارائه زندگی جمعی خود را خلق می کنند».
خیابان سعدی (با نام سابق خیابان لختی ها) با شماره گذاری معابر خیابان ۲۷۵ تهران یکی از خیابان های قدیمی تهران است که در منطقه ۱۲ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شمالی-جنوبی دارد. خیابان سعدی از شمال، از دروازه دولت شروع شده و در جنوب به خیابان ناصرخسرو ختم می شود. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. پیش از آن که نام سعدی را بر این خیابان بگذارند، آن را به نام «لختی ها» می شناختند. این خیابان از محله های مختلفی عبور می کند و به دلیل موقعیت مرکزی خود، دسترسی مناسبی به دیگر نقاط شهر دارد. اولین ساختمان برای بورس اوراق بهادار در ایران، در سال ۱۳۴۶ در خیابان سعدی دایر شد. تاریخچه. خیابان سعدی روزگاری به خیابان «لختی ها» معروف بود. ناصر نجمی در کتاب "ایران قدیم و تهران قدیم" دربارهٔ نام خیابان سعدی آورده است: «یکی از خیابان هایی که پس از احداث خیابان لاله زار به وجود آمد، خیابان لختی بود. علت این نامگذاری این بود که در بیشتر ساعات شبانه روز شاید به اندازه تعداد انگشتان، آدم از این خیابان عبور و مرور نمی کرد و نه تنها شب ها بلکه هنگام روز هم دزدان و شب روها مردم را لخت و جیب ها
یشان را خالی می کردند. به همین جهت به آن خیابان لختی می گفتند.» سعید نفیسی هم از مورخانی است که نظری مشابه او دارد و گفته است: «در گذشته این خیابان بسیار خلوت بود و رفت وآمد در آن کم. در سراسر آن یک دکان هم قرار نداشت. البته با توجه به سایر اسناد باید گفت این راسته در اواخر سلطنت قاجاریه و اوایل پهلوی، خیابانی خلوت و عاری از سکنه بود و رفت وآمد در آن محل کم بود تا آن جا که در روز روشن، در خیابان جیب برها آدم را لخت می کردند و به همین دلیل کسی جرأت نداشت پا به خیابان بگذارد.» جعفر شهری در کتاب خود "طهران قدیم" آورده که «با تأسیس کمپانی سینگر در این خیابان، نخستین ساختمان جدید در این راسته، باعث حرکت و تشویق برای دیگران شد تا بناهای دیگری در این خیابان برپا شود. از دیگر ساختمان های شناخته شده خیابان سعدی، ساختمان خودرو سنگین آمریکایی دوج بود که با ورود این شرکت و ساخت ساختمان های خصوصی، این خیابان نام تاریخی «لختی ها» را از دست داد و به سعدی، شاعر بلندآوازه شیراز معروف شد؛ شاعر ایرانی قرن هفتم که شعر «بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند/ چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار» از او بر س
ر در ساختمان اصلی سازمان ملل متحد حک شده است.» مترو. ایستگاه های مترو سعدی و دروازه دولت در این خیابان قرار دارند.
در میان سایه ها فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی تیاگو مسکیتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شارلوت بکت، جیانی کاپالدی، دومینیک مدنی، رینالد بیالس، بری جی مینوف، کریستوفل وردونک، اولیویه انگلبرت، پیتر ارگان، ژان میشل ووک، جان فلندرز، لیندزی لوهان و دانیال هوگو کلی ایفای نقش کرده اند.
کاروان المپیکی توگو، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. پس از نخستین حضور این کاروان در المپیک ۱۹۷۲، به جز دو دوره (المپیک ۱۹۷۶ مونترال در پی بایکوت کشورهای آفریقایی و المپیک ۱۹۸۰ مسکو در پی حمایت از تحریم بازی ها به رهبری ایالات متحده) شرکت کرده اند. در پایان این دوره، پنج ورزشکار این کاروان موفق به کسب مدال نشدند. شرکت کنندگان. ورزشکاران این کاروان (شامل ۲ مرد و ۳ زن) در ورزش های زیر به رقابت پرداختند.
میز کارل ، یک میز است که اغلب در کتابخانه ها یافت می شود و دارای پارتیشن هایی در پشت و کناره ها برای حفظ حریم شخصی است. توضیحات. میز کارل به ویژه در کتابخانه های دانشگاهی رایج است. گاهی اوقات صندلی با میز کارل یکپارچه می شود. آن ها همچنین ممکن است قفسه، روشنایی داخلی، پریزهای برق یا پورت های اترنت داشته باشند. برخلاف میز کیوبیکل، میزهای کارل معمولاً فاقد کشو فایل یا سایر امکانات هستند. آن ها به گونه ای طراحی شده اند که به تنهایی، با یا بدون اضلاع یا دیوارهای مشترک بایستند یا در کنار هم قرار گیرند. کلمهٔ کارل ("Carrel)" ممکن است به یک «اتاق مطالعه» کوچک و مجزا در کتابخانه های عمومی و محوطهٔ دانشگاه نیز اشاره داشته باشد. اتاق ممکن است دارای یک در قابل قفل باشد که در صورت درخواست به کاربر کلید داده می شود. کارل ها معمولاً حاوی یک میز (الزاماً مانند آنچه در بالا توضیح داده شده نیست)، قفسه بندی و یک چراغ هستند. ریشه ها. کارل ها در صومعه ها به وجود آمدند تا از صدای ناهنجار راهبانی که در اتاق هایشان با صدای بلند می خواندند، جلوگیری کنند. کارل ها برای اولین بار در سدهٔ سیزدهم میلادی در کلیسای وست مینستر لندن، در سمت
گارث از نورث واک ثبت شده اند، اگرچه احتمالاً از اواخر سدهٔ دوازدهم میلادی وجود داشته اند.
کاروان المپیکی مالدیو، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، دهمین حضور این کاروان در ادوار المپیک بود. نخستین حضور کاروان مالدیو، به المپیک ۱۹۸۸ باز می گردد. این کاروان در پایان این دوره موفق به کسب مدال نشد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
عاشقی برای کریسمس فیلمی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی جانین دامین است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیندزی لوهان، کورد اوراستریت، جک واگنر و الی لوهان ایفای نقش کرده اند.
کراسی وایا مچا () یک رودخانه در استان لیپتسک کشور روسیه است.
رنگ آمیزی جانوران شواهد اولیه مهمی برای تکامل توسط انتخاب طبیعی ارائه کرد، در زمانی که شواهد مستقیم کمی در دسترس بود. سه کارکرد اصلی رنگ آمیزی در نیمه دوم سدهٔ نوزدهم کشف شد و پیامد آن به عنوان شواهدی از انتخاب مورد استفاده قرار گرفت: استتار (رنگ آمیزی حمایتی)، تقلید، هم به طور باتسیان و هم به طور مولری و رنگ هشدار. کتاب «"دربارهٔ خاستگاه گونه ها»" چارلز داروین در سال ۱۸۵۹ منتشر شد، که بر اساس شواهد غیرمرتبه ای استدلال می کرد که انتخاب توسط پرورش دهندگان انسانی می تواند تغییر ایجاد کند، و از آنجایی که آشکارا مبارزه برای هستی وجود دارد، انتخاب طبیعی باید در حال انجام باشد. اما او توضیحی برای تنوع ژنتیکی یا وراثت نداشت، که هر دو برای این نظریه ضروری هستند. بر این اساس، بسیاری از نظریه های جایگزین توسط زیست شناسان مورد توجه قرار گرفتند که تهدیدی برای تضعیف تکامل داروینی بودند. برخی از اولین شواهد توسط معاصران داروین، طبیعت شناسان هنری والتر بیتس و فریتز مولر ارائه شده است. آنها بر اساس مشاهدات خود از پروانه های گرمسیری، شکل های تقلیدی را توصیف کردند که اکنون نام خود را دارند. این الگوهای بسیار خاص رنگ آمیزی به آ
سانی با انتخاب طبیعی توضیح داده می شوند، زیرا شکارگرانی مانند پرندگان که با دید شکار می کنند، بیشتر حشرات را می گیرند و می کشند که کمتر شبیه مدل های ناپسند هستند تا آنهایی که تقلید بهتری دارند، اما الگوها در غیر این صورت برای توضیح دادن سخت هستند. داروین گرایانی مانند آلفرد راسل والاس و ادوارد باگنال پولتون و در سدهٔ بیستم هیو کات و برنارد کتلول به دنبال شواهدی بودند که انتخاب طبیعی در حال وقوع است. والاس خاطرنشان کرد که استتار برفی، به خصوص پر و بال و پری که با فصول تغییر می کرد، توضیح واضحی را به عنوان سازگاری برای پنهان کردن پیشنهاد می کند. کتاب پولتون در سال ۱۸۹۰، "رنگ های جانوران" که در دوران کم رونقی داروینیسم نوشته شد، از تمام شکل های رنگ آمیزی برای بحث دربارهٔ انتخاب طبیعی استفاده کرد. کوت انواع بسیاری از استتارها را توصیف کرد، و به ویژه نقاشی های او از رنگ آمیزی گیج کننده همزمان در قورباغه ها، زیست شناسان دیگر را متقاعد کرد که این نشانه های فریبنده محصول انتخاب طبیعی هستند. کتل ول بر روی تکامل پروانه فلفلی آزمایش کرد و نشان داد که گونه ها با تغییر محیط زیست سازگار شده اند. این شواهد قانع کننده ای از
تکامل داروینی بود.
خیابان ایرانشهر با شماره گذاری معابر خیابان ۱۲۵ تهران یکی از خیابان های قدیمی تهران است که در منطقه ۶ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شمالی-جنوبی دارد. خیابان ایرانشهر از شمال، از خیابان کریم خان زند شروع شده و در جنوب به خیابان انقلاب ختم می شود. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. این خیابان بیشتر با پارک هنرمندان، خانه هنرمندان و بورس ماشین های اداری شناخته می شود.
اتلتیکو پاتروناتو که با نام پاتروناتو پارانا نیز شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال در پارانا، انتره ریوس در کشور آرژانتین می باشد که در حال حاضر در لیگ سطح دو آرژانتین بازی می کند. این باشگاه در تاریخ ۱ فوریه ۱۹۱۴ تأسیس شده است.
راز کوچک ما فیلمی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی استیون هرک است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیندزی لوهان، ایان هاردینگ، تیم مدوز، جان رودنیتسکی، هنری چرنی، جودی ریس، کریس پارنل، کریستن چنووس، دن بوکاتینسکی و بابی ایکز ایفای نقش کرده اند.
اتلتیکو سنترال کوردوبا یک باشگاه ورزشی آرژانتینی در شهر سانتیاگو دل استرو می باشد که در لیگ برتر فوتبال آرژانتین بازی می کند. این باشگاه در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۱۹ توسط گروهی از کارگران راه آهن تأسیس شده است.
در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، یون سوک یول، رئیس جمهور کره جنوبی، پس از طرح دومین درخواست استیضاح علیه خود که با شکست مواجه شد، توسط مجلس ملی استیضاح گردید. این اقدام در پی اعلام حکومت نظامی از سوی یون در ۳ دسامبر انجام شد که مجلس ملی آن را لغو کرده و یون سوک یول شش ساعت بعد به طور رسمی آن را پس گرفت. هان دوک سو، نخست وزیر فعلی، تا تأیید نهایی برکناری دائم یون از سمت ریاست جمهوری توسط دادگاه قانون اساسی، به طور موقت مسئولیت ریاست جمهوری را بر عهده گرفت. در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، درخواست استیضاح قبلی در مجلس به رأی گذاشته شد، اما به خاطر عدم حضور کافی نمایندگان برای رسیدن به حد نصاب لازم و خودداری اعضای حزب حاکم یعنی حزب قدرت مردم از شرکت در رأی گیری، این درخواست شکست خورد. این استیضاح سومین استیضاح یک رئیس جمهور کره جنوبی است. رو مو هیون در سال ۲۰۰۴ استیضاح شد، اما دادگاه قانون اساسی او را به سمت خود بازگرداند. درحالی که پارک گون هه در سال ۲۰۱۷ استیضاح شد و پس از تأیید دادگاه قانون اساسی، از سمت خود برکنار شد. پس زمینه. تنها رئیس جمهوری که از طریق استیضاح از مقام خود برکنار شده، پارک گون هه است که در سال ۲۰۱۷ برکنار شد. رو
مو هیون در سال ۲۰۰۴ به دلیل اتهاماتی مانند تبلیغات غیرقانونی انتخاباتی، بی کفایتی و سوءمدیریت اقتصادی استیضاح شد، اما دادگاه قانون اساسی او را از دو اتهام تبرئه کرد و اتهام باقی مانده را به اندازه ای جدی ندانست که موجب برکناری اش شود و به این ترتیب او توانست در سمت خود بماند. فرایند استیضاح. روند استیضاح در قانون اساسی دهم کره جنوبی که در سال ۱۹۸۷ تصویب شده، مشخص شده است. طبق ماده ۶۵، بند ۱، مجلس ملی می تواند رئیس جمهور، نخست وزیر یا سایر مقامات دولتی را در صورتی که در حین انجام وظایف خود، قانون اساسی یا دیگر قوانین را نقض کنند، استیضاح کند. برای اینکه یک طرح استیضاح علیه رئیس جمهور فعلی تصویب شود، باید دو سوم اعضای مجلس ملی – یعنی ۲۰۰ نفر از ۳۰۰ عضو – به نفع آن رأی دهند. پس از تصویب، فرد مورد نظر بلافاصله از انجام وظایف خود معلق می شود تا حکم دادگاه قانون اساسی کره صادر شود. استیضاح فقط به برکناری از سمت عمومی محدود است و هیچ مجازات دیگری از طریق این روند اعمال نمی شود. طبق قانون دادگاه قانون اساسی که در سال ۱۹۸۸ تصویب شد، این دادگاه باید حداکثر ظرف ۱۸۰ روز پس از دریافت هر پرونده ای برای رسیدگی، از جمله پرو
نده های استیضاح، تصمیم گیری کند. اگر متهم قبل از صدور حکم از سمت خود کناره گیری کرده باشد، پرونده مختومه می شود. برای برکناری رئیس جمهور، لازم است که شش نفر از نه قاضی به برکناری رأی دهند؛ اما با توجه به سه کرسی خالی، تمام شش قاضی باید رأی به برکناری بدهند. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا دادگاه در صورت وجود کرسی های خالی پرونده را بررسی خواهد کرد یا خیر. اگر مجلس ملی رئیس جمهور را استیضاح کند، او بلافاصله از سمت خود معلق می شود و نخست وزیر به عنوان رئیس جمهور موقت منصوب می گردد. در صورتی که رئیس جمهور استعفا دهد یا توسط دیوان عدالت اداری برکنار شود، برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در مدت ۶۰ روز الزامی است. در این مدت، نخست وزیر به عنوان رئیس جمهور موقت وظایف خود را ادامه می دهد تا رئیس جمهور جدید انتخاب شود. دعوت های قبلی برای استیضاح یون. در ژوئیه ۲۰۲۴، یک دادخواست آنلاین برای استیضاح یون در وبگاه مجلس ملی کره جنوبی شروع شد که بیش از یک میلیون امضا جمع کرد. طبق قانون، تمام دادخواست هایی که بیش از ۵۰٬۰۰۰ امضا دارند، باید توسط کمیسیونی در مجلس بررسی شوند. وبگاه دچار اختلال شد و بیش از ۲۲٬۰۰۰ نفر به ط
ور همزمان در حال انتظار برای دسترسی به سایت بودند که زمان انتظار حدود ۳۰ دقیقه تخمین زده می شد. در نوامبر ۲۰۲۴، بیش از ۳٬۰۰۰ استاد و محقق از دانشگاه های مختلف نامه ای امضا کردند و از یون خواستند که استعفا دهد. یکی از مصاحبه کنندگان حدس زد که این نامه بیشترین تعداد امضا را از سوی دانشگاهیان از زمان اعتراضات دوران دولت پارک گون هه داشته است. در ۲۸ نوامبر، ۱٬۴۶۶ کشیش کاتولیک کره جنوبی نیز خواستار استیضاح یون شدند و بیانیه ای با عنوان "چطور ممکن است یک انسان این طور باشد؟" () صادر کردند. در این بیانیه ادعا شده بود که یون بازیچهٔ منافع خصوصی است که هیچ درک درستی از کارهایی که انجام می دهد یا هویت خود ندارد و اختیاراتی را که مردم به او واگذار کرده بودند به همسرش سپرده است. اعلامیه حکومت نظامی. در ۳ دسامبر، یون حکومت نظامی را در کره جنوبی اعلام کرد و گفت که این تصمیم برای دفاع از کشور در برابر نیروهای ضد دولتی ضروری است. نیروهای نظامی و پلیس تلاش کردند مانع ورود نمایندگان به تالار جلسات مجلس شوند که باعث درگیری هایی میان پلیس، نظامیان، معترضان و دستیاران نمایندگان شد. تمام ۱۹۰ نماینده حاضر در جلسه به طور یکپارچه خوا
ستار لغو حکومت نظامی شدند و این فشار باعث شد که یون در حدود ساعت ۰۴:۰۰ (کی اس تی) در ۴ دسامبر حکومت نظامی را لغو کند. استیضاح. اولین درخواست استیضاح. پس از اعلام حکومت نظامی، تمامی شش حزب مخالف شامل حزب دموکراتیک، حزب بازسازی کره، حزب اصلاحات نوین، حزب پیشرو، حزب درآمد پایه و حزب دموکراتیک اجتماعی، طرح استیضاح یون را در جلسه علنی مجلس ملی در ۴ دسامبر به تصویب رساندند. رأی گیری برای ۷ دسامبر تعیین شد. پس از برگزاری یک نشست اضطراری از سوی حزب قدرت مردم، رهبر این حزب، هان دونگ هون، ابتدا مخالفت قاطع و یکپارچه حزب با تلاش های استیضاح را اعلام کرد. با این حال، در ۶ دسامبر، هان فاش کرد که حزب قدرت مردم شواهدی دریافت کرده که نشان می دهد یون دستور داده است فرمانده اطلاعات ضدجاسوسی دفاع، یو این هیونگ، برخی از سیاستمداران برجسته از جمله خود هان را به اتهام «جرایم ضد دولتی» در زمان حکومت نظامی بازداشت کرده و آنها را در گواچون زندانی کند. این موضوع باعث شد هان از یون بخواهد که «هر چه زودتر از مقام خود کناره گیری کند» و هشدار دهد که اگر یون در قدرت بماند، شهروندان ممکن است با «خطر جدی» روبه رو شوند. چند ساعت پیش از برگزار
ی جلسه مجلس ملی در ۷ دسامبر، یون بابت اعلام حکومت نظامی عذرخواهی کرد و آن را «تصمیمی ناامیدکننده که از سوی من، رئیس جمهور، به عنوان مقام نهایی مسئول امور کشور اتخاذ شد» توصیف کرد و وعده داد که که هرگز دوباره حکومت نظامی اعلام نخواهد کرد. او همچنین تعهد کرد که وظایف سیاسی خود را به حزب قدرت مردم واگذار کند. رهبر حزب دموکراتیک و رهبر اصلی اپوزیسیون، لی جه میونگ، عذرخواهی او را «ناامیدکننده» خواند و بر استعفا یا استیضاح یون تأکید کرد. طرح دوم استیضاح در ۱۲ دسامبر، یون بیانیه ای صادر کرد که در آن قول داد «تا آخر بجنگد»، و در برابر فشار نسبت به استعفای خود مقاومت کرد و در برابر بیانیه یون، هان دونگ هون خواستار استیضاح یون شد و کمیته اخلاقی را برای بحث در مورد اخراج یون از حزب قدرت مردم (کره جنوبی) تشکیل داد. سپس در همان روز، حزب بازسازی کره دومین درخواست خود را برای استیضاح یون با رأی گیری برای ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴ مطرح کرد.
تغییرات اقلیمی تأثیرات قابل توجه و متنوعی از جمله افزایش دما، کاهش بارندگی و افزایش سطح آب دریاها را بر محیط زیست، جامعه و اقتصاد عربستان سعودی، به ویژه بر صنایع کشاورزی، ماهیگیری و گردشگری اعمال می کند. اگرچه کشورهای عربی خلیج فارس تنها ۲٫۵۲ درصد از کل گازهای گلخانه ای جهان را منتشر می کنند، اما اقتصاد آنها که به شدت به صادرات نفت و گاز وابسته است، سهم قابل توجهی در تغییرات اقلیمی دارد. عربستان سعودی در منطقه خلیج فارس در غرب آسیا واقع شده است. حدود چهار پنجم (۸۰٪) شبه جزیره عربستان را پادشاهی عربستان سعودی تشکیل می دهد. این کشور از غرب به دریای سرخ و از شرق به خلیج فارس محدود می شود. تقریباً دو سوم کشور استپ خشک و کوهستانی است. بیشتر زمین های باقی مانده بیابان های شنی هستند. تغییرات اقلیمی احتمالاً اثرات نامطلوبی بر اکوسیستم های حساس، به ویژه به دلیل تأثیرات بر فرآیندهای بیابان زایی خواهد داشت. بین سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۲۱، جمعیت عربستان سعودی بیش از ۴۰ درصد از ۲۵٫۱۸ میلیون نفر به ۳۵٫۴۵ میلیون نفر افزایش یافت و همچنان به رشد خود ادامه داده است و در سال ۲۰۲۳ به ۳۶٫۵ میلیون نفر رسیده است. افزایش جمعیت احتمالاً تقا
ضای انرژی و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه ای را افزایش خواهد داد. عربستان سعودی پیمان پاریس را امضا و تصویب کرده است. در سال ۲۰۲۱، این کشور اولین تعهدات تعیین شده ملی خود را با تمرکز بر تنوع بخشی اقتصادی، کاهش و اجتناب از انتشار گازهای گلخانه ای به روزرسانی کرد. تلاش برای کاهش میزان تغییرات اقلیمی می تواند برای بخش نفت و گاز اقتصاد آن مشکل ساز باشد، زیرا سوخت های فسیلی بیش از ۷۰ درصد از کل انتشار گازهای گلخانه ای جهان را تولید می کنند و کاهش استفاده از آنها اولویت بین المللی است. عربستان سعودی حدود ۱۸ درصد از کل ذخایر شناخته شده نفت جهان را کنترل می کند و بزرگ ترین صادرکننده نفت است. عربستان سعودی همچنین یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان سوخت های فسیلی برای اقتصاد خود است: در سال ۲۰۱۷، به طور متوسط ۳٬۳۲۸٬۰۰۰ بشکه در روز مصرف می کرد که این کشور را در رتبه ششم مصرف جهانی سوخت قرار می دهد. همچنین با مصرف ۲۹۵ میلیارد کیلووات ساعت برق، در رتبه سیزدهم جهان قرار دارد. اکثر انتشارات گازهای گلخانه ای عربستان سعودی توسط بخش های برق، ترابری و تولید آن تولید می شود. در سال ۲۰۱۹، انتشار دی اکسید کربن آن ۵۵۹٫۶ میلیون تن بود. ب
ه دلیل رشد سریع جمعیت که همراه با افزایش تقاضای برق و گسترش بخش تولید است، تقاضای انرژی و با آن انتشار گازهای گلخانه ای همچنان در حال افزایش است. در واقع، تولید ناخالص داخلی این کشور حدود ۴۵ درصد افزایش یافت و مصرف برق سرانه ۱٫۳۷۸ مگاوات ساعت افزایش یافت که این امر بیشتر به انتشارات آن کمک کرد. تأثیرات بر محیط طبیعی. تغییرات دما و آب و هوا. از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۹، میانگین دمای عربستان سعودی ۲٫۱ درجه سانتی گراد افزایش یافته است که تقریباً سه برابر میانگین جهانی است. این افزایش در ماه های تابستان حتی چشمگیرتر بوده است، زیرا میانگین دما ۲٫۵ درجه سانتی گراد افزایش یافته است. به دلیل تغییرات اقلیمی، شاهد افزایش جهانی رویدادهای آب و هوایی شدید مانند موج های گرمای بی سابقه در تابستان ۲۰۱۰ بوده ایم. در این دوره، دمای شهر جده عربستان سعودی به ۵۲ درجه سانتی گراد رسید و باعث خاموشی هشت نیروگاه برق کشور و چندین شهر شد. افزایش کلی دما به طور نامتناسبی بر کشور تأثیر می گذارد و به فصول بستگی دارد. به عنوان مثال، پایتخت این کشور، ریاض، شاهد افزایش میانگین دمای تابستان خود به میزان ۰٫۰۶۷ درجه سانتی گراد در سال بین سال های ۲۰۰۹ و