Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عد از صدور دستور سرکوب فوری، خامنه ای در دی ۱۴۰۱ نیز گفت: «کار را به هنگام باید انجام داد. نباید غفلت کنیم…؛ باید بدون تأخیر وارد میدان بشویم؛ نباید تأخیر داشته باشیم» و همین چراغ سبز وی باعث تسریع بیشتر صدور احکام کیفری، از جمله، اعدام بر ضد معترضان بازداشت شده شد. همچنین غلامحسین محسنی اژه ای، رئیس قوه قضائیه گفت: «برای عناصر و مسببان اصلی اغتشاشات اخیر، هیچ جای ارفاق وجود ندارد.» درخواست نمایندگان مجلس برای اعدام بازداشت شدگان. در ۱۵ آبان ۱۴۰۱، ۲۲۷ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در بیانیه ای در خطاب به قوه قضاییه و با محارب خواندن معترضان در ایران، خواستار قصاص (اعدام) معترضان شدند. تعداد معترضان بازداشت شده تا ۲۷ آبان ۱۴۰۱ دست کم ۶۰٫۰۰۰ نفر است. درخواست روحانیان برای تداوم اعدام. در دی ۱۴۰۱، جامعه مدرسان حوزه علمیه قم ضمن سپاس از اقدامات قوه قضاییه، با صدور بیانیه ای خواستار تداوم جدی تر اعدام بازداشت شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران، تحت عنوان محارب و مفسد باغی شد و نیز روحانیان مخالف با اعدام آنان را ورشکسته سیاسی نامید. تهدید فرمانده سپاه. یک مقام بلندپایه سپاه پاسداران تهدید کرد که برای براندازی رژیم جمهوری
اسلامی «باید از دریای خون گذشت». سرکوب اعتراضات. سید علی خامنه ای، رهبر، این اعتراضات را «طراحی آمریکا، رژیم صهیونیستی و دنباله روهای»شان نامید. او به خواسته های معترضان اهمیتی نداد و دستور سرکوب آن ها را صادر کرد. مقامات جمهوری اسلامی مانند اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران با قتل، دستگیری و شکنجه، دست به سرکوب معترضان زدند. نیروهایی از نیروی انتظامی، سپاه پاسداران و نیروی زمینی ارتش که زیر مجموعه ستاد کل نیروهای مسلح هستند در سرکوب معترضان نقش دارند. از نیروی انتظامی، پلیس پیشگیری، پلیس آگاهی، پلیس امنیت عمومی، فتا، یگان ویژه ناجا و نوپو در سرکوب معترضان دست دارند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جدای از نیروهای خودش از نیروهای بسیج نیز استفاده کرده است. همچنین از لباس شخصی ها و گروهی به نام نیروهای خودجوش سرزمین های اسلامی نیز استفاده شده است. حکومت برای سرکوب اعتراضات از ترفندهایی همچون رعب و تهدید، پرونده سازی، اعترافات تلویزیونی، بازی های رسانه ای، تحقیر و تمسخر، نازل کردن خواسته های معترضان به تمایلات جنسی و هیجانی استفاده می کند. نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی برای سرکوب شهروندان در این اعتراضات از باتون، باتون برقی،
ماشین آب پاش، گاز اشک آور، تفنگ پینت بال، تفنگ ساچمه زنی، اسلحه دستی و تفنگ جنگی و همچنین از خشونت، یورش به منازل مسکونی، شلیک مستقیم به شهروندان، آسیب رساندن به اموال عمومی و خصوصی مردم از جمله خودروها و مغازه ها و همچنین تعرض جنسی به زنان استفاده می کند. در اعتراضات علاوه بر آمبولانس، از کودکان و نوجوانان نیز در سرکوب معترضان استفاده شده است. بر پایه دیوان کیفری بین المللی بر مبنای اساسنامه رم، استفاده از کودکان زیر ۱۵ سال برای شرکت در فعالیت های خصمانه، در دسته بندی جنایات جنگی محسوب می شود. همچنین سپاه پاسداران دانش آموزان پسر دبیرستانی را برای سرکوب تطمیع و تجهیز کرده است. ربودن کودکان و نوجوانان. سازمان حقوق بشری هه نگاو اسامی ۱۸۶ کودک و نوجوان کُرد (۱۵۴ پسر و ۳۲ دختر) را که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ربوده شده اند منتشر کرد که برخی از آنان به چند سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و نیز جریمه مالی محکوم شدند. تجاوز جنسی به کودکان و جوانان. بنا به گزارش برخی منابع، هم زمان با بازداشت گسترده معترضان توسط حکومت جمهوری اسلامی، و سکوت رسانه ها (ی داخلی)، میزان خشونت و حتی تجاوز جنسی س
رکوبگران حکومتی به دختران و پسران حتی کم سن (۱۴–۱۳ ساله) افزایش یافته است. شبکه سی ان ان، پس از یک بررسی دوماهه (مهر و آبان ۱۴۰۱) و در گزارشی تحقیقی، تأیید کرده است که پسران و دختران بازداشت شده در ایران، مورد خشونت جنسی قرار می گیرند و در برخی موارد در زندان به آن ها «تجاوز» می شود. ضرب و شتم و آزار جنسی زندانیان دخترِ به ویژه زیبا شدیدتر است. به گفته یکی از دختران بازداشت شده، در بازداشتگاه، یک «اتاق خصوصی بازجویی» وجود دارد که افسر بازجو، دختری زیبا را به تنهایی با خود به آن اتاق برده و به او تعرض جنسی می کند. یکی از کسانی که بارها مورد تجاوز جنسی و حتی پارگی اندام ها قرار گرفت آرمیتا عباسی است. فیلم گرفتن از صحنه تجاوز جنسی برای باج گیری. سی ان ان به نقل از منابع مطلعی که با قربانیان گفت وگو کرده اند، گزارش داده که مأموران جمهوری اسلامی از صحنه های خشونت آمیز تعرض جنسی فیلم تهیه کرده اند و آن فیلم ها را به ابزاری برای باج گیری از معترضان یا وادار کردنشان به سکوت تبدیل کرده اند. بر اساس برخی تحقیقات راستی آزمایی شده، حکومت جمهوری اسلامی از تعرض و تجاوز جنسی به عنوان یکی از ابزارهای سرکوب و برای تحت فشار گذ
اشتن، ناامیدکردن، اخاذی و دریافت حق سکوت از معترضان قربانی شده، استفاده می کند. نابیناکردن سیستماتیک معترضان. سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به صورت و چشم تعداد قابل توجهی از معترضان مأموران را «سیستماتیک» و «هدفمند» اعلام کرد. آمار دقیقی از معترضانی که چشمانشان آسیب دیده، در دست نیست؛ ولی بنا به گزارش روزنامه نیویورک تایمز در ۲ آذر ۱۴۰۱، دست کم ۵۸۰ نفر معترض از ناحیه چشم، آسیب دیده اند. تحریف علت کشتار. مسئولان حکومت جمهوری اسلامی دلیل کشته شدن معترضان را خودکشی، بیماری زمینه ای، گاز گرفتن سگ… و حتی شلیک معترضان به یکدیگر اعلام می کنند. مشکل تراشی در تحویل پیکر کشته شدگان. حکومت جمهوری اسلامی در تحویل دادن پیکرهای کشته شدگان، اشکال تراشی و تأخیر انجام داده و حتی با سناریوسازی برای دلیل مرگشان باعث خشم مردم می شود. اختلال گسترده اینترنت. در روزهای ابتدایی اتصال ها به اینترنت در ایران به ۶۷ درصد میزان معمول کاهش داده شد. در روزهای بعد اینترنت موبایل و خطوط تلفن همراه در بخش های گسترده ای از ایران قطع شد. رسانه اجتماعی اینستاگرام و پیام رسان واتس اپ نیز در ۳۰ شهریور فیلتر شدند
. در ۳۰ شهریور، وزارت ارتباطات حکومت جمهوری اسلامی با هدف آگاه نشدن مردم و معترضان از اخبار تازه اعتراضات، واتس اپ و اینستاگرام را هم فیلتر کرد. گوگل نیز از دسترس خارج شد که پس از دو روز رفع فیلتر شد. همچنین اختلال گسترده ای در دسترسی به اینترنت رخ داد که به گزارش نت بلاکس بزرگ ترین اختلال در اینترنت ایران از زمان قطعی کامل اینترنت در ۱۳۹۸ بود. بیلبورد میدان ولی عصر. زنان سرزمین من بیلبوردی بود که توسط سازمان هنری رسانه ای اوج، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، روز ۲۱ مهر ۱۴۰۱ و همزمان با روز جهانی دختر در میدان ولی عصر تهران نصب شد. این بیلبورد که با اعتراضات سراسری علیه حجاب اجباری در ایران همزمان شده بود، یک روز بعد و با اعتراض بسیاری از صاحبان چهره های روی آن برچیده شد. همکاری با کشورهای خارجی برای سرکوب مردم. در حالی که مردم ایران در حال اعتراض به نقض حقوق بشر و آزادی های اساسی شان هستند حکومت جمهوری اسلامی به حکومت هایی مثل حکومت روسیه اجازه همکاری در سرکوب اعتراضات ایران را می دهد. اعدام معترضان. از ابتدای این خیزش اعتراضی، قوه قضائیه ایران برای شماری از معترضان دستگیر شده احکام اعدام صادر کرده اس
ت. عنوان مجرمانه عمده این احکام «محاربه» و «افساد فی الارض» است. اما حقوقدانان و و کلای دادگستری و بعضی از روحانیون حوزه علمیه قم به احکام صادره از نظر حقوقی اعتراض کردند و خواهان توقف صدور احکام محاربه و افساد فی الارض برای معترضان شدند. محسن شکاری، اولین بازداشتی این خیزش اعتراضی بود که حکم اعدام او به اتهام محاربه پنجشنبه ۱۷ آذر اجرا شد. اعدام او درحالی صورت گرفت که تنها ۷۵ روز از بازداشت او سپری شده بود و درجریان دادرسی و محاکمه به وکیل اختیاری دسترسی نداشت. مجیدرضا رهنورد معترضی دیگری بود که دوشنبه ۲۱ آذر و ۲۳ روز پس از دستگیری، «در ملأ عام» در خیابانی در مشهد به دار آویخته شد. به گفته قوه قضائیه او به کشتن دو نفر از مأموران شبه نظامی بسیج، با سلاح سرد متهم شده بود. پیش از اعدام اعتراف اجباری او از سوی رسانه های حکومتی با دست شکسته و در گچ منتشر شده بود. روش های اعتراض. اعتراضات خیابانی. معترضان حاضر در خیابان به دو دسته تقسیم می شوند. هسته فعال در حال شعار دادن و به کار بستن مجموعه ای از اقدامات همچون آتش افروختن، پرتاب سنگ، سوزاندن روسری، بریدن گیس، کندن تابلو، حمله به بیلبوردها و کانکس های انتظامی و ه
سته ناظر که در حال تماشا و به وجد آمدن از تحرکات و اقدامات هسته فعال، در حال فیلم برداری هستند. حدود سنی هسته فعال ۱۵ تا ۳۵ سال و حدود سنی هسته ناظر ۳۵ به بالا است. حدود ۸۰ درصد هسته فعال متولدان دهه ۷۵ تا ۸۵ هستند. اعتصابات سراسری. در حمایت از اعتراضات سراسری مردم این اعتصابات صورت گرفت. در ششمین هفته اعتراضات، در شماری از شهرهای ایران گروهی از اصناف، از جمله کسبه و بازاریان، کارگران و معلمان اعتصاب کردند. گیسوبری و روسری سوزی. شماری از زنان ایرانی در اعتراض به جان باختن مهسا امینی در حرکتی نمادین، با ابراز خشم و سوگ، موهای خود را قیچی کردند. آیین گیسوبران از رسوم دیرینه ایرانیان باستان است. کارزار آتش زدن روسری به عنوان نماد حجاب به نشانه مخالفت با حجاب اجباری در اعتراضات پس از کشته شدن مهسا امینی رخ داد. این حرکت نمادین با واکنش ها بسیاری مواجه شده است. شمار بسیاری از زنان در اعتراضات روسری از سر برداشتند و برخی روسری خود را آتش زدند. عمامه پرانی. عمامه پرانی شامل انداختن و برداشتن عمامه از سر آخوندها شکل دیگری از حرکت اعتراضی برخی از معترضان بوده است. هنر اعتراضی. در زمان اعتراضات تعداد زیادی هنر اعتراضی
از قبیل نقاشی، ترانه و پرفورمانس به یاد مهسا امینی و برای وصف حال یک ملت عزادار تولید شد. مردم برای بیان اعتراض از شعارنویسی، شابلون نویسی و خط کشیدن بر عکس مقامات ایران نیز استفاده می کنند. پیامدها و رویدادها. جمعه خونین زاهدان. جمعه سیاه زاهدان به درگیری های ۸ مهر ۱۴۰۱ بین مردم معترض زاهدان و نیروهای سرکوبگر به دنبال تجاوز فرماندهٔ انتظامی به دختری بلوچ در میانهٔ اعتراضات گفته می شود. بین روایت جمهوری اسلامی و روایت منابع محلی، دربارهٔ وقایع این روز تفاوت های کلیدی وجود دارد. در این درگیری بر اساس آمار «کارزار فعالان بلوچ» و همچنین «وبگاه حال وش» ۹۱ نفر و بر اساس آمار مقام ها و رسانه های جمهوری اسلامی ۱۹ نفر کشته شدند. حمله به دانشگاه شریف. شامگاه یکشنبه ۱۰ مهر، نیروهای امنیتی همراه با شمار بسیاری از نیروهای موسوم به لباس شخصی در با محاصره دانشگاه صنعتی شریف تهران و حمله به دانشجویان، ضمن ضرب وشتم و تیراندازی، شمار نامعلومی از دانشجویان را زخمی یا بازداشت و به مکان های نامعلومی انتقال دادند. با ادامه اعتراضات تیراندازی به دانشجویان آغاز و درهای دانشگاه بسته می شود و دانشجویان در محاصرهٔ نیروهای امنیتی و لبا
س شخصی قرار می گیرند. شورش زندان لاکان رشت. یکشنبه ۱۷ مهر بین گارد ضدشورش زندان لاکان رشت و زندانیان درگیری می شود و شماری از زندانیان کشته و زخمی شدند. حکومت و مخالفان دو روایت متفاوت از درگیری ها ارائه می دهند. شمار دقیق تلفات درگیری در این زندان مشخص نیست. خبر درگیری و شورش در این زندان پس از آن به رسانه ها درز پیدا کرد که ستون دودی بر فراز این زندان دیده شد. درگیری های ۱۴۰۱ سنندج. در اواخر مهرماه، اعتراضات مردمی در سنندج شدت گرفت به طوری که یک شهروند سنندجی در داخل خودروی شخصی پراید و پشت فرمان هدف اصابت مستقیم گلوله از ناحیه سر قرار گرفته و کشته شد. رسانه های داخلی این قتل را به افراد ناشناس نسبت می دادند اما شاهدان در صحنه ادعا می کنند که وی به وسیله گلوله های جنگی نیروهای ضد شورش هدف قرار گرفته است. آتش سوزی زندان اوین. ۲۳ مهر، در میانه اعتراضات سراسری در زندان اوین آتش سوزی مشکوکی رخ داد. به گفتهٔ رسانه قوه قضاییه در این حادثه هشت زندانی کشته و دست کم ۶۱ نفر مجروح شدند. همچنین مردم در خیابان های اطراف زندان تجمع و علیه حاکمیت ایران شعار دادند. جمعه خونین خاش. ۱۳ آبان در پی تیراندازی نیروهای سرکوبگر به
معترضان به دنبال جمعه خونین زاهدان دست کم ۱۶ نفر شامل کودکان کشته و ده ها تن دیگر زخمی شدند. مولوی عبدالحمید، امام جمعه زاهدان، در بیانیه ای اعلام کرد در این حادثه دست کم ۱۶ نفر کشته و ده ها نفر دیگر زخمی شدند. عفو بین الملل در گزارشی شمار کشته شدگان را ۱۸ نفر و اعلام کرد که نیروهای امنیتی در سرکوب مردم از «گلوله های جنگی مرگبار» استفاده کرده است. سرکوب کردهای ایران. در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ (به ویژه در اواخر آبان و اوایل آذر ۱۴۰۱) بعد از سخنرانی خامنه ای در ۲۸ آبان، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بعد از اعلام حکومت نظامی، با دوشکا، تیربار سنگین W85، خودروهای نظامی، تانک و هلیکوپتر… به مناطق کردنشین ایران (استان های کردستان، آذربایجان غربی، کرمانشاه و ایلام) حمله کرده و تعداد چشمگیری از مردم معترض را کشتند. سپاه در این سرکوب، از گاز شیمیایی فلج کننده اعصاب یعنی هگزاکلرواتان نیز استفاده کرده است. حملات سپاه به مقر احزاب کرد. طبق ادعای سپاه پاسداران این حمله پاسخی به دلیل حمایت احزاب کرد از اعتراضات سراسری بود. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پایگاه های احزاب کرد ایرانی در کوی سنجق، آلتون کوپ
ری و زرگویز در اقلیم کردستان را با استفاده از پهپادهای انتحاری و موشک های زمین به زمین بمباران کرد. این حملات منجر به کشته شدن حداقل سیزده نفر از جمله زنان (که یکی باردار بود) و کودکان و زخمی شدن ۵۸ نفر شد. احزاب کردستان ایران ادعا کردند که جمهوری اسلامی در خیابان های داخل کشور از طرف مردم پاسخ این حملات را دریافت خواهد کرد. مسمومیت های زنجیره ای دانش آموزان در مدارس. مسمومیت های دنباله دار دانش آموزان مدرسه های مخصوصاً دخترانه از ۹ آذر ۱۴۰۱، شروع شد و در طی چند ماه (و بلکه به مدت یک سال: از آذر ۱۴۰۱ تا آبان ۱۴۰۲) به گونه زنجیره ای، هزاران دانش آموز (به ویژه) دختر در بیش از ۵۰۰ مدرسه و در ۲۵ استان و در بیش از ۱۱۰ شهر، مسموم شدند. در برخی از مدرسه ها چند بار، مسمومیت ایجاد شد. درخواست اخراج سفیران جمهوری اسلامی. کارزار اینترنتی خطاب به سران کشورهای گروه ۷، هفت کشور صنعتی جهان، برای اخراج مقامات جمهوری اسلامی راه افتاده است. این کارزار تا ۲۵ مهر نزدیک به ۱۸۰ هزار امضا داشته است. این کارزار در کمتر از چهار روز، از مرز ۴۰۰ هزار امضا عبور کرد. اعضای گروه ایرانیان مدافع عدالت و حقوق بشر عصر یکشنبه، ۲۴ مهر، با انتشا
ر دادخواستی در وب سایت بین المللی Change.org، نگرانی عمیق خود را از وقایع پنج هفته گذشته در ایران اعلام کردند و از کشورهای عضو گروه جی۷ شامل آلمان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و کانادا، خواستند در اعتراض به «رفتار غیرقانونی و غیرانسانی» با معترضان در ایران، سفرای جمهوری اسلامی و نمایندگان آن ها را از سازمان های بین المللی اخراج کنند. ریزش و کمبود نیروهای حکومتی. به گزارش بعضی منابع، کمبود نیرو برای سرکوب و نیز گریختن تعداد زیادی سرباز از خدمت، باعث شده که حکومت جمهوری اسلامی از افسران ارشد حتی در سطح سرهنگ (سپاه) استفاده کند که بعضی از آن ها همچون: سرهنگ حمیدرضا هاشمی (با نام مستعار سید علی موسوی)، معاون اطلاعات سپاه سلمان استان سیستان و بلوچستان و سرهنگ نادر بیرامی، رئیس اطلاعات سپاه شهرستان صحنه، در درگیری با مردم معترض کشته شدند. نشست غیررسمی شورای امنیت. چهارشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۱، جلسه ای غیررسمی در شورای امنیت سازمان ملل متحد به میزبانی ایالات متحده و آلبانی با موضوع سرکوب خشن زنان و معترضان در ایران برگزار شد. این جلسه با سخنرانی جاوید رحمان، گزارشگر ویژه ایران در سازمان ملل متحد آغ
از شد و در ادامه شیرین عبادی، حقوق دان ایرانی و برنده جایزه صلح نوبل و نازنین بنیادی، بازیگر سینما و فعال حقوق بشر نیز سخنرانی کردند. لیندا توماس گرینفیلد، سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد و نمایندگان ۱۳ عضو دیگر شورای امنیت هم هر کدام بیانیه و مواضع خود دربارهٔ سرکوب اعتراضات و نقض حقوق زنان در ایران را عنوان کردند. به جز چین و روسیه بیانیه دیگر اعضای شورای امنیت در حمایت از معترضان و محکومیت سرکوب خشن اعتراضات در ایران بود. نشست اضطراری شورای حقوق بشر. در نشست اضطراری که شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ۳ آذر ۱۴۰۱ برگزار کرد، فولکر تورک، کمیسر عالی این شورا، اعلام کرد اکنون «یک بحران حقوق بشری تمام عیار» در ایران وجود دارد و از جمهوری اسلامی خواست به استفاده غیرضروری زور علیه معترضان پایان دهد. همچنین جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، از مقام های جمهوری اسلامی انتقاد کرد که در هیچ موردی حاضر به گفت وگو با معترضان نشده اند. شورای حقوق بشر سازمان ملل در این نشست با تصویب قطعنامه ای، سازوکاری ویژه برای راستی آزمایی و حقیقت یابی دربارهٔ کشتار و سرکوب معترضان تعیین کرد. بر اساس این مصوبه،
رئیس شورای حقوق بشر موظف شد که به شکل مستقل، کار تحقیق و ثبت موارد نقض حقوق بشر در ایران را از روز ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ را برعهده بگیرد. کمیسیون مقام زن ملل متحد. شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد در ۲۳ آذر ۱۴۰۱ با اکثریت آرا ایران را از کمیسیون مقام زن ملل متحد اخراج کردند. قطعنامه پیشنهادی برای این امر از سوی ایالات متحده ارائه شده بود و ۲۹ عضو این شورای از قطعنامه پیشنهادی حمایت کردند. این اقدام برای نخستین بار در تاریخ این کمیسیون سازمان ملل متحد روی داد و واکنشی از سوی جامعه جهانی به سرکوب اعتراضات زنان در طول خیزش اعتراضی بود که با کشته شدن مهسا امینی آغاز شد. همزمان با استقبال برخی از شهروندان و فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی از اخراج ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل، سخنگوی وزارت خارجه ایران این اقدام را «غیرقانونی» خواند و یکی از مقام های معاونت امور خانواده رئیس جمهور ایران نیز گفت که این تصمیم «بی طرفی کمیسیون مقام زن» را خدشه دار کرد. کنفرانس امنیتی مونیخ. نشست کنفرانس امنیتی مونیخ در ۲۸ بهمن ۱۴۰۱ بدون حضور مقامات جمهوری اسلامی برگزار شد؛ به جای مقام های حکومت جمهوری اسلامی، بر خی از چهره های
نشست آینده جنبش دموکراسی ایران، همچون: رضا پهلوی، مسیح علی نژاد و نازنین بنیادی دعوت شدند. کریستوف هویسگن، رئیس جدید کنفرانس امنیتی مونیخ گفت: «[حکومت جمهوری اسلامی] ایران همواره یک چالش بود؛ چون موجودیت اسرائیل را نفی می کرد و با قدم برداشتن در مسیر سلاح هسته ای، حقوق بین الملل را نقض می کرد. در زمان مذاکرات اتمی، تصمیم سلَفِ من این بود که آن ها را دعوت کند؛ اما بعد از نقض حقوق بین الملل و حمله وحشیانه سپاه پاسداران و پلیس به مردم خود، ما از ایران دعوت نکردیم.» شعارها. ژینا جان تو نمی میری. نامت رمز می شود. در پی اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران در شهرهای مختلف ایران شعارهای مختلفی توسط معترضان سر داده شد. تعدادی از این شعارها متمرکز بر موضوع حجاب اجباری در ایران و مسئلهٔ زنان و برخی دیگر متمرکز بر مخالفت معترضان با حکومت وقت ایران است. شعار «زن، زندگی، آزادی» یکی از اصلی ترین شعارها از شروع این اعتراضات بود که از روز اول اعتراضات در شهرهای مختلف سر داده شد. شعارهایی که در اعتراضات سراسری در ایران توسط مردم در خیابان ها گفته شده، بسیار ساختارشکنانه و پیشرو بوده اند و در آن ها به حقوق زنان و آزادی های فردی بسیار ز
یاد نگاه شده است اما شعارهای معیشتی اصلاً شنیده نشده اند. برخی از اصلی ترین شعارها (فهرست کامل): نمادها. سوزاندن روسری و بریدن یا کوتاه کردن مو از نخستین نمادهای این اعتراضات بود. ترانه اعتراضی برای… اثر شروین حاجی پور نیز تبدیل به نمادهای اعتراضات شد. مردم ایران در خیابان ها، کافه ها و رستوران ها با همخوانی و پخش این ترانه، اعتراض خود را نشان دادند. ایرانیان مقیم خارج نیز این ترانه را در تجمعات اعتراضی خود بازخوانی کردند. حاجی پور متن این ترانه را بر اساس توئیت های اعتراضی با موضوع «برای…» ساخته است. ویدئوی این ترانه بعد از بازداشت او توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی حذف شد. برخی از نمادها اعتراضات: همراهی کنندگان. چهره ها. شمار زیادی از سلبریتی های شناخته شده ایران به صف حامیان معترضان پیوستند که باعث فشارهای حکومت ایران به شکل تهدید، تبلیغات منفی و مصاحبه و اقدام قضایی علیه آنان شد. شمار بازیگرانی که از معترضان حمایت کرده اند به اندازه ای است که صدا و سیمای ایران برای پخش و بازپخش بیش از ۲۰ مجموعه تلویزیونی دچار مشکل خواهد شد. عده زیادی از چهره های سرشناس هنری، فرهنگی و ورزشی دنیا هم با مردم معترض در ایرا
ن ابراز همبستگی کردند. علی کریمی. در میان واکنش ها به کشته شدن مهسا امینی و اعتراضات پس از آن، علی کریمی، فوتبالیست سابق تیم ملی فوتبال ایران نه تنها مواضع اش را روشن گفت بلکه با معترضان همنوا شد و گاهی یک قدم از آنها نیز جلوتر رفت و در پیام هایی که می داد پیشنهاد و راهکار نیز به معترضان ارائه می کرد. رسانه های نزدیک به حکومت و طرفداران نظام او را «اغتشاشگر» و «ضدانقلاب» مورد خطاب قرار داده اند و خواهان تعقیب قضایی و حتی مصادره اموال او شده اند. تیم های ملی. در جریان اعتراضات برخی از تیم های ملی در اعتراض از خواندن سرود ملی خودداری کردند. بازیکنان تیم ملی فوتبال ساحلی ایران، اعضای تیم ملی واترپلوی ایران از همخوانی سرود جمهوری اسلامی خودداری کردند و تلویزیون دولتی ایران پخش زنده برنامه را قطع کرد. در ادامه بازیکنان تیم ملی بسکتبال ایران در مراسم آغازین بازی مقابل تیم ملی چین در سالن بسکتبال آزادی، به نشان همراهی با اعتراضات در ایران از همخوانی سرود رسمی جمهوری اسلامی خودداری کردند. بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در جریان مسابقات فوتبال جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ از خواندن سرود ملی در بازی مقابل انگلیس خودداری کردند.
گاردین در مقاله ای در واکنش به این حرکت نوشت: «سکوت یک تیم گویای همه چیز است». تماشاگران ایرانی حاضر در جام جهانی ۲۰۲۲؛ با نوشته مهسا امینی، شعار «زن، زندگی، آزادی»، تصاویری از کشته شدگان اعتراضات و حمایت از علی کریمی گروه های هکری. برخی از گروه های هکری چون انانیموس با حمله به وبگاه های متعلق به حکومت در اعتراضات سراسری با مردم همراهی کردند. در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱، گروه هکری انانیموس سرشناس ترین گروه هک در دنیا، در پیامی ویدئویی پس از مرگ مهسا امینی خطاب به مردم ایران گفته که در کنار آنها است. او ابراهیم رئیسی و حکومت را دیکتاتور خواند. گزارش شده که این گروه شماری از وبسایت های اصلی جمهوری اسلامی را هک کرده است. همچنین وبسایت دولت جمهوری اسلامی ایران، وبگاه خبرگذاری صدا و سیما و درگاه ملی دولت هوشمند، حمله دی داس خورده و بارها قطع و وصل شدند. این گروه با انتشار ویدئویی در رسانه های اجتماعی تصاویر مهسا امینی و سرکوب معترضان در شهرهای مختلف ایران را منتشر کرده و گفته اجازه نمی دهد که سرکوب برای خاموش کردن مردم ادامه پیدا کند و همچنین نمی گذارد حکومت ایران در اینترنت زنده بماند. گروه هکری انانیموس روز چهارشنبه ۳۰ ش
هریور ۱۴۰۱، همزمان با گسترش اعتراضات و تلاش جمهوری اسلامی برای قطع دسترسی به اینترنت در ایران، در حساب کاربری توییتر خود به شهروندان ایرانی توصیه کرده که از نرم افزار آزاد تور استفاده کنند تا بتوانند به وب سایت های فیلتر شده دسترسی پیدا کنند و همچنین ناشناس بمانند. وبگاه سید علی خامنه ای، وبگاه ریاست جمهوری، و همچنین ۱۰۰۰ دوربین مداربسته امنیتی و انتظامی توسط انانیموس هک شد. گروه «بختک» روز شنبه ۲ مهر با انتشار بخشی از اطلاعات محرمانه اتوماسیون اداری آستان قدس رضوی که زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی اداره می شود اعلام کرد: «این حمله سایبری را در اعتراض به قتل مهسا امینی، دزدی و اختلاس و ندادن مالیات از سوی آستان قدس رضوی انجام داده است». در ساعت ۹ و ۳۳ دقیقه شنبه شب ۱۶ مهر ۱۴۰۱ و در جریانِ اعتراضات سراسری، شبکه خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی برای لحظاتی توسط گروه عدالت علی هک شد و به جای تصاویر و سخنان سید علی خامنه ای، شعار «زن، زندگی، آزادی» پخش شد. علاوه بر این شعار، تصویری از خامنه ای که در آتش می سوزد به نمایش درآمد که در کنارش «چوپان دروغگو» نوشته شده بود. در تاریخ ۱۰ مهر ۱۴۰۱ گروه بکدور هویت مأموران بازداشت
کننده مهسا امینی را افشا کرد. گروه هکری بلک ریوارد در ۲۹ مهر اعلام کرد که سامانهٔ ایمیل شرکت تولید و توسعه انرژی اتمی ایران را هک کرده و تهدید که اگر حکومت «زندانی ها سیاسی، عقیدتی و بازداشت شدگان اعتراضات» را تا ۲۴ ساعت بعد آزاد نکند، این اسناد را منتشر می کند. این گروه پیش از این نیز در ۲۳ مهر ایمیل های کارکنان شبکهٔ "پرس تی وی" را هک کرده بود و با ارسال ایمیلی انبوه از آنان خواسته بود صدای مردم باشند. بلک ریوارد در روز ۳۰ مهر حدود ۵۰ گیگابایت از اطلاعات این شرکت را در کانال تلگرامی خود منتشر کرد. واکنش ها. شماری از چهره های ایران و فراتر از ایران از اعتراضات سراسری حمایت کردند. شمار بازیگرانی که از معترضان حمایت کرده اند به اندازه ای است که صدا و سیمای ایران برای پخش و بازپخش تعداد زیادی از مجموعه های و فیلم های تلویزیونی دچار مشکل خواهد شد. تعدادی از چهره های سرشناس هنری، فرهنگی و ورزشی دنیا هم از معترضان در ایران حمایت کردند. بیانیه گروه ها و سازمان ها. بیست و دو چهره سرشناس ایرانی در بیانیه ای با نام «انقلاب زن، زندگی، آزادی» از اعتراضات مردم ایران حمایت کردند. در متن این اطلاعیه با اشاره به «حرکت پرتوا
ن و سراسری زنان و جوانان» به قتل مهسا امینی آمده است: «این جنبش ملی کلیت نظام را به چالش کشیده و می رود تا آن را سرنگون سازد.» امضاکنندگان این بیانیه در پایان تأکید کردند: «ایران خانه همه ایرانیان است و به دست همه ما ساخته خواهد شد. زمان آن رسیده است تا برای نجات ایران، فرهنگ و تمدن آن دست به دست همدیگر دهیم.» مهرماه بیانیه ای منسوب به «جمعی از طلاب و مدرسان حوزه های علمیه قم، مشهد و تهران» در شبکه های اجتماعی منتشر شد که این طلاب از ارسال نامه از دفتر قمِ سید علی خامنه ای، تحت مدیریت مجتبی خامنه ای، به دفتر مراجع تقلید خبر داده و گفته اند که در این نامه مراجع تهدید شده اند که به حوادث جاری «واکنش انتقادی» نشان ندهند و با «حربه نخ نماشده توهین به مقدسات» از مراجع علیه اعتراضات بیانیه بگیرند. جنبش ها. جنبش آزادی خواهی مردم ایران. جنبش آزادی خواهی مردم ایران به سلسلهٔ اقداماتی اطلاق می شود که در آن معترضان به حجاب اجباری، وحشیگری نیروی انتظامی، ربودن مخالفان سیاسی و همچنین اعتراضات معیشتی و دیگر سیاست های نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران و ناقض حقوق مدنی و سیاسی مردم ایران، خواهان برکناری و محاکمه رهبری و
مسئولان حکومت به قدرت رسیده پس از انقلاب ۱۳۵۷ و سقوط نظام جمهوری اسلامی ایران هستند. این جنبش پس از کشته شدن مهسا امینی و واکنش ها و اعتراضات به این رویداد و پیوستن معترضان در سرتاسر ایران با شدت بیشتری خواسته های خود را دنبال می کند. جنبش زن، زندگی، آزادی. جنبش زن، زندگی، آزادی، جنبشی اعتراضی انقلابی است که با وقوع این خیزش آغاز شد. این جنبش در تداوم حرکت انقلابی اش، زمینه های یک انقلاب را پی می گیرد. شعار شاخص این جنبش «زن، زندگی، آزادی» است که بیشتر شهرهای ایران را فراگرفت و لایه های جمعیتی مختلفی به آن پیوستند. خصلت اساسی این جنبش، دموکراتیک است و در آن، خواست برابری و آزادی با محوریتِ مقابله با حجاب اجباری برجسته است. کردستان با تجربه مبارزاتی پربارش به آن شتاب داده و همه کانون های مبارزه و مقاومت در تلاش اند به آن نیرو دهند. آینده جنبش دموکراسی ایران. نشست آینده جنبش دموکراسی ایران با حضور ۸ تن از چهره های سرشناس مخالف حکومت جمهوری اسلامی: حامد اسماعیلیون، دبیر و سخنگوی انجمن خانواده های قربانیان پرواز پی اس۷۵۲، نازنین بنیادی، فعال حقوق بشر و هنرپیشه، رضا پهلوی، فعال سیاسی، شیرین عبادی، حقوقدان و برنده