Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بال آتشیان شناگر (به لاتین: Palaelodidae) تیره ای از پرندگان منقرض شده در گروه بال آتشی سانان (Phoenicopteriformes) است که امروزه تنها با تیرهٔ بال آتشیان شناخته می شوند. آنها در دوران نئوژن گسترده بودند و بقایای فسیلی آنها در همهٔ قاره ها به جز قطب جنوب یافت شد. قدیمی ترین بقایای مربوط به این گروه در شواهد فسیلی در دوره الیگوسن در مصر و بلژیک یافت شده است، پیش از اینکه بال آتشیان شناگر در دوره میوسن به اوج تنوع خود برسند. پس از این، جمعیت این گروه در اوایل دوره پلیوسن کاهش یافت و سپس در بیشتر قاره ها منقرض شد. با این حال، بقایای یافت شده در نزدیکی کوپر کریک در حوضه دریاچه ایر نشان می دهد که بال آتشیان شناگر تا دوره پلیستوسن در استرالیا زنده مانده اند. در حال حاضر سه سرده توسط دانشمندان شناخته شده است: "آدلالوپوس"، "پالائلودوس" و "مگاپالوئلودوس". بیشتر بقایای فسیلی از اروپا سرچشمه می گیرند و به گونه خاص، "Palaelodus ambiguus"، نسبت داده شده اند. با توجه به ماهیت پراکنده اکثر این گونه ها، اطلاعات کمی دربارهٔ بوم شناسی آنها وجود دارد. به نظر می رسد آنها دریاچه ها و تالاب های شور را ترجیح می دادند. پیش از این تص
ور می شد که "پالائلودوس ها،" کنارآبزی یا شیرجه زن بوده اند، اما پژوهش های اخیر نشان می دهد که آنها برای شنا مناسب تر بوده اند و احتمالاً از لارو حشرات و دیگر بی مهرگان آبزی تغذیه می کرده اند. حداقل به نظر می رسد "مگاپالئولودوس ها" برای «قفل کردن» پاهای خود در حالت ایستاده، سازگاری هایی داشته اند. بال آتشیان شناگر بیشتر به فلامینگوها و کشیم های شیرجه زن شبیه بودند.
داگلاس رابینسون (؛ زادهٔ ) زبان شناس، نویسنده، و مترجم اهل ایالات متحده آمریکا است. او محقق دانشگاهی، مترجم و نویسنده داستان های تخیلی آمریکایی است که بیشتر به خاطر آثارش در مطالعات ترجمه شناخته می شود، اما آثار گسترده ای در زمینه های مختلف ارتباطات انسانی و تعامل اجتماعی (ادبیات آمریکا، نظریه ادبی، نظریه زبان شناسی، مطالعات جنسیت، مطالعات نوشتار، نظریه بلاغت) منتشر کرده است. او چندین رمان، نمایشنامه و تک نگاری فنلاندی را به انگلیسی ترجمه کرده است، رمان خودش به زبان انگلیسی نوشته شده اما ابتدا به زبان فنلاندی ترجمه شده است.
میکائلا اینبرگ (؛ زادهٔ ) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند است. بهترین پرتاب شخصی او ۶۴.۰۳ متر است که در سپتامبر ۲۰۰۰ در برلین به دست آمد. در طول دوران حرفه ای اش به او لقب «میکّه» داده بودند.
«در ـ بدن ـ نهفتگی» (به فرانسوی: incorporation؛ به انگلیسی: embodiment) در لغت به معنی گنجاندن، دربرداشتن و نهفته شدن در چیزی در قالب یک بخش متشکل است. این مفهوم در فلسفه و علوم اجتماعی و نزد متفکران مختلف با تعاریف مختلفی به کار رفته است. در ـ بدن نهفتگی یک چارچوب مفهومی نسبتاً آشفته و پویا در انسان شناسی است و برخلاف گونه بندی های مشخص بر امکان و فرآیند تأکید می کند. نظریه در ـ بدن ـ نهفتگی، به جای اینکه به یک متفکر واحد نسبت داده شود، بر اساس آثار پژوهشگران مختلفی بسط و گسترش یافته است. پیش زمینه. نظریه «در ـ بدن ـ نهفتگی» از پروژه ای گسترده تر درباره پر کردن شکاف های درک شده در مطالعات انسان شناسی نظیر دوگانگی های سوژه / اُبژه، طبیعت / فرهنگ و ذهن / بدن ناشی شده است. «در ـ بدن ـ نهفتگی» به ترکیبی از پدیدارشناسی، نظریه عمل، نظریه فمینیستی و اندیشه پساساختارگرایی بازمی گردد. از مری داگلاس، مارسل موس، پی یر بوردیو، موریس مرلوپونتی، جودیت باتلر و میشل فوکو اغلب به عنوان پیشگامان اصلی مفهوم «در ـ بدن ـ نهفتگی» یاد شده است. این نظریه پردازان هر یک تنها بخشی از نظریه «در ـ بدن ـ نهفتگی» را تکمیل کرده اند. بنیان
های نظری. مارسل موس بدن انسان را اولین ابزار بشر معرفی می کند. او ثابت می کند که استفاده های بدنی هم در زندگی و هم در تاریخ جامعوی لانه کرده اند. موریس مرلوپونتی معتقد است انسان ها جهان را تجربه می کنند و خود را در درون آن و در ارتباط با سایر اُبژه های ادراک شده «از طریق» بدن جهت می دهند. سپس، بدن به «محل» تعامل پیشا - عینی با محیط بیرونی تبدیل می شود، جایی که وجهیت و شناخت در هم ادغام می شوند و ادراک شکل می گیرد. در ـ بدن ـ نهفتگی در اندیشه مرلوپونتی مبتنی بر ادراک است. پی یر بوردیو با استفاده از مفهوم عادت واره به «در ـ بدن ـ نهفتگی» می پردازد. از نظر او، عمل بدنی تحت تأثیر تجربه حسی و ساختاردهی اجتماعی - فرهنگی «خود» و محیط بیرونی است. در این تفسیر، محیط رفتاریِ اجتماعی در بدن و روان درونی می شود. در ـ بدن ـ نهفتگی در اندیشه بوردیو مبتنی بر عمل است. در جامعه شناسی بوردیو، «در ـ بدن ـ نهفتگی» به فرایند یادگیری و تجربه چیزها و جهان از طریق بدن اشاره دارد. «در ـ بدن ـ نهفتگی» با «جامعه پذیری» و «درونی سازی» تفاوت دارد. بوردیو بر بُعد غیرآگاهانه و فروتأملی فرایند «در ـ بدن ـ نهفتگی» اصرار دارد. او بر بدیهی ‏بو
دن و طبیعی ‏بودن چیزی تأکید دارد که طی فرایند «در ـ بدن ـ نهفتگی» در بدن رسوب می کند. او هم چنین بر نیروی آماده سازی اصرار دارد که قوی تر از خودِ بدنی است. بوردیو در سراسر آثار خود با واژگان متعددی نشان می دهد که آمادگی ها و عادت واره در بدن ما می نشینند، جاگیر می شوند و درج یا حک می شوند. برای نمونه، بوردیو معتقد است که سلطه مردان بر زنان از طریق آمادگی ها و عادت واره و سلوک بدنی به شکل های متفاوتی در بدن های سلطه گران و سلطه بران نهفته است. میشل فوکو با استفاده از مفهوم زیست قدرت به «در ـ بدن ـ نهفتگی» می پردازد. رویکرد او به مراقبت نهادی شده و انضباط دولتی در پادگان ها، کارخانه ها، مدارس و زندان ها و غیره مربوط می شود. او از اصطلاح بدن مطیع برای توصیف بدن هایی استفاده می کند که مراقبت و انضباط اعمال شده بر خود را فراتر از نقطه مقاومت، درونی کرده اند.
فیلتر کوکو یک ساختار داده احتمال گرا برای بررسی عضویت عناصر در یک مجموعه است. این فیلتر شباهت زیادی به فیلتر بلوم دارد، با این تفاوت که قابلیت حذف عناصر را نیز فراهم می کند و در برخی موارد کارآمدتر از فیلتر بلوم عمل می کند. این ساختار در سال ۲۰۱۴ توسط بینه فَن، دیوید اندرسون و مایکل کامرون از دانشگاه کارنگی ملون معرفی شد. ویژگی ها. فیلتر کوکو برای تعیین اینکه آیا یک عنصر خاص در مجموعه وجود دارد یا خیر، از هش و جدول کوکو استفاده می کند. این فیلتر اجازه می دهد که تا حدودی با احتمال خطا، بررسی شود که یک عنصر در مجموعه وجود دارد یا نه، اما از این جهت که می تواند عناصر را از فیلتر حذف کند، نسبت به فیلتر بلوم برتری دارد. فیلتر کوکو بر اساس الگوریتم هش کوکو ساخته شده و از یک جدول هش با چند خانه استفاده می کند که هر عنصر در یکی از دو جای ممکن قرار می گیرد. اگر هر دو مکان پر باشند، یکی از عناصر موجود "جا به جا" شده و عنصر جدید جای آن قرار می گیرد؛ این فرآیند مشابه پرش کوکو از لانه ای به لانهٔ دیگر است، و دلیل نام گذاری این ساختار نیز همین است. کاربردها. فیلتر کوکو در حوزه های زیر کاربرد دارد.
فریتز یاکوبسون (؛ زادهٔ ) نقاش اهل فنلاند است که اکنون ساکن واسا است. او بیشتر به خاطر پرتره هایش شناخته می شود. او کار خود را از سال ۱۹۶۷ آغاز کرد و از آن زمان حدود ۱۱۰ نمایشگاه هنری در فنلاند، سوئد، آلمان و ایتالیا برگزار کرده است. او بیش از ۲۰۰۰ اثر هنری خلق کرده است که حدود ۸۰۰ تای آنها پرتره هستند. شناخته شده ترین پرتره های سفارش داده شده او از ملکه سیلویای سوئد، پاپ ژان پل دوم، کاردینال کارلو فورنو، کاردینال [جوزپه کاپریو]] و پرنسس استفانیا آنجلو-کومننو از تسالی هستند. او همچنین چهره بسیاری از افراد تأثیرگذار در زندگی عمومی فنلاند و صنعت و تجارت فنلاند، مانند یاکو پوورو، کاری کایرامو و کازیمیر ارنروت را نقاشی کرده است. فریتز یاکوبسون عضو آکادمی هنر و علوم آنجلیکا-کنستانتینیانا است.
هنگ ۵ تفنگداران دریایی () یک هنگ پیاده نظام از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در کمپ پایگاه تفنگداران دریایی پندلتون، کالیفرنیا مستقر است. این هنگ پرافتخارترین هنگ در سپاه تفنگداران دریایی است و تحت فرماندهی لشکر ۱ تفنگداران دریایی و نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی قرار دارد. هنگ ۵ تفنگداران دریایی در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد.
هشینگ سازگار یک روش در علم کامپیوتر برای توزیع یکنواخت داده ها بین چند گره (یا سرور) به گونه ای است که با اضافه یا حذف گره ها، کمترین تغییر ممکن در جایگاه داده ها ایجاد شود. این الگوریتم معمولاً در سیستم های توزیع شده و شبکه های تحویل محتوا (CDN) کاربرد دارد. مفهوم. در روش های سنتی هشینگ، با تغییر تعداد گره ها، تقریباً تمام کلیدهای هش شده باید دوباره تخصیص داده شوند. اما در هشینگ سازگار، تنها مقدار کمی از داده ها باید دوباره نقشه برداری شوند. این ویژگی باعث می شود که این روش برای سیستم هایی که به صورت پویا گره اضافه یا حذف می کنند، مناسب باشد. روش کار. در هشینگ سازگار، هم کلیدها و هم گره ها به یک فضای دایره ای از مقادیر هش نگاشت می شوند. هر کلید به اولین گره ای که در جهت عقربه های ساعت قرار دارد، اختصاص داده می شود. وقتی گره ای اضافه یا حذف می شود، فقط کلیدهایی که به آن گره اختصاص داشتند تحت تأثیر قرار می گیرند.
جان لژون (; – ) سپهبد سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۹ به عنوان سیزدهمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می کرد. کمپ لژون پایگاه تفنگداران دریایی به نام وی نامگذاری شده است. لژون فعالیت نظامی را از سال ۱۸۹۰ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۴ فرماندهی تیپ ۱ تفنگداران دریایی را برعهده داشت، از ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۵ فرمانده تیپ ۴ تفنگداران دریایی بود، از ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ به عنوان فرمانده لشکر ۲ پیاده فعالیت می کرد و از ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی بود. وی از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ ریاست مؤسسه نظامی ویرجینیا را برعهده داشت.
در مافیای سیسیلی، کاپودچینا (به معنی تحت اللفظی «رئیس ده نفره») یا کاپورژیم (در مافیای آمریکایی) رهبر یک دچینا (واحد ده نفره) در یک خانواده مافیایی است. در خانواده های بزرگ تر، کاپودچینا توسط رئیس خانواده (دون یا باس) انتخاب می شود و مسئول هماهنگی و مدیریت یک گروه متشکل از حدود ده عضو است. اعضای مافیا تحت نظارت کاپودچینا سازماندهی می شوند که به کاپوماندمنتو (رئیس خانواده مافیایی یا کوسکا) گزارش می دهد. این اصطلاح از کلمه "دیچی" (به معنی ده) گرفته شده و نشان می دهد هر کاپودچینا مسئول حدود ده نفر است. این اصطلاح اولین بار در دهه 1880 در سیسیل برای توصیف ساختار سازمان فراتلانزا (یک گروه مافیایی در آگریجنتو، جنوب سیسیل) به کار رفته است. مافیوزو ملکیوره آلگرا در اعترافات سال ۱۹۳۷ خود از عنوان "کاپو دلا دچینا" (رئیس گروه ده نفره) نام برد. او توضیح داد که وقتی یک خانواده مافیایی بیش از حد بزرگ میشد، به گروه های ده نفره تقسیم می شد.
کاپورِژیم / کاپودچینا (معمولاً مختصر شده به "کاپو") مقامی رهبری در مافیا (هم سیسیلی و هم ایتالیایی-آمریکایی) است که به صورت غیررسمی با عناوینی مانند "کاپیتان"، "اسکیپر" یا "سروان" نیز شناخته می شود. ویژگی های کلیدی: - عضو رسمی ("ساخته شده یا مرد افتخار") یک خانواده جنایت ایتالیایی - رهبر یک "رژیم" یا "گروه" از سربازان - دارای جایگاه و نفوذ قابل توجه در سازمان - واژه ای ایتالیایی که در سیسیل به رئیس یک خانواده اشاره دارد - در اصل، رئیس یک شاخه از سازمان جنایت که به طور مستقیم به دون (رئیس)، معاون یا رئیس خیابانی گزارش می دهد کاربرد گسترده: نسخه مختصر شده "کاپو" برای اشاره به اعضای ارشد کارتل های مواد مخدر آمریکای لاتین نیز استفاده شده است. نقش سازمانی: - فرماندهی عملیاتی یک گروه از سربازان - مسئول اجرای دستورات رهبری - حلقه ارتباطی بین رده های بالا و پایین سازمان - نظارت بر فعالیت های جنایی گروه تحت امر این سِمت یکی از ارکان کلیدی در ساختار سلسله مراتبی مافیا محسوب می شود.
کوسکا (به ایتالیایی: "cosche"، به سیسیلی: "coschi") در سیسیل به یک خاندان یا خانواده مافیایی اشاره دارد که توسط یک کاپو (رئیس) رهبری می شود. معادل آن در «اندرانگتا» در کالابریا ، «ندرینا» است. ریشه شناسی. کلمه "کوسکا" به تاج برگ های خاردار و فشرده گیاهانی مثل کنگر یا خار اشاره دارد. این ساختار گیاهی به عنوان نمادی برای نشان دادن روابط تنگاتنگ بین اعضای مافیا استفاده می شود.
کنسیلیری (به ایتالیایی: Consigliere، جمع: Consiglieri) مقامی در ساختار رهبری مافیای سیسیلی، کالابری و ایتالیایی-آمریکایی است. این واژه در زبان انگلیسی ابتدا از طریق رمان پدرخوانده (۱۹۶۹) و اقتباس سینمایی آن معروف شد. در رمان، کنسیلیری به عنوان مشاور رئیس تعریف می شود که مسئولیت نمایندگی از رئیس در جلسات مهم - چه درون خانواده جنایی خود و چه در ارتباط با دیگر خانواده ها - را نیز بر عهده دارد. کونسیلیِره مشاور و فرد مورد اعتماد رئیس خانواده مافیایی است و نقش دست راست او را ایفا می کند. از معدود افرادی است که اجازه مخالفت با رئیس را دارد تا از بی نقص بودن برنامه ها اطمینان حاصل شود. در برخی تصاویر به عنوان فردی بی طرف و فاقد جاه طلبی نشان داده می شود، اما این تصویر با واقعیت مطابقت ندارد. رئیس، معاون و کونسیلیِره سه مقام ارشد خانواده را تشکیل می دهند و به عنوان هیئت مدیره عمل می کنند. در عمل، کونسیلیِره ها اغلب در امور خشن خانواده نقش فعالی دارند. ریشه شناسی. کلمه "کونسیلیِره" در زبان ایتالیایی به معنای "مشاور" یا "راهنما" است و هنوز هم عنوانی رایج برای اعضای شوراهای شهر در ایتالیا و سوئیس محسوب می شود. این واژه
ریشه در لغات لاتین "کونسیلیاریوس" (مشاور) و "کونسیلیوم" (مشورت) دارد. اصطلاح شناسی مافیای آمریکا از مافیای سیسیلی اقتباس شده و نشان دهنده تقلید از ساختار دربارهای شاهزاده نشین های ایتالیایی در قرون وسطی است. به عنوان مثال، ونیز توسط یک "دوج" (دوک) و یک "کونسیلیِره دوکاله" (مشاور دوک) اداره می شد. معاون معمولاً زمانی که جایگاه رئیس خالی می شود به این سمت منصوب می گردد، در نتیجه موقعیت او معادل "ولیعهد" خانواده است. از سوی دیگر، کنسیلیِره را می توان به "وزیر ارشد" یا "صدراعظم" تشبیه کرد. در رمان پدرخوانده، این واژه به صورت "consigliori" نوشته شده است، حال آنکه در فیلم ها به وضوح "consigliere" تلفظ می شود. جو بونانو در کتابش "مردی از افتخار" توضیح می دهد که کنسیلیِره در واقع نماینده و سخنگوی سربازان خانواده محسوب می شود و می تواند در حل و فصل اختلافات میان اعضای رده پایین تر خانواده نقش میانجی را ایفا کند. مافیای آمریکایی. جو والاچی در خاطراتش به فردی مرموز به نام "ساندینو" اشاره می کند که در دهه ۱۹۴۰ به عنوان کنسیلیری خانواده جنووزه به حل و فصل اختلافات می پرداخت. در دوران معاصر، کنسیلیری ها نقش فعال تری در امو
ر خانواده های مافیایی ایفا کرده اند: - در سال ۱۹۷۱، جوزف یاکوولی، کنسیلیری خانواده کلمبو، کمپین ترور جو گالو (مشهور به جو دیوانه) را رهبری کرد. - دو دهه بعد، کارمینه سسا، کنسیلیری دیگر خانواده کلمبو، تیم تروری را هدایت کرد که قصد ترور ویکتور اورنا، رئیس موقت خانواده را داشت. این نمونه ها نشان می دهد که کنسیلیری های مافیا گاهی فراتر از نقش مشورتی عمل کرده و مستقیماً در عملیات های خشن خانواده مشارکت داشته اند. در سال ۱۹۷۶، فرانک بومپنسیِرو به عنوان کنسیلیِره خانواده جنایی لس آنجلس منصوب شد، اما در فوریه ۱۹۷۷ در یک باجه تلفن عمومی به قتل رسید. رئیس خانواده او را به این سمت منصوب کرده بود تا او را فریب دهد و از احتیاطش بکاهد. در سال ۱۹۷۹، شنودهای الکترونیکی نشان داد که ریموند ال.اس پاتریارکا، رئیس مافیای نیوانگلند، در حال صحبت درباره انتصاب کنسیلیِره خود بود، که نشان می دهد این سمت لزوماً از طریق فرآیند اجماع انتخاب نمی شود. در سال ۱۹۹۲، استفانو "استیو راننده کامیون" ویتابیله، کنسیلیِره نیوجرسی، پس از اطلاع از دوجنسگرا بودن جان "جانی بوی" داماتو، معاون خانواده، دستور قتل او را صادر کرد. در سال ۱۹۹۳، پاول گولینو،
قاچاقچی مواد مخدر و همدست خانواده جنایی بونانو، به اتهام "دست درازی" به آنتونی اسپرو، کنسیلیِره خانواده، به قتل رسید.
اعتراضات ۲۰۱۹–۲۰۲۲ سودان، اعتراضاتی خیابانی در سودان بود که از اواسط سپتامبر ۲۰۱۹، در جریان گذار سودان به دموکراسی، در مورد مسائلی از جمله انتصاب رئیس دیوان عالی و دادستان کل جدید، کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای واکنش سریع (RSF)، اثرات سمّی سیانور و جیوه حاصل از استخراج طلا در ایالت های شمالی و کردفان جنوبی، مخالفت با فرماندار ایالت در القضارف و دادگاه نمایشی هماهنگ کنندگان انجمن متخصصان سودان (SPA) و حمایت از برکناری مقامات دولت قبلی در دریای سرخ، نیل سفید و دارفور جنوبی آغاز شد. این اعتراضات در پی اعتراضات خیابانی انقلاب سودان و نافرمانی مدنی از انتقال قدرت اجرایی به شورای حاکمیت انتقالی کشور، نخست وزیر غیرنظامی عبدالله حمدوک و کابینه وزیران او در اوایل سپتامبر ۲۰۱۹ صورت گرفت. حمدوک، دوره گذار ۳۹ ماهه را مطابق با اهداف انقلاب، توصیف کرد.
جوزف گالو (۷ آوریل ۱۹۲۹ - ۷ آوریل ۱۹۷۲)، که با نام « جوی دیوانه » نیز شناخته می شود، یک گانگستر ایتالیایی-آمریکایی و سردسته خانواده تبهکار کلمبو در شهر نیویورک بود. جو گالو که در جوانی مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده بود، به عنوان مجری خشونت در خانواده جنایی پروفاسی شروع به کار کرد و همراه با برادرانش، لری و آلبرت، گروه خود را تشکیل داد. در سال ۱۹۵۷، جو پروفاسی ظاهراً از گروه گالو خواست آلبرت آناستازیا، رئیس آنچه بعدها خانواده گامبینو شد را به قتل برسانند؛ آناستازیا بعدها در یک آرایشگاه در میدتاون منهتن به قتل رسید. در سال ۱۹۶۱، برادران گالو چهار تن از سران پروفاسی را ربودند: معاون جوزف مایلیوکو، فرانک پروفاسی (برادر جو پروفاسی)، کاپیتان سالواتور موساکیا و سرباز جان سیمونه، و در ازای آزادی گروگان ها خواستار طرح مالی مناسب تری شدند. پس از چند هفته مذاکره، پروفاسی و کنسیلیره اش چارلز "سیدج" لوچیچرو با گالوها به توافق رسیدند و گروگان ها را به صورت مسالمت آمیز آزاد کردند. این اتفاق جرقه ی اولین جنگ خانواده کلمبو را زد.
مسئله ۱۰۰٬۰۰۰ ساله (همچنین مسئله ۱۰۰ ژول یا مسئله ۱۰۰ ژول) در نظریه نیروی مداری میلانکوویچ به اختلاف بین رکورد دمای زمین شناسی بازسازی شده و مقدار بازسازی شده تابش خورشیدی ورودی یا تابش در طول ۸۰۰۰۰۰ سال گذشته اشاره دارد. به دلیل تغییرات در مدار زمین، میزان تابش با دوره های حدود ۲۱۰۰۰، ۴۰۰۰۰، ۱۰۰۰۰۰ و ۴۰۰۰۰۰ سال تغییر می کند. تغییرات در میزان انرژی خورشیدی تابشی، تغییراتی را در آب و هوای زمین ایجاد می کند و به عنوان یک عامل کلیدی در زمان شروع و پایان یخبندان شناخته می شود. اگرچه یک چرخه میلانکوویچ در محدوده ۱۰۰۰۰۰ سال وجود دارد که مربوط به خروج از مرکز مداری زمین است، اما سهم آن در تغییر در تابش خورشیدی بسیار کمتر از سهم تقدیمی و انحراف مداری است. مسئله ۱۰۰۰۰۰ سال به فقدان توضیح واضح برای دوره تناوب عصرهای یخبندان در حدود ۱۰۰۰۰۰ سال برای یک میلیون سال گذشته اشاره دارد، اما نه قبل از آن، زمانی که دوره تناوب غالب مربوط به ۴۱۰۰۰ سال بود. گذار غیرقابل توضیح بین دو رژیم تناوبی به عنوان گذار پلیستوسن میانی شناخته می شود که قدمت آن به حدود ۸۰۰۰۰۰ سال پیش برمی گردد. مسئلهٔ مرتبط ۴۰۰۰۰۰ ساله به فقدان یک دورهٔ تناوب ۴۰
۰۰۰۰ ساله به دلیل خروج از مرکز مداری در داده های دمای زمین شناسی طی ۱٫۲ میلیون سال گذشته اشاره دارد. اکنون می توان گذار در دوره تناوب از ۴۱۰۰۰ سال به ۱۰۰۰۰۰ سال را در شبیه سازی های عددی که شامل روند کاهشی کربن دی اکسید و حذف رگولیت ناشی از یخچال طبیعی است، همان طور که با جزئیات بیشتر در مقاله «گذار اواسط پلیستوسن» توضیح داده شده است، بازتولید کرد. شناخت چرخه ۱۰۰٬۰۰۰ ساله. رکورد دمای زمین شناسی را می توان از شواهد رسوبی بازسازی کرد. شاید مفیدترین شاخص دمای دیرینه برای آب و هوای گذشته، تجزیه ایزوتوپ های اکسیژن باشد که با δ۱۸۰ نشان داده می شود. این تجزیه عمدتاً توسط مقدار آب محبوس شده در یخ و دمای مطلق سیاره کنترل می شود و امکان ساخت یک مقیاس زمانی از مراحل ایزوتوپ دریایی را فراهم کرده است. تا اواخر دهه ۱۹۹۰، δ۱۸ O داده های ثبت شده از هوا (در هسته یخی وستوک) و رسوبات دریایی در دسترس بودند و با تخمین های تابش خورشیدی مقایسه شدند، که باید هم بر دما و هم بر حجم یخ تأثیر بگذارد. همان طور که توسط شاکلتون (۲۰۰۰) شرح داده شده است، داده های رسوب اعماق دریا از δ ۱۸ O «تحت سلطه یک چرخه ۱۰۰۰۰۰ ساله است که به طور جهانی به ع
نوان ریتم اصلی عصر یخبندان تفسیر می شود». شاکلتون (۲۰۰۰) مقیاس زمانی هسته یخی وستوک δ ۱۸ O را تنظیم کرد. رکورد را برای تطبیق با نیروی مداری فرضی تنظیم کردند و از تحلیل طیفی برای شناسایی و تفریق مؤلفه ای از رکورد که در این تفسیر می توانست به یک پاسخ خطی (متناسب مستقیم) به نیروی مداری نسبت داده شود، استفاده کردند. سیگنال باقیمانده (باقیمانده)، هنگامی که با باقیمانده از یک رکورد ایزوتوپ هسته دریایی که به طور مشابه تنظیم مجدد شده بود، مقایسه شد، برای تخمین نسبت سیگنالی که به حجم یخ نسبت داده می شد، استفاده شد و بقیه (با تلاش برای در نظر گرفتن اثر دول) به تغییرات دما در آب های عمیق نسبت داده شد. مشخص شد که مؤلفه ۱۰۰۰۰۰ ساله تغییرات حجم یخ با رکوردهای سطح دریا بر اساس تعیین سن مرجان ها مطابقت دارد و همان طور که اگر خروج از مرکز مداری مکانیسم سرعت گیری باشد، انتظار می رود، خروج از مرکز مداری چندین هزار سال عقب تر است. «جهش های» غیرخطی قوی در رکورد در زمان یخ زدایی ظاهر می شوند، اگرچه تناوب ۱۰۰۰۰۰ ساله قوی ترین تناوب در این رکورد «خالص» حجم یخ نبود. مشخص شد که رکورد جداگانه دمای اعماق دریا، همانند دمای قطب جنوب و کرب
ندی اکسید، مستقیماً با خروج از مرکز مداری تغییر می کند؛ بنابراین به نظر می رسد خروج از مرکز مداری تأثیر فوری زمین شناسی بر دمای هوا، دمای اعماق دریا و غلظت کربن دی اکسید جو دارد. شاکلتون انرژی (۲۰۰۰) نتیجه گرفت: "تأثیر خروج از مرکز مداری احتمالاً از طریق تأثیر بر غلظت کربن دی اکسید جو وارد رکورد دیرینه اقلیمی می شود. الکیبی و ریال (۲۰۰۱) چرخه 100 ka را به عنوان یکی از پنج چالش اصلی که مدل میلانکوویچ از نیروی مداری عصر یخبندان با آن مواجه است، شناسایی کردند. فرضیه هایی برای توضیح مسئله. از آنجایی که دوره تناوب ۱۰۰۰۰۰ ساله تنها بر آب و هوای میلیون سال گذشته غالب است، اطلاعات کافی برای جداسازی فرکانس های مؤلفه های خروج از مرکز با استفاده از تحلیل طیفی وجود ندارد، که تشخیص قابل اعتماد روندهای بلندمدت قابل توجه را دشوارتر می کند، اگرچه تحلیل طیفی از سوابق دیرینه اقلیمی بسیار طولانی تر، مانند پشته هسته های دریایی لیزیکی و ریمو و سابقه ایزوتوپی مرکب جیمز زاچوس، به قرار دادن میلیون سال گذشته در یک زمینه بلندمدت تر کمک می کند. از این رو هنوز هیچ اثبات روشنی از مکانیسم مسئول دوره تناوب ۱۰۰ ka وجود ندارد. اما چندین فرضی
ه معتبر وجود دارد. گرد و غبار و آلبدو. گفته شده است که بازتاب صفحه یخی و گرد و غبار مسئول این امر هستند. بازتاب بالای صفحات یخی شمالی در برابر گرمایش آب و هوایی از حداکثر میلانکوویچ مقاومت می کند، مگر اینکه با گرد و غبار پوشیده شده باشند. دوره های گرد و غبار درست قبل از هر دوره گرمایش بین یخچالی رخ می دهند و ادعا می شود که کاهش بازتاب صفحات یخی شمالی در نتیجه آن به گرمایش بین یخچالی کمک می کند. گفته می شود دوره های گرد و غبار ناشی از کربن دی اکسید کم اتمسفر است که باعث ایجاد بیابان های کربن دی اکسید در مناطق مرتفع شمال چین می شود و گرد و غبار حاصل از آن فلات لس را ایجاد کرده و صفحات یخی شمالی را می پوشاند. نوسان درخشندگی خورشید. مکانیسمی که ممکن است نوسانات دوره ای در درخشندگی خورشید را توضیح دهد نیز به عنوان توضیحی پیشنهاد شده است. امواج انتشاری که در خورشید رخ می دهند را می توان به گونه ای مدل سازی کرد که تغییرات اقلیمی مشاهده شده روی زمین را توضیح دهند. فتوسنتز خشکی در مقابل فتوسنتز اقیانوسی. اثر دول روندهای δ۱۸۰ را توصیف می کندناشی از روندهای اهمیت نسبی فتوسنتزکنندگان ساکن خشکی و اقیانوس. چنین تغییری دلیل
محتملی برای این پدیده است.
اثر هالدین () یکی از ویژگی های هموگلوبین است که نخستین بار توسط جان اسکات هالدین توصیف شد. در این اثر، سیرش اکسیژن رسانی خون در ریه ها، دی اکسید کربن را از هموگلوبین جدا می کند و حذف دی اکسید کربن را افزایش می دهد. در نتیجه، در این حالت خون اکسیژن دار میل ترکیبی کمتری با دی اکسید کربن دارد؛ بنابراین، "اثر هالدین" توانایی هموگلوبین را در حمل مقادیر بیشتری از دی اکسید کربن (CO2) در حالت بدون اکسیژن در مقایسه با حالت اکسیژن دار توصیف می کند. برعکس، درست است که غلظت بالای CO2 تفکیک اکسی هموگلوبین را تسهیل می کند، اگرچه این نتیجه دو فرایند متمایز (اثر بور و اثر مارگاریا-گرین) است و باید از اثر هالدین متمایز شود. کاربامینوهموگلوبین. دی اکسید کربن از سه طریق مختلف در خون حرکت می کند. یکی از این روش ها اتصال به گروه های آمینه و ایجاد ترکیبات کاربامینو است. گروه های آمینه برای اتصال در ترمینال های N و در زنجیره های جانبی باقیمانده های آرژنین و لیزین در هموگلوبین در دسترس هستند. هنگامی که دی اکسید کربن به این باقیمانده ها متصل می شود، کاربامینوهموگلوبین تشکیل می شود. این مقدار کاربامینوهموگلوبین تشکیل شده با مقدار اکسی
ژن متصل به هموگلوبین نسبت معکوس دارد؛ بنابراین، در اشباع اکسیژن کمتر، کاربامینوهموگلوبین بیشتری تشکیل می شود.
تروفیم ملنیچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است که در حال حاضر برای پورتو بی در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پورتو بی، دینامو-۲ مینسک، دینامو مینسک و پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۱ سال بلاروس و بلاروس بازی کرده است.
حشیش در لسوتو یکی از محصولات سنتی این کشور به شمار می رود. با آنکه مصرف و کشت آن همچنان از نظر قانونی ممنوع است، اما در بسیاری از مناطق به طور گسترده تحمل می شود. این گیاه در زبان سوتو با نام های «ماتکوآنه» ("matekoane")، «خوما ئه فاتسه» ("khomo ea fatše")، «لیکاتا» ("likata") یا «کاکانا» ("kakana") شناخته می شود.لسوتو یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان حشیش در منطقه است، و این محصول مهم ترین محصول نقدی این کشور محسوب می شود. در دههٔ ۲۰۰۰ میلادی برآورد شده بود که حدود ۷۰٪ از حشیش مصرفی آفریقای جنوبی از لسوتو منشأ می گیرد.در سال ۲۰۱۷، لسوتو نخستین کشور آفریقایی بود که مجوز رسمی برای کشت حشیش دارویی صادر کرد، اقدامی که موجب جذب سرمایه گذاری خارجی به ویژه از سوی شرکت های دارویی بین المللی شد. تاریخچه و فرهنگ. استفاده از حشیش در لسوتو دست کم به سدهٔ شانزدهم میلادی بازمی گردد. در حدود سال ۱۵۵۰ میلادی، قوم کوئنا (Koena) در ازای دریافت زمین از قبایل بومی سان، به آن ها حشیش می دادند. تا سدهٔ نوزدهم، حشیش به یکی از محصولات اصلی پادشاهی لسوتو تبدیل شده بود. تا به امروز، گیاه حشیش تقریباً در تمام مناطق لسوتو، حتی در پایتخت،
کشت می شود، اما مناطق اصلی کشت آن در ارتفاعات مرکزی و دامنه های غربی کوهستان قرار دارد. قانون گذاری. در سال ۲۰۰۸، قانون «مواد سوءمصرف» جایگزین قانون «داروهای خطرناک» سال ۱۹۷۳ شد و لسوتو را با استانداردهای بین المللی از جمله کنوانسیون ۱۹۶۱ هماهنگ کرد. آخرین اصلاحیه، «قانون مقررات حشیش پزشکی» در سال ۲۰۱۸ بود. اجرای قانون. در یک عملیات مشترک آفریقای جنوبی و لسوتو در سال ۲۰۰۶، ۴۷ تُن حشیش کشف و ضبط شد. با این حال، به دلیل فقر گسترده در کشور و وابستگی اقتصادی به این محصول، کشت آن تا حد زیادی نادیده گرفته می شود. اصلاحات مربوط به حشیش پزشکی. در سال ۲۰۱۷، وزارت بهداشت لسوتو به یک شرکت آفریقای جنوبی مجوز کشت حشیش برای اهداف پزشکی و علمی اعطا کرد که نخستین مورد قانونی در آفریقا بود. تا اوایل سال ۲۰۱۸، دولت لسوتو به شش شرکت مجوز تولید حشیش پزشکی اعطا کرد که سه شرکت از آن ها به طور کامل یا بخشی توسط سرمایه گذاران بین المللی خریداری شدند: این اصلاحات به دلیل عدم ایجاد فرصت برای کسب وکارهای کوچک و متوسط مورد انتقاد قرار گرفته اند. پژوهشگران نیز معتقدند که "نامشخص است آیا دولت لسوتو با در نظر گرفتن منافع خانوارهای آسیب پذی