Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هد شد، مگر اینکه تعدادی از سایر ورزش های موجود حذف شوند. با این حال در سال ۲۰۱۲، با رای گیری دو رشته ورزشی از بین پنج نامزد، اسکواش و کاراته، به عنوان ورزش های بالقوه انتخاب شدند. ۲۰۱۶. این رویداد در طول سه روز ۷۸۰۰۰ طرفدار را به خود جذب کرد و ولز قهرمان جهان مردان شد، در حالی که استرالیا اولین قهرمانی جام جهانی زنان را به دست آورد. همراه با جام جهانی، IRB از برخی از بزرگ ترین نام های راگبی برای کمک به این مناقصه استفاده کرد. در مارس ۲۰۰۹، جونا لومو و لارنس دالاگلیو به عنوان سفیران این مناقصه معرفی شدند و در آوریل 2009 Waisale Serevi به عنوان سفیر همزمان با مجمع عمومی کمیته ملی المپیک اقیانوسیه معرفی شد. در می ۲۰۰۹، IRB اعلام کرد که هفت نفره جام جهانی راگبی را کنار می گذارد تا شانس گنجاندن این ورزش را افزایش دهد: فایده این حرکت این است که المپیک را به رویداد برتر راگبی بین المللی تبدیل کند. و همچنین راگبی هفت، بیسبال و سافت بال (که در سال ۲۰۰۵ از برنامه المپیک حذف شدند)، کاراته، اسکواش، گلف و ورزش های غلتکی (اسکیت سرعت درون خطی) همگی به دنبال گنجاندن در بازی های ۲۰۱۶ و رهبران هفت ورزش بودند. در ژوئن ۲۰۰۹ ارائ
ه های رسمی به هیئت اجرایی IOC ارائه کرد یک سیستم جدید از این جلسه برقرار شد، که در آن یک ورزش اکنون به جای اکثریت دو سوم قبلی، فقط به اکثریت ساده برای گنجاندن نیاز دارد. در ۱۳ اوت ۲۰۰۹، اعلام شد که هیئت اجرایی کمیته بین المللی المپیک، راگبی را برای گنجاندن در بازی های المپیک ۲۰۱۶ توصیه می کند و در ۹ اکتبر ۲۰۰۹، IOC در صد و بیست و یکمین جلسه IOC در کپنهاگ، گنجاندن راگبی هفت نفره در بازی های المپیک رای لازم را کسب کرد. IRB در ابتدا پیشنهاد کرده بود که راگبی ۷ نفره المپیک شامل ۱۲ تیم از هر جنس باشد، که مشابه تعداد تیم ها در دیگر مسابقات ورزشی توپی و تیمی است. در طول ارائه IRB در جلسه IOC، دو عضو IOC پرسیدند که چرا فقط ۱۲ تیم شامل می شوند: مایک میلر، مدیر اجرایی IRB پاسخ داد: «ما از راهنمایی های اعضای اجرایی IOC پیروی کردیم، اما اگر IOC احساس می کند باید تیم های بیشتری داشته باشیم، ما تیم های بیشتری اضافه خواهیم کرد.» ۱۲ تیم راگبی در مسابقات مردان و زنان شرکت می کنند و از یکی از چهار مسیر زیر راهیابی تیم های ملی مذکور انجام می پذیرد: سیستم مسابقه. هر دو رقابت مردان و زنان از دو بخش تشکیل شده است: بازی های گروهی و
سپس یک دور حذفی. برای بازی در گروه ها، دوازده تیم به سه گروه چهار تیمی تقسیم می شوند. هر تیم یک بار با هریک از سه تیم دیگر در گروه خود بازی می کند. در پایان بازی های مرحلهٔ گروهی، هشت تیم برتر - دو تیم برتر از هر گروه به علاوه دو تیم از بهترین تیم های سوم - به مرحلهٔ یک چهارم نهایی راه پیدا می کنند. سپس تیم ها دو به دو به رقابت می پردازند. دور حذفی از مرحله یک چهارم نهایی، تا نیمه نهایی و فینال ادامه دارد. تیم هایی که ببازند، حذف می شوند و نهایتاً در فینال برنده به مدال طلا و بازنده به مدال نقره می رسد. دو تیم حذف شده در نیمه نهایی نیز برای کسب مدال برنز و جایگاه سومی بازی می کنند. تاریخچه. اگرچه راگبی از زمان المپیک تابستانی ۱۹۲۴ به هیچ شکلی در المپیک حضور نداشت، IOC تصمیم گرفت تا نسخه هفت نفره این ورزش را به بازی ها بازگرداند. نسخه هفت نفره طی دو یا سه روز تکمیل می شود و شامل تیم های ملی است که حدود ۱۲ بازیکن دارند و مدت زمان مسابقه هایشان ۱۴ دقیقه است و این شرایط برای المپیک مناسب است. راگبی ۷ نفره برای المپیک ۲۰۱۶ و المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بعدی به ورطهٔ آزمون گذاشته شد. این ورزش پس از آن برای سال ۲۰۲۴ در پا
ریس و ۲۰۲۸ در لس آنجلس حفظ شد و با توجه به علاقمندی مردم استرالیا، انتظار می رود که در سال ۲۰۳۲ نیز در المپیک بریزبن باقی بماند. ۲۰۱۶. مسابقات راگبی ۷ نفره سال ۲۰۱۶ در یک میدان موقت در استادیوم دئودورو برگزار شد. برنامه اولیه این بود که مسابقات راگبی در استادیوم سائو ژانواریو برگزار شود. با این حال این برنامه ریزی لغو شد زیرا باشگاه مسئول محل برگزاری مهلت ارائه پروژه خود را از دست داد. کمیته سازماندهی ورزشگاه المپیک ژائو هاولانژ را در نظر گرفت که باید با مسابقات دو و میدانی به اشتراک گذاشته می شد. بعداً اعلام شد که مسابقات راگبی در یک میدان موقت در استادیوم دئودورو برگزار می شود که با محل برگزاری پنج گانه مدرن مشترک است. در آوریل ۲۰۱۶، مارک ایگان، رئیس مسابقات راگبی جهانی، نگرانی هایی دربارهٔ پیشرفت ساخت و ساز در استادیوم موقت ۱۵۰۰۰ نفری را مطرح کرد. این رقابت از ۶ تا ۱۱ اوت برگزار شد و حداکثر شش روز طول کشید. در بخش مردان، گروه A شامل فیجی، آرژانتین، ایالات متحده آمریکا و برزیل بود. گروه B شامل آفریقای جنوبی، استرالیا، فرانسه و اسپانیا بود. گروه C شامل نیوزلند، بریتانیای کبیر، کنیا و ژاپن بود. در گروه بندی ب
خش زنان نیز گروه A متشکل از استرالیا، ایالات متحده آمریکا، فیجی و کلمبیا. گروه B شامل نیوزلند، فرانسه، اسپانیا و کنیا بود و گروه C شامل کانادا، بریتانیا، برزیل و ژاپن می شد. تیم زنان استرالیا در اولین فینال اتحادیه راگبی زنان در بازی های المپیک ۲۴–۱۷ نیوزیلند را شکست داد. نیوزلند زودهنگام پیش افتاد، اما استرالیا مقاومت کرد و خطرناک ترین تیم در تمام طول مسابقه به نظر می رسید. دفاع نیوزیلند اوایل بی رحم بود. استرالیا در دو دقیقه اول توپ را در اختیار داشت اما راهی برای عبور از آن وجود نداشت. نیوزلند در نهایت پس از پنج دقیقه از طریق کیلا مک آلیستر راهی پیدا کرد. استرالیا دو دقیقه بعد تقریباً فرصت داشت یک گل را جبران کند، اما دفاع وحشیانه یک به یک نیوزیلند مانع از این تلاش شد. در نهایت استرالیا در کرنر به گل رسید. به نظر می رسید که توپ زود به زمین زده شود و سپس بدون کنترل بازیکن استرالیایی اما تونگاتو از روی خط عبور کند. اما پنج امتیاز به تابلوی امتیازات آنان راه یافت. استرالیا تلاش خود را ادامه داد و دوباره درست در نیمه اول از طریق اوانیا پلیت به گل رسیدند. استرالیا نیمه دوم را افتضاح شروع کرد و توپ را به بیرون ز
د. اما آنها به زودی با تلاش برای الیا گرین و شارلوت کاسلیک برتری یافتند. در مسابقات مردان، فیجی اولین مدال المپیک خود را با پیروزی قاطع ۴۳–۷ مقابل بریتانیای کبیر به دست آورد و تیم ملی آفریقای جنوبی با پیروزی مقابل ژاپن، جایگاه سوم را به دست آورد. فیجی که قبلاً هرگز مدال المپیکی با هر رنگی کسب نکرده بود، در ورزشگاه دئودورو با نتیجه ای درخشان در برابر بریتانیا، به اولین مدال طلای تاریخ خود در المپیک دست یافت. در دقیقه ابتدایی اوسیا کولینیسائو یک و یک را با تام میچل رها کرد و اگرچه کاپیتان هم تیمی او مانع حرکتش شد، کولینیسائو دراز کشید و توپ را از پشت سرش لمس کرد و به گل نخست دست یافت. تقریباً بلافاصله، فیجی برای گل دوم تلاش کرد. سامیسونی ویریویری قبل از ارسال به جری تووای برای گلزنی در زیر پست، دو بازیکن را پشت سر گذاشت. پس از آن بریتانیا شوکه شد و فیجی پنج بار دیگر توانست گل بزند. معرفی راگبی ۷ نفره و داستان دست یابی کشور فیجی به نخستین مدال المپیک تاریخش، توانست یک دست آور موفقیت آمیز برای این ورزش در نخستین دورهٔ حضورش در المپیک باشد؛ با این حال راگبی آنیون از ورزش های بزرگ و اصلی در برزیل نبود. ۲۰۲۴. در الم
پیک ۲۰۲۴ پاریس بازی های راگبی مردان پیش از افتتاحیه المپیک آغاز شد و ظرف چهار روز، از ۲۴ تا ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۴، برگزار شدند که در این میان روز سوم (۲۶ ژوئیه) هم به علت برگزاری افتتاحیه استراحت بوده و مسابقه ای برگزار نشد. بازی های همگی در ورزشگاه استاد دو فرانس شهر پاریس به عمل آمدند. پس از پایان رقابت های مردان، بخش بانوان از ۲۸ تا ۳۰ ژوئیه، ظرف سه روز، برگزار گردید. در هر بخش دوازده تیم به رقابت پرداختند و در بخش مردان فرانسه که میزبان بود، توانست نخستین مدال طلای این دوره از رقابت های خود را، با غلبه بر قهرمان هر دو دوره پیشین بازی ها یعنی فیجی، کسب کند. در بخش زنان نیز نیوزیلند عنوان قهرمانی را به دست آورد. مسابقات مردان. کشورهای شرکت کننده. راهنمای جدول مسابقات بانوان. کشورهای شرکت کننده. راهنمای جدول جدول مدال ترکیبی. بروزرسانی تا پایان بازی های المپیک ۲۰۲۴.
چانگ هائو (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره شده است.
وانگ سی یه (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
شیانگ بین شوان (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا شده است.
ژانگ یایی (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
لین شی یو (; ؛ زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۹۹۶) همچنین با نام شی یو لین و نام انگلیسی جانت (Janet) نیز شناخته می شود، ورزشکار گلف اهل چین است. او برندهٔ مدال برنز در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ شده است. حرفه ورزشی. لین در سال ۲۰۱۱ تبدیل به بازیکن حرفه ای گلف شد و شروع به بازی در تور ال پی جی ای چین کرد، جاییکه برای هفت بار قهرمان شد. او در سال ۲۰۱۳ شروع به بازی در تور اروپایی زنان کرد. لین در سال ۲۰۱۴ بازی در تور ال پی جی ای را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۵ به جایگاه شماره پنج تورنومنت بلو بِی ال پی جی ای دست یافت. لین در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به جایگاه شماره ۳۸ رسید. لین در سال ۲۰۲۳، در رویداد آرامکو تیم سریز در باشگاه گلف هنگ کنگ، برندهٔ عنوان انفرادی شد. لین شی یو در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ برندهٔ مدال برنز شد.
لیو چینگ یی (؛ زادهٔ ) ورزشکار رقص بریک اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سونگ جیایوان (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ژائو جیه (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرتاب چکش اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ژانگ چیونگ یه (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
جیانگ یی تینگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار Sports shooting اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لیو جیان لین (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تانگ چیان تینگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
وانگ شوئر (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
یو یی تینگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
لو شیفانگ (; ) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
وو چینگ فنگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
فیجی نخستین بار، در بازی های تابستانی ۱۹۵۶ بود که مجال حضور در بازی های المپیک را یافت. این کشور در چهارده بازی تابستانی و سه بازی زمستانی شرکت کرده است. ورزشکاران اهل فیجی در تیراندازی با کمان، دو و میدانی، بوکس، فوتبال، جودو، قایقرانی، تیراندازی، شنا، وزنه برداری و راگبی هفت نفره شرکت کرده اند. فیجی چهار مدال المپیک، شامل سه مدال در راگبی هفت نفرهٔ مردان و یک مدال در راگبی هفت نفرهٔ زنان کسب کرده است. راگبی المپیک از سال ۲۰۱۶ به ورزش ها افزوده شد و تیم مردان فیجی در این رشته موفق ترین تیم همه ادوار بوده است و در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ طلا و در سال ۲۰۲۴ مدال نقره این رشته را کسب کرد. تیم زنان فیجی هم در سال ۲۰۲۰ برنز راگبی هفت نفره را گرفت. راگبی ورزش ملی فیجی است و این کشور در هیچ ورزش دیگری به جز راگبی، تاکنون (پایان المپیک تابستانی ۲۰۲۴) موفق به کسب مدال نشده است. همچنین فیجی تاکنون موفق به کسب هیچ گونه مدالی در بازی های المپیک زمستانی نشده است. تاریخچه. انتخابی ها. قبل از معرفی راگبی هفت نفره (ورزش ملی فیجی) در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، تنها دو ورزشکار از طریق رسیدن به استانداردهای لازم برای واجد شرایط
شدن، به جای دریافت دعوت نامه وایلد کارت در بازی های المپیک شرکت کرده بودند. این دو نفر ماکلسی بولیکیوبو-باتیمالا در رشتهٔ دوی ۴۰۰ متر زنان در بازی های المپیک ۲۰۰۸ در پکن و لزلی کوپلند در رشتهٔ پرتاب نیزه با رکورد شخصی ۸۰٫۴۵ متر در مسابقات پرتاب نیزه مردان در بازی های المپیک ۲۰۱۲ در لندن بودند. دعوت ها. برای حضور در المپیک زمستانی، از فیجی دو تن راهی مسابقات شدند که روسیتا روگویاوا در رشتهٔ اسکی صحرانوردی (۱۹۸۸، ۱۹۹۴) و لارنس تامز در اسکی آلپاین (۲۰۰۲) بودند که هر دوی ایشان با دعوت نامه (و نه پیروزی در رقابت انتخابی) شرکت یافتند. شرکت کنندگان قابل توجه. فیجی دو ورزشکار را در پنج دوره جداگانه از مسابقات المپیک تابستانی داشته است. تونی فیلپ که در ورزش موج سواری پنج دورهٔ متوالی، از سال ۱۹۸۴ در لس آنجلس (زمانی که فقط ۱۵ سال داشت) تا ۲۰۰۰ در سیدنی، شرکت کرد و در دو دوره به مقام دهم دست یافت. کارل پروبرت شناگر فیجیایی هم در سال ۲۰۰۸ در پکن رکورد مشابهی ثبت کرد؛ او نخستین بار در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون حاضر شده بود. مدال آوران. فیجی برای اولین بار زمانی مدال المپیک خود را کسب کرد که در بازی های المپیک تابست
انی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو، بازی های راگبی هفت نفره به بازی ها افزوده شده بود و تیم فیجی در بخش مردان توانست مدال طلای نخست خود را بدست آورد. این پیروزی برای مردم فیجی بسیار ارزشمند بود و واکنش های آنان در شبکه های اجتماعی بازتاب یافت و فیجی برای این پیروزی تعطیلات ملی اعلام کرد. در راگبی ۷ نفره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ هم مجدداً این تیم با موفقیت از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد و تیم زنان فیجی هم به مدال برنز دست یافتند. در راگبی ۷ نفره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ تیم مردان موفق به کسب مدال نقره شد و در فینال از فرانسه میزبان شکست خورد.
آن چی شوان (؛ زادهٔ ) ورزشکار تیراندازی با کمان اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
لی جیامان (; ) کماندار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
محمد حسین کریمی جهان آبادی( ۱۰ خرداد ۱۳۷۵ در مشهد) یک شناگر و عضو تیم ملی پارا شنا ایران است. محمد حسین کریمی در اولین تجربه حضور خود در مسابقات بین المللی در مالزی موفق به کسب یک نشان طلا و همچنین شکستن رکورد آسیا در ماده ۱۰۰ متر آزاد در این مسابقات شد. بازی های پارا آسیایی اینچئون ۲۰۱۴. وی علارقم سن کم در مسابقات انتخابی پارا آسیایی اینچئون به عضویت تیم ملی بزرگسالان در آمد و همچنین در این مسابقات موفق به کسب یک نشان نقره و چهار نشان برنز شد و به عنوان جوان ترین مدال آور کاروان و جزو پر مدال ترین ورزشکاران انتخاب شد. بازی های پارا آسیایی جوانان مالزی ۲۰۱۳. محمد حسین کریمی در اولین تجربه حضور خود در مسابقات بین المللی در مالزی موفق به کسب یک نشان طلا و همچنین شکستن رکورد آسیا در ماده ۱۰۰ متر آزاد در این مسابقات شد. کاپ جهانی لهستان ۲۰۱۵. وی در کاپ جهانی لهستان موفق به کسب سه مدال نقره شد. کاپ جهانی برلین آلمان ۲۰۱۸. وی در این مسابقات کاپ جهانی برلین آلمان یک مدال نقره و یک مدال برنز کسب کرد بازی های پارا آسیایی جاکارتا اندونزی۲۰۱۸. وی در این مسابقات بازی های پارا آسیایی جاکارتا اندونزی موفق به کسب نشان برنز
شد بازی های پارا آسیایی هانگژو ۲۰۲۲. کریمی که سومین دوره حضور در بازی های پارا آسیایی خود را تجربه میکرد تنها نماینده شنای کم بینایان در هانگژو بود که با موفق به کسب یک مدال نقره و دو برنز شد همچنین وی در بین سال های ۹۰ تا ۱۴۰۲ با حضور در مسابقات قهرمانی کشور موفق به کسب بیش از ۱۰۰ مدال طلا و کسب عناوین شناگر برتر در این مسابقات شده است و دارنده بیش از ۱۵ رکورد ملی در کشور است. معلولیت. وی به طور مادرزاد دچار مشکل کم بینایی است.
النور پترسون (زاده ۲۲ مه ۱۹۹۶) یک ورزشکار دو و میدانی استرالیایی است که در رشته پرش ارتفاع فعالیت می کند. او مدال طلای مسابقات جهانی سال ۲۰۲۲ را به دست آورد، در مسابقات جهانی سال ۲۰۲۳ به مقام دوم رسید و همچنین مدال برنز بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ را نیز به دست آورد. حرفه ورزشی. پترسون در لئونگاتا، ویکتوریا متولد شد و در شهر لئونگاتا در جنوب گیپسلند شایر واقع در ۱۳۵ کیلومتری جنوب شرقی ملبورن، با جمعیتی تنها ۵۰۰۰ نفری بزرگ شد. و از همان کودکی شروع به رقابت در رشته پرش ارتفاع کرد. اولین معلمش در مدرسه ابتدایی سنت لورنس اوتول در لئونگاتا او را برای شرکت در مسابقات دو و میدانی تشویق کرد، او با یکی از دوستانش به دو و میدانی رفت و عاشق این ورزش شد. پترسون در بسیاری از رویدادهای محلی نیز شرکت کرد. او در مسابقات قهرمانی نوجوانان (زیر ۲۰ سال) کشور خود در سال ۲۰۱۱ نایب قهرمان شد و بهترین رکورد شخصی ۱٫۸۱ متر را ثبت کرد. پترسون در اولین مسابقه بین المللی خود مدال طلای مسابقات قهرمانی جوانان جهان را در سال ۲۰۱۳ به گردن آویخت و بهترین رکورد شخصی ۱٫۸۸ متر را به ثبت رساند. پترسون مرتباً پرشی به بلندی ۱٫۹۰ در طول فصل ۲۰۱۴ ا
نجام داد، با این پرش او چهارمین عنوان قهرمانی نوجوانان استرالیا را به دست آورد و اولین عنوان ملی بزرگسالان خود را در مسابقات قهرمانی استرالیا کسب کرد. او همچنین در مسابقه پیست کلاسیک ملبورن با پرش ۱٫۹۲ متر، برنده این رقابت ها شد. پترسون در مسابقات جهانی سال ۲۰۱۵ به مقام هشتمی رسید. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرد اما به فینال راه پیدا نکرد. پترسون به تیم بازی های مشترک المنافع ۲۰۱۸ نیز وارد نشد. این موضوع باعث ناامیدی او شده بود پس از بازگشت در سال ۲۰۱۹ یک سال این ورزش را کنار گذاشت. در سال ۲۰۲۰، پترسون با پرش به طول ۱٫۹۹ متر در نیوزیلند رکورد جدیدی در استرالیا به نام خود ثبت کرد. او که به بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو راه یافت بود در گروه خود پرشی به بلندی ۱٫۹۵ متر را با موفقیت انجام داد و با همین پرش به فینال مسابقات راه یافت. در فینال مسابقات پرش المپیک ۲۰۲۰ النور پرشی به بلندی ۱٫۹۶ انجام داد و بعد از در مارس ۲۰۲۲ در مسابقات داخل سالن قهرمانی بلگراد پترسون با پرش ۲ متری و کسب مدال نقره، رکورد جدیدی نیز در مسابقات داخل سالن اقیانوسیه ثبت کرد. در ماه ژوئیه، او مدال طلا را در مسابقات جهانی
سال ۲۰۲۲ در یوجین، اورگان به دست آورد و به رکورد ملی استرالیا ۲٫۰۲ متر رسید. در ماه اوت، او مدال نقره بازی های مشترک المنافع سال ۲۰۲۲ را به دست آورد. سال بعد، پترسون مدال نقره مسابقات جهانی سال ۲۰۲۳ را نیز به دست آورد. النور پترسون در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس با پرشی به بلندی ۱.۹۵ سانتیمتر در رده سوم ایستاد و مدال برنز المپیک تابستانی ۲۰۲۴ را به گردن آویخت. زندگی شخصی. پترسون با مارکو فاسینوتی دیگر ورزشکار پرش ارتفاع ایتالیایی نامزد کرده است.
وانگ شین یو (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ژانگ ژی ژن (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
گو چینگ (؛ زادهٔ ۱۰ مه ۲۰۰۰) ورزشکار تکواندو اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
هه بینگ جیائو (؛ زادهٔ ) بدمینتون باز اهل چین است.
چین های یانگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۶ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
پان ژانله (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
آنیتا آلوارز (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
جیمی چارکوفسکی (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مگومی فیلد (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کینا هانتر (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
آدری کوون (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
جاکلین لو (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
دنیلا رامیرز (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
روبی رماتی (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
۲۰۶ استخوان اسکلت، یک چارچوب سخت اما در عین حال انعطاف پذیر را ایجاد می کنند که بدن را نگهداشته و شکل می دهد. این چارچوب دور اعضا را گرفته و از آنها محافظت می کند و اعضایی مانند مغز و قلب را از تکان خوردن یا ضربه خوردن حفظ می کند. همچنین استخوان ها لنگرگاهی برای عضلات ایجاد می کنند که باعث حرکت اسکلت و در نتیجه کل بدن می شوند. برخلاف آناتومیست های اولیه، دانشمندان امروزی می توانند استخوان های درون یک بدن زنده را بررسی کنند.
چنگ ونتائو (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سوفی والتون (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک بازی می کرد. او برای لیدز یونایتد، نوتس کانتی، دانکاستر روورز بلز و شفیلد یونایتد و تیم ملی جوانان انگلستان بازی کرد.
مریچل فره (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارینا گارسیا پولو (؛ زادهٔ ) شناگر شنای موزون اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مولی یوکاتان با نام علمی (Poecilia velifera) که به بنام مولی بادبانی غول پیکر نیز در بین آکواریومی ها شناخته می شود، یک ماهی زنده زای بزرگ است که در آب های ساحلی شبه جزیره یوکاتان کشور مکزیک زندگی می کند. این ماهی های زنده زا ( Poeciliidae ) به ویژه به دلیل تنوع زیاد اندازه در بین نرها و دوشکلی جنسی بین نر و ماده در هر دو شکل بدن و رفتار شناخته شده هستند.
بازی های استوک مندویل (به انگلیسی: Stoke Mandeville Games) رویداد ورزشی است که به عنوان یکی از پایه های اصلی بازی های پارالمپیک مدرن شناخته می شود. این بازی ها در سال ۱۹۴۸ توسط سر لودویگ گاتمن، پزشک برجستهٔ آلمانی-بریتانیایی، برای سربازان معلول جنگ جهانی دوم در بیمارستان استوک مندویل در باکینگهام شر، انگلستان با حضور ۱۶ ورزشکار برگزار شد. هدف اصلی این بازی ها کمک به بازتوانی معلولان جنگی از طریق ورزش بود. تاریخچه. بازی های استوک مندویل به عنوان رویداد ورزشی اولیه ای که منجر به شکل گیری بازی های پارالمپیک شد، شناخته می شود. این بازی ها در ابتدا به عنوان یک رویداد ورزشی محلی برای سربازان معلول جنگ جهانی دوم در بیمارستان استوک مندویل برگزار شد و با همین نام نیز شناخته می شد. عنوان «بازی های استوک مندویل» به مکان برگزاری این رویدادها اشاره داشت و در آن زمان به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گرفت. این بازی ها به مرور زمان توسعه یافت و به یک رویداد بین المللی تبدیل شد. در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸، همزمان با آغاز بازی های المپیک تابستانی لندن، سر لودویگ گوتمن اولین دورهٔ بازی های استوک مندویل را با حضور ۱۶ ورزشکار برگزار ک
رد. این ورزشکاران که همگی از صندلی های چرخدار استفاده می کردند، در دو رشتهٔ ورزشی تیراندازی با کمان و بدمینتون رقابت کردند. این رویداد به مرور زمان توسعه یافت و به تدریج ورزشکارانی از دیگر کشورها نیز در آن شرکت کردند. در سال ۱۹۵۲، اولین رقابت های بین المللی استوک مندویل با حضور ورزشکارانی از هلند برگزار شد که به طور رسمی آغازگر جنبش پارالمپیک شد. با گسترش و افزایش مشارکت ورزشکاران از کشورهای مختلف، این بازی ها به تدریج به عنوان نقطه آغازین بازی های پارالمپیک شناخته شدند. با این حال، عنوان «بازی های استوک مندویل» همچنان برای اشاره به دوره های اولیه این رویدادها، به ویژه در منابع تاریخی، به کار می رود. در سال ۱۹۶۰، اولین دورهٔ رسمی بازی های پارالمپیک با الهام از بازی های استوک مندویل و به میزبانی شهر رم برگزار شد. این بازی ها که با حضور ۴۰۰ ورزشکار از ۲۳ کشور برگزار شد، شامل ۸ رشته ورزشی بود و به عنوان اولین پارالمپیک تابستانی در تاریخ ثبت شد. نقش در توسعه بازی های پارالمپیک. بازی های استوک مندویل نقطه شروعی برای تشکیل بازی های پارالمپیک بودند. این رویدادها به تدریج از یک رقابت محلی به یک جنبش بین المللی تبدیل
شدند که ورزشکاران دارای معلولیت از سراسر جهان را به خود جذب کرد. اولین دوره بازی های پارالمپیک در رم در سال ۱۹۶۰ با الهام از بازی های استوک مندویل برگزار شد و از آن زمان تاکنون به یک رویداد بزرگ و جهانی تبدیل شده است. تأثیرات اجتماعی. بازی های استوک مندویل تأثیرات اثربخشی بر جامعه و به ویژه بر نگرش عمومی نسبت به افراد دارای معلولیت داشت. این بازی ها به بازتوانی جسمی و روانی افراد معلول کمک کرد و همزمان به نمایش قابلیت ها و توانمندی های آنان پرداخت و مفهوم جدیدی از شمول و برابر در ورزش را به جامعه ورزشی معرفی کرد. بازی های استوک مندویل و بازی های پارالمپیک که به دنبال آن برگزار شدند، به مرور زمان به عنوان نمادی از اراده، پشتکار و تلاش انسان ها برای غلبه بر موانع جسمی و روحی شناخته شدند. سرانجام. بازی های استوک مندویل به تدریج در قالب بازی های پارالمپیک ادغام شد و عنوان مستقل خود را از دست داد. امروزه، این بازی ها به عنوان بخشی از تاریخ جنبش پارالمپیک شناخته می شوند.
«مهمونی برای تو» ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی چارلی ایکس سی ایکس می باشد که در چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "الان چه حسی دارم" (۲۰۲۰) قرار دارد. وی این ترانه را با تهیه کنندهٔ ترانه ای. جی. کوک نوشته است. «مهمونی برای تو» یک اثر پاپ و هایپرپاپ می باشد که با سینث های پژواکی و ساختار موسیقایی ای که به تدریج به اوج می رسد، همراه است. اشعار این قطعه روایتگر برگزاری جشنی برای کسی است که هرگز به آن نمی رسد، و در کنار آن به فراز و نشیب های روابط نوسان دار راوی نیز پرداخته شده است.
ساندرا پائوویچ (؛ زادهٔ ) ورزشکار سابق تنیس روی میز معلولین اهل کرواسی است. ساندرا در یک سانحه رانندگی در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۹ آسیب جدی دید. از دسامبر ۲۰۰۹، او تحت درمان بود تا بتواند از پاهایش مانند قبل استفاده کند. او در بازی های المپیک ۲۰۰۸ و بازی های پارالمپیک ۲۰۱۶ شرکت کرده است. قهرمان پارالمپیک ۲۰۱۶، قهرمان جهان پارالمپیک ۲۰۱۴، قهرمان اروپا در پارالمپیک ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵. بهترین بازیکن تنیس پارالمپیک (تنیس روی میز) ۲۰۱۴ بر اساس ITTF است. زندگی نامه. او که در ووکوار متولد شد، دوران کودکی خود را در جامعه بوروو گذراند. در طول جنگ در کرواسی، او به همراه خانواده خود به جمهوری فدرال یوگسلاوی نقل مکان کرد و با پدر و مادرش در شهر زمایوو وویودینا ساکن شد. حرفه ورزشی. او کار خود را به عنوان یک بازیکن تنیس روی میز در یک باشگاه محلی آغاز و برای تیم یوگسلاوی بازی کرد. دارنده مدال برنز قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۶ در بین جوانان در دو نفره و در سال ۱۹۹۷ نماینده یوگسلاوی در بازی های مدیترانه بود. در سال ۱۹۹۸، خانواده به کرواسی بازگشتند، که ساندرا در کرواسی رقابتش را شروع کرد. در مسابقات قهرمانی نوجوانان اروپا در سال ۱۹۹۸ مدال های طلا