Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راه آهن چابهار–زاهدان یک خط راه آهن در دست ساخت در استان سیستان و بلوچستان ایران است. موقعیت. این خط ریلی برای اتصال بندر چابهار در ساحل اقیانوس هند به شبکه ریلی ایران از طریق زاهدان است و طبق برنامه های اولیه قرار بود از سال ۲۰۲۱ به بهره برداری برسد. چابهار بندر تنها بندر اقیانوسی ایران است که بدون نیاز به عبور از تنگه هرمز دسترسی مستقیم به اقیانوس هند دارد، بنابراین این خط راه آهن برای ایران دارای اهمیت نظامی استراتژیک است. این مسیر برای هند نیز امکان ترابرد باری برای دستیابی به اتصال آبی/زمینی به روسیه و آسیای مرکزی را با دور زدن پاکستان فراهم می سازد. پیشینه. نخستین ریل گذاری این مسیر در نوامبر ۲۰۲۰ انجام شد. راه اندازی کامل این برای سال ۲۰۲۴ برنامه ریزی شده بود که در پایان این سال به بهره برداری نرسید. جزئیات فنی. این خط به طول ۷۵۰ کیلومتر و در یک مسیر با عرض ریل استاندارد رایج در ایران ساخته خواهد شد. بیشینه شیب مسیر ۱۵ درصد و بیشینه شعاع منحنی ۱۰۰۰ متر خواهد بود. این خط برای حداکثر سرعت مجاز ۱۲۰ کیلومتر در ساعت برای قطارهای مسافربری و ۹۰ کیلومتر در ساعت برای قطارهای باری طراحی شده است. قرار است در سال
نخست بهره برداری ۱٫۳ میلیون تن کالا حمل شود و تا ۲۰ سال آینده به ۳۵ میلیون تن افزایش یابد. طرح های توسعه. راه آهن چابهار–زاهدان قرار است بعداً از زاهدان در حدود ۸۰۰ کیلومتر به سمت شمال تا مشهد و سرخس در مرز ترکمنستان گسترش یابد. این طرح یک اتصال شمال به جنوب در امتداد مرز شرقی ایران ایجاد می کند و به کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی کوتاه ترین مسیر دسترسی را به یک بندر دریایی می دهد. همچنین قرار است شاخه ای از این مسیر نیز برای تسهیل تجارت کالا در نزدیکی زرنج به افغانستان متصل شود.
«هواتو دارم» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا که در ۲۸ اکتبر سال ۲۰۱۶ به عنوان تک آهنگ اصلی از دومین ئی پی وی تحت عنوان منتشر گردید. این ترانه همچنین در یک تبلیغ برای گلکسی اس۲۱ به کار رفته بود.
«قرار است باشد» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا به همراهٔ گروهٔ موسیقی کانتری دونفرهٔ آمریکایی فلوریدا جورجیا لاین می باشد که در سومین آلبوم چندآهنگهٔ رکسا تحت عنوان قرار داشت و بعدا در نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "چشم انتظار" (۲۰۱۸) قرار گرفت. این ترانه در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ به عنوان دومین تک آهنگ از ئی پی از سوی وارنر رکوردز به رادیوهای پاپ معاصر آمریکا معرفی شد. «این اثر در شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی، در بخش بهترین اجرای دونفره/گروهی موسیقی کانتری نامزد شد. این قطعه رکورد پرپخش ترین ترانهٔ کانتری تمام دوران را در اسپاتیفای دارد.
«من آشفته ام» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا می باشد که در نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "چشم انتظار" قرار دارد. این قطعه اولین و تنها تک آهنگ "چشم انتظار" می باشد و ابتدا در آمریکا از رادیو پخش شد بود و انتشار رسمی آن نیز در ۱۵ ژوئن سال ۲۰۱۸ صورت گرفته. به گفتهٔ رکسا «این ترانه درمورد پذیرفتن نقص هایتان است؛ این که به آن ها فکر نکنی و غصه شان را نخوری و در عوض به آن ها افتخار کنید».
«نمی توانم از نوشیدن در فکر تو دست بکشم» ترانه ای از خواننده-ترانه پرداز آمریکایی بی بی رکسا می باشد که در نخستین آلبوم چندآهنگهٔ وی تحت عنوان "نمی خواهم بزرگ شوم" (۲۰۱۵) قرار دارد. این آهنگ این ترانهٔ الکتروپاپ است که حال وهوای پس از شکست عشقی و تلاش برای فراموش کردن درد از طریق نوشیدن را به تصویر می کشد. «نمی توانم از نوشیدن در فکر تو دست بکشم» پس از انتشار نقدهای مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد؛ تحسین ها بیشتر معطوف به موسیقی، ترانه ها و خوانندگی رکسا بود. موزیک ویدئوی ترانه در ۱۲ اوت سال ۲۰۱۴ در کانال یوتیوب رکسا منتشر گردید و از فیلم های "دختر، ازهم گسیخته" ( ۱۹۹۹) و "مالیخولیا" (۲۰۱۱) الهام گرفته بود.
فرانسیس زامیت دیمچ (; – ) سیاست مدار اهل مالت بود. وی از ۲۸ نوامبر ۲۰۱۲ تا ۱۳ مارس ۲۰۱۳ وزیر امور خارجه این کشور بود. فرانسیس زامیت دیمچ در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، بعد از یک دوره طولانی مبارزه با بیماری سرطان در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
نمی خواهم بزرگ شوم نخستین آلبوم چندآهنگه از خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا می باشد که در ۱۲ مهٔ سال ۲۰۱۵ از سوی وارنر رکوردز منتشر گردید.
«قلب های شکسته ممنوع» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا به همراهٔ نیکی میناژ می باشد. این ترانه در ۱۶ مارس سال ۲۰۱۶ منتشر شد و در ابتدا به عنوان تک آهنگ اصلی دومین آلبوم چندآهنگهٔ او تحت عنوان در نظر گرفته شده بود؛ اما در حال حاضر در فهرست قطعات هیچ پروژه ای قرار ندارد. این ترانه برای اولین بار در برنامهٔ "الویس دوران اند مورنینگ شو" ایستگاه زد۱۰۰ نیویورک پخش شد. این ترانه توسط رکسا، میناژ، کوکو لارو، کگائوجلو نالانه و جیکوب کوشر هیندلین نوشته شده و تهیه کنندگی آن را گروه های اینویزبل من و سالت وایوز برعهده داشته اند.
«اسممو بگو» ترانه ای از دی جی فرانسوی دیوید گتا، خواننده-ترانه ‎پرداز آمریکایی بی بی رکسا و خوانندهٔ کلمبیایی جی بالوین می باشد که در ۲۶ اکتبر سال ۲۰۱۸ به عنوان هفتمین تک آهنگ از آلبوم گتا تحت عنوان "۷" منتشر گردید.
«به نام عشق» ترانه ای از دی جی و تهیه کنندهٔ موسیقی هلندی مارتین گریکس و خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا می باشد. این ترانه توسط گریکس، مت رد، استیو جیمز و سایمون سیز تهیه شده است. این ترانه بعد از این که برای اولین بار در جشنوارهٔ اولترا موزیک ۲۰۱۶ اجرا شد، در آیتونز و پلت فرم های استریم منتشر شد. یک ئی پی ریمیکس نیز در ۱۱ نوامبر سال ۲۰۱۶ منتشر گردید که حاوی سه نسخهٔ بازسازی شده با حضور دالاس کی، د هیم و اسنوز می بود.
جیمز هکر () ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که از ژوئن ۲۰۲۲ به عنوان فرمانده نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا فعالیت می کند. هکر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۹ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ فرماندهی بال ۱۸ هوایی را برعهده داشت، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ فرمانده نیروی هوایی نوزدهم بود و از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان جانشین فرمانده گروه ضربت مشترک ترکیبی – عملیات عزم راسخ فعالیت می کرد. وی در فاصله سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون مدیر عملیات ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا بود و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ فرماندهی دانشگاه هوایی را برعهده داشت.
«حالم خوبه (آبی)» ترانه ای از دی جی و تهیه کنندهٔ فرانسوی دیوید گتا به همراهٔ خواننده-ترانه پرداز آمریکایی بی بی رکسا می باشد در سومین آلبوم استودیویی رکسا تحت عنوان "بی بی" (۲۰۲۳) قرار دارد. این ترانه توسط گتا و تیموفی رزنیکوف تهیه شده در نوشتن ترانه نیز علاوه بر خودشان، کمیل و پلستد نقش داشته اند. همچنین اعتبار ترانه سرایی به جفری جی، ماسیمو گابوتی و مائوریتسیو لوبینا نیز داده شده، چرا که این ترانه یک نسخهٔ بازسازی شده از تک آهنگ معروف گروه ایتالیایی ایفل ۶۵ به نام «آبی (دا با دی)» که در سال ۱۹۹۸ منتشر شده، است. با وجود اینکه در سال ۲۰۱۷ روی این ترانه کار شده بود، هنرمندان در آن زمان قصدی برای انتشارش نداشتند. با این حال، بعد از وایرال شدن بخشی از آن در شبکه های اجتماعی، آن ها در سال ۲۰۲۲ تشویق شدند تا آهنگ را تکمیل کنند.
«تلاش واپسین» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی بی بی رکسا می باشد که در ۱۵ فوریهٔ سال ۲۰۱۹ منتشر گردید.
سیسیلیا رودریگز آراگون دانشمند رایانه، پروفسور، نویسنده و قهرمان خلبان هوائی آمریکایی است، که بیشتر به عنوان مخترع (همراه با رایموند سیدل ) ساختار داده تریپ شناخته می شود، نوعی درخت جستجوی دودویی که با افزودن یک اولویت و همچنین یک کلید به هر گره، گره ها را مرتب می کند. او همچنین به دلیل کارش در علم فشرده داده و تجزیه و تحلیل بصری مجموعه داده های بسیار بزرگ، که به خاطر آن جایزه معتبر ریاست جمهوری اولیه شغلی برای دانشمندان و مهندسان (PECASE) را دریافت کرد، شناخته شده است. تحصیلات. آراگون مدرک کارشناسی علوم در رشته ریاضیات را از مؤسسه فناوری کالیفرنیا در سال ۱۹۸۲، کارشناسی ارشد را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۸۷ و دکترا در رشته علوم رایانه را از همان موسسه در سال ۲۰۰۴ زیر نظر مارتی هرست دریافت کرد. حرفه. او استاد گروه طراحی و مهندسی انسان محور در دانشگاه واشینگتن در سیاتل است. علایق تحقیقاتی او در زمینه علم داده های انسان محور شامل علوم E، تجسم علمی و اطلاعات، تجزیه و تحلیل بصری، پردازش تصویر، خلاقیت مشارکتی، تجزیه و تحلیل ارتباطات متنی خود به خود، تشخیص عاطفه پویا، و بازی برای همیشه است. پیش از انتصابش
در دانشگاه واشینگتن، او به مدت شش سال دانشمند رایانه و دانشمند داده در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی و به مدت نه سال در مرکز تحقیقات ایمز ناسا بود و قبل از آن، خلبان نمایش هوایی و آزمایشی، کارآفرین و عضو تیم آکروباتیک ایالات متحده بود. جایزه ریاست جمهوری برای پیشرفت های اولیه. در ۹ ژوئیه ۲۰۰۹، آراگون جایزه ریاست جمهوری برای پیشرفت های اولیه دانشمندان و مهندسان را دریافت کرد، که بالاترین افتخاری است که توسط دولت ایالات متحده به دانشمندان و مهندسان برجسته در مراحل اولیه حرفه تحقیقاتی مستقل آنها اعطا می شود. او به خاطر «تحقیقات بنیادی در مدیریت گردش کار و تجزیه و تحلیل بصری برای تحقیقات علمی داده محور، از جمله توسعه الگوریتم تجزیه و تحلیل کانتور فوریه و سان فال» مورد تقدیر قرار گرفت. حرفه آکروباتیک. آراگون اولین بار در سال ۱۹۹۱ به تیم آکروباتیک ایالات متحده راه یافت. او رکورد کوتاه ترین زمان از اولین پرواز انفرادی در هواپیما تا عضویت در تیم ایالات متحده (کمتر از شش سال) را در اختیار دارد، و همچنین اولین لاتین تباری بود که به عضویت تیم درآمد. او که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ عضو تیم بود، در مسابقات قهرمانی ملی آکروباتیک ایا
لات متحده در سال ۱۹۹۳ و مسابقات قهرمانی آکروباتیک جهان در سال ۱۹۹۴ مدال برنز کسب کرد. او همچنین بیش از ۷۰ جام در مسابقات آکروباتیک منطقه ای در سطح نامحدود کسب کرده و در سال ۱۹۹۰ قهرمان آکروباتیک نامحدود ایالت کالیفرنیا شد. آراگون همچنین از سال ۱۹۹۰ به صورت حرفه ای در نمایش های هوایی (به غیر از مسابقات آکروباتیک) پرواز کرده است. آراگون از سال ۱۹۸۷ مربی پرواز بوده است. در سال ۱۹۸۹، او یکی از اولین مدارس پرواز آکروباتیک و پرواز با چرخ های عقب را در شمال کالیفرنیا تأسیس کرد. آراگون به توسعه ی «آموزش غیرمعمول بازیابی نگرش» کمک کرد، که در آن به دانشجویان پرواز آموزش داده می شود که چگونه بر موقعیت های اضطراری در پرواز مسلط شوند. بین سال های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۸، او مربی پرواز در فرودگاه های اوکلند، لیورمور و تریسی بود و بیش از ۲۴۰۰ ساعت آموزش پرواز و بیش از ۳۰۰۰ ساعت آموزش زمینی ارائه داد. زندگی نامه. در سپتامبر ۲۰۲۰ خاطرات آراگون با عنوان «پرواز آزاد» توسط انتشارات بلک استون منتشر شد. زندگی نامه او در فهرست کتاب های مجله میس در سپتامبر ۲۰۲۰ قرار گرفت. کتاب او برنده جایزه نانسی پرل در سال ۲۰۲۱ شد.
زاره ملکونیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و نمایشنامه نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی زاره کاهکه چیان () در ۱۵ اوت ۱۹۲۲ در حلب به دنیا آمد و از ، و دانشگاه آمریکایی بیروت فارغ التحصیل شد. وی در مجله ادبی فعالیت می کرد. وی در ۳۰ مارس ۲۰۱۲ در سن ۸۹ سالگی در فریمانت درگذشت.
لیمن لمنیتزر (; – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ به عنوان چهارمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. لمنیتزر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۲۰ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ فرمانده لشکر ۱۱ هوابرد بود، از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ فرماندهی لشکر ۷ پیاده را برعهده داشت و از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ به عنوان فرمانده ارتش هشتم فعالیت می کرد. وی از ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹ جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا بود، از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ ریاست ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ به عنوان فرمانده عالی متفقین اروپا فعالیت می کرد. او تنها افسری است که به عنوان رئیس ستاد مشترک خدمت کرده و پس از پایان دوره ریاستش، در یک فرماندهی نظامی دیگر ایالات متحده (رده پایین تر) فعالیت کرده است. لمنیتزر در ژوئیه ۱۹۶۹ از نیروهای مسلح بازنشسته شد. دوره ۱۴ ساله فعالیت او به عنوان یک ژنرال چهار ستاره در حال خدمت، پس از ژنرال ویلیام تکامسه شرمن، دومین دوره طولانی در این رتبه در تاریخ نیروهای مسلح ایالات متحده است. وی در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام حضور د
لوم یک بازی ماجراجویی گرافیکی با فضای فانتزی محصول سال ۱۹۹۰ می باشد که توسط لوکاس فیلم گیمز منتشر شده است. رهبری این پروژه بر عهدهٔ برایان موریارتی بود؛ این شخص قبلاً در اینفوکام کار می کرد و نویسندهٔ بازی های ماجراجویی متنی کلاسیک همچون "ویش برینگر" (۱۹۸۵)، "ترینیتی" (۱۹۸۶) و "بیاند زورک" (۱۹۸۷) نیز بود. این بازی چهارمین عنوانی بود که از موتور بازی سازی سکام استفاده کرد و اولین بازی در این مجموعه بود که از رابط کاربری فعل–مفعول که نخستین بار در "شیفته عمارت" معرفی شده بود، استفاده نکرد.
جین پسین(۱۷ فوریه ۱۶۱۶–۱۵ مه ۱۶۳۶) که رسماً به عنوان جین یا جین بزرگ شناخته می شود، یک دودمان سلطنتی چین به رهبری جورچن ها و یک خانات بود که توسط خاندان آیسین-گیورو در منچوری اداره می شد، به عنوان پیشا پیشروی سلسله چینگ بعدی در سال۱۶۱۶ توسط نورهاچی رئیس قبایل جورچن پس از اتحاد مجدد قبایل جورچن تأسیس شد. نام این دودمان از سلسله جین اولیه گرفته شده است که توسط قبیله وانیان تأسیس شد که در قرن های ۱۲ و ۱۳ بر شمال چین حکومت می کرد. در سال ۱۶۳۵، سلسله یوان شمالی تحت رهبری اژه ای خان رسماً تسلیم جین پسین شد. سال بعد، هونگ تایجی رسماً این قلمرو را به «چینگ بزرگ» تغییر نام داد و بدین ترتیب آغاز سلسله چینگ را رقم زد. در طول گذار مینگ به چینگ، چینگ دودمان شون به رهبری لی زیچنگ و مدعیان و وفاداران مینگ جنوبی را فتح کرد و تا زمانی که انقلاب ۱۹۱۱ جمهوری چین را تأسیس کرد، بر امپراتوری متشکل از تمام چین حکومت کردند که تا تبت، منچوری، مغولستان، سین کیانگ و تایوان امتداد داشت. نام. مورخان بحث می کنند که آیا نام رسمی چینی ایالت «جین» (金، جین)، «جین بعدی» (後金، هو جین)، یا هر دو بوده است. یا آن را به عنوان ادامه یا جانشین سلسله ج
ین به رهبری جورچن که توسط قبیله وانیان در سال ۱۱۱۵ تأسیس شد، توصیف می کنند. شکل منچویی این نام ᡳ᠌ᠰᡳᠨ ᡤᡠᡵᡠᠨ (آیسین گورون) بود. تاریخچه. ظهور جورچن ها جیانگژو. مردم جورچن به طور سنتی در منچوری زندگی می کردند و سپس به سه قبیله تقسیم شدند که قدرتمندترین آنها در زمان سلسله مینگ، قبیله جورچن جیانگژو نام داشت که در اطراف کوه های چانگ بای زندگی می کردند. به منظور حمله و سرکوب سلسله یوان شمالی، امپراتور هونگ وو، سپاهیان مینگ را برای به دست آوردن کنترل قبایل جورچن در منچوری فرستاد. دولت مینگ جورچن های جیانگژو را به سه وی (یک زیربخش نظامی در دوران سلسله مینگ) تقسیم کرد که در مجموع به عنوان «سه وی جیانگژو» شناخته می شدند. رهبران قبایل جورچن معمولاً به عنوان فرماندهان وی انتخاب می شدند. قبایل شمالی جورچن با نام جورچن ها وحشی در آن زمان قوی بوده و به جورچن های جیانگژو حمله کردند؛ در نتیجه این حمله ها منگتمو، فرمانده جیانگژو وی به دست جورچن های وحشی کشته شد. خانواده های جورچن جیانگژو به این دلیل مجبور شدند به سمت جنوب کوچ کنند که باعث شد در هتو آلا مستقر شوند. تأسیس خانات. نورهاچی رهبر جورچن های جیانگژو در اصل خود را به عنو
ان یک فرد وفادار به امپراتوری مینگ می شناخت و رسماً خود را نگهبان مرزهای مینگ و نماینده محلی قدرت دربار مینگ می دانست، او مدتی پس از این که توسط دربار مینگ مشروعیت گرفت سعی کرد تا اتحاد جورچن های ساکن در منچوری را در آغاز قرن هفدهم آغاز کند. او «هشت بیرق» که شامل واحدهای نظامی و اجتماعی می شدند را سازماندهی کرد که شامل افرادی از اقوام مختلف منجمله جورچن، چینی هان و مغول بود. نورهاچی طوایف جورچن را به صورت یک نهاد واحد تشکیل داد (که در سال ۱۶۳۵ توسط هونگ تایجی به «منچو» تغییر نام داد) و تأسیس دودمان جدیدی را به نام «جین» (یا «جین بزرگ») در سال ۱۶۱۶ اعلام کرد. سپس به عنوان خان این دودمان حکومت خود را آغاز نمود. گسترش. مدتی پس از تأسیس دودمان جین بعدی، نورهاچی به علت طرفداری و مداخله در امور قبایل جورچن، روابطی خصمانه ای نسبت به مینگ اتخاذ کرد. در سال ۱۶۱۸، او هفت شکایت خود را اعلام کرد (نادان آمبا کورو؛ 七大恨) که عملاً به دودمان مینگ اعلام جنگ کرد. او فوشون، چینگ هه (清河)و شهرهای دیگر ناحیه غربی منچوری را گشود. مرگ معاون فرماندار منچوری، مینگ ژانگ چنگ ین (張承蔭) در نبرد فوشون، دربار مینگ را حیرت زده کرد. در سال ۱۶۱۹
، نورهاچی در تلاش برای تحریک امپراتوری به قبایل یی هه (葉赫) حمله کرد. مینگ با اعزام نیروهای باروتی به رهبری کمیسر نظامی یانگ هائو از طریق چهار مسیر برای محاصره هتو آلا پایتخت جین پاسخ داد. در یک سری از نبردهای زمستانی که مجموعاً به عنوان نبرد سرهو نورهاچی شناخته می شوند، سه ارتش از چهار ارتش مینگ شکست خورد و بازماندگان و چهارمین ارتش مجبور به عقب نشینی بی نظم شدند. این امر باعث شد که حوزه قدرت جین متأخر در کل قسمت شرقی لیائودونگ گسترش یابد. نورهاچی پس از این پیروزی دربار خود را از هتوالا به لیاویانگ منتقل کرد که شهری بزرگتر و مستحکم تر بود و دسترسی اورا به منابع نظامی و تسلط بر نواحی افزایش می داد و همچنین کشور را در تماس نزدیک با قلمروهای مغول خورچین (دست نشانده جین) در دشت های مغولستان قرار داد. اگرچه در این زمان، ملت مغول که زمانی متحد شده بود، مدتها بود که به قبایل فردی و متخاصم تقسیم شده بود، اما این قبایل همچنان یک تهدید امنیتی جدی برای مرزهای مینگ بودند. سیاست نورهاچی در قبال خورچین ها (یک قبیله مغول) این بود که به دنبال دوستی و همکاری آنها علیه مینگ ها باشد و مرزهای غربی خود را از یک دشمن بالقوه قدرتمن
د محافظت کند. اما سلسله موفقیت های نظامی ناگسستنی نورهاچی در ژانویه ۱۶۲۶ به پایان رسید، زمانی که او در حین محاصره نینگ یوان توسط یوان چون گوان ژنرال ارشد مینگ شکست خورد. او چند ماه بعد درگذشت و هشتمین پسرش، هونگ تایجی، جانشین او شد که پس از یک دوره مبارزه سیاسی کوتاه در میان سایر رقبای فرمانروایی به عنوان خان جدید به تخت نشت. اگرچه هونگ تایجی در دوره جانشینی یک رهبر باتجربه و فرمانده دو بنر بود، ولی سلطنت او در جبهه نظامی به خوبی آغاز نشد. جورچن ها در سال ۱۶۲۷ شکست دیگری از یوان چون گوان متحمل شدند. مانند قبل، این شکست تا حدی به خاطر توپ های تازه به دست آمده پرتغالی مینگ بود. هونگ تایجی در سال ۱۶۳۴ برای جبران تفاوت های فنی و عددی خود، سپاه توپخانه خود را به نام یوجین کوها (به چینی: 重軍) از میان نیروهای چینی هان تحت اختیار خود که توپ های خود را با کمک مهندسان نظامی چینی فراری از مینگ ساختند، ایجاد کرد. یکی از رویدادهای تعیین کننده سلطنت هونگ تایجی، اتخاذ نام رسمی «منچو» (满洲) برای مردم متحد جورچن در نوامبر ۱۶۳۵ بود و بعد در سال ۱۶۳۵، متحدان مغول منچوها به طور کامل در یک سلسله مراتب جداگانه هشت بیرق تحت فرمان مست
قیم منچو گنجانده شدند. هونگ تایجی قلمرو شمال گذرگاه شانهای را که توسط سلسله مینگ و لیگدان خان حاکم یوان شمالی در مغولستان داخلی اداره می شد را فتح کرد. در آوریل ۱۶۳۶، اشراف مغول در مغولستان داخلی، اشراف منچو، و چینی های هان، یک شورای قورولتای را در شن یانگ برگزار کردند و هونگ تایجی را به عنوان امپراتور دودمان چینگ بزرگ برگزیدند. یکی از مهرهای سلطنتی یشم دودمان یوان نیز توسط برادر هونگ تایجی، دروگون در حین کنکاش قبایل مغول پیدا شد که به هونگ تایجی تقدیم شد که لقب امپراتور مغولی (بوگد سیسن خان) را برای او به ارمغان آورد. هنگامی که اعلام گشت که مهر دودمان یوان اژه ای خان به او اهدا شده، هونگ تایجی نام ایالت خود را از «جین» به «چینگ بزرگ» تغییر داد و موقعیت خود را از خان به امپراتور ارتقا داد، که نشان دهنده جاه طلبی های او فراتر از متحد کردن قبایل منچو است و پایان رسمی دوره جین پسین را اعلام کرد. عواقب. به دنبال آن دو بیرق برای قوم هان در سال ۱۶۳۷ ایجاد شد (در سال ۱۶۴۲ به هشت عدد افزایش یافت). این اصلاحات نظامی با رهبری هونگ تایجی او را قادر ساخت تا نیروهای مینگ را در یک دوره نبرد از سال ۱۶۴۰ تا ۱۶۴۲ برای قلمروها
ی سونگشان و جینژو شکست دهد. این پیروزی نهایی منجر به تسلیم شدن بسیاری از سربازان سلسله مینگ شد. مدتی بعد با مرگ یوان چون گوان به دست امپراتور چونگ جن (که به اشتباه فکر می کرد یوان چون گوان به او خیانت کرده است) و همچنین عقب نشینی کامل و دائمی نیروهای باقی مانده مینگ در شمال دیوار بزرگ، قدرت هونگ تایجی تثبیت شد. با این حال هونگ تایجی به طور ناگهانی در سپتامبر ۱۶۴۳ بدون وارث تعیین شده درگذشت. پسر پنج ساله او، فولین، به عنوان امپراتور شونژی منصوب شد و برادر ناتنی هونگ تایجی، دروگون، به عنوان نایب السلطنه و رهبر واقعی سلسله چینگ برگزیده شد. در سال ۱۶۴۴، نیروهای دودمان شون به رهبری لی زیچنگ، پایتخت مینگ، پکن را تصرف کردند و دودمان مینگ سقوط کرد. با این حال، چینگ پس از مدت کوتاهی نیروهای لی زیچنگ را شکست داد و دودمان شون را نابود کرد. این به این خاطر بودکه فرمانده ارشد مینگ وو سانگوئی از خدمت به نیروهای شون امتناع کرد. و در عوض با چینگ ائتلاف کرد و گذرگاه شانهای را به روی ارتش های هشت بیرق به رهبری دروگون گشود که لی زیچنگ و شورشیان شون را در نبرد شانهای شکست دادند و پایتخت را تصرف کردند. ژانگ شیان ژونگ و شاهزادگان
خانواده امپراتوری مینگ تحت کنترل جنوب چین به عنوان مینگ جنوبی باقی ماندند که درسال ۱۶۶۲ سقوط کرد، مدتی بعد دودمان چینگ در سال ۱۶۸۳ نهایتاً کنترل قلمروهای پادشاهی تانگینگ (بازمانده ارتش مینگ) را نیز به دست گرفت. که نشان دهنده تسلط چینگ بر سرتاسر چین بود.
یک بازی اکشن محصول سال ۱۹۹۶ می باشد که توسط سونیک تیم توسعه یافته و توسط سگا برای سگا ساترن منتشر گردیده است. داستان دربارهٔ دو نوجوان به نام های الیوت ادواردز و کلاریس سینکلر است که وارد نایتوپیا می شوند؛ دنیای رؤیایی ای که تمام خواب ها در آن اتفاق می افتد. آن ها با کمک نایتز «نایت مرنی» که از سرزمین خود تبعید شده، سفری را آغاز می نمایند تا جلوی حکمران شرور نایتوپیا وایزمن را بگیرند و از نابودی نایتوپیا و در نتیجه، جهان واقعی جلوگیری کنند. بازیکنان در بازی کنترل نایتز را بر عهده دارند که در خواب های الیوت و کلاریس پرواز کرده تا انرژی کافی برای شکست وایزمن جمع آوری کند و نایتوپیا را نجات دهد. بازی به صورت سه بعدی ارائه شده و هر مرحله محدودیت زمانی دارد که در آن بازیکن باید امتیاز کافی جمع آوری کند تا بتواند به مرحله بعدی برود.
نبتیا () یک شاهدخت در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. وی نوهٔ فرعون تحوتموس چهارم و دختر شاهزاده سیاتوم بود. دلیل سرشناسی او آن است که وی یکی از معدود نمونه هایی است که یک نوهٔ فرعون لقب «دختر پادشاه» - معادل «شاهدخت» در مصر باستان - را دارد که معمولاً فقط به زنانی تعلق داشت که پدرانشان واقعاً حکومت می کردند. برچسب مومیایی که عنوان او و نام پدرش را بیان می کند یکی از دو منبع وجود دربارهٔ پدرش شاهزاده سیاتوم است. این برچسب در دخمه ای در گورستان شیخ عبدالقرنه یافت شد. مومیایی نبتیا - همراه با چندین نفر دیگر - در طول دودمان بیست و یکم مصر دوباره دفن شده بود، اما مقبره قبل از کشف آن در سال ۱۸۵۷ مورد سرقت و غارت قرار گرفته بود.
رزا هوهانسی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک کودکان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۳ در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۲ در ایروان نقل مکان نمود. وی از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون پزشک شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شد. وی در ۶ مارس ۱۹۹۵ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
کسری رحمتی (زادهٔ ؛ تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع وسط برای باشگاه شمس آذر در لیگ برتر بازی می کند. زندگی شخصی. کسری رحمتی فرزند کیانوش رحمتی، بازیکن فوتبال پیشین باشگاه فوتبال استقلال تهران و تیم ملی فوتبال ایران است.
نبت نهت (؛ معنای تحت اللفظی نام: «بانوی درخت چنار»؛ نام یکی از صفات الهه حاثور) یک ملکه همسر در مصر باستان در دوران حکومت دودمان هجدهم مصر بود. او همسر بزرگ سلطنتی یک فرعون ناشناس بود. نام او از تکه های خمره های مرمر گچی شناخته شده است که اکنون در موزه پتری است و گمان می رود از دره ملکه ها آمده باشد. قطعه دیگری در یک مقبره (WB1) برای چند نفر از اعضای خانواده سلطنتی در درهٔ پادشاهان، محتمل ترین محل دفن او، پیدا شد. با توجه به این واقعیت که او لقب همسر بزرگ سلطنتی را داشت، می توانست فردی نسبتاً نزدیک به فرعون آمنهوتپ سوم باشد، شاید یک دختر یا یکی از اقوام زن دیگر او باشد. به احتمال زیاد او را دفن (نه مومیایی) کردند.
نفرتاری ملکه ای در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. وی همسر بزرگ سلطنتی فرعون تحوتموس چهارم بود. خاستگاه او ناشناخته است، به احتمال زیاد او یک زن عامی بوده است. در چندین تصویر او و ملکه مادر تی عا به عنوان الهه هایی که تحوتموس چهارم را همراهی می کنند به تصویر کشیده شده اند. به دلایل نامعلومی، در سال هفتم سلطنت تحوتموس چهارم، نفرتاری با خواهر تحوتموس به نام یعرت به عنوان همسر بزرگ سلطنتی جایگزین شد. گفته شده است که او یا مرده است یا زمانی که یعرت به اندازه کافی بالغ شده بود تا همسر توتموس شود، او را به عقب رانده شد. نفرتاری بر روی ۸ سنگ یادبود از جیزه همراه با همسرش قبل از خدایان مختلف به تصویر کشیده شده است. او همچنین بر روی یک سنگ یادبود که در معبد اقصر پیدا شده بود، نشان داده شد و بر روی یک اسکراب یافت شده در شهر قدیمی غراب ذکر شد. معلوم نیست که آیا فرزندانی از نفرتاری یا یعرت به دنیا آمده اند. پس از مرگ تحوتموس چهارم، فرعون بعدی آمنهوتپ سوم پسر یک همسر ثانویه به نام موت ام ویا بود که به سلطنت رسید.
یا دنیای شگفت انگیز بالان یک بازی پرشی توسعه یافته توسط آرزست و بالان کمپانی می باشد که توسط اسکوئر انیکس در سال ۲۰۲۱ منتشر شده است. بازیکن نقش دو کودک که توسط موجودی جادویی به نام بالان راهنمایی می شوند را برعهده دارد. آن ها وارد دوازده جهان مختلف می شوند که هر کدام از دل های ناآرام و رنج کشیدهٔ افراد شکل گرفته اند. بازیکن با جست وجو در مراحل، آیتم هایی جمع آوری می کند تا به نواحی بعدی دست یابد و با پوشیدن لباس هایی با مضامین مختلف از قدرت های متنوعی بهره می گیرد.
صدیقه سادات موسوی زاده (زادهٔ ۲۶ مرداد ۱۳۳۵) در تهران، تهیه کنندهٔ تلویزیون اهل ایران است. مجموعه عروسکی خونه مادربزرگه از معروف ترین آثار او به شمار می رود که با کارگردانی مرضیه برومند ساخته شده است. از دیگر آثار شناخته شده او می توان به مجموعه آرایشگاه زیبا و مجموعه آب پریا اشاره کرد. آثار. تئاتر. تلویزیون
سمر ابو العوف (زاده ۱۹۸۳) عکاسی خبری فلسطینی است. موضوع عکس های وی زندگی مردم فلسطین است. او با رویترز و نیویورک تایمز همکاری داشته است. حرفه. أبو العوف در سال ۲۰۱۰، او در کلاس های عکاسی ثبت نام کرد و برخی از یادگیری خود را با آموزش های برخط آغاز کرد. در سال ۲۰۱۲، او در مسابقه "تغییر تصویر" آنروا برای یکی از عکس هایش از کودکان در حال جشن تولد برنده جایزه شد. او کار آزاد را با رویترز، میدل ایست آی، و مجله محلی الغایده آغاز کرد. أبو العوف اهل غزه است. پس از شروع جنگ غزه، او شروع به زندگی در جیپ خود کرد و بین شهرها در رفت و آمد بود تا پیامدهای حملات هوایی را گزارش و مستند کند. خانه خودش در شهر غزه در یک حمله هوایی ویران شد. در سال ۲۰۲۳ او برنده جایزه جورج پولک برای عکاسی خبری، به طور مشترک با یوسف مسعود، برای عکس هایش در نیویورک تایمز در جریان تهاجم اسرائیل به نوار غزه شد. در دسامبر ۲۰۲۴، ابو الوف و عکاس اسرائیلی آویشگ شعر یاشوو به ترتیب جایزه عکس سال یونیسف را برای پرتره های کودکان بازماندگان جنگ غزه و حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ را به دست آوردند. در دسامبر ۲۰۲۳، او و فرزندانش با کمک نیویورک تایمز به دوحه قطر منتقل شدند
. در زمان خروج وی از غزه، عکاسی ابوالوف زندگی سایر آوارگان را مستند کرده است. زمانی که ابوالوف در دوحه بود، در نزدیکی محمود عجور زندگی می کرد. محمود عجور پسربچه ۹ساله فلسطینی است که هر دو دست خود را بر اثر حمله هوایی اسرائیل از دست داد. ایلوف با اجازه مادرش عکس پرتره ای از عجور گرفت. این عکس به عنوان عکس سال ۲۰۲۵ مطبوعاتی جهان شناخته شد. زندگی شخصی. أبو العوف متاهل است و صاحب ۴ فرزند است. او از سال ۲۰۲۴ سال دوحه در کشور قطر است.