Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ات گرایی را ترجیح داد. در ماه مه ۱۶۶۷، او اولین زنی شد که در جلسه انجمن سلطنتی لندن شرکت کرد و با اعضا و فیلسوفانی مانند رابرت بویل به بحث و انتقاد پرداخت. از او به عنوان یکی از اولین مخالفان آزمایش روی حیوانات یاد شده است. انتشارات کاوندیش برای او شهرت به ارمغان آورد و به رد این باور معاصر کمک کرد که زنان ذاتاً از مردان پایین تر هستند. کاوندیش از آثار خود برای حمایت از آموزش زنان استفاده کرد: زنان قادر به یادگیری و بهره مندی از آموزش بودند، و او اصرار داشت که آثار خودش حتی بهتر می شد اگر مانند برادرانش می توانست به مدرسه برود. سال های اولیه. کودکی. پدر کاوندیش، توماس لوکاس، پس از دوئلی که منجر به مرگ «آقای بروکس» شد، تبعید شد، اما توسط شاه جیمز مورد عفو قرار گرفت و در سال ۱۶۰۳ به انگلستان بازگشت. به عنوان کوچک ترین فرزند از هشت فرزند، کاوندیش زمان زیادی را با خواهر و برادرهایش گذراند. او آموزش رسمی نداشت اما به کتابخانه ها و معلمان خصوصی دسترسی داشت، اگرچه اشاره کرد که کودکان توجه کمی به معلمان داشتند که «بیشتر برای رعایت ظاهر بودند تا فایده». کاوندیش از سنین پایین شروع به نوشتن ایده های خود روی کاغذ کرد، اگ
رچه در آن زمان پذیرش هوش زنان چندان مرسوم نبود و او تلاش های خود را در حریم خصوصی خانه اش نگه می داشت. خانواده او از امکانات قابل توجهی برخوردار بودند و کاوندیش اشاره کرد که مادر بیوه اش تصمیم گرفت خانواده را در شرایطی «نه چندان پایین تر» از زمانی که پدرش زنده بود نگه دارد؛ کودکان به «لذت های شرافتمندانه و تفریحات بی ضرر» دسترسی داشتند. مادرش کمک مردانه کمی داشت یا اصلاً نداشت. ندیمه ملکه. وقتی ملکه هنریتا ماریا در آکسفورد بود، کاوندیش هرگز از مادرش اجازه نگرفت که به عنوان ندیمه ملکه خدمت کند. او ملکه را در تبعید به فرانسه همراهی کرد و برای اولین بار از خانواده خود دور شد. او خاطرنشان می کند که در حالی که در جمع خواهر و برادرهایش احساس اعتماد به نفس می کرد، در میان غریبه ها خجالتی می شد. او می ترسید که بدون راهنمایی خواهر و برادرهایش به طور نامناسبی صحبت یا عمل کند، و به همین دلیل نگران بود که مورد استقبال و پسند قرار نگیرد. به همین دلیل، او فقط در مواقع ضروری صحبت می کرد و به همین دلیل به عنوان یک احمق شناخته می شد، که کاوندیش اشاره کرد ترجیح می داد اینگونه دیده شود تا اینکه بی بندوبار یا بی ادب به نظر برسد.
شیه اکساید (谢希德 به چینی ساده شده، 謝希德 به چینی سنتی؛ ; – ) که با نام های هسی-ته هسیه و هیلدا هسیه نیز شناخته می شد، فیزیکدان چینی بود. او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ رئیس دانشگاه فودان بود و از ۱۹۸۹ تا زمان مرگش به عنوان مشاور دانشگاه فعالیت داشت. او در تأسیس مرکز مطالعات آمریکای دانشگاه فودان نقش داشت و در سال ۱۹۷۷ مؤسسه فیزیک مدرن این دانشگاه را بنیان نهاد. شی همچنین از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۲ عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست چین بود. زندگی نامه. شی ژی ده در ۱۹ مارس ۱۹۲۱ در شهر بندری کوانژو در استان فوجیان در جنوب شرقی چین به دنیا آمد. او در خانواده ای تحصیل کرده پرورش یافت. پدرش شی یو مینگ دکترای خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرده بود و در دانشگاه ینچینگ در پکن تدریس می کرد. شی یو مینگ طی تحصیل در آمریکا طیف اتم هیدروژن را با دقت اندازه گیری کرده بود. یانگ چن نینگ، فیزیکدان نظری مشهور، از او به عنوان کسی که جایزه نوبل از دست داد یاد کرده است. بخشی از کودکی خود را در پکن گذراند. در مدرسه ابتدایی ینچینگ تحصیل کرد و از دانش آموزان ممتاز بود. با کائو تیان چین که به ینچینگ منتقل شده بود آشنا شد. کائو همیشه در عملکرد تحصیلی از او پیشی
می گرفت و این دو دوستان خوبی شدند. با آغاز جنگ دوم چین و ژاپن، شی برای تحصیل فیزیک به دانشگاه هونان رفت، اما به دلیل بیماری سل استخوان مجبور به ترک تحصیل شد. پس از تشخیص غیرقابل درمان بودن بیماری اش توسط پزشکان مختلف، به خانه بازگشت تا با کمک خانواده با بیماری مبارزه کند. کائو شروع به ارسال نامه های متعدد به بهانه بحث های علمی کرد که به شی روحیه داد و به ادامه تحصیل تشویقش کرد. در سال ۱۹۴۲ نه تنها شی بهبود یافت، بلکه با مطالعه خودآموز در خانه، در دانشگاه شیامن برای تحصیل فیزیک و ریاضیات پذیرفته شد. شی در سال ۱۹۴۶ فارغ التحصیل شد. یک سال در دانشگاه شانگهای تدریس کرد، سپس موفق به دریافت بورسیه تحصیلی برای کارشناسی ارشد فیزیک در کالج اسمیت در ایالات متحده شد و در سال ۱۹۴۹ فارغ التحصیل شد. او تحصیلات خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست ادامه داد و در سال ۱۹۵۱ دکترای فیزیک نظری دریافت کرد. در سال ۱۹۵۰، بسیاری از دانشمندان چینی به عنوان گروگان سیاسی علیه چین در پی جنگ کره در ایالات متحده بازداشت شدند، از جمله دانشمند برجسته آیرودینامیک و سیبرنتیک و سیاستمدار چینی، چن شیسن شی نیز علی رغم تمایل شدیدش به بازگشت به میهن،
در آمریکا بازداشت شد. از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ در هیئت تحقیقاتی MIT کار کرد. در سال ۱۹۵۲، کائو تیان چین که در آن زمان در بریتانیا تحصیل می کرد، «گواهی ویژه» ای برای آزادی او گرفت تا مراسم ازدواجشان در بریتانیا برگزار شود. شی آزاد شد و این دو در بریتانیا ازدواج کردند. پسرشان، کائو ویژنگ، در ۱۹۵۶ به دنیا آمد. پس از ازدواج، شی به چین بازگشت و به عنوان مدرس در گروه فیزیک دانشگاه فودان در شانگهای، یکی از دانشگاه های برتر چین، مشغول به کار شد. او از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ در این سمت فعالیت کرد. سپس از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۲ دانشیار دانشگاه فودان بود. از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۶ به عنوان مدیر مشترک مؤسسه فیزیک فنی شانگهای در آکادمی علوم چین خدمت کرد. در سال ۱۹۶۲ به سمت استاد فیزیک دانشگاه فودان منصوب شد و در این سمت ادامه داد. شی ژی ده یک رهبر آموزشی برجسته و همچنین شخصیت کلیدی در توسعه روابط آموزشی چین با جامعه بین المللی بود. او به عنوان یکی از پیشگامان فیزیک حالت جامد در چین شناخته می شود و نقش مهمی در توسعه علم و آموزش عالی در چین ایفا کرد. شی تا پایان عمر به تدریس و تحقیق ادامه داد و در سال ۲۰۰۰ در شانگهای درگذشت.
فاخره یونس (اردو: فاخره یونس) (۱۹۷۹ – ۱۷ مارس ۲۰۱۲)(۱۳۵۸ تا ۱۴۰۰) زن پاکستانی بود که قربانی حمله با اسید شد؛ حمله ای که صورت او را به شدت مجروح کرد. او در طول ده سال، ۳۹ عمل جراحی را پشت سر گذاشت. فاخره در ۳۳ سالگی خودکشی کرد. زندگی. فاخره یونس در یکی از محله های «چراغ قرمز» پاکستان رقاص بود، زمانی که با همسر آینده اش، بلال کهر، آشنا شد. بلال پسر غلام مصطفی کهر، فرمان دار و وزیر ارشد پیشین استان پنجاب، بزرگ ترین استان پاکستان بود. آنها به مدت سه سال با هم ازدواج کردند، اما فاخره در نهایت او را ترک کرد و مدعی شد که مورد آزار جسمی و کلامی قرار گرفته است. او هم چنین ادعا کرد که بلال در می ۲۰۰۰ به دیدنش آمده و در حضور پسر ۵ ساله اش (از همسر دیگرش)، اسید بر روی صورتش ریخته است. بلال کهر ادعا کرد که فرد مهاجم شخص دیگری با نام او بوده است. او از تمام اتهامات مربوط به این حادثه تبرئه شد. تهمینه دُرانی، نامادری بلال، فاخره یونس را برای درمان به رم، ایتالیا فرستاد. در ابتدا درخواست ویزای او رد شد، اما تحت فشار افکار عمومی، اجازه یافت که به ایتالیا سفر کند.دُرانی شرکت آرایشی ایتالیایی "Saint Angelic" و دولت ایتالیا را ب
رای درمان او وارد ماجرا کرد. هم چنین سازمان غیردولتی ایتالیایی "Smile Again" به رهبری کلاریس فِلی برای کمک به مراقبت از زنانی که دچار سوختگی های شدید شده اند وارد پاکستان شد. فاخره یونس در سال ۲۰۰۵ خاطرات خود را با عنوان «"Il volto cancellato»" (چهره محوشده) منتشر کرد. فاخره یونس با پریدن از طبقه ششم یک ساختمان در رم، ایتالیا، به زندگی خود پایان داد. پیکر او توسط تهیمینه دورانی به پاکستان بازگردانده شد و در پرچم های ایتالیا و پاکستان پیچیده شده بود. نماز جنازه ی فاخره در بنیاد ایدهی در منطقه «کهارادر» برگزار شد. او در شهر کراچی پاکستان، در منطقهٔ دیفنس به خاک سپرده شد. میراث. حمله به فاخره یونس، روند دادگاهی شدن پرونده اش و در نهایت خودکشی او، توجه بین المللی را به خود جلب کرد و وضعیت قربانیان اسیدپاشی در پاکستان را در کانون توجه قرار داد. بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، در مجموع ۱۳۷۵ مورد اسیدپاشی در این کشور ثبت شده است؛ یعنی به طور میانگین حدود ۱۵۳ مورد در سال. با این حال، تنها ۵۶٪ قربانیان زن هستند، یعنی حدود ۸۵ زن در سال. فاخره در فیلم مستند تحسین شدهٔ "چهره نجات یافته" ("Saving Face") که دربارهٔ قربانیان اسید
پاشی در پاکستان ساخته شده بود، حضور داشت. این فیلم کمتر از یک ماه پیش از خودکشی فاخره موفق به دریافت اولین جایزه اسکار برای پاکستان شد.به دلیل آگاهی رسانی گسترده ای که با کمک او صورت گرفت، تعداد حملات اسیدی در پاکستان به طور پیوسته رو به کاهش گذاشته است. «در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، در مجموع ۷۱ قربانیِ اسیدپاشی گزارش شد، در حالی که بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹، این رقم به ۶۲ مورد کاهش یافت.» افزون بر این، قوانین حمایتی جدیدی برای زنان وضع شده است، از جمله "لایحه جرم اسیدپاشی و سوختگی (۲۰۱۷)" که «درمان پزشکی رایگان و توان بخشی برای قربانیان سوختگی با اسید را فراهم می کند، چرا که این افراد اغلب با آسیب های جسمی و روانی مادام العمر مواجه اند.» این فیلم مستند به طور مستقیم در تصویب چنین قوانینی در پارلمان پاکستان نقش مؤثری ایفا کرد.
روند مونتاژ ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) از دهه ۱۹۹۰ در حال انجام است. "زاریا"، اولین ماژول ISS، توسط یک موشک پروتون در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۸ پرتاب شد. مأموریت شاتل فضایی STS-88 دو هفته پس از پرتاب "زاریا" دنبال شد و "یونیتی"، اولین ماژول از سه گره را به ارمغان آورد و آن را به "زاریا" متصل کرد. این هسته ۲ ماژوله ISS، بدون خدمه برای یک سال و نیم بعدی باقی ماند تا اینکه در ژوئیه ۲۰۰۰ ماژول روسی "Zvezda" توسط یک موشک پروتون به فضا پرتاب شد و به حداکثر خدمه سه فضانورد یا فضانورد اجازه داد تا به طور دائم در ISS باشند. ISS دارای حجم تحت فشار تقریباً ، جرم تقریباً ، تقریباً ۱۰۰ کیلووات توان خروجی و خدمه هفت نفره است. ساخت ایستگاه کامل به بیش از ۴۰ پرواز مونتاژ نیاز داشت. از سال ۲۰۲۰، 36 پرواز شاتل فضایی عناصر ISS را تحویل دادند. سایر پروازهای مونتاژ شامل ماژول هایی بود که توسط فالکون ۹، موشک پروتون روسی یا در مورد "پیرس" و "پویسک"، موشک سایوز-یو بلند شده بودند. برخی از ماژول های بزرگتر عبارتند از: لجستیک. ایستگاه فضایی در مدار زمین در ارتفاع تقریبی قرار دارد، نوعی مدار که معمولاً به آن مدار پایینی زمین می گویند (ارتفاع و
اقعی در طول زمان به دلیل کشش و راه اندازی مجدد اتمسفر چندین کیلومتر تغییر می کند) و در مدت زمان حدود ۹۰ دقیقه به دور زمین می چرخد. در مجموع ۱۴ مدول اصلی تحت فشار قرار بود تا تاریخ تکمیل آن در سال ۲۰۱۰ بخشی از ISS باشند تعدادی بخش کوچکتر تحت فشار به آنها اضافه خواهد شد (سفینه فضایی سایوز، ناقل پروگرس، قفل های هوایی "Quest" و "Pirs"، و همچنین به طور دوره ای وسیله نقلیه انتقال H-II). بخش مداری ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ پس از نصب طیف سنج مغناطیسی آلفا در طی مأموریت STS-134 تکمیل شد. مونتاژ قطعه مداری روسیه از زمان نصب ماژول "Rassvet" در سال ۲۰۱۰ در طول مأموریت STS-132 در یک وقفه نامحدود قرار داشته است. ماژول آزمایشگاه علمی "ناوکا" شامل اتاق های جدید خدمه، تجهیزات پشتیبانی حیاتی است که می تواند اکسیژن و آب تولید کند. "ناوکا" در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۰۷ به ایستگاه فضایی بین المللی تحویل داده شود، اما هزینه های بیش از حد و مشکلات کنترل کیفیت آن، این بخش از پروژه را برای بیش از یک دهه به تعویق انداخت. ماژول "Nauka" سرانجام در ژوئیه ۲۰۲۱ راه اندازی شد و پس از چند روز در کنار ماژول Zvezda پهلو گرفت. برنامه هایی برای ا
ضافه کردن ۲ یا ۳ ماژول دیگر وجود دارد که در اواسط دهه ۲۰۲۰ به "Prichal" متصل می شوند. افزودن ماژول های روسی بیشتر به ماژول "Zvezda" کمک زیادی می کند زیرا رایانه های فرمان مرکزی نصب شده اولیه "Zvezda" دیگر کار نمی کنند و ژنراتورهای اکسیژن Elektron آن قابل تعویض نیستند و پس از چندین نقص در سال ۲۰۲۰ دوباره برای مدت کوتاهی از کار می افتند. در ماژول های روسی، تمام سخت افزارها با نصب دائمی تجهیزات راه اندازی می شوند. جایگزینی سخت افزار مانند بخش مداری ایالات متحده غیرممکن است. این مشکل احتمالی با "Zvezda" زمانی آشکار شد که در اکتبر ۲۰۲۰ توالت، اجاق گاز و الکترون همگی به طور همزمان دچار مشکل شدند و فضانوردان مجبور به تعمیرات اضطراری شدند. ISS، پس از تکمیل، شامل مجموعه ای از ماژول های تحت فشار ارتباطی متصل به یک خرپا است که چهار جفت بزرگ ماژول فتوولتائیک (پانل های خورشیدی) روی آن ها وصل شده اند. فاجعه کلمبیا و تغییرات در طرح های ساخت و ساز. فاجعه و پیامدهای آن. پس از فاجعه شاتل فضایی "کلمبیا" در ۱ فوریه ۲۰۰۳، ابهاماتی در مورد آینده ISS وجود داشت. تعلیق دو سال و نیم بعدی برنامه شاتل فضایی ایالات متحده و به دنبال آن مش
کلاتی برای از سرگیری عملیات پرواز در سال ۲۰۰۵، موانع بزرگی بودند. برنامه شاتل فضایی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۵ با مأموریت اس تی اس-۱۱۴ "دیسکاوری" پرواز را از سر گرفت. هدف از این مأموریت در ایستگاه فضایی بین المللی، هم آزمایش اقدامات ایمنی جدیدی بود که از زمان فاجعه "کلمبیا" به اجرا درآمد و هم برای تحویل تجهیزات به ایستگاه. اگرچه این مأموریت با موفقیت انجام شد، اما بدون خطر نبود. فوم توسط مخزن خارجی ریخته شد و ناسا را مجبور کرد تا اعلام کند که ماموریت های آینده تا زمانی که این مشکل حل نشود زمین گیر خواهند شد. بین فاجعه "کلمبیا" و از سرگیری پرتاب های شاتل، تبادل خدمه صرفاً با استفاده از فضاپیمای روسی سایوز انجام شد. توالی مونتاژ. ISS از ۱۶ ماژول تحت فشار تشکیل شده است: شش ماژول روسی (""Zarya"، "Zvezda" , "Poisk" , "Rassvet" , "Nauka"، و "Prichal")، هشت ماژول ایالات متحده (, , , , , , , and ) یک ماژول ژاپنی () و یک ماژول اروپایی (") حداقل یک ماژول تحت فشار روسی ("Pirs") تاکنون از مدار خارج شده است. هزینه. ایستگاه فضایی بین المللی به عنوان گران ترین آیتم ساخته شده تا کنون شناخته می شود که حدود ۱۵۰ میلیارد دلار (USD) هزینه
دارد، که گران تر از Skylab (هزینه ۲٫۲ میلیارد دلار آمریکا) و Mir (4.2 میلیارد دلار آمریکا) است.
آنیتا گوئل (؛ زادهٔ ) یک فیزیکدان، پزشک و دانشمند آمریکایی در زمینه نوظهور نانوبیوفیزیک است. در مؤسسه تحقیقاتی نانوبیوسیم (NBS)، گوئل به بررسی فیزیک حیات و نحوه عملکرد نانوموتورها در خواندن و نوشتن اطلاعات روی DNA می پردازد. گوئل موفق به دریافت سه جایزه پیشرفت دارپا، دو جایزه چالش بزرگ USAID، جایزه چالش کهکشانی ناسا و جوایز متعدد از DOD, DOE, AFOSR و NSF شده است. او توسط چاک وست، رئیس ام آی تی، برای فعالیت در کمیته نوآوری در تولید آکادمی ملی مهندسی معرفی گردید؛ و همچنین در مؤسسه کانادایی تحقیقات پیشرفته (CIFAR) فعالیت داشته و در هیئت های مشورتی نانوتکنولوژی و علمی شرکت های لاکهید مارتین و پپسی کو نیز خدمت کرده است. گوئل همچنین توسط موسسه فناوری ماساچوست مرور تکنولوژی به عنوان یکی از «۳۵ نوآور برتر علم و فناوری جهان» و توسط ساینتیفیک امریکن به عنوان یکی از «تأثیرگذارترین چهره های آینده نگر در بیوتکنولوژی جهان» معرفی شده است. تحصیلات. گوئل مدرک دکترا و کارشناسی ارشد فیزیک را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد، جایی که با برنده جایزه نوبل دادلی هرشباخ همکاری داشت. عنوان پایان نامه او «دینامیک تک مولکولی آنزیم های موت
وری در طول DNA» بود. او مدرک کارشناسی فیزیک را با افتخارات و ممتاز از دانشگاه استنفورد دریافت کرد، جایی که استاد راهنمای پایان نامه او استیون چو، برنده جایزه نوبل بود. همزمان مدرک پزشکی (M.D.) را نیز از بخش مشترک علوم و فناوری سلامت هاروارد-ام آی تی (HST) کسب کرد. فعالیت های حرفه ای. گوئل دارای بیش از ۸۰ اختراع ثبت شده در سطح جهانی است و مقالاتی در نشریاتی مانند نانوتکنولوژی طبیعت، ساینتیفیک آمریکا و «مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (PNAS)» منتشر کرده است. او در مجلس سنای ایالات متحده برای طرح ۱٫۵ میلیارد دلاری ابتکار ملی نانوتکنولوژی شهادت داده است؛ به PCAST رئیس جمهور اوباما برای استراتژی نوآوری آمریکا مشاوره داده است؛ و در هیئت بازبینی سه ساله آکادمی ملی علوم خدمت کرده است. او توسط چاک وست، رئیس قبلی ام آی تی، برای خدمت در کمیته نوآوری در تولید آکادمی ملی مهندسی دعوت شد؛ و همچنین در مؤسسه کانادایی تحقیقات پیشرفته (CIFAR) فعالیت داشته است. او در هیئت های مشورتی نانوتکنولوژی و علمی شرکت های لاکهید مارتین و پپسی کو نیز خدمت کرده است. به عنوان رئیس و مدیرعامل شرکت تشخیص نانوبیوسیم (NBSDx)، گوئل بر طراحی محصول، م
هندسی، آزمایش های بالینی، تأییدیه های نظارتی و تولید فناوری های پیشرفته شرکت مانند ژن-RADAR و «اپلیکیشن های» آن برای پزشکی دقیق شخصی سازی شده، سلامت دیجیتال و امنیت سلامت جهانی نظارت دارد. در سال ۲۰۲۰، بانک بارکلیز و گروه آنریزیبل، شرکت نانوبیوسیم دیایکس را در میان «۱۰ شرکت برتر جهان در حل بحران جهانی کووید-۱۹» انتخاب کردند و پروژه تحقیقاتی کار او را در مورد چگونگی امکان بازگشایی ایمن اقتصاد آمریکا و جهان از طریق آزمایش های دقیق سیار کووید-۱۹ مورد توجه قرار داد. جوایز و افتخارات. گوئل که توسط MIT مرور تکنولوژی به عنوان یکی از «۳۵ نوآور برتر علم و فناوری جهان» و توسط ساینتیفیک امریکن به عنوان یکی از «تأثیرگذارترین چهره های آینده نگر در بیوتکنولوژی جهان» معرفی شده است، موفق به دریافت سه جایزه پیشرفت دارپا، دو جایزه چالش بزرگ USAID, جایزه چالش کهکشانی ناسا و جوایز متعدد از DOD, DOE, AFOSR و NSF شده است. از او به عنوان یکی از محقیقن برتر در رشته خود نام برده می شود.
التیر بیسیک یک مفسر زبان بیسیک بود که بر روی کامپیوترهای التیر ۸۸۰۰ و مدل های بعدی که از گذرگاه S-100 استفاده می کردند، قابل اجرا بود. التیر بیسیک، نخستین محصول شرکت مایکروسافت و آغازگر سری محصولات مایکروسافت بیسیک بود. این محصول توسط شرکت MITS که سازنده کامپیوترهای التیر ۸۸۰۰ بود توزیع می شد.
ناتاشا کاترین وودز (؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۹۹) که به طور حرفه ای با نام دیلن () شناخته می شود، موسیقی دان، خواننده و ترانه پرداز اهل انگلستان است. او در سال ۲۰۲۲ با آیلند رکوردز قرارداد امضا کرد و نخستین میکس تیپ خود را با نام "بزرگ ترین چیزی که هرگز نخواهم آموخت" در اکتبر ۲۰۲۲ منتشر کرد که به جایگاه شماره ۱۹ در جدول آلبوم های بریتانیا دست یافت. اوایل زندگی. ناتاشا کاترین وودز از والدینی به نام های لورن (زادنام مکسول) و رابرت وودز به دنیا آمد و در روستای بورس، واقع در مرز اسکس و سافک، بزرگ شد. او از سنین پایین شروع به نواختن موسیقی کرد و از ۱۰ سالگی گیتار را یاد گرفت. در دوران کودکی، به دلیل مشکلاتی که در خواندن داشت، به بیماری سندرم ایرلن مبتلا شد. او به مدرسه استاو رفت و در آنجا عضو گروه کویینز بود. وودز توانست پیانو و گیتار را با گوش یاد بگیرد و ترانه سرایی را آغاز کرد. با کمک معلم موسیقی اش بن وستون، او برخی از آثارش را برای تهیه کننده ویل هیکس فرستاد و ویل به کارش علاقه مند شد. حرفه. دیلن نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود با نام "بنفش" در اکتبر ۲۰۱۹ منتشر کرد. این آلبوم چندآهنگه شامل تک آهنگ آغازین با نام «دختران ب
د دل شکستگی را شکست می دهند» و تک آهنگ دومش «شیر ترش» بود که دیلن دربارهٔ آن گفته بود: «'شیر ترش' دربارهٔ کشمکش های یک رابطه است؛ اینکه وقتی کسی پیشت هست، او را نمی خواهی اما وقتی دور می شود، دلتنگش می شوی. من معمولاً دلایل احمقانه ای برای تمام کردن یک رابطه می آورم و بعد وقتی آن شخص می رود، فوراً پشیمان می شوم؛ این یک ترن هوایی از احساسات است و نمی دانی که دقیقاً چه می خواهی… .» پس از "بنفش"، دیلن دو آلبوم چندآهنگهٔ دیگر منتشر کرد: "قرمز" در سال ۲۰۲۰ و "نو رومئو" در سال ۲۰۲۲. در مورد تک آهنگ آغازین این آلبوم، دیلن گفته بود: «'نو رومئو' را با یاد بهترین دوستانم نوشتم. از اینکه همیشه به روابط بد گذشته شان برمی گشتند و اجازه می دادند با آن ها بد رفتاری بشود، خسته شده بودم (البته فکر می کنم من هم به اندازهٔ آن ها به این ترانه نیاز داشتم!) و می خواستم مثل همیشه چیزی بنویسم که قدرت بخش باشد. هدفم این بود که یک سرود برای رانندگی های شبانه با شیشه های پایین، فریاد زدن به دریا به خاطر زندگی و لحظات دردناک شکست عشقی که با گریه، جیغ و استفراغ همراه است، بنویسم.» در اواسط سال ۲۰۲۲، دیلن از اد شیرن در تور +–=÷× حمایت کرد
و به ناشر موسیقی آیلند رکوردز پیوست. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، دیلن نخستین میکس تیپ خود را با نام "بزرگ ترین چیزی که هرگز نخواهم آموخت" منتشر کرد. بلافاصله پس از آن، دیلن به عنوان «هنرمند ویژه» از سوی دیزر معرفی شد. در دسامبر ۲۰۲۲، دیلن به عنوان یکی از نامزدهای فهرست بلند «صدای ۲۰۲۳» توسط رادیو بی بی سی وان اعلام شد. در ۴ اوت ۲۰۲۳، او ترانهٔ «دروغگو دروغگو» را با همکاری گروه موسیقی انگلیسی باستیل منتشر کرد.
لیلا راشد اسکندر کامل، کارآفرین اجتماعی و سیاستمدار سرشناس مصری است. وی پیشتر در دولت موقتِ حازم البَبلاوی به عنوان وزیر محیط زیست مصر فعالیت داشته است. اسکندر با بیش از دو دهه تجربه، همکاری مستمری با سازمان های مردم نهاد مصر داشته است. وی به عنوان رئیس و عضو هیئت موسس CID Consulting فعالیت می کند که یک شرکت مشاوره مصری است که در زمینه ایجاد راهکارهای جامع توسعه ای با تلفیق اهداف شرکتی و اجتماعی تخصص دارد. وی در سطح بین المللی و محلی به عنوان کارشناس برجسته در زمینه توسعه جامعه، مشاور، پژوهشگر و مربی شناخته می شود.از دیگر مسئولیت های مهم اسکندر می توان به عضویت در هیئت امنای الفنار اشاره کرد که نخستین سازمان بشردوستانه مخاطره پذیر در جهان عرب محسوب می شود. تحصیلات و پیشه اولیه. اسکندر تحصیلات خود را با مدرک کارشناسی در رشته های اقتصاد، علوم سیاسی و تجارت از دانشگاه قاهره آغاز کرد. وی سپس موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد هنر در رشته آموزش با گرایش مطالعات خاور نزدیک از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و در نهایت دکترای تخصصی خود را در رشته آموزش از کالج معلمان دانشگاه کلمبیا در نیویورک دریافت نمود. اسکندر به عنوان پژ
وهشگر، سخنران و مشاور با نهادهای دولتی، سازمان های بین المللی و بخش خصوصی در حوزه های متنوعی از جمله مسائل جنسیتی، آموزش و توسعه پایدار، محیط زیست، مقابله با کار کودکان و حکمرانی همکاری داشته است. فعالیت های مشاوره ای وی شامل ارائه راهکار در زمینه های سیاست گذاری عمومی و مسائل کلان حکومتی می شود. از جمله مسئولیت های اجرایی ایشان می توان به مشاورت وزیر محیط زیست مصر در امور مدیریت پسماند اشاره کرد. اسکندر در طول ۲۵ سال گذشته روی پروژه هایی در زمینه های سازمان سازی، ایجاد شبکه، تشکیل مشارکت های دولتی-خصوصی و انتقال فناوری در حوزه هایی مانند آموزش غیررسمی، مراقبت های بهداشتی اولیه، مسائل زیست محیطی جامعه، صنایع دستی، سوادآموزی و جنسیت کار کرده است.او همچنین به عنوان عضو هیئت داوران جایزه بین المللی سوادآموزی یونسکو فعالیت داشته و بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان منبع برنامه سوادآموزی برای توسعه (UNLD) یونسکو در منطقه عرب خدمت کرده است. لیلا دارای سابقه ای طولانی و تخصص گسترده در زمینه روش های آموزش رسمی و غیررسمی است و پروژه های متعددی را در این حوزه در مصر رهبری کرده است. شبکه ها. اسکندر عضو هیئت امنای مؤسسه ب
ین المللی محیط زیست و توسعه (IIED) می باشد. اسکندر همچنین عضو تیم اجرایی گروه کاری مشترک مدیریت پسماند جامد برای کشورهای با درآمد کم و متوسط (معروف به CWG) می باشد. این شبکه دانشی غیررسمی، داوطلبانی را گرد هم می آورد تا دانش و تجربیات خود را در زمینه روش های مدیریت پسماند جامد در کشورهای در حال توسعه مبادله کنند. کارآفرینی اجتماعی. اسکندر در مورد کارآفرینی اجتماعی عنوان کرد: اصطلاح کارآفرین اجتماعی، به نظر من، مستلزم بازنگری مجدد است. من می خواهم به هر کسی که شغلی یا مسیری در حال تغییر را آغاز می کند توصیه کنم که به تجارت به عنوان حالتی نگاه کند که باید رفاه مردم را در همه جا در نظر بگیرد. نه فقط من و شرکتم یا سازمان غیردولتی بلکه من و پولی که قرار است به دست آوریم بیاد برای رفاه مردم باشد؛ بنابراین هرکاری در درجه اول باید منصفانه، عادلانه باشند. توصیه من این است که تعاریف برای اینکه کارآفرینی یا سود چیست را به چالش بکشیم. ما نباید فقط به پول به عنوان چیزی که در پایان صورت حساب سالانه خود به دست می آید نگاه کنم. ما باید به رفاه همه اطرافیانم نگاه کنم زیرا همهٔ ما در یک سیاره زندگی می کنیم و اگر همچنان به گرفت
ن چیزها و انجام کارهای خودمان مشغول باشیم این امر پایدار نخواهد بود. شما باید کل مفهوم تجارت و سود از این زاویه ای بررسی کنید که می گوید: اگر تجارت اجتماعی نیست، پس آن تجارت بد است. لیلا اسکندر، مصاحبه با Global X نویسندگی. اسکندر به عنوان مدیر و نویسنده اصلی گزارش هایی تحت عنوان راه حل های تجاری برای توسعه فعالیت های انسانی در سال ۲۰۰۷ در مصر فعالیت می کرد. او در سال ۱۹۹۴ کتابی با عنوان روستای متعمم دفن شده در زباله در قاهره مص نوشت. مشارکت های قابل توجه. مدرسه بازیافت معتمم. از جمله اقدامات برجسته اسکندر، فعالیت مؤثر او با جامعه زباله گردهای زبالین در مصر بود. وی در سال ۱۹۸۲ در همین منطقه یک مدرسه بازیافت غیررسمی تأسیس کرد که به آموزش سواد پایه، سلامت و اصول بهداشتی به کودکان می پرداخت. پروژه ای که برای آن جایزه محیط زیست گلدمن را در سال ۱۹۹۴ دریافت کرد. فعالیت او با زباله گردها شامل برنامه ای با عنوان یادگیری و کسب درآمد (مرکز قالیبافی کامل) بود. در این برنامه، دختران جامعه زبلین با استفاده از پنبه های بازیافتی، قالیچه هایی را روی دستگاه های بافندگی تولید می کردند. این پروژه علاوه بر آموزش مهارت های قالیبا
فی، دوره های آموزشی سواد پایه و ریاضیات را نیز برای این دختران در نظر گرفته بود. فروش تولیدات آن ها در نمایشگاه های صنایع دستی نیز به عنوان بخشی از این برنامه جهت ایجاد درآمد برای شرکت کنندگان تسهیل شده بود. پروژه بازیافت سینای. دانش مدیریت پسماند در منشیات ناصر حومه قاهره در سال ۱۹۹۷ شکل گرفت. این دانش زمانی توسعه یافت که کامل با شریف الغمراوی - کارآفرین اجتماعی و صاحب اقامتگاه بومگردی و مؤسس سازمان محیط زیستی Arabicya - همکاری کرد. این تجربه بعدها به شهرهای توریستی مصر یعنی دهب و نویبع منتقل شد. این پروژه شامل جداسازی و تفکیک زباله های آلی و غیرآلی بود. زباله های غیرآلی به ایستگاه های انتقال جهت دسته بندی، پردازش و بازیافت فرستاده می شدند. زباله های آلی نیز به بادیه نشینان سینا تحویل داده می شد که از آن برای تغذیه دام های خود استفاده می کردند. این روش از تخریب محیط زیست ناشی از دفع غیراصولی زباله ها جلوگیری می کرد. ایستگاه انتقال برای جمع آوری حجم انبوهی از بطری های شیشه ای، پلاستیک ها، مقوا و سایر مواد قابل بازیافت از مراکز گردشگری ایجاد شد. این ایستگاه منبع درآمد قابل توجهی از طریق فروش مجدد پلاستیک و شیش
ه در بازارهای داخلی و بین المللی ایجاد کرد. [۱] جوایز. اسکندر در سال ۱۹۹۴، جایزه محیط زیست گلدمن را برای اولین فعالیت خود با زابلین دریافت کرد در مجمع جهانی اقتصاد در شرم الشیخ در سال ۲۰۰۶، او و سازمانش - مشاوره CID - جایزه شواب برای کارآفرینی اجتماعی را برای طراحی و اجرای پروژه یادگیری و کسب درآمد برای کودکان زابلین با کالاهای مصرفی پرشتاب پروکتر اند کمبل مصردریافت کردندو زندگی شخصی. اسکندر مسیحی است.
تویو ماکی نوچی یک اخترفیزیک دان ژاپنی است که در دهه ۱۹۶۰ به تحقیقات مهمی در زمینه ستاره های نوترونی پرداخته است. تحقیقات او در این زمینه به دلیل ویژگی های خاص و شگفت انگیز این نوع ستاره ها، تأثیر زیادی بر درک بشر از ویژگی های فیزیکی کیهان و فرآیندهای درون ستارگان داشته است. باوجود دستاوردهای علمی قابل توجه، کارهای او کمتر شناخته شده است. زندگی اولیه و تحصیلات. تویو ماکی نوچی در ژاپن به دنیا آمد. متأسفانه اطلاعات دقیقی دربارهٔ تاریخ تولد و خانواده او در دسترس نیست، اما او در یک دوران تاریخی زندگی می کرد که دسترسی به آموزش های علمی برای زنان در ژاپن و بسیاری از کشورهای دیگر بسیار محدود بود. با این حال، او با پشتکار و اراده ای قوی توانست به عنوان یکی از پیشگامان عرصه اخترفیزیک شناخته شود. ماکی نوچی تحصیلات خود را در دانشگاه های معتبر ژاپن آغاز کرد و در رشته فیزیک و اخترفیزیک تخصص یافت. او در سال های اولیه فعالیت علمی خود به بررسی ویژگی های فیزیکی و ساختار ستاره های نوترونی، که یکی از شگفتی های علم فیزیک به شمار می روند، پرداخت. تحقیقات در زمینه ستاره های نوترونی. ستاره های نوترونی به ستارگانی اطلاق می شود که پس