Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناوچه توپدار یک شناور نیروهای دریایی بود که برخلاف کشتی‏های نظامی که برای جنگ دریایی یا حمل نیرو یا تدارکات طراحی شده ‏ بودند مشخصا برای حمل یک توپ یا بیشتر جهت بمباران اهداف ساحلی به کار برده می ‎شد.
قهرمان تاریکی (به انگلیسی: Brave the Dark) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ که بر اساس یک رویداد واقعی به کارگردانی دامیان هریس و با بازی جرد هریس و نیکلاس همیلتون ساخته شده است. اولین نمایش این فیلم در جشنواره بین المللی فیلم هارتلند در اکتبر ۲۰۲۳ انجام شد. در حال حاضر این فیلم قرار است در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود. داستان. فیلم براساس داستانی واقعی روایت شده و در مورد یک نوجوان بی خانمان به نام نیت می باشد که در تلاش است تا شجاعت مقابله با گذشته تاریک خود را پیدا کند. در این میان وقتی نیت با مشکل مواجه می شود معلمی مهربان و محبوب به نام استن دین تصمیم می گیرد به او کمک کند. حال استن در خانه خود از نیت استقبال می کند، اما هیچ کس او را برای سفر سختی که پیش رو دارد یا رازهای تاریکی که نیت پنهان می کند، آماده نکرده است و… ساخت. فیلمبرداری بین اواخر تابستان و پاییز ۲۰۲۱ انجام شد.
خا-۳۸ () خانواده ای از موشک های هوابه سطح ایستاده است که قرار است جانشین خانواده موشک های خا-۲۵ و خا-۲۹ شود. خا-۳۸ همچنین به عنوان پایه ای برای خا-۳۶ بدون نیرو و موتور گلاید-بمب عمل می کند. طراحی و توسعه. پیکربندی اولیه خا-۳۸ام در نمایشگاه هوایی مسکو (MAKS) در سال ۲۰۰۷ نشان داده شد. اولین نمونه های اولیه این موشک در ابتدا دارای بال و دم تاشو برای حمل داخلی بودند و دارای سرهای جستجوگر متنوعی برای انواع مختلف بودند. همچنین می توان بر روی آن کلاهک های مختلف (تکه شکن، مهمات خوشه ای، نفوذی) نصب کرد. خا-۳۸ام قرار است جانشین خانواده موشکی خا-۲۵ و خا-۲۹ شود. این موشک می تواند توسط هواپیماهای جنگی مانند سوخو ۳۴ و سوخو-۵۷ استفاده شود و قرار است روی هلیکوپتر کاموف کا-۵۲کی ادغام شود. اولین شلیک آزمایشی در سال ۲۰۱۰ توسط سوخو-۳۴ انجام شد و دستور تولید آن در سال ۲۰۱۵ آغاز شد. در یک نسخه متوالی که در نمایشگاه هوایی روسیه ۲۰۱۷ رونمایی شد، هر دو سطح کنترلی با سطوح ثابت بلندتر و باریک تر جایگزین شدند، راه حلی مشابه آنچه در موشک سلنیا آسپاید استفاده شده بود. سابقه عملیاتی. خا-۳۸ام اولین بار در طول مداخله نظامی روسیه در جنگ داخلی
سوریه در نبرد مورد استفاده قرار گرفت. همچنین در طول تهاجم سال ۲۰۲۲ به اوکراین مورد استفاده قرار گرفت. انواع. خا-۳۶. هر دو نسخه گروم ۶۰۰ کیلوگرم هستند، با مکانیسم های مختلف هدایت، و هر دو بر اساس موشک تاکتیکی کوتاه برد خا-۳۸ام ایجاد شده و همچنین دارای ساختار مدولار، کلاهک و جستجوگر هستند. این سلاح اولین بار در نمایشگاه هوایی روسیه ۲۰۱۵ مشاهده شد و برای تجهیز انواع جنگنده ها از جمله میگ-۳۵ و سو-۵۷ در نظر گرفته شد.
پس نوشته های فلسفی () یا قطعات فلسفی یک اثر فلسفی مسیحی است که توسط فیلسوف دانمارکی سورن کی یرکگور در سال ۱۸۴۴ نوشته شده است. این کتاب دومین اثر از سه اثری بود که با نام مستعار یوهانس کلیماکوس نوشته شد. دو مورد دیگر "باید به همه چیز شک کرد" در ۱۸۴۱ و "پایان نامه غیرعلمی پس نوشته های فلسفی" در ۱۸۴۶ بودند.
کمیته هلسینکی ارمنستان (به ارمنی:Հայաստանի Հելսինկյան կոմիտե) شعبه ارمنستانی کمیته هلسینکی برای حقوق بشر است. این کمیته در ایروان مستقر است. تاریخچه و اهداف. کمیته هلسینکی ارمنستان در سال ۱۹۹۵ به عنوان یک بنیاد نظارتی برای نظارت و حفاظت از حقوق بشر در ارمنستان تأسیس شد. این کمیته همچنین مسئول حمایت از درخواست ارمنستان برای پیوستن به شورای اروپا بود. کمیته هلسینکی ارمنستان از حقوق اقلیت ها و مذهبی ها دفاع کرده و با تبعیض مبارزه می کند. این کمیته همچنین از حقوق کودکان، تضمین آزادی انجمن و آزادی بیان، ارائه خدمات بهداشتی به شهروندان آسیب پذیر اجتماعی، حفاظت از منابع طبیعی و مناطق جنگلی و اجرای اصلاحات آموزشی در ارمنستان حمایت می کند. این سازمان اغلب کنفرانس ها، سمینارها، راهپیمایی ها و بحث های عمومی را در سرتاسر ارمنستان برگزار می کند. آوتیک ایشخانیان رئیس کمیته هلسینکی ارمنستان است. در سال ۲۰۱۳، کمیته هلسینکی ارمنستان با تصمیم دولت ارمنستان برای پیوستن به اتحادیه اقتصادی اوراسیا مخالف بود. کمیته هلسینکی ارمنستان معتقد بود که پیوستن به این اتحادیه می تواند آزادی های مدنی و آزادی مطبوعات را به شدت محدود کند و روس
یه ارمنستان را تحت فشار قرار خواهد داد تا قوانین سرکوبگرانه تصویب کند و فعالیت های سازمان های غیردولتی را محدود سازد. آوتیک ایشخانیان اعلام کرد: «اگر دولت ارمنستان قصد تغییر در حمایت از حقوق بشر به نفع مردم را داشت، هرگز تصمیم به پیوستن به اتحادیه اقتصادی اوراسیا نمی گرفت، جایی که احترام به حقوق بشر به طور ساختاری غایب است.» در جریان بحران گروگان گیری ایروان ۲۰۱۶، کمیته هلسینکی ارمنستان از پلیس جمهوری ارمنستان خواست تا حقوق شهروندان برای اعتراض مسالمت آمیز را محترم بشمارد. در سال ۲۰۱۷، کمیته هلسینکی ارمنستان توسط کمیسیون مرکزی انتخابات ارمنستان برای انجام وظایف نظارتی و پایش در ایستگاه های رأی گیری در طول انتخابات اعتبارسنجی شد. کمیته هلسینکی ارمنستان اصلاحات دموکراتیکی را که پس از انقلاب ارمنستان ۲۰۱۸ انجام شد، ستایش کرد. آن ها خاطرنشان کردند که آزادی بیان و رسانه ها به طور قابل توجهی بهبود یافته است. در ژوئیه ۲۰۱۸، کمیته هلسینکی ارمنستان پروژه ای نظارتی در مورد سخنان نفرت انگیز در رسانه های جمعی در ارمنستان اجرا کرد. گزارش اشاره می کرد که «حوادث نفرت انگیز و سخنان خطرناک عمدتاً تحت تأثیر دیدگاه های مذهبی اف
راد هدف قرار گرفته، گرایش جنسی و هویت جنسیتی آنها بوده است.» کمیته هلسینکی ارمنستان پیشنهاد کرد که رسانه ها از هر گونه تبعیض خودداری کنند و از مجلس ملی ارمنستان خواست تا تمامی انواع سخنان نفرت انگیز را مطابق با استانداردهای شورای اروپا ممنوع کند. در فوریه ۲۰۲۰، کمیته هلسینکی ارمنستان و مدافع حقوق بشر ارمنستان پرونده ای را به دادگاه حقوق بشر اروپا ارائه دادند که به حفاظت از حقوق نظامیان و دسترسی به خدمات بهداشتی برای افراد محروم از آزادی پرداخته است. در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در ارمنستان، کمیته هلسینکی ارمنستان از دولت ارمنستان خواست تا به آزادی تجمع مردم احترام بگذارد. گزارش ها. کمیته هلسینکی ارمنستان گزارش های سالانه ای در مورد وضعیت حقوق بشر در کشور منتشر می کند. گزارش «حقوق بشر در ارمنستان در سال ۲۰۲۲» وضعیت امور پس از جنگ دوم قره باغ و بحران سیاسی ناشی از آن را بررسی کرد. گزارش همچنین مشکلات ساکنان قره باغ را در طول محاصره قره باغ بررسی کرد. این گزارش همچنین فعالیت های چندین حزب های سیاسی در ارمنستان را بررسی نمود. شراکت ها. از سال ۲۰۰۵، کمیته هلسینکی ارمنستان شراکت هایی با اتحادیه اروپا، مجمع شهروندان هلس
ینکی-وانادزور، وقف ملی برای دموکراسی، سازمان امنیت و همکاری اروپا، بنیادهای جامعه باز و سفارت ایالات متحده در ارمنستان برقرار کرده است. کمیته هلسینکی ارمنستان همچنین با سایر کمیته های هلسینکی در سراسر اروپا همکاری می کند.
پیش گفتارها () کتابی است از سورن کی یرکگور است که با نام مستعار «نیکولاس نوتابنه» منتشر شده است. معنای بخش دوم نام مستعار استفاده شده یعنی «Nota bene» در "پیشگفتارها"، به زبان لاتین به معنای «لطفاً توجه داشته باشید» است. کی یرکگور در اثر دیگرش با عنوان "نمونه نگاری" آن را توضیح داده است؛ او دو بار برای تأکید آورده است: «لطفاً پیش گفتار زیر را بخوانید، زیرا حاوی چیزهای بسیار مهمی است.» او سعی می کرد به منتقدانش بگوید که مقدمه کتاب هایش را بخوانند، زیرا کلید درک کتاب در آن ها است.
طبقه بندی شده یا محرمانه فیلمی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی رول رین است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرون اکهارت، تیم راث و ابیگیل برسلین ایفای نقش کرده اند.
اصالت (به انگلیسی: Authenticity) مفهومی از شخصیت در زمینه های روان شناسی، روان درمانی اگزیستانسیال، فلسفه اگزیستانسیالیستی و زیبایی شناسی است. در اگزیستانسیالیسم، اصالت به درجه ای گفته می شود که اعمال یک فرد با ارزش ها و خواسته هایش علی رغم فشارهای بیرونی به انطباق اجتماعی مطابقت دارد. خودآگاه با شرایط اصالت که "پرتاب" شدن به دنیای پوچ (بدون ارزش و معنا) که ساخته خودش نیست و در نتیجه با نیروها و تأثیرات بیرونی متفاوت و غیر از خود مواجه می شودکنار می آید. فقدان اصالت شخص در برخورد با افراد دیگر و با خود، بد ایمانی تلقی می شود؛ بنابراین، اصالت در دستور پیتیا چنین است: «خودت رو بشناس». در مورد اصالت در هنر، فیلسوفان ژان پل سارتر و تئودور آدورنو نظرات و پیش نهادهای مخالفی در مورد جاز، ژانر موسیقی آمریکایی داشتند. سارتر گفت که جاز اصیل است و آدورنو گفت که جاز غیراصیل است. بسیاری از خرده فرهنگ های موسیقی به اصالت هنری نیاز دارند، مبادا جامعه هنرمندی را به دلیل فقدان اصالت (خلاقانه، موسیقایی یا شخصی) به عنوان یک هنرمند در نظر بگیرد. اصالت هنری از بسیاری از ژانرهای موسیقی، از جمله ژانرهای راک (مانند پانک راک و هوی مت
ال)، موسیقی باشگاهی (مانند هاوس و تکنو)، و هیپ هاپ، جدایی ناپذیر است. در قرن هجدهم، فیلسوفان رمانتیک، شهود، عاطفه و ارتباط با طبیعت را تعادل لازم برای روشنفکری عصر روشنگری توصیه کردند. در قرن بیستم، مشغله فکری انگلیسی-آمریکایی ها بر اصالت بر نوشته های فیلسوفان اگزیستانسیالیست متمرکز بود که زبان مادری آن ها انگلیسی نیست؛ بنابراین، ترجمه وفادارانه، واقعی و دقیق واژه "اگزیستانسیالیسم" مورد بحث و جدل فراوان قرار گرفت، که در پایان فیلسوف والتر کافمن مجموعه ای از آرای فیلسوفان اگزیستانسیالیست را گردآوری کرد. قانون کافمن شامل نظرات سورن کی یرکگور دانمارکی (۱۸۱۳–۱۸۵۵)، مارتین هایدگر آلمانی (۱۸۸۹–۱۹۷۶) و ژان پل سارتر فرانسوی (۱۹۰۵–۱۹۸۰) است. برای این اگزیستانسیالیست ها، خودآگاه با هستی (هستی و زیستن) در جهانی پوچ و ماتریالیستی که دارای نیروهای بیرونی است، به عنوان مثال اصالت و تأثیرات فکری متفاوت از خود و غیر از خود کنار می آید. اصالت شخصی در نحوه عمل و تغییر یک فرد در پاسخ به تأثیرات دنیای بیرونی بر خود نشان داده می شود. در میان هنرمندان، اصالت در هنر، یک اثر هنری وفادارانه به ارزش های هنرمند را توصیف می کند. در حوزه
روان شناسی اصالت، فردی را شناسایی می کند که زندگی را مطابق با خود واقعی و ارزش های شخصی اش انجام می دهد نه بر اساس خواسته های بیرونی جامعه، مانند قراردادهای اجتماعی، خویشاوندی و وظیفه. برای شناسایی، توصیف و تعریف اصالت، فیلسوفان اگزیستانسیال مانند کی یرکگور، نیچه و مارتین هایدگر به بررسی اهمیت وجودی و هستی شناختی سازه های اجتماعی که هنجارهای جامعه را تشکیل می دهند، پرداختند. برای یک روزنامه نگار، عدم پذیرش کورکورانه هنجارهای اجتماعی به تولید گزارشی از لحاظ فکری معتبر کمک می کند، که با انتخاب خبرنگار که به اخلاق حرفه ای و ارزش های شخصی خود وفادار است، به دست می آید. با این حال، در عرف روزنامه نگاری، اصالت گزارشگر (حرفه ای و شخصی) پیوسته با الزامات تجاری انتشارات در تضاد است.
مگس گیر تندابه گونه ای از پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ سینه سرخ های استرالیایی (Petroicidae) است. همچنین به عنوان سینه سرخ تندابه نیز شناخته می شود. در سردهٔ تک نماد "Monachella" جای می گیرد. این گونه در گینه نو و در جزیره بریتانیای نو در مجمع الجزایر بیسمارک یافت می شود. دو زیرگونه وجود دارد: زیرگونه نمادین در گینه نو و زیرگونهٔ "M.m. coultasi" در بریتانیای نو. همان طور که از نامش پیداست، زیستگاه ترجیحی این گونه، جویبارها و رودخانه هایی با حرکت تند با تخته سنگ های بیرون زده است.
آک ژول (قزاقی: Ақ жол، لاتین: Aq Jol،)، به معنی راه روشن یکی از احزاب سیاسی لیبرال-محافظه کار در قزاقستان است. آک ژول توسط آزات پرواشف، معاون مجلس قزاقستان رهبری می شود. این حزب به صورت رسمی و با نام آک ژول در در ۳ آوریل ۲۰۰۲ نزد مقامات قضایی ثبت شد. بر اساس گزارش کمیسیون مرکزی انتخابات قزاقستان، تعداد اعضای این حزب ۱۷۵٬۸۶۲ نفر است. این حزب در حال حاضر بخشی از ائتلاف مردمی و حامی قاسم جومارت توقایف رئیس جمهوری کنونی قزاقستان بوده و ۶ نماینده در پارلمان دارد. اگرچه ظاهراً حزب آک ژول به عنوان یک حزب مخالف قرار دارد اما به عنوان یک حزب طرفدار دولت در قزاقستان توصیف شده بود و در حمایت از رئیس جمهور قاسم جومارت توکایف در انتخابات ۲۰۲۲ به ائتلاف مردم پیوست. دوره نخست. آک ژول در ژانویه ۲۰۰۲ پس از جدایی جناحی از میانه روها از حزب انتخاب دموکراتیک قزاقستان (QDT) تأسیس شد. اینان گروهی بودند که ابتدا جنبش اصلاحی ایجاد شده دراواخر سال ۲۰۰۱ به رهبری رئیس جمهور نورسلطان نظربایف را به چالش کشیدند اگرچه با کلیات آن موافقت داشتند. حزب انتخاب دموکراتیک قزاقستان (QDT) موضعی تقابلی نسبت به دولت نظربایف اتخاذ کرد اما آک ژول خود ر
ا به عنوان یک حزب میانه رو طرفدار اصلاحات و طرفدار تجارت معرفی کرد که هدف آن ایجاد تغییر از طریق گفتگوی سازنده به جای مخالفت مستقیم است. چهره های کلیدی در بنیان گذاری حزب شامل اوراز جاندوسف، بولات آبیلوف و علیهان بایمنوف بودند و آلتین بک سارسنبایولی، وزیر اطلاعات سابق، در سال ۲۰۰۳ به حزب پیوست. در ۹ نوامبر ۲۰۰۳، سومین کنگره حزب آک ژول تشکیل شده و یک ساختار رئیس مشترک را با نقش های رهبری مشترک بین بایمنوف، آبیلوف، جاندوسوف ایجاد کرد اما این رویکرد مشترک دیری نپایید و در مارس ۲۰۰۵ تبدیل به یک رهبری واحد به ریاست بایمنوف شد. اما این رویکرد نیز بهای خودش را داشته و در بهار ۲۰۰۵، سارسنبایولی، آبیلوف و جاندوسوف حزب آک ژول را ترک کرده و یک حزب اپوزیسیون دیگر راه اندازی کردند. انتخابات مجلس قزاقستان ۲۰۰۴. در انتخابات مجلس در سال ۲۰۰۴، آق جول ۱۲٫۰۴ درصد آرا و یک کرسی را به دست آورد. مشارکت در انتخابات ۲۰۰۵ ریاست جمهوری. آک ژول در این انتخابات با نامزد اختصاصی خود یعنی رهبر حزب خود علیهان بایمنوف شرکت کرد و توانست ۱٫۶۱ آرا را به دست بیاورد. انتخابات مجلس قزاقستان ۲۰۰۷. در این انتخابات علی رغم اینکه حزب ۳٫۲۷ درصد از آرا
ی مردمی را به دست آورد، اما هیچ کرسی ای نصیبش نشد و مجلس به صورت سراسری در اختیار هوادار رئیس جمهوری و حزب حاکم حزب امانت بود. تغییر رهبری و ریاست پرواشف (۲۰۱۱–). در سال ۲۰۱۱، آک ژول با انتخاب آزات پرواشف به عنوان رئیس حزب، شاهد انتقال رهبری بود. تحت ریاست پرواشف، آک ژول در انتخابات سال ۲۰۱۲ وارد پارلمان شد و توانست دوباره به مجلس راه یابد امری که تا امروز دوام داشته است. انتخابات مجلس قزاقستان ۲۰۱۲. آک ژول در سال ۲۰۱۲ دوباره وارد انتخابات مجلس شده و اینبار توانست ۸ کرسی را به دست آورد و جایگاه خود را به عنوان یکی از سه حزب نمایندگی تثبیت کرد. انتخابات مجلس قزاقستان ۲۰۱۶. در این انتخابات حزب با از دست دادن یک کرسی به ۷ کرسی دست یافت اما توانست که حضورش در مجلس را تثبیت کند. انتخابات ۲۰۱۹ ریاست جمهوری. حزب آک ژول، دانیا اسپائوا را به عنوان نامزد خود برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ معرفی کرد. این اولین بار بود که یک زن برای ریاست جمهوری در کشور نامزد شد. اسپائوا ۵٫۰۵ درصد (۴۶۵٬۷۱۴) آرا را به دست آورد. انتخابات مجلس قزاقستان ۲۰۲۱. در انتخابات سال ۲۰۲۱، حزب حضور پارلمانی خود را به ۱۲ کرسی گسترش داد وهای محلی
متعددی را در سراسر قزاقستان به دست آورد. نفوذ حزب با انتخاب ۲۲۲ عضو شورای محلی در شوراهای منطقه ای، شهری و منطقه ای گسترش یافته و نقش آق جول را در حکومت محلی و ملی تقویت شد. علاوه بر این، آک ژولی موفق شد ۱۱ شهرداری را در سطح محلی به دست آورد که گام مهمی در نفوذ منطقه ای حزب بود. انتخابات مجلس قزاقستان ۲۰۲۳. در اکتبر ۲۰۲۲، این حزب در حمایت از رئیس جمهور قاسم جومارت توقایف به ائتلاف مردم پیوست و از احزاب اپوزیسیون خارج شد. این حزب در انتخابات ۲۰۲۳ توانست ۶ کرسی را در پارلمان کسب کند.
الا نیک بیان یک زن ترنس ایرانی بود که پس از مهاجرت به آلمان، با چالش های فراوانی در زمینه پذیرش هویت جنسیتی خود روبه رو شد. وی به دلیل محیط اجتماعی و فرهنگی ایران و کمبود اطلاعات دربارهٔ هویت های جنسیتی و گرایش های جنسی، با مشکلات زیادی در زمینه شناسایی و ابراز هویت خود مواجه بود. زندگی وی تحت تأثیر مشکلات اجتماعی و روانی قرار داشت و سرانجام، پس از تجربه شرایط سخت در مهاجرت، اقدام به خودکشی کرد. زندگی نامه. الا در یک خانواده مذهبی و سنتی در جنوب ایران به دنیا آمد و در دوران کودکی و نوجوانی با سرکوب هویت جنسیتی خود مواجه شد. به دلیل نبود دسترسی به اطلاعات درست دربارهٔ هویت های جنسیتی و گرایش های جنسی، او هویت خود را در درون خود سرکوب کرد. پس از مهاجرت به آلمان در سال ۲۰۱۵، ابتدا تصور می کرد که همجنسگرا است، اما به تدریج متوجه شد که یک زن ترنس است. در آلمان، الا با مشکلات بسیاری مواجه شد. وی در شهر ماگدابورگ با آزار و اذیت های جسمی و روانی از سوی جامعه مواجه بود. این آزارها شامل حملات فیزیکی و تهدیدهای کلامی از سوی افراد ناشناس بود. همچنین، وی مجبور شد به دلیل عدم پذیرش اجتماعی چندین بار محل سکونتش را تغییر دهد
. در نهایت در سال ۲۰۱۹، به برلین نقل مکان کرد، شهری که به عنوان یکی از پذیراترین شهرهای اروپا برای دگرباشان شناخته می شود. با این حال، مشکلات اجتماعی و روانی او ادامه یافت. خودکشی. با وجود نقل مکان به برلین و امید به یک زندگی بهتر، الا همچنان با مشکلات درونی خود دست و پنجه نرم می کرد. او در طی زندگی خود با چالش های بسیاری در خصوص پذیرش هویت جنسیتی و تبعیض های اجتماعی مواجه شد. در نهایت، الا تصمیم به پایان دادن به زندگی اش گرفت و در سن ۴۰ سالگی در یک مکان عمومی جان خود را با خودسوزی گرفت. این واقعه در ۱۴سپتامبر۲۰۲۱ و با استفاده از گازوئیل در میدان پر رفت و آمد الکساندرپلاتز رخ داد. هتک حرمت به مزار. رسانه های آلمانی گزارش داده اند که ترنس ستیزی علیه الا نیک بیان، زن ترنس ایرانی که در سپتامبر ۲۰۲۱ خود را در برلین به آتش کشید، پس از مرگ او نیز ادامه یافته است. افراد ناشناسی در روز ۴ ژانویه، مزار الا را تخریب کرده و دبه و کپسول آتش نشانی کنار آن پیدا کردند که به نحوه خودکشی وی اشاره دارد. پلیس آلمان در حال تحقیق دربارهٔ این اقدام ترنس ستیزانه است. سازمان آلمانی «LSVD» نیز از ادامه خشونت علیه «الا» حتی پس از مرگش
ابراز خشم کرده و خواستار پیگیری قضائی موضوع شده است.
جک پات! فیلمی ویران شهری کمدی اکشن محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی پال فیگ و نویسندگی راب یسکامب است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکوافینا، جان سینا، آیدن معیاری، دونالد الیز واتکینز، سام اصغری، سیمو لیو، مشین گان کلی، شان ویلیام اسکات، بکی آن بیکر، مونیک گاندرتون، بابی لی و لسلی دیوید بیکر ایفای نقش کرده اند. "جک پات!" در ۱۵ اوت ۲۰۲۴ از طریق پرایم ویدئو منتشر شد و با واکنش های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود.
کاروان المپیکی اروگوئه، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. ورزشکاران اروگوئه در تمامی ادوار المپیک به جز المپیک ۱۹۸۰ مسکو که بخشی از کشورهای حامی ایالات متحده در تحریم بازی ها بودند، شرکت کرده اند. در پایان این دوره از بازی ها، ورزشکاران این کاروان موفق به کسب هیچ مدالی نشدند و در جدول رده بندی المپیک، نامی از اروگوئه حاضر نبود. بهترین رده را ورزشکار کانو، ماتیاس اوترو با کسب مقام پنجم کسب کرد. شرکت کنندگان. ورزشکاران اروگوئه در ورزش های زیر به رقابت پرداختند.
شما صمیمانه دعوت شده اید یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی نیکلاس استولر تولید کمپانی آمازون ام جی ام استودیوز است. ویل فرل، ریس ویترسپون، گرالداین ویسونافن و مردیت هاگنر در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۵ توسط آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. و نظرات متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. داستان. یک عروس (ویسونافن) و پدرش (فرل) متوجه می شوند که مکان رؤیایی عروسی آنها برای عروس دیگری (هاگنر) و خواهر برنامه ریز عروسی او (ویترسپون) دوبار رزرو شده است، که عواقب خنده دار دارد. ساخت. فیلمبرداری اصلی در آتلانتا در می ۲۰۲۳ آغاز شد.
اِمیل حبیبی (۲۸ ژانویه ۱۹۲۲ – ۲ مهٔ ۱۹۹۶) سیاستمدار، روزنامه نگار و رمان نویس فلسطینی-اسرائیلی بود.از جمله عرب هایی که پس از هجرت بزرگ در سال ۱۹۴۸ در فلسطین که اسرائیل در آن بنیان نهاد شده، ماندند. او در محافل ادبی عرب و غیر عرب فعالیت سیاسی و فرهنگی داشت و یکی از برجسته ترین فعالان و رهبران عرب در حزب کمونیست اسرائیل بود که منجر به عضویت او در کنست شد. به عنوان عضو کنست برای احزاب کمونیستی ماکی و راکه خدمت کرد. امیل حبیبی علاوه بر فعالیت سیاسی طولانی اش در حزب کمونیست، یکی از برجسته ترین داستان نویسان فلسطینی و عرب به شمار می رود. آثار او به چندین زبان ترجمه شده است. زندگی و پیشه. او در حیفا، ناحیهٔ لیدا، قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، در ۲۸ ژانویه ۱۹۲۲ در خانواده ای پروتستان به دنیا آمد. پدرش شکری، از شفا عمرو نزدیک حیفا و مادرش ورده حبیبی بود. او تحصیلات خود را در مدرسه ابتدایی المعارف در حیفا، سپس در مدرسهٔ سنت لوک در عکا گذراند و پس از آن از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ به مدرسهٔ مار لوقا در حیفا رفت و تحصیلات متوسطهٔ خود را در آنجا به پایان رساند. در سیاست. زندگی سیاسی او تحت تأثیر رویدادهای انقلاب ۱۹۳۶–۱۹۳۹ در فلسطین
شکوفا شد و در سال ۱۹۴۰ به صفوف حزب کمونیست فلسطین پیوست. حبیبی میان شماری از پیشه ها جابجا شد. او در پالایشگاه های نفت در حیفا کار می کرد و سعی می کرد با مکاتبه در دانشگاه لندن تحصیلات خود را ادامه دهد. سپس در سال ۱۹۴۰ به عنوان گوینده در ایستگاه رادیویی به قدس نقل مکان کرد، اما در سال ۱۹۴۳ از کار در آنجا استعفا داد تا به عنوان دبیر حزب کمونیست فلسطین در حیفا به کار حزبی بپردازد. او یکی از اعضای برجسته اتحادیه روشنفکران عرب بود که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد و یکی از همکاران مجلهٔ آن، «الغد» بود. در سال ۱۹۴۴، به دنبال تقسیم قومیتی که بین عرب ها و یهودیان درون حزب کمونیست در سرپرستی فلسطین رخ داد، حبیبی یکی از بنیانگذاران اتحادیه ملی آزادی در فلسطین بود که شامل اکثر کمونیست های عرب در فلسطین بود که از حزب کمونیست موجود جدا شدند. او در مهٔ ۱۹۴۴ در انتشار روزنامهٔ «الاتحاد» مشارکت داشت. او در سال ۱۹۴۶ به همراه تعدادی از روشنفکران عرب در انتشار هفته نامه ای به نام «المهماز» که در فلسطین، اردن و عراق انتشار گسترده ای یافت، شرکت کرد. اما آن هفته نامه عمر زیادی نداشت. حبیبی در جریان نکبت ۱۹۴۸ توانست از شهر رام الله محل زند
گی خود به شهر حیفا که توسط نیروهای اسرائیلی اشغال شده بود، نقل مکان کند. او در پایان سپتامبر ۱۹۴۸ نقش برجسته ای ایفا کرد و اعضای عرب اتحادیه آزادیبخش ملی را که در مناطق عربی اشغال شده توسط دولت اسرائیل باقی مانده بودند، به حزب کمونیست اسرائیل منتقل کرد. حبیبی سال ها بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۲ نمایندهٔ حزب کمونیست اسرائیل در کنست بود. او در سال ۱۹۵۶ از شهر حیفا به شهر ناصره نقل مکان کرد. حبیبی بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۷ ریاست هیئت تحریریهٔ روزنامهٔ «الاتحاد» را که حزب کمونیست به زبان عربی منتشر می کرد، برعهده داشت و در آن مقالات هفتگی با امضای «جهینه» نوشت. او همچنین در هیئت تحریریه مجلهٔ «الجدید» شرکت داشت. بین سال های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۰، رهبری حزب او را به پراگ فرستاد تا در هیئت تحریریه مجله «مشکلات صلح و سوسیالیسم» که توسط احزاب کمونیست منتشر می شد، نمایندگی کند. حبیبی پس از بازگشت به وطن بار دیگر سردبیری «الاتحاد» را بر عهده گرفت که در سال ۱۹۸۳ موفق شد آن را به روزنامه تبدیل کند. حبیبی به سمت های حزبی خود در کمیتهٔ مرکزی و دفتر سیاسی حزب و سردبیری روزنامهٔ «الاتحاد» ادامه داد تا اینکه در اوایل سال ۱۹۸۹ بین او و هم حزبی
هایش اختلافی افتاد در مورد موضع حزب دربارهٔ سیاست پرسترویکا که توسط میخائیل گورباچف، رهبر شوروی دنبال شد و حبیبی به شدت از آن حمایت می کرد. در نتیجه این اختلاف، حکم برکناری وی از سردبیری روزنامه الاتحاد صادر شد و در ۸ مهٔ همان سال استعفا داد. سپس در اوت ۱۹۹۱ خروج نهایی خود را از صفوف حزب کمونیست اسرائیل اعلام کرد و خود را کاملاً وقف فعالیت ادبی نمود. در ادبیات. امیل حبیبی از دهه ۱۹۴۰، قبل از تاریخ انتشار اولین رمانش، داستان های زیادی منتشر کرده است. اولین رمان او، «شش ضلعی شش روز» در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و در مورد آنچه پس از جنگ شش روزهٔ ۱۹۶۷، زمانی که کرانه باختری و نوار غزه تحت اشغال اسرائیل افتاد، سخن می گوید که این اشغال جدید به بسیاری از خانواده های فلسطینی، که برخی از آنها در روز نکسه آواره شدند و برخی در سرزمین های ۱۹۴۸ ماندند، اجازه داد دوباره متحد شوند و پدران و مادران، پسران و دخترانی را ببینند که نزدیک به بیست سال دوری از آن ها بزرگ شده بودند. امیل حبیبی در «شش ضلعی شش روز» توانست بسیاری از داستان های دلخراش پر از موقعیت های دردناک انسانی را به تصویر بکشد و ابعاد انسانی شخصیت فلسطینی که گرفتار درگیری
های سیاسی پی در پی شده بود، آشکار کند. رمان بعدی او «وقایع غریب غیب شدن سعید ابونحس خوشبدبین» (۱۹۷۲) او را در ردیف نویسندگان بزرگ رمان عربی قرار داد که در چارچوب چیزی که به نام کمدی سیاه نامیده می شود، نوشته شده است. در این رمان، واقعیت های روزمرهٔ زندگی بخشی از فلسطینی ها را روایت می کند که به حاشیه رانده شده است. او به دلیل اینکه فلسطینی تحت اشغال است و در فقر و تهیدستی زندگی می کند، به حاشیه رانده شده است. رمان این حقایق را با عمق فرهنگی میراث عربی شخصیت فلسطینی، حتی اگر یک شخصیت ساده باشد، با قرار دادن ابیاتی از شعر کهن عربی به عنوان سرفصل های اضافی یا با توضیح برخی از فصل ها، در چارچوب آنچه که به آن فرآیندهای بینامتنی در متن روایی گفته می شود، ترکیب می کند. مهم ترین نکته در رمان، از هر دو بعد هنری و محتوایی، کلیشه سازی شخصیت فلسطینی و تشدید آن با استفاده از کلمهٔ «خوشبدبین» از واژه های «بدبین و خوش بین» است. به طوری که انتساب صحیح او به یکی از دو ویژگی نسبت داده شده، سخت می شود؛ او به همان اندازه که خوش بین است، بدبین است. او در عین حال نه بدبین است و نه خوش بین. نام شخصیت محوری رمان، «سعید ابی النحس» ن
شان دهندهٔ همپوشانی یاد شده است، زیرا او با وجود میل به «سعید بودن» (خوشبخت بودن)، خوشحال است در حالی که «منحوس» (بدشانس) است. به گفته علی معموری در "آسو"، «داستان سعید شرح حال انسان فلسطینی ای است که نه فلسطینی ها او را به جهت شغلش از خود می دانند و نه اسرائیلی ها به جهت اصل فلسطینی اش به او نظر خودی دارند. امیل حبیبی در واقع شرح حال خود را در این رمان بازگو می کند.» نمایشنامه های او از استقبالی که از رمان هایش شد، بهره نبرد. امیل حبیبی در سال ۱۹۹۵ یک مجلهٔ ادبی ماهانه به نام «مشارف» منتشر کرد که انتشار آن در رام الله و حیفا به طور همزمان بی نظیر بود و نشان دهندهٔ ارتباط میان دو بخش از یک موقعیت فرهنگی فلسطین بود. امیل حبیبی برندهٔ شماری جوایز عربی و بین المللی شد. نشان برای فرهنگ، هنر و ادبیات در سال ۱۹۹۰ از سازمان آزادیبخش فلسطین دریافت کرد. در سال ۱۹۹۲، دولت اسرائیل در مراسمی رسمی جایزهٔ ادبی اسرائیل را به او اعطا کرد که پذیرش آن سر و صدای زیادی در محافل فرهنگی فلسطینی و عربی برانگیخت و حبیبی ارزش نقدی آن را به جمعیت هلال احمر فلسطین برای کمک مجروحان انتفاضهٔ اول فلسطین، اهدا کرد. درگذشت و بزرگداشت. امیل
حبیبی در ۲ مهٔ ۱۹۹۶ در ناصره درگذشت و به درخواست او در حیفا به خاک سپرده شد، پس از آن که وی درخواست کرد بر قبرش عبارت «باقی در حیفا» نوشته شود. شهرداری حیفا یکی از میادین این شهر را به نام امیل حبیبی و شهرداری رام الله نیز یکی از خیابان های آن را به نام او نامگذاری کرد. آثار. از جمله عناوین عربی رمان های ادبی وی: نمایشنامه ها: دیگر موضوعات: