Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رابر تبعیض علیه زنان در ایران و برای ترویج حقوق بشر و آزادی برای همگان ایستادند.» اولاف شولتس، صدراعظم آلمان، با انتشار پستی در حساب رسمی خود در شبکه اجتماعی ایکس جایزه صلح نوبل نرگس محمدی را تبریک گفت و نوشت «او ۱۳ بار دستگیر شد. مجموعاً به ۳۱ سال زندان محکوم شد. احترام من به نرگس محمدی برنده جایزه صلح نوبل امسال به خاطر شجاعت و مبارزه او برای حقوق زنان ایرانی». آنالنا بربوک، وزیر امور خارجه آلمان، در توئیتی به زبان فارسی گفت «اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی و به این واسطه، به زنان ایران، نشان از قدرت زنان برای آزادی است.» آلین برست، رئیس جمهوری سوئیس در توییتر گفت «حقوق بشر و دموکراسی تحت فشار فزاینده ای قرار دارد. زنان شجاعی مانند نرگس محمدی در ایران و سراسر جهان برای شنیدن صدایشان و رعایت حقوقشان مبارزه می کند. این جایزه نوبل پیامی روشن به نفع تعهد آن ها است.» ایران. ۲۲ زندانی سیاسی از بند زنان اوین، طی نامه ای نوشتند که اهدای جایزه صبح نوبل ۲۰۲۳ به نرگس محمدی، ارج نهادن به سال ها فعالیت وی برای تحقق آزادی و برابری و رساندن صدای دادخواهی و حق طلبی ایرانیان به جهان است و گامی خواهد بود به سمت روشنایی هر
چه بیشتر.» این نامه از سوی فریبا کمال آبادی، زهره سرو، شکیلا منفرد، محبوبه رضایی، نیلوفر حامدی، نسرین جوادی، آنیشا اسداللهی، نیلوفر بیانی، الهه محمدی، سپیده کشاورز، مریم حاجی حسینی، سروناز احمدی، مهوش عدالتی ناهید تقوی، سپیده قلیان، گلرخ ایرایی، سپیده کاشانی، زهرا توحیدی، هدی توحیدی، فائزه هاشمی، بهاره هدایت و مهوش ثابت امضا شده است. چهره ها. ترانه علی دوستی، بازیگر سینما و کنشگر حوزه زنان، در واکنش به جایزه نوبل صلح نرگس محمدی نوشت «آزادی خواهد آمد. به گواه رد قدم هایی که زنی چون تو بر این خاک به جا گذاشت.» نازنین بنیادی، بازیگر، فعال حقوق بشر اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را تبریک گفت و نرگس محمدی را مدافع سرسخت و مقاوم حقوق بشر در ایران توصیف کرد و نوشت که او به دلیل شجاعت خود اینک در زندان به سر می برد. زهرا رهنورد، از رهبران محصور جنبش سبز جایزهٔ نوبل نرگس محمدی را افزودن بر آبروی زنان ایران خواند و گفت «نرگس محمدی پس از سال ها مبارزه با ظلم و بیداد و تحمل رنج و زندان و دوری از همسر و فرزندان به این افتخار دست یافته است.» همچنین جمعی از نواندیشان دینی از جمله صدیقه وسمقی، محمدجواد اکبرین و حسن یوسف
ی اشکوری در یک پیام تبریک تلاش های وی در راستای ارتقای حقوق زنان را همچون نمادی برای جنبش زن، زندگی، آزادی دانسته و ابراز امیدواری کردند که این جایزه برای دیگر زنان مسلمان الهام بخش مبارزه علیه مردسالاری باشد. رضا پهلوی، فرزند آخرین شاه ایران گفت «اعطای جایزه صلح نوبل امسال به نرگس محمدی قدردانی از جنبش زن، زندگی، آزادی و این مبارزه ملی برای آزادی است.» حامد اسماعیلیون اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را «مایه شادی و شادمانی» توصیف کرد و خطاب به نرگس محمدی نوشت «آنچه که از شما می توان آموخت پیگیری و استقامت در مبارزه است.» مسیح علی نژاد، روزنامه نگار و فعال مدنی، نوشت «نرگس عزیز! از دل زندان خامنه ای از دل یک حکومت ضدزن، جایزه صلح نوبل را دریافت کردی.» شیرین عبادی برنده جایزه نوبل صلح سال ۲۰۰۳ در واکنش به خبر اعطای جایزه نوبل صلح امسال به نرگس محمدی نوشت: «پس از بیست سال، کمیته نوبل، بار دیگر یک ایرانی را برای اهدای جایزه برگزید. نرگس محمدی، سخنگوی شریف کانون مدافعان حقوق بشر، به درستی سزاوار دریافت این جایزه بود. او سال ها عمر و زندگی خود را برای مبارزه در راه آزادی خواهی، برابری طلبی و پاسداری از حقوق بشر
صرف کرد، و امروز به جای این که بتواند دستاوردهای مبارزه اش را ببیند پشت میله های زندان است.» شماری از زندانیان سیاسی از جمله مصطفی تاجزاده، امیرسالار داوودی، حسین رزاق، آرش کیخسروی، مهدی محمودیان، سعید مدنی، نوید میهن دوست و محمد نجفی در پیام مشترکی اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را «فرصتی نو برای تداوم تلاش های آزادی خواهانه به سوی کسب حق تعیین سرنوشت و تحقق آرمان های جنبش زن، زندگی، آزادی و ارتقای حقوق شهروندی و تعهد به حقوق بشر در راستای منافع ملی» خواندند. آرش صادقی و آتنا دائمی، زندانیان سیاسی پیشین و فعالان حقوق بشر نیز دریافت جایزه صلح نوبل را به نرگس محمدی تبریک گفتند. آتنا دائمی، فعال مدنی و زندانی سیاسی پیشین، هم با «تبریک اهدای جایزه صلح نوبل را به زنان مقاوم و مبارز» و «به نرگس محمدی و به خانواده اش»، در اینستاگرام نوشت: «بیش از ۴۴ سال از مبارزه بی امان زنان در برابر حکومت زن ستیز جمهوری اسلامی گذشته است و زنان بسیاری همچون ژینا (مهسا) امینی و آرمیتا گراوند قربانی ظلم و ستم جمهوری اسلامی برای دستیابی به ابتدایی ترین حقوق خود شده اند.» مژگان افتخاری، مادر مهسا ژینا امینی با تأکید بر اینکه «نرگ
س محمدی الگوی شجاعت و افتخار ماست»، خواهان تلاش برای آزادی او و شنیده شدن صدای همه زنان ایران در جهان شد. همزمان جعفر پناهی و محمد رسول اف دو کارگردان سرشناس در پیام مشترکی اهدای جایزه صلح نوبل را به نرگس محمدی و «همه زنان آزادیخواه و شجاع ایران» تبریک گفتند و ابراز امیدواری کردند که «گوش های آرمیتا گراوند» نیز این سرود شادی را بشنود. حکومت ایران. ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران اهدای جایزه نوبل صلح به محمدی را محکوم کرد و گفت «کمیته صلح نوبل، اقدام به اعطای جایزه صلح به شخصی کرده است که به دلیل نقض مکرر قوانین و ارتکاب اعمال مجرمانه محکوم شده است، این اقدام را حرکتی مغرضانه و سیاسی کاری دانسته و محکوم می کنیم.» حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران در توییتی نوشت که قاسم سلیمانی «لایق ترین نماد صلح جهانی» است. کاظم غریب آبادی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه، جایزه نوبل صلح را یک «جایزه سیاسی» نامید که به ادعای او «بیشتر به یک حمایت مالی از اقدامات غیرقانونی برخی برندگان آن تبدیل شده است.» رسانه های داخل ایران. خبر اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی با سانسور گسترده رسانه های داخل ایران همراه ش
د. خبرگزاری های وابسته به جمهوری اسلامی و رسانه های داخلی به شکل کم سابقه ای، خبر اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را نادیده گرفتند. جمهوری اسلامی و رسانه های وابسته با آن تلاش دارند اعطای این جایزه به نرگس محمدی را تخریب کنند. محسن برهانی، حقوقدان، هدف مواضع مقام های حکومتی و به ویژه صدا و سیمای جمهوری اسلامی پس از اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را «بی اعتبارسازی جایزه صلح نوبل» خواند.
فرایند و واقعیت (به انگلیسی: Process and Reality) کتابی نوشته آلفرد نورث وایتهد است که در آن فلسفه ای از ارگانیسم را مطرح می کند که به آن فلسفه پویشی نیز می گویند. این کتاب که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد، بازبینی سخنرانی های گیفورد است که او در سال های ۱۹۲۷–۱۹۲۸ ایراد کرد. فرایند و واقعیت وایتهد. پیشینه وایتهد یک گمانه زنی غیرمعمول بود. او که به عنوان یک ریاضی دان تحصیل کرد، از طریق همکاری با شاگردش برتراند راسل و انتشار کتاب "مبادی ریاضیات" در سال ۱۹۱۳، یک منطق دان بزرگ شد. بعدها او در مورد فیزیک و فلسفه آن نوشت و نظریه گرانش در فضای مینکوفسکی را به عنوان جایگزین منطقی ممکن برای نظریه نسبیت عام انیشتین پیشنهاد کرد. "فرایند و واقعیت" وایتهد شاید استاد کار فلسفی او باشد. در زیر تلاشی برای ارائه طرحی قابل دسترس از برخی از ایده های اصلی در "فرایند و واقعیت" وایتهد، بر اساس خود کتاب، اما با مطالعه کلی منابع ثانویه، به ویژه کتاب "متافیزیک وایتهد" آمده است؛ "یک ارائه مقدماتی." وایتهد اغلب از متافیزیک "فرایند و واقعیت" به عنوان «فلسفه ارگانیسم» صحبت می کند. کیهان شناسی توضیح داده شده در "فرایند و واقعیت،" هستی شناسی مبتنی
بر دو نوع وجود موجودیت، موجودیت واقعی و موجودیت انتزاعی را مطرح می کند. اصل انتزاعی نهایی وجود واقعی برای وایتهد خلاقیت است. وجود واقعی یک فرایند تبدیل شدن است و «شدن» یک پیشرفت خلاقانه به سمت تازگی است. در چیزی آشکار می شود که می توان آن را «علیت منفرد» نامید. این اصطلاح ممکن است با «علیت اسمی» مقایسه شود. یک مثال از علیت مفرد این است که من امروز صبح از خواب بیدار شدم زیرا ساعت زنگ دار من به صدا درآمد. یک مثال از علیت اسمی این است که ساعت های زنگ دار معمولاً افراد را در صبح بیدار می کنند. ارسطو علیت مفرد را ععلل اربعه می شناسد. از نظر وایتهد، دلایل مفرد متعددی برای یک رویداد وجود دارد. یکی دیگر از دلایل اصلی بیدار شدن من توسط ساعت زنگ دار امروز صبح این بود که در نزدیکی آن خوابیده بودم تا زمانی که زنگ خورد. یک موجود واقعی یک اصطلاح فلسفی عمومی برای یک فرد کاملاً معین و کاملاً مشخص از جهان واقعی موجود یا جهان موجودات متغیر است، که بر حسب علیت مفرد در نظر گرفته می شوند و می توان دربارهٔ آن اظهارات مقوله ای کرد. گسترده ترین، عمیق ترین و رادیکال ترین سهم وایتهد در متافیزیک، ابداع روشی بهتر برای انتخاب موجودات واق
عی است. وایتهد راهی را برای تعریف موجودات بالفعل انتخاب می کند که همه آن ها را یکسان می سازد، به "استثنای" یک استثنا؛ خدا. برای مثال، برای ارسطو موجودات واقعی مواد بودند، مانند سقراط (شهروند خاص آتن) و بوسفالوس (اسب خاص متعلق به اسکندر مقدونی). علاوه بر هستی شناسی جوهرهای ارسطو، نمونه دیگری از هستی شناسی که موجودیت های واقعی را مطرح می کند، در «"مونادهای" لایب نیتس» است که گفته می شود «بدون پنجره» است. موجودات واقعی وایتهد. از نظر وایتهد، موجودات بالفعل به عنوان تنها عناصر بنیادی واقعیت، یعنی حقایق نهایی موجود جهان وجود دارند. هیچ چیز «یا در واقع، یا در اثربخشی» نهفته است، یا فراتر از موجودیت های واقعی نیست. بلکه آن ها زیربنای تمام واقعیت ها هستند. موجودات واقعی بر دو نوع هستند: زمانی و جسمانی. به استثنای یک مورد، همه موجودات واقعی برای وایتهد زمانی هستند و موقعیت هایی از تجربه هستند (که نباید با آگاهی، یا با ذهنیت صرف اشتباه گرفته شوند). این ایده «موجود واقعی» بارزترین مشخصه متافیزیک "فرایند و واقعیت" است و از خواننده ای که به تازگی به آن نزدیک شده است، رویکردی فلسفی و بدون تعصب می طلبد. موجودی که مردم معمول
اً آن را به عنوان یک شی انضمامی ساده در نظر می گیرند، یا ارسطو آن را به عنوان یک جوهر – از جمله یک انسان – در نظر می گیرد، در این هستی شناسی ترکیبی از موقعیت های بی شمار تجربه در نظر گرفته می شود. یک موجود استثنایی در عین حال هم زمانی و هم جسمانی است: خدا. او به طور عینی جاودانه است و همچنین در جهان ماندگار است. او در هر موجود واقعی زمانی عینیت پیدا می کند. اما او شیء ابدی نیست. وایتهد از اصطلاح «موقعیت واقعی» فقط برای اشاره به موجودات بالفعل زمانی صرف، آن هایی غیر از خدا استفاده می کند. مناسبت های تجربه چهار درجه است. اولی شامل فرآیندهایی در خلاء فیزیکی مانند انتشار یک موج الکترومغناطیسی یا تأثیر گرانشی در فضای خالی است. موارد تجربه کلاس دوم فقط شامل ماده بی جان است. مناسبت های تجربه کلاس سوم شامل موجودات زنده است. موارد تجربه کلاس چهارم شامل تجربه در شیوه ارائه بی واسطه است، که به معنای کم وبیش چیزی است که معمولاً کیفیت تجربه ذهنی نامیده می شود. تا آن جا که می دانیم، تجربه در شیوه ارائه بی واسطه فقط در حیوانات تکامل یافته تر اتفاق می افتد. این که برخی از موقعیت های تجربه مستلزم تجربه در شیوه بی واسطگی ارائه
است، تنها دلیلی است که وایتهد موقعیت های تجربه را موجودیت واقعی خود می سازد؛ زیرا موجودیت های واقعی باید از نوع در نهایت کلی باشند. در نتیجه، ضروری است که یک موقعیت تجربه جنبه ای در نحوه بی واسطه بودن ارائه داشته باشد. موارد در کلاس های یک، دو و سه فاقد این جنبه هستند. بالاترین درجه تجربه «بایستی با اهمیت کانالیزه شده عملکردهای مفهومی آزاد شناسایی شود». در این هستی شناسی هیچ دوگانگی ذهن-ماده وجود ندارد، زیرا «ذهن» صرفاً به عنوان انتزاعی از موقعیتی از تجربه تلقی می شود که جنبه مادی نیز دارد، که البته صرفاً انتزاع دیگری از آن است؛ بنابراین جنبه های ذهنی و مادی انتزاعی از یک موقعیت عینی تجربه هستند. مغز بخشی از بدن است، هر دو انتزاع هایی هستند که به عنوان "اشیاء فیزیکی پایدار" شناخته می شوند، و نه موجودات واقعی. اگرچه توسط ارسطو به رسمیت شناخته نشده است، شواهد بیولوژیکی وجود دارد، که توسط جالینوس نوشته شده است، که مغز انسان جایگاه ضروری تجربه انسان در شیوه بی واسطه بودن ارائه است. ممکن است بگوییم که مغز یک جنبه مادی و ذهنی دارد، که هر سه انتزاعی از موقعیت های سازنده بی معنای تجربه شان هستند که موجودیت های واقعی
هستند. ذاتی هر موجود واقعی، بعد مربوط به زمان آن است. به طور بالقوه، هر مناسبت تجربه، در هر موقعیت دیگری از تجربه که در زمان مقدم بر آن است، پیامد علّی است، و به عنوان پیامدهای علّی خود، هر موقعیت دیگری از تجربه را که در پی می آید، دارد؛ بنابراین گفته شده است که موقعیت های تجربه وایتهد برخلاف "مونادهای" «بدون پنجره» لایب نیتس «همه پنجره» هستند. در زمانی که نسبت به آن تعریف می شود، هر موقعیت تجربه به طور علّی تحت تأثیر موقعیت های تجربی قبلی قرار می گیرد و به طور علّی بر موقعیت های تجربه آینده تأثیر می گذارد. یک موقعیت تجربه شامل فرآیندی است که نسب به دیگر مناسبت های تجربه، واکنش نشان می دهد. پیامدهای علّی از این قاعده همیشگی پیروی می کنند که علت ها به موقع بر آثار مقدم هستند. برخی از جفت فرایندها را نمی توان با روابط علت و معلولی به هم متصل کرد و گفته می شود که از نظر مکانی (فضازمان) از هم جدا هستند. این با دیدگاه نظریه نسبیت خاص اینشتین و هندسه فضازمان مینکوفسکی کاملاً مطابقت دارد. واضح است که وایتهد به این ایده ها احترام می گذاشت، همان طور که می توان در کتاب او در سال ۱۹۱۹ به نام "«تحقیق در مورد اصول دانش ط
بیعی»" و همچنین در "فرایند و واقعیت" مشاهده کرد. زمان در این دیدگاه نسبت به یک چارچوب مرجع اینرسی است، فریم های مرجع مختلف نسخه های مختلف زمان را تعریف می کنند. موجودیت واقعی، مناسبت تجربه، منطقاً اتمی است؛ به این معنا که نمی توان آن را به دو موقعیت تجربه دیگر تقسیم کرد. این نوع اتمی منطقی کاملاً با بسیاری از هم پوشانی های فضایی و زمانی مناسبت های تجربه سازگار است. می توان این اتمی بودن را با گفتن این نکته توضیح داد که یک موقعیت تجربه ساختار علی درونی دارد که نمی تواند در هر یک از دو بخش مکمل که ممکن است به آن تقسیم شود بازتولید شود. با این وجود، یک موجودیت واقعی می تواند به طور کامل شامل بسیاری از موجودیت های واقعی نامحدود دیگر باشد. نظریه گسترش وایتهد به ویژگی های مکانی-زمانی مناسبت های تجربه او مربوط می شود. مفهوم سرعت هم برای مکانیک نظری نیوتنی و هم برای مکانیک کوانتومی اساسی است. اندازه گیری سرعت نیاز به وسعت مکانی و زمانی محدودی دارد. از آن جایی که هیچ گستره مکانی و زمانی محدودی ندارد، یک نقطه از فضای مینکوفسکی نمی تواند موقعیتی برای تجربه باشد، بلکه انتزاعی است از مجموعه ای نامتناهی از موقعیت های هم پو
شانی یا حاوی تجربه، همان طور که در "فرایند و واقعیت" توضیح داده شده است. اگرچه موقعیت های تجربه اتمی هستند، اما لزوماً از نظر بسط، از نظر مکانی و زمانی، از یکدیگر جدا نیستند. بسیاری از موقعیت های تجربه می توانند در فضای مینکوفسکی هم پوشانی داشته باشند. نمونه ای از پیوند موقعیت های تجربه که با هم تداخل زمانی دارند، چیزی است که وایتهد آن را یک شیء فیزیکی پایدار می نامد، و با یک ماده ارسطویی مطابقت دارد. یک شیء فیزیکی پایدار از نظر زمانی دارای اولین و آخرین عضو است. هر عضوی (غیر از اولین) پیامد علّی اولین عضو پیوند است، و هر عضوی (به غیر از آخرین) چنین پیوندی مقدم علّی آخرین است. بسیاری از مقدمات و پیامدهای علّی دیگر شیء فیزیکی پایدار وجود دارد که هم پوشانی دارند، اما عضوی از پیوند نیستند. هیچ عضوی از پیوند از نظر مکانی از هیچ عضو دیگری جدا نیست. در درون پیوند بسیاری از جریان های پیوسته از پیوندهای هم پوشانی وجود دارد که هر جریان شامل اولین و آخرین عضو جسم فیزیکی پایدار است؛ بنابراین یک شیء فیزیکی پایدار، مانند یک جوهر ارسطویی، در طول زندگی خود دست خوش تغییرات می شود. یکی دیگر از جنبه های اتمی بودن مناسبت های تج
ربه این است که آن ها تغییر نمی کنند. یک موجود واقعی همان چیزی است که هست. یک موقعیت تجربه را می توان به عنوان یک فرایند تغییر توصیف کرد، اما خود تغییرناپذیر است. انتزاع های وایتهد. انتزاع های وایتهد موجودیت های مفهومی هستند که از موجودیت های واقعی او انتزاع یا مشتق شده اند و بر اساس آن ها بنا شده اند. انتزاع ها خود موجودات بالفعل نیستند، بلکه تنها موجوداتی هستند که می توانند واقعی باشند. انتزاع یک نهاد مفهومی است که بیش از یک موجود واقعی را شامل می شود. هستی شناسی وایتهد به مجموعه های ساختاریافته مهمی از موجودیت های واقعی به عنوان پیوندهای موجودیت های واقعی اشاره می کند. مجموعه موجودیت های واقعی در یک پیوند بر برخی از جنبه های آن موجودیت ها تأکید می کند، و این تأکید یک انتزاع است، زیرا به این معنی است که برخی از جنبه های موجودیت های واقعی تأکید می شوند یا از واقعیت خود دور می شوند، درحالی که جنبه های دیگر مورد تأکید قرار نمی گیرند. وایتهد بسیاری از اشیاء ابدی را پذیرفت. یک مثال از یک شیء ابدی یک عدد است، مانند عدد «دو». وایتهد معتقد بود که اشیاء ابدی انتزاع های بسیار بالایی هستند. بسیاری از انتزاع ها، از جمله
اشیاء ابدی، اجزای بالقوه فرایندها هستند. رابطه بین موجودات واقعی و انتزاع های بیان شده در اصل هستی شناختی. برای وایتهد، علاوه بر تولید زمانی توسط موجودات واقعی که علل کمک کننده آن هستند، یک فرایند ممکن است به عنوان تلاقی اشیاء ابدی جزء انتزاعی در نظر گرفته شود. خداوند در هر موجود بالفعل زمانی وارد می شود. اصل هستی شناختی وایتهد این است که هر واقعیتی که به یک انتزاع مربوط می شود، از موجودیت های واقعی که بر آن بنا شده یا از آن ها تشکیل شده است، ناشی می شود. منبع یک قصیده. این کتاب همچنین منبع الهام اشاره هایی است به «پاورقی هایی به افلاطون»:
تک پایی (از واژهٔ لاتین "uni به معنی" "یک" و "ped به معنی" "پا")، یک شخص یا جانداری است که تنها یک پیش پا و یک پا دارد که در مقابل دوپایی (دو پا) و چهارپایی (چهار پا) قرار دارد. حرکت تنها با استفاده از یک پا به عنوان حرکت تک پا شناخته می شود. بسیاری از دوکفه ای و تقریباً همه نرم تنان شکم پایان تنها یک پای تکامل یافته هستند. از طریق تصادفات (مثلاً قطع عضو) یا ناهنجاری های هنگام تولد نیز ممکن است یک جانور، از جمله انسان، تنها یک پا داشته باشد.
آیا می خواهی (؛ ) ششمین آلبوم استودیویی آبا ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ است. این آلبوم در ۲۳ آوریل ۱۹۷۹ منتشر شد و پنج ترانه آن با موفقیت فراوان مواجه شد، به نحوی که همگی تک آهنگ های برتر سال ۱۹۷۹ در بریتانیا شدند: «چیکیتیتا»، «مادرت می داند؟»، «رؤیایی دارم» و دوگانهٔ «آیا می خواهی» و «چشمان بی گناه زیبا». ترانهٔ عنوان آلبوم یعنی «آیا می خواهی»، تمایل این گروه موسیقی را به سبک دیسکو نشان داد که در آن هنگام در اوج محبوبیت خود بود. این آلبوم در چند کشور بر صدر جدول های موسیقی نشست و در میان پنج آلبوم پرفروش سال بریتانیا قرار گرفت. این نخستین آلبوم آبا بود که عمدتاً در استودیو پولار در استکهلم ضبط شد و تنها آلبوم گروه بود که ضبط برخی ترانه های آن در خارج از کشور سوئد انجام شد: بخشی از قطعه های سازی پس زمینه برای «آیا می خواهی» در استودیو کرایتریا در میامی آمریکا ضبط شد. این آلبوم نخستین بار در سال ۱۹۸۴ به صورت سی دی منتشر شد و بعدها به صورت دیجیتالی بازسازی و بهبود کیفیت یافت و چهار بار دیگر منتشر شد. ابتدا در سال ۱۹۹۷، سپس در سال ۲۰۰۱ و در سال ۲۰۰۵ به عنوان بخشی از «"مجموعهٔ کامل ضبط های استودیویی"» و سرانجام یک ب
ار دیگر در سال ۲۰۱۰ با عنوانِ آلبوم «"آیا می خواهی - نسخهٔ دِلوکس".» فهرست ترانه ها. تمامی ترانه ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده است. یادداشت ها: در سال ۲۰۰۱ به اشتباه با عنوان «اگر شب ها نبودند» نامگذاری شد. زمان ترانه به اشتباه ۴:۱۲ نوشته شده است.
باله های شکمی یا باله های لگنی ، باله های جفتی هستند که در سطح شکمی ماهیان قرار گرفته اند، و پایین تر از تنها دو مجموعه از باله های جفت شده هستند (باله جفتی دیگر باله های سینه ای قرار گرفته در دو طرف بدن هستند). باله های شکمی هم ساخت با اندام های عقبی چهاراندامان هستند، که از ماهی های باله دار در طول دونین میانی تکامل یافته اند.
جنگ غزه از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ میان اسرائیل و گروه های شبه نظامی فلسطینی به رهبری حماس در نوار غزه و اسرائیل جریان داشته است. جنگ غزه پانزدهمین جنگ در تاریخ درگیری های اسرائیل و غزه به شمار می رود و ادامه دهندهٔ بحران خاورمیانه است. نخستین روز این جنگ مرگ بارترین روز در تاریخ اسرائیل بود و این جنگ هم مرگبارترین جنگ برای فلسطینی ها در تاریخ درگیری فلسطین و اسرائیل محسوب می شود. در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، گروه های شبه نظامی تحت رهبری حماس حمله ای غافلگیرانه به اسرائیل انجام دادند که در آن ۱٫۱۹۵ اسرائیلی و اتباع خارجی، از جمله ۸۱۵ غیرنظامی، کشته شدند و ۲۵۱ نفر به گروگان گرفته شدند. هدف اعلام شده این حمله، فشار به اسرائیل برای آزادسازی زندانیان فلسطینی بود. پس از پاکسازی شبه نظامیان از سرزمین های خود، اسرائیل حملات هوایی شدیدی را آغاز کرده و در ۲۷ اکتبر به غزه با اهداف اعلامی نابودی حماس و آزادسازی گروگان ها حمله کرد. نیروهای اسرائیلی در طول تهاجم، عملیات های مختلفی را انجام دادند که از جمله آن ها می توان به تهاجم رفح در مه ۲۰۲۴، سه نبرد در اطراف خان یونس، و محاصره شمال غزه از اکتبر ۲۰۲۴ اشاره کرد. نقاط بحرانی در طول جنگ که توجه
جهانیان را جلب کرد شامل کشتار جشنواره موسیقی رعیم، ربایش و قتل خانواده بیباس، انفجار بیمارستان الاهلی عرب، کشتار آرد، کشتار تل السلطان، و قتل دختر پنج ساله ای به نام هند رجب بود. آتش بس موقتی در نوامبر ۲۰۲۳ به شکست انجامید و آتش بس دوم که در ژانویه ۲۰۲۵ برقرار شد، تا مارس ادامه داشت. از آغاز حمله نظامی اسرائیل، طبق گزارش ها بیش از ۶۵٬۰۰۰ فلسطینی در غزه کشته شده اند که بیش از نیمی از آنان را زنان و کودکان تشکیل می دهند، و بیش از ۱۶۶٬۰۰۰ نفر نیز مجروح شده اند. اسرائیل رهبران حماس را در داخل و خارج از غزه ترور کرده است. محاصره شدید اسرائیل موجب قطع دسترسی به نیازهای اولیه شده و بحران شدید گرسنگی را به وجود آورده که خطر قحطی گسترده تا مه ۲۰۲۵ همچنان ادامه دارد. تا اوایل سال ۲۰۲۵، اسرائیل ویرانی بی سابقه ای در غزه به بار آورده و بخش های وسیعی از آن را غیرقابل سکونت کرده است؛ به طوری که شهرهایی به طور کامل با خاک یکسان شده و بیمارستان ها، زمین های کشاورزی، اماکن مذهبی و فرهنگی، مراکز آموزشی و حتی قبرستان ها نابود شده اند. روزنامه نگاران غزه، کارکنان بهداشت و دیگر اعضای جامعه مدنی بازداشت، شکنجه و کشته شده اند. تقری
باً تمام جمعیت ۲٫۳ میلیونی فلسطینیان ساکن نوار غزه به صورت اجباری آواره شده اند. در اوج درگیری ها، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ اسرائیلی نیز در داخل کشور آواره شدند. گروه های مسلح فلسطینی و نیروهای اسرائیلی هر دو مرتکب شکنجه و خشونت جنسی شده اند. کارشناس و سازمان های حقوق بشری اعلام کرده اند که اسرائیل و حماس مرتکب جنایات جنگی شده اند و اسرائیل در غزه مرتکب نسل کشی گردیده است. پرونده ای که اسرائیل را به ارتکاب نسل کشی متهم می کند، در دیوان بین المللی دادگستری در حال بررسی است، و دیوان کیفری بین المللی پس از تحقیقات، احکام دستگیری بنیامین نتانیاهو، یوآف گالانت و محمد ضیف را صادر کرده است؛ هرچند حکم دستگیری ضیف پس از کشته شدن او لغو گردید. اسرائیل از حمایت های گسترده نظامی و دیپلماتیک ایالات متحده بهره مند شده است و آمریکا چندین قطعنامه پیشنهادی برای آتش بس از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد را وتو کرده است. جنگ بازتاب های گسترده ای در سطح منطقه ای داشته است، به طوری که گروه های محور مقاومت در کشورهای مختلف عربی و همچنین ایران با ایالات متحده و اسرائیل درگیر شده اند. تا اواخر سال ۲۰۲۴، یک سال درگیری میان اسرائیل و حزب الله ب
ه حمله کوتاه مدت اسرائیل به لبنان و همچنین به سقوط رژیم اسد، و حمله مستمر اسرائیل به سوریه منجر شد. این جنگ همچنان تبعات عمده ای در سطح منطقه ای و بین المللی دارد، به طوری که اعتراضات گسترده ای در سراسر جهان برای آتش بس برگزار شده و شاهد افزایش یهودستیزی و فلسطین ستیزی نیز هست. نام گذاری. مبارزان فلسطینی حمله خود را "عملیات طوفان الاقصی" نامیدند ، در حالی که اسرائیل عملیات متقابل خود را "شمشیرهای آهنین" نامید چندین آژانس خبری و ناظران این درگیری را به عنوان انتفاضه سوم، پس از قیام های قبلی فلسطین در انتفاضه اول و دوم توصیف کرده اند. برخی دیگر به علت همزمانی روز حمله با جشن سوکوت از آن به عنوان جنگ سوکوت یاد کرده اند. بسیاری از تحلیلگران و مقامات، حمله اولیه را «لحظه ۱۱ سپتامبر اسرائیل» توصیف کرده اند. پیش زمینه. جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین و اسرائیل شاهد تأسیس اسرائیل در بیشتر آنچه قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود، به استثنای دو سرزمین جداشده بود که به عناوین کرانه باختری و نوار غزه شناخته شدند، سرزمین هایی که به ترتیب در دست اردن و مصر بودند. در پی جنگ شش روزه ۱۹۶۷, اسرائیل سرزمین های فلسطینی کرانه باختری و نوار غزه ر
ا اشغال کرد. دوره پس از آن شاهد دو خیزش مردمی مردم فلسطینی علیه اشغال گری اسرائیل بود؛ انتفاضه اول در سال ۱۹۸۷ و دوم در سال ۲۰۰۰، که در پایان دومی شاهد خروج اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵ بود. نوار غزه و اسرائیل از زمان عقب نشینی اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵ و کنترل حماس بر آن پس از انتخابات ۲۰۰۶ و جنگ داخلی با فتح در سال ۲۰۰۷ با یکدیگر در نزاع بوده اند. نوار غزه از سال ۲۰۰۷ تحت محاصره اسرائیل و مصر قرار دارد و سازمان دیده بان حقوق بشر این نوار را «زندان در فضای باز» نامیده است. علاوه بر این، غزه دستش از سایر نقاط جهان کوتاه است و دسترسی به منابع از جمله غذا، آب و برق تقریباً به طور کامل توسط اسرائیل کنترل و تأمین می شود. این محاصره باعث ایجاد مشکلات اقتصادی قابل توجهی در غزه شده است، چنان که حماس از آن به عنوان یکی از دلایل حمله خود یاد می کند. آسوشیتد پرس نوشت فلسطینیان «با یک اشغال بی پایان در کرانه باختری و محاصره خفه کننده غزه در نومیدی» به سر می برند. در سال ۲۰۲۳ آمار اونروا برای غزه گزارش کرد که ۸۱٪ از مردم زیر خط فقر زندگی می کنند، و ۶۳٪ فاقد امنیت غذایی اند و به کمک بین المللی وابسته اند. دفتر سا
زمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد گزارش کرد که در درگیری در جریان اسرائیل-فلسطین، از سال ۲۰۰۸ تا سپتامبر ۲۰۲۳، پیش از آغاز این جنگ گزارش شده ۶۴۰۰ فلسطینی و ۳۰۰ اسرائیلی کشته شده اند. در سال ۲۰۲۳، چند مورد از شعله ور شدن خشونت در طی درگیری اسرائیل و فلسطین مشاهده شد. قبل از این حمله جنگجویان و غیرنظامیانی از سوی هر دو طرف درگیر در نتیجه تنش ها کشته شده بودند، حداقل ۲۴۷ فلسطینی توسط نیروهای اسرائیلی و همین طور ۳۲ اسرائیلی و دو شهروند خارجی در حملات فلسطینیان جان باخته بودند. سال ۲۰۲۳ همچنین شاهد ظهور دولت راست افراطی اسرائیل بود که شهرک سازی را در کرانه باختری اشغالی توسط اسرائیل افزایش داد. افزایش حملات شهرک نشینان اسرائیلی به آن نقاط که صدها فلسطینی را آواره کرد و همین طور روی دادن تنش در اطراف اماکن مقدس اورشلیم، مسجد الاقصی، آتش خشونت را دوچندان نمود. محمد ضیف، فرمانده گردان های عزالدین قسام، در پیامی ضبط شده در روز اول حمله، گفت که این حمله در واکنش به «هتک حرمت مسجد الاقصی» و کشته و زخمی شدن صدها فلسطینی در سال جاری از سوی نیروهای اسرائیل بوده است. وی از فلسطینی ها و اسرائیلی های