Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل کیدز و در طبقه هشتم بخش اپال انترتیمنت قرار گرفته است که شامل بولینگ، بیلیارد، فوتبال دستی، اتاق فرار کیوب، بازی های واقعیت مجازی، و بازی های کامپیوتری و کنسولی است. زیر بنای اپال ۱۳۰٬۰۰۰ متر مربع است و داری ۱۸۰۰ پارکینگ در ۸ طبقه است. مرکز خرید اپال دارای ۸۵۰ فروشگاه، رستوران و کافی شاپ می باشد. در طراحی آن از المان های معماری مدرن استفاه شده است. مرکز خرید اوپال داری فروشگاه های پوشاک، ورزشی، طلا و جواهر، لوازم تزیینی، لوازم خانگی، فرش، پرده، کتابفروشی، ابزار آلات موسیقی و سوپرمارکت است. در طبقه نهم و دهم اپال دو سرای غذا به مساحت هزار متر قرار گرفته است که دارای ۱۶ رستوران ایرانی، فست فود و بین المللی است. اپال دارای یک هایپرمارکت به مساحت ۶ هزار مترمربع در طبقه H با نام اپال مارکت است. این هایپر مارکت بزرگ ترین هایپرمارکت غرب تهران می باشد.مرکز خرید اپال کنار ایستگاه میدان کتاب خط ۷ مترو تهران واقع شده است.
کاراپت تادئوسی تیراتوریان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ نوامبر ۱۹۱۱ در آلکساندراپول در به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. هاکوب کوجویان آموزگار وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شد. وی در ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۷۵ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
آصف سیمهونی (; – ) یا عاصف سیمهونی سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شمالی اسرائیل فعالیت می کرد و از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت. سیمهونی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۸ در پالماخ آغاز کرد، سپس به هگانا پیوست و پس از شکل گیری ارتش اسرائیل فعالیت در این سازمان را ادامه داد. وی از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ فرمانده تیپ ۱۱ یفتاح بود، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ فرماندهی تیپ گولانی را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ به عنوان جانشین فرماندهی شمالی اسرائیل فعالیت می کرد. در ۶ نوامبر ۱۹۵۶، پس از اتمام رژه پیروزی در شرم الشیخ، سیمهونی با یک هواپیمای کوچک به الطور پرواز کرد تا از واحدهای دیگر بازدید کند. هواپیمای او هنگام غروب از الطور به سمت پایگاه هوایی رامات دیوید پرواز کرد. قصد او دیدار با خانواده اش در تل یوسف و گوا بود. با این حال، به دلیل شرایط نامساعد جوی و دید کم، هواپیما از مسیر خود منحرف شد و در محوطه قلعه صلیبیون به قلعه عجلون، در اردن سقوط کرد و او به همراه یکی از معاونینش و خلبان در این حادثه کشته شدند.
سورن لوونی استپانیان (؛ زاده - درگذشته ) مجسمه ساز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در گاندزاک در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ و وتماس (۱۹۲۵) فارغ التحصیل گشت. استاد وی بود. وی در انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فعالیت کرده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۰) شد. وی در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیا لیپاریتی روخکیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۵ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۳۵) و آکادمی دولتی هنر تفلیس (۱۹۴۱) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی نشان جنگ میهنی درجه دو شد. وی در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۲ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
بازک جردون یک باز قهوه ای با جثهٔ متوسط است که دارای یک کاکل سیاه نازک با لبهٔ سفید است که معمولاً به صورت ایستاده نگه داشته می شود. در جنوب شرق آسیا یافت می شود. این پرنده در دامنهٔ تپه های ترای ساکن است و در جنگل های همیشه سبز و مزارع چای کمیاب تر است. نام رایج و دوجمله ای لاتین آن به یاد جراح-طبیعت شناس توماس سی. جردون است. این پرنده ساکن مناطق شمال هند و دامنه های هیمالیای شرقی از شرق نپال و بنگال گرفته تا دره آسام، رشته کوه های گهات غربی در جنوب هند، جنوب سریلانکا، بنگلادش، برمه، تایلند، سوماترا، سنگاپور و فیلیپین است.
سامی تورگمن (؛ زادهٔ ) سرلشکر بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به عنوان فرمانده نیروی زمینی اسرائیل فعالیت می کرد و از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت. تورگمن فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۲ در تیپ ۴۰۱ ایکفوت هابارزل آغاز کرد، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ رئیس آموزش نیروی زمینی اسرائیل بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ فرماندهی تیپ ۵۰۰ کفیر را برعهده داشت و در فاصله سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان فرمانده تیپ ۴۶۰ بینئی فعالیت می کرد. وی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ فرمانده لشکر ۳۶۶ زرهی عمود هائش بود، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سپاه زرهی اسرائیل را برعهده داشت، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل فعالیت می کرد و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ فرمانده لشکر ۳۶ زرهی گاش بود.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ از ۲۶ مه تا ۷ نوامبر ۲۰۰۹ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ به رقابت پرداختند. تیم های راه یافته. تیم های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب و شرق هشت تیم راه یافته به این مرحله داشتند. نمودار. قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی و پس از آن به صورت جداگانه برگزار شد و هیچ محدودیتی برای تیم هایی که می توانستند با هم روبرو شوند، وجود نداشت. یک هشتم نهایی. قرعه کشی مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ در ۷ ژانویه ۲۰۰۹ به همراه قرعه کشی مرحله گروهی برگزار شد. !colspan="3"|منطقه غرب !colspan="3"|منطقه شرق یک چهارم نهایی. قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی و سایر مراحل حذفی در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۹ در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. بازی برگشت. "پوهانگ استیلرز در مجموع ۵–۴ برنده شد." "ناگویا گرامپوس در مجموع ۴–۳ برنده شد." "ام صلال در مجموع ۴–۳ برنده شد." "الاتحاد در مجموع ۵–۱ برنده شد." نیمه نهایی. بازی برگشت. "الاتحاد در مجموع ۸–۳ برنده شد." "پوهانگ استیلرز در مجموع ۴–۱ برنده شد."
بازک اقیانوس آرام که با نام های باز کاکل دار، بازک کاکل دار و شاهین-کوکوی اقیانوس آرام نیز شناخته می شود، گونه ای باریک و متوسط جثه از بازها در تیرهٔ بازان (Accipitridae) است. این گونه عمدتاً به رنگ خاکستری، قهوه ای و سفید است و تا طول رشد می کند. این پرنده همه چیزخوار است و معمولاً مهاجرت نمی کند. فصل زادآوری این گونه از شهریور تا حداقل بهمن ادامه دارد، که در این مدت نمونه ها معمولاً پرواز می کنند و برای نمایش آواز می خوانند. این پرنده در استرالیا، اندونزی، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان و تیمور شرقی، در جنگل ها، ساواناها و آب های شیرین زندگی می کند. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، آن را در فهرست گونه های با کمترین نگرانی قرار داده است.
تپلک سینه سفید گونه ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه بومی جنگل های اقیانوس اطلس در جنوب شرقی برزیل است.
آناتولی قازاروسی پاپیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۲۴ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۵۰) فارغ التحصیل گشت. استاد وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۳) و نشان برجسته افتخار شد. وی در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۰۷ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت.
روبن ایساهاکی شاهوردیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش، سفالگر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در سیغناغی در به دنیا آمد . یغیشه تادئوسیان استاد وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شد. وی در ۱۴ اوت ۱۹۷۶ درسن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
هیوود اس. هانسل (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان هوایی، صلیب پرواز ممتاز (ایالات متحده)، و ستاره نقره ای شده است.
خاچاطور هاکوبی یسایان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش در زمینه منظره نگاری اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در قارص به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۳۱) و (۱۹۳۸) فارغ التحصیل گشت. روزانا وارطانیان همسر وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی نشان برجسته افتخار شد. وی در ۲۴ آوریل ۱۹۷۷ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
ادوارد سیمونی آرتسرونیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۹ در لنیناکان به دنیا آمد و از (۱۹۴۴) کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۴۶) آکادمی امپریال هنر (۱۹۵۱) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی و نقاش شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۵ مهٔ ۲۰۱۰ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ژنرال () افسری با رتبه بالا و اغلب ۴-ستاره در نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی فضایی برخی کشورها، همچنین تفنگداران دریایی یا پیاده نظام نیروی دریایی است. در برخی کاربردها، اصطلاح «ژنرال» به رتبه ای بالاتر از درجه سرهنگ (سرتیپ، سرلشکر، سپهبد و ارتشبد) اشاره دارد. صفت ژنرال از اواخر قرون وسطی به عنوان افسر به کار می رفت تا برتری نسبی یا حوزه قضایی گسترده تری را نشان دهد. در سیستم قدیمی اروپایی، یک ژنرال، بدون پیشوند یا پسوند (و گاهی اوقات به طور غیررسمی به عنوان "ژنرال کامل" یا "ژنرال تمام" شناخته می شود)، معمولاً ارشدترین نوع ژنرال، بالاتر از سپهبد و پائین تر از فیلد مارشال به عنوان یک رتبه چهار ستاره است. معمولاً این درجه بالاترین رتبه در نیروهای مسلح در زمان صلح است و رتبه های ارشدتر (به عنوان مثال، ژنرال نیروی زمینی، فیلد مارشال، مارشال نیروی هوایی، ادمیرال ناوگان) فقط در زمان جنگ یا به عنوان درجات افتخاری استفاده می شوند. با این حال، در برخی ارتش ها، از درجه های کاپیتان ژنرال، ارتشبد ارتش یا سرهنگ ژنرال برای معادل واژه ژنرال ۵-ستاره استفاده می شود. بسته به شرایط و ارتش مورد نظر، این رتبه ها ممکن است معادل
یک ژنرال "کامل" یا رتبه پنج ستاره فیلد مارشال در نظر گرفته شوند.
تیفون ایدا () یا ماکورازاکی تیفون ، یک تیفون قدرتمند و بسیار مرگبار بود که بر فراز اقیانوس آرام غربی شکل گرفت و در سپتامبر ۱۹۴۵، اندکی پس از تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم (سند تسلیم ژاپن) به ژاپن برخورد کرد و باعث مرگ بیش از ۲۰۰۰ نفر شد. این طوفان بخش هایی از کیوشو و جزایر ریوکیو را که قبلاً توسط جنگ ویران شده بودند، درنوردید و اثرات بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی را که تنها یک ماه قبل رخ داده بود، تشدید کرد و منجر به ویرانی بیشتر این شهر ویران شده شد. این طوفان احتمالاً سرعت باد بسیار بالاتری نسبت به آنچه در آن زمان ثبت شده بود، داشته است، و تخمین های فعلی از حداقل فشار طوفان به ۹۱۷ میلی بار می رسد، اگرچه هواشناسان از شدت واقعی طوفان مطمئن نیستند. این طوفان همچنان یکی از مرگبارترین تیفون های تاریخ ژاپن است و یکی از معدود طوفان هایی است که با نام جداگانه ای در زبان ژاپنی شناخته می شود.
هونگچی گوئولی () که قبلاً به نام هونگچی ال۵ شناخته می شد، یک سدان اندازه بزرگ لوکس چینی در سبک نئو-رترو است که توسط شرکت هونگچی ساخته می شود که از سال ۲۰۱۴ یکی از شرکت های زیرمجموعه فاو کار و متعلق به گروه فاو است. شکل ظاهری این خودرود از مدل قدیمی تر هونگچی سی ای۷۷۰ الهام گرفته شده است. هونگچی گوئولی در حال حاضر پرچمدار و بالاترین مدل هونگچی است. نسل اول (۲۰۲۲–۲۰۱۴). هونگچی ال۵ که در سال ۲۰۱۳ در نمایشگاه خودروی شانگهای رونمایی شد، به عنوان گران قیمت ترین خودروی ساخت چین که تاکنون برای خرید در دسترس بوده شناخته می شود، با قیمتی معادل ۵ میلیون رنمینبی (حدود ۸۰۰ هزار دلار آمریکا یا ۵۸۰ هزار پوند بریتانیا). این خودرو، خودروی رسمی دولتی چین است و توسط رئیس جمهور شی جین پینگ مورد استفاده قرار می گیرد. این سدان در حال حاضر فقط در بازار چین عرضه می شود. تعداد محدودی از نسل اول ال۵ از طریق کمک های اهدایی به بلاروس صادر شده اند، جایی که توسط ارتش بلاروس به عنوان خودروی رژه استفاده می شوند و نخستین بار در رژه روز پیروزی مینسک در سال ۲۰۱۵ به نمایش درآمدند. در سال ۲۰۱۶، شرکت هونگ چی نسخه ای از ال۵ با موتور هشت سیلندر معر
فی کرد که مجهز به یک موتور ۴ لیتری دو توربو وی۸ با توان تولید ۳۸۱ اسب بخار و جعبه دنده ۸ سرعته اتوماتیک بود. مدل ۱۲ سیلندر ۶ لیتری با کد سی ای۷۶۰۰ شناخته می شود و نسخه هشت سیلندر با کد سی ای۷۴۰۰ عرضه شده است. مدل سی ای۷۴۰۰ در سال ۲۰۱۷ وارد بازار شد. مدل ال۵ دارای سه نسخه مختلف است: نسخه معمولی (شخصی)، نسخه رسمی دولتی، و نسخه مخصوص رژه. طول این خودرو ۵٫۵۵۵ متر است؛ عدد پنج در فرهنگ چینی عددی خوش یمن به شمار می رود. نسل دوم (۲۰۲۳ تا کنون). در آوریل ۲۰۲۳، نسل دوم هونگ چی ال۵ در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۲۳ رونمایی شد. مدل «گوئولی» (Guoli؛ تلفظ: guó lǐ) دارای طراحی بدنه دو رنگ بوده و ابعاد آن برابر است با ۵۹۸۰ × ۲۰۹۰ × ۱۷۱۰ میلی متر، با فاصله محوری ۳۷۳۰ میلی متر، که به طور قابل توجهی از نسل قبلی بزرگ تر است. این خودرو به یک موتور توربوشارژ هشت سیلندر با حجم ۴ لیتر مجهز است که توان حداکثری ۲۸۵ کیلووات (معادل ۳۸۲ اسب بخار یا ۳۸۷ اسب بخار متریک) تولید می کند. در نوامبر ۲۰۲۳، شرکت هونگچی به صورت رسمی در شبکه اجتماعی ویبو اعلام کرد که این خودرو در سال ۲۰۲۴ تحویل مشتریان خواهد شد. در آوریل ۲۰۲۴، نسل دوم ال۵ به طور رسمی
به «هونگچی گوئولی» (红旗国礼) تغییر نام داد. قیمت مدل گوئولی در ژوئن ۲۰۲۴ اعلام شد: ۷٬۱۸۰٬۰۰۰ رنمینبی.
ما مردگان را دفن می کنیم (به انگلیسی: We Bury the Dead) یک فیلم دلهره آور و بقا محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی زک هیلدیچ است. در این فیلم دیزی ریدلی، مارک کولز اسمیت، برنتون توایتز و مت ویلان ایفای نقش می کنند. «ما مردگان را دفن می کنیم» برای اولین بار در جشنواره فیلم و تلویزیون جنوب از جنوب غربی ۲۰۲۵ در ماه مارس به نمایش درآمد. در ماه مه ۲۰۲۵، ورتیکال حق توزیع آمریکای شمالی این فیلم را به دست آورد و قصد دارد آن را در ۲ ژانویه ۲۰۲۶ منتشر کند. خلاصه داستان. آوا نیومن (دیزی ریدلی)، زنی ناامید، پس از یک آزمایش نظامی فاجعه بار، به دنبال شوهرش می گردد. آوا به امید یافتن او زنده، به یک "واحد بازیابی اجساد" می پیوندد، اما جستجوی او زمانی به یک چرخش ترسناک تبدیل می شود که اجسادی که او دفن می کند، نشانه هایی از حیات نشان می دهند. ساخت. فیلمبرداری در ۱۹ فوریه ۲۰۲۴ در آلبانی، استرالیای غربی آغاز شد، سرانجام فیلمبرداری در ۲۶ مارس ۲۰۲۴ به پایان رسید.
لشکرکشی آئیتاپه-وواک () یکی از آخرین عملیات های جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم بود. بین نوامبر ۱۹۴۴ و پایان جنگ در اوت ۱۹۴۵، لشکر ۶ استرالیا با پشتیبانی هوایی و دریایی، در شمال امپراتوری ژاپن در حال جنگیدن بود. این عملیات توسط استرالیایی ها به عنوان یک عملیات «پاکسازی» در نظر گرفته می شد و اگرچه در نهایت برای آنها موفقیت آمیز بود و نیروهای ژاپنی از مناطق ساحلی پاکسازی و به داخل کشور رانده شدند، اما در شرایط دشوار جنگل، تلفات ناشی از جنگ و بیماری بالا بود. با توجه به اینکه ژاپن در آستانه شکست بود، چنین تلفاتی بعداً منجر به زیر سؤال رفتن ضرورت استراتژیک این عملیات شد.
این فهرستی از وندهای رایج مورد استفاده در نام گذاری علمی گونه ها، به ویژه گونه های منقرض شده که تنها نام علمی آنها به همراه مشتقات آنها استفاده می شود، است.
مومیایی ۱۷۷۰ () که با نام «مومیایی شماره ۱۷۷۰» نیز شناخته می شود، مومیایی زنی جوان از مصر باستان بود. این نمونه توسط «رزالی دیوید» درون یک گور سنگی کشف شد و در زمان مرگ حدود ۱۳ یا ۱۴ سال سن داشت. پاهای این مومیایی وجود نداشت و به جای آن ها تخته های چوبی قرار داده شده بود. در قسمت پا نیز صندل هایی پر شده با گل و نی جایگزین شده بود و سر صندل ها به شکل انگشتان پا طراحی شده بودند. ناخن های دست و نوک نی ها با روکشی از طلا پوشانده شده بودند که نشان دهندهٔ تعلق او به خانواده ای ثروتمند است. مرگ. مشخص شد که مومیایی ۱۷۷۰ یک کرم گینه ای نر کلسیفیه شده (آهکی شده) در دیواره شکمش داشته است. هر دو پای او قطع شده بودند؛ یکی از بالای زانو و دیگری از پایین زانو. احتمال دارد مرگ او به دلیل درمان ناموفق پیوک (عفونت ناشی از کرم گینه ای) رخ داده باشد. هرچند مشخص نیست که آیا قطع پاهای او به خاطر همین بیماری بوده یا دلایل دیگری داشته است. آنچه مشخص است این است که مومیایی ۱۷۷۰ تنها چند هفته پس از انجام عمل جراحی درگذشته است. بازسازی چهره. در سال ۱۹۷۵، زمانی که تابوت او توسط تیم مومیایی سازی منچستر به رهبری رزالی دیوید باز شد، آن ها
گمان کردند که شاید بتوانند بازسازی چهره قانونی او را انجام دهند. جمجمهٔ او ناقص و به چندین قطعه شکسته بود. برای بازسازی، تیم ابتدا جمجمه را کنار هم قرار داده، یک قالب گچی تهیه کردند و فضاهای خالی را با موم پر کردند. برای ساخت چهره، میخ های چوبی با عمق دقیق بافت های صورت در قالب گچی قرار داده شدند. سپس موم روی قالب و اطراف میخ ها اضافه شد. پس از آن، چشم های شیشه ای و یک کلاه گیس نیز به آن افزوده شد. مومیایی ۱۷۷۰ دو بار بازسازی شد: نسخهٔ اول مربوط به سال ۱۹۷۵ بود و نسخهٔ دوم، نسخهٔ اصلاح شده ای بود با رنگ پوست تیره تر و آرایش چهره.
تپلک باهیا گونه ای پرنده از تیرهٔ تپلکان است. این گونه بومی جنگل های جلگه ای اقیانوس اطلس در باهیا، برزیل است.
تپلک گلوسفید گونه ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) و گونه بومی شیلی است.
تپلک ابروسفید گونه پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه در شمال غربی آرژانتین یافت می شود.
تپلک بال سفید گونه ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه در سال ۲۰۲۰ توسط تام شولنبرگ، پرنده شناس آمریکایی و همکارانش توصیف شد. این گونه فقط در شمال مرکزی پرو، جایی که در جنگل های بوته زار نمناک و جنگل های کوهستانی زندگی می کند، شناخته شده است. تپلک بال سفید پرنده ای کوچک و خاکستری رنگ هستند که عمدتاً به رنگ خاکستری با و دم قهوه ای رنگ و نواری شکل و یک لکه سفید مشخص روی بال خود دارند. بزرگسالان طول دارند؛ وزن نرها و وزن ماده ها است. برخلاف ظاهر نسبتاً متمایزشان، ماهیت مرموزشان به این معنی است که معمولاً به بهترین شکل از طریق صداهایشان شناسایی می شوند.
حنوت محیت () نام یک کاهنه اهل طیبه در مصر باستان بود که در دورهٔ دودمان نوزدهم مصر، حدود سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد زندگی می کرد. استفاده فراوان از طلا و کیفیت و جزئیات بالای تابوت های او نشان می دهد که هنوت محیت زنی ثروتمند بوده است. تجهیزات تدفینی. هنوت محیت در مجموعه ای از تابوت های مطلا و پوشش مومیایی دومرحله ای طلایی رنگ دفن شده بود که از چوب سدر لبنان و چوب درخت چنار مصری ساخته شده بودند. این مجموعه هم اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می شود. تابوت بیرونی تنها به صورت جزئی طلاکوب شده است (در بخش پایینی درِ تابوت، به جای طلا از رنگ زرد برای تقلید از درخشش طلا استفاده شده است). در جلوی تابوت، الهه آسمان «نوت» بال هایش را گسترده است. چهار پسر خروس، ایزیس و نفتیس در بخش پایینی درِ تابوت دیده می شوند. دانه های گندم و جو در رزینی که در قسمت زیرین تابوت استفاده شده، یافت شده اند. رنگ مایل به قرمز پوشش مومیایی احتمالاً به دلیل تغییر رنگ ناشی از مرور زمان است. یک جعبه اوشابتی (مجسمه های تدفینی کوچک) چوبی نیز وجود داشته که با صحنه ای تزئین شده بود که هنوت محیت را در حال نیایش به دو تن از ایزدان قنّوطی (کاناپیک، مربوط به
ظروف تدفینی) نشان می دهد و همچنین دریافت غذا و شراب از الهه نوت را به تصویر می کشد. در مجموع چهار جعبه شَبتی کشف شد که در مجموع ۴۰ شَبتی رنگارنگ از چوب و سفال درون آن ها قرار داشتند. یک پاپیروس تدفینی نیز همراه با هنوت محیت دفن شده بود. متن آن از افسون شماره ۱۰۰ کتاب مردگان است (که دربارهٔ شایستگی مرده برای سوار شدن بر قایق رع، خدای خورشید، است). این متن به شکل غیرمعمولی با جوهر قرمز و سفید نوشته شده است. پاپیروس بر روی لایه های بیرونی مومیایی قرار گرفته بود، همان گونه که سنت آن را مقرر کرده است (افسون ۱۰۰ باید بر روی سینهٔ متوفی گذاشته شود، بدون اینکه با پوست تماس مستقیم داشته باشد). این نوع متن ها پس از دوره پادشاهی نوین مصر بیشتر رایج شدند. آجرهای جادویی ساخته شده از گل خام (پخته نشده) احتمالاً در طاقچه هایی درون اتاق تدفین قرار داده شده بودند. آجرهای جادویی هنوت محیت به خوبی حفظ شده اند. این آجرها حامل اشکال جادویی بودند: یک ستون «جد»، پیکرهٔ آنوبیس، یک پیکره مومیایی شکل چوبی، و یک نی. خود آجرها نیز با افسون های جادویی نوشته شده اند. یک جعبه چوبی به رنگ مشکی نیز وجود دارد که حاوی پرنده ای پیچیده در پارچه
و تکه هایی از گوشت (احتمالاً بز) بوده است. این جعبه احتمالاً به مجموعه تدفینی هنوت محیت تعلق دارد و حاوی غذای کافی برای یک وعده بوده است.
تپلک تاج سفید گونه ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شود.
سپاه کشورهای مشترک المنافع ()، نامی بود که به یک تشکیلات پیشنهادی اتحادیه مشترک المنافع نیروی زمینی داده شد که قرار بود در سال های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ در عملیات سقوط شرکت کند. تحت این پیشنهاد، سپاه متشکل از نیروهای نیروی زمینی استرالیا، نیروی زمینی بریتانیا، نیروی زمینی کانادا و نیروی زمینی نیوزیلند بود. پیشنهاد. برنامه ریزی توسط ژنرال ارتش داگلاس مک آرتور به عنوان [فرمانده عالی متفقین]] نیروی متفقین، برای عملیات سقوط - همان طور که فرود اولیه در کیوشو در اواخر سال ۱۹۴۵ شناخته می شد – حول محور نیروهای زمینی متشکل از واحدهای ارتش و تفنگداران دریایی ایالات متحده بود. با این حال، استرالیا Advisory War Council به مک آرتور پیشنهاد کرد که مشارکت قابل توجه نیروی زمینی استرالیا واحدها در جنگ اقیانوس آرام در طول سه سال گذشته به این معنی است که آنها باید در فرود بر روی کیوشو مشارکت داشته باشند. با این وجود، دولت استرالیا پیوستن واحدهای کوچکتر به تشکیلات ایالات متحده را در نظر داشت. ناوهای هواپیمابر و ناوهای جنگی یک ناوگان مشترک المنافع، معروف به ناوگان بریتانیایی اقیانوس آرام، قرار بود همراه با رزمناوها و ناوشکن های استرالیایی
(۴۹) در المپیک شرکت کنند. علاوه بر این، یک نیروی بمب افکن سنگین مشترک المنافع با ۱۰ اسکادران متشکل از دو گروه (یک نیروی هوایی سلطنتی کانادا و یک نیروی هوایی سلطنتی-نیروی هوایی سلطنتی استرالیا-نیروی هوایی سلطنتی بریتانیای استرالیا-نیروی هوایی سلطنتی سلطنتی استرالیا-نیروی هوایی سلطنتی ایالات متحده، تحت نام رمز [نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند]) در اروپا و نام [نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند]، تحت نام رمز نیروی هوایی سلطنتی کانادا بود. (هوایی)| نیروی ببر]]». اسکادران ۱۲ تایی نیروی هوایی تاکتیکی اول استرالیا ممکن است از جنوب غربی اقیانوس آرام منتقل شده باشد، همان طور که ممکن است بمب افکن های سنگین گروه شماره ۱۱ نیروی هوایی سلطنتی استرالیا. در اواسط سال ۱۹۴۵، رهبران بریتانیا پیشنهاد کردند که مشترک المنافع سپاه متشکل از پنج [لشکر]] در راج بریتانیا جمع شود، و آنها را به کمپین در عملیات سقوط معرفی کنند – فرود آمدن در هونشو، نزدیک خلیج توکیو، در طول ۶ مارس در زمان کنفرانس پوتسدام، با این حال، مک آرتور اصرار داشت که تنها سه لشکر باید بخشی از سپاه مشترک المنافع باشند، به عنوان بخشی از تشکیلات سطح ارتش میدانی ایالات متحده. مک آ
رتور همچنین پیشنهاد کرد که: سپاه باید به جای شرکت در فرود اولیه، در ذخیره نگه داشته شود. به دلیل «پیچیدگی های زبانی و اداری» نباید شامل واحدهای ارتش هند بریتانیا باشد. به منظور منطقی سازی مدیریت زنجیره تأمین نظامی، لشکرهای کشورهای مشترک المنافع باید مجدداً سازماندهی شوند تا شبیه لشکرهای آمریکایی شوند، و همچنین آموزش ببینند و به سلاح ها، وسایل نقلیه و سایر تجهیزات کلیدی آمریکایی مجهز شوند. علاوه بر مسائل مربوط به اعتبار ملی آمریکا، که بدون شک اهمیت زیادی داشت، در پشت این شرایط، تمایلی به ساده سازی خطوط ارتباطی و ترتیبات پشتیبانی لجستیکی نیروی مهاجم وجود داشت. در واقع، پس از استقرار در ژاپن، مک آرتور قصد داشت خطوط ارتباطی استراتژیک خود را مستقیماً به آمریکا تغییر دهد. در ۸ آگوست، رئیس ستاد کل بریتانیا (CIGS)، فیلد مارشال آلن اغلب بروک، پیشنهاد داد که این سپاه شامل یک لشکر استرالیایی، یک لشکر بریتانیایی و یک لشکر کانادایی و همچنین دو لشکر نیوزیلندی باشد. قرار بود این سپاه در ایالات متحده تشکیل شود و قبل از اعزام به مدت شش ماه در آنجا آموزش ببیند و همچنین مانند یک سپاه آمریکایی سازماندهی شده و از تجهیزات آمریکایی
استفاده کند. به طور کلی تصور می شود که این سپاه شامل لشکر از پیش تأسیس شده لشکر ۳ پیاده (بریتانیا)، و دو لشکر استرالیایی و کانادایی که برای هدف تهاجم مجدداً تشکیل شده بودند، می شد: لشکر دهم پیاده نظام استرالیا، و لشکر ۶ کانادا. رهبران بریتانیا پیشنهاد می کردند که این سپاه توسط سپهبد سر چارلز فردریک کیتلی، یک افسر بریتانیایی، رهبری شود. دولت استرالیا با انتصاب افسری که هیچ تجربه ای در جنگ با ژاپنی ها نداشت، مخالفت کرد و در عوض سپهبد سر لزلی مرشد را برای فرماندهی پیشنهاد داد. جزئیات استقرار سپاه هنوز در حال بحث بود که جنگ توسط بمباران شامل هیروشیما و ناگاساکی پایان یافت، اگرچه به نظر می رسد که نیروهای زمینی کشورهای مشترک المنافع در فرودهای اولیه در کیوشو تحت عملیات سقوط استفاده نشده اند. در عوض، به احتمال زیاد از آنها در طول فرود در هونشو، نزدیک توکیو، که قرار بود در ۱ مارس ۱۹۴۶ تحت عملیات سقوط آغاز شود، و شامل یک سپاه فرانسوی نیز می شد، استفاده می شد. صرف نظر از این، برخی منابع اظهار می کنند که مک آرتور پیشنهاد کاهش بیشتر نیروهای زمینی کشورهای مشترک المنافع به یک لشکر ویژه را داده بود. با این حال، با توجه به
احتمال تلفات بسیار بالا در هرگونه تهاجمی از این دست، باید محتمل دانست که تعداد بسیار بیشتری از نیروهای کشورهای مشترک المنافع پس از فرود نیروها درگیر می شدند. ترکیب. کانادایی. نیروی اقیانوس آرام ارتش کانادا بر اساس یک لشکر پیاده نظام استاندارد، با نه گردان پیاده نظام، سازماندهی شده بود. با این حال، برای کاهش نگرانی های لجستیکی، قرار بود تجهیزات نظامی ایالات متحده و همچنین سازماندهی ارتش ایالات متحده اتخاذ شود؛ بنابراین، سه گردان به جای تیپ، در قالب «هنگ» تشکیل شدند و «گروهان های توپ» به جای واحدهای ضد تانک تشکیل شدند. گردان ها به سبک کانادایی نامگذاری شدند، نه شماره گذاری، و این لشکر از لشکر ۱ کانادا الگوبرداری شد.
باز-کوکوی ماداگاسکاری که با نام های باز ماداگاسکاری یا شاهین-کوکوی ماداگاسکاری نیز شناخته می شود، گونه ای پرنده شکاری از تیرهٔ بازان (Accipitridae) است. این گونه بومی ماداگاسکار است.
باز-کوکوی آفریقایی یا بازک آفریقایی یک پرنده شکاری متوسط جثه از تیرهٔ بازان (Accipitridae) است که به دلیل شباهتش به کوکوی معمولی به این نام خوانده می شود. این پرنده در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و در امتداد بخش های شرقی آفریقای جنوبی یافت می شود و جنگل های انبوه و درختان بومی یا غیربومی را ترجیح می دهد.
مایک پندرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خنک و باشگاه فوتبال چلسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و زیر ۱۹ سال بلژیک بازی کرده است. افتخارات. چلسی
ارتش آزاد سوریه (FSA)، ائتلاف بزرگ غیرمتمرکز متشکل از شبه نظامیان سوری مخالف بشار اسد در جنگ داخلی سوریه (۲۰۱۱–اکنون) ارتش آزاد سوریه همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
واحد لوتار () واحد ۷۰۷، مدرسه ضد ترور یا مدرسه لوتار یگان آموزشی نیروهای دفاعی اسرائیل است، که وظیفه آموزش واحدهای ارتش اسرائیل در زمینه های مبارزه با ارتش نامنظم در مناطق شورشی، مدیریت بحران مبارزه با تروریسم و نجات گروگان، جمع آوری اطلاعات تاکتیکی، استفاده از تفنگ های تک تیرانداز و سناریوهای مختلف جنگ در مقیاس کوچک و کوتاه برد را برعهده دارد. واحد لوتار همچنین در برخی مواقع خود این وظایف را نیز انجام می دهد. علاوه بر این، واحد لوتار مسئولیت های دیگری از جمله تئوری های استتار، آموزش سربازان ویژه (که در کوهنوردی و راپل آموزش دیده اند) و چندین سناریوی آموزشی دیگر را نیز بر عهده گرفته است. در عین حال، در صورت لزوم، پرسنل این واحد باید عملیات ویژه نظامی را طبق مأموریت های محوله انجام دهند. اکثر آنها بر حملات سبک کماندویی، مبارزه با تروریسم، عملیات مخفی، نجات گروگان (در صورت لزوم)، جنگ نامنظم، جمع آوری اطلاعات تاکتیکی و ردیابی اهداف با ارزش بالا تمرکز دارند. یگان لوتار در سال ۱۹۷۴ توسط آموس کوتزر تأسیس شد. مدرسه لوتار در پایگاه میتکان آدام در کنار واحد اوکتز و تیپ ۸۹ عوز، در جنوب شرقی تل آویو در شورای منطقه ای هو
ل مودیعین قرار دارد.