Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جسی دا سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای کلوب نکست در پست بال راست بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال بلژیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. در سال ۲۰۱۹، دا سیلوا از آکادمی جوانان دیخم اسپورت به آکادمی کلوب بروژ منتقل شد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، او نخستین قرارداد حرفه ای خود را با این باشگاه امضا کرد. در ۲۵ اوت ۲۰۲۳، او نخستین بازی حرفه ای خود را برای کلوب نکست در لیگ دسته اول بی فوتبال بلژیک انجام داد؛ در سومین هفتهٔ فصل، سرمربی نیکی هاین او را در دقیقهٔ ۸۵ به زمین فرستاد. در آن زمان دا سیلوا تنها ۱۵ سال و ۴ ماه و ۱۰ روز سن داشت و بدین ترتیب، جوان ترین بازیکن تاریخ فوتبال حرفه ای بلژیک شد؛ این اتفاق تنها دو هفته پس از آن رخ داد که نونزیو انگواندا نخستین بازیکن پانزده ساله بود که در لیگ دسته اول بی به میدان رفته بود.
روضة اولی الالباب فی معرفة التواریخ و الانساب، نام آور به تاریخ بَناکَتی، یک تاریخ عمومی فارسی، تألیف ابوسلیمان بناکتی، ملک الشعرای دربار ایلخانان مغول است. مطالب این کتاب، مشتمل بر چکیده ای از احوال بشر تا ۲۵ شوال سال ۷۱۷ ه .ق است. نثر اثر ساده و بی تکلف بوده و شیوهٔ بیان مطالب آن بیشتر وقایع نگاری است. چنان که خود بناکتی در مقدمهٔ کتابش تصریح کرده، تاریخ تألیفی وی در اصل خلاصه شده ای از جامع التواریخ رشیدی است. او علیرغم این موضوع، کوشیده تا کتابش صرفاً تلخیصی از جامع التواریخ نباشد، و آن را با افزودن پاره ای اطلاعات تازه به کاری مستقل تبدیل کند. میان مطالب کتاب، بخش مربوط به ذکر تاریخ زمامداری سلطان اولجایتو، به سبب آن که کهن ترین منبع به جامانده از تاریخ سلطنت وی است، در مقایسه با دیگر بخش های کتاب اهمیت بیشتری دارد. جایگاه بناکتی، به عنوان یک مقام درباری باعث شده تا او در تعامل با نمایندگان اقوام و ملل دیگر به آگاهی های تازه ای از تاریخ آن ها دست یافته و برخی از آن ها را در کتابش بگنجاند. در واقع نیمی از مطالب این کتاب، غیر از تاریخ ایران و اسلام است که برای یک تاریخ عمومی فارسی آن زمان سبکی نامعمول بوده
و بعد از بناکتی نیز میان تاریخ نویسان ایرانی از این سبک چندان استقبال نشد و دنبال کنندگان زیادی پیدا نکرد. بخش ها. مؤلف، این اثر را به یک مقدمه، یک خاتمه و نه قسم (فصل) به ترتیب زیر بخش بندی کرده است: نسخه ها و تصحیح. تا کنون ۳۱ نسخهٔ خطی از تاریخ بناکتی شناخته شده است. این شمار نشان می دهد که در میان کتاب های هم سبک این اثر که در همان دوره تألیف شده اند، تاریخ بناکتی از جامع التواریخ (با حدود ۱۰۰ نسخه)، تاریخ گزیده (۹۵ نسخه) و نظام التواریخ (بیشتر از ۷۰ نسخه) کمتر در جذب مخاطب موفقیت داشته، ولی از طبقات ناصری (۲۳ نسخه)، زبدة التواریخ (تنها چند نسخهٔ ناقص) و مجمع الانساب (۱۳ نسخه) بیشتر مورد توجه بوده است. از این کتاب، تصحیح کاملی برپایهٔ ۳ نسخهٔ خطی در سال ۱۳۴۸ ه .خ به اهتمام جعفر شعار، از طریق انجمن آثار ملی ایران به چاپ و انتشار رسید.
ماکسیم ماتیاش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که در حال حاضر برای اسلوان براتیسلاوا در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال اسلواکی بازی کرده است. دوران باشگاهی. باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا. ماتیاش محصول آکادمی اسلوان براتیسلاوا است. فصل ۲۰۲۳–۲۴. در بخش بهاری فصل ۲۰۲۳–۲۴، ماتیاش به تیم بزرگسالان راه یافت. او در تاریخ ۱۸ مه ۲۰۲۴ در دیدار هفتهٔ سی و دوم برابر مفک روسومبرُک (با نتیجهٔ ۵–۱) نخستین بازی لیگ خود را برای اسلوان انجام داد و در دقیقهٔ ۸۸ به جای مارکو تولیچ وارد زمین شد. در آن بهار او به کسب ششمین قهرمانی متوالی لیگ و سی اُمین قهرمانی تاریخ باشگاه کمک کرد. فصل ۲۰۲۴–۲۵. در پاییز ۲۰۲۴، ماتیاش و اسلوان براتیسلاوا برای نخستین بار در تاریخ باشگاه به مرحلهٔ اصلی جام قهرمانان اروپا ۲۰۲۴–۲۵ راه یافتند. او در دو دیدار مرحلهٔ مقدماتی حضور داشت اما در بازی های مرحلهٔ گروهی بازی نکرد. تیم اسلوان در آن مرحله مقابل تیم های منچستر سیتی (۰–۴ در خانه)، بایرن مونیخ (۱–۳ خارج خانه)، اتلتیکومادرید (۱–۳ خارج خانه)، ای سی میلان (۲–۳ در خانه)، دیناموزاگرب (۱–۴
در خانه)، سلتیک (۱–۵ خارج خانه)، اشتوتگارت (۱–۳ در خانه) و جیرونا (۰–۲ خارج خانه) شکست خوردند. اسلوان در جدول مرحلهٔ گروهی در مجموع در جایگاه ۳۵ قرار گرفت و به مرحلهٔ حذفی راه نیافت. در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، او نخستین قرارداد حرفه ای خود با باشگاه را به مدت دو سال امضا کرد. در بهار ۲۰۲۵، او بار دیگر قهرمانی لیگ را با اسلوان پس از پیروزی ۴–۳ خانگی برابر ژیلینا کسب کرد.
اندرانگتا ( ، ، ) یک سندیکای جنایی مافیایی است که از منطقه کالابریا ایتالیا سرچشمه گرفته است. این سازمان که در قرن نوزدهم ظهور کرد، به یکی از قدرتمندترین و فراگیرترین نهادهای جرایم سازمان یافته جهان تبدیل شده است. اندرانگتا ساختاری غیرمتمرکز و افقی دارد و از واحدهای مستقل عملیاتی به نام «ندرینه» تشکیل شده که بر پایه روابط خویشاوندی استوار است. از میانه قرن بیستم و همزمان با مهاجرت گسترده از کالابریا، خاندان های اندرانگتا فعالیت های خود را در اروپا، استرالیا و آمریکا گسترش دادند. این سازمان در قاچاق مواد مخدر و سلاح، پولشویی، اخاذی، ربا و نفوذ در اقتصاد قانونی ایتالیا و بین الملل دست دارد. برآوردها نشان می دهد درآمد سالانه آن به ۵۳ میلیارد یورو می رسد و حدود ۳٪ از تولید ناخالص داخلی ایتالیا را شامل می شود. اگرچه همزمان با مافیای سیسیلی شکل گرفت، اما شناسایی رسمی آن به عنوان سازمان مافیایی طبق ماده ۴۱۶ مکرر قانون کیفری ایتالیا تا سال ۲۰۱۰ طول کشید. دیوان عالی ایتالیا نیز در مارس همان سال این موضوع را تأیید کرد. ریشه شناسی واژه. در فرهنگ عامه کالابریا، گاهی به ارتباط میان 'اندرانگتا' و سازمان اسپانیایی 'گاردونیا
' اشاره می شود، اما هیچ مدرک مستندی این ارتباط را تأیید نمی کند. منشأ یونانی: واژه کالابریایی 'اندرانگتا' از کلمه یونانی ἀνδραγαθία (آندرگاتیا) به معنای "شرافت مردانه" یا "شهامت" گرفته شده است. این واژه ترکیبی است از: - ἀνήρ (آنر) به معنای "مرد" - ἀγαθός (آگاتوس) به معنای "نیک، شجاع" در بسیاری از مناطق کالابریا، فعل 'اندرانگیتیاری (برگرفته از فعل یونانی andragathízesthai) به معنای "برخوردی متهورانه و چالش جویانه" است. انتقادات تاریخی: برخی مورخان مانند جان دیکی معتقدند این ریشه شناسی ایده آل گرایانه است. به گفته او: - "معانی مثبت واژه (شجاعت، فضیلت مردانه) نشان می دهد 'اندرانگتا' ابتدا پدیده ای اجتماعی با ارزش های مثبت بوده که بعدها به جرائم سازمان یافته تبدیل شده است." سیر تاریخی نامگذاری: شواهد نشان می دهد مافیای کالابریا خود در دهه ۱۹۲۰ این نام را از گزارش های کارابینیری (پلیس ایتالیا) اقتباس کرد. نویسنده کالابریایی کورادو آلوارو در سپتامبر ۱۹۵۵ با مقاله ای در روزنامه کوریره دلا سرا این واژه را به عموم معرفی کرد. ساختار. ساختار سازمانی اندرانگتا، مشابه کوزا نوسترا در سیسیل، به صورت یک کنفدراسیون غیرمتمرکز
از حدود صد گروه سازمان یافته که به آنها کوشه یا خانواده گفته می شود. هر گروه بر قلمروی خاصی، معمولاً یک شهر یا روستا، اعمال کنترل می کند، اگرچه این کنترل بر انحصار خشونت در این مناطق همیشه مطلق یا کاملاً مشروع نیست. برآوردها نشان می دهد حدود ۱۰۰ خانواده از این نوع وجود دارد که بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ عضو در رجیو کالابریا را شامل می شوند. برآوردهای دیگر حاکی از ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ عضو است که تعداد اعضای جهانی بالقوه آن به حدود ۱۰۰۰۰ نفر می رسد. بیشتر این گروه ها، حدود ۸۶ مورد، در استان رجیو کالابریا فعال هستند. همچنین اعتقاد بر این است که بخشی از ۷۰ گروه جنایی گزارش شده در استان های کاتانزارو و کوزنتس در کالابریا نیز ارتباطات رسمی با اندرانگتا دارند. این گروه های خانوادگی عمدتاً در شهرها و روستاهای فقیرنشین کالابریا از جمله پلاتی، لوکری، سان لوکا، آفریکو و آلتومونته، و همچنین در رجیو کالابریا، شهر اصلی و مرکز استان، متمرکز هستند. سان لوکا به طور گسترده ای به عنوان دژ مهم اندرانگتا شناخته می شود. واحد سازمانی محلی اصلی در اندرانگتا لوکاله (محلی یا مکان) است که صلاحیت یک شهر یا منطقه خاص در یک مرکز شهری بزرگتر را اعمال می کند
. یک لوکاله ممکن است شامل شاخه هایی به نام ندرینه (جمع: ندرینه ها) باشد که می توانند در مناطق مختلف همان شهر، در شهرها یا روستاهای همسایه، یا حتی خارج از کالابریا قرار گیرند. قابل توجه است که ندرینه ها در شهرها و شهرک های شمال ایتالیا، به ویژه در مناطق صنعتی اطراف تورین و میلان تأسیس شده اند. درون اندرانگتا، عضویت در یک خانواده جنایی و روابط خونی به شدت در هم تنیده شده اند. ندرینه ها عمدتاً از افراد هم تبار تشکیل شده اند. سالواتوره بوئمی، دادستان ضد مافیا در رجیو کالابریا، به کمیسیون ضد مافیای ایتالیا اطلاع داد که عضویت اغلب "به دلیل ساده متولد شدن در یک خانواده مافیایی" کسب می شود. در حالی که عوامل دیگر ممکن است افراد را به سمت جستجوی عضویت سوق دهند، و غیرخویشاوندان نیز پذیرفته شده اند، روابط خانوادگی کماکان محوری باقی می ماند. سلسله مراتب درون یک ندرینه شامل درجات مختلفی است. در پایه، پیچیوتی دُآنوره (سربازان) قرار دارند که انتظار می رود وظایف را با اطاعت بی چون و چرا انجام دهند، تا زمانی که به سطح کاموریستا ارتقا یابند. به کاموریستی ها فرماندهی بر گروه خود از سربازان اعطا می شود. بالاتر از سطح ندرینه، اما
هنوز در ساختار اندرانگتا، رتبه سانتیستا قرار دارد که پس از آن وانجلیستا می آید. وانجلیستاهای مشتاق ملزم به سوگند وفاداری به زندگی جنایتکارانه بر روی کتاب مقدس هستند. کوئینتینو، که به آن پدرینو نیز گفته می شود، دومین سطح فرماندهی در یک قبیله اندرانگتا (ندرینا) را نشان می دهد. از دهه ۱۹۵۰، روسای لوکاله های اندرانگتا به طور منظم در نزدیکی حرم بانوی ما در پولسی در سان لوکا در طول جشن سپتامبر گرد هم می آیند. این گردهمایی های سالانه، که به عنوان کریمینه شناخته می شوند، به طور سنتی محفلی برای بحث در مورد استراتژی های آینده و حل اختلافات بین لوکاله ها فراهم کرده اند. این مجمع اختیار نظارتی محدودی بر فعالیت های تمام گروه های اندرانگتا اعمال می کند. تأکید بر ماهیت موقت موقعیت رئیس کریمینه است، که در هر جلسه نماینده جدیدی انتخاب می شود. از زمان پایان جنگ دوم اندرانگتا در سال ۱۹۹۱، اندرانگتا توسط یک نهاد جمعی یا کمیسیون به نام لا پرووینچیا اداره می شود. عملکرد اصلی آن میانجیگری و حل اختلافات بین خانواده هاست. این نهاد، که به عنوان کمیسیون نیز در اشاره به همتای سیسیلی آن نامیده می شود، شامل سه نهاد فرعی به نام ماندامنتو ا
ست. ویژگی های اندرانگتا. در سال ۲۰۰۷، نهادهای ضد مافیای ایتالیا درآمد سالانه اندرانگتا را حدود ۳۵ تا ۴۰ میلیارد یورو (معادل ۳۵-۴۰ میلیارد دلار آمریکا) تخمین زدند که تقریباً معادل ۳٫۵٪ از تولید ناخالص داخلی ایتالیا است. این درآمد عمدتاً از قاچاق مواد مخدر تأمین می شود، اما شامل کسب وکارهای ظاهراً قانونی مانند ساخت وساز، رستوران ها و سوپرمارکت ها نیز می شود. ویژگی های کلیدی: ۱. کنترل اقتصادی و سیاسی: اندرانگتا کنترل قابل توجهی بر اقتصاد و حکومت کالابریا اعمال می کند. بر اساس اسناد منتشر شده سفارت آمریکا، این سازمان بخش های عمده ای از قلمرو و اقتصاد منطقه را کنترل می کند. ۲. روش های عضوگیری: برخلاف سایر سازمان های مافیایی مانند کوزا نوسترا، اندرانگتا عمدتاً اعضای خود را بر اساس روابط خونی جذب می کند. این امر انسجام قوی ای در بین خاندان های مافیایی ایجاد کرده و تحقیقات پلیس را با چالش های زیادی مواجه می سازد. ۳. فرآیند اجتماعی سازی: پسران اعضای اندرانگتا معمولاً انتظار می رود که راه پدران خود را ادامه دهند. آن ها از سنین پایین تحت فرآیند اجتماعی سازی قرار می گیرند تا ابتدا به عنوان "جوانان افتخار" (giovani d'onor
e) و سپس به عنوان "مردان افتخار" (uomini d'onore) به صفوف سازمان بپیوندند. ۴. همکاری با دولت: در مقایسه با مافیای سیسیلی در اوایل دهه ۱۹۹۰، تعداد کمی از مافیوزی های کالابریایی با دولت همکاری کرده اند. تا پایان سال ۲۰۰۲، تنها ۱۵۷ شاهد کالابریایی در برنامه حفاظت از شاهدان دولت حضور داشتند. ۵. رویکرد محتاطانه: اندرانگتا عموماً از رویارویی مستقیم و آشکار با دولت ایتالیا اجتناب کرده است. چالش های قضایی: - قضات و دادستان های ایتالیایی که نمرات بالایی در آزمون ها کسب می کنند، معمولاً ترجیح می دهند در خارج از کالابریا خدمت کنند. - آن هایی که به کالابریا منصوب می شوند اغلب بلافاصله درخواست انتقال می دهند. - حضور محدود دولت و موارد فساد رسمی، فضایی از ترس و عدم تمایل به همکاری با پلیس را در بین مردم منطقه ایجاد کرده است. توسعه بین المللی: بر اساس کتاب "مادران خوب: داستان واقعی زنانی که با قدرتمندترین مافیای جهان مقابله کردند" نوشته الکس پری (۲۰۱۸)، در دهه گذشته، اندرانگتا جایگزین کوزا نوسترا به عنوان سازمان مسلط قاچاق مواد مخدر در آمریکای شمالی شده است. فعالیت ها. بر اساس گزارش های DIA (پلیس ضد مافیا ایتالیا) و گاردیا
دی فینانزا (پلیس مالی و گمرک ایتالیا)، اندرانگتا به عنوان "یکی از قدرتمندترین سازمان های جنایی جهان" شناخته می شود. فعالیت های اقتصادی این سازمان شامل قاچاق بین المللی کوکائین و سلاح است. تحقیقات ایتالیایی نشان می دهد که حدود ۸۰٪ از کوکائین اروپا از طریق بندر جیویا تائورو در کالابریا عبور می کند که تحت کنترل اندرانگتا است. با این حال، گزارش مرکز نظارت بر مواد مخدر اروپا (EMCDDA) و یوروپل نشان می دهد که شبه جزیره ایبری (اسپانیا و پرتغال) به عنوان درگاه اصلی ورود کوکائین به اروپا شناخته می شود. برآوردهای دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل (UNODC) در سال ۲۰۰۷ نشان داد که میزان کشفیات کوکائین در اسپانیا (حدود ۳۸ تن) تقریباً ۱۰ برابر بیشتر از ایتالیا (حدود ۴ تن) بوده است. همکاری با مافیای سیسیل و فعالیت های دیگر - اندرانگتا و کوزا نوسترا (مافیای سیسیل) در قاچاق کوکائین با یکدیگر همکاری می کنند. - از دیگر فعالیت های این سازمان می توان به اختلاس از پروژه های بزرگ دولتی، پولشویی، رباخواری و اخاذی اشاره کرد. - اندرانگتا سودهای غیرقانونی خود را در املاک و سرمایه گذاری های مالی قانونی سرمایه گذاری می کند. دستگیری
ها و نفوذ در صنایع قانونی - در فوریه ۲۰۱۷، پلیس ایتالیا ۳۳ نفر از اعضای خانواده پی رومالی (یکی از خاندان های اندرانگتا) را به اتهام صادرات روغن زیتون تقلبی به آمریکا دستگیر کرد. این گروه روغن پومیس ارزان قیمت را به عنوان روغن زیتون فوق بکر گران قیمت به فروش می رساندند. - در سال ۲۰۱۶، برنامه ۶۰ دقیقه آمریکا هشدار داد که "آگرومافیا" (مافیای کشاورزی) سالانه ۱۶ میلیارد دلار درآمد دارد و در صنعت روغن زیتون نفوذ کرده است. برآورد درآمد سالانه بر اساس گزارش یوریسپس (موسسه مطالعات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایتالیا)، حجم تجارت اندرانگتا در سال ۲۰۰۷ حدود ۴۴ میلیارد یورو بوده که ۲٫۹٪ از تولید ناخالص داخلی ایتالیا را تشکیل می دهد. قاچاق مواد مخدر با سهم ۶۲٪، سودآورترین فعالیت این سازمان بوده است. این گزارش ها نشان می دهد که اندرانگتا نه تنها در جرائم سازمان یافته، بلکه در اقتصاد رسمی نیز نفوذ عمیقی دارد و یکی از بزرگترین تهدیدهای امنیتی و اقتصادی در اروپا و جهان محسوب می شود. تاریخچه. در سال ۱۸۶۱، فرماندار شهر رجیو کالابریا به وجود گروه هایی اشاره کرد که با عنوان «کاموریستی» شناخته می شدند. این اصطلاح در آن زمان به عنوان
توصیفی کلی برای جرائم سازمان یافته در منطقه استفاده می شد، چرا که اندرانگتا هنوز به صورت رسمی شناسایی نشده بود و کامورا در ناپل به عنوان یک سازمان جنایی شناخته شده و جاافتاده تر مطرح بود. گزارش های پلیس و احکام دادگاه های محلی از دهه ۱۸۸۰ به بعد، شواهد محکمی از وجود گروه هایی شبیه به اندرانگتا ارائه می دهند. در این دوره، این گروه ها اغلب با نام های مختلفی از جمله «پیچوتریا»، «اونوراتا سوسیه تا» (جامعه افتخاری)، «اندرینا»، «فامیلیا مونتالبانو»، «فیبیا»، یا به سادگی «کامورا» و «مافیا» شناخته می شدند. این جوامع مخفی که در مناطق غنی از زیتون و تاکستان های کالابریا فعالیت می کردند، با شکل های آشفته تر راهزنی محلی تفاوت داشتند. بر اساس حکم دادگاهی در سال ۱۸۹۰ در رجیو کالابریا، آن ها به صورت سلسله مراتبی سازمان یافته بودند و از قانون سکوت (اومرتا) پیروی می کردند. یک حکم دادگاه در سال ۱۸۹۷ از شهر پالمی نیز به قانون مکتوبی اشاره دارد که در سمینارا کشف شده بود. این قانون بر افتخار، رازداری، خشونت، همبستگی (که اغلب بر اساس روابط خویشاوندی بود) و تعاون متقابل تأکید داشت. تاریخ معاصر تا دهه ۱۹۶۰، اندرانگتا عمدتاً فعالیت ه
ای خود را در ایتالیا به منطقه کالابریا محدود کرده بود و عمدتاً بر اخاذی و باج گیری متمرکز بود. مشارکت آن ها در قاچاق سیگار، دامنه نفوذشان را گسترش داد و ارتباطاتی با مافیای سیسیل و کامورای ناپولی ایجاد کرد. با آغاز پروژه های بزرگ عمرانی در کالابریا، اختلاس از قراردادهای دولتی به منبع درآمد مهمی تبدیل شد. اختلافات بر سر تقسیم سودهای غیرقانونی به اولین جنگ اندرانگتا (۱۹۷۷-۱۹۷۴) منجر شد که حدود ۲۳۳ کشته برجای گذاشت. گروه های درگیر در این درگیری شروع به ربودن افراد ثروتمند در شمال ایتالیا برای دریافت باج کردند. یکی از موارد مشهور، ربودن جان پل گتی سوم در سال ۱۹۷۳ بود که طی آن گوش بریده او در نوامبر به یک روزنامه فرستاده شد. او سرانجام در دسامبر پس از پرداخت باج ۲٫۲ میلیون دلاری توسط پدربزرگش، جی. پل گتی، آزاد شد. تخمین زده می شود که اندرانگتا مسئول بیش از ۲۰۰ مورد آدم ربایی بین دهه ۱۹۷۰ تا اواسط ۱۹۹۰ بوده است. دومین جنگ اندرانگتا بین سال های ۱۹۹۱-۱۹۸۵ رخ داد. این درگیری شش ساله بین باندهای کوندلو-ایمرتی-سرائینو-روسمینی و دِ استفانو-تگانو-لیبری-لاتلا بیش از ۶۰۰ کشته برجای گذاشت. گفته می شود مافیای سیسیل در میانجیگ
ری پایان این جنگ نقش داشت و احتمالاً پیشنهاد تشکیل یک نهاد فراسازمانی به نام لا پرووینچیا را داد تا از اختلافات داخلی آینده جلوگیری کند. در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۵، فرانچسکو فورتونیو، معاون رئیس پارلمان منطقه ای کالابریا، در شهر لوکری توسط اندرانگتا ترور شد. این حادثه باعث شد تظاهرات عمومی علیه این سازمان برگزار شود و معترضان جوان پلاکارد هایی با عنوان «Ammazzateci tutti!» (به معنی «همه مان را بکشید!») حمل کنند. در پاسخ، دولت ملی ایتالیا یک عملیات گسترده پلیسی در کالابریا آغاز کرد که منجر به دستگیری بسیاری از اعضای اندرانگتا، از جمله عاملان قتل فورتونیو شد. در ژوئن ۲۰۱۴، پاپ فرانسیس به صورت عمومی اندرانگتا را به دلیل «پرستش شر و تحقیر منافع عمومی» محکوم کرد. او اعلام کرد که کلیسا به صورت فعال با جرائم سازمان یافته مبارزه خواهد کرد و تأکید کرد که مافیوزها تکفیر شده اند. یک سخنگوی واتیکان توضیح داد که این اظهارات پاپ به معنای تکفیر رسمی بر اساس قوانین کلیسا نیست، زیرا چنین اقدامی نیاز به فرآیند حقوقی رسمی دارد. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۵، جوزپه پالرمو، معروف به «پِپه»، یکی از رهبران ادعایی مافیای اندرانگتا در آمریکای لاتین، در کلم
بیا دستگیر شد. عملیات اجرای قانون علیه اندرانگتا در ایتالیا. اندرانگتا فعالیت های خود را به شمال ایتالیا گسترش داده است، عمدتاً برای قاچاق مواد مخدر و سرمایه گذاری در کسب وکارهای قانونی که امکان پولشویی را فراهم می کنند. در مه ۲۰۰۷، بیست عضو این سازمان در میلان دستگیر شدند. در ۳۰ آگوست ۲۰۰۷، یورش گسترده پلیس با حضور صدها مأمور در سان لوکا - شهری که مرکز درگیری بین خاندان های رقیب اندرانگتا بود - منجر به دستگیری بیش از ۳۰ زن و مرد مرتبط با قتل شش ایتالیایی در آلمان شد. در ۴ ژوئن ۲۰۱۲، عملیات چندملیتی پلیس به دستگیری های گسترده در اسپانیا، کرواسی، اسلوونی، ایتالیا، هلند، بلغارستان و فنلاند انجامید. این عملیات پس از تحقیقات دفتر دادستانی ضد مافیای میلان درباره حساب های بانکی سوئیسی و ناوگانی از کشتی های حامل کوکائین از ونزوئلا، آرژانتین و جمهوری دومینیکن صورت گرفت. در ۹ اکتبر ۲۰۱۲، شورای شهر رجیو کالابریا به دلیل ارتباطات مافیایی منحل شد. این اولین انحلال دولت یک مرکز استان در ایتالیا بود. در ۱۰ اکتبر همان سال، دومنیکو زامبتی، مسئول مسکن عمومی میلان، به اتهام خریداری آراء از اندرانگتا دستگیر شد که نشان دهنده نفو
ذ عمیق این سازمان در ساختارهای سیاسی شمال ثروتمند ایتالیا بود. در سال های بعد، عملیات های متعدد منجر به دستگیری صدها عضو اندرانگتا شد: - دسامبر ۲۰۱۷: ۴۸ دستگیری شامل شهردار سابق توریانووا - ژانویه ۲۰۱۸: ۱۶۹ دستگیری در ایتالیا و آلمان و ضبط ۵۰ میلیون یورو دارایی - دسامبر ۲۰۱۹: بزرگترین عملیات پس از محاکمه مافیای سیسیل با ۳۰۰ دستگیری - مه ۲۰۲۳: عملیات مشترک اروپایی با ۱۰۸ دستگیری در ایتالیا و ۳۰ دستگیری در آلمان در نوامبر ۲۰۲۳، دادگاهی تاریخی با محکومیت بیش از ۲۰۰ عضو اندرانگتا به عنوان بزرگترین محاکمه مافیایی سه دهه اخیر به پایان رسید. این محکومیت ها ضربه ای جدی به شبکه های این سازمان در اروپا وارد کرد. فعالیت های اندرانگتا در خارج از ایتالیا. اندرانگتا از طریق مهاجرت اعضا، شاخه هایی در خارج از ایتالیا تأسیس کرده است. همپوشانی پیوندهای خونی و مافیایی به گسترش این سازمان فراتر از قلمرو سنتی آن کمک کرده است. همانطور که در گزارش ها آمده: "پیوندهای خانوادگی نه تنها به عنوان سپری برای حفاظت از اسرار و افزایش امنیت عمل کرده، بلکه به حفظ هویت در سرزمین مادری و بازتولید آن در مناطقی که خانواده به آنجا مهاجرت کرده کمک
کرده است." گزارش ها حاکی از فعالیت 'اندرینه ها' در شمال ایتالیا، آلمان، بلژیک، هلند، فرانسه، سایر نقاط اروپا، قاره آمریکا، استرالیا، غرب آفریقا و آسیا است. یکی از گروه های 'اندرانگتیستی' که خارج از ایتالیا کشف شد، چند دهه پیش در اونتاریوی کانادا بود. قضات کانادایی این گروه را "گروه سیدرنو" نامیدند، زیرا بیشتر اعضای آن از سیدرنو و اطراف آن بودند. آلبانی: بر اساس گزارشی محرمانه، اندرانگتا "در انتقال اسلحه و مواد مخدر از مرزهای متخلخل اروپا با خانواده های مافیایی آلبانی همکاری نزدیک دارد." آرژانتین: در سال ۲۰۰۶ شبکه قاچاق کوکائین که در آرژانتین، اسپانیا و ایتالیا فعالیت می کرد منهدم شد. در اکتبر ۲۰۲۲، کارمینه آلفونسو مایورانو، رهبر مافیای اندرانگتا که مسئول قاچاق مواد مخدر و اسلحه بین آمریکای جنوبی و اروپا بود، پس از سال ها تعقیب در گوئرنیکای بوئنوس آیرس دستگیر شد. استرالیا: اندرانگتا که با نام "جامعه محترم" شناخته می شود، از اوایل قرن بیستم بر جرائم سازمان یافته ایتالیایی-استرالیایی در سراسر ساحل شرقی استرالیا تسلط داشته است. در سال ۲۰۰۸، اندرانگتا به واردات ۱۵ میلیون قرص اکستازی به ملبورن مرتبط بود که در آن زم
ان بزرگترین محموله اکستازی در جهان محسوب می شد. بلژیک: خانواده های اندرانگتا تقریباً "یک محله کامل" در بروکسل را با پول های حاصل از قاچاق مواد مخدر خریداری کردند. در سال ۲۰۰۴، ۴۷ نفر به اتهام قاچاق مواد مخدر و پولشویی دستگیر شدند. برزیل: اندرانگتا از دهه ۱۹۷۰ در برزیل فعالیت داشته است. در مه ۲۰۲۱، وینچنزو پاسکینو، گانگستر ایتالیایی در آپارتمانی در ژوآو پسوا دستگیر شد. چندین رهبر مهم اندرانگتا مانند دومنیکو پله، نیکولا آسیسی و روکو مورابیتو در برزیل دستگیر شده اند. کانادا: اندرانگتا در قاچاق محصولات تنباکوی بدون مجوز از طریق ارتباط با عناصر جنایی در قبایل سرخپوستی مرزی نقش دارد. گروه سیدرنو از دهه ۱۹۵۰ در کانادا فعال بوده است. در سال ۲۰۱۹، پلیس منطقه یورک ۱۵ نفر را در کانادا و ۱۲ نفر در کالابریا دستگیر کرد و اموالی به ارزش ۳۵ میلیون دلار را توقیف کرد. کلمبیا: خانواده های اندرانگتا با گروه های شبه نظامی AUC به رهبری سالواتوره مانکوسو، فرزند مهاجران ایتالیایی، ارتباط نزدیک داشتند. خانواده مانکوسو یکی از خانواده های قدرتمند اندرانگتا است. آلمان: بر اساس مطالعه سرویس اطلاعات خارجی آلمان، گروه های اندرانگتا از آلما
ن برای سرمایه گذاری پول های حاصل از قاچاق مواد مخدر و اسلحه استفاده می کنند. در سال ۲۰۰۷، شش مرد در مقابل یک رستوران ایتالیایی در دویسبورگ به ضرب گلوله کشته شدند. هلند: بندرهای روتردام و آمستردام برای واردات کوکائین استفاده می شوند. خانواده های جورجو، نیرتا و استرانجیو از سان لوکا پایگاهی در هلند و بروکسل دارند. اسلوواکی: در فوریه ۲۰۱۸، یان کوچیاک، روزنامه نگار تحقیقی اسلوواکی به همراه نامزدش در خانه اش به ضرب گلوله کشته شد. او در حال کار بر روی گزارشی درباره ارتباطات اسلوواکی با اندرانگتا بود. سوئیس: در مارس ۲۰۱۶، پلیس سوئیس در همکاری با دادستان های ایتالیایی ۱۵ نفر را به اتهام عضویت در سندیکای جنایت سازمان یافته دستگیر کرد. بریتانیا: در لندن، خانواده های آراکری و فازاری در پولشویی، تهیه غذا و قاچاق مواد مخدر فعال هستند. ایالات متحده: قدیمی ترین شواهد فعالیت اندرانگتا در ایالات متحده به طرح ارعاب این سندیکا در شهرهای معدنی پنسیلوانیا در سال ۱۹۰۶ بازمی گردد. در سال ۲۰۱۴، عملیات مشترک افبیآی و پلیس ایتالیا شبکه های جنایی در ایالات متحده و ایتالیا را هدف قرار داد. اروگوئه: در ژوئن ۲۰۱۹، روکو مورابیتو، رهبر اندر
انگتا، از زندان مرکزی مونته ویدئو فرار کرد. او به اتهام قاچاق بین المللی مواد مخدر تحت تعقیب بود. در فرهنگ عامه. از سال ۲۰۰۰، تهیه کننده موسیقی فرانچسکو سبانو سه آلبوم از ترانه های فولکلور مافیای ایتالیا را در یک دوره پنج ساله منتشر کرد. این مجموعه ها که با عنوان «لا موزیکا دلا مافیا» شناخته می شوند، عمدتاً شامل ترانه هایی از موزیسین های اندرانگتا هستند که اغلب به زبان کالابریایی خوانده شده و مضامینی مانند انتقام (Sangu chiama sangu)، خیانت (I cunfirenti)، عدالت درون اندرانگتا (Nun c'è pirdunu) و رنج زندگی زندان (Canto di carcerato) را بررسی می کنند. در سال ۲۰۱۳، کتاب «ZeroZeroZero» اثر روبرتو ساویانو به بررسی فعالیت های اندرانگتا در ایتالیا پرداخت. استفانو سولیمای کارگردان ایتالیایی این کتاب را در سال ۲۰۲۰ به یک سریال تلویزیونی با همین نام تبدیل کرد. بازتاب در سریال های جنایی - «خون بد» (Bad Blood): این سریال جنایی کانادایی، اندرانگتا را به عنوان بخش مهمی از داستان خود معرفی می کند. در فصل دوم، خانواده جنگی ریتزو (به رهبری دکلان گاردینر، با بازی کیم کوتس) وارد یک جنگ خونین مافیایی با دو خانواده قدرتمند اندرا
نگتا می شود: - خانواده کوسوله تو (به رهبری برادران دومنیک و لورنزو "انزو" کوسوله تو، با بازی لویی فریرا و دانیل کاش). - خانواده لانگانا (شاخه کانادایی تحت رهبری ترزا لانگانا و برادر دوقلویش کریستین لانگانا، با بازی آنا هاپکینز و جیوانی فالکونه). - «مادران خوب» (The Good Mothers): در سال ۲۰۲۳، سریال ایتالیایی زبان «مادران خوب» بر اساس کتابی به همین نام از الکس پری نویسنده بریتانیایی ساخته شد. این سریال که در هفتاد و سومین جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد، به داستان واقعی زنانی می پردازد که علیه سلطه اندرانگتا در کالابریا ایستادگی کردند.
ریخته گری های برنزی پرمین - مجسمه های ریخته گری شده به سبک حیوانات پرمیک و سیبری غربی - شکل غالب هنر مجسمه سازی فینو-اوگری در قرون ۳ تا ۱۲ میلادی بودند. این هنر در سراسر منطقه وسیعی از جنگل های شمال شرقی اورال و سیبری غربی از حوضه های کاما و رود ویاتکا تا اوب گسترش یافته بود. در قرون وسطی، این سرزمین ها عمدتاً توسط قبایل اوگریایی، اجداد مجارها و اوب-اوگریایی های امروزی - خانتی ها و مردم مانسی ها - سکونت داشتند. سبک آنها به عنوان «سبک جانورسان پرمین» شناخته می شود. اولین مجموعه های این آثار هنری و تحقیقات علمی آنها به پایان قرن نوزدهم برمی گردد. با وجود بیش از یک قرن تحقیق در این زمینه، سبک حیوانی پرم هنوز یکی از مرموزترین پدیده های فرهنگی اوراسیا است. این امر را می توان با فقدان سنت مکتوب سازندگان آن و فقدان شواهد تاریخی خارجی در مورد سازندگان تصاویر برنزی در دوران اوج سبک حیوانی توضیح داد. عصر طلایی متالورژی فرقه بلافاصله پس از دوره مهاجرت های بزرگ (قرن های ۴–۵ میلادی) آغاز شد و در دوران اورال و سیبری قرون وسطایی، قرن های ۶–۱۱ میلادی، ادامه یافت. مجموعه بزرگی توسط خانواده استروگانوف در پرم جمع آوری شد. محققا