Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پدرخوانده من یا پدرخوانده پدرم (انگلیسی: My Father Godfather) یک فیلم کمدی، عاشقانه، درام بالیوودی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی پانکاج دایر و نویسندگی انکور پژنی و محصول تولید ایسل ویژن است. این فیلم در آوریل ۲۰۱۴ منتشر شد. بازیگران محبوبی مانند کراتیکا سینگار و شراد ملهوترا در این فیلم ایفای نقش می کنند. این فیلم قرار بود در تئاتر اکران شود اما در وب و تلویزیون منتشر شد. داستان. جانوی (کراتیکا سینگار) و پراکاش (شراد ملهوترا) زوج هستند و در صنعت تلویزیون تلاش می کنند تا اثری برجای بگذارند. جانوی می خواهد بازیگر مشهور شود در حالی که پرکاش می خواهد نویسنده شود. اینکه چگونه شرایط دشوار جانوی را وادار می کند تا موضعی اتخاذ کند که باعث می شود کل دنیای او به هم ریخته باشد، داستان را تشکیل می دهد.
فناوری های بهبود بهره وری ، نوآوری های تکنولوژیکی هستند که در طول تاریخ بهره وری را افزایش داده اند. بهره وری اغلب به عنوان نسبت (کل) خروجی به (کل) ورودی در تولید کالاها و خدمات اندازه گیری می شود. بهره وری با کاهش میزان نیروی کار، سرمایه ، انرژی یا موادی که برای تولید هر مقدار معینی از کالاها] و خدمات اقتصادی صرف می شود، افزایش می یابد. افزایش بهره وری تا حد زیادی عامل افزایش استانداردهای زندگی سرانه است. تاریخ. قدمت فناوری های بهبود بهره وری به دوران باستان برمی گردد و تا اواخر قرون وسطی پیشرفتآهسته ای داشته است. نمونه های مهم فناوری اروپای اولیه تا قرون وسطی عبارتند از: چرخ آب ، طوق اسب ، چرخ ریسندگی، سیستم سه میدانی (بعد از سال 1500 سیستم چهار میدانی - تناوب کشت ) و کوره بلند . پیشرفت فن آوری توسط سواد و انتشار دانش که پس از گسترش چرخ نخ ریسی به اروپای غربی در قرن سیزدهم تسریع شد، کمک کرد. چرخ ریسندگی عرضه پارچه های مورد استفاده برای خمیر کاغذ در ساخت کاغذ را افزایش داد که فناوری آن در قرن دوازدهم به سیسیل رسید. کاغذ ارزان یکی از عوامل توسعه ماشین چاپ متحرک بود که منجر به افزایش زیادی در تعداد کتاب ها و ع
نوان های چاپ شد. کتاب هایی درباره علم و فناوری سرانجام ظاهر شدند، مانند کتابچه راهنمای فنی معدن "De Re Metallica" ، که مهم ترین کتاب فناوری قرن 16 بود و متن استاندارد شیمی برای 180 سال آینده بود. فرانسیس بیکن (1561-1626) به روش علمی معروف است که عاملی کلیدی در انقلاب علمی بود. بیکن اظهار داشت که فناوری هایی که اروپای عصر او را از قرون وسطی متمایز می کرد، کاغذ و چاپ، باروت و قطب نمای مغناطیسی بود که به عنوان چهار اختراع بزرگ شناخته می شد و منشأ آن در چین بود. دیگر اختراعات چینی شامل قلاده اسب، چدن، گاوآهن بهبود یافته و مته ی بذری بود. احتمالاً اولین دوره در تاریخ که در آن پیشرفت اقتصادی پس از یک نسل قابل مشاهده بود، در جریان انقلاب کشاورزی بریتانیا در قرن هجدهم بود. با این حال، پیشرفت تکنولوژیکی و اقتصادی تا انقلاب صنعتی انگلستان در اواخر قرن هجدهم با سرعت قابل توجهی پیش نرفت و حتی پس از آن نیز بهره وری سالانه حدود 0.5 درصد رشد کرد. رشد بهره وری بالا در اواخر قرن نوزدهم در آنچه که گاهی انقلاب صنعتی دوم نامیده می شود آغاز شد. بیشتر نوآوری های اصلی انقلاب صنعتی دوم بر اساس درک علمی مدرن از شیمی، نظریه الکترومغنا
طیس و ترمودینامیک و سایر اصول شناخته شده در حرفه ی مهندسی بود. منابع اصلی رشد بهره وری در تاریخ اقتصادی. اشکال جدید انرژی و قدرت. قبل از انقلاب صنعتی تنها منابع انرژی آب، باد و ماهیچه بودند. اکثر سایت های خوب برق (آن هایی که به سدهای عظیم مدرن نیاز ندارند) در اروپا در دوره قرون وسطی توسعه یافتند. در دهه 1750، جان اسمیتون، «پدر مهندسی عمران»، با به کارگیری اصول علمی، کارایی چرخ آب را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید و در نتیجه نیروی بسیار مورد نیاز انقلاب صنعتی را اضافه کرد. با این حال چرخ های آب پرهزینه، نسبتاً ناکارآمد و برای سدهای بسیار بزرگ مناسب نیستند. توربین بسیار کارآمد Benoît Fourneyron که در اواخر دهه 1820 توسعه یافت، در نهایت جایگزین چرخ های آبی شد. توربین های نوع فورنیرون می توانند با راندمان 95 درصد کار کنند و در تاسیسات بزرگ برق آبی امروزی مورد استفاده قرار گیرند. تا اواسط قرن نوزدهم، به دلیل وجود مکان های فراوان، نیروگاه های آبی منبع اصلی نیروی صنعتی در ایالات متحده بود، اما دهه ها قبل از آن، نیروی بخار از نیروی آب در بریتانیا پیشی گرفته بود. در سال 1711 یک موتور بخار نیوکامن برای پمپاژ آب از معد
ن نصب شد، کاری که معمولاً توسط تیم های بزرگ اسب انجام می شد، که برخی از معادن از 500 اسب استفاده می کردند. حیوانات خوراک را با راندمان حدود 5 درصد به کار تبدیل می کنند، اما در حالی که این بازده بسیار بیشتر از بازده کمتر از 1 درصد موتور اولیه نیوکامن بود، در معادن زغال سنگ زغال سنگ با کیفیت پایین با ارزش بازار کمی در دسترس بود. انرژی سوخت فسیلی برای اولین بار در سال 1870 از تمام توان جانوری و آب فراتر رفت. انرژی نقش و ماشین ها جایگزین کار فیزیکی در جنگ آیرس (2004، 2009) بحث شده است. حفاری با بیل تا اواخر قرن 19 انجام می شد تا بیل بخار استفاده شد. گزارش شده است که انتظار می رفت یک کارگر در بخش غربی کانال ایری در سال 1860 روزانه 5 یارد مکعب حفاری کند. با این حال، تا سال 1890 تنها 3-1/2 یارد در روز انتظار می رفت. بیل های برقی بزرگ امروزی دارای سطل هایی هستند که می توانند 168 متر مکعب (220 یارد مکعب) را در خود جای دهند و توان یک شهر 100000 نفری را مصرف کنند. دینامیت ، یک ترکیب ایمن از نیتروگلیسیرین و خاک دیاتومه در سال 1867 توسط آلفرد نوبل ثبت شد. دینامیت بهره وری معدن، تونل سازی، جاده سازی، ساخت و ساز و تخریب را
افزایش داد و پروژه هایی مانند کانال پاناما را ممکن ساخت. استفاده ی مجدد از گرما. بازیابی حرارت برای فرآیندهای صنعتی برای اولین بار به طور گسترده به عنوان انفجار گرم در کوره های بلند برای ساخت آهن خام در سال 1828 استفاده شد. استفاده مجدد حرارتی بعدی شامل فرآیند زیمنس-مارتین بود که ابتدا برای ساخت شیشه و بعداً برای فولاد با کوره اجاق باز استفاده شد. امروزه گرما در بسیاری از صنایع اساسی مانند مواد شیمیایی، پالایش نفت و خمیر و کاغذ با استفاده از روش های مختلفی مانند مبدل های حرارتی در بسیاری از فرآیندها مورد استفاده مجدد قرار می گیرد. اواپراتورهای چند اثر از بخار حاصل از اثر دمای بالا برای تبخیر سیال جوشان با دمای پایین تر استفاده می کنند. در بازیابی مواد شیمیایی خمیر کرافت، مشروب سیاه مصرف شده را می توان با استفاده مجدد از بخار حاصل از یک اثر برای جوشاندن مشروب در اثر قبلی، پنج یا شش بار تبخیر کرد. تولید همزمان فرآیندی است که از بخار با فشار بالا برای تولید الکتریسیته استفاده می کند و سپس از بخار کم فشار حاصله برای گرمای فرآیند یا ساختمان استفاده می کند. فرآیندهای صنعتی دستخوش پیشرفت های جزئی متعددی شده اند که د
ر مجموع کاهش قابل توجهی در مصرف انرژی در هر واحد تولید داشتند. راندمان روشنایی. چراغ های برقی بسیار کارآمدتر از روشنایی نفت یا گاز بودند و دود و گرمای زیادی تولید نمی کردند. چراغ برق روز کاری را طولانی تر کرد و کارخانه ها، مشاغل و خانه ها را پربارتر کرد. چراغ برق مانند چراغ نفت و گاز خطر آتش سوزی بزرگی نداشت. جاده ها. جاده های اصلاح نشده بسیار کند، هزینه حمل و نقل و خطرناک بودند. در قرن 18، شن لایه لایه به طور فزاینده ای مورد استفاده قرار گرفت، با استفاده از ماکادام سه لایه در اوایل قرن 19. این جاده ها برای ریختن آب تاج گذاری می شدند و در کناره ها دارای خندق های زه کشی بودند. لایه بالایی سنگ ها در نهایت خرد شد و سطح را تا حدودی صاف کرد. لایه های زیرین از سنگ های کوچکی بودند که امکان زه کشی خوبی را فراهم می کردند. نکته مهم این است که آنها مقاومت کمتری در برابر چرخ های واگن نشان می دهند و سم ها و پاهای اسب ها در گل فرو نمی روند. جاده های پلانک نیز در دهه 1810-1820 در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفتند. جاده های بهبودیافته پرهزینه بودند، و اگرچه هزینه های حمل ونقل زمینی را به نصف یا بیشتر کاهش دادند، اما به ز
ودی توسط راه آهن به عنوان زیرساخت اصلی حمل ونقل پیشی گرفتند.
کاتاکالون ککائومنوس () یک ژنرال برجسته بیزانسی در اواسط قرن یازدهم بود. زندگینامه. کاتاکالون ککائومنوس در کلونیا به دنیا آمد، و اگرچه ظاهراً عضوی از خانواده نجیب کاتاکالون بود، به گفته جان اسکیلیتز، او منشأ اشرافی نداشت. او اولین بار در مبارزات سیسیلی جورج مانیاکس متمایز شد. در آنجا ککائومنوس با درجه "پروتوسپاتاریوس"، فرماندهی گروهی از ارمنی ها را بر عهده داشت و رهبری دفاع موفق مسینا در برابر حمله اعراب در سال ۱۰۴۰ را بر عهده داشت در سال ۱۰۴۲ امپراتور میخائیل پنجم (۱۰۴۱-۱۰۴۲) او را به سرکوب قیام در قسطنطنیه متهم کرد. در سال بعد، او حمله روس ها به پایتخت امپراتوری را شکست داد و به عنوان "وستس" و "آرکنت" شهرهای دانوبی نام گرفت. در زمان امپراتور کنستانتین نهم مونوماخوس (۱۰۴۲–۱۰۵۵) او حرفه بسیار موفقی داشت. او در شرق به عنوان "دوکس" ایبریا خدمت کرد و پس از ضمیمه شدن آن به امپراتوری بیزانس در سال ۱۰۴۵ فرماندار آنی شد و در اولین درگیری ها با ترکان سلجوقی نیروهای محلی را رهبری کرد. در اواخر دهه ۱۰۴۰، او به پست "استراتلاتس" شرق ارتقاء یافت و به عنوان نفر دوم پس از "رایکتور" نیکفوروس بی تجربه نظامی در مبارزات علیه پچن
گ ها شرکت کرد. در جریان این کارزار، او به شدت مجروح شد. در حدود ۱۰۵۵، او به "مقام ماژیستروس" ارتقا یافت و به سمت معتبر و قدرتمند دوکس انطاکیه منصوب شد. جانشین امپراتور کنستانتین نهم، میکائیل ششم (۱۰۵۶–۱۰۵۷)، عموماً به ژنرال های برجسته بی اعتماد بود و با آنها بدرفتاری می کرد. او کاتاکالون و ایزاک یکم کومننوس را رد کرد، هر دوی آنها قبلاً به عنوان "مجیستروی" رتبه بندی شده بودند، ارتقاء به عنوان "پرودروس یافته بودند"، و در نهایت ککائومنوس را برکنار کرد. به نوبه خود، ککائومنوس فعالانه از قیام آیزاک کومننوس در سال ۱۰۵۷ حمایت کرد و با عنوان "کوروپالاتس" پاداش گرفت. تصویر در منابع و فعالیت ادبی. ظاهراً ککائومنوس یک زندگینامه نوشته است که پس از آن به عنوان منبع اصلی او برای رویدادهای ۱۰۴۲-۱۰۵۷ توسط جان اسکیلیتز در تاریخ خودش استفاده شد. از این رو، روایت اسکایلیتز حرفه او را با جزئیات بسیار توصیف می کند و به شدت در مورد ژنرال و دستاوردهای او ستایش می کند. کاتاکالون ککائومنوس نیز به عنوان نویسنده به اصطلاح "استراتژیک ککائومنوس" مطرح شده است، اما شناسایی او با نویسنده آن، که تنها به عنوان ککائومنوس شناخته می شود، توسط اک
ثر محققان مدرن رد شده است. او همچنین در سریال ترکی «آلپ ارسلان: سلجوق بزرگ» ایفای نقش کرده است.
گروه فضانوردان ناسا واحدی از ناسا است که فضانوردان را به عنوان اعضای خدمه برای مأموریت های فضایی ایالات متحده و بین المللی انتخاب، آموزش و ارائه می کند. تاریخ. ناسا اولین نامزدهای فضانورد خود را در سال ۱۹۵۹ برای برنامه فضایی مرکوری با هدف چرخش فضانوردان به دور زمین در کپسول های تک نفره انتخاب کرد. همچنین، از بخش های نظامی خواسته شد فهرستی از خلبانان نظامی را که واجد شرایط خاص هستند انتخاب، و سپس ارائه دهند. تشکیلات. گروه فضانوردان در مرکز فضایی جانسون در هیوستون مستقر است؛ اگرچه ممکن است اعضا بر اساس الزامات مأموریت به مکان های دیگری منصوب شوند که به عنوان مثال، می توان به آموزش برنامه فضایی سایوز به فضانوردان در شهر ستاره ها اشاره کرد. شهر ستاره ها یک تأسیسات پژوهشی و آموزشی نظامی در شمال شرقی مسکو است که از دهه ۱۹۶۰ به بعد، فضانوردان در آنجا آموزش می بینند. رئیس دفتر فضانوردی، ارشدترین مقام رهبری برای فضانوردان فعال در گروه است. رئیس فضانوردان به عنوان رئیس گروه خدمت می کند و مشاور اصلی مدیر ناسا در زمینه آموزش و عملیات فضانوردان است. اولین فضانورد ارشد دیک اسلایتون بود که در سال ۱۹۶۲ منصوب شد. او در مأموری
ت پروژه آزمایشی آپولو–سایوز حضور داشته است. فضانورد ارشد فعلی جوزف آکابا است. حقوق. فضانوردان نظامی به مرکز فضایی جانسون فرستاده می شوند و برای پرداخت حقوق، مزایا، مرخصی و امور نظامی مشابه در خدمت هستند. شرایط. هیچ محدودیت سنی برای عضویت در گروه فضانوردان ناسا وجود ندارد. معمولاً نامزدهای فضانوردی بین ۲۶ تا ۴۶ سال سن دارند. نامزدها باید شهروند ایالات متحده باشند تا برای عضویت در این برنامه درخواست دهند. سه دستهٔ مدارک تحصیلی، تجربهٔ کاری و شرایط پزشکی برای عضویت در این برنامه نقش دارند. داوطلبان برای عضویت، باید دارای مدرک کارشناسی ارشد از یک مؤسسه معتبر در رشته های مهندسی، زیست، علوم فیزیکی یا ریاضیات باشند. در کنار این مدرک، داوطلب باید حداقل دو تا سه سال تجربه حرفه ای مرتبط، یا حداقل ۱۰۰۰ ساعت فرماندهی خلبانی در هواپیمای جت داشته باشد. داوطلبان باید توانایی گذراندن پروازهای فضایی طولانی مدت ناسا را داشته باشند که شامل شرایط خاص زیر است: اعضا. فضانوردان. تا تاریخ مارس سال ۲۰۲۳، این گروه دارای ۴۱ فضانورد فعال متشکل از ۱۶ زن و ۲۵ مرد است.
باسیل آپوکاپس (یا آپوکاپس) (متولد ۹۲۴–۹۷۷) () یک ژنرال بیزانسی قرن یازدهم بود. او که از نوادگان خاندان آپوکاپای، از طایفه اشراف ارمنی - گرجستانی بود، پسر پاتریسیدان مایکل آپوکاپس یا ابوکاب بود که زمانی به عنوان نگهبان خیمه گاه شاهزاده بانفوذ باگراتید گرجی، دیوید سوم تائو (ح. ۹۶۶–۱۰۰۰) و سپس فرماندهی شهر ادسا (شانلیورفای ترکیه امروزی) را تحت فرمانروایی امپراتور بیزانس، میکائیل چهارم پافلاگونی (ح. ۱۰۳۴–۱۰۴۱) برعهده داشت. در سال ۱۰۵۴ باسیل آپوکاپس به عنوان "پاتریکیوس" و "استراتژیست" ، مردم ملازگرد را گرد هم آورد و حمله سلجوقیان تحت فرمان طغرل را دفع کرد. بعدها، از ۱۰۵۹ تا ۱۰۶۵ او به عنوان "آرکنت" ( "ماجیستروس" و "دوکس" ) پارایستریون (بلغارستان شمالی امروزی، در امتداد رود دانوب) خدمت کرد. در سال ۱۰۶۴، همراه با امپراتور آینده نیکفوروس بوتانیاتس و پسرانش، توسط ترکان اوغوز که از شمال بالکان عبور کرده بودند، شکست خورد و اسیر شد، اما شیوع بیماری همه گیر مهاجمان را از بین برد و زندانیان را نجات دادند. پس از شکست رومانوس چهارم توسط آندرونیکوس دوکاس در سال ۱۰۷۱ به نظر می رسد که وی تحت فرمان پیلارتوس واراژنونی، ژنرال بیزا
نسی ارمنی، که خود را در کیلیکیه مستقر کرده بود، بوده. و از سال ۱۰۷۷ تا زمان او به عنوان فرماندار ادسا خدمت می کرد. مرگ او در سال ۱۰۸۳ رخ داد.
عبدالهادی المحارمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی، باشگاه فوتبال صحار، و باشگاه فوتبال الشباب اردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
احمد المحارمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
مهند المحارمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشباب اردن، باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی، و باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
محمود المرضی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
مهند محادین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی و باشگاه ورزشی المحرق اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
احمد مرعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
براء مرعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشباب اردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
در ۲۳ شعبان ۴۵۶ برابر ۱۶ آگوست ۱۰۶۴ لشکر بزرگ سلجوقیان به فرماندهی آلپ ارسلان به آنی حمله کرد. این شهر پس از ۲۵ روز محاصره به تصرف درآمد. آنی شهری محکم و بسیار پرجمعیت بود و در آن زمان دژ مستحکم مسیحیان به حساب می آمد. تسخیر آنی که با دیوارهای بسیار مهیب احاطه شده بود بسیار دشوار بود قلعه ها با منجنیق مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و سربازان سلجوقی وارد شدند و کل ارتش بیزانس را به شمشیر کشیدند. به طوری که برخی از سربازان به دلیل کثرت اجساد نتوانستند وارد شهر شوند. سربازان سلجوقی چند برابر کسانی را که کشته بودند به اسارت گرفتند. پیشینه. در سال ۹۶۱ میلادی، پادشاه آشوت سوم (۹۵۳–۹۷۷) پایتخت را از کارس به آنی برد. آنی در دوران فرمانروایی پادشاه سمبات دوم از دید مالی و فرهنگی زود گسترش یافت.در سده دهم، باشندگانش شاید میان ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ تن بوده باشد. آوازه آن به اندازه ای بود که به «شهر چهل دروازه» و «شهر هزار و یک کلیسا» ناموَر شد. آنی همچنین آرامگاه شاهانه فرمانروایان دودمان باگراتونی گردید..در سال ۱۰۴۵ میلادی، امپراتور بیزانس، کنستانتین نهم مونوماخوس، کارزار تازه ای برای گرفتن این شهر پدید آورد و از فرمانروای شدا
دی، ابوالسوار شاوور بن فضل، کمک گرفت. پادشاه ارمنی، گاگیک دوم، به فراخوان امپراتور به قسطنطنیه رفت و امپراتور اعلام کرد که او را به فرمانروایی آنی و شیراک خواهد گماشت. گاگیک این فراخوان را پذیرفت و اینگونه آنی به دست بیزانسی ها افتاد؛ ولی این فریبی بیش نبود. بیزانسی ها دودمان باگراتونی و دیگر مردم بومی را از فرمان رانی برکنار کرده و مزدورانی را برای فرمانروایی بر شهر گماشتند. در همین زمان، سلجوقیان زیر رهبری ابراهیم اینال و طغرل اول لشکرکشی به سوی شمال خاوری آناتولی را آغاز کردند. پیش درآمد. فرمانروای تازهٔ سلجوقی، آلپ ارسلان، در سال ۱۰۶۴ میلادی آهنگ آن داشت که مرزهای قلمروش را گسترش دهد و این کار را با گرفتن سرزمین های سرمایه دار همسایه، ارمنستان و ایبری، آغاز کرد. برای به راه انداختن یک کارزار، او کارشناسان عرب و ایرانی کاردان را گرد آورد تا ارتشش را به ابزارهای دژگشایی بیارایند. آنی آماج راهبردی این کارزار در نگر گرفته شد. سلطان به گونه ای گِردی وار پیش رفت و نخست بخش های کوهستانی شمال آنی را پیرو ساخت، سپس به گرجستان رفت و در آنجا شاه بگرات چهارم را شکست داد و پیرو خود ساخت. پیش از آن، برج وباروهای بیزانس
ی در درهٔ ارس و سرزمین های باختری تر، به دست شاخه ای دیگر از ارتش سلجوقی به رهبری وزیر نظام الملک افتاده بود. این دو ارتش سلجوقی در آغاز ژوئیهٔ ۱۰۶۴ در برابر آنی به هم پیوستند. شهربند. شهر به دست دو سردار رومی، دوک باقرات و گریگوری فرماندهی می شد. گفته می شد که این شهر رخنه ناپذیر است. شهر بر فراز دماغه ای سنگی بر کران رودخانه ای تندآب ساخته شده بود. دره ای ژرف در باختر آن رود، پناه و پشتیبان شهر بود. سپاهیان سلجوقی آغاز به برپاداشتن چادرهای خود کردند، و سواران دژ در آغاز پنداشتند که آنان بازرگان اند. ولی چون به راستیِ داستان پی بردند، به درون شهر گریختند. نگهبانان دژ آمادگی نداشتند و از ابزار و سازوبرگ تهی بودند که آنان را در تنگنایی سخت نهاده بود. از آن گذشته، آذوغه کمیاب بود و میان مردم و فرماندهان، ناسازگاری و ناهمدلی بود. به گفتهٔ ابن اثیر، سلطان چون دریافت که نمی تواند باروی دژ را بشکند، فرمان داد دژکوب ها ساخته شوند، کاه بر سر آن ها افکندند و سپاهیان را درون آن ها نشاند تا تازش برند. در همین هنگام، سلجوقیان توانستند بخشی از دیوارهای دژ را با کندن راه های زیرزمینی و فرسایش آن ها فرو بریزند. ایشان در ۱۶
اوت، پس از ۲۵ روز محاصره، به درون شهر راه یافتند. نگهبانان باروها گریختند و چندگاهی در ارگ پناه گرفتند، ولی سپس گریختند. فرماندهان دژ به دست دشمن افتادند. پیامد. صلیب بزرگ سیمین کلیسای جامع آنی پایین کشیده شد و بر آستان مسجد نخجوان نهاده شد تا نمازگزاران هنگام درآمدن بر آن گام نهند. آلپ ارسلان نخستین نماز آدینه اش را در کلیسای جامع به جا آورد که نام آن به مسجد فتحیه دگرگون شد. با این همه، شهر خیلی زود بازسازی شد. سلطان بخشی از اسیران را بر آن گمارد تا خانه ها و باروهای ویران را بازسازی کنند و آن ها را با کوچندگان نو جای دهند. خلیفه عباسی، قائم عباسی، پیروزی سلطان را ستود و به او فرنام ابوالفتح بخشید. پادشاه ارمنیِ قارص، گاگیک، با سلطان پیمان وفاداری بست؛ ولی شهر را رها گفت و سرزمین هایش را به رومیان واگذارد.
محمد منیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تشرین، باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، باشگاه فوتبال الانصار عربستان سعودی، و باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
مهمات یا تسلیحات هواگرد (در زمینه هوانوردی نظامی) شامل هرگونه سلاح مصرفی (مانند بمب، موشک، راکت و مهمات تفنگ) است که توسط هواگرد نظامی استفاده می شود. این اصطلاح اغلب محموله تسلیحات هوابه سطح که می تواند توسط هواگرد حمل شود یا جرمی که در میدان جنگ رها می شود، توصیف می کند. مهمات هواپیما همچنین شامل سلاح های هوابه هوا، ضد کشتی و ضد زیردریایی است. برخی از انواع هواگرد می توانند طیف گسترده ای از مهمات را حمل کنند. برای نمونه، ای یو-۲۳ پیس میکر می تواند از غلاف های شلیک به جلو، بمب های ۵۰۰ و ۲۵۰ پوندی، واحدهای ناپالم، واحدهای بمب های خوشه ای، فلرها، موشک ها، نارنجک های دودزا و propaganda leaflet dispensersa استفاده کند. مهمات را می توان در یک محفظه بمب حمل کرد یا از یک آویزگاه خارجی آویزان کرد. برای بسیاری از سلاح ها محدودیتی برای مدت زمان پرواز وجود دارد (مثلاً به دلیل آسیب ارتعاشی) و ایمنی یا اثربخشی آنها دائمی نیست. برای نمونه اگر سلاح هایی که برای درگیری شدید طراحی شده اند، در ماموریت های متعدد در یک عملیات طولانی ضد شورش حمل شوند، می توانند مشکل ساز شوند.
عصام مبیضین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی و باشگاه فوتبال الشباب اردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
علا مطالقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی، باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، و باشگاه فوتبال الشباب اردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
محاصره قونیه ( به یونانی : Μάχη του Ικονίου، به ترکی : Konya Muharebesi) تلاش ناموفق امپراتوری سلجوقیان ترکیه برای تصرف شهر بیزانسی ایکونیوم یا همان قونیه امروزی بود. پس از غارت آنی و قیصریه به ترتیب در سال های ۱۰۶۳ و ۱۰۶۷ (برخی منابع در اوایل سال ۱۰۶۴ می گویند)، ارتش بیزانس در شرق وضعیت بسیار ضعیفی برای مقاومت در برابر پیشروی ترک ها داشت. اگر تلاش های امپراتور رومانوس چهارم دیوژن نبود، امپراتوری بیزانس زودتر دچار فاجعه «ملازگرد» می شد. از سوریه، یک ضد حمله موفق، ترک ها را به عقب راند. پس از دفع حمله به ایکونیوم، رومانوس چهارم کارزار دوم خود را شروع کرد. مبارزات علیرغم ماهیت بد ارتش او که از زمان مرگ باسیل دوم رهبری ضعیفی داشت با موفقیت رومانوس روبرو شد. پیروزی یک مهلت کوتاه بود - مدتی پس از ملازگرد، در بحبوحه درگیری های داخلی، ایکونیوم به دست ترک ها افتاد. این شهر در طول جنگ صلیبی اول ، احتمالاً تحت حکومت بیزانس، شاهد بازگشت کوتاهی به مسیحیت بود، اما ترک ها در جنگ صلیبی ۱۱۰۱ ضد حمله کردند و قونیه پایتخت خطرناک ترین حریف بیزانس را تشکیل داد. در ۱۸ مه ۱۱۹۰، ایکونیوم برای مدت کوتاهی توسط نیروهای فریدریش یکم، ام
پراتور مقدس روم در نبرد قونیه در طول جنگ صلیبی سوم، برای مسیحیت بازپس گرفته شد.
بالون شناسایی () بالونی است که در گذشته و پیش از اختراع هواپیما پیش از عملیات های نظامی برای جاسوسی، شناسایی شرایط دشمن و وضعیت استقرار نیروهای وی استفاده می شد، تا عملیات نظامی زمینی با آمادگی و اطلاعات کامل انجام شود. بالون شناسایی با هواپیمای شناسایی و سپس پهپاد شناسایی جایگزین شد.
نبرد سباستیا (۱۰۷۰) بخشی از جنگ های بیزانس و سلجوقیان بود. تاریخ. ارتش سلجوقی در حال گسترش قلمرو به آناتولی بود که این موضوع امپراتوری بیزانس را آشفته کرده بود. امپراتور بیزانس لشکری را به رهبری مانوئل کومننوس علیه ارتش سلجوقی که در سیواس کنونی لشکرکشی می کردند فرستاد. ارتش بیزانس متحمل خسارات سنگین شد و آن را مجبور به عقب نشینی کرد. در این نبرد مانوئل کومننوس اسیر شد.
ماجراجویی عجیب و غریب جوجو سری مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی ساخته استودیو دیوید پروداکشن است که اقتباسی از مجموعه مانگایی به همین نام نوشته هیروهیکو آراکی است. این مجموعه نخستین بار در شبکه توکیو متروپولیتن تلویژن پخش شد و سپس در ۴ ایستگاه JNN، انیماکس و BS11 نیز پخش گردید. فصل اول، با اقتباس از دو پارت اول مانگا به نام "خون فانتوم" و "گرایش به نبرد" بین اکتبر ۲۰۱۲ و آوریل ۲۰۱۳ در ژاپن پخش شد. فصل دوم با اقتباس از پارت سوم مانگا به نام "صلیبیون گردستاره ای" بین آوریل و سپتامبر ۲۰۱۴ و بین ژانویه و ژوئن ۲۰۱۵ پخش شد. فصل سوم با اقتباس از پارت چهارم مانگا به نام "الماس شکست ناپذیر" از آوریل تا دسامبر ۲۰۱۶ پخش شد. فصل چهارم با اقتباس از پارت پنجم مانگا به نام "وزش طلایی" است، اکتبر ۲۰۱۸ تا ژوئیه ۲۰۱۹ پخش شد. فصل پنجم که پارت ششم به نام "سنگ اقیانوس" است از دسامبر ۲۰۲۱ تا دسامبر ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. تا دسامبر ۲۰۲۲، این مجموعه شامل ۱۹۰ قسمت است. داستان. "ماجراجویی عجیب و غریب جوجو" داستان خانواده جوستار را در طول نسل ها، از پایان قرن نوزدهم تا دوران مدرن روایت می کند، خانواده ای که اعضای مختلف آن متوجه می شوند
که قرار است با استفاده از قدرت هایی که دارند، دشمنان ماوراء طبیعی را نابود کنند. داستان به پارت های منحصربه فردی تقسیم می شود که هر کدام از اعضای خانواده جوستار را دنبال می کند که معمولاً تحت نام مختصر «جوجو» صدا زده می شوند.
تئودور آلیاتس () یک ژنرال یونانی بیزانسی و از نزدیکان امپراتور رومانوس چهارم دیوژن بود. آلیاتس اهل کاپادوکیه بود و از دوستان نزدیک رومانوس به شمار می رفت که به او لقب دربار عالی "پرودروس" اعطا کرده بود. در نبرد ملازگرد، او فرماندهی جناح راست نیروهای امپراتوری را برعهده داشت و در ابتدا در برابر تهاجم ترکان سلجوقی ایستادگی کرد، اما هنگامی که آندرونیکوس دوکاس به رومانوس خیانت کرد، ترک ها از فرصت استفاده کردند و مردان آلیاتس را شکست دادند. آلیاتس پس از فرار از آن فاجعه در حالی که واحدهای کاپادوکیایی خود عمدتاً دست نخورده بودند، در طول تلاش رومانوس برای باز پس گیری تاج و تخت به رومانوس وفادار ماند. در جنگ داخلی بعدی بین رومانوس و میخائیل هفتم دوکاس، آلیاتس از رومانوس حمایت کرد و با مردانی از کاپادوکیه و مزدوران فرانک به او پیوستند. با این حال در نبرد حیاتی دوکیا او توسط نیروهای دوکاس به رهبری دو پسر "سزار" جان دوکاس شکست خورد و پس از آن اسیر و کور شد .
نبرد جزایر کویون (که به طور متناوب به آن نبرد اوینوسس گفته می شود) یک نبرد دریایی قرون وسطایی در دریای اژه بود. صحنه نبرد در اطراف جزایر کویون (اوینوسس) بود که مجموعه ای از جزایر کوچک بین جزیره خیوس و آناتولی است. متخاصمان بیلیک ازمیر و امپراتوری بیزانس بودند. بیلیک ازمیر توسط یک دریانورد ترک به نام چاکا بی در قرن یازدهم تأسیس شد. دخترش اگرچه عضوی از خاندان سلجوقی نبود، با قلج ارسلان اول از سلجوقیان آناتولی ازدواج کرد. او یک بیلیک دریایی در اطراف ازمیر تأسیس کرد و بارها در جزایر بیزانس در شرق دریای اژه لشکرکشی کرد. او پس از تصرف جزیره لسبوس قصد حمله به جزیره خیوس را داشت. ۱۷ کشتی جنگی و ۳۳ کلیپر تحت فرمان او بود. اما پس از اطلاع از نزدیک شدن ناوگان بیزانس به فرماندهی نیکتا کاستامونیتا، تصمیم به جنگ گرفت. نبرد در ۱۹ مه ۱۰۹۰ تا شب ادامه داشت. چاکا توانست ناوگان بیزانس را شکست دهد. پس از نبرد چاکا جزایر خیوس و ساموس را ضمیمه قلمرو خود کرد.
محاصره نیقیه در سال ۱۱۱۳ در جریان جنگ های سلجوقیان و بیزانس رخ داد. به دنبال موفقیت نخستین جنگ صلیبی و شکست جنگ صلیبی ۱۱۰۱، ترکان سلجوقی عملیات تهاجمی خود را علیه بیزانس از سر گرفتند. امپراتور الکسیوس اول کومننوس که از کهولت سن رنج می برد، قادر به مقابله با حملات سریع ترک ها به آنچه از آناتولی بیزانس باقی مانده بود، نبود. با این حال، سلطنت سلجوقیان روم در نهایت با محاصره ناموفق نیقیه به نبرد کشیده شد.
احمد نواف احمد الصباح (، زاده ۱۹۵۶) سیاستمدار و نظامی کویتی است که از ژوئیه ۲۰۲۲ تا دسامبر ۲۰۲۳ به عنوان نخست وزیر کویت فعالیت می کرد.او فرزند بزرگ نواف احمد جابر الصباح، امیر کویت است.