Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایمیلا، همچنین با نام امانولا بیوتی یک خواننده، ترانه سرا، گیتاریست و پیانیست ایتالیایی-آمریکایی است، که پس از حضور در شبکه های تلویزیونی MTV Très , یونیویزیون، رای، Telefutura و تی وی آزتکا با موسیقی محبوبیت پیدا کرد. در سال ۲۰۱۲، او در یک مسابقه سراسری توسط MTV Très برنده شد و توسط خواننده ی کلمبیایی خوانس انتخاب شد تا یک دونوازی با او بخواند. ایمیلا با اجرای کاور آهنگ Juanes "Fotografia" برنده مسابقه شد. این آلبوم در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه گرمی به عنوان بهترین آلبوم پاپ لاتین شد. همچنین برنده دو جایزه لاتین گرمی شد: آلبوم سال و بهترین موزیک ویدیوی بلند. ویدیوی اجرای آنها بیش از یک میلیون و نیم بازدید در یوتیوب دارد. ایمیلا در سن رمو، که شهر کوچکی در ریویرا در شمال ایتالیا است به دنیا آمد و از سه سالگی شروع به خواندن درس موسیقی کرد. در هفت سالگی اولین درس پیانو، در پانزده سالگی اولین درس گیتار و در هجده سالگی اولین درس آواز خود را گذراند. او ترانه سرایی را از نوجوانی آغاز کرد و آرزوی اجرای حرفه موسیقی در لس آنجلس را داشت. در سال ۲۰۰۷، در سن بیست و سه سالگی، بلزا تصمیم گرفت به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کند،
جایی که در مؤسسه موسیقیدانان حضور پیدا کرد و برای برنامه آواز در سال ۲۰۰۹ فارغ التحصیل شد.
ولایت مرو یکی از ولایات مطران نشین کلیسای شرق (کلیسای سریانی شرقی) در فاصله قرن پنجم تا یازدهم میلادی با مرکزیت شهر مرو بود که مطران آن سرپرستی چندین اسقف نشین را بر عهده داشت. پس زمینه. وجود یک اسقف نشین کلیسای شرق در خراسان در اوایل قرن پنجم مورد اتفاق است، هرچند که در منابع سال 410 از اسقف آن با عنوان مطران یاد نشده است. در مصوبات شورای مار اسحاق پس از ذکر تأسیس پنج مطران نشین در منطقه بین النهرین، آمده است که «اسقفان اسقف نشین های دوردست فارس، جزایر، بیت مادای (ماد)، بیت رازیقای (ری) و ابرشهر تصمیمات شورا را متعاقبا خواهند پذیرفت». از این نوشته معلوم می شود که ابرشهر (نیشاپور) در این دوره اسقف نشین بوده است. چند سال بعد از چهار اسقف نشین در خراسان و سجستان نام برده می شود. در شورای مار دادیشوع، اسقف بار شبای مروزی، اسقف داوود ابرشهری، اسقف یزدوی هروی و اسقف آفرید سجستانی از جمله حاضران بودند. نام غیر متداول اسقف مرو، بار شبا، به معنای «فرزند تبعید» است که نشان می دهد شاید مسیحیان مرو از تبعیدیان قلمرو روم بوده باشند. اسقف نشین سجستان که احتمالاً مقر اسقف آن در زرنج بود، در جریان انشقاق نرسی و الیشع در دهه
520 محل مناقشه قرار گرفت. بطریق مار ابای یکم در سال 544 با تقسیم موقت اسقف نشین، زرنج، فراه و قاش را به اسقف یزدافرید و بست و رکوت به اسقف سرگیس سپرد و حکم کرد با فوت یکی از دو، اسقف نشین دوباره متحد شود. به نظر می رسد که جمعیت مسیحیان منطقه مرو در طول قرن ششم افزایش یافته است، چرا که در سال 554 در شورای مار یوسف از اسقف مرو به عنوان مطران یاد می شود و اسقف هرات نیز اندکی بعد عنوان مطران می یابد. اولین بار از مطران هرات به عنوان یکی از حاضران شورای مار ایشوع یهب اول در سال 585 نام برده می شود. اهمیت روزافزون منطقه مرو برای کلیسای شرق با ظهور چندین مرکز مسیحی دیگر در اواخر قرن پنجم و ششم بروز می یابد. در پایان قرن پنجم، اسقف نشین ابرشهر (نیشاپور) شامل شهر طوس نیز می شد که نام آن در سال 497 در لقب اسقف یوحنس «طوس و ابرشهر» آمده است. به نظر می رسد که چهار اسقف نشین دیگر نیز در قرن ششم ایجاد شده باشد. نام اسقف یوحنان «ابیورد و شهر پیروز» و اسقف تئودور مروالرود در جمله پذیرندگان تصمیمات شورای مار یوسف در سال 554 آمده است (دومی از طریق نامه)، و نیز اسقف حبیب «پوسنگ» و اسقف جبرائیل «بدیسی و قادستان» از طریق نایب خو
د از تصمیمات شورای ایشوع یعب اول در سال 585 اعلام تبعیت کردند. از هیچ یک از این چهار حوزه دیگر اسمی ذکر نمی شود و مشخص نیست که در چه زمانی از بین رفته اند. طیموثاوس اول در دهه 790 اسقفی به نام حنانیشوع را به مقام مطران «سرباز» منصوب کرد. از این اسقف نشین دیگر نامی نمی شنویم. در سال 893 ایلیای دمشقی، نام مرو و هرات را در زمره ولایات مطران نشین می آورد. سجستان یکی از اسقف نشین های تابع هرات بود، در حالی که مرو اسقف نشین هایی با نام «دیر هانس»، «دامادوت» و «بار سنای» داشت که مکان آنها کاملاً بر ما ناشناخته است. در قرن یازدهم مسیحیت سریانی شرقی در خراسان و سجستان رو به زوال می رفت. آخرین مطران شناخته شده مرو عبدیشوع نام داشت که حکم از بطریق ماری (987-99) گرفت. آخرین مطران شناخته شده هرات جیورجیس بود که در دوران بطریقی سبریشوع سوم (1064–1072) خدمت می کرد. از هیچ یک از اسقف نشین های تابعه در این دوره نامی ذکر نشده است. جوامع مسیحی شهری بازمانده در خراسان در آغاز قرن سیزدهم ضربه سنگینی از هجوم چنگیزخان به شهرهای مرو، نیشاپور و هرات و قتل عام ساکنان آنها در سال 1220 خوردند. اگرچه هر سه شهر اندکی پس از آن بازسازی شدند
، احتمالاً از آن پس جمعیت سریانی این شهرها بسیار کوچک بود. با این وجود، حداقل یک اسقف نشین تا قرن سیزدهم باقی ماند. در سال 1279 راهبان بار صوما و مرقس، در سر راه زیارت خود از چین به قدس در صومعه مار سیهیون در نزدیکی شهر طوس میهمان اسقف ناشناس این شهر شدند.
ریخته ­گری لعابی یکی از روش­هاس سرامیک­ سازی است که برای تولید هندسه­ های پیچیده که به آسانی با روش­های دیگر قابل تولید نیستند، استفاده می ­شود. این روش شامل آماده ­سازی یک لعاب خاکی درون یک مخلوط­ کن بلانجر و ریختن آن درون یک قالب گچی است. سپس این اجازه به لعاب داده می­شود تا لایه­ ای برروی سطح داخلی قالب تشکیل دهد. این روش مناسب برای شکل دهی دقیق اشکال پیچیده با کیفیت سطحی بالا است. این تکنیک استاندارد برای شکل دهی به لوازم بهداشتی مانند توالت و سینی های بهداشتی است و همچنین برای قطعات کوچکتری مانند مجسمه ­های کوچک و قوری ها استفاده می شود. تاریخچه. این تکنیک در ابتدا در چین در دوران دودمان تانگ (618-917) توسعه یافت، اما تا دهه ­های اخیر به طور نسبتاً کم در چین استفاده می شد. به نظر می رسد که این تکنیک در انگلستان در حدود سال 1745 "با نام رالف دانیلز از کوربریج" مجدداً اختراع شد، و به محض آن به طور گسترده توسط تولیدکنندگان سفال اروپایی استفاده می شد، و در انتهای قرن به عنوان روش اصلی شکل دهی به لوازم بهداشتی به کار گرفته شد. ملاحظات فنی. ریخته­گری جامد به منظور تولید قطعات جامد همانند دستگیره فنجان استفاده
می­شود. قالب این قطعه مکررا در معرض یک مخزن لعاب اضافی است. همچنین ریخته­ گری توخالی برای تولید قطعاتی همانند قوری استفاده می­شود. خواص یک لعاب ریخته­ گری به عوامل زیر بستگی دارد: علاوه بر این، مواردی که بر سرعت شکل­ گیری قطعه تاثیر می­گذارند عبارتند از: لعاب ریخته­ گری درون یک قالب متخلخل ریخته می­شود. در اثر فشار مویین از طرف قالب، یک لایه نیمه جامد از طریق رسوب ذرات جامد درون لعاب برروی قالب تشکیل می­ شود. پس ار مدت مشخصی، که از طریق آزمایش مشخص می ­شود، قطعه ریخته­ گری از قالب خارج می­شود. قطعه باید به قدری محکم باشد که در طول این فرایند دچار آسیب نشود. پیش از خشک شدن آب درون قطعه، ممکن است قطعه درون قالب چفت شود. این قضیه باعث تشکیل قطعه­ای سبز رنگ که آماده تزئین، لعاب و پختن در کوره آجرپزی سنتی است می­ شود. مدت ریخته گری. ریخته­ گری یک کاسه توالت با روش­های مرسوم معمولا در مدت 40 تا 60 دقیقه صورت می­گیرد. یک تولید­کننده سوئیسی اظهار می­کند که آماده­ سازی و ریخته­ گری یک قطعه می ­تواند تا 40 دقیقه زمان ببرد. قطعات نازک­تر، سریع­تر تولید می­شوند. یک منبع موثق اشاره دارد که قطعه با ضخامت 10 میلی­متر می­ تو
اند در مدت 10 الی 15 دقیقه تولید شود. مدت ریخته ­گری ظروف غذاخوری سرامیکی از 35 تا 60 دقیقه برای سفال و برای چینی استخوانی از 8 تا 20 دقیقه گزارش شده است. گزارش های دیگر ذکر می­ کنند که این زمان­ها در یک استودیو سفالگری در ایالات متحده 30 تا 50 دقیقه، در یک تولیدی لوازم تزئینی در پرتغال 60 دقیقه می­باشند. ریخته­گری این قطعات تحت فشار مدت زمان کوتاه­تری طول خواهد کشید. برای مثال تولید ظروف غذاخوری به 2 دقیقه و برای ظروف بهداشتی به 6 الی 8 دقیقه کاهش می­ یابد. در کارخانه تولیدی Duravit زمان هر سیکل تولید ظروف بهداشتی 20 دقیقه گزارش شده است. محتوای جامد لعاب. برای دستیابی به سرعت بالای شکل­ گیری و به حداقل رساندن انقباض خشک در قطعه، می ­بایست از لعاب با محتوای جامد بالا و کافی استفاده شود. محتوای جامد پذیرفته شده در یک تولیدی در چین برابر 72 تا 75 درصد جرمی لعاب است که آن را به چگالی 1.8 تا 1.85 گرم بر سانتی ­متر می­رساند. مواد شیمیایی خاصی که به عنوان لخته ساز شناخته می شوند، برای پراکنده کردن آگلومراها در لعاب استفاده می شوند و بنابراین ویسکوزیته را کاهش می دهند و همچنین اجازه می دهند لعاب محتوای جامد بالاتری
داشته باشند. محتوای جامد بالاتر برای به حداقل رساندن انقباض خشک شدن مهم است. نمونه هایی از لخته سازها عبارتند از کربنات سدیم و سیلیکات سدیم. اضافات لخته ساز معمولی مورد استفاده برای لعاب ریخته گری 0.1 الی 0.065 درصد است. یک فرمول ریاضی که توسط Alexandre Brongniart از سازمان Sèvres Porcelain ایجاد شده است برای تعیین محتوای مواد خشک لعاب استفاده می شود. این به عنوان فرمول برونگنیارت شناخته شده است. ریخته گری تحت فشار. روش توسعه یافته ­ای از ریخته گری لعاب سنتی است که در دهه 1970 برای تولید ظروف بهداشتی توسعه یافت، اگرچه اخیراً در ظروف غذاخوری استفاده شده است. پلیمرهای توسعه یافته این اجازه را به قالب می­دهند که تحت فشارهای خارجی تا 4 مگاپاسکال قرار گیرند. این مقدار فشار بسیار بیشتر از فشار مجاز قالب­ های گچی است که در آنها نیروهای مویین فشارهای اطراف 0.1 تا 0.2 مگاپاسکال ایجاد می­کنند، است. فشار بیشتر به سرعت شکل­ گیری قطعه و خشک شدن آن کمک می­کند و در نتیجه، چرخه تولید سریع ­تر خواهد شد. یک مطالعه نشان می­دهد افزایش فشار در تولید یک قطعه بدنه چینی با ضخامت 6 میلی­متر در حد 0.25 تا 4 فشار اتمسفر، مدت زمان تولید
را از 15 تا 45 دقیقه کاهش می­ دهد. کارخانه گبریت در فنلاند با استفاده از این روش کمدهای توالت را در 20 دقیقه تولید می­ کند. علاوه بر این، اعمال هوای پرفشار از طریق قالب های پلیمری پس از قالب گیری به این معنی است که چرخه ریخته گری جدید می تواند بلافاصله در همان قالب آغاز شود، برخلاف قالب های گچی که به زمان های خشک شدن طولانی نیاز دارند. مواد پلیمری دوام بسیار بیشتری نسبت به گچ دارند و بنابراین می توان به محصولاتی با دقت ابعادی بهتر و عمر قالب بسیار طولانی ­تر دست یافت. مزایای ریخته­گری لعابی تحت فشار به شرح زیر است: انگوب (زیرلعاب). ظروف ریخته ­گری لعابی نباید با ظروفی که به کمک زیرلعاب تزئین می­ شوند اشتباه گرفته شوند. این ظروف با روش دلخواهی تولید شده و به کمک زیرلعاب ها تزئین می­ شوند. در امپراطوری روم، سفالگرها از این روش برای تزئین قطعات سفالی استفاده می­ کردند.
قانون تابعیت مالت () شرایطی را که طبق آن یک فرد دارای تابعیت مالت است، مشخص می کند. قانون اصلی تعیین کننده ضوابط تابعیت قانون شهروندی مالت است که در روز ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۴ اجرایی شد. مالت عضو کشورهای اتحادیه اروپا است و تمام افرادی که دارای تابعیت مالت هستند، شهروند اتحادیه اروپا محسوب می شوند. این افراد اجازه زیستن و کار به صورت خودکار و دائم در هر کشور عضو اتحادیه اروپا یا منطقه اقتصادی اروپا را به دست می آورند و می توانند در رأی گیری انتخابات پارلمان اروپا شرکت کنند. تمام افرادی که بین روز ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۴ تا ۱ اوت ۱۹۸۹ در مالت به دنیا آمده اند، بدون در نظر گرفتن تابعیت والدین آنها، به طور خودکار در بدو تولد شهروند مالت محسوب گردیده اند. افرادی که از آن تاریخ به بعد در مالت به دنیا آمده اند در صورتی شهروند محسوب می گردند که حداقل یکی از والدین آنها شهروند مالت باشد یا در این کشور به دنیا آمده باشد. اتباع خارجی بعد از تحقق حداقل شرط اقامت (به طور معمول پنج سال) ممکن است با اعطای تابعیت، شهروند مالت محسوب شوند. افرادی که سرمایه گذاری مالی قابل توجهی در کشور ایجاد کنند، با کاهش شرط مدت دورهٔ اقامت مشمول تسهیل در
اعطای تابعیت می شوند. واژه گزینی. تشخیص بین مفهوم واژه شهروندی و تابعیت، همیشه در زبان انگلیسی واضح نیست و در هر کشوری مفهوم آنها متفاوت است. به طور کلی تابعیت به وابستگی قانونی فرد به دولتی مستقل اشاره دارد و اصطلاح رایجی است که در معاهدات بین المللی هنگام نشان دهی اعضای یک کشور مورد استفاده قرار می گیرد، در حالیکه واژه شهروندی به طور معمول به معنی مجموعه حقوق و وظایفی است که فرد در آن جامعه دارد. تمایز بین این دو واژه، در کشورهایی که انگلیسی زبان نیستند به طور شفاف تعریف شده است ولی در کشورهای آنگلوسفر مشخص نگردیده است.
قانون تابعیت ژاپن () شرایطی را که یک فرد طبق آن دارای تابعیت ژاپن است، مشخص می کند. قانون اصلی تعیین کننده ضوابط تابعیت، قانون تابعیت سال ۱۹۵۰ است. افرادی که هنگام تولد، حداقل یکی از والدین آنها ژاپنی باشد، به طور معمول در بدو تولد به صورت خودکار تابعیت این کشور را کسب می کتتد. تولد افراد در ژاپن به خودی خود دلیل نمی شود که آن فرد مستحق دریافت تابعیت ژاپن گردد به جز مواردی که آن فرد به طور متفاوتی بدون تابعیت باشد. اتباع خارجی بعد از زندگی در ژاپن دست کم به مدت پنج سال و چشم پوشی از تابعیت های قبلی که داشته است، ممکن است با اعطای تابعیت شهروند محسوب گردند. واژه گزینی. تشخیص بین مفهوم واژه شهروندی و تابعیت، همیشه در زبان انگلیسی واضح نیست و در هر کشوری مفهوم آنها متفاوت است. به طور کلی تابعیت به وابستگی قانونی فرد به یک کشور اشاره دارد و اصطلاح رایجی است که در معاهدات بین المللی هنگام نشان دهی اعضای یک کشور مورد استفاده قرار می گیرد، در حالیکه واژه شهروندی به طور معمول به معنی مجموعه حقوق و وظایفی است که فرد در آن جامعه دارد.
دراما استیج (; ) یک برنامه تلویزیونی هفتگی دارای درام های تک قسمتی مانند درامای ویژه کی بی اس در شبکه کی بی اس۲ است. نمایشنامه های هر قسمت توسط نویسندگان برگزیدهٔ «نمایشگاه داستان سرایی اوپن دراما» نوشته شده است. این برنامه توسط سی جی ئی اند ام ساخته می شود و یکشنبه ها از تی وی ان در نیمه شب پخش می شود.
قیراج سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش یامچی واقع شده است. یکی از روستاهای تازه تاسیس در دهستان ذوالبین می باشد که به دلیل تعداد زیاد خانه باغ های ساخته شده در گرداگرد تالاب قیراج و افزایش جمعیت در اواسط دهه ٩٠ تبدیل به روستا شد. ساکنان این روستا همگی مهاجر بوده و از اهالی یامچی و شهرهای مختلف آذربایجان شرقی می باشند و بیشتر در ٦ ماهه اول سال به خانه های خود در این روستا آمده و به اصطلاح روستای ییلاقی می باشد.
قانون تابعیت آلمان () شرایطی را که یک فرد طبق آن دارای تابعیت آلمان است، مشخص می کند. قانون اصلی تعیین کننده الزامات تابعیت، قانون تابعیت است که در روز ۱ ژانویه ۱۹۱۴ اجرایی شد. آلمان عضو کشورهای اتحادیه اروپا است و تمام افرادی که دارای تابعیت آلمان هستند، شهروند اتحادیه اروپا محسوب می شوند. این افراد اجازه زیستن و کار به صورت خودکار و دائم در هر کشور عضو اتحادیه اروپا یا انجمن تجارت آزاد اروپا را به دست می آورند و می توانند در رأی گیری انتخابات پارلمان اروپا شرکت کنند. هر فردی که هنگام تولد دارای والدین آلمانی باشد که به صورت رسمی با هم ازدواج کرده اند، بدون در نظر گرفتن محل تولد به طور معمول در بدو تولد تابعیت آلمان را کسب می کنند. کودکان متعلق به زوج هایی که به صورت رسمی با هم ازدواج نکرده اند و فقط پدر کودک آلمانی است، برای به دست آوردن تابعیت آلمانی کودک، باید به رابطه خود مشروعیت ببخشند. افرادی که در آلمان متولد می شوند و والدین آنها تبعه خارجی هستند، اگر دست کم یکی از والدین او به مدت هشت سال در کشور زندگی کرده باشد و اجازه زندگی بدون محدودیت زمانی مشخصی در کشور را داشته باشد (به این معنی که فرد دارای ا
جازه اقامت بوده یا شهروند کشورهای عضو اتحادیه اروپا یا سوئیس باشد) ممکن است تابعیت آلمان را به دست آورند. اتباع خارجی بعد از اقامت در آلمان دست کم به مدت هشت سال و نمایش مهارت خود در زبان آلمانی ممکن است تبعه آلمان محسوب گردند. اگر چه از افرادی که عضو کشورهای اتحادیه اروپا یا سوئیس نیستند این توقع وجود دارد که هنگام درخواست تابعیت از این طریق از تابعیت های قبلی خود چشم پوشی کنند، اما به بیشتر آنها بدون در نظر گرفتن این موضوع تابعیت اعطاء شده و اجازه داده می شود تابعیت قبلی خود را هم حفظ کنند. در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴ پارلمان آلمان زمان دریافت تابعیت را به ۵ سال و تحت شرایط خاص تا ۳ سال کاهش داد و این درحالی است که طبق این قوانین از میزان دشواری حفظ تابعیت دوگانه نیز کاسته شد. این به آن معناست که تا پیش از این لایحه، افرادی که قصد دریافت تابعیت آلمان را داشتند ملزوم به رها کردن تابعیت نخست خود بودند اما با تصویب این قانون جهت دریافت تابعیت آلمان متقاضیان ملزوم به رها کردن تابعیت نخست خود تحت شرایط خاص نخواهند بود.
تیم ملی والیبال نشسته ایران می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
به عشقِ تو سوگند (هندی: Kasam Tere Pyaar Ki) یک سریال درام-عاشقانه تلویزیونی هندی به زبان هندی است که در ۷ مارس ۲۰۱۶ از شبکهٔ کالرز تی وی پخش شد. همچنین به صورت دیجیتالی در ووت در دسترس است. این سریال توسط اکتا کاپور و زیر نظر بالاجی تله فیلم تهیه شده و کراتیکا سینگار و شراد ملهوترا در آن نقش آفرینی می کنند. این سریال آخرین بار در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۸ پخش شد. این سریال سفر دو عاشق به نام های ریشی و تانو را نشان می دهد که پس از تولد دوباره شان، دوباره به هم می پیوندند. داستان. تانوسری «تانو» خورانا و ریشی سینگ بدی مانند پدرانشان در پاتیالا دوست هستند. کاتیان بای پیشگویی می کند که آن ها برای هفت تولد بعدی با هم خواهند بود. رانو که از تانو بدش می آید، راج را فریب می هد تا به آمریکا برود. تانو و ریشی راه خود را از هم جدا می کنند اما قول می دهند بعداً با هم متحد شوند.
جام قهرمانان باشگاه های اروپا ، یا به سادگی جام اروپا شناخته می شود، جامی است که هر ساله توسط یوفا به باشگاه فوتبالی اعطا می شود که قهرمان لیگ قهرمانان اروپا می شود. این رقابت در قالب قدیمی تر، نام خود را با جام به اشتراک گذاشت، که به عنوان "جام اروپا" نیز شناخته می شود، پیش از اینکه برای فصل ۹۳–۱۹۹۲ به بعد تغییر نام داد. چندین جام فیزیکی این نام را داشته اند، زیرا یک باشگاه حق دارد پس از پنج برد یا سه برد پیاپی جام را حفظ کند، و یک جام جدید باید برای فصل بعد ساخته شود. در طول سال های نخست مسابقات، تا فصل ۶۷–۱۹۶۶، جام طراحی متفاوتی داشت. جام. جام اصلی جام اروپا توسط "لکیپ"، یک روزنامه ورزشی فرانسوی اهدا شد. این جام در مارس ۱۹۶۷ به طور دائم به رئال مادرید اهدا شد. در آن زمان، آنها قهرمانان دوره بودند و در مجموع شش عنوان قهرمانی را کسب کرده بودند، از جمله پنج مسابقه نخست از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰. بنابراین سلتیک به نخستین باشگاهی تبدیل شد که در سال ۱۹۶۷ جام را با طراحی فعلی خود برد. جایزه جایگزین، با طراحی تا حدودی متفاوت از طرح اصلی، توسط یوفا از یورگ استادلمان، جواهرساز اهل برن، سوئیس سفارش داده شد. به بهای ۱۰٬۰۰۰
فرانک سوئیس، نقره، ۷۴ سانتی متر ارتفاع و ۱۱ کیلوگرم وزن داشت. غنائم جایگزین پسین این طرح را تکرار کردند. شکل دسته ها باعث شده است که در زبان های مختلف، از جمله فرانسوی (" "la Coupe aux grandes oreilles" ")، ایتالیایی (" "La Coppa dalle grandi orecchie" ")، اسپانیایی (" "La Orejona" ")، لقب "گوش های بزرگ" را به خود اختصاص دهد. روسی (" "Ушастый، Ushastiy" ")، ویتنامی ("Cúp tai voi") و چینی ("大耳朵杯"). میان سال های ۱۹۶۷ و ۱۹۹۴، این جام به صورت جمله ای عنوان " Coupe des Clubs Champions Européens " را دارد. میلان واپسین تیمی بود که موفق به کسب این نوع جام شد. از آن زمان به بعد، این تروفی به طور کامل با حروف بزرگ عنوان را یدک می کشد، البته اندازه آن در جام پسین و فعلی افزایش یافته است. جامی که در حال حاضر اهدا می شود ششمین جام است و از سال ۲۰۰۶ پس از قهرمانی لیورپول برای پنجمین جام اروپایی خود در سال ۲۰۰۵، مورد استفاده قرار گرفته است. از سال ۲۰۰۹، قهرمانان لیگ قهرمانان اروپا جام واقعی را که همیشه در اختیار یوفا است، حفظ نکرده اند. یک کپی جام در اندازه کامل، "جام برندگان لیگ قهرمانان"، به باشگاه برنده با حک شدن نام آن
ها بر روی آن اهدا می شود. باشگاه های برنده مجاز به ساختن کپی از خود هستند. آنها باید به وضوح به عنوان چنین علامت گذاری شوند و می توانند حداکثر هشتاد درصد اندازه جام واقعی باشند. قانون پیشین که پیش از فصل ۶۹–۱۹۶۸ معرفی شده بود، به یک باشگاه اجازه می داد پس از پنج برد یا سه برد پیاپی جام را حفظ کند. در آن مرحله، رئال مادرید تنها دیدار باشگاهی در هر دو مرحله مقدماتی بود و در واقع هر دو را ملاقات کرد. زمانی که به یک باشگاه جام اعطا شد، شمارش دوباره به صفر رسید. به عنوان مثال، باشگاهی بدون عنوان پیشین که شش عنوان پیاپی را کسب کرده باشد، پس از بردهای سوم و ششم (هر کدام برای سه بار پیاپی) به طور دائم جام ها اعطا می شود، اما نه پس از پنجمین برد. باشگاهی که قهرمانی آن در لیگ قهرمانان اروپا پنجمین یا سومین قهرمانی پیاپی نبود، پیش تر جام واقعی را برای ده ماه پس از پیروزی خود حفظ کرد و یک ماکت کوچک دریافت کرد تا برای همیشه نگه دارد. باشگاه هایی که این جام را به طور دائم اهدا کردند. پنج باشگاه جام واقعی را تحت قوانین قدیمی از فصل های ۶۹–۱۹۶۸ تا ۰۹–۲۰۰۸ حفظ کرده اند: نشان چند برنده. «نشان چند برنده»، که گاهی اوقات «نشان اف
تخار» نامیده می شود، برای شروع رقابت های ۰۱–۲۰۰۰ برای باشگاه هایی که جام را برای همیشه نگه می داشتند، معرفی شد. خود این نشان آستین چپ پیراهن تیم را در طول مسابقات لیگ قهرمانان اروپا تزئین می کند. نشان اصلی یک بیضی آبی بود که روی آن طرحی از جام فعلی به رنگ سفید بود که با بخشی از آرم استاربال لیگ قهرمانان پوشانده شده بود. بالاتر از جام، تعداد کل عناوین باشگاه بود. در شروع مسابقات ۱۳–۲۰۱۲، نشان با طراحی جدید خاکستری شد که تا پایان فصل ۲۱–۲۰۲۰ استفاده می شد. از سال ۲۲–۲۰۲۱، یوفا استفاده از نشان را در آستین چپ لغو کرد، و به اسپانسرهای آستین اجازه داد، و نشان را در «نشان ستاره بال» معمولی برای باشگاه هایی که معمولاً نشان چند برنده را می پوشند، با تعداد پیروزی ها اضافه کرد. بالای ستاره وسط در این بین تیم های دیگر نیز همان نشان را بر تن می کنند اما بدون شماره. علاوه بر این، دارندگان عنوان با سه یا پنج برد کلی، تعداد پیروزی های خود را بر روی لوگوی دارنده عنوان حک می کنند و توپ ستاره را از بین می برند، در حالی که دارندگانی که حق پوشیدن نشان چند برنده را ندارند، یک نشان آبی خالی دارنده عنوان دارند. از آنجایی که جام فعلی
به طور دائم در مالکیت یوفا باقی می ماند، دیگر به تیمی داده نمی شود که پنجمین عنوان کلی یا سومین عنوان پیاپی را کسب کند. با این حال، نشان چند برنده همچنان به چنین باشگاه هایی تعلق می گیرد؛ بنابراین لیورپول واپسین تیمی بود که به طور دائم این جام را دریافت کرد. شش تیم پنج عنوان مجموع یا سه عنوان پیاپی را کسب کرده اند و بنابراین می توانند نشان چند برنده را داشته باشند: لوگوی دارنده عنوان. یک «آرم دارنده عنوان» جداگانه توسط قهرمانان فعلی لیگ قهرمانان اروپا در رقابت های فصل بعد به جای پچ معمولی که توسط دیگر تیم های رقیب استفاده می شود استفاده می شود. این لوگو عمدتاً آبی تیره است و در سال ۰۵–۲۰۰۴ با پورتو به عنوان مدافع عنوان قهرمانی معرفی شد. تمایز بین لوگوی دارنده عنوان و نشان افتخار را می توان با تمایز بین "اسکودتو" ("سپر") که توسط قهرمانان فعلی سری آ در ایتالیا استفاده می شود و "استلا" ("ستاره") که توسط تیم هایی که در مجموع بیش از ده عنوان قهرمانی در سری آ دارند، پوشیده شده است. با این حال، در حالی که یوونتوس با کسب بیش از ۳۰ عنوان قهرمانی از سه ستاره استفاده می کند، هیچ پیش بینی ای برای چندین نشان افتخار یوفا
وجود ندارد، زیرا تعداد این نشان می تواند به طور نامحدود افزایش یابد. از ۰۷–۲۰۰۶ تا ۱۱–۲۰۱۰، دارندگان عنوان نیز با توپ مسابقه استفاده شده در فینال پیروزمندانه خود در مسابقات خانگی خود بازی می کردند، اما از سال ۱۲–۲۰۱۱، دارندگان عنوان از همان توپ مسابقه استفاده می کردند که ۳۱ تیم دیگر استفاده می کردند. طرح اصلی نشان دارنده عنوان دارای دو ستاره به هم پیوسته لوگوی توپ ستاره مسابقات در بالا بود، با عنوان "قهرمانان" و فصل پیروزی در مرکز نشان. در سال ۰۹–۲۰۰۸ کمی اصلاح شد تا تمام آرم توپ ستاره را نشان دهد، البته با محو شدن سایر ستاره ها، و برای مسابقات ۱۰–۲۰۰۹ به شدت تغییر کرد. بدون پس زمینه توپ ستاره ای، در عوض طرحی از جام را نشان می داد که برای برندسازی فینال فصل پیش استفاده شد. در سال های ۱۱–۲۰۱۰ مجدداً اصلاح شد تا بخشی از توپ ستاره در زیر عنوان «قهرمانان» و سال پیروزی نمایش داده شود. طرح جایگزین شده برای نخستین بار توسط چلسی در ۱۳–۲۰۱۲ پوشیده شد. طرح کلی جایزه همراه با سال پیروزی را نشان داد، همان طرح از ۱۶–۲۰۱۵ برای لوگو حفظ شد، اما مواد استفاده شده در لوگو تغییر کرد. با شروع رقابت های ۲۲–۲۰۲۱، قهرمانان حاکم از
لوگوی جدیدی استفاده می کنند که همچنان همان طرح را حفظ می کند، اما خاکستری است و دیگر سال قهرمانی را در آن نگه نمی دارد. در صورتی که دارنده عنوان دارای نشان چند برنده نیز باشد، تعداد پیروزی ها در لوگویی که به جای ستاره توپ استفاده می شود، گنجانده می شود.
امیر نوروز پسر ارغون آغا بود که پس از فوت پدرش نایب السطنه خراسان شد. «در زمان ایلخانی ارغون خان مغول، این ایلخان، حکومت خراسان را به پسر ارشد خود، غازان خان داده و امیرنوروز را که از قوم اویرات ها بود به سمت نیابت و ملازمت او منصوب نمود. امیر نوروز یک سال پس از فوت پدرش یعنی در سال ۱۲۷۹ (م ۶۷۴ ق) علیه شاهزاده غازان عصیان نمود. کمی پس از فوت ارغون خان در سال ۶۹۰ه، سرداران و صاحب منصبان مغول، گیخاتو خان، برادرِ ارغون خان را که در آسیای صغیر حکومت می کرد به ایلخانی انتخاب ولی سال ۶۹۴. ه .ق برخی از امراء مغول که از گیخاتو، ناراضی بودند و در راس آنها بایدو خان (یکی از نوادگان هلاکو)، در نزدیکی اردوگاهِ موقان، وی (گیخاتو خان) را گرفته و با زهِ کمان خفه کردند و به این ترتیب بایدو، به تخت ایلخانی، جلوس نمود. در این سال (۶۹۴) ق. ه یعنی در زمان ایلخانی بایدوخان امیرنوروز پس از مدت ها سرکشی و رویگردانی از شاهزاده غازان، تصمیم گرفت که با او از درِ آشتی درآید. چون امیر نوروز و شاهزاده غازان از در صلح درآمدند و دشمنی دیرین، جای خود را به دوستی داد. امیر نوروز در اسلامپذیری غازان خان نقش داشت. غازان، با تشویق امیر نوروز اس
لام آورد و به همراهی امیر نوروز راهی جنگ با بایدو گردید. پس از قتل بایدو در ۶۹۴. ه .ق در تبریز، شاهزاده غازان به ایلخانی رسید. امیر نوروز پس از اینکه از جانب غازان خان اختیار تام یافت اوضاع لشکر را سروسامان داده و آماده سرکوب شورش ها گردید. امیر نوروز که یک مسلمان متعصب بود با غازان خان به توافق نرسید و سرانجام به جرم خیانت به قتل رسید. زندگی. محرک اصلی درگیری غازان با بایدو خان، امیر نوروز بود که با عمهٔ غازان، طغان خاتون ازدواج کرده بود. نوروز و طغان خاتون هر دو بر باورهای دینی غازان تأثیر گذاشتند. پس از مسلمان شدن غازان امیران مسلمان که به حمایت از بایدو ادامه می دادند، جهت خود را تغییر داده و به طرفداری غازان پرداختند به این ترتیب بایدو بیشتر نیروهای نظامی خود را از دست داد. او قصد فرار به گرجستان را داشت، به دستور غازان دستگیر و در ۴ اکتبر ۱۲۹۵ اعدام شد. پیروزی غازان سرآغاز سرکوب ادیان غیر اسلامی در ایلخانان بود. به گفتهٔ رشیدالدین فضل الله همدانی، غازان در ۵ اکتبر ۱۲۹۵ وارد تبریز شد و بلافاصله حکم تخریب کلیساها، کنیسه ها و معابد بودایی را در قلمرو خود صادر کرد. نویسندگان مسیحی حمله های متعدد به کلیساها