Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شاخص بین المللی نوآوری یک شاخص جهانی است که سطح نوآوری یک کشور را اندازه گیری می کند. این شاخص در سال ۲۰۰۹ با همکاری مشترک گروه مشاورهٔ بوستون (بی سی جی)، انجمن ملی تولیدکنندگان (ان ای ام) و مؤسسهٔ تولید (ام آی) تولید شد. ان ای ام از این شاخص با عنوان «بزرگ ترین و جامع ترین شاخص جهانی در نوع خود» یاد می کند. شاخص بین المللی نوآوری بخشی از یک مطالعهٔ تحقیقاتی بزرگ است که هم به نتایج کسب وکار نوآوری و هم به توانایی دولت برای تشویق و حمایت از نوآوری از طریق سیاست گذاری عمومی می پردازد. این مطالعه شامل یک نظرسنجی از بیش از ۱۰۰۰ مدیر ارشد از شرکت های عضو ان ای ام در تمام صنایع، مصاحبهٔ دقیق با ۳۰ نفر از مدیران اجرایی؛ و مقایسهٔ «نوآوری دوستی» ۱۱۰ کشور و همهٔ ۵۰ ایالت ایالات متحده می باشد. این یافته ها در گزارش «ضرورت نوآوری در تولید: چگونه ایالات متحده می تواند خود را بازیابی کند» منتشر شده است. این گزارش نه تنها عملکرد کشورها را مورد بحث قرار می دهد، بلکه در مورد آنچه شرکت ها انجام می دهند و باید انجام دهند تا نوآوری را تحریک کنند، بحث می کند. پس می تواند به اتخاذ سیاست های جدید برای نوآوری، از جمله مشوق های مالی
اتی و سیاست های مهاجرت، آموزش و مالکیت فکری منجر شود. رتبه بندی. این شاخص در مارس ۲۰۰۹ منتشر شد. ورودی های این شاخص شامل سیاست های مالی و دولتی، سیاست های آموزشی و محیط نوآوری و خروجی ها نیز شامل ثبت اختراع، انتقال فناوری، و سایر نتایج تحقیق و توسعه، عملکرد تجاری مانند بهره وری نیروی کار و بازده کل سهامداران؛ و تأثیر نوآوری بر مهاجرت تجاری و رشد اقتصادی بود. در ادامه فهرستی از بیست کشور بزرگ (که تولید ناخالص داخلی شان محاسبه شده) بر پایهٔ شاخص بین المللی نوآوری آمده است:
تاتول هوریان (خاچاتریان) (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی تاتول سامسونی خاچاتریان () در ۱۹۱۲ در روستای در ناحیه سورمالو، فرمانداری ایروان (اکنون در ترکیه) به دنیا آمد. در باکو تحصیل نمود و تحصیلات عالی خویش را در مسکو پی گرفت. وی عضو بود. وی در رسته های ارتش سرخ خدمت نمود و در ۱۹۴۲ در جریان جنگ جهانی دوم در یک عملیات جبهه شرقی در سن ۲۹ سالگی کشته شد.
بزرگراه امام علی مشهد به طول ۷٫۵ کیلومتر تقاطع غیرهمسطح قائم را به تقاطع آزادگان متصل می کند. این بزرگراه نقشی کلیدی در اتصال مرکز به غرب مشهد دارد و در طول آن یک تقاطع غیرهمسطح (میدان امام علی) وجود دارد و در انتها به بزرگراه چراغچی می پیوندد. بزرگراه امام علی در محدوده طرح ترافیک نمی باشد. خیابان ها و میدان ها مهم: در این مسیر بلوار شریعتی، بلوار شهید رفیعی، شهید ستاری، بلوار شاهد، بلوار دانشجو، بلوار شهید فلاحی، ادیب نیشابوری جنوبی قرار دارد. در میدان امام علی به بلوار امامیه و بلوار سید رضی می رسد. پس از میدان به بلوار حجاب و جلال آل احمد و بلوار اندیشه راه دارد.
بزرگراه آیت الله هاشمی رفسنجانی "(با نام سابق میثاق)" که به افتخار علی اکبر هاشمی رفسنجانی نام گذاری شده است، بزرگراهی تازه تأسیس که منطقه ۱۰ (شهرک غرب) را از منطقه ۱۲ (الهیه) جدا می کند و بزرگراه پیامبر اعظم را به تقاطع آزادگان متصل می کند. طول این بزرگراه ۷ کیلومتر می باشد و از بزرگراه های غربی مشهد به حساب می آید. میثاق متشکل از ۲ باند اصلی و ۲ باند کنارگذر می باشد و در مجموع ۱۲ لاین دارد.
آنتونیو پاسکوالینو (به لاتین: Antonio Pasqualino) یک تاجر و بازرگان ابریشم ونیزی در قرن پانزدهم میلادی بود. او بیشتر به عنوان یک مجموعه دار آثار هنری شناخته می شود و دارای آثاری از هنرمندانی همچون جنتیله دا فابریانو، جووانی بلینی، جورجونه و آنتونلو دا مسینا بوده است.
گابریل سروبی پاتکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مورخ، نثرنویس، آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ فوریه در تفلیس به دنیا آمد پدر و رافائل پاتکانیان پسر وی بودند. وی در ۱۳ آوریل ۱۸۸۹ در سن ۸۷ سالگی در سنت پترزبورگ درگذشت.
در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ (دوشنبه عید پاک)، ساعت ۰۷:۳۵ به وقت ساعت تابستانی اروپای مرکزی، پاپ فرانسیس در سن ۸۸ سالگی در خانهٔ مقدس مارتا در شهر واتیکان درگذشت. مرگ او توسط کاردینال کوین فارل، در یک پخش از رسانه واتیکان و در یک بیانیه ویدئویی در ساعت ۰۹:۴۵ همان روز اعلام شد. فرانسیس از زمان انتخابش در ۱۳ مارس ۲۰۱۳ به مدت دوازده سال به عنوان پاپ، رئیس کلیسای کاتولیک خدمت کرده بود. او پس از ژان پل دوم در سال ۲۰۰۵، دومین پاپی بود که در قرن بیست و یکم در مقام خود درگذشت. مرگ فرانسیس به دنبال یک اقامت پنج هفته ای در بیمارستان یک ماه قبل اتفاق افتاد، جایی که او از عفونت دستگاه تنفسی و ذات الریه رنج می برد. علت مرگ او به طور رسمی سکته مغزی و ایست قلبی غیرقابل برگشت عنوان و ثبت شد. مراسم مرثیه فرانسیس در ۲۶ آوریل، پنج روز پس از مرگ او برگزار شد. انتظار می رود که نشست پاپ که جانشین فرانسیس را تعیین می کند، بین ۶ تا ۱۲ می تشکیل شود. پیش زمینه. فرانسیس که در سال ۲۰۱۳ و در سن ۷۶ سالگی انتخاب شده بود، در آن زمان سالم بود اما به دلیل آسیب مزمن ریوی که بخشی از آن ناشی از برداشت بخشی از ریه در جوانی بود، مشکلاتی داشت. پزشکان او گفته ب
ودند که برداشتن آن بخش از بافت ریه تأثیر قابل توجهی بر سلامت او نخواهد داشت. تنها نگرانی، کاهش ظرفیت تنفسی در صورت ابتلا به عفونت های تنفسی بود. در چند سال پایانی زندگی، او در زمستان ها مستعد ابتلا به آنفلوآنزا و برونشیت بود. مشکلات زانو و سیاتیک باعث شده بود که او اغلب از ویلچر، واکر یا عصا استفاده کند. در سال ۲۰۲۱، مشکلات سلامت فرانسیس شایعاتی دربارهٔ احتمال کناره گیری او برانگیخت، که فرانسیس آن ها را رد کرد. در ژوئن ۲۰۲۲، پس از درمان زانوی خود، سفرهای برنامه ریزی شده به جمهوری دموکراتیک کنگو و سودان جنوبی را لغو کرد. او در مصاحبه ای با رویترز در همان ماه گفت که به استعفا فکر نکرده است، اما اگر وضعیت سلامتی اش اداره کلیسا را غیرممکن کند، استعفا خواهد داد. در جریان سفرش به جمهوری دموکراتیک کنگو در فوریه ۲۰۲۳، فرانسیس گفت که استعفا «در حال حاضر در برنامه او نیست». در مارس ۲۰۲۳، فرانسیس به دلیل عفونت تنفسی در رم بستری شد. او در آوریل برای برگزاری مراسم عشای شب عید پاک بازگشت. در ژوئن، فرانسیس به دلیل ابتلا به فتق تحت عمل جراحی شکم قرار گرفت. او از سال ۲۰۲۲ به طور عمومی از ویلچر استفاده می کرد، در ابتدا به دلیل
درد مداوم زانو که نیاز به جراحی داشت. فرانسیس اذعان کرد که مشکلات حرکتی مکرر او آغاز «مرحله ای جدید و کندتر از دوران پاپی اش» را رقم زده است؛ با این حال، از سوی کاتولیک های دارای معلولیت به خاطر اینکه «معلولیت خود را به بخشی از هویت آشکارش تبدیل کرده» مورد تحسین قرار گرفت. روزهای پایانی و درگذشت. بیماری نهایی. در ۱۴ فوریه ۲۰۲۵، فرانسیس به دلیل برونشیت در بیمارستان جمِلی رم بستری شد. مدت بستری او به دلیل ابتلا به عفونت چندمیکروبی دستگاه تنفسی و سینه پهلو دوطرفه تمدید شد. خبرگزاری واتیکان وضعیت او را بحرانی توصیف کرد و گزارش داد که به او انتقال خون و اکسیژن با جریان بالا داده شده است. در ۲۳ فوریه اعلام شد که فرانسیس به نارسایی کلیه در مراحل اولیه مبتلا شده، هرچند وضعیت او «تحت کنترل» باقی مانده است. در ۲۶ فوریه بهبودی جزئی نشان داد، اما دو روز بعد دچار اسپاسم برونش شد که باعث استنشاق استفراغ و نیاز به تهویه غیرتهاجمی شد؛ واتیکان اعلام کرد که پیش آگهی او همچنان محتاطانه است. در ۳ مارس گزارش شد که او از دستگاه تهویه جدا شده و در حال بهبودی است. واتیکان فاش کرد که فرانسیس دو بار دچار «نارسایی حاد تنفسی» شده بود.
پس از این رخداد، که سومین افت شدید در وضعیت پاپ بود، استفاده از دستگاه تهویه مجدداً در همان بعدازظهر آغاز شد. در ۱۹ مارس گزارش شد که فرانسیس دیگر در طول شب از دستگاه تهویه مکانیکی استفاده نمی کند و پزشکان او اعلام کردند که عفونت ریوی او تحت کنترل است، اگرچه به طور کامل از بین نرفته است. او در ۲۳ مارس از بیمارستان ترخیص شد. بلافاصله پس از دعا و برکت جمعیت از بالکن خود؛ انتظار می رفت که او دست کم دو ماه را برای بهبودی در خانه اش در دوموس سانکتائه مارتائه در شهر واتیکان سپری کند. در روز یکشنبه عید پاک، ۲۰ آوریل، فرانسیس با جی دی ونس، معاون رئیس جمهور ایالات متحده، دیدار تا تبریکات عید پاک را مبادله کند. فرانسیس برگزاری مراسم سنتی عشای عید پاک را به کاردینال آنجلو کوماستری واگذار کرد، اما برای اعطای برکت عمومی "اوربی ات اوربی" شخصاً حضور یافت و در میدان سن پیترو با مردم در خودروی پاپی ملاقات کرد. آخرین مقام سیاسی که پیش از درگذشت فرانسیس با او دیدار کرد، آندری پلنکوویچ، نخست وزیر کرواسی بود. آخرین سخنان فرانسیس نیز پیامی از قدردانی به پرستارش، ماسیمیلیانو استراپتی، برای فراهم کردن امکان حضورش در میدان بود. فرانسی
س سپس آن بعدازظهر استراحت کرد و شام خورد. مرگ. سلامتی فرانسیس به طور ناگهانی در ساعت ۰۵:۳۰ صبح روز ۲۱ آوریل (دوشنبهٔ عید پاک) به وقت CEST رو به وخامت گذاشت، در طی آن او آخرین حرکت وداع آمیز خود را به سوی پرستارش انجام داد و سپس بیهوش شد. پزشک او، دکتر سرجیو آلفیری، بلافاصله فراخوانده شد. او پاپ را در حالی یافت که چشمانش باز بود و به طور طبیعی نفس می کشید، اما به محرک ها واکنشی نشان نمی داد. به سرعت یک سکته مغزی شدید تشخیص داده شد. پس از بحثی کوتاه، تصمیم گرفته شد که فرانسیس به بیمارستان منتقل نشود، چراکه باور داشتند وضعیت پاپ مرگبار است و کاری برای او نمی توان انجام داد. هیچ نشانه ای از رنج جسمانی دیده نمی شد. او در ساعت ۰۷:۳۵ در محل اقامت خود در شهر واتیکان و در سن ۸۸ سالگی درگذشت. خبر درگذشت او توسط کاردینال کوین فارل، کامرلنگوی کلیسای کاتولیک رم، در بیانیه ای که از رسانه واتیکان از نمازخانه اقامتگاه پاپ در دوموس سانکتائه مارتائه پخش شد، اعلام گردید. A گواهی فوتی که بعدها در همان روز توسط واتیکان منتشر شد تأیید کرد که فرانسیس بر اثر سکته مغزی که منجر به کما و ایست قلبی غیرقابل برگشت شده بود، درگذشته است. در
این گواهی همچنین ذکر شده بود که او به دیابت نوع دوم و فشار خون بالا مبتلا بوده است. در ۲۲ آوریل، واتیکان نخستین تصاویر از پاپ فرانسیس را که در حالت تدفین در نمازخانه دوموس سانکتائه مارتائه قرار داشت، منتشر کرد؛ او در این تصاویر تاج اسقفی (میترا)، پالیوم، لباس های قرمز و کفش های مشکی معمول خود را به تن داشت. آپارتمان های پاپی در کاخ رسولی و اقامتگاه شخصی پاپ فرانسیس در دوموس سانکتائه مارتائه، پس از درگذشت او توسط کاردینال کامرلنگو مهر و موم شدند. پس از درگذشت او، وصیت نامه روحانی فرانسیس که به تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ نوشته شده بود، منتشر شد. این وصیت نامه نشان می داد که او آرزو داشته است در بازلیکای سانتا ماریا ماجوره، به طور مشخص «در محفظه تدفینی در راهروی جانبی بین نمازخانه پلین (نمازخانه سالوس پوپولی رومانی) و نمازخانه اسفورتزا در بازلیکا» به خاک سپرده شود. وصیت نامه او با این جمله پایان یافت: «"خداوند پاداشی شایسته به همه کسانی عطا کند که مرا دوست داشته اند و همچنان برایم دعا می کنند. رنجی که بخش پایانی زندگی مرا دربر گرفته است، به درگاه پروردگار تقدیم می کنم؛ برای صلح در جهان و برادری میان ملت ها".» شصت کاردی
نال در تاریخ ۲۲ آوریل جلسه ای سازمانی برگزار کردند. در ۲۳ آوریل ساعت ۰۹:۰۰ صبح، پیکر پاپ فرانسیس از دوموس سانکتائه مارتائه به کلیسای سن پیترو منتقل شد و برای بازدید عمومی سه روزه در حالت تدفین قرار گرفت؛ این بازدید از همان روز ساعت ۱۱:۰۰ آغاز شد و تا ساعت ۱۹:۰۰ روز ۲۵ آوریل ادامه داشت. پس از آن، تابوت در مراسمی مذهبی در ساعت ۲۰:۰۰ روز ۲۵ آوریل مهر و موم شد. در هشت ساعت و نیم ابتدایی این بازدید عمومی، بیش از ۱۹٬۰۰۰ نفر برای وداع با فرانسیس آمدند و صف ها تا خیابان ویا دلا کنچیلیاتزیونه امتداد یافت. تا عصر همان روز، تعداد بازدیدکنندگان به ۹۰٬۰۰۰ نفر رسید که باعث شد مقامات، زمان تعطیلی بازدید را در صبح روز ۲۴ آوریل به مدت ۱٫۵ ساعت برای نظافت کوتاه کنند و سپس کلیسا را تمام شب باز نگه دارند. تا ۲۵ آوریل، شمار بازدیدکنندگان به بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نفر رسید. خواهر روحانی فرانسوی-آرژانتینی، ژنوویو ژاننگروس، که از دوستان شخصی پاپ فرانسیس بود، اجازه یافت به طرز غیرمعمولی به تابوت نزدیک شود و ادای احترام کند. در تاریخ ۲۸ آوریل، یک هفته پس از درگذشت فرانسیس، تأیید شد که کنگره پاپی سال ۲۰۲۵ برای انتخاب جانشین پاپ فرانسیس، در تار
یخ ۷ مه تشکیل خواهد شد. دفن. پس از مراسم تشییع با پاپ موبیل، فرانسیس در کلیسای سانتا ماریا ماجوره در رم به خاک سپرده شد، «در محل تدفین واقع در راهروی جانبی میان نمازخانهٔ پائولین (نمازخانهٔ سالوس پوپولی رومانی) و نمازخانهٔ اسفورزا در این باسیلیکا». او ارادتی ویژه به تصویر سالوس پوپولی رومانی که در آن کلیسا نگهداری می شود، داشت. فرانسیس هشتمین پاپی بود که در باسیلیکای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده می شود و نخستین پاپی بود که از زمان پاپ لئو سیزدهم در سال ۱۹۰۳ بیرون از واتیکان دفن می شود. زمانی که تابوت چوبی و رویی او از پله های کلیسا بالا برده می شد، ۴۰ سوگوار از فقیرترین و به حاشیه رانده شده ترین اقشار – از جمله زندانیان در مرخصی روزانه، قربانیان قاچاق انسان، زنان ترنس، مهاجران، کارگران جنسی، و بی خانمان ها – به استقبال تابوت رفتند. در ۲۷ آوریل، دومین یکشنبهٔ عید پاک، اعضای انجمن کاردینال ها بر سر مزار پاپ فرانسیس حاضر شدند و دعای عشای دوم را در آن جا برگزار کردند. واکنش ها. پس از درگذشت فرانسیس، بسیاری از رهبران سیاسی و مذهبی در سراسر جهان پیام تسلیت فرستادند و به او ادای احترام کردند. همچنین چندین کشور دو
ره هایی از عزای عمومی را به مناسبت درگذشت پاپ فرانسیس اعلام کردند.
گیورجی ناوه (؛ زادهٔ ؟ - درگذشته )، عاشوق اهل ارمنستان شرقی بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی ساهاک آبراهامی سوقومونیان () در سال ۱۸۱۸ در ایروان به دنیا آمد . وی در ۱۸۴۰ در سن ۴۲ سالگی در ایروان درگذشت.
مراسم تشییع جنازه پاپ فرانسیس در ۲۶ آوریل ۲۰۲۵ با حضور نمایندگان حداقل ۱۱۶ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، همراه با جمهوری چین، کوزوو، فلسطین و نظام مستقل مالت برگزار شد. این مراسم شامل ۶۱ رئیس جمهور، ۳۷ نماینده از روسای کشورها و ۳۱ رئیس دولت بود. پس از درگذشت فرانسیس پنج روز پیش، بسیاری از رهبران خارجی حضور خود را در مراسم مسیحی آمرزانه او تأیید کردند، برخی حتی از روز درگذشت او. چندین کاردینال انتخابی در کنکلاو پاپ ۲۰۲۵ که جانشین فرانسیس را تعیین خواهد کرد، نیز در این مراسم حضور داشتند، همچنان که نمایندگان دیوسیزهای کاتولیک، نمایندگان دیگر فرقه های مسیحی و رهبران دیگر ادیان نیز حضور داشتند.
سطح مقطع نوری (اوسی اِس) مقداری است که حداکثر میزان شار نوری تابیده به منبع را توصیف می کند. یکای اندازه گیری استاندارد m2/sr است. اوسی اِس به هندسه و بازتابندگی در طول موج خاص از یک جسم وابسته است. مقطع نوری در زمینه هایی مانند لیدار مفید است. در زمینه رادار به این سطح مقطع راداری می گویند. اشیایی مانند پلاک خودروها دارای سطح مقطع نوری بالایی هستند تا بازگشت لیزر به تفنگ آشکارساز سرعت را به حداکثر برسانند. آینه تخت. مقطع نوری یک آینه تخت با بازتابندگی معین در یک طول موج خاص formula_1 را می توان با فرمول بیان کرد که formula_3 قطر سطح مقطع است. توجه داشته باشید که جهت نور باید عمود بر سطح آینه باشد تا این فرمول معتبر باشد، در غیر این صورت بازگشت از آینه دیگر به منبع آن بازنمی گردد. به منظور به حداکثر رساندن بازگشت از یک بازتابنده گوشه ای استفاده می شود. هم ترازی یک بازتابنده گوشه ای با توجه به منبع به اندازه هم ترازی یک آینه تخت مهم نیست. سایر افزاره های نوری. سطح مقطع نوری به سطوح بازتابنده محدود نمی شود. افزاره های نوری مانند تلسکوپ و دوربین ها مقداری از شار نوری را به منبع برمی گردانند، زیرا دارای تجهیزات ا
پتیکی هستند که مقداری نور را بازتاب می کنند. سطح مقطع نوری دوربین می تواند در طول زمان به دلیل باز و بسته شدن شاتر دوربین تغییر کند.
در دوران حکومت پهلوی (۱۹۲۵–۱۹۷۹)، همجنس گرایی به طور رسمی در قوانین مدنی ایران جرم انگاری نشده بود، اما رفتارهای مرتبط با آن تحت عناوینی مانند «اعمال منافی عفت» و «فساد اخلاقی» قابل پیگرد قانونی بود. طبق قانون مجازات عمومی ایران مصوب ۱۳۰۴ خورشیدی، اعمالی که بر خلاف عفت عمومی تلقی می شدند، می توانستند منجر به مجازات هایی همچون زندان، شلاق یا تبعید شوند. اگرچه قانون مستقیمی علیه گرایش جنسی یا هویت جنسیتی وجود نداشت، ولی نیروهای امنیتی مانند ساواک در برخی موارد افرادی که به «فساد اخلاقی» یا «رفتار غیراخلاقی» متهم می شدند را بازداشت یا مجبور به تبعید می کردند. این اقدامات غالباً بدون محاکمه رسمی انجام می شد و هدف از آن حفظ ظاهر عمومی و ارزش های سنتی جامعه بود. مقدمه. وضعیت حقوقی افراد ال جی بی تی در دوره پهلوی ، شامل بررسی دیدگاه قانونی و اجتماعی حکومت پهلوی (۱۳۰۴–۱۳۵۷) نسبت به گرایش های جنسی و هویت های جنسیتی است. در این دوران، همجنس گرایی به صورت مستقیم در قوانین جرم انگاری نشده بود، اما رفتارهای مرتبط با آن تحت عنوان هایی مانند «اعمال منافی عفت» و «فساد اخلاقی» قابل تعقیب و مجازات بود. پیش زمینه. با آغاز حکومت
پهلوی و تلاش برای مدرن سازی جامعه ایران، قوانین جدیدی بر مبنای حقوق مدنی و جنایی تدوین شد. با این حال، بسیاری از ارزش های سنتی دربارهٔ رفتارهای جنسی در جامعه باقی ماند و حکومت همچنان رفتارهای غیرمتعارف جنسی را با شدت سرکوب می کرد. قوانین مرتبط. در قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ خورشیدی، به طور خاص اشاره ای به همجنس گرایی نشده بود، اما اعمالی که «منافی عفت عمومی» تلقی می شدند، می توانستند جرم محسوب شوند و مجازات هایی مانند زندان، شلاق یا تبعید به دنبال داشتند. برخوردهای اجتماعی و امنیتی. در دوره پهلوی، علاوه بر برخوردهای قضایی، نهادهای امنیتی مانند ساواک نسبت به رفتارهای غیراخلاقی حساسیت ویژه ای داشتند. گزارش هایی از بازداشت، بازجویی، فشار اجتماعی و در برخی موارد تبعید افراد به دلیل اتهام به رفتارهای همجنس گرایانه وجود دارد. تحقیقات و منابع تاریخی. مطالعات تاریخی نشان می دهد که هرچند سیاست رسمی حکومت پهلوی نسبت به مسائل جنسی سکوت بیشتری داشت نسبت به حکومت های بعدی، اما فشارهای اجتماعی و مذهبی مانع از پذیرش علنی گرایش های جنسی متنوع بود. تأثیرات بلندمدت. سرکوب اجتماعی و قانونی در دوران پهلوی زمینه های فرهنگی و ا
جتماعی ای ایجاد کرد که پس از انقلاب ۱۳۵۷ شدت بیشتری یافت و به جرم انگاری شدیدتر و حتی مجازات اعدام برای همجنس گرایی در جمهوری اسلامی منجر شد. جستارهای وابسته. تاریخ ال جی بی تی در ایران
نیروی هوایی پنجم () یک نیروی هوایی شماره گذاری شده در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در اقیانوس آرام و زیرمجموعه نیروهای هوایی اقیانوس آرام است. قرارگاه مرکزی آن در پایگاه هوایی یاکوتا، ژاپن قرار دارد. این سازمان قدیمی ترین نیروی هوایی شماره گذاری شده نیروی هوایی ایالات متحده است که به طور مداوم در حال خدمت می باشد. این نیرو از زمان تأسیس در سپتامبر ۱۹۴۱ به عنوان زیرمجموعه نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و از ۱۹۴۷ به عنوان بخشی از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به طور مداوم خدمات نیروی هوایی را برای منطقه اقیانوس آرام فراهم کرده است. نیروی هوایی پنجم، برنامه ریزی، اجرا، کنترل و هماهنگی عملیات هوایی تعیین شده توسط فرماندهی اقیانوس هند-آرام، همچنین برنامه ریزی، تمرین و اجرای عملیات هوایی مشترک با ژاپن را برعهده دارد.
مرحله گروهی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۵–۲۰۱۴ از ۵ اوت تا ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد. در مجموع ۲۴ تیم در مرحله گروهی با هم رقابت کردند تا ۸ تیم نهایی که به مرحله قهرمانی صعود می کردند را مشخص کنند. قرعه کشی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۲۸ مه ۲۰۱۴ ساعت ۱۹:۰۰ () در هتل اینترکانتیننتال دورل، میامی برگزار شد. ۲۴ تیم در هشت گروه سه تیمی قرار گرفتند که هر گروه شامل یک تیم از هر سه گلدان بود. تخصیص تیم ها در گلدان ها بر اساس اتحادیه ملی و جایگاه انتخابی آنها بود. تیم های یک انجمن (به استثنای تیم های «عام» که جایگزین تیمی از یک انجمن دیگر می شوند) نمی توانستند با یکدیگر در مرحله گروهی قرعه کشی شوند، و هر گروه تضمین شده بود که دارای تیمی از ایالات متحده یا مکزیک باشد، به این معنی که تیم های ایالات متحده و مکزیک نمی توانند در مرحله گروهی با یکدیگر بازی کنند. سیدبندی. سیدبندی مرحله گروهی که شامل ۲۴ تیم که به لیگ قهرمانان راه یافتند بود، به شرح زیر است: نکات فرمت. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت نوبت گردشی برگزار شد. تیم های برتر هر گروه به مرحله قهرمانی راه یافتند. تساوی شکن ها. در هر گروه، تیم ها بر اساس امتیاز (۳ امتیاز برای برد
، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت) رتبه بندی می شوند. اگر دو تیم در امتیازات مساوی باشند، تساوی شکن ها به ترتیب زیر اعمال می شود: گروه ها. روزهای بازی ۵ تا ۷ اوت، ۱۹ تا ۲۱ اوت، ۲۶ تا ۲۸ اوت، ۱۶ تا ۱۸ سپتامبر، ۲۳ تا ۲۵ سپتامبر و ۲۱ تا ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴ بود. "همه زمان ها به وقت تابستانی شرقی ایالات متحده ()"
ساموئل پرسکات بوش (; – ) مدیر اجرایی، صنعت گر و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا و بزرگ خانواده بوش بود. او پدر سناتور آمریکایی پرسکات بوش، پدربزرگ جرج اچ. دابلیو. بوش؛ رئیس جمهور سابق ایالات متحده و جد پدری جرج دابلیو. بوش؛ رئیس جمهور سابق و جب بوش، فرماندار سابق فلوریدا بود. وی در اورنج شرقی، نیوجرسی زاده شد و پس از فارغ التحصیلی از مؤسسه فناوری استیونز، خود را به عنوان یکی از صنعت گران برجسته دوران خود تثبیت کرد. بوش در دهه ۱۹۳۰ از اعضای هیئت مدیره بانک فدرال رزرو کلیولند و هانتینگتون بانکشیرز بود.
یک مجموعه مانگای ژاپنی اثر ماچیکو کیوست. این مانگا از مارس ۲۰۰۹ تا مه ۲۰۱۰ در مجلهٔ آکیتا شوتن منتشر شد. یک انیمهٔ بلند تلویزیونی توسط استودیو ساسایوری ساخته و در مارس ۲۰۲۵ نمایش داده شد. خلاصه داستان. داستانی بر پایهٔ زندگی واقعی گروهی از دانش آموزان معروف به دانش آموزان هیمه یوری.
آرام گارگینی یرمیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، ادیب و تاریخ نگار هنر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۲ مارس ۱۸۹۸ در مرزیفون به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه وین فارغ التحصیل گشت. وی در ۳ اوت ۱۹۷۲ در سن ۷۴ سالگی در بندر پهلوی درگذشت.
پرواز بر فراز وین یک عملیات هوایی در طول جنگ جهانی اول بود که توسط شاعر و ملی گرای ایتالیایی گابریله دآنونزیو در ۹ آگوست ۱۹۱۸ انجام شد. او به همراه ۱۱ هواپیمای آنسالدو اس وی ای از تیم خود، اسکادران ۸۷م موسوم به "لا سرنیسیما" (ونیز) که همگی نشان شیر سن مارک را بر بدنه داشتند، سفری رفت و برگشتی به طول بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر از فرودگاه نظامی خود در "دو کاراره" به سوی وین انجام دادند تا هزاران برگ اعلامیه تبلیغاتی را بر فراز شهر پخش کنند. این عملیات یک سال پیش تر برنامه ریزی شده بود اما مشکلات فنی، از جمله ظرفیت سوخت هواپیماها، اجرای آن را به تعویق انداخت. اولین تلاش در ۲ آگوست ۱۹۱۸ صورت گرفت اما به دلیل مه شدید، هواپیماها بازگشتند. تلاش دوم در ۸ آگوست ۱۹۱۸ به علت وزش باد شدید لغو شد و در نهایت عملیات در ۹ آگوست ۱۹۱۸ با موفقیت انجام شد. آن ها بر فراز وین پرواز کردند و ۵۰ هزار اعلامیه را بر روی کارت های سه رنگ (سبز، سفید و قرمز: رنگ های پرچم ایتالیا) پخش کردند. متن این اعلامیه را خود دآنونزیو نوشته بود و به آلمانی ترجمه نشده بود. در آن آمده بود: منتقدان پیشین دآنونزیو می گفتند: «او فقط می نویسد ولی عمل نمی کند.» پس ا
ز این اقدام، فردیناندو مارتینی به شوخی گفت: «اکنون او عمل می کند ولی نمی نویسد.» در واقع، آن ها همچنین ۳۵۰ هزار اعلامیه دیگر، نوشته اوگو اویتی، را که به آلمانی ترجمه شده بود، پخش کردند:
نوفرت ملکه همسر مصر باستان در اوایل دوران دودمان سیزدهم مصر بود. وی احتمالاً همسر فرعون آمنی کیماو بود. گواه تاریخی. او تا کنون تنها از یک سنگ یادبود که در ابیدوس یافت شده شناخته می شود و هم اکنون در موزه مصر در قاهره نگهداری می شود. این سنگ یادبود احتمالاً به دوره دودمان سیزدهم مصر تعلق دارد و مربوط به فرمانده گروه حکومتی {3tw n tt hq3} نِدِجِس عنخ/ایو است. همسر او، شاهدخت حتشپسوت بود. در متن آمده است که حتشپسوت از همسر پادشاه، «نوفرت» به دنیا آمده است. اطلاعات زیادی در مورد او وجود ندارد و همسر سلطنتی او هنوز به طور قطعی شناسایی نشده است. در دهشور هرمی متعلق به دختر پادشاه حتشپسوت با پادشاه آمنی کیماو مرتبط شده است که این موضوع نوفرت را به عنوان همسر احتمالی این پادشاه مطرح می کند. اگر همسر و دختر او در دهشور دفن شده باشند، احتمالاً او نیز در این مکان دفن شده باشد.
میهران تر-استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۹۹ به دنیا آمد . وی در ۱۹۶۴ در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
ستراک تر-سارگسنتس (؛ زادهٔ ۱۸۴۵ - درگذشته ۱۹۳۸)، نویسنده، روزنامه نگار اعتقادی و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۴۵ در وان به دنیا آمد . و برادران وی بودند. وی در ۱۹۳۸ در سن ۹۳ سالگی در نیس درگذشت.
محمد ادیب العامری (۱۹۰۷ – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸) سیاستمدار و نویسندهٔ فلسطینی و یکی از فعالان عرصهٔ آموزش و سیاست در فلسطین و اردن بود.او تعدادی از مناصب ارشد را در دولت اردن، از رئیس دیوان کارمندان گرفته تا معاون وزیرِ بیش از یک وزارتخانه و مدیر رادیوی اردن، بر عهده داشت. العامری طی سال های ۱۹۶۷، ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹، وزیر امور خارجه، وزیر آموزش و پرورش، سفیر در مصر و سپس وزیر فرهنگ و اطلاعات شد تا اینکه در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۹ استعفا داد و بازنشسته شد. او در ژوئیه ۱۹۷۷ به عنوان رئیس انجمن نویسندگان اردن انتخاب شد و تا زمان مرگش در این سمت باقی ماند.العامری به عنوان نویسنده نیز شناخته می شد. او اولین نوشته های خود را در سنین پایین منتشر کرد و با وجود تعداد کم نوشته هایش، کتاب هایش متمایز شدند. او مقالات و داستان های خود را در تعداد زیادی از روزنامه ها و مجلات، از جمله «الصراط المستقیم»، «الجامعه العربیه» و «الفجر»، «السیاسة الاسبوعیة»، «الرسالة»، «الثقافة»، «المقتطف»، «الأدیب» و «الدفاع» منتشر شد. زندگی و پیشه. محمد ادیب العامری در سال ۱۹۰۷ در یافا متولد شد. به مکتب پیوست سپس به مدرسهٔ ابتدایی امیریه و پس از آن در مدرسهٔ راهنمایی ی
افا درس خواند. تحصیلات متوسطه خود را در سال ۱۹۲۴ در دبیرستان همان شهر به پایان رساند. او مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ علوم طبیعی از دانشگاه آمریکایی بیروت در سال ۱۹۲۹ و در رشتهٔ شیمی و فیزیک در سال ۱۹۳۰ دریافت کرد. او به همراه تعدادی از هموطنانش در یافا، باشگاه فرهنگی دانشجویی را تأسیس کرد که هستهٔ اصلی کمپین استقلال بود، کمپینی که حمدی الحسینی بعداً در تأسیس آن مشارکت داشت. او عضو انجمن العروة الوثقی و اتحادیه دانشجویان بود و در سال ۱۹۲۷ رئیس باشگاه فلسطینیان شد. با وجود فعالیت سیاسی قابل توجهش در دانشگاه، به حزب سیاسی خاصی تعلق نداشت. او در دوران ریاستش بر این باشگاه، رهبری مبارزه علیه صهیونیسم و قیمومت بریتانیا را بر عهده داشت تا اینکه در جریان انقلاب ۱۹۲۹ دستور دستگیری او صادر شد و او به ماوراء اردن پناه برد. او در وزارت آموزش و پرورش اردن به عنوان معلم در مدرسهٔ راهنمایی السلط، سپس به عنوان مدیر آن و پس از آن به عنوان بازرس علوم در این وزارتخانه مشغول به کار شد. العامری به فلسطین بازگشت و به عنوان دستیار مدیر ایستگاه رادیویی در اورشلیم مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۰ مدرک دیپلم حقوق خود را از مؤسسهٔ حقوق فلس
طین در اورشلیم دریافت کرد.پس از نکبت ۱۹۴۸، او به اردن بازگشت و مدیر رادیوی اردن و نمایندهٔ اردن در کمیسیون بین المللی آتش بس شد. در طول دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او تعدادی از مناصب ارشد دولتی را در وزارت امور خارجه، وزارت آموزش و پرورش، ادارهٔ واردات و صادرات، وزارت سازندگی و بازسازی، ادارهٔ خدمات کشوری و ادارهٔ حسابرسی بر عهده داشت.وی تعدادی از مقالات خود را در روزنامه ها و مجلات منتشر کرد، از جمله: هفته نامهٔ «السیاسة»، و «الرسالة»، و «الثقافة»، و «المقتطف»، و مجلهٔ لبنانی «الأدیب». پس از وقایع عراق در سال ۱۹۵۸، چندین دستگیری از اعضای احزاب همسو با کودتاچیان صورت گرفت. این شامل العامری هم می شد که رسماً به هیچ حزبی وابسته نبود. پس از مدتی آزاد شد و یک دفتر وکالت باز کرد و به مدت چهار سال به این حرفه مشغول شد. در دوران حکومت وصفی التل، در سال ۱۹۶۱ به عنوان مدیر شرکت دباغی منصوب شد. العامری از ۲ اوت ۱۹۶۷ تا ۷ اکتبر ۱۹۶۷ وزیر امور خارجه در دولت سعد جمعه، از ۷ اکتبر ۱۹۶۷ تا ۲۵ آوریل ۱۹۶۷ وزیر آموزش و علوم در دولت بهجت التلهونی، از ۲۶ دسامبر ۱۹۶۸ تا ۲۴ مارس ۱۹۶۹ وزیر فرهنگ، اطلاعات، گردشگری و آثار باستانی در دولت بهج