Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جرد هریس و گرتا لی به گروه بازیگران پیوستند. ۳ در اوت، تریسی لتس و موزس اینگرام اضافه شدند. در سپتامبر، آنتونی راموس، برایان تی، جونا هاوئر کینگ، کایل آلن، فرانچسکا کارپانینی، ابوبکر علی، مالاکای بیزلی، امینا نیوس و جیسون کلارک به جمع بازیگران ملحق شدند. در اکتبر، بنگا آکینابه نیز به بازیگران اضافه شد. در ۲۴ اکتبر گزارش شد که فیلم برداری اصلی در ترنتون، نیوجرسی آغاز شده است. در دسامبر اعلام شد که فیلم وارد مرحلهٔ پساتولید شده است. انتشار. در ژوئن ۲۰۲۵، عنوان فیلم مشخص شد و اعلام شد که نام آن "خانه ای از دینامیت" است. این فیلم قرار است ابتدا به صورت اکران محدود در ایالات متحده در اکتبر ۲۰۲۵ نمایش داده شود و سپس از ۲۴ اکتبر از طریق نتفلیکس در دسترس قرار گیرد. در اوت ۲۰۲۵، اعلام شد که فیلم در برخی سینماهای بریتانیا در ۳ اکتبر ۲۰۲۵ و به صورت جهانی در ۱۰ اکتبر اکران خواهد شد.
'Historia de Gentibus Septentrionalibus اثری از اولاس مگنوس درباره کشورهای نوردیک است که در سال ۱۵۵۵ در رم چاپ شد. این کتاب برای مدت طولانی برای بقیه اروپا مرجع مسائل سوئد باقی ماند. محبوبیت آن به دلیل حکاکی های چوبی متعدد از مردم و آداب و رسوم آنها افزایش یافت. این کتاب هنوز هم گنجینه ای ارزشمند از اطلاعات تاریخی فراوان در مورد آداب و رسوم و فرهنگ عامه اسکاندیناوی است. این کتاب به زبان های هلندی (۱۵۶۲)، ایتالیایی (۱۵۶۵)، آلمانی (۱۵۶۷)، انگلیسی (۱۶۵۸) و سوئدی (۱۹۰۹) ترجمه شد. خلاصه هایی از آن نیز در آنتورپ (۱۵۵۸ و ۱۵۶۲)، پاریس (۱۵۶۱)، بازل (۱۵۶۷)، آمستردام (۱۵۸۶)، فرانکفورت (۱۶۱۸) و لیدن (۱۶۵۲) منتشر شد. نمونه ای از آن در جریان خواستگاری پادشاه سوئد از ملکه الیزابت اول انگلستان به ویلیام سیسیل داده شد و در سال 1822 توسط والتر اسکات به آن ارجاع داده شد.
اولاس مگنوس (؛ اکتبر ۱۴۹۰ – ۱ اوت ۱۵۵۷ (سن ۶۶)) نقشه نگار، دیپلمات، مورخ، انسان شناس، اسقف کاتولیک، و نویسنده اهل سوئد بود.
یاکوب زیگلر (; ۱۴۷۰ – اوت ۱۵۴۹) ریاضی دان، اخترشناس، متخصص الهیات، و جغرافی دان اهل امپراتوری مقدس روم بود.
کلودیوس کلاوس (; – ) جغرافی دان، و نقشه نگار اهل قلمروی دانمارک بود. اعتقاد بر این است که او در روستای سالینگ در جزیره فونن دانمارک متولد شده است. او با لوحی در آگاردن محلی گرامی داشته می شود. در سال های ۱۴۱۲-۱۴۱۳، در سن ۲۵ سالگی، او سفر به دور اروپا را آغاز کرد و یازده سال بعد (۱۴۲۳-۱۴۲۴) در رم ظاهر شد. اعتقاد بر این است که او تا مدار ۷۰ درجه و ۱۰ دقیقه شمالی عرض جغرافیایی سفر کرده است. در رم، او با کاردینال جوردانو اورسینی و منشی پاپ، جیان فرانچسکو پوجو براچیولینی، که از جمله کسانی بودند که برای به روزرسانی نقشه برداری قدیمی رومی تلاش می کردند، دوست شد. کلودیوس در توصیف واقع گرایانه تری از کشورهای شمال اروپا، به ویژه ایسلند و گرینلند، نقش داشت و احتمالاً اولین نقشه برداری بود که گرینلند را روی نقشه قرار داد. او همچنین به خاطر نامگذاری مکان های گرینلند با استفاده از اشعار آهنگ های محلی قدیمی شناخته می شود.
ذخیره نیروی زمینی بریتانیا () نیروی ذخیره داوطلب فعال نیروی زمینی بریتانیا است. این نیرو جدا از نیروی ذخیره عادی است که اعضای آن پرسنل عادی هستند که مسئولیت قانونی خدمت را برعهده دارند. نیروی ذخیره ارتش که از نیروی سرزمینی (۱۹۰۸ تا ۱۹۲۱) منشعب شده است، از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۶۷ و دوباره از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۴ با نام ارتش سرزمینی و از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹ با نام ذخیره داوطلب سرزمینی و ارتشی شناخته می شد. این نیرو در سال ۱۹۰۸ توسط وزیر جنگ، ریچارد هالدین، ایجاد شد، زمانی که قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره ۱۹۰۷، نیروی داوطلب که قبلاً توسط غیرنظامیان اداره می شد را با نیروی سواره نظام یئومانری (در همان زمان شبه نظامیان به ذخیره ویژه تغییر نام دادند) ترکیب کرد. هالدین یک «نیروی سرزمینی» داوطلب را برنامه ریزی کرد تا خط دومی برای شش لشکر نیروی اعزامی که او به عنوان محور ارتش منظم ایجاد می کرد، فراهم کند. قرار بود نیروی سرزمینی از ۱۴ لشکر پیاده نظام و چهارده تیپ سواره نظام، همراه با تمام سلاح ها و خدمات پشتیبانی مورد نیاز برای جنگ در خارج از کشور، از جمله توپخانه سلطنتی، سپاه مهندسین سلطنتی، کمیساریا و پشتیبانی پزشکی، تشکیل شود. قر
ار بود نیروی ذخیره ویژه جدید، به عنوان یک نیروی ذخیره گسترش یافته برای ارتش منظم، انبارهای شبه نظامیان را در اختیار بگیرد. هالدین تحت فشارهای سیاسی متعدد، در آخرین لحظه هدف عمومی نیروی سرزمینی را در قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره خود به دفاع داخلی تغییر داد، اما ساختار برنامه ریزی شده را تغییر نداد. در طول جنگ جهانی اول، تا پایان آوریل ۱۹۱۵، شش لشکر کامل سرزمینی به نبرد اعزام شده بودند. بین دو جنگ، ارتش سرزمینی (همانطور که اکنون نامیده می شد) دوباره تأسیس شد تا تنها وسیله گسترش در جنگ های آینده باشد، اما کوچکتر از قبل و دارای منابع ضعیفی بود. با این حال، ۸ لشکر نیروی سرزمینی قبل از سقوط فرانسه مستقر بودند. پس از جنگ جهانی دوم، نیروی سرزمینی با ده لشکر بازسازی شد، اما سپس به طور متوالی کاهش یافت تا اینکه بازسازی در سال ۱۹۷۰ آغاز شد و تعداد آنها به نزدیک به ۷۳۰۰۰ نفر رسید. سپس با وجود نقش عمده در جنگ عراق و جنگ افغانستان، دوباره کاهش یافت و به حدود ۱۴۰۰۰ نفر رسید. از سال ۲۰۱۱ این روند معکوس شد و هدف جدیدی برای ۳۰۰۰۰ نیروی انسانی آموزش دیده تعیین شد که با تأمین منابع برای آموزش، تجهیزات و تأکید بر نقش های واحدها
و زیرمجموعه های تشکیل شده، احیا شد. در طول دوره های جنگ تمام عیار، نیروی ذخیره ارتش با حق ویژه سلطنتی در خدمت منظم تحت یک قانون نظامی برای مدت زمان خصومت ها یا تا زمان تصمیم گیری در مورد غیرفعال سازی گنجانده می شود. برای مثال، پس از جنگ جهانی دوم، ارتش سرزمینی، آنطور که در آن زمان شناخته می شد، تا سال ۱۹۴۷ منحل نشد. نیروهای ذخیره ارتش معمولاً یک شغل یا حرفه غیرنظامی تمام وقت دارند که در برخی موارد مهارت ها و تخصص هایی را فراهم می کند که مستقیماً قابل انتقال به یک نقش نظامی تخصصی هستند، مانند کارمندان ان اچ اس که در واحدهای خدمات پزشکی ارتش ذخیره خدمت می کنند. تمام پرسنل ذخیره ارتش در صورت بسیج اجباری، مشاغل غیرنظامی خود را تا حد محدودی طبق قانون حفظ می کنند. با این حال، هیچ گونه حمایت قانونی در برابر تبعیض در استخدام برای عضویت در ذخیره ارتش در روند عادی وقایع (یعنی زمانی که بسیج نمی شوند) وجود ندارد.
آنتونیو لافرری (; ۱۵۱۲ – ۱۵۷۷) نقاش، نقشه نگار، قلم زن، ناشر، و گرافیست اهل فرانسه بود. اطلس های لافرری. امروزه لافرری بیشتر به خاطر اطلس های لافرری که در سال ۱۵۷۰ در رم منتشر شدند، شناخته می شود. این اطلس ها یکی از اولین مجموعه های ارگانیک نقشه های چاپی هستند که در صفحه اول خود تصویر اطلس را در حالی که کره زمین را در دست دارد، دارند. نسخه های کپی شده از شهر ناپل (در کاخ میرادویس)، مربوط به سال ۱۵۶۶، در موزه سن مارتینو در ناپل به نمایش گذاشته شده اند. او برای تهیه این اطلس با مهم ترین نقشه برداران ایتالیایی آن زمان همکاری کرد: جاکومو گاستالدی، باتیستا آنیسه، آنتونیو سالامانکا، فرانچسکو کاموسیو جوان، دوناتو برتلی، فراندو برتلی و پائولو فورلانی. در سال ۲۰۱۴، کتابخانه ایالتی بایرن اطلس های لافرری را از یک مجموعه دار خصوصی به قیمت ۱.۴ میلیون یورو خریداری کرد.
مارک لنکستر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار حزب محافظه کار بریتانیا، عضو مجلس اعیان و افسر ذخیره ارتش بریتانیا است که از اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان مدیر ذخیره نیروی زمینی بریتانیا خدمت می کند. او پیش از این از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ به عنوان نماینده پارلمان از حوزه شمال شرقی میلتون کینز و سپس کرسی جانشین آن، میلتون کینز شمالی، از زمان ایجاد این کرسی در انتخابات عمومی ۲۰۱۰ تا زمان بازنشستگی اش از مجلس عوام در انتخابات عمومی ۲۰۱۹ خدمت کرده است. او پس از تشکیل دولت ائتلافی در سال ۲۰۱۰، در چندین سمت، ابتدا به عنوان کمیسر لرد خزانه داری ملکه، و سپس در ماه مه ۲۰۱۵ به وزارت دفاع منتقل شد، ابتدا به عنوان معاون پارلمانی وزیر امور کهنه سربازان، نیروهای ذخیره و پرسنل، و سپس از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷ به عنوان وزیر امور نیروهای مسلح. او تا زمان بازنشستگی از دولت در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۹ در این نقش خدمت کرد. در مراسم تجلیل از انحلال در سال ۲۰۱۹، به او لقب اشرافی مادام العمر اعطا شد و در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ به عنوان «بارون لنکستر کیمبولتون» منصوب شد. او در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ به مجلس اعیان معرفی شد. لنکستر در ۱۲ مه ۱۹۷۰ در کمبریج متولد شد. او به صورت خصوصی در مدرسه کیمبولتو
ن در هانتینگدونشایر تحصیل کرد، جایی که پدرش رونالد لنکستر از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۸ کشیش بود. او در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی خود را در رشته مطالعات بازرگانی از دانشگاه باکینگهام و در سال ۱۹۹۳ مدرک ام بی ای خود را از دانشکده بازرگانی دانشگاه اکستر دریافت کرد.
قبیله های فنلاندی () گروه های قومی باستانی هستند که در طول زمان فنلاندی ها از آنها تکامل یافته اند. در سال ۱۵۴۸، میکائیل آگریکولا در عهد جدید خود اشاره می کند که قبایل فنلاندی عبارتند از فنلاندی ها، تاواستین ها و کارلی ها. همین تقسیم بندی را می توان در سنجاق سینه های معمولی که زنان در قرن های ۱۲ تا ۱۴ می پوشیدند نیز مشاهده کرد. با این حال، فرهنگ فلزی، به ویژه جواهرات و سلاح ها، در اواخر دوره مروونژی ها در قرن هشتم در منطقه فنلاند معاصر، به شکلی متمایز و خاص تکامل یافته بود. هدف از این تکامل احتمالاً بیان هویت خاص "فنلاندی" بود که از تصویر منشأ مشترک و شباهت متقابل زاده شده بود. قبیله های فنلاندی اغلب در منابع تاریخی، مانند نامه های پاپ، «تواریخ اول نووگورود» و «تواریخ اریک» ذکر شده اند.
'Se Wsi Testamenti (؛ ) اولین ترجمه عهد جدید به زبان فنلاندی است؛ که در سال ۱۵۴۸ منتشر شد. این ترجمه توسط میکائیل آگریکولا، که در آن زمان رئیس مدرسه کلیسای جامع تورکو و بعداً اسقف تورکو بود، ترجمه شد. این نسخه خطی که عموماً به عنوان برجسته ترین اثر آگریکولا در نظر گرفته می شود، در سال ۱۵۴۳ تکمیل شد، اما پنج سال دیگر تحت اصلاح قرار گرفت. کل کار یازده سال طول کشید. "عهد جدید" که در سال ۱۵۴۸ در استکهلم چاپ شد، هنوز عمدتاً بر اساس گویش تورکو بود. متن. "Se Wsi Testamenti" شامل ۷۱۸ صفحه و تصاویر فراوان است. این کتاب دو مقدمه دارد، عملی و الهیاتی. در مقدمه عملی، آگریکولا دلایلی برای استفاده از گویش تورکو ارائه می دهد و توضیح می دهد که چگونه مسیحیت به فنلاند وارد شد. در مقدمه الهیاتی، آگریکولا می گوید که ترجمه او بر اساس متن یونانی نوشته دسیدریوس اراسموس (که به ویژه از زمان حضورش در فیلیپ ملانشتن برای او آشنا بود)، مجموعه ای لاتین از دسیدریوس اراسموس، ترجمه آلمانی توسط مارتین لوتر، و همچنین سوئدی کتاب مقدس نوشته اولاس پتری انجام شده است. ویژگی ها. آگریکولا همچنین توضیح می دهد که چگونه مجبور بوده کلمات جدید زیادی بساز
د و امیدوار بوده که مورد پسند و استفاده قرار گیرند (که همینطور هم شده است، اگرچه برخی از آنها، به ویژه حیواناتی که هرگز در فنلاند دیده نشده اند، پس از مواجهه با حیوان یا شیء واقعی، کمتر مورد توجه قرار گرفته اند؛ مانند "jalopeura" یا "گوزن نجیب" برای شیر - که اکنون "leijona" نامیده می شود، و "kamelikurki" یا "جرثقیل شتر" برای شترمرغ - که اکنون "strutsi" نامیده می شود). "Se" (به معنای واقعی کلمه "that") در عنوان، یک حرف تعریف دستوری قطعی است (معادل "the" در انگلیسی)؛ فنلاندی مدرن حرف تعریف ندارد. املا. ویژگی های املای این کتاب عبارتند از:
اولاس پتری (؛ 1493 – (۵۸ یا ۵۹ ساله)) قدیس مسیحی اهل سوئد بود. او که Petersson نیز نامیده می شود، بیشتر با نام لاتین خود، Olaus Petri (یا کمتر رایج، Olavus Petri) شناخته می شود، روحانی، نویسنده، قاضی و از چهره های اصلی اصلاحات پروتستانی در سوئد بود. برادرش، لارنتیوس پتری (لارس پِرسون)، اولین اسقف اعظم لوتری انجیلی سوئد شد.
«فنلاندی های اصیل» (، ) مردمی تاریخی و زیرگروهی مدرن ("heimo") از مردم فنلاند هستند. آنها در مناطق استان تاریخی فنلاندی اصیل () و ساتاکونتا زندگی می کنند و به گویش های جنوب غربی فنلاندی صحبت می کنند. فنلاندی های اصیل در طول تاریخ خود پیوندهای محکمی با اسکاندیناوی داشته اند. در ابتدا، نام خارجی «فنلاند» و نام داخلی «سوئومی» فقط به منطقه جنوب غربی که فنلاندی ها در آن ساکن بودند، اشاره داشت. بعداً، معنای این نام ها گسترش یافت و به کل منطقه فنلاند مدرن اشاره کرد. پیش از این، نام "فین" به معنای مردم سامی بود، به خصوص در حماسه های نورس قدیمی تر. اعتقاد بر این است که نام روسی Сумь، "سوم"، که در وقایع نگاری های نووگورودی آمده است، به خود فنلاندی ها اشاره دارد. از "سوم ها" به عنوان متحدان سوئدی ها در نبرد نوا در سال ۱۲۴۰ یاد شده است.
گویش های جنوب غربی فنلاندی () گویش های غربی فنلاندی هستند که در جنوب غرب فنلاند و ساتاکونتا صحبت می شوند. گویش های جنوب غربی فنلاندی تأثیرات لهجه های زیر و بمی و سوئدی را دارند، و همچنین ویژگی هایی از سایر گروه های گویشی (به ویژه تاواستی) را دارند. با این حال، ویژگی ها و تأثیرات سایر گروه های گویش فنلاندی تا حد زیادی در گویش رائوما وجود ندارد. گویش های فنلاندی جنوب غربی را می توان به دو زیرگروه، گروه های شمالی و شرقی تقسیم کرد که به نوبه خود می توانند به گروه های حتی کوچک تری تقسیم شوند. هیکی اویانسو گروه شمالی را به سه گروه تقسیم کرد: رائوما، تایواسالو و ماسکو و گروه شرقی را به دو گروه تقسیم کرد: هالیکو و گروه های ساحلی.
پیتر رینولدز (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خوکچه هندی"، "جعبه جادویی"، "ردا"، "نقطه فروپاشی" اشاره کرد. حرفه. بیشتر دوران حرفه ای او با بازی در فیلم های درجه ب سپری شد؛ جایی که به عنوان «نمونهٔ کامل یک شیاد، دوست پسر غیرقابل اعتماد، باج گیر بی وجدان، و مرد خوش برخوردی که همیشه آماده بود تا برای یک بانو سیگار روشن کند» شناخته می شد. مجله "فیلم لینک" نوشت: «بازیگران کمی از نسل او بودند که تماشای فیلم ها را تا این اندازه سرگرم کننده می کردند.» او در دو فیلم از جان گیلرمین نقش آفرینی کرد. همچنین در قسمت بیست وهشتم از مجموعه "ماجراهای ویلیام تل" با عنوان انتقام جو (۱۹۵۹) نقش «ایلِر» را بازی کرد. او در سریال تلویزیونی "انتقام جویان" نیز ظاهر شد؛ در سال ۱۹۶۱ در نقش «اَل برِیدی» در قسمت «"خطر دوگانه"» و در سال ۱۹۶۷ در نقش «تولیپ» در قسمت «"چه کسی کیست؟"». در سال ۱۹۶۹، رینولدز به استرالیا نقل مکان کرد و حرفه اش جانی دوباره گرفت. او در شش سال نخست حضورش در آنجا (از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴)، در بیش از ۲۰ نق
ش – عمدتاً در تلویزیون – ظاهر شد. یکی از نقش های برجسته اش بازی در فیلم کمدی سیاه "مجموعه خصوصی" محصول ۱۹۷۲ بود. او همچنین در تبلیغات سیگار وودباین بازی کرد. رینولدز به تنهایی و تنها با سگ کوچک اش در سیدنی زندگی می کرد؛ برادرش نیز در همان شهر سکونت داشت. مرگ. او و سگش در تاریخ ۲۲ آوریل ۱۹۷۵، در آتش سوزی آپارتمانش در خیابان آکسفورد، پدینگتون، سیدنی جان باختند. علت آتش سوزی، کشیدن سیگار در رختخواب اعلام شد.
نبرد نوا (; ; ) بین جمهوری نووگورود به همراه کارلیاها و پادشاهی سوئد، شامل نیروهای نروژی، فنلاندی و تاواستیان ها، در رود نوا، نزدیک آبادی اوست-ایزورا، در ۱۵ ژوئیه ۱۲۴۰ درگرفت. این نبرد فقط در منابع روسی ذکر شده است و هنوز مشخص نیست که آیا یک تهاجم بزرگ و یا یک یورش کوچک بوده است. در تاریخ نگاری روسیه، این رویداد به رویدادی با مقیاس و اهمیت عظیم تبدیل شده است.
یک گوآهتی (goahti در سامی شمالی، goahte در سامی لوله، gåhte در سامی پیته، gåhtie در سامی اومه، gåetie و gábma در سامی جنوبی، ، ، )، در فرهنگ سامی کومه یا چادر از سه نوع پوشش است: پارچه، خزه تورب یا چوب. گوآهتیِ پوشیده از پارچه بسیار شبیه به یک لاووی سامی است، اما اغلب کمی بزرگتر ساخته می شود. در نوع چادری آن، گوآهتی به عنوان «میله خمیده» یا «میله نان» نیز نامیده می شود، زیرا شکل آن کشیده تر است در حالی که لاوو به شکل دایره است. ساخت. ساختار داخلی میله ها به این ترتیب است: ۱) چهار میله که در یک انتها خمیده هستند (طول ) ۲) یک میله مرکزی افقی مستقیم (طول ) ۳) تقریباً دوازده میله دیواری مستقیم (طول ). اندازه همه میله ها می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. چهار میله خمیده تا زاویه حدود ۱۳۰ درجه خمیده می شوند. دو تا از این تیرک ها در یک انتها سوراخی دارند که در آنها حفر شده است و آن دو انتها توسط تیرک افقی بلند مرکزی که توسط تیرک های توصیف شده وارد شده است، به هم متصل می شوند. دو تیرک منحنی دیگر نیز در انتهای دیگر تیرک بلند به هم متصل می شوند. وقتی این سازه برپا می شود، یک پایه چهارپایه با تیرک بلند در بالا و م
رکز سازه تشکیل می شود. با سازه چهارپایه که حدود پنج تا هشت فوت ارتفاع دارد، تقریباً ده یا دوازده "تیرک دیواری" مستقیم در مقابل سازه قرار می گیرند. پوشش گوآهتی، که امروزه معمولاً از کرباس ساخته می شود، در مقابل سازه قرار داده شده و بسته می شود. ممکن است بیش از یک پوشش وجود داشته باشد که سازه را بپوشاند. تفاوت های بین گوآهتی و لاوو را می توان با نگاه کردن به بالای سازه ها مشاهده کرد. تیرک های لاوو به هم نزدیک می شوند، در حالی که تیرک های گوآهتی از هم جدا هستند و به هم نمی رسند. در نسخه چمنی گوآهتی، بوم با چوب جایگزین می شود که روی سازه پوشیده شده با پوست توس و سپس پوده قرار می گیرد تا ساختاری بادوام ایجاد کند. حمل و نقل و قابلیت استفاده. به طور سنتی، سامی ها کل سازه جدا شده را با استفاده از گوزن شمالی اهلی خود به عنوان حیوان بارکش برای حمل یا کشیدن تیرک ها در حین دنبال کردن گله گوزن شمالی خود، حمل می کردند. امروزه، به دلیل اندازه نامناسب تیرک های خمیده، این سازه کمتر توسط سامی ها به عنوان سرپناه قابل حمل استفاده می شود. سامی ها هنگام پیروی از سنت فرهنگی خود، بیشتر از لاووی سامی برای سازه کمپینگ خود استفاده می ک
نند. در مناطق ساحلی، سامی های ساحلی ساکن تر، تا جنگ جهانی دوم از گوآهتی پیت به عنوان یک ساختمان ترکیبی برای زندگی انسان و دام استفاده می کردند.
چاه آبی اژدها (چینی: 永樂藍洞) که با نام چاه آبی یونگ لو نیز شناخته می شود، یک گودال آبی در دریای چین جنوبی و نزدیک جزایر پاراسل است. این چاه با عمق حدود ، تا پیش از کشف گودال «تام جا» در سال ۲۰۲۴ عمیق ترین گودال آبی شناخته شده جهان به شمار می رفت. این گودال حدود عمیق تر از چاه آبی دین در باهاما است. محلی ها آن را «چشم دریای چین جنوبی» می نامند و در افسانه ها گفته می شود محل یافتن چوب طلایی سون ووکونگ در رمان "سفر به غرب" بوده است. کشف. چاه آبی یونگ لو در سال ۲۰۱۶ به وسیله ماهیگیران محلی شناخته شد. نخستین بررسی ها با استفاده از ربات زیرآبی Video Ray Pro 4 انجام گرفت که عمق آن را ۳۰۱ متر و قطر دهانه را ۱۳۰ متر اندازه گیری کرد. در جریان این پژوهش ها بیش از ۲۰ گونه جدید دریایی شناسایی شدند. پژوهش. مطالعات علمی نشان داده است که این گودال دارای دو لایه ترموکلاین و تغییرات چشمگیر در ترکیب شیمیایی آب است. در عمق بیش از ۹۰ متر سطح اکسیژن به طور قابل توجهی کاهش یافته و حیات دشوارتر می شود. اهمیت. چاه آبی یونگ لو برای پژوهش در زمینه های اقلیم شناسی، اکولوژی دریایی و ژئوشیمی اهمیت بسیاری دارد.
ویکی (به انگلیسی: Viki) موضوع یکی از اولین آزمایش ها در مورد زبان در میمون ها بود که به اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ برمی گردد. ویکی شامپانزه ای بود که توسط کیت و کاترین هیز به شیوه یک نوزاد انسان بزرگ شد تا ببینند آیا می تواند واژگان انسانی را یاد بگیرد یا خیر. او تحت گفتاردرمانی قرار گرفت که شامل دستکاری فک پایین او توسط خانواده هیز می شد. در نهایت، او توانست چهار کلمه را بیان کند: تجزیه و تحلیل ضبط های صوتی او نشان داد که او قادر به جذب همزمان «قالب های» صامت و «محتوای» مصوت گونه نبود، اما «با موفقیت نمونه کوچکی از صداهای گفتاری صامت شبه انسانی، ازجمله تلفظ لبی و احتمالاً نرم کامی» را تولید کرد. در آن زمان، موفقیت بسیار محدود او در ابتدا به این صورت تفسیر شد که نشان می دهد میمون ها قادر به استفاده از زبان انسانی نیستند. بااین حال، آزمایش های بیشتر که در آن به شامپانزه ها در استفاده از زبان اشاره آمریکایی آموزش داده شد، نشان داد که دستاوردهای ویکی به طور قابل توجهی به دلیل محدودیت های فیزیولوژیکی مختل شده است: شامپانزه ها قادر به تولید صداهایی نیستند که گفتار انسان را تشکیل می دهند. ویکی به مدت سه سال ما
نند یک انسان، حتی با یک خواهر و برادر انسانی، با مربیان خود، کیت و کتی هیز در اورنج پارک، فلوریدا، زندگی کرد، با این تصور که سایر تلاش های ناموفق برای آموزش زبان انسانی به یک نخستی غیرانسانی به این دلیل شکست خورده است که این مطالعات از محیط هایی بسیار متفاوت با محیط انسان هنگام یادگیری زبان توسط نوزادان استفاده کرده اند. بااین حال، تجربه فراگیری زبان شکست خورد، کتی هیز پس از سه سال گفت: «تنها نقص آشکار و مهم در هوش ذاتی میمون، در مقایسه با انسان، فقدان یک قابلیت برای استفاده و درک زبان است». استدلال قوه زبان در حوزه زبان شناسی تکاملی و زبان شناسی زیستی رایج است. نوآم چامسکی آن را «دستگاه اکتساب زبان» ذاتی انسان نامید که امکان استفاده از «اندام زبانی» یا قوه زبان بالغ را برای ما فراهم می کند. چامسکی، با اذعان به اینکه زبان اجزای مشترکی در گونه ها و حوزه های مختلف دارد، اکنون از اصطلاحات «وسیع» و «محدود» استفاده می کند، که محدود بودن تنها ویژگی انسانی با بی نهایت گسسته است.
«اشک ها» () ترانه ای از خواننده و ترانه پرداز آمریکایی، سابرینا کارپنتر است. این ترانه در ۲۹ اوت ۲۰۲۵ از طریق آیلند رکوردز به عنوان دومین تک آهنگ هفتمین آلبوم استودیویی او با نام "بهترین دوست انسان" (۲۰۲۵) منتشر شد. پیش زمینه و تبلیغ. سابرینا کارپنتر پس از انتشار تک آهنگ آغازین «من چایلد» در ۵ ژوئن ۲۰۲۵، از ۲۳ ژوئیه با کمک طرفداران و کاربران شبکه های اجتماعی شروع به آشکار کردن نام قطعات آلبوم هفتم خود با نام "بهترین دوست انسان" کرد. در ۱ اوت، او نام دومین قطعهٔ آلبوم با عنوان «اشک ها» را منتشر کرد. این معرفی همراه با عکسی از کارپنتر بود که در کنار توله سگی در حال استراحت روی صندلی سفید ایستاده و واژهٔ «Tears» در تصویر دیده می شد. یک هفته پیش از انتشار این آلبوم، کارپنتر اعلام کرد که قطعهٔ «اشک ها» همزمان با آلبوم در ۲۹ اوت به عنوان دومین تک آهنگ منتشر خواهد شد. این اطلاعیه شامل یک تیزر از موزیک ویدئو بود که به عنوان «کاملاً سینمایی» توصیف شد. در این تریلر، کارپنتر با کلاه کابوی در میان مزرعه ای مه آلود و پر از یونجه ایستاده است؛ در پس زمینه خودروی سوخته ای دیده می شود و او به سمت خانه ای متروکه خیره شده است.
سپس تصویر به سیاهی می رود و عنوان «Tears» با فونتی قرمز و شبیه خون روی صفحه ظاهر می شود. کارپنتر زیر این تیزر نوشت: «ویدئوی اشک ها. ۸/۲۹... فقط یک هفته دیگر تا انتشار "بهترین دوست انسان"!»
چیان فان (؛ ؛ به معنی «صورت فلکی هزار بادبان») که رسماً به نام صورت فلکی Spacesail شناخته می شود و همچنین با عنوان G60 Starlink نیز اشاره می شود، یک ابرصورت فلکی ماهواره ای اینترنتی در مدار پایین زمین است که توسط چین برنامه ریزی شده تا پوشش اینترنت جهانی ایجاد کند. این پروژه توسط Shanghai Spacecom Satellite Technology (SSST)، شرکتی که توسط دولت مردم شانگهای و آکادمی علوم چین پشتیبانی می شود، ایجاد شده است. این پروژه در سال ۲۰۲۴ آغاز شد تا رقیبی برای ابرصورت فلکی ماهواره ای Starlink باشد و برنامه ریزی شده که تا پایان پروژه بیش از ۱۵٬۰۰۰ ماهواره را شامل شود. تاریخچه. ۲۰۲۳. برنامه «هزار بادبان» با طرح «طرح اقدام شانگهای برای ترویج توسعه هوافضای تجاری و ایجاد مرکز صنعت اطلاعات فضایی (۲۰۲۳–۲۰۲۵)» آغاز شد که در ۲۰ نوامبر اعلام شد. دولت شانگهای ۶٫۷ میلیارد یوآن چین (۹۴۳ میلیون دلار) برای این پروژه اختصاص داد. اولین ماهواره با پنل تخت برای این ابرصورت فلکی در دسامبر ۲۰۲۳ مونتاژ شد. امکانات این ماهواره به شرکت دولتی Shanghai Gesi Aerospace Technology (Genesat) اختصاص یافت. ۲۰۲۴. در ۶ اوت ۲۰۲۴ ساعت ۰۶:۴۲ UTC، چین اولین
مجموعه از هجده ماهواره را با وسیله پرتاب لانگ مارچ ۶A به مدار قطبی پرتاب کرد. این پرتاب، ۳۵امین پرتاب مداری چین در سال ۲۰۲۴ بود و مرحله بالایی لانگ مارچ ۶A پس از تحویل ۱۸ ماهواره متلاشی شد و بیش از ۳۰۰ قطعه فضایی در مدار پایین زمین باقی گذاشت. در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، دومین گروه از هجده ماهواره به مدار پرتاب شد. در ۵ دسامبر ۲۰۲۴، سومین گروه از هجده ماهواره پرتاب شد. آینده. بر اساس گزارش رسانه های دولتی چین، چین برنامه ریزی کرده تا پایان سال ۲۰۲۵، ۶۴۸ ماهواره را مستقر کند، بخشی از ۱٬۲۹۶ ماهواره مرحله اول. ابرصورت فلکی کامل بیش از ۱۵٬۰۰۰ ماهواره خواهد داشت. این سیستم همچنین برنامه ریزی کرده بود فرکانس ها و جایگاه های مداری محدود را اختصاص دهد و امنیت داده ها را فراهم کند. تاثیر بر آسمان. ماهواره های چیان فان درخشان هستند و آلودگی نوری آن ها تهدیدی برای ستاره شناسی رصدی است. خطوط نور ایجاد شده در تصاویر پژوهشی توسط نرم افزار قابل حذف نیست و لذت دیداری از آسمان شب را مختل می کند.
همجنس گرایی زنانه، گِی، دوجنس گرا، تراجنسیتی و کوئیر (LGBTQ) در قزاقستان با چالش هایی جدی روبه رو هستند که ساکنان غیر-ال جی بی تی با آن مواجه نمی شوند. فعالیت جنسی همجنس گرایانه میان مردان و زنان در قزاقستان قانونی است، اما زوج های همجنس و خانوارهایی که توسط زوج های همجنس سرپرستی می شوند از همان حمایت های قانونی که زوج های دگرجنس گرا دریافت می کنند، برخوردار نیستند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، قزاقستان در اواخر ۱۹۹۷ فعالیت جنسی همجنس گرایانه میان مردان و زنان را عملاً و از ۱۹۹۸ رسماً جرم زدایی کرد و سن رضایت در اواخر ۱۹۹۷ عملاً و از ۱۹۹۸ رسماً برابر شد. افراد تراجنسیتی از سال ۲۰۰۳ اجازهٔ تغییر جنسیت قانونی یافته اند. افراد LGBTQ از سال ۲۰۲۲ اجازهٔ خدمت در ارتش را دارند. با این حال، حقوق افراد LGBTQ در قزاقستان همچنان به شدت محدود است و همجنس گرایی در جامعهٔ قزاق بسیار بدنام است. هیچ سازمان مردم نهاد LGBTQ وجود ندارد، نشانه های آشکار عدم تحمل رسمی دیده می شود و هیچ برابری حقوقی بر پایهٔ گرایش جنسی در حوزه هایی همچون اشتغال، آموزش، رسانه و ارائهٔ کالا و خدمات وجود ندارد. نفوذ اسلام و دیدگاه های محافظه کار
ی اجتماعی علیه مردان و زنان همجنس گرا همچنان به طور ریشه ای در سراسر کشور برقرار است. بسیاری از مردم قزاقستان باور دارند که همجنس گرایی نوعی اختلال رفتاری است و بسیاری از افراد LGBTQ در قزاقستان تمایل دارند گرایش جنسی خود را در ملأعام پنهان کنند. کسانی که آشکارا هویت خود را نشان می دهند، اغلب با آزار، خشونت و سوءاستفادهٔ جسمی روبه رو می شوند. تاریخ. چنگیز خان در امپراتوری مغول روابط همجنس گرایانه را ممنوع کرد و آن را مستوجب مجازات مرگ دانست. تاریخ دگرباشان جنسی در قزاقستان با دوره هایی از مدارا و سرکوب همراه بوده و به اوایل قرن بیستم بازمی گردد، زمانی که همجنس گرایی در ۱۹۱۷ پس از انقلاب اکتبر و برپایی اتحاد جماهیر شوروی برای نخستین بار جرم زدایی شد. دولت بلشویک تحت تأثیر اندیشه های ماگنوس هیرشفلد، دانشمند آلمانی که استدلال می کرد همجنس گرایی جلوه ای طبیعی از جنسیت انسانی است، قرار داشت. با این حال، در سال ۱۹۳۳ اتحاد شوروی همجنس گرایی را به عنوان بخشی از کارزار گسترده تر علیه رفتارهای «منحرف» دوباره جرم انگاری کرد. تبعیض علیه افراد دگرباش در دوران شوروی تداوم یافت و همجنس گرایی رسماً تا ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۷ «عملاً»