Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
AAC دارای فضایی برای خدمه ۴۴ نفره، با فضایی برای ۹–۱۰ میکروفایتر بود. این هواپیما برای حمل ۱۰ فروند جنگنده بوئینگ مدل ۹۸۵–۱۲۱ با قابلیت پرتاب، بازیابی، تسلیح مجدد و سوخت گیری طراحی شده است. در نقشه ها یک آشیانه در بالای بدنه وجود دارد که در آن کابین هواپیمای مسافربری است، آشیانه میکروفایترها را نگه می دارد. قسمت پشتی ناو هواپیمابر، در فضای پایین نزدیک باله دارای قسمتی برای ""تسلیحات و قطعات یدکی" است،" در قسمت جلوی پایین یک محل پرتاب برای رهاسازی هواپیماهای جنگنده و یک محل بازیابی در نزدیکی "تسلیحات و قطعات یدکی" وجود دارد. "بخش قطعات" در مرکز پایین بدنه هواپیما بخشی برای سوخت رسانی به بوئینگ های شناسایی مدل 985-121s وجود دارد. یک عرشه کشویی و دریچه های فشار وجود دارد که در طول پرتاب و بازیابی میکروفایترها تحت فشار و کاهش فشار قرار می گیرند. ناو هواپیمابر دارای ۴ موتور جت و یک بدنه بلند همراه با بال های تیز خواهد بود. لاکهید C-130 هرکول. از سال ۲۰۱۵، وزارت دفاع ایالات متحده در حال بررسی چشم انداز استقرار هواپیماهای بدون سرنشین داینتیکس ایکس -۶۱ گرملینس از هواپیماهای باری اصلاح شده لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس است. ای
ن هواپیما قادر به استقرار، پشتیبانی و بازیابی پهپادها خواهد بود. X-61A پس از تکمیل مأموریت خود، از یک روش اختصاصی بازیابی هوا استفاده خواهد کرد که شامل یک مخزن شبیه دروگ و تکنیک اسکله است. پس از تکمیل بارانداز، X-61A به محفظه بار C-130 «قرار داده می شود». آزمایش در حال حاضر در میدان های آزمایشی داگوی با پاسخ هوایی بین المللی که C-130A قراردادی را ارائه می دهد، در حال انجام است.
ویکتور سربریانیکوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی و شوروی بازی کرده است.
وولودیمیر مونتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
آبْجیْ نِسا، نمایش شادی آور زنانه، رایج در مناطق مختلف ایران است. شعر آن احتمالاً در زمان پهلوی سروده شده است. داستان آن اختلاف سنی و مشکل بودن ازدواج در زمان قاجار است. داستان. موضوع نمایشنامه، روایت آهنگینِ دختر دَم بختی است که دلباخته جوانی فقیر شده است، اما هم زمان پیرمردی ثروتمند خواستگار اوست. اقوام دختر با اندیشه مالی که ریشه در شرایط بد اقتصادیشان دارد، بدون توجه به اختلاف سنی دختر و پیرمرد در صدد راضی کردن دختر برای ازدواج با او هستند، چرا که آنان خوشبختی را در پول میبینند. داستان نمایش نشانگر یکی از مشکلات زنان، یعنی عدم امنیت اقتصادی و وابستگی مالی آنها به شوهرانشان است.
ویلیام پنینگتون (زاده ۴ مه ۱۷۹۶ – درگذشته ۱۶ فوریه ۱۸۶۲) یک سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود. او از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۳، سیزدهمین فرماندار نیوجرسی بود. پنینگتون یک دوره در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و طی آن از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۱ به عنوان رئیس مجلس مشغول به کار بود. در نوامبر ۱۸۵۸، پنینگتون به عنوان یک جمهوری خواه به نمایندگی از حوزه انتخابیه پنجم نیوجرسی برای مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد و طی آن از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۱ پس از یک انتخابات طولانی مدت که ۴۴ دور در هشت هفته به طول انجامید رئیس مجلس نمایندگان شد.
در طراحی برق شهری مدار حلقوی () گونه ای از فناوری سیم کشی برق است که در آن پریزها و نقاط توزیع به صورت حلقه به هم متصل هستند. اینگونه سیم کشی در کشورهایی چون بریتانیا، ایرلند و هنگ کنگ کاربرد دارد.
خورال کبیر مغولستان پارلمان و نهاد قانونگذار مغولستان است که دارای نظام تک مجلسی می باشد و در کاخ دولت واقع شده است. تاریخچه. توگس اوچیرین نامنانسورن در فوریه ۱۹۱۴ رئیس خورال کبیر مغولستان شد و تا زمان مرگش در آوریل ۱۹۱۹ عهده دار این سمت بود. اوایل. اولین مجلس در نوامبر ۱۹۲۴ جلسه برگزار کرد. همچنین این نهاد مجلس قانونگذاری جمهوری خلق مغولستان بود. مجلس بعدها بسیاری از اختیارات خود را به کمیته اجرایی به نام اولسین باگا خورال (خورال صغیر) واگذار کرد. همچنین خورال کبیر بین نوامبر ۱۹۲۴ و فوریه ۱۹۴۹ نه جلسه برگزار کرده است. این نهاد قانونگذار پس از اصلاحات انتخاباتی در سال ۱۹۵۱، شروع به برگزاری دوباره جلسات کرد. اولین دوره در ژوئیه ۱۹۵۱ و سومین در ژوئیه ۱۹۵۷ برگزار شد. کنون. خورال کبیر مغولستان دارای ۸ کمیته دائمی و ۱۰ کمیته فرعی بود. برای اولین بار حزب دموکرات با ۳۴ کرسی، حزب خلق مغولستان ۲۶، ائتلاف عدالت از حزب انقلابی خلق مغولستان و حزب ملی دموکراتیک مغولستان ۱۱، حزب اراده مدنی-سبز ۲ و ۳ حزب مستقل دیگر موفق به دریافت کرسی در مجلس شده بودند. همچنین انتخابات قانونگذاری بر اساس قانون جدید بر اساس نظام انتخاباتی مخ
تلط برگزار شد. ۴۸ کرسی مستقیماً از ۲۶ حوزه انتخابیه انتخاب شدند و ۲۸ کرسی بر اساس تعداد آرایی که احزاب سیاسی به دست آوردند به تناسب تخصیص یافتند. رئیس منتخب زنداخوگین انخبول و رئیس دبیرخانه بیامبادورج بولباتور بود. گفتنی است برای اولین بار در مغولستان، از ماشین های الکترونیکی رأی گیری برای ثبت نام، شمارش آرا و نظارت استفاده شد. در حال حاضر حزب خلق مغولستان ۶۵ کرسی، حزب دموکرات ۹ کرسی، حزب انقلابی خلق مغولستان ۱ کرسی در خورال کبیر مغولستان دارند. حزب خلق مغولستان با داشتن ۶۵ کرسی، پارلمان را در دست دارد. ساختار. خورال کبیر مغولستان تک مجلسی است و از ۷۶ عضو تشکیل شده است. همچنین مجلس با وکالت کمتر از ۵۷ نفر از مجموع اعضای مجلس، دارای اختیارات آن است. تمامی اعضای مجلس باید فرستاده مردم باشند و منافع همه شهروندان و مردم را نمایندگی و از آن ها حمایت کند. رئیس. اعضای مجلس رئیس مجلس را از میان خود و با رأی گیری برای مدت ۴ سال انتخاب می کنند. همچنین ممکن می باشد قبل از پایان دوره ۴ ساله خود به دلایلی که در قانون تعیین شده از سمت برکنار شوند. آن ها با عضویت در مجلس، عضو شورای امنیت ملی می شوند. رئیس مجلس دارای مسئولیت
های زیر است: نایب رئیس. نایب رئیس مجلس توسط هر انجمنی که با نتیجه انتخابات تشکیل می شود، انتخاب می شود. شورای ریاست متشکل از نایب رئیس مجلس، رؤسای مجامع، رهبران احزاب پارلمانی و رؤسای کمیته های دائمی و موقت است. شورای ریاست وظایف زیر را بر عهده دارد: انتخابات. انتخابات مجلس هر ۴ سال یکبار برای همه اعضای خورال برگزار می شود. در این انتخابات از همه ۲۶ حوزه انتخابیه چند نفر نامزد می شوند. هر شخصی که بخواهد رأی دهد باسیتی ۱۸ سال داشته و تبعه مغولستان باشد. شرایط برگزاری انتخابات زود هنگام:
کتابخانهٔ نیمه شب یک رمان فانتزی نوشته مت هیگ است که در ۱۳ اوت ۲۰۲۰ توسط انتشارات کنون گیت منتشر شده است. این رمان در ده قسمت از رادیو بی بی سی پخش شد. قهرمان این کتاب زن جوانی به نام نورا سید است که از انتخاب های خود در زندگی ناراضی است. نیمه شبی او سعی می کند خود را بکشد، اما جایی بین مرگ و زندگی به کتابخانه ای می رسد که توسط کتابدار مدرسه اش، خانم الم اداره می شود. در این کتابخانه میلیون ها کتاب مملو از داستان هایی از زندگی او قرار دارد که اگر او تصمیم های متفاوتی گرفته بود، سرنوشتش متفاوت رقم می خورد. در این کتابخانه، او سپس سعی می کند زندگی ای را که در آن بیشترین موفقیت یا شادی را دارد، بیابد. برای مثال، در یکی از زندگی های احتمالی، او با دوست پسرش ازدواج می کند، اما زندگی اش آن طور که او انتظار داشت نیست. او همچنین خود را به عنوان یک یخچال شناس می بیند که در مجمع الجزایر سوالبارد در شمالگان تحقیق می کند. زندگی بسیار متفاوت با زندگی ای که او سعی می کند از آن فرار کند، اما لزوماً انتخاب بهتری نیست. بازخوردها. "کتابخانهٔ نیمه شب" توسط "نیویورک تایمز،" "بوستون گلوب"، و "واشینگتن پست" به عنوان پرفروش ترین کت
اب معرفی شد. صبح بخیر آمریکا آن را به عنوان انتخاب باشگاه کتاب انتخاب کرد. این کتاب همچنین نقدهای مثبتی از "نیویورک تایمز"، "گاردین ،" "ZYZZYVA ," "اسکاتسمن ،" "ساندی تایمز ،" "ژورنال کتابخانه،" "نقد کرکوس"، دریافت کرد. "واشینگتن پست،" "پابلیشرز ویکلی"، و ایندیپندنت"پست و" ان پی آر یک بررسی ترکیبی ارائه کرد. این کتاب همچنین در فهرست های «بهترین» از "کریستین ساینس مانیتور ،" "آمازون ،" "پیور واو ،" "لایت هاب، رادیو عمومی سنت لوئیس، و واشینگتن پست قرار گرفت."
بوگاتی ئی بی۱۱۲ (به انگلیسی: Bugatti EB 112) یک سدان مفهومی فست بک ۴ در است که توسط بوگاتی اتومبیلز در سال ۱۹۹۳ ارائه شد. جورجتو جوجارو از ایتال دیزاین مسئول طراحی این خودرو بود. ئی بی۱۱۲ دارای یک موتور وی۱۲ با قدرت ۴۵۶ اسب بخار و سیستم چهار چرخ متحرک دائمی است.
بازآرایی مک لافرتی واکنشی است که در طیف سنجی جرمی در طی تکه تکه شدن یا تفکیک مولکول های آلی مشاهده می شود. گاهی اوقات مشاهده می شود که یک مولکول حاوی یک گروه کتو با افزایش اتم γ-هیدروژن تحت شکافت β قرار می گیرد، همان طور که برای اولین بار توسط آنتونی نیکلسون که در بخش فیزیک شیمیایی در سازمان پژوهش های علمی و صنعتی همسود(CSIRO) در استرالیا کار می کرد، گزارش شد. این بازآرایی ممکن است توسط یک مکانیسم رادیکالی یا یونی انجام شود. واکنش. شرح واکنش بعداً توسط فرد مک لافرتی شیمیدان آمریکایی در سال ۱۹۵۹ منتشر شد که منجر به پیوند نام او با این فرایند شد.
دونالد اف سَنگْستر زمین شناس اقتصادی کانادایی است. او برای سازمان زمین شناسی کانادا کارکرده است. سنگستر درسال ۱۹۹۴ رئیس انجمن زمین شناسان اقتصادی بود.
در طیف سنجی جرمی، تکه تکه شدن، یا قطعه قطعه شدن تفکیک یون های مولکولی با ناپایداری انرژی است که در اثر عبور مولکول ها از محفظه یونی کننده یک طیف سنج جرمی ایجاد می شوند. قطعات یک مولکول باعث ایجاد یک الگوی منحصر به فرد در طیف جرمی می شوند. این واکنش ها در طول دهه ها به خوبی ثبت شده اند و الگوی قطعه قطعه شدن برای تعیین وزن مولی و اطلاعات ساختاری مولکول ناشناخته مفید است. قطعه قطعه شدنی که در آزمایش های طیف سنجی جرمی پشت سر هم اتفاق می افتد، اخیراً مورد توجه تحقیقات قرار گرفته است، زیرا این داده ها به تسهیل شناسایی مولکول ها کمک می کنند.
"این صفحه به صفحه ی رایانش ماشین بدون پوشش انتقال یافت" محاسبه ماشین بدون پوشش یک معماری رایانه است که بر اساس ماشین های بدونن پوشش می باشد. در الگوی BMC، برنامه ها بدون پشتیبانی هیچ سیستم عامل یا هسته متمرکزی اجرا می شوند، هیچ نرم افزار واسطه ای روی "ماشین بدون پوشش" قبل از برنامه های اجرا شونده بارگذاری نمی شود. این برنامه ها که "برنامه های ماشین بدون پوشش" یا به طور خلاصه برنامه های BMC نامیده می شوند، از هیچ انبارش ثابت یا دیسک سختی استفاده نمی کنند و در عوض در حافظه های بزرگ جداشونده مانند حافظه فلش ذخیره می شوند. یک برنامه BMC شامل یک برنامه واحد یا یک رشته کوچک از برنامه ها است که به عنوان یک اجراشونده واحد در یک فضای آدرس اجرا می شود. برنامه های BMC به منابع سخت افزاری حیاتی خود دسترسی مستقیم دارند. آنها نهادهایی خودکفا، خود مدیریت شونده و خودکنترلی هستند که بدون استفاده از اجزای نرم افزاری دیگری یا نرم افزار خارجی راه اندازی، بارگیری و اجرا می شوند. برنامه های BMC به دلیل طراحی خود دارای امنیت ذاتی هستند. هیچ آسیب پذیری مرتبط با سیستم عاملی وجود ندارد و هر برنامه فقط شامل عملکردهای ضروری (حداقلی) است
. هیچ وضعیت ممتازی در سیستم BMC وجود ندارد زیرا برنامه ها فقط در وضعیت کاربر اجرا می شوند. همچنین، چون کد برنامه به صورت ایستا گردآوری (کامپایل) می شود - هیچ راهکاری برای تغییر پویای جریان برنامه ی BMC در طول اجرا وجود ندارد تاریخچه. در روزهای ابتدایی رایانش، نرم افزار های رایانه ای به طور مستقیم با سخت افزار در ارتباط بودند و هیچ سیستم عاملی وجود نداشت.با بزرگتر شدن برنامه ها و دربرگرفتن دامنه های مختلف، سیستم های عامل اختراع شدند. آنها به عنوان یک میان برنامه که لایه ی انتزاعی سخت افزاری را در اختیار برنامه ها میگذارد عمل میکردند.سیستم های عامل در اندازه و پیچیدگی خود به میزان بسیار زیادی رشد کرده اند که باعث تلاش هایی برای کم کردن بار سیستم های عامل و بهبود عملکردشان شده است، که شامل میکروکرنل، اگزوکرنل ، سیستم عامل تاینی ، سیستم عامل کیت ، پالاشیوز و کیتن ، آی او-لایت ، بیر-متال لینوکس ، آی بی ام-لیبرا و دیگر کرنل های پشتیبان می شود.علاوه بر رویکرد های بالا، در سامانه های نهفته مانند موبایل های هوشمند، یک بخش کوچک و اختصاصی از سیستم عامل و یک رشته از برنامه ها به صورت خیلی نزدیکی با سخت افزار هم راستا شده
اند.همچنین تعداد بی شماری کنترل های صنعتی و بازی های رایانه ای هستند که به طور مستقیم روی سخت افزار اجرا می شوند. در اکثر این سامانه ها، سخت افزار دسترسی ندارد تا برنامه های همه کاره را اجرا کند. رایانش ماشین تنها، از مفهوم شیئ برنامه ای (AO) که توسط کارنه در دانشگاه توسان ابداء شده بود نشات گرفته است. این برنامه با گذشت سالیان به سیستم عامل های پراکنده(DOSC) تکامل پیدا کرد و در نهایت به الگوی BMC تبدیل شد. مقایسه با رایانش مرسوم. الگوی BMC در مسائل محتلفی با رایانش مرسوم متفاوت است. هنگام اجرای برنامه های BMC هیچ هسته ی مرکزی و یا سیستم عاملی وجود ندارد. همچنین یک ماشین بدون پوشش در الگوی BMC هیچ مالکیتی ندارد و منابع با ارزش را ذخیره نمی کند و از آن می توان برای اجرای برنامه های رایانشی همه کاره استفاده کرد. این ویژگی ها را نمی توان در رایانش معمول و مرسوم مانند سامانه های نهفته و سامانه روی تراشه (SOC) پیدا کرد. مفهوم BMC یک رویکرد حداقلی برای دستیابی به سادگی، اندازه ی کد های کوچکتر و امنیت می باشد. در رایانش ماشین بی پوشش، دستگاه محاسبه گر بدون پوشش است و برنامه ی آن مستقیما با سخت افزار در ارتباط است.
نرم افزار و برنامه های سامانه در حقیقت یکی هستند.یک وضعیت کاربر و یا وضعیت کرنل در این سامانه وجود ندارد. وقتی یک رشته برنامه در حال اجرا هستند هیچ چیز دیگری در حال اجرا نمی باشد. تمام برنامه ها با یک زبان برنامه نویسی C/C++ و با مقدار بسیار کمی کد نوشته می شوند.برنامه نویس نرم افزار تمامی منایع سخت افزاری را کنترل می کند.این روش بر اساس رویداد ها بنا شده است به همین جهت نیازی به هسته (کرنل) ندارد. یک رشته برنامه ی BMC بر اساس یک معماری مجموعه دستورالعمل داده شده (ISA) خیلی ساده می تواند برای همیشه اجرا شود، تا زمانی که دستورالعمل ها قابلیت رقابتی خود را با مرور زمان از دست نداده اند.این رویکرد با رایانش سبز بسیار همخوانی دارد چرا که نیازی نیست تا سخت افزار و نرم افزار را به خاطر منسوخ شدن از پیش تعیین شده ی امروزی که در تمامی وجه های سیستم های اطلاعاتی ما وجود دارد دور بیاندازیم. موارد استفاده و پژوهش. الگوی BMC برای ایجاد وب سرور ها، سرور های جدا از هم،صدا روی پروتکل اینترنت (VoIP)، سرور SIP ، ایمیل، وبمیل، جستجوگر متنی ، پروتکل های امنیتی،سامانه های فایل بندی، آرایه چندگانه دیسک های مستقل (RAID)، اس کیو لا
یت تبدیل شده ی بی پوشش، میان برنامه برای کارت های رابط شبکه (NICs) و ارتباط اترنت بر روی سور های تحت وب BMC با استفاده از دو کارت رابط شبکه، استفاده شده است. موفقیت در تبدیل برنامه های مرسوم ونیدوز یا لینوکس به طوریکه به عنوان برنامه های BMC اجرا شوند راه را برای استفاده های جدید الگوی BMC باز می کند. مشکلات طراحی در اجرای یک وب سرور بر روی رایانه بی پوشش با معماری 32 بیت چند هسته ای با استفاده از پروتکل هدایت انتقال (TCP) توضیح داده شده است. یک پروتکل مشتری/سرور برای ارتباط تحت وب بر روی قرارداد داده نگار کاربر (UDP) با استفاده از معماری 32 بیتی روی ماشین بی پوشش نمایش داده شده است. توسعه ی نرم افزار های رایانه بدون استفاده از هیچ سیستم عامل یا هسته ی مرکزی در معماری 64 بیتی چند هسته ای و اجرای آن نشان داده شده است.
رادیو فلایر یک فیلم درام-فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی ریچارد دانر و نویسندگی دیوید میکی اونس با بازی لورین براکو، جان هرد، الایجا وود، جوزف مازلو، آدام بالدوین و بن جانسون که توسط تام هنکس روایت می شود. مکان های فیلمبرداری شامل نوواتو، کالیفرنیا، و فرودگاه کلمبیا (کالیفرنیا) بود. این فیلم به یاد نانسی بنتا هانسن، ناظر فیلمنامه و سیمون فوئنتس، دستیار تولید تقدیم شد. تولید. فیلمبرداری در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد، پس از ۱۰ روز فیلمبرداری، داگلاس تولید را با ضرر ۵ میلیون دلاری تعطیل کرد. داگلاس سپس ریچارد دانر را به عنوان کارگردان جدید فیلم به خدمت گرفت. ایوانز به عنوان تهیه کننده اجرایی در فیلم باقی ماند. با بازنویسی بازیگران اصلی، رادیو فلایر در اکتبر همان سال تولید را از سر گرفت. دانر از ایوانز خواست تا فیلمنامه را به طور گسترده بازنویسی کند تا راهی برای تعادل بین فانتزی فراری و کودک آزاری بدون بیگانه کردن مخاطب بیابد. پایان اصلی فیلم یک کد امروزی بود که در آن یک مایک بزرگسال با بازی تام هنکس، فرزندانش را به موزه ملی هوا و فضا می برد، جایی که هیبرید رادیو فلایر/ هواپیما در کنار ماشین پرنده برادران ر
ایت نمایش داده می شود. مخاطبان آزمون با این پایان گیج شدند و فیلمبرداری مجدد منجر به پیش درآمد و پایانی امروزی شد که در فیلم پایانی دیده شد. خلاصه داستان. پدری خاطرات دوران کودکی خود را به یاد می آورد زمانی که او و برادر کوچکترش به همراه مادرشان و شوهر جدیدش به شهر جدیدی نقل مکان کردند. هنگامی که برادر کوچکتر توسط ناپدری وحشیانه خود مورد آزار جسمی قرار می گیرد، مایک تصمیم می گیرد چرخ دستی اسباب بازی آنها، "رادیو فلایر" را به یک هواپیما تبدیل کند تا او را به یک مکان امن ببرد. بازخوردها. این فیلم در راتن تومیتوز بر اساس نقدهای ۴۰ منتقد، ۳۵ درصد محبوبیت دارد. اجماع سایت این است: "رادیو فلایر با پوشاندن مفهوم عجیب خود بر روی داستانی تلخ از آزار خانگی، فیلمی خانوادگی است که برای کودکان بسیار دلخراش و برای والدین آنها بیش از حد سخت است.
الکتروفورز مویینه ای–طیف سنجی جرمی (CE-MS) یک تکنیک در شیمی تجزیه است که از ترکیب فرآیند جداسازی مایع الکتروفورز مویینه ای با طیف سنجی جرمی تشکیل شده است. CE-MS مزایای هر دو تکنیک CE و MS را برای ارائه راندمان جداسازی بالا و اطلاعات جرم مولکولی در یک آنالیز واحد ترکیب می کند. این روش قدرت تفکیک و حساسیت بالایی دارد، به حداقل حجم (چند نانولیتر) از نمونه نیاز دارد و می تواند با سرعت بالایی آنالیز کند. یون ها معمولاً با یونش الکتروافشانه تشکیل می شوند، اما می توانند توسط واجذب-یونش لیزری به کمک ماتریس یا سایر روش های یونش نیز تشکیل شوند. در تحقیقات پایه در پروتئومیک و تجزیه کمی مولکول های زیستی و همچنین در پزشکی بالینی کاربرد دارد. از زمان معرفی آن در سال ۱۹۸۷، پیشرفت ها و کاربردهای جدید، CE-MS را به یک روش جداسازی و شناسایی قدرتمند تبدیل کرده است. استفاده از CE-MS برای تجزیه و تحلیل پروتئین و پپتیدها و سایر مولکول های زیستی افزایش یافته است.
ملی گرایی منابع تمایل مردم و دولت ها برای اعمال کنترل بر منابع طبیعی واقع در قلمرو خود است. در نتیجه، ملی گرایی منابع با منافع شرکت های چند ملیتی در تضاد است. ملی گرایی منابع یک مفهوم محوری در بحث های معاصر در مورد سیاست انرژی است. ملی گرایی منابع در سراسر جهان در حال افزایش است. در طول رونق اخیر منابع جهانی، بسیاری از دولت ها سیاست های ملی گرایانه را برای به حداکثر رساندن منافع سیاسی و اقتصادی از بخش معدن و انرژی خود اتخاذ کرده اند. جنبش های اجتماعی و توسعه. چالش های تبدیل منابع طبیعی تجدیدناپذیر مانند هیدروکربن ها و مواد معدنی به عنوان موتورهایی برای توسعه، دولت ها را بدون توجه به ایدئولوژی مدت ها گیج کرده است. صنایع استخراجی عموماً متمرکز و نیازمند سرمایه و فناوری هستند. در کشورهای کم درآمد نمی توانند حجم زیادی از نیروی کار غیر ماهر را جذب کنند یا مشاغل زیادی ایجاد کنند. ماهیت اقتصاد جهانی با فقدان مهارت های فنی و مذاکرهٔ محلی ترکیب می شود تا اطمینان حاصل شود که سرمایه و فناوری غنی است. جدال استخراج. نظریه های موجود ملی گرایی منابع بر مدل های چانه زنی اقتصادی تکیه می کنند که نمی توانند چگونگی شکل دهی فرآین
دهای سیاسی به استراتژی های سیاست منابع دولت ها را بررسی کنند. بررسی ۱۲ کشور عمدهٔ تولیدکننده منابع نشان می دهد که ملی گرایی منابع معاصر، طیفی از اشکال متمایز به خود می گیرد که به تفاوت در نهادهای سیاسی که اهداف و سیاست های دولت ها را ساختار می دهند، مرتبط است؛ بنابراین استدلال می شود که در حالی که پویایی اقتصادی به عنوان یک عامل توانمند عمل می کند، نهادهای سیاسی یک عامل شرطی به همان اندازه مهم هستند که اشکال متمایز ملی گرایی منابع را که امروزه مشاهده می شود شکل می دهد. قدرت تصور عمومی و چارچوب اصلی. واقعیت پایدار یک اقتصاد وابسته و استخراجی، عمیقاً با مقدمات اصلی جنبش های اجتماعی متنوع و بحث انگیز بولیوی در تضاد است. در میان چپ گرایان طیف سیاسی، مجموعه ای از تفسیرهای ضد امپریالیستی و ملی گرایانه از تاریخ ریشهٔ محکمی یافته است. رهبران جنبش اجتماعی ثابت کرده اند که در بیان چارچوب های ناسیونالیستی منابع که طنین عاطفی گسترده ای دارند و شرکت کنندگان جنبش را به عمل سوق می دهد، زبردستند. روش های مستقیم در چارچوب ملی گرایی منابع. ملی گرایی منابع به طور نمادین و مادی افزایش کنترل ملی منابع استخراج شده را با توزیع عادل
انه تر منافع آن ها برابر می داند. با این حال، بسیج گفتمانی «ملت منبع» و وعدهٔ همراه آن برای عدالت توزیعی، همزمان هم تعامل با تکثر صداها در طیفی از مقیاس ها و هم ابعاد مختلف عدالت را از بین می برد. ادعاهای ناسیونالیستی منابع ممکن است به صورت لفاظی از دولت های ملی بیرون بیایند، اما در عمل هیج اند. ملی گرایی منابع در قرن ۲۱. اصطلاح «ملی گرایی منابع» مظهر موضع سیاستی است که با تأکید بر کنترل دولت بر استخراج، پردازش و تجاری سازی منابع به ضرر بازیگران خارجی مشخص می شود. «ملی گرایی» معمولاً برای ارجاع به مالکیت دولتی بر منابع طبیعی استفاده می شود و مفهوم «ملی گرایی منابع» اغلب با ویژگی های خاص حاکمیتی مرتبط است که فراتر از مالکیت است. ملی گرایی منابع در آمریکای لاتین. آمریکای لاتین شاهد دوره های مکرر ملی گرایی منابع، به ویژه در نفت و گاز بوده است که با افزایش کنترل دولت بر صنعت و سلب مالکیت سرمایه گذاری مشخص می شود. این دوره ها معمولاً در چرخه های ناشی از نیروهای ساختاری، به ویژه قیمت های بالای منابع و پایان چرخه های سرمایه گذاری موفق، افزایش تولید و ذخایر رخ می دهند. شرکت های دولتی تمایل دارند نقش صاحب را در منطقه
ایفا کنند که در طول دوره های گسترش ملی گرایی منابع بزرگتر می شود. در چنین دوره هایی، دولت ها مالیات ها را افزایش می دهند و از قرارداد با سرمایه گذاران خصوصی صرف نظر می کنند. باورها و نهادها می توانند شدت این رویدادها را در هر کشور محدود یا تشدید کنند، اما این چرخه عمدتاً توسط عوامل ساختاری هدایت می شود. عکس آن با رکود قیمت منابع رخ می دهد و زمانی که یک چرخهٔ سرمایه گذاری جدید مورد نیاز است، کشورها بخش نفت را آزاد می کنند و دولت عقب نشینی می کند. بین سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۱۲، افزایش تولید ناشی از آزادسازی های دهه ۱۹۹۰، همراه با رونق قیمت نفت، منجر به موج قدرتمندی از ملی گرایی منابع، از جمله مذاکرات مجدد قراردادها و ملی سازی، در آرژانتین، بولیوی، اکوادور و ونزوئلا شد. حتی در برزیل، کشوری که ثبات و پایداری نفتی داشت، کنترل دولتی افزایش در آن یافت. همچنین، پس از سال ۲۰۱۴، دوره آزادسازی جدیدی در سراسر منطقه به دلیل کاهش قیمت کالاها، ضعف مالی شرکت های دولتی و نیاز به یک چرخهٔ جدید سرمایه گذاری خصوصی آغاز شده است. درک پویایی های پشت ملی گرایی منابع در منطقه برای طراحی چارچوب های نهادی که چرخه ها را محدود می کند و سیاست ه
ای منابع بلندمدت را القا می کند بسیار مهم است. تاریخ اقتصادی آمریکای لاتین شامل بسیاری از اپیزودهای برجستهٔ درگیری بین دولت ها و صنایع استخراجی است. مهم ترین موارد مربوط به بخش نفت، مانند ملی شدن نفت در مکزیک (۱۹۳۸)، ونزوئلا (۱۹۷۶، ۲۰۰۷) و آرژانتین (۲۰۲۱) بوده است، اما در مورد استخراج سایر منابع معدنی مانند مس در شیلی (۱۹۶۹، ۱۹۷۱) و طلا در ونزوئلا (۲۰۱۱) نیز اتفاق افتاده است. در واقع، در بسیاری از کشورها موارد زیادی از مذاکره مجدد اجباری قرارداد، سلب مالکیت، یا ملی شدن وجود داشته است. این مجموعه از پدیده ها به طور کلی به عنوان «ملی گرایی منابع» نامگذاری شده است. رویکردهای ملی گرایی منابع. ملی گرایی منابع اغلب به صورت امواج در سراسر منطقه و جهان و همچنین در الگوهای تکراری در برخی کشورها رخ داده است. ادبیات از این چرخه ها به عنوان «چرخه های ملی گرایی منابع» یاد می کند. اجماع قوی در ادبیات وجود دارد که قیمت های بالای منابع باعث افزایش ملی گرایی منابع می شود به ویژه از طریق افزایش در اختیار گرفتن منابع توسط دولت. علاوه بر این، پس از چرخهٔ قابل توجهی از سرمایه گذاری در دارایی های غرق شده که منجر به افزایش ذخایر، ت
ولید یا کاهش خطرات مرتبط با یافتن و استخراج منبع می شود، احتمال ملی گرایی منابع افزایش می یابد. ریموند ورنون، اقتصاددان آمریکایی اصطلاح «معامله منسوخ» را ابداع کرد تا به این واقعیت اشاره کند که هنگامی که سرمایه گذاری ها به کار گرفته می شوند و خطرات زمین شناسی کاهش می یابد، دولت در موقعیت چانه زنی قوی تری قرار می گیرد و خواهان برداشت بیشتر از درآمد است؛ بنابراین، هم چرخه های قیمت بالای کالا و هم چرخه های سرمایه گذاری موفق، ملی گرایی منابع را تقویت می کنند و منطقی برای ماهیت چرخه ای این پدیده فراهم می کنند. در واقع، تاریخ متغیر سیاست منابع در منطقه عامل مهمی در توسعه نیافتگی نسبی پایه منابع فراوان آن بوده است. متصور است ایدئولوژی و نهادها بر میزان و شکلی که ملی گرایی منابع به سیاست تبدیل می شود، تأثیر می گذارند، اما به طور کلی، چرخه های ساختاری در پشت سطح قرار دارند. به عنوان مثال، با توجه به شرایط مطلوب برای انجام این کار، احتمال ملی شدن کامل یک دولت چپ گرا بیشتر از یک دولت نئولیبرال خواهد بود. همچنین ایدئولوژی می تواند پیش بینی ضعیفی برای ظهور سیاست های ناسیونالیستی منابع در کشورها و به ویژه آمریکای لاتین باش
د. گفتنی است که ترکیبی از ایدئولوژی و نهادها بر نحوهٔ تجلی ملی گرایی منابع در کشورهای مختلف در طول چرخه های ساختاری تأثیر می گذارد. دولت ها معمولاً زمانی عملگرا هستند که نیاز به جذب سرمایه گذاران خصوصی دارند و زمانی که تجدید نظر در معاملات با سرمایه گذاران مفید است، آشکارا ایدئولوژیک هستند. در واقع، گاهی علیت می تواند معکوس شود و شرایط ساختاری برای ملی گرایی منابع می تواند زمینهٔ مساعدی برای موفقیت دولت های چپ یا ناسیونالیست باشد، برای مثال رونق رانت مواد معدنی به دولت ها اجازه می دهد که به طور افراطی چپ یا ملی گرا باشند. در مقابل، یک عرصه با قیمت پایین یا کاهش تولید، آنها را مجبور می کند تا بااعتدال و عمل گراتر باشند. نهادهای داخلی و بین المللی نقشی را ایفا می کنند و هزینه ها و منافع ناشی از نادیده گرفتن قراردادها را تعیین می کنند. با این حال، به طور کلی، نهادهای داخلی، مانند دادگاه های مستقل و آژانس های نظارتی، نتوانسته اند سیاست های ملی گرایانه منابع را محدود کنند، در حالی که انگیزه های ساختاری برای اجرای آن ها به اندازهٔ کافی قابل توجه بوده است، همان طور که در موج ملی گرایی منابع در سال های ۲۰۰۵–۲۰۱۲ نشان
داده شد. با این حال، کشورهایی که دارای نهادهای سیاسی داخلی قوی تر و حاکمیت قانون هستند، احتمال سلب مالکیت فرصت طلبانه را کاهش می دهند. تعریف ملی گرایی منابع. اگرچه ادبیات گسترده ای در مورد ملی شدن و سلب مالکیت صنایع استخراجی وجود دارد و این رویدادها عموماً به عنوان مظهر ملی گرایی منابع توصیف می شوند، اما در اصل هیچ تعریف مورد توافقی وجود ندارد. همچنین ملی گرایی منابع را این گونه می توان مفهوم سازی کرد: «مجموعه کاملی از استراتژی هایی که یک دولت میزبان برای افزایش کنترل بر ثروت منابع طبیعی به قیمت مشارکت و سرمایه گذاری خارجی استفاده می کند.» افزایش کنترل دولت و کاهش نقش سرمایه گذاران خارجی و در این تعریف تأکید شده است. ملی گرایی منابع معمولاً بر سرمایه گذاران خارجی تأثیر می گذارد، زیرا آنها مهم ترین سرمایه گذاران خصوصی در بخش های استخراجی هستند، اما گاهی می تواند بر سرمایه گذاران خصوصی داخلی نیز تأثیر بگذارد. در واقع، زمانی که دولت منابع را بیش از حد از آنها استخراج می کند یا آنها را مجبور به تأمین مالی فعالیت های غیرمنابعی می کند، بر شرکت های دولتی تأثیر می گذارد که منجر به بازیابی سرمایه گذاری های آنها و امک