Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مانوئل ایتورا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شیلی است که در پست هافبک دفاعی بازی می کرد و در حال حاضر مربی جوانان باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده است.
ایوان آلوارز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای باشگاه لهستانی راکو چنتستوخووا بازی می کند.
ماجراهای پدینگتون (فرانسوی: Les aventures de Paddington)، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی است که توسط جان فاستر و جیمز لامونت ساخته شده است. این سریال توسط هی دی فیلمز و استودیوکانال با مشارکت نیکلودئون، ام ۶ و پی وی+ ساخته شده است. انیمیشن این مجموعه توسط بلو-زو انیمیشن استودیو و سوپرپرود استودیو تولید شده است. این سریال بر اساس فرنچایز خرس پدینگتون ساخته شده است. این سریال در نیکلودئون در سطح بین المللی پخش شد، به جز فرانسه که سریال در گالی و بعداً در ام ۶ و پی وی+ پخش شد. خلاصه داستان. این سریال بر روی پدینگتون جوان تمرکز می کند که نامه هایی را برای خاله اش لوسی می نویسد و چیزهای جدیدی را که در طول روز کشف می کند و جشن می گیرد. جوایز. این مجموعه در سال ۲۰۲۱، برندهٔ جایزه امی روز برای مجموعه انیمیشن های برجسته کودکان پیش دبستانی شد.
خوابگردها () یک فیلم درام آرژانتینی به کارگردانی پائولا ارناندس است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم نماینده آرژانتین برای حضور در رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در نود و سومین دوره جوایز اسکار بود که به فهرست نهایی منتخبان راه نیافت. این فیلم برندهٔ جایزهٔ «کرکس سیمین بهترین فیلم» از نگاه انجمن منتقدان فیلم آرژانتین شد. از بازیگران این فیلم می توان اریکا ریواس، ماریلو مارینی، دانیل هندلر اشاره کرد.
کارخانه گرد و غبار فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی اریک اسمال است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرمین مولر-اشتال، هیدن پنیتیر، رایان کلی، کیم مایرز، مایکل آنگارانو و پیتر هورتون ایفای نقش کرده اند.
پائولا ارناندس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل آرژانتین است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خوابگردها" و "ارث" اشاره نمود.
حمام های کاراکالا (نام لاتین: Thermae Antoninianae، نام ایتالیایی: Terme di Caracalla) یکی از بزرگ ترین و شاخص ترین بناهای عمومی روم باستان است که ساخت آن بین سال های ۲۱۱–۲۱۶ میلادی آغاز شد و در پایان دوره ای کوتاه پس از آن تکمیل گردید. این حمام ها تا حدود ۵۳۷ میلادی فعال باقی ماندند؛ پس از آن، در جریان محاصره روم توسط گوت ها، مجاری آب رسانی شهر آسیب دیدند و تأمین آب حمام ها قطع شد، در نتیجه استفاده از آن ها رسماً پایان یافت. در زمینهٔ فرهنگی، حمام های کاراکالا نمادی از توانِ مهندسی، اقتصادی و هنری امپراطوری روم در قرن سوم میلادی هستند. آن ها نه تنها امکانات بهداشتی را برای عموم مردم فراهم می کردند، بلکه اجتماعات شهری را حول خود گرد می آوردند؛ محلی برای ورزش، مطالعه، گفتگو و تجمع عمومی. چنین بناهایی بیانگر سیاست عمومی امپراطوران برای تحکیم اقتدار دولت و ایجاد پیوند میان شهروندان بوده اند. هدف یا کاربرد اصلی این بنا، فراهم آوردنِ تسهیلات عمومی حمام های بزرگ (ترمه) برای شستشو و پاکیزگی، استراحت و تفریح بوده است؛ همچنین بخش های جانبیِ فرهنگی مانند کتابخانه ها، باغ ها و محوطه های ورزشی بخشی از کارکرد آن بوده اند
تا مردم روم بتوانند علاوه بر فعالیت های بدنی، فعالیت های فکری و اجتماعی نیز داشته باشند. رویدادهای مهم و شخصیت های تاریخی مرتبط. ۱. سپتیمیوس سِوِروس (Septimius Severus). حکومتِ او آغاز ساخت بنا را فرمان داد؛ انتخاب محل و برنامهٔ اولیهٔ طراحی به او نسبت داده شده است. ۲. کاراکالا (Caracalla / Marcus Aurelius Antoninus). پسر سِوِروس، که افتتاح رسمی بخشی از حمام ها را انجام داد و مجموعه را به بهره برداری رساند؛ همچنین مسئول افزودن منابع جدید آبی و ادامهٔ تزئینات بود. ۳. هلیوگابال (Heliogabalus) و سِوِروس الکساندر (Severus Alexander). پس از دوران کاراکالا، این امپراطورها پروژه هایی برای کامل کردن بخش هایی از پیرامون حمام اضافه کردند؛ مانند پرتی ک ها و تزئینات بیشتر. ۴. کودتای گوت ها و ویتیجس (Vitiges). در سال ۵۳۷ میلادی در جریان جنگ گوتیک (Gothic War) هنگامی که ویتیجس شهر روم را در محاصره گرفت، مجاری تأمین آب حمام ها آسیب دید و آکوا آنتونینیانا قطع شد؛ این رویداد سبب پایان استفاده از حمام ها گردید. تأثیر و میراث بنا در طول تاریخ. حمام های کاراکالا میراث چندجانبه ای بر جای گذاشته اند: سبک معماری و پلان و چیدمان. مع
ماری حمام های کاراکالا در چارچوب سبک ترمه های عظیم امپراتوری روم قرار دارد؛ فضایی با مراکز حرارتی متفاوت، تزئینات مجلل، پوشش های گنبدی بزرگ، طاق های عرضی و طولی، ستون های عظیم و استفاده از مرمرها و سنگ های لوکس. یکی از ویژگی های مهم، ماژول بندی پلان تجسم یافته است. ژانت دِ لِین (Janet DeLaine) در پژوهش خود نشان داده است که طرح کلی بنا با استفاده از یک واحد استاندارد، تقریباً ۱۰۰ پای رومی (حدود ۲۹٫۷ متر) طراحی شده و تمامی طول ها، ارتفاع ها، عرض ها، ضخامت دیوارها، ابعاد درها، پنجره ها و حتی شروع طاق ها تابع ترکیب هایی از این ماژول بوده اند. پلان بنا به صورت مستطیلی بزرگ است که ساختمان مرکزی (central block) درون یک محوطهٔ پیرامونی احاطه شده با دیوارهای مرزی و زیرمجموعه هایی مانند کتابخانه ها، اگزِدراها (exedrae)، پرتیک ها و مغازه ها در لبه ها قرار دارد. پلان هم تقارن محوری دارد (به ویژه حول محور کوتاه مستطیل) و ترتیب فضاها طبق توالی حرارتی حرکت کاربر و دسترسی به نور آفتاب طراحی شده است. این حمام مجموعه ای از فضاهای متعدد با توالی منطقی را شامل می شود: استخر سرد (frigidarium)، معتدل (tepidarium)، گرم (caldarium)،
همچنین استخر شنا یا "natatio"، پالاِسترا برای ورزش و فضاهای اجتماع و استراحت. ویژگی های برجستهٔ ساختمانی شامل استفاده از سقف های گنبدی یا طاقی سنگین، سیستم گرمایشِ زیرزمینی (hypocaust) برای کف ها و دیوارها، بهره گیری از مصالحی مانند مرمر، موزاییک، ستون های بزرگ، سنگ و ملات رومی (پوزولانا و آهک) است. تأمین آب از طریق شاخه ای جدید از قنات آکوا مارکیسا (Aqua Marcia) به نام "Aqua Antoniniana" صورت گرفت؛ کتیبه ای در "Porta Tiburtina" وجود دارد که کار بازسازی و الحاق منابع جدید آب تحت فرمان کاراکالا در سال های ۲۱۲–۲۱۳ میلادی را گواهی می دهد. ابعاد کلی قابل توجه اند: بنای مرکزی حدود ۲۱۴ × ۱۱۰ متر است، ارتفاع نقطه ایِ بلندترین بخش ها به حدود ۴۴ متر رسیده؛ ابعاد برخی فضاهای خاص مثل فریجیداریوم (frigidarium) و کالداریوم (caldarium) بسیار بزرگ بوده اند. نماها و جزئیات خارجی. نماهای خارجی حمام دارای دیوارهای پوشیده از سنگ های مرمر و آجر با تزئینات کلاسیک رومی اند. در قسمت های گرم حمام از ستون های بزرگ، بازشوهای عظیم و پنجره هایی با قاب های قابل توجه استفاده شده است تا نور آفتاب جنوب غربی به داخل بخش کالداریوم برسد. عنصر
نمای بیرونی پرتیک ها (porticoes) و اگزِدراها که در لبه ها قرار دارند، نه تنها جنبهٔ تزئینی دارند بلکه در ترکیب بصری بنا نقش ایجاد تکرار، ریتم و جلوه گرای داشته اند. همچنین در نماها استفاده از ستون هایی از سنگ های گران قیمت مانند پورفری (porphyry) دیده می شود که نشانهٔ مقتضیات تجملی و سیاسی است. جزئیات نما همچنین شامل نسبت ضخامت دیوارها، ارتفاع پنجره ها، موقعیت بازشوها و طاق هاست؛ مثلاً پنجره های بزرگ در بخش های گرم جهت نورگیری و تعدیل گرما استفاده شده اند. طراحی بازشوها و طاق ها طوری است که وزن سقف و گنبدها با ستون ها و دیوارهای ضخیم پشتیبانی شود. فضاها و جزئیات داخلی. داخل حمام ها دارای فضاهای متعدد با تزئینات مجلل داخلی بوده است: کف ها با موزاییک و مرمر؛ دیوارها با نمای مرمری، ستون ها و مجسمه ها؛ سقف ها و طاق ها با کار پانل های سنگی یا پوشش های گنبدیِ دارای نورگیری. فضای فریجیداریوم مرکزی تحت سقفی سه طاقی (groin vaults) است که ارتفاعی در حدود ۳۲٫۹ متر دارد. کالداریوم دایره ای در بخش گرم دارای گنبدی با دهانه حدود ۳۶ متر است، که یکی از دهانه های بزرگ گنبد در معماری رومی بشمار می رود. این گنبد بر روی هشت ستون
بزرگ قرار می گرفت و بین این ستون ها پنجره هایی بزرگ جهت ورود نور و گرما تعبیه شده بود. این پنجره ها همچنین به کاهش وزن دیوارها کمک می نمود. دیگر فضاهای داخلی شامل دو کتابخانه (یونانی و لاتینی)، پالاِستراها برای ورزش، فضاهای تعویض لباس، سوناها و حمام های گرم تر متوسط، حمام های سرد و استخر شنا باز (natatio) بوده اند. جریان حرارتی بین فضاها (از گرم به سرد) و مسیر تردد بازدیدکنندگان به گونه ای طراحی شده که کاربران از فضاهای گرم تر به معتدل و سپس سرد حرکت نمایند. همچنین اهمیت توجه به تهویه، نورگیری و گرمایشِ کف (hypocaust) در فضاهای گرم کاملاً مشهود است. منابع. Maryl B Gensheimer, Decoration and Display in Rome's Imperial "Thermae": Messages of Power and their Popular Reception at the Baths of Caracalla, Oxford University Press, 4 September 2018 Guido Petruccioli, The Portraiture of Caracalla and Geta: "Form, Context, Function" (Vol.1), St. Cross College, Oxford, 2011 پیوند به بیرون. Baths of Caracalla, Eric Bullard, 2023 Rome, Baths of Caracalla, Jona Lendering, 15 September 2020 Thermae Antonianae (baths of Car
acalla), Darius Arya, 26 July 2025 Ballet Hails the return of water to Rome’s ancient Caracalla baths, Reuters, 12 April 2024 Thermae of Caracalla + APP audio guide of the city of Rome Baths of Caracalla: The Building Reconstructing the Baths of Caracalla, Taylor Oetelaar, 21 December 2013 Baths of Caracalla, Jessica Mingoia, 10 June 2022 The Baths of Caracalla: A study in the design, construction, and economics of large-scale building projects in imperial Rome, Janet DeLaine Online Tour of the Baths of Caracalla + imagined reconstruction
دیوارهای اولیان () مجموعه ای از دیوارهای دفاعی شهر که بین سال های ۲۷۱ پس از میلاد و ۲۷۵ پس از میلاد در رم، ایتالیا در زمان سلطنت امپراتور روم اورلیان ساخته شده است.
تاتی و طوطو یا پافین راک (انگلیسی: Puffin Rock) یک مجموعه تلویزیونی برای کودکان است. این سریال بر اساس جزیره پافین، واقع در سواحل ایرلند، داستان یک پافین جوان به نام اونا و برادر کوچکش بابا را دنبال می کند که در حال کشف دنیای خود هستند. راوی این برنامه کریس اودوود است. این سریال در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵ پخش شد. این مجموعه توسط شرکت آمریکایی پنگوئن رندوم هاوس، شرکت بریتانیایی داگ ایرز و شرکت ایرلندی کارتون سالون تولید شده است.
صندوقچهٔ بازی (انگلیسی: Tumble Leaf) یک مجموعه انیمیشن آمریکایی است که در سال ۲۰۱۴ در آمازون پرایم ویدئو پخش شد. این یک مجموعه انیمیشنی استاپ موشن برای کودکان پیش دبستانی و بر اساس فیلم کوتاه "میرو" ساخته شده است. داستان "صندوقچهٔ بازی" دربارهٔ یک روباه آبی انسان نما به نام فیگ و دوست کرمش استیک (هر دو با صداپیشگی بازیگر کودک کریستوفر داونز) همراه با سایر ساکنان جزیره به کودکان پیش دبستانی کمک می کنند تا درس های علوم پایه را از طریق مثال هایی بیاموزند. شخصیت های دیگر عبارتند از: میپل (بروک وولوف)، هج (زک مک داول)، پاین (ادی زینتل)، جینکو (الکس تروگمن)، روتاباگا (جودی داونز)، کدو سبز (آلن فرانزنبورگ)، و باترنات و اسکواش (امیلی داونز). هر قسمت شامل دو داستان ۱۱ دقیقه ای است که فیگور مکانیک آیتم های مختلفی را که در یک اتاق ویژه در کشتی شکسته رها شده که در آن زندگی کرده، کشف می کند و یادمی گیرد.
چشم بندی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۴۰۱–۱۴۰۲ به کارگردانی شاهد احمدلو و تهیه کنندگی سلیم ثنایی در ژانر کمدی است. خلاصه داستان. فصل اول. سریال «چشم بندی»، داستان کارخانه ای را روایت می کند که دچار حریق شده و افرادی درگیر آن می شوند. فصل دوم. یک محموله ترانزیت شامل دستگاه های حساس پزشکی توسط شخصی به نام نادر توفان ربوده می شود. نادر توفان فرزند ناهید (مرجانه گلچین) است که به همراه عموی خود، فیروز توفان از درون زندان نقشه این سرقت را کشیده اند تا هم بار را بدزدند و هم از شرکت بیمه خسارت بگیرند. این پرونده به شرکت بیمه، محسن برهانی (سروش جمشیدی) ارجاع می شود و… بازخورد. "چشم بندی" در فصل اول نقدهای ترکیبی دریافت کرد. جبار آذین منتقد و کارشناس حوزه سینما و تلویزیون در یادداشتی از این سریال تمجید کرد و آن را نویدبخش طنزی تماشایی و بامحتوا دانست. از طرفی دیگر، برخی منتقدان دیگر در ابتدای پخش اذعان داشتند که سریال فیلمنامه ضعیفی دارد و همچنین از دچار شدن این سریال به سرنوشت سریال "پلاک ۱۳" ابراز نگرانی کردند. با این اوصاف، استقبال خوب از فصل اول، تولید این سریال را برای فصل دوم هم تمدید کرد. حسین بهرامی کارشناس ه
نری فصل دوم "چشم بندی" را این گونه توصیف می کند: «هرچه در فصل اول، داستان مشخص بود و مسیر قصه گم نمی شد، در این فصل شاخ و برگ های اضافی نه تنها به پیشبرد قصه کمک نمی کنند؛ بلکه آسیب زا نیز هستند.»
جمهوری روم () جمهوری خواهر اولین جمهوری فرانسه بود. جمهوری روم در ۱۵ فوریه ۱۷۹۸ پس از اینکه لوئی-الکساندر برتی یر، ژنرال ارتش انقلابی فرانسه تحت حکومت ناپلئون بناپارت شهر رم را اشغال کرد، در ۱۰ فوریه اعلام شد.
جمهوری روم () یک ایالت کوتاه مدت بود که در ۹ فوریه ۱۸۴۹ اعلام شد، زمانی که دولت ایالات متحده پاپی به دلیل عزیمت پاپ پیوس نهم به گائتا به طور موقت با یک دولت جمهوری خواهی گائتا جایگزین شد.
کیمچی برگر همبرگری است که در تهیه آن کیمچی وجود دارد. چندین رستوران از جمله رستوران های کره جنوبی، انگلستان و ایالات متحده، کیمچی برگر را به عنوان بخشی از منو خود سرو می کنند. رستوران های مک دونالد در کره جنوبی کیمچی برگر سرو می کنند. علاوه بر کیمچی همبرگر که با استفاده از گوشت چرخ کرده تهیه می شود، ممکن است از غذاهای دریایی مانند ماهی سالمون نیز تهیه شود. برگرهای کیمچی گاهی با یک تخم مرغ پر می شوند و ممکن است شامل مواد اضافی مانند سس مایونز، سس باربیکیو و گشنیز باشد. تاریخچه. کیمچی برگر یک همبرگر نسبتاً جدیدتر و مدرن است. گفته شده است که Uncle Joe's Hamburger سئول کره جنوبی مخترع کیمچی برگر بوده است.
برجستگی قلابدار دنده ها امتداد استخوانی هستند که به صورت دمی از بخش عمودی هر دنده بیرون می زند. (Uncinate به معنی "قلاب" از لاتین "uncinatus"، از "uncinus" , barb، از "uncus" به معنی قلاب است. آنها در پرندگان (به جز فریادکشان)، خزندگان و دوزیستان اولیه "Ichthyostega" یافت می شوند.
قانون اجرا شبکه (), که تحت نام قانون فیس بوک هم شناخته می شود، یک قانون در آلمان است که هدف آن مبارزه با خبررسانی جعلی، نفرت پراکنی و اطلاعات نادرست آنلاین است. این قانون پلتفرم های رسانه های اجتماعی با بیش از ۲ میلیون کاربر را موظف می کند که محتوای «به وضوح غیرقانونی» را ظرف ۲۴ ساعت و تمام محتوای غیرقانونی را ظرف ۷ روز پس از ارسال حذف کنند، در غیر این صورت با جریمه حداکثر ۵۰ میلیون یورویی مواجه خواهند شد. محتوای حذف شده باید حداقل ۱۰ هفته پس از آن ذخیره شود و پلتفرم ها هر شش ماه یکبار باید در مورد برخورد با محتوای غیرقانونی گزارش شفاف سازی ارائه کنند. این قانون در ژوئن ۲۰۱۷ توسط بوندستاگ تصویب شد و در ژانویه ۲۰۱۸ به طور کامل اجرایی شد. این قانون هم در سطح محلی و هم در سطح بین المللی توسط سیاستمداران، گروه های حقوق بشر، روزنامه نگاران و دانشگاهیان به دلیل تشویق پلتفرم های رسانه های اجتماعی برای سانسور پیشگیرانه مورد انتقاد قرار گرفته و به عقیده آنان این قانون به منزله محدود کردن آزادی بیان در آلمان است. طبق یک ارزیابی که وزارت دادگستری آلمان انجام داده، این قانون منجر به «بهبود قابل توجه ای در مدیریت شکایات و
پاسخگویی ارائه دهندگان شبکه در برخورد با محتوای غیرقانونی» شده است.
مناقشه در مورد محراب ویکتوریا در قرن چهارم پس از میلاد آخرین نقطه اوج درگیری فکری بین پیروان آیین سنتی فرقه دولتی رومی و نمایندگان مسیحیت بود که اندکی پس از آن به دین رسمی در امپراتوری روم تبدیل شد. بحث در درجه اول حول این موضوع بود که آیا محراب الهه پیروزی ویکتوریا از کوریا جولیا، ساختمان مجلس سنای در رم باید برداشته شود یا نه. علاوه بر این، این مناقشه همچنین به مسائل تساهل متقابل و تفاوت های اساسی بین دو دین را بیان می کرد. اختلاف در سال ۳۵۷ با برداشتن اولیه محراب آغاز شد و در سال ۳۹۴ با برداشتن نهایی پایان یافت. قهرمانان اصلی آن کوئینتوس اورلیوس سیمماخوس، پیگن بخشدار شهر رم، و اسقف امبروس بودند. هر دو سعی کردند امپراتور جوان والنتینیان دوم را در مورد دیدگاه های مخالف خود در نوشته های برنامه ای در سال ۳۸۴ متقاعد کنند.
کنش پریشی یا آپراکسی اختلالی حرکتی است که در اثر آسیب به مغز (به ویژه کورتکس آهیانه خلفی یا جسم پینه ای) ایجاد می شود که باعث مشکل در برنامه ریزی حرکتی برای اجرای وظایف یا حرکات می شود. ماهیت آسیب، شدت اختلال را تعیین می کند و نبود از دست دادن بینایی یا شنوایی یا فلج شدگی به توضیح سطح دشواری کمک می کند. کودکان ممکن است با آپراکسی زاده شوند؛ علت آن نامشخص است و علائم اغلب در مراحل نخست رشد مشاهده می شوند. آپراکسی وقتی که بعدتر اتفاق می افتد، آپراکسی اکتسابی نامیده می شود و به طور معمول توسط آسیب تروماتیک مغزی، سکته مغزی، زوال عقل، بیماری آلزایمر، تومور مغزی یا دیگر اختلالات زوال سیستم عصبی به وجود می آید.
یک سیستم آواز ، که همچنین به عنوان یک سیستم کنترل آهنگ شناخته می شود، مجموعه ای از هسته های مغزی جداگانه است که در تولید و یادگیری آواز در پرندگان آوازخوان نقش دارند. نخستین بار توسط فرناندو نوتبوهم در سال ۱۹۷۶ در مقاله ای با عنوان "کنترل مرکزی آواز در قناری، "Serinus canarius" " که در "مجله Comparative Neurology" منتشر شد، آشکار شد.
بادقپک لانه خوراکی یا بادقپک آشیانه سپید ، پرنده کوچکی از خانواده بادخورکان است که در جنوب شرق آسیا یافت می شود. لانه پرنده مات و سفید آن منحصراً از بزاق جامد ساخته شده است و ماده اصلی برای سوپ لانه پرنده خوراکی، یک غذای لذیذ از غذاهای چینی است. وزن آن ۱۵ تا ۱۸ گرم و بال ها بلند و باریک است. در پرواز، بال های عقبی گرد و شبیه هلال ماه هستند. این گونه در آندامان ها، سواحل جنوب شرق آسیا و در مجمع الجزایر اندونزی یافت می شود. دامنه آن بسیار گسترده اما بسیار پراکنده است. بادقپک لانه خوراکی در طیف گسترده ای از زیستگاه ها از مناطق ساحلی گرفته تا کوه ها تغذیه می کنند که تا ارتفاع ۲۸۰۰ متری از سطح دریا در سوماترا و بورنئو وجود دارد. این پرندگان عموماً در بالای جنگل ها، لبه جنگل، و همچنین در مناطق باز وجود دارند. اندازه آن حدود ۶ سانتی متر پهنا با عمق ۱٫۵ سانتی متر و وزن حدود ۱۴ گرم است. دو تخم سفید بیضی مانند و غیربراق گذاشته می شود. در اندونزی و مالزی، «کشاورزی» لانه ها در سازه های ساخته شده یا خانه های خالی قدیمی با «پخش صوت» هایی که صداهای ضبط شده پرندگان را روی پشت بام پخش می کنند، انجام می شود تا بادقپک ها را جذب
کنند. در مناطق شهری، به دلیل صدای بلند پرندگان و مدفوع پرندگان، ممکن است این گونه «خانه های پرنده» برای همسایگان آزاردهنده تلقی شود.
اندازه دسته تخم ، به تعداد تخم هایی که توسط یک جفت پرنده در یک دوره در آشیانه گذاشته می شود، اشاره می کند. اعدادی که توسط یک گونه خاص در یک مکان معین تعیین می شود، معمولاً با مبادلات فرگشتی از چندین عامل مانند در دسترس بودن منابع و محدودیت های انرژی به خوبی مشخص می شوند. چندین الگوی گوناگون ذکر شده است و رابطه بین عرض جغرافیایی و اندازه دسته تخم موضوع مورد علاقه در زادآوری و فرگشت پرندگان بوده است. دیوید لک و RE Moreau از نخستین کسانی بودند که تأثیر عرض جغرافیایی را بر تعداد تخم ها در هر لانه بررسی کردند. از زمان نخستین مقاله لک در میانهٔ دهه ۱۹۴۰، پژوهش های گسترده ای در مورد الگوی افزایش اندازه دسته تخم با افزایش عرض جغرافیایی انجام شده است. علت های نزدیک و نهایی برای این الگو موضوع بحث های شدیدی بوده است که شامل گسترش ایده هایی دربارهٔ دیدگاه های گروهی، فردی و ژن محوری از انتخاب هستند.
وست لا یک سرویس تحقیقاتی حقوقی آنلاین و پایگاه داده اختصاصی برای وکلا و متخصصان حقوقی است که در بیش از ۶۰ کشور جهان موجود است و شامل بیش از ۴۰۰۰۰ پایگاه داده از پرونده های قضایی می شود. وست لا قوانین ایالتی و فدرال، کدهای اداری، مقالات روزنامه ها و مجلات، سوابق عمومی، مجلات حقوقی، بررسی های حقوقی، رساله ها، فرم های قانونی و سایر منابع اطلاعاتی را ارائه می کند.
دومینا یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی بریتانیایی-ایتالیایی است که به تهیه کنندگی و نویسندگی سیمون برک برای آتلانتیک (ایتالیا) و اسکای آتلانتیک (بریتانیا) ساخته و نوشته شده است. دومینا با بازی کاسیا اسموتنیاک در نقش لیویا دروسیلا، نبرد قدرت روم باستان را از دیدگاه زنانه بررسی می کند. این سریال برای نخستین بار در ۱۴ مه ۲۰۲۱ پخش شد. داستان. این سریال زندگی و ظهور لیویا دروسیلا، همسر قدرتمند امپراتور روم آگوستوس را به تصویر می کشد. اولین ملکه روم، لیویا دروسیلا، از قدیم به عنوان یک شرور قاتل معرفی شده است. اما دیزی دان به عنوان یک درام تلویزیونی جدید، سعی می کند واقعیت را از داستان جدا کند. آنچه که تفاسیر جدیدی مانند دومینا قدرت انجام آن را دارد این است که دخالت لیویا در امور عمومی را به عنوان مدرکی دال بر هوش و مشارکت سیاسی مشتاق او در نظر بگیرد.
لئوپولدو لونگانزی ؛ (زاده ۳۰ اوت ۱۹۰۵ درگذشته ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۷) روزنامه نگار، نویسنده، نمایشنامه نویس و ناشر ایتالیایی بود. لونگانزی در کشورش بیشتر به خاطر آثار طنزش دربارهٔ جامعه و مردم ایتالیا شناخته می شود. او همچنین در سال ۱۹۴۶ انتشارات لونگانزی را در میلان تأسیس کرد و برای ایندرو مونتانلی شخصیتی شبیه به مربی بود. بین سالهای ۱۹۲۷ و ۱۹۵۰، او چندین مجله منتشر کرد که آخرین آنها یک هفته نامه فرهنگی و طنز با جهت گیری محافظه کارانه است. زندگی نامه. لئو که در بانیاکاوالو به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۱، زمانی که لئو ۶ ساله بود، خانواده اش به بولونیا نقل مکان کردند و در معتبرترین مدرسه تحصیل کرد و زبان فرانسه را در دبیرستان گالوانی آموخت. در سال ۱۹۲۰، لئو اولین برگه چاپی خود را به نام مارکیز در سن ۱۵ سالگی نوشت. او سپس در ماهنامه های زیبالدوه د جووانی (۱۹۲۱)، تورو (۱۹۲۳) و Il دومینیو (۱۹۲۴) نوشت که جوانی و سبک نوشتن او توجه را به خود جلب کرد. او پس از دبیرستان، مدرک لیسانس حقوق را در دانشگاه بولونیا گرفت. پس از دانشگاه، لونگانزی با پیوستن به نخبگان دنیوی شهر، کافه های ادبی و میخانه های شبانه، حلقه های اجتماعی خود را توسع
ه داد. او با روشنفکران برجسته ای مانند گالوانو دلا ولپه، جورجو موراندی و وینچنزو کاردارلی، و با سیاستمداران جوان در حال ظهور مانند لئاندرو آرپینتی، دینو گراندی و ایتالو بالبو دوست شد. زندگی شخصی. در ۱۸ فوریه ۱۹۳۹، اندکی پس از بسته شدن اومنباس، لونگانزی با ماریا اسپادینی، دختر آرماندو اسپادینی، که او را از طریق وینچنزو کاردارلی، روزنامه نگار سابق ل ایتالیانو می شناخت، ازدواج کرد. لونگانزی دارای سه فرزند شد: ویرجینیا (متولد ۱۹ دسامبر ۱۹۳۹)، کاترینا (متولد ۲۵ دسامبر ۱۹۴۱) و پائولو (متولد ۶ آوریل ۱۹۴۵).
نظریه فشار (جامعه شناسی) در جامعه شناسی و جرم شناسی، بیان می کند ساختار اجتماعی در جامعه ممکن است شهروندان را برای ارتکاب جرم تحت فشار قرار دهد. به دنبال کار امیل دورکیم، نظریه های فشار توسط رابرت کی. مرتن (۱۹۳۸)، آلبرت کی. کوهن (۱۹۵۵)، ریچارد کلوارد، لوید اوهلین (۱۹۶۰)، نیل اسملسر (۱۹۶۳)، رابرت اگنیو (۱۹۹۲)، استیون مسنر، ریچارد روزنفلد (۱۹۹۴) و جی چانگ (۲۰۱۲) پیگیری و ارائه شد. نظریه فشار. نظریه فشار یک نظریه جامعه شناختی و جرم شناسی است که در سال ۱۹۳۸ توسط رابرت کی. مرتن توسعه یافت. این نظریه بیان می کند جامعه افراد را برای دستیابی به اهداف دارای پذیرش اجتماعی (مانند رؤیای آمریکایی) تحت فشار قرار می دهد، حتی اگر ابزار لازم برای انجام این کار را نداشته باشند. این فشار ممکن است افراد را برای کسب امنیت مالی به ارتکاب انحرافاتی مانند فروش مواد مخدر یا گرایش به فحشا سوق دهد. فشار می تواند دو شکل باشد: نظریه مرتن. رابرت کی. مرتن جامعه شناس آمریکایی استدلال می کرد جامعه می تواند تا حد زیادی انحراف را تشویق کند. مرتن باورمند بود اهداف پذیرفته شده از نظر اجتماعی بر افراد فشار می آورد تا با آن مطابقت کنند. نظریه او ع
مدتاً به دلیل شرایط اجتماعی و اقتصادیی توسعه یافت که در اوایل دهه ۱۹۰۰ در ایالات متحده رخ داد. نظریه فشار رابرت کی. مرتن از یک پرسش اساسی سرچشمه می گیرد: چرا نرخ انحراف در جوامع مختلف تا این حد متفاوت بوده است؟ او فکر می کرد در جایی که بین آنچه موفقیت را تعریف می کند و ابزار مناسب برای دستیابی به اهداف مذکور تفاوت وجود دارد، ممکن است انحراف وجود داشته باشد. وی دریافت ایالات متحده به دلیل ارزش اجتماعی بالای دستیابی به موفقیت، در درجه اول پولی، نمونه بارز سطوح بالای انحراف است ولی ابزارهای کسب چنین موفقیتی تناقضاتی دارند. کارمندانی که تحصیلات دانشگاهی دارند مورد احترام هستند ولی بارون های دزدی که برای پول خود دزدی می کردند نیز مورد تحسین قرار می گرفتند، که نشان می دهد موفقیت مهم تر از ابزار واقعی برای رسیدن به موفقیت است. علاوه بر این، او دید گروه های اقلیت برای کسب آموزش خوب با مشکل بیشتری مواجه می شوند و برای دستیابی به یک زندگی محترمانه، کار سخت تری داشتند. با این حال، همان استاندارد بالای موفقیت برای همه اعمال می شود، صرف نظر از اینکه ابزاری برای برآورده کردن چنین استانداردهایی داشته باشند یا خیر. این تضاده
ا باعث شد او نظریه فشار را به دلیل احترام زیاد جامعه نسبت به دستیابی به "موفقیت" توسعه دهد. افراد مجبورند در درون نظام کار کنند یا به عضویت خرده فرهنگ های انحرافی درآیند تا به اهداف تعیین شده اجتماعی برسند. باور مرتن به نظریه ای تبدیل شد که به نظریه فشار مشهور شده است. مرتن اضافه کرد وقتی افراد با شکافی بین اهداف خود (معمولاً پولی) با وضعیت فعلی خود مواجه می شوند، فشار ایجاد می شود. هنگامی که افراد با فشار مواجه می شوند، مرتن پنج روش مختلف پاسخگویی آنها را بیان کرد: جامعه شناس و جرم شناس بریتانیایی جوک یانگ از نظریه مرتن در کتاب "جامعه انحصاری: طرد اجتماعی، جرم و تفاوت در مدرنیته متاخر" در سال ۱۹۹۹ استفاده کرد. او با تحلیل جرم از منظر فرهنگی و ساختاری، از نظر ساختاری استدلال کرد که برچیده شدن دولت رفاه در ارتباط با افزایش اختلاف بین ثروتمندان و فقیرها به حذف بیشتر گروه های محروم کمک کرده است. از آنجایی که سرمایه داری مصرفی معاصر بیش از هر زمان دیگری بر مصرف آشکار و موفقیت مادی تأکید می کند، این احساس محرومیت را تشدید می کند. نظریه های مشتق شده. نظریه فشار عمومی. نظریه فشار عمومی (GST) یک نظریه جامعه شناسی و ج
رم شناسی است که در سال 1992 توسط رابرت اگنیو توسعه یافت. اگنیو باورمند بود نظریه مرتن ماهیت بسیار مبهم دارد و فعالیت مجرمانه ای را در نظر نمی گیرد که مستلزم منفعت مالی نیست. ایده اصلی نظریه فشار عمومی این است که افرادی که فشار یا استرس را تجربه می کنند، مضطرب یا ناراحت می شوند که ممکن است آنها را به ارتکاب جرم و جنایت برای مقابله سوق دهد. یکی از اصول کلیدی این نظریه، هیجان به عنوان محرک جرم است. این نظریه برای مفهوم سازی طیف گسترده ای از منابع در جامعه ایجاد شد که احتمالاً فشار از آنجا ناشی می شود، که نظریه کرنش مرتون چنین نمی کند. این نظریه همچنین به جای تمرکز بر پول (همانطور که نظریه مرتون انجام می دهد) بر چشم انداز اهداف برای وضعیت، انتظارات و طبقه تمرکز دارد. نمونه هایی از نظریه فشار عمومی افرادی هستند که از مواد مخدر غیرقانونی استفاده می کنند تا احساس بهتری داشته باشند یا دانش آموزی به همسالان خود حمله می کند تا به آزار و اذیتی که آنها ایجاد کرده اند پایان دهد. نظریه فشار عمومی سه منبع اصلی کرنش را معرفی می کند: نظریه آنومی نهادی. نظریه آنومی نهادی (IAT) یک نظریه جرم شناسی است که در سال 1994 توسط استیون