Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ابی گیرنده D1 است که تأثیری بر گیرنده های بتا آدرنرژیک ندارد، اگرچه شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ممکن است مقداری فعالیت آنتاگونیست گیرنده آلفا-۱ و آلفا-۲ آدرنرژیک داشته باشد. تحریک گیرنده D1 آدنیلیل سیکلاز را فعال می کند و AMP حلقوی داخل سلولی را افزایش می دهد و در نتیجه باعث گشاد شدن عروق بیشتر بسترهای شریانی از جمله شریان های کلیوی، مزانتریک و کرونر می شود. باعث کاهش مقاومت عروقی سیستمیک شود. فنول دوپام شروع اثر سریع (۴ دقیقه) و مدت اثر کوتاه (کمتر از ۱۰ دقیقه) و رابطه خطی دوز-پاسخ در دوزهای بالینی معمول دارد. اثرات جانبی. عوارض جانبی عبارتند از سردرد، گرگرفتگی، حالت تهوع، فشار خون پایین، تاکی کاردی رفلکس و افزایش فشار داخل چشم. موارد منع مصرف، هشدارها و اقدامات احتیاطی. فنول دوپام مزیلات حاوی متابی سولفیت سدیم است، سولفیتی که به ندرت ممکن است باعث واکنش های آلرژیک از جمله علائم آنافیلاکتیک و آسم در افراد مستعد شود. تجویز فنول دوپام مزیلات باید در بیماران مبتلا به گلوکوم یا افزایش فشار داخل چشم با احتیاط انجام شود زیرا فنول دوپام فشار درون چشم را افزایش می دهد. در صورت امکان از مصرف همزمان فنول دوپام با
بتا بلاکر باید اجتناب شود، زیرا افت فشار خون غیرمنتظره می تواند ناشی از مهار تاکی کاردی رفلکسی با واسطه سمپاتیک در پاسخ به فنول دوپام باشد.
ایرا براون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال آمریکایی-آفریقایی اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
استفانی ماوولی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن غنایی تبار اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ریسا نیشیوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
مای یاماموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
براسیداس (، درگذشت ۴۲۲ قبل از میلاد) برجسته ترین افسر اسپارتی در دهه اول جنگ پلوپونز بود که در نبرد آمفیپولیس و پیلوس جنگید. او در جریان نبرد دوم آمفیپولیس در حالی که یکی از دیدنی ترین پیروزی های خود را به دست آورد، جان باخت. زندگی نامه. براسیداس پسر تلیس (Τέλλις) و آرگیلئونیس بود و اولین افتخارات خود را با نقش برجسته متون که توسط آتنیان محاصره شده بود (۴۳۱ قبل از میلاد) به دست آورد. در طول سال بعد، به نظر می رسد که او افور همنام بوده است، و در سال ۴۲۹ قبل از میلاد او به عنوان یکی از سه مأمور برای مشاوره به دریاسالار کنموس فرستاده شد. او به عنوان سه سالار خود را در حمله به موقعیت آتن در نبرد پیلوس متمایز کرد که طی آن به شدت مجروح شد در سال ۴۲۴ قبل از میلاد، در حالی که براسیداس برای لشکرکشی به تراکیه در کورینت نیرو جمع آوری کرد، حمله آتن به مگارا را ناکام گذاشت. بلافاصله پس از آن در رأس ۱۷۰۰ هوپلیت (هلوت و ۱۰۰۰ مزدور پلوپونزی) از طریق تسالی لشکر کشید و به پردیکا دوم مقدونیه پیوست. پادشاه مقدونی سعی کرد از گروه ضربت پلوپونز علیه لینستین ها استفاده کند، قبیله مقدونی که با پادشاه خود درگیر شده بود، اما براسیداس ا
ز تبدیل شدن به ابزاری برای پیشبرد جاه طلبی های پردیکا خودداری کرد. او مخالفت های پادشاه را نادیده گرفت و با آرهابائوس، رهبر لینسستی ها، پذیرفت و با او مذاکره کرد. پس از اینکه برازیداس با آرابائوس ساکن شد، به هدف اصلی خود دست یافت و تا حدی به دلیل سرعت و جسارت حرکاتش، تا حدی به دلیل جذابیت شخصی و تعدیل خواسته هایش، در طول زمستان موفق شد بر چیزهای مهم پیروز شود. شهرهای آکانتوس، آمفیپولیس (هدف اصلی)، استاگیروس و تورونی و همچنین تعدادی از شهرهای کوچک و بیشتر شبه جزیره های کالکسیدی. حمله به ایون با ورود توسیدید (مورخ مشهور جنگ که در این زمان به عنوان یکی از ژنرال های آتن خدمت می کرد) در راس یک اسکادران آتن خنثی شد. در بهار سال ۴۲۳ قبل از میلاد، آتش بس بین آتن و اسپارت منعقد شد، اما فوراً توسط شهر Scione در معرض خطر قرار گرفت، که معلوم شد دو روز پس از شروع آتش بس به براسیداس رسیده بود، که منجر به درخواست آتنیان از آن شد. به آنها بازگردانده شود. براسیداس از بازگرداندن اسکیونه خودداری کرد. و اندکی بعد شورش منده را نیز پذیرفت. اسکیونی ها به براسیداس تاج طلایی دادند و او را "آزاد کننده هلاس" نامیدند. ناوگان آتنی تحت فر
مان نیکیاس و نیکوستراتوس، منده را بازپس گرفتند و اسکیونه را محاصره کردند که دو سال بعد (۴۲۱قبل از میلاد) سقوط کرد. در همین حال، پردیکا براسیداس را مجبور کرد تا در لشکرکشی علیه آرهابائوس و لینستین ها به او بپیوندد. آنها به زودی در یک نبرد تن به تن با لینستین ها ملاقات کردند و پیروز شدند و آرهابائوس را به کوه ها راندند. با نزدیک شدن بدن ایلیاتی ها، که اگرچه توسط پردیکا احضار شده بود، اما به طور غیرمنتظره ای برای آرابائوس اعلام کرد، مقدونی ها فرار کردند و نیروی براسیداس تنها با خونسردی و توانایی او از موقعیت حساس نجات یافت (نبرد لینسستیس). این موضوع نزاع بین براسیداس و پردیکا را به اوج رساند. در آوریل ۴۲۲ قبل از میلاد، آتش بس با اسپارت منقضی شد، و در همان تابستان کلئون به تراکیا اعزام شد، جایی که او به تورونی و گالپسوس یورش برد و برای حمله به آمفیپولیس، مهم ترین شهر تابع آتن در کالسیدیس آماده شد. هنگامی که کلئون بخشی از ارتش خود را برای بررسی دفاعیات به جلو آورد، براسیداس فرصتی را برای شکست دادن نیروهای برتر خود با جزئیات تشخیص داد. نقشه براسیداس برای پیروزی نهایی اش نمونه ای از لشکرکشی های او در تراکیه بود. این
یک حمله غافلگیرانه تهاجمی جسورانه بود که هدف آن سردرگمی دشمن بود و از نیروهای کوچک او از هوپلیت های اسپارتی و متحدانش که بخش عمده ای از ارتش او را تشکیل می دادند، به بهترین شکل ممکن استفاده کرد. میرکینوس. براسیداس شخصاً اسپارت ها را در یک حمله ناگهانی از آمفیپولیس رهبری کرد و جناح چپ ارتش آتن را شکست داد. یارانش از دروازه شمال شرقی به زمین حمله کردند و از شمال حمله کردند و جناح راست دشمن را شکستند. سواره نظام ادون و کالسیدی و پیاده نظام سبک آتنی ها را تعقیب کردند و ۶۰۰ مرد از جمله کلئون را کشتند. در طرف اسپارت فقط هفت کشته گزارش شده است، اما یکی از آنها براسیداس بود که در راس نیروهای اسپارتی خود به طور مرگباری مجروح شد. او در آمفیپولیس در محدوده شهر (افتخار خارق العاده ای در میان یونانیان باستان) با شکوهی چشمگیر به خاک سپرده شد و برای آینده به عنوان بنیان گذار (اوکیتوس) شهر در نظر گرفته شد و با بازی ها و قربانی های سالانه مورد تجلیل قرار گرفت. در اسپارت یک سنوتاف به یاد او در نزدیکی مقبره های پاوسانیاس و لئونیداس نصب شد و سخنرانی های سالانه برگزار می شد و بازی هایی به افتخار آنها برگزار می شد که فقط اسپارتی
ها می توانستند در آن شرکت کنند. میراث. چ. کوکولی-کریسانتاکی در تحقیقات سه دهه ای خود در آمفیپولیس شواهدی از بازیابی و شناسایی دفن براسیداس در آگورا باستانی آمفیپولیس ارائه می دهد. به گفته توسیدید، مورخ یونانی، قبر براسیداس در مقابل آگورای جدید و جابجا شده آمفیپولیس قرار داشت. حفاری باستان شناسی در آمفی پولیس پایه های یک ساختمان کوچک و یک گور سیست حاوی بقایای یک استوانه نقره ای همراه با یک تاج گل طلا را کشف کرد که گمان می رود بقایای براسیداس را در خود جای داده است. این استون در حال حاضر در موزه باستان شناسی آمفیپولیس قرار دارد. خود گور حفره ای بود که در صخره موجود حفر شده بود و از بلوک های آهکی و ملات برای ایجاد قبر سیست استفاده شده بود. توصیف توسیدید از براسیداس نشان می دهد که برازیداس شجاعت کلیشه ای اسپارتی را با آن فضائلی که اسپارتی های معمولی به طور مشخص فاقد آن بودند، در خود متحد کرد. براسیداس ظاهراً در شکل گیری برنامه های خود سریع بود و آنها را بدون تأخیر یا تردید به انجام رساند. علاوه بر این، بلاغت در گفتار براسیداس به آکانتیان به طور قابل توجهی کیفیت بالاتری نسبت به دیگر سخنرانی های اسپارتی ثبت شده توس
ط توسیدید دارد. به نظر می رسد که فضایل غیر اسپارتی براسیداس حسادت و سوء ظن را در اسپارت برانگیخت. به ویژه توسیدید را ببینید. چهدیودور سیسیلی می افزاید که عمدتاً شرح سخنوری یا اختراع ناب است. شرح کامل تری در تاریخ یونان یافت می شود (مثلاً در تاریخ های جورج گروت، کارل جولیوس بلوچ، گئورگ بوسولت، مایر) در فرهنگ عامه. براسیداس در بازی ویدیوییاساسینز کرید ادیسه ۲۰۱۸ظاهر می شود. براسیداس در بازی به عنوان یک جنگجوی قدرتمند و دوست صمیمی قهرمان داستان به تصویر کشیده شده است.
خیزش ۱۴۰۱ ایران، که همچنین با نام های انقلاب مهسا یا انقلاب زن، زندگی، آزادی نیز شناخته می شود، خیزشی سراسری و همه گیر در ایران بود که در پی کشته شدن مهسا (ژینا) امینی در بازداشتگاهِ گشتِ ارشاد بر اثرِ ضرب و شتم آغاز شد. نخستین تجمع های اعتراضی این خیزش ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ در مقابل بیمارستان محل درگذشت مهسا امینی (بیمارستان کسری) در تهران شکل گرفت و روزهای بعد به همهٔ ۳۱ استان ایران گسترش یافت و بیش از چهار ماه تداوم داشت. حکومت هیچگاه این اعتراضات را به رسمیت نشناخت و معترضان را با کشتن صدها نفر و زخمی کردن هزاران تن دیگر سرکوب کرد. بر اساس تحقیقات کمیتهٔ حقیقت یاب سازمان ملل، جمهوری اسلامی برای سرکوب معترضان به جرائمی نظیر قتل، شکنجه و تجاوز جنسی متوسل و مرتکب جنایت علیه بشریت شد. در این خیزش، ایران شاهد گسترده ترین و طولانی ترین تظاهرات علیه جمهوری اسلامی بود که از حمایت وسیع ایرانیان خارج از کشور و همبستگی دولت ها و شخصیت های برجسته سیاسی، اجتماعی، علمی و هنری سراسر جهان برخوردار شد. به گفتهٔ "گاردین"، این اعتراضات بزرگ ترین تهدید برای حکومت از زمان انقلاب ۱۳۵۷ بوده است. سرکوب خیزش توسط حکومت ایران — که از آن
به عنوان «اغتشاش» یاد می کند — باعث محکومیت و اقدامات مجامع بین المللی از جمله نشست ویژه شورای امنیت سازمان ملل، تشکیل هیئت حقیقت یاب شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بررسی نقض حقوق معترضان و لغو عضویت جمهوری اسلامی ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل شد. معترضان در خارج از کشور در بیش از ۱۵۰ شهر جهان تجمع های اعتراضی برگزار کردند. در جریان برخورد خشونت آمیز نیروهای مسلح حکومتی با معترضان، چند صد نفر کشته و چندین هزار نفر بازداشت و زندانی شدند. این برخوردها در سیستان و بلوچستان و نواحی کردنشین مرگبارتر از سایر مناطق ایران بود. بنا بر گزارش سازمان غیرانتفاعی حقوق بشر ایران، تا ۲۶ آذر، دست کم ۴۹۶ نفر، از جمله ۶۸ کودک، از سوی نظام جمهوری اسلامی کشته شدند. در جمعه خونین زاهدان حدود ۹۰ نفر کشته شدند. این خیزش خون بارترین اعتراض ضدحکومتی در ایران از زمان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ بود که منجر به کشته شدن بیش از ۱۵۰۰ نفر شده بود. دولت ها و نهادهای بین المللی به طور گسترده ای استفاده از خشونت شدید توسط جمهوری اسلامی در مقابله با معترضان، مانند تیراندازیِ مستقیم نظامیان و شبه نظامیان به آن ها را در شهرهای مختلف محکوم کردند و وا
کنش های بسیاری نشان دادند. اینترنت و رسانه های اجتماعی، به طور گسترده از دسترس خارج یا فیلتر شدند. فعالان سیاسی و اجتماعی، دانشجویان، هنرمندان و ورزشکاران متعددی در ایران دستگیر شدند و مورد تهدید و فشار روانی قرار گرفتند. حکومت نیروهای کودک-سرباز نیز برای سرکوب معترضان به کار گرفت. زنان، جوانان و دانشجویان در خط مقدم این خیزش قرار داشتند و زنان ایرانی نیروی محرک آن شدند. نقش محوری که مسئلهٔ حقوق زنان در این خیزش دارد، سبب شده از آن به عنوان نقطه عطفی یاد شود. اگرچه زنان در انقلاب های گذشته مانند انقلاب فرانسه، انقلاب مشروطه و انقلاب ۱۳۵۷ حضوری فعال داشته اند، اما این نخستین مرتبه ای است که خواسته ها و حقوق زنان در انقلابی محوریت داشت. «زن زندگی آزادی» که اولین بار در خاکسپاری مهسا امینی در سقز سر داده شد، شعار اصلی این خیزش است. همچنین، «مرگ بر خامنه ای» از دیگر شعارهای مرسوم آن است. این خیزش اعتراضی پس از سرکوبِ آن، به «جنبش زن، زندگی، آزادی» بدل شد که در تداوم حرکت انقلابی اش، زمینه های یک انقلاب را پی می گیرد. خصلت اساسی این جنبش، دموکراتیک بودن آن است و در آن، خواستهٔ برابری و آزادی با محوریتِ مقابله با ح
جاب اجباری برجسته است. پیش زمینه. به دنبال اعتراضات آبان ۱۳۹۸ که به گزارش رویترز در آن بیش از ۱٫۵۰۰ نفر کشته شدند، جامعه ایران وضعیت اعتراضی خود را حفظ کرد اما هیچ کدام از اعتراضاتی که در این مدت انجام شد منجر به یک خیزش سراسری نشد. اعتراضات کشاورزان اصفهان، اعتراضات به مدیریت آب در خوزستان، اعتراضات به فروریختن ساختمان متروپل در آبادان و اعتراضات صنفی و کارگری در مناطق مختلف ایران تنها بخشی از اعتراضاتی است که در این مدت رخ دادند و هر کدام هم به طور جداگانه سرکوب شدند اما کشته شدن مهسا امینی تمام اعتراضات پراکنده را به هم مربوط کرد. مدت کوتاهی پس از انقلاب ۱۳۵۷، زنان ایران از لحاظ قانونی موظف به رعایت حجاب شدند. در خرداد ۱۳۷۵ نیز طرح «مبارزه با بدحجابی» در تهران از سوی وزارت کشور اجرا شد. تجمع ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ از مواردی بود که در اعتراض به نقض حقوق زنان در ایران برگزار شد. در تابستان ۱۳۸۵ مقامات نیروی انتظامی آغاز فعالیت گشت ارشاد را اعلام کردند و گفتند که این گشت ها تنها وظیفه تذکر دادن به افراد «بی حجاب» را دارند. اما در ماه های بعد رویه تغییر کرد و مقامات نیروی انتظامی از بازداشت تعدادی از زنان نیز خبر دادند
. پس از آن نیز طرح های مختلف «امنیت اجتماعی» در نقاط مختلف از جمله تفرجگاه ها اجرا شد. فعالیت این طرح در زمان ریاست جمهوری حسن روحانی رو به کاهش بود اما با آغاز ریاست جمهوری سید ابراهیم رئیسی افزایش یافت. مهسا امینی دختر ۲۲ سالهٔ ایرانی بود که گشت ارشاد او را در ۲۲ شهریور ۱۴۰۱ بازداشت کرد و بر اثر ضرب وشتم و آسیب به جمجمه، دچار مرگ مغزی شد و در ۲۵ شهریور درگذشت. پس از انتشار این خبر، بلافاصله نخستین تجمع در مقابل بیمارستان کسری آغاز شد. پس از برگزاری مراسم خاکسپاری وی در زادگاهش سقّز، در جاهای مختلفی از ایران اعتراضاتی انجام شد؛ سپس فراخوانی برای برگزاری اعتصاب سراسری از استان کردستان تا تهران در روز دوشنبه ۲۸ شهریور اعلام شد. در نخستین ساعات پس از پخش خبر درگذشت مهسا امینی، برخی از چهره های سرشناس اینترنتی در ایران به این قتل واکنش نشان دادند. مرکز همکاری احزاب کردستان ایران و فعالان مدنی و سیاسی کردستان، دوشنبه را روز اعتصاب عمومی اعلام کردند. گاه شمار. ساعاتی پس از کشته شدن مهسا امینی گروهی از مردم در اعتراض به قتل او در نزدیکی بیمارستان کسری تجمع کردند و شعارهای «مرگ بر دیکتاتور»، «گشت ارشاد: گشت کشتار»،
«می کشم می کشم، کسی که خواهرم کشت»، «قسم به خون مهسا، ایران می گردد آزاد»، «خامنه ای قاتله، حکومتش باطله» و «از کردستان تا تهران، ستم علیه زنان» سردادند. این اعتراضات با سرکوب و بازداشت معترضان مواجه شد. شماری از زنان در واکنش به هجوم نیروهای ضد شورش، روسری خود را برداشتند و شعار «بی شرف داعشی» سردادند. برخی مردم در خیابان ها صدای بوق خودروهایشان را به نشانهٔ اعتراض به صدا درآوردند. همچنین مردم تهران با تجمع شبانه حوالی میدان آرژانتین شعارهایی علیه حجاب اجباری و حکومت جمهوری اسلامی سردادند. از سوی دیگر، گروهی از زنان در تجمع شبانهٔ دیگری با برداشتن روسری های خود خطاب به مأموران شعار می دادند. فیلم های منتشر شده حاکی از بازداشت برخی از تجمع کنندگان همراه با برخورد خشن است. صبح روز ۲۶ شهریور پیکر او در گورستان «آیچی» سقز به خاک سپرده شد. نخستین ویدیوها از سقز نشان می داد مردم این شهر بعد از مراسم خاکسپاری مقابل فرمانداری تجمع کرده اند و عده ای بر اثر تیراندازی مجروح شده اند. پس از آن، اعتراضات به سنندج نیز کشیده شد. در تهران برای دومین روز پیاپی تجمع اعتراضی با شعارهای علیه حاکمیت در میدان آرژانتین برگزار شد. د
ر روز سوم، اعتراضات از صبح در دانشگاه تهران آغاز شد و تا شب در نقاط گوناگون و مهم شهر ادامه پیدا کرد. در این روز، اعتراضات در رشت، اصفهان، سنندج و مشهد و برخی شهرهای دیگر نیز شکل گرفت. از روز چهارم، اعتراضات در نقاط گوناگون کشور گسترده شد. در آغاز سومین هفته، اعتراضات زودتر، گسترده تر و با جمعیت بیشتری به ویژه در تهران و شهرهای بزرگ آغاز شد. اعتراضات از دانشگاه های سراسر ایران که در اعتصاب بودند و برخلاف روزهای پیشین، پیش از غروب آفتاب آغاز شد. در هجدهمین روز، سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، پس از غیبتی درازمدت، در جمع نیروهای مسلح حاضر شد و معترضان را اغتشاشگر نامید و خواهان تنبیه نوجوانان و جوانان معترض شد. ولی دانش آموزان برخی مدارس دخترانه با حضور در خیابان ها حجاب از سر برداشتند و از مردم حاضر در صحنه دعوت کردند تا به آنها بپیوندند. به دنبال فراخوان گروه های مختلف برای تجمعات خیابانی در روز شنبه ۱۶ مهر، اعتراضات سراسری در نقاط گوناگون ایران وارد هفته چهارم شد و کسبه و بازاریان نیز در برخی نقاط ایران دست به اعتصاب زدند. با گسترش اعتراضات، محسن منصوری استاندار تهران، اذعان کرد دولت قادر به مهار اعترا
ضات نیست. با وجود سرکوب شدید حکومتی، خیزش اعتراضی در ایران همچنان تداوم یافت و از روز شنبه ۲۶ آذر ماه وارد چهارمین ماه خود شد، در آستانه شب یلدا برای همدردی با خانواده های کشته شدگان شعار «امسال یلدا نداریم» سرداده شد و شنبه سوم دی ماه مصادف با صدمین روز آغاز خیزش سراسری ایران، مردم در میان برف و باران در برخی از شهرهای ایران از جمله تهران، کرج، اصفهان و مشهد دست به راهپیمایی زدند. گستره جغرافیایی. داخل کشور. اعتراض های سراسری در پی کشته شدن مهسا امینی از سقز شروع شد و در عرض چند روز به تمام ۳۱ استان و به بیش از ۱۰۰ شهر ایران گسترش یافت. خارج از کشور. در خارج از ایران نیز در روز ۳۱ شهریور از استانبول تا بیروت، کلن و نیویورک و تورنتو شمار زیادی از ایرانیان به خیابان آمدند تا همزمان در اعتراض به سفر ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران به سازمان ملل و مرگ مهسا امینی تجمع کنند. در روز یکشنبه ۳ مهر در مقابل سفارت های ایران در پاریس و لندن تجمعاتی با هدف محکومیت جان باختن مهسا امینی برگزار شد که به درگیری با پلیس انجامید. روز پنجشنبه ۷ مهر نیز زنان افغانستانی در مقابل سفارت ایران در کابل، تجمعات اعتراضی در همبستگی با م
عترضان ایرانی برپا کردند که با شلیک هوایی طالبان معترضان افغانستانی متفرق شدند. روز شنبه ۹ مهر معترضان در خارج از کشور، دست کم در ۱۵۱ شهر در ایالات متحده آمریکا، اتریش، اسپانیا، اسلوونی، لهستان، سوئیس، بلژیک، فرانسه، هلند، جمهوری چک، بریتانیا، سوئد، اسکاتلند، ایرلند، فنلاند، مجارستان، آلمان، بلغارستان، ایتالیا، کره جنوبی، ژاپن، استرالیا و نیوزیلند در حمایت از خیزش مردم ایران تجمع های اعتراضی برگزار کردند. طبق گزارش پلیس کانادا بیش از ۵۰ هزار نفر روز شنبه ۹ مهر در تظاهرات بزرگ تورنتو که در حمایت از اعتراضات ایران برگزار شد، شرکت کردند. در روز ۳۰ مهرماه برابر با ۲۲ اکتبر، به دنبال فراخوانِ حامد اسماعیلیون، ایرانیان از سراسر اروپا و خارج از اروپا در تظاهراتی عظیم، به گفته برگزارکنندگان ۱۰۰ هزار نفری، و به گفته پلیس برلین ۸۰ هزار نفری، در مرکز شهر برلین شرکت کردند. در ۲۲ بهمن، با حضور ایرانیانی از سراسر آمریکا، بزرگ ترین تظاهرات تاریخ ایرانیان در آمریکا با حدود ۸۰ هزار نفر در لس آنجلس برگزار شد. آمار کشته ها، زخمیان و بازداشت شدگان. به دلیل ادامه دار بودن این رویداد در شهرهای مختلف ایران هنوز آمار دقیق و ثابتی وج
ود ندارد؛ با این حال، از ۲۵ شهریور تا ۱۵ بهمن ۱۴۰۱، آمارهای زیر در برخی منابع رسمی منتشر شده است: معترضان: حکومتی ها: گستره جغرافیایی کشته شدگان. بنا به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، بیشترین آمار کشته ها به ترتیب، در این استان ها بوده است: معترضان. دانشجویان. اولین تجمع اعتراضی دانشجویان با تحصن جمعی از دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و سپس تجمع اعتراضی در پردیس مرکزی این دانشگاه در ۲۷ شهریور شکل گرفت. ۲۸ شهریور اما این تجمع با جمعیت بیشتر دانشجویان در دانشگاه های بزرگ تهران برگزار شد و از ۲۹ شهریور دانشگاه های سایر شهرها نیز به این اعتراضات پیوستند. طبق روزشمار این اعتراضات، در تمامی روزها و بدون وقفه، تجمع و تحصن های اعتراضی دانشجویان در دانشکده ها، خوابگاه و سلف های دانشجویی ادامه داشته و متوقف نشده است. تعداد دانشگاه های معترض تاکنون به ۱۴۳ شهر رسیده است. بازداشت گسترده دانشجویان. بنابر ادعای هرانا خبرگزاری مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران از ۲۶ شهریور تا ۲۴ آذر، ۶۳۷ دانشجو در جریان اعتراضات بازداشت شده اند. ممنوع الورودی دانشجویان. با گسترده شدن اعتراضات دانشجویی طبق مجوز شورای امنیت کشور، به
دانشگاه ها برای ممنوع الورود کردن دانشجویان به دانشگاه ها و خوابگاه ها اجازه داده شد. تاکنون آمار دقیقی از تعداد دانشجویان ممنوع الورود منتشر نشده است. حمله به دانشگاه صنعتی شریف. در ادامهٔ سرکوب اعتراضات سراسری به دانشگاه صنعتی شریف حمله شد. نیروهای امنیتی همراه با شمار بسیاری از نیروهای موسوم به لباس شخصی در شامگاه یکشنبه ۱۰ مهر با محاصره دانشگاه صنعتی شریف تهران و حمله به دانشجویان، ضمن ضرب وشتم و تیراندازی، شمار نامعلومی از دانشجویان را زخمی یا بازداشت و به مکان های نامعلومی انتقال دادند. حداقل ۳۰ تا ۴۰ دانشجو بازداشت شده و به مکان نامعلومی منتقل شده اند و وضعیت به قدری بحرانی بود که وزیر علوم، زلفی گل، به دانشگاه رفت. حمله و تیراندازی به خوابگاه های دانشگاه شریف و همچنین حمله و تیراندازی در پارکینگ دانشگاه نیز گزارش شده است. دانش آموزان. اعتراضات دانش آموزان و پس از آن اوج گرفت که شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان فراخوانی برای اعتصاب در مدارس اعلام کرد و با انتشار بیانیه ای از معلمان و دانش آموزان در سراسر کشور خواست تا در «همبستگی با معترضان جان به لب آمده» در کلاس ها حضور پیدا نکنند و به این وسیله
اعتراض خود را به «بی عدالتی های حاکمیت» نشان دهند. دبیرستان شاهد اردبیل. در روز ۲۰ مهر ۱۴۰۱ به این دبیرستان حمله شد. خبر این حادثه دو روز بعد در رسانه های اجتماعی منتشر شد، شعار «مرگ بر دیکتاتور» از سوی دانش آموزان، حضور نیروهای لباس شخصی در دبیرستان و حضور آمبولانس در مقابل دبیرستان در ویدئوهای این شبکه ها مشاهده می شد. در جریان این حمله که مأموران امنیتی لباس شخصی انجام دادند، یکی از دانش آموزان به نام اسراء پناهی کشته و تعدادی دیگری از دانش آموزان زخمی و بازداشت شدند. هنرستان صدر تهران. حمله به این هنرستان در ۲ آبان ۱۴۰۱ اتفاق افتاد. در این حادثه نیروهای امنیتی به هنرستان دخترانه صدر در خیابان کارون تهران حمله کردند. مردم در حمایت از دانش آموزان این خیابان را مسدود کردند. معلمان و استادان. در آبان ۱۴۰۱ بیش از ۱۰۰ تن از استادان دانشگاه، خواهان آزادی افراد بازداشت شده و برچیدن شدن فضای امنیتی در دانشگاه ها شدند. وکیلان و حقوق دانان. تا تاریخ ۱۷ آبان ۱۴۰۱، دست کم ۱۵ وکیل بازداشت شدند. روزنامه نگاران و خبرنگاران. در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران، بیش از ۵۰ خبرنگار و روزنامه نگار بازداشت شده اند. ورزشکاران. وزارت
اطلاعات برخی از ورزشکاران را همچون: اشراق نجف آبادی، مربی دوچرخه سواری، محمد خیوه، کوهنورد و طبیعت گرد، حسام موسوی، مربی سنگ نوردی، دنا شیبانی، مربی اسنوبرد و گرافیست، و امیر ارسلان مهدوی، مربی اسنوبرد، بازداشت کردند. کارگران و کارکنان. بسیاری از کارگران و کارکنان در صنایع ایران در اعتراض و حمایت از اعتراضات سراسری دست به اعتصاب و تجمع زدند. پیش از این نیز کارگران بارها دست به اعتصاب زده اند که عمدتاً اهداف صنفی داشت. همزمانی و حمایت اعتصاب های کارگری با اعتراض سیاسی در سال های اخیر کم سابقه بوده است. به گزارش یورونیوز اعتصاب و اعتراض کارکنان و کارگران صنعت نفت و پتروشیمی، اولین بار پس از انقلاب۵۷ است که کارگران به جز مطالبات حقوقی و صنفی خود، همگام با معترضان به کشته شدن مهسا امینی در ایران شعارهایی سیاسی سر دادند. اعتراضات در هفتم و چهلم کشته شدگان. مراسم چهلم شماری از کشته شدگان سرکوب اعتراضات، از جمله حدیث نجفی و پارسا رضادوست، مراسم هفتمین روز کشته شدن مهرشاد شهیدی، جوان ۱۹ ساله، در اراک برگزار شد. مردم در این مراسم شعارهای ضد حکومتی از قبیل: «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه»، «هیز تویی هرزه تویی، زن آزاد
ه منم»، «آزادی، آزادی، آزادی» سر دادند. ایرانیان مقیم خارج. ایرانیان مقیم خارج و مردم آن کشورها تظاهرات جهانی را در حمایت از اعتراضات سراسری برای اعلام همبستگی با مردم ایران در بیش از ۱۵۰ شهر از کشورهای جهان برگزار کردند. تجمع اعتراضی ایرانیان در تورنتو. در تورنتو بنا بر برآورد پلیس ۵۰ هزار نفر به خیابان ها آمدند. تجمع اعتراضی در برلین. ایرانیان پرشماری از شهرهای مختلف آلمان و دیگر کشورهای اروپا برای شرکت در این تجمع به برلین رفتند. شمار زیادی از ایرانیان از نقاط مختلف جهان، به ویژه ایرانیان ساکن اروپا، برای حضور در تجمع بزرگ برلین، با هواپیما، قطار، اتوبوس و خودروهای شخصی، عازم برلین شدند. تجمع بزرگ ایرانیان برابر با شنبه ۳۰ مهرماه ۱۴۰۱ (۲۲ اکتبر ۲۰۲۲) در برلین به دعوت «حامد اسماعیلیون» سخنگوی انجمن خانواده های بازماندگان پرواز پی اس ۷۵۲ داده شد است. پلیس آلمان روز چهارشنبه ۲۷ مهر اعلام کرد که برای این تظاهرات حضور ۵۰ هزار نفر تخمین زده شده است. برگزارکنندگان با شعار «زن، زندگی، آزادی» در صددند تا حمایت خود را از اعتراضات علیه سرکوب و تبعیض در ایران ابراز کنند. یورونیوز از این تجمع با عنوان «بزرگ ترین تظاهرا
ت ایرانی ها در اروپا» یاد کرده است. پلیس آلمان برای این تظاهرات و تجمع ایرانیان، تدابیر شدید امنیتی اتخاذ کرده است. برلین روز اول مهر نیز شاهد یکی از بزرگ ترین تظاهرات پشتیبانی از اعتراضات مردم ایران بود. پس از آتش سوزی در زندان اوین نیز ایرانیان در مقابل سفارت ایران در برلین دست به اعتراض زدند. واکنش های حکومت. حکومت ایران این اعتراضات را «اغتشاش» و «آشوب» خواند و آن را اقداماتی «سازمان یافته» با «دخالت کشورهای خارجی» توصیف کرد و با توسل به خشونت مرگبار، بازداشت روزنامه نگاران، وکلا، کنشگران و معترضان و همچنین محدودیت شدید اینترنت و رسانه های اجتماعی آن را سرکوب کرد. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برنامه گفتگو محوری تحت عنوان شیوه از شبکه چهار پخش کرد و با کارشناسان دربارهٔ مسائل اجتماعی ایران بحث و گفتگو کرد. در این برنامه مناظره های دو نفره بین بیژن عبدالکریمی و شهریار زرشناس، محمد فاضلی و سعید حاجی ناصری، تقی آزاد ارمکی و ابراهیم فیاض، سعید شریعتی و جلیل محبی، و شهاب طباطبایی و علی خضریان انجام شد. دهم مهرماه همزمان با ادامه اعتراضات، دانشگاه تهران جلسه ای با استادان دانشکده های مختلف دربارهٔ وضعیت جاری
جامعه ایران برگزار کرد. محمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران تلویحاً از بازداشت دانشجویان دفاع کرد. در این جلسه لعیا جنیدی، محمد جواد ظریف، مهدی سنایی، غلامعلی حداد عادل، پیروز حناچی، تقی آزاد ارمکی، صادق زیباکلام، الهه کولائی و علی طیب نیا سخنرانی کردند. سازمان هنری رسانه ای اوج، وابسته به سپاه پاسداران، پوستری بزرگ تحت عنوان «زنان سرزمین من» در میدان ولی عصر تهران نصب کرد که با اعتراض بسیاری از صاحبان چهره های روی آن از جمله فاطمه معتمد آریا، مرضیه برومند و پروانه کاظمی مواجه و روز بعد برچیده شد. سید ابراهیم رئیسی ادعا کرد که «دشمنان می خواهند با سوار شدن بر موج مطالبات معیشتی و اقتصادی مردم، فتنه جدید درست کنند؛ اما مردم هوشیار هستند و ضمن اینکه مطالبات خود را مطرح می کنند اجازه سوء استفاده نخواهند داد.» صدور دستور سرکوب فوری. سید علی خامنه ای در ۲۸ آبان ۱۴۰۱ در یک سخنرانی، دستور سرکوب معترضان را صادر کرد و در پی آن، سید ابراهیم رئیسی، رئیس دولت جمهوری اسلامی و عضو هیئت مرگ اعدام دسته جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، در روز سی ام، به دستگاه های مسئول، دستور داد که معترضان را «فوری» سرکوب کنند. ب