Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
kekomi Dera به عنوان مکان هایی عمل می کردند که زنان مورد آزار و اذیت می توانستند در آن پناه بگیرند. با این حال، یک سیستم رسمی تا سال ۱۹۹۳ ایجاد نشد؛ یعنی زمانی که جنبش مردمی زنان ژاپن نخستین پناهگاه را ساخت. امروزه سی پناهگاه در سراسر کشور وجود دارد. سرپناه های زنان در چین تا دهه ۱۹۹۰ وجود نداشت و از آن زمان به بعد نیز در کشور تنها تعداد کمی افتتاح شد. در پکن هیچ سرپناهی برای بیست میلیون ساکن وجود ندارد. هنگامی که افزایش خشونت خانگی در طول همه گیری کووید-۱۹ در فرانسه رخ داد، دولت فرانسه یک میلیون یورو برای ایجاد ۲۰ مرکز کمک جدید در سراسر کشور در نزدیکی سوپرمارکت ها سرمایه گذاری کرد، جایی که قربانیان می توانند در حین بیرون رفتن برای خرید مواد غذایی به آنجا بروند و در آنجا پناه بگیرند. مکانی هایی با ده ها اتاق هتل که به عنوان سرپناه موقت عمل می کردند و هزینهٔ آنها توسط دولت پرداخت می شد. آلمان. نخستین پناهگاه برای زنان آسیب دیده در سال ۱۹۷۶ در برلین غربی افتتاح شد که توسط زنان جنبش زنان خودمختار با بودجه وزارت امور خانواده ایجاد شد. پروژه برلین موجی از بنیادهای پناهگاه های زنان را برانگیخت که بر اساس بند ۷۲ قان
ون کمک های اجتماعی فدرال به آنها کمک مالی اعطا شد. به عنوان مثال، شورای شهر کلن در دسامبر ۱۹۷۶ تصمیم گرفت تا هزینه پناهگاه زنان را که توسط یک مددکار اجتماعی راه اندازی شده بود، تأمین کند. در سال های بعد، پناهگاه های زنان در شهرهای دیگر آلمان نیز ساخته شد. بیشتر آنها پروژه های جنبش خودمختار زنان بودند. ایران. بهزیستی دارای خانه های بهداشت، مرکز مداخلات اجتماعی و خانه های امن می تواند ۲۰ روز خدمات ارائه دهد و پس از آن حداکثر تا ۶ ماه خدمات دائمی ارائه دهد. در مشهد دو خانه وجود دارد و اراک یک مرکز دارد. اصفهان یک مرکزِ توانبخشی دارد. البته شرایطی نیز برایِ پذیرش وجود دارد: سن زنان نباید کمتر از ۱۵ سال باشد. سپاه و شهرداری تهران دارای مرکز زنان معتاد سابق در شرق شهر هستند. آنها شماره تلفن اضطراری دارند که مردم می توانند با شماره ۱۲۳ تماس بگیرند. سنندج دارای یک ساختمان با ظرفیت ۶۰ نفر است. خدمات. بسیاری از زنان در شرایطِ خشونت و فرار، بی خانمان می شوند؛ زیرا از نظر مالی به آزارگرِ خود وابسته هستند و پس از قطع ارتباط با شریک زندگی، حمایت مالی ی را نیز از دست می دهند. میانگین مدت اقامت زنان در ایالات متحده بین سی تا
شصت روز است. با این حال، این در کشورهای مختلف متفاوت است و برای مثال در اروپا، چهار کشور اقامت را به چند هفته محدود می کنند. مسکن انتقالی —شکل دیگری از سرپناه زنان— نیز امکان اقامت تا یک سال را فراهم می کند، در حالی که برخی از جوامع، اعطایِ مسکن عمومی و خصوصی را برای مدت طولانی تری ارائه می دهند. سرپناه ها معمولاً به عنوان بخشی از یک برنامه فراگیر مقابله با خشونت خانگی ارائه می شوند که می تواند شامل خط تلفن بحران، خدمات برای کودکان بی پناه، برنامه آموزشی و برنامه درمان مجرمان باشد. خود پناهگاه ها نیز خدمات متنوعی ارائه می دهند. آنها مشاوره، گروه های حمایتی و کارگاه های مهارتی را برای کمک به زنان برای حرکت مستقلِ زنان پس از خشونت ارائه می دهند. در نهایت، آنها حمایت از کودکان و همچنین حمایت قانونی و پزشکی را نیز ارائه می دهند. بیشتر ساکنان خانه های زنان، فرزندانِ زنانی هستند که قربانی خشونت می شوند. خدمات برای کودکان، اغلب شامل مشاوره و گزینه های گروه درمانی است که به منظور تقویت روابط والدین و فرزند و کمک به سلامتِ روانیِ کودک است. زنان اغلب از اختلالات اضطرابی، افسردگی و اختلالات استرس پس ازسانحه (PTSD) رنج
می برند. از آنجایی که زنان در پناهگاه ها نسبت به زنانی که از این خدمات استفاده نمی کنند به احتمال زیاد، آزار جسمی و روحی شدیدتری را تجربه کرده اند، احتمال ابتلا به اختلالات استرس پس از سانحه نیز در آنان بیشتر است. پیامدها و عوارضِ منفیِ عاطفی و ذهنیِ پس از خشونت، بر فرصت های شغلی و توانایی زنان برای عملکرد در زندگی عادی در آینده نیز تأثیر می گذارد. پناهگاه های زنان سعی می کنند با این اثرات مقابله کنند و همچنین از موارد سوء استفاده در آینده جلوگیری کنند. استفاده از پناهگاه ممکن است منجر به عملکرد بهتر بازماندگان و گزارش کمتر سوء استفاده در کوتاه مدت شود. اما خدماتِ انتقالِ به محیطِ امن و ارائه محل زندگی برایِ مدتِ طولانی، ارزشمندتر هستند. گرچه عمدتاً پذیرشِ فوریِ پناهجو و ارائه خانهٔ امن به او می تواند جانِ وی را نجات دهد یا روانِ او را در برابرِ آسیب هایِ دائمی محافظت کند.
لوانا الیدیا آفونسو پیوانی (، متولد ۲۹ اوت 1976) بازیگر برزیلی، مجری تلویزیون و مدل سابق است. پیوانی کار خود را به عنوان مدل آژانس مدل های فورد در سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و یک سال بعد مدتی را در ژاپن گذراند. زندگی شخصی. پیوانی با کارآفرینان خوائو پائولو دینیز، ریکاردو منصور و کریستیانو رانگل، بازیگران گیلرمه فونتس، رودریگو سانتورو، مارکوس پالمیرا، دادو دولابلا و پائولو ویلنا، مدل کاکو ریچی و تاجر فیلیپه سیمائو رابطه داشته است. در سال ۲۰۱۱ اولین فرزندش را باردار شد که حاصل رابطه او با موج سوار پدرو اسکوبی بود. دام در ۲۶ مارس ۲۰۱۲ به دنیا آمد. در ۲۶ جولای ۲۰۱۳، پیوانی در یک مراسم خصوصی در حضور ۲۷۵ مهمان با اسکوبی ازدواج کرد. او اکنون سه فرزند دارد: دام، بم و لیز.
ماریا ریواس (زاده ۲۶ ژانویه ۱۹۶۰ – درگذشته ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹) خواننده جاز لاتین، آهنگساز و نقاش ونزوئلایی بود. در سال ۲۰۰۸ ریواس بیست و پنجمین سالگرد فعالیت طولانی خود را با کنسرت های ادای احترام به آلدمارو رومرو جشن گرفت. در سال های ۲۰۱۲–۲۰۱۳ ریواس سی امین سالگرد خود را به عنوان خواننده، آهنگساز و هنرمند ضبط جشن گرفت و کنسرت های ویژه ای در سرتاسر ونزوئلا و ایالات متحده اجرا کرد.
آندریا مولینا اولیوا (زاده ۲۸ مارس ۱۹۷۰) بازیگر، تاجر و سیاستمدار شیلیایی است. او در اوایل دوران بازیگری خود، با بازی در "سریال داستان های سوزی" به محبوبیت دست یافت. او بعداً در برنامه خدماتی سلام آندریا و زن، سکوت را بشکنید ظاهر شد، برنامه ای که به موارد خشونت جنسیتی می پرداخت. او برای دو دوره متوالی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ به عنوان عضو اتاق نمایندگان شیلی خدمت کرد. آندره آ مولینا در ۲۸ مارس ۱۹۷۰ در سانتیاگو به دنیا آمد. زندگی شخصی. مولینا در ۱۸ سالگی با جرالد کلینفرچر ازدواج کرد و اولین دخترش را با او به دنیا آورد. آنها در سال ۲۰۰۳ طلاق گرفتند. او در سال ۲۰۰۵ با گونزالو روخاس ویلدوسولا ازدواج کرد و صاحب دومین دخترش شد. آنها در سال ۲۰۱۲ از هم جدا شدند و بعداً طلاق گرفتند. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۰، مولینا در آونیدا سانتوس اوسا در والپارایسو دچار یک تصادف شدید رانندگی شد. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲، او در یک سانحه دیگر در بخش کبرادیلا در کمون La Ligua گرفتار شد، زمانی که یک تاکسی با کامیونی که او با دخترانش در آن سفر می کرد برخورد کرد. او دوباره با جراحات جزئی به پایان رسید و ساعاتی بعد آزاد شد.
انجمن زنان دانمارک یا DWS () قدیمی ترین سازمان حقوق زنان در دانمارک است. این انجمن در سال ۱۸۷۱ توسط ماتیلد بایر، کنشگر اجتماعی، و همسرش فردریک بایر تأسیس شد. فردریک نماینده پارلمان و برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۰۸ بود. این انجمن مدافع فمینیسم لیبرال فراگیر، اینترسکشنال و مترقی است و از حقوق همهٔ زنان و دختران و حقوق دگرباشان دفاع می کند. این انجمن قدیمی ترین مجلهٔ زنان جهان با نام "زن و جامعه" که در سال ۱۸۸۵ تأسیس شد را منتشر می کند. انجمن زنان دانمارک عضو اتحاد بین المللی زنان و یکی از انجمن های خواهر انجمن حقوق زنان نروژ و انجمن حقوق زنان ایسلند است. تاریخچه. این سازمان که در سال ۱۸۷۱ تأسیس شد، از عضویت ماتیلد بایر در شاخهٔ محلی "انجمن بین المللی زنان" سوئیس در نروژ و علاقهٔ همسرش به رهایی زنان الهام گرفته است. انجمن زنان پس از تأسیس بر آن شد تا از زنان طبقهٔ متوسط به شکلی سازمان یافته حمایت کند و از ابتدا به هیچ حزب سیاسی وابسته نبود. این سازمان تلاش کرد تا وضعیت معنوی و اقتصادی زنان را ارتقا بخشد، آنها را مستقل تر کند و زمینه های بهتری برای خوداشتغالی آنان فراهم کند. در ابتدا، تأکید این سازمان بر دسترسی
زنان به تحصیل و اجازه دادن به زنان متأهل برای دسترسی به منابع مالی خود بود. ۱۸۷۱–۱۹۰۶. در سال ۱۸۷۲، انجمن زنان دانمارک یک مدرسهٔ آموزشی به نام "مدرسهٔ بازرگانی انجمن زنان دانمارک" را برای زنان افتتاح کرد. پس از آن نیز در سال ۱۸۷۴ یک مدرسهٔ آخرهفته ای با نام "مدرسهٔ یکشنبه برای زنان" برای زنان شاغل، و در سال ۱۸۹۵ یک مدرسهٔ هنر زنان با نام "آموزشگاه نقاشی برای زنان" را پایه گذاری کرد. ۱۹۰۶–۱۹۴۰. از سال ۱۹۰۶، توجه ها به حق رأی زنان معطوف شد. این موضوع منجر به اعمال تغییراتی در قانون اساسی در سال ۱۹۱۵ شد که به زنان حق رأی دادن در انتخابات ریگزداگ یا پارلمان ملی را می داد. پس از آن نیز توجه بیشتر به برابری شغلی و بهبود شرایط عمومی برای زنان و کودکان معطوف شد. در سال ۱۹۱۹، این موضوع منجر به تصویب قوانینی شد که حقوق زنان در خدمات دولتی را بهبود بخشید و در سال ۱۹۲۱ به برابری دسترسی زنان و مردان به مناصب عمومی منجر شد. در فاصلهٔ بین دو جنگ جهانی، اقداماتی برای جلوگیری از اخراج زنان باردار در بخش دولتی انجام شد و درخواست اصلاحاتی برای فراهم کردن امکان زایمان برای زنان باردار و در نتیجه جلوگیری از سقط جنین صادر شد. در
نتیجهٔ این اقدامات، مراکز کمک به مادران ("mødrehjælpsinstitutioner") در سراسر کشور دانمارک راه اندازی شد. ۱۹۴۰–۱۹۵۰. پس از اشغال دانمارک توسط آلمان، انجمن زنان دانمارک به تأسیس "خدمات اورژانس زنان دانمارک" که سازمانی بود که به دفاع مدنی و آمادگی اختصاص داشت، و مراقبت های پزشکی و تخلیهٔ مکان ها در طول بمباران و حملات نظامی را پوشش می داد، کمک کرد. در آن دوره توجه بیشتری به مشکلات زنان بیکار و مشکلات اجتماعی زنان مجرد معطوف شد. پس از انتخابات ۱۹۴۳ که بر اساس آن تنها دو زن به عضویت فلکتین انتخاب شدند، تلاش هایی برای تشویق به افزایش نمایندگان انجام شد. اقدامات برای فراخواندن زنان کشیش منجر به اصلاحات قانونی در سال ۱۹۴۷ شد. ۱۹۵۰–۱۹۷۰. در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، دغدغهٔ اصلی متمرکز بر سیاست های اجتماعی، به ویژه سیاست های مرتبط با مادران مجرد بود. همچنین از زنان خانه دار و بازآموزی زنانی که برای مدتی بیکار بوده اند نیز حمایت می شد. علاوه بر این، درخواست هایی نیز برای تأسیس مهدکودک های بیشتر ارائه شد. سیاست ها. حقوق ال جی بی تی. انجمن زنان دانمارک از حقوق ال جی بی تی نیز حمایت می کند. این انجمن اعلام کرده است که همجنس گر
اهراسی و تراجنسیت هراسی را بسیار جدی می گیرد و این که «از همهٔ طرح هایی که حقوق همجنس گرایان و تراجنسیتی ها را ترویج می کنند حمایت» می کند و «جنبش ال جی بی تی کیوای را متحدانی نزدیک در مبارزه علیه نابرابری [می بیند] و با هم برای جامعه ای که جنسیت و گرایش جنسی فرد را محدود نمی کند، مبارزه» می کنند. رؤسا. رؤسای انجمن زنان دانمارک در طول سال های فعالیت آن تاکنون به شرح زیر است:
موریس سیلا (; – ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال گینه و گینه، بازی کرده است.
مورلای سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هورویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال گینه و گینه بازی کرده است.
پابلو تیام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود که در پست هافبک بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال وولفسبورگ، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
محمد سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد ساحل عاج اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لو مان، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال سلتیک، و باشگاه فوتبال سنت جانستون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
یا اره برقی آبنبات چوبی یک بازی ویدئویی تولید شده توسط گرس هاپر منیوفکچر در سبک های بازی اکشن-ماجراجویی و هک اند اسلش می باشد. این بازی در ژاپن توسط کادوکاوا گیمز و به طور بین المللی توسط سرگرمی تعاملی برادران وارنر منتشر گردیده ‎است. "لالی پاپ چینسا" در ژوئن سال ۲۰۱۲ برای پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ منتشر گردید و از سوی منتقدان نقدهای گوناگونی دریافت نمود و تا ژوئن سال ۲۰۲۴ بیش از ۱٫۲۴ میلیون نسخه فروش داشت. نسخهٔ بازسازی شده بازی تحت نام "لالی پاپ چینسا ری پاپ" در سپتامبر سال ۲۰۲۴ برای نینتندو سوئیچ، پلی استیشن ۵، ویندوز، ایکس باکس سری اکس/اس منتشر گردید؛ و نسخه های پلی استیشن ۴ و ایکس باکس وان در نوامبر منتشر خواهند شد.
موسی ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال میراندس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مومو سانسانه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال نیژنی نووگورود، باشگاه فوتبال شریف تیراسپول، و باشگاه فوتبال الفتح اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال گینه و گینه بازی کرده است.
ابراهیما یاتارا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال ترابزون اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
محمد یاتارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال المپیک لیون، و باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
نبی یاتارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ و باشگاه فوتبال ست اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سلیمان یولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال بوداپست هونود، باشگاه فوتبال اسکی شهراسپور، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال اردواسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه ورزشی آمیان، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
تری لین کارینگتون (متولد ۴ اوت ۱۹۶۵) درامر جاز، آهنگساز، تهیه کننده و مربی آمریکایی است. او با دیزی گیلسپی، استن گتز، کلارک تری، هربی هنکاک، وین شورتر، جو سمپل، آل جرو، ژاکت زرد و بسیاری از هنرمندان همکاری کرده است. کارینگتون در ۴ اوت ۱۹۶۵ در مدفورد، ماساچوست، ایالات متحده، در یک خانواده موسیقی دان به دنیا آمد: مادرش به عنوان سرگرمی پیانو می نواخت و پدرش ساکسیفونیست و رئیس انجمن جاز بوستون بود.
لیگ ملی ۳ () پنجمین سطح لیگ فوتبال در کشور فرانسه است. سیستم برگزاری. در لیگ ملی ۳ معمولاً ۱۵۴ باشگاه وارد رقابت می شوند و بر اساس سیستم صعود و سقوط با لیگ ملی ۲ و لیگ های منطقه ای عمل می کند. فصل ها از اوت تا مه اجرا می شوند و تیم هایی در یازده گروه ۲۶ بازی انجام می دهند که مجموعاً ۲۰۰۲ بازی در این فصل انجام می شود. بیشتر بازی ها در روزهای شنبه و یکشنبه انجام می شوند و تعداد کمی از بازی ها در شب های روزهای هفته انجام می شوند. بازی به طور منظم آخر هفته قبل از کریسمس به مدت دو هفته قبل از بازگشت در هفته دوم ژانویه متوقف می شود. در پایان هر فصل، برنده هر گروه به لیگ ملی ۲ صعود می کند. اگر یکی از برندگان گروه از صعود جلوگیری کند، یا انتخاب کند که صعود نکند، بهترین تیم بعدی در گروه که واجد شرایط هستند جایگزین می شوند. . حداقل سه تیم آخر هر گروه به لیگ منطقه ای سقوط می کنند. بسته به اینکه تیم های سقوط کرده از لیگ ملی ۲ در فصل بعد وارد کدام گروه های منطقه ای شوند، مکان های سقوط اضافی نیز اضافه خواهد شد.
دیتنشن یا بازداشت () یک بازی ویدئویی ماجراجویی ترسناک ساخته شده و توسعه یافته توسط توسعه دهنده بازی تایوانی رد کندل گیمز می باشد که در ۱۳ ژانویهٔ سال ۲۰۱۷ بر روی استیم منتشر گردید. "دیتنشن" یک بازی پهلو-پیمایشی دوبعدی با فضایی وحشت آور می باشد که در دههٔ ۱۹۶۰ و در دوران تایوان تحت حکومت نظامی جریان دارد و نیز عناصر مذهبی مبتنی بر اساطیر و فرهنگ تایوان را در خود جای داده است.
بازنمایی بازنمود، نمایش، نمایندگی، «باز-نمایی» و رپرزنتیشن، در زمینه های مختلفی بکار میرود. در ویکی واژه، به مدخل نمایاندن (ویکی واژه) مراجعه کنید. این صفحه بطور خاص، برای ارجاع به موارد، اصطلاحات و مفاهیمی است که همگی در زبان فنی به نام representation مطرح می شوند. این کلمات با وجود کاربرد گسترده شان در زمینه های مختلف، ارتباط تنگاتنگی باهم دارند. اصطلاح رپرزنتیشن، ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد: بازنمایی در رشته های فنی. بازنمایی در ریاضیات. نظریه نمایش، نظریه نمایش پیمانه ای نظریه نمایش معمولی. جستارهای وابسته. جستارهای وابسته (در ویکیپدیای انگلیسی). علوم ریاضی و فنی: «نمونه آماری معرف» در بحث آمار زبان شناسی و محاسبه: فلسفه: علوم اجتماعی: اسامی خاص:
حکایت سلحشور یا داستان شوالیه (به انگلیسی میانه The Knightes Tale، به انگلیسی مدرن The Knight's Tale)، اولین داستان از مجموعه قصه های کانتربری اثر جفری چاوسر است. سلحشوری که چاوسر او را در بخش مقدمه عمومی توصیف کرده است، شخصیتی عالی مقام در میان مبارزان صلیبی است که البته، رفتار و پوشش وی کاملاً عادی است. راوی می گوید که او در پانزده نبرد از جنگ های صلیبی در چندین کشور شرکت کرده و نیز، در رکاب یک سردار غیرمسیحی با دشمنانش جنگیده است. جنگ هایی که در داستان به آنها اشاره شده، واقعی استند، اما شخصیت پردازی وی ساختاری آرمان گرایانه دارد. از نظر بسیاری از خوانندگانِ متون چاوسر، قهرمان وی «سلحشوری بسیار خوش قلب» (به انگلیسی میانه a verray, parfit gentil knyght) است. اما تری جونز معتقد است که نویسنده رویکردی کنایی داشته و خوانندگان چاوسر می باید قهرمان داستان را به عنوان یک مزدور در نظر بگیرند. اسکوآیر، پسر ۲۰ ساله قهرمان داستان، او را در ماجراهایش همراهی می کند. در این داستان مضامین و مباحثی مطرح شده که معمولاً در ادبیات سلحشوری دیده می شوند؛ از جمله: عشق درباری و دوراهی های اخلاقی. منابع و ساختار داستان شعر حماسی
تسئید (با عنوان کامل "تسئیدا دل نوز دمیلیاً به لاتین "Teseida delle Nozze d’Emilia)" به فارسی "تسئید، ماجرای ناپتیلاس و امیلی (به انگلیسی The Theseid, Concerning the Nuptials of Emily), اثر جووانی بوکاچو، منبع اصلی این داستان به شمار می آید؛ البته چاوسر تغییرات زیادی در کار خود ایجاد کرده است. تسئیدا در ۹۸۹۶ بیت در دوزاده فصل سروده شده، درحالیکه «حکایت سلحشور» فقط ۲۲۵۰ بیت است- البته این اثر نیز همچنان در زمره طولانی ترین حکایت ها قرار دارد. اکثر ویژگی های حماسی تسئیدا حذف شده اندو به جای آنها، در این حکایت بیشتر به عشق و عاشقی پرداخته شده و اثری از حماسه در آن نیست؛ ارجاعات مربوط به نبردها و مضامین اساطیری به شدت کاهش یافته اند و پیروزی ها، یورش به تیبز، یونان، و مجموعه قهرمانان حماسی که برای پالامون و آرسیت می جنگیدند همگی به شدت کمرنگ شده اند.
مردان ایکس ۹۷ یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی آمریکایی است که توسط بو دمیو برای سرویس استریم دیزنی+ بر اساس تیم ابرقهرمانی مارول کامیکس ساخته شده است. این احیای سریال انیمیشن "مردان ایکس" (۱۹۹۲–۱۹۹۷) است که از جایی که سریال به پایان می رسد ادامه می یابد. این سریال مردان ایکس را به تصویر می کشد که پس از از دست دادن رهبر خود، پروفسور ایکس، با چالش های جدید خطرناکی روبرو می شوند. "مردان ایکس ۹۷" توسط انیمیشن مارول استودیو تولید می شود که دمیو در دو فصل اول به عنوان نویسنده اصلی و جیک کاستورنا به عنوان کارگردان پویانمایی فعالیت می کند. چند تن از بازیگران از سری اصلی بازگشته اند تا نقش های خود را دوباره بازی کنند یا صداپیشگی شخصیت های جدید را برعهده گیرند، از جمله کال داد، لنور زان، جورج بوزا، کاترین دیشر، کریس پاتر، آلیسون سیلی اسمیت، آدریان هاف، کریستوفر بریتون، آلیسون کورت، لارنس بین، و ران روبین. احیای سریال اولین بار در ژوئن ۲۰۱۹ مورد بحث قرار گرفت و به طور رسمی در نوامبر ۲۰۲۱ اعلام شد. دمیو و کاستورنا تا آن زمان درگیر برنامه ریزی بودند. چیس کانلی و امی یونامورا نیز قسمت هایی را کارگردانی کردند. دمیو پس از اتما
م کار بر روی دو فصل اول سریال در مارس ۲۰۲۴ قبل از پخش سریال، از سمت نویسنده اخراج شد. این سریال اولین پروژه مردان ایکس از مارول استودیو از زمانی است که استودیو حقوق فیلم و تلویزیون را برای شخصیت ها به دست آورده است. انیمیشن توسط استودیو میر ارائه شده است و نسخه مدرنیزه شده از سبک سری اصلی است. "مردان ایکس ۹۷" دو قسمت اول خود را در ۲۰ مارس ۲۰۲۴ به نمایش گذاشت و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و باقیمانده فصل اول ده قسمتی به صورت هفتگی تا ۱۵ مه منتشر می شوند. فصل دوم و سوم در حال ساخت هستند. زمینه داستانی. یک سال پس از وقایع سریال "مردان ایکس" (۱۹۹۲–۱۹۹۷)، مردان ایکس پس از از دست دادن رهبر خود پروفسور چارلز فرانسیس اگزاویر با چالش های جدید خطرناکی روبرو می شوند. انتشار. "مردان ایکس ۹۷" با دو قسمت اول در ۲۰ مارس ۲۰۲۴ در دیزنی پلاس به نمایش درآمد. باقیمانده فصل اول ده قسمتی تا ۱۵ مه به صورت هفتگی منتشر می شود. نمایش افتتاحیه سریال در هالیوود، لس آنجلس، در ۱۳ مارس ۲۰۲۴، برای سه قسمت اول برگزار شد. این فصل در ابتدا قرار بود در اواخر سال ۲۰۲۳ منتشر شود. بازخورد. بینندگان. دیزنی پلاس در ۲۵ مارس ۲۰۲۴ فاش کرد که سریال در
پنج روز اول اکرانش ۴ میلیون بازدید در سراسر جهان داشته است. این دومین پربیننده ترین پخش فصل اول برای یک سریال انیمیشنی در این سرویس بود، که پس از فصل اول "چه می شود اگر… ؟" در سال ۲۰۲۱ قرار گرفت. طبق جمع آوری جریان جاست واچ، این پنجمین سریال تلویزیونی پربیننده در تمام پلتفرم های ایالات متحده در هفته ۱۸ تا ۲۴ مارس ۲۰۲۴ بوده است. منتقدان. راتن تومیتوز، یک وبسایت بازبینی جمعی، گزارش داده است که منتقدان این مجموعه را «بهترین نسخه مارول در چند سال اخیر» خوانده اند و «سبک انیمیشن دوبعدی نوستالژیک، نوشتن هوشمندانه و سکانس های اکشن جذاب آن» را ستایش کرده اند. در این وبسایت ۹۸ درصد از ۵۴ بررسی مثبت هستند، و اجماع آن اینطور نوشته است: «با انجام یک شاهکار فوق العاده و وفادار ماندن به سلف محبوب خود در حالی که مسیری رو به جلو را برای فرنچایز ترسیم می کند، "مردان ایکس ۹۷" بسیار عالی است.» وبسایت متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس نظر ۱۴ منتقد، به فصل اول امتیاز ۸۲ از ۱۰۰ را اختصاص داده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است.
پروژهٔ ایکس یک فیلم اکشن جاسوسی آمریکایی به کارگردانی متیو وان است که قرار است در آینده منتشر شود. در این فیلم کریس همسورث و سم راکول به ایفای نقش می پردازند. تولید. در فوریه ۲۰۲۴، متیو وان فاش کرد که یک فیلم مخفی در ژانر جاسوسی با نام آزمایشی Project X با کریس همسورث و سم راکول در نقش های اصلی فیلمبرداری کرده است. تصویربرداری اصلی در ۱۱ هفته کامل شده بود. وان گفت که این یک فیلم «بسیار خاص» بوده و تأثیری مشابه "کیک-اس" (۲۰۱۰) خواهد داشت. در این فیلم تیم بدلکاری وان حضور دارند و به عنوان «ابداع مجدد ژانر فیلم اکشن» توصیف شده است.
زندگی چاک یک فیلم درام علمی-تخیلی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی مایک فلنگن است. این اقتباسی از رمان استیون کینگ است که در مجموعه ۲۰۲۰ "اگر خون بریزد" منتشر شده است. فرضیه داستانی. این فیلم بر اساس رمانی ساخته شده است که به ترتیب معکوس ارائه می شود. چاک با مشاهده زندگی خود پس از مرگ در زمان به عقب سفر می کند. با مشاهده وقایع گذشته، او با دانش آموز سابقی که ممکن است موهبت خاصی داشته باشد، وسواس پیدا می کند. تولید. این پروژه در مه ۲۰۲۳ اعلام شد و تام هیدلستون و مارک همیل قرار بود با کارگردانی مایک فلنگن در آن بازی کنند. این فیلم که اقتباسی از یک رمان استیون کینگ است، با درام هایی مانند "کنار من بمان"، "رستگاری در شاوشنک" و "مسیر سبز" مطابقت دارد. فیلمبرداری در آلاباما تحت یک توافق موقت SAG-AFTRA در اکتبر آغاز شد، و "ددلاین هالیوود" گزارش داد که چیویتل اجیوفور، کارن گیلان و جیکوب ترمبلی به بازیگران اضافه شدند، و خود فلنگن چند روز بعد بازیگران کامل را اعلام کرد. فیلمبرداری در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید. پس تولید. در دسامبر ۲۰۲۳، فاش شد که فلنگن نیز به عنوان سردبیر کار خواهد کرد.
تله پرشی ساختاری است که گوزن ها می توانند به درون یک منطقه محصور بپرند اما از بیرون رفتن آنها جلوگیری می شود. از واژهٔ لاتین "saltare" یعنی «پریدن» آمده است. اکنون این کلمه در مطالعه نام های نام خانوادگی و جای نام شناسی یا مطالعه نام های مکان ها، فهمی را فراهم می کند. نله های پرشی برای مردمی سازی پارک های خصوصی گوزن استفاده می شد. ممکن است «سالتر» بر «پرش آهو» ترجیح داده شود که مبهم است و ماهیت «یک سویه» آن را نمی رساند. این واژه، کوتاه شدهٔ اصطلاح "سالتاتوریوم" ("saltatorium") است.
چکمه بلند یا چکمه لاستیکی یا چکمه باتلاقی به چکمه یا روپوش ضدآب گفته می شود که از پا تا ران، سینه یا حتی گردن کشیده می شود. آنها به طور سنتی از لاستیک ولکانیزه ساخته می شوند، اما در انواع مدرن تر پی وی سی، نئوپرین و گورتکس موجود هستند. چکمه های بلند به طور کلی از چکمه های ضدآب همتای خود از نظر ارتفاع محور متمایز می شوند که چکمه ران تا ران و چکمه ولینگتون تا زانو است؛ بنابراین، به منظور تأکید، گاهی چکمه های بلند بر اساس میزان پوشش آنها به عنوان چکمه های ران، چکمه های سینه ای یا چکمه های تمام پیکر تعریف می شوند. به عنوان یک نوع کت و شلوار خشک، چکمه های تمام پیکر دارای سرآستین ها یا دستکش های ضدنشتی هستند که روی آستین ها نصب می شوند و یقه یا کلاه ضدنشتی روی گردن نصب می شوند که به پوشنده این امکان را می دهد که هنگام ایستادن یا راه رفتن در آب عمیق تر، خشک بماند. چکمه های بلند با چکمه های متصل در دسترس هستند یا می توانند دارای پایه های ساق بلند متصل (معمولاً از مواد ویدر) باشند، برای پوشیدن در داخل چکمه ها، یا داخل شناور در مورد ماهیگیری با لوله شناور در دسترس هستند.
چکمه های رانی یا همان طور که گاهی به آن ها می گویند، نوعی چکمه بلند هستند که در ابتدا برای پوشیدن ماهیگیران رودخانه طراحی شده بودند. چکمه های رانی معمولاً از لاستیک ساخته می شوند، همچنین ممکن است از پی وی سی، نایلون و/یا پلی استر ساخته شوند. مواد دیگری مانند پشم، پنبه و فوم برای افزایش گرما و راحتی استفاده می شود. چکمه ها به طور کامل پاها را تا بالای ران یا تا کمر می پوشانند. چکمه های رانی برای محافظت از پوشنده در برابر آب طراحی شده اند و اجازه می دهند به داخل آب های عمیق تر بروند. آنها همچنین به گرم نگه داشتن پاها و انگشتان کمک می کنند. چکمه های رانی توسط بسیاری از بوم شناسان، دانشمندان محیط زیست و زیست شناسان آبزی نیز پوشیده می شوند که آزمایش هایی را در باتلاق ها یا دریاچه ها برای تعیین کیفیت آب انجام می دهند. چکمه های رانی کفش ضروری در هنگام سیل هستند.