Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نادیتو (؛ رومی: Nadītu که گاهی با حذف مصوت بلند به صورت naditu نوشته می شد) طبقه ای اجتماعی در بین النهرین باستان بودند که فقط در دوره بابلی باستان گواهی شده است. آنها با خدایان حامی شهرهای خاص مرتبط بودند، و اغلب توسط نویسندگان مدرن به عنوان کاهنه در نظر گرفته می شوند، اگرچه این نتیجه گیری عموماً پذیرفته نشده است، و گاهی استدلال می شود که آنها را باید طبقه ای کاملاً مجزا در نظر گرفت. بهترین اجتماع گواهی شده "نادیتو" در سیپار ساکن بودند، جایی که با خدای شمش مرتبط بودند. آنها مجاز به ازدواج یا داشتن فرزندان بیولوژیک نبودند، اگرچه فرزندخواندگی مجاز بود. زنان به انتخاب خود "نادیتو" نمی شدند، و فرض بر این است که این نهاد برای محدود کردن عاملیت آنها بوده است. با این حال، در برخی موارد، آنها از این وضعیت بهره مند شدند زیرا به آنها اجازه داده شد تا امور تجاری خود را مدیریت کنند، که منجر به توانمندسازی اقتصادی شد. گروه های "نادیتو" در شهرهای دیگر نیز گواهی شده اند، اما الزاماً مشمول مقررات مشابه در سیپار نبودند، برای مثال، کسانی که در خدمت مردوک بودند، که از بابل و سایر مکان ها شناخته می شوند، اجازه ازدواج داشتند. در
سیپار. بهترین اجتماع مستندشدهٔ "نادیتو" در سیپار زندگی می کرد. اولین بار، در حدود سال ۱۸۸۰ پیش از دوران مشترک، در زمان سلطنت سومو-لا-ال نامشان ذکر شده است. آنها در یک اصطلاحا "گاگو"، رواق سکونت داشتند که یک چهارم شهر بود و در نزدیکی معبد شمش قرار داشت. آنها از نزدیک با این خدا و آیا، الهه ای که همسر او شناخته می شود، در ارتباط بودند. ارادت آنها به این خدایان در وردهای تبریک در نامه ها به خوبی گواهی شده است. همچنین این احتمال وجود دارد که برخی از مهرها با تصویری از شمش و آیا که در حفاری های سیپار کشف شده اند، در اصل متعلق به "نادیتو" بوده اند.
لیندال آنِه روپِر (متولد 28 مه 1956) تاریخ دان است او در ملبورن استرالیا به دنیا آمد. او روی تاریخ آلمان قرن شانزدهم تا هجدهم کار می کند و زندگی نامه مارتین لوتر را نوشته است. تحقیقات او بر روی جنسیت و اصلاحات، جادوگری و فرهنگ بصری متمرکز است. در سال 2011 او به سمت کرسی تاریخ دانشگاه آکسفورد منصوب شد، اولین زن و اولین استرالیایی که این سمت را داشت.
ببر و فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی هاری است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، تمنا باتیا، راجکیران، پراکاش راج و سایاجی شینده ایفای نقش کرده اند.
چووِشی () یا شووِشی، واژه ای نظامی و اصالتاً فرانسوی است که معادل انگلیسی آن، «تازش سواره نظام» (شارژ سواره) است. چووشی یک روش هجومی — همچون شبیخون — به ویژه در دوران قرون وسطی، برای تضعیف دشمن بود. از تاکتیک چووشی عمدتاً برای اجرای «راهبرد زمین سوخته» و یا غارت سرزمین دشمن به منظور کاهش بهره وری یک منطقه، استفاده شایانی می گردید. علاوه بر جنگ محاصره ای، گاهی به عنوان یک حملهٔ تنبیهی (یا پیش دستانه) هم از آن استفاده می شد.
در زیست شناسی، چنداسپرمی لقاح یک تخمک با بیش از یک اسپرم را توصیف می کند. ارگانیسم های دیپلوئیدی معمولاً دارای دو نسخه از هر کروموزوم و یکی از هر والدین هستند. از سوی دیگر، سلول حاصل از چنداسپرمی، دارای سه یا چند نسخه از هر کروموزوم است - یکی از تخمک و یک نسخه از چند اسپرم. معمولاً نتیجه یک زیگوت نادوام است. این ممکن است به این دلیل رخ دهد که اسپرم در رسیدن و بارور کردن تخمک به دلیل فشارهای انتخابی رقابت اسپرمی بسیار کارآمد است. چنین وضعیتی اغلب برای زن زیان بار است: به عبارت دیگر، رقابت مرد-مرد بین اسپرم ها برای ایجاد درگیری جنسی به وجود می آید.
لشکرکشی کرسی () مجموعه ای از چووشی (تازش سواره نظام) در مقیاس وسیع بود که توسط پادشاهی انگلستان در سراسر شمال فرانسه به سال ۱۳۴۶ انجام شد و در نبرد کرسی به اوج رسید
کشت تخمدانی یک فرایند آزمایشگاهی است که امکان بررسی رشد، سم شناسی و آسیب شناسی تخمدان را فراهم می کند. این تکنیک همچنین می تواند برای مطالعه کاربردهای احتمالی درمان های باروری به عنوان مثال جداسازی تخمک ها از فولیکول های تخمدان اولیه که می توانند برای لقاح استفاده شوند، به کار رود.
ناسا در اوایل دهه ۱۹۶۰ یک مرکز ویژه برای مطالعه نحوه راه رفتن افراد در یک محیط کم جاذبه، مانند روی ماه، ساخت. این مرکز شبیه ساز پیاده روی با جاذبه کاهش یافته نام داشت. این مرکز تحقیقات ناسا در ویرجینیا قرار داشت. هدف کمک به فضانوردان برای آماده شدن برای فرود روی ماه در طول برنامه آپولو بود. طراحی و اجرا. یک ماشین ویژه برای کمک به فضانوردان برای آماده شدن برای سفر به ماه مورد نیاز بود. مهندسی به نام "ویلیام هویت فیلیپس" در ناسا این ایده را مطرح کرد. این ماشین بخشی از یک مرکز بزرگتر به نام تأسیسات تحقیقاتی فرود ماه بو که در سال ۱۹۶۵ به پایان رسید. دستگاه از بوم، کابل های فولادی، گاری کوچک و کف چوبی ساخته شده بود. این یک پیاده روی شیب دار بود که با زاویه ۹٫۵ درجه کج می شد. آزمودنی ها به کابل هایی متصل بودند که به قسمت های مختلف بدنشان وصل می شدند، به نوعی شبیه عروسک هایی روی یک ریسمان بودند. آنها در همان زاویه ای قرار گرفتند که مسیر پیاده روی بود، بنابراین آنها می توانستند در امتداد آن راه بروند در حالی که تنها یک ششم گرانش زمین را احساس می کردند. این شبیه گرانش روی ماه است. این دستگاه از کابل های متعدد متصل به
مسیر متحرک بالای مسیر پیاده رو استفاده می کرد. این اجازه می داد راه بروند، بدوند، بپرند و فعالیت های دیگری را در طول مسیر پیاده روی انجام دهند. با این حال، آنها نمی توانستند به طرفین حرکت کنند یا به دور خود بچرخند. به گفته "فرانسیس بی اسمیت"، زمانی که فضانوردان در دستگاه معلق شدند، حدود یک ششم گرانش طبیعی زمین را احساس کردند. به عنوان مثال، اگر یک فضانورد ۱۸۰ پوند وزن داشته باشد، احساس می کند که تنها ۳۰ پوند نیرو اعمال می کند - شبیه به ایستادن روی سطح ماه. دانشمندان از این دستگاه برای بررسی نحوه حرکت افراد در گرانش کاهش یافته استفاده کردند. آنها به نحوه راه رفتن، پریدن و دویدن مردم و همچنین میزان انرژی مصرف شده آنها همچنین چگونگی خستگی افراد و واکنش بدن آنها به کاهش جاذبه را مطالعه کردند. برخی از فضانوردان در طول برخی آزمایش ها، لباس های مخصوص به تن می کردند تا بیشتر شبیه راه رفتن روی ماه باشد. هر سه فضانورد آپولو ۱ با این دستگاه آموزش دیدند و در مجموع ۲۴ فضانورد از آن برای آماده شدن برای سفر خود به ماه استفاده کردند. حتی برخی از روزنامه نگاران باید آن را امتحان کنند! در سال ۱۹۶۸، والتر کرانکایت از CBS News آ
ن را امتحان کرد و یک پیاده روی خنده دار در تلویزیون انجام داد.
دسته بندی اسپرم به معنی برای انتخاب نوع سلول اسپرم برای بارور کردن سلول تخمک است. چندین تکنیک مرسوم سانتریفیوژ یا اسپرم شویی روش های جدید به کاررفته مانند فلوسیتومتری امکانات دسته بندی اسپرم را گسترش می دهد و تکنیک های جدید دسته بندی اسپرم در حال گسترش است. می توان از آن برای جداسازی اسپرم هایی که سالم ترین هستند و همچنین برای تعیین صفات خاص تر، مانند انتخاب جنسیت که در آن اسپرم ها بر اساس جمعیت های دارای کروموزوم X- (مؤنث) و Y- (مرد) جدا می شوند، استفاده کرد. تفاوت در محتوای DNA اسپرم های «دسته بندی جنسی» حاصل می توانند همراه با دیگر فناوری های کمکی باروری مانند درون کاشت مصنوعی یا لقاح آزمایشگاهی (IVF) برای تولید فرزندان جنسی مورد نظر - در جانوران کشاورزی و همچنین در عمل پزشکی انسان مورد بهره برداری قرار گیرند.
لمانز دیتونا هایپرکار (Le Mans Daytona Hypercar) که با اسم ال ام دی اچ نیز شناخته می شود یک کلاس نمونه اولیه ابر خودروهای ورزشیاست که در کنار خودروهای کلاس لمانز هایپرکار و کلاس گرند تورینگ پروتوتایپ (GTP) برای مسابقات اتومبیل های ورزشی ایمسا از سال ۲۰۲۳ رقابت می کند. این کلاس هایپرکار در مسابقات جهانی استقامت شرکت می کند. قوانین ال ام دی اچ به طور مشترک توسط انجمن بین المللی ورزش های موتوری (ایمسا) و اتومبیل کلاب دل او'اِست (ACO) ایجاد شده است. این خودروها به عنوان جانشین کلاس دیتونا اینترنشنال پروتوتایپ شده است و از مقرراتی استفاده می کنند که برای تبدیل شدن به نسل بعدی قوانین بین المللی دیتونا پروتوتایپ برنامه ریزی شده بود و با قوانین کلاس لمانز هایپرکار همگرا شده است. شورای جهانی ورزش موتوری فیابه خودروهای ال ام دی اچ اجازه داده بود تا در فصل مسابقات جهانی استقامتی ۲۰۲۲ «برای اطمینان از معرفی یکپارچه» در سال ۲۰۲۳ شرکت کنند، با این حال، هیچ خودروی ال ام دی اچ در هیچ یک از مسابقات فصل ۲۰۲۲ شرکت نخواهد کرد و در عوض اولین حضور خود را در فصل ۲۰۲۳ انجام خواهند داد. تاریخچه. ال ام دی اچ (LMDh). در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰،
قبل از برگزاری مسابقه ۲۴ ساعته دیتونا، یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک بین اتومبیل کلاب دل او'اِست و کمیته برگزاری ایمسا در یست بین المللی دیتونا برگزار شد، که در کلاب دل او'اِست و برگزار کنندگان مسابقات ایمسا قوانین جدید لمانز دیتونا هایپرکار (ال ام دی اچ) را اعلام کردند. این خودرو جایگزین کلاس دیتونا اینترنشنال پروتوتایپ (DPi) شده است و با کلاس لمانز هایپرکار همگرا شده است. همچنین برنامه ریزی شده بود که برای اولین بار از سپتامبر ۲۰۲۱ در اروپا معرفی شود، قبل از اینکه اولین نمایش خود را در آمریکای شمالی در سال ۲۰۲۲ در مسابقه ۲۴ ساعت دیتونا داشته باشد.
شبیه سازی مدار و فرود ماه () یا پروژه LOLA، شبیه سازی بود که در مرکز تحقیقات لنگلی ناسا برای مطالعه فرود روی سطح ماه ساخته شد. این برنامه که برای کمک به فضانوردان آپولو ساخته شده است، با هزینه ای نزدیک به ۲ میلیون دلار، با هدف ارائه یک برخورد بصری دقیق با چشم انداز ماه ساخته شده است. بر اساس بیانیه ناسا در سال ۱۹۶۴، "LOLA به عنوان یک وسیله آموزشی برای فضانوردان ساخته نشده است، بلکه به عنوان یک ابزار تحقیقاتی است که دانشمندان ناسا می توانند با آن درک اساسی در آزمایشگاه از مشکلات مرتبط با کار پیچیده نزدیک شدن به ماه و ماه ایجاد کنند. آماده شدن برای فرود بر سطح آن. طرح و ساخت. اجزای اصلی شبیه ساز شامل یک کابین خلبان، یک سیستم تلویزیون مدار بسته و چهار مدل در مقیاس بزرگ بود که ارتفاعات مختلف سطح ماه را به تصویر می کشید. هنرمندان برای ساخت این مدل ها از قلم مو و ایر برس استفاده کردند. چهار مدل ایجاد شده: آزمایش. هدف شبیه سازی ارائه نشانه های بصری برای کنترل یک فضاپیما در نزدیکی ماه بود. کابین ماژول قمری میدان دید ۴۵ درجه ای را از طریق پنجره های خود ارائه می دهد، در حالی که صفحه نمایش شبیه ساز یک میدان دید ۶۵ درجه
گسترده تر را ارائه می دهد. چهار پروژکتور تلویزیونی اشمیت سطح ماه را از پشت پرتاب می کردند، در حالی که یک ژنراتور میدان ستاره ای که در بالای کابین نصب شده بود، ستاره ها را از جلو پرتاب می کرد.
تاریخ فلسفه اخلاق کمبریج یک کتاب در سال ۲۰۱۷ است که توسط ساشا گولوب و ینس تیمرمن ویرایش شده است و در آن نویسندگان شرحی از تاریخ فلسفه اخلاق در سنت غربی ارائه می کنند. این کتاب توسط تی اچ ایروین و جاناتان هد (از دانشگاه کیل) بررسی شده است. ایروین آن را "همراهی ارزشمند" می نامد، اما به برخی از ایرادات و کاستی ها اشاره می کند و خاطرنشان می کند که شایسته چاپ دوم است.
۱۰۰ سمفونی کلاسیک، در طول سال ۲۰۰۹، ایستگاه رادیویی ای بی سی کلاسیک اف ام (ABC Classic FM) استرالیا، نظرسنجی برای سمفونی های مورد علاقه شنوندگان انجام داد. شرکت کنندگان مجاز به رای دادن به سه سمفونی مورد نظر خود بودند. این نظرسنجی در پایان ژوئن ۲۰۰۹ به اتمام رسید. در انتهای این نظر سنجی، سمفونی شماره ۹ از موسیقیدان اهل چک، آنتونین دورژاک که با نام "دنیای جدید" نیز شناخته می شود، از طرف مخاطبان و طرفداران موسیقی کلاسیک به عنوان محبوب و بهترین سمفونی تاریخ انتخاب شد. آثار (از شماره ۱۰۰ تا شماره ۱) از ۱۲ تا ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۹ پخش شد. برنامه برگزاری. برای جزئیات بیشتر در مورد آثار پخش شده، به یادداشت های برنامه های اف ام مراجعه کنید: تنها یک موومان از سمفونی های ۵ تا ۲ در کنسرت زنده در روز هشتم پخش شد (همه آثار دیگر به طور کامل پخش شدند). شمارش معکوس شامل تقریباً ۷۲ ساعت و ۳۵ دقیقه موسیقی بود (این مجموع شامل آثار ۲ تا ۵ بار پخش شده به طور کامل است). رتبه بندی بر پایه موسیقیدان. ۳۲ آهنگساز زیر در شمارش معکوس ۱۰۰ سمفونی کلاسیک حضور داشتند:
دریاچه هامانا ، یک تالاب آب لب شور کولاب (جغرافیا) در استان شیزوئوکا، ژاپن است.
قادیشتو طبقه ای از زنان در جوامع بین النهرین باستان بودند. آنها معمولاً به عنوان کاهنه شناخته می شوند. آنها در بابل موقعیتی مشابه با "نادیتو" داشتند و به همین ترتیب از داشتن فرزند منع می شدند، البته نه از ازدواج. آنها علاوه بر این به عنوان ماما و دایه عمل می کردند. نقش آنها در آشور و سایر مناطق کمتر مشخص است. پس زمینه. واژه "قادیشتو" منشأ اکدی دارد و از ریشه، "قدش" به معنای «مقدس» گرفته شده است. می توان آن را به معنای دقیق کلمه «زن مقدس» ترجمه کرد. در حالی که چنین فرض می شود که آنها نقش کاهنه را بر عهده داشتند، میزان کامل وظایف مذهبی آنها نامشخص است. آنها ممکن است به طور خاص با آیین اداد مرتبط باشند. آنها با سایر طبقات زنان، مانند "نادیتو" یا "کولماشیتو" مقایسه شده اند و تمایز بین آنها اغلب دشوار است. به گفته مارتن استول، "قادیشتو" علاوه بر این به عنوان ماما یا دایه عمل می کرد. نویسندگانی مانند فومی کاراهاشی و ایرنه سیبینگ-پلنتهولت نیز از این پیشنهاد حمایت کرده اند. آنها همچنین ممکن است مسئول سقط جنین بوده باشند. در مطالعات اولیه، "قادیشتو" اغلب به عنوان «روسپی» توصیف می شد، اما این دیدگاه توسط آشورشناسان مدر
ن دیگر پذیرفته نمی شود. "قادیشتو و نوگیگ". از سومروگرام NU.GIG (𒉡𒍼) می توان برای نوشتن اصطلاح "قادیشتو" استفاده کرد. مارتن استول استدلال می کند که در متن های سومری، اصطلاح "نوگیگ"، به معنای دقیق کلمه «غیرقابل لمس»، که به عنوان صفتی برای خداییان مانند نینماه، آرورو، اینانا و نینیسینا به خوبی گواهی شده است، به طور مشابه می تواند برای نامگذاری ماماها استفاده شود. فومی کاراهاشی خاطرنشان می کند که این پیشنهاد توسط بخشی از قانون اورنامو که در سال ۲۰۱۱ منتشر شده، پشتیبانی می شود، در آن نوگیگ را به صراحت در میان زنانی که به طور حرفه ای از کودکان افرادِ دیگر مراقبت می کنند، ذکر و بیان می کند که آنها هم مسئول کمک در آماده سازی برای تولد و زایمان هستند و هم پرستاری. او فرض می کند که کاربرد این عنوان برای اینانا فقط می تواند منعکس کنندهٔ چیزی باشد که به عنوان «تجمیع وظایف و حقوق همه خداییان زن» توصیف شده است. با این حال، آنت زگول خاطرنشان می کند که نوگیگ در جایگاه صفت خداییان، به ویژه اینانا، نانایا و نینیسینا، عمدتاً در زمینه های مربوط به انتقال قدرت پادشاهی رخ می دهد و همانطور که او استدلال می کند از این تفسیر پشتیبانی
می کند که عنوانی عمومی و نشان دهندهٔ جایگاه بالا است. استول نیز اذعان می کند که "نوگیگ" می تواند به طور کلی نامی برای زنان با موقعیت بالا باشد. زگول استدلال می کند که استفاده از "نوگیگ" به عنوان یکی از صفت های اینانا دلیلِ ترجمهٔ آن در اکدی به ištarītu، «او که متعلق به ایشتار است»، هست. گفته می شود که این کاهنه ها در معابد ایشتار بزرگ می شدند، اما این امر نامشخص است و نقش آنها به خوبی درک نشده است. مشخص است که آنها مسئول تقلید صدای پرندگان برای اهداف آیینی بودند. تعدادی از فهرست های واژگانی ištarītu را به امِسال (گویشی از زبان سومری) gašan، «بانو»، یا gašan-anna، «بانوی آسمان»، معنا می کنند و نه "نوگیگ"، که زگول آن را به عنوان شاهدی دیگر برای آن می داند که "نوگیگ" به طور مشابه زمانی که برای اینانا استفاده می شد، شاخصی از موقعیت عالی بود. گواهی ها. تمدن بابل. "قادیشتو" از جمله طبقات زنان است که در منابع بابلی باستان گواهی شده است. یکی از بخش های قانون حمورابی (§181) به روند تقدیم دختر خود به یک خدایی و تبدیل او به "قادیشتو" (یا به طور دیگر "نادیتو" یا "کولماشیتو") می پردازد. مُهرها و نام های تئوفوری نشان می د
هند که اداد، گاهی در کنار همسرش شالا، انتخاب رایجی بوده است. در نامه ای از ماری به "قادیشتوی" آنونیتوم اشاره شده است. بیشتر "قادیشتوها" ظاهراً تنها زندگی می کردند. معلوم است کسانی که با اداد مرتبط بودند اجازه ازدواج داشتند، اما نه بچه دار شدن. ممکن است در "آترا-هاسیس" توجیه اسطوره ای برای بی فرزندی "قادیشتو" و نیز "نادیتو" و "کولماشیتو" ارائه شده باشد، اما نمی توان قسمت مربوطه را به طور کامل بازیابی کرد. هنوز مشخص نیست که آیا بی فرزندی شرطی برای پاکدامنی بود یا خیر. همچنین مشخص است که در برخی موردها "قادیشتو" می توانست کسانی را به فرزندخواندگی بپذیرد، همانطور که در مورد ایلشا-حگال، همسر مرثیه سرای اصلی در سیپار بابلی باستان گواهی شده است. پیشنهاد شده است که حداقل برخی از "قادیشتوها" باسواد بوده اند. با این حال، این پیشنهاد به این فرض بستگی دارد که متن های مدرسه ایِ یافت شده در یکی از خانه های حفاری شده در سیپار که متعلق به یک "قادیشتو" و برادرش بود، توسط او کپی شده باشد، موضوعی که ثابت نشده است. "قادیشتو" و دیگر حرفه های مشابه زنان در بیشتر موردها، دیگر در متن های هزاره اول پیش از دوران مشترک ذکر نشده اند. یک
استثناء افسون های ضد جادوگری است که گاهی اصطلاح "قادیشتو" را برای مخالفان "آشیپو" به کار می برند. علاوه بر این، فهرست های واژگانی "قادیشتو" را با اصطلاحات متعدد دیگری از جمله "نادیتو" و همچنین "شاموهتو" («روسپی») قابل جایگزینی می دانند که به گفته مارتن استول نشان می دهد که معنای اصلی بسیاری از عنوانهای آیینی و حرفه ای فراموش شده و ارزش آنها کم رنگ شده بود. با این حال، ایرنه سیبینگ-پلنتهولت خاطرنشان می کند که غیرقابل قبول است که مامایی به طور کلی انجام نشده باشد، همانطور که گاهی بر اساس کاهش ارجاعات به "قادیشتو" و سایر گروه های مرتبط استدلال شده است. سایر مناطق. اصطلاح "قادیشتو" در منابع آشور نیز گواهی شده است، اما مشخص نیست که در این زمینه همان معنای بابلی را داشته باشد یا خیر. به نظر می رسد متن های آشوری باستان از کانش، "قادیشتو" را به عنوان نام زن دوم مرد می دانند و به جای لقب "آمتو" (به معنای دقیق کلمه «کنیز»، در اینجا نشان دهندهٔ جایگاه پایین تر از همسر اصلی است) استفاده می شود. در قانون های آشوری میانه آمده است که "قادیشتوهای" متاهل باید حجاب داشته باشند، در حالی که مجردانشان از این کار منع می شدند. به
گفته مارتن استول، منابع بعدی آشوری نشان می دهد که این اصطلاح دیگر قابل درک نبوده است. یکی از متن های اقتصادی که در حفاری های امار کشف شد، به خرید مزرعه ای توسط زنی به نام "قادیشتو" می پردازد، اما معلوم نیست این واژه در این شهر چگونه درک می شده است.
مهران قاسم زاده اصل( ۱۲مهر ۱۳۸۲ در تهران ) یک شناگر و عضو تیم ملی شنای ایران است. وی از سال ۱۳۹۵ در لیگ برتر شنا کشور ایران در تیم موج تهران شروع به فعالیت کرد و در سال ۱۳۹۶ با تیم موج موفق به کسب مقام سوم شد. وی همچنین در سال ۹۸ با تیم پرسپولیس به مقام قهرمانی لیگ رسیدند که با رکورد شکنی وی در رشته ۴۰۰ متر مختلط انفرادی همراه بود. وی همچنین در گروه رده سنی موفق به شکستن ۶ رکورد ملی و در رده سنی بزرگسال ۳ رکورد ملی در مسافت کوتاه و مسافت بلند شد.قاسم زاده ۴ بار در مسابقات همیلتون در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ شرکت کرد که موفق به کسب ۴ مدال نقره و۲ مدال برنز و شکستن یک رکورد ملی بود.درکنار دعوت به اردوهای متعدداو همچنین همراه با تیم ملی ایران به مسابقات همبستگی کشور های اسلامی به قونیه در سال۲۰۲۱ اعزام شد.
توپای همچنین به نام موتو ایتی نیز خوانده می شود، یک آب سنگ حلقوی (خوست) کم ارتفاع در جزایر انجمن، در پلی نزی فرانسه واقع در اقیانوس آرام است. این جزیره در ۱۹ کیلومتری شمال بورا بورا قرار داشته و به جزایر بادپناه غربی تعلق دارد. این سازندجزیره ای مرجانی کوچک تنها ۱۱ کیلومتر مربع وسعت داشته و دارای یک کولاب(لاگون) پهناور بوده که با صخره های مرجانی احاطه شده اند. این صخره های مرجانی، جزایر خُرد یا به اصطلاح محلی موُتوهای طولانی و پیوسته را در اطراف کولاب (لاگون) توپای به وجود آورده اند. توپای به غیر از کارگران شاغل در مزارع نارگیل، سکنه دائمی نداشته و دارای یک فرودگاه خصوصی است که در سال ۲۰۰۱ افتتاح شده ولی استفاده محدودی از آن می شود. تقسیم بندی اداری. جزیرهٔ مرجانی توپای از نظر اداری به کُمون بورا بورا تعلق دارد. در سال ۱۹۲۶ این جزیره برای اسکان جامعه کوچکی از اسلواک ها در نظر گرفته شد، اما بعداً این تصمیم برای اسکان این مستعمره نشینان به جزایر مارکیز تغییر پیدا نمود. تاریخچه. در سال ۱۷۶۹ جیمز کوک، اولین اروپایی بود که توپای را کشف کرد. در سال ۱۸۶۰، تاپوآ دوم پادشاه بورا-بورا توپای را به بهره بردار مزرعه ان. ا
ستَکِت که از اهالی نوا اسکوشیا بود و نخل های نارگیل زیادی در توپای کاشته بود، واگذار نمود. برای چندین دهه، چند ده نفر در مزرعه کار کردند و از یک آسیاب روغن دارای موتور بخار، برای تولید روغن نارگیل از مغز نارگیل (کوپرا) که محصول حدود ۱۵۵٬۰۰۰ نخل نارگیل بود، بهره برداری نمودند. در سال ۱۹۹۷، دولت منطقه ای جزیره مرجانی را از مالک آن زمان، مارسل لژون، سردفتر اسناد رسمی از پاپِه ته، به مبلغ ۸ میلیون دلار خریداری کرد تا بتواند برای استراحتگاه های تعطیلات برنامه ریزی کند. حدود ۱٬۰۰۰ زمیندار سنتی بر حق مالکیت زمین های جزیره مرجانی ادعا دارند.
جزیره سنت مارتین (بنگالی: সেন্টমার্টিন দ্বীপ، به زبان رمانتیک: Senṭmarṭin dip) جزیره کوچکی است (منطقه ای به طول تنها ۳ کیلومتر مربع) در جنوب شرقی بخش بایگال، در حدود ۹ کیلومتر مربع شبه جزیره نفت و جنوبی ترین بخش بنگلادش را تشکیل می دهد. یک جزیره کوچک مجاور وجود دارد که در جزر و مد از هم جدا می شود، به نام Chera Dwip. در حدود ۸ کیلومتری (۵ مایلی) غرب ساحل شمال غربی میانمار، در دهانه رودخانه ناف قرار دارد. معرفی. هزاران سال پیش، این جزیره امتداد شبه جزیره تکناف بود، اما بخشی از این شبه جزیره بعداً زیر آب رفت و به این ترتیب جنوبی ترین قسمت شبه جزیره فوق به جزیره تبدیل شد و از سرزمین اصلی بنگلادش جدا شد. این جزیره برای اولین بار در قرن هجدهم توسط بازرگانان عرب سکنی گزیده شد که آن را «جزیره» نامیدند. در طول اشغال بریتانیا، این جزیره به نام معاون وقت کمیسیونر چیتاگونگ، آقای مارتین، به عنوان جزیره سنت مارتین نامگذاری شد. نام های محلی این جزیره «ناریکل جینجیرا» به معنای «جزیره نارگیل» و «داروچینی دویپ» به معنای «جزیره دارچین» است. این تنها جزیره مرجانی در بنگلادش است. شیخ حسینه، نخست وزیر سابق بنگلادش معتقد است که ای
الات متحده در استعفای وی دست داشته و دلیل آن امتناع وی از انتقال جزیره سنت مارتین به آمریکا برای ساخت پایگاه نظامی آمریکایی در آن بوده است. ساختار اداری. این جزیره پریشاد اتحادیه سنت مارتین را تشکیل می دهد. دارای ۹ روستا/منطقه: مجموعه UP جزیره سنت مارتین Paschim Para (محله غربی) دیل پارا اوتار پارا (محله شمالی) Majher Para (محله میانی) پوربا پارا (محله شرقی) کنار پارا (محله لبه) نذرال پارا (محله نذرال) گلاچیپا (به معنای واقعی کلمه "گردن باریک") دخین پارا (محله جنوبی) ساکنان. اکثر ساکنان این جزیره با حدود 3700 عمدتاً از ماهیگیری زندگی می کنند. محصولات اصلی دیگر برنج و نارگیل هستند. جلبک ها در این جزیره بسیار رایج هستند، جمع آوری، خشک شده و به میانمار صادر می شوند. بین ماه های اکتبر و آوریل، ماهیگیران مناطق همسایه ماهی های صید شده خود را به بازار عمده فروشی موقت جزیره می آورند. با این حال، واردات مرغ، گوشت و سایر مواد غذایی از سرزمین اصلی بنگلادش و میانمار وارد می شود. از آنجایی که مرکز و جنوب عمدتاً زمین های کشاورزی و کلبه های موقتی هستند، بیشتر سازه های دائمی در اطراف شمال دور قرار دارند. در فصل بارندگی به دل
یل شرایط خطرناک خلیج بنگال، اهالی مجالی برای رفتن به سرزمین اصلی (تکناف) ندارند و زندگی آنها ممکن است خطرناک شود. بیمارستانی در جزیره وجود دارد، اما در گذشته اغلب پزشک وجود نداشته است.[نیازمند منبع] آب و هوا. بهترین آب و هوا معمولاً بین نوامبر و فوریه است. این فصل عمده گردشگری است. بین ماه مارس و ژوئیه، طوفان ها ممکن است رخ دهند. این جزیره در سال ۱۹۹۱ توسط یک طوفان ویران شد، اما به طور کامل بهبود یافته است، و توسط سونامی سال ۲۰۰۴ دست نخورده بود. مارس تا جولای فصلی برای گردشگران نیست. تنوع زیستی و پتانسیل اکتشاف زیستی. تحقیقات اداره محیط زیست بنگلادش (DoE)، با کمک UNDP، نشان می دهد که این جزیره دارای تعدادی اکوسیستم از جمله مناطق مرجانی، جنگل های حرا، تالاب ها و مناطق سنگی است. این جزیره یک پناهگاه امن برای گونه های مختلف جانوران است. وجود ۱۵۳ گونه علف هرز دریایی، ۶۶ گونه مرجان، ۱۸۷ گونه صدف، ۲۴۰ گونه ماهی، ۱۲۰ گونه پرنده، ۲۹ گونه خزنده و ۲۹ گونه پستاندار در جزیره سنت مارتین در سال ۲۰۱۰ ثبت شد. منطقه مجاور در سال ۲۰۲۲ به عنوان منطقه حفاظت شده دریایی اعلام شده است. حمل و نقل. تنها راه رسیدن به جزیره سنت مارتین
حمل و نقل آبی است: قایق و کشتی (بیشتر برای گردشگران) از Cox Bazar و Teknaf. این جنوبی ترین اتحادیه بنگلادش است که در ۱۲۰ کیلومتری شهر کاکس بازار واقع شده است. تنها وسیله حمل و نقل داخلی جزیره، ون غیر موتوری (کشیده شده توسط انسان) است. جاده ها بتنی و وضعیت آنها مناسب است. همه هتل ها تا ساعت ۱۱ شب ژنراتور دارند که بعد از آن مجاز نیستند، بنابراین به انرژی خورشیدی متکی هستند که در سراسر جزیره محبوب است. از زمان وقوع طوفان در سال ۱۹۹۱، برق از شبکه سراسری تأمین نمی شود. اختلاف بر سر حاکمیت و تیراندازی به ماهیگیران سنت مارتین. ماهیگیری یکی از بزرگ ترین فعالیت های حرفه ای جزیره سنت مارتین با ۵۵۰۰ ساکن است. با این حال، اختلافات ارضی بین میانمار و بنگلادش منجر به تنش بین کشورها شده است که می تواند به خشونت کشیده شود و اغلب ماهیگیران غیرمسلح بنگلادشی را هدف قرار می دهد. در زیر خلاصه ای از حوادث تیراندازی علیه ماهیگیران سنت مارتین آمده است:
سیّد محمّد اتابک (زادهٔ ۱۳۳۷) مدیر اجرایی ایرانی است که از سال ۱۴۰۳ به عنوان وزیر صنعت، معدن و تجارت در دولت مسعود پزشکیان فعالیت می کند. اتابک کارشناس ارشد مهندسی عمران از دانشگاه میشیگان آمریکا است. وی با ۲۳۱ رأی از مجموع ۲۸۸ رأی مأخوذه، اعتماد نمایندگان مجلس را برای تصدی پست وزرات صنعت، معدن و تجارت کسب کرد و به عنوان وزیر صمت دولت چهاردهم جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. سوابق. او از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۰ مدیرعامل سیمان تهران بود. در کارنامه کاری وی نائب رییسی شرکت سیمان تهران، مدیرعاملی و نایب رییسی هیئت مدیره شرکت اکباتان، عضویت و ریاست هیئت مدیره شرکت های مختلف از جمله سرمایه گذاری بانک مسکن، شرکت صدرا و چندین شرکت تولیدی دیگر به چشم می خورد. او همچنین مجری طرح نواب، بیمارستان ها و کارخانجات سیمان و فولاد مختلف در کشور بوده است. اتابک پیش از این به مدت هشت سال در فاصله سال های سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ مدیرعامل هلدینگ صنایع معدنی کاوه پارس و مشاور شرکت پارس ریل البرزبود. او از سال ۱۳۹۸ به عنوان معاون اقتصادی بنیاد مستضعفان منصوب شد. گسترش صنایع معدنی کاوه پارس شرکت هلندیگ شرکت های معدنی و فلزات بنیاد مستضعفان است
که اتابک عضویت در هیئت مدیره و مدیرعاملی آن را برعهده داشت. در سال ۲۰۲۰، دفتر کنترل سرمایه های خارجی وزارت خزانه داری آمریکا متعاقب فرمان اجرایی ۱۳۸۷۶ دونالد ترامپ، رئیس جمهور وقت این کشور، بنیاد مستضعفان و اتابک را به خاطر مدیرعاملی کاوه پارس به فهرست سیاه اشخاص ویژه تحریم شده خود افزود. در دی ۱۴۰۲ با جایگزینی حسین دهقان به جای پرویز فتاح، در رأس بنیاد مستضعفان، اتابک از این سمت کنار رفت.