Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زنده ماندند. پس از بازگشت از جنگ، او کارمند دادگاه ناحیه توکیو شد، اما بعداً از این سمت استعفا داد. پس از تحصیل زیر نظر شینتارو میمورا، او فیلمنامه نویس شد. او با نام واقعی خود، «ایکه گامی کانئو»، فیلمنامه می نویسد و برای فیلم های "۱۳ آدم کش" و "قتل عام (فیلم ۱۹۶۴)"، جایزه فیلمنامه نویسی فیلم شهروندان کیوتو را از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۲، در سن ۶۹ سالگی، او جایزه ادبی نیتا جیرو را برای اولین رمان دیرهنگام خود، چهل و هفت رونین (فیلم ۱۹۹۴)، که با نام مستعار ایکمیا شویچیرو نوشته شده بود، دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۹ برای کتاب «شیمازو می دود» برنده جایزه شیباتا رنزابورو (https://ja.wikipedia.org/wiki/柴田錬三郎賞] شد. او با استفاده از تجربه اش به عنوان فیلمنامه نویس، با تخصص در نویسندگی سبک و در عین حال قدرتمند، به ویژه در صحنه های جنگ و نبرد، محبوبیت زیادی کسب کرد. در این دوران او به شدت تحت تأثیر اعتراضات پیمان امنیتی ایالات متحده-ژاپن ۱۹۶۰ (اعتراض علیه اینکه ژاپن به ایالات متحده اجازه می دهد تا پایگاه های نظامی خود را در خاک ژاپن حفظ کند) قرار گرفته بود که معاصران فیلم را نیز تکان داد. او احترام عمیقی برای ریوتارو شیبا
قائل است و یک بار در سخنرانی خود اظهار داشت که «رمان های ژاپنی عمدتاً رمان های زندگینامه ای بودند، اما رمان های تاریخی ریوتارو شیبا حماسی بودند و او نویسنده ای بود که مسیر رمان های ژاپنی را تغییر داد.» او همچنین اظهار داشت که «رمان های تاریخی نباید بیش از حد درگیر تحقیقات تاریخی قبلی باشند و همچنین نباید تاریخ را به کلی نادیده بگیرند» و با انجام تحقیقات تاریخی منحصر به فرد خود، رمان های تاریخی با حس و حالی جدید خلق کرد. به طور خاص، «۴۷ رونین» به دلیل گنجاندن تعدادی از ارجاعات تاریخی جسورانه و تبدیل شدن به یک فیلم، موضوع داغی بود. با نگاهی کلی به آثارش، او نویسنده ای خلاق بود که دیدگاه های منحصر به فرد بسیاری را در خود جای داده بود، اما در زمان اولین کارش پا به سن گذاشته بود و تعداد آثاری که می توانست خلق کند محدود بود. علاوه بر این، در سال های پایانی عمرش، اشاره شد که برخی از متون کتاب هایش مشابه آثار نویسندگان دیگر است که منجر به اتهامات سرقت ادبی شد. ادعاهای سرقت ادبی. "فرار کن، ایه یاسو" (آساهی شیمبون) به دلیل شباهت هایش با "خانه ارباب" اثر ریوتارو شیبا مورد توجه قرار گرفت و در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۲ از چاپ خارج
و جمع آوری شد. به همین ترتیب، کتاب «شیمازو می دود» (شینچوشا) نیز در ۳ آوریل ۲۰۰۳ به دلیل مشکلاتی مشابه با سکیگاهارا (رمان) شیبا، از چاپ خارج و جمع آوری شد. ایکه میا بیانیه ای منتشر کرد و گفت: «بیماری همسرم، نقل مکان و سریال سازی من، همه همزمان اتفاق افتادند که باعث سردرگمی شد و مطالب و آثار نویسندگان ارشد من با هم قاطی شد. به عنوان یک خوداندیشی، درخواست کردم که انتشار کتاب متوقف شود.» از آنجایی که منبع داستان بسیار شناخته شده است، این توضیح تا حدودی قابل اعتماد است، اما همچنین سر و صدای زیادی به پا کرد و به حرفهٔ نویسنده ضربه زد. در نتیجه، بنیاد ریوتارو شیبا به دلیل نقض حق نشر، شکایتی مطرح نکرد. افراد دیگری هم به شباهت های این دو اثر اشاره می کردند و پس از این حادثه، هیچ اثر جدیدی به جز مجموعه «هایکه» منتشر نشد. با این حال، او به انتشار دنباله دار «توافق پنهانی - سایگو و اوکوبو» در مجله «عصر وحشی» ادامه داد، اما بخش اول را ناتمام گذاشت. او ساعت ۸:۲۶ شب ششم مه ۲۰۰۷ در سن ۸۳ سالگی در خانه اش بر اثر سرطان ریه درگذشت.
پادشاهی لسوتو به ۱۰ ناحیه تقسیم شده است که هر یک از آن ها به نوبهٔ خود به ۸۰ حوزهٔ انتخاباتی تقسیم می شوند.
ماتسودایرا ناریکوتو ؛ – )، دایمیو در دوره ادو اهل ژاپن بود. هشتمین دایمیوی قلمرو آکاشی در ولایت هاریما بود. ماتسودایرا ناری تسوگو یک ارباب معمولی آکاشی، یک ارباب فئودال محلی بود که مجبور شد یکی از فرزندان یازدهمین شوگون، ماتسودایرا ایه ناری را که فرزندان زیادی داشت، به سرپرستی بگیرد. مردی که او به فرزندی پذیرفت، ناریکوتو، برادر ناتنی ایه ناری بود. احتمال منشأ داستان ۱۳ آدم کش. فیلمی به نام «۱۳ آدمکش» وجود دارد. این فیلم در سال ۲۰۱۰ بازسازی شد. ایناگاکی گورو از گروه موسیقی اسمپ نقش ماتسودایرا ناریکوتو (با نام ناریتسوگو در فیلم)، اربابی مستبد و ظالم که بر قلمرو آکاشی حکومت می کرد را بازی کرد. با این حال، از آنجایی که این ارباب برادر ناتنی دوازدهمین شوگون بود، کسی نبود که او را نصیحت کند؛ بنابراین، مشاور ارشد دوی توشیتسونه به ۱۳ مرد، از جمله شیمادا شینزامون، با بازی یاکوشو کوجی، دستور می دهد تا سایشو را ترور کنند. این داستان با واقعیت تاریخی کاملاً متفاوت است. داستان زیر در کتاب کاشاوا توسط ماتسورا سیزان معاصر با زندگی ماتسودایرا ناریکوتو نوشته شده است: ماتسودایرا ناریکوتو، کوچک ترین و بیست و پنجمین پسر یازدهمین
شوگون، توکوگاوا ایه ناری، و برادر ناتنی دوازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه یوشی، توسط ماتسودایرا ناری تسوگو (松平斉韶)، ارباب قلمرو آکاشی، به فرزندی پذیرفته شد و هشتمین ارباب قلمرو آکاشی شد. بر اساس مقاله معاصر «کوشی یاوا» (甲子夜話)، در حالی که ناریوشی در سفر سانکین کوتای (به معنای حضور متناوب) خود برای حضور در معبد، از قلمرو اُواری عبور می کرد، کودکی سه ساله از میان جمعیت عبور کرد، بنابراین ملازمانش کودک را گرفتند و او را به مهمانخانه اصلی و محل اقامت خود بردند. روستاییان به نزد نارینوبو رفتند و از او التماس کردند که جان کودک را ببخشد، اما او اجازه نداد و کودک را کشت. خاندان اُواری از این اقدام خشمگین شد و به ماتسودایرا ناریکوتو و افرادش اطلاع دادند که از این پس برای محافظت از آبروی رئیس توکوگاوا گوسانکه، از این پس اجازه عبور ارباب قلمرو آکاشی از قلمرو خود را نخواهد داد. منشأ دروازه آکامون دانشگاه امپراتوری. این داستانی با عنوان «تفنگ نکاکه آکاشی گنای» از کتاب «منشأ دروازه آکامون دانشگاه امپراتوری» است که در کتاب «اسرار زندگی دایمیو» اثر میتامورا انجیو 三田村鳶魚 (انگو) (انتشارات دانشگاه واسدا، ۱۹۹۸) آمده است: عدم مطابقت با
واقعیت. با این حال، هیچ ثبت و سابقه ای در قلمرو آکاشی و قلمرو اُواری یا نزدیکی جاده برای تأیید این حادثه یافت نشده است. ماتسودایرا ناریکوتو در سن ۲۰ سالگی درگذشت. این احتمالاً به دلیل بیماری بوده است و محققان می گویند که این ارباب در ادو درگذشته است، بدون اینکه هرگز سفر حضور متناوب به عنوان ارباب فئودال را انجام دهد. این حرف بوی یک اتهام دروغین می دهد. احتمالاً مردم این فرض خودسرانه را داشتند که ارباب قلمرو، که پسر شوگان بود، احمق است و بنابراین هیچ درکی از احساسات مردم عادی ندارد.
فینال لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ بازی نهایی لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹، سومین دوره لیگ کونکاکاف، مسابقات فوتبال باشگاهی رده دوم بود که توسط کونکاکاف، نهاد حاکم منطقه ای آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب، سازماندهی شده بود. فینال به صورت رفت و برگشت بین ساپریسا کاستاریکا و موتاگوا هندوراس برگزار شد. بازی رفت به میزبانی هردیانو در ورزشگاه ریکاردو ساپریسا آیما در سن خوزه در ۷ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شد، در حالی که بازی برگشت به میزبانی موتاگوا در ورزشگاه تیبورسیو کاریاس آندینو در تگوسیگالپا در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شد. ساپریسا در مجموع با نتیجه ۱–۰ به پیروزی رسید و اولین عنوان قهرمانی لیگ کونکاکاف خود را کسب کرد. تیم ها. برای سومین فصل متوالی، فینال لیگ کونکاکاف بین تیم های کاستاریکا و هندوراس برگزار شد. مسیر تا فینال. "توجه: در تمام نتایج زیر، امتیاز فینالیست ابتدا ذکر شده است (H: میزبان؛ A: مهمان)." فرمت. فینال به صورت رفت و برگشت برگزار شد و تیمی که در دوره های قبلی عملکرد بهتری داشت، میزبان بازی برگشت بود. اگر نتیجه مجموع دو بازی بعد از بازی برگشت مساوی می شد، قانون گل زده در خانه حریف اعمال می شد و اگر باز هم مساوی بود، ضربا
ت پنالتی برای تعیین برنده استفاده می شد. رتبه بندی عملکرد. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
هونجین به معنای مهمانخانه اصلی، کلمه ژاپنی برای مسافرخانه برای مقامات دولتی است که عموماً در ایستگاه های پست ( شوکوبا) در اواخر دوره ادو قرار دارد.
ماتسورا سیزان یا ماتسورا کیوشی ; – ) دایمیو، مقاله نویس و شمشیرزن معروف در دوره ادو ژاپن بود. سیزان یکی از شاگردان مکتب شمشیرزنی شینگیوتو-ریو ایبا هیدئاکی بود که در آن سیزان به عنوان یک استاد شناخته می شد. سیزان پس از دریافت آخرین نسخه از مکتب شینگیوتو ریو، نام جوزیشی را برای خود برگزید. سیزان مقالات زیادی در مورد هنر شمشیرزنی نوشت، از جمله جوزیشی کندان و کنکو. آثار سیزان به عنوان اسناد مهمی در تاریخ شمشیرزنی ژاپنی در نظر گرفته می شوند. او در جوزیشی کندان از انمی ریو میاموتو موساشی نام می برد، اما دانش شخصی خود از این سبک را انکار می کند.
جام کمپئونز ۲۰۱۹ دومین دوره جام کمپئونز بود، یک رقابت سالانه فوتبال در آمریکای شمالی که بین قهرمان فصل قبل لیگ برتر فوتبال و برنده سوپر جام مکزیک برگزار می شود. این مسابقه بین تیم های آتلانتا یونایتد، قهرمان جام ام ال اس ۲۰۱۸، و آمریکا، قهرمان سوپر جام مکزیک ۲۰۱۹، برگزار شد. آتلانتا یونایتد این مسابقه را در ۱۴ اوت ۲۰۱۹ در ورزشگاه مرسدس-بنز در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده برگزار کرد. ورزشگاه. باشگاه فوتبال آتلانتا یونایتد میزبان این مسابقه در ورزشگاه خانگی خود، ورزشگاه مرسدس-بنز در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده بود. تعداد تماشاگران اعلام شده ۴۰،۱۲۸ نفر بود (رکورد جام کمپئونز). اگرچه این ورزشگاه می تواند ۷۱،۰۰۰ نفر را در خود جای دهد، اما طبقه بالا با پرده پوشانده شده بود و ظرفیت آن به ۴۲،۰۰۰ نفر محدود می شد.
کاشّاوا ؛ این مجموعه مقالاتی است که توسط ماتسورا کیوشی (با نام مستعار ماتسورا سیزان)، نهمین فرمانروای قلمرو هیرادو در ولایت هیزن، در اواخر دوره ادو نوشته شده است. احتمال منشأ داستان ۱۳ آدم کش. داستان زیر در کتاب کاشاوا آمده است: ماتسودایرا ناریکوتو، کوچک ترین و بیست و پنجمین پسر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه ناری، و برادر ناتنی دوازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه یوشی، توسط ماتسودایرا ناری تسوگو (松平斉韶)، ارباب قلمرو آکاشی، به فرزندی پذیرفته شد و هشتمین ارباب قلمرو آکاشی شد. بر اساس مقاله معاصر «کوشی یاوا» (甲子夜話)، در حالی که ناریوشی در سفر سانکین کوتای (به معنای حضور متناوب) خود برای حضور در معبد، از قلمرو اُواری عبور می کرد، کودکی سه ساله از میان جمعیت عبور کرد، بنابراین ملازمانش کودک را گرفتند و او را به مهمانخانه اصلی و محل اقامت خود بردند. روستاییان به نزد نارینوبو رفتند و از او التماس کردند که جان کودک را ببخشد، اما او اجازه نداد و کودک را کشت. خاندان اُواری از این اقدام خشمگین شد و به ماتسودایرا ناریکوتو و افرادش اطلاع دادند که از این پس برای محافظت از آبروی رئیس توکوگاوا گوسانکه، از عبور قلمرو آکاشی از قلمرو خو
د خودداری خواهند کرد. با این حال، هیچ ثبت و سابقه ای در دو قلمرو یا نزدیکی جاده برای تأیید این حادثه یافت نشده است. علاوه بر این، میتامورا انجیو در مقاله خود با عنوان "منشأ دروازه آکامون دانشگاه امپراتوری" می نویسد که پدر کودک کشته شده، که یک شکارچی بود، با اسلحه به ماتسودایرا ناریکوتو شلیک کرد و او را کشت. پایه و اساس تاریخی این داستان هم یافت نشده است. این داستان بعداً در فیلم " ۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)" اقتباس شد. در فیلم، ارباب قلمرو آکاشی به عنوان «ماتسودایرا ناری تسوگو» (松平斉韶)، برادر کوچکتر شوگون (همنام ارباب قبلی ناریکوتو) معرفی شد، اما در رمانی که بعداً منتشر شد، او «ماتسودایرا ناریکوتو» (松平斉宣) نامیده شد.
جام کمپئونز ۲۰۲۰ قرار بود سومین دوره جام کمپئونز باشد، یک رقابت سالانه فوتبال در آمریکای شمالی که بین قهرمان فصل قبل لیگ برتر فوتبال و برنده سوپر جام مکزیک برگزار می شود. قرار بود این مسابقه بین تیم های سیاتل ساندرز، قهرمان جام ام ال اس ۲۰۱۹ و قهرمان سوپر جام مکزیک ۲۰۲۰ برگزار شود. قرار بود تیم سیاتل ساندرز در ۱۲ اوت ۲۰۲۰ در ورزشگاه سنچوری لینک فیلد در سیاتل، واشینگتن، ایالات متحده میزبان این مسابقه باشد. جام کمپئونز، جام لیگ ها و بازی مسابقه ستارگان لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا در ۱۹ مه ۲۰۲۰ لغو شدند تا با از سرگیری فصل عادی پس از تعلیق به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، تاریخ های مسابقات بیشتری در دسترس باشد.
واغارشاک هاکوبی جرباشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیزیک دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۲۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۱۷ مارس ۲۰۰۰ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
هاروتیون واردازاری گریگوریان (؛ زادهٔ ۱۸۵۳ - درگذشته ۱۹۱۵)، شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۵۳ در آیگدزور به دنیا آمد . وی در گنجه، تفلیس، کاختی زندگی کرده است. به پنج زبان تسلط داشت. وی در ۱۹۱۵ در سن ۶۲ سالگی در تفلیس درگذشت.
لوون وارطانی میریجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۳۳ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی از ۱۹۵۸ عضو اتحاد نویسندگان ارمنستان شوروی بود. وی در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
گارنیک مارکوسی سوازلیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، روزنامه نگار نظر، چهره اجتماعی و کاریکاتوریست اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۴ ژانویه ۱۹۰۴ در قیصریه به دنیا آمد و از کالج مسروپیان فارغ التحصیل گشت. وی از سال ۱۹۴۷ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی در یونان (از ۱۹۲۲)، اسکندریه، ارمنستان شوروی (از ۱۹۴۷) سکونت داشته است. وی در ۳ مارس ۱۹۴۸ در سن ۴۴ سالگی در ایروان درگذشت.
ماتسودایرا ناری تسوگو ؛ – )، دایمیو در دوره ادو اهل ژاپن بود. هفتمین دایمیوی قلمرو آکاشی در ولایت هاریما بود. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد او متکبرانه رفتار کرده و از اقتدار خود ، مانند آنچه در این فیلم "۱۳ آدم کش" (۱۹۶۳) نشان داده شده، سوء استفاده کرده باشد. با این حال، پسرخوانده او، ماتسودایرا ناریکوتو، که جانشین او شد، کوچکترین پسر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه ناری بود. در واقع، الگوی حقیقی نقش ماتسودایرا ناری تسوگو در فیلم است. افسانه ای وجود دارد که می گوید ناریکوتو، در مسیر خود به ادو برای حضور متناوب در ادو، کودک سه ساله ای را که از میان دسته های او در قلمرو اُواری عبور کرده بود، کشت و مورد عفو قرار گرفت. گفته می شود که قخاندان اُواری چنان از این موضوع خشمگین شد که عبور خاندان آکاشی را از قلمرو خود ممنوع کردند، یا اینکه ناریکوتو توسط پدر کودک مقتول مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. در هر صورت، این نشان می دهد که «قتل بدون اجازه» نناریکوتو عملی بود که خشم قابل توجهی را برانگیخت. تصویرسازی در رسانه ها. با این حال، اگرچه ماتسودایرا ناری تسوگو که در این اثر ظاهر می شود، ارباب قلمرو آکاشی است، پیشین
ه اصلی او، مانند برادر کوچکتر شوگون بودن، با ناری تسوگوی واقعی متفاوت است. علاوه بر این، هیچ بخش تاریخی دربارهٔ ماتسودایرا ناری تسوگو وجود ندارد که او را فردی ستمگر جلوه دهد، و هیچ حکایتی هم وجود ندارد که به عنوان منبع فیلم مورد استفاده قرار گرفته باشد. با این حال، حکایاتی در مورد جانشین او، ماتسودایرا ناریکوتو، وجود دارد، مانند اینکه او برادر کوچکتر شوگون بوده و در طول سانکین کوتای (حضور متناوب در ادو) خود با مشکل مواجه شده است. در نسخه بازسازی شده "۱۳ آدم کش" (۲۰۱۰)، نام ظالمی که ظاهر می شود همچنان «ماتسودایرا ناری تسوگو» است، اما در نسخه رمان (نوشتهٔ یوئیچیرو کائده) که همزمان با نسخه بازسازی شده منتشر شد، نام ظالم ماتسودایرا ناریکوتو است.
«بها» () ششمین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی درام پسا آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که به کارگردانی نیل دراکمن، یکی از سازندگان این مجموعه، بوده است و فیلم نامهٔ آن را با همکاری هیلی گراس و کریگ مازن نوشته است، در ۱۸ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. داستان این قسمت در چند بازهٔ زمانی مختلف در جکسون، وایومینگ می گذرد و رابطهٔ جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) را در طول سال ها دنبال می کند؛ جایی که آن ها تولدهای الی را جشن می گیرند و در همین حین، تردید الی نسبت به دروغ جوئل، کم کم شدت می گیرد. این قسمت دومین تجربهٔ نیل دراکمن در کارگردانی برای این مجموعه بود. او از تمرکز این قسمت بر درام بیش از اکشن استقبال کرد و می خواست سکانس هایی را که در بازی اهمیت ویژه ای دارند، به درستی بازآفرینی کند. برخی سکانس ها مستقیماً از بازی ویدیوئی اقتباس شده اند اما با ترتیبی متفاوت؛ این قسمت شامل چندین فلش بک پیاپی است، در حالی که در بازی این سکانس ها در لحظات مختلف روایت می شوند. داستان. در سال ۱۹۸۳، جوئل و تامی جوان در ترس از پدر خشونت گراشان، خاویر، زندگی می کنند؛ تامی به دلیل اینکه در خرید ما
ری جوآنا کلاه سرش رفته بود، به دردسر افتاده بود و جوئل باعث شروع یک دعوا شد. خاویر آن ها را کتک نمی زند و در عوض به جوئل یک بطری آبجو می دهد و فاش می کند که خود او در کودکی توسط پدرش حتی خشونت بارتر مورد آزار قرار گرفته است. خاویر با به اشتراک گذاشتن احساس گناهش دربارهٔ خشونت های خودش، به جوئل می گوید امیدوار است که او بتواند با فرزندانش بهتر رفتار کند. دو ماه پس از رسیدن به جکسون، وایومینگ، الی عمداً ساعد خود را می سوزاند تا جای گازگرفتگی را پنهان کند. برای تولدش، جوئل یک کیک و یک گیتار سفارشی به او هدیه می دهد. الی از او می خواهد که ترانه ای اجرا کند و جوئل «روزهای آینده» را می خواند. برای تولد شانزده سالگی اش، جوئل الی را به موزه ای متروکه می برد، جایی که الی روی مجسمه دایناسور بالا می رود. درون کپسول آپولو ۱۵ می نشیند و به نوار کاست پرتاب آپولو ۱۱ گوش می دهد و خود را در سفر به فضا تصور می کند. در تولد هفده سالگی اش، جوئل به طور اتفاقی وارد اتاق الی می شود، زمانی که الی ماری جوآنا کشیده و رابطه ای صمیمانه با کت داشته است، که روی ساعد الی شاپرکی خالکوبی کرده است. الی قصد خود برای نقل مکان به گاراژ را بیان م
ی کند؛ آنها بحث می کنند ولی جوئل قبول می کند و فاصلهٔ بین شان افزایش می یابد. در تولد نوزده سالگی اش، شک و تردیدهای الی نسبت به داستان جوئل دربارهٔ فایرفلایز بیشتر می شود. برای تولدش، جوئل اجازه می دهد که الی همراه او به گشت برود. آنها با یوجین مواجه می شوند که مورد گاز گرفتن قرار گرفته و از جوئل می خواهد تا قبل از اینکه به موجودی آلوده تبدیل شود، همسرش گیل را ببیند. الی جوئل را قانع می کند که موافقت کند و او این قول را به او می دهد. وقتی الی اسب هایشان را جمع می کند، جوئل یوجین را به جایی می برد و او را می کشد، که الی به طور اتفاقی شاهد آن می شود. در جکسون، جوئل به گیل دروغ می گوید و می گوید یوجین خودش را کشته است. الی در برابر گیل که بسیار ناراحت است، دروغ های جوئل را فاش می کند و متوجه می شود که او سال ها پیش دربارهٔ فایرفلایز به او دروغ گفته بود. پس از مهمانی شب سال نو، الی به جوئل در ایوان خانه اش می پیوندد. او با قاطعیت از جوئل می خواهد حقیقت ماجرای فایرفلایز را بگوید. جوئل سرانجام اعتراف می کند که برای نجات جان الی، اعضای فایرفلایز را کشته و مانع از یافتن درمان شده است. الی با خشم می گوید که او هدف زند
گی اش را از او گرفته است. جوئل اعتراف می کند که از تصمیمش پشیمان نیست، چون الی را دوست دارد و به او می گوید امیدوار است خودش با فرزندانش بهتر رفتار کند. الی پاسخ می دهد که فکر نمی کند بتواند او را ببخشد، اما حاضر است تلاش کند. در سال ۲۰۲۹، الی پس از کشتن نورا، به سالن تئاتر بازمی گردد. تولید. ایده پردازی و نگارش. «بها» توسط نیل دراکمن، یکی از سازندگان مجموعه "آخرین بازمانده از ما"، کارگردانی شده است. او این قسمت را به همراه هیلی گراس و کریگ مازن نوشته است. دراکمن پیش تر بازی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" که فصل دوم این مجموعه بر اساس آن ساخته شده را با همکاری گراس نویسندگی و کارگردانی کرده بود. او پیش از این یک قسمت از فصل اول مجموعه را نیز کارگردانی کرده بود و با بازگشت برای فصل دوم، اعتماد به نفس بیشتری در این زمینه داشت. بازیگران و شخصیت ها. بازی جو پانتولیانو در نقش یوجین در ۵ مارس ۲۰۲۵ اعلام شد. یوجین در بازی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" تنها در قالب یک عکس حضور دارد، زمانی که الی و دینا پناهگاه متروکهٔ حاوی ماری جوانای او را پیدا می کنند. نویسندگان در فصل دوم نقش یوجین را پررنگ تر کرده اند، مشابه قسمت
مستقل بیل و فرانک در فصل اول. نیل دراکمن معتقد بود نقش این شخصیت در بازی «تا حدی سطحی» بود، اما در مجموعه، نقش او ارتباط نزدیکی با رابطهٔ جوئل و الی دارد. کریگ مازن استفاده از شخصیت های موجود برای ایفای نقش های خاص در مجموعه را جذاب می دانست، مانند مرتبط کردن یوجین با شخصیت های اصلی. پانتولیانو در مراحل پایانی تولید انتخاب شد و همین باعث شد دراکمن از قراردادن او در کنار پوستر فیلم "ماتریکس" (۱۹۹۹) متعلق به الی، که پانتولیانو در آن بازی کرده، خودداری کند. فیلم برداری. تولید این قسمت حدوداً در ماه مه ۲۰۲۴ آغاز شد و تا ۹ ژوئیه به پایان رسید. کسینیا سره دا، فیلم بردار اصلی مجموعه، در این قسمت نیز حضور داشت. دراکمن احساس می کرد پس از همکاری در فصل اول، نوعی «زبان مشترک» با سره دا پیدا کرده است. بازخورد. پخش. این قسمت در ۱۸ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. بازخورد منتقدان. جیمز جکسون از "تایمز" این قسمت را «یک ساعت درخشان تلویزیونی» توصیف کرد که باعث شده مجموعه «چیزی خاص به نظر برسد.» کاترین ون آرندونک از "والچر" آن را برجسته ترین قسمت فصل دانست. راس بونایم از "کالایدر" نوشت این قسمت «شاید بهترین قسمت مجموعه تا به
امروز و یکی از بهترین قسمت های تلویزیونی سال ۲۰۲۵» باشد و از کار نیل دراکمن در اقتباس لحظاتی از بازی تمجید کرد. کارین جیمز از بی بی سی آن را یکی از بهترین قسمت های فصل دانست، اما معتقد بود وابستگی مجموعه به پویایی میان پدرو پاسکال و بلا رمزی را نشان می دهد؛ آلان سپینوال از "رولینگ استون" نیز نوشت که «سخت است آرزو نکرد که مجموعه همچنان عمدتاً دربارهٔ این دو نفر باشد». سایمون کاردی از "آی جی ان" این قسمت را از نظر احساسی «به طرز زیبایی اجرا شده» دانست، اما جایگاه آن در فصل را عجیب یافت و معتقد بود که در «نقطه ای حیاتی، حرکت رو به جلوی مجموعه را متوقف می کند». جو پانتولیانو برای نقش آفرینی اش در این قسمت نامزد جایزه بهترین بازیگر مهمان در یک مجموعه درام در پنجمین جوایز تلویزیونی آسترا شد.
ایگنات همایاکی مامیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و روزنامه نگار نظر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۲ اوت ۱۹۴۷ در نویمبریان به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون جایزه شد. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و همچنین اتحادیه روزنامه نگاران ارمنستان بود. وی در (۱۹۶۹-۱۹۷۵) (۱۹۸۰–۱۹۸۲)، (۱۹۷۶-۱۹۸۲)، (۱۹۸۲–۱۹۹۰)، آراووت (۱۹۹۴–۱۹۹۴) و اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۱۹۹۶–۱۹۹۸) فعالیت کرده است.وی در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸ در سن ۶۰ سالگی در ایروان درگذشت.
آناهید آراگسی چیبوخیان (؛ زادهٔ )، لغت شناس، روزنامه نگار نظر، نویسنده و جنگجوی آزادی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۵ در استپاناوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۷۸) فارغ التحصیل گشت. وی در وزارت اقتصاد ارمنستان (۱۹۷۷-۱۹۸۹)، فرودگاه اربونی (۱۹۹۲-۱۹۹۶) و وزارت دفاع ارمنستان (۱۹۹۷-۲۰۰۲) فعالیت کرده است.
هُوْهانِس ملکونیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، نثرنویس و نمایشنامه نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۷ فوریهٔ ۱۹۳۷ در آنیپمزا به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۰ از دانشکده لغت شناسی ارمنی دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی از سال ۱۹۶۸ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و از سال ۱۹۶۹ عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود. وی در ، (1968-1965)، (1974-1972)، ، و فعالیت می کرد. وی در ۶ دسامبر ۲۰۰۹ در سن ۷۲ سالگی در ایروان در سانحه تصادف رانندگی درگذشت.
پایلاک میکائلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده و شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۹ ژانویهٔ ۱۹۰۴ در ارزنجان به دنیا آمد . وی در ، ، و فعالیت کرده است. وی در ۳۱ مهٔ ۱۹۳۶ در سن ۳۲ سالگی در اثر ابتلا به بیماری سل در گرس درگذشت.
مکرتیچ آرتاشسی تر-کاراپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک زیست شیمی دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۲ اکتبر ۱۹۱۰ در استان ارزروم به دنیا آمد و از دانشگاه پاریس، دانشگاه سن ژوزف (لبنان) و دانشگاه پاریس-سوربن فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۴ مارس ۱۹۸۲ در سن ۷۱ سالگی در پاریس درگذشت.
مایکل دوگان (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله ژوئیه تا سپتامبر ۱۹۹۰ به عنوان سیزدهمین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. وی به علت آنکه به خبرنگاران اعلام کرد که نیروهای مسلح آمریکا قصد داشتند در خلال جنگ خلیج فارس اقدام به زدن صدام حسین، خانواده او و حتی معشوقه او نمایند، از سوی وزیر دفاع وقت؛ دیک چینی برکنار شد. دوگان فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۸ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ فرمانده بال ۳۵۵ تاکتیکی بود، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ فرماندهی بال ۲۳ تاکتیکی را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ به عنوان فرمانده لشکر ۸۳۲ هوایی فعالیت می کرد. او از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ معاون عملیات فرماندهی هوایی تاکتیکی بود و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ فرماندهی نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا را برعهده داشت.
هوهانس شانت (؛ زادهٔ )، شاعر و نویسنده اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی هوهانس هاکوبیان () در ۷ فوریهٔ ۱۹۶۴ در گیومری به دنیا آمد . وی هم اکنون ساکن شهر ایروان می باشد.
رالف ابرهارت (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ به عنوان بیست و هفتمین جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد و از سپتامبر تا اکتبر ۱۹۹۷ سرپرست رئیس ستاد نیروی هوایی بود. ابرهارت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۸ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ فرمانده نیروی هوایی پنجم بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ فرماندهی نبرد هوایی را برعهده داشت، در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ به عنوان فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی فعالیت می کرد و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ با حفظ سمت، فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
دانکن مک ناب (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ به عنوان سی و سومین جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد و از ژوئیه تا اوت ۲۰۰۸ سرپرست رئیس ستاد نیروی هوایی بود. مک ناب فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۴ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ فرمانده بال ۶۲ ترابری بود، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ فرماندهی تحرک هوایی را برعهده داشت و در فاصله سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ به عنوان فرمانده ترابری ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد.
یوری چیلینگاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیزیک دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
واهان آقابکی میراکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شاعر، آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۶۶ در روستای شولاور (شاهومیانی کنونی) به دنیا آمد و از صومعه ساناهین (۱۸۷۳) و (۱۸۸۸) فارغ التحصیل گشت. وی عضو (۱۹۳۴) بود. وی در ۱۹۴۲ در سن ۷۶ سالگی در تفلیس درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
باگرات هواکیمی آیوازیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نثرنویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۸۸۲ از مدرسه نرسیسیان فارغ التحصیل شد. در بین سال های ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۷ در مدرسه های ارمنی در قفقاز جنوبی تدریس نمود. وی متعاقباً در کلیسا و جامعه ارمنی گرجستان، سمت های اداری را به عنوان بایگان و مسئول امنیتی بر عهده داشت، و همزمان داستان های کوتاه، رمان های کوتاه و رمان های تاریخی خود را نیز می نوشت. وی در ۳ مارس ۱۹۳۴ در سن ۷۱ سالگی در تفلیس درگذشت و در پانتئون ارمنیان تفلیس (خوجیوانک) به خاک سپرده شد.
یغیشه آیوازیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، تاریخ نگار ادبی و نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۹۰ در دشت آرارات به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ التحصیل شد. وی در ۱۹۹۳ در سن ۱۰۳ سالگی در استانبول درگذشت.