Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نشان هایی به شکل شش ضلعی از آهن قراضه تعبیه شده بود که از ساخت اولیه برج ایفل گرفته شده بود. لوگو در آن حک شده است. تقریباً ۵۰۸۴ مدال توسط ضرابخانه فرانسوی Monnaie de Paris تولید خواهد شد و توسط شومت، یک شرکت جواهرات لوکس مستقر در پاریس طراحی شده است. در پشت مدال ها نایک، الهه پیروزی یونان، در داخل استادیوم پاناتنایک که میزبان اولین المپیک مدرن در سال ۱۸۹۶ بود، دیده می شود. پارتنون و برج ایفل نیز در پس زمینه در دو طرف مدال دیده می شوند. وزن هر مدال است، دارای قطر است و است ضخیم. مدال های طلا با ۹۸,۸ درصد نقره و ۱,۱۳ درصد طلا و مدال های برنز با مس، روی و قلع ساخته شده اند. جدول مدال. جدول مدال ها بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط کمیته بین المللی المپیک (آی ا ُسی) است و با مرتب سازی مرسوم آی ا ُسی در جداول مدال منتشر شده ی آن مطابقت دارد. جدول از روش مرتب سازی جدول مدال های المپیک استفاده می کند. به طور پیش فرض، جدول بر اساس تعداد مدال های طلایی که ورزشکاران یک کشور کسب کرده اند مرتب می شود، جایی که یک کشور نهادی است که توسط NOC نشان داده می شود. در مرحله بعد تعداد مدال های نقره و سپس تعداد مدال های برنز در نظر گ
رفته می شود. اگرچه آی ا ُسی ورزشکاران خنثی انفرادی را در جداول مدال رسمی درج نمی کند، آنها برای مقاصد مقایسه در اینجا فهرست شده اند. رویدادهای بوکس منجر به این می شود که به هر یک از دو شرکت کننده که در مسابقات نیمه نهایی خود شکست می خورند، مدال برنز تعلق می گیرد، در حالی که در تساوی برنده مقام سوم مبارزه می کنند. سایر ورزش های رزمی، که شامل جودو، تکواندو و کشتی می شود، از سیستم رپشاژ استفاده می کنند که منجر به اعطای دو مدال برنز نیز می شود. در ۱۰۰ متر قورباغه مردان دو مدال نقره و هیچ مدال برنزی به دلیل تساوی کسب نشد. در پرش ارتفاع زنان و میله افقی مردان دو مدال برنز به دلیل تساوی به دست آمد. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
کالیفرنیا ۸ ساعت یک مسابقه استقامتی خودروهای اسپرت بود که از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان بخشی از مسابقات بین قاره ای جی تی چلنج در پیست بین المللی لاگونا در مونتری، کالیفرنیا، ایالات متحده برگزار میشد. فصل افتتاحیه برای خودروهای جی تی ۳ و جی تی ۴ بود. خودروهای تورینگ نیز برای سال ۲۰۱۸ به این مسابقات اضافه شد. در طول سه سال این رویداد، بخشی از آن توسط شبکه ورزشی سی بی اس و از اینترنت در سراسر جهان پوشش داده میشد و پخش زنده داشت.
برف ریزه () نوعی بارندگی، است. این نوع بارندگی با ویژگی هایی مانند دانه های یخ بسیار کوچک (کمتر از ۱ میلی متر)، سفید و مات که نسبتاً صاف یا کشیده هستند، مشخص می شود. برخلاف برف دانه، برف ریزه در اثر ضربه پرش نمی کند یا شکسته نمی شود. برف ریزه ها معمولاً در مقادیر بسیار کم از ابرهای پوشنی یا مه می ریزند و بارش آن ها هرگز به صورت رگبار نیست. کد متار پدیده برف ریزه، SG است.
برفابه () نوعی دوغاب آمیخته از بلورهای یخ کوچک (مانند برف) و آب مایع است. در محیط زیست طبیعی، هنگامی که یخ یا برف ذوب می شود یا در هنگام بارش آمیخته باران و برف تشکیل می شود. برفابه اغلب با خاک و سایر آلاینده های روی سطح مخلوط شده که این منجر به رنگ خاکستری یا قهوه ای گل آلود آن می شود. اغلب، یخ جامد یا برف می توانند مانع از تخلیه آب مایع از مناطق برفابه ای شوند، بنابراین برفابه معمولاً پیش از اینکه کاملاً تخلیه و ناپدید شود، چندین چرخه انجماد/ذوب را طی می کند. در مناطقی که از نمک جاده برای پاکسازی معابر استفاده می شود، برفابه در مناطق نمک پاشی شده در دماهای پایین تری نسبت به حالت عادی شکل می گیرد. این عامل می تواند چندین سازگاری مختلف را در یک منطقه جغرافیایی با مناطق نمک پاشی شده پوشیده از برفابه و مناطق دیگر پوشیده از بارش یخ زده ایجاد کند.
راد پیت (؛ زادهٔ پورتلند، اورگن) و بازیکن پوکر است. در سری مسابقات جهانی پوکر در سال ۱۹۸۳، پیت با مبلغ ۲۱۶.۰۰۰ هزار دلار به مقام نایب قهرمانی در رویداد اصلی رسید. از آن زمان، پیت چهار بار در رویداد اصلی برنده پول شده است: ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸. در سال ۱۹۹۵، پیت برنده دستبند سری جهانی پوکر شد. پیت هنوز در مسابقات شرکت می کند، اگرچه اکثریت نقدینگی او در مسابقات در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به دست آمد. او همچنین در تورنمنت "اسطوره های پوکر" در کازینو دوچرخه در فصل چهارم تور جهانی پوکر برنده شده است. از سال 2016، مجموع بردهای او در مسابقات زنده بیش از 880000 دلار است.
امامزاده سیدمرتضی، امامزاده ای است در روستای سیدمرتضی از توابع بخش هنزاء شهرستان رابر. روستایی که امامزاده در آن قرار دارد به دلیل وجود امامزاده، سید مرتضی نام گرفته است. مردم محلی بر این باورند سید مرتضی برادر امام رضا است که از عراق به ایران آمده دشمنان او را تا این منطقه تعقیب کرده و به قتل رسانده اند. این امامزاده از مهمترین اماکن زیارتی شهرستان رابر محسوب می شود. قدمت بنای اولیه آن را متعلق به قرن ۸ق می دانند. این امامزاده دارای بقعه، چپدین اتاق برای استراحت زائران است و در اطراف آن درختان بنه جود دارد.
شدول، ویرجینیا () یک مکان مختص سرشماری (CDP) در شهرستان البمارل (ویرجینیا)٬ ویرجینیا است. در کنار رودخانه ریوانا در نزدیکی شارلوتزویل قرار دارد. سایت امروزی توسط یک نشانگر تاریخی ویرجینیا برای نشان دادن زادگاه رئیس جمهور توماس جفرسون مشخص شده است. این مکان همراه با کلیفتون در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است. خانه های تاریخی کلیفتون و اج هیل در منطقه شادول ویرجینیا واقع شده اند.
واسیلی آدژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مونته نگرو است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۱ سال مونته نگرو بازی کرده است.
نیکولو ساوونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده است.
باشگاه فوتبال بروماپویکارنا () یک باشگاه فوتبال مستقر در بروما (سوئد) است که در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال سوئد، بالاترین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. این باشگاه بزرگترین باشگاه فوتبال اروپا از نظر تعداد تیم های فعال رده پایه در تمام سنین است. تاریخ باشگاه. باشگاه بروماپویکارنا در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد. این باشگاه در گذشته رشته های ورزشی متعددی از جمله دو و میدانی، باندی و هاکی روی یخ را در بر می گرفت. آن ها پس از انتقال بویان جورجیچ به منچستریونایتد در سال ۱۹۹۹، با این تیم قرارداد همکاری عقد کردند. بااین حال، این قرارداد بعداً منقضی شد، زیرا بروماپویکارنا معتقد بود که این همکاری مذاکرات با دیگر باشگاه های لیگ برتر انگلیس را دشوار می سازد. اکنون این باشگاه همکاری مشابهی با رقیب سنتی یونایتد، منچسترسیتی، دارد؛ جایی که یان گویدتی، بازیکن سابق جوانان بروماپویکارنا و تیم ملی سوئد، مهارت های خود را نشان داد تا اینکه در سال ۲۰۱۵ به باشگاه سلتاویگو در لالیگا منتقل شد. بروماپویکارنا در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۶ برای نخستین بار پس از پیروزی مقابل بی کی هکن در پلی آف صعود و سقوط، به آل سونسکا (لیگ برتر سوئد) صعود
کرد. در شانزدهم نوامبر ۲۰۰۸، این تیم برای دومین بار پس از تساوی ۱-۱ مقابل یونگسکیله اس کی به آل سونسکا راه یافت. با وجود باخت ۳-۰ در بازی خانگی مقابل آی اف کی یوتبری در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۹، بقا در آل سونسکا برای فصل ۲۰۱۰ تضمین شد. در سال ۲۰۱۰، بروماپویکارنا در رده آخر قرار گرفت و به سوپرتان سقوط کرد، جایی که طی سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ بازی کرد. در سال ۲۰۱۲، آن ها با کسب مقام دوم در سوپرتان، برای سومین بار به آل سونسکا صعود کردند و حال نیز در سطح نخست این کشور حاضر هستند.
یوناس روحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سوئدی-مراکشی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد، زیر ۱۹ سال سوئد و زیر ۲۱ سال سوئد بازی کرده است.
لیوانو کومننسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال هلند، زیر ۱۶ سال هلند، زیر ۱۸ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند و زیر ۲۰ سال هلند بازی کرده است.
ساموئل امبانگولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در پست وینگر برای باشگاه وردربرمن در بوندسلیگا بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اندرلخت، یوونتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است. زندگی شخصی. وی علی رغم بازی در رده های پایه تیم ملی فوتبال بلژیک اصالتی کنگویی دارد و برای این کشور نیز می تواند بازی کند.
لوئیس هاسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده است. زندگی شخصی. والدین وی، اهل آلبانی هستند.
قلعه آکچی نام یک قلعه ژاپنی در دوره سنگوکو در ولایت مینو بود. محل امروزی این قلعه در آکچی، گیفو، استان گیفو قرار دارد. در فوریه ۱۵۷۴ طبق وصیت تاکدا شینگن، تاکدا کاتسویوری به قلعه آکچی، قلعه ای که به عنوان پایگاهی برای فتح ولایت مینو، اُواری، ولایت میکاوا، ولایت توتومی و ولایت سوروگا عمل می کرد با ارتش بزرگی متشکل از ۱۵۰۰۰ سرباز حمله کرد. قلعه به دست او سقوط کرد.
آکچی، گیفو ، یک شهرستان یا شهرک (فهرست شهرک ها در ژاپن) در استان گیفو در ژاپن بود.
یوکو مینامینو (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده، و شخصیت های تلویزیونی در ژاپن اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سگودون" اشاره کرد.
زیارتگاه بزرگ سووا ()، معبد سووا یک معبد شینتویی است که در استان ناگانو قرار دارد. یکی از قدیمی ترین زیارتگاه های موجود در نظر گرفته می شود که بر طبق نیهون شوکی در قرن هفتم ساخته شده است.
یانگ یی جی (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
لی جونگ هو (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس بال اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
پروژه سکوت (; ) یک فیلم در ژانر فاجعه دلهره آور محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۳ به نویسندگی مشترک و کارگردانی کیم ته گون است. این فیلم در بخش میدنایت اسکرینینگ در هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن در ۲۱ مه ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. این فیلم در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۴ در سینماهای کره جنوبی اکران شد.
حسگر رادیومتر تصویربرداری فروسرخ دیداری یک حسگر است که توسط شرکت ریتیان بر روی ماهواره های آب وهوای مدار قطبی سومی (Suomi NPP), NOAA-20 و NOAA-21 طراحی و تولید شده است. حسگر رادیومتر تصویربرداری فروسرخ دیداری، یکی از پنج ابزار کلیدی موجود در Suomi NPP است که در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱ راه اندازی شد. حسگر رادیومتر تصویربرداری فروسرخ دیداری، یک رادیومتر اسکنر ویسک بروم است که تصاویر و اندازه گیری های رادیومتری زمین، جو، یخ کره و اقیانوس ها را در نوارهای مرئی و فروسرخ طیف الکترومغناطیسی جمع آوری می کند. رزولوشن فضایی. ابزار VIIRS 22 باند طیفی را در دو وضوح فضایی بومی، ۳۷۵ متر (متر) و ۷۵۰ متر ارائه می کند که در محصولات داده تولیدشدهٔ ناسا به سه وضوح فضایی اسمی ۵۰۰ متر، ۱۰۰۰ متر و ۵۶۰۰ متر (۰٫۰۵ درجه) نمونه گیری می شوند.
توفند اقیانوس اطلس نوعی چرخند حاره ای است که عمدتاً بین ژوئن و نوامبر در اقیانوس اطلس شکل می گیرد. اصطلاحات " چرخند حاره ای "، " تیفون " و " چرخند " می توانند به جای یکدیگر برای توصیف این پدیده آب و هوایی استفاده شوند. این توفان ها به طور پیوسته در پیرامون یک مرکز کم فشار در حال چرخش هستند که باعث ایجاد هوای توفانی در یک منطقه بزرگ می شود که تنها به چشم توفان محدود نمی شود. آنها سیستم های سازمان یافته ای از ابرها و رعد و برق هستند که از آب های استوایی یا نیمه گرمسیری سرچشمه می گیرند و گردش خون در سطح پایین بسته است و نباید با پیچندها که تنها نوع دیگری از توفان هستند اشتباه شوند. آنها روی سیستم های کم فشار تشکیل می شوند. در اقیانوس اطلس شمالی و اقیانوس آرام شرقی، اصطلاح "توفند" استفاده می شود، در حالی که "تیفون" در اقیانوس آرام غربی نزدیک به آسیا استفاده می شود. اصطلاح عمومی تر "چرخند" در بقیه حوضه های اقیانوس، یعنی اقیانوس آرام جنوبی و اقیانوس هند استفاده می شود.
یک روز عالی (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۲ به کارگردانی جو نام هیونگ و با بازی جین گو، ها دو کوان و لی وون گون است. این مجموعه بر پایه وب تونی از تیم گت نیم است و یک داستان ۲۴ ساعته را روایت می کند. این مجموعه از ۱۳ مارس تا ۱ مه ۲۰۲۲، یکشنبه ها ساعت ۲۲:۳۰ (کی اس تی) از اوسی ان پخش شد.
زیارتگاه سنگن، معبد سنگن، معبد آسامه ، یک معبد شینتویی است که تمرکز بر پرستش کامی آتشفشان ها به طور کلی، و کوه فوجی به طور خاص دارد.
مصوبه خز ۱۳۳۷ () مصوبه مجلس انگلستان بود که در زمان سلطنت ادوارد سوم به تصویب رسید. طبق این مصوبه، تنها ارل ها، بارون ها، شوالیه ها، پیشوایان کلیسای انگلستان و کسانی که حداقل تا ۵۰۰ پوند در سال می توانستند مالیات بپردازند، مجاز به پوشیدن البسهٔ از جنس خز بودند.
خاندان تاکاتوئو ، یکی از خاندان های ژاپنی بود. . یکی از اعضای خاندان سووا از زیارتگاه ایچینومیا سووا، ولایت شینانو است و بومی ولایتی است که در اطراف تاکاتوئو، ناحیه اینا، ناگانو، ولایت شینانو (شهر تاکاتوئو کنونی، شهر اینا، ناگانو، استان ناگانو) متمرکز شده است.
ناپدید شدن کودکان سادر یا سودر واقعه یا مجموع حوادثی است که منجر به ناپدید شدن پنج کودک از خانواده سادر در شرایطی عجیب و مرموز شد. در شب کریسمس ۲۴ دسامبر سال ۱۹۴۵، یک آتش سوزی در خانه خانواده سادر در فییتویل، ویرجینیای غربی، باعث ویرانی محل سکونتشان شد که در آن زمان، جورج سادر، همسرش جنی، و نه فرزند از ده فرزندشان در آن ساکن بودند. در جریان آتش سوزی، جورج، جنی و چهار کودک از ۹ کودک موفق به فرار شدند. پنج کودک دیگر، یا اجساد آن ها هرگز پیدا نشد. خانواده سادر بازمانده تا پایان عمر باور داشتند که پنج کودک گم شده، زنده مانده اند یا حداقل در آن شب نمرده اند. خانواده سادر هرگز خانه شان را بازسازی نکردند، در عوض محل را به باغی برای یادبود کودکان گمشده تبدیل کردند. در دهه ۱۹۵۰، از آنجایی که آنها شک داشتند که بچه ها مرده اند، بیلبوردی را در همان محل در امتداد مسیر 16() به همراه تصاویر آن پنج نفر نصب کرده و برای شخص دارای اطلاعاتی که به پرونده کمک کند جایزه ای در نظر گرفتند. بیلبورد تا مدت کوتاهی پس از مرگ جنی سادر در سال ۱۹۸۹ پابرجا ماند. خانواده سادر برای تأیید و حمایت از باور خود مبنی بر زنده ماندن کودکان، به تعدادی
از شرایط غیرعادی قبل و در حین آتش سوزی اشاره می کردند: جورج یافته های آتش نشانی فییتویل مبنی بر اینکه آتش سوزی با منشأ الکتریکی بوده را رد کرد و اشاره کرد که اخیراً خانه را سیم کشی و بازرسی کرده است. جورج و همسرش به آتش افروزی عمدی مشکوک بودند که منجر به نظریه هایی شد مبنی بر اینکه شاید به تلافی انتقاد صریح جورج از دولت فاشیست زادگاهش ایتالیا بچه ها توسط مافیای سیسیل ربوده شده اند. تلاش های ایالتی و فدرال برای بررسی بیشتر این پرونده در اوایل دهه ۱۹۵۰ اطلاعات جدیدی به دست نیاورد. با این حال، خانواده بعداً تصویری احتمالی از یکی از پسران در بزرگسالی در دهه ۱۹۶۰ دریافت کردند. آخرین دختر آنها، سیلویا، به همراه نوه هایشان، در قرن بیست و یکم به اطلاع رسانی عمومی در خصوص این پرونده در رسانه ها و به صورت آنلاین در اینترنت ادامه دادند. پیشینه. جورج سادر در سال ۱۸۹۵ با نام جورجیو سودو (Giorgio Soddu) در تولا، ساردینیا، ایتالیا به دنیا آمد. او ۱۳ سال بعد با برادر بزرگتر خود به ایالات متحده مهاجرت کرد. جورج تا آخر عمرش، آنطور که او را می شناختند، زیاد دربارهٔ اینکه چرا وطنش را ترک کرده است صحبتی نکرده است. سادر سرانجام د
ر راه آهن پنسیلوانیا کاری پیدا کرده که شامل حمل آب و سایر لوازم برای کارگران راه آهن بود. پس از چند سال او کار دائمی تر را به عنوان راننده در اسمیدرینز، ویرجینیای غربی آغاز کرد. او سپس شرکت حمل و نقل خود را راه اندازی کرد، در ابتدا مصالح مخصوص ساخت وساز را به محل های ساخت و ساز می برد و بعداً زغال سنگ استخراج شده در منطقه را حمل می کرد. جنی چیپریانی (Jennie Cipriani)، دختر انباردار در اسمیترز که در کودکی خود نیز از ایتالیا مهاجرت کرده بود، در سال ۱۹۲۲ با جورج ازدواج کرد. خانواده سادر در خارج از نزدیکی فییتویل، که دارای جمعیت زیادی از مهاجران ایتالیایی بود، در یک خانه نیمه چوبی مستقر شدند. آنها در سال ۱۹۲۳ صاحب اولین فرزند از ده فرزند خود شدند. تجارت جورج رونق گرفت و به قول یکی از مقامات محلی آنها به «یکی از محترم ترین خانواده های طبقه متوسط اطراف» تبدیل شدند. با این حال، جورج در مورد بسیاری از موضوعات نظرات مصرانه ای داشته و از بیان آنها ابایی نداشت و گاهی با بیان نظرات خود مردم را از خود می راند. به ویژه، مخالفت شدید او با دیکتاتور ایتالیایی بنیتو موسولینی منجر به مشاجرات قوی با دیگر اعضای جامعه مهاجر شده بو
د. آتش سوزی شب کریسمس. خانواده سادر در شب کریسمس سال ۱۹۴۵ جشن گرفتند. مِریِن (Marion با ۱۹ سال سن)، بزرگ ترین دختر خانواده که در یک فروشگاه در مرکز شهر فییتویل کار می کرد سه خواهر کوچکترش - مارتا (۱۲ساله)، جنی (۸ساله) و بتی (۵ساله) - را با اسباب بازی های جدیدی که به عنوان هدیه برای آن ها خریداری کرده بود شگفت زده کرد.بچه های کوچک تر آن قدر هیجان زده بودند که از مادرشان پرسیدند که آیا می توانند از ساعت خواب معمولشان بیشتر بیدار بمانند؟ در ساعت ۱۰ شب، مادر خانواده یعنی جنی به آنها گفت که می توانند کمی دیرتر بخوابند، تا زمانی که دو پسر بزرگتر که هنوز بیدار بودند، موریس ۱۴ ساله و برادر ۹ ساله اش لوئیس قبل از خواب خودشان، به یاد داشته باشند که گاوها را داخل محل نگهداریشان بگذارند و به جوجه ها غذا بدهند. جورج و دو پسر بزرگتر، جان (۲۲ ساله) و جورج جونیور (۱۶ ساله)، که روز را با پدرشان کار کرده بودند، قبلاً خواب بودند. پس از یادآوری کارهای باقی مانده به بچه ها، جنی، سیلویا (۲ ساله) را با خود به طبقه بالا برد و آنها با هم به رختخواب رفتند. در ساعت ۰۰:۳۰ بامداد تلفن زنگ خورد، جنی از خواب بیدار شده و به طبقه پایین رفت ت
ا به آن پاسخ دهد. جنی آن تماس را این طور توصیف کرد: تماس گیرنده، زنی با صدای نا آشنا بوده و از محل تماس وی صدای خنده و برخورد لیوان های شیشه ای شنیده می شد، شخص تماس گیرنده سراغ نامی را گرفته بود که آن هم برای جنی ناآشنا بود. جنی به تماس گیرنده گفت که با شماره اشتباهی تماس گرفته و بعداً «خنده عجیب» زن را به یاد آورد. تلفن را قطع کرد و در حال رفتن به رختخواب متوجه شد که چراغ ها هنوز روشن هستند و پرده ها کشیده نشده اند، دو موردی که بچه ها معمولاً وقتی دیرتر از والدینشان بیدار می مانند به آن توجه می کنند. مِریِن روی کاناپه اتاق نشیمن به خواب رفته بود، بنابراین جنی تصور کرد بچه های دیگری که بعداً بیدار مانده بودند، به اتاق زیر شیروانی که در آن خوابیده بودند، رفته بودند. پرده ها را بست، چراغ ها را خاموش کرد و به رختخواب برگشت. ساعت ۱ بامداد، جنی دوباره با صدای برخورد شیئی به سقف خانه با صدای بلند و سپس صدای غلت زدن بیدار شد. بعد از اینکه چیزی نشنید دوباره به خواب رفت. بعد از نیم ساعت دیگر دوباره با بوی دود از خواب بیدار شد. وقتی دوباره بلند شد متوجه شد اتاقی که جورج برای دفترش استفاده می کرد، اطراف خط تلفن و جعبه
فیوز آتش گرفته بود. جنی او را بیدار کرد و او نیز خود پسران بزرگترش را بیدار کرد. هر دو والدین و چهار فرزندشان؛ ماریون، سیلویا، جان و جورج جونیور؛ از خانه فرار کردند. آنها دیوانه وار بر سر بچه های طبقه بالا فریاد زدند اما هیچ پاسخی نشنیدند. آن ها نمی توانستند به آنجا بروند، زیرا پلکان شعله ور شده بود. جان در اولین مصاحبه پلیس خود پس از آتش سوزی گفت که به اتاق زیر شیروانی رفت تا به خواهر و برادرهایش که در آنجا خوابیده اند هشدار دهد، اگرچه بعداً داستان خود را تغییر داد و گفت که فقط آن ها را صدا زده است و ایشان را ندیده است. تلاش برای یافتن کمک و نجات کودکان به طور غیرمنتظره ای پیچیده شد. تلفن کار نمی کرد، بنابراین ماریون به خانه همسایه دوید تا با آتش نشانی تماس بگیرد. راننده ای در جاده مجاور نیز شعله های آتش را دیده بود و از میخانه ای نزدیک برای کمک تماس گرفت اما او نیز ناموفق بود به این دلیل که نتوانستند با اپراتور ارتباط برقرار کند یا به این دلیل که تلفن آنجا نیز خراب بود. همسایه یا راننده عبوری در نهایت موفق شدند از طریق تلفن دیگری در مرکز شهر با آتش نشانی تماس داشته باشند. جورج، پابرهنه، سعی کرد از دیوار بیر
ونی خانه بالا برود و پنجره ای را شکست و بازوی خود را در این اقدام بُرید. او و پسرانش قصد داشتند از نردبانی به سمت اتاق زیر شیروانی برای نجات سایر کودکان استفاده کنند، اما این نردبان در محل معمول خود قرار نداشت و در نزدیکی خانه نیز پیدا نشد. یک بشکه آب که می توانست برای خاموش کردن آتش استفاده شود به صورت جامد یخ زده بود. جورج سپس سعی کرد هر دو کامیونی را که در کارش استفاده می کرد تا خانه بکشد و از آنها برای بالا رفتن از پنجره اتاق زیر شیروانی استفاده کند، اما با وجود اینکه در روز قبل به خوبی کار کرده بودند، هیچ کدام روشن نمی شدند. شش نفر خانواده سادر که فرار کرده بودند، ناامید، چاره ای جز تماشای سوختن و فروریختن خانه در ۴۵ دقیقه آینده نداشتند. آنها تصور می کردند که پنج کودک دیگر در آتش سوزی کشته شده اند. ایستگاه آتش نشانی که به دلیل جنگ، نیروی انسانی کم داشت و با تکیه بر تک تک آتش نشانان برای تماس با یکدیگر، تا صبح همان روز پاسخ نداد. رئیس اف جی موریس روز بعد گفت که واکنش و عملکرد آهسته تیم آتش نشانی به دلیل ناتوانی او در رانندگی ماشین آتش نشانی بوده و باید منتظر می ماند تا کسی که بتواند رانندگی کند، در دسترس
باشد. آتش نشانان، که یکی از آنها برادر جنی بود، نمی توانستند کاری انجام دهند جز اینکه از میان خاکسترهایی که در زیرزمین سادر باقی مانده بود نگاه کنند. تا ۱۰ صبح، با این که انتظار می رفت چون بچه های دیگر در خانه مانده و سوخته بودند باید بقایای آن ها پیدا می شد اما موریس به خانواده سادر گفت که آن ها هیچ استخوانی پیدا نکرده اند، بر اساس گزارش دیگری، آنها چند قطعه استخوان و اندام های داخلی پیدا کردند، اما ترجیح دادند به خانواده نگویند. همچنین توسط متخصصان آتش نشانی مدرن اشاره شده است که جستجوی آنها سرسری و بی دقت بوده است. با این وجود، موریس معتقد بود که پنج کودک نمرده اند چرا که دما به قدری نبوده است که بتواند تمام بدن و اجزای آن را کاملاً از بین برده باشد و حتی نشانه ای هم از محل آن نباشد. پس از واقعه. موریس به جورج گفت که محل را دست نخورده ترک کند تا دفتر مارشال آتش نشانی ایالت بتواند تحقیقات دقیق تری را انجام دهد. با این حال، پس از چهار روز، جورج و همسرش دیگر نتوانستند این منظره را تحمل کنند، بنابراین او با بولدوزر ۱٫۵ متر خاک یا نخاله را به قصد تبدیل آن محل به باغ یادبود کودکان گمشده ریخته و آن را هموار کرد.
پزشکی قانونی محلی روز بعد تحقیقی را تشکیل داد که بر اساس آن آتش سوزی ناشی از «سیم کشی معیوب» بوده است. در میان اعضای هیئت منصفه فردی بود که جورج را تهدید کرده بود که خانه اش را می سوزاند و فرزندانش را به تلافی اظهارات ضد موسولینی «ویران می کنند». گواهی فوت برای پنج کودک در ۳۰ دسامبر صادر شد. روزنامه محلی دچار تناقض شده و اظهار داشت که همه اجساد پیدا شده اند، اما بعداً در همان داستان گزارش داد که تنها بخشی از یک جسد پیدا شده است. جورج و جنی به قدری غمگین بودند که نتوانستند در مراسم تشییع جنازه در ۲ ژانویه ۱۹۴۶ شرکت کنند. البته فرزندان بازمانده آنها در مراسم حضور داشتند. سوالات خانوادگی در مورد گزارش رسمی. اندکی بعد، زمانی که آنها شروع به بازسازی زندگی خود کردند، خانواده سادر شروع به زیر سؤال بردن تمام یافته های رسمی در مورد آتش سوزی کردند. برای آنها جای تعجب داشت که اگر حریق به دلیل مشکلی برق ایجاد شده بود، چرا چراغ های کریسمس خانواده در مراحل اولیه آتش سوزی روشن مانده بودند، در حالی که برق باید قطع می شد. و همچنین نردبانی را که در شب آتش سوزی از کنار خانه گم شده بود، در پایین یک خاکریز با فاصله ۲۳ متر دورتر ا
ز محل همیشگی آن پیدا کردند. یک تعمیرکار تلفن به خانواده سادر گفت که خط تلفن خانه در آتش نسوخته بوده چرا که خانواده سادر در ابتدا این طور فکر می کردند، بلکه توسط کسی که قادر بوده از تیرک ۴٫۳ متری بالا برود و برای انجام این کار حدود ۶۰ سانتی متر دیگر نیز خود را کشیده و رسانیده بریده شده است. مردی که همسایگان در حوالی زمان آتش سوزی در حال سرقت یک طناب و قرقره از ملکی در آن حوالی دیده بودند، شناسایی و دستگیر شد. او به دزدی اعتراف کرده و ادعا کرد که او کسی بود که خط تلفن را قطع کرده بود، اما فکر می کرد که این یک خط برق است نه خط تلفن، اما منکر هرگونه ارتباطی با آتش سوزی شد. با وجود چنین مظنون و اعتراف او، هیچ مدرکی مبنی بر شناسایی مظنون وجود ندارد، و اینکه چرا او می خواسته در حین دزدیدن طناب و قرقره، خطوط تأسیساتی را به خانه سادر قطع کند، هرگز توضیح داده نشده است. جنی در سال ۱۹۶۸ گفت که اگر او سیم برق را قطع می کرد، او و همسرش به همراه چهار فرزند دیگرشان هرگز نمی توانستند از خانه خارج شوند. برخی از حساب ها نشان می دهند که تماس تلفنی با شماره اشتباه به خانه سادر نیز ممکن است به نحوی با آتش سوزی مرتبط باشد. با این ح
ال، بازرسان بعداً زنی را که تماس گرفته بود پیدا کردند. او تأیید کرد که شماره گیری از طرف وی اشتباه بوده است. پیشرفت های بعدی. بعدها شواهدی نشان می داد که آتش سوزی از برق ناشی نشده است بلکه عمدی بوده است. راننده اتوبوسی که اواخر شب کریسمس از فییتویل عبور کرد، گفت که چند نفر را دیده است که «گلوله های آتش» را به خانه پرتاب می کردند. چند ماه بعد، وقتی برف ذوب شد، سیلویا یک جسم کوچک، سفت، توپ مانند لاستیکی به رنگ سبز را در علف های نزدیک آن جا پیدا کرد. جورج، با یادآوری روایت همسرش از صدای کوبیدن بلند پشت بام قبل از آتش سوزی، گفت که شبیه یک نارنجک دستی یا هر وسیله آتش زای دیگری است که در جنگ استفاده می شود. خانواده بعداً ادعا کردند که برخلاف نتیجه گیری مارشال آتش نشانی، آتش از پشت بام شروع شده است، اگرچه تا آن زمان هیچ راهی برای اثبات آن وجود نداشت. شاهدان دیگر ادعا کردند که خود بچه های سادر گم شده را دیده اند. زنی که از جاده نظاره گر آتش سوزی بود، گفت که در حالی که خانه در حال سوختن بود، تعدادی از آنها را دیده است که از یک خودروی عبوری بیرون را نگاه می کردند. زن دیگری در حاشیه و محل توقف خودروها در کنار اتوبان بین
فییتویل و چارلستون گفت که صبح روز بعد برای آنها صبحانه سرو کرده است و همچنین به وجود خودرویی با پلاک فلوریدا در پارکینگ همان جا اشاره کرد. خانواده یک بازرس خصوصی به نام سی سی تینزلی را از شهر مجاور پل گاولی برای بررسی پرونده استخدام کرد. تینزلی به خانواده اطلاع داد که فروشنده بیمه که جورج را به خاطر احساسات ضد موسولینی تهدید کرده بود، در هیئت منصفه پزشکی قانونی حضور داشت و او آتش سوزی را تصادفی اعلام کرد. او همچنین از شایعاتی در اطراف فییتویل مطلع شد که علیرغم گزارش او به (خانواده) سادر مبنی بر اینکه هیچ بقایایی در خاکستر پیدا نشده است، موریس قلبی پیدا کرده است که بعداً آن را در یک جعبه فلزی بسته بندی کرده و مخفیانه دفن کرده است. جورج همچنین تلاش کرد تا اداره تحقیقات فدرال (FBI) را به تحقیق در مورد آنچه که او یک آدم ربایی می دانست، جلب کند. جی. ادگار هوور، مدیر اف بی آی شخصاً به نامه های او پاسخ داد: «اگرچه می خواهم به شما کمک کنم، به نظر می رسد که موضوع مربوط به موضوع محلی است و در صلاحیت تحقیقاتی این اداره نیست.» او افزود که اگر مقامات محلی از اداره درخواست کمک می کردند، او البته مأموران را برای کمک اعزام
می کرد، اما پلیس و ادارات آتش نشانی فییتویل از انجام این کار خودداری کردند.