Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الگوریتم بهینه سازی کلونی عنکبوت یک الگوریتم فراابتکاری است که بر اساس رفتارهای اجتماعی عنکبوت ها در طبیعت طراحی شده است. این الگوریتم از ویژگی های منحصربه فرد عنکبوت ها، مانند استفاده از ارتعاشات تار برای شناسایی منابع و تهدیدات، الهام گرفته است. کوئواس و همکاران (۲۰۱۳) در مقاله اصلی خود اظهار داشتند: عنکبوت ها از حسگرهای ویژه ای برخوردارند که به آن ها امکان می دهد ارتعاشات بسیار کوچک را تشخیص دهند و از این اطلاعات برای تصمیم گیری استفاده کنند.این الگوریتم، به ویژه در مسائل بهینه سازی که نیاز به تعامل میان اعضای یک جمعیت دارند، عملکرد مؤثری از خود نشان داده است. به گفته لوو و همکاران (۲۰۲۲): "هماهنگی و تبادل اطلاعات میان اعضای کلونی، باعث می شود که این الگوریتم بتواند در جستجوی نقاط بهینه در فضاهای چندبعدی بسیار کارآمد باشد."الگوریتم کلونی عنکبوت از زمان معرفی تاکنون در بسیاری از حوزه های علمی مورد استفاده قرار گرفته و اصلاحات متعددی برای بهبود عملکرد آن انجام شده است. تاریخچه. الگوریتم کلونی عنکبوت نخستین بار در سال ۲۰۱۳ توسط کوئواس و همکاران معرفی شد. این تیم تحقیقاتی با الهام از رفتارهای اجتماعی عنکبوت ها
، الگوریتمی طراحی کردند که بتواند مسائل پیچیده بهینه سازی را با دقت بالا حل کند. آن ها در مقاله خود نوشتند:"عنکبوت ها در بسیاری از گونه ها به صورت گروهی زندگی و کار می کنند. رفتار گروهی آن ها نمونه ای از همکاری اجتماعی در طبیعت است که می توان از آن برای طراحی الگوریتم های بهینه سازی الهام گرفت."لوو و همکاران (۲۰۲۲) نیز در پژوهش خود بیان کردند: کلونی های اجتماعی عنکبوت ها از جمله پیشرفته ترین سیستم های طبیعی هستند که توانایی هماهنگی بالا در میان اعضای خود را دارند. این ویژگی می تواند الگویی مناسب برای توسعه الگوریتم های بهینه سازی جمعی باشد در سال های بعد، تحقیقات بیشتری برای بهبود این الگوریتم انجام شد. به عنوان مثال، چن و همکاران (۲۰۱۹) در مقاله ای که در ژورنال Algorithms منتشر شد، نوشتند: "ترکیب رفتارهای اجتماعی عنکبوت ها با فرآیندهای ریاضیاتی ساده، امکان پیاده سازی الگوریتم کلونی عنکبوت را برای مسائل بهینه سازی مهندسی فراهم کرده است" 3. مفاهیم اصلی. عنکبوت ها، به ویژه در کلونی های اجتماعی، رفتارهایی دارند که می تواند به طور مستقیم در الگوریتم های بهینه سازی شبیه سازی شود. این رفتارها شامل ارتعاشات تار، همک
اری در شکار، و تقسیم وظایف است. به گفته کوئواس و همکاران (۲۰۱۳): "ارتعاشات تار عنکبوت ها به عنوان یک مکانیزم کلیدی برای انتقال اطلاعات و تعاملات اجتماعی در این موجودات عمل می کند" []. ارتعاشات تار عنکبوت. عنکبوت ها از ارتعاشات تار برای تشخیص مکان منابع، شناسایی خطرات، و برقراری ارتباط با سایر عنکبوت ها استفاده می کنند. این ویژگی در الگوریتم کلونی عنکبوت به صورت شبیه سازی شده استفاده شده است تا اعضای جمعیت بتوانند اطلاعات را میان خود منتقل کنند. لوو و همکاران (۲۰۲۲) بیان می کنند: "انتقال ارتعاشات در تار به عنکبوت ها اجازه می دهد که منابع دوردست را شناسایی کرده و در شرایط غیرقطعی تصمیم گیری کنند" 2. تقسیم وظایف. در کلونی ها، عنکبوت ها وظایف خود را به صورت هماهنگ تقسیم می کنند. به عنوان مثال، برخی از اعضای کلونی مسئول شکار هستند، در حالی که دیگران از تخم ها مراقبت می کنند. این ویژگی در الگوریتم کلونی عنکبوت برای تخصیص وظایف مختلف به اعضای جمعیت شبیه سازی شده است. بر اساس تحقیق چن و همکاران (۲۰۱۹): "تقسیم وظایف و تبادل اطلاعات در کلونی عنکبوت ها الگویی مؤثر برای مدیریت جمعیت در الگوریتم های بهینه سازی است" ۳. ساخ
تار الگوریتم. الگوریتم کلونی عنکبوت شامل مراحل زیر است که هر یک از رفتارهای طبیعی عنکبوت ها الهام گرفته شده است: ۱. مقداردهی اولیه. در این مرحله، یک جمعیت اولیه از عنکبوت ها به صورت تصادفی در فضای جستجو توزیع می شود. هر عنکبوت نمایانگر یک جواب ممکن برای مسئله است. کوئواس و همکاران در توضیح این مرحله می گویند: "مقداردهی اولیه تصادفی به اعضای کلونی اجازه می دهد که جستجوی گسترده ای در فضای مسئله داشته باشند" []. ۲. تبادل اطلاعات. عنکبوت ها از طریق "سیگنال های ارتعاشی" اطلاعات را میان خود منتقل می کنند. این سیگنال ها در الگوریتم به صورت مقادیر عددی که کیفیت پاسخ ها را نشان می دهد، شبیه سازی شده اند. به گفته لوو و همکاران (۲۰۲۲): "تبادل اطلاعات میان اعضای کلونی باعث همگرایی سریع تر به سمت جواب های بهینه می شود" ۲. ۳. حرکت عنکبوت ها. هر عنکبوت موقعیت خود را با توجه به اطلاعات جمع آوری شده از سایرین به روزرسانی می کند. این حرکت با استفاده از یک مدل ریاضیاتی که تأثیر سایر عنکبوت ها و شرایط محیطی را شبیه سازی می کند، انجام می شود. چن و همکاران (۲۰۱۹) اشاره می کنند: "حرکت عنکبوت ها به سمت جواب های با کیفیت بهتر باعث اف
زایش نرخ همگرایی الگوریتم می شود" ۳. ۴. معیار توقف. الگوریتم تا زمانی که معیارهای توقف مشخص شده (مانند تعداد معین از تکرارها یا رسیدن به سطح مشخصی از تناسب) برآورده نشود، ادامه پیدا می کند. لوو و همکاران این معیار را برای کاربردهای مختلف مؤثر می دانند و می نویسند: "تنظیم دقیق معیارهای توقف می تواند کارایی الگوریتم را در مسائل با ابعاد مختلف بهبود دهد" ۲. کاربردها. الگوریتم کلونی عنکبوت در طیف گسترده ای از مسائل بهینه سازی و کاربردهای عملی مورد استفاده قرار گرفته است. این الگوریتم به دلیل انعطاف پذیری بالا و توانایی جستجو در فضاهای چندبعدی، در حوزه های زیر کاربرد دارد: ۱. مهندسی و طراحی سازه ها. الگوریتم کلونی عنکبوت در مسائل مهندسی، مانند طراحی سازه ها و بهینه سازی وزن و مقاومت مصالح، بسیار مؤثر بوده است. چن و همکاران (۲۰۱۹) بیان می کنند: "این الگوریتم در بهینه سازی طراحی مهندسی به دلیل همگرایی سریع و توانایی یافتن جواب های با کیفیت بالا بسیار موفق عمل کرده است" ۳. ۲. بهینه سازی در هوش مصنوعی. در حوزه هوش مصنوعی، این الگوریتم برای آموزش شبکه های عصبی و تنظیم ابرپارامترهای مدل های یادگیری ماشین به کار گرفته شد
ه است. به گفته لوو و همکاران (۲۰۲۲): "الگوریتم کلونی عنکبوت در تنظیم دقیق مدل های یادگیری عمیق عملکرد موفقی از خود نشان داده است" ۲. ۳. مسائل مدیریت منابع. این الگوریتم در مدیریت منابع انرژی و تخصیص منابع در سیستم های توزیع شده کاربرد دارد. کوئواس و همکاران (۲۰۱۳) نوشتند: "الگوریتم کلونی عنکبوت برای حل مسائل پیچیده تخصیص منابع در سیستم های بزرگ مقیاس طراحی شده است" []. مقایسه با دیگر الگوریتم ها. الگوریتم کلونی عنکبوت در مقایسه با دیگر الگوریتم های فراابتکاری مانند کلونی مورچگان (ACO) و بهینه سازی ازدحام ذرات (PSO)، مزایا و معایب خاص خود را دارد. مقایسه با ACO. ACO بر اساس رفتار مورچگان در یافتن کوتاه ترین مسیر طراحی شده است، در حالی که الگوریتم کلونی عنکبوت از الگوهای اجتماعی عنکبوت ها الهام گرفته است. چن و همکاران (۲۰۱۹) نوشتند: "هرچند ACO در مسائل گسسته عملکرد بهتری دارد، الگوریتم کلونی عنکبوت در مسائل پیوسته و چندبعدی موفق تر است" ۳. مقایسه با PSO. PSO از رفتار دسته های پرندگان الهام گرفته شده و برای جستجوی سریع جواب های بهینه طراحی شده است. لوو و همکاران (۲۰۲۲) بیان کردند: "الگوریتم کلونی عنکبوت توانایی
بالاتری در اجتناب از به دام افتادن در نقاط بهینه محلی دارد، اما ممکن است به زمان بیشتری برای همگرایی نیاز داشته باشد" ۲.
لولا بانی یک شخصیت کارتونی لونی تونز است که به عنوان یک خرگوش ماده انسان انگاری به تصویر کشیده شده است که توسط برادران وارنر پیکچرز خلق شده است. او به طور کلی به عنوان دوست دختر باگز بانی به تصویر کشیده می شود. او نخستین بار در فیلم ۱۹۹۶ "هرج ومرج فضایی" ظاهر شد. توسعه. هانی بانی. شخصیتی به نام «هانی بانی» اولین بار در کتاب کمیک "آلبوم باگز بانی" در سال ۱۹۵۳ ظاهر شد. این شخصیت به عنوان دخترعموی باگز و یک ماجراجو به تصویر کشیده شد. این نام بار دیگر برای یک شخصیت جداگانه استفاده شد که به عنوان علاقه عشقی باگز طراحی شده بود و اولین بار در شماره ۱۰۸ "کتاب کمیک باگز بانی" در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۶ معرفی شد. رابرت مک کیمسون نسخه اولیه این شخصیت را طراحی کرد و فیل دلارا او را بازطراحی کرده و از او به عنوان شخصیتی نیمه ثابت در کمیک های کلید طلایی "لونی تونز" در دهه ۱۹۶۰ استفاده کرد. ظاهر فیزیکی هانی در طول زمان تغییر کرد. او در ابتدا با گوش های افتاده، موهای سفید کوتاه و خز زرد-نخودی کم رنگ طراحی شده بود. یک خرگوش ماده شبیه به این طراحی در انتهای ویژه برنامه تلویزیونی "رژیم شکرگزاری باگز بانی" در سال ۱۹۷۹ ظاهر شد، البته با گ
وش هایی که به سمت بالا ایستاده بودند. بعدها، در محصولات مختلفی که این شخصیت را نمایش می دادند، او بیشتر شبیه به باگز طراحی شد، با خز خاکستری اما با مدلی زنانه تر و لباسی زنانه، که این طراحی تا اوایل دهه ۱۹۹۰ استفاده می شد. او همچنین در چندین بازی ویدیویی، مانند "قلعه دیوانه باگز بانی"، "توپ تولد باگز بانی" و "قلعه دیوانه باگز بانی ۲" حضوری افتخاری داشت. علاوه بر این، هانی در کتاب "لونی تونز: راهنمای تصویری رسمی" نیز ذکر شده است. زمانی که برادران وارنر در اواسط دهه ۱۹۹۰ شروع به کار روی فیلم "هرج ومرج فضایی" کرد، برنامه هایی برای حضور شخصیت هانی بانی با طراحی شبیه به باگز وجود داشت. با این حال، برخی از هنرمندان اظهار داشتند که هانی بیش از حد شبیه باگز به نظر می رسد، گویی که او لباس زنانه پوشیده است، و بنابراین شروع به طراحی جایگزینی بالقوه برای او کردند. این طراحی جدید، که لولا ربیت نام گرفت، ابتدا رد شد، زیرا مک دونالد، که قراردادی با وارنر برادرز برای فروش اسباب بازی های هپی میل با تم "هرج ومرج فضایی" امضا کرده بود، احساس کرد که این شخصیت بیش از حد جوان به نظر می رسد تا به عنوان یک جفت عاشقانه برای باگز مطرح
شود. در نتیجه، این شخصیت بازطراحی شد و نام او به لولا بانی تغییر یافت. ظاهر. "هرج ومرج فضایی". لولا برای اولین بار در فیلم هرج ومرج فضایی در سال ۱۹۹۶ ظاهر شد. او با خزی نخودی رنگ، موهای چتری بلوند و لباسی شامل یک تاپ سفید کوتاه، شلوارک بنفش/آبی و کش هایی که گوش هایش را مانند یک دم اسبی بسته اند، به تصویر کشیده شده است. او چشمانی آبی روشن و اندامی منحنی دارد. در این فیلم، صدای لولا توسط کت سوسی ارائه شده است. لولا به عنوان علاقه عاشقانه باگز خلق شد. به محض اینکه او ظاهر می شود، باگز بلافاصله جذب او می شود و چندین شخصیت مذکر دیگر نیز با تحسین به او نگاه می کنند. در طول فیلم، یک زیرپیرنگ درباره تلاش باگز برای جلب محبت لولا جریان دارد. لولا نیز احساسات باگز را زمانی نشان می دهد که در جریان بازی بسکتبال، نزدیک است توسط یکی از حریفان آسیب ببیند، اما باگز او را نجات می دهد. به گفته کوین سندلر، نویسنده، لولا ترکیبی از زن هاوکسی، تام بوی و زن شهرآشوب است. او زنی رک گو، قاطع، مستقل و بسیار با اعتمادبه نفس است. لولا هم از نظر ورزشی بسیار توانا و هم از نظر رفتاری بسیار اغواگر است. جمله معروف او این است: «هیچ وقت من را 'ع
روسک' صدا نکن». همان طور که تونی سروون، کارگردان پویانمایی توضیح داده است، لولا در ابتدا قرار بود بیشتر به عنوان یک «تام بوی» طراحی شود، اما تیم تولید نگران بودند که او بیش از حد «مردانه» به نظر برسد، بنابراین تصمیم گرفتند بر ویژگی های «زنانه» او تأکید کنند. پس از "هرج ومرج فضایی"، لولا به طور منظم در داستان های مستقل در کمیک ماهانه "لونی تونز" که توسط دی سی کامیکس منتشر می شود، حضور داشته است. "نمایش لونی تونز". لولا همچنین در نمایش لونی تونز ظاهر می شود، جایی که صدای او توسط کریستن ویگ اجرا شده است. برخلاف شخصیت او در "هرج ومرج فضایی"، در این مجموعه او به عنوان یک خرگوش جوان عجیب وغریب، فراموشکار، دوست داشتنی و شاد به تصویر کشیده شده است که تمایل دارد به شدت روی باگز، که او را «بان بان» صدا می کند، وسواس داشته باشد. او بسیار متعهد به دستیابی به اهداف خود است، اما اغلب فراموش می کند که مشغول چه کاری بوده است. لولا معمولاً در موقعیت های عجیب وغریب درگیر می شود، چه این موقعیت ها توسط خودش ایجاد شده باشند یا با همراهی دوستش دافی اتفاق بیفتند. با این وجود، به نظر می رسد که باگز از حضور او لذت می برد، حتی زمانی ک
ه در قسمت «قرار دوگانه» با تعجب خودش را دوست پسر او معرفی می کند، در حالی که لولا به دافی کمک کرد تا جرأت پیدا کند تینا روسو را به یک قرار ملاقات دعوت کند. در ادامه مجموعه، باگز و لولا در چندین قسمت در حال گذراندن وقت با یکدیگر دیده می شوند. والدین ثروتمند لولا، والتر (با صدای جان اوهارلی) و پاتریشیا (با صدای گری دلیسل در فصل ۱ و وندی مک لندن کاوی در فصل ۲) نیز در این مجموعه حضور دارند. لولا نقش اصلی را در فیلم اسپین آف ویدئویی "لونی تونز: فرار خرگوش ها" ایفا می کند. در این فیلم، صدای لولا توسط ریچل رامرس ارائه شده است، اما همچنان شخصیت و ظاهر او مانند "نمایش لونی تونز" باقی مانده است.
ویلهلم توماشک یا ویلم توماشک (زاده ۲۶ مه ۱۸۴۱، اولوموک – درگذشته ۹ سپتامبر ۱۹۰۱، وین) جغرافی دان و خاورشناس اهل چک - اتریش بود. او برای کارهایش در زمینه های توپوگرافی تاریخی و قوم نگاری تاریخی شناخته شده است. او در اُلموتس، در موراویا، متولد شد و تحصیلات خود را در دانشگاه وین (۱۸۶۰–۶۴) به پایان رساند و پس از آن به عنوان معلم در دبیرستان هایی در زانکت پولتن و وین مشغول به کار شد. به واسطه جلد اول کتاب «مطالعات آسیای میانه» (Centralasiatische Studien)، در سال ۱۸۷۷ به عنوان دانشیار جغرافیا در دانشگاه گراتس منصوب شد. در سال ۱۸۸۱ به درجه استاد تمامی رسید و در سال ۱۸۸۵، به ریاست جغرافیای تاریخی در دانشگاه وین منصوب شد. در سال ۱۸۹۹، به عضویت رسمی آکادمی علوم وین درآمد. در سال ۱۹۳۳، خیابان توماشک اشتراسه در منطقه فلوریدسدورف (وین) به افتخار او نامگذاری شد.
مسابقات رالی راید قهرمانی جهان ۲۰۲۵، چهارمین فصل مسابقات جهانی رالی راید است که توسط دو کمیته فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی و فدراسیون بین المللی موتورسواری تأیید شده است. همچنین سازمان ورزشی آموری در چهارمین سال خود از قرارداد پنج ساله برای ارتقای عنوان قهرمانی مسئول برگزاری خواهد بود. تقویم. تقویم مسابقات فصل ۲۰۲۵ شامل پنج رویداد رالی راید است. مانند فصول گذشته، رالی داکار بار دیگر میزبان رویداد افتتاحیه خواهد بود، همچنین رالی سافاری آفریقای جنوبی به تقویم اضافه شهد و جایگزین Desafío Ruta 40 شد.
میچه لادا (؛ ) یک نوشیدنی مکزیکی است که با آبجو، آبلیمو (عصارهٔ لیموی شیراز ترش)، انواع سس تند، ادویه و فلفل تند درست می شود. این نوشیدنی در یک لیوان سرد با لبه های نمک سود سرو می شود. انواع مختلفی از این نوشیدنی در سراسر مکزیک وجود دارد. در مکزیکوسیتی، رایج ترین نوع میچه لادا با آبجو، آب لیموترش، نمک و سس های تند خاص یا برش های فلفل تند تهیه می شود. چندین ماده افزودنی اختیاری دیگر نیز وجود دارد، مانند سس مگی، سس سویا، تاخین، سس ووسترشر، پودر چاموی، فلفل سرانو یا کلاماتو که می توان بر حسب ذائقه و سلیقه به این نوشیدنی افزود. ریشه شناسی. دو روایت رایج از خاستگاه میچه لادا و ریشه شناسی نام آن وجود دارد. مورد اول دربارهٔ مردی به نام «میچل اِسپر» در باشگاه ورزشی دپورتیوو پوتوسینو در سن لوئیس پوتوسی مکزیک است. در دهه ۱۹۶۰، اِسپر در آنجا از نوشیار باشگاه، آبجویی با آبلیمو، نمک، یخ و نی، در لیوانی به نام «چابلا» درخواست می کرد که گویی یک لیموناد آبجودار (لیمونادا) است. اعضای دیگر باشگاه هم کم کم درخواست آبجوی مشابهی به عنوان «لیموناد میچل» کردند که با گذشت زمان نام آن به میچه لادا تغییر کرد. با گذشت زمان سس های دیگری
به دستور اولیه «میچل اِسپر» اضافه شد. میچه لادا امروزه حاوی همان ترکیبات چلادا را دارد، اما یخ و پودر چیلی روی لبه لیوان هم بدان افزوده شده است. روایت دوم بیان می کند که میچه لادا یک تکواژ چندوجهی از عبارت mi chela helada است. واژه چلا یک اصطلاح رایج برای آبجوی سرد در کشور مکزیک است؛ بنابراین عبارت mi chela helada به معنای «آبجوی تگری [یخ زده] من» است. تجاری سازی. برخی شرکت های آبجوسازی سعی کرده اند نوشیدنی هایی مشابه را به طور صنعتی تهیه کنند. مثلا در سال ۲۰۰۷ شرکت آبجوسازی میلر اقدام به تولید «میلر چیل» کرد که نوعی «لاگر سبک به سبک چلادا با اندکی نمک و آبلیمو» بود. شرکت انهایزر-بوش، «چلادا بادوایزر» و «باد لایت چلادا» را تولید می کند که مخلوطی از لاگر، کلاماتو، آبلیموی ترش و نمک است.
مهندسی در مقیاس نجومی یا مهندسی نجومی () که مهندسی کیهانی هم نامیده شده، به طراحی و ساخت سازه ها یا فناوری هایی در مقیاس اجرام آسمانی مانند سیارات و ستارگان می پردازد. این ایده هم در داستان های علمی-تخیلی مطرح شده و هم در تحقیقات علمی و مهندسی پیشرفته مورد بررسی قرار گرفته است. مهندسی نجومی، با ترکیب علم و فناوری، امکان تحقق ایده های علمی-تخیلی مانند مهار انرژی ستارگان و ساخت ابرسازه های فضایی را بررسی می کند. این حوزه، پل ارتباطی میان علم، مهندسی و رویاپردازی های آینده نگر است. مهم ترین نکات:
تَرابَر () یک دستگاه خیالی برای دورنوردی است که در دنیای مشترک پیشتازان فضا استفاده می شود. این دستگاه افراد یا اشیاء را به الگوی انرژی تبدیل می کند (فرایندی که "نامادی سازی" نامیده می شود) و سپس آن ها را به مکان موردنظر ارسال ("پرتو") می کند یا به ترابر بازمی گرداند، جایی که دوباره به ماده تبدیل می شوند ("بازمادی سازی"). این فناوری اولین بار در سریال در سال ۱۹۶۶ معرفی شد، اما ایده دورنوردی پیش از آن نیز در داستان های علمی-تخیلی مثل سریال باک راجرز در سال ۱۹۳۹ وجود داشت [نیازمند منبع]. نام و مفاهیم مشابه آن بعدها در داستان های علمی-تخیلی دیگر، کتاب ها (مثل سری هزار فرهنگ)، بازی ها (سیم ارت) و موارد دیگر نیز مورد استفاده قرار گرفت. ترابر در ابتدا برای انتقال شخصیت ها از یک ستاره پیما به سطح سیاره طراحی شد، بدون نیاز به جلوه های ویژه پرهزینه و زمان بر که فرود فیزیکی ستاره پیما یا یک وسیله دیگر را نشان دهد. همچنین، ترابر خراب شده اغلب به عنوان یکی از فنون پی رنگ در داستان ها استفاده می شود تا سناریوهای مختلف علمی-تخیلی را ایجاد کند. ترابر به یکی از ویژگی های برجسته فرانچایز پیشتازان فضا تبدیل شده است. جمله مشهور
«من را پرت کن بالا، اسکاتی» (Beam me up, Scotty) که به استفاده از ترابر اشاره دارد، از مجموعه پیشتازان فضا: مجموعه اصلی گرفته شده است و توسط شخصیت مونتگومری اسکات (Montgomery Scott)، معمولاً به درخواست کاپیتان کرک، اجرا می شود. فناوری ترابر در بسیاری از سریال های بعدی پیشتازان فضا نیز استفاده شده است.
ابر مولکولی ثوری () (TMC-1) یک ابر مولکولی میان ستاره ای در صورت های فلکی گاو و ارابه ران است. این ابر منطقه ای از ستاره زایی را در خود جای داده که صدها ستاره تازه متولدشده در آن وجود دارد. ابر مولکولی ثوری تنها ۱۴۰ پارسک (۴۳۰ سال نوری) از زمین فاصله دارد و احتمالاً نزدیک ترین منطقه بزرگ ستاره زایی به زمین است. این ابر در مطالعات ستاره زایی در تمام طول موج ها اهمیت زیادی داشته است. این ابر به خاطر داشتن بسیاری از مولکول های پیچیده مانند سیانوپلی ئین ها HC"n"N (برای "n" = ۳٬۵٬۷٬۹) و کومولن کاربن } (برای "n" = ۳–۶) شناخته شده است. ابر مولکولی ثوری پیش تر به عنوان بخشی از کمربند گولد شناسایی شده بود، اما اخیراً (ژانویه ۲۰۲۰) مشخص شد که بخشی از ساختار بسیار بزرگ تر موج رادکلیف است که در بازوی شکارچی راه شیری قرار دارد. ستارگان تازه متولدشده در این ابر ۱ تا ۲ میلیون سال قدمت دارند. تجمع ستاره ای این ابر، موسوم به تجمع ستاره ای گاو-ارابه ران، شامل ستاره متغیر تی گاو است که نمونه ای از ستاره تی ثوری ها به شمار می آید. ستارگان جوان و نزدیکی این منطقه به زمین آن را به مکانی منحصر به فرد برای جستجوی قرص پیش سیاره ای، س
یاره فراخورشیدی و شناسایی کوتوله قهوه ای تبدیل کرده است. اجرام این منطقه برای جستجوهای روش های یافتن سیاره های فراخورشیدی سیارات جوان که در طول موج های فروسرخ به طور قابل توجهی می درخشند، بسیار مناسب هستند. اعضای مجموعه گاو-ارابه ران که دارای قرص پیرامون ستاره ای یا سیاره فراخورشیدی هستند:
سحابی آدمک () یک سحابی دوقطبی از نوع گسیلشی و بازتابی است که سامانهٔ ستاره ای بزرگ اتا شاه تخته را احاطه کرده و حدود ۷۵۰۰ سال نوری (۲۳۰۰ پارسک) از زمین فاصله دارد. این سحابی در سحابی شاه تخته، که یک منطقه اچ ۲ بزرگ و فعال در ستاره زایی است، جای گرفته است. نام آن از واژه لاتین "homunculus" به معنی «آدم کوچک» گرفته شده و شامل گازهایی است که از اتا شاه تخته در جریان «انفجار بزرگ» خارج شده اند. این رویداد ~۷٬۵۰۰ سال قبل از مشاهده آن روی زمین (از ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۵) رخ داده است. این سحابی همچنین شامل گرد و غباری است که بخش بزرگی از نور سامانهٔ ستاره ای مرکزی و بسیار درخشان را جذب کرده و آن را به صورت فروسرخ (IR) بازتاب می کند. سحابی آدمک در طول موج های میانه فروسرخ روشن ترین جسم آسمان است. شکل گیری. در سال ۱۸۴۱، ستاره اتا شاه تخته در یک انفجار عظیم از یک نقطه نورانی به یک شکل عجیب تبدیل شد. این انفجار خورشیدی دو لَختهٔ حبابی شکل به وجود آورد که به آن سحابی آدمک می گویند. به نظر می رسد که شدت انفجار به طور یکنواخت در همه جهات پخش نشده است. شاید به دلیل شکل نامتقارن ستاره های مرکزی یا تعاملات ناشی از موج های ضربه ای در زم
ان انفجار، ماده ای که از ستاره بیرون رانده شده بود به دو بخش تقسیم شد و به شکل دو حباب عظیم با سرعت ۶۶۸ کیلومتر در ثانیه گسترش یافت. این حباب ها آن قدر سریع بزرگ شده اند که حتی در فاصله ۸۰۰۰ سال نوری نیز می توانیم شیارها و خطوط گردوغبار در آن ها را مشاهده کنیم. بخش میانی باریک سحابی که به رنگ بنفش می درخشد، موقعیت ستاره اتا را نشان می دهد. احتمالاً این بخش به دلیل خالی شدن از گردوغبار، نور آبی تر را منعکس می کند، در حالی که دو لخته غبارآلودتر هستند و فقط نور قرمز از آن ها عبور می کند. درون سحابی آدمک، یک ساختار کوچک تر به نام «آدمک کوچک» قرار دارد که شامل پوسته ای از مواد شوک دیده از بادهای ستاره ای است و به «آدمک نوزاد» شهرت یافته است. سحابی آدمک در نتیجه یک فوران عظیم از اتا شاه تخته ایجاد شد. نور این رویداد در سال ۱۸۴۱ به زمین رسید، زمانی که اتا شاه تخته برای مدت کوتاهی به دومین ستاره درخشان آسمان بعد از شباهنگ تبدیل شد؛ گاز و غبار پرتاب شده از آن زمان بیشتر نور آن را مسدود کرده اند. این انفجار شبه ابرنواختر دو لَختهٔ قطبی و یک دیسک بزرگ اما نازک مدار نزدیک به استوا را ایجاد کرد که همه با سرعتی تا به سمت ب
یرون حرکت می کنند. سحابی آدمک ساختاری تقریباً منحصربه فرد است که باور می رود ناشی از سن بسیار جوان آن باشد. این بدان معناست که شکل و ساختار آن تقریباً کاملاً به دلیل فوران اولیه است و نه تعامل با مواد بین ستاره ای اطراف. فرضیه هایی مبنی بر اینکه ناحیه کمر بین دو لخته توسط «فشرده سازی» ناشی از مواد متراکم اطراف ایجاد شده است، رد شده اند و اکنون باور بر این است که پوسته های دوقطبی به دلیل جریان های قطبی متمرکز مواد ایجاد شده اند و کمربند استوایی توسط فرار مواد سریع تر پرتاب شده از نازک ترین بخش های پوسته ها شکل گرفته است. پرتاب مواد بیشتر در راستای محور چرخش ستارگان یا مدار دوتایی ممکن است ناشی از چرخش خود اتا شاه تخته A باشد که منجر به از دست دادن جرم بیشتر در جهت قطب ها می شود. نازکی پوسته های دوقطبی نشان می دهد که آن ها در حدود پنج سال پرتاب شده اند. نامنظمی ها در ساختار نسبتاً صاف پوسته ها احتمالاً ناشی از تعاملات بین بادهای دو ستاره مرکزی و حرکت مداری آن ها است. تحلیل انبساط سحابی زمانی برای تشکیل آن برابر با ارائه داده است. این تاریخ با اوج روشنایی و برآوردهای حضیض عبور ستاره ثانویه ناسازگار است. تاریخچه
مشاهدات. در سال ۱۹۱۴ گزارش شد که اتا شاه تخته دارای یک همدم کم نور است و ماهیت غیرستاره ای دارد. شکل. سحابی آدمک شامل دو لَختهٔ (لوب) شمال غربی و جنوب شرقی است. لَخته ها تقریباً عرض و طول دارند. همچنین یک کمربند استوایی نامنظم از مواد وجود دارد که به صورت ضعیف در تصاویر عمیق در طول موج های خاص دیده می شود. سحابی دوقطبی به گونه ای زاویه دار است که لخته شمال غربی (NW) از زمین دورتر از لخته جنوب شرقی (SE) قرار دارد. کل سحابی در حال انبساط است، به طوری که لخته SE به صورت آبی انتقال و لخته NW به صورت قرمزانتقال نسبت به منبع مرکزی دیده می شوند. لخته ها بخش عمده ای از مواد سحابی آدمک را در خود جای داده اند و شامل پوسته های نسبتاً نازکی هستند که به سمت قطب ها متمرکز شده اند. این پوسته ها از دو بخش تشکیل شده اند: یک بخش داخلی گرم و یک بخش بیرونی خنک و پرجرم تر. پوسته ها صاف و نازک به نظر می رسند، که نشان می دهد در زمانی کوتاه به اندازه پنج سال بیرون ریخته اند. درون پوسته ها خطوطی از غبار ضخیم تر قابل شناسایی است. هر لخته دارای «سوراخ قطبی» است، هرچند مشخص نیست که آیا این سوراخ یک شکاف واقعی در پوسته لخته است یا فقط یک
فرورفتگی عمیق. در اطراف هر سوراخ قطبی، یک «شکاف» وجود دارد که به صورت نیم دایره هایی تقریباً متمرکز بر محور لخته ها دیده می شود و ممکن است دایره های کامل تشکیل دهند. همچنین فرورفتگی ها و برآمدگی های نامنظم کوچکتری در لخته ها وجود دارد که تقارن دارند و ویژگی های مشابهی در هر دو لخته دیده می شود. این شامل برآمدگی های تختی در عرض جغرافیایی حدود ۱۰ درجه و برآمدگی های کوچکتری نزدیک به کمربند استوایی است. جرم سحابی را نمی توان به طور مستقیم تعیین کرد، اما مقدار غبار به دقت قابل اندازه گیری است و می توان نسبت گاز به غبار را برای محاسبه جرم کل استفاده کرد. جرم کل غبار حدود برآورد شده است که منجر به تخمین هایی از وجود تا گاز در خود سحابی آدمک می شود. تقریباً مقدار مشابهی از مواد در مواد بیرونی شناسایی شده است که در زمان های قبل تر، اما در هزار سال گذشته، تشکیل شده اند. محاسبات قدیمی تر تخمین هایی بین ارائه کرده بودند. گره های وایگلت. مطالعات اولیه از طریق اسپکل اینترفرومتری نشان داد که منطقه مرکزی سحابی آدمک شامل چهار منبع نقطه ای است که ابتدا به نام های A1، A2، A3 و A4 شناخته شدند. این منابع بعداً به عنوان A, B، C و
D شناخته شدند. مطالعات با وضوح بالاتر نشان داد که تنها منبع درخشان تر A یک منبع ستاره ای واقعی است و سه منبع دیگر، تراکم های کوچک سحابی هستند. این سه «گره وایگلت» (Weigelt Blob) بیشتر در نوری که مستقیماً از ستاره های اتا شاه تخته بازتاب می شود، دیده می شوند. گره ها به نظر می رسد که در نزدیکی صفحه استوایی سیستم ستاره ای قرار دارند، اما منشأ آن ها مشخص نیست. سرعت آن ها اندازه گیری شده است، اما با عدم قطعیت هایی می تواند به فوران سال ۱۸۹۰ یا رویداد ۱۹۴۱ نسبت داده شود. مسئله با توجه به شتاب حرکت آهسته آن ها به دلیل بادهای ستاره ای شدید پیچیده تر می شود. طیف. طیف سحابی آدمک پیچیده است و از اجزای بازتابی، حرارتی و گسیلی در طول موج های مختلف طیف الکترومغناطیسی تشکیل شده است. ویژگی غالب آن تابش جسم سیاه از غباری است که توسط ستارگان درون سحابی گرم شده است. بر روی این تابش، مقداری نور بازتابی از ستارگان وجود دارد که عمدتاً از ویژگی های متراکم درون سحابی بازتاب می یابد و خطوط طیفی قوی در بخش مرئی و فرابنفش را در حالت گسیل نشان می دهد. همچنین خطوط گسیلی از گاز یونیزه شده وجود دارد که هنگام برخورد با مواد کندتر یا تحریک
شدن توسط تابش الکترومغناطیسی با انرژی بالا از ستارگان، ایجاد می شود. انتشار یونیده (یونیزه) شبیه به سحابی سیاره نما است اما در سطح پایین تر از یونش به دلیل دمای کمتر ستارگان مرکزی رخ می دهد. خطوط قوی شامل [Fe ] و [N ] است که مشابه با بادهای ستاره ای خود ستارگان هستند اما با پروفیل های باریک تر. امواج شوک در لبه های بیرونی مواد پرتاب شده تا میلیون ها کلوین گرم می شوند و تابش پرتو ایکس ایجاد می کنند. لخته های سحابی آدمک، امواج رادیویی زیادی از جمله تابش در خط هیدروژن منتشر می کنند. طیف بازتابی لخته های سحابی آدمک بسته به موقعیت متفاوت است زیرا ستاره مرکزی تابش متفاوتی در عرض های جغرافیایی مختلف سطح خود ایجاد می کند. این تنها ستاره ای است که چنین تأثیری را می توان در آن مشاهده کرد. فاصله. فرض بر این است که سحابی آدمک و اتا شاه تخته تقریباً در همان فاصله ای قرار دارند که ترومپلر ۱۶ و سحابی شاه تخته، اما فاصله این اجرام با دقت زیادی مشخص نیست. در عوض، فاصله خود سحابی آدمک را می توان با استفاده از اندازه گیری های انبساط آن محاسبه کرد. سرعت نقاط خاصی درون پوسته نازک لخته های سحابی آدمک با استفاده از اثر دوپلر خطوط ط