Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اقامتگاه یاگی یا محل سکونت خانواده یاگی، یک خانه متعلق به یک گوشی (سامورایی) (رده های پایین طبقه سامورایی) به نام یاگی گننوجو در میبو (شهر کیوتو) در جنوب غربی ناکاگیو، کیوتو در کیوتو است. در اواخر دوره ادو، از آن به عنوان سربازخانه شینسنگومی استفاده می شد. در بهار سال ۱۸۶۳ (سال سوم بونکیو (دوره)) در پایان دوره ادو، روشی هایی (رونین هایی) که برای محافظت از شوگون چهاردهم توکوگاوا ایه موچی به کیوتو آمدند، در روستای میبو، به دنبال اقامتگاه بودند، اما به زودی آنها به ادو برگشتند. با این حال، ۱۳ نفر از آنها که در خانه خانواده یاگی اقامت داشتند، نمای کلی. از سال ۲۰۲۴ (ریوا ۶)، این ساختمان هنوز توسط نوادگان یاگی گننوجو اداره می شود و به عنوان یک ساختمان تاریخی برای عموم آزاد است. بقایایی مربوط به شینسنگومی وجود دارد، از جمله زخم شمشیری که گفته می شود هنگام ترور سریزاوا کامو ایجاد شده است. معبد میبو و شینتوکو-جی. معبد شینتوکو-جی در نزدیکی این خانه همچنین به عنوان اولین صحنه برای شینسنگومی ها شناخته می شود، کسانی که در اواخر دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا) فعال بودند. در سالن اصلی معبد شینتوکو-جی بود که کیوکاوا
هاچیرو، رهبر روشی-گومی، سلف شینسنگومی، که به کیوتو آمده بود، روشی ها (رونین ها) را جمع کرد و سخنرانی بزرگی ایراد کرد. کیوکاوا و افرادش به ادو بازگشتند و گفتند که از سوننو-جوئی («به امپراتور احترام می گذارند و بربرها را بیرون می کنند») پیروی می کنند، اما گروه کوندو ایسامی که در اقامتگاه یاگی اقامت داشتند، روشی-گومی به رهبری کیوکاوا را ترک کردند و گفتند: «نقش ما حفظ قدرت شوگون سالاری است» و در کیوتو ماندند. این تولد شینسنگومی بود. درست در شمال معبد میبو، خانه خانواده یاگی، محل سابق پادگان می بوی شینسنگومی قرار دارد. معبد میبو واقعاً برای طرفداران شینسنگومی یک مکان مقدس است. اقامتگاه شینسنگومی. در ۲۳ ماه دوم از ۱۸۶۳، کوندو ایسامی و هفت عضو دیگر از مدرسه شمشیرزنی شیئیکان که به عنوان بخشی از روشیگومی (گروهی از سامورایی های بدون ارباب) به کیوتو آمده بودند در این مهمانخانه اقامت کردند. پس از آن، هنگامی که روشیگومی ها به ادو عقب نشینی کردند، ۱۳ اعضای پایه گذار شینسنگومی که در کیوتو باقی ماندند، و در این اقامتگاه سکونت داشتند عبارت بودند از: در ۱۶ مارس همان سال، تابلویی با عنوان «اقامتگاه های شینسنگومی در قلمرو ماتسود
ایرا هیگونوکامی» بر روی تیر دروازه سمت راست اقامتگاه یاگی ها آویزان شد. پس از آن، تعداد اعضا به تدریج افزایش یافت و خانواده نمی توانست از آنها پذیرایی کند، بنابراین خانواده مائکاوا و خانواده نانبو نیز محل اقامت آنها را فراهم می کردند. پس از آنکه کوندو کنترل را به دست گرفت، نظم و انضباط شینسنگومی سختگیرانه تر شد و حادثه ایکِه دایا نقطه عطفی برای این گروه بود، اما در تابستان ۱۸۶۵، این گروه مقر خود را به نگهبانی تایکو در معبد نیشی هونگانجی منتقل کرد زیرا میبو بیش از حد تنگ شده بود. نیز در همان زمان در «اقامتگاه مائه کاوا» (前川邸) در همان روستای میبو سکونت داشتند. ینسنگومی ها حدود دو سال از اقامتگاه های یاگی و مائکاوا به عنوان سربازخانه خود استفاده کردند. اقامتگاه دیگر به نام اقامتگاه نانبو (南部邸) نیز محل سکونت آنها بود که در حال حاضر دیگر وجود ندارد. در ۱۰ مارس ۱۸۶۵، شینسنگومی ها اقامتگاه مائکاوا را ترک کردند، به این دلیل که تعدادشان بسیار زیاد شده بود و قرار است سربازخانه های خود را به معبد نیشی هونگانجی منتقل کنند. محل ترور سریزاوا. در ۱۸ سپتامبر همان سال، کامو سریزاوا، گورو هیرایاما و دو نفر دیگر در اتاق داخلی ا
قامتگاه یاگی ترور شدند. دارایی فرهنگی. در ۱ ژوئن ۱۹۸۳، این بنا توسط شهر کیوتو به عنوان یک دارایی فرهنگی ملموس تعیین شد.
آموزش و تربیت نظامی () فرآیندی است که هدف آن ایجاد و بهبود قابلیت های پرسنل نظامی در نقش های مربوطه شان است. آموزش نظامی ممکن است داوطلبانه یا اجباری باشد. آموزش و تربیت نظامی با آموزش استخدامی آغاز می شود، به آموزش و پرورش ویژه نقش های نظامی ادامه می یابد و گاهی اوقات شامل آموزش های اضافی در طول دوران خدمت نظامی می شود. کادر هدایت، از پرسنل نظامی هستند که کادر آموزشی یک موسسه آموزشی نظامی را تشکیل می دهند. در برخی کشورها، آموزش و پرورش نظامی بخشی از آموزش اجباری است. برگزارکنندگان دوره های آموزش و تربیت نظامی معتقدند که آموزش نظامی می تواند مزایا و تجربیاتی را به همراه داشته باشد که نمی توان آنها را از کلاس های عادی به دست آورد. علاوه بر این، شرکت کنندگان می توانند مهارت های بقا را در طول آموزش نظامی، مانند همکاری و تاب آوری، بیاموزند که به شرکت کنندگان کمک می کند تا قابلیت های پرسنل نظامی را در نقش های مربوطه خود بهبود بخشند.
پروتئین نخود فرنگی یک محصول غذایی و مکمل پروتئینی است که از نخود فرنگی زرد و سبز، "استخراج می شود." می توان از آن به عنوان یک مکمل غذایی طبیعی برای افزایش پروتئین یا سایر مواد مغذی دریافتی فرد یا به عنوان جایگزینی برای سایر محصولات غذایی (مثلاً جایگزینی شیر لبنی با شیر نخود) استفاده کرد. به صورت پودر، به عنوان یک ماده تشکیل دهنده در فرآوری غذایی مانند غلیظ کننده، عامل کف کننده یا امولسیفایر استفاده می شود. به صورت پودر استخراج می شود و می تواند به روش های مختلفی فرآوری و تولید شود: پروتئین نخود فرنگی به دلیل در دسترس بودن، آلرژی زایی کم و ارزش غذایی بالا، یک منبع غذایی محسوب می شود. این محصول یک منبع رایج پروتئین گیاهی است. پروتئین نخود فرنگی به دلیل اثراتی که بر هضم دارد، طعم و محتوای بالای سدیم مورد انتقاد قرار گرفته است. بسته به روش فرآوری، پروتئین نخود فرنگی می تواند حاوی سطوح خاصی از مهارکننده های تریپسین، فیتات ها و لکتین ها باشد که می توانند عوارض جانبی منفی مانند کاهش جذب مواد مغذی و آسیب روده ایجاد کنند. ترکیب. پروتئین نخود سرشار از مواد مغذی مانند پروتئین و کربوهیدرات است. همچنین حاوی ویتامین ها و م
واد معدنی است و چربی کمی دارد. اگرچه نخود فرنگی به طور کلی سرشار از پروتئین است، اما میزان واقعی پروتئین آن متغیر است و تحت تأثیر عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی (مانند خاک و آب و هوایی که نخود فرنگی در آن کشت می شود) قرار دارد. معمولاً نخود فرنگی حاوی ۲۳٫۱ تا ۳۰٫۹ درصد پروتئین، ۱٫۵ تا ۲٫۰ درصد چربی و ترکیبات جزئی مانند ویتامین ها، اسید فیتیک، ساپونین ها، پلی فنول ها، کانی و اگزالات ها است. آنها همچنین حاوی چندین دسته پروتئین هستند: گلوبولین، آلبومین، پرولامین و گلوتلین. موارد استفاده. مکمل غذایی. از خواص تغذیه ای موجود در پروتئین نخود می توان برای تکمیل رژیم غذایی افرادی که کمبودهای خاصی دارند یا افرادی که به دنبال غنی سازی رژیم غذایی خود با مواد مغذی هستند، استفاده کرد. نخود فرنگی منبع عالی پروتئین، کربوهیدرات، فیبر غذایی، مواد معدنی، ویتامین ها و مواد شیمیایی گیاهی است. جایگزین غذایی. پروتئین نخود فرنگی می تواند به عنوان جایگزین پروتئین برای کسانی که نمی توانند منابع دیگری مصرف کنند، استفاده شود، زیرا از هیچ یک از رایج ترین غذاهای حساسیت زا (گندم، بادام زمینی، تخم مرغ، سویا، ماهی، صدف، آجیل درختی و شیر) گرفته ن
شده است. ممکن است در محصولات پخته شده یا سایر کاربردهای پخت و پز برای جایگزینی آلرژن های رایج استفاده شود. همچنین به صورت صنعتی فرآوری می شود تا محصولات غذایی و پروتئین های جایگزین مانند محصولات گوشتی جایگزین و محصولات غیر لبنی تولید شود. تولیدکنندگان جایگزین، شیر نخود فرنگی را به عنوان جایگزین لبنیات تولید می کنند. پروتئین نخود فرنگی همچنین در جایگزین های گوشت و تخم مرغ استفاده می شود. بهینه کننده. پروتئین نخود فرنگی به عنوان یک ماده کاربردی کم هزینه در تولید مواد غذایی برای بهبود ارزش غذایی و بافت محصولات غذایی استفاده می شود. همچنین می تواند ویسکوزیته، امولسیون سازی، ژل شدن، پایداری یا خواص اتصال چربی مواد غذایی را بهینه کند. برای مثال، ظرفیت پروتئین نخود فرنگی برای تشکیل کف پایدار، از ویژگی های کیک، سوفله، رویه های زده شده و فاج است. تولید. فرایند تولید کنسانتره و ایزوله پروتئین نخود شامل استخراج پروتئین، خالص سازی و خشک کردن است. تولید صنعتی پروتئین نخود فرنگی با مراحل تمیز کردن و خرد کردن محصول نخود فرنگی و سپس فرآوری بیشتر آنها آغاز می شود. پروتئین نخود فرنگی را می توان با استفاده از دو روش تولید کرد:
به عنوان غذا. تغذیه. فواید سلامتی حاصل از پروتئین نخود فرنگی عمدتاً از غلظت و خواص نشاسته، پروتئین، فیبر، ویتامین ها، مواد معدنی و مواد شیمیایی گیاهی موجود در نخود فرنگی ناشی می شود.[ "" ] پروتئین نخود فرنگی سرشار از فیبر است که به تنظیم شاخص قندخونی کمک می کند، و می تواند با کاهش سطح کلسترول و تری گلیسیرید پس از مصرف در انسان، به پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی و کاهش فشار خون کمک کند. پروتئین نخود فرنگی به دلیل فیبر بالای خود، ۹۴٪ قابلیت هضم دارد که مشکلات هضم معده و دستگاه گوارش مانند نفخ و ناراحتی ناشی از آن را به حداقل می رساند. محتوای نشاسته آن همچنین به هضم پذیری کمک می کند، زیرا این امر به عدم دسترسی آمیلازها به گرانول های نشاسته محصور در ساختارهای دیواره سلولی سالم، وجود مواد ضد تغذیه ای مانند مهارکننده های آمیلاز، فیتات ها و فنول ها نسبت داده می شود. پروتئین نخود فرنگی همچنین حاوی مقادیر زیادی فولات است.[ "" ] بنابراین می تواند به افزایش سطح فولات در رژیم غذایی کمک کند، در نتیجه برای افراد مبتلا به کم خونی و نقص لوله عصبی مفید است. توده عضلانی. پروتئین نخود فرنگی می تواند به عنوان یک مکمل پروتئینی
برای افزایش توده عضلانی استفاده شود. افزایش مصرف پروتئین، یک پاسخ مثبت در سنتز پروتئین عضلانی پس از صرف غذا ایجاد می کند و ممکن است در درازمدت بهبود مثبتی در توده عضلانی بدون چربی ایجاد کند. پروتئین نخود فرنگی همچنین حاوی اسیدهای آمینه شاخه دار (BCAA) لوسین، ایزولوسین و والین است که به رشد عضلات کمک می کند. کاهش وزن. اثرات سرکوب کننده اشتهای نخود فرنگی ممکن است مربوط به مقادیر بالای پروتئین و فیبر غذایی آن باشد که ممکن است تخلیه معده را به تأخیر بیندازد، جذب و غلظت گلوکز را کاهش دهد و ترشح هورمون های تنظیم کننده اشتها را تحریک کند. انتقادات. طعم. پروتئین های نخود فرنگی به دلیل طعمشان مورد انتقاد قرار گرفته اند، زیرا حاوی ترکیبی به نام ساپونین هستند که می تواند طعم تلخ و فلزی مانند ایجاد کند. بافت. بسته به روش فرآوری، پروتئین نخود فرنگی می تواند بافتی دانه دار داشته باشد. ترکیبات. بسته به روش فرآوری، برخی از پروتئین های نخود فرنگی می توانند حاوی سطوح بالایی از خواص ضد تغذیه ای مانند فیتیک اسید، لکتین ها و مهارکننده های تریپسین باشند که عوارض جانبی منفی دارند. مهارکننده های تریپسین هضم پروتئین را کاهش می دهند.
لکتین ها می توانند با اتصال به مولکول های کربوهیدرات، مانع جذب گلوکز، کاهش انتقال مواد مغذی و ایجاد آسیب به لایه مخاطی روده ها شوند. فیتات ها با تشکیل کمپلکس هایی با مواد معدنی ضروری رژیم غذایی مانند آهن، روی و کلسیم، بر فراهمی زیستی و قابلیت هضم پروتئین تأثیر می گذارند و جذب آنها را تحت تأثیر قرار می دهند.
سوس مناتساکنی مانوکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۱۱ در تسوواگیوغ به دنیا آمد و دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۳۷) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و معمار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۵ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
لولا ساسونی (؛ ؛ – ) - اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی هریپسیمه متساتوریان (؛ ) در ۱۸۹۳ در آکن (نزدیکی سباستیا) به دنیا آمد و از کالج رابرت فارغ التحصیل گشت. وی برادرزاده میساک متسارنتس بود. وی با کارو ساسونی (۱۹۱۷) ازدواج نمود و صاحب سه فرزند سورن(زاده ۱۹۲۰ در ایروان), ویگن (زاده ۱۹۲۲ در تبریز) و بابگن (زاده ۱۹۲۹ در ورسای) شدند. وی در ۲ اکتبر ۱۹۶۹ در سن ۷۶ سالگی در درگذشت.
اومبرتو " آلبرت " آناستازیا ( )(تلفظ ایتالیایی: [umˈbɛrto anastaˈziːa]؛ با نام اصلی آنستازیو [anaˈstaːzjo]؛ ۲۶ سپتامبر ۱۹۰۲ - ۲۵ اکتبر ۱۹۵۷) یک گانگستر ایتالیایی-آمریکایی، قاتل حرفه ای و رئیس مافیا بود. او یکی از بنیانگذاران مافیای مدرن آمریکا و از مؤسسان سازمان "شرکت قتل" بود که بعدها به ریاست آن رسید. آنستازیا در نهایت به مقام رهبری خاندان جنایی گامبینو (که به شکل امروزی آن تبدیل شد) دست یافت. آنستازیا همچنین در طول بیشتر دوران فعالیت جنایی اش کنترل سواحل نیویورک را در دست داشت، عمدتاً از طریق اتحادیه های کارگران بارانداز. آنستازیا در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۷ به دستور ویتو جنووزه و کارلو گامبینو به قتل رسید. گامبینو پس از این واقعه به عنوان رئیس جدید خانواده منصوب شد. آنستازیا یکی از بی رحم ترین و مخوف ترین چهره های جنایت سازمان یافته در تاریخ آمریکا بود. شهرت او باعث شد به القابی همچون "زمین لرزه"، "ارتش یک نفره"، "کلاهدوز دیوانه" و "جلاداعظم" ملقب شود. زندگی اولیه. اومبرتو آناستازیو در ۲۶ سپتامبر ۱۹۰۲ در پارگالیا، کالابریا، ایتالیا به دنیا آمد. پدرش بارتولومئو آناستازیو کارگر راه آهن بود که پس از جنگ جهانی اول درگذش
ت و نه فرزند از خود به جای گذاشت. او هفت برادر به نام های رافائل، فرانک، آنتونی، جوزف، جراردو، لوئیجی (که به استرالیا مهاجرت کرد) و سالواتور، و یک خواهر به نام ماریا داشت. در سال ۱۹۱۹، آناستازیو به همراه برادرانش جوزف، آنتونی و جراردو پس از فرار از کشتی باری که در نیویورک مشغول به کار بودند، به طور غیرقانونی وارد ایالات متحده شدند. آنها به عنوان کارگر بارانداز در بندر بروکلین شروع به کار کردند. در ۱۷ مارس ۱۹۲۱، آناستازیو به اتهام قتل جورج تورینو، یک کارگر بارانداز، محکوم و به اعدام محکوم شد. او به زندان سینگ سینگ منتقل شد، اما به دلیل یک مشکل حقوقی در سال ۱۹۲۲ محاکمه مجددی برای او برگزار شد و با ناپدید شدن چهار شاهد اصلی، آزاد شد. در این مدت، نام خانوادگی خود را از "آناستازیو" به "آناستازیا" تغییر داد. در ۶ ژوئن ۱۹۲۳، او به اتهام حمل غیرقانونی اسلحه به دو سال زندان محکوم شد. در سال ۱۹۲۸ به اتهام قتل در بروکلین تحت تعقیب قرار گرفت، اما شاهدان یا ناپدید شدند یا از شهادت خودداری کردند. در سال ۱۹۳۷، آناستازیو با السا بارگنسی ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد: دو پسر به نام های اومبرتو و ریچارد، و دو دختر به نام های
جویانا و گلوریانا. صعود به قدرت. در اواخر دهه ۱۹۲۰، آناستازیا به یکی از رهبران ارشد اتحادیه بین المللی کارگران بارانداز (ILA) تبدیل شد و کنترل شش شعبه محلی این اتحادیه در بروکلین را در دست گرفت. او با جوزپه "جو باس" ماسریا، رئیس قدرتمند مافیای سیسیلی تبار در بروکلین، متحد شد. به زودی با چهره های آینده دار مافیا مانند جو آدونیس، چارلز "لاکی" لوچیانو، ویتو جنووزه و فرانک کاستلو ارتباط نزدیک برقرار کرد. جنگ کاستلامارزه. در اوایل سال ۱۹۳۱، جنگ کاستلامارزه بین ماسریا و سالواتوره مارانزانو آغاز شد. لوچیانو در یک توافق پنهانی با مارانزانو، موافقت کرد ترور رئیس خود، ماسریا، را ترتیب دهد در ازای دریافت امتیازات ماسریا و تبدیل شدن به معاون مارانزانو. در ۱۵ آوریل، لوچیانو ماسریا را به رستوران نووا ویلا تامارو در کانی آیلند کشاند. در حالی که این دو مشغول بازی کارت بودند، لوچیانو به بهانه رفتن به دستشویی محل را ترک کرد. آناستازیا و سایر تیراندازان - از جمله جو آدونیس، ویتو جنووزه و بنجامین "باگزی" سیگل - ماسریا را به ضرب گلوله کشتند. سیرو "پادشاه کنگر فرنگی" ترانووا راننده ماشین فرار بود. گفته می شود ترانووا آنقدر دستپاچ
ه شده بود که نتوانست فرار کند و سیگل مجبور شد او را از جای راننده کنار بزند. لوچیانو کنترل خانواده ماسریا را به دست گرفت و جنووزه به عنوان معاون او منصوب شد. در سال ۱۹۳۲، آناستازیا به اتهام قتل یک مرد با استفاده از چاقوی یخ شکن تحت تعقیب قرار گرفت، اما پرونده به دلیل عدم وجود شاهد مختومه شد. سال بعد، او به اتهام قتل یک کارگر خشکشویی مجدداً تحت تعقیب قرار گرفت، اما باز هم هیچ شاهد حاضر به شهادت نبود. شرکت قتل. لوچیانو به پاس وفاداری آناستازیا، او و لوئیس "لپکه" بوخالتِر (قاچاقچی ارشد کارگری کشور) را مسئول بازوی اجرایی سندیکای ملی جنایت به نام "شرکت قتل" کرد. این گروه که با نام "پسران براونزویل" نیز شناخته می شد، متشکل از قاتلان حرفه ای یهودی و ایتالیایی بود که از پشت مغازه آب نبات فروشی "میدنایت رُزِز" متعلق به گانگستر لوئیس کاپون در محله براونزویل بروکلین فعالیت می کرد. تخمین زده می شود این گروه در ده سال فعالیت خود هزاران قتل انجام داد که بسیاری از آنها هرگز حل نشد. آناستازیا به خاطر رهبری در مردر اینک به القاب "کلاهدوز دیوانه" و "دژخیم اعظم" ملقب شد. در سال ۱۹۳۵، "کمیسیون" (نهاد حاکمیتی تشکیل شده توسط لوچیا
نو پس از قتل مارانزانو در ۱۹۳۱) به دچ شولتز دستور داد از برنامه ترور توماس ئی. دیویی (دادستان ویژه) صرف نظر کند، چرا که از واکنش شدید قانون گذاران هراس داشتند. شولتز خشمگین از جلسه خارج شد. آناستازیا به لوچیانو اطلاع داد که شولتز از او خواسته ساختمان آپارتمان دیویی در خیابان پنجم را زیر نظر بگیرد. کمیسیون در نشستی محرمانه پس از شش ساعت بحث، به بوخالتِر دستور حذف شولتز را داد. در ۲۳ اکتبر ۱۹۳۵، شولتز در یک میخانه در نیوآرک نیوجرسی هدف گلوله قرار گرفت و روز بعد درگذشت. در ۷ ژوئن ۱۹۳۶، لوچیانو در پی پیگردهای دفتر دیویی به رهبری یونیس کارتر، به ۶۲ فقره اتهام قوادی محکوم شد و در ۱۸ ژوئیه به ۳۰ تا ۵۰ سال حبس محکوم گردید. جنووزه به عنوان رئیس موقت منصوب شد، اما در ۱۹۳۷ پس از اتهام قتل سال ۱۹۳۴ به ایتالیا گریخت و فرانک کاستلو رهبری موقت خانواده لوچیانو را برعهده گرفت. در مه ۱۹۳۹، آناستازیا دستور قتل موریس دایموند، مقام اتحادیه رانندگان کامیون در بروکلین را صادر کرد که در برابر کنترل بوخالتِر بر منطقه پوشاک منهتن مقاومت کرده بود. در تابستان همان سال، او ترتیب قتل پیتر پانتو، فعال اتحادیه کارگران بارانداز را داد که خوا
هان اصلاحات دموکراتیک در شعب محلی اتحادیه بود و از تهدیدات مقامات اتحادیه نترسیده بود. جسد پانتو در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۹ در مزرعه ای در نیوجرسی پیدا شد. در سال ۱۹۴۱، آبه رِلِس، رهگر گانگستر براونزویل که یک دهه برای مردر اینک قاتل اجاره می کرد، دستگیر شد و به این گروه پایان داد. رِلِس برای فرار از اعدام به همکاری با دولت تن داد و منجر به محکومیت هفت عضو مردر اینک شد. مدارکی نیز داشت که آناستازیا را در قتل های دایموند و پانتو متهم می کرد. آناستازیا برای قتل رِلِس ۱۰۰٬۰۰۰ دلار جایزه تعیین کرد. در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۱، جسد رِلِس روی سقف رستوران هتل هاف مون در کانی آیلند پیدا شد. در سال ۱۹۵۱، هیئت منصفه مرگ او را حادثه ای اعلام کرد، اما بسیاری مظنون به قتل بودند. در بهار ۱۹۴۲، آناستازیا دستور قلم همدست خود آنتونی رومئو را صادر کرد که در پرونده قتل پانتو بازداشت و بازجویی شده بود. جسد رومئو در پایان ژوئن در گایِنکورت دلاور با آثار ضرب و شتم و شلیک متعدد پیدا شد. جنگ جهانی دوم. در طول جنگ جهانی دوم، گزارش ها حاکی است که آناستازیا طرحی برای عفو لوچیانو (که در زندان بود) از طریق مشارکت در تلاش های جنگی طراحی کرد. با توجه به نیاز ا
یالات متحده به متحدانی در سیسیل برای پیشبرد عملیات حمله به ایتالیا و تمایل نیروی دریایی آمریکا به اختصاص منابعش برای جنگ، آناستازیا توافقی ترتیب داد تا با ارائه حمایت مافیا از بنادر و کمک لوچیانو از طریق ارتباطاتش در سیسیل، شرایط زندان لوچیانو تسهیل شده و در نهایت مشمول عفو مشروط شود. در سال ۱۹۴۲، آناستازیا به ارتش آمریکا پیوست - احتمالاً با انگیزه فرار از تحقیقات جنایی که در حال متلاشی کردن مردر اینکورپوریتد بود. او با رسیدن به درجه سرجوخه فنی، در فورت ایندیان تاون گپ پنسیلوانیا به آموزش سربازان برای کار در باراندازها پرداخت. در سال ۱۹۴۳، به پاس خدمات نظامی اش، تابعیت آمریکا را دریافت کرد. سال بعد با مرخصی شرافتمندانه از ارتش خارج شد و به همراه خانواده به یک خانه رانچ در بلاف رود فورت لی، نیوجرسی نقل مکان کرد. در سال ۱۹۴۵، مقامات نظامی آمریکا در سیسیل، جنووزه را برای محاکمه به اتهام قتل فردیناند بوچیا در سال ۱۹۳۴ به آمریکا بازگرداندند. اما پس از مرگ شاهد اصلی دادگاه، تمام اتهامات علیه جنووزه لغو شد. در سال ۱۹۴۶، فرماندار نیویورک توماس ئی. دیویی حکم لوچیانو را تخفیف داد و دولت فدرال بلافاصله او را به ایتالیا
تبعید کرد. در سال ۱۹۴۸، آناستازیا یک کارخانه خیاطی در هیزلتون پنسیلوانیا خریداری کرد و کنترل فعالیت های بارانداز را به برادرش آنتونی سپرد. توطئه برای سرنگونی. جنووزه برای تسلط بر خانواده لوچیانو نیاز به حذف کاستلو داشت. اما این کار بدون از میان برداشتن آناستازیا ممکن نبود. جنوزه با استفاده از رفتارهای خشن آناستازیا علیه او، تلاش کرد حامیان بیشتری جذب کند. او آناستازیا را به عنوان یک قاتل غیرقابل پیش بینی معرفی می کرد که توجه پلیس را به کوزا نوسترا جلب می کند. همچنین جنووزه به فروش عضویت در خانواده جنایت به مبلغ ۵۰٬۰۰۰ دلار توسط آناستازیا اشاره کرد که نقض آشکار قوانین کمیسیون بود و بسیاری از گانگسترهای ارشد را خشمگین کرده بود. به گفته والاچی، آناستازیا مقادیر زیادی پول در شرط بندی های اسب دوانی از دست داده بود و این او را غیرقابل پیش بینی تر کرده بود. در طول چند سال بعد، جنووزه به طور پنهانی حمایت کارلو گامبینو، کاپو رجیم آناستازیا را جلب کرد و در ازای همکاری، رهبری خانواده آناستازیا را به او وعده داد. در ۲۳ مه ۱۹۵۵، آناستازیا به جرم فرار مالیاتی در اواخر دهه ۱۹۴۰ گناهکار شناخته شد. در ۳ ژوئن ۱۹۵۵، به یک سال ح
بس فدرال و ۲۰٬۰۰۰ دلار جریمه محکوم شد. پس از محکومیت، دولت فدرال درخواست لغو تابعیت آناستازیا را برای اخراج او ارائه داد، اما در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۵، دادگاه عالی این حکم را لغو کرد. در اوایل ۱۹۵۷، جنووزه تصمیم به حذف کاستلو گرفت. در ۲ مه ۱۹۵۷، وینسنت جیگانته کاستلو را در بیرون از آپارتمانش مورد اصابت گلوله قرار داد. اگرچه زخم سطحی بود، اما کاستلو را متقاعد کرد تا قدرت را به جنووزه واگذار کند و بازنشسته شود. جنووزه اکنون کنترل خانواده جنووزه را در دست داشت. بونانو ادعا کرد با ترتیب یک جلسه، مانع از اقدام فوری آناستازیا برای جنگ با جنووزه شده است. در ۱۷ ژوئن همان سال، فرانک اسکالیسی، معاون آناستازیا و مسئول مستقیم فروش عضویت به گامبینو، به قتل رسید. به گفته والاچی، آناستازیا پس از پیشنهاد بخشش تهدیدات اسکالیسی برای انتقام، قتل او و برادرش جوزف را تأیید کرد. در فرهنگ عامه. پس از قتل آناستازیا: - صندلی های آرایشگاه هتل پارک شرایتون طوری چیده شدند که به آینه پشت نکنند - صندلی مخصوص آناستازیا با قیمت ۷۰۰۰ دلار حراج شد - در فوریه ۲۰۱۲، این صندلی به نمایش در موزه مافیا در لاس وگاس گذاشته شد فیلم ها: - شخصیت خیالی «جانی ف
رندلی» (با بازی لی جی. کاب) در فیلم کلاسیک آمریکایی «در بارانداز» (۱۹۵۴) تا حدی بر اساس آناستازیا خلق شده بود - فیلم «درون مافیا» (۱۹۵۹) با صحنه قتل آناستازیا آغاز می شود - در فیلم «آنالایز دیس» (۱۹۹۹) با بازی رابرت دنیرو به قتل آناستازیا و نشست آپالاچین ۱۹۵۷ اشاره شده - بازیگران مختلفی در فیلم های زیر نقش آناستازیا را بازی کرده اند: فائوستو توتزی در «پرونده های والاچی» (۱۹۷۲) ریچارد کونته در فیلم ایتالیایی «برادر من آناستازیا» (۱۹۷۳) جانی روسو در فیلم «لپکه» (۱۹۷۵) گری پاستور در «مرد ایرلندی» و «شهر مافیا» (۲۰۱۹) مایکل ریسپولی در «شوالیه های آلتو» (۲۰۲۵) تلویزیون: - در سریال «مَش» به مرگ آناستازیا اشاره شده (با وجود اینکه جنگ کره چهار سال قبل از قتل او پایان یافته بود) - در «کاخ سفید» (فصل ۴، قسمت ۱۱) شخصیتی به نام جولز زیگلر که عضو سابق مردر اینک بوده، درباره زمان قتل آناستازیا صحبت می کند - در «سوپرانوها»، تونی سوپرانو به عموی خود اشاره می کند که عکس آناستازیا را روی زمین آرایشگاه دیده است - گاس زوکو در سریال مستندنمای «ساخت مافیا: نیویورک» نقش آناستازیا را بازی کرده است - شخصیت اصلی سریال «دیرتی جان» ادعا
می کند از نوادگان آناستازیا است ادبیات: - در رمان «روی شغال» (۱۹۷۳) به یک محافظ خیالی آناستازیا اشاره شده - در پیش درآمد رمان «درخشش»، انتقام خیالی برای قتل آناستازیا توصیف شده - رمان «رقص با آلمندرا» اثر مایرا مونترو بر اساس قتل آناستازیا نوشته شده بازی های ویدیویی: - در بازی «مافیا ۲»، شخصیت دون آلبرتو کلمنته با الهام از آناستازیا خلق شده است موسیقی: - رپر ریک راس میکستیپ ۲۰۱۰ خود را «آلبرت آناستازیا ئی.پی» نامید - گروه راک سایکدلیک سنت جان گرین در آهنگ «لرزه های لذت» به آناستازیا اشاره کرده است
جایی که امید رشد می کند یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ به نویسندگی و کارگردانی کریس داولینگ با بازی کریستوفر پولاها، ویلیام زابکا، بروک برنز، کر اسمیت، دانیکا مک کلر، مک کالی میلر و دیوید دسانکتیس است. خلاصه داستان. یک بازیکن حرفه ای بیسبال به دلیل مشکلات شخصی، دوران ورزشی اش بسیار کوتاه بوده، به طور ناگهانی با یک فروشنده مواد غذایی آشنا می شود که به بیماری سندرم داون مبتلا است. اکنون این دوست جدیدش به او قوت قلب می دهد تا به حرفه ورزشی اش بازگردد و…
تن ریشین-ریو ، یکی از هنرهای رزمی ژاپنی است، که معمولاً به عنوان سبکی شناخته می شود که توسط چندین عضو اصلی شینسنگومی انجام می شد.
کانریوسای تاکدا ; – ) سامورایی و فرمانده واحد پنجم شینسنگومی، نیروی انتظامی ویژه رژیم شوگون سالاری توکوگاوا بود. او به نحوی با کوندو ایسامی در ادو آشنا شده بود و در اوایل زمستان ۱۸۶۳ یا ۱۸۶۴، در سن ۳۰ سالگی، به گروه او پیوست. او بر اساس اعتبارش در استراتژی نظامی، به عنوان دستیار فوکوچو به یک سمت مدیریتی منصوب شد. در آنجا، او با چاپلوسی، خود را در نظر کوندو عزیز کرد و مورد نفرت اکثر اعضای دیگر قرار گرفت. تاکدا برای کمک به دستگیری فوروتاکا شونتارو (همچنین به عنوان ماسویا کیمون شناخته می شود)، که منجر به حادثه ایکه دایا می شود، منصوب شد. او یکی از اعضای گروه کوندو بود و به ایمن سازی محیط ایکه دایا کمک کرد. تاکدا پس از ورود گروه هیجیکاتا در نبرد داخلی شرکت کرد و سقف را پایین آورد و یک رونین از قلمرو توسا را کشت. او ۲۰ ریو (سکه طلا) جایزه برای شجاعت در مبارزه دریافت کرد. بلافاصله پس از آن، او به عنوان یک افسر به رستوران آکه بونه Akebono فرستاده شد تا گزارش هایی مبنی بر اینکه یک رونین از ناگاتو ولایت ناگاتو در آن نگهداری می شد، بررسی کند. وقتی ناگاکورا شینپاچی و دیگران به دلیل رهبری ظاهراً مستبدانه کوندو، از قلمرو
آیزو درخواست کمک کردند، تاکدا تلاش کرد تا بین دو طرف میانجیگری کند. پس از آن، او به امور نظامی مانند افزایش رتبه شینسنگومی روی آورد. در ماه سپتامبر، به عنوان منشی کوندو او را به ادو همراهی کرد؛ در ماه نوامبر، به عنوان مشاور نظامی به ناگاتو رفت. او در آن زمان از مشاور نظامی ایتو کاشیتارو رتبه بالاتری داشت. با این حال، شینسنگومی ها در زمان خدمت ایتو کاشیتارو، شروع به اتخاذ تکنیک های نظامی غربی بیشتری بر اساس ارتش فرانسه کرده بودند که سبک کوشوی تاکدا را منسوخ کرد. با این حال، درخواست هوشمندانه از کوندو، تاکدا را در سال ۱۸۶۵ به مقام فرمانده واحد پنجم رساند. او همچنین استراتژی و تاکتیک تدریس می کرد.
دانیووری با نام کامل ترزا دنیل فلامینیو روماک خواننده و موسیقی دان آمریکایی است. او قبلاً عضو ایمجین درگنز بود.
شیفت (انگلیسی: The Shift) یک فیلم دلهره آور و علمی تخیلی آمریکایی در سبک فیلم مسیحی محصول سال ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی براک هسلی با بازی کریستوفر پولاها، نیل مک دونا، الیزابت تابیش، رز رید، جان بیلینگزلی، پارا پاتل، جردن الکساندرا و شان آستین است. این اقتباس آزاد از کتاب ایوب است. این فیلم در جشنواره فیلم ۱۶۸ در فایتویل، جورجیا در ۳ نوامبر ۲۰۲۳ یک نمایش اولیه داشت. این فیلم در ابتدا قرار بود در ژانویه ۲۰۲۴ در سینماها اکران شود، اما به ۱ دسامبر ۲۰۲۳ منتقل شد. خلاصه داستان. پس از برخوردی پرتنش با یک غریبه مرموز با قدرت های ماورایی، مردی به زمینی موازی، مستبد و لیبرال تبعید می شود، جایی که برای پس گرفتن زنی که دوستش دارد مبارزه می کند. ساخت. فیلمبرداری در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۳ در بیرمنگام، آلاباما آغاز شد و به مدت شش هفته فیلمبرداری شد.