Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قانون اتریش به قانونی که در سطح فدرال در اتریش اعمال می شود گفته می شود. این قانون بر اساس قانون اساسی فدرال ۱۹۲۰ میلادی پایه گذاری شده است. سیستم قضایی. اتریش در سال ۲۰۰۸ میلادی دارای دادگاه های فراوانی بود. از جمله آن می توان به ۱۴۱ دادگاه منطقه ای (Bezirksgerichte)، ۲۰ دادگاه استانی (Landesgerichte) و چهار دادگاه عالی استانی (Oberlandesgerichte) بود. همچنین یک دادگاه عالی (Oberster Gerichtshof)، دادگاه قانون اساسی (Verfassungsgerichtshof) و همچنین دادگاهی اداری (Verwaltungsgerichtshof) اشاره کرد که برای اداره وجود دارند. دسترسی به اطلاعات حقوقی. اطلاعات و داده های مربوط به قوانین اتریش با استفاده از "سیستم اطلاعات حقوقی جمهوری اتریش" یا "Rechtsinformationssystem des Bundes" برای همگان در دسترس است. حبس ابد. مجازات حبس ابد را می توان در مواردی نظیر قتل و سایر جنایاتی که منجر به مرگ شخص می شود از جمله نسل کشی، جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی، و همچنین برای جنایات عمده و بزرگ مواد مخدر و اَعمال شدید (دوباره) مشارکت در فعالیت های ناسیونال سوسیالیستی (نازی) با پشتیبانی قانون، صادر و اعمال کرد. بر اساس قانون، در
صورتی که مقامات زندان اطمینان داشته باشند که زندانی دوباره مرتکب جرم نمی شود، ممکن است به برخی از زندانیان در اتریش پس از ۱۵ سال حبس، آزادی مشروط نیز اعطا شود. این امر منوط به صلاحدید هیئت دادگاه کیفری و تجدیدنظر احتمالی به دادگاه عالی است. در غیر این صورت، تنها شخص رئیس جمهور می تواند پس از پیشنهاد وزیر دادگستری، عفو خود را درباره مجرم صادر کند. در صورت رد درخواست بخشش یا عفو توسط رئیس جمهور، متخلف به حبس مادام العمر محکوم می شود و بدین ترتیب سال های مانده از عمر طبیعی خود را در زندان خواهد گذراند. همچنین بر اساس قانون، زندانیانی که جرم خود را در سنین پایین تر از ۲۱ سال مرتکب شده باشند را نمی توان به حبس ابد محکوم کرد. در عوض، مجرمان نوجوان تنها به حداکثر ۲۰ سال حبس محکوم می شوند.
فرضیه زبان پدری () می گوید که انسان ها معمولاً زبان پدرشان را صحبت می کنند. این فرضیه بر اساس یک پژوهش در سال ۱۹۹۷ است که نشان می دهد پیوند زبانی بیشتر با تغییرات کروموزوم Y (که از پدر به ارث می رسد) مرتبط است تا با تغییرات دی ان ای میتوکندریایی (که از مادر به ارث می رسد). این پژوهش ابتدا بر روی نمونه های آفریقایی و اروپایی توسط تیمی از متخصصان ژنتیک جمعیت به رهبری لوران اکسکوفیه انجام شد. بر اساس این یافته ها، جورج فان دریم، زبان شناس تاریخی، در سال ۲۰۱۰ این فرضیه را مطرح کرد که آموزش زبان همسر توسط مادر به فرزندانش یکی از راه های اصلی گسترش زبان ها در طول زمان بوده است. با تمرکز بر تغییرات زبان در دوران پیش از تاریخ در مناطقی که قبلاً سکونت داشتند، نمونه هایی از سراسر جهان نشان می دهند که حتی ۱۰ تا ۲۰ درصد مهاجرت مردان در آن دوران می توانست باعث تغییر زبان شود. این نشان می دهد که احتمالاً زبان گروه های مهاجر قدرتمند، مانند کشاورزان یا فلزکاران اولیه، بر زبان های بومی غلبه کرده است. پژوهش های اولیه در مورد کروموزوم های غیرجنسی: قبل از اینکه در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تفاوت های ژنتیکی در دی ان ای میتوکندریایی (که
از مادر به ارث می رسد) و کروموزوم Y (که از پدر به ارث می رسد) کشف شود، تشخیص تأثیر ژنتیکی مادر و پدر در جمعیت ها ممکن نبود. در عوض، محققان مجبور بودند به بررسی کروموزوم های غیرجنسی (آتوزومال) اکتفا کنند. اولین مطالعه ژنتیک جمعیت با استفاده از گروه های خونی در سال ۱۹۱۹ توسط لودویک هیرزفلد انجام شد. بعدها، از تفاوت های ژنتیکی دیگری مانند تفاوت های پروتئین های پلاسمای خون، آنتی ژن های لنفوسیت انسانی و ایمونوگلوبولین ها استفاده شد. بر اساس این مطالعات، گاهی اوقات ارتباطاتی بین زبان ها و تنوع ژنتیکی پیشنهاد می شد، اما تا دهه ۱۹۹۰ که تفاوت های DNA میتوکندریایی و کروموزوم Y در انسان ها برای مطالعه در دسترس قرار گرفت، امکان بررسی سوالات مربوط به تأثیر جنسیت والدین بر زبان وجود نداشت. ریشه فرضیه زبان پدری. کروموزوم Y تنها از طریق پدر به پسر منتقل می شود، در حالی که DNA میتوکندریایی از مادر به همه فرزندان منتقل می شود. در سال ۱۹۹۷، لوران اکسکوفیه، استلا پولونی و تیمشان گزارش دادند که همبستگی قوی بین توالی کروموزوم Y و زبان شناسی پیدا کرده اند، اما چنین ارتباطی را برای DNA میتوکندریایی پیدا نکردند. آن ها بر اساس این یا
فته ها، فرضیه «زبان پدری» را مطرح کردند. این فرضیه می گوید که برخلاف باور رایج که ما به زبان مادری خود صحبت می کنیم، در واقع زبان پدری ما تأثیر بیشتری بر زبان ما دارد. استلا پولونی این فرضیه را در یک کنفرانس بین المللی در پاریس در سال ۲۰۰۰ نیز ارائه کرد. جورج فان دریم، زبان شناس تاریخی، این فرضیه را در آثار خود بیشتر بررسی کرد و گفت که آموزش زبان پدر به فرزندان توسط مادر، الگوی رایجی در طول تاریخ بوده است و این موضوع می تواند توضیح دهد که چرا زبان ها در طول زمان تغییر می کنند. کشف نشانگرهای کروموزوم Y برای زبان ها. گام بعدی در این زمینه، کشف نشانگرهای خاصی روی کروموزوم Y بود که با یک زبان خاص مرتبط بودند. این نشانگرها خود باعث تغییر زبان نمی شوند، اما به طور تصادفی توسط مردانی که در طول تاریخ یا قبل از تاریخ آن زبان را گسترش داده اند، حمل می شوند. این نشانگرهای کروموزوم Y مخصوص زبان، ارتباطاتی را ایجاد می کنند که قبلاً توسط پولونی و همکارانش در سال ۱۹۹۷ مشاهده شده بود. همچنین، این نشانگرها به ما امکان می دهند تا میزان گسترش جغرافیایی، قدمت و سطح مهاجرت مردان را در تغییرات زبانی ثبت نشده (مربوط به دوران پیش از
تاریخ) مشخص کنیم. نمونه هایی از زبان های پدری. چندین نمونه بارز وجود دارد که نشان می دهد گسترش یک خانواده زبانی در دوران پیش از تاریخ، با گسترش هاپلوگروپ های کروموزوم Y (گروه هایی از نشانگرهای ژنتیکی روی کروموزوم Y) ارتباط نزدیکی دارد: پیامدها. فرضیه زبان پدری پیامدهای مهمی برای حوزه های مختلف زبان شناسی از جمله تغییر زبان، اکتساب زبان و زبان شناسی اجتماعی دارد. این فرضیه همچنین بر فراگیری زبان تأثیر می گذارد و توضیحی تکاملی برای این موضوع ارائه می دهد که چرا زنان ممکن است در برخی جنبه های عملکرد و یادگیری زبان بهتر باشند. جورج ون دریم، زبان شناس تاریخی، معتقد است که همبستگی بین هاپلوگروپ های کروموزوم Y و خانواده های زبانی نشان می دهد که گسترش خانواده های زبانی اغلب با مهاجرت مردان صورت گرفته است، چه این مهاجرت ها به دلیل جنگ بوده باشند یا دلایل دیگر. او می گوید که بیشتر جوامع زبانی، زبان پدران خود را صحبت می کردند تا زبان مادرانشان. فرضیه زبان پدری درک ما از تغییر زبان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. باید در نظر داشت که پویایی تغییر زبان در جوامعی که مادران زبان همسران خود را به فرزندانشان منتقل می کنند، با ج
وامع تک زبانه یا حتی جوامع دوزبانه که مادران زبان خود را به فرزندانشان منتقل می کنند، متفاوت است. در نتیجه، این پویایی می تواند باعث گسستگی با گذشته شود. به عنوان مثال، زبان میشیف که از نظر ژنتیکی یک زبان های آلگانکی است، توسط زنان متی (کانادا) با زبان فرانسوی متیس (زبان شوهرانشان) تغییر یافته است، به طوری که ریشه های زبانی میشیف تقریباً غیرقابل تشخیص شده اند. اگر این روند تغییر واژگان فراتر از حد بازسازی زبان شناختی باشد، می تواند میراث زبانی واقعی یک جامعه را پنهان کند. استثنائات. ژنتیک تعیین کننده زبان گفتاری یک فرد نیست و ارتباط بین هاپلوگروه های کروموزوم Y و وابستگی های زبانی یک همبستگی مشاهده شده است و نه یک رابطه علیت. در حالی که زبان های پدری غالب هستند، استثناهایی نیز وجود دارد. دو نمونه بارز، مردم بلتی در شمال پاکستان و مجارها هستند. هاپلوگروپ های دی ان ای میتوکندریایی رایج در بین بلتی ها همانند جوامع همسایه تبتی است، در حالی که هاپلوگروپ های کروموزوم Y رایج در مردان بلتی، به نظر می رسد با ورود اسلام از غرب به این منطقه آمده اند. زبان بلتی یکی از محافظه کارترین زبان های تبتی است. زبان بلتی ها با DNA
میتوکندریایی آن ها مطابقت دارد و نه با کروموزوم Y، و در واقع نمونه بارزی از یک زبان مادری است. نمونه دیگر زبان مجاری است. هاپلوگروپ N1c کروموزوم Y، که با حذف Tat-C مشخص می شود، در جوامع زبان های اورالی با فراوانی بالا یافت می شود، اما در مردان مجارستانی تقریباً وجود ندارد؛ بنابراین، در حالی که ورود مجارها به مجارستان امروزی از نظر تاریخی تأیید شده و شواهد زبانی روشنی بر جای گذاشته است، از نظر ژنتیکی این نفوذ هیچ اثر ژنتیکی قابل توجهی بر جای نگذاشته است. در عوض، از نظر ژنتیکی، مجارستانی ها شباهت زیادی به یک جامعه اسلاوی غربی دارند.
گلف یکی از ورزش های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۱ تا ۱۰ اوت برگزار شده است. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان انجام شده.
جودو یکی از ورزش های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۲۷ ژوئیه تا ۳ اوت برگزار شده است. این مسابقات در سه بخش مردان، زنان و مختلط انجام می شود.
جورج «شورس» فان دریم ()؛ (زادهٔ ۱۹۵۷) استاد بازنشسته زبان شناسی در دانشگاه برن است. او زبان های آسیای شرقی را مطالعه کرده و به خاطر فرضیه زبان پدری شناخته شده است. پژوهش. جورج فان دریم از سال ۱۹۸۳ تحقیقات میدانی را در هیمالیا انجام داده است. دولت سلطنتی بوتان به او مأموریت داد تا دستور زبانی برای زبان ملی دزونگخا تدوین کند، یک رومی سازی واج شناختی برای زبانی که به نام رومن دزونگخا شناخته می شود، طراحی کند و بررسی کاملی از جوامع زبانی پادشاهی انجام دهد. او و کارما شینگ، سخنگوی بومی دزونگخا، به طور مشترک کتاب درسی معتبری در مورد دزونگخا نوشتند. فان دریم دستور زبان های لیمبو و دومی، زبان های کرانتی که در شرق نپال صحبت می شوند، و زبان بومتانگ در مرکز بوتان را نوشت. او نویسنده کتاب «زبان های هیمالیا»، یک کتابچه راهنمای قوم زبانی دو جلدی از منطقه بزرگ تر هیمالیا است. او تحت برنامه ای به نام «زبان ها و ژن های منطقه بزرگ تر هیمالیا»، که با همکاری دولت نپال و دولت سلطنتی بوتان انجام شد، DNA بسیاری از مردم بومی هیمالیا را جمع آوری کرد. در برن، جورج فان دریم در حال حاضر برنامه تحقیقاتی «اهداف راهبردی در شبه قاره» را ادا
ره می کند، که هدف آن تجزیه و تحلیل و توصیف زبان های در معرض خطر و کم ثبت شده در جنوب آسیا است. این برنامه تحقیقاتی در واقع تنوعی از پروژه زبان های هیمالیا است که او در دانشگاه لیدن، جایی که تا سال ۲۰۰۹ ریاست زبان شناسی توصیفی را بر عهده داشت، هدایت می کرد. او و تیم تحقیقاتی اش بیش از دوازده زبان در معرض خطر منطقه بزرگ تر هیمالیا را مستندسازی کرده اند و دستور زبان ها و واژگان تحلیلی را تولید کرده اند و متون بومی تحلیل شده ریخت شناسی را ثبت کرده اند. تحقیقات میان رشته ای او با همکاری متخصصان ژنتیک منجر به پیشرفت هایی در بازسازی پیش از تاریخ قوم زبانی آسیا شده است. او بر اساس دیرینه شناسی زبانی، فیلوژئوگرافی قوم زبانی، ژنتیک برنج و توزیع گونه های جانوری هولوسن، همونگ-مین باستان و آستروآسیایی ها را به عنوان اولین اهلی کنندگان برنج آسیایی شناسایی کرد و نظریه ای را در مورد سرزمین ها و پراکندگی ماقبل تاریخ همونگ-مین، آستروآسیایی منتشر کرد. و شاخه زبانی فراهیمالیایی. کار تاریخی زبانی او در مورد تبارزایی زبانی، فرضیه چینی-تبتی بدون پشتوانه را با مدل تبارزایی قدیمی تر و آگنوستیک تر تبتی-بورمن جایگزین کرده است، که برای
آن نام جغرافیایی خنثی فراهیمالیایی را در سال ۲۰۰۴ پیشنهاد کرد. او نظریه داروینی زبان را توسعه داد. به عنوان Symbiosism شناخته می شود، و او نویسنده فلسفه Symbiomism است. جوایز و افتخارات. ۱۹۹۶ جوایز رولکس برای بنگاه های اقتصادی برای راه اندازی پروژه زبان های هیمالیا ۱۹۹۸ به عنوان عضو افتخاری Kirat Yakthung Chumlung در کاتماندو انتخاب شد
رمضانعلی شاکری (۱ فروردین ۱۳۰۳ - ۲۳ تیر ۱۴۰۱)مورخ، نسخه پژوه و کتابشناس معاصر و رئیس پیشین کتابخانه آستان قدس رضوی است. زندگی. به تاریخ یکم فروردین ۱۳۰۳ خورشیدی در قوچان دیده به جهان گشود. مراحل اولیه تحصیل را ابتدا زیر نظر پدرش ملاآقابابا و سپس در دبستان ملی اسلامی قوچان پشت سر گذاشت. در سال ۱۳۱۷ پدرش را از دست داد و به عنوان فرزند ارشد خانواده در کنار تحصیل، به کار و سرپرستی خانواده مشغول شد. در سال ۱۳۱۹ با عنوان آموزگار دبستان مهرداد قوچان به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. در این دوران در محضر آقانجفی قوچانی نیز تلمذ نموده و به عنوان منشی با وی همکاری می نماید. در سال ۱۳۲۳ به مشهد مهاجرت نموده و به عنوان کارمند کارگزینی فرهنگ خراسان و دبیر دبیرستان های مشهد ادامه خدمت داد. به دلیل علاقه به فراگیری دروس قدیمه، در مدرسه علمیه نواب مشهد و در درس آیات میرزا مهدی اصفهانی، میرزا مهدی نوقانی و میرزا جوادآقا تهرانی حاضر شد. در سال ۱۳۳۹ با خانم ملکه تقی زاده ازدواج کرد که حاصل آن سه پسر و دو دختر است. از سال ۱۳۳۷ به سمت رئیس کتابخانه فرهنگ خراسان منصوب و تا سال ۱۳۵۴ در این سمت باقی ماند و پس از ۳۵ سال بازنشسته شد. پس ا
ز بازنشستگی به عنوان عضو هیات امنای انجمن کتابخانه های کشور منصوب و به تدریس علوم کتابداری مشغول شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی با دعوت تولیت آستان قدس رضوی ابتدا به عنوان مشاور امور اداری و رئیس کارگزینی آستان قدس و از ابتدای سال ۱۳۵۹ به عنوان عضو هیأت امنا و رئیس کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی به مدت ۱۶ سال منصوب گردید که طرح گسترش و نوسازی سازمان کتابخانه های آستان قدس رضوی را آغاز و به سرانجام رساند. بدین منظور با سفرهای مطالعاتی به کتابخانه های معتبر دنیا از جمله کتابخانه بریتانیا، بادلیان آکسفورد، ولفن بوتل آلمان، اسکوریال مادرید، ناسیونال رم و... طرح جامع کتابخانه آستان قدس رضوی را تدوین نمود. همچنین در این دوران با عضویت در هیات مدیره های موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس، کتابخانه و موزه ملی ملک تهران، سازمان موقوفات یزد و کرمان، و... به ترویج و گسترش فرهنگ کتابخوانی اهتمام ورزید. رمضانعلی شاکری در روز پنج شنبه ۲۳ تیرماه ۱۴۰۱ خورشیدی در سن ۹۸ سالگی در مشهد چشم از جهان فروبست و در صحن آزادی حرم علی بن موسی الرضا (ع) به خاک سپرده شد. مسئولیت ها. از سال ۱۳۳۷ به سمت رئیس کتابخانه فرهنگ خراسان منصوب و تا سال
۱۳۵۴ در این سمت باقی ماند و پس از ۳۵ سال بازنشسته شد. پس از بازنشستگی به عنوان عضو هیات امنای انجمن کتابخانه های کشور منصوب و به تدریس علوم کتابداری مشغول شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی با دعوت تولیت آستان قدس رضوی ابتدا به عنوان مشاور امور اداری و رئیس کارگزینی آستان قدس و از ابتدای سال ۱۳۵۹ به عنوان عضو هیأت امنا و رئیس کتابخانه آستان قدس رضوی به مدت ۱۶ سال منصوب گردید که طرح گسترش و نوسازی سازمان کتابخانه های آستان قدس رضوی را آغاز و به سرانجام رساند. بدین منظور با سفرهای مطالعاتی به کتابخانه های معتبر دنیا از جمله کتابخانه بریتانیا، بادلیان آکسفورد، ولفن بوتل آلمان، اسکوریال مادرید، ناسیونال رم و... طرح جامع کتابخانه آستان قدس رضوی را تدوین نمود. همچنین در این دوران با عضویت در هیات مدیره های موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس، کتابخانه و موزه ملی ملک تهران، سازمان موقوفات یزد و کرمان، و... به ترویج و گسترش فرهنگ کتابخوانی اهتمام ورزید. آثار. او چند سال بعد از وفات آقانجفی قوچانی، با تصحیح و انتشار دو رساله مشهور ایشان یعنی «سیاحت شرق» و «سیاحت غرب»، به احیاء و معرفی این عالِم دینی اهتمام ورزید. در سال ۱۳۴۶ ب
ا تالیف و انتشار کتاب «جغرافیای تاریخی قوچان» که نخستین اثر پژوهشی پیرامون منطقه خبوشان و شمال خراسان بود، تعلق خاطر خود به زادگاهش را نمایان ساخت. پیش از بازنشستگی اهتمام به تالیف کتاب های «فهرست کتب خطی کتابخانه عمومی فرهنگ و هنر مشهد (فارسی و عربی)» و «تاریخچه کتابخانه عمومی فرهنگ و هنر مشهد در پنجاه سال» نمود. پس از بازنشستگی به عنوان عضو هیات امنای انجمن کتابخانه های کشور منصوب و به تدریس علوم کتابداری مشغول شد. از جمله فعالیت های وی در این دوران نیز تالیف و انتشار کتاب «اصول مقدمات کتابداری یا کتابداری آسان» است. از دیگر تالیفات وی کتاب های «اترکنامه (تاریخ جامع قوچان)»، «انقلاب اسلامی و مردم مشهد»، «گنج هزارساله (تاریخچه کتابخانه آستان قدس رضوی)»، «برگی از تاریخ معاصر ایران (حیات الاسلام فی احوال آیت الملک العلام) آقانجفی قوچانی»، «واقفین عمده کتاب به کتابخانه های آستان قدس رضوی»، «از کودکی تا نود سالگی (زیستنامه)»، «سیاستنامه آقانجفی قوچانی»، «کیمیای جسم و جان (مجموعه مقالات کنگره بزرگداشت آقانجفی قوچانی)» و... است.
جنگل های همیشه سبز جنب حاره ای جزایر نانسی () بوم ناحیه ای در جزایر ریوکیو (جزایر نانسی) در ژاپن است. این جزایر نوعی کمان جزیره ای است که از جنوب غربی از کیوشو به سمت تایوان کشیده شده است. جزایر بزرگ تر این مجموعه از نوع جزیره آتشفشانی و جزیره های کوچک تر آن از نوع جزیره مرجانی است. جزیره اوکیناوا بزرگ ترین جزیره در این مجموعه است. این بوم ناحیه شمالی ترین نقطه قلمرو هندومالایی است و چندین گونه گیاهی حاره ای و جنب حاره ای آسیا را در خود جای داده است.
جنگل های کاج حاره ای سوماترا () بوم ناحیه ای از نوع جنگل های سوزنی برگ حاره ای و جنب حاره ای در جزیره سوماترای اندونزی است. این درختان بر روی دامنه های پرشیب تر سوماترا به ویژه در شمال جزیره و در نزدیکی دریاچه توبا یافت می شود. این بوم ناحیه دارای اقلیم جنگل های بارانی حاره ای است. این بوم ناحیه از معدود مناطقی است که می توان درختان کاج را در مناطق حاره ای دید، به ویژه گونه غالب آن یعنی کاج سوماترا که که در مناطقی پدید آمده است که جنگل های بارانی در طول تاریخ به دلیل حوادثی از جمله زمین لغزش و آتش سوزی جنگل ها و همچنین پاکسازی انسان ها دچار اختلال شده است.
در طراحی خودرو، اثر زمین مجموعه ای از اثرات است که در آیرودینامیک خودرو برای ایجاد نیروی رو به پایین، به ویژه در خودروهای مسابقه مورد استفاده قرار می گیرد. این جانشین تمرکز غالب آیرودینامیکی قبلی بر روی منحنی سازی بوده است. مجموعه بین المللی فرمول یک و ایندی کارهای مسابقه آمریکایی از جلوه های زمینی در مهندسی و طراحی خود استفاده می کنند. به طور مشابه، آنها تا حدودی در سایر مجموعه های مسابقه نیز به کار می روند. با این حال در سراسر اروپا، بسیاری از سریال ها از مقررات (یا ممنوعیت کامل) استفاده می کنند تا اثربخشی آن را بر اساس دلایل ایمنی محدود کنند. تئوری. در خودروهای مسابقه، هدف طراح افزایش نیروی رو به پایین و چسبندگی برای دستیابی به سرعت های بالاتر در پیچ است. مقدار قابل توجهی از نیروی رو به پایین با درک زمین به عنوان بخشی از سیستم آیرودینامیکی مورد نظر در دسترس است، از این رو «اثر زمین» نامیده می شود. از اواسط دهه ۱۹۶۰، نیروی رو به پایین به طور معمول در طراحی خودروهای مسابقه برای افزایش نیروی رو به پایین (که یک نوع اثر زمینی نیست) استفاده می شد. طراحان تلاش خود را برای درک جریان هوا در اطراف محیط، رکاب های بدن
ه و قسمت های زیرین خودرو به منظور افزایش نیروی رو به پایین با کشش کمتر نسبت به استفاده از باله تغییر دادند. این نوع اثر زمین به راحتی با بیرون آوردن یک برزنت در یک روز بادخیز و نزدیک نگه داشتن آن به زمین نشان داده می شود: می توان مشاهده کرد که وقتی به اندازه کافی به زمین نزدیک شود، برزنت به سمت زمین کشیده می شود. این به دلیل معادله برنولی است. با نزدیک تر شدن برزنت به زمین، سطح مقطع موجود برای هوای عبوری بین آن و زمین منقبض می شود. این باعث می شود که هوا شتاب بگیرد و در نتیجه فشار زیر برزنت کاهش یابد در حالی که فشار روی آن تحت تأثیر قرار نگرفته است و با هم باعث ایجاد نیروی خالص رو به پایین می شود. همین اصول در مورد خودروها نیز صدق می کند. اصل برنولی تنها جنبه مکانیک در تولید نیروی رو به پایین اثر زمین نیست. بخش بزرگی از عملکرد اثر زمین ناشی از استفاده از گران روی است. در مثال بالا، نه برزنت حرکت می کند و نه زمین. لایه مرزی بین دو سطح باعث کاهش سرعت هوای بین آنها می شود که اثر برنولی را کاهش می دهد. هنگامی که یک ماشین بر روی زمین حرکت می کند، لایه مرزی روی زمین مفید می شود. در چارچوب مرجع خودرو، زمین با سرعتی
به سمت عقب حرکت می کند. همان طور که زمین حرکت می کند، هوای بالای خود را می کشد و باعث می شود که سریعتر حرکت کند. این اثر برنولی را افزایش می دهد و نیروی رو به پایین را افزایش می دهد. مصداق جریان کوئت است. در حالی که چنین تکنیک های آیرودینامیکی تولید نیروی رو به پایین اغلب با اصطلاح «اثر زمین» نامیده می شوند، اما به طور دقیق نتیجه همان پدیده آیرودینامیکی مانند اثر زمین نیستند که در هواپیما در ارتفاعات بسیار پایین آشکار است. تاریخچه. جیم هال آمریکایی خودروهای چاپارال خود را بر اساس اصول جلوه های زمینی توسعه داد و ساخت در آنها پیشگام بود. خودروی او در سال ۱۹۶۱ سعی کرد از روش شکل دار زیرین استفاده کند، اما بسیاری از مشکلات آیرودینامیکی دیگر در خودرو وجود داشت که نتوانست به درستی کار کند. خودروهای او در سال ۱۹۶۶ از یک باله بالا دراماتیک برای نیروی رو به پایین استفاده می کردند. چاپارال ۲جی «ماشین مکنده» او در سال ۱۹۷۰ انقلابی بود. دارای دو فن در عقب ماشین بود که توسط یک موتور دوزمانه اختصاصی هدایت می شد. همچنین دارای «دامن» بود که فقط یک فاصله حداقلی بین ماشین و زمین باقی می گذاشت تا حفره را از جو بپوشاند. اگرچه در
مسابقه ای برنده نشد، برخی از رقابت ها برای ممنوعیت آن لابی کرده بودند که در پایان همان سال اجرا شد. وسایل آیرودینامیک متحرک در بیشتر شاخه های این ورزش ممنوع شد. در سال ۱۹۶۸، طراح و مهندس آرژانتینی، هریبرتو پرونلو، پرونلو هوایرا-فورد را برای رده ورزش پروتوتیپو آرژانتین توسعه داد و اولین حضور خود را در کوردوبا برای فصل ۱۹۶۹ با کارلوس روتمان و کارلوس پاسکوالینی به عنوان راننده انجام داد. در سال ۱۹۶۸، یک مدل در مقیاس ۱/۵ ساخته شد که در تونل باد فابریکا میلیتار دی آویونس (FMA) که معمولاً توسط نیروی هوایی آرژانتین استفاده می شد، آزمایش شد و کارایی اثر زمینی را در آن مقیاس نشان داد. در سال ۲۰۲۳، شاسی پرونلو هوایرا #۰۰۲ به جشنواره سرعت گودوود دعوت شد. در طول اقامت خود در انگلستان، این خودرو به تونل کیتسبی برده شد، جایی که یک مهندس آرژانتینی و پروفسور سرجیو رینلند آنالیز کامل آیرودینامیکی انجام داد. "ما همیشه فکر می کردیم که اثر زمینی دارد… وقتی هریبرتو آن را در دانشگاه ملی کوردوبا آزمایش کرد، مقاومت هوای آن را با یک مدل مقیاس ۱/۵ که عالی بود، بدون دهانه در و کاپوت، بدون برجک ورودی تأیید کرد…" رینلند گفت. "“آزمایش ها
یی که در تونل کیتسبی انجام دادیم کارایی آیرودینامیکی عالی آن را نشان داد: ما Cx ۰/۲۵ با دم کوتاه و Cx ۰/۲۳ با دم بلند به دست آوردیم که در سریع ترین مدارها استفاده می کرد. تقریباً همان چیزی است که هریبرتو در آن زمان اندازه گیری کرده بود. ”" “دارای یک شکل بالایی لغزنده و یک کف صاف با دیفیوزر است که در روز خود کاملاً لبه ای به آن بخشیده است. دیفیوزر دارای یک نسبت انبساط است که آن را به طرز حیرت انگیزی نزدیک به حداکثر نیروی رو به پایین که می توانید از یک دیفیوزر دریافت کنید نزدیک می کند. ویلم توت توضیح داد که ماشین در تونل بود و نوارهای فشاری به آن اضافه شده بود تا به توزیع فشار در اطراف ماشین نگاه کنیم که کاملاً تأیید می کند که دقیقاً همان طور که طراح انتظار داشت کار می کند. این آزمایش ها با و بدون «دم بلند» که برای مدارهای پرسرعت مورد استفاده قرار می گرفت، با وسیله نقلیه خود در دمای کار انجام شد و نتایج ثابت و قابل تکراری داشت. فرمول یک تنظیم بعدی برای جلوه زمین در خودروهای مسابقه بود. چندین طرح فرمول یک به راه حل اثر زمین نزدیک شد که در نهایت توسط لوتوس اجرا شد. در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹، تونی راد و پیتر رایت در
بریتیش ریسینگ موتورز (BRM) در مسیر و در تونل باد با بالکن های جانبی بخش آیرودینامیکی طولانی آزمایش کردند تا جریان هوای متلاطم بین چرخ های جلو و عقب را تمیز کنند. هر دو کمی بعد تیم را ترک کردند و این ایده بیشتر مطرح نشد. رابین هرد در شرکت گروه مهندسی مارس، به پیشنهاد رایت، از مفهومی مشابه در ماشین فرمول یک مارس ۱۹۷۰ استفاده کرد. در هر دو خودرو، پایه های کناری بسیار دور از زمین بودند تا اثر زمینی قابل توجهی ایجاد نشود، و ایده آب بندی فضای زیر بخش بال به زمین هنوز توسعه نیافته بود. تقریباً در همان زمان، شاون باکلی کار خود را در سال ۱۹۶۹ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در زمینه آیرودینامیک زیر خودرو با حمایت کالین چاپمن، بنیانگذار فرمول یک لوتوس آغاز کرد. باکلی قبلاً اولین باله بلند مورد استفاده در ایندی کار را طراحی کرده بود، «خودروی خفاش» جری ایسرت در ایندیاناپولیس ۵۰۰ ۱۹۶۶ استفاده شد. با شکل دادن مناسب به قسمت زیرین ماشین، می توان سرعت هوا را در آنجا افزایش داد، فشار را کاهش داد و ماشین را به پایین کشید. آهنگ. وسایل نقلیه آزمایشی او کانالی شبیه به ونتوری در زیر خودروها داشتند که توسط رکاب های جانبی انعطاف پذیر مهر
و موم شده بود که کانال را از آیرودینامیک بالای خودرو جدا می کرد. او بررسی کرد که چگونه جداسازی جریان در کانال زیرسطحی می تواند تحت تأثیر پارامترهای مکش لایه مرزی و واگرایی سطح زیرین قرار گیرد. بعدها باکلی به عنوان استاد مهندسی مکانیک در مؤسسه فناوری ماساچوست با لوتوس، در توسعه لوتوس ۷۸ همکاری کرد. در یک روش متفاوت، گوردون موری طراح برابهام، در سال ۱۹۷۴ از سدهای بادی در جلوی برابهام بی تی۴۴اس خود استفاده کرد تا از جریان هوا در زیر خودرو جلوگیری کند. پس از کشف این که اینها با حرکت چرخشی ماشین از بین می روند، آنها را عقب تر قرار داد و متوجه شد که ناحیه کوچکی از فشار منفی در زیر ماشین ایجاد می شود که مقدار مفیدی از نیروی رو به پایین ایجاد می کند - حدود . مک لارن جزئیات مشابه زیر بدنه را برای طراحی مک لارن ام۲۳ خود تولید کرده است. در سال ۱۹۷۷ راد و رایت، که اکنون در لوتوس هستند، «ماشین بال» لوتوس ۷۸ را بر اساس نسخه مفهومی از مالک و طراح لوتوس، کالین چاپمن توسعه دادند. پایه های کناری آن، ساختارهای حجیم بین چرخ های جلو و عقب، به شکل ایرفویل های معکوس درآمده و با «دامنه» انعطاف پذیر به زمین مهر و موم شده اند. طراحی
رادیاتورها، تعبیه شده در پایه های جانبی، تا حدی بر اساس طراحی هواپیمای دی هاویلند موسکیتو بود. تیم در آن سال پنج مسابقه و دو مسابقه را در سال ۱۹۷۸ برد در حالی که آنها لوتوس ۷۹ بسیار بهبود یافته را توسعه دادند. برجسته ترین رقیب در سال ۱۹۷۸ برابهام-آلفا رومئو بی تی۴۶بی خودروی فَن دار بود که توسط گوردون موری طراحی شده بود. فن آن که بر روی یک محور طولی و افقی در عقب خودرو می چرخد، نیروی خود را از گیربکس اصلی می گرفت. این خودرو با این ادعا که هدف اصلی فن خنک سازی موتور بوده، از ممنوعیت اسپورت اجتناب کرد، زیرا کمتر از ۵۰٪ درصد جریان هوا برای ایجاد فرورفتگی در زیر خودرو استفاده می شود. فقط یک بار مسابقه داد و نیکی لائودا در جایزه بزرگ سوئد ۱۹۷۸ برنده شد. مزیت این خودرو پس از روغنی شدن پیست ثابت شد. در حالی که سایر خودروها مجبور به کاهش سرعت بودند، لائودا به دلیل نیروی رو به پایین فوق العاده ای که با سرعت موتور بالا می رفت، توانست از روی روغن شتاب بگیرد. هنگامی که موتور در حالت سکون روشن شد، مشاهده شد که خودرو در حالت چمباتمه نشسته است. مالک برابهام، برنی اکلستون که اخیراً رئیس انجمن سازندگان فرمول یک شده بود، پس از
سه مسابقه با سایر تیم ها به توافق رسید که خودرو را پس بگیرند. با این حال، فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی (فیا) هیئت حاکمه فرمول یک و بسیاری دیگر از مجموعه های اتومبیل رانی، تصمیم گرفت «ماشین های فن دار» را تقریباً بلافاصله ممنوع کند. از سوی دیگر، لوتوس ۷۹ در شش مسابقه و قهرمانی جهان برای ماریو اندرتی پیروز شد و به هم تیمی خود، رونی پیترسن مقام دوم پس از مرگ را داد، و نشان داد که این خودروها چقدر مزیت دارند. در سال های بعد، تیم های دیگر از لوتوس کپی کردند و پیشرفت کردند تا اینکه سرعت پیچ ها به طور خطرناکی بالا رفت، که منجر به چندین تصادف شدید در سال ۱۹۸۲ شد. قسمت زیرین صاف برای سال ۱۹۸۳ اجباری شد. بخشی از خطر اتکا به اثرات زمین به پیچ در سرعت های بالا، امکان حذف ناگهانی این نیرو است. اگر قسمت زیرین خودرو با زمین تماس داشته باشد، جریان بیش از حد فشرده می شود و در نتیجه تقریباً تمام اثرات زمین از بین می رود. اگر این اتفاق در گوشه ای رخ دهد که راننده برای ماندن در مسیر به این نیرو متکی است، حذف ناگهانی آن می تواند باعث شود که خودرو به طور ناگهانی بیشتر کشش خود را از دست داده و از مسیر خارج شود. پس از چهل سال مح