Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کمپلکس های آسیل-فلز واسطه کمپلکس های آلی فلزی حاوی یک یا چند لیگاند آسیل (RCO) هستند. چنین ترکیباتی به عنوان واسطه های گذرا در بسیاری از واکنش های مفید صنعتی، به ویژه کربونیلاسیون ها مشاهده می شوند. کاربردها. کمپلکس های فلز-آسیل در چندین فرایند تجاری شرکت می کنند، از جمله: واکنشی که شامل کمپلکس های آسیل فلزی با ارزش در سنتز آلی است، واکنش کربونیل زدایی تسوجی–ویلکینسونِ آلدهیدها است.
ایزوبل «ایزی» میکل اسمال (زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۹۶) هنرپیشه بریتانیایی است که تاکنون در فیلم های بلند سینمایی و برنامه های تلویزیونی مختلف ظاهر شده است. حرفه. میکل-اسمال بیشتر به خاطر ایفای نقش کتی اچ نوجوان در فیلم "هرگز رهایم نکن" در سال ۲۰۱۰ شناخته می شود. او نقش نسخه جوان تر دیگر بازیگر بریتانیایی کری مولیگان را بازی کرد که شباهت زیادی به او دارد. در دسامبر ۲۰۱۱، در مینی سریال بی بی سی با نام "انتظارات بزرگ" (۲۰۱۱) حضور داشت که در آن نقش استلای نوجوان را داشت و ونسا کربی نقش استلای مسن تر را بازی کرد. در طول این نقش برای گرفتن دیپلم خود در کالج برایتون تحصیل می کرد. او در سال ۲۰۱۲ در فیلم سرباز آرام در نقش مولی جوان و همچنین نقش راونای جوان در فیلم فانتزی "سفید برفی و شکارچی" ظاهر شد. در ژوئیه ۲۰۱۴، میکل-اسمال در فیلم "" نقش مولی را بازی کرد.
فرورفتگی ترازایستایی یا فرورفتگی ایزواستاتیک ، غرق شدن بخش های بزرگی از پوسته زمین در استنوسفر است که در اثر وزن سنگینی که روی سطح زمین قرار می گیرد، اغلب یخ های یخبندان در طول یخبندان قاره ای ایجاد می شود. فرورفتگی ترازایستایی و برخاست ترازایستایی با نرخ سانتی متر در سال رخ می دهد. گرینلند نمونه ای از منطقه ترازایستایی (ایزواستاتیک) فرورفته است. کلان دریاچه های یخساری می توانند در فرورفتگی های منطقه ای تحت تأثیر بار یخبندان تشکیل شوند.
کربونیل زدایی یا دکربونیلاسیون نوعی واکنش آلی است که شامل از دست دادن گروه C=O است. این فرآیند اغلب یک واکنش نامطلوب است زیرا نشان دهنده تخریب یک ساختار شیمیایی است. در شیمی کربونیل های فلزی، کربونیل زدایی یک فرآیند جانشینی را توصیف می کند که به موجب آن یک لیگاند C=O با لیگاند دیگری جانشین می شود.
کورت اشمیت (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فرست وینا و باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
والتر اشلیگر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
یوزف هامرل (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ و باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
والتر کولمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
در زمین شناسی، دریاچه پیش یخچالی یا دریاچه پیش یخساری ، به دریاچه ای گفته می شود که یا در اثر سد کردن یک یخ رفت در طول پسروی یک یخچال در حال ذوب، یک سد یخی یخبندان، یا توسط آب ذوبی که در برابر یخسار به دام افتاده است، به دلیل فرورفتگی ترازایستایی پوسته در پیرامون یخ تشکیل شده است. در پایان آخرین عصر یخبندان در حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش، دریاچه های بزرگ پیش یخچالی یک ویژگی گسترده در نیم کره شمالی بودند.
ارنست کوتسلیچک (; ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال اشتورم گراتس، و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
لئوپولد بارشانت (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
ایگناتس پوشنیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
برونو انگلمایر (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فرست وینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
واکنش کربونیل زدایی تسوجی–ویلکینسون روشی برای کربونیل زدایی آلدهیدها و برخی از آسیل کلریدها است. نام این واکنش، به افتخار شیمیدان ژاپنی جیرو تسوجی گذاشته شده است که برای اولین بار استفاده از کاتالیزور ویلکینسون (RhCl(PPh3)3) برای این واکنش ها را گزارش کرد: اگرچه کربونیل زدایی را می توان توسط چندین کمپلکس فلزات واسطه انجام داد، اما ثابت کرده است که کاتالیزور ویلکینسون موثرترین آن ها است.
هربرت نینواس (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتریش-استرالیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گراتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال اتریش و استرالیا بازی کرده است.
روبرت دینست (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
جیرو تسوجی (ژاپنی 辻二郎، Tsuji Jirō؛ زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۲۷ در شیگا؛ † ۱ آوریل ۲۰۲۲) شیمیدان ژاپنی بود که نخستین بار واکنش کربونیل زدایی تسوجی–ویلکینسون در شیمی آلی را گزارش کرد.
زن فالیک مفهومی در روانکاوی است که به توصیف زنی می پردازد که دارای ویژگی های نمادین آلت مردانه باشد. این مفهوم، به طور کلی هر زنی را توصیف می کند که دارای ویژگی های سنتی مردانه باشد. مادر فالیک. زیگموند فروید معتقد بود که کودکان هر دو جنس در مرحله فالیک، داشتن آلت تناسلی را به مادر نسبت می دهند، اعتقادی که از دست دادن آن به تسریع عقده اختگی کمک می کند. پس از آن، مردان ممکن است به دنبال جایگزین های فتیش جنسی در زنان برای آلت از دست رفته به شکل کفش های پاشنه بلند، گوشواره یا موهای بلند بگردند تا خطر اختگی را کاهش دهند. دختر فالوس. لیبیدو به جای جست وجو یا همذات پنداری با مادر فالیک، ممکن است معطوف به شخصیتی باشد که دختر فالوس نامیده می شود. برای مرد، دختر فالوس ممکن است به شکل یک دختر کوچک تر (شاید پسرانه) دیده شود که در آن می تواند تصویری از نوجوانی خود بیابد. برای زن، چنین موقعیتی ممکن است به صورت یک رفتار مطیعانه و مغلوب یا به شکل رفتاری مردانه بروز کند.
کلمنته ویلاورده (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع چپ بازی می کرد. او مدیر کل فعلی ختافه است.
به پردازنده ای که تنها یک هسته در مدار خود دارد پردازنده تک هسته ای گویند. در هر چرخه ساعت تنها می تواند یکبار چرخه دستورالعمل را انجام دهد زیرا کل عملیات را فقط در یک رشته انجام می دهد. کامپیوترهایی که دارای یک پردازنده تک هسته ای می باشند معمولاً از رایانه هایی با پردازنده های چندهسته ای کندتر می باشند. در گذشته پردازنده های تک هسته ای روی کامپیوترهای شخصی قرار می گرفت ولی با گذشت زمان و افزایش نیازهای کامیوترها، سرعت پایین پردازنده های تک هسته ای باعث عمل کرد ضعیف آن ها شده بود. سیستم عامل ویندوز تا قبل از انتشار ویندوز ۱۱ می توانست روی پردازنده های تک هسته ای اجرا شود اما در ویندوز ۱۱ به یک پردازنده با حداقل ۲ هسته برای اجرای ویندوز نیاز داریم. پردازنده های تک هسته ای به طور کامل منسوخ نشده اند و هنوز در برخی موارد خاص مورد استفاده قرار می گیرند. به طور مثال در برخی از سیستم های قدیمی همانند ویندوز ۹۸ به گونه ای طراحی شده اند که استفاده از پردازنده های چند هسته ای در آن ها باعث بهبود عمل کرد نمی شود. از دیگر کاربردهای پردازنده های تک هسته ای می توان استفاده آن ها در رایانه های سرگرم کننده مثل رزپری پای و
میکرو کنترلرهای یک مداره خاطر نشان کرد. آخرین پردازنده تک هسته ای برای کامپیوترهای رومیزی در سال ۲۰۱۳ با نام سلرون G470 تولید شد. توسعه. اینتل اولین پردازنده تک هسته ای با نام اینتل ۴۰۰۴ در ۱۵ نوامبر ۱۹۷۱ به بازار ارائه کرد. فرکانس اینتل ۴۰۰۴ ۷۴۰ کیلوهرتز بود که پس از گذشت سال های طولانی پیشرفت زیادی در پردازنده های تک هسته ای صورت پذیرفت به گونه ای که فرکانس سلرون G470 به ۲ گیگاهرتز رسیده بود.
نوشین کشاورزنیا پژوهشگر اجتماعی فعال سیاسی و مدنی، فعال حقوق زنان و پژوهشگر اجتماعی و زندانی سیاسی اهل ایران است. فعالیت های مدنی. نوشین کشاورزنیا، پژوهشگر اجتماعی فعال مدنی و حقوق زنان است که فعالیت خود را از سال ۱۳۸۱ آغاز کرده است. فعالیت های وی سال های اخیر بیشتر بر خشونت علیه زنان و موضوع ایجاد محیط های کاری امن و به دور از آزار و خشونت متمرکز شده بود. بازداشت. نوشین کشاورزنیا در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت، و به بازداشتگاه ۲۰۹ منتقل شد. او در تاریخ ۱۲ اردیبهشت به طور موقت و با قید وثیقهٔ یک میلیارد تومانی آزاد شد. حبس. به گزارش هرانا، نوشین کشاورزنیا، در دادگاه تجدیدنظر استان تهران به اتهام «اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی» پنج سال حبس تعزیری محکوم شد.
هیدروسفالی با فشار نرمال (به انگلیسی: Normal-pressure hydrocephalus یا NPH) نوعی هیدروسفالی ارتباطی است که در آن مایع مغزی نخاعی بیش از حد در بطن های مغزی جمع می شود و فشار مایع مغزی نخاعی در حد معمولی یا فقط کمی بالا است. با جمع شدن مایع درون بطن های مغزی این ساختارها گشاد می شوند و فشار وارده به مغز بیشتر می شود که سبب کمپرس و متراکم شدن بافت مغز می شود و علائم عصبی ایجاد می کند. این بیماری علائم سه گانه مهمی دارد که شامل افت حافظه، تکرر ادرار و مشکلات تعادلی است. درمان این اختلال قرار دادن شانت مغزی توسط جراح است که مایع مغزی نخاعی اضافه را وارد فضای شکم کند تا در آنجا جذب شود. این اختلال ممکن است با تشخیص های دیگری اشتباه شود از جمله بیماری منیر (به علت اختلال تعادلی)، بیماری پارکینسون (به علت اختلال راه رفتن) یا بیماری آلزایمر (به علت اختلال حافظه و مشکلات شناختی).
تفنگ فتیله ای دار (فرانسوی: &lt;bdi&gt;mousquetaire&lt;/bdi&gt;) نوعی سرباز مجهز به تفنگ فتیله ای بود. تفنگداران بخش مهمی از جنگ های مدرن اولیه به ویژه در اروپا بودند، زیرا آنها معمولاً اکثریت پیاده نظام خود را تشکیل می دادند. این تفنگداران پیشروی تفنگداران گلوله زن بودند. تفنگ گلوله زن در طول دوره ۱۸۵۰ تا ۱۸۶۰ به عنوان سلاح گرم جهانی برای ارتش های مدرن جایگزین تفنگ های فتیله ای شد. نام سنتی " تفنگ فتیله ای دار " برای سرباز پیاده نظام در ارتش امپراتوری آلمان تا جنگ جهانی اول استفاده می شد. آسیا. چین. توپ دستی () در قرن دوازدهم در چین اختراع شد و در قرن سیزدهم در آنجا به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. در طول قرن چهاردهم به سمت غرب در سراسر آسیا گسترش یافت. تفنگ شمخال داران و تفنگ فتیله ای داران در ارتش سلسله های مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴) و سلسله چینگ (۱۶۴۴–۱۹۱۱) مورد استفاده قرار گرفتند. کتاب ژائو شیژن در سال ۱۵۹۸ پس از میلاد، با نام "Shenqipu"، شامل تصاویر تفنگداران ترک عثمانی و اروپایی همراه با طرح دقیق تفنگ های آنها است. چینی ها همچنین اولین سلاح گرم رگبارزن را ساختند: چندین لوله پشت یک سپر چوبی کوچک، تفنگدار ای
ن لوله ها را می چرخاند و هر لوله را با کبریت آهسته یکی یکی روشن می کرد. این سلاح ها زمانی که از دیوارها یا موقعیت های دارای ارتفاع شلیک می شدند بیشترین تأثیر را داشتند. Needham این سلاح را یک "مسلسل اولیه" می دانست. هند. تفنگ های فتیله ای برای اولین بار در آسیای مرکزی تحت سلسله تیموریان معرفی شدند و توسط اولین امپراتور گورکانی به نام بابر در اولین نبرد پانی پات در سال ۱۵۲۶ میلادی استفاده شد. این سلاح از قرن شانزدهم به بعد، عمدتاً از زمان سلطنت امپراتور مغول ، اکبر، به بخشی جدایی ناپذیر از جنگ هند تبدیل شد. به عنوان یک دفاع مؤثر در برابر فیل های جنگی استفاده می شد. مغول ها، مراتاها، راجپوت ها، سیک ها و آهوم ها از تفنگداران فتیله ای استفاده می کردند. اروپا. اسپانیا. در ارتش اسپانیا، "تِرسیو" ("tercio")یا "اسکوِر اسپانیایی" یک ترکیب پیاده نظام مختلط بود که از لحاظ نظری می توانست تا ۳۰۰۰ نیزه دار، شمشیرباز و تفنگدار را شامل شود. اگرچه، در میدان جنگ، معمولاً بسیار کوچکتر بود. تفنگ فتیله ای داران توسط اسپانیایی ها در پاسخ به شوالیه های زره پوش سنگین توسعه داده شدند. یک تفنگ شمخال به اندازه کافی قدرت نداشت که یک شوا
لیه زره دار را سرنگون کند، اما یک تفنگ دیواری(wall gun)می توانست. فرماندهان میدانی اسپانیایی می خواستند قدرت شلیک یک تفنگ دیواری کوچک را به میدان نبرد بیاورند اما به گونه ای که اندازه یک شمخال قابل مانور باشد. راه حل یک تفنگ شمخال بزرگتر بود، اما وزن اضافی، استفاده آن را در هنگام هدف گیری و شلیک بسیار دشوار می کرد. از این رو، تفنگ فتیله ای بزرگ تری را روی یک پایه گذاشتند، که می توان گفت اولین پیش ساز تفنگ های تک پایه ای بود. علاوه بر این، تفنگ فتیله ای داران اولین پیاده نظام بودند که به طور کامل زره را کنار گذاشتند. به غیر از همراه داشتن پایه برای تفنگدار، تجهیزات تفنگداران از یک فلاسک باروت به یک نوار فشنگ ارتقا یافت. به دلیل دشواری در ادارهٔ پایه و قدرت مورد نیاز برای استفاده از این تفنگ سنگین تر، تفنگداران مردان قوی تری بودند و بیشتر از بقیه پیاده نظام دستمزد می گرفتند. فرانسه. تفنگ فتیله ای داران گارد یک واحد جوان بودند، در ابتدا تقریباً دارای حمایت قدرت شاخه نظامی خانواده سلطنتی یا "Maison du Roi" بودند. آنها در سال ۱۶۲۲ زمانی که لوئی سیزدهم یک گروه سواره نظام سبک («کارابینیرها» که توسط پدر لوئی ، هنری چ
هارم ایجاد شد) را با تفنگ تجهیز کرد، ایجاد شدند. تفنگداران هم پیاده به عنوان پیاده نظام و هم سوار بر اسب به عنوان دراگون در نبردها می جنگیدند. در نبرد فونتنوی () در سال ۱۷۴۵، تفنگ فتیله ای داران پادشاه که به عنوان سواره نظام عادی خدمت می کردند درحالی به پیاده نظام بریتانی با اسلحه حمله کردندکه آن ها شمشیر کشیده بودند. سوئد. به لطف اصلاحات گوستاو دوم آدولف، ارتش سوئد سبک جدیدی از جنگ را به بلوغ رساند که سوئد را در قرن هفدهم به یک قدرت بزرگ تبدیل کرد. این سبک نبرد به استاندارد جدیدی در سراسر اروپا و مستعمرات آن در آخرین مراحل جنگ تحت سلطه تفنگ فتیله ای تبدیل شد. دستورالعمل های مبتنی بر خود گوستاو، انقلابی در آموزش و تاکتیک های ارتش های غربی ایجاد کرد. بریتانیا. نشان حمایت تفنگدار فتیله ای بریتانیا، در قرن ۱۹ نماد " کت قرمز " متعلق به امپراتوری بریتانیا واحد اصلی ارتش بریتانیا بود که بزرگ ترین امپراتوری تاریخ را ایجاد کرد. این پیاده نظام بریتانیایی مجهز به کالیبر ۷۵ ملقب به(Land Pattern Musket) یا براون بس بود. این پیاده نظام با استانداردهای آن زمان به خوبی آموزش دیده بود و با گلوله های جنگی تمرین می کرد. یک کت
قرمز کاملاً آموزش دیده می تواند چهار بار در دقیقه شلیک کند. این، همراه با تکنیک شلیک توسط شرکت ها (روشی که در آن بلوک هایی از مردان رگبارهای کوچک تری را متوالی شلیک می کردند و موجی از آتش را در جلوی هنگ ایجاد می کردند)، این امکان را برای تفنگدار بریتانیایی فراهم کرد که در نبردهای تن به تن در مقابل دشمن با شمار زیادتر پیروز شود. اوراسیا. امپراتوری عثمانی. سپاه ینی چری ارتش عثمانی در اوایل دهه ۱۴۴۰ از تفنگ هایی ملقب به «matchlock» استفاده می کرد. امپراتوری عثمانی، با تمرکز بر ترکیه و گسترش به بالکان، عربستان و شمال آفریقا از تفنگ فتیله ای برای فتح قسطنطنیه (استانبول امروزی) استفاده کرد و یکی از اولین استفاده کنندگان از تفنگ در یک درگیری نظامی بود. همچنین از توپ های بزرگ از جمله توپ داردانل استفاده کرد. روسیه. اِسْتریلتْسی (روسی: &lt;bdi&gt;Стрельцы&lt;/bdi&gt;) واحدهای نگهبانان روسی (کلمه sl. "strelets", стрелец. به معنای "تیرانداز"؛ اغلب به عنوان "تیرانداز"، اما به طور صحیح تر "harquebuses" ترجمه می شود) از قرن شانزدهم تا اوایل قرن ۱۸، مسلح به سلاح گرم و هالبرد بودند. اولین واحدهای استریلتسی توسط ایوان مخوف بی
ن سالهای ۱۵۴۵ و ۱۵۵۰ ایجاد شد و به تفنگ شمخال مسلح شد. آنها برای اولین بار شاهد نبرد در محاصره کازان (Siege of Kazan)در سال ۱۵۵۲ بودند. خدمت سربازی در این واحد مادام العمر و موروثی شد. استریلتسی ها به صورت هنگ هایی سازماندهی شده بودند که هر کدام دارای یک کت بلند "کفتان(kaftans)" و کلاه پارچه ای نوک تیز با رنگ مشخص بودند. تا سال ۱۶۸۰، ۲۰ هنگ نظامی مسکو وجود داشت که مجموعاً ۲۰۰۴۸ نفر بودند و حدود ۱۲ درصد از ارتش را تشکیل می دادند (به همراه قزاق ها، شبه نظامیان و تعداد فزاینده ای از سربازان عادی). علاوه بر این، تعداد قابل توجهی از نیروهای مرزی و پادگانی در خارج از مسکو خدمت می کردند، هرچند که این نیروها به طور رسمی کمتر حفاری و تجهیز شده بودند. آفریقا. یک نیروی کوچک تفنگ فتیله ای دار در کنگو جواز پیداکرد که عمدتاً متشکل از مستیکوها (mestiço) بودند که از نژادهای کنگویی مختلط با تبار پرتغالی بودند. بیش از ۳۰۰ تفنگدار در ارتش کنگو علیه پرتغالی ها در نبرد (Mbwila)در سال ۱۶۶۵ خدمت کردند. تفنگداران از سال ۱۶۸۰ پس از میلاد در ارتش ویدا (Wydah) به کار گرفته شدند، اما آنها به طور کامل جایگزین نیزه داران، شمشیربازان و کما
نداران نشدند. در جنگ، ابتدا تفنگداران بودند که در صفوف مقدم ارتش می جنگیدند. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا. «&lt;bdi&gt;Musketeer&lt;/bdi&gt;». در "دانشنامهٔ ویکی پدیای انگلیسی"
در ایالات متحده، گواهینامه رانندگی () توسط قلمروهای ایالات متحده آمریکا، و نه دولت فدرال (به دلیل فدرالیسم)، صادر می شود. رانندگان معمولاً ملزم به دریافت گواهینامه از ایالت محل سکونت خود هستند. همه ایالت های ایالات متحده و استان ها و مناطق کانادا مجوزهای یکدیگر را به رسمیت می شناسند. مجوز استفاده از موتورسیکلت نیز وجود دارد. به طور کلی حداقل سن ۱۶ سال برای دریافت گواهینامه رانندگی یا موتور سیکلت و ۱۸ سال برای گواهینامه رانندگی تجاری که برای استفاده از وسایل نقلیه بزرگ و سنگین (مثلا اتوبوس و کامیون) یا هر وسیله نقلیه ای، صرف نظر از اندازه، لازم است. یک ایالت همچنین ممکن است امتیاز رانندگی یک فرد را در داخل مرزهای خود به دلیل تخلفات رانندگی تعلیق کند. بسیاری از ایالت ها یک سیستم مشترک از کلاس های مجوز را به اشتراک می گذارند، به استثنای برخی موارد، به عنوان مثال طبقات مجوز تجاری توسط مقررات فدرال با 49 CFR 383 استاندارد شده است. بسیاری از مجوزهای رانندگی و کارت های شناسایی ارقام کوچکی را در کنار هر فیلد داده نمایش می دهند. این مورد توسط استاندارد طراحی انجمن مدیران وسایل نقلیه موتوری آمریکا الزامی است و توسط بسی
اری از ایالت های ایالات متحده پذیرفته شده است. طبق آمار وزارت ترابری ایالات متحده آمریکا، تا سال ۲۰۱۸، تقریباً ۲۲۷ میلیون راننده دارای گواهینامه در ایالات متحده وجود دارد. تاریخچه. از آنجایی که تعداد وسایل نقلیه موتوری در ایالات متحده به ده ها هزار رسید، دولت های ایالتی و محلی قدرت جدیدی را به دست گرفتند: مجوز دادن به وسایل نقلیه و رانندگان. در سال ۱۹۰۱، نیویورک اولین ایالتی بود که اتومبیل را ثبت کرد. در سال ۱۹۱۸، همه ایالت های ایالات متحده به پلاک خودرو نیاز داشتند؛ ایالت ها در درخواست گواهینامه برای رانندگان کندتر بودند. تنها ۳۹ ایالت آنها را تا سال ۱۹۳۵ صادر کردند و تعداد کمی از آنها نیاز به آزمایش داشتند، علیرغم نگرانی گسترده در مورد رانندگان ناکارآمد. رانندگان اولیه توسط فروشندگان خودرو، خانواده و دوستان یا سازمان هایی مانند انجمن مسیحی مردان جوان رانندگی را آموزش می دادند. در دهه ۱۹۳۰، بسیاری از دبیرستان ها آموزش رانندگی را ارائه می دادند. ماساچوست و میسوری اولین ایالت هایی بودند که در سال ۱۹۰۳ به گواهینامه رانندگی نیاز داشتند، اما هیچ آزمونی با گواهینامه وجود نداشت. در سال ۱۹۰۸، هنری فورد مدل T را روان
ه بازار کرد، اولین خودروی مقرون به صرفه برای بسیاری از آمریکایی های طبقه متوسط (در سال ۱۹۱۹، زمانی که میشیگان شروع به صدور گواهینامه رانندگی کرد، فورد اولین خودروی خود را در سن ۵۶ سالگی دریافت کرد). در همان سالی که مدل T شروع به کار کرد، رود آیلند اولین ایالتی شد که هم گواهینامه و هم امتحان رانندگی را الزامی کرد (ماساچوست در سال ۱۹۰۷ یک امتحان راننده را راه اندازی کرد و در سال ۱۹۲۰ شروع به آزمایش برای همه رانندگان دیگر کرد). گواهینامه های رانندگی مریلند تا سال ۱۹۸۰ فاقد عکس بودند. قوانین گواهینامه رانندگی. حداقل سن برای دریافت گواهینامه رانندگی محدود در ایالات متحده از ۱۴ سال، سه ماه در داکوتای جنوبی تا ۱۷ سال در نیوجرسی متغیر است. در اکثر ایالت ها، یک قانون صدور گواهینامه فارغ التحصیل برای رانندگان نوجوانی که به تازگی گواهینامه دریافت کرده اند، با نام هایی مانند راننده موقت، اپراتور جوان، راننده آزمایشی یا گواهینامه متوسط اعمال می شود. این گواهینامه ها برخی از امتیازات رانندگی را محدود می کند، مانند اینکه آیا راننده جدید می تواند مسافر حمل کند یا خیر، و اگر چنین است چند نفر، و همچنین تعیین مقررات منع رفت و آ
مد برای رانندگان جوان. به عنوان مثال، رانندگان یوتا که زیر ۱۸ سال دارند، نمی توانند افراد خارج از خانواده را در شش ماه اول خود با گواهینامه رانندگی کنند. برخلاف برخی از ایالت های استرالیا و برخی از استان های کانادا، قوانین صدور مجوز فارغ التحصیل به محدودیت های سرعت کمتر، نمایش پلاک های L و P، محدودیت در یدک کشی تریلر یا قایق، یا ممنوعیت رانندگی در بزرگراه ها یا استفاده از خودروهای با کارایی بالا نیازی ندارند. رانندگان زیر ۱۸ سال معمولاً موظفند در یک برنامه آموزش جامع رانندگی چه در دبیرستان خود یا یک مدرسه رانندگی حرفه ای شرکت کنند و قبل از درخواست گواهینامه، تعداد معینی از درس های پشت فرمان را با یک مربی رانندگی معتبر بگذرانند. برخی از ایالت ها مانند نیویورک همچنین از رانندگان بزرگسال جدید می خواهند قبل از درخواست گواهینامه، در برخی از آموزش های رانندگی شرکت کنند. در برخی از ایالت ها، همه رانندگان بزرگسالی که به تازگی گواهینامه دریافت کرده اند ممکن است برای مدت معینی (معمولاً بین شش ماه تا دو سال) مشروط شوند، که طی آن تخلفات رانندگی مجازات های سخت تری یا تعلیق اجباری را در پی دارد که برای رانندگان باتجربه اعم
ال نمی شود. وزارت حمل و نقل ایالات متحده از همه رانندگان دارای گواهینامه رانندگی تجاری می خواهد که هر دو سال یک بار قبل از تمدید، معاینه فیزیکی دوره ای را پشت سر بگذارند و حداقل ۲۱ سال سن داشته باشند تا بتوانند در تجارت بین ایالتی فعالیت کنند یا مواد خطرناکی را حمل کنند که راننده را ملزم به قرار دادن پلاکارد روی آن کند. وسیله نقلیه، اما به ایالت ها اجازه می دهد برای رانندگان زیر ۲۱ سال گواهینامه رانندگی تجاری صادر کنند، مشروط بر اینکه آنها فقط در خطوط ایالتی (تجارت بین دولتی) فعالیت کنند. همه رانندگانی که وسایل نقلیه موتوری تجاری را که نیازی به گواهینامه رانندگی تجاری در تجارت بین ایالتی ندارند، رانندگی می کنند، باید حداقل ۲۱ سال سن داشته باشند و مشمول شرایط بهداشتی مشابه رانندگان با گواهینامه های رانندگی تجاری هستند. در سال ۲۰۱۷، اورگن اولین ایالت در ایالات متحده شد که به ساکنانی که به عنوان تراجنسیتی یا غیر باینری (نه زن یا مرد) شناسایی می شوند، پیشنهاد داد که جنسیت خود را به عنوان "X" در مجوزها یا کارت های شناسایی خود تعیین کنند. در مارس ۲۰۲۲، جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا قانونی را امضا کرد که
به تراجنسیتی ها و آمریکایی های غیر دودویی اجازه می دهد تا نشانگر جنسیت "X" را در پاسپورت ایالات متحده خود انتخاب کنند. سایر ایالت ها (از جمله واشینگتن، دی.سی.) که به ساکنان تراجنسیتی و غیر باینری اجازه می دهند "X" را به عنوان جنسیت خود انتخاب کنند عبارتند از هاوایی، کالیفرنیا، واشینگتن، آیداهو، نوادا، نیومکزیکو، کلرادو، آرکانزاس، ایلینوی، ایندیانا، مینه سوتا، ویسکانسین. ویرجینیا، مریلند، پنسیلوانیا، نیویورک (ایالت)، نیوجرسی، کنتیکت، ماساچوست، ورمانت، مین (ایالت)، نیوهمپشایر و رود آیلند. یوتا و اوهایو برای نشانگر جنسیت "X" به تأیید دولتی نیاز دارند. همه ایالت های دیگر گزینه جنسیت سوم را ارائه نمی دهند. استفاده به عنوان شناسنامه و مدرک سن. گواهینامه های رانندگی صادر شده در ایالات متحده دارای یک شماره یا کد الفبایی است که توسط اداره وسایل نقلیه موتوری ایالت صادر کننده (یا معادل آن) صادر شده است، معمولاً یک عکس از حامل و همچنین یک کپی از امضای حامل، نشانی دارنده نشان می دهد. محل اقامت اولیه، نوع یا کلاس مجوز، محدودیت ها، تأییدیه ها (در صورت وجود)، مشخصات فیزیکی حامل (مانند قد، وزن، رنگ مو و رنگ چشم) و تاریخ تولد.
شماره گواهینامه رانندگی صادر شده توسط یک ایالت منحصر به فرد است. به دلیل نگرانی های مربوط به سرقت هویت، شماره تأمین اجتماعی اکنون توسط قانون فدرال از نمایش در گواهینامه های رانندگی جدید منع شده است. در اکثر ایالت ها، جهت انطباق با استانداردهای AAMVA، جهت گواهینامه رانندگی برای افراد زیر ۲۱ سال عمودی است در حالی که گواهینامه رانندگی برای افراد بالای ۲۱ سال افقی است. از آنجایی که گواهینامه رانندگی اغلب به عنوان اثبات سن افراد مورد استفاده قرار می گیرد، تفاوت در جهت گیری باعث می شود تا تشخیص اینکه فرد از نظر قانونی مجاز به خرید الکل یا تنباکو است را آسان می کند (سن نوشیدن و تنباکو در همه ایالت های ایالات متحده ۲۱ سال است). برخی از ایالت ها، مانند آریزونا، نیازی به تغییر گواهینامه رانندگی به افقی در سن ۲۱ سالگی ندارند. گواهینامه عمودی تا سن ۶۵ سالگی در ایالت آریزونا منقضی نمی شود. اکثر ایالت ها نیاز دارند که وقتی یک راننده در یک ایالت اقامت می کند، باید گواهینامه صادر شده توسط آن ایالت را در مدت زمان محدود دریافت کند. از آنجایی که هیچ کارت شناسایی ملی در ایالات متحده وجود ندارد، گواهینامه رانندگی اغلب به عنوان م
عادل واقعی برای تکمیل بسیاری از معاملات تجاری رایج و دولتی استفاده می شود. در نتیجه گواهینامه رانندگی به سرقت رفته و برای سرقت هویت استفاده می شود. گواهینامه رانندگی همیشه کارت شناسایی نبود. در بسیاری از ایالت ها، گواهینامه رانندگی تا دهه ۱۹۸۰ حتی یک عکس هم نداشت. حمایت مادران مخالف رانندگی در حالت مستی برای تأیید سن شناسنامه عکس دار در ارتباط با افزایش سن نوشیدن به ۲۱ سال برای کاهش مصرف مشروبات الکلی زیر سن قانونی منجر به اضافه شدن عکس ها به تمام مجوزهای دولتی شد. نیویورک و تنسی آخرین ایالت هایی بودند که در سال ۱۹۸۶ عکس اضافه کردند. نیوجرسی بعداً به رانندگان اجازه داد تا مجوزهای غیرعکسی دریافت کنند، اما این گزینه متعاقباً لغو شد. دارندگان مجوز ورمونت این امکان را دارند که مجوزی بدون عکس دریافت کنند. رانندگان تنسی با سن ۶۰ سال یا بیشتر، قبل از ژانویه ۲۰۱۳، زمانی که گواهینامه عکس برای شناسایی رای لازم بود، این امکان را داشتند که گواهینامه رانندگی بدون عکس داشته باشند. کسانی که مجوزهای معتبر غیرعکس را داشتند، پس از انقضای مجوز فعلی آنها، مجاز به دریافت مجوز عکس بودند. سیزده ایالت به دلایل اعتقاد مذهبی مجوز رانن
دگی بدون عکس را مجاز می دانند: آرکانزاس، ایندیانا، کانزاس، مینه سوتا، میسوری، نبراسکا، نیوجرسی، داکوتای شمالی، اورگان، پنسیلوانیا، تنسی، واشینگتن، و ویسکانسین. موارد بعدی به مجوزها شامل اثر انگشت، بارکد، نوار مغناطیسی، شماره تأمین اجتماعی و ویژگی های ضد دستکاری می شد که بیشتر آنها برای جلوگیری از سرقت هویت و جلوگیری از استفاده از شناسه های جعلی اضافه شدند. ایالت ها به آرامی ویژگی های دیجیتالی شده را به گواهینامه های رانندگی اضافه کرده اند که هولوگرام ها و بارکدها را برای کاهش جعل در خود جای داده اند.
نبرد مقدس () یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی لهستانی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و پخش آن تا سال ۲۰۰۹ ادامه داشت. پس از سال ها، یک فصل دیگر از این سریال (فصل ۱۱) در پائیز ۲۰۲۰ منتشر شد. از بازیگران این سریال می توان به آدام بائومن، زبیگنیف بوچکوفسکی، یوآنا بارتل، بوهدان وازوکا، گژگوش پشیبیو و بوگدان کالوس اشاره کرد.