Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریایی را که گاوهای دریایی برای تغذیه شان به آنها وابسته هستند، از بین می برد. طی یک مطالعه ای که صورت گرفت مشخص شد غلظت فلزات در خون گاوهای دریایی در فلوریدا و بلیز نیاز به بررسی جدی دارد و نیاز به طراحی یک مبنای غلظت فلزات می باشد. مشخص شد که تفاوت های معنی داری در فلزات خاصی مانند مس و روی برای گاوهای دریایی در مناطق مختلف و همچنین تفاوت هایی در گاوهای دریایی وحشی و گاوهای دریایی صید شده در حال احیا وجود دارد. این تفاوت ها اطلاعات لازم در مورد سلامت گاوهای دریایی را برای پزشکان فراهم می کند تا بتوانند به درستی از گاوهای دریایی مراقبت کنند. گاوهای دریایی معمولاً در آب های گرم خروجی نیروگاه ها و چشمه ها در هوای سرد جمع می شوند. گاوهای دریایی با آب های سردتر سازگار نیستند، بنابراین، اگر به موقع برای زمستان به آب های گرم تر نرسند، ممکن است دچار استرس سرما شوند. این حیوانات سرعت متابولیک فوق العاده پایینی دارند و عایق بندی ضعیفی دارند که به نوبهٔ خود به آنها اجازه نمی دهد در آب های سرد دمای بدن خود را تنظیم کنند. طبق گزارش سازمان ماهی و حیات وحش فلوریدا، گزارش اولیهٔ مرگ ومیر گاوهای دریایی در سال ۲۰۲۳ نشان می ده
د که دلایل اصلی مرگ ومیر گاوهای دریایی، برخورد با قایق و استرس سرمایی بوده است. گاوهای دریایی در مطالعات خاصی نشان داده اند که شناخت گاوهای دریایی بسیار خوب است و مهارت های اجتماعی بسیار پیچیده تری نسبت به آنچه قبلاً شناخته شده بود، دارند و بنابراین نیاز به تحقیقات بیشتری برای شناخت کامل آنها وجود دارد.
یوزپلنگ آفریقایی به هر یک از زیرگونه های یوزپلنگ ("Acinonyx jubatus") بومی آفریقا اشاره دارد:
ابوطاهر صایِغ (؟ – ۱۱۱۳م/ ۵۰۷ق) داعی اسماعیلی نزاری در سوریه بود که پس از درگذشت داعی حکیم منجم در سال ۴۹۶ هجری/۱۱۰۳ میلادی، رهبری نزاریان سوریه را بر عهده گرفت. او فارسی تبار بود و همچون پیشینیانش از سوی مرکز نزاریان در الموت به سوریه فرستاده شده بود. ابوطاهر در دربار رضوان (۱۰۹۵ – ۱۱۱۳م)، حاکم سلجوقی حلب، جایگاه ویژه ای یافت، اما تلاش هایش برای تسلط بر دژها و مناطق شمال سوریه بی ثمر ماند. او مدتی کوتاه قلعهٔ افامیا را تصرف کرد، اما به دست تانکرد، امیر صلیبی انطاکیه، از آن جا رانده شد. با درگذشت رضوان در سال ۵۰۷ قمری/۱۱۱۳ میلادی، اوضاع برای نزاریان در حلب وخیم شد؛ ابوطاهر همراه با شماری از رهبران نزاری دستگیر و در همان سال اعدام شد. پس از ابوطاهر، بهرام داعی جانشین او شد. زندگی. ابوطاهر دومین داعی نزاری در سوریه بود که از سوی حسن صباح پس از مرگ حکیم منجم به این منطقه اعزام شد. او توانست با رضوان، حاکم سلجوقی حلب، اتحاد برقرار کند و پایگاه نزاریان را در حلب حفظ نماید. ابوطاهر سیاست پیشین نزاریان را ادامه داد و در تلاش بود تا با تصرف دژها در مناطق دارای گرایش های اسماعیلی، نفوذ فرقه را گسترش دهد؛ تمرکز او عمدت
اً بر ارتفاعات جبل السماق بین رود عاصی و حلب بود.در آن زمان، منطقه علیای رود عاصی میان جناح الدوله در حمص، بنی منقذ در شَیزر، و خلف بن ملاعب، فرماندار فاطمی افامیا که در قلعه المضیق مستقر بود، تقسیم شده بود. جناح الدوله در سال ۱۱۰۳ به دست حکیم منجم ترور شد و سه سال بعد، در فوریهٔ ۱۱۰۶، خَلَف بن مُلاعِب که احتمالاً اسماعیلی مستعلی و مخالف همکاری با نزاریان بود، به دست ابوالفتح سرمینی با همکاری ابوطاهر کشته شد.پس از آن، ابوطاهر و ابوالفتح با نقشه ای زیرکانه قلعة المضیق و شهر افامیا را تصرف کردند. تانکرد، نایب السلطنهٔ شاهزاده نشین انطاکیه، در ابتدا در محاصره افامیا ناکام ماند، اما چند ماه بعد با کمک مصعب بن ملاعب، برادر خلف، دوباره شهر را محاصره کرد و در سپتامبر ۱۱۰۶ تصرفش کرد. در پی آن، ابوالفتح اعدام شد و ابوطاهر با پرداخت فدیه نجات یافت و به حلب بازگشت. در سال ۱۱۱۱، تلاش نافرجام برای ترور ابوحرب عیسی بن زید، یکی از ثروتمندان ایرانی تبار حلب، موجب خشم عمومی مردم حلب نسبت به اسماعیلیان نزاری شد. با وجود این، رضوان، حاکم سلجوقی حلب، همچنان از نزاریان حمایت کرد. اما با مرگ رضوان در سال ۱۱۱۳، نزاریان حلب یکی از م
هم ترین متحدان خود را از دست دادند. در دوران کوتاه سلطنت پسر نوجوان او، آلب ارسلان الاخرس، قلعهٔ بالس در مسیر حلب به بغداد به ابوطاهر واگذار شد. با آغاز کارزار ضد نزاری محمد اول تپر، سلطان سلجوقی، سعید بن بدیع، رئیس دیوان حلب، مأمور شد تا آلب ارسلان را علیه نزاریان تحریک کند. در پی آن، ابوطاهر و بسیاری از نزاریان در حلب اعدام شدند و باقی ماندگان یا پراکنده شدند یا فعالیت های خود را به شکل پنهانی ادامه دادند.
زیرگونهٔ یوزپلنگ بومی هند — یوزپلنگ آسیایی (نام علمی: "Acinonyx jubatus venaticus") — در اواسط قرن بیستم در آنجا منقرض شد. از آن زمان، این زیرگونهٔ آسیایی تنها در ایران و به تعداد بسیار کم در معرض خطر انقراض باقی مانده است. در سپتامبر ۲۰۲۲، تعداد کمی از یوزپلنگ های جنوب شرقی آفریقا (نام علمی: "Acinonyx jubatus jubatus")، زیرگونه ای غیربومی در هند، از نامیبیا و آفریقای جنوبی به یک پارک ملی در هند منتقل شدند. این انتقال به پارک ملی کونو در مرکز هند به صورت کوتاه مدت توسط دیوان عالی هند در ژانویهٔ ۲۰۲۰ مجاز اعلام شد. پیش از آنکه جنگل های خارستان در منطقهٔ پنجاب — در شمال غربی — برای کشاورزی و سکونت انسان از بین بروند، با علفزارهای بازی که گله های بزرگ سیاه کل در آنجا چرا می کردند، در هم آمیخته بودند؛ این گوزن ها در کنار شکارچی طبیعی اصلی خود، یوزپلنگ آسیایی، زندگی می کردند. در عصر جدید اولیه، اشراف جنوب آسیا از یوزپلنگ های اهلی شان برای شکار نگهداری می کردند. در نتیجه، سیاه کل دیگر گونه ای موجود در برابر این یوزپلنگ ها در منطقهٔ پنجاب نیست. ترکیبی از عوامل مشابه از جمله از بین رفتن زیستگاه، کاهش طعمه و شکار برای
کسب امتیاز در دوران حکومت بریتانیا در هند منجر به انقراض یوزپلنگ آسیایی در سایر مناطق زیستگاه آن شد. آخرین شکار ثبت شده در سال ۱۹۴۷ رخ داد، زمانی که جنوب آسیا در آستانهٔ استعمارزدایی بود. بحث ها در مورد معرفی یوزپلنگ پس از اواسط دههٔ ۱۹۵۰ آغاز شد. در دههٔ ۱۹۷۰ پیشنهادهایی به دولت های ایران داده شد، اما بی نتیجه ماند. از دههٔ ۱۹۸۰، دولت کنیا پیشنهادهایی ارائه داد، اما تا سال ۲۰۱۲، دیوان عالی هند پروژهٔ انتقال گونه ها را غیرقانونی اعلام کرد. در ژانویهٔ ۲۰۲۰، دادگاه این تصمیم خود را لغو کرد و اجازهٔ واردات تعداد کمی را به صورت آزمایشی صادر کرد. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، پنج یوزپلنگ ماده و سه یوزپلنگ نر جنوب شرقی آفریقا، بین چهار تا شش سال، از راه هوایی از نامیبیا منتقل و در یک محوطهٔ قرنطینه شده در پارک ملی کونو در ایالت مادیا پرادش رها شدند. این جابجایی تحت نظارت لوری مارکر، از صندوق حفاظت از یوزپلنگ مستقر در نامیبیا و یادوندرادف جالا از موسسهٔ حیات وحش هند انجام شد. این یوزپلنگ ها که به قلاده های رادیویی مجهز بودند، در ماه نوامبر به محوطهٔ بزرگتری منتقل شدند. ۱۲ یوزپلنگ دیگر در فوریهٔ ۲۰۲۳ از آفریقای جنوبی وارد شدن
د و رهاسازی آنها در پارک از مارس ۲۰۲۳ آغاز شد. در آن ماه، یک یوزپلنگ چهار توله به دنیا آورد که اولین تولد یوزپلنگ زنده ثبت شده در هند در بیش از ۷۰ سال گذشته بود. اولین مرگ در اواخر همان ماه گزارش شد و تا ژانویهٔ ۲۰۲۴، ده حیوان جان خود را از دست داده بودند.
بینابندی رشته ها در علوم رایانه روشی برای ذخیره کردن تنها یک نسخه از هر مقدار رشته ای منحصربه فرد است که باید تغییرناپذیر باشد. بینابندی رشته ها موجب بهینه تر شدن برخی کارهای پردازش رشته ای از نظر زمانی یا حافظه ای می شود، ولی در عوض باعث می شود در موقع ایجاد و یا بینابندی آن رشته، به زمان بیشتری نیاز باشد. این مقادیر منحصر به فرد درون یک مخزن بینابندی رشته ای ذخیره می شوند. تک نسخه هر رشته، بینابندی (intern) آن رشته نامیده می شود و معمولا توسط روش در کلاس رشته جستجو می شود. برای نمونه، ()String.intern در جاوا. با استفاده از این روش تمامی رشته های ثابت زمان کامپایل در جاوا به طور خودکار بینابندی می شوند. برخی زبان های برنامه نویسی شیء گرای امروزی، از جمله جاوا، پایتون، پی اچ پی (از ورژن ۵.۴)، لوآ، و زبان های دات نت، همگی از بینابندی رشته ها پشتیبانی می کنند. لیسپ، اسکیم، جولیا، روبی، و اسمال تاک از جمله زبان های دارای داده های نوع سمبل هستند، که اساسا همان رشته های بینابندی شده هستند. کتابخانه استاندارد ام ال نیوجرسی دارای نوع داده اتم است که همان کار را انجام می دهد. انتخابگرهای (selector) آبجکتیو-سی، که عمد
تاً به عنوان نام متدها استفاده می شوند، رشته های بینابندی شده اند. اشیاء غیر از رشته ها می توانند بینابندی شوند. برای نمونه در جاوا، زمانی که مقادیر اولیه (primitive) درون یک شیء لفاف (wrapper) باکسینگ شوند (boxing)، مقادیر مشخصی (هر نوع داده بولی (codice_1codice_2، بایتی (codice_3codice_2، کاراکتری (codice_5) از ۰ تا ۱۲۷، و هر نوع داده کوتاه (codice_6) یا عدد صحیح (codice_7) بین ۱۲۸- و ۱۲۷) بینابندی می شوند، و برای هر دو تبدیل باکسینگ برای یک مقدار از این نوع، تضمین می شود که به یک شیء یکسان منجر شوند. تاریخچه. لیسپ، مفهوم رشته های بینابندی شده را برای سمبل های خود معرفی کرد. از بعد تاریخی، ساختار داده ای که به عنوان مخزن رشته ای استفاده می شد، زمانی که به صورت یک لیست پیوندی پیاده سازی شود، یک "oblist" و زمانی که به صورت یک آرایه پیاده سازی شود، یک "obarray" نام داشت. انواع امروزی از زبان لییسپ معمولاً سمبل ها و رشته ها را تمیز می دهند؛ بینابندی یک رشته، سمبلی موجود باز می گرداند و یا سمبلی جدید می سازد، که آن سمبل نام همان رشته را دارد. سمبل ها اغلب توانایی های اضافه ای دارند که رشته ها آن ها را ندارند، ما
نند ذخیره مقادیر وابسته، یا ایجاد فضای نام. این تمایز همچنین برای جلوگیری از مقایسه تصادفی یک رشته بینابندی شده با رشته ای که لزوماً بینابندی نشده است، مفید است؛ که این اشتباه ممکن است، بسته به الگوهای استفاده، منجر به شکست های متناوب شود. انگیزه ها. بینابندی رشته ها موجب سرعت بخشیدن به مقایسه رشته ها می شود؛ عملیاتی که گاهی به یک گلوگاه عملکردی در برنامه هایی تبدیل می شود (مانند کامپایلرها یا محیط های اجرایی زبان های پویا) که برای جستجوی ویژگی ها و متدهای یک شیء، به شدت به آرایه های انجمنی با کلیدهای رشته ای متکی هستند. بدون بینابندی، مقایسه دو رشته متمایز ممکن است نیازمند برسی هر حرف از آن دو باشد. این کار به دو دلیل کند است: این عمل ذاتاً از مرتبه O(n) در طول رشته ها است؛ این عمل معمولاً نیازمند خواندن از چندین منطقه از حافظه است، که زمان نیاز دارد؛ و خواندن آن ها کش پردازشگر را پر می کند، به این معنی که فضای کش کمتری برای نیازهای دیگر موجود است. با رشته های بینابندی شده، یک آزمون هویت شیء بعد از عملیات بینابندی اصلی کافی است؛ که معمولاً به صورت یک آزمون برابری اشاره گر پیاده سازی می شود، و فقط یک دستور ما
شین بدون هیچ ارجاعی به حافظه است. زمانی که موارد زیادی از یک مقدار رشته وجود داشته باشد، بینابندی رشته ها موجب کاهش استفاده از حافظه می شود؛ برای مثال از یک شبکه یا حافظه خوانده می شود. چنین رشته هایی ممکن است شامل اعداد جادویی یا اطلاعات پروتکل شبکه باشند. برای نمونه تجزیه کننده های XML می توانند نام پلاک ها (tag)و صفات (attributes) را برای صرفه جویی در حافظه بینابندی کنند. انتقال شبکه ای اشیاء از جریان های شیء سریال سازی RMI جاوا می تواند رشته های بینابندی شده را به طرز بهینه تری انتقال دهند، از آن جایی که به محض سریال سازی شدن، شیء رشته ای دسته ای به جای اشیاء تکراری استفاده می شوند. مشکلات. چندریسمانی (multithreading). در صورتی که رشته های بینابندی شده تغییرناپذیر نباشند، بینابندی رشته ها ممکن است در ترکیب با چندریسمانی مشکل آفرین باشد. در بسیاری از سامانه ها، بینابندی های رشته ملزم هستند تا به صورت سراسری در تمام ریسمان ها قابل دسترس باشند (یا در هر زمینه ای که امکان اشتراک گذاری اشاره گرها وجود دارد)، بنابراین مخزن(ها)ی بینابندی منابعی سراسری هستند که باید برای دسترسی همزمان امن، هماهنگ شوند. هر چند این
موضوع صرفاً بر تولید رشته ها تاثیر می گذارد (در جایی که مخزن بینابندی باید برسی و در صورت نیاز اصلاح شود)، و قفل گذاری دوبار بررسی شده ممکن است در سکوهایی که در آن جا بهینه سازی ایمنی باشد استفاده شود، نیاز به حذف دوطرفه در زمان اصلاح مخزن بینابندی می تواند هزینه بر باشد. مغایرت هم می تواند با تقسیم بندی فضای رشته به چندین مخزن کاهش یابد، که می توانند مستقل از یکدیگر هماهنگ شوند. بازپس گیری رشته های بینابندی شده بدون استفاده. بسیاری از پیاده سازی های رشته های بینابندی شده اقدام به بازپس گیری (به طور دستی یا غیردستی) رشته هایی که دیگر استفاده نمی شوند، نمی کنند. در برنامه هایی که تعداد رشته های بینابندی شده در آن ها کم یا ثابت باشند، یا دارای عمری کوتاه باشند، هدررفت منابع سامانه قابل چشم پوشی است. ولی برای برنامه های دارای مدت زمان اجرایی طولانی که در زمان اجرای آن ها تعداد زیادی بینابندی رشته تولید می شوند، نیاز به بازپس گیری بینابندی های بلااستفاده افزایش می یابد. این کار می تواند توسط یک زباله روب انجام شود، هرچند برای این که این روش درست کار کند، ارجاعات ضعیف به بینابندی های رشته باید در مخزن بینابندی ذخ
یره شوند.
خویشتن آرایی ، چنان که استیون گرینبلت مراد داشته، برساختنِ هویت و چهرهٔ اجتماعیِ خویش است چنان که ویژگی های فرهنگی و اجتماعیِ معیّنی را جلوه گر کند. بالداساره کاستیلیونه از نویسندگانِ شیوه نامه های رفتار در دورهٔ رنسانس بود.
محاسبات در علوم و مهندسی (CiSE) یک مجله فنی دوماهنامه است که توسط انجمن کامپیوتر IEEE منتشر می شود. این مجله در سال ۱۹۹۹ از ادغام دو نشریه تأسیس شد: علوم محاسباتی و مهندسی (CS&amp;E) و کامپیوترها در فیزیک (CIP)، اولی توسط IEEE و دومی توسط انستیتو فیزیک آمریکا (AIP) منتشر می شد. سردبیر بنیانگذار آن بود، که به خاطر اثبات یکی از اولین نسخه های قضیه تقریب جهانی شبکه های عصبی شناخته شده است. این مجله میان رشته ای است و موضوعاتی مانند شبیه سازی عددی، مدل سازی، و تحلیل و تجسم داده ها را پوشش می دهد. هدف CiSE ارائه اطلاعات کاربردی به خوانندگان خود درباره آخرین پیشرفت ها در روش های محاسباتی و کاربردهای آن ها در علوم و مهندسی است. محاسبات در علوم و مهندسی، مقالات فنی داوری شده، شماره های ویژه، سرمقاله ها و بخش های مختلف (ستون های منظم) را منتشر می کند. مقالات برجسته. یکی از برجسته ترین مقالات منتشر شده در CiSE، "Matplotlib: یک محیط گرافیکی دوبعدی" نوشته جان دی. هانتر مرحوم است. این مقاله بیش از ۲۲ هزار بازدید متن کامل و بیش از ۱۷ هزار استناد در IEEE Xplore، و بیش از ۲۷ هزار استناد در گوگل اسکالر (بررسی شده در ۱۴ اوت ۲۰
۲۳) را نشان می دهد. یک مقاله بخش بسیار محبوب، "بلاک چین چیست؟" توسط عضو هیئت تحریریه ماسیمو دی پیرو است. سایر مقالات برجسته شامل "پایتون برای محاسبات علمی" توسط تراویس اولیفانت، که بیش از ۱۵ هزار بازدید در Xplore دارد، و "آرایه NumPy: ساختاری برای محاسبات عددی کارآمد" توسط استفان فان در والت و همکاران، با نزدیک به ۷ هزار استناد و ۱۲ هزار بازدید در Xplore است. برنده جایزه بهترین مقاله CiSE در سال ۲۰۲۱، "جوپیتر: تفکر و روایت گری با کد و داده" توسط برایان ای. گرنجر و فرناندو پرز بود. سردبیران برجسته. در میان سردبیران افتخاری، که نزدیک به بیست سال در هیئت تحریریه خدمت کرده اند، جک دونگارا، استاد برجسته علوم کامپیوتر در دانشگاه تنسی، و دریافت کننده جایزه پیشگام کامپیوتر انجمن کامپیوتر IEEE در سال ۲۰۲۰، و جایزه آلن تورینگ ACM در سال ۲۰۲۱، در میان بسیاری از افتخارات دیگر، قرار دارد. کلیو مولر، رئیس و هم بنیانگذار MathWorks، از سال ۱۹۹۹ سردبیر بخش نرم افزار و عضو هیئت تحریریه بود. مجله پیشین، "علوم محاسباتی و مهندسی IEEE" ("CS&amp;E")، توسط احمد سامح تأسیس شد، که به خاطر مشارکت هایش در الگوریتم های موازی در جبر خطی ع
ددی شناخته شده است و چندین سال در هیئت CiSE باقی ماند. دیان اولیری، استاد افتخاری علوم کامپیوتر در دانشگاه مریلند، از سال ۲۰۰۳ به مدت چندین سال سردبیر ستون "تکلیف شما" بود. او ستون های خود را جمع آوری و گسترش داد و به کتابی با عنوان "محاسبات علمی با مطالعات موردی" تبدیل کرد که در سال ۲۰۰۹ توسط SIAM منتشر شد.
گذرگاه مرزی کوهک (مرز کوهک-چدگی) یک گذرگاه مرزی بین ایران و پاکستان است که در شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. این گذرگاه مرزی در فاصله ۴۵۰ کیلومتر زاهدان مرکز استان و فاصله ۱۱۸ کیلومتری شهر سراوان واقع شده است. بازارچه مرزی. فعالیت تجاری بازارچهٔ مرزی کوهک از سال ۱۳۷۵ آغاز شده است. این بازارچه در ۵ کیلومتری روستای کوهک از توابع بخش بم پشت سراوان در محدوده حصار کشی شده واقع شده است و از سال ۱۳۷۵ فعالیت تجاری خود را آغاز کرده است؛ همچنین در آن سوی مرز نیز پاکستان مبادرت به ساخت گمرک و تأسیسات مورد نیاز نموده است. این بازارچه در محوطه ای حصارکشی شده به مساحت ۱۰ هکتار ایجاد شده و از امکانات آب، برق و تلفن برخوردار است. در سال ۱۴۰۳ هم گذرگاه مرزی کوهک فعال شد.
تکنوفسیل به شواهد زمین شناسی از فعالیت های تکنولوژیکی انسان اشاره دارد که در لایه های زمین حفظ شده اند و برای میلیون ها سال باقی خواهند ماند. این مواد انسانی نشانگرهای متمایزی در سوابق زمین شناسی تشکیل می دهند، به طوری که بسیاری از زمین شناسان، دیرینه شناسان و محققان محیط زیست اظهار داشته اند که این مواد، شواهد آینده ای از تمدن صنعتی و مصرف گرای بشریت را فراهم می کنند. تکنوفسیل ها جنبهٔ مهمی از دورهٔ پیشنهادی آنتروپوسن را نشان می دهند که با تأثیر عمیق زمین شناسی بشر بر سیاره به دلیل تولید انبوه منابع مصنوعی، بقایای بیولوژیکی اصلاح شده و نشانگرهای شیمیایی یا رادیواکتیو مشخص می شود. مفهوم. اصطلاح «تکنوفسیل» که اولین بار در سال ۲۰۱۴ ابداع شد، مواد تولید شده یا اصلاح شده ای را توصیف می کند که از دوام کافی برای ماندگاری در سوابق زمین شناسی زمین برای میلیون ها سال برخوردارند. برخلاف فسیل های زیستی سنتی، تکنوفسیل ها به جای فرآیندهای طبیعی و زیستی، حاصل فرآیندهای تکنولوژیکی انسان هستند. این آثار باستانی ماندگار، یک امضای چینه شناسی متمایز را تشکیل می دهند که به گفتهٔ چندین زمین شناس و دانشمند محیط زیست، برای زمین شنا
سان آینده یا موجودات هوشمندی که تاریخ زمین را بررسی می کنند، قابل شناسایی خواهد بود. اساتید گروه زمین شناسی دانشگاه لستر، جان زالاسیویچ، مارک ویلیامز و سارا گابت، تکنوفسیل ها را یکی از ویژگی های تعیین کنندهٔ آنتروپوسن می دانند. هر یک از این نظریه ها بیان می کنند که دوام و توزیع گسترده جهانی آنها در حال ایجاد یک امضای زمین شناسی بی سابقه و متمایز از تمام دوره های زمین شناسی پیشین است. ویلیامز، تکنوفسیل ها را در نهایت به عنوان «نشانه تعیین کننده» آنتروپوسن توصیف کرد و اظهار داشت که باستان شناسان آینده، لایه های تکنوفسیل را «بسیار عجیب تر و شگفت انگیزتر از استخوان های دایناسورها» خواهند یافت. انواع. محصولات تولیدی. پلاستیک ها. پلیمرهای مصنوعی، به دلیل دوام استثنایی، حجم تولید انبوه و توزیع جهانی، زمین شناسان را بر آن داشته است تا آنها را به عنوان فراگیرترین و پایدارترین تکنوفسیل ها توصیف کنند. بسیاری از پلیمرهای مصنوعی، پایداری شیمیایی قابل مقایسه ای با برخی از مواد فسیلی طبیعی نشان می دهند. چنین اقلامی شامل محصولات پلاستیکی یکبار مصرف، به ویژه از غذاهای آماده و کالاهای مصرفی، میکروپلاستیک موجود در رسوب دریایی و
الیاف مصنوعی و پارچه مصنوعی حاوی الیاف پلاستیکی می شوند. دیرینه شناسانی مانند زالاسیویچ و گابوت خاطرنشان کردند که برخی از فسیل های آلی باستانی، مانند دیواره سلول جلبک سبز ۵۰ میلیون ساله و لوله های آلی گراپتولیت ها، حاوی ترکیباتی هستند که از نظر شیمیایی شبیه به پلی اتیلن مدرن هستند و این نشان می دهد که مواد پلاستیکی با طول عمر فوق العاده احتمالاً در سوابق زمین شناسی از خود نشان خواهند داد. منسوجات مصنوعی. منسوجات مصنوعی بسیار بیشتر از الیاف طبیعی سنتی مانند پنبه، کتان و ابریشم که به راحتی و بدون شرایط نگهداری خاص تجزیه می شوند، دوام می آورند. محل های دفن زباله می توانند به طور مؤثری لباس های دور ریخته شده را مومیایی کنند و این مواد را برای فسیل سازی فنی بالقوه حفظ کنند. ظهور ناگهانی منسوجات مصنوعی، مرز چینه شناسی مشخصی را در سابقه زمین شناسی زمین مشخص می کند، زیرا آنها نشان دهنده یک جدایی کامل از هزاره های تولید الیاف طبیعی زیست تخریب پذیر قبل از خود هستند. تولید منسوجات مدرن سالانه از ۱۰۰ میلیارد لباس فراتر می رود که دو برابر میزان تولید شده در دو دهه پیش است. بتن. بتن، با وزن بیش از ۵۰۰ میلیارد تن و دارا بو
دن ویژگی های ذاتی مساعد برای تکنوفسیلیزاسیون، فراوان ترین مادهٔ ساخته شده توسط بشر است. دوام این ماده و شرایطی مانند مراکز شهری در مناطق ساحلی در حال فرونشست، شرایط ایده آلی را برای فسیل شدن فراهم می کند. دانشمندان محیط زیست اظهار می کنند که سازه های بتنی در شهرهایی مانند نیواورلئان که پایین تر از سطح دریا ساخته شده اند، در نهایت در زیر رسوبات فرو خواهند رفت و پی ها، دیوارهای ساحلی و زیرساخت ها را حفظ خواهند کرد. بسیاری از زمین شناسان پیش بینی می کنند که این رسوبات بتنی عظیم، مناطق سنگی متمایزی را در لایه های سنگی آینده ایجاد خواهند کرد و الگوهای هندسی و ساختاری تمدن بشری را حفظ خواهند کرد. فلزات. در حالی که فلزات خالص به دلیل واکنش پذیری شان به ندرت در سوابق زمین شناسی باقی می مانند، بسیاری از زمین شناسان پیش بینی می کنند که محصولات فلزی، آثار متمایز و سازندهای معدنی را که نشان دهنده تمدن پیشین بشر است، بر جای خواهند گذاشت. اگرچه ظروف نوشیدنی آلومینیومی در نهایت حل می شوند، اما می توانند فضاهای خالی مشخصی را پر از ترکیبات معدنی رسی متمایز، از خود به جا بگذارند. رسانای مسی از وسایل الکترونیکی به تدریج به سازن
دهای معدنی مس تبدیل می شوند که به عنوان «از نظر بصری چشمگیر» توصیف می شوند، از جمله آزوریت، مالاکیت و بورنیت. چارچوب های فلزی همچنین با معدنی شدن تدریجی، الگوهای توخالی متمایزی ایجاد می کنند. احتمالاً بخش هایی از تلفن های همراه و توربین های بادی نیز حفظ شده اند. مواد بیولوژیکی اصلاح شده. تأثیر بشر بر موجودات زنده، سوابق فسیلی متمایزی را نیز ایجاد خواهد کرد. استخوان های مرغ اهلی، بیشترین بقایای پرندگان در تاریخ زمین را نشان می دهند، به طوری که تقریباً ۲۵ میلیارد مرغ در هر لحظه زنده هستند. جوجه های گوشتی مدرن ساختارهای اسکلتی کاملاً متفاوتی نسبت به اجداد وحشی خود نشان می دهند که باعث ایجاد یک گذار مورفولوژیکی ناگهانی در سوابق فسیلی می شود که بسیاری از زمین شناسان معتقدند برای دیرین شناسی آینده آشکار خواهد بود. ظهور ناگهانی این موجودات زنده که به صورت انتخابی پرورش یافته و اصلاح شده اند و برای رشد سریع و تولید گوشت پرورش داده شده اند، می تواند شواهدی از دخالت انسان در تکامل بیولوژیکی ارائه دهد. علاوه بر این، بقایای انسانی در گورستان های در حال فرونشست می توانند شواهدی از جمعیت شناسی جمعیت انسان مدرن را حفظ کنند،
اگرچه تعداد آنها بسیار کمتر از فسیل های حیوانات اهلی خواهد بود. تکنوفسیل های زیرزمینی. بیش از ۵۰ میلیون کیلومتر چاه نفت و گاز حفاری شده از میان لایه های زمین شناسی عبور کرده و تغییرات دائمی در سازندهای سنگی ایجاد می کنند. تقریباً ۱۵۰۰ آزمایش زیرزمینی سلاح های هسته ای، حفره های کروی متمایزی ایجاد کرده اند که با سنگ های مذاب پوشیده شده اند و توسط شبکه های شکستگی پیچیده احاطه شده اند و ویژگی های زمین شناسی منحصر به فردی را ایجاد کرده اند که زمین شناسان آنها را برخلاف هر فرایند طبیعی می دانند. عملیات معدنکاری شبکه های تونلی گسترده ای را در سراسر پوسته سیاره زمین به جا گذاشته است، در حالی که گمانه ها و سایر حفاری ها شبکه ای جهانی از تغییرات زمین شناسی ساخته دست بشر ایجاد می کنند. این تغییرات زیرزمینی نشان دهنده تغییرات نامحدود در زمین شناسی زیرسطحی زمین هستند. امضاهای شیمیایی و رادیولوژیکی. فراتر از مصنوعات فیزیکی، تمدن بشری امضاهای شیمیایی متمایزی ایجاد کرده است که در سوابق زمین شناسی باقی خواهند ماند. مواد پر- و پلی فلوئوروآلکیل (PFAS)، که معمولاً به عنوان «مواد شیمیایی ابدی» شناخته می شوند، پایداری فوق العاده
ای در محیط زیست از خود نشان می دهند و نشانگرهای شیمیایی متمایزی را در رسوبات رسوبی ایجاد می کنند. موادی مانند پوشش های پلی تترافلوئورواتیلن احتمالاً از اشیاء فلزی که می پوشانند، دوام بیشتری دارند و به صورت لایه های نازک و انعطاف پذیر در سوابق زمین شناسی باقی می مانند. ترکیبات مصنوعی مانند دیوکسین ها پایداری محیطی بسیار بالایی را نشان می دهند، که قابل مقایسه با مولکول های زیستی باکتریایی است که در سنگ های ۱٫۶ میلیارد ساله استرالیا حفظ شده اند. ایزوتوپ پرتوزا حاصل از آزمایش سلاح های هسته ای، به ویژه آنهایی که بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۳ انجام شدند، یک نشانگر چینه شناسی جهانی ایجاد کردند که در سراسر جهان توزیع شده است. بسیاری از زمین شناسانی که اعلامیه رسمی آنتروپوسن را در سال ۲۰۲۴ پیشنهاد دادند، نشانه های رادیولوژیکی را به عنوان نامزد اصلی برای تعریف آغاز این دوره در نظر گرفتند. نگهداری. مانند فسیل های سنتی، تکنوفسیل ها برای حفظ طولانی مدت به شرایط خاصی نیاز دارند. اعتقاد بر این است که دفن شدن در زیر رسوبات، به ویژه در محیط های دریایی یا دریاچه ای، مطلوب ترین شرایط را برای حفظ و نگهداری فراهم می کند. فرونشست مناطق
شهری ساحلی شرایط مناسبی را برای حفظ زیرساخت های انسانی فراهم می کند، زیرا به تدریج فرونشست زمین باعث تجمع رسوبات می شود که از آثار باستانی در برابر فرسایش و هوازدگی محافظت می کند. محل های دفن زباله محیط های مصنوعی حفاظتی ایجاد می کنند که با محدود کردن قرار گرفتن در معرض اکسیژن و سوخت وساز میکروبی، از تخریب جلوگیری می کنند. سازندهای زمین شناسی عمیق، محیط های پایداری را برای تکنوفسیل های زیرزمینی فراهم می کنند و آنها را از فرآیندهای فرسایش سطحی محافظت می کنند. بسیاری از تکنوفسیل ها در بازه های زمانی زمین شناسی، مواد شیمیایی را در محیط آزاد می کنند که به طور بالقوه بر اکوسیستم های آینده تأثیر می گذارد. حفاظت فرهنگی. برخی از تکنوفسیل ها ممکن است ناخواسته اطلاعات فرهنگی را حفظ کنند. اسناد کاغذی، پتانسیل فسیل شدن را بر اساس برگ ها و مواد گیاهی باستانی حفظ شده که فرآیندهای حفاظتی مشابهی را طی کرده اند، نشان می دهند. گرافیت مدادها پایداری زمین شناسی قابل توجهی را نشان می دهد و به طور بالقوه اطلاعات نوشتاری یا ترسیم شده را حفظ می کند. نقاشی های کودکان به دلیل ترکیب ساده گرافیت و پتانسیل دفن شدن در رسوبات، به عنوان نم
ایانگر بیانات فرهنگی پایدار انسان در نظر گرفته می شوند. رسانه های ذخیره سازی اطلاعات دیجیتال، با وجود فراوانی شان، ممکن است نسبت به فناوری های آنالوگ قدیمی تر، دوام کمتری داشته باشند و شکاف بالقوه ای در سوابق فرهنگی حفظ شده برای مطالعات آینده ایجاد کنند.
ابوالحسن علی ، که همچنین با نام سیّد ابوالحسن کهکی و باقر شاه شناخته می شود (؟ – ۱۷۹۲م/ ۱۲۰۶ق) امام اسماعیلی نزاری چهل و چهارم بود. نقش فعالی در زندگی سیاسی ولایت کرمان در دوران پرتلاطم رقابت میان زندیان و قاجاریان برای کنترل ایران ایفا کرد. امام ابوالحسن علی روابط دوستانه ای با کریم خان زند داشت، و به همین دلیل توسط او، ابتدا به عنوان منصب بیگلربیگی یا حاکم شهر کرمان و سپس حدود سال ۱۱۷۰ هجری/۱۷۵۶ میلادی به عنوان حاکم کل استان کرمان منصوب شد. وی همچنین از پیروان طریقت نعمت اللهیه، که در کرمان فعالیت های خود را احیا می کردند، حمایت و پشتیبانی به عمل آورد.