Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ذت و درد استفاده می شد. " عشق در نگاه اول " به عنوان فریب ناگهانی و فوری عاشق از طریق عمل این فرایندها توضیح داده می شد، اما این تنها شیوهٔ آغاز عشقی پرشور در متون کلاسیک یونان نبود. گاهی اوقات این اشتیاق ممکن است پس از ملاقات اولیه رخ دهد. به عنوان مثال، در نامه فدرا به هیپولیتوس در کتاب "هروئیدس" اثر اووید آمده: "آن زمان که به الئوسیس رفتم… (گرچه قبلاً مرا خشنود کرده بودی) بیش از همه آن هنگام بود که عشق نافذ در عمیق ترین استخوان های من فرو نشست." گاهی اوقات، این اشتیاق حتی می توانست پیش از اولین نگاه اجمالی باشد، مانند نامه پاریس به هلن تروآیی در همان اثر، جایی که پاریس می گوید که عشقش به هلن قبل از این که به او چشم دوخته باشد، به او وارد شد: «... قبل از اینکه تو برای من شناخته شوی آرزوی قلبی من بودی. من شمایل تو را با روحم دیدم، پیش از آن که تو را با چشمانم دیده باشم. وصفی که از تو شنیدم، نخستین زخم را بر قلب من زد.» به گفته نویسندگان کلاسیک، چه از طریق «نگاه اول» و چه از راه های دیگر، عشق پرشور اغلب نتایج فاجعه باری به همراه داشت. در صورت ظلم یا بی علاقگی معشوقه، این میل باعث افسردگی عاشق می شد و باعث نال
یدن و بیماری او می شد. گهگاهی، به دلیل زیبایی والای معشوقه، او ناخواسته به دام عاشق گرفتار می آمد و به طور مثال، عاشق به او تجاوز می کرد زیرا برای این زیبایی او یک «نفرین الهی» متصور می شدند. داستان هایی هست که در آن مردان ناخواسته بدن برهنه آرتمیس (و گاهی آفرودیت) را می بینند که منجر به ویرانی های مشابهی می شود (مانند داستان آکتئون). اسناد مکتوب کمی در یونان باستان وجود دارد که دربارهٔ زندگی و عشق زنان باشد. با این وجود، برخی از مورخان پیشنهاد کرده اند که زنان ممکن است بیشتر از آنچه قبلاً تصور می شد مورد عشق قرار گرفته اند و عشق مردان به زنان ممکن است یک ایده آل بوده باشد. در آتن باستان روابط زناشویی انسان ها در قالب شخصیت هایی مانند دولتمرد برجسته یونانی، آلکیبیادس، بیان می شود. یکی دیگر از روابط معروف بین یک مرد و یک زن در آتن باستان، روابط عاشقانه آسپاسیا با پریکلس، سیاستمدار برجسته شهر، بود. در اسپارت، موقعیت اجتماعی زنان قوی تر بود و آیین های زناشویی رسمیت داشتند. تدارک مفصلی برای شب زفاف می دیدند، در حالی که مرد در مراسمی نمادین باید همسر آینده خود را قبل از مراسم رسمی می ربود، زن موهایش را کوتاه می کر
د و لباس پسرانه می پوشید. نتیجه ایده آل اِروس و زناشویی در اسپارت، تولد یک پسر سالم بود. در "سمپوزیوم" اثر افلاطون، آریستوفان اسطوره ای از منشأ عشق دگرجنسگرا و همجنسگرا را بازگو می کند. اروس پیدیکوس یا آموزش تربیتی ظاهراً از ۲۰۰ سال قبل از افلاطون شناخته شده بود. طبق گفته آریستوفان، در اصل، قبل از اینکه زئوس تصمیم گرفت هر فرد را به دو نیم کند، هر انسان دو سر، چهار دست و چهار پا داشت. بعد از این که همه دو نیم شدند، هر نیمه به دنبال نیمه دیگر خود بود تا دوباره کامل شود. برخی از مردم، در اصل نیمه مرد و نیمه زن بودند و زمانی که زئوس آن ها را از هم جدا کرد مردان و زنانی شدند که به دنبال شریک جنسی از جنس مخالف خود بودند. برخی از مردم هم در اصل کاملاً زن بودند و به زنانی تقسیم شدند که به دنبال شریک زن می گشتند. برخی کاملاً مذکر بودند و به مردانی تقسیم شدند که به دنبال شریک مرد خود بودند. افلاطون. افلاطون، فیلسوف یونان باستان، مفهوم ایده آلیستی اروس را توسعه داد که در دوران مدرن بسیار تأثیرگذار بود. به طور کلی افلاطون جاذبه و زیبایی فیزیکی را جزء ضروری اروس نمی دانست. به عقیده او، اروس را می توان به فلسفه (شامل آموزش
ریاضی، اخلاق و زُهد) مرتبط کرد به جای این که صرفاً در تمایلات جنسی نمود یابد. اینچنین می توان از انرژی اروتیک به عنوان وسیله ای برای دگرگونی آگاهی و اتحاد الهی استفاده شود. در "سمپوزیوم"، اروس به عنوان نیرویی جهانی توصیف شده است که همه چیز را به سمت صلح، کمال و الوهیت حرکت می دهد. اروس خود یک «دایمون» است، یعنی موجودی بین الوهیت و فنا. " عشق افلاطونی " با چنین پیشینه فکری ایجاد شد تا اِروس را از یک مفهوم جنسیت زده به یک مفهوم ایده آل گرایانه بدل کند. افلاطون در آنجا استدلال می کند که اروس در ابتدا برای یک شخص احساس می شود، اما با تفکر می تواند به قدردانی از زیبایی درون آن شخص یا حتی قدردانی از خودِ زیبایی به معنای ایده آلش تبدیل شود. آن گونه که افلاطون می گوید، اروس می تواند به روح کمک کند تا زیبایی را در شکل خالص آن "به یاد بیاورد". افلاطون بدین طریق نتیجه می گیرد که که اروس می تواند به درک حقیقت واقعی کمک کند. اروس در مفهومی که افلاطون تعریف کرد، با آنچه این کلمه در یونانِ آن روزگار مصطلح بود، تفاوت زیادی داشت. همچنین با معنای این کلمه در ادبیات و شعر معاصر تفاوت داشت. از نظر افلاطون، اروس نه صرفاً عشقی ان
سانی است و نه صرفاً عشق الهی: چیزی حد واسط این دو است که او آن را دایمون می نامد. ادبیات اروپا. در دوره قرون وسطی مفهوم کلاسیک تیرهای عشق توسط شاعران تروبادور در پروونس توسعه یافت و بخشی از سنت عشق درباری اروپایی شد. نقش چشمان زن در برانگیختن میل شهوانی مردان مورد تأکید قرار گرفت. در برخی از متون قرون وسطی، نگاه یک زن زیبا با دیدن یک باسیلیسک (ماری که می توانست در یک نگاه آدمی را بکشد) مقایسه می شد. این تصاویر همچنان در ادبیات و شمایل نگاری دوره های رنسانس و باروک تکرار می شد. به عنوان مثال، بوکاچیو، در اثرش به نام "Il Filostrato"، سنت تیر کوپیدو را با چاشنی پرووانسی که بر چشمان تأکید داشتند، در هم می آمیزد: «و مگر نه او (ترویلوس) که اندکی پیش از آن بسیار خردمند بود… عشق را با تیرهایش درک نکرد. در میان پرتوهای آن چشمان دوست داشتنی قرار گرفت… و به تیری که به سمت قلبش می شتابید توجه نکرد.» آموزه های کاتولیک رومی. در سنت یهودی باستان، آگوستین قدیس، و بوناونتورا و آموزه های زناشویی کاتولیک رومی ردپای تأثیر "اروس" قابل توجه است. پاپ بندیکت شانزدهم در اولین بخشنامه خود، "Deus caritas est"، سه مورد از چهار اصطلاح را
بطه یونانی را مورد بحث قرار می دهد: "اروس"، "فیلیا" و "آگاپه"، و تضادهایی که بین آنها وجود دارد. از نظر بندیکت، در "آگاپه" فرد برای عشقش از خود می گذرد. در "اروس"، فرد عاشق به دنبال یافتن خود در دیگری است و "فیلیا" عشق متقابل بین دوستان است. او توضیح می دهد که "اروس" و "آگاپه" هر دو ذاتاً خوب هستند، اما اگر "اروس" با عنصر مسیحیت معنوی همراستا نباشد، این خطر وجود دارد که صرفاً به یک شهوت جنسی نزول یابد. این دایره اللغات استدلال می کند که "اروس" و "آگاپه" انواع متمایز عشق نیستند، بلکه نیمه های جداگانه ای از عشق کامل هستند که به عنوان داد و ستد عشق یگانه می شوند. روانشناسان مدرن. فروید. در روان شناسی فرویدی، اروس، که نباید با لیبیدو اشتباه گرفته شود، منحصراً میل جنسی نیست، بلکه نیروی زندگی ماست، یعنی اراده برای زندگی است. این میل به ایجاد زندگی است و به بهره وری و ساخت و ساز کمک می کند. در نوشته های روانکاوانه اولیه، غرایز اروس با نیروهای ایگو مخالفت می کردند. اما در نظریه روانکاوی متأخر، اروس با غریزه مرگ مخرب تاناتوس (غریزه مرگ یا انگیزه مرگ) مخالفت می کند. فروید در مقاله ۱۹۲۵ خود «مقاومت ها در برابر روانکاوی»
توضیح می دهد که مفهوم روانکاوانه انرژی جنسی بیشتر با دیدگاه افلاطونی اروس، همان طور که در سمپوزیوم بیان شده است، مطابقت دارد تا با استفاده رایج از این کلمه به چم «سکس»، که عمدتاً به فعالیت تناسلی مربوط می شود. او همچنین از شوپنهاور فیلسوف به عنوان تأثیرگذار یاد می کند و از منتقدانش شکوه می کند که چرا چنین پیش مایه های بزرگی را نادیده می گیرند و کل نظریه اروس را با گرایش "همه جنس گرایانه" یکی کرده اند. او در نهایت می نویسد که نظریه او به طور طبیعی این سوء تفاهم جمعی را به عنوان یک مقاومت قابل پیش بینی در برابر تصدیق فعالیت جنسی در دوران کودکی توضیح می دهد. با این حال، F. M. Cornford دیدگاه های افلاطون و زیگموند فروید را در رابطه با اروس «کاملاً متضاد» می یابد. در افلاطون، اروس در ابتدا یک انرژی معنوی است که سپس «سقوط» می کند. در حالی که در فروید اروس یک انرژی فیزیکی است که به سمت بالا «صعود» می کند. هربرت مارکوزه، فیلسوف و جامعه شناس، مفهوم فرویدی اروس را برای اثر بسیار تأثیرگذار خود در سال ۱۹۵۵ "اروس و تمدن" به کار گرفت. یونگ. در روان شناسی تحلیلی کارل یونگ، همتای اروس، "لوگوس" است، یک اصطلاح یونانی برای اصل
عقلانیت. یونگ لوگوس را یک اصل مردانه می داند در حالی که اروس یک اصل زنانه است. به قول یونگ:روان شناسی زن بر اساس اصل "اروس"، پیوند دهنده و شل کننده بزرگ استوار است، در حالی که از زمان های قدیم، اصل حاکم بر مرد، "لوگوس" است. مفهوم "اروس" را می توان با اصطلاحات مدرن به عنوان ارتباط روانی و مفهوم "لوگوس" را به عنوان علاقه عینی بیان کرد.این جنسیت اروس و لوگوس نتیجه نظریه یونگ در مورد انیما/آنیموس سیزیژی روان انسان است. سیزیژی به شکاف بین مرد و زن اشاره دارد. به عقیده یونگ، این شکاف در ضمیر ناخودآگاه با استفاده از عناصر «جنسیتی مخالف» به نام آنیما (در مردان) و آنیموس (در زنان) خلاصه می شود؛ بنابراین مردان یک اصل زنانه ناخودآگاه دارند، «آنیما»، که با اروس زنانه مشخص می شود. کار تشخص برای مردان شامل آگاه شدن از آنیما و یادگیری پذیرش آن به عنوان مال خود است که مستلزم پذیرش اروس است. این برای دیدن فراتر از فرافکنی هایی که در ابتدا خود آگاه را کور می کند، ضروری است. «پس گرفتن فرافکنی ها» یک وظیفه اصلی در کار فردیت است که شامل مالکیت و ذهنیت بخشیدن به نیروهای ناخودآگاهی است که در ابتدا بیگانه تلقی می شوند. در اصل، مفهو
م یونگ از اروس بی شباهت به مفهوم افلاطونی نیست. اروس در نهایت میل به یکپارچگی است، و اگرچه ممکن است در ابتدا به شکل عشقی پرشور نمود یابد، اما در حقیقت بیشتر مایل به «وابستگی روانی»، میل به ارتباط متقابل و تعامل با دیگر موجودات ذی شعور است. با این حال، یونگ با چنین تعریفی ناسازگار بود، و گاهی اوقات از کلمه «اروس» به صورت مختصر برای تعیین تمایلات جنسی استفاده می کرد.
کاریلون بروخه () یک برج ناقوس قرون وسطی در مرکز بروخه، بلژیک است. این ساختمان یکی از برجسته ترین نمادهای شهر است، که در سابق محل خزانه داری و بایگانی شهرداری بود و به عنوان یک پست دیده بانی برای شناسایی آتش سوزی ها و سایر خطرات عمل می کرد. سابقه ساخت. در حدود سال ۱۲۴۰، زمانی که بروخه مرکز مهم صنعت پارچه فلاندری بود، این ناقوس به مارکت (میدان بازار) اضافه شد. پس از آتش سوزی ویرانگر در سال ۱۲۸۰، برج تا حد زیادی بازسازی شد. هرچند بایگانی شهر برای همیشه در میان شعله های آتش از بین رفت. مرحله هشت ضلعی بالای ناقوس بین سال های ۱۴۸۳ و ۱۴۸۷ اضافه شد و با یک گلدسته چوبی که تصویری از سنت میکائیل، پرچمی در دست و اژدها در زیر پا داشت، پوشیده شد. این مناره زیاد دوام نیاورد: یک صاعقه در سال ۱۴۹۳ آن را به خاکستر تبدیل کرد و ناقوس ها را نیز از بین برد. یک گلدسته چوبی دوباره برای حدود دو قرن و نیم قله را تاج می کشید، پیش از آن که در سال ۱۷۴۱ قربانی شعله های آتش شود. گلدسته دیگر هرگز جایگزین نشد، بنابراین ارتفاع فعلی ساختمان تا حدودی پایین تر از قله بود. گذشته؛ اما یک سنگ روباز پاراپت به سبک احیای گوتیک در سال ۱۸۲۲ به پشت بام ا
ضافه شد. شعری از هنری وادزورث لانگ فلو، با عنوان «ناقوس بروژ»، به تاریخچه شطرنجی ساختمان اشاره دارد: در کناره ها و پشت برج، تالار بازار سابق قرار دارد، ساختمانی مستطیل شکل به عرض تنها ۴۴ متر اما عمق ۸۴ متر، با یک حیاط داخلی. بر این اساس، ناقوس به عنوان "Halletoren" (برج تالارها) نیز شناخته می شود. از سال ۱۹۹۹، ناقوس در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان بخشی از دارایی دوره ای ناقوسخانه های بلژیک و فرانسه بوده است. علاوه بر این، این یک جزء کلیدی از سایت میراث جهانی یونسکو مرکز تاریخی بروژ است که در سال ۲۰۰۰ ثبت شده است. این ساختمان یکی از ویژگی های اصلی فیلم «در بروژ» محصول سال ۲۰۰۸ است و در رمان «اطلس ابر» چاپ سال ۲۰۰۴، به آن اشاره شده است. زنگ ها. ناقوس های موجود در برج زندگی ساکنان شهر را تنظیم می کنند و زمان، اعلام حریق، ساعات کار و انواع رویدادهای اجتماعی، سیاسی و مذهبی را اعلام می کنند. در نهایت یک مکانیسم زنگ زدن منظم زنگ های خاص را تضمین می کرد، به عنوان مثال ساعت را نشان می داد. در قرن شانزدهم، برج یک کاریلون دریافت کرد که اجازه می داد ناقوس ها با استفاده از صفحه کلید دستی نواخته شوند. از سال ۱۶۰۴، حسا
ب های سالانه استخدام یک کاریلونر را برای پخش آهنگ در روزهای یکشنبه، تعطیلات و روزهای بازار ثبت می کنند. در سال ۱۶۷۵ کاریلون شامل ۳۵ زنگ بود که توسط ملچیور نازی از آنتورپ طراحی شد. پس از آتش سوزی سال ۱۷۴۱، مجموعه ای از زنگ ها که توسط جوریس دامری ساخته شده بود، جایگزین شد که ۲۶ عدد از آنها هنوز در حال استفاده هستند. در پایان قرن نوزدهم، ۴۸ ناقوس وجود داشت، اما امروزه زنگ ها به شماره ۴۷، با وزنی حدود ۲۷٫۵ تن ثانیه هستند. وزن زنگ ها از دو پوند تا ۱۱٬۰۰۰ پوند متغیر است.
پارا وزنه برداری یا وزنه برداری قدرتی پارالمپیک نوعی رشته ورزشی از شاخهٔ وزنه برداری است که مختص معلولان می باشد. در این رشته ورزشی فقط حرکت پرس سینه انجام می شود. رشته پارا وزنه برداری فعالیت خود را در سال ۱۹۶۴ میلادی تحت پوشش IPC آغاز کرد و از سال ۱۹۸۴ وارد بازی های پارالمپیک تابستانی شد. پارا وزنه برداری در ایران. آغاز فعالیت این رشته در ایران به سال ۱۳۵۹ بر می گردد و اولین دور مسابقات قهرمانی کشوری آقایان این رشته در همین سال برگزار گردید و در سال ۱۳۶۷ اولین برنامه برون مرزی با اعزام تیم ملی کشورمان به مسابقات پارالمپیک سئول ۱۹۸۸ در کره جنوبی صورت گرفت. این رشته از رشته های افتخار آفرین و پرمدال محسوب می شود. در بازی های پارالمپیک ۱۹۹۶ آتلانتا سه مدال – یک نقره و دو برنز- به دست آمد.
کریسپین جرمی رابرت بلانت (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۰) سیاستمدار اهل بریتانیا است که به عنوان عضو مجلس از سال ۱۹۹۷ خدمت کرده است.
پل الکساندر اوستریت (انگلیسی: Paul-Alexandre Osterrieth) زاده ۱۹ سپتامبر۱۹۱۶ و مرگ به تاریخ ۲ اوت ۱۹۸۰م، یک متخصص اعصاب و استاد روان شناسی دانشگاه آزاد بروکسل بود که در سال ۱۹۴۴م، آزمون پیشنهادی یک روان شناس سوئیسی به نام آندره ری را به منظور سنجش قوای ذهنی درک و بازتولید تصویر در افراد و تشخیص علل عصبی و روانی افراد کم توان در تصویرسازی را تکمیل کرد. آزمون شکل پیچیده ری-اوستریت. در این آزمون از متقاضی می خواهند که همزمان با نگاه کردن به یک الگوی نسبتاً پیچیده از خطوط، تا حد ممکن به صورت دقیق این تصویر را به وسیله مدادی بر روی قطعه ای کاغذ، باز سازی کند. سپس از متقاضی درخواست می شود تا بدون نگاه کردن به الگو و تنها با اتکا به قوه حافظه بار دیگر همان شکل را رسم کند. به این ترتیب با توجه به حاصل کار و میزان دقت، قوای درک و بازده تصویر در شخص ارزیابی شده و با توجه به سن متقاضی نارسایی های غیرعادی شناسایی می شوند.
وینسنت در بریکستون () یک نمایشنامه سال ۲۰۰۲ اثر نیکولاس رایت است. این نمایشنامه نخستین بار در سال ۲۰۰۳ در تئاتر ملی سلطنتی در لندن اجرا شد، سپس به تئاتر پلی هاوس و بعداً به تئاتر برادوی منتقل شد. این نمایشنامه بر زندگی هنرمند وینسنت ون گوگ زمانی که در سال ۱۸۷۳ در بریکستون، لندن بود تمرکز دارد. در این نمایشنامه که تا حد زیادی تخیلی است، او عاشق یک بیوه انگلیسی می شود. "وینسنت در بریکستون" در سال ۲۰۰۹ توسط اریجینال تئاتر کامپنی احیا شد.
فستیوال تئاتر چیچستر () یک سالن تئاتر و بنای فهرست شده با گرید II* واقع شده در پارک اوکلندز در شهر چیچستر، ساسکس غربی، انگلستان است. این بنا توسط فیلیپ پاول و هیدالگو مویا طراحی شده است و در سال ۱۹۶۲ توسط بنیانگذار آن، لزلی اورشد مارتین افتتاح شد. بنای کوچکتر تئاتر مینروا در همان نزدیکی در سال ۱۹۸۹ ساخته شد.
به سوی جنگل () آلبوم موسیقی متن فیلم فانتزی موزیکال سال ۲۰۱۴ والت دیزنی پیکچرز با همین نام است. موسیقی های این فیلم توسط استیون سوندهایم نوشته و ساخته شده است و شامل اجرای وکال گروه بازیگران این فیلم متشکل از مریل استریپ، امیلی بلانت، جیمز کوردن، آنا کندریک، کریس پاین، جانی دپ، دنیل هاتلستون، مکنزی موزی، تریسی آلمن، کریستین برنسکی، تمی بلانچارد و لوسی پانچ است. دو نسخه از این آلبوم موسیقی متن توسط والت دیزنی رکوردز در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد: نسخه تک سی دی سنتی و نسخه دو سی دی لوکس دیجی پک. والت دیزنی رکوردز متعاقباً نسخه بی کلام این آلبوم موسیقی متن را در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ منتشر کرد.
بازگشت مری پاپینز: موسیقی متن اصلی فیلم () آلبوم موسیقی متن برای فیلم با همین نام است. ترانه ها و موسیقی های متن این فیلم توسط مارک شیمن ساخته شده و متن ترانه ها توسط اسکات ویتمن و شیمن نوشته شده است. این آلبوم موسیقی متن توسط والت دیزنی رکوردز در ۷ دسامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این ترانه ها شامل اجرای وکال گروه بازیگران این فیلم متشکل از امیلی بلانت، لین-منوئل میرندا، بن ویشاو، امیلی مورتیمر، جولی والترز، دیک ون دایک، آنجلا لنسبوری و مریل استریپ است.
شهر نقده یکی از شهرهای تاریخی ایران در استان آذربایجان غربی است. تاریخ باستان. تپه باستانی حسنلو. یکی از مهم ترین جاذبه های تاریخی شهرستان نقده، تپه حسنلو است که در اطراف این شهر قرار دارد و از آثار تاریخی باارزش ایران است. حسنلو، تپه ای بزرگ و دایره ای به قطر ۲۵۰ تا ۲۸۰ متر است که در بین دو روستای حسنلو و امین لو جای دارد و در پیرامون آن تپه های قدیمی دیگری هم به چشم می خورد. این طور که مشخصه اولین کسانی که بر روی این تپه زندگی می کردند قومی به اسم منائیان بودند. به گفته باستان شناسان در ۱۰ دورهٔ مختلف زمانی افرادی بر روی این تپه سکونت می کردند. سکونت در این تپه ۱۰ دوره مختلف زمانی دارد که در میان آن ها دوره دهم از همه قدیمی تر است که در حدود ۶ هزار سال پیش از میلاد شروع شده است. از دوره های دهم، نهم و هشتم اطلاعات زیادی در دست نیست حال آنکه دربارهٔ دوره های هفتم تا اول اطلاعات بیشتری در دست است چون بر روی این تپه آثار بیشتری از این دوره ها پیدا شده است؛ مثلاً ظروف خاکستری سفالی کشف شده در این محل متعلق به دوره پنجم سکونت هستند و به نظر می آید که بناهای خشتی و گلی هم برای همین دوره باشد. از مهم ترین آثاری که
از دوره چهارم سکونت به جای مانده بناهای سنگی است که اطلاعات زیادی را دربارهٔ آن دوره به دست می دهد. دوره سوم سکونت همزمان با حکومت مادها و دوره دوم سکونت همزمان با دوره پارت ها است. دوره اول هم مصادف با اواخر دوره ساسانی و اوایل اسلام است که امروز هیچ آثاری از آن دوره در حسنلو دیده نمی شود و همگی نابود شده اند. یکی از با اهمیت ترین دوره های سکونت بر روی تپه دوره چهارم است که اغلب بناهای سنگی متعلق به این دوره اند و تا به امروز بررسی های زیادی هم بر روی آن ها صورت گرفته است. بر روی این تپه قلعه ای مستحکم به چشم می خورد و در طی کندوکاوهایی که سال ها قبل صورت گرفت بخش هایی مثل اتاق ها، سالن ها، دیواری دفاعی و… پدیدار شدند. در نقطهٔ مرکزی این دژ حیاطی مرکزی به ابعاد ۲۹ در ۱۹ متر موجود است که البته اندازهٔ طول و عرض در همه جا برابر نیست. اگر نگاهی به سمت شرقی حیاط بیندازید تالاری بزرگ و چند انبار را می بینید در داخل تالار خمره هایی کشف شده که به نظر می رسد برای ذخیره آب به کار می رفتند. اولین تالاری که در این دژ درست شده همین تالار سمت شرقی است که به ترتیب ۱۶ و ۴ متر طول و عرض دارد. در مرکز این تالار در دو ردیف ۴
ستون را می بینید که فاصلهٔ ان ها از هم ۵ متر است. جام زرین حسنلو. این جام در فروردین ماه سال ۱۳۳۷ به وسیلهٔ هیئت مشترک ایران و آمریکا در تپه حسنلو کشف شد. این جام در آغوش انسانی جای داشت که بر زمین افتاده بود و بر پشت او خنجری فروکرده بودند. نقوش این جام متنوع بوده و دارای ارزش هنری فراوان است. در ابداع نقوش این جام هنرمند سازنده آن احتمالاً از دو داستان کهن الهام گرفته است. یکی داستان مهر فراخ دشت است که بر گردونه ای سوار و همراه یارانش به جنگ دشمن می رود که پیمان شکنان را کیفر دهد. دیگری داستان پیروزی فریدون پیشدادی بر ضحاک ماردوش است که شاه فریدون به کمک کاوه آهنگر موفق می شود که بر ضحاک پیروز شده و خواهرانش را از اسارت او بیرون آورد. نقش های نمادین روی جام. این اثر ۲۱ سانتی متر بلندی، ۲۵ سانتی متر قطر و ۹۵۰ گرم وزن دارد. بر روی جام نقش خدایگان سه گانه: خدای زمین، خدای آب و خدای خورشید حک شده است. نقش پهلوانی که با هیولا می جنگد، الهه ای ایستاده روی دو قوچ، نقش بدن انسان بر پشت یک پرنده و مطابقت صحنه ها با یک حماسه حوری از نقش های موجود بر روی این جام است. سازمان میراث فرهنگی برای نخستین بار آن را در سال
۱۳۷۷ به نمایش عمومی گذاشت. بر روی بدنه این جام معروف، نقش های بسیاری حک شده است که احتمالاً داستانی حماسی را روایت می کند. در جلد اول کتاب کهن دیار که قسمتی از مجموعه آثار ایران باستان در موزه های بزرگ جهان را به تصویر کشیده است، در رابطه با این جام آمده است: در ردیف بالایی، ایزدی بالدار سوار بر گردونه ای که یک گاونر آن را می کشد، به سوی کاهنی در حرکت است که جامی در دست دارد و در این حال از دهان گاو، رودی جاری است که احتمالاً نماد حیات و باروری محسوب می شود. در ردیف پایینی و زیر گردونه حیات، پهلوانی در حال نبرد با موجودی نیمه انسان و نیمه اژدها است. از تصاویر قلم زنی شده آن سوی جام می توان به ایزدهای شاخدار سوار بر ارابه، کاهنانی که در حال حمل قوچ های قربانی هستند، پهلوانی که گرز و کمان در دست دارد، مردی که در حال رام کردن شیر است و پدر و مادری که در حال بازی با کودک خردسالشان هستند، اشاره کرد. این جام که در زیر اسکلت مردی یافته شده، ضربه خورده و کج است. کارشناسان بر این باورند که این مرد با در دست داشتن جام در حال فرار از دست سپاه مهاجمان بوده، و چون در حال فرار جانش را از دست داده جام در زیر فشار بدنش ضربه
خورده و کج شده است. در حال حاضر این جام در موزه ایران باستان نگهداری می شود. تاریخچه حفاری در تپه حسنلو. حسنلو تپه بزرگ و مدوری به قطر تقریبی ۲۸۵ تا ۲۵۰ متر و ارتفاع ۲۰ متر از سطح رودخانه گادر است. این تپه بین دو دهکده امین لو و حسنلو از طرف مغرب و مشرق قرار گرفته است. ساکنین اولیه تپه حسنلو احتمالاً قوم منائیان بوده اند که تمدن وسیع و درخشانی از خود به یادگار گذارده اند. از اشیاء مکشوفه در این تپه چنین به نظر می رسد که آثار مفرغی آن ها کاملاً قابل مقایسه با آثار مفرغی لرستان یعنی قوم کاسی است و شاید خویشاوندی میان این دو قوم موجود باشد. از قوم مناعی و محل سکونت آن ها که سرزمین های جنوبی دریاچه ارومیه بوده است یادی در تورات شده است. قوم مناعی را قوم «مان» هم گفته اند. تپه حسنلو ابتدا به وسیلهٔ یک هیئت تجاری ایرانی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی کاوش شد و در سال ۱۳۱۵ به وسیلهٔ سر اورل اشتین دانشمند انگلیسی چندین گمانه در آن زده شد و مقداری هم اشیاء بدست آمد. در سال ۱۳۲۶ یک کاوش تجارتی به وسیلهٔ آقای فرهادی انجام گرفت و آقای محمود راد بازرس فنی این حفاری بود. در سال ۱۳۲۸ از طرف اداره کل باستانشناسی آقای مهندس علی حاکمی به
اتفاق آقای محمود راد مأمور کاوش علمی در این تپه باستانی شدند. مقدار زیادی از اشیاء حسنلو که امروزه در موزه ایران باستان دیده می شود به وسیلهٔ این هیئت علمی به موزه تهران آورده شده است. ضمناً گزارش این حفاری به وسیلهٔ هیئت مزبور در جلد اول گزارشهای باستان شناسی در شهریور ماه ۱۳۲۹ چاپ شده است. در سال ۱۳۳۴ شمسی یک هیئت مشترک ایرانی و آمریکایی به ریاست پروفسور رابرت اچ. دایسون در تپه حسنلو مشغول کاوش شدند. این حفاری در سال های بعد هم ادامه یافت. بالاخره روز پنجشنبه ۲۳ فروردین ماه سال ۱۳۳۷ هیئت مشترک ایران و آمریکا ضمن حفاری در این تپه موفق به کشف جام طلای حسنلو شد. بازرس فنی و نماینده ایرانی هیئت در آن هنگام علی اکبر اصغریان بود. از آن پس مرتباً این تپه به وسیلهٔ هیئت مشترک ایران و آمریکا حفاری شده و هنوز هم ادامه دارد (ولی تاکنون کتاب مستقلی در این باره از طرف دکتر دایسون به چاپ نرسیده است). در تابستان سال های ۴۹–۵۱ غلام رضا معصومی بازرس فنی این هیئت بود. حفاری تپه حسنلو یک حفاری کاملاً علمی است. برای اینکه تپه را حفاری کنند ابتدا سطح آن را به مربع های متعدد به ابعاد ۵*۵ متر مربع تقسیم کرده اند و سپس در یک سوی
جدول حاصله از اعداد و در سوی دیگر از حروف الفبای انگلیسی استفاده کرده اند. پس از اینکه ۲۶ حرف الفبای انگلیسی برای ۲۶ ترانشه در کنار هم نام گزاری شده است برای بار دوم این حروف تکرار شده است مانند حروف AA و BB و CC و DD و EE هرکدام برای یک ردیف ترانشه مورد استفاده قرار گرفته اند. با این کار محل دقیق هر ترانشه و هر شیئی یافت شده از آن ترانشه به خوبی روشن می گردد. در سال های اول حفاری، هیئت مشترک ایران و آمریکا در ترانشه های مختلف این تپه حسنلوکار کرد و تقریباً محل مناسبی را برای کار دائمی هر ساله خود پیدا نمود. در همین سال ها بود که به ساختمان های سوخته دوره چهارم سکونت در حسنلو برخورد شد و اثرات سوختگی و شواهدی که این آتش سوزی را ثابت می کرد یکی پس از دیگری روشن شد. در سال های اول حفاری، هیئت برای پیدا کردن ارتفاع خاک تشکیل دهنده تمدن های مختلف در مراحل دهگانه سکونت در حسنلو اقدام به حفر چاهی در مرکز تپه و تقریباً در پست ترین قسمت تپه نمود. این چاه به عمق ۵٫۱۶ بود که درآن جام زرین حسنلو را کشف کردند. عشاق حسنلو. عشاق حسنلو، نامی است که بر روی اسکلت دو انسان نهاده اند که در سال ۱۹۷۲ میلادی در تپه حسنلو کشف شد. ت
خمین می زنند که این دو اسکلت متعلق به ۸۰۰ سال پیش از میلاد هستند و چنان در کنار هم قرار گرفته اند که به نظر می رسد پیش از مرگ، یکدیگر را می بوسیده اند. و به نظر می رسد که هر دو زن و مرد هستند. تصویر نشان می دهد که دو اسکلت به ظاهر یکدیگر را در آغوش گرفته اند و عکاس آن را با عنوان عشاق حسنلو یا بوسه ۲۸۰۰ ساله ثبت کرده است. جنسیت اسکلت سمت چپ زن است و اسکلت سمت راست مرد است. در قبر آنها بجز تخته سنگی که زیر سر آنها قرار دارد چیز دیگری وجود ندارد. تپه های دیگر، اطراف حسنلو. تپه های باستانی زیادی پیرامون تپه حسنلو را فرا گرفته اند، و گویا هنگام آبادی حسنلو و تمدن عظیمش تمدن های دیگری نیز با این تپه در تماس بوده اند و هم دوره تمدن حسنلو به وجود آمده اند. می توان گفت در اطراف تپه حسنلو، به طور تقریبی ۱۴ تپه باستانی شناسایی شده است که نشان از آبادانی، آب و هوای مناسب و رشد فرهنگی انسان های روزگار کهن در این ناحیه می دهد. وجود تپه های باستانی دیگر چنین می رساند که اقوام ساکن در حسنلو با اقوام ساکن در تپه های اطرافش از یک تیره بوده و با هم داد و ستد و رابطه داشته اند. تپه های اطراف حسنلو عبارتند از: تپه باستانی پسدلی
در شمال شرقی حسنلو (واقع در دهکده شیخ احمد)، تپه بارانی در جنوب حسنلو (واقع در دهکده بارانی عجم)، تپه حاج فیروز در جنوب حسنلو (واقع در دهکده حاج فیروز)، تپه باستانی تابیه در جنوب غربی حسنلو (واقع در دهکده تابیه)، عقرب تپه در مغرب حسنلو (واقع در دهکده دلمه)، تپه کوئیک در شمال غربی حسنلو (واقع در دهکده کوئیک)، تپه دلنچی ارخی در شمال غربی حسنلو (واقع در دهکده دلنجی ارخی)، تپه باستانی قلات در مغرب حسنلو (واقع در دهکده قلات)، تپه باستانی میرآوا= میرآباد در مغرب حسنلو (واقع در دهکده میرآباد)، تپه باستانی دیگر به نام ساخسی تپه در جنوب حسنلو (واقع در دهکده ساخسی تپه)، تپه نظام آباد در جنوب شرقی حسنلو (واقع در دهکده نظام آباد)، تپه مملو در جنوب شرقی حسنلو (واقع در دهکده مملو)، تپه محمدشاه در مشرق حسنلو (واقع در دهکده محمدشاه)، تپه گرخانه در مشرق حسنلو (واقع در دهکده گرخانه)، کلیه تپه های یاد شده به فاصله های مختلف از یکدیگر و به فاصله شعاعی ۲ کیلومتر تا ۱۵ کیلومتر از تپه حسنلو قرار گرفته اند. تاریخ معاصر. جنگ نقده. یکی از مهم ترین وقایعی که بعد از وقوع انقلاب سال ۵۷ در غرب ایران به وقوع پیوست، جنگ نقده بود. ریشه این ج