Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آهن از گیاهان و مکمل ها بهبود یابند. درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک. مدیریت عدم تخمک گذاری به دلیل سندرم تخمدان پلی کیستیک چند وجهی است و شامل کاهش وزن، استفاده از عوامل القای تخمک گذاری و حساس کننده به انسولین، گنادوتروفین ها و سوراخ کردن تخمدان می شود. مطالعات نشان می دهند که کاهش وزن به میزان ۵ درصد با محدودیت کالری و افزایش فعالیت بدنی می تواند تخمک گذاری را به صورت خود به خود، برقرار کند و در صورت استفاده از روش های دیگر، پاسخ به درمان القای تخمک گذاری را بهبود بخشد. کاهش وزن همچنین به طور کلی منجر به بهبود منظم قاعدگی و میزان بارداری در زنان مبتلا به PCOS می شود. به خوبی شناخته شده است که مقاومت به انسولین می تواند بخشی از عواقب سندرم تخمدان پلی کیستیک باشد و در صورت وجود، به عدم تخمک گذاری کمک کند. متفورمین، یک بیگوانید و حساس کننده رایج انسولین است که اغلب برای درمان زنان مبتلا به PCOS تجویز می شود. هیچ داروی حساس به انسولین دیگری شواهدی دال بر استفاده مؤثر و ایمن در دوران باروری ندارد. پیش از این، متفورمین به عنوان درمان عدم تخمک گذاری در سندرم تخمدان پلی کیستیک توصیه می شد، اما کارآزمایی های بعدی نشا
ن داد، کلومیفن در مقایسه با متفورمین موثرتر است، همچنین مطالعات تصادفی سازی شده بعدی، فقدان شواهد را برای افزودن متفورمین به کلومیفن تأیید کرده اند. القای تخمک گذاری. داروهای اصلی القای تخمک گذاری عبارتند از: درمان هیپوگنادیسم هیپوگنادوتروپیک. در زنان مبتلا به هیپوگنادیسم هیپوگنادوتروپیک مشکوک به آمنورهٔ عملکردی هیپوتالاموس، درمان باید حول محور افزایش وزن، کاهش شدت و دفعات ورزش و کاهش استرس با روان درمانی یا مشاوره باشد. ورزشکاران و زنان مبتلا به بی اشتهایی می توانند به دلیل اختلال عملکرد هیپوتالاموس، به دلیل افزایش نیاز به انرژی، بدون اینکه نیازهای آنها از نظر کالری برآورده شود و کالری دریافتی آنها به شدت کاهش یابد، میزان هورمون آزادکننده گنادوتروپین ترشحی شان را کاهش دهند. اگر عدم تخمک گذاری به دنبال اصلاح شیوه زندگی ادامه یابد، تخمک گذاری را می توان با تجویز هورمون آزاد کننده گنادوتروپین ضربانی یا گنادوتروپین (FSH &amp; LH) القا کرد. درمان نارسایی اولیه تخمدان. برای زنان مبتلا به POI که مایل به بارداری هستند، باید از استراتژی های القای تخمک گذاری اجتناب شود و کمک باروری، مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) با تخمک
های اهداکننده، باید مد نظر قرار بگیرد. درمان هایپرپرولاکتینمی. برای زنان بدون تخمک گذاری با هایپرپرولاکتینمی بدون علائم، می توانند و با پیگیری دقیق و مشاهده پزشکی عدم تخمک گذاری خود را بهبود دهند. اگر علائم هایپرپرولاکتینمی همچنان وجود داشته باشد، آگونیست های دوپامین، مانند بروموکریپتین، خط اول درمان هستند که با مهار تولید پرولاکتین توسط هیپوفیز عمل می کنند و در صورت وجود می توانند ضایعه پرولاکتین-سکرتین (یعنی پرولاکتینوما) را کوچک کنند. در موارد نادر، جراحی ترانس اسفنوئیدال آندوسکوپی و رادیوتراپی ممکن است برای برداشتن و کوچک کردن پرولاکتینوما، در صورت بزرگ تر بود از ۱۰ میلی متر، مورد نیاز باشد. افراد معمولاً پس از نرمال شدن سطح پرولاکتین خون و کوچک شدن یا برداشتن تومور می توانند باردار شوند. سایر درمان ها. کورتیکواستروئیدها (معمولاً در داروهای ضدالتهابی یافت می شوند) در صورتی که عدم تخمک گذاری ناشی از تولید بیش از حد هورمون های مردانه توسط غدد فوق کلیوی باشد، می توانند برای درمان عدم تخمک گذاری استفاده شوند. کورتیکواستروئیدها معمولاً برای کاهش تولید تستوسترون استفاده می شوند.
سرتوپارین سدیم (نام های تجاری Sandoparin, Embolex) یک داروی ضد ترومبوتیک است. این دارو یک هپارین با وزن مولکولی کم است که در درجه اول در برابر فاکتور Xa فعال است. مانند سایر هپارین های با وزن مولکولی کم، برای جلوگیری از ترومبوز وریدی عمقی استفاده می شود.
بمی پارین سدیم (با نام های تجاری Ivor و Zibor) یک آنتی ترومبوتیک است و به گروه هپارین های با وزن مولکولی پایین (LMWH) تعلق دارد. کاربرد پزشکی. بمی پارین برای پیشگیری از ترومبوآمبولی بعد از جراحی و برای جلوگیری از لخته شدن خون در مدار خارج از بدن در همودیالیز استفاده می شود. موارد منع مصرف. این دارو در بیماران با سابقه ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین با یا بدون انعقاد داخل عروقی منتشر منع مصرف دارد. خونریزی حاد یا خطر خونریزی؛ آسیب یا جراحی سیستم عصبی مرکزی، چشم یا گوش؛ نارسایی شدید کبد یا پانکراس؛ و اندوکاردیت باکتریایی حاد یا تحت حاد. تداخلات. هیچ مطالعه تعاملی انجام نشده است. داروهایی که انتظار می رود خطر خونریزی را در ترکیب با بمی پارین افزایش دهند شامل سایر داروهای ضد انعقاد، آسپرین و سایر NSAIDها، داروهای ضد پلاکت و کورتیکواستروئیدها هستند.
ایدراپارینوکس sodium یک داروی آزمایشی ضد انعقاد است. مکانیسم عمل. این دارو به طور انتخابی فاکتور انعقادی Xa را مسدود می کند.
برده داری در منطقه ای که بعدها به عمان تبدیل شد از عهد باستان وجود داشته است. عمان از دهه ۱۶۹۰ تا ۱۸۵۶ میلادی با زنگبار متحد شد و مرکز مهم تجارت برده در اقیانوس هند از زنگبار شروع می شد. برده داری در عمان در سال ۱۹۷۰ میلادی لغو شد. امپراتوری عمان. در طول امپراتوری عمان (۱۶۹۲–۱۸۵۶)، عمان مرکز تجارت برده های زنگبار بود. برده ها از سواحل سواحیلی شرق آفریقا از طریق زنگبار به عمان قاچاق می شدند. بردگان از عمان به شبه جزیره عربستان و ایران صادر می شدند. مسیر دومی از تجارت برده نیز - شامل افرادی از آفریقا و آسیای شرقی، که در ارتباط با "حج" مسلمانان، به مکه و مدینه، به جده در شبه جزیره عربستان قاچاق می شدند - وجود داشت. این بردگان از طریق حجاز به عمان وارد شدند. مسقط و عمان. در سال ۱۸۵۶ میلادی امپراتوری عمان به سلطان نشین زنگبار (۱۸۵۶–۱۹۶۴) و سلطنت مسقط و عمان (۱۸۵۶–۱۹۷۰) تقسیم شد، اما تجارت برده ادامه یافت. زنگبار اسماً تجارت برده را در سال ۱۸۷۶ میلادی لغو کرد. اما در عمل، تجارت برده ادامه یافت. تجارت برده از آفریقا در اواخر قرن نوزدهم کوچکتر شد، اما تجارت برده از حجاز ادامه یافت. در دهه ۱۹۴۰ میلادی، سومین مسیر تجار
ت برده مورد توجه قرار گرفت، که در آن بلوچ های بلوچستان از طریق خلیج فارس عبور می کردند که بسیاری از آنها برای رهایی از فقر خود یا فرزندانشان را فروخته بودند. برده های زن به عنوان خدمتکار خانگی و به عنوان هم بالین (برده های جنسی) استفاده می شدند، در حالی که برده های مرد عمدتاً در صنعت مروارید به عنوان غواصان مروارید استفاده می شدند. در سال ۱۹۴۳ میلادی گزارش شد که دختران بلوچ از طریق عمان به مکه فرستاده می شدند، جایی که به دلیل در دسترس نبودن دختران قفقازی دیگر به عنوان صیغه (در متن اصلی: هم بالین) محبوب بودند و به قیمت ۳۵۰–۴۵۰ دلار فروخته می شدند. فعالیت ها علیه تجارت برده داری. امپراتوری بریتانیا، با امضای کنوانسیون برده داری در سال ۱۹۲۶، موظف به مبارزه با برده داری و تجارت برده در تمام سرزمین های تحت کنترل مستقیم یا غیرمستقیم امپراتوری بریتانیا بود. مسقط و عمان توسط انگلیسی ها به عنوان داشتن رابطه خاص با امپراتوری بریتانیا مورد توجه آنان بود. مانند بقیه کشورهای خلیج فارس، انگلیسی ها کنترل خود بر منطقه را برای انجام کاری در مورد برده داری و تجارت برده کافی نمی دانستند؛ بنابراین، سیاست بریتانیا این بود که به ج
امعه ملل اطمینان دهد که منطقه از همان معاهدات ضد برده داری که توسط بریتانیا امضا شده بود پیروی می کند، اما همزمان از هرگونه بررسی بین المللی در منطقه که ممکن بود که این ادعاها را رد کند جلوگیری می کرد. در سال ۱۹۳۶ میلادی، بریتانیایی ها به جامعه ملل اذعان کردند که هنوز برده داری و تجارت برده در عمان و قطر ادامه دارد، اما ادعا کردند که این تجارت محدود است و تمام بردگانی که در دفاتر بریتانیایی در شارجه درخواست پناهندگی می کردند، آزاد شده اند. در دهه ۱۹۴۰ میلادی چندین پیشنهاد از سوی بریتانیا برای مبارزه با تجارت برده و برده داری در منطقه ارائه شد، اما هیچ کدام قابل اجرا تلقی نشدند. لغو. پس از جنگ جهانی دوم، فشار بین المللی فزاینده ای از سوی سازمان ملل متحد برای پایان دادن به تجارت برده وجود داشت. در سال ۱۹۴۸ میلادی، سازمان ملل متحد در اعلامیه جهانی حقوق بشر، برده داری را جنایت علیه بشریت اعلام کرد، پس از آن انجمن بین الملل ضد برده داری اشاره کرد که حدود یک میلیون برده در شبه جزیره عربستان وجود دارد که جنایتی علیه کنونسیون برده داری ۱۹۲۶ است و از سازمان ملل درخواست کرد که کمیته ای برای رسیدگی به این موضوع تشکیل ده
د. برده داری در عمان در سال ۱۹۷۰ میلادی به طور رسمی لغو شد.
پادشاه شوآن از ژو (به چینی: 周宣王) با نام شخصی جی جینگ (به چینی: 姬靜)؛ یازدهمین پادشاه دودمان ژو در چین باستان بود. تاریخ سلطنت وی در حدود ۸۲۷/۲۵ پ. م تا ۷۸۲ پ. م است. زندگی. او برای بازگرداندن اقتدار سلطنتی پس از نایب السلطنگی گونگ هه تلاش کرد. او با «بربرهای غربی» (احتمالا شیانیون) و گروه دیگری در رود هوآی در جنوب شرقی جنگید. او در نهمین سال سلطنت خود، همه اربابان را به جلسه ای فراخواند. بعداً او در درگیرهای جانشینی در ایالات لو، ویی و چی مداخله نظامی کرد. سیما چیان می گوید: «از این زمان به بعد، بسیاری از اربابان علیه دستورهای سلطنتی شورش می کردند.» با توجه به حاشیه نویسی ژانگ شوجی (史記正義) به سوابق تاریخ دان بزرگ سیما چیان، گفته می شود که پادشاه شوآن دو بو بی گناه (حاکم تانگدو، 唐杜公) را کشت و بر اساس افسانه ها خود نیز با تیری که توسط روح دو بو شلیک شد؛ کشته شد. پسرش، پادشاه یو ژو، آخرین پادشاه ژو باختری بود. خانواده. ملکه ها صیغه ها پسران
اتاق حذف یا الیمینیشن چیمبر (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Elimination Chamber&lt;/bdi&gt;) یک رویداد غیر رایگان در کشتی حرفه ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای دو برند راو و اسمک داون تهیه می شود و این دوره اش هم در ۱۸ فوریه ۲۰۲۳ در مجموعه ورزشی بِل سنتر در شهر مونترال در کشور کانادا برگزار شد. این سیزدهمین رویداد برگزار شده با نام الیمینیشن چیمبر بود. در این رویداد پنج مسابقه برگزار شد. در مسابقه اصلی، رومن رینز، سمی زین را شکست داد تا هر دو کمربند یونیورسال و دبلیودبلیوئی را حفظ کند. در مسابقه اتاق حذف (الیمینیشن چیمبر) مردان، که انحصاری برند راو بود، آستین تئوری برنده شد و کمربند ایالات متحده را حفظ کرد. در مسابقه الیمینیشن چیمبر زنان نیز آسکا برنده شد و حق مسابقه برای کسب کمربند زنان راو در برابر بیانکا بلر در رسلمانیا ۳۹ را کسب کرد. همچنین در یک مسابقه تک نفره، بابی لشلی توانست براک لزنر را با صلب صلاحیت (دیسکوالیفیکیشن) شکست دهد. زمینه سازی. المینیشن چمبر شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های را و اسمَک دَون پخش شده بود. کشتی گیرها با توج
ه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حداکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند و در این رویداد به مسابقه و رقابت می پردازند.
سونگ ایل لی (Lee Sung-il) نویسنده و مترجم اهل کره جنوبی است. او در حال حاضر استاد بازنشسته از دانشگاه یونسی است. زندگی نامه. سونگ ایل لی در سال ۱۹۴۳ در سئول به دنیا آمد و در کره جنوبی بزرگ شد و در دانشگاه یونسی زبان انگلیسی آموخت. او مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کالیفرنیا دیویس در سال ۱۹۷۳ و دکترای خود را از دانشگاه فناوری تگزاس در سال ۱۹۸۰ دریافت کرد. در سال ۱۹۸۱ سخنرانی های خود را در دانشگاه یونسی آغاز کرد و به تدریس شکسپیر، نمایشنامه رنسانس انگلیسی و ادبیات انگلیسی قرون وسطی پرداخت. او در سال ۲۰۰۹ از دانشکده بازنشسته شد. او به عنوان استاد ممتاز در دانشگاه یونسی به کارهای ترجمه خود ادامه می دهد. کارها. سونگ ایل لی در طول کار خود به عنوان استاد، علاقه خود را به ترجمه ادبیات کره ای ابراز کرد و از ترجمه هایی که عمدتاً توسط انگلیسی زبانان بومی انجام می شد انتقاد کرد. او ادبیات کره ای را به انگلیسی ترجمه کرد که شامل کار او در ترجمه "هانسی" (漢詩، اشعار کلاسیک کره ای به زبان چینی) است. ترجمه های او در مجلدی با عنوان "برکه مهتابی" منتشر شد. چهارمین جایزه ترجمه ادبیات کره ای را که توسط بنیاد فرهنگ و هنر کره (
مؤسسه ترجمه ادبیات کنونی کره) در سال 1999 دریافت کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۸ به کارهای خود در زمینه ترجمه ادبیات کره ای ادامه داد. او در سال ۲۰۱۱ آثار شاعر کره ای یو چی جین را در حمایت از بنیاد Daesan ترجمه کرد و با عنوان "اسب نر آبی" منتشر کرد. او علاوه بر ترجمه ادبیات کره ای، ادبیات انگلیسی قرون وسطی و رنسانس را نیز ترجمه می کند. او آثار شکسپیر و "تراژدی اسپانیایی" توماس کید را به زبان کره ای ترجمه کرد. علاوه بر این، او بر روی ترجمه مدرن "Beowulf" کار کرد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، که به عنوان یک منبع انگلیسی زبان غیر بومی قابل توجه است.
" مادر سیلویا " تک آهنگی از دکتر هوک و مدیسن شو محصول 1972 و اولین آهنگ موفق این گروه است. ترانهٔ این اثر توسط شل سیلورستاین و به تهیه کنندگی ران هافکین در ایالات متحده با اقبال بسیار چشمگیری مواجه شد و به رتبهٔ پنجم جدول تک آهنگ های "بیلبورد"(در کنار « چشم های سکسی » از آلبوم « "گاهی برنده می شوی" » برای بهترین اجرای گروه،) و همچنین شمارهٔ 1 در ایرلند و شمارهٔ 2 در بریتانیا دست یافت. این آهنگ سه هفته در رتبهٔ اول جدول موسیقی استرالیا قرار گرفت، و آن را در سال ۱۹۷۲ به پانزدهمین تک آهنگ رتبه بندی سال استرالیا تبدیل کرد. این آهنگ همچنین در افریقای جنوبی به رتبهٔ 1 رسید که سومین آهنگ رتبه بندی سال بود. آهنگ مادر سیلویا در اولین آلبوم این گروه، با عنوان "دکتر هوک" قرار گرفته است. پس زمینه آهنگ. «مادر سیلویا» یک اثر زندگی نامه ای است و شل سیلورستاین در آن برای بیان تلاش ناموفق خود در احیای یک رابطهٔ ناموفق استفاده می کند. سیلورستاین عاشق زنی به نام سیلویا پاندولفی بود، اما این زن بعداً با مرد دیگری نامزد کرد و عاقبت به عنوان متصدی موزه در موزه هنر کریلو گیل در مکزیکوسیتی اشتغال یافت. سیلورستاین که از ادامهٔ رابطه
با سیلویا ناامید شده بود، با مادر او، لوئیزا، تماس گرفت، اما مادرش به او گفت که این عشق به پایان رسیده است.
ران هافکین (زادهٔ ۱۳ دسامبر در شهر نیویورک، نیویورک) تهیه کننده، آهنگساز و مدیر موسیقی آمریکایی است که بیشتر به خاطر مدیریت و تهیه کنندگی دکتر هوک و مدیسن شو شناخته شده است. آنها یک گروه راک آمریکایی بودند که تک آهنگ های موفقی از جمله " مادر سیلویا " را در کارنامهٔ خود داشتند و به ۶۷ جایزه طلا و پلاتینوم دست یافته اند.
پارک سوکیونگ (Park Sukyung) ( ; متولد ۱۹۷۳) استاد مهندسی مکانیک کره جنوبی در KAIST با تخصص در بیومکانیک به عنوان مشاور علم و فناوری رئیس جمهور مون جائه این از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ خدمت کرده است پارک جوانترین فرد منصوب شده توسط مون به سمت معاون وزیر و همچنین جوانترین عضو ارشد دفتر رئیس جمهور است. پارک اولین استاد زنی بود که به دانشکده مهندسی مکانیک KAIST پیوست و اولین دانش آموزی بود که از دبیرستان علوم سئول تنها در عرض دو سال فارغ التحصیل شد. پارک یکی از اعضای هیئت امنای KAIST است. او قبلاً محقق ارشد مؤسسه ماشین آلات و مواد کره با بودجه دولتی و عضو شورای مشورتی رئیس جمهور در علم و فناوری بود. پارک دارای سه مدرک مهندسی مکانیک - لیسانس و فوق لیسانس از KAIST و دکترا از دانشگاه میشیگان است.
پارک یونگ اوک (Park Yong-ok)(، زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۲) سیاستمدار کره جنوبی است. او بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ سمت فرماندار (도지사) استان فرضی پیونگان جنوبی (سرزمینی تحت کنترل کره شمالی) در کره جنوبی بر عهده داشت. پارک سی ام معاون وزیر دفاع بوده است.
قوانینی در دبی برای حقوق بشر و بر اساس قانون اساسی و قانون اجرایی وضع شده است. در ظاهر و بر اساس ماده ۲۵ قانون اساسی امارات متحده عربی، رفتار عادلانه با همه مردم، صرف نظر از نژاد، ملیت یا موقعیت اجتماعی، تضمین شده است. با این وجود و بنا بر گفته خانه آزادی: «در امارات متحده اشکال افراطی خودسانسوری به طور گسترده ای اعمال می شود، به ویژه در مورد موضوعاتی مانند سیاست محلی، فرهنگ، مذهب، یا هر موضوع دیگری که دولت از نظر سیاسی یا فرهنگی حساس می داند. منطقه آزاد رسانه ای دبی (DMFZ)، منطقه ای که در آن رسانه های خارجی مطالب چاپی و پخشی را برای مخاطبان خارجی تولید می کنند، تنها عرصه ای در دبی است که مطبوعات با آزادی نسبی در آن فعالیت می کنند.» سازمان های حقوق بشری از نقض حقوق بشر در دبی شکایت کرده اند. برخی از ۲۵۰۰۰۰ کارگر خارجی در شهر گفته می شود که در شرایطی زندگی می کنند که دیده بان حقوق بشر آن را با عبارت انگلیسی «less than humane»، به معنایی مشابه با کمتر از شرایط مورد پذیرش انسانی، توصیف کرده است. بدرفتاری با کارگران خارجی موضوع مستند سال ۲۰۰۹، "بردگان دبی" بود. یک گزارش "ان پی آر" در سال ۲۰۰۶ به نقل از بایا سید م
بارک، کنسول گر هند برای کار و رفاه در دبی، بیان داشت: «معجزه اقتصادی شهر دبی بدون ارتش کارگران ساختمانی با دستمزد پایین از شبه قاره هند امکان پذیر نمی بود». گزارش "ان پی آر" بیان می کند که کارگران ساختمانی «به صورت ۸ تا ۱۰ نفری در اتاق های کارگری زندگی می کنند و بسیاری در چرخه فقر و بده کاری گیر افتاده اند - و وضعیت آنان فرق زیادی با وضعیتی پیمانی-کاری که در آن طی چندین سال حقوقی دریافت نمی کنند ندارد.» آزادی مذاهب. اسلام دین رسمی در دبی است.قوانینی علیه کفرگویی، تبلیغ غیر مسلمانان و گرویدن به اسلام وجود دارد. اما قانون اساسی همچنین آزادی عبادت را تا زمانی که با سیاست های عمومی یا اخلاقیات مغایرت نداشته باشد تضمین می کند. سیاست بردباری مذهبی به غیر مسلمانان اجازه می دهد تا ایمان خود را در یک محل سکونت خصوصی یا عبادتگاه رسمی انجام دهند، یا می توانند از دولت تقاضای اعطای زمین و اجازه ساختن یک مؤسسه مذهبی برای برگزاری مراسم مذهبی کنند که البته روند آن ممکن است کندتر از زمان عادی پیش برود. آزادی بیان. قانون اساسی امارات متحده عربی آزادی و حقوق همه شهروندان را مشخص می کند. شکنجه، دستگیری و بازداشت خودسرانه را ممنو
ع می کند و از آزادی های مدنی، از جمله آزادی بیان و مطبوعات، اجتماعات و انجمن های مسالمت آمیز، و اعمال ادیان دیگر حمایت می کنداما واقعیت چیز دیگری است ، در سال ۲۰۰۷، دولت دبی دو کانال تلویزیونی پاکستان، "جئو نیوز" و "آری دیجیتال نتورک" را تعطیل کرد. برنامه های سرگرمی آنها، اما نه برنامه های خبری و سیاسی، در نهایت اجازه پخش در دبی را گرفتند. وزارت فرهنگ و رسانه دبی، چند ساعت پیش از برنامه ریزی برای اجرا در هشتمین جشنواره سالانه تئاتر خلیج، نمایش «Kholkhal» را ممنوع کرد. در حالی که روزنامه نگاران دیگر نمی توانند به خاطر انجام وظیفه خود زندانی شوند، اقدامات قانونی دیگری را اما می توان علیه آنها انجام داد. تعدادی از اعضای مطبوعات دبی همچنان در فهرست دولتی ممنوعیت انتشار در رسانه ها هستند. همچنین گزارش شده است که درجه ای از خودسانسوری وجود دارد که به دلیل ترس از تحریم های دولتی، دربارهٔ موضوعات خاصی که منتقد سیاست های دولت، خانواده سلطنتی هستند یا ممکن است به اخلاق سنتی اسلامی توهین کنند، رخ می دهد.همچنین امارات متحده عربی اخیراً کمپین گسترده ای را برای خاموش کردن مخالفان راه اندازی کرده است. این سرکوب شامل مجموعه
ای از دستگیری ها، احضارها و اخراج افرادی است که از اقدامات اسرائیل در غزه انتقاد می کنند و آشکارا حق آزادی بیان را نقض می کنند.از زمان رسمی شدن روابط با اسرائیل در سال 2020، امارات متحده عربی صداهای انتقادی در مورد اقدامات اسرائیل را خفه کرده است، به عنوان مثال، «K.H.» یک تبعه اردنی فلسطینی تبار که به مدت پنج سال در دبی کار می کرد، در 10 آوریل 2024 توسط سرویس امنیت دولتی ابوظبی به دلیل یک پست فیس بوک در محکومیت اسرائیل احضار شد. او به مدت سه روز بدون دسترسی به وکیل بازداشت شد و مجبور به ترک امارات شد .علاوه بر این، گزارش ها حاکی از آن است که سرویس های امنیتی امارات کمپین های ارعاب در دانشگاه ها راه اندازی کرده اند و دانشگاهیان و فعالان دانشجویی را در صورت سرپیچی از دستورات مبنی بر خودداری از اعتراض علیه اسرائیل تهدید کرده اند. حقوق کارگران. طبق قوانین فدرال امارات متحده عربی توجه زیادی به تنظیم روابط کار و تعیین حقوق و تعهدات طرفین دارد و از کارفرمایان و کارگران حمایت می کند و حقوق آنها را تضمین می کند.و همچنین پیشبرد و حمایت از حقوق کارگران یک اولویت ملی است.که البته این قوانین در مورد کارگران خارجی صدق نمیک
ند. طبق اسناد حقوق بشر کارگران مهاجر مجبور به پرداخت هزینه های غیرقانونی استخدام هستند، از تبعیض نژادی رنج می برند و دستمزدها را از آن ها دریغ می کنند و پاسپورت هایشان را مصادره می کنند.این کارگران عمدتاً از شبه قاره هند و بخش هایی از آفریقا هستند که بیش از 90 درصد از کارگران بخش خصوصی امارات را تشکیل می دهند. حقوق زنان. برابری جنسیتی در امارات متحده عربی از اهمیت بالایی برخوردار است و قانون اساسی امارات حقوق برابر را برای زنان و مردان تضمین می کند. اما آیا در واقعیت نیز این چنین است ؟ حقوق زنان در امارات متحده عربی اغلب متناقض است. این کشور مقام اول برابری جنسیتی را در خلیج فارس به خود اختصاص داده است، با این حال در جهان در رتبه 49 قرار دارد. این کشور معاهدات بین المللی مترقی در مورد حمایت از زنان را امضا یا تصویب کرده است، اما ساختار لازم برای اعمال تغییرات را ندارد. زنان می توانند رای دهند، رانندگی کنند، دارایی داشته باشند، کار کنند، و تحصیل کنند – با این حال، برخی از این موارد نیاز به تایید قیم دارند. قربانیان تجاوز جنسی. قربانیان تجاوز جنسی در دبی در خطر مجازات برای «جرایم» دیگر هستند. در تعداد کمی از مو
ارد، دادگاه های امارات متحده عربی زنان را پس از گزارش تجاوز جنسی و اثبات دروغ بودن اتهامات، زندانی کرده اند. یک زن بریتانیایی پس از گزارش تجاوز گروهی توسط سه مرد، پس از اعتراف به مصرف الکل بدون مجوز، ۱۰۰۰ درهم جریمه شد. متهمان تجاوز به این زن در حال حاضر ده سال زندان را می گذرانند. یک زن انگلیسی دیگر پس از گزارش تجاوز جنسی به مسمومیت عمومی و رابطه جنسی خارج از ازدواج (با نامزدش، نه متهم) متهم شد. در یکی از پرونده های نهایی، یک زن ۱۸ ساله اماراتی شکایت خود را مبنی بر تجاوز گروهی در داخل خودرو توسط ۶ مرد هنگامی که با شلاق و مجازات زندان مواجه شد، پس گرفت. ( "بلومبرگ" ۷ ژوئن 2010.) این زن به دلیل داشتن رابطه جنسی آزادانه خارج از ازدواج با یکی از مردان در یک مناسبت جداگانه یک سال در زندان گذرانده است. در ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی یک زن نروژی، Marte Dalelv، تجاوز جنسی را به پلیس گزارش داد و به دلیل «مصرف جنسی و الکل غیرقانونی» محکوم به زندان شد و متعاقباً مورد عفو قرار گرفت. مرکز حقوق بشر امارات نسبت به رفتار دبی با قربانیان تجاوز ابراز نگرانی کرده. حقوق دگرباشان جنسی. هر دو قانون فدرال و امارات همجنس گرایی و مبدل پوشی را
غیرمجاز می کند. اعدام، حبس ابد، شلاق، جریمه نقدی، تبعید، اخته شیمیایی، درمان های روانی اجباری، قتل ناموسی، از انواع مجازات ها بوده اند. قتل های به دلیل حفظ آبرو، ضرب و شتم، معاینه اجباری مقعد، تزریق اجباری هورمون، و شکنج نیز گزارش شده اند. روسپی گری و تن فروشی. تن فروشی در دبی غیرقانونی است اما همچنان وجود دارد. دبی به عنوان محبوب ترین قطب صنعت سکس در امارات شناخته می شود. روسپی گری با دلال هایی شروع می شود که زنان را از نقاط مختلف جهان مانند اروپای شرقی، آسیای مرکزی، آسیای جنوب شرقی، شرق آفریقا، عراق، ایران و مراکش فریب می دهند. دلال ها به آنها می گویند که قرار است خدمتکار شوند و سپس آنها را مجبور به تن فروشی می کنند. هر خانواده تعداد مشخصی ویزا برای استخدام کارگران خارجی دارد و کارگران خارجی «اضافی» که خانواده به آنها نیاز ندارند به یک مرد میانی فروخته می شوند. پس از رسیدن به دبی، پاسپورت زنان گرفته می شود. گزارش شده است که بیش از ۲۵۰۰۰ روسپی خارجی در کشور وجود دارد. زنان نمی توانند اجبار به روسپی گری را به پلیس گزارش دهند زیرا به دلیل انجام اعمال جنسی غیرقانونی دستگیر می شوند. در برخی موارد، افراد زیر سن
قانونی در حلقه های روسپی گری دخیل هستند. در سال ۲۰۰۷ میلادی یک گزارش خبری گزارش داد که در مجموع ۱۷۰ روسپی به همراه ۱۲ دلال و واسطه جنسی و ۶۵ مشتری که بیشتر آنها از چین بودند، دستگیر شده اند. ناپدیدشدن های قهری-اجباری و شکنجه. امارات از بهار عربی جان به در برد. با این حال، بیش از ۱۰۰ فعال اماراتی به دلیل اینکه به دنبال اصلاحات بودند، زندانی و شکنجه شدند. از سال ۲۰۱۱، دولت امارات به طور فزاینده ای ناپدید شدن های قهری-اجباری را انجام داده است. بسیاری از اتباع خارجی و شهروندان اماراتی توسط دولت دستگیر و ربوده شده اند، دولت امارات نگهداری این افراد (برای پنهان کردن محل نگهداری آنها) را تکذیب می کند و این افراد را خارج از حمایت قانون قرار می دهد. به گفته دیده بان حقوق بشر، گزارش های ناپدید شدن اجباری و شکنجه در امارات متحده عربی بسیار نگران کننده است.
سئو هاجین (Seo Hajin) Hangul: 서하진)، متولد ۱۹۶۰، نویسنده کره جنوبی است. زندگی. سئو هاجین در سال ۱۹۶۰ در یئونگ چئون، استان گیونگ سانگ شمالی در کره به دنیا آمد. سئو که نامش Seo Deoksun است، با نام مستعار سئو هاجین می نویسد. سئو در ژورنال Hyeondae Munhak (ادبیات معاصر) در سال ۱۹۹۴ با داستان کوتاه A Shadow Outing کار خود را شروع کرد. سئو تلاش کرده است تا میل زنانه را توضیح دهد و ماهیت مردسالارانه جامعه کره و آداب و رسوم آن را به چالش بکشد. نوشته های سئو دارای توصیفات روان شناختی ظریف و ادبی است. به زبان کره ای. مجموعه داستان های کوتاه رمان
پادشاه یو از ژو (به چینی: 周幽王) با نام شخصی جی گونگ شنگ (به چینی: 姬宮湦)؛ دوازدهمین پادشاه دودمان ژو و آخرین پادشاه ژو باختری در چین باستان بود. وی از ۷۸۱ تا ۷۷۱ پ. م سلطنت کرد. زندگی. در سال ۷۸۰ پ. م، زلزله بزرگی گوانژونگ را لرزاند. فال بینی به نام بو یانگفو (伯陽甫) این را نشانه ای از پیشگویی نابودی دودمان ژو دانست. در سال ۷۷۹ پ. م، صیغه ای به نام بائو سی وارد کاخ شد و پادشاه یو شیفته او شد. او پسری به نام بوفو برای او به دنیا آورد. پادشاه یو ملکه شن (申后) و ولیعهد ییجیو را خلع کرد. او بائو سی را ملکه جدید و بوفو را ولیعهد جدید اعلام کرد. می گویند که بائو سی به سادگی نمی خندید. پس از استفاده از بسیاری از روش ها و شکست، پادشاه یو سعی کرد ملکه مورد علاقه خود را با روشن کردن چراغ های هشدار سرگرم کند و اشراف خود را فریب دهد تا فکر کنند عشایر چوانرونگ در شرف حمله هستند. اشراف به قلعه رسیدند در حالی که بائو سی به آنها می خندید. حتی پس از اینکه پادشاه یو بائو سی را تحت تأثیر قرار داد، او همچنان به سوء استفاده از چراغ های هشدار دهنده ادامه داد و اعتماد اشراف را از دست داد. پدر ملکه شن، مرزبان شن، از برکناری دختر و نوه اش،
ولیعهد ییجیو خشمگین شد و با چوانرونگ به کاخ پادشاه یو حمله کرد. پادشاه یو با استفاده از چراغ هایی که قبلاً مورد سوء استفاده قرار گرفته بود، اشراف خود را فراخواند، اما هیچکدام نیامدند. در نهایت پادشاه یو و بوفو کشته شدند و بائو سی اسیر شد. پس از مرگ پادشاه یو، اشراف از جمله مرزبان شن، مرزبان زنگ (繒侯) و حاکم ون خو (許文公) از شاهزاده مخلوع ییجیو به عنوان پادشاه پینگ ژو حمایت کردند تا دودمان ژو را ادامه دهد. از آنجایی که پایتخت هائوجینگ آسیب زیادی دیده بود و به خاطر نزدیکی چوانرونگ در خطر بود، در سال ۷۷۱ پ. م، پادشاه پینگ ژو پایتخت را به سمت شرق به لوئویانگ منتقل کرد، بنابراین دومان ژو خاوری و دوره بهار و پاییز آغاز شد که بیش از ۳۰۰ سال طول کشید. خانواده. ملکه ها پسران
سارا سو ، استاد آمریکایی انسان شناسی در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو است. او یک انسان شناس اجتماعی فرهنگی است که در مسائل زنان، جنسیت، تخصص دارد. کتاب او "به نام در کره و ژاپن" بینش جدیدی را در مورد مسئله زنان ارائه می دهد. مشاغل. او از دانشگاه سوگانگ در سئول فارغ التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد و سپس دکترا را از دانشگاه هاوایی در سال ۱۹۸۷ گرفت. او انسان شناسیِ فرهنگی را در دانشگاه های هاوایی در سال ۱۹۹۰، آریزونا از ۱۹۹۰–۱۹۹۱ و تگزاس از ۱۹۹۱–۱۹۹۴ تدریس کرد. سپس در سال ۱۹۹۴ به دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو پیوست. سو گفته است که «نمی توان قربانی شدن غم انگیز زنانی که به زور به خدمت گرفته شده اند و از شرایطی مانند برده داری رنج می بردند، انکار کرد.» به گفته سو، «این استعمار ژاپن بود که بدون شک قربانی شدن در مقیاس وسیع ده ها هزار زن کره ای را تسهیل کرد».