Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جویبار شاهجرد یا به عبارتی، کانال یا نهر شاهجرد، یکی از نهرهای تاریخی شهر اهواز در استان خوزستان است که قدمت آن به دوره ساسانیان بازمی گردد. این نهر از بالادستِ سد اهواز بر روی رودخانه کارون، جدا شده و جاری می بود که نقش مهمی در ساختار شهری و نظام آبیاری شهر اهواز در طول تاریخ داشته است. پیشینه. نهر شاهجرد در دوران اردشیر پاپکان و شاپور یکم ساسانی به همراه سایر سازه های آبی، همچون سد اهواز و پل هندوان احداث شد. در دوره های بعد، به ویژه در دوره عباسیان، این نهر در تقسیم بندی شهر اهواز نقش داشت و شهر را به دو بخش تقسیم می کرد: وضعیت کنونی. در گذر زمان و با گسترش شهر اهواز، بخش هایی از مسیر شاهجرد، بسته و یا خشک شده است. با این حال، بقایای آن هنوز در مناطق مرکزی شهر و اطراف محله «اهواز قدیم» دیده می شود. برخی نام گذاری ها مانند «اوباره» نیز به مسیرهای آب قدیمی در این منطقه اشاره دارند. نام شناسی. احتمال دارد که نام «شاهجرد»، از ترکیب «شاه» (به معنای پادشاه) و «جرد» (به معنای شهر یا جایگاه) به دست آمده و به معنای «شهر شاه» یا «نهر شاهی» باشد. این واژه در زبان های پهلوی و پارسی میانه کاربرد داشته است.
سد اهواز یکی از سازه های تاریخی ساخته شده روی رودخانهٔ کارون در شمال شهر اهواز است. احتمال می رود که ساخت و اولین به کار گیری این سد، به دوران ساسانیان باز می گردد، و برای کنترل سیلاب و آبیاری استفاده می شده است. این سازه از مصالحی مانند سنگ و ساروج ساخته شده و بخش هایی از آن تا امروز باقی مانده اند. این بنا، که با نام های «بند اهواز» و یا «سد شادروان» و «سد خدا آفرید» نیز شناخته می شود، در نوشته های کهن، به عنوان یکی از نقطه های مهم مهندسی آب ایران باستان ذکر شده است. سد اهواز، یکی از سدهای باستانی بر روی رودخانه کارون و آخرین سد ساخته شده در دورهٔ باستان، واقع در شمال شهر اهواز بوده است. نشانه هایی از این سازه هنوز قابل مشاهده است، و در منابع تاریخی و مهندسی ساسانی به آن اشاره شده است. درحقیقت، بند اهواز، اصلی ترین و بزرگترین سد، از یازده سدی بوده است که تحت یک شبکه ی آبیاری مهندسی شده کار می کرده اند که موجب سرسبزی و آبادی این سرزمین بوده اند. تاریخچه. از شواهد به دست آمده، و از نوع معماری خود این سد، احتمال زیادی وجود دارد که سرآغاز ساخت بند اهواز، در دوره ساسانی بوده است. بنا بر گزارش ها، این سازه پس از
سد شوشتر ساخته شده و مهم ترین نقش را در جهت سرسبزی اهواز، به کمک پخش جریان رودخانه داشته است. نقل است که طول این سد نزدیک به ۱۰۰۰ متر و عرض آن حدود ۸ متر بوده است. هدف اصلی ساخت آن، هدایت بخشی از جریان کارون به کانالی بوده که به آبیاری زمین ها توسط جویبارهای داخلی شهر اهواز کمک می کرده است. این بند دارای سه دریچه بوده است که به وسیلهٔ آنها، زمین های اطراف کارون آبیاری می شدند، و در زمان بالا آمدن آب، دریچه ها باز می شدند تا از خطر سیل جلوگیری شود. تاریخ شکسته شدن بند اهواز، به طور دقیق ثبت نشده است، اما احتمال دارد که در قرن پنجم یا ششم هجری خورشیدی بوده باشد، چراکه تا قبل از این زمان، سد اهواز، همچنان سالم بوده است، طوری که طاهر مقدسی در قرن چهارم هجری می نویسد: «"اگر (سد) شادروان نبود، اهواز نبود! چراکه در آن هنگام، از آب هایش بهره برداری نمی شد. شادروان درهایی دارد که هنگام افزایش آب، آن ها را باز می کنند، وگرنه اهواز را غرق می کند."» بنا به شرح کتاب مجالس المومنین نوشته طبری، عمود های آهنین که در سرب قرار داشته اند نیز در آنجا به کار رفته بوده اند. مقدسی همچنین گفته بوده است: «"میان دو بخش اهواز را، پل هن
دوان که با آجر ساخته شده، پیوند می دهد. روی این نهر {مسرقان}، دولاب های بسیار است که فشار آب، آنها را می گرداند و « ناعور» خوانده می شوند."» «شادروان درهایی دارد که هنگام افزایش آب، آنها را باز می کنند، صدای آب سرریز شده از شادروان، در بیشتر سال، آدمی را از خواب باز می دارد.» زمانی که این سد هنوز از بین نرفته بود، از آن، به عنوان پل جهت عبور و مرور نیز استفاده می شد. «ابودُلَف» تاریخ نگار سدهٔ چهارم هجری خورشیدی، جایگاه این سد را روبه روی مسجد علی بن موسی الرضا گزارش کرده است. ویژگی های معماری و عملکرد. احتمال می رود که جنس این سد از خاک یا سنگ بوده و به عنوان یک بند برای انحراف آب به کانال تاریخی «شادروان» عمل می کرده است. - در آثار شمس الدین مقدسی آمده است که: «"… میان این دو بخش {اهواز را} پل هندوان… بود. روی این نهر دولاب های بسیار است… صدای آب سرریز شده از شادروان در بیشتر سال آدمی را از خواب باز می دارد."» اهمیت و جایگاه. سد اهواز نه تنها ساختی فنی داشته و مهندسی محور بوده است، بلکه بخشی از شبکه گستردهٔ مهندسی ساسانی برای مدیریت منابع آبی بود. این سد، زمینه ساز توسعه اقتصادی، کشاورزی و شهری اهواز در دور
ه های مختلف بوده است. وضعیت کنونی. برخلاف سازه های مرمت شده مثل پل هندوان، آثار سد اهواز به صورت بقا یا نشانه، باقی مانده و نیازمند پژوهش های باستان شناسی و حفاظت میراث فرهنگی است.
جنگ گوگوریو–سارو اقدام نظامی امپراتوری گوگوریو علیه سارو و همزمان با دهمین سال سلطنت پادشاه دونگچون بود که در سال ۲۴۵ میلادی انجام شد. پس از پیروزی گوگوریو، پادشاه چوبون حاکم سارو گوک یک نماینده سیاسی فرستاد تا مذاکره و جنگ متوقف شود، پادشاه دونگچون موافقت کرد و صلح برقرار شد. جزئیات نبرد. گوگوریو به مرز شمالی سارو حمله کرد. ساحل شرقی، به ویژه منطقه یونگ دونگ استان گانگ وون به عنوان محتمل ترین منطقه برای تماس اولیه میان دو پادشاهی پیشنهاد شده است. این منطقه کمتر تحت سلطه نیروهای بومی قدرتمند بود و یک ارتباط ساحلی طولانی را فراهم می کرد. نیروهای سارو، به رهبری ژنرال سوک اورو، توسط ارتش گوگوریو شکست خوردند. پس از این شکست آنها عقب نشینی کردند. سوک اورو با روشن کردن آتش برای گرم کردن سربازانش در شب سرد پس از شکست، رهبری خود را نشان داد و تحسین آنها را برانگیخت. در حالی که سامگوک ساگی تهاجم گوگوریو به مرز شمالی سارو را توصیف می کند، شواهد باستان شناسی نشان می دهد که کنترل مؤثر سارو بر منطقه ساحل شرقی که محل احتمالی درگیری است، زودتر از قرن چهارم میلادی، یعنی حدود ۱۰۰ سال پس از رویداد سال ۲۴۵ میلادی، آغاز نشده است
. این شکاف زمانی قابل توجه میان گزارش های متنی و شواهد مادی، حاکی از آن است که سامگوک ساگی ممکن است واقعیت های سرزمینی بعدی را به صورت آناکرونیسم به دوره های پیشین تعمیم داده باشد. این موضوع یک چالش اساسی در بازسازی تاریخ باستان را برجسته می کند، جایی که سوابق متنی ممکن است بیشتر منعکس کننده روایت های سیاسی بعدی باشد. سوک اورو از سارو فرمانده نظامی بود که نیروهای سارو را در برابر گوگوریو رهبری کرد. با وجود تلاش هایش، او نتوانست حمله گوگوریو را دفع کند و مجبور شد عقب نشینی کند. نفوذ او در سارو پس از این شکست کاهش یافت.
طرح کلی زیر به عنوان یک مرور کلی و راهنمای موضوعی لسوتو ارائه شده است: لسوتو کشوری مستقل در جنوب قاره آفریقا است. لسوتو کشوری محصور در خشکی و کاملاً احاطه شده با جمهوری آفریقای جنوبی است. این کشور در گذشته با نام باسوتولند شناخته می شد و اکنون یکی از اعضای کشورهای همسود به شمار می رود. نام «لسوتو» به طور تقریبی به معنی «سرزمین سخنگویان زبان سوتو» است. مرجع عمومی. تلفظ: نام کشور مشترک: لسوتو نام رسمی کشور: پادشاهی لسوتو نام خارجی و داخلی متداول: Lesotho اندونیم (های) رسمی: Muso oa Lesotho دمون(ها): لسوتویی، باسوتو (Basotho) ریشه شناسی: برگرفته از زبان سوتو، به معنای «سرزمین کسانی که سوتو صحبت می کنند» رتبه بندی بین المللی لسوتو کدهای ISO کشور: LS , LSO، ۴۲۶ کد منطقه ای ایزو: به دامنه سطح بالای کد کشوری: .ls دولت و سیاست. سیاست لسوتو شکل دولت: پارلمانی، دموکراسی نمایندگی، پادشاهی مشروطه پایتخت لسوتو: ماسرو انتخابات در لسوتو احزاب سیاسی در لسوتو شاخه اجرایی. رئیس کشور: لتسی سوم، پادشاه لسوتو رئیس حکومت: سام ماتکانه،نخست وزیر لسوتو کابینه دولت لسوتو شاخه قانونگذاری. مجلس لسوتو (دو مجلسی) مجلس سنا (مجلس بالا) مجلس
ملی (مجلس پایین) روابط خارجی. روابط خارجی لسوتو وابسته های دیپلماتیک در لسوتو وابسته های دیپلماتیک لسوتو حقوق و قانون در لسوتو. قانون اساسی لسوتو پلیس سواره نظام لسوتو حقوق بشر در لسوتو سقط جنین در لسوتو حقوق اقلیت های جنسی در لسوتو حشیش در لسوتو معلولیت در لسوتو مجازات اعدام در لسوتو کودک کار در لسوتو فساد در لسوتو جرم در لسوتو قاچاق انسان در لسوتو نظامی گری در لسوتو. نیروهای دفاعی لسوتو فرماندهی: فرمانده کل قوا: پادشاه نیروها: ارتش لسوتو نیروی دریایی: ندارد دولت محلی در لسوتو. دولت محلی در لسوتو عضویت در سازمان های بین المللی. پادشاهی لسوتو عضو سازمان های زیر است اتحادیه آفریقا (AU) گروه کشورهای آفریقا، حوزه کارائیب و اقیانوسیه (ACP) بانک توسعه آفریقا (AfDB) جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) اتحادیه گمرکی جنوب آفریقا (SACU) سازمان ملل متحد (UN) صندوق بین المللی پول (IMF) بانک بین المللی بازسازی و توسعه (IBRD) سازمان جهانی بهداشت (WHO) یونسکو (UNESCO) یونیدو (UNIDO) سازمان بین المللی کار (ILO) سازمان جهانی تجارت (WTO) سازمان جهانی گمرک (WCO) سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) سازمان جهانی هواشناسی (WMO) دیوان کیف
ری بین المللی (ICCt) فائو (FAO) آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) اتحادیه بین المجالس (IPU) کمیته بین المللی المپیک (IOC) کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان (UNHCR) صندوق بین المللی توسعه کشاورزی (IFAD) پلیس بین الملل (Interpol) سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO) سازمان بین المللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO) نهضت بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر (ICRM) فدراسیون بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر (IFRCS) سازمان منع سلاح های شیمیایی (OPCW) سازمان بین المللی ارتباطات ماهواره ای (ITSO) سازمان بین المللی مخابرات (ITU) سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) گروه ۷۷ (G77) جنبش عدم تعهد (NAM) مؤسسه مالی بین المللی (IFC) انجمن توسعه بین المللی (IDA) آژانس چندجانبه تضمین سرمایه گذاری (MIGA) سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) دیوان دائمی داوری (PCA) تاریخ لسوتو. تاریخ لسوتو رویدادهای جاری لسوتو فرهنگ لسوتو. فرهنگ لسوتو آشپزی لسوتو زبان های لسوتو زبان اشاره لسوتو نمادهای ملی لسوتو جمعیت شناسی لسوتو تعطیلات رسمی لسوتو دین در لسوتو میراث جهانی لسوتو: هیچ هنر در لسوتو. ادبیات لسوتو موسیقی در لسوتو تلویزی
ون لسوتو ایستگاه های رادیویی در لسوتو ورزش در لسوتو. ورزش در لسوتو فوتبال در لسوتو لسوتو در المپیک دوچرخه سواری در لسوتو جغرافیای لسوتو. جغرافیای لسوتو لسوتو: یک کشور محصور در خشکی موقعیت: منطقه زمانی: زمان استاندارد آفریقای جنوبی () نقاط پرتگاه لسوتو: مرزهای زمینی: ۹۰۹ کیلومتر خط ساحلی: ندارد جمعیت لسوتو: 2,008,000 – 144مین کشور پرجمعیت مساحت لسوتو: 30,355 کیلومتر مربع محیط زیست لسوتو. آب و هوای لسوتو حیات وحش لسوتو ویژگی های جغرافیایی طبیعی لسوتو. یخچال های طبیعی در لسوتو: ندارد رودخانه های لسوتو میراث جهانی لسوتو: ندارد مناطق لسوتو. فهرست بوم ناحیه های لسوتو اقلیم های زیستی لسوتو. فهرست واحدهای چینه شناسی فسیل دار در لسوتو تقسیمات اداری لسوتو. تقسیمات کشوری لسوتو ناحیه های لسوتو حوزه های انتخاباتی لسوتو. شوراهای اجتماعی لسوتو دادگاه استیناف لسوتو. پایتخت لسوتو: ماسرو شهرهای لسوتو جمعیت شناسی لسوتو. جمعیت شناسی لسوتو اقتصاد و زیرساخت های لسوتو. اقتصاد لسوتو رتبه اقتصادی بر اساس تولید ناخالص داخلی (اسمی) در سال ۲۰۰۷: ۱۵۹ مین کشور ارتباطات در لسوتو شرکت های لسوتو واحد پول لسوتو: لوتی لسوتو سلامت در لسوتو استخ
راج معدن در لسوتو گردشگری در لسوتو حمل و نقل در لسوتو آموزش در لسوتو. آموزش در لسوتو
باشگاه ورزشی طرابلس که با نام ای سی طرابلس یا به اختصار طرابلس نیز شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال مستقر در طرابلس، لبنان است که در لیگ دسته دوم لبنان رقابت می کند و عمدتاً توسط جامعه مسلمانان سنی حمایت می شود. این باشگاه که با نام انجمن ورزشی المجد تأسیس شد، در سال ۲۰۰۱ به باشگاه ورزشی المپیک بیروت تغییر نام داد و در فصل ۰۳–۲۰۰۲ دبل داخلی را به دست آورد. در سال ۲۰۰۵ آنها دوباره به عنوان ای سی طرابلس تأسیس شدند و جام حذفی لبنان را در فصل ۱۵–۲۰۱۴ به دست آوردند.
حمله اسرائیل به میدان قدس تجریش در ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ و در بحبوحه جنگ ایران و اسرائیل انجام شد. در این حمله به میدان قدس تجریش در تهران که ده ها کشته و زخمی غیرنظامی برجا گذاشت؛ دو انفجار اتفاق افتاد، یکی ناشی از حمله به طبقات فوقانی یک ساختمان و دیگری، که بنابر گزارش رسانه های ایران و تأیید صحت ویدیوی منتشر شده توسط بی بی سی، ناشی از برخورد پرتابه اسرائیل در سطح خیابان است که گودالی بزرگ حفر کرد. بر پایه اعلام ارتش اسرائیل، در جریان این حمله محمد کاظمی، رئیس اطلاعات سپاه و محمد باقری، رئیس اطلاعات نیروی قدس سپاه و معاونانشان کشته شدند. هدف حمله، دفتر مرکز رسیدگی به امور مساجد در طبقه فوقانی شعبه بانک شهر بوده است. همچنین در جریان انفجار دوم که منجر به آسیب به شاه لوله آب و جاری شدن سیلاب در ابتدای خیابان شریعتی هم شد، ۱۲ شهروند غیرنظامی کشته و بیش از ۵۰ نفر مجروح شدند.
ردیابی مهاجرت جانوران در زیست شناسی حیات وحش، زیست شناسی حفاظت، بوم شناسی و مدیریت حیات وحش برای مطالعه رفتار جانوران در طبیعت بهره گیری می شود. یکی از نخستین تکنیک ها، حلقه گذاری پرندگان بود، که در آن برچسب های شناسایی غیرفعال روی پاهای پرندگان قرار داده می شد تا پرنده در هنگام گرفتن و رهاسازی بعدی شناسایی شود. ردیابی رادیویی شامل اتصال یک فرستنده رادیویی کوچک به جانوران و دنبال کردن سیگنال با یک گیرنده RDF است. تکنیک های پیشرفته نوین از ماهواره ها برای ردیابی جانوران برچسب گذاری شده و برچسب های جی پی اس که موقعیت مکانی جانور را ثبت می کنند، استفاده می کنند. با ظهور اینترنت اشیا، امکان ساخت دستگاه هایی ویژه برای گونه یا آنچه که قرار است ردیابی شود، فراهم شده است. یکی از چندین اهداف پژوهش های مهاجرت جانوران، تعیین مقصد جانوران بوده است؛ با این حال، پژوهشگران همچنین می خواهند بدانند که چرا آنها به «آنجا» می روند. پژوهشگران نه تنها مهاجرت جانوران را بررسی می کنند، بلکه آنچه را که بین نقاط پایانی مهاجرت وجود دارد، نیز بررسی می کنند تا مشخص کنند که آیا یک گونه بر اساس تراکم غذا، تغییر دمای آب یا دیگر محرک ها و تو
انایی جانور در سازگاری با این تغییرها، به مکان های جدید نقل مکان می کند یا خیر. ردیابی مهاجرت ابزاری حیاتی در تلاش ها برای کنترل پیامدهای تمدن بشری بر جمعیت جانوران وحشی و جلوگیری یا کاهش انقراض مداوم گونه های در معرض خطر است. فناوری ها. در پاییز ۱۸۰۳، جان جیمز آدوبان، طبیعت شناس آمریکایی، این پرسش را مطرح کرد که آیا پرندگان مهاجر هر سال به همان مکان پیشین برمی گردند یا خیر؛ بنابراین او پیش از پرواز یک پرنده به سوی جنوب، ریسمانی را دور پای آن بست. بهار بعد، آدوبان دید که پرنده واقعاً برگشته است. دانشمندان امروزه هنوز از برچسب هایی مانند نوارهای فلزی برای ردیابی حرکت جانوران استفاده می کنند. حلقه های فلزی برای جمع آوری داده ها توسط دانشمندان، نیاز به صید دوباره جانوران دارند؛ بنابراین داده ها به نقاط رهاسازی و مقصد جانور محدود می شوند. فناوری های اخیر به حل این مشکل کمک کرده اند. برخی از برچسب های الکترونیکی سیگنال های تکرارشونده ای منتشر می کنند که توسط دستگاه های رادیویی یا ماهواره ها دریافت می شوند، در حالی که دیگر برچسب های الکترونیکی می توانند شامل برچسب های بایگانی (یا ثبت کننده های داده) باشند. دانشمندا
ن می توانند با استفاده از فناوری سامانه بازشناسی با امواج رادیویی (RFID) یا ماهواره ها، مکان و جابجایی جانوران برچسب گذاری شده را بدون نیاز به گرفتن دوباره آنها ردیابی کنند. این برچسب های الکترونیکی می توانند داده های زیادی را ارائه دهند. فناوری های نوین نیز کوچک تر هستند و تأثیر منفی برچسب روی جانور را به کمترین میزان می رسانند. پیشرفت های اخیر در فناوری ردیابی، امکان نظارت بر مهاجرت جانوران را بدون نیاز به صید دوباره بهبود بخشیده است. شرکت استرالیایی Wildlife Drones یک سیستم تله متری رادیویی مبتنی بر پهپاد را برای ردیابی گونه های کوچک و متحرک مانند طوطی تیزپر، یکی از پرندگان در معرض خطر انقراض استرالیا، گسترش داده است. روش های ردیابی سنتی برای چنین گونه هایی شامل برچسب های رادیویی با فرکانس بسیار بالا (VHF) و ردیابی دستی با گیرنده های دستی بود که بسیار پرزحمت و برد محدودی داشتند. این سیستم به پژوهشگران اجازه می دهد تا از راه دور و از فواصل دور، داده ها را از چندین جانور برچسب گذاری شده جمع آوری کنند و کارایی و اثربخشی نظارت بر حیات وحش را افزایش دهند. اهمیت. برچسب های الکترونیکی تصویر کامل و دقیقی از الگوها
ی مهاجرت به دانشمندان می دهند. برای مثال، وقتی دانشمندان از فرستنده های رادیویی برای ردیابی یک گله گوزن کانادایی استفاده کردند، دو نکته مهم را آموختند. اولاً، آنها فهمیدند که گله خیلی بیشتر از آنچه در گذشته تصور می شد، حرکت می کند. دوم، آنها فهمیدند که هر سال گله برای زایمان تقریباً به همان مکان برمی گردد. به دست آوردن این اطلاعات با برچسب های «فناوری پایین» دشوار یا غیرممکن بود. ردیابی مهاجرت ها ابزاری مهم برای درک بهتر و حفاظت از گونه ها است. برای مثال، گاوهای دریایی فلوریدا گونه ای در معرض خطر انقراض هستند و بنابراین به حفاظت نیاز دارند. ردیابی رادیویی نشان داد که گاوهای دریایی فلوریدا ممکن است هنگام مهاجرت تا رود آیلند نیز سفر کنند. این اطلاعات نشان می دهد که گاوهای دریایی ممکن است در بیشتر سواحل اقیانوس اطلس ایالات متحده به حفاظت نیاز داشته باشند. پیش از این، تلاش های حفاظتی عمدتاً در منطقه فلوریدا متمرکز بود. در پی نشت لکهٔ نفت شرکت بی پی، تلاش ها برای ردیابی جانوران در خلیج فارس افزایش یافته است. بیشتر پژوهشگرانی که از برچسب های الکترونیکی استفاده می کنند، تنها چند گزینه دارند: برچسب های ماهواره ای پاپ
آپ، برچسب های بایگانی یا برچسب های ماهواره ای. از نظر تاریخی، این برچسب ها عموماً گران بودند و می توانستند چندین هزار دلار برای هر برچسب هزینه داشته باشند. با این حال، با پیشرفت های کنونی در فناوری، قیمت ها اکنون به پژوهشگران اجازه می دهد تا جانوران بیشتری را برچسب گذاری کنند. با افزایش تعداد گونه ها و افرادی که می توانند برچسب گذاری شوند، ثبت و پذیرش اثرات منفی بالقوه ای که این دستگاه ها ممکن است داشته باشند، مهم است.
سید محمدرضا صدیقی صابر (۲ شهریور ۱۳۵۳ – ۳ تیر ۱۴۰۴) دانشمند هسته ای ایرانی بود که در برنامه های حساس هسته ای جمهوری اسلامی فعالیت داشت. فعالیت ها. صدیقی صابر از جمله چهره های فعال در برنامه های پژوهشی ایران در زمینهٔ فناوری های مرتبط با صنایع دفاعی و هسته ای بود و برخی منابع از او به عنوان یکی از متخصصان حوزهٔ «انفجارهای سمپاتیک» و مهندسی مواد منفجره یاد کرده اند. در اردیبهشت ۱۴۰۴، وزارت خزانه داری ایالات متحده، نام او را در فهرست تحریم ها قرار داد و اعلام کرد وی در توسعهٔ قابلیت های غیرقانونی جمهوری اسلامی نقش داشته است. ترور. بامداد ۳ تیر ۱۴۰۴، در پی حمله ای هوایی به خانهٔ پدری اش در آستانه اشرفیه، صدیقی صابر به همراه ۱۱ نفر دیگر از خانواده اش کشته شد. واکنش ها. پس از کشته شدن صدیقی صابر، رسانه های بین المللی همچون بی بی سی فارسی نیز این خبر را پوشش دادند و آن را بخشی از کارزار هدف گیری دانشمندان ایرانی دانستند.
سکونخا (پارسی باستان: )، پادشاه («سکاهایی که کلاه نوک تیز می پوشند») — یکی از شاخه های سکاها — در سدهٔ ششم پیش از میلاد بود. نام. نام احتمالاً با واژه ای در زبان آسی مرتبط است به معنای «برجسته بودن یا تمایز داشتن» که در گویش دیگوری به صورت () و در گویش ایرونی به شکل () ثبت شده است. اسارت. در سال ۵۱۹ پیش از میلاد، داریوش یکم، شاهنشاه شاهنشاهی هخامنشی، به قبیلهٔ سکاها حمله کرد و شاه آنان، سکونخا، را اسیر نمود. اسارت او در نقش برجستهٔ کتیبه بیستون به تصویر کشیده شده است، جایی که او به عنوان آخرین نفر در ردیف «شاهان شکست خورده» دیده می شود. پس از شکست او، داریوش یکی از رؤسای دیگر قبایل سکا را به جای او منصوب کرد.
سانجونیشی سوئه تومو ؛ تولد ۱۸۱۱ – ) سیاستمدار و یکی از هفت درباری تبعیدی در ژاپن بود. نجیب زاده و شاعری از اواخر دوره ادو تا دوره میجی. پسر سانجونیشی سانه ایسا. او رتبه شونی (رتبه دوم ارشد) و دایناگون (وزیر اعظم ارتش) را داشت. حرفه. در سال ۱۸۵۸، او به عنوان گون چوناگون منصوب شد و از احترام بالایی برخوردار بود، اما در آشوب سیاسی ۱۸ اوت ۱۸۶۳، به همراه سانجو سانتومی و دیگران به چوشو رفت و به یکی از هفت درباری تبعیدی به اصطلاح شیچیکیو-اوچی (بزرگان فراری) تبدیل شد. سپس او به دازایفو رفت و سرانجام با اعلامیه بزرگ احیای حکومت امپراتوری بخشیده شد و دوباره با نام گون دایناگون به کیوتو بازگشت. در سال ۱۸۶۸، او گون دایفو (گوندایفو) کاخ ملکه دواگر شد. پس از احیای میجی، او به عنوان مشاور، رئیس مقام آموزشی وزارت آموزش و پرورش، دایکیوشو (رئیس وزارت آموزش و پرورش) و کاهن ارشد معبد شینتو منصوب شد. او به عنوان رئیس خاندان سانجونیشی، به عنوان استاد شعر واکا شناخته می شد و به همراه نیشی یوتسوجی کیناری، مربی واکا برای امپراتور میجی شد. توچیکا خود زیر نظر تاکاماتسو کینسوکه، رئیس شاخه ای از خاندان سانجونیشی، آموزش دید. اشعار زیر در
جلد اول «کایکا شیندای کاشو» که در سال های ۱۸۷۸ و ۱۸۸۰ منتشر شد، سه شعر در جلد دوم و دو شعر در جلد سوم گنجانده شده است.
شیجو تاکائوتا ؛ تولد ۱۸۲۸ – مرگ ۱۸۹۸، سیاستمدار و یکی از هفت درباری تبعیدی در ژاپن بود. زندگی. در اواخر دوره ادو، او یک اشراف زاده طرفدار اخراج خارجی ها بود که به شوگون سالاری توصیه هایی ارائه می داد، اما در کودتای ۱۸ اوت برکنار شد و به قلمرو چوشو و سپس به دازایفو نقل مکان کرد. در نتیجه، او به طور موقت از رتبه رسمی خود محروم شد. هنگامی که جناح ضد شوگون سالاری با احیای حکومت امپراتوری در دسامبر ۱۸۶۷ (کیئو ۳) کنترل دربار امپراتوری را به دست گرفت، او به کیوتو بازگشت و رتبه رسمی خود را احیا کرد. در طول جنگ بوشین، او به عنوان فرماندار کل تعقیب چوگوکو-شیکوکو، رئیس ستاد امپراتوری فرماندار کل بزرگ، فرماندار کل تعقیب سندای و فرماندار کل تعقیب هیراگاتاکوگوچی اوشو خدمت کرد. در ژوئن ۱۸۶۹ (میجی ۲)، به دلیل دستاوردهایش در احیای قدرت، حقوق دائمی ۳۰۰ ککو به او اعطا شد و در ژوئیه همان سال، به عنوان سرلشکر ارتش منصوب شد. در ژانویه ۱۸۷۲ (میجی ۵)، او به عنوان فرمانده کل پادگان اوساکا منصوب شد و در آوریل ۱۸۷۴ (میجی ۷)، به فرماندهی کل پادگان ناگویا منتقل شد، اما در مه ۱۸۷۷ (میجی ۱۰)، او همچنین به عنوان فرمانده کل پادگان اوساکا خدم
ت کرد (او در اکتبر همان سال از این پست دوگانه برکنار شد). پس از خدمت به عنوان فرمانده کل پادگان سندای در سال ۱۸۸۰ (میجی ۱۳)، در فوریه ۱۸۸۱ (میجی ۱۴) به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان عضوی از جنروین (شورای سنا) منصوب شد. در ژوئیه ۱۸۸۴ (۱۷ میجی)، او به مقام کنت (عنوان) ارتقا یافت و در ۲۳ آوریل ۱۸۹۱ (۲۴ میجی)، به مقام مارکی[۳] و عضویت در مجلس اعیان (ژاپن) به عنوان مارکی نائل شد. در دسامبر ۱۸۹۳ (۲۶ میجی)، او در نیروی ذخیره قرار گرفت. او در نوامبر ۱۸۹۸ (۳۱ میجی) درگذشت. او در معبد میودن به خاک سپرده شد.
آتش بند Firestop حفاظت غیرفعال در برابر آتش است که برای آب بندی اطراف دریچه ها و بین اتصالات در یک دیوار یا کف دارای مقاومت در برابر آتش استفاده می شود. آتش بندها برای حفظ مقاومت دیوار یا کف در برابر آتش طراحی شده اند تا از گسترش آتش و دود جلوگیری کنند.
دومین جنگ گوگوریو-وی، نبردی میان امپراتوری گوگوریو و دودمان سائو وی است که در سال ۲۵۹ میلادی با حمله پادشاه جونگچون آغاز شد.او گروه بزرگی از سواره نظام نخبه گوگوریو را به این نبرد اعزام کرد. جزئیات نبرد. این نبرد در طول ماه های سخت زمستان، در دسامبر ۲۵۹ میلادی در محدوده دره یانگ مک رخ داد، رخ داد.پادشاه جونگچون ۵۰۰۰ سواره نظام نخبه گوگوریو را برای حمله به وی اعزام کرد.آنها با ۱۰۰۰۰ سرباز وی جنگیدند. نتیجه نبرد. این نبرد به طور غیرقابل انکاری منجر به پیروزی قاطع برای گوگوریو شد.این پیروزی به طور صریح در گزارش های تاریخی کره به عنوان انتقام موفقیت آمیز گوگوریو از شکست تحقیرآمیز قبلی که توسط پادشاه دونگچون در برابر گوانگ چیو جیان متحمل شده بود، قاب بندی شده است. تلفات گوگوریو در مقابل بیش از ۸۰۰۰ سرباز کشته شده وی نشان دهنده یک شکست کامل است تا یک درگیری سخت و متعادل. برای همین نبرد سال ۲۵۹ میلادی یک پیروزی مهم برای گوگوریو بود و قدرت نظامی بازیابی شده آنها را نشان می دهد و به طور بالقوه وی را غافلگیر کرد.این یک تغییر در اثربخشی نظامی است، جایی که گوگوریو، تحت رهبری پادشاه جونگچون، نه تنها بهبود یافته بود بلکه ت
وانایی وارد کردن خسارات سنگین به یک قدرت بزرگ مانند سائو وی را نیز توسعه داده بود.
میبو موتواوسا ، تولد ۱۸۳۵ - مرگ ۱۹۰۶، او از باکوماتسو تا دوره میجی، اشراف زاده و سیاستمدار و یکی از هفت درباری تبعیدی بود. او سومین پسر نیواتا شیگه موتو بود.
کیم مازل با نام کامل کیمبرلی گریگزبی (زاده ) خواننده و ترانه سرا آمریکایی است.
نیشی کیگوجی یورینوری ، تولد ۱۸۳۵ - مرگ ۱۸۶۴، او از باکوماتسو تا دوره میجی، اشراف زاده و سیاستمدار و یکی از هفت درباری تبعیدی بود.
آزمایش آتش سوزی روشی برای تعیین این است که آیا محصولات حفاظت در برابر آتش، حداقل معیارهای عملکرد مندرج در آیین نامه ساختمان یا دیگر قوانین مربوط را برآورده می کنند یا خیر. آزمایش های موفقیت آمیز در آزمایشگاه هایی که دارای اعتباربخشی ملی برای آزمایش و صدور گواهینامه هستند، منجر به صدور گواهینامه می شود. اجزا و سیستم هایی که مشمول گواهینامه آزمایش آتش سوزی می شوند شامل دیوارها و کف های دارای درجه بندی مقاومت در برابر آتش، بست های درون آنها مانند پنجره ها، درهای ضدحریق، دمپرهای آتش، فولاد سازه ای و آتش بندها می شوند. آزمایش های آتش سوزی هم بر روی اقلام حفاظت فعال در برابر آتش و هم بر روی اقلام حفاظت غیرفعال در برابر آتش انجام می شود. آزمایش ها در مقیاس کامل، در مقیاس کوچک و در مقیاس آزمایشگاهی وجود دارند. آزمایش آتش سوزی تمام مفاد مربوط به گواهینامه محصول را در نظر می گیرد.
ساوا نوبویوشی ، تولد ۱۸۳۶ - مرگ ۱۸۷۳، او از باکوماتسو تا دوره میجی، اشراف زاده و سیاستمدار و یکی از هفت درباری تبعیدی بود. زندگی. او در سال ۱۸۳۶ به عنوان پنجمین پسر آننوکوجی کینسویی متولد شد. او بعدها با فوجیکو، دختر ساوا تامکاتسو، ازدواج کرد و داماد خوانده او شد (نوبوتانه، پسر واقعی تامکاتسو، وارث خوانده نوبویوشی شد). هنگامی که پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن در سال ۱۸۵۸ منعقد شد، او به همراه پدرخوانده اش با تحریم امپراتوری مخالفت کرد و در حادثه ای که ۸۸ نفر از درباریان در آن شرکت داشتند، درگیر شد. پس از آن، او به عنوان حامی احترام امپراتوری به تبعیدیان در دربار امپراتوری فعال بود. در سال ۱۸۶۳، خاندان های آیزو و ساتسوما در کودتای ۱۸ اوت برای اخراج خاندان چوشو از کیوتو توطئه کردند و او از دربار امپراتوری اخراج شد و از پایتخت گریخت (هفت درباری تبعیدی). پس از فرار به چوشو، او در مکان های مختلفی پنهان شد و در اکتبر همان سال، توسط هیرانو کونیومی و دیگران حمایت شد و ارتشی را در ایکونو، ولایت تاجیما (حادثه ایکونو) گرد هم آورد، اما ارتش پس از سه روز شکست خورد. او به همراه توسابورو تائوکا (سامورایی از قلم
رو کوماتسو)، گنزو موری، تایجیرو سکیگوچی (سامورایی از قلمرو میتو) و کوتارو تاکاهاشی (سامورایی از خاندان ایزوشی) فرار کرد و توسط سامورایی های خاندان کوماتسو در ولایت ایو، شیکوکو پنهان شد. در ۱۹ ژوئیه ۱۸۶۱، حادثه گنجی-کوشی (حادثه کینمون) آغاز شد. پس از احیای حکومت امپراتوری در سال ۱۸۶۷، او در سمت های مهمی مانند مشاور، فرماندار کل کیوشو و فرماندار استان ناگاساکی خدمت کرد. در سال ۱۸۶۹، او از فرماندار امور خارجه به وزیر امور خارجه ژاپن ارتقا یافت و درگیر دیپلماسی شد. او به عنوان وزیر امور خارجه ژاپن، اولین معاهده (معاهده دوستی، تجارت و دریانوردی) را بین ژاپن و امپراتوری اتریش-مجارستان منعقد کرد و روابط دیپلماتیک برقرار شد. این معاهده بین وزیر امور خارجه، ساوا نوبویوشی، وزیر امور خارجه، ترشیما موننوری و وزیر مختار فون پتز منعقد شد. این معاهده با حمایت هری پارکس، فرستاده بریتانیا در ژاپن، در اوایل امضا شد، اما با استناد به مفاد یکجانبه، معاهده ای بسیار نابرابر بود. به همین دلیل، او به عنوان هدف نهایی پروژه بازنگری معاهده دولت میجی تعیین شد. در سال ۱۸۷۰، به عنوان وزیر امور خارجه، به فرستادگان هر کشور اطلاع داد که پس ا