Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نواحی مختلف ایلیری باشد، در حالی که زیورآلات هنری یافت شده پس از سده ششم پیش از میلاد بیشتر نشان دهنده تأثیرات خارجی، عمدتاً از یونان کهن و اتروریای ایتالیا است. شواهد باستان شناختی وجود دو فرقه اصلی را بر اساس دو معیار جغرافیایی کلی نشان می دهند: پرستش مار عمدتاً در مناطق جنوبی ایلیریا دیده می شود، در حالی که نمادهای پرندگان آبی و خورشید در شمال غالب بودند. مار، به عنوان نماد باروری، نگهبان آتشکده و حیوانی زیرزمینی همچنین می توانست با پرستش خورشید مرتبط باشد. خورشید. ایلیری ها خورشید را به عنوان نیرویی مرکزی و الهی می پرستیدند. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که خورشید نقش مهمی در نظام اعتقادی آنها داشته و در آثار هنری، نمادها و زیورآلات به شکل دایره ها و پرتوها بازنمایی می شده است. در بسیاری از نقوش هندسی و آیینی، خورشید به عنوان سرچشمه زندگی، نور و باروری تصویر می شد. خدای خورشید در سنت ایلیری اغلب با آسمان و صاعقه پیوند داشت و در بعضی نقش ها به صورت خدایی که در دست خود آذرخش دارد دیده می شود. ارتباط خورشید با آتشکده و قربانگاه نیز بارز بوده، زیرا تصور می کردند خدای خورشید در آنجا صاعقه ها را به سوی زمین پ
رتاب می کند. مار. مار یکی از مهم ترین توتم های حیوانی در میان ایلیری ها بود. آنها مار را نه تنها به عنوان نماد باروری و حاصلخیزی می دانستند، بلکه آن را موجودی محافظ، نیرومند و مرتبط با جهان زیرین می شناختند. مار در خانه ها و اماکن مقدس به عنوان نگهبان یاد می شد و باور داشتند حضور آن سعادت، سلامتی و محفاظت در برابر نیروهای شر به همراه دارد. در برخی قبایل ایلیری، افسانه هایی وجود داشت که مردم را فرزندان مار یا تحت حمایت این موجود می دانستند. این پیوند نشان می دهد که مار نه فقط یک حیوان مقدس، بلکه نیا و محافظ اسطوره ای برخی گروه ها تلقی می شده است. ستارگان و ماه. ایلیری ها علاوه بر خورشید، به اجرام آسمانی دیگر همچون ستارگان و ماه نیز توجه ویژه ای داشتند. آنها این اجرام را با نیروهای طبیعی، چرخه های کشاورزی و حتی سرنوشت انسان ها مرتبط می دانستند. در برخی سنت ها، ماه به باروری زنان و حاصلخیز زمین پیوند داده می شد، در حالی که ستارگان به عنوان راهنما و نشانه هایی برای مسیر زندگی و سفرها به شمار می رفتند. نمادهای ستاره ای در زیورآلات و سفال های ایلیری دیده شده اند که گویای اهمیت آنها در باورهای آیینی و دینی است. قهرم
انان و نیاکان. ایلیری ها احترام و ستایش ویژه ای برای نیاکان و قهرمانان افسانه ای خود قائل بودند. این باور بخشی از آیین های تدفین و یادبود آنها را تشکیل می داد. در بسیاری از قبایل، قهرمانان به عنوان محافظان قبیله و واسطه هایی میان انسان ها و نیروهای ماورایی شناخته می شدند. ایلیری ها باور داشتند که روح نیاکان می تواند بر زندگی روزمره آنها اثر بگذارد؛ به همین دلیل در مراسم تدفین و آیین های یادبود، هدایایی همچون غذا، سلاح یا زیورآلات همراه مردگان قرار می دادند تا در جهان پس از مرگ یاری رسان آنها باشد. این امر نشان دهنده اعتقاد عمیق به زندگی پس از مرگ و نقش ماندگار نیاکان در زندگی قبیله بود. نیایشگاه ها. آتش جاویدان. آتش جاویدان در نیفایون. آتش جاویدان در نیایشگاه نیفایون یکی از مکان های پرستش در ایلیریای جنوبی بود که در سراسر دوران باستان به خاطر ویژگی های طبیعی منحصر به فردش شهرت داشت. این مکان در اطراف بخش های پایینی رودخانه وویوسه/آئوس، نزدیک آپولونیا، بیلیس و منطقه کنونی سلنیکا در آلبانی واقع شده بود. ایلیری ها پیش از دوران استعمار باستانی در این ناحیه سکونت داشتند و به نظر می رسد این محل به دلیل ویژگی های خا
ص طبیعی اش از همان زمان به عنوان مکان پرستش استفاده می شده است. بر اساس نوشته های باستانی، آتش این نیایشگاه هرگز خاموش نمی شد تا اینکه جنگی میان آپولونیا و ایلیری ها درگرفت. احتمالاً این مکان در سده پنجم پیش از میلاد، پس از پیروزی آپولونیا بر شهر ترونیوم، به دست آپولونی ها افتاد. کتیبه هایی از آپولونیا و بیلیس به این نیایشگاه اشاره کرده اند و سکه هایی از همان شهرها آتش جاویدان و همچنین تصویر حوریان در اطراف آن را نشان می دهند. ارتباط با فرقه حوریان. این نیایشگاه با پرستش حوریان مرتبط بود. نقش برجسته ای که در نزدیکی بیلیس کشف شده، حوریان را در کنار پارچه ای که به دور آتش نیفایون پیچیده شده نشان می دهد. صحنه ای مشابه نیز بر روی یک سکه نقره از سده یکم پیش از میلاد متعلق به آپولونیا دیده می شود که سه حوری را در حال رقصیدن به دور آتش نیفایون به تصویر می کشد. این آیین ریشه ای بسیار کهن داشت و پرستش بومی ایلیری حوریان بعدها بر آپولونیا اثر گذاشت. ادامه این پرستش در دوره امپراتوری روم نیز در آپولونیا دیده می شود، چنانکه یک کتیبه یونانی از سده دوم میلادی با ذکر نام های ایلیری گواه آن است. افزون بر این، نیفایون به عنوا
ن یک خانه طبیعی حوریان، مکانی سرسبز و زیبا محسوب می شد که ساتیرها را نیز به خود جذب می کرد. تدفین و زندگی پس از مرگ. در دوران عصر برنز، گورها به صورت مسطح و هم تپه های تدفینی ساخته می شدند. آیین تدفین در تپه ها، به عنوان رسم وارداتی از نخستین موج های هندواروپایی دانسته می شود که در آغاز عصر برنز در سراسر بالکان گسترش یافت. این شیوه تدفین، به ویژه در مناطق مرکزی و جنوبی ایلیریا، پس از پدیدار شدن، بدون وقفه تا اواخر عصر برنز و آغاز عصر آهن ادامه یافت و در این دوره به یک مؤلفه ویژه از سنت قومی ایلیریایی ها تبدیل شد. از عصر برنز تا آغاز عصر آهن رایج ترین شیوه تدفین، قرار دادن جسد در حالت خمیده بود؛ رسمی که ریشه در دوران نوسنگی داشت. رسم تدفین در تپه ها به صورت خمیده، که در جنوب ایتالیا به ویژه در آپولونیا نیز مشاهده شده است، نشانگر حرکت گروه هایی از ایلیریایی ها از سواحل شرقی آدریاتیک در آغاز هزاره نخست پیش از میلاد می باشد. در مقابل سوزاندن اجساد بسیار نادر بود هرچند از میانه عصر برنز به بعد به طور کامل قطع نشد. در عصر آهن به ویژه در اواخر سده ششم و اوایل سده پنجم پیش از میلاد افزایش تعداد گورهای سوزاندگی در فره
نگ گلاسی ناتس به عنوان نشانه ای از احتمال فروپاشی ساختار قبیله ای و تغییر در باورهای دینی رایج تعبیر شده است. تغییر شیوه از تدفین به سوزاندن نشانه ای از ورود اقوام تازه ای از شمال دانسته می شود. در واقع سوزاندن اجساد در میان ایلیریایی های شمالی رایج تر شد، در حالی که تدفین سنتی همچنان در جنوب غالب باقی ماند. انتقال تدریجی از رسم سوزاندن به تدفین در دوره رومیان را می توان نشانه ای از اهمیت بیشتر به زندگی پس از مرگ دانست. طی دوره رومی، طیف گسترده ای از باورهای دینی و آیین های تدفینی در ایلیریا پدیدار شد که خود گویای تنوع هویت های فرهنگی در این سرزمین بود.
جنگ شناختی شامل هرگونه فعالیت نظامی است که برای تأثیرگذاری بر نگرش ها و رفتارها طراحی شده باشد. این نوع جنگ، امتدادی بر جنگ اطلاعاتی با استفاده از پروپاگاندا و اطلاعات نادرست است. ژنرال پائولو روگیرو، فرمانده ناتو، آن را در اهداف از سایر فعالیت های مرتبط با اطلاعات متمایز می کند: «هدف آن چیزی نیست که افراد فکر می کنند، بلکه نحوه تفکر آنهاست.» متصدیان جنگ شناختی قصد دارند از طریق دستکاری اطلاعات و استفاده از ساختارهای یادگیری ماشینی که اطلاعات را در اینترنت توزیع می کنند، بر تفکر ، استدلال ، معناسازی ، تصمیم گیری و رفتار انسان تأثیر بگذارند. مفهوم. تعریف. جامعه دانشگاهی هنوز به اجماع کاملی در مورد تعریف «جنگ شناختی» نرسیده است. الیور بیکس و اندرو سواب از مرکز بلفر دانشگاه هاروارد (۲۰۱۹) جنگ شناختی را به عنوان «استراتژی ای با هدف تغییر نحوه تفکر جامعه هدف و در نتیجه تغییر رفتار آن» تعریف می کنند. در همین حال، آلونسو برنال و دیگران از دانشگاه جانز هاپکینز (۲۰۲۰) جنگ شناختی را به عنوان «تسلیح افکار عمومی توسط نهادهای خارجی، با هدف تأثیرگذاری بر سیاست های عمومی و/یا دولتی، یا تضعیف اقدامات دولت و/یا بی ثبات سازی ن
هادهای دولتی» تعریف می کنند. لین ژنگرونگ، استاد دانشگاه دفاع ملی، اظهار می دارد که اصطلاح «جنگ شناختی» نخستین بار در گزارشی از سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) مطرح شد. در این گزارش، جنگ شناختی به عنوان عرصه ای نوین از رقابت معرفی شده که فراتر از میدان های سنتی نبرد همچون زمین، دریا و هوا قرار می گیرد. این نوع جنگ به عنوان شکلی نامتعارف از نبرد تعریف شده است که با بهره گیری از سوگیری های شناختی فردی و تفکر انعکاسی، و از طریق شبکه های فناورانه، به دستکاری در فرآیندهای شناختی انسان می پردازد تا تفکر را دگرگون کرده و تأثیرات منفی بر رفتار و تصمیم گیری ایجاد کند.» سرلشکر رابرت اچ. اسکیلز ، فرمانده سابق کالج جنگ ارتش ایالات متحده ، زمانی فلسفه عملیاتی ناتو را در این جمله خلاصه کرد: «پیروزی، بیشتر با تسلط بر حوزه انسانی و فرهنگی تعریف می شود تا با اشغال مناطق مرتفع جغرافیایی.» لیانگ شیائوبو از دانشگاه ملی فناوری دفاعی معتقد است که جنگ شناختی شکل مهمی از تبلیغات افکار عمومی، اقناع روانی و مبارزه ایدئولوژیک است که مبتنی بر نظریه ها و علوم مدرن بوده و هدف آن به دست گرفتن ابتکار عمل در افکار ، باورها و ارزش های مردم
است. لین بوژو، پژوهشگر مؤسسه تحقیقات دفاع و امنیت ملی، اشاره می کند که در سال ۱۹۹۹، گروهی از پژوهشگران وابسته به آکادمی های ارتش آزادی بخش خلق چین، مفهوم «جنگ نامحدود» را مطرح کردند؛ مفهومی که به بهره گیری از تمامی ابزارها برای توانمندسازی طرف ضعیف به منظور شکست دادن طرف قوی و وادار کردن دشمن به پذیرش منافع خود تأکید داشت. در سال ۲۰۰۳، حزب کمونیست چین نظریه «سه جنگ» را وارد آیین نامه سیاسی ارتش آزادی بخش خلق کرد. سپس در سال ۲۰۱۴، نهادهای پژوهشی نظامی، مفهوم «سلطه شناختی» را معرفی کردند که بر عواملی چون دست کاری ایدئولوژیک، عملیات نفوذ و جنگ اطلاعاتی استراتژیک تمرکز داشت. این روند نشان می دهد که به کارگیری تاکتیک های روانی و شناختی از سوی حزب کمونیست چین علیه مردم تایوان، بر پایه یک چارچوب نظری مشخص و هدفمند شکل گرفته است. از این نوع جنگ به عنوان «عملیات نفوذ»، «عملیات حوزه شناختی» یا «جنگ حوزه شناختی» نیز نام برده شده است. ارتباط با سایر انواع جنگ. پژوهشگران معتقدند که «جنگ شناختی» یک مفهوم فرعی در چارچوب جنگ منطقه خاکستری یا جنگ هیبریدی است. جنگ شناختی ممکن است حوزه های گوناگونی از جمله جنگ تبلیغاتی سنتی، جن
گ روانی ، جنگ ایدئولوژیک و جنگ حقوقی را در بر بگیرد. در مقایسه با «جنگ اطلاعاتی» که می تواند از راهرسانه های اجتماعی آنلاین و شبکه های فیزیکی بین فردی، رای دهنده گان را هدف قرار دهد (Ventre ۲۰۱۶; Libicki ۲۰۲۰; Prier ۲۰۲۰; Di Pietro, Caprolu, Cresci ۲۰۲۱)، و همچنین شناخت و احساسات رأی دهندگان را تحریف و دستکاری کند (de Buitrago ۲۰۱۹; Serrano-Puche ۲۰۲۱)، «جنگ شناختی» نه تنها بر دستکاری رسانه ای تمرکز دارد، بلکه به حوزه علوم اعصاب نیز گسترش می یابد و هدف آن تأثیرگذاری بر عملکردهای مغز فراتر از کانال های رسانه های جمعی مرسوم است. در میان مفاهیم مختلف مرتبط، در حال حاضر تنها «جنگ شناختی» است که از علوم اعصاب به عنوان سلاحی در کاربردهای عملی استفاده می کند و به طور خاص عملکردهای شناختی مغز را هدف قرار داده و بر آنها تأثیر می گذارد. در جنگ شناختی، اطلاعات، به عنوان جنگ افزاری برای مبارزه عمل می کند. در چنین عملیاتی، اطلاعات می تواند واقعی یا تا حدی درست و تا حدی نادرست باشد؛ لزوماً نباید کاملاً «اخبار جعلی» باشند. اسناد فاش شده از درون دولت یا اظهارات و اقدامات نامناسب چهره های سیاسی، می تواند برای ایجاد تفرقه اجتم
اعی کافی باشد. راجش تمبارای کریشناماچاری (۲۰۰۴) میان جنگ شناختی و جنگ اطلاعاتی تمایز قائل می شود. به گفته او، «جنگ شناختی» نوعی عملیات است که با هدف اثرگذاری بر آگاهی و رفتار دشمن طراحی می شود. این نوع جنگ از ابزارهایی متنوع مانند رسانه ها، شبکه های اجتماعی، فرهنگ و سیاست بهره می گیرد تا بر افکار عمومی و ذهنیت دشمن تأثیر بگذارد یا آن را دستکاری کند. در مقابل، «جنگ اطلاعاتی» به عنوان زیرمجموعه ای از جنگ شناختی شناخته می شود که تمرکز آن بر بهره برداری از اطلاعات و فناوری هایی نظیر رسانه ها، اینترنت، ابزارهای دیجیتال و الکترونیکی برای نفوذ در آگاهی و تغییر رفتار دشمن است. لیانگ شیائوبو و دیگر محققان نیز خاطرنشان کرده اند که جنگ شناختی تا حد زیادی به زبان به عنوان ابزار اصلی خود برای اعمال نفوذ متکی است. اهداف و اثرات پایین دستی. «بی ثبات سازی» و «نفوذ» اهداف اساسی جنگ شناختی هستند، که در نهایت به گسترش نارضایتی یا تشویق باورها و اعمال خاص در جامعه منجر می شود، به طوری که دشمن خود را از درون نابود کند، از جلوگیری یا منحرف کردن اهداف مهاجم بازبماند، و یا ناتوان در مقاومت برعلیه آن شود. جنگ شناختی، علاوه بر تلاش بر
ای تغییر نحوه تفکر مردم، به دنبال تغییر نحوه احساس و رفتار مخاطب نیز هست. در صورت موفقیت، احتمالاً باورها و رفتارهای یک فرد یا گروه را به نفع اهداف تاکتیکی یا استراتژیک مهاجم شکل داده و تحت تأثیر قرار می دهد. در شدیدترین موارد، ممکن است باعث شود کل یک جامعه از هم بپاشد و دیگر اراده جمعی برای مقاومت در برابر مهاجم وجود نداشته باشد، که به نوبه خود به مهاجم اجازه می دهد بدون توسل به تهدید نیروی آشکار، جامعه را مطیع خود کند. بی ثبات سازی. اولین هدف اساسی جنگ شناختی، بی ثبات کردن ثبات اجتماعی جمعیت هدف (هدف حمله) با از بین بردن وحدت و اعتماد موجود در جامعه، به طور مثال، از طریق "بسیج عاطفی منفی" است، که باعث می شود آن جامعه درگیر مشکلات درونی شود و بهره وری خود را از دست بدهد. روش های بی ثبات سازی شامل تسریع اختلافات موجود در جامعه، و یا معرفی ایده ها و مفاهیم جدید برای رویارو قرار دادن گروه های مختلف و تشدید قطبی شده گی آن است. اثرگذاری. دومین مقصود اساسی عملیات شناختی، تأثیرگذاری بر جمعیت هدف است. مهاجم، شناخت و درک گروه هدف از محیط اطراف خود را دستکاری می کند، و گروه هدف را، به انجام عملی که برای اهداف خودش مفی
د است ترغیب می کند و در نهایت باعث می شود گروه هدف با چیزی همسو شود. اهداف تأثیرگذاری ، شامل عموم مردم، نظامیان ، رهبران یا چهره های نظامی، سیاسی یا تجاری است. به گفته دانشمندان اعصاب مغزی ، از آن جایی که مغز مسئول احساساتی است که بر داوری انسان تأثیر می گذارند، انسان ها در موقعیت هایی که احساس استرس و ترس می کنند، مستعد تحریف در ادراکات و تصمیمات خود هستند. از نظر اثرات انتشار، بنابر یک مطالعه مشترک توسط آکادمیا سینیکا در تایوان در مجله مطالعات امنیت جهانی که توسط دانشگاه آکسفورد منتشر شده است، اثرات جنگ شناختی پیچیده است و هزینه های پردازش شناختی را برای مغز افزایش می دهد، حتی اگر مغز مخاطب اطلاعات نادرست را دریافت نکرده باشد. تحت تأثیر تکرار و تحریک مکرر پیام های نادرست، مخاطبان ممکن است هزینه های روانی پذیرش را کاهش دهند، و کسانی که دانش کافی در مورد امور عمومی ندارند، ممکن است با تکیه بر پیام های خارجی آسیب پذیرتر باشند. با این حال، مطالعات نشان داده است که تأثیر سیاسی واقعی اخبار جعلی بر مخاطبان در محیط های دنیای واقعی محدود است (هجورث و آدلر-نیسن، ۲۰۱۹؛ جونز-جانگ، کیم و کنسکی، ۲۰۲۱). علاوه بر این، مخاط
بان ممکن است همیشه این پیغام ها را مستقیماً دریافت نکنند. اثرات پایین دستی. به گفته ماساکوفسکی، اهداف جنگ شناختی عبارت هستند از: ماساکوفسکی بر این باور است که این اقدام می تواند به تضعیف انسجام نظامی، سیاسی و اجتماعی یک جامعه بینجامد و دموکراسی را با تهدید یا آسیب مواجه کند. به گفته او، رژیم های اقتدارگرا از جنگ شناختی به عنوان ابزاری برای بازسازی ساختار اجتماعی و آماده سازی افکار عمومی جهت پذیرش «نظارت دائمی» بهره می برند. این شرایط به آن ها اجازه می دهد تا دگرادیشان را که بر آزادی بیان، تفکر مستقل و مفاهیم مشابه پافشاری می کنند، سرکوب یا حذف کنند. روش کار. انواع رایج. سبک های رایج جنگ شناختی عبارتند از: علم و فناوری. بر مبنای توسعه هوش مصنوعی (AI)، جنگ شناختی می تواند طیف گسترده ای از داده ها و اطلاعات را در مورد گروه های هدف مختلف و افراد خاص از طریق استفاده از تجزیه و تحلیل کلان داده ها و قدرت محاسباتی، تلفن های هوشمند ، پلتفرم های رسانه های اجتماعی و غیره جمع آوری و تجزیه و تحلیل کند تا سعی در شبیه سازی و محاسبه تفکر، شناخت ذهنی و عاطفی، رفتار اجتماعی، افکار عمومی و غیره ی هدف داشته باشد. بورک و همکاران
(۲۰۲۰) در این زمینه نیز استدلال کردند که فناوری های هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل کلان داده نقش کلیدی در دستورالعمل های استراتژیک جمهوری خلق چین برای پیروزی در جنگ شناختی ایفا می کنند. علاوه بر این، فناوری « کمبریج آنالیتیکا » می تواند به عنوان وسیله ای برای جمع بندی کردن گروه هایی با نگرش ها، ترجیحات و مواضع مختلف از طریق جمع آوری اطلاعات شخصی و تمایلات سیاسی و ارائه اطلاعات مختلف به طور جداگانه مورد استفاده قرار گیرد، تا گروه های هدف با ترجیحات یکسان را به هم پیوند داده شده و یک «استراتوسفر» شکل گیرد. مسیر انتقال. واسطه. جنگ شناختی توسط مهاجمی انجام می شود که از طریق یک مجرا، محتوا را به هدف مورد حمله ارائه می دهد. رسانه های ارتباطی متنوع هستند، مانند ادبیاتی که در طول جنگ های باستانی توزیع می شد، در حالی که در جنگ شناختی مدرن اغلب از طریق رسانه های اجتماعی مانند TikTok ، Twitter و YouTube انجام می شود. محقق پوما شن معتقد است که رسانه ارتباطی، محور مطالعه عملیات شناختی نیست، بلکه باید توسط فرآیند ارتباط تحت عنوان معنادارتری طبقه بندی شود. در سال ۲۰۲۲، محققان در تایوان اظهار داشتند که گره های انتشار اخبار جنگ ش
ناختی ممکن است از افراد خاص، رهبران آنلاین افکار، سازمان ها یا سایر کانال ها به کشورها گسترش یافته باشد و مطالعات نشان داده است که گره های انتشار اخبار مانند "همدستان محلی" یا افراد مشهور اینترنتی مسیرهایی کلیدی هستند. سیر رویدادها. مبارزه شناختی، که بر اساس فرآیند ارتباط و انگیزه حمله طبقه بندی می شود، می تواند به جریان های انسانی، مالی و اطلاعاتی تقسیم شود که پاسخ های متفاوتی دارند. «جریان انسانی» با انگیزه ایدئولوژی هدایت می شود و مهاجمان افرادی را سازماندهی می کنند که اطلاعات را منتشر می کنند (مثلاً کاربران رسانه های اجتماعی)، در انتشار اطلاعات خاص (که شاید، و نه لزوماً، توسط مهاجم تولید شود) به مخاطب کمک می کنند، یا در تبلیغات سایبری و حذف فعالیت می کنند. «جریان مالی» با سرمایه گذاری غیرمستقیم انگیزه دارند، به این معنی که مهاجم فقط بودجه ای را برای حمایت از انتشاردهنده اطلاعات فراهم می کند و تولید و انتشار اطلاعات به انتشاردهنده "برون سپاری" می شود، معمولاً به شکل " نظریه های توطئه " یا "داستان سرایی". «جریان اطلاعات» به تولید و انتشار اطلاعات توسط خود مهاجمان و معمولاً از طریق ایجاد گره ها، تولید اخبار
جعلی یا تولید ویدئو، گرافیک، بسته های تنبل، انتشار گره که به راحتی در جامعه شبکه منتشر می شود تا تعداد زیادی از مخاطبان را جذب کند، با انگیزه دستیابی مستقیم به امکان دستکاری اطلاعات اشاره دارد،. در مورد ارتباطات فراملی بین المللی که شامل تفاوت های فرهنگی و زبانی است، لیانگ معتقد است که باید از کانال های چندرسانه ای برای ترکیب زبان و فرهنگ مخاطب هدف با مفاهیم فرهنگی و ایدئولوژیک کشور مبدا استفاده شود و همزمان، از متخصصان و پژوهشگران ملی و خصوصی، رهبران افکار عمومی و عموم مردم برای «چند نکته ای، چند موقعیتی، چند بعدی» کردن موضوعات تعیین شده و انتشار همزمان آنها استفاده شود. این افراد باید با زبان های خارجی، ارتباطات بین المللی و تعاملات بین فرهنگی آشنا باشند و بتوانند از موضوعات مختلف برای ارائه نظرات، ایجاد ارتباطات و جمع آوری طرفداران یا حامیان در حوزه عمومی استفاده کنند که در لحظات حساس، بتوانند بر حامیان خود در راستای دستیابی به اثرات ارتباطی مورد نظر تأثیر بگذارند. پاسخ. کنترل افشا و آموزش. طبق دیدگاهی بیان شده، به دلیل انتشار سریع اطلاعات در اینترنت، امکان شکستن محدودیت های زمانی و مکانی وجود دارد و اغلب
شناسایی منبع و صحت اطلاعات دشوار است. برای کشورها یا مناطقی که به « آزادی بیان » افتخار می کنند، داشتن قوانینی که مستقیماً توانایی تنظیم و کنترل رهبران افکار آنلاین یا کنترل افکار عمومی آنلاین را محدود کند، دشوارتر است. این کار را می توان با تصویب قوانینی برای تنظیم غول های فناوری یا با الزام پلتفرم های آنلاین به افشای جریان حمایت مالی از تبلیغات، پخش زنده و سایر اشکال ارتباطات آنلاین انجام داد، به طوری که مخاطبان بتوانند منبع درآمد و همچنین تأثیرات احتمالی را درک کنند. در عمل، ایجاد مقرراتی برای ردیابی منابع جریان های مالی فردی نیز دشوار است، بنابراین به عنوان مثال، دولت استرالیا مرتباً در مورد فعالیت های « نیروهای برون مرزی » گزارش های عمومی ارائه می دهد. در سال ۲۰۲۲، مجلس ملی فرانسه کمیسیون بررسی دخالت های خارجی را نیز تأسیس کرد که اختیار دارد تلاش های دولت ها، شرکت ها، گروه ها و افراد خارجی برای تأثیرگذاری یا رشوه دادن به احزاب سیاسی داخلی، سلسله مراتب رهبری یا رهبران افکار عمومی از طریق ابزارهای سیاسی یا اقتصادی را بررسی کند. در سال ۲۰۲۳، اتحادیه اروپا اعلام کرد که قصد دارد یک «مرکز اشتراک گذاری و تحلیل
اطلاعات» برای متمرکز کردن و تحلیل موارد دستکاری اطلاعات توسط نیروهای خارجی ایجاد کند. همچنین محققانی مانند سیلورشتاین (۲۰۱۹) طرفدار این هستند که دولت ها باید از نظر اخلاقی استفاده از علوم اعصاب به عنوان سلاح را تنظیم کنند. علاوه بر این، هدف مورد حمله باید از وقوع نبرد شناختی آگاه باشد؛ و باید قبل از تصمیم گیری برای اقدام، قادر به مشاهده و سازگاری باشد ( حلقه OODA ). برخی از دولت ها در برخی کشورها یا مناطق، استفاده از نرم افزارهای خاص اجتماعی توسط مقامات دولتی را در رایانه ها و تلفن های همراه در سازمان های دولتی ممنوع کرده اند، یا در حال بررسی بازنگری مقررات برای استانداردسازی تجهیزات اطلاعاتی مورد استفاده در سازمان های دولتی هستند، و در عین حال، شرکت ها را قادر می سازند تا در انجام مسئولیت اجتماعی شرکتی خود همکاری کنند و قابلیت های مدیریت امنیت اطلاعات صنعت را افزایش دهند. از سوی دیگر، ادارات دولتی می توانند این موضوع را از طریق رسانه های جمعی منتشر کنند و واحدهای تحقیقاتی اختصاصی و سازوکارهای شفاف سازی اطلاعات را راه اندازی کنند. در عین حال، تقویت « سواد رسانه ای » عموم مردم و افزایش درک آنها از مرزهای آزادی
بیان بسیار مهم است تا بتوانند به طور مؤثرتری به « سخنان نفرت پراکن » و اطلاعات بحث برانگیزی که ترکیبی از حقیقت و دروغ است، پاسخ دهند. واحدهای نظامی، دفاعی و امنیت ملی می توانند نگرانی های مربوط به «جنگ شناختی» را از طریق وضعیت تشخیص و کسب اطلاعات، و همچنین آموزش و تعلیم تفسیر اطلاعات، و رویکردهای واکنشی مناسب خنثی کنند. در عین حال، این دیدگاه وجود دارد که مقامات دولتی باید با «افشا» و «سرکوب گره ها» و افزایش «آگاهی دیجیتالی شهروند» ابتکار عمل را برای انجام اقدامات متقابل به دست گیرند . در مورد ارتباطات فراملی بین المللی، دولت می تواند با آژانس های تخصصی هماهنگی کند تا پرسنل حرفه ای و مسلط به زبان های خارجی را برای تمرکز بر ارزش های انعطاف پذیر از طریق کانال های تبلیغاتی به منظور جلب حمایت و شناخت خارجی آموزش دهد. سواد رسانه ای و مشارکت مدنی. در حوزه عمومی، جامعه مدنی باید مرزهای آزادی بیان را درک کند تا بتواند مرز باریک بین آزادی بیان و امنیت ملی را تشخیص دهد. برای بهبود شناسایی اطلاعات و توانایی های شناختی مردم، باید به ورود به آموزش برای بهبود سواد رسانه ای و تفکر انتقادی در تمام بخش های جامعه ادامه دهیم،
اخبار را از منابع متعدد دریافت کنیم، اطلاعات مرتبط را از منابع مختلف مقایسه کنیم، افسانه ها را از بین ببریم، یک "سازمان شخص ثالث" قابل اعتماد و معتبر ایجاد کنیم، و یک مکانیسم بررسی واقعیت برای اطلاعات هوشیارانه توسط گروه های شهروندی ایجاد کنیم، و همکاری با سازمان های غیردولتی (NGO) را افزایش دهیم. در عین حال، باید تلاش هایی برای ایجاد رسانه های متنوع که مواضع مختلف و دیدگاه های کثرت گرایانه را بیان می کنند انجام شود، تا ارزش های مختلف بتوانند ابراز شوند و اجماع داخلی برای اتحاد دولت و جامعه شکل گیرد. برای «همدستان محلی» که به انتشار اطلاعات نادرست کمک می کنند، افشاگری عمومی و آگاهی بخشی عمومی راه هایی برای مقابله با کسانی است که در انتشار اطلاعات می کوشند. موارد واقعی. ایالات متحده آمریکا. به گزارش رویترز ، ترامپ ، رئیس جمهور سابق آمریکا، به سازمان سیا اجازه داد تا یک عملیات مخفی در رسانه های اجتماعی چین انجام دهد. این پروژه در سال ۲۰۱۹ آغاز شد و هدف آن هدایت افکار عمومی علیه دولت چین بود. سه مقام سابق به رویترز گفتند که سازمان سیا یک تیم کوچک از مأموران را با استفاده از هویت های جعلی تشکیل داده بود تا نظرات
منفی درباره دولت چین را منتشر کرده و اطلاعات افتراآمیز را به رسانه های خارجی فاش کند. دو مقام سابق خاطرنشان کردند که این عملیات در چین با هدف تحریک رهبران ارشد و مجبور کردن دولت به صرف تلاش زیاد برای جستجوی عملیات نفوذ سایبری انجام شده است. وانگ ونبین ، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، در پاسخ گفت که ایالات متحده سال هاست که به طور سازمان یافته و برنامه ریزی شده اطلاعات نادرستی درباره چین منتشر می کند، که به ابزاری مهم برای جنگ شناختی ایالات متحده علیه چین تبدیل شده است. در ژوئن ۲۰۲۴، رویترز تلاش های وزارت دفاع ایالات متحده برای بی اعتبار کردن واکسن سینوواک چین در فیلیپین در طول همه گیری کووید-۱۹ را با انتشار اطلاعات نادرست افشا کرد. در این گزارش آمده است که ارتش ایالات متحده با استفاده از حساب های جعلی آنلاین، که خود را به عنوان فیلیپینی جا می زدند، برای جعل اظهارات دروغین در پلتفرم اجتماعی X (که قبلاً توییتر بود) استفاده کرده و موجی از تحریم واکسن را ایجاد کرد. این گزارش معتقد است که تلاش های ارتش ایالات متحده برای بی اعتبار کردن واکسن های چینی از بهار ۲۰۲۰ آغاز شد و برای مدتی پس از روی کار آمدن بایدن ادامه یاف
ت. در بهار ۲۰۲۱ دستور توقف آن صادر شد. یک مقام ارشد درگیر در این عملیات فاش کرد که "ما از منظر بهداشت عمومی به آن نگاه نمی کنیم... بلکه در حال مطالعه چگونگی بی اعتبار کردن چین هستیم." سازمان تحقیقاتی آمریکایی «اینترسپت» ، ، اشاره کرد که وزارت دفاع ایالات متحده از توییتر برای کمک به فعالیت های تبلیغاتی استفاده کرده است. اسناد داخلی توییتر نشان می دهد که به درخواست وزارتخانه های دولتی ایالات متحده، تعداد زیادی از حساب های توییتر در فهرست سفید قرار گرفته اند. این حساب های سفید توسط وزارت دفاع ایالات متحده برای انجام تبلیغات آنلاین در خارج از کشور و تلاش برای شکل دهی به افکار عمومی در مورد یمن، سوریه، عراق و کویت استفاده می شدند. این حساب های کاربری که در فهرست سفید قرار داشتند، در ابتدا آشکارا به وزارتخانه های دولتی آمریکا وابسته بودند، اما وزارت دفاع آمریکا بعداً استراتژی خود را تغییر داد تا رابطه خود با این حساب ها را پنهان کند. و هرچند که مدیران توییتر متوجه این موضوع شدند، اما این حساب ها را نبستند. ناتانیل کاهلر، که در آن زمان کارمند ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده بود، در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۷، از طرف تیم س
یاست عمومی این شرکت، ایمیلی درخواستی به توییتر ارسال کرد و خواستار تأیید برای تأیید یک حساب کاربری و قرار دادن برخی حساب های کاربری عرب زبان در فهرست سفید برای تقویت پیام های خاص شد. در میان این حساب های کاربری که در فهرست سفید قرار گرفتند، از @yemencurrent برای تبلیغ اعلامیه حمله پهپادی ایالات متحده در یمن استفاده شد و تأکید شد که حمله پهپادی ایالات متحده «به طور دقیق» برای کشتن تروریست ها و تبلیغ حملات ایالات متحده و عربستان سعودی به تروریست های حوثی در یمن استفاده شده است. رصدخانه اینترنتی استنفورد و گرافیکا به طور مشترک گزارشی با عنوان «صدای ناشنیده: ارزیابی پنج سال عملیات نفوذ پنهان طرفدار غرب» منتشر کردند که بیان می کند شبکه ای به هم پیوسته از حساب ها در توییتر، فیس بوک، اینستاگرام و پنج پلتفرم اجتماعی دیگر در ایالات متحده وجود دارد که از استراتژی های ترغیب برای ترویج لفاظی های طرفدار غرب در خاورمیانه و آسیای مرکزی استفاده می کنند. این تبلیغات منافع ایالات متحده و متحدانش را ترویج می دهد در حالی که با کشورهایی از جمله روسیه، چین و ایران مخالفت می کند. این حساب ها عمدتاً از روسیه به دلیل مرگ غیرنظامیان ب