Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قضایی انگلستان و ولز بود و در سال ۱۹۹۵ به عنوان دادستان ارشد سلطنتی گماشته شد. کریم احمد خان تجربه فروانی به عنوان دادستان، مشاور قربانیان و وکیل مدافع در دادگاه های داخلی و بین المللی کیفری دارد. از جمله تجربیات وی در دیوان کیفری بین المللی، دادگاه بین المللی رسیدگی به نسل کشی رواندا، دادگاه بین المللی نسل کشی بوسنی، شعبه فوق العاده در دادگاه نسل کشی کامبوج، دادگاه های ویژه جنگ داخلی لبنان و سیرالئون دارد. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ وکیل سیف الاسلام قذافی پسر معمر قذافی بود. کریم خان همچنین از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ رئیس شورای وکلای دادگاه کیفری بین المللی بود. وی همچنین سفیر جهانی انجمن وکلای آفریقا است. در سال ۲۰۱۸ آنتونیو گوترش او را به عنوان نخستین مشاور ویژه و رئیس گروه تحقیقاتی سازمان ملل منصوب کرد که کار آن بررسی جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت توسط داعش در عراق بود. کریم خان در ۱۲ فوریه ۲۰۲۱ در نوزدهمین جلسه شورای کشورهای عضو قانون رم در نیویورک، به سمت دادستان دادگاه جنایات بین المللی انتخاب شد. او در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۱ سوگند یاد کرد. او سومین دادستان در تاریخ دادگاه جنایات بین المللی است. پیگردهای بین المللی. روسیه
. کریم خان در سال ۲۰۲۳ به عنوان دادستان نقش اساسی در صدور حکم دستگیری ولادیمیر پوتین و ماریا لووا-بلوا کمیسر حقوق کودکان در روسیه داشت. چند روز پس از این تصمیم، روسیه شروع به تحقیق علیه کریم خان و سه قاضی دادگاه جنایات بین المللی کرد. حماس و اسرائیل. در پی جنگ اسرائیل و حماس، او در مه ۲۰۲۴ خواستار صدور حکم دستگیر بنیامین نتانیاهو، یوآف گالانت، و یحیی سنوار به دلیل ارتکاب جنایات جنگی در هر دو طرف شد. ۱۲ سناتور و نماینده مجلس جمهوری خواه آمریکا با امضای نامه ای او و دیگر اعضای دیوان کیفری بین المللی را تهدید کردند که در صورت صدور حکم پیگرد برای مقامات اسرائیلی، برای ورود این قضات و خانواده هایشان به ایالات متحده تحریم های وضع کرد. این اقدامات و تهدیدات بخشی از سیاست های گسترده تر ایالات متحده علیه دیوان کیفری بین المللی، است زیرا آمریکا از اعضای این دیوان نیست و همیشه مخالفتهایی با اقدامات آن داشته است. قطع دسترسی به ایمیل اوت لوک. پس از صدور حکم پیگرد قضایی برای نتانیاهو از سوی دیوان کیفری بین المللی، کریم خان دسترسی به ایمیل اوت لوک.کام مایکروسافت خود را از دست داد. زندگی شخصی. خان یکی از اعضای جامعه مسلمانان
احمدیه است. او ابتدا با یاسمین رحمان مونا، دختر چهارمین خلیفه جامعه مسلمانان احمدیه، میرزا طاهر احمد ازدواج کرد. سپس با "داتو" شیامالا آلاژندرا، وکیل مالزیایی ازدواج کرده است. او دو پسر دارد. او یک خواهر و دو برادر دارد. یکی از آنها عمران احمد خان، نماینده پیشین محافظه کار بریتانیا است.
پروتئین XRCC2 ترمیم دی ان ای () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"XRCC2"» کُدگذاری می شود. پروتئین کُدگذاری شده توسط این ژن عضوی از خانواده پروتئینی RecA/Rad51 است. اعضای این خانواده، پروتئین های حفاظت شده تکاملی هستند که برای ترمیم دی ان ای با نوترکیبی هم ساخت ضروری هستند. این پروتئین یکی از پارالوگ های آنزیم مهم RAD51 است و ۲۵٪ از ساختار آمینو اسیدی آنها مشابه هم است. دو علت اپی ژنتیکی شناخته شده برای کمبود XRCC2 وجود دارد که به نظر می رسد خطر سرطان را افزایش می دهد. اولی متیلاسیون پروموتر این ژن است (که موجب سرطان تخمدان می شود) و دومی سرکوب اپی ژنیک آن از طریق افزایش بیان پروتئین EZH2 که موجب سرطان پستان می شود. (۴۰٪ تا ۷۵٪ سرطان های پستان، بیش تولیدی این پروتئین را دارند). تولید پروتئین EZH2 در چندین نوع سرطان افزایش می یابد.
۲-فوروئیک اسید یک ترکیب آلی است که از یک حلقه فوران و یک گروه جانبی کربوکسیلیک اسید تشکیل شده است. نام این ترکیب مانند سایر فوران ها از کلمه لاتین "furfur" به معنای سبوس گرفته شده است که اولین بار این ترکیبات از آن تولید شده اند. نمک ها و استرهای فوروئیک اسیدها به نام فوروات شناخته می شوند. ۲- فوروئیک اسید به طور گسترده در محصولات غذایی به عنوان یک نگهدارنده و یک عامل طعم دهنده استفاده می شود. این ترکیب طعمی شیرین و خاکی به مواد غذایی می دهد.
سید محمدعلی زابلی(۱۳۳۰) یک روحانی اهل سیستان و بلوچستان بود. او پیش از انقلاب ۱۳۵۷ از مخالفان رژیم شاه محسوب می شد. او در دوره دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی از زاهدان نامزد ورود به مجلس شد. در آن دوره علی اکبر ناطق نوری به عنوان وزیر کشور صلاحیت وی را برای نامزدی در انتخابات رد کرد. این امر منجر به اعتراض در زاهدان گردید. به دنبال این واقعه طرفداران زابلی دفتر امام جمعه و نماینده ولی فقیه را آتش زدند و به استانداری جمله کردند. در این شورش ۳ نفر کشته شدند. استاندار وقت سیداحمد نصری به دستور علی اکبر ناطق نوری اقدام به شلیک به معترضان کرد. به دستور وزیر کشور برای برخورد با معترضان علی فلاحیان فرمانده کمیته انقلاب اسلامی، و عباس آخوندی (معاونت سیاسی و اجتماعی وزارت کشور در آن زمان) در منطقه حاضر شده و به مقابله با معترضان پرداختند. به دعوت فلاحیان و آخوندی و به بهانه صحبت با محمدعلی زابلی وی به استانداری فراخوانده شده و وی در آنجا خلع لباس و دستگیر می شود. روایت ناطق نوری از ماجرا. در انتخابات مجلس دوم، آقای سیدمحمدعلی زابلی از سیستان را شورای نگهبان ردّ صلاحیت کرده بود. ایشان روحانی بود و خیلی هم قیافه علمایی
داشت. برخی از سیستانی ها هم شورش کرده دفتر امام جمعه ـ آقای عبادی ـ را آتش زدند و سپس به طرف استانداری حرکت کرده بودند که آنجا را تصرّف کنند. آقای سیداحمد نصری، که استاندار آنجا بود، تلفن زد و گفت: "حاج آقا، دارند به طرف استان داری می آیند ما چه کار کنیم؟" گفتم: "کوتاه نیایید، برخورد کنید". جمعه ظهر بود، به آقای آخوندی که برای تشکیل شورای تأمین ویژه به ارومیه رفته بود، گفتم: مستقیماً از همان جا به زاهدان برود. اتّفاقاً در آن جمعه، آقای شمخانی هم حضور داشتند، لذا این دو نفر، به اتّفاق، به زاهدان پرواز کردند و جمعه بعد از ظهر کنترل اوضاع را در اختیار گرفتند و آقای فلاحیان نیز روز بعد به آنها پیوست. آقای فلاحیان و آخوندی و شمخانی را با نیرو و امکانات و اختیارات به آنجا فرستادم. فردا صبح، آقای زابلی را قانع کردند که به استانداری برود. آقای آخوندی زنگ زد و گفت: "آقای زابلی اینجاست، چه کار کنیم؟" گفتم: "به ایشان احترام بگذارید، امّا عمّامه ایشان را بردارید و چشم هایش را ببندید و او را به زندان بیندازید". آقای آخوندی گفت: "این کار هزینه بالایی دارد». گفتم: "همین که دستور می دهم عمل کنید". آنها آقای زابلی را زندان ان
داختند و با اغتشاش گران نیز برخورد کرده، سه نفر را کشتند. آقای حسینی، نماینده سیستان در مجلس، جوّسازی علیه استاندار به راه انداخت و اظهار کرد: "استاندار آدم کش"، لذا به مجلس رفتم و در جلسه غیرعلنی ماجرای زاهدان را برای نمایندگان تشریح کردم و گفتم: این منطقه حسّاس است و بسیاری از منافقین و فرصت طلبان می خواستند از این ماجرا سوء استفاده کنند. استاندار آدم کش نیست، من دستور دادم تا پانصد نفر را بکشند، امّا برای پانصد و یکمین نفر باید مجدّداً دستور بگیرند. من شاه سلطان حسین نیستم که کوتاه بیایم. بنده را به جرم آدم کشی محاکمه کنید و به قوّه قضاییه هم اعلام کردم متّهم نه فرماندار، نه استاندار است، بلکه من هستم. و ماجرای زاهدان نیز بدین صورت پایان یافت».
پرتومانید یک آنتی بیوتیک است که برای درمان سل مقاوم به چند دارو که بر ریه ها تأثیر می گذارد استفاده می شود. به طور کلی همراه با بداکیلین و لینزولید استفاده می شود. شکل تجویز این دارو به صورت خوراکی است. شایع ترین عوارض جانبی شامل آسیب عصبی، آکنه، استفراغ، سردرد، افت قند خون، اسهال و التهاب کبد است. این دارو در گروه داروهای نیترو ایمیدازول قرار دارد. پرتومانید برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در آگوست ۲۰۱۹، و در ژوئیه ۲۰۲۰ در اتحادیه اروپا تایید شد. پرتومانید توسط TB Alliance توسعه داده شد. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) آن را یک داروی First-in-class می داند. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد.
میرزا احمد امیرزاده ایرانی نماینده مردم اردبیل از استان آذربایجان شرقی در دومین دوره مجلس شورای اسلامی بود. وی به عنوان جوان ترین نماینده این دوره در جلسه افتتاحیه به عنوان نایب رئیس اول انتخاب شد.
افاویرنز/امتریسیتابین/تنوفوویر که با نام تجاری Atripla فروخته می شود، یک داروی ضد رتروویروسی ترکیبی با دوز ثابت است که برای درمان HIV/AIDS استفاده می شود. حاوی افاویرنز، امتریسیتابین و تنوفوویر دیزوپروکسیل است. می توان آن را به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضد رتروویروسی استفاده کرد. شکل تجویز این دارو به صورت خوراکی است. عوارض جانبی رایج عبارتند از سردرد، مشکلات خواب، خواب آلودگی و بی ثباتی. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل سطوح بالای لاکتات خون، علائم روان پزشکی و بزرگ شدن کبد باشد. در کودکان نباید مصرف شود. در صورت استفاده در سه ماهه اول بارداری ممکن است آسیبی به جنین وارد شود. افاویرنز/امتریسیتابین/تنوفوویر برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۶، و در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۷ تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. افاویرنز/امتریسیتابین/تنوفوویر به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است.
کارهای روزمره زندگی یا کارهای زندگی روزمره یا به اختصار، «کارْز» (ADLها؛ به انگلیسی: Activities of daily living) اصطلاحی در حوزهٔ مراقبت های بهداشتی برای اشاره به کارهای خودمراقبتیِ روزانهٔ یک فرد به کار می رود. متخصصان بهداشت اغلب از توانایی یا ناتوانیِ فرد در انجامِ کارزها به عنوان معیاری برای بررسی وضعیتِ عملکردیِ مددجو بهره می برند. مفهومِ کارز در ابتدا در دهه ۱۹۵۰ توسط سیدنی کاتز و تیمش در بیمارستانِ بنجامین رز در کلیولندِ اوهایو پیشنهاد شد. از آن زمان تا کنون، پژوهشگرانِ پُرشماری مفهومِ کارز را گسترش داده اند. مانند نمونه، بسیاری از شاخص هایی که کارز را ارزیابی می کردند، اکنون معیارهای تحرکِ مددجو را هم در خود جای داده اند. در سال ۱۹۶۹، لاتون و برودی، مفهوم «کارهای وسیله ای (ابزاری) روزانه زندگی» (کورْز، IADL) را برای به تصویرکشیدنِ طیف گسترده ای از فعالیت هایی که از زندگیِ مستقل پشتیبانی می کنند توسعه دادند. این مفهوم ها اغلب در مراقبت از افرادِ معلول، آسیب دیده و سالمندان استفاده می شوند. کودکانِ کوچک تر اغلب برای انجامِ کارز به کمک بزرگسالان نیاز دارند چون هنوز مهارت های لازم برای انجامِ مستقل آن ها
توسعه نیافته اند. افزایشِ سن و ناتوانی، که افراد را در گروه های سنی گوناگون تحت تأثیر قرار می دهد، می تواند به اندازهٔ چشمگیری زندگیِ روزمرهٔ افراد را دگرگون کند. چنین دگرگونی ها باید با دقت مدیریت شوند تا به سلامت و تندرستی خدشه وارد نشود. کارهای معمولِ زندگیِ روزمره (کارزها) شامل تغذیهٔ خود، حمام کردن، لباس پوشیدن، نظافت، کارکردن، خانه داری و مدیریت بهداشت شخصی پس از استفاده از توالت است. شماری از نظرسنجی های ملی در ایالات متحده، داده هایی را در مورد وضعیت کارزِ جمعیتِ کشورِ نام برده جمع آوری کرده اند. اگرچه تعاریفِ اولیهٔ کارزها مشخص شده است اما آنچه به طور خاص یک کارزِ ویژه را تشکیل می دهد می تواند برای هر فرد متفاوت باشد. سابقه فرهنگی و سطح تحصیلات از جمله عواملی اند که می توانند بر درکِ فرد از توانایی های عملکردیِ خودش تأثیر بگذارند. کارزها به دو دستهٔ وظایفِ اساسیِ خودمراقبتی (که معمولاً در دوران نوزادی یادگرفته می شوند) یا وظایف ابزاری (که عموماً در دوران نوجوانی یادگرفته می شوند) طبقه بندی می شوند. فردی که نمی تواند کارزهای ضروری را انجام دهد شاید کیفیتِ زندگیِ پایین تری داشته باشد یا در شرایطِ فعلیِ
زندگیِ خود، ناامن باشد؛ بنابراین، ممکن است به کمک افراد دیگر و/یا وسایل مکانیکی نیاز داشته باشد. نمونه هایی از دستگاه های مکانیکی برای کمک به کارزها عبارتند از: صندلی های بالابر برقی، نیمکت های انتقالِ وان و رمپ ها برای جایگزینی پله ها. کارزهای پایه. کارزهای پایه عبارت اند از وظایف خودمراقبتی، شاملِ: مقیاسِ استقلالِ عملکردی (FIM) ابزاری است که در سال ۱۹۸۳ توسعه یافته است و از یک درجه بندیِ ۰ تا ۷ برای ارزیابی کارزهای مختلف بر اساس سطحِ کمکِ موردِ نیاز پیروی می کند. نمره ۷ می نمیاند که فرد مستقل است، در حالی که نمره ۰ نشان می دهد که فرد نمی تواند بدون کمک فعالیت هایش را انجام دهد. ۰ - درست کارش را انجام نمی دهد. (Activity Does Not Occur) ۱ - کاملا نیازمند یاری. (Total Assistance) ۲ - نیازمند یاری حداکثر. (Maximal Assistance) ۳ - نیازمند یاری متوسط. (Moderate Assistance) ۴ - نیازمند یاری حداقل. (Minimal Assistance) ۵ - نیازمند نظارت. (Supervision or Setup) ۶ - نیازمند اصلاح. (Modified Independence) ۷ - کاملا مستقل. (Complete Independence) هرچند مرسوم نیست ولی یادیارِ «مرگ» هم در بازتعریفِ کارزها مشکل گُشا است:
لباس پوشیدن/حمام کردن، غذاخوردن، سرِ پا بودن (حرکت/پیاده روی)، دستشویی کردن و بهداشت. کارزهای ابزاری (کورزها). کورزها (IADL) برای عملکرد اساسیِ روزانه ضروری نیستند اما فرد را قادر می سازند تا سطحی از استقلال را در یک جامعه به دست آورد. کاردرمانگران اغلب کورزها را در طولِ ارزیابی بیمار می سنجند. انجمن کاردرمانی آمریکا، ۱۲ گونه کورز را شناسایی کرده است که ممکن است به صورت جداگانه یا به عنوان فعالیتِ مشترک با دیگران انجام شوند. درمان. کاردرمانگران، برای درمان ناتوانی های ناشی از افزایش سن یا آسیب های جسمی و روانی، مداخلاتِ درمانی برای بازسازیِ مهارت هایِ موردِ نیازِ حفظ، بازیابی یا افزایشِ استقلال فرد در تمام کارهای روزمره زندگی را ارزیابی کرده و از آنها استفاده می کنند. فیزیوتراپیست ها از تمرین هایی برای کمک به بیماران برای حفظ و بهبود استقلال در کارزها استفاده می کنند. برنامهٔ تمرینی، متناسب با کمبودهایِ ویژهٔ بیمار است که شاید شامل سرعتِ راه رفتن، قدرت، تعادل و هماهنگی بشود. سرعتِ پایینِ راه رفتن با افزایشِ خطر سقوط مرتبط است. بنابراین، تمرین هایی که سرعتِ راه رفتن را افزایش می دهند برای پیاده رویِ ایمن تر و
کاربردی تر بسیار مهم هستند. پس از آغازِ یک برنامهٔ ورزشی، حفظِ روال مهم است در غیر این صورت، مزایای آن از بین خواهند رفت. برای بیماران ضعیف، ورزشِ منظم برای حفظ استقلالِ عملکردی و جلوگیری از نیاز به کمک خارجی یا قراردادنِ او در یک مرکز مراقبتِ طولانی مدت، حیاتی است. مراقبت از بیمار. مهارت های کمک به کارزهذ در پرستاری و سایر حرفه ها مانند کمک پرستاری در بیمارستان ها، خانه هایِ سالمندان، موسساتِ ارائهٔ تسهیلاتِ زندگیِ کمکی (لوازم پزشکی) و سایر زمینه های مراقباتِ طولانی مدت مورد نیاز اند. کمک رسانی هایی مانند آنچه پیشتر در همین مقاله گفته شده: کمک به تحرک بیمار مانند وقتی که بنابر دستور پزشک باید کاملا در تخت باشد و همچنین کمک های بهداشتی که ممکن است شامل حمام کردن در رختخواب و کمک به دفع ادرار و مدفوع باشد. کمک مراقبانِ شخصی، ملزم به رعایت استانداردهای تعیین شدهٔ مراقبت هستند. برای کسانی که نیاز به کمک مراقبتِ بیش از ۲۰ ساعت در هفته دارند، پشتیبانی در ازای دستمزد تعریف شده است. یک سنجش در سال ۲۰۰۸ نمایاند که کمکِ شخصی شاید مزایایی را برای برخی از افرادِ پیر و مراقبانِ غیررسمی آنها ارائه دهد. پژوهش های بیشتری ب
رای ارزیابی کاراییِ مدل های گوناگونِ کمکِ شخصی و هزینه هایِ کلیِ آنها مورد نیاز است. نیازمندی های مُراقِب. در مراکزِ مراقبتِ مسکونیِ جامعه، ضروری است که دستیاران شخصی، پزشکان و پرستاران بدانند که بیماری می تواند وضعیتِ روانی بیمار را دچار دگرگونی کند و بَر واکنش های آن ها نسبت به تغییر، تأثیر بگذارد و احتمالاً منجر به رفتارهایی مانند بی حوصلگی یا هوس بازی شود. ارائهٔ صبورانهٔ مراقبت ها، درایت، تمرکز، انضباط و دلسوزی برای ایجادِ اعتمادِ متقابل با بیماران، حفظ اعتمادبه نفسِ ایشان و پشتیبانی از موفقیتِ درمان و بهبودی بیماران، ضروری است. افزون بر روحیه، مراقبت از ظاهرِ ماجرا هم ضروری است. لباس ها باید تمیز، اتوکشیده و مرتب باشند. مو باید مرتب باشد؛ دست ها باید تمیز باشند و ناخن ها باید کوتاه شده باشند. استفادهٔ معقول و متعادل از لوازمِ آرایشی، عطر و جواهرات هم سفارش می شود. بسیاری از مراکز بهداشتی و درمانی، لباس فرم های ویژه ای را برای مراقبان معرفی کرده اند. از آنجایی که مراقبتِ پرستاری نیاز به توجه و انرژی زیادی دارد، پرستاران و بهیاران، اغلب دوره های اضافی ای برای آموزش را از سَر می گذرانند. مراقبت های پرستاری
معمولا به مراقبت های عمومی و تخصصی تقسیم می شوند. مشکلاتِ خاصی هنگامِ مراقبت از بیماران وخیم الحال ایجاد می شود. یک فضای کار سالم، عاملی مهم است. اگر مراقبان بدرفتاری کنند یا عصبانیت به خرج دهند، همین برخورد را از بیماران دریافت خواهند کرد و برعکس. نیازمندی هایِ مراقبتِ ویژه. تحرک. بیمارانی که بی حرکت اند باید حداقل هر دو ساعت یکبار برای جلوگیری از پیدایشِ زخم های فشاری که معمولا به عنوان زخم بستر شناخته می شوند، موقعیتشان را تغییر دهند. جابجاییِ بیماران بستری در بیمارستان مزایای دیگری هم مانند کاهشِ خطرِ ترومبوز سیاهرگی عمقی و کاهشِ کم کاریِ بدن دارد. برای محافظت از سَر بیمار در برابر آسیب در هنگام تغییر موقعیت، معمولاً یک بالش در سر تخت قرار می گیرد. برای بالابردن یک بیمارِ بستری در رختخواب، مراقبان از یک ملحفهٔ کاهندهٔ اصطکاک یا ابزارهای مشابه استفاده می کنند. حمام کردن. حمام در تخت شامل استفاده از پتوی حمام برای پوشاندن بیمار و حُصولِ اطمینان از صرفاً درمعرضِ دید بودن قسمتِ در حالِ شستشو است. این کار حریم خصوصی را حفظ می کند و بیمار را مطمئن و گرم نگه می دارد. به طور معمول، ابتدا چشم ها با استفاده از آبِ
بی صابون (تا چشم ها نَسوزند) تمیز می شوند. هر چشم باید از گوشهٔ داخلیِ نزدیکِ بینی به سمت بیرون تمیز شود تا از انتقالِ زباله به مجرای اشک جلوگیری شود. برای این کار هم از قسمتِ تمیزِ پارچه استفاده می شود یا پارچه را پیش از تمیزکردن چشمِ دوم آب می کشند تا از پخش شدنِ هر آشغال جلوگیری شود. پس از شستشوی هر قسمت، قسمتِ شسته شده باید خشک شود. در مراقبت از میان دوراه از شیوه نامهٔ خاصی پیروی می شود تا انتقالِ ریزاندامگان به حداقل برسد. میان دوراه باید از کمترین آلودگی تا آلوده ترین ناحیه اش شسته شود. ششتشوی این ناحیه در زنان از ناحیه شرمگاهی به سمت ناحیه مقعدی انجام می شود و نه برعکس. برای مردان، ابتدا نوک آلت تناسلی و سپس طرفین (به دور از دهانهٔ مجرای ادرار) تمیز می شوند. اگر نَرِ موردِ مراقبت ختنه نشده باشد، پوست ختنه گاه را به آرامی جمع می کنند، می شویند و سپس فوراً به موقعیت اولیه خود باز می گردانند تا از محدود شدن گردشِ خون جلوگیری شود. در کودکان پوستِ ختنه گاه را جمع نمی کنند تا آسیبی وارد نشود. دستشویی کردن. تشتک برای دفعِ مدفوعِ بیمارانی که روی تخت بسته شده اند همچنین برای دفع ادرار برای خانم ها به کار می ر
ود. سَر تخت برای کمک به اجابت مزاج بالا بُرده می شود. لباس پوشیدن. برای افرادی که یک طرفِ بدنشان (مثلاً به دلیل سکته مغزی) ضعیف تر از بخشِ دیگر است، توصیه می شود که ابتدا لباسِ سمت ضعیف تر را با بازوی قوی تر بپوشانند. برعکس، هنگام درآوردن لباس، ابتدا باید لباسِ طرف قوی تر را از تن خارج نمود. غالبا یک طرفِ تختِ کسانی به سختی از رختخواب خارج می شوند، باز است. با این حال، برای بیمارانی که غلتیدن به پهلو برایشان منع شده مانند بیمارانی که پس از جراحی تعویض مفصل ران در حالِ بهبود اند، این روند جایز نیست و باید اصلاح شود. به این بیماران کمک می شود تا در وضعیتِ نشسته و نیمه نشسته قرار گیرند و حفاظِ نیمهٔ بالایی تخت هم برایشان تعبیه می شود. پس از تکمیل، سپس به بیمار کمک می شود تا در حالی که نیمهٔ پایین تخت آماده می شود، دراز بکشد. غذادادن. برای حفظِ عزت نفس، بیماران تا حد امکان در مراقبت از خودشان مشارکت دارند. ترجیحاتِ ایشان برای ترتیبِ مصرفِ موادِ غذایی محترم است. چاشنی ها و غذاها با توجه به ترجیحاتِ هر بیمار تهیه می شوند. مایعات کافی هم همراه با غذای ایشان تهیه می شود. وسایلِ کمکیِ ضروری مانند دندان مصنوعی، سمعک و
عینک، پیش از صَرفِ غذا در محل قرار می گیرند. بهداشتِ دهان و دندان پس از غذاخوردن مهم است که شامل مسواک زدن، تمیزکردن دندانِ مصنوعی و استفاده از دهان شویه می شود. برای مبتلایان به دیسفاژی، بیماران باید تحت احتیاطاتِ آسپیراسیون قرار بگیرند. میزانِ تغذیه و اندازهٔ گازگرفتن با توجه به تحملِ هر بیمار تنظیم می شود. اصلاحاتِ رژیمِ غذایی، همانطور که توسطِ مشاورهٔ تغذیه توصیه می شود، می توانند شامل خردکردن، چرخ کردن، پوره کردن یا افزودنِ قوام دهندگان برای آسان ترکردنِ بلع باشند. برای بیمارانِ مبتلا به اختلالات بینایی، معمولاً از قیاس صفحه ساعت برای توصیف موقعیت مواد غذایی برایشان استفاده می شود. از نِی هم استفاده می شود مگر اینکه به خاطر دیسفاژی منع مصرف داشته باشد. جلوگیری از خودکشی. برای افرادی که مراقبتِ خودکشی دریافت می کنند، وعده های غذایی در ظروف پلاستیکی یا کاغذی همراه با ظروف پلاستیکی (به استثنای چاقو) ارائه می شوند و استفاده از اشیاءِ تیز فقط تحتِ نظارتِ مستمرِ کارکنان برایشان مجاز است. آماده سازی تخت. یک روتختی روی تشکِ تختِ بیمارستان قرار می گیرد. اغلب، یک ورق کشش (Draw Sheet؛ که به عنوان ورقِ حرکت هم شناخت
ه می شود) هم در زیر بیمار قرار می گیرد. برگه کشش معمولاً برای تسهیلِ بلندکردن یا تغییر موقعیت بیمار استفاده می شود. ملحفه هایی که در زیر بیمار قرار گرفته اند، به گونه ای که از ایجاد چین و چروک جلوگیری شود نگه داری می شوند تا به پوست آسیب نرسانند. سپس یک ملحفهٔ رویی و یک پتو روی تخت قرار می گیرد که گوشه های آن به خوبی کشیده شده است. مراقبت از زخم. پانسمان های زخم را می توان به چند نوعِ پانسمان های هیدروکلوئیدی، هیدروژل، آلژینات، کلاژن، فوم، شفاف و پارچه ای تقسیم بندی کرد. ارزیابی. شاخص های پُرشماری برای ارزیابی کارهای روزمره زندگی (کارزها) و و کارهای وسیله ایِ (ابزاریِ) زندگی (کورزها) وجود دارند مانند مقیاس بریستول. در حوزه ناتوانی، شاخص هایی برای به دست آوردنِ بازیابیِ عملکردی در انجام کارزها ایجاد شده است مانندِ شاخص استقلال عملکردی که برای ارزیابی در طیف گسترده ای از ناتوانی ها طراحی شده است و همچنین شاخص استقلال آسیب نخاعی که برای ارزیابی شرکت کنندگانی در نوع خاصی از ناتوانی طراحی شده است. مدل های خدمات مراقبتی بسیاری هم اصل ارزیابی کارزها را در خود گنجانده اند. فناوری محاسباتیِ فراگیری هم برای تعیینِ سلام
تی سالمندانی که به طور مستقل در خانه های خود می زیَند در نظر گرفته شده است. پژوهش. ارزیابیِ کارزها به طور فزاینده ای در مطالعات همه گیرشناختی به عنوان معیاری برای سلامت در زندگی که منحصراً بر بیماری های خاص تمرکز نمی کند، استفاده می شود. برخلاف مطالعاتی که پیامدهای بیماریِ خاص را بررسی می کنند، پژوهش هایی که از ارزیابی کارزها استفاده می کنند به طیف وسیع تری از اثرات سلامت، مانندِ مواردی که سطوح تأثیرِ کمتری دارند، حساس اند. کارزها در مقیاس پیوسته اندازه گیری می شوند که فرآیند پژوهش را ساده تر می کند. سیدنی کاتز مطالعه ای بر روی ۶۴ بیمار شکستگی لگن در یک دوره ۱۸ماهه انجام داد و داده های جامعی را در مورد درمان، پیشرفت و نتایجِ آنها جمع آوری کرد. تجزیه و تحلیلِ داده ها نشان داد که بیمارانی که مستقل ترین افراد تلقی می شدند، قادر به انجام طیف وسیعی از کارزها بودند چه در کارهای پیچیده تری مانند حمام کردن و چه در کارهای ساده تر مانند غذاخوردن. بر اساس این یافته ها، کاتز مقیاسی را برای ارزیابی ظرفیت زندگی بیماران ابداع کرد. این مقیاس نخستین بار در سال ۱۹۶۳ در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد و از زمان انتشار بیش از ۱
۰۰۰ بار مورد استناد قرار گرفته است. اگرچه این مقیاس معیار استاندارد شده ای از عملکرد روانی و زیست شناختی ارائه می دهد اما فرآیندش برای رسیدن به این فرض مورد انتقاد قرار گرفته است. به طور خاص، پورتر برای یک رویکرد پدیدارشناختی استدلال کرده است که: پورتر بر ماهیت احتمالی بیماری محور کارزها (که در مورد مذکور از بیماران شکستگی لگن مشتق شده بود)، نیاز به تعریف عینیِ کارزها را تذکر داد و بر ارزش احتمالی افزودنِ اقدامات عملکردی اضافی هم تأکید کرد. یک مرورِ نظام مند اثربخشی برنامه های طراحی شده برای آموزش فعالیت های مهارت های روزمره زندگی، به ویژه به افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را بررسی می کند:
هیروگا کوجیما یک مکان تاریخی است که گفته می شود محل تبعید کیفری میناموتو نو یوریتومو بود. این مکان در شهر ایزونوکونی، شیزوئوکا، استان شیزوئوکا است.
مونچو-جو به معنای دفتر مونچو، مؤسسه ای است که در شوگون سالاری کاماکورا و شوگون سالاری موروماچی ژاپن و مسئول امور دعاوی بود. در سال ۱۱۸۴ و در زمان شوگون سالاری کاماکورا توسط میناموتو نو یوریتومو بنیانگذاری شد و به عنوان هیئت تحقیق و تفحص به موضوعات حقوقی مانند دعاوی و تجدیدنظر رسیدگی می کرد. بیشتر پرونده ها شامل حقوق زمین، معاملات تجاری و وام می شد. مونچو-جو از بسیاری از جنگ های غیر ضروری مبتنی بر مالکیت جلوگیری کرد. «مونچو» به معنای شنیدن و مقابله با دو طرف در دعوا و غیره یا ثبت مطالب به صورت کتبی است. به عبارت دیگر، «دفتر مونچو» به معنای مکانی است که در آن مونچو (بازجویی) انجام می شود. در دوره هی آن، مکان خاصی برای اجرای مونچو تعیین نشده بود، اما در شوگون سالاری کاماکورا، مونچو-جو به عنوان مکانی برای اجرای مونچو تأسیس شد. «مونچو» monchu/monju یادداشت های استعلام نوعی رویه دعوی از دوره هی آن تا شوگون سالاری موروماچی است که در آن یک نهاد دعوی قضایی مانند یک مقام دولتی یا دفتر مرکزی، استدلال های طرفین دعوی را بررسی کرده و آنها را به طور کتبی ثبت می کند و به طور گسترده در خود دعوا و در تقابل (مذاکره شفاهی بین طر
فین) استفاده می شد.
ژن های MYB عضوی از خانوادهٔ ژن های فاکتور رونویسی است که در حیوانات و گیاهان یافت می شود. در انسان، این ژن ها علاوه بر «MYB خالص»، شامل MYBL1 و MYBL2 هم هست. نوعی از این ژن در آلفا-رتروویروس ها دیده می شوند که در پرندگان و به ویژه مرغ ها سرطان خون ایجاد می کند. در حیوانات نیز همچون ویروس، پروتئین حاصل از این ژن یک آنکوژن (پروتئین سرطان زا) است. در گیاهان این ژن در فرایند ساخت برخی مواد شیمیایی دخیل است؛ مثلاً در ذرت خوشه ای دورنگ وجودِ این ژن و پروتئین حاصل از آن برای ساخت فلاوان-۴-ال ضروری است. در مُرَکَّبات حضور این ژن در ساخت آنتوسیانین نقش دارد؛ مثلاً علت قرمز بودن پرتقال های توسُرخ، همین مادهٔ آنتوسیانین است که میزان تولیدش به سبب بیش فعالی این ژن افزایش یافته است.
صورت فرشته () یک تله نوولا کودک برزیلی است که توسط لئونور کوریا ساخته شده است. این مجموعه در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶ تا ۶ ژوئن ۲۰۱۸ از اس بی تی پخش شد. لورنا کی روش، بیا آرانتس، کارلو پورتو، کارین هیلز، پریسیلا سول، تیاگو مندونسا، لوسرو و دنی گوندیم در آن به ایفای نقش می پردازند.
روکوهارا ; نام مکانی برای منطقه از گوجو اوجی تا شیچیجو اوجی در ساحل شرقی رودخانه کاموگاوا در کیوتو، بخشی از بخش فعلی هیگاشی یاما، کیوتو است. گفته می شود که در سال ۹۵۱، کویا (راهب) معبد سایکو-جی را در این منطقه تأسیس کرد و بعداً چوشین این معبد را به معبد روکوهارامیتسو-جی تغییر نام داد، به همین دلیل نام این مکان را «روکوهارا» گذاشتند. در دوره اینسی (حکومت در گوشه نشینی)، تایرا نو ماساموری یک سالن یادبود برای خانواده اش ساخت و پسرش تاداموری روکوهاراکان را ساخت که پایگاه سامورایی ها (اشرافیت نظامی) شد. تغییر وضعیت فهرست محتویات خاندان ایسه هی متشکل از پدر و پسر ماسانوری در ولایت ایسه مستقر بود و روکوهارا به دلیل نزدیک بودن به بزرگراه از کیوتو به ایسه و توگوکو به عنوان پایگاه آنها انتخاب شد. علاوه بر این، این واقعیت که امپراتور گوشیراکاوا، سالن هوجوجی را در جنوب روکوهارا ساخته بود، در رابطه با وظیفه سامورایی به عنوان ملازم اینگوشو نیز نکته مهمی است. این شهر در دوران تایرا نو کیوموری به مرکز حکومت خاندان تایرا تبدیل شد، اما کیوموری بعداً «محل اقامت نیشی-هاچیجو» را در راکوچو (هاچیجو ایچیبو) ساخت و پایگاه سیاسی خود ر
ا به آنجا منتقل کرد. با این حال، پایگاه نظامی خاندان تایرا همچنان در روکوهاراکان باقی ماند. علاوه بر این، در روند به قدرت رسیدن کیوموری، در زمان امپراتور نیجو، منطقه اطراف ساکیو سانجو سانبو، جایی که اوشیکوجی هیگاشینودونو در آن قرار دارد، مشخص است که عمارتی در روکوهارا، مکان سکونت تایرا نو تسونه موری، همسر قانونی تایرا نو مونه موری، کیوکو، و زن صیغه ای تایرا نو شیگه موری بوده است و گمان می رود که در دوره ای که کیوموری در تماس نزدیک با امپراتور نیجو بود، این مکان نیز یکی از پایگاه های کیوموری بوده است.