Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از داخل حمام برای پلیس ارسال کرد. پلیس کره جنوبی بلافاصله وارد عمل شد و مظنونان را در محل حادثه بازداشت کرد. این افراد تحت بازجویی قرار گرفتند و تحقیقات رسمی آغاز شد. واکنش ها. کره جنوبی. پلیس گومی اعلام کرد که تحقیقات با حضور مترجم رسمی در حال انجام است. رسانه های کره ای خبر را با عنوان «تجاوز گروهی ورزشکاران ایرانی به زن کره ای» منتشر کردند و خواستار پیگیری قضایی جدی شدند. ایران. با گسترش خبر در رسانه های جهانی، وزارت ورزش ایران هیأتی را برای بررسی موضوع به کره جنوبی اعزام کرد. مردم در تجمعی خواستار برکناری احسان حدادی رئیس فدراسیون دو و میدانی شدند. پیگرد قانونی. قانون مجازات کره جنوبی در مورد تجاوز جنسی گروهی، مجازات هایی تا هفت سال زندان در نظر می گیرد. مظنونان ایرانی فعلاً در بازداشت موقت به سر می برند و روند رسیدگی قانونی ادامه دارد. سفارت ایران در سئول نیز به موضوع ورود کرده است. با وجود گستردگی و تجارت میلیارد دلاری تن فروشی در کره جنوبی، طبق قانون اساسی این کشور، این کار غیرقانونی بوده و برای هر دو طرف درگیر، مجازات در پی دارد.
جنگ مدرن () جنگی است که به طور قابل توجهی از مفاهیم، روش ها و فناوری های نظامی پیشین فاصله می گیرد و بر چگونگی مدرن سازی پیکارگران برای حفظ شایستگی جنگی خود تأکید می کند. به این ترتیب، جنگ مدرن موضوعی در حال تکامل است که در زمان ها و مکان های مختلف به طور متفاوتی دیده می شود. در محدودترین معنای خود، صرفاً مترادفی برای جنگ معاصر است. جنگ مدرن در وسیع ترین معنای خود، شامل تمام جنگ ها از زمان «انقلاب باروت» است که آغاز جنگ مدرن اولیه را نشان می دهد، اما از دیگر پیشرفت های نظامی برجسته به جای آن استفاده شده است، از جمله تأکید بر توپخانه که با جنگ کریمه مشخص شد، اتکای نظامی به راه آهن که با جنگ داخلی آمریکا آغاز شد، پرتاب اولین دریدنوت در سال ۱۹۰۵ یا استفاده از مسلسل، هواگرد نظامی، تانک یا رادیو در جنگ جهانی اول. به معنای دیگر، جنگ مدرن با تغییر جنگ متعارف، از جمله جنگ تمام عیار و جنگ صنعتی، مکانیزه و جنگ الکترونیک مرتبط است. این نوع جنگ می تواند جنگ ناشی از استفاده یا تهدید سلاح های کشتار جمعی، از جمله جنگ شیمیایی، جنگ بیولوژیک، جنگ پرتوزا و جنگ هسته ای را توصیف کند. جنگ مدرن می تواند جنگ نامتقارن، شامل بازیگران
غیردولتی خشونت آمیز، جنگ چریکی، درگیری کم شدت و ضد شورش را توصیف کند. همچنین می تواند گسترش جنگ به حوزه های جدید، از جمله جنگ فضایی و جنگ سایبری، همچنین جنگ روانی و جنگ اطلاعاتی را در بر گیرد.
آرام قازاریان (؛ زادهٔ ) یک فرد نظامی، و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۴ تا تاریخ ۲۰۲۵ سمت استانداری لوری را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۰ مارس ۱۹۷۲ در روستای تساقکاوان به دنیا آمد
کاپو دی کاپی (رئیس روسا) و کاپو دی توتتی کاپی (رئیس تمام روسا) یا پدرخوانده (پدرینو) اصطلاحاتی هستند که عمدتاً توسط رسانه ها، عموم مردم، نویسندگان داستان ها و جامعه مجریان قانون برای اشاره به یک رهبر جنایتکار فوق العاده قدرتمند در مافیای سیسیلی یا آمریکایی استفاده می شوند که نفوذ زیادی بر کل سازمان دارد. این اصطلاح در سال ۱۹۵۰ توسط کمیسیون کیفاوور به عموم مردم آمریکا معرفی شد. مافیای سیسیل. در مافیای سیسیلی، چنین مقامی وجود ندارد. به عنوان مثال، رئیس قدیمی مافیا کالوجرو ویتزینی اغلب در رسانه ها به عنوان "رئیس روسا" معرفی می شد - اگرچه چنین مقامی طبق گفته های بعدی پنتیتوهای مافیا مانند توماسو بوشتا وجود خارجی نداشته است. آنها همچنین هرگونه ادعا مبنی بر اینکه ویزینی روزی رئیس حاکم مافیا در سیسیل بوده را رد کردند. بر اساس گفته سالواتوره لوپو، مورخ مافیا، "تاکید رسانه ها بر تعریف 'کاپو دی کاپی' کاملاً بی اساس است". با این حال، این عنوان همچنان به روسای قدرتمند مافیا نسبت داده می شود. در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، رسانه ها سالواتوره ریینا و برناردو پرووانزانو، روسای خاندان کورلئونزی، را با این عنوان خطاب می کردند. در آو
ریل ۲۰۰۶، دولت ایتالیا برناردو پرووانزانو را در یک کلبه کوچک در نزدیکی کورلئون دستگیر کرد. گفته می شود جانشین او ماتئو مسینا دنارو یا سالواتوره لو پیکولو بوده اند. این فرض بر این پایه است که پرووانزانو قدرت تعیین جانشین را داشت، موضوعی که میان ناظران مافیا مورد توافق همگانی نیست. آنتونیو اینگرویا، دادستان ضد مافیا در پالرمو، اشاره می کند: "مافیای امروز بیشتر شبیه یک فدراسیون است تا یک حکومت اقتدارگرا"، که اشاره ای به دوره قبلی حکمرانی مطلق ریینا دارد. پرووانزانو "یک هیئت مدیره متشکل از چهار تا هفت نفر تشکیل داده بود که به ندرت و فقط برای تصمیم گیری های استراتژیک تشکیل جلسه می دادند". به گفته اینگرویا، "در سازمانی مانند مافیا، یک رئیس باید یک قدم از دیگران بالاتر باشد، وگرنه همه چیز از هم می پاشد. همه چیز به توانایی او در مدیریت اجماع و موافقت یا شورش دیگران بستگی دارد". پرووانزانو "ضامن ثبات نسبی بود چون اختیار حل اختلافات داخلی را داشت". با مرگ پرووانزانو در ۲۰۱۶ و رینا در ۲۰۱۷، ماتئو مسینا دنارو به عنوان کاپو دی کاپی بلامنازع مافیا شناخته می شد. این عنوان همراه با سه دهه فرار از دست عدالت، او را به چهره ای
جذاب برای رسانه ها تبدیل کرده بود. اما او در اوایل ۲۰۲۳ دستگیر شد و در همان سال در پشت میله های زندان درگذشت. پس از مرگ مسینا دنارو، هیچ رئیس مافیایی دیگر با عنوان "کاپو دی کاپی" شناخته نشده است. در ایتالیا، یک مینی سریال شش قسمتی با عنوان "Il Capo dei Capi" به داستان زندگی سالواتوره رینا پرداخته است. مافیای آمریکایی. بر اساس گفته های نیکولا جنتیله، عنوان "کاپو دی کاپی" حدود سال ۱۹۰۰ توسط مافیوزها به جوزپه مورلو نسبت داده شد. روسای مافیا جو ماسریا (۱۹۲۸-۱۹۳۱) و سالواتوره مارانزانو (۱۹۳۱) از این عنوان به عنوان بخشی از تلاش های خود برای متمرکز کردن کنترل مافیا استفاده کردند. وقتی مارانزانو در جنگ کاستلاماریزه پیروز شد، خود را به عنوان رئیس تمام روسا معرفی کرد، پنج خانواده را ایجاد کرد و دستور داد همه خانواده های مافیا به او خراج بپردازند. این اقدام واکنش شورشی را برانگیخت که منجر به قتل او در سپتامبر ۱۹۳۱ به دستور لاکی لوچیانو شد. اگرچه اگر لوچیانو خود را کاپو دی توتتی کاپی اعلام می کرد با مخالفت کمی مواجه می شد، اما او این عنوان را لغو کرد، چون معتقد بود این موقعیت باعث ایجاد مشکل بین خانواده ها می شد و او را
به هدفی برای رقبای جاه طلب تبدیل می کرد. به جای آن، لوچیانو کمیسیونی را برای رهبری مافیا تأسیس کرد که هدف آن حفظ قدرت او بر همه خانواده ها به صورت پنهانی و جلوگیری از جنگ های آینده بین باندها بود. روسای مافیا این ایده را تأیید کردند. این کمیسیون متشکل از یک "هیئت مدیره" بود که بر تمام فعالیت های مافیا در ایالات متحده نظارت داشت و به حل اختلافات بین خانواده ها می پرداخت. کمیسیون متشکل از روسای پنج خانواده نیویورک، خانواده جنایی بوفالو و شیکاگو اوتفیت بود. از آن زمان، اگرچه رسانه ها اغلب سعی کرده اند عنوان "رئیس تمام روسا" را به قدرتمندترین رئیس مافیا اعطا کنند، اما خود مافیا هرگز چنین مقامی را به رسمیت نشناخته است. در میان روسایی که رسانه ها فرض کرده اند این عنوان را در اختیار داشته اند، می توان به خود لوچیانو، فرانک کوستلو و ویتو جنووزه اشاره کرد. برخی نیز این عنوان را به رئیس خانواده گامبینو نسبت داده اند که به ادعای آنها قدرتمندترین خانواده از بین پنج خانواده بوده است، از جمله کارلو گامبینو و جانشینانش پل کاستلانو و جان گوتی. اگرچه این اصطلاح دیگر در رسانه ها چندان استفاده نمی شود، اما در داستان های تخیلی ه
مچنان محبوب است. جوزف ماسینو، رئیس خانواده بونانو، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ توسط چهار خانواده از پنج خانواده به عنوان رئیس کمیسیون شناخته می شد. در این مدت، او تنها رئیس تمام عیار مافیا در نیویورک بود که در زندان نبود. اندرانگتا. در 'اندرانگتا' - سازمانی مافیایی در کالابریا - عنوان «کاپوکریمینه» به رئیس منتخب «کریمینه» اطلاق می شود. کریمینه نشست سالانه ای از نمایندگان محلی اندرانگتا در نزدیکی زیارتگاه بانوی ما در پولسی (شهرداری سن لوسا) است که همزمان با جشن سپتامبر برگزار می شود. برخلاف تصور «رئیس روسا»، کاپوکریمینه در واقع اختیارات محدودی دارد و نمی تواند به صورت مؤثر در اختلافات خانوادگی دخالت کند یا سطح خشونت های بین خانوادگی را کنترل نماید. ساختار قدرت در اندرانگتا به گونه ای است که هر خانواده از استقلال عملیاتی قابل توجهی برخوردار است.
باشگاه فوتبال باروکا یک باشگاه فوتبال آفریقای جنوبی از گا-امفاهلله در نزدیکی پولوکوین، لیمپوپو که در لیگ دسته اول ملی بازی می کند. تاریخچه. باروکا سه سال متوالی قهرمان لیگ دسته دوم شد اما دو بار اول را نتوانست از پلی آف به لیگ برتر صعود کند و در سومین تلاش خود به دسته اول ملی راه یافت. در اولین فصل حضورشان در دسته اول ملی، آنها به کسب سهمیه پلی آف برای صعود به لیگ برتر فوتبال نزدیک شدند، اما در روز آخر با تساوی ۱–۱ مقابل تاندا رویال زولو، به دلیل تفاضل گل کمتر، از رسیدن به این مهم بازماندند. در فصل ۱۱–۲۰۱۰، در حالی که هنوز در دسته سوم بودند، با رسیدن به نیمه نهایی جام ندبانک و شکست چندین تیم لیگ برتری از جمله باشگاه فوتبال موروکا سوالوز و باشگاه فوتبال کایزر چیفس، توجه ملی را به خود جلب کردند. آنها اولین عنوان قهرمانی بزرگ خود را در سال ۲۰۱۸ با شکست دادن ماملودی سانداونز و اورلاندو پایرتس در مسیر جام تلکام ناک اوت ۲۰۱۸ به دست آوردند. در دسامبر ۲۰۲۳، این باشگاه با مشکلات مالی مواجه شد و تنها نیمی از حقوق بازیکنان خود را پرداخت کرد. ورزشگاه خانگی. پیش از سال ۲۰۲۲، این باشگاه در ورزشگاه الد پیتر موکابا بازی می ک
رد. از سال ۲۰۲۲، آنها در ورزشگاه گلوبال بازی می کنند.
انقلاب تصحیحی (که رسماً با عنوان «جنبش تصحیحی» آغاز شد) و غالباً، ناصری زدایی نامیده می شود، طرحی اصلاحی بود که در ۱۵ مه ۱۹۷۱ در مصر، توسط رئیس جمهور، انور سادات، آغاز شد. این طرح شامل پاکسازی اعضای ناصریست از دولت و نیروهای امنیتی که اغلب طرفدار شوروی و چپ گرا محسوب می شدند و نیز جلب حمایت مردمی، با معرفی این طرح به عنوان ادامه انقلاب ۱۹۵۲ مصر و در عین حال، تغییر اساسی مسیر در مسائل سیاست خارجی، اقتصاد و ایدئولوژی بود. این طرح منجر به تغییر بزرگ در دیپلماسی مصر، شامل ایجاد روابط با ایالات متحده آمریکا و فاصله گیری از اتحاد جماهیر شوروی و نیز امضای پیمان صلح اسرائیل و مصر و متعاقباً تعلیق مصر از اتحادیه عرب شد. انقلاب تصحیحی سادات، همچنین شامل زندانی کردن سایر نیروهای سیاسی در مصر، از جمله چپ گرایان و مقاماتی که هنوز به ناصریسم، وفادار بودند، می شد. سادات، از انقلاب تصحیحی، به عنوان راهی برای «زدودن روح ناصر» از سیاست مصر و تثبیت مشروعیت داخلی خود، استفاده کرد.
باشگاه فوتبال کیپ تاون یک باشگاه فوتبال آفریقای جنوبی بود که در حومه پارو، کیپ تاون، مستقر بود. این باشگاه در سال ۲۰۰۶ با خرید امتیاز واسکو دا گاما تأسیس شد. این باشگاه در سال ۲۰۱۷ با فروش امتیاز به باشگاه فوتبال اوبونتو کیپ تاون منحل شد. پس از فروش. پس از فروش مجوز باشگاه به اوبونتو کیپ تاون، مدیریت باشگاه به فعالیت خود در یک شرکت مشاوره و خدمات حقوقی جهانی به نام FC Cape Town Consulting ادامه داد. این شرکت با مشتریان فوتبال در سراسر جهان همکاری می کند و در زمینه های زیر مطابق با مقررات فیفا فعال است: تامین کیت آمبرو (انحصار در آفریقا)، جبران خسارت آموزش و توسعه، مکانیسم های پرداخت مشترک، خدمات حقوقی برای بدهی های معوق، خدمات حقوقی برای اختلافات قراردادی، خدمات حقوقی برای اختلافات نقل و انتقالات، خدمات حقوقی برای اختلافات باشگاه/مربی/بازیکن، ارزیابی ریسک بازیکن، خدمات انطباق، خدمات واسطه گری، مقررات و اساسنامه های داخلی، جذب اسپانسر، بازاریابی ورزشی، نمایندگی در فیفا و فدراسیون فوتبال آفریقا و همچنین مبارزه با دوپینگ.
مردم باسوتو یا سوتو (به زبان سوتو: ) یکی از اقوام بانتوتبار جنوب آفریقا هستند که عمدتاً در لسوتو، آفریقای جنوبی و نواحی کوچکی از بوتسوانا و نامیبیا زندگی می کنند. زبان مادری آن ها سوتو از شاخه زبان های سوتو-تسوانا است. دین بیشتر آن ها مسیحیت، با اکثریتی پروتستان و اقلیتی کاتولیک است، اگرچه برخی آیین های سنتی آفریقایی نیز هنوز در میانشان رواج دارد. مردم سوتو یا باسوتو ریشه در شمال شرقی آفریقا دارند و در حدود سدهٔ پنجم میلادی به جنوب قاره مهاجرت کردند. در جریان جنگ ها، مهاجرت ها و رویدادهایی مانند مفکانه و استعمار آفریقا، این قوم به سه شاخهٔ اصلی سوتوی شمالی، سوتوی جنوبی و تسوانا تقسیم شد. در نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم، در پی درگیری با بوئرها، موشوشو اول، پادشاه سوتوی جنوبی، از بریتانیا درخواست محافظت کرد و در نتیجه کشور لسوتو در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد. امروزه بخش زیادی از باسوتوها در لسوتو زندگی می کنند و گروه هایی نیز در آفریقای جنوبی به ویژه در استان های خائوتنگ، ایالت آزاد، کوازولو-ناتال و کیپ شرقی ساکن اند. تاریخچه. مردم باسوتو از جوامع بانتوزبانی سرچشمه می گیرند که تا حدود سال ۱۵۰۰ میلادی در جنوب آفریقا ساکن شدند و
با مردمان بومی سان درآمیختند. تا قرن چهاردهم، آن ها از قوم تْسوانا جدا شده و در ناحیهٔ فلات جنوبی آفریقا به صورت اجتماعات پراکندهٔ قبیله ای مستقر شدند. تا قرن شانزدهم، آهنگری در میان آن ها رواج داشت و دادوستد محدودی نیز با مناطق شمالی انجام می دادند. در قرن نوزدهم، در پی ناآرامی های ناشی از گسترش امپراتوری زولو و رویداد موسوم به مفه کانه، شاه موشوشو اول با متحد ساختن قبایل پراکنده، پایه های ملت باسوتو را بنا نهاد. او پایتخت خود را در تابه بوسیو تأسیس کرد و برای تقویت جایگاه سیاسی خود از مبلغان فرانسوی حمایت کرد. در پی درگیری های مرزی با مهاجران بوئر، وی در سال ۱۸۶۸ از بریتانیا درخواست محافظت کرد و باسوتولند به قلمرو تحت الحمایهٔ بریتانیا تبدیل شد. حاکمیت بریتانیا تا استقلال کامل کشور لسوتو در سال ۱۹۶۶ ادامه یافت. با مهاجرت نیروی کار به معادن آفریقای جنوبی، زبان سسوتو در نواحی شهری آن کشور نیز گسترش یافت. گرچه بیشتر باسوتوها به مسیحیت گرویده اند، عناصر باورهای سنتی همچنان در میان آن ها رایج است. امروزه، بیشتر باسوتوها در کشور لسوتو و استان ایالت آزاد آفریقای جنوبی زندگی می کنند و با چالش هایی مانند فقر و تخری
ب منابع طبیعی مواجه اند. جمعیت شناسی. جاذبهٔ مناطق شهری برای باسوتوها همچنان پابرجاست و مهاجرت داخلی در میان سیاه پوستانی که در لسوتو و سایر مناطق اصلی سکونت باسوتو به دنیا آمده اند، همچنان ادامه دارد. الگوهای اشتغال در میان باسوتوها عمدتاً مشابه الگوهای رایج در جامعهٔ گسترده تر آفریقای جنوبی است. با این حال، عوامل تاریخی موجب شده اند که نرخ بیکاری در میان باسوتوها و دیگر گروه های بانتو در آفریقای جنوبی بالا باقی بماند. درصد گویشوران زبان سسوتو در استان های مختلف آفریقای جنوبی: زبان. زبان مردم باسوتو «سسوتو» (Sesotho) نام دارد، که گاه با نام کمتر رایج «سسوتوی جنوبی» (Sesotho sa borwa) نیز شناخته می شود. در برخی متون، از عنوان «سوتوی جنوبی» برای تمایز آن از سوتوی شمالی (Sepedi) استفاده می شود. سوتو زبان مادری ۱٫۵ میلیون نفر در لسوتو است که معادل ۸۵٪ از جمعیت کشور را تشکیل می دهد. این زبان به همراه زبان انگلیسی یکی از دو زبان رسمی لسوتو است. لسوتو یکی از بالاترین نرخ های باسوادی در آفریقا را داراست، و ۵۹٪ بزرگسالان عمدتاً به زبان سوتو باسواد هستند. سسوتو یکی از زبان های رسمی آفریقای جنوبی است. بر پایهٔ سرشماری
سال ۲۰۱۱ آفریقای جنوبی، حدود ۴ میلیون نفر در این کشور سسوتو را به عنوان زبان مادری خود صحبت می کنند، از جمله ۶۲٪ ساکنان استان ایالت آزاد. همچنین ۱۳٫۱٪ ساکنان استان گائوتنگ به این زبان سخن می گویند. در استان شمال غربی، حدود ۵٪ جمعیت گویشور سوتو هستند، که تمرکز آن ها در منطقهٔ مابولوکا است. در استان امپومالانگا حدود ۳٪ جمعیت سوتوزبان هستند که بیشتر در اطراف استندرتون زندگی می کنند. همچنین ۲٪ از ساکنان کیپ شرقی نیز سوتو را به عنوان زبان مادری صحبت می کنند، هرچند بیشتر آن ها در شمال این استان زندگی می کنند. به جز لسوتو و آفریقای جنوبی، حدود ۶۰٬۰۰۰ نفر در زامبیا به زبان سیلوزی صحبت می کنند که زبانی نزدیک به سوتو است. همچنین تعداد اندکی از گویشوران سوتو در بوتسوانا، اسواتینی و منطقه نوار کاپریوی در نامیبیا زندگی می کنند. آمار رسمی دربارهٔ استفاده از سسوتو به عنوان زبان دوم در دست نیست، اما برآورد محافظه کارانه ای تعداد گویشوران آن به عنوان زبان دوم یا بیشتر را حدود ۵ میلیون نفر اعلام می کند. .سوتو در سطوح مختلف آموزشی، هم به عنوان موضوع درسی و هم به عنوان زبان آموزش به کار می رود. از پیش دبستانی تا مقاطع دکترا، از
شکل گفتاری و نوشتاری این زبان استفاده می شود. با این حال، تعداد منابع تخصصی مانند متون حوزه های بازرگانی، فناوری اطلاعات، حقوق، علوم و ریاضیات به زبان سسوتو هنوز محدود است. پس از پایان آپارتاید، سسوتو حضور قابل توجهی در رسانه ها پیدا کرده است. Lesedi FM یک ایستگاه رادیویی ۲۴ ساعته به زبان سوتو است که توسط شرکت پخش آفریقای جنوبی (SABC) اداره می شود و برنامه های آن کاملاً به این زبان پخش می شود. همچنین ایستگاه های رادیویی منطقه ای در سراسر لسوتو و استان فری استیت فعالیت دارند. اخبار به زبان سوتو به صورت روزانه و به مدت نیم ساعت از کانال SABC 2 پخش می شود. شبکهٔ تلویزیونی خصوصی eTV نیز هر روز بخش خبری نیم ساعته ای به زبان سسوتو ارائه می دهد. هر دو شبکه همچنین برنامه هایی تولید می کنند که شامل گفتگوهایی به زبان سسوتو است. در لسوتو، سرویس پخش ملی لسوتو از طریق پلتفرم ماهواره ای DStv به آفریقای جنوبی نیز پخش دارد. بیشتر روزنامه های منتشرشده در لسوتو به زبان سسوتو یا به صورت دوزبانه (سوتو و انگلیسی) نوشته می شوند. در آفریقای جنوبی، روزنامه ای سراسری به زبان سوتو وجود ندارد، اما در شهرهایی مانند قوا قوا، فوریزبرگ و ف
یکسبرگ و برخی دیگر از شهرهای استان فری استیت، نشریه های محلی به این زبان چاپ می شوند. هم اکنون مجله معروف آفریقای جنوبی "Bona" نیز محتوایی به زبان سوتو ارائه می دهد. پس از تدوین رسم الخط استاندارد سسوتو، آثار ادبی متعددی به این زبان پدید آمد. یکی از مهم ترین آثار ادبی سوتو، رمان حماسی "چاکا" اثر توماس موفولو است که به چندین زبان از جمله انگلیسی و آلمانی ترجمه شده است. پوشاک. مردم باسوتو پوشاک سنتی منحصربه فردی دارند. یکی از شاخص ترین آیتم ها، موکورتلو (mokorotlo) است؛ کلاهی مخروطی شکل با دکمه ای تزئینی در بالا که شیوه استفاده آن برای مردان و زنان متفاوت است. پتو باسوتو نیز پوششی رایج است که بر روی شانه یا دور کمر انداخته می شود و نقش محافظی در برابر سرما دارد. اگرچه بسیاری از باسوتوها از لباس های غربی استفاده می کنند، اما اغلب پوشاک سنتی را نیز بر روی آن ها می پوشند. چوپانان باسوتو. بسیاری از باسوتوهایی که در مناطق روستایی زندگی می کنند، لباس هایی مناسب با سبک زندگی شان به تن دارند. برای نمونه، پسرانی که در نواحی کوهستانی ایالت آزاد و لسوتو به گله داری مشغولند، پتو باسوتو و چکمه های پلاستیکی بلند (که به آن ها
«گام بوت» گفته می شود) می پوشند تا از رطوبت زمین و شرایط کوهستانی محافظت شوند. این چوپانان همچنین در تمام طول سال از کلاه های پشمی یا سرپوش هایی شبیه بالاکلاوا برای محافظت از صورت در برابر بادهای سرد و گرد و غبار استفاده می کنند. زنان باسوتو. زنان باسوتو معمولاً دامن ها و لباس های بلندی با رنگ ها و طرح های درخشان به تن می کنند و اغلب پتوی سنتی را دور کمر خود می پیچند. در مناسبت های ویژه ای چون مراسم ازدواج، آن ها لباس سنتی باسوتو به نام ششوشوه (seshweshwe) می پوشند. این لباس ها از پارچه های رنگی تهیه می شوند که با نوارهایی تزیین شده اند و هر لایه از لباس را حاشیه دار می کنند. بسیاری از زنان باسوتو این پارچه ها را خریداری کرده و به سبکی شبیه لباس های آفریقای غربی یا شرقی می دوزند. آن ها همچنین معمولاً پارچه ای چاپ دار یا پتویی کوچک را به دور کمر خود می پیچند که یا نقش دامن دارد یا به عنوان پوشش دوم روی دامن اصلی قرار می گیرد. این پوشش که «رپ» نام دارد، اغلب برای حمل نوزادان در پشت نیز استفاده می شود. لباس های ویژه. لباس های خاصی برای مناسبت های ویژه مانند مراسم بلوغ و آیین های درمان سنتی استفاده می شوند. در م
راسم بلوغ دختران باسوتو که «لبولو لا باسادی» (Lebollo la basadi) نام دارد، دختران لباس سنتی شامل یک بند منجوق دوزی شده به نام «تتانا» (thethana) به دور کمر می پوشند که نواحی تناسلی و بخشی از نشیمنگاه را می پوشاند. همچنین از پتوی خاکستری و دامن هایی از پوست بز استفاده می شود. این پوشش ها عمدتاً توسط دختران جوان، به ویژه دوشیزگان، پوشیده می شود. در مراسم بلوغ پسران موسوم به «لبولو لا بانا» (Lebollo la banna)، پسران پارچه ای کوچک به نام «تشئا» (tshea) به عنوان لنگ می پوشند و پتوهای رنگارنگ به خود می پیچند. در بسیاری موارد، این پوشاک سنتی با آیتم هایی مدرن مانند عینک آفتابی ترکیب می شود. درمانگران سنتی باسوتو پوششی به نام «بندولیر» بر تن دارند که از نوارها و ریسمان هایی از جنس چرم، زردپی یا مهره ساخته شده و به شکل صلیب روی سینه قرار می گیرد. روی این بندها معمولاً کیسه هایی حاوی داروهای سنتی متصل شده که در مراسم های خاص یا برای محافظت روحی و جسمی استفاده می شوند. باور بر این است که مردم سان این پوشش را از باسوتوها اقتباس کرده اند؛ زمانی که این دو قوم در تعاملات تجاری، ازدواج و دوستی با یکدیگر بوده اند. استفاده سان
ها از بندولیر را می توان در نقاشی های صخره ای آنان در سده ۱۸ میلادی مشاهده کرد.
جنبش اصلاحی (؛ که با عنوان های انقلاب اصلاحی یا کودتای ۱۹۷۰ نیز شناخته می شود)، کودتای نظامی بدون خونریزی به رهبری ژنرال حافظ اسد در ۱۳ نوامبر ۱۹۷۰ در سوریه بود. اسد، قول داد که «خط ملی سوسیالیستی» دولت و حزب بعث را حفظ و بهبود ببخشد. حزب بعث، با اتخاذ یک تجدیدنظر ایدئولوژیک، خود را از دکترین صدور انقلاب صلاح جدید، مبرّا دانست. دکترین صلاح جدید، بر شکست اسرائیل با توسعه ارتش سوریه و حمایت اتحاد جماهیر شوروی، تأکید داشت. اسد، تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۰، بر سوریه بعثی، حکومت کرد و پس از آن، پسرش، بشار اسد، جانشین او شد که او نیز تا زمان فروپاشی رژیمش در دسامبر ۲۰۲۴، حکومت می کرد.
فدراسیون هاکی جمهوری اسلامی ایران نهاد رسمی متولی توسعه و نظارت بر ورزش هاکی در ایران است که در چهار رشتهٔ هاکی روی چمن، هاکی سالنی، هاکی روی یخ و هاکی ساحلی فعالیت می کند. این فدراسیون از سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲ میلادی) به طور رسمی آغاز به کار کرده و زیرمجموعهٔ وزارت ورزش و جوانان است. تاریخچه. فدراسیون هاکی ایران در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲) تشکیل شد تا امکان حضور تیم های ملی کشور در مسابقات آسیایی هاکی فراهم شود. در همان سال: پس از انقلاب اسلامی، فعالیت های فدراسیون برای مدتی متوقف شد. در دههٔ ۱۳۷۰ به دلیل کمبود زمین چمن استاندارد، اولویت به سمت هاکی سالنی معطوف گردید و مسابقات قهرمانی کشور به صورت هاکی ۶ نفره در سالن ها برگزار شد. برگزاری دوره های مربیگری با دعوت از مربیان خارجی و اعزام دوره های آموزشی به کشورهای آسیایی، باعث رشد سطح فنی تیم ملی هاکی سالنی شد. در سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶)، تیم ملی هاکی روی یخ ایران تشکیل شد و به عضویت فدراسیون جهانی هاکی روی یخ (IIHF) درآمد تا برای نخستین بار در رقابت های بین المللی این رشته شرکت کند. ساختار و هیئت رئیسه. هیئت رئیسهٔ فدراسیون در مجمع عمومی سالانه انتخاب می شوند. ترکیب هیئت رئیسه (سال
۱۴۰۳–۱۴۰۲) به شرح زیر است:
ماموناهنگ موکیتی می (متولد ۱۹۷۰) سیاستمدار لسوتویی است که از ژوئیه ۲۰۱۷ به عنوان رئیس مجلس سنای لسوتو خدمت می کند. موکیتیمی در سال ۱۹۷۰ در موریا، منطقه ماسرو به دنیا آمد. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۲ در مجلس لسوتو کار کرده است. همچنین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ معاون رئیس سنا بوده است.وی دارای مدرک کارشناسی هنر از دانشگاه ملی لسوتو است.
دانشگاه علوم کاربردی نوویا (), ) یک مؤسسه آموزش عالی حرفه ای (دانشگاه فنی حرفه ای) در فنلاند است. این دانشگاه برنامه های کارشناسی و کارشناسی ارشد را به زبان انگلیسی و سوئدی در واسا، تورکو، راسه پوری و یاکوبستاد ارائه می دهد. این دانشگاه در ۱ اوت ۲۰۰۸ با ادغام پلی تکنیک سیدوست (Sydväst Polytechnic) و پلی تکنیک سوئدی تشکیل شد. برنامه های انگلیسی. از سال ۲۰۲۲، این برنامه ها به زبان انگلیسی ارائه می شوند. بهداشت و رفاه فناوری و دریانوردی (کارشناسی) فرهنگ اقتصاد زیستی کسب و کار بهداشت و رفاه فناوری و دریانوردی (کارشناسی ارشد) اقتصاد زیستی
پلی تکنیک سوئدی (، ) یک مؤسسه آموزش عالی حرفه ای (دانشگاه فنی حرفه ای) در واسا، فنلاند بود. این دانشگاه برنامه های کارشناسی و کارشناسی ارشد را به زبان سوئدی در زمینه های فناوری، مراقبت های بهداشتی، رفاه اجتماعی در واسا و در حوزه فرهنگ در نیوکارلبو و یاکوبستاد ارائه می داد. در ۱ آگوست ۲۰۰۸، این دانشگاه با پلی تکنیک سیدواست ادغام شد تا دانشگاه علوم کاربردی نوویا را تشکیل دهد.
تلوهانگ سکامانه یک سیاستمدار لسوتویی است که به عنوان رئیس مجلس ملی لسوتو فعالیت می کند و پیش تر وزیر امور خارجه و روابط بین الملل بوده است.
دانشگاه علوم کاربردی واسا (، ، که با نام وامک (VAMK) نیز شناخته می شود، یک موسسه آموزش عالی بین المللی در واسا، فنلاند است. وامک در رشته های کارشناسی مدیریت بازرگانی، مهندسی، مدیریت هتلداری و خدمات اجتماعی و همچنین پرستاری رسمی و پرستاری بهداشت عمومی به زبان های فنلاندی، سوئدی و انگلیسی برنامه ارائه می کند. این دانشگاه تقریباً ۴۰۰۰ دانشجو و حدود ۲۰۰ کارمند دارد. برنامه ها. وامک آموزش را به سه زبان برای ۱۷ برنامه تحصیلی ارائه می دهد. علاوه بر برنامه های تحصیلی فنلاندی، وامک دارای سه برنامه تحصیلی سوئدی و سه برنامه تحصیلی انگلیسی است. کلاس های دانشگاه علوم کاربردی وامک شامل مطالعات نظری، حرفه ای، آموزش عملی در یک زمینه تخصصی و پایان نامه نهایی است. نمایه بین المللی. حدود یک یازدهم از کل دانشجویان وامک دانشجویان خارجی هستند. سالانه حدود ۳۰۰ دانشجو از خارج از کشور، علاوه بر حدود ۸۰ دانشجوی تبادلی، تحصیلاتی را که منجر به اخذ مدرک می شود، دنبال می کنند. هر دانشجو می تواند با شرکت در دوره های آموزشی یا آموزش های عملی در خارج از کشور، تجربه بین المللی کسب کند. سالانه تقریباً ۱۵۰ دانشجوی وامک به خارج از کشور می روند.
فارغ التحصیل سال. در اکتبر ۲۰۲۱، دانشگاه علوم کاربردی واسا اولین رویداد فارغ التحصیلی خود را برگزار کرد و فارغ التحصیل سال را انتخاب کرد. جایزه فارغ التحصیل سال برای اولین بار به لوکومانو ایدریسو، یک سازنده جامعه و کارمند وارتسیلا، اهدا شد. جایزه فارغ التحصیل سال به فارغ التحصیل وامک از هر یک از دانشکده ها (بازرگانی، مهندسی و مراقبت های بهداشتی و علوم اجتماعی) که خود را متمایز کرده و با پیروی از ارزش های وامک یعنی حرفه ای بودن، همدردی، صداقت، مسئولیت پذیری و صراحت، تأثیر مثبتی در داخل و خارج از دانشگاه گذاشته است، اهدا می شود.
جام جهانی باشگاه ها ۲۰۲۵ یک تورنمنت بین المللی فوتبال خواهد بود که از ۱۴ ژوئن تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۵ در ایالات متحده برگزار می شود. ۳۲ باشگاه حاضر در این تورنمنت موظفند یک تیم اولیه بین ۲۶ تا ۳۵ بازیکن، از جمله سه دروازه بان، را ثبت کنند. فقط بازیکنان این فهرست واجد شرایط شرکت در این تورنمنت هستند. یک فهرست موقت تیم شامل بین ۲۶ تا ۵۰ بازیکن، از جمله چهار دروازه بان، باید توسط هر باشگاه به فیفا ارسال می شد. فهرست های موقت توسط فیفا منتشر نشدند و تغییرات قبل از ارسال فهرست نهایی (از جمله برای بازیکنان تازه ثبت شده) مجاز بود. از ۱ تا ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، فدراسیون های عضو همه باشگاه های شرکت کننده یک پنجره نقل و انتقالات فوق العاده را اجرا کردند تا امکان ثبت نام بازیکنان تازه ثبت شده فراهم شود. از فهرست موقت، فهرست نهایی شامل حداقل ۲۶ و حداکثر ۳۵ بازیکن برای هر باشگاه تا ۱۰ ژوئن، چهار روز قبل از مسابقه افتتاحیه مسابقات، به فیفا ارسال شد. فیفا فهرست های نهایی را به همراه شماره بازیکنان در وب سایت خود در ۱۱ ژوئن منتشر کرد. در طول مسابقات، باشگاه ها می توانند از ۲۷ ژوئن تا ۳ ژوئیه تغییرات محدودی در فهرست نهایی خود ایجاد کنند، در