Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ست و منجر به مقایسه با جین آستن شده است. موفقیت "مزرعه آسایش سرد" بر حرفه او مسلط شد و او از همذات پنداری خود با کتاب به استثنای بقیه آثارش ناراحت شد. او و آثارش که عموماً به عنوان رمان نویسی تک اثر شناخته می شوند، در کانون ادبیات انگلیسی پذیرفته نشده اند زندگی. خانواده گیبونزها از ایرلند سرچشمه گرفته اند. پدربزرگ استلا، چارلز پرستون گیبون، مهندس عمران بود که دوره های طولانی را در آفریقای جنوبی برای ساخت پل گذراند. او و همسرش آلیس شش فرزند داشتند که دومین فرزند آنها - بزرگ ترین پسر - در سال ۱۸۶۹ به دنیا آمد و با نام تلفورد شناخته می شد. خانواده گیبونزها خانواده ای پرآشوب بود و تنش های ناشی از زناهای مکرر چارلز گیبونز در زندگی آن ها حضور داشت. تلفورد گیبون در سال ۱۸۹۷ به عنوان یک پزشک آموزش دید و به عنوان پزشک و جراح در بیمارستان لندن صلاحیت پیدا کرد. در ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۰ با ماد ویلیامز، دختر یک کارگزار بازار سهام ازدواج کرد. این زوج خانه ای را در مالدن کرسنت، کنتیش تاون، منطقه ای مربوط به طبقه کارگر در شمال لندن، خریداری کردند، جایی که تلفورد در آنجا مطب پزشکیش را تأسیس کرد و تا پایان عمر در آنجا بود. استلا، او
لین فرزند این زوج، در ۵ ژانویه ۱۹۰۲ به دنیا آمد. دو برادر وی، جرالد و لوئیس، به ترتیب در سال های ۱۹۰۵ و ۱۹۰۹ به دنیا آمدند. جو خانه در شهر کنتیش منعکس کننده فضای خانواده بزرگ گیبونز بود و حملات مکرر تلفورد از بدخلقی، مشروب خواری، زن ستیزی و اعمال خشونت آمیز گاه به گاه بر آن حاکم بود. استلا بعداً پدرش را به عنوان «مرد بد، اما یک دکتر خوب» توصیف کرد. او نسبت به بیماران فقیرتر خود خیرخواه بود اما زندگی را برای خانواده اش بد می کرد. در ابتدا استلا فرزند مورد علاقه او بود، اما زمانی که به بلوغ رسید، مرتباً ظاهر و جثه او را مسخره می کرد. مادرش تأثیری آرام و تثبیت کننده داشت. تا زمانی که استلا به سن ۱۳ سالگی رسید، در خانه توسط تعدادی از معلمان آموزش دیده بود. قفسه های کتاب خانواده مطالب خواندنی را فراهم می کرد و او استعدادی در داستان سرایی پیدا کرد که با آن برادران جوانش را سرگرم کرد.
اولیویا شکسپیر (; – ) نمایشنامه نویس، رمان نویس، و نویسنده اهل بریتانیا بود. او شش کتاب نوشت که به عنوان رمان «مشکل ازدواج» توصیف می شود. آثار او فروش ضعیفی داشتند، گاهی فقط چند صد نسخه از آنها فروخته می شد. آخرین رمان او، "عمو هیلاری"، "کار بزرگ" او محسوب می شود. او دو نمایشنامه را با همکاری فلورانس فار نوشت. اولیویا دختر یک ژنرال آجودان بازنشسته بود و تحصیلات رسمی کمی داشت. با این حال، او به خوبی آموزش دیده بود و به ادبیات علاقه داشت. در سال ۱۸۸۵ با وکیل مدافع لندنی هنری هوپ شکسپیر ازدواج کرد و در سال ۱۸۸۶ تنها فرزندشان به نام دوروتی را به دنیا آورد. در سال ۱۸۹۴ علایق ادبی او منجر به دوستی با ویلیام باتلر ییتس شد که در سال ۱۸۹۶ این دوستی صمیمی تر شد. او اعلام کرد که آنها «روزهای زیادی شادی» در پیش داشتند، اما این رابطه در سال ۱۸۹۷ به پایان رسید. با این حال آنها دوستان همیشگی باقی ماندند و مکرراً مکاتبه داشتند. در ۲۰ اکتبر ۱۹۱۷، ییتس با جورجی هاید لیز، خواهرزاده اولیویا شکسپیر و بهترین دوست دوروتی ازدواج کرد. اولیویا در سال ۱۹۰۹ میزبانی از محفل ادبی هفتگی را آغاز کرد که شاعر آمریکایی ازرا پاوند و دیگر نویسند
گان و هنرمندان نوگرا در آن حضور داشتند و در جامعه ادبی لندن تأثیرگذار شد. دختر اولیویا، دوروتی شکسپیر، در سال ۱۹۱۴ با پاوند ازدواج کرد، علی رغم اینکه پدر و مادرش به او لطف داشتند. پس از ازدواج، پاوند از وجوه دریافتی از اولیویا برای حمایت از تی اس الیوت و جیمز جویس استفاده کرد. هنگامی که دوروتی در سال ۱۹۲۶ در فرانسه پسری به نام عمر پاوند به دنیا آورد، اولیویا سرپرستی پسر را بر عهده گرفت. او تا زمان مرگش یعنی دوازده سال بعد، در سال ۱۹۳۸، با اولیویا زندگی کرد. زندگی. پدر اولیویا، هنری تاد تاکر، در ادینبورگ به دنیا آمد و در سن ۱۶ سالگی به عنوان یک پرچمدار به ارتش هند بریتانیا پیوست. او در بنگال به درجه آجودان ژنرال رسید، اما در سال ۱۸۵۶ در سن ۴۸ سالگی به دلیل بیماری بازنشسته شد. در عرض یک سال پس از بازگشت به بریتانیا، با هریت جانسون (متولد ۱۸۲۱) اهل باث، سامرست ازدواج کرد. این زوج به جزیره وایت نقل مکان کردند. در آنجا دو دخترشان یعنی فلورانس در سال ۱۸۵۸ و اولیویا در ۱۷ مارس ۱۸۶۳ به دنیا آمدند. بلافاصله پس از آن به ساسکس نقل مکان کردند، جایی که سومین فرزندشان، هنری، در سال ۱۸۶۶ به دنیا آمد. در سال ۱۸۷۷ خانواده به
لندن نقل مکان کرد و دختران در دنیای اجتماعی بزرگ شدند. اولیویا اغلب به دیدن بسیاری از اقوام خود در کشور می رفت و به طور خاص به پسر عمویش لیونل جانسون که به شاعر و دوست ویلیام باتلر ییتس تبدیل شد، علاقه مند شد. این احتمال وجود دارد که اولیویا آموزش رسمی کمی از او دریافت کرده باشد. او ممکن است توسط معلمان آموزش دیده باشد، و به نظر می رسد که به عنوان یک زن جوان به خوبی خواندن و نوشتن به آموزش داده شده است. در سال ۱۸۸۵ اولیویا با هنری هوپ شکسپیر ازدواج کرد، مردی که ترنس براون در "WB Yeats: A Critical Biography" به عنوان فردی شایسته اما کسل کننده توصیف کرد. او که در سال ۱۸۴۹ در هند به دنیا آمد، از طناب سازان قرن هفدهم شرقی لندن بود و مانند اولیویا از خانواده ای نظامی بود، اگرچه از اعتبار و ثروت کمتری نسبت به تاکرها و جانسون ها برخوردار بود. هنری در هارو تحصیل کرده بود، حقوق خوانده بود و در سال ۱۸۷۵ به یک دفتر وکالت پیوست. این زوج در ۸ دسامبر ۱۸۸۵ ازدواج کردند و به ماه عسل در بولون و پاریس رفتند. پدر اولیویا به آنها درآمدی در قالب امانت داد. نه ماه پس از ازدواج تنها فرزندشان، دوروتی، در ۱۴ سپتامبر ۱۸۸۶ به دنیا آمد.
اولیویا به زودی متوجه شد که این ازدواج عاری از اشتیاق است.
اولیویا مری منینگ (; – ) فیلم نامه نویس، نویسنده، و شاعر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۲۹ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می کرد. داستان های تخیلی و غیرداستانی او، که اغلب سفرها و اودیسه های شخصی را شرح می دهد، عمدتاً در بریتانیا، اروپا و خاورمیانه اتفاق می افتد. او اغلب از تجربه شخصی خود می نوشت. کتاب های او همچنین نقاط قوت را در نوشتن تخیلی نشان می دهد. کتاب های او به خاطر بینش هنری و توصیف های واضح او از مکان مورد تحسین قرار می گیرند. دوران جوانی منینگ بین پورتسموث و ایرلند گذرانده شد و به او آنچه را که او به عنوان "احساس تعلق به هیچ کجای معمول انگلیسی-ایرلندی " توصیف کرد، داد. او به مدرسه هنر رفت و به لندن نقل مکان کرد در آنجا اولین رمان جدی خود با عنوان، "باد تغییر می کند،" در سال ۱۹۳۷ را منتشر کرد. او در اوت ۱۹۳۹ با آر. دی اسمیت ("رجی")، یک مدرس در شورای فرهنگی بریتانیا که در بخارست، رومانی منصوب شده بود، ازدواج کرد و متعاقباً در یونان، مصر و فلسطین در حالی که نازی ها اروپای شرقی را تسخیر کردند، زندگی کرد. تجربیات او پایه و اساس شناخته شده ترین اثر او، شش رمان "سه گانه بالکان" و "سه گانه شام"، که در مجموع به
عنوان "ثروت های جنگ" شناخته می شوند، شد. منتقدان کیفیت تولید کلی او را نابرابر ارزیابی کردند، اما این مجموعه که بین سال های ۱۹۶۰ و ۱۹۸۰ منتشر شد، توسط ژورنالیست، نویسنده، مترجم، آهنگساز و فیلمنامه نویس آنتونی برگس به عنوان "بهترین ضبط داستانی جنگ که توسط یک نویسنده بریتانیایی تولید شده" توصیف شد. منینگ پس از جنگ به لندن بازگشت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۰ در آنجا زندگی کرد. او شعر، داستان کوتاه، رمان، غیرداستانی، نقد و درام برای بی بی سی می نوشت. منینگ و شوهرش هر دو روابط نامشروع داشتند، اما هرگز به طلاق فکر نکردند. روابط او با نویسندگانی مانند استیوی اسمیت و آیریس مرداک دشوار بود، زیرا منینگ از موفقیت بیشتر آنها غبطه می خورد. . اسمیت هرگز در نقش خود به عنوان حامی و مشوق اصلی همسرش تزلزل نکرد و مطمئن بود که استعداد او در نهایت شناسایی خواهد شد. همان طور که او می ترسید، شهرت واقعی مری تنها پس از مرگش در سال ۱۹۸۰ به دست آمد، زمانی که اقتباسی از "Fortunes of War" در سال ۱۹۸۷ از تلویزیون پخش شد. کتاب های منینگ مورد توجه انتقادی محدودی قرار گرفته اند. همان طور که در طول زندگی او، نظرات، به ویژه در مورد شخصیت پردازی
و تصویر او از فرهنگ های دیگر، تقسیم شده است. او در آثارش تمایل داشت مسائل جنسیتی را به حداقل برساند و به راحتی به عنوان ادبیات فمینیستی طبقه بندی نمی شوند. با این وجود، تحقیقات اخیر اهمیت منینگ را به عنوان نویسنده زن داستان های جنگی و امپراتوری بریتانیا در حال افول برجسته کرده است. آثار او انتقادی از جنگ و نژادپرستی، و استعمار و امپریالیسم است که موضوعات مهاجرت و بیگانگی فیزیکی و عاطفی را بررسی می کنند. زندگی. اولیویا منینگ در نورث اند، همپشایر، پورتسموث در ۲ مارس ۱۹۰۸ به دنیا آمد پدرش، الیور منینگ، یک افسر نیروی دریایی بود که با وجود نداشتن تحصیلات رسمی، از کارآموز نیروی دریایی به ستوان فرمانده رسید. در سن ۴۵ سالگی، هنگام بازدید از بندر بلفاست، با اولیویا مورو که چهارده سال از او کوچکتر بود، ملاقات کرد. آنها کمتر از یک ماه بعد، در دسامبر ۱۹۰۴، در کلیسای پرزبیتری در شهر زادگاهش ، بنگور، کانتی داون، ازدواج کردند.
نانسی فریمن میتفورد (; – ) معروف به نانسی میتفورد رمان نویس، زندگی نامه نویس و روزنامه نگار انگلیسی بود. او که بزرگ ترین فرزند خانواده میتفورد بود، به عنوان یکی از «جوانان روشنفکر» در صحنه اجتماعی لندن در دوره میان دوجنگ تلقی می شد. او چندین رمان در مورد زندگی جامعه طبقات بالا در انگلیس و فرانسه نوشت و به عنوان یک طنزپرداز تند و اغلب تحریک آمیز شناخته می شود. او همچنین به عنوان نویسنده زندگی نامه های تاریخی محبوب شهرت دارد. میتفورد از دوران کودکی ممتازی به عنوان دختر بزرگ برخوردار بود. پدرش دیوید فریمن-میتفورد، بعدها دومین بارون رددیل شد. او که به صورت خصوصی تحصیل کرده بود، قبل از انتشار اولین رمان خود در سال ۱۹۳۱، هیچ آموزش به عنوان نویسنده نداشت. این تلاش اولیه و سه تلاشی که به دنبال آن انجام شد، شور و هیجان کمی ایجاد کرد. دو رمان نیمه اتوبیوگرافیک او پس از جنگ، "تعقیب عشق" (۱۹۴۵) و "عشق در آب و هوای سرد" (۱۹۴۹) شهرت او را تثبیت کردند. ازدواج میتفورد با پیتر راد (۱۹۳۳) برای هر دو رضایت بخش نبود. آنها در سال ۱۹۵۷ پس از یک جدایی طولانی طلاق گرفتند. در طول جنگ جهانی دوم، او با یک افسر فرانسه آزاد، گاستون پالوس
کی، که عشق زندگی او بود، رابطه برقرار کرد. پس از جنگ، میتفورد در فرانسه اقامت گزید و تا زمان مرگش در آنجا زندگی کرد و از طریق نامه ها و ملاقات های منظم با بسیاری از دوستان انگلیسی خود ارتباط برقرار کرد. در طول دهه ۱۹۵۰، میتفورد مفهوم زبان «U و غیر یو» () را توسعه داد، که به موجب آن منشأ و جایگاه اجتماعی با کلماتی که در گفتار روزمره استفاده می شوند شناسایی می شدند و بخشی از اصطلاحات گفتمان رایج گویش های اجتماعی در بریتانیا در دهه ۱۹۵۰ بود. او این کار را به عنوان یک شوخی در نظر گرفته بود، اما بسیاری آن را جدی گرفتند و میتفورد یک مرجع در آداب و تربیت و پرورش به حساب می آمد. سال های بعدی او تلخ و شیرین بود، موفقیت مطالعات زندگی نامه ای او دربارهٔ مادام دو پومپادور، ولتر و لوئی چهاردهم در تضاد با شکست نهایی رابطه او با پالوسکی بود. از اواخر دهه ۱۹۶۰ سلامت او رو به وخامت گذاشت و چندین سال قبل از مرگش در سال ۱۹۷۳ بیماری دردناکی را تحمل کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است. خانواده میتفورد. قدمت خانواده میتفورد مربوط به دوران نورمن است، زمانی که سر جان دی میتفورد قلعه میتفورد را در نورثامبرلند حفظ ک
رد. بعدها سر جان چندین منصب عمومی مهم را در اواخر قرن چهاردهم و اوایل قرن پانزدهم بر عهده داشت و خانواده سنت خدمات عمومی را برای نسل های زیادی حفظ کردند. در قرن هجدهم ویلیام میتفورد یک مورخ کلاسیک برجسته بود که مسئول تاریخ قطعی یونان باستان بود. نوه بزرگ او الگرنون فریمن میتفورد، متولد ۱۸۳۷ و معروف به «برتی»، دیپلمات و جهانگردی بود که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۰ در دومین وزارتخانه دیزرائیلی سمت کوچکی داشت. در سال ۱۸۷۴ با کلمنتینا، دومین دختر دیوید اوگیلوی، دهمین ارل ایرلی ازدواج کرد، پیوندی که خانواده میتفوردها را به برخی از برجسته ترین خانواده های اشرافی بریتانیا پیوند می داد. بلانچ اوگیلوی، خواهر بزرگ کلمنتینا، همسر سر هنری مونتاگ هوزیر به یک تاجر تبدیل شد. چهار فرزند آنها شامل دختران کلمنتین چرچیل ("کلمی") بود که در سال ۱۹۰۸ با نویسنده و سیاست مدار بریتانیایی وینستون چرچیل نخست وزیر آینده بریتانیا ازدواج کرد و نلی که با برترام رومیلی ازدواج کرد. حاصل ازدواج برتی میتفورد پنج پسر و چهار دختر بود. کار او در خدمات دولتی در سال ۱۸۸۶ به پایان رسید، زمانی که پس از مرگ پسر عموی خود، ثروت قابل توجهی را به ارث برد. شرط ارث
این بود که او نام خانوادگی «فریمن میتفورد» را انتخاب کند. او خانه بتسفورد را در گلاسترشایر، مقر روستایی خانواده را بازسازی کرد. در دهه ۱۸۹۰ برای مدت کوتاهی به عنوان نماینده حزب محافظه کار خدمت کرد و در اوقات فراغت خود را وقف کتاب، نوشته ها و سفر می کرد. در سال ۱۹۰۲، او به عنوان بارون ردسدیل به مقام اول رسید، عنوانی که قبلاً در خانواده وجود داشت اما در سال ۱۸۸۶ از بین رفته بود.
مری مارتا شروود (; – ) نویسنده، رمان نویس، نویسنده کودکان، تصویرگر، و ویراستار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. مری با نام خانوادگی بات نویسنده انگلیسی قرن نوزدهم برای کودکان بود. انجیلی گری او در نوشته های اولیه او نفوذ کرد، اما آثار بعدی موضوعات رایج ویکتوریایی مانند خانواده را پوشش می دهد. مری مارتا بات با کاپیتان هنری شروود ازدواج کرد و به مدت یازده سال به هند نقل مکان کرد. او به مسیحیت انجیلی گروید، مدارسی را برای فرزندان افسران ارتش و کودکان محلی هندی باز کرد، کودکان بی سرپرست یا یتیم را به فرزند خواندگی پذیرفت و یک پرورشگاه تأسیس کرد. او از نوشتن داستان برای کودکان در اردوگاه های نظامی الهام گرفت. آثار او در بریتانیا به خوبی مورد استقبال قرار گرفت. شروودها در سال ۱۸۱۶ به دلایل پزشکی به بریتانیا بازگشتند. او یک مدرسه شبانه روزی افتتاح کرد، یک مجله کودکان را ویرایش کرد و صدها تراکت، رمان و آثار دیگر را برای کودکان و فقرا منتشر کرد که باعث افزایش محبوبیت او در ایالات متحده و بریتانیا شد. او در سال ۱۸۵۱ در توئیکنهام، میدلسکس درگذشت. مضامین نوشته های او عبارت بودند از: «اعتقاد او به فساد ذاتی ا
نسانی»، اعتقاد او به اینکه ادبیات برای هر طبقه ای از جامعه «دارای فایده آموزنده ای» است، اعتقاد او به اینکه «پویایی زندگی خانوادگی» باید منعکس کننده اصول مرکزی مسیحیت باشد، و کاتولیسیزم ستیزی. شروود را «یکی از برجسته ترین نویسندگان ادبیات کودکان قرن نوزدهم» می نامیدند. تصاویر او از خانواده و روابط با هند ممکن است بر بسیاری از خوانندگان جوان تأثیر بگذارد، اما با گسترش ادبیات کودکان در اواخر قرن نوزدهم، آثار او از بین رفت. زندگی. مری مارتا بات در ۶ مه ۱۷۷۵ در استانفورد-آن-تم، ووسسترشر زاده شد. او دختر بزرگ و دومین فرزند مارتا بات و کشیش جورج بات، کشیش معمولی جورج سوم بود. در کودکی، قبل از شش سالگی، شروود قبل از اینکه بتواند بنویسد در ذهنش داستان می ساخت و از مادرش التماس می کرد که آنها را یادداشت کند. برادرش همراه همیشگی او بود. تحصیلات شروود و خواهرش لوسی لیتلتون برای دختران در اواخر قرن هجدهم بسیار گسترده بود. شروود لاتین و یونانی را آموخت و اجازه داشت آزادانه در کتابخانه پدرش مطالعه کند. شروود در زندگی نامه خود بیان می کند که در سیزده سالگی، او به قد کامل رسیده بود، اما مادرش همچنان او را مانند یک کودک لباس
می پوشاند، بنابراین او با یک کتاب و یک عروسک در جنگل پنهان شد. به رغم دوران کودکی اش، به نظر می رسد که او از حضور در مدرسه دخترانه مادام سنت کوئنتین در ریدینگ ابی، که توسط مهاجران فرانسوی اداره می شد و جین آستن نیز در آن حضور داشتند، لذت می برد. شروود برخی از سال های نوجوانی خود را در لیچفیلد گذراند. در آنجا از همراهی اراسموس داروین طبیعت گرا، اصلاح طلب آموزشی ریچارد لاول اجورث، دخترش ماریا اجورث و شاعر آنا سیوارد لذت برد. اگرچه او از نظر فکری توسط آنها تحت تأثیر قرار می گرفت، اما از عدم ایمان آنها ناراحت بود و بعداً ریچارد اجورث را «کافر» توصیف کرد. او همچنین شخصیت سوارد نویسنده زن را مورد انتقاد قرار داد و در زندگی نامه خود نوشت که هرگز از زنی که کلاه گیس می پوشد و چاپلوسی های مردان جمع را می کند الگوبرداری نمی کند. او مصمم بود که نویسنده شود و پدرش او را تشویق کرد. هنگامی که او ۱۷ ساله بود، پدرش به او کمک کرد تا اولین داستان خود، "سنت ها" (۱۷۹۵) را منتشر کند. هنگامی که پدر شروود در سال ۱۷۹۵ درگذشت، خانواده او از زندگی اجتماعی فعال منزوی شدند، زیرا مادرش انزوا را ترجیح می داد و به بریج نورث، شراپ شر نقل مکا
ن کرد و به «خانه ای تا حدودی نامنساب» در خیابان های شهر رفتند. شروود در بریج نورث شروع به نوشتن رمان های احساسی کرد. در سال ۱۸۰۲ "مارگاریتا را" به قیمت ۴۰ پوند به آقای هازارد از باث و "تاریخ سوزان گری"، رمانی شبیه "پاملا" را به قیمت ۱۰ پوند فروخت. او همچنین در یک مدرسه محلی تدریس کرد. آثار. از بیش از چهارصد اثر او، شناخته شده ترین آثار او عبارتند از "تاریخ هنری کوچک و حامل او" (۱۸۱۴) و دو مجموعه "تاریخ هنری میلنر" (۱۸۲۲–۱۸۳۷) و "تاریخ خانواده فیرچایلد" (۱۸۱۸–۱۸۴۷). حرفه. زندگی حرفه ای شروود شامل سه دوره بود.
گریس فرانسیس تورپ (۱۰ دسامبر ۱۹۲۱–۱ آوریل ۲۰۰۸) ، فعال محیط زیست آمریکایی و حقوق بومیان بود. او در سپاه نظامی زنان خدمت کرد و برای خدماتش به عنوان سرجوخه در کمپین لشکرکشی گینه نو، نشان ستاره برنزی دریافت کرد. او در دانشگاه تنسی در ناکسویل و دانشکده حقوق انطاکیه تحصیل کرد و به یک قاضی دادگاه منطقه ای قبیله ای تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹، او به دلیل مخالفتش با ذخیره سازی زباله های سمی و رادیواکتیو در زمین های بومی، جایزه ی آینده ی بدون هسته ای را دریافت کرد. پدرش جیم تورپ بازیکن مشهور فوتبال آمریکایی و ورزشکار المپیکی بود. مجموعه ی گریس تورپ توسط موزه ی ملی سرخ پوستان ایالات متحده آمریکا نگهداری می شود. زندگی شخصی. تورپ در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۱در اوکلاهما بدنیا آمد. پدرش جیم تورپ و مادرش ایوا مارگارت میلر بودند. میراث قبیله ای او شامل پوتاواتومی، کیکاپو، ساک و فاکس، و اصل و نسب منومینی بود و او از نوادگان مستقیم شاهین سیاه (رهبر) بود. او در ییل، اوکلاهاما در خانه پدرش به دنیا آمد که اکنون به موزه تبدیل شده است و به عنوان " خانه جیم تورپ " شناخته می شود و گردشگران می توانند در تمام طول سال از آن بازدید کنند. گریس چهارمین و ک
وچک ترین فرزند بود. بزرگ ترین خواهرش گیل مارگارت در سال ۱۹۱۷، برادرش جیمز در سال ۱۹۱۸ و خواهرش شارلوت ماری در سال ۱۹۱۹ بدنیا آمده بودند. برادرش جیمز قبل از رسیدن به سنین نوجوانی بر اثر فلج اطفال درگذشت. در زمان تولد گریس، پدرش، جیم تورپ، قبلاً مدال آور المپیک بود. هنگامی که ایوا و جیم در سال ۱۹۲۳ از هم جدا شدند، جیم به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا حرفه فیلم را دنبال کند، در حالی که ایوا شارلوت، گیل و گریس را به شیکاگو برد. گریس قبل از اتمام دبیرستان چندین سال با هر دو والدین زندگی کرد. جیم در طول زندگی خود دو بار دیگر ازدواج کرد و به گریس چهار برادر ناتنی داد که او با آنها تعامل کمی داشت. با این حال، گریس با پدرش صمیمی بود و در حین جابجایی او در سراسر کشور، مکرراً با او ملاقات می کرد. جنگ جهانی دوم. گریس می خواست در طول جنگ جهانی دوم به کشورش خدمت کند. اگرچه او محل خدمت خود را در مکان هایی مانند پاریس یا آتن تصور کرده بود، اما از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به عنوان سرجوخه در فیلیپین، ژاپن و گینه نو خدمت کرد پس از ترخیص افتخاری در سال ۱۹۴۵، او در ژاپن ماند. او کار خود را در ژاپن در ستاد ژنرال مک آرتور به عنوان رئیس بخش است
خدام، وزارت غیرنظامیان ارتش، توکیو آغاز کرد. در ژوئن ۱۹۴۶، او با ستوان فرد دبلیو سیلی (۱۹۱۸–۲۰۰۸) ازدواج کرد. آنها با هم صاحب دو فرزند به نام های داگمار تورپ (۱۹۴۶) و پل تورپ (۱۹۴۸–۱۹۶۴) شدند که هر دو در ژاپن به دنیا آمدند. در سال ۱۹۵۰، این زوج طلاق گرفتند و تورپ و فرزندانش ژاپن را ترک کردند و به ایالات متحده بازگشتند تا در پرل، نیویورک، نزدیک خانه پدرش زندگی کنند. در سال ۱۹۶۷، گریس به آریزونا نقل مکان کرد و شروع به تمرکز بر فعالیت حقوقی نمود. حرفه نظامی. در سال ۱۹۴۳، تورپ در ارتش نام نویسی کرد و به سپاه نظامی زنان پیوست. پس از فارغ التحصیلی از مرکز آموزشی اوگلتورپ، جورجیا، تورپ به درجه سرجوخه ارتقا یافت. او تا زمانی که به کمپین گینه نو اعزام شد، به عنوان مسئول استخدام برای سپاه نظامی زنان در توسان و کمپ وایت در اورگان خدمت کرد. او متعاقباً در فیلیپین و ژاپن مستقر شد. او بعداً برای خدماتش در نبرد گینه نو یک ستاره برنز دریافت کرد. کار در کنگره ایالات متحده. در اواسط دهه ۱۹۷۰ گریس تورپ در تعاملات خود با کنگره ایالات متحده از منافع بومیان نمایندگی می کرد. در سال ۱۹۷۴ او به عنوان دستیار قانونگذاری در کمیته فرعی س
نا برای امور بومیان آمریکایی مشغول به کار شد. او سپس به عضویت هیئت بررسی سیاست سرخپوستان آمریکا درآمد و در زمینه ارتباطات و اطلاعات عمومی کار کرد. هیئت بررسی سیاست برای بهبود ایجاد و اجرای سیاست های کنگره در مورد گروه های بومی ایجاد شد و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ فعال بود. حرفه حقوقی. تورپ در سال ۱۹۸۰ مدرک لیسانس خود را در حقوق سرخپوستان آمریکایی در دانشگاه تنسی، ناکسویل، گرفت او همچنین به عنوان قاضی دادگاه منطقه ای پاره وقت برای پنج قبیله اوکلاهاما کار می کرد. گریس فرانسیس تورپ در ۱ آوریل ۲۰۰۸ بر اثر عوارض ناشی از حمله قلبی درگذشت. او به خاطر میراث نظامی، حقوقی و فعالانه اش به یاد می آید.
کوه نورث استار (به انگلیسی: North Star Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چیلان، واشینگتن واقع شده است. کوه نورث استار ۲٬۴۶۷٫۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه الدورادو (به انگلیسی: Eldorado Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه الدورادو ۲٬۷۰۳٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه هاوکینز (به انگلیسی: Hawkins Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده است. کوه هاوکینز ۲٬۱۸۲٫۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه کویتز (به انگلیسی: Mount Queets) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه کویتز ۱٬۹۷۳٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه اسکوکومیش (به انگلیسی: Mount Skokomish) یک کوه و قله در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون (واشینگتن) واقع شده است. کوه اسکوکومیش ۱٬۹۶۱٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه چیمنی (به انگلیسی: Chimney Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه چیمنی ۲٬۱۰۸٫۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ایندین (به انگلیسی: Indian Mountain) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در North Cascades National Park واقع شده است. کوه ایندین ۲٬۱۷۴٫۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ساورداغ (به انگلیسی: Sourdough Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه ساورداغ ۱٬۸۶۲٫۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه رد (به انگلیسی: Red Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه رد ۱٬۷۹۵٫۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه استرایپد (به انگلیسی: Striped Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرزنو، کالیفرنیا واقع شده است. کوه استرایپد ۴٬۰۱۷٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ویند (به انگلیسی: Wind Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکمنیا، واشینگتن واقع شده است. کوه ویند ۵۸۱٫۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه چلنجر (به انگلیسی: Mount Challenger) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه چلنجر ۲٬۵۰۱٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه مینی (به انگلیسی: Mount Meany) یک کوه و قله در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه مینی ۲٬۰۴۰٫۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه فریکابا (به انگلیسی: Mount Fricaba) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Olympic National Park واقع شده است. کوه فریکابا ۲٬۱۷۵٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه لوکاوت (به انگلیسی: Lookout Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکجیت، واشینگتن واقع شده است. کوه لوکاوت ۱٬۷۳۷٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه گرانیت (به انگلیسی: Granite Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده است. کوه گرانیت ۲٬۱۷۷٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ماتیاس (به انگلیسی: Mount Mathias) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه ماتیاس ۲٬۱۸۱٫۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ورندرای (به انگلیسی: Mount Verendrye) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه ورندرای ۳٬۰۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه اسلویسکین (به انگلیسی: Sluiskin Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در پارک ملی کوه رینیر واقع شده است. کوه اسلویسکین ۲٬۱۴۱٫۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه لین (به انگلیسی: Lane Peak) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لوئیس، واشینگتن واقع شده است. کوه لین ۱٬۸۳۲٫۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لوری آن پیستوا ( ; ۱۴ دسامبر ۱۹۷۹–۲۳ مارس ۲۰۰۳) گروهبان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود که در طول جنگ عراق کشته شد. او که یکی از اعضای سپاه کوارترمستر بود، در حمله عراق که در آن سربازان همکارش شوشانا جانسون و دوست پیستوا جسیکا لینچ مجروح شدند، جان باخت. او یکی از اعضای قبیله هوپی و اولین زن از سرخ پوستان ایالات متحده آمریکا بود که در جنگ در حین خدمت در ارتش آمریکا جان خود را از دست داد و اولین زن در ارتش ایالات متحده بود که در جنگ عراق کشته شد. قله پیستوا در آریزونا به افتخار او نامگذاری شده است. سنین جوانی و تحصیل. پیستوا در توبا سیتی، آریزونا، در خانواده تری پیستوا و پریسیلا «پرسی» باکا به دنیا آمد. پدرش هوپی بومی آمریکایی و مادرش مکزیکی-آمریکایی است. این زوج اولین بار در سال ۱۹۶۴ ملاقات کردند و در نوامبر ازدواج کردند. خانواده پیستوا پیشینه نظامی طولانی داشتند. پدربزرگ پدری او در ارتش ایالات متحده در جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم خدمت کرد، و پدرش تری پیستوا در سپتامبر ۱۹۶۵ به ارتش ایالات متحده فراخوانده شد و قبل از اینکه در ماه مارس ۱۹۶۷ به خانه بازگردد در جنگ ویتنام خدمت کرد. خانواده پیستوا در شهر توبا، ش
هری واقع در منطقه حفاظت شده سرخپوستان ناواهو در شهرستان کوکانینو ساکن بودند. در کودکی به او نام هوپی به معنای "دختر خرس سفید" داده شد. نام خانوادگی او از ریشه زبان هوپی به معنای «آب جمع شده در صحرا توسط باران سخت» گرفته شده است؛ بنابراین، "Piestewa" (Hopi: [piˈɛstɛwa]) به معنای «مردمی که در کنار آب زندگی می کنند» ترجمه می شود. کمین ناصریه عراق. پیستوا عضو یگان تعمیر و نگهداری ۵۰۷ ارتش ایالات متحده بود. گروه او در یک کاروان در صحرا حرکت می کرد و قرار بود در روزهای آغازین جنگ، ناصریه در جنوب عراق را دور بزند. اما کاروان در طول مسیر گم شد و در ۲۳ مارس ۲۰۰۳ در ناصریه به کمین افتاد. هنگامی که پیستوا زیر «سیل آتش» قرار گرفت (به قول تحقیقات ارتش در مورد نبرد)، او با سرعت زیاد رانندگی کرد و از آتش دشمن فرار کرد تا اینکه یک آرپی جی به هاموی او برخورد کرد. پیستوا، جانسون و لینچ همگی با جراحات از تصادف جان سالم به در بردند، در حالی که سه سرباز دیگر در هاموی جان باختند. آنها به همراه چهار نفر دیگر اسیر شدند و پیستوا به زودی بر اثر جراحات جان باخت. ویدئویی از برخی از اسیران جنگی آمریکایی، از جمله پیستوا (که اندکی قبل از م