Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تند. توکویاما به بازنشستگی اجباری در سن ۶۵ سالگی مشمول می شوند. سبک دهی به مو. بسته به محیطی که در آن کار می کنند، توکویاما (آرایشگران سنتی ژاپنی) ممکن است از ابزارهای کاملاً سنتی استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر آزادی بیشتری دارند و از ابزارهای مدرن نیز استفاده می کنند. بدون توجه به محیط حرفه ای خود، همهٔ توکویاما از یک پماد ویژه به نام بینزوکه (یا بین سکه) استفاده می کنند که به دلیل استحکام خود مشهور است و برای مدل های موی پیچیده ایده آل است.در ورزش سومو، توکویاما تنها از بینزوکه ای استفاده می کنند که توسط شرکتی در منطقه ادگاوا، توکیو تولید شده است.در بونراکو، توکویاما می توانند بیشترین استفاده را از ابزارهای مدرن در آرایش مو ببرند، از جمله اسپری مو و سشوار.با این حال، آن ها نمی توانند از روغن در پوشش سر عروسک استفاده کنند، زیرا سر عروسک ها که از چوب سرو ساخته شده اند، در زمان ترمیم و هنگام اعمال رنگدانه ها چسبندگی خود را از دست می دهند. در هر دو هنر سومو و کابوکی، توکویاما از دو نوع روغن (به نام های سوکیو و چونری) که به طور خاص برای ساخت کلاه گیس تولید شده اند، استفاده می کنند.در سومو، توکویاما از پماد س
وکیو استفاده می کنند که به صورت سنتی از کلزا، موم ژاپنی و عطر وانیل تهیه شده است. این پماد دارای بوی متمایزی است که با حرفه سومو مرتبط است.
تو نور چشم من هستی یا تو نور چشم منی (کره ای: 그 시절, 우리가 좋아했던 소녀) یک فیلم عاشقانه محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی است. این فیلم بر اساس رمانی نیمه خودزندگی نامه به همین نام توسط نویسندهٔ تایوانی گیدنز کو ساخته شده است. این فیلم که اولین کارگردانی چو یونگ-میونگ است، بازسازی فیلمی به همین نام تایوانی در سال ۲۰۱۱ است. این فیلم با بازی داهیون و جونگ جین-یونگ، دربارهٔ جین-وو نابالغی را است که روزهای بی شماری را قبل از اعتراف به اولین عشقش سون-آه در سن ۱۸ سالگی گذراند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در بیست و نهمین جشنواره بین المللی فیلم بوسان در ۳ اکتبر ۲۰۲۴ داشت. قابل ذکر است نسخه ژاپنی این داستان در فیلمی ۱ساعت و ۴۸ دقیقه ای به تصویر کشیده شده است. خلاصه داستان. "نور چشم منی" لحظات پر جنب و جوش جوانی در دههٔ ۲۰۰۰، احساسات لطیف عشق اول و سفر پیچیدهٔ اولین عشق را به وضوح به تصویر می کشد. جین-وو (جونگ جین-یونگ) و دوستانش هر کدام در فراز و فرودهای دوران جوانی خود هستند. با این حال، همهٔ آن ها عاشق سون-آه (داهیون)، دانش آموز نمونه و زیبا که علیرغم هم کلاسی بودن، رؤیایی دست نیافتنی به نظر می رسد، هستند. جین-وو و سون-آه عل
یرغم شخصیت ها و جایگاه های متفاوتشان، با قدردانی از ویژگی های منحصربه فرد یکدیگر پیوندی نزدیک برقرار می کنند. رابطهٔ آن ها مراحل چالش برانگیز دبیرستان را طی می کند. خلاصه داستان نسخه ژاپنی(ساخت ۲۰۱۸) (تو سیب چشم من هستی).کوزوکه میزوشیما دانش آموز دبیرستانی در یک شهر استانی است و از یک زندگی راحت برخوردار است.کوزوکه میزوشیما یک روز به دلیل شوخی بیش از حد ، تنبیه و از کلاس اخراج می شود. ناظم مدرسه(معلم ریاضی) بعد از تذکر به او از دانش آموز نمونه'ی کلاس ، مای هیاز می خواهد مراقب کوزوکه میزوشیما باشد و به او در درس ریاضی کمک کند. این موضوع باعث شکل گیری یک ارتباط دوستانه بین مای و کوزوکه می شود. کوزوکه و چهار دوستش همگی وقتی در مدرسه راهنمایی بودند ، عاشق مای بودند در ادامه به دلیل یک حادثه کوچک ، کوزوکه میزوشیما و مای هیاز به هم نزدیک می شوند.
فرهنگ در ایتالیا شامل دانش، باورها، هنرها، قوانین و آداب و رسوم شبه جزیره ایتالیا و ایتالیایی ها در طول تاریخ است. ایتالیا مرکز تمدن روم، کلیسای کاتولیک و رنسانس و همچنین نقطه آغاز جنبش هایی با تأثیرات بین المللی بزرگ همچون باروک، نوکلاسیسیسم و فوتوریسم بوده است و به طور قابل توجهی به پدیده های تاریخی مانند عصر اکتشاف و انقلاب علمی معاضدت کرده است. ایتالیا یک ابرقدرت فرهنگی و شبه جزیره ایتالیا یکی از مهدهای تمدن غرب محسوب می شود. ارکان اصلی فرهنگ ایتالیا، هنر، موسیقی، سینما، سبک و غذای آن است. ایتالیا زادگاه اپرا است و برای چند نسل، صرفنظر از ملیت آهنگساز زبان اجرای اپرا ایتالیایی بود. ایتالیا حضور مهمی در توسعه موسیقی کلاسیک، پیدایش موسیقی باروک، تعداد زیادی از فرمهای آهنگسازی همچون سمفونی، سونات و کنسرتو داشت، همچنین آهنگسازهای برجسته ای همچون کلودیو مونته وردی، آنتونیو ویوالدی، جواکینو روسینی، گائتانو دونیزتی، وینچنتزو بلینی، جوزپه وردی و جاکومو پوچینی ارائه کرد. ایتالیا به خاطر رقص های فولک پرشور و شعف معروف است. معروفترین رقص فولک ایتالیایی تارانتلا است، رقصی که سرچشمه آن در ناحیه پولیا در استان تارانتو
است که همچنین دگرسانی هایی از آن همچون کالابرین تارانتلا و پیتسیکا در سراسر ایتالیا وجود دارد. همچنین ژانر رقص باله قبل از اینکه در فرانسه رواج یابد، در ایتالیا ابداع شده بود. سلیقه های محبوب نمایش در ایتالیا مدتها توجه خود را به سوی کمدی کشانده بود، سبک بداهه سازی که به کمدیا دلآرته شناخته می شود در اواسط قرن شانزدهم در ایتالیا آغاز شد، و امروزه نیز اجرا می شود. هنر. هنر ایتالیایی در طول قرن ها بر چند جنبش اصلی تأثیر گذاشت و تعدادی هنرمند بزرگ از جمله نقاش، معمار و مجسمه ساز را ارائه داده است. آشپزی و ترکیبات غذا. آشپزی ایتالیایی یک آشپزی مدیترانه ای متشکل از مواد اولیه، دستورهای غذا و شیوه های پخت وپز که از دوران روم در ایتالیا توسعه یافته است و بعد همراه با امواج جوامع دور از وطن ایتالیا در اطراف جهان منتشر شد. آشپزی ایتالیایی سنت های رایج در سراسر کشور که عمیقاً ریشه دوانیده است را دربر گرفته است، همچنین خوراک شناسی های تمام نواحی، متفاوت از یکدیگر، به ویژه بین شمال، مرکز و جنوب ایتالیا که مدام در حال مبادله با یکدیگر هستند را شامل می شود. بسیاری از غذاها که مختص به یک ناحیه بودند با تغییرات جزئی بر حسب ش
رایط در سراسر کشور تکثیر شدند. یکی از ویژگی های اصلی آشپزی ایتالیایی، سادگی آن است و بسیاری از غذاها شامل تعداد کمی مواد اولیه برای آماده سازی غذا هستند، به همین خاطر آشپزهای ایتالیایی به جای پیچیدگی آماده سازی غذا بر کیفیت مواد اولیه تکیه می کنند. پرطرفدارترین غذاها و دستورالعمل های تهیه در طی قرن ها، بیش از اینکه توسط سرآشپزها ایجاد شود توسط مردم عادی شکل گرفته است، به همین دلیل است که بسیاری از دستورالعمل های ایتالیایی تهیه غذا برای پخت و پز روزانه و خانگی مناسب هستند، با در نظر گرفتن ویژگی های منطقه ای، تنها مواد اولیه و خام منطقه منشأ غذا را در نظر گرفته و فصلی بودن آن را رعایت می کنند. آشپزی ایتالیایی به واسطه تغییرات سیاسی و اجتماعی در طی قرن های متمادی بسط یافته است و ریشه های آن به روم باستان بازمی گردد. کنگر فرنگی، نخود فرنگی، کاهو، جعفری، ملون ها و سیب، همچنین شراب و پنیر، انواع مختلف گوشت و دانه ها همه مورد علاقه رومیان باستان قرار داشتند. آشپزهای رومیان باستان هنگام ضیافت ها از ادویه های زیادی بهره می بردند، دستورالعمل های زیادی را برای تهیه کیک پنیر، املت ها و برشته کردن انواع گوشت ایجاد کردند.
از این مرحله آغازین باشکوه یک آشپزی سطح بالا و خوش رایحه پدید آمد. تغییرات چشمگیری با کشف دنیای جدید و معرفی سیب زمینی، گوجه فرنگی، فلفل دلمه ای و ذرت رخ داد که اکنون در محور آشپزی قرار دارند ولی از لحاظ کمیت تا قرن هجدهم شناسانده نشده بودند. آموزش. آموزش در ایتالیا از سن شش سالگی تا شانزده سالگی رایگان و اجباری است، آموزش در ایتالیا پنج مرحله: کودکستان ، دوره ابتدایی ، دوره متوسطه اول ، دوره متوسطه دوم و دانشگاه را شامل می شود. دوره ابتدایی هشت سال به طول می انجامد. به دانش آموزان در دروس زبان ایتالیایی، زبان انگلیسی، ریاضیات، علوم طبیعی، تاریخ، جغرافیا، مطالعات اجتماعی، تربیت بدنی، هنرهای تجسمی و موسیقی آموزش پایه داده می شود. دوره متوسطه پنج سال به طول می انجامد و سه گونه مدرسه سنتی با تمرکز بر سطوح آموزشی مختلف را دربر گرفته است که:"لیسه" (liceo) با برنامه درسی کلاسیک و علمی، دانش آموزان را برای تحصیلات دانشگاهی آماده می سازد، در حالی که "آموزشگاه فنی" (Istituto tecnico) و "آموزشگاه حرفه ای" (istituto professionale) دانش آموزان را برای آموزش حرفه ای آماده می سازد. در سال ۲۰۱۸، دوره آموزش متوسطه ایتالیا زی
ر میانگین سازمان توسعه و همکاری اقتصادی ارزیابی گردید. ایتالیا در بخش قرائت و علوم در زیر میانگین سازمان توسعه و همکاری اقتصادی و در بخش ریاضیات نزدیک به میانگین این سازمان امتیاز کسب کرد. ترنتو و بولتسانو در بخش قرائت بالاتر از میانگین کشوری امتیاز به دست آوردند. بین مدارس شمالی که دارای عملکردی نزدیک میانگین هستند و مدارس در جنوب که نتایج بسیار ضعیف تری داشته اند شکاف گسترده ای وجود دارد. آموزش عالی در ایتالیا، بین دانشگاه های دولتی، دانشگاه های خصوصی مدارس عالی تحصیلات تکمیلی معتبر و منتخب پخش گردیده است. در سال ۲۰۱۹، ۳۳ دانشگاه ایتالیا در بین ۵۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار داشتند که از لحاظ تعداد بعد از بریتانیا و آلمان، سومین کشور در اروپا بود. دانشگاه بوکونی میلان در رتبه بندی بین المللی وال استریت ژورنال در بین ۲۰ مدرسه بازرگانی برتر دنیا قرار گرفته است، این امر به ویژه به لطف برنامه کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار می باشد که در سال ۲۰۰۷، آن را در ردیف ۱۷ جهان از لحاظ شرایط اولویت جذب نیروی کار فارغ التحصیلان توسط شرکت های بزرگ چند ملیتی قرار داد. به علاوه، شرکت فوربز دانشگاه بوکونی را در رتبه اول جهانی در د
سته ویژه ارزش هزینه کردن (Value for Money) قرار داد. از دیگر دانشگاه ها و پلی تکنیک های برتر می توان به دانشگاه پلی تکنیک میلان و دانشگاه پلی تکنیک تورین اشاره کرد. در سال ۲۰۰۹، یک پژوهش ایتالیایی دانشگاه ساپینزای رم و دانشگاه میلان را (از لحاظ شاخص هایی همچون تولید علمی و جذب دانشجویان خارجی و سایر موارد) به عنوان دانشگاه های برتر در ایتالیا دانست، که فعالیت پژوهشی و آموزشی آن طی سالیان متمادی گسترش یافته است. دانشگاه میلان تنها عضو ایتالیایی لیگ دانشگاه های تحقیقاتی اروپا، گروه معتبری از بیست دانشگاه اروپا با تمرکز روی پژوهش، است. فولکلور و اسطوره شناسی. فولکلور در ایتالیا به فولکلور و افسانه محلی ایتالیا اشاره دارد. در قلمرو ایتالیا، با گذشت زمان اقوام مختلفی از یکدیگر متابعت کرده اند که هر یک ردی از خود در پنداره توده مردم بر جا گذاشته اند. فرهنگ ایتالیایی. ایتالیا مظهر فرهنگ غربی است و بیش از ۲٬۰۰۰ سال محل تقاطع جهانی بوده است. یادگیری مداوم، خلاقیت و پیشرفت فناوری در شبه جزیره ایتالیا، کمابیش هر جنبه از فرهنگ غربی را شکل داده است. کتابخانه و موزه. ایتالیا یکی از بزرگ ترین مراکز معماری، هنر و کتاب در جها
ن است. از بین تعداد زیاد کتابخانه های ایتالیا، مهم ترین آنها در سیستم کتابخانه ملی هستند که شامل دو کتابخانه مرکزی، در فلورانس (۵٫۳ میلیون جلد) و رم (۵ میلیون جلد)، و چهار کتابخانه منطقه ای، در ناپل (۱٫۸ میلیون جلد)، میلان (۱ میلیون جلد)، تورین (۹۷۳٬۰۰۰ جلد) و ونیز (۹۱۷٬۰۰۰ جلد) هستند. وجود دو کتابخانه ملی مرکزی، در صورتی که بیشتر کشورها تنها یک عدد از این نوع را دارند، به واسطه تاریخچه کشور اتفاق افتاد، زیرا روم بخشی از ایالات پاپی بود و فلورانس یکی از مراکز پادشاهی ایتالیای یکپارچه بود. در حالی که هر دو کتابخانه به عنوان کتابخانه های کپی رایت (copyright libraries) تعیین شده اند، در حال حاضر فلورانس به عنوان مکانی جهت حفظ و فهرست نویسی نگارش های ایتالیایی خدمت می کند و کتابخانه واقع در رم، نگارش های خارجی که توسط کتابخانه های دولتی کسب شده اند را فهرست می کند. تمام شهرهای بزرگ ایتالیا دارای کتابخانه عمومی هستند. در ایتالیا، مرکز جهانی فرهنگ، تاریخ و هنر بیش از ۳٬۰۰۰ موزه وجود دارد. شاید آنها حاوی مهم ترین مجموعه های مصنوعات تمدن باستانی باشند. به عنوان نمونه موزه تارانتو، آثار تاریخی و داده هایی را عرضه می ک
ند که باعث توانایی محققان برای کاوش عمیق تر در تاریخچه ناحیه مگنا گراسیا می شود. مجموعه های باستان شناسی در موزه ملی روم و موزه ملی باستان شناسی ناپل، احتمالاً در بین بهترین های جهان قرار دارند. به همین ترتیب مجموعه اتروسک در موزه ملی باستان شناسی اومبریا در پروجا، مجسمه های کلاسیک در موزه های کاپیتولین رم و مجموعه مصری موزه مصرشناسی تورین ممکن است بهترین مجموعه ها در جهان باشند. دوره کلاسیک تنها دوره ای نیست که در موزه های ایتالیا در معرض دید قرار داده شده است. دوره رنسانس ایتالیا در برخی از موزه ها، همچون گالری اوفیتزی، موزه بارگلو و کاخ پیتی واقع در فلورانس، به خوبی به نمایش گذاشته شده است. بسیاری از این موزه ها در کاخ های سابق پادشاهان یا سرای خانواده های سلطنتی جای گرفته اند. مردم ایتالیا. شبه جزیره ایتالیا دست کم از دوران روم مرکز توسعه فرهنگی غربی بوده است. شاعران مهم امپراتوری و جمهوری روم لوکرتیوس، کاتولوس، ویرژیل، هوراس و اووید بودند. همچنین در ادبیات لاتین سخنور-سخندان سیسرون، طنزپرداز جوونال، نثرنویس پلینیوس و برادرزاده اش پلینی جوان، مورخان سالوست، تیتوس لیویوس و سوئتونیوس برجسته بودند. ژولیوس سز
ار که به عنوان مورخ و سبک نثر نویسی بلندآوازه بود، حتی به عنوان رهبر سیاسی و نظامی شهرت بیشتری دارد. حقوقدان های رومی قانون روم را تأسیس و توسعه دادند که امروزه نیز بازنمایی کننده مبنای چارچوب قانون مدنی، گسترده ترین نظام حقوقی در جهان است. از جمله معروف ترین حقوقدان ها گایوس (حقوقدان)، اولپیان، پاپینیان و ژولیوس پائولوس هستند. ایتالیا به عنوان مرکز مگنا گراسیا، همچنین سرزمینی بود که شخصیت هایی همچون ارشمیدس، فیثاغورس، پارمنیدس، زنون رواقی و گرگیاس به جامعه جهانی ارائه کرد. نخستین امپراتور روم، اُکتاویان بود که با لقب آگوستوس بیشتر شناخته می شود. قابل توجه ترین امپراتورهای بعد، ستمگران کالیگولا و نرون، فیلسوف-زمامدار مارکوس آئورلیوس و کنستانتین بزرگ، اولین امپراتور روم که به مسیحیت گروید، هستند. تاریخچه کلیسای مسیحی در دوره قرون وسطی بدون اشاره از مردان ایتالیایی همچون بندیکت نرسیا، پاپ گریگوری یکم، فرانسیس آسیزی و فیلسوف-یزدان شناس انسلم، یواخیم فیوره و توماس آکویناس کامل نخواهد شد. پادشاهان و امپراتورهای سیسیلی همچون راجر دوم و فریدریش دوم از پادشاهی سیسیل، تأثیر قابل توجهی بر فرهنگ ایتالیایی داشتند و برای
اولین مرتبه ایتالیا را متحد و یکپارچه کردند. هیچ سرزمینی تأثیر زیادتری بر بخش هنرهای تجسمی نداشته است. در قرن های سیزدهم و چهاردهم، مجسمه سازان نیکولا پیزانو و پسرش جووانی پیزانو، نقاشان چیمابوئه، دوچو و جوتو و مدتی بعد مجسمه ساز آندرئا پیزانو در میان بسیاری از هنرمندان قرن پانزدهم - دوران طلایی فلورانس و ونیز - معماران فیلیپو برونلسکی، لورنتسو گیبرتی و لئون باتیستا آلبرتی، مجسمه سازان دوناتلو، لوکا دلا روبیا، دزیدریو دا ستینیانو و آندرئا دل وروکیو، نقاشان فرا آنجلیکو، استفانو دی جووانی، پائولو آچلو، مازاتچو، فلیپو لیپی، پیرو دلا فرانچسکا، جووانی بلینی، آندرئا مانتنیا، آنتونلو دا مسینا، آنتونیو دل پولایولو، لوکا سینیورلی، پیترو پروجینو، ساندرو بوتیچلی، دومنیکو گیرلاندایو و ویتره کارپاتچو وجود داشتند. در طی قرن شانزدهم در دوره رنسانس والا، رم با فلورانس موقعیت پیشتازی در دنیای هنر را تسهیم کرد. استادهای برتر شامل لئوناردو داوینچی با تخصص نقاش-طراح-مخترع، میکل آنژ با تخصص نقاش-مجسمه ساز-معمار، معماران دوناتو برامانته و آندره آ پالادیو، مجسمه ساز بن ونوتو چلینی، نقاش ها تیسین، جورجونه، رافائل، آندریا دل سارتو و
آنتونیو دا کورجو بودند. از جمله استادان نقاشی در اواخر دوره رنسانس تینتورتو و پائولو ورونزه بودند. جورجو وازاری نقاش، معمار، مورخ هنر و منتقد بود. از جمله هنرمندان پیشتاز دوره باروک، مجسمه ساز-معمار جان لورنتسو برنینی و فرانچسکو بورومینی، معماران فرانچسکو بارتولومئو راسترلی، فیلیپو جووارا و لوئیجی وانویتلی، نقاشان کاراواجو، گیدو رنی، آنیباله کاراچی، پیترو دا کورتونا، لوکا جوردانو، آندره آ پوتزو، گوئرچینو، دومنیکینو، جامباتیستا تیه پولو، کانالتو، پیترو لونگی و فرانچسکو گواردی بودند. شخصیت های برجسته در نقاشی مدرن اومبرتو بوچونی، آمادئو مودیلیانی، جورجو د کیریکو، لوچیو فونتانا، آلبرتو بوری و جورجو موراندی بودند. موسیقی که بخش جدایی نشدنی زندگی ایتالیایی ها است بسیاری از فرم های موسیقی و نیز زبان موسیقی را مدیون ایتالیا می باشد. خالق سرودهای گریگوری پاپ گریگوری یکم رومی بود. حامل موسیقی توسط گوئیدو د آرتزو اختراع یا ایجاد شد. یک آهنگساز برجسته قرن چهاردهم، ارگ نواز نابینای فلورانسی فرانچسکو لاندینی بود. آهنگسازان برجسته دوران رنسانس والا و اوایل دوره باروک جووانّی پی یرلوئیجی دا پالسترینا، مادریگالیست لوکا مارنز
یو و کارلو جزوالدو شاهزاده ونسا، ارگ نوازان ونیزی آندرا گابریلی و جووانی گابریلی، کلودیو مونته وردی، یکی از مؤسسان اپرا؛ ارگ نواز-آهنگساز ژیرولامو فرسکوبالدی، جاکومو کاریسیمی بودند. یکی از ابداع کنندگان اپرای فرانسوی و استاد سبک باروک فرانسه، ژان-باتیست لولی آهنگساز ایتالیایی بود که بعد تابعیت فرانسه را به دست آورد. شخصیت های مهم بعدی دوره باروک آرکانجلو کورلی، آنتونیو ویوالدی، لوئیجی بوکرینی، الساندرو اسکارلاتی و پسرش دومنیکو اسکارلاتی بودند. لوئیجی کروبینی که زاده ایتالیا بود، شخصیت محوری موسیقی فرانسوی در عصر ناپلئون بود، در حالی که آنتونیو سالییری و گاسپاره اسپونتینی به ترتیب نقش های مهمی در عمر موسیقی وین و برلین ایفا کردند. آهنگسازان قرن نوزدهم که دوره خود را به عصر بزرگ اپرای ایتالیایی تبدیل کردند جواکینو روسینی، گائتانو دونیزتی، وینچنتزو بلینی و بالاتر از همه جوزپه وردی بودند. نیکولو پاگانینی بزرگ ترین نوازنده ویولن زمانه خود بود. آهنگسازان اپرایی متاخرتر روجرو لئونکاوالو، جاکومو پوچینی و پیترو ماسکانی بودند. خوانندگان مشهور اپرا انریکو کاروزو، لوئیزا تترازینی، تیتا روفو، آملیتا گالی-کورچی، بنیامینو ج
ییی، اتزیو پینتزا (Ezio Pinza) و لوچیانو پاواروتی بودند. آرتورو توسکانینی به طور کلی به عنوان یکی از بزرگ ترین رهبران ارکستر و اپرا در زمانه خودش محسوب می شود، دو رهبر برجسته ارکستر معاصر کلودیو آبادو و ریکاردو موتی هستند. در حوزه موسیقی سینما، سازندگان بزرگ ایتالیایی انیو موریکونه، نینو روتا، آرماندو ترووایولی و جورجو مورودر، پیشکسوت موسیقی دیسکو بودند. پیشروترین سازندگان سازهای زهی گاسپارو دا سالو از برشا، نیکولا آماتی، آنتونیو استرادیواری و جوزپه گوارنری از کرمونا بودند. بارتولومئو کریستافوری مخترع پیانو بود. ادبیات ایتالیایی و زبان ادبی با دانته آلیگیری، نویسنده کتاب کمدی الهی آغاز شد. دستاوردهای ادبی همچون شعرهای فرانچسکو پترارک، تورکواتو تاسو، لودوویکو آریوستو و نوشته های نثر از جووانی بوکاچو، نیکولو ماکیاولی و بالداساره کاستیلیونه تأثیر بسیار زیاد و ماندگار بر گسترش مابعد فرهنگ غرب گذاشت. کارگردانان برجسته فیلم فدریکو فلینی، سرجو لئونه، پیر پائولو پازولینی، لوکینو ویسکونتی، ویتوریو دسیکا، میکل آنجلو آنتونیونی، روبرتو روسلینی، پائولو سورنتینو، فرانکو زفیرلی، برناردو برتولوچی، لینا ورتمولر و فرانک کاپرا
ایتالیایی الاصل هستند. ستارگان معروف فیلم رودولف والنتینو ایتالیایی الاصل، مارچلو ماسترویانی، جینا لولوبریجیدا و سوفیا لورن هستند. ایتالیا در حوزه فلسفه، جهان پژوهی و زمامداری شخصیت های بلندآوازه جهانی زیادی را ارائه کرده است که از جمله آنها: جهانگرد مارکو پولو؛ دولتمرد و حامی هنر کوزیمو د مدیچی؛ دولتمرد، کشیش، حامی هنری رودریگو بورجیا که به مقام پاپ الکساندر ششم رسید؛ سرباز، دولتمرد و حامی هنری لورنتسو د مدیچی؛ پسر کوزیمو؛ کاشف جان کابوت؛ کاشف کریستف کلمب؛ کاشف آمریگو وسپوچی که واژه آمریکا به خاطر یادبود او انتخاب شد؛ دریاسالار و دولتمرد آندره آ دوریا؛ کاترین مدیچی ملکه فرانسه؛ نیکولو ماکیاولی مؤلف کتاب شهریار و نظریه پرداز سیاسی برجسته دوره رنسانس؛ دولتمرد و روحانی چزاره بورجا پسر رودریگو؛ کاوشگر سباستین کابوت پسر جان؛ مورخ فرانچسکو گویتچاردینی؛ کاشف جووانی دا وراتزانو، کاشف پیر ساوورگنان د برازا که نام شهر برازاویل پایتخت کشور جمهوری کنگو بر اساس او انتخاب شد؛ کاشف، مبلغ مذهبی، چین شناس ماتئو ریتچی؛ فیلسوف برناردینو تلسیو؛ ریاضی دان، منجم، فیلسوف جوردانو برونو؛ محقق پائولو سارپی که آنقدر در تعداد زیادی از
حوزه های دانش بشری تبحر داشت که او را دانشمند قرن نامیده بودند؛ فیلسوف تومازو کامپانلا؛ ژول مازارن دولتمرد، سیاستمدار و صدر اعظم فرانسه در دوره حکمرانی لوئی چهاردهم؛ فیلد مارشال امپراتوری و دولتمرد اوژن ساووا؛ فیلسوف سیاسی جامباتیستا ویکو؛ حقوقدان شاخص چزاره بکاریا؛ جوزپه ماتزینی رهبر سیاسی عقیدتی وحدت ایتالیا؛ کامیلو دی کاوور دولتمرد شاخص و جوزپه گاریبالدی مبارز و نظامی بسیار معروف هستند. رهبر سیاسی و نظامی فرانسه ناپلئون بناپارت، از دودمان ایتالیایی بود و در همان سالی به دنیا آمد که جمهوری جنوا (ایالت سابق ایتالیا) ناحیه کُرس را به فرانسه واگذار کرد. پیشگامان فکری و سیاسی دوران اخیر، برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۰۷ ارنستو مونتا؛ جامعه شناس و اقتصاددان ویلفردو پارتو؛ نظریه پرداز سیاسی گایتانو موسکا؛ آموزگار ماریا مونته سوری؛ فیلسوف، منتقد و مورخ بندیتو کروچه به همراه هماورد آرمانگرای خود جووانی جنتیله؛ بنیتو موسولینی پایه گذار فاشیسم و دیکتاتور سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳؛ آنتونیو گرامشی، پالمیرو تولیاتی و انریکو برلینگوئر رهبران کمونیست؛ کارلو سفورزا، آلچیده د گاسپری و جولیو آندرئوتی دولتمردان معروف امروزی هستند.
دانشمندان و ریاضیدانان برجسته ایتالیایی گالیلئو گالیله، فیبوناچی، گولیلمو مارکونی، آنتونیو میوچی، انریکو فرمی ایتالیایی-آمریکایی، جرلامو کاردانو، بوناونتورا کاوالیری، اوانجلیستا توریچلی، فرانچسکو گریمالدی، مارچلو مالپیگی، ژوزف لوئی لاگرانژ، لوییجی گالوانی، آلساندرو ولتا، آمدئو آووگادرو، استانیسلاو کانیزارو، جوزپه پئانو، آنجلو سکی، کامیلو گلجی، اتوره مایورانا، امیلیو سگره، تولیو لوی-چیویتا، گرگریو ریچی-کورباسترو، دانیل باوت، جولیو ناتا، ریتا لوی مونتالچینی، ریکاردو جیاکونی ایتالیایی-آمریکایی، جورجو پاریسی هستند. النا کورنارو پیسکوپیا اولین زنی در تاریخ جهان بود که توانست مدرک پی اچ دی را کسب کند. زبان. شاعر رمانتیک انگلیسی، لرد بایرون زبان ایتالیایی را این گونه توصیف کرده است «آن لاتین حرامزاده لطیف، همچون بوسه های لب های زن گداخته می شود، و به نحوی به نظر می رسد که باید روی ساتن نوشته شود.» رسانه. اینترنت در سال ۱۹۸۶، اولین اتصال اینترنت در ایتالیا در پیزا آزمایش شد که بعد از نروژ و بریتانیا، سومین کشور اروپایی در این امر بود. پیش از این در اواخر دهه ۱۹۷۰، محققان پیزایی در آغاز از طریق لوچیانو لانزینی با محق
قان ایالات متحده آمریکا که تاریخ اینترنت را پایه گذاری کردند در ارتباط بودند. در بین آنها، وینتون سرف و باب کان قرار داشته و اولین افرادی بودند که مجموعه پروتکل اینترنت، دو پروتکل مرکز اینترنت را اختراع کردند و به همین خاطر به عنوان «پدر اینترنت» در نظر گرفته شده اند. تعطیلات رسمی. تعطیلات رسمی در ایتالیا از طریق برگزاری مراسم مذهبی، ملی و محلی جشن گرفته می شود. روز ملی ایتالیا، روز جمهوری، هر سال در روز ۲ ژوئن جشن گرفته می شود، وفق اینکه جشن اصلی در رم برگزار شده و زاد روز جمهوری ایتالیا در سال ۱۹۴۶، گرامی داشته می شود. دین. در سال ۲۰۱۷، نسبت جمعیت ایتالیایی هایی که خود را مسیحی کاتولیک رومی معرفی کردند بالغ بر ۷۴٫۴ درصد بود. از سال ۱۹۸۵، مذهب کاتولیک دیگر رسماً دین رسمی نیست. ایتالیا دارای پنجمین جمعیت کاتولیک جهان است و از لحاظ تعداد پیروان کاتولیک، در اروپا رتبه اول را در اختیار دارد. سریر مقدس، حوزه قضایی اسقفی رم، شامل دولت مرکزی کلیسای کاتولیک است. این کشور توسط سایر مباحث حقوق بین الملل به عنوان یک نهاد مستقل به ریاست پاپ، که اسقف رم نیز هست، به رسمیت شناخته شده است که می توان با آن روابط دیپلماتیک بر
قرار کرد. سریر مقدس که اغلب به طور نادرست به عنوان «واتیکان» مورد اشاره قرار می گیرد، همان موجودیت کشور شهر واتیکان نیست زیرا سریر مقدس حوزه قضایی و نهاد مدیریتی پاپ است. شهر واتیکان تنها در سال ۱۹۲۹ موجودیت یافت. در سال ۲۰۱۱، ادیان اقلیت مسیحی در ایتالیا شامل حدود ۱٫۵ میلیون مسیحی ارتدوکس یا ۲٫۵٪ از جمعیت، ۵۰۰٬۰۰۰ پنطیکاستی و انجیلی (که ۴۰۰٬۰۰۰ نفر از آنها اعضای کلیسای جماعت ربانی هستند)، ۲۵۱٬۱۹۲ شاهدان یهوه، ۳۰٬۰۰۰ والدوسی ها، ۲۵٬۰۰۰ ادونتیست های روز هفتم، ۲۶٬۹۲۵ قدیسان آخرالزمان، ۱۵٬۰۰۰ باپتیست (به علاوه حدود ۵٬۰۰۰ باپتیست آزاد)، ۷٬۰۰۰ لوتریان و ۴٬۰۰۰ متدیست ها (وابسته به کلیسای والدوسی ها) هستند. یکی از قدیمی ترین ادیان مذهبی اقلیت در ایتالیا یهودیت است، یهودیان از قبل از تولد مسیح در روم باستان حضور داشتند. ایتالیا برای قرن ها پذیرای یهودیان رانده شده از سایر کشورها، به ویژه اسپانیا بوده است. با این وجود، حدود ۲۰ درصد از یهودیان ایتالیا در جریان هولوکاست کشته شدند. این امر، همراه با مهاجرتی که قبل و بعد از جنگ جهانی دوم انجام گرفت، تنها حدود ۲۸٬۴۰۰ یهودی را در ایتالیا برجای گذاشت. مهاجرت سرسام آور در دو
دهه اخیر با افزایش مذاهب غیر مسیحی همراه بوده است. به دنبال مهاجرت از شبه قاره هند، در ایتالیا ۱۲۰٬۰۰۰ هندو و ۷۰۰۰۰ سیک در سراسر کشور زندگی می کنند و ۲۲ گردواره وجود دارد. دولت ایتالیا به عنوان اقدامی برای حمایت از آزادی مذهبی، سهام مالیات بر درآمد را به جوامع مذهبی به رسمیت شناخته شده، تحت نظامی به نام هشت در هزار واگذار می کند. کمک های مالی به جوامع مسیحی، یهودی، بودایی و هندو مجاز است. با این حال، اسلام همچنان مستثنی است، زیرا هنوز هیچ جامعه مسلمانی با دولت ایتالیا قراردادی امضا نکرده است. مالیات دهندگانی که مایل به تأمین مالی دین نیستند، سهم خود را به سیستم رفاه دولتی می پردازند. شایان ذکر است که با توجه به رنسانس ایتالیا، هنر کلیسایی در ایتالیا شگفت آور است و آثاری از لئوناردو داوینچی، میکل آنژ، ساندرو بوتیچلی ، جان لورنتسو برنینی، فرا کارنواله، تینتورتو، تیسین، رافائل، و سایرین را دربردارد. معماری کلیساهای ایتالیایی به همان اندازه دیدنی و از نظر تاریخی برای فرهنگ غربی مهم است، به ویژه کلیسای سن پیترو در رم، کلیسای جامع سینت مارکو در ونیز، و کلیسای جامع فلورانس برونلسکی، که شامل درهای «دروازه های بهشت» د
ر باپتیستری اثر لورنتسو گیبرتی است. علم و فناوری. در طی قرن ها، ایتالیا جامعه علمی را پرورش داد که بسیاری از دستاوردهای مهم در فیزیک و سایر علوم را تحقق بخشید. ورزش. فوتبال پرطرفدارترین ورزش در ایتالیا است. تیم ملی فوتبال ایتالیا یکی از موفق ترین تیم های جهان است و تاکنون چهار بار (۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲ و ۲۰۰۶) جام جهانی فوتبال را کسب کرده است. باشگاه های فوتبال ایتالیا تاکنون ۴۸ بار جام های مهم اروپایی را به دست آورده اند که این امر باعث شده تا ایتالیا در زمره دومین کشور موفق در فوتبال اروپا قرار گیرد. لیگ برتر فوتبال ایتالیا، سری آ نام دارد و توسط میلیونها طرفدار در سراسر جهان پیگیری می شود. از جمله دیگر ورزش های گروهی پرطرفدار، بسکتبال، والیبال و راگبی است. تیم ملی والیبال مردان و زنان ایتالیا اغلب در رده برترین های جهان قرار دارند. بهترین نتایج تیم ملی بسکتبال ایتالیا کسب مدال طلا در مسابقات یورو بسکت ۱۹۸۳ و یورو بسکت ۱۹۹۹، همچنین کسب مدال نقره المپیک در سال ۲۰۰۴ است. مسابقات بسکتبال سری آ در حد وسیعی یکی از رقابتی ترین مسابقات محسوب می شود. تیم ملی راگبی ایتالیا در تورنمنت قهرمانی شش ملت شرکت می کند و به طور
مرتب در جام جهانی راگبی حضور دارد. تیم ملی والیبال مردان سه بار پیاپی (در ۱۹۹۰، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸) برنده جام والیبال قهرمانی مردان جهان شد و مدال نقره المپیک را در ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶ کسب کرد. ایتالیا دارای قدمت طولانی و موفقیت آمیز در ورزش های انفرادی است. مسابقه دوچرخه سواری یک ورزش سرشناس در کشور است. ایتالیایی ها به جز کشور بلژیک، بیش از هر کشور دیگری در مسابقات قهرمانی دوچرخه سواری استقامت جاده مردان جهان پیروزی به دست آورده اند. جیرو دیتالیا یک مسابقه دوچرخه سواری است که یکی از سه گرند تور را تشکیل می دهد. اسکی آلپاین یک ورزش متداول در ایتالیا است و این کشور مقصد محبوب بین المللی اسکی است که به خاطر پیست های اسکی خود معروف است. اسکی بازان ایتالیایی در بازی های المپیک زمستانی، جام جهانی اسکی آلپاین و تنیس که دنبال کننده های قابل توجهی در ایتالیا دارد و به عنوان چهارمین ورزش مجرب در کشور شناخته شده اند، به نتایج خوبی دست یافته اند. مسترز رم که در سال ۱۹۳۰ ایجاد شد، یکی از معتبرترین تورنمنت های تنیس در جهان است. تنیس بازان حرفه ای ایتالیا جام دیویس سال ۱۹۷۶ و جام بیلی جین کینگ سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ را به