Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رل شبکه (NCM). سه مورد آخر بخشی از گروه بزرگتر پروتکل های کلاس دستگاه های ارتباطی (CDC) انجمن مجری های USB (USB-IF) هستند. آنها برای دانلود از USB-IF در دسترس هستند (به پیوند زیر مراجعه کنید). مشخصات RNDIS از وب سایت مایکروسافت در دسترس است. در مورد استانداردهای "de facto"، برخی استانداردها مانند ECM، استفاده از منابع USB را که سیستم های اولیه ندارند، مشخص می کنند. با این حال، تغییرات جزئی در زیرمجموعه های استاندارد امکان پیاده سازی عملی در چنین پلتفرم هایی را فراهم می کند. قابل توجه است که حتی برخی از مدرن ترین پلتفرم ها به تغییرات جزئی نیاز دارند و بنابراین پشتیبانی از این زیرمجموعه ها همچنان مورد نیاز است. از این پروتکل ها، ECM را می توان به عنوان ساده ترین طبقه بندی کرد - قاب ها به سادگی بدون تغییر یکی یکی ارسال و دریافت می شوند. این استراتژی برای سیستم های USB 1.1 (فعلی در زمان انتشار پروتکل) با بسته های 64 بایتی رضایت بخش بود اما برای سیستم های USB 2.0 که از بسته های 512 بایتی استفاده می کنند، رضایت بخش نیست. یک مشکل مهم این است که قاب های اترنت حدود 1500 بایت اندازه دارند - حدود 3 بسته USB 2.0، و 23 بس
ته USB 1.1. سیستم USB به این صورت کار می کند که هر بسته به عنوان یک "انتقال" ارسال می شود، مجموعه ای از بسته های با حداکثر طول که با یک بسته کوتاه یا یک ZLP (بسته صفر طول) خاص خاتمه می یابد. بعد از این، تاخیر باس وجود دارد، جایی که هیچ چیز ارسال نمی شود تا اینکه یک انتقال دیگر بتواند آغاز شود. این امر باعث کاهش اشغال باس می شود، به این معنی که هیچ چیز برای بخش های قابل توجهی از زمان باس ارسال نمی شود. یک فاصله هر 23 قاب قابل توجه نیست، اما یک فاصله هر سه قاب می تواند بسیار پرهزینه برای کارایی در نظر گرفته شود. از آنجا که USB سریع تر شده است، دستگاه ها از داده های بیشتری استفاده می کنند و بنابراین اکنون تقاضا برای ارسال حجم زیادی از داده ها وجود دارد - یا برای ذخیره سازی روی دستگاه یا برای انتقال از طریق لینک های بی سیم (نگاه کنید به تکامل بلند مدت 3GPP). این دستگاه های جدید هنوز هم بسیار کم قدرت تر از کامپیوترهای رومیزی هستند، بنابراین مسئله مدیریت دقیق داده ها برای به حداکثر رساندن استفاده از منابع DMA روی دستگاه و به حداقل رساندن (یا حذف) کپی کردن داده ها (بدون کپی) مطرح است. پروتکل NCM دارای مفاد مفصل برای
این منظور است. برای مقایسه پروتکل ها به پیوند زیر مراجعه کنید. درایور خاص لینوکس. ماژول USB-eth در لینوکس، کامپیوتری که آن را اجرا می کند را به گونه ای از دستگاه اترنت تبدیل می کند که از USB به عنوان محیط فیزیکی استفاده می کند. این یک رابط شبکه ای لینوکس ایجاد می کند، که می تواند به آن یک آدرس IP اختصاص داد و به گونه ای دیگر مانند یک رابط اترنت واقعی رفتار کرد. هر برنامه ای که روی رابط های اترنت واقعی کار می کند بدون نیاز به اصلاحات روی رابط های USB-اترنت کار می کند، زیرا هیچ تفاوتی بین استفاده از سخت افزار اترنت مناسب یا نامناسب وجود ندارد. در میزبان های لینوکس، ماژول هسته متناظر اترنت-از طریق USB به نام usbnet است. درایور شبکه Bahia یک درایور سبک usbnet در دسترس برای میزبان های Win32 است. رویکرد این اجازه را می دهد که دستگاه های دارای سخت افزار ارتباطی بسیار محدود بر روی شبکه های IP کار کنند. هسته لینوکس برای iPAQ به طور انحصاری از این استراتژی ارتباطات استفاده می کند زیرا سخت افزار iPAQ نه یک پورت سریال (RS-232/RS-422) قابل دسترسی دارد و نه یک رابط شبکه اختصاصی.
سانسور در ارمنستان به جز در برخی از موارد محدود، به طور کلی وجود ندارد. در شاخص آزادی رسانه، ارمنستان در سال ۲۰۲۲ پیشرفت بی سابقه ای داشت؛ امتیاز آن یازده درجه افزایش و به رتبه ۵۱ دست یافت. مطبوعات نیز تأیید کردند که آمار قتل یا ربودن خبرنگاران، شهروند خبرنگاران یا دستیاران رسانه به صفر رسیده هست. تاریخچه. تا دهه ۱۹۹۰. پروسه دموکراتیک سازی اتحاد جماهیر شوروی با سیاست گلاسنوست آغاز شد؛ که به معنای شفافیت یا آزادی بیان هست. قانون اساسی سال ۱۹۹۵. در همه پرسی سال ۱۹۹۵، با تغییر قانون اساسی دوره شوروی موافقت شد. بند ۲۴ قانون اساسی جدید به آزادی بیان اختصاص داشت: با اینحال براساس بندهای ۴۴ و ۴۵، برای حفاظت از «امنیت حکومتی و اجتماعی، نظام اجتماع، سلامت و اخلاق اجتماعی» و «حقوق، آزادی ها، آبرو و اعتبار افراد» احتمال تعلیق موقت آزادی رسانه وجود دارد. همچنین ممنوعیت آشکاری بر سانسور وجود ندارد. دهه ۲۰۰۰. قانون آزادی اطلاعات در سال ۲۰۰۳ تصویب، و در سال ۲۰۱۵ اجرایی شد. ۲۰۰۲. در سال ۲۰۰۲، شبکه تلویزیونی توسط دولت بسته شد. پس از این اتفاق، هفده رسانه خبری اعلام کردند که آزادی بیان در ارمنستان در خطر نیست. این شروعی برای س
یاست ویراستاری خود سانسوری، به ویژه در تلویزیون و رادیو بود؛ به همین دلیل سانسور مستقیم کمتر اعمال می شد. قانون اساسی ۲۰۰۵ در همه پرسی ۲۰۰۵، مجموعه ای از تغییرات بر قانون اساسی در نطر گرفته شد. فصل دوم قانون اساسی جدید ارمنستان به «حقوق و آزادی های اساسی فردی و شهروندی» پرداخته هست و بند ۲۷ آن به آزادی بیان و رسانه اشاره دارد: از سال ۲۰۱۰ هیچ مجازات کیفری برای تهمت وجود ندارد؛ اگرچه هنوز هم خطای مدنی محسوب می شود. طبق دادگاه قانون اساسی در ۲۰۱۱، رسانه های خبری نمی توانند مشمول «ارزیابی انتقادی داده ها» شوند یا قضاوت هایشان را مورد ارزیابی قرار گیرد. از ۲۰۱۰. ۲۰۱۵. با اینکه خشونت علیه خبرنگاران رو به کاهش بود، در سال ۲۰۱۵ مجموعه اتفاقات خطرناکی رخ داد. در طی اعتراضات همگانی به افزایش بهای برق در سال ۲۰۱۵، پلیس از ماشین آبپاش علیه معترضان و خبرنگاران استفاده کرد؛ دست کم چهارده دستیار رسانه ای زخمی شدند و تجهیزاتشان آسیب دید.
اترلوپ یک فناوری ترکیبی است که جنبه هایی از اترنت را با دیگر فناوری ها ترکیب می کند تا به نتیجه ای دست یابد که به تنهایی با هیچ کدام از این فناوری ها ممکن نیست. اترلوپ در دهه ۱۹۹۰ برای فراهم کردن دسترسی به ارتباطات داده ای پرسرعت برای مشتریان خانگی از طریق خطوط تلفن استاندارد جفت تابیده (POTS) توسعه یافت. این فناوری ابتدا در شرکت Northern Telecom آغاز شد تا به شرکت های تلفن کمک کند با ارائه دهندگان خدمات اینترنت کابلی که در آن زمان شروع به ارائه دسترسی پرسرعت محلی داده کرده بودند، رقابت کنند. اترلوپ همچنین یک معماری ارتباطی با کاربردهای گسترده تر است. از نظر فنی، نسخه اولیه اترلوپ مفاهیم پروتکل یک شبکه فیزیکی اترنت کوتاه برد را با فناوری DSL ترکیب کرد تا انتقال صدا و داده را روی زیرساخت فیزیکی قدیمی خطوط تلفن استاندارد در فواصل چند کیلومتری تسهیل کند. هدف پروژه این بود که محدودیت های ADSL و HDSL را برطرف کند و در عین حال کیفیت و سرعت بالای انتقال داده را حفظ کند. با ترکیب ویژگی های اترنت و DSL و استفاده از پردازنده های سیگنال دیجیتال (DSP) برای دستیابی به «بیشترین پهنای باند ممکن از هر خط مسی جفت تابیده»، اتر
لوپ به معماری ای تبدیل شد که توانست نیازهای متنوع تری در شبکه های داده نسبت به کاربرد اصلی آن در دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ برای داده بر روی خطوط POTS پاسخ دهد. فناوری های دیگری نیز با نام اترلوپ توسعه یافته اند، از جمله کاربرد آن در ارتباطات درون خودرویی در دهه ۲۰۲۰، که در آن یک شبکه فیزیکی اترنت گیگابیتی با یک پروتکل اختصاصی مبتنی بر زمان برای کنترل و بازخورد بی درنگ و دارای افزونگی در زیرسیستم های خودرو استفاده شده است. تاریخچه. اترلوپ در دهه ۱۹۹۰ توسط شرکت Elastic Networks توسعه یافت تا دسترسی به ارتباطات داده ای پرسرعت را برای مشتریان خانگی از طریق خطوط تلفن استاندارد جفت تابیده فراهم کند. تلاش برای توسعه این فناوری توسط جک تری از Northern Telecom آغاز شد تا به شرکت های تلفن کمک کند با دسترسی محلی پرسرعت داده که در آن زمان توسط ارائه دهندگان تلویزیون کابلی شروع به ارائه شده بود، رقابت کنند. شرح. طراحی اترلوپ تلکویی مفاهیم پایه ای فناوری ارتباطات DSL (خط دیجیتال مشترک) و فناوری شبکه محلی اترنت را ترکیب کرد تا انتقال همزمان صدا و داده را بر روی زیرساخت فیزیکی قدیمی خطوط تلفن استاندارد جفت تابیده (POTS) تسهیل کند.
پیاده سازی های قبلی DSL، مانند ADSL و HDSL، با مشکلات فنی مواجه بودند که پذیرش آن ها در شبکه های تلفن را محدود می کرد. ارسال داده های پرسرعت نیازمند توان زیادی برای انتقال سیگنال در طول خطوط مسی است. افزایش توان سیگنال باعث ایجاد هم شنوایی در دیگر خطوط مسی موجود در دسته بندی های ۲۵ یا ۵۰ جفتی معمول در سیم کشی تلفن می شود. در پیاده سازی اولیه اترلوپ در سال ۱۹۹۹ از یک روش ارتباطی نیمه دوطرفه استفاده شد؛ انتقال در یک جهت در یک زمان، نه به صورت همزمان به علاوه تحویل بسته های انفجاری برای کاهش اثرات جدی فناوری های DSL پرسرعت دهه ۱۹۹۰. به این ترتیب، انتقال اترلوپ در برابر تداخل ناشی از کیفیت پایین خط، شاخه های پل، و غیره در برنامه های شرکت های تلفنی کمتر آسیب پذیر بود. کاربردها. ارتباطات مخابراتی. اترلوپ در اواخر دهه ۱۹۹۰ برای تسهیل انتقال صدا و داده توسط شرکت های تلفنی بر روی زیرساخت قدیمی خطوط POTS به کار گرفته شد. این فناوری در مسیرهایی که از محدودیت های اترنت (~۱۵۰ متر) فراتر می روند، عملکرد خوبی دارد و می تواند تا ۶٫۴ مگابیت بر ثانیه را در فاصله ای تا ۶٫۴ کیلومتر (۲۱٬۰۰۰ فوت) و به طور نظری ۱۰ مگابیت بر ثانیه
را در فواصل کوتاه تر (تقریباً ۹۱۰ متر یا ۳٬۰۰۰ فوت) بر روی سیم کشی استاندارد تلکویی ارائه دهد.
سید رضا عزیزی کشتی گیر اهل شهرری (زادهٔ ۱۶ آذر ۱۳۷۲) کشتی گیر ایران در دسته های ۵۷ و ۶۱ کیلوگرم کشتی آزاد است. او نایب قهرمان مسابقات قهرمانی لیگ برتر کشتی با تیم های استقلال تهران واترک خراسان شمالی است. وی عضو تیم ملی بزرگسالان در تورنومنت جام دیمیتری کرکین روسیه در سال 2013 بود.مربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان در سال 2024 که در کشور اردن به مقام نایب قهرمانی جهان رسید.
محاسبات تصادفی مجموعه ای از تکنیک هاست که مقادیر پیوسته را توسط جریان بیت های تصادفی نشان می دهد. سپس محاسبات پیچیده را می توان با عملیات بیتی ساده در جریان ها محاسبه کرد. البته باید توجه داشت که محاسبات تصادفی از مطالعه الگوریتم های تصادفی متمایز است. انگیزه و یک مثال ساده. فرض کنید که formula_1 داده می شود، و ما می خواهیم formula_2 محاسبه کنیم . محاسبات تصادفی این عملیات را با استفاده از احتمال به جای محاسبات انجام می دهد. به طور خاص، فرض کنید که دو جریان بیت تصادفی و مستقل به نام اعداد تصادفی (یعنی فرآیندهای برنولی) وجود دارد، که در آن احتمال در جریان اول برابر است با formula_3 و احتمال در جریان دوم formula_4 است. ما می توانیم AND منطقی دو جریان را در نظر بگیریم. احتمال رخداد عدد 1 در جریان خروجی برابر با formula_2 است. با مشاهده تعداد کافی بیت خروجی و اندازه گیری فراوانی عدد 1، می توان formula_2 را با دقت دلخواه تخمین زد. عملیات فوق یک محاسبه نسبتاً پیچیده (formula_2) را به یک سری عملیات بسیار ساده (ارزیابی formula_8) بر روی بیت های تصادفی تبدیل می کند. از دیدگاه دیگر، با فرض جدول درستی یک دروازه AND، تفس
یر متداول این است که خروجی تنها در صورتی درست است که ورودی های A و B درست باشند. با این حال، اگر جدول را به صورت عمودی تفسیر کنیم، (0011) AND (0101) برابر با (0001) است، یعنی 1/2 × 1/2 = 1/4، که دقیقاً یک ضرب حسابی است. از آنجایی که اطلاعات به صورت توزیع احتمال ارائه می شود، ضرب احتمال به معنای واقعی کلمه یک عمل AND است. تاریخچه. محاسبات تصادفی برای اولین بار در سال 1953 توسط جان فون نویمان در یک مقاله پیشگامانه معرفی شد. با این حال، این نظریه تا پیشرفت های محاسباتی دهه 1960 نتوانست به طور کامل توسعه یابد، که عمدتاً از طریق مجموعه ای از تلاش های همزمان و موازی در ایالات متحده و بریتانیا انجام شد. تا اواخر دهه 1960، توجه به طراحی سخت افزارهای ویژه برای انجام محاسبات تصادفی معطوف شد. بسیاری از این ماشین ها بین سال های 1969 و 1974 ساخته شدند؛ RASCEL در این مقاله به تصویر کشیده شده است. علیرغم علاقه شدید در دهه های 1960 و 1970، محاسبات تصادفی در نهایت نتوانست با منطق دیجیتال سنتی رقابت کند، به دلایلی که در زیر توضیح داده شده است. اولین (و آخرین) سمپوزیوم بین المللی محاسبات تصادفی در سال 1978 برگزار شد؛ تحقیقات فع
ال در این زمینه در چند سال آینده کاهش یافت. اگرچه محاسبات تصادفی به عنوان یک روش کلی محاسبات کاهش یافت، اما در چندین کاربرد نویدبخش بوده است. تحقیقات سنتی بر روی برخی از وظایف در یادگیری ماشین و کنترل متمرکز شده است. اخیراً، علاقه به رمزگشایی تصادفی معطوف شده است که محاسبات تصادفی را برای رمزگشایی کدهای تصحیح خطا اعمال می کند. اخیراً، مدارهای تصادفی با موفقیت در وظایف پردازش تصویر مانند تشخیص لبه و آستانه گذاری تصویر استفاده شده اند. پیشرفت اخیر در مدارهای تصادفی همچنین مزایای سرعت و کارایی انرژی امیدوارکننده ای را در شتاب دهنده های سخت افزاری هوش مصنوعی (AI) در محاسبات لبه نشان می دهد. نقاط قوت و ضعف. اگرچه محاسبات تصادفی در گذشته شکست خورده است، اما ممکن است همچنان برای حل برخی مشکلات مرتبط باشد. برای درک اینکه چه زمانی مرتبط است، مقایسه محاسبات تصادفی با روش های سنتی تر محاسبات دیجیتال مفید است. نقاط قوت. فرض کنید می خواهیم دو عدد را هر کدام با دقت n بیت ضرب کنیم. با استفاده از روش ضرب طولانی معمولی، باید n^2 عملیات انجام دهیم. با محاسبات تصادفی، می توانیم هر تعداد بیت را با هم AND کنیم و مقدار مورد انتظار
همیشه صحیح خواهد بود. (با این حال، با تعداد کمی نمونه، واریانس نتیجه واقعی را بسیار نادرست می کند). علاوه بر این، عملیات های زیربنایی در یک ضرب کننده دیجیتال جمع کننده های کامل هستند، در حالی که یک کامپیوتر تصادفی فقط به یک دروازه AND نیاز دارد. علاوه بر این، یک ضرب کننده دیجیتال به طور ساده به 2n سیم ورودی نیاز دارد، در حالی که یک ضرب کننده تصادفی فقط به دو سیم ورودی نیاز دارد. (اگر ضرب کننده دیجیتال خروجی خود را سریال کند، در این صورت نیز فقط به دو سیم ورودی نیاز دارد.) علاوه بر این، محاسبات تصادفی در برابر نویز مقاوم است؛ اگر چند بیت در یک جریان تغییر کنند، این خطاها تأثیر قابل توجهی بر راه حل نخواهند داشت. علاوه بر این، عناصر محاسبات تصادفی می توانند تاخیر در زمان ورود ورودی ها را تحمل کنند. مدارها حتی زمانی که ورودی ها از نظر زمانی نامرتب باشند، به درستی کار می کنند. در نتیجه، سیستم های تصادفی می توانند برای کار با ساعت های محلی ارزان قیمت تولید شده به جای استفاده از یک ساعت جهانی و یک شبکه توزیع ساعت گران قیمت طراحی شوند. در نهایت، محاسبات تصادفی برآوردی از راه حل ارائه می دهد که با افزایش جریان بیت دق
یق تر می شود. به طور خاص، تخمین تقریبی را بسیار سریع ارائه می دهد. این ویژگی معمولاً به عنوان دقت تدریجی شناخته می شود، که نشان می دهد دقت اعداد تصادفی (جریان های بیت) با پیشرفت محاسبات افزایش می یابد. این مانند این است که مهم ترین بیت های عدد قبل از کم اهمیت ترین بیت های آن می رسند؛ برخلاف مدارهای حسابی متداول که مهم ترین بیت ها معمولاً آخرین بار می رسند. در برخی از سیستم های تکراری، راه حل های جزئی به دست آمده از طریق دقت تدریجی می توانند بازخورد سریع تری نسبت به روش های محاسبات سنتی ارائه دهند و منجر به همگرایی سریع تر شوند. نقاط ضعف. محاسبات تصادفی ذاتاً تصادفی است. وقتی یک جریان بیت تصادفی را بررسی می کنیم و سعی می کنیم مقدار زیربنایی را بازسازی کنیم، دقت موثر را می توان با واریانس نمونه اندازه گیری کرد. در مثال بالا، ضرب کننده دیجیتال عددی را با دقت formula_9 بیت محاسبه می کند، بنابراین دقت formula_10 است. اگر از یک جریان بیت تصادفی برای تخمین یک عدد استفاده می کنیم و می خواهیم انحراف استاندارد تخمین ما از راه حل حداقل formula_11 باشد، به formula_12 نمونه نیاز خواهیم داشت. این نشان دهنده افزایش نمایی در
کار است. با این حال، در برخی از کاربردها، می توان از ویژگی دقت تدریجی محاسبات تصادفی برای جبران این کاهش نمایی استفاده کرد. نقطه ضعف دوم این است که ، محاسبات تصادفی به روشی برای تولید جریان های بیت تصادفی بایاس نیاز دارد. در عمل، این جریان ها با استفاده از ژنراتورهای اعداد شبه تصادفی تولید می شوند. متأسفانه، تولید بیت های (شبه-)تصادفی نسبتاً پرهزینه است (در مقایسه با هزینه، مثلاً یک جمع کننده کامل). بنابراین، مزیت سطح گیت محاسبات تصادفی معمولاً از بین می رود. سوم: تحلیل محاسبات تصادفی فرض می کند که جریان های بیت مستقل (بدون همبستگی) هستند. اگر این فرض برقرار نباشد، محاسبات تصادفی می تواند به شدت شکست بخورد. برای مثال، اگر سعی کنیم formula_13را با ضرب یک جریان بیت برای formula_14 در خودش محاسبه کنیم، این فرآیند شکست می خورد: از آنجایی کهformula_15، محاسبات تصادفی formula_16 را به دست می دهد که به طور کلی درست نیست (مگر اینکه formula_17=0 یا 1 باشد). در سیستم هایی با بازخورد، مشکل همبستگی می تواند به روش های پیچیده تری بروز کند. سیستم های پردازنده های تصادفی مستعد قفل شدن هستند، جایی که بازخورد بین اجزای مختلف
می تواند به حالت قفل شده دست یابد. برای تلاش برای اصلاح قفل شدن، باید تلاش زیادی برای از همبستگی خارج کردن سیستم صرف شود. چهارم: اگرچه برخی از توابع دیجیتال دارای همتایان تصادفی بسیار ساده ای هستند (مانند ترجمه بین ضرب و دروازه AND)، بسیاری از آنها اینطور نیستند. تلاش برای بیان این توابع به صورت تصادفی می تواند باعث ایجاد آسیب شناسی های مختلف شود. برای مثال، رمزگشایی تصادفی نیاز به محاسبه تابع formula_18دارد. هیچ عمل بیت واحدی وجود ندارد که بتواند این تابع را محاسبه کند؛ راه حل معمول شامل تولید بیت های خروجی همبسته است که همانطور که در بالا دیدیم، می تواند باعث ایجاد مشکلات زیادی شود. در توابع دیگر (مانند عملگر میانگین گیریformula_19 که نیاز به کاهش یا افزایش نمونه برداری جریان دارند. تعادل بین دقت و حافظه می تواند چالش برانگیز باشد. رمزگشایی تصادفی. اگرچه محاسبات تصادفی به عنوان یک روش محاسبات عمومی دارای برخی محدودیت ها است، اما در برخی کاربردها نقاط قوت خود را نشان می دهد. یکی از موارد قابل توجه، رمزگشایی برخی کدهای تصحیح خطا است. در توسعه های مرتبط با محاسبات تصادفی، روش های بسیار کارآمدی برای رمزگشایی ک
دهای LDPC با استفاده از الگوریتم انتشار باور توسعه یافتند. انتشار باور در این زمینه شامل تخمین مجدد تکراری برخی پارامترها با استفاده از دو عملیات اساسی است (در اصل، یک عملیات XOR احتمالی و یک عملیات میانگین گیری). در سال 2003، محققان متوجه شدند که این دو عملیات را می توان به سادگی با محاسبات تصادفی مدل سازی کرد. علاوه بر این، از آنجایی که الگوریتم انتشار باور تکراری است، محاسبات تصادفی راه حل های جزئی ارائه می دهد که می تواند به همگرایی سریع تر منجر شود. پیاده سازی های سخت افزاری رمزگشاهای تصادفی بر روی FPGAها ساخته شده اند. طرفداران این روش ها استدلال می کنند که عملکرد رمزگشایی تصادفی با جایگزین های دیجیتال رقابت می کند. روش های قطعی برای محاسبات تصادفی. روش های قطعی SC برای انجام محاسبات کاملاً دقیق با مدارهای SC توسعه یافته اند. اصل اساسی این روش ها این است که هر بیت از یک جریان بیت دقیقاً یک بار با هر بیت از جریان بیت های دیگر تعامل می کند. برای تولید نتیجه کاملاً دقیق با این روش ها، عملیات باید برای حاصلضرب طول جریان های بیت ورودی اجرا شود. روش های قطعی بر اساس جریان های بیت یکتایی، جریان های بیت شبه تصا
دفی و جریان های بیت کم اختلاف توسعه یافته اند. انواع محاسبات تصادفی چندین نوع مختلف از الگوی اساسی محاسبات تصادفی وجود دارد. اطلاعات بیشتر را می توان در کتاب ارجاع شده توسط مارس و پوپل باوم یافت. پردازش بسته ای شامل ارسال تعداد ثابتی بیت به جای یک جریان است. یکی از مزایای این رویکرد بهبود دقت است. برای درک دلیل، فرض کنید s بیت ارسال می کنیم. در محاسبات تصادفی معمولی، به دلیل واریانس تخمین، می توانیم دقت تقریباً formula_20مقدار مختلف را نشان دهیم. در پردازش بسته ای، می توانیم دقتformula_21را نشان دهیم. با این حال، پردازش بسته ای همان پایداری خطای پردازش تصادفی معمولی را حفظ می کند. پردازش ارگودیک شامل ارسال جریانی از بسته ها است که مزایای پردازش تصادفی و بسته ای معمولی را به همراه دارد. پردازش انفجاری یک عدد را با یک جریان پایه بالاتر کدگذاری می کند. به عنوان مثال، عدد 4.3 را با ده رقم اعشار به صورت زیر کدگذاری می کنیم: 4444444555 زیرا میانگین مقدار جریان قبلی 4.3 است. این نمایش مزایای مختلفی دارد: هیچ تصادفی سازی وجود ندارد زیرا اعداد به ترتیب صعودی ظاهر می شوند، بنابراین مسائل PRNG از بین می روند، اما بسیاری
از مزایای محاسبات تصادفی حفظ می شوند (مانند تخمین های جزئی از راه حل). علاوه بر این، دقت خطی پردازش بسته ای و ارگودیک را حفظ می کند.
در بحث مجازی سازی ، که در آن یک شبیه سازی "مهمان" از کل کامپیوتر در واقع صرفاً یک ماشین مجازی نرم افزاری (VM) است که بر روی یک کامپیوتر "میزبان" تحت یک هایپروایزر اجرا می شود، مهاجرت (همچنین به عنوان انتقال از راه دور ، همچنین به عنوان مهاجرت زنده نیز شناخته می شود) است. فرآیندی که توسط آن یک ماشین مجازی "در حال اجرا" از یک میزبان فیزیکی به میزبان دیگر منتقل می شود، بدون اینکه اختلالی در سرویس وجود داشته باشد. اثرات ذهنی. در حالت ایده آل، این فرآیند کاملا شفاف است و منجر به اختلال در خدمات (یا وقفه) نمی شود. در عمل، همیشه یک توقف جزئی در دسترس وجود دارد، اگرچه ممکن است به اندازه کافی کم باشد که تنها سیستم های سخت زمان واقعی سخت تأثیر قرار می گیرند. مجازی سازی بسیار بیشتر در مورد خدمات شبکه و برنامه های کاربردی کاربر استفاده می شود و این موارد معمولاً می توانند تاخیر های کوتاه مدت را که ممکن است در آن باشد تحمل کنند. تاثیر درک شده، اگر وجود دارد، شبیه به تاخیر هسته ای طولانی تر از معمول است. اثرات عینی. فرآیند واقعی به شدت به بسته مجازی سازی خاص مورد استفاده بستگی دارد، اما به طور کلی، فرآیند به این ترتیب است:
توجه داشته باشید که در عمل، عملیات نگهداری منظم برای "مربوط کردن" استیک عکس به تعداد قابل مدیریت فایل ها، برای بهبود عملکرد و بهینه سازی ذخیره سازی مورد نیاز است (تغییرات اضافی ترکیب می شوند). رابطه با failover. مهاجرت شبیه به قابلیت failover است که برخی مجموعه های مجازی سازی ارائه می کنند. در failover واقعی، میزبان ممکن است به طور ناگهانی به طور کامل از کار بیفتد، که مانع از کپی شدن آخرین وضعیت VM در میزبان پشتیبان می شود. با این حال، میزبان پشتیبان همه چیز را دارد به جز آخرین تغییرات، و ممکن است در واقع بتواند عملیات را از آخرین وضعیت منسجم شناخته شده خود از سر بگیرد. از آنجا که عملیات بسیار مشابه است، سیستم هایی که یک قابلیت را فراهم می کنند ممکن است دیگری را فراهم کنند.
حد نصاب حداقل تعداد آرایی است که یک عملیات در سیستم توزیع شده باید کسب کند تا به تأیید برسد. یک تکنیک مبتنی بر حد نصاب برای اجرای عملیات سازگار در یک سیستم توزیع شده پیاده سازی می شود. تکنیک حد نصاب در پایگاه داده های توزیع شده. رأی گیری مبتنی بر نصاب به عنوان یک روش کنترل تکرار استفاده شود، و همچنین به عنوان روشی برای تعهد به منظور اطمینان از اتمی بودن تراکنش ها در شبکه تقسیم شده به کار می رود. رأی گیری مبتنی بر نصاب در پروتکل های تعهد. در یک سیستم پایگاه داده توزیع شده، یک تراکنش ممکن است عملیات خود را در چندین سایت اجرا کند. از آنجا که ویژگی اتمی بودن نیاز دارد که هر تراکنش توزیع شده به صورت اتمی انجام شود، تراکنش باید در تمام سایت ها سرنوشت یکسانی (تأیید یا لغو) داشته باشد. در صورت بروز تقسیم شبکه، سایت ها به بخش هایی تقسیم می شوند که ممکن است نتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. اینجاست که یک تکنیک مبتنی بر نصاب وارد عمل می شود. ایده اصلی این است که یک تراکنش زمانی اجرا می شود که اکثریت سایت ها به اجرای آن رأی دهند. به هر سایت در سیستم یک رأی Vi اختصاص داده می شود. فرض کنیم که مجموع تعداد کل رأی ها در س
یستم V باشد و نصاب های لغو و تأیید به ترتیب Va و Vc باشند. سپس قوانین زیر در پیاده سازی پروتکل تعهد باید رعایت شوند: قانون اول تضمین می کند که یک تراکنش نمی تواند به طور همزمان تأیید و لغو شود. دو قانون بعدی نشان می دهند که چه تعداد رأی باید برای خاتمه دادن به تراکنش در یکی از این دو حالت کسب شود. رأی گیری مبتنی بر نصاب برای کنترل تکرار. در پایگاه های داده تکرارشده، یک شیء داده دارای نسخه هایی در چندین سایت است. برای اطمینان از ترتیب پذیری، نباید به دو تراکنش اجازه داده شود که به طور همزمان یک آیتم داده را بخوانند یا بنویسند. در مورد پایگاه های داده تکرارشده، می توان از یک پروتکل کنترل تکرار مبتنی بر نصاب استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود که هیچ دو نسخه از یک آیتم داده به طور همزمان توسط دو تراکنش خوانده یا نوشته نمی شوند. رأی گیری مبتنی بر نصاب برای کنترل تکرار، ایده ای است که توسط گیفورد در سال ۱۹۷۹ ارائه شد. به هر نسخه از یک آیتم داده تکرارشده یک رأی اختصاص داده می شود. هر عملیات باید برای خواندن یا نوشتن یک آیتم داده، به ترتیب، نصاب خواندن (Vr) یا نصاب نوشتن (Vw) را کسب کند. اگر یک آیتم داده تعداد کل V رأی
داشته باشد، نصاب ها باید از قوانین زیر تبعیت کنند: قانون اول تضمین می کند که یک آیتم داده نمی تواند به طور همزمان توسط دو تراکنش خوانده و نوشته شود. علاوه بر این، تضمین می کند که نصاب خواندن شامل حداقل یک سایت با نسخه جدیدتر آیتم داده است. قانون دوم تضمین می کند که دو عملیات نوشتن از دو تراکنش مختلف نمی توانند به طور همزمان روی یک آیتم داده انجام شوند. این دو قانون اطمینان می دهند که ترتیب پذیری تک نسخه ای حفظ می شود.
فرانکو آبینا (؛ زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۳۴) بازیگر اهل ایتالیا است. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ اقتصاد و موسیقی است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پزشک بیمه سلامت"، "اعتراض عمومی" و "در آخرین لحظه" اشاره نمود.
پائولا گاسمن (؛ ۲۹ ژوئن ۱۹۴۵ – ۹ آوریل ۲۰۲۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "اعتراض عمومی" اشاره کرد.
آلن آلتین اغلو ( زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۷۵) رهبر ارکستر فرانسوی با اصالت ارمنی است. او یک استاد دانشگاه نیز هست. او رهبر اصلی اپرای لا مونه در بروکسل و ارکستر رادیو فرانکفورت است و در خانه های اپرا، سالن ها و جشنواره های بین المللی مختلفی اجرا کرده است. وی در کنسرواتوار پاریس به عنوان یک استاد تدریس می کند. زندگی و حرفه. آلتین اغلو در پاریس و در خانواده ای ارمنی که اصالتاً اهل استانبول بودند، متولد شد. او موسیقی را در کنسرواتوار ملی عالی موسیقی و رقص پاریس آموخت. او پس از اتمام تحصیلات خود در این کنسرواتوار، به هیئت علمی آن پیوست و در سال ۲۰۱۴ مدیر کلاس رهبری شد. آلتین اغلو یکی از نخستین رهبران ارکستری است که یک اثر متشکل از موسیقی الکترونیک را رهبری کرده است. در سال ۲۰۰۶، او ارکستر سمفونیکی را رهبری کرد که در کنار او جف میلز (آهنگ ساز آمریکایی) حضور داشت. آلتین اغلو نخستین بار در سال ۲۰۱۱ به عنوان رهبر مهمان با "لا مونه" همکاری کرد و تولید "سیندرلون" اثر ماسنه را رهبری کرد. در سپتامبر ۲۰۱۵، لا مونه اعلام کرد که آلتین اغلو به عنوان مدیر موسیقی جدید این مجموعه از ژانویه ۲۰۱۶ منصوب شده است؛ این اولین سمت رسمی او در یک
خانه اپرا بود. در دسامبر ۲۰۱۹، لا مونه قرارداد آلتین اغلو را تا سال ۲۰۲۵ تمدید کرد و سپس همین قرارداد را بار دیگر تا سال ۲۰۳۱ تمدید کرد. او اپراهایی را در اپرای دولتی وین، مِتروپولیتن اپرا، جشنواره اکس آن پرووانس و اپرای دولتی باواریا در مونیخ رهبری کرده است. در جشنواره بایرویت، او اجراهای سال ۲۰۱۵ "لوهنگرین" را در تولید هانس نوی نفلس رهبری کرد؛ رهبری او به صورت «پرشور، هیجان انگیز، با احساس، دراماتیک و در عین حال بسیار شفاف» توصیف شد. در سال ۲۰۱۳ آلن رهبری سمفونی "یک بالماسکه" اثر وردی را در شورژی اورانژ بر عهده داشت. در اوت ۲۰۱۹، آلتین اغلو نخستین بار ارکستر ارکستر رادیو فرانکفورت را به عنوان رهبر مهمان رهبری کرد. در دسامبر ۲۰۱۹، ارکستر سمفونی رادیو هسن اعلام کرد که آلتین اغلو به عنوان رهبر اصلی جدید ارکستر منصوب شده است که این انتصاب از فصل ۲۰۲۱/۲۲ آغاز می شود و این نخستین سمت رهبری ارکستر سمفونیک او بود. "فرانکفورتر روندشاو" دربارهٔ کنسرت آغازین او نوشت: «شفاف، دقیق و کاملاً هماهنگ» (""). در مه ۲۰۲۳، هسیشر روندفونک تمدید قرارداد آلتین اغلو را به عنوان رهبر اصلی ارکستر تا فصل ۲۰۲۷–۲۰۲۸ اعلام کرد. این ارکس