Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مؤسسه اخلاق و فناوری های نوظهور (IEET) یک اتاق فکر فن آور است که به دنبال «ترویج ایده هایی در مورد اینکه چگونه پیشرفت فناوری می تواند آزادی، شادی و شکوفایی انسان را در جوامع دموکراتیک افزایش دهد» است. در سال 2004 به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی 501(c)(3) توسط فیلسوف نیک بوستروم و اخلاق زیستی جیمز هیوز در ایالات متحده ثبت شد. اتاق فکر تلاش می کند تا بر توسعه سیاست های عمومی تأثیر بگذارد که منافع را توزیع کرده و خطرات تغییرات فناوری را کاهش دهد. از این اتاق فکر به عنوان "یکی از گروه های مهم" در جنبش ترانس انسانیسم یاد شده است و به عنوان یکی از گروه های ترانس انسانیستی که "نقش قوی در عرصه آکادمیک دارند" شناخته می شود. IEET با سازمان Humanity Plus همکاری می کند (که همچنین توسط بوستروم و هیوز تأسیس و مدیریت شده و قبلاً به عنوان انجمن جهانی ترانس انسانیسم شناخته می شد)، این سازمان بین المللی غیر دولتی مأموریت مشابهی دارد اما رویکرد آن بیشتر فعالانه است تا آکادمیک. تعدادی از متفکران تکنوپروگرسیو به عنوان اعضای IEET انتخاب می شوند. افرادی که این انتصابات را با IEET پذیرفته اند، از مأموریت مؤسسه حمایت می کنند، اما نظرات
گسترده ای درباره فناوری های نوظهور دارند و همه خود را به عنوان ترانس انسانیست نمی شناسند. در اوایل اکتبر ۲۰۱۲، کریس نوتارو پس از استعفای مدیر اجرایی قبلی، هنک پلیسیه، به عنوان مدیر اجرایی IEET منصوب شد. در آوریل ۲۰۱۶، استیون آمبرلو به عنوان مدیر اجرایی IEET منصوب شد. مارچلو رینیسی مدیر ارشد فناوری IEET است. فعالیت ها. انتشارات ویرایش مؤسسه نشریه ای به نام "ژورنال اخلاق و فناوری های نوظهور" (JEET) منتشر می کند که قبلاً با عنوان "ژورنال تکامل و فناوری" (JET) شناخته می شد. این ژورنال علمی با داوری همتا است. JET در سال ۱۹۹۸ به عنوان "ژورنال ترانس انسانیسم" تأسیس شد و در سال ۲۰۰۴ به نام کنونی خود تغییر یافت. سردبیر ارشد آن مارک واکر است. این ژورنال به تحقیقات آینده شناسی در زمینه های پیشرفت های بلندمدت در علم، فناوری و فلسفه می پردازد که "بسیاری از ژورنال های مرسوم به دلیل بیش از حد فرضی، رادیکال یا میان رشته ای بودن از آن ها دوری می کنند." این مؤسسه همچنین یک وبلاگ فناوری و اخلاق دارد که توسط نویسندگان مختلف پشتیبانی می شود. برنامه ها ویرایش در سال ۲۰۰۶، IEET فعالیت های زیر را راه اندازی کرد: تضمین آینده: شناسای
ی و حمایت از راه حل های جهانی برای تهدیدات آینده تمدن. حقوق فرد: کمپینی برای تعمیق و گسترش مفهوم حقوق بشر. زندگی های طولانی تر و بهتر: طرحی برای زندگی های طولانی تر و سالم تر، پرداختن به اعتراضات به تمدید عمر، چالش نگرش های سن گرایانه و توانایی گرایانه که از استفاده کامل از فناوری سلامت جلوگیری می کنند. تصور آینده: جمع آوری تصاویری از پسامعنویت و هوش غیرانسانی، مثبت، منفی و بی طرف، مثلاً در داستان های علمی و فرهنگ عامه؛ تعامل با منتقدان فرهنگی، هنرمندان، نویسندگان و فیلم سازان در بررسی درس هایی که از این ها می توان آموخت. از آن زمان، مؤسسه تحقیقات خود را از این برنامه ها به سمت تحقیقات درباره تأثیرات سیاستی ارتقای انسانی و دیگر فناوری های نوظهور تغییر داده است. از آن زمان، این مؤسسه با مرکز اخلاق کاربردی دانشگاه ماساچوست بوستون همکاری کرده تا بر دو برنامه خاص تمرکز کند: هوش مصنوعی و آینده کار، دموکراسی و درگیری سایبورگ ها و ارتقای انسانی کنفرانس ها ویرایش در اواخر ماه می ۲۰۰۶، IEET کنفرانس فناوری های ارتقای انسانی و حقوق بشر را در دانشکده حقوق دانشگاه استنفورد در استنفورد، کالیفرنیا برگزار کرد. IEET همراه با
دیگر سازمان های مترقی در دسامبر ۲۰۱۳ کنفرانسی در دانشگاه ییل برگزار کرد که در آن به مسئله اعطای حقوق "شخصیت" به گونه های مختلف پرداخته شد. اعضای مؤسسه در کنفرانس ها و رویدادهای مختلف، از جمله مؤسسه مفاهیم پیشرفته ناسا و انجمن پیشرفت علم آمریکا، نمایندگی می کنند. در سال ۲۰۱۴، IEET پنج کنفرانس را هدایت یا مشترکاً حمایت کرد که شامل: کنفرانس "تکامل اروس: آینده عشق، جنسیت، ازدواج و زیبایی" در آوریل در پیدمونت، کالیفرنیا، و کنفرانس "خطرات جهانی وجودی و آینده های رادیکال" در ژوئن در پیدمونت، کالیفرنیا.
در فیزیک، اثر دِمبر وقتی است که جریان الکترونی از یک کاتد formula_1 که هم در معرض نور و هم بمباران الکترونی همزمان قرار می گیرد، از مجموع جریان فوتوالکتریک formula_2 و جریان گسیل ثانویه formula_3 بزرگتر باشد. پیشینه. این اثر که توسط هری دمبر (۱۸۸۲–۱۹۴۳) در سال ۱۹۲۵ کشف شد، به دلیل مجموع برانگیختگی های یک الکترون به دو روش است: روشنایی فوتونیک و بمباران الکترونی (یعنی مجموع دو تحریک الکترون را استخراج می کند). در مطالعه اولیه دمبر، او فقط به فلزات اشاره کرد. با این حال، مواد پیچیده تر از آن زمان مورد تحلیل قرار گرفته اند. اثر فوتوالکتریک. اثر فوتوالکتریک به دلیل روشنایی سطح فلز، الکترون ها را استخراج می کند (اگر انرژی فوتون بیشتر از تابع کار استخراج باشد) و الکترون هایی را که این فوتون ها انرژی برای استخراج ندارند، تحریک می کند. در فرآیندی مشابه، بمباران الکترونی فلز، الکترون های داخل فلز را استخراج و تحریک می کند. اگر کسی در نظر بگیرد formula_5 ثابت و formula_6 افزایش می یابد، می توان مشاهده کرد که formula_7 حداکثر حدود ۱۵۰ برابر formula_5 دارد. از سوی دیگر با توجه به formula_6 ثابت و شدت روشنایی formula_6 fo
rmula_7 افزاینده، جریان متمم، تمایل به اشباع دارد. این به دلیل استفاده در اثر فوتوالکتریک از تمام الکترون های برانگیخته شده (به اندازه کافی) توسط الکترون های اولیه formula_5 است. .
اسماعیل بقایی هامانه (زادهٔ ۱۳۵۴، یزد) دیپلمات ایرانی است که از ۱۱ مهر ۱۴۰۳ به عنوان سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کند. او پیش تر سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو بوده است. بقایی کارمند وزارت خارجه بوده و پیش از انتصاب به سمت سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو، عضو تیم مذاکره کننده هسته ای ایران با پنج به علاوه یک و دبیر ستاد اجرای برجام در وزارت امور خارجه بود. او همچنین از اعضای دفتر نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران در نیویورک بوده و مدتی نیز ریاست کمیته حقوقی (کمیته ششم) مجمع عمومی سازمان ملل بر عهده داشته است. او در کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (آنکتاد) در سال ۱۴۰۰ به عنوان نماینده جمهوری اسلامی حضور داشت. وی از سال ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ نیز به عنوان دستیار ارشد وزیر امور خارجه فعالیت کرده است. زندگی و کار. اسماعیل بقایی هامانه در سال ۱۳۵۴ در یزد به دنیا آمد. او مقطع کارشناسی خود را در دانشگاه تهران گذراند و سپس در دانشگاه شهید بهشتی و دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه، در دو رشته «حقوق بین الملل» و «دیپلماسی و سازمان های بین المللی» تح
صیل کرد و رساله های پایان این دو مقطع ارشد را به ترتیب در مورد «کنوانسیون بین المللی مبارزه با فساد» و «رژیم حقوقی بین المللی پیشگیری و مقابله با تروریسم» نوشت. او مدرک خود در سال ۱۳۷۹ دریافت کرد. بقایی از دهه ۱۳۷۰ تجربه همکاری با روزنامه ها را در کارنامه خود دارد و طی سال های ۱۳۷۹–۱۳۷۸ دوره های تخصصی روزنامه نگاری را در موسسات وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گذراند. بقایی فعالیت خود در دستگاه دیپلماسی را از اوایل دهه ۱۳۸۰ به عنوان کارشناس حقوقی در اداره معاهدات و حقوق بین الملل عمومی آغاز کرد. وی در این مسئولیت، وظیفه پیگیری موضوعات و ابعاد حقوقی-بین المللی مرتبط با تروریسم و جرایم سازمان یافته و همچنین مباحث مربوط به مقابله با جرم و عدالت کیفری را بر عهده داشت. بقایی پس از نزدیک به پنج سال کار در بخش حقوقی وزارت امور خارجه، در آذر ۱۳۸۵ به عنوان نماینده ایران در کمیته ششم (حقوقی) مجمع عمومی سازمان ملل متحد، عازم نیویورک شد. وی طی دوره مسئولیت (۱۳۸۹–۱۳۸۵) علاوه بر ایفای وظیفه نمایندگی کشورمان در کمیته حقوقی سازمان ملل، مسئولیت هماهنگی کمیته حقوقی جنبش عدم تعهد را بر عهده داشت. بقایی در سال ۱۳۸۸ به عنوان
معاون کمیته ششم از منطقه غرب آسیا انتخاب شد و وظیفه مدیریت بخش بسیاری از مباحث این کمیته را نیز بر عهده گرفت. او پس از بازگشت از نیویورک در اوایل ۱۳۹۰، ابتدا به عنوان معاون و بعد از مدتی به عنوان رئیس اداره معاهدات و حقوق بین الملل عمومی انتحاب شد که تا سال ۱۳۹۴ ادامه پیدا کرد و پس از آن به مدت ۳ سال به عنوان مشاور ارشد معاون حقوقی-بین المللی وزارت امور خارجه فعالیت کرد. بقایی از تیر ۱۳۹۷ به پیشنهاد محمدجواد ظریف وزیر وقت امور خارجه به عنوان سفیر و نماینده دائم ایران نزد دفتر سازمان ملل متحد در ژنو منصوب شد و نقش مهمی در پیشبرد دیپلماسی بین المللی کشور در مصاف با سیاست فشار حداکثری آمریکا داشت. کارشناسان دوره خدمت بقائی در ژنو را یکی از فعال ترین و پر ابتکارترین دوره های کاری نمایندگی ایران در ژنو می دانند. فعالیت بقائی در ژنو در شهریور ۱۴۰۱ به پایان رسید و وی بعد از بازگشت به تهران به عنوان مشاور و دستیار وزیر وقت، حسین امیرعبداللهیان، به خدمت در دستگاه دیپلماسی ادامه داد. ریاست کنفرانس دولت های عضو کنوانسیون جهانی مقابله با دخانیات طی سال های ۲۰۲۱–۲۰۱۹، ریاست کمیته هماهنگی سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو) د
ر ۲۰۱۸ و معاون رئیس پنجاه و دومین اجلاس سالیانه مجمع عمومی وایپو در سال ۲۰۲۰؛ عضو و معاون هیئت رئیسه (vice convenor) مرکز جنوب، طی سال های ۲۰۲۱–۲۰۱۹ از کارهای بقایی در سطح سازمان های بین المللی در زمان خدمت به عنوان سفیر ایران در ژنو هستند. سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه بعدی، در ۱۱ مهر ۱۴۰۳ بقایی را به عنوان سخنگوی وزارت امور خارجه منصوب کرد.
اصطلاحی است که در هنرهای رزمی ژاپنی برای توصیف تمرین آزاد (مبارزه آزاد) استفاده می شود. این اصطلاح به تمرینی اشاره دارد که در آن فن را به طور بر روی سلسله ای از حملات اوکه اعمال می کند. مفهوم واقعی رندوری بسته به هنر رزمی ای که در آن استفاده می شود متفاوت است. در جودو، جوجوتسو و شودوکان آیکیدو، این اصطلاح اغلب به معنی مبارزه یک به یک است که در آن شرکا سعی می کنند در برابر فنون یکدیگر مقاومت کرده و آنها را خنثی کنند. در سبک های دیگر آیکیدو، به ویژه آیکیکای، رندوری به نوعی تمرین اشاره دارد که در آن یک آیکیدوکا تعیین شده باید در برابر چندین مهاجم به صورت متوالی دفاع کند بدون اینکه بداند چگونه یا به چه ترتیبی مورد حمله قرار خواهد گرفت. در ژاپن. این اصطلاح در دوجوهای آیکیدو، جودو و جوجیتسو برزیلی خارج از ژاپن استفاده می شود. در ژاپن، این نوع تمرین نامیده می شود که به معنای «حمله کنندگان متعدد» است. در جودو. این اصطلاح توسط کانو جیگورو، بنیان گذار جودو، در سخنرانی اش در بازی های المپیک ۱۹۳۲ لس آنجلس توضیح داده شد: «رندوری، به معنای «تمرین آزاد»، تحت شرایط مسابقه واقعی تمرین می شود. این شامل پرتاب کردن، خفه کردن، نگ
ه داشتن حریف بر زمین، و خم کردن یا پیچاندن بازوها می باشد. دو مبارز می توانند از هر روشی که می خواهند استفاده کنند، به شرطی که به یکدیگر آسیبی نرسانند و قوانین جودو را دربارهٔ آداب و رسوم که برای کارکرد صحیح آن ضروری هستند، رعایت کنند.» دو نوع رندوری وجود دارد. در آیکیدو. معمولاً یک یا چند مهاجم به سرعت به سمت توری (فرد مدافع) هجوم می آورند و سعی می کنند هر دو آرنج او را بگیرند. هدف توری انجام سریع تای ساباکی و اجتناب از آسیب رساندن به مهاجمان تا حد ممکن است؛ بنابراین، "توری" مشت نمی زند بلکه سعی می کند از حملات اجتناب کند یا مهاجمان را پرتاب کند. در برخی از سبک های آیکیدو، حمله و فنون به کاررفته آزاد است، به شرطی که اصول آیکیدو را رعایت کنند. در کاراته. اگرچه در کاراته کلمه "کومیته" معمولاً برای مبارزه استفاده می شود، برخی از مدارس نیز از اصطلاح «رندوری» برای اشاره به «مبارزهٔ ساختگی» استفاده می کنند که در آن هر دو کاراته کا با سرعت حرکت می کنند، حملات را دفع کرده و با هر چهار اندام (شامل زانوها و آرنج ها) حمله می کنند. در این مدارس، تفاوت بین رندوری و "کومیتِه" این است که در رندوری، حرکت با اعمال یک فن موفق
قطع نمی شود. (که به آن جو کومیتِه یا مبارزه نرم نیز گفته می شود) در نینجوتسو. رندوری همچنین در نینجوتسو بوجینکان تمرین می شود و معمولاً زمانی که کارآموز به سطح «شودان» می رسد، به او معرفی می شود. در نینجوتسو، رندوری کارآموز را در موقعیتی قرار می دهد که مسلح یا غیرمسلح است و توسط چندین مهاجم مورد حمله قرار می گیرد.
(IBU) یک دانشگاه خصوصی در کاتوسورا، استان چیبا، ژاپن است که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد. این دانشگاه دارای برنامه درسی تخصصی در زمینه تربیت بدنی، به ویژه هنرهای رزمی ژاپنی بودو، ورزش ها و فرهنگ فیزیکی است. علاوه بر آموزش هنرهای رزمی، دانشگاه کلاس های نظری در موضوعات مختلف، به ویژه تاریخ بودو، نیز ارائه می دهد. سازمان. دوره ویژه. دانشگاه بین المللی بودو برنامه سالانه ای در زمینه بودو برای دانشجویان خارجی، به نام ارائه می دهد. این برنامه که در سال ۱۹۸۴ آغاز شد، به ۲۰ دانشجو محدود است. برنامه تخصصی بودو بر اساس سال تحصیلی ژاپن، که از آوریل شروع و در مارس به پایان می رسد، اجرا می شود. برنامه درسی این دوره عمدتاً بر مطالعه پیشرفته جودو یا کن دو متمرکز است و به طور ثانویه به مطالعه فرهنگ ژاپنی و زبان ژاپنی می پردازد. دانشجویان از کشورهای غیرانگلیسی زبان می توانند در نیمسال دوم به انتخاب خود زبان انگلیسی را مطالعه کنند. دانشجویان می توانند در تالار بین المللی تبادل ماتسومائه، که در محوطه دانشگاه در کاتوسورا واقع شده است، اقامت کنند. سمینار. دانشگاه بین المللی بودو هر ساله در ماه مارس میزبان است. این سمینار چند روزه برای هن
رجویان بودوی غیرژاپنی که در ژاپن اقامت دارند برگزار می شود و هدف آن «تعمیق درک جنبه های تاریخی، فلسفی و علمی بودو برای افزایش دوستی متقابل و بین المللی کردن فرهنگ سنتی ما» است. این سمینار توسط نیپون بودوکان که دفتر مرکزی آن در توکیو قرار دارد، برگزار می شود. روابط بین المللی. دانشگاه بین المللی بودو برنامه های تبادل بین المللی در سطوح مختلف با هفت دانشگاه حفظ می کند، از جمله: حمل و نقل. ریل. دانشگاه بین المللی بودو از ایستگاه کاتوسورا که توسط خط سوتوبو شرکت راه آهن شرق ژاپن خدمات رسانی می شود، قابل دسترسی است. از ایستگاه توکیو می توان به ایستگاه کاتوسورا رسید: ایستگاه کاتوسورا از ایستگاه توکیو قابل دسترسی است: پردیس دانشگاه ۱۵ دقیقه پیاده روی از ایستگاه فاصله دارد. بزرگراه. دانشگاه بین المللی بودو از طریق بزرگراه از مسیرهای زیر قابل دسترسی است: پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
نقره یک فلز گرانبها است و ارزش اقتصادی بالایی دارد. از آنجایی که نقره اغلب در ترکیب نزدیک با فلزات دیگر یافت می شود، استخراج آن مستلزم استفاده از فناوری های پیچیده است. در سال ۲۰۰۸، تقریباً ۲۵۹۰۰ متریک تن نقره در سراسر جهان مصرف شد که بیشتر آن از معدن به دست آمد. استخراج نقره اثرات مختلفی بر محیط زیست، انسان و حیوانات دارد. سنگ معدن نقره به طور معمول حاوی نقره بسیار کمی با درصدهای بسیار بالاتر مس و سرب است. مواد معدنی خاص عبارتند از: آرژانتیتی (Ag2S (گوگرد)، کلورآرژیریت (کلر AgCl)، پلی بازیت (Ag, Cu)16Sb2S11) و پروستیت (Ag3AsS3). نقره عمدتاً به عنوان یک آلاینده در کالکوپیریت و گالن، سنگ های معدنی مهم مس و سرب وجود دارد. برخی از سنگ های معدنی در واقع به دلیل ارزش نقره خود در مقابل نقره محصول جانبی سایر فلزات استخراج می شوند. با این حال، نقره تنها به ندرت در شکل فلز بومی به صورت تکه ها، در رسوبات پلاسر و رگه ها یافت می شود. روش های استخراج و فرآوری معدنی نقره. نقره به ندرت به صورت خالص و به عنوان یک محصول اولیه استخراج می شود؛ در واقع، بیش از دو سوم منابع نقره جهان به عنوان محصول جانبی از معادن چندفلزی، به ویژه
معادن سرب، روی، مس و طلا، به دست می آید. این وابستگی تولید به فلزات دیگر، یک پویایی پیچیده را به وجود می آورد: تولید نقره به طور مستقیم توسط قیمت و تقاضای خود نقره تعیین نمی شود، بلکه تحت تأثیر اقتصاد فلز اصلی معدن (مانند مس یا سرب) قرار دارد. بنابراین، حتی در صورت افزایش شدید تقاضا برای نقره، اگر بازار فلزات پایه با رکود مواجه شود، عرضه نقره نیز به صورت ناخواسته کاهش خواهد یافت، که این امر ریسک هایی را برای تأمین کنندگان و مصرف کنندگان در پی دارد. فرآوری کانسنگ های نقره معمولاً از دو روش اصلی هیدرومتالورژی (ترفرآوری) و فلوتاسیون (شناورسازی) بهره می برد: شناورسازی کفی. این فرآیند یک تکنیک پرکاربرد برای جداسازی کانی های ارزشمند از باطله هاست. سازوکار آن بر پایه تفاوت در خواص سطحی ذرات کانی ها، به ویژه «آب گریزی» آن ها، استوار است. برای انجام این فرآیند، سنگ معدن ابتدا به ذرات ریز خرد شده و با آب و مواد شیمیایی خاصی مخلوط می شود: سپس هوا به درون پالپ دمیده می شود و حباب ها به ذرات آب گریز حاوی نقره می چسبند و آن ها را به صورت یک لایه کف به سطح منتقل می کنند. این کف جمع آوری شده و کانی های ارزشمند از آن بازیابی
می شوند. شناورسازی کفی به صنعت معدن اجازه داده است تا کانسنگ های کم عیار و پیچیده را به صورت اقتصادی فرآوری کند، امری که بدون آن تأمین بسیاری از فلزات امروزی غیرممکن بود. حلال شویی ترفرآوری. روش حلٌال شویی (لیچینگ) شیمیایی، فرآیندی است که در آن یک ماده مشخص با انحلال در یک حلال، از ماده جامد جدا می شود. در فرآوری نقره، این روش اغلب برای سنگ های کم عیار استفاده می شود.
ماده تاریک خودتعامل یا تئوری خودبرهم کنشیِ ماده تاریک () یا (SIDM) در اخترفیزیک و فیزیک ذرات، یک کلاس جایگزین از ذرات ماده تاریک است که برخلاف مدل استاندارد ماده تاریک سرد (CDM) باهم برهمکنش قوی دارند. SIDM در سال ۲۰۰۰ فرضیه ای بود که به عنوان راه حلی برای مشکل مسئله هاله تیزه ای مطرح شد. در ساده ترین مدل های "خودتعامل ماده تاریک"، یک پتانسیل نوع یوکاوا و یک حامل نیرو φ بین دو ذرهٔ مادهٔ تاریک واسطه می شوند.در مقیاس کهکشانی، "خودتعاملی ماده تاریک" منجر به تبادل انرژی و تکانه بین ذرات مادهٔ تاریک می شود. در طول مقیاس های زمانی کیهانی، این امر منجر به هسته های همدما در ناحیه مرکزی هاله های ماده تاریک می شود.
اصطلاح ژاپنی به معنی سبک، نوع، شکل، روش، سیستم، مکتب است که بیشتر به عنوان پسوند استفاده می شود که در اینجا به معنای به کار می رود و به مکتب در هر رشته ای اشاره دارد. خود کانجی معمولاً به عنوان پسوند استفاده می شود. در زبان انگلیسی، این واژه غالباً برای اشاره به مکاتب هنرهای رزمی ژاپنی استفاده می شود، هرچند که در سایر رشته ها نیز به کار می رود (برای مثال نیهون-کوریو و سوگتسو-ریو در ایکبانا، کانتی-ریو در خوشنویسی، و غیره). در هنرهای رزمی. هنرهای رزمی ژاپنی اغلب به صورت ریوها (مکاتب) دسته بندی و کدگذاری می شوند. به طور معمول، هر سبک دارای برنامه آموزشی، درجات و سیستم مجوزدهی خاص خود است. این سیستم ها ممکن است بر اساس سبک مادر یا ترکیبی از منابعی که زمینه سیستم را تشکیل می دهند، بنا شوند. نام سبک ممکن است دارای معنای خاصی باشد یا صرفاً به مکانی اشاره کند. برای مثال، تویاما-ریو به نام آکادمی نظامی تویاما در ژاپن نام گذاری شده است. در مقابل، گوجو-ریو به معنی سبک «سخت-نرم» است که به تکنیک های خاص و عناصر موضوعی اشاره دارد که «امضای» سبک را تشکیل می دهند. گاهی اوقات این نام با نام دوجو (مکان تمرین) ترکیب یا اشتباه گ
رفته می شود، مانند کاراته شوتوکان-ریو. استادان سطح بالای سبک تثبیت شده ممکن است از آن جدا شده و سبک های مشتق خود را بر اساس تجربه یا تفسیر خود ایجاد کنند. گاهی اوقات این کار توسط سبک مادر تشویق می شود و گاهی اوقات نمایانگر شکاف ایدئولوژیک بین اعضای ارشد سبک است. گاهی نیز این کار به سادگی به دلایل بازاریابی یا به منظور تطبیق سیستم با زمانه مدرن انجام می شود. هیچ سیستم مجوزدهی یا رتبه بندی جهانی در تمام "ریوها" وجود ندارد. فردی با رتبه بالا یا کمربند مشکی در یک سبک لزوماً به معنای درک عمیق در سبک یا گروه دیگری از سبک ها نیست. بسیاری از "ریوها" در ژاپن وجود دارند که صدها سال است که پابرجا مانده اند، و بسیاری دیگر نیز در دوران مدرن ایجاد شده اند. مفهوم سازماندهی یک سیستم کدگذاری شده به وضوح منحصر به ژاپن یا آسیا نیست، هرچند بسیاری از سبک های بین المللی یا خارجی ممکن است نام گذاری و سامان مند کردن "ریوها"ی بوجوتسو کوریو را به منظور افزودن جذابیت یا مشروعیت به سیستم خود، یا به سادگی به عنوان راهی برای احترام به ریشه ها و پیشینه شان، بپذیرند.
سامسونگ گلکسی J1 یک گوشی هوشمند اندرویدی است که توسط شرکت سامسونگ الکترونیکس توسعه یافته است. این گوشی در ژانویه ۲۰۱۵ عرضه شد و اولین گوشی از سری گلکسی J است. این دستگاه به عنوان یک محصول مبتدی با قیمت اولیه ۱۰۰ دلار به بازار عرضه شد. تاریخچه. گلکسی J1 در ژانویه ۲۰۱۵ به عنوان اولین مدل از سری J معرفی شد. مدل ۳G در فوریه ۲۰۱۵ و مدل ۴G یک ماه بعد عرضه شدند. در ماه های بعد، سامسونگ گوشی های هوشمند بیشتری با نام J1 مانند J1 Ace/Ace Neo، J1 Nxt/mini و J1 mini prime روانه بازار کرد. در ژانویه ۲۰۱۶، جانشین آن یعنی گلکسی J1 (2016) عرضه شد. مشخصات. سخت افزار. سامسونگ گلکسی J1 در دو نسخه ۳G و ۴G عرضه شد. هر دو مدل دارای یک پردازنده ARM Cortex-A7 هستند که مدل ۳G دارای دو هسته و مدل ۴G دارای چهار هسته می باشد. رم مدل ۳G برابر با 512 مگابایت و رم مدل ۴G برابر با 768 مگابایت است و هر دو مدل دارای 4 گیگابایت حافظه داخلی می باشند. این گوشی همچنین دارای اسلات کارت microSD با پشتیبانی تا 256 گیگابایت و قابلیت پشتیبانی از دو سیم کارت است. دوربین عقب دارای رزولوشن 5 مگاپیکسل و دوربین جلو 2 مگاپیکسل است و هر دو دوربین می توانند و
یدئو با کیفیت 720p و 30 فریم بر ثانیه ضبط کنند. نرم افزار. گلکسی J1 با سیستم عامل اندروید 4.4.4 "کیت کت" و رابط کاربری TouchWiz سامسونگ عرضه شد. مدل اصلی هرگز به اندروید لالی پاپ به روزرسانی نشد، اما یک فریمور سفارشی غیررسمی از اندروید 7.1.2 "نوقا" برای آن در XDA-Developers منتشر شد. یک پورت غیررسمی از TWRP نیز برای این دستگاه وجود دارد. ورایزون یک نسخه خاص از گلکسی J1 4G با برند خود عرضه کرد که با اندروید 5.0.2 "لالی پاپ" عرضه شد و تا سپتامبر ۲۰۱۵ به نسخه 5.1.1 قابل به روزرسانی بود.
سید محمدرضا سجادی دیپلمات ایرانی و سفیر کنونی ایران در کشور دانمارک میباشد. او همچنین سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو بود. محمدرضا سجادی پیش از این مدیرکل امور سیاسی و بین المللی بوده و بنا به گفته منوچهر متکی نقش عمده ای در برگزاری و ریاست ایران در شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها داشت.
دونکل ، یا دونکلس ()، کلمه ای است که برای انواع مختلفی از آبجوهای تیرهٔ آلمانی استفاده می شود. "Dunkel" کلمه ای آلمانی به معنای «تیره» است و آبجوهای دونکل معمولاً در رنگ های کهربایی تا قهوه ای تیرهٔ مایل به قرمز هستند. این آبجوها با طعم ملایم و مالتی خود شناخته می شوند. در اصطلاحات غیررسمی، مانند زمان سفارش در یک میخانه، دونکل احتمالاً به هر آبجوی تیره ای که میخانه در دسترس دارد یا بیشتر می فروشد اشاره دارد؛ در بسیاری از مناطق شمال و غرب آلمان، به ویژه نزدیک دوسلدورف، این اصطلاح ممکن است آلت بیر باشد. در بایرن، دونکل همراه با هلس، یک سبک سنتی است که در مونیخ تولید و در سراسر بایرن محبوب است. با غلظت های الکل ۴٫۵٪ تا ۶٫۰٪ حجمی، دونکل ها ضعیف تر از دوپل بوک ها، یکی دیگر از آبجوهای تیرهٔ سنتی باواریایی، هستند. دونکل ها با استفاده از مالت مونیخی تولید می شوند که به دونکل رنگ می دهد. سایر مالت ها یا طعم دهنده ها نیز ممکن است اضافه شوند. بسیاری از دونکل ها دارای طعم مالتی خاصی هستند که از تکنیک خاصی به نام خیساندن مالت به دست می آید. معمولاً، آبجوهای دونکل لاگرهای تیره هستند، اما این اصطلاح همچنین برای اشاره به آبج
وهای تیرهٔ گندمی مانند Franziskaner Hefe-Weisse Dunkel استفاده می شود. دونکل وایتسن یکی دیگر از اصطلاحاتی است که برای اشاره به آبجوهای تیرهٔ گندمی استفاده می شود که میوه ای و شیرین هستند و مالت های تیره و برشتهٔ بیشتری نسبت به همتای روشن تر خود، یعنی هِفه وایتسن دارند.
آلْت بیر (، به زبان آلمانی به معنای "آبجوی قدیمی") نوعی آبجو است که در منطقهٔ راینلند، به ویژه در اطراف شهر دوسلدورف، در آلمان تولید می شود. این آبجو به رنگ مسی است و نام آن از روش قدیمی تر تخمیر از بالا نسبت به تخمیر از پایین لاگرها گرفته شده است. ویژگی ها. آلْت بیر معمولاً به رنگ مسی تیره است. این آبجو در دمای متوسط با استفاده از مخمر تخمیر از بالا می شود که به آن طعمی میوه ای می بخشد. به دلیل اینکه آلت بیر سپس در دمای خنک تر جا می افتد، طعم آن بیشتر به سبک های آبجوی لاگر شباهت دارد تا آنچه که برای آبجوهای تخمیر از بالا (مانند پیل ایل بریتانیایی) مرسوم است.
سسنیکا () یا نان سکه (به زبان سیریلیک صربی: Божићна погача، " کریسمس پوآچا نان تشریفاتی و گرد است که بخشی ضروری از شام کریسمس در سنت صربستان است. تهیه این نان ممکن است با قوانین و آیین های مختلفی همراه باشد. یک سکه اغلب در حین ورز دادن به خمیر گذاشته می شود. اجسام کوچک دیگری نیز ممکن است وارد شوند. در آغاز شام کریسمس، سسنیکا سه بار در خلاف جهت عقربه های ساعت چرخانده می شود، قبل از اینکه بین اعضای خانواده شکسته شود. فردی که سکه را در تکه نان خود پیدا کند، ظاهراً در سال آینده بسیار خوش شانس خواهد بود. سسنیکا در باورهای عامیانه برای پیشگویی ( طالع بینی) یا تأثیرگذاری بر مقدار محصولات استفاده می شد.
هِلِس یا هِل یک آبجوی لاگر روشن سنتی آلمانی است که عمدتاً در جنوب آلمان، به ویژه مونیخ تولید می شود. کلمهٔ آلمانی "Hell" را می توان «روشن» یا «درخشان» ترجمه کرد. مشخصات طعم. آبجوهای هلس معمولاً قوی، با شیرینی ملایم، رنگ روشن، و تلخی کم هستند. این نوع آبجو به دلیل فیلترشدن قبل از فرایند بطری شدن، شفاف هستند، اگرچه برخی از رستوران ها و آبجوسازی ها نمونهٔ بدون فیلتر را نیز ارائه می دهند. هلس به سبک مونیخ نوعی آبجوی زرد است که با استفاده از تخمیر خنک با مخمری مانند "Saccharomyces pastorianus"، رازک تلخ مانند هالرتاو و وزن مخصوص اصلی (قبل از تخمیر) بین ۱٫۰۴۴ و ۱٫۰۵۳ (۱۱ تا ۱۳ درجه پلاتو) فرآوری می شود. و بین ۴٫۵ تا ۶ درصد الکل دارد. هلس نسبت به آبجوهای پیلسنر آلمانی طعم هاپ کمتری دارد. تاریخچه. تا دههٔ ۱۹۶۰، هلس به طور جهانی در مناطق آلمانی زبان در دسترس بود. در بسیاری از مناطق، هلس به آرامی با آبجوهایی به سبک پیلسنر جایگزین شد، که این جایگزینی به واسطهٔ تغییر نوع ارائهٔ آبجوها از بشکه ای به بطری نیز بود که مصرف کنندگان ترجیح می دادند از آبجوی بطری شده استفاده کنند. در مناطق خارج از جنوب آلمان، هلس در سال ۲۰۱۰ محب
وبیت خود را به دست آورد، به ویژه در برلین، که تصویر سنتی آبجو مد روز شده است. توزیع. هلس در مناطق جنوبی آلمان مانند باواریا، فرانکونیا و بادن-وورتمبرگ از محبوبیت زیادی برخوردار است. در این مناطق علاوه بر اصطلاح هلس، از "اشپتسیال"، "لندبیر"، «لاگر مونیخی»، یا «اکسپورت» نیز استفاده می شود. هیچ تمایز واضحی بین لاگر و اکسپورت وجود ندارد، اگرچه اکسپورت معمولاً از نظر سبک به دورتموندر اکسپورت نزدیک تر است که درصد الکل کمی بالاتر از ۵٫۵٪ به منظور ماندگاری طولانی دارد.
ناصر گل سرخی (۱۳۰۲ تهران - ۱۳۶۸) موسیقیدان و وزیر منابع طبیعی در دوران پهلوی بود. گل سرخی در سال ۱۳۰۲ در تهران به دنیا آمد. وی فعالیت های اداری خود را از اداره اصل ۴ شروع کرد و سپس به وزارت کشاورزی رفت و تا مقام معاونت وزارت کشاورزی ترقی کرد. او در شهریور ماه سال ۱۳۴۶ به وزارت در وزارت خانه تازه تأسیس منابع طبیعی منصوب شد. او در سال ۱۳۵۰ از این وزارت خانه کناره گرفت و پس از آن مجله ماهانه ای به نام شکار و طبیعت دایر کرد که طرفداران بسیاری داشت. متخصصان بسیاری اطلاعات و خاطرات خود را در آن به اشتراک می گذاشتند و گفته می شود که هیئت تحریره مجله مزبور از تحصیلکرده های اروپا و آمریکا بوده و به دلیل تسلط به زبان های خارجی آنچه در این زمینه در مطبوعات دنیا انتشار می یافت ترجمه و در مجله انتشار می دادند. همچنین گلسرخی موسیقیدان قابلی بوده و موسیقی را بر مبنای علمی خیلی خوب می دانست. او در نواختن آلات موسیقی استادی توانمند بود. او با دختر سرلشکر احمد معینی ازدواج کرد و در سال ۱۳۶۸ در آمریکا و در عسرت درگذشت.
روباه پرنده بونین ، همچنین به عنوان خفاش میوه خوار بونین شناخته می شود، گونه ای از روباه پرنده از خانواده خفاش های میوه خوار است. این گونه بومی در چهار جزیره (چیچیجیما، هاهاجیما، ایوو جیما شمالی و ایوو جیما جنوبی) از گروه جزایر بونین، ژاپن است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های نیمه گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند.