Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلفرید امباپه (به فرانسوی: Wilfrid Mbappé؛ زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۷۰)، مربی سابق و مشاور فوتبال فرانسوی است. او پدر کیلیان امباپه، بازیکن فوتبال فرانسوی حال حاضر باشگاه فوتبال رئال مادرید است. ویلفرید اصالتاً اهل جباله، جزیره ای در خور ووری در نزدیکی دوالا، کامرون است. والدین او، حسابدار و دستیاران اجرایی بودند و زمانی که او تنها یک سال داشت به فرانسه نقل مکان کردند. زندگی شخصی. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ با فایزا لاماری، زندگی می کرد و این دو در یک رابطه مدنی بودند. دو فرزند آنها، کیلیان و اتان، فوتبالیست های حرفه ای هستند، همانطور که جیرس کمبو اکوکو، که ویلفرید سرپرست قانونی او شده، فوتبالیست حرفه ای است. فوتبال. او که قبلاً فوتبالیست منطقه ای بود، بیش از ۲۰ سال مربیگری باشگاه فوتبال بوندی را بر عهده داشت، جایی که علاوه بر پسرانش کیلیان و اتان و جیرس کمبو اکوکو، به طور قابل توجهی استیون جوزف مونروز، فابریس نسکالا، سباستین کورشیا، جاناتان آیکونه، ویلیام سالیبا و عاطف کوناته را آموزش داد. او سپس خود را وقف حرفه پسرش کیلیان کرد و در مورد مسائل فوتبالی به او مشاوره می داد، در حالی که مادرش فایزا لاماری با کمک وکلا، از ار
تباطات، وجهه و پروژه های اجتماعی او مراقبت می کرد. در طول جام جهانی ۲۰۲۲، ویلفرید در کنار امانوئل آدبایور، باسیل بولی و بناونچر کالو، مشاور کانال تلویزیونی توگویی «نیو ورلد اسپورت» بود. بیانیه. ویلفرید، در گفت وگویی با نشریه لکیپ به نکته ای مهم و بحث برانگیز اشاره کرده که فوتبال فقط به سمت هیجان پول رفته است. دنیای فوتبال امروز بیش از آنکه بر پایه ی عشق و هیجان بازی بچرخد، به سمت پول و مسائل تجاری رفته است. طبیعی نیست که کودکی ده ساله آرزو کند تنها به خاطر پولدار شدن به سمت فوتبال می آید و روزی یک کودک به من گفت که میخواهم مانند درآمد کیلیان امباپه داشته باشم. زمانی که نسل من در فوتبال آغاز شد، عشق به توپ و زمین بازی اولویت داشت؛ موفقیت اجتماعی و مالی در درجه دوم قرار می گرفت. اما امروز اوضاع تغییر کرده است؛ حتی والدین هم از همان ابتدا با مفاهیمی مثل قرارداد و آینده ی مالی فرزندشان وارد میدان می شوند. این نگاه تازه نشان می دهد که فوتبال، که روزی صرفاً نماد شور، هیجان و سرگرمی بود، حالا بیش از هر زمان دیگری درگیر وسوسه های پول و شهرت شده است. — ویلفرید امباپه حقایق متفرقه. در فوریهٔ ۲۰۲۳، مردی ۴۸ ساله به نام م
حمد اِی. در دادگاه ورسای محاکمه شد. دلیل آن این بود که او بین دسامبر ۲۰۲۱ تا ژانویهٔ ۲۰۲۳ خود را به جای ویلفرید امباپه جا زده بود تا بتواند مجوز اقامت در فرانسه بگیرد. یعنی در واقع این ماجرا هیچ ربط مستقیمی به ویلفرید امباپه ندارد، بلکه فردی دیگر از نام و هویت او سوءاستفاده کرده و سعی داشته اقامت دریافت کند. این مرد در دادگاه محاکمه شد و به مدت ۱۰ ماه با دستبند الکترونیکی به زندان رفت.
اسامه حمدان (زادهٔ ۱۹۶۵) دیپلمات فلسطینی و نماینده ارشد سابق حماس در لبنان و تهران است. او پیش از این سمت رئیس اداره روابط بین الملل حماس و رئیس کمیته سیاسی شورای قانونگذاری فلسطین را بر عهده داشت. اوایل زندگی. حمدان در سال ۱۹۶۵ در اردوگاه پناهندگان بوریج در نوار غزه، در خانواده پناهنده فلسطینی که در طول جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از روستای البتانی الشرقی گریخته بودند، متولد شد. او دوران دبیرستان را در کویت گذراند و در سال ۱۹۸۲ فارغ التحصیل شد. سپس در دانشگاه یرموک در اربد، اردن، ثبت نام کرد و در سال ۱۹۸۶ با مدرک لیسانس شیمی فارغ التحصیل شد. حمدان در دوران دانشگاه به یکی از فعالان جنبش دانشجویی اسلامی تبدیل شد. او پس از فارغ التحصیلی به کویت بازگشت و تا زمان جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۰ در بخش صنعتی مشغول به کار بود. نماینده حماس. حمدان پس از ترک کویت، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ در دفتر حماس در تهران به عنوان دستیار نماینده وقت حماس، عماد العلمی، مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۹۴ نماینده رسمی حماس در ایران شد و تا سال ۱۹۹۸ در این سمت خدمت کرد. حمدان در زمان تصدی این سمت گفت که «روابط شکوفا» بین ایران و حماس به قیمت رابطه خ
وب سابق بین ایران و سازمان آزادی بخش فلسطین تمام شده است. با این حال، او اظهار داشت: «هیچ مدرک یا شاهدی مبنی بر حمایت مالی ایران از حماس، جهاد اسلامی و سایر گروه های فلسطینی که با ایران ارتباط برقرار کرده اند، وجود ندارد. این صرفاً شایعات و گمانه زنی ها است.» در سال ۱۹۹۸، حمدان به عنوان نماینده حماس در لبنان منصوب شد، سمتی که آن را حفظ کرده است در سال ۲۰۰۴، او به عنوان سخنگوی حماس در قاهره در جریان گفتگوی بین جناح های فلسطینی خدمت کرد. او همچنین در مذاکرات بین حماس و مقامات اروپایی شرکت داشته است. حمدان از مذاکرات وحدت فلسطین حمایت کرده و در مصاحبه ای با "العربیه" در ۲۰ مه ۲۰۰۹ گفت: «من درک می کنم که هر یک از ما [حماس و فتح] باید شرایطی را برای رسیدن به توافق تعیین کنیم. گفتگوی ملی باید بر اساس منافع ملی مردم فلسطین باشد…» در مصاحبه ای که از شبکه الجدید پخش شد، حمدان اظهار داشت که «از نظر سیاسی، راه حل دو کشور به پایان رسیده است» و «ما وارد مرحله آزادسازی فلسطین می شویم… مفهوم بازگشت: بازگشت پناهندگان به سرزمین مادری خود و بازگشت اسرائیلی ها به کشورهایی که از آنجا آمده اند.» در طول جنگ غزه، حمدان به عنوان نما
ینده رسانه ای حماس فعالیت می کرد و از لبنان در پلتفرم ها و کانال های مختلف بین المللی برای مصاحبه و اظهار نظر در مورد مسائل مختلف ظاهر می شد. بازدیدها. حمدان در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۴ که از شبکه القدس وابسته به حماس پخش شد و توسط مؤسسه پژوهش رسانه ای خاورمیانه ترجمه شد، اظهار داشت که «کشتن کودکان… در ذهنیت تاریخی صهیونیستی و یهودی حک شده است.» حمدان در مورد تهمت خون علیه یهودیان اظهار داشت: «همه ما به یاد داریم که چگونه یهودیان مسیحیان را قتل عام می کردند تا خون آنها را در مصا مقدس خود مخلوط کنند. این یک خیال یا چیزی برگرفته از یک فیلم نیست. این یک واقعیت است که توسط کتاب های خودشان و شواهد تاریخی تأیید شده است.» حمدان در مصاحبه بعدی با ولف بلیتزر از سی ان ان، از اظهارات خود دفاع کرد و اظهار داشت که او در پاسخ به اظهارات موشه فیگلین در کنست اسرائیل بوده است که در آن خواستار «نابودی کامل فلسطینی ها در غزه» شده بود. حمدان که سازمان مؤسسه پژوهش رسانه ای خاورمیانه سخنان او را به شیوه ای گزینشی ویرایش و «حذف» کرده و آنها را از متن خارج کرده است و در ادامه اظهار داشت که «ما علیه یهودیان نیستیم، ما علیه اشغال اسرائیل
هستیم». تحریم ها. از سال ۲۰۰۱، حماس تحت قطعنامه ۱۳۷۳ شورای امنیت تحت تحریم های بین المللی قرار گرفته است و همدان یکی از چندین رهبر حماس است که تحت این قطعنامه تحریم شده اند. از زمان تصویب قطعنامه ۱۳۷۳، او توسط وزارت امور خارجه و تجارت استرالیا تحریم شده و از سفر به این کشور منع شده است. حمدان در سال ۲۰۰۳ توسط آمریکا به عنوان یک تروریست جهانی ویژه تعیین شد و توسط وزارت خزانه داری آمریکا در پاسخ به بمب گذاری در اتوبوس شموئل هاناوی تحریم شد. در سال ۲۰۲۰، حمدان توسط وزارت امور خارجه بریتانیا و دفتر اجرای تحریم های مالی خزانه اعلی حضرت تحریم شد و از سفر به این کشور منع گردید.
مَرْوْرود (به فارسی نوی آغازین: مَرْوْروذ، گاهی در عربی: مرو الروض) که در گونه های قدیمی ترِ زبان محلی با نام «مَروارود» هم شناخته می شده است یک سکونتگاه، آبادی یا شهر در تاریخ سده های میانهٔ خراسان بود. برای آنکه با مَروِ باستانی (مرو بزرگ، مرو شاهیجان) متمایز شود به مرو کوچک هم خوانده می شد. این سکونت گاه در نزدیکی آبادیِ بالا مرغاب در افغانستانِ کنونی بوده است. در محلی که رودخانه مرغاب از کوه های غرجستان جدا شده و وارد استپ صحرای قره قوم می شود. هرچند سکونتگاه امروزی مَروچَک یا مروِ کوچک، نام خود را از این سکونت گاه تاریخی گرفته است اما به نظر می رسد در محلی که سابقاً به نام «قصر احنف» شناخته می شده، واقع شده باشد. این شهر پیش از اسلام نیز وجود داشته و گفته می شود که بنیان آن را بهرام گور، پادشاه ساسانی (حکومت: ۴۲۰–۴۳۸) گذاشته است. نام اصلی آن در فارسی میانه، مَرویرود (Marwirōd) یا مَرویرُت (Marvirot) بوده است که در ارمنی به مروت (Mrot) و در در "نسبت های" عربی متأخر، در اشکال "المروروذی (al-Marwarrudhi)" و "المروذی (Marrudhi)" باقی مانده است. وجود یک اسقف نشین نسطوری در سال ۵۵۳ میلادی در آنجا گزارش شده است
. در سال ۶۵۲ میلادی، در جریان فتح ایران توسط مسلمانان، فرماندار محلی اش به نام بدهام (Badham) تسلیم مسلمانان شد و به حاکمی دست نشانده تبدیل شد. جغرافی دانان دوره عباسی گزارش می دهند که این شهر مرکز یک منطقهٔ کشاورزیِ پررونق با تعدادی حومهٔ وابسته مانند قصر احنف بوده است. به گفته مقدسی، که در حدودِ سال ۹۸۰ میلادی می زیست، مردم محلی از خویشاوندان مردم غرجستان بودند و این شهر تابع حاکمان یا شیران غرجستان بود. بخشی از ناحیه "حربیه" در شهرگرد بغداد، به دلیل اصالت مرورودیِ ساکنانش، "مَروَردیة" نام داشت. این آبادی در دوران امپراتوری سلجوقی، که احمد سنجر، دیوار جدیدی به طول حدود ۵۰۰۰ قدم برای شهر ساخت، به شکوفایی اش ادامه داد. این آبادی و مناطق اطراف آن در اواخر قرن دوازدهم میلادی، در جریان درگیری های مداوم بین خوارزمشاهیان و غوریان آسیب دید و در سال ۱۱۹۰ میلادی، نبردی بین حاکم غوری، غیاث الدین محمد (حکومت: ۱۱۶۳–۱۲۰۲) و رقیب خوارزمی او، سلطان شاه (حکومت: ۱۱۷۲–۱۱۹۳)، در آنجا رخ داد. اگرچه به نظر می رسد این شهر از ویرانی مروِ شاهیجان توسط مغول ها در امان مانده باشد اما در زمان تیموریان رو به ویرانی گذاشت و عمدتاً متروک
سازمان حماس حضور دائمی و تثبیت شده ای در لبنان دارد. این حضور پس از اعلام تشکیل واحد پیشتازان طوفان الاقصی توسط حماس در بیروت در سال ۲۰۲۳، برجسته شد. به گفته جبران باسیل، رهبر جنبش میهنی آزاد، استقرار حماس در لبنان نگرانی هایی را در مورد حاکمیت و ثبات لبنان ایجاد کرد. تاریخچه. به گزارش "روزنامه لورینت-لو ژور،" روابط بین حماس و حزب الله در طول سال ها توسعه یافته است. به دلیل تلاش مشترک برای تضعیف سازمان آزادی بخش فلسطین پس از همکاری آنها با اسرائیل، این دو سازمان در دوره های خاصی با هم همکاری نزدیکی داشتند.[ "" ] روابط آنها پس از اتحاد سیاسی حماس با ترکیه، کشوری که ایران، حامی حزب الله، با آن اختلاف نظر داشته است، رو به وخامت گذاشت. روابط آنها در سال ۲۰۱۱، در جریان قیام سوریه، زمانی که حماس از شورشیان علیه دولت حمایت کرد، رو به وخامت گذاشت. حزب الله در کنار دولت سوریه علیه شورشیان سوری، از جمله عوامل حماس حاضر در سوریه، می جنگید. روابط حماس و حزب الله در سال های اخیر و پس از بهبود پیوند بین ایران و ترکیه، رو به بهبود گذاشته است. حماس در طول سال ها در لبنان نیروهایی داشته است. بهبود روابط حماس، حزب الله و ایران
منجر به افزایش حضور و قدرت حماس در لبنان شده است که نه تنها به صورت سیاسی، بلکه به صورت حمایت نظامی نیز گزارش شده است. جرون گانینگ، استاد مطالعات خاورمیانه در کالج کینگز لندن، توضیح داد که از نظر تاریخی، در طول حکومت بریتانیا بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸، جامعه جنوب لبنان و جامعه شمال لبنان در هم تنیده بودند. پس از جنگ اسرائیل در سال ۱۹۴۸، فلسطینی ها مجبور به ترک لبنان شدند و چندین اردوگاه پناهندگان در لبنان تأسیس کردند. در سال ۱۹۶۹، دولت لبنان به اردوگاه ها استقلال داد تا امنیت خود را مدیریت کنند. از نظر تاریخی، دخالت حزب الله در سیاست لبنان محدود به فعالیت های پارلمانی بود. با این حال، خروج اسرائیل از لبنان در سال ۲۰۰۰ و خروج سوریه در سال ۲۰۰۵، چشم انداز سیاسی و نظامی را در جبهه های منطقه ای و داخلی تغییر داد. در پاسخ، حزب الله دخالت خود را در سیاست لبنان افزایش داد و رسماً در سال ۲۰۰۵ به دولت لبنان پیوست. در حالی که خروج اسرائیل در سال ۲۰۰۰ به عنوان پیروزی قطعی مقاومت در لبنان مورد ستایش قرار گرفت، چالش مهمی در مورد خلع سلاح حزب الله پدیدار شد که منجر به مخالفت شدید این جنبش و حتی توسل به زور در ماه مه ۲۰۰۸ ش
د و ملت را تا آستانه درگیری داخلی پیش برد. در سال های اخیر، طرف های مختلف عربی و بین المللی قطعنامه ها و توافق نامه های متعددی را برای رسیدگی به ثبات و امنیت منطقهٔ بی ثبات لبنان تصویب کرده اند. در سال ۲۰۰۴، قطعنامه ۱۵۵۹ شورای امنیت تصویب شد و دستور داد که تمام شبه نظامیان مسلح خلع سلاح شوند. این به دولت لبنان اجازه می داد تا حاکمیت خود را اعمال کند. به گفته سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده و چندین منبع دیگر، حزب الله در موارد مختلف قطعنامه سازمان ملل را نقض کرده است. طی چندین سال گزارش شده است که حزب الله از ایران سلاح دریافت می کند و پایگاه هایی برای تولید سلاح های مستقل در لبنان می سازد. روزنامه تایمز اسرائیل توافق قبلی مبنی بر خودداری ارتش لبنان از مداخله در این اردوگاه ها را توضیح می دهد که باعث می شود آنها در معرض کنترل احزاب فلسطینی، از جمله حماس، قرار گیرند. در سال ۲۰۱۷، یحیی سنوار رهبری حماس در غزه را بر عهده گرفت. سینوار، که طبق مجله «نیو لاینز» روابط نزدیکی با ایران داشت، روابط حماس با حزب الله و بشار اسد، رئیس جمهور سوریه را ترمیم کرد. این روابط احیا شده، این سازمان را به یک «وحدت غیررسمی در ج
بهه های نبرد» تبدیل کرد، به این معنی که هرگونه حمله به یکی از اعضای این اتحاد (مانند حماس در غزه) به عنوان حمله به همه تلقی می شد. در سال ۲۰۲۰، گزارش شد که اسماعیل هنیه، رهبر حماس، از اردوگاه های پناهندگان فلسطینی در لبنان بازدید کرده است. در سال ۲۰۲۲، سینوار از پیمانی بین «محور مقاومت» پرده برداشت. تحلیلگران گمان می کنند که یک اتاق امنیتی مشترک در لبنان وجود دارد. با وجود همکاری این سازمان ها، به گفته احمد عبدالهادی، رئیس دفتر سیاسی حماس در بیروت، حماس قبل از حمله خود در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اسرائیل، حزب الله را مطلع نکرد. علی برکه در بیانیه ای به الجزیره عربی اظهار داشت که پس از حمله، محمد ضیف، رهبر نظامی این حمله، از لبنان، ایران، عراق، سوریه و یمن درخواست حمایت کرد. او از وجود یک اتاق عملیات مشترک فلسطین از سال ۲۰۲۱ در میان جناح های مختلف خبر داد. اعلامیه ۲۰۲۳ حماس. در ۴ دسامبر ۲۰۲۳، در بحبوحه جنگ غزه، حماس تأسیس رسمی این سازمان را در لبنان اعلام کرد. این واحد مستقر در لبنان «واحد پیشتازان سیل الاقصی» نامگذاری شد. در بیانیه حماس از «مردم فلسطین» لبنان و همه مبارزان خواسته شده است تا به این گروه بپیوندند و در م
قاومت علیه اشغال رژیم اسرائیل مشارکت کنند و آن را به عنوان بخشی از مبارزه گسترده تر برای آزادسازی اورشلیم و مسجد الاقصی معرفی کنند. به گفته یک مقام آمریکایی که در اسکای نیوز گزارش شد، حزب الله اعضای حماس در لبنان راکت هایی را برای استفاده علیه اسرائیل در جریان درگیری ۲۰۲۳ اسرائیل و حزب الله تأمین کرده بود. واکنش. تأسیس گروه پیشتازان در جریان حملات ۷ اکتبر با انتقاد شدید چهره ها و جناح های سیاسی مختلف در لبنان مواجه شد. بسیاری استدلال می کردند که چنین سازمانی، با پیامدهای نظامی بالقوه، می تواند حاکمیت لبنان را نقض کرده و قطعنامه های بین المللی، به ویژه توافق طائف، را نقض کند. منتقدان، از جمله اعضای حزب نیروهای لبنانی و دیگر چهره های سیاسی، نگرانی خود را در مورد تکرار احتمالی مسائل تاریخی مربوط به گروه های مسلح فلسطینی که از خاک لبنان عملیات انجام می دهند، ابراز کردند.[ "" ] در پاسخ به انتقادات گسترده، احمد عبدالهادی، نماینده حماس در لبنان، با بیان اینکه این سازمان ماهیت نظامی نخواهد داشت، تلاش کرد تا نگرانی ها را کاهش دهد. با این حال، اظهارات متناقضی از سوی دیگر منابع حماس نشان می دهد که برخی از اعضا ممکن است
در مقاومت مسلحانه شرکت داشته باشند.[ "" ] نجیب میقاتی، نخست وزیر لبنان، با قاطعیت تأسیس این سازمان جدید را رد کرد و تأکید کرد که چنین چیزی غیرممکن است و تأکید کرد که عناصر مربوطه تصریح کرده اند که این سازمان برای اقدام نظامی در نظر گرفته نشده است. حمله پهپادی اسرائیل به محله ضاحیه بیروت در ۲ ژانویه ۲۰۲۴ منجر به ترور صالح العاروری، معاون رهبر دفتر سیاسی حماس و یکی از چهره های کلیدی پشت حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به رهبری حماس به اسرائیل شد.
سکونتگاه پیان واله (به انگلیسی : Settlement of Pianvalle و به ایتالیایی : Abitato di Pianvalle) یکی از سکونتگاه های باستانی واقع در منطقهٔ جنگلی Spina Verde در نزدیکی شهر کومو در شمال ایتالیا است. این محل که در دامنه های جنوبی تپهٔ Monte Caprino قرار دارد، از نظر تاریخی و باستان شناسی اهمیت ویژه ای دارد و بقایای آن گواهی بر زندگی انسان ها در دوره های مختلف پیش از تاریخ و دوران آهن است. = موقعیت و ساختار = این سکونتگاه در ارتفاع حدود 430 متر از سطح دریا واقع شده و به سمت شمال شرق امتداد دارد. ساختار کلی آن شامل دو ردیف موازی از خانه هاست که توسط یک مسیر سنگ فرش شده و یک کانال زه کشی از هم جدا شده اند. خانه ها دارای پایه های سنگی خشک و دیوارهایی با تکنیک سنتی چوب بافت و گل اندود بوده اند. کف خانه ها از خاک کوبیده یا لایه ای از سنگ ریزه با پوشش گل پخته تشکیل شده و در برخی نقاط حلقه های سنگی دیده می شود که احتمالاً به عنوان اجاق یا سیلو استفاده می شده اند. = آثار برجسته = در میان بقایای معماری، دو سازهٔ خاص به نام های «Capanna Grande» و «Capanna del Masso» توجه پژوهشگران را جلب کرده اند. اولی اتاقی سنگی با ابعاد
بزرگ است که احتمالاً محل سکونت یک شخصیت مهم یا فضای عمومی بوده، و دومی در کنار یک تخته سنگ بزرگ قرار دارد که در نزدیکی آن یکی از دو آرامگاه متعلق به فرهنگ لا تن کشف شده است. = تاریخچهٔ سکونت = شواهد نشان می دهد که این منطقه از قرن نهم تا چهارم پیش از میلاد مورد سکونت بوده و پس از آن برای مدتی طولانی متروکه شده است. در اواخر قرن دوم تا اول پیش از میلاد، Pianvalle به عنوان محل دفن مورد استفاده قرار گرفت و در این دوره دو آرامگاه و مجموعه ای از نذورات شامل دفن حیوانات کوچک در ظروف سفالی کشف شده اند. این آثار به دورهٔ پایانی فرهنگ La Tène نسبت داده می شوند. = کاوش های باستان شناسی = اولین کاوش های علمی در Pianvalle در سال ۱۹۷۱ توسط پروفسور Ferrante Rittatore Vonwiller آغاز شد و در سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ توسط پروفسور Nuccia Negroni Catacchio ادامه یافت. در این کاوش ها، علاوه بر ساختارهای معماری، سنگ نگاره هایی از دورهٔ عصر مس و برنز نیز کشف شد که برخی از آن ها دارای مضامین نجومی هستند. = اهمیت فرهنگی = پیان واله نه تنها از نظر تاریخی بلکه از نظر فرهنگی نیز اهمیت دارد. این محل بخشی از فرهنگ گولازا بوده که در منطقهٔ لم
باردی شمالی پیش از ورود رومی ها رواج داشته است. پس از تأسیس شهر رومی Novum Comum در نزدیکی دریاچهٔ کومو، سکونت در Pianvalle به طور کامل متوقف شد.
دیپ فیک صوتی (انگلیسی: Audio deepfake) که با نام های شبیه سازی صدا یا صوت دیپ فیک نیز شناخته می شود، کاربردی از هوش مصنوعی است که برای تولید گفتاری طراحی شده است که به طور قانع کننده ای از صدا و لحن افراد خاص تقلید می کند و حتی می تواند عبارت ها یا جمله هایی را بسازد که آن افراد هرگز به زبان نیاورده اند. این فناوری در آغاز با هدف بهبود جنبه های گوناگون زندگی انسان توسعه یافت و کاربردهای عملی همچون تولید کتاب صوتی و کمک به افرادی که به دلیل شرایط پزشکی قدرت تکلم خود را از دست داده اند دارد. همچنین این فناوری کاربردهای تجاری دارد؛ از جمله ایجاد دستیار دیجیتال شخصی سازی شده، سامانه های تبدیل متن به گفتار طبیعی و خدمات پیشرفتهٔ ترجمهٔ گفتاری. رخدادهای کلاهبرداری. دیپ فیک صوتی که از اوایل دههٔ ۲۰۲۰ به عنوان دست کاری های صوتی شناخته می شود، به سرعت با استفاده از تلفن های همراه ساده یا رایانهٔ شخصی در دسترس همگان قرار گرفت. این ابزارها برای انتشار اطلاعات نادرست از راه صدا نیز به کار رفته اند. چنین استفاده هایی موجب نگرانی های امنیت رایانه ای در سطح جهانی دربارهٔ پیامدهای جانبی به کارگیری دیپ فیک صوتی شده است؛ از جم
له نقش احتمالی آن در گسترش اطلاعات نادرست و اطلاعات گمراه کننده در شبکه های اجتماعی مبتنی بر صدا. از این فناوری می توان به عنوان روشی برای کنترل دسترسی منطقی و حملهٔ جعل هویت صوتی نیز استفاده کرد؛ به طوری که بتوان افکار عمومی را برای تبلیغات، تخریب شخصیت یا حتی تروریسم تحت تأثیر قرار داد. حجم عظیمی از ضبط های صوتی هر روز در اینترنت مبادله می شوند و شناسایی جعل صوتی کاری دشوار است. هدف گیری افراد و سازمان ها، از جمله سیاستمداران و دولت ها توسط مهاجمان دیپ فیک صوتی گزارش شده است. در سال ۲۰۱۹، کلاهبرداران با استفاده از هوش مصنوعی صدای مدیرعامل یک شرکت انرژی آلمانی را جعل کردند و مدیر شعبهٔ بریتانیایی را واداشتند تا انتقال دهد. اوایل ۲۰۲۰، همین روش برای جعل صدای یک مدیر دیگر به کار رفت و در چارچوب یک طرح پیچیده، مدیر شعبه را قانع کرد تا ۳۵ میلیون دلار منتقل کند. بر پایهٔ یک نظرسنجی جهانی مک آفی در ۲۰۲۳، یک نفر از هر ده نفر گزارش داد که هدف کلاهبرداری شبیه سازی صدای هوش مصنوعی قرار گرفته است؛ ۷۷٪ از این افراد گفتند که پول خود را از دست داده اند. دیپ فیک صوتی می تواند برای سامانه های احراز هویت صوتی که در مؤسسات ما
لی استفاده می شوند نیز تهدیدی جدی باشد. در مارس ۲۰۲۳، کمیسیون تجارت فدرال ایالات متحده به مصرف کنندگان دربارهٔ استفاده از هوش مصنوعی برای جعل صدای اعضای خانواده در موقعیت های اضطراری و درخواست پول هشدار داد. در اکتبر ۲۰۲۳، هم زمان با آغاز کنفرانس حزب کارگر بریتانیا در لیورپول، یک دیپ فیک صوتی از کیر استارمر رهبر حزب منتشر شد که به دروغ او را در حال توهین به کارکنانش و انتقاد از لیورپول نشان می داد. در همان ماه، دیپ فیک صوتی دیگری از سیاستمدار اسلواک میخال شیمچکا منتشر شد که به طور دروغین نشان می داد او دربارهٔ راه های دست کاری انتخابات آینده صحبت می کند. در جریان کارزار انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری دموکرات های نیوهمپشایر ۲۰۲۴، بیش از ۲۰ هزار رأی دهنده تماس های خودکاری دریافت کردند که با صدای جعل شدهٔ جو بایدن تولید شده بود و آن ها را به شرکت نکردن در رأی گیری تشویق می کرد. دادستان کل نیوهمپشایر این اقدام را ناقض قوانین انتخاباتی ایالت دانست و شرکت های "لایف و لینگو تله کام" را متهم به دخالت کرد. در فوریهٔ ۲۰۲۴، کمیسیون فدرال ارتباطات ایالات متحده استفاده از هوش مصنوعی برای جعل صدا در تماس های خودکار را ممنوع
اعلام کرد. در همان ماه، مشاور سیاسی استیو کرامر اعتراف کرد که او این تماس ها را به مبلغ ۵۰۰ دلار سفارش داده است. او گفت هدفش جلب توجه به ضرورت وضع قوانین برای استفاده از هوش مصنوعی در کارزارهای سیاسی بوده است. در مه، کمیسیون فدرال ارتباطات اعلام کرد کرامر با جعل شمارهٔ یک چهرهٔ سیاسی محلی قوانین فدرال را نقض کرده است و جریمه ای ۶ میلیون دلاری برای او پیشنهاد داد. چهار شهرستان نیوهمپشایر نیز او را به جرم های «سرکوب رأی دهندگان» (اتهام سنگین) و «جعل هویت یک نامزد» (تخلف سبک تر) متهم کردند. دسته بندی ها. دیپ فیک های صوتی را می توان به سه دستهٔ گوناگون تقسیم کرد: مبتنی بر بازپخش. دیپ فیک های مبتنی بر بازپخش نمونه های مخربی هستند که با هدف بازتولید ضبط صدای گویندهٔ اصلی ساخته می شوند. این نوع حملات به دو شیوه تقسیم می شوند: «تشخیص میدان دور» و «برش و-چسباندن». در روش میدان دور، یک ضبط میکروفونی از صدای قربانی به عنوان بخش آزمایشی در یک تلفن بدون دست مورد استفاده قرار می گیرد. در مقابل، روش برش و-چسباندن با جعل جملهٔ درخواستی از یک سامانهٔ متکی بر متن انجام می شود. از تأیید هویت گوینده بر اساس متن می توان برای دفا
ع در برابر این نوع حملات بازپخشی استفاده کرد. یکی از روش های کنونی برای شناسایی حملات بازپخشِ انتها-به-انتها، بهره گیری از شبکه های عصبی پیچشی عمیق است. مبتنی بر تولید مصنوعی. این دسته بر پایهٔ سنتز گفتار است و به تولید مصنوعی گفتار انسان از طریق برنامه های نرم افزاری یا سخت افزاری اشاره دارد. سنتز گفتار شامل تبدیل متن به گفتار است که هدف آن تبدیل متن به گفتاری طبیعی و قابل قبول در زمان واقعی است، به گونه ای که خروجی صوتی با ورودی متنی هماهنگ باشد و بر اساس قواعد توصیف زبانی متن ساخته شود. سامانه های کلاسیک از این نوع معمولاً سه بخش دارند: یک مدل تحلیل متن، یک مدل آکوستیک، و یک وکودر. تولید گفتار به طور کلی نیازمند دو گام اصلی است: نخست، گردآوری دادهٔ صوتی خام، تمیز و ساختارمند به همراه متن پیاده سازی شدهٔ گفتار اصلی. دوم، آموزش مدل تبدیل متن به گفتار با استفاده از این داده ها برای ساخت یک مدل تولید صوت مصنوعی. در عمل، متن پیاده سازی شده به همراه صدای گویندهٔ هدف، ورودی مدل تولید به شمار می رود. ماژول تحلیل متن ورودی را پردازش کرده و به ویژگی های زبانی تبدیل می کند. سپس ماژول آکوستیک بر اساس ویژگی های زبانیِ
تولیدشده، پارامترهای صدای گویندهٔ هدف را از دادهٔ صوتی استخراج می کند. در نهایت، وکودر یادمی گیرد بر پایهٔ این پارامترهای آکوستیک، موجک های صوتی را ایجاد کند. فایل صوتی نهایی به شکل یک شبیه سازی مصنوعی تولید می شود که می تواند صدای بسیاری از گویندگان را بازتولید کند؛ حتی آن هایی که در مرحلهٔ آموزش حضور نداشته اند. نخستین پیشرفت چشمگیر در این زمینه با معرفی ویونت رخ داد، که شبکه عصبیای برای تولید موجک های خام صوتی بود و می توانست ویژگی های بسیاری از گویندگان مختلف را شبیه سازی کند. این شبکه در طول زمان با سامانه های دیگر جایگزین شد که قادر به سنتز صداهای مصنوعی بسیار واقعی و در دسترس همگان شدند. تبدیل متن به گفتار به شدت به کیفیت پیکرهٔ صوتی مورد استفاده وابسته است و ساخت یک پیکرهٔ کامل صوتی هزینه بر است. عیب دیگر این سامانه ها این است که علائم نگارشی یا نویسه های ویژه را نمی شناسند. همچنین مشکلات ابهام زبانی نیز همچنان وجود دارد، زیرا یک واژهٔ واحد می تواند معانی متفاوتی داشته باشد. مبتنی بر تقلید. دیپ فیک صوتی مبتنی بر تقلید روشی است که در آن گفتار اصلی یک گوینده به گونه ای دگرگون می شود که شبیه به گفتار یک
گویندهٔ دیگر ــ هدف ــ به نظر برسد. الگوریتم مبتنی بر تقلید یک سیگنال گفتاری را به عنوان ورودی دریافت می کند و آن را با تغییر سبک، آهنگ و فراز و فرود صدا دستکاری می کند تا صدای هدف را تقلید کند، بی آنکه اطلاعات زبانی جمله دگرگون شود. این روش با نام «تبدیل صدا» نیز شناخته می شود. این شیوه اغلب با روش مبتنی بر تولید مصنوعی اشتباه گرفته می شود، زیرا در فرایند تولید میان این دو مرز روشنی وجود ندارد. در واقع، هر دو روش ویژگی های آکوستیک-طیفی و سبک گفتار را تغییر می دهند، اما در رویکرد تقلیدی معمولاً متن ورودی و خروجی یکسان باقی می ماند. این کار از طریق تغییر نحوهٔ بیان جمله انجام می شود تا با ویژگی های گویندهٔ هدف هماهنگ گردد. تقلید صدا می تواند به شیوه های گوناگون انجام شود؛ برای نمونه، با استفاده از انسان هایی که صدایی مشابه دارند و قادر به تقلید گویندهٔ اصلی هستند. در سال های اخیر، رایج ترین رویکرد استفاده از شبکه مولد تخاصمی بوده است که به دلیل انعطاف پذیری و کیفیت بالای نتایج، محبوبیت یافته است. در این فرایند، سیگنال صوتی اصلی دگرگون می شود تا گفتاری جدید در صدای هدف تولید کند که در قالب نسخهٔ جعلی بازنمایی م
ی شود. روش های شناسایی. وظیفهٔ شناسایی دیپ فیک صوتی تعیین می کند که آیا یک نمونهٔ گفتاری واقعی است یا جعلی. در سال های اخیر، این موضوع به یکی از مباحث داغ در جامعهٔ پژوهش های جرم شناسی تبدیل شده است، زیرا تلاش می شود با سرعت تکامل روش های جعل همراهی شود. به طور کلی، روش های شناسایی دیپ فیک به دو دسته تقسیم می شوند بر اساس جنبه ای که برای شناسایی به کار می گیرند. دستهٔ نخست بر جنبه های سطح پایین تمرکز دارد و به دنبال آثار مصنوعی تولیدشده توسط سامانه های مولد در سطح نمونهٔ صوتی است. دستهٔ دوم بر ویژگی های سطح بالاتر متمرکز است که جنبه های پیچیده تر، مانند محتوای معنایی گفتار ضبط شده را بازنمایی می کنند. بسیاری از مدل های یادگیری ماشین با راهبردهای مختلف برای شناسایی صدای جعلی توسعه یافته اند. بیشتر این الگوریتم ها از یک فرایند سه مرحله ای پیروی می کنند: در طول سال ها، پژوهشگران نشان داده اند که رویکردهای یادگیری ماشین نسبت به روش های یادگیری عمیق، صرف نظر از نوع ویژگی ها، از دقت بیشتری برخوردارند. با این حال، مقیاس پذیری این روش ها به دلیل نیاز به آموزش گسترده و استخراج دستی ویژگی ها ــ به ویژه در شرایط وجود فا