Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلاه اسکی کلاهی است که به طور خاص برای ورزش های زمستانی طراحی و ساخته شده است. تا حدود سال ۲۰۰۰ استفاده از آن نادر بود، اما در حدود سال ۲۰۱۰ اکثر اسکی بازان و اسنوبرد سواران در ایالات متحده و اروپا از کلاه ایمنی استفاده می کردند. کلاه اسکی در سبک های مختلف موجود است و معمولاً از یک پوسته پلاستیکی/رزینی سخت با لایه داخلی تشکیل شده است. کلاه های اسکی مدرن ممکن است شامل بسیاری از ویژگی های اضافی مانند دریچه های هوا، گوش بند، هدفون، پایه های عینک و پایه های دوربین باشند. خطرات. از نظر مصدومیت در هر ۱۰۰۰ روز اسکی باز یا اسنوبرد سوار، در سوئیس حدود ۳٫۵، نروژ ۱٫۵، ورمونت ایالات متحده ۱٫۹ و کانادا ۲٫۵ گزارش شده است. نرخ مرگ و میر در ایالات متحده حدود یک در میلیون بازدید است که بیش از نیمی از این آمار مربوط به صدمات سر است. مطالعات سوئیس، آلمان، اتریش، نروژ و کانادا نشان می دهد که نسبت صدمات به ناحیه سر در اسکی ۱۵ درصد و برای اسنوبرد ۱۶ درصد برآورد شده است. ۷۴ درصد از آسیب های سر هنگام برخورد سر اسکی بازان به برف، ۱۰ درصد هنگام برخورد با سایر اسکی بازان و ۱۳ درصد هنگام برخورد با اجسام ثابت اتفاق می افتد. استفاده. آلما
ن، اتریش و سوئیس به ترتیب ۴۰، ۶۳، ۷۶ درصد از کلاه ایمنی استفاده می کنند. سوئیس نرخ استفاده از کلاه اسکی در بین کودکان را ۹۵ درصد گزارش کرده است. در فرانسه ۶۵ درصد کودکان از کلاه اسکی استفاده می کنند. در فصل اسکی ۲۰۱۲–۲۰۱۳، ۷۰ درصد از کل اسکی بازان و اسنوبرد سواران از کلاه اسکی استفاده می کردند که ۵ درصد بیشتر از فصل قبل بود. کلاه اسکی برای کودکان در ایتالیا و برخی از ایالت های اتریش، در ایالت نیوجرسی و برای کارکنان پیست اسکی والی در ایالات متحده، و برای همه در استان نوا اسکوشیا کانادا و برخی مناطق دیگر مانند قسمت های پرش پیست اجباری است.
لباس اسکی به لباسی اطلاق می گردد که هنگام اسکی یا اسنوبرد روی بقیه لباس ها پوشیده می شود. لباس های اسکی که برای پوشاک غیررسمی زمستانی در فضای باز تولید می شوند و ممکن است لباس برفی نیز نامیده شوند و اغلب توسط کودکان به عنوان لباس بیرونی روزمره در فصل زمستان استفاده می شوند. برخی از لباس ها به طور خاص برای اسنوبرد سواران تولید شده اند، اما بیشتر لباس ها بدون توجه به سبک آنها توسط اسکی بازان یا اسنوبردها استفاده می شود.
آدرین پرژیبورک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان ست که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال پوگون شچچین بازی می کند. دوران باشگاهی. پوگون شچچین. پس از پیوستن به پوگون در سال ۲۰۲۱، او در ژانویه سال بعد اولین قرارداد حرفه ای خود را با این باشگاه امضا کرد. پس از بازی در دو بازی دوستانه برای تیم اول در پاییز ۲۰۲۲، او در ژانویه ۲۰۲۳ قرارداد خود را تمدید کرد. در ماه بعد، او به عنوان دومین بازیکن جوان تاریخ باشگاه فوتبال پوگون شچچین، پس از کسپر کوژلوسکی، در سن شانزده سالگی در برابر باشگاه فوتبال وارتا پوزنان به میدان رفت. او به عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم به جای کمیل گروشیتسکی، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال لهستان، به میدان رفت و لباس او بدون هیچ تبلیغاتی بود، زیرا اسپانسر پوگون یک بنگاه شرط بندی بود و تبلیغ قمار برای افراد زیر سن قانونی در لهستان غیرقانونی است. در فصل بعد، پس از تثبیت خود در تیم اول باشگاه، او در مارس ۲۰۲۴ قراردادش را دوباره تا ژوئیه سال ۲۰۲۷ تمدید کرد. او در ماه بعد اولین گل خود را برای باشگاه در پیروزی ۵–۰ مقابل باشگاه فوتبال روخ خوژوف به ثمر رساند و با سر توپ را به گوشه دروازه فرستاد. در سپتامبر ۲۰
۲۴، او به دلیل تجربیاتش در فوتبال بزرگسالان به عنوان یکی از بااستعدادترین جوانان فوتبال شناخته شد. یک ماه بعد، او توسط روزنامه انگلیسی "گاردین" به عنوان یکی از بهترین بازیکنان متولد شده در سال ۲۰۰۷ در سطح جهانی معرفی شد. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۸ سال لهستان بازی کرده است.
سول سیدیبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال استوک سیتی بازی می کند. زندگی شخصی. سول فرزند مامدی سیدیبه، بازیکن فوتبال بازنشسته است که سابقه بازی برای باشگاه فوتبال استوک سیتی را نیز در کارنامه داشت. دوران باشگاهی. سول سیدیبه از طریق آکادمی استوک سیتی پیشرفت کرد و در ژوئیه ۲۰۲۳ یک قرارداد حرفه ای امضا کرد که از روز تولد ۱۷ سالگی اش فعال شد. او در تاریخ ۵ اوت ۲۰۲۳ در سن ۱۶ سالگی اولین بازی حرفه ای خود را در برابر راترهام یونایتد انجام داد. سه روز بعد، سیدیبه اولین بازی خود را برای پاترز در یک پیروزی ۲–۱ مقابل وست برومویچ آلبیون در دور اول جام حذفی فوتبال انگلستان انجام داد. او در ژوئیه ۲۰۲۴ یک قرارداد حرفه ای سه ساله با استوک امضا کرد. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان و زیر ۱۸ سال انگلستان بازی کرده است.
مسافر بین راهی در تاریکی () با نام اصلی هراس در تاریکی () یک فیلم دلهره آور روان شناختی به کارگردانی اومبرتو لنتسی (با نام مستعار هامفری هامبرت) است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به جوزی بی ست اشاره کرد. کارگردان فیلم گفته است که آن را با الهام از "گردآورنده" ساخته است.
ماتئوش اشچپانیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است که در حال حاضر برای لگیا ورشو بازی می کند. دوران باشگاهی. او در تیم بزرگسالان لگیا در فصل ۲۰۲۴–۲۵ در یک بازی مقابل کیرنارفون تاون در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۴ اولین بار به میدان رفت. اولین حضور او در لیگ برتر فوتبال لهستان در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۲۴ بود که در پیروزی ۲–۱ برابر باشگاه فوتبال ویدزف ووچ در دقیقه ۹۰ وارد زمین شد. در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، او اولین گل خود را برای باشگاه در پیروزی ۳–۰ برابر اومنیا نیکوزیا در فاز لیگ کنفرانس اروپا به ثمر رساند و به جوان ترین گلزن تاریخ این رقابت ها تبدیل شد. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۸ سال لهستان بازی کرده است.
گاری سگ گاری است که توسط یک یا چند سگ کشیده می شود. توضیحات. گاری های سگ که توسط یک یا چند سگ کشیده می شد، از نظر تاریخی در بلژیک و هلند برای تحویل شیر، نان و سایر تجارت ها استفاده می شد. در اوایل دوره ویکتوریایی بریتانیا، گاری های سگ با نانوایان مرتبط می شدند و زمانی که از منطقه مخصوص عابران پیاده استفاده می کردند، به عنوان یک مزاحم در نظر گرفته می شد. گاری های سگ کشی در لندن در سال ۱۸۴۰ ممنوع شد، اما در فرانسه و بلژیک بعضاً برای تحویل دادن شیر از مزارع کوچک به کارخانه های لبنی استفاده می شوند.
کاترین هیکلند (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و مدیر عامل اجرایی یک شرکت تولید لوازم آرایشی هم هست. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نظم و قانون"، ""، "نایت رایدر"، "گرگ آسمان"، "آخرین زوج آمریکا" و "افسونگری" اشاره نمود.
واسانت پانچمی ()، که همچنین به عنوان واسنتا پانچمی و ساراسواتی پوجا نیز شناخته می شود، جشنی است که آماده سازی برای رسیدن بهار را نشان می دهد. این جشن در ادیان هندی به روش های مختلف بسته به منطقه برگزار می شود. واسانت پانچمی همچنین آغاز آماده سازی برای هولیکا و هولی را نشان می دهد که چهل روز بعد برگزار می شوند. جشن واسانت (پانچمی) چهل روز قبل از بهار برگزار می شود، زیرا هر فصل دوره گذار ۴۰ روزه دارد و پس از آن، فصل به طور کامل شکوفا می شود. نام گذاری و تاریخ. بسنت پانچمی هر سال در پنجمین روز از نیمه روشن ماه ماگها در گاه شماری هندو که قمری-خورشیدی است جشن گرفته می شود، که معمولاً در اواخر ژانویه یا فوریه قرار می گیرد. بهار به عنوان «پادشاه همه فصل ها» شناخته می شود، بنابراین جشنواره چهل روز زودتر آغاز می شود. در شمال هند، این روز معمولاً حال و هوای زمستان را دارد، در حالی که در بخش های مرکزی و غربی هند، بیشتر شبیه بهار است. این موضوع نشان می دهد که در واقع بهار چهل روز پس از بسنت پانچمی به طور کامل شکوفا می شود. این جشنواره به طور ویژه توسط هندوها در شبه قاره هند، به ویژه در هند و نپال، گرامی داشته می شود. در
ایالت های جنوبی هند، همین روز با نام "شری پانچمی" شناخته می شود. در جزیره بالی و در میان هندوهای اندونزی، این جشن با نام «"هاری رای ساراسواتی"» (روز بزرگ ساراسواتی) شناخته می شود. این روز همچنین آغاز تقویم ۲۱۰ روزه پاووکن در بالی را نشان می دهد. پوجای ساراتسواتی. وسانت پنجمی یک جشنواره هندوها است که آغاز آماده سازی ها برای فصل بهار را نشان می دهد. این جشنواره به روش های مختلف در مناطق مختلف جشن گرفته می شود. وسانت پنجمی همچنین آغاز آماده سازی ها برای هولیکا و هولی است که چهل روز بعد برگزار می شوند. برای بسیاری، وسانت پنجمی جشنواره ای است که به الهه ساراتسواتی اختصاص دارد که الهه دانش، زبان، موسیقی و تمام هنرها است. او نمایانگر انرژی و قدرت خلاقانه در تمام اشکال آن، از جمله اشتیاق و عشق است. این فصل و جشنواره همچنین بلوغ زمین های کشاورزی را با گل های زرد محصول خردل جشن می گیرند که هندوها آن را با رنگ مورد علاقه ساراتسواتی مرتبط می دانند. مردم در ساری های زرد یا پیراهن ها و لوازم زرد رنگ می پوشند، خوراکی ها و شیرینی های زردرنگ را به اشتراک می گذارند. برخی زعفران به برنج خود اضافه می کنند و سپس برنج زردپخته شده
را به عنوان بخشی از یک مهمانی مفصل می خورند. بسیاری از خانواده ها این روز را با نشستن همراه با نوزادها و کودکان خردسال می گذرانند و به فرزندان خود تشویق می کنند تا اولین کلمات خود را با انگشتانشان بنویسند، و برخی با هم مطالعه یا موسیقی می سازند. روز قبل از وسانت پنجمی، معابد ساراتسواتی پر از غذا می شود تا او بتواند در جشن های سنتی صبح روز بعد به جشن گیرندگان بپیوندد. در معابد و مؤسسات آموزشی، مجسمه های ساراتسواتی در لباس زرد پوشانده می شوند و پرستش می شوند. بسیاری از مؤسسات آموزشی نمازها یا پوجاهای ویژه ای در صبح برای دریافت برکات الهه برگزار می کنند. در برخی جوامع، گردهمایی های شعر و موسیقی به احترام ساراتسواتی برگزار می شود. در شرق هند، به ویژه در ایالات بنگال غربی، آسام، تریپورا و بیهار، همچنین در نپال، مردم به معابد ساراتسواتی مراجعه می کنند و همچنین در خانه خود الهه ساراتسواتی را پرستش می کنند (پوجای ساراتسواتی). در بنگال غربی، این یکی از جشنواره های اصلی برای هندوهای بنگالی است و در بسیاری از خانه ها برگزار می شود؛ بیشتر مدارس پوجای ساراتسواتی را برای دانش آموزان خود در محل مدرسه ترتیب می دهند. در بنگلا
دش نیز، تمام مؤسسات آموزشی و دانشگاه های بزرگ آن را با تعطیلات و یک پوجای ویژه جشن می گیرند. در ایالت اودیشا، این جشنواره به عنوان باسانتا پنجمی/شری پنجمی /پوجای ساراتسواتی جشن گرفته می شود. هُماها و یگناها در مدارس و دانشگاه های ایالت برگزار می شود. دانش آموزان با شور و شوق زیادی پوجای ساراتسواتی را جشن می گیرند. معمولاً، کودکانی که چهار و پنج سال دارند در این روز مراسم ویژه ای به نام «خادی چوان» یا «ویدیا آرمبها» را شروع می کنند. این در بین هندوهای بنگالی به نام «هات-خوری» نیز شناخته می شود. در ایالات جنوبی مانند آندرا پرادش، همان روز «شری پنجمی» نامیده می شود که «شری» او را به عنوان جنبه ای دیگر از همان الهه دِوی معرفی می کند. الهه های دیگر. یک افسانه دیگر در پشت وسانت پنجمی به خدای هندو عشق به نام کاما مربوط می شود. پردیومنا به عنوان پسر کاما که به صورت دوباره متولد شده است، به عنوان پسر کریشنا شناخته می شود؛ بنابراین وسانت پنجمی همچنین به نام «مدانا پنجمی» شناخته می شود. پردیومنا پسر روکمنی و کریشنا است. او احساسات زمین (و مردم آن) را بیدار می کند و بدین ترتیب جهان به شکوفایی می رسد. این روز به یاد آورده
می شود که روزی راشی ها (Rishis) از کاما خواسته اند تا شیوای یوگیک را از مدیتیشن بیدار کند. آنها از پاروتی که در حال انجام عبادتی برای به دست آوردن شیوا به عنوان همسرش است، حمایت می کنند و از کمک کاما برای بازگرداندن شیوا از مدیتیشن به تمایلات دنیوی خواسته اند. کاما موافقت کرده و تیرهایی از گل ها و زنبورها را از کمان آسمانی خود که از نیشکر ساخته شده، به سوی شیوا می اندازد تا او را به توجه به پاروتی برانگیزد. زمانی که چشم سوم شیوا باز می شود، یک کره آتش به سوی کاما فرستاده می شود. کاما، خداوند تمایلات، به خاکستر تبدیل می شود. این رویداد توسط هندوها به عنوان وسانت پنجمی جشن گرفته می شود. وسانت پنجمی با احساسات عشق و انتظار عاطفی در کوچ (گجرات) ارتباط دارد و با آماده سازی دسته های گل و دست بندهایی از گل ها همراه با برگ های انبه به عنوان هدیه جشن گرفته می شود. مردم لباس های زعفرانی، صورتی یا زرد می پوشند و به یکدیگر دیدار می کنند. آهنگ هایی دربارهٔ بازی های کریشنا با رادها، که به عنوان نمایانگر کاما-رتی در نظر گرفته می شود، خوانده می شود. این با خداوند هندو کاما و همسرش رتی نمادین است. به طور سنتی، در مهاراشترا،
مادیا پرادش، چتیسگر و اوتار پرادش، معبد دئو: خدای خورشید. معبد خدای خورشید در بخش اورنگ آباد، بیهار که به نام زیارتگاه دئو-سان شناخته می شود، در روز واسانت پانچمی تأسیس شد. این روز برای گرامیداشت بنیان گذاری این زیارتگاه توسط پادشاه آیلا از الله آباد و همچنین سالروز تولد خدای خورشید-دئو جشن گرفته می شود. در این روز، مجسمه ها شسته شده و لباس های قدیمی قرمز آن ها با لباس های جدید جایگزین می شوند. زائران به خواندن آواز، رقصیدن و نواختن سازهای موسیقی می پردازند. سایر موارد. مردم این روز را با پوشیدن لباس های زرد (سفید)، خوردن شیرینی ها و نمایش گل های زرد در خانه هایشان جشن می گیرند. در راجستان، معمولاً مردم تاج های گل یاسمن می پوشند. در ماهاراشترا، زوج های تازه ازدواج کرده در اولین واسانت پانچمی پس از ازدواجشان به معبد می روند و دعا می کنند و لباس های زرد می پوشند. در منطقه پنجاب، هندوها عمامه یا سربند زرد می بندند. در اوتاراکند، علاوه بر پرستش ساراسواتی، مردم شیوا و پارواتی را به عنوان مادر زمین و کشاورزی مورد پرستش قرار می دهند. مردم برنج زرد می خورند و لباس زرد می پوشند. همچنین این جشن، زمان مهمی برای خرید لوا
زم تحریر و هدیه دادن است. در منطقه پنجاب، واسانت به عنوان جشن فصلی توسط تمام ادیان گرامی داشته می شود و به عنوان جشن بادبادک واسانت (پنجاب) شناخته می شود. کودکان برای این مراسم "دور" (نخ) و "گودی" یا "پتانگ" (بادبادک) خریداری می کنند. مردم پنجاب لباس زرد می پوشند و برنج زرد می خورند تا شبیه گلزارهای خردل زرد ("سرسون") شوند یا با پرواز بادبادک ها سرگرم شوند. بر اساس گفته دِسای (۲۰۱۰)، سنت پرواز بادبادک در جشن های مختلف در ایالت های شمالی و غربی هند نیز دیده می شود: هندوها در راجستان و به ویژه در گجرات، پرواز بادبادک را با دوره قبل از اوتارایان مرتبط می دانند؛ در ماتورا (اوتار پرادش)، بادبادک ها در دُسِهرا به پرواز درمی آیند؛ در بنگال، پرواز بادبادک در ویشواکَرمان پوجا در ماه سپتامبر انجام می شود. این ورزش همچنین در ماهاراشترا، مادیا پرادش و بخش هایی از جنوب هند نیز رایج است. در بالی و در میان هندوهای اندونزی، هاری رایا ساراسواتی (نام محلی این جشن) با دعاهای خانوادگی، در مؤسسات آموزشی و اماکن عمومی از صبح تا ظهر برگزار می شود. معلمان و دانش آموزان به جای یونیفرم های معمول خود، لباس های رنگارنگ به تن می کنند و ک
ودکان کیک های سنتی و میوه ها را به عنوان نذری به معابد می برند. سیک گرایی. سیک های نامداری به طور تاریخی جشن واسانت پانچمی را برای نشانه گذاری آغاز فصل بهار جشن می گیرند. دیگر سیک ها این روز را به عنوان جشن بهار جشن می گیرند و با پوشیدن لباس های زرد رنگ که نماد گل های خردل زرد در مزارع هستند، این روز را با شادی جشن می گیرند. مهراجه رانجیت سینگ، بنیان گذار امپراتوری سیک، جشن واسانت پانچمی را به عنوان یک رویداد اجتماعی در گوردواراها تشویق کرد. در سال ۱۸۲۵ میلادی، او ۲۰۰۰ روپیه به گوردوارا هارمندیر صاحب در امرتسر داد تا غذا توزیع کنند. او یک جشنواره سالانه واسانت برگزار کرد و پرواز بادبادک ها را به عنوان یکی از ویژگی های ثابت این جشنواره ها حمایت می کرد. مهراجه رانجیت سینگ و همسرش مورن در روز واسانت پانچمی لباس های زرد می پوشیدند و بادبادک می زدند. مهراجه رانجیت سینگ همچنین در روز واسانت پانچمی یک داربار (دادگاه) در لاهور برگزار می کرد که ده روز به طول می انجامید و سربازان در آن روز لباس های زرد می پوشیدند و مهارت های نظامی خود را به نمایش می گذاشتند. در منطقه مالوا، جشن واسانت پانچمی با پوشیدن لباس های زرد و پر
واز بادبادک ها جشن گرفته می شود. در کپورتهالا و هشیارپور، یک نمایشگاه واسانت پانچمی برگزار می شود. مردم در این نمایشگاه ها با پوشیدن لباس های زرد، دستمال سر یا لوازم جانبی شرکت می کنند. سیک ها همچنین در روز واسانت پانچمی به یاد شهدای کودک حققت رائی که توسط حاکم مسلمان خان زکریا خان به طور نادرست متهم به توهین به اسلام شده بود، دعا می کنند. رائی مجبور شد بین تغییر مذهب به اسلام یا مرگ یکی را انتخاب کند و چون از تغییر مذهب امتناع کرد، در روز واسانت پانچمی سال ۱۷۴۱ در لاهور، پاکستان اعدام شد. نیهانگ ها در روز واسانت پانچمی به پاتیالا می روند و در ماه ویساکه (نه تنها در روز واسانت پانچمی) لباس های صورتی و زرد می پوشند. پاکستان. پرواز بادبادک در لاهور به قرن ها پیش برمی گردد. پس از تشکیل پاکستان، این فعالیت به یک ورزش رقابتی بسیار محبوب تبدیل شد که محدود به «واسانت» نمی شود. در این زمینه تیم های منطقه ای، مسابقات و جوایز مختلفی وجود دارد. ساخت بادبادک و رشته آن به صنعتی در سراسر پنجاب مرکزی تبدیل شده است که هزاران نفر را به تأمین معیشت مشغول کرده است. با توجه به تاریخ و فرهنگ مشترک در زیرقاره هند، مسلمانان پنجاب د
ر اطراف لاهور نیز پرواز بادبادک را به عنوان یک ورزش در پاکستان از پشت بام های خانه ها در فصل واسانت جشن می گیرند. در سال ۲۰۰۳، دیوان عالی پاکستان تلاش کرد تولید، تجارت و پرواز بادبادک ها را در لاهور ممنوع کند به دلیل وقوع حوادث مرگبار ناشی از رشته های «پوشیده از شیشه» که به طور معمول در نبردهای بادبادک در لاهور استفاده می شد. در سال ۲۰۰۵، لاهور اعلام کرد که جشن واسانت پانچمی می تواند در یک جنگل خارج از لاهور برگزار شود. در سال ۲۰۱۷، ممنوعیت برگزاری واسانت پانچمی به طور موقت لغو و دوباره اعمال شد. باسنت مسلمانان صوفی. به گفتهٔ لوچان سینگ بوکسی، جشن باسنت پانچمی یک جشن هندی است که برخی از مسلمانان هندی صوفیان در قرن دوازدهم آن را برای گرامیداشت آرامگاه صوفی مسلمان دَرگاه نظام الدین اولیا در دهلی پذیرفته اند و از آن زمان، این جشن توسط فرقه چشتی برگزار می شود. طبق سنت های محلی صوفی، شاعر امیر خسرو دید که زنان هندی در روز باسنت گل های زرد به معبد می بردند و لباس های زرد به تن داشتند، و او این فرهنگ را پذیرفت تا اندکی شادی به نizamالدین اولیا بدهد زیرا برادرزاده اش چند روز پیش فوت کرده بود و او از اندوه رهایی نمی ی
افت، و یکی از فرقه های چشتی مسلمانان صوفی هند همچنان این سنت را ادامه می دهند. جدال. باسنت پانچمی در سایت باستان شناسی بوجشالا (دهر، مادیا پرادش) به عنوان یک رویداد تاریخی مورد مناقشه بوده است، جایی که شواهدی از معبد قدیمی سرسوتی (که محلی ها آن را واگ دِوی می نامند) وجود دارد. در سایت بوجشالا یک مسجد کامال-مولا از دوره های بعدی ساخته شده است که مسلمانان برای نمازهای جمعه از آن استفاده می کنند. سرویس باستان شناسی هند (ASI) دستورالعمل های سالانه ای صادر کرده است که زمانی که جشن باسنت پانچمی به روز جمعه می افتد، ساعات مشخصی را اعلام می کند که در آن ساعات هندوها می توانند در بوجشالا عبادت کنند و مسلمانان در ساعت های دیگر. با این حال، در سال های گذشته، جامعه مسلمانان که زودتر برنامه ریزی کرده بودند، از تخلیه مکان خودداری کرده اند که منجر به شورش ها و بی نظمی هایی همچون دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شده است. جستارهای وابسته. باسانتا (فصل)
ایشداد مرو (؛ – ) نویسنده، و متخصص الهیات، متکلم برجسته کلیسای شرق اهل خلافت عباسی بود. او بیشتر به دلیل تفسیرهایش در مورد کتاب مقدس سریانی شهرت دارد. زندگی. اطلاعات بسیار کمی از زندگی اشعداد در دست است، اما جزئیات کمی در حاشیه نویسی فهرست پدرسالاران گردآوری شده توسط ماری بن سلیمان و عمرو بن متّا باقی مانده است. لقب او «مرو» ممکن است به محل تولد اشاره کند، به این معنی که او در شهر مرو ( شهر باستانی) در خراسان، اما این استنباط حدسی باقی می ماند: رابطه او با مرو به طور قطع مشخص نیست. یکی از اعضای کلیسای مشرق—از نظر تاریخی، هرچند نادرست، معروف به کلیسای نسطوری - او اسقف حدتا شد، شهری نزدیک به دهانه زاب بزرگ در عراق امروزی، شاید در سال ۸۳۷ پس از ابراهام دوم سلوکی-تیسفون رؤیت را ترک کرد و به پاتریارک کلیسای شرق تبدیل شد. ایشداد در حدود سال ۸۵۳ پس از مرگ ابراهیم نامزد ایلخانی کلیسای شرق بود. در آن زمان، ایلخانی تابع خلافت عباسی بود و پس از دو تلاش ناموفق برای انتخاب ایلخانی جدید، دبیر خلیفه حاکم متوکل، ابراهیم بن نوح الانباری، ایشداد را برای این مقام توصیه کرد. با این حال، متوکل نامزد وزیر خاندان بختیشوع، تئودوسیوس
سلوکیه-تیسفون را انتخاب کرد، و ایشداد در مخالفت با ایلخانی جدید در حدتا باقی ماند. او اندکی بعد درگذشت. تفسیرها. ایشداد بیشتر به خاطر تفسیر گسترده زبان سریانی عهد عتیق و عهد جدیدها شهرت دارد. "تفسیرها" در جهان سریانی نه تنها در کلیسای شرق، بلکه در سریانی غربی کلیسای ارتدکس سریانی بسیار تأثیرگذار بودند. برای مثال، نویسنده سریانی غربی یعقوب برسلیبی در تفسیرهای خود بر مزامیر از آثار ایشداد استفاده کرده است. مطالب. موضوعات تفاسیر ایشداد به شرح زیر است: عهد عتیق عهد جدید خصوصیات. آثار ایشداد تا حد زیادی از خطوط تعیین شده توسط تئودور انطاکیه پیروی می کند. مفسر برجسته کتاب مقدس کلیسای شرق. تا آنجا پیش رفت که استدلال کرد که استدلال های ایشداد خود می تواند منبع مهمی برای بازسازی دیدگاه های خود تئودور باشد، با توجه به کمبود مجموعه های بازمانده از آن نویسنده، اگرچه این استدلال تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. توسط دانشمندان بعدی پذیرفته شده است. با این وجود، ایشداد از جهات مهمی با تئودور تفاوت داشت. او در برابر تئودور، شریعت سفر ایوب و غزل غزل های سلیمان را پذیرفت. او از طیف وسیعی از مفسران قبلی فراتر از تئودور استفا
ده کرد، از جمله گریگوری نیسا، گریگوری نازیانزنوس، بازیل قیصریه، و جان کریسوستوم، و در میان نویسندگان سریانی مارآبا، افرایم سوری، Narsai، و Henana of Adiabene. کلمنس لئونهارد «تفسیرها» را به عنوان «شخصیتی عموماً هوشیار» توصیف می کند. ایشداد در راستای دیدگاه سنتی تفسیری مدرسه تعلیم و تربیت انطاکیه تفسیر تمثیلی را آشکارا رد می کند و به مسائل تاریخی و فلسفی در متون می پردازد. ایشداد اولین مرجعی است که مرید نتانائیل را که در یوحنا ذکر شده با ناتانائیل یکی از حواریونهای ذکر شده در انجیل های هم نوا شناسایی می کند. بافت تاریخی. ایشداد «تفسیرها» را در زمینه ای پرتنش نوشت. در زمان متوکل، تساهل خلافت عباسی نسبت به اتباع مسیحی و یهودی خود شروع به کاهش کرده بود. در همین حال، کلیسای شرق در مورد ابداعات تفسیری هنانای آدیابنی، که برخلاف سنت تفسیری رسمی تئودور، از منابع یونانی و سریانی غربی استفاده کرده بود، اختلاف نظر داشت. اگرچه بدبینی فزاینده مشخصه آثار عصر اصحداد در «تفسیرها» مشهود نیست، اما مخاطبان مورد نظر آنها به دانشمندان مسیحی محدود می شود، که بازتاب دوره ای است که در آن امکان گفتگوی بین ادیان رو به کاهش بود. نسخه ها
ی مدرن. اولین نسخه مدرن آثار ایشداد توسط گوستاو دیتریش تهیه شد که منتخبی از تفاسیر ایشداد بر عهد عتیق را در سال ۱۹۰۲ منتشر کرد. تفاسیر عهد جدید او در پنج جلد توسط مارگارت دانلوپ گیبسون در سال های ۱۶–۱۹۱۱ ویرایش و به انگلیسی ترجمه شد. در سال های ۱۹۵۰–۱۹۸۱، نسخه کامل و ترجمه ای از تفاسیر عهد عتیق را به فرانسوی تهیه کرد. سلاس ون دن آینده (Ceslas Van den Eynde) یک نسخه کامل و ترجمه به فرانسوی از تفسیرهای عهد عتیق را در ۱۹۵۰–۱۹۸۱ آماده کرد.
سزار مینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال گوارانی بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پاراگوئه بازی کرده است. دوران باشگاهی. سزار مینو در ۴ ژوئیه ۲۰۲۲ اولین بازی حرفه ای خود را برای گوارانی در پاراگوئه انجام داد و به جای آلن پریرا در باخت ۲–۰ مقابل باشگاه فوتبال الیمپیا به میدان رفت. در حالی که در مسابقات لیگ برتر پاراگوئه به طور منظم روی نیمکت نشسته بود، او عمدتاً با تیم ذخیره بازی کرد و ثابت کرد که گلزن پربازدهی است. دوران ملی. مینیو بازیکن تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پاراگوئه بوده است. او بخشی از تیمی بود که در قهرمانی ۲۰۲۳ آمریکای جنوبی شرکت کرد، هرچند که بیش یک سال از اکثر هم تیمی هایش جوان تر بود.
دیوید پییچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلوونی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اودینزه بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسلوونی بازی کرده است. دوران باشگاهی. پییچیچ اولین قرارداد حرفه ای خود را در ژوئیه ۲۰۲۳ با اودینزه امضا کرد که این قرارداد تا ژوئن ۲۰۲۶ اعتبار دارد. او در ۱ نوامبر ۲۰۲۳ در یک بازی کوپا ایتالیا در خانه مقابل کالیاری به عنوان بازیکن تعویضی به جای اتین کامارا در شکست ۲–۱ به میدان رفت و مربی اودینزه گابریل سیوفی دربارهٔ بلوغ عملکرد او اظهار داشت که «او (پییچیچ) تنها ۱۶ سال دارد، اما مانند یک بازیکن ۳۰ ساله بازی کرد».
بوبا سنگاره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال آ.اس. رم بازی می کند. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال اسپانیا، زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۷ سال اسپانیا و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است. دوران باشگاهی. سنگاره متولد الچه از والدین اهل مالی است. بوبا سنگاره در سپتامبر ۲۰۱۸ به سیستم جوانان باشگاه فوتبال لوانته پیوست. پس از پیشرفت در رده جوانان و تغییر بین تیم های لوانته و باشگاه وابسته پاتاسونا، او در نوامبر ۲۰۲۳ شروع به تمرین با تیم اول تحت هدایت سرمربی خاویر کایخا کرد. در ۶ دسامبر ۲۰۲۳، قبل از اینکه حتی برای تیم ذخیره لوانته به میدان برود، بوبا سنگاره با شروع در یک باخت خانگی ۱–۰ به آموربیتا، در کوپا دل ری ۲۰۲۴–۲۰۲۳، دوران حرفه ای خود را آغاز کرد؛ در سن ۱۶ سال و چهار ماه، او جوان ترین بازیکنی شد که اولین بازی خود را برای باشگاه انجام داد. او همچنین دو بازی دیگر برای تیم اول لوانته در لیگ انجام داد. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۴، بوبا سنگاره با مبلغی نامشخص به باشگاه ایتالیایی رم پیوست. که گزارش شده است در حدود یک و نیم تا دو یورو میلیون باشد.
مکسلورن کاسترو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اسپورتینگ کریستال بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرو بازی کرده است. دوران باشگاهی. مکسلورن کاسترو اولین قرارداد حرفه ای خود را در ژانویه ۲۰۲۴، بلافاصله پس از ۱۶ سالگی امضا کرد، که او را تا پایان سال ۲۰۲۶ به باشگاه متعهد می کرد. او در ۱۵ فوریه در پیروزی خانگی ۴–۱ مقابل باشگاه ورزشی لوس چانکاس در لیگ دسته اول فوتبال پرو برای اولین بار بازی کرد. در بازی بعدی در ۲۴ فوریه ۲۰۲۴ در برابر کارلوس موناچی، کاسترو اولین گل خود را به ثمر رساند و بازی را با نتیجه ۴–۰ تمام کردند؛ سانتیاگو گونزالس یک پاس عرضی ارسال کرد و کاسترو به دلیل برخورد با امیلیو سابا به زمین افتاد و توپ به پشت او برخورد کرد و به گل تبدیل شد و نتوانست برای جشن با هم تیمی هایش بلند شود. او اولین ۱۶ ساله ای بود که در قرن ۲۱ برای اسپورتینگ کریستال گلزنی کرد و جوان ترین بازیکن در کل لیگ از زمان لوئیس آنتونیو اسکوبار برای آلیانزا لیما در سال ۱۹۸۴ بود. سه روز بعد، او اولین بازی خود در کوپا لیبرتادورس را در پیروزی ۳–۱ خانگی مقابل باشگاه فوتبال آلویز ردی
از بولیوی انجام داد، در حالی که تیمش پس از باخت در بازی رفت، در مجموع ۶–۱ حذف شد. دوران ملی. کاسترو در ژوئن ۲۰۲۴ برای دو بازی دوستانه در برابر کلمبیا به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرو دعوت شد. در سپتامبر ۲۰۲۴، هنوز در سن ۱۶ سالگی، کاسترو برای مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ به تیم ملی بزرگسالان پرو دعوت شد تا در برابر کلمبیا و اکوادور بازی کند. سرمربی خورخه فوساتی او را پس از اینکه فرانکو زانلاتو به دلیل مشکلات گوش کناره گیری کرد، انتخاب کرد.