Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«دختر زیبا» ترانه ای از خواننده-ترانه پرداز آمریکایی کلرو می باشد. این قطعه نخستین بار در آلبوم تلفیقی "لو سای جلد سوم" منتشر شده بود که در اوت سال ۲۰۱۷ توسط فادر/داتر رکوردز عرضه گردید، و سپس در ۴ اوت سال ۲۰۱۷ به عنوان تک آهنگ نیز منتشر گردید. این اثر بعدها در نخستین ئی پی رسمی او تحت عنوان "دفتر خاطرات ۰۰۱"، که در ماهٔ مهٔ سال بعد از سوی فیدر لیبل منتشر شد، نیز گنجانده شد. اشعار این اثر دربارهٔ رابطه ای در گذشته است که در آن کلرو احساس می کرد برای پذیرفته شدن و جذاب به نظر رسیدن، باید خودش را تغییر داده و ساکت بماند. استفاده از درام ماشین و سینث سایرز در ساختار لو-فای این ترانه، که با نرم افزار گاراژبند تهیه و تولید شده، باعث شد این قطعه در دستهٔ بدروم پاپ قرار بگیرد. تهیه کنندگی و ترکیب بندی. کلرو «دختر زیبا» را در مدت حدود دو ساعت با استفاده از نرم افزار گاراژبند و یک کیبورد کوچک نوشت و تهیه کرد. این قطعه در سبک های بدروم پاپ و سینث-پاپ قرار می گیرد و از موسیقی پاپ دههٔ ۱۹۸۰ الهام گرفته است. ترانه توسط خود کلرو نوشته شده و دربارهٔ تجربهٔ شخصی اوست؛ زمانی که تحت فشار قرار داشت تا برای جلب رضایت شریک عاطفی
اش، هویت خود را تغییر دهد، سکوت اختیار کند، و مطابق با استانداردهای زیبایی جامعه رفتار کند.
کالین بوند (؛ زادهٔ ) راننده رالی، و راننده خودروی مسابقه ای اهل استرالیا بود.
در باستان شناسی، به ویژه در مطالعهٔ دوران عصر سنگ، تکه برداری از سنگ () فرایندی است که طی آن سنگ یا صخره را از حالت طبیعی خود به ابزار یا سلاح تبدیل می کنند، به گونه ای که با جدا کردن بخش هایی از آن، شکل دلخواه ایجاد می شود. این فرایند به شدت مورد مطالعه قرار گرفته و بسیاری از صنایع باستانی تقریباً فقط بر پایهٔ تحلیل ابزارهای سنگی و بررسی دقیق سبک ساخت و «زنجیرهٔ عملیاتی» فنون کاهش، شناسایی می شوند. نقطهٔ آغاز این فرایند معمولاً انتخاب تکه ای سنگِ ابزارساز است که در اثر فرایندهای زمین شناسی طبیعی جدا شده و اندازه و شکل مناسبی دارد. در برخی موارد، سنگ های جامد یا قطعات بزرگ تر از صخره ها از معدن استخراج و به بخش های کوچکتر قابل کاربرد شکسته می شوند. گاهی نیز تکه سنگی که پیش تر در جریان ساخت ابزاری دیگر از بدنهٔ سنگ جدا شده (یعنی «پَرَک» یا debitage)، به عنوان مادهٔ اولیه به کار می رود. قطعهٔ انتخاب شده را هستهٔ سنگی یا «قطعهٔ هدف» می نامند. در این میان، یک تمایز اساسی وجود دارد: ابزارهای سنگی یا از راه سنگ کنی ساخته می شوند که موضوع اصلی اینجا است، یا از راه سایش و سنگ سابی که روش متفاوتی دارد. در کاهش سنگی به
روش تراش، ابزارهایی مانند چکش سنگی (برای ضربات سخت)، یا ابزارهای نرم تر مانند چکش چوبی، استخوانی یا شاخ دار، و نیز ضربه زن هایی از جنس چوب یا شاخ، برای جدا کردن پَرَک ها از هسته استفاده می شوند. با جدا شدن پَرَک ها به صورت پی درپی، حجم اولیهٔ سنگ کاهش می یابد، و همین موضوع دلیل نام گذاری این فرایند است. کاهش سنگی ممکن است برای به دست آوردن پَرَک های تیز صورت گیرد که از آن ها ابزارهای گوناگون ساخته می شود، یا برای شکل دادن خامِ اولیه که بعداً در قالبِ سرِ پرتابه (مانند نیزه)، چاقو یا ابزارهای دیگر کامل تر شود. پَرَک هایی که اندازه ای منظم دارند و طول آن ها دست کم دو برابر پهنای شان است، «تیغه» نامیده می شوند. ابزارهای سنگی که از این طریق ساخته می شوند، ممکن است:
ماما () نخستین آلبوم چندآهنگهٔ گروه پسرانه کره ای–چینی اکسو کی و اکسو ام است. این آلبوم چندآهنگه در ۹ آوریل ۲۰۱۲ توسط اس ام انترتینمنت در دو ورژن زبان، ورژن کره ای توسط اکسو کی و ورژن ماندارین توسط اکسو ام منتشر شد. تبلیغ. از دسامبر ۲۰۱۱ تا فوریه ۲۰۱۲، اس ام انترتینمنت بیست و سه تیزر تبلیغاتی منتشر کرد که اعضای گروه را به نمایش می گذاشت و در برخی از آن ها پیش نمایش هایی از ترانه های این آلبوم چندآهنگه نیز گنجانده شده بود. ترانهٔ «فرشته» به عنوان موسیقی پس زمینه در چهار تیزر استفاده شد. ترانهٔ «دو ماه» در تیزر شمارهٔ ۱۲ نمایش داده شد که در آن کای از اکسو کی و لِی از اکسو ام حضور داشتند. ترانهٔ «ماشین» نیز در تیزر شمارهٔ ۵ با حضور کای پخش شد. قطعهٔ «عشق چیست» در دو تیزر دیگر نیز مورد استفاده قرار گرفت. اکسو کی برای تبلیغ ترانهٔ اصلی آلبوم یعنی «ماما» در کنار قطعهٔ «تاریخ» در برنامه های موسیقی کره ای به اجرای زنده پرداخت. آن ها فعالیت رسمی خود را در برنامه هایی از جمله "اینکیگایو"، "ام کانت داون"، "بانک موسیقی" و "شو! میوزیک کور" از ۸ تا ۱۵ آوریل آغاز کردند. در همین روز، اکسو ام در دوازدهمین دوره جوایز یین یو فن
گ یون بانگ در چین به اجرا پرداخت. اکسو کی به صورت هفتگی با اجرای ترانهٔ «ماما» در برنامه های موسیقی کره ای به تبلیغ آلبوم پرداخت. اکسو ام نیز با حضور به عنوان هنرمند پشتیبان در "تور کنسرت سوپر شو ۴" گروه سوپر جونیور در اندونزی و شرکت مداوم در برنامه های موسیقی و سرگرمی تلویزیونی چین، از جمله حضور در یکی از قسمت های برنامهٔ "هپی کمپ"، از آلبوم حمایت کرد. انتشار و بازخورد. تک آهنگ پیش درآمد گروه با عنوان «عشق چیست» در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۲ منتشر شد. دومین تک آهنگ پیش درآمدبه نام «تاریخ» نیز در ۹ مارس منتشر شد. در ۳۱ مارس ۲۰۱۲، اس ام انترتینمنت تیزر موزیک ویدئوی تک آهنگ اصلی آلبوم یعنی «ماما» را در شوی ویژهٔ گروه اکسو در سئول، کره جنوبی رونمایی کرد.[ در ۶ آوریل، این شرکت تصاویر جلد آلبوم را برای نسخه های اکسو کی و اکسو ام منتشر کرد. این آلبوم چندآهنگه در ۹ آوریل ۲۰۱۲ به طور همزمان در چین، کره جنوبی و فروشگاه بین المللی آی تیونز استور عرضه شد. هر دو نسخهٔ این آلبوم با موفقیت تجاری همراه بودند. نسخهٔ اکسو کی به رتبهٔ نخست جدول آلبوم های گائون کره جنوبی رسید، رتبهٔ چهارم را در جدول آلبوم های سینا در چین کسب کرد و در رتبهٔ
هشتم جدول آلبوم های جهانی "بیلبورد" قرار گرفت. نسخهٔ اکسو ام نیز موفق شد به رتبهٔ نخست جدول آلبوم های سینا در چین، رتبهٔ چهارم جدول آلبوم های گائون کره جنوبی و رتبهٔ دوازدهم جدول جدول آلبوم های جهانی "بیلبورد" دست یابد. هر سه تک آهنگ نسخهٔ اکسو ام در جدول های مختلف موسیقی و ویدئویی چین قرار گرفتند و قطعهٔ اصلی آلبوم به نام «ماما» تنها یک روز پس از انتشار در صدر جدول ها قرار گرفت. موزیک ویدئوهای هر سه تک آهنگ در وبگاه های استریمینگ چینی به رتبهٔ نخست رسیدند و موزیک ویدئوی «ماما» از اکسو کی به رتبهٔ هفتم جدول جهانی یوتیوب دست یافت.
برای تو می خوانم () چهارمین آلبوم چندآهنگهٔ گروه پسرانه کره ای–چینی اکسو است. این آلبوم چندآهنگه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵ توسط اس ام انترتینمنت در ورژن های کره ای و چینی منتشر شد. این آلبوم رکورد سریع ترین فروش را در تاریخ جدول فروش آلبوم هانتو در کره جنوبی داشت، تا اینکه سومین آلبوم استودیویی گروه به نام "اگزکت" در ژوئن ۲۰۱۶ از آن پیشی گرفت. این اولین اثر اکسو بدون حضور تائو است چون در اوت ۲۰۱۵ علیه اس ام انترتینمنت شکایت کرد و سپس گروه را ترک کرد.
واشیشه ای شدن () یعنی از دست رفتن حالت شیشه ای یک ماده و تبدیل آن به ماده ای بلوردار. واشیشه ای شدن فرایندی زمین شناختی و فیزیکی است که طی آن یک مادهٔ شیشه ای (مانند شیشهٔ آتشفشانی یا ابسیدین) به تدریج ساختار بلورین پیدا می کند و دیگر شیشه ای (آمورف) باقی نمی ماند. در این فرایند، مادهٔ شیشه ای به یک سنگ ریزبلور (کریپتوبلورین) یا سنگ کاملاً بلورین تبدیل می شود. این دگرگونی برای باستان شناسان و زمین شناسان در تعیین سن و شرایط نگهداری نمونه ها اهمیت دارد. وقتی گدازهٔ آتشفشانی به سرعت سرد می شود، بلورها فرصت شکل گیری پیدا نمی کنند و ماده ای شیشه ای مانند ابسیدین تشکیل می شود. اما این حالت شیشه ای، پایدار نیست. با گذشت زمان و به ویژه در حضور رطوبت یا گرمای زمین، ذرات کوچک بلور (مانند کریستوبالیت، فلدسپات یا کائولینیت) درون شیشه شروع به رشد می کنند. در نتیجه، ماده به تدریج بلورین، کدر، ترد و شکننده می شود و ویژگی های شیشه ای خود را از دست می دهد. رطوبت، به ویژه در اثر تماس با آب های زیرزمینی گرمای زمین (حتی گرمای اندک طی زمان بسیار طولانی) زمان (هرچه ماده قدیمی تر باشد، بیشتر دچار این فرایند می شود) شتاب دهنده واشی
شگی هستند. نمونه ها. ابسیدین تازه، شفاف یا سیاه درخشان است، اما ابسیدین های قدیمی تر اغلب کدر، زبر و حاوی بلور هستند. توده های پرلایت حاصل از واشیشه ای شدن جزئی ابسیدین اند.
نوار صورتی سومین آلبوم استودیویی انفرادی از رپر و خوانندهٔ آمریکایی لیل اوزی ورت می باشد که در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۲۳ از سوی جنریشن نو و آتلانتیک رکوردز منتشر گردید.
سنگ کَنی () فرآیندی است که طی آن با ضربه زدن به سنگ های دارای شکستگی صدفی (مانند سنگ چخماق، ابسیدین و …) آنها را به شکل دلخواه درمی آورند تا ابزاری سنگی، چخماق برای تفنگ های فتیله ای، یا سنگ های صاف برای ساخت و ساز تولید کنند. به عبارت دیگر، خرد کردن و شکل دادن به سنگ با ضربه زدن را سنگ کنی می گویند. این فرایند به طور خاص برای تولید ابزارهای سنگی، مانند چاقو، سر نیزه و تیغه، استفاده می شود.
«۲۰ دقیقه» ترانه ای از رپر آمریکایی لیل اوزی ورت می باشد که ۱۷ نوامبر سال ۲۰۱۷ به عنوان یک ترانهٔ جایزه از "عشق یعنی خشم ۲" منتشر گردید. با اینکه این قطعه در زمان انتشار وارد جدول های موسیقی نشد، اما در سال ۲۰۲۰ پس از آن که در اپلیکیشن اشتراک گذاری ویدیو تیک تاک مورد توجه قرار گرفت، همه بین شد. این ترانه به یکی از بزرگ ترین آثار لیل اوزی ورت تبدیل شد و بیش از ۲۰۰ میلیون بازدید در یوتیوب و ۱٫۲ میلیارد پخش در اسپاتیفای به دست آورد. پس زمینه. لیل اوزی ورت نخستین بار نسخهٔ آزمایشی این ترانه را در ژانویهٔ سال ۲۰۱۷ در لایو اینستاگرام خود به نمایش گذاشت؛ این نسخه دارای سینث متفاوتی بود که در نسخهٔ نهایی تغییر کرد. ترکیب بندی و اشعار. لیل اوزی ورت بر روی یک بیت کلاود رپ صعودش به شهرت و روابط زودگذرش با زنان به رپ می پردازد؛ مخصوصاً درمورد رابطه اش با معشوقهٔ سابقش، بریتانی برد.
«مد بی انتها» ترانه ای رپر و خوانندهٔ آمریکایی لیل اوزی ورت به همراهٔ رپر نیکی میناژ می باشد که در ۱۸ اوت سال ۲۰۲۳ به عنوان دومین تک آهنگ از سومین آلبوم استودیویی لیل اوزی ورت تحت عنوان "نوار صورتی" (۲۰۲۳) منتشر گردید. تهیه و تولید این اثر برعهدهٔ باگز رونین بوده و ملودی اصلی «آبی (دا با دی)» اثر ایفل ۶۵ به شکلی تازه در قطعه گنجانده شده است.
آوانپاپ گونه ای از موسیقی عامه پسند است که با ماهیتی تجربی، نوآورانه، مرزهای سبک های گذشته را پشت سر می گذارد و در عین حال، ارتباط مستقیم خود با شنونده را حفظ می کند. این واژه دلالت دارد بر آمیختن حس و حال آوانگارد با عناصر شناخته شدهٔ موسیقی عامه پسند، در راستای خلق چشم اندازهای هنری نو یا شخصی.
گیتی (، ) ششمین آلبوم چندآهنگه از گروه پسرانهٔ کره ای–چینی اکسو است که در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۷ توسط اس ام انترتینمنت منتشر شد. انتشار. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام شد که اکسو ششمین آلبوم چندآهنگه و چهارمین آلبوم ویژهٔ زمستانی خود را با عنوان "گیتی" در ۲۱ دسامبر منتشر خواهد کرد. با این حال، در پی درگذشت جونگ هیون، عضو گروه شاینی و یکی از هنرمندان همکار با اکسو در اس ام انترتینمنت، انتشار آلبوم به تعویق افتاد. در نهایت، "گیتی" به همراه موزیک ویدئوی قطعهٔ اصلی آن با همین نام در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شد.
«سرعت بده بهم» ترانه ای از رپرهای آمریکایی ویز خلیفه، تای دولا ساین، لیل یاتی و سوئکو د چایلد می باشد که در ۲۴ ژانویهٔ سال ۲۰۲۰ از سوی آتلانتیک رکوردز منتشر گردید و در موسیقی متن فیلم "سونیک خارپشت" حضور دارد. این قطعه به خاطر کورس «گیرایش» و همچنین «ریتم آرامش که خیلی غیر منتظرانه بود» مورد تحسین قرار گرفت؛ علاوه بر این، موزیک ویدئویش که سبک پیکسل آرت داشت نیز مورد توجه قرار گرفت. پس زمینه. «سرعت بده بهم» در ۲۴ ژانویهٔ سال ۲۰۲۰ از سوی آتلانتیک رکوردز منتشر گردید و توسط تیک ا دیتریپ تهیه و تولید شد. این ترانه در فیلم "سونیک خارپشت" حضور دارد و به عنوان یک قطعهٔ تبلیغاتی برای آن منتشر شده است.
«بوم!» (به انگلیسی: !Boom) آهنگی از گروه هوی متال ارمنی-آمریکایی سیستم آو ا داون است. این آهنگ به عنوان یک تک آهنگ تبلیغاتی از سومین آلبوم استودیویی آنها، "این آلبوم را بدزدید!"منتشر شد. پیشینه. «بوم!» به عنوان دومین و آخرین تک آهنگ تبلیغاتی از "آلبوم «این آلبوم را بدزد!»" منتشر شد. همان طور که در مورد اکثر آهنگ های "آلبوم این آلبوم را بدزد!" صدق می کند. این آهنگ فقط در موارد معدودی به صورت زنده اجرا شده و فقط یک اجرا از آن تأیید شده است. در یک پرسش و پاسخ عمومی در ردیت، جان دالمایان، نوازنده درام گروه، اظهار داشت: «ما چند بار آهنگ بوم! را اجرا کرده ایم، اما چون یک آهنگ با کلام است، همان تأثیر را در اجرای زنده ندارد.» این آهنگ مانند آهنگ بعدی آنها بی. وای. او. بی، در اعتراض به جنگ عراق، به طور خاص، اعلام «جنگ علیه تروریسم» توسط رئیس جمهور سابق آمریکا، بوش، نوشته شده بود. پس از حملات ۱۱ سپتامبر، جورج دابلیو. بوش «جنگ جهانی علیه تروریسم» به رهبری آمریکا، بین المللی و با هدف ریشه کن کردن القاعده، طالبان و دیگر گروه های جهادی متمرکز بر خاورمیانه را آغاز کرد. سرژ تانکیان، خواننده اصلی گروه موسیقی «سیستم آو ا داون»
، مقاله ای نوشت که در آن گفته بود: «اگر ما برای فرونشاندن خواسته های عمومی، افغانستان یا هر جای دیگری را بمباران کنیم و به احتمال زیاد در این مسیر غیرنظامیان بی گناه را بکشیم، شهدای بسیار بیشتری را به وجود خواهیم آورد که در تلافی این انتقام به کام مرگ می روند. همان طور که از وقایع دیروز نشان داده شد، نمی توانید جلوی کسی را که آماده مرگ (حمله انتحاری) است، بگیرید.» این آهنگ در نسخهٔ غیرقانونی "سمی بودن ۲" با نام «همیشه» لو رفت و سرژ تانکیان تنها خوانندهٔ این آهنگ بود، نه کل گروه. ترکیب. موسیقی. این آهنگ از ساختار سادهٔ AABA استفاده می کند. کلر نیل کینگ در مقاله خود با عنوان «جنبش اعتراض جهانی رونق می گیرد: هوی متال، اعتراض و تلویزیون در موزیک ویدیوی «بوم!» از گروه سیستم آو ا داون»، اظهار می کند که این ساختار به معترضان امکان می دهد تا به سرعت به جنبش بپیوندند. این ساز از گام غالب فریژین که در موسیقی هوی متال رایج است، استفاده می کند، اما اغلب برای ایجاد حس غیرغربی یا عجیب غریب نیز به کار می رود. کینگ استدلال می کند که در آهنگ بوم، استفاده از این مقیاس به «محل جنگ عراق و فرهنگ غنی عربی که توسط خشونت تهدید می شو
د» اشاره دارد. متن آهنگ. ام تی وی این آهنگ را اینگونه توصیف کرد: «ترس از جنگ و اینکه چگونه دولت ها مبالغ هنگفتی را صرف ارتش می کنند و سایر مسائل کلیدی داخلی و بین المللی را نادیده می گیرند». همراه با موزیک ویدیوی آن، متن آهنگ «بوم!» از گروه «سیستم آو ا داون» به طرز تکان دهنده ای طنزآمیز، طنزِ دولت های مختلف را که منابع قابل توجهی را به جنگ عراق اختصاص می دهند، در حالی که مسائل مبرمی مانند گرسنگی گسترده و اثرات مخرب سرمایه داری در مراحل پایانی را نادیده می گیرند، برجسته می کند. این آهنگ به عنوان نقدی بر اولویت بندی هزینه های نظامی بر نیازهای فوری اجتماعی جمعیت های آسیب دیده عمل می کند و نابرابری ها در تخصیص منابع و پیامدهای آن برای رفاه جهانی را برجسته می کند. موزیک ویدیو. برای موزیک ویدیو، گروه با فیلم ساز آمریکایی، مایکل مور، همکاری کرد. این ویدئو از تصاویر اعتراضات ضد جنگ در ۱۵ فوریه ۲۰۰۳ استفاده می کند. این ویدئو همچنین کارتونی از جورج دبلیو بوش، صدام حسین، تونی بلر و اسامه بن لادن را نشان می دهد که سوار بر موشک هایی بر فراز شهری هستند و به چهار سوار آخرالزمان اشاره دارند. کمی پس از انتشار، پخش این ویدئو ا
ز ام تی وی اروپا ممنوع شد. "روزنامه گلوب اند میل" از ناراحتی یکی از بینندگان از تصویر رئیس جمهور آمریکا در کنار تروریست ها در این ویدئو خبر داد و یکی دیگر از بینندگان به ام تی وی گفت که این شبکه دیگر هرگز در خانه آنها پخش نخواهد شد. بیلبورد به نقل از دارون مالاکیان، گیتاریست گروه، نوشت: «احتمال جنگ آمریکا با عراق برای من یک مسئله بسیار شخصی است، زیرا خانواده ام آنجا زندگی می کنند [...] ما دوست داریم ویدیوی «بوم!» به تغییر طرز فکر مردم در مورد راه حل مشکلات جهانی مان کمک کند. ما می خواهیم ایده بمباران و جنگیدن را به همان اندازه که امروزه برای یک آمریکایی آفریقایی تبار نشستن در عقب اتوبوس منسوخ و مسخره به نظر می رسد، به تصویر بکشیم.»
شمارش معکوس () نخستین آلبوم استودیویی به زبان ژاپنی (و پنجمین آلبوم کلی) گروه پسرانهٔ کره ای اکسو است. این آلبوم در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸ توسط اوکس تراکس و اس ام انترتینمنت منتشر شد. این آلبوم شامل قطعات ژاپنی منتشرشدهٔ پیشین اکسو، به همراه چهار ترانهٔ جدید از جمله تک آهنگ آغازین «بوسه الکتریکی» است.
هوش مشارکتی در سه مورد کلیدی با هوش جمعی تفاوت دارد: نخست، در هوش جمعی یک کنترل کننده مرکزی وجود دارد که پرسش را مطرح می کند، پاسخ ها را از جمعی ناشناس جمع آوری می نماید و از یک الگوریتم برای پردازش آن پاسخ ها استفاده می کند تا به نتیجه ای معمولاً «بهتر از میانگین» دست یابد؛ در حالی که هوش مشارکتی بر گردآوری و ارزش گذاری دیدگاه های متنوع تمرکز دارد. دوم، در هوش جمعی پاسخ دهندگان ناشناس هستند، اما در هوش مشارکتی — مانند شبکه های اجتماعی — شرکت کنندگان ناشناس نیستند. سوم، در هوش جمعی (همانند مدل استاندارد حل مسئله)، یک آغاز وجود دارد، زمانی که کنترل کننده مرکزی پرسش را مطرح می کند، و یک پایان، زمانی که نتیجه «اجماعی» اعلام می شود. اما در هوش مشارکتی، کنترل کننده مرکزی وجود ندارد، زیرا این فرایند بر پایهٔ الگوهای تکاملی طراحی شده است. عامل های توزیع شده و مستقل، مشارکت می کنند و کنترل را به صورت اشتراکی در اختیار دارند — همان گونه که در تکامل و در تولید مقالات "ویکی پدیا" نمود پیدا می کند. هوش مشارکتی ویژگی سیستم های توزیع شده ی چندعاملی است که در آن هر عامل — انسانی یا ماشینی — به صورت مستقل در یک شبکهٔ حل مسئل
ه مشارکت می کند. خودمختاری مشارکتیِ موجودات زنده در زیست بوم هایشان، امکان تکامل را فراهم می سازد. زیست بوم های طبیعی — که در آن امضای منحصربه فرد هر موجود از ژنتیک، شرایط، رفتار و جایگاه آن در زیست بومش ناشی می شود — اصولی را برای طراحی نسل بعدی شبکه های اجتماعی ارائه می دهند؛ شبکه هایی که از هوش مشارکتی پشتیبانی می کنند، و در فرایند حل مسئله، تخصص فردی، ترجیحات، و مشارکت های منحصربه فرد را از طریق جمع سپاری به کار می گیرند. چهار اصطلاح مرتبط به صورت مکمل یکدیگر عمل می کنند: نمای کلی. هوش مشارکتی اصطلاحی است که در چندین حوزه علمی به کار می رود. در حوزه کسب وکار، به شبکه های ناهمگن از افراد اشاره دارد که با تعامل با یکدیگر نتایجی هوشمندانه تولید می کنند. این اصطلاح همچنین می تواند به سیستم های حل مسئله چندعاملی غیرخودمختار اشاره داشته باشد. این اصطلاح نخستین بار در سال ۱۹۹۹ برای توصیف رفتار یک «زیست بوم» تجاری هوشمند به کار رفت، جایی که هوش مشارکتی، یا CQ، به عنوان «توانایی ساختن، مشارکت در و مدیریت قدرت موجود در شبکه های انسانی» تعریف شد. زمانی که جامعه علوم رایانه ای اصطلاح "هوش جمعی" را پذیرفت و تعریفی فنی
و خاص برای آن در نظر گرفت، نیاز به اصطلاحی مکمل برای تمایز میان "همگنیِ ناشناس" در سیستم های پیش بینی جمعی و "ناهمگنیِ غیرناشناس" در سیستم های حل مسئله مشارکتی احساس شد. در نتیجه، هوش جمعیِ ناشناس با مفهوم هوش مشارکتی تکمیل شد؛ مفهومی که به هویت افراد توجه دارد و شبکه های اجتماعی را زیربنای زیست بوم های حل مسئله نسل آینده می داند — زیست بوم هایی که بر اساس سازگاری تکاملی در نظام های طبیعی الگو گرفته اند. هوش مصنوعی و هوش مشارکتی. اگرچه منابع بسیاری هشدار می دهند که هوش مصنوعی ممکن است به انقراض گونه بشر بینجامد، اما این خود انسان ها هستند که ممکن است پیش از آن، با ایجاد تغییرات اقلیمی، اختلال در اکوسیستم، نابودی حیات اقیانوس ها، قتل های دسته جمعی و خشونت پلیس و مسابقه تسلیحاتی که می تواند جرقه جنگ جهانی سوم را بزند، باعث انقراض خود شوند—پیش از آن که هوش مصنوعی اصلاً فرصتی پیدا کند. رشد سریع برنامه های متن باز در حوزه هوش مصنوعی مولد (Generative AI) قدرت هوش مشارکتی (Collaborative Intelligence یا C-IQ) میان عامل های توزیع شده و خودمختار را نشان می دهد؛ عامل هایی که در چارچوب مشارکت ها و شبکه های تعاملی، دستاو
ردهای خود را به اشتراک می گذارند. موفقیت آزمایش های کوچک متن باز در هوش مصنوعی مولد، الگویی برای یک تغییر پارادایم فراهم کرده است: از کنترل متمرکز و سلسله مراتبی به سمت توسعه ای غیرمتمرکز، از پایین به بالا، و تکاملی. نقش کلیدی هوش مصنوعی در هوش مشارکتی پیش تر در سال ۲۰۱۲ پیش بینی شده بود، زمانی که زَن گیل (Zann Gill) نوشت که هوش مشارکتی (C-IQ) نیازمند «سیستم های چندعاملی و توزیع شده ای است که در آن هر عامل — چه انسان و چه ماشین — به صورت خودمختار در یک شبکه حل مسئله مشارکت کند.» مقاله گیل در انجمن ACM در کاربردهایی متنوع مورد استناد قرار گرفته است، از جمله در مطالعه ای از مرکز بیوتکنولوژی مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده (NIH) دربارهٔ همکاری انسان و ربات، تا تحلیلی از مزایا و معایب رایانش ابری. یکی از حوزه های کلیدی کاربرد هوش مشارکتی، مدیریت ریسک است؛ جایی که "پیش دستی" (preemption) به معنای اقدام پیش نگرانه برای کسب گزینه های نخستین در جهت بیشینه سازی سود آینده یا کمینه سازی زیان است. پیش بینی سناریوهای سود/زیان، به طور فزاینده ای با بهره گیری از تحلیل ها و سیستم های پیش بینی هوش مصنوعی برای تقویت هوش مشارکتی ا
نجام می گیرد. کاربردهای دیگر هوش مشارکتی شامل مطالعه رسانه های اجتماعی و نیروی پلیس می شود؛ که در آن رویکردهای محاسباتی برای تقویت کنش مشارکتی میان ساکنان و نیروهای انتظامی به کار گرفته می شود. در مقاله ای از Harvard Business Review با عنوان "هوش مشارکتی: انسان و هوش مصنوعی در حال پیوستن به یکدیگرند – انسان و ماشین می توانند نقاط قوت یکدیگر را تقویت کنند"، نویسندگان اچ. جیمز ویلسون و پال آر. داگرتی گزارشی از پژوهشی بر روی ۱۵۰۰ شرکت در صنایع گوناگون ارائه می دهند که نشان می دهد بزرگ ترین بهبود عملکرد زمانی رخ می دهد که انسان و ماشین های هوشمند با هم کار کنند و توانمندی های یکدیگر را تقویت نمایند. تاریخچه. هوش مشارکتی ریشه در معماری «Pandemonium» دارد که توسط پیشگام هوش مصنوعی، الیور سلفریج (Oliver Selfridge)، به عنوان الگویی برای یادگیری پیشنهاد شد. این مفهوم، پیش زمینه ای برای سیستم «تخته سیاه» (blackboard system) بود، که در آن یک فضای راه حل فرصت طلب (یا همان تخته سیاه)، از منابع دانش بخش بندی شده مختلف تغذیه می شود—همانند پازلی که چند بازیگر با هم قطعات آن را کنار یکدیگر می چینند و هرکدام قطعه ای را به اشتر
اک می گذارد. رادنی بروکس (Rodney Brooks) اشاره می کند که مدل تخته سیاه مشخص می سازد چگونه دانش روی تخته سیاه به اشتراک گذاشته می شود تا به صورت عمومی قابل استفاده باشد، اما مشخص نمی کند که دانش چگونه بازیابی می شود، و معمولاً برای مصرف کننده مشخص نیست که کدام منبع، کدام قطعه از دانش را تولید کرده است. از همین رو، این سیستم را نمی توان نمونه ای از هوش مشارکتی در نظر گرفت. در اواخر دهه ۱۹۸۰، اشل بن-جیکوب (Eshel Ben-Jacob) مطالعه بر "خودسازماندهی باکتری ها را آغاز کرد، چراکه باور داشت باکتری ها کلید درک سیستم های زیستی بزرگ تر را در اختیار دارند. او گونه های جدیدی از باکتری ها با الگوهای رشد خاص، از جمله "" و " را پرورش داد و به پیشگامی در مطالعه رفتارهای اجتماعی باکتری ها بدل شد. گونه "" قابلیتی جمعی از خود نشان می دهد که می توان آن را پیش زمینه ای برای هوش مشارکتی در نظر گرفت؛ یعنی توانایی تغییر میان انواع ریخت شناختی (morphotypes) مختلف به منظور سازگاری با محیط. مورچه ها نخستین بار توسط حشره شناس دبلیو. ام. ویلر به عنوان سلول هایی از یک «فرا-سازواره» (superorganism) توصیف شدند، جایی که افراد ظاهراً مستقل، به
گونه ای نزدیک با هم همکاری می کنند که گویی بخشی از یک موجود زنده واحد هستند. تحقیقات بعدی، برخی کلونی های حشرات را نمونه هایی از هوش جمعی دانست. مفهوم الگوریتم های بهینه سازی کلونی مورچه ها که توسط مارکو دوریگو معرفی شد، به نظریه ای غالب در محاسبات تکاملی تبدیل گشت. سازوکارهای تکاملی که از طریق آن ها گونه ها برای افزایش کارآمدی عملکردی در زیست بوم خود سازگار می شوند، پایه ای برای اصول هوش مشارکتی به شمار می آیند. هوش جمعی مصنوعی (ASI) یک فناوری بلادرنگ (real-time) است که به گروه های انسانیِ متصل به شبکه اجازه می دهد دانش، خرد، بینش ها و شهود خود را به شکلی مؤثر با یکدیگر ترکیب کرده و نوعی هوش نوظهور (emergent intelligence) پدیدآورند. این فناوری که گاه به آن «ذهن کندویی» ("hive mind") نیز گفته می شود، نخستین بار توسط شرکت در سال ۲۰۱۴ با استفاده از یک سرور ابری به نام «UNU» پیاده سازی شد. این سیستم به گروه های آنلاین امکان می دهد تا با تفکر گروهی، مانند یک هوش یکپارچه، به پرسش ها پاسخ دهند، تصمیم گیری کنند و پیش بینی هایی انجام دهند. مطالعات نشان داده اند که این فرایند می تواند تصمیمات، پیش بینی ها، تخمین ها و
برآوردهایی به مراتب دقیق تر تولید کند — همان گونه که در پیش بینی رویدادهای بزرگی مانند مسابقات کنتاکی دربی، جوایز اسکار، جام استنلی، انتخابات ریاست جمهوری و سری جهانی بیسبال به اثبات رسیده است. نوعی از هوش مصنوعی مشارکتی (Collaborative AI) محور برنامه ای از سازمان دارپا تحت عنوان اکتشاف هوش مصنوعی (AIE) بود که بین سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ اجرا شد. این برنامه با عنوان «یادگیری مادام العمر با تجربه مشترک» ("Shared Experience Lifelong Learning"), با هدف توسعه جمعیتی از عامل ها (agents) طراحی شد که قادر به اشتراک گذاری تعداد فزاینده ای از وظایف یادگرفته شده توسط ماشین، بدون فراموشی آن ها باشند. چشم انداز پشت این ابتکار، بعدها در مقاله ای در نشریه "" تشریح شد، که در آن نوعی هم افزایی میان یادگیری مادام العمر و اشتراک دانش یادگرفته شده توسط ماشین در میان جمعیتی از عامل ها پیشنهاد شد. این شبکه پیش بینی شده از عامل های هوش مصنوعی، نویدبخش ظهور ویژگی هایی نوظهور همچون یادگیری سریع تر و کارآمدتر، سطح بالاتری از یادگیری باز و بی انتها و جامعه ای بالقوه دموکراتیک تر از عامل های هوشمند بود — در تضاد با سیستم های هوش مصنوعی یک
پارچه و عظیم مقیاس (monolithic). از این پیشرفت های تحقیقاتی، به عنوان تلاش هایی برای پیاده سازی مفاهیمی الهام گرفته از آثار علمی تخیلی مانند بورگ در مجموعه پیشتازان فضا یاد شده است؛ اما با ویژگی هایی جذاب تر همچون فردیت و خودمختاری. جمع سپاری از هوش جمعی ناشناس ریشه گرفت و اکنون به سوی کاربردهای متن باز، دارای اعتبار، و مبتنی بر هوش مشارکتی در حال تحول است—کاربردهایی که از شبکه های اجتماعی بهره می گیرند. زیست شناس تکاملی، ارنست مایر (Ernst Mayr)، اشاره کرده است که رقابت میان افراد، تنها در صورتی به تکامل گونه ها کمک می کند که آن افراد از نظر تیپ شناختی (typologically) متفاوت باشند؛ زیرا تفاوت های فردی پیش شرط تکامل هستند. این اصل تکاملی با اصل خودمختاری مشارکتی در هوش مشارکتی هم راستا است؛ اصلی که پیش شرط توسعه پلتفرم های نسل آینده برای جمع سپاری به شمار می آید. در ادامه، نمونه هایی از آزمایش های جمع سپاری آمده است که دارای ویژگی های هوش مشارکتی هستند با تکامل جمع سپاری از وظایف سادهٔ تشخیص الگو به سوی هوش مشارکتی — که تخصص منحصربه فرد مشارکت کنندگان را در شبکه های اجتماعی به کار می گیرد — فرایند تکامل را تحت
تأثیر محدودیت هایی قرار می گیرد که این تحول را به سمت کارآمدی عملکردی بیشتر سوق می دهند. این فرایند هم زمان با سیستم هایی تکامل می یابد که توانایی برچسب گذاری (tag)، اعتباردهی (credit)، زمان سنجی (timestamp)، و مرتب سازی محتوا را دارند. هوش مشارکتی نیازمند توانایی در زمینه های زیر است: این قابلیت ها زیربنای پلتفرم های نسل جدیدی را می سازند که بتوانند از خرد جمعی شناسنامه دار و مشارکتی به شکلی معنادار بهره ببرند. دسته بندی فناوری هوش مشارکتی در سال ۲۰۲۲ توسط شرکت MURAL پایه گذاری شد؛ شرکتی که نرم افزارهایی برای تخته سفید تعاملی جهت همکاری گروهی در ایده پردازی و حل مسئله ارائه می دهد. MURAL این دسته بندی را با خرید مؤسسه LUMA Institute رسمی کرد؛ سازمانی که افراد را از طریق آموزش طراحی انسان محور، برای حل مسئله مشارکتی تربیت می کند. به گفتهٔ MURAL، دسته بندی فناوری هوش مشارکتی ترکیبی است «از طراحی همکاری ("collaboration design")، فضاهای همکاری ("collaboration spaces") و بینش های نوظهور از همکاری ("Collaboration Insights™️") که همگی برای توانمندسازی و تقویت ظرفیت تیم ها» به کار می روند. تضاد با هوش جمعی. اصطلاح