Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د، اما سوانیدزه از ترک شوهرش امتناع کرد. تا اکتبر، وضعیت او بدتر شد و جوغاشویلی به اندازه ای نگران شد که او را به تفلیس بازگرداند، هرچند به زودی خودش دوباره به باکو برگشت. اما در طول سفر ۱۳ ساعته به گرجستان، سوانیدزه آب آلوده ای نوشید و احتمالاً به حصبه مبتلا شد. در نتیجه در تفلیس، او دچار خونریزی از روده شد. جوغاشویلی یک بار به ملاقات او رفت و او در ۲۲ نوامبر ۱۹۰۷، سه هفته پس از بازگشتش به تفلیس، درگذشت. مرگ او در روزنامه ای به نام «"تسغارو"» (წყარო، به معنای «منبع») اعلام شد و مراسم خاکسپاری در ساعت ۹:۰۰ صبح ۲۵ نوامبر در همان کلیسایی که جوغاشویلی در آن با او ازدواج کرده بود، برگزار گردید. سپس سوانیدزه در یک کلیسا در منطقه کوکیا در تفلیس به خاک سپرده شد. به گفته یُسِب ایمرشویلی، منشویک گرجی، جوغاشویلی بسیار ناراحت از مرگ همسرش بود و در مراسم خاکسپاری به طور ظاهری گفت: «این موجود قلب سنگی من را نرم کرد. او مُرد و با او آخرین احساسات گرم من نسبت به بشریت نیز مُرد.» او همچنین بعداً به یکی از دوست دخترهایش گفت که «چنان تحت تأثیر غم و اندوه قرار گرفته بود که رفقایم تفنگم را از دستم گرفتند.» در طول مراسم خاکسپاری،
گزارش شده است که جوغاشویلی خود را به داخل قبر او انداخت و مجبور شدند او را بیرون بکشند. از آنجایی که او تحت تعقیب مأموران پلیس مخفی تزار بود، مجبور شد پیش از پایان مراسم فرار کند. جوغاشویلی تفلیس را ترک کرده و به باکو برگشت و پسر ۸ ماهه اش، یاکوب، را به خانواده سوانیدزه سپرد تا او را بزرگ کنند. جوغاشویلی تا چندین سال برای دیدار پسرش بازنگشت. پیامدها. یاکوب چهارده سال بعدی را تحت سرپرستی خانواده سوانیدزه ها سپری کرد. در سال ۱۹۲۱، او به مسکو آورده شد تا با پدرش زندگی کند؛ این انتقال برای یاکوب سخت بود، زیرا او تنها به زبان گرجی صحبت می کرد و روسی نمی فهمید و پدرش رفتار بدی با او می کرد. دیگر اعضای خانواده سوانیدزه نیز به مسکو نقل مکان کردند و جوغاشویلی که حالا به عنوان ژوزف استالین شناخته می شد، گهگاه به دیدار آنها می آمد. برادر سوانیدزه، آلیوشا بعدها با یک خواننده اپرا به نام ماریا آنیسی موونا کُرونا ازدواج کرد و در رده سازمانی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی بالا رفت. خواهرش ماریکو نیز به مسکو نقل مکان کرد و به عنوان منشی اول انوکی دزه مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۷، در جریان پاکسازی بزرگ، ماریکو به عنوان
بخشی از اتهامات علیه انوکی دزه دستگیر شد که او پس از مدت کوتاهی اعدام شد. در سال ۱۹۳۸، استالین دستور داد آلیوشا و همسرش ماریا دستگیر شوند. او از آلیوشا خواست تا اعتراف کند که جاسوس آلمان است، اما آلیوشا این درخواست را رد کرد. آلیوشا در سال ۱۹۴۱ اعدام شد، در حالی که ماریکو و ماریا در سال ۱۹۴۲ به ضرب گلوله کشته شدند. پسر آلیوشا و ماریا، ایوان سوانیدزه، مدتی کوتاه همسر تنها دختر استالین، سوتلانا استالین شد. او در سال ۱۹۵۹ درخواست طلاق کرد؛ طبق قانون شوروی، حکم طلاق باید در روزنامه چاپ می شد و آدرس های خانه آنها نیز در کنار آن درج می شد.
داماد راهزن (به آلمانی: "Der Räuberbräutigam") یک افسانه آلمانی است که یکی از افسانه های برادران گریم است و در فهرست آن ها به عنوان افسانهٔ شمارهٔ ۴۰ ثبت شده است. این داستان در گروه شاخص آرنه-تامپسون با کد ATU ۹۵۵ دسته بندی می شود و با داستان هایی چون "ریش آبی"، عروس شیطان و پرنده فیتچر نزدیکی مضمونی دارد. این افسانه داستان زنی جوان است که نامزدش مردی ثروتمند و ظاهراً محترم است، اما در واقع رهبر گروهی از راهزنان و آدم خواران است. دختر جوان با زیرکی و شجاعت، حقیقت را کشف کرده و جان خود را نجات می دهد. داستان کامل. روزی روزگاری آسیابانی بود که دختری زیبا داشت. مرد آرزو داشت دخترش را به مردی ثروتمند شوهر دهد. روزی خواستگاری نزد آسیابان آمد؛ مردی ثروتمند و خوش ظاهر که خود را تاجر معرفی می کرد. آسیابان، بدون دانستن حقیقت، دخترش را به او وعده داد. اما دختر جوان، دل نگران و مردد بود. چیزی در وجود آن مرد، اعتماد او را جلب نمی کرد. با این حال، مرد نامزدش را قانع کرد که به خانه اش در جنگل برود و از او دیدن کند. او گفت که مسیر خانه اش را با خاکستر علامت گذاری خواهد کرد تا دختر بتواند راه را پیدا کند. دختر هنگام حرکت، نخ
ود و عدس در جیب هایش ریخت و آن ها را در طول راه پراکند تا بتواند راه برگشت را بیابد، چراکه به خاکستر اعتماد نداشت. وقتی به خانه رسید، خانه ای تاریک و ساکت در دل جنگل دید. پرنده ای در قفسی آواز می خواند: «بازگرد، بازگرد ای عروس زیبای من! در این خانهٔ مرگ مکث مکن!» دختر با ترسی عمیق وارد خانه شد. در زیرزمین، پیرزنی پیدا کرد که به او هشدار داد: «اگر بمانی، تو را می کشند و می خورند. من تو را پنهان می کنم، پشت بشکه ای بزرگ. ساکت بمان!» به زودی دسته ای از راهزنان، به رهبری همان داماد، وارد خانه شدند و دختری جوان و ناشناس را با خود آوردند. او را برهنه کرده، با شمشیر پاره پاره کردند، گوشتش را با نمک پوشاندند و آمادهٔ طبخ کردند. یکی از آن ها، هنگام بریدن انگشت دختر برای گرفتن انگشتر طلایی اش، انگشت را برید اما انگشتر با انگشت از دستش در رفت و دقیقاً در دامان دختر مخفی شده افتاد. پیرزن گفت: «نگران نباشید، انگشت و انگشتر که فرار نمی کنند! فردا صبح پیدایشان می کنید.» سپس شراب مسموم به راهزنان داد. وقتی همه به خواب رفتند، دختر جوان و پیرزن ساکت از خانه گریختند. خاکسترها با باد پراکنده شده بودند، اما نخودها و عدس ها در طول
مسیر جوانه زده بودند و راه برگشت را به خانه نشان دادند. وقتی روز عروسی فرا رسید، میهمانان جمع شدند و شوهر آینده از عروس خواست تا داستانی بگوید. دختر گفت: «خوابی دیده ام...» و داستان خانهٔ قاتلان را بازگو کرد. هر بار که حقیقتی می گفت، اضافه می کرد: «اما این فقط یک خواب بود، عزیزم!» وقتی به آن جایی رسید که انگشت در دامانش افتاده بود، انگشتِ بریده شده با انگشتر را بیرون آورد و به همه نشان داد. داماد و همراهانش فوراً بازداشت شدند و دادگاه آنان را به مجازات رساند. مقایسه با دیگر داستان ها. این افسانه، شباهت هایی با دیگر افسانه های گریم و داستان های عامیانهٔ جهان دارد: جستارهای وابسته. برادران گریم
بررسی دامنه عمومی یک مجله آنلاین است که آثاری را که وارد دامنه عمومی شده اند به نمایش می گذارد. این شرکت توسط جاناتان گری و آدام گرین بنیان گذاری شد. در 1 ژانویه 2011، همزمان با روز دامنه عمومی راه اندازی شد.
چکاوک آوازخوان و جهنده یا دختر و شیر یا لیلی و شیر () یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده است و در مجموعهٔ «قصه های کودکان و خانه» با شمارهٔ ۸۸ آمده است. این داستان در گروه رده بندی آرنه-تامپسون با شمارهٔ 425C و همچنین شامل عناصر نوع 425A قرار دارد. این افسانه در کنار داستان هایی چون «دیو و دلبر» و «شرق خورشید و غرب ماه» یکی از نمونه های معروف گونهٔ «ازدواج با داماد حیوان نما» و «جستجوی شوهر گمشده» در ادبیات فولکلور اروپایی به شمار می رود. خلاصهٔ داستان. مردی دارای سه دختر است. هنگامی که قصد سفر دارد، از آن ها می پرسد که چه چیزی برایشان بیاورد. دختر بزرگ تر الماس می خواهد، دختر دوم مروارید، و دختر کوچک تر که عزیزترین دختر پدر است، تقاضای یک بلبل آوازخوان و جهنده (در برخی نسخه ها یک گل رز) می کند. مرد در راه بازگشت الماس و مروارید را پیدا می کند، اما برای یافتن بلبل دچار مشکل می شود. تا اینکه بلبلی را روی درختی بلند می بیند و از خدمتکارش می خواهد آن را بگیرد. ناگهان شیری از پشت درخت بیرون می جهد و آن ها را تهدید به مرگ می کند، چرا که می خواهند بدون اجازه پرنده اش را بربایند. شیر قول می دهد اگ
ر مرد در ازای نجات جانش، موجودی را که نخستین بار در بازگشت به خانه به استقبالش بیاید، به او بسپارد، هم بلبل را می گیرد و هم نجات می یابد. مرد با نگرانی به خانه بازمی گردد و درست همان طور که ترسیده بود، دختر کوچک ترش نخستین کسی است که به استقبالش می آید. مرد موضوع را با اندوه تعریف می کند، اما دخترش او را دلداری می دهد و فردای آن روز به سوی قلعهٔ شیر روانه می شود. در قلعه، او با شیرهایی روبه رو می شود که شب ها به انسان تبدیل می شوند. دختر با شیری که پدرش پرنده اش را گرفته بود ازدواج می کند و روزها در خواب، و شب ها در کنار او زندگی می کند. با فرا رسیدن عروسی خواهر بزرگ تر، شیر پیشنهاد می دهد که او به جشن برود. دختر می رود و خانواده اش از دیدن او خوشحال می شوند. بعدها با عروسی خواهر دوم، دختر اصرار دارد که این بار شوهر و فرزندشان نیز با او بیایند. شیر هشدار می دهد که اگر بر او نور شمع بیفتد، به مدت هفت سال به کبوتر تبدیل می شود. اتاقی خاص ساخته می شود تا از نور در امان باشد، اما چون در از چوب سبز ساخته شده، ترک می خورد و نور از آن عبور می کند. شیر به کبوتر تبدیل می شود و پرواز می کند. پیش از رفتن، او به همسرش می
گوید که در هر هفت قدم، قطره ای خون و یک پر از خود بر جای خواهد گذاشت، و بدین گونه شاید بتواند او را پیدا کند. دختر به دنبال کبوتر می رود و تا نزدیکی پایان هفت سال، با همین نشانه ها مسیر را می یابد. اما ناگهان پرها و قطره های خون دیگر دیده نمی شوند. او از خورشید، ماه و باد شب می پرسد که کبوتر کجاست. خورشید و ماه نمی دانند، ولی به او یک جعبه و یک تخم مرغ جادویی می دهند. باد شب می گوید که کبوتر دوباره به شیر تبدیل شده و در کنار دریای سرخ در حال نبرد با اژدهایی است که خود شاهدختی افسون شده است. باد شب به دختر توصیه می کند که با نی جادویی که در کنار دریا رشد کرده، به هر دو ضربه بزند تا هر دو به حالت اصلی بازگردند و شیر پیروز شود. دختر موفق می شود، اما شاهدخت نیز آزاد می شود و با نیرنگ، شیر را بر پشت شیردال (مرغ اژدهایی افسانه ای) سوار کرده و با خود می برد. دختر به دنبال آن ها می رود و به قلعه ای می رسد که در آن عروسی شیر و شاهدخت در حال تدارک است. او جعبهٔ جادویی را باز می کند و پیراهنی باشکوه در آن می یابد. شاهدخت آن را می بیند و می خواهد آن را برای شب عروسی اش بخرد. دختر در ازای آن تقاضا می کند که یک شب در اتاق
خواب شیر بماند. اما شاهدخت به شیر نوشیدنی خواب آور می دهد و او دختر را نمی شناسد. شب دوم، دختر تخم مرغ را باز می کند، و از آن مرغی با دوازده جوجهٔ طلایی بیرون می آید. شاهدخت نیز آن ها را می خواهد و به همان قیمت قبلی با دختر معامله می کند. این بار نوکر شیر به او می گوید که شب گذشته کسی آمده و حرف هایی زده. شیر مشکوک می شود و نوشیدنی خواب آور نمی نوشد. او همسر واقعی اش را می شناسد و با هم بر پشت گریفین فرار کرده و به خانه نزد فرزندشان بازمی گردند. تحلیل داستان. در این افسانه، شخصیت زن برخلاف بسیاری از افسانه های مشابه، نقشی فعال و قهرمان گونه دارد. او نه تنها قربانی تقدیر نمی شود، بلکه خود برای نجات همسرش وارد عمل می شود و خطرات را یکی پس از دیگری پشت سر می گذارد. این در تضاد با داستان هایی چون «شرق خورشید و غرب ماه» است، که در آن دختر از روی بی توجهی باعث مصیبت می شود، اما در اینجا از ابتدا با شجاعت و مسئولیت پذیری پا پیش می گذارد. افسانه همچنین نمادهای زیادی از ناخودآگاه جمعی دارد: شیر که نماد قدرت و حیوانیت است؛ کبوتر که استعاره ای از روح و پاکی است؛ اژدها که نمایندهٔ نیروهای منفی یا تمنیات مهارنشده است؛ و
هدیه هایی چون تخم مرغ و جعبه که نماد تحول هستند.
کوتوله (به آلمانی: "Dat Erdmänneken") یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در مجموعهٔ "داستان های گریم" به عنوان افسانهٔ شمارهٔ ۹۱ منتشر شده است. این داستان با گویش پایین آلمانی نوشته شده و در دستهٔ افسانه های طبقه بندی آرن-تامپسون-اوتر با شمارهٔ ATU 301A قرار دارد که معمولاً با عنوان «جستجوی شاهزاده خانم های ناپدیدشده» شناخته می شود. خلاصه داستان. در سرزمینی دور، پادشاهی زندگی می کرد که در باغ قصر خود درختی جادویی داشت. میوه های این درخت سمی بودند و هرکس از آن می خورد، ناپدید می شد و در دل زمین فرو می رفت. روزی سه دختر پادشاه تصمیم گرفتند که حقیقت این داستان را آزمایش کنند. کوچک ترین آن ها گفت پدرش آن ها را به این سرنوشت دچار نخواهد کرد. هر سه میوه ای خوردند و فوراً در زمین فرو رفتند. پادشاه نگران و غمگین شد و اعلام کرد که هرکس دخترانش را بازگرداند، می تواند با یکی از آن ها ازدواج کند. سه شکارچی جوان برای یافتن شاهزاده خانم ها راهی شدند. آن ها به قصری خالی رسیدند که در آن غذاهای آماده روی میز چیده شده بود. تصمیم گرفتند که قرعه کشی کنند تا یکی از آن ها در قصر بماند و دو نفر دیگر به جستجو اد
امه دهند. اولین نفر در قصر ماند و هنگام خوردن نان با یک کوتوله روبه رو شد که تکه ای نان خواست. شکارچی با بی میلی تکه ای نان داد، ولی کوتوله تمام نان را خواست. وقتی شکارچی امتناع کرد، کوتوله او را تا سرحد بی هوشی کتک زد. همان اتفاق برای نفر دوم هم افتاد. اما سومین شکارچی که جوان ترین بود، باهوش تر و شجاع تر از آن دو بود. او به کوتوله اجازه نداد فریبش دهد و با او درگیر شد. کوتوله که مغلوب شده بود، از شکارچی خواست که او را ببخشد و در عوض، راه نجات شاهزاده خانم ها را به او نشان داد. او به جوان چاهی خشک را نشان داد و هشدار داد که دو برادرش به او خیانت خواهند کرد. سپس ناپدید شد. سه برادر به چاه رسیدند. اولی و دومی برای پایین رفتن تلاش کردند، اما ترسیدند و بالا آمدند. سومین برادر پایین رفت و در آن جا سه شاهزاده خانم را یافت که هر کدام توسط اژدهایی نگه داری می شدند: یکی توسط اژدهایی با ۹ سر، یکی با ۵ سر، و دیگری با ۴ سر. جوان اژدهاها را کشت و شاهزاده خانم ها را یکی یکی با سبدی به بالا فرستاد. وقتی نوبت خودش رسید، سنگی بزرگ را در سبد گذاشت تا برادرانش را امتحان کند. آن ها طناب را بریدند و او را در زیرزمین رها کردند و
نزد پادشاه بازگشتند و ادعا کردند که شاهزاده خانم ها را خودشان نجات داده اند. جوان ترین شکارچی در زیرزمین پرسه زد تا اینکه نی لبکی یافت. با نواختن آن، کوتوله ها یا جن هایی ظاهر شدند که او را با خود به سطح زمین آوردند. او به قصر بازگشت و شاهزاده خانم ها با دیدنش بی هوش شدند. پادشاه به آن ها اجازه داد تا راز ماجرا را نزد اجاق بگویند، اما خودش مخفیانه گوش می داد. حقیقت آشکار شد و پادشاه دو برادر بزرگ تر را اعدام کرد و دختر کوچک تر را به همسری پسر جوان تر درآورد. تحلیل داستان. این افسانه نمونه ای از «افسانه ی سه برادر» است که در آن کوچک ترین برادر که معمولاً نادیده گرفته می شود، با شجاعت، هوش و اخلاق مداری قهرمان می شود. عناصر نمادین متعددی در این داستان وجود دارد: نسخه های مشابه. این افسانه نسخه ها و نمونه های متعددی در فرهنگ های مختلف دارد. مثلاً در افسانه ی اسلاوی "هانس و کوتوله"، قهرمان با کمک همان کوتوله ای که قبلاً او و برادرانش را کتک زده بود، شاهزاده خانم ها را نجات می دهد. در مجارستان، اسلواکی و اسپانیا نیز نسخه هایی از این داستان با تفاوت هایی روایت شده است که معمولاً شامل سه خواهر ناپدید شده، یک قهرمان
فداکار، هیولاهای نگهبان، و خیانت همراهان است.
هیلدبراند پیر (به آلمانی: "Der alte Hildebrand" ) یک افسانه طنزآمیز فولکلور اتریش است که توسط برادران گریم در مجموعهٔ "افسانه های گریم" با شماره ۹۵ (KHM 95) گردآوری شده و به زبان گویشی اتریشی نوشته شده است. این داستان در رده بندی افسانه های عامیانهٔ آرنه–تامپسون تحت شمارهٔ ATU 1360C جای می گیرد که به داستان هایی دربارهٔ "شوهر فریب خورده ای که نهایتاً بر موقعیت مسلط می شود" تعلق دارد. خلاصه داستان. یک کشاورز ساده دل به نام هیلدبراند با زنی حیله گر ازدواج کرده است. روزی، کشیش دهکده که شیفتهٔ زن کشاورز شده، نقشه ای می کشد تا به خانهٔ او راه یابد. کشیش به زن پیشنهاد می دهد که خود را به بیماری بزند. سپس، در خطبهٔ کلیسا، اعلام می کند که هر کس خویشاوند بیماری دارد، می تواند به «کوه فاخته» در ایتالیا سفر کند و با آوردن برگ درخت غار (Laurel) مریض را شفا دهد. هیلدبراند ساده دل، با باور به گفته های کشیش، برای نجات همسرش راهی سفر به ایتالیا می شود. اما در راه، با پسرعمو یا پدرخوانده اش – که تاجر تخم مرغ است – روبه رو می شود. مرد تخم مرغ فروش متوجه نیرنگ می شود و ماجرا را برای هیلدبراند بازگو می کند. آن گاه هیلدبراند را د
ر سبد تخم مرغ خود مخفی کرده و به خانه بازمی گرداند. در خانه، زن و کشیش به شادی و آوازخوانی مشغول اند. در همین هنگام، تاجر تخم مرغ هم آهنگی می خواند، و سرانجام خود هیلدبراند از درون سبد با صدای بلند آواز می خواند که دیگر بس است! سپس از سبد بیرون می پرد و کشیش را از خانه بیرون می اندازد. نسخه های دیگر و روایت های مشابه. در نسخه ای آلمانی-بوهمی (بوهِمیا)، شوهر درون سبدی پنهان می شود که بر دیوار آویزان شده است. زمانی که زن کشاورز حاضر نمی شود در را باز کند، پنهان شده در سبد با خواندن شعر وارد ماجرا می شود. دیالوگ های این نسخه به سبک آوازگونه (چانته فابل) هستند که به صورت نوبتی میان کشیش، زن، تاجر و شوهر رد و بدل می شوند: در نسخه ای از هسن (منطقه ای در آلمان)، زن شوهرش را برای یافتن درمانی در سرزمین ظروف چینی (!) می فرستد. کشیش اسبی قهوه ای رنگ و صد سکهٔ طلا به همراه او می دهد. اما پدرخوانده اش او را برمی گرداند، در سبدی پنهان می کند، و آن گاه شوهر، همسر و کشیش را غافلگیر می کند. تحلیل و مفاهیم داستان. این افسانه از معدود نمونه های ثبت شده در مجموعهٔ گریم است که دربارهٔ خیانت زناشویی و افشای آن از سوی شوهر است. مض
مون اصلی داستان به اصطلاح «آشتی دادن حساب» است؛ جایی که شوهر فریب خورده نهایتاً پیروز می شود. کوه «گوکرلی برگ» (Göckerliberg) که نام آن در داستان آمده، مکانی خیالی است و معنای ضمنی آن به «کوه خروس» اشاره دارد، که در زبان آلمانی می تواند کنایه ای به «مرد فریب خورده» (یا به زبان فارسی «هَرنای» یا «شاخ دار») باشد. شخصیت شوهر در داستان، ساده دل اما نهایتاً قاطع است. داستان نه تنها خیانت همسر را افشا می کند، بلکه نظم اخلاقی را با تنبیه متجاوز و احقاق حق برقرار می سازد. استفاده از آواز به عنوان قالب روایت، به ساختار نمایشی داستان کمک کرده و جذابیت آن را افزایش می دهد. جایگاه در مجموعهٔ گریم. این داستان نخستین بار در ویرایش دوم کتاب «افسانه های کودکانه و خانگی» (Kinder- und Hausmärchen) در سال ۱۸۱۹ منتشر شد. منبع اصلی این روایت، فردی ناشناس از منطقهٔ اتریش بود و به زبان گویش محلی روایت شده است. برادران گریم در یادداشت های خود اشاره کرده اند که این داستان در مناطق بوهمیا و بورگن لند نیز رایج بوده است.
سلطان پیر () یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در جایگاه ۴۸ از مجموعهٔ «قصه های کودکان و خانواده» قرار دارد. این داستان ترکیبی از دو گونهٔ طبقه بندی آرنه-تامپسون-اوتر (ATU) است: ATU 101 با عنوان «سگ پیر ناجی کودک» و ATU 103 با عنوان «جنگ حیوانات اهلی و وحشی»."" خلاصه داستان. سلطان، سگ وفادار و نگهبان یک کشاورز است که اکنون پیر و بی دندان شده و دیگر نمی تواند وظیفه اش را به درستی انجام دهد. کشاورز تصمیم می گیرد او را بکشد چون بی فایده به نظر می رسد. همسرش سعی می کند او را از این تصمیم منصرف کند و از وفاداری سلطان سخن می گوید، اما کشاورز تصمیم خود را گرفته است. سلطان که همه چیز را شنیده، بسیار ناراحت می شود و برای مشورت نزد دوست قدیمی اش، گرگ، می رود. گرگ نقشه ای می کشد تا سلطان را نجات دهد. او می گوید فردا وقتی کشاورز و همسرش فرزندشان را برای کار به مزرعه می برند، او کودک را می رباید و سلطان او را نجات می دهد. این کار باعث می شود کشاورز دوباره به سلطان اعتماد کند. نقشه به خوبی اجرا می شود. سلطان کودک را نجات می دهد و کشاورز از او قدردانی می کند، برایش سوپ نان درست می کند و تشک نرمی برایش
می گذارد. اما مدتی بعد، گرگ برای دیدار با سلطان می آید و از او می خواهد اجازه دهد شبانه گوسفندی بدزدد. سلطان از این کار امتناع می ورزد و می گوید نمی تواند به اربابش خیانت کند. گرگ این را شوخی می پندارد، اما همان شب که برای دزدی می آید، سلطان به کشاورز خبر می دهد و او گرگ را می زند و فراری می دهد. گرگ که احساس خیانت می کند، نزد دوستش گراز وحشی می رود و از او می خواهد که با هم به سلطان اعلان جنگ دهند. سلطان دعوت به نبرد را می پذیرد اما تنها کمکی که پیدا می کند یک گربهٔ سه پاست. وقتی گرگ و گراز منتظر رسیدن آن ها هستند، دمِ راستِ گربه را با شمشیر اشتباه می گیرند و لنگ زدن او را نشانه ای از برداشتن سنگ برای پرتاب می دانند. ترسیده، مخفی می شوند. گربه که گوش گراز را در بوته ها با موش اشتباه می گیرد، آن را گاز می گیرد و گراز با فریاد فرار می کند و جای گرگ را لو می دهد. سلطان و گربه، گرگ را صدا می زنند که از درخت پایین بیاید. گرگ که شرمنده و پشیمان شده، از سلطان عذرخواهی می کند و دوستی شان دوباره برقرار می شود. نسخه های مختلف و منابع. نسخهٔ اولیهٔ این داستان در ویرایش اول کتاب در سال ۱۸۱۲ ساده تر بود و در ویرایش دوم (
۱۸۱۹) به شکل کنونی بازنویسی شد. منبع آن یوهان فریدریش کروز از شهر "هوف" در ایالت هسن بوده است. در برخی نسخه ها، حیوانات دیگری همچون روباه و خرس جایگزین گرگ و گراز شده اند. در داستانی از منطقه پادربورن، سگ توسط گرگ برای جنگ تحریک می شود ولی باز هم فریب نمی خورد. همچنین، در فرهنگ اروپای شرقی ترکیب داستان سگ وفادار و جنگ حیوانات بسیار رایج است.
دکتر همه چیزدان (به ) یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و با شمارهٔ ۹۸ در مجموعهٔ "افسانه های کودکانه و خانوادگی" آن ها آمده است. این افسانه در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر با کد ATU 1641 رده بندی شده است. خلاصه داستان. روزی روزگاری، یک کشاورز فقیر تصمیم گرفت هیزم هایی را که با دو گاوش جمع کرده بود، به شهر ببرد و بفروشد. او هیزم ها را به قیمت دو تالر به یک دکتر فروخت. وقتی دید دکتر چه زندگی راحت و مجللی دارد، با خود گفت: «من هم باید دکتر شوم!» او یک کتاب الفبا خرید و خودش را «دکتر همه چیزدان» نامید. در همان زمان، یک مرد ثروتمند، مقدار زیادی پول از دست داده بود و دزد یا دزدها مشخص نبودند. او تصمیم گرفت از «دکتر همه چیزدان» کمک بگیرد. کشاورز به همراه همسرش به خانهٔ مرد ثروتمند رفت تا به ظاهر دزدی را کشف کند. هنگام صرف غذا، یکی از خدمتکارانی که در دزدی دست داشتند، غذا را آورد. کشاورز به زنش گفت: «این یکی اولی بود»، منظورش نخستین غذای سرو شده بود، اما خدمتکار گمان کرد که منظورش این است که او نخستین دزد است! این اتفاق برای دو خدمتکار دیگر هم تکرار شد، و آن ها نیز وحشت زده شدند. در پایان، از «دکتر» خو
استه شد تا حدس بزند زیر یک درپوش چه چیزی پنهان است. کشاورز با خود گفت: «آه، من بیچارهٔ خرچنگ وار!» و به طور تصادفی درست حدس زد، چون واقعاً خرچنگ زیر آن بود. با دیدن این «دانش»، خدمتکاران ترسیدند و نزد او اعتراف کردند که پول ها را دزدیده اند. آن ها محل مخفی گاه را نشان دادند و از او خواستند تا راز آن ها را فاش نکند. کشاورز پول را به مرد ثروتمند بازگرداند، بدون آن که هویت دزدها را فاش کند، و پاداشی سخاوتمندانه از هر دو طرف دریافت کرد. به این ترتیب، او به عنوان «دکتر همه چیزدان» به شهرت رسید. تحلیل. این داستان در سراسر اروپا، هند، آسیا، برخی از مناطق آفریقا و حتی در آمریکا روایت هایی مشابه دارد. پژوهشگران مانند اولریش مارزولف در نسخه های فارسی، ده روایت متفاوت از این افسانه با عنوان «پیش گو یا فال گیر دروغین» شناسایی کرده اند. همچنین، برونی سلاوا کربلیته از ۲۲۹ نسخهٔ لیتوانیایی این افسانه خبر داده است. موضوع اصلی داستان، موفقیت یک فرد ساده دل و بی سواد با تکیه بر شانس و سوءتفاهم است. در این افسانه، نه تحصیلات و نه تخصص، بلکه در جای درست بودن در زمان درست، موجب موفقیت می شود. این افسانه در زمرهٔ داستان هایی قرار
دارد که هوش عوامانه و زیرکی دهقانی را در برابر دانش رسمی به تصویر می کشد. منشأ و منابع. برادران گریم این داستان را از منطقهٔ تسوهرن از طریق راوی معروف دروته آ فیهمان دریافت کرده اند. همچنین نسخه هایی از این داستان در منابع آلمانی زبان قدیمی همچون اثر گئورگ کریستف روکارت در سال ۱۷۳۶ و حتی پیش تر در نوشته های هاینریش ببل و افسانه های هندی نیز دیده می شود. جنبه های فرهنگی. داستان در میان عامه، محبوبیت زیادی یافت و اصطلاح «دکتر همه چیزدان» به صورت ضرب المثل درآمد. همچنین، داستان به عنوان نمونه ای از پیروزی بخت بر تخصص، مورد توجه جامعه شناسان و فولکلوریست ها قرار گرفته است.
سگ و گنجشک (به آلمانی: "Der Hund und der Sperling") یک افسانه فولکلور آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به عنوان داستان شمارهٔ ۵۸ در مجموعهٔ معروفشان «افسانه های کودکان و خانواده» آمده است. این داستان در دستهٔ ATU ۲۴۸ از فهرست آرنه-تامپسون قرار می گیرد و در گروه افسانه های حیوانی با پرنده و سگ صحبت کننده طبقه بندی می شود. خاستگاه. به گفتهٔ برادران گریم، این داستان با روایت های گوناگون در نواحی تسوِرن، هسن و گوتینگن آلمان نقل شده است. نخستین نسخهٔ آن در سال ۱۸۱۲ منتشر شد و عنوان اولیه اش «از گنجشک پدرخواندهٔ وفادار» بود. برخی نسخه ها از دهه ها قبل تر در هلند نیز وجود داشتند. داستان. روزی روزگاری، مردی چوپان سگی داشت که وفادار ولی فراموش شده بود. او آن قدر سگ را گرسنه نگه داشت که حیوان بی پناه ناچار شد خانه را ترک کند. سگ در جاده با گنجشکی آشنا شد. گنجشک، که پرنده ای دانا و مهربان بود، تصمیم گرفت از سگ مراقبت کند. در مسیر، گنجشک با پرواز به فروشگاه های گوشت و نانوایی ها، برای سگ گرسنه تکه هایی گوشت و نان به دست آورد. آن ها پس از خوردن غذا، تصمیم گرفتند شب را در جاده بخوابند. در همین زمان، ارابه ای ب
ا اسب هایی قوی در تاریکی به سمت آن ها آمد. گنجشک با نگرانی فریاد زد که سگ روی جاده خوابیده و ممکن است زیر گرفته شود، اما مرد ارابه ران توجهی نکرد و سگ بیچاره را زیر گرفت. گنجشک، خشمگین و دل شکسته، مرد را نفرین کرد و گفت که فقیر خواهد شد. برای اجرای انتقام، ابتدا با نوک خود به بشکه های شراب روی ارابه زد تا شراب ها بریزند. سپس چشم های اسب ها را کور کرد. مرد که قصد داشت گنجشک را بکشد، با تبر ضربه زد، اما اشتباهی اسب های خود را کشت. او مجبور شد ارابه را رها کرده و پیاده به خانه بازگردد. در خانه، مرد متوجه شد که گنجشک با دوستان پرنده اش تمام محصولات مزرعه اش را خورده اند. او با خشم تبرش را برداشت و سعی کرد گنجشک را بکشد، اما با هر ضربه فقط پنجره ها، اجاق، و وسایل خانه اش را خراب کرد. در نهایت گنجشک را گرفت و تصمیم گرفت با دست خود او را بکشد. همسرش پرسید که آیا واقعاً می خواهد گنجشک را بکشد؟ مرد پاسخ داد که این مرگ کافی نیست و گنجشک را در یک لقمه بلعید. اما گنجشک زنده ماند و سرش را از دهان مرد بیرون آورد. مرد که از خشم دیوانه شده بود، از همسرش خواست تا با تبر ضربه ای به پرنده بزند. زن تبر را برداشت، اما اشتباهی به
شوهرش ضربه زد و او را کشت. گنجشک از دهان مرد بیرون پرید و پرواز کرد، بی آنکه آسیبی دیده باشد. تحلیل داستان. این افسانه دارای عناصر نمادین زیادی است. سگ نمایانگر وفاداری و بی مهری دیده نشده است، در حالی که گنجشک به عنوان نیروی عدالت طبیعت وارد عمل می شود و با زرنگی انتقام ظلم را می گیرد. مرد ارابه ران نمادی از حرص، بی توجهی به هشدارهای اخلاقی، و در نهایت نابودی خودخواسته است. پایان نمادین داستان، که پرنده با وجود بلعیده شدن باز نجات می یابد، نشان دهندهٔ شکست قطعی ستم در برابر عدالت است. نسخه های دیگر. نسخه های مختلفی از این افسانه با تغییراتی در آلمان و هلند یافت شده اند. در برخی، روباهی نیز به عنوان یکی از شخصیت ها حضور دارد. همچنین در نسخه ای از «گوتینگن»، گنجشک پیش از مرگ سگ از ارابه ران می خواهد تا کمکش کند، اما با بی توجهی مرد مواجه می شود.