Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن در نظر گرفته می شود. با این حال، در یوگسلاوی اول و دوم، نظریه پان اسلاوی به دلیل زمینه سیاسیْ مورد تأکید ویژه قرار گرفت و تنها نظریهٔ رسمیِ پذیرفته شده توسط رژیم بود در حالی که نظریه های دیگری که منشأ و مؤلفه های غیراسلاوی را توضیح می دادند نادیده گرفته شدند و پذیرفته نشدند و حتی طرفداران شان به دلایل سیاسی تحت تعقیب قرار گرفتند. نظریه رسمی همچنین برخی از منابع تاریخی مانند گزارش کنستانتین هفتم را نادیده گرفت و در نظر گرفت که کروات ها و صرب ها همان مردم اسلاو هستند که در یک مهاجرت وارد شده اند و تمایلی به در نظر گرفتن عناصر خارجی در این کشور ندارند. یکی از مشکلات بنیادین این نظریه، قوم نامِ کروات("Hrvat") بود که نمی توانست از زبان اسلاوی مشتق شده باشد. نظریه اسلاو دربارهٔ مهاجرتِ قرن هفتم از Zakarpattia (لهستان کوچک)، نظریه اصلیِ تاریخ نگاری و باستان شناسی باقی مانده است. بر اساس توده شناسی گسترده و مطالعات دیگرِ رادوسلاو کاتیچیچ او نتیجه می گیرد که اسلاوی بودنِ کروات ها غیرقابل تردید است و منشأ ایرانیِ این قومیت کمترین احتمال را دارد. دانشمندان دیگری مانند ایوو گلدشتاین و جان ون آنتورپ فاین جونیور هم با ای
ن نتیجه گیری موافق بودند. نظریه ایرانی. پیشینه این نظریه ایرانی که به عنوان نظریه ایرانی-قفقازی هم شناخته می شود، به سال ۱۷۹۷ و پایان نامه دکترای یوسیپ می کوچی بلومنتال می رسد که نتیجه گرفت کروات ها از سارمتیانی سرچشمه گرفته اند که از مادها در شمال غربی ایران فاصله گرفته بوده اند.(پایان نامه به طور مرموزی در سال ۱۹۱۸ ناپدید شد و تنها یک بررسی کوتاه از آن ماند) در سال ۱۸۵۳ دو لوحِ Tanais کشف شدند. آنها به زبان یونانی نوشته شده اند و در اواخر سده دوم و اوایل سدهٔ سومِ پس از میلاد در مستعمرهٔ یونانیٍ تانایس، در زمانی که مستعمره توسط سرمتی ها احاطه شده بود، نوشته شده اند. روی کتیبهٔ بزرگ تر، دو عبارتِ "پدر مجلس عبادت هُرُثُن"(the father of the devotional assembly Horouathon) و "پسرِ هُرُثو"(son of Horoathu) نوشته شده اند و بر روی کتیبه کوچکتر "هُرُثُس پسر ساندرز، آرکون های تانایسیان"(Horoathos, the son of Sandarz, the archons of the Tanaisians) که شبیه قوم نامِ معمولِ کروات ("Hrvat" - "Horvat") است، نوشته شده است. برخی از پژوهش گران از این الواح تنها برای توضیح ریشه شناسی و نه لزوماً قوم زاییِ کروات ها استفاده می
کنند. نظریهٔ ایرانی در نیمهٔ نخستِ سدهٔ بیستم از سه راهِ در ابتدا مستقلِ تاریخی-فلسفی، تاریخ هنر و تاریخ دین به تاریخِ علمی آمد. پژوهش گران تاریخ هنری مانند لوکا جلیک، یوزف استریگوفسکی و اوگو مونرت د ویلارد و پژوهندگانِ تاریخ دان دین چونان یوهان پیسکر، میلان شوفلی و ایوو پیلار از این نظریه پشتیبانی کردند. ارتباط متقابل فرهنگیِ اسلاو-ایرانی توسط قوم شناسانِ مدرن مانند ماریجانا گوشیچ (که در آیین لیلیه متوجه تأثیر حوزهٔ پونتیک-قفقاز-ایران شد) برانیمیر گوشیچ و باستان شناسانی مانند زدنکو، وینسکی و کسنیا وینسکی-گاسپارینی هم مورد توجه قرار گرفته. با این حال، تعیین شاخه های فرهنگی و هنریِ ایرانی الاصل، از جمله نشانه های مذهبی، دشوار است. بیشتر تأثیرات ساسانی (۲۲۴–۶۵۱ پس از میلاد) است که در مناطق استپی احساس می شود. اولین پژوهش گری که نام الواح را با قومیت کرواتی مرتبط کرد، آ. ل پوگودین در سال ۱۹۰۲ بود. نخستین کسی که چنین تزی را در نظر گرفت کنستانتین یوزف جیریچک در سال ۱۹۱۱ بود. ۱۰ سال بعد، آل. سوبولفسکی نخستین نظریهٔ سامان مند در مورد ریشه ایرانی کروات ها را ارائه کرد که تا امروز در چهارچوبِ پایه اش تغییر نکرده است.
در همان سال، مستقلاً فران راموش، با اشاره به تفسیر ایرانیِ نامِ "هُرُتُس" توسط ماکس واسمر، به این نتیجه رسید که کروات های نخستین یکی از قبایل سرمتی بوده اد که در طول مهاجرت بزرگ در امتداد کارپات ها(گالیسیا) تا رودخانه های ویستولا و البه پیشروی کردند. این نظریه، نهایی تر و با جزئیات بیشتر توسط لیودمیل هاوپتمن از آکادمیک اسلوونیایی در سال ۱۹۳۵ ارائه شد: آلان های ایرانی در رودخانه دن، سرزمین های اولیه سرماتی خود را رها کردند و به میان اسلاوها به سرزمین های بایر شمال کارپات رسیدند و در آنجا به تدریج اسلاوی شدند. در آنجا به دولت قبیله ایِ آنتس تعلق داشتند تا اینکه در سال ۵۶۰، آنتس ها توسط آوارها مورد حمله قرار گرفتند و سرانجام در سال ۶۰۲، همین آوارها این شهر را از بین بردند. این تز متعاقباً توسط فرانسیس دوورنیک، جورج ورنادسکی، رومن یاکوبسون، تادئوس سولیمیرسکی و اولگ تروباچوف حمایت شد. اوملیان پریتساک کروات های نخستین را طایفه ای با منشأ آلان-ایرانی می دانست که در دوران «آواریان» نقش اجتماعیِ مرزنشین-بازرگان داشتند در حالی که ر. کاتچیج باور داشت که شواهد کافی وجود ندارند که نشان بدهند کروات های غیراسلاو به عنوان ط
بقه ای نخبه بر اسلاوها که تحت حکومت آوارها بودند حکومت کرده باشند. نام های شخصی موجود در لوح های تانایس به عنوان نمونهٔ اولیه از یک قوم نام ویژه از یک قبیله سرمتی در نظر گرفته می شوند که این افراد از آن تبار بوده اند و همچنین امروزه به طور کلی پذیرفته شده است که واژهٔ «کروات» ریشهٔ ایرانی دارد و می تواند در الواح تانایس ردیابی شود. با این حال، ریشه شناسی به تنهایی شاهدی قوی و کافی نیست. این نظریه بیشتر با تخریب حکومت قبیله ای آنتس توسط آوارها در سال ۶۰۲ توضیح داده می شود، و اینکه مهاجرت کروات های نخستین و جنگ متعاقب آن با آوارها در دالماسی (در زمان سلطنت هراکلیوس ۶۱۰–۶۴۱) می تواند به عنوان ادامه ای از جنگ بین آنتس و آوارها محسوب شود. اینکه کروات های نخستین جهت های اصلی را با رنگ ها مشخص می کردند از این رو به کروات های سفید و کرواسی سفید (غربی) و کرواسی سرخ (جنوب) تقسیم شدند به طور کلی، بقایای سنت گسترده مردم استپی را نشان می دهد. ترکیب نامتجانس افسانه کرواسی که در آن به طور غیرمعمول از دو رهبر زن نام برده شده است با آنچه یافته های باستان شناسی مبنی بر وجود «زنان جنگجو» معروف به آمازونها در بین سرمتی ها و سکاه
ا می گویند، همسو است. به این ترتیب، تروباچوف کوشید تا این قوم نام را ریشه یابی بکند و نشان بدهد که ریشهٔ این قوم نام در صفتِ "*xar-va(n)t(به معنای زنانه) است که از ریشهٔ نمونه سرمتی آن یعنی *sar-ma(n)t حاصل می شود که این هم ریشه در پسوندِ هندوایرانیِ -ma(n)t/wa(n)t و واژهٔ هندوایرانی و هندوآریایی *sar-(به معنای همسر) دارد که در هندوایرانی، *har می گیرد". تعبیر دیگری توسط محقق Jevgenij Paščenko ارائه شده است. او معتقد بود که کروات ها گروهی ناهمگون از مردمانی هستند که به فرهنگ چرنیاخوف تعلق دارند: یک ترکیب فرهنگی چندقومیِ عمدتاً اسلاو و سرمتی اما همچنین تاثیرپذیرفته از گوت ها، گته ها و داس ها. یک رابطه متقابل بین زبان و فرهنگ اسلاوی و ایرانی در حال رخ دادن بوده که مثلاً در نام شناسی دیده می شود. پس با گروهی ناهمگون طرفیم با دین و اسطوره های باستانیِ ایرانی الاصل یا تأثیرپذیرفته از آن که خدای خورشیدی هورس را می پرستیدند و شاید قوم نام شان را هم از خدای شان گرفته اند. یکی دیگر از تزهای رادیکال ترِ ایرانی را استیپان کریزین ساکاچ ارائه کرد. اگرچه در مورد برخی موضوعاتْ بینش های سودمندی ارائه کرد اما کوشید تا از قوم
نام کرواتی به منطقه آراچوسیا ("هاراوایتی"، "هاراواتیش") و مردم آن ("هاراهُواتیا") در زمان امپراتوری هخامنشی (۵۵۰–۳۳۰ قبل از میلاد) برسد. به وجود شباهت احتمالی، ریشه شناسیِ او نادرست است. بسیاری، طرفدار این تز بودند و تلاش بیشتری برای توسعه آن داشتند اما استدلال هایش ناواقعی، دور از ذهن، غیر علمی و با احساسات ضداسلاوی تلقی شدند. مطالعات انسان شناسی و ژنتیک. انسان شناسی. از نظر انسان شناسی، اندازه گیری های جمجمه سنجیِ انجام شده بر روی جمعیتِ کرواسیِ معاصرِ شهرِ زاگرب نشان دادند که این شهر عمدتاً دارای نوع سر دولیکوسفالیک و نوع صورت مزوپروسوپیک و به طور ویژه تر مزوسفالی و لپتوپروسوپیا است که در دالماسیِ جنوبی غالب است و همچنین کوتاه سر اند که در کرواسی مرکزی شایع است. بر اساس مطالعاتِ جمجمه سنجیِ سال های ۱۹۹۸–۲۰۰۴ توسط ماریو شلاوس در سایت های باستان شناسی اروپای مرکزی قرون وسطی، درحالی که چهار محوطه دالماسی و دو سایت بوسنیایی با سایت های لهستانی خوشه بندی شده اند، دو سایت کرواسی (آوارو-اسلاو) در گروه مجارستانی غربی دسته بندی شده اند. مقایسه با سایت های سکایی-سرمتی، شباهت قابل توجهی را در ریخت شناسی جمجمه نشان ند
اد و از نظریهٔ آوارها هم حمایت نکرد. نتایج نشان می دهند که هسته دولت اولیه کروات در دالماسی از اصل و نسب اسلاو بوده است که از منطقه ای در لهستان، احتمالاً در مسیر مستقیمِ نیترا (اسلواکی) و زالاسابار (مجارستان) به نین وارد شده و به تدریج در ناحیه گسترش یافته است. مطالعات سال ۲۰۱۵ در مورد بقایای اسکلت قرون وسطایی در شوپوت (قرن ۱۴–۱۵) و استروویچا (قرن ۹) نشان دادند که آنها با سایر سایت های دالماسی و همچنین سایت های لهستانی از یک خوشه اند، و به این نتیجه رسیدند که همهٔ سایت های ساحلی آدریاتیک شرقی در جمجمه، ریخت شناسی، و بنابراین، به احتمال زیاد در ساختار زیستی-ژنی مشابهت دارند. طبق مطالعه «آکادمی ملی علمی اوکراین» در سال ۲۰۱۵، اجساد قرون وسطایی در Zelenche در استان ترنوپیل و در منطقهٔ هالیچ در غربِ اوکراین دارای نشانه های قابل توجهی هستند چون از سایت های قبایل اسلاوی اولیهٔ وولینیایی و تیوِرتسی و درِوْلیانز متفاوت اند و با جمعیت های دورِ متعددِ قرون وسطاییِ غربی و جنوبیِ اسلاوی (چک ها، اسلاوهای لوزاسی، موراویایی ها و کروات ها) شباهت دارند. این مُسَلَّم(fact) می تواند ریشهٔ مشترک ایشان را گواهی دهد. داده های مردم
شناسی و جمجمه سنجی با منابع تاریخی از جمله تزی که می گوید «بخشی از کروات های دالماسی جدا شده و بر پانونیا و ایلیریکوم حکومت کردند» و همچنین سایر یافته های باستان شناسی که نشان می دهند کروات های اولیه در ابتدا در پانونیای سفلی ساکن نبوده اند، همبستگی دارند. و اینکه این جدایی، بیشتر سیاسی و حکومتی بوده تا اینکه به منشأ قومی مربوط بوده باشد. برخی دیگر هم استدلال می کنند که قبرستان بیجلوبردو و ووکوار را به سختی می توان شواهدی از جمعیت اسلاوهای پیشاکرواسی در شمال کرواسی در نظر گرفت و آنها بیشتر نمایندهٔ جمعیتی هستند که در طول قرن دهم از مجارها جدا شده اند. آزمایش ژنتیک. از لحاظ ژنتیک و بر اساس مطالعاتی که بر فام تنِ Y انجام شده، اکثرِ مردانِ کروات(۷۵٪) به هاپلوگروه های I(۳۸٪-۴۸٪) و R1a(۲۲٪-۲۵٪) و R1b(۸٪-۹٪) تعلق دارند و اقلیتی از آنان(۲۵٪) در هاپلوگروه های E(۱۰٪) و J(۷٪-۱۰٪) و G(۲٪-۴٪) و H(۰/۳٪-۱/۸٪) و N(&lt;۱٪) می گنجند.
قوم زایی یا قوم سازی، فرایندِ پیدایش و توسعهٔ یک گروه قومی و هویتِ قومیِ آن است. که می تواند از خودشناسیِ گروهی یا با شناساییِ بیرونی حاصل شود. اصطلاح "قوم زایی" در اصل یک نوواژه در اواسط قرن نوزدهم بود که بعدها در انسان شناسیِ دانشگاهی قرن بیستم به کار رفت. این واژه در این بافت (context)، به پدیدهٔ مشاهده پذیرِ ظهور گروه های اجتماعیِ نوین اشاره دارد که به عنوان دارندهٔ یک هویت منسجم، در اصطلاح انسان شناختی، یک «قوم» شناخته می شوند. علوم اجتماعیِ مربوطه نه تنها این پدیده را مشاهده می کنند، بلکه به دنبال تبیینِ چرایی و چگونگیِ آن هم می گردند. روش های فَعّالانه و مُنفَعِلانه. قوم زایی می تواند کنش مند و فعال یا واکنشانه و غیرِ فعال باشد. قوم زایی منفعلانه، یک خروجیِ پیش بینی نشده است که باعثِ بروز مشخصه های هویتی قومی ای در فرایندهایی مانند تعامل با محیط، مهاجرت، تقابل فرهنگی و… می شود. در این فرایند شاید چیزی مانند اسطوره اصلی ساخته و پرداخته بشود. قوم زایی فعالانه، یک حرکت حساب شده با برنامه ریزی مشخص و مهندسی شده برای زایاندنِ هویتِ متمایز است. این مسئله به خاطر سختی هایِ مسیرِ زایشِ قومِ تازه، چالش برانگیز
است. قوم زایی فعالانه، قوم زایی منفعلانه را تقویت می کند. قوم زایی فعالانه اغلب از مسائل سیاسی ای مانند تبعیض، نابرابری اقتصادی (عدم تعادل اقتصادیِ درک شده) و نابرابری فرهنگی (تبعیضِ درک شده علیه برخی عناصر فرهنگی) الهام می گیرد. پیرامون موردِ اخیر، از سدهٔ هجدهم میلادی تا کنون، کوشش های قوم زایانه ای برای بازسازی یا میراندنِ یک گویشِ به ویژه انجام شده است. ناسیونالیست های نوپا اغلب می کوشند تا یک گویش ویژه (یا گروهی از گویش ها) را به عنوان زبانی جداگانه، شامل یک «ادبیات ملی» معرفی بکنند تا از آن اسطوره ای بنیان گذار استخراج و ترویج شود. در سده های ۱۹ و ۲۰ میلادی، جوامعِ کهنی که کلان روایت هایِ انسجام دهندهٔ پیشینشان را منسوخ یافتند، به روایت های قومی یا نژادی به عنوان ابزاری برای حفظ یا تأییدِ مجددِ هویتِ جمعی خویش بازگشتند.
ماوگوژاتا نیمیرسکا (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۴۷) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فرصت دوباره"، "این دختران من"، "گوش آقای رئیس"، "چهار تانکچی و یک سگ"، "در خوشی و سختی"، "کلبه جنگلی"، "عشق اول"، "قانون حقیقی" و "رنگ های خوشبختی" اشاره نمود. وی بابت مشارکت های هنری اش برندهٔ مدال نقرهٔ گلوریا آرتیس شده است.
قوم نام نامی است که برای یک گروه قومی به کار می رود. قوم نام ها را می توان به دو دسته تقسیم کرد: برون نام (نام قومیتی که دیگران از مردم برایش ساخته اند) و درون نام یا خودنام( نامی که خودِ اعضای قوم برای نامیدنِ خویش برگزیده اند) به عنوان مثال، بزرگترین گروه قومی در آلمان «ژرمن ها» هستند. نام قومیِ ژرمن در فارسی ریشه در «"Germans» دارد که" یک نام مستعار از لاتین است که و زبان انگلیسی به کار می رود؛ پس یک برون نام است. اما ژرمن ها خودشان را دُیچ (Deutsche) می نامند؛ یعنی درون نام شان، Deutsche است. مردم آلمان در سراسر اروپا با برون نام های گوناگونی مانند (فرانسوی)، (ایتالیایی)، (سوئدی) و (لهستانی) شناخته می شوند. قوم نام را نباید با اهلیت نام اشتباه گرفت.
لئونید چچونف (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر بازنشستهٔ اهل روسیه است. او به عنوان ملی پوش روسیه در دستهٔ ۵۴ کیلوگرم کشتی آزاد، در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی رقابت کرد.
الکساندرا زاویه روشانکا (؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۳۷) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سفری برای یک لبخند"، "در خوشی و سختی"، "قماری بالاتر از زندگی" و "پیروزی آسان" اشاره نمود.
چیلی مک غذایی است که با استفاده از نوعی خوراک گوشت فلفلی موسوم به چیلی کون کارنه و ماکارونی به عنوان مواد اولیه تهیه می شود و اغلب با پنیر پوشیده یا با آن مخلوط می شود. در برخی موارد برای تهیه چیلی مک ازماکارونی و پنیر آماده یا خانگی استفاده می شود. چیلی مک یک غذای رایج در دستورهای آشپزی غرب میانه در ایالات متحده است و البته در سایر مناطق ایالات متحده نیز محبوب است.
چیلی کان کارنه که به اختصار به آن “چیلی” هم گفته می شود، نوعی خورش یا خوراک گوشت است که حاوی فلفل چیلی (گاهی به شکل پودر چیلی)، گوشت (معمولاً گوشت گاو)، گوجه فرنگی و اغلب لوبیا چیتی یا لوبیا چیتی است. چاشنی های دیگر ممکن است شامل سیر، پیاز و زیره باشد. خاستگاه این غذا، شمال مکزیک یا جنوب تگزاس است.
چیلی سینسیناتی یا چیلی به سبک سینسیناتی نوعی سس گوشتی مدیترانه ای است که به عنوان تاپینگ اسپاگتی یا هات داگ استفاده می شود. هر دو غذا توسط رستوران داران مهاجر در دهه ۱۹۲۰ میلادی ابداع شدند. در سال ۲۰۱۳، مجله اسمیتسونیان یک رستوران محلی فلفل را به عنوان یکی از «۲۰ مقصد مهم غذایی در آمریکا» معرفی کرد. نام این سس موجب مقایسه شدنش با فلفل قرمز می شود اما این دو از نظر قوام، طعم و روش سرو متفاوت هستند. چیلی سینسیناتی بیشتر شبیه سس های پاستا یونانی و سس های گوشتی ادویه دار شده است که در سایر نقاط ایالات متحده دیده می شود.
نوسان تارا، به طور رسمی پایتخت نوسان تارا (، به اختصار IKN)، پایتخت اندونزی است که در ۱۷ اوت ۲۰۲۴ همزمان با روز استقلال اندونزی افتتاح شد. این شهر جدید جایگزین جاکارتا، پایتخت قبلی از زمان استقلال در سال ۱۹۴۵ شد. این شهر در ساحل شرقی جزیره بورنئو در منطقه ای که در حال حاضر بخشی از استان کالیمانتان شرقی است، واقع شده است. مساحت ، دارای منظره های تپه ای، جنگل و خلیج است. انتظار می رود که نوسان تارا به عنوان استان جدیدی تشکیل شود که از کالیمانتان شرقی، شبیه به منطقه پایتخت جاکارتا جدا می شود. ساخت نوسان تارا در ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شد، جاده های دسترسی ساخته شد و فاز اول آن، منطقه مرکزی دولت، شامل ادارات دولتی، مدارس، بیمارستان ها و مراکز خرید خواهد بود. در ابتدا، ۱۰۰۰۰۰ کارگر از سراسر اندونزی به محل نوسان تارا فرستاده شدند تا ساخت و ساز تا ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شود. پس از انتقاد سازمان های مردمی محلی از کالیمانتان شرقی به دلیل به کارگیری کارگرانی خارج از استان، رئیس جمهور جوکو ویدودو به مقامات شهر نوسانتارا دستور داد تا کارگران را به ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ کارگر افزایش دهد تا از مشارکت کارگران محلی برای کار در ساخت و ساز نوسانتا
را اطمینان حاصل شود.
نظریه زمین توخالی () که به آن زمین توخالی هم گفته می شود مفهومی منسوخ است که پیشنهاد می کند سیاره زمین محیطی کاملاً توخالی است یا فضای داخلی قابل توجهی دارد. این مفهوم که در اواخر قرن هفدهم توسط ادموند هالی در یک سخنرانی در انجمن سلطنتی پیشنهاد شد: «زمین از کره های متحدالمرکزی با جوّی در میان و خورشیدسان که کره های داخلی را نیز قابل سکونت می کند». این نظریه ابتدا به طور آزمایشی توسط پیر بوگر در سال ۱۷۴۰ و سپس به طور قطعی توسط چارلز هاتون در آزمایش آزمایش چیهالیون او در حدود سال ۱۷۷۴ رد شد. در اواسط قرن نوزدهم، به ویژه توسط جان کلیوز سیمز جونیور و جرمیا ان. رینولدز، گهگاه از آن دفاع می شد، اما در این زمان بخشی از شبه علم رایج بود و دیگر به صورت یک فرضیهٔ علمی قابل دوام دیده نمی شد. مفهوم زمین توخالی هنوز در فولکلور و به عنوان مقدمه ای برای داستان های زیرزمینی، زیرگونه داستان های ماجراجویی، تکرار می شود. دوران باستان. در دوران باستان، مفهوم سرزمین زیرزمینی در داخل زمین در اسطوره، فولکلور و افسانه ها ظاهر شد. ایده قلمروهای زیرزمینی قابل بحث به نظر می رسید، و با مفهوم «مکان» مبدأ یا زندگی پس از مرگ، مانند جهان زی
رین یونانی، سوارت آلفهایم نوردیک، دوزخ مسیحی، و شئول یهودیان (با جزئیات توصیف زمین درونی در ادبیات کابالیستی درهم آمیخته شد. مانند زوهر و حسد لوراهام). ایده قلمرو زیرزمینی در باور بودایی تبتی نیز ذکر شده است. طبق یک داستان از سنت بودایی تبتی، شهری باستانی به نام شامبالا وجود دارد که در داخل زمین قرار دارد.
جام بین قاره ای ۱۹۷۳ چهاردهمین دوره از جام بین قاره ای فوتبال بود که بین باشگاه یوونتوس، نایب قهرمان جام باشگاه های اروپا ۷۳–۱۹۷۲، و تیم آرژانتینی ایندپندینته، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۳ برگزار شد. پیش زمینه. ایندپندینته در سال ۱۹۷۳ پس از شکست باشگاه شیلیایی کولو-کولو با یک گل در وقت اضافه، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۳ بود. جام بین قاره ای آرزوی طولانی برای این باشگاه بود، زیرا آنها در فینال قبلی مقابل تیم هلندی آژاکس، به رهبری یوهان کرایف، شکست خوردند، اکثر بازیکنان آن بخشی از تیم ملی هلند بودند که تئوری تاکتیکی انقلابی را در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ نشان می داد (به نام "توتال فوتبال"). این دوره، دقیقا تکرار بازی قبلی بود بنابراین ایندپندینته این فرصت را داشت تا انتقام فصل قبل را بگیرد. با این وجود، باشگاه هلندی از بازی سال ۱۹۷۳ خودداری کرد و مدعی شد که نمی خواهد دوباره از "بازی خشن" تیم آرژانتین رنج ببرد. بنابراین، یوونتوس، نایب قهرمان جام باشگاه های اروپا ۷۳–۱۹۷۲، جای آژاکس را برای شرکت در این رقابت ها گرفت. باشگاه ایتالیایی از آمدن به بوئنوس آیرس امتناع کرد و شرط بازی کردن را انجام یک تک بازی در رم دانست. مدیر
ان ایندپندینته آن را پذیرفتند و مسابقه را برای ۲۸ نوامبر ۱۹۷۳ برنامه ریزی کردند. خوزه پاستوریزا، که کاپیتان و رهبر تیم برنده جام لیبرتادورس بود، در این مسابقه شرکت نکرد زیرا کمی قبل از فینال در رم به آاس موناکو منتقل شد. بازی. خلاصه. در جریان بازی که تحت سلطه تیم ایتالیایی بود، بیانکونری ها چندین موقعیت داشتند تا با دو شوت روی سانتر جلو بیفتند، یک ضربه پنالتی که توسط کوکوردو زده شد، از بالای دروازه به بیرون رفت و یک ضربه در دقایق پایانی مسابقه که توسط دروازه بان سانتورو در اقدامی جسورانه مسدود شد. ده دقیقه مانده به پایان، گل به خودی جنتیله در شوت بوچینی، تنها اقدام تهاجمی مهم ایندیپندنته در این مسابقه، برای پیروزی ایندپندینته تعیین کننده بود. بعد از بازی. این اولین جام بین قاره ای بود که ایندپندینته برنده شد (و سومین قهرمانی یک باشگاه آرژانتینی پس از موفقیت راسینگ و استودیانتس به ترتیب در سال های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸). این پیروزی به دلیل اهمیتی که به آن رقابت در آرژانتین داده شده بود تا حد زیادی توسط هواداران ایندپندینته جشن گرفته شد. این پیروزی همچنین موفقیت ریکاردو بوچینی ۱۹ ساله به عنوان یک ستاره در حال رشد بود. بو
چینی همیشه با بازی در ایندیپندنته به کار خود ادامه داد و به یکی از بزرگترین نمادهای تاریخ باشگاه تبدیل شد. از سوی دیگر، بازیکن کلیدی دیگر بازی، دنیل برتونی، اولین قهرمانی جام جهانی فوتبال با آرژانتین در سال ۱۹۷۸ را به دست آورد و در فینال نیز گل سوم مقابل هلند را به ثمر رساند. از زبان بازیکنان. عبارات زیر از مصاحبه با ریکاردو بوچینی، دانیل برتونی و فرانچسکو سا، سه بازیکن ایندپندینته که در سال ۱۹۷۳ قهرمان جام شدند، گرفته شده است: ویدئوی گم شده. اگرچه این مسابقه توسط کانال ۷ آرژانتین پخش شد، اما اعتقاد بر این است که ویدیوی حاوی تصاویر این مسابقه ممکن است در دوران دیکتاتوری نظامی که از سال ۱۹۷۶ حاکم بود، پاک یا دزدیده شده باشد. با از بین رفتن آن تصاویر، علاقه هواداران ایندپندینته و روزنامه نگاران در مسابقه با گذشت سال ها در حال افزایش بود. بر اساس ابتکار برخی از اعضای ایندپندینته (که در آن زمان رئیس مؤسسه خاویر کانترو در میان آنها بود)، جستجو برای ویدئو آغاز شد. پس از چند تماس با RAI (شرکت پخش ایتالیایی که مسابقه را در سال ۱۹۷۳ پخش کرده بود)، آنها یک کپی از فیلم را در اختیار تهیه کننده موسیقی (و هوادار ایندپندینت
ه) ماریانو اشچ قرار دادند، و شرط گذاشتند که پس از استفاده در آرژانتین بازگردانده شود. در سال ۲۰۰۹، کپی طولانی ۳ دقیقه ای این ویدئو برای اولین بار در طی جشنی در تئاتر رم در آویاندا که برای بزرگداشت سی و پنجمین جشن برگزار شد، پخش شد. سالگرد پیروزی اسطوره ایندپندینته، ریکاردو بوچینی (که گل را در فینال در سال ۱۹۷۳ به ثمر رساند) مهمان ستاره ای بود که در این رویداد حضور داشت.
اکریسون ژولی یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز و از زیرخانوادهٔ شاخک درازیان است. مون در سال ۲۰۰۶ این گونه را توصیف و بررسی کرده است. این گونه در کشور ونزوئلا یافت شده است.
اکریسون چاکوئنس یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز و از زیرخانوادهٔ شاخک درازیان است. دی ایوریو در سال ۲۰۰۳ این گونه را توصیف و بررسی کرده است. این گونه در کشور آرژانتین یافت شده است.
پژو هوگار یک ابزار کوپه است که توسط پژو به عنوان گونه ای از پژو ۲۰۶ موتور جلو و دیفرانسیل جلو برای بازار برزیل و آمریکای جنوبی تولید می شود. این توسط یوزین پی اس ای پورتو رئال، برزیل از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ تولید شد. پژو وانت هوگار برای بازار برزیل طراحی شده بود و پژو آن را در این بازار به تولید محلی رساند. نام هوگار (Hoggar) از نام یک رشته کوه در صحرای آفریقا گرفته شده که تداعی کننده قدرت، توان و عمل است. پژو وانت هوگار اولین مدلی است که بر اساس مدل ترکیبی از پژو ۲۰۶+ و پژو پارتنر ساخته شده است. فضای بار این خودرو ۱۱۵۱ لیتر است و با توان حمل ۷۴۲ کیلوگرم بار می تواند یکی از خودروهای وانت مقرون به صرفه باشد.
قلب های وحشی یک بازی ویدئویی به سبک نقش آفرینی اکشن است که توسط اومگا فورس توسعه یافته و به وسیلهٔ الکترونیک آرتس منتشر شده است. بازیکنان در این بازی مأموریت شکار هیولاهای عظیم در آزوما، دنیایی فانتزی که با الهام از ژاپن فئودال می باشد، را دارند. این بازی در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۲۳، برای پلتفرم های مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۵، و ایکس باکس سری اکس/اس همراه با قابلیت چندسکویی منتشر شد. همچنین قرار است این بازی با نام قلب های وحشی اس، توسط شرکت کویی تکمو، در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ برای کنسول نینتندو سوئیچ ۲ منتشر شود.
کمیته داده های جغرافیایی فدرال (FGDC) یک کمیته دولتی ایالات متحده است که توسعه هماهنگ، استفاده، به اشتراک گذاری و انتشار داده های جغرافیایی در سطح ملی را ترویج می کند. ۳۲ عضو آن نمایندگانی از دفتر اجرایی رئیس جمهور و سطح کابینه و آژانس های مستقل فدرال هستند. دبیر وزارت کشور ریاست این کمیته را بر عهده دارد و معاون مدیریت، اداره مدیریت و بودجه (OMB) به عنوان نایب رئیس فعالیت می کند
باربارا راخ والسکا (؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۲۲–۲۳ دسامبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "عالی مقام"، "ماری کوری"، "نامت را به خاطر بسپار"، "طریق هستی"، "راه ها در میان شب"، "روزها و شب ها"، "بازیگران شهرستانی"، "مرحله پایانی"، "خیابان فرعی ۴"، "قماری بالاتر از زندگی" و "خرده دهقانان" اشاره نمود. وی بابت فعالیت های هنری اش برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان و صلیب لیاقت شد.
بحران ارزی ۱۴۰۱ ایران در پی افزایش مداوم نرخ دلار در ایران در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران به وجود آمد. نرخ آزاد دلار آمریکا در طول سال ۱۴۰۱ نوسان صعودی کم سابقه ای را تجربه کرد؛ از ۲۶ هزار و ۳۰۰ تومان در آغاز فروردین تا ۶۲ هزار تومان در ۷ اسفند بالا رفت و سپس تا ۴۲ هزار و ۶۰۰ تومان عقب نشینی کرد ولی در نهایت خود را در آخرین روز کاری سال به ۴۹ هزار تومان رساند. نرخ دلار در سه ماه ابتدایی خیزش اعتراضی، نزدیک به ۷ هزار تومان رشد کرد و ارزش پول ملی ایران در این مدت بیش از ۲۲ درصد سقوط کرد. با تداوم اعتراضات سراسری ضدحکومتی و دور شدن احتمال احیای برجام، تا هفته اول دی ماه پول ملی ایران حدود یک چهارم ارزش خود را از دست داد و علی صالح آبادی، رئیس کل بانک مرکزی ایران، از سمت خود استعفا داد. جمهوری اسلامی ایران و رسانه های وابسته اش، خیزش اعتراضی را عامل افزایش نرخ دلار معرفی کردند. ولی اقتصاددان خود دولت سید ابراهیم رئیسی را عامل افزایش نرخ ارز می دانند تا بتواند بر کسری بودجه فزاینده اش غلبه کند. پیش زمینه. سقوط ارزش ریال طی یک دهه ۱۳۹۰ امری معمول بوده و پول ملی ایران تقریبا ۹۵ درصد از ارزش خود را از دست داده و به بی ارز
شترین پول دنیا تبدیل شده است. از ابتدای سال ۱۴۰۰ تا زمان آغاز خیزش اعتراضی، نرخ دلار در بازار آزاد ایران به طور متوسط کمی بیشتر از ۳۰ هزار تومان بود. ایران از اواخر شهریور ۱۴۰۱ صحنه خیزش اعتراضی کم سابقه ای شد که در اعتراض به کشته شدن مهسا امینی شهروند ۲۲ ساله ایرانی در زمان بازداشت توسط مأموران گشت ارشاد آغاز شد. سرکوب این خیزش توسط جمهوری اسلامی ایران باعث تنش در روابط خارجی ایران شد و از جمله مذاکرات احیای توافق برجام را متوقف کرد. با اینکه دولت سیزدهم جمهوری اسلامی ایران ادعا دارد فروش نفت را به پیش از دوره تحریم نفت و گاز رسانده است اما این دولت با کسری بودجه هنگفتی رو به رو است که احتمال فروش نفت به میزان پیش بینی شده در قانون بودجه ۱۴۰۱ و تحقق درآمدهای نفتی را کاهش می دهد. سازمان برنامه و بودجه در مهرماه ۱۴۰۰ پیش بینی کرده بود که نرخ دلار در پایان سال ۱۴۰۱ به ۱۸ هزار و ۱۰۰ تومان و در سال ۱۴۰۵ به ۴۴ هزار تومان برسد، این در حالی است که این نرخ در روز ۲۳ بهمن ۱۴۰۱ به حدود ۴۶ هزار تومان رسید. عامل. قیمت ارز در بازار غیررسمی تهران در بحبوحه خیزش سراسری ایران به طور پی در پی افزایش داشته است. در میان ارزهای