Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با هم، ما بی شماریم (؛ ؛ خوانده می شود: "رازوم ناز باهاتو") ترانه ای هیپ هاپ از گروه دونفرهٔ گرین جالی است که شعار و سرود انقلاب نارنجی در سال ۲۰۰۴ شد. عبارت کامل تری از شعر ترانه که در متن آن تکرار می شود «Разом нас багато, нас не подолати» است که یعنی «با هم، ما بی شماریم، ما شکست ناپذیریم». این آهنگ عمداً شبیه به ترانهٔ شیلیایی معروف از گروه کیلاپایون به نام «مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد» ساخته شده که فراکسیون چپ اتحاد خلق از آن استفاده می کرد و توسط آهنگساز شهیر شیلیایی سرخیو اورتگا نوشته شده بود. ترانه اولیهٔ اصلی به طور کامل به زبان اوکراینی بود و به طور خاص برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۴ این کشور نوشته شده بود و حتی تا جایی پیش رفت که به نام ویکتور یوشچنکو نامزد ریاست جمهوری در متن ترانه اشاره شد. این ترانه، نمایندهٔ اوکراین در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۵ در کی یف بود. به دلیل الزام قوانین مسابقه آهنگ در عدم ارجاع مستقیم سیاسی، اشعاری که به یوشچنکو اشاره می کردند حذف شدند. اشعار ترانه به گونه ای بازنویسی شد که به دو زبان اوکراینی و انگلیسی باشد، در حالی که عبارت هم خوانی اصلی «رازوم ناز باهاتو»
(با هم، ما بی شماریم) به هشت زبان تکرار شد: اوکراینی، لهستانی، آلمانی، اسپانیایی، چکی، فرانسوی و روسی. گروهی از رَپرهای لهستانی، ریمیکسی از این ترانه را تحتِ عنوان «ما بی شماریم» (؛ بخوانید: "یِست ناس ویه لو") خواندند که در لهستان محبوب شد.
اعدام های زندانیان سیاسی عقیدتی ایران در سال ۱۳۶۰ (قتل عام ۱۳۶۰) یک کلان جنایت حکومتی است که حکومت جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۰ با هدف حذف مخالفان سیاسی، عقیدتی و مذهبی خود سازمان داده است. این اعدام های گسترده پس از سه واقعه در خرداد ۱۳۶۰، یعنی ارتداد جبهه ملی ایران، عزل ابوالحسن بنی صدر و تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، با سرکوب مخالفان جمهوری اسلامی، به ویژه اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق و دیگر گروه های چپ گرا رخ داده است. قتل عام ۱۳۶۰ در محاکمه های شتاب زده توسط دادگا ه های انقلاب اسلامی با انگیز های مذهبی بدون درنظرگرفتن رویه های دادرسی عادلانه سازماندهی شده است. بنا بر ارزیابی حقوقی جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، این اعدام ها مصداق نسل کشی و جنایت علیه بشریت است. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۴، این گزارشگر سازمان ملل، نخستین گزارش حقوقی رسمی سازمان ملل را در رابطه با قتل عام ۱۳۶۰منتشر کرد و به ایجاد یک سازوکار بین المللی برای تحقیق و حسابرسی از آمران و عاملان این کلان جنایت فراخوان داد. پیشینه. اعدام های زندانیان در سال ۱۳۶۰ حدود دو سال پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ رخ داد. در سال های نخست انقلاب، حکومت جمهو
ری اسلامی به رهبری روح الله خمینی کارزاری گسترده را برای تغییر ساختارهای سیاسی، قانونی و اجتماعی در جامعهٔ پساانقلابی ایران طرح ریزی کرد. روح الله خمینی و هواداران او قصد داشتند که ایران را به یک نظام مذهبی بر اساس نظریهٔ ولایت فقیه تبدیل کنند. در این راستا، خمینی چندین فتوا و دستور اجرایی صادر کرد تا نهادهای دولتی، آموزشی و دانشگاهی را از عناصر سکولار، مارکسیستی، ضداسلامی، غربی و لیبرال پاکسازی کند. این امر منجر به اقدامات گستردهٔ سرکوب گرایانه ای در تمام سطوح جامعه شد. ارتداد جبهه ملی ایران. پس از انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی پس از انقلاب و حذف اعضای جبهه ملی ایران از این مجلس تقابل بین گروه های ملی گرا با حکومت بیش از پیش نمایان شد. در ۱۹ خرداد ۱۳۶۰ و بعد از ارائه لوایح ۴ گانه که مهم ترین آنها لایحه قصاص برگرفته از احکام شرع به مجلس بود، جبهه ملی در اعلامیه ای ضمن اعتراض به مشکلات پیش آمده فرخوان به تظاهرات داد و روز ۲۵ خرداد و میدان فردوسی را به عنوان محل و روز تظاهرات عنوان کرد. لایحهٔ قصاص طرحی بود که توسط اسلام گرایان تندرو با هدف تبدیل دستگاه کیفری کشور به نظام فقهی شیعه در مجلس ارائه شده بود
. در همان هفته، گروه های مخالف جمهوری اسلامی دست به تظاهرات و تجمعات عمومی برای اعتراض به لایحهٔ قصاص زدند و اعلام کردند که این لایحه با اصول پایه ای حقوق بشر در تضاد است. راهپیمایی با استقبال مردم در روزهای پایانی خرداد ۱۳۶۰ انجام شد که با درگیری هایی همراه بود. روح الله خمینی با اتخاذ رویکردی تند در برابر این فراخوان موضع گرفته و سران جبهه ملی را با فتوایی بی سابقه به ارتداد متهم کرد. عزل سید ابوالحسن بنی صدر. یک روز پس از مرتد خواندن جبهه ملی ایران نمایندگان اولین مجلس شورای اسلامی در ۲۶ خرداد ۱۳۶۰، در یک طرح دوفوریتی عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور وقت ابوالحسن بنی صدر را در مجلس به تصویب رساندند. مطابق این مصوبه، طرح فوق در دستور کار مجلس قرار گرفت و پس از پنج روز با رأی اکثریت نمایندگان عدم کفایت ابوالحسن بنی صدر برای ریاست جمهوری تصویب شد. تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰. یک روز پیش از عزل بنی صدر از ریاست جمهوری یعنی، روز ۲۹ خرداد ۱۳۶۰، مجاهدین خلق ایران به رهبری مسعود رجوی به همراه بنی صدر که در خفا به سر می بردند، در برابر جمهوری اسلامی مردم را به قیام فراخواندند و از اعضای سازمان مجاهدین و طرفداران بنی صدر خواستن
د تا به خیابان بیایند. در روز ۳۰ خرداد که مصادف با عزل بنی صدر بود تظاهرات در تهران و شهرهای دیگر برگزار شد که حکومت با شدت آن را سرکوب کرد. به دنبال این امر و همچنین عزل بنی صدر تعدادی از همکاران و طرفداران او دستگیر شدند. اعدام ها. پس از پایان تظاهرات روز ۳۰ و ۳۱ خرداد به گفته اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی ۱۶ نفر کشته شدند. در روز یکم تیر ۱۳۶۰، روزنامه کیهان، به نقل از دادستانی انقلاب مرکز، خبر می دهد که در روز ۳۱ خرداد ۲۳ نفر از دستگیرشدگان اعدام شده اند. بر اساس اطلاعیه های دادستانی در دو نوبت ظهر، ۱۵ نفر و شب، ۸ نفر اعدام شدند. در قتل عام و سرکوب گسترده ای که بین خرداد تا اسفند ۱۳۶۰ صورت گرفت جمهوری اسلامی نسبت به حذف مخالفان خود از جمله هواداران و اعضای مجاهدین، ملی گرایان، کمونیست ها، سوسیالیست ها، لیبرال ها، سلطنت طلبان، اقلیت های مذهبی و بهائیان اقدام کرد. عمده اتهامات برای اعدام شدگان «محاربه»، «افساد فی الارض» و «بغی»، «ارتداد» و «کودتا» اعلام شد.. در پاسخ به موج فزایندهٔ اعتراضات در بهار و تابستان ۱۳۶۰، روحانیون دست به سرکوب مخالفان زدند. روح الله خمینی چندین بیانیه و فتوا علیه من
تقدان و معترضان صادر کرد و آنها را «مرتد»، «کمونیست های ضداسلام»، «کافر» و «منافق» توصیف کرد. در پی دستور خمینی، ده ها هزار شهروند معترض و منتقد دستگیر شدند و بسیاری از آنها توسط دادگاه های انقلاب به اعدام محکوم شدند. در ۳۱ خردادماه ۱۳۶۰، سعید سلطانپور، شاعر و نویسندهٔ پرآوازه و چپ گرای ایرانی، به همراه ۱۴ نفر دیگر از مخالفان چپ گرا، به اتهام های مذهبی «افسادفی الأرض»، «محاربه» و مبارزه با خدا و پیغمبر اسلام اعدام شدند. اعدام این مخالفان، نقطه آغاز گسترده ترین اعدام های دسته جمعی در تاریخ معاصر ایران بود. علی فلاحیان در گفت وگویی با حسین دهباشی در «خشت خام» در این مورد و اعدام های آن دوره چنین می گوید: «هرگونه عضویت افراد در سازمان ها و گروه های مخالف به دلیل مواضع آن سازمان در حکم محارب تلقی می شد چه فرد بازداشت شده اسلحه داشت یا نداشت.» اسدالله لاجوردی دادستان و محمد محمدی گیلانی حاکم شرع دادگاه انقلاب تهران در مصاحبه ای در روز ۳ تیرماه در این خصوص صحبت می کنند و به مخالفان هشدار می دهند که با آنان برخورد شدید خواهد شد. در همان روز، روزنامه اطلاعات اطلاعیه ای پرسش برانگیز را از سوی روابط عمومی دادستانی انقل
اب اسلامی مرکز حاوی عکس ۱۲ دختر نوجوان منتشر می کند: به اطلاع خانواده های محترمی که فرزندانشان در جریانات ضدانقلابی اخیر تهران دستگیر شده اند و حکم دادگاه درباره آنها صادر و اجرا گردیده می رساند لطفا با در دست داشتن شناسنامه عکس دار خود و فرزندانشان که عکس آنها در زیر چاپ شده به دفتر مرکز اوین مراجعه کرده و فرزندانشان را تحویل بگیرند. گروه راست یاد بر اساس یک پژوهش انجام شده بر این ادعا می باشد که، در سال ۱۳۶۰ بیش از ۳۵۰۰ نفر در ۸۵ شهر ایران اعدام شده اند یا به قتل رسیده اند. در این میان بیش از ۱۰۰ نفر از اعدام شدگان در تهران کودک و زیر ۱۸ سال بودند. این یافته ها توسط جاوید رحمان، گزارشگر ویژه ی سازمان ملل در امور ایران تأیید شده است و در گزارش حقوقی او درباره ی قتل عام ۱۳۶۰ مورد استناد قرار گرفته است.یرواند آبراهامیان، تعداد زندانیان اعدامی از مرداد تا آبان سال ۱۳۶۰ را ۲۶۶۵ گزارش کرده است. بر اساس برخی از ادعاها در فاصله بین سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ حدود ۱۱ هزار زندانی اعدام یا زیر شکنجه کشته شدند. در جناح های غیر چپ و ملی گرا برخی از همکاران بنی صدر و اعضای جبهه ملی نیز به دلیل مخالفت با جمهوری اسلامی اعدام شدند. ا
ز جمله این افراد می توان از منوچهر مسعودی، مشاور حقوقی ریاست جمهوری، رشید صدرالحفاظی، مسئول اطلاعات دفتر ریاست جمهوری، سید حسین نواب صفوی، مسئول روابط خارجه و ذوالفقاری، مسئول نگهبانان دفتر ریاست جمهوری و کریم دستمالچی از اعضای جبهه ملی ایران نام برد. یکی از مشهورترین اعدام شدگان کشتارهای سال ۶۰ سعید سلطان پور بود که ۲۷ فروردین ۱۳۶۰ دستگیر شده و در ۳۱ خرداد به حکم دادگاه انقلاب تهران اعدام شد. ابعاد قتل عام ۱۳۶۰. ابعاد دقیق قتل عام وسیع مخالفان سیاسی در سال ۱۳۶۰ هنوز به طور کامل روشن نیست و جمهوری اسلامی از شفاف سازی در این مورد خودداری کرده است. گروه راست یاد بر اساس یک پژوهش مدعی شد که هویت بیش از ۳۵۰۰ قربانی را که بین ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و ۲۹ اسفند ۱۳۶۰ در ۸۵ شهر ایران اعدام شده اند، ثبت و مستندسازی کرده است. بر اساس تحقیق این گروه که بر اساس بیش از ۲۵۰ سند رسمی نهادهای قضایی، سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی شامل بیانیه ها و اطلاعیه های رسمی صادر شده توسط دادگاه های انقلاب اسلامی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت گرفت و بر اساس تحقیقات میدانی و با اتکا به روش های مختصات یابی ماهواره ای محل دفن دقیق بیش از ۱۰۰۰ جان
باخته در قتل عام ۱۳۶۰ را در آرامستان بهشت زهرا مستندسازی کرده است. بر اساس این بررسی ها اغلب این جان باختگان در قطعه های ۴۱، ۸۵، ۸۷، ۹۱ و ۹۲ بهشت زهرا دفن شده اند و مزار بسیاری از آنها توسط نیروهای حکومتی تخریب شده است. بنا بر یافته های این پژوهش، تعداد قابل توجهی از قربانیان خشونت دولتی در سال ۱۳۶۰، کودکان و افرادی بودند که هنوز به سن قانونی نرسیده بودند. دست کم ۱۰۳ تن از جانباختگان شناسایی شده در تهران (حدود ۱۰ درصد از تمام جانباختگان) زیر سن قانونی بودند. هویت اعدام شدگان. آمار پژوهشی نشان می دهد که بیش از ۷۰ درصد جان باختگان به اتهام هواداری یا عضویت در سازمان مجاهدین خلق اعدام شدند یا به قتل رسیدند. اغلب اعدام شدگان زیر ۱۸ سال نیز متعلق به این گروه هستند. بیش از ۱۵ درصد جانباختگان به گروه های چپ گرای دیگر تعلق داشته اند . در این میان، اعضا و هواداران سازمان چریک های فدایی خلق (از تمام گرایش ها و فراکسیون ها)، سازمان پیکار در راه آزادی طبقه ی کارگر، حزب دموکرات کردستان، کومله ، سازمان راه کارگر و حزب رنجبران ایران بیشترین جانبا ختگان چپ گرا را به خود اختصاص دادند. افزون بر این، صدها شهروند ایرانی نیز به ا
تهام افساد فی الارض، محاربه، سلطنت طلبی، جاسوسی، کودتا یا عضویت در دیانت بهایی اعدام شده اند. در قتل عام ۱۳۶۰ بیش از ۳۷۰ زن توسط جمهوری اسلامی اعدام شدند یا به قتل رسیدند. این بالاترین آمار اعدام زنان در تاریخ سیاسی معاصر ایران است. جانباختگان سرشناس. در دوران قتل عام ۱۳۶۰، چهره های سرشناسی به جوخه های اعدام و تیرباران سپرده شدند. در این راستا، می توان به شکرالله پاک نژاد، اندیشمند سیاسی و از رهبران جبهه ی دموکراتیک ملی، سعید سلطان پور، شاعر و نویسنده ی پرآوازه، منوچهر مسعودی، مشاور حقوقی ریاست جمهور وقت ابولحسن بنی صدر، کریم دستمالچی، از تجار و اعضای جبهه ی ملی، ایرج فرهومند از (حزب رنجبران ایران) ، استاد برجسته در حوزه ی تأسیسات، و معصومه شادمانی، کاندیداهای مجاهدین خلق در انتخابات مجلس شورای ملی، علی اصغر امیرانی، روزنامه نگار و بنیانگذار مجله ی خواندنی ها، کامران صمیمی، استاد دانشگاه و عضو محفل ملی بهائیان، ژینوس نعمت محمودی، از بنیانگذاران هواشناسی مدرن در ایران و عضو محفل ملی بهائیان، اشاره کرد. ویژگی حقوقی قتل عام ۱۳۶۰. شواهد و مستندات تحقیقی نشان می دهند که اغلب قربانیان قتل عام ۱۳۶۰ پس از بازداشت های
خودسرانه و شکنجه های نظام مند، در یک روند شتاب زده به اعدام محکوم شده اند. نصیری و فغفوری آذر در یک تحلیل حقوقی نشان داده اند که قتل عام ۱۳۶۰ در یک خلاء قانونی رخ داده است. در دوران قتل عام ۱۳۶۰، دادگاه های انقلاب اسلامی از صلاحیت و مشروعیت قانونی برخوردار نبودند و احکام و عملکرد آنها مصداق یک کلان جنایت حکومتی است. این تحقیق نشان می دهد که قتل عام ۱۳۶۰ با انگیزه های مذهبی بر اساس انگاره های فقهی با هدف نابودی مخالفان سیاسی و مذهبی و پاکسازی جامعه از گروه های «ضداسلام»، «کافر»، «مرتد» و «منافق» صورت گرفته است. برای اثبات انگیز ه مذهبی اعدام های گسترده، به دستورهای سیاسی-مذهبی خمینی در بهار و تابستان ۱۳۶۰ مبنی بر «ضد اسلام»، «کافر»، «منافق» و «مرتد» دانستن مخالفان و اظهارات مقامات قضایی جمهوری اسلامی، از جمله حسین موسوی تبریزی، دادستان کل دادگا ه های انقلاب اسلامی و محمد محمدی گیلانی، حاکم شرع تهران، استناد شده است. بنابر همین یافته ها، این قتل عام گسترده ترین کشتار دسته جمعی مخالفان سیاسی و عقیدتی در تاریخ معاصر ایران بوده است. گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل این یافته های حقوقی را مورد تأیید می داند و جمهوری اسلام
ی را متهم به سازماندهی نسل کشی و جنایت علیه بشریت کرده است. نصیری اشاره می کند که بیش از نود درصد قربانیان اعضا و هواداران مجاهدین خلق و گروه های مارکسیستی مختلف بوده اند. پس از صدور احکام و فتواهای مذهبی و سیاسی توسط روح الله خمینی در سال های نخست انقلاب ۱۳۵۷، این مخالفان به عنوان دشمنان مذهبی ارزیابی شدند. مارکسیست ها، به دلیل باورهای غیرمذهبی یا بی دینی، به طور کلی به عنوان کمونیست های «مرتد» یا «ملحد» دسته بندی شدند. بین سال های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲، خمینی چندین حکم و فتوا علیه کمونیست ها صادر کرد و آن ها را «کافر»، «نجس» و «گروهک های مرتد» معرفی کرد. پس از تابستان ۱۳۵۹، مجاهدین خلق به عنوان «منافقین» شناخته شدند و بر اساس آموزه های فقهی، گروهی ضداسلامی تلقی شدند که تهدید جدی برای بنیادهای اسلام و نظام ولایت فقیه بودند. بر اساس این برچسب ها و انگاره های مذهبی، حامیان مجاهدین و گروه های مارکسیستی با سرکوب و اعدام های گسترده مواجه شدند. پایه های الهیاتی و احکام رسمی که این کشتارها را توجیه می کردند، زمینه ی علمی برای تفسیر این اقدامات به عنوان نسل کشی مذهبی فراهم می آورند. گزارش حقوقی جاوید رحمان. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۴،
جاوید رحمان، گزارشگر ویژه ی سازمان ملل در امور ایران، گزارشی مبسوط حقوقی در رابطه با قتل عام ۱۳۶۰ منتشر کرد. این گزارش نخستین موضع گیری رسمی یک گزارشگر سازمان ملل درباره ی اعدام های سال ۱۳۶۰ است. در این گزارش، جاوید رحمان، با ارجاع به پژوهش گروهی به نام راست یاد، از اعدام و قتل عام بیش از ۳۵۰۰ مخالف سیاسی و مذهبی جمهوری اسلامی و بیش از ۱۰۰ کودک در تهران گزارش می دهد. همچنین این گزارش، تخریب سازمان یافته مزارهای جانباختگان در قطعه ی ۴۱ و ۹۳ بهشت زهرا را مصداق یک استراتژی برای پنهان کردن ابعاد کلان جنایت های جمهوری اسلامی می داند. جاوید رحمان بر این نظر تاکید می کند که قتل عام ۱۳۶۰ مصداق جنایت علیه بشریت و نسل کشی بوده و در خلاء کامل قانونی، با انگیزه ای صرفا مذهبی، علیه دگراندیشان رخ داده است. در سال ۱۳۶۰، مخالفان سیاسی و مذهبی این حکومت (به ویژه مارکسیست ها، مجاهدین خلق و بهائیان) با انگیزه ی نسل کشی قتل عام شده اند. به گفته ی گزارشگر ویژه، «دادگاه های انقلاب در عمل تریبونال های مذهبی بودند که از آنها برای پیگرد و حذف مخالفان اسلام و نظام مذهبی حاکم استفاده می شد.» این تریبونال های مذهبی بر اساس انگاره های م
ذهبی «کفر»، «ارتداد» و «نفاق» هزاران مخالف و شهروند را به اعدام، سنگسار، قطع عضو و شلاق محکوم کرده اند. همچنین این گزارش تاکید می کند که قتل عام سال ۱۳۶۰ نقش تعیین کننده ای در نهادینه کردن دستگاه سرکوب، از جمله پایه ریزی دادگاه های انقلاب، مفاهیم ضدانسانی «محاربه» و «افساد فی الارض»، «ارتداد»، «منافق» و ساختار شکنجه در ایران داشته است. در قتل عام سال ۱۳۶۰، گروه های متعددی، از جمله نویسندگان، روشنفکران، هواداران مجاهدین خلق، مارکسیست ها، سوسیالیست ها، ملی گرایان، اقلیت های ملی و مذهبی (از جمله بهائیان) و طرفداران نظام سلطنتی هدف قرار گرفتند. بر پایه ی مستند سازی علمی، این گزارش نتیجه می گیرد تمام دستگاه قضایی، سیاسی، نظامی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی در سازمان ماندهی نسل کشی مخالفان مذهبی و عقیدتی در سال ۱۳۶۰ دست داشته اند و باید مورد حسابرسی کیفری در سطح بین المللی قرار بگیرند. جاوید رحمان به ایجاد یک مکانیزم حقوقی بین المللی برای تحقیق و حسابرسی از آمران و عاملان نسل کشی سال ۱۳۶۰ فراخوان می هد. عفو بین الملل. سازمان عفو بین الملل در روز ۲۲ آذر سال ۱۳۶۰ تعداد کشته شدگان پس از ۳۰ خرداد را تا آن زمان را بیش از ۱۶۰
۰ مورد اعدام «شناخته شده» اعلام کرده و فقط اعدام شدگان در ۳ روز سه روز ۲۷ تا ۲۹ شهریور را بیش از ۳۰۰ مورد بیان می کند. همچنین این سازمان در در ۵ اسفند ۱۳۶۰ منتشر کرده، رقم کل اعدام شدگان توسط جمهوری اسلامی از انقلاب ۵۷ تا پایان سال ۶۰ را در ایران پس از انقلاب سال ۵۷ تا زمان انتشار آن بیانیه را ۴ هزار نفر برآورد می کند. برخی از افرادی که در کشتار سال ۱۳۶۷ اعدام شدند از دستگیرشدگان در سال ۱۳۶۰ و پس از حوادث خرداد ماه بودند.
بَندزنی گرماصوتی به طور گسترده برای اتصال آی سی های سیلیکونی درداخل رایانه ها استفاده می شود. الکساندر کوکولاس توسط جورج هارمن به عنوان پدر بَندزنی گرماصوتی نامیده شد، بزرگ ترین مرجع جهان در بَندزنی سیمی، جایی که او به انتشارات برجسته کوکولاس در کتاب خود، "بَندزنی سیمی در میکروالکترونیک" اشاره کرد. به دلیل قابلیت اطمینان ثابت شده بَندزنی های گرماصوتی، به طور گسترده برای اتصال واحدهای پردازش مرکزی (CPU)، که آی سی های سیلیکونی محصور شده هستند و به عنوان «مغز» رایانه های امروزی عمل می کنند، استفاده می شود. شرح. یک بَندزنی گرماصوتی با استفاده از مجموعه ای از پارامترها که شامل انرژی های فراصوت، حرارتی و مکانیکی (نیرو) است، تشکیل می شود. یک ماشین بَندزنی گرماصوتی شامل یک مبدل مغناطیسی یا پیزوالکتریک است که برای تبدیل انرژی الکتریکی به حرکت ارتعاشی استفاده می شود که به عنوان پیزوالکتریکی شناخته می شود. حرکت ارتعاشی در امتداد سیستم متصل شده حرکت می کند، بخشی که نوک تیز شده است تا به عنوان مبدل سرعت عمل کند. مبدل سرعت حرکت نوسانی را تقویت می کند و آن را به نوک بَندزنی گرم شده می رساند. این شبیه یک بَندزنی اصطکاکی است،
زیرا وارد کردن انرژی فراصوت (از طریق یک ابزار بَندزنی که به صورت عمودی به مبدل فراصوت یا بوق متصل است) به طور همزمان یک نیرو و حرکت ارتعاشی یا مالشی را به نقاط تماس بین یک سیم اتصال از پیش گرم شده و تغییر شکل داده شده و لنت های یک آی سی سیلیکونی که روکش فلزی دارند منتقل می کند. تصویر پیزوالکتریک در شکل زیر قابل مشاهده است. علاوه بر تحویل انرژی حرارتی، انتقال انرژی ارتعاشی فراصوت با برهم کنش در سطح شبکهٔ اتمی سیم سرب از قبل گرم شده، یک اثر نرم کننده فراصوت ایجاد می کند. این دو اثر نرم کننده تغییر شکل سیم سربی را با تشکیل ناحیه تماس مطلوب با استفاده از دماها و نیروهای نسبتاً پایین را به طور چشمگیری تسهیل می کند. در نتیجه عمل اصطکاکی و نرم شدن فراصوت که در سیم سرب از قبل گرم شده در طول چرخه اتصال ایجاد می شود، می توان از بَندزنی گرماصوتی برای اتصال مطمئن سیم های سربی با نقطه ذوب بالا (مانند طلا و آلومینیوم و مس کم هزینه) با استفاده از پارامترهای اتصال نسبتاً کم استفاده کرد. این تضمین می کند که شکنندگی و هزینهٔ تراشه آی سی با استفاده از پارامترهای مهم تر بَندزنی (انرژی فراصوت، دما یا نیروهای مکانیکی) در معرض شرا
یط بالقوه آسیب رسان قرار نگیرد؛ بنابراین، تغییر شکل سیم سرب در ناحیه تماس مورد نیاز در طول فرایند اتصال به وجود می آید. همان طور که قبلاً گفته شد، اتصال سیم گرماصوتی با استفاده از انرژی فراصوت، فشار و گرما برای اتصال سیم به سطح زیرلایه انجام می شود. در این فرایند مویرگ گرم نمی شود و دمای بستر بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ درجه حفظ می شود. انفجار انرژی فراصوت باعث ایجاد بَندزنی می شود. قطر سیم ریز معمولاً کمتر از ۳ میل است، بنابراین مویرگ می تواند به اندازه کافی سیم را برای جداسازی آسان تغییر شکل دهد. در بَندزنی دوم، مویرگ یک الگوی دایره ای شکل مشخصی را به جا می گذارد که به بَندزنی هلالی معروف است. پس زمینه. در ابتدا توسط الکساندر کوکولاس به عنوان بَندزنی فراصوت با کار داغ نامیده شد؛ بَندزنی گرماصوتی در دسته بَندزنی های فلزی حالت جامد قرار می گیرد که از جفت شدن دو سطح فلزی در زیر نقطه ذوب شان تشکیل می شود. توسط کوکولاس معرفی شد که بَندزنی گرماصوتی بر قابلیت اطمینان بَندزنی بدست آمده توسط ماشین های بَندزنی حالت جامد تجاری موجود با پیش گرم کردن سیم سرب (و/یا تراشه سیلیکونی با روکش فلزی) قبل از معرفی یک چرخه انرژی فراصوت، به طو
ر قابل توجهی بهبود یافت. بَندزنی گرماصوتی برای اتصال طیف وسیعی از فلزات رسانا مانند آلومینیوم و سیم های مسی به لایه های نازک تانتالیوم و پالادیوم که بر روی لایه های اکسید آلومینیوم و شیشه ای قرار گرفته اند به وجود آمده است، که همگی تراشه سیلیکون با روکش فلزی را شبیه سازی می کنند. علاوه بر نرم شدن حرارتی سیم سرب، با برهم کنش در سطح شبکه اتمی سیم گرم شده (معروف به نرم شدن فراصوتی)، تحویل انرژی فراصوت باعث نرم شدن بیشتر می شود. این دو مکانیسم نرم کننده مستقل، بروز ترک خوردگی در تراشه سیلیکونی شکننده و پرهزینه را که توسط کوکولاس هنگام استفاده از ماشین های بَندزنی حالت جامد در دسترس تجاری قبلی مشاهده شد، حذف کردند. این بهبود به این دلیل اتفاق می افتد که قبل از گرم کردن و نرم سازی فراصوت سیم سرب، تغییر شکل را به طور چشمگیری کاهش می دهد تا ناحیه تماس مورد نیاز را با استفاده از مجموعه نسبتاً کمی از پارامترهای اتصال ایجاد کند. بسته به سطح دما و خواص مواد سیم سرب، شروع تبلور مجدد (متالورژی) یا کار داغ سیم تغییر شکل می تواند در حالی که در حال تشکیل ناحیه تماس مورد نیاز است، رخ دهد. تبلور مجدد در ناحیه سخت شدن کرنش سیم س
رب صورت می گیرد. جایی که در آن به اثر نرم شدن کمک می کند. اگر سیم در دمای اتاق به صورت فراصوت تغییر شکل می داد، با سخت شدن کرنش گسترده (کار سرد) مواجه می شد و بنابراین تمایل به انتقال تنش های مکانیکی مخرب به تراشه سیلیکونی داشت. کاربردها. در حال حاضر، اکثر اتصالات به تراشه آی سی سیلیکونی با استفاده از بَندزنی گرماصوتی انجام می شود، زیرا دما، نیرو و زمان های ماندگاری کمتری نسبت به بَندزنی گرماتنجش استفاده می کند. همچنین، سطوح انرژی ارتعاشی و نیروهای کمتری نسبت به بَندزنی فراصوتی برای ایجاد ناحیه بَندزنی مورد نیاز دارد؛ بنابراین، استفاده از بَندزنی گرماصوتی، آسیب رساندن به تراشهٔ آی سی سیلیکونی شکننده را در طول چرخه بَندزنی از بین می برد. اعتماد ثابت شده به بَندزنی گرماصوتی، آن را به فرایند انتخابی تبدیل کرده است، زیرا چنین حالت های خرابی بالقوه می تواند پرهزینه باشد، چه در مرحله ساخت رخ دهد و چه بعداً، در حین میدان خرابی عملیاتی تراشه ای که در داخل رایانه یا هزاران دستگاه میکروالکترونیک دیگر متصل شده است شناسایی شود. بَندزنی گرماصوتی همچنین در فرایند تراشه برگردان استفاده می شود که یک روش جایگزین برای اتصال ال
کتریکی آی سی های سیلیکونی است. دستگاه های اثر جوزفسون و تداخل ابررسانا (دی سی اسکوئد) از فرایند بَندزنی گرماصوتی نیز استفاده می کنند. در این مورد، سایر روش های بَندزنی باعث تخریب یا حتی از بین بردن ریزساختارهای YBaCuO7 مانند میکروپل ها، پیوند هایجوزفسون و دستگاه های تداخل ابررسانا (DC SQUID) می شوند. هنگام اتصال الکتریکی دیودهای نور گسیل با فنون های بَندزنی گرماصوتی، عملکرد بهبود یافته افزاره قابل مشاهده است.
کومونجو سازمانی است که کومون (اسناد عمومی) را در دوران باستان و قرون وسطی مدیریت می کرد. در ادارات دولتی اشراف دربار، راهبان، ادارات دولتی، ارباب خانه ها و غیره منصوب می شد و نه تنها برای مدیریت اسناد رسمی بلکه برای انجام دستورها و فرمان ها نیز استفاده می شد. همچنین به عنوان یک نهاد عملی برای اموری مانند فرمان ها، امور دولتی، مالی، جمع آوری و دعاوی مورد استفاده قرار می گرفت.
هیکی تومومونه ، سامورایی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا بود. ملازم در شوگون سالاری کاماکورا. فرزند (یا برادر کوچکتر) هیکی کامون نوجو و همسرش هیکی نو آما (دایهٔ دوران کودکی پدر نخستین شوگون میناموتو نو یوریتومو) بود. دختر او هیمه نو مائه همسر دومین شیکن هوجو یوشیتوکی بود.
دستگاه رخ زن ورق که در ایران اسامی زیادی دارد و با عنوان های مختلفی شناخته میشود؛ مانند: دستگاه زیگ، لبه زن، حلبی ساز و... و در خارج با عنوان چرخ انگلیسی(English wheel) که در بریتانیا به آن ماشین چرخ زنی(wheeling machine) شناخته می شود. این دستگاه یک ابزار فلزکاری است که صنعتگر را قادر می سازد تا از ورق های صاف فلزی مانند آلومینیوم یا فولاد منحنی های مرکب (انحنای مضاعف) ایجاد کند. اولین چرخ حلبی سازی دستی توسط دو برادر بازرگان کاشانی با کنیه ضرابی از اروپا خریداری شد. برادران ضرابی مدت کوتاهی در همدان زندگی میکردند و سپس به تهران رفتند، استفاده از چرخ حلبی سازی را در همدان، تهران و استان اصفهان رواج دادند و قطبهای حلبی سازی کشور را شکل دادند. خلاصه. دستگاه رخ زن ورق که به چرخ حلبی و زیگ نیز معروف است یکی از انواع دستگاه های صنعتی است؛ که برای شکل دادن به فلزات استفاده می شود. دو نوع دستگاه لبه زن دستی و برقی وجود دارد؛ برخی از کاربردهای مهم دستگاه رخ زن ورق فلزی عبارتند از: ایجاد سوراخ بر روی سطح فلزات، دیواره ها، دیواره ظروف توخالی، دیواره لوله ها و سطح ورق ها. یکی از کاربردهای دستگاه رخ زن ورق اینه که به اف
زایش مقاومت فلز در برابر خمش کمک می کند. از دیگر مزایای ایجاد سوراخ با دستگاه، جلوگیری از آسیب رسیدن به دست و تسهیل فرآیند اتصال است. برای ایجاد فرم ورق مورد نظر باید ورق ها را از دو محور موازی لبه ورق عبور دهیم. در پیشانی هر یک از دو محور دستگاه رخ زن ورق می توان قالب های دایره ای را وصل کرد. که با هدایت شیت از بین آنها فرم مورد نظر ایجاد می شود. در دستگاه رخ زن ورق، قالب ها برای حرکت با سرعت یکسان و مخالف یکدیگر حرکت می کنند. برای برش های مستقیم از قیچی گرد در لبه ورق استفاده می شود. انرژی حرکت چرخشی دستگاه لبه ورق به کمک دست و پا و همچنین به کمک موتور الکتریکی تامین می شود. لبه ورق برای رزوه کشی، تا کردن و لبه گذاری استفاده می شود. لبه به معنای خم کردن لبه با عرض کم است. از لبه ورق فلزی یا چرخ حلبی نیز برای متصل کردن استفاده می شود. شرح. فرآیند استفاده از چرخ انگلیسی به عنوان چرخش(wheeling) و لبه زن (flanging) شناخته می شود. پانل های تولید شده با این دستگاه به دلیل نوع تولید که نیازمند مهارت بسیار و کار فشرده است، گران هستند؛ اما این مزیت کلیدی را دارد که می تواند به طور انعطاف پذیر پانل های مختلف را با اس
تفاده از یک دستگاه تولید کنید. این یک ماشین شکل دهی است که با کشش سطح کار می کند و در عمل به فرآیندهای فشاری مربوط می شود. هر جا که حجم کمی از ورقه ها خم و مواج شده مورد نیاز باشد، استفاده می شود. معمولاً در ساخت و ساز ، ترمیم اتومبیل ، اتومبیل های مسابقه، صفحات مشبک بعضی سازه ها نمونه های اولیه خودرو و اجزای پوسته هواپیما، و همچنین زمانی که از آلیاژ آلومینیوم با انعطاف پذیری بالا میخواهیم استفاده کنیم. در مواردی که تولید پانل ها با حجم بالا مورد نیاز است، چرخ با یک دستگاه پرس جایگزین می شود که هزینه راه اندازی سرمایه بسیار بالاتر و زمان توسعه طولانی تری نسبت به استفاده از رخ زن ورق دارد؛ در صورتی که یک پانل میتواند فرایند های متفاوتی را با یک دستگاه رخ زن طی کند ، اما یک دستگاه پرس فقط یک مدل انحنا و طرح را با توجه به قالب نسب شده میزند. مدل چرخ انگلیسی نشان داده شده به صورت دستی کار می کند، اما وقتی این فرایند روی ورق های فلزی ضخیم تر مانند بدنه کشتی استفاده می شود، ممکن است دستگاه کنترلپذیر باشد و بسیار بزرگتر از آنچه در اینجا نشان داده شده است. ساز و کار. شکل دستگاه مانند یک حرف بزرگ و بسته "C" است. در ان