Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ابعی از زاویه تابش اندازه گیری می شود. با استفاده از نوترون های سرد با باند طول موج 0.2-2.0 نانومتر عمل می کند. اگرچه برای هر منحنی انعکاس تا سه زاویه تابش متفاوت مورد نیاز است، ماهیت زمان پرواز به این معنی است که مقیاس های زمانی فرآیندهای جنبشی در دسترس هستند. با تجزیه و تحلیل سیگنال منعکس شده، تصویری از ساختار شیمیایی رابط ایجاد می شود. از این ابزار می توان برای بررسی غشاهای زیستی، دو لایه لیپیدی، مغناطیس، لایه های سورفکتانت جذب شده و غیره استفاده کرد. نام این پستاندار از اُرنی ترنگ، پستاندار مونوترم نیمه آبزی بومی استرالیا گرفته شده است. وامبت. وامبت(به انگلیسی: WOMBAT)یک پراش سنج پودر نوترونی با شدت بالا است. این ابزار برای تعیین ساختارهای کریستالی مواد با استفاده از تابش نوترونی مشابه با تکنیک های اشعه ایکس استفاده می کند. نام آن از روی وامبت، کیسه دار بومی استرالیا گرفته شده است. با نوترون های حرارتی کار خواهد کرد. این برای بالاترین شار و سرعت اکتساب داده طراحی شده است تا الگوهای پراش زمان حل شده را در کسری از ثانیه ارائه دهد. وامبت بر روی مطالعات درجا و بررسی های مهم زمانی، مانند تعیین ساختار، اندازه گ
یری بافت و نقشه برداری فضای متقابل تک بلورها در اکثر محیط های نمونه مختلف که به فیزیک، شیمی، مواد، مواد معدنی و جوامع علوم زمین خدمت می کنند، تمرکز خواهد کرد. کواری. کواری (به انگلیسی: KOWARI) یک پراش سنج تنش پسماند نوترونی است. اسکن کرنش با استفاده از نوترون های حرارتی یک تکنیک پراش پودر در یک بلوک پلی کریستالی از مواد است که تغییر فاصله اتمی به دلیل تنش داخلی یا خارجی را بررسی می کند. نام آن از کوواری، یک جانور کیسه دار استرالیایی گرفته شده است. این یک ابزار تشخیصی غیر مخرب برای بهینه سازی به عنوان مثال ارائه می دهد. عملیات حرارتی پس از جوش (PWHT، شبیه به برگشت دادن) سازه های جوش داده شده است. تنش های کششی به عنوان مثال باعث رشد ترک در اجزای مهندسی می شوند و تنش های فشاری رشد ترک را مهار می کنند (به عنوان مثال سوراخ های منبسط شده در سرما در معرض چرخه خستگی). استراتژی های افزایش عمر تاثیر اقتصادی بالایی دارند و اسکن کرنش تنش های مورد نیاز برای محاسبه عمر باقی مانده و همچنین ابزاری برای نظارت بر وضعیت اجزا را فراهم می کند زیرا غیر مخرب است. یکی از ویژگی های اصلی جدول نمونه است که امکان بررسی اجزای مهندسی بزرگ
را در عین جهت گیری و موقعیت یابی بسیار دقیق آنها فراهم می کند. کارایی. در مراحل اولیه تست و راه اندازی هر یک از تجهیزات و سیستم ها به صورت ایزوله و سپس به صورت یکپارچه مورد آزمایش قرار گرفت. ابتدا آزمایش ها بدون بارگیری سوخت هسته ای در هسته انجام شد و سپس یک طرح دقیق برای بارگیری سوخت هسته ای در هسته راکتور و رسیدن به زنجیره هسته ای برای اولین بار دنبال شد. برای اینکه راکتور با قدرت کامل کار کند، مراحل افزایش توان متوالی دنبال شد. پس از تکمیل راه اندازی، سازمان تنظیم مقررات هسته ای استرالیا (ARPANSA) مجوزی را صادر کرد که اجازه فعالیت آن را با قدرت کامل می دهد. در طول اولین چرخه عمل، یک دوره معمولی دندان درآوردن از یک طرح اولیه دنبال شد. راکتور نشان داده است که تامین کننده قابل اعتمادی از رادیوداروها است، در حالی که به عنوان منبع نوترونی برای انجام فعالیت های تحقیقاتی مواد با استفاده از چندین ابزار عمل می کند. از زمانی که راکتور راه اندازی شده است با در دسترس بودن بسیار بالا کار می کند، در طول دوره 2012-2013، 265 روز با قدرت کامل (شامل دوره تعمیر و نگهداری طولانی مدت)، در طول 2013-2014 به مدت 294 روز با قدرت
کامل، و در طول سال 2014- 2015، 307 روز با قدرت کامل کار کرد. در سپتامبر 2016، در مجموع 2200 روز انرژی کامل جمع آوری کرده است. در هر چرخه عملیاتی 30 روزه، بیش از 150 دسته سیلیکون تحت تابش قرار می گیرد، Mo99 به طور منظم برای بازار پزشکی هسته ای تولید می شود. OPAL 4 میلیون دوز را تحویل داده است. با توجه به تحقیقات با نوترون ها، مرکز استرالیایی برای پراکندگی نوترون (موسسه براگ سابق) بیش از 120 دانشمند و 13 ابزار عملیاتی پرتو نوترونی را شامل می شود و بیش از 600 مقاله علمی تحقیقاتی با استفاده از نوترون های حاصل از هسته OPAL تولید کرده است.
تعادل حلالیت نوعی از تعادل دینامیکی است و زمانی وجود دارد که یک ترکیب شیمیایی در حالت جامد با محلول آن ترکیب در تعادل شیمیایی باشد. جامد ممکن است بدون تغییر، با تفکیک، یا با واکنش شیمیایی با ترکیب دیگری از محلول، مانند اسید یا قلیا، حل شود. تعادل حلالیت در شاخه های دارویی، زیست محیطی و بسیاری از شاخه های دیگر مهم است. معانی. تعادل حلالیت زمانی وجود دارد که یک ترکیب شیمیایی در حالت جامد با محلولی حاوی ترکیب در تعادل شیمیایی باشد. این نوع تعادل، نمونه ای از تعادل دینامیکی است که برخی از مولکول های منفرد بین فاز جامد و محلول حرکت می کنند به طوری که سرعت انحلال و تشکیل رسوب (ته نشینی) با یکدیگر برابر است. هنگامی که تعادل برقرار شود و همه جامد حل نشده باشد، محلول اشباع شده است. غلظت حل شونده در یک محلول اشباع به عنوان انحلال پذیری شناخته می شود. میزان انحلال پذیری به دما وابسته است. محلولی که دارای غلظت حل شونده بالاتر از میزان انحلال پذیری باشد، محلول فوق اشباع گفته می شود. یک محلول فوق اشباع ممکن است با افزودن یک «دانه» که ممکن است یک کریستال ریز از حل شونده یا یک ذره جامد کوچک باشد که رسوب را آغاز می کند، به تع
ادل برسد. سه نوع اصلی تعادل حلالیت وجود دارد: در هر یک از موارد بالا، یک ثابت تعادل را می توان به عنوان ضریبی برای فعالیت ها مشخص کرد. این ثابت تعادل کمیت بدون بعد است زیرا فعالیت یک کمیت بدون بعد است. با این وجود، ثابت تعادل معمولاً بر ضرایب فعالیت تقسیم می شود تا به یک ضریب غلظت تبدیل شود. علاوه بر این، فعالیت یک جامد، طبق تعریف، برابر با ۱ است، بنابراین از عبارت تعریف حذف شده است. برای یک تعادل شیمیایی داریم: formula_1 فرآورده انحلال پذیری (Ksp) برای ترکیب (ApBq)، به صورت زیر تعریف می شود: formula_2 که در آن [A] و [B]، غلظت های A و B در یک محلول اشباع هستند. اثرات شرایط. اثر دما. حلالیت به تغییرات دما حساس است. به عنوان مثال شکر در آب گرم بیشتر از آب سرد حل می شود. این به این دلیل رخ می دهد که فرآورده انحلال، مانند انواع دیگر ثابت های تعادل، تابع دما هستند. مطابق با اصل لوشاتلیه، زمانی که فرایند انحلال گرماگیر است (گرما جذب می کند)، انحلال پذیری با افزایش دما افزایش می یابد. این اثر اساس فرایند تبلور مجدد است که می تواند برای خالص سازی یک ترکیب شیمیایی استفاده شود. هنگامی که انحلال گرمازا است (گرما آزاد می
شود) انحلال پذیری با افزایش دما کاهش می یابد. سولفات سدیم در دمای کمتر از حدود ۳۲٫۴ درجه سانتی گراد همراه با افزایش انحلال پذیری است، اما در دمای بالاتر انحلال پذیری کاهش می یابد. وابستگی به دمای انحلال پذیری برای یک محلول ایده آل (به دست آمده برای مواد با انحلال پذیری کم) با عبارت زیر نشان داده می شود: formula_3 جاییکه formula_4 آنتالپی مولی جزئی املاح در رقت بی نهایت است و formula_5 آنتالپی در هر مول از کریستال خالص است. این عبارت دیفرانسیل برای یک غیر الکترولیت را می توان در یک بازه دمایی ادغام کرد و به دست آورد: formula_6 برای محلول های غیر ایده آل، فعالیت حل شونده در حالت اشباع به جای حلالیت کسر مولی در مشتق با توجه به دما ظاهر می شود: formula_7 اثر یون مشترک. اثر یون مشترک، اثر کاهش انحلال پذیری یک نمک است هنگامیکه نمک دیگری که یون مشترکی با آن دارد نیز وجود دارد. به عنوان مثال، انحلال پذیری کلرید نقره(AgCl) زمانی کاهش می یابد که کلرید سدیم، منبع یون کلرید رایج، به سوسپانسیون AgCl در آب اضافه شود. formula_8 انحلال پذیری در غیاب یون مشترک را می توان به صورت زیر محاسبه کرد. غلظت [Ag+] و [Cl-] برابر است ز
یرا یک مول AgCl به یک مول Ag+ و یک مول Cl- تجزیه می شود. غلظت [Ag+(aq)] با x نشان داده شده است. formula_9 formula_10 حال فرض کنید که کلرید سدیم نیز وجود داشته باشد، در غلظت ۰٫۰۱ مول، انحلال پذیری بدون توجه به هرگونه اثر احتمالی یون های سدیم، اکنون با عبارت زیر محاسبه می شود. formula_11 این یک معادله درجه دوم است در x است که برابر با انحلال پذیری نیز هست. formula_12 در مورد کلرید نقره، "x"2 بسیار کوچکتر از 0.01Mx است، بنابراین عبارت اول را می توان نادیده گرفت. formula_13 اثر اندازه ذرات. ثابت انحلال پذیری ترمودینامیکی برای تک بلورهای بزرگ تعریف می شود. انحلال پذیری با کاهش اندازه ذرات حل شونده به دلیل انرژی سطح اضافی، افزایش می یابد. این اثر عموماً کوچک است مگر اینکه ذرات بسیار کوچک شوند، معمولاً کوچکتر از ۱ میکرومتر. تأثیر اندازه ذرات بر ثابت انحلال پذیری را می توان به صورت زیر تعیین کرد: formula_14 که در آن *"KA" ثابت انحلال پذیری برای ذرات حل شونده با مساحت سطح مولی A است، *"KA"→0 ثابت انحلال پذیری برای ماده ای است که مساحت سطح مولی آنها به صفر می رسد (یعنی وقتی ذرات بزرگ هستند)، γ کشش سطحی است. از ذره املا
ح در حلال، Am مساحت سطح مولی املاح (به متر مربع بر مول)، R ثابت گاز جهانی و T دمای مطلق است. اثرات نمک ها. اثرات نمک به این واقعیت اشاره دارد که وجود نمکی که هیچ یون مشترکی با حل شونده ندارد، بر قدرت یونی محلول و در نتیجه بر ضرایب فعالیت تأثیر می گذارد، به طوری که ثابت تعادل، که به عنوان یک ضریب غلظت بیان می شود، تغییر می کند. اثر فازها. تعادل برای فازهای کریستالی خاص تعریف شده است؛ بنابراین انتظار می رود فرآورده انحلال پذیری بسته به فاز جامد متفاوت باشد. به عنوان مثال، آراگونیت و کلسیت فرآورده های انحلال پذیری متفاوتی خواهند داشت، حتی اگر هر دو هویت شیمیایی یکسانی داشته باشند (کربنات کلسیم). تحت هر شرایطی یک فاز از نظر ترمودینامیکی پایدارتر از فاز دیگر خواهد بود؛ بنابراین، این فاز زمانی تشکیل می شود که تعادل ترمودینامیکی برقرار شود. با این حال، عوامل جنبشی ممکن است به شکل گیری رسوب نامطلوب (به عنوان مثال آراگونیت) کمک کنند، که سپس گفته می شود که در حالت شبه پایدار است. اثر فشار. برای فازهای متراکم (جامدات و مایعات)، انحلال پذیری وابستگی کمی به فشار دارد و معمولاً در عمل نادیده گرفته می شود. با فرض یک محلول ا
یده آل، وابستگی را می توان به صورت کمی محاسبه کرد: formula_15 جایی که formula_16 کسر مولی formula_17مین جزء در محلول، P فشار، T دما مطلق ، formula_18 حجم مولی جزیی محلول ، formula_19 حجم مولی جزیی حل شونده و R ثابت گاز هاست. وابستگی انحلال پذیری به فشار، گاهی اوقات اهمیت عملی دارد. به عنوان مثال، رسوب گیری میادین نفتی و چاه ها توسط سولفات کلسیم (که انحلال پذیری آن با کاهش فشار کاهش می دهد) می تواند منجر به کاهش بهره وری در طول زمان شود. جنبه های کمی. انحلال ساده. انحلال یک جامد آلی را می توان به عنوان تعادل بین ماده در اشکال جامد و محلول آن توصیف کرد. به عنوان مثال، هنگامی که ساکارز (شکر سفره) یک محلول اشباع تشکیل می دهد formula_20 یک عبارت تعادلی برای این واکنش می تواند مانند هر واکنش شیمیایی نوشته شود: formula_21 که در آن "K"o ثابت انحلال پذیری ترمودینامیکی نامیده می شود. بریس ها نشان دهنده فعالیت هستند. فعالیت یک جامد خالص طبق تعریف، پیوسته است. از این رو: formula_22 عبارت ثابت تعادل برای این واکنش عبارت است از: جاییکه formula_23 ثابت تعادل ترمودینامیکی است و مهاربندها فعالیت را نشان می دهند. فعالیت یک جام
د خالص طبق تعریف برابر با یک است. برای نمک های ۲:۲ و ۳:۳، مانند CaSO4 و FePO4، بیان کلی فرآورده انحلال پذیری مانند الکترولیت ۱:۱ است. formula_24 formula_25 (برای سادگی نماد، بارهای الکتریکی در عبارات کلی حذف می شوند) با نمک نامتقارن مانند Ca(OH)2 انحلال پذیری را با عبارت زیر بیان می کنیم: formula_26 formula_27 از آنجایی که غلظت یون های هیدروکسید دو برابر غلظت یون های کلسیم است، خواهیم داشت : formula_28 به طور کلی، با تعادل شیمیایی خواهیم داشت: formula_29 formula_30 بعضی نمک ها به طور کامل در محلول تجزیه نمی شوند. به عنوان مثال می توان به اشاره کرد که توسط مانفرد ایگن کشف شد که در آب دریا هم به عنوان یک مجتمع کره داخلی و هم به عنوان یک مجتمع کره بیرونی وجود دارد. حلالیت چنین نمک هایی با روش مشخص شده در انحلال با واکنش محاسبه می شود. هیدروکسیدها. فرآورده انحلال پذیری هیدروکسید یک یون فلز، M"n"+، معمولاً به شرح زیر تعریف می شود: formula_31 formula_32 با این حال، برنامه های کامپیوتری همه منظوره برای استفاده از غلظت یون هیدروژن با تعاریف جایگزین طراحی شده اند. formula_33 formula_34 برای هیدروکسیدها، فرآورده های ان
حلال پذیری اغلب به شکل اصلاح شده "K"*sp، با استفاده از غلظت یون هیدروژن به جای غلظت یون هیدروکسید داده می شود. این دو مقدار با ثابت خودیونش آب، "K"w مرتبط هستند formula_35 formula_36 formula_37 انحلال با واکنش. یک واکنش معمولی با انحلال شامل یک باز ضعیف B است که در محلول آبی اسیدی حل می شود. formula_38 این واکنش برای محصولات دارویی بسیار مهم است. انحلال اسیدهای ضعیف در محیط های قلیایی نیز به همین ترتیب مهم است. formula_39 مولکول بدون بار معمولاً انحلال پذیری کمتری نسبت به فرم یونی دارد، بنابراین حلالیت به pH و ثابت تفکیک اسیدی محلول بستگی دارد. اصطلاح «حلالیت ذاتی» برای توصیف حلالیت فرم غیریونیزه در غیاب اسید یا قلیایی استفاده می شود. شسته شدن نمک های آلومینیوم از سنگ ها و خاک توسط باران اسیدی نمونه دیگری از انحلال با واکنش است: آلومینو سیلیکات ها بازهایی هستند که با اسید واکنش داده و گونه های محلول مانند Al3+(aq) را تشکیل می دهند. تشکیل یک کمپلکس شیمیایی نیز ممکن است حلالیت را تغییر دهد. یک مثال معروف، افزودن محلول غلیظ آمونیاک به سوسپانسیون نقره کلرید است که در آن انحلال، با تشکیل کمپلکس یک آمین مطلوب است.
formula_40 هنگامی که آمونیاک کافی به سوسپانسیون کلرید نقره اضافه می شود، جامد حل می شود. افزودن نرم کننده های آب به پودرهای لباسشویی برای جلوگیری از تشکیل کف صابون نمونه ای از اهمیت عملی را ارائه می دهد. محاسبه انحلال پذیری تجربی. تعیین حلالیت با مشکلاتی همراه است. اولین و مهم ترین مشکل در برقراری تعادل سیستم در دمای انتخاب شده است. این به این دلیل است که هر دو واکنش ته نشینی و انحلال ممکن است بسیار کند باشد. اگر فرایند بسیار کند باشد، تبخیر حلال ممکن است مشکل ساز باشد. در مورد مواد بسیار نامحلول، غلظت در محلول بسیار کم است و تعیین آن دشوار است. روش های مورد استفاده به طور کلی به دو دسته استاتیک و دینامیک تقسیم می شوند. روش استاتیکی. در روش های استاتیکی، مخلوط به تعادل می رسد و غلظت یک گونه در فاز محلول با شیمی تجزیه تعیین می شود که معمولاً مستلزم جداسازی فازهای جامد و محلول است. برای انجام این کار، تعادل و جداسازی باید در یک اتاق ترموستات انجام شود. اگر یک ردیاب رادیواکتیو در فاز جامد گنجانده شود، می توان غلظت های بسیار پایین را اندازه گیری کرد. یکی از انواع روش استاتیک، افزودن محلولی از ماده به یک حلال غیر
آبی، مانند دی متیل سولفوکسید، به یک مخلوط بافر آبی است. ممکن است ته نشینی فوری رخ دهد و مخلوطی ابری ایجاد کند. حلالیت اندازه گیری شده برای چنین مخلوطی به عنوان «حلالیت جنبشی» شناخته می شود. تشکیل مخلوط ابری به این دلیل است که ذرات رسوب بسیار کوچک هستند که منجر به اثر تیندال می شود. در واقع ذرات آنقدر کوچک هستند که اثر اندازه ذرات وارد عمل می شود و حلالیت جنبشی اغلب بیشتر از حلالیت تعادلی است. با گذشت زمان با افزایش اندازه بلورها، مخلوط ابری ناپدید می شود و در نهایت در فرآیندی به نام پیری رسوبی به تعادل می رسد. روش دینامیکی. مقادیر حلالیت اسیدهای آلی، بازها و آمفولیت هارا می توان با فرآیندی به نام «حلالیت تعادل تعقیب» به دست آورد. در این روش ابتدا مقداری از ماده در pH حل می شود که عمدتاً به شکل یونیزه شده وجود دارد و سپس با تغییر pH، رسوبی از گونه خنثی (غیریونیزه) تشکیل می شود. متعاقباً، سرعت تغییر pH در اثر ته نشینی یا انحلال کنترل می شود و تیتراسیون اسید و باز قوی برای تنظیم pH برای کشف شرایط تعادل در زمانی که دو نرخ برابر هستند، اضافه می شود. مزیت این روش این است که نسبتاً سریع است زیرا مقدار رسوب تشکیل شده
بسیار کم است. با این حال، عملکرد این روش ممکن است تحت تأثیر محلول های فوق اشباع قرار گیرد. منابع. Payghan, Santosh (2008) // https://web.archive.org/web/20100330171700/http://www.pharmainfo.net/reviews/potential-solubility-drug-discovery-and-development Gutman, E. M. (1994). "Mechanochemistry of Solid Surfaces". World Scientific Publishing Baes, C. F. ; Mesmer, R. E. (1976). "The Hydrolysis of Cations". New York: Wiley Mendham, J. ; Denney, R. C. ; Barnes, J. D. ; Thomas, M. J. K. (2000), "Vogel's Quantitative Chemical Analysis" (6th ed.), New York: Prentice Hall, . " Rossotti, F. J. C. ; Rossotti, H. (1961). "Chapter 9: Solubility""
علیرضا بابائی (زاده ۱ تیر ۱۳۸۲) بازیکن فوتبال اهل ایران است. که برای باشگاه فوتبال پارسیان در پست مدافع بازی می کند. سوابق باشگاهی. وی در تیر ۱۴۰۱ به تیم امید باشگاه فوتبال پرسپولیس پیوست و در نقل و انتقالات نیم فصل به تیم بزرگسالان پرسپولیس اضافه شد. بابایی در ۷ بهمن ۱۴۰۱ در هفته ۱۷ لیگ برتر فوتبال ایران در مقابل تیم فولاد خوزستان به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۷۵ وارد بازی شد و اولین بازی خود را برای این انجام داد.
شکستگی مواد بیولوژیکی ممکن است در بافت های بیولوژیکی تشکیل دهنده سیستم اسکلتی عضلانی رخ دهد که معمولاً بافت های ارتوپدی نامیده می شوند: استخوان، غضروف، رباط ها و تاندون ها. استخوان و غضروف، به عنوان مواد بیولوژیکی باربر، به دلیل تمایل به شکستگی، مورد توجه محیط پزشکی و دانشگاهی هستند. به عنوان مثال، یک نگرانی بزرگ برای سلامتی در پیشگیری از شکستگی استخوان در جمعیت سالخورده است، به خصوص که خطر شکستگی با افزایش سن ده برابر افزایش می یابد. آسیب و شکستگی غضروف می تواند به آرتروز کمک کند، بیماری مفصلی که منجر به سفتی مفاصل و کاهش دامنه حرکتی می شود. مواد بیولوژیک، به خصوص مواد ارتوپدی، خواص مواد ویژه ای زا دارند که به آنها اجازه می دهد برای مدت طولانی در برابر آسیب و شکستگی مقاومت کنند. علی رغم این، آسیب حاد یا سایش مداوم در طول عمر استفاده می تواند به تجزیه مواد بیولوژیکی کمک بکند. مطالعه استخوان و غضروف می تواند انگیزه طراحی برای مواد مصنوعی انعطاف پذیر باشد که می توانند به جایگزینی مفصل کمک کند. به طور مشابه، مطالعه شکست پلیمر و شکست مواد نرم می تواند به درک شکست مواد بیولوژیکی کمک کند. تجزیه و تحلیل شکست در مواد
بیولوژیک به وسیله عامل های زیادی مانند ناهمسانگردی، شرایط بارگذاری پیچیده، و پاسخ بازسازی بیولوژیکی و پاسخ التهابی پیچیده شده است. شکستگی استخوان. شکستگی در استخوان ممکن است به دلیل آسیب حاد (بارگذاری یکنواخت) یا خستگی (بارگذاری چرخه ای) رخ دهد. به طور کلی، استخوان می تواند شرایط بارگذاری فیزیولوژیکی را تحمل کند، اما پیری و بیماری هایی مانند پوکی استخوان که ساختار سلسله مراتبی استخوان را به خطر می اندازد می تواند به شکستگی استخوان کمک کند. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل شکستگی استخوان با پاسخ بازسازی استخوان، جایی که رقابتی بین تجمع میکروکراک و نرخ بازسازی وجود دارد، پیچیده است. اگر سرعت بازسازی کندتر از سرعت تجمع ریزترک ها باشد، ممکن است شکستگی استخوان رخ دهد. اضافه بر این، جهت و مکان ترک اهمیت دارد زیرا استخوان ناهمسانگرد است. ویژگی های استخوان. ساختار سلسله مراتبی استخوان، چقرمگی، توانایی مقاومت در برابر ایجاد ترک، گسترش و شکستگی و همچنین استحکام، مقاومت در برابر تغییر شکل غیر الاستیک را برای آن فراهم می کند. تجزیه و بررسی آغازین از ویژگی های مواد استخوان، به ویژه مقاومت در برابر رشد ترک، متمرکز بر تولید یک
مقدار واحد برای فاکتور بحرانی شدت تنش، formula_1 و نرخ بحرانی آزادسازی کرنش-انرژی، formula_2 . در حالی که این روش بینش های مهمی را در مورد رفتار استخوان به همراه داشت، مانند منحنی مقاومت، بینشی برای گسترش ترک ایجاد نکرد. منحنی مقاومت (منحنی R) برای مطالعه انتشار ترک و توسعه چقرمگی یک ماده با رسم نیروی گسترش ترک در مقابل گسترش ترک استفاده می شود. در ادبیات استخوان، منحنی R برای توصیف رفتار «سختی شکست» گفته می شود، اما این اصطلاح در ادبیات مهندسی مورد استفاده قرار نمی گیرد و به جای آن از عبارت «مقاومت رشد ترک» استفاده می شود. این اصطلاح برای تأکید بر رفتار مواد در طول تغییر در طول ترک استفاده می شود. رویکرد مکانیک شکست الاستیک خطی منحنی R به محققان این امکان را داد تا بینشی در مورد دو مکانیسم رقابتی که به چقرمگی استخوان کمک می کنند، به دست آورند. استخوان منحنی R در حال افزایش را نشان می دهد که نشان دهنده چقرمگی مواد و انتشار ترک پایدار است. دو جور مکانیسم وجود دارد که قادر است مانع از رشد ترک شود و به چقرمگی کمک کند، مکانیزم های درونی و بیرونی. مکانیزم های درونی مقاومتی را جلوتر از ترک ایجاد می کنند و مکانیزم ه
ای بیرونی در پیش از نوک ترک مقاومت ایجاد می کنند. گفته می شود که مکانیسم های بیرونی به محافظت نوک ترک کمک می کنند که شدت تنش موضعی تجربه شده توسط ترک را کاهش می دهد. یک تفاوت قابل توجه این است که مکانیسم های درونی می توانند از شروع و انتشار ترک جلوگیری کنند در صورتی که مکانیزم های بیرونی فقط می توانند از انتشار ترک جلوگیری کنند. مکانیزم های درونی. مکانیسم های سخت کننده درونی به خوبی مکانیسم های بیرونی تعریف نشده اند، زیرا آنها در مقیاس طولی کوچک تری نسبت به مکانیسم های بیرونی (معمولاً ۱ میکرومتر) عمل می کنند. پلاستیسیته معمولاً با مواد «نرم» مانند پلیمرها و غضروف همراه است، اما استخوان نیز تغییر شکل پلاستیکی را تجربه می کند. یکی از نمونه های مکانیزم بیرونی فیبریل ها (مقیاس طول ~ ۱۰ نانومتر) است که روی هم می لغزند، کشیده می شوند، تغییر شکل می دهند و/یا می شکنند. این حرکت فیبریل ها باعث تغییر شکل پلاستیک و در نتیجه کند شدن نوک ترک می شود. مکانیزم های بیرونی. مکانیزم های سخت کننده بیرونی نسبت به مکانیزم های درونی به خوبی روشن شده اند. در صورنی که مقیاس طولی مکانیزم های درونی در نانومتر است، مقیاس طول مکانبزم های
بیرونی در امتداد مقیاس میکرون/میکرومتر است. تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) از استخوان امکان عکس برداری از مکانیزم های بیرونی مانند پل زدن ترک (توسط فیبرهای کلاژن، یا توسط «رباط های» ترک نخورده)، کج شدن ترک، و ترک خوردگی میکرو را فراهم آورده است. پل زدن ترک توسط رباط های ترک نشده و کج شدن ترک از عوامل اصلی محافظت از ترک هستند، در حالی که پل زدن ترک توسط الیاف کلاژن و ترک خوردگی میکرو کمک کننده های جزئی در محافظت ترک هستند. پل زدن ترک. مکانیزم بیرونی پل زدن ترک وقتی است که مواد در پس ترک پشت ترک بچرخند و ضریب شدت تنش را کاهش دهند. شدت تنش تجربه شده در نوک ترک، با شدت تنش پل زدن کاهش پیدا می کند، formula_3 جایی که formula_4 عامل شدت تنش اعمال شده است. پل زدن ترک می تواند توسط دو مکانیزم در مقیاس های طولی متفاوت رخ دهد. پل زدن ترک توسط الیاف کلاژن نوع یک که به عنوان پل زدن کلاژن-فیبریل شناخته می شود، در مقیاس طولی کوچکتر از پل زدن رباط ردیابی نشده است. ساختار کلاژن به خودی خود سلسله مراتبی است و شامل سه زنجیره آلفا است که به یکدیگر پیچیده شده و پروکلاژن را تشکیل می دهد که تحت پردازش قرار می گیرد و به فیبر
یل ها و الیاف مونتاژ می شود. قطر مولکول کلاژن تقریباً ۱٫۵ نانومتر است و فیبریل کلاژن تقریباً ۱۰ برابر قطر کلاژن (~۱۰ نانومتر) است. فرایند پل زدن ترک مشابه روشی است که پلیمرها از طریق خراشیدگی تسلیم می شوند. پلیمرها از طریق فرورفتگی به صورت پلاستیکی تغییر شکل می دهند، جایی که زنجیره های مولکولی بر روی ترک پل می زنند و شدت تنش را در نوک ترک کاهش می دهند. همان طور که از مدل داگدیل برای پیش بینی ضریب شدت تنش در حین پیچ خوردگی استفاده می شود، مدل منطقه دوگدیل با کشش یکنواخت نیز می تواند برای تخمین کاهش ضریب شدت تنش به دلیل پل زدن ترک استفاده شود، formula_5. formula_6 جایی که در آن تنش پل زدن معمولی روی الیاف با formula_7 نشان داده می شود، بخش تأثیر گذار الیاف کلاژن باformula_8 نشان داده می شود، و طول منطقه پل زدن باformula_9 نشان داده می شود. نکته: رباط به ظاهر مکانیزم بیرونی در تصویربرداری اشاره دارد و نه به رباط ارتوپدی. پل زدن رباط ترک نخورده، یکی از عوامل اصلی حفاظت از ترک است زیرا «رباط ها» در مقیاس طولی صدها میکرومتر در مقایسه با ده ها نانومتر هستند. تشکیل شدن این رباط ها به رشد غیریکنواخت جلوی ترک یا چندین
ریزترک نیمه متصل به هم و تشکیل پل هایی از مواد ترک خورده نسبت داده می شود. انحراف ترک. انحراف و پیچش ترک به دلیل استئون ها، واحد ساختاری که در استخوان قشر مغز رخ می دهد. استون ها ساختاری استوانه ای دارند و قطر آنها تقریباً ۰٫۲ میلی متر است. همان طور که نوک ترک به یک استئون می رسد، انتشار ترک در امتداد سطح جانبی استئون منحرف می شود و رشد ترک را کند می کند. از آنجایی که استئون ها مقیاس بزرگ تری دارند، هم از رشته های کلاژن و هم از رباط های ترک نخورده، انحراف ترک از طریق استئون ها یکی از مکانیسم های سفت شدن استخوان است. میکرو کرکینگ. همان گونه که از نام آن معلوم است، میکروکرکینگ به تشکیل ترک هایی در مقیاس میکرونی در جهت ها و اندازه های مختلف گفته می شود. ایجاد ریزترک ها قبل و در دنبال نوک ترک می تواند رشد ترک را به تأخیر بیندازد. از آنجایی که استخوان معمولاً ساختمان ترابکولار و قشر مغز خود را برای بهبود سازی استحکام در جهت طولی بازسازی می کند، تشکیل ریزترک ها در استخوان انسان نیز به صورت طولی ایجاد می شود. این به طور جهت در استخوان انسان با جهت گیری تصادفی تر در استخوان گاو در تضاد است و به چقرمگی استخوان طولی در
انسان کمک می کند. مانند سایر مکانیزم های محافظ ترک، منحنی مقاومت (منحنی R) را می توان برای مطالعه مقاومت استخوان قشر مغز (استخوان ترابکولار قبل از آزمایش برداشته می شود) در برابر شکستگی بهره برد. یک مدل عمومی قابل قبول برای رشد ترک تحت ایجاد شدن ریزترک توسط وشیشت و همکارانش ارائه شد. آنها سرعت انتشار ترک را با انتشار ترک مطالعه کردند و دو مرحله از رشد ترک را شناسایی کردند که با پیشرفت ترک متناوب می شوند. شکستگی غضروف. مطالعه صدمه و شکست غضروف از دیدگاه مکانیکی می تواند دیدگاهی را به متخصصان پزشکی در مورد درمان بیماری های تأثیرگذار بر غضروف بدهد. غضروف ماده ای بسیار پیچیده با تغییرات عمقی ویژگی های بیولوژیکی است که منجر به دگرگونی در خواص مکانیکی می شود. علاوه بر این، غضروف دارای محتوای زیاد آب و حاوی کلاژن است که به ترتیب به اثرهای متخلخل و ویسکوالاستیک کمک می کند. به صورت تجربی، آزمایش های ضربه ای نمونه های غضروفی را می توان برای شبیه سازی ضربه با مقدار بالا فیزیولوژیکی انجام داد. نوع مرسوم آزمایش ها شامل آزمایش های برج رهاسازی، آزمایش آونگ و سیستم های فنری است. این آزمایش های ضربه برای ساده کردن روش تجزیه
و تحلیل مواد از متخلخل به الاستیک انجام می شود، زیرا تحت ضربه های کوتاه مدت با سرعت بالا، مایع زمانی برای خروج از نمونه غضروف را ندارد.
دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام که در فاصله ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ جایگزین کمیته دائمی پلیتبوروی کمیته مرکزی شده بود، عالی ترین نهاد اجرایی حزب کمونیست ویتنام بین انجمن های کمیته مرکزی است. بر اساس قوانین حزب، دبیرخانه تصمیمات دفتر سیاسی و کمیته مرکزی را اجرا می کند. اعضای دفتر سیاسی بلافاصله پس از کنگره ملی حزب توسط کمیته مرکزی انتخاب و رتبه بندی می شوند. دبیرخانه دوازدهم کنونی پس از سیزدهمین کنگره ملی از سوی کمیته مرکزی انتخاب شد و متشکل از ۹ عضو است. نگوین فو ترونگ عضو مرتبه یکم دبیرکل کمیته مرکزی است.