Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان جهانی بهداشت در «گزارش بهداشت جهانی» در سال ۲۰۰۸، تأکید کرد که راهکارهای بهبود سلامت زنان باید به طور کامل عوامل اساسی سلامت، به ویژه نابرابری جنسیتی را در نظر بگیرند. علاوه بر این، موانع اجتماعی-اقتصادی و فرهنگی خاصی نیز که زنان را در حفاظت و ارتقای سلامت خود) دچار مشکل می کند، باید مورد توجه قرار گیرد. شامل سازی جنسیتی. شامل سازی جنسیتی به عنوان یک استراتژی جهانی مهم برای ارتقای برابری جنسیتی در «مواضع نامه اقدام پکن» در چهارمین کنفرانس جهانی زنان سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۵ ایجاد شد. شامل سازی جنسیتی توسط شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۷ به شرح زیر تعریف شده است: در چند سال گذشته، «شامل سازی جنسیتی» به یک رویکرد ترجیحی برای دستیابی به برابری سلامت بیشتر بین مردان و زنان تبدیل شده است. این رویکرد از این درک ناشی می شود که راهبردهای کارشناسی برای کاهش نابرابری های جنسیتی در سلامت ضروری هستند، اما کافی نیستند، مگر اینکه تبعیض جنسیتی، سوگیری و نابرابری که در ساختارهای سازمانی حکومت ها و سازمان ها - از جمله سیستم های سلامت - وجود دارند، به چالش کشیده شده و به آن پرداخته شود. رویکرد شامل سا
زی جنسیتی پاسخی است به این درک و شناخت که نگرانی های جنسیتی باید در همه جنبه های تکوین سیاست ها و برنامه ریزی ها، از طریق تحلیل های جنسیتی همه جانبه و اجرای اقداماتی که به توازن قدرت و توزیع منابع و امکانات بین زنان و مردان می پردازد، صورت پذیرد. به منظور پرداختن به نابرابری های سلامت جنسیتی، شامل سازی جنسیتی در سلامت متمرکز به دو هدف است: اول، به دنبال شناسایی و رسیدگی به تفاوت ها و نابرابری های مبتنی بر جنسیت در همه طرح های بهداشتی است. دوم، در راستای اجرای طرح هایی کار می کند که پاسخ گویه نیازهای بهداشتی خاص زنان باشد که منتج از تفاوت های بیولوژیکی بین زنان و مردان (به عنوان مثال سلامت مادر) یا تبعیض جنسیتی در جامعه (مانند خشونت مبتنی بر جنسیت؛ دسترسی کمتر به خدمات بهداشتی-درمانی) است. سیاست جدید بهداشت عمومی سوئد، که در سال ۲۰۰۳ به اجرا درآمد، به عنوان یک نمونه مهم از شامل سازی جنسیت در سیاست های بهداشتی شناخته می شود. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، سیاست بهداشت عمومی سوئد به گونه ای طراحی شده که نه تنها به «عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت» می پردازد، بلکه جنسیت شهروندان در تصمیم گیری ها و استراتژی ها بهد
اشت عمومی در هم تنیده است. در این سیاست ها، به طور خاص تعهد نظام سلامت به رسیدگی و کاهش نابرابری های جنسیتی در سلامت بارز است. توانمندسازی زنان. سازمان ملل متحد افزایش مشارکت زنان را به عنوان راهی برای دستیابی به برابری جنسیتی در حوزه آموزش، کار و بهداشت معرفی کرده است؛ چرا که زنان به عنوان مراقبت کنندگان، به طور رسمی و غیررسمی، هم در خانواده و هم در جامعه بزرگ تر، نقش مهمی را ایفا می کنند. برآورد شده در ایالات متحده آمریکا، ۶۶٪ از تمام مراقبت کنندگان زن هستند، که یک سوم آنها از دو یا چند نفر مراقبت می کنند. به گفته سازمان جهانی بهداشت، مهم است که رویکردها و چارچوب هایی که برای رسیدگی به نابرابری های جنسیتی در سلامت اجرا می شوند، این واقعیت را در نظر داشته باشند که اکثر مراقبت ها توسط زنان انجام می شود. یک فراتحلیل از ۴۰ پروژه مختلف توانمندسازی زنان نشان داد که افزایش مشارکت زنان، کیفیت زندگی را در حوزه های متعددی بهبود بخشید. این پیشرفت ها در زمینه افزایش نیازهای حمایتی در زنان، افزایش دوام ساختاری-تشکیلاتی، سیاست های زن محور و تغییرات دولتی بود و سبب بهبود شرایط اقتصادی در زنان طبقه کارگر شد. در نپال، یک مد
اخله مشارکتی اجتماعی برای شناسایی مشکلات محلی زایمان و تدوین راهکارهایی برای آن، در کاهش مرگ ومیر نوزادان و مرگ مادران در جمعیت روستایی مؤثر بوده است. برنامه های اجتماعی مشابه در مالزی و سری لانکا که از ماماهای آموزش دیده به عنوان کارکنان بهداشتی در خط مقدم استفاده می کردند نیز باعث کاهش سریع مرگ ومیر مادران شدند. وضعیت های نابرابری های جنسیتی در سلامت در نقاط مختلف جهان. منطقه جنوب شرق آسیا زنان در جنوب شرق آسیا اغلب در زمینهٔ روابط فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، خود را در موقعیت های فرودست و تسلیم قدرت و همچنین در وابستگی به همتایان مرد خود می بینند. از آنجا که زنان در این منطقه کنترل و اختیار چندانی از خود ندارند، توانایی دختران برای مقابله با تعصبات نسلی در رابطه با نقش های خاص جنسیتی بسیار محدود است. برخلاف بسیاری از کشورهای صنعتی دیگر، امید به زندگی برای زنان در این منطقه برابر یا کوتاهتر از مردان است و احتمال زنده ماندن در پنج سال اول زندگی نیز برای زنان برابر یا کمتر از مردان است. یک دلیل احتمالی در مورد وجودِ چنین تفاوت هایی در وضعیت سلامت و دسترسی به امکانات در میان جنسیت ها، سبت نامتعادل جنسیتی در برخی
مناطق است - برای مثال، شبه قاره هند دارای نسبت ۷۷۰ زن به ازای هر ۱۰۰۰ مرد است. بی توجهی به کودکان دختر، دسترسی محدود یا ضعیف به مراقبت های بهداشتی، سقط جنین انتخابی جنسی، و مرگ ومیر دوران باروری همگی دلایل دیگری هستند که نشان می دهد چرا نابرابری شدید بین جنسیت ها وجود دارد. گمان می رود آموزش و افزایش استقلال اقتصادی-اجتماعی به همسطح کردن دسترسی به مراقبت های بهداشتی بین جنسیت ها کمک کند، اما شرایط و نگرش های اجتماعی-فرهنگی کنونی در مورد اولویت دادنِ مردان بر زنان سبب رکود پیشرفت شده است. سری لانکا به کَرات به عنوان الگویی برای سایر کشورهای منطقه مورد توجه بوده است، زیرا تفاوت های اندکی در سطح بهداشت، تحصیل و اشتغال بین جنسیت ها وجود دارد. اروپا مطابق اعلام سازمان جهانی بهداشت داده های تحقیقاتی ملموس، وجود تبعیض جنسیتی در اروپا را موردِ عدم دسترسی و تأمین سلامت در این منطقه تأیید می کند. در منطقهٔ اروپا، از هر ۵ زن، ۱ نفر قربانی خشونت خانگی شده است، در حالی که قتل های ناموسی، بریدن آلت زنانه، و عروس ربایی هنوز اتفاق می افتند. مطالعات بیشتر توسط WHO نشان داده است که زنان مهاجر ۴۳ درصد بیشتر با خطر داشتن فرزند
کم وزن، ۶۱ درصد بیشتر در خطر داشتن فرزندی با ناهنجاری های مادرزادی و ۵۰ درصد بیشتر با خطر مرگ پیرازایشی مواجه هستند. در کشورهای اروپایی، زنان اکثریت بیکاران را تشکیل می دهند و به طور متوسط ۱۵ درصد کمتر از مردان درآمد دارند و ۵۸ درصد نیز بیکار هستند. تفاوت در دستمزدها در اروپای شرقی حتی بیشتر است، چنان که میانگین دستمزد زنان در آلبانی ۴۹۵۴ دلار آمریکا و میانگین دستمزد مردان ۹۱۴۳ دلار است. منطقه مدیترانه شرقی دسترسی به آموزش و اشتغال از عناصر کلیدی در دستیابی به برابری جنسیتی در سلامت است. سازمان جهانی بهداشت گزارش کرده که نرخ باسوادی زنان در مدیترانه شرقی به شدت از همتایان مرد خود کمتر است، و به عنوان نمونه در موارد یمن ۶۶ به ۱۰۰ و در جیبوتی ۶۲ به ۱۰۰ است. موانع دیگری به غیر از اولویت دادن به مردان، شامل ناتوانی زنان در این منطقه در ادامه تحصیلات عالیه به دلیل محدودیت های اقتصادی است. به عنوان مثال، در مصر استفاده از روش های پیشگیری از بارداری و آگاهی از گزینه های باروری در بین زنانی که تحصیلات بالاتری داشتند، بیشتر است. میزان استفاده از روش های پیشگیری از بارداری در میان آن هایی که تحصیلات دانشگاهی داشتند در
مقابل بی سوادها ۹۳ درصد است. با توجه به تأثیر اشتغال بر توانمندی های زنان در شناخت و مبارزه برای برابری در مراقبت های بهداشتی و سلامت، سازمان جهانی بهداشت دریافت در این منطقه، زنان در مقایسه با سایر مناطق (به طور متوسط ۲۸ درصد) کمتر در بازار کار مشارکت دارند. کمترین تعداد زنان شاغل (با دستمزد) در این منطقه مربوط به عربستان سعودی و سایر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس است، در حالی که بیشترین تعداد زنان شاغلِ با حقوق مربوط به کشورهای مراکش، لبنان و یمن بوده است. عدم دسترسی به خدمات و مراقبت های بهداشتی در این منطقه مسائل را بیش از پیش پیچیده می کند، زیرا برخی کشورهای آن در حال حاضر به دلیل درگیری های قومی و جنگ های مداوم تحت فشار هستند. به گفته سازمان جهانی بهداشت، نسبت پزشکان به شهروندان عادی در کشورهای سودان، سومالی، یمن و جیبوتی به شدت پائین است، و در همین حین زیرساخت های بهداشتی در کشور افغانستان تقریباً وجود ندارد. دوری مسافت و فاصلهٔ زیاد از خدمات پزشکی و بیمارستانی، دسترسی زنان به خدمات سلامت را در این مناطق بغرنج تر نموده است زیرا اکثریت آنها قادر به پرداخت هزینه های حمل و نقل یا صرف زمان طولانی برای
تردد نیستند. منطقه غربی اقیانوس آرام در این منطقه، سازمان جهانی بهداشت، تقسیم کارها بر مبنای جنسیت را دلیلی برای تفاوت در مخاطرات سلامت در هر دو جنس اغلام نموده است. بیشتر اوقات، زنان این منطقه به اشکال کارهای ناامن و غیررسمی مشغول هستند، بنابراین نمی توانند از مزایای کارهای رسمی مانند بیمه یا مستمری بهره مند شوند. در زمینه آموزش، شکاف بین دختر و پسر در مدارس ابتدایی و متوسطه نسبتاً کم است، با این حال، توزیع نابرابر نرخ سواد بین کشورهای مختلف در این منطقه غیرقابل انکار است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، تفاوت قابل توجهی در میزان سواد بین مردان و زنان به ویژه در پاپوآ گینه نو (۵۵٫۶٪ در زنان و ۶۳٫۶٪ در مردان) و جمهوری دموکراتیک خلق لائوس (۶۳٫۲٪ در زنان و ۸۲٫۵٪ در مردان) وجود دارد.
آپارنا بریل (متولد آپارنا پارتاساراتی در ۵ فوریه ۱۹۹۴) یک بازیگر آمریکایی است. از فیلم های که او در آنها نقش آفرینی کرده است می توان به ریبوت جی و باب ساکت (۲۰۱۹) و سریال فوبار (۲۰۲۳) اشاره کرد. آپارنا بریل در کلاکاماس، اورگن از یک زوج هندی آمریکایی، پارتا راجاگوپال و جیریجا پارتاساراتی به دنیا آمد و در ناحیه شهری پورتلند، اورگان، بزرگ شد. او یک برادر کوچکتر به نام ویجی دارد.
متون هرمس (به انگلیسی: Corpus Hermeticum)، مجموعه ای از ۱۷ رساله یونانی است که نویسندگی آن ها به شخصیت افسانه ای هلنیستی هرمس تریسمجیستوس، ترکیبی از هرمس و تحوت از خدایان یونان باستان و مصر باستان نسبت داده می شود. رساله ها مربوط به ۱۰۰ سال قبل، تا ۳۰۰ سال پس از میلاد است، اما مجموعه ای که امروزه شناخته می شود برای اولین بار توسط ویراستاران قرون وسطایی بیزانس گردآوری شد، و در قرن پانزدهم توسط دانشمندان اومانیست ایتالیایی مارسیلیو فیچینو (۱۴۳۳–۱۴۹۹) و لودویکو لازارلی (۱۴۴۷–۱۵۰۰) به لاتین ترجمه شد. اگرچه کلمه لاتین "متون (Corpus)" معمولاً برای کل مجموعه نوشته های موجود مرتبط با نویسنده یا یک موضوع به کار می رود، متون هرمس (Corpus Hermeticum) تنها شامل مجموعه ای بسیار کوچک از متون هرمسی موجود است (متن هایی منسوب به هرمس تریسمجیستوس که معمولاً به عنوان "هرمتیکا" شناخته می شود). رساله های او توسط بسیاری از نویسندگان، از قرن دوم و سوم به بعد نقل شده است، اما این تألیف برای اولین بار تنها در نوشته های فیلسوف بیزانسی، مایکل پسیلوس (حدود ۱۰۱۷–۱۰۷۸) دیده شده است. پس از ترجمه لاتین توسط فیچینو و لازارلی، متون هرمس تأثیر
زیادی بر سنت غربی گذاشت. این امر به ویژه در دوران رنسانس و اصلاحات، که در آن هرمسیه موقعیتی میانی بین مسیحیت و بت پرستی داشت، مهم تلقی می شد. جایگاه کهن هرمس تضمین می کرد که هر نوشته ای که به او نسبت داده شود، موقعیت مهمی در دکترین فیچینو دربارهٔ الاهیات باستان خواهد داشت، و تأیید می کند که یک الهیات واحد و واقعی وجود دارد که در همه ادیان دیده می شود. زمینه. بیش تر متون در قالب یک گفت وگو ارائه شده است، یعنی شکل مورد علاقه برای مطالب آموزشی در دوران باستان کلاسیک. شناخته شده ترین رساله در "متون هرمس" رساله آغازین آن است که "پویماندرس" نامیده می شود. این نام (به اشکال مختلف، مانند "Pimander" یا "Pymander") نیز برای تعیین مجموعه به عنوان یک کل حداقل تا قرن ۱۹ استفاده می شد. ترجمه قرن پانزدهمی "متون هرمس" زبان لاتین انگیزه اساسی در توسعه تفکر و فرهنگ رنسانس ایجاد کرد و تأثیر عمیقی بر فیلسوفانی مانند پیکو دلا میراندولا (۱۴۶۳–۱۴۹۴)، جووردانو برونو (۱۵۴۸–۱۶۰۰)، فرانچسکو پاتریسی (۱۵۲۹–۱۵۹۷)، رابرت فلود (۱۵۷۴–۱۶۳۷) و بسیاری دیگر گذاشت. ترجمه لاتین. در سال ۱۴۶۲، مارسیلو فیچینو (۱۴۳۳–۱۴۹۹) در حال کار بر روی ترجمه لاتی
نی از آثار جمع آوری شده افلاطون برای حامی خود کوزیمو د مدیچی (اولین عضو از خانواده معروف مدیچی که در دوران رنسانس ایتالیا بر فلورانس حکومت می کرد) کار می کرد. هنگامی که یک نسخه خطی از "متون هرمس" در دست رس قرار گرفت، او بلافاصله کار خود را در مورد افلاطون قطع کرد تا شروع به ترجمه آثار هرمس کند، که در آن زمان تصور می شد که بسیار قدیمی تر و در نتیجه بسیار معتبرتر از آثار افلاطون هستند. درحالی که فیچینو چهارده رساله اول را ترجمه کرد (I–XIV)، لودوویکو لازارلی (۱۴۴۷–۱۵۰۰) سه رساله باقی مانده (XVI–XVIII) را ترجمه کرد. فصل شماره پانزدهم از نسخه های اولیه مدرن زمانی پر از مدخلی از سودا (دانش نامه بیزانسی قرن دهم) و سه گزیده از آثار هرمتیکی بود که توسط استوبائوس (ورود قرن پنجم) حفظ شده بود، اما این فصل در نسخه های بعدی حذف شد؛ بنابراین شامل فصل XV نیست. نام رساله ها. رساله های موجود در "متون هرمس" عبارتند از:
جایزه منتخب مردمی جشنواره بین المللی فیلم تورنتو برای فیلم های مستند جایزه ای سالانه است که توسط جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به فیلمی که به عنوان محبوب ترین فیلم مستند سال از نگاه تماشاگران جشنواره شناخته شده، اهدا می شود. این جایزه برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ معرفی شد. تا پیش از این، فیلم های مستند نیز مستعد دریافت جایزه منتخب مردمی جشنواره بین المللی فیلم تورنتو بودند. روند. روند رای گیری مانند فیلم های سینمایی برگزیده مردمی است: پس از اکران هر فیلم مستند، از شرکت کنندگان دعوت می شود تا با گذاشتن برگه های بلیت خود در صندوق های رای خارج از سالن، به فیلم مورد نظر رای دهند.
آرتور سارگسی سارگسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان است که سمت معاون وزیر دفاع جمهوری آرتساخ را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۱ آوریل ۱۹۷۵ در واغارشاپات به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان و فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان شایستگی نبرد، مدال وازگن سارگسیان، نشان صلیب رزمی (ارمنستان) درجه یک، نشان صلیب رزمی (جمهوری آرتساخ) درجه یک و نشان درجه ۳ لیاقت میهن پرستی شده است. وی در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰ در سن سالگی در مارتونی درگذشت و در آرامستان نظامی یرابلور به خاک سپرده شد.
دربارهٔ قوانین گفتگویی است که توسط مارکوس تولیوس سیسرون در سال های آخر جمهوری روم نوشته شده است. این دیالوگ هم نام با دیالوگ معروف افلاطون، "قوانین" است. سیسرو بر خلاف اثر قبلی اش "" که در آن مجبور بود در زمان اسکیپیو امیلیانوس این اثر را به نمایش بگذارد، آن را به عنوان گفت وگویی تخیلی بین خود، برادرش کوینتوس تولیوس سیسرو و دوست مشترک آن ها نوشته است. گفتگو با این سه نفر شروع می شود، که آرام آرام در املاک خانوادگی سیسرو در آرپینو قدم می زنند و شروع به بحث در مورد چگونگی قوانین می کنند. سیسرو از این اثر به عنوان بستری برای توضیح نظریه های خود در مورد قانون طبیعی هماهنگی در بین طبقات استفاده می کند. سه کتاب باقی مانده (از یک تعداد نامشخص، اگرچه جاناتان پاول و نایل راد در ترجمه خود برای آکسفورد استدلال می کنند که ممکن است شش کتاب بوده باشد، تا آن را با تعداد در جمهور سیسرون مطابقت دهند)، به ترتیب، توضیح می دهند. در مورد اعتقادات سیسرون در قانون طبیعی، قوانین مذهبی رم را بازنویسی می کند (در واقع بازگشت به قوانین مذهبی در زمان پادشاه نوما پمپیلیوس) و در نهایت از اصلاحات پیشنهادی او در قانون اساسی روم صحبت می کند.
مشخص نیست که آیا این کار به عنوان یک برنامه جدی بوده است یا خیر. اعتقادات اولیه محافظه کارانه و سنت گرای سیسرون او را به تصور رمی ایده آل قبل از برادران گراکوس سوق داد. از آن جا، او بدترین نکات قانون اساسی روم را اصلاح کرد، درحالی که اکثریت آن را حفظ کرد. قانون اساسی پیش نهادی سیسرون در کتاب سوم را باید به عنوان نوسازی نظم موجود دانست، نه فراخوانی برای برهم زدن نظم و ساختن دوباره. کم تر از یک دهه پس از تاریخ پذیرفته شده برای شروع نسخه خطی، ژولیوس سزار از روبیکون عبور کرد و جنگ داخلی را آغاز کرد که به جمهوری پایان داد. کتاب اول. کتاب با سیسرون، کوئینتوس و آتیکوس آغاز می شود، که در میان نخلستان های سایه دار در املاک سیسرون آرپینو قدم می زنند، و با درخت بلوط کهن سالی روبرو می شوند که بر اساس افسانه ها به ژنرال و کنسول گایوس ماریوس، که حدود یک قرن پیش در آرپینو به دنیا آمده بود، مرتبط می شود. آتیکوس این سؤال را مطرح می کند که آیا درخت خاص هنوز وجود دارد یا خیر، که کوئینتوس پاسخ می دهد تا زمانی که مردم آن نقطه و تداعی های مرتبط با آن را به خاطر بسپارند، درخت بدون توجه به حضور فیزیکی آن وجود خواهد داشت. این سه نفر
مرز متخلخل بین واقعیت و افسانه را در نوشته های مورخان روم و یونان باستان مورد بحث قرار می دهند. سیسرون نشان می دهد که بسیاری از داستان های پادشاهان روم، مانند نوما پمپیلیوس که با حوریه اگریا صحبت می کرد، به عنوان افسانه یا تمثیل در نظر گرفته می شد، نه سوابق دقیق حوادث واقعی. سپس آتیکوس سیسرون را تشویق می کند تا اثری دربارهٔ تاریخ روم بدون آن نقص ها بنویسد، کاری که سیسرون قبلاً پیش نهاد کرده بود ممکن است انجام دهد. آتیکوس با این استدلال که او یکی از بهترین افراد واجد شرایط در روم برای نوشتن آن تاریخ است، سیسرون را تملق می گوید، زیرا او نقص های متعددی را در آثار مورخان رومی قبلی شناسایی کرده بود. سیسرون اهانت می کند، زیرا او مشغول مطالعه قوانین روم برای آماده سازی پرونده ها است. آتیکوس از سیسرون می خواهد تا برخی از دانش حقوقی خود را با بحث در مورد قانون در حین عبور از ملکش به کار گیرد. سیسرون سپس یک نمایشگاه قانون که موضوع اصلی کتاب یک است در چشمه چاه ارائه می دهد. سیسرون استدلال می کند که قانون موضوعی از قوانین مکتوب یا فهرستی از مقررات نیست، بلکه عمیقاً در روح انسان ریشه دوانده است و بخشی جدایی ناپذیر از تجرب
ه انسانی است (مفهومی که اکنون به عنوان قانون طبیعی شناخته می شود). استدلال های او عبارتند از: کتاب دوم. مهمانی به جزیره ای در رودخانه فیبرنیوس می رسد، جایی که می نشینند تا استراحت کنند و بحث خود را از سر بگیرند. سیسرون و آتیکوس در مورد این که آیا یک شخص می تواند هم برای کشور خود و هم برای منطقه ای که از آن آمده است، میهن پرست باشد یا خیر؟ سیسرون استدلال می کند که آن ها می توانند، و انجام این کار طبیعی است. او از مثال کاتوی بزرگ استفاده می کند که یک شهروند رومی بود، اما در توسکولوم به دنیا آمد و خود را توسکانی نیز می نامید. سیسرون بیان می کند که زادگاه شخصی نسبت به کشور تابعه او درجه دوم است. او استدلال می کند که وظیفه اصلی یک شهروند در قبال کشورش است، که در صورت لزوم برای آن آماده مردن باشد. آتیکوس سخن رانی پومپه را در مورد بدهی روم به آرپینوم ذکر می کند؛ دو مرد بزرگ (گایوس ماریوس و خود سیسرون) از آن منطقه آمدند و خدمات بزرگی به جمهوری روم کردند. سیسرون سپس ایده های خود را در مورد قانون طبیعی بیش تر توضیح می دهد. او با بیان این که قانون با انسان ها آغاز نمی شود، آغاز می کند؛ زیرا او آن ها را ابزار قدرت برتر م
ی داند. از طریق اخلاق مشترک، آن قدرت برتر امر به معروف و نهی از منکر می کند. سیسرون بین «قانون گرایی» (قانون مکتوب و رویه قضایی) و «قانون» (درست و نادرست، همان طور که توسط قدرت بالاتر تعیین می شود) تمایز قائل می شود. او استدلال می کند که قوانین انسانی بسته به این که با قانون طبیعی مطابقت داشته باشند می توانند خوب یا بد باشند. یک قانون انسانی که برای یک هدف موقت یا محلی وضع شده است تنها در صورتی قدرت دارد که مردم آن را رعایت کنند و دولت آن را اجرا کند. در مقابل، حقوق طبیعی نیازی به تدوین یا اجرا ندارد. برای مثال، سیسرون می گوید که وقتی سکستوس تارکینیوس به لوکرتیا تجاوز کرد، هیچ قانون مکتوبی در پادشاهی روم بر تجاوز جنسی وجود نداشت، اما مردم می دانستند که آنچه اتفاق افتاده است خلاف اخلاق مشترک است. او استدلال می کند که قوانین انسانی که بر خلاف قوانین طبیعی هستند، شایسته نام «قانون» نیستند و دولت هایی که آن ها را وضع می کنند نیز نباید «دولت» نامیده شوند. او از تشبیه یک شیاد بی صلاحیت استفاده می کند که ادعا می کند پزشک است اما بیمار خود را با درمان های نامناسب می کشد. سیسرون استدلال می کند که نمی توان چنین درمان ه
ایی را به درستی «دارو» نامید یا پزشکان آن را «پزشک» نامید. اصرار سیسرون مبنی بر این که باور دینی (اعتقاد به خدایان، یا خدا، یا خرد ابدی) باید سنگ بنای قانون باشد، طبیعتاً این سه نفر را به چارچوب قوانین مذهبی سوق می دهد. به نظر می رسد قوانین پیشنهادی سیسرون عمدتاً از قوانین عتیقه آن زمان مربوط به روزهای اولیه روم، از جمله قوانین نوما پمپیلیوس، دومین پادشاه نیمه افسانه ای روم و قوانین دوازده لوحه، به گفته کوئینتوس، نشأت می گیرد. از آن جا بحث طولانی در مورد شایستگی احکام فرضی سیسرون دنبال می شود. از جمله مواردی که در این بخش به آن اذعان می شود، این واقعیت است که قوانین دینی گاه هدفی معنوی و عملی دارند، چنان که سیسرون هنگام استناد به قوانین قانون دوازده لوحه و حکم آن ها در مورد دفن یا سوزاندن در داخل پومریوم، اذعان می کند که این دستور به همان اندازه برای دل جویی از سرنوشت (با دفن نکردن مرده در محل زندگی زندگان) به همان اندازه برای جلوگیری از مصیبت است (با کاهش خطر آتش سوزی در شهر به دلیل سوزاندن آتش در محوطه روباز). پس از بحث در مورد قوانین دینی، و با هدف اعلام شده سیسرون برای تکرار شاه کار افلاطون با انجام یک بح
ث کامل در مورد قوانین در یک روز، به قانون مدنی و ساختار حکومت می روند. کتاب سوم. کتاب سوم، جایی که نسخه خطی قطع می شود، برشماری سیسرون از تشکیل حکومت است، برخلاف قوانین مذهبی کتاب قبلی، که او از آن به عنوان مبنایی برای دولت اصلاح شده رومی خود دفاع می کرد. طرح کلی قانون اساسی پیشنهادی سیسرون. پس از بحث و مناظره بین سیسرون و کوئینتوس در مورد کنسول ها و حقوق رأی شهروندان، این دست نوشته قطع می شود. منشأ متن. دقیقاً مشخص نیست که سیسرون کی "دربارهٔ قوانین" را ساخته است. اولین تاریخ ممکن سال ۵۸ قبل از میلاد است، زیرا کتاب سوم به طور قطع به قوانین کلودیا اشاره دارد که در آن سال تصویب شد. آخرین تاریخ ممکن، ۴۳ قبل از میلاد، سال کشته شدن سیسرون است. این محدوده اواخر زندگی سیاسی و حقوقی سیسرون را در بر می گیرد، پس از این که او به عنوان کنسول در سال ۶۳ قبل از میلاد خدمت کرد و اولین حکومت سه گانه تریوم ویرات اول در سال ۵۹ قبل از میلاد تشکیل شد. با این حال، این اثر می توانست قبل تر، در طول یا بعد از دیکتاتوری ژولیوس سزار (۴۵–۴۴ قبل از میلاد) سروده شده باشد، که قانون اساسی جمهوری روم را تضعیف کرد. "دربارهٔ قوانین" مانند اثر
دیگر سیسرون "جمهور"، به صورت تکه تکه وجود دارد و هیچ اثری فراتر از نیمه اول کتاب سوم باقی مانده است. قطعات باقی مانده از "دربارهٔ قوانین" در سه جلد در کتابخانه دانشگاه لیدن پراکنده شده است. علاوه بر این، مسائل مربوط به خوانایی و صحت در بین محققان مطرح شده است. پروفسور ام. زلر در وین در سال ۱۹۸۱ استدلال کرد که متن آن طور که اکنون شناخته می شود ممکن است در مقطعی از یک کپی خط شکسته (برخلاف متن بلوکی) رونویسی شده باشد، و اشتباهات احتمالی ناشی از تخیل کسی که رونویسی کرده را متحمل شود. دیگران (مانند مترجم نایل راد) استدلال می کنند که متن در زمان قتل سیسرون در دسامبر ۴۳ قبل از میلاد هنوز به صورت پیش نویس خام بود، و این که هنوز باید توسط نویسنده ویرایش می شد. مانند "جمهور"، برخی از مطالب از نوشته های دیگران بازیابی شده است. دو قطعه در "مؤسسه های الهی" لاکتانتیوس نویسنده قرن سوم و چهارم یافت شد (لاکتانتیوس نیز به شدت از "جمهور" نقل کرده است)، و یک پاراگراف دیگر نیز در ساترنالیا ماکروبیوس قرار دارد.
هفته کتاب های ممنوعه () پویش آگاهی رسانی سالانه است که توسط انجمن کتابخانه آمریکا و عفو بین الملل با هدف گرامیداشت آزادی مطالعه ترویج می گردد. این هفته — به ویژه — توجه همگانی را به کتاب های ممنوعه و چالش برانگیز جلب کرده و افراد تحت تعقیب برای چنین مواردی را ضمن برجسته کردن در افکار عمومی، مورد توجه قرار می دهد. پویش کتاب های ممنوعه در ایالات متحده که در آخرین هفته سپتامبر و از سال ۱۹۸۲ برگزار گردید، بر اهمیت اطمینان از در دسترس بودن «دیدگاه های نامتعارف» یا «غیر محبوب» برای همهٔ کسانی که مایل به آگاهی و مطالعهٔ آنها بودند متعهد گردید. این پویش همچنین، نگهداری چنین مطالبی را در قالب دسترسی عمومی، امری الزامی دانسته و بر آن تأکید نمود. هدف از چنین پویشی ارائهٔ این تفکر است که مردم می توانند نتیجه گیری و نظرات خود را توسعه دهند. این پویش جهانی در عین حال، به افرادی اشاره می کند که به دلیل نوشته ها، نشر یا مطالعهٔ چنین مواردی مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. هفتهٔ کتاب های ممنوعه در سال ۱۹۸۲ بر اساس متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و توسط فعال آزادیخواه، جودیث کروگ تأسیس شد. وی اظهار داشته که انجمن ناشرا
ن آمریکایی ضمن تماس با او، ایده هایی را با وی به جهت اطلاع رسانی به عموم مردم آمریکا، آن هم درست پس از مجموعه کتاب های ممنوع شده در همان سال مطرح کردند. کروگ نیز به سهم خود این اطلاعات را به مجمع آزادی فکری انجمن کتابخانه آمریکا منتقل کرد و سپس، ۶ هفتهٔ بعد، آنها توانستند اولین هفتهٔ کتاب های ممنوعه را جشن بگیرند.
تانیا بور (زاده ۹ ژوئن 1989) یوتیوبر و بازیگر انگلیسی است که از سال ۲۰۰۹ شروع به ارسال ویدیوهای آرایش و مد در کانال یوتیوب خود کرد. او از سال ۲۰۱۷ تاکنون نقش هایی در سریال هایی مانند "ضد گلوله" و "شهر هالبی" و همچنین فیلم "Twist" در سال ۲۰۲۱ داشته است. تانیا بور در نورویچ، نورفولک بزرگ شد. پس از اتمام مدرسه، او برای تبدیل شدن به یک آرایشگر تحصیل کرد. ازدواج. تانیا بور در سال ۲۰۰۷ با جیم چپمن که او نیز یک یوتیوبر بود آشنا شد. این دو در دسامبر ۲۰۱۲ نامزد کردند و در ۳ سپتامبر ۲۰۱۵ در بابینگتون هاوس در سامرست ازدواج کردند و این خبر را از طریق حساب های رسانه های اجتماعی خود در ۶ سپتامبر اعلام کردند. در ۱۲ مارس ۲۰۱۹، بور از طریق اینستاگرام اعلام کرد که او و چپمن تصمیم به جدایی گرفته اند. بور در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۲ از طریق اینستاگرام اعلام کرد که باردار است و در انتظار اولین فرزندش با یک همسر نامشخص است. حرفه. یوتیوب. تانیا در سال ۲۰۰۹ یک کانال یوتیوب ایجاد کرد. او دو سال بعد کار خود را ترک کرد تا روی کانال یوتیوب خود تمرکز کند. اولین ویدیوهای او به بینندگان نشان داد که چگونه می توانند چهره های آرایش افراد مشهور را بازسازی
کنند. او بعداً شروع به ساختن ویدیوهایی در مورد مد، سبک و پخت و پز کرد. او در دوران فعالیت خود در یوتیوپ با لوئیس پتلند، الفی دیز، تایلر اوکلی و جو ساگ همکاری کرده است. در دسامبر ۲۰۱۵، او روی جلد مجله گلامور ظاهر شد بازیگری. در سال ۲۰۱۷، بور اولین بازیگری خود را در فیلم کوتاه "Disconnect" انجام داد. او همچنین به عنوان بازیگر در سریال "ضد گلوله شبکه تلویزیونی" اسکای۱ ظاهر شد. او سال ۲۰۱۹ در فیلم "صدمه دیده از بهشت" در نقش مود بازی کرد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ادینبورگ در ژوئن ۲۰۱۹ به نمایش درآمد در همان سال، در سریال پزشکی بی بی سی "هالبی سیتی" ظاهر شد. سرمایه گذاری های دیگر. در سال ۲۰۱۴، بور یک برند لوازم آرایشی به نام Tanya Burr Cosmetics را از طریق خرده فروش بریتانیایی Superdrug راه اندازی کرد. این برند در سال ۲۰۱۸ تولید خود را متوقف کرد. بور همچنین با کمک یک نویسنده سه کتاب نوشته است. اولین کتاب او، "عشق، تانیا"، حاوی نکاتی در مورد زیبایی، وبلاگ نویسی و شیرینی پزی است. این کتاب توسط مؤسسه پنگوئن بوکس در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ منتشر شد. او در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ یک کتاب آشپزی با عنوان "تانیا بیکز" منتشر کر
د کتاب سوم او، "کریسمس تانیا"، در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷ منتشر شد.