Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ته لینوکس اصلاح شده را اجرا می کند که از این نظر "مشارکت" می کند که مسئولیت اشتراک گذاری منابع با هسته NT را بر عهده می گیرد و شرایط مسابقه را تحریک نمی کند. توزیع. بیشتر تغییرات در پچ لینوکس مشارکتی روی درخت i386 است - تنها معماری پشتیبانی شده برای مشارکت در زمان نگارش این مقاله. تغییرات دیگر بیشتر، اضافه شدن درایورهای مجازی است: cobd (دستگاه بلوک)، conet (شبکه) و cocon (کنسول). اکثر تغییرات در درخت i386 شامل کد اولیه و کد راه اندازی است. هدف از طراحی هسته لینوکس مشارکتی این است که تا حد امکان به هسته مستقل i386 نزدیک شود، بنابراین همه تغییرات، بومی سازی شده و تا حد امکان به حداقل می رسد. بسته coLinux یک پورت از هسته لینوکس و یک دستگاه شبکه مجازی را نصب می کند و می تواند به طور همزمان تحت نسخه ای از سیستم عامل ویندوز مانند Windows 2000 یا Windows XP اجرا شود. از ماشین مجازی ای مانند VMware استفاده نمی کند. دبیان، اوبونتو، آرچ ، فدورا و جنتو به شکل ویژه در میان کاربران coLinux محبوب هستند. به دلیل ساختار نسبتاً غیرعادی سخت افزار مجازی، نصب توزیع های لینوکس تحت coLinux به طور کلی دشوار است؛ بنابراین، کاربران د
ر بیشتر موارد، از نصب لینوکس موجود بر روی یک پارتیشن واقعی، یا یک تصویر سیستم فایل آماده توزیع شده توسط پروژه استفاده می کنند. تصاویر سیستم فایل با روش های مختلفی ساخته می شوند، از جمله، گرفتن تصاویر از یک سیستم لینوکس معمولی، یافتن راه هایی برای اجرای نصب کننده ها با سخت افزار عجیب، ساختن نصب ها به دست خود با استفاده از مدیر بسته یا به سادگی ارتقاء تصاویر موجود با استفاده از ابزارهایی مانند yum و apt. یک راه آسان تر برای دریافت یک تصویر سیستم فایل به روز، استفاده از QEMU برای نصب لینوکس و «تبدیل» تصویر با حذف ۶۳ بلوک ۵۱۲ بایتی اول، همان طور که در ویکی coLinux توضیح داده شده است. از آنجایی که coLinux به سخت افزار گرافیکی بومی دسترسی ندارد، X Window یا X سرورها مستقیماً تحت coLinux اجرا نمی شوند، اما می توان یک سرور X، تحت ویندوز، مانند Cygwin/X یا Xming را با استفاده از KDE یا GNOME یا با تقریباً هر برنامه و توزیع لینوکس دیگری، نصب کرد. همه این مشکلات را می توان با استفاده از توزیع های مبتنی بر coLinux مانند andLinux، مبتنی بر اوبونتو، یا TopologiLinux، بر اساس Slackware، رفع کرد.
گوردان ایروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
ایلیاس پاشیچ (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
میلوراد میلوتینوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بئوگراد، باشگاه فوتبال لشو دو فوند، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
دیپتیک مارتن ون نیوونهو یک نقاشی در سال ۱۴۸۷ میلادی از هانس مملینگ می باشد.که در قسمت چپ مادر و کودک و در قسمت راست مارتن ون نیوونهو را ارائه می کند. تا به امروز این نقاشی در بیمارستان سنت جان در بروژ محافظت می شود. و این نقاشی فاقد امضا می باشد، ولی همواره از روز های میانی قرن نوزدهم به هانس مملینگ پیوند داده شده است. تفسیر. این نقاشی یک نمونه نخستین از یک دولوحی عبادی نخستینی هلندی می باشد که همیشه قاب و لولاهای مهم را نگهداری نموده است. یک نوآوری نوین صحنه را به جای پس زمینه تک بوم در یک اتاق مستدام نمایان می کرد. پنجره قسمت چپ بالا از ریشه شیشه ای زلال بود که چشم اندازی را نمایان می کرد. تلفیق در مرحله بعد تحول پیدا کرد تا نشان ون نیوونهو در اینجا نمایان گردد وجود این در پانل های بیرونی اغلب از این متمایز بود. ۴ تصویر از دست کاشت بذر محاصره شده است، تجنیس بر اسم وقف کننده که به مفهوم "از باغ نوین" می باشد. همین نشان بر روی قفل کتاب در روبروی ون نیوونهو نیز هم به چشم می خورد.
کوپا ایتالیا ۲۲–۲۰۲۱ (با نام تجاری کوپا ایتالیا Frecciarossa به دلایل حمایت مالی از دور دوم) هفتاد و پنجمین دورهٔ جام ملی در فوتبال ایتالیا بود. تعداد تیم های شرکت کننده از ۷۸ تیم در فصل قبل به ۴۴ باشگاه کاهش یافت. یوونتوس مدافع عنوان قهرمانی بود. آنها در فینال پس از وقت اضافه با نتیجه ۴–۲ مغلوب اینتر میلان شدند. این هشتمین قهرمانی اینتر در کوپا ایتالیا و اولین قهرمانی آنها از سال ۲۰۱۱ بود.
آبی تیره فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی ران شلتون است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، برندن گلیسون، اسکات اسپیدمن، مایکل میشل، لولیتا داویدوویچ، وینگ ریمز، مستر پی، کوراپت، دش میهوک، جاناتان بنکس، گراهام بکل، لولیتا داویدوویچ، مارین هینکل و کندی الکساندر ایفای نقش کرده اند. خلاصه. تحقیقات دربارهٔ سرقتی که منجر به قتل شده است باعث بروز سلسله اتفاقاتی می شود که افسر پلیس لس آنجلس «الدن پری» را وادار می کند روشهای خشن خود را زیر سؤال ببرد…
کوپا ایتالیا ۲۳–۲۰۲۲ (با نام تجاری کوپا ایتالیا Frecciarossa به دلایل حمایت مالی از دور دوم) هفتاد و ششمین دوره جام ملی در فوتبال ایتالیا است. ۴۴ تیم شرکت کننده وجود دارد. اینتر میلان مدافع عنوان قهرمانی است. زمان بازی ها تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ و از ۲۶ مارس ۲۰۲۳ CEST () بود. زمان های روزهای موقت ("زمستان") CET () بود.
رؤیاپردازان یا خیال باف ها با نام کامل خیال باف ها: الهام گرفته از یک داستان واقعی فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی جان گاتینز است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، داکوتا فانینگ، کریس کریستوفرسون، فردی رودریگز، لوئیس گازمن، الیزابت شو، دیوید مورس، اودد فهر و کن هاوارد ایفای نقش کرده اند. داستان. بن کرین، مربی اسب، آن چنان دل به کار سپرده که از توجه به دختر باهوش و کنجکاوش، کیل، غافل مانده است. کیل که مصمم است پدرش به قولی که به او داده عمل کند، او را وادار می کند تا او را با خود به محل کار ببرد، و موفق هم می شود. «سوینیادور»، اسبی که قرار است همان روز در مسابقه شرکت کند، از ترک اصطبل سر باز می زند. بن اشاره می کند که یکی از پاهای او گرم تر از حد معمول است، اما پالمر، رئیسش، به او دستور می دهد که هر طور شده اسب را به میدان ببرد. در جریان مسابقه، اسب به شدت آسیب می بیند و پالمر خواهان کشتن او می شود. بن که نمی خواهد دخترش شاهد این صحنه باشد، با پالمر معامله ای می کند؛ اسب را به مالکیت خود درمی آورد، اما شغلش را از دست می دهد. بی کار و در آستانه از دست دادن ملکش، تصمیم می گیرد اسب را، که حالا لقب «سونیا
» را دارد، برای تولید مثل به کار گیرد. پای آسیب دیدهٔ سونیا گچ گرفته می شود و روند بهبودی آغاز می شود. کیل که از همان نگاه نخست دل به سونیا بسته، شب ها مخفیانه به اصطبل می رود تا او را ببیند. او همچنین پنهانی به دیدار پدربزرگش، «پاپ» ــ پدر بن ــ می رود؛ مردی که با شوق فراوان چیزهایی دربارهٔ اسب ها به نوه اش می آموزد. آن ها برای انتخاب نریان به مزرعه ای می روند، اما هزینهٔ جفت گیری بیش از توانشان است. پاپ مقداری پول به بن می دهد تا برای این کار استفاده کند، و بن با اکراه آن را می پذیرد. بااین حال، پیش از آن که جفت گیری انجام شود، دامپزشک معاینه ای انجام می دهد و مشخص می شود که سونیا نمی تواند باردار شود. پس از آن، کیل مکالمه ای بین پدر و مادرش، لیلی، را می شنود که در آن بن می گوید سونیا زندگی شان را نابود کرده، چون نمی تواند کره ای بیاورد. لیلی پاسخ می دهد که سونیا بهترین اتفاقی بوده که برایشان افتاده است، چراکه سبب شده بن بالاخره وقتش را با کیل بگذراند. بن، که خشمگین شده، می گوید اگر کیل آن روز همراهش نبود، اجازه می داد سونیا را بکشند. کیل که از شنیدن این حرف دل شکسته شده، تصمیم به فرار از خانه می گیرد و سون
یا را زین می کند. در همین هنگام، بن وارد اصطبل می شود و پیش از آن که از ماجرا سردرآورد، سونیا با سرعت از جا می پرد و کیل را با خود می برد. بن با کامیونش به سرعت دنبال آن ها می رود و پس از رسیدن، کیل را نجات می دهد و درمی یابد که سونیا، با وجود آسیب قبلی، هنوز بسیار سریع است. پدر و دختر تصمیم می گیرند سونیا را وارد مسابقه کنند. ولی پس از آن که سونیا در یک مسابقهٔ خریدنی شرکت می کند و از سوی فردی دیگر خریداری می شود، کیل از دست پدرش خشمگین می شود. در شب جلسهٔ اولیا و مربیان در مدرسه، بن داستانی را که کیل دربارهٔ پادشاهی و اسب وفادارش نوشته، می خواند و درمی یابد که خانواده اش چقدر به سونیا نیاز دارند. او با پولی که از پدرش می گیرد، سونیا را بازمی خرد. سپس کیل تصمیم می گیرد سونیا را در مسابقهٔ بزرگ «جام کلاسیک بریدرز» شرکت دهد، با «منی»، همکار بن، به عنوان سوارکار. آن ها تمرین را آغاز کرده و یک پشتیبان مالی ثروتمند نیز پیدا می کنند. در روز مسابقه، بن متوجه گرمای پای سونیا می شود و با تردید به این می اندیشد که شاید نباید او را وارد میدان کند، چون می ترسد دوباره آسیب ببیند. اما سونیا از بازگشت به اصطبل سر باز می زن
د. درنهایت، منی و سونیا وارد میدان می شوند و پیروز می شوند.
کوپا ایتالیا ۲۱–۲۰۲۰ (با نام تجاری جام تی آی ام ویژن به دلایل حمایت مالی در طول فینال) هفتاد و چهارمین دورهٔ جام ملی در فوتبال ایتالیا بود. ناپولی مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در نیمه نهایی مقابل آتالانتا شکست خورد. یوونتوس با شکست ۲–۱ آتالانتا در فینال رکورد چهاردهمین عنوان قهرمانی را به دست آورد. این فصل آخرین فصل با ۷۸ تیم است. از فصل بعد، فرمت با ۴۴ تیم بود.
کوپا ایتالیا ۲۰–۲۰۱۹ (با نام تجاری کوپا ایتالیا کوکا کولا به دلایل حمایت مالی در طول فینال) هفتاد و سومین دورهٔ جام ملی در فوتبال ایتالیا بود. لاتزیو مدافع عنوان قهرمانی بود که هفتمین عنوان خود را در مهٔ ۲۰۱۹ مقابل آتالانتا به دست آورد، اما در مرحلهٔ یک چهارم نهایی توسط ناپولی حذف شد. به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ایتالیا، هر دو بازی برگشت نیمه نهایی و خود فینال به ژوئن موکول شدند. ناپولی با شکست ۴–۲ یوونتوس در ضربات پنالتی در فینال پس از تساوی بدون گل، قهرمان این رقابت شد و ششمین عنوان خود را در مجموع و اولین بار از سال ۲۰۱۴ به دست آورد. جانلوکا اسکاماکا از آسکولی و میکله وانو از کارپی هر کدام با ۴ گل، بهترین گلزنان این رقابت ها بودند.
در زمینه کامپیوتر و الکترونیک دیجیتال معماری حافظه چند کاناله نام فناوری ای است که امکان افزایش نرخ انتقال داده بین حافظه های و را با اضافه کردن چند کانال ارتباطی بیشتر بین آنها فراهم می کند. از لحاظ تئوری نرخ داده را چندین برابر تعداد کانال های موجود می کند. حافظه های dual_channel از دو کانال استفاده می کنند. این روش به دهه 1960 که در و مورد استفاده قرار گرفته بازمی گردد. دسکتاپ های پیشرفته مدرن و پردازنده های workstation مثل سری های و از حافظه های 4 کاناله پشتیبانی می کنند. پردازنده های سرور از سری AMD و پلتفرم های از پهنای باند حافظه که از ماژول های 4 کاناله شروع شده، تا ماژول های 8 کاناله را پشتیبانی می کنند. در March 2010 شرکت AMD پردازنده های و سری Magny-Cours Opteron 6100 را با پشتیبانی از حافظه 4 کاناله عرضه کرد. در سال 2016 شرکت اینتل چیپست هایی را با پشتیبانی از حافظه 4 کاناله برای پلتفرم و کمی بعد در سال 2011 برای پلتفرم عرضه کرد. چیپست های میکرو کامپیوتری با تعداد کانال های بیشتری طراحی شد. به طور مثال چیپستی که در وجود دارد تا 8 کانال حافظه را پشتیبانی می کند. اما عملیات ها را به 4 کانال محدود کر
دند. معماری 2-کاناله. کنترل کننده های حافظه دو کاناله در معماری سیستم های کامپیوتر شخصی (PC)، از دو کانال انتقال داده 64 بیتی استفاده می کنند. دو کاناله را نباید با نرخ دو برابری داده (double data rate) اشتباه گرفت، که در آن دو برابر تبادل داده در هر کلاک انجام می شود. این دو فنآوری مستقل از یکدیگر هستند و بسیاری از مادر برد ها از حافظه DDR با پیکربندی دو کاناله استفاده می کنند. عملکرد. معماری دو کاناله نیازمند مادر برد های دو کاناله و تعداد دو یا بیشتر از ماژول های حافظه ای (، ،، و یا ) می باشد. ماژول های حافظه که در محل منطبق نصب می شوند، هرکدام متعلق به یک کانال متفاوت هستند. دفترچه راهنمای مادربرد توضیحی درباره چگونگی نصب آنها در محل مشخص را فراهم می کند. معمولا ممکن است یک جفت ماژول مشابه در اولین محل هر کانال و یک جفت ماژول با ظرفیت های متفاوت در محل دوم قرار بگیرند. ماژول هایی که میزان سرعت متفاوت دارند می توانند در حالت دو کاناله اجرا شوند. اگرچه مادر برد ها بعدا میتواند تمام ماژول های حافظه را با کمترین سرعت ماژول ، اجرا کنند. معماری دو کاناله فنآوری است که توسط سازنده های مادربرد در مادربرد ها پیاده
سازی شده و برای ماژول های حافظه اعمال نمی شود.از نظر تئوری هر جفت ماژول حافظه ممکن است به شکل یک یا چند کاناله مورد استفاده قرار بگیرند اما نیازمند پشتیبانی مادر برد هستند. کارایی. از نظر تئوری پیکربندی دو کاناله پهنای باند را در مقیاسه با تک کاناله دو برابر می کند. این موضوع نباید با (DDR) که استفاده از گذرگاه مشترک را با انتقال داده ها در سیگنال های بالا و پایین ساعت دو برابر می کند، اشتباه گرفته شود. Benchmark که توسط TweekTown با استفاده از SiSoftware Sandra دریافت شده حدود 70 درصد افزایش عملکرد حافظه چهار کاناله را نسبت به پیکربندی دو کاناله اندازه گیری کرده است. آزمایش های دیگری که توسط TweekTown در موضوع مشابه انجام شده، تفاوت قابل توجهی در عملکرد نشان ندادند و به این نتیجه رسیدند که همه نرم افزار های Benchmark نمی توانند از موازی سازی افزایش یافته توسط پیکربندی های حافظه چند کاناله بهره مند شوند. معماری 3-کاناله. عمکرد. معماری DDR3 سه کاناله در سری -900 series (پردازنده های سری Intel Core i7-800 تا دو کانال را پشتیبانی می کنند) ،مورد استفاده قرار گرفت. پلتفرم LGA 1366 از DDR3 سه کاناله که معمولا فرکا
نس 1333 و 1600 مگاهرتز دارد و در مادربرد های خاص میتواند با سرعت کلاک بالاتری اجرا شود، پشتیبانی کند. پردازنده های AMD Socket AM3، به جای DDR3 با معماری سه کاناله از DDR3 استفاده می کنند.همین امر در پردازنده های سری Intel Core i3 ،Core i5، Corei7-800 که در پلتفرم استفاده می شود ، صدق می کند. به گفته اینتل ، یک Corei7 با DDR3 که در فرکانس 1066 مگاهرتز کار می کند، حداکثر سرعت انتقال داده 26.5 گیگابایت بر ثانیه را هنگام کار در حالت سه کاناله را فراهم میکند. اینتل ادعا میکند که این امر منجر به عملکرد سریعتر سیستم و همچنین عملکرد بالاتر در هر وات می شود. هنگام کار در حالت سه کاناله تاخیر حافظه کاهش می یابد، به این معنی که هر ماژول به شکل متوالی برای بیت داده های کوچکتر به جای پر کردن کامل یک ماژول، پیش از ماژول بعدی در دسترس است. داده ها بین ماژول ها در یک الگوی متناوب پخش و به طور بالقوه پهنای باند حافظه موجود به جای ذخیره کردن همه آن در یک ماژول، سه برابر می شود. این معماری تنها زمانی استفاده می شود که هر سه یا تعدادی از سه ماژول حافظه از نظر سرعت و ظرفیت مشخص باشند و در شیار های سه کاناله قرار میگیرند. هنگامی ک
ه دو ماژول حافظه نصب شده باشد، معماری آن در حالت دو کاناله عمل خواهد کرد. معماری 4-کاناله. حافظه چهار کاناله در سال 2010 روی پلتفرم با پردازنده Intel's Nehalem-EX با نام Beckton عرضه و در اواخر سال 2011 توسط Sandy Bridge-E با خط تولید بالا معرفی شد. DDR4 جایگزین DDR3 در پلتفرم LGA 2011 با نام مستعار Haswell-E شد و همچنین در پلتفرم AMD's استفاده می شود. معماری چهار کاناله DDR3 درپلتفرم AMD G34 استفاده شده است. پردازنده های AMD برای پلتفرم و پردازنده های Intel برای پلتفرم LGA 1155 به جای آن از حافظه DDR3 دو کاناله استفاده می کنند. این معماری تنها زمانی استفاده می شود که چهار ماژول حافظه از لحاظ سرعت و ظرفیت مشخص باشند و در شیار های چهار کاناله قرار میگیرند. هنگامی که دو ماژول حافظه نصب شده باشد، معماری درحالت دو کاناله عمل میکند و هنگامی که سه ماژول نصب شده باشد در حالت سه کاناله عمل میکند.
کوپا ایتالیا ۱۹–۲۰۱۸ که به دلایل حمایت مالی به عنوان جام TIM نیز شناخته می شود، هفتاد و دومین دورهٔ جام ملی در فوتبال ایتالیا بود. یوونتوس مدافع عنوان قهرمانی بود که در چهار دورهٔ گذشته پیروز شد، اما در مرحلهٔ یک چهارم نهایی توسط آتالانتا حذف شد. لاتزیو که قبل از رسیدن به فینال میلان را در نیمه نهایی و اینتر را در یک چهارم نهایی حذف کرده بود، با شکست دادن ۲–۰ آتالانتا در فینال، قهرمان این رقابت شد و در مجموع هفتمین عنوان خود را به دست آورد.
محیط محاسباتی پیشرفته ( ACE ) توسط یک انجمن صنعتی در اوایل دهه 1990 به عنوان پلتفرم محاسباتی نسل بعدی، جانشین رایانه های شخصی مبتنی بر معماری مجموعه دستورالعمل های 32 بیتی اینتل ، تعریف شد. این تلاش حمایت کمی در بازار پیدا کرد و به دلیل درگیری درون گروه و عدم فروش منحل شد. تاریخچه. تشکیل. انجمن در 9 آوریل 1991 توسط Compaq ، Microsoft ، MIPS Computer Systems ، Digital Equipment Corporation (DEC) و Santa Cruz Operation(SCO) اعلامشد. اگرچه تعریف انجمن از مشخصات محاسبات پیشرفته ARC) RISC) که نشان دهنده جزئیات یک پلتفرم سخت افزاری "باز و مقیاس پذیر" بر اساس معماری MIPS است : 30 تمرکز اصلی این ابتکار بود، گفته می شود که "نیروی موثر" پشت آن Compaq است که تشخیص می دهد برای رقابت در بازار محیط های کاری شخصی در حال ظهور، نیاز به دنبال کردن استراتژی با MIPS دارد. یک هفته قبل از اعلام ACE ، Compaq با Silicon Graphics Inc. (SGI) آغاز به همکاری کرده بود که شامل سرمایه گذاری در SGI، پرداخت حق امتیاز پیش پرداخت و استراتژی برای توسعه مشترک سیستم های محیط کاری کم هزینه با هدف قرار دادن محدوده قیمت "حدود 8000 دلار یا 7000 دلار
برای یک سیستم واقعا قابل استفاده "می شد. در آن زمان به طور گسترده این باور وجود داشت که سیستم های مبتنی بر RISC مزیت قیمت وعملکرد را نسبت به سیستم های "ad hoc" Wintel حفظ می کنند. با این وجود، به طور گسترده این باور وجود داشت که ویندوز NT به سرعت بسیاری از سیستم عامل های دیگر را از طریق اثرات ترکیبی گزینش گسترده ای از نرم افزارها و سهولت ساخت ماشین های Wintel که از آن پشتیبانی می کنند، جابجا می کند. ACE برای ارائه یک پلتفرم جایگزین برای Wintel تشکیل شد که یک جایگزین مناسب با همان مزیت ها از نظر پشتیبانی نرم افزاری و مزایای بیشتر از نظر عملکرد بود. محیط بر روی دو پلتفرم سخت افزاری استاندارد شده است: یک پلتفرم رایانه شخصی بر اساس پردازنده های 80386 و 80486 اینتل و یک پلتفرم محیط کاری بر اساس مشخصات ARC. دو سیستم عامل توسط هر دو پلتفرم سخت افزاری پشتیبانی می شدند : SCO UNIX با Open Desktop و آنچه که به Windows NT تبدیل می شد (در ابتدا OS/2 3.0 نام داشت). سایر اعضای انجمن شامل Acer ، Control Data Corporation ، Kubota ، NEC Corporation ، NKK ، Olivetti ، Prime Computer ، Pyramid Technology ، , Silicon Graphics , S
ony , Sumitomo , Tandem Computers , Wang Laboratories, and Zenith Data Systems بودند. علاوه بر این شرکت های بزرگ، چندین شرکت نوپا نیز سیستم های منطبق با ACE را ساختند. هر یک از شرکت ها دلایل خاص خود را برای پیوستن به گسترش ACE داشتند. MIPS می خواست تکه تکه شدن را که با سیستم های مبتنی بر MIPS موجود که پذیرش گسترده تری از معماری را محدود کرده بودند، معکوس کند. شرکت های نیمه رسانای مختلف، به ویژه غول هایی مانند توشیبا و NEC، ابتکار عمل برای تثبیت خود و گرفتن سهم بازار از اینتل را پذیرفته اند. DEC از این ابتکار به عنوان تلاشی برای گرفتن سهم بازار از رهبر محیط کاری ، Sun Microsystems استفاده کرد تا به دستاوردهای هیولت پاکارد و IBM پاسخ دهد، و تکثیر کننده فناوری های خودش باشد. Compaq، مایکروسافت و SCO از آن به عنوان یک استراتژی دفاعی برای جلوگیری از "تسخیر شدن دسکتاپ توسط خورشید و جایگزینی رایانه های شخصی با معماری اینتل با RISC، Unix SparcStations" و در نتیجه از دست دادن فرصت ها برای آن شرکت ها استفاده می کنند. با پیوستن به این ابتکار، SCO توانست مجموعه خود را به پلتفرم های RISC در کنار محصولات پلتفرم فعلی اینتل
گسترش دهد و مایکروسافت برای استراتژی «سیستم عامل قابل حمل/2»، که بعداً ویندوز NT بود، به پشتیبانی فروشنده نیاز داشت. گروه آپاچی. حتی قبل از اعلام این ابتکار، تعدادی از شرکت ها به ریاست Compaq از جمله زیمنس، سونی، سیلیکون گرافیک، Unisys و Control Data Corporation از پذیرش Unix System V Release 4 ( SVR4 ) به عنوان ابزاری برای ارائه قابلیت حمل بین معماری MIPS و اینتل استفاده می کردند. از آنجایی که SVR4 طرفدار عملیات big-endian بود، این زیر گروه از اعضا به عنوان گروه آپاچی شناخته می شدند که طبق گزارش ها به عنوان یک جناس در مورد "بزرگ هندی" تصور می شد. در آن مرحله اولیه، گروه دیگری به نام گروه جبل الطارق ، که عمدتاً از DEC و SCO تشکیل شده بود، به دنبال تعریف قابلیت همکاری با سیستم عامل Ultrix DEC بودند. گروه آپاچی بعداً پس از نابودی ابتکار ACE ، نام MIPS ABI را برگزید. از شکاف در حال ایجاد در انجمن ACE زمانی که تصمیم به اضافه کردن پشتیبانی از SVR4 در کنار OSF/1 گرفته شد، جلوگیری شد، بنابراین گروهی که تا آن زمان شامل زیمنس، سونی، NEC، Prime Computer، Olivetti، Tandem و Pyramid در میان اعضای خود بود، آرام شد. . اگرچ
ه نگرانی ها در مورد تسلط اعضای موسس بر این ابتکار ادامه داشت، معرفی SVR4 موقعیت DEC و SCO را که مشارکت آنها بر روی دسکتاپ باز SCO بر روی هسته OSF/1 متمرکز بود، پیچیده کرد. با این حال، در دسترس بودن SVR4 به عنوان راهی برای ارضای تقاضای کاربر نهایی، به ویژه توسط Compaq در نظر گرفته شد. انحلال. با این حال، ایده ACE (و انجمن) کمی بیش از یک سال پس از آغاز، شروع به فروپاشی کردند، زیرا آشکار شد که بازار انبوهی برای جایگزینی برای پلتفرم محاسباتی Wintel وجود ندارد. پلتفرم های تازه کار، بهبود عملکرد کافی را نسبت به رایانه های شخصی فعلی ارائه ندادند و به دلیل حجم کم تولید، چنین سیستم هایی دارای معایب عمده مالی بودند. هنگامی که این ایده شروع شد، سیستم های مبتنی بر RISC (که در آن زمان در فرکانس 100-200 مگاهرتز کار می کردند) نسبت به تراشه های 80486 اینتل (که در آن زمان تقریباً در فرکانس 60 مگاهرتز کار می کردند) برتری های عملکردی قابل توجهی داشتند ، اما پنتیوم قول داد که چنین مزایایی را کاهش دهد. [ "نیازمند منبع" ] Compaq اولین شرکتی بود که انجمن را ترک کرد و اظهار داشت که با کنار رفتن مدیرعامل راد کانیون ، یکی از حامیان اص
لی تشکیل ACE، آنها اولویت ها را از سیستم های سطح بالاتر تغییر دادند. عوامل دیگر شامل بازسازی مداوم Compaq در میان نتایج مالی ناامیدکننده، معرفی سریع پنتیوم، و افزایش در دسترس بودن نرم افزار یونیکس برای معماری اینتل بود. به دنبال آن سازمان همکاری شانگهای اعلام کرد که تمام کارهای مربوط به انتقال نسخه یونیکس خود به پلتفرم MIPS را به حالت تعلیق در می آورند. خروج Canion از Compaq منجر به انحلال قرارداد توسعه فناوری بین Compaq و SGI در اوایل سال 1992 شد که برای توسعه مشترک رایانه های مبتنی بر MIPS ایجاد شده بود، اگرچه Compaq انکار کرد که این امر منجر به خروج شرکت از انجمن ACE شود. که تنها چند ماه بعد اتفاق افتاد. درگیری ها و مشکلات احتمالی دیگری برای انجمن وجود داشت. در اوایل سال 1992، SGI اعلام کرده بود که قصد دارد سیستم های کامپیوتری MIPS را خریداری کند، فروشندگان پیشرو مانند Control Data ("بزرگترین مشتری OEM برای MIPS و SGI") به دلیل نگرانی در مورد این خرید معلق و کنترل حاصل از SGI، تغییر به معماری های دیگر را در نظر گرفتند. روی پلتفرم هدف DEC پردازنده آلفا خود را منتشر کرده بود و کمتر به ترویج یک معماری رقیب عل
اقه داشت، که نشان دهنده ادامه پشتیبانی پایین رده از MIPS بود، عدم تعهد به محصولات آینده، به ویژه در رابطه با خط پردازنده ها و پشتیبانی MIPS R4000 را نشان داد. در همین حال، تحویل سریع و بهبود عملکرد پیش بینی شده پردازنده Pentium آینده اینتل، همراه با قیمت های رقابتی تر، باعث شد تا «20 تا 30 درصد حق بیمه» سیستم های مبتنی بر MIPS برای فروشندگانی مانند Compaq و مشتریان آن ها جذابیت کمتری داشته باشد. اگرچه ACE در ابتدا از معماری x86 پشتیبانی می کرد ، طبق گزارش ها، مشتریان با پیامی نامنسجم در مورد گزینه های مختلف سخت افزاری و نرم افزاری که این ایده در بر می گرفت، گیج می شدند. در نتیجه، تاکید بیشتر بر معماری MIPS "به عنوان یک شناخت غیررسمی از آنچه که سازمان واقعاً در تمام طول انجام می داده است" در نظر گرفته شد و تمرکز بیشتر بر روی ARC به عنوان راهی برای ارائه سخت افزار مبتنی بر MIPS بود. در آوریل 1992، هیئت مشاوران اجرایی ACE مجدداً ایده عمل را بر روی در دسترس بودن نرم افزار سیستم برای پلتفرم ARC متمرکز کرد. اینتل هرگز خود عضو ACE نبود، زیرا معماری پردازنده آن توسط Compaq معرفی شده بود. از آنجایی که MIPS به دنبال به
دست آوردن سهم بازار با هزینه اینتل بود، این ایده یک تهدید رقابتی برای اینتل بود و شرکت را وادار کرد "گام های بیشتری برای جلب رضایت مشتریان خود بردارد". در واقع، یکی از انگیزه های گزارش شده برای مشارکت Compaq در ACE این بود که "آتش زیر اینتل روشن شود" و شرکت مجبور شود نقشه راهی تولید کند که به اندازه کافی برای مشتریان Compaq رقابتی باشد. پاسخ اینتل تسریع تحویل پنتیوم و پیگیری توسعه موازی سه نسل از محصولات آینده ( P5 ، P6 و P7) بود. ARC. محصول اصلی گروه ACE ،محاسبات پیشرفته RISC یا ARC است. در ابتدا بر اساس سخت افزار کامپیوتر و محیط سخت افزار مبتنی بر MIPS بود . اگرچه ACE منحل شد و هیچ رایانه ای ساخته نشد که کاملاً با استاندارد ARC مطابقت داشته باشد، سیستم ARC هنوز میراث گسترده ای دارد به این صورت که همه سیستم عامل های مبتنی بر ویندوز NT مایکروسافت (مانند Windows XP ) از قراردادهای ARC برای نام گذاری دستگاه های بوت استفاده می کردند. قبل از ویندوز ویستا علاوه بر این، SGI از یک نسخه اصلاح شده از سیستم عامل ARC (که آن را ARCS نامیده بود) استفاده کرد. در سیستم های آن، همه رایانه های SGI که ​​IRIX 6.1 یا بالاتر را
اجرا می کنند (مانند Indy ، Octane و "غیره" ) از کنسول ARCS (که از همان قراردادهای نامگذاری درایو مانند Windows استفاده می کند) بوت می شوند. علاوه بر این، اکثر کامپیوترهای مختلف مبتنی بر RISC که برای اجرای ویندوز NT طراحی شده اند، از نسخه های کنسول بوت ARC برای بوت کردن NT استفاده می کنند. از جمله این کامپیوترها عبارتند از: همچنین پیش بینی می شد که رایانه های مبتنی بر IA-32 اینتل از کنسول ARC استفاده کنند، اگرچه تنها SGI چنین دستگاه های مبتنی بر IA-32 را با سیستم افزار ARC به بازار عرضه کرد (یعنی سری SGI Visual Workstation ، که در سال 1999 به فروش رفت). سیستم ها. محصولات مطابق (تا حدی) با استاندارد ARC عبارتند از:
مگان سوری یک بازیگر آمریکایی می باشد که برای نقش آفرینی درفیلم "آموزش نادرست بیندو" (محصول ۲۰۱۹) و همچنین برای نقش آفرینی در نقش آنیسا در سریال کمدی نوجوانان نتفلیکس "هرگز تا بحال نداشته ام"(محصول ۲۰۲۰) مشهور شده است. حرفه. مگان نخستین نقش اصلی اش را با فیلم برنده جایزه آموزش نادرست بیندو نقش آفرینی نمود. خرده گیر یادآوری نمود که «مگان سوری در ایفای نقش بیندو به شکل کاملی منصوب گردیده شده». مگان سپس برای نقش آنیسا، دانش آموز هندی دیگری که به دبیرستان دیوی راه پیدا می کند، در فصل دوم سریال "هرگز تا بحال نداشته ام" منتخب شد.
کوپا ایتالیا ۱۸–۲۰۱۷ که به دلایل حمایت مالی به عنوان جام TIM نیز شناخته می شود، هفتاد و یکمین دورهٔ جام ملی در فوتبال ایتالیا بود. حداقل، برندگان کوپا ایتالیا در لیگ اروپا ۱۹–۲۰۱۸ حضور پیدا می کنند و بازی را در مرحلهٔ گروهی آغاز می کنند، مگر اینکه واجد شرایط کسب جایگاه مطلوب تر یوفا بر اساس بازی های لیگ باشند. هفتاد و هشت باشگاه در مسابقات جام حذفی این فصل شرکت کردند. یوونتوس با شکست ۴–۰ میلان برای سیزدهمین بار قهرمان شد و رکورد پیاپی برد خود را به ۴ رساند. آنها قبلاً لاتزیو (در فصل های ۱۵–۲۰۱۴ و ۱۷–۲۰۱۶) و میلان (در فصل ۱۶–۲۰۱۵) را شکست داده بودند. آنها در هیچ یک از پنج بازی انجام شده در رقابت های امسال گلی دریافت نکردند و در مجموع ۱۰–۰ از حریف خود پیشی گرفتند.