Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خانه دبی در ابتدا مورد انتقاد فعالان مختلف رفاه حیوانات قرار گرفته بود و می گفتند که این امر منجر به رنج و مرگ و میر بالای دلفین ها می شود. فعالان همچنین منبع دلفین های بینی بطری دریای سیاه را زیر سوال بردند و ادعا کردند که یکی از آنها در اسارت متولد نشده، بلکه از تورهای ماهیگیران نجات یافته و بنابراین باید دوباره رهاسازی می شد. با این حال، مدیریت در پاسخ به این انتقادات اظهار داشته است که دلفین های دلفین خانه دبی، دلفین های نسل سومی هستند که در شرایط مصنوعی متولد شده اند و در محیط و نقش فعلی خود کاملاً راضی هستند و در تمام طول سال از همتایان وحشی خود سالم ترند. در سال ۲۰۱۹، دلفین خانه دبی پس از آنکه یک مربی در اینستاگرام ویدئویی از خود در حال نشستن روی یکی از دلفین ها منتشر کرد، با موجی از انتقادات مواجه شد که باعث شد اینستاگرام به هر کسی که عبارت "#dubaidolphinarium" را در برنامه جستجو کرده بود، هشدار دهد.
شکست در تجارت به توقف تجارت شخص یا بنگاه اقتصادی به سبب ناتوانی در کسب سود و درآمد کافی جهت پوشش هزینه های کار اطلاق می شود. اگر فعالیت تجاری جریان نقدی کافی برای پوشش هزینه های خود نداشته باشد، با شکست مواجه خواهد شد. براساس مطالعات نزدیک به یک سوم از صاحبان کسب وکار دستکم در یکی از سرمایه گذاری های تجاری خود شکست را تجربه نموده اند. علت ها. ممکن است در اثر جنگ ها، رکود اقتصادی، مالیات های بالا، نرخ های بهره بالا، قوانین سفت و سخت بیش از حد، تصمیمات مدیریتی ضعیف، بازاریابی ناکافی، ناتوانی در رقابت با رقبا، عدم علاقه عمومی به پیشنهادات تجاری ارائه شده یا ناتوانی در سازگاری با تغییرات بازار؛ تجارت با شکست مواجه شود. برخی از بنگاه ها شاید تصمیم بگیرند پیش از وقوع شکست موردانتظار تعطیل شوند، برخی دیگر نیز به کار خود ادامه می دهند تا زمانی که با حکم دادگاه وادار به تعطیلی شوند. بسیاری از بحران های تجاری در شرکت ها ناشی از اشتباهات مدیریت ارشد است. پیروی مدیریت از راهبردهایی که دیگر برای بنگاه موفقیت آمیز نیست از رایج ترین دلایل بحران ها است. در نتیجه این اشتباه، ارتباط شرکت با بازار و مشتریان خود را از دست می رود
و بنگاه خود را با تغییراتی که در اطرافش اتفاق می افتد وفق نمی دهد.اغلب تصمیمات راهبردی نادرست به دلیل نداشتن راهبرد مشخص اتخاذ می شوند و می توانند تأثیر قابل توجهی بر موقعیت مالی شرکت داشته باشند. از دلایل مهم در شکست تجاری بنگاه های کوچک و متوسط می توان به موارد زیر اشاره نمود: مسائلی که پس از شکست تجاری رخ خواهد داد. یک بنگاه پس از شکست تجاری، ممکن است منحل شود.شاید شرکتی که چندین واحد را اداره می کند قادر به ادامه کسب وکار خود باشد، اما احتمالا مجبور خواهد شد برخی از واحدهای ضعیف خود را ببندد یا ارائه برخی از محصولات خود را که فروش خوبی ندارند متوقف کند. برخی از شرکت های شکست خورده نیز شاید توسط مالک جدیدی خریداری شوند تا تجارتشان را بهتر مدیریت کند، و برخی نیز شاید با شرکت دیگری ادغام شوند تا سپس مدیریت کسب و کارشان را برعهده گیرد.
مقبره های سلسله چوسان به ۴۰ مقبره اعضای خاندان یی اطلاق می شود که بین سال های ۱۳۹۲ تا ۱۹۱۰ بر کره (در آن زمان به نام چوسان و بعداً به عنوان امپراتوری کره شناخته می شد) حکومت می کردند. این مقبره ها در ۱۸ نقطه در سراسر شبه جزیره کره پراکنده شده اند. آنها برای تکریم و احترام به اجداد و دستاوردهای آنها و ابراز اقتدار سلطنتی خود ساخته شده اند. این مقبره ها از سال ۲۰۰۹ به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. دو مقبره دیگر چوسان، واقع در که سونگ، کره شمالی پیشنهاد شد، اما ارائه نشد. مقبره ها. مقبره ها به دو نوع طبقه بندی می شوند. پادشاهان و ملکه ها و کسانی که پس از مرگ لقب پادشاه یا ملکه به آنها اعطا شد، در مقبره هایی از نوع reung (陵؛ 릉) دفن شدند. ولیعهدها و همسرانشان در مقبره هایی از نوع won (園؛ 원) دفن شدند. سایر اعضای خانواده سلطنتی در مقبره هایی از نوع myo (墓؛ 묘) دفن شدند. مقبره های سلطنتی در ۱۸ مکان پراکنده هستند که بسیاری از آنها تا ۴۰ کیلومتری سئول قرار دارند. به عنوان مثال، Jangneung در یونگ وول، استان گانگوون، در حالی که Yeongneung در یئوجو، استان استان گیونگ گی است. مقبره ها برای افراد و همچنین گروه ه
ای خانوادگی ساخته می شد. ۴۰ مقبره از نوع رینگ و ۱۳ مقبره وون وجود دارد، بنابراین در مجموع ۵۳ مقبره سلطنتی ایجاد شده است. مقبره های سلطنتی دوران چوسان از دستورالعمل هایی پیروی می کردند که در متون کنفوسیوس چینی، مانند کتاب مناسک (لی چی) و آیین های ژو (ژو لی) آمده است. هنگام تصمیم گیری برای مکان مقبره، عوامل زیادی در نظر گرفته می شوند، مانند فاصله از هانسئونگ (سئول کنونی)، فاصله بین مقبره های سلطنتی دیگر، دسترسی به مکان، و سنت های کره ای پونگسو (ژئومانسی). تردد در ساخت مقبره، آداب دفن سنتی کره و محیط طبیعی نیز در نظر گرفته شده است. اکنون فهرستی (به ترتیب حروف الفبا) از مقبره های منفرد (یا دسته هایی از) وجود دارد. دو مقبره سلطنتی دیگر از سلسله چوسان در که سونگ، کره شمالی وجود دارد، به نام های جرئونگ (제릉) (مقبره ملکه سینویی، همسر اول پادشاه تائجو) و هورونگ (후릉) (آرامگاه پادشاه جونگجونگ و ملکه جونگان). خوشه دونگورونگ (동구릉). این خوشه بهترین نمونه از مقبره های گروهی از دوران چوسان است و نشان دهنده سیر تحول معماری مقبره در یک دوره پانصد ساله است. هفت پادشاه و ده ملکه در ۹ مقبره "رئونگ" دفن شده اند. قابل توجه ترین در ا
ین گروه Geonwolleung (건원릉) برای پادشاه تائجو، بنیانگذار سلسله چوسان است. مقبره های دیگر این خوشه عبارتند از Gyeongneung (경릉) (پادشاه هئونجونگ و دو همسرش، ملکه هیوهیون و ملکه هیوجونگ)، Hyereung (혜릉) (ملکه دانوی، همسر اول پادشاه گیئونگ جونگ)، Hwireung (휘릉) (ملکه جانگ یول دومین همسر پادشاه اینجو)، مونگ نیونگ (목릉) (شاه سئونجو و دو همسرش، ملکه اوین و ملکه اینموک)، سونگ نیونگ (숭릉) (پادشاه هیئونجونگ و ملکه میونگ سونگ)، سورونگ (수릉) (ولیعهد هیومیونگ، که پس از مرگ به عنوان پادشاه مونجو مورد تجلیل قرار گرفت)، و ملکه سینجونگ، وولئونگ (원릉) (پادشاه یونگ جو و همسر دومش، ملکه جئونگ سون) و میونگ بینمیو (명빈묘) (همسر نجیب سلطنتی میونگ از قبیله آندونگ کیم، صیغه سلطنتی پادشاه تائجونگ). این خوشه در ساحل غربی جریان وانگسوکچئون در شهر گوری، استان گیونگ گی واقع شده است. گوانگ نیونگ (광릉). گوانگ نئونگ یک جفت مقبره در شهر نامیانگجو در استان گیونگ گی است. این مقبره ها که به شکل V چیده شده اند، بقایای پادشاه سجو و همسرش ملکه جونگ هویی را در خود جای داده اند. آنها به ترتیب در سال های ۱۴۶۸ و ۱۴۸۳ ساخته شدند. گوانگ نئونگ از این جهت مهم است که
تغییراتی که در معماری مقبره های سلطنتی رخ می دهد در ساخت آن مشهود است. در این مقبره سنگ های غربالگری نصب نشده بود. به جای سنگ تابوت بیرونی از آهک زنده استفاده شد. شکست دیگر از سنت این بود که دسترسی محترمانه ساخته نشده بود. در نهایت، تنها یک زیارتگاه آیینی T شکل برای هر دو گوردخمه ساخته شد. این تغییر در معماری مقبره ناشی از آخرین خواسته های پادشاه است و منعکس کننده سبک جدید مقتصدی است که بر ساخت مقبره سلطنتی بعدی تأثیر گذاشته است. هونی لونگ (헌인릉). هونی لونگ: ایلونگ: این سایت در جنوب سئول و در پایین دامنه جنوبی کوه Daemosan واقع شده است. Heolleung یک جفت مقبره است که بقایای پادشاه تائجونگ و ملکه وونگ یانگ را در خود جای داده است، در حالی که Illeung یک تپه منفرد است که دویست متر در غرب قرار دارد و بقایای پادشاه سانجو و ملکه سون وون را در خود جای داده است. هونگیورونگ (홍유릉). Hongneung: Yureung: Yeongwon: سبک دو مقبره اصلی منعکس کننده تغییرات سیاسی است که کره در روزهای رو به زوال سلسله چوسان تجربه کرده است. با اعلام امپراتوری کره، سبک مقبره های دو فرمانروای آخر، امپراتور گوجونگ و امپراتور سونجونگ به گونه ای طراحی ش
د که نشان دهنده وضعیت جدید آنها باشد. هونگ نیونگ بقایای امپراتور گوجونگ و امپراتریس میونگ سونگ را در خود جای داده است. یورونگ بقایای امپراتور سونجونگ و دو همسرش، امپراتریس سانمیونگ و امپراتریس سونجونگ را در خود دارد. مقبره های قابل توجه دیگر عبارتند از Yeongwon (영원)، مقبره Yi Un، ولیعهد Euimin و Yi Bang-ja، ولیعهد Euimin. آنها در شهر نامیانجو، درست در شرق سئول واقع شده اند. جانگ نونگ (گیمپو) (김포 장릉). سه مکان با مقبره چوسان به نام Jangneung وجود دارد. این مقبره دوگانه خاص در گیمپو، استان گیونگگی، در نزدیکی مرز اینچئون یافت می شود. بقایای شاهزاده جونگ وون (که پس از مرگ به عنوان پادشاه وونجونگ مفتخر شد) و ملکه اینهئون، پدر و مادر پادشاه اینجو، در آن نگهداری می شود. جانگ نونگ (پاجو) (파주 장릉). این مقبره در پاجو، استان گیونگگی، در نزدیکی محل تلاقی رودخانه های ایمجین و هان، جایی که رصدخانه اوسوسان مشرف به کره شمالی است، قرار دارد. بقایای پادشاه اینجو و همسر اولش ملکه اینیول در آن نگهداری می شود. جانگ نونگ (یونگ وول) (영월 장릉). این مقبره در شهرستان یونگ وول، استان گانگوون قرار دارد و دورترین مقبره از پایتخت است و بقایای
پادشاه دانجونگ در آن نگهداری می شود. جانگ نونگ (정릉). نباید با Jeongneung مشهورتر در منطقه کوه بوکانسان اشتباه گرفت. این مقبره نیز در سئول اما در شمال رودخانه هان است. بقایای ملکه سیندئوک، همسر دوم پادشاه تاجو در آن نگهداری می شود. اولئونگ (온릉). اولئونگ مقبره ای است که در یانگجو، استان گیونگگی، درست در شمال تقاطع بزرگراه Songchu اولین رینگ منطقه پایتخت واقع شده است. بقایای ملکه دانگیونگ، همسر اول پادشاه جونگجونگ در آن نگهداری می شود. خوشه Paju Samneung (파주 삼릉). گونگنونگ:&lt;/link&gt; گونگ نئونگ (공릉) (ملکه جانگسون، همسر اول پادشاه یجونگ)، سولئونگ (술릉) (ملکه گونگه، همسر اول پادشاه سونگ جونگ و خواهر کوچکتر ملکه جانگسون) و یئونگ نیونگ (영릉) (ولیعهد هیوژانگ) در این خوشه قرار دارند. که پس از مرگ به عنوان پادشاه جین جونگ و ملکه هیوسون تجلیل شد). در شهر پاجو، استان گیونگگی واقع شده است. Yeongneung را نباید با مقبره پادشاه Sejong در Yeoju اشتباه گرفت. سارونگ (사릉). این مقبره در نامیانگجو، استان استان گیونگ گی، ۱٫۶ کیلومتر از ایستگاه Geumgok است. بقایای ملکه جئونگ سون همسر پادشاه دانجونگ در آن نگهداری می شود. Seonjeongne
ung (선정릉). در جنوب سئول، Jeongneung (نباید با همنام خود در دامنه های جنوبی کوه بوخانسان، همچنین در سئول اشتباه گرفته شود) مقبره پادشاه چونگ جونگ است، در حالی که Seolleung بقایای پادشاه سئونگ جونگ و همسر سوم او، ملکه جونگ هیون را در خود جای داده است. . مقبره ها در پارکی قرار دارند که ورودی آن ۳۴۰ متر با ایستگاه Seolleung فاصله دارد. خوشه سئورونگ (서오릉). گروهی از مقبره ها در گویانگ، استان گیونگگی، چانگ نیونگ (창릉) (پادشاه یجونگ و همسر دومش، ملکه آنسون)، هونگ نیونگ (홍릉) (ملکه جونگ سونگ، همسر اول پادشاه یونگجو) را در خود جای داده است؛ نباید با محل استراحت اشتباه شود. ملکه میونگ سونگ و امپراتور گوجونگ در نامیانگجو)، گیونگ نئونگ (경릉) (ولیعهد اویگیونگ، که پس از مرگ به عنوان پادشاه دئوک جونگ مفتخر شد، و ملکه سوهیه، معروف به ملکه اینسو)، اینگنونگ (익릉) (ملکه اینگیونگ، اولین همسر پادشاه سوکجونگ) و میونگ نیونگ (명릉) (قبرهای دوقلو پادشاه سوکجونگ و همسر دومش، ملکه اینهیون؛ و دانئونگ (단릉)، مقبره همسر سوم سوکجونگ، ملکه اینوون). مقبره های قابل توجه دیگر عبارتند از Daebinmyo (대빈묘) (همسر نجیب سلطنتی هوی از قبیله Indong Jang، صیغه
پادشاه سوکجونگ و مادر پادشاه گیئونگ جونگ)، Sugyeongwon (수경원) (همسر نجیب سلطنتی Yeong of the Jeonu)، صیغه پادشاه یونگجو و مادر بیولوژیکی ولیعهد سادو) و سانچانگ وون (순창원) (ولیعهد سانهو و ولیعهد گونگو). خوشه Seosamneung (서삼릉). Seosamneung (به معنای واقعی کلمه به «سه مقبره غربی» ترجمه شده است) در گویانگ، استان گیونگ گی، واقع شده است. ۲۰کیلومتری سئول قرار دارد. این خوشه Hwireung (휘릉) (ملکه جانگیونگ، همسر دوم پادشاه چونگ جونگ)، Hyoreung (효릉) (پادشاه اینجونگ و ملکه اینسونگ) و Yereung (예릉) (پادشاه چئولجونگ و ملکه چورین) را در خود جای داده است. پنجاه مقبره دیگر نیز وجود دارد که مهم ترین آنها هومیو (회묘) (ملکه مخلوع یون، همسر دوم پادشاه سئونگ جونگ و مادر یونسانگون)، هیوچانگ وون (효창원) (ولیعهد مونهیو)، سوگیونگ وون (소경원) (ولیعهد سوهیون) واقع در یک منطقه نامشخص) و Uiryeongwon (의령원) (ولیعهد اویسو). این خوشه به عنوان محل استراحت بسیاری از شاهزاده ها و شاهزاده خانم ها، و همچنین سه تن از صیغه های پادشاه جونگجو (از جمله همسر نجیب سلطنتی از قبیله چانگنیونگ سونگ) و یک صیغه پادشاه هئونجونگ (همسر نجیب سلطنتی گیونگ از گوانگسان کیم) ع
مل می کند. علاوه بر این، بناهای تاریخی ساخته شده برای قرار دادن جفت سلطنتی و بند ناف (معروف به "taesil")، که زمانی در سراسر کره پراکنده بود، نیز در اینجا جمع آوری شده است. Taegangneung (태강릉). واقع در شرق سئول، ۱ کیلومتر دورتر از یکدیگر، Taereung (태릉) بقایای ملکه مونجونگ را نگه می دارد، در حالی که Gangneung (강릉) محل استراحت پسر و عروسش، پادشاه میونگ جونگ و ملکه اینسون است. Uireung (의릉). Uireung یک جفت مقبره است که در یک ردیف چیده شده اند و بقایای پادشاه گیئونگ جونگ و همسر دومش، ملکه سئونویی را در خود جای داده است. این در Seokgwan-dong، ناحیه سونگ بوک، سئول واقع شده است. Yeongneung (영릉). این مقبره ها که نام هایشان یکسان اما با هانجا متفاوت تلفظ می شود، در غرب شهر یوجو، استان گیونگ گی قرار دارند. سجونگ کبیر و همسرش، ملکه سوهئون، درون یک تپه دفن هستند که توسط مجسمه ها احاطه شده و در نزدیکی یک برکه و زیارتگاه یادبود قرار دارند. مقبره پادشاه هیوجونگ در راستای مقبره همسرش ملکه اینسون قرار دارد. Yunggeolleung (융건릉). یونگ نیونگ (융릉) در پارکی در هواسونگ، استان گیونگ گی، محل استراحت ولیعهد سادو و بانوی هیگیونگ (پس از مر
گ به عنوان پادشاه جانگجو و ملکه هئونگ یونگ مفتخر شد)، در حالی که ژئولئونگ (건릉) بقایای پادشاه جونگ جو و ملکه را نگه می دارد.
کشتی قهرمانی آسیا ۲۰۲۴ سی و هفتمین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۱۱ تا ۱۶ آوریل ۲۰۲۴ (۲۳ تا ۲۸ فروردین ۱۴۰۳) در بیشکک،قرقیزستان برگزار گردید.
نیوگو ، یکی از مناصب در کاخ داخلی امپراتور ژاپن بود و به عنوان خدمتکار در اتاق خواب امپراتور خدمت می کرد. نام رسمی از «ژو لی» که سیستم حکومتی دودمان ژو در چین را توصیف می کند، سرچشمه می گیرد و این رتبه پس از کوگو (امپراتریس) و چوگو در رتبه بعدی قرار دارد. همچنین، هنگامی که یکی از اعضای زن خانواده سلطنتی، جوئو (شاهدخت ها)، نیوگو می شود، به او جوئو گو (پرنسس یا شاهدخت گو) می گویند. این عنوان اولین بار مقاله ای در مورد امپراتور یوریاکو در نیهون شوکی آمده است، اما در واقع در زمان سلطنت امپراتور کانمو، زمانی که کیوتو و بکجه به عنوان زن غیراصلی یا معشوقه ثبت شدند، آغاز شد. در ابتدا درجه نیوگو پایین بود، اما به تدریج بالا رفت و از اواسط دوره هی آن به بعد رسم ارتقاء ملکه از نیوگو برقرار شد. آخرین معشوقه آساکو کوجو (امپراتریس دوواگر ایشو)، معشوقه امپراتور کومی بود. تعداد افراد ثابتی وجود نداشت، و اگر بیش از یک نیوگو وجود داشت، به نام قصری که در آن نیوگوها زندگی می کردند، «شوکیودن نیوگو» یا «جوکیودن نیوگو» نامیده می شد.
گودردزی ژبیساشویلی یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور گرجستان است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
گئورگی مشویلدیشویلی یک کشتی گیر آزادکار گرجی الاصل اهل کشور جمهوری آذربایجان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های المپیک ۲۰۲۴ پاریس اشاره کرد. فعالیت حرفه ای. المپیک ۲۰۲۴ پاریس. مشویلدیشویلی در وزن ۱۲۵ کیلوگرم کشتی آزاد المپیک ۲۰۲۴ پاریس حاضر بود که در کشتی های اول و دوم ضیاءالدین کمال از مصر و مونختورین لخاگواگرل از مغولستان را شکست داد اما در نیمه نهایی به هم وطن خود گنو پتریاشویلی از گرجستان باخت و به دیدار رده بندی رفت. وی در دیدار رده بندی روبرت باران از لهستان را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
هنر شیشه زیرمجموعه ای از شیشه کاری هنری است که طیف وسیعی از هنرهای ساخته شده از شیشه را در بر می گیرد. شیشه کاری هنری معمولاً فقط به قطعات ساخته شده از اواسط قرن نوزدهم اشاره دارد، و معمولاً به قطعاتی اطلاق می شود که صرفاً به عنوان مجسمه سازی یا هنرهای تزئینی بدون هیچ کارکرد مفید اصلی، مثل کاربرد به عنوان ظرف نوشیدنی، ساخته شده اند. البته شیشه های رنگی تغییرات دمایی را به حداقل می رسانند، و کاسه ها نیز ممکن است در روزمره مورد استفاده قرار بگیرند. این اصطلاح بیشتر در مورد شیشه های آمریکایی استفاده می شود، جایی که این سبک هنری «نتیجه منطقی تقاضای آمریکایی ها برای تنوع و تازگی در قرن نوزدهم است و با فرمی استادانه و الهام گرفتن از طرح های خارجی مشخص می شود»، اما همیشه در بالاترین کیفیت اجرایی نیست. از گذشته تا به حال، علاقهٔ زیادی به جلوه های رنگی پیچیده و شیشه های میناکاری شده و رنگ شده وجود داشته است. برای مورخان هنر، مرحلهٔ «شیشه کاری هنری» جایگزین «دورهٔ درخشان» دکوراسیون سنگین ویکتوریایی شد و به نوبه خود در حدود سال ۱۹۰۰ با شیشه کاری هنرهای نو جایگزین شد، اما این اصطلاح ممکن است هنوز برای اهداف بازاریابی برا
ی اشاره به محصولات معاصر استفاده شود. در واقع سبک «دورهٔ درخشان» که بر بلورتراشی متکی بود، تا حدود سال ۱۹۱۵ و مدتی پس از آن ادامه یافت. شیشه گاهی با مواد دیگر ترکیب می شود. فرایند ساخت آنها شامل شیشه هایی است که در کوره قرار داده شده اند تا مذاب آنها به شکل قالب درآید، دمیدن در شیشه ها ،ساب پاشی کردن شیشه، شیشه کاری با فویل مسی، شیشه میناکاری شده و حکاکی شده نیز از دسته فرآیندهای تولید شیشه است. به طور کلی این اصطلاح محدود به قطعات نسبتاً مدرنی است که توسط افرادی ساخته می شوند که خود را هنرمندانی می دانند که شیشه کاری را انتخاب کرده اند و هم طراحی می کنند و هم قطعات خود را به عنوان هنرهای زیبا می سازند، نه به مانند صنعتگران و شیشه گران سنتی، که اغلب قطعاتی تولید می کنند که توسط دیگران طراحی شده. هر چند قطعات آنها قطعاً ممکن است کمی هنری نیز باشند. شیشه استودیویی اصطلاح دیگری است که اغلب به شیشه های مدرن با قطعات دست ساز که برای اهداف هنری استفاده می شود، اطلاق می شود. شیشه های هنری در سال های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده اند و بسیاری از هنرمندان به دلیل کار ارزشمند خود در این زمینه به شهرت رسیده اند. در نتیجه
ٔ امر، کالج های بیشتری دوره هایی را در زمینه شیشه کاری ارائه می دهند. در اوایل سدهٔ بیستم، شیشه های هنری معمولاً توسط گروه هایی از کارگران در کارخانه ساخته می شد به این صورت که آنها هزاران پوند (یکای اندازه گیری جرم) شیشه را از کوره های شیشه پزی می گرفتند. این شکل از شیشه های هنری، که تیفانی و استوبن در ایالات متحده، گاله در فرانسه و هویا کریستال در ژاپن، رویال لیردام کریستال در هلند و اورفورس و کوستا بودا در سوئد شاید شناخته شده ترین آنها هستند، از سیستم کارخانه ای رشد کرده اند. به صورتی که تمام قطعات شیشه ای با دست یا قالب توسط کارگران دمیده می شدند. از گذشته بیشتر شیشه های هنری عتیقه در کارخانه ها ساخته می شدند، به ویژه در بریتانیا، ایالات متحده و بوهم (واقع در جمهوری چک امروزی)، جایی که اقلام مطابق استاندارد یا «الگو» ساخته می شدند. به نظر می رسد این برخلاف این ایده است که شیشهٔ هنری متمایز است و مهارت فردی را نشان می دهد. با این حال، اهمیت دکوراسیون – به ویژه در دورهٔ ویکتوریایی – به این معنی بوده که بسیاری از هنرها به طراح دکور مربوط می شده. امروزه هر گونه فرضی مبنی بر اینکه اقلام کارخانه ای لزوماً توسط
ماشین ساخته شده اند، نادرست است. تا حدود سال ۱۹۴۰، بیشتر فرآیندهای مربوط به ساخت شیشه های هنری تزئینی با دست انجام می شده است. تفکیک و متمایز بودن کارخانه. تولیدکنندگان به روش های مختلف مشکل تشابه ذاتی محصولات خود را با دیگر محصولات حل کردند. در ابتدا، آنها طرح ها را بر اساس نیاز تغییر می دادند. این امر به ویژه در کارخانه های وابسته به صادرات بوهم صادق بود. در آن جا فروشندگان در طول هر سفر روند فروش خود را به کارخانه های سازنده گزارش می کردند. سپس طراحی و تزئین اقلام رده متوسط و رده پایین بازار را که اغلب توسط کارگرانی که دستمزد آنها متناسب با تعداد قطعات ساخته شده بود، می سپاردند. مهارت این کارگران به گونه ای بود که استانداردهای معقولی از کیفیت و تعداد تیراژ را به صورت کلی حفظ می کردند. با این شیوه در نهایت، گستره وسیعی از تفاوت ها را می توانستند از نظر اشکال، رنگ ها، و طرح های تزئینی را با ترکیب های مختلفی به دست آورند. همزمان، از همان کارخانه ها، اقلام هنری متمایزی که تعدادشان بسیار محدودتر بود، برای مصرف کنندگان رده بالای بازار نیز تولید می شد. این اقلام هنری توسط هنرمندان با تجربه و به صورت اختصاصی تزئی
ن شده بودند و طراحان دکور می توانستند از نزدیک با هنرمندان سازنده این محصولات همکاری داشته باشند تا قطعاتی سودمندتر تولید کنند. شیشه های هنری قابل استفاده. بسیاری از اقلامی که امروزه به عنوان شیشه های هنری در نظر گرفته می شوند، در ابتدا برای استفادهٔ روزمره در نظر گرفته می شدند. این اقلام اگر چه امروزه کاربری خود را حفظ نکرده اند، با این حال، برای چندین دهه در دوره ویکتوریایی، فراتر از حد چند شیء کاربردی روزمره، به عنوان یک شیء زیبایی بخش به دکوراسیون در سطح بالایی تزئین می شدند و تا کنون نیز به دلیل شایستگی های هنری و طراحی، مورد توجه قرار گرفته اند. با این حال برخی از شیشه های هنری نیز کاربری اصلی خود را حفظ می کنند و بیشتر به خاطر طرح های به کار رفته در آن ها مورد توجه قرار گرفته اند تا موارد استفاده از آن ها. به عنوان مثال، گردآورندگان بطری های عطر عتیقه، تمایل دارند بطری های خالی عطر را به نمایش بگذارند تا اینکه آنها را دوباره پر از عطر کنند و استفاده کنند. این بطری ها در گذشته، در اصل به عنوان اقلام بسته بندی مورد استفاده قرار می گرفتند بنابراین شیشه هنری محسوب نمی شدند. با این حال، به دلیل روند مد، در
آن زمان مانند امروز، تولیدکنندگان کالاها را در بسته بندی هایی زیبا عرضه می کردند. شیشه های "آرت نوو لالیک" و طرح های آرت دکو توسط جوزف هافمن، به دلیل طرح های تزئینی شیک و بسیار بدیع، به عنوان شیشه های هنری در نظر گرفته می شوند. شیشه های هنری قالبی. بیش از پیش به رسمیت شناخته شده است که شیشه های قالب گیری شده و تولید انبوه، با تزئینات کم یا بدون تزئین، اما کیفیت هنری و ساخت بالا مانند محصولات تولیدی لالیک، باید هنر شیشه کاری در نظر گرفته شوند. ظروف شیشه ای تصفیه شده. ظروف شیشه ای تصفیه شده و حباب گیری شده در کیفیت های عالی خود، که به اصطلاح کریستال های لاکچری نامیده می شوند، معمولاً سرب دار بوده و به صورت زینتی طراحی می شوند. این ظروف به دلیل کیفیت بالای کار و خلوص فلز استفاده شده در مخلوط شیشه مذاب و تکنیک های تزئینی به کار برده شده که اغلب شامل برش کاری و طلاکاری می شند، بسیار جذاب هستند. از هر دو روش طلاکاری و برش کاری در تزئین بسیاری از قطعات ساخته شده از کریستال های سرب دار استفاده می شود و امروزه این قطعات به عنوان شیشه های هنری در نظر گرفته می شوند. شیشه بری. شیشه بری و کریستال های تولید شده از این روش،
اغلب با دست تولید می شوند، اما امروزه استفاده از روش اتوماسیون در تولید این قطعات رایج تر شده است. در روش شیشه بری برخی از طرح ها استعداد هنری طراح را نشان می دهند که دارای شکلی منظم، هندسه ای خاص و تکرار شونده هستند. در این روش گاهی، می توان طرح را به عنوان یک "الگو" در نظر گرفت که باید تا حد امکان تکرار شود و هدف اصلی آن برجسته کردن کیفیت انکساری یا "درخشش" کریستال است. برش هنری. می توان یک استثنا واضح می تواند برای طراحی بلور تراشی بسیار متمایز که در مقادیر محدود توسط طراحان برجسته تولید شده اند، قائل شد. به عنوان مثال می توان به طرح های "کیث موری" برای "استیون و ویلیامز" و طرح های "کلاین فارکوهارسون" برای "جان والش والش" اشاره کرد. یک اصطلاح نسبتاً جدید که برای این ژانر در حال استفاده است عبارت است از: "Art Cut".
آلبرت هیت (; – ) موسیقی دان سبک جاز، طبل زن، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۷ تا ۲۰۲۴ میلادی فعالیت می کرد.
جلو کراهمر یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور آلمان است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
ماماداسا سیلا یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور فرانسه است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
یونی سارکینن یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور فنلاند است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
الکساندر کوماروف یک کشتی گیر فرنگی کار روسی الاصل اهل کشور صربستان است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
میلاد علیرضایف یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور روسیه است.
مینداوگاس ونکایتیس یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور لیتوانی است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
شَهَنْشاه نامه یا چنگیزنامه، یک مثنوی حماسی با موضوع تاریخ قوم مغول و خاندان چنگیز خان به زبان فارسی است. این اثر را احمد بن محمد تبریزی، شاعر و تاریخ نویس سدهٔ هشتم ه .ق، به دستور سلطان ابوسعید بهادرخان در ۱۶٬۴۱۹ بیت در بحر متقارب مثمن محذوف و با پیروی از شاهنامهٔ فردوسی سرود. به نظم کشیدن منظومهٔ یادشده ۸ سال به طول انجامید و در زمان زندگی حامی این منظومه به پایان نرسید؛ درنتیجه شهنشاه نامه اتفاقات ۲ سال پس از مرگ ابوسعید را نیز دربرمی گیرد. آگاهی های اندکی دربارهٔ زندگی احمد تبریزی وجود دارد. بنابر نوشتهٔ کاتب چلبی در کشف الظنون، وی نویسندهٔ کتابی با موضوع تاریخی به نام تاریخ النوادر بوده است. با به پایان رسیدن سرایش شهنشاه نامه، شاعر آن را به مسعودشاه اینجو تقدیم کرد. شهنشاه نامه برخلاف همتای قدیمی ترش یعنی شهنامهٔ چنگیزی، شکل منظوم جامع التواریخ، یا سایر کتاب های تاریخی شناخته شدهٔ مربوط به دورهٔ ایلخانی نیست؛ ولی این احتمال وجود دارد که شکل منظوم همان کتاب ناشناختهٔ تاریخ النوادر باشد. از شهنشاه نامهٔ احمد تبریزی تنها یک نسخه شناخته شده که در کتابخانهٔ بریتانیا نگهداری می شود. این نسخه در ۱۴ رجب سال ۸۰۰
ه .ق توسط شخصی به نام محمد بن سعید بن سعدالحافظ القاری نسخه برداری شده است. هدف سلاطین ایلخانی از سفارش منظومه هایی با محوریت تاریخ مغول به سبک و شیوهٔ شاهنامه، مشروعیت بخشی به حکومتشان نزد ایرانیان بود. نام اثر. در تنها نسخهٔ شناخته شدهٔ شهنشاه نامه که همراه با سه منظومهٔ دیگر در یک مجموعه تهیه شده، در فهرست معرفی منظومه ها، از این کتاب با نام «چنگیزنامه» یاد شده است. این درحالی است که خود شاعر از کتابش با نام شهنشاه نامه یادکرده، و علت این نام گذاری را ثبت آن به نام شهنشاه (ابوسعید بهادرخان) عنوان کرده است: شهنشاه نامه (یا شاهنشاه نامه)، نام چندین منظومهٔ حماسی تقلیدی از شاهنامه، با مضامینی تاریخی و حتی دینی بوده است. نخستین بار ظاهراً یکی از شاعران دربار محمد خوارزمشاه با نام محمد پاییزی در اواخر سدهٔ ششم یا اوایل سدهٔ هفتم ه .ق، اقدام به نظم منظومه ای با چنین نامی دربارهٔ سرگذشت این سلطان خوارزمشاهی کرده که از آن منظومه امروزه اثری به جانمانده است. ویژگی ها. ایران گرایی. ایران دوستی و دلبستگی به تاریخ و فرهنگ ایران در محتوای هر دو منظومهٔ شهنامهٔ چنگیزی و شهنشاه نامه دیده می شود. این دو کتاب مشخصاً کوشید
ه اند تا چنگیز خان و فرزندان و نوادگان او را دارندهٔ فرّهٔ ایزدی و هماهنگ با ایده آل های پادشاهی در اندیشهٔ ایرانی نشان دهند. موضوعی که با مقایسهٔ آن ها با فرمانروایان و پهلوانان ایرانی شاهنامه پررنگ تر می شود و درمورد فرمانروایان ایلخانی، این شامل تأکید بر نقش آنان در پاسداری از مرزهای ایران نیز می شود. رویکرد ایران گرایانه در شهنشاه نامه بیشتر از شهنامهٔ چنگیزی بروز داشته و در مقابل گرایش کمتری نسبت به هویت مغولی در آن وجود دارد که به بی علاقگی یا حتی بیزاری پنهانی شاعر از زمامداران مغول تعبیر شده است. در شهنشاه نامه ۵۴ بار نام های «ایران» و «ایران زمین» به کاررفته است. تبریزی، گاهی خشونت ها و خون ریزی های چنگیز خان و فرزندان او را غیرمستقیم و در لفافه مورد انتقاد قرار داده و با قربانیان آن اعمال، به ویژه ایرانیان ابراز همدردی می کند. شاعر همچنین چندبار در منظومه اش شهر تبریز را ستوده است. در شهنشاه نامه همچنین ابیات بسیاری به شرح سرگذشت جلال الدین منکبرنی، واپسین سلطان خوارزمشاهی و روایت جنگ های او با سپاه مغول اختصاص داده شده است. تبریزی در هنگام معرفی جلال الدین، او را چنین وصف می کند: سره نویسی. شهنشاه