Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرتضی نعمتی Morteza Nemati(زاده ۲۰ اسفند ۱۳۷۹ در قم) ورزشکار و کاراته کا اهل استان قم در ایران است. وی در تمامی رده های مختلف عضو تیم ملی کاراته ایران بوده است. زندگی نامه. مرتضی نعمتی کاراته را از سن ۱۰ سالگی زیر نظر استاد سید علی خلیلی آغاز نمود و از سال ۹۵ به عضویت تیم ملی درآمد و در طی این سال ها در اردو های تیم ملی زیر نظر اساتید همچون علیرضا سلیمانی ، مجید عبدالحسینی، مهران بهنامفر ، حسن روحانی ، شهرام هروی ، علیرضا کتیرایی ، سعید فرخی ، نادر جودت فعالیت نموده . و هم اکنون عضو تیم ملی بزرگسالان کاراته ایران در وزن منفی ۷۵ کیلوگرم است . تحصیلات. مرتضی نعمتی فارق التحصیل از دانشگاه قم است ، و هم اکنون دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی است . پیوند به بیرون. صفحه رسمی مرتضی نعمتی در اینستاگرام رنکینگ مرتضی نعمتی در فدراسیون جهانی کاراته
کنراد هوبرت میچالک (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۷) یک فوتبالیست حرفه ای لهستانی است که به عنوان هافبک بازی میکند
ژنرال کانگ ایشیک ()؛ یک ژنرال ارتش گوگوریو در دهه ۵۹۰ میلادی بود. که در جنگ های زیادی از جمله جنگ های گوگوریو –سویی به عنوان فرمانده حضور داشته است. نام او در تبارنامه قبیله جینجو کانگ و "چوسان سانگگوسا" نوشته شین چاهو ذکر شده است. او به عنوان جد خاندان جینجو کانگ، حکیم بزرگ کره و ژنرال گوگوریو که دودمان سویی را شکست داد، شناخته می شود، همان طور که در اسنادی مانند «دانگامجیپ (戇庵集)»، «شجره نامه خاندان جینجو کانگ» و «تاریخ باستانی چوسون» ذکر شده است. تفسیر در چوسان سانگگوسا. در سال ۵۹۸ میلادی، پادشاه یونگ یانگ یک تهاجم پیشگیرانه مشترک با مالگالعلیه پایگاه های دودمان چینی سویی در امتداد مرز در استان هبی کنونی آغاز کرد. امپراتور ون به پنجمین و کوچک ترین پسرش، نگ لیانگ (به کمک معاون نخست وزیر گائو جیونگ) و دریاسالار ژو لوهو دستور داد تا گوگوریو را با ارتش و نیروی دریایی ۳۰۰٫۰۰۰ نفری فتح کنند. ارتش یانگ لیانگ وقتی به گوگوریو رسید با فصل بارانی اولیه روبرو شد. باران شدید بی سابقه، پیشروی ارتش را تقریباً غیرممکن کرد و حمل و نقل آذوقه را با مشکل مواجه کرد. حملات مداوم نیروهای گوگوریو و بیماری تلفات سنگینی را به همراه
داشت. یانگ یانگ با رسیدن به این نتیجه که ارتش به تنهایی نمی تواند به هدف دست یابد، تصمیم گرفت با ناوگان دریایی ژو لوهو ترکیب شود و ادامه دهد. نیروی دریایی ژو لوهو نیز با چالش های خاص خود روبرو شد و با دریای مواج مبارزه کرد و با وجود نزدیک ماندن به خط ساحلی، کشتی های زیادی را از دست داد. هر زمان که آنها لنگر انداختند، گروه های گوگوریو برای حمله به ملوانان سویی حضور داشتند. ناوگان درگیر نبرد با ناوگان گوگوریو با مجموع ۵۰٫۰۰۰ نفر به رهبری دریاسالار کانگ ایشیک، احتمالاً در دریای بوهای کنونی شد. ناوگان سویی که قبلاً در اثر کمین ها و هجوم طبیعت ضعیف شده بود، متحمل خسارات ویرانگری شد. نیروهای سویی همگی در خشکی و دریا شکست خوردند. متون تاریخی نشان می دهد که حدود ۹۰٪ از سربازان سویی از بین رفتند. تصور می شود که تلفات گوگوریو در مقایسه با تلفات سویی تقریباً وجود ندارد. یانگ یانگ با چاره ای جز عقب نشینی روبرو نشد. در سال ۶۱۲ میلادی، امپراتور یانگ دستور داد تا برای جنگ علیه گوگوریو آماده شوند. بر اساس کتاب سویی، نیرویی که تا پایان سال جمع آوری شد، یکی از بزرگ ترین نیروهای تمدن بود. تخمین زده می شود که ۱٫۱۳۳٫۰۰۰ نیروی رزم
ی بسیج شدند. پادشاه یونگ یانگ کانگ ایشیک را به هر دو منصوب کرد: فرمانده عالی خشکی و دریا (수륙양군병마도원수، 水陸兩軍兵馬都元帥). ارتش و نیروی دریایی سویی حمله شدیدی انجام دادند. اولجی موندوک، یکی دیگر از فرماندهان عالی، مهاجمان را دفع کرد. ژنرال اولجی موندوک ارتش سویی را از نبرد سالسو بیرون کرد. با پیروزی بر دودمان سویی در نبرد سالسو، گوگوریو در نهایت پیروز جنگ شد، در حالی که دودمان سویی از درون شروع به فروپاشی کرد و در نهایت با درگیری های داخلی سرنگون شد. ژنرال کانگ ایشیک در زمان پادشاهی یونگ نیو در سن بسیار بالا درگذشت. او جد قبیله جینجو کانگ امروزی است. تصویر سازی مدرن. «یون گه سومون (مجموعه تلویزیونی)» (اس بی اس، ۲۰۰۶~۲۰۰۷، بازیگر:کیم شیوون) آرامگاه. گفته می شود این آرامگاه در مقابل ایستگاه وونسوریم در خط فنگجی در شهرستان شنیانگ، منچوری قرار دارد. این آرامگاه در طول انقلاب فرهنگی چین به شدت آسیب دید و اکنون تنها پایه لاک پشت آن باقی مانده است. تصویر او در معبد بونگسان ۸۸۵، سانگبونگ-دونگ، جینجو-سی، گیونگنام، نگهداری می شود. او هر ساله در دهمین روز از سومین ماه قمری، مورد احترام قرار می گیرد. گفته اند که در پیشگاه این آرام
گاه، سنگ نوشته ای بزرگ با کتیبه «آرامگاه فرمانده سپاهیان، کانگ گونگ» قرار داشته است. همچنین ادعا شده که سنگ قبر کانگ ایسیک در دهه ۱۹۳۰ میلادی هنگام بازدید از این مکان شناسایی شده، اما در جریان انقلاب فرهنگی چین، هم سنگ قبر و هم آرامگاه آسیب دیدند و اکنون این گورستان به زمین کشاورزی بدل شده و تنها بخشی از سنگ قبر و پایه لاک پشت آن بر جای مانده است. این واقعیت در سال ۱۹۹۲ با بررسی میدانی نخستین گروه اکتشاف انجمن پژوهش های تاریخی خاندان جینجو کانگ تأیید شد. افزون بر این، بازدید اعضای این خاندان برای برگزاری آیین نیاکان در سال ۲۰۰۲ از سوی برنامه ویژه تاریخ شبکه کی بی اس پخش شد، اما با توجه به منابع تاریخی موجود، پیگیری افسانه کانگ ایسیک به پیش از دوره چوسون دشوار است. محدودیت اسناد تاریخی. در اسناد تاریخی معتبری چون سامگوک ساگی، تواریخ بیست وچهارگانه چین و تاریخ شش پادشاهی ژاپن، هیچ اشاره ای به کانگ ایسیک نشده و هیچ کتیبه ای نیز از او برجای نمانده است. تنها در کتاب «تاریخ باستانی چوسون» نوشته شین چه هو در سده بیستم، از کانگ ایسیک نام برده شده و به منابعی همچون سوگواک جاپنوک و دائدونگ اونهه ارجاع داده شده، اما چون
این منابع امروزه در دسترس نیستند، این موضوع در هاله ای از ابهام قرار دارد. جایگاه کانگ ایسیک بیشتر از طریق شجره نامه خاندان جینجو کانگ (نوشته شده پس از اواخر سده هفدهم)، یادداشتی کوتاه از کانگ ایک و برخی منابع غیررسمی به ما رسیده است، اما از آنجا که این اسناد معاصر نیستند و بیشتر به بزرگداشت میهن پرستانه اجداد می پردازند، ارزش تاریخی بالایی ندارند. سرگفتار بیونگمادو. افزون بر این، عنوان های «فرمانده بیونگما» و «فرمانده بیونگما دو» که به عنوان مناصب او ذکر شده اند، بیشتر نام هایی بیگانه اند که به عنوان مقام های رسمی گوگوریو شناخته نمی شوند. در دوره سه پادشاهی، چنین عنوانی وجود نداشته و در چین نیز این مقام نخستین بار پس از امپراتور شوانزونگ از دودمان تانگ، یعنی حدود پنجاه سال پس از سقوط گوگوریو، پدیدار شد. در تاریخ کره نیز این عنوان تنها در دوره گوریو از چین وارد شده است. از این رو، اعتبار ادعای خدمت کانگ ایسیک به عنوان فرمانده بیونگما (دو) مورد تردید است.
سد ماشکید سفلی، سدی بتی در شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این سد از نوع بتن کوبیده غلطکی با طول تاج یک هزار و ۴۵۷ متر ورعرض تاج هشت متر، ارتفاع از بستر ۳۱ متر و دارای حجم کل مخزن ۱۵۲ میلیون متر مکعب با ۴۶ درصد پیشرفت فیزیکی در حال ساخت است. سد ماشکید سفلی در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی سراوان واقع در سیستان و بلوچستان با هدف بهره برداری از جریان های سطحی به منظور تأمین آب آشامیدنی این شهر، توسعه کشاورزی، جلوگیری از خطر سیلاب های فصلی، اشتغالزایی، ارتقای وضعیت اقتصادی و اجتماعی استان، بهبود آبیاری ۴۳۵ هکتار از اراضی کشاورزی و جلوگیری از خروج مقادیر زیادی از رواناب های فصلی آغاز شد.
قلعه تاکی یاما ، یک قلعه ژاپنی است که در نزدیکی شهر هاچیئوجی، توکیو در ژاپن واقع شده است.
تصور می شود زمینه پرتو ایکس () مشاهده شده ناشی از پایان «نرم» (کمتر از ۰٫۳ کلوین) گسیل کهکشانی پرتو ایکس، پرتو ایکس زمینه «کهکشانی» و در پایان «سخت» (بیشتر از ۰٫۳ کلوین)، از ترکیبی از بسیاری از منابع حل نشده پرتو ایکس خارج از کهکشان راه شیری یعنی پرتو ایکس زمینه «کیهانی» (CXB) باشد. پرتو ایکس زمینه کهکشانی عمدتاً با انتشار گاز داغ در حباب محلی در ۱۰۰ پارسکی خورشید ایجاد می شود. بررسی های عمیق با تلسکوپ های پرتو ایکس مانند رصدخانه پرتو ایکس چاندرا نشان داده اند که حدود ۸۰ درصد از پرتو ایکس زمینه کیهانی ناشی از منابع پرتو ایکس فراکهکشانی است که قسمت اعظم آن از هسته کهکشانی فعال (AGN) پنهان نشده ("نوع-۱") و پنهان ("نوع-۲") است.
باشگاه فوتبال پوتنزا () یک باشگاه فوتبال مستقر در پوتنزا، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه آلفردو ویویانی، مستقر در پوتنزا، ایتالیا انجام می دهند که به اندازه ۵۵۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. آتلا مونتیکیو. آتلا مونتیکیو وولتوره, که قبلاً به عنوان پلی اسپورتیوا آتلا مونتیکیو شناخته می شد، تیمی از آتلا، شهری در استان پوتنزا بود. این تیم خود نتیجه ادغام پلی اسپورتیوا مونتیکیو، مستقر در ریونرو این وولتوره، و پلی اسپورتیوا آتلا، مستقر در آتلا بود. تیم جدید در پروموتسیونه فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ شرکت کرد. این تیم در پلی آف های صعود به اچلنتسا فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ و ۲۰۰۸–۲۰۰۷، ششمین سطح فوتبال ایتالیا در آن زمان، شرکت کرد اما به رده بالاتر راه نیافت. این تیم همچنین در دور اول پلی آف های صعود به اچلنتسا فصل ۱۱–۲۰۱۰، در برابر آدرانو از منطقه سیسیل شرکت کرد اما مغلوب شد. در ژوئن ۲۰۱۲، این باشگاه با کانتروسنسو پوتنزا از پروموتسیونه، هفتمین سطح بالای فوتبال ایتالیا در آن زمان، ادغام شد. کانتروسنسو پوتنزا در پروموتسیونه
۲۰۱۲–۲۰۱۱ به عنوان یازدهمین تیم به خط پایان رسید، در حالی که آتلا مونتیکیو در همان فصل به جایگاه ششم رسید. از آنجایی که آتلا مونتیکیو موقعیت بالاتری در لیگ نسبت به کانتروسنسو پوتنزا داشت، تیم جدید، باشگاه فوتبال راسوبلو پوتنزا موقعیت آتلا مونتیکیو را در اچلنتسا فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۲ به ارث برد، اما به پوتنزا منتقل شد و به عنوان یکی از جانشین های غیررسمی باشگاه ورزشی پوتنزا شناخته شد. جانشین غیررسمی دیگر شهر پوتنزا، در سری دی رقابت کرد. کانتروسنسو پوتنزا. کانتروسنسو پوتنزا تیم فوتبالی بود که در سال ۲۰۱۰ با ادغام «فوتورا پوتنزا» و «رئال زارا»، هر دو از پوتنزا، تأسیس شد. آنها به ترتیب در کتگوریا باسیلیکاتا و کتگوریا پوتنزا در فصل ۱۰–۲۰۰۹ شرکت کردند. در آن فصل، همچنین در فصل پیش از آن، دربی های محلی بین دو جانشین آینده باشگاه ورزشی پوتنزا وجود داشت، زیرا فوتورا پوتنزا و اتلتیکو پوتنزا در یک گروه بودند. تیم جدید ابتدا در پریما کتگوریا باسیلیکاتا در فصل ۲۰۱۰–۱۱ شرکت کرد و در اولین فصل لیگ را برد. فوتورا پوتنزا قبلاً به عنوان یواس پوتنزا موندو دی بیایونه و آاس ژئوتک موندو دی بیایونه شناخته می شد. فوتورا پوتنزا همچنین در پر
وموتسیونه فصل های ۲۰۰۳–۲۰۰۲ و ۲۰۰۸–۲۰۰۷ و همچنین در دسته های پایین تر بین این دو فصل شرکت کرده بود. در ژوئن ۲۰۰۸، این تیم به پریما کتگوریا باسیلیکاتا در فصل ۲۰۰۸–۰۹ تنزل پیدا کرد. رئال زارا در اواسط سال ۲۰۰۸ تأسیس شد. آنها در عمر دو ساله خود در ترزا کاتگوری شرکت کردند. راسوبلو پوتنزا / پوتنزا کالچیو. راسوبلو پوتنزا در ژوئن ۲۰۱۲ پس از ادغام «آتلا مونتیکیو وولتوره»، مستقر در آتلا و «کانتروسنسو پوتنزا»، مستقر در پوتنزا تأسیس شد. در ژوئن ۲۰۱۴، این تیم از اچلنتسا به سری دی صعود کرد. در تابستان ۲۰۱۴، این باشگاه به باشگاه فوتبال راسوبلو پوتنزا تغییر نام داد. در تابستان ۲۰۱۵، این باشگاه دوباره به باشگاه فوتبال پوتنزا تغییر نام داد. این باشگاه در مرحله گروهی سری دی فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷ اول شد و به سری سی صعود کرد.
دیوید تاد ویلکینسون (; – ) دانشمند در زمینه کیهان شناسی فیزیکی اهل ایالات متحده آمریکا بود. تخصص وی در زمینه مطالعه تابش ریزموج زمینه کیهانی (CMB) بود. ویکینسون از سال ۱۹۶۵ تا زمان بازنشستگی در ۲۰۰۲ استاد فیزیک دانشگاه پرینستون بود. او در بسیاری از آزمایش های بزرگ ریزموج زمینه کیهانی مانند کاوشگر زمینه کیهان و کاوشگر ناهمسان گرد ریزموجی ویلکینسون با ناسا مشارکت اساسی داشت. کاوشگر ناهمسان گرد ریزموجی ویلکینسون بعد از مرگش بر اثر سرطان در ۵ سپتامبر ۲۰۰۲ به افتخار او نامگذاری شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
راشل هیهو فلینت، بارونس هیهو فلینت، (۱۱ ژوئن ۱۹۳۹–۱۸ ژانویه ۲۰۱۷) یک بازیکن کریکت، تاجر و بشردوست انگلیسی بود. او بیشتر به دلیل کاپیتانی انگلیس از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۸ شناخته شد و در شش تست کریکت شکست ناپذیر بود: در مجموع، او از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۲ برای تیم کریکت زنان انگلیس بازی کرد. هیهو فلینت کاپیتان بود زمانی که تیمش در افتتاحیه جام جهانی کریکت زنان در سال ۱۹۷۳، که انگلستان میزبان آن بود، قهرمان شد. او همچنین اولین کریکت زنی بود که در یک مسابقه آزمایشی شش ضربه را زد و یکی از ده زنی بود که به عضویت باشگاه کریکت مریلبون درآمد. او همچنین در سال ۱۹۶۴ به عنوان دروازه بان برای تیم ملی هاکی انگلیس بازی کرد. به گفته اسکیلد بری: «او علاوه بر دستاوردهای دیگر خود، دابلیو. جی. گریس کریکت زنان بود - پیشگامی که بدون او بازی آنطور که هست نمی شد.» اوایل زندگی. راشل هیهو در ولورهمپتون به دنیا آمد. والدین او روما کراکر و جفری هیهو معلمان تربیت بدنی بودند که در کالجی در دانمارک با هم آشنا شدند. هر دو در ولورهمپتون تدریس می کردند. او از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۷ در دبیرستان دخترانه ولورهمپتون تحصیل کرد و سپس تا سال ۱۹۶۰ در کالج تربیت بدنی د
ارتفورد (سپس بخشی از دانشگاه گرینویچ شد) تحصیل کرد. حرفه کریکت. هیهو فلینت عمدتاً یک ضربه زن راست دست بود و گهگاهی هم لگ اسپین. او در ۲۲ مسابقه کریکت تست زنان از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۹ با میانگین ضربات ۴۵٫۵۴ در ۳۸ نوبت بازی کرد. او ۳ ویکت تست گرفت و سه سنچری آزمایشی را به ثمر رساند، از جمله بالاترین امتیاز او ۱۷۹ شد، رکوردی جهانی که در سال ۱۹۷۶ نیز در مقابل استرالیا در اوال کریکت به ثمر رساند، و با زدن ۸ ساعت و نیم، با حریف مساوی شد. او همچنین در ۲۳ مسابقه بین المللی یک روزه زنان با میانگین ضربه ای ۵۸٫۴۵ و امتیاز برتر ۱۱۴ بازی کرد. او به مدت ۱۲ سال، ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۸، کاپیتان تیم کریکت زنان انگلیس بود. در حالی که کاپیتان بود، او حتی یک مسابقه را نیز نباخت. او شش گل اول را در یک مسابقه تست زنان در سال ۱۹۶۳ در اوال کریکت مقابل استرالیا زد. او در تلاش برای برگزاری اولین جام جهانی زنان، کمک مالی از دوستش جک هیوارد، نقش اساسی داشت. او کاپیتان تیم انگلیس در این مسابقات بود و یک نیم قرن در فینال به ثمر رساند که انگلیس در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۳ در برابر استرالیا در اجباستون پیروز شد. زنان بر مردان پیروز شدند و به همین دلیل اولین جام جها
نی کریکت مردان برای دو سال دیگر برگزار نشد. ورزش های دیگر. او در سال ۱۹۶۴ به عنوان دروازه بان برای تیم ملی هاکی روی چمن انگلستان بازی کرد و گلف بازی بود که تعداد اشکال هایش تک رقمی بود (اصطلاحاً single-figure handicap). او استافوردشایر هاکی، اسکواش و گلف بازی می کرد. او از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳ در هیئت مدیره ولورهمپتون واندررز خدمت کرد و سپس نایب رئیس بود. کتابشناسی. او در سال ۱۹۷۶ با همکاری مشترک نتا راینبرگ، تاریخچه کریکت زنان را با نام "بازی جوانمردانه: داستان کریکت زنان" نوشت و انتشارات آنگوس و رابرتسون آن را چاپ کرد"." (). او همچنین دو سال بعد، یک راهنمای آموزشی برای هاکی روی چمن به نام "راشل هیهو فلینت: هاکی روی چمن" با کتاب های ورزشی بارون نوشت. ). زندگی نامه وی "به نام هیهو" () توسط انتشارات پلهام بوکس با پیشگفتاری از کمدین و عاشق کریکت اریک مورکم منتشر شد.
هالی لوئیز کالوین (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۸۹) یک بازیکن سابق کریکت انگلیسی است که به عنوان یک بولر آرتودوکس آهسته بازوی چپ و ضربه زن راست دست بازی می کرد. او در پنج مسابقه آزمایشی، ۷۲ مسابقه بین المللی یک روزه زنان و ۵۰ مسابقه بین المللی بیست ۲۰ برای انگلستان بین سال ۲۰۰۵ و بازنشستگی بین المللی خود در سال ۲۰۱۳ ظاهر شد. حرفه کریکت. در سطح مدرسه. کالوین در چیچستر به دنیا آمد و در مدرسه وستبورن هاوس در همان نزدیکی تحصیل کرد. او که یک خفاش دست راست و توپ زن بازوی چپ آهسته بود، در ابتدا به عنوان ضربه زن بازی می کرد و در سال ۷ شروع به بازی در اولین مسابقات تیم های تازه کار کرد و خیلی زود به میانگین بیش از ۱۰۰ رسید. پس از وستبورن هاوس، کالوین با بازی در تیم پسران در کالج برایتون، جای پای کاپیتان زنان انگلیس، کلر کانر را دنبال کرد. کالوین و سارا تیلور از برایتونیایی که در سال ۲۰۰۴ در جام زیر ۱۵ سال لردز تاورنر شرکت کردند، تنها دختران در بین ۱۰۰۰ تیم شرکت کننده بودند. مشارکت کالوین و تیلور در این مسابقه باعث ایجاد جنجال در باشگاه کریکت مریلبون شد و رئیس، رابین مارلار، گنجاندن آنها را «کاملاً ظالمانه» خواند. او ادامه داد که
«اگر جوان ۱۸ ساله ای باشد که بتواند با سرعت ۸۰ مایل در ساعت کاسه بازی کند و او به درستی تربیت شده باشد، نباید به هر قیمتی بخواهد به یک خانم صدمه بزند.» ریچارد کرنز، مدیر کالج برایتون، این اظهارات را رد کرد و آن را «نشان دهنده یک شکاف نسلی بزرگ» دانست. خود کالوین اظهار داشت که «ما فکر می کردیم خنده دار است… [آنها] با من رفتار متفاوتی ندارند. آنها به همان سرعت به سمت من توپ می زنند و به همان شدت به توپ ضربه می زنند». در تور کریکت به سری لانکا در دسامبر ۲۰۰۴، او یکی از آخرین افرادی بود که در استادیوم بین المللی گال قبل از سونامی روز باکسینگ در آن سال بازی کرد. در دسامبر ۲۰۰۶، کالوین به عنوان دانش آموز زن سال توسط کمپین "دیلی تلگراف با عنوان" «مسائل ورزش مدرسه» انتخاب شد و این جایزه را در زمین کریکت لورد از کلی هولمس، دارنده مدال طلای المپیک دریافت کرد. در سطح شهرستان. کالوین از می ۲۰۰۵ تا سپتامبر ۲۰۱۵ برای ساسکس بازی کرد. او بخشی از تیم های ساسکس بود که در سال ۲۰۰۵ و بار دیگر در سال ۲۰۰۸ قهرمان مسابقات شهرستانی زنان شد. لیگ کریکت وست ساسکس جایزه ای را به نام او نامگذاری کرده است که هر ساله به بهترین بازیکن کریکت
زن جوان در این شهرستان اهدا می شود. در سطح بین الملل. اولین درگیری کالوین با کریکت بین المللی در اوت ۲۰۰۵ اتفاق افتاد، زمانی که تیم انگلستان برای رویارویی با تیم بین المللی زنان استرالیا در زمین کریکت شهرستان هوو آماده می شد. از او دعوت شد تا در برابر تیم انگلیسی در تورها توپ بزند تا آنها را در برابر یک چرخنده بازوی چپ تمرین دهد، که تیم استرالیا در قالب شلی نیچکه به میدان می رفت. پس از جلسه تمرین، از کالوین خواسته شد تا برای بازی چهار روزه توسط ریچارد بیتس، مربی تیم در دسترس باشد. کاپیتان تیم کلر کانر اعتراف کرد که گنجاندن او «قوز خالص» بود، و معتقد بود که ویکت خشک و غبارآلود برای اسپین بولینگ مطلوب است. بیتس به "تایمز" توضیح داد که «زمین کمی فرسوده شده بود، و ما احساس کردیم که هالی می تواند به ما در بهره برداری از آن کمک کند». کالوین اولین بازی خود در انگلستان را در ۹ اوت ۲۰۰۵ انجام داد و در ۱۵ سال و ۳۳۶ روز جوانترین بازیکن کریکت (از هر جنس) شد که برای انگلستان تست کریکت بازی کرد. او در بازی افتتاحیه خود سه ویکت گرفت، کیت بلکول و جولیا پرایس را در دو توپ متوالی اخراج کرد و تقریباً جولی هیز را برای هت تریک گ
رفت. کالوین با یادآوری تجربه فوریه ۲۰۰۸، گفت: «فکر می کنم خوش شانس بودم… نمی دانستم مقابل چه کسی بازی می کنم - همه این نام های بزرگی که مقابل من قرار می گیرند و من تقریباً هیچ ایده ای نداشتم». او نزدیک به هت تریک خود را به عنوان «لحظه ای بسیار خاص» توصیف کرد. اگرچه بیتس گفت که «او ممکن است مجبور شود چند سال صبر کند تا فرصت دیگری [برای بازی در انگلیس] به دست آورد»، کالوین عضو ثابت تیم های بین المللی انگلیس شد. تا آگوست ۲۰۰۷، او دو تست کریکت و یازده مسابقه بین المللی یک روزه داشت. در سری چهارگوش زنان در هند در سال ۲۰۰۶، کالوین سه ویکت برای ۴۷ در برابر نیوزیلند، و سپس ۳ ویکت بر ۵۰ در پلی آف سوم تا چهارم به دست آورد تا تیم انگلیس مقام سوم را تضمین کند. در ۱۰ آگوست ۲۰۰۷، کالوین در افتتاحیه مسابقه بین المللی بیست ۲۰ خود، مقابل آفریقای جنوبی در تاونتون، یک ویکت و دو ضربه گرفت. علیرغم اینکه کوچک ترین عضو تیم بود – عکسی که بی بی سی اسپورت منتشر کرد نشان می دهد که او به راحتی در یک کیسه کریکت جا می شود – او در سه مسابقه بعدی سری T20I مقابل نیوزلند ارزش خود را ثابت کرد و در هر دو بازی ویکت گرفت. بازی کرد. در فوریه ۲۰۰۸،
کالوین سومین مسابقه تست بین المللی خود را در تور استرالیا انجام داد، به عنوان بخشی از تیم زنان انگلستان که در سال ۲۰۰۵ برنده شد. کالوین اعتراف کرد که قبل از سری بازی های یک مسابقه «کمی تحت فشار» احساس می کرد. انگلستان ۴۲ سال قبل از پیروزی در سال ۲۰۰۵، خاکستر زنان را نبرده بود. او ادعا کرد که تیم «قطعا به دنبال پیروزی است… ما چیزهای بیشتری برای از دست دادن داریم». تیم انگلیس با شش ویکت پیروز شد و جام خاکستر را با موفقیت حفظ کرد. کالوین یک بهترین شخصی جدید را برای مسابقات آزمایشی تعیین کرد و در طول انینگ دوم، سه را برای ۴۲ به دست آورد. بهترین آنالیز بولینگ او در کریکت مسابقات بین المللی یک روزه زنان در ۱ سپتامبر ۲۰۰۸ زمانی که او ۴ بر ۲۰ را در مقابل هند در دومین مسابقه این سری در تاونتون گرفت، پیشی گرفت. او بخشی جدایی ناپذیر از حمله انگلیس در جام جهانی کریکت زنان در سال ۲۰۰۹ بود. او در این بازی ۹ ویکت در ۱۸ در رقابت گرفت و در یک پایان پرتنش در فینال مقابل نیوزلند ضربه های خوبی زد. او بهترین ویکت گیر در مسابقات جهانی بیست ۲۰ زنان در انگلستان در سال ۲۰۰۹ بود. زندگی شخصی. کالوین ۱۰ نمره A را در آزمون های جی سی اس
ای، سه نمره در آزمون های سطح AS و ۴ نمره در سطح A کسب کرد. در سال ۲۰۰۹، او شروع به تحصیل در رشته علوم طبیعی دانشگاه دورهام کرد، که یکی از شش مرکز عالی کریکت دانشگاه انگلستان به آن پیوست شده است. کالوین پس از بازنشستگی از کریکت در سن ۳۲ سالگی، به عنوان مدیر مسابقات ورزشی کریکت در بازی های کشورهای مشترک المنافع ۲۰۲۲ در بیرمنگام مشغول به کار شد.
بئاتریس ماسیلینگی (زادهٔ ۱۰ آوریل ۲۰۰۳) دوندهٔ سرعت نامیبیایی است. او در سن ۱۸ سالگی در المپیک ۲۰۲۰ توکیو در دوی ۲۰۰ متر در جایگاه ششم قرار گرفت و به همراه کریستین امبوما، دوندهٔ سرعتی نامیبیا و دارندهٔ مدال نقرهٔ نهایی، به فینال رسید. ماسیلینگی در دوی ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر در مسابقات جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۲۱، مدال نقره گرفت. ماسیلینگی با امتیازهای ۵۰٫۴۲ و ۴۹٫۵۳ ثانیه به ترتیب در دسامبر ۲۰۲۰ و آوریل ۲۰۲۱ در مادهٔ ۴۰۰ متر، دومین سریع ترین زمان جهان زیر ۱۸ سال و سومین سریع ترین زمان جهان زیر ۲۰ سال در تاریخ را ثبت کرد. هفته ها قبل از بازی های ۲۰۲۱ توکیو، اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی با توجه به مقررات آنان در مورد سطح تستوسترون برای ورزشکاران مبتلا به اختلالات جنسی XY، اعلام کرد که ماسیلینگی و امبوما هر دو مجاز به شرکت در مسابقات بین ۴۰۰ متر تا یک مایل تحت رده بندی زنان نیستند. سال های اولیه. ماسیلینگی در ۱۰ آوریل ۲۰۰۳ در کاتیما مولیلو، شهری در منطقهٔ زامبزی نامیبیا به دنیا آمد. او توسط مادربزرگش الیزابت مووی کاموی بزرگ شد و در کالج کشاورزی گروتفونتین در شهر گروتفونتین تحصیل کرد. حرفه. نوجوانی. در ماه مه
ٔ ۲۰۱۹، ماسیلینگی ۱۶ ساله چهار مدال طلا را در بازی های مدرسهٔ کوساسا در مانزینی، اسواتینی به دست آورد و رکوردهایی را در ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر به ثبت رساند. در ماه ژوئیه، در مسابقات دو و میدانی قهرمانی آفریقای جنوبی در موکا، موریس، او مدال طلا را در دوی ۲۰۰ و ۴۰۰ متر به دست آورد و مسافت قبلی بهترین فردی را ۲۳٫۷۶ ثانیه تعیین کرد.او در بازی های آفریقایی ۲۰۱۹ در رباط مراکش در ماه اوت شرکت کرد و در مادهٔ ۴۰۰ متر با زمان ۵۲٫۵۶ ثانیه هفتم شد. در ۷ مارس ۲۰۲۰، این دوندهٔ سرعت بهترین زمان شخصی جدید خود را با ۵۲٫۱۹ ثانیه در سواکوپموند، نامیبیا ثبت کرد. در ۳ اکتبر، ماسیلینگی در مسابقهٔ کیپ کینو کلاسیک در نایروبی، کنیا شرکت داشت و پیشرفت زیادی کرد و بهترین رکورد زیر ۱۸ سال آفریقا و رکورد بزرگسالان نامیبیا ۵۰٫۹۹ ثانیه را به نام خود ثبت کرد.پس از آن، یک بورس تحصیلی کامل از دانشگاه اوکلاهاما به او پیشنهاد شد.او در ماه نوامبر در مسابقات قهرمانی نامیبیا در ویندهوک در دوی ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر مدال طلا گرفت.در دسامبر، او در این رویدادها به ترتیب به ۱۱٫۳۸ ثانیه (ویندهوک)، ۲۲٫۷۱ ثانیه (پرتوریا)، ۵۰٫۴۴ ثانیه و سپس ۵۰٫۴۲ ثانیه (پرتوریا)
برتری یافت. نتیجهٔ او در ۴۰۰ متر قهرمانی جهان در سال ۲۰۲۰، رکورد ملی بزرگسالان جدید و همچنین رکورد زیر ۲۰ سال آفریقا بود. ۲۰۲۱. در ۱۰ آوریل، در مسابقهٔ آل کامرز میت در لوساکا، زامبیا، ماسیلینگی رکورد جدیدی را در مسابقات شخصی و نامیبیا در ۲۰۰ متر با ۲۲٫۷۲ ثانیه به نام خود ثبت کرد. در ۱۱ آوریل، او بهترین زمان خود را در ۴۰۰ متر به ۴۹٫۵۳ ثانیه کاهش داد؛ سومین سریعترین زمان زیر ۲۰ سال جهان در تاریخ. او تنها به هموطن خود کریستین امبوما باخت که رکورد غیررسمی زیر ۲۰ سال جهان را ثبت کرده بود.در ۲۰ ژوئن، ماسیلینگی بازی خود را در اروپا در یادبود کوسوسینسکی در خوژوف لهستان برقرار کرد و در ۴۰۰ متر با زمان ۴۹٫۸۸ ثانیه پیروز شد. او رکورد استادیوم را به نام خود ثبت کرد و زمان او تنها ۰٫۱۳ ثانیه کمتر از مسابقهٔ سال ۱۹۷۶ و رکورد جهانی ۴۹٫۷۵ ثانیه بود که توسط ایرنا شوینسکا در ۳۰ سالگی ثبت شده بود. او از مسابقه ۴۰۰ متر در المپیک ۲۰۲۰ توکیو انصراف داد؛ فدراسیون دو و میدانی نامیبیا اعلام کرد که او در مادهٔ ۲۰۰ متر شرکت خواهد کرد که او نیز برای آن واجد شرایط است.در این بازی، ماسیلینگی در ۲۰۰ متر زنان در جایگاه ششم قرار گرفت و بهتری
ن زمان شخصی را ۲۲٫۲۸ ثانیه در فینال ثبت کرد. اختلاف نظر در مورد سطح تستوسترون. در ژوئیه ۲۰۲۱، کمیتهٔ ملی المپیک نامیبیا اعلام کرد با توجه به قوانین جهانی دو و میدانی که در سال ۲۰۱۸ ارائه شده، ورزشکاران دارای اختلالات رشد جنسی خاص که در مسابقات دوی زنان از ۴۰۰ متر تا یک مایل شرکت می کنند، نمی توانند سطح تستوسترون خونشان بالاتر از ۵ نانومول در لیتر باشد، بنابراین ماسیلینگی و کریستین امبوما، دوندهٔ سرعتی نامیبیا، اجازه ندارند در مادهٔ ۴۰۰ متر در المپیک توکیو شرکت کنند.ماسیلینگی و امبوما در اوایل سال ۲۰۲۱ در یک کمپ آموزشی در ایتالیا تحت ارزیابی پزشکی قرار گرفتند که در آن تستوسترون آنها به دلیل یک بیماری ژنتیکی طبیعی، مثبت اعلام شد.هر دوی ورزشکار قبل از ارزیابی، از این وضعیت بی اطلاع بودند. شباهت هایی بین ماسیلینگی، امبوما و کستر سمنیا انجام گرفت؛ دوندهٔ دوی نیمه استقامت آفریقایی جنوبی که برجسته ترین ورزشکاری بود که تحت تأثیر تغییر قوانین جهانی دو و میدانی ۲۰۱۸ قرار گرفت و همچنین در المپیک ۲۰۲۰ شرکت نکرد.جنجال در مورد کناره گیری ماسیلینگی بر این واقعیت متمرکز بود که قانون ۲۰۱۸ در مورد سطح تستوسترون به صراحت در مور
د ورزشکاران بیناجنس دارای اختلالات رشد جنسی مانند سمنیا اعمال می شود، در حالی که آبنر ژواگوپ، رئیس کمیتهٔ ملی المپیک نامیبیا، ابتدا در یک کلیپ صوتی گفت که ماسیلینگی و امبوما «کروموزوم XX دارند.»با این حال، مقررات جهانی دو و میدانی مورد بحث، فقط برای ورزشکارانی با کاریوتایپ XY و تشخیص اختلالات رشد جنسی اعمال می شود و اظهارات ژوآگوب را مورد تردید قرار می دهد.ژوآگوب همچنین اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی را به نقض توافقنامه محرمانه در مورد نتایج ارزیابی اولیهٔ پزشکی متهم کرد.قبل از المپیک توکیو، کمیتهٔ ملی المپیک نامیبیا با صدور بیانیه ای رسمی، ارزیابی اتحادیه دو و میدانی جهانی را تأیید کرد و در عین حال اعلام کرد که ورزشکاران قبلاً از وضعیت خود بی اطلاع بوده اند.