Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ائتلاف اپوزیسیون باعث شد که مالکوم ترنبول، رهبر اپوزیسیون، رهبری را به تونی ابوت، از حزب کمونیست استرالیا، که مخالف حزب کمونیست است، واگذار کند. دولت راد انتخابات را اعلام نکرد و در آوریل ۲۰۱۰، راد برنامه های مربوط به حزب کمونیست را به تعویق انداخت. پس از انتخابات فدرال ۲۰۱۰، دولت گیلارد توانست سازوکار قیمت گذاری کربن را به عنوان بخشی از بسته آتی انرژی پاک (CEF) در سال ۲۰۱۱ به قانون تبدیل کند و از اول ژوئیه ۲۰۱۲ لازم الاجرا شد. با این حال، پس از انتخابات فدرال ۲۰۱۳، تغییری در دولت رخ داد و دولت ابوت در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴ بسته CEF را لغو کرد با توجه به عدم قطعیت زیاد در سیاست گذاری پیرامون این طرح، سازمان ها در استرالیا به شیوه ای نسبتاً غیررسمی و بی رمق واکنش نشان دادند و تا حد زیادی از انجام هرگونه سرمایه گذاری کلان در فناوری کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در طول اجرای طرح خودداری کردند. تاریخچه. در سال انتخابات ۲۰۰۷، هم دولت ائتلافی به رهبری لیبرال ها و هم حزب مخالف کارگر قول دادند که تجارت کربن را آغاز کنند. راد، رهبر مخالفان، در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷ دستور بررسی تغییرات اقلیمی گارنوت را صادر کرد، در حالی که نخست وزیر جا
ن هاوارد طرح خود را برای طرح تجارت کربن در ۴ ژوئن ۲۰۰۷، پس از گزارش نهایی گروه ویژه نخست وزیری در مورد تجارت انتشار گازهای گلخانه ای، اعلام کرد. حزب کارگر در انتخابات ۲۴ نوامبر ۲۰۰۷ پیروز شد. کاغذ سبز. پیش نویس گزارش گارنوت، که در ۴ ژوئیه ۲۰۰۸ منتشر شد، تنها یکی از ورودی های فراوان به فرایند سیاست گذاری بود. دولت کارگر همچنین در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ «گزارش سبز» را منتشر کرد که طرح مورد نظر برای طرح تجارت کربن را شرح می داد. طرح کاهش آلودگی کربن، یک رویکرد مبتنی بر بازار برای آلودگی گازهای گلخانه ای بود که قرار بود در سال ۲۰۱۰ اجرا شود (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۹). دغدغه اصلی دولت استرالیا، طراحی صحیح چنین طرحی بود، به طوری که مکمل چارچوب سیاست اقتصادی یکپارچه باشد و با استراتژی تجاری دولت سازگار باشد (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۰). هدف طرح کاهش آلودگی کربن، دستیابی به اهداف کاهش انتشار گازهای گلخانه ای استرالیا به انعطاف پذیرترین و مقرون به صرفه ترین روش؛ حمایت از یک واکنش جهانی مؤثر به تغییرات اقلیمی؛ و ارائه کمک های انتقالی به خانوارها و شرکت هایی بود که بیشترین آسیب را دیده اند (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱
۴). اساس طرح کاهش آلودگی کربن، یک سیستم محدودیت و مبادله بود و راهی برای محدود کردن آلودگی گازهای گلخانه ای و همچنین ایجاد انگیزه برای افراد و مشاغل جهت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بود (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۱). دولت استرالیا می توانست برای انتشار کربن، سقفی تعیین کند که با اهداف بلندمدت کاهش انتشار کربن استرالیا به میزان ۶۰ درصد در مقایسه با سطح سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۵۰ سازگار باشد (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۱). دو عنصر قطعی در طرح محدودیت انتشار و تجارت وجود داشت: خود محدودیت انتشار و توانایی تجارت (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۲). این سقف، محدودیتی است که طرح کاهش آلودگی کربن برای انتشار گازهای گلخانه ای وضع کرده است. هدف این سیستم دستیابی به نتیجه زیست محیطی کاهش انتشار گازهای گلخانه ای است، ایده این است که محدود کردن انتشار گازهای گلخانه ای، قیمتی برای کربن ایجاد می کند و توانایی تجارت تضمین می کند که انتشار گازهای گلخانه ای با کمترین قیمت ممکن کاهش یابد. تعیین محدودیت به این معنی است که حق انتشار گازهای گلخانه ای کمیاب می شود و کمیابی مستلزم هزینه است. طرح کاهش آلودگی کربن می توانست به طور سیستما
تیک در کل اقتصاد ، قیمت کربن را تعیین کند (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۳). بخش های «تحت پوشش»، منابع انتشار گازهای گلخانه ای هستند که مشمول محدودیت انتشار می شوند، که در طرح کاهش آلودگی کربن (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۲) مشخص شده اند. پس از تعیین سقف، دولت مجوزهایی معادل با آن سقف صادر می کرد. در سند سبز مثالی زده شده است: «اگر قرار باشد سقف انتشار گازهای گلخانه ای در یک سال خاص به ۱۰۰ میلیون تن CO2-e محدود شود، ۱۰۰ میلیون «مجوز» در آن سال صادر خواهد شد» (۲۰۰۸، ۱۲). برای هر تُن انتشار گازهای گلخانه ای، یک منبع انتشار گازهای گلخانه ای ملزم به اخذ و ارائه مجوز بوده است (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۲). انتظار می رفت حدود هزار شرکت از این طرح تعهداتی داشته باشند. قیمت انتشار گازهای گلخانه ای، هزینه کالاها و خدماتی را که بیشترین میزان انتشار گازهای گلخانه ای را دارند، افزایش می دهد. این بدان معناست که تغییری در قیمت کالاها و خدمات در سراسر اقتصاد ایجاد خواهد شد که نشان دهنده میزان انتشار گازهای گلخانه ای توسط آن کالا یا خدمات است؛ بنابراین، این امر به کسب وکارها و مصرف کنندگان انگیزه می دهد تا از فناوری های ک
م آلاینده استفاده و در آنها سرمایه گذاری کنند. دومین عنصر اساسی طرح سقف و معامله، قابلیت معامله است. از آنجایی که مجوزهای آلودگی کربن قابل معامله خواهند بود، قیمت مجوزها توسط بازار تعیین خواهد شد ایده اصلی پشت این بخش از طرح این است که شرکتی که بتواند کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را ارزان تر از قیمت مجوز انجام دهد، این کار را انجام خواهد داد و اگر هزینه کاهش انتشار گازهای گلخانه ای برای یک شرکت از هزینه مجوزها بیشتر باشد، هزینه مجوزها را پرداخت خواهد کرد. شرکت ها با تجارت بین خود، با کمترین هزینه برای اقتصاد، به سقف طرح دست می یابند. این محدودیت تنها در صورتی به اهداف زیست محیطی مورد نظر دست می یابد که اجرا شود. این بدان معناست که شرکت های مسئول انتشار گازهای گلخانه ای تحت پوشش طرح کاهش آلودگی کربن باید میزان انتشار گازهای گلخانه ای خود را رصد کرده و آنها را به طور دقیق به دولت گزارش دهند (وزارت تغییرات اقلیمی، ۲۰۰۸، ۱۲). داده های انتشار گزارش شده باید پایش و تأیید شوند.
منطقه شهری ریستینومی () یکی از دوازده زیرمنطقه واسا، فنلاند است. این زیرمنطقه در آخرین شمارش (۳۱ دسامبر ۲۰۱۷) ۷۱۸۴ نفر جمعیت داشته است.
ساعت تابستانی اسرائیل () که در انگلیسی با نام «زمان تابستانی اسرائیل» (Israel Daylight Time:IDT) نیز شناخته می شود، روشی در اسرائیل است که در آن ساعت ها یک ساعت به جلو کشیده می شوند و از جمعه قبل از آخرین یکشنبه مارس شروع می شوند و در آخرین یکشنبه اکتبر پایان می یابند.
تولید نارگیل به اقتصاد ملی سری لانکا کمک می کند. نام علمی نارگیل، "Cocos nucifera" است. سری لانکا دارای سه گونه نارگیل، نوع دراز، نوع کوتوله و نوع شاه نارگیل است. طبق آمار منتشر شده در ماه دسامبر ۲۰۱۸ توسط سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد، این کشور با تولید ۲٬۶۲۳٬۰۰۰ تن نارگیل در سال ۲۰۱۸، چهارمین تولیدکننده بزرگ نارگیل در جهان بود.
آنو موندی (، از لاتین «در سال جهان»؛ ، )، که به اختصار AM یا A.M. یا سال پس از آفرینش نامیده می شود، یک دوره تقویمی است که بر اساس روایات کتاب مقدس از آفرینش جهان و تاریخ پس از آن بنا شده است.
صومعه وانک (؛ ; ) یا پاشاوانک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گئورگ مقدس ( Surb Gevorg yekeghetsi; ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۲۵۱ میلادی یا بیشتر؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کوگ ('؛ جمع: "köge") یا گرودن نوعی پلدر است که در سواحل دریای شمال آلمان یافت شده و با ساخت خاکریزهایی که زمین را محصور می کنند، ایجاد می شود. در ادامه این فرایند، زمین ها زهکشی شده و مرداب هایی را پدیدمی آورند. این نوع احیای زمین در کنار رودخانه ها نیز استفاده می شود. به طور کلی، "کوگ" توسط تعدادی خاکریز (') محافظت می شود. ریشه شناسی. کلمه "کوگ" در املای اصلی آلمانی آن، به معنای «زمین مرتفع جلوی خاکریز» می باشد. این کلمه در کلمه هلندی نو حفظ شده است. "کوگ" اکنون به معنای «سرزمین خاکریزدار» است. پولدرها. در هلند و مناطق مجاور فریزیای شرقی، کلمه پلدر () برای زمینی به کار برده می شود که توسط خاکریز محصور شده و از آنجا آب به صورت مصنوعی زهکشی می شود. کلمه به ترتیب از در هلندی میانه، در هلندی قدیم و در نهایت از ' به معنای «قطعه ای از زمین که بالاتر از اطراف خود قرار دارد»، با کاربرد پسوند ' و میان هشت "" مشتق شده است. این کلمه احتمالاً با واژه انگلیسی ارتباط دارد. گرودن. اصطلاح "گرودن" ("") که در نیدرزاکسن، به ویژه در بخش شرقی فریزیای شرقی و در سرزمین اولدنبورگ استفاده می شود، به مناطق جدیدی از زمین اشاره دارد که
تحت تأثیر رسوبات دریا قرار گرفته اند؛ بدین شیوه که هنگام جزر و مد، رسوبات توسط دریا روی پهنه های گلی ته نشین می شوند. پس از رسیدن به یک ارتفاع مشخص، زمین خاکریزی می شود. زمین های خاکریزی شده تبدیل به "اینن گرودن ()" می شوند. در نتیجه زهکشی، خاک حاصلخیز فشرده شده و با گذشت زمان، می تواند تا زیر سطح دریا فرو بنشیند. بالا آمدن سطح دریا در جلوی خاکریز و فرونشست مناطق دریایی قدیمی و زهکشی شده در پشت خاکریز، منجر به ساخت خاکریزهای بیشتر در ارتفاع بالاتر می شود تا مناطق باتلاقی تازه محصور شده را دربر گیرد. به این ترتیب چیزی که به آن «پلکان پلدر» می گویند، شکل می گیرد. زهکشی. از آنجا که یک "کوگ" اغلب پایین تر از سطح دریا یا رودخانه مجاور قرار دارد، باید مرتباً زهکشی شود. این کار با کمک چاه های جذب کننده، دریچه های تخلیه، تلمبه خانه و پمپ های آب انجام می شود. امروزه پمپ ها توسط موتورها تغذیه می شوند، در دوران پیش از صنعتی شدن و گاهی حتی در مقطع اوج صنعتی سازی، آنها توسط نیروی باد (پمپ های بادی) به حرکت درمی آمدند. دسته های آسیاب بادی روی آب بندهای دلتای راین، از پمپ های آب قدیمی هستند. کوگ های امتداد رودخانه ها. علاو
ه بر زمین های احیا شده از دریا، "کوگ" می تواند به زمین های آباد شده در کرانه رودخانه ها نیز اشاره داشته باشد. اینها معمولاً زمین های مرطوبی هستند که اکنون برای کشاورزی استفاده می شوند. این امر، نیازمند ایجاد یک اکوسیستم کاملاً جدید است. همچنین، این مناطق در رودخانه های راین، البه و اودر برای حفاظت در برابر سیل استفاده می شوند. پس از فروکش کردن سیل، آب دوباره پمپ می شود و زمین می تواند تا سیل بعدی برای فعالیت های کشاورزی مورد استفاده قرار گیرد. تا دهه ۱۹۵۰، "کوگ ها" عمدتاً برای احیای زمین برای کشاورزی ایجاد می شدند؛ اما از آن زمان به بعد، هدف اصلی ایجاد "کوگ ها" حفاظت ساحلی بوده است.
کلیسای گریگور روشنگر مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
در اسرائیل، رهبر اپوزیسیون () سیاستمداری است که رهبری اپوزیسیون رسمی را در کنست، پارلمان اسرائیل، بر عهده دارد. رهبر اپوزیسیون، طبق سنت سیاسی، رهبر بزرگترین حزب سیاسی در کنست است که در دولت نیست (یا از آن حمایت نمی کند).
سیلوان شالوم (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل اسرائیل است. او بین سال های ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۵ به عنوان عضو کنست از حزب لیکود خدمت کرد. او چندین سمت برجسته وزارتی، از جمله معاون نخست وزیر و وزیر کشور را بر عهده داشت. او در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۵ به دنبال اتهامات آزار جنسی استعفا داد. بعداً، دادستان کل این تحقیقات را مختومه اعلام کرد و گفت که این ادعاها بی اساس بوده اند.
وزارت دارایی اسرائیل () وزارتخانه اصلی اقتصادی دولت اسرائیل است. این وزارتخانه مسئول برنامه ریزی و اجرای سیاست کلی اقتصادی دولت و همچنین تعیین اهداف برای سیاست مالی، تهیه پیش نویس بودجه کشور و نظارت بر اجرای بودجه مصوب است. این وزارتخانه همچنین درآمدهای کشور را مدیریت می کند، مالیات های مستقیم و غیرمستقیم را جمع آوری می کند و سرمایه گذاری های غیرمقیم را ترویج می دهد. علاوه بر این، این وزارتخانه روابط اقتصادی با دولت های خارجی، سازمان های اقتصادی و جامعه بین المللی را هدایت می کند. این وزارتخانه بخش شرکت های دولتی و بازار سرمایه، پس انداز و بیمه را تنظیم می کند. این وزارتخانه همچنین مسئول واحدهای کمکی برای وزارتخانه های دولتی در زمینه وسایل نقلیه موتوری، خدمات کامپیوتری، چاپ و تدارکات دولتی است.
حوضه سیدنی یک زیست منطقه موقت استرالیایی است و هم یک نهاد ساختاری و هم یک منطقه رسوبی است که اکنون در ساحل شرقی نیو ساوت ولز، استرالیا حفظ شده و بخشی از ضلع شرقی آن اکنون در زیر دریای تاسمان فرورفته است. این حوضه به نام شهر سیدنی نامگذاری شده است که در مرکز آن قرار دارد. حدود حوضه سیدنی با ضخامتی، از سنگ های رسوبی پرمین و تریاس تشکیل شده است که از نیوکاسل در شمال تا خلیج بیتمنز در جنوب و از غرب تا رشته کوه بزرگ جداکننده امتداد دارد. این حوضه همچنین مراکز اصلی نیوکاسل، گاسفورد و ولونگونگ و همچنین پایتخت ایالت سیدنی را در خود جای داده است و دارای ذخایر زغال سنگ از نظر اقتصادی قابل توجهی است. بندر معروف سیدنی و صخره های تراشیده شده کوه های آبی، سازندهای شاخصی از لایه های بالایی نسبتاً سخت ماسه سنگ هستند. این حوضه شامل منطقه کوهستانی بزرگ بلو ماونتینز است که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. جغرافیا. طبق گزارش صنایع اولیه نیو ساوت ولز، این حوضه تقریباً امتداد دارد. از خط ساحلی از نیوکاسل در شمال تا دریاچه دوراس (نزدیک خلیج بیتمنز) در جنوب. مرز غربی از دریاچه دوراس به صورت خطی از طریق لیتگو تا اطراف اولان (نز
دیک ماجی) ادامه می یابد. مرز در شمال در امتداد رشته کوه لیورپول تا نقطه ای به طول در شمال موسولبروک، و سپس امتداد دارد به ساحل نیوکاسل برگشتم. در شرق، این حوضه تا لبه فلات قاره ادامه دارد. مساحت کل حوضه تقریباً در خشکی به علاوه فراساحلی. مرکز حوضه در حدود واقع شده است. در غرب منطقه تجاری مرکزی سیدنی در فیرفیلد، اگرچه تنها جوان ترین سنگ های تریاس (تریاس میانی) در منطقه سیدنی رخنمون دارند. وزارت تغییرات اقلیمی، انرژی، محیط زیست و آب دولت استرالیا، این حوضه را به عنوان یک منطقه زیستی موقت استرالیایی طبقه بندی می کند که شامل است. در همین حال، طبق گزارش، این حوضه پوشش می دهد. که از این تعداد در ساحل است و در ساحل فراساحلی با عمق آب تا قرار دارد. . یکی دیگر از آژانس های دولتی استرالیا، مساحت این حوضه را تقریباً طبقه بندی می کند. . تاریخچه و شکل گیری. فعالیت های آذرین جزئی در این حوضه در دوران ژوراسیک پیشین (یعنی ۲۱۰ میلیون سال پیش)، مزوزوئیک پسین (یعنی ۱۰۰ تا ۹۰ میلیون سال پیش) و سنوزوئیک (یعنی ۶۵ میلیون سال پیش) رخ داده است.فعالیت ژوراسیک پیشین منجر به تشکیل توده نفوذی دولریتی پراسپکت در تپه پراسپکت شد. اگرچه رسوب
گذاری ژوراسیک در حوضه سیدنی مشاهده نشده است، اما لوله های برشی آتشفشانی ژوراسیک (دیاترم ها) وجود دارد. حوضه آبریز سیدنی بخشی از یک سیستم حوضه آبریز بزرگ است که بیش از امتداد دارد. از حوضه بوئن در کوئینزلند تا حوضه در نیو ساوت ولز. در خشکی، این حوضه شامل رسوبات آواری پرمو-تریاس، در حالی که حوضه فراساحلی شامل رسوبات. این حوضه بر روی کمربند چین خورده لاچلان و رسوبات آتشفشانی-آواری کربنیفر پسین قرار دارد. این حوضه در طول کشش در پرمین پیشین تشکیل شده است، و نیمی از گرابن های آن توسط گروه های دال وود و تالاترنگ پر شده اند. بارگذاری فورلند با فشرده سازی کوه زایی کورارونگ در اوایل پرمین دنبال شد. بالاآمدگی اواخر پرمین مرتبط با فاز بارگذاری فورلند نیوانگلند منجر به تشکیل مراکز رسوبی در حوضه شمال شرقی سیدنی با فسیل های دریایی به بهترین شکل حفظ شده شد. این مراکز رسوبی با رسوبات آذرآواری و آبرفتی-پالودالِ منطقهٔ زغال سنگ نیوکاسل پر شده اند. در تریاس، بالاآمدگی حوضه فراساحلی منجر به تغییر شکل رسوبات پرمین در محیط های رودخانه ای شد. این حوضه در تریاس میانی، مرحله نهایی تغییر شکل (رانش) را تجربه کرد که در آن بالا آمد و به
خشکی تبدیل شد و فرسایش از این زمان تا به امروز ادامه دارد. گسترش و فروپاشی دریای تاسمان که از کرتاسه پسین آغاز شد، منجر به ایجاد مرزهای ساختاری فعلی حاشیه شرقی این حوضه شد. در جنوب و غرب، حوضه با خطوط صخره ای تشکیل شده بر روی ماسه سنگ ها و کنگلومراهای رسوبات اولیه پرمین به پایان می رسد و آبشارها در تمام پرتگاه ها گسترده شده اند. هیدرولوژی. هیدرولوژی این حوضه شامل سه حوضه زهکشی اصلی است که توسط دفتر آب نیو ساوت ولز تعریف شده است که کاملاً یا عمدتاً در جغرافیای حوضه قرار دارند؛ یعنی حوضه آبریز ساحل مرکزی، حوضه آبریز هاکسبری - نپین و حوضه آبریز کلانشهر سیدنی. علاوه بر این، برخی از رودخانه های حوضه آبریز هانتر -سنترال و حوضه آبریز ساوترن ریورز نیز عمدتاً در این حوضه قرار دارند. در حوضه آبریز هانتر-سنترال ریورز، زیرحوضه هانتر ریور مرز شمالی حوضه را تشکیل می دهد. در حوضه آبریز رودخانه های جنوبی، زیرحوضه های ایلاوارا و شولهاون مرز جنوبی را تشکیل می دهند.
کلیسای صلیب مقدس (تفلیس) (؛ ) یا ؛ یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۸۵۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای نوراشن (تفلیس) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۵–۱۶ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سعید برجی (۱۳۳۷ – ۲۳ خرداد ۱۴۰۴) فیزیک دان هسته ای ایرانی بود که در جریان حملات ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران کشته شد. او در ۲۲ مارس ۲۰۱۹ توسط وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا تحریم شده بود. زندگی نامه. سعید برجی، سال ۱۳۳۷ در محله احمدآباد آبادان، زاده شد. او از دانشمندان ایرانی در حوزه مواد انفجاری و فناوری های دفاعی بود. او دارای دکترای مهندسی مواد از دانشگاه صنعتی مالک اشتر و از اعضای کلیدی پروژه آماد بود که در توسعه فناوری های استراتژیک و تحقیقات مرتبط با انرژی بالا و مواد شیمیایی پیشرفته نقش مهمی ایفا می کرد. برجی افزون بر فعالیت علمی، نقش مهمی در انتقال دانش و تدریس در دانشگاه از خود نشان داد. سعید برجی، رئیس پیشین مرکز تحقیقات فناوری انفجار و ضربه (متفاض)، نقش کلیدی در توسعه چاشنی های پیشرفته برای سلاح های انفجاری داشت. این مرکز زیرمجموعه سازمان سپند، در تولید چاشنی هایی مانند EBW و MPI فعالیت می کرد. برجی همچنین با ویچسلاو دانیلنکو، دانشمند اوکراینی، در طراحی محفظه های تست انفجار همکاری داشت. او در رأس شرکت هایی چون «آذر افروز سعید» و «آروین کیمیا ابزار» قرار داشت که به عنوان پوشش هایی برای پروژه های تحقی
قاتی حساس مورد استفاده قرار می گرفتند. ترور. سعید برجی در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ یکی از افرادی بود که در جریان حملات ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران مورد هدف قرار گرفت و ترور شد.
گروه ۲۴ مهندسی بعثت از تیپ های مهندسی رزمی نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و تحت امر قرارگاه کربلا است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر بروجرد، استان لرستان مستقر می باشد. پیشینه شکل گیری گروه ۲۴ مهندسی بعثت به سال ۱۳۶۵ در خلال جنگ ایران و عراق بازمی گردد، که به عنوان یگان زیرمجموعه تیپ ۵۷ حضرت ابوالفضل تأسیس شد. در طول جنگ ۷۰۰ نفر از اعضای این گروه کشته شدند. هم اکنون سرتیپ دوم پاسدار ایرج مولایی راد فرماندهی گروه ۲۴ بعثت را برعهده دارد.
انرژی زمین گرمایی در نیوزیلند بخش قابل توجهی از ظرفیت تولید انرژی این کشور را تشکیل می دهد و ۲۵٪ از کل عرضه انرژی و ۱۹٪ از تولید برق در سال ۲۰۲۱ را تشکیل می دهد. این امر، نیوزیلند را در بین کشورهای عضو آژانس بین المللی انرژی (IEA) در جایگاه برترین کاربر انرژی زمین گرمایی، هم در تأمین کل انرژی و هم در تولید برق قرار می دهد. انرژی زمین گرمایی دومین منبع بزرگ برق تجدیدپذیر نیوزیلند را تشکیل می دهد و تخمین زده می شود که جزیره شمالی پتانسیل تولید ۱۰۰۰ مگاوات برق را داشته باشد. با این حال، بهره برداری کامل ممکن است به دلیل ملاحظات اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی محدود شود. اکتشافات در جزیره جنوبی، چشم اندازهای زمین گرمایی را در زیر گسل آلپ آشکار کرده است، با این حال، مؤسسه علوم زمین شناسی و هسته ای (GNS) اظهار می کند که این منابع احتمالاً جزئی هستند و بیشتر برای استفاده مستقیم در مقیاس کوچک مناسبند تا برای تولید گسترده برق. انرژی زمین گرمایی به دلیل عدم وابستگی به آب و هوا، به عنوان قابل اعتمادترین منبع انرژی تجدیدپذیر نیوزیلند، بالاتر از باد، خورشید و حتی برق آبی، توصیف شده است. همچنین با افزایش قیمت سوخت های پتروشی
می و بهره برداری از سایت های برق آبی آسان، این منبع به عنوان جذاب ترین منبع جدید انرژی در حال حاضر (دهه های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰) برای نیوزیلند توصیف شده است - تخمین زده شده است که ۱۰۰۰ مگاوات دیگر از منابع زمین گرمایی می تواند برای تولید برق استفاده شود. تولید برق. در سال ۲۰۲۱، نیوزیلند در مجموع ۴۵ تراوات ساعت برق تولید کرد که سهم منابع انرژی تجدیدپذیر ۸۱٪ یا ۳۶ تراوات ساعت بود. در میان این موارد، انرژی زمین گرمایی با تأمین ۱۹٪، جایگاه ویژه ای داشت. در طول دوره زمانی ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱، سهم انرژی های تجدیدپذیر در تولید برق به طور مداوم افزایش یافته است. به طور خاص، استفاده از منابع زمین گرمایی برای تولید برق افزایش قابل توجهی داشته و در این دوره ۱۶۵ درصد رشد داشته است. میدان های زمین گرمایی. اکتشاف میدان های زمین گرمایی نیوزیلند بسیار گسترده بوده است و تا دهه ۱۹۸۰، اکثر میدان ها نقشه برداری شده در نظر گرفته می شدند و ۱۲۹ میدان کشف شده بودند که ۱۴ مورد از آنها در رده ۷۰ تا ۱۴۰ قرار دارند. محدوده دمایی °C، ۷ در ۱۴۰–۲۲۰ محدوده °C و ۱۵ در &gt;۲۲۰ محدوده درجه سانتیگراد. در حال حاضر، برخی از میدان های زمین گرمایی جدید بالقوه در
حال بررسی هستند که هیچ نمود سطحی ندارند. میدان های زمین گرمایی دمای بالای نیوزیلند عمدتاً در اطراف منطقه آتشفشانی تائوپو (که بیشترین ظرفیت تولید برق فعال فعلی را نیز دارد)، در مرکز جزیره شمالی، و یک میدان بزرگ دیگر در چشمه های نگاوها در نورث لند، متمرکز شده اند. با این حال، سیستم های بیشتری (که برخی از آنها به طور بالقوه قابل بهره برداری هستند) در سراسر کشور پراکنده شده اند، از دشت های هوراکی گرفته تا خلیج پلنتی و چشمه های آب گرم متعدد در جزیره جنوبی، که اکثر آنها با گسل ها و سایر ویژگی های تکتونیکی مرتبط هستند. بسیاری از کاربردهای انرژی زمین گرمایی در نیوزیلند، بخار/سیال سرد شده را دوباره به میدان های زیرزمینی تزریق می کنند تا میدان ها را به عنوان منابع انرژی گسترش دهند یا به طور نامحدود از آنها استفاده کنند. تاریخچه. استفاده از انرژی زمین گرمایی در نیوزیلند به شدت به وایراکی، جایی که اولین نیروگاه زمین گرمایی در سال ۱۹۵۸ افتتاح شد، گره خورده است. در آن زمان، این تنها دومین کارخانه بزرگ موجود در سراسر جهان بوداولین کارخانه در لاردریلو، ایتالیا بود که در سال ۱۹۱۱ افتتاح شد. از آن زمان تاکنون چندین نیروگاه جدی
د و تجهیزات افزایش دهنده راندمان مرحله دوم اضافه شده اند، اگرچه به دلیل کاهش تولید بخار در طول یک دهه، مقداری از تولید بخار نیز کاهش یافته است؛ بنابراین، برخی از نیروگاه ها در حجم استخراج بخار محدود می شوند تا امکان بازسازی مزارع فراهم شود و درصدی از بخار/آب دوباره تزریق می شود. بیش از شش دهه است که انرژی زمین گرمایی بخش کلیدی از چشم انداز برق نیوزیلند بوده است و اکثر تأسیسات آن در منطقه آتشفشانی تائوپو واقع شده اند. با نگاهی به آینده، پیش بینی می شود که تا سال ۲۰۳۰، برق تولید شده از منابع زمین گرمایی در نیوزیلند به تقریباً ۱۰٫۳ تراوات ساعت (TWh) برسد. تحقیق. تخصص قابل توجهی در تحقیقات زمین گرمایی در موسسات تحقیقاتی و دانشگاه های نیوزیلند وجود دارد. به طور خاص، در و برنامه زمین گرمایی در دانشگاه اوکلند. نیوزیلند همچنین یکی از کشورهای شریک در مشارکت بین المللی برای توسعه انرژی در کشورهای جزیره ای (EDIN) است. به عنوان بخشی از EDIN, نیوزیلند در پروژه های تحقیقاتی بین المللی برای ارزیابی و افزایش تولید برق زمین گرمایی در داخل کشور و همچنین در ۱۸ کشور جزیره ای اقیانوس آرام مشارکت دارد. قوانین و مقررات. قانون انرژی
زمین گرمایی مصوب ۱۹۵۳ توسط قانون مدیریت منابع مصوب ۱۹۹۱ (RMA) منسوخ شد. قانون انرژی زمین گرمایی، حقوق آب را اعطا کرد که عموماً با موافقت نامه های منابع RMA جایگزین شده اند. مقررات انرژی زمین گرمایی مصوب ۱۹۶۱، نقش «بازرسان زمین گرمایی» را تعریف کرده و فرآیندهای مربوط به درخواست مجوزها و مجوزها را مشخص می کند. قانون توانمندسازی انرژی زمین گرمایی شهر روتوروا مصوب ۱۹۶۷، قانونی است که به شورای شهر روتوروا اجازه می دهد تا مقرراتی را برای کنترل بهره برداری و استفاده از انرژی زمین گرمایی در شهر روتوروا وضع کند. قانون مدیریت منابع ۱۹۹۱ (RMA) یک قانون مهم و گاهی بحث برانگیز مجلس است که در سال ۱۹۹۱ تصویب شد. RMA دسترسی به منابع طبیعی و فیزیکی مانند زمین، هوا و آب را تنظیم می کند و استفاده پایدار از این منابع هدف اصلی آن است. وزارت محیط زیست نیوزیلند، RMA را به عنوان قانون اصلی نیوزیلند برای مدیریت محیط زیست توصیف می کند. قانون مدیریت منابع، قانون اصلی کنترل استفاده از منابع زمین گرمایی در نیوزیلند است. انجمن زمین گرمایی نیوزیلند، رویه هایی را که در حال حاضر تحت RMA اتخاذ می شوند، بزرگ ترین مانع برای توسعه بیشتر زمین گر
مایی می داند و معتقد است که «فرایند نظارتی منجر به تأخیرهای طولانی می شود که هزینه اولیه قابل توجهی را بر پروژه ها تحمیل می کند و از سودآوری مالی آنها می کاهد».
کلیسای نشان مقدس (تفلیس) ( "Surb Nshan yekeghetsi"; ) یک کلیسای جامع متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۷۱۱ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گئورگ مقدس موغنی (تفلیس) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ، شهر تفلیس گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۷۵۶ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای انجیل سرخ (تفلیس) ( Karmir Avetaran Yekeghetsi؛ ؛ کارمیر وانک یا کلیسای مریم مقدس شامکورتسوتس Shamkoretsots Sourb Astvatsatsin Church؛ ) یک کلیسای جامع متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال 1775 میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
انرژی برق آبی در نیوزیلند بیش از ۱۰۰ سال است که بخشی از سیستم انرژی این کشور بوده و همچنان بیش از نیمی از نیازهای برق این کشور را تأمین می کند. برق آبی منبع اصلی انرژی تجدیدپذیر در نیوزیلند است. بیشترین میزان تولید برق در جزیره جنوبی و بیشترین میزان مصرف آن در جزیره شمالی است. طرح های اولیه مانند طرح وایپوری که در سال ۱۹۰۳ راه اندازی شد و نیروگاه دریاچه کولریج که در سال ۱۹۱۴ راه اندازی شد، استفاده از انرژی آبی تجدیدپذیر را در نیوزیلند تثبیت کردند. تا اوایل دهه ۱۹۵۰، بیش از از ظرفیت نصب شده از انرژی برق آبی بود. در اوایل دهه ۱۹۶۰، بیشتر سایت های برق آبی جزیره شمالی توسعه یافته بودند، در حالی که جزیره جنوبی هنوز سایت های بالقوه زیادی داشت. راه اندازی خط انتقال برق بین جزیره ای HVDC در سال ۱۹۶۵، ارسال مقادیر زیادی برق بین دو جزیره را امکان پذیر کرد و از آن زمان ظرفیت برق آبی در جزیره جنوبی به سرعت افزایش یافت. پیشرفت های عمده شامل ۵۴۰ بود نیروگاه مگاواتی بنمور (۱۹۶۶)، ۷۰۰ نیروگاه طرح رودخانه وایتاکی بالایی و ۴۳۲ سد کلاید (۱۹۹۲) تا اواسط دهه ۱۹۹۰، ظرفیت برق آبی به بیش از ۵۰۰۰ رسیده بود. مگاوات، و امروز در همین سط