Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را هم تصویب کرد. این قانون راه انتصاب مأموران خاص دولتی با اختیارات مذاکره و بستن قرارداد با بومیان به جهت واگذاری زمین هایشان را باز کرد. جزو اختیارات این مأموران انتقال بومیان منطقه به نقاط دیگر هم بود. پس از تصویب هر دو قانون ده سال آینده شاهد امضای قراردادهایی با گروه های بومی در سراسر قلمرو اورگن، از جمله قبایل وارم اسپرینگز و واسکو (۱۸۵۵)، سیلِتْز (۱۸۵۵)، گروه کآوکریک (۱۸۵۳)، اوماتیلا (۱۸۵۵). و کالاپویا (۱۸۵۵) بود. چندین قبیله ساکن دره ویلامت در ابتدا موفق به حفظ حقوق خود نسبت به مالکیت سرزمین هایی که در آن زندگی می کردند شدند. اما، این قراردادها هرگز توسط دولت ایالات متحده تصویب نشد، و با مذاکرات بعدی به سرپرستیجوئل پالمر منجر به تأسیس اتحادیهٔ قبایل دره ویلامت شد، و نهایتاً با انتقال آنها به یک منطقهٔ حفاظت شده (رزرو) پایان یافت. در واقع بسیاری از قبایل به اجبار به مناطقی که دولت با عنوان رزرو برایشان تعیین کرده بود منتقل شدند. رزرویشن وارم اسپرینگز، رزرویشن یوماتیلا، و منطقه حفاظتی سرخ پوستان ساحل نشین چنین سرنوشتی داشتند. اما رزرویشن اخیر پس از ایجاد آن به سرعت تغییر یافت. این رزرو بخش قابل توجهی از
زمین اصلی خود را از دست داد و به مجتمع های گرندراند و سیلِتْز تقسیم شد. حذف رسمیت بومیان. در دهه ۱۹۵۰، قبایل ساکن قلمروی اورگن سریعاً حقوق خود را برای صلاحیت قانونی سرزمین های خود، و پذیرش تأییدیه رسمیت توسط دولت فدرال از دست دادند. دولت ایالات متحده به انجام مسئولیت های خود در قبال سرزمین های بومی که قبلاً توسط توافقنامه های معاهده تضمین شده بود، پایان داد. در میانهٔ قرن بیستم شاهد حذف رسمیت بیش از ۱۰۰ قبیله بومی، توسط دولت فدرال در غرب ایالات متحده بود. قانون عمومی ۲۸۰. چندی از اقوام بومی اورگن و چهار ایالت دیگر از طریق قانون عمومی ۲۸۰ که توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد در سال ۱۹۵۳ مالکیت قانونی خود را بر قلمروهای اجدادی خود از دست دادند. این قانون، تعقیب برخی جرایم مدنی و جنایی که اعضای قبیله عاملش بودند را به مجریان قانون ایالتی واگذار کرد. و همچنین حق رسیدگی به جرایمی که در محوطهٔ یک قبیله رخ می داد را هم از شورای قبیله ای اخذ کرد. فقط قبیله بِرنْزپایو، قبایل اتحادیهٔ وارم اسپرینگز، و قبایل اتحادیهٔ رزرو یوماتِلا از این قانون مستثنی هستند. قانون حذف ائتلاف با کلَمِث. رَوَند نظارت بر انتقال سرزمین های ب
ومی با تصویب قانون عمومی ۵۸۷ در سال ۱۹۵۴، تحویل زمین های بومی را بدون دخالت دولت فدرال تصویب کرد، و به دست افراد غیردولتی داد. و به رابطهٔ ودیعه ای بین دولت ایالات متحده با قبایل کلمث، موداک، و گروه یاهوسکین اِسنِیکز خاتمه داد. در آن زمان، در سرزمین های کلَمِث صنعت چوب بری و الوار رونق خاصی داشت و اقتصاد محلی را غنی کرده، و کْلَمِث را به یکی از ثروتمندترین گروه های بومی تبدیل کرده بود. دولت فدرال بر این باور بود که با فروش زمین های جنگلی کْلمِث و توزیع درآمد آن بین اعضای تثبیت شده کْلَمِث موفق به ایجاد ثروت فردی شود. و در نتیجه به استقلال سرزمین ها از نظارت دولت فدرال کمک می کند. قبایل کلَمِث تا حدی به این دلیل خاتمه یافتند که دولت فدرال آنها را آماده برای خود مختاری و همسان سازی دانست. علاوه بر این، اورمه لوئیس، دستیار وزیر کشور آن زمان، در یک جلسه برای بررسی قانون پیشنهادی فسخ، خاطرنشان کرد:«... قبیله کلَمِث یکی از پیشرفته ترین گروه های سرخپوست در ایالات متحده محسوب می شود. پایان دادن به نظارت فدرال بر مدیریت زمینهای جنگلی قبیله کلمث و افراد آن بسیار مورد توجه است؛ زیرا قبیله کلمث و تک تک اعضای آن به طور کل
ی توانسته اند مهارت و توانایی کافی برای اداره امور خود بدون کمک های ویژه فدرال به دست آورند. افراد این قبیله با ازدواج خود با افراد غیر بومی، با همکاری و معاشرت با همسایگان خود تا حد زیادی در تمام مراحل زندگی اقتصادی و اجتماعی منطقه ادغام شده اند. استاندارد زندگی بومیان کلمت با دیگران به خوبی قابل مقایسه است. طرز لباس پوشیدن آن ها دور از پوشش های سنتی بومی است. آداب و رسوم مذهبی یا دیگر مراسم سنتی بومی در بینشان باقی نمانده است. اکثر آنها در خانه های مدرن زندگی می کنند. . . . مزارع را با ماشین آلات مدرن مکانیزه کرده اند … و امکان دارد که دولت فدرال سرپرستی خود را از سرزمین های کلَمِث لغو کند. .. " با تقسیم و فروخته شدن، زمین های حومهٔ اسکان قبیلهٔ کلَمِث، بیش از سه چهارم اعضای تثبیت شده قبیله مبلغ سهام خود را به صورت نقدی دریافت کردند، در حالی که بقیه ترجیح دادند سهام خود را از فروش زمین به عنوان ودیعه به امانت در صندوق اعتباری بگذارند. در نهایت، این سهام امانتی زمین ها نیز فروخته شد، و همه اعضای قبیله مبلغی برای خود دریافت کردند. در این قانون تصریح شد که مردم کلَمِث حقوق آب و ماهیگیری خود را همانطور که توسط
معاهده تعیین شده است حفظ خواهند کرد. این حقوق بعداً در دادگاه فدرال مورد حمایت قرار گرفت. قانون حذف بومیان اورگن غربی. در همان سال با قانون خاتمه کلَمِث توسط کنگره ایالات متحده قانون عمومی ۵۸۸ که به عنوان قانون سلب مسئولیت دولت از رابطهٔ خاص با بومیان ارگن غربی نیز شناخته می شود، تصویب شد. بدین وسیله اعتبار و خدمات خاصی که از طریق قراردادهای قبلی توسط دولت فدرال به اقوام قبیله ای ارائه می شد نفی شد و به خدمات دولت فدرال به این قبایل پایان داد. پس از دریافت گزینه های مختلف برای اینکه با زمین های مشترک خود چه کنند، هر دو قبیله تصمیم گرفتند بخشی یا تمام دارایی های قبیله ای خود را بفروشند. به دنبال این تصمیم، دو اتحادیه قبایل سیلِتز و قبایل گرندراند با ثبت فهرست اعضاء خود در دولت فدرال توانستند با دریافت وجوه حاصل از فروش زمین ها آن را به طور مساوی بین اعضاء خود تقسیم کنند. اعضای کنفدراسیون سیلِتز برای هر نفر ۵۴۲/۵۰ دلار دریافت کردند، در حالی که اعضای کنفدراسیون گرندراند هر کدام ۳۵ دلار دریافت کردند. به طور کلی شصت گروه قبیله ای در غرب رشته کوه های کَسکِید امتیازات قبلی خود را که به رسمیت شناختن قومی آن ها توسط د
ولت فدرال کمک می کرد، با ایجاد این قانون از دست دادند. مرمت. با از دست دادن امتیازات قبیله ای، شش قبیله بومی در دهه های بعد توانستند از طریق مکاتبه و شور و شرکت در جلسات بررسی کنگره با تلاش برای پس گرفتن سرزمین های از دست داده، و به رسمیت شناختن حاکمیت دوباره خود با موفقیت اقدام کنند. ۱۹۷۷: کنفدراسیون قبایل سرخپوستان سیلِتز. به مدت یک سال از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶، مردم سیلِتز شهادتنامه هائی با نمایندگان خود برای حمایت از قانون بازسازی سیلِتز به کنگره ایالات متحده فرستادند. سناتور اورگن، مارک هتفیلد، از آن حمایت کرد و به رسمیت شناختن دولت فدرال را به سیلِتز بازگرداند «همه خدمات و مزایای فدرال» را که برای قبایل شناخته شده اعمال می شود، و به آنها اعطا شد. اما زمین های رزرو شده برای بومیان، یا حق شکار، ماهیگیری یا تله اندازی را برایشان احیا نکرد. این قانون در سال ۱۹۷۷ به عنوان قانون عمومی ۹۵–۱۹۵ تصویب شد و سیلِتز امروزه به عنوان اتحادیهٔ بومیان سیلِتز موجود است. سه سال بعد، طبق قانون عمومی ۳۴۰–۹۶، به سیلِتزها به طور رسمی حقوق ۳۰۶۳ هکتار از زمین های رزرو شده هم اعطا گردید. در سال ۲۰۱۶، قانون عمومی شماره ۲۶۲–۱۱۴ لازم الاجرا
شد. این قانون زمین های اضافی را که در ابتدا به عنوان بخشی از منطقه حفاظت شده سرخپوستان ساحلی در سال ۱۸۵۵ به سیلِتز اعطا شده بود، بازسازی کرد تا توسط دولت فدرال به امانت نگه داشته شود. ۱۹۸۲: گروه کاوکریک از قبیله اومپکوا. گروه بومیان کاوکریک متعلق به قبیلهٔ اومپکوا طبق قانون عمومی ۳۹۱–۹۷ باید در سال ۱۹۸۲ بازسازی می شد. گروه کاوکریک به رسمیت شناخته شد و خدمات فدرال دریافت کرد، اما هیچ بازسازی یا ایجاد زمین های رزرو شده انجام نشد. در سال ۲۰۱۸، قانون انصاف قبیله ای اورگن غربی بیش از ۱۷ هزار هکتار زمین را به گروه کاوکریک بازگرداند که اکنون توسط دولت فدرال ایالات متحده برای آنها در امان است. ۱۹۸۳: اتحادیهٔ قبایل جامعه گرَندراند. در سال ۱۹۸۳، قبایل اتحادیهٔ جامعهٔ گرندراند اورگن گرد هم آمدند و با استفاده از کارگذاران حقوقی، با تلاش برای جمع آوری کمک های مالی به این منظور، و گواهی دادن در مقابل کنگره ایالات متحده، تحت قانون بازسازی گرندراند رسمیت خود را در مقابل دولت فدرال به دست آوردند. قانون رزرویشن گرندراند در سال ۱۹۸۸ اجرایی شد و ۹٬۸۱۱ هکتار زمین را که در ابتدا در رزرو اصلی گرندراند به آنها اعطا شده بود. به جامع
هٔ گرندراند بازگرداند. در سال ۲۰۱۶، همان طرحی که زمین های رزرو شده اولیه سیلِتز را بازسازی کرد، این امکان را به وزارت کشور ایالات متحده داد تا قطعات زمینی را که به امانت به قبایل داده می شد، آسان تر بپذیرد - به عبارت دیگر، به دست آوردن مجدد زمین های معاهده ای جامعهٔ گرندراند را آسان تر کرد. ۱۹۸۴: کنفدراسیون قبایل سرخپوستان کوز، اومپکوا پایینی و سایوسلا. در سال ۱۹۸۴ با تصویب قانون بازسازی، اتحادیهٔ کوز-اومپکوا پائینی، و سایوسلا، رسمیت یافته و استقلال قبیله ای خود را به فهرست دولت فدرال بازگرداند. بر اساس این قانون بازسازی کوز-اومپکوا پائینی، وسایوسلا، ایالت اورگان صلاحیت مدنی و کیفری بر اعضای قبیله را برای شورای قبیله ای حفظ کرد. قانون انصاف قبیله ای اورگن غربی، زمین های گروه کاوکریک را در سال ۲۰۱۸ بازسازی کرد، و بیش از ۱۴۰۰۰ هکتار زمین را به ودیعه برای کوز-اومپکوا پائینی، و سایوسلا، قرار داد. ۱۹۸۶: قبایل کلَمِث. در سال ۱۹۸۶، بر اساس قانون احیای قبیله بومیان کلَمِث، اتحادیهٔ اقوام کلَمِث، موداک، و یاهوسکین، توسط دولت فدرال به فهرست قبایل رسمی آمریکا بازگردانده شدند. با وجود این که حقوق معاهده آنها احیا شد، کلم
ِث هیچ یک از زمین های رزرو شده قبلی خود را پس نگرفت. بومیان آمریکا در اورگن معاصر. قبایل فدرال به رسمیت شناخته شده در اورِگن. بومیان اصلی اورگن در حال حاضر در ۹ گروه قبیله ای توسط دولت فدرال به رسمیت شناخته شده، متحد گشتند: علاوه بر این، ایالت اورگن امروزی شامل برخی از سرزمین های فورت مک درمیت پیوت و قبیله شِه شونی مستقر در نوادا هم می باشد. حضور نمایندگان بومی در دولت ایالتی. از سال ۲۰۲۰، دو نماینده بومی تبار در مجلس قانونگذاری ایالت اورگن وجود داشته است: روابط دولت اورگن با دول قبایل. در سال ۱۹۷۵کمیسیون خدمات بومیان (LCIS) تحت مجلس مقننهٔ اورگن با ۱۳ عضو تشکیل شد. قبایل محلی اعضا مورد نظرشان را معرفی می کنند، که توسط قوه مقننه انتخاب می شوند. این کمیته وسیله ارتباطی بین دولت های ایالتی و قبیله ای است که از فرآیندهای تصمیم گیری دو طرف مطلع گردد. این کمیسیون منافع اقوام بومی واقع در ایالت اورگن را با دولت ایالتی در میان می گذارد. اورگن اولین ایالتی بود که چنین کمیسیونی را برای مجلس مقننهٔ خود تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۱، لایحه ۷۷۰ مجلس سنای اورگن روابط «دولت با دولت» را بین اقوام قبیله ای و دولت ایالت اورگن تأسیس
نمود. این لایحه ۱۶۸–۱۸۲٫۱۶۲ ORS را ایجاد کرد، که بیشتر روابط حقوقی بین ایالت اورگن و ۹ قبیله فدرالی رسمیت یافته که ساکن محدودهٔ ایالت اورگن هستند را تدوین کرد. «رویکرد اورگن» اولین لایحه ای بود که در ایالات متحده تصویب شد و چارچوبی برای روابط پیچیده تر بین یک سیستم دو دولتی راه انداخت و در عین حال به حاکمیت ذاتی قبایل نیز صحه گذاشت. همان طور که خانم کَرِن کویگلی، مدیر اجرایی زمان LCIS، در سال ۲۰۱۳ اشاره کرد:«مانند سایر دولت ها، حاکم هر قبیله ای دارای اختیار ذاتی برای اداره مردم خود و مراقبت از سلامت، امنیت و رفاه آنهاست. تصمیم گیری در مورد الزامات شهروندی، تصویب قوانین و مقررات، مالیات و هزینه راندن جامعه، ایجاد زیربنای مدیریت و ارائه خدمات دولتی به شهروندان خود از اموری است که حکومت هر قبیله ای را از قبیلهٔ دیگر مستقل می کند. دولت قبیله ای مانند سایر دولت ها - حداقل به این معنی است که هر یک از ۹ دولت قبیله ای که توسط دولت فدرال به رسمیت شناخته شده و ساکن اورگن هستند دارای وضعیت حقوقی و سیاسی متمایز و جدا از سایر حاکمیت ها از جمله سایر دولت های قبیله ای هستند. به حکومت های قبیله ای «حاکمیت اعطا شده» نیست. . .
. [آنها] قدیمی ترین شکل حاکمیت را طی هزاران سال در اورگن داشته اند." برنامه درسی در مدارس ایالت اورگن. در سال ۲۰۱۷ از طریق لایحه ۱۳ مجلس سنا قانون تاریخ قبیله/تاریخ مشترک ایالت اورگن ایجاد شد. بر اساس این قانون، وزارت آموزش و پرورش اورگن و ۹ قبیله به رسمیت شناخته شده ساکن ایالت اورگن با یکدیگر همکاری می کنند تا برنامه درسی را به طریقی توسعه دهند که تاریخ و فرهنگ بومیان اولیه را دربر گیرد. تا دروس انگلیسی، ریاضی، مطالعات اجتماعی، علوم و بهداشت که در مدارس دولتی اورگن تدریس می شود، به نحوی گسترش یابد که تاریخ و فرهنگ مردمان بومی ایالت هم در برنامه درسی گنجانده شود. این درس ها همچنین «جامعه پائی» در اطراف مدارس هم خواهد بود، به این معنی که در مدارس دولتی که نزدیک یکی از ۹ قبیله واقع شده اند دروس مربوط به تاریخ و فرهنگ آن قبیله خاص نیز به دانش آموزان آموخته شود.
حیزوق (به عربی: حیزوق) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. حیزوق ۳٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هیتلا (به عربی: هیتلا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. هیتلا ۲٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۱۲ نفر جمعیت دارد و ۲۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دنبو (به عربی: دنبو) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. دنبو ۴٬۰۷۸ نفر جمعیت دارد.
دیر جنین (به عربی: دیر جنین) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. دیر جنین ۵٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دغله (به عربی: الدغلة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. دغله ۱٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۶ نفر جمعیت دارد.
نورینسکایا (به لاتین: Norinskaya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده است.
اودیمسکی (به لاتین: Udimsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده است.
ها گئون چان (Ha Geun-chan) (هانگول: 하근찬) نویسنده پیشگام مدرن کره جنوبی بود. زندگی. Ha Geun-chan در ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ در Yeongcheon، Gyeongsangbuk-do به دنیا آمد و در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۷ درگذشت در آن زمان کره تحت حاکمیت استعماری ژاپن بود. او پس از گذراندن خدمت سربازی در سال ۱۹۵۸، کار خود را به عنوان نویسنده آغاز کرد. زبان کره ای. رمان ها
وینسنت جان کوزانو (بریجپورت، کانکتیکات، ۶ اوت ۱۹۵۲)، که بیشتر با نام وینی وینسنت شناخته می شود، خواننده، گیتاریست و ترانه سرا آمریکایی هارد راک و گلم متال است که به این شهرت دارد که (اگر چه برای مدت کوتاهی) گیتاریست اصلی گروه موسیقی بوده است. زندگی نامه. قبل از پیوستن به گروه کیس، او در گروه های مختلفی از جمله Hunter, Warrior, Hitchhikers و Heat حضور داشت. او که مصمم به رشد در موسیقی بود و می دانست که نمی تواند در کانکتیکات پیشرفت کند، تصمیم گرفت در سال ۱۹۸۲ به همراه همسر سابقش (آنماری کوزانو) و دختران دوقلویشان (الیزابت و جسیکا) که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۲ به دنیا آمدند به لس آنجلس نقل مکان کنند او شروع به همکاری با فلیکس کاوالیر کرد، که مجذوب نوازندگی او، تصمیم گرفت گروهی به نام Treasure تشکیل دهد و از او دعوت کرد تا گیتاریست شود. تنها آلبوم او به نام "گنج" در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. خیلی موفق نبود، بنابراین گروه منحل شد. به دنبال آن، وینی با لورا نایرو در حال نواختن گیتار بر روی برخی از آهنگ های او کار کرد و با دن هارتمن به تور پرداخت. او چند آهنگ را برای آلبوم دیسکو «بازپخش فوری» ضبط کرد. در همان زمان، او برای برخی
از سریال های تلویزیونی آهنگسازی می کرد تا بتواند هزینه دموهایی را که با استفاده از کاور لتر ضبط می کرد، بپردازد. او دوباره با فلیکس کاوالیر در آلبوم «قلعه ها در هوا» (۱۹۷۹) با نواختن برخی از آهنگ های آلبوم و آهنگسازی تک نوازی به کار بازگشت.
هایلجی (Hailji) یک نویسنده مدرن کره جنوبی است که مجموعه رمان های "Racetrack" او در کره جنجال ایجاد کرد. زندگی. هایلجی در سال ۱۹۵۵ متولد شد و از دانشگاه چونگ آنگ در رشته نویسندگی خلاق فارغ التحصیل شد. سپس تا سال ۱۹۸۳ در دبیرستان تدریس کرد تا اینکه کره جنوبی را به مقصد فرانسه ترک کرد. در فرانسه مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه پواتیه و دکترای خود را از دانشگاه لیموژ گرفت. او در سال ۱۹۸۹ به کره جنوبی بازگشت. کار او به عنوان یک نویسنده با انتشار کتاب جنجالی او، "جاده ای به مسیرهای مسابقه" آغاز شد. بسیاری از آثار او به فیلم یا نمایشنامه تبدیل شده است. به این ترتیب به عنوان یکی از عوامل مهم در توسعه سینمای مدرن کره شناخته می شود. آثار او خوانندگان و تحسین کنندگان مشتاقی را به دست آورد.
ناو شهید ناظری یکی از شناورهای متعلق به نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که در جهاد خودکفایی ندسا و با طراحی کاتاماران ساخته شده و نخستین تجربه این نیرو در ساخت و بکارگیری یک شناور دوربرد می باشد. این ناو در شهریور ۱۳۹۵ به نیروی دریایی سپاه ملحق شد. عملیات ها. یک مورد رویارویی با شناور گشتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در سابقه عملیاتی ناو شهید ناظری ثبت شده است. همچنین در ماجرای توقیف نفتکش ویتنامی در خلیج فارس این ناو به عنوان ناو سرفرماندهی وظیفه هدایت عملیات را بر عهده داشت. نامگذاری. نام این ناو بر اساس نام سردار محمد ناظری، فرمانده و بنیانگذار یگان ویژه تکاوری نیروی دریایی سپاه پاسداران انتخاب شده است.
اژدهای دریایی یا مار دریایی ، نوعی هیولای دریایی اژدهایی است که در افسانه های مختلف توصیف شده است، که برجسته ترین آنها در بین النهرین (تیامات)، یهودی-مسیحی (لویاتان)، یونانی (کتوس، اکیدنا، هیدرا، اسکیلا)، و نورس (یورمونگاند) است). دراخن کمف () اسطوره ای، خدای اصلی در نقش قهرمانی که مار دریایی را می کشد، هم در خاور نزدیک باستان و هم در اسطوره شناسی هندواروپایی رایج است. لوتان و حداد، لویاتان و یهوه، تیامات و مردوک (همچنین رجوع کنید به Labbu , Bašmu، Mušḫuššu)، ایلویانکا (Illuyanka) و تارهونت (Tarhunt)، یم و بعل در چرخه بعل و غیره. کتاب مقدس عبری همچنین توصیف افسانه ای کمتری از جانداران دریایی بزرگ به عنوان بخشی از آفرینش تحت فرمان خدا دارد، مانند تاننیمهای یادشده در کتاب سفر پیدایش ۱:۲۱ و «مار بزرگ» عاموس ۹:۳. در انه اید، یک جفت مار دریایی، لائوکون و پسرانش را کشتند، زمانی که لائوکون مخالف آوردن اسب تروآ به تروآ بود.
هانس هایتنز هولتز (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۲۷ – درگذشته ۱۱ دسامبر ۲۰۱۱) فیلسوف مارکسیست آلمانی بود. زندگی نامه. او در فرانکفورت آم ماین متولد شد، استاد فلسفه در دانشگاه ماربورگ (از ۱۹۷۱تا ۱۹۷۹) و از ۱۹۷۹تا ۱۹۹۳در دانشگاه گرونینگن بود. او به خاطر دانش دایره المعارفی اش از تاریخ فلسفه از یک سو و به خاطر دیدگاه های ایدئولوژیک آشکارا بیان شده اش از سوی دیگر شهرت دارد. او تحت تأثیر مونادولوژی گوتفرید ویلهلم لایبنیتس، "Widerspiegelung" ("بازتاب") را نه تنها به عنوان یک مقوله معرفت شناختی، بلکه به عنوان یک مقوله هستی شناختی می داند. برخی از منتقدانش در اینجا به خطر انحراف از ماتریالیسم اشاره می کنند. اگرچه هولتز خود را در ردپای لنین می دید، دیدگاه او در میان محافل چپ مورد مناقشه است. او در نشریات چپ رادیکال مانند "مارکسیستیشه بلاتر" و "وایسنسر بلاتر" همکاری داشته است. او در سال ۱۹۹۴ به حزب کمونیست آلمان پیوست.
هرمان الکساندر گراف فون کیسرلینگ ( – ۲۶ آوریل ۱۹۴۶) فیلسوف آلمانی اهل بالتیک از خانواده کیسرلینگ بود. پدربزرگ او، الکساندر فون کیسرلینگ، زمین شناس برجسته امپراتوری روسیه بود. زندگی. کیسرلینگ در یک خانواده اشرافی ثروتمند در کونو مانور، کریس پرنائو در استان لیوونیا، امپراتوری روسیه، در استونی کنونی متولد شد. پس از تحصیل در دانشگاه های دورپات (تارتو)، هایدلبرگ و وین، سفری به دور دنیا داشت. او با ماریا گودلا فون بیسمارک-شونهاوزن، نوه اتو فون بیسمارک ازدواج کرد. پسرش آرنولد کیسرلینگ راه پدرش را دنبال کرد و فیلسوف مشهوری شد. هرمان کیسرلینگ به علوم طبیعی و فلسفه علاقه مند بود و قبل از جنگ جهانی اول هم به عنوان دانشجوی زمین شناسی و هم به عنوان یک مقاله نویس محبوب شناخته می شد. انقلاب روسیه او را از املاکش در لیوونیا محروم کرد و با بقایای ثروتش، "Gesellschaft für Freie Philosophie" (انجمن فلسفه آزاد) را در دارمشتات تأسیس کرد. مأموریت این مدرسه ایجاد جهت گیری مجدد فکری آلمان بود. او اولین کسی بود که از اصطلاح Führerprinzip استفاده کرد. یکی از ادعاهای اصلی کیسرلینگ این بود که «افراد مستعد» بر اساس داروینیسم اجتماعی «به
دنیا آمدند تا حکومت کنند». گرچه کیسرلینگ یک دکترینر صلح طلبی نبود، اما معتقد بود که سیاست قدیمی نظامی گری آلمان برای همیشه مرده است و تنها امید آلمان در پذیرش اصول بین المللی و دموکراتیک است. معروف ترین اثر او "Reisetagebuch eines Philosophen" ("سفر-مجله یک فیلسوف") است. در این کتاب همچنین سفرهای او در آسیا، آمریکا و جنوب اروپا شرح داده شده است. او در اینسبروک اتریش درگذشت.
کوپرولالیا حالتی است که در آن فرد به صورت غیرارادی دشنام می دهد یا کلمات زشت یا سخنان ناشایست اجتماعی و تحقیرآمیز را بیان می کند. کوپرولالیا از کلمات یونانی "κόπρος" (kópros) به معنای «سرگین یا مدفوع» و "λαλιά" (laliā́) به معنای «گفتار» گرفته شده است. این عارضه یک مشخصه گاه به گاه اختلالات تیک، به ویژه سندرم تورِت است، اگرچه برای تشخیص تورِت لازم نیست و تنها حدود ۱۰ درصد از بیماران تورِت علائم کوپرولالیا را نشان می دهند. کوپرولالیا تنها منحصر به اختلالات تیک نیست و در مواردی، علامت نادری از سایر اختلالات عصبی به شمار می رود. کوپرولالیا یکی از انواع کوپرپنومنوم است. سایر پدیده های همراه عبارتند از علائم مرتبط با کوپرُپراکسی (اعمال غیرارادی مانند انجام حرکات زشت یا تابو) و کوپروگرافی (ساخت نوشته ها یا نقاشی های زشت). مشخصات. کوپرولالیا کلمات و عباراتی را در بر می گیرد که از نظر فرهنگی تابو هستند یا به طور کلی و به صورت اجتماعی زمانی که خارج از زمینه استفاده می شوند، مناسب نیستند. این اصطلاح برای توصیف فحش متنی استفاده نمی شود. این کلمات معمولاً خارج از زمینه اجتماعی یا احساسی بیان می شود و ممکن است با لحن بلندت
ر، آهنگ یا زیر و بمی متفاوت از مکالمات معمولی استفاده شوند. این عارضه کلمات یا عبارات پیچیده را نیز در بر می گیرد. یک فرد مبتلا به کوپرولالیا ممکن است به جای بیان با صدای بلند، کلمه را برای خود زمزمه کند و این صداهای پچ پچ مانند می توانند بسیار ناراحت کننده باشند. کوپرولالیا تنها مختص به اختلالات تیک نیست و در مواردی یک علامت نادر از سایر اختلالات عصبی به شمار می آید. ممکن است پس از آسیب های مغزی مانند سکته مغزی و آنسفالیت و در سایر بیماری های عصبی مانند کوریا آکانتوسیتوز، تشنج و سندرم لش-نیهان، به ندرت رخ دهد. در برخی از افراد مبتلا به زوال عقل یا اختلال وسواس فکری-جبریِ بودن تیک نیز مشاهده شده است. کوپرولالیا یک مشخصه گاه به گاه سندرم تورِت بوده، اگرچه برای تشخیص تورِت لازم نیست. در سندرم تورِت، فحش دادن نا خواسته می تواند توسط فردی که این عبارات را بیان می کند غیرقابل کنترل و نامطلوب باشد؛ به ویژه، طغیان های غیرارادی، مانند توهین های نژادی یا قومیتی در جمع کسانی که بیشتر از این سخنان آزرده می شود. عباراتی که توسط یک فرد مبتلا به کوپرولالیا بیان می شود لزوماً منعکس کننده افکار یا نظرات شخص نیست. کوپرولالیا
در مواردی از بیماران تورِت ناشنوا که به زبان اشاره سخن می گفتند، نیز مشاهده شده است. شیوع در سندرم تورِت. تنها حدود ۱۰ درصد از افراد مبتلا به تورِت، کوپرولالیا را نشان می دهند، اما این بیماری بیش از هر علامت دیگری توجه اطرافیان را به خود جلب می کند. مطالعات اپیدمیولوژیک صورت گرفته بر روی سندرم تورِت کم است و سوگیری قطعیت بر کارآزمایی های بالینی تأثیر می گذارد. مطالعات بر روی افراد مبتلا به تورِت اغلب «از نمونه های ارجاع سوم (بیمارترین بیماران)، به دست آمده است». علاوه بر این، معیارهای تشخیص تورِت در سال ۲۰۰۰ تغییر کرد و معیارهای اختلال در وضعیت اجتماعی و کیفیت زندگی از DSM-IV-TR برای همه اختلالات تیک حذف گردید؛ این مسئله منجر به افزایش تشخیص موارد خفیف تر شد. بسیاری از مطالعات بالینی از حجم نمونه کوچک رنج می برند. ترکیب این عوامل، سبب منسوخ شدن تخمین های قدیمی تر کوپرولالیا، که نسبت به جمعیت های بالینی موارد شدیدتر تعصب دارند شده است. یک پایگاه بین المللی در مطالعه ای بر روی نمونه های بالینی به دست آمده از ۳۵۰۰ فرد مبتلا به سندرم تورِت، نشان داد که ۱۴ درصد از بیماران مبتلا به تورِت همراه با شرایط همبود (چنداب
تلایی)، کوپرولالیا داشتند، در حالی که تنها ۶ درصد از مبتلایان به تورِت بدون عارضه (خالص) از کوپرولالیا رنج می برند. همان مطالعه نشان داد که شانس ابتلا به کوپرولالیا به صورت خطی با تعداد بیماری های همراه افزایش می یابد برای مثال بیماران با چهار یا پنج بیماری دیگر، علاوه بر تیک، چهار تا شش برابر بیشتر از افرادی که فقط تورِت دارند، به کوپرولالیا مبتلا می شوند. یک مطالعه از یک مطب عمومی اطفال میزان کوپرولالیا در کودکان مبتلا به سندرم تورِت را ۸ درصد محاسبه نمود، در حالی که مطالعه دیگری شیوع ۶۰ درصدی را در یک مرکز ارجاع درجه سوم (جایی که معمولاً موارد شدیدتر را ارجاع می دهند) نشان داد. یک مطالعه جدیدتر در برزیل روی ۴۴ بیمار مبتلا به سندرم تورِت نشان داد که میزان کوپرولالیا ۱۴٪ است؛ مطالعه دیگر در کاستاریکا روی ۸۵ نفر میزان مبتلایان را ۲۰٪ اندازه گیری کرد؛ یک مطالعه نیز در شیلیایی روی ۷۰ بیمار، نرخ ۸٫۵٪ کوپرولالیا را نشان داد. مطالعات قدیمی در ژاپن ۴ درصد بروز کوپرولالیا را گزارش کردند؛ و یک مطالعه بالینی قدیمی تر در برزیل نشان داد که ۲۸ درصد از ۳۲ بیمار مبتلا به کوپرولالیا بودند. با توجه به مسائل روش شناختی مؤثر ب
ر همه این گزارش ها، اجماع انجمن سندروم تورِت این است که عدد واقعی زیر ۱۵ درصد است. مدیریت. برخی از بیماران با تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) در نزدیکی تارهای صوتی، درمان شده اند. این روش مانع از ایجاد صداها نمی شود، اما فلج نسبی که در نتیجه تزریق ایجاد می شود به کنترل حجم هر طغیان کمک می کند. تزریق بوتاکس منجر به تسکین عمومی تر تیک ها نسبت به تسکین صوتی مورد انتظار می شود. جامعه و فرهنگ. صنعت سرگرمی اغلب افراد مبتلا به سندرم تورِت را به عنوان افراد ناسازگار اجتماعی نشان می دهد که تنها تیک آنها کوپرولالیا است، این مسئله باعث انگ زدن و سوء نیت عمومی از مبتلایان به تورِت شده و علائم کوپرولالیک تورِت نیز خوراک برنامه های گفتگوی رادیویی و تلویزیونی است.
نان کله قندی روستایی نوعی نان سنتی است که منشأ آن انگلستان است. نام این نان به خاطر شکل آن است، که اساساً به شکل دو قرص نان بر روی هم و تقریباً به شکل کله قند است، یکی روی دیگری، و رویی کوچکتر از زیرین است: شکل آن شبیه به شکل بریوش فرانسوی و چاپو "درد" Finistère است. منشأ نام و شکل ناشناخته است، اما احتمالاً به صدها سال قبل بازمی گردد. الیزابت دیوید، که این نان را در کتاب خود ""نان و پخت خمیر انگلیسی" خود توصیف کرده است، حدس زد که شکل این نان ممکن است به عنوان راهی برای صرفه جویی در "فضای کف" اجاق های نان قدیمی به وجود آمده باشد. با این حال، این نام برای اولین بار تا اواسط قرن نوزدهم به صورت مکتوب ظاهر نشد. در گذشته امکان یافتن شکل دراز و مستطیلی آن، معروف به «خشت روستایی» و رایج در منطقه لندن وجود داشت. نان های کله قندی روستایی، با این که قبلاً رایج بودند، اکنون به ندرت در نانوایی ها یافت می شوند، زیرا تهیه آن ها نسبتاً زمان بر و دشوار است، و برش آنها مانند نان های گرد دیگر راحت نیست.