Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایپوت یکم () یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان ششم مصر زندگی می کرد. وی دختر فرعون اوناس آخرین فرامانروای دودمان پنجم مصر بود و با تتی نخستین پادشاه دودمان ششم مصر ازدواج کرد. پسر او پپی یکم بود و زمانی به قدرت رسید که هنوز خردسال بود و در آن هنگام ایپوت یکم نائب السلطنه پسرش بود تا به سن قانونی برسد. زندگی. ایپوت احتمالاً دختر فرعون اوناس، واپسین پادشاه دودمان پنجم مصر بود. مادر او ممکن است نبِت یا خِنوت بوده باشد. او با تتی، نخستین فرعون دودمان ششم مصر ازدواج کرد. فرزند آن ها پپی یکم بود که بعدها به سلطنت رسید. ایپوت به همراه پسرش پپی یکم در یک کتیبهٔ فرمان سلطنتی از قفط به تصویر کشیده شده است. استخوان های یافت شده در هرم او نشان می دهند که در میانسالی درگذشته است. تدفین. ایپوت در سقاره به خاک سپرده شد، در هرمی که در نزدیکی هرم فرعون تِتی قرار دارد. هرم های ایپوت و خُویت بین ژوئیهٔ ۱۸۹۷ تا فوریهٔ ۱۸۹۹، توسط مصرشناس فرانسوی ویکتور لره کشف شدند.
پادشاهی آمورو (زبان سومری:𒈥𒌅𒆠 "MAR.TUKI"؛ زبان اکدی:𒀀𒈬𒌨𒊏 "Amûrra") یک دولت عموری بود که حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد در منطقه ای شامل شمال لبنان و شمال غربی سوریه امروزی تأسیس شد. این پادشاهی نقش مهمی در تحولات سیاسی عصر برنز متأخر داشت. تاریخچه. خاستگاه و هویت. ساکنان آمورو به زبان عموری صحبت می کردند که یک زبان منقرض شده از شاخه شمال غربی زبان های سامی بود. این پادشاهی نام خود را از خدای عمورو گرفته است، اگرچه رابطه دقیق بین این دو مشخص نیست. خاستگاه و هویت. ساکنان آمورو به زبان آموری سخن می گفتند که زبانی منقرض شده از شاخه شمال غربی زبان های سامی بود. نام این پادشاهی از خدای آمورو گرفته شده بود، هرچند ارتباط دقیق بین این دو مشخص نیست. دوره عبدی-آشیرتا. عبدی-آشیرتا در قرن ۱۴ پیش از میلاد با اتحاد قبیله های حابیرو مناطق وسیعی را تحت کنترل گرفت. این اقدامات موجب اعتراض ریب-هدا پادشاه بیبلوس به آمنهوتپ سوم شد. دوره آزیرو. آزیرو جانشین عبدی-آشیرتا شد و پس از مدتی به امپراتوری هیتی پیوست. او در نامه ای به آخناتون از ترس خود از هیتی ها سخن گفت. روابط با قدرت های بزرگ. آمورو در نبرد مشهور کادش ابتدا در کنار مصر و سپ
س در طرف هیتی ها جنگید. پادشاهان بعدی آمورو مانند بنتشینا و شاوشگامووا درگیر مناسبات پیچیده سیاسی با اوگاریت و هیتی ها بودند. فرهنگ و جامعه. مهم ترین منابع درباره آمورو شامل:
زبان آموری یک زبان سامی منقرض شده است که در عصر برنز توسط قبایل آموریان در خاور نزدیک باستان تکلم می شد. این زبان از طریق زبان اوگاریتی که توسط برخی به عنوان غربی ترین گویش آن طبقه بندی می شود، و همچنین از طریق نام های خاص غیراکدی ثبت شده توسط کاتبان زبان اکدی در دوره های حکومت آموریان در بابل (پایان هزاره سوم و آغاز هزاره دوم پیش از میلاد) شناخته شده است. ویژگی های زبانی. زبان آموری یک زبان سامی شمال غربی باستانی محسوب می شود. ویژگی های قابل توجه آن شامل: کشفیات جدید. در سال ۲۰۲۲، دو لوح بزرگ ۳۸۰۰ ساله دوزبانه (آموری-اکدی) منتشر شد که شامل گنجینه ای از متون زبان های سامی شمال غربی بود. این متون که به زبان آموری/کنعانی هستند، شباهت قابل توجهی به زبان عبری نشان می دهند و ثابت می کنند که زبانی بسیار نزدیک به عبری در هزاره دوم پیش از میلاد وجود داشته است.
ایپوت دوم () یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان ششم مصر زندگی می کرد. وی خواهر و همسر فرعون پپی دوم بود و لقب های رسمی فراوانی داشت. مجموعهٔ هرمی ایپوت دوم شامل یک هرم و معبد تدفینی کوچکی بود که به صورت L-شکل ساخته شده بود. او در نزدیکی پپی دوم در سقاره به خاک سپرده شد و نسخه ای از متون هرمی نیز در آرامگاه او یافت شده است. در یکی از انباری های معبد تدفینی، باستان شناسان تابوت گرانیتی ملکه عنخ اسن پپی چهارم – یکی دیگر از همسران پپی دوم – را کشف کردند. با این حال، به طور قطعی مشخص نیست که آیا عنخ اِسِن پپی چهارم از ابتدا در مجموعهٔ تدفینی ایپوت دوم دفن شده بود، یا اینکه در دوره ای بعد – احتمالاً در دوره نخست میانی مصر – از محل اصلی خود منتقل و در آنجا دوباره به خاک سپرده شده است. تابوت عنخ اسن پپی چهارم دارای کتیبه ای تاریخی و بسیار جالب توجه است که پرتویی بر تاریخ آغازین دودمان ششم مصر می افکند. این متن، که بر بدنهٔ تابوت حک شده، به دلیل آسیب دیدگی ها و دشواری در خوانش هیروگلیف ها، به سختی رمزگشایی شده است؛ با این حال، ترجمه های جزئی از آن به دست آمده اند. بر اساس همین متن، اکنون روشن شد
ه است که اوسرکارع برای حدود چهار سال سلطنت کرده است. اما به دلیل اجرای سیاست «محوشدگی از حافظه» در دوره های بعد، نام او عمداً از بسیاری از اسناد تاریخی حذف شد.
مرحله گروهی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۶–۲۰۱۵ ۴ اوت تا ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵ برگزار شد. در مجموع ۲۴ تیم در مرحله گروهی با هم رقابت کردند تا ۸ تیم نهایی که به مرحله حذفی صعود می کردند را مشخص کنند. قرعه کشی. قرعه کشی این مسابقات در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۰۰ به وقت شرق آمریکا ()، در نیو ورلد سنتر در میامی بیچ، فلوریدا برگزار شد. ۲۴ تیم به هشت گروه سه تیمی تقسیم شدند که هر گروه شامل یک تیم از هر سه گلدان بود. برای قرعه کشی، ۲۴ تیم در سه گلدان قرار گرفتند. تیم های یک انجمن (به استثنای تیم های "عام" که جایگزین تیمی از انجمن دیگر می شوند) در یک گلدان قرار گرفتند تا نتوانند در یک گروه قرار گیرند: نحوه سیدبندی نسبت به فصل های قبل که تیم های یک انجمن در گلدان های مختلف قرار می گرفتند، تغییر کرد. فرمت. تساوی شکن ها. در هر گروه، تیم ها بر اساس امتیاز (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت) رتبه بندی می شوند. اگر دو تیم در امتیازات مساوی باشند، تساوی شکن ها به ترتیب زیر اعمال می شود: گروه ها. روزهای مسابقه ۴ تا ۶ اوت، ۱۸ تا ۲۰ اوت، ۲۵ تا ۲۷ اوت، ۱۵ تا ۱۷ سپتامبر، ۲۲ تا ۲۴ سپتامبر و ۲۰ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵ بودند.
"همه زمان ها به وقت تابستانی شرقی ایالات متحده ()"
هشتاد و دومین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم ونیز از ۲۷ اوت تا ۶ سپتامبر ۲۰۲۵ در ونیز لیدو در ایتالیا برگزار شد. الکساندر پین، فیلمساز آمریکایی، به عنوان رئیس هیئت داوران بخش مسابقه اصلی خدمت کرد. جشنواره با فیلم "لا گراتسیا" افتتاح شد و با فیلم "داگ ۵۱" با بازی تونی سرویلو اختتام یافت. شیر طلایی به فیلم "پدر مادر خواهر برادر" ساخته جیم جارموش رسید. بنی سفدی برای "ماشین کوبنده"، جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد و جانفرانکو روزی برای "زیر ابرها" برنده جایزه ویژه هیئت داوران شد. "صدای هند رجب" ساخته کوثر بن هنیه، جایزه بزرگ هیئت داوران را تصاحب کرد. "باشو، غریبه کوچک" ساخته بهرام بیضایی در بخش کلاسیک به نمایش درآمد و جایزه بهترین فیلم ترمیم شده را گرفت. همچنین انیمیشن "کمتر از پنج گرم زعفران" ساخته نگار متولی جایزه ویژه هیئت داوران را از آن خود کرد. ورنر هرتزوگ، فیلمساز آلمانی در این جشنواره جایزهٔ شیر طلایی یک عمر دستاورد هنری را دریافت کرد. فیلم های مسابقه اصلی. فیلم های بخش مسابقه اصلی ونیز عبارتند از:
صدف شاهین (Sedef Şahin)، (متولد ۱۴ مه ۱۹۹۲، استانبول)، بازیگر زن اهل ترکیه است. او در دبیرستان هنرهای زیبای پرایوت پرا در رشته تئاتر تحصیل کرد. او در تبلیغات، کاتالوگ ها و سریال های تلویزیونی مختلفی شرکت کرد. او با بازی در نقش یشیم در سریال تلویزیونی «بلالی بالدیز» شناخته شد. او به عنوان بازیگر مهمان در سریال های تلویزیونی Patron Kim و Avrupa Yakası حضور داشت. او در سریال تلویزیونی Sevgili Dünürüm که بین سال های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ از شبکه استار تی وی پخش می شد، نقش شخصیتی به نام مینه را بازی کرد. بعدها، او در سریال تلویزیونی «مردی که نمی خواهد» که از شبکه TRT 1 پخش می شد، بازی کرد. در سال ۲۰۱۰، او در نمایش «ملکه لیر» به همراه ییلدیز کنتر، بازیگر برجسته تئاتر، بازی کرد. در سال ۲۰۱۱ او در نقش جانسو در سریال "اسمش را فریحا گذاشتم"، در سال ۲۰۱۵، او نقش ایپک را در سریال تلویزیونی «عاشق عشق» که از شبکه شو تی وی پخش شد، بازی کرد. او اخیراً شخصیت ماریا را در سریال تلویزیونی قیام ارطغرل به تصویر کشیده است.
ابوظبی تی وی (), () یک کانال تلویزیون مستقر در امارات است که در ابتدا در سال ۱۹۶۹ راه اندازی شد. این محتوا را از ابوظبی، پایتخت امارات دولت عربی پخش می کند و متعلق به آبوظبی رسانه است.
اردو ۱ ()، () یک کانال سرگرمی به زبان اردو در دبی، امارات متحده عربی است. که سریال های خارجی دوبله شده به زبان اردو پخش می کند.
هشتاد و یکمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم ونیز از ۲۸ اوت تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ در ونیز لیدو در ایتالیا برگزار شد. ایزابل هوپر، بازیگر فرانسوی، رئیس هیئت داوران بخش مسابقه اصلی بود. سووا آلویتی، بازیگر و مدل ایتالیایی، اجرای مراسم افتتاحیه و اختتامیه را بر عهده داشت. شیر طلایی به فیلم "اتاق کناری" ساختهٔ پدرو آلمودوار اهدا شد. پیتر ویر، فیلمساز استرالیایی، و سیگورنی ویور، بازیگر آمریکایی، در این جشنواره، شیر طلایی را برای یک عمر دستاورد هنری دریافت کردند. جشنواره با فیلم "بیتل جویس" اثر تیم برتون افتتاح و با "فیلم حیاط خلوت آمریکایی" اثر پوپی آواتی به پایان رسید.
کانال دی ()، یک کانال تلویزیونی سراسری در رومانی و بخشی از دوغان هولدینگ است که متعلق به ترک های آناتولی غول رسانه ای آیدین دوغان است. این کانال در تاریخ ۱ مارس ۲۰۰۷ افتتاح شد.
کانا تی وی (), () یک کانال تلویزیونی اتیوپیایی تلویزیون ماهواره ای است که اکنون متعلق به کانال ست فرانسوی است.
نوا تی وی ()، یک شبکه تلویزیونی در کرواسی با پخش رایگان راه اندازی شده در ۲۸ مه ۲۰۰۰ است. این اولین رسانه تجاری با امتیاز ملی در کشور بود. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸، مالکیت کامل آن متعلق به سی ای تی وی بود. در سال ۲۰۱۸، شرکت دایرکت مدیا، دو شرکت نوا تی وی و دوما تی وی را خریداری کرد. تلویزیون نوا، به همراه اچ آرتی و RTL، یکی از سه کانال تلویزیونی کرواسی است که بیشترین میزان برنامه های اصلی را در کرواسی پخش می کند. این کانال روزنامه تلویزیونی خود را دارد، و همچنین متن های مختلف برنامه تلویزیونی را دارد. تعداد کمتری از سریال های اصلی تلویزیون واقع نما و مسابقه تلویزیونی نیز از این کانال پخش می شود. این کانال همچنین برنامه های خارجی اکتسابی، هم سریال های تلویزیونی (بیشتر زبان انگلیسی یا زبان ترکی استانبولی) و هم فیلم را پخش می کند.
مارکیز دوما ()، یک کانال تلویزیونی اسلواکی است که عمدتاً تله نولا پخش می کند. این کانال در ۳۱ اوت ۲۰۰۹ به عنوان اولین کانال خواهر TV Markíza با تمرکز بر مخاطبان زن، راه اندازی شد. در سال ۲۰۱۲، تمرکز دوما بر «جذابیت برای کل خانواده» تغییر یافت.
آستانا تی وی ()، یک کانال تلویزیونی قزاق مستقر در آستانه، قزاقستان است و متعلق به و تحت مدیریت شرکت نور مدیا می باشد. در ابتدا در مارس ۱۹۹۳ با نام تسنا (Tsesna) راه اندازی شد.
اولین تلویزیون صربستان ()، یک شبکه تلویزیونی تجاری صربستانی با پوشش سراسری است. این شبکه در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۶، ساعت ۷ بعد از ظهر، با نام «تلویزیون فاکس» راه اندازی شد.
تلویزیون لاتین ()، یک کانال تلویزیونی پخش رایگان در پرو است که از سال ۱۹۸۳ پخش می شود.
کانال ۴ ()، یک ایستگاه تلویزیونی واقع در مونته ویدئو در اروگوئه است.
واپا تی وی ()، (کانال ۴) یک ایستگاه تلویزیونی مستقل اسپانیایی زبان در سان خوآن، پورتوریکو، متعلق به گروه رسانه ای WAPA است.
پاپ ()، یک کانال تلویزیونی عمومی اسلوونیایی است که توسط Pro Plus d.o.o.، یکی از شرکت های تابعه شرکت رسانه ای اروپای مرکزی (سی ای تی وی) (CME) اداره می شود، که به نوبه خود متعلق به شرکت سرمایه گذاری جمهوری چک پی پی اف است.
ایی بلا ()، یک کانال تلویزیونی ماهواره ای دیجیتال آفریقای جنوبی بود که به دلیل پایین بودن تعداد بینندگان در پایان مارس ۲۰۱۹ تعطیل شد.
نلی گورگنی خوستیکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک آسیب شناسی و استاد کالبدشناسیاهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۵ مهٔ ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۶۳) فارغ التحصیل شد. وی در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
هیرو تی وی ()، پربیننده ترین کانال تلویزیونی در سری لانکا است که توسط رینور سیلوا (رئیس) تأسیس شده و متعلق به شرکت پخش آسیا است.
تیگرانوهی تر-مارگوسیان (؛ ؛ ) یک بازیگر، کارگردان و مترجم اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۱۰ مارس ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی سایات نووا، آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان و دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ التحصیل شد. وی در ، تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری و تئاتر کمدی موزیکال پارونیان فعالیت می کرد.
آناهیت آلکساندری آقاساریان (؛ زادهٔ ) نمایشنامه نویس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۸ اوت ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۹۱) فارغ التحصیل گشت. کارن جانیبکیان و سوس جانیبکیان همسر و فرزند وی می باشند. وی در فعالیت می کند.
جم تونجر (; – ) موسیقی دان اهل ترکیه بود. یک گیتار بیسیست، آهنگساز، تنظیم (موسیقی) و تهیه کننده است. او در آلمان متولد شده است.اما به لندن، انگلستان نقل مکان کرد که در آنجا به کار خود مشغول شد. آهنگساز فیلم اسمش را فریحا گذاشتم. موسیقی متن فیلم "اسمش را فریحا گذاشتم" توسط جم تونجر ساخته شده است که در تاریخ ۶ ژوئیه، در ۳۹ قطعه منتشر شد. نام قطعه ها و زمان هر قطعه در جدول زیر آمده است:
هایک آواگی آباقیانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۲ نوامبر ۱۹۰۲ در تفلیس به دنیا آمد و از دبیرستان مهندسی دریایی و.ا. لنین (۱۹۲۸) فارغ التحصیل گشت. بین سال های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴ در فعالیت می کرد. وی در ۲۰ آوریل ۱۹۶۴ در سن ۶۱ سالگی در لنینگراد درگذشت.
هایک هاروتیونی خاچاتریان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده رمان و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ دسامبر ۱۹۲۶ در داهراو به دنیا آمد و در سال ۱۹۵۰ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی از ۱۹۵۳ و عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی از ۱۹۷۰ بود. وی در آرمن پرس و دایرةالمعارف ارمنستان شوروی فعالیت می کرد. وی در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۱ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
کیث هانتر جسپرسون (به انگلیسی: Keith Hunter Jesperson؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۵۵) یک قاتل زنجیره ای کانادایی-آمریکایی است که در اوایل دهه ۱۹۹۰ دست کم هشت زن را در ایالات متحده به قتل رساند. او به نام «قاتل چهره خندان» شناخته می شد زیرا روی نامه های متعدد خود به رسانه ها و مقامات شکلک لبخند (smiley face) می کشید. بسیاری از قربانیان جسپرسون کارگران جنسی و افراد بی خانمان بودند که هیچ ارتباطی با او نداشتند. خفه کردن روش ترجیحی او برای قتل بود؛ همان روشی که در کودکی اغلب برای کشتن حیوانات استفاده می کرد. پس از پیدا شدن جسد نخستین قربانی جسپرسون، تانجا بنت، توجه رسانه ها به لاورن پاولیناک جلب شد؛ زنی که با کمک دوست پسر بدرفتارش، جان سوسنوفسکه، به طور دروغین به قتل بنت اعتراف کرد. جسپرسون که از بی توجهی رسانه ها ناراحت بود، یک چهره خندان روی دیوار یک دستشویی صدها مایل دورتر از محل قتل بنت کشید و نامه ای ناشناس نوشت و در آن به قتل اعتراف کرد و مدارکی نیز ارائه داد. وقتی این اقدام واکنشی به دنبال نداشت، او شروع به نوشتن نامه هایی به رسانه ها و مقامات کرد. آخرین قتل جسپرسون همان جنایتی بود که سرانجام به دستگیری او انجامید. د
ر حالی که او مدعی شده تا ۱۶۰ نفر را کشته است، تنها هشت مورد قتل او تأیید شده اند. جسپرسون در حال حاضر محکوم به حبس ابد بدون آزادی مشروط در زندان ایالتی اورگن است. دختر جسپرسون، ملیسا، در سال ۲۰۰۹ یادداشتی به نام «سکوت شکسته» نوشت که دربارهٔ رشد در کنار یک قاتل زنجیره ای به عنوان پدرش بود. در سال ۲۰۱۸، او کتاب خود را به یک پادکست به نام "چهره خندان: خانواده ای از هیولاها" تبدیل کرد که اساس یک سریال تلویزیونی با بازی دنیس کواید در نقش جسپرسون شد. اوایل زندگی. کیت جسپرسون در ۶ آوریل ۱۹۵۵ در چیلیواک، بریتیش کلمبیا، کانادا به دنیا آمد. او فرزند وسطی از پنج فرزند خانواده بود، با دو برادر و دو خواهر. پدرش، لسلی «لس» ساموئل، یک الکلی سلطه جو بود؛ طبق گفته های جسپرسون، پدربزرگ پدری اش تمایل به خشونت داشت. پدر جسپرسون ادعای آزاردهنده بودن را رد کرد؛ با این حال، سایر اعضای خانواده ادعاهای سوءاستفاده را به نویسنده جک اولسن تأیید کردند. جسپرسون سیاه گوسفند خانواده اش بود و توسط سایر کودکان به خاطر جثه بزرگش مورد تمسخر قرار می گرفت. پس از نقل مکان به سلاه، واشینگتن، او در جا افتادن و پیدا کردن دوستان مشکل داشت، دوباره به د
لیل جثه بزرگش. برادران جسپرسون نه کمکی به او می کردند و نه همدردی نشان می دادند؛ بلکه او را «ایگور» یا «ایگ» صدا می زدند، لقبی که در طول سال های مدرسه با او باقی ماند. به همین دلیل، جسپرسون کودکی خجالتی بود که بیشتر اوقات ترجیح می داد تنها بازی کند. او اغلب به دلیل بدرفتاری، گاهی به شکلی خشونت آمیز، دچار دردسر می شد و توسط پدرش به شدت تنبیه می شد. این شامل کتک زدن ها، گاهی با کمربند در حضور دیگران، و در یک مورد، دریافت شوک الکتریکی بود. جسپرسون در سنین بسیار پایین - تا پنج سالگی - شروع به گرفتن و شکنجه حیوانات کرد. او از تماشای کشتن حیوانات توسط یکدیگر و همچنین احساسی که از گرفتن جان آن ها به دست می آورد لذت می برد. این رفتار با بزرگ تر شدن او ادامه یافت. جسپرسون پرندگان و حیوانات بی خانمان اطراف پارک تریلری که با خانواده اش در آن زندگی می کرد را به دام می انداخت، حیوانات را به شدت کتک می زد و سپس آن ها را خفه می کرد، کاری که به گفته او، پدرش از آن به او افتخار می کرد. در سال های بعد، جسپرسون گفته است که اغلب به این فکر می کرد که انجام چنین کاری با یک انسان چه احساسی خواهد داشت. این تمایل در دو تلاش برای قتل
بروز کرد. اولین بار زمانی بود که جسپرسون حدود ۱۰ سال داشت و با پسری به نام مارتین دوست بود. این دو اغلب با هم دچار مشکل می شدند، و جسپرسون ادعا می کرد که به خاطر کارهایی که مارتین انجام می داد، بارها مجازات می شد. این باعث شد جسپرسون به شدت به مارتین حمله کند تا زمانی که پدرش او را از آنجا کشید. او بعدها ادعا کرد که قصدش کشتن پسر بود. تقریباً یک سال بعد، جسپرسون در دریاچه ای شنا می کرد که پسری دیگر او را زیر آب نگه داشت تا زمانی که بیهوش شد. مدتی بعد، در یک استخر عمومی، جسپرسون سعی کرد پسر را غرق کند و سر او را زیر آب نگه داشت تا زمانی که یک نجات غریق او را از آنجا کشید. جسپرسون گزارش کرد که در ۱۴ سالگی مورد تجاوز قرار گرفته است. او در سال ۱۹۷۳ از دبیرستان فارغ التحصیل شد، اما به دلیل اینکه پدرش باور نداشت که او می تواند به دانشگاه برود، به دانشگاه نرفت. اگرچه جسپرسون در دوران دبیرستان در روابط با دختران موفق نبود و هیچ گاه به رقص مدرسه یا پرام نرفته بود، اما پس از دبیرستان وارد یک رابطه شد. در سال ۱۹۷۵، زمانی که جسپرسون ۲۰ ساله بود، با رز هاوکه ازدواج کرد و این زوج سه فرزند داشتند: دو دختر به نام های ملیسا و
کری، و یک پسر به نام جیسون. جسپرسون به عنوان راننده کامیون کار می کرد تا خانواده اش را تأمین کند. چند سال بعد، هاوکه شروع به مشکوک شدن به روابط نامشروع جسپرسون کرد زمانی که زن های عجیب و غریبی تماس می گرفتند. تنش ها در ازدواج افزایش یافت و پس از ۱۴ سال، زمانی که جسپرسون در سفر بود، هاوکه بچه ها و وسایلش را جمع کرد و ۲۰۰ مایل (۳۲۲ کیلومتر) رانندگی کرد تا با والدینش در اسپوکان، واشینگتن زندگی کند. جسپرسون همچنان زمانی که در شهر بود، با بچه هایش وقت می گذراند. این زوج در سال ۱۹۹۰ از هم جدا شدند. در سن ۳۵ سالگی، با قد ۶ فوت و ۷ اینچ (۲٫۰۱ متر) و وزن حدود ۲۵۵ پوند (۱۱۶ کیلوگرم)، جسپرسون شروع به کار برای دستیابی به هدف پیوستن به پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا (RCMP) کرد، اما یک آسیب که در حین تمرین دید، این تلاش را متوقف کرد. او سپس پس از نقل مکان به چنی، واشینگتن، دوباره به دنبال کار به عنوان راننده کامیون رفت. جسپرسون به زودی متوجه شد که این شغل به او این فرصت را می دهد که بدون مشکوک شدن به قتل بپردازد. قربانیان. اولین قربانی شناخته شده جسپرسون، «تانجا بنت»، در ۲۱ ژانویه ۱۹۹۰، نزدیک پورتلند، اورگن، ایالات متحده ب
ود. او خود را در یک بار به بنت معرفی کرد و او را به خانه ای که اجاره کرده بود دعوت کرد. پس از درگیری با بنت، او او را با دستان خود خفه کرده و بدنش را دفن کرد. در ۳۰ اوت ۱۹۹۲، جسد زن ناشناسی که جسپرسون او را مورد تجاوز قرار داده و خفه کرده بود، نزدیک بلایت، کالیفرنیا، ایالات متحده پیدا شد. جسپرسون نام این زن ناشناس را کلودیا می دهد. یک ماه بعد، در تورلاک، کالیفرنیا، جسد سینتیا لین رز کشف شد. جسپرسون ادعا می کند که رز یک کارگر جنسی بود که هنگام خواب او وارد کامیونش شد. چهارمین قربانی او نیز یک کارگر جنسی دیگر به نام لوری آن پنتلند از سیلم، اورگن بود که جسدش در نوامبر ۱۹۹۲ پیدا شد. طبق گفته جسپرسون، پنتلند سعی کرده بود مبلغی که برای رابطه جنسی با او دریافت کرده بود را دو برابر کند. او تهدید کرد که به پلیس زنگ می زند و جسپرسون او را خفه کرد. جسپرسون قربانی بعدی خود را در ژوئن ۱۹۹۳ در سانتا نلا، کالیفرنیا کشت. او یک زن ناشناس به نام پاتریشیا اسکیپِل بود که جسپرسون ادعا کرد نامش «کارلا» یا «سندی» بود. پلیس ابتدا مرگ او را به عنوان مصرف بیش از حد دارو در نظر گرفت. در سپتامبر ۱۹۹۴، زن ناشناسی دیگر در کِرِست ویو، فلور
یدا پیدا شد. جسپرسون قبلاً گفته بود که نام او سوزان بوده است و او در ۳ اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان سوزان ال. کیلنبرگ شناسایی شد. هفتمین قربانی جسپرسون، آنجلا سوبریز، ۲۱ ساله بود که در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۵ در شاین، وایومینگ کشته شد. جسپرسون در ۳۰ مارس ۱۹۹۵ به خاطر قتل جولی وینینگام، که نزدیک واشوگال، واشینگتن کشته شده بود، دستگیر شد. او یک هفته قبل توسط پلیس بازجویی شده بود، اما پلیس هیچ دلیل قانونی برای دستگیری او نداشت زیرا او از صحبت کردن امتناع کرده بود. در روزهای بعد، جسپرسون مطمئن شد که قطعاً دستگیر خواهد شد و پس از دو تلاش برای خودکشی، خود را تسلیم کرد و امیدوار بود که این اقدام باعث کاهش مجازات او در هنگام صدور حکم شود. در حین بازداشت، جسپرسون شروع به فاش کردن جزئیات قتل های خود کرد و ادعاهایی از قتل های دیگر مطرح کرد که بیشتر آن ها را بعدها پس گرفت. چند روز قبل از دستگیری اش، او نامه ای به برادرش نوشت که در آن به قتل هشت نفر در طول پنج سال اعتراف کرد. این موضوع باعث شد که نهادهای پلیس در چند ایالت پرونده های قدیمی را بازبینی کنند که بسیاری از آن ها به عنوان قربانیان احتمالی جسپرسون شناسایی شدند. اگرچه جسپرسون در یک
مقطع ادعا کرد که تا ۱۶۰ قربانی داشته است، تنها هشت زنی که در ایالت های واشینگتن، اورگن، کالیفرنیا، فلوریدا، نبراسکا و وایومینگ کشته شده اند تأیید شده اند. او در حال حاضر سه حکم حبس ابد متوالی را در زندان ایالتی اورگن در سیلم می گذراند. در سپتامبر ۲۰۰۹، جسپرسون در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا، به اتهام قتل، مورد کیفرخواست قرار گرفت؛ او در دسامبر ۲۰۰۹ به ایالت کالیفرنیا استرداد شد. او به قتل دیگری محکوم شد و در ژانویه ۲۰۱۰ حکم حبس ابد چهارم خود را دریافت کرد. درباه لاورن پاولیناک. اوایل تحقیقات قتل بنت، لاورن پاولیناک گزارش های خبری مربوط به مرگ بنت را خواند و این را فرصتی دید تا به رابطه طولانی مدت آزاردهنده ای که با دوست پسرش جان سوسنوفسکه داشت پایان دهد. پاولیناک با محققان ملاقات کرد و یک اعتراف دروغین داد، جزئیاتی که در روزنامه خوانده بود را استفاده کرد تا داستان مفصلی از اینکه چگونه سوسنوفسکه او را مجبور به کمک در تجاوز، قتل و دفع جسد بنت کرده بود، نقل کند. پاولیناک و سوسنوفسکه هر دو در ۵ مارس ۱۹۹۰ دستگیر شدند و هر دو در ۸ فوریه ۱۹۹۱ به جرم قتل محکوم شدند. برای جلوگیری از امکان مواجهه با مجازات اعدام، سوسن
وفسکه اعتراف به گناه نکرد. او به حبس ابد محکوم شد در حالی که پاولیناک به حداقل ده سال حبس محکوم شد، که بسیار بیشتر از آن چیزی بود که او پیش بینی کرده بود. پاولیناک به زودی اعتراف کرد که تمام داستان خود را ساخته بود، اما ادعای او نادیده گرفته شد. در ۷ ژانویه ۱۹۹۶، تقریباً پنج سال پس از محکومیتشان، پاولیناک و سوسنوفسکه از زندان آزاد شدند؛ پس از اینکه جسپرسون و وکیلش اعتراف خود را همراه با شواهد قانع کننده ای از گناهش ارائه دادند. او به پلیس ها مکان کیف قربانی را داده بود. این کیف در محل وقوع جرم پیدا نشده بود و مکان آن به عنوان اطلاعاتی در نظر گرفته شد که تنها قاتل می توانست آن را بداند. "قاتل چهره خندان". پس از قتل بنت، زمانی که تمام توجه به پاولیناک و سوسنوفسکه معطوف شده بود، جسپرسون اعترافی روی دیوار دستشویی یک توقفگاه کامیون نوشت و آن را با یک چهره خوشحال (اسمایلی) امضا کرد. زمانی که این کار توجهی که او می خواست ایجاد نکرد، او نامه هایی به رسانه ها و دپارتمان های پلیس نوشت و به قتل هایش اعتراف کرد، از جمله نامه ای شش صفحه ای به روزنامه اورگونین که در آن جزئیات قتل هایش را فاش کرد. جسپرسون هر نامه را با یک چ
هره خوشحال امضا می کرد. این موضوع باعث شد فیل استنفورد، خبرنگار داستان برای اورگونین، جسپرسون را «قاتل اسمایلی» بنامد.
مارینه گارنیکی بالاسانیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک و داروساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۴ اکتبر ۱۹۵۹ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۲) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۲) فعالیت کرده است.
سوتلانا نرسسی باغداساریان (؛ ؛ زادهٔ ) یک میکروب شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۵ ژانویهٔ ۱۹۴۴ در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
نینا گغامی آقاوِلیان (؛ ؛ زادهٔ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ نوامبر ۱۹۵۷ ‏در کاپان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان است. منابع. &lt;ref&gt;
گارون واغیناکی آقاجانیان (؛ زادهٔ ) نویسنده، زیست شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ مارس ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد . وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۱۹۹۵) است
مارینکا کاجیکی باغداساریان (؛ ) مهندس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۹ ژانویه ۱۹۶۰ در مغری به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۸۲) فارغ التحصیل گشت.
هنگزایتی، که کوتاه شدهٔ حالت تهوع اضطرابی است، اصطلاح عامیانه ای است که به اضطرابی اشاره دارد که برخی افراد در حین حالت تهوع پس از مصرف الکل تجربه می کنند. این حالت احساس نگرانی، استرس و ناراحتی را توصیف می کند که می تواند همراه با علائم جسمی حالت تهوع مانند سردرد، تهوع و خستگی رخ دهد. هنگزایتی حدود ۱۲٪ از افراد را تحت تأثیر قرار می دهد. علت هنگزایتی هنوز شناسایی نشده است. هنگزایتی می تواند به اشکال مختلفی بروز کند، مانند افکار سریع، احساس ترس، افزایش ضربان قلب یا احساس گناه و پشیمانی دربارهٔ اقداماتی که در حین مصرف الکل انجام شده است. این حالت می تواند توسط هر کسی که الکل مصرف می کند تجربه شود، اما افرادی که دارای اختلالات اضطرابی یا شرایط نامساعد روانی هستند ممکن است بیشتر در معرض این پدیده قرار گیرند.
کی تی ام آرسی۲۵۰جی پی (انگلیسی: KTM RC250GP) یک موتورسیکلت چهارزمانه تک سیلندر ۲۵۰ سی سی مسابقه ای با قدرت ۵۵ اسب بخار برای رقابت های جایزه بزرگ موتورسواری است که توسط کی تی ام برای کلاس موتو۳ (Moto3) طراحی و ساخته شده است که در سال ۲۰۱۲ معرفی شد. همچنین در مسابقات قهرمانی جهانی استفاده می شود. این موتورسیکلت توسط برنامه مسابقه کارخانه (آجو موتور اسپرت) و همچنین به تیم های مشتریان متعددی عرضه می شود. این موتورسیکلت یکی از موفق ترین محصول عصر موتو۳ تا به امروز است، که پنج قهرمانی سازندگان را به دست آورده است، از جمله یک برسی در سال ۲۰۱۳ که در هر ۱۷ مسابقه برنده شد. تمام اجزای یدنه و انجین موتورسیکلت توسط کی تی ام توسعه داده شده است. این بدنه طرح داربست لوله فولادی است، در حالی که بازوی چرخشی از جنس آلومینیوم است. موتور ۲۵۰ سی سی چهارزمانه تک سیلندر با تنظیم با یک محدود کننده در ۱۳٫۵۰۰ دور در دقیقه (قبل از ۱۴٫۰۰۰ دور در دقیقه، قبل از تغییرات مقررات موتو۳)، با حداکثر گشتاور خروجی در حدود ۱۰۵۰۰ دور در دقیقه مجهز شده است. این موتور یک گیربکس ۶ دنده و قدرت ۵۵ اسب بخار (۴۱ کیلووات) در ۱۳۵۰۰ دور در دقیقه را طبق مقررا
ت بهره می برد. منابع. سی اف موتو
اوه وو ری (؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش چوی کیونگ در "رقابت دوستانه" شناخته می شود.