Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شبکه هوابرد (AN) زیرساخت های متعلق به نیروی هوایی ایالات متحده است که خدمات انتقال ارتباطات را از طریق حداقل یک گره که در یک پلت فرم قابل پرواز قرار دارد، فراهم می کند. زمینه. تعریف. هدف از شبکه هوابرد نیروی هوایی آمریکا، گسترش شبکه اطلاعات جهانی (GIG) برای اتصال سه حوزه اصلی جنگ افزار: هوا، فضا و زمینی است. شبکه سیستم ارتباطات ماهواره ای تبدیلی در حال حاضر اتصال برای تمام ارتباطات از طریق دارایی های فضایی را فراهم می کند. سیستم انتقال اطلاعات جنگی و ارتباطات قابل استقرار در تئاتر اتصالات زمینی را برای عملیات مبتنی بر تئاتر فراهم می کنند. شبکه هوابرد برای استفاده از تمام دارایی های هوابرد برای اتصال به شبکه های فضایی و زمینی طراحی شده است تا یک پلتفرم ارتباطی بدون درز در تمام حوزه ها ایجاد کند. قابلیت ها. قابلیت های شناسایی شده توسط این نوع سیستم، به مراتب فراتر از نیروی نظامی فعلی ما است. این سیستم به نیروی هوایی امکان می دهد تا یک شبکه قابل حمل فراهم کند، به اندازه کافی انعطاف پذیر برای ارتباط با هر دارایی هوایی، فضایی یا زمینی در منطقه. شبکه یک زیرساخت ارتباطی فراتر از خط دید (LoS) را فراهم می کند که می تو
اند بسته بندی و به داخل و خارج از فضای نبرد مورد نظر منتقل شود، که این امکان را به نظامیان می دهد تا یک شبکه ارتباطی قابل اعتماد و ایمن داشته باشند که به طور جهانی گسترش یافته است. شبکه به اندازه کافی انعطاف پذیر طراحی شده است تا بتواند بسته های ارتباطی و شبکه مناسب را برای یک منطقه، مأموریت یا فناوری خاص فراهم کند. به طور عملیاتی، AN طراحی شده است تا خودکار، خودسازمان دهنده و خودتولیدکننده باشد، با گره هایی که با ورود و خروج از یک منطقه خاص به شبکه ملحق و از آن خارج می شوند. شبکه شامل پیوندهای تاکتیکی اختصاصی، پیوندهای هوا به هوا پهنای باند و شبکه های ad hoc ساخته شده توسط خدمات شبکه سیستم رادیویی تاکتیکی مشترک (JTRS) است. JTRS یک رادیو تعریف شده توسط نرم افزار است که با بسیاری از رادیوهای نظامی و غیرنظامی موجود کار خواهد کرد. این شامل رمزنگاری یکپارچه و نرم افزار شبکه پهن باند برای ایجاد شبکه ad hoc موبایل ها می باشد. همچنین به طور خودکار تجزیه و تحلیل عملکرد سیستم و تشخیص خطا را فراهم می کند، که تقاضا برای مداخله انسانی و نگهداری شبکه را کاهش می دهد. استفاده قصد شده. AN به عنوان سنگ بنای دکترین نظامی جدید
شناخته شده به عنوان جنگ محور شبکه طراحی شده است. این دکترین برای استفاده از برتری اطلاعاتی توسعه یافته است تا با تجهیز جنگجویان به اطلاعات دقیق تر به فرماندهان و تیراندازان امکان دهد تصمیمات هوشمندانه تری به سرعت بگیرند. AN به جنگ محور شبکه کمک می کند با اینکه به فرماندهان امکان می دهد اطلاعات به موقع را به جنگجویان در هوا و زمین بدهند. جنگجویان سپس می توانند از اطلاعات بیشتری استفاده کرده و تصمیمات آگاهانه تری دربارهٔ نحوه عمل در یک شرایط خاص بگیرند. پس از انجام عمل، فرماندهان فوراً اطلاعاتی دربارهٔ نتیجه خواهند داشت و می توانند قضاوت کنند که چگونه ادامه دهند. در کل، AN طراحی شده است تا زمان لازم برای شناسایی یک هدف، گرفتن تصمیمات واضح و آگاهانه برای شلیک یا عدم شلیک، و ارزیابی میدان نبرد را کاهش دهد. توپولوژی ها. چهار توپولوژی اصلی توپولوژی شبکه وجود دارد که بر اساس قرارگیری شبکه های اصلی و فرعی متغیر خواهد بود. اتصال هوا، زمین، فضا. برقراری ارتباط مستقیم با یک هواپیما یا گره زمینی، از طریق یک ارتباط نقطه به نقطه برای گره های درون خط دید یا از طریق ارتباط مخابرات ماهواره ای (SATCOM) برای گره هایی که فراتر ا
ز خط دید هستند، به نام اتصال است. پیوندهای SATCOM اتصال به نقطه ورود شبکه زمینی را فراهم می کنند. هواپیماهای حمله که همراه با هواپیماهای C2 مانند AWACS هستند، از طریق پیوندهای نقطه به نقطه متصل می شوند. در نهایت، هواپیماهای C2 یا اطلاعات، نظارت، و شناسایی (ISR) ممکن است از طریق یک ارتباط خط دید مستقیم به نقطه ورود شبکه زمینی متصل شوند. هر یک از این گزینه های متصل به وسیله اتصال مانند یک هاب یا سوئیچ عمل می کند که دارای نقطه ورودی به یک شبکه بزرگتر است و به کاربران متصل خود دسترسی به آن شبکه را می دهد. Ad Hoc مسطح. یک توپولوژی ad hoc مسطح به برقراری اتصالات شبکه غیردائمی به عنوان نیاز بین گره های AN که در زمان معین حاضر هستند، اشاره دارد. با این شبکه، گره ها به طور پویا «دیگر گره ها را کشف می کنند» که می توانند به آن ها متصل شوند و شبکه را تشکیل دهند. اتصالات خاص بین گره ها از پیش برنامه ریزی نشده اند، اما همان طور که فرصت ها پیش می آیند ایجاد می شوند. گره ها به شبکه ملحق و از آن خارج می شوند، اتصالات خود را به گره های همسایه بر اساس مکان و ویژگی های تحرک خود به طور مداوم تغییر می دهند. Ad Hoc سلسله مراتبی. شب
که های ad hoc می توانند به صورت مسطح باشند به این معنا که تمام گره ها همتای یکدیگر در یک شبکه واحد هستند، همان طور که در بالا بحث شد، یا می توانند خود را به صورت پویا به سلسله مراتبی سازمان دهند به طوری که سطوح بالاتر برای جابجایی داده ها بین زیرشبکه های محلی تر استفاده شوند. این توپولوژی شبکه را می توان با هر شبکه نصب شده معمولی که از روترها، سوئیچ ها و هاب ها برای اتصال موقت کاربران استفاده می کند، مقایسه کرد. شبکه اصلی دائمی. یک توپولوژی شبکه که توسط یک شبکه اصلی دائمی مشخص شده است، با استفاده از اتصالات پهن باند نسبتاً دائمی بین پلت فرم های با ارزش بالا که در مدارهای نسبتاً پایدار پرواز می کنند، ایجاد می شود. این اتصال بین زیرشبکه های تاکتیکی که نسبت به شبکه اصلی شبکه های حاشیه ای محسوب می شوند را فراهم می کند. این نقاط تمرکز برای اتصال به شبکه اصلی فضایی و همچنین به شبکه های زمینی را فراهم می کند. این نوع توپولوژی شبکه با یک شبکه دائمی معمولی با خطوط داده، روترها، سوئیچ ها و هاب های برقراری اتصال کاربران قابل مقایسه است. معماری. مدیریت شبکه. سیستم مدیریت پلت فرم به اپراتورها امکان می دهد تا تمام عناصر شب
که موجود در بورد را مدیریت کنند. این با سیستم مدیریت شبکه هوابرد تعامل می کند تا به اپراتورها امکان دهد عناصر شبکه از راه دور در شبکه هوابرد را مدیریت کنند. سیستم مدیریت شبکه با آزمایش غیرفعال شبکه برای خطاها و تأخیر، سلامت شبکه را کنترل می کند. سیستم همچنین به طور فعال با پروب ها برای شناسایی و جداسازی اتصالات معیوب، خطاها را رفع خواهد کرد و به اپراتورها امکان می دهد تغییرات پارامترها و امنیت شبکه را بر اساس وضعیت شبکه به تمام سیستم ها اعمال کنند. مسیریابی/سوئیچینگ. مسیریابی و سوئیچینگ امکان انتقال داده ها را به طور پویا بر روی شبکه به سایر گره ها فراهم می کند. پروتکل های مسیریابی باید بتوانند گره های منتقل شده در پلتفرم خود و داده هایی که باید به سایر پلتفرم ها فرستاده شوند را شناسایی کنند، صرف نظر از توپولوژی فعلی. پروتکل مسیریابی همچنین باید با اطمینان از اینکه هیچ بسته مسیریابی شده ای از دست نرود هنگامی که یک گره نقطه اتصال خود به شبکه را تغییر می دهد، پرسه زنی بدون درز را فراهم کند. حفظ قابلیت ارتقاء در مسیریابی مهم است زیرا شبکه به طور مداوم در حال تغییر است. شبکه باید بتواند با سطوح متعددی از پلتفرم ه
ا، تعداد متغیری از پلتفرم های سریع الحرکت و مقادیر متفاوتی از ترافیک در هر پلتفرم کار کند. روترها و سوئیچ ها از معیارها برای تعیین بهترین مسیرها برای ارسال داده ها استفاده خواهند کرد. پروتکل مسیریابی استفاده شده برای AN یک پروتکل مسیریابی کیفیت خدمات تطبیقی خواهد بود. دروازه ها/پروکسی ها. دروازه ها و پروکسی ها اتصال انواع مختلف فناوری ها صرف نظر از سن آن ها برای ارتباط در شبکه مبتنی بر IP را فراهم می کنند. دروازه ها و پروکسی ها در عملکرد این شبکه ضروری هستند زیرا فناوری های مختلفی برای ارتباط در هر حوزه استفاده می شوند. این سیستم ها انتقال زیرساخت های موجود در بورد، سیستم های انتقال، سیستم های پیوند داده تاکتیکی و برنامه های کاربری کاربر به سیستم های شبکه هوابرد هدف را تسهیل خواهند کرد؛ بنابراین، آن ها فقط موقتی هستند تا زمانی که تمام پلتفرم ها از رادیوی استاندارد IP برای انتقال استفاده کنند. پروکسی های افزایش دهنده عملکرد. پروکسی های افزایش دهنده عملکرد عملکرد برنامه های کاربری را که در شبکه هوابرد اجرا می شوند با مقابله با مشکلات شبکه بی سیم، مانند پهنای باند محدود، تأخیر طولانی، نرخ بالای از دست دادن داده
ها و قطعی در اتصالات شبکه، بهبود می بخشند. سیستم های پروکسی بین برنامه کاربری و شبکه پیاده سازی می شوند و می توانند برای بهبود عملکرد در لایه های کاربردی و حمل ونقل مدل OSI استفاده شوند. برخی از تکنیک هایی که می توان استفاده کرد عبارتند از: دسته بندی پلتفرم ها. برای دسته بندی یک دارایی هوابرد خاص یا تجهیزات ارتباطی کلاس، تمام هواپیماها به سه دسته اصلی تقسیم می شوند. این دسته ها بر اساس انواع مأموریت هایی که هواپیماها به طور معمول انجام می دهند، تعیین می شوند. هواپیماها همچنین بر اساس نوع تجهیزاتی که می توانند روی بدنه نصب کنند، در هر دسته قرار می گیرند. هر یک از بخش های زیر این سه دسته اصلی را توضیح می دهد. پلتفرم های جنگنده. پروفایل پرواز یک پلتفرم جنگنده هوابرد شامل دوره هایی از الگوهای پرواز پایدار و من�
یک شبکه تخت یک شبکه رایانه ای با رویکرد طراحی است که هدف آن کاهش هزینه ها، نگهداری و مدیریت است. شبکه های تخت برای کاهش تعداد روترها و سوییچ ها در یک شبکه رایانه ای طراحی شده اند به طوری که دستگاه ها به جای اتصال به سوییچ های جداگانه، به یک سوییچ واحد متصل می شوند. برخلاف طراحی شبکه سلسله مراتبی، شبکه فیزیکی با استفاده از سوییچ های مختلف جدا نشده است. توپولوژی یک شبکه تخت به بخش های مختلفی با استفاده از روترها تقسیم یا جدا نشده است. برخی از این شبکه ها ممکن است از هاب شبکه یا ترکیبی از هاب ها و سوییچ ها، به جای سوییچ ها و روترها، برای اتصال دستگاه ها به یکدیگر استفاده کنند. به طور کلی، تمام دستگاه ها در شبکه بخشی از همان ناحیه پخش هستند. موارد استفاده. شبکه های تخت معمولاً در خانه ها یا کسب و کارهای کوچک که نیازهای شبکه کم است استفاده می شوند. شبکه های خانگی معمولاً به امنیت شدید یا جداسازی نیاز ندارند، زیرا شبکه اغلب برای ارائه دسترسی چندین رایانه شخصی به اینترنت استفاده می شود. در چنین مواردی، یک شبکه پیچیده با بسیاری از سوییچ ها لازم نیست. شبکه های تخت همچنین به طور کلی راحت تر برای مدیریت و نگهداری هستند
زیرا از سوییچ ها یا روترهای کمتر پیچیده استفاده می شود. خرید سوییچ ها می تواند هزینه بر باشد، بنابراین شبکه های تخت می توانند برای کمک به کاهش تعداد سوییچ هایی که باید خریداری شوند، اجرا شوند. معایب. شبکه های تخت برخی معایب را ارائه می دهند، از جمله:
ژرژ کوتون (; – ) سیاست مدار و حقوقدان شناخته شده در انقلاب فرانسه بود. وی در ۳۰ مه ۱۷۹۳ به عضویت کمیته امنیت عمومی درآمد و به همراه دوستانش لوئی آنتوان دو سن-ژوست و ماکسیمیلیان روبسپیر حکومت سه نفره غیررسمی را تشکیل دادند و دوران حکومت وحشت را در تاریخ فرانسه به وجود آورند. در سال ۱۷۹۴ وی در واقعه واکنش ترمیدوری دستگیر و اعدام شد.
سندرم میاستنی لامبرت–ایتون () یا به اختصار «LEMS» یک اختلال خودایمنی نادر است که مشخصه اش ضعف ماهیچه های دست ها و پاهاست. این بیماری همچنین با نام های «سندرم میاستنی»، «سندرم ایتون–لامبرت» و در صورت مرتبط بودن با سرطان، «میوپاتی کارسینوماتوز» شناخته می شود. حدود ۶۰ درصد از مبتلایان به این بیماری دارای یک بدخیمی زمینه ای هستند که معمولاً سرطان ریه سلول کوچک است؛ بنابراین به عنوان یک سندرم پارانئوپلاستیک (بیماری ای که در نتیجه سرطان در سایر نقاط بدن ایجاد می شود) در نظر گرفته می شود. این وضعیت در نتیجهٔ تولید پادتن علیه کانال های کلسیمی پیش سیناپسی وابسته به ولتاژ و احتمالاً دیگر پروتئین های پایانه های عصبی، در محلِ تماس عصبی-ماهیچه ای (محل اتصال عصب محیطی به ماهیچه) رخ می دهد. تشخیص سندرم میاستنیک لامبرت–ایتون معمولاً با الکترومیوگرافی و چند آزمایش خون تأیید می شود. اینها آزمایش ها همچنین این اختلال را از میاستنی گراویس که یک بیماری عصبی–عضلانی خودایمنی با علائمی مشابه است، متمایز می کنند. اگر بیماری با سرطان همراه باشد، درمان مستقیم سرطان اغلب علائم ایتون–لامبرت را تسکین می دهد. درمان های دیگری که اغلب استفاد
ه می شوند عبارتند از: تجویز کورتون آزاتیوپرین (که سیستم ایمنی را سرکوب می کند)، ایمونوگلوبولین داخل وریدی (که با آنتی بادی خودواکنشی برای اتصال به گیرنده های Fc رقابت می کند)، پیریدوستیگمین و ۳و۴-دی آمینو پیریدین (که انتقال عصبی–عضلانی را افزایش می دهند). گاهی تعویض پلاسما برای حذف آنتی بادی های بیماری زا ضرورت می یابد. شیوع سندرم میاستنی لامبرت–ایتون حدود ۳٫۴ در هر میلیون نفر است و معمولاً در افراد بالای ۴۰ سال رخ می دهد، اما ممکن است در هر سنی بروز کند. علائم و نشانه ها. ضعف ناشی از ایتون–لامبرت معمولاً ماهیچه های دست ها و پاها (عضلات نزدیک تر به تنه) را درگیر می کند. برخلاف میاستنی گراویس، ضعف بیشتر بر روی پاها تأثیر می گذارد تا بازوها. این موضوع منجر به اشکال در بالا رفتن از پله ها و بلند شدن از حالت نشسته می شود. ضعف اغلب به طور موقت پس از فعالیت بدنی یا ورزش برطرف می شود. دمای زیاد می تواند علائم را بدتر کند. گاهی ضعف عضلات پیازی (ماهیچه های دهان و گلو) مشاهده می شود. ضعف ماهیچه های بیرونی چشم غیر معمول است. برخی بیماران ممکن است دوبینی، افتادگی پلک و اشکال در بلع داشته باشند، اما به طور معمول همواره هم
راه با ضعف پاهاست. این نشانه نیز ایتون–لامبرت را از میاستنی گراویس متمایز می کند، که در آن علائم چشمی بسیار شایع تر است. در مراحل پیشرفته بیماری، ضعف عضلات تنفسی نیز محتمل است. برخی نیز ممکن است دچار مشکلات هماهنگی حرکتی (آتاکسی) شوند. سه چهارم افراد مبتلا به ایتون–لامبرت دچار اختلال در عملکرد دستگاه عصبی خودمختار می شوند که ممکن است به صورت خشکی دهان، یبوست، تاری دید، اختلال در تعریق و افت فشار خون ارتواستاتیک (کاهش فشار خون در حالت ایستاده، که به طور بالقوه منجر به غش کردن می شود) خود را نشان دهد. برخی بیماران از طعم فلزی در دهان شکایت دارند. در معاینه عصبی، ضعف نشان داده شده با آزمایش های ارزیابی قدرت عضله اغلب کمتر از آن چیزی است که بر اساس علائم بیمار انتظار می رود. قدرت عضلانی با آزمایش های مکرر بهبود می یابد، به عنوان مثال بهبود قدرت عضلانی با انجام مکرر آزمایش چنگش دست (پدیده ای که به عنوان «علامت لامبرت» شناخته می شود). در حالت استراحت، واکنش های غیرارادی بیمار به طور معمول کاهش می یابد. با استفاده مکرر از عضلات، شدت واکنش های غیرارادی افزایش می یابد. این یافته یک ویژگی مشخصه ایتون–لامبرت است. واکنش
نوری مردمک ممکن است کند شود. در ایتون–لامبرت مرتبط با سرطان ریه، بیشتر بیماران هیچ علامتی از خودِ سرطان مانند سرفه، خلط خونی و کاهش وزن ناخواسته در آن هنگام ندارند، ایتون–لامبرت مرتبط با سرطان ریه ممکن است شدیدتر از نوعِ معمولی آن باشد. دلایل بروز. ایتون–لامبرت اغلب با سرطان ریه (۵۰–۷۰٪)، به ویژه کارسینومای سلول کوچک مرتبط است، که آن را به یک سندرم پارانئوپلاستیک تبدیل می کند. از افراد مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک، ۱ تا ۳ درصد مبتلا به ایتون–لامبرت هستند. در بیشتر این موارد، ایتون–لامبرت نخستین علامت سرطان ریه است و بیمار غیر از این علامت دیگری ندارد. ایتون–لامبرت همچنین ممکن است با بیماری های غدد درون ریز، مانند کم کاری تیروئید یا دیابت نوع ۱ مرتبط باشد. میاستنی گراویس نیز ممکن است در اثر برخی تومورها (تیموما، تومور تیموس در قفسهٔ سینه) رخ دهد. افراد مبتلا به میاستنی گراویس بدون تومور و افراد مبتلا به ایتون–لامبرت بدون تومور دارای تغییرات ژنتیکی مشابهی هستند که به نظر می رسد آنها را مستعد ابتلا به این بیماری ها می کند. احتمالاً افرادی که آنتی ژن لوکوسیت انسانی DR3-B8 دارند مستعد ابتلا به ایتون–لامبرت باشند.
تشخیص. تشخیص سندرم میاستنی لامبرت–ایتون معمولاً با الکترومیوگرافی، بررسی سرعت هدایت عصبی و چند آزمایش خون همچون سنجش کراتین کیناز، آزمون های عملکرد تیروئید، پادتن های ضد کانال های کلسیمی جهت ردِ سایر دلایل بیماری انجام می شود. زمانی که وجودِ سندرم میاستنی لامبرت–ایتون تأیید شد، انجام سی تی اسکن قفسهٔ سینه ضروری سال تا اطمینان حاصل شوند که بیمار سرطان ریه ندارد. حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد از تومورهای ریه بلافاصله پس از تشخیص ایتون–لامبرت کشف می شوند. بقیه موارد هم بعداً تشخیص داده می شود، اما معمولاً در عرض دو سال پس از تشخیص ایتون–لامبرت و به خصوص ظرفِ چهار سال. در نتیجه، سی تی اسکن معمولاً هر شش ماه به مدت دو سال پیاپی پس از تشخیص ایتون–لامبرت تکرار می شوند. در حالی که سی تی اسکن ریه ها معمولاً برای غربالگری و تشخیص به موقع سرطان ریه کافی است، اما اسکن توموگرافی گسیل پوزیترون نیز گاهی ممکن است برای جستجوی تومورهای بسیار کوچک و پنهان، به ویژه در ریه ها انجام شود. درمان. اگر سندرم میاستنی لامبرت–ایتون ناشی از یک سرطان زمینه ای باشد، درمان سرطان معمولاً منجر به رفع علائم می شود. درمان معمولاً شامل شیمی درمانی و پرتودرم
انی در افرادی است که بیماری محدودی دارند. سرکوب دستگاه ایمنی. شواهدی وجود دارد که تجویز ایمونوگلوبولین وریدی در درمان بیماری تا حدی مؤثر است. سرکوب سیستم ایمنی نسبت به سایر بیماری های خودایمنی کمتر اثربخش است. پردنیزولون پاسخ ایمنی را سرکوب می کند و آزاتیوپرین ممکن است پس از دستیابی به اثر درمانی جایگزین آن شود. پلاسمافرز، (فرایند حذف پروتئین های پلاسما مانند آنتی بادی ها و جایگزینی آنها با پلاسمای طبیعی)، ممکن است ضعف شدید و حاد بیماری را بهبود بخشد. انجام پلاسمافرز در این بیماری نسبت به سایر بیماریهای مشابه مانند میاستنی گراویس اثربخشی کمتری دارد و بیشتر بیماران به داروهای سرکوب کننده ایمنی اضافی نیاز دارند. موارد دیگر. سه روش درمانی دیگر نیز با هدف بهبود علائم سندرم میاستنی لامبرت–ایتون، تجویز پیریدوستیگمین، ۳و۴-دی آمینو پیریدین (آمیفامپریدین) و گوانیدین هستند که موجب بهبود انتقال عصبی عضلانی می شوند. شواهد اولیه تجویز ۳و۴-دی آمینو پیریدین را دستکم برای چند هفته پشتیبانی می کند. این دارو رپلاریزاسیون پایانه های عصبی را پس از تخلیه به تأخیر می اندازند، در نتیجه اجازه می دهند کلسیم بیشتری در پایانه عصبی انبا
شته شود. سازمان غذا و داروی آمریکا ۳و۴-دی آمینو پیریدین را برای استفاده در کودکان ۶ سال و بالاتر مبتلا به ایتون–لامبرت علاوه بر تأیید قبلی برای استفاده در بزرگسالان مبتلا به این بیماری در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۸ تأیید کرد. پیریدوستیگمین تجزیه استیل کولین را پس از آزاد شدن در پایانهٔ سیناپسی کاهش می دهد و در نتیجه انقباض عضلانی را بهبود می بخشد. یک داروی قدیمی تر، گوانیدین، عوارض جانبی زیادی دارد و مصرفش توصیه نمی شود. ۴-آمینوپیریدین (دالفامپریدین) هم که دارویی مشابه ۳و۴-دی آمینو پیریدین است، عوارض جانبی بیشتری نسبت به آن دارد و توصیه نمی شود.
پادتن انسانی شده، پادتن(آنتی بادی)هایی از گونه های غیر انسانی هستند که توالی پروتئینی آن ها برای افزایش شباهت آن ها به انواع آنتی بادی هایی که به طور طبیعی در انسان تولید می شوند، اصلاح شده اند. فرآیند «انسانی سازی» معمولاً برای آنتی بادی های مونوکلونالی که برای تجویز انسانی توسعه یافته اند، اعمال می شود (به عنوان مثال، آنتی بادی هایی که به عنوان داروهای ضد سرطان تولید می شوند). انسانی سازی زمانی می تواند ضروری باشد که فرآیند ایجاد یک آنتی بادی خاص شامل تولید در یک سیستم ایمنی غیر انسانی (مانند سیستم ایمنی موش) باشد. توالی های پروتئینی آنتی بادی هایی که به این روش تولید می شوند تا حدی از آنتی بادی های همولوگ که به طور طبیعی در انسان یافت می شوند متمایز هستند، و بنابراین وقتی به بیماران انسانی تجویز می شوند، به طور بالقوه ایمنی زا هستند. نام های غیراختصاصی بین المللی آنتی بادی های انسان سازی شده مانند "امالیزومب" به "-zumab" ختم می شوند.
واکنش ترمیدوری () یک اصطلاح رایج برای برکناری ماکسیمیلیان روبسپیر از قدرت در ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۴ و تشکیل دیرکتوار است. پس از این رویداد که نقطه عطفی در روند انقلاب فرانسه محسوب می شود کنوانسیون ملی فرانسه به آخرین بخش فعالیت خود رسید و حکومت وحشت پایان یافت. در ۲۸ ژوئیه تعداد زیادی از دولتمردان همچون ماکسیمیلیان روبسپیر، لوئی آنتوان دو سن-ژوست، ژرژ کوتون، اوگوستن روبسپیر و فرانسوا آنریو با گیوتین اعدام شدند.
لیگ آزادگان ۱۴۰۴–۱۴۰۳ سی و چهارمین فصل لیگ آزادگان و بیست و چهارمین فصل این مسابقات است که از سال تأسیس آن (۱۳۷۰) است. این لیگ از سال ۱۳۸۰ به عنوان سطح فوتبال ایران درحال برگزاری است. تیم های حاضر. فصل با حضور ۱۱ تیم از لیگ آزادگان ۰۳–۱۴۰۲ و دو تیم سقوط کرده از لیگ برتر فوتبال ایران ۰۳–۱۴۰۲(صنعت نفت و پیکان) همچنین سه تیم جدید صعودی از لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۰۳–۱۴۰۲(نیرو زمینی قهرمان لیگ دو و کویر مقوا نایب قهرمان لیگ دو و شهرداری نوشهر برنده مسابقه حذفی لیگ دو) قرار بود برگزار شود ولی باشگاه فوتبال کویر مقوا با واگذاری مجوز حضور خود به باشگاه بعثت کرمانشاه جای خود را به بعثت داد. و همچنین باشگاه فوتبال استقلال ملاثانی نیز مجوز حضور در لیگ آزادگان را به باشگاه فوتبال پالایش نفت بندرعباس واگذار کرد. کسر امتیاز. نفت مسجد سلیمان. کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال به دلیل تخلف باشگاه نفت مسجد سلیمان در خصوص مطالبه وجه مسعود پورمحمد، یک امتیاز از این تیم کسر کرد. پس از پرداخت مطالبات مسعود پورمحمد و ارائه مدارک به کمیته انضباطی امتیاز باشگاه نفت مسجدسلیمان به این تیم بازگشت. شهرراز شیراز. کمیته انضباطی فدراسیون فوت
بال به دلیل تخلف باشگاه شهرراز شیراز در خصوص مقصر بود در نیمه تمام ماندن بازی در هفته دوازدهم لیگ مقابل باشگاه سایپا به کسر یک امتیاز جریمه کرد. داماش گیلان. کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال به دلیل تخلف باشگاه نفت مسجد سلیمان در خصوص مطالبه وجه محمود خرمزی مربی سابق تیم داماش گیلان، یک امتیاز از این تیم کسر کرد. به دلیل پرداخت مطالبات محمود خرمزی، امتیاز داماش برگشت.
متافیزیکِ شعر کتابی از مهدی مظفری ساوجی است که سال ١٤٠٢، در سه جلد، از سوی انتشارات دیدآور منتشر شد. مظفری ساوجی بیش از چهار سال کار پژوهشی خود را صرفِ شناخت پیوندِ میان متافیزیک و شعر کرده که حاصل آن کتاب سه جلدی "متافیزیک شعر" است. هر کدام از مجلدات این کتاب نام نمادینِ مستقلی نیز دارد؛ جلد اوّل: سْفرِ تکوین، جلد دوّم: سفر تکامل و جلد سوّم: سفر خروج این کتاب نخستین اثرِ پژوهشی در حوزهٔ متافیزیک شعر، در زبان فارسی است. شبِ «متافیزیک شعر» (شب های بخارا). به اهتمام علی دهباشی هفتصدوهفدهمین شب از «شب های بخارا» در سه شنبه، چهاردهم آذرماه ۱۴۰۲، در تالار فردوسی خانهٔ اندیشمندان علوم انسانی به مناسبت انتشار کتاب «متافیزیک شعر»، «شب متافیزیکِ شعر» نام گرفت. این شب، با حضور و سخنرانی میرجلال الدّین کزّازی، بهاءالدّین خرّمشاهی، مسعود کیمیایی، شمس لنگرودی، احمد پوری و ابوالفضل جلیلی برگزار شد. دیدگاه دیگران دربارهٔ کتاب "متافیزیک شعر". میرجلال الدین کزازی: دید و داوری فراگیر من دربارهٔ این کتاب آن است که این دفتر، در پهنهٔ فرهنگ و کتاب، در این روزگار، در ایران، رخدادی است شایستهٔ درنگ. این نوشتارِ درازدامان، تا آنجایی
که من می دانم، در گونهٔ خود بی همانند است. هم از دید چندی، هم از دید چونی. یکی از دشوارترین و ستوه آورترین کارها آن است که ما بتوانیم در میان این دو، [یعنی] چندی و چونی، که با یکدیگر ناسازند، سازواری پدید بیاوریم. کم اند آفریده هایی که چندی و چونی در آن ها ترازمند باشد. با آن شناختی که من از «متافیزیک شعر» یافته ام، این دفترهای سه گانه، بدین ترازمندی آراسته شده اند. نویسنده در پهنه ای گسترده به کند و کاو و چند و چون پرداخته است. کند و کاو و چند و چونی که بایسته آن باریک بینی و ژرف نگری است. قلمرو پژوهش و اندیشیدنِ او جهان بینی جهانِ فراسویی و فَروَرینه سخن و سَرواد بوده است. زمینه ای نغز نهان. به راستی کاری است دشوار که مردان، مظفری ساوجی، در چنین زمینه ای که یکسره می توان گفت ژرفاست [و] دامنه آن بسیار تنگ است، پژوهشی چنین گرانسنگ را آغاز کرده است و به سامان و سرانجام رسانیده است. پراکنده، بی سامان، به این زمینه، پیشتر پرداخته شده است، اما در گزارشی فراخ دامان، با ساختاری سنجیده، انداموار، تا آنجا که من می دانم نخست بار است که پژوهشی از این گونه به انجام رسیده است. سه دیگر آنکه قلم را نفرسوده است؛ انشا ننوشت
ه است. هر آنچه شما می خوانید، خواندنی است؛ چرا؟ زیرا آموختنی است. ضیا موحد: آیا می توان به فارسی کتابی فراهم آورد که به پرسش های هستان شناسی، هستی شناسی و زیبایی شناسی ما پاسخ دهد؟ البته و قطعاً نه. اما مهدی مظفری ساوجی در کتاب «متافیزیک شعر»، تلاش کرده به این پرسش ها پاسخ دهد، آن هم صرفاً با اتکا بر هرچه در فارسی به این موضوع ها نوشته شده، اعم از تصنیف و تألیف و ترجمه. برای ارزیابی این کتاب منتظر آینده نباید بود. کتابی است مفید و در نوع خود بی همتا. بهاءالدّین خرّمشاهی: نه به گمان، بلکه به اعتقادم، تاکنون در میان مراجع فارسی، اثری به جامعیّت و اهمیّت و فایده بخشیِ «متافیزیک شعرِ» مهدی مظفری ساوجی، در زمینه ادب پژوهیِ فلسفی نداشته ایم؛ اصطلاحِ «ادب پژوهیِ فلسفی» را خود مؤلّف اندیشمند و کوشای این مرجعِ فلسفی-ادبی به کار برده اند، با دیدگاه معتنابهی که به این دو ساحت از علم و هنر داشته اند و در دیباچه کتاب شان به آن پرداخته و تصریح کرده اند که «شعر و فلسفه، از آنجا که هر دو مبتنی بر خلق جدید و خرق عادت اند، ما را به وجه یا وجوهی مشترک رهنمون می شوند. به عبارتی، زبانی که این دو برای بیان خویش برمی گزینند، از جنس
زبان رایج و روزمرّه نیست که حوایجِ عرفی و عادّی را برطرف کند. اگرچه اجزا و عناصرِ کشف و شهودِ هر کدام، در ادراک و انعکاسِ جهان، مُغایر و مُباین با دیگری است؛ شعر، متّکی به تخیّل خلاق است و فلسفه، مبتنی بر تعقّلِ خلّاق.» مؤلّفِ این اثر باارزش و وزین، حتّی اگر نام کتاب خود را دانشنامهٔ فلسفی شعر گذارده بود جا داشت. مسعود کیمیایی: متافیزیک شعر، مرا یاد اسفار اربعه انداخت. اما خیلی متفاوت تر از آن است. خیلی مال امروز است. درست است که از دل کلاسیک ترین واژه ها استفاده می کند، موضوعاتِ خیلی قدیمی را استفاده می کند، ولی تراش شان می دهد برای امروز. حرف اوّلش این است که فلسفه در ناتوانی خودش به شعر پیوند می خورد. و حالا قدرت های پنهان و قدرت های آشکار در فلسفه قرار است پابه پا شوند و این فلسفه وارد شعر شود. آیا فلسفه نیاز دارد که به شعر ورود بکند؟ یا نه، به شعر کمک می کند؟ هیچ کدام. هیچ کدام. شعر با مردم حرکت می کند. در تاریخ خودش متولد می شود. شعری که در تاریخ خودش متولّد شود، باید حرف تاریخ خودش را بزند. و در حرفِ تاریخ خودش، فلسفه سخت وارد می شود. نمی تواند وارد شود. وقتی ما به فلسفه نگاه می کنیم، می بینیم که این
دانش، در تکّه تکّه های تاریخ وجود دارد؛ در همه تاریخ وجود ندارد. حالا مهدی مظفری ساوجی با کشمکش این ها را کنار هم می گذارد. تو یا قبول می کنی یا قبول نمی کنی. ولی نمی توانی این کشمکش را قبول نکنی. نمی توانی این دانستگی را قبول نکنی. تمام سلاح هایی که هنرهای دیگر دارند، شعر دارد. یعنی حضورش همه جا می تواند باشد. در خون آلودترین و در پاک ترین لحظه ها. قاب ندارد و ساوجی در کتابش، در متافیزیک شعر، این ها را به قول قدیمی ها به هم خورانده؛ جاانداخته؛ جاافتاده؛ دو موضوع جدا، با رنگ آمیزی جدا، و اصلاً با جاده های جدا را در هم تنیده است. سَفَر به شهرهایی که اصلاً نزدیک یکدیگر هم نیستند؛ ولی این ها را به هم نزدیک کرده. زحمت کشیده. زحمت کشیده. بهروز ایمانی: در ساحتِ مطالعات کنونی مربوط به وجودشناختی شعر آثار قابل توجهی منتشر نشده و «متافیزیک شعر»، یگانه مرجع جدّی در این موضوع و مفهوم است که مطالعه فراگیر مؤلف، ما را با تألیفی پربرگ وبار مواجه کرده و هرکدام از مباحث کتاب، خود می تواند موضوع یک تحقیق باشد. شمس لنگرودی: ارزش «متافیزیک شعر» آقای مظفری در همین است که می خواهد به مخاطب بگوید که شعر چیزی نیست که در سطح جریان د