Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت. بر این اساس، انواع مختلفی از آزمون های استعداد وجود دارد. آزمون های عملکردی که عملکرد شناختی کلی را اندازه گیری می کنند، بیشترین اثر ثابت شده کلی را دارند. آزمون های عملکرد ویژه (آزمون های تمرکز، دانش یا حافظه)، پرسش نامه های شخصیت یا سایر ابزارهایی که نگرش ها یا انگیزه ها را ثبت می کنند نیز می توانند برای کارهای خاص استفاده شوند. آزمون های استعداد از چارچوب کاربرد به عنوان آزمون های روان شناختی تعریف می شوند که برای تصمیم گیری در مورد استخدام یا مشاوره در مورد جهت گیری حرفه ای استفاده می شوند. انتخاب آزمون مناسب به همان اندازه مهم است که هر روش دیگری که ممکن است ضروری باشد (تجزیه و تحلیل مدارکی مانند مدارک درخواست یا رزومه، مصاحبه شغلی، مصاحبه شغلی یا مصاحبه استعداد، مشاهده و ارزیابی رفتار در مراکز سنجش). استفاده های ممکن. آزمون های استعداد را می توان در یک موقعیت مشاوره استفاده کرد (فردی می خواهد خودش بداند که آیا مناسب هستند یا برای برآورده کردن شرایط خاص چه کاری باید انجام شود). با این حال، استفاده از آن در موقعیت های انتخابی که مناسب ترین ها قرار است از بین تعداد زیادی از متقاضیان انتخاب شوند، رایج تر
است (پذیرش تحصیلی با numerus clausus، پر کردن موقعیت ها با مناسب ترین متقاضیان). معیارهای کیفیت. الزامات کیفیت برای معاینات تشخیصی استعداد در استاندارد مؤسسه استاندارد آلمان DIN 33430 تنظیم شده است. با این حال، در عمل، بسیاری از روش هایی که معیارهای کیفی علمی را برآورده نمی کنند، هنوز توسط افرادی استفاده می شوند که واجد شرایط نیستند. در استاندارد DIN، حداقل الزامات به گونه ای ارائه شده است که مشتریان تشخیص مناسب (به عنوان مثال. ب. شرکت ها) می توانند کیفیت را ارزیابی کنند. با این حال، استفاده از این استاندارد در ابتدا بسیار بحث برانگیز بود. در سال های اخیر می توان گفت که شهرت عمومی به دست آورده است و به ویژه در بخش عمومی رواج یافته است. از آنجایی که امروزه آزمون های استعداد به طور فزاینده ای به صورت آنلاین مورد استفاده قرار می گیرند، پس از سیل واقعی منابع مرجع و راهنماها در افراد نوپا، اکنون برنامه های بیشتری برای آماده شدن برای ارزیابی های آنلاین وجود دارد. اینکه آیا و تا چه حد این مربیان آزمون، مشاوران و برنامه ها به موفقیت یک برنامه کمک می کنند بحث برانگیز است، اگرچه برخی از ارائه دهندگان نرخ موفقیت بالایی
را وعده می دهند.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; لامبورگینی ال ام۰۰۱ یک نمونه اولیه خودروی آفرود بود که توسط لامبورگینی طراحی و ساخته شد. نخستین بار در نمایشگاه خودروی ژنو ۱۹۸۱ در کنار جلپا جدید رونمایی شد. با وجود شکست پروژه چیتا ، ایده خودروی آفرود لامبورگینی همچنان زنده بود و با سرمایه جدید سرمایه گذاران، کانسپت چیتا به ال ام۰۰۱ بازطراحی شد. برخلاف موتور کرایسلر چیتا، نمونه اولیه ال ام۰۰۱ دارای بود. ۵٫۹ لیتری (360 ci) وی۸ ساخت امریکن موتورز، با هدف ارائه وی۱۲ از کانتاش برای مدل های تولیدی. مشخص شد که ال ام۰۰۱ هنگام شتاب گیری از ویژگی های هندلینگ نامطلوب برخوردار است. این مشکل در قرار گرفتن موتور در عقب ردیابی شد. در نتیجه، ال ام۰۰۱ پس از ساخت یک نمونه اولیه متوقف شد.
جو مین کی (؛ ۵ نوامبر ۱۹۶۵ – ۹ مارس ۲۰۱۸) بازیگر اهل کره جنوبی بود. او به خاطر ایفای نقش در "عشق و جاه طلبی"، "شرق بهشت" و "ملکه سوندوک" شناخته می شود. او همچنین عکاس بود و دو کتاب منتشر کرد و نمایشگاه های انفرادی برگزار کرد.
سوخت متانول یک سوخت زیستی جایگزین برای احتراق داخلی و موتورهای دیگر است، چه در ترکیب با بنزین یا به طور مستقل. متانول (کربن) نسبت به سوخت اتانول هزینه کمتری برای تولید پایدار دارد، اگرچه اثرات سمی بیشتری نسبت به اتانول دارد و چگالی انرژی کم تری نسبت به بنزین دارد. متانول نسبت به بنزین برای محیط زیست بی خطرتر است، ضدیخ است، موتور را تمیز نگه می دارد، در مواقع آتش سوزی نقطه اشتعال بالاتری دارد و از نظر اسب بخار به دست آمده معادل بنزین با اکتان فوق العاده بالاست. این می تواند به راحتی در اکثر موتورهای مدرن با یک تغییر تنظیمات نرم افزاری ساده و گاهی اوقات تغییر در مهر و موم یا خط سوخت ارزان قیمت استفاده شود. برای جلوگیری از قفل شدن بخار در هر شرایط ممکن به دلیل سوخت ساده و خالص بودن، می توان درصد کمی از سوخت دیگر یا مواد افزودنی خاص را در نظر گرفت. متانول (گروه متیل مرتبط با گروه هیدروکسیل) ممکن است به ترتیب از هیدروکربن یا منابع تجدیدپذیر، به ویژه گاز طبیعی و زیست توده ساخته شود. همچنین می تواند از CO2 (دی کربن) و هیدروژن سنتز شود. سوخت متانول در حال حاضر توسط اتومبیل های مسابقه ای در بسیاری از کشورها استفاده می
شود اما در غیر این صورت استفاده گسترده ای از آن دیده نشده است. تاریخچه و تولید. از لحاظ تاریخی، متانول برای اولین بار با تقطیر تخریبی (تجزیه در اثر حرارت) چوب تولید شد که در نتیجه نام رایج انگلیسی آن الکل چوب نامیده شد. در حال حاضر متانول معمولاً با استفاده از متان (ماده اصلی گاز طبیعی) به عنوان ماده خام تولید می شود. در چین، متانول برای سوخت از زغال سنگ ساخته می شود. «بیومتانول» ممکن است با تبدیل به گاز مواد آلی برای سنتز گاز و سپس سنتز متانول معمولی تولید شود. این مسیر می تواند تولید متانول تجدیدپذیر از زیست توده را با راندمان تا ۷۵ درصد ارائه دهد. تولید گسترده از این مسیر دارای پتانسیل پیشنهادی برای ارائه سوخت متانول با هزینه کم و با مزایای محیط زیست است (به منابع Hagen, SABD و Olah در زیر مراجعه کنید). با این حال، این روش های تولید برای تولید در مقیاس کوچک مناسب نیستند. اخیرا سوخت متانول با استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و دی اکسید کربن به عنوان خوراک تولید شده است. Carbon Recycling International، یک شرکت ایسلندی-آمریکایی، اولین کارخانه متانول تجدیدپذیر در مقیاس تجاری را در سال ۲۰۱۱ تکمیل. مصرف عمده سوخت
. در خلال بحران نفتی اوپک در سال ۱۹۷۳، رید و لرنر (۱۹۷۳) متانول زغال سنگ را به عنوان یک سوخت اثبات شده با فناوری ساخت و ساز تثبیت شده و منابع کافی برای جایگزینی بنزین پیشنهاد کردند. هاگن (۱۹۷۶) چشم انداز سنتز متانول از منابع فسیلی و تجدیدپذیر، استفاده از آن به عنوان سوخت، اقتصاد و خطرات را بررسی کرد. سپس در سال ۱۹۸۶، شرکت فناوری سوخت موتور سوئد (SBAD) به طور گسترده استفاده از الکل ها و ترکیبات الکلی را به عنوان سوخت موتور بررسی کرد. پتانسیل تولید متانول از گاز طبیعی، نفت های بسیار سنگین، شیل های قیری، زغال سنگ، ذغال سنگ نارس و زیست توده را بررسی کرد. در سال ۲۰۰۵، جورج A. Olah، برنده جایزه نوبل ۲۰۰۶، GK Surya Prakash و Alain Goeppert از یک اقتصاد متانول کامل مبتنی بر ذخیره انرژی در متانول مصنوعی حمایت کردند. مؤسسه متانول، سازمان صنعت تجارت متانول، گزارش ها و ارائه هایی را در مورد متانول ارسال می کند. کارگردان گرگوری دولان صنعت سوخت متانول جهانی را در سال ۲۰۰۸ در چین ارائه کرد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱، اداره کل رقابت اتحادیه اروپا اعطای ۵۰۰ میلیون کرون سوئدی (تقریباً ۵۶ میلیون یورو در ژانویه ۲۰۱۱) از سوی آژانس انرژی
سوئد را برای ساخت ۳ میلیارد کرون سوئدی (تقریباً یورو) تصویب کرد. 335M) کارخانه تولید سوخت زیستی آزمایشی در مقیاس صنعتی برای تولید بیومتانول و BioDME در مجتمع زیست پالایشگاهی Domsjö Fabriker در Örnsköldsvik، سوئد، با استفاده از فناوری گازسازی مشروب سیاه Chemrec. استفاده. سوخت موتور احتراق داخلی. متانول و اتانول هر دو در دماهای پایین تری نسبت به بنزین می سوزند و هر دو فرار کم تری دارند و باعث می شود موتور در هوای سرد روشن شود. استفاده از متانول به عنوان سوخت در موتورهای جرقه ای می تواند بازده حرارتی و توان خروجی را افزایش دهد (در مقایسه با بنزین) به دلیل رتبه اکتان بالا (114) و حرارت بالای تبخیر آن. با این حال، محتوای انرژی پایین آن 19.7 MJ/kg و نسبت هوا به سوخت استوکیومتری ۶٫۴۲:۱ به این معنی است که مصرف سوخت (بر اساس حجم یا جرم) بیشتر از سوخت های هیدروکربنی خواهد بود. آب اضافی تولید شده همچنین شارژ را نسبتاً خیس می کند. (مشابه موتورهای احتراق هیدروژن/اکسیژن) و با تشکیل محصولات اسیدی در حین احتراق، فرسودگی سوپاپ ها، صندلی سوپاپ ها و سیلندرها ممکن است بیش تر از سوختن هیدروکربن باشد. برای خنثی کردن این اسیدها ممک
ن است مواد افزودنی خاصی به سوخت اضافه شود. متانول نیز مانند اتانول حاوی آلاینده های محلول و نامحلول است. این آلاینده های محلول، یون های هالید مانند یون های کلرید، تأثیر زیادی بر خورندگی سوخت های الکلی دارند. یون های هالید خوردگی را از دو طریق افزایش می دهند. آنها به طور شیمیایی به لایه های اکسید غیرفعال بر روی چندین فلز حمله می کنند و باعث خوردگی حفره ای می شوند و رسانایی سوخت را افزایش می دهند. افزایش هدایت الکتریکی باعث افزایش خوردگی الکتریکی، گالوانیکی و معمولی در سیستم سوخت می شود. آلاینده های محلول مانند هیدروکسید آلومینیوم که خود محصول خوردگی توسط یون های هالید هستند، سیستم سوخت را به مرور زمان مسدود می کنند. متانول رطوبت سنجی است، به این معنی که بخار آب را مستقیماً از جو جذب می کند. از آنجایی که آب جذب شده ارزش سوخت متانول را رقیق می کند. (اگرچه ضربه موتور را سرکوب می کند)، و ممکن است باعث جدا شدن فاز مخلوط متانول و بنزین شود، ظروف سوخت متانول باید محکم بسته شوند. در مقایسه با بنزین، متانول نسبت به گردش مجدد گازهای خروجی (EGR) تحمل بیشتری دارد، که باعث بهبود راندمان سوخت موتورهای احتراق داخلی با استفاد
ه از چرخه اتو و احتراق جرقه می شود. متانول اسیدی، هرچند ضعیف، به پوشش اکسیدی حمله می کند که معمولاً آلومینیوم را از خوردگی محافظت می کند: نمک های متوکسید حاصل در متانول محلول هستند و در نتیجه یک سطح آلومینیومی تمیز ایجاد می شود که به راحتی توسط اکسیژن محلول اکسید می شود. همچنین، متانول می تواند به عنوان یک اکسید کننده عمل کند: این فرایند متقابل به طور مؤثر خوردگی را تا زمانی که فلز خورده شود یا غلظت CH 3 OH ناچیز باشد، تحریک می کند. خورندگی متانول با مواد سازگار با متانول و افزودنی های سوختی که به عنوان بازدارنده های خوردگی عمل می کنند، برطرف شده است. متانول آلی، تولید شده از چوب یا سایر مواد آلی (الکل زیستی)، به عنوان یک جایگزین تجدیدپذیر برای هیدروکربن های مبتنی بر نفت پیشنهاد شده است. سطوح پایین متانول را می توان در وسایل نقلیه موجود با افزودن حلال ها و بازدارنده های خوردگی استفاده کرد. مسابقه. طبق قانون باید از متانول خالص در Champcars , Monster Trucks، اتومبیل های سرعتی USAC (و همچنین Midgets، اصلاح شده و "غیره") و سایر سری های پیست خاکی مانند World of Outlaws و Motorcycle Speedway استفاده شود، عمدتاً به
این دلیل که در در صورت وقوع حادثه، متانول ابری از دود مات تولید نمی کند. از اواخر دهه ۱۹۴۰، متانول همچنین به عنوان ماده اولیه سوخت در نیروگاه ها برای کنترل رادیویی، خط کنترل و هواپیماهای مدل پرواز آزاد (به زیر مراجعه کنید)، اتومبیل ها و کامیون ها استفاده می شود. چنین موتورهایی از یک شمع درخشان رشته پلاتین استفاده می کنند که بخار متانول را از طریق یک واکنش کاتالیزوری مشتعل می کند. ماشین های درگ، ماشین های مسابقه گل و ماشین کش های تراکتور که به شدت اصلاح شده اند نیز از متانول به عنوان منبع سوخت اولیه استفاده می کنند. متانول با موتور سوپرشارژر در بالابر الکل دراگستر مورد نیاز است و تا پایان فصل ۲۰۰۶، تمام وسایل نقلیه در ایندیاناپولیس ۵۰۰ باید با متانول کار می کردند. متانول مخلوط با بنزین و اکسید نیتروژن به عنوان سوختی برای گل سواری ها، قدرت بیشتری نسبت به بنزین و اکسید نیتروژن به تنهایی تولید می کند. با شروع در سال ۱۹۶۵، متانول خالص به طور گسترده در مسابقات اتومبیلرانی USAC Indy مورد استفاده قرار گرفت، که در آن زمان شامل ایندیاناپولیس ۵۰۰ بود. ایمنی تأثیر غالب برای پذیرش سوخت متانول در دسته های مسابقات چرخ باز
ایالات متحده بود. برخلاف آتش سوزی نفت، آتش متانول را می توان با آب ساده خاموش کرد. آتش متانول بر خلاف بنزین که با شعله قابل مشاهده می سوزد به طور نامرئی می سوزد. اگر آتش سوزی در مسیر رخ دهد، هیچ شعله یا دودی وجود ندارد که مانع دید رانندگانی شود که به سرعت نزدیک می شوند، اما این امر همچنین می تواند تشخیص بصری آتش و شروع اطفاء حریق را به تأخیر بیندازد. یک تصادف هفت اتومبیل در دور دوم ایندیاناپولیس ۵۰۰ در سال ۱۹۶۴ منجر به تصمیم USAC برای تشویق و بعداً الزام استفاده از متانول شد. ادی ساکس و دیو مک دونالد در این تصادف با انفجار خودروهای بنزینی آنها جان خود را از دست دادند. آتش سوزی ناشی از بنزین ابر خطرناکی از دود سیاه غلیظ ایجاد کرد که دید خودروهای مقابل را به طور کامل مسدود کرد. جانی رادرفورد، یکی از دیگر رانندگان درگیر، یک خودروی متانول را رانندگی کرد که پس از تصادف نیز نشت پیدا کرد. در حالی که این ماشین در اثر برخورد اولین گلوله آتش سوخت، جهنمی بسیار کوچکتر از ماشین های بنزینی و جهنمی ایجاد کرد که به طور نامرئی می سوخت. این شهادت و فشار جورج مور، نویسنده "ستاره ایندیاناپولیس"، منجر به تغییر سوخت الکلی در سال ۱
۹۶۵ شد. متانول توسط مدار CART در کل کمپین خود (۱۹۷۹–۲۰۰۷) استفاده شد. همچنین توسط بسیاری از سازمان های مسیرهای کوتاه، به ویژه ماشین های کوچک، ماشین های سرعت و دوچرخه های سرعت استفاده می شود. متانول خالص از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ توسط IRL مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۰۶، با مشارکت صنعت اتانول، IRL از مخلوطی از ۱۰٪ اتانول و ۹۰٪ متانول به عنوان سوخت خود استفاده کرد. از سال ۲۰۰۷، IRL به اتانول خالص، E100 روی آورد. سوخت متانول نیز به طور گسترده در مسابقات درگ استفاده می شود، عمدتاً در رده الکل برتر، در حالی که بین ۱۰ تا ۲۰ درصد متانول ممکن است در کلاس های سوخت برتر علاوه بر نیترومتان استفاده شود. مسابقات فرمول یک همچنان از بنزین به عنوان سوخت خود استفاده می کند، اما در مسابقات جایزه بزرگ قبل از جنگ اغلب از متانول در سوخت استفاده می شد. سوخت برای موتورهای مدل. اولین موتورهای مدل برای هواپیماهای مدل پرواز آزاد که قبل از پایان جنگ جهانی دوم پرواز می کردند، از ترکیب ۳:۱ گاز سفید و روغن موتور با ویسکوزیته سنگین برای موتورهای دو زمانه جرقه زنی استفاده می کردند که برای سرگرمی در آن زمان استفاده می شد. در سال ۱۹۴۸، نوآوری ج
دید موتورهای مدل شمع در آن زمان شروع به تسخیر بازار کرد و نیاز به استفاده از سوخت متانول برای واکنش "کاتالیزوری با رشته پلاتین پیچ خورده در یک شمع برای کارکرد موتور داشت. با استفاده از یک روان کننده مبتنی بر روغن کرچک موجود در مخلوط سوخت با نسبت ۴:۱. انواع موتورهای مدل با اشتعال درخشان، زیرا دیگر به باتری، سیم پیچ احتراق، نقاط احتراق و خازن مورد نیاز موتور مدل جرقه زنی نیاز نداشت، باعث صرفه جویی در وزن ارزشمند شد و به هواپیمای مدل اجازه داد تا عملکرد پروازی بهتری داشته باشد. موتورهای درخشنده تک سیلندر با سوخت متانول که در حال حاضر تولید می شوند، در شکل های سنتی محبوب دو زمانه و چهار زمانه محبوب خود، انتخاب معمولی برای هواپیماهای رادیویی کنترل شده برای استفاده تفریحی هستند، برای اندازه های موتور که می تواند از ۰٫۸ متغیر باشد. سانتی متر 3 (0.049 مکعب اینچ) به اندازه ۲۵ تا ۳۲ جابه جایی سانتی متر 3(1.5-2.0 cu.in) و جابه جایی های قابل توجهی بزرگ تر برای موتورهای هواپیما مدل سیلندر دوقلو و چند سیلندر با پیکربندی شعاعی، که بسیاری از آنها دارای پیکربندی چهار زمانه هستند. اکثر موتورهای مدل با سوخت متانول، به ویژه موتو
رهای ساخته شده در خارج از آمریکای شمالی، می توانند به راحتی با سوخت متانول با مشخصات FAI" کار کنند. چنین مخلوط های سوختی می تواند توسط FAI برای رویدادهای خاصی در مسابقات بین المللی به اصطلاح FAI "Class F" مورد نیاز باشد، که استفاده از نیترومتان را به عنوان یک جزء سوخت موتور درخشان ممنوع می کند. در مقابل، شرکت هایی در آمریکای شمالی که موتورهای مدل با سوخت متانول می سازند، یا خارج از آن قاره مستقر هستند و بازار عمده ای در آمریکای شمالی برای چنین نیروگاه های کوچکی دارند، تمایل دارند موتورهایی تولید کنند که می توانند و اغلب با درصد معینی بهترین عملکرد را داشته باشند. نیترومتان در سوخت، که در صورت استفاده می تواند ۵ تا ۱۰ درصد حجم و ۲۵ تا ۳۰ درصد حجم کل سوخت باشد. آشپزی. متانول به عنوان سوخت پخت و پز در چین استفاده می شود و استفاده از آن در هند رو به افزایش است. اجاق گاز و قوطی آن نیازی به تنظیم کننده یا لوله ندارد. سلول های سوختی. متانول به عنوان سوخت در سلول های سوختی استفاده می شود. به طور معمول از سلول سوختی متانول اصلاح شده (RMFC) یا سلول سوختی متانول مستقیم (DMFC) استفاده می شود. کاربردهای موبایل و ثابت برای
پیل های سوختی متانول مانند تولید برق پشتیبان، تولید نیروگاه، منبع تغذیه اضطراری، واحد برق کمکی (APU) و افزایش برد باتری (وسایل نقلیه الکتریکی، کشتی ها) معمول است. سمیت. متانول به طور طبیعی در بدن انسان وجود دارد اما در غلظت های بالا سمی است. بدن انسان توانایی متابولیسم و مقابله با مقادیر کم متانول را دارد، مانند برخی از شیرین کننده های مصنوعی یا میوه ها، که به طور موقت منجر به تولید محصولات جانبی سمی در جریان خون مانند اسید فرمیک قبل از دفع می شود، اما شما هیچ وسیله طبیعی برای مقابله با آن ندارید. با بیش تر آن چه در یک هیدروکربن مایع پیچیده مانند بنزین است. با این حال، مصرف ۱۰ میلی لیتر می تواند باعث کوری شود و ۶۰–۱۰۰ میلی لیتر در صورت درمان نشدن می تواند کشنده باشد. مانند بسیاری از مواد شیمیایی فرار، از جمله اتانول و بنزین، متانول نیز در صورت قرار گرفتن در معرض مقادیر قابل توجهی می تواند اثرات پوستی، چشمی و ریوی را ایجاد کند. افرادی که به طور مزمن در معرض چنین مقادیر خارجی قرار می گیرند در صورت عدم درمان در معرض خطر اثرات سیستمیک طولانی مدت سلامتی مشابه مسمومیت با متانول درجه پایین قرار دارند. حداکثر قرار گ
رفتن در معرض مجاز ایالات متحده در هوا (۴۰ ساعت در هفته) ۱۹۰۰ است mg/ m3 برای اتانول، 900 mg/ m3 برای بنزین و 1260 mg/ m3 برای متانول. با این حال، فرار بسیار کم تری نسبت به بنزین است و بنابراین انتشار تبخیر کم تری دارد، که خطر قرار گرفتن در معرض کمتری را برای نشت معادل ایجاد می کند. در حالی که متانول مسیرهای مواجهه با سمیت متفاوتی را ارائه می دهد، سمیت مؤثر آن بدتر از مسمومیت های بنزن یا بنزین نیست و مسمومیت با متانول درمان موفقیت آمیز بسیار آسان تر است. یک نگرانی اساسی این است که مسمومیت با متانول به طور کلی باید در حالی که هنوز بدون علامت است برای بهبودی کامل درمان شود. خطر استنشاق با بوی تند مشخص کاهش می یابد. در غلظت های بیشتر از 2000 ppm (۰٫۲٪) معمولاً کاملاً قابل توجه است، با این حال، غلظت های پایین تر ممکن است شناسایی نشده باقی بمانند در حالی که در مواجهه طولانی تر همچنان سمی هستند و همچنان ممکن است خطر آتش سوزی/انفجار را به همراه داشته باشند. باز هم، این شبیه به بنزین و اتانول است. پروتکل های ایمنی استاندارد برای متانول وجود دارد و بسیار شبیه به پروتکل های مربوط به بنزین و اتانول است. استفاده از سوخت م
تانول باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای برخی از سموم مرتبط با هیدروکربن مانند بنزن و ۱٬۳ بوتادین می شود و آلودگی طولانی مدت آب های زیرزمینی ناشی از نشت سوخت را به طور چشمگیری کاهش می دهد. برخلاف سوخت های خانواده بنزن، متانول به سرعت و غیرسمی تجزیه می شود و تا زمانی که به اندازه کافی رقیق شده باشد، آسیب طولانی مدتی به محیط زیست وارد نخواهد کرد. ایمنی آتش. احتراق متانول بسیار دشوارتر از بنزین است و حدود ۶۰ درصد کندتر می سوزد. آتش متانول حدود ۲۰ درصد از سرعت آتش سوزی بنزین انرژی آزاد می کند و در نتیجه شعله بسیار خنک تری ایجاد می کند. این منجر به آتش سوزی بسیار کم خطرتر می شود که مهار آن با پروتکل های مناسب آسان تر است. برخلاف آتش سوزی بنزین، آب قابل قبول است و حتی به عنوان یک مهارکننده آتش برای آتش سوزی متانول ترجیح داده می شود، زیرا این کار هم آتش را خنک می کند و هم سوخت را به سرعت کم تر از غلظت رقیق می کند، جایی که خود اشتعال پذیری را حفظ می کند. این حقایق بدان معناست که متانول به عنوان سوخت خودرو، مزایای ایمنی زیادی نسبت به بنزین دارد. اتانول در بسیاری از این مزایا مشترک است. از آنجایی که بخار متانول از هوا س
نگین تر است، در نزدیکی زمین یا در یک گودال باقی می ماند مگر اینکه تهویه مناسبی وجود داشته باشد و اگر غلظت متانول بالای ۶٫۷ درصد در هوا باشد، می تواند با جرقه روشن شود و بالای ۵۴ منفجر شود. F / 12 C. پس از شعله ور شدن، یک آتش متانول رقیق نشده نور مرئی بسیار کمی از خود ساطع می کند و به طور بالقوه دیدن آتش یا حتی تخمین اندازه آن در نور روز بسیار دشوار است، اگرچه در اکثر موارد، آلاینده های موجود یا مواد قابل اشتعال وجود دارد. در آتش (مانند لاستیک یا آسفالت) باعث رنگ آمیزی و افزایش دید آتش می شود. اتانول، گاز طبیعی، هیدروژن و سایر سوخت های موجود چالش های ایمنی آتش سوزی مشابهی را ارائه می کنند و پروتکل های استاندارد ایمنی و اطفای حریق برای همه این سوخت ها وجود دارد. کاهش آسیب های زیست محیطی پس از حادثه با این واقعیت تسهیل می شود که متانول با غلظت پایین زیست تخریب پذیر است، سمیت پایینی دارد و در محیط زیست پایدار نیست. پاکسازی پس از آتش سوزی اغلب صرفاً به مقادیر زیادی آب نیاز دارد تا متانول ریخته شده رقیق شود و به دنبال آن جاروبرقی یا بازیابی جذب مایع انجام شود. هر متانولی که به طور اجتناب ناپذیر وارد محیط زیست می شو
د، تأثیر درازمدت کمی خواهد داشت و با رقیق سازی کافی، به سرعت تخریب می شود و به دلیل سمیت، آسیب های زیست محیطی کم یا بدون آسیب وارد می کند. نشت متانول که با نشت بنزین موجود ترکیب می شود می تواند باعث شود که نشت مخلوط متانول/بنزین حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد بیشتر از بنزین به تنهایی باقی بماند. استفاده کنید. در سال ۲۰۱۹، نزدیک به ۱۰۰ میلیون تن متانول عمدتاً برای مواد شیمیایی استفاده شد. ایالات متحده. ایالت کالیفرنیا از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ یک برنامه آزمایشی اجرا کرد که به هر کسی اجازه می داد یک وسیله نقلیه بنزینی را تبدیل کند. تا ۸۵ درصد متانول با ۱۵ درصد افزودنی های انتخابی. بیش از ۵۰۰ خودرو به تراکم بالا و استفاده اختصاصی از متانول و اتانول ۸۵/۱۵ تبدیل شدند. در سال ۱۹۸۲ به سه نفر بزرگ هر کدام ۵۰۰۰۰۰۰ دلار برای طراحی و قراردادهای ۵۰۰۰ وسیله نقلیه برای خرید توسط دولت داده شد. این اولین استفاده از وسایل نقلیه با سوخت انعطاف پذیر کم تراکم بود. در سال ۲۰۰۵، فرماندار کالیفرنیا، آرنولد شوارتزنگر، استفاده از متانول را متوقف کرد تا به گسترش استفاده از اتانول توسط تولیدکنندگان ذرت بپیوندد. در سال ۲۰۰۷ اتانول ۳ تا ۴ دلار در هر گالن
(۰٫۸ تا ۱٫۰۵ دلار در هر لیتر) در پمپ قیمت داشت، در حالی که متانول ساخته شده از گاز طبیعی به صورت فله ۴۷ سنت در هر گالن (۱۲٫۵ سنت در لیتر) باقی می ماند، نه در پمپ. در حال حاضر هیچ پمپ بنزینی در کالیفرنیا وجود ندارد که متانول را در پمپ های خود تأمین کند. هرزه. الیوت انگل [D-NY17] قانون «استاندارد سوخت باز» را در کنگره معرفی کرده است: «از تولیدکنندگان خودرو بخواهد اطمینان حاصل کنند که حداقل ۸۰ درصد از خودروهای تولید شده یا فروخته شده در ایالات متحده توسط هر یک از این تولیدکنندگان با سوخت کار کنند. مخلوط های حاوی ۸۵ درصد اتانول، ۸۵ درصد متانول یا بیودیزل." اتحادیه اروپا. دستورالعمل اصلاح شده کیفیت سوخت که در سال ۲۰۰۹ تصویب شد، اجازه می دهد تا 3% v/v از متانول در بنزین ترکیب شود. برزیل. تلاش برای افزودن درصد قابل توجهی متانول به بنزین، به دنبال آزمایش آزمایشی که توسط گروهی از دانشمندان برای ترکیب بنزین با متانول بین سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۲ انجام شد، بسیار به اجرا در برزیل نزدیک شد. آزمایش آزمایشی در مقیاس بزرگتر که قرار بود در سائوپائولو انجام شود در آخرین لحظه توسط شهردار شهر به دلیل نگرانی برای سلامت کارکنان پمپ بنز
ین که انتظار نمی رود اقدامات احتیاطی ایمنی را رعایت کنند، وتو شد. ، این ایده دوباره مطرح نشده است. هند. Niti Aayog، مؤسسه برنامه ریزی مرکزی هند در ۳ اوت ۲۰۱۸ اعلام کرد که در صورت امکان، وسایل نقلیه مسافربری با بنزین ترکیبی متانول ۱۵ درصد کار خواهند کرد. در حال حاضر، وسایل نقلیه در هند تا ۱۰ درصد از سوخت مخلوط اتانول استفاده می کنند. در صورت تصویب توسط دولت، هزینه سوخت ماهانه ۱۰ درصد کاهش می یابد. در سال ۲۰۲۱، اتانول ۶۰ روپیه در لیتر قیمت دارد، در حالی که قیمت متانول کمتر از ۲۵ روپیه در لیتر برآورد شده است.
پارک گوانگ هیون (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۷۷) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. پس از برنده شدن در برنامه تاپ تلنت اس بی اس، پارک در درام های کره ای از جمله "کُلَش لوبیای زندگی من" (۲۰۰۳)، "نان های شیرین" (۲۰۰۴) و "رژ لب صورتی" (۲۰۱۰) ایفای نقش کرده است.
جنسن ویر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ و ۱۷ سال اسکاتلند و همچنین زیر ۱۷، زیر ۱۸ سال انگلستان، و ۲۰ سال انگلستان بازی کرده است. زندگی شخصی. وی فرزند دیوید ویر بازیکن سابق تیم ملی فوتبال اسکاتلند است. کنزی ویر، خواهر او نیز بازیکن حرفه ای فوتبال است.
تیموتی جود اسمیت (؛ ۹ ژوئن ۱۹۸۲)، که با نام هنری تیمی ترومپت () شناخته می شود، موسیقی دان، دی جی، ترانه پرداز و تهیه کنندهٔ موسیقی اهل استرالیا است. او به دلیل نواختن ترومپت زنده و استفاده از عناصر جاز در موسیقی رقص، در سطح بین المللی شناخته شده است. تک آهنگ موفقیت آمیز تیمی ترومپت به نام «عجیب و غریب ها» با همراهی سویج، خوانندهٔ رپ نیوزلندی، موفق به کسب گواهی طلا از آرآی ای ای، شش گواهی پلاتین از سوی ای آرآی ای و سه گواهی پلاتین از انجمن صنعت ضبط نیوزیلند شده است. طبق فهرست ۱۰۰ هنرمند برتر "مجله دی جی"، تیمی ترومپت در حال حاضر هشتمین دی جی برتر جهان است. در ۲۵ مارس ۲۰۱۹، تیمی ترومپت در قالب پروژه ای مشترک میان آژانس فضایی اروپا و شرکت بیگ سیتی بیتز، به نخستین نوازندهٔ ترومپتی تبدیل شد که به اجرای ترومپت در گرانش صفر می پرداخت. اوایل زندگی. تیموتی جود اسمیت در سیدنی، استرالیا به دنیا آمد. او نواختن ترومپت را از ۴ سالگی با آموزش تحت نظر پدرش آغاز کرد. اسمیت تحصیلات متوسطهٔ خود را در دبیرستان کارلینگفورد پشت سر گذاشت و در آنجا کاپیتان مدرسه بود. اسمیت در سیزده سالگی به عنوان «نوازندهٔ جوان سال» انتخاب شد و سپس
بورسیهٔ تحصیلی کامل برای کنسرواتواریوم موسیقی را دریافت کرد و در آنجا به آموختن موسیقی تحت نظارت آنتونی هاینریش از ارکستر سمفونیک سیدنی مشغول شد. او در عرض دو سال موقعیتی را به عنوان نوازنده سولو ترومپت در گروه استیج آل استار استرالیا به دست آورد. حرفه. دهه ۲۰۰۰–۲۰۱۵: اوایل فعالیت در استرالیا. اسمیت نام هنری تیمی ترومپت را برای خود برگزید و به عنوان نوازندهٔ ترومپت در کنار برادران استافورد، دو دی جی استرالیایی، در باشگاه های شبانه و جشنواره های موسیقی استرالیا به اجرا مشغول شد. او آموخت که چگونه دی جی کند و شروع به اجرای برنامه های انفرادی با نام تیمی ترومپت کرد و صدای ترومپت زنده را در ست های دی جی خود گنجاند. تیمی ترومپت قرارداد اولیهٔ انتشار موسیقی خود را با شرکت های ضبط استرالیایی وان لاو، سنترال استیشن و هاسل ریکوردینگز امضاء کرد و مجموعه های ترکیبی مختلفی را برای مینیستری آو ساوند استرالیا تولید کرد که شامل تورهای تبلیغاتی ملی نیز می شد. در سال ۲۰۱۰، تیمی ترومپت به طور مداوم در باشگاه معروف مین فیدلر در غرب سیدنی به اجرا پرداخت. زمانی که در آنجا بود، از سوی منتقدان برجستهٔ محلی مانند وید یووانوویچ و جیم