Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گلوله های لاستیکی و کیسه های لوبیا را به سمت معترضان و کارگران بارانداز در خارج از بندر شلیک کرد که منجر به زخمی شدن دست کم ده ها تظاهرکننده و شش شهروند درازکش که در نزدیکی آن ایستاده بودند. معترضان به اقدام مربوط به جنگ عراق که توسط رئیس جمهور آمریکا لاینز و پیمانکار دفاعی انجام شد اعتراض داشتند. اکثر ۵۰۰تظاهرکننده به طور مسالمت آمیز متفرق شدند، اما جمعیتی از تظاهرکنندگان تردد در املاک خصوصی نزدیک بندر را مسدود کردند و پس از هشدار پلیس نتوانستند متفرق شوند. رئیس پلیس اوکلند گفت که تظاهرکنندگان همچنین اشیاء و پیچ و مهره را به سوی پلیس پرتاب کردند و گفت که استفاده از سلاح برای متفرق کردن جمعیت ضروری است. وی خاطرنشان کرد: از گلوله های لاستیکی برای پاسخ به اقدام غیرقانونی مستقیم استفاده شده و درازکشان در تیراندازی متقابل گرفتار شدند. سخنگوی اسکله گزارش داد که پلیس دو دقیقه فرصت داد تا متفرق شوند، سپس به جای دستگیری اقدام به تیراندازی کردند. تظاهرکنندگان همچنین ادعا می کنند که پلیس به جای شلیک هوایی یا زمینی، آنها را هدف قرار داده است. سی و یک نفر دستگیر شدند. تظاهرکنندگان دوباره جمع شدند و به سمت ساختمان فدرال
اوکلند راهپیمایی کردند. در نیویورک، ایالات متحده، معترضان گروه کارلایل، یک شرکت سرمایه گذاری با ارتباطات عمیق با جنگ را هدف قرار دادند. حدود ۲۰معترض در یک نافرمانی مدنی برنامه ریزی شده دستگیر شدند، اما پلیس سپس نزدیک به ۱۰۰نفر را که صرفاً از آن طرف خیابان تظاهرات را تماشا می کردند، محاصره و دستگیر کرد. پس از سقوط بغداد. پس از دوره نبرد در ماه مارس تا آوریل۲۰۰۳، شدت اعتراضات و نبردهای مسلحانه به طور موقت کاهش یافت. اعتراضات علیه جنگ به طور کلی ادامه یافت، اغلب به مناسبت سالگردهای جنگ و بازدید اعضای دولت بوش از شهرهای خارجی. در داخل ایالات متحده، تظاهرات عمومی ضد جنگ با اعتراضات متمرکز بر موضوعات یا راهبردهای خاص از جمله: مخالفت با شکنجه و آزار (مانند شکنجه در زندان ابوغریب)، درخواست برای خروج اعضای ائتلاف از عراق، مقابله با آنها همراه شد. - استخدام، حمایت از نیروهای مقاومت نظامی مانند ستوان ارن واتادا، و مخالفت با پیمانکاران نظامی و شرکتی. بزرگترین اعتراضات در این دوره، بسیج ملی و چند موضوعی مانند ۳۰ اوت۲۰۰۴ و ۲۹ آوریل۲۰۰۶ بوده است. عناصر بلوک سیاه در برخی از اعتراضات حضور داشتند. ۱۲ آوریل ۲۰۰۳. تظاهراتی با حم
ایت ائتلاف پاسخ در واشینگتن دی سی، سانفرانسیسکو و لس آنجلس برای تظاهرات علیه جنگ عراق سه روز پس از سقوط بغداد برگزار شد. در واشینگتن، مسیر راهپیمایی گروهی متشکل از ۳۰۰۰۰دفاتر چندین سازمان رسانه های جمعی و شرکت هایی مانند بکتل و هالیبرتون را طی کرد. ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳. ده ها هزار نفر درواشنگتن، دی سی، سانفرانسیسکو، رنو، نوادا وسایر شهرهای سراسر جهان در مخالفت با اشغال عراق تظاهرات کردند. معترضان همچنین از بازگشت نیروهای آمریکایی به ایالات متحده و حمایت از آزادی های مدنی حمایت کردند. تظاهرات واشینگتن دی سی ۲۰۰۰۰معترض (تخمین بی بی سی) را به خود جلب کرد. این تظاهرات با تجمع در بنای یادبود واشینگتن درنزدیکی کاخ سفید پایان یافت. معترضان همچنین خواستار لغو قانون میهن پرستان ایالات متحده شدند. اعتراضات واشینگتن و سانفرانسیسکو به طور مشترک توسط ائتلاف پاسخ (اکنون برای توقف جنگ و پایان دادن به نژادپرستی عمل کنید) و متحد برای صلح و عدالت سازماندهی شدند. تظاهرات طرفدار جنگ در واشینگتن که توسط جمهوری آزاد سازماندهی شد، تنها ده ها نفر را بخود جلب کرد (تخمین بی بی سی). ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳. سفر دولتی جورج بوش به بریتانیا با تظاهرات مس
المت آمیز ضد جنگ در لندن روبرو شد که ۱۰۰۰۰۰ نفر (برآورد پلیس) تا ۲۰۰۰۰۰نفر (تخمین سازمان دهندگان) را جذب کرد و با سرنگونی مجسمه بوش در میدان ترافالگار به اوج خود رسید. ۴ ژوئن ۲۰۰۴. بیش از ۱۰۰۰۰۰نفر در رم و سایر شهرهای ایتالیا در جریان دیدار بوش از پاپ ژان پل دوم، که در موارد متعدد مخالفت خود را با جنگ ابراز کرده بود، تظاهرات کردند. ده هزار پلیس در محل کنفرانس گشت زنی کردند. ۵ ژوئن ۲۰۰۴. ائتلاف پاسخ از تظاهراتی در واشینگتن دی سی حمایت کرد که از کاخ سفید در محله های طبقه کارگر به سمت خانه دونالد رامسفلد حرکت کردند. علاوه بر این، بیش از ۱۰۰۰۰ شهروند در سانفرانسیسکو راهپیمایی کردند، و همچنین یک تظاهرات متقابل با صدها نفر از حامیان جنگ برگزار شد. ۲۹ اوت ۲۰۰۴. به عنوان بخشی از اعتراضات کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۲۰۰۴،متحد برای صلح و عدالت، راهپیمایی گسترده ای را ترتیب داد که یکی از بزرگترین راهپیمایی ها در تاریخ ایالات متحده است، که در آن معترضان از مقابل مدیسون اسکوئر گاردن، محل برگزاری کنوانسیون راهپیمایی کردند. این راهپیمایی شامل صدها گروه جداگانه و همچنین راهپیمایان انفرادی بود. گروه هزار تابوت، راهپیما
یی متشکل از هزاران تابوت مقوایی پوشیده شده با پرچم تمام عیار، به یاد هر یک از سربازان کشته شده ایالات متحده در آن تاریخ، که توسط ائتلاف سراسری از شهروندان، جانبازان، روحانیون و خانواده های کشته شدگان حمل می شد، برگزار کردند. چند صد نفر از اعضای میلیاردرها برای بوش یک ضد راهپیمایی ساختگی برگزار کردند. تخمین تعداد جمعیت از ۱۲۰۰۰۰(سخنگوی پلیس ناشناس) تا بیش از ۵۰۰۰۰۰نفر (سازمان دهندگان، دومین منبع پلیس ناشناس) بود. در مارس ۲۰۰۷، پل براون، معاون کمیسر اداره پلیس نیویورک سیتی در مورد اعتراضات کمیته ملی جمهوری خواهان اظهار داشت: «شما قطعا ۸۰۰۰۰۰ نفر در ۲۹ اوت داشتید.» برگزارکنندگان یک کنفرانس مطبوعاتی قبل از راهپیمایی در مقابل هزاران نفر در خیابان هفتم برگزار کردند. چندین نفر از جمله مایکل مور، جسی جکسون، نماینده کنگره، چارلز رانگل، و پدری که پسرش را در عراق از دست داده بود، در مخالفت با جنگ در عراق و سیاست های دولت بوش صحبت کردند. کل این رویداد شش ساعت به طول انجامید و گروه اصلی راهپیمایی را خیلی قبل از اینکه هزاران نفر حتی بتوانند از نقطه شروع حرکت کنند به پایان رساندند. شهرداری، تحت رهبری مایکل بلومبرگ، شهردار ج
مهوری خواه، پیشتر به معترضان اجازه برگزاری تجمع در پارک مرکزی پس از راهپیمایی را به دلیل نگرانی از چمن پارک، رد کرده بود. بزرگراه وست ساید به جای آن پیشنهاد شد، اما سازمان دهندگان با استناد به هزینه های گزاف برای تجهیزات صوتی اضافی و مشکلاتی که برای مکان وجود داشت، امتناع کردند. پس از پایان راهپیمایی در میدان یونیون، سازمان دهندگان مردم را تشویق کردند که به پارک مرکزی بروند. اختلالات جزئی بود. ریموند دبلیو. کلی، کمیسر نیویورک، حدود ۲۰۰ مورد دستگیری با ۹ جنایت را گزارش کرد - که اکثر آنها پس از پایان راهپیمایی اتفاق افتادند. ۲ اکتبر ۲۰۰۴. گروه بزرگی از مردم در یادبود زنان در گورستان ملی آرلینگتون برای مراسم یادبود ملی که به عنوان "ردی از عزاداری و حقیقت از عراق تا کاخ سفید" توصیف شده است، گرد آمدند. موضوع این مراسم «سوگواری درگذشتگان» بود. زخمی ها را شفا بده جنگ را تمام کن." شرکت کنندگان تشویق شدند که لباس سیاه بپوشند تا نماد عزا باشد. سیندی شیهان از جمله شرکت کنندگان در این تظاهرات بود. سخنرانی هایی توسط جانبازان، اعضای خانواده های نظامی، اعضای خانواده سربازان کشته شده و … انجام شد. پس از سخنرانی، شرکت کنندگان
با حمل تابوت های مقوایی به نشانه کشته شدگان جنگ، از گورستان ملی آرلینگتون به سمت میدان بیضی در واشینگتن دی سی راهپیمایی کردند. پس از راهپیمایی، تجمع دیگری برگزار شد، که در آن تابوت های حمل شده در راهپیمایی با تابوت های بیشتری که قبل از آن در میدان بیضی قرار داده شده بودند، قرار گرفتند. در ادامه راهپیمایی دوم، ۲۸ نفر از جمله مایکل برگ (پدر پیمانکار غیرنظامی آمریکایی نیکلاس برگ که توسط شورشیان در عراق کشته شد) هنگام تلاش برای تحویل اسامی قهرمانان کشته شده به کاخ سفید دستگیر شدند. ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴. تقریباً ۱۰۰۰۰ نفر که در راهپیمایی میلیونی کارگر در واشینگتن دی سی شرکت کردند، تظاهراتی را در حمایت از کارگری، با تمرکز بیشتر بر ضد جنگ در عراق نیز برگزار کردند. ۳۰ نوامبر ۲۰۰۴. دو تظاهرات در اتاوا علیه اولین سفر رسمی جورج دبلیو بوش به کانادا برگزار شد. تجمع و راهپیمایی در اوایل بعد از ظهر بیش از پانزده هزار نفر (یا ۵۰۰۰ به گفته پلیس) بود. یک تظاهرات عصرانه در پارلمان هیل ۱۵۰۰۰نفر دیگر را به خود جلب کرد و در آن سخنرانی براندون هیگی، یک سرباز آمریکایی که پس از امتناع از جنگیدن در عراق به کانادا پناهنده شد، ارائه شد. توقف
بوش در ۱ دسامبر در هالیفاکس، نوا اسکوشیا بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰معترض را به خود جلب کرد. ۲۰ ژانویه ۲۰۰۵. هزاران نفر در تظاهرات و راهپیمایی های اعتراضی متعددی که در روز دومین تحلیف جورج دبلیو بوش در سراسر واشینگتن دی سی برگزار شد، دراعتراض بجنگ در عراق و دیگر سیاست های دولت بوش شرکت کردند. ۱۹ مارس ۲۰۰۵. تظاهرات به مناسبت دومین سالگرد آغاز جنگ عراق در سراسر جهان، در ایالات متحده، بریتانیا، کانادا، آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی، اروپا، استرالیا، نیوزلند، آفریقا، آسیا و خاورمیانه برگزار شد. (برخی اعتراضات نیز در ۲۹ اسفند برگزار شد). در گلاسکو، اسکاتلند، حدود ۱۰۰۰ نفر (تخمین بی بی سی) در راهپیمایی شرکت کردند که در آن اسامی برخی از افرادی که تاکنون در درگیری جان خود را از دست داده اند، همراه با فهرست «نام و شرم» از نمایندگان مجلس اسکاتلند که از جنگ حمایت کردند، قرائت شد.. سخنرانان شامل ماکسین جنتل بود که برادر سربازش گوردون در عراق کشته شد. بر اساس یک نظرسنجی (عمدتاً از گزارش های برگزارکنندگان)، ادعا شده است که در سراسر جهان بیش از یک میلیون نفر در راهپیمایی شرکت کردند. این اعتراضات توسط مجمع ضد جنگ مجمع اجتماعی جهانی در س
ال۲۰۰۵، کنفرانس سالانه جنبش جهانی سازی جایگزین نامیده شد که در ۲۶ژانویه- ۳۱ژانویه در پورتو آلگره، برزیل برگزار شد و ائتلاف هایی از سراسر جهان از آن حمایت کردند. ۲۱ ژوئن ۲۰۰۵. یکی از افسران ارتش آلمان، سرگرد فلوریان فاف، پس از امتناع از شرکت در توسعه نرم افزاری که احتمالاً در جنگ عراق مورد استفاده قرار می گیرد، توسط دادگاه اداری آلمان (Bundesverwaltungsgericht) تبرئه شد. ۶ اوت ۲۰۰۵ تا ۳۱ اوت ۲۰۰۵. سیندی شیهان، مادر سرباز کشته شده آمریکایی کیسی شیهان، یک کمپ اعتراضی در خارج از مزرعه جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور مرخصی در کرافورد، تگزاس برپا کرد. شیهان که پیش از این در برخورد کوتاهی با بوش در مقابل رسانه ها که آن را توهین آمیز و بی احترامی توصیف کرد با بوش ملاقات کرد، از بوش خواست با او ملاقات کند و از مرگ سربازان از جمله پسرش به عنوان توجیهی برای ماندن در عراق استفاده نکند. ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵. اعتراضات در آمریکا و اروپا برگزار شد. پلیس تخمین زد که حدود ۱۵۰۰۰۰ نفر در واشینگتن دی سی، ۱۵۰۰۰ نفر در لس آنجلس، کالیفرنیا، ۱۰۰۰۰ نفر در لندن، ۲۰۰۰۰ نفر در سانفرانسیسکو و بیش از ۲۰۰۰ نفر در سن دیگو، کالیفرنیا شرکت کردند. علاوه
بر این، در لندن، سازمان دهندگان ادعا می کنند که ۱۰۰۰۰۰ نفر در تظاهرات مشابه شرکت کرده اند، اما پلیس این رقم را ۱۰۰۰۰ نفر اعلام کرده است. ۴ تا ۵ نوامبر ۲۰۰۵. تظاهرات گسترده مردمی علیه جنگ به رهبری ایالات متحده در عراق، علاوه بر سیاست های اقتصادی مورد حمایت ایالات متحده در آمریکای لاتین، در آرژانتین پیرامون چهارمین اجلاس سران قاره آمریکا در ۴تا ۵نوامبر برگزار شد. ۱۸ تا ۲۰ مارس ۲۰۰۶. تظاهرات هماهنگی به مناسبت سومین سالگرد حمله به عراق برگزار شد. اعتراضات بزرگی در بغداد، بصره، لندن، نیویورک سیتی، واشینگتن، دی سی، پورتلند، اورگان، مادرید، رم، سیدنی، توکیو، سئول، استانبول، تورنتو و دوبلین رخ داد. سازمان دهندگان تظاهرات در لندن گفتند که این اولین اعتراض هماهنگ در عراق، بریتانیا و ایالات متحده است. بیش از ۵۰۰رویداد ضد جنگ برای هفته 15–۲۱مارس در ایالات متحده برنامه ریزی شده بود. هزاران یا ده ها هزار نفر در سانفرانسیسکو، نیویورک، لس آنجلس و شیکاگو تظاهرات کردند. در واشینگتن دی سی، ۲۰۰نفر به سمت پنتاگون راهپیمایی کردند تا تابوت مصنوعی و کیسه خاکستر را به دونالد رامسفلد، وزیر دفاع ایالات متحده تحویل دهند. دو ده نفر به دل
یل عبور از یک مانع در اطراف پنتاگون در اقدامی نافرمانی مدنی دستگیر شدند. به گفته شریل اروین، سخنگوی پنتاگون، آنها به دلیل «عدم اطاعت از دستورهای قانونی» مورد استناد قرار گرفتند. فیلمی از اعتراض در این صحنه از فیلم شناسایی شده گنجانده شده است. شرکت در رویدادهای ایالات متحده به دلیل انشعابات بین گروه های سازماندهی مانند اتحاد برای صلح و عدالت و ائتلاف پاسخ آسیب دید. ۱ آوریل ۲۰۰۶. هزاران نفر از سراسر جنوب در آتلانتا، جورجیا از مرکز کینگ تا یک تظاهرات در پارک پیمونت به مناسبت سومین سالگرد جنگ عراق و سی و هشتمین سالگرد ترور کشیش راهپیمایی کردند. مارتین لوتر کینگ جونیور راهپیمایی منطقه ای جنوبی برای صلح در عراق/عدالت درخانه توسط ائتلاف ۱آوریل سازماندهی شد و سخنرانان شامل جوزف لوری، کشیش. تیم مک دونالد و دامو اسمیت (خوزه رینوسو) بود. ۲۹ آوریل ۲۰۰۶. ائتلافی از گروه های مستقر در ایالات متحده، که توسط متحد برای صلح و عدالت، ائتلاف رنگین کمان، سازمان ملی زنان، دوستان زمین، کار ایالات متحده در برابر جنگ، ائتلاف بحران آب و هوا، صندوق امداد طوفان مردمی، ملی جوانان و ائتلاف صلح دانشجویی و کهنه سربازان برای صلح یک بسیج ملی ع
لیه جنگ در شهر نیویورک در ۲۹ آوریل برگزار کردند 22 – ۳۱ مه ۲۰۰۶. اعضای مقاومت نظامی بندر در المپیا، واشینگتن به ارسال ۳۰۰ خودروی ارتش استرایکر به عراق از طریق بندر المپیا اعتراض کردند. ده ها دستگیری ناشی از اقدامات مستقیم معترضان مانند قفل کردن بازوها برای مسدود کردن جاده هایی بود که ارتش برای رسیدن به بندر استفاده می کرد. ۹ اوت ۲۰۰۶. نه عضو ائتلاف ضد جنگ دری، مستقر در ایرلند شمالی، وارد محوطه دری ریتون شدند. اشغال این کارخانه به مدت ۸ ساعت به طول انجامید و پس از آن پلیس ضد شورش وارد ساختمان شد و ساکنان آن را خارج کرد. اتهامات دزدی شدید و ورود غیرقانونی علیه هر ۹ نفر مطرح شد. ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶. همزمان با کنفرانس سالانه حزب کارگر که در این تاریخ نیز در شهر منچستر برگزار شد، یک تظاهرات ملی ضد جنگ در منچستر، انگلستان برگزار شد. سازمان دهندگان، ائتلاف جنگ را متوقف کنید، ۵۰۰۰۰ نفر را در راهپیمایی تخمین زدند. تخمین های پلیس در ابتدا ۸۰۰۰ مورد تجدید نظر قرار گرفت و به ۲۰۰۰۰ رسید. سازمان دهندگان محلی «جنگ را متوقف کن» در نظر گرفتند که این بزرگترین تظاهرات در تاریخ شهر از زمان چارتیست ها در اواسط قرن نوزدهم بود. این روی
داد با یک کنفرانس جایگزین جنگ را متوقف کنید (جایگزین، یعنی کنفرانس کارگری تحت مدیریت صحنه) دنبال شد. ۵ اکتبر ۲۰۰۶. اقدامات در سراسر ایالات متحده تقریباً در هر ایالت صورت گرفت. سازمانی به نام جهان نمی تواند صبر کند رویداد سراسری را سازماندهی کرد. تظاهرات در مجاورت شهر نیویورک، لس انجلس، سان فرانسیسکو، شیکاگو، هوستون، و جاهای دیگر. بیش از ۲۰۰ تظاهرات برگزار شد. مالاچی ریچر در ساعت شلوغی صبح جمعه ۳ نوامبر ۲۰۰۶ در کنار بزرگراه کندی در نزدیکی مرکز شهر شیکاگو با خودسوزی خودکشی کرد. ۴ ژانویه ۲۰۰۷. دادگاه نظامی ستوان ارن واتادا، مقاومت نظامی، با اعتراضات همراه بوده است. در ۴ ژانویه ۲۰۰۷، کهنه سربازان عراقی علیه جنگ مستقر شدند، یک کمپ اعتراضی به نام «مقاومت کمپ» در فورت لوئیس در حمایت از واتادا تأسیس کردند. در همان روز، حدود ۲۰۰ نفر به پیگرد قانونی او در سانفرانسیسکو اعتراض کردند و بیست و هشت نفر پس از شرکت در نافرمانی مدنی دستگیر شدند. ۱۰–۱۱ ژانویه ۲۰۰۷. گروه های متعددی تظاهراتی را در پاسخ به سخنرانی ۱۰ژانویه جورج دبلیو بوش که از افزایش ۲۱۵۰۰سرباز آمریکایی در عراق خبر داد، ترتیب دادند. تعداد کمی از اعتراضات در پی سخن
رانی چهارشنبه شب رخ داد، از جمله یکی در بوستون که منجر به دستگیری ۶ نفر به دلیل مسدود کردن ترافیک شد. سازمان دهندگان مووآن دات ارگ و تری مجارتی دات ارگ هر کدام گزارش هایی از حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ تظاهرات را دریافت کردند که در ۱۱ ژانویه در سراسر کشور برگزار شد. ۲۷ ژانویه ۲۰۰۷. تظاهرات ۲۷ ژانویه۲۰۰۷ جنگ عراق از «ده ها هزار» تا «صدها هزار» واشینگتن دی سی را به اعتراض کشاند. ۱۱ مارس ۲۰۰۷. در تاکوما، فعالان صلح واشینگتن برای جلوگیری از ارسال ۳۰۰وسیله نقلیه زرهی استرایکر به عراق توسط ارتش مبارزه کردند. ۲۳ معترض از جمله تی جی جانسون که در شورای شهر المپیا خدمت می کند دستگیر شدند. این دستگیری اندکی پس از آن صورت گرفت که کاروان کوچکی متشکل از ۱۲تا ۱۵خودروی ارتش به انباری در بندر رسیدند. خودروهای بیشتری، از جمله خودروهای زرهی جنگی استرایکر، اواخر دوشنبه و اوایل سه شنبه وارد شدند، زیرا معترضان شعارهای «لازم نیست بروی» و «ما اکثریت هستیم» را فریاد می زدند. ۱۶ مارس ۲۰۰۷. حدود ۱۰۰معترض در مقابل کاخ سفید پس از مراسمی در کلیسای جامع ملی واشینگتن در بزرگداشت چهارمین سالگرد جنگ عراق و راهپیمایی بسمت کاخ سفید دستگیر شدند. ۱۷ مارس ۲۰۰
۷. تقریباً ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ معترض ضدجنگ به سمت پنتاگون در آرلینگتون، ویرجینیا راهپیمایی کردند، با چندین هزار معترض طرفدار جنگ که در مسیر بودند. تظاهرات و تظاهرات دیگر در ایالات متحده در آستین، تگزاس، سیاتل، واشینگتن، شیکاگو، ایلینویز، لس آنجلس، کالیفرنیا (۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰)، سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، سن دیگو، کالیفرنیا، و هارتفورد،کنتیکت. ده ها هزار نفر در مادرید، اسپانیا، با تظاهرات کوچکتر در ترکیه، یونان، استرالیا، بلژیک، بریتانیا و کانادا راهپیمایی کردند. ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷. راهپیمایی از کاخ سفید تا ساختمان کنگره در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷ برگزار شد. این ائتلاف کهنه سربازان برای صلح و پاسخ سازماندهی شد. داوطلبان برای یک اقدام نافرمانی مدنی، که شامل مرگ و میر بود، استخدام شدند. داوطلبان ثبت نام کردند تا نام یک سرباز یا غیرنظامی را که به دلیل جنگ جان باخته است، بر عهده بگیرند و در اطراف بنای یادبود صلح دراز بکشند. در این مراسم سیاستمدارانی مانند رالف نادر حضور داشتند. پلیس بیش از ۱۹۰تظاهرکننده را که از خطوط پلیس در مقابل ساختمان کنگره عبور کردند، دستگیر کرد. اسپری شیمیایی توسط پلیس کاپیتول استفاده شد. سازمان دهندگان تخمین زدند
که نزدیک به ۱۰۰۰۰۰نفر در این تجمع و راهپیمایی شرکت کردند. این عدد تأیید نشد. پلیس برآورد خود را ارائه نکرد. خبرگزاری آسوشیتد پرس «چند هزار» را گزارش کرد. مجوزی برای راهپیمایی که از قبل توسط ائتلاف ائتلاف پاسخ گرفته شده بود، ۱۰۰۰۰نفر را پیش بینی کرده بود. ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۷. نیروهای ائتلاف اکنون یک تجمع و راهپیمایی ترتیب دادند که از اردوگاه مقابل ساختمان کنگره شروع شد. حدود ۵۰۰۰ نفر راهپیمایی کردند. گروهی از معترضان، عمدتاً جوانان، بخش هایی از قانون اساسی و خیابان پنسیلوانیا، از جمله بخش هایی که در مسیر راهپیمایی نبودند را مسدود کردند. از ساعت ۲۰:۴۰ روز ۸شهریور، تظاهرکنندگان پس از بیش از ۴ ساعت اشغال خیابان، خیمه زده بودند و حرکت نکرده بودند. ۱۹ مارس ۲۰۰۸. هزاران معترض ضد جنگ در پنجمین سالگرد رهبری ایالات متحده از طریق واشینگتن دی سی راهپیمایی کردند حمله به عراق در سال۲۰۰۳, برخی پاشیدن رنگ قرمز در ادارات دولتی و درگیری با پلیس. معترضان از جمله بسیاری از جانبازان خواستار دستگیری جورج دبلیو بوش دیک چنی و وزیر امور خارجه کاندولیزا رایس بعنوان جنایتکاران جنگی شدند. چندین اعتراض دیگر در روزهای منتهی به پنج سالگرد جنگ
عراق برگزار شد. در ماه مارس، به واشینگتن دی سی. به عنوان مثال چندین کلیسا خدماتی را برای دعا برای امنیت نیروهای ایالات متحده و پایان جنگ برگزار کردند. در بعد از ظهر کلیسا به راهپیمایی به ساختمان اداری سنا هارت با هدف درخواست از سناتورهای ایالات متحده برای متوقف کردن تروریسم با بودجه ایالات متحده. دست کم چهل نفر از معترضان هنگام ورود به ساختمان دستگیر و شروع به دعا برای صلح کردند. ۲۱ مارس ۲۰۰۹. هزاران معترض از مرکز خرید در واشینگتن دی سی به سمت محوطه پنتاگون و سپس به منطقه کریستال سیتی آرلینگتون ویرجینیا راهپیمایی کردند. این منطقه از آرلینگتون محل دفاتر چندین پیمانکار دفاعی مانند کی بی آر و جنرال داینامیکس است. معترضان تابوت های ساختگی به نمایندگی از قربانیان درگیری های ایالات متحده را حمل کرده و در مقابل ساختمان های اداری قرار دادند. پلیس ایالت ویرجینیا و پلیس شهرستان آرلینگتون از معترضان استقبال کردند و گزارش دادند که هیچ دستگیری ای در این رابطه وجود ندارد. در میان معترضان گروهی از اعضای بلوک سیاه بودند. ۴ آوریل ۲۰۰۹. متحد برای صلح و عدالت در ۴ آوریل۲۰۰۹ در وال استریت راهپیمایی علیه هزینه های نظامی در عراق
برگزار کرد. ۲۰ مارس ۲۰۱۰. در ۲۰ مارس۲۰۱۰، یک رویداد ضد جنگ در چند شهر در ایالات متحده در اعتراض به جنگ های ایالات متحده در افغانستان و عراق برگزار شد. این رویداد توسط ائتلاف پاسخ و با حمایت سایر بازیگران جامعه مدنی مانند "اتحاد صلح توپانگا" و تیم سازان سازماندهی شد. برنامه ریزی این رویداد آن را به هفتمین سالگرد آغاز حمله آمریکا به عراق در سال۲۰۰۳ مرتبط می کند. در واشینگتن، هزاران نفر از مقابل کاخ سفید راهپیمایی کردند، برخی از آنها تابوت هایی را حمل می کردند که با پرچم های مختلف پوشانده شده بودند تا نماد تلفات جنگ ها باشند. برخی دیگر با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین جنگی مقوایی حملات ساختگی به کاخ سفید را اجرا کردند. تظاهراتی موازی در هالیوود کالیفرنیا با نام "امریکا از افغانستان و عراق خارج شوید!". علاوه بر سازمان های غیردولتی بزرگ، این امر توسط سازمان های مردمی محلی مانند "صدای کارگران لس آنجلس" و "شبکه صلح منطقه لانگ بیچ" حمایت شد. هزاران نفر در ساعت ۲ بعد از ظهر به آرامی در بلوار هالیوود با لباس زامبی ها و دیگر ارواح راه افتادند. ۱۹ مارس ۲۰۱۱. بیش از ۱۰۰ معترض در خارج از کاخ سفید دستگیر شدند. معترضان ب
یشتری در هالیوود تجمع کردند. انتقاد. پیتر گلدرلوس، نویسنده و فعال آنارشیست، اعتراضات علیه جنگ عراق را به دلیل ناکارآمدی کامل آنها در توقف جنگ مورد انتقاد قرار داده است.
گرایش مارکسیستی ( ; ام تی) یک سازمان تروتسکیست در روسیه می باشد، که در ماه مه ۲۰۱۹ در نتیجه ادغام بخش روسی گرایش بین المللی مارکسیستی با جناحی از حزب کارگران انقلابی تشکیل شد. بر اساس نظرات خود، ام تی یک سازمان کمونیستی می باشد که «در حال کار برای تشکیل بخش های ملی ای ام تی در قلمرو اتحاد جماهیر شوروی سابق است.» این جنبش در تظاهرات ۲۰۲۱ و اعتراضات ضد جنگ ۲۰۲۲ شرکت کرد و همچنین مداخله نیروهای سی اس تی او در قزاقستان پر از اعتراض را محکوم کرد.
چیتور ویجی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۴۷ و به کارگردانی موهان سینها است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کاپور، مدهوبالا و مونیکا دسای ایفای نقش کرده اند.
هربرت ویز (متولد ۲۷ ژوئن ۱۹۲۴) یک سیاستمدار آلمانی می باشد که چندین پست در آلمان شرقی داشت. وی که جزوی از اعضای حزب حاکم حزب اتحاد سوسیالیست (اس یی دی) بود، به نام وزیر علوم و فناوری و معاون رئیس شورای وزیران کار کرد. سنین جوانی و تحصیل. ویز در کامباخ، ارنسترودا، ناحیه گوتا، در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۲۴ متولد شد. در سال ۱۹۴۲ به عضویت حزب نازی درآمد و سال بعد به ارتش آلمان اضافه شد. ویز در سال ۱۹۴۳ توسط متفقین دستگیر گردید و تا سال ۱۹۴۵ در بازداشت بود. بعد از آزادی، ویز به اتحاد سیاسی میان حزب کمونیست آلمان و حزب سوسیال دموکرات آلمان اضافه شد که اس یی دی را ایجاد می نمود. میان سالهای ۱۹۴۶ و ۱۹۴۹ در دانشگاه ینا تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۲ دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد. حرفه. در دوره میان ۱۹۵۵ و ۱۹۶۲ ویز معاون اول مدیر کارل زایس آگ در ینا بود. در ژوئیه ۱۹۵۸ به عضویت کمیته مرکزی اس یی دی درآمد. در ژوئیه ۱۹۶۲ به عنوان وزیر تحقیقات و فناوری منصوب شد و تا دسامبر ۱۹۶۶ در این سمت باقی ماند. در اردیبهشت ۱۳۴۲ به عضویت شورای تحقیقات درآمد و تا اکتبر ۱۹۶۶ در این سمت خدمت کرد. از سال ۱۹۶۳ تا مارس ۱۹۹۰ به نام معاون در اتاق م
ردم خدمت کرد. در سال ۱۹۶۷ به نام نایب رئیس شورای وزیران یا معاون نخست وزیر منصوب شد. در سال ۱۹۷۴ ویز به نام وزیر علوم و فناوری منتخب شد. در ماه های نوامبر-دسامبر ۱۹۸۹ ویز از کل پست های خود از قبیل عضویت در کمیته مرکزی اس یی دی استعفا داد.
کورنتا فیلا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۱۷ ساله بودن" و "یک تحصیل پاریسی" اشاره کرد.
دنیل مسگیش (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان تئاتر و اپرا و استاد بازیگری تئاتر اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تفنگدار"، "عشق در گریز"، "مولیر"، "طلاق"، "جفرسون در پاریس"، "کوارتت، و "سرمایه" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
فرنان گَروه (; – ) بازیگر سینما اهل بلژیک و فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "چگونه یک میلیون بدزدیم"، "لا روند"، "والس بزرگ، و "توپ های سان سباستین" اشاره کرد. بیوگرافی. قبل از جنگ جهانی اول، او تحصیلات خود را در بریتانیا به اتمام رساند و می توانست فرانسوی و انگلیسی را روان صحبت کند، چیزی که در نقش های سینمایی او مفید واقع شد. در طول جنگ، گروه در نیروی دریایی بازرگانی بریتانیا خدمت کرد.
فرانسوا مِستر (; – ) بازیگر ئتاتر، سینما و تلویزیون اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گناهکاران بی گناه"، "پاریس از آن ماست"، "جذابیت پنهان بورژوازی"، "زیبای روز"، "شبح آزادی"، "گل رنج"، "راه شیری"، "داستان زنان"، "ویولت نوزیر"، "مادام بوواری"، "وقایع سال های آتش و "بخش ویژه" اشاره کرد.
سولینداک () یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) از کلاس اسید آریلالکانوئیک است که با نام Clinoril به بازار عرضه می شود. ایمبارال (که نباید با مبارال اشتباه گرفته شود) نام دیگر این دارو است. این دارو در سال ۱۹۶۹ میلادی ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۷۶ برای استفاده پزشکی تأیید شد. کاربرد پزشکی. مانند سایر NSAID ها، در درمان شرایط التهابی حاد یا مزمن مفید است. سولینداک یک پیش دارو است که از سولفینی لیندن مشتق شده و در بدن به NSAID فعال تبدیل می شود. به طور خاص، این عامل توسط آنزیم های کبدی به سولفید تبدیل می شود که در صفرا دفع می شود و سپس از روده بازجذب می شود. پنداشته می شود که این دارو به حفظ سطح ثابت خون با کاهش عوارض جانبی دستگاه گوارش کمک می کند. برخی از پژوهش ها نشان داده اند که سولینداک نسبت به سایر NSAIDها به جز داروهای کلاس مهارکننده های COX-2، نسبتاً کمتر برای معده تحریک کننده است. مکانیسم دقیق خواص NSAID آن ناشناخته است، اما تصور می شود که روی آنزیم های COX-1 و COX-2 اثر می گذارد و سنتز پروستاگلاندین را مهار می کند. دوز معمول آن ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلی گرم دو بار در روز همراه با غذا است. افرادی که سابقه واکنش
های آلرژیک عمده (کهیر یا آنافیلاکسی) به آسپرین یا سایر NSAIDها دارند، نباید استفاده شود و در افرادی که از قبل بیماری زخم معده دارند باید با احتیاط استفاده شود. احتمال اینکه سولینداک نسبت به سایر NSAID ها باعث آسیب به کبد یا پانکراس شود، بسیار بیشتر است، اگرچه نسبت به سایر NSAID ها احتمال آسیب کلیه کمتر است. به نظر می رسد سولینداک دارای خاصیتی مستقل از مهار COX در کاهش رشد پولیپ ها و ضایعات پیش سرطانی در روده بزرگ است، به ویژه در ارتباط با پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی، و ممکن است خواص ضد سرطانی دیگری نیز داشته باشد. عوارض نامطلوب. در اکتبر ۲۰۲۰، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برچسب دارو را برای همه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی به روزرسانی کرد تا خطر مشکلات کلیوی در نوزادان متولد نشده را که منجر به کاهش مایع آمنیوتیک می شود، توصیف کند. آنها توصیه می کنند از مصرف NSAID در زنان باردار در هفته ۲۰ یا بعد از بارداری خودداری کنند.
تاپانین ْوایْنیو یک محله شمالی در هلسینکی ، فنلاند است.
بک تمور یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
بشیک تپه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
چامورلو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
چایان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
چای کیشلا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
چول پارا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.