Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توری مینگ در چین بازمی گردد که سربازان مستقر در دیوار بزرگ چین از چیزی به نام بمب آذرخش کوبنده استفاده می نمودند. در اروپا نیز نخستین استفاده از نارنجک در عصر جدید اولیه توسط ارتش های اتریش و اسپانیا صورت گرفت. سربازان نارنجک انداز در انگلیس نخستین بار در جنگ های سه پادشاهی به وجود آمدند و در فرانسه لوئی چهاردهم بود که نخستین واحدهای نارنجک انداز به ارتش سلطنتی فرانسه وارد شدند. ارتش ایالات هلند نیز با الگوبرداری از مهاجمان فرانسوی واحدهای نارنجک انداز خود را در سال ۱۶۷۲ ایجاد کرد. در سال ۱۶۷۸ میلادی در ارتش هلند ۶ نفر در هر گروهان آموزش ویژه کار با نارنجک می دیدند. ارتش انگلستان از مه ۱۶۷۷ میلادی دستور داد که دو نفر در هر تیپ گارد باید به عنوان نارنجک انداز آموزش ببینند. براساس دستور دیگری در آوریل ۱۶۷۸ میلادی یک گروهان نارنجک انداز به هشت تیپ ویژه اضافه شد. جان اویلین که در ۲۹ ژوئن آموزش این افراد را در نزدیکی لندن دیده است می نویسد: به تازگی گروهی جدیدی از سربازان وارد خدمت شده اند که به ایشان نارنجک انداز می گویند. آن ها در پرتاب نارنجک دستی ماهر بوده و هر یک کیسه ای پر از نارنجک داشتند. ایشان کلاه هایی خ
زدار با تاج هایی مانند ینی چری داشتند که صورتی مخوف به آن ها می داد و برخی نیز کلاه های بلندی مانند آنچه که دلقک ها دارند به سر داشتند. نارنجک های نخستین گوی هایی پرشده از باروت تقریباً به اندازه توپ تنیس بودند که فتیله کندسوزی داشتند. نارنجک انداز باید آنقدری بلند و قوی می بود که بتواند این گوی های سنگین را به اندازه ای دور پرتاب کند که به خود و همرزمانش آسیبی نرسد. افزون بر این سرباز نارنجک انداز باید به خوبی آموزش می دید تا در گرماگرم نبرد بتواند در خط مقدم ایستاده، فتیله را روشن کرده و نارنجک را در لحظه ای مناسب پرتاب نماید که دشمن نتواند آن را برداشته و به سمت دیگری پرتاب کند. این الزامات بود که نارنجک اندازان را تبدیل به یک یگان نخبه می نمود. شکل نخستین لباس و تجهیزات. در اواخر سده هفدهم میلادی کلاه های پهن و بدون لبه مشخصه نارنجک اندازان بود. از آنجایی که در آن زمان فقط نارنجک اندازها دارای تفنگ هایی با بند اسلحه بودند از این کلاه ها استفاده می کردند تا در هنگام پرتاب نارنجک ها بتوانند سلاح را راحت تر به پشت خود ببندند. افزون بر این گفته می شود که کلاه بدون لبه کمک می کرد تا فرد در هنگام پرتاب نارنجک ب
ه سمت بالا دید بهتری داشته باشد. در سده هجدهم نارنجک اندازها در انگلستان و دیگر کشورهای اروپایی شروع به استفاده از کلاه هایی مانند تاج اسقف کردند که معمولاً نشان هر تیپ نیز روی کلاه ها حک می شد. علاوه بر این نارنجک اندازها از تفنگ چخماقی استفاده می کردند و بر روی بند شانه آن ها یک جعبه قرار داشت که کبریت های کندسوز خود را در آن قرار می دادند. وضعیت ویژه نارنجک اندازان در قرن ۱۸ میلادی. بهبود وضعیت سربازان عادی پیاده نظام در قرن ۱۸ میلادی که نتیجه استفاده از تاکتیک های جدید و سلاح های نو مانند تفنگ چخماقی بود از اهمیت نارنجک اندازها در میدان جنگ کاست. اما همچنان ضرورت گروه حمله برای تصرف استحکامات دشمن حس می شد و نارنجک اندازان برای این هدف استفاده می شدند. همچنان که پیشتر هم اشاره شد در استخدام نارنجک اندازان ابعاد جسمی مهم بود و قد و قدرت دو مولفه اصلی برای ورود به واجد نارنجک انداز باقی ماندند. در ارتش بریتانیا که یک گروهان از ده گروهان هر تیپ را نارنجک اندازان تشکیل می دادند بیشتر از کهنه سربازان پیاده نظام همان تیپ برای واحدهای نارنجک انداز استفاده می شد و معیار قد و قدرت تنها در مواردی مورد توجه بود که ق
صد داشتند تیپ جدیدی را بسازند. برای مثال پیش از نبرد کالودن در سال ۱۷۴۵ میلادی ویلیام، شاهزاده ولز دستور داد که گروهان نارنجک اندازان از بهترین سربازان تیپ خود تشکیل شود و همواره این شیوه باقی بماند. همچنین باید توجه داشت که عضویت در هنگ نارنجک اندازان به معنی افزایش حقوق و درجه فرد بود. به دلیل شهرت واحدهای نارنجک انداز و همچنین ابعاد جسمی ایشان این یگان ها تبدیل به نیروهای تشریفاتی و نمایشی کشورهای گوناگون شدند. برای مثال در ارتش اسپانیا در اوایل قرن ۱۹ میلادی سربازان نارنجک انداز از انجام وظایف معمول مانند گشت در شهر معاف بودند و به جای آن مأمور نگهبانی از اقامتگاه افسران ارشد می شدند. کلاه. همچنان که پیشتر اشاره کردیم واحدهای نارنجک انداز کلاهی متفاوت با دیگر سربازان پیاده نظام داشتند. در بیشتر ارتش ها نارنجک اندازان از کلاه های اسقفی یا خزخرس استفاده می نمودند. هر دو این کلاه ها در میانه سده ۱۷ میلادی نمایان شدند زیرا هنگامی که سربازان برای پرتاب نارنجک سلاح خود را به دوش آویزان می کردند وجود لبه دست و پاگیر بود. کلاه های پارچه ای که نارنجک اندازان اروپایی در سده ۱۷ میلادی می پوشیدند با خز تزئین می شد. ا
ین پوشش اما از میانه سده ۱۸ میلادی از مد افتاد و به جای آن پوشیدن کلاه های بلند خزدار رایج شد که از نظر ظاهری هم به بلندتر دیده شدن این سربازان کمک می نمود. از سده ۱۸ میلادی کلاه اسقفی پارچه ای یا فلزی در میان واحدهای نارنجک انداز سرتاسر اروپا رایج شد اما به آرامی کلاه های خزخرس جای آن را گرفت به طوری که در سال ۱۹۱۴ میلادی تنها گارد نخست پیاده امپراتوری آلمان، گارد نخست نارنجک اندازان امپراتور الکساندر و هنگ گارد پاولوفسکی از کلاه های اسقفی استفاده می نمودند. به صورت کلی کشورهای شمال اروپا مانند بریتانیا، روسیه، سوئد و بسیاری از کشورهای آلمانی استفاده از کلاه اسقفی را ترجیح می دادند و کشورهای جنوب اروپا مانند فرانسه، اسپانیا، اتریش، پرتغال و دولت های ایتالیایی استفاده از خزخرس را که بریتانیا نیز از سال ۱۷۶۸ میلادی به آن روی آورد. شکل و ظاهر کلاه خزدار بسته به دوره زمانی و هر کشور تفاوت داشت. در فرانسه کلاه های خزخرس کوتاه استفاده می شد اما در اسپانیا کلاه های بلند را ترجیح می دادند. بریتانیا ابتدا از کلاه های اسقفی استفاده می نمود و در روسیه از کلاهخودهای چرمی استفاده می شد. نارنجک اندازان اولیه از کلاه های ن
سبتاً کوتاه بهره می بردند، فرانسوی ها تا میانه سده ۱۸ به جای کلاه خزخرس یا اسقفی از کلاه سه گوش استفاده می کردند. اندازه و تزئینات کلاه نارنجک اندازان در گذر سال ها با افزودن وسایل گوناگونی افزاش یافت. در جریان جنگ های ناپلئونی بیشتر ارتش های کلاه های پیشین خود را به نفع شکو کنار گذاشتند اما دو استثنا مهم که هنوز از کلاه های قدیمی استفاده می کردند نارنجک اندازان و هنگ گارد سلطنتیارتش بزرگ فرانسه بودند. هنگ پاولوفسک روسیه نیز پس از عملکرد بسیار خوبشان در نبرد فریدلند در سال ۱۸۰۷ میلادی اجازه یافتند تا کلاه های اسقفی خود را نگه دارند. در این دوران نارنجک اندازان بریتانیایی کلاه های خزخرس خویش را تنها به عنوان لباس تشریفاتی در درون کشور استفاده می نمودند زیرا که خز در طول کارزارهای نبرد به سرعت از بین می رفت. گارد نسخت پیاده بریتانیا به دلیل نقش مهم اش در شکست گارد سلطنتی فرانسه در نبرد واترلو به گارد نارنجک اندازان تغییر نام داد و تمام گروهان های آن شروع به استفاده از خزخرس نمودند. گروهان های نارنجک انداز. از سده ۱۷ تا میانه سده ۱۹ میلادی هنگ های پیاده در ارتش بریتانیا و بعضی از دیگر ارتش های اروپایی از ده گروه
ان تشکیل می شدند. از این تعداد به ۸ تا گروهان «قلب» و به دو تای دیگر «گروهان جناحی» گفته می شد که از این دو تا یکی را نارنجک انداز و دیگری را گروهان پیاده نظام سبک تشکیل می دادند. در ایالات متحده آمریکا کنگره در ۸ مه ۱۷۹۲ میلادی قانونی را گذراند که براساس آن در هر گردان حتماً باید یک گردان تفنگچی، پیاده نظام سبک یا نارنجک انداز وجود می داشت. آن زمان در ارتش اتریش نیز در هر هنگ علاوه بر تفنگچی ها دو گردان نارنجک انداز نیز وجود داشتند. در مواقع نیاز این گردان ها از هنگ های خود جدا شده و از ترکیب آن ها هنگ های نارنجک انداز تشکیل می شد. در ارتش روسیه تزاری اما شیوه کار به نوع دیگری بود. در این کشور هنگ های نارنجک انداز به صورتی مستقل وجود داشتند و این سنت تا هنگام انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ میلادی ادامه یافت. گروهان ویژه ای از نارنجک اندازان نیز از ۱۷۲۷ تا ۱۹۱۷ میلادی وجود داشتند که وظیفه ایشان پاسداری از کاخ زمستانی بود. سربازان این واحد از میان کهنه سربازان انتخاب می شدند و نقش تشریفاتی نیز داشتند. با بهبود آموزش سربازان پیاده نیاز به وجود واحدهای نارنجک انداز در درون هر هنگ از میان رفت و در فاصله سال های ۱۸۵۰ تا
۱۸۶۲ میلادی بریتانیا، فرانسه و اتریش واحدهای نارنجک انداز در درون هنگ ها را منحل نمودند. هنگ های نارنجک انداز. نظر به اینکه واژه نارنجک انداز دارای ارزش بسیاری بود واحدهای گوناگونی در ارتش های مختلف این لقب را برگزیدند. از جمله این واحدها می توان از نارنجک اندازان پوتسدام در پروس؛ نارنجک اندازان ساردنی در ایتالیا؛ نارنجک اندازان پیاده، نارنجک اندازان تفنگچی و نارنجک اندازان سواره گارد امپراتوری در فرانسه؛ نارنجک اندازان گارد امپراتوری روسیه؛ گارد نارنجک اندازان و هنگ ۱۰۱ نارنجک اندازان در بریتانیا را نام برد. در جریان انقلاب آمریکا طی سال های ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۳ گارد فرمانداری و هنگ شبه نظامیان ایالت کنتیکت، شهر نیویورک و کارولینای جنوبی دارای گروهان های نارنجک انداز بود. در مکزیک آنتونیو لوپز دو سانتا آنا گارد نارنجک اندازی را در سال ۱۸۴۱ میلادی ایجاد کرد که تا سال ۱۸۴۷ وجود داشت. شبه نظامیان کانادایی شهر تورنتو نیز ابتدا به نارنجک اندازان سلطنتی و سپس به هنگ سلطنتی کانادا تغییر نام دادند. جنگ جهانی اول و پس از آن. هنگام آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ میلادی ارتش های امپراتوری آلمان و روسیه هنوز دارای تعدادی زیادی
واحدهای نارنجک انداز بودند. این واحدها به دلیل تاریخچه خود یگان های ویژه ای محسوب می شدند و لباس های مخصوصی را می پوشیدند اما از نظر آموزش و تجهیزات مدت ها بود که دیگر تفاوتی با بقیه واحدهای پیاده نظام نداشتند. امروزه نیز واحدهایی که هنوز نام نارنجک انداز را بر خود دارند هیچ تفاوتی با دیگر واحدهای پیاده نظام ندارند. به خصوص که اکنون سلاح های انفجاری مانند نارنجک یا آرپی جی به سلاح معیار تمام واحدهای هر ارتشی بدل شده اند و استفاده از لقب نارنجک انداز بیشتر برای اشاره به گذشته افتخارآمیز این واحدها است. در جنگ جهانی اول پیشنهاد ایجاد واحدهای تخصصی پرتاب نارنجک با نام نارنجک انداز توسط گارد نارنجک انداز رد شد زیرا ایشان این نام را منحصراً برای خود می دانستند و نام واحدهای جدید به بمب افکن تغییر یافت. ارتش امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول سربازانی به نام پیشگامان هجومی داشت که برای نابودی سنگر دشمن از سلاح های انفجاری و پرتابی مانند نارنجک اشتیل هنت گراناته ۲۴ معروف به سیب زمینی کوب استفاده می نمودند. در ورماخت واژه نارنجک انداز زرهی برای اشاره به پیاده نظام سنگین مکانیزه به کار می رفت. این واحدها به واسطه تحرک
بالایی که داشتند می توانستند به خوبی در پیشروی با واحدهای زرهی و موتوری همراه شوند. دلیل انتخاب این نام آن بود که به صورت تاریخی واحدهای نارنجک انداز جزو واحدهای خط شکن و پیشرو ارتش ها محسوب می شدند. این نام امروزه همچنان در بوندس ور برای اشاره به پیاده نظام مکانیزه به کار می رود. هنگامی که نخستین واحدهای چترباز ارتش آمریکا ایجاد شدند نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده تمایل داشت تا این واحدها زیر نظر این بخش باشند و عنوان نارنجک انداز هوایی را برای آن انتخاب نموده بود. آخرین واحدی که با نام نارنجک انداز ایجاد شد و سلاح اصلی آن نیز نارنجک بود تیپ نارنجک اندازان از ارتش ۴ شوروی بود که در سال ۱۹۴۱ میلادی و هنگام هجوم آلمان نازی تشکیل شد. دلیل ایجاد این تیپ کمبود سلاح های انفرادی بود و فرماندهی آن را ژنرال تیمویف که خود در جنگ جهانی اول جزوی تیپ های نارنجک انداز بود به عهده داشت. در جنگ ویتنام هر جوخه از سربازان آمریکایی حداقل دارای یک نفر بود که نقشی مانند نارنجک اندازان را به عهده داشت. این نارنجک اندازان نخست مسلح به نارنجک انداز ام۷۹ بودند که در اواخر جنگ با نارنجک انداز ایکس ام۱۴۸ که به ام۱۶ متصل می شد جا
یگزین شد. نارنجک اندازها تنها نارنجک انداز ام۷۹ و سلاح کمری کلت ام۱۹۱۱ را با خود حمل می کردند. هدف از طراحی سلاحی مانند نارنجک انداز ام۷۹ پر کردن فاصله میان بیشینه برد نارنجک های دستی و کمینه برد خمپاره اندازها بود. نوع جدید نارنجک اندازها در دسامبر ۱۹۶۶ میلادی با نام نارنجک انداز ایکس ام۱۴۸ معرفی شد اما این سلاح مشکلات متعددی داشت که موجب شد آن را در مه ۱۹۶۷ میلادی کنار بگذارند و نارنجک انداز جدیدی با نام نارنجک انداز ام۲۰۳ را معرفی نمایند. ایران. هنگی که در هنگام جنگ های ایران و روسیه در دوره قاجار از فراریان روس تشکیل شده بود به علت شجاعت و موفقیت های نظامی اش به بهادران تبدیل شد که واژه ای معادل برای اشاره به هنگ های نارنجک انداز پرافتخار اروپایی بود. آرژانتین. نیروی زمینی آرژانتین همچنان یک واحد افتخاری با نام هنگ نارنجک اندازان سواره را در خدمت خود دارد که به عنوان اسکورت تشریفاتی رئیس جمهور آرژانتین عمل می کنند. این هنگ در سال ۱۹۰۳ میلادی به یاد هنگی با همین نام که در سال های ۱۸۱۳ تا ۱۸۲۶ میلادی زیر فرماندهی قهرمان ملی آرژانتین خوزه د سن مارتین وجود داشت دوباره ایجاد شد. برخلاف بسیاری از واحدهایی که هم
چنان نام نارنجک انداز دارند این واحد از اسب استفاده می کند و یگانی سواره است. همچنین سربازان آن همچنان نیزه و شمشیر حمل می کنند. بلژیک. در نیروی زمینی بلژیک هنوز دو هنگ نارنجک انداز وجود دارند که پادگان آن ها در شهر بروکسل است. این هنگ ها در سال ۱۸۳۷ میلادی و هنگام استقلال پادشاهی بلژیک به وجود آمدند و در دو جنگ جهانی به خوبی خدمت نمودند. این هنگ ها در زمان صلح نقش تشریفاتی مانند دیگر واحدهای نگهبانان سلطنتی در بقیه ارتش های جهان داشتند. از سال ۱۹۶۰ میلادی لباس آبی و قرمزی که این واحد پیش از جنگ جهانی اول می پوشیدند دوباره مورد استفاده قرار گرفت اما اکنون کلاه های خزخرس آن ها از مواد مصنوعی ساخته می شود. کانادا. گارد نارنجک انداز کانادایی یکی از کهن ترین واحدهای نیروی زمینی کانادا است. این واحد در حال حاضر علاوه بر حضور در ارتش کانادا به عنوان گارد تشریفات کانادا در یادبود جنگ ملی، ریدائو هال یا دیگر مکان ها و مراسم های مهم عمل می کند. نارنجک اندازان سلطنتی تورنتو که بعدها به هنگ سلطنتی کانادا تغییر نام یافت نیز یکی دیگر از یگان های نارنجک انداز در ارتش کانادا است. نارنجک اندازان وینی پگ نیز یکی از دو هنگ کان
ادایی بود که به عنوان بخشی از نیروی سی در نبرد هنگ کنگ حضور داشت. شیلی. در شیلی نیزی هنگی به نام نارنجک اندازان سواره گارد ریاست جمهوری وجود دارد که به عنوان بخشی از نیروی زمینی شیلی از سال ۱۸۲۷ میلادی فعالیت می کند. این هنگ در تمام جنگ های تاریخ شیلی حضور داشته و از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۰۷ هنگ محافظ رئیس جمهور شیلی بود. این هنگ تا سال ۲۰۱۱ مانند دیگر واحدهای ارتش شیلی از یونیفرم با رنگ خاکستری میدانی استفاده می نمود اما از آن پس لباس آبی روشن سواره نظام با کلاه پیکلهاب مورد استفاده قرار گرفت. اکوادور. «نارنجک اندازان ترکی» نیز نام واحد محافظ رئیس جمهور اکوادور است که در کاخ کاروندیلیت کیتو حضور دارند. این واحد هنوز از یونیفرم هایی بهره می برد که در نبرد ترکی در سال ۱۸۲۹ میلادی پوشیده شده بود. فرانسه. در فرانسه از سال ۱۸۷۰ میلادی دیگر واحدی با عنوان نارنجک انداز وجود ندارد اما نشان آن هنوز هم در لژیون خارجی فرانسه یا ژاندارمری فرانسه استفاده می شود. آلمان. نارنجک انداز در آلمان هم پایین ترین درجه در گارد نگهبان است و هم در نیروی زمینی آلمان درجه ای با نام نارنجک انداز زرهی در واحدهای پیاده نظام مکانیزه وجود دارد. هن
د. کهن ترین واحد نارنجک انداز در اتحادیه کشورهای مشترک المنافع برای نیروی زمینی هند است که واحد نارنجک اندازان معروف است. ایتالیا. اکنون در نیروی زمینی ایتالیا یک واحد با نام تیپ مکانیزه نارنجک اندازان ساردنیایی وجود دارد. این یگان نخستین بار در سال ۱۶۵۹ میلادی تشکیل شد و از آن پس در ارتش های پیدمونت و ایتالیا همواره وجود داشت. سربازان این واحد در مراسم های تشریفاتی از یونیفرم های قرن ۱۹ خود که رنگی آبی دارد و کلاه های خزدار استفاده می کنند. مکزیک. در مکزیک نارنجک اندازان یک واحد مخصوص زرهی در پلیس این کشور است. هلند. در ارتش پادشاهی هلند نیز هنگ تشریفاتی از نارنجک اندازان از سده ۱۹ میلادی وجود دارد. نروژ. در نیروی زمینی نروژ و نیروی هوایی پادشاهی نروژ واژه نارنجک انداز اشاره به درجه ای دارد. این درجه پایین تر از گروهبان است و برای تمایز میان سربازان حرفه ای و خدمت وظیفه عمومی به کار می رود. اسپانیا. در اسپانیا یک گروهان از هنگ پیاده نظام یادبود دل ری اجازه دارد در مراسم های تشریفاتی یونیفرم های نارنجک اندازان دوران کارلوس سوم را بپوشد. سوئد. گارد تشریفاتی ارتش سوئد هم هنگ نارنجک انداز نام دارد. این سربازان د
ر مراسم های تشریفاتی حضور دارند و کلاه های خزخرس می پوشند. سوئیس. در نیروهای مسلح سوئیس از بهترین واحدهای پیاده نظام مکانیزه هستند. این واحدها آموزش های سختی در ایسونه که منطقه ای دورافتاده و کوهستانی در جنوب سوئیس هست را دریافت می کنند. بریتانیا. گارد نارنجک اندازان مهم ترین یگان در میان پنج هنگ گارد پیاده است. ایالات متحده. در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا هر جوخه متشکل از دو تیم آتش شامل چهار سرباز است. نارنجک اندازان در هر تیم آتش از سلاح های مجهز به نارنجک انداز ام۲۰۳ یا نارنجک انداز ام۳۲۰ بهره می برند. در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا هر جوخه از سه تیم آتش چهارنفره تشکیل شده است که فرمانده هر تیم از سلاح های مجهز به نارنجک انداز بهره می برد. یوگسلاوی. در میان پارتیزان های یوگسلاوی جنگ جهانی دوم بمباشی نامی بود که به داوطلبان نارنجک انداز داده می شد.
مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران (ISDC)، الگوی بومی سازی شده و یکی از بزرگ ترین رویدادهای دانشجویی در ایران است که توسط سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی در سراسر ایران برگزار می شود. تفاوت عمده این مسابقات با سایر رویدادهای مشابه، دفاع شرکت کنندگان از موضع واقعی خود است. قالب برگزاری مناظرات در این رقابت ها، قالب ISDC است. هر ساله این رویداد دانشجویی به میزبانی واحدهای جهاد دانشگاهی در استان های سراسر کشور در مرحله استانی/ دانشگاهی، و پس از تعیین گروه های برگزیده در مرحله منطقه ای، به میزبانی سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی در مرحله کشوری در یکی از دانشگاه های استان تهران دنبال می شود. تاریخچه. پس از ارائه ایده در سازمان دانشجویان و تشکیل کارگروهی ویژه برای طرح، پیش نویس طرح مسابقات مناظره دانشجویی به نگارش درآمد. پس از مشاوره ها و مطالعات بسیار، طرح نهایی مسابقات مناظره دانشجویی تدوین شد. پس از مطالعه و ترجمه متون تخصصی و مطالعه سبک های جهانی مناظره، همچنین بررسی مطالعاتی و امکان سنجی اجرای طرح مسابقات در دانشگاه های کشور و بومی سازی مسابقات مناظره با توجه با فضای سیاسی و فرهنگی دانشگاه های کشور در سال ۱۳۹۰،
آیین نامه های برگزاری و داوری و فرم های مربوطه تهیه و تنظیم شد. این چنین بود که سازمان دانشجویان از سال ۱۳۹۱ وارد مرحله اجرایی مسابقات مناظره شد و نخستین دوره مسابقات مناظره دانشجویی در اردیبهشت همان سال در دانشگاه تربیت مدرس با حضور ۱۶ تیم در سطح استان تهران برگزار شد. دوره دوم و سوم مسابقات نیز در سطح ملی و با حضور بیش از ۸۰ گروه از دانشگاه های سراسر کشور برگزار گردید. از دوره چهارم، مسابقات به صورت سه مرحله ای برگزار شد که جهشی بزرگ در سطح برگزاری و افزایش مشارکت دانشجویان سراسر کشور را در پی داشته است. این مسابقات بین سال های ۹۱ تا ۹۴ به صورت متمرکز در استان تهران، بین سال های ۹۴ تا ۱۴۰۱ در سه مرحله استانی، منطقه ای و کشوری، و از سال ۱۴۰۲ به بعد در دو مرحله استانی و کشوری برگزار شد. هم اکنون دبیرخانه مسابقات مناظره دانشجویان ایران به مرکز ملی گفتگو، مناظره و آزاداندیشی ارتقاء یافته است. مرکز ملی گفتگو، مناظره و آزاداندیشی وابسته به سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی اولین برگزارکننده مسابقات مناظره در حوزه دانشجویی و به صورت ملی در سطح کشور است. این مرکز تا به امروز موفق به برگزاری یازده دوره مسابقات ملی مناظ
ره دانشجویان ایران «نشان خواجه نصیرالدین طوسی»، یک دوره مناظره به زبان انگلیسی و سه دوره مسابقات مناظره تخصصی تعاون شده است. برگزاری گفت وگوهای دانشجویی با محوریت مسائل روز و تولید محتوای آموزشی در قالب نشریه، کتاب، فیلم ها و کارگاه های تخصصی نیز از دیگر برنامه های مرکز است. مدل مناظرات ISDC. در این مدل، سه نقش عمده وجود دارد که عبارت است از: رئیس جلسه، تیم های مناظره کننده و داور. رئیس جلسه: فردی است که وظیفه مدیریت و برگزاری جلسات مناظره را بر اساس قوانین و آیین نامه برگزاری مسابقات بر عهده دارد و همچنین اداره مسابقه، معرفی تیم ها، نظارت بر رعایت نوبت و زمان سخنرانی ها و نظارت بر رعایت ضوابط و آیین نامه بر عهده رئیس جلسه است. شایان ذکر است که بخشی از داوری مناظره در خصوص ملاک های مذکور توسط رئیس جلسه صورت می گیرد. رئیس جلسه می بایست در ابتدای هر مسابقه خلاصه ای در مورد چگونگی اجرای مسابقه، زمان سخنرانی ها، معرفی داوران، گروه های شرکت کننده و گزاره مسابقه به شنوندگان ارائه نماید. تیم های مناظره کننده: گروهی است متشکل از چهار عضو دانشجو، به سرپرستی یک عضو هیئت علمی دانشگاه. معرفی سرپرست برای تیم اختیاری است و
هر تیم دارای دو عضو مناظره کننده و دو عضو محقق است؛ مناظره کنندگان، دو نفر از اعضای تیم مناظره کننده که در صحنه مناظره به عنوان سخنران حاضر می شوند و محققان، دو نفر از اعضای تیم مناظره کننده که موظفند منابع، اطلاعات و محتوای لازم برای هر مناظره را در اختیار گروه قرار دهند. سرپرست گروه، عضوی اختیاری است از اعضای هیئت علمی دانشگاه ها، مؤسسات و مراکز آموزش عالی کشور که موظف است اعضای تیم را هدایت و راهبری کند. در هر مناظره چهار نفر شرکت می کنند که دو تن از آنها از گزاره دفاع و دو تن دیگر با گزاره مخالفت می کنند. گزاره های مصوب شورای علمی از قبل به شرکت کنندگان اعلام و موضع هر تیم نسبت به گزاره ها توسط دبیرخانه مسابقات دریافت می شود. جدول مسابقات براساس اعلام مواضع تیم ها و رعایت تنوع گزاره ها تدوین و به شرکت کنندگان اعلام خواهد شد. داوران: مسئولیت قضاوت تیم های مناظره کننده را تنها بر اساس اصول و قواعد مناظره بر عهده دارند و شامل سه داور عضو هیئت علمی (و سه داور دانشجویی در مرحله کشوری، و دو داور نکته یاب در مراحل نهایی مرحله کشوری) است. داور، فردی است از اعضای هیئت علمی دانشگاه ها، مراکز و مؤسسات آموزش عالی کش
ور که با رعایت اخلاق، انصاف، بی طرفی و در چارچوب اصول علمی به ارزیابی عملکرد گروه های مناظره کننده می پردازد و بر اساس ضوابط تعیین شده در این آیین نامه و نیز آیین نامه برگزاری مسابقات، قضاوت خود را اعلام می کند. روند اجرایی یک مناظره در الگوی ISDC - طرح مسئله توسط تیم موافق (سخنران اول)- ۴ دقیقه - طرح مسئله توسط تیم مخالف (سخنران اول) -۴ دقیقه زنگ پایان سخنرانی اول - دفاع تیم موافق (سخنران دوم)- ۳ دقیقه - دفاع تیم مخالف (سخنران دوم)- ۳ دقیقه زنگ پایان سخنرانی دوم -دفاع تیم موافق (سخنران اول)- ۳ دقیقه -دفاع تیم مخالف (سخنران اول)- ۳ دقیقه زنگ پایان سخنرانی سوم - دفاع تیم موافق (سخنران دوم)- ۳ دقیقه - دفاع تیم مخالف (سخنران دوم)- ۳ دقیقه زنگ پایان سخنرانی چهارم -دفاع تیم موافق (سخنران اول)- ۳ دقیقه -دفاع تیم مخالف (سخنران اول)- ۳ دقیقه زنگ پایان سخنرانی پنجم -نتیجه گیری تیم موافق (سخنران دوم)- ۲ دقیقه - نتیجه گیری تیم مخالف (سخنران دوم)- ۲ دقیقه زنگ پایان مناظره - اعلام خاتمه مسابقه توسط رئیس جلسه - ۱۰–۱۵ دقیقه تنفس جهت اعلام نتیجه توسط هیئت داوران -اعلام رأی هیئت داوران و امتیازات و نام برنده توسط رئیس جلسه -خ
اتمه مسابقه تفاوت مدل WUDC و ISDC. مسابقات مناظره داننشجویان ایران بومی سازی شده مدل مسابقات دانشگاه های جهان (WUDC) است. از جمله ابتکاراتی که در مدل مسابقات مناظره دانشجویان ایران به کار رفته می توان به دفاع گروه های شرکت کننده از موضع و نظر قلبی و واقعی خود اشاره کرد. این امر بستری فراهم می کند که مناظره گران بتوانند صادقانه نقطه نظرات خود را بیان کنند و در نتیجه به منظور جلب رأی داوران بهترین استدلال ها و براهینی را که مطابق با باورهایشان است، جست جو کنند. همچنین در مدل ISDC گروه ها از فرصت بیشتری برای آماده سازی خود برخوردار هستند، در حالی که در مدل WUDC گروه ها تنها دقایقی قبل از مناظره از گزاره و موضع خود باخبر می شوند. این امر باعث می شود گروه های شرکت کننده در مدت زمانی که در اختیار دارند، جوانب گسترده تری از بحث را بررسی و واکاوی کنند. آمار مشارکت کنندگان مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران. از سال 1390 تا 1404، سیزده دوره مختلف از مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران برگزار شده است که در مجموع،4 هزار و 760 تیم و 19 هزار و 40 دانشجو در این سیزده دوره شرکت کرده اند. اطلاعات هر دوره به شرح ذیل است: پخش تل
ویزیونی. از دوره پنجم به بعد، مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران از سوی سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران ضبط و از شبکه چهار پخش شده است. تمامی مسابقات مرحله کشوری یازدهمین دوره مسابقات مناظره دانشجویان ایران در وب به صورت آنلاین قابل دسترس و مشاهده است. پیام رئیسان جمهور به مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران. حسن روحانی، رئیس جمهور وقت در پیام خود به هشتمین دوره مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران در سال ۱۳۹۸، با اشاره به مذاکرات هسته ای بیان کرد: «دولت تدبیر و امید نیز در طی سال های خدمت به مردم، همواره نشان داده است که اهل گفت و گو و مذاکره سازنده، به نفع ملت ایران است. به همین دلیل شورایعالی انقلاب فرهنگی روز ۲۳ تیر ماه را که روز توافق مذاکرات هسته ای بود را به عنوان روز گفت و گو و تعامل سازنده با جهان نامگذاری کرد.». سید ابراهیم رئیسی، سیزدهمین رئیس جمهوری اسلامی ایران نیز در پیام خود به یازدهمین دوره این مسابقات، انتظار دولت خود از نخبگان و دانشگاهیان را «نقد منصفانه سیاست ها و برنامه های دولت در کنار تبیین جهادی حقایق، معرفی دستاوردها و ارائه راهکار برای اصلاح امور و حل چالش های پیش روی کشور عزیزمان
ایران» بیان کرد. همچنین، مسعود پزشکیان، چهاردهمین رئیس جمهوری اسلامی ایران در پیام خود به سیزدهمین دوره مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران با اشاره به اینکه «گفتمان وفاق ملی» که دولت بر توسعه و تحقق آن در عرصه های مختلف تأکید دارد، صرفاً یک شعار نیست و ضرورتی برای عبور از چالش ها و رسیدن به ایرانی آباد و پیشرفته است، تصریح کرد: «کلید دستیابی به این مهم، گفت وگو است و دولت با تمام توان حامی تداوم این گونه رویدادهای ارزشمند است». کتب و محتوای آموزشی تولیدشده برای معرفی الگوی ISDC. مرکز ملی گفت وگو، مناظره و آزاداندیشی سازمان دانشجویان ایران جهت معرفی این الگو و آشنایی هرچه بیشتر دانشجویان با این مسابقات و نیز افزایش کیفیت مسابقات، اقدام به انتشار کتب و محتوای آموزشی کرده است که عناوین آن به شرح ذیل است: حواشی. عماد افروغ، از جمله چهره های اصولگرا و نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی، در آیین افتتاحیه یازدهمین دوره مسابقات ملی مناظره دانشجویان ایران، آخرین سخنرانی خود در زمان حیات را انجام داد که در آن به علل و ریشه های ناآرامی های سال ۱۴۰۱ پرداخت و بیان کرد که «مسئولیت شوک روحی و روانی واردشده به مهسا امینی با پلی
س است».
نعمت اللّٰه آزموده با نام هنری آغاسی (۲۹ تیر ۱۳۱۸، اهواز – ۱۴ آبان ۱۳۸۴، کرج) بازیگر و از خوانندگان سرشناس موسیقی عامه پسند و کوچه بازاری پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بود و از خوانندگان لاله زاری به شمار می آمد. آلبوم ها. بت پرست. ۲