Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زایر پس از استقلال در سال ۱۹۶۲، خروج گرینلند در سال ۱۹۸۵ و خروج بریتانیا در سال ۲۰۲۰ بوده است. تا به امروز مذاکرات الحاق آلبانی (از ۲۰۲۰)، مونته نگرو (از ۲۰۱۲)، مقدونیه شمالی (از ۲۰۲۰)، صربستان (از ۲۰۱۴) و ترکیه (از ۲۰۰۵) در حال انجام است. صربستان و مونته نگرو توسط ژان-کلود یونکر رئیس پیشین کمیسیون اروپا کمیسیونر گسترش یوهانس هان به عنوان نامزدهای پیشتاز توصیف شده اند و با پیش بینی آن ها تا سال ۲۰۲۵ در دوره بعدی کمیسیون اروپا به آن می پیوندند. مذاکرات با ترکیه کماکان ادامه دارد، اما به دلیل مخالفت های اتحادیه اروپا با پاسخ دولت ترکیه به کودتای نافرجام ۲۰۱۶ و عقب نشینی دموکراتیک عملاً متوقف شده است. بوسنی و هرزگوین درخواست عضویت در سال ۲۰۱۶ را نیز ارسال کرده است. اوکراین، گرجستان و مولداوی نیز در چند هفته اول حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ این کار را کردند. اوکراین و مولداوی متعاقباً به عنوان نامزدهای رسمی شناخته شدند در حالی که بوسنی و هرزگوین و گرجستان به عنوان کاندیداهای بالقوه شناخته شده اند و پیش از تبدیل شدن به کاندیداهای رسمی برای عضویت از آن ها خواسته شده تا اصلاحات بیشتری را انجام دهند.
فرماندهی نیروهای ویژه ترکیه () تیپ نیروهای ویژه نیروهای مسلح ترکیه و تحت امر ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد. ستاد فرماندهی این یگان در شهر آنکارا قرار دارد. ماموریت ها. وظایف اصلی فرماندهی، سازماندهی و آموزش مردم در صورت وقوع جنگ احتمالی و انجام عملیات ویژه فراتر از توانایی سایر واحدهای نظامی است. پرسنل نیروهای ویژه به سرعت وارد محیط عملیاتی می شوند و به عنوان یک افزایش دهنده نیرو مهم عمل می کنند. در راستای اطلاعات دریافتی از سازمان اطلاعات ملی (MIT) ، آنها حملاتی را که در اصطلاح عملیات ویژه به آن اقدامات مستقیم می گویند، علیه کارکنان اجرایی سازمان های تروریستی و نقاط حساس آن سوی مرز انجام می دهند. در کشورهایی که شرایط جنگ ادامه دارد، یک تیم وظیفه خارجی که زبان آن کشور را می داند و تجربه در منطقه دارد، مأمور حفاظت از سفارت خانه ها، دفاع از منطقه در صورت هرگونه حمله و تخلیه پرسنل می شود. مارون برتس نیز وظیفه حفاظت نزدیک از دولتمردان را انجام می دهد. آنها وظایف حفاظتی و امنیتی فرماندهان نیروها و ژنرال های عالی رتبه به ویژه رئیس ستاد کل ارتش را بر عهده می گیرند. آنها فعالیت های آموزشی، ک
مکی و پشتیبانی را برای ارتش کشورهای دوست و متحد انجام می دهند. آنها از قبل به مناطقی که عملیات در آنجا انجام می شود نفوذ می کنند، تأسیسات و واحدهای حیاتی را علامت گذاری و خنثی می کنند و با جمع آوری اطلاعات شناسایی و اطلاعات در قلمرو دشمن، نیروهای دوست را قادر می سازند با سهولت بیشتری وارد عمل شوند. آنها همچنین مسئول انجام عملیات نجات زندانیان از قلمرو دشمن در معرض خطر بالا هستند. آموزش. پرسنل داوطلب در میان افسران، درجه داران و درجه داران متخصص نیروهای مسلح ترکیه می توانند برای آموزش درخواست دهند. آنها 47 دوره را در 3 شاخه مختلف آموزش داخلی، بین المللی و تخصصی مطالعه می کنند. سربازانی که 72 هفته دوره های صلاحیت پایه را در کشور می گذرانند، بین 10 تا 52 هفته به صورت داوطلبانه در خارج از کشور آموزش می بینند و در عرض 3.5 سال به سطحی می رسند که بتوانند در تیم های ویژه خدمت کنند. برخی از توانایی های به دست آمده به شرح زیر است؛ •جنگ غیر متعارف و انواع مختلف جنگ های ویژه •عملیات های ویژه شناسایی و نفوذ ویژه •عملیات مأموریت مستقیم • عملیات های سطحی و زیر آب، °چتر نجات استاتیک و HALO/HAHO (پرش در روز و شب) •مبارزه با ت
روریست های ساکن در منطقه / CQC Operation) •ادامه ی بقا در طبیعت • شکنجه-بازجویی ° مقاومت، کمین، حمله، خرابکاری، فرار-گریز •حفاظت VIP و تیراندازی تاکتیکی تیراندازی خبره • اطلاعات و زبان خارجی •عملیات در برف عمیق، سرمای شدید و در گرمای بیابانی •روابط عمومی شرح هدف • مقررات آتش سوزی، ارزیابی خسارت کمک های اولیه و اضطراری، تکنسین جراحی • تکنیک های تخریب، مین ها و تله های انفجاری یگان حاضر در مراسم سوگند پرسنل جدید پیوستن به فرماندهی نیروهای ویژه «تیم شاهد» نام دارد.
لشکر ۱۵ نیروهای ویژه سوریه () لشکر نیروهای ویژه نیروی زمینی سوریه است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد. ستاد فرماندهی لشکر ۱۵ در شهر دمشق قرار دارد. لشکر ۱۵ ویژه لشکری از نیروهای مسلح سوریه بود که در عملیات پیاده نظام سبک تخصص داشت و در استان سویدا مستقر بود. این لشکر بخشی از سپاه اول ارتش سوریه بود. سوری ها از اصطلاح «نیروهای ویژه» برای توصیف لشکرهای چهاردهم، پانزدهم و همچنین هنگ های مستقل «نیروهای ویژه» استفاده می کردند، اما آنها هم از نظر مأموریت و هم از نظر ترکیب، بیشتر شبیه واحدهای پیاده نظام سبک متعارف بودند تا نیروهای ویژه غربی. اصطلاح نیروهای ویژه ظاهراً به دلیل آموزش های تخصصی آنها در عملیات های هوابرد و حمله هوایی به کار می رفت، اما آنها فقط در رابطه با تیپ های زرهی و مکانیزه متعارف ارتش سوریه به عنوان نیروهای پیاده نظام سبک و نخبه در نظر گرفته می شدند.
لشکر ۱۴ نیروهای ویژه سوریه () لشکر نیروهای ویژه و ضدتروریسم نیروی زمینی سوریه است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد. ستاد فرماندهی لشکر ۱۴ در شهر دمشق قرار دارد. سوری ها از اصطلاح «نیروهای ویژه» برای توصیف لشکرهای چهاردهم، پانزدهم و همچنین هنگ های مستقل «نیروهای ویژه» استفاده می کردند، اما آنها چه از نظر مأموریت و چه از نظر ترکیب، بیشتر به واحدهای پیاده نظام سبک متعارف شباهت داشتند تا نیروهای ویژه غربی. اصطلاح «نیروهای ویژه» ظاهراً به دلیل آموزش های تخصصی آنها در عملیات های هوابرد و حمله هوایی به کار می رفت، اما آنها فقط در رابطه با تیپ های زرهی و مکانیزه متعارف ارتش سوریه به عنوان نیروهای پیاده نظام سبک و نخبه در نظر گرفته می شدند.
هنگ ۴ چترباز آلپینی () هنگ نیروهای ویژه و ضدتروریسم نیروی زمینی ایتالیا است، که در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد. ستاد فرماندهی هنگ ۴ چترباز در شهر ورونا قرار دارد. هنگ ۴ چترباز یک هنگ نیروهای عملیات ویژه ارتش ایتالیا است که در مونتوریو ورونزه در ونتو مستقر است. در ابتدا این هنگ متعلق به تخصص پیاده نظام آلپینی ارتش ایتالیا بود، اما از ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۶ پرسنل آن نیز به تخصص پیاده نظام چتربازان تعلق دارند. در ۱ نوامبر ۱۸۸۲، ارتش سلطنتی ایتالیا چهارمین هنگ آلپینی را تشکیل داد که منطقه جذب نیرو در آلپ گرایان و آلپ پنین داشت. از سال ۲۰۱۳، این هنگ به فرماندهی نیروهای ویژه ارتش اختصاص داده شده است. این هنگ یکی از پرافتخارترین و پرافتخارترین هنگ های ارتش ایتالیا است، اگرچه دو مدال طلای شجاعت نظامی آن به گردان آلپینی «آئوستا» که در حال حاضر غیرفعال است و به گردان فعال «مونته سروینو» اعطا شده است. در طول جنگ جهانی اول، این هنگ به ده گردان گسترش یافت که به طور جداگانه در مناطق کوهستانی جبهه ایتالیا جنگیدند. به خاطر رفتار و شجاعتش در طول جنگ، به گردان آلپینی «آئوستا» مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد و این تنها واحد آلپینی بود که بالاترین ن
شان افتخار نظامی ایتالیا را در جنگ دریافت کرد. در سال ۱۹۳۵، این هنگ به لشکر اول آلپینی «تائوریننس» منصوب شد و در طول جنگ جهانی دوم در حمله به فرانسه در آن خدمت کرد. در زمستان ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، گردان اسکی بازان «مونته سروینو» که در اکتبر ۱۹۴۱ توسط هنگ چهارم آلپینی اصلاح شده بود، در جبهه شرقی در جریان عملیات ارتش سرخ «زحل کوچک» نابود شد. به خاطر رفتار، شجاعت و فداکاری اش در اتحاد جماهیر شوروی بین فوریه ۱۹۴۲ و فوریه ۱۹۴۳، به گردان اسکی بازان «مونته سروینو» مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد. در سال ۱۹۴۲، این لشکر به مونته نگرو منتقل شد و تا زمان اعلام آتش بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، در آنجا به عنوان نیروی اشغالگر خدمت کرد. پس از این اعلام، لشکر فوراً شروع به جنگ با نیروهای آلمانی کرد. تا اوایل اکتبر، بقایای لشکر و هنگ های آن مجبور به تسلیم شدن به آلمانی ها شدند. با آلپینی، که از مونته نگرو فرار کرده بود، ارتش هم پیمان ایتالیا که در پاییز ۱۹۴۳ تشکیل شد، گردان آلپینی «پیه مونته» را تشکیل داد که در جبهه متفقین در نبرد ایتالیا جنگید. از ژوئن تا سپتامبر ۱۹۴۴، گردان آلپینی «پیه مونته» به هنگ سوم آلپینی که اصلاح شده بود، اختص
اص یافت. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۴، هنگ سوم آلپینی منحل شد و گردان آلپینی «پیه مونته» به هنگ ویژه پیاده نظام «لگنانو» از گروه رزمی «لگنانو» اختصاص یافت. در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، هنگ چهارم آلپینی سازماندهی مجدد شد و در سال ۱۹۵۲ به تیپ آلپینی «تائوریننسه» واگذار شد. در سال ۱۹۷۵ این هنگ منحل شد و پرچم و یگان های آن به گردان آلپینی «آئوستا» که به مدرسه نظامی آلپینی واگذار شده بود، اختصاص یافت. در سال ۱۹۸۹، این گردان بار دیگر سازماندهی مجدد شد و به گردان پشتیبانی لجستیکی تاکتیکی «آئوستا» تغییر نام داد. در سال ۱۹۹۸، این گردان با گردان افسران دانشکده افسری مکمل مدرسه نظامی آلپینی ادغام شد و به گردان آموزشی «آئوستا» تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۱، گردان آموزشی «آئوستا» به واحد آموزشی «آئوستا» کاهش یافت و پرچم هنگ چهارم آلپینی به معبد پرچم ها در ویتوریانو در رم منتقل شد. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۴، گردان چتربازان آلپینی «مونته سروینو» استقلال خود را از دست داد و روز بعد این گردان به هنگ چهارم چتربازان آلپینی پیوست که پرچم، سنت ها، افتخارات و نشان هنگ چهارم آلپینی را به ارث برد. از سال ۲۰۱۳، این هنگ به فرماندهی نیروهای ویژه ارتش واگذار شده است.
سالگرد این هنگ در ۱۸ مه ۱۹۱۷، روزی که گردان آلپینی «آئوستا» این هنگ در دهمین نبرد ایسونزو به قله مونت وودیتسه حمله کرد و آن را در دست گرفت، جشن گرفته می شود.
در ریاضیات، جبر خارجی یا جبر گراسمن، به نام هرمان گراسمن، جبری است که از حاصل ضرب خارجی یا حاصل ضرب برداری استفاده می کند. در ریاضیات، حاصلضرب خارجی بردارها یک ساختار جبری است که در هندسه برای مطالعه نواحی، حجم ها و رویه های با ابعاد بالاتر از آن استفاده می شود.
"دی سی اینترتینمنت" یک شرکت سرگرمی آمریکایی است که در سپتامبر ۲۰۰۷ در بربنک، کالیفرنیا تأسیس شد. شرکت از توابع و زیرمجموعه های برادران وارنر دیسکاوری است و مسئول بخش دی سی کامیکس و شخصیت های آن در دیگر بخش می باشد و با دیگر بخش های برادران وارنر همکاری می کند. همچنین به طور غیرمستقیم به مسائل دنیای توسعه یافته دی سی (DCEU) می پردازد. در آوریل ۲۰۲۲، پس از ادغام شرکت مادر وارنرمدیا با دیسکاوری، گزارش شد که دی سی اینترتینمنت به جای اینکه توسط سایر زیرمجموعه های برادران وارنر آن اداره شود، به یک واحد عمودی تر سازماندهی می شود.
فروکش اقلیمی به نقطه ای از زمان در آینده اشاره دارد که سطوح غلظت گازهای گلخانه ای در اتمسفر از بالارفتن متوقف می شود و شروع به سرازیری پیوسته می کند. فروکش سطح زمین نقطه عطفی در معکوس کردن دگرگونی اقلیمی و درنهایت کاهش میانگین دمای جهانی است. "پروژه فروکش" به سازمانی غیرانتفاعی اشاره می کند که مأموریت دارد به جهان کمک کند تا به فروکش برسد و دگرگونی اقلیمی فاجعه بار را به سرعت، ایمن و منصفانه متوقف کند. درسال ۲۰۱۷، نشریهٔ "فروکش" به یکی از پرفروش ترین های "نیویورک تایمز" تبدیل شد، جایی که راه حل ها و تلاش های مختلف موجود برای کمک به رسیدن به این هدف فروکش را برجسته و تشریح کرد.
فایلو تیلور فارنسورث (؛ زاده ۱۹ اوت ۱۹۰۶ – درگذشته ۱۱ مارس ۱۹۷۱ (۶۴ سال)) مخترع و پیشگام توسعه تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در پیشرفت اولیه تلویزیون تمام الکترونیکی نقش بسیار مهمی ایفا کرد. او بیشتر به خاطر اختراعش در سال ۱۹۲۷ از اولین دستگاه تمام الکترونیکی تمام الکترونیکی تصویربرداری (لوله دوربین فیلمبرداری)، جداکننده تصویر () و همچنین اولین سیستم تلویزیون تمام الکترونیکی کاملاً کاربردی و کامل، شناخته شده است. فارنسورث یک سیستم تلویزیونی کامل با گیرنده و دوربین را توسعه داد - که از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۱ در فورت وین، ایندیانا، از طریق شرکت تلویزیونی و رادیویی فارنسورث به صورت تجاری تولید کرد. در اواخر زندگی، فارنسورث یک دستگاه همجوشی هسته ای کوچک، «فارنسورث-هیرش فیوزور» (Farnsworth–Hirsch fusor) را اختراع کرد که از محصورسازی الکترواستاتیک اینرسی (IEC) استفاده می کرد. این دستگاه اگرچه منبعی قابل دوام از نوترون ها را فراهم می کند اما مانند همه دستگاه های همجوشی، این دستگاه در عمل برای تولید انرژی هسته ای نبود. طراحی این دستگاه الهام بخش دیگر رویکردهای همجوشی از جمله مفهوم راکتور پلی ویل (Polywell) بوده
است. فارنسورث دارای ۳۰۰ حق ثبت اختراع بود که بیشتر در زمینهٔ رادیو و تلویزیون بود. فارنسورث در ۱۹ اوت ۱۹۰۶، بزرگ ترین فرزند از پنج فرزند لوئیس ادوین فارنسورث و سرنا آماندا باستیان، یک زوج پیرو مورمون ها بود که در کلبه چوبی کوچکی که توسط پدربزرگش در نزدیکی بیور، یوتا ساخته شده بود، به دنیا آمد. پدرش درآمد کشاورزی خود را با حمل بار با واگن اسبی خود تکمیل می کرد. فایلو از اینکه متوجه شد برق خانه جدیدش سیم کشی شده است، با یک ژنراتور دلکو که برق روشنایی و ماشین آلات کشاورزی را تأمین می کند، هیجان زده بود. او دانشجوی با استعداد مکانیک و برق بود و ژنراتور معیوب را تعمیر می کرد. او یک موتور الکتریکی سوخته را در میان برخی از وسایلی که توسط مستاجران قبلی دور ریخته شده بود، پیدا کرد و آرمیچر را دوباره پیچید. او ماشین لباسشویی دستی مادرش را به ماشین برقی تبدیل کرد. او پس از اولین مکالمه تلفنی خود با یکی از خویشاوندان دور، علاقه اولیه خود را به الکترونیک یافت و در اتاق زیر شیروانی خانه جدیدشان یک انبار بزرگ از مجلات فناوری کشف کرد. او ۲۵ دلار در یک مسابقه مجله پالپ برای اختراع قفل ماشین مغناطیسی شده برنده شد. فارنسورث یکی
از اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان بود. زمانی که فایلو دوازده ساله بود، خانواده اش به مزرعه ای در آیداهو نقل مکان کردند که چندین کیلومتر با نزدیک ترین دبیرستان محلی فاصله داشت و او با اسب به مدرسه می رفت. فارنسورث در دبیرستان ریگبی تحصیل می کرد و در شیمی و فیزیک عالی بود. او از معلم علوم جاستین تولمن در مورد یک سیستم تلویزیون الکترونیکی که در فکرش بود راهنمایی خواست. او طرح ها و نمودارهایی را در اختیار معلم قرار داد که چندین تخته سیاه را پوشانده بود تا نشان دهد چگونه ممکن است به صورت الکترونیکی انجام شود، و تولمن او را تشویق کرد تا ایده هایش را توسعه دهد. او معلم شیمی خود را متقاعد کرد که به آموزش بیشتر نیاز دارد و اجازه شرکت در کلاس های بالاتر را از او گرفت. یکی از نقاشی هایی که او روی تخته سیاه برای معلم شیمی خود کشید، برای یک پرونده تداخل ثبت اختراع بین فارنسورث و آرسی ای به یاد آورد و تکثیر شد. در سال ۱۹۲۳، خانواده به پروو، یوتا نقل مکان کردند و فارنسورث در آن پاییز به دبیرستان بریگام یانگ رفت. پدرش در ژانویه ۱۹۲۴ در سن ۵۸ سالگی بر اثر ذات الریه درگذشت و فارنسورث مسئولیت حفظ خانواده را در حین اتم
ام دبیرستان بر عهده گرفت. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان در ژوئن ۱۹۲۴، برای استخدام در آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در آناپولیس، مریلند درخواست داد، و دومین امتیاز کشور را در آزمون های استخدام این آکادمی کسب کرد. با این حال، او از قبل در فکر پروژه های تلویزیونی خود بود. او متوجه شد که در صورت ماندن در ارتش، حق ثبت اختراع او به دولت خواهد رسید، بنابراین پس از چند ماه خدمت بر اساس مقرراتی که طبق آن فرزند ارشد یک خانواده بدون پدر می توانست از خدمت سربازی معاف شود، از خدمت سربازی کناره گرفت تا به خانواده اش خدمت کند. او به پروو بازگشت و در دانشگاه بریگم یانگ ثبت نام کرد، اما بر اساس سیاست های آن مؤسسه، اجازه شرکت در کلاس های علوم پیشرفته را نداشت. او به هر حال شرکت کرد و از آزمایشگاه های تحقیقاتی دانشگاه استفاده کرد و گواهینامه رادیو-تریسیان جوان را از مؤسسه ملی رادیو و گواهینامه کامل را در سال ۱۹۲۵ به دست آورد. در حین تحصیل در کالج، آلما «پم» گاردنر (۱۹۰۸–۲۰۰۶) دانش آموز دبیرستان پروو، را ملاقات کرد، که بعدها با او ازدواج کرد. فارنسورث با برادر پم، کلیف گاردنر، دوستی نزدیک برقرار کرد، که با او علاقه مشترک د
ر زمینه الکترونیک داشت. آن دو به سالت لیک سیتی نقل مکان کردند تا یک شرکت تعمیر رادیو راه اندازی کنند. این تجارت شکست خورد و گاردنر به پروو بازگشت. فارنسورث در سالت لیک سیتی ماند و با لزلی گورل و جورج اورسون، از خیرین سانفرانسیسکو که در آن زمان کمپین جمع آوری سرمایه جامعه سالت لیک سیتی را انجام می دادند، آشنا شد. آنها موافقت کردند که از تحقیقات اولیه تلویزیونی او با مبلغ اولیه ۶۰۰۰ دلار حمایت مالی کنند، و یک آزمایشگاه در لس آنجلس برای فارنسورث راه اندازی کردند تا آزمایش های خود را انجام دهد. فارنسورث در ۲۷ مه ۱۹۲۶ با پم ازدواج کرد. آن دو با یک مربی پولمن به برکلی، کالیفرنیا سفر کردند. آن ها خانه ای را در خیابان دربی شماره ۲۹۱۰ اجاره کردند که در آنجا اولین امتیاز تلویزیونی در ۲۶ اوت ۱۹۳۰ به آن ها اعطا شد. در آن زمان آنها به سانفرانسیسکو نقل مکان کرده بودند و فارنسورث آزمایشگاه جدید خود را در آنجا راه اندازی کرد. حرفه. چند ماه پس از ورود به کالیفرنیا، فارنسورث آماده شد تا مدل ها و طرح های خود را به یک وکیل ثبت اختراع که در سطح ملی به عنوان یک مرجع در الکتروفیزیک شناخته شده بود، نشان دهد. فارنسورث محدودیت های سیس
تم های مکانیکی را تشخیص داد و دریافت که یک سیستم اسکن تمام الکترونیکی می تواند تصویری برتر را برای انتقال به دستگاه گیرنده ایجاد کند. در ۷ سپتامبر ۱۹۲۷، لوله دوربین تشریح تصویر فارنسورث اولین تصویر خود را، یک خط مستقیم ساده، به گیرنده ای در اتاق دیگری از آزمایشگاه او در خیابان گرین ۲۰۲ در سانفرانسیسکو مخابره کرد. پم فارنسورث در سال ۱۹۸۵ به یاد می آورد که شوهرش سکوت حیرت انگیز دستیاران آزمایشگاهش را با گفتن این جمله شکست که "بفرمایید این هم - تلویزیون الکترونیکی !" در سال ۱۹۲۹، طراحی تلویزیون با حذف موتور ژنراتور بهبود بیشتری یافت؛ بنابراین سیستم تلویزیون دیگر هیچ بخش مکانیکی نداشت. در آن سال، فارنسورث اولین تصاویر زنده انسانی را با استفاده از سیستم تلویزیونی خود، از جمله یک تصویر سه و نیم اینچی از همسرش پم، مخابره کرد. بسیاری از مخترعان سیستم های تلویزیونی الکترومکانیکی را قبل از مشارکت اصلی فارنسورث ساخته بودند، اما فارنسورث اولین سیستم تلویزیونی تمام الکترونیکی را طراحی کرد و ساخت که از اسکن الکترونیکی در دستگاه های پیکاپ و نمایشگر استفاده می کرد. او برای اولین بار سیستم خود را در ۳ سپتامبر ۱۹۲۸ در مطبوعات
معرفی کرد و در ۲۵ اوت ۱۹۳۴ در مؤسسه فرانکلین در فیلادلفیا برای عموم مردم رونمایی کرد در سال ۱۹۳۱، دیوید سارنوف از RCA پیشنهاد خرید اختراعات فارنسورث را به مبلغ ۱۰۰۰۰۰ دلار آمریکا داد، با این شرط که او کارمند RCA شود، اما فارنسورث نپذیرفت. در ژوئن همان سال، فارنسورث به شرکت فیلکو پیوست و به همراه همسر و دو فرزندش به فیلادلفیا نقل مکان کرد. فارنسورث در سال ۱۹۳۴ پس از رفتن به اروپا، قراردادی را با تلویزیون گورز بوش (به آلمانی: Goerz-Bosch-Fernseh) در آلمان امضا کرد. که برخی از اختراعات او در دوربین های جداکننده تصویر برای پخش بازی های المپیک ۱۹۳۶ برلین استفاده شد. فارنسورث به آزمایشگاه خود بازگشت و تا سال ۱۹۳۶ شرکت او مرتباً برنامه های سرگرمی را به صورت آزمایشی مخابره می کرد. در همان سال، فارنسورث هنگام کار با زیست شناسان دانشگاه پنسیلوانیا، فرآیندی را برای استریل کردن شیر با استفاده از امواج رادیویی توسعه داد. او همچنین یک پرتو نافذ مه برای کشتی ها و هواپیماها اختراع کرد. در سال ۱۹۳۸، فارنسورث، شرکت رادیو و تلویزیون فارنسورث را در فورت وین، ایندیانا، با ئی آ نیکلاس به عنوان رئیس و خودش به عنوان مدیر تحقیقات تأس
یس کرد. در سپتامبر ۱۹۳۹، پس از یک مبارزه حقوقی که بیش از یک دهه به طول انجامید، RCA سرانجام به یک قرارداد مجوز چند ساله در مورد حق اختراع تلویزیونی ۱۹۲۷ فارنسورث به مبلغ ۱ میلیون دلار رضایت داد. پس از نمایش تلویزیون الکترونیکی در نمایشگاه جهانی نیویورک در ۲۰ آوریل ۱۹۳۹، RCA برای فروش دوربین های تلویزیون الکترونیکی به عموم رایگان بود. شرکت تلویزیونی و رادیویی فارنسورث توسط تلفن و تلگراف بین المللی (ITT) در سال ۱۹۵۱ خریداری شد. در طول مدت حضورش در ITT، فارنسورث در یک آزمایشگاه زیرزمینی به نام «غار» در خیابان پونتیاک در فورت وین کار می کرد. از آنجا او تعدادی از مفاهیم پیشرفت، از جمله سیگنال هشدار اولیه دفاعی، دستگاه های تشخیص زیردریایی، تجهیزات کالیبراسیون رادار و تلسکوپ مادون قرمز را معرفی کرد. آرت رسلر، عکاس ITT که آثار فارنسورث را در تصاویر ثبت کرده است، می گوید: «فایلو فردی بسیار عمیق بود – درگیر شدن در مکالمه با او سخت بود، زیرا همیشه به این فکر می کرد که در آینده چه کاری می تواند انجام دهد». یکی از مهم ترین کمک های فارنسورث در ITT، پروژکتور PPI بود، یک پیشرفت در نمایشگر رادار نمادین «گردش دایره ای» که امکا
ن کنترل ایمن ترافیک هوایی از روی زمین را فراهم می کرد. این سیستم که در دهه ۱۹۵۰ توسعه یافت، پیشرو سیستم های کنترل ترافیک هوایی امروزی بود. مدیریت ITT، علاوه بر تحقیقات الکترونیکی خود، موافقت کرد که به طور اسمی برای تحقیقات همجوشی هسته ای فارنسورث سرمایه گذاری کند. فارنسورث و کارکنان آن شرکت، مجموعه ای از لوله های واکنش همجوشی به نام " فوزور " را اختراع و اصلاح کردند. به دلایل علمی ناشناخته برای فارنسورث و کارکنانش، واکنش های لازم بیش از سی ثانیه طول نکشید. در دسامبر ۱۹۶۵، ITT تحت فشار هیئت مدیره خود قرار گرفت تا پروژه گران قیمت را خاتمه دهد و شرکت تابعه فارنسورث را بفروشد. تنها به دلیل اصرار رئیس شرکت هارولد ژنین بود که بودجه سال ۱۹۶۶ پذیرفته شد و تحقیقات مربوط به همجوشی ITT را برای یک سال دیگر تمدید کرد. آن ها یک سال بعد همکاری با فارنسورث را خاتمه دادند و در نهایت به دلایل پزشکی اجازه بازنشستگی دادند. در سال ۱۹۶۷، فارنسورث و خانواده اش به یوتا نقل مکان کردند تا تحقیقات فیوژن خود را در دانشگاه بریگام یانگ ادامه دهند، که به او دکترای افتخاری اعطا کرد. دانشگاه همچنین فضای اداری و یک پناهگاه بتنی زیرزمینی را بر
ای این پروژه به او پیشنهاد داد. فارنسورث با درک اینکه ITT آزمایشگاه همجوشی خود را از بین می برد، از کارکنان دعوت کرد تا او را به عنوان اعضای تیم در فایلو تی. فارنسورث (PTFA) به شهر سالت لیک سیتی همراهی کنند. در اواخر سال ۱۹۶۸، همکاران شروع به برگزاری جلسات کاری منظم کردند. آنها بلافاصله قراردادی با سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) منعقد کردند و احتمالات بیشتری در دسترس بود - اما تأمین مالی ۲۴۰۰۰ دلار در ماه برای حقوق و اجاره تجهیزات متوقف شد. فارنسورث در سال های آخر عمرش شروع به سوء مصرف الکل کرده بود و در نتیجه به شدت به ذات الریه مبتلا شد و در ۱۱ مارس ۱۹۷۱ در خانه اش در هالادی، یوتا درگذشت. آلما گاردنر «پم» فارنسورث، همسر فارنسورث، پس از مرگ او چندین دهه تلاش کرد تا جایگاه خود را در تاریخ تثبیت کند. فارنسورث همیشه به او برای ایجاد تلویزیون اعتبار می داد و می گفت: «من و همسرم این تلویزیون را راه اندازی کردیم.» او در ۲۷ آوریل ۲۰۰۶ در سن ۹۸ سالگی درگذشت از مخترع و همسرش دو پسر به نام های راسل (که در آن زمان در شهر نیویورک زندگی می کرد) و کنت (در آن زمان در فورت وین، ایندیانا زندگی می کرد) به یادگار ماندند. م
یراث. در یک مصاحبه ویدئویی در سال ۱۹۹۶ توسط آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی، آلما فارنسورث تغییر نظر فایلو را در مورد ارزش تلویزیون، پس از مشاهده چگونگی راه رفتن انسان بر روی ماه، در زمان واقعی، به میلیون ها بیننده بازگو می کند: افتخارات. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا و پیشاهنگی عقاب (پسران پیشاهنگ آمریکا) شده است.
لشکر ۱۸ پیاده لهستان () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی لهستان است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. لشکر ۱۸ پیاده در ابتدا بخشی از ارتش لهستان در دوره بین جنگ داخلی بود که در لشکرکشی سپتامبر لهستان شرکت کرد. این لشکر که در لوومژا مستقر بود و در سال ۱۹۳۹ توسط سرهنگ استفان کوسکی فرماندهی می شد، بخشی از گروه عملیاتی مستقل نارو بود. این لشکر در سپتامبر ۲۰۱۸ به شکل مدرن خود بازسازی شد و به عنوان بخشی از گسترش ارتش لهستان، که تا حدودی به دلیل افزایش تهدیدات امنیتی علیه لهستان بود، به لشکر ۱۸ مکانیزه تغییر نام داد. این لشکر تا پایان سال ۲۰۱۹ به ظرفیت عملیاتی اولیه دست یافت و تقویت بیشتر این تشکیلات تا اواسط دهه ۲۰۲۰ تکمیل شد.
لشکر ۲۶ پیاده لهستان () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی لهستان بود، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۳۹ منحل گردید. این لشکر که در ابتدا به عنوان لشکر ۴ پیاده در جنوب لهستان در آوریل ۱۹۱۹ تشکیل شد، در سال ۱۹۲۱ به لشکر ۲۶ پیاده تغییر نام داد. این لشکر در جنگ جهانی دوم درگیر نبرد شد و در جریان حمله آلمان به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ نابود شد.
روسلان ماژینُف (زادهٔ ) کشتی گیر سابق و مربی کشتی اهل قرقیزستان است که به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی آزاد قرقیزستان فعالیت کرده است. ماژینوف همچنین در سفر به آمریکا به عنوان مربی کالج کشتی واشنگتن و نیز باشگاه کشتی آپاچی در فیلادلفیا فعالیت کرده است.
قاسم جعفری (زاده ۱۳۴۷) نماینده دوره نهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه بجنورد، مانه، سملقان، جاجرم و گرمه بوده است. پیوند به بیرون. پایگاه اطلاع رسانی قاسم جعفری
آلفرد هابدانک اسکاربک کورزیبسکی (؛ تلفظ به لهستانی: ; ؛ زاده: درگذشت: ) یک ریاضی دان، زبان شناس، مهندس، فیلسوف و پژوهشگر مستقل لهستانی-آمریکایی بود که رشته ای به نام معناشناسی عمومی را توسعه داد که از نظر او متمایزتر و فراگیرتر از حوزه معناشناسی بود. او استدلال کرد که دانش بشر از جهان هم توسط سیستم عصبی انسان و هم به زبانی که انسان توسعه داده است محدود می شود، و بنابراین هیچ کس نمی تواند مستقیماً به واقعیت دسترسی داشته باشد، بنابراین بیشترین چیزی که می توانیم بدانیم آن چیزی از واقعیت است که از طریق مغز فیلتر می شود. زندگی. کورزیبسکی که در ورشو، کشور ویستولا، که در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود، به دنیا آمد، متعلق به یک خانواده اشرافی لهستانی بود که اعضای آن چندین نسل به عنوان ریاضیدان، دانشمند و مهندس کار کرده بودند. زبان لهستانی را در خانه و زبان روسی را در مدارس فرا گرفت و با داشتن یک خانم فرانسوی و آلمانی از کودکی به چهار زبان مسلط شد. کورزیبسکی در دانشگاه صنعتی ورشو در رشته مهندسی تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) کورزیبسکی به عنوان افسر اطلاعاتی در ارتش روسیه خدمت کرد. پس از مجروح شدن از
ناحیه پا و متحمل شدن جراحات دیگر، در سال ۱۹۱۶ به آمریکای شمالی (ابتدا به کانادا و سپس به ایالات متحده) رفت تا حمل و نقل توپخانه به روسیه را هماهنگ کند. او همچنین برای مخاطبان لهستانی-آمریکایی دربارهٔ درگیری سخنرانی کرد و فروش اوراق قرضه جنگی را ترویج کرد. پس از جنگ، او تصمیم گرفت در ایالات متحده بماند و در سال ۱۹۴۰ تابعیت خود را دریافت کرد. او مدت کوتاهی پس از آتش بس در سال ۱۹۱۸، با میرا اجرلی (Mira Edgerly)، نقاش پرتره های روی عاج، آشنا شد. آنها در ژانویه ۱۹۱۹ ازدواج کردند. این ازدواج تا زمان مرگ او ادامه داشت.
اصطلاح دوگانه یا دَبِل در فوتبال برای تیم هایی کاربرد دارد که موفق شوند دو جام معتبر را در یک فصل کسب کنند. دوگانه های جهانی، قاره ای و داخلی متفاوت هستند. فاخرترین دوگانه برای تمامی باشگاه های دنیا در تمامی قاره ها کسب دوگانهٔ قاره ای و جام باشگاه های فوتبال جهان است. از نگاه بازیکنان و مربیان، اسپانسرها و حامیان مالی و تبلیغاتی دوگانهٔ لیگ قهرمانان اروپا و جام باشگاه های جهان گران بهاترین دوگانهٔ جهان است. پس از آن جام لیبرتادورس و جام باشگاه های فوتبال جهان قرار دارد و هر سال صدها میلیون بیننده تلویزیونی در سراسر جهان دارند. در گذشته که جام باشگاه های جهان برگزار نمی شد جام بین قاره ای فوتبال (جام تویوتا) انجام می شد که یک دیدار بین قهرمان اروپا و آمریکای جنوبی بود که در ژاپن برگزار می شد. در قاره هایی که فقط یک جام برگزار می شود دوگانهٔ محبوب و ارزشمند، کسب قهرمانی در لیگ کشور و کسب قهرمانی قاره است. بارزترین مثالی که می شود زد قاره آسیا است. کنفدراسیون فوتبال آسیا با کپی برداری از اروپا ۳ جام برگزار می کرد ولی به دلایل مختلف که مهم ترین آن ها مسائل مالی و نبود اسپانسرهای بزرگ بود، دو جام خود را منحل کرد