Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باشگاه فوتبال زیر ۲۳ سال آتالانتا () یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در برگامو، لمباردی، ایتالیا است که به عنوان تیم دوم باشگاه فوتبال آتالانتا از سری آ عمل می کند. این باشگاه که در ۴ اوت ۲۰۲۳ تأسیس شد، در سری سی و کوپا ایتالیا سری سی رقابت می کند. تاریخچه. از نظر تاریخی، آتالانتا به خاطر آکادمی جوانان خود، هم در ایتالیا و هم در سراسر اروپا شناخته شده است. تیم آتالانتا که کوپا ایتالیا فصل ۱۹۶۳–۱۹۶۲ را برد، عمدتاً از بازیکنانی تشکیل شده بود که در رده های جوانان باشگاه آموزش دیده بودند، مانند آنجلو دومنگینی و پیرو گاردونی. علاوه بر این، بسیاری از بازیکنانی که حرفه خود را در آتالانتا آغاز کردند، به بازی در موفق ترین باشگاه های اروپا ادامه دادند، مانند گائتانو شیره آ (که همچنین جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ را با ایتالیا برد). پس از عدم موفقیت ایتالیا در صعود به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸، فدراسیون فوتبال ایتالیا اصلاحاتی را اجرا کرد، از جمله بازگرداندن تیم های ذخیره که در کشورهای دیگری مانند اسپانیا، آلمان، پرتغال و انگلستان وجود داشتند. آن ها در همان سیستم لیگ به عنوان تیم های اول بازی می کنند اما برای داشتن تیم های دومشان م
قررات مربوط به اجبار عدم حضور هر دو تیم در یک سطح لیگ را باید رعایت کنند. یوونتوس اولین باشگاه ایتالیایی بود که یک تیم ذخیره تأسیس کرد؛ باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن (که بعدتر به نام یوونتوس زیر ۲۳ سال شناخته می شد) در ۳ اوت ۲۰۱۸ برای سری سی فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ پذیرفته شد. چندین باشگاه دیگر در سال های بعدی علاقه مندی خود را برای تأسیس تیم ذخیره ابراز کردند. با این حال، قبل از ۲۰۲۳، هیچ کدام به واقعیت نپیوستند و تیم های ذخیره از طرف هواداران باشگاه های سری بی و سری سی مورد انتقاد قرار می گرفتند؛ با این حال، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، گابریله گراوینا، از این پروژه دفاع کرد. در بهار ۲۰۲۳، آتالانتا اعلام کرد که قصد دارد یک تیم ذخیره تأسیس کند تا برای بازیکنانی که به بازی در تیم پریماورا (زیر ۱۹ سال) ادامه می دهند، شرایط ادامه همکاری فراهم کند. آتالانتا در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۳ درخواست پذیرش تیم دوم خود را ثبت کرد؛ در ۴ اوت ۲۰۲۳، آتالانتا زیر ۲۳ سال به طور رسمی به سری سی برای فصل ۲۰۲۳–۲۴ پذیرفته شد و به دومین باشگاه ایتالیایی تبدیل شد که تیم ذخیره دارد. پس از حذف سیه نا به دلیل ناهنجاری های مالی، ورود آتالانتا زیر بیست
و سه سال به سری سی تأیید شد. آتالانتا زیر ۲۳ سال در گروه آ سری سی رقابت می کند. این تیم اولین بازی خود را در ۳ سپتامبر ۲۰۲۳ انجام داد که با نتیجه ۲–۳ در خانه مقابل باشگاه فوتبال ویرتوس ورونا شکست خورد. در ۱۵ سپتامبر، آتالانتا زیر ۲۳ سال اولین پیروزی خود را به دست آورد و با نتیجه ۳–۲ در خانه بر جیانا ارمنیو غلبه کرد. ورزشگاه خانگی. این باشگاه بازی های خانگی خود را در استادیو کومیوناله در کاراواجو، یک "کومونه" در استان برگامو برگزار می کند. این ورزشگاه به اندازه ۲۱۸۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد.
ملکه اداره (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۳ با بازی کیم هه سو، اوه جی هو، جونگ یو می، لی هی جون، جون هه بین و جوکوان است. این مجموعه از ۱ آوریل تا ۲۱ مه ۲۰۱۳، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ پخش شد. کیم هه سو به خاطر عملکردش برندهٔ جایزه دسانگ در جوایز درامای کی بی اس ۲۰۱۳ شد. این مجموعه بر پایه مجموعه تلویزیونی ژاپنی است. عنوان کاری اولیهٔ این مجموعه "برگرد خانم کیم" (؛ ) بود.
تاکاموتو کاتسوتا (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای، و راننده رالی اهل ژاپن است که در حال حاضر در مسابقات رالی قهرمانی جهان برای تیم تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ شرکت می کند. کاتسوتا پس از پیروزی غافلگیرکننده در کلاس رالی ۲ فصل ۲۰۱۸ در رالی سوئد به شهرت رسید. او اولین سکوی قهرمانی رالی جهان را در رالی سافاری کنیا ۲۰۲۱ به دست آورد و در جایگاه دوم ایستاد. تاکاموتو کاتسوتا از فصل ۲۰۲۰ راننده تمام وقت تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ در مسابقات رالی قهرمانی جهان است. حرفه ورزشی. اوایل حرفه. کاتسوتا در ناگویا ژاپن به دنیا آمد. او کارتینگ را در سن ۱۲ سالگی آغاز کرد. پس از موفقیت متوسط ​​در این ورزش، در سال ۲۰۱۰ به مسابقات فرمول ژاپن را رفت و در این مسابقات حضور پیدا کرد و در نهایت در سال ۲۰۱۱ در سن ۱۸ سالگی قهرمان این مسابقات شد. ۲۰۱۲–۲۰۱۴: سالهای حضور در فرمول ۳. با وجود موفقیت های بسیار زیاد کاتسوتا در مسابقات فرمول ژاپن، تیم تامز (TOM'S) او را استخدام کرد تا یکی از راننده های خود برای مسابقات قهرمانی فرمول ۳ ژاپن در سال ۲۰۱۲، در کلاس ملی باشد. او در این مسابقات و در مجموع در رده سوم ایستاد و در نهایت به عن
وان راننده قهرمانی تمام وقت در سال ۲۰۱۳ ارتقاء یافت. کاتسوتا در سال ۲۰۱۳ با پیروزی در دو مسابقه موفقیت بزرگی را تجربه کرد و در مجموع به مقام دوم در رده بندی کلی رسید و رانندگانی مانند کاتسوماسا چیو و یکی از اعضای آینده اکادمی رانندگان جوان مک لارن، نوبوهارو ماتسوشیتا را شکست داد. ۲۰۱۴ آخرین فصل کاتسوتا در فرمول ۳ ژاپن بود. او در این فصل هم با عملکردی متوسط و کسب دو پیروزی دیگر در رده بندی کلی در جایگاه چهارمی فصل را به پایان رساند. ورود به رالی. کاتسوتا در آخرین سال حضور خود در مسابقات فرمول ۳ ژاپن، همزمان مسابقات رالی را در سطح محلی آغاز کرد. او با تویوتا جی تی۸۶ در کلاس نوجوانان ۵ مسابقات رالی ژاپن (مسابقاتی که پدرش، نوریهیکو، هشت بار برنده آن شده بود) حضور پیدا کرد. کاتسوتا در دومین رویداد خود، مسابقات رالی هایلند مسترز، برنده کلاس خود شد و در مجموع در جایگاه دهم قرار گرفت. هدف نهایی او انتخاب شدن توسط تویوتا به عنوان راننده توسعه این تیم بود. پس حضور در رالی های زیاد کاتسوتا مورد توجه رئیس آینده تیم تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ و قهرمان چهار دوره رالی در مسابقات رالی قهرمانی جهان، تومی مکینن قرار گرف
ت و در کنار هیروکی آرای برای برنامه توسعه این تیم انتخاب شد. ۲۰۱۷: تبدیل شدن به راننده تمام وقت رالی. از سال ۲۰۱۷، کاتسوتا در یک برنامه مسابقات قهرمانی رالی جهانی در کلاس رالی ۲ به همراه هیروکی آرای شرکت خواهد کرد. کاتسوتا در رالی های های محلی خارج از فنلاند نیز شرکت خواهد کرد. او برای این فصل مارکو سالمینن را به عنوان کمک راننده خود انتخاب کرد. ۲۰۱۹: اولین حضور در رالی قهرمانی جهانی. در اواخر فصل ۲۰۱۸، تویوتا اعلام کرد که قصد دارد در نهایت تا سال ۲۰۲۰ کاتسوتا را به بالاترین کلاس مسابقات رالی قهرمانی جهان بیاورد. او سال ۲۰۱۹ را در رقابت در کلاس رالی ۲ با تامی مکین ریسینگ گذراند. پس از دو فصل همکاری با با الفین ایوانز، دانیل باریت به عنوان کمک راننده کاتسوتا برای فصل ۲۰۲۰ بازگشت.
یوهانس فردریش اشمیت (۲۹ ژوئیه ۱۸۴۳ – ۴ ژوئیه ۱۹۰۱) زبان شناس آلمانی بود. او نظریه موج زبان را توسعه داد.
اولیور سولبرگ (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل سوئد است. او پسر پیتر سولبرگ قهرمان نروژی رالی قهرمانی جهان در سال ۲۰۰۳ و مادر سوئدی پرنیلا والفریدسون است که همچنین یک راننده موفق سابق رالی است. سولبرگ پس از کسب چندین قهرمانی در مسابقات کراس کارتینگ در سال های اولیه خود، قهرمان رالی اکس نروژ و قهرمان نوجوانان رالی ۱ مسابقات رالی اروپا در کلاس نوجوانان در سال ۲۰۱۹ شد و سپس مثل پدر خود وارد مسابقات رالی قهرمانی جهان شد. در سال ۲۰۲۲ او برای اولین بار به عنوان راننده سوم هیوندای موتور اسپورت در بالاترین کلاس مسابقات رالی قهرمانی جهان شرکت کرد و با خودرو جدید رالی ۱ رانندگی کرد. در سال ۲۰۲۳، اولیور به مسابقات رالی در کلاس رالی ۲ بازگشت و اولین مسابقه امتیازی خود را در رالی سوئد ۲۰۲۳ تجربه کرد. در سال ۲۰۲۴، سولبرگ در کنار سه نفر دیگر، از جمله لوته ون درونن، موتور سوار مسابقات موتور کراس زنان، ایوان اورتولا، راننده مسابقات موتو۳ و کیگان پالمر، برنده مدال طلای المپیک، به برنامه ورزشکاران چهارگانه لاندو نوریس راننده فرمول ۱ پیوست. اوایل زندگی. سولبرگ قبل از اولین تولدش با حضور در رالی قبرس در سال ۲۰۰۲ برای تماشای رقابت پدرش
به دنیای رالی قهرمانی جهان معرفی شد. انتخاب حرفه ورزشی موتوری انتخابی اجتناب ناپذیر نبود، با اینکه هر دو والدینش او را تشویق به حضور در فوتبال، هاکی روی یخ و بسیاری از فعالیت های دیگر کردند، او تصمیم گرفت مثل پدر و مادر خود وارد ورزش موتوری شود، ورزشی که علاقه شخصی به آن داشت. در سن هشت سالگی در مسابقات کراس کارتینگ شرکت کرد و اولین مسابقه خود را برد. در طول سال های بعد او چندین بار قهرمان کراس کارت نروژ و کشورهای نوردیک شد. ورود به رالی. سولبرگ فعالیت حرفه ای خود را در رالی در سال ۲۰۱۷ و در سن ۱۵ سالگی آغاز کرد. با توجه به سن کم سولبرگ، یکی از معدود مکان هایی که به او اجازه رقابت داده شد، مسابقات قهرمانی رالی لتونی بود. اولین رالی او رالی آلوکسنه بود که خودرو در پژو ۲۰۸ آر۲ در آن حضور پیدا کرده بود او در این رالی در رتبه دوم کلاس خود کسب کرد. او اولین سال خود را در این مسابقات با کسب ۲ برد به پایان رساند. سولبرگ در دومین فصل خود در مسابقات قهرمانی رالی لتونی در سال ۲۰۱۸ شرکت کرد، و پس از قهرمان اروپا، مارتین سسکس به مقام دومی رسید. زندگی شخصی. موفقیت در رالی اکس نوردیک در سال بعد ۲۰۱۸ سولبرگ، و همچنین فعالیت
و زندگی حرفه ای او در مسابقات رالی قهرمانی جهان، موضوع فیلم به دنیا آمده برای رانندگی سال ۲۰۱۹ بود که در سینماهای سراسر نروژ اکران شد. سولبرگ و خانواده اش همچنین در شبکه های دیسکاوری پلاس و شبکه نروژی برای سریال تیم سولبرگ حضور دارند. فصل اول این سریال در سال ۲۰۲۰ و فصل دوم در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. پیوند به بیرون. اولیور سولبرگ - پروفایل در وبسایت نتایج رالی
یون هیون سو (؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۹۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "یک روز خوب برای سگ بودن" و "بازرس ارشد ۱۹۵۸" شناخته می شود.
پاشنه بلند (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۲ به کارگردانی نو دو چول و با بازی کیم ها نول، لی هه یونگ و کیم سونگ ریونگ است. این مجموعه داستان سه زن را روایت می کند که تمایل زیادی به موفقیت در صنعنت شاپینگ هوم دارند. این مجموعه از ۹ مارس تا ۲۱ فوریه ۲۰۲۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۴ قسمت پخش شد.
بوریس یاکوولیویچ ولادیمیرتسف (۲۰ ژوئیه ۱۸۸۴ – ۱۷ اوت ۱۹۳۱؛ ) تاریخ نگار، خاورشناس، مغول شناس، متخصص زبان شناسی و عضو آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بود. تولد و تحصیلات و حرفه. بوریس ولادیمیرتسف در ۲۰ ژوئیه ۱۸۸۴ در خانواده یک مهندس تکنولوژی متولد شد و در ۱۹۰۴ از دبیرستانی در کامیانتس-پودیلسکی فارغ التحصیل گشت و به دانشگاه رفت. او در دوران تحصیل زبان های سانسکریت، تبتی، قرقیزی و چینی را فرا گرفت. ولادیمیرتسف تحصیلات خود را در دانشکده خاورشناسی دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ به پایان رسانید و در ۱۹۲۱ استاد دانشگاه و در ۱۹۲۹ عضو آکادمی شد. او سفرهایی به مغولستان کرد که در تحقیقات و آثاراش تأثیر به سزایی داشت. ولادیمیرتسف کارهای علمی خود را از ۱۹۰۹ آغاز کرد و بی وقفه تا ۱۹۳۱ ادامه داد. آثار. در مجموع، از او ۶۶ تألیف به چاپ رسیده و منتشر شده است. در این آثار رژیم های ایلی، زبان و لغت، آداب و رسوم، آیین و مذهب، تحولات اجتماعی ایلات مختلف و خلاصه تمام شئول اجتماعی و تاریخی مغول توسط و مورد مطالعه دقیق قرار گرفته است. مهم ترین تألیفات او عبارت است از: مهم ترین اثر او به نام «"نظام اجتماعی مغول فئودالیسم خانه به دوشی"» در
۱۹۳۴ و پس از مرگ او به چاپ رسیده است و در آن از طرز حکومت و زندگی مغول ها، چه در زمان چنگیز یا چه در زمان دیگر بحث می کند. مرگ. او در ۱۷ اوت ۱۹۳۱ درگذشت.
فصل های شکوفه (؛ ) یک مانهوای محصول کره جنوبی به نویسندگی هونگ دوک و تصویرسازی نِه مونه است که به صورت وب تون منتشر شده است. "فصل های شکوفه" در نسخهٔ اصلی وب تون شامل یک چهارگانه است که هر قسمت آن به یکی از چهار فصل (بهار، تابستان، پاییز و زمستان) اشاره می کند و شامل داستان هایی از نوجوانان است که دوران پر فراز و نشیب نوجوانی را تجربه کرده اند. "فصل های شکوفه" در ابتدا به صورت سریالی شده از طریق پلتفرم وب تون ناور کورپوریشن به نام ناور وب تون از ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ تا ۳۱ مارس ۲۰۲۳ منتشر شد و نسخهٔ چاپی آن از ۲۰ آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد و در نهایت در ۶ جلد جمع آوری شد. یک لایو اکشن اقتباسی از این وب تون از ۲۱ سپتامبر تا ۲ نوامبر ۲۰۲۲ از ویو منتشر شد. ساخت یک مجموعه انیمه اقتباسی توسط اکس تورم اعلام شده است که قرار است در سال ۲۰۲۴ منتشر شود.
ماهیِ مسافر یا ماهی مسافرتی (انگلیسی: Traveling Fish) اولین آلبوم تک آهنگ از خوانندهٔ اهل کره جنوبی هی یونگ است که در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۴ توسط اف ان سی منتشر شد.
انریکتا آلفیری (۲۳ فوریه ۱۸۹۱–۲۳ نوامبر ۱۹۵۱)، یک خواهر مذهبی ایتالیایی کاتولیک رومی و یکی از اعضای خواهران خیریه الهی بود. آلفیری به دلیل کار گسترده اش در زندان سن ویتوره در میلان، «مادر سن ویتوره» و «فرشته سن ویتوره» نیز خوانده می شود. او در طول جنگ جهانی دوم زمانی که نازی ها او را به اتهام جاسوسی دستگیر کردند در آنجا کار می کرد. مداخله اسقف اعظم کاردینال میلان آلفردو ایلدفونسو شوستر آزادی او را تضمین کرد. پاپ بندیکت شانزدهم او را تأیید کرد و کاردینال آنجلو آماتو را به ریاست جشن تبرک در کلیسای جامع میلان در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱ برگزید. زندگی. ماریا آنجلا دومنیکا آلفیری در سال ۱۸۹۱ در بورگو ورچلی در خانواده جووانی آلفیری و روزا کامپاگنه به دنیا آمد. او فرزند بزرگ خانواده بود و دو خواهرش آنجلا و ادل بودند و برادرش آخرین فرزند خانواده، کارلو بود. والدینش او را در کودکی قبل از رفتن به مدرسه آموزش دادند. او در هنر و سوزن دوزی سرآمد بود. او همچنین در خانه به مزارع رسیدگی می کرد و در کارهای خانه به مادرش کمک می کرد. از همان دوران کودکی برایش روشن بود که قرار است وارد زندگی مذهبی شود و در نوجوانی بسیار سعی در این کار داشت
که باعث ناراحتی والدینش شد و از او خواستند تا ۲۰ سالگی در خانه بماند. او در ۲۰ دسامبر ۱۹۱۱ عضو جماعت سنت ژان-آنتید توره شد. او در ۱۲ ژوئیه ۱۹۱۷ دیپلم را در آموزش و پرورش دریافت کرد. آلفیری به عنوان معلم مهدکودک در ورچلی کار می کرد اما در سال ۱۹۱۷ پس از اینکه متوجه شد به بیماری پات مبتلا شده، مجبور شد از سمت خود دست بکشد. آلفیری در ۲۵ فوریه ۱۹۲۳ پس از رفتن به زیارت لورد در فرانسه - در چیزی که یک معجزه تلقی می شد - درمان شد. در آوریل ۱۹۲۰ او برای آزمایش و درمان - بدون نتیجه - به میلان رفته بود و بعداً مشخص شد که به اسپوندیلیت دژنراتیو مبتلا شده است. وضعیت او در ورچلی رو به وخامت گذاشت و اغلب با درد شدید بی حرکت می شد. در ماه مه ۱۹۲۲، مافوق هایش او را برای زیارت به لورد فرستادند به این امید اینکه معجزه ای انجام شود. هیچ اتفاقی نیفتاد و او در عوض یک بطری آب از لورد با خود برد. وقتی درد شدیدی احساس می کرد از آن جرعه می نوشید. در ژانویه ۱۹۲۳ پزشکان تشخیص دادند که او صعب العلاج است و در ۵ فوریه ۱۹۲۳ مسح مریض را دریافت کرد. در ۲۵ فوریه ۱۹۲۳ در ساعت ۸ بعد از ظهر او جرعه جرعه آب نوشید و برای مدت کوتاهی بیهوش شد و صدایی
شنید: «بلند شو». او بدون هیچ دردی از رختخواب برخاست و بعدها در مورد این لحظه نوشت: «درهای بهشت بسته است، درهای زندگی دوباره باز می شوند.» او کاملاً بهبود یافت به طوری که در ۲۴ مه ۱۹۲۳ به سرپرستی زندانیان میلان در زندان سن ویتوره منصوب شد. او در میان زندانیان به دلیل مراقبت و محبت خود از محبوبیت خوبی برخوردار بود و به همین دلیل دو نام «مادر سن ویتوره» و «فرشته سن ویتوره» را به خود اختصاص داد. او در سال ۱۹۳۹ به سمت بالاتری منصوب شد. در طول جنگ جهانی دوم زندان سن ویتوره تبدیل به مقر اس.اس. شد که علاوه بر یهودیان و مبارزان مقاومت، کشیش ها و راهبه ها در آن زندانی شدند. آلفیری و دیگر راهبان و کشیشان به ارسال لوازم و پیام ها به یهودیان و دیگرانی که از آزار و دستگیری و شکنجه فرار می کردند کمک کردند، او همچنین با مقامات کلیسا برای مداخله برای کسانی که به کمک نیاز داشتند، همکاری کرد. او همچنین با اسقف اعظم کاردینال میلان آلفردو ایلدفونسو شوستر کار کرد. در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۴ نازی ها پیامی را که به او ارسال شده بود رهگیری کردند و به اتهام جاسوسی دستگیر و به اعدام یا زندان در رایش سوم در اردوگاه کار اجباری محکوم شد. او یازد
ه روز را در بازداشت گذراند. شخصیت های کلیسایی - مانند کاردینال شوستر - مداخله کردند و او آزاد شد و به برشا نقل مکان کرد و در آنجا خاطراتی از دوران زندان خود نوشت. شوستر همچنین به بنیتو موسولینی نامه نوشته بود و از او درخواست عفو آلفیری کرده بود. در ۷ مه ۱۹۴۵ او دوباره در زندان سن ویتوره تحت اداره زندانیان جنگی و زندانبانان سابق آنها به سرپرستی زندانیان منصوب شد. آلفیری بر اثر افتادن در خارج از کلیسای جامع میلان در پیازا در سپتامبر ۱۹۵۰ استخوان رانش شکست و به دنبال آن به دلیل عملکرد بد کبد و قلب بیمار شد. او یک بار در مورد مرگ قریب الوقوع خود گفت: «باور نمی کردم که مردن آنقدر خوب باشد». او در ساعت ۱۵:۰۰ روز ۲۳ نوامبر ۱۹۵۱ درگذشت. زندانیان در سن ویتوره قبل از تشییع جنازه او برای احترام به «فرشته سن ویتوره» به دیدار جسد او رفتند. او در ۱ مارس ۲۰۱۱ نبش قبر شد.
آریا میا لوبِرتی (؛ زادهٔ ۱۹۹۴) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او در نقش ماری-لار لابلانک در مینی سریال "تمام نورهایی که نمی توانیم ببینیم" محصول نتفلیکس ایفای نقش کرده است. بازی در این مجموعه، نخستین تجربهٔ بازیگری او بود؛ لوبرتی در نتیجهٔ جستجوی جهانی از میان هزاران بازیگر زن برای نقش اول این مجموعه برگزیده شد. زندگی نامه. آریا میا لوبرتی در یک خانوادهٔ ایتالیایی-آمریکایی در جانستون، رود آیلند زاده و بزرگ شد. پدر و مادرش که از رفتار او در مدرسهٔ دولتی ناراضی بودند، او را از کلاس سوم تا دوازدهم تحت آموزش در خانه قرار دادند. او در کودکی و نوجوانی به طور فشرده در زمینهٔ رقص بالهٔ کلاسیک در سطح پیش حرفه ای تحت آموزش بود. او همچنین در هنرهای رزمی آموزش دیده و دارای گواهینامهٔ تدریس یوگا است و به عنوان یک معلم معتبر یوگا در کالج کار می کند. لوبرتی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ در دانشگاه رود آیلند تحصیل کرد. او با سه رتبهٔ برتر — فلسفه، مطالعات ارتباطات، و علوم سیاسی — و یک رتبهٔ جزء در زبان یونانی باستان و نیز بلاغت فارغ التحصیل شد و برنامه افتخارات را به پایان رساند. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در بلاغت باستانی با
رتبهٔ ممتاز در سال ۲۰۲۱ از رویال هالووی، دانشگاه لندن با بورسیه فولبرایت دریافت کرد. او در سال ۲۰۲۱ تحصیلات دکترای خود را در رشتهٔ بلاغت باستان در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا آغاز کرد. او در آن زمان شروع به زیر سؤال بردن مسیر شغلی خود نیز کرد. او سپس در جستجوی جهانی بازیگر برای مجموعهٔ تلویزیونی "تمام نورهایی که نمی توانیم ببینیم" که به صورت آنلاین انجام می شد، شرکت کرد. حرفه بازیگری. نخستین تجربهٔ بازیگری لوبرتی، شخصیت اصلی ماری-لار لابلانک در اقتباس نتفلیکسی از رمان ۲۰۱۴ "«تمام نورهایی که نمی توانیم ببینیم»" بود. این تجربه، نخستین تجربهٔ استماع او نیز بود. عملکرد او به طور جهانی مورد ستایش منتقدان واقع شده است؛ منتقدانی که که عملکرد او را تحت عنوان «برازنده و تأثیرگذار»، «درخشان»، «پرطنین، [و] گیرا»، و «حضوری درخشان… خوب و ناب که زمینه ساز حس مخاطره در مجموعه است» توصیف کرده اند. همبازی او مارک رافلو از او به عنوان «یک مکاشفه» یاد کرده است. او در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۳ برندهٔ جایزهٔ ستارهٔ نوظهور و یک جایزه بزرگ فوری از "انترتینمنت ویکلی" در جشنواره فیلم اسکاد ساوانا ۲۰۲۳ شده است. او در سال ۲۰۲۴
در جوایز فیلم ایندیپندنت اسپیریت نامزد دریافت جایزهٔ بهترین نقش آفرینی شد. لوبرتی، که به دلیل نوعی بیماری ژنتیکی آکروماتوپسی با کم بینایی روبرو است، پس از جستجوی جهانی برای یک بازیگر نابینا یا کم بینا، این نقش را دریافت کرد. او که از طرفداران این کتاب بود، توسط معلم جهت یابی و پویایی دوران کودکی خود از برگزاری جستجوی جهانی برای بازیگر آگاه شد و در این جستجو شرکت کرد. علیرغم عدم آموزش بازیگری، لوبرتی موفق شد در این آزمایش هزاران نفر را شکست دهد و سه هفته پس از ارسال فیلم آزمایشی خود، نقش را از آن خود کند. کارگردان شاون لوی در مورد لوبرتی اظهار داشته است که «من نمی دانستم او در چه نقشی بازی کرده است، نمی دانستم سطح آموزش او چیست، تنها چیزی که می دانستم این بود که ترکیبی از هوش، که بسیار بدیهی بود، با یک کیفیت درخشان در جلوی دوربین در او وجود داشت… بعداً متوجه شدم که او نه تنها در بازیگری تازه کار بود، بلکه قبلاً حتی تست بازیگری هم نداده بود.» در سپتامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که لوبرتی، چهرهٔ جدید برند زیبایی و مراقبت از پوست لوکسیتان ان پراونس خواهد بود. در نوامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که او نسخهٔ جدیدی از کتاب صوتی "بیست هز
ار فرسنگ زیر دریا" اثر ژول ورن را روایت خواهد کرد. او همچنین در یک اقتباس تلویزیونی از کتاب های "ماجراهای اسپایدرویک" ظاهر شد. کنش گری اجتماعی. لوبرتی در زمینهٔ حقوق بشر نیز فعالیت دارد و هنگامی که تنها چهار ساله بود، صحبت دربارهٔ حقوق تحصیلی و دسترسی خود و دیگران را آغاز کرد. او در کودکی در اجتماع محل زندگی خود از بهبود سیاست ها برای دانش آموزان نابینا و کم بینا حمایت می کرد. در دبیرستان و کالج، او تمرکز خود را به برابری جنسیتی معطوف کرد و در فعالیت ها و سخنرانی های سازمان ملل، زنان سازمان ملل و سایر نشست ها شرکت کرد. او در سال ۲۰۱۸ تداکس تاک یک سخنرانی دربارهٔ سابقه خود ارائه کرد. در اکتبر ۲۰۲۳، لوبرتی نامهٔ سرگشادهٔ Artists4 Fireasefire به جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده را امضا کرد؛ نامه ای که خواستار توقف بمباران غزه توسط اسرائیل می شد. در ۱۸ آوریل ۲۰۲۴، لوبرتی به عنوان جدیدترین سفیر یونیسف معرفی شد. او از سال ۲۰۲۲ یکی از حامیان فعال یونیسف بوده است و به طور خاص برای حمایت از حقوق آموزشی، دسترسی کودکان به سوادآموزی و تلاش هایی در زمینهٔ تغییرات اقلیمی با این سازمان همکاری داشته است.
پیرو گاردونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال رجینا و باشگاه فوتبال یو. اس. پرگولیتزه اشاره کرد. دوران حرفه ای. گاردونی در سال ۱۹۳۴ در بورگو پالاتسو، برگامو به دنیا آمد و در آتالانتا، باشگاه زادگاهش، در بخش جوانان بازی کرد و وارد فوتبال حرفه ای شد. در سال ۱۹۵۳، گاردونی به صورت قرضی به باشگاه محلی سری دی کاراواجو پیوست تا تجربه بازی کسب کند. سپس سه فصل را به صورت قرضی در پالاتسولو، که آن باشگاه هم در سری دی فعال بود، گذراند و یک سال را به صورت قرضی در رجانا در سری سی سپری کرد و به این باشگاه کمک کرد تا در سال ۱۹۵۸ به سری بی صعود کند. گاردونی سپس به آتالانتا بازگشت، جایی که او نه فصل بعدی را در آنجا سپری کرد. در فصل اول خود با تیم بزرگسالان آتالانتا، گاردونی قهرمانی در سری بی فصل ۱۹۵۹-۱۹۵۸ و صعود به سری آ را به دست آورد. او سپس در سال ۱۹۶۰ به عنوان کاپیتان تیم منصوب شد. در فصل ۱۹۶۲–۶۳، گاردونی آتالانتا را به سمت اولین (و تا کنون تنها) قهرمانی کوپا ایتالیا هدایت کرد و بخشی از خط دفاعی بود که تنها سه ش
وت به سمت دروازه در فینال مقابل تورینو متحمل شد؛ آتالانتا این بازی را با نتیجه ۳–۱ برد. در فصل بعد، گاردونی اولین و تنها گل خود را برای آتالانتا به ثمر رساند، و تیمش با گل او پیروزی ۲–۱ در جریان مسابقات سری آ مقابل ویچنزا را کسب کرد. در مجموع، او ۲۱۳ بازی با پیراهن آتالانتا انجام داد (۲۰۹ در مسابقات لیگ ملی و ۴ در مسابقات جام) و در نقش های دفاعی مختلف بازی کرد: او حرفه خود را به عنوان مدافع کناری آغاز کرد و به یک "لیبرو" تبدیل شد. در سال ۱۹۶۷، گاردونی آتالانتا را ترک کرد و به باشگاه سری بی رجینا پیوست، جایی که یک فصل را در آنجا گذراند. او پس از یک دوره کوتاه با باشگاهی از سری دی، پرگولتیزه، در سال ۱۹۶۹ به عنوان بازیکن بازنشسته شد. زندگی بعد از فوتبال، مرگ و میراث. پس از بازنشستگی از فوتبال، گاردونی در بیمه کار کرد. در دهه ۱۹۹۰، او به همراه پسرش مارکو گاردونی، مالک یک آژانس بیمه در زونیو بود. پس از تشخیص سرطان، گاردونی در تاریخ ۱۲ دسامبر ۱۹۹۴ ناپدید شد و سه روز بعد خودکشی کرد؛ بدن او در رودخانه اولیو پیدا شد. گاردونی به خاطر سرسختی و قدرت نبرد هوایی اش به عنوان یک مدافع کاربلد و همچنین به خاطر رفتار صادقانه و
متواضعش به عنوان یک انسان باشخصیت و همچنین به خاطر تعهدش به باشگاه فوتبال آتالانتا به یاد آورده می شود. به عنوان کاپیتان تیمی که در سال ۱۹۶۳ قهرمان کوپا ایتالیا شد، گاردونی توسط اولتراهای آتالانتا به عنوان یک نماد شناخته می شود و در نمایش های حرکتی آن ها یادش زنده می شود. گاردونی همچنین موضوع آهنگ مورد علاقه طرفداران آتالانتا، با نام "Ol Piero" است، که توسط لوچیانو راواسیو نوشته شده بود.
کوه نگین شکم سفید گونه ای مرغ مگس در تبار کوه نگین تباران (Lampornithini) از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilinae) است که در کاستاریکا و پاناما یافت می شود. کوه نگین شکم سفید تک نماد است. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد به جنس "لامپورنیس" وابستگی ندارد.
کوه نگین گلوارغوانی گونه ای مرغ مگس در تبار کوه نگین تباران (Lampornithini) از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilinae) است که در کاستاریکا، نیکاراگوئه و پاناما یافت می شود.
کوه نگین گلوسفید گونه ای مرغ مگس در تبار کوه نگین تباران (Lampornithini) از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilinae) است. این گیاه بومی ارتفاعات کاستاریکا و پاناما است.
کوه نگین دم خاکستری ، گونه ای مرغ مگس در تبار کوه نگین تباران (Lampornithini) از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilinae) و بوم زاد کاستاریکا است.
کوه نگین گلوسبز گونه ای مرغ مگس در تبار کوه نگین تباران (Lampornithini) از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilinae) است که در السالوادور، گواتمالا، هندوراس و مکزیک یافت می شود.
کوه نگین سینه سبز گونه ای مرغ مگس در تبار کوه نگین تباران (Lampornithini) از زیرتیرهٔ مگس مرغیان (Trochilinae) است که در هندوراس و نیکاراگوئه یافت می شود. آرایه شناسی ورده بندی. کوه نگین سینه سبز گاهی با اقوام نزدیک خود گوه نگین گلوسبز ("Lampornis viridipalens") هم گونه در نظر گرفته می شود یا ممکن است یک ابرگونه با آن تشکیل دهد. تک نماد است.
تک پرها پرنده های متوسط و عمدتاً "حشره خوار" در سردهٔ Myadestes, Cichlopsis و Entomodestes از خانواده توکایان هستند. فهرست گونه ها. تک پرها دربرگیرندهٔ توکاها در سه سردهٔ "Solitaire" نامیده می شوند:
اولِسیا آرکوشا (؛ ؛ زادهٔ ۱۹۹۲)، با نام هنری میس مونیک ()، یک دی جی و تهیه کننده موسیقی اهل اوکراین است. او در دنیای موسیقی الکترونیک به دلیل ایجاد کانال های یوتیوب به نام های «مایند گیمز» و «میمو ویکلی» و نیز به دلیل انتشار آثار خود تحت برچسب هایی مانند بلک هول ریکوردینگز یا بونزای پراگرسوی شناخته شده است. زندگی نامه. اجراها. فعالیت حرفه ای اولسیا آرکوشا در سال ۲۰۱۱ با اجرای برای دو سال پیاپی در اوکراین آغاز شد. او و شریک زندگی اش تصور کردند که نام او برای خارجی ها بسیار پیچیده است و پس از در بررسی چندین نام فرانسوی، نام «میس مونیک» (به معنی خانم مونیک) را انتخاب کردند. او در سال ۲۰۱۳ یک نمایش رادیویی به نام "بازی های ذهنی" را ایجاد کرد. رشد محبوبیت او به او اجازه داد توجه شنوندگان خارجی را به خود جلب کند. به همین دلیل، میس مونیک شروع به اجرا در چندین سالن کنسرت بین المللی کرد و در سال ۲۰۱۴ همکاری با شرکت نشر موسیقی فریگرنت میوزیک را آغاز کرد. ترانه های منتشر شدهٔ او در این لیبل از سوی برخی از دی جی های بزرگ جهان، به ویژه آرمین ون بورن، پال ون دایک، پل اوکنفولد، گرت امری و دیگران مورد توجه قرار گرفت. او در س