Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فلیپه آندرس کورونل (به ؛ زادهٔ ۱۹ فوریه ۱۹۷۸) که با نام هنری ایمورتال تکنیک (به انگلیسی: Immortal Technique) شناخته می شود، رپر و کنشگر آمریکایی است. ترانه های او عمدتاً شامل دیدگاه های انتقادی دربارهٔ موضوعاتی چون سیاست، دین، نژادپرستی نهادی و تئوری توطئه دولتی هستند. ایمورتال تکنیک تلاش می کند کنترل کامل آثارش را در فرایند تولید حفظ کند و در ترانه هایش بارها اشاره کرده که در صنعت موسیقی، این شرکت های ضبط هستند، نه خود هنرمندان، که بیشترین سود را از تولید انبوه و بازاریابی موسیقی به دست می آورند. او در مصاحبه ای مدعی شد که در مجموع حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه از سه اثر رسمی اول خود را به فروش رسانده است. اوایل زندگی. فلیپه آندرس کورونل در یک بیمارستان نظامی در لیما، پرو متولد شد. او عمدتاً از تبار بومیان آمریکای جنوبی است و همچنین ریشه های اسپانیایی، فرانسوی و آفریقایی دارد. خانواده اش در سال ۱۹۸۰ برای فرار از جنگ داخلی پرو به هارلم، نیویورک، ایالات متحده مهاجرت کردند. در دوران نوجوانی، چندین بار به دلیل آنچه خود از آن با عنوان «رفتار خودخواهانه و کودکانه» یاد می کند، بازداشت شد. او در مدرسه هانتر کالج های اسکول در آپ
ر ایست ساید در منهتن تحصیل کرد؛ از همکلاسی هایش در آن زمان می توان به کریستوفر هیز و لین-منوئل میرندا اشاره کرد. ایمورتال تکنیک بعدها اذعان کرد که در دوران مدرسه، میراندا را آزار می داد، اگرچه بعداً آن دو با یکدیگر دوست شدند. مدتی پس از ثبت نام در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، او به دلیل درگیری با سایر دانشجویان به اتهامات مربوط به حمله فیزیکی متهم و بازداشت شد و به دنبال آن، یک سال را در زندان گذراند. پس از آزادی مشروط، بنا بر درخواست پدرش که به شرط ادامه تحصیل به او اجازه داده بود در خانه اش زندگی کند، دو ترم در کالج باروخ در نیویورک دروس علوم سیاسی را گذراند. او در دوران زندان مهارت های رپ خوانی خود را پرورش داد و پس از آزادی، به دلیل دشواری در یافتن شغل مناسب، به فروش موسیقی هایش در خیابان های نیویورک و شرکت در رقابت های رپ فری استایل روی آورد. پیروزی های او در این رقابت های زیرزمینی باعث شد به عنوان یکی از ام سی های قدرتمند در صحنه رقابتی رپ فری استایل شناخته شود.
محمدتقی عثمانی (زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۴۳) (۱۳۲۲) یک فقیه پاکستانی و از دانش وران مشهور در حوزه های قرآن، حدیث، فقه اسلامی، اقتصاد اسلامی و ادیان تطبیقی است. عثمانی از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ عضو «شورای ایدئولوژی اسلامی» بود، سپس از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ به عنوان قاضی دادگاه شرعی فدرال خدمت کرد و از ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۲، قاضی هیئت تجدیدنظر شرعی دیوان عالی پاکستان بود. در سال ۲۰۲۰، عثمانی از سوی مرکز (The Muslim 500) به عنوان تأثیرگذارترین شخصیت مسلمان جهان انتخاب شد.او از اندیشمندان مشهور جریان معاصر دیوبندی به شمار می رود و دیدگاه ها و فتاوای او در میان علما و نهادهای دیوبندی سراسر جهان، از جمله "دارالعلوم دیوبند" در هند، شنیده می شود. عثمانی از سال ۲۰۲۱، ریاست «وفاق المدارس العربیة» پاکستان را بر عهده دارد. پدر محمدتقی، شفیع عثمانی، مفتی اعظم دارالعلوم دیوبند بود. محمد تقی عثمانی پس از تقسیم هند در سال ۱۹۴۸، همراه خانواده به پاکستان مهاجرت کرد. در سال ۲۰۲۵، او فتوایی صادر کرد که جهاد علیه اسرائیل را بر مسلمانان واجب دانست. تحصیلات و فعالیت ها. محمدتقی عثمانی تحصیلات خود را در دارالعلوم کراچی، دانشگاه کراچی و دانشگاه پنجاب گذراند و از سال
۱۹۶۰م تدریس در دارالعلوم کراچی را آغاز کرد. او از سال ۱۹۶۷م سردبیر مجله اردو زبان "البلاغ" و از ۱۹۷۶م سردبیر نسخهٔ انگلیسی آن است. فقه و اقتصاد اسلامی. عثمانی عضو دائمی «مجمع فقه اسلامی» وابسته به سازمان همکاری اسلامی است. همچنین او ریاست هیئت های شرعی در ده ها بانک اسلامی، از جمله بانک مرکزی پاکستان، را برعهده داشته است. کتاب "مقدمه ای بر مالیه اسلامی" (۱۹۹۸) از آثار او در این حوزه است. بر اساس گزارش The Muslim 500: «نفوذ اصلی عثمانی به دلیل جایگاه او به عنوان یک مرجع جهانی در زمینه مالی اسلامی است.» آثار علمی. عثمانی بیش از ۱۴۰ کتاب به زبان های عربی، اردو و انگلیسی تألیف کرده است. از آثار برجستهٔ او در حوزهٔ قرآن، ترجمه و تفسیر "معارف القرآن"، "القرآن الکریم: ترجمه و تفسیر انگلیسی" و "توضیح القرآن" است. در علم حدیث، "تکملة فتح الملهم" در شش جلد، "انعام الباری"، "درس ترمذی" و "المدوّنة الجامعه" از مهم ترین آثار او هستند. افتخارات. عثمانی در سال ۲۰۱۹ نشان دولتی «ستاره امتیاز» پاکستان، در ۲۰۱۰ نشان «استقلال» اردن، و در ۲۰۲۲ دکترای افتخاری از دانشگاه بین المللی تیئیسم در آمریکا دریافت کرد.
جاشوا پاتریک آلن (؛ زاده ۲۱ مه ۱۹۹۶) بازیکن حرفه ای فوتبال آمریکایی در پست کوارتربک است که برای تیم بوفالو بیلز در لیگ ملی فوتبال (ان اف ال) بازی می کند. او فوتبال کالجی را برای تیم وایومینگ کابویز انجام داد و در درفت ان اف ال سال ۲۰۱۸ با انتخاب کلی هفتم به عضویت بوفالو بیلز درآمد. در دوران حضورش در بوفالو بیلز، آلن تیم را به شش حضور در پلی آف، پنج عنوان قهرمانی پیاپی در دیویژن، هفت پیروزی در مرحلهٔ حذفی و دو حضور در بازی قهرمانی کنفرانس هدایت کرده است. آلن در فصل ۲۰۲۰ به شکوفایی رسید؛ زمانی که بوفالو بیلز را به نخستین قهرمانی دیویژن و نخستین پیروزی در پلی آف از سال ۱۹۹۵ رساند و تا بازی قهرمانی کنفرانس ای اف سی پیش رفت. او همچنین رکوردهای باشگاه در تعداد یارد پرتابی و تاچ داون در یک فصل را شکست و موفق به کسب افتخارات پرو بول و تیم دوم آل-پرو شد. در سال ۲۰۲۴، آلن جایزهٔ باارزش ترین بازیکن (ام وی پی) لیگ ان اف ال را به دست آورد و به نخستین بازیکن بیلز از زمان ترمن توماس در سال ۱۹۹۱ تبدیل شد که این جایزه را برد. او همچنین نخستین کوارتربک تاریخ تیم بیلز است که عنوان ام وی پی لیگ ان اف ال را کسب کرده است. زندگی شخ
صی. آلن با بازیگر و خواننده هیلی استاینفلد ازدواج کرده است. آن ها در مه ۲۰۲۳ رابطهٔ خود را آغاز کردند و در ژوئیه ۲۰۲۴ به صورت عمومی از آن پرده برداشتند. آلن در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴ به استاینفلد پیشنهاد ازدواج داد و این زوج یک هفته بعد، در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۴، نامزدی خود را به طور رسمی اعلام کردند. آن ها در ۳۱ مه ۲۰۲۵ در ونچورا، کالیفرنیا، ایالات متحده ازدواج کردند. پیش از این، آلن از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ با بریتنی ویلیامز، عضو سابق گروه تشویق کنندگان تیم فرزنو استیت بول داگز، که در مرکز کالیفرنیا با او بزرگ شده بود، در رابطه بود.
به دار آویختن، شکم پاره کردن و چهار تکه کردن، یک نوع مجازات اعدام دردناک و شکنجه آور بود که عمدتاً برای اعدام مردانی که به خیانت بزرگ محکوم شده بودند، در بریتانیا و ایرلند در دوران قرون وسطی و اوایل دوران مدرن استفاده می شد. خیانتکار محکوم شده، پاهایش به یک حصار یا صفحه چوبی بسته می شد و پشت یک اسب به محل اعدام کشیده می شد. سپس او را آویزان می کردند (تقریباً تا مرز مرگ)، ختنه می کردند، شکمش را پاره می کردند، گردنش را می بریدند و بدنش را به چهار تکه تقسیم می کردند. باقی مانده های او اغلب در مکان های برجسته ای در سراسر کشور، مانند پل لندن، به نمایش گذاشته می شد تا هشداردهنده سرنوشت خیانتکاران باشد. این مجازات تنها برای مردان اجرا می شد؛ به دلایل عفت عمومی، زنان محکوم به خیانت بزرگ به جای آن سوزانده می شدند.
احمد دحلان (نام اصلی: محمد درویش؛ عربی: أحمد دحلان؛ زادهٔ ۱ اوت ۱۸۶۸ – درگذشتهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۲۳) (۱۲۴۷ تا ۱۳۰۲) از رهبران دینی و نوگرای اسلامی در اندونزی بود که سازمان "محمدیه" را بنیان نهاد؛ نهادی که بعدها به یکی از بزرگ ترین سازمان های اسلامی اندونزی تبدیل شد و پس از "نهضت العلما" در جایگاه دوم قرار گرفت. او در شهر "کاومان" از توابع "یوگیاکارتا" به دنیا آمد و فرزند یکی از امامان محلی بود. نسب احمد دحلان به پیامبر اسلام می رسید. وی در پانزده سالگی به حج رفت و پس از آن به مدت پنج سال دیگر در مکه اقامت گزید. در مکه، او با اندیشه های اصلاح طلبانه در اسلام آشنا شد. در سال ۱۸۸۸ (۱۲۶۷) به اندونزی بازگشت. سپس در سال ۱۹۰۳ بار دیگر عازم مکه شد تا دانش دینی خود را تعمیق بخشد. احمد در سال ۱۹۰۵ به اندونزی بازگشت و دو سال بعد به سازمان ملی گرای Budi Utomo پیوست. با این حال، حامیانش او را ترغیب کردند تا سازمان مستقل خود را تأسیس کند. تاسیس سازمان محمدیه. در سال ۱۹۱۲ (۱۲۹۱)، دحلان سازمان «محمدیه» را به عنوان ابزاری برای تحقق آرمان های اصلاح طلبانه خود بنیان نهاد. این سازمان به سرعت مورد استقبال بازرگانان و صنعت گران قرار گرف
ت. در سال ۱۹۱۷، بخش زنان این سازمان با نام «عایشه» تأسیس شد که نقش مهمی در مدرنیزه کردن زندگی زنان اندونزیایی ایفا کرد. محمدیه به سرعت در جزایر دورافتادهٔ اندونزی گسترش یافت و تنها یک دهه پس از تأسیس، پایگاه محکمی در سولاوسی ایجاد کرد. محمدیه یکی از چندین سازمان بومی اندونزی بود که در سه دههٔ نخست سدهٔ بیستم، در دوره ای که به «بیداری ملی اندونزی» شناخته می شود، بنیان نهاده شد. این سازمان ها نقش کلیدی در شکل گیری حس ملی گرایی اندونزیایی و در نهایت، دستیابی به استقلال ایفا کردند. درگذشت. در سال پایانی زندگی، احمد دحلان با مشکلات گوناگون جسمی روبه رو شد. در سال ۱۹۲۳، به توصیهٔ پزشکش برای استراحت به منطقهٔ کوهستانی "تِرِتِس" در "مالانگ"، در شرق جاوه رفت. پس از مدتی به "یوگیاکارتا" بازگشت تا در نشست سالانهٔ سازمان محمدیه شرکت کند، اما بیماری اش شدت گرفت و سرانجام در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۲۳ درگذشت. پیکر او در گورستان "کارانگ کاجن" به خاک سپرده شد. قهرمان ملی اندونزی. در سال ۱۹۶۱، به موجب فرمان ریاست جمهوری شماره ۶۵۷، احمد دحلان به عنوان یکی از "قهرمانان ملی اندونزی" شناخته شد.
«تلفن قدیمی» () ترانه ای از خواننده و ترانه پرداز بریتانیایی، اد شیرن است که در ۱ مه ۲۰۲۵ تحت لیبل شخصی او، جینجربرد من رکوردز و با توزیع وارنر رکوردز به عنوان دومین تک آهنگ از هشتمین آلبوم استودیویی به نام "بازی" (۲۰۲۵) منتشر شد. متن این ترانه توسط شیرن نوشته شده و تهیه کنندگی آن را شیرن، ایلیا سلمان زاده و بلیک اسلتکین بر عهده داشته اند.
غلامرضا خسروی سوادجانی (۲۴ تیر ۱۳۴۴ – ۱۱ خرداد ۱۳۹۳) زندانی سیاسی به اتهام همکاری و کمک مالی به سازمان مجاهدین خلق و محاربه به اعدام محکوم و در زندان رجایی یا گوهردشت کرج اعدام شد. وی در دوران زندان خود بیش از ۴۰ ماه در سلول های انفرادی در بازداشتگاه های مختلف نگهداری شد. بازداشت ها. بازداشت در سال ۱۳۶۰. غلامرضا خسروی اهل آبادان بود که در سن ۱۶ سالگی به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران در سال ۱۳۶۰ دستگیر و تا سال ۱۳۶۵ در زندان بود. او در سال ۱۳۶۴ پس از گذراندن پنج سال زندان آزاد شد در حالی که طی آن ۴۰ ماه حبس انفرادی را در بازداشتگاه های مختلف، از جمله وزارت اطلاعات کرمان و زندان اوین، تحمل کرد. بازداشت در سال ۱۳۸۶. غلامرضا خسروی بار دیگر در بهمن ۱۳۸۶ در رفسنجان در استان کرمان به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق دستگیر شد و به سه سال حبس و سه سال تعلیقی محکوم شد که با اعتراض وزارت اطلاعات به شش سال حبس تعزیری تبدیل شد. پایان دوران محکومیت و صدور حکم اعدام. در حالی که پرونده غلامرضا خسروی مختومه شده بود، از رفسنجان به تهران منتقل شد. تقریباً دو ماه قبل از اعدام خسروی، در ۲۸ فروردین ۱۳۹۳، مأموران گار
د زندان اوین به بند ۳۵۰ حمله کردند و بسیاری از زندانیان آنجا را مورد ضرب و شتم قرار دادند. خسروی از ناحیه سر و صورت دچار جراحات شدید از جمله پارگی گوش راست شد. پس از این حمله، خسروی به مدت تقریباً دو هفته به سلول انفرادی منتقل شد. با وجود شدت جراحاتش، از هرگونه درمان پزشکی برای او خودداری شد. حتی در آن شرایط، غلامرضا خسروی به همراه سایر زندانیانی که مجبور به رفتن به سلول انفرادی شده بودند، در اعتراض به انتقال به سلول انفرادی و بازگشت به بند ۳۵۰، دست به اعتصاب غذا زد. پس از ۲۳ روز اعتصاب و یک کمپین جهانی، اعتصاب غذا پایان یافت. وی بار دیگر محاکمه و به اتهام کمک مالی به سازمان مجاهدین خلق و ارسال عکس هایی از دیوارنوشته هایی در حمایت از سازمان مجاهدین برای رسانه این سازمان (سیمای آزادی) به اعدام محکوم شد. اعدام. پرونده غلامرضا خسروی پس از ارسال به دیوان عالی حکومت ایران، در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۳ رای نهایی دادگاه و حکم اعدام وی توسط این ارگان تأیید شد. غلامرضا خسروی در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۳ به بخش قرنطینه زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. وی پس از سال ها شکنجه و اسارت در ۱۱ خرداد ۱۳۹۳ در زندان گوهردشت حلق آویز شد. او در
اصفهان با حضور مقامات وزارت اطلاعات به خاک سپرده شد. فقط به یکی از اعضای خانواده اش اجازه حضور در مراسم تدفین داده شد. سازمان عفو بین الملل در ۱۰ خرداد ۱۳۹۳ طی بیانیه ای از دولت جمهوری اسلامی خواسته بود تا اجرای حکم اعدام غلامرضا خسروی، زندانی سیاسی، را متوقف کند و از همگان خواسته با ارسال نامه به مقامات حکومت ایران از آنها بخواهند مانع اجرای حکم اعدام خسروی و دیگر زندانیانی شوند که با چنین احکامی در انتظار اعدام به سر می برند و تصریح کرده است که غلامرضا خسروی برخلاف قوانین بین المللی از حق دادگاهی عادلانه برخوردار نبوده است. علی صفوی، سخنگوی شورای ملی مقاومت ایران گفت: «اعدام بزدلانه خسروی بی گناه و بی دفاع به دلیل همدردی با مجاهدین خلق، نشان دهنده پارانویای بی پایان ملاها در مورد پایگاه مردمی و جذابیت مقاومت ایران در داخل ایران است.» به گفته صفوی، مادر خسروی گفت: «پسرم نه اسلحه ای داشت و نه خانه ای امن. آنها باید من را هم اعدام کنند. من به عنوان یک مادر ۸۰ ساله، چگونه می توانم بدون او زنده بمانم.»
گروه صنایع پتروشیمی خلیج فارس (به انگلیسی: "Persian Gulf Petrochemical Industries Company" یا به اختصار PGPIC) بزرگ ترین هلدینگ پتروشیمی ایران و دومین شرکت بزرگ پتروشیمی در خاورمیانه پس از سابک عربستان سعودی است. این هلدینگ در سال ۱۳۸۹ در راستای سیاست های خصوصی سازی و اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی با واگذاری سهام شرکت های پتروشیمی از سوی شرکت ملی صنایع پتروشیمی تأسیس شد و در سال ۱۳۹۲ با نماد فارس وارد بورس اوراق بهادار تهران شد. تاریخچه. گروه صنایع پتروشیمی خلیج فارس در سال ۱۳۸۹ با انتقال مالکیت ۱۵ شرکت پتروشیمی و خدماتی از شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران به بخش غیردولتی شکل گرفت. این شرکت در سال ۱۳۹۲ وارد بازار بورس شد و سهام آن با نماد فارس (نماد بورسی) یکی از تأثیرگذارترین نمادهای بورس اوراق بهادار تهران به شمار می آید. ساختار و مالکیت. دفتر مرکزی این هلدینگ در تهران، خیابان کریم خان زند قرار دارد. سهامداران اصلی آن عبارتند از: شرکت های تابعه. هلدینگ خلیج فارس دارای بیش از ۱۵ شرکت تولیدی و خدماتی در صنعت پتروشیمی است. برخی از شرکت های زیرمجموعه عبارتند از: محصولات و فعالیت ها. هلدینگ خلیج فارس عمدتاً در زمینه تول
ید و صادرات محصولات پتروشیمی فعالیت می کند. محصولات اصلی آن شامل: عملکرد مالی و صادرات. در سال ۱۴۰۲، فروش هلدینگ به بیش از ۵۰۹ هزار میلیارد تومان رسید. ارزش بازار نماد فارس (نماد بورسی) تا دی ماه ۱۴۰۱ به ۴۵۴٫۷ هزار میلیارد تومان رسید. طبق برنامه های توسعه ای، فروش سال ۱۴۰۳ می تواند به بیش از ۷۰۰ هزار میلیارد تومان برسد. میزان صادرات هلدینگ نیز در سال گذشته از مرز ۶ میلیارد دلار عبور کرد.
گائتانو بادالامنتی (تلفظ ایتالیایی: [ɡaeˈtaːno badalaˈmenti]؛ ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۳ - ۲۹ آوریل ۲۰۰۴) یکی از اعضای بانفوذ مافیای سیسیلی بود. "دون تانو" بادالامنتی، کاپوفامیلای زادگاهش سینیسی در سیسیل بود و در دهه 1970 ریاست کمیسیون مافیای سیسیل را بر عهده داشت. در سال ۱۹۸۷، او در ایالات متحده به جرم شرکت و رهبری در « ارتباط پیتزا »، یک حلقه قاچاق مواد مخدر ۱.۶۵ میلیارد دلاری که از پیتزافروشی ها به عنوان پوششی برای توزیع هروئین از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۴ استفاده می کرد، به ۴۵ سال زندان فدرال محکوم شد. او همچنین در سال ۲۰۰۲ در ایتالیا به جرم قتل پپینو ایمپاستاتو در سال ۱۹۷۸ به حبس ابد محکوم شد. سال های اولیه. بادالامنتی کوچک ترین فرزند خانواده ای با پنج پسر و چهار دختر بود. خانواده اش صاحب یک مزرعه لبنیات در چینزی بودند. او تحصیلات کمی داشت و تنها چهار سال به مدرسه رفت، قبل از آنکه در ده سالگی به عنوان کارگر مزرعه مشغول به کار شود. در سال ۱۹۴۱ به ارتش سلطنتی ایتالیا فراخوانده شد و در جریان حمله متفقین به سیسیل در سال ۱۹۴۳ فرار کرد. برادر بزرگترش امانوئل به ایالات متحده مهاجرت کرده بود و در مونرو، میشیگان یک سوپرمارکت و پمپ ب
نزین داشت. در سال ۱۹۴۶ گائتانو به اتهام توطئه و آدم ربایی تحت تعقیب قرار گرفت. در سال ۱۹۴۷ نیز به قتل متهم شد و به نزد برادرش در آمریکا فرار کرد. او در سال ۱۹۵۰ دستگیر و به ایتالیا دیپورت شد. پس از ازدواج با ترزا ویتاله (خواهرش با فیلیپو ریمی، کاپومافیا آلکامو ازدواج کرده بود)، در زمین های خانوادگی به کشت لیمو پرداخت. تمامی مشکلات قضایی او به دلیل عدم وجود شواهد کافی برطرف شدند. حرفه ساخت وساز بادالامنتی یک شرکت ساخت وساز موفق تأسیس کرد که سنگ دانه های مورد نیاز برای فرودگاه پونتا رایسی پالرمو را تأمین می کرد. این فرودگاه در حوزه نفوذ خانواده چینزی قرار داشت. او در اوایل دهه ۱۹۶۰ با رشوه دادن به مقامات، موفق شد فرودگاه را نزدیک زادگاهش بسازند، علیرغم موقعیت نامناسب جغرافیایی آن. شرکت های ساخت وساز او، یک کارخانه بتن و ناوگان کامیون هایش، شغل های مورد نیاز شهروندان را تأمین و بادالامنتی را ثروتمند کردند. کاپومافیای چینزی. بادالامنتی در سال ۱۹۶۳ پس از کشته شدن چزاره مانزلا در یک بمب گذاری ماشین در جریان اولین جنگ مافیا، رهبری مافیا در چینزی را به عهده گرفت. کشتار چیاکولی در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۳ - که در آن هفت افسر پلیس
و نظامی که برای خنثی کردن بمب ماشین کشته شده برای سالواتوره گره کو فرستاده شده بودند، کشته شدند - جنگ مافیا را به جنگی علیه مافیا تبدیل کرد. این رویداد منجر به اولین اقدامات ضدمافیای دولت ایتالیا پس از جنگ شد. در مدت ده هفته، ۱۲۰۰ مافیوسی دستگیر شدند که بسیاری از آن ها برای پنج یا شش سال از گردونه خارج شدند. کمیسیون مافیای سیسیل منحل شد. کنترل مطلق بر چینزی به گفته جووانی ایمپاستاتو - برادر جوزپه ایمپاستاتو، فعال ضدمافیای کشته شده - در اظهارات کمیسیون ضدمافیای ایتالیا: «به نظر می رسید بادالامنتی مورد علاقه کارابینیری ها بود، چون آرام، قابل اعتماد و همیشه مشتاق گفتگو بود. تقریباً احساس می شد که دارد به آن ها لطف می کند، چون هرگز در چینزی اتفاقی نمی افتاد؛ شهر کوچک آرامی بود.» و همچنین: «اغلب می دیدم که آن ها دست در دست تانو بادالامنتی و همراهانش راه می رفتند. وقتی پلیس را می بینی که با مافیوسی ها دست در دست راه می روند، نمی توانی به نهادها اعتماد داشته باشی.» اتصال پیتزا. قاچاق هروئین بادالامنتی به یکی از بزرگترین قاچاقچیان هروئین مافیای سیسیل تبدیل شد. بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۴، او یکی از سران عمده عملیات ۱.۶
۵ میلیارد دلاری قاچاق هروئین معروف به "اتصال پیتزا" بود که هروئین را از خاورمیانه وارد و از طریق پیتزافروشی های غرب میانه آمریکا توزیع می کرد. در سال ۱۹۵۱، پلیس آمریکا محموله ۵۰ کیلوگرمی هروئین متعلق به بادالامنتی که به صورت مهاجر غیرقانونی در دیترویت زندگی می کرد را شناسایی کرد. اما در دهه ۱۹۵۰ درآمد اصلی از طریق قاچاق سیگارهای خارجی به ایتالیا به دست می آمد. او در سال ۱۹۵۳ برای اولین بار به اتهام قاچاق سیگار در ایتالیا دستگیر شد. کمیسیون مافیا در سال ۱۹۷۰، کمیسیون مافیای سیسیل احیا شد و بادالامنتی به همراه استفانو بونتاد و لوچیانو لجیو (رئیس خاندان مافیایی کورلئونزی) به عنوان سه نفره حاکم بر آن انتخاب شدند. یکی از اولین چالش های آن ها پیشنهاد پرینس جونیو والریو بورگز برای حمایت از کودتای نئوفاشیستی در ازای عفو مافیوزهای محکوم شده مانند وینچنزو ریمی بود که با مخالفت بادالامنتی مواجه شد. اتصال پیتزا پس از ۱۹۷۵، بادالامنتی با سالواتوره کاتالانو از خانواده بونانو در نیویورک متحد شد و در پرونده "اتصال پیتزا" مشارکت کرد که در آن مافیا از پیتزافروشی های تحت مالکیت خود به عنوان پایگاه توزیع هروئین و کوکائین استفاده
می کرد. در سال ۱۹۷۸ او از کمیسیون مافیا اخراج شد و به برزیل فرار کرد. دستگیری و محاکمه. در سال ۱۹۸۴، اف بی آی از طریق استراق سمع مکالمات، جلسه بادالامنتی در مادرید با برادرزاده اش پیترو آلفانو (مالک یک پیتزافروشی در ایلینوی) را کشف کرد. او در ۸ آوریل ۱۹۸۴ در مادرید دستگیر و به آمریکا تحویل داده شد. محاکمه او که ۱۷ ماه به طول انجامید، منجر به محکومیت او به ۴۵ سال حبس در سال ۱۹۸۷ شد. ارتباطات سیاسی و اتهام قتل در اکتبر ۲۰۰۴، دیوان عالی ایتالیا حکم داد که جولیو آندریوتی (نخست وزیر سابق) ارتباطات نزدیکی با بادالامنتی و استفانو بونتاد داشته است. بر اساس شهادت توماسو بوشتا، بادالامنتی اعتراف کرده بود که آندریوتی دستور قتل روزنامه نگار مینو پکورلی را در سال ۱۹۷۹ صادر کرده بود. آندریوتی در نهایت تبرئه شد. قتل پپینو ایمپاستاتو در آوریل ۲۰۰۲، بادالامنتی به جرم قتل پپینو ایمپاستاتو (روزنامه نگار و فعال ضد مافیا) در سال ۱۹۷۸ به حبس ابد محکوم شد. ایمپاستاتو در برنامه رادیویی خود با طنز به افشای جنایات بادالامنتی می پرداخت و او را با لقب "تانو نشسته" مسخره می کرد. مرگ. در ۲۹ آوریل ۲۰۰۴، بادالامنتی در سن ۸۰ سالگی بر اثر نا
رسایی قلبی در مرکز پزشکی فدرال دِوِنز در آیر، ماساچوست درگذشت. رالف بلومنتال، روزنامه نگار نیویورک تایمز، در کتابش با عنوان «آخرین روزهای سیسیلی ها» (۱۹۸۸) بادالامنتی را به عنوان «یک نیرنگ باز که برای بازپس گیری رهبری مافیای سیسیل دست به هر کاری میزد» توصیف کرد. شانا الکساندر در کتاب «اتصال پیتزا» که در همان سال منتشر شد، او را «مردی با وقار غیرمعمول» تصویر کرد.
کیک موز نوعی کیک است که با استفاده از موز به عنوان ماده اصلی و مواد تشکیل دهنده کیک های معمولی مانند آرد، شکر، تخم مرغ آماده می شود. این کیک به روش های مختلفی از جمله کیک لایه ای، مافین و کاپ کیک درست می شود. کیک موز بخارپز در آشپزی چینی، مالزیایی، اندونزیایی و ویتنامی زیاد دیده می شود. در فیلیپین، اصطلاح «کیک موز» به کیک موزی اشاره دارد که در دوره استعمار آمریکا در فیلیپین معرفی شد. آماده سازی. کیک موز با استفاده از موز به عنوان ماده اصلی و مواد تشکیل دهنده کیک معمولی مانند آرد، شکر، تخم مرغ، کره، مارگارین یا روغن و جوش شیرین درست می شود. موزها را با استفاده از غذاساز یا همزن برقی له یا پوره می کنند و با خمیر کیک مخلوط می کنند. همچنین می توان روی کیک را با موزهای ورقه شده تزیین کرد. از موزهای بیش از حد رسیده و قهوه ای هم برای درست کردن این کیک می توان استفاده کرد. از شکلات هم می توان استفاده کرد که همراه با موز، ترکیبی بسیار خوشمزه آماده می شود. از مغزهایی مانند گردو و ماکادمیا در خمیرابه و برای تزئین و رویه کیک استفاده می شود. همچنین ممکن است در تهیه کیک از آیسینگ یا گلیز استفاده شود. کیک موز را می توان پخت
یا به صورت کیک بخارپز تهیه کرد، که برای این کار می توان از دستگاه بخارپز استفاده کرد. کیک موز به دلیل وجود موز، بافت مرطوبی دارد و نسبت به سایر کیک ها مرطوب تر است. می توان آن را به صورت کیک لایه ای تهیه کرد یا از خمیر کیک برای تهیه مافین موز و کاپ کیک استفاده کرد. می توان آن را به عنوان یک غذای گیاهی و به عنوان یک غذای کم چرب تهیه کرد. انواع. در آشپزی چینی. در آشپزی چینی، کیک موز نوعی "گائو" است که به کیک های بخارپز و آردی اشاره دارد. "گائوی" چینی معمولاً همراه با غذا یا بین وعده های غذایی با چای سرو می شود و معمولاً به عنوان دسر سرو نمی شود. کوئه ناگاساری. کوئه ناگاساری یک کیک موز بخارپز محبوب اندونزیایی است که می توان آن را با استفاده از موز، آرد ماش یا آرد برنج، شیر نارگیل و شکر تهیه کرد. بان چوئی. بان چوئی یک کیک موز ویتنامی یا پودینگ نان است. کیک معمولاً بخارپز می شود و پودینگ نان را می توان پخت.
دور از اینجا فیلمی ایرانی در ژانر مستند داستانی به نویسندگی و کارگردانی عرفان احتشامی است که در سال ۱۳۹۸ تولید و در ۴ خرداد ۱۴۰۴ با حمایت گروه هنر و تجربه به صورت اکران خصوصی در پردیس سینمایی چارسو به نمایش درآمد. خلاصه داستان. داستان درباره مردی است که در کوه های بروجرد به دنبال گنجی ناشناخته است. در این مسیر، پیرمردی از اهالی روستا به او هشدار می دهد که «بیابان مثل اتاق خواب نیست»، اما در نهایت نشانی تپه ای را به او می دهد. داستان فیلم از زاویه ای انسانی، مستندوار و محلی، روند این جست وجو را روایت می کند. جوایز و حضورهای بین المللی. دور از اینجا در چندین جشنواره بین المللی حضور داشته و موفق به دریافت جوایز زیر شده است: نمایش. این فیلم در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۴ با همکاری گروه هنر و تجربه به صورت اکران خصوصی در پردیس سینمایی چارسو نمایش داده شد. مراسم اکران با حضور بازیگران، عوامل فیلم، منتقدان و جمعی از اهالی سینما برگزار شد.
جوایز بت (BET Awards) یک مراسم اهدای جوایز آمریکایی است که در سال ۲۰۰۱ توسط شبکه تلویزیونی بلک اینترتینمنت برای تجلیل از هنرمندان سیاه پوست و سایر اقلیت ها در موسیقی، فیلم، ورزش و امور خیریه تأسیس شد. این جوایز که سالانه اهدا می شوند، به صورت زنده از شبکه BET پخش می شوند. مراسم اهدای جوایز سالانه با اجرای هنرمندان برگزار می شود؛ برخی از جوایز که مورد توجه بیشتری قرار می گیرند، در یک مراسم تلویزیونی اهدا می شوند. تندیس جایزه، که از سه کلمه الهام گرفته شده است (آرزو کردن، صعود کردن، و رسیدن) توسط هنرمند مجسمه ساز کارلوس رودریگز طراحی شده است. اوت کست اولین جایزه را در اولین مراسم در سال ۲۰۰۱ از آن خود کرد.
کتاب «چه خطایی رخ داد؟ تأثیر غرب و واکنش خاورمیانه» (انگلیسی: "What Went Wrong?: The Clash Between Islam and Modernity in the Middle East" ) اثر برنارد لوئیس است که در جنوری ۲۰۰۲، اندکی پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر منتشر شد، اما نگارش آن کمی پیش از این واقعه به پایان رسیده بود. هستهٔ اصلی این کتاب پیش تر در قالب یک مقاله در ماه نامه آتلانتیک در ژانویه ۲۰۰۲ منتشر شده بود. بن مایهٔ اصلی کتاب آن است که در جریان تاریخ معاصر ــ به ویژه از شکست دومین محاصرهٔ وین توسط عثمانی ها در سال ۱۶۸۳ به این سو ــ جهان اسلام در زمینه های گوناگون از نوسازی و هم گامی با دنیای غرب بازمانده است؛ و بسیاری در درون جهان اسلام، این ناکامی را علت سلطهٔ فاجعه بار قدرت های غربی بر سرزمین های اسلامی دانسته اند. این کتاب در ایران با عنوان «مشکل از کجا آغاز شد؟ تاثیر غرب و واکنش خاورمیانه» با ترجمه شهریار خواجیان، از سوی نشر اختران در ۱۳۸۴ منتشر شد.
شبکه تلویزیونی بلک اینترتینمنت (BET) یک شبکه تلویزیون کابلی آمریکایی است که مخاطبان سیاه پوست آمریکایی را هدف قرار داده است. این شبکه، کانال اصلی گروه رسانه ای BET، زیرمجموعه گروه سرگرمی CBS پارامونت گلوبال است. BET که در ابتدا به عنوان یک بلوک برنامه نویسی یواس ای نتورک در ۲۵ ژانویه ۱۹۸۰ راه اندازی شد، سرانجام در ۱ ژوئیه ۱۹۸۳ به یک کانال تمام عیار تبدیل شد.
همبستگی اتحادیه گرایی، مدلی از سازماندهی کارگری است که در آن کارگران خودشان استراتژی را تدوین می کنند و کارگران می توانند مستقیماً و بدون واسطه دولت یا نمایندگان اتحادیه که حقوق دریافت می کنند، علیه شرکت اقدام می کنند. این اصطلاح ریشه در کتاب «قانون کار برای کارگران عادی» نوشته استاتون لیند در سال ۱۹۷۸ دارد و مدلی از سازماندهی است که در اوایل قرن بیستم توسط کارگران صنعتی جهان ترویج می شد. حامیان این اتحادیه احساس می کنند که فعال کردن اتحادیه ای که نیازی به جلب حمایت اکثریت کارگران نداشته باشد، سازماندهی و بهبود محیط کار را آسان تر می کند. این مدل در اوایل دهه ۲۰۰۰ توسط IWW برای سازماندهی اتحادیه های استارباکس در ایالات متحده آزمایش شد.
اوت کَست (انگلیسی: Outkast) یک گروه دونفره هیپ هاپ آمریکایی بود که در سال ۱۹۹۲ در آتلانتا، جورجیا تشکیل شد و اعضای آن بیگ بوی (آنتوان پاتون) و آندره ۳۰۰۰ بودند. این گروه دونفره که به طور گسترده به عنوان یکی از بزرگ ترین و تأثیرگذارترین گروه های هیپ هاپ تمام دوران شناخته می شود، از اواسط دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ هم تحسین منتقدان و هم موفقیت تجاری را به دست آورد و با اشعار پیچیده، ملودی های به یادماندنی و مضامین مثبت خود، به محبوبیت هیپ هاپ جنوبی کمک کرد، در حالی که طیف متنوعی از ژانرها مانند فانک، سایکدلیک، جاز و تکنو را آزمایش می کرد.
آنتوان آندره پاتون (متولد ۱ فوریه ۱۹۷۵)، که به طور حرفه ای با نام بیگ بوی شناخته می شود، رپر، خواننده-ترانه سرا و بازیگر آمریکایی است. او که در ساوانا، جورجیا متولد و در آتلانتا بزرگ شد، به همراه آندره ۳۰۰۰ ، از اعضای گروه دونفره هیپ هاپ جنوبی آوت کست بود که این دو نفر در سال ۱۹۹۲ آن را تشکیل دادند.