Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
علی اصغر آزاد از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم بعنوان نماینده استهبان و نی ریز در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی. علی اصغر آزاد سال ١٢٩۶ در نی ریز متولد شد. او در سال ١٣١١ دوران متوسطه را به پایان رساند. سپس عازم تهران شد و در رشته فیزیک و شیمی در دانشسرای عالی مدرک کارشناسی خود را با کسب رتبه اول گرفت.آزاد در سال ١٣١٧ بورسیه و به دانشگاه لوزان اعزام شد.او در عرض یک سال فوق لیسانس و دو سال و نیم موفق به اخذ دکتری در رشته فیزیک شد. علی اصغر آزاد در اواخر سال ١٣٢٠ به ایران بازگشت و با رتبه دانشیاری به استخدام دانشکده علوم دانشگاه تهران درآمد. سپس کرسی الکتریسیته و الکترونیک را پایه گذاری و به تدریس پرداخت. او در سال ١٣٢٢ به رتبه استادی رسید. در بین سالهای ١٣٣۴ و ١٣٣۵ که در جهان مصادف با شکوفائی علوم هسته ای و استفاده از انرژی اتمی بود دکتر آزاد اولین نفری بود که از طرف دانشگاه تهران در یک دوره آموزشی مربوط به علوم هسته ای در آمریکا شرکت کرد و در عرض یک سا ل و نیم موفق به اخذ درجه مهندسی در علوم و فنون هسته ای از دانشگاه شیکاگو شد. او سپس یک دوره دو ماهه فشرده در مورد شتاب دهنده های ذرات را در د
انشگاه بوستون با موفقیت به پایان برده به ایران بازگشت. وی مسئولیت سنگین بنیانگذاری و تأسیس مرکز اتمی دانشگاه تهران و ساخت راکتور اتمی را به عهده گرفت در سال ١٣۴٠ کلنگ عملیات ساختمان راکتور به زمین زده شد همچنین علی اصغر آزاد با کمک همکارانشان اقدام به تأسیس آزمایشگاههای الکترونیک، شیمی هسته ای و سنجش تابش برای مرکز اتمی نمود. در سال ١٣٣٧ به سمت نماینده ایران در پیمان سنتو انتخاب شد. دکتر آزاد از طرف آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین دو بار به عنوان رئیس شورای حکام انتخاب شد. مرکز اتمی در سال ١٣۴۶ رسما آغاز بکار کرد و به مدت ١٢ سال، آزاد ریاست آنرا بعهده داشت. وی به وجود تمام گرفتاریها هرگز کلاسهای خود را تعطیل نکرد و تا سال ١٣۶٢ که بازنشسته شد در امر تدریس کوشا بود. آزاد در سالهای پایان عمر خود با موسسه فرهنگی «بنیاد بزرگ فارسی» همکاری و دو جلد کتاب با نام «علم در جهان امروز» را از فرانسه به فارسی برگرداند. دکتر آزاد در صبح جمعه اول مرداد ١٣٧٧ دارفانی را وداع و در بهشت زهرا تهران بخاک سپرده شد. پروفسور آزاد با خانم عطیه آزاد ازدواج کرد و دارای سه فرزند است. منابع.
مرتضی نیک نهاد (زادهٔ ۱۳۶۳ در بندرعباس) عکاس و فیلم ساز ایرانی است. زندگی هنری. نیک نهاد فیلم سازی را در سال ۱۳۷۸ در بندرعباس آغاز کرد. او در زمینه های مختلف فیلمسازی از جمله کارگردانی، فیلم نامه نویسی و طراحی صحنه فعالیت کرده است. اما عمده فعالیت های او متمرکز بر مجموعه عکس هایش است. او به صورت تخصصی از سال ۱۳۹۲ عکاسی را دنبال می کند. موضوع مورد علاقه ٔ او «انسان معاصر» و ارتباط او با جهان پیرامونش است. برای مثال او در مجموعه عکس «ماهی بزرگ» تلاش می کند داستان زندگی واقعی مادرش را به تصویر بکشد. جوایز. نیک نهاد برای مجموعه عکس «ماهی بزرگ» تاکنون جوایز مختلفی را به دست آورده است که از آن ها می توان به جایزهٔ ولکام فتو لندن (۲۰۲۱) و جایزه بنیاد هنر شارجه (۲۰۲۲) اشاره کرد.
عکس پاریس یک نمایشگاه بین المللی هنری سالانه است که به عکاسی اختصاص دارد. عکس پاریس عکس در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد و هر ساله در ماه نوامبر در سالن نمایشگاه مجموعه موزه قصر بزرگ، واقع در شانزلیزه در منطقه ۸ پاریس برگزار می شود. این رویداد مجموعه ای از آثار هنری مبتنی بر عکس را از گالری ها در کنار برنامه ای عمومی از نمایشگاه ها، جوایز، امضاهای هنری و گفتگو ارائه می دهد. این نمایشگاه در حال حاضر چهار بخش نمایشگاهی را ارائه می کند: بخش گالری اصلی با نمایش های انفرادی و گروهی و پروژه های موضوعی، بخش Prisms که به مجموعه ها و کارهای نصبی با فرمت بزرگ اختصاص دارد. همچنین بخش ویدیو با تصاویر متحرک، و بخش کتاب با ناشران و فروشندگان. جستارهای وابسته. عکس لندن
بارت بِیکر (متولد ۵ مه ۱۹۸۶) یک سرگرم کننده، کمدین در وب، تهیه کننده ویدیو، خواننده، رپر و هنرمند طنز اهل آمریکا است. او بیشتر به دلیل ساختن ویدیوهای پارودی از آهنگ های معروف شناخته می شود، که "بیلبورد" او را یکی از توانمندترین سازندگان موسیقی در این عرصه معرفی کرده است. کانال او در یوتیوب در یک مقطع به ۱۰ میلیون مشترک رسید. وی همچنین یک استریمر پردرآمد در پلتفرم های واین و Live.ly است. فعالیت های دیگر او شامل حضور در فیلم "Laid in America" در سال ۲۰۱۶ و بارگذاری محتوا در رسانه های اجتماعی کوایشو و تیک تاک است، که کاورهای انگلیسی او از آهنگ های چینی طرفدارانی پیدا کرد. در سال ۲۰۱۸، بیکر با World Star Hip Hop قرارداد امضا کرد، و اولین تک آهنگ خود را به عنوان یک هنرمند موسیقی حقیقی با نام هنری Lil Kloroxxx منتشر کرد؛ اما به دلایلی همچون انتقاد منابع آنلاین، عدم استقبال طرفداران و نارضایتی ها و اختلافاتی که خود او از قبل با یوتیوب داشت، حرفه خود را به حضور در شبکه های اجتماعی چینی مانند تیک تاک و سپس فعالیت در بازار رمزارزها تغییر داد.
لیور گلر (انگلیسی: Lior Geller) کارگردان، فیلمنامه نویس، تهیه کننده، تدوینگر، فیلمبردار و آهنگساز اسرائیلی-آمریکایی که نامزد دریافت جایزه اسکار و نامزد دریافت جایزه امی است که بیشتر به خاطر نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم کوتاه دانشجویی با عنوان «جاده پ ها» که رکورد گینس را برای بیشترین تعداد در اختیار دارد، و با فیلم های "ما جوان می میریم" (۲۰۱۹) و "جهان خواهد لرزید" (۲۰۲۵) شناخته شده است. اوایل زندگی. گلر (متولد ۱۹۸۲) در هایلند پارک، نیوجرسی و رمت گن، اسرائیل بزرگ شد. او در مدرسه فیلم و تلویزیون استیو تیش در دانشگاه تل آویو در رشته سینما تحصیل کرد. حرفه. گلر کار سینمایی خود را با تدوین تریلرهای فیلم و نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی چندین فیلم کوتاه آغاز کرد، از جمله فیلم کوتاه برنده جوایز متعدد «جاده ها» که نامزد جایزه اسکار شد و در حال حاضر رکورد جهانی گینس را برای بیشترین جوایز برنده شده توسط یک دانش آموز کوتاه قد به ثبت رسانده است. در سال ۲۰۰۸، گلر یک مستند نامزد امی را نوشت و کارگردانی کرد که برای اولین بار در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۰۸ نمایش داده شد، جوایز متعددی را از آن خود
کرد، به PBS در ایالات متحده فروخته شد و در سال ۲۰۰۹ در سریال وید آنگل بازی کرد و گلر نامزدی امی را به ارمغان آورد. اولین فیلم بلند گلر، «ما جوان می میریم»، در جشنواره فیلم ماموت در ۷ فوریه ۲۰۱۹ در ماموت لیکس، کالیفرنیا، به نمایش درآمد. قبل از نمایش، فیلم به طور پیشگیرانه توسط لاینزگیت فیلمز برای توزیع در ایالات متحده خریداری شد. کمپانی لاینزگیت این فیلم را در ۱ مارس ۲۰۱۹ منتشر کرد و با تحسین خاص از کارگردانی گلر و بازی ژان کلود ون دام، بازیگر اصلی فیلم، تحسین منتقدان را به همراه داشت.
برادران عزیز () با عنوان هندی (Anbu Sagodharargal)، فیلمی هندی به زبان تامیل، محصول سال ۱۹۷۳ به کارگردانی لاکشمی دیپاک است. این فیلم یک باز ساخته ای از فیلمی به زبان تلوگو و به کارگردانی خودش، با عنوان فیلم هندی پاندانتی کاپورام (Pandanti Kapuram), می باشد.بازیگران اصلی فیلم جایشانکار، اس. وی. رنگا رائو، جامونا، ماجور ساندارراجان، دویکا، ای. وی.ام. راجان، پرامیلا و ونیرا آدی نیرمالا هستند. این فیلم در روز ۴ مه ۱۹۷۳ به اکران درآمد.
پَغنه (به فارسی تاجیکی: Пағна) یک روستا در بخش روستایی وُرو در ناحیه پنجکنت تاجیکستان است. از پغنه تا مرکز شهر ۴۷ کیلومتر راه است. جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۲۰۱۷) است. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیای تاجیکی، ""
دره ابراهیم زروق (۱۹۸۰ م) هنرپیشه تونسی مقیم مصر است که باسم دره یا دره تونسی نیز شناخته می شود. زندگی و کار. او دارای مدرک تحصیلات عالی در علوم سیاسی از تونس است. پس از عضویت در گروه تئاتر وارد عرصه هنر شد و برای اولین بار در نمایش مجنون به کارگردانی توفیق الجبلی شرکت کرد. چندین نقش در سینمای تونس بازی کرد سپس در فیلم های بین المللی شرکت کرد. در سال ۲۰۰۷ در نماهنگ کاظم الساهر بنام ترانه نای شرکت کرد. از سال ۲۰۰۷ در سینمای مصر کار کرد. سریالهای العار (۲۰۱۰)، الریان (۲۰۱۱) و آدم (۲۰۱۱) منجر به حضوری چشمگیر او در عرصه هنر جهان عرب شدند. بازیها. فیلم تونسی. ۲۰۰۲: خرمه ۲۰۰۴: نادیا و سارا ۲۰۰۴: محاسبات و مجازات ها ۱۳۸۳: فارس بنی مروان ۲۰۰۴: خانه مردم ۲۰۰۵: عشق مشروع ۲۰۰۶: آخرین فیلم ۲۰۰۸: نوشته شده است ۲۰۰۹: خیابان ۷ حبیب بورقیبه ۲۰۱۱: باب الفلّه ۲۰۱۵: شب شک ۲۰۱۶: رئیس جمهور ۲۰۱۷: شنهای نجواگر ۲۰۱۹: استاد ۲۰۲۱: جزیره بخشش فیلم های مصری. ۲۰۰۷: اولین عاشق ۲۰۰۷: عشق به این شکل ۲۰۰۷: بهم ریخته است…؟ ۲۰۰۸: باغ ماهی ۲۰۰۸: شب عروسک بچه ۲۰۰۸: کلاشینکف ۲۰۱۰: مسافر ۲۰۱۱: تیک تاک بوم ۲۰۱۱: سامی شرکت ۲۰۱۲: بابا ۲۰۱۲: یک عکاس
مرده ۲۰۱۲: مهمانی نیمه شب ۲۰۱۴: عفونی ۲۰۱۴: حدید ۲۰۱۵: به وقت قاهره ۲۰۱۶: هر روز یک دروغ 2016: The Door Misses Hope ۲۰۱۷: شب بخیر ۲۰۱۷: الدر جکسون ۱۳۹۶: عنطرة بن بن شداد ۱۳۹۶: مولانا ۲۰۲۰: یک روز و یک شب ۲۰۲۱: کشیش ۲۰۲۲: دیوارها فیلم های بین المللی. ۲۰۰۳: داستان یک گلادیاتور ۲۰۰۵: سفر لوئیزا سریال مصری. ۲۰۰۸: شریف و متن ۲۰۰۸: بروشور کاغذی ۲۰۰۹: فوچ ۲۰۰۹: وعده و نوشته نشده ۲۰۰۹: بسیار خاص ۲۰۱۰: لحظات بحرانی (قسمت دوم) ۲۰۱۰: در موم قرمز ۲۰۱۰: سعید ماهران ناپدید شد ۲۰۱۰: خروج با خورشید ۲۰۱۰: شرم ۲۰۱۱: الریان ۲۰۱۱: آدم ۲۰۱۲: لحظات بحرانی (بخش سوم) ۲۰۱۲: همسر چهارم ۲۰۱۲: لباس رز ۲۰۱۳: موج گرما ۲۰۱۳: خلق و خوی خوب ۲۰۱۴: زندان النساء ۲۰۱۴: دوست یک عمر ۲۰۱۵: پس از آغاز ۲۰۱۵: پاکت سیاه ۲۰۱۵: استوا ۲۰۱۶: سهم من و سوگند تو ۲۰۱۶: شب های رؤیایی (قسمت ششم) ۲۰۱۶: خروج ۲۰۱۷: سهم من و شما ۲ ۲۰۱۷: جامعه ۲ ۲۰۱۸: آن را بخورید و روشن کنید ۲۰۱۸: خیابان پشت سر ما ۲۰۱۸: عقاب مصر علیا ۲۰۱۹: هیچ مدرکی وجود ندارد 2020: Waklinha Wala ۲ ۲۰۲۰: جز من (داستان آغاز خط) ۲۰۲۱: بین بهشت و زمین ۲۰۲۱: زی القمر ۲ (داستان گران قیمت) ۲۰۲۲: متهم تجار
ی عربی. ۲۰۱۹: حراملک ۲۰۲۰: حراملک ۲ نمایشنامه. ۲۰۲۲: تا مغازه پرواز نکند انیمیشن. ۱۳۹۰: داستان های حیوانات در قرآن ۲۰۱۲: عصام و چراغ (قسمت دوم) ۱۳۹۲: داستانهای زنان در قرآن برنامه ها. ۲۰۱۰: یک برخورد غیرممکن
آلفونسوی پنجم ملقب به بزرگ (۱۳۹۶ – ۲۷ ژوئن ۱۴۵۸) پادشاه آراگون و پادشاه سیسیل (به عنوان آلفونسو پنجم) و فرمانروای تاج آراگون از ۱۴۱۶ و پادشاه ناپل (به عنوان آلفونسو اول) از سال ۱۴۴۲ تا زمان مرگش بود. او درگیر مبارزاتی برای رسیدن به تاج و تخت پادشاهی ناپل با لوئی سوم از آنژو، جوانا دوم از ناپل و حامیان آنها بود، اما در نهایت شکست خورد و ناپل را در سال ۱۴۲۴ از دست داد. او در سال ۱۴۴۲ آن را بازپس گرفت و به عنوان پادشاه ناپل تاجگذاری کرد. او روابط خوبی با واسال خود استیپان کوساچا و متحدش اسکندربیگ داشت و در مبارزات آنها در بالکان کمک می کرد. او ارتباطات دیپلماتیک با امپراتوری اتیوپی را رهبری کرد و یک شخصیت سیاسی برجسته در اوایل رنسانس و از حامیان ادبیات و همچنین سفارش ساخت چندین ساختمان جدید برای قلعه ماسکیو آنجوینو بود.
انگشتان ضرب دری شکل خاص از قرارگیری انگشتان دست نسبت به یک دیگر است که معمولاً از آن برای نمایش آرزوی شانس استفاده می شود. بعضی وقت ها ممکن است این حرکت نوعی تلاشی برای درخواست کمک از خدا تعبیر شود.
راهپیمایی رم ( ) یک تظاهرات توده ای سازمان یافته و کودتا در اکتبر ۱۹۲۲ بود که موجب به قدرت رسیدن حزب ملی فاشیست بنیتو موسولینی (PNF) در پادشاهی ایتالیا شد.
این مقاله فهرستی از ترکیب تیم های ملی فوتبال در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ است که از ۲۷ مه تا ۱۰ ژوئن در کشور ایتالیا برگزار شده است. آرژانتین. سرمربی: فلیپه پاسکوچی اتریش. سرمربی: اوگو مایزل Although registered to the official list, Raftl, Janda, Stroh, Kaburek, Walzhofer and Hassmann remained on standby in Austria. بلژیک. سرمربی: هکتور گویتنیک Although registered to the official list, Bourgeois, Simons, Van Ingelgem, Lamoot, Ledent, Putmans, Versyp and Brichaut remained on standby in Belgium. برزیل. سرمربی: لوئیز وینایس Although registered to the official list, Pamplona and Domingos remained on standby in Brazil. چکسلواکی. سرمربی: کارل پترو Although registered to the official list Daučík, Srbek, Šterc and Šimperský remained on standby in Czechoslovakia. مصر. سرمربی: جیمز مک کری Although registered to the official list, Bakhati, El-Soury and Youssef remained on standby in Egypt. فرانسه. سرمربی: سید کیمپتون Although registered to the official list, Défossé, Vandooren, Beaucourt, Delmer, Korb, Laurent and Courtois
remained on standby in France. آلمان. سرمربی: اتو نرتز Although registered to the official list, Buchloh, Münzenberg, Albrecht, Dienert and Streb remained on standby in Germany. مجارستان. سرمربی: اودون ناداش ایتالیا. سرمربی: ویتوریو پوتسو هلند. سرمربی: باب گلندنینگ Although registered to the official list, Vrauwdeunt and Paauwe remained on standby in the Netherlands. رومانی. سرمربی: یوزف اوریدیل و کنستانتین رادولسکو The فدراسیون فوتبال رومانی had nominated Zoltán Beke in case Bindea did not recover in time from injury, but this contravened FIFA regulations and so Beke, who travelled with the team to Italy, was not eligible to play. Although registered to the official list, Konrard, Bürger, Juhász, Weichelt, Baratky, Klimek and Schwartz remained on standby in Romania. اسپانیا. سرمربی: آمادو گارسیا Although registered to the official list, Hilario and Sabater remained on standby in Spain. سوئد. Although registered to the official list, Hult, Jansson, Bunke, Holmberg and Lundhal remained on standby in Sweden. سو
ئیس. سرمربی: هاینریش مولر Although registered to the official list, Huber, Gobet, Loichot and Hochsträsser remained on standby in Switzerland. ایالات متحده آمریکا. سرمربی: دیوید گلد
استوره هولت (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
فرانسوا لودون (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده است.
زدتی اف یا تسهیلات بررسی اجرام گذرای زوئیکی () یا (ZTF)، ابزار تلسکوپی بررسی نجومی میدان وسیع آسمان با استفاده از دوربین تازه ای است که به تلسکوپ زمینی ساموئل اوشین در رصدخانه پالومار در کالیفرنیا، ایالات متحده متصل شده است. "زدتی اف" در سال ۲۰۱۸ راه اندازی شد و جایگزین «کارخانه گذرای پالومار» (۲۰۰۹–۲۰۱۷) که از همان کد رصدخانه استفاده می کرد، می شود. این نام از تام اخترشناس فریتز زوئیکی برگرفته شده است. برگرفته شده است. توضیح. "تسهیلات بررسی اجرام گذرای زویکی" با رصد در طول موج های مرئی و نیز مادون قرمز، برای تشخیص و شناسایی اجرام گذرایی که درخشش آنها به سرعت تغییر می کند، طراحی شده است. ابرنواخترها، انفجار پرتو گاما، و برخورد بین دو ستاره نوترونی، و اجرام متحرک مانند دنباله دارها و سیارک ها، نمونه هایی از پدیده های گذرا هستند. دوربین جدید از ۱۶ افزاره بارجفت شده (CCD) با ابعاد ۶۱۴۴×۶۱۶۰ پیکسل تشکیل شده که هر بار نوردهی را قادر می سازد تا مساحتی به وسعت ۴۷ درجه مربع را پوشش دهد. "تسهیلات زدتی اف" برای تصویربرداری از کل آسمان شمالی در سه شب و اسکن پهنهٔ کهکشان راه شیری دو بار در هر شب با قدر محدود ۲۰٫۵ (باند r
، ۵σ) طراحی شده است. جستارهای وابسته. پان-ستارز
در اخترشناسی اخترشناسیِ پدیده های گذرا () مطالعهٔ چگونگی تغییر اجرام آسمانی با زمان است. هرجند ممکن است گفته شود که این مطالعه با نامه های گالیله دربارهٔ لکه های خورشیدی آغاز شده، اما اکنون این اصطلاح به ویژه به اجرام متغیر فراتر از منظومه شمسی اشاره دارد. "پدیده گذرا" ممکن است به دلیل حرکت یا تغییر در خود جسم باشد. هدف های متداول این پدیده ابرنواخترها، ستارگان تپنده، نواها، ستاره های شعله ور، بلیزرها و هسته های فعال کهکشانی هستند. مطالعات حوزه زمان نور مرئی شامل: آزمایش عدسی نوری، «HAT-South»، پان-ستارز، اسکای مپر، سیستم جستجوی خودکار تمام آسمان، واسپ، «CRTS» و در آینده ای نزدیک «LSST» در رصدخانه ورا روبین است. نجوم حوزهٔ زمان "رویدادهای نجومی گذرا" را مطالعه می کند که اغلب توسط اخترشناسان به گذرا و همچنین انواع مختلف ستارگان متغیر، از جمله دوره ای، شبه تناوبی، و تغییر رفتار یا نوع، خلاصه می شود. دیگر دلایل تغییر زمان سیارک ها، ستارگان با حرکت مناسب بالا، گذر سیاره ها و دنباله دارها هستند. "اخترشناسی پدیده های گذرا"، اشیاء یا پدیده های نجومی را مشخص می کند که مدت زمان نمایش آنها ممکن است از چند میلی ثانیه تا
روزها، هفته ها یا حتی چندین سال باشد. این در تضاد با مقیاس زمانی میلیون ها یا میلیاردها سالی است که کهکشان ها و ستارگان سازنده آنها در جهان ما تکامل یافته اند. به طور منحصر به فرد، این اصطلاح برای رویدادهای خشن در اعماق آسمان، مانند ابرنواخترها، نواخترها، طغیان نواهای کوتوله، انفجارهای پرتو گاما، و رویدادهای اختلال جزر و مد، و همچنین ریزهمگرایی های گرانشی استفاده می شود.
حادثه غرق شدن آرام اس "لوسیتانیا"، کشتی اقیانوس پیمای مسافربری بریتانیایی روز ۷ مه سال ۱۹۱۵ در جریان جنگ جهانی اول در اثر اصابت اژدر شلیک شده از او-۲۰، او-بوت آلمانی اتفاق افتاد. این حادثه در قالب تلاش آلمان برای برقراری یک محاصره دریایی متقابل، در ناحیه جنگی اعلام شده از طرف امپراتوری آلمان در آب های اطراف کشور متخاصم بریتانیا به وقوع پیوست و به مرگ ۱۱۹۸ نفر از ۱۹۶۰ سرنشین کشتی از جمله ۱۲۸ شهروند آمریکایی انجامید. این حادثه تنش بین آلمان و کشور بی طرف ایالات متحده را افزایش داد که در نهایت دو سال بعد منجر به آغاز جنگ بین دو طرف شد. مسئله مشروعیت حمله او-بوت آلمانی به "لوسیتانیا" مورد اختلاف بوده است اما پس از جنگ مشخص شد این کشتی در این سفر مقادیر زیادی مهمات به مقصد بریتانیا حمل می کرده است. پیش زمینه. در پی آغاز جنگ جهانی اول در ماه اوت سال ۱۹۱۴، بریتانیا یک محاصره دریایی علیه امپراتوری آلمان به منظور جلوگیری از رسیدن مواد جنگی به آن اعمال کرد. بریتانیایی ها در این اقدام پایبندی چندانی به قانون غنیمت گیری دریایی نداشتند و حتی کشتی های بی طرف و حامل غذا را نیز مورد تعرض قرار می دادند. در تلافی، فرماندهی عال
ی نیروی دریایی امپراتوری آلمان مجوز تعرض متقابل او-بوت های خود به کشتیرانی تجاری بریتانیا، در پایبندی سفت وسخت به قانون غنیمت گیری دریایی، را صادر کرد. به هر صورت تا اوایل سال ۱۹۱۵ تنها ۱۰ کشتی تجاری متفقین طعمه این عمل شدند. با هویدا شدن آثار محاصره دریایی علیه آلمان، فرماندهان دریایی ارشد این کشور خواهان کاهش پایبندی به قانون غنیمت گیری دریایی بودند تا یک محاصره دریایی متقابل مؤثر علیه بریتانیا پدیدآورند؛ به این امید این کشور را وادار به رفع محاصره دریایی آلمان کنند. با این حال سران این کشور در ابتدا با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی از جمله امکان باز کردن پای کشورهای بی طرف مخصوصاً ایالات متحده به جنگ، تمایلی به این اقدام نداشتند. به هر صورت ادله حامیان این رویکرد، در نهایت قیصر ویلهلم دوم، امپراتور آلمان را مجاب به صدور مجوز آن کرد. قیصر رسماً اعلان کرد از روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۱۵ به بعد آب های اطراف جزیره بریتانیا منطقه جنگی است و قانون غنیمت گیری دریایی دیگر اجرا نخواهد شد. بر این مبنا کشتی های تجاری بریتانیایی و فرانسوی بدون اخطار پیشین غرق می شدند. با این حال احتیاط لازم می بایست برای هدف نگرفتن کشتی های بی
طرفی که مواد ممنوعه حمل نمی کنند، اعمال می گشت. به هر صورت مسئولیت هر گونه حادثه نیز متوجه خود کشتی های بی طرف قلمداد گردید. آخرین سفر آرام اس لوسیتانیا. کشتی ۳۰۳۹۵ تنی آرام اس "لوسیتانیا" یکی از مجلل ترین، بزرگ ترین و سریع ترین کشتی های اقیانوس پیما در زمان خود بود. این کشتی با ۲۴۰ متر طول و قابلیت حمل ۳۰۰۰ مسافر و خدمه، هفت سال پیش از آغاز جنگ جهانی اول ساخته شده بود. فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا به شرط امکان استفاده نظامی از "لوسیتانیا" به عنوان کشتی تجاری مسلح پرسرعت، به ساخت آن کمک مالی کرده بود. صاحبان آن مدعی بودند این کشتی «غرق ناپذیر» است. آغاز جنگ جهانی اول موجب توقف سفرهای "لوسیتانیا" نشد. فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا استفاده از آن به عنوان کشتی تجاری مسلح را از نظر گذراند اما مصرف بالای زغال سنگ سبب صرف نظر از آن گردید. با این حال "لوسیتانیا" ملزم گشت فضای باری در خود جهت حمل اقلام جنگی آمریکایی اختصاص دهد. "لوسیتانیا" در صد و یکمین سفر خود روز ۱۷ آوریل سال ۱۹۱۵ لیورپول را به مقصد نیویورک ترک کرد و روز ۲۴ آوریل در آن پهلو گرفت. یک هفته بعد آماده سفر بازگشت به بریتانیا شد. در همین حال عده ای از
آلمانی-آمریکایی ها در همکاری با سفارت خانه آلمان در ایالات متحده، در تلاش بودند از به چالش کشیدن محاصره دریایی متقابل آلمان علیه بریتانیا توسط آمریکایی ها با چنین سفرهایی جلوگیری کنند. این افراد صبح روز ۱ مه، روز حرکت "لوسیتانیا"، در برخی صفحات روزنامه های نیویورک آگهی با امضای سفارت خانه به چاپ رساندند که خطر متوجه به کشتی های بریتانیایی در ناحیه جنگی اعلام شده توسط آلمان در حول بریتانیا را به مسافران گوشزد می کرد. این افراد مدعی بودند شواهد قدرتمندی موجود است که نشان می دهد "لوسیتانیا" قصد دارد هنگام بازگشت به بریتانیا اقلام غیرقانونی نظامی و مهمات حمل کند. متن چاپ شده به قرار زیر بود: این آگهی دقیقاً کنار تبلیغ سفر "لوسیتانیا" چاپ شده بود. چنین نوشته ای موجب گرد آمدن عده زیادی از خبرنگاران و گزارش گران رسانه ها در لنگرگاه "لوسیتانیا" شد که نگرانی مسافران را برانگیخت. ناخدای کشتی در تلاش برای اطمینان بخشی به مسافران امنیت کشتی را در دستان نیروی دریایی بریتانیا تضمین شده دانست. همچنین به آن ها گفته شد "لوسیتانیا" با سرعت بالا به راحتی خواهد توانست از دست او-بوت ها بگریزد. به هر صورت قرار برافراشته شدن پرچم
ایالات متحده در صورت مواجهه با او-بوت ها شد. علاوه بر این تعداد قایق های نجات "لوسیتانیا" از ۲۲ عدد به ۴۸ عدد افزایش یافت. بدین شکل آگهی سبب نشد هیچ یک از مسافران از این سفر منصرف شود. در این زمان "لوسیتانیا" که پس از آغاز جنگ او-بوت های آلمان علیه کشتی های تجاری چهار بار به صورت رفت وبرگشت مسیر اقیانوس اطلس را طی کرده بود، تنها کشتی بزرگ مسافربری بود که همچنان در این مسیر مسافر جابه جا می کرد. "لوسیتانیا" در نهایت اندکی پس از ظهر، با دو ساعت تأخیر، راهی اقیانوس شد. در این سفر مجموعاً ۱۲۵۷ مسافر از جمله ۱۹۷ آمریکایی درون آن بودند. علاوه بر این، طبق سند محموله، کشتی حامل بار اقلام متفرقه ای همچون ورقه های برنجی، گوشت گاو، قطعات خودرو و همچنین ۴۲۰۰ جعبه مهمات تسلیحات سبک، ۱۲۴۸ جعبه گلوله توپ و ۱۸ جعبه فیوز ماده منفجره نیز بود. مدت کوتاهی پس از حرکت سه آلمانی که در آبدارخانه مخفی شده بودند، یافت شدند و جهت بازجویی در مقصد، تحت بازداشت قرار گرفتند. این که این افراد مأموران دولت آلمان بودند یا نه هیچگاه مشخص نشد. گشت عملیاتی او-بوت. درحالیکه "لوسیتانیا" در جهت شرق به سمت فست نت راک در ساحل جنوبی ایرلند در حرکت بود
، او-۲۰، او-بوت آلمانی به فرماندهی ناوسروان والتر شْویگر در حال گشت زنی ساحل غربی ایرلند برای یافتن اهداف مشروع جنگی، به سمت همان نقطه رو به جنوب می رفت. فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا با رهگیری پیام های رادیویی او-بوت توسط بخش اطلاعات نظامی، از حضور آن در منطقه مطلع بود. موقعیت دقیق او-۲۰ ساعت ۹ صبح روز ۵ مه در چند کیلومتری شمال غربی فست نت مورد شناسایی بریتانیایی ها قرار گرفت. در این زمان "لوسیتانیا" در غرب هنوز به اندازه حدوداً دو روز با این محل فاصله داشت. این دو روز مه متناوب ناحیه فست نت را فراگرفت و او-۲۰ توانست سه شناور را غرق کند. در این زمان مقدار اندکی سوخت و تنها سه اژدر برای او-بوت باقی مانده بود. شویگر قصد داشت دو اژدر خود را برای سفر طولانی بازگشت که فردا شروع می شد، ذخیره نگاه دارد. ساعت ۱۱ صبح روز جمعه ۷ مه مِهْ از میان رفت و شویگر تصمیم به رفتن به زیر سطح تا ظهرگاه گرفت. حادثه غرق شدن. با وخامت اوضاع، عصر روز ۶ مه پیامی از جانب پایگاه نیروی دریایی بریتانیا در کوئینز تاون به کشتی های نزدیک به منطقه مخابره شد که نسبت به فعالیت زیردریایی های دشمن در ساحل جنوبی ایرلند هشدار می داد. "لوسیتانیا" ا
ین پیام را ساعت ۷:۵۰ بعد از ظهر دریافت کرد. ساعت ۸:۳۰ پیام هشدارآمیز دیگری از فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا به ویلیام ترنر، ناخدای این کشتی رسید. به دستور او قایق های نجات آماده و دیده بان ها دو برابر شدند. تمامی درهای ضدآب ممکن بسته شدند و خاموشی در "لوسیتانیا" برقرار گشت. ترنر سرعت کشتی را کاهش داد تا شب هنگام از فست نت بگذرد. او مجدداً به مسافران اعلام کرد زمانی که کشتی فردا وارد منطقه جنگی می شود نیروی دریایی بریتانیا از آن محافظت خواهد نمود. ساعت ۱۱ صبح روز بعد سومین پیام هشدار فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا برای تمامی کشتی ها، با تأکید ویژه بر "لوسیتانیا"، نیز صادر شد. ترنر با دریافت این پیام، به امید امنیت بیشتر، با تغییر مسیر ۲۰ درجه ای و افزایش سرعت از ۱۵ به ۱۸ گره به سمت شمال رو به خشکی کرد. برنامه او گذر از کانال سنت جورج بین ایرلند و ولز و رسیدن به لیورپول ساعت ۴:۳۰ بامداد روز بعد بود. در همین حال او-۲۰ پس از شارژ مجدد باتری ها، سفر بازگشت به آلمان را آغاز کرد. او-بوت با تمامی سرعت در سطح، در سِیری که با حرکت کشتی تلاقی داشت، پیش می رفت. ساعت ۱ بعد از ظهر در سمت راست لکه دودی مشاهده گردید. در نگا
ه اول فرمانده او بوت دکل ها و دودکش های دو ناوشکن دیده شد. با کمتر شدن فاصله دو دکل و چهار دودکش متعلق به یک کشتی بخار شناسایی گشت. طبق کاتالوگ های موجود در او-بوت، این شناور یک «کشتی تجاری مسلح ذخیره نیروی دریایی بریتانیا» تشخیص داده شد. افسر غیرنظامی کشتی های تجاری که جزو خدمه او-بوت بود نیز این شناور را "لوسیتانیا" یا "مورِتِینیا"، کشتی تجاری مسلح جهت حمل نیرو دانست. از این رو کشتی ذکور هدفی مشروع در نظر گرفته می شد. او-۲۰ به زیر سطح رفت تا در مسیری قرار بگیرد که آن را جلوتر از "لوسیتانیا" قرار می داد. کشتی تا ساعت ۱:۴۰ ظهر به سمت دماغه اولد هد آو کینسیل در حرکت بود تا این که به دستور ناخدا در فاصله تنها ۴۰ کیلومتری از کوئینز تاون چرخش سختی به سمت راست کرد. این تغییر مسیر "لوسیتانیا" را دقیق در خط سیر او-۲۰ قرار داد. در جریان بیست و پنج دقیقه بعد او-بوت با حداکثر سرعت زیرسطحی ۹ گره خود برای قرار گرفتن در موضع حمله در جلوی "لوسیتانیا" تلاش می کرد. اندکی پیش از ساعت ۲:۱۰ بعد از ظهر کشتی بریتانیایی در موقعیت مناسب حمله او-۲۰ قرار گرفت. شویگر فرمان به شلیک اژدر از فاصله ۷۰۰ متری داد. سرنشینان "لوسیتانیا" تا بد
ین لحظه از حضور او-بوت دشمن مطلع نبودند. دیده بان سمت راست سینه گاه "لوسیتانیا" با مشاهده رد اژدر در آب فریاد هشدار نزدیک شدن آن را سر داد. همزمان دیده بان دکل اصلی نیز گزارش مشابهی از طریق افسر دوم به اتاقک هدایت داد. هیچ فرصتی برای واکنش وجود نداشت. اژدر از سمت راست دقیقاً پشت اتاقک هدایت به کشتی اصابت کرد که موجب یک انفجار بزرگ غیر معمول و پخش دود فراوانی شد. بر اساس گزارش شویگر، با وجود این که هیچ اژدر دیگری شلیک نشد، انفجار دیگری متعاقب آن اتفاق افتاد و آسیب شدیدی به دماغه کشتی وارد آورد. سازه فوقانی روی نقطه انفجار و اتاقک هدایت در اثر آن تکه تکه و یک حریق به پا گردید. کشتی بلافاصله متوقف و به سرعت ۱۵ درجه به سمت راست خم شد. سوراخ پدید آمده در بدنه اتاقک های زغال سنگ "لوسیتانیا" را پر از آب کرد. عرشه پیشین کشتی در عرض چند دقیقه به زیر آب رفت. گمانه زنی های زیادی دربارهٔ دلیل انفجار دوم وجود دارد. پارگی دیگ بخار یا اشتعال گاز زغال سنگ در اتاقک های پیشین می تواند موجب آن شده باشد. به هر صورت با وجود این که محموله رسمی مهمات نمی توانست باعث چنین انفجاری شود، برخی میزان غیرقانونی محموله مهمات را دلیل این ان