Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چکش بخار که پتک آهنگری نیز نامیده می شود، یک چکش آهنگری صنعتی است که توسط بخار هدایت می شود و برای کارهایی مانند آهنگری شکلی و شمع کوبی استفاده می شود. به طور متداول چکش به پیستونی متصل می شود که درون یک سیلندر ثابت می لغزد، اما در برخی از طراحی ها چکش به سیلندری متصل می شود که در امتداد یک پیستون ثابت می لغزد. مفهوم چکش بخار توسط جیمز وات در سال ۱۷۸۴ مطرح شد، اما اولین چکش بخار کاری برای پاسخگویی به نیازهای آهنگری قطعات بزرگ آهن یا فولاد در سال ۱۸۴۰ ساخته شد. در سال ۱۸۴۳ بین فرانسوا بوردون فرانسوی و جیمز نسمیت بریتانیایی بر سر این موضوع چه کسی ماشین را اختراع کرده است، اختلاف شدیدی وجود داشت. بوردون اولین ماشین کاری را ساخته بود، اما نسمیث ادعا می کرد کرد که این ماشین از روی نسخه ای از طرح او ساخته شده است. چکش های بخار در بسیاری از فرآیندهای صنعتی اهمیت و ارزش زیادی دارند. پیشرفت های فنی کنترل بیشتری بر نیروی تحویل داده شده، طول عمر بیشتر، راندمان و قدرت بیشتر فراهم آورد. چکش بخار ساخته شده در سال ۱۸۹۱ توسط شرکت آهن بتلهم ضرباتی با قدرت ۱۲۵ تن وارد می کرد. در قرن بیستم چکش های بخار به تدریج در آهنگری توسط پ
رس های مکانیکی و هیدرولیکی جایگزین شدند، اما برخی از آنها هنوز مورد استفاده هستند. چکش های نیروی هوای فشرده، فرزندان چکش های بخار اولیه هستند که هنوز تولید می شوند. سازوکار. چکش بخار تک اثره با فشار بخاری که به قسمت پایینی سیلندر تزریق می شود بالا می رود و با آزاد شدن فشار تحت نیروی گرانش سقوط می کند. با استفاده از چکش بخار دو اثره که متداول تر است، از بخار برای هل دادن دژکوب به پایین نیز استفاده می شود که ضربه قوی تری به قالب وارد می کند. وزن دژکوب ممکن است بین باشد. قطعه در حال کار بین قالب پایینی که روی یک بلوک سندان قرار دارد و قالب بالایی که به دژکوب (چکش) متصل است، قرار می گیرد. چکش ها در مواجهه با ضربه های مکرر هستند که می تواند باعث شکستگی اجزای آهن ریخته گری شوند؛ بنابراین چکش های اولیه از تعدادی قطعات به هم چسبیده ساخته می شدند. این ساختار باعث ارزان تر شدن تعویض قطعات شکسته می شود و همچنین باعث می شود تا حدی خاصیت ارتجاعی به وجود آید که احتمال شکست را کاهش دهد. یک چکش بخار ممکن است یک یا دو قاب نگهدارنده داشته باشد. طراحی تک قاب به کاربر اجازه می دهد تا راحت تر در اطراف قالب ها حرکت کند، در حالی که
قاب دوتایی قابلیت پشتیبانی یک چکش قوی تر را دارد. قاب(ها) و بلوک سندان بر روی تیرهای چوبی نصب شده اند که با جذب ضربه از پایه های بتنی محافظت می کنند. به طور کلی در طراحی پایه های عمیقی مورد نیاز است، اما یک چکش بخار بزرگ همچنان ساختمانی را که آن را نگه می دارد، تکان می دهد. این مشکل ممکن است با یک چکش بخار ضد ضربه حل شود، که در آن دو دژکوب همگرا، قسمت بالا و پایین را با هم می راند. دژکوب بالایی به پایین رانده می شود و دژکوب پایینی کشیده یا به سمت بالا رانده می شود. این چکش ها ضربه بزرگی ایجاد می کنند و می توانند قطعات آهنگری بزرگ ایجاد کنند. آنها را می توان با پایه های کوچکتر از چکش سندان با نیروی مشابه نصب کرد. چکش ضد ضربه اغلب در ایالات متحده استفاده نمی شود، اما در اروپا رایج است. با چکش های بخار اولیه، اپراتور دریچه ها را با دست حرکت می داد و هر ضربه را کنترل می کرد. در مورد سایرین، عملکرد سوپاپ اتوماتیک بود و امکان چکش زدن سریع و تکراری را فراهم می کرد. چکش های خودکار می توانند یک ضربه الاستیک ایجاد کنند، جایی که بخار پیستون را به سمت انتهای حرکت پایین نگه می دارد، یا یک ضربه مرده بدون بالشتک. ضربه الاس
تیک سرعت کوبش سریع تری داشت، اما نیروی کمتری نسبت به ضربه مرده داشت. در ادامه ماشین هایی ساخته شدند که می توانستند با توجه به نیاز شغلی در هر دو حالت کار کنند. نیروی ضربه را می توان با تغییر مقدار بخار وارد شده برای مهار ضربه کنترل کرد. یک چکش هوا/بخار مدرن می تواند تا ۳۰۰ ضربه در دقیقه وارد کند. تاریخچه. مفهوم. امکان چکش بخار توسط جیمز وات (۱۷۳۶–۱۸۱۹) در حق اختراع خود در ۲۸ آوریل ۱۷۸۴ برای یک موتور بخار بهبود یافته ذکر شد. وات توضیح داد: چکش ها یا مهرهای سنگین، برای آهنگری یا مهر زنی آهن، مس، یا فلزات دیگر، یا سایر موارد بدون دخالت چرخش یا حرکت چرخشی، با ثابت کردن چکش یا مهر زن مستقیماً روی پیستون یا میله پیستون موتور کار کنند." طرح وات دارای یک سیلندر در یک سر تیر چوبی و چکش در سر دیگر بود. چکش به صورت عمودی حرکت نمی کرد، بلکه در قوس دایره ای حرکت کرد. در ۶ ژوئن ۱۸۰۶، W. Deverell، مهندس Surrey، یک پتنت برای یک چکش یا مهر زن با موتور بخار به ثبت رساند. چکش به یک میله پیستونی که در یک سیلندر قرار دارد جوش داده می شود. بخار حاصل از دیگ به زیر پیستون وارد می شود و آن را بالا می برد و هوا را در بالای آن فشرده می
کند. سپس بخار آزاد می شود و هوای فشرده پیستون را به سمت پایین می برد. در اوت ۱۸۲۷، جان هیگ حق امتیازی برای روش کار جرثقیل ها و چکش های شیب دار که توسط پیستون در یک سیلندر نوسانی که نیروی محرکه توسط نیروی هوا تأمین می شد، دریافت کرد. یک خلاء جزئی در یک سر یک سیلندر بلند توسط یک پمپ هوا که توسط یک موتور بخار یا منبع دیگر نیرو کار می کرد ایجاد می شد و فشار اتمسفر پیستون را به انتهای سیلندر می برد. هنگامی که یک سوپاپ معکوس می شد، خلاء در انتهای دیگر ایجاد می شد و پیستون در جهت مخالف فشار می آورد. هیگ چکشی برای صاف کردن ماهیتابه ها به این طرح درست کرد. سال ها بعد، هنگام بحث در مورد مزایای هوا بر بخار برای انتقال نیرو، یادآوری شد که چکش هوای هیگ «با چنان سرعت خارق العاده ای کار می کرد که دیدن محل کار چکش غیرممکن بود، و اثر آن بیشتر شبیه دادن یک فشار مداوم بود.» اما تنظیم شدت ضربات ممکن نبود. اختراع. چنین به نظر می رسد که مهندس اسکاتلندی جیمز نسمیت (۱۸۰۸–۱۸۹۰) و همتای فرانسوی او فرانسوا بوردون (۱۷۹۷–۱۸۶۵) چکش بخار را به طور مستقل در سال ۱۸۳۶ دوباره اختراع کردند و هر دو در تلاش برای حل همان مشکل میل ها و میل لنگ برا
ی موتورهای بخار مورد استفاده در لوکوموتیوها و قایق های پارویی بودند. در سال ۱۸۸۳ «زندگی نامه خودنویس» Nasmyth که توسط ساموئل اسمایلز نوشته شد، توضیح داد که چگونه نیاز به یک میل پارویی برای کشتی بخار ماوراء اقیانوس اطلس جدید ایزامبارد کینگدوم برونل "SS بریتانیا"، با قطر شفت، که بزرگتر از هر شفتی که قبلاً آهنگری شده بود، بوجود آمد. او با طراحی چکش بخار خود، طرحی در تاریخ ۲۴ نوامبر ۱۸۳۹ ساخت، اما زمانی که کاربردی بودن پروانه های پیچی نشان داده شد و "بریتانیای کبیر" به آن طرح تبدیل شد، نیاز فوری ناپدید شد. Nasmyth طرح خود را به همه بازدیدکنندگان نشان داد. بوردون در سال ۱۸۳۹ ایده چیزی را که "Pilon" نامیده بود مطرح کرد و نقشه های دقیقی از طرح خود کشید که همچنین به همه مهندسانی که از آثار Le Creusot متعلق به برادران آدولف و اوژن اشنایدر بازدید کردند نشان داد. با این حال، اشنایدرها در ساخت ماشین جدید رادیکال بوردون تردید داشتند. بوردون و اوژن اشنایدر در اواسط سال ۱۸۴۰ از آثار Nasmyth در انگلستان بازدید کردند و در آنجا طرح Nasmyth را به آنها نشان دادند. این امکان پذیری این مفهوم را برای اشنایدر تأیید کرد. در سال ۱۸۴۰
بوردون اولین چکش بخار در جهان را در کارگاه اشنایدر و سی در Le Creusot ساخت. وزن آن و ارتفاع آن بود. اشنایدرها این طرح را در سال ۱۸۴۰ به ثبت رساندند. Nasmyth در آوریل ۱۸۴۲ از Le Creusot بازدید کرد. بوردون به حساب خود او را به بخش آهنگری برد تا به قول خودش «فرزند خودش را ببیند». Nasmyth گفت: "در حقیقت آنجا بود – یک کودک تپنده مغز من!" پس از بازگشت از فرانسه در سال ۱۸۴۲، نسمیت اولین چکش بخار خود را در ریخته گری پاتریکرافت خود در منچستر، انگلستان، در مجاورت (در آن زمان جدید) راه آهن لیورپول و منچستر و کانال بریج واتر ساخت. در سال ۱۸۴۳ اختلافی بین نسمیت و بوردون بر سر اولویت اختراع چکش بخار درگرفت. Nasmyth، یک تبلیغ نویس عالی، توانست بسیاری از مردم را متقاعد کند که او اولین است. بهبودهای اولیه. اولین چکش بخار Nasmyth که در حق اختراع او در ۹ دسامبر ۱۸۴۲ شرح داده شده است، برای کارگاه Low Moor در برادفورد ساخته شد. آنها دستگاه را رد کردند، اما در ۱۸ اوت ۱۸۴۳ یک نسخه بهبودیافته با دنده خود کار را پذیرفتند. رابرت ویلسون (۱۸۰۳–۱۸۸۲)، که پروانه پیچی را نیز اختراع کرده بود و مدیر کارهای بریج واتر Nasmyth بود، حرکت خودگردا
ن را اختراع کرد که امکان تنظیم نیروی ضربه وارد شده توسط چکش را فراهم کرد که یک پیشرفت بسیار مهم بود. یکی از نویسندگان اولیه دربارهٔ تجهیزات ویلسون گفت: «... من با افتخار می توانم بگویم که مخترع آن حرکت بودم، سپس بگویم فرماندهی هنگ در واترلو را برعهده داشتم…» چکش های بخار Nasmyth اکنون می توانند نیروی ضربه را در محدوده وسیعی تغییر دهند. Nasmyth علاقه مند بود تخم مرغی را که در لیوان شراب قرار داده شده بود بدون شکستن شیشه بشکند و به دنبال آن ضربه ای ساختمان را تکان داد. در سال ۱۸۶۸ مهندسان بهبودهای بیشتری را در طراحی اولیه ارائه کردند. چکش بخار جان کندی که برای فولتون در گلاسکو ساخته شد، دارای یک پیستون ثابت و یک استوانه متحرک بود که چکش به آن متصل بود. پیستون توخالی بود و برای رساندن بخار به سیلندر و سپس خارج کردن آن استفاده می شد. وزن چکش ۶٫۵ تن با حرکت بود. چکش های بخار Condie برای آهنگری شفت های Isambard Kingdom Brunel "SS Great Eastern" استفاده شد. چکش هوای فشرده با سرعت بالا در "مجله مکانیک" که در سال ۱۸۶۵ شرح داده شد، یک نوع چکش بخار برای استفاده در جاهایی که نیروی بخار در دسترس نبود یا یک محیط بسیار خشک
مورد نیاز بود. چکش های بخار Bowling Ironworks سیلندر بخار را به پشت چکش پیچ می کردند و در نتیجه ارتفاع دستگاه را کاهش می دادند. این چکش ها توسط جان چارلز پیرس طراحی شده بودند که چندین سال قبل از انقضای حق اختراع Nasmyth، برای طراحی چکش بخار خود حق اختراع گرفت. Marie-Joseph Farcot از پاریس تعدادی بهبود را پیشنهاد کرد، از جمله ترتیبی که بخار از بالا عمل می کند، نیروی ضربه را افزایش می دهد، ترتیبات سوپاپ بهبود یافته و استفاده از فنرها و مواد برای جذب ضربه و جلوگیری از شکستگی. جان رامسبوتم یک چکش دوبلکس را اختراع کرد که دو دژکوب به صورت افقی به سمت قطعه آهنگری که بین آنها قرار داده شده بود حرکت می کردند. با استفاده از همان اصول کار، Nasmyth یک ماشین شمع گردان با نیروی بخار تولید کرد. در اولین استفاده از آن در دوونپورت، یک مسابقه نمایشی انجام شد. با موتور او یک شمع در چهار و نیم دقیقه در مقایسه با دوازده ساعتی که روش معمولی نیاز داشت رانده شد. پس از آن به زودی مشخص شد که چکشی با ارتفاع سقوط نسبتاً کوتاه مؤثرتر از یک دستگاه بلندتر است. دستگاه کوتاه تر می توانست ضربات بیشتری را در یک زمان معین وارد کند، حتی اگر هر ض
ربه کوچک تر بود، شمع را سریع تر هدایت کند. همچنین آسیب کمتری به شمع وارد کرد. توسعه بعدی. اشنایدر و شرکا ۱۱۰ چکش بخار را بین سال های ۱۸۴۳ و ۱۸۶۷ با اندازه ها و سرعت ضربه های مختلف ساختند، اما با استفاده فولاد به طور فزاینده ای به جای آهن فرفورژه به سمت ماشین های بزرگ تر برای رسیدن به نیازهای توپ های بزرگ، محورهای موتور و صفحه زرهی، گرایش داشت. در سال ۱۸۶۱ چکش بخار «فریتز» در کارخانه کروپ در اسن آلمان به بهره برداری رسید. این چکش با ضربه ۵۰ تنی، برای سالها قدرتمندترین در جهان بود. منابع. لینک های خارجی
یاشار یاکیش (؛ – ) سیاست مدار اهل ترکیه بود. وی از ۱۸ نوامبر ۲۰۰۲ تا ۱۴ مارس ۲۰۰۳ وزیر امور خارجه ترکیه بود. یاشار یاکیش در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۴، در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
هاکی روی چمن یکی از ورزش های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۲۷ ژوئیه تا ۹ اوت برگزار شده است. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان انجام شده. مسابقات مردان. مرحله گروهی. گروه A. &lt;section begin=AStandings /&gt;&lt;section end=AStandings /&gt; گروه B. &lt;section begin=BStandings /&gt;&lt;section end=BStandings /&gt; مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt; مسابقات زنان. مرحله گروهی. گروه A. &lt;section begin=AStandings /&gt;&lt;section end=AStandings /&gt; گروه B. &lt;section begin=BStandings /&gt;&lt;section end=BStandings /&gt; مرحله حذفی. &lt;section begin=knockout /&gt;&lt;section end=knockout /&gt;
چیپ گاناسی ریسینگ که با نام های چیپ گاناسی تیم هم شناخته میشود یک تیم اتومبیلرانی آمریکایی واقع در ایندیاناپلیس است. این تیم سابقه حضور فعال در مسابقات ایندی کار، مسابقات قهرمانی ایمسا، اسپورت کار و مسابقات استقامتی جهان را دارد. این تیم در سال ۱۹۹۰ توسط تاجر و راننده گذشته مسابقات چیپ گاناسی تأسیس شد. اولین فصل این تیم به همراه تیم پاتریک ریسینگ در مسابقات قهرمانی خودروهای چرخ باز آمریکایی حضور داشت.
Android Things یک پلت فرم مبتنی بر اندروید منسوخ شده توسط گوگل است که در Google I/O 2015 معرفی شد و در سال 2018 راه اندازی شد. خاموش شدن داشبورد Android Things در 5 ژانویه 2021 آغاز شد. پس از 5 ژانویه 2022، داشبورد چیزهای Android به طور کامل خاموش شده و تمام داده های باقی مانده حذف شده است. در ابتدا، Android Things برای دستگاه های اینترنت اشیا (IoT) کم مصرف و حافظه محدود بود، اما در سال 2019 این پروژه پشتیبانی از سخت افزار کم مصرف را کنار گذاشت و دوباره بر روی دستگاه های کلاس گوشی هوشمند متمرکز شد. تاریخ. پیش از انتشار. در طول Google I/O 2015 ، گوگل یک پلتفرم مبتنی بر اندروید را با نام رمز Brillo معرفی کرد. در آن زمان، این پروژه با هدف پشتیبانی از دستگاه های کم حافظه با 32 تا 64 مگابایت رم انجام شد. پلتفرم Brillo فقط یک سیستم عامل برای دستگاه های IoT نبود، بلکه یک پشته نرم افزار کامل با مولفه ابری بود که شامل کنسول مدیریتی برای تهیه دستگاه و تحویل به روز رسانی بود. بریلو از Wi-Fi و و Weave برای برقراری ارتباط با ابر (از جمله تحویل به روزرسانی)، ارتباط با تلفن های Android و سایر دستگاه های سازگار (از جمله محصو
لات Google Nest ) پشتیبانی می کند. در سال 2016، گوگل Brillo را با نام جدید Android Things تغییر داد. در ابتدا، Android Things برای دستگاه های اینترنت اشیا (IoT) کم مصرف و حافظه محدود بود که معمولاً از پلتفرم های مختلف MCU ساخته می شوند. انتشار. در سال 2018، Android Things با شماره نسخه 1.0 به طور رسمی منتشر شد. در همان زمان، چندین OEM (از جمله JBL ، Lenovo ، و LG Electronics ) دستگاه های خانه هوشمندی را منتشر کردند که توسط Android Things پشتیبانی می شدند. این دستگاه ها مبتنی بر دو راه حل سیستم روی تراشه Qualcomm «Home Hub» و پیاده سازی های Android Things ارائه شده توسط Google هستند که برای بلندگوها و نمایشگرهای هوشمند مجهز به دستیار Google طراحی شده اند. در فوریه 2019، Android Things دوباره بر روی بلندگوها و نمایشگرهای هوشمند متمرکز شد. این پروژه پشتیبانی از دستگاه های IoT با محدودیت منابع را کنار گذاشت و تمرکز را به دستگاه های کلاس گوشی هوشمند تغییر داد. خاموش شدن. در دسامبر 2020، صفحه پرسش های متداول داشبورد چیزهای Android با اطلاعیه ای درباره تعطیلی چیزهای آینده اندروید به روزرسانی شد. داشبورد Android Thin
gs پذیرش ثبت نام ها و پروژه های جدید دستگاه را در 5 ژانویه 2021 متوقف کرد و توزیع به روزرسانی ها را در 5 ژانویه 2022 متوقف کرد (در این مرحله "کنسول به طور کامل خاموش می شود و همه داده های پروژه برای همیشه حذف می شوند - از جمله پیکربندی های ساخت و تصاویر کارخانه.")
شایان شیروش (زادهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۷۸ مهاباد) و ساکن شهرستان مهاباد آذربایجان غربی، ووشوکار و تالوکار ایرانی است. شیروش در مسابقات ووشو قهرمانی جوانان جهان موفق به کسب مدال طلا در بخش چانگ چوان ودائو شو شد. وی همچنین در بخش جین شو با نمره ۹٫۲۵ بعد از ورزشکار ترکیه ای مدال طلا را از آن خود کرد. وی همچنین در مسابقات کشوری در ترکیب تیم میانه موفق به کسب مدال شد و در جایگاه نخست این مسابقات ایستاد. در عرصه ووشو. وی در کنار ووشو در حوزه هنری و امدادی فعالیت می کند. او کارگردان سه فیلم با نام های(کودک کار، حمایت از کالای ایرانی، فرهنگ خشونت) و یک مستند (مانور زلزله) است و مانند بسیاری از ورزشکاران در رشته تالو، شیروش نیز دارای پس زمینه ای در رشته ژیمناستیک است. وی تا ۸ سالگی در رشته ژیمناستیک فعالیت داشته و از طریق یکی از دوستانش با ووشو آشنا گردیده. او از ۸ سالگی در رشته ووشو فعالیت می کند و در سال ۲۰۱۰ اولین مدال خود، مدال نقرهٔ کشوری را بر گردن آویخت. در سال ۲۰۱۶ اولین مدال طلای خود را در مسابقات قهرمانی جهان برگردن آویخت و روی سکوی قهرمانی ایستاد. هلال احمر. شایان شیروش، نجات گر و داوطلب هلال احمر به مدت ۱۰ سال فع
الیت به صورت داوطلبانه را دارد. از جمله مسابقات امدادی او می توان به امدادگر هلال احمر که در سال ۱۳۹۷ مقام اول کشوری را در حوزه امدادی در ترکیب تیمی اشاره کرد. قهرمان دوربین به دست. او در طول فعالیت های خود مشغول به ساخت مستند ، فیلم کوتاه و… بوده. همراه مردم در شرایط سخت آب و هوایی ، بلاهای طبیعی ، کمک و یاری رساندن به افراد آسیب دیده در هر شرایطی حضور داشته است. منابع. __نمایه__
آنی لیو سام یاو ( ; متولد ۱ آوریل ۱۹۸۱) یک هنرپیشه تایوانی مقیم هنگ کنگ است. لیو در تایوان به دنیا آمد اما در سنین جوانی توسط والدینش برای تحصیل به ونکوور کانادا فرستاده شد. در سال ۲۰۰۴، لیو برای نمایش در تبلیغات تلویزیونی خطوط هوایی چین، بزرگ ترین شرکت هواپیمایی و پرچمدار تایوان، انتخاب شد. لیو قبل از شروع حرفه بازیگری خود در سال ۲۰۰۵، طراحی صنعتی را در دانشگاه هنر و طراحی امیلی کار ونکوور خواند.
بریتانی الکساندریا شیتس (به )، معروف به نام هنری مارس آرگو، خواننده، ترانه سرا و شخصیت اینترنتی آمریکایی است. اوایل زندگی. بریتانی الکساندریا شیتس در ساگیناو، میشیگان متولد شد. وقتی بزرگ شد، پیانو می نواخت و در گروه کر کلیسا آواز می خواند. او گفته است که مادرش در کودکی هرگز به او اجازه نداد بازی های ویدیویی انجام دهد، زیرا معتقد بود که این بازی ها باعث حواس پرتی او از تحصیل می شود. قبل از راه اندازی پروژه یوتیوب grocerybagdottv، شیتس در دانشگاه تحصیل کرد و رشته زیست شناسی را دنبال کرد.
پارافیلم یک فیلم نیمه شفاف و انعطاف پذیر است که از ترکیبی از موم ها و پلی اولفین ها تشکیل شده است. این یک ترموپلاستیک انعطاف پذیر، چکش خوار، غیر سمی، بی بو است. پارافیلم از زمان تصاحب شرکت بمیس در سال ۲۰۱۸ توسط شرکت آمکور ساخته شده است و در دو رنگ طبیعی (بی رنگ) و بنفش موجود است. پارافیلم M معمولاً در آزمایشگاه های مراقبت های بهداشتی، دارویی و تحقیقاتی برای پوشاندن یا آب بندی ظروف مانند فلاسک ها، کووت ها، لوله های آزمایش، بشر، ظروف پتری و غیره استفاده می شود. از آنجایی که پارافیلم M هنگام گرم شدن سریع ذوب می شود، برای استفاده در اتوکلاو ایمن نیست. همچنین در بسیاری از حلالهای آلی محلول است. کاربردها. حشره شناسی. حشره شناسان از Parafilm M به عنوان غشایی برای تغذیه حشرات خون خوار مانند پشه ها و ساس ها که در آزمایشگاه پرورش می یابند، استفاده کرده اند. میکروسیال ها. یکی از کاربردهای Parafilm M ساخت دستگاه های میکروسیال مبتنی بر کاغذ است. دستگاه های میکروسیال مبتنی بر کاغذ روشی مناسب برای ساخت دستگاه های تشخیصی کم هزینه در نقاط مراقبتی برای کشورهای در حال توسعه و مناطقی هستند که ابزار دقیق پزشکی گران قیمت در دسترس
نیستند. دستگاه های میکروسیال دیجیتال همچنین می توانند از آن به عنوان عایق الکترود و لایه آبگریز استفاده کنند بسته بندی گیاهان. گل فروشان از پارافیلم استم روپ برای افزایش عمر گل با محافظت از رطوبت در ساقه به عنوان نوار گل استفاده می کنند. محصولات مشابه. محصول مشابه اما در حال حاضر متوقف شده، فیلم Sealon فوجی است. یکی دیگر از محصولات مشابه Seal-R-Film است.
use both this parameter and |birth_date to display the person's date of birth, date of death, and age at death) --&gt; لورن جن (متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۸۸)، که قبلاً با نام کرستن جن شناخته می شد، بازیگر، مدل و خواننده تایوانی است. نام خانوادگی او گاهی اوقات جن نوشته می شود. او خواهر کوچکتر سلینا جن، عضو گروه دختران تایوانی SHE است. جن از دانشگاه ملی عادی تایوان با مدرک لیسانس در اقتصاد خانه، توسعه انسانی و مطالعات خانواده فارغ التحصیل شده است. لورن جن در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۸ در تایپه، تایوان به دنیا آمد. پدرش، میلتون جن، دارای خانه اجدادی در داژو، سیچوان است، که قبلاً یکی از مدیران شرکت فناوری بود و اکنون به عنوان بازیگر پاره وقت کار می کند. مادرش ژنگ رویلان است که خانه دار است. جن کوچک ترین عضو یک خانواده دو فرزند است.
علی لی کای سام (چینی: 李佳芯؛ جیوت پینگ: Lei 5 Gaai 1 Sam 1؛ متولد ۲۷ نوامبر 1982) بازیگر و مجری تلویزیونی هنگ کنگی است که با تی وی بی قرارداد دارد. لی ابتدا به عنوان یک مجری تلویزیونی برای کانال های سرگرمی و ورزشی تلویزیون کابلی هنگ کنگ مورد توجه قرار گرفت و برنامه های تلویزیونی محبوبی مانند "پادشاه ورزش" (體育王) و "فضاهای شگفت انگیز" (空間大改造) را پوشش داد. در سال ۲۰۱۲، او یک قرارداد هنری با تی وی بی امضا کرد. لی برنده جایزه بهترین هنرمند زن در جایزه سالیانه تی وی بی ۲۰۱۶ شد. او در سال ۲۰۱۸ با بازی در درام "Who Wants A Baby؟" برنده جایزه سالگرد TVB برای بهترین بازیگر زن شد. از سال ۲۰۱۵، لی با دنی چان، هنرمند سابق و بازیگر صحنه ViuTV وارد رابطه شد. آنها در اواخر سال ۲۰۲۰ به رابطه خود پایان دادند.
سرن کونگ (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۸) خواننده، ترانه سرا و تهیه کننده سنگاپوری است. او سه بار جایزه جهانی نمودار طلایی چین، سه بار جوایز ضربه سنگاپور، برنده جوایز ستاره سنگاپور، و برنده ملی جوایز خلاق آکادمی آسیایی شده است. او به دلیل صدای احساسی و نوشتن آهنگ های موفق شناخته شده است.
لیو یوکسین ( ; متولد ۲۰ آوریل ۱۹۹۷)، معروف به شین لیو، خواننده، رقصنده و تهیه کننده چینی متولد استان گوئیژو است. [1] در اواخر سال ۲۰۲۱، شین فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد. آلبوم "اپسیلون" و "Xanadu" او در صدر بیلبوردهای چینی قرار دارد. شین همچنین اولین کاپیتان زن رقص خیابانی چین (فصل ۵) است. شین (قومیت: مانچو)، در ۲۰ آوریل ۱۹۹۷، در گوئیژو، چین به دنیا آمد. مادر او یک هنرپیشه اپرا در سطح ملی و متخصص در کونکو بود. پدرش در صنعت موسیقی کلاسیک چین کار می کرد. پدربزرگ او قبل از بازنشستگی در یک گروه اپرای پکن کار می کرد. لیو از دوران کودکی خود با مادرش برای اجراهای مختلف سفر می کرد. او برای مدت کوتاهی رقص باله را آموخته بود و در کلاس ۸ امتحان پیانو در چین قبول شد.
استیپان کریزین ساکاچ (؛ – ) مورخ کروات بود. وی در کاپلا کالنیچکا زاده شد. پس از فارغ التحصیلی در رشته الهیات در زاگرب، دکترای خود را از دانشگاه پاپی گریگوری رم (۱۹۱۵)، سپس در اینسبروک (۱۹۲۰) و همچنین در علوم کلیسای شرقی (۱۹۲۴) دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۷ به عنوان کشیش گمارده شد. او اولین یسوعی کروات از آیین شرقی بود (که در سال ۱۹۲۵ آن را پذیرفت). او استاد دانشگاه در سارایوو بود و پس از آن در اوکراین، لهستان، بلاروس و مقدونیه کار کرد. از سال ۱۹۳۷ او استاد تاریخ کلیسای اسلاو و از سال ۱۹۶۶ استاد افتخاری و مدیر معنوی مؤسسه شرقی پاپی و عضو هیئت مدیره مؤسسه سنت جروم بود. او به عنوان یک مورخ، ریشه و اصلیت کروات ها را بررسی کرد - او از این نظریه حمایت می کرد که کروات های اولیه از سرمتی ها و الان ها و همچنین ایران باستان سرچشمه گرفته اند. اثر اصلی او «قرارداد پاپ آگاتون و کروات ها علیه جنگ دریایی در حدود ۶۷۹» (Ugovor pape Agatona i Hrvata proti navalnom ratu oko 679; 1931) است. او در سال ۱۹۷۳ در رم درگذشت.
تئاتر آبراهام چاوز که به عنوان تئاتر چاوز شناخته می شود، یک سالن کنسرت با ۲۵۰۰ صندلی است که در ال پاسو، تگزاس واقع شده است این تئاتر در مجاورت مرکز همایش ویلیامز قرار دارد. نام تئاتر آبراهام چاوز به افتخار استاد آبراهام چاوز که رهبر قدیمی سمفونی ال پاسو بود، گرفته شده است. این سالن در اوایل دهه ۷۰ میلادی ساخته شد، با چارچوب ساختار منحنی تئاتر که در حال ساخت در صحنه های فیلمبرداری شده در هتل لافلین مجاور (از زمان تخریب) در فیلم فرار استیو مک کوئین در سال ۱۹۷۲ قابل مشاهده است. افراد مشهور که در اینجا اجرا کرده اند عبارتند از گابریل ایگلسیاس، جورج لوپز و جوشوا رایان. در داخل، این تئاتر دارای یک لابی ۵۰۰۰ متر مربع (۴۶۰ متر مربع) و همچنین دارای یک رختکن است. همچنین یک اتاق جلسات در مجاورت تئاتر وجود دارد. رویدادهایی که در تئاتر چاوز برگزار می شود شامل کنسرت ها ، نمایش های برادوی ، مراسم فارغ التحصیلی ، اجرای ارکستر سمفونیک ال پاسو و سایر برنامه های ویژه است.
(, انگلیسی: "see", "look [at]") مجله خبری هفتگی برزیل است که در سائوپائولو منتشر می شود و توسط گروه رسانه ای گروپو آبریل در سراسر برزیل توزیع می گردد. این مجله پیشرو در کشور یکی از تأثیرگذارترین رسانه های چاپی برزیل است. "وجا" مقالاتی در مورد سیاست، اقتصاد، فرهنگ، رویدادهای جهانی، سرگرمی و جنگ منتشر می کند. همچنین به طور منظم سرمقاله های مرتبط با موضوعاتی مانند فناوری، محیط زیست و بحث های مذهبی را ارائه می کند. همچنین علاوه بر سرمقاله دارای بخش های تکراری در مورد سینما، تلویزیون، ادبیات عملی، موسیقی و راهنماهایی در موضوعات مختلف دارد. از نظر سیاسی همسو با جنبش های گرایش به راست توصیف شده است، هرچند این مجله خود را اینچنین توصیف نمی کند.
نام کرواسی (Hrvatska به کرواتی) از زبان لاتین قرون وسطایی گرفته شده است که خود آن نیز از نام قومی کروات ها، یعنی *Xъrvate اولیه و Hrvati امروزی، ریشه گرفته است. اولین اشارات به این نام قومی در کتیبه های سنگی و اسناد مکتوب در منطقه کرواسی، مربوط به قرن های هشتم و نهم میلادی است. با این حال، به دلیل کمبود شواهد تاریخی، احتمالاً قدمت این نام بیشتر بوده و به قرن های ششم و هفتم، زمان ورود کروات ها به این منطقه، بازمی گردد. نام قومی کروات ها، به همراه نام های مکان ها و افراد مشتق شده از آن، در سراسر اروپا گسترش یافته است. نظریه های متعددی در مورد ریشه این نام قومی وجود دارد، اما به طور کلی پذیرفته شده است که این نام ریشه اسلاوی ندارد، بلکه ریشه در زبان های ایرانی دارد. محتمل ترین نظریه این است که کلمه اسلاوی اولیه *Xъrvat- از کلمه ایرانی اولیه *xurvæt- یا *xurvāt- به معنای «نگهبان» یا «محافظ» گرفته شده است. این کلمه احتمالاً قبل از قرن هفتم میلادی وارد زبان اسلاوی شده است. همچنین ممکن است ارتباطی بین این نام و نام سکایی-سرمتی قرن سوم Khoroáthos (یا Khoróatos و Khoroúathos) که در لوح های تانائیس نزدیک مرز اوکراین و
روسیه امروزی یافت شده، وجود داشته باشد، اگرچه این ارتباط هنوز قطعی نیست. قدیمی ترین سند. در سال ۲۰۰۵، از طریق باستان شناسی تأیید شد که نام قومی "Croatorum" (به صورت نیمه حفظ شده) برای اولین بار در یک کتیبه کلیسایی یافت شده در بیاچی نزدیک تروگیر مربوط به اواخر قرن هشتم یا اوایل قرن نهم ذکر شده است. قدیمی ترین سنگ نوشته شناخته شده حفظ شده با نام قومی کامل «Cruatorum»، سنگ نوشته برانیمیر قرن نهم است که در شوپوت نزدیک بنکوواتس، در اشاره به دوک برانیمیر، یافت شده است که مربوط به بین سال های ۸۷۹ و ۸۹۲، در طول دوران حکومت او می باشد. این کتیبه ذکر می کند: منشور لاتین دوک ترپیمیر، که مربوط به سال ۸۵۲ است، عموماً اولین گواهی بر نام قومی «Chroatorum» در نظر گرفته شده است. با این حال، اصل این سند از بین رفته است و یک رونوشت از آن در سال ۱۵۶۸ حفظ شده است. لویو مارگتیچ در سال ۲۰۰۲ پیشنهاد کرد که این سند در واقع ماهیتی قانونگذاری دارد و مربوط به سال ۸۴۰ است. ایروان موژیچ در سال ۲۰۰۷ خاطرنشان کرد که تجزیه و تحلیل این کپی نشان می دهد که مشخص نیست که آیا اصل واقعاً قدیمی تر از کتیبه برانیمیر بوده است یا خیر. در منشور ترپیمیر