Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با من حرف بزن () فیلم ترسناک فراطبیعی استرالیایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی دنی و مایکل فیلیپو و نویسندگی دنی فیلیپو و بیل هینزمن است که بر اساس طرح مفهومی اثر دیلی پیرسون ساخته شد. این فیلم به گروهی از نوجوانان می پردازد که متوجه می شوند می توانند با استفاده از یک دست مومیایی شدهٔ مرموز با ارواح ارتباط داشته باشند اما در نهایت نسبت به قوانین بی توجهی می کنند و از حد و مرزها فراتر می روند. "با من حرف بزن" در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ در جشنواره فیلم آدلاید به نمایش درآمد و در ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ در استرالیا اکران شد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان کسب کرد و بیش از ۹۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت در حالی که بودجهٔ ساخت آن ۴٫۵ میلیون دلار بود. دنباله ای از این فیلم در حال ساخت است. خلاصه داستان. در یک مهمانی خانهٔ شلوغ، کول به دنبال برادرش داکت می گردد. وقتی کول داکت را پیدا می کند و سعی می کند او را به خانه بیاورد، داکت برادرش را قبل از اینکه به صورت مرگبار خنجر بزند، چاقو می زند. در همین حال، میا ۱۷ ساله با دومین سالگرد مرگ مادرش رئا بر اثر مصرف بیش از حد و رابطه دور او با پدرش مکس دست و پنجه نرم می کند. هنگام رانند
گی در شب، با یک کانگورو مجروح برخورد می کند، اما نمی تواند آن را از بدبختی نجات دهد. میا، بهترین دوستش جید، و برادر کوچک جید، رایلی، مخفیانه به یکی از بسیاری از گردهمایی هایی که هیلی و جاس میزبانی می کنند، می روند، جایی که جذابیت اصلی دستی بریده و مومیایی شده با منشأ مرموز است. گرفتن دست و گفتن «با من صحبت کن» به شخص اجازه می دهد تا با یک روح ارتباط برقرار کند و سپس با گفتن «به تو اجازه دادم وارد شوی» می شود و روح را قادر می سازد تا آنها را تصرف داشته باشد. این ارتباط باید قبل از نود ثانیه قطع شود تا از اتصال ارواح به آن شخص جلوگیری شود. میا داوطلب می شود که اول برود و روحی که تمرکز خطرناکی روی رایلی نشان می دهد تسخیر می شود. جاس و هیلی موفق می شوند ارتباط را قطع کنند، اما تنها پس از گذشت اندکی از محدودیت زمانی. میا، از احساسی که دست برای او به ارمغان آورد، به وجد آمده است، همراه با جیمز (دوست رایلی)، هیلی، جاس و دوست پسر جید، دانیل، شب بعد در خانه جید جمع می شوند. جید اجازه نمی دهد که رایلی و جیمز در آن شرکت کنند، اما بقیه (به استثنای جید) از سرخوشی مالکیت لذت می برند. وقتی جید اتاق را ترک می کند، میا تسلیم
می شود و به رایلی اجازه می دهد تا به نوبت برسد. به نظر می رسد که رایلی در تسخیر روح رئا است که سعی می کند با میا آشتی کند. میا گروه را از پایان دادن به مالکیت بازمی دارد تا به صحبت کردن با رئا ادامه دهند، بدون توجه به محدودیت زمانی. ارواح بر بدن رایلی غلبه می کنند و با کوبیدن مکرر صورتش به میز او را وادار به خودکشی می کنند و در شرایط وخیم در بیمارستان بستری می شود. میا، که اکنون توسط رؤیاهای رئا تسخیر شده است، توسط جید و مادرش سو، که هر دو او را به خاطر جراحات رایلی سرزنش می کنند، دور می شوند. میا با گرفتن مخفیانه دست مومیایی شده، مکرراً از آن برای تماس با ریا استفاده می کند، که اصرار دارد که مرگ او تصادفی بوده و باید به رایلی کمک کند، که هنوز تسخیر شده است و هر بار که به هوش می آید، اقدام به خودکشی می کند. هیلی و جاس به میا، جید و دانیل می گویند که از کجا دستشان را گرفته اند و توضیح می دهند که ارواح می توانند از مردم تقلید کنند. آن ها کول را دنبال می کنند که می گوید تسلط ارواح بر رایلی در نهایت به خودی خود ضعیف می شود. میا از ترس اینکه رایلی وقت نداشته باشد، سعی می کند با استفاده از دست با او در بیمارستان تم
اس بگیرد، اما در عوض تصویری از شکنجه رایلی در برزخ به او نشان داده می شود. مکس در خانه یادداشت خودکشی رئا را برای میا می خواند و از اینکه حقیقت را از او پنهان کرده عذرخواهی می کند. اندکی بعد، روح رئا به میا می گوید که مکس دروغ می گوید. میا توهم می کند که مکس به شدت به او حمله می کند، سپس ناخواسته با شنیدن سر و صدا مکس واقعی را با یک قیچی به گردن او می زند و در اتاقش را می شکند تا او را بررسی کند. پس از اینکه رئا به او گفت که رایلی باید بمیرد تا از دستش رهایی یابد و کانگورو آسیب دیده را از قبل توهم می کرد، میا رایلی را از بیمارستان می دزدد و قصد دارد او را از بدبختی نجات دهد. جید می بیند که او را روی ویلچر به سمت لبه بزرگراه هل می دهد. رئا تلاش می کند تا میا را متقاعد کند تا رایلی را به سمت ترافیک روبرو کند، اما وقتی می گوید «ما او را برای همیشه خواهیم داشت»، میا متوجه می شود که «ریا» روح بدخواه از مالکیت اولیه اش بوده است که او را در تمام مدت دستکاری کرده است. میا از ویلچر دور می شود و جید برای نجات برادرش به سمت آنها می رود. ترافیک متوقف می شود و میا به شدت در جاده مجروح شده است. میا ناگهان خود را در بیمارست
ان می بیند. او می بیند که رایلی کاملاً بهبود یافته با خانواده اش از خواب بیدار می شود و پدرش با آسانسوری که می رود بالا می رود. هیچ کس به او پاسخ نمی دهد و او متوجه می شود که دست هایش از ریخت افتاده است. پس از غرق شدن در تاریکی، میا به دست انسان و شمعی در دوردست نزدیک می شود و خود را در مهمانی دیگری احضار می کند، جایی که یکی از مهمان داران می گوید «به تو اجازه دادم وارد شوید.» بازخورد. گیشه. تا ۱ اکتبر ۲۰۲۳، "با من حرف بزن" ۴۸ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و نیز ۲۴٫۶ میلیون دلار در سایر کشورها فروش داشته است که فروش جهانی آن در کل به ۷۲٫۶ میلیون دلار رسیده است. در ایالات متحده و کانادا، "با من حرف بزن" در کنار "عمارت متروکه" اکران شد، و در ابتدا پیش بینی می شد در آخر هفته افتتاحیه اش از ۲٫۳۴۰ سینما ۴ تا ۵ میلیون دلار بفروشد. پس از کسب ۴٫۲ میلیون دلار در روز یکم (شامل ۱٫۳ میلیون دلار از پیش نمایش های پنجشنبه شب)، تخمین آخر هفته به ۱۰ میلیون دلار افزایش یافت. این فیلم در نهایت به فروش ۱۰٫۴ میلیون دلاری رسید و در رده پنجم قرار گرفت و بهترین آغاز به کار برای یک فیلم شرکت ای۲۴ از زمان "میدسامر" (در ژوئیه ۲۰
۱۹) را داشت. این فیلم در آخر هفته دوم ۶٫۳ میلیون دلار فروش داشت (افت ۴۰ درصدی، بهتر از میانگین فیلم های ترسناک). این فیلم در شش هفته نخست نمایش در بین ۱۰ فیلم برتر باقی ماند و در ۳ سپتامبر از "موروثی" (۲۰۱۸) به عنوان پرفروش ترین فیلم ترسناک شرکت ای۲۴ با مجموع ۴۴٫۵ میلیون دلار پیشی گرفت. واکنش منتقدان. تماشاگران شرکت کننده در نظرسنجی سینماسکور، به این فیلم نمرهٔ «B+» در مقیاس «A+» تا «F» دادند.
لی هان-بئوم (زاده ۱۷ ژوئن ۲۰۰۲) یک بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال میتیلند در سوپر لیگ فوتبال دانمارک بازی می کند.
تیراندازی در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ در مرکز ورزشی فویانگ یین هو در هانگژو چین بین ۲۴ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شده است. کشورهای شرکت کننده. در مجموع ۶۷۵ ورزشکار از ۳۶ کشور در تیراندازی در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ شرکت کردند:
یک مجموعه مانگای بیسبال دبیرستانی به نویسندگی و تصویرگری میتسورو آداچی است. این مانگا به صورت سریالی شده در مجله "هفته نامه شونن ساندی" شوگاکوکان از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ منتشر شد و کل چپترهای آن در ۲۶ جلد "تانکوبون" جمع آوری شد. این مانگا در یک مجموعه انیمه ۱۰۱ قسمتی اقتباس شد – که یکی از پربیننده ترین مجموعه های تلویزیونی انیمه بود. سه فیلم سینمایی انیمه که خلاصه ای از مجموعه تلویزیونی هستند، دو مجموعه تلویزیونی انیمه ویژه که پس از اتفاقات مجموعه تلویزیونی رخ می دهند، و یک درام تلویزیونی لایو اکشن ویژه و فیلم لایو اکشن در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. "تاچ" بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه فروخته است و تبدیل به یکی از پرفروش ترین مجموعه مانگاها شده است.
ووشو یکی از ورزش های بازی های آسیایی ۲۰۲۲ است که از ۲۴ تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳ برگزار شده است.
سحر هاشمی مدیر و مؤسس کافی شاپ های زنجیره ایی ریپابلیک، سخنران، نویسنده و کارآفرین ایرانی بریتانیایی است. سحر هاشمی به عنوان یکی پولدارترین زنان ایران علاوه بر فعالیت های اقتصادی و مشاوره های بازرگانی، به فعالیت های اجتماعی و مدنی نیز می پردازد. او در حال حاضر عضو هیئت مدیره مؤسسه Scale Up است. او اخیراً ریاست گروه ویژه ای برای افزایش مقیاس[۱] دولت بریتانیا را بر عهده داشت که سیاست های دولت را در قبال شرکت های کوچک و متوسط در حال رشد شکل می داد. همچنین عضو هیئت مشورتی ECB HUNDRED Cricket Competition and Change Please Coffee، یک شرکت اجتماعی که افراد بی خانمان را برای اداره کافه ها آموزش و استخدام می کند. دوران کودکی و تحصیلات. سحر هاشمی در سال ۱۹۶۷ در یک خانواده ایران و در بریتانیا به دنیا آمد. دوران مدرسه را در مدرسه دخترانه لندن سپری کرد. سپس در رشته حقوق دانشگاه بریستول تحصیل کرد. پس از فارغ التحصیلی، هاشمی به عنوان وکیل در Frere Cholmeley Bischoff (یک شرکت ۲۰۰ ساله در Lincoln's Inn Fields) آموزش دید. در سال ۱۹۹۴ و پس از مرگ پدرش در سفری به نیویورک برای دیدار با برادرش در کافه ای بوی قهوه توجه اش را جلب می
کند. متعجب می شود که چرا کافه های بریتانیا چنین بوی قهوه ای نمی دهند. تأسیس کافه ریپابلیک. با مراجعت به انگلیس شغل وکالت را رها می کند. سپس به مطالعه در مورد کارآفرینی و یافتن کم و کاستی های کافه های انگلیس پرداخت. او متوجه شد قهوه های مورد استفاده در انگلیس کیفیت مطلوبی ندارند و از سویی درگیر تمایل به قهوه از سوی مردم انگلستان بیشتر شده و این نوشیدنی دارد جایگزین چایی می شود. نتایج تحقیقاتش او را بر آن داشت تا ایده راه اندازی کافه را جدی تر بگیرد و برای تأسیس آن از برادرش نیز کمک گرفت. سپس به سراغ نهادها و موسسه های مختلف رفت تا بودجه لازم را جذب کند. در نهایت در سال ۱۹۹۵ به کمک وزارت صنعت و تجارت انگلستان اولین شعبه کافه ریپابلیک را در خیابان مولتون جنوبی تأسیس کرد. تا سال ۲۰۰۱ توانست ۱۲۹ شعبه دیگر را ایجاد کند. از ویژگی های منحصر به فرد کافه ریپابلیک که باعث محبوبیت آن شده می توان به منوی گسترده از انواع نوشیدنی و غذا اشاره کرد. همچنین طراحی کافه، مدرن و جذاب است و صندلی میزهای آن به راحتی بین مشتریان شهرت دارد. علاوه بر اینها کافه ریپابلیک دارای فضای کارآمد برای کار با لپ تاپ و مطالعه و جلسات است. شیرینی
بدون قند. سحر هاشمی پس از تأسیس کافه در سال ۲۰۰۵ اقدام به تولید شیرینی های بدون قند با شکلات کم چرب تحت عنوان اسکینی کندی نمود. دو سال بعد بیش از نیمی از سهام آن را به شرکت گلیستون فروخت و خود بر نگارش کتاب و ارائه مشاوره بازرگانی متمرکز شد. نگارش کتاب. در سال ۲۰۱۰ سحر هاشمی اولین کتاب خود با عنوان روشن شده را منتشر کرد. در این کتاب به ۸ عادتی اشاره می کند که می تواند یک کارمند را به سمت کارآفرینی ببرد. پس از آن او به عنوان سخنران در گردهمایی های اقتصادی نیز حضور پیدا کرد. کتاب «هرکسی می تواند انجامش دهد» را در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد و بخشی از عواید این کتاب پرفروش را به کارهای خیریه اختصاص داد. دیگر کتاب هاشمی برای همیشه ایجادش کن است. فعالیت های اجتماعی. سحر هاشمی علاوه بر فعالیت های اقتصادی در کارهای اجتماعی نیز مشارکت دارد. او عضو هیئت مدیره ان اس پی سی سی است که از کودکان بی سرپرست انگلستان حمایت می کند. همچنین درroll-out of Change Please که یک نهاد اجتماعی با هدف آموزش و استخدام افراد بی خانمان جهت اداره coffee cartها بسیار فعال است. هاشمی همچنین پیشگام کمپین سال ۲۰۰۴ برای مهارت های کسب و کار که مشوق کارفر
مایان برای توسعه مهارت های کارکنان بود و تاکنون با بیش از ۴۰۰ کمپانی همکاری داشته است. افتخارات. - پرفروش ترین نویسنده سال بریتانیا از ۲۰۱۳ - یکی از ۳۵ بانوی موفق در کسب و کار زیر ۳۵ سال بریتانیا طبق نظر و انتخاب مجلات داخلی بریتانیا - یکی از ۲۰ زن قدرتمند بریتانیا طبق نظر و انتخاب مجلات داخلی بریتانیا - رهبر جوان جهانی در سال ۲۰۰۵ به انتخاب DAVOS، فروم اقتصادی جهان - مقام افتخاری OBE به انتخاب ملکه انگلستان، سال ۲۰۱۲ بخاطر خدماتی که به اقتصاد انگلستان ارزانی داشته و مشارکت در خیریه ها
لوخی (به لاتین: Lukhi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت نیمروز واقع شده است. لوخی ۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شش آبه (به لاتین: Shishawa) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت نیمروز واقع شده است. شش آبه ۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رضی بلوچی (به لاتین: Razi Balochi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت نیمروز واقع شده است. رضی بلوچی۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مازاد (به لاتین: Mazad village) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت نیمروز واقع شده است. مازاد ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
غرغری (به لاتین: Ghorghori) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت نیمروز واقع شده است. غرغری ۵۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سواده یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
آگورای باستانی آتن () شناخته شده ترین نمونه آگورا یونان باستان است که در شمال غربی آکروپولیس قرار دارد و از جنوب به تپه آرئوپاژ و از غرب به تپه معروف محدود می شود. به عنوان Agoraios Kolonos، همچنین به نام بازار تپه. استفاده اولیه آگورا برای یک مکان تجمع تجاری، مونتاژ یا مسکونی بود.
سیدی حمزه یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
قران (به عربی: قران) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
نجیل یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
نوئل لنسکی (; ) یک محقق کلاسیک آمریکایی، متخصص تاریخ روم باستان، و مورخ دوران باستان متأخر است. دکترای فلسفه (۱۹۹۵)، استاد دانشگاه ییل بود. لنسکی بر تاریخ روم و به ویژه تاریخ امپراتوری روم بعدی تمرکز دارد. او به روابط قدرت علاقه مند است، زیرا این روابط در تمام سطوح جامعه، از امپراتورها گرفته تا بردگان، خود را نشان می دهند. تحقیقات او به طور گسترده در سراسر دوران باستان متأخر است و شامل مطالعات سیاسی، نظامی، اجتماعی، اقتصادی، مذهبی، فرهنگی و تاریخ هنر است. دو تک نگاری او، در مورد امپراتورهای والنس و کنستانتین، محدودیت های قدرت امپراتوری را در پرتو نظریه پاسخ خواننده و نظریه جهان های زندگی بررسی می کنند. او همچنین مقالات زیادی در مورد تاریخ برده داری در دوران باستان منتشر کرده است.
موره یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
مسطوره یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
مساحلی یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
مقره یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
مخشوش یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
ساموئل اوکونوو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل نیجریه است که در پست دفاع راست بازی می کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه، نیجریه، و زیر ۲۳ سال نیجریه بازی کرده است.
فارع یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
برکه یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
بقعا (به عربی: بقعاء) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
السداره یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
جون آندر اولاساگاستی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک برای رئال سوسیداد بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
هیلات رادی البهام یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
حاسا یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است.
آلفونسو اولاسو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست مدافع برای اتلتیکو مادرید بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
عین حسین (به عربی: عین حسین) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مدینه واقع شده است. عین حسین ۵٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد.
آرمیتا گراوند (۱۷ فروردین ۱۳۸۵ – ۶ آبان ۱۴۰۲) شهروند ایرانی بود که در ۹ مهر ۱۴۰۲، پس از حادثه ای در متروی تهران بیهوش و در بیمارستان فجر، وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارتش، به دلیل خونریزی مغزی و خونریزی در جمجمه بستری شد و به کما رفت و پس از ۲۸ روز جان باخت. وی دانش آموز کلاس یازدهم هنرستانی در تهران بود. اینکه دقیقاً چه اتفاقی برای او در واگن قطار (مترو) افتاده نامشخص است، اما شواهد و شرایط اینگونه نشان می دهد که مأموران گشت ارشاد (حجاب بان ها) به او آسیب رسانده اند. رسانه ها و مقامات نظام جمهوری اسلامی مدعی هستند که هیچ گونه برخورد فیزیکی با او صورت نگرفته در حالی که برخی رسانه ها از جمله رادیو فردا، "گاردین" و ایران وایر، به نقل از شاهدان عینی گزارش دادند که اندکی بعد از ورود آرمیتا به ایستگاه متروی میدان شهدا، یکی از زنان حجاب بان با او بر سر حجاب اجباری وارد مشاجره شد و با مقاومت آرمیتا، حجاب بان آرمیتا را هل داد و او با برخورد سرش به ستون فلزی، زمین خورد و بیهوش شد. زندگی. آرمیتا گراوند در ۱۷ فروردین ۱۳۸۵ در کرمانشاه به دنیا آمد. او یک خواهر بزرگ تر از خود دارد و خانواده اش اهل روستای سرطرهان کوهدشت در
استان لرستان هستند که به گفته یکی از نزدیکان از ابتدای دهه ۱۳۸۰ خورشیدی به تهران مهاجرت کردند. وی دانش آموز کلاس یازدهم هنرستان دولتی عروه الوثقی در منطقه ۱۱ تهران بود. آرمیتا ورزشکار حرفه ای تکواندو بود و از سال ۱۳۹۲ به صورت حرفه این ورزش را آغاز کرد و دان ۳ این ورزش رزمی را داشت. او عضو تیم تکواندوی «آناهید رزم» در تهران بود و بر اساس اطلاعاتی که دربارهٔ او وجود دارد، دارای کمربند «پوم یک» بود. آرمیتا به فرهنگ کره ای علاقه داشته و طرفدار گروه موسیقی کره ای بی تی اس بوده است. او چهره جیمین، یکی از اعضای اصلی بی تی اس را نقاشی و استوری کرده بود و از مدل لباس پوشیدن و موهای جیمین و جونگ کوک تقلید می کرد. حادثه مترو. خبر بیهوش شدن آرمیتا گراوند در متروی تهران برای اولین بار در یکشنبه ۹ مهر ۱۴۰۲ منتشر شد. فرزاد صیفی کاران، روزنامه نگار رادیو زمانه اولین بار ماجرای آرمیتا را گزارش کرد. اینکه دقیقاً چه اتفاقی برای آرمیتا در واگن قطار افتاده نامشخص است، اما شرایط به این اتهامات دامن زده است که مأموران حجاب به او آسیب رسانده باشند. بر اساس گزارش های غیررسمی، یک دختر نوجوان به همراه دوستانش، در حالی که حجاب اجباری ب
ر سر نداشت، در ایستگاه متروی میدان شهدا وارد واگن شده و در پی هل دادن مأموران، سرش به ستون فلزی واگن برخورد کرده و بیهوش شده است. این گزارش بعداً توسط رادیو فردا، گاردین و ایران وایر به نقل از شاهدان عینی بازنشر شده است. مقامات جمهوری اسلامی «بیهوش» شدن آرمیتا را نتیجه «افت فشار خون» اعلام کردند، اما این روایت به دلیل محدود کردن خانواده او برای عدم اطلاع رسانی و جلوگیری از ورود روزنامه نگاران مستقل برای پیگیری این موضوع، افکار عمومی را قانع نکرد. همچنین به انتشار تصاویر بیرون از واگن اکتفا شده و ویدیوی ضبط شده توسط دوربین های داخل واگن پخش نشده است. از سویی برخی منابع علت افت فشار و بیهوش شدن وی را خونریزی مغزی و خونریزی در جمجمه اعلام کردند. تصاویر دوربین های مداربسته. رسانه های حکومتی در ایران چند ویدیوی کوتاه منتشر کرده اند تا از زوایای مختلف حادثه رخ داده را تشریح کنند. بخش هایی از این ویدئوها ویرایش و حذف شده است و نشان نمی دهد چه چیزی ممکن است داخل مترو باعث زمین خوردن و بیهوش شدن او شده باشد. در یکی از این ویدئوها، دختری بدون روسری وارد ایستگاه شده و از گیت عبور می کند، سپس به سوپرمارکت رفته و خرید می
کند و در نهایت سوار واگن مترو می شود و چند ثانیه بعد به زمین می افتد و دوستانش او را بیرون می کشند. عفو بین الملل این ویدیو را بررسی کرده و دریافته است که فیلم در چهار بخش ویرایش شده و تعداد فریم ها افزایش یافته است. همچنین بر اساس ساعت نشان دهنده زمان ویدیو، ۳ دقیقه و ۱۶ ثانیه از ویدیو بریده شده است. تصاویر تقطیع شده دوربین های مداربسته مترو که توسط رسانه های حکومت به صورت قطره چکانی منتشر شد، همه حقیقت را نمی گویند. به ویژه که گفته شد واگن قطار دوربین مداربسته نداشته و به ادعای مقام های جمهوری اسلامی از لحظه اصلی که «بیهوش» شدن آرمیتا است، تصویری ثبت نشده است. ادعایی که تردیدهای زیادی نسبت به آن وجود دارد. به ادعای رسانه های حکومتی «قطار ۱۳۴ که حامل دختر دانش آموز بیهوش شده بوده، از سری ۱۰۰ و فاقد دوربین بوده است.» اما در مقابل، تعدادی از کاربران شبکه های اجتماعی با مقایسه تصویر قطارهای سری ۱۰۰ با قطاری که در ویدیوها منتشر شده، مدعی شده اند که قطاری که روز حادثه فعال بوده از سری ۱۱۰ بوده و دارای دوربین مداربسته داخلی است. شماری از رسانه های حکومتی در ایران از جمله خبرگزاری مهر و روزنامه شرق تصاویری از «واگن
ی که او سوارش شده بود»، منتشر کرده اند و گزارش داده اند که این واگن «فاقد دوربین است». گزارش ها. گزارش رسانه های حکومتی. یک روز بعد از حادثه، خبرگزاری ایرنا مصاحبه ای با مسعود درستی، مدیر عامل بهره برداری مترو تهران انجام داد که گفته است این دختر ۱۶ ساله «به دلیل افت فشار خون، تعادل خود را از دست داده و زمین خورده است». مدیر عامل مترو تهران تأکید کرد که همه «دوربین های مداربسته بازبینی شده و هیچ درگیری ثبت و ضبط نشده» است. خبرگزاری ایرنا همچنین تصاویر مربوط به دوربین های مداربسته از لحظه ورود این دختر دانش آموز و دوستانش را که مقنعه به سر نداشتند منتشر کرد. لحظاتی بعد از سوار شدن به قطار مترو یکی از آنها به زمین خورد و سپس با کمک دوستان و یکی دیگر از مسافران به روی سکو منتقل شد. تصاویر دوربین های مداربسته از لحظه ورود این سه دانش آموز به ایستگاه مترو شهدا و قبل از ورود به قطار منتشر نشده است. ایرنا همچنین ویدیویی از والدین آرمیتا منتشر کرد که به تعبیر گروه های حقوق بشر، کارشناسان رسانه و برخی کاربران رسانه های اجتماعی «اعتراف اجباری» است. آنها در حالی که مضطرب به نظر می رسند، با تردید از «افت فشار» و «اصابت س
ر دخترشان به لبه قطار» گفتند. ایرنا در گزارش هایش هیچ اسمی از آرمیتا گراوند و والدین او نیاورده و او را «دانش آموز بستری شده» معرفی می کند. پس از گذشت دو روز از حادثه، هه نگاو هویت او را «آرمیتا گراوند» اعلام کرد و رسانه های دولتی ایران روز چهارشنبه ۱۲ مهر برای اولین بار از این دختر به عنوان «آرمیتا گراوند» نام بردند. ۱۲ مهر، صدا و سیما، تلویزیون دولتی ایران، در گزارشی تصاویر تازه ای از ایستگاه شهدا منتشر کرد که شامل تصویری از داخل واگن که حادثه در آن رخ داد نیست. در این ویدئوهای مداربسته آرمیتا گراوند روسری یا مقنعه به سر ندارد. این گزارش می گوید که «ساعت هفت و هشت دقیقه صبح آرمیتا با دوستانش سوار مترو می شود، و پس از چهار ثانیه سرش گیج می رود و به عقب برمی گردد و به لبه مترو می خورد.» این گزارش همچنین می گوید که «در پرونده پزشکی او علت بیهوشی افت فشار عنوان شده است.» صداوسیما در این گزارش همچنین صحبت های دو دختر که صورت آنها تار شده و می گویند دوستان آرمیتا گراوند هستند را پخش کرد. این دو دختر می گویند که آرمیتا به محض ورود به واگن مترو «ناگهان از پشت افتاد و سرش محکم برخورد کرد به (فاصله میان) سکو و درِ مت
رو». گزارش گاردین. ۱۳ مهر، دو شاهد عینی در گفتگو با روزنامه "گاردین" «ضرب و شتم» آرمیتا گراوند «بر سر حجاب» را تأیید کردند. یکی از شاهدان عنوان کرده است: «حجاب بان زن به آرمیتا حمله فیزیکی کرده، او را به شدت هل داده است». در ابتدای سال ۱۴۰۲، علیرضا زاکانی، شهردار تهران، اعلام کرده بود که در ایستگاه های مترو تهران یگان حفاظت شهرداری برای کار «ایجابیِ سنگین» مستقر کرده تا با شهروندانی که از نظرشان مشکل داشته باشند برخورد و از ورود آنها به مترو جلوگیری کنند. به گفته یکی از شاهدان عینی، آرمیتا به هنگام ورود به واگن مترو با تذکرات یک حجاب بان زن روبه رو می شود و این زن به دلیل آن که آرمیتا روسری نداشته با او مشاجره می کند. به گفته این شاهد عینی «زن چادری فریاد زد که چرا حجاب نداری؟» و آرمیتا در پاسخ گفت: «آیا من به تو می گویم چرا چادرت را برنمی داری»؟ به نوشته "گاردین" به نقل از این شاهد عینی، این درگیری لفظی بعداً به خشونت کشیده شد و حجاب بان زن، با حمله به آرمیتا او را به شدت هل داده است. گزارش "گاردین" به نقل از یک شاهد عینی دیگر هم حاکی است که «آرمیتا هنوز بعد از زمین خوردن همچنان به هوش بوده است.» این شاهد عی
نی همچنین به "گاردین" می گوید «همان زن حجاب بان، وقتی اورژانس تهران آرمیتا را به بیمارستان منتقل می کرد در کنار در آمبولانس ایستاده بود.» بستری در بیمارستان. آرمیتا گراوند ۲۸ روز در بیمارستان فجر نیروی هوایی در تهران بستری بود؛ در تمام این مدت هیچ پزشکی گزارشی از وضعیت او ارائه نکرد. جو این بیمارستان امنیتی بود و پوشش خبری رسمی این واقعه تحت تدابیر شدید امنیتی تنها در انحصار ایرنا قرار داشت. در این شرایط مریم لطفی، خبرنگار "شرق" که برای کسب خبر به بیمارستان فجر نیروی هوایی رفته بود، برای ساعاتی بازداشت شد. به دلیل دسترسی نداشتن خبرنگاران مستقل به بیمارستان محل بستری آرمیتا، اطلاعاتی مستندی از وضعیت سلامتی او وجود نداشت. اولین مرتبه وبگاه "هه نگاو" گزارش کرد که آرمیتا در کما است. وبگاه ایران وایر نیز به نقل از منابع خود در کما بودن او را گزارش کرد و روزنامه اینترنتی "فراز دیلی" نیز در خبری که پس از چند ساعت از وبگاهش حذف کرد به نقل از پدر آرمیتا گراوند نوشت که او در کما است. طی مدتی که گراوند در کما به سر می برد، گزارش های ضد و نقیضی دربارهٔ او منتشر می شد. انتشار تصویری از آرمیتا گراوند در بخش مراقبت های ویژه
بیمارستان فجر تهران در شبکه ها اجتماعی سبب شد که فشار بر خانواده او دوچندان شود و مأموران گوشی های همراه اعضای خانواده آرمیتا را که همچنان در کما به سر می برد به ظن ارسال تصویر، ضبط کنند. همچنین به گزارش شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، معلمان آرمیتا توسط رئیس حراست وزارت آموزش و پرورش تهدید شدند که از انتشار هرگونه خبر یا عکسی از او خودداری کنند. ۱۲ مهر، رادیو فردا از یک منبع مطلع در بیمارستان کسب اطلاع می کند که آرمیتا دچار «خونریزی مغزی و خونریزی در جمجمه» شده و «دلیل افت فشار و بیهوشی او همین مسئله است». بر اساس این گزارش، آرمیتا «همچنان در کُما به سر می برد»، اما در مورد علت به کما رفتن او به طور شفاف اطلاع رسانی نمی شود. هه نگاو، عصر روز چهارشنبه ۱۲ مهر گزارش کرد شهین احمدی، مادر آرمیتا، در محوطه بیمارستان فجر تهران «بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل» شد. هم زمان خبرگزاری تسنیم، نزدیک به سپاه پاسداران، خبر بازداشت مادر آرمیتا گراوند را تکذیب کرد. خبرگزاری برنا در ۱۹ مهر گزارش کرد به رغم تلاش های مستمر کادر پزشکی بیمارستان فجر، علائم حیاتی نسبتاً پایدار آرمیتا گراوند تغییر یافته و تاحدودی به و
خامت گراییده است. ۳۰ مهرماه، خبرگزاری برنا از مرگ مغزی آرمیتا خبر داد. یک روز بعد دو منبع از نزدیکان آرمیتا، به نقل از منابع پزشکی در بیمارستان فجر تهران گزارش ها در مورد «مرگ مغزی» او را رد کردند. واکنش ها بعد از حادثه. این حادثه و توضیحات ضد و نقیض پیرامون آن، شباهت هایی به وقایع قبل از کشته شدن مهسا امینی دارد که به دلیل رعایت نکردن حجاب اجباری دستگیر شده بود. از زمان رسانه ای شدن وضعیت آرمیتا تمامی رسانه های حکومتی نظام جمهوری اسلامی به صورت سازمان یافته و با متنی یکسان ضرب و شتم او را تکذیب و مقامات حکومتی نیز مدعی شدند که هیچ گونه برخورد فیزیکی صورت نگرفته است. چند رسانه غیردولتی در ایران از پیگیری وضعیت آرمیتا و انتشار گزارش دربارهٔ او منع شدند. روزنامه هم میهن با اشاره به «بی اعتباری» رسانه های دولتی نوشته است که با فرض صحت روایت «افت فشار» آرمیتا گراوند، «سؤال اینجاست که چرا این روایت مورد پذیرش گروهی از مردم قرار نگرفته و مسئله درگیری او با حجاب بان های درون مترو مطرح شده است؟» وبگاه "دیده بان ایران" گزارش داده است که نیروهای انتظامات شهرداری تهران موسوم به حجاب بان از دوشنبه ۱۰ مهر در تقریباً هیچ ک