Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شهرستان کاریمسکی (به لاتین: Karymsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان خیلوکسکی (به لاتین: Khiloksky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان کراسنوچیکویسکی (به لاتین: Krasnochikoysky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان کراسنوکامنسکی (به لاتین: Krasnokamensky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان کیرینسکی (به لاتین: Kyrinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان زابایکالسکی (به لاتین: Zabaykalsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان اولیوتوفسکی (به لاتین: Ulyotovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان تونگوکوچنسکی (به لاتین: Tungokochensky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان سرتنسکی (به لاتین: Sretensky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان شیلکینسکی (به لاتین: Shilkinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان شلوپوگینسکی (به لاتین: Shelopuginsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان پریارگونسکی (به لاتین: Priargunsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان پتروفسک-زابایکالسکی (به لاتین: Petrovsk-Zabaykalsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان اونونسکی (به لاتین: Ononsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان اولوویانینسکی (به لاتین: Olovyanninsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان نرچینسکی (به لاتین: Nerchinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان نرچینسکو-زاوودسکی (به لاتین: Nerchinsko-Zavodsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان موگویتویسکی (به لاتین: Mogoytuysky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
شهرستان موگوچینسکی (به لاتین: Mogochinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین زابایکالسکی واقع شده است.
موتور عرضی موتوری است که در وسیله نقلیه به گونه ای نصب می شود که محور میل لنگ موتور بر جهت حرکت عمود باشد. بسیاری از خودروهای دیفرانسیل جلو مدرن از این پیکربندی نصب موتور استفاده می کنند. بیشتر خودروهای دیفرانسیل عقب از پیکربندی موتور طولی استفاده می کنند، که در آن محور میل لنگ موتور با جهت حرکت موازی است، به جز برخی از خودروهای موتور وسط عقب، که از موتور عرضی و جعبه دنده در عقب به جای جلو استفاده می کنند. علیرغم اینکه معمولاً در وسایل نقلیه سبک استفاده می شود، به چنین طرح هایی محدود نمی شود و برای صرفه جویی در فضای داخلی در خودروهای جنگی زرهی نیز استفاده شده است. تاریخچه. خودروی سبک کریچلی که توسط شرکت موتور دایملر در سال ۱۸۹۹ ساخته شد، دارای یک موتور عرضی با تسمه محرک به محور عقب بود. اولین خودروهای موفق موتور عرضی، سری خودروهای دوسیلندر DKW F1 بودند که برای اولین بار در سال ۱۹۳۱ ظاهر شدند. در طول جنگ جهانی دوم، موتورهای عرضی برای وسایل نقلیه زرهی ساخته شدند، با تانک های تی-۴۴ و تی-۵۴/تی-۵۵ شوروی برای صرفه جویی در فضای داخل بدنه، به موتورهای عرضی مجهز شدند. تی-۵۴/۵۵ در نهایت تبدیل به تولیدشده ترین تانک تاری
خ شد. استفاده پس از جنگ. پس از جنگ جهانی دوم، ساب از این پیکربندی در اولین مدل خود، ساب ۹۲، در ۱۹۴۷ استفاده کرد. ترابانت ساخت آلمان شرقی که در سال ۱۹۵۷ ظاهر شد، همچنین دارای یک موتور دو زمانه نصب شده روی عرض بود و این طرح تا پایان تولید در سال ۱۹۹۱ حفظ شد. با این حال، با مینی الک ایسیگونیس، که توسط شرکت موتور بریتانیا در سال ۱۹۵۹ معرفی شد، این طرح مورد تحسین قرار گرفت. ایسیگونیس جعبه دنده خودرو را در مخزن موتور ادغام کرد و یک واحد پیشرانه به اندازه کافی باریک برای نصب عرضی در خودروی تنها تولید کرد. عریض درحالی که خودروهای پیشین DKW و ساب از موتورهای کوچک و تصفیه نشده دو زمانه با هوا خنک با عملکرد ضعیف استفاده می کردند، آرایش جعبه دنده در مخزن به این معنی بود که می توان یک موتور ۴ سیلندر ۸۴۸ سی سی آب خنک را روی مینی نصب کرد که عملکرد قوی ارائه می کرد. برای یک ماشین در اندازه آن همراه با فضای داخلی بسیار بیشتر که توسط چیدمان فراهم می شود (کل پیشرانه تنها ۲۰ درصد درازای خودرو را اشغال می کرد)، این مینی را به یک جایگزین واقعی برای خودروهای خانوادگی کوچک معمولی تبدیل کرد. این طراحی با طراحی دانته جیاکوزا برای فیات
به اوج خود رسید. موتور را با شفت به جعبه دنده وصل کرد و دیفرانسیل را از مرکز خارج کرد تا راحتتر به جعبه دنده متصل شود؛ بنابراین، نیم شفت ها از دیفرانسیل تا چرخ ها از نظر درازا متفاوت بودند، که اگر سفتی پیچشی آن ها یکسان نبود، فرمان خودرو را نامتقارن می کرد. طرح جیاکوزا برای اولین بار در آوتوبیانکی پریمولا در سال ۱۹۶۴ و بعداً در فیات ۱۲۸ محبوب استفاده شد. با جعبه دنده ای که جداگانه روی موتور نصب شده بود، این خودروها لزوماً بزرگتر از مینی بودند، اما ثابت شد که این هیچ ضرری ندارد. این طرح، که هنوز هم امروزه مورد استفاده قرار می گیرد، همچنین بهبودی عالی، تعمیر آسان تر را ارائه می دهد و برای اتخاذ جعبه دنده های پنج سرعته نسبت به طراحی اولیه ایسیگونیس در مخزن مناسب تر بود. لامبورگینی میورا از یک موتور ۴٫۰ لیتری وی۱۲ در وسط عرضی استفاده می کرد. این پیکربندی در سال ۱۹۶۵ ناشناخته بود، اما در دهه های بعدی رایج تر شد و خودروهایی مانند لانچیا مونتکارلو، نوبل ام۱۲، تویوتا ام آر۲، پونتیاک فیرو و نسل اول هوندا ان اس ایکس از چنین طراحی پیشرانه ای استفاده کردند. لندرور ال آر۲ فریلندر، همراه با همه مدل های ولوو از سال ۱۹۹۸ به
بعد (از جمله مدل های وی۸)، از یک موتور با نصب عرضی برای افزایش فضای سرنشینان در داخل خودرو استفاده می کند. این امر همچنین به دلیل ایجاد فضای طولی بیشتر در محفظه موتور، باعث بهبود ایمنی در برخورد از جلو نیز شده است. نتیجه یک ناحیه مچاله جلوی بزرگتر است. موتورهای عرضی نیز در اتوبوس ها بسیار مورد استفاده قرار گرفته اند. در ایالات متحده، آنها در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط Twin Coach ارائه شدند و با موفقیت محدود در Pickwick Nite-Coach از Dwight Austin استفاده شدند. موتورهای اتوبوس عرضی برای اولین بار به طور گسترده در Yellow Coach 719 با استفاده از وی-درایو دوایت آستین ظاهر شدند. آنها تا دهه ۱۹۹۰ به استفاده متداول ادامه دادند، اگرچه موتورهای V-پیکربندی کوتاه تر در پیکربندی «تی-درایو» طولی در دهه ۱۹۶۰ رایج شدند. موتورهای عرضی نیز در بریتیش لیلاند آتلانتیس، در بسیاری از اتوبوس های ترانزیت و تقریباً در همه اتوبوس های دوطبقه مدرن مورد استفاده قرار گرفتند. آنها همچنین به طور گسترده توسط اسکانیا، ام آان، ولوو و بخش اتوبوس رنو استفاده شده اند. موقعیت قرارگیری موتورهای عرضی. موتورها ممکن است در دو موقعیت اصلی در داخل خودرو قرار
گیرند: انواع متداول موتورهای عرضی. فضای مجاز برای موتورها در چاه چرخ های جلو معمولاً به موارد زیر محدود می شود: کنوانسیون جایگزین با موتورسیکلت های دوسیلندر. شرح جهت موتورهای V-twin و flat-twin موتور سیکلت گاهی اوقات با قراردادی که در بالا ذکر شد متفاوت است. گفته می شود موتورسیکلت هایی با موتور V-twin که میل لنگ آن موازی جهت حرکت است، به عنوان مثال AJS S3 V-twin، هندی ۸۴۱، ویکتوریا برگمایستر، سری هوندا سی ایکس و چندین موتو گوتزی از دهه ۱۹۶۰، دارای «عرضی» هستند.موتورها، درحالی که موتورسیکلت هایی با V-twin نصب شده با میل لنگ آن عمود بر جهت حرکت، به عنوان مثال بیشتر دوکاتی ها از دهه ۱۹۷۰ و بیشتر هارلی دیویدسون ها، گفته می شود که دارای موتورهای «طولی» هستند. این قرارداد از طولانی ترین بعد افقی (درازا یا پهنا) موتور به عنوان محور مرجع به جای میل لنگ استفاده می کند.
شهرستان آکسایسکی (به لاتین: Aksaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان آزوفسکی (به لاتین: Azovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان باگایفسکی (به لاتین: Bagayevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان بلوکالیتوینسکی (به لاتین: Belokalitvinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان بوکوفسکی (به لاتین: Bokovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان چرتکوفسکی (به لاتین: Chertkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان دوبوفسکی (به لاتین: Dubovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کاگالنیتسکی (به لاتین: Kagalnitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کامنسکی (به لاتین: Kamensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کاشارسکی (به لاتین: Kasharsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کنستانتینوفسکی (به لاتین: Konstantinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کراسنوسولینسکی (به لاتین: Krasnosulinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان مارتینوفسکی (به لاتین: Martynovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کویبیشفسکی (به لاتین: Kuybyshevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان ماتیوو-کورگانسکی (به لاتین: Matveyevo-Kurgansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان میلروفسکی (به لاتین: Millerovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان میلیوتینسکی (به لاتین: Milyutinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان موروزوفسکی (به لاتین: Morozovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان میاسنیکوفسکی (به لاتین: Myasnikovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان نکلینوفسکی (به لاتین: Neklinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان اوبلیوسکی (به لاتین: Oblivsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان زیموونیکوفسکی (به لاتین: Zimovnikovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان زرنوگرادسکی (به لاتین: Zernogradsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان زاوتینسکی (به لاتین: Zavetinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان یگورلیکسکی (به لاتین: Yegorlyksky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان ولگودونسکوی (به لاتین: Volgodonskoy District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان وسیولوفسکی (به لاتین: Vesyolovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان ورخندونسکوی (به لاتین: Verkhnedonskoy District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
ابوعبدالله حسین بن محمد معروف به کُله و عَمید از کاتبان اهل قم بود که مدتی هم ساکن قزوین بوده است. او از مشاغل پایین رده آغاز کرد و در سال ۳۲۱ هجری به وزارت وشمگیر زیاری در ری رسید. یحتمل او تا سال ۳۲۳ هجری در دیوان مرداویج زیاری در اصفهان به وزارت رسیده بود. در غائله قتل مرداویج او در اصفهان بود حتی شورش علیه مرداویج را در بار اول خواباند ولی نهایتا چهار روز بعد مرداویج توسط غلامان ترک کشته شد . زمانی که در خدمت زیاریان بود، به سبب قاطری که از علی بویی به هدیه گرفته بود، به او لطفی کرده و علی رغم دستور مرداویج، اجازه داد علی بویی به کرج ابی دلف رفته و حکومت آن شهر را به دست گیرد. این اتفاق نه تنها موجب نجات علی بویی شد، بلکه خاندان آل بویه پس از این رخداد تدریجاً به سلطنت رسیدند و مستقل از مرداویج زیاری شدند. ابوعبدالله پس از مرگ مرداویج در ۳۲۳ هجری، نزد ماکان بن کاکی رفته و دبیری او را برعهده گرفت ولی ماکان در جنگ با سامانیان شکست خورد و کُله اسیر شد و به بخارا برده شد. در زمان نوح بن نصر سامانی، دیوان رسائل به وی سپرده شد و لقب عمید یافت. عمید تا پایان زندگی خود نزد سامانیان ماند و در دستگاه آنان کاتبی چیر
ه دست و شناخته شده بود. ثعالبی نقل کرده است که عمید در این دوره به «شیخ» ملقب گردید و افرادی همچون «ابوجعفر محمد بن عباس بن حسین وزیر» و «اسکافی» به مقام او حسودی می کردند و اشعاری علیه او می سرودند. لیکن به نظر می رسد عمید تا جایگاه وزیری پیش رفته است. او نهایتاً از مرض نقرس درگذشت. منابع. تاریخ ایران بعد از اسلام نوشته عباس اقبال آشتیانی
ورزش در مالزی () بخش مهمی از فرهنگ در مالزی است. ورزش در مالزی، هم از لحاظ مشارکت کننده و هم از لحاظ داشتن تماشاگر، طرفدار زیادی دارد. قشرهای مختلف مالزیایی برای تفریح و رقابت در گونه های زیادی از ورزش شرکت می کنند. در جامع ترین تعریف از ورزش-تمرین بدنی از همه نوع-چهار ورزش تفننی که در بین عموم مردم مالزی طرفدار زیادی دارند پیاده روی، نرمش هوازی، تمرینات قدرتی و دویدن هستند. سایر ورزش های پرطرفدار شامل دوچرخه سواری، شنا، صعود ورزشی، کمپینگ، بولینگ، پیاده گردی، ماهیگیری، غواصی اسکوبا و پاراگلایدر می باشند. از لحاظ تماشاگر، ورزش های پرتماشاگر با بیشترین طرفدار شامل فوتبال، هاکی روی چمن، راگبی ۱۵ نفره، بدمینتون، والیبال، هندبال، بسکتبال و هنرهای رزمی ترکیبی می باشند. مالزی میزبان چند رویداد ورزشی مهم از جمله بازی های کشورهای همسود در ۱۹۹۸ بود.
شهرستان اوست-دونتسکی (به لاتین: Ust-Donetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان تسیملیانسکی (به لاتین: Tsimlyansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان تسلینسکی (به لاتین: Tselinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان تاتسینسکی (به لاتین: Tatsinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان تاراسوفسکی (به لاتین: Tarasovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان شولوخوفسکی (به لاتین: Sholokhovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان سمیکاراکورسکی (به لاتین: Semikarakorsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان سالسکی (به لاتین: Salsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان سووتسکی (به لاتین: Sovetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان رودیونوو-نسوتایسکی (به لاتین: Rodionovo-Nesvetaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان رمونتننسکی (به لاتین: Remontnensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان پرولتارسکی (به لاتین: Proletarsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان پسچانوکوپسکی (به لاتین: Peschanokopsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان اورلوفسکی (به لاتین: Orlovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان اوکتیابرسکی (به لاتین: Oktyabrsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان روستوف واقع شده است.
شهرستان کرونشتادتسکی (به لاتین: Kronshtadtsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سن پترزبورگ واقع شده است.
شهرستان کولپینسکی (به لاتین: Kolpinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سن پترزبورگ واقع شده است. خواهرخوانده. شهر اریول خواهرخواندهٔ شهرستان کولپینسکی هست.
اشکلک یکی از قدیمی ترین روستاهای بخش رحیم آباد رودسر است. به طور دقیق مستنداتی از وجه تسمیه اشکلک وجود ندارد، اما با توجه به روایت های گذشتگان، می توان به سه مورد اشاره نمود. روایت اول بر می گردد به وجود گونه شمشاد که به زبان محلی کیش گفته می شد که هنوز هم آثار این گونه حفاظتی در برخی نقاط روستا موجود است. بر این اساس این منطقه را کیشکله می نامیدند که بعدها به اشکلک تغییر یافت. روایت دیگر برمی گردد به کنار آب بودن و اشکلک که بخش اول آن از اشکور گرفته شده که به کنار آب بودن اشاره دارد و روایت سوم که از روی فرهنگ های لغت به آن نسبت داده اند به معنی شکنجه ای که با فروبردن تراشه نی میان ناخن و گوشت یا نهادن چوب در فرجه های انگشتان و فشردن آن که این گونه شکنجه در روزگار استبداد متداول بود، البته به نظر این روایت از سایر روایت ها ضعیف تر است، اما در اینترنت فقط به این موضوع اشاره گردیده است. در خاطرات رابینو نیز به اشکلک اشاره شده است. در لغتنامه دهخدا اشکلک اینگونه توصیف شده که دهی است جزء دهستان رحیم آباد از بخش رودسر از شهرستان لاهیجان که در 12000 گزی جنوب رودسر متصل به مرکز دهستان واقع و منطقه ای جلگه، معتدل مر
طوبی و مالاریائی است. سکنه آن 715 تن می باشد که از مذهب شیعه پیروی می کنند و به زبان فارسی و لهجه گیلکی سخن می گویند. آب آن از پل رود تامین می شود و راه فرعی به شوسه دارد. اشکلک به دو بخش جیر محله (پائین محله) و جور محله (بالا محله) تقسیم می شود. محلات کوچکی در گذشته ها با فاصله ناچیز از اشکلک وجود داشت که با افزایش جمعیت و خانه سازی تقریبا این محلات به اشکلک متصل شده اند. این محلات شامل نوشر، مقوم محله، چردوم، کربی سرا و حسین بک سرا بودند. این روستا از سمت شمال نزدیک روستای کوچکتری به نام دوگل سرا واقع شده است که باز هم به دلایل فوق الذکر این دو روستا از سمت محله کربی سرا به هم متصل شده اند. قبرستان و مسجد اشکلک توسط ساکنین این روستا هم مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به عدم فاصله بین این دو روستا، اما از لحاظ تقسیمات کشوری روستای اشکلک زیر نظر بخشداری رحیم آباد، اما روستای دوگل سرا زیر نظر بخشداری کلاچای قرار دارد که ساکنین روستای دوگل سرا با توجه به نزدیکی به رحیم آباد از این موضوع رضایت ندارند. از یک سو اراضی روستای اشکلک از طرف نوشر یعنی غرب به رودخانه پلورود منتهی گردیده است، از سوی دیگر از سمت جنوب
با شهر رحیم آباد و از سمت شمال شرقی با روستای گلدشت هم مرز است که با توجه به ساخت و سازهای صورت پذیرفته در سالیان اخیر به اشکلک متصل شده است. مرز بین اشکلک و رحیم آباد رودخانه کوچکی به نام اشکلک روخونه یا اشکلک ری (رودخانه خشک) است که در دو طرف آن منازل مسکونی واقع شده اند و بلواری این دو را به هم متصل نموده است. رحیم آبادی ها در زمان ارباب رعیتی، محل سکونت جایگاه ارباب ها بوده و در روستاهای اطراف محل اقامت رعایا. البته در اشکلک چندین ارباب سکونت داشتند که فقط مردم اشکلک به دو تن از آن ها حاصل می دادند. این دو ارباب آقای سید باقر معصومی و طاهر رحیمی بودند. البته بیشتر اشکلکی ها از ارباب جمعی آقا سید باقر معصومی بودند. ایشان به رعایا توجه ویژه داشت و از ادامه تحصیل فرزندانشان حمایت می کرد[3] و نصف سایر ارباب های منطقه از رعایا حاصل می گرفت[4]. قدیمی ها از ایشان به عنوان وکیل الرعایا یاد می کنند. از تفاوت ایشان با سایر ارباب ها می توان به این نکته اشاره کرد که به همراه چند تن از رعایایشان به مکه مشرف شدند. اشکلک از سمت محله حسین بک سرا به روستای گلدشت متصل شده است. البته با توجه به نزدیکی حسین بک سرا به گلدشت،
تصور می شود که این محله که در گذشته جزئی از اشکلک بود، زیر مجموعه گلدشت است. بررسی سنگ قبرهای جلوی مسجد گل دشت نشان می دهد که پسوند تعداد قابل توجهی از آن ها اشکلک است. دلیل این موضوع این بود که در زمان رضا شاه تعدادی از اشکلکی ها برای توسعه گلدشت با ساخت خانه و دادن زمین مجاب به مهاجرت به آن منطقه نمودند که در پایین دست جاده سکونت یافتند. در آن روستا رضاشاه دارای یک ساختمان به نام کاخ بود. در حال حاضر آثاری از آن ساختمان موجود نیست، اما آثار خیابان کشی های آن زمان موجود است. مسیر آن کاخ دارای بلوار کوتاه و آب نما بود که اکنون آن مسیر شیب دار به صورت یکی از خیابان های منتهی به میدان گلدشت با ورود از سمت کلاچای کاملا مشخص است. کشاورزی. رودها، نهرها و کانال ها. با توجه به اینکه کشاورزی و باغ داری از مشاغل اصلی این روستا بود، بنابراین نقش آب در توسعه کمی و کیفی آن بسیار کلیدی بود. برای آبیاری علاوه بر منابع آبی طبیعی ساکنین از منابع آبی مهندسی شده هم بهره مند بودند. از جمله منابع آبی طبیعی می توان به جاری بودن رودخانه پلورود در پایین دست روستا که امکان آبیاری بخشی از اراضی آن را فراهم می ساخت، به جاری بودن اشکلک
روخانه نیز که از داخل روستا عبور می کرد و بخشی از آب اراضی را تامین می کرد و همچنین جاری بودن جوب دیگری که از چشمه ای در بالا دست روستا که از دره مرسه عبور می کرد و با گذشتن از نزدیکی مسجد اشکلک در سه راهی چور دوم از زیر پلی که در گذشته به آن اسب پورد می گفتند، اراضی چوردم را آبیاری می نمود، اشاره نمود. به صورت مهندسی شده برای توسعه اراضی شالیکاری که نیازمند آب قابل توجه بود در زمان رضا شاه توسط فردی به نام آقای صدرآبی نهری که از مرکز استان آمده بود، از سه موش زده شد که پس از عبور از بالنگاه و بندبن وارد رحیم آباد می شد و سپس با ورود به اشکلک در پایین تر از بازار به دو شاخه تقسیم می شد که یک شاخه آن با ساختن یک سازه از دره مرسه عبور و آب به بخشی از اراضی اشکلک و در ادامه به اراضی گلدشت می رسید. شاخه دیگر آن وارد اشکلک می شود که در کنار مدرسه اشکلک دو شاخه شده که یکی از آن ها به سمت پایین و دیگری به سمت نوشر می رود. این نهر نیز پس از سل دو شاخه شده که یکی از آن ها اراضی نوشر و دیگری اراضی موقوم محله را آبیاری می کند. این نهرها کماکان فعال و تاثیرگذار هستند. در انتهای نوشهر نیز نهری جاری بود که از پلورود بعد ا
ز رحیم آباد سرچشمه می گرفت و با گذر از انتهای چردوم به بی بالان می رفت که مسیر قبلی آن از اشکلک خشک شد. در حال حاضر نهری که از دره مرسه جاری است در انتهای چر دوم وارد بی بالان نهر شده و پس از عبور از تازه آباد به بی بالان می رود. تمامی این رودها و نهرها در گذشته دارای آبی پاک و با دبی بالا بودند، بطوریکه حتی تا یک دهه بعد از انقلاب هم محل آب تنی بچه های محل بودن، اما متاسفانه در حال حاضر کم آب و با ریختن فاضلاب در آن مانند اکثر رودخانه های کشور، بسیار آلوده اند. در هنگام ساخت ناو، چند تن از کشاورزان از جمله حاج تقی توکلی، برای ساخت یک کانال بتنی برای انتقال آب نهر به آن طرف دره مرسه به سمت گلدشت، مهندسی را برای عقد قرارداد آورده بودند. آقاسیدباقر معصومی هم از دور نظاره گر آن ها بود. پس از مدتی ایشان حاج تقی را صدا میزنند و میگویند با این مهندس قرارداد نبندید. ایشان دلیل را جویا می شوند. میگویند مهندس شما برای پیدا کردن فندک همه جیب هایش را گشت، به نظر میرسد محاسباتش برای ساخت ناو خوب نباشد. همینطور هم شد و فرد دیگری را برای ساخت آوردند. البته در تابستان ها با توجه به اینکه کف ناو جلبک بسته و لیز بود مورد توجه
بچه های محل برای شنا و سر خوردن بود. کارخانه های برنجکوبی. در اشکلک 4 موتورخانه برنجکوبی فعال بود که در حال حاضر دو موتورخانه از بین رفته است. جور موتور، حیدری، آقاجانپور و جیر موتور که جور موتور و جیر موتور به صورت مشارکتی و دو موتورخانه دیگر مربوط به یک خانواده بود. اولین موتورخانه ای که جمع آوری شد، جیر موتور بود که در انتهای منزل مسکونی آقای کوه پیما قرار داشت. بعد از آن موتورخانه آقاجانپور جمع آوری شد. در حال حاضر جور موتور به صورت مشارکتی و تقریبا به صورت سنتی با 24 سهم و موتورخانه حیدری در حال فعالیت هستند. شایان ذکر است که قبل از راه اندازی موتورخانه برای سفید کردن برنج، از نیروی آب (انرژی پاک) در اشکلک بهره گرفته می شد و با آب دانگه سفید کردن برنج انجام می شد. در اشکلک 5 آب دانگه وجود داشت که به شرح زیر به موقعیت مکانی آن ها اشاره می گردد: آب دانگه مشت یعقوب خلقی در جور محله بالاتر از پل اشکلک روخانه، میان آب دانگه متعلق به کبل عیسی محمدپور که بعدها تبدیل به منبع چای شد که در ادامه به آن اشاره خواهد شد. آب دانگه حاج رمضان توکلی در محوطه مشتی رضا رضازاده، آب دانگه کبل مسلم که کمی بالاتر از خانه بهداش
ت اشکلک در نزدیکی مسجد قرار داشت و آب دانگه مشتی محمد شعبان نژاد در نوشر که بعد از بی بالان نهر قرار داشت. فناوری قدیمی چای. در این روستا یک دستگاه تحت عنوان منبع چای وجود داشت که همانند آسیاب آبی با کمک قدرت آب نهر، برگ های پلاسیده چای را مالش می داد. خروجی آن توسط کشاورزان به منازلشان منتقل و در تشت قرار می گرفت تا خشک گردد. همچنین یک دستگاه کوچک فر برای خشک کردن چای موجود بود که با آتش زدن هیمه، برگ های چای را که قبلا در تشت های چوبی تحت عنوان لاک، با دستان کشاورزان، مالش داده شده بود، خشک می گردید. فرهنگی. مدارس اشکلک. توجه به تحصیل و گرایشی که از دوران ارباب رعیتی به دلیل عدم محدود نمودن ارباب محل، اشکلکی ها توجه ویژه ای به ادامه تحصیل فرزندانشان نشان می دادند. فرستادن فرزندان به رحیم آباد برای تحصیل که گاهی تحت تاثیر شرایط سیاسی آن زمان هم قرار می گرفت و همچنین فرستادن به شهرهای بزرگتر باعث گردید تا با پیگیری ها ساخت اولین مدرسه اشکلک به مناسبت جشن های 2500 ساله به نام مدرسه اشکانیان در مرکز اشکلک رقم بخورد که بعد از انقلاب ساختمان آن بازسازی و در حال حاضر به صورت مدرسه استثنایی فعال است. دبیرستان پسران
ه ای نیز در قبل از انقلاب در زمینی که در گذشته سل (آب بند) بود و برای آبیاری اراضی بالادست اشکلک مورد استفاده قرار می گرفت، ساخته شد و اکنون به صورت دبیرستان متوسطه اول و همچنین هنرستان فنی و حرفه ای در حال بهره برداری است. دو مدرسه دیگر نیز با اهدای زمین توسط دو خانواده ساخته شد که یکی از آن ها هنرستان دخترانه در مقوم محله به یاد زنده یاد سیدجوادهاشمی و دیگری مدرسه ابتدایی به یاد زنده یاد مهدی حمید پناه در جیر محله است که هم اکنون نیز در حال بهره برداری است. بازار اشکلک. بازار اشکلک هم در گذشته از امروز رونق بیشتری داشت. وجود یک شعبه بانک صادرات، دایر بودن خانه انصاف، و همچنین وجود بزازی، عطاری، قهوه خانه، خیاطی و نفت فروشی و برنج فروشی در آن محیط گرمی را جمع شدن بزرگان محل می داد و نشان از رونق آن بازار داشت. ثقل دکان استاد قربان که ساخت داس و داره را انجام می داد و همچنین اسب ها را نعل می کرد، پای روستائیان دیگر را هم به بازار اشکلک باز می کرد، زیرا بسیاری از روستاهای اطراف دارای ثقل دکان یا نعل بندی نبودند. مسجد و قبرستان ها. اولین مسجد در اشکلک مسجدی قدیمی و تلاردار بود که تخریب شد و به جای آن در سال 134
4 با همت آقایان اصغر صادقی، حاج حسین آقاجانپور و محمد امیری ساخته شد. ساکنین روستا هم به وسع خود در اینکار تا حدودی دخیل بودند. البته ساخت آن مسجد در انتهای کار با حمایت مالی آقای محمد امیری به اتمام رسید. این مسجد در سال 1400 با همفکری برخی از ساکنین روستا تخریب گردید و در حال ساخت است. قبرستان قدیمی اشکلک در محوطه مسجد، قرار دارد که با توجه به پر شدن آن در سال 1382 در نزدیکی مسجد قطعه زمینی خریداری و به قبرستان جدید تبدیل شد. در گذشته ها هم در جور محله قبرستان کوچکی وجود داشت که در کنار منزل آقای فرزادفر بود. البته سنگ قبری در آن موجود نبود و در حال حاضر اثری از زمینش نیست و به نظر می رسد تصرف شده باشد. ملاخانه. برای یادگیری قرآن و سواد قرآنی در گذشته ملاخانه در اشکلک دایر بود. اولین ملای اشکلک آقای ذوقی، اهل طالقان بود که در خانه مشت جواد تسلیمی ملاخانه را دایر و در همانجا سکونت داشت. سیاه اسماعیل هم از ملاهای دیگر اشکلک بود و آخرین ملا، سید احمد میر حسینی بود که در زیر ساختمان آسید باقر معصومی ملاخانه را دایر نموده بود. بازی های محلی. در این روستا بازی های متنوعی توسط بچه ها و گاهی بزرگان انجام می شد. برخ