Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
درخواست می کند. آدریانا از سطرهای پایانی متن برای حمله ای سرسختانه به شاهزاده خانم استفاده می کند، که قسم می خورد انتقام او را بگیرد. پرده چهارم. اتاقی در خانه آدریانا روز نامگذاری آدریانا است و میکونه در خانه اش منتظر بیدار شدن اوست. آدریانا غرق در خشم و حسادت است. همکارانش به ملاقاتش می آیند، برایش هدایایی می آورند و سعی می کنند او را متقاعد کنند که به صحنه بازگردد. یکی از این هدایا گردنبند الماسی است که میکونه آن را پیدا کرده و آدریانا برای کمک به پرداخت بدهی های موریتزیو گرو گذاشته بود. یک تابوت کوچک از راه می رسد. این تابوت حاوی یادداشتی از موریتزیو به همراه بنفشه هایی است که آدریانا در تئاتر به او داده بود. آدریانا، که رنجیده است، گل ها را می بوسد ("Poveri fiori") و آنها را در آتش می اندازد. موریتزیو به امید ازدواج با او وارد می شود. آنها یکدیگر را در آغوش می گیرند و موریتزیو متوجه می شود که آدریانا می لرزد. آدریانا به سرعت دچار جنون می شود و میکونه و موریتزیو - که بنفشه ها را به شاهزاده خانم هدیه داده بودند - متوجه می شوند که آدریانا مسموم شده است. برای لحظه ای، او دوباره هوشیار می شود ("Ecco la luce")
، سپس می میرد.
شوگر میوزیک () یک ناشر موسیقی خانوادگی ایتالیایی است که دفتر مرکزی آن در میلان قرار دارد. این شرکت که توسط خواننده کاترینا کازلی تأسیس شده است، از سال ۱۹۹۷ توسط پسرش فیلیپو شوگر اداره می شود. تاریخچه. شرکت شوگر میوزیک در سال ۱۹۸۹ توسط کاترینا کاسلی، پس از فروش به گروه موسیقی وارنر تأسیس شد. در حال حاضر، این شرکت به عنوان یک قطب خلاق توسط فیلیپو شوگر رئیس و مدیرعامل آن، اداره می شود و نماینده نسل سوم خانواده شوگر است. فیلیپو تنها فرزند پیرو شوگر و کاسلی چهره ای کلیدی در استعدادیابی و تولید موسیقی در ایتالیا است. کاتالوگ شوگر میوزیک شامل بیش از ۸۰ هزار عنوان است و شامل ترانه سراها و آهنگسازانی مانند انیو موریکونه، نینو روتا، لوئیس باکالوف، آرماندو ترووایولی، جانکارلو بیگاتسی، اومبرتو توزی، پائولو کونته، فرد بوسکالیونه و گلوریا بوده است. با گذشت زمان، شرکت ضبط موسیقی شوگر، ستاره های جهانی مانند آندره آ بوچلی، الیزا، ملیکا آیانه و رافائل گوالازی را کشف و پرورش داده است. امروزه، این شرکت به داشتن ۲۳ هنرمند با قراردادهای انحصاری از جمله مادام، اسپرانزا، مایکل لئوناردی، لوچو کرسی، سیسی، ان وای وی، فوئرا و کتی فوسکو
افتخار می کند. در سال ۲۰۲۵، تیزیانو فرو برای ضبط و انتشار با این ناشر قرارداد امضا کرد.
اجلاس فوق العاده عربی–اسلامی ۲۰۲۳، در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳ بین اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی در ریاض، پایتخت عربستان سعودی، به ریاست ولیعهد و نخست وزیر محمد بن سلمان برگزار شد. این جلسه فوری به دلیل جنگ غزه برگزار شد. این اجلاس به دلیل نتایج نامطلوب و تکرار سخنرانی ها و بیانیه های اجلاس های قبلی، به طور گسترده مورد انتقاد قرار گرفت. الجزایر به دلیل عدم تصویب پیشنهاداتش، این جلسه را تحریم کرد و یک هیئت نمایندگی سطح پایین اعزام نمود. پیشینه. در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، شاخه شبه نظامی حماس، مجموعه ای از حملات را علیه اسرائیل رهبری کرد که منجر به تلفات قابل توجهی شد. اسرائیل با حملات سنگین به نوار غزه به این حملات پاسخ داد. اهداف. هدف اصلی اعلام شده این نشست، مقابله با بحران جاری در غزه و مناطق همسایه آن، با توجه ویژه به شرایط رو به وخامتی که جان غیرنظامیان و ثبات منطقه ای را به خطر می اندازد، بود. این اجلاس «تجاوز اسرائیل به نوار غزه، جنایات جنگی و قتل عام های وحشیانه و غیرانسانی توسط دولت اشغالگر» را محکوم کرد و خواستار پایان دادن به محاصره غزه، اجازه دادن به کمک های بشردوستانه و توقف صادرات اسلحه به اسرائیل شد.
کاروشی یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی آماده اکران به نویسندگی و کارگردانی تاکاشی دوشر با بازی ته او یو، ایزابل می، سینتیا اریوو، تاکه هیرو هیرا، جانکارلو اسپوزیتو و بیل کمپ است. ساخت. فیلمبرداری در ژوئن ۲۰۲۵ آغاز شد و در ۶ اوت ۲۰۲۵ در ونکوور، کانادا به پایان رسید.
مونا غانِم المَرّی مسئول رسانه ای دولتی در امارات متحده عربی است و از زمان تأسیس باشگاه مطبوعات دبی در سال ۱۹۹۹ ریاست آن را بر عهده دارد. او از ۲۰۱۲، مدیرکل دفتر رسانه ای دولت دبی است. زندگی و پیشه. در سال ۱۹۹۶، او فعالیت حرفه ای خود را به عنوان هماهنگ کننده رسانه و روابط عمومی با تیم بنیان گذار جشنواره خرید دبی آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸، او مسئولیت جشنواره تابستانی دبی را بر عهده گرفت، طرحی که با هدف جذب گردشگران به دبی در ماه های تابستان راه اندازی شده بود. در سال ۱۹۹۹، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم مونا المری را مأمور تأسیس باشگاه مطبوعات دبی کرد.این باشگاه به معرفی دبی به عنوان یک مرکز رسانه ای و روزنامه نگاری کمک می کند و بستری برای گفت وگو و تبادل نظر میان خبرنگاران و حرفه ای های رسانه دربارهٔ مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فراهم می آورد. باشگاه همچنین از طریق ابتکاراتی مانند مجمع رسانه ای عرب، جایزه روزنامه نگاری عرب، مجمع رسانه ای امارات و گزارش سالانه چشم انداز رسانه ای عرب، به توسعه و حمایت از روزنامه نگاری در سطح محلی و منطقه ای می پردازد. در زمان رهبری باشگاه مطبوعات دبی، مونا المری مجمع رسانه ای عرب را ر
اه اندازی کرد که در سال ۲۰۰۱ افتتاح شد. به عنوان رئیس باشگاه مطبوعات دبی، همچنین جایزه روزنامه نگاری عرب را در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد. این جایزه هر سال توسط شیخ محمد بن راشد آل مکتوم در جریان مجمع رسانه ای عرب اهدا می شود. در سال ۲۰۱۲، او به عنوان مدیرکل دفتر رسانه ای دولت دبی منصوب شد، نهادی دولتی که مسئول مدیریت امور رسانه ای شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دبی، همچنین حمدان بن محمد آل مکتوم، ولیعهد دبی، و مکتوم بن محمد آل مکتوم، نائب حاکم دبی است. این دفتر روابط و هماهنگی ها میان دولت دبی و رسانه های محلی و بین المللی را مدیریت می کند. المرّی از سال ۲۰۰۳ از زنان حمایت کرده و از حقوق آنان دفاع می کند، از زمانی که به عنوان معاون رئیس باشگاه بانوان دبی منصوب شد. در سال ۲۰۰۶، او در تأسیس مؤسسه دبی برای زنان مشارکت داشت و به عنوان رئیس هیئت مدیره و عضو عامل فعالیت کرد. همچنین از سال ۲۰۱۵ معاون رئیس شورای امارات برای توازن جنسیتی، عضو هیئت امنای دانشگاه امارات متحده عربی و رئیس باشگاه مطبوعات دبی است. در سپتامبر ۲۰۲۴، او رهبری هیئت اماراتی را در نشست وزرای گروه بریکس در حوزه زنان که در روسیه برگزار شد، بر عهده داشت.
جوایز. در سال ۲۰۲۵، مجلهٔ "فوربس خاورمیانه" او را در فهرست ۲۰ زن عرب قدرتمند در بخش دولتی در رتبهٔ پنجم قرار داد.
سیکس اچ پی نام تجاری شرکت ZF Friedrichshafen AG برای مدل های گیربکس اتوماتیک ۶ سرعته آن (گیربکس ۶ سرعته با مبدل هیدرولیک H و مجموعه دنده های سیاره ای P) برای کاربردهای موتور طولی است که توسط شرکت تابعه ZF در ساربروکن طراحی و ساخته شده است. این گیربکس که در سال ۲۰۰۰ با نام سیکس اچ پی ۲۶ عرضه شد، اولین گیربکس اتوماتیک ۶ سرعته در یک خودروی سواری تولیدی بود. سایر تغییرات نسل اول سیکس اچ پی علاوه بر سیکس اچ پی ۲۶، سیکس اچ پی۱۹ و سیکس اچ پی ۳۲ بودند که به ترتیب ظرفیت گشتاور کمتر و بیشتری داشتند. در سال ۲۰۰۷، نسل دوم سری سیکس اچ پی با مدل های سیکس اچ پی ۲۱ و سیکس اچ پی ۲۸ معرفی شد. سیکس اچ پی ۳۴ نیز برنامه ریزی شده بود، اما هرگز به تولید نرسید. این سیستم از مکانیزم دنده Lepelletier , یک چرخ دنده خورشیدی، استفاده می کند که می تواند نسبت دنده های بیشتری را با اجزای بسیار کمتری ارائه دهد. این بدان معناست که سیکس اچ پی ۲۶ در واقع سبک تر از مدل های پنج سرعته 5HP قبلی خود است. گیربکس ۶ اسب بخاری اولین گیربکسی است که از این مفهوم مجموعه دنده ۶ سرعته استفاده می کند. آخرین گیربکس اتوماتیک ۶ اسب بخاری پس از تولید ۷٬۰۵۰٬۲۳۲ دس
تگاه، در مارس ۲۰۱۴ توسط کارخانه ساربروکن تولید شد. واحدها تولید شدند. کارخانه ZF در شانگهای به تولید موتور سیکس اچ پی برای بازار چین ادامه داد. گیربکس های فورد 6R، جی ام 6L و آیسین AWTF-80 SC بر اساس همان مفهوم مجموعه دنده ثبت اختراع شده جهانی ساخته شده اند. AWTF-80 SC تنها گیربکسی است که موتور آن به صورت عرضی نصب می شود. مشخصات. مفهوم مجموعه دنده پیشرفت. اهداف اصلی. هدف اصلی در جایگزینی مدل قبلی، بهبود مصرف سوخت خودرو با سرعت های اضافی و افزایش فاصله دنده ها بود تا امکان کاهش سرعت موتور (کاهش سرعت) فراهم شود. این طرح امکان تعویض دنده به صورت غیر متوالی را فراهم می کند - رفتن از دنده ۶ به دنده ۲ در شرایط بحرانی، تنها با تغییر یک عنصر تعویض دنده (فعال کردن کلاچ E و آزاد کردن ترمز A). وسعت. به منظور افزایش تعداد نسبت های دنده، زداف فریدریشسهافن روش طراحی مرسوم خود را که محدود به چرخ دنده های اپی سیکلیک درون خطی بود، کنار گذاشته و آن را به ترکیبی با چرخ دنده های اپی سیکلیک موازی گسترش داده است. این امر تنها به لطف طراحی به کمک کامپیوتر امکان پذیر بود و منجر به ثبت اختراع جهانی برای این مفهوم مجموعه دنده شده است.
سیکس اچ پی اولین گیربکسی است که بر اساس این الگوی جدید طراحی شده است. پس از دستیابی به نسبت های دنده اضافی تنها با اجزای اضافی، این بار تعداد اجزا باید کاهش یابد در حالی که تعداد نسبت ها همچنان افزایش می یابد. این پیشرفت در نسبت بسیار بهتر تعداد دنده ها به تعداد اجزای مورد استفاده در مقایسه با طرح های موجود منعکس شده است. مفهوم مجموعه دنده با کیفیت. نسبت دنده های ۶ تایی در تمام نسخه ها به خوبی و به طور مساوی توزیع شده است. استثنائات شامل گام بزرگ از دنده ۱ به ۲ و گام های تقریباً هندسی از دنده ۳ به ۴ و ۵ است. نمی توان آنها را بدون تأثیر بر تمام دنده های دیگر حذف کرد. از آنجایی که گام بزرگ به دلیل دهانه بزرگ به محدوده سرعت پایین تری نسبت به گیربکس های معمولی منتقل می شود، اهمیت کمتری دارد. از آنجایی که گام های دنده به دلیل دنده (های) اضافی در کل کوچکتر هستند، گام های دنده هندسی هنوز هم کوچکتر از گام های دنده مربوطه در گیربکس های معمولی هستند؛ بنابراین، در کل، نقاط ضعف خیلی قابل توجه نیستند. از آنجایی که مفهوم مجموعه دنده انتخاب شده در مقایسه با گیربکس های ۵ سرعته تا ۲ جزء صرفه جویی می کند، مزایا به وضوح بر معا
یب آن غلبه می کند. این خودرو دارای قفل مبدل گشتاور برای هر ۶ دنده جلو است که می تواند در حالت سکون کاملاً غیرفعال شود و تا حد زیادی شکاف بهره وری سوخت بین خودروهای دارای گیربکس اتوماتیک و دستی را کاهش دهد. در یک مجموعه دنده Lepelletier، یک مجموعه دنده سیاره ای معمولی و یک مجموعه دنده Ravigneaux کامپوزیتی با هم ترکیب شده اند تا هم اندازه و وزن و هم هزینه های تولید کاهش یابد. مانند تمام گیربکس های ساخته شده با Lepelletier، گیربکس "سیکس اچ پی" نیز از نسبت دنده مستقیم صرف نظر می کند و بنابراین یکی از معدود مفاهیم گیربکس اتوماتیک بدون چنین نسبت دنده ای است. نقص ها. مشکلات این انتقال به خوبی شناخته شده است. [ "" ] این گیربکس، مبدل گشتاور را در تمام چرخ دنده ها قفل می کند و باعث افزایش سایش می شود. در کنار محفظهٔ گیربکس آب بندی شده و "روغن مادام العمر"، برخی افراد خرابی فاجعه بار گیربکس را تجربه کرده اند. مالکان گزارش می دهند که وقتی روغن پس از ۵۰ هزار مایل شروع به خراب شدن می کند، مشکلات تعویض دنده رخ می دهد، از این رو مشکلات تعویض دنده رایج است. همچنین مشکلاتی در بلوک شیر و سلونوئیدها وجود دارد [ "" ] وقتی این نقص
شروع به رخ دادن می کند، کیفیت و سرعت تعویض دنده، انتقال گشتاور و حتی از دست دادن توانایی درگیر شدن دنده ها می تواند رخ دهد. این مشکلات باعث شد گروه فولکس واگن گارانتی تمام خودروهای مجهز به این گیربکس را به ۱۰۰۰۰۰ مایل یا ۱۰ سال افزایش دهد. کاربردها. نسل اول · ۲۰۰۰. ۶ اسب بخار 19A. موتور "سیکس اچ پی 19A" نوعی از موتور "سیکس اچ پی ۱۹" برای کاربردهای چهار چرخ محرک (A llrad، تمام چرخ) است. این موتور توسط گروه فولکس واگن برای برخی از مدل های چهار چرخ محرک دائمی استفاده می شد. ۶ اسب بخار ۲۶. موتور "سیکس اچ پی ۲۶" نسخه اولیه بود و برای اولین بار توسط بی ام و سری 7 (E65) در سال ۲۰۰۱ مورد استفاده قرار گرفت. در ابتدا فقط توسط برندهای لوکس استفاده می شد، بعداً در هیوندای جنسیس V8 مدل ۲۰۰۹ نیز موجود بود. بسته به کاربرد و برند، چندین نسخه از "سیکس اچ پی ۲۶" موجود است: "سیکس اچ پی ۲۶"، "سیکس اچ پی 26A" و "سیکس اچ پی 26X". فورد نسخه های مخصوص به خود را توسعه داده است ("فورد 6R) ۶۰" و "فورد ۶R ۸۰") بر اساس موتور "سیکس اچ پی ۲۶." بنابراین، برخی از خودروهای فورد در این لیست قرار نخواهند گرفت. ۶ اسب بخار ۲۶ آمپر. "سیکس اچ پی 2
6A" نوعی از "سیکس اچ پی ۲۶" برای کاربردهای چهار چرخ محرک (A llrad، تمام چرخ) است. این مدل توسط گروه فولکس واگن برای برخی از مدل های چهار چرخ محرک دائمی استفاده شده و دارای یک دیفرانسیل مرکزی از نوع TORSEN و دیفرانسیل جلوی باز در مجموعه گیربکس است. ۶ اسب بخار ۲۶X و ۶ اسب بخار ۲۶Z. مدل های "سیکس اچ پی 26X" و "سیکس اچ پی 26Z" نیز از دیگر مدل های "سیکس اچ پی ۲۶" هستند که برای سیستم های چهار چرخ محرک نیز مناسبند. این گیربکس برای خودروهای چهار چرخ محرک با جعبه دنده کمکی جداگانه مناسب است (X مخفف 4WD خارجی است). ۶ اسب بخار ۳۲ آمپر. "سیکس اچ پی 32A" نوعی از "سیکس اچ پی ۳۲" برای کاربردهای چهار چرخ محرک (A llrad، تمام چرخ) است. نسل دوم · ۲۰۰۷. ۶ اسب بخار ۳۴. موتور "سیکس اچ پی ۳۴" برای کاربردهای با خروجی بالا برنامه ریزی شده بود. از آنجایی که جانشین 8HP در شرف عرضه بود و نوآوری ها معمولاً ابتدا در بخش خودروهای لوکس معرفی می شوند، موتور "سیکس اچ پی ۳۴" هرگز به تولید نرسید.
«شب بخیر مستر بین» سیزدهمین قسمت از مجموعه تلویزیونی بریتانیایی "مستر بین" است که توسط تولیدات تایگر اسپکت و تلویزیون تیمز برای تلویزیون سنترال ایندیپندنت تولید شده است. این قسمت نخستین بار در روز سه شنبه، ۳۱ اکتبر ۱۹۹۵ از شبکه آی تی وی پخش شد. داستان. بخش اول. مستر بین بعد از اینکه دستش در یک قوری گیر می کند، به بیمارستان می رود. او با پارک بد خودرویش جلوی یک آمبولانس را می گیرد، در صف تقلب می کند و بی ادبانه صندلی یک پیرمرد را می گیرد. در طول انتظار، او بیمار مصدومی که کنارش نشسته را آزار می دهد و وقتی برای چک کردن ساعت تصادفاً دست گیر کرده اش را نمایان می کند، مورد تمسخر قرار می گیرد. بین که از انتظار طولانی کلافه شده است، شماره اش را با یک شماره پایین تر عوض می کند و سعی می کند در شمارنده دیجیتال دست کاری کند، اما بیمار دیگری جلوی او را می گیرد. او پس از به خواب رفتن، شماره اش را گم می کند و مجبور می شود یک شماره جدید بگیرد. او که از شماره بالایش ناراحت است، آن را به سطل آشغال می اندازد اما دست دیگرش گیر می کند. او در نهایت مجبور می شود با دهانش یک شماره دیگر بردارد و در حالی که هنوز دستش گیر است، دور می
شود. بخش دوم. بین از قلعه وینزر دیدن می کند و چندین عکس می گیرد. با دیدن یک سرباز گارد ملکه، او سرباز را با گل تزئین می کند، سبیلش را کوتاه می کند و تدی را از سرنیزه اش آویزان می کند. سرباز سعی می کند بی حرکت بماند که این کار دشوار است، به خصوص وقتی که بین شروع به تمیز کردن ماشه تفنگش می کند. درست در لحظه ای که بین زمان سنج دوربین را برای عکس گرفتن تنظیم می کند، سرباز با قدم نظامی از آنجا دور می شود که باعث کلافگی بین می شود. آن شب، بین برای خوابیدن مشکل دارد. بعد از اینکه روش های مختلف را بی نتیجه امتحان می کند، شروع به شمردن گوسفندان یک عکس می کند و پس از چند بار تلاش ناموفق برای شمردن دستی، از یک ماشین حساب استفاده می کند. دیدن عدد روی ماشین حساب بالاخره او را به خواب می برد. بعد از تیتراژ پایانی، او در خواب از تخت می افتد. تولید. آهنگ اصلی قسمت، که با صدای گروه کر کلیسای جامع مسیح، آکسفورد ضبط شده بود و برای نخستین بار در "ضربه اول را بزن، مستر بین" پخش شد، در تیتراژ آغازین و پایانی این قسمت به نمایش درآمد. بخش اول این قسمت در بیمارستان ملی اعتدال در کمدن، لندن فیلم برداری شد که از سال ۱۹۹۰ به طور دائمی ب
سته شده و در سال ۲۰۱۸ تخریب شده بود. سکانس های استودیویی نیز در استودیوهای تدینگتون و با حضور تماشاگران زنده ضبط شدند.
قتل سرجیو راملی یک جرم سیاسی بود که در سال ۱۹۷۵ در میلان، ایتالیا و در جریان درگیری های خشونت آمیز و گاه مرگبار میان راست گرایان و چپ گرایان در این کشور رخ داد. زمینه اجتماعی و سیاسی. پس از جنبش های صنعتی ۱۹۶۹–۷۰ در شمال ایتالیا، اعتراض های مدنی و تظاهرات اغلب به درگیری های خشونت آمیز میان شبه نظامیان چپ گرا و نیروهای پلیس دولتی منجر می شد. در نوامبر ۱۹۶۹، پلیس آنتونیو آنارومّا هنگام خدمت در یک تظاهرات سازمان یافته توسط گروه مائوئیستی "اتحادیه کمونیست های ایتالیا (مارکسیست-لنینیست)" کشته شد. کمی بعد، در ۱۲ دسامبر همان سال، تروریست های راست گرا یک بمب را در بانکا ناتسیوناله دل آگریکولتورا در نزدیکی دوئومو منفجر کردند که ۱۷ کشته و ۸۸ زخمی برجای گذاشت. در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۹، جوزپه پینلی، عضو انجمن آنارشیستی "Ponte della Ghisolfa" در میلان، در حالی که در بازداشت پلیس ایتالیا بود جان باخت. در همان سال، در رم، پائولو روسی، دانشجوی ۱۹ ساله و عضو حزب کمونیست ایتالیا، پس از پرتاب از پنجره دانشگاه به دست گروهی از راست گرایان افراطی کشته شد. قتل. در ۱۳ مارس ۱۹۷۵، سرجیو راملی، دانش آموز ۱۸ ساله دبیرستان فنی «ایتالیانو»، که ب
ا جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) همدلی داشت، توسط گروهی از اعضای "آوانگاردیا اپرایا" مورد حمله قرار گرفت. او را به زمین انداختند و با آچار و میله های آهنی به شدت مجروح کردند. راملی پس از ۴۷ روز کما، در ۲۹ آوریل ۱۹۷۵ درگذشت. تشییع و واکنش ها. تشییع جنازهٔ راملی به یکی از بزرگ ترین مراسم های سیاسی دهه ۱۹۷۰ در میلان تبدیل شد. هزاران نفر، از جمله بسیاری از راست گرایان و نئوفاشیست ها، شرکت کردند. درگیری های خیابانی میان هواداران چپ و راست در حاشیه مراسم رخ داد. رسانه ها و سیاستمداران این قتل را نشانه ای از اوج خشونت ایدئولوژیک دانستند که کشور را به سمت سال های سرب کشاند. محاکمه ها. در دهه ۱۹۸۰، هشت نفر از اعضای "آوانگاردیا اپرایا" به اتهام قتل راملی محاکمه شدند. برخی به حبس های طولانی مدت محکوم شدند، در حالی که دیگران پس از سال ها دادرسی آزاد شدند. پیامدها. قتل راملی شکاف میان راست و چپ افراطی را در ایتالیا عمیق تر کرد. بسیاری از اعضای جنبش اجتماعی ایتالیا این رویداد را نمادی از «شهادت جوانان راست گرا» معرفی کردند. در مقابل، برخی گروه های چپ گرا سال ها بعد این اقدام را «اشتباه سیاسی» دانستند. در دهه های بعد، نام راملی
بارها در مراسم و تجمعات سیاسی راست افراطی مطرح شد و به یکی از نمادهای حافظه تاریخی نئوفاشیست ها تبدیل گشت. پشیمانی و بازاندیشی گذشته. در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، برخی از عاملان قتل، از جمله مارکو کوستا و جوزپه فراری براوو، در مصاحبه ها و کتاب ها ابراز پشیمانی کردند. آنان گفتند که خشونت سیاسی دهه ۱۹۷۰ انتخابی اشتباه و بی ثمر بوده است.
«اسکامپولو ۵۳» فیلمی محصول سال ۱۹۵۳ به کارگردانی جورجو بیانکی است که براساس رمان کمدی موفق و مشهور داریو نیکودمی ساخته شده است. فیلم در دو کشور ایتالیا و فرانسه فیلمبرداری شده، و نخستین بار در ۸ مارس ۱۹۵۵ در کشور پرتغال به نمایش درآمد. طرح داستان. دختر جوان به نام «اسکامپولو»، که در خیابان های رم گلفروشی می کند، به طور تصادفی با مهندسی آشنا می شود که با معشوقه ای غیرقابل تحمل زندگی می کند. مرد که پس از جریانات فروان از معشوقه خود دلزده شده است، زمانی که باید برای کار به ساردینیا نقل مکان کند، اسکامپولو جوان را که منتظر هیچ چیز دیگری نبود، با خود می برد. بازیگران. ماریا فیوره در نقش اسکامپولو آنری ویدال در نقش مهندس تیتو اسکاکی کوستا گرکو در نقش خانم برنینی پائولو استوپا در نقش آقای برنینی جورجت انیس (Georgette Anys) در نقش اتوکش آرلت پواریه (Arlette Poirier) در نقش فرانکا پائولو پانلی در نقش اوراتزیو برونلو بووو در نقش آگوستا اومبرتو اسپادارو در نقش کمیسر جوزپه پورلی ناندو برونو گالئاتسو بنتی Ada Colangeli Nerone Locatelli la barboncina Jolly تولید و توزیع. این فیلم توسط لورنتزو پگورارو برای شرکت ایتالیایی پگ
پرودوژنه فیلم، به همراه شرکت تولید فرانسوی سیته، تهیه شده است. توزیع فیلم در ایتالیا نیز برعهده شرکت E.N.I.C. بود. موسیقی. آهنگسازی فیلم را آهنگساز نامی ایتالیایی، نینو روتا، برعهده داشته است. رهبری موسیقی را فرانکو فرارا و مهندسی صدا را برونو بروناچی و آلبرتو بارتولومی برعهده داشتند. گیشه سینما. فروش گیشه فیلم تا ۳۱ مارس ۱۹۵۹ به ۱۵۲,۴۵۳,۶۱۹ لیره ایتالیای آن زمان (معادل حدود ۲.۷ میلیون دلار سال ۲۰۲۵) رسید.
آتش سوزی پریماواله () یک حملهٔ سیاسی آتش سوزی عمدی بود که در سال ۱۹۷۳ در رم رخ داد. این رویداد به مرگ دو نفر منجر شد. پیش زمینه. در ۱۲ آوریل ۱۹۷۳، در میلان، افسر پلیس آنتونیو مارینو از "ریپارتو موبیله" در جریان تظاهراتی که توسط جنبش اجتماعی ایتالیا (یک جنبش نئوفاشیستی ایتالیایی) علیه «خشونت سرخ» برگزار شده بود، در حال انجام وظیفه بود. بین پلیس و تظاهرکنندگان درگیری هایی رخ داد و گروهی به خرابکاری و حمله به ایستگاه پلیس با پرتاب نارنجک دستی دست زدند. یکی از نارنجک ها در نزدیکی مارینو منفجر شد و او فوراً کشته شد. حمله. در ساعات اولیهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۷۳، خانهٔ ماریو ماتئی، یکی از رهبران محلی جنبش اجتماعی ایتالیا و کارمند شهرداری رم، هدف حمله قرار گرفت. مهاجمان بنزین بر در و پنجرهٔ خانه ریختند و آن را به آتش کشیدند. ماریو و همسرش، همراه با شش فرزندشان، در داخل خانه گرفتار شدند. دو پسر خانواده، ویرجیلیو ماتئی (۲۲ ساله) و اشتفانو ماتئی (۸ ساله)، در آتش سوزی جان باختند. بقیهٔ اعضای خانواده به شدت آسیب دیدند اما زنده ماندند. صحنهٔ سوختگی و مرگ دلخراش ویرجیلیو و اشتفانو موجی از شوک عمومی در سراسر ایتالیا ایجاد کرد. پیامده
ا. تحقیقات اولیه بر روی گروه های چپ افراطی متمرکز شد. در سال ۱۹۷۵ سه نفر از اعضای قدرت کارگری (Potere Operaio) به نام های آکیله لولو، ماریو کلآوو و مانلیو گریلو به اتهام دست داشتن در این حمله محاکمه شدند. لولو پس از مدتی متواری شد و گریلو و کلآوو نیز در روند دادرسی طولانی مدت چند بار تبرئه و دوباره متهم شدند. این آتش سوزی به یکی از رویدادهای شاخص سال های سربی (ایتالیا) تبدیل شد و به افزایش خشونت سیاسی و دوقطبی شدن جامعهٔ ایتالیا میان گروه های راست و چپ افراطی دامن زد. رسانه ها آن را «نقطهٔ عطفی در جنگ داخلی سرد ایتالیا» توصیف کردند. یادمان. هر ساله مراسمی برای یادبود ویرجیلیو ماتئی و اشتفانو ماتئی در محلهٔ پریماواله برگزار می شود. این یادبودها اغلب محل بحث های سیاسی میان جناح های راست و چپ ایتالیا بوده است. در پنجاهمین سالگرد این رویداد در سال ۲۰۲۳، رئیس جمهور ایتالیا سرجو ماتارلا در پیامی این حادثه را «نمادی از زخم های عمیق سال های سربی» توصیف کرد و خواستار اتحاد ملی برای جلوگیری از تکرار خشونت های سیاسی شد.
مریم احمد الحَمّادی سیاستمدار اماراتی است. او دبیرکل شورای وزرا از ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ و وزیر دولت از ۷ فوریهٔ ۲۰۲۳ است. او از برجسته ترین مدیران دولتی امارات است و نقش مهمی در تهیه و پیگیری چشم انداز امارات ۲۰۲۱، توسعهٔ سیستم مدیریت عملکرد دولتی و ایجاد سامانهٔ جامع برای تعالی دولتی داشته است. زندگی و پیشه. مریم بنت احمد الحمادی دارای مدرک کارشناسی مهندسی و کارشناسی ارشد در مدیریت کیفیت جامع است و عضو انجمن برنامه ریزی استراتژیک و شورای ورزشی دبی می باشد. از حدود سال ۲۰۰۰ در بخش های دولتی و خصوصی حضور دارد و در زمینه های توسعه دولت، برنامه ریزی استراتژیک، مدیریت عملکرد، تعالی دولتی، مدیریت خدمات و عملیات و توسعه ساختارهای سازمانی در شهرداری دبی و شرکت امارات جهانی آلومینیوم فعالیت کرده است. در دفتر ریاست شورای وزرا در وزارت امور شورای وزرا، او مسئول تهیه، توسعه و پیگیری دستور کار ملی برای چشم انداز امارات ۲۰۲۱ بود و همچنین نظارت بر اجرای استراتژی های نهادهای فدرال از طریق طراحی و توسعهٔ سیستم مدیریت عملکرد دولتی برای دولت امارات و ایجاد چارچوب کاری هوشمند و شفاف برای عملکرد به منظور تحقق چشم انداز امارات ۲۰۲۱، دست
ور کار ملی، استراتژی های نهادهای دولتی و ارزیابی عملکرد مهم ترین طرح ها و ابتکارات دولتی را بر عهده داشت. او همچنین بر نظارت بر عملکرد خدمات دولتی و پیشرفت در نوآوری دولتی از طریق ایجاد و اجرای سیستم های شاخص عملکرد و گزارش های عملکرد که نشان دهنده دستاوردها در این حوزه ها بود، نظارت داشت. مطالعات مرتبط با منابع انسانی در دولت مانند مطالعات رضایت شغلی، انرژی مثبت در محیط کار، وفاداری و هم سویی کارکنان و دیگر موضوعات مرتبط را مدیریت کرد. الحمادی همچنین سامانه ای جامع برای تعالی دولتی در سطح کشور طراحی و توسعه داد و از آن به عنوان ابزار یکپارچه برای توسعه، برتری و پیگیری عملکرد دولت استفاده کرد و نظارت بر اجرای آن و تعمیم آن در سطح کشور و جهان داشت. او سمت هماهنگ کننده کل برنامهٔ شیخ خلیفه برای تعالی دولتی و نظارت بر تمامی شاخه های جایزهٔ محمد بن راشد برای عملکرد دولتی برجسته را بر عهده داشته است. در فوریهٔ ۲۰۲۳ به عنوان وزیر دولتی در حکومت امارات متحده عربی منصوب شد و از سال ۲۰۲۰ سمت دبیرکلی شورای وزرا را بر عهده دارد.
بالاد شماره ۴ در فا مینور اپوس ۵۲، اثری از فردریک شوپن هست که در قالب بالاد و برای پیانو نوشته شده هست. شوپن این اثر را در سال ۱۸۴۲ نوشت، در سال ۱۸۴۳ منتشر کرد. بالاد شماره ۴، آخرین بالادی بود که شوپن منتشر کرد. در نظر بسیاری از پیانیست ها، این بالاد، هم به لحاظ فنی و هم به لحاظ موسیقایی، دشوارترین بالاد شوپن هست. همچنین این بالاد، با مدت زمان تقریبی ۱۰ تا ۱۲ دقیقه، طولانی ترین بالاد شوپن هست. بالاد شماره ۴ عموماً یکی از شاهکار موسیقی قرن نوزدهم محسوب می شود. پیش زمینه. دربارهٔ شرایط ساخت این قطعه نوشته چندانی وجود ندارد. با اینحال ظاهراً شوپن مدت کوتاهی پس از اتمام ساخت بالاد شماره ۳ در دسامبر ۱۸۴۲، بالاد شماره ۴ را تکمیل کرد و آن را به همراه پولونز قهرمانه و اسکرتسو شماره ۴ در انتشارات برایتکپف و هرتل چاپ کرد. شوپن این قطعه را به بارونس شارلوت دو روچیلد تقدیم کرد؛ فردی که شوپن را برای نواختن پیانو به منزلش دعوت، و او را به اشراف معرفی کرده بود. طبق ادعای آلفرد کورتو، شوپن بالاد شماره ۴ را با الهام از یکی از اشعار آدام میتسکیه ویچ نوشت. ساختار. قطعه در گام دو ماژور آغاز و پس از هفت میزان اولیه، تم ابتدایی نو
اخته می شود. این تم ۴ بار دچار تغییرات، و آراسته به کنترملودی و فیوریتورا نوکتورنمانند می شود. با گسترش تم دوم و درهم تنیدگی آن به تم اول، ساختار قطعه پیچیده تر، و تنش ایجاد می شود. شوپن با درهم تنیدگی و بسط همزمان این دو تم، توانست که هم از فرم سونات وهم از فرم واریاسیون استفاده کند. قطعه با مجموعه ای از آکوردهای فورتیس سیمو و با آکسان، و سپس پنج میزان پیانوسیمو و آرام ادامه می یابد و درنهایت با کودا بسیار سریعی به پایان می رسد که کنترپوان پرشوری هست. بالاد شماره ۴ مشخصا ساختار پیچیده ای دارد.
بندر غزه بندری کوچک در نزدیکی منطقه ریمال شهر غزه، غزه است. این بندر، بندر اصلی قایق های ماهیگیری فلسطینی و پایگاه پلیس دریایی فلسطین، شاخه ای از نیروهای امنیت ملی فلسطین، است. طبق پیمان اسلو ۲، فعالیت های پلیس دریایی فلسطین به ۶ مایل دریایی از ساحل محدود شده است. از سال ۲۰۰۷، بندر غزه به عنوان بخشی از محاصره نوار غزه، تحت محاصره دریایی اسرائیل قرار داشته و فعالیت های این بندر به ماهیگیری در مقیاس کوچک محدود شده است. تاریخچه. نوار غزه. نوار غزه تحت محاصره شدید زمینی، هوایی و دریایی قرار دارد. با مساحت کل ۳۶۲ کیلومتر مربع، سیستم حمل و نقل در این نوار با تنها در وضعیت بدی قرار دارد. از جاده های اصلی، از جاده های منطقه ای، و از جاده های محلی. قبلاً نوار غزه یک فرودگاه کوچک در رفح داشت، اما این فرودگاه در سال ۲۰۰۱ توسط اسرائیل تخریب شد. این بندر توسط تشکیلات خودگردان فلسطین ساخته شد. مایوما. در گذشته، بندر مائوما یا "ال مینه" (به عربی به معنای "بندر") در این منطقه قرار داشت. در اواخر دوران عثمانی، پیر ژاکوتین این مکان را در نقشه خود از سال ۱۷۹۹، "ماژوماس" نامید. در سال ۱۸۸۳، سازمان بررسی فلسطین غربی، خاطرنشان کرد