Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیپ (۱۹۸۰) خلاصه شده است. هاگبرگ های برگ مانند از ساقه رشد می کنند و "زئوسپور" () تولید می کنند. آلاریا اسکولنتا ممکن است "فلوروتانین" () و لیپیدهای اکسید شده () را به عنوان عملکردهای محافظتی در برابر پرتوافشانی کنشگر فوتوسنتزی و فرابنفش تولید کند. این گیاه میزبان قارچ بیماریزا "فیکوملینا لامیناریا" ( ) است.
عبدالمهدی کشفی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده چابهار در مجلس شورای ملی حضور داشت.
دیدگاه های منظم سازی در ماشین های بردار پشتیبان راهی برای تفسیر ماشین های بردار پشتیبان (SVM) در زمینه سایر الگوریتم های یادگیری ماشینی مبتنی بر منظم سازی ارائه می کنند. الگوریتم های ماشین بردارپشتیبان داده های باینری را با هدف برازش داده های مجموعه آموزشی به گونه ای دسته بندی می کنند که میانگین تابع هزینه هینج و نرم L2 وزن های آموخته شده را به حداقل برساند. این استراتژی از بیش برازش از طریق منظم سازی تیخونوف و در مفهوم نرمL2 جلوگیری می کند و همچنین با به حداقل رساندن انحراف و واریانس تخمین گر ما از وزن ها مطابقت دارد. برآوردگرهایی با میانگین مجذور خطای کمتر، زمانی که داده های دیده نشده داده می شوند، بهتر پیش بینی می کنند یا بهتر تعمیم می دهند. به طور خاص، الگوریتم های تنظیم تیخونوف یک مرز تصمیم گیری تولید می کنند که میانگین خطای مجموعه آموزشی را به حداقل می رساند و مرز تصمیم گیری را محدود می کند که بیش از حد پیچیده نباشد یا بیش برازش روی داده های تمرین نداشته باشدو اینکار را از طریق یک وزن ها تنظیم کند. خطاهای آموزش و مجموعه تست را می توان بدون انحراف و به روشی منصفانه با استفاده از صحت، دقت، Auc-Roc، دقت و
بازیابی و سایر معیارها اندازه گیری کرد. دیدگاه های منظم سازی در ماشین های بردار پشتیبان، ماشین بردارپشتیبان را به عنوان یک مورد خاص از منظم سازی تیخونوف، به ویژه منظم سازی تیخونوف با از تابع هزینه هینج برای یک تابع هزینه، تفسیر می کند. این یک چارچوب نظری برای تجزیه و تحلیل الگوریتم های ماشین بردارپشتیبان و مقایسه آن ها با الگوریتم های دیگر با اهداف مشابه فراهم می کند: تعمیم بدون بیش برازش. ماشین بردارپشتیبان اولین بار در سال ۱۹۹۵ توسط کورینا کورتس و ولادیمیر واپنیک پیشنهاد شد و به صورت هندسی به عنوان روشی برای یافتن ابرصفحه ها که می تواند داده های چند بعدی را به دو دسته تقسیم کند، ارائه شد. این تفسیر هندسی سنتی ازماشین بردارپشتیبان شهود مفیدی را در مورد نحوه کار ماشین بردارپشتیبان ارائه می دهد، اما ارتباط با سایر تکنیک های یادگیری ماشینی برای جلوگیری از تطبیق بیش از حد، مانند منظم سازی، توقف اولیه، پراکندگی و استنتاج بیزی دشوار است. با این حال، هنگامی که کشف شد که ماشین بردارپشتیبان نیز یک مورد خاص از منظم سازی تیخونوف است، دیدگاه های منظم سازی در ماشین بردارپشتیبان تئوری لازم را برای تطبیق ماشین بردارپشتیبان
در کلاس وسیع تری از الگوریتم ها ارائه کرد. این امکان مقایسه دقیق بین ماشین بردارپشتیبان و سایر اشکال منظم سازی تیخونوف را فراهم کرده است، و دلیل نظری را برای اینکه چرا استفاده از تابع هزینه ماشین بردارپشتیبان، یعنی از تابع هزینه هینج، سودمند است، را فراهم کرده است. در چارچوب تئوری یادگیری آماری، الگوریتم یک استراتژی برای انتخاب یک تابع است formula_1 یک مجموعه آموزشی داده شده است formula_2 از ورودی ها formula_3 و برچسب های آنها formula_4 (برچسب ها معمولاً هستند formula_5). استراتژی های تنظیم با انتخاب تابعی که متناسب با داده ها است، اما خیلی پیچیده نیست، از بیش برازش جلوگیری می کند. به طور مشخص: جایی که formula_7 یک فضای فرضی از توابع است، formula_8 تابع هزینه است، formula_9 یک نرم در فضای فرضی توابع است، و formula_10 پارامتر منظم سازی است. چه زمانی formula_7 یک هسته بازتولید فضای هیلبرت است، یک تابع هسته وجود دارد formula_12 که می تواند به صورت یک نوشته شود formula_13 ماتریس مثبت - معین متقارن formula_14 . توسط قضیه معرفی کننده، خواص ویژه تابع هزینه هینج. ساده ترین و شهودی ترین تابع هزینه برای دسته بندی، هزی
نه-طبقه بندی-اشتباه یا هزینه ۰–۱ است که اگر ۰ است formula_16 و ۱ اگر formula_17 ، یعنی تابع پله ای هویساید روی formula_18 . با این حال، این تابع هزینه محدب نیست، در نتیجه پیدا کردن مینیمم مسئله منظم سازی از نظر محاسباتی بسیار دشوار است؛ بنابراین، ما به دنبال جایگزین های محدب برای هزینه ۰–۱ هستیم. هزینه هینج، formula_19 ، جایی که formula_20 ، چنین محدبی را فراهم می کند. در واقع، هزینه هینج، بهترین کران محدب بالایی به تابع هزینه-طبقه بندی-اشتباه ۰–۱ است، و با داده های بی نهایت، راه حل بهینه بیز را برمی گرداند: مسئله تنظیم تیخونوف را می توان نشان داد که با فرمول مرسوم ماشین بردارپشتیبان وبیان آن با تابع هزینه هینج معادل است. تابع هزینه هینج در آن به صورت زیر است. جایی که formula_20 ، مسئله تنظیم می شود. ضرب در formula_25 نتیجه می دهد: با formula_27 ، که معادل مسئله کمینه سازی استاندارد ماشین بردارپشتیبانی است.
رضا کورانلو سیاست مدار ایرانی است، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده چاراویماق در مجلس شورای ملی حضور داشت.
روح الله قاضی زاده سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده خرم آباد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
دومینگو دروموند (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
روبرتو بایلی (؛ ۱۰ اوت ۱۹۵۲ – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
خوسه کروس (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
سلسو گویتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
جیمی استوارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
خیلبرتو یروود (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال الچه، و باشگاه فوتبال رئال وایادولید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
کارلوس کابایرو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
اکتور سلایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
خوان کروس موریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
پرودنسیو نورالس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
داوید بوئسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
یائومبایوو (به لاتین: Yaumbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
وصلت مجموعه تلویزیونی ساخت کشور ترکیه در ژانر درام و اکشن به کارگردانی مورات اونبول و باریش یوش و نویسندگی بطول یاگساگان است. پخش آن در شبکه تلویزیونی تی آرتی ۱ ترکیه در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۹ آغاز شد. بازیگرانی همچون قدیر دوغلو، دوریم اوزکان، مهمت اوزگور، امید کانتارجیلار و اونور سعید یاران به ایفای نقش پرداخته اند. این مجموعه تلویزیونی، متشکل از ۲ فصل، پس از انتشار قسمت ۴۴ در ۹ مارس ۲۰۲۰ به پایان رسید. بازیگران اصلی این فیلم قدیر دوغلو در نقش "عزیز کورکمازر" و "دوریم اوزکان" در نقش فریده چائلار است. خلاصهٔ داستان. عزیز، صاحب و وارث شرکت خانوادگی شان است. فریده دختری است که زندگی آرامی دارد و برای تأمین زندگی خانواده اش در یک بوتیک مشغول به کار می شود. او شاهد یک قتل است که عزیز مرتکب شده و می خواهد او را به پلیس معرفی کند. عزیز هم می خواهد که جلوی او را بگیرد؛ اما آن ها کم کم به هم علاقه مند می شوند.
شهرستان بوزدیاکسکی (به لاتین: Buzdyaksky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
لی مین جی (؛ زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در فیلم های کوتاه همچون "فردا می بینمت" (۲۰۱۱) و "امن" (۲۰۱۳) آغاز کرد و به عنوان نقش اصلی در فیلم های مستقل "پایان حیوان" (۲۰۱۱) و "جین" (۲۰۱۶) و مجموعه تلویزیونی "کارآگاهان دبیرستان دخترانه" (۲۰۱۴) ایفای نقش کرده است.
دانشگاه بین المللی المدینه (MEDIU ; ) یک مؤسسه آموزشی مستقل در مالزی است. این سازمان در سال ۲۰۰۶ بر اساس اصول و ارزش های اسلامی تأسیس شد. دانشگاه المدینه دارای مجوز از وزارت آموزش عالی (MOHE) دولت مالزی است. برنامه های آن توسط آژانس صلاحیت مالزی (MQA) تأیید شده است. هدف این دانشگاه توسعه دانش و تبادل فکری مطابق با سطح بین المللی است.
چامالانگ کولام (به لاتین: Chamalang Kulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان شمالی (سری لانکا) واقع شده است.
پیسمانتاماک (به لاتین: Pismantamak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
قاتل (کره ای: 살수) یک فیلم اکشن-درام تاریخی محصول ۲۰۲۳ سینمای کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی کواک جونگ دئوک با بازی شین هیون-جون، لی مون-شیک و کیم مین کیونگ است. فیلم داستان لی نان، بهترین شمشیرزن چوسون را در مقابل سرنوشتی غیرقابل برگشت در دنیایی پر از هرج و مرج به تصویر می کشد. این فیلم در ۲۲ فوریه ۲۰۲۳ در سینماهای کره جنوبی اکران شد.
لی کیونگ می (؛ ؛ زادهٔ دسامبر ۱۹۷۳) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. زندگی شخصی. لی کیونگ می در سال ۲۰۱۸ با پیرس کنران، روزنامه نگار فیلم و تهیه کنندهٔ ایرلندی-سوئیسی که از سال ۲۰۱۲ در سئول ساکن بوده است، ازدواج کرد.
شین سو یون (؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "سلام خداحافظ مامان!"، "خانواده مهربان" و "دنیای متأهلی" شناخته می شود.
دیپاپ یک شرکت تجارت الکترونیک اجتماعی همتا به همتا واقع در لندن است و دفاتر دیگری در منچستر، میلان و نیویورک سیتی نیز دارد. این شرکت در حال گسترش دادن خدمات خود به سرتاسر جهان است و اکنون در کشورهایی مانند ایالات متحده ، بریتانیا ، استرالیا ، نیوزیلند و ایتالیا رواج یافته است. دیپاپ به کاربران امکان خرید و فروش اقلامی را می دهد که در تولید بیشتر آنها از لباس های وینتج و قدیمی استفاده می شود. تاریخچه. دیپاپ در سال ۲۰۱۱ توسط کارآفرینی به نام سایمن بکرمن در یک مرکز استارتاپ راه اندازی کسب و کار در ایتالیا تاسیس شد. پائولو باربریس و نانا بیانکا دو نفر از اولین سرمایه گذاران این پلتفرم در سال ۲۰۱۲ با سرمایه گذاری اولیه بودند. مقر این شرکت در سال ۲۰۱۲ به لندن منتقل شد. دیپاپ فعالیت خود را گسترش داد و دفاتر دیگری در میلان و نیویورک سیتی راه اندازی کرد. بکرمن در اکتبر ۲۰۱۳ یک میلیون یورو سرمایه جمع آوری کرد و فاروئی رانر ریستروپ را به عنوان مدیرعامل جدید معرفی نمود. در سال ۲۰۱۵، دیپاپ سرمایه گذاری ۸ میلیون دلاری دیگری را از بالدرتون کپیتال و هولتس برینک ونچرز تامین کرد. اکثر کاربران فعال Dدیپاپ در بریتانیا، استرالیا،
ایالات متحده و ایتالیا قرار دارند. در مارس ۲۰۱۶، مدیر عامل سابق، رونار رایزتروپ، اظهار داشت که رشد دیپاپ از طریق دهان به دهان به دست آمده است. دیپاپ حامی رسمی برنامه Vans Warped Tour در سال ۲۰۱۶ بود. در ژوئن ۲۰۱۹، دیپاپ ۶۲ میلیون دلار در سری C از جنرال آتلانتیک جمع آوری کرد تا بودجهٔ توسعه ٔ آن را تامین کند. سرمایه گذاران قبلی HV هولتس برینک ونچرز، بالدرتون کییتال ، کریندام، اکتاپوس ونچرز ، تمپوکمپ و سباستین زیمیاتکوسکی نیز در این کار شرکت کردند. در سال ۲۰۲۰، فروش ناخالص کالا و درآمد دیپاپ بیش از دو برابر شد و به ترتیب به ۶۵۰ و ۷۰ میلیون دلار رسید. در ژوئن ۲۰۲۱، اتسی اعلام کرد که دیپاپ را به مبلغ ۱.۶ میلیارد دلار به صورت نقدی تصاحب می کند، که تا آن زمان گران ترین خرید اتسی به شمار می رود، اما دیپاپ همچنان به عنوان یک برند مستقل مستقل از اتسی به فعالیت خود ادامه خواهد داد.
چه سو جین (؛ زادهٔ کیم گو اون در ۳۰ آوریل ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر کودک در "بر فراز رنگین کمان" (۲۰۰۶) آغاز کرد. او خواهر بازیگر کیم اوک بین است. او در مه ۲۰۱۶ تصمیم گرفت که از نام هنری چه سو جین به جای نام تولدش، کیم گو اون، استفاده کند.
خوسه کروس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بیس بال اهل پورتوریکو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سنت لوئیس کاردینالز و نیویورک یانکیز اشاره کرد.
زجیسواف مروژفسکی (؛ ؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آبروی فرزند"، "دارکوب"، "گفتار پایانی نورنبرگ"، "لهستان بازسازی شده"، "مرگ یک رئیس جمهور"، "قماری بالاتر از زندگی"، "روزها و شب ها"، "داستان گناه" و "مفیستو" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان و نشان دهمین سالگرد خلق لهستان شده است و در سال ۱۹۷۷ «خرس نقره ای بهترین بازیگری» را در جشنواره بین المللی فیلم برلین دریافت نمود.
مقیاس بزرگی لرزه ای مرکز هواشناسی ژاپن () یک مقیاس بزرگی زمین لرزه است که توسط مرکز هواشناسی ژاپن تهیه شده و به کار می رود. دید کلی. مرکز هواشناسی ژاپن (JMA)، برای زمین لرزه های کم عمق (عمق کمتر از ۶۰ کیلومتر) در فاصله ۶۰۰ کیلومتری از یک مقیاس بزرگی استفاده می کند که با نشان MJMA, MJMA یا MJ مشخص می شود. این مقیاس را نباید با مقیاس بزرگی گشتاوری محاسبه شده توسط JMA که با Mw(JMA) یا M(JMA) نشان داده می شود و یا با مقیاس شدت لرزه ای شیندو اشتباه گرفت. مقیاس های بزرگی مرکز هواشناسی ژاپن، بر اساس حداکثر دامنه جنبش زمین (مانند مقیاس های محلی) هستند که عملکرد آن ها در زمین لرزه های با بازه بزرگی گشتاور لرزه ای ۴٫۵ تا ۷٫۵ «نسبتاً خوب» است، اما بزرگی های بیشتر را دست کم می گیرند.
خوسه کارلوس چاوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
ماروین اوباندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس و باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
رونالد گونسالس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کاستاریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
روجر فلورس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
ولادیمیر کسادا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
خرمان چاواریا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
بک تو بلک نام نمایش مونولوگی به نویسندگی، کارگردانی و اجرای سجاد افشاریان است که از ۲ دی ماه ۱۴۰۰ تا ۱۰ تیر ماه ۱۴۰۱ در پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه رفت. پس از اجرای موفق در این سالن، نمایش به سالن اصلی تئاتر شهرتهران نقل مکان کرد و از ۲۶ مرداد تا ۷ مهر ۱۴۰۲ در این سالن به صحنه رفت.این نمایش با استقبال مخاطبان مواجه شد و در ادامه در شهرهای مشهد، رشت، شیراز، تبریز، ساری، کرمان، اصفهانو یزدنیز اجرا شد. خلاصه. علی زندانی ای سیاسی است که به دلایلی نامعلوم در حبس انفرادی به سر می برد و در زندان از طریق تلفن با معلم آوازی آشنا شده و عاشق او می شود. طراحی صحنه. در طراحی صحنه این نمایش تنها از یک چهارپایه و مربعی روی زمین که بازیگر در آن اجرا می کرد استفاده شده است. حضور در فجر. نمایش بک تو بلک در بخش رقابتی اصلی صحنه ای در چهلمین دوره جشنواره تئاتر فجر در تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر حاضر شد و به روی صحنه رفت. فعالیت های اجتماعی. سجاد افشاریاننویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر بک تو بلک بعد از هفت ماه اجرای پیوسته در تهران، این نمایش را به تور شهرستان ها برد و با اختصاص بخشی از فروش اجرا در تور اجرای رشتب
ا همکاری ستاد دیه استان گیلان موفق به آزادی ۱۷ زندانی شدند. فروش. این نمایش توانست از ۲ دی ماه ۱۴۰۰ تا ۱۰ تیر ماه ۱۴۰۱ و با ۵۳ هزار تماشاگر و بالغ بر۶ میلیارد فروش، پربیننده ترین و پرفروش ترین نمایش سال ۱۴۰۱ باشد. مسئلهٔ حقوق مؤلف. کیومرث مرزبان نویسنده، طنزپرداز و زندانی عقیدتی در حساب اینستاگرامی خود مدعی شده است که بخشی از روایت مطرح شده در تئاتر بک توبلک قصه و نوشته و عاشقانه ای است که او در زندان و در تماس های تلفنی با پگاه رسایی از زندان روایت کرده است. توضیحات کیومرث مرزبان به شرح زیر آمده است: «با امید به پایان این سیکل معیوب: قصه و نوشته و عاشقانهٔ یک زندانی تازه آزاد شده را برداری، بدون اشاره به سهم او در تأثیرگذاری اثر برای خود اعتبار جلب کنی و از «شرقی غمگین و گامنو» ناگهان تبدیل به قهرمان بک تو بلک شوی و بعد از با حق پایمال شدهٔ چند زندانی برای تبلیغ اثر بروی زندانیان دیگر آزاد کنی. زندان پر است از زندانیان ماده ۳. ماده ۳ یعنی ندهی نروی؛ یعنی حبست تمام شده اما چون جریمه ات را نمی توانی بدهی باید بمانی. زندان اوین مملو از این گونه زندانیان است. آزاد کردن زندانیان محروم شهرستان ها کار زیبایی ست. ام
ا نه به قیمت نادیده گرفتن آن دسته از زندانیان که کمک کردن به آنان ممکن است شر شود.» یا افشاریان صادقانه نام ما را در کنار نام خود قرار می دهد یا در غیر این صورت از او می خواهیم هر آنچه که مربوط به ماست را از نمایش حذف کند. ما موافق تحریم نمایش نیستیم تحریم این نمایش چوب لای چرخ صنعت بیمار تئاتر و هنر کردن است و در عین حال برایمان مهم است که پیامی که قصد داشتیم در آن نمایش به مخاطب برسانیم، بدون پایمال شدن حقمان به مخاطب منتقل شود. هر چند که به صورت حرفه ای این موضوع مربوط به مالک اثر است اما ما و تعداد بیشماری از دوستان هم بند راضی نیستیم که رنجمان با آن قیمت بلیط کلان به نمایش گذاشته شود. شایان ذکر است در لیست عوامل این تئاتر کیومرث مرزبان و پگاه رسایی به عنوان مشاور متن ذکر شده اند. نقد. - "محسن حسینی (نویسنده، پژوهشگر، بازیگر و کارگردان تئاتر)" این یک مقدمه است برای پاسخ به افرادی که می پرسند چرا «بک تو بلک» می فروشد. واقعیت آن است که جامعه ایرانی تمایل بسیاری به مصرف جانکیجات دارد. جانک ها یا همان هله هوله، مواد خوراکی خوشمزه ای هستند که برخلاف طعمشان هیچ خاصیتی ندارند؛ اما به سبب لذتی که به ما می دهند، آ
نها را مصرف می کنیم. برای مثال نوشابه گازدار یک جانک محبوب در ایران است. مخلوطی از شکر و آب و گاز دی اکسید کربن (برآمده از بی کربنات)، همان چیزی بدن ما توان تنفسش را ندارد، برای خوردنش ولوله داریم. زمانی که از ما در حین لذت و شعف از نوشیدن سم سیاه می پرسند چرا، می گوییم نمی دانیم. این همان وضعیت مصرف کننده «بک تو بلک» است. او جانک نمایشی مصرف می کند. منگ از چیزی که نمی داند چیست، احساس می کند لذت می برد؛ درحالی که آنچه روایت می شود تا مرز فاجعه، تنها چند قدم فاصله دارد. آن چند قدم هم می گذارم پای صدای حیدر که به مراتب از سجاد افشاریان بهتر واژگان را ادا می کند و بیشتر از او در نقش خود فرورفته است. حداقل ادا و اطواری از او نمی بینیم. نمایشی که قرار است بازنمایی از یک وضعیت انسانی در انفرادی باشد، جز مضمحل کردن بدن فروپاشیده از ستم رواشده بر بشر محبوس، چیز دیگری نیست. مرد خوش چهره با صدایی که تلاش می کند آمیزه ای از سعید راد و بهروز وثوقی و فردین با لحن لاتیش باشد – و شاید انتخاب علی [بی غم] از توهم فردین بودگی باشد – زندان را جایی برای شبه رومانتیسیسم شخصی می کند. آن را با نوعی شامورتی شبه سیاسی آغشته می کند و
آن را تحویل ما می دهد. یکی از تلخ ترین تجربه های بشری را با فانتزی آمیخته و در بسته بندی زیبای یک چیپس صددرصد جانک تحویلمان می دهد. ابتدای نمایش با الصاق صدای زنی دادخواه و البته ناشناس که صدای اعتراضش را نمی فروشد، سجاد افشاریان تلاش می کند بگوید این علی که نوعروسش را نمی بیند و از مواهب لذت زناشویی محروم شده است، بابت چیزی سیاسی زندانی است؛ اما آنقدر ترسو است که نمی گوید چرا. حالا این وسط زنی خوزستانی با لحن عربی خودش بر حق آب خود معترض است و در این میان ما با یک علی طبقه متوسطی روبه روییم که بین سیگار کشیدن به سبک جیمز دین یا روشنفکر پاریسی مردد است. نمی داند کدامین ژست برای این لحظه جذاب است، مهم است تعداد نورها در لحظه کشیدن سیگار چنان زیاد باشد که دود سیگار – یکی دیگر از جانک ها محبوب – به زیبایی هرچه تمام تر دیده شود. برای در میان بودن، اینکه مخاطب بگوید دست مریزاد که به سیاست روز مملکت می تازی، نیاز به زبانی است که مخاطب را پای نمایش بنشاند؛ اما کدامین مخاطب!؟ مخاطبی که برای مصرف جانکیجات خود هزینه می کند و حاضر است برای یک نمایش ارزان قیمت، هزینه گزافی پرداخت کند. حالا او در برابر مثلاً زندانی انفرا
دی نشسته است و ملقمه ای از حافظ شیرازی و زن خوزستانی و ادعیه آموزش داده در همان سیستم آموزشی عامل انفرادی و دیالوگ های رومانتیک مناسب کپشن های اینستاگرام می بیند. افشاریان تلاش می کند در فقدان بدن بحرانی یک زندانی انفرادی و عدم توانایی در نشان دادن بدن منهدم شده، زبان را ابزار بیان خود قرار دهد؛ اما اینجا هم زبان جانک تحویل می دهد. حالا بیایید بدانیم در انفرادی چه بر سر زبان می آید. عمادالدین باقی کتابی دارد با عنوان «دنیای بسته» و در آن با نگرش جامعه شناختی و روانشناختی، وضعیت زندانی، زندانبان و زندان را ارزیابی کند. یادمان باشد باقی بارها و بارها زندان رفته و طعم انفرادی را چشیده است. او می نویسد «زندان عامل مؤثری در فرسایش حافظه و قدرت ذهن است. دامنه این فرسایش بستگی به دامنه محدودیت های حبس دارد. بازداشت ها و حبس های انفرادی دامنه تخریب وسیع تر و عمیق تری در حافظه و ذهن دارد… افرادی که به مدت طولانی در حبس انفرادی می مانند مهارت سخن گفتنشان به مرور رو به ضعف می رود؛ زیرا زندان بیش از هر چیز آسیب های روحی و روانی بر زندانی وارد می سازد به نحوی که منشأ بسیاری از بیماری های جسمانی هم آسیب های روانی و عصبی اس
ت.» آقای باقی جای دیگری در کتابش می نویسد که یکی از شکنجه های رایج در انفرادی محرومیت از تکلم است و زندانی باید سکوت کند و تخطی از آن به تنبیه سوق می یابد. پس افشاریان انفرادی نچشیده یک وضعیت تخیلی از زندان و انفرادی می آفریند. از قضا زبان و تکلمش هم نیز آسیب ندیده است و البته اختلالی در تیپ و قیافه اش رخ نداده است، نه خبری از ضعف های جسمانی است و فروپاشی روانی – البته به جز یک نیم پرده خارج از چارچوب اجراییش که اندکی برهنه می شود و مثلاً تلاش می کند بدنش را بحرانی کند؛ اما آنقدر ترسو و محافظه کار است که توان روبه رو شدن با مخاطبش را ندارد تا نشان دهد بدنش به چه نحوی زیر شکنجه مدعیش منهدم شده است. او همانند کسی رفتار می کند که کمربند سیکس پک زیر لباسش پوشیده تا بگوید برای خودش پهلوانی است. حالا بیایید ماجرا را کمی وارونه کنیم. تصور کنیم سجاد افشاریان بیاید و یکی از روایت های تلخ زندانیان انفرادی – همانند چیزی که ژیلا بنی یعقوب سال گذشته در گفتگویی بیان کرده است – را روی صحنه بازتولید کند. از همان ادبیات صریح بنی یعقوب هم بهره ببرد. سبعیت موجود در زندان را نیز عریان اجرا کند. به نظر شما مخاطب طبقه متوسطی «بک ت
و بلک» توان دیدن و تماشای نمایش را دارد؟ آیا او حاضر است برای دیدن بدن لهیده از ناتوان بودن در خوابیدن و دراز کشیدن در انفرادی را ببیند؟ آیا توان فهم زبان انسانی منهدم شده در انفرادی را دارد؟ او همان ابتدای کار از حجم خشونت ماجرا صحنه را ترک می کند و شاید فحشی هم بدهد و بگوید «با این تئاترهاشون بیایید روایت بنی یعقوب دربارهٔ انفرادی همسرش را بازخوانی کنیم. می گوید وقتی بعد از یک ماه که همسرش در انفرادی بود توانست با او ملاقات کند، تغییرات چهره و کاهش وزن امویی برای او غیرقابل باور بوده است «تأثیر یک ماه انفرادی در آن سگ دونی چنان بر بهمن واضح بود که از اعتصاب غذا هم بدتر می نمود. در انفرادی هایی که بهمن برای خوابیدن هم جا نداشت و باید خودش را به سختی جا می داد، تهویه هوا هم نیست. بوی بد و آلودگی وحشتناک است… بهمن می گفت بوی ادرار و خون در هم آمیخته بود. بعضی از زندانیان را شلاق زده بودند و خون شان در انفرادی ریخته بود. آنها در ادرار و مدفوع خود غلتیده بودند. شما فکر کنید یک انسان چند روز می تواند در این شرایط طاقت بیاورد؟ آن هم وقتی شرایط استحمام و هواخوری هم ندارد.» حالا به نظر شما طبقه متوسط جینگول پینگول ک
ه مخاطب سانتیمانتال سجاد افشاریان شده است توانایی دیدن این وضعیت را دارد؟ افشاریان برخلاف روایت تلخ بنی یعقوب، انفرادی را زیبا می کند. آن را بزک می کند و با بسته بندی سانتیمانتالیسم آن را تحویل مخاطب می دهد. برایش هم ادا و اطوار درمی آورد و ژست هایی می گیرد شبیه پهلوانان زنجیر پاره کن معرکه گیر که مدام به مخاطبش می گوید دقت کنید چطور زنجیر را پاره می کنم و دریغ که زنجیر پاره است و همه آن ژست ها نمایش است. «بک تو بلک» واقعیت انفرادی را به مخاطبش نمی گوید. آن را عمری عاشقانه می کند تا جایی دخترک هجده ساله به دوست پسرش بگوید «حاضری به خاطر من بری انفرادی» و پسرک با شعف بگوید «آره عزیزم.» آنها معصومانه، بدون فهمی از واقعیت انفرادی شرط عاشقانه برای هم می گذارند؛ چون افشاریان یک چیز زشت را زیبا می کند و شاید خودش دست در دست سیستم زندانی کن می گذارد. حرف برای گفتن بسیار است؛ اما در پایان. کسی که طعم انفرادی را چشیده باشد آن را نمی فروشد. بیشتر زندانیان سابق خاطرات خود را به رایگان در اختیار دیگران قرار می دهند. آنان که دست به قلم بوده اند نوشتارشان را در فضای عمومی قرار داده اند. آنان بلیت شوآف مثلاً سیاسی خود را به
قیمت گزاف به مخاطبانشان نمی فروشند؛ اما یادمان باشد افشاریان بدون تجربه زندان و انفرادی آن را گران می فروشد. او کم فروشی می کند و از آنجا که در نمایش بیان دینی هم دارد بهتر است در پایان بگویم «ویل للمطففین». - "احسان زیورعالم (منتقد و کارشناس تئاتر)" - "حمید عبدالحسینی (منتقد تئاتر)"
اتیوپی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی یک دولت سوسیالیستی بود که از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ در اتیوپی و اریتره کنونی وجود داشت. جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی در فوریه ۱۹۸۷ پس از تصویب قانون اساسی ۱۹۸۷ در رفراندوم ملی به عنوان یک دولت تک حزبی مارکسیست–لنینیست تأسیس شد. درگ، حکومت نظامی که از سال ۱۹۷۴ بر اتیوپی به عنوان یک دولت موقت حکومت می کرد، برای انتقال به حکومت غیرنظامی برنامه ریزی کرد و در سال ۱۹۸۴ پس از پنج سال تأسیس جمهوری سوسیالیستی را اعلام کرد. حزب کارگران اتیوپی در همان سال به عنوان یک حزب پیشتاز به رهبری منگیستو هایله ماریام، رئیس درگ تأسیس شد. درگ با اعلام تأسیس جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی منحل شد اما تا سپتامبر که دولت جدید روی کار آمد، سه ماه پس از انتخابات عمومی ژوئن، به صورت دوفاکتو به اداره کشور ادامه داد. اعضای بازمانده درگ بر کشور تسلط داشتند. منگیستو رئیس جمهور اتیوپی و هم دبیرکل حزب کارگران اتیوپی بود. دولت جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی بسیار متمرکز بوده است و با ساختار قدرت دوفاکتوی مشابه سایر دولت های کمونیستی بود. قوه مقننه، شنگوی ملی، به طور صوری بالاترین ارگان قدرت دولتی بود. رئیس جمهور به