Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رخداد دریاچه فالکون. استفان میچالاک یک مکانیک صنعتی و یک زمین شناس آماتور بود که به یافتن رگه هایی از کوارتز و نقره در طبیعت علاقه داشت. این مقاله به برخورد نزدیک از نوع سوم او با اشیا ناشناس پرنده می پردازد. در ۲۰ مه ۱۹۶۷ استفان جهت یافتن رگه هایی از نقره و کوارتز به جنگل های اطراف دریاچه فالکون در حدود ۱۵۰ کیلومتری از شرق وینی پگ رفته بود. در سال قبل برخی ادعاها در مورد مشاهده اشیا ناشنای پرنده در منطقه مطرح شده بود. اما استفان که در این مورد چیزی نشنیده و اعتقادی هم نداشت آخر هفته خود را جهت کاوش سنگ های معدنی مورد علاقه اش در آن منطقه سپری می کرد. وقتی کاوش او طولانی شد و پاسی از شب سپری گردید رگه جدیدی از کوارتز که در امتداد سپر پرکامبرین در حاشیه دریاچه قرار داشت را یافت و مشغول مطالعه آن شد که ناگهان با پرواز انبوهی از غازهای مجاور دریاچه و سر و صدا آنها وحشت زده شد. طبق گزارش های او، همان طور که در روزنامه های آن زمان نوشته شده و در کتاب ها، مجلات و برنامه های تلویزیونی مانند "اسرار حل نشده" تکرار شد، به بالا نگاه کرد و دو شیء سیگاری شکل را دید که در حدود ۴۵ متری از سطح زمین در حال پرواز بودند. طبق رو
ایت استفان، یکی از آنها بر روی بخش صافی از یک سنگ بستر فرود آمد و بیشتر شکل دیسکی به خود گرفت. دیگری قبل از آنکه استفان بتواند بیشتر به آن توجه کند برای چند ثانیه در هوا ماند و از منطقه به سرعت خارج شد. استفان با این باور که این اشیا هواپیماهای آزمایشی مخفی ارتش ایالات متحده هستند، عقب نشست و در تاریکی پنهان شد، در نیم ساعت آینده او شروع به ترسیم شماتیک از آن شی فرود آمده کرد و سپس تصمیم گرفت نزدیک شود. چندین بار به باور اینکه مشکلی رخ داده با زبان مادری خود لهستانی و همچنین زبان انگلیسی و روسی اعلام آمادگی جهت امداد رسانی کرد و بعد از آنکه نزدیکتر شد هوای گرم و بوی گوگرد را استشمام کرد و همچنین صدای چرخیدن موتورها و صدای خش خش هوا را می شنید. او همچنین متوجه یک درب باز شد که در کناری از بدنه پرنده با چراغ های روشن به پلکانی گشوده بود و پس از آنکه نزدیکتر شد صداهایی گفتگو مانند را شنید که با صدای موتور خفه می شدند. بار دیگر صدا زد تا در صورت نیاز به «پسران یانکی» (خلبانان) کمک مکانیکی ارائه کند. صداها ساکت شد و پاسخی نیامد، بنابراین استفان بار دیگر به زبان مادری خود لهستانی، سپس به زبان روسی و در نهایت به انگ
لیسی امتحان کرد و اینبار فقط صدای خس خس موتور را شنید. او ادعا می کند که نزدیک تر شده و به فلز صاف بدنه پرنده، توجه کرد و آنرا با دستکشی که به دست داشت لمس و مشاهده نمود که تمام بدنه بدون درز ساخته شده و سپس به درگاه روشن نگاه کرد و عینک جوشکاری که همراه داشت را که برای محافظت از چشمانش در حین تراوش گرد و سنگ ریزه ها در حین اکتشاف به صورت زد. در داخل، استفان پرتوهای نور و پانل هایی از چراغ های چشمک زن با رنگ های مختلف را دیده، اما نمی توانست کسی یا هیچ موجود زنده ای را ببیند. ناگهان سه پانل روی دهانه درب لغزیدند و آن را مهر و موم کردند. او متوجه شد دسکشی که با آن بدنه پرنده را لمس کرده بود ذوب شده است. سپس کشتی پرنده شروع به چرخش در خلاف جهت عقربه های ساعت کرد و استفان متوجه پانل مشبکی شد که حاوی شبکه ای از سوراخ ها بود. اندکی بعد، یک انفجار هوا یا گاز به سینه او اصابت کرد که او را به عقب هل داد و پیراهن و کلاهش را آتش زد. او لباس های در حال سوختنش را پاره و از تن به در کرد، همان طور که کشتی از جا بلند شد و به پرواز درآمد و از منطقه خارج شد. پیامد آنی. استفان سرگردان و با حالت تهوع و استفراغ به جنگل رفت و به
جاده مجاور رسید. در نهایت راه خود را به اتاق متل خود در پنج کیلومتری دریاچه بازیافت و سپس با اتوبوس به وینیپگ رفت. او به دلیل سوختگی در قفسه سینه و معده اش که بعداً به زخم های برآمده با الگوی شبکه ای تبدیل شد، در بیمارستان تحت درمان قرار گرفت. این زخم ها هفته ها پس از آن که بهبود یافتند، دوباره در فواصل زمانی نامعین عود می کردند، همچنین او برای چند ماه از اسهال، سردرد، ضعف و کاهش وزن رنج می برد. پزشکان نهایتاً متوجه شدند که میچالاک در معرض دوز غیر کشنده از مواد رادیواکتیو قرار گرفته است. در بررسی های چند روز بعد پلیس از منطقه ادعایی استفان نیز قسمتی از بیشه مجاور علفزار سوخته کشف شد و همچنین سنگی در کنار دریاچه به صورت گرد ذوب شده بود و قطعات فلزی مرموز به شدت پرتوزا در محل کشف شدند. این قطعات برای مدت ها در محیط پراکنده بودند و توسط افراد علاقمند به ماجرا به دزدی می رفتند. پیامدهای بعدی. هنگامی که داستان منتشر شد، RCMP، نیروی هوایی، رسانه ها، سازمان های دولتی مختلف و انبوهی از مردم به خانه های ییلاقی کوچک خانواده میچالاک در وینی پگ آمدند. استن میچالک فرزند استفان در کتابی از خاطرات خود پس از آن رخداد برای پد
رش با نام "وقتی آنها ظاهر شدند" به اگلیسی "When Thay Appeared" به پیامدهای بعد از حادث اشاره می کند. آن بازدیدکنندگان و تماس های تلفنی بی پایان، رسانه ها و مردمی که در چمن زار حیاط خانه آنها خیمه زدند، افرادی که روزها به دنبالش به مدرسه می آمدند و او را با سوال هایشان نگران و کلافه می کرند. استن در این باره می گوید: «این فقط زندگی ما را تغییر داد. چندین سال طول کشید تا سرانجام مزاحمت ها از بین رفتند.» او هنوز به خوبی به یاد می آورد که پدرش پس از اتفاقی در جنگل های دریاچه فالکون در مانیتوبا در آن آخر هفته طولانی می ۱۹۶۷ برایش افتاد، بیمار و مجروح به خانه بازگشت. چیزی که زندگی خانوادگی او را دچار تحول کرد و یکی از شناخته شده ترین و مرموزترین معماهای بشقاب پرنده در جهان باقی ماند. استن میچالاک که در آن زمان ۹ ساله بود و در روز بعد از حادثه ای که به زودی به عنوان واقعه دریاچه فالکون شناخته شد، اجازه یافت پدرش را برای چند دقیقه ببیند، گفت: "به یاد آوردم که او را در رختخواب دیدم. اصلاً خوب به نظر نمی رسید.او رنگ پریده و ضعیف بود." استن، نویسنده کتاب به کریس روتکوفسکی، محقق بشقاب پرنده وینیپگ، می گوید: "وقتی وارد ات
اق خواب شدم، بوی بسیار بدی در اتاق وجود داشت، بوی وحشتناک واقعی از گوگرد و موتور سوخته همه جا بود و از منافذ بدن پدرم خارج می شد. او به شکل تهوع آوری متعفن شده بود. خیلی می ترسیدم. پدرم مجروح شده بود و برای مدت ها و سال های بعد هیچگاه سلامتش را بازنیافت. من چیزی در مورد چگونگی آن نمی دانستم. پدرم در آن زمان ۵۱ ساله بود. داستان در مورد سوخته شدنش توسط یک بشقاب پرنده در روزنامه وینیپگ تریبون منتشر شد "و این زمانی بود که همه چیز در زندگی ما تغیر کرد." استفان معتقد بود که هرگز نباید چیزی می گفت. از بازگو کردن واقعه پشیمان شده بود، اما در آن زمان احساس کرد که این برایش یک وظیفه است. استن میچالاک گفت: "پدرم می خواست دیگران اگر می خواهند همان چیزی را ببینند که او دیده، از آن اجتناب کنند. در لهستان، قبل از اینکه استفان خانواده اش را به کانادا نقل مکان دهد، یک پلیس نظامی با مجموعه ای از دستورالعمل های اخلاقی بود که بر اساس آن ها زندگی می کرد - یعنی اگر اتفاقی می افتاد، باید گزارش می شد." علاوه بر بازجویی مداوم از سوی مقامات، خانواده مورد محکومیت و انتقاد عمومی قرار گرفتند، سلامت عقل استفان زیر سوال رفت و استن در مدرسه
مورد آزار و اذیت قرار گرفت. اگرچه استفان آرزو می کرد که ای کاش هرگز چیزی نگفته بود، اما هرگز از داستانش عقب نشینی نکرد. او همچنین هرگز ادعا نکرد که بیگانگان را دیده است و همچنان آن را یک جنگنده نظامی مخفی می دانست. میچالاک گفت: «اگر از او بپرسید چه چیزی دیده است، می تواند آن را با جزئیات دقیق توصیف کند، اما هرگز نمی گوید: «آنها موجودات فرازمینی بودند، زیرا هیچ مدرکی برای اثبات آن وجود ندارد». استن می گوید تا زمان مرگ پدرش، داستان او هرگز یک ذره تغییر نکرده و در تمام آن سال ها و با حدود ۳۰۰ صفحه مستند در مورد این ملاقات، "تا کنون هیچ چیزی وجود ندارد که داستان او را نقض کرده باشد." روتکوفسکی خاطرنشان کرد که این پرونده به شدت توسط تعدادی از سطوح دولتی مورد بررسی قرار گرفت و نتیجه رسمی، حتی از سوی نیروی هوایی ایالات متحده، این بود که این پرونده غیرقابل توضیح است. استفان در سال ۱۹۹۹ در سن ۸۳ سالگی درگذشت. منابع. __نمایه__
جولی جانسون فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی باب گاس است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیلی تیلور، کورتنی لاو، اسپالدینگ گری، نوآ امریک و میشا بارتون ایفای نقش کرده اند.
فمینیسم در کره جنوبی به منشأ و تاریخچه فمینیسم یا حقوق زنان در کره جنوبی اشاره دارد. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۳، کره جنوبی در شاخص شکاف جنسیتی مجمع جهانی اقتصاد از میان ۱۴۶ کشور در رتبه ۱۰۵ قرار گرفت. این شاخص شکاف های جنسیتی را در زمینه های آموزش، رفاه، اشتغال و قدرت سیاسی ارزیابی می کند. حق رأی زنان در کره جنوبی در ماده ۱۱ قانون اساسی ملی در سال ۱۹۴۸ گنجانده شد که بیان می کند: «همه شهروندان در برابر قانون برابر خواهند بود و هیچ تبعیضی در زندگی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی به دلیل جنسیت، مذهب یا وضعیت اجتماعی وجود نخواهد داشت.» جنبش فمینیستی یا حقوق زنان در کره جنوبی نسبت به موج اول و موج دوم در جهان غرب، کاملاً جدید است. در حالی که تغییرات چشمگیری در محیط کار و اقتصاد به دنبال صنعتی سازی اقتصاد و جهانی سازی اعمال شده است، تغییرات فرهنگی در ارزش های جامعه کره جنوبی کمتر بوده است. تاریخچه. کنفوسیوس گرایی. به دلیل تاریخچه حکومت پادشاهی، تقسیمات سخت گیرانه اجتماعی، و ساختار خانواده پدرسالارانه، جامعه کره ساختارهای اجتماعی ای را حفظ کرده که رفتارهای ناعادلانه و تخصیص نقش های نابرابر به مردان و زنان را توجیه می
کند. در کانون این پدیده، ایدئولوژی های کنفوسیوسی همچنان تأثیر قابل توجهی بر تفکرات مردم دارند. یکی از اصول اساسی فرزندسالاری در کنفوسیوس گرایی، زنان را ملزم به اطاعت از مردان می کند. یکی از آموزه ها دربارهٔ اطاعت زنان چنین ترجمه شده است: «اطاعت از پدر در جوانی؛ اطاعت از شوهر پس از ازدواج؛ و اطاعت از پسر در دوران پیری.» این آموزه تأکید خاصی بر اطاعت زن از شخصیت مرد اصلی در زندگی اش دارد. همچنین، ترکیب تأکید کنفوسیوس گرایی بر روابط میان افراد به جای آزادی فردی، موجب شد تبعیض جنسیتی با این ایدئولوژی توجیه شود؛ به طوری که نه تنها مردان بلکه زنان نیز، آگاهانه یا ناخودآگاه، جایگاه فرودستی زنان را تأیید کردند. دوران استعمار ژاپن. استعمار ژاپن بر کرهمنجر به اتخاذ قوانین خانوادگی شد. پس از حکومت نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا در کره، بخش عمده ای از سیستم حقوقی دوران استعمار ژاپن دست نخورده باقی ماند و تمامی اسناد قانونی همچنان معتبر بودند، مگر اینکه به طور خاص با یک دستور ویژه لغو می شدند. قوانین خانوادگی، پدرسالاری را به طور قانونی تثبیت کردند، از جمله اولویت دادن به وارثان مرد در قانون ارث و سایر سیاست های جنسیتی نا
عادلانه. فرایند استعمارزدایی باعث ایجاد شکافی شد بین کسانی که مشتاق بودند تمامی ساختارهای استعمارگرایانه حکومت را از میان بردارند و کسانی که این ساختارهای خانوادگی را با فرهنگ سنتی کره مرتبط می دانستند و نمی خواستند این ساختارها مختل شوند. جنبش زنان کره. جنبش زنان کره در دهه ۱۸۹۰ با تأسیس چانیانگ-هوه آغاز شد و به دنبال آن گروه های بسیاری دیگر تشکیل شدند که عمدتاً بر آموزش زنان و حذف تفکیک جنسیتی و سایر رفتارهای تبعیض آمیز تمرکز داشتند. زمانی که کره در سال ۱۹۱۰ به مستعمره ژاپن تبدیل شد، انجمن های زنان توسط دولت ژاپن ممنوع شدند. بسیاری از زنان به جای فعالیت در این انجمن ها، به گروه های مقاومت زیرزمینی مانند یوسونگ آئگوک تونجی-هوه (انجمن زنان میهن پرست) و تهان آئگوک بوین-هوه (انجمن زنان میهن پرست کره) پیوستند. در نتیجه، نقش زنان در جامعه شروع به تغییر کرد. کیم رنسا یکی از آموزگاران اولیه کره ای بود که به خاطر حمایت از توانمندسازی زنان از طریق آموزش شهرت دارد. در پاسخ به مقاله ای نوشته یون چی هو در مجله "مأموریت کره ای ها شکست خورد" در ژوئیه ۱۹۱۱ که بر ضرورت یادگیری کارهای خانه توسط زنان کره ای تأکید داشت، کیم مق
اله ای منتشر کرد که در آن تأکید داشت: «هدف از آموزش زنان این نیست که بهتر آشپزی یا خیاطی کنند»، و همچنین اظهار داشت: «نباید بدون شواهد کافی، دانشجویان زن را به دلیل ندانستن شست وشوی لباس یا اتو کردن مقصر دانست. پس از پایان جنگ و تقسیم کره در سال ۱۹۴۵، جنبش زنان کره به دو بخش تقسیم شد. در کره شمالی، تمامی جنبش های زنان به اتحادیه زنان دموکراتیک کره هدایت شدند. در کره جنوبی، جنبش زنان در سال ۱۹۵۹ تحت لوای شورای ملی زنان کره متحد شد، نهادی که در سال ۱۹۷۳ گروه زنان را در جامعه سراسری زنان برای اصلاح قانون خانواده سازمان دهی کرد تا قانون تبعیض آمیز خانواده سال ۱۹۵۷ را اصلاح کند؛ هدفی که تا پایان قرن بیستم ادامه داشت و تا سال ۱۹۹۱ به اصلاح عمده ای منجر نشد.
گلدیس کالما-زیکوسوکا (؛ زادهٔ ) دامپزشک پیشگام اهل اوگاندا و بنیانگذار سازمان «حفاظت از طریق سلامت عمومی» است که به دنبال ایجاد همزیستی پایدار بین گوریل های کوهستانی در معرض انقراض، دیگر گونه های حیات وحش، جوامع انسانی و دام ها در قاره آفریقا می باشد. او به عنوان اولین دامپزشک حیات وحش اوگاندا، مسیر جدیدی را در حفاظت از محیط زیست این کشور گشود و شهرت جهانی خود را با حضور در مستند بیبیسی با عنوان «گلادیس دامپزشک آفریقایی» تثبیت کرد. در طول سال های فعالیت حرفه ای، کالیما-زیکوسوکا موفق به دریافت جوایز معتبر بین المللی شده است که از جمله آنها می توان به جایزه طلایی وایتلی در سال ۲۰۰۹ برای تلاش های حفاظتیاش اشاره کرد. همچنین در دسامبر ۲۰۲۱، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد به پاس ابتکارات نوآورانه او در طرح «یک سلامت»، عنوان افتخاری «قهرمان زمین در علم و نوآوری» را به وی اعطا نمود. کارهای پیشگامانه کالیما-زیکوسوکا نه تنها به حفاظت از گوریل های در معرض خطر منجر شده، بلکه الگویی موفق برای تعامل پایدار بین انسان و حیات وحش در مناطق حساس اکولوژیکی ایجاد کرده است. رویکرد یکپارچه او که سلامت حیات وحش، دام ها و انسان ها
را به صورت همزمان در نظر می گیرد، تحولی اساسی در روش های سنتی حفاظت از محیط زیست به شمار می رود. دوران کودکی و تحصیلات. گلادیس کالیما-زیکوسوکا که از ۱۲ سالگی در کامپالا به حیوانات علاقه مند شده بود، در مدرسه خود یک باشگاه حیات وحش تأسیس کرد و سفرهایی به پارک ملی ملکه الیزابت ترتیب می داد. تحصیلات حرفه ای او زمانی آغاز شد که موفق به دریافت بورسیه تحصیلی از کالج دامپزشکی سلطنتی دانشگاه لندن شد و در نهایت مدرک کارشناسی دامپزشکی خود را از این دانشگاه دریافت کرد. سپس در سال ۲۰۰۳ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد دامپزشکی از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی شد. او همچنین گواهینامه مدیریت سازمان های غیرانتفاعی را از دانشگاه دوک دریافت کرده است. جدیدترین دستاورد تحصیلی او، مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی است که در سال ۲۰۱۶ کسب کرده است. زندگی شخصی. کالیما-زیکوسوکا با لارنس زیکوسوکا، کارآفرین فناوری و یکی از بنیانگذاران سازمان «حفاظت از طریق سلامت عمومی»، ازدواج کرده است. آنها دو فرزند دارند. دستاوردهای حرفه ای. در سال ۱۹۹۶، زمانی که کالیما-زیکوسوکا تنها ۲۵ سال داشت، به عنوان دامپزشک سازمان خدمات حیات وحش اوگاندا منصوب
شد. این سازمان بعدها با پارک های ملی اوگاندا ادغام شد و به نام مقامات حیات وحش اوگاندا تغییر نام داد. او اولین فردی بود که این سمت را بر عهده گرفت. در آن زمان، تعداد گوریل های بویندی حدود ۳۰۰ عدد بود، در حالی که در سال ۲۰۱۸، شمارش حدود ۴۶۰ گوریل کوهستانی باعث شد وضعیت حفاظتی آنها از «در معرض خطر بحرانی» به «در معرض خطر» کاهش یابد. او پیشگام اولین انتقال حیات وحش برای احیای پارک های ملی اوگاندا پس از سال ها شکار غیرقانونی در طول جنگ های داخلی اوگاندا بود. به عنوان بخشی از تحقیقات دامپزشکی خود، او انتقال انگل از انسان به گوریل های کوهستانی را به عنوان یک عامل خطر مهم برای گوریل ها شناسایی کرد. پس از اثبات مسیرهای انتقال بیماری های انسانی به گوریل ها که می توانست به آنها آسیب برساند یا آنها را بکشد، گلادیس کالیما-زیکوسوکا، لارنس زیکوسوکا و استیون روبانگا، سازمان «حفاظت از طریق سلامت عمومی» را تأسیس کردند تا سلامت انسان و محیط زیست را در آفریقا بهبود بخشند. این سازمان یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در اوگاندا و ایالات متحده است که برنامه هایی را اجرا می کند که از گوریل ها و سایر حیات وحش در برابر خطرات بیماری های انس
انی و دامی محافظت می کند؛ بیماری های انسانی و دامی را در مجاورت حیات وحش کاهش می دهد؛ استفاده از برنامه ریزی خانواده را در جوامع محلی افزایش می دهد؛ و از فناوری اطلاعات و ارتباطات هم برای کمک به توسعه محلی و هم برای آموزش مردم در مورد محیط زیست استفاده می کند. کالیما-زیکوسوکا مدیرعامل این سازمان است. سازمان «حفاظت از طریق سلامت عمومی» در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد. در سال ۲۰۱۵، این سازمان برنامه ای به نام «قهوه حفاظت از گوریل ها» را راه اندازی کرد. در این برنامه، این سازمان غیرانتفاعی با کمک به دریافت قیمت های بین المللی برای محصول قهوه عربیکای جامعه محلی، معیشت جامعه اطراف را بهبود می بخشد. با افزایش درآمدها، بیماری ها و بار بیماری در جامعه کاهش می یابد. در نتیجه بیماری کمتری به گوریل های ساکن منتقل می شود. همچنین، هنگامی که گردشگران از باغ های آنها عبور می کنند، هنگام پیاده روی به دنبال گوریل ها از طریق جامعه، هزینه کمی از آنها دریافت می شود که توسط کشاورزان نگهداری می شود.
نبرد ری (۱۱۹۴) یکی از نبردهای مهم میان سلجوقیان ایران و خوارزمشاهیان بود که در تاریخ ۲۲ مارس ۱۱۹۴ میلادی در نزدیکی شهر ری رخ داد. این نبرد با پیروزی قاطع علاءالدین تکش، سلطان خوارزمشاهیان، و شکست طغرل سوم، آخرین سلطان سلجوقی ایران، به پایان رسید. با این شکست، سلسله سلجوقیان ایران منقرض شد و خوارزمشاهیان قدرت خود را در بخش های مرکزی ایران گسترش دادند. این نبرد از لحاظ تاریخی اهمیت زیادی داشت، زیرا به طور رسمی به دوران حکمرانی سلجوقیان ایران پایان داد و زمینه را برای رشد و قدرت گیری خوارزمشاهیان فراهم کرد. همچنین، این تحول موجب تغییرات سیاسی در منطقه شد و خلافت عباسی را وادار کرد تا روابط خود را با خوارزمشاهیان تقویت کند. پیش زمینه. در قرن ۱۲ میلادی، قدرت سلجوقیان ایران به شدت کاهش یافته بود. پس از مرگ سلطان سنجر، قلمرو سلجوقیان میان شاخه های مختلف خاندان آن ها تقسیم شد و حکومت مرکزی آن ها ضعیف شد. در این زمان، خوارزمشاهیان که در ابتدا تحت سلطه سلجوقیان بودند، به تدریج قدرت گرفته و به رقیب اصلی سلجوقیان تبدیل شدند. علاءالدین تکش، سلطان خوارزمشاهی، به دنبال گسترش قلمرو خود در ایران بود و درگیری با سلجوقیان اجتنا
ب ناپذیر شد. نبرد. در سال ۱۱۹۴ میلادی، طغرل سوم، آخرین سلطان سلجوقی ایران، در تلاش برای مقابله با پیشروی خوارزمشاهیان، با سپاه خود در نزدیکی شهر ری مستقر شد. درگیری شدیدی میان دو سپاه رخ داد، اما نیروهای خوارزمشاهی به رهبری علاءالدین تکش موفق شدند ارتش سلجوقیان را شکست دهند. در این نبرد، طغرل سوم کشته شد و سپاه او به طور کامل از هم پاشید. پیامدها. با کشته شدن طغرل سوم، سلطنت سلجوقیان ایران به پایان رسید و خوارزمشاهیان کنترل مناطق مرکزی ایران را به دست گرفتند. خلافت عباسی، که از ضعف سلجوقیان نگران بود، از پیروزی خوارزمشاهیان استقبال کرد و روابط خود را با آن ها تقویت کرد. این پیروزی موجب افزایش قدرت خوارزمشاهیان شد و آن ها را به بازیگر اصلی در سیاست ایران و ماوراءالنهر تبدیل کرد.
در ماداگاسکار، سقط جنین تحت هر شرایطی غیرقانونی است. قانون سقط جنین دریافت یا کمک به سقط جنین را با زندان یا جریمه مجازات می کند. این کشور یکی از معدود کشورهایی است که به طور کامل سقط جنین را ممنوع کرده است. سقط جنین از دوران استعمار فرانسه، تحت تأثیر نگرش هایی که افزایش تولدها را تشویق می کردند، غیرقانونی بوده است. در سال ۲۰۱۷، دولت پیشنهاد قانونی کردن سقط جنین درمانی را رد کرد. لایحه ای که اجازه سقط جنین در موارد تجاوز را می داد، توسط عضو پارلمان ماسی گولامالی در نوامبر ۲۰۲۱ پیشنهاد شد اما توسط پارلمان پس گرفته شد. بیشتر مردم ماداگاسکار با قانونی کردن سقط جنین مخالفت می کنند. کلیساهایی که مخالف سقط جنین هستند بر سیاستمداران تأثیر می گذارند. سازمان های بین المللی خواستار قانونی کردن سقط جنین شده اند. گروه حقوق سقط جنین نیفین آکانگا پژوهش ها و اعتراضات را رهبری می کند. سقط جنین های غیرایمن در ماداگاسکار دلیل اصلی مرگ مادر هستند. برخی سقط جنین ها به صورت مخفیانه توسط پزشکان انجام می شوند. برخی زنان سقط جنین خودخواسته انجام می دهند یا به دنبال درمان های سنتی از مامایان سنتی هستند. ماداگاسکار استفاده کمی از وسای
ل جلوگیری از بارداری دارد. قانون گذاری. ماده ۳۱۷ قانون کیفری ماداگاسکار تصریح می کند که زنانی که سقط جنین انجام می دهند ممکن است به ۶ ماه تا ۲ سال زندان یا جریمه ای معادل ۲ میلیون اریاری محکوم شوند. همچنین افراد کمک کننده به سقط جنین ممکن است به ۱ تا ۵ سال زندان و جریمه ای میان ۳۶۰ هزار تا ۱۰.۸ میلیون اریاری (۸۰ تا ۲۵۰۰ یورو) محکوم شوند، و این مجازات برای مرتکبین تکراری افزایش می یابد. تا سال ۲۰۲۰، ماداگاسکار یکی از سیزده کشوری است که به طور کامل سقط جنین را ممنوع کرده است. در عین حال، مراقبت های پس از سقط جنین قانونی هستند. بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۲ توسط آفربرومتر ، ۹۶٪ مردم ماداگاسکار با قانونی سازی سقط جنین تحت درخواست مخالفت می کنند، و ۸۵٪ حتی در موارد تجاوز نیز مخالف هستند. با این وجود، ۶۵٪ موافقند که سقط جنین در صورتی که بارداری پرخطر باشد، قانونی شود. کلیسای کاتولیک ماداگاسکار و کلیسای عیسی مسیح در ماداگاسکار کاملاً با سقط جنین مخالفند. ماری فابیان رحاریلمبونیاین، رئیس کنفرانس اسقفی ماداگاسکار، بیان کرده است که زندگی نوزاد مقدس است. کلیسا بر رأی دهندگان تأثیر قابل توجهی دارد و سیاستمداران از دست دادن حم
ایت آن هراس دارند. تاریخچه. قانون ماداگاسکار از قانون کیفری فرانسه در سال ۱۸۱۰ به ارث رسیده است. در ۱۵ ژوئن ۱۸۹۸، فرماندار کل ژوزف گالی نی فرمانی تحت عنوان «اقدامات متنوع برای افزایش جمعیت در ایمرینا» صادر کرد که سقط جنین را جرم انگاری کرد. دولت معتقد بود نرخ سقط جنین در ماداگاسکار بالا بوده زیرا کمبود امکانات پزشکی زنان را از انجام سقط جنین می ترساند. گالی نی بر این باور بود که این ممنوعیت باعث کاهش مرگ ومیر در حین زایمان می شود. در دوره استعمار، دیدگاه های مسیحی، از جمله اخلاق جنسی، با تحرک اجتماعی همراه بودند. قانون فرانسه در سال ۱۹۲۰ با هدف افزایش نرخ تولد، جلوگیری از استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری و سقط جنین را ممنوع کرد. ماداگاسکار این قانون را تا اصلاح آن در دسامبر ۲۰۱۷ حفظ کرد. قرن بیست و یکم. ماداگاسکار در سال ۲۰۰۳ پروتکل ماپوتو را امضا کرد، اما آن را تصویب نکرد. این معاهده حق سقط جنین را تضمین می کند. اواخر سال ۲۰۰۷، چندین آژانس های سازمان ملل پیشنهاد جرم زدایی از سقط جنین را ارائه کردند. کلیسای کاتولیک و رئیس جمهور مارک راوالومانانا به نظر می رسید مخالفت خود را اعلام کرده اند.
کنستانتین بوتیکو (; – ) پزشک اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی بین سال های ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می کرد. او به علت ابداع روش بوتیکو برای درمان آسم و دیگر اختلالات تنفسی شناخته می شود.
بیاروم ، سرده ای از گیاهان گل دار از خانواده گل شیپوریان است. این گیاه از گیاهان بومی خاورمیانه، جنوب اروپا (اسپانیا، پرتغال، ایتالیا، بالکان) و شمال آفریقا تشکیل شده است. بیاروم اغلب در شکاف های سنگ و خاک های سنگ ریزه ای که عمدتاً از سنگ آهک تشکیل شده است، یافت می شود. برگ های بیاروم می تواند شبیه علف یا حتی بیضی باشد. بنه آنها کروی است و گیاهان به طور کلی کوچک هستند. بسیاری از بیاروم ها از نظر ظاهری کاملاً شبیه به آروم ها هستند. برای گلدهی بیاروم نیاز به یک دوره استراحت خشک در تابستان است. گل آذین آنها نزدیک به زمین رشد می کند و بوی بسیار شدید و نامطبوعی تولید می کند. میوه های تولید شده به گونه ای استتار می شوند که شبیه سنگ ها هستند. کاملاً مشخص نیست که چگونه آنها پراکنده می شوند، اما یک ایده این است که آنها برای جلوگیری از پراکندگی بذر فرگشت یافته اند، زیرا انجام این کار در چنین محیط های نامناسب ممکن است برای تولیدمثل آن مفید نباشد.
آرش یوشیدا (به ژاپنی: 吉田アラシ؛ زاده ۱۱ ژانویه ۲۰۰۴) یک کشتی گیر سبک آزاد ژاپنی است. او برنده مدال طلا در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۳ و مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵ شده است. حرفه کشتی. یوشیدا در وزن ۹۲ کیلوگرم مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۳ با شکست دادن رضابک آیتموخان، نماینده قزاقستان با نتیجه ۴–۱۱ به مدال طلا دست یافت. در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵ یوشیدا دوباره با غلبه بر رضابک آیتموخان در فینال با نتیجه ۱–۷ به دومین مدال طلای مسابقات آسیایی خود دست یافت.
"وقتی که آن ها گریه می کنند" (When They Cry) مجموعه ای از رمان های تصویری ژاپنی به تولیدی سونث اکسپنژن است که می تواند به عناوین زیر اشاره داشته باشد:"
روش بوتیکو یا شیوه تنفس بوتیکو گونه ای از فیزیوتراپی جایگزین است که استفاده از تمرینات تنفسی را به عنوان درمانی برای آسم و سایر بیماری های تنفسی پیشنهاد می کند. به باور این روش، بسیاری از بیماری ها، از جمله آسم، به دلیل افزایش بیش از حد تعداد تنفس ایجاد شده یا تشدید می شوند. هدف این روش، اصلاح تنفس بیش از حد و در عوض، تجویز تنفس های کم عمق و کندتر است. درمان های این روش، شامل مجموعه ای از تمرین های کاهش تنفس است که بر تنفس از طریق بینی، حبس نفس و آرَمش تمرکز دارد. طرفداران روش بوتیکو ادعا می کنند که این روش می تواند علائم بیماری و نیاز به دارو را برای بیماران مبتلا به آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه و هیپرونتیلاسیون مزمن کاهش دهد. جامعه پزشکی با توجه به شواهد محدود و ناکافی در زمینه کارایی روش بوتیکو، این ادعاها را زیر سؤال می برد. تاریخچه. اولین بار، روش بوتیکو در دهه ۱۹۵۰ توسط فیزیولوژیست اوکراینی کنستانتین بوتیکو در اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت. اولین مطالعه رسمی در مورد کاریی روش بوتیکو بر آسم در سال ۱۹۶۸ در مؤسسه پزشکی ریه لنینگراد انجام شد. دومین مورد که در آوریل ۱۹۸۰ در اولین مؤسسه بیماری های اطفال مسکو
برگزار شد، در نهایت منجر به صدور دستور توسط رئیس وزارت بهداشت برای اجرای روش بوتیکو در درمان آسم برونشیت شد. بعداً این روش به استرالیا، نیوزلند، بریتانیا و ایالات متحده معرفی شد که با استقبال افزاینده ای روبرو شد. تجربه های شخصی افراد در اینترنت و کتاب ها، تحولات اساسی مرتبط با روش بوتیکو را گزارش می کنند. در سال ۲۰۱۹، اندین خواننده اندونزیایی تصاویری از خود، همسرش و پسر دو ساله شان را با نوار چسب روی دهانشان در شبکه های اجتماعی منتشر کرد. این تصاویر باعث بحث و علاقه به روش بوتیکو شد. روش. روش تنفس بوتیکو بر نقش دی اکسید کربن و تنفس بیش از حد در بیماری های تنفسی و همچنین سلامت کلی افراد تأکید دارد. هیپرونتیلاسیون می تواند منجر به کاهش سطح کربن دی اکسید در خون (یا هیپوکاپنی) شود که متعاقباً می تواند منجر به اختلال در تعادل اسید و باز در خون و کاهش سطح اکسیژن شود. طرفداران این روش ادعا می کنند که هیپرونتیلاسیون "مزمن" اثرات گسترده تری نسبت به آنچه معمولاً پذیرفته شده است دارد. این اثرات شامل گرفتگی گسترده عضله در مجاری هوایی (برونکواسپاسم)، اختلال در تولید انرژی سلولی از طریق چرخه کربس، و همچنین اختلال در بسیار
ی از واکنش های شیمیایی هموستاتیک حیاتی در بدن است. هدف از روش بوتیکو این است که الگوی تنفسی بدن را برای تصحیح هیپرونتیلاسیون و هیپوکاپنی "مزمن"، تمرین دهد تا در نتیجه، بدن مشکلات پزشکی مذکور را درمان کند. اگرچه تفاوت هایی در بین معلمان این تکنیک در کشورهای مختلف وجود دارد، اما هدف اصلی «عادی سازی» تنفس است و سه اصل اصلی Buteyko یکسان است: تنفس از راه بینی. روش بوتیکو بر اهمیت تنفس از طریق بینی تأکید می کند؛ چرا که بینی، به وسیله مرطوب، گرم و تمیز کردن هوای ورودی به ریه ها از راه های هوایی محافظت می کند. بسیاری از مبتلایان به آسم در خواب شبانه مشکل دارند؛ به عقیده طرفداران روش بوتیکو، این مشکل به وضعیت نامناسب بدن، تنفس دهانی یا هر دو ارتباط دارد. با پاک نگه داشتن بینی و تشویق به تنفس از طریق بینی در طول روز، علائم شبانه نیز می تواند بهبود یابد. تنفس از طریق بینی در حین تمرین بدنی یکی دیگر از عناصر کلیدی روش بوتیکو است. تمرینات کاهش تنفس. تمرینات اصلی بوتیکو شامل کاهش آگاهانه تعداد تنفس یا حجم تنفس است. بسیاری از اساتید این روش، از این شیوه به عنوان «بازآموزی تنفس» یاد می کنند و این روش را با یادگیری دوچرخه سو