Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لوسی (1964–1987) یک شامپانزه معمولی متعلق به مؤسسه مطالعات نخستی ها در اکلاهما بود و توسط موریس کی. تمرلین، روان درمانگر و استاد دانشگاه اکلاهما و همسرش جین بزرگ شد. پس زمینه. تمرلین و همسرش، لوسی را طوری بزرگ کردند که گویی او یک کودک انسان است. آنها به او یاد دادند که با ظروف نقره غذا بخورد، خودش لباسش را بپوشد، مجلات را ورق بزند و روی یک صندلی پشت میز شام بنشیند. به عنوان بخشی از پروژه زبان میمونی، او درنهایت ۱۴۰ علامت از زبان اشاره آمریکایی (ای اس ال)، که توسط راجر فوتس نخستی شناس به او آموخته شد، یادگرفت. او در مجله "لایف" ظاهر شد، جایی که او به دلیل نوشیدن جین، پرورش یک گربه و استفاده از "پلی گرل" (مجله حاوی تصاویر برهنه و نیمه برهنه مردان) و جاروبرقی برای ارضای جنسی مشهور شده بود. متعاقباً، وقتی تمرلین او را برای اولین بار با یک شامپانزه نر آشنا کرد. لوسی ترسیده بود و با او ارتباطی نداشت چه برسد به اینکه او را جذاب بداند. فوتس نوشته است که وقتی هر روز صبح ساعت ۸:۳۰ به خانه لوسی می رسید، لوسی با آغوش از او استقبال می کرد، کتری را می گرفت، آن را پر از آب می کرد، دو فنجان و چای کیسه ای پیدا کرده و چای سرو
می کرد. در زمانی که لوس۱۲ ساله بود، بسیار قوی شده بود و برای ماندن در خانه تمرلین بسیار مخرب و خطرناک بود. سرانجام او به همراه جنیس کارتر، دانشجوی فارغ التحصیل روان شناسی دانشگاه اکلاهما، به مرکز توان بخشی شامپانزه ها در گامبیا فرستاده شد. کارتر قصد داشت تنها سه هفته با لوسی بماند تا انتقال او به یک زیستگاه در فضای باز را آسان تر کند. استلا مارسدن، که پروژه توان بخشی شامپانزه را اداره می کرد، اظهار داشت که سن و سابقه لوسی به این معنی است که او کاندیدای مناسبی برای توان بخشی نیست. گزینه انسانی تر برای لوسی بازنشستگی و ادامه زندگی با شامپانزه های دیگر بود که نمی توانستند توان بخشی شوند و همچنان به دریافت غذا، مجلات، اسباب بازی ها و غیره ادامه دهد چراکه از بدو تولد به آنها عادت کرده بود. لوسی برای سال ها قادر به برقراری ارتباط با شامپانزه های دیگر موجود در مرکز توان بخشی نبود و هرگز تولید مثل نکرد و تنها به انسان ها علاقه جنسی نشان داد. لوسی علائم بسیاری از افسردگی، از جمله امتناع از غذا خوردن را داشت و ازطریق زبان اشاره علامت «آسیب» را نشان می داد. اگرچه والدین او، تمرلین، تنها چند هفته با لوسی در گامبیا اقامت
داشتند، جانیس کارتر سال ها در آن مرکز ماند و زمان زیادی را برای کمک به لوسی برای کشف زندگی در طبیعت اختصاص داد. یک سال پس از ترک لوسی، کارتر با تعدادی از وسایل لوسی مانند آینه اش بازگشت. لوسی و گروهی از شامپانزه ها به او سلام کردند و لوسی با حرارت او را در آغوش گرفت، سپس با شامپانزه های دیگر به عقب رفت، کارتر این رفتار او را سازگاری لوسی با زندگی در طبیعت تعبیر کرد. یک سال پس از آن، کارتر مجدداً برگشت و این بار اسکلت لوسی را دید که دست هایش را از دست داده بود، سرش از بقیه بدنش جدا شده بود و هیچ اثری از پوست یا مو نداشت. کارتر به این نتیجه رسید که فقدان ترس لوسی از انسان ها او را مستعد شکار غیرقانونی کرده است. بااین حال، دیگرانی که از نزدیک در توان بخشی لوسی شرکت داشتند، این احتمال را زیر سؤال می برند، زیرا اسکلت، در حالت تجزیه پیشرفته خود، نمی توانست شواهدی مبنی بر شکار غیرقانونی به دلیل سایر علل مرگ ارائه دهد. پوشش خبری. داستان زندگی لوسی موضوع یک قسمت یک ساعته "رادیولب" در سال ۲۰۱۰ با عنوان «لوسی» بود. گزیده هایی از این نمایش نیز در "این زندگی آمریکایی" با عنوان «تله والدین» پخش شد. هر دو داستان بر استرس عا
طفی مادام العمر لوسی تمرکز دارند.
جمشید جم نجفی (متولد مارس ۱۹۶۳) یک تاجر میلیاردر ایرانی-آمریکایی است. او مدیر مجموعه شرکت های نجفی است. این مجموعه، مجموعه ای از "شرکت های سهامی خاص" است. او همچنین به عنوان نایب رئیس تیم "فونیکس سانز" در ان بی ای و "مک لارن ریسینگ" فعالیت می کند. اوایل زندگی. نجفی مدرک کارشناسی خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه کالیفرنیا دریافت کرده است. در سال ۱۹۸۶، او موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد در اقتصاد کسب وکار از دانشگاه هاروارد شد. حرفه. نجفی فعالیت حرفه ای خود را در سالومون برادرز که یک شرکت واقع در وال استریت بود آغاز کرد. این شرکت بعدها بخشی از سیتی گروپ شد. سپس او به عنوان مدیر عامل یک شرکت سهام خصوصی منسوب شد. او از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ به همراه برادرش فرانسیس نجفی، این شرکت را مدیریت می کرد. شرکت تحت کنترل او که "شرکت پیووتال" نام داشت، بر خرید املاک تجاری مانند: نجفی یکی از بنیان گذاران صندوق خیریه سرمایه گذاری مخاطره آمیز "شرکای سرمایه گذاری اجتماعی" است که در سازمان های غیرانتفاعی نوظهور سرمایه گذاری می کند. او همچنین در کمیته "دیزاین اکسلنس" دانشگاه دانشگاه آریزونا عضو بوده و در سال ۲۰۰۱ به فهرست «چهل نفر ز
یر ۴۰ سال» مجله "فونیکس بیزینس ژورنال" راه یافت. او عضو هیئت مدیره "فونیکس سمفونی" و "فونیکس متروپولیتن بوده" و به عنوان رئیس هیئت امنای "فونیکس کانتری دی اسکول" نیز فعالیت کرده است. نجفی یکی از مالکان جزئی و نایب رئیس تیم بسکتبال حرفه ای فونیکس سانز است و به عنوان نماینده در هیئت مدیره ان بی ای نیز حضور دارد. پس از اینکه مالک اصلی، رابرت سارور، به دلیل استفاده از زبان نژادپرستانه و رفتار نامناسب با کارکنان زن از فعالیت در تیم یک سال محروم شد، نجفی خواستار استعفای او شد. در نهایت سارور تیم را به مالکان جدید به رهبری مت ایشبیا و برادرش جاستین ایشبیا فروخت، و نجفی به همراه دو مالک دیگر سهام خود را حفظ کردند. این فروش در ۷ فوریه ۲۰۲۳ نهایی شد. شرکت سرمایه گذاری خصوصی نجفی (Najafi Cos.) که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد، تنها از سرمایه شخصی نجفی برای سرمایه گذاری استفاده می کند. این شرکت در صنایع مختلفی از جمله کالاهای مصرفی، رسانه، ورزش، مسافرت، تجارت الکترونیک، خرده فروشی و فناوری سرمایه گذاری دارد. در دسامبر ۲۰۲۰، نجفی به عنوان نایب رئیس بعدی تیم مسابقات مک لارن ریسینگ در فرمول یک منصوب شد. سرمایه گذاری ها. در سال ۲۰۰۳،
نجفی از طریق شرکت خود، شرکت "نت وورک سولوشنز" را به مبلغ ۲۰ میلیون دلار از وری ساین خریداری کرد و در سال ۲۰۰۷ این شرکت را به جنرال آتلانتیک به مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار فروخت. در سال ۲۰۰۶، او رهبری شرکت در خرید برند شامپوی "پرت پلاس" و دئودورانت Sure از Procter &amp; Gamble را به عهده داشت. در سال ۲۰۰۸، نجفی و شرکت او "ترندهومز" را خریداری کردند. همچنین در سال ۲۰۰۸، نجفی شرکت "دایرکت گروپ" را خریداری کرد و سپس فعالیت این شرکت را به فرانسه، بلژیک، سوئیس و کبک گسترش داد. نجفی و شرکت او، در سال ۲۰۱۱ بالاترین پیشنهاد را برای خرید "برادرز گروپ" ارائه دادند. این پیشنهاد در نهایت به نتیجه نرسید و "شرکت برادرز گروپ" به طور کامل منحل شد. در سال ۲۰۱۳، نجفی و شرکتش همچنین برای خرید بوستون گلوپ پیشنهاد دادند. در سال ۲۰۱۷، شرکت نجفی برای مالکیت شرکت تایم پیشنهاد داد. شرکت تایم صاحب نشریاتی مانند اسپورتس ایلاستریتد و "فورتی نت" است. در سال ۲۰۱۸، مجموعه شرکت های نجفی در "بیچ هاوس گروپ" یک استودیوی برند که صاحب چندین برند مصرفی است، سرمایه گذاری کرد. این برندها شامل "برند بیس" با "شی میچل" در زمینه مسافرت، "برند مون" با "کندال ج
نر" در زمینه مراقبت دهان و دندان، و "برنت پترن" با "تریسی الیس راس" در زمینه مراقبت از مو هستند. در سال ۲۰۲۱، نجفی در خط تولید محصولات مراقبت از پوست دوست دار محیط زیست "اسکارلت جوهانسون" به نام "اوتست" سرمایه گذاری کرد. شرکت "کلاسیک وکیشن" اعلام کرد که در ۲ آوریل ۲۰۲۱، توافق قطعی خرید تمامی دارایی های این شرکت توسط مجموعه شرکت های نجفی از گروه شرکت اکسپدیا نهایی شد. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲، نجفی قرارداد خرید شرکت "اس تی ایکس اینترتیمنتز" را نهایی کرد. در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، "ام اس پی اسپورتز کپیتال" (شناخته شده به خاطر سرمایه گذاری در تیم مسابقات فرمول یک مک لارن) اعلام کرد که سهام عمده ای از شرکت ای اس پی ان برای رویدادهای ایکس گیمز خریداری کرده است. زندگی شخصی. نجفی به همراه همسرش، چریل نجفی، در آریزونا زندگی می کند و آن ها سه فرزند دارند.
لوله ای اصطلاحی در گیاه شناسی است که برای توصیف مقطعی دایره ای یا مانند دایره ای انحرافی با یک سطح منفرد به دور آن استفاده می شود که معمولاً با مقاطع مسطح، با سطح بالایی مشخص که با سطح پایینی متفاوت است، در تضاد است. سطح مقطع یک شاخه در درخت تا حدودی گرد است، بنابراین شاخه به صورت سه تکه است. سطح مقطع یک برگ معمولی دارای یک سطح بالایی و یک سطح پایینی است، بنابراین برگ دارای سطحی نیست. با این حال، برگ های گوشتی گیاهان گوشتی گاهی بی چسب هستند. گلسنگ های بوته ای در مقایسه با گلسنگ های برگ برگ و گلسنگ های کرستوز، دارای سطح مقطع تقریباً دایره ای و دارای سطحی شبیه به پوست پیچیده هستند که به آن پوسته می گویند. گیاهان و گلسنگ ها را می توان به عنوان خرده لوله توصیف کرد، به این معنی که آنها کاملاً لوله ای نیستند.
شاه بوف اسوالدی که همچنین به عنوان جغد شاخدار کوبایی شناخته می شود، گونه ای منقرض شده از جغد شاخدار از پلیستوسن در کوبا است. این گونه توسط اسکار آردوندو و استورز ال. اولسون در سال ۱۹۹۴ از سه استخوان یافت شده در غاری در رشته کوه Guaniguanico در پینار دل ریو توصیف شد. تجزیه و تحلیل اینها نشان می دهد که این گونه از هر جغد کنونی بزرگ تر بوده است.
مینِرواها یک سرده منقرض شده از جغدها در تیرهٔ پیشاتاریخ Protostrigidae از ائوسن آمریکای شمالی است. برخی از استخوان های "مینروا" که در سال ۱۹۱۵ توسط آردبلیو شوفلد (RW Shufeldt) توصیف شد، توسط الکساندر وتمور در سال ۱۹۳۳ به عنوان وابسته به یک پستاندار شگفت بندان تعبیر شد که استخوان های برجای مانده را به سردهٔ جدید پیش جغدها ("Protostrix")) اختصاص داد. تجزیه و تحلیل در سال ۱۹۸۳ نشان داد که از سردهٔ "Minerva" پرندگان بود.
مونتسرات فیگوئراس و گارسیا (، زاده ۱۵ مارس ۱۹۴۲ – ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱) خواننده سوپرانو اسپانیایی بود که در موسیقی اولیه تخصص داشت. فیگوئراس در ۱۵ مارس ۱۹۴۲ در بارسلون، اسپانیا به دنیا آمد. پس از آموزش اولیه به عنوان بازیگر، او در سال ۱۹۶۶، همراه با خواهرش پیلار فیگوئراس، شروع به مطالعه تکنیک های آواز اولیه کرد. در سال ۱۹۷۴ او و ژردی ساوای، همسرش (ازدواج در سال ۱۹۶۸)، لورنزو آلپرت و هاپکینسون اسمیت، گروه موسیقی با نام هسپریون اکس اکس (Hespèrion XX)، (بعدها: Hespèrion XXI) را تشکیل دادند. فیگوئراس و همسرش همچنین گروه های کلیسای سلطنتی کاتالونیا و کنسرت ملل را تأسیس کردند. فیگوئراس به عنوان یک هنرمند انفرادی به طور منظم قطعه های موسیقی را اجرا و ضبط می کرد و او همچنین به همراه همسرش و به همراه فرزندانشان: آریانا و فران، قطعاتی را اجرا می کردند. او در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱ در سردانیلا دل بایس، در حضور خانواده اش، پس از یک مبارزه طولانی با سرطان درگذشت. مراسم تشییع جنازه در صومعه پدرالبس در شهر بارسلون برگزار شد.
ارتفاع (انگلیسی: Elevation) یک فیلم اکشن و پسا-آخرالزمانی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی جرج نلفی و نویسندگی کنی رایان و جیکوب رومن است. بازیگرانی چون آنتونی مکی، مورنا باکارین، مدی هسن و تونی گلدوین در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم در ۸ نوامبر ۲۰۲۴ در ایالات متحده اکران شد، و نقدهای متوسطی را دریافت کرد. داستان. یک پدر مجرد و دو زن برای نجات جان یک کودک باید از محل امن خانه خود برای رویارویی با موجودات هیولاوار عازم منطقه پرخطر شوند... مشروح داستان. سه سال پیش از وقایع فیلم، شکارچیان مرموز و مهیب معروف به «ریپرها» (Reapers، به معنی مرگ آوران) از حفره های زیرزمینی پدیدار شدند و بشریت را نابود کردند، به طوری که ۹۵ درصد از جمعیت انسان ها در اولین ماه کشته شدند. بازماندگان در جوامع پراکنده ای در ارتفاعات بالاتر از ۸۰۰۰ فوت (۲۴۳۹ متر) زندگی می کنند، جایی که این موجودات وارد نمی شوند. در منطقهٔ «پناهگاه لاست گالچ» در رشته کوه فرانت رینج، کلرادو، ویل، یک پدر تنها، همراه با پسرش هانتر که به بیماری ریوی مبتلاست، زندگی می کند. ویل همچنان با خاطرهٔ مرگ همسرش، تارا، در جریان حملهٔ ریپرها، که طی یک مأ
موریت اکتشافی همراه با نینا، یک دانشمند، رخ داد، دست و پنجه نرم می کند. این مأموریت برای کشف نقاط ضعف ریپرها بود. پس از ماه ها انزوا، هانتر از قطع ارتباط رادیویی و استفاده از پرچم ها برای ارتباط توسط جوامع همسایه خسته می شود. ویل متوجه می شود که فیلترهای اکسیژن برای هانتر رو به اتمام است. با وجود هشدارهای نینا مبنی بر خطر سفر به بولدر، کلرادو برای یافتن فیلترهای بیشتر، ویل او را متقاعد می کند که برای یافتن آزمایشگاه قدیمی اش و کشف راهی برای کشتن ریپرها، با او همراه شود. کیتی، دوست ویل، نیز به آن ها می پیوندد و از جادهٔ آتش نشانی البا وارد مسیری می شوند که به معدنی زیر خط امن منتهی می شود. نینا دستگاه قطب نمایی دارد که او اختراع کرده و قادر است به خاطر امواج زیست الکترومغناطیسی بالای ریپرها، حضور آن ها را تشخیص دهد. آن ها در مسیر خود تجهیزات جمع آوری می کنند، از جمله یک نارنجک انداز. هنگام حرکت به سمت یک منطقهٔ اسکی متروکه، ریپری آن ها را مشاهده می کند، اما ویل با روشن کردن ژنراتورهای پشتیبان تله سیژ، گروه را قادر می سازد تا به طور ناچیزی از دست ریپرها فرار کنند و به منطقهٔ امن برسند. آن ها در یک کلبهٔ قدیمی ا
ستراحت می کنند و نینا توضیح می دهد که ریپرها غذا نمی خورند و نمی خوابند و احتمالاً موجودات زیستی نیستند. صبح روز بعد، گروه به یک تونل معدن قدیمی می رسند که ویل آن را به خاطر می آورد، زیرا زمانی در آنجا کار می کرد. اما سطح پایین معدن زیر خط امن قرار دارد و قطب نمای نینا در آنجا قادر به شناسایی ریپرها نخواهد بود. آن ها متوجه می شوند که ورودی سطح ایمن معدن در زمان تهاجم اولیه جوش داده شده است و مجبور می شوند به سطح پایین تر بروند. در آنجا، ریپری به آن ها حمله می کند و کیتی را با شاخک هایش می کشد. نینا و ویل به سختی فرار می کنند و به سطح امن بازمی گردند. نینا می خواهد به آزمایشگاهش بازگردد تا اکسید منیزیم موجود در آنجا را بردارد و فرضیه می دهد که فلس های نفوذناپذیر ریپرها با مکانیزم های دفاع مغناطیسی ایجاد می شوند و اگر گلوله ای با ترکیب منیزیم ساخته شود، می تواند ریپرها را از داخل منفجر کند. آن ها به بولدر می روند و در بیمارستانی متروکه فیلترهای اکسیژن پیدا می کنند. ریپری به آن ها حمله می کند، اما ویل با شلیک به کپسول های گاز، زمان لازم برای فرار را ایجاد می کند. ویل قصد دارد به پسرش بازگردد، اما نینا او را متقا
عد می کند که به او در بازگشت به آزمایشگاه کمک کند. نینا فاش می کند که خانواده اش را در حملهٔ ریپرها از دست داده است. او به آزمایشگاه بازمی گردد و پس از چندین آزمایش، موفق می شود ریپری را با گلوله ای آغشته به ترکیب کبالت و منیزیم از بین ببرد. ویل با یک وانت حرکت می کند، اما دچار حادثه می شود و مجبور می شود پیاده به سمت خط امن بدود، در حالی که ریپرها او را تعقیب می کنند. آن ها او را محاصره می کنند، اما نینا به موقع سر می رسد و با گلوله های آغشته به ترکیب کبالت و منیزیم، ریپرها را منفجر می کند. آن ها متوجه می شوند که ریپرها موجودات زیستی نیستند، بلکه ماشین هایی ساخته شده با فناوری پیشرفتهٔ بیگانگان هستند و نظریهٔ نینا تأیید می شود. آن ها به پناهگاه لاست گالچ بازمی گردند و ویل دوباره با هانتر دیدار می کند. نینا یک پرچم دزدان دریایی را برای جوامع نزدیک در کوه های راکی برافراشته می کند، که نشان می دهد یک ریپر کشته شده است. جوامع بار دیگر ارتباط رادیویی برقرار کرده و خود را با گلوله های آغشته به کبالت و منیزیم مسلح می کنند تا با ریپرها بجنگند. مدتی بعد، نینا با ویل در کنارش از طریق تلسکوپ به آسمان نگاه می کند و سه ش
هاب سنگ سبز رنگ را می بیند که وارد مدار زمین می شوند. پی نوشت: "نام Reaper در این فیلم به معنای «مرگ آور» یا «دروگر جان» به کار رفته است. واژهٔ Reaper در زبان انگلیسی معمولاً به معنای «دروگر» (کسی که محصول را درو می کند) است، اما در ادبیات و فرهنگ عامه، این واژه اغلب به عنوان یک نماد مرگ (مانند «فرشتهٔ مرگ» یا Grim Reaper) استفاده می شود" ساخت. فیلمبرداری در نوامبر ۲۰۲۲ در کلرادو آغاز شد، و تا اواخر مارس ۲۰۲۳ به پایان رسید.
نگرونی کوکتلی است که از ترکیب مساوی جین، ورموت روسو (قرمز، نیمه شیرین) و کامپاری ساخته می شود که عموماً روی لیوان های راکز سرو می شود و معمولاً با تکه های پرتقال یا پوست پرتقال تزئین می شود. روش ساخت. دستورالعمل ساخت فهرست آی بی ای مشخص کرده است که این کوکتل روی یخ در یک لیوان سنتی ساخته شود و با یک تکه پرتقال تزئین شود. گاهی از پوست پرتقال (یا پوست لیمو) به جای یک تکه پرتقال (به ویژه در خارج از ایتالیا)، و هم زدن و سپس ریختن روی یخ، و گاهی هم زدن و سرو کردن مستقیم ساخته می شود.
آتیلا آبرو (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای، و راننده خودروی مسابقه ای اهل برزیل است. در سال ۲۰۰۵، آتیلا آبرو با ماک موتوراسپرت به سری فرمول ۳ یورو رفت. او با کسب هفت امتیاز در جدول رده بندی کلی در جایگاه پانزدهم قرار گرفت.
پر-گانر اندرسن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل سوئد است. او دو بار موفق به قهرمان در رالی جوانان جهان در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ شده است.
استیو آرپین (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
آندراس باکرود (؛ زادهٔ ) یک راننده حرفه ای رالی کراس اهل نروژ است. او از سال ۲۰۱۳ در کلاس سوپراسپرت رالی کراس در مسابقات اروپایی رالی کراس و رالی کراس جهانی نیترو از سال ۲۰۲۱ و در مسابقات اکستریم ای از سال ۲۰۲۳ شرکت کرده است. او در سال ۲۰۲۱ قهرمان اروپا شد. او با راننده سابق مسابقات دی تی ام کریستین باکرود ارتباطی ندارد.
ال دنیلسون (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل سوئد است. او قهرمان سال ۲۰۰۶ مسابقات فرمول رنو سری ۳.۵ شده است.
سر هوگ مونتگومری ناچبول-هوگسن (زادهٔ ۲۶ مارس ۱۸۸۶ - درگذشته در ۲۱ مارس ۱۹۷۱) دیپلمات و نویسنده بریتانیایی بود. تحصیلات. هوگسن در کالج ایتون و سپس در کالج بالیول آکسفورد تحصیل کرد و در آنجا با آنتونی ایدن دوست شد و در سال ۱۹۰۷ لیسانس خود را دریافت کرد. یک سال بعد، او به وزارت امور خارجه پیوست. خدمات در وزارت خارجه. هوگسن در اکتبر ۱۹۰۹ به عنوان بخشی از کادر دیپلماتیک بریتانیا بهقسطنطنیه رفت. اما وی در دوران جنگ جهانی اول به انگلستان بازگشته و در قسمت مبازره با قاچاق خدمت کرد و پس از پایان جنگ زمانیکه که در سال ۱۹۱۸، سرویس خدمات خارجی و خدمات دیپلماتیک ادغام شدند، وی به بخش دیپلماتیک بازگشت و با سمت دبیر اول هیئت بریتانیا در کنفرانس ورسایشرکت کرده و به عنوان دارنده عنوان سنت مایکل و سنت جورج (CMG) مفتخر شد. پس از آن به لاهه و بعد به مأموریت در پاریس و سپس به بروکسل رفت. سفارت. هوگه هوگسن در کشورهای زیادی به عنوان سفیر و وزیر مختار فعالیت کرد. او از سال ۱۹۳۱ تا سال ۱۹۳۴ به عنوان فرستاده فوق العاده و وزیر تام الاختیار در جمهوری های استونی، لیتوانی و لتونی (مستقر در ریگا، لتونی) منصوب شد. سپس به عنوان فرستاده فوق ا
لعاده و وزیر تام الاختیار در ایران به تهران منتقل شد. او در سال نو ۱۹۳۶ به عنوان دارنده عنوان شوالیه فرمانده نشان سنت مایکل و سنت جورج (KCMG) منصوب شد و در سال ۱۹۳۷ به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار به چین اعزام شد. مسافرت وی به چین با حادثه شلیک به اتوموبیل وی توسط یک هواپیمای ژاپنی رو برو شد. وی در این حادثه زخمی شده و پس از عمل در بیمارستان به سختی از این جراحت نجات یافته و با دشواری از این حادثه و فلج نجات یافت. این حادثه یکی از مواردی بود که در روزنامه های جهان به عنوان یک حادثه دیپلماتیک بزرگ مورد بحث قرار گرفت. او پس از به سر بردن دوران نقاهت خود به مدت یک سال در سال ۱۹۳۹ به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار در جمهوری ترکیه منصوب شد. وی بسیار تلاش کرد تا مانع از نزدیکی و نفوذ آلمان در ترکیه شود ولی همچنین توانست ملاقاتی بین وینستن چرچیل و عصمت اینونو رئیس جمهور وقت ترکیه در آدانا ترتیب داد. این ملاقات در یک راه آهن متروکه در قطار ریاست جمهوری ترکیه برگزار شد. وی همچنین در سال ۱۹۴۳ بر مذاکرات محرمانه با دیپلمات های سفارت مجارستان در خصوص آتش بس با بریتانیا نظارت کرده و یک توافق آتش بس مقدماتی ر
ا با لازلو ورس امضا کرد که این آتش بس با توجه به ورود زودتر نیروهای روسیه راه به جایی نبرد. راننده و خدمتکار آلبانیایی کوزوویی او، الیسا بازنا از نوامبر ۱۹۴۳ تا مارس ۱۹۴۴ به طور مرتب نامه و گاوصندوق هوگه هوگسن را باز کرده و کپی این نامه ها و اطلاعات مربوط به آن ها را به فرماندهی عالی آلمان می فروخت. با وجود این موضوع وی همچنان مورد اعتماد دستگاه دیپلماسی بریتانیا بوده و پس از چنگ به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار در بلژیک و لوکزامبورگ منصوب شدوی در سال ۱۹۴۷ بازنشسته شد. کتاب ها. وی دو کتاب بنام ها به رشته تحریر درآورد. همچنین در فیلم های ۵ انگشت و عملیات سیسرو در مورد هوگه هوگسن صحبت شده است.
لیام دوران (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای، و راننده خودروی مسابقه ای اهل بریتانیا است.
پت دوران (؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۵۹) راننده مسابقه ای اهل بریتانیا است. او در حال حاضر در تورورتون انگلستان زندگی میکند. پسر بزرگ او، لیام دوران نیز راننده رالی کراس شده است.
لائوتارو لوکا بلوکا (؛ زادهٔ موسیقی دان اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
درک توهیل (; – ) راننده مسابقه ای اهل جمهوری ایرلند بود. توهیل در سال ۲۰۱۰ قهرمان مسابقات رالی کراس بخش ۲راروپا و قهرمانی خودروهای تورینگ در سال ۲۰۱۳ با رانندگی یک خودرو فورد فیستا شد.
مرکز مشترک هشدار تیفون ()، به اختصار JTWC، مرکز مشترکی بین فرماندهی نیروی دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در پرل هاربر در جزایر هاوایی است. مرکز مشترک هشدار تیفون مسئول صدور اخطارهای چرخند حاره ای در شمال غربی اقیانوس آرام، اقیانوس آرام جنوبی و اقیانوس هند برای همه شاخه های وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا و سایر سازمان های دولتی این کشور است. هشدارهای آنها در درجه اول برای محافظت از کشتی ها و هواپیماهای نظامی ایالات متحده و همچنین تأسیسات نظامی که به طور مشترک با کشورهای دیگر در سراسر جهان فعالیت می کنند، در نظر گرفته شده است. اجزای نیروی دریایی این مرکز با فرماندهی هواشناسی و اقیانوس شناسی نیروی دریایی ایالات متحده هماهنگ و هم تراز هستند. استانداردها و شیوه ها. در سال ۲۰۲۰ مرکز مشترک هشدار تیفون دارای ۶۱ پرسنل از نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این مرکز برای تکمیل مأموریت خود از چندین سامانه و حسگر ماهواره ای، رادار، داده های سینوپتیک سطحی و سطح بالایی و همچنین مدل های جوی استفاده می کند. در دهه ۱۹۸۰ یک روش مدرن تر برای پیش بینی چرخندهای حاره ای معرفی شد. پیش از توسعه سامانه
خودکار پیش بینی چرخند حاره ای (ATCF)، ابزار مورد استفاده توسط وزارت دفاع برای پیش بینی مسیر چرخند حاره ای، استات، مدادهای گریس و برنامه های کامپیوتری متفاوت بودند. نرم افزار ATCF توسط آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده در آغاز به کار این سامانه در سال ۱۹۸۶ توسعه یافت و از سال ۱۹۸۸ از آن استفاده شد. در سال ۱۹۹۰ از این نرم افزار برای استفاده در مرکز ملی توفند (NHC) نیز اقتباس شده است.
اتاق مجاور () یک فیلم درام اسپانیایی محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی پدرو آلمودوار است. این نخستین فیلم بلند کاملاً انگلیسی زبان اوست و مبتنی بر رمان "چه چیزی تجربه می کنی" اثر سیگرید نونز است. تیلدا سوینتن و جولین مور در کنار جان تورتورو و آلساندرو نیوولا در این فیلم بازی می کنند. این فیلم در ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ در هشتاد و یکمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و در آنجا جایزه شیر طلایی را دریافت کرد که اولین جایزه شیر طلایی برای یک فیلم اسپانیایی بود. این فیلم در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ در اسپانیا اکران شد. طرح داستانی. داستان فیلم به اختلاف بین مارتا (یک مادر بسیار ناقص و خبرنگار جنگ) و دختر رنجیده اش و همچنین به رابطهٔ مارتا با یک مؤلف به نام اینگرید می پردازد. تولید. پدرو آلمودوار در آستانه سفرش به جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ از برنامه هایی برای فیلمبرداری یک فیلم انگلیسی زبان در شهر نیویورک صحبت کرد. عنوان "اتاق مجاور" در اواخر سال ۲۰۲۳ اعلام شد. در ژانویه ۲۰۲۴، ال دسیو اعلام کرد که جولین مور و تیلدا سوینتن برای نقش های اصلی انتخاب شده اند و جان تورتورو به عنوان یکی دیگر از بازیگران نقش آفرینی می کند. سوینتن فی
لم را جانشین طبیعی فیلم "درد و شکوه" توصیف کرد. این فیلم محصول ال دسیو با مشارکت موویستار پلاس+ است. فیلمبرداری در ۳ مارس ۲۰۲۴ در مادرید آغاز شد. الساندرو نیولا در همان ماه به بازیگران پیوست. محل فیلمبرداری نیز شامل شهر نیویورک بود. در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، خوان دیه گو بوتو، رائول آره والو، ملینا متیوز و ویکتوریا لوئنگو به عنوان بازیگران دیگر معرفی شدند. ادوارد گرائو فیلم بردار فیلم بود. انتشار. پیش از شروع تولید، سونی پیکچرز کلاسیک، توزیع کننده مکرر آلمودوار در آمریکای شمالی، حقوق این فیلم را در آمریکای شمالی، خاورمیانه، هند، آفریقای جنوبی، استرالیا و نیوزلند دریافت کرد. این فیلم قرار است در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ توسط برادران وارنر در اسپانیا اکران شود. برادران وارنر همچنین حقوق توزیع برای بریتانیا، آلمان، ایتالیا، شمال اروپا، اروپای مرکزی و شرقی (به استثنای لهستان)، آمریکای لاتین و برخی از مناطق در آسیا-اقیانوسیه، از جمله ژاپن، به دست آورد. پس از نمایش سینمایی، این فیلم در موویستار پلاس+ در اسپانیا در دسترس خواهد بود. در جولای ۲۰۲۴، گزارش شد که فیلم احتمالاً در هشتاد و یکمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز نمایش داده می شود.
این خبر هفته بعد تأیید شد، با اعلام اینکه فیلم در بخش رقابتی نمایش داده می شود. آلبرتو باربرا گزارش داد که این فیلم در نیمه دوم جشنواره نمایش داده می شود. این فیلم همچنین در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴ (برای اولین نمایش در آمریکای شمالی)، به عنوان نمایش «جایزه دونوستیا» در هفتاد و دومین جشنواره بین المللی فیلم سن سباستین، و به عنوان منتخب اصلی فیلم شصت و دومین جشنواره فیلم نیویورک در سالن آلیس تالی در ۴ اکتبر ۲۰۲۴ (برای اولین نمایش در ایالات متحده) نمایش داده می شود. این فیلم قرار است در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴ در شهر نیویورک و لس آنجلس به نمایش درآید، و پس از آن یک اکران محدود در شهرهای منتخب ایالات متحده در روز کریسمس و یک اکران گسترده در ژانویه ۲۰۲۵ در ایالات متحده انجام شود.
موسیقی در اسپانیا سابقه بسیار طولانی و قدیمی دارد. اسپانیا نقش مهمی در توسعه موسیقی غربی داشته است و تأثیر زیادی بر موسیقی آمریکای لاتین نیز گذاشته است. موسیقی اسپانیایی اغلب با سبک های سنتی مانند فلامنکو و گیتار کلاسیک همراه است و شناخته می شود. سبک های موسیقی و رقص های سنتی بسیاری در سراسر مناطق اسپانیایی زبان وجود دارد. برای مثال، موسیقی نواحی شمال غربی اسپانیا به شدت متکی به نی انبان است، خوتا در مرکز و شمال معروف است و فلامنکو از جنوب این کشور منشأ گرفته است. موسیقی اسپانیایی نقش قابل توجهی در پیشرفت های موسیقی کلاسیک غربی، از قرن پانزدهم تا اوایل قرن هفدهم میلادی ایفا کرده است. گستردگی نوآوری موسیقی را می توان در آهنگسازانی مانند توماس لوئیس د ویکتوریا، سبک هایی مانند زارزوئلا اپرای اسپانیایی، باله مانوئل د فایا و موسیقی گیتار کلاسیک فرانسیسکو تارگا مشاهده کرد. امروزه، در اسپانیا و مناطق دیگر، سبک های مختلف موسیقی عامه پسند غالب است و موسیقی سنتی و فولکلور رو به فراموشی می رود. خاستگاه موسیقی اسپانیا. شبه جزیره ایبری تأثیرات مختلف موسیقی از سراسر دریای مدیترانه و سراسر اروپا داشته است. در دو قرن پیش از