Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نار شد. در سال ۱۸۷۳ او کار خود را برای وزارت صنایع (ژاپن) آغاز کرد، اما در سال ۱۸۷۴ اجازه یافت به وزارت آموزش و پرورش بازگردد. در سال ۱۸۷۴، ایساوا با موری چیو (森千代)، دختر یک سامورایی سابق قلمرو توکوشیما ازدواج کرد. مطالعات آمریکایی. در سال ۱۸۷۵ ایساوا به ایالات متحده فرستاده شد تا در مدرسه ایالتی عادی در بریجواتر (ماساچوست) (دانشگاه ایالتی بریج واتر کنونی) آموزش معلمی بخواند. هنگام بازدید از بوستون، ایساوا با مربی موسیقی آمریکایی، لوتر وایتینگ میسون، ملاقات کرد که منجر به مطالعه و یادگیری خصوصی موسیقی با میسون شد. چندین سال بعد، بنا به توصیه مشترک ایساوا و سرپرست فوری او در وزارت آموزش، میسون به ژاپن دعوت شد تا با ایساوا برای توسعه اولین برنامه درسی موسیقی مدرسه ژاپن همکاری کند. ایساوا همچنین تلفظ و آواشناسی انگلیسی را به طور خصوصی نزد الکساندر گراهام بل آموخت او همچنین به بل زبانی ژاپنی آموزش داد. علاوه بر این، ایساوا برای مدت کوتاهی در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و پس از مرگ پدرش مجبور به بازگشت به ژاپن شد. بازگشت به ژاپن. ایساوا در سال ۱۸۷۹ برای ریاست مدرسه عادی توکیو (در حال حاضر دانشگاه تسوکوبا) به ژاپن با
زگشت. او همچنین در توسعه مدرسه ناشنوایان توکیو در سال ۱۸۸۰، مدرسه موسیقی توکیو (دانشگاه هنرهای توکیو فعلی) تا سال ۱۸۸۷ فعالیت داشت. او همچنین از سال ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۵ در سیستم مدارس دولتی تایوان در خدمت می کرد. نام. نام خانوادگی باید ایساوا، با «س» نوشته شود و نه ایزاوا. تمام اسناد دوره ای دربارهٔ ایساوا شوجی که به جا مانده است، اسنادی که در دست خود ایساوا بوده و همچنین اسناد رسمی که در مدرسه عادی بریج واتر و از زمان او در دانشگاه هاروارد نگهداری می شوند، به طور پیوسته املا را به صورت ایساوا و نه ایزاوا گفته اند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40568439&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-11-07T19:23:23Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;غریبه ای در شهر&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;گسترش مقاله متناظر با ویکی انگلیسی&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40574586&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; قلمروهای فدرال (FT) در مالزی شامل سه قلمرو کوالالامپور، لابوان و پوتراجایا است که مستقیماً توسط دولت فدرال مالزی اداره می شود. کوالالامپور پایتخت ملی مالزی، پوتراجایا پایتخت اداری و لابوان یک مرکز مالی بین المللی فراساحلی است. کوالالامپور و پوتراجایا مناطق درون بوم در ایالت سلانگور هستند. لابوان جزیره ای در سواحل ایالت صباح است. تاریخچه. قلمروهای فدرال در اصل بخشی از ایالت های سلانگور و صباح بودند. کوالالامپور و پوتراجایا بخشی از ایالت سلانگور و لابوان بخشی از ایالت صباح قلمداد می شدند. کوالالامپور، مرکز ایالت سلانگور در سال ۱۹۴۸ به پایتخت ملی فدراسیون مالایا (و بعد مالزی) تبدیل شد. بعد از استقلال در سال ۱۹۵
۷، حزب حاکم ایالت سلانگور و همچنین فدرال، حزب اتحاد (Alliance) بود. (بعد حزب باریسان ناسیونال جایگزین این حزب گردید) هر چند در انتخابات ۱۹۶۹، حزب اتحاد اکثریت خود را در ایالت سلانگور به مخالفان سپرد ولی کنترل دولت فدرال را در اختیار خود نگه داشت. همان انتخابات منجر به شورش قومی بزرگ در کوالالامپور شد. مشخص شد در صورتی که کوالالامپور به عنوان بخشی از ایالت سلانگور باقی بماند، هنگامی که آنها تحت کنترل احزاب مختلف قرار بگیرند، ممکن است برخوردهایی بین دولت فدرال و دولت ایالتی سلانگور اتفاق بیافتد. راه حل این مشکل جداسازی کوالالامپور از ایالت و قرار دادن آن در ذیل حاکمیت مستقیم فدرال بود. در روز ۱ فوریه ۱۹۷۴، توافقنامه قلمرو فدرال کوالالامپور امضاء شد و کوالالامپور به اولین قلمرو فدرال مالزی تبدیل شد. جدایی کوالالامپور به این معنی بود که رای دهنده ها دیگر نماینده ای در مجلس قانون گذاری ایالتی سلانگور نداشتند و تنها می توانستند برای انتخاب نماینده در پارلمان مالزی رای دهند. لابوان که جزیره ای فراساحلی در سرزمین اصلی صباح بود، توسط دولت فدرال برای ترقی و تبدیل به مرکز مالی فراساحلی انتخاب گردید. لابوان در روز ۱۶ آور
یل ۱۹۸۴ به عنوان دومین قلمرو فدرال برگزیده شد. پوتراجایا یک شهر جدید است که برای جایگزینی کوالالامپور به عنوان مقر دولت فدرال طراحی شد. در روز ۱ فوریه ۲۰۰۱، پوتراجایا به عنوان سومین قلمرو فدرال برگزیده شد. طی سال های اخیر، تلاش هایی در جهت شکل گیری یک هویت مشترک برای سه قلمرو فدرال صورت گرفته است. در سال ۲۰۰۶، پرچم قلمروهای فدرال در جهت بازنمایی قلمروهای فدرال تحت یک مجموعه کامل، معرفی شد. در طی بازی های سوکما سال ۲۰۰۶ در ایالت کداح، تیم های کوالالامپور، لابوان و پوتراجایا درون تیم قلمروهای فدرال متحد، ادغام شدند. نماد. سرود رسمی قلمروهای فدرال ماجو دان سجاهترا (پیشرفت و کامیابی) است. به جز پرچم اختصاصی قلمروهای فدرال، هر قلمرو فدرال دارای پرچم مختص به خود است. ورزش. از سال ۲۰۰۶، فعالیت های ورزشی در تمام قلمروهای فدرال توسط شورای ورزش قلمرو فدرال (به مالایی:"Majlis Sukan Wilayah Persekutuan, WIPERS) که یک نهاد قانونی فدرال است، هماهنگ و اداره می شود.
کابینه دوم کیشیدا ()، صد و یکمین هیئت دولت ژاپن بود و در نوامبر ۲۰۲۱ توسط فومیو کیشیدا، رهبر حزب لیبرال دموکرات و نخست وزیر ژاپن تشکیل شد. دولت ائتلافی بین حزب لیبرال دموکرات (ژاپن) و حزب کومیتو بود و کنترل هر دو مجلس مشاوران و مجلس نمایندگان (ژاپن) از رژیم ملی (دایت ملی) را در دست داشت. این جانشین کابینه قبلی کیشیدا بود.
دولت شیلی نقشی اساسی در تأمین مالی بخش اعظمی از تحقیقات در دانشگاه ها و شرکت ها از طریق مشارکت مستقیم یا کمک مالی رقابتی دارد. سامانه نوآوری ملی توسط رئیس جمهور این کشور هدایت می شود که مستقیماً تحت توصیه شورای ملی نوآوری و رقابت قرار دارد. بودجه سامانه نوآوری ملی شیلی در سال ۲۰۰۵ ۳۲۲ میلیون دلار آمریکا بود که در سال ۲۰۱۱ به ۸۷۴ میلیون دلار آمریکا افزایش یافت.
کابینه ایشیبا ()، یکصد و دومین هیئت دولت ژاپن است که توسط شیگرو ایشیبا در ۱ اکتبر ۲۰۲۴، پس از استعفای فومیو کیشیدا پس از تغییر وضعیت فهرست محتویات انتخابات رهبری حزب لیبرال دموکرات ژاپن (۲۰۲۴) تشکیل شد. دارای ۲۰ عضو از جمله دو زن است. دولت ائتلافی بین حزب لیبرال دموکرات (ژاپن) و کومیتو است که هر دو مجلس عالی و پایین دایت ملی را کنترل می کنند.
مؤسسه مطالعات هان نوم ()، یا مؤسسه هان نوم () در هانوی، ویتنام، مرکز اصلی پژوهش، آرشیو تاریخی و کتابخانه مرجع برای مطالعه متون چو هان و چو نوم (مجموعاً به نام هان-نوم) در زبان ویتنامی است. این متون به دوره ای پیش از پذیرش الفبای ویتنامی مبتنی بر لاتین بازمی گردند. تاریخچه. هسته اولیه این مؤسسه به صورت بخش هان و نوم در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد. در سال ۱۹۷۹، دولت ویتنام با صدور فرمان ۳۲۶سی پی، بخش هان و نوم را به سطح مؤسسه ارتقا داده و آن را به نام مؤسسه مطالعات هان-نوم تغییر نام داد. مجموعه های نسخه های سنگ نگاری، که در اختیار کتابخانه ملی ویتنام بودند، بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ به مؤسسه مطالعات هان-نوم منتقل شدند. در ۲۲ مه ۱۹۹۳، فرمان ۲۳سی پی وضعیت این مؤسسه را به عنوان زیرمجموعه ای از مرکز ملی علوم اجتماعی و انسانی ویتنام تأیید کرد. "هان نوم" به مجموعه ای کامل از متون نوشتاری پیشامدرن اشاره دارد که شامل هان (چینی کلاسیک مورد استفاده در ویتنام) و نوم (خط ویتنامی بومی) است و به صورت کلی به نام نوشته های هان-نوم شناخته می شوند. این مؤسسه که بخشی از آکادمی علوم اجتماعی ویتنام است، با دو هدف مشخص تأسیس شده است: حفاظت از
متون تاریخی هان-نوم و انجام تحقیقات سیستماتیک زبانی، ادبی و تاریخی بر روی این منابع. تبادلات فرهنگی. در سال ۲۰۰۵، هیأتی به رهبری ژانگ لی ون (張立文) و پنگ یونگیه (彭永捷) از مؤسسه کنفوسیوس دانشگاه رنمین چین به مؤسسه مطالعات هان نوم رسیدند و طرفین "توافق نامه همکاری در تدوین کنفوسیوس ویتنام" را امضا کردند. در سال ۲۰۰۶، فن از مؤسسه هان نوم دیداری متقابل انجام داد و دربارهٔ تدوین این توافق نامه با دانشگاه رنمین چین بحث کرد. "کنفوسیوس ویتنام" (越南儒典) بخشی از "کنفوسیوس جهانی" (國際儒典) است که هم راستا با "کنفوسیوس کره" (韓國儒典) به شمار می آید و پروژه ای مهم در حوزه مطالعات شرق آسیا از مؤسسه کنفوسیوس دانشگاه رنمین چین به حساب می آید. در سال ۲۰۱۰، سه سال پس از همکاری مشترک مؤسسه هان نوم و دانشگاه فودان در شانگهای، "مجموعه «سفر طولانی ویتنامی ها به یان» به زبان چینی کلاسیک" (越南漢文燕行文獻集成، که در آن "یان" به یانجینگ، شهری باستانی واقع در پکن امروزی اشاره دارد) توسط انتشارات دانشگاه فودان منتشر شد. در ۱۳ ژوئن، این دو سازمان رونمایی از کتاب جدیدی را برگزار کردند که در آن تریین خاق مان، ژه ژائو گوانگ (葛兆光، رئیس مؤسسه ملی مطالعات انسانی
پیشرفته دانشگاه فودان) و دیگر مقامات دانشگاه و مقامات محلی حضور داشتند. "مجموعه «سفر طولانی ویتنامی ها به یان» به زبان چینی کلاسیک" شامل یادداشت های سفر نمایندگان ویتنام به چین در دوره های دودمان ترن، دودمان لی، دودمان تای سون و دودمان نگوین ویتنام است. در این سفرها، نمایندگان از مکانی به مکان دیگر سفر کرده و شعر می خواندند، نقاشی می کشیدند و حتی با دیگر نمایندگان از چوسون و سلطنت ریویو ارتباط برقرار می کردند. این سفرها به عنوان نشانه هایی از تبادلات فرهنگی اولیه میان کشورهای شرق آسیا و مبنای توسعه دنیای چینی تلقی می شوند. کتابخانه. مؤسسه هان نوم دست نوشته هایی را از قرن چهاردهم تا ۱۹۴۵ ذخیره کرده است. در میان مجموعه ها، حدود ۲۰٬۰۰۰ کتاب قدیمی وجود دارد که بیشتر آن ها به خط نئوم و کاراکترهای چینی سنتی نوشته شده اند. علاوه بر این، مؤسسه همچنین ۱۵٬۰۰۰ چوبک و ۴۰٬۰۰۰ نمونه از نوشته های روی سنگ، زنگ های برنزی، سنگ های چینی و صفحات چوبی دارد که تاریخ آن ها به قرن های دهم تا بیستم برمی گردد. تقریباً ۵۰٪ از مجموعه های مؤسسه آثار ادبی ویتنامی هستند. بقیه شامل کتاب هایی در زمینه جغرافیا، بوداگرایی و کتیبه شناسی و غیره
می باشد. فهرست این مجموعه ها به زبان های چینی و فرانسوی نیز موجود است، بنابراین پژوهشگرانی که با زبان ویتنامی آشنا نیستند، می توانند بدون مشکل از منابع استفاده و مطالعه کنند. متأسفانه، کتابخانه تنها فرم های ویتنامی را دارد و علاوه بر چند نفر از پرسنل ارشد، بسیاری از کتابداران نه به زبان چینی و نه به زبان انگلیسی مسلط نیستند. قبل از دسترسی به کتابخانه، از بازدیدکنندگان خواسته می شود تا به یک کتابدار ارشد ایمیل بزنند. همچنین باید در زمان ورود دو عکس گذرنامه ارائه دهند و ۳۰٬۰۰۰ دونگ برای دریافت حق عضویت ۶ ماهه پرداخت کنند. یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی باید نامه ای از استاد خود به عنوان توصیه نامه ارائه کند. ساعات کاری کتابخانه از ساعت ۸:۳۰ صبح تا ۱۱:۴۵ صبح و ۲:۰۰ بعدازظهر تا ۴:۱۵ بعدازظهر از دوشنبه تا چهارشنبه و همچنین از ۸:۳۰ صبح تا ۱۱:۴۵ صبح در روز جمعه است. حداکثر تعداد کتاب هایی که می توان درخواست کرد، ده کتاب در روز است و در صورتی که فردی بخواهد عکاسی از دست نوشته ها انجام دهد، نیاز به اجازه دارد، به جز مواردی که شامل نقشه هستند که عکاسی از آن ها ممنوع است. خدمات فتوکپی که نیاز به اجازه دارد، هر صفحه ۲۰۰۰ دون
گ هزینه دارد.
در آیرودینامیک، عدد ماخ بحرانی () که با Mcr یا *M نشان داده می شود، کمترین مقدار عدد ماخ برای یک هواگرد است که در آن جریان هوا در نقاطی از هواگرد به سرعت صوت می رسد، اما از آن فراتر نمی رود. در عدد ماخ بحرانی پایین تر، جریان هوا در همه اطراف هواگرد، پایین تر از سرعت صوت است. هواگردهای دارای سرعت ابرصوتی مانند هواپیمای کنکورد و هواپیماهای جنگی نیز عدد ماخ بحرانی بالاتر دارند که در آن جریان هوا در اطراف کل هواگرد، بالاتر از سرعت صوت است.
تومیکو ایتوئوکا (زادهٔ – درگذشتهٔ )، یک زن خانه دار و ابرصدساله ژاپنی بود که با ۱۱۶ سال و ۲۲۰ روز سن، مسن ترین فرد زنده تأیید شده جهان از زمان مرگ ماریا برانیاس از اسپانیا در ۱۹ اوت ۲۰۲۴ بود. پس از مرگ فوسا تاتسومی در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ایتوئوکا مسن ترین فرد زنده ژاپن شد. زندگی شخصی. پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۷۹، ایتوئوکا تا سال ۱۹۸۹ به تنهایی زندگی کرد. در طول این ده سال، او اغلب از کوه نیجو صعود کرد، دو بار به کوه اونتاکه صعود کرد (در حالی که به جای کفش های پیاده روی کفش های کتانی پوشیده بود)، و همچنین در اوساکا از بیش از ۳۳ معبد زیارت کرد. در سن ۱۰۰ سالگی در سال ۲۰۰۸، ایتوئوکا با موفقیت از هر پله زیارتگاه آشیا بدون هیچ کمکی بالا رفت. سلامتی و طول عمر. در سال ۱۹۸۹، ایتوئوکا به خانه دو دخترش رفت. در سال ۲۰۱۹ در سن ۱۱۰ سالگی، او به خانه سالمندان در آشیا، هیوگو نقل مکان کرد. ایتوئوکا (در آن زمان) هنوز می توانست در سن ۱۱۶ سالگی به طور مستقل حرکت کند، اما عمدتاً از ویلچر استفاده می کرد. زمانی که گینس رسماً او را به عنوان مسن ترین فرد زنده معرفی کرد ایتوئوکا، به سادگی گفت: «متشکرم».
همه کلاه فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی لئونارد فارلینگر است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوک کیربی، استیون مک هتی، کیت کارادین، نوآم جنکینز، لیسا ری، ریچل لی کوک، دیوید آلپی، ارنی هادسون، گراهام گرین، گری فارمر و میشل نولدن ایفای نقش کرده اند.
گروه اسلامی (به ) مخفف JI یک حزب سیاسی اسلامگرای سنی در لبنان است. جماعت اسلامیه در سال ۱۹۶۴ به عنوان شاخه لبنانی اخوان المسلمین تأسیس شد. در واقع، توسط اعضای جوان عباد الرحمن (یا پرستندگان رحمان) تأسیس شد. منشأ آن، همان طور که نزار حمزه مستند کرده است، به اوج تلاش های جمال عبدالناصر برای اتحاد اعراب در اواسط دهه ۱۹۶۰ برمی گردد. از ایده ایجاد یک نظم قانونی در لبنان بر اساس شریعت اسلامی حمایت می کند. به عنوان یک شاخه محلی، از دکترین های اخوان المسلمین پیروی می کند. فتحی یکان پدربزرگ و ایدئولوگ اصلی این گروه بود که یک محقق و واعظ اسلامگرای کهنه کار اهل طرابلس است. رهبر پیشین آن ابراهیم المصری است که به دلیل بیماری جانشین رهبر سابق آن فیصل مولوی شد. این حزب در سال ۲۰۰۹ در انتخابات عمومی لبنان در کنار جنبش آینده در حوزه ۳ بیروت وارد شد. آنها در حال حاضر ۱ کرسی در پارلمان لبنان دارند. جناح نظامی. شاخه مسلح گروه اسلامی، نیروهای الفجر، در جریان درگیری های مرزی اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۲۳، موشک هایی را به سمت اسرائیل پرتاب کرد، در چیزی که "روزنامه ناسیونال" آن را «احیای مجدد… پس از تقریباً ۲۰ سال» نامید. عدم تحرک نسب
ی." باسم حمود، معاون دفتر سیاسی گروه اسلامی، تصریح کرد که حزب او «همسویی کامل با حزب الله ندارد… اما ما از نظر مقاومت در برابر اسرائیل با آنها هستیم.» در ۱۰ مارس ۲۰۲۴، سه نفر از اعضای گروه اسلامی در پی حمله اسرائیل به شهرک آقروب کشته شدند. در ۲۶ آوریل، حمله پهپادهای اسرائیلی به یک خودرو در میدون، دو عضو گروه اسلامی از جمله فرمانده ارشد مصعب خلف را کشت. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۴، حمله ارتش اسرائیل به یک خودرو در غزه، شرق لبنان، محمد حامد جباره، یکی از فرماندهان گروه اسلامی را که حملاتی را با همکاری حماس طراحی و اجرا می کرد، کشت. رسانه. در سال ۲۰۰۸، اعضای گروه اسلامی رادیو الفجر را تشکیل دادند که برنامه های آموزشی و مذهبی ارائه می دهد. به طور مساوی بین چند نفر از اعضای حزب به اشتراک گذاشته می شود.
عدد ماخ واگرایی-پَسار () به عدد ماخی گفته می شود که در آن درگ (پَسار) هواگرد بر روی ماهی واره یا بدنه هواگرد، با ادامه افزایش عدد ماخ، به سرعت شروع به افزایش می کند. این افزایش می تواند باعث شود که ضریب پسار به بیش از ده برابر مقدار کم سرعت برسد. مقدار عدد ماخ واگرایی-پَسار معمولاً بزرگ تر از ۰٫۶ است و بنابراین دارای اثر تراصوتی است. عدد ماخ واگرایی-پَسار معمولاً نزدیک و همیشه بزرگتر از عدد ماخ بحرانی است. به طور کلی ضریب پسار در ۱٫۰ ماخ به اوج خود می رسد و پس از انتقال به رژیم ابرصوتی در تقریباً بالاتر از ۱٫۲ ماخ دوباره شروع به کاهش می کند.
املاک آکاساکا ، یک املاک امپراتوری ژاپنی پارک مانند، محل چندین اقامتگاه امپراتوری کنونی و سابق در ناحیه موتو آکاساکا، بخش میناتو-کو، توکیو، توکیو است. علاوه بر ماساهیتو، شاهزاده هیتاچی، که در هیگاشی، شیبویا زندگی می کند، بسیاری از اعضای خانواده امپراتوری اقامتگاه رسمی خود را در این املاک دارند، از جمله امپراتور بازنشسته آکی هیتو. املاک در دسترس عموم نیست.
فصل پایانی فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی دیوید میکی اونس است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان آستین، پاورز بوث، تام آرنولد، ریچل لی کوک، مایکل آنگارانو، مارشال بل، دنیل سیوری، جیمز گامون، لری میلر و آنجلا پاتون ایفای نقش کرده اند.
اشوین کومار لاکشمیکانتان (زادهٔ ۷ مهٔ ۱۹۹۱) یک بازیگر هندی است که عمدتاً در فیلم های تامیل فعالیت می کند. او در سریال های شبکهٔ "استار ویجای" در نقش های اصلی بازی کرد و در فیلم هایی نیز در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹ نقش های مکمل را ایفا نمود. او پس از شرکت در برنامهٔ "کوکو با کومالی" در سال ۲۰۲۱ به شهرت رسید. "تایمز هند" او را به عنوان «مرد مطلوب تلویزیون ۲۰۲۰» در یکی نسخه های خود معرفی کرد. او در فیلم های بسیاری در نقش های اصلی ایفای نقش کرده است. زندگی و تحصیلات اولیه. اشوین کومار در کویمباتور متولد و بزرگ شد و تحصیلات خود را در "مدرسهٔ کارمل گاردن" به پایان رساند. او مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ مهندسی مکانیک از "کالج فناوری کوماراگورو" دریافت کرد و مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار را از "مؤسسه مدیریت پی اس جی" به دست آورد. در دوران دانشجویی، او علاقهٔ خود به بازیگری را دنبال کرد و در آزمون های انتخابی برای فیلم ها و سریال های تلویزیونی شرکت کرد. حرفه. تلویزیون. "آشون کومار" با سریال "اداره" در شبکه استار ویجای به تلویزیون وارد شد. او در سریال های «"رتای وال کوروی»" (۲۰۱۵) و «"نینایککا ترینتا منامه»" (۲۰۱۷) ن
قش های اصلی را ایفا کرد. او همچنین در «"راجا رانی»"، بازسازی تلویزیونی سریال پربازدید «"ساراوانان مینتاچی»" در «استار ما» نقش اصلی را ایفا کرد. پس از پایان سریال، او در فیلم های کوتاه "پلک، سیندرلا، سه صحنه از داستان عشق او" و "کادال اوندرو کاندن ظاهر" شد. او یکی از شرکت کنندگان در مسابقه تلویزیونی "کوکو با کومالی در فصل دوم" در استار ویجای بود. او در فینال مقام دوم را کسب کرد و در جوایز «"بیهایند وود گولد ۲۰۲۱»" به عنوان محبوب ترین مرد در تلویزیون مورد تقدیر قرار گرفت. فیلم ها. آشون کومار در ابتدای حرفه خود، نقش کوچکی در فیلم «"اُکدال کنمانی»" به کارگردانی مانی رتنام ایفا کرد. در آوریل ۲۰۲۱، "ایندیاگلیتز" گزارش داد که او در فیلم کمدی رمانتیک «"انا سولا پوگیرای»" به عنوان نقش اول بازی خواهد کرد. این فیلم در هفته پونگال ۲۰۲۲ اکران شد و منتقدی از "هند تایمز" نوشت: او با فیلم «"میت کیوت»" به کارگردانی دیپتی گانتا و تهیه کنندگی "نانی"، در سینمای تلوگو نقش آفرینی کرد. ویدئوهای موسیقی و کار مدلینگ. آشون کومار بازیگر اصلی ویدئوهای موسیقی «کلونینگ کادال»، «ریتم زندگی» (سونی موزیک)، «شیدز اف کادال»، «کوتی پاتاس» (سونی
موزیک)، «کریمنال کراش»، «لونر»، «آدیپولی» (تینک موزیک)، «بیبی نی شکر»، «یا آتی یا آتی» (سونی موزیک) و «وادی وادی» (تینک موزیک) است. او در موسیقی صوتی «۱۱:۱۱ گورو اوندو بهایامیل» که توسط آدی کریز ساخته شده است، صداپیشگی کرده است. به عنوان مدل، او در تبلیغات تلویزیونی و چاپی متعددی برای برندهای مختلف فعالیت کرده است. او همچنین به عنوان سفیر برند "زی تیترای" فعالیت کرده است. حواشی. در مراسم رونمایی از آهنگ "انا سولا پوگیرای"، سخنرانی آشون دربارهٔ اینکه در میانه ۴۰ داستان به دلیل ضعف فیلمنامه ها خوابش برده، جنجال ساز شد و مردم او را متکبر و خودخواه نامیدند. او بعداً عذرخواهی کرد و بیان کرد که قصد توهین به کسی را نداشته و صحبت هایش به طور ناخواسته و بدون آمادگی بیان شده بودند. به این حاشیه جنجالی در یکی از قسمت های مینی سریال "راکرهای تامیل" اشاره شده است که به انتقاد آشون از کارگردان "آریواژگان ونکاتاچلام" منجر شد.
ایبرولیپیم () یک داروی کاهش دهنده کلسترول از خانواده استاتین ها است که به عنوان فعال کننده لیپوپروتئین لیپاز عمل می کند.
گوش خراش شکم سفید گونه ای از پرندگان تیرهٔ گوش خراشان (Cracidae) شامل گوش خراش ها، گوان ها و کاکل فری ها است که در السالوادور، گواتمالا، هندوراس، مکزیک و نیکاراگوئه یافت می شود.
جانشینی تاج و تخت ژاپن، خط فعلی جانشینی تخت پادشاهی ژاپن بر اساس قانون خاندان امپراتوری است. در حال حاضر، فقط مردان مستقیماً مجاز به تاج و تخت هستند. خط جانشینی فعلی. لیست زیر شامل تمام افرادی است که در حال حاضر واجد شرایط جانشینی تاج و تخت هستند. تاریخ. قانون خاندان امپراتوری ۱۸۸۹. اولین قانون ژاپن بود که جانشینی امپراتوری را تنظیم کرد. تا اکتبر ۱۹۴۷، زمانی که آن را لغو کرد و با قانون خاندان امپراتوری جایگزین شد، جانشینی تاج و تخت را تحت اصل حق اولویت اولین فرزند تعریف کرد. در تمام موارد، جانشینی از بزرگ ترین وارث مرد تا کوچک ترین فرد انجام می شد (چ. اول: ماده ۳). در اکثر موارد، پسران مشروع و وارثان مذکر یک امپراتور بر کسانی که از زن غیراصلی به دنیا می آمدند، برتری داشتند. پسران نامشروع فقط در صورتی واجد شرایط موفقیت خواهند بود که هیچ وارث مرد دیگری در خط مستقیم وجود نداشته باشد. با این حال، فرزندان نامشروع امپراتور بر برادران مشروع امپراتور ارجحیت داشتند (فصل اول: ماده ۴). کسانی که در صف جانشینی از «بیماری های صعب العلاج روحی یا جسمی» رنج می برند، یا زمانی که «علت سنگین دیگری وجود دارد»، می تواند با مشورت ش
ورای خانواده امپراتوری به ریاست امپراتور و پس از مشورت با شورای خصوصی شورا از صف جایگزینی حذف شوند. (چ اول: ماده 9). در ۱۱ فوریه ۱۹۰۷، اصلاحیه ای در قانون خانه امپراتوری به منظور کاهش تعداد شاهزادگان امپراتوری در «شین نوکه» و «او-که»، شاخه های فرعی خانواده امپراتوری انجام شد. این دو از نسل پنجمین یا ششمین نوادگان یک امپراتور بودند. در این اصلاحیه، شاهزادگان باید خانواده امپراتوری را یا با فرمان امپراتوری یا با تحریم امپراتوری ترک کنند. سپس نام خانوادگی به آنها داده شد و مقام اشراف با عناوین اشرافی را به خود گرفتند و بدین ترتیب تابع شدند (ماده اول). از طرف دیگر، یک شاهزاده می تواند به طور رسمی در یک خانواده اشرافی پذیرفته شود یا به عنوان یک اشراف به ریاست یک خانواده امپراتوری برسد (ماده دوم). بر اساس شرایط اصلاحیه، آن شاهزادگان سابق و فرزندان آنها که خانواده امپراتوری را ترک کردند، از سلسله جانشینی کنار گذاشته شدند و در هر تاریخ در آینده از بازگشت به خانواده امپراتوری محروم شدند (ماده ششم). مناظره ها و مجادلات جانشینی دوره شووا. بحث در مورد جانشینی امپراتوری اولین بار در اواخر دهه ۱۹۲۰، پس از به قدرت رسیدن امپ
راتور شووا مطرح شد. امپراتور و امپراتریس در هشت سال اول ازدواجشان فقط دختر داشتند. در نتیجه، برادر کوچکتر امپراتور، یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو، تا زمان تولد ولیعهد آکی هیتو در دسامبر ۱۹۳۳، در صف اول جانشینی باقی ماند و پس از آن وارث مقدر به سلطنت رسید. شاهزاده از روابط نزدیک با جناح راست در ارتش برخوردار بود. در اوایل دهه ۱۹۳۰، حمایت قوی او از جناح راه امپراتور در ارتش یک امر آشکار بود. او با چندین افسر جوان که بعدها در رهبری شورش در حادثه ۲۶ فوریه مؤثر بودند، دوستی قوی برقرار کرد. تعداد زیادی از پیروان جناح راه امپراتور در ارتش، منتقد امپراتور به خاطر علایق علمی، رفتار خودپسندانه و صلح طلبی مفروضش بودند و او را فردی «متوسط» می دانستند که به راحتی توسط مشاوران فاسد تحت تأثیر قرار می گیرد. شاهزاده چیچیبو با تمایلات سیاسی خود با برادر بزرگتر خود مخالفت کرد و او در موارد متعددی او را به شدت مورد سرزنش قرار داد و ترتیبی داد که او را در موقعیت های غیر مهمی که می توانست با دقت بیشتری زیر نظرش داشته باشد قرار دهد. جدا از شاهزاده چیچیبو، شورشیان ۲۶ فوریه به حمایت ضمنی شاهزاده های آساکا و هیگاشیکونی، ژنرال های ارشد ارتش
و شاهزادگان امپراتوری که رهبران جناح راه امپراتور بودند و روابط نزدیکی با گروه های راست گرای برجسته داشتند، متکی بودند. اگر امپراتور یا می مرد یا کشته می شد شاهزاده چیچیبو که مجبور به کناره گیری شده بود، به عنوان نایب السلطنه ولیعهد آکیهیتو از طرف راست گرایان حمایت قوی دریافت می کرد. با این حال، گزارش شده است که او پس از سرکوب شورش ۲۶ فوریه از افسران «راه امپراتوری» فاصله گرفت. با این حال، در سال ۱۹۳۸، شاهزاده سایونجی ابراز نگرانی کرد که شاهزاده چیچیبو ممکن است روزی تاج و تخت را با ابزارهای خشونت آمیز غصب کند. با این حال، در اکتبر سال ۱۹۴۰، شاهزاده چیچیبو به شدت مبتلا به سل ریوی شده بود و از آن زمان به بعد زندگی بازنشسته ای داشت. او بی سر و صدا در صف جانشینی به نفع برادرش شاهزاده تاکاماتسو، که شروع به انجام وظایف رسمی بیشتری کرد، گذشت. در مواقع اضطراری، شاهزاده تاکاماتسو قرار بود جانشینی برادرزاده اش ولیعهد را به عهده بگیرد. در ژوئیه ۱۹۴۴، اگرچه ناامیدی تلاش های جنگی ژاپن پس از از دست دادن سایپان آشکار شد، امپراتور در دفاع از نخست وزیر توجو و دولتش اصرار ورزید و از برکناری او خودداری کرد. کیدو کوایچی، بی سر
و صدا با فومیمارو کونوئه و عموی امپراتور ژنرال شاهزاده شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی مشورت کرد، با تشخیص ادامه ممانعت امپراتور به شکست قطعی منجر شد. امپراتور را مجبور به کناره گیری از سلطنت به نفع پسرش ولیعهد کرد و شاهزاده تاکاماتسو را به عنوان نایب السلطنه اعلام کرد. در ۸ ژوئیه، این تصمیم به طور رسمی اتخاذ شد و شاهزاده تاکاماتسو چندین روز بعد آن را تأیید کرد. با این طرح، شاهزاده هیگاشیکنی جایگزین توجو به عنوان نخست وزیر می شود و تلاش می کند تا با متفقین به توافق برسد. با این حال، این طرح در نهایت به عنوان بسیار خطرناک رد شد. کونوئه به کیدو از شایعاتی اطلاع داده بود که اگر چنین وضعیتی پیش بیاید، رادیکال های ارتش کودتا می کنند و امپراتور را به منچوری می برند، که هنوز مکانی امن برای یک دولت در نظر گرفته می شود، یا یک امپراتوری جنگ جویانه تر را جایگزین او می کنند. شاهزاده در این رویداد، کیدو و کونوئه از نفوذ مادر امپراتور، امپراتریس تی می، شاهزاده تاکاماتسو و عموهایش شاهزاده های آساکا و هیگاشیکونی برای تحت فشار گذاشتن امپراتور برای درخواست استعفای توجو استفاده کردند. این استراتژی موفقیت آمیز بود و توجو در ۱۸ ژوئیه
از سمت خود استعفا داد. قوانین جانشینی فعلی. ماده ۲ قانون اساسی ژاپن مقرر می دارد که «تخت سلطنتی باید سلسله ای باشد و مطابق با قانون خاندان سلطنتی که توسط رژیم تصویب شده است، جانشین شود». "قانون خاندان امپراتوری" که در نود و دومین و آخرین جلسه رژیم امپراتوری تصویب شد، محرومیت خاندان های زن را که در قانون ۱۸۸۹ وجود داشت، حفظ کرد. دولت نخست وزیر یوشیدا شیگه رو قوانینی را برای تطبیق خانه امپراتوری با قانون اساسی ژاپن که در مه ۱۹۴۷ اجرایی شد، تنظیم کرد. در تلاش برای کنترل اندازه خانواده امپراتوری، قانون تصریح می کند که فقط فرزندان مذکر مشروع می توانند سلسله باشند. که «نایشینو» (شاهزاده خانم های امپراتوری) و «جو» (شاهزاده خانم ها) در صورت ازدواج خارج از خانواده امپراتوری، وضعیت خود را به عنوان اعضای خانواده امپراتوری از دست می دهند. که «شیننو» (شاهزاده های امپراتوری)، به جز ولیعهد، «و» (شاهزاده ها)، شاهزاده خانم ها و شاهزاده خانم های امپراتوری مجرد، و بیوه های شاهزادگان و شاهزادگان امپراتوری می توانند بنا به درخواست خود یا در صورت اتفاق در شرایط خاص، عضویت خود را در خانواده امپراتوری با تصویب شورای خانه شاهنشاهی ا