Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
است که زنان مجبور به تن فروش جنسی می شوند و از این رو در برابر قاچاق جنسی آسیب پذیر هستند. بحران اقتصادی، زنان ونزوئلا را بسیار آسیب پذیرتر از مردان، آسیب پذیرتر در برابر فقر و بی توجه تر در برابر خشونت کرده است. شیءانگاری جنسی. با توجه به ظهور صنعت مسابقات زیبایی، زنان ونزوئلا به عنوان اشیاء زیبایی و جنسی مورد توجه قرار گرفته اند. استر پیندا، کارشناس مطالعات زنان ونزوئلا، بیان کرد که محبوبیت دوشیزه ونزوئلا و سایر مسابقات در ونزوئلا نشان می دهد که چگونه این کشور «عمقاً جنسیت گرا» است. با وجود جنجال هایی که ملکه زیبایی ونزوئلا با آن مواجه است، جنبش من هم در ونزوئلا اهمیتی نداشته است. به گفته پیندا، در ونزوئلا «زیبایی جسمانی به عنوان یک ارزش تلقی می شود. . . . و بیش از هر صفت دیگری به آن اهمیت داده شده است.» شرکت کنندگان ملکه زیبایی ونزوئلا ممکن است در معرض فحشا و استثمار جنسی قرار گیرند. شرکت کنندگان جوان برای جلب رضایت جنسی به افراد قدرتمند جامعه ونزوئلا منتقل می شوند. در کشوری مملو از فقر، زنان آسیب پذیر برای دریافت پول به افراد ثروتمند مراجعه می کنند. با مشارکت اغلب ده ها هزار دلار آمریکا، این شرکت کنندگان
برای کمد لباس، جراحی های زیبایی، عکاسی و حمایت های مالی به منظور ایجاد توهم زیبایی «کامل» که در فرهنگ ونزوئلا مورد احترام است، تن به روابط جنسی می دهند. با بدتر شدن بحران در ونزوئلا بولیواری، زنان ونزوئلایی برای یافتن راهی برای خروج از این کشور فقیر بر این مسابقه تکیه کرده اند. آمار. دولت ونزوئلا آمار موثقی در مورد خشونت علیه زنان در این کشور ارائه نمی کند. با این حال، کمیته رفع تبعیض علیه زنان در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که خشونت علیه زنان در ونزوئلا «گسترده و در حال افزایش» است. شبکه های قاچاق جنسی بین ونزوئلا و ترینیداد و توباگو در دهه ۲۰۱۰ افزایش یافت و زنان ونزوئلایی با حمایت مقامات ونزوئلا به قیمت صدها دلار به خریداران مستقر در ترینیداد و توباگو فروخته شدند. زنان ونزوئلایی اخراج شده از ترینیداد و توباگو گهگاه گفته اند که از روی اراده آزاد در آنجا نبوده و قربانی قاچاق جنسی بوده اند. قانون. در سال ۲۰۰۷، این کشور قانونی در مورد حق زنان برای زندگی عاری از خشونت را تصویب کرد. گزارش سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۴ با نگرانی اشاره کرد که اگرچه تأسیس کمیسیون ملی عدالت جنسیتی وجود داشته است، بسیاری از زنان دسترسی مؤثری ب
ه عدالت ندارند. سازمان ملل متحد به شدت نگران تداوم نگرش های مردسالارانه و کلیشه های ریشه دار در جامعه و فرهنگ ونزوئلا بود. علیرغم قوانینی که برای حمایت از زنان اجرا شده است، خشونت علیه زنان و دختران گسترده و در حال افزایش است. توصیه های بین المللی. در سال ۲۰۱۱ کانادا، میانمار، کامبوج، آنگولا و سریلانکا توصیه کردند که ونزوئلا به پیگیری گسترش حقوق و حمایت از زنان ادامه دهد. اندونزی به طور خاص از این کشور خواست تا تلاش ها را برای ترویج و حمایت از حقوق زنان به ویژه در رابطه با خشونت مبتنی بر جنسیت تشدید کند و اسلوونی درخواست کرد که آنها باید «تمام اقدامات لازم را برای از بین بردن خشونت علیه زنان انجام دهند. همچنین با حصول اطمینان از تعقیب و مجازات مرتکبین چنین خشونتی، و همچنین با از بین بردن نگرش های کلیشه ای و الگوهای رفتاری مردسالارانه که حقوق زنان را تضعیف می کند».
لیندا لوایزا لوپز سوتو وکیل حقوق بشر ونزوئلا است. او به دلیل ارائه اولین پرونده خشونت جنسیتی علیه دولت ونزوئلا در دادگاه بین آمریکایی حقوق بشر (CDCH) شناخته شده است. زندگی. پدر و مادر لیندا از کشاورزان کلمبیایی بودند. او در ایالت مریدا زندگی می کرد و به همراه خواهر بزرگترش آنا سسیلیا لوپز با هدف تحصیل در رشته دامپزشکی در دانشگاه مرکزی ونزوئلا به کاراکاس نقل مکان کرد. اما در ۲۷ مارس ۲۰۰۱ قربانی آدم ربایی، آزار و شکنجه شد که منجر به صدمات جسمی و روحی در او شد. پرونده خشونت جنسی. بر اساس شکایتی که به مقامات ونزوئلا ارائه شده است، صبح روز ۲۷ مارس ۲۰۰۱، هنگامی که لیندا لوایزا در حال خروج از محل سکونت خود در کاراکاس بود، توسط ضاربی به نام لوئیس کاررا آلموینا غافلگیر شد و ضارب خشونت او را به مرگ تهدیدکرد. او در طول اسارت مورد آزار جنسی، مثله کردن، تجاوز و شکنجه قرار گرفت. او در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱ توسط مأموران آتش نشانی و پلیس نجات یافت. روند قضایی. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱، تاریخی که لیندا لوایزا لوپز سوتو نجات یافت، تحقیقات جنایی توسط دادستان شماره ۳۳ وزارت عمومی منطقه شهری کاراکاس آغاز شد. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۱، یک اتهام رسمی علیه
لوئیس کاررا آلموینا به جرم تجاوز جنسی و تهدید به قتل مطرح شد. در ۵ نوامبر ۲۰۰۴، قاضی رزا کادیز حکم تبرئه همه اتهامات را به نفع ضارب صادر کرد. این اقدام لوایزا را به اعتصاب غذا در مقابل دادگاه عالی ونزوئلا (TSJ) واداشت. سالها بعد، دادگاه جدیدی آغاز شد که در آن کاررا آلموینا به جرم جراحات بسیار شدید و محرومیت غیرقانونی از آزادی مجرم شناخته شد و به شش سال و یک ماه زندان محکوم شد. روند پیش روی کمیسیون بین آمریکایی. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷، کمیسیون بین آمریکایی حقوق بشر طوماری را دریافت کرد که توسط لیندا لوایزا لوپز سوتو و خوان برناردو دلگادو ارائه شده بود که در آن مسئولیت بین المللی جمهوری بولیواری ونزوئلا مطرح شده بود. شاکیان ادعا کردند که لیندا لوایزا لوپز در ۲۷ مارس ۲۰۰۱ توسط لوئیس کاررا آلموینا در شهر کاراکاس ربوده شد و او تا ۱۹ ژوئیه همان سال، او را از آزادی محروم کرده تا زمانی که او موفق شد درخواست کمک کند و توسط نیروهای امنیتی نجات یافت. مقامات محلی بیان کردند که در آن ماه ها، لیندا لوایزا لوپز تحت انواع مختلف خشونت های فیزیکی، جنسی و روانی قرار گرفته که باعث آسیب های جدی به او شده است که عواقب آن تا امروز ادام
ه دارد. آنها اشاره کردند که دولت مسئول عدم رعایت تعهدات در قبال ضمانت در مواجهه با این رویدادهای جدی است، با این حال، خواهرش تلاش کرد ناپدید شدن را گزارش کند. آنها استدلال کردند که اعمال جدی خشونت جنسی که توسط یک فرد انجام می شود بدون مجازات باقی می ماند و این گونه اعمال باید نوعی شکنجه در نظر گرفته شود تا دامنه و محتوای تعهدات دولت برای بررسی و مجازات آنها مشخص شود. آنها اشاره کردند که به موجب موارد فوق، دولت حقوق مختلف مندرج در کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر، و همچنین تعهدات مندرج در کنوانسیون بین آمریکایی برای جلوگیری، مجازات و ریشه کن کردن خشونت علیه زنان و در کشورهای مختلف را نقض کرده است. دولت ونزوئلا مدعی شد که مسئولیتی در قبال نقض کنوانسیون آمریکایی، کنوانسیون بلم دو پارا، یا کنوانسیون بین آمریکایی برای جلوگیری و مجازات شکنجه ندارد. پس از تجزیه و تحلیل مواضع طرفین، کمیسیون به این نتیجه رسید که دولت ونزوئلا مسئول نقض حقوق تمامیت شخصی (ماده ۵)، آزادی شخصی (ماده ۷)، زندگی خصوصی، حیثیت و خودمختاری (ماده ۱۱) است. به همین ترتیب، کمیسیون به این نتیجه رسید که دولت ونزوئلا مسئول نقض ماده ۷ کنوانسیون بلم دو پارا و
مواد ۱، ۶ و ۸ کنوانسیون بین آمریکایی برای جلوگیری و مجازات شکنجه است. دادگاه بین آمریکایی. کمیسیون بین آمریکایی پرونده را در ۲ نوامبر ۲۰۱۶ به صلاحیت دادگاه ارسال کرد، زیرا در نظر داشت که دولت ونزوئلا از توصیه های مندرج در گزارش ارزش ها تبعیت نکرده است. دولت ونزوئلا هیچ پاسخی به گزارش شایستگی ارائه نکرد. کمیسیون تمام حقایق گزارش شایستگی را به دیوان ارائه کرد. دولت به طور نسبی مسئولیت را پذیرفت و صریحاً اعلام کرد که اعتراف آن شامل مسئولیت ناشی از تخلفات مرتکب شده توسط یک فرد نمی شود. اعمال وحشیانه و ظالمانه خشونت فیزیکی، کلامی، روانی و جنسی که لیندا لوایزا لوپز سوتو متحمل شد، بر حقوق او، آزادی شخصی، حیثیت، خودمختاری، و زندگی خصوصی و همچنین زندگی خانوادگیش تأثیر گذاشت. آثار. دو دهه (۲۰ سال) پس از اینکه لیندا خود را از زندانی شدن از دست ضارب در سال ۲۰۰۱ رها کرد، که او را با زخم های فیزیکی، روانی و عاطفی برجای گذاشت، تصمیم گرفت که به همراه لوئیزا کیسلینگر کتابی بنویسد، که در آن او چگونگی رخ دادن وقایع را بازگو می کند و چگونه دولت ونزوئلا با ممانعت از دسترسی او به عدالت، قانون را نقض کرده است.
سارا بارتلت چرچول (به ؛ زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۹۷۰) استاد ادبیات آمریکا و علوم انسانی در دانشکده مطالعات پیشرفته، دانشگاه لندن، بریتانیا است. تخصص او در ادبیات آمریکا و تاریخ فرهنگی در سدهٔ بیستم و بیست و یکم، به ویژه دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ است. او در تلویزیون و رادیوی بریتانیا حضور یافته است و داوری برای جوایز بوکر، ساموئل جانسون، ادبیات داستانی زنان و دیوید کوهن بوده است. او مدیر جشنوارهٔ انسان بودن و پدیدآورندهٔ سه کتاب "زندگی بسیار مریلین مونرو"، "مردم بی اهمیت: قتل، ضرب وشتم و خلق گتسبی بزرگ" و "اینک آمریکا: نخست تاریخ آمریکا و رؤیای آمریکایی" است. در آوریل ۲۰۲۱، او برای مدتی طولانی برای جایزه جرج اورول فهرست شده بود. اوایل زندگی. چرچول در وینتکا نزدیک شیکاگو، ایلینوی بزرگ شد. او مدرک بی ای خود در ادبیات انگلیسی را از کالج واسر و مدارک کارشناسی ارشد و پی اچ دی در ادبیات انگلیسی و آمریکایی را از دانشگاه پرینستون دریافت کرد. حرفه. چرچول از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۵ در دانشگاه ایست آنگلیا سخنرانی می کرد، زمانی که او استاد ادبیات آمریکا و علوم انسانی و مدیر جشنوارهٔ انسان بودن در دانشکده مطالعات پیشرفته دانشگاه لندن شد. او برای "نقد
کتاب نیویورک"، "نقد کتاب نیویورک تایمز"، "ضمیمهٔ ادبی تایمز"، "اسپکتیتور"، "نیو استیتسمن"، "گاردین"، آبزرور، "فایننشال تایمز"، "پراسپکت"، "تایمز"، "ساندی تایمز"، "دیلی تلگراف"، "ایندیپندنت"، "ایندیپندنت یکشنبه" و همچنین روزنامه های جهانی از جمله: "زوددویچه تسایتونگ"، "بلاتر"، "تایمز هند"، "هندوستان تایمز" و خیلی مجلات دیگر نوشته است. از کتاب های وی می توان به "زندگی بسیار مریلین مونرو" (۲۰۰۴)؛ و "مردم بی اهمیت: قتل، ضرب وشتم و خلق گتسبی بزرگ" (۲۰۱۳) دربارهٔ اف. اسکات فیتزجرالد اشاره کرد. از حضور وی در تلویزیون می توان به "نیوزنایت"، "وقت پرسش"، "ریویو شو"، "شارپ اند" همراه کلایو آندرسون، "سی-سپن"، "نمایش امروز (ان بی سی)"، "برنامهٔ زندهٔ سیاست بی بی سی"، "برنامهٔ زندهٔ یکشنبه"، "این هفته"، "اسکای نیوز"، "صبحانه با بی بی سی"، "سینما شو"، "برنامهٔ یکشنبه"، "این صبح با آی تی وی"، "نمایش فرهنگ"، "کلکسیون دی وی دی" و "پیش از کتاب دار" اشاره کرد. او در ساخت مستندهای زیادی مشارکت کرده است، از جمله "رمان هایی که جهان ما را شکل دادند" (۲۰۱۹) ساختهٔ بی بی سی دو، "آیکون ها"، همراه کاتلین ترنر (۲۰۱۹)، "شاهکارهای تکمیل ن
شده" (۲۰۱۴)، "تی. اس. الیوت" از آرینا، "قوانین فیلم نوآر"، "شاعران بزرگ: به قول خودشان" و فیلم بلند "با عشق، مریلین" (d: Liz Garbus, 2012). از جمله حضور وی در رادیو می توان به "برنامهٔ امروز"، "ردیف جلویی"، "سؤالی هست"، "ساعتی برای زن"، "نمایش جرمی واین"، خدمات جهانی بی بی سی، برنامهٔ زندهٔ رادیو پنج، "فعل"، "جهان آزاد"، رادیوی ۳ بی بی سی "تفکر آزاد"، رادیوی ۳ بی بی سی "انشاها"، "رادیوی ۴ بی بی سی در زمان ما"، "زندگی های بزرگ" و خیلی های دیگر اشاره کرد. او نوشت و تقدیم مستندهای رادیوی ۴ بر هنری جیمز، رؤیای آمریکایی و نخست آمریکا، "گتسبی بزرگ"، "وقتی هری سالی را دید"، و انشاهای رادیوی ۳ بر ایزدبانوان صفحهٔ نمایش (۲۰۱۷) و خدایان صفحهٔ نمایش (۲۰۱۹) کرد. چرچول یکی از داوران جایزه بوکر ۲۰۱۴، جایزهٔ بیلی گیفورد ۲۰۱۷ و جایزهٔ ۲۰۱۹ داستان کوتاه ساندی تایمز بود. او در ۲۰۱۵ در مرکز اکلس برای مطالعات آمریکایی نویسنده در رزیدنس بود.
چاپ سه بعدی مواد غذایی فرایند تولید محصولات غذایی با استفاده از انواع تکنیک های تولید افزودنی است. معمولاً سرنگ های درجه ای مواد چاپ را نگه می دارند و سپس از طریق یک نازل، مواد غذایی لایه به لایه رسوب می کنند. پیشرفته ترین چاپگرهای غذای سه بعدی دارای دستورالعمل هایی از قبل بارگذاری شده توسط نرم افزارهای CAD و الگوریتم نویسی هستند و همچنین به کاربر این اجازه را می دهند تا غذای خود را از راه دور روی رایانه، تلفن همراه یا برخی از دستگاه های اینترنت طراحی کنند. غذا را می توان از نظر شکل، رنگ، بافت، طعم یا تغذیه سفارشی کرد، که آن را در زمینه های مختلفی مانند اکتشاف فضا و مراقبت های بهداشتی بسیار مفید می کند. اصول کلی. سه حوزه کلی وجود دارد که بر چاپ دقیق مواد غذایی تأثیر گذار است: مواد تشکیل دهنده (ویسکوزیته، اندازه پودر)، پارامترهای فرایند (قطر نازل، سرعت چاپ، فاصله چاپ)، و روش های پس از پردازش (پخت، مایکروویو، سرخ کردن). مواد و مواد تشکیل دهنده. نوع غذای موجود برای چاپ با تکنیک هایی منسوب به چاپ محدود می شود. برای مشاهده این تکنیک های چاپ، لطفاً بخش "تکنیک های چاپ" زیر را ببینید: مواد اولیه چاپ بر پایه اکستروژن.
مواد متداول مورد استفاده در چاپ بر اساس اکستروژن ذاتاً به اندازه کافی نرم هستند تا از سرنگ و سوزن مخصوص بیرون بیایند. این مواد دارای ویسکوزیته کافی برای حفظ شکل هستند. در موارد خاص، مواد پودری (پروتئین، شکر و غیره) را برای افزایش گران روی اضافه می کنند، به عنوان مثال افزودن آرد به آب باعث ایجاد خمیری می شود که قابل چاپ است. مواد ذاتاً نرم عبارتند از: برخی از مواد جامد که با افزایش دما به حالت خمیری تغییر شکل می دهند را می توان با ذوب کردن و سپس اکسترودکردن مواد مورد استفاده قرار داد، مانند شکلات. مواد اولیه چاپ جوهر افشان. این مواد برای پر کردن سطح از مواد با ویسکوزیته پایین و نرم استفاده می شود: تکنیک های چاپ. چاپ بر اساس اکستروژن. اگرچه رویکردهای متفاوتی برای چاپ مبتنی بر اکستروژن وجود دارد، اما این رویکردها از رویه های اولیه یکسانی پیروی می کنند. برنامه یا داده هایی که غذا بر روی آن چاپ می شود از یک مرحله استاندارد ۳ محوری با یک سر اکستروژن کنترل شده توسط کامپیوتر تشکیل شده است. این سر اکستروژن مواد غذایی را معمولاً از طریق هوای فشرده یا فشار دادن از طریق یک نازل هل می دهد. نازل ها می توانند با توجه به نو
ع مواد غذایی که اکسترود می شوند یا سرعت چاپ مورد نظر متفاوت باشند (معمولاً هر چه نازل کوچکتر باشد چاپ غذا بیشتر طول می کشد). همان طور که غذا چاپ می شود، سر اکستروژن در امتداد مرحله ۳ محور حرکت می کند و غذای مورد نظر را چاپ می کند. برخی از مواد غذایی چاپ شده نیاز به کار اضافی مانند پخت یا سرخ کردن قبل از مصرف دارند. چاپگرهای مواد غذایی مبتنی بر اکستروژن را می توان برای مصارف خانگی استفاده کرد، معمولاً اندازه جمع و جورتری دارند و هزینه نگهداری پایین تری دارند در مقایسه، چاپ مبتنی بر اکستروژن انتخاب مواد بیشتری را در اختیار کاربر قرار می دهد. با این حال، این مواد غذایی معمولاً نرم هستند و در نتیجه، چاپ ساختارهای غذایی پیچیده را دشوار می کند و ممکن است باعث کاهش کیفیت چاپ شود. علاوه بر این، زمان های طولانی ساخت و تغییر شکل های ناشی از نوسانات دما با پخت یا سرخ کردن اضافی نیاز به تحقیق و توسعه بیشتر برای غلبه بر آن دارد. ذوب داغ و دمای اتاق. در اکستروژن با ذوب مواد، سر اکستروژن مواد غذایی را کمی بالاتر از نقطه ذوب ماده گرم می کند. سپس مواد ذوب شده خارج می شود و بلافاصله به حالت جامد تغییر شکل می دهد. این چاپگر اجا
زه می دهد تا مواد به راحتی به شکل یا مدل مورد نظر تنظیم شوند. در این تکنیک از مواد غذایی هایی مانند شکلات به دلیل قابلیت ذوب و جامد شدن سریع آن استفاده می شود. بعضی از مواد غذایی برای چاپ ذاتاً به افزایش دما نیاز ندارند. مواد غذایی مانند ژله، فراستینگ، پوره و مواد غذایی مشابه با ویسکوزیته مناسب را می توان در دمای اتاق بدون ذوب چاپ کرد. تف جوشی لیزری انتخابی. در تف جوشی لیزری انتخابی، مواد غذایی پودری حرارت داده شده و به هم متصل می شوند و یک ساختار جامد را تشکیل می دهند. در این فرایند با چسباندن لایه به لایه مواد پودری گرمادیده با لیزر به عنوان منبع حرارت تکمیل می شود. پس از اینکه لایه ها به هم بچسبند کامل می شود، سپس توسط یک لایه پودری بدون پیوند جدید پوشانده می شود. بخش های خاصی از این لایه جدید بدون پیوند توسط لیزر گرم می شوند تا آن را با ساختار متصل کنند. این فرایند به صورت عمودی به سمت بالا تا زمانی که مدل غذایی مورد نظر ساخته شود ادامه می یابد. پس از ساخت، مواد بدون پیوند را می توان بازیافت کرد و برای چاپ مدل غذای دیگری استفاده کرد. تف جوشی لیزری انتخابی امکان ساخت سازه های غذایی پیچیده و با جزئیات را به
ما می دهد اما محدود به طیف مواد غذایی مناسب، یعنی مواد پودری است. با توجه به این محدودیت، تف جوشی لیزری انتخابی عمدتاً برای ایجاد شیرینی/آب نبات استفاده شده است. جت بایندر. شبیه به تف جوشی لیزری انتخابی، جت بایندر از مواد غذایی پودری برای ایجاد یک مدل لایه به لایه استفاده می کند. به جای استفاده از گرما برای اتصال مواد به یکدیگر، از چسب مایع استفاده می شود. پس از چسباندن نواحی مورد نظر یک لایه، لایه جدیدی از پودر روی لایه چسبیده آن پخش می شود. سپس قسمت های خاصی از این لایه جدید به لایه قبلی با چسب مایع متصل می شود. این روند تا زمانی که مدل غذایی مورد نظر ساخته شود؛ تکرار می شود. همانند زینترینگ لیزری انتخابی، بایندر جت به ما این اجازه رو می دهد تا اشکال رو با جزئیات تولید کنیم به همین ترتیب، محدوده مواد غذایی مناسب، یعنی مواد پودری، نیز محدود است. چاپ جوهرافشان. چاپ جوهرافشان برای پر کردن سطوح یا تزئین تصویر استفاده می شود. با استفاده از نیروی جاذبه، جوهر خوراکی روی سطح غذا ریخته می شود، معمولاً این مواد؛ مواد اولیه یک کلوچه، کیک یا آب نبات از مواد دیگر است. این یک روش غیر تماسی است، از این رو سوزن چاپ غذا را
لمس نمی کند و از مواد غذایی در برابر آلودگی در هنگام پر کردن تصویر محافظت می کند. قطرات جوهر ممکن است از طیف گسترده ای از رنگ ها تشکیل شده باشد که به کاربران اجازه می دهد تصاویر منحصر به غذا را ایجاد کنند. مشکلی که در چاپ جوهر افشان وجود دارد، ناسازگاری مواد غذایی با جوهر است که منجر به عدم وجود تصویر و کاهش کیفیت تصویر می شود. چاپگرهای جوهرافشان را می توان برای مصارف خانگی یا تجاری خریداری کرد و چاپگرهای صنعتی برای تولید انبوه مناسب هستند. چند هد چاپی و چند متریال. در چاپ چند هد و چند ماده، چندین ماده به طور همزمان یا پشت سر هم چاپ می شوند. روش های مختلفی برای کنترل از چاپ چند متریال وجود دارد. در یک نمونه، از چندین هد چاپ برای چاپ چندین ماده یا مواد تشکیل دهنده استفاده می شود، زیرا این کار می تواند سرعت تولید، کارایی و الگوهای طراحی جالب را ایجاد کند. در نمونه ای دیگر، یک هد چاپ وجود دارد، و هنگامی که یک عنصر متفاوت مورد نیاز است، چاپگر مواد در حال چاپ را جابه جا می کند. مواد چندگانه برابر است با طیف متنوع تری از وعده های غذایی در دسترس برای چاپ، طیف وسیع تری از مواد مغذی، و برای چاپگرهای مواد غذایی بسیار
رایج است. پس پردازش. در مرحله پس از فرآوری، غذای چاپ شده ممکن است نیاز به مراحل بیشتری قبل از مصرف داشته باشد. این فعالیت شامل فعالیت های پردازش مانند پخت، سرخ کردن، تمیز کردن است. این مرحله می تواند یکی از حیاتی ترین مواد غذایی پرینت سه بعدی باشد، زیرا غذای چاپ شده باید برای مصرف ایمن باشد. یک نگرانی اضافی در پس پردازش، تغییر شکل غذای چاپ شده به دلیل فشار این فرآیندهای اضافی است. روش های فعلی شامل آزمون و خطا است؛ یعنی ترکیب مواد افزودنی غذایی با مواد تشکیل دهنده برای بهبود یکپارچگی ساختارهای پیچیده و اطمینان از حفظ شکل ساختار چاپ شده. افزودنی هایی مانند ترانس گلوتامیناز و به مواد اضافه شده اند تا به حفظ شکل چاپی در حین چاپ و پس از پخت کمک کنند علاوه بر این، تحقیقات اخیر یک شبیه سازی بصری برای پخت نان، کلوچه، پنکیک و مواد مشابهی که از خمیر یا جامدات نرم تشکیل شده اند (مخلوطی از آب، آرد، تخم مرغ، چربی، شکر و مواد خمیرکننده) تولید کرده است. با تنظیم پارامترهای خاصی در شبیه سازی، تأثیر واقع بینانه ای که پخت روی غذا خواهد داشت را نشان می دهد. با تحقیق و توسعه بیشتر، شبیه سازی بصری غذاهای پرینت سه بعدی در حال پخت
می تواند آنچه را که در برابر تغییر شکل آسیب پذیر است را پیش بینی کند. برنامه های کاربردی. تغذیه شخصی. نیازهای غذایی شخصی برای نیازهای تغذیه ای افراد با پیشگیری از بیماری ها مرتبط است. به این ترتیب، خوردن غذاهای مغذی برای داشتن یک زندگی سالم حیاتی است. غذایی که پرینت سه بعدی برای ما تولید می کند می تواند کنترل لازم را برای قرار دادن مقدار سفارشی پروتئین، قند، ویتامین ها و مواد معدنی در غذاهای مصرفی ما فراهم کند. یکی دیگر از حوزه های غذای سفارشی، تغذیه سالمندان است. سالمندان گاهی اوقات نمی توانند غذاها را راحت قورت دهند و به همین دلیل به پالت نرم تری نیاز دارند. با این حال، این غذاها اغلب ناخوشایند هستند و باعث می شوند که برخی افراد از آنچه که نیازهای غذایی بدنشان را تأمین می کند؛ امتناع کنند. غذای پرینت سه بعدی می تواند غذایی نرم تولید کند که در آن افراد مسن می توانند نیازهای غذایی بدن خود را تأمین کنند. در اکتبر ۲۰۱۹، شرکت استارت آپی به نام("Nourished" 3D)، آدامس های تغذیه ای شخصی سازی شده از ۲۸ ویتامین مختلف را چاپ کرد. افرادی در یک نظرسنجی شرکت کردند، سپس بر اساس پاسخ های آنها، یک آدامس تغذیه ای شخصی برای
آن فرد چاپ شد. پایداری و راه حل برای گرسنگی. با ادامه رشد جمعیت جهان، کارشناسان بر این باورند که منابع غذایی فعلی قادر به تأمین غذای این جمعیت نخواهد بود. بنابراین، یک منبع غذایی پایدار نیازی حیاتی است. مطالعات نشان داده اند که حشره خواری، مصرف حشرات، پتانسیل حفظ جمعیت رو به رشد را دارد. حشراتی مانند جیرجیرک به غذای کمتر، آب کمتری نیاز دارند و تقریباً همان مقدار پروتئینی را که مرغ ها، گاوها و خوک ها دارند را تأمین می کنند. جیرجیرک ها را می توان به آرد پروتئینی تبدیل کرد. در یک مطالعه، محققان یک نمای کلی از فرایند چاپ سه بعدی آرد حشرات در غذاهایی که شبیه حشرات نیستند ارائه می دهند؛ بنابراین، ارزش غذایی حشره ها دست نخورده باقی می ماند. اکتشافات فضایی. از آنجایی که انسان برای مدت طولانی تری به فضا می رود، نیازهای تغذیه ای برای حفظ سلامت خدمه حیاتی است. در حال حاضر ناسا در حال بررسی راه هایی برای ادغام مواد غذایی پرینت سه بعدی در فضا به منظور حفظ نیازهای غذایی خدمه است. چشم انداز محققان این است که به جای استفاده از مواد غذایی خشک شده یخ زده سنتی که ماندگاری ۵ سال دارند، لایه های مواد غذایی پودری را پرینت سه بعدی
کنیم که ماندگاری آنها ۳۰ سال است. علاوه بر الزامات غذایی، پرینت سه بعدی غذا در فضا می تواند روحیه را تقویت کند، زیرا فضانوردان می توانند غذاهای سفارشی طراحی کنند که از نظر زیبایی شناسی دلپذیر باشد. در سپتامبر ۲۰۱۹، فضانوردان روسی، به کمک شرکتی به نام (Aleph Farms)، گوشت را از روی سلول های گاو پرورش دادند، سپس سلول ها را به صورت سه بعدی در استیک چاپ کردند. چاپ زیستی گوشت. دامداری یکی از مهم ترین عوامل جنگل زدایی، تخریب زمین، آلودگی آب و بیابان زایی است. از جمله دلایل دیگر، این امر منجر به فناوری نویدبخش جدید چاپ زیستی گوشت شده است. یکی از جایگزین های دامداری، گوشت پرورشی است که به عنوان گوشت رشد یافته در آزمایشگاه نیز شناخته می شود. گوشت پرورشی با گرفتن نمونه برداری کوچک از حیوانات، استخراج سلول های myosatellite و افزودن سرم رشد برای تکثیر سلول ها تولید می شود. محصول به دست آمده سپس به عنوان ماده ای برای چاپ زیستی گوشت استفاده می شود. مرحله پس از پردازش، از جمله مراحل دیگر، شامل افزودن طعم، ویتامین ها و آهن به محصول است. یک جایگزین دیگر چاپ آنالوگ گوشت است. Novameat، یک استارت آپ اسپانیایی توانسته استیک گیاهی
را چاپ کند و بافت و ظاهر گوشت واقعی را تقلید کند. طراحی خلاقانه غذا. ارائه غذا و و امکان سفارشی شدن ظاهر غذا برای افراد یک پیشرفت بزرگ در صنعت غذا است. تا کنون سفارشی سازی غذا و طراحی های خلاقانه نیاز به مهارت های دست ساز داشته است که منجر به تولید پایین و هزینه های بالا می شود. چاپ سه بعدی غذا می تواند با ارائه ابزارهای لازم برای طراحی خلاقانه غذا حتی اجازه خانگی کردن این تکنولوژی رو می دهد. چاپ سه بعدی مواد غذایی برخی از طرح های پیچیده را فعال کرده است که با تولید مواد غذایی سنتی قابل انجام نیستند. اکنون می توان لوگوی برند، متن، امضا، تصاویر را روی برخی از محصولات غذایی مانند شیرینی و قهوه چاپ کرد. اشکال هندسی پیچیده نیز عمدتاً با استفاده از شکر چاپ شده است. با چاپ سه بعدی، سرآشپزها اکنون می توانند الهامات بصری خود را به خلاقیت های آشپزی با امضا تبدیل کنند. مزیت دیگر این است که می توانید غذاهای مغذی را به شکل هایی چاپ کنید که برای کودکان جذاب باشد. کاهش ضایعات مواد غذایی. در سراسر جهان، یک سوم کل مواد غذایی تولید شده برای مصرف، یعنی حدود ۱٫۶ میلیارد تن در سال، هدر می رود. ضایعات مواد غذایی در طول پردازش، تو
زیع و مصرف اتفاق می افتد. پرینت سه بعدی مواد غذایی با استفاده از محصولات غذایی مانند تقسیم و بریدگی گوشت، میوه ها و سبزیجات، محصولات جانبی غذاهای دریایی و مواد فاسد شدنی، روشی بسیار امیدوارکننده برای کاهش ضایعات مواد غذایی در مرحله مصرف است. این محصولات را می توان به شکل مناسب برای چاپ پردازش کرد. (Upprinting Food)، یک استارت آپ هلندی، مواد مختلف را از ضایعات غذا ترکیب می کند تا پوره هایی ایجاد کند که سپس به عنوان موادی برای چاپ سه بعدی استفاده می شود. سرآشپزها نیز با استفاده از چاپگرهای سه بعدی غذا، غذاهای متفاوتی را از باقی مانده غذا درست می کنند. چالش ها. ساختار. برخلاف غذاهای سنتی، تنوع غذایی که می توان با استفاده از پرینت سه بعدی تولید کرد به دلیل ویژگی های فیزیکی و شیمیایی مواد محدود تر است. مواد غذایی به طور کلی بسیار نرم تر از ضعیف ترین پلاستیک موجود مورد استفاده در چاپ سه بعدی هستند و ساختارهای چاپ شده را بسیار شکننده می کند. تاکنون، اکثر مطالعات از آزمون و خطا به عنوان رویکردی برای غلبه بر این چالش استفاده می کنند، اما دانشمندان در حال توسعه روش های جدیدی هستند که قادر به پیش بینی رفتار مواد مختلف د
ر طول فرایند چاپ هستند. این روش ها با تجزیه و تحلیل خواص رئولوژیکی مواد و ارتباط آنها با پایداری چاپ ایجاد می شوند. طرح. هنگام طراحی یک مدل سه بعدی برای یک محصول غذایی، محدودیت های فیزیکی و هندسی موادی که چاپگر ستفاده می کند باید در نظر گرفته شود. این امر فرایند طراحی را به یک کار بسیار پیچیده تبدیل می کند و تا کنون هیچ نرم افزاری در دسترس نیست که آن را محاسبه کند. ساخت چنین نرم افزاری نیز به دلیل تنوع زیاد مواد غذایی، کار پیچیده ای است. با توجه به اینکه کاربران شخصی که از چاپ سه بعدی غذا در آشپزخانه خود استفاده می کنند بخش قابل توجهی از کاربران را تشکیل می دهند، طراحی رابط نرم افزاری به پیچیدگی آن می افزاید. رابط چنین نرم افزاری باید ساده و دارای قابلیت استفاده بالا باشد و در عین حال امکانات کافی و گزینه هایی که امکان سفارش را ایجاد کند را بدون ایجاد اضافه بار شناختی برای کاربر فراهم کند. سرعت. سرعت فعلی چاپ سه بعدی مواد غذایی می تواند برای مصارف خانگی کافی باشد، اما این روند برای تولید انبوه بسیار کند است. طرح های ساده ۱ تا ۲ دقیقه طول می کشددر حالیکه طرح های دقیق ۳ تا ۷ دقیقه و طرح های پیچیده تر حتی بیشتر
طول می کشد. سرعت چاپ مواد غذایی با خواص رئولوژیکی مواد مرتبط است. تحقیقات نشان می دهد که سرعت چاپ بالا به دلیل اثر کشیدن، منجر به نمونه هایی با دقت پایین می شود، در حالی که سرعت بسیار پایین باعث ناپایداری در رسوب مواد می شود. برای اینکه چاپ سه بعدی مواد غذایی به صنایع مواد غذایی راه پیدا کند، سرعت چاپ نیاز به بهبود دارد یا هزینه چنین فناوری باید به اندازه کافی مقرون به صرفه باشد تا شرکت ها بتوانند چندین چاپگر را راه اندازی کنند. چاپ چند متریال. رنگ، طعم و بافت غذا هنگام ساخت یک محصول خوراکی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، بنابراین در بیشتر موارد لازم است که چاپگر مواد غذایی از چاپ با چند ماده مختلف پشتیبانی کند. چاپگرهای سه بعدی مواد غذایی موجود به دلیل چالش توسعه قابلیت های اکسترودر متعدد، محدود به استفاده از چند ماده مختلف هستند. این امر تنوع محصولات غذایی قابل چاپ سه بعدی را محدود می کند و ظروف پیچیده ای را که به مواد مختلف زیادی نیاز دارند کنار می گذارد ایمنی. هنگام پرینت سه بعدی غذا، ایمنی بسیار مهم است. چاپگر مواد غذایی باید ایمنی را در تمام مسیر طی شده توسط مواد غذایی تضمین کند. به دلیل احتمال گیرکر