Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شراب زنجبیل نوعی شراب تقویت شده است که معمولاً از ترکیب تخمیر شده زنجبیل، کشمش، شکر و مخمر تهیه می شود، که معمولاً با برندی ترکیب می گردد. این نوشیدنی یکی از مواد اصلی در تهیه کوکتل ویسکی مک است. شراب زنجبیل در انگلستان با تأسیس شرکت تقطیر فینزبری مستقر در شهر لندن در سال ۱۷۴۰ به وجود آمد. این شرکت، مانند سایر تولیدکنندگان، ملزم به ایجاد یک شبکه خرده فروشی مطابق با قانون جین ۱۷۵۱ بود. جوزف استون، یک خواربارفروش در خیابان هالبورن در لندن مرکزی، یکی از مشتریان برجسته و مهم بخش شراب های فینزبری بود و به همین دلیل نام او به شراب زنجبیلی آن ها داده شد. در قرن نوزدهم، فروش زنجبیل به دلیل همه گیری وبا و اعتقاد گسترده به اینکه زنجبیل از ابتلای فرد به این بیماری محافظت می کند و همچنین ادعاهای دیگر مبنی بر خواص دارویی آن مانند کمک به هضم غذا و تقویت کننده قوای جنسی، افزایش یافت. در اسکاتلند، شراب زنجبیل یک نوشیدنی سنتی محبوب در طول جشن هوگمانی است و اغلب یک نوع بدون الکل آن برای کودکان تهیه می شود. محبوبیت آن منجر به تولید نوع مخصوص به خود توسط شرکت کرابی شده است.
مجلس قانونگذاری (ازبکی: "Qonunchilik palatasi") مجلس سفلی مجلس عالی جمهوری ازبکستان است. این مجلس دارای ۱۵۰ عضو است که برای یک دوره پنج ساله انتخاب می شوند. انتخابات نمایندگان مجلس قانونگذاری عمومی است. شهروندان جمهوری ازبکستان که تا روز انتخابات به سن هجده سالگی رسیده باشند، حق رأی دارند. شهروندانی که تا تاریخ انتخابات به سن بیست و پنج سالگی رسیده باشند و حداقل پنج سال در جمهوری ازبکستان اقامت داشته باشند، حق انتخاب شدن به مجلس قانونگذاری را دارند. شهروندانی که توسط دادگاه فاقد صلاحیت شناخته شده اند، و همچنین افرادی که به حکم دادگاه در بازداشتگاه ها نگهداری می شوند، نمی توانند انتخاب شوند و در انتخابات شرکت کنند. رأی گیری در انتخابات نمایندگان مجلس قانونگذاری آزاد و مخفی است. کنترل اراده رأی دهندگان مجاز نیست. هفتاد و پنج حوزه انتخابیه منطقه ای تک عضو برای انتخابات مجلس قانونگذاری تشکیل می شود و هفتاد و پنج عضو باقی مانده از یک حوزه انتخابیه ملی می آیند. حوزه های انتخابیه برای انتخاب نمایندگان مجلس قانونگذاری توسط کمیسیون مرکزی انتخابات و با پیشنهاد مجلس جمهوری قره قالپاقستان، حکومت های محلی و شهر تاشکند تشک
یل می شوند. فهرست حوزه های انتخابیه با ذکر مرزها و تعداد رأی دهندگان حداقل هفتاد و پنج روز قبل از انتخابات توسط کمیسیون مرکزی انتخابات منتشر می شود. افراد زیر واجد شرایط ثبت نام به عنوان کاندیدا نیستند:
به سوی ماه (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر کمدی رمانتیک با بازی لی سون بین، را می ران، جو آه رام و کیم یونگ ده است. این مجموعه اقتباسی از رمانی به همین نام نوشتهٔ جانگ ریو جین است. "به سوی ماه" از ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی اس تی) از ام بی سی پخش خواهد شد. خلاصه داستان. این مجموعه داستان سه زن را روایت می کند که از خانواده های کم درآمد هستند و به عنوان کارمند در دفتر کار می کنند. آن ها رؤیای ثروتمند شدن در زندگی را از طریق سرمایه گذاری در ارز دیجیتال دارند. تولید. توسعه. "به سوی ماه" اقتباسی از رمانی با همین نام نوشتهٔ جانگ ریو جین است که در ۱۷ آوریل ۲۰۲۱ منتشر شد. در ۸ ژانویه ۲۰۲۵، ام بی سی فهرست مجموعه های تلویزیونی را که قرار است در سال ۲۰۲۵ پخش شوند اعلام کرد که "به سوی ماه" نیز در آن فهرست قرار داشت. این مجموعه توسط اوه دا یونگ کارگردانی شده است؛ که پیش تر در سال ۲۰۲۱ مجموعه تلویزیونی "اوه بانوی من" را کارگردانی کرده بود. اوه دا یونگ گفته است که این مجموعه بر دوستی، همبستگی و مبارزات سه زن از خانواده های کم درآمد که در این دوران در محیط اداری زندگی می کنند، تأکید دار
د. انتخاب بازیگران. دراکتبر ۲۰۲۴ گزارش شد که به را می ران، لی سون بین، کیم یونگ ده و جو آه رام پیشنهاد بازی داده شده است. را می ران و جو آه رام این پیشنهاد را مثبت ارزیابی کردند، در حالی که لی سون بین و کیم یونگ ده هنوز تصمیمی نگرفته اند. فیلم برداری. در مه ۲۰۲۵، آژانس کیم یونگ ده با نام اَوتر یونیورس اعلام کرد که کیم در حال فیلم برداری نقش هام جی وو در مجموعه "به سوی ماه" است. تبلیغات. در ۳۰ ژوئن، سه بازیگر اصلی در یک پخش زنده در شبکه های اجتماعی حضور پیدا کردند و به صورت مستقیم بخش های مختلف صحنه های فیلم برداری مجموعه را که پس زمینه اصلی داستان "به سوی ماه" است، به بینندگان نشان دادند و معرفی کردند.
پروژهٔ شین (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی شین کیونگ سو و نویسندگی بان کی ری و با بازی هان سوک کیو، به هیون سونگ و لی ره است. این مجموعه قرار است از ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵، دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۰:۵۰ (کی اس تی) از تی وی ان پخش خواهد شد. تولید. این مجموعه به کارگردانی شین کیونگ سو ساخته شده است؛ او پیش تر کارگردانی آثاری همچون "شش اژدهای پرنده" (۲۰۱۵)، "گل نوکدو" (۲۰۱۹) و "نیروهای امداد" را بر عهده داشته است. نویسندگی این مجموعه را بان کی ری انجام داده که پیش تر نویسندگی "" را بر عهده داشته است. این اثر با برنامه ریزی استودیو دراگون و توسط شرکت Dooprame تهیه شده است.
در ۱۹ اوت ۲۰۲۵/ ۲۸ مرداد (اسد) ۱۴۰۴، یک اتوبوس مسافربری که حامل مهاجران اخراج شده از ایران بود، پس از برخورد با یک موتورسیکلت و یک کامیون از جاده در ولسوالی گذره، ولایت هرات، افغانستان منحرف شد و دچار حریق گردید. در این حادثه دست کم ۷۹ نفر، از جمله ۱۹ کودک، جان خود را از دست دادند و ۲ نفر دیگر زخمی شدند. این رویداد در شمار مرگبارترین سوانح جاده ای دههٔ گذشته در افغانستان قرار دارد. پیش زمینه. ترابری جاده ای در افغانستان. تصادفات جاده ای در افغانستان پدیده ای رایج است؛ عمدتاً به دلیل وضعیت نامناسب راه ها پس از دهه ها درگیری های داخلی، بی احتیاطی رانندگان و نبود نظارت و مقررات کافی.در دسامبر ۲۰۲۳، دو سانحهٔ جداگانهٔ برخورد اتوبوس با تانکر موجب کشته شدن ۵۲ نفر شد؛ در مارس ۲۰۲۴ نیز ۲۰ نفر در سانحه ای دیگر در ولایت هلمند جان باختند؛ در اواخر ۲۰۲۲، واژگونی و آتش سوزی یک تانکر در گردنهٔ سالنگ ۳۱ کشته بر جای گذاشت؛ در دسامبر ۲۰۲۴ دو سانحهٔ جاده ای در جنوب شرقی کشور منجر به مرگ ۵۰ تن و زخمی شدن ۷۶ نفر شد.افزون بر این، بزرگراه هرات - اسلام قلعه که بخشی از جاده حلقوی افغانستان است و محل وقوع این سانحه به شمار می رود، یک
ی از خطرناک ترین مسیرهای کشور محسوب می شود. اخراج گستردهٔ افغان ها از ایران. در سال ۲۰۲۵ حدود یک میلیون و ۸۰۰ هزار افغان به طور اجباری از ایران بازگردانده شدند. افزون بر این، از آغاز همان سال ۱۸۴٬۴۵۹ نفر از پاکستان و بیش از پنج هزار نفر از ترکیه اخراج شدند. همچنین حدود ۱۰ هزار زندانی افغان ــ عمدتاً از پاکستان ــ به کشور بازگردانده شدند. اتوبوس حادثه دیده در مسیر کابل قرار داشت و بخشی از عملیات گستردهٔ انتقال افغان ها از ایران به افغانستان بود که پس از جنگ ایران و اسرائیل در ژوئن آغاز شد. سانحه یک روز پس از آن روی داد که اسکندر مؤمنی، وزیر کشور ایران، اعلام کرد ۸۰۰ هزار نفر دیگر نیز باید خاک ایران را ترک کنند. گزارش منتشرشده از سوی سازمان ملل در ژوئیهٔ همان سال بیان می کرد که شماری از بازگشت کنندگان با «نقض جدی حقوق بشر» روبه رو شده اند، از جمله «شکنجه، بدرفتاری، بازداشت و حبس خودسرانه، و تهدید علیه امنیت فردی». طالبان که از اوت ۲۰۲۱ قدرت را در دست دارد، این اتهام ها را رد کرده است. سانحه. این سانحه حدود ساعت ۸:۳۰ شب به وقت افغانستان رخ داد، زمانی که یک اتوبوس مسافربری مملو از سرنشین با یک موتورسیکلت برخورد ک
رد و سپس به طور روبه رو/ شاخ به شاخ با یک کامیون مزدا – که احتمالاً حامل بشکه های سوخت بود – تصادف کرد.اتوبوس از جاده منحرف شد و آتش سوزی گسترده ای رخ داد. یکی از شاهدان عینی گفت حاضران پیش از رسیدن آتش نشانان تلاش کردند با ریختن خاک روی موتور، آتش را خاموش کنند.در ابتدا مرگ دست کم ۷۷ نفر گزارش شد، اما دو نفر دیگر بعداً بر اثر جراحات جان باختند و شمار قربانیان به ۷۹ تن رسید. برخی اجساد بر اثر شدت آتش سوزی غیرقابل شناسایی بودند. حاجی محمد جانان مقدس، پزشک ارشد بیمارستان الفاروق، اعلام کرد تنها راه شناسایی اجساد، فهرست مسافران ارائه شده از سوی اداره مهاجرین بود. شاهد دیگری گزارش داد که سه نفر با لباس های سوخته از اتوبوس بیرون آمدند.بیشتر قربانیان سرنشینان اتوبوس بودند، اما دو نفر در کامیون و دو نفر دیگر در موتورسیکلت نیز کشته شدند. پلیس محلی اعلام کرد که علت حادثه «سرعت بالای اتوبوس و سهل انگاری» بوده است و افزود که همه مسافران از اسلام قلعه، شهری نزدیک مرز افغانستان و ایران، سوار اتوبوس شده بودند. پیامدها. آتش نشانان و تیم های پاک سازی در صبح روز پس از حادثه، مشغول خاموش کردن آتش و جمع آوری لاشه های سوختهٔ خود
روها شدند. دولت تحت کنترل طالبان در افغانستان دستور تحقیقات صادر کرد. احمدالله متقی، معاون وزیر روابط عمومی و استراتژیک و رئیس ادارهٔ اطلاعات و فرهنگ هرات، در پستی در X اعلام کرد که مقامات متعهد به «تحقیق کامل» در مورد سانحه هستند و برنامه دارند اجساد قربانیان، که اهل ولایت کابل، ولایت کاپیسا، ولایت بغلان، ولایت کندز، ولایت پروان، ولایت میدان وردک، ولایت غزنی و ولایت بامیان بودند، به بیمارستان مرکزی کابل منتقل شده و پس از شناسایی به خانواده هایشان تحویل داده شود.در ۲۰ اوت، طالبان اعلام کرد که رئیس شرکت حمل ونقل درگیر در این تصادف بازداشت شده است. واکنش ها. پیام های تسلیت و همدردی از سوی امارت اسلامی افغانستان، وزارت امور داخلهٔ افغانستان،محمدرضا بهرامی مدیرکل آسیای جنوبی وزارت امور خارجه ایران، یونیسف، نمایندگی اتحادیهٔ اروپا در افغانستان، سفارت های ترکیه و عربستان سعودی و دیگر شخصیت ها و نهادها صادر شد.
زندگی مدرن آشغال است دومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی بریت پاپ بریتانیایی بلر است که در ماه مه ۱۹۹۳ منتشر شد. اگرچه اولین آلبوم آنها با نام لذت (۱۹۹۱) از نظر تجاری موفق بود، اما اندکی پس از انتشار آن بلر با واکنش شدید رسانه ها روبرو شد و از محبوبیت عمومی آن ها کاسته شد. پس از بازگشت گروه از یک تور ناموفق در ایالات متحده اجراهای زنده ضعیف و محبوبیت روزافزون گروه رقیب سوید جایگاه بلر را در بریتانیا بیش از پیش تضعیف کرد. "زندگی مدرن آشغال است" در بریتانیا موفقیت متوسطی را کسب کرد. این آلبوم به رتبه ۱۵ نمودار های فروش رسید. در حالی که تک آهنگ های این آلبوم در بین ۳۰ آهنگ برتر قرار گرفتند. این آلبوم به گروه جانی دوباره بخشید. از "زندگی مدرن آشغال است" با نام یکی از آلبوم های شاخص سبک موسیقی بریت پاپ شناخته می شود و دنباله های آن پارک لایف و فرار بزرگ باعث شدند که گروه بلر به عنوان یکی از گروه های پیشرو در موسیقی راک بریتانیا شود.
ای–لیگ مردان استرالیا در فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۲، که به دلایل حمایت مالی با نام ای–لیگ ایسوزو یو تی ای شناخته می شود، چهل و ششمین فصل مسابقات فوتبال مردان در سطح ملی استرالیا و هجدهمین دوره از زمان تأسیس این رقابت ها به عنوان ای–لیگ در سال ۲۰۰۴ بود. فصل عادی در ۷ اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد. این فصل به دلیل برگزاری جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در قطر، شامل یک استراحت میان فصل از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ تا ۸ دسامبر ۲۰۲۲ بود. ملبورن سیتی و وسترن یونایتد مدافع عنوان قهرمانی بودند. ملبورن سیتی با موفقیت از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد و سومین قهرمانی متوالی خود را در دو بازی باقی مانده به دست آورد. سنترال کوست مارینرز با شکست ۶ بر ۱ ملبورن سیتی در فینال بزرگ، دومین قهرمانی خود را به دست آورد. این فصل اولین فصل ای–لیگ مردان از فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۳ بود که افزایش میانگین تماشاگر را در مقایسه با فصل قبل ثبت کرد. فصل عادی. فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۳ هر تیم ۲۶ بازی انجام می دهد که از ۷ اکتبر ۲۰۲۲ آغاز می شود و در ۳۰ آوریل ۲۰۲۳ به پایان می رسد. به دلیل جام جهانی فیفا ۲۰۲۲، یک استراحت میان فصل بین ۱۴ نوامبر ۲۰۲۲ و ۸ دسامبر ۲۰۲۲ وجود دارد. پس از این، یک سری مسابقات فینال برای ش
ش تیم برتر برگزار خواهد شد.
گارد سلطنتی دراگون () یک هنگ سواره نظام نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر سپاه زرهی سلطنتی بریتانیا است، که در زمینه انجام عملیات شناسایی فعالیت می کند. این هنگ در سال ۱۹۹۲ با ادغام دو هنگ دیگر تشکیل شد: گارد ۴ سلطنتی دراگون و گارد ۵ سلطنتی دراگون اینیسکیلینگ. این واحد که در پادگان بتلبوری، ویلتشایر مستقر است و در حال حاضر به عنوان هنگ شناسایی سواره نظام زرهی از تیم رزمی تیپ ۲۰ زرهی فعالیت می کند. این هنگ به خودروی جنگی زرهی واریور مجهز است و در حال گذار به خودروی جدید آژاکس است. گارد سلطنتی دراگون از زمان تشکیل خود در نقش ها و صحنه های نبرد متنوعی خدمت کرده است. از نظر تاریخی، دراگون ها سربازان انعطاف پذیری بودند که سوار بر اسب می جنگیدند.
شبنم حسنی سوقی (زادهٔ ۷ دسامبر ۱۹۸۵ در استانبول) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ترکیه است. پدر وی از آذری های ایرانی است. او تحصیلاتش را در رشته تئاتر در دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان و سپس در رشته فیلم و درام در دانشگاه کادیر هاس به پایان رساند.
باشگاه فوتبال سائو بنتو (به پرتغالی: Esporte Clube São Bento) که معمولاً با عنوان سائو بنتو شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای برزیلی است که در سوروکابا، سائوپائولو واقع شده است. این باشگاه در حال حاضر در قهرمانی پائولیستا سری دوم آ، لیگ فوتبال ایالتی سائوپائولو، رقابت می کند. رنگ باشگاه. رنگ های تیم سائو بنتو آبی و سفید است. لباس خانگی این باشگاه از پیراهن آبی، شورت سفید و جوراب آبی تشکیل شده است. نماد. نماد این باشگاه یک پرنده آبی به نام آزولا است که لباس خانگی سائو بنتو را به تن دارد و یک چماق در دست دارد.
فینال بزرگ ای–لیگ مردان استرالیا ۲۰۲۳، هجدهمین فینال بزرگ ای–لیگ مردان استرالیا، مسابقه تعیین کننده قهرمانی ای–لیگ استرالیا و نقطه اوج فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ بود. این مسابقه در ۳ ژوئن ۲۰۲۳ در ورزشگاه کام بنک در پاراماتا بین تیم های ملبورن سیتی و سنترال کوست مارینرز برگزار شد.
داریوس روشبین (; زاده شده با نام داریوس نوئل خوشبین، ۲۵ دسامبر ۱۹۶۶) روزنامه نگار سوئیسی ایرانی تبار است که در حال حاضر در فرانسه فعالیت می کند. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۲۰، او گویندگی بخش خبری رادیو تلویزیون ملی سوئیس (RTS) و همچنین برنامه «ببخشین» را در RTS بر عهده داشت که برای آن با شخصیت های سوئیسی و بین المللی مصاحبه می کرد. در اوت ۲۰۲۰، او RTS را ترک کرد و به کانال فرانسوی LCI پیوست تا یک برنامه عصرگاهی روزانه به همراه مصاحبه را اجرا کند. زندگی نامه. داریوس نوئل خوشبین فرزند علیشاه خوشبین (۱۹۱۷–۱۹۹۴)، داروساز متولد ایران، و ایرن میلر (۱۹۴۰–۲۰۰۸)، متولد سوئیس است. او در بیست سالگی نام خود را به روشبین تغییر داد. او یک برنامه مصاحبه به نام «ببخشین» را اجرا می کرد که در آن هر یکشنبه با یک شخصیت مطرح روز مصاحبه می کرد. از جمله مصاحبه شوندگان او می توان به ولادیمیر پوتین، فرانسوا اولاند، حسن روحانی، کوفی عنان، آلبرت دوم موناکو، دیلما روسف، امانوئل مکرون، چهاردهمین دالایی لاما، کلاوس شواب، سپ بلاتر، جولین آسانژ، ادوارد اسنودن، رومن پولانسکی، مانوئل والس، آنگ سان سو چی، میخائیل گورباچف، لوران فابیوس، برنادت شیراک، کری
ستین لاگارد، سرژ کلارزفلد، جانی هالیدی، آلن دلون، ژرار دوپاردیو، مونیکا بلوچی، آرنولد شوارتزنگر، ژان دورمسون و سیلون تسون اشاره کرد. در سال ۲۰۱۱، او نشان هنر و ادب فرانسه را دریافت کرد. در اکتبر ۲۰۲۰، روزنامه سوئیسی لو تمپس (Le Temps) تحقیقی را منتشر کرد که شامل شهادت چندین نفر بود که ادعا می کردند در زمان استخدام این روزنامه نگار در RTS مورد آزار جنسی قرار گرفته اند یا موضوع گزارش ناخواسته ای بوده اند. این روزنامه همچنین از مکالمات او پیرامون مسائل جنسی با افراد زیر سن قانونی تحت پوشش پروفایل های جعلی در شبکه های اجتماعی خبر داد. داریوس روشبین «به شدت هرگونه اقدام مجرمانه قابل سرزنش را رد می کند» و در دسامبر ۲۰۲۰ از لو تمپس به دلیل افترا شکایت کرد.
ای–لیگ استرالیا در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰، چهل و چهارمین فصل مسابقات فوتبال در سطح ملی استرالیا و شانزدهمین فصل از زمان تأسیس ای–لیگ استرالیا در سال ۲۰۰۴ بود. این فصل در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰ آغاز شد و با فینال بزرگ در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان رسید. شروع فصل به دلیل همه گیری کووید-۱۹ در استرالیا و نیوزیلند و همچنین به عنوان بخشی از یک تغییر تدریجی برای انتقال رقابت از تابستان به زمستان، دیرتر از فصل های گذشته بود. ولینگتون فونیکس به دلیل محدودیت های سفرهای بین المللی، اکثر مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه ولونگونگ شوگراند در ولونگونگ برگزار کرد. سیدنی اف سی مدافع عنوان قهرمانی و قهرمان فصل قبل به ترتیب عناوین پنجم و چهارم رکورددار خود را کسب کرده بود. ملبورن سیتی اولین قهرمانی خود را به دست آورد و سیدنی اف سی را در هر دو زمینه در جایگاه دوم قرار داد.
نبرد قلعه مِسو یا نبرد مسوسونگ(۶۷۵ میلادی) و در خلال جنگ شیلا-تانگ میان دو دولت شیلا و تانگ رخ داد. در این رویارویی، نیروهای شیلا ارتش دویست هزار نفری تانگ را شکست دادند و با جبران شکست پیشین خود، مسیر جنگ شیلا-تانگ را دگرگون کردند. جزئیات. جنگ شیلا و تانگ، که در سال ۶۷۰ میلادی با هدف بازپس گیری سرزمین های پیشین بکجه و گوگوریو ــ که در تصرف نیروهای تانگ قرار داشت ــ آغاز شد، در ابتدا به سود شیلا پیش رفت. این کشور در سال ۶۷۲ موفق شد فرمانداری اونگجین را از دژ اونگجین سونگ بیرون براند و بخش های وسیعی از سرزمین های بکجه را بازپس گیرد. بر همین اساس، در سال ۶۷۱ میلادی، دودمان تانگ به سول اینگوی فرمان داد تا نیروی دریایی خود را به سوی سرزمین های بکجه روانه سازد و در عین حال ارتشی متشکل از سپاهیان تانگ و قبایل مالگال را برای یورشی زمینی از مسیر رود یالو گرد آورد. ارتش زمینی تانگ در آغاز به پیروزی هایی دست یافت و در ژوئیه ۶۷۲ شهر پیونگ یانگ و در اوت همان سال دژهای هانسی و ما-ایوپ را تصرف کرد و شیلا را در موقعیتی دشوار قرار داد. با این حال، نیروی دریایی تحت فرمان سول اینگوی در برابر سپاه شیلا شکست خورد و ناچار به بازگ
شت به تانگ شد. در ادامه، ارتش شیلا و نیروهای احیای گوگوریو به فرماندهی آنسونگ نیز در نبرد بَک بینگسان در دسامبر ۶۷۲ و نبرد هوروها در سال ۶۷۳ متحمل شکست های سنگین شدند. در سال ۶۷۵ میلادی، لی گئون-هنگ ژنرال تانگ، فرماندهی سپاهی دویست هزار نفری را برای یورش به مناطق پیرامون قلعه مِسو در قلمرو شیلا بر عهده گرفت. در پاسخ، ارتش شیلا حمله ای گسترده به سوی این قلعه ترتیب داد و موفق شد نیروهای تانگ را در حوالی مِسو درهم شکند. روند نبرد. برای شکست ارتش تانگ در قلعه مِسو، کیم وون سول، دومین پسر کیم یوشین سردار نامدار شیلا، فرماندهی سی هزار تن از پیاده نظام را بر عهده گرفت و آنان را به یورش رهنمون شد. در آن زمان، ارتش شیلا در سه مکان در اطراف قلعه مسو مستقر بود: دژ کوهستانی چوسونگ-ری، دژ خاکی چوسونگ-ری و دژ سوچول. ارتش شیلا هزاران سواره نظام تانگ را که با نیزه های بلند، سربازان قدیمی و کمان های پولادی برای اسکورت واحد تدارکات هجوم آورده بودند، شکست داد. افزون بر این، سپاه شیلا به چون سونگ در ناحیه پاجوسی کنونی، واقع در استان گیونگی دو، یورش برد و در نبرد چون سونگ به پیروزی دست یافت. این اقدام مسیر تدارکاتی ارتش دویست هزا
ر نفری تانگ را که در مِسوسونگ مستقر بود، قطع کرد. آنان سپس در دژ کوهستانی واقع در دره ای مجاور استقرار یافتند و در رویارویی مستقیم با سواره نظام تانگ به پیروزی دست یافتند و بدین سان از قلعه مِسو پاسداری کردند. نتایج نبرد. در این نبرد، سپاه شیلا هزاران تن از سواره نظام تانگ را نابود کرد، ۳۳٬۸۰۰ رأس اسب را به غنیمت گرفت و جنگ افزارهای متعلق به ۳۰٬۰۰۰ سرباز را نیز تصرف کرد. پس از آن، نبرد شیلا و تانگ با پیروزی قاطع شیلا در نبرد گیبولپو در سال ۶۷۶ به پایان رسید.
لیگ دسته دوم فوتبال زنان ایران سومین سطح از بالاترین سطح فوتبال زنان ایران پس از لیگ برتر کوثر و لیگ دسته اول فوتبال زنان ایران است که در سال ۰۴–۱۴۰۳ برگزار می شود. این لیگ، در ۶ گروه ۴ تیمی برگزار شد.
خاندان تولستوی ، خانواده ای از اشراف زادگان روسی بود که به طبقهٔ عالی اشرافی در امپراتوری روسیه راه یافت. نام «تولستوی» از صفت روسی "толстый" (تولستی) به معنی «ستبر، تنومند، فربه» گرفته شده است. این خاندان، نوادگان "آندری خاریتونوویچ تولستوی" (ملقب به «فربه») هستند که از "چرنیگوف" به مسکو مهاجرت کرد و در قرن پانزدهم در خدمت "واسیلی دوم"، دوک بزرگ مسکو، قرار گرفت. «تولستوی های سرکش» – لقبی که در محافل اشرافی امپراتوری روسیه به آن ها داده شده بود – میراثی ماندگار در سیاست، تاریخ نظامی، ادبیات و هنرهای زیبا بر جای گذاشته اند. مشهورترین عضو این خاندان، نویسندهٔ بزرگ لئو تولستوی است. ریشه ها. خاندان تولستوی از خانواده های اشرافی محلی در مسکو بودند که نسب خود را به یک نجیب زادهٔ افسانه ای لیتوانیایی به نام ایندریس می رساندند. به گفتهٔ "پیوتر تولستوی"، ایندریس در ۱۳۵۳ میلادی – همان سالی که چرنیگوف به قلمرو دوک نشین بزرگ لیتوانی پیوست – همراه با دو پسرش، "لیت وینوس" (یا لیت ونیس، به معنی «لیتوانیایی») و "زیمونتن" (یا زیگمونت، به معنی «ساموگیتیایی») و یک "دروژینا" (سپاه همراه) متشکل از سه هزار نفر از امپراتوری مقدس رو
م به چرنیگوف آمد. گفته می شود نام های لیت وینوس و زیمونتن اشاره به دو بخش اصلی لیتوانی در آن زمان دارد – چرا که ساموگیتیا از نظر اداری غالباً جدا از لیتوانی مرکزی به شمار می رفت. بر اساس روایت ها، ایندریس به آیین ارتدکس شرقی گروید و نام "لئونتی" را گرفت، در حالی که پسرانش نام های "کنستانتین" و "فئودور" را برگزیدند؛ گرایش به مذهب محلی در میان اشراف لیتوانیایی در آن دوران رایج بود و یکی از ویژگی های شیوهٔ حکمرانی آن ها محسوب می شد. نوهٔ کنستانتین، یعنی "آندری خاریتونوویچ"، پس از مهاجرت از چرنیگوف به مسکو، به سبب جثه اش از سوی واسیلی دوم لقب "تولستی" («فربه») گرفت. از آنجا که اسامی ذکرشده ماهیتی مشرکانه دارند و در آن زمان چرنیگوف زیر سلطهٔ "دمیتریوس یکم استارشی" بود، برخی پژوهش ها نتیجه گرفته اند که آن ها لیتوانیایی هایی بوده اند که از دوک نشین بزرگ لیتوانی – که در آن زمان با فرمانروایی شوالیه های توتونیک درگیر بود – به این منطقه آمده اند. با این حال، هیچ اشاره ای به ایندریس در اسناد قرون چهاردهم تا شانزدهم یافت نشده است و «سالنامه های چرنیگوف» که پیوتر تولستوی به آن ها استناد کرده بود، مفقود شده اند. نخستین اعض
ای مستند خاندان تولستوی نیز در قرن هفدهم زندگی می کردند. "خاندان دورنوو" یکی از شاخه های فرعی تولستوی ها به شمار می رود. "پیوتر تولستوی" بنیان گذار شاخهٔ صاحب عنوان این خاندان بود؛ چرا که از سوی "پتر کبیر" عنوان کنت به او اعطا شد. شاخهٔ بدون عنوان همان دودمان، از "ایوان آندریویچ تولستوی" تبار می گیرد. نیاکان مشترک این دو شاخه، "آندری واسیلیویچ تولستوی" و همسرش استپانیدا آندریونا میلاسلاوسکایا (که دخترعموی تزارینا بود) بودند. این ازدواج سبب شد خانواده ای از طبقهٔ اشرافی عادی، به دربار مسکو راه یابد. افزون بر این، خاندان تولستوی در میان اشراف بی عنوان استانی نیز حضور دارند. در جنگ های ناپلئونی. دو تن از اعضای خاندان تولستوی در جنگ های ناپلئونی فعال بودند. "کنت پیوتر الکساندرویچ تولستوی" (۱۷۶۱–۱۸۴۴) که در جنگ های لهستان و امپراتوری عثمانی تحت فرمان "سورووف" خدمت کرد، در ۱۷۹۷ به مقام آجودان کل ارتقا یافت. او در ۱۸۰۷ به عنوان سفیر به پاریس اعزام شد و کوشید "الکساندر یکم" را برای جنگ با فرانسه آماده کند، هرچند در این امر چندان موفق نبود. وی از ۱۸۲۸ تا زمان مرگش، فرماندار "سن پترزبورگ" و "کرونشتات" بود. "الکساندر ای
وانوویچ تولستوی" (۱۷۷۰–۱۸۵۷)، از شاخه ای فرعی از این خاندان، عنوان کنت و املاک عموی بی فرزند خود ــ آخرین عضو خاندان اوستِرمان ــ را به ارث برد. او نخستین بار در نبرد تسارنوو (۲۳–۲۴ دسامبر ۱۸۰۶) نام خود را مطرح کرد؛ جایی که تحت فرماندهی او، لشکر دوم ارتش روسیه در لهستان به مدت پانزده ساعت در برابر ارتش کامل ناپلئون مقاومت کرد. وی به عنوان یکی از ستایش شده ترین ژنرال های ائتلاف ضدناپلئونی، برای شجاعتش در نبردهای "پولتوسک" و "ایلائو" مورد تقدیر قرار گرفت. در "گوتشتات" چنان به شدت زخمی شد که بیم مرگش رفت. در نبرد بزرگ بورودینو، او فرماندهی مواضع کلیدی را برعهده داشت تا اینکه بر اثر اصابت گلولهٔ توپ از میدان نبرد خارج شد. بار دیگر در "نبرد باوتسن" (۱۸۱۳) زخمی شد اما فرماندهی نیروهای خود را رها نکرد. اوج کارنامهٔ نظامی اش، پیروزی در "نبرد کولم" (۳۰ اوت ۱۸۱۳) بود که به قیمت قطع شدن دست چپش تمام شد. پس از پایان جنگ، با امپراتور دچار اختلاف شد، استعفا داد و باقی عمرش را در اروپا گذراند. در محافل اشرافی. "کنت فئودور پتروویچ تولستوی" (۱۷۸۳–۱۸۷۳)، که پوشکین در رمان "یوگنی آنگین" با لحنی همدلانه از او یاد کرده، از برجسته
ترین نقاشان و طراحان روسی در دههٔ ۱۸۲۰ بود. هرچند او برای منظومهٔ "دوشِنکا" اثر "بوگدانویچ" تصویرگری های ارزشمندی آماده کرد، اما هنر اصلی او در مدل سازی مومی و طراحی مدال بود. وی با از دست دادن بینایی به تدریج ناچار شد نقاشی را کنار بگذارد و به نوشتن باله و لیبرتوهای اپرا روی آورد. او در ۱۸۲۸ به سمت معاونت آکادمی هنرهای سن پترزبورگ منصوب شد. بسیاری از آثارش در موزهٔ دولتی روسیه در سن پترزبورگ نگهداری می شوند. "کنت فئودور ایوانوویچ تولستوی" (۱۷۸۲–۱۸۴۶) به خوش گذرانی، می گساری، شکم پرستی و دوئل بازی بدنام، شهرت داشت. گفته می شود او در دوئل های مختلف ۱۱ نفر را کشته است. در ۱۸۰۳ در نخستین سفر دریایی روسیه به دور دنیا شرکت کرد، اما پس از آنکه بدنش را در جزایر مارکیز خالکوبی کرد و موجب هرج ومرج میان خدمه شد، ناخدا کروسنسترن او را در جزایر آلیوتی نزدیک کامچاتکا رها کرد. هنگامی که به سن پترزبورگ بازگشت، لقب «آمریکایی» را به او دادند. او در جنگ میهنی ۱۸۱۲ شجاعانه جنگید، اما بار دیگر خانواده اش را با ازدواج با یک خوانندهٔ کولی در ۱۸۲۱ رسوا کرد. الکساندر گریبایدوف او را در نمایشنامهٔ "مصیبت از عقل" به سخره گرفت و پسرعم
ویش، "لئو تولستوی"، او را شخصیتی «غیرعادی، جنایتکار و در عین حال جذاب» نامید و در رمان "جنگ و صلح"، شخصیت "دولوخوف" را بر اساس او پرداخته است. در ادبیات روسیه. بسیاری از اعضای خاندان تولستوی اوقات فراغت خود را به فعالیت های ادبی اختصاص می دادند. برای نمونه، "کنت آلکسی کنستانتینوویچ تولستوی" (۱۸۱۷–۱۸۷۵) دربارنشین بود، اما در عین حال از محبوب ترین شاعران روس زمان خود به شمار می رفت. او تصنیف های ستودنی، یک رمان تاریخی، اشعاری هزل آمیز و چندین هجونامه نوشت که با نام مستعار "کوزما پروتکف" منتشر می شد. مهم ترین سهم او در ادبیات روسیه، سه گانه ای از نمایشنامه های تاریخی بود که بر اساس الگوی "بوریس گودونوف" پوشکین نگاشته شد. "کنت لف نیکولایویچ تولستوی" (۱۸۲۸–۱۹۱۰)، که در خارج از روسیه بیشتر با نام "لئو تولستوی" شناخته می شود، به عنوان یکی از بزرگ ترین رمان نویسان تمام دوران ها مورد ستایش قرار گرفته است. او فعالیت حرفه ای خود را در ارتش آغاز کرد، اما هنگامی که در چچن خدمت می کرد به نوشتن علاقه مند شد. نخستین داستانش، "کودکی"، اثری کاملاً نو و متفاوت از نوشته های پیشینیان بود. او در ملک خانوادگی اش، یاسنایا پالیانا در
نزدیکی تولا، دو رمان "جنگ و صلح" و "آنا کارنینا" را خلق کرد که امروزه از برجسته ترین رمان های تاریخ ادبیات جهان به شمار می روند. در سال های بعد، او نوعی فلسفهٔ مسیحی غیرسنتی را پروراند که در کتاب "ملکوت خدا در درون توست" بیان شد؛ اثری که الهام بخش راینر ماریا ریلکه و مهاتما گاندی، وکیل جوان هندی، گردید. اندیشه های گاندی نیز بعدها بر مارتین لوتر کینگ جونیور و جیمز لوتر بول تأثیر گذاشت. از میان سیزده فرزند لئو تولستوی، بیشترشان عمر خود را صرف ترویج یا نقد آموزه های او کردند. کوچک ترین دخترش و منشی او، "الکساندرا لِوونا تولستایا" (۱۸۸۴–۱۹۷۹)، زندگی دشواری داشت. با اینکه آموزهٔ پدرش در زمینهٔ خشونت پرهیزی را پذیرفته بود، در عین حال احساس وظیفه می کرد که در رویدادهای جنگ جهانی اول مشارکت داشته باشد. "کنت آلکسی نیکولایویچ تولستوی" (۱۸۸۳–۱۹۴۵) به شاخه ای دیگر از خاندان تعلق داشت. داستان های کوتاه اولیه اش که در دههٔ ۱۹۱۰ منتشر شد، به دلیل افراط در طبیعت گرایی و اروتیسم مورد انتقاد قرار گرفت. پس از انقلاب روسیه، مدتی به آلمان مهاجرت کرد، اما سپس دیدگاه های سیاسی خود را تغییر داد و به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت. رمان