Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
C Davis برگزار شد. با توجه به تعداد زیاد شرکت کنندگان در این مهمانی، مردم شروع به پارک غیرقانونی خودروهای خود کردند. گروهبان جان ویلسون خواستار آن شد که مأموران شروع به صدور جریمه پارکینگ برای خودروهای پارک شده غیرقانونی کنند. برای افراد زیر سن قانونی نیز جریمه صادر شد. ویلسون به دلیل مزاحمت هایی که ایجاد می شد (موسیقی بلند و صدای شکستن بطری ها) با صاحب مجتمع آپارتمانی تماس گرفت. ویلسون توسط مالک آپارتمان موافقت کرد که افراد غیر ساکن مجتمع را ترک کنند. ۳۰ تا ۴۰ افسر با تجهیزات ضد شورش - از جمله تفنگ های فلفلی - برای متفرق کردن جمعیت ۱۰۰۰ شرکت کننده جمع آوری شدند. مأموران در مقابل مجتمعی که ۱۵ تا ۲۰ دانش آموز از جمله تیموتی سی نلسون قصد خروج از آن را داشتند تجمع کردند، اما پلیس هیچ دستوری نداد. افسران شروع به شلیک گلوله های فلفل کردند که یکی از آنها به چشم نلسون اصابت کرد. او بلافاصله سقوط کرد و بعداً به بیمارستان منتقل شد و در آنجا دچار جراحات متعددی از جمله کوری موقت و از دست دادن دائمی بینایی شد. او چندین عمل جراحی را برای ترمیم جراحت تحمل کرد. نلسون بورسیه ورزشی خود را به دلیل مصدومیت از دست داد و مجبور شد
از UC Davis کناره گیری کند. افسران نتوانستند هیچ اتهام جنایی علیه نلسون پیدا کنند. مدار نهم معتقد بود که استفاده از زور غیر منطقی بود و افسران مستحق مصونیت واجد شرایط نبودند. Plumhoff v. ریکارد (۲۰۱۴). در ۱۸ جولای ۲۰۱۴، یک افسر پلیس وست ممفیس، دونالد ریکارد را به دلیل شکسته شدن چراغ جلو متوقف کرد. هنگامی که افسر با ریکارد صحبت می کرد متوجه شد که یک فرورفتگی در شیشه جلو وجود دارد و ریکارد بسیار نامنظم عمل می کند. افسر از ریکارد خواست از خودرو خارج شود. ریکارد در آن لحظه از صحنه گریخت. یک تعقیب و گریز با سرعت زیاد شروع شد که چند افسر دیگر درگیر شدند. ریکارد کنترل وسیله نقلیه خود را در یک پارکینگ از دست داد و افسران از وسایل نقلیه خود خارج شدند تا به ریکارد نزدیک شوند. ریکارد مجدداً سعی کرد فرار کند، با چند رزمناو پلیس برخورد کرد و نزدیک بود چند افسر را بزند. در این زمان افسران به روی ریکارد تیراندازی کردند. افسران در مجموع ۱۵ گلوله شلیک کردند که منجر به کشته شدن ریکارد و مسافرش شد. دیوان عالی حکم داد که استفاده از زور موجه است، زیرا معقول بودن عینی استفاده از نیروی مرگبار باید بر اساس موقعیتی باشد که در آن است
فاده شده است، و نه بر اساس گذشته. Kisela v. هیوز (۲۰۱۸). اندرو کیسلا، یک افسر پلیس توسان، کمتر از یک دقیقه پس از رسیدن به همراه دیگر افسران پلیس به گزارش زنی که به طور نامنظم درختی را با چاقو هک می کند، به هیوز شلیک کرد. هیوز یک چاقوی آشپزخانه بزرگ در اختیار داشت، به سمت هم اتاقی اش قدم برداشته بود و وقتی مکرراً به او گفته شد، از انداختن چاقو خودداری کرده بود. پس از تیراندازی، افسران متوجه شدند که هیوز سابقه بیماری روانی داشته است. همه افسران بعداً اظهار داشتند که معتقدند هیوز تهدیدی برای هم اتاقی است. هیوز از افسر با ادعای «استفاده بیش از حد از زور» در نقض اصلاحیه چهارم شکایت کرد. دادگاه عالی به نفع افسر Kisela رای داد و اظهار داشت که یک افسر معقول برای پیش بینی تصمیمات قضایی «که هنوز وجود ندارد در مواردی که الزامات اصلاحیه چهارم بدیهی نیست» لازم نیست. آمار ایالات متحده. از ۴۰ میلیون نفر در ایالات متحده که با پلیس تماس چهره به چهره داشتند، ۱٫۴٪ یا ۵۷۴۰۰۰ نفر، استفاده از زور یا تهدید به استفاده از زور را گزارش کردند. حدود یک چهارم از ۵۷۴۰۰۰ حادثه مربوط به این بود که افسر پلیس اسلحه را به سمت موضوع حادثه نشانه
رفته بود و ۵۳٫۵ درصد از حوادث شاهد استفاده از نیروی فیزیکی مانند لگد، گرفتن و هل دادن توسط افسر بود. علاوه بر این، ۱۳٫۷ درصد از افرادی که علیه خود زور استفاده کرده اند یا تهدید به استفاده از زور شده اند به اداره افسران متخلف شکایت کرده اند. تقریباً ۷۵ درصد از کسانی که از یک افسر پلیس از زور استفاده کردند یا تهدید به استفاده از زور شده بودند، معتقد بودند که این کار بیش از حد و غیر موجه است. این آمار در سراسر نژادهای قفقازی، آفریقایی آمریکایی و اسپانیایی تطابق داشت. گزارش "واشینگتن پست" نشان داد که ۳۸۵ آمریکایی در پنج ماه اول سال ۲۰۱۵ توسط افسران مجری قانون به ضرب گلوله کشته شدند که به طور متوسط بیش از دو تیراندازی مرگبار در روز بود که بیش از دو برابر آمار رسمی گزارش شده بود. ۲۲۱ نفر از کشته شدگان مسلح به اسلحه و ۶۸ نفر به چاقو یا تیغه های دیگر مسلح بودند. صفات افسر. تحصیلات. مطالعات نشان داده است که نیروهای مجری قانون با تحصیلات دانشگاهی (معمولاً دارای مدرک دو ساله) بسیار کمتر از آنهایی که دارای تحصیلات اندک یا بدون تحصیل هستند، از زور استفاده می کنند. در مواردی که افسران تحصیل کرده از زور استفاده می کنند، مع
مولاً نیروی «معقول» تلقی می شود. علیرغم این یافته ها، تعداد بسیار کمی - فقط ۱٪ - از نیروهای پلیس در ایالات متحده دارای شرایط تحصیلی برای کسانی هستند که به دنبال پیوستن به نیروهای خود هستند. برخی استدلال می کنند که کار پلیس عمیقاً مستلزم تجربه ای است که فقط از کار واقعی در این زمینه به دست می آید. تجربه. استدلال می شود که مهارت های انجام وظایف اجرای قانون به خوبی نمی تواند از یک محیط کلاس درس تولید شود. این مهارت ها از طریق قرار گرفتن مکرر در موقعیت های اجرای قانون در حین کار بهتر به دست می آیند. نتایج در مورد اینکه آیا میزان تجربه یک افسر به احتمال استفاده از زور کمک می کند یا خیر در بین مطالعات متفاوت است. سایر خصوصیات. کاملاً مشخص نشده است که نژاد، طبقه، جنسیت، سن و غیره یک افسر بر احتمال استفاده از زور تأثیر بگذارد. عوامل موقعیتی ممکن است وارد عمل شوند. سندرم اسپلیت ثانیه. سندرم اسپلیت ثانیه نمونه ای از نحوه استفاده از زور می تواند مبتنی بر موقعیت باشد. افسران خوش نیت ممکن است در شرایطی که باید سریع تصمیم بگیرند به استفاده از زور خیلی سریع متوسل شوند. ویژگی های دپارتمان. سیاست های استفاده از زور می تواند ب
ین بخش ها متفاوت باشد. نوع سیاست های ایجاد شده و اینکه آیا آنها اجرا می شوند یا نه، می تواند بر احتمال استفاده افسران از زور تأثیر بگذارد. اگر خط مشی ها ایجاد شوند، اما به شدت توسط بخش اجرا نشوند، ممکن است سیاست ها تفاوتی ایجاد نکنند. برای مثال، پرونده رادنی کینگ به عنوان مشکلی توصیف شد که نظارت دپارتمان در مورد سیاست های زور (بیش از حد) شفاف نبود. آموزش ارائه شده توسط دپارتمان نیز می تواند یک عامل کمک کننده باشد، هرچند که اخیراً شامل اطلاعاتی در مورد زمان استفاده از زور و نه نحوه استفاده از زور می شود. یکی از سیاست های سطح دپارتمان که در حال حاضر مورد مطالعه قرار گرفته و مورد درخواست بسیاری از شهروندان و سیاستمداران است، استفاده از دوربین های بدن توسط افسران است. در یک مطالعه نشان داده شد که دوربین های بدنه استفاده از نیرو را تا ۵۰ درصد کاهش می دهند. سطوح جرم و جنایت. در سطح خرد، سطوح جرم خشونت آمیز در محله احتمال استفاده از نیروی مجری قانون را افزایش می دهد. در مقابل، در سطح متوسط، جنایات خشونت آمیز محله تأثیر چندانی بر استفاده از زور ندارد. انگلستان و ولز. در انگلستان و ولز استفاده از نیروی (معقول) برای پل
یس و هر شخص دیگری از بخش ۳ قانون کیفری ۱۹۶۷ ارائه می شود که بیان می کند: «شخصی می تواند از نیرویی که در شرایط معقول است برای پیشگیری از جرم، یا در دستیابی یا کمک به دستگیری قانونی مجرمان یا مظنونان مجرم یا افرادی که به طور غیرقانونی آزاد شده اند، استفاده کند». توسل به زور در صورتی مشروع تلقی می شود که بر اساس واقعیاتی که متهم صادقانه به آنها اعتقاد داشته ضروری و معقول باشد.
ویو هَرم (؛ زادهٔ ) بازیگر، شاعر، نویسنده، عکاس و مترجم زن اهل استونی است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پیرت کالدا (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما اهل استونی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شمشیرباز" اشاره کرد.
اصلاح تناسلی و ختنه می تواند به تغییرات دائمی یا ناپایدار در اندام های جنسی انسان کنایه داشته باشد. بعضی از شکل های تغییر دستگاه تناسلی بر روی بزرگ سال ها با رضایت آگاهانه آنان به دستور خود آنان، غالباً به دلایل زیبایی شناختی یا برای بیشتر شدن تحریک انجام می شود. با این حال، شکل های دیگر بر روی افرادی که رضایت آگاهانه نمی دهند، مثل نوزادان یا کودکان انجام می شود. هر یک از این رویه ها ممکن است در زمینه های فرهنگی مختلف و توسط گروه های مختلف مردم، اصلاح یا مثله سازی در نظر گرفته شود. دلیل ها. دینی. بیشتر نزدیکان به اتفاق بریدن اندام تناسلی در جهان با شوق های مذهبی انجام می گردد (گرچه همه گروه دین ها برش تناسلی به این عمل پایبند نیستند). برش تناسلی به دلایلی انجام می شود: اصلاح بدن. برخی از نوع های اصلاحات تناسلی به دستور فرد، به دلیل های شخصی، جنسی، زیبایی شناختی یا فرهنگی انجام می گردد. ساب برش آلت تناسلی، یا سوراخ کردن قسمت زیرین آلت تناسلی، در فرهنگ های سنتی بومیان استرالیا مرسوم می باشد. این راه در فرهنگ اصلاح بدن غربی، بدوی های مدرن ریشه دوانده است. گوشت شناسی شکلی می باشد که شامل سوراخ کردن آلت تناسلی به
تنهایی می باشد، در حالی که دو قسمت کردن یک شکل شدیدتر می باشد که آلت تناسلی را به شکل کامل به دو نیم می کند. پیرسینگ تناسلی و خالکوبی تناسلی ممکن است به دلیل های زیبایی انجام شود، ولی پیرسینگ خوبی های افزایش لذت جنسی را برای فرد سوراخ شده یا شریک جنسی آنان دارد. به شکل همسانی، مرواریدسازی همانند قرار دادن کره های کوچک و بی تأثیر زیر پوست در راستای ساقه آلت تناسلی به قصد تحریک جنسی به دیواره های واژن می باشد. مثل خالکوبی، زخم ناحیه تناسلی در درجه نخست به دلیل های زیبایی با اضافه نمودن جای زخم های زیبایی به پوست انجام می گردد. تزیین اندام تناسلی توسط زخم یک سنت باستانی در بسیاری از فرهنگ ها، چه برای مردان و چه برای زنان می باشد. سبک حانابیرا (به زبان ژاپنی به معنای گلبرگ) شکل ویژه ای از خراشیدن می باشد که سرآغاز آن ژاپن می باشد. این شامل تزئین مونس پوبیس است. بزرگ شدن کلیتوریس ممکن است به شکل موقت از راه استفاده از پمپ کلیتورال حاصل گردد، یا ممکن می باشد که به طور همیشه از راه اعمال یا تزریق تستوسترون کسب شود. بزرگ کردن آلت تناسلی یک کلمه برای تکنیک های گوناگونی می باشد که برای افزایش اندازه آلت تناسلی استفاده
می گردد، گرچه ایمنی و کارایی این تکنیک ها مورد بحث است. تغییر جنسیت داوطلبانه. افرادی که تراجنسیتی یا بیناجنس می باشند ممکن است زیرعمل جراحی تغییر جنسیت قرار بگیرند تا بدن خود را سازگاربا هویت جنسی خود تغییر دهند. کل تراجنسیتی ها این جراحی ها را انتخاب نمی نمایند. بعضی از راه های جراحی مثل: بزرگ کردن سینه و واژینوپلاستی (تشکیل واژن) برای زنان ترنس و ماستکتومی (برداشتن سینه)، متویدیوپلاستی (کشش کلیتوریس) و فالوپلاستی (تشکیل آلت تناسلی) برای مردان ترنس. زنان ترنس نیز ممکن است از جراحی حذف موهای زائد و زنانه سازی صورت بهره مند شوند، در حالی که برخی از مردان ترنس ممکن است برای از بین بردن رسوب های چربی دور باسن و ران خود لیپوساکشن انجام دهند. هجری، جنس سومی که در شبه قاره هند پیدا می شود، ممکن است اخته را منتخب نماید. پیوند جنسی غیرارادی. کودکان با اندام تناسلی غیرمعمول دارند ممکن است زیر عمل جراحی قرار بگیرند تا شکل اندام تناسلی خود را «عادی» نمایند. این جراحی ها غالباً به جای راه های درمانی، برای خوبی های زیبایی انجام می شوند. بیشتر جراحی هایی که شامل کودکانی با اندام تناسلی غیرعادی می باشد، از دیدگاه جنسی صدمه
می زند و ممکن است آنان را نابارور کند. مثال، در موردهایی که همانند کودکانی پسر مبتلا به میکروپنیس می شوند، پزشک ها ممکن است توصیه نمایند که کودک به نام زن انتخاب شود. انجمن اینترسکس آمریکای شمالی با کارهای جراحی منتخبی بر روی افراد بدون رضایت آگاهانه آنان مخالفت می کند، زیرا چنین جراحی هایی بیماران را در معرض آسیب و خطر غیرضروری قرار می دهد. در بعضی موردها، جنسیت کودک ممکن می باشد به دلیل صدمه دیدن تناسلی تغییر یابد. حداقل هفت مورد از نوزادهای پسر بدون اسرار وجود داشته است که به دلیل ختنه به آلت تناسلی آنان آسیبی غیرقابل ترمیم وارد کرده است، از غبیلدیوید ریمر (زاده بروس ریمر، بعداً برندا ریمر)، که موضوع پرونده جان مانی جان/جوان بود. به عنوان درمان. اگر دستگاه تناسلی بیمار شود، مثل سرطان، گاهی وقت ها قسمت های بیمار با جراحی برداشته می شوند. زنان ممکن است زیر واژینکتومی یا ولوکتومی (به ترتیب به واژن و فرج)، درحالی که مردان ممکن است زیر پنکتومی یا ارکیکتومی (به ترتیب برداشتن آلت تناسلی و بیضه ها) قرار گیرند. جراحی ترمیمی ممکن است برای برگشت دادن آنچه از نابود شده است انجام شود، بیشتربا راه هایی شبیه به روش هایی
که در جراحی تغییر جنسیت استفاده می گردد. در اندازه زایمان، گاهی وقت ها اپیزیوتومی (برش قسمتی از بافت میان واژن و مقعد) انجام می گردد تا فضایی که ممکن است کودک از راه آن بیرون بیاید گسترش پیدا کند. مدافعان زایمان طبیعی و زایمان بدون کمک بیان می نمایند که این مداخله بیشتر بدون نیاز پزشکی انجام می گردد و صدمه قابل توجهی به فرد زایمان می رساند. هیمنوتومی شکافته نمودن پرده بکارت بدون شکاف می باشد. ممکن است برای اجازه دادن به قاعدگی انجام گردد. یک فرد بزرگ ممکن است برای تسهیل نفوذ جنسی به واژن خود، اندازه دهانه پرده بکارت خود را گسترش دهد یا بکارت را به طور کلی حذف کند. نخستین عمل جراحی کم کردن آلت تناسلی در جهان در سال ۲۰۱۵ بر روی پسری ۱۷ ساله انجام گرفت که در نتیجه پریاپیسم پیاپی آلت تناسلی به شکل فوتبال آمریکایی داشت. خود واداشتگی. یک فرد ممکن است درگیر آسیب یا ختنه کردن خود به ناحیه تناسلی مانند اخته کردن، پنکتومی یا کلیتوریدکتومی شود. انگیزه پشت چنین اقداماتی بسیار متفاوت است. ممکن است به دلیل سندرم اسکوپتیک، بحران شخصی مرتبط با هویت جنسی، بیماری روانی، خودزنی، بدشکلی بدن یا دلایل اجتماعی انجام شود. در جریان
درگیری مسلحانه. ختنه کردن در بعضی موقعیت های جنگ یا درگیری های مسلحانه مرسوم می باشد و مجرمان از خشونت علیه اندام تناسلی مردان، زنان و افراد غیر باینری استفاده می نمایند. این شکل های گوناگون خشونت جنسی می تواند افراد و همبودی هدف را به ترس بیندازد، مانع از تولید مثل افراد شود و باعث درد و رنج روانی شدید برای قربانیان شود. ماده ها. ختنه زنان. ختنه کردن دستگاه تناسلی زنان (اف جی ام)، همچنین به نام برش تناسلی زنان (اف جی سی)، ختنه زنان، یا ختنه زنان (اف جی ام/سی) نام برده می شود، به «مجموع کارهایی که مثل برداشتن قسمتی یا کامل اندام تناسلی خارجی زن یا نظایر جراحی ها می شود، اشاره دارد. از اندام تناسلی زنان چه به دلایل فرهنگی، مذهبی یا سایر دلایل غیر درمانی.» این همان راه هایی نیست که در جراحی تغییر جنسیت یا اصلاح دستگاه تناسلی افراد میان جنسی استفاده می گردد. این کار در چندین قسمت از جهان انجام می گردد، ولی این کار به شدت در آفریقا، قسمت هایی از خاورمیانه و بعضی دیگر از ناحیه آسیا متمرکز می باشد. بیش از ۱۲۵ میلیون زن و دختر ختنه جنسی را در ۲۹ کشوری که در آنان متمرکز می باشند تجربه نموده اند. بیش از ۸میلیون نفر مو
رد همبود قرار گرفته اند، این کار غالباً در جیبوتی، اریتره، سومالی و سودان پیدا می شود. انفیبولاسیون، شدیدترین شکل اف ام جی (مشهور به نوع ای ای ای)، مثل برداشتن لابیای داخلی و خارجی و بسته شدن فرج می باشد، در حالی که یک شکاف کوچک برای عبور ادرار و خون قاعدگی باقی می ماند. بعدها واژن بعد از عروسی برای آمیزش جنسی و زایمان بازمی گردد (به اپیزیوتومی مراجعه کنید). در چند دهه پیشین، تلاش هایی توسط سازمان های جهانی بهداشت، مانند دبیلو اچ او، برای پایان دادن به این کار انجام شده است. ختنه جنسی توسط سازمان های بین المللی حقوق بشر محکوم می شود. کنوانسیون استانبول ختنه جنسی را ممنوع می کند طبق (ماده ۳۸). ختنه زنان همچنین در گزارش رفع خشونت علیه زنان، که در سال ۱۹۹۳ توسط سازمان ملل متحد تصویب گردید، گونه ای از خشونت بر ضدزنان در نظر گرفته شده است. در ماده ۲ آمده است که: خشونت بر ضد زنان باید مثل موردهای زیر باشد، ولی محدود به آنان نیست: الف) خشونت جسمی، جنسی و روانی که در خانواده رخ می دهد، از غبیل… ختنه زنان. . ". با این حال، به دلیل اهمیت آن در زندگی سنتی، همچنان در بسیاری از جوامع انجام می شود. هیمنورافی. هیمنورافی به
کارهای قطور کردن پرده بکارت یا در بعضی موردها کاشت یک کپسول مایع قرمز رنگ در بافت تازه تشکیل شده واژن دلالت دارد. این پرده بکارت نوین برای تشکیل پایداری فیزیکی، خون یا پدیدار شدن خون، در وقتی که شوهر نوین فرد آلت تناسلی خود را داخل واژن او می کند، تشکیل می شود. این عمل در فرهنگ هایی انجام می گردد که برای باکرگی زن در وقت ازدواج ارزش بسیاری قائل می شود. در این فرهنگ ها، اگر رهبرهای جامعه تشخیص دهند که زن در وقت پایان ازدواج باکره نبوده، ممکن است به خشونت تنبیه گردد. افرادی که قربانی تجاوز جنسی شده اند، که در زمان تجاوز جنسی باکره بوده اند، ممکن است هیمنورافی را انتخاب کنند. کشش لابیا. کشش لابیا کار کشیده شدن "لابیا کوچک" از راه لمس دستی (کشیدن) یا تجهیزات فیزیکی (مثل وزنه) می باشد. این یک کار فرهنگی خانوادگی در رواندا می باشد، در آفریقای جنوب صحرا مرسوم می باشد، و یک کار اصلاح بدن در مکان های دیگر. برای تقویت جنسی هر دو شریک زندگی، زیبایی شناسی، تقارن و رضایت انجام می شود. لابیاپلاستی و واژینوپلاستی. جراحی زیبایی اندام تناسلی زنان که با اسم "ژنیتوپلاستی انتخابی" نام برده می شود، به نام"«واژن طراح»" نام برده می
شود. در مه ۲۰۰۷، مقاله ای در "مجله پزشکی بریتانیا" به شدت از این جنون نظر داد و دلیل دوست داشتن آن را در تاثیرهای تجاری و رسانه ای تشبیه نمود. نگرانی های مشابهی در استرالیا نیز ابراز شده است. بعضی از زنان زیر عمل واژینوپلاستی یا لابیاپلاستی قرار می گیرند تا اشکالفرج خود را تغییر دهند تا استانداردهای زیبایی شناختی شخصی یا اجتماعی را برآورده نمایند. این جراحی به خودی خود بحث برانگیز می باشد و خرده گران از این راه ها به نام «واژن طراح» یاد می کنند. در مقاله واژن ها طراح نوشته سیمون ویل دیویس، وی دربارهٔ لغت واژن زنان و تاثیرهای بیرونی زیر فشار زنان سخن می گوید که می تواند باعث شرمساری آنان نسبت به لب های کوچک خود شود. وی اینگونه سخن می گوید که رسانه ها، مثل پورنوگرافی، یک دیدگاه ناسالم از اینکه «واژن خوب» چیست و چگونه زنان احساس می کنند که افراد خصوصی شان پست تر هستند، تشکیل می کنند و پس زیر فشار قرار می گیرند تا طبق این راه فکر عمل کنند. این ناامنی ها توسط شریک زندگی آنان و سایر زنان نیز به زور بر زنان تحمیل می شود. همچنین منتهی به بیشتر شدن این نوع راه ها می شود که علاقه به تغییرات غیرجراحی دستگاه تناسلی، مان
ند اپیلاسیون برزیلی، که فرج را برای قضاوت بیشتر نمایان می کند، افزایش می یابد. انگیزه شرکت در لابیا و واژینوپلاستی نیز ممکن است در تلاش برای مدیریت ویژگی های فیزیکی و رفتار جنسی زنان تشکیل شود، و واژن آنها را به عنوان چیزی که نیاز به مدیریت یا کنترل دارد و در نهایت «قابل قبول» تلقی می کند، تشکیل می کند. کاهش هود کلیتورال. کم کردن هود کلیتورال نوعی از هودپلاستی می باشد. وقتی که با رضایت فرد بزرگسال انجام می شود، می توان آن را یک کاری جراحی پلاستیک انتخابی برای کم نمودن اندازه و وسعتکلاهک کلیتورال (پرپوس) به منظور نشان دادن بیشتر غده کلیتورال کلیتوریس در نظر گرفت. فکر می کنند که اهداف درمانی بهبود کارکرد جنسی زن و دلربایی زیبایی شناختی فرج وی باشد. کوچک کردن بافت های پیش پوسه کلیتورال غالباً یک کار جراحی فرعی در طی یک راهلابیاپلاستی برای کم نمودن لابیا مینور می باشد. و گاهی در یک عمل واژینوپلاستی. هنگامی که این اقدامات بدون رضایت آنها بر روی افراد انجام می شود، نوعی ختنه زنان در نظر گرفته می شود. نرها. اختگی. اخته کردن در سابقه اصلاح و مثله کردن دستگاه تناسلی، برداشتن بیضه می باشد. گاهی این کار برای اشاره به بر
داشتن آلت تناسلی نیز استفاده می گردد، ولی کمتر مرسوم می باشد. اخته کردن در بسیاری از فرهنگ ها در اندازه تاریخ انجام شده است، ولی حال نادر می باشد. نباید با اخته شدن شیمیایی اشتباه گرفته شود. نیمه اخته. برداشتن یک بیضه (گاهی وقت ها به نام "اخته کردن یک طرفه" نام برده می شود) غالباً در دنیای مدرن فقط به دلایل پزشکی انجام می شود. ختنه. سازمان بهداشت جهانی تخمین می زند که ۱/۳ مردان جهان ختنه می شوند. بیشترین مردان ختنه شده در کشورهای مسلمان و در ایالات متحده قرار گرفته اند، گرچه توضیحات گوناگونی برای اینکه چرا اندازه ختنه نوزادان در ایالات متحده با کشورهای مشابه متفاوت می باشد، وجود دارد. در سال ۲۰۱۲، فرهنگسرای نوزادان آمریکا گزارش داد که خوبی های سلامتی ختنه غیردرمانی به اندازه کافی بیشتر نیست که آن را برای هر نوزاد تازه زاده شده پیشنهاد نماید، مضرات آن بیشتر از فواید آن است و این روش ممکن است توسط خانواده هایی که آن را انتخاب می کنند انجام شود. کالج پرشک های عمومی دانمارک ختنه غیرپزشکی را به نام مثله کردن شرح داده است.
شَفت (, لاتین نویسی هپبورن: ) که تحت نام شفت استودیو انیمیشن هم شناخته می شود، یک استودیو پویانمایی ژاپنی واقع در سوگینامی-کو، توکیو است که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد. از سال ۲۰۰۴، تولیدات استودیو به طور گسترده ای تحت تأثیر شیوه کارگردانی آکیوکی شینبو قرار گرفت. سبک بصری و هنر فیلمبرداری آوانگاردی او در آثاری از جمله ' (۲۰۰۷)، ' (۲۰۰۷)، مجموعه م"ونوگاتاری" (۲۰۰۹–۲۰۱۹)، ' (۲۰۱۱)، ' (۲۰۱۴) و "مارس مثل یک شیر می آید" (۲۰۱۶) به نمایش درآمده است.
آبراهام بوگاردوس (; – ) یک داگرئوتایپیست و عکاس آمریکایی بود که در طول زندگی حرفه ای خود حدود ۲۰۰۰۰۰ داگرئوتایپ ساخت. او در جریان عمل داگرئوتایپ توسط نیویورکی جورج دبلیو پروش را آموزش دید، و در سال ۱۸۳۹ دوربینی برای ساموئل اف.بی مورس ساخت. بوگاردوس یک استودیو و گالری در ۳۶۳ خیابان برادوی نیویورک در سال ۱۸۴۶ افتتاح کرد و در این کار بسیار موفق بود. او در سال ۱۸۶۸ در تأسیس انجمن ملی عکاسی که به مدت پنج سال رئیس آن بود، کمک کرد. او در اواخر دهه ۱۸۳۰ به عنوان منشی در یک فروشگاه کالاهای خشک کار می کرد و در سال ۱۸۴۵ یک نقاشی را در موسسه آمریکایی به نمایش گذاشت. از سال ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۲، او به عنوان داگرئوتیپیست در خیابان گرینویچ شماره ۲۱۷ ثبت شد. محل سکونت او از سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۱ در نیوآرک، نیوجرسی بود و بین سال های ۱۸۵۱ تا ۱۸۵۲ به خیابان گروو، شهر نیویورک بازگشت. او موفق شد یک گالری شعبه را در ۱۲۶ خیابان واشینگتن، نیوآرک، در سال ۱۸۴۹ ایجاد کند، که در سال ۱۸۵۰ به خیابان کلینتون، نیوآرک، ۸ منتقل شد. در سال ۱۸۵۱ گالری او در شهر نیویورک به خیابان گرینویچ شماره ۲۲۹ منتقل شد و گالری قدیمی روت در ۳۶۳ برادوی در سال ۱۸۶۲ بازسازی
شد. او در سال ۱۸۶۹ ضمن حفظ استودیویش در ۳۶۳ براودی، استودیوی جدیدی را در ۱۱۵۳ برادوی افتتاح کرد. در سال های ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۳، او با دانیل و دیوید بندان، برادران اهل بالتیمور، مریلند، در ۱۱۵۳ برادوی در نیویورک همکاری داشت. در سال ۱۸۷۳، بوگاردوس داگرئوتیپ هایی از طرح اسکناس را برای شرکت آمریکایی بانک اسکناس تولید کرد. بوگاردوس در سال ۱۸۸۴ در زمان بازنشستگی، در عکاسی فیلادلفیا آگهی داد: «در هنگام بازنشستگی از حرفه عکاسی، پس از سی و هشت سال حضور مداوم در این شهر، مؤسسه شناخته شده خود را برای فروش عرضه می کنم. شهرت گالری، آنقدر شناخته شده است که نیاز به یک کلمه نظر دارد، موجودی نگاتیوهای ثبت شده بسیار ارزشمند است، که شامل تعداد زیادی از مشتریان معمولی، و همچنین تعداد زیادی از مردان برجسته، روسای جمهور، سناتورها و غیره است و سفارشات دائمی برای آنها انجام می شود. این عکس ها با لنزهای درجه یک «بلین» و «لوگان» گرفته شده است.» او در سال ۱۹۰۸ در خانه خود در خیابان مدیسون ۲۴۶ در بروکلین، نیویورک درگذشت.
وزیر اطلاعات، وزیر و بالاترین مقام اجرایی و سیاسی در وزارت خانهٔ اطلاعات ایران است و از اعضای هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران، شورای عالی امنیت ملی و شورای امنیت کشور و نیز رئیس شورای هماهنگی اطلاعات می باشد. براساس قانون تأسیس این وزارت خانه مصوب ۲۷ مرداد ۱۳۶۲، وزیر اطلاعات رئیس شورای هماهنگی اطلاعات محسوب می شود. همچنین براساس اصل ۱۷۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از اعضای شورای عالی امنیت ملی محسوب می شود. انتخاب وزیر اطلاعات از سوی رئیس جمهور، با هماهنگی و موافقت رهبر جمهوری اسلامی ایران صورت می گیرد و بعد از آن برای رأی اعتماد به مجلس معرفی می شود. اولین وزیر اطلاعات محمد محمدی ری شهری بود. طولانی ترین دوران تصدی وزارت اطلاعات را سید محمود علوی با ۸ سال و ۱۰ روز بر عهده داشت. همچنین محمود احمدی نژاد تنها سرپرست این وزارت خانه از ابتدای تأسیس تاکنون بوده است؛ وی پس از برکنار کردن غلامحسین محسنی اژه ای تقریباً یک ماه سرپرست این وزارت خانه بود. شرایط وزیر اطلاعات. شرایط انتخاب وزیر اطلاعات عبارت است از:
آدام گئورگ فون آگته (۱۲ اوت ۱۷۷۷ - ۲۶ اوت ۱۸۲۶) یک ژنرال در ارتش امپراتوری روسیه در طول جنگ های ناپلئونی بود . او همچنین با نام روسی اش ایگور آندریویچ آخته ( ). زندگینامه. او در یک خانواده نجیب زاده از آلمانی های بالتیک به دنیا آمد. او در سال ۱۷۹۶ به درجه ستوان ارتقا یافت. او در سال ۱۸۰۵ در نبرد آسترلیتز جنگید و مدالی برای تمایز دریافت کرد و بین سال های ۱۸۰۶ و ۱۸۱۱ در جنگ روسیه و عثمانی شرکت کرد. او در ۱۰ مارس ۱۸۱۲ نشان درجه ۴ سنت جورج را برای دستگیری باتینا دریافت کرد و همچنین در نبرد بورودینو جنگید. او پس از نبرد لایپزیگ در سال ۱۸۱۳ به درجه سرلشکری ارتقا یافت، اما در ۱۵ آوریل ۱۸۱۶ به دلیل جراحات متعدد از ارتش خارج شد.
پیت ویلیامز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. یک روزنامه نگار آمریکایی است. از سال ۱۹۹۳، او خبرنگار تلویزیونی ان بی سی نیوز شد. ویلیامز در دولت رئیس جمهور جرج اچ. دابلیو. بوش صاحب یک مقام دولتی بود. ویلیامز در کسپر، وایومینگ بزرگ شد، مادرش بنگاه املاک و مستغلات داشت و پدرش متخصص ارتودنسی بود. «پیت» نام مستعاری است که او از کودکی روی خود گذاشته است. ویلیامز برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی به دانشگاه استنفورد، رفت و در این دانشگاه فارغ التحصیل شد، اما متعاقباً رشته خود را به روزنامه نگاری تغییر داد، وی کار خود را در اخبار محلی با ایستگاه تلویزیونی کی تی دابلیو او و همچنین در ایستگاه رادیویی همنام آن در کسپر، وایومینگ در سال ۱۹۷۴آغاز کرد. در سال ۱۹۸۶، ویلیامز دبیر مطبوعاتی دیک چینی، نماینده ایالات متحده شد و پس از چینی به وزارت دفاع ایالات متحده منتقل شد و پس از اینکه چینی وزیر دفاع ایالات متحده شد، وی تا در سال ۱۹۸۹در زمان دولت جورج اچ دبلیو بوش، معاون وزیر دفاع در امور عمومی شود. ویلیامز در اواخر مارس ۱۹۹۳، پس از کناره گیری از وزارت دفاع، خبرنگار ان بی سی نیوز شد. حوزه های اصلی پوشش خبری او برا
ی ان بی سی شامل وزارت دادگستری و دیوان عالی است. دوران جوانی و تحصیلات. پیت ویلیامز در کسپر، وایومینگ به دنیا آمد و بزرگ شد، جایی که مادرش، «بنی» معلم و بعداً یک مشاور املاک شد و پدرش، لوئیس، دندانپزشک بود. او سومین فرزند خانه بود. ویلیامز در سال ۱۹۷۰ از دبیرستان کانتی ناترونا فارغ التحصیل شد. او یکی از اعضای تیم مناظره که برنده جایزه دبیرستان خود شدند بود، او همچنین جایزه ای را برای سخنرانی عمومی دریافت کرد پیت در باشگاه نوجوانان جمهوری خواه مدرسه اش فعال بود و عضو انجمن ملی افتخار بود. ویلیامز در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه استنفورد فارغ التحصیل شد. زمانی که در استنفورد بود، درس های روزنامه نگاری و تاریخ را گذراند و یک سال را در لندن در یک برنامه خارج از کشور تحت حمایت دانشگاه استنفورد سپری کرد. فعالیت حرفه ای. دوران اولیه روزنامه نگاری. از سال ۱۹۷۴تا ۱۹۸۵، ویلیامز گزارشگر و مدیر اخبار تلویزیون و رادیو کی تی دابلیو او مستقر در کسپر بود. مدیریت ایستگاه ها. ویلیامز همچنین از سال ۱۹۸۵تا ۱۹۸۶به عنوان مدیر پروژه آینده وایومینگ خدمت کرد. دبیر مطبوعات. در سال ۱۹۸۶، ویلیامز به عنوان معاون مطبوعاتی و دستیار قانونگذاری در ست