Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر نهایت داستان یافت جسد او به عنوان آخرین بخش می باشد. گسترش لژهای بزرگ (۱۷۲۵–۱۷۵۰م). حتی در لندن لژهای زیادی وجود داشت که هرگز به لژ بزرگ وابستگی نداشتند. این ماسون های غیر وابسته به عنوان «لژهای سنت جان» شناخته می شدند. در سال ۱۷۲۵ دومین لژ بزرگ در ایرلند تأسیس گردید که چندین دهه به طول انجامید تا تمام لژهای ایرلندی را زیر بال خود آورد. لژهای بزرگ رقیب به سرعت در کورک (لژ بزرگ مانستر - The Grand Lodge of Munster) ظاهر گردیدند. در ایرلند بود که تعیین جایگاه یک لژ با صدور حکم آغاز شد، اولین نمونهٔ آن مربوط به سال ۱۷۳۱م. است. قانون اساسی ۱۷۳۸ اندرسون استقلال لژ قدیمی شهر یورک و لژهای اسکاتلند، ایرلند، فرانسه و ایتالیا و غیره را به رسمیت شناخت. در همان دوره فراماسونری که توسط لژهای انگلیسی، ایرلندی و اسکاتلندی انجام می شد شروع به گسترش در اروپا کرد. لژ بزرگ فرانسه تاریخ تأسیس خود را به سال ۱۷۲۸ انجام داد؛ زمانی که استاد بزرگ، بوده است. اما تاریخ فرانسوی اولین لژ بزرگ را به روز ۲۴ ژوئن ۱۷۳۸ نسبت می دهد. اگرچه به نظر می رسد اندرسون بر وجود لژ بزرگ ایتالیایی دلالت دارد، اما تا زمان ایجاد شرق بزرگ ایتالیا در سال ۱۸
۰۵، چنین ارگانی وجود نداشت. اولین لژ انگلیسی (La Loggia degli Ingesi) در فلورانس بود که در سال ۱۷۳۱م. تأسیس شد و فراماسونری علیرغم ممنوعیت های صادر شده از سوی پاپ به سرعت رشد نمود. اولین ظهور لژهای بزرگ آلمانی به دههٔ ۱۷۴۰ بازمی گردد، همانند "Of the 3 Globes" که در سال ۱۷۴۴م. در برلین تأسیس گشت و در سال ۱۷۷۲ به "Grand National Mother Lodge" مبدل شد. فراماسونری توسط افسران خارجی در سرویس روسیه به امپراتوری روسیه آورده شد. برای مثال، جمیز کیث () به عنوان استاد یک لژ در سن پترزبورگ در سال ۱۷۳۲–۱۷۳۴م. ثبت شده است. چندین سال بعد، پسر عموی او جان کیث، توسط لژ بزرگ انگلستان به عنوان استاد بزرگ استانی روسیه منصوب شد. در اوایل دههٔ ۱۷۷۰م. موفق شد فراماسونری روسیه را به یک سیستم گسترده سازماندهی کند که حدود ۱۴ لژ و حدود ۴۰۰ مقام دولتی را شامل می شد. اکثر لژهای روسی جذب آئین سوئدی شدند. فراماسونری در آمریکای شمالی. در سال ۱۷۳۳م. هنری پرایس (Henry Price)، استاد اعظم استانی در سراسر آمریکای شمالی برای لژ بزرگ انگلستان، منشوری را به گروهی از فراماسون های بوستون هدیه کرد. این لژ بعدها لژ سنت جان نامیده شد و اولین لژ مستقر د
ر آمریکا بود. بنجامین فرانکلین قوانین اساسی ۱۷۲۳ اندرسون را به عنوان استاد بزرگ استانی پنسیلوانیا دوباره صادر کرد. مکاتبات جان مور، نشان می دهد که لژهای ماسونی در سال ۱۷۱۵ در فیلادلفیا گردهم آمدند. سرهنگ دانیل کاکس () توسط لژ بزرگ انگلستان در سال ۱۷۳۰ به عنوان استاد بزرگ استانی نیویورک، نیوجرسی و پنسیلوانیا انتخاب گردید و از ۲۴ ژوئن برابر با روز سنت جان باپتیست به مدت دو سال اعمال شد. آمریکای شمالی در قرن ۱۸ لژهای مستقل زیادی داشت. جورج واشینگتن در سال ۱۷۵۲ وارد لژ فردریکزبورگ شد. فراماسونری در قرن نوزدهم. اتحادیهٔ ۱۸۱۳. در سال ۱۸۰۹ لژ بزرگ انگلستان "Lodge of Promulgation" را راه اندازی کردند. هدف آن "بازگشت به نشانه های سرزمین باستانی" و انتشار آن نشانه ها در میان برادران بود. یکی از اعضای آن ، استاد لژ و پسر ششم جورج سوم بود. روند واقعی اتحاد برای چند سال ادامه یافت، ابتدا با لژ "Reconciliation" (1813-1816) که کار آن توسط لژ "آموزش ثبات (Lodge of Instruction)" (1817) گسترش پیدا کرد. فراماسونری آمریکا در طی جنگ داخلی. در اواخر دههٔ ۱۸۵۰ ماسون ها در آمریکا موضوع مورد علاقهٔ مردم شد و عضویت در لژها رو افزایش ر
فت. در زمان جنگ داخلی آمریکا، فراماسونری ایالات متحده اعضای خود را از ۶۶٬۰۰۰ به ۲۰۰٬۰۰۰ عضو در بیش از ۵۰۰۰ لژ در سراسر کشور افزایش داد. پس از جنگ داخلی، فراماسونری آمریکا همراه با دیگر سازمان های برادر در طول «عصر طلایی برادری» از حدود ۱۸۷۰ تا ۱۹۲۰ شکوفا شد. فرانسه. در فرانسه تعداد فراماسون ها از ۱۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۸۰۲ زمانی که ناپلئون به آن وضعیت نیمه رسمی داد به ۲۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۰۸، ۴۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۲۶ و تقریباً ۶۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۳۶ افزایش یافت. در خاورمیانه. "همچنین ببینید: عبدالقادر الجزایری و امپراتوری عثمانی" فراماسونری در اوایل دههٔ ۱۷۹۰ در طول لشکرکشی فرانسه به سوریه و مصر، در مصر شناخته شد [البته برخی از نظریات بر این اعتقاد دارند که در اصل فراماسونری از مصر باستان سرچشمه گرفته است]. در ترکیه، فراماسونری در میان بازرگانان شام در همان دوران رایج شد. در طول امپراتوری عثمانی قرن نوزدهم و بیستم، لژهای ماسونی به طور گسترده در تمام نقاط امپراتوری فعالیت داشتند و تعداد زیادی از فرقه های صوفی با آنها رابطهٔ نزدیکی داشتند. بسیاری از تُرک های جوان وابسته به فرقهٔ بکتاشی عضو و حامی فراماسونری بودند. همچ
نین آنها متحد نزدیک علیه امپریالیسم اروپایی بودند. بسیاری از روشنفکران عثمانی بر این باور بودند که تصوف و فراماسونری شباهت های نزدیکی در آموزه ها، دیدگاه معنوی و عرفان دارند. یکی از شخصیت های مهم عالم مسلمان عرب که برای ترویج فراماسونری قابل توجه است، عبدالقادر جزایری الجزایری بود که سه پسر خود را به فراماسونری تقدیم کرد. فراماسون های اسکندریه در سفر از ورود عبدالقادر در سال ۱۸۶۴ استقبال کردند. فراماسونری در قرن بیستم. فراماسونری تحت رژیم توتالیتر (۱۹۰۰ - اکنون). "همچنین ببینید: ضد فراماسونری" بسیاری از رژیم های توتالیتر قرن بیستم، اعم از فاشیست و کمونیست، فراماسونری را به دلیل ماهیت مخفی و ارتباطات بین المللی که داشت، آن را به عنوان منبعی بالقوه برای مخالفت کرده اند. دانشمندان ماسونی مدعی شدند که زبان مورد استفاده رژیم های توتالیتر مشابه زبان برخی از منتقدان مدرن فراماسونری است.
علی خدامی (زادهٔ ۲۷ فروردین ۱۳۶۹) با نام هنری سورنا؛ خواننده، ترانه سرا و آهنگساز در سبک رپ فارسی است. سورنا در موسیقی خود به موضوعات اجتماعی و سیاسی همچون جایگاه زن در جامعه می پردازد. حوزه فعالیت. سورنا موضوعات سیاسی را به شیوه های مختلف در موسیقی خود بیان می کند، اما سکوت هنری او در شروع جنبش زن، زندگی، آزادی بحث برانگیز بود هرچند که کمی بعد در بحبوحه این جنبش در شبکه های اجتماعی از آن حمایت کرد و جزو یکی از تأثیرگذارترین افراد حامی جنبش زن، زندگی، آزادی بود. علی سورنا به «مرد تنها» معروف است؛ زیرا بیشتر آثار خود را به صورت تکی اجرا کرده و آن ها را در قالب آلبوم منتشر می کند؛ آلبوم هایی همچون «"نگار»" و «"گوزن»" از آلبوم های معروف او هستند. آثار او ترکیبی از جهان بینی واقع گرایانه است که با انتقاد از نظم متعارف و فرهنگ مسلط جامعه همراه است و این موارد را با فرم انتزاعی تلفیق می کند. او از ادبیات موجز و شاعرانه (شعر تصویری و پویا) در ترکیب با شعر اجرایی و زبانی استفاده می کند تا به دنیای جدیدی از شعر قدم بگذارد. سورنا نیز همچون سایر هنرمندان زیرزمینی ایران، مستقل از حکومت عمل می کند و در انتشار آثار خود دچا
ر مشکلات مختلفی است. سورنا در واکنش به برگزاری چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، این انتخابات را نامشروع دانست و در حساب توییتر خود در این باره نوشت: آلبوم ها. "مرد تنها" (بهمن ۱۳۹۰). سورنا در اوایل دهه ۸۰ با انتشار چندین تک آهنگ کار خود را آغاز کرد. با این حال، اولین گام مهم او در رپ فارسی، انتشار آلبوم «مرد تنها» بود. در این آلبوم، سورنا به مسائلی مانند فقر، تبعیض و سیاست در جامعه ایران آن هم از منظر یک نوجوان از مناطق حاشیه نشین می پردازد. آوار (بهمن ۱۳۹۲). دو سال پس از انتشار «مرد تنها»، آلبوم «آوار» که نتیجه همکاری او با گروه هنری دیوار بود، منتشر شد. مانند «مرد تنها»، آلبوم «آوار» نیز در مورد چالش های زندگی افراد در حاشیه و رانده شده از جامعه در ایران بود. نگار (اسفند ۱۳۹۴). دو سال بعد از انتشار آلبوم «آوار»، سورنا با آلبوم سوم خود و دومین همکاری خود با گروه دیوار، گام های مهمی در جهت کشف ابعاد جدید در رپ فارسی برداشت. این آلبوم که «نگار» نام داشت، یکی از اولین آلبوم های مفهومی در رپ فارسی بود که الهام بخش بسیاری از رپرهای جوان برای خلق مجموعه های مشابه شد. در «نگار»، شخصیت هایی مانند نگار، راوی، تو
ربین، باد، قیچی و مو در طول آلبوم با هم دیالوگ دارند. کویر (آبان ۱۳۹۶). دو سال پس از انتشار آلبوم «نگار»، در حالی که جامعه ایران با مسائلی مانند فقر، نارضایتی از فساد گسترده و نادیده گرفته شدن گروه های حاشیه نشین، از جمله زنان، دست و پنجه نرم می کرد، سورنا آلبوم کوتاه «کویر» را منتشر کرد. این آلبوم شامل انتقادات تند به این مشکلات اجتماعی است. قطعات برجسته این آلبوم شامل «پشت این جنگ ها» و «مریم» هستند. قطعه «مریم» داستان دختری را روایت می کند که برخلاف قوانین جامعه کوچک خود، به دنبال کشف جهان بیرون است، اما قربانی فرهنگ محدودکننده جامعه می شود. گوزن (اسفند ۱۳۹۹). حدود سه سال پس از انتشار آلبوم «کویر»، سورنا آلبوم بلند «گوزن» را منتشر کرد که با این آلبوم او به رویکرد منحصر به فرد خود در هیپ هاپ و شعر در رپ فارسی ادامه داد. این آلبوم شامل چندین داستان مرتبط با هم است، از جمله داستان جلال و درگیری های بین جلال، اسد و راوی، داستان ایستگاه شهر یخ، داستان پلیکان و همچنین ادامه داستان مریم، که رویدادهای منجر به داستان مریم در آلبوم «کویر» را بررسی می کند. این روایت ها ساختار کلی آلبوم «گوزن» را تشکیل می دادند. خون خ
ورشید (آبان ۱۴۰۳). آلبوم خون خورشید که یکی از تنها همکاری های سورنا با دیگر خوانندگان رپ فارسی است با همکاری بهرام نورایی ساخته و در آبان ۱۴۰۳ منتشر شد. طراحی بصری آلبوم توسط عرفان عشوریان و کارگردانی هنری آن را ستاره ملک زاده بر عهده داشته اند. تک آهنگ ها. تک آهنگ های منتشرشده از سورنا شامل دو بخش است:
میگل آنجل کاردونا (متولد ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۵) یک معلم آمریکایی است که به عنوان دوازدهمین وزیر آموزش ایالات متحده تحت ریاست جمهوری جو بایدن از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ فعالیت می کرد. او که یکی از اعضای حزب دموکرات است، در ۱ مارس ۲۰۲۱ توسط سنای ایالات متحده با رای ۶۴ به ۳۳ تأیید شد کاردونا قبلاً به عنوان رئیس اداره کل آموزش ایالت کنتیکت از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ خدمت کرده است. کاردونا که اهل مریدن، کنتیکت است، کار خود را به عنوان معلم کلاس چهارم در مدرسه ابتدایی "اسرائیل پوتنام" در مریدن آغاز کرد. در سال ۲۰۰۳ و در بیست وهفت سالگی، او به عنوان مدیر مدرسه هانوور در مریدن منصوب شد که او را به جوانترین مدیر مدرسه در این ایالت تبدیل کرد.
انکار کردها سیاست رسمی دولت ترکیه برای چندین دهه بود که در آن انکار می شد که کردها یک گروه قومی تشکیل می دهند و در عوض ادعا می شد که کردها زیرگروهی از ترک ها هستند و واژه های «کرد» و «کردستان» توسط نهادهای دولتی حذف می شدند. در طول قرن بیستم، با ممنوعیت دولتی استفاده از اصطلاحات کرد یا کردی، کردها را ترک های کوهستانی () می نامیدند. تا امروز نیز ترکیه کردها را به عنوان یک قوم به رسمیت نمی شناسد و زبان کردی را نیز به عنوان یک زبان مستقل رسمیت نمی شناسد. زمینه. کردها بزرگ ترین اقلیت قومی در ترکیه امروزی هستند و طبق آمار دانشگاه هاروارد ۱۸ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند. در قرن بیستم، کردها در ترکیه با آزار و اذیت مواجه شدند و قربانی خشونت شدند و پس از آن شورش درسیم منجر به کشته شدن ۱۳۱۶۰ غیرنظامی دیگر به دست ارتش ترکیه شد. پس از تأسیس جمهوری تازه تاسیس ترکیه، این کشور به انکار ملیت کردها در ترکیه متهم شده است. دهه های ۱۹۲۰–۱۹۶۰. تعبیر «ترک های کوهستانی» () برای کردها توسط ژنرال اختراع شد و در ابتدا برای توصیف مردمی که در کوهستان زندگی می کردند استفاده می شد که به زبان خودشان صحبت نمی کردند بلکه به گویشی
از ترکی صحبت می کردند. توفیق رشدی ارس، وزیر خارجه ترکیه بین سال های ۱۹۲۵ و ۱۹۳۸، از این ایده دفاع کرد که کردها باید مانند سرخپوستان ایالات متحده ناپدید شوند. کاظم قره بکر، فرمانده سابق ارتش ترکیه در طول جنگ استقلال، گفت که کردهای درسیم در واقع ترکهای آسمیله شده هستند و باید ترک بودن آنها را به آنها یادآوری کرد. محمود عیسات بوزقورد وزیر دادگستری ترکیه اعلام کرد که هیچ ملت دیگری جز نژاد ترک نمی تواند در ترکیه ادعای حقوقی کند و همه غیرترک ها فقط حق دارند که خدمتکار یا برده باشند. متعاقباً ذکر ساده واژه های کرد و کردستان ممنوع شد و به ترتیب با عباراتی مانند «ترک های کوهستانی» و «(منطقه) شرق» جایگزین شد. این ممنوعیت شامل متون به زبان های خارجی نیز می شود. وجود ملت کرد تا به حال انکار می شود. بر اساس تز تاریخ ترکیه، کردها در گذشته از آسیای مرکزی تورانی مهاجرت کرده اند. در طول دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، بازرگانان برای هر کلمه کردی که استفاده می کردند به طور جداگانه جریمه می شدند. در مدرسه، دانش آموزان در صورت مشاهده در حال گفتگو به زبان کردی تنبیه می شدند و در دهه ۱۹۶۰ مدارس شبانه روزی به زبان ترکی تأسیس شد تا دانش آموزا
ن را از خانواده های کرد خود جدا کنند و جمعیت کرد را ترک سازی کنند. دهه های ۱۹۶۰–۱۹۸۰. اصطلاح «ترک کوهستانی» در سال ۱۹۶۱ بیشتر مورد استفاده قرار گرفت. جمال گورسل رئیس جمهور ترکیه در یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن و همچنین در سخنرانی خود در دیاربکر وجود کردها در ترکیه را تکذیب کرد. گورسل مقدمه ای بر کتاب "تاریخ وارتو و استان های شرقی" نوشته محمد شریف فرات نوشت که در آن فرات را به دلیل ارائه شواهد علمی برای ترک بودن کردها تحسین کرد و خواستار مطالعات علمی شد تا شکی در واقعی بودن ایدهٔ «ترک کوهستانی» بودن کردها باقی نماند. این کتاب به صورت رایگان در اختیار اساتید دانشگاه ها، دانشجویان و روزنامه نگاران قرار گرفت و در کتابخانه های مؤسسات آموزشی نیز گنجانده شد. جمال گورسل همچنین ارتباط نزدیکی با مؤسسه تحقیقات فرهنگی ترکیه (TKAE) که در آن زمان تازه تأسیس شده بود داشت که چندین کتاب در این زمینه منتشر کرد. علاوه بر این، گورسل استفاده از عبارت «تف به صورت کسی که شما را کرد می خواند» را تشویق کرد. در جریان محاکمه ها علیه کانون های فرهنگی انقلابی شرق (DDKO) پس از کودتای ۱۹۷۱، دادستان استدلال کرد که کردها در واقع وجود ندارند و
زبان آنها در واقع لهجه ای از ترکی است. کنان اورن، رئیس حکومت نظامی پس از کودتای ۱۹۸۰، وجود قومیت کرد را انکار کرد و استفاده از زبان کردی را محدود کرد. اصطلاح «ترک کوهستانی» در سال ۱۹۸۰ به طور رسمی با اصطلاح جدید «ترک شرقی» جایگزین شد پس از ظهور حزب کارگران کردستان در دهه ۱۹۸۰، اعضای آن متهم به تلاش برای متقاعد کردن ترک های شرقی به کرد بودنشان شدند. قرن ۲۱-ام. سانسور در دانشگاه. گزارشی در سال ۲۰۲۰ توسط "بنیاد" "اسماعیل بشیکچی" دربارهٔ سانسوری که در مطالعات کردی در ترکیه وجود دارد نشان داد که سانسور و خودسانسوری هر دو در هنگام نوشتن در مورد کردها و تاریخ، جغرافیا، فرهنگ و زبان آنها به دلیل ترس از مجازات رائج هستند. کلماتی مانند «کردستان»، «مستعمره» و «ضد استعمار» نیز در نوشتن دربارهٔ کردها تابو باقی مانده است. سانسور دولتی. در مارس ۲۰۲۱، وزارت آموزش ملی ترکیه کتابی در مورد استان دیاربکر با (اکثریت کرد) منتشر کرد که در آن هیچ اشاره ای به کردها یا زبان کردی نشده بود. همچنین این کتاب ادعا می کند که زبانی که در شهر دیاربکر صحبت می شود مشابه گویشی از ترکی است که در باکو بدان صحبت می شود. در آگوست ۲۰۲۱، مقامات نام ی
ک مسجد قرن هفدهمی در کیلیس را از «مسجد کردها» به «مسجد ترک ها» تغییر دادند که انتقاد جامعه کرد را برانگیخت. مکاهیت بیلیچی در مورد گفتمان اردوغان در مورد کردها می نویسد:
هوش گیاهی () مطالعه یادگیری و حافظه گیاهان است، کشف این ایده که فقط حیوانات نیستند که قادر به تشخیص، پاسخ دادن و یادگیری از محرک های درونی و بیرونی به منظور انتخاب و اتخاذ تصمیم های مناسب برای تضمین بقا هستند. در طول سال های اخیر، شواهد تجربی برای ماهیت شناختی گیاهان به سرعت رشد کرده اند و نشان داده اند که گیاهان تا چه حد می توانند از حواس و شناخت برای واکنش به محیط شان استفاده کنند. برخی از محققان ادعا می کنند که گیاهان اطلاعات را به روشی مشابه دستگاه عصبی حیوانات پردازش می کنند. تاریخ. ایده هوش در گیاهان برای اولین بار توسط چارلز داروین در اواخر دهه ۱۸۰۰ در کتاب "توانایی حرکت در گیاهان" که به همراه پسرش فرانسیس نوشته شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. او با استفاده از یک استعاره عصب شناختی، حساسیت ریشه گیاهان را در این پیشنهاد که نوک ریشه مانند مغز برخی از حیوانات پایین عمل می کند، توصیف کرد. این شامل واکنش به احساس به منظور تعیین حرکت بعدی آنها است اگرچه گیاهان نه مغز دارند و نه اعصاب. صرف نظر از اینکه آیا این استعاره عصب شناختی درست است یا به طور کلی، کاربرد مدرن اصطلاحات و مفاهیم علوم اعصاب برای گیاهان مناسب
است، ایده داروینی کلاهک ریشه گیاهانی که به عنوان یک «کارکرد» اندام شبه مغزی (همراه با اصطلاح «فرضیه ریشه-مغز») احیای مداومی را در فیزیولوژی گیاهی تجربه کرده است. در حالی که گیاه «علوم اعصاب» بر مطالعه فیزیولوژیکی گیاهان تمرکز دارد، شناخت گیاهی مدرن در درجه اول از رویکرد رفتار/اکولوژیک استفاده می کند. امروزه شناخت گیاهی به عنوان حوزه ای از تحقیقات با هدف آزمایش تجربی توانایی های شناختی گیاهان، از جمله ادراک، یادگیری فرایندها، حافظه (جانداران) در حال ظهور است. و خودآگاهی. این چارچوب پیامدهای قابل توجهی برای نحوه درک ما از گیاهان دارد. همان طور که مرز سنتی بین حیوانات و گیاهان را دوباره تعریف می کند. انواع. مطالعه شناخت گیاه از این ایده سرچشمه می گیرد که گیاهان تنها با یک سیستم محرک، یکپارچه سازی و پاسخ، قادر به یادگیری و سازگاری با محیط خود هستند. در حالی که ثابت شده است که گیاهان واقعاً فاقد مغز و عملکرد یک سیستم عصبی فعال آگاهانه هستند، گیاهان هنوز هم به نوعی قادر به انطباق با محیط خود و تغییر مسیر ادغام هستند که در نهایت منجر به چگونگی «تصمیم گیری» گیاه برای پاسخ به یک گیاه می شود. محرک ارائه شده است. این م
وضوع مسائل مربوط به هوش گیاهی را مطرح می کند که تعریف می شود به گونه ای فعالانه با هر محرکی که از محیط به گونه ارائه می شود سازگار شود. بنابراین گیاهان در حس کردن محرک های محیطی باهوش هستند، مثلاً آفتابگردان های جوانی که برای رشد خود رو به خورشید هستند. حافظه گیاهی. در مطالعه ای که توسط مونیکا گاگلیانو از مرکز زیست شناسی تکاملی دانشگاه استرالیای غربی انجام شد، گل قهر و آشتی (گیاه حساس) برای عادت کردن آزمایش شد. پس از چند بار، مشخص شد که گیاهان در نهایت عادت کردند و در مقایسه با اولین باری که برگ ها بسته می شدند، برگ های خود را سریع تر باز کردند. در حالی که مکانیسم رفتار این گیاه هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما به شدت با تغییرات در کانال کلسیمی مرتبط است. نمونه دیگری از «حافظه» کوتاه مدت یک گیاه در ونوس مگس خوار یافت می شود که بسته شدن سریع آن تنها زمانی ایجاد می شود که حداقل دو تار موی تله در فاصله بیست ثانیه با یکدیگر تماس پیدا کنند. یکی از فرضیه هایی که توضیح می دهد که چگونه این اتفاق می افتد، سیگنال های الکتریکی در گیاهان است. هنگامی که یک موی تله (مکانورسپتور) فعال می شود، به یک پتانسیل زیر آستانه ر
سیده است. هنگامی که دو موی تله فعال می شوند، یک آستانه به دست می آید و یک پتانسیل عمل ایجاد می کند که تله را می بندد. یادگیری انجمنی. در سال ۲۰۱۶، یک تیم تحقیقاتی به رهبری مونیکا گاگلیانو شروع به آزمایش کردند که آیا گیاهان یادمی گیرند به رویدادهای پیش بینی شده در محیط خود پاسخ دهند یا خیر. این تحقیق نشان داد که گیاهان قادر به یادگیری قانون وابستگی بین وقوع یک رویداد و پیش بینی یک رویداد دیگر (یعنی شرطی شدن کلاسیک بودند). این یافته با نشان دادن تجربی یادگیری تداعی در گیاهان، گیاهان را به عنوان موضوعات مناسب تحقیقات شناختی واجد شرایط می داند. در این مطالعه، فرضیه ای مطرح شد که گیاهان این توانایی را دارند که یک نوع محرک را با دیگری مرتبط کنند. برای آزمون این فرضیه، گیاهان نخود فرنگی در معرض دو محرک متفاوت قرار گرفتند. برای مرحله آموزش، یک گروه از گیاهان نخود هر دو در معرض باد و نور و گروه دیگر گیاهان به عنوان شاهد در معرض باد بدون نور قرار گرفتند. در مرحله آزمایشی، گیاهان فقط در معرض محرک باد قرار گرفتند. گیاهان نخودی که تنها بدون نور در معرض باد قرار گرفته بودند، در هر دو مرحله آموزشی و آزمایشی از باد رشد کردند
. در مقابل، گیاهان نخودی که در مرحله تمرین در معرض باد و نور قرار گرفتند، بدون حضور نور به سمت یک محرک باد رشد کردند، که نشان دهنده ارتباط آموخته شده آشکار بین باد و نور است. مکانیسم این پاسخ کاملاً درک نشده است، اگرچه فرض می شود که ورودی های حسی از گیرنده های مکانیکی و فیتوکرومها به نوعی در گیاهان ادغام شده اند. این توضیح می دهد که چرا یک محرک غیر نوری پاسخ رشدی را در گیاه نخود آموزش دیده ایجاد می کند که معمولاً فقط با فعال شدن گیرنده های نوری ایجاد می شود. در یک مطالعه تکراری با حجم نمونه بزرگتر، که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، هیچ مدرکی دال بر یادگیری انجمنی در گیاهان نخود پیدا نکرد. با این حال، همچنین نتوانست این یافته را تکرار کند که نور به طور مؤثر به عنوان یک محرک غیرشرطی عمل می کند. گیاهان نخود در این مطالعه به جای یک پاسخ رشد جهت دار قابل اعتماد نسبت به نور ارائه شده قبلی، فقط یک روند خفیف نشان دادند. تنظیم آزمایشی تکرار شده در حضور سطوح بالاتر نور محیطی و بازتابی، که ممکن است تا حدودی رشد جهتی تصادفی داشته باشد و از تکرار جلوگیری کند، با نمونه اولیه متفاوت بود.
آفرو یک مدل مو است که با شانه کردن موی وز طبیعی ایجاد می شود. این مدل برخلاف "فرو (fro)" است که می توان آن را در موهای فر یا صاف و به کمک ابزار ویژه درست کرد. این مدل مو را با شانه کردن موها به سمت بیرون از پوست سر و سپس پراکنده کردن موها به شکلی گرد، مانند ابر یا توپ درست می کنند. برای افرادی که موهای موج دار (فر) یا صاف دارند، این مدل مو با کمک کرم ها یا ژل های تغییردهندهٔ ساختار مو و/یا مایعات سفت کنندهٔ دیگر ایجاد می شود تا موها را در کوتاه مدت در جای خود نگه دارند. آفرو که به ویژه میان آفریقایی آمریکایی ها در پایان دههٔ ۱۹۶۰ و آغاز دههٔ ۱۹۷۰ خواهان داشت، با کمک یک شانه دندنه پهن ویژه که به عنوان شانهٔ آفرو شناخته می شود، شکل می گیرد و حفظ می شود.
موی وز طبیعی که به عنوان موی با بافت آفریقایی نیز شناخته می شود، یک بافت موی انسان است که در بومیان بسیاری از مناطق با آب وهوای گرم، عمدتاً در جنوب صحرای آفریقا، ملانزی و استرالیا شایع است. هر تار از این نوع مو به شکل مارپیچ کوچک و زاویه دار رشد می کند. اثر کلی این حالت رشد به گونه ای است که بر خلاف موهای صاف، موهای موج دار یا مجعّد، موهای وز متراکم تر به نظر می رسند.
تیم ملی ایران و تیم ملی لائوس تاکنون ۳ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. حاصل این بازیها، ۳ برد برای تیم ملی ایران بوده است. در این بازیها جمعاً ۲۱ گل به ثمر رسیده است که ۲۰ گل سهم تیم ملی ایران و ۱ گل سهم تیم ملی لائوس میباشد. هر سه دیدار بین این دو تیم در بازی های رسمی برگزار شده است. اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۷۷ در بازی های آسیایی ۱۹۹۸ برگزار شده است که تیم ملی ایران با نتیجه ۶ بر ۱ به برتری دست یافته است. گلزنان. کلا ۷ بازیکن ایرانی موفق به گلزنی در برابر تیم ملی لائوس شده اند که علی دایی با زدن ۸ گل بهترین گلزن ایران میباشد
دیوید وکسلر (؛ ۱۲ ژانویه ۱۸۹۶ – May 2, 1981 (aged 85)) دانشمند در زمینه روان شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لوید هامفریس (; – ) دانشمند در زمینه روان شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
روون فوئرشتاین (; – ) روان شناس اهل رومانی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده است.
تَبَرزین به تبرهای جنگی گفته می شود که مورد استفاده ایرانیان بوده و میتواند در موارد زیر نیز کاربرد داشته باشد:
طبق برآوردهای محافظه کارانه ای که توسط چشم پزشکان در آبان ۱۴۰۱ گزارش شد، ۵۸۰ مورد تأیید شده از آسیب های جدی چشمی در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ که به دنبال مرگ مهسا (ژینا) امینی در ون گشت ارشاد آغاز شد، وجود داشته است. احتمالاً تعداد واقعی آسیب دیدگان بسیار بیشتر است. گستردگی جغرافیایی آسیب های چشمی در سراسر کشور و تعداد موارد گزارش شده، نشان دهنده ماهیت سیستماتیک این حملات است. استفاده از پرتابه های ضربه ای جنبشی. پرتابه های ضربه ای جنبشی (KIPs) که به نام های گلوله های باتون یا گلوله های لاستیکی/پلاستیکی نیز شناخته می شوند، پرتابه های غیرکشنده ای هستند که توسط پلیس ضد شورش برای کنترل جمعیت استفاده می شوند. KIPs به عنوان سلاح های غیرکشنده یا کمتر کشنده به بازار عرضه می شوند که برای متفرق کردن جمعیت بدون ایجاد زخم های نفوذی استفاده می شوند. با این حال، هنگامی که به طور نامناسب و بی هدف شلیک شوند، می توانند باعث آسیب هایی شوند که منجر به ناتوانی مادام العمر یا حتی مرگ می شود. نمونه هایی از KIPs شامل گلوله های لاستیکی یا پلاستیکی، گلوله های کیسه لوبیا، گلوله های اسفنجی (گلوله هایی با دماغه/نوک
نرم تر برای محدود کردن ضربه) یا گلوله های ساچمه ای یا ساچمه ای هستند. ابوالفضل آدینه زاده، پسر ۱۷ ساله ای که به اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» پیوسته بود، یکی از نمونه های بسیاری از معترضان در ایران است که در نتیجه شلیک از فاصله نزدیک KIPs کشته شده اند. مواردی نیز گزارش شده است که در آن معترضان یا در اثر اصابت مستقیم گاز اشک آور کشته شده اند یا یک چشم خود را از دست داده اند. ابوالفضل امیرعطایی، پسر ۱۶ ساله ای که در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ به اعتراضات پیوسته بود، از فاصله نزدیک با یک کپسول گاز اشک آور مستقیماً به سرش شلیک شد و باعث آسیب فاجعه باری به یک طرف جمجمه و مغز او شد. پس از ۸ ماه در حالت نباتی، امیرعطایی در ۶ خرداد ۱۴۰۲ تسلیم جراحات خود شد. عفو بین الملل مروری بر سوء استفاده از KIPs انجام داد و نمونه هایی را در ۳۰ کشور مختلف از آسیب های بی دلیل وارده به معترضان از سوی پلیس ضد شورش پیدا کرد. آسیب های چشمی در اعتراضات شیلی به حدی گسترده بود که در آن زمان توسط انجمن چشم پزشکی شیلی تخمین زده شد که این بالاترین تعداد موارد ثبت شده در سطح جهان است. متین حسنی AAO خواستار پایان استفاده از KIPs علیه معترضان شده است، همان ط
ور که پزشکان برای حقوق بشر و همچنین عفو بین الملل این کار را انجام داده اند. استفاده تاریخی از پرتابه های ضربه ای جنبشی علیه معترضان در ایران. اعتراضات سال ۱۴۰۱ اولین باری نبود که آسیب های چشمی در داخل ایران گزارش می شد. معترضان دیگری، مانند کوروش کیا (۲۱ ساله در آن زمان) در اعتراضات سال ۱۳۹۷ ایران در کرج شرکت کرده بودند، جایی که در مرداد ۱۳۹۷ با یک تفنگ پینت بال مستقیماً به صورتش شلیک شد و در نتیجه چشم راست او آسیب جبران ناپذیری دید. سال بعد، متین حسنی هنگام شرکت در تظاهراتی در بوکان در آبان ۱۳۹۸ با تفنگ ساچمه ای مورد اصابت گلوله قرار گرفت. او آسیب دائمی به چشم چپ خود وارد کرد. بعداً، پزشکان اصفهان در پی اعتراضات آبان ۱۴۰۰ از ۴۰ مورد پذیرش آسیب های چشمی در یک روز سرکوب پلیس علیه معترضان مسالمت آمیز خبر دادند. تعداد واقعی آسیب های چشمی در طول اعتراضات مشخص نیست. جنایت علیه بشریت. ماده ۷ اساسنامه رم که بر اساس آن دیوان کیفری بین المللی تأسیس شده است، جنایات علیه بشریت را تعریف می کند. این تعریف شامل موارد زیر است: "«سایر اعمال غیرانسانی با ماهیت مشابه که عمداً باعث رنج بزرگ یا آسیب جدی به بدن یا سلامت روانی یا
جسمی می شود.»" - ماده ۷ اساسنامه رم، بخش 2 (1) (k). "« «حمله علیه هر جمعیت غیرنظامی» به معنای یک سلسله اقدامات شامل ارتکاب مکرر اعمال مذکور در بند ۱ علیه هر جمعیت غیرنظامی، طبق یا در جهت پیشبرد یک سیاست دولتی یا سازمانی برای انجام چنین حمله ای است.»" - ماده ۷ اساسنامه رم، بخش 2 (1) (الف). سازمان غیردولتی مستقر در نروژ، حقوق بشر ایران (IHRNGO)، ۱۳۸ مورد خاص از آسیب های چشمی را در شهرهای مختلف ایران تأیید کرد تا بر ماهیت سیستماتیک این آسیب ها علیه معترضان غیرمسلح تأکید کند. گزارش های دست اول از لیزر روی صورت معترضان قبل از تیراندازی، بر قصد هدفمند آسیب رساندن به چشم ها تأکید می کند. در حالی که مجروحان در شیلی و ایالات متحده تا حدودی (البته محدود و پراکنده) در طرح پرونده های خود به دادگاه موفق بوده اند، کسانی که در ایران هستند، بدون تهدید و تلافی قادر به تشکیل پرونده نبوده اند. خانواده های معترضان کشته شده که تلاش کرده اند از طریق سیستم قضایی در داخل ایران به دنبال عدالت باشند، بارها تهدید یا بازداشت شده اند. در ژوئیه ۲۰۲۳، خواهر معترض کشته شده میلاد سعیدیانجو، زهرا سعیدیانجو برای دومین بار در چهار ماه بازداشت