Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱ (ساعت ۲۱: ۰۱)، اولین آتش سوزی های کوچک در جزیره مائوئی شعله ور شد. یک آتش سوزی ۳۰ هکتاری در مجاورت فرودگاه کاهیلوئی، هاوایی در یک میدان گزارش شد. در ساعت ۹: ۲۹ بعد از ظهر hst (گرینویچ ۰۷: ۲۹)، آتش سوزی گزارش شد که در اثر آن ۹۰ درصد از تعداد پروازه ای خارج از فرودگاه تا روز ۱۱ اوت به تعویق افتاد. در ۸ اوت ۲۰۲۳، بادهای شدید بسیاری از تیر برق ها را درهم شکست. ساعت ۴: ۵۵ بعد از ظهر (گرینویچ ۰۲: ۵۵)، «حدود ۳۰ تیرک فرو افتاد» در جزیره مائوئی گزارش شده که منجر به «دست کم ۱۵ قطع برق مجزا» بر بیش از ۱۲٬۴۰۰ مشترک می شود. تا آن زمان، در برخی از قسمت های غربی از ۴: ۵۰ صبح به وقت هاوائی (ساعت ۱۴: ۵۰) جریان برقی برقرار نبوده است. کولا. اولین آتش سوزی این رویداد در ساعت ۱۲: ۲۲ صبح hst (ساعت ۱۰: ۳۰)در ۸ اوت در نزدیکی جاده اولیندا در محلی در منطقه بالای مائوئی گزارش شد. تعداد ساکنان آن حوالی ساعت ۳: ۲۰ بعد از ظهر (ساعت ۰۱: ۲۰) تخلیه شدند. تا روز ۹ اوت، آتش حدود ۱۰۰۰ جریب (۴۰۰ هکتار) را سوزاند. تقریباً ۵۴۴ ساختمان در معرض آن قرار داشت که ۹۶ درصد آن مسکونی بود و ۱۶ تن سوختند. لاهاینا. مهم ترین آتش سوزی از مجموعه رویدادها به د
لایل نامعلومی در نخستین ساعات صبح ۸ اوت در مجاورت شهر لاهاینا در غرب مائوئی آغاز شد. یک آتش سوزی سه هکتاری نیز در نزدیکی جاده لاهاینالونا برای اولین بار در ساعت ۶:۳۷ صبح HST (UTC 16:37) در همان روز گزارش شد. که با تخلیه های متعاقب آن در دقایقی بعد در منطقه مدرسه راهنمایی لاهاینا در سمت شمال شرقی شهر هم زمان بود. گزارش از شهرستان ماویی خبر داد که آتش سوزی تا ساعت ۹:۰۰ صبح (UTC 19:00) ۱۰۰٪ مهار شد. پس از آن در حدود ساعت ۳:۳۰ بعد از ظهر HST (UTC 01:30) اعلام شد که آتش دوباره شعله ور شده و گذرگاه لاهاینا/مسیر ۳۰۰۰ را ناچار به بسته شدن کرده که تخلیه در آن نزدیکی انجام می شود. ساکنان سمت غربی شهر دستورالعمل هایی دریافت کردند که در محل خود پناه بگیرند.آتش سوزی به سرعت در ابعاد و به شدت افزایش یافت. وزش باد شعله های آتش را در منطقه شمال شرقی جامعه که محله های متراکم در آن قرار داشت رانده شد. صدها خانه در عرض چند دقیقه سوختند و ساکنان با شناسایی خطر سعی کردند با وسایل نقلیه فرار کنند در حالی که در شعله های آتش محاصره شده بودند. با گذشت زمان، آتش به سمت جنوب غربی حرکت کرد و به سمت سواحل اقیانوس آرام و محله کاهوما حرکت
کرد. کار آتش نشانان بارها و بارها در تلاش برای دفاع از سازه ها با ضعف فشار آب در شیرهای آتش نشانی متوقف شد. با نشت لوله های ذوب شده در خانه های در حال اشتعال، شبکه با وجود موجود بودن ژنراتورهای پشتیبان سالم، آب فشار خود را از دست داد. در حوالی ساعت ۴:۴۶ بعد از ظهر HST (UTC 02:46)، بنا بر گزارش ها، خط آتش از آنجا گذشته است. در بزرگراه «Honoapiʻilani» (مسیر ۳۰ هاوایی) آتش وارد بخش اصلی لاهاینا شد، ساکنان را مجبور به تخلیه خود با اطلاع کم یا بدون اطلاع رسانی کرد. در ساعت ۵:۴۵ بعد از ظهر به وقت HST (UTC 03:45)، آتش به خط ساحلی رسیده بود، زمانی که گارد ساحلی ایالات متحده برای اولین بار از پریدن مردم به اقیانوس در لاهاینا برای فرار از آتش خبردار شد. بازماندگان بعداً پی بردند که در یک ترافیک به دام افتادند و متوجه شدند که باید به داخل آب بروند اتومبیل های اطراف آنها آتش گرفت یا منفجر شد. یکی از نشانه های گرمای شدید آتش این است که سیاستمدارانی که در ۱۲ اوت از صحنه بازدید کردند گفت که دیده است: «ماشین ها به معنای واقعی کلمه در گودال هایی ذوب شده اند که در جاده ها اجین شده اند». مقامات گفتند که آژیرهای دفاع مدنی در حین
آتش سوزی فعال نشدند علیرغم این واقعیت که این ایالت دارای بزرگ ترین سیستم هشدار آژیر یکپارچه جهان در فضای باز است، با بیش از ۸۰ آژیر به تنهایی در مائویی که در مواقع بلایای طبیعی استفاده می شود. چند تن از ساکنان بعداً به خبرنگاران گفتند که هیچ هشداری دریافت نکرده اند و تا زمانی که با دود یا شعله های آتش مواجه نشده اند نمی دانستند چه اتفاقی می افتد. بسیاری از روزها در لاهاینا هیچ برق یا ارتباطاتی وجود نداشت.
گلوریا ماریا کلودیا پیرس د مورایس ( ; متولد ۲۳ اوت ۱۹۶۳) یک هنرپیشه اهل برزیل است. او بیشتر برای نقش هایش در تله نوول های تلویزیونی شبکه گلوبو شناخته شده است. در سال ۲۰۱۳، مجله فوربز برزیل از او به عنوان یکی از تأثیرگذارترین افراد برزیل یاد کرد و او در رتبه ۲۸ از ۳۰ قرار گرفت. اوایل زندگی. پیرس در ۲۳ اوت ۱۹۶۳ در ریودوژانیرو به دنیا آمد. او دختر الزا پیرس (تهیه کننده) و آنتونیو کارلوس پیرس (بازیگر) است. او یک خواهر به نام لیندا پیرس دارد که یک درمانگر است. او اصالتاً برزیلی - پرتغالی است. ازدواج. در دهه ۱۹۷۰، گلوریا با Chico Anysio وارد رابطه شد. از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ او با فابیو جونیور ازدواج کرد. او از آوریل ۱۹۸۸ با اورلاندو مورایس (خواننده) ازدواج کرد.
حریص یا گرسنه فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی آنتونیا برد است. در این فیلم بازیگرانی همچون گای پیرس، رابرت کارلایل، جرمی دیویس، جفری جونز، جان اسپنسر، نیل مک دونا، دیوید آرکت و دیوید هیمن ایفای نقش کرده اند.
بوسه برادرانه سوسیالیستی شکل ویژه ای از احوالپرسی بین رهبران سوسیالیست بود. این عمل نشان دهنده ارتباط ویژه ای است که بین کشورهای سوسیالیستی وجود دارد که شامل یک در آغوش گرفتن همراه با یک سری از سه بوسه بر روی گونه های متناوب است. در موارد نادری که این دو رهبر خود را بسیار نزدیک به هم می دانستند، بوسه ها به جای گونه ها روی دهان داده می شد. "آغوش برادرانه سوسیالیستی" شامل یک سری از سه آغوش عمیق است که به طور متناوب بین سمت چپ و راست بدن، بدون بوسیدن انجام می شود. این تبریک اصلاح شده توسط رهبران کمونیست در آسیا پذیرفته شد که فاقد سنت بوسیدن گونه به عنوان سلام است. در طول جنگ سرد، رهبران کمونیست در آسیا با دریافت بوسه از سوی اروپایی ها و کوبایی ها موافقت کردند؛ اما خودشان این بوسه را حذف کردند. تاریخ. این آیین از رویه اروپایی روبوسی به عنوان احوالپرسی بین اعضای خانواده یا دوستان نزدیک سرچشمه می گیرد و همچنین با بوسه برادرانه ارتدوکس شرقی مرتبط است. این بوسه به نوعی قبلاً در امپراتوری روسیه، در میان سربازان و افسران استفاده می شد. با گسترش کمونیسم پس از جنگ جهانی دوم، اتحاد جماهیر شوروی دیگر به عنوان تنها کشور کمو
نیستی منزوی نبود. بوسه برادرانه سوسیالیستی تبدیل به یک تبریک تشریفاتی در میان رهبران کشورهای کمونیستی شد. این تبریک همچنین توسط رهبران سوسیالیست در جهان سوم و همچنین رهبران جنبش های آزادی بخش سوسیالیستی مانند سازمان آزادی بخش فلسطین و کنگره ملی آفریقای جنوبی پذیرفته شد. کرملین شناسی. کرملین شناسان به این موضوع توجه کردند که آیا آغوش برادرانه بین رهبران کمونیست رد و بدل شده است یا خیر. حذف آغوش عرفی نشان دهنده سطح پایین تر روابط بین دو کشور بود. پس از شکاف چینی-شوروی، چینی ها حاضر نشدند همتایان شوروی خود را در آغوش بگیرند یا آنها را «رفیق» خطاب کنند. زمانی که نیکیتا خروشچف، نخست وزیر شوروی، در سفر به پکن در سال ۱۹۵۹ مائو تسه تونگ، رئیس حزب کمونیست چین را در آغوش گرفت، مائو برای اجتناب از آغوش عقب نشینی کرد و به جای آن دست داد. حتی با وجود عادی سازی روابط دو کشور در سال ۱۹۸۹، چینی ها همچنان از آغوش برادرانه هنگام احوالپرسی با رهبران شوروی خودداری می کردند. این کار برای تأکید بر این بود که روابط چین و شوروی به سطح قبل از انشعاب دهه ۱۹۵۰ بازنمی گردد. تشریفات چین به طور خاصی بر موضوع «دست دادن، بدون در آغوش گرفتن»
اصرار داشت. بوسیدن گونه. بوسه برادرانه سوسیالیستی را نباید با روبوسی معمولی بین رهبران جهان اشتباه گرفت. به عنوان مثال، رئیس جمهور فرانسه این رسم را دارد که با بوسیدن هر دو گونه رهبران جهان به آنها سلام و از آنها استقبال می کند.
زندگی در حال نابودی فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی تونی کالم است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیلی تیلور، گای پیرس، ایرما پی. هال، جان هاکس، ورونیکا کارترایت، مارشال بل، شاونی اسمیت، سارا رو، برونو کیربی، تام باور و لو تامپل ایفای نقش کرده اند.
کلمه سخت فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی اسکات رابرتس است. در این فیلم بازیگرانی همچون گای پیرس، ریچل گریفیتس، روبرت تیلور و جوئل اجرتون ایفای نقش کرده اند.
راضیه طهماسبی فر (زاده ۳۰ شهریور ۱۳۶۵ در بروجن) ووشوکارایرانی است. او در حال حاضر به عنوان سرمربی تیم ملی ووشو ساندا فعالیت می کند. زندگی حرفه ای. او از ۱۳ سالگی ورزشی خود را با تکواندو آغاز کرد و دارنده دان ۲ تکواندو و ۲مقام استانی در این رشته است. همچنین او طی ۲سال تغییر رشته داد و به ووشو گرایش پیدا کرد و از سال ۱۳۸۳ وارد تیم ملی ووشوبزرگسالان شد. مسابقات جهانی. در سال ۱۳۸۴ به مسابقات جهانی در کشور ویتنام اعزام شد و عنوان سوم این مسابقات را به دست آورد، او با این مقام عنوان اولین بانوی ایرانی که موفق به کسب اولین مدال جهانی را برای جامعه ورزش بانوان کشور شده را به دست آورد. بعد از آن تا سال ۱۳۹۰ به عنوان بازیکن عضو تیم ملی بود.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; ماسک گل رز یک رمان تصویری است که توسط فیل بتر گیمز ساخته شده است و در همان دنیایی است که "فالن لندن"، سانلس سی، و "سانلس اسکایز" اتفاق می افتد. دارای عناصری از بازی های پلیسی و شبیه ساز قرار ملاقات است. "ماسک گل رز" در ژوئن ۲۰۲۳ برای لینوکس، مک اواس، نینتندو سوئیچ و ویندوز منتشر شد. گیم پلی. در سال ۱۸۶۲، خفاش ها باعث شدند لندن به زیر زمین کشیده شود. هیولاهای لاوکرافتی وارد لندن می شوند، مردگان برمی خیزند و ملکه ویکتوریا از ترک کاخ خود امتناع می کند. "ماسک گل رز" پیش درآمدی برای "فالن لندن" و بازی های اسپین آف آن، "سانلس سی" و "سانلس اسکایز" است. این یک رمان تصویری است که می توان آن را به صورت اختیاری به عنوان "شبیه ساز قرار آشنایی" بازی کرد. بازیکنان می توانند با شخصیت های مختلف قرار ملاقات بگذارند یا به عنوان خواستگار با آنها عمل کنند. بازیکنان می توانند شخصیت خود را شخصی سازی کنند و انتخاب هایی که انجام می دهند، مانند لباس هایی که می پوشند، بر نحوه درک شخصیت های غیربازیکن از بازیکن، تأثیر می گذارد. علاوه بر عناصر دوست یابی، بازیکن
ان می توانند یک اتهام نادرست قتل علیه یکی از دوستان خود را بررسی کنند. بازیکنان در طول تحقیقات خود می توانند انگیزه ها و شواهدی را جمع آوری کنند، سپس بر اساس آنها از افراد سؤال کنند. اقدامات بازیکنان زمان را به جلو می برد و با تمام شدن زمان بازی به پایان می رسد. توسعه. فیل بتر گیمز در فوریه ۲۰۲۱، "ماسک گل رز" را تأمین مالی کرد و در همان روز اول به هدف خود رسید. این بازی در موتور یونیتی توسعه یافته است، با استفاده از Ink برای گفتگو. فیل بتر قبلاً از استوری نکسوز استفاده می کرد، یک سیستم گفتگو که خودشان طراحی کردند. برای "ماسک گل رز"، آنها میان افزاری می خواستند که برای خطوط کوتاه گفتگو مناسب تر باشد. پس از افزودن ویژگی های اضافی فیل بتر و نیاز به زمان برای آزمایش بیشتر، کارها دو ماه به تعویق افتاد. "ماسک گل رز" در ۸ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. بازخورد. اگرچه منتقد "راک، پیپر، شتگان" از "ماسک گل رز" لذت می برد، اما از عناصر شبیه ساز قرار آشنایی ناامید شد و گفت که بیشتر روابط او «کاملاً از بین رفته است». "پی سی گیمر" داستان و شخصیت ها را تحسین کرد اما گفت که بقیه عناصر بازی «هرگز به طور کامل با هم ترکیب نمی شود». "یوروگ
یمر" آن را «فوق العاده جاه طلبانه» خواند و گفت که این می تواند علیه آن نیز کار کند، زیرا آنها احساس می کردند که بازی به اندازه کافی روشن نمی کند که بازیکنان باید چه کاری انجام دهند.
فوللو () یک کارگر لباس شویی رومی بود (جمع: fullones)، که از کتیبه های بسیاری از ایتالیا و نیمه غربی امپراتوری روم و منابعی در ادبیات لاتین توسط پلوتس، مارشال (شاعر) و پلینیوس شناخته شده است. فوللوها در در «فوللری» یا «فولونیکا» کار می کردند. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد فوللوها مستقیماً از دستگاه بافندگی با پارچه سروکار داشته اند، اگرچه این مورد مورد تردید برخی از محققان مدرن قرار گرفته است. در برخی از مزارع بزرگ، فوللری هایی ساخته می شد که در آن از برده ها برای شستن و تمیز کردن پارچه ها استفاده می شد. از آنجایی که رومی ها عموماً لباس های پشمی می پوشیدند، که اغلب رنگ های روشن داشتند، در آب و هوای گرم ایتالیا، اغلب به پاکسازی کامل نیاز داشتند. روش انجام این کار توسط پلینی و سایر نویسندگان شرح داده شده است. روش شستن. قدیم ها با صابون آشنایی نداشتند، اما به جای آن از انواع قلیایی استفاده می کردند که به وسیله آن کثیفی راحت تر از لباس جدا می شد. از این میان، تا حد زیادی رایج ترین آنها ادرار مردان و حیوانات بود که با آبی که لباس ها در آن شسته می شد مخلوط می شد. برای تهیه مقدار کافی از آن، فوللوها عادت داش
تند ظرف هایی را در گوشه خیابان ها قرار دهند که پس از پر شدن توسط عابران آنها را با خود می بردند. اوره موجود در ادرار به آمونیاک و دی اکسید کربن تجزیه می شود. در واقع بوی مشخص ادرار تا حدی به دلیل آمونیاک است. محلول آمونیاک در آب قلیایی است و محلول های قلیایی مواد پاک کننده مؤثری هستند زیرا می توانند چربی ها را به اسیدهای چرب محلول و گلیسرول تجزیه کنند. از آنجایی که بسیاری از لکه ها از انواع چرب هستند، محلول های آمونیاک می توانند پاک کننده های مؤثری باشند. این برای فوللوهایی که سیستمی برای تمیز کردن پارچه با استفاده از ادرار و «زمین کامل» ایجاد کردند، شناخته شده بود. لباس ها را در یک وان ادرار کهنه و «زمین فوللر» می گذاشتند، جایی که پابرهنه ها آن را زیر پا می گذاشتند. آمونیاک چربی را تجزیه کرد و بقایای آن توسط «زمین فوللر» جذب می شد که به عنوان یک پودر شستشو نیز عمل می کرد. در نهایت، لباس را در آب تمیز می شستند و گاهی روی یک قاب حصیری روی یک دیگ گوگرد در حال سوختن قرار می دادند. همان طور که گوگرد می سوزد، دی اکسید گوگرد تولید می کند که یک عامل سفید کننده مؤثر است.
پول بو نمی دهد () یک ضرب المثل لاتین است. این عبارت به امپراتور روم باستان وسپاسیان (حکومت ۶۹–۷۹ پس از میلاد) نسبت داده شده است. در قرن اول پس از میلاد، امپراتور روم، نرون، آنچه را که به نام «ادرار گیاهی» شناخته می شد، وضع کرد که از لاتین به «مالیات ادرار» ترجمه می شود. این مالیات بر جمع آوری ادرار در ادرارگاه های عمومی وضع می شد، زیرا طبقات پایین جامعه مجبور بودند ادرار خود را در دیگ های کوچکی بریزند و سپس آن در حوضچه های ادرا تخلیه کنند. ادرار از توالت های عمومی طبقات بالا نیز جمع آوری می شد. خریدار ادرار، مالیات را می پرداخت، سپس آن را از حوضچه ها جمع آوری می کرد و به عنوان یک ماده خام با ارزش برای تعدادی از فرآیندهای شیمیایی بازیافت می کرد. اگرچه این مالیات در نهایت حذف شد، اما در حدود سال ۷۰ پس از میلاد با جانشینی امپراتور وسپاسیان دوباره اجرا شد. وقتی وسپاسیان امپراتور شد، امپراتوری روم به تازگی از یک جنگ داخلی بیرون آمده بود که تقریباً باعث فروپاشی کامل دنیای آنها شد. علاوه بر این، امپراتوری حتی یک سکه نقره در خزانه خود نداشت. وسپاسیان که به خاطر عشق به پول و مالیات ظالمانه (که در نهایت امپراتوری روم ر
ا از بدهی خارج کرد و مازادی در خزانه برای امپراتور بعدی باقی گذاشت) شهرت داشت، کار تعمیر و بازسازی امپراتوری را آغاز کرد. او شروع به اخذ یک سری مالیات برای جمع آوری سرمایه کرد که یکی از آنها هزینه جمع آوری ادرار از دستگاه ادراری عمومی در سیستم کلوآکا ماکسیما (فاضلاب بزرگ) رم بود. اولین توالت های عمومی در تاریخ حتی توسط وسپاسیان در سال ۷۴ پس از میلاد معرفی شد. اندکی پس از وضع این مالیات بر ادرار، عقلای رومی شروع به نامیدن توالت های محلی به نام وسپاسیان کردند. مالیات بر تجارت ادرار توسط پسر وسپاسیان و امپراتور آینده، تیتوس، سیاستی منزجرکننده تلقی می شد. مورخان رومی دیوکاسیوس و سوئتونیوس در مورد مالیات نامحبوب وسپاسیان مطلب نوشته اند. مالیات بر تجارت ادرار افزایش قابل توجهی به خزانه دولت داد. سپس با دریافت این پول، وسپاسیان با پسرش گفت وگو کرد و طی آن یک سکه از سود اول را برداشت و جلوی بینی پسرش آورد و از او پرسید که آیا بوی نامطبوعی به مشام می رسد؟ پاسخ تیتوس به این سؤال «نه» بود. امپراتور با شنیدن این سخن گفت: اما هنوز این پول از ادرار است. در کتاب های تاریخ آمده است که وقتی تیتوس از این موضوع شکایت کرد، پدرش
یک سکه طلا برداشت و گفت: «Pecunia non olet» یا «پول بوی بدی نمی دهد». البته معنای پشت این عمل این بود که نشان می داد که خود پول بدون در نظر گرفتن منشأ آن بدبو و آلوده نیست. این احتمالاً مشهورترین عبارتی است که تا به حال توسط وسپاسیان گفته شده است، و امروزه نیز معمولاً برای کم اهمیت جلوه دادن منابع مشکوک یا کاملاً غیرقانونی سود مالی استفاده می شود. در حالی که مالیات وسپاسیان به ویژه در میان جمع آوران ادرار، دست اندر کاران منسوجات و دباغ ها که از ادرار در صنایع خود استفاده می کردند، بسیار نامحبوب بود، درآمد جمع آوری شده از این مالیات به تثبیت امپراتوری و ارائه خدمات عمومی کمک کرد. هنوز هم امروزه برای گفتن اینکه ارزش پول جدا از خاستگاه آن آلوده است، استفاده می شود.
بلوم اونت فوس ب فا ۱۳۸ یک هواگرد آب نشین سه موتوره ساخت شرکت بلوم اونت فوس در آلمان بود که نخستین پرواز خود را ماه ژوئیه سال ۱۹۳۷ به انجام رساند. این هواگرد در جریان جنگ جهانی دوم در "لوفت وافه" عموماً در نقش گشت دریایی در آب های شمالی خدمت کرد. طراحی و تولید. ها ۱۳۸ نخستین طرح یک هواگرد آب نشین ساخته شده توسط شرکت هامبورگر فلوک تسویک باو بود. در پیش نمونه اولیه از دو موتور ۱٬۰۰۰ اسب بخاری از مختلف جهت ارزیابی استفاده شد. با این حال، تأخیر پدید آمده در توسعه هواگرد سبب گشت طرح به کلی بازنگری و سه موتور ۶۵۰ اسب بخاری یونکرس یومو ۲۰۵سی به کار گرفته شود. تقریباً دو سال پس از ساخت نمونه چوبی، نخستین پیش نمونه (ها ۱۳۸ فاو-۱) روز ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۳۷ به پرواز درآمد. پیش نمونه (ها ۱۳۸ فاو-۲) دوم با طراحی اصلاح شده بدنه، ماه نوامبر به برنامه پرواز آزمایشی در مرکز تراومونده پیوست. به هر حال، به زودی مشخص شد هواگرد تعادل مناسبی از نظر هیدرودینامیک و آیرودینامیک ندارد. اصلاح سطوح عمودی دم نتوانست عملکرد را به قدر کافی بهبود ببخشد تا شرکت وادار به باز طراحی کلی تری شود. هواگردِ حاصل، بر مبنای شیوه نام گذاری شرکت مادر بلوم ا
ونت فوس، ب فاو ۱۳۸آ نام گرفت. در این طراحی اندازه هواگرد بسیار بزرگ تر و سطوح هدایت آن بهتر شد. به جهت شکل ظاهری لقب «کفش چوبی پرنده» (Die Fliegende Hultschuh) را بر آن نهادند. نخستین پیش نمونه ماه فوریه سال ۱۹۳۹ پرواز کرد و پس از آن پنج هواگرد پیش تولید با عنوان ب فاو ۱۳۸آ-۰ تولید شد. آزمایش ها نشان داد سازه هواگرد همچنان مشکلاتی دارد. بدین شکل ب فاو ۱۳۸آ-۴۰ به کارخانه بازگردانده شد تا بیشتر تقویت شود. نتیجه مدل پیش تولید ب فاو ۱۳۸ب-۰ بود که ۱۰ فروند از آن تولید شد. در این حال، در اثر نیاز فوری به هواگرد ترابری ساحلی، ۲۵ فروند ب فا ۱۳۸آ-۱ نیز تولید شد. در مدل ب فاو ۱۳۸ب سازه دم اصلاح و از موتور قدرتمندتر یونکرس یومو ۲۰۵دی استفاده شد تا افزایش وزن جبران شود. نخستین هواگرد ب فاو ۱۳۸ب-۱ ماه دسامبر سال ۱۹۴۰ به هوا برخاست و عملکرد بسیار بهتری از مدل پیشین داشت. در این هواگرد تسلیحات پشتی شامل یک توپ خودکار ۲۰ میلی متری ام گه ۱۵۱ می شد. یک مسلسل ام گه ۱۵ هم در جایگاه سر باز پشت محفظه موتور میانی بود. در زیرْ مدل ب فاو ۱۳۸ب-۱/او۱ هواگرد شش بمب یا خرج عمقی حمل می کرد. در مدل ب فاو ۱۳۸سی-۱ بدنه هواگرد هر چه بیشتر تقو
یت و یک ملخ چهار تیغه در موتور میانی نصب شد. هواگردهای ب فاو ۱۳۸ب-۱ نیز با این ملخ باز تجهیز شدند. علاوه بر این در مدل سی-۱ یک توپ خودکار به طرف راست بدنه افزوده شد که بیسیم چی آن را به کار می گرفت. یک مسلسل ۱۳ میلی متری ام گه ۱۳۱ هم در جایگاه محفظه میانی نصب شد. زیرْ مدل ب فاو ۱۳۸سی-۱/او۱ تسلیحات بیشتری داشت. سال های ۱۹۴۲/۴۳ چند هواگرد به مدل ب فاو ۱۳۸ام اس تبدیل شدند که تمامی تسلیحات از آن حذف شد و در عوض مجهز به ابزار مین روبی دایره ای شکلِ مولد میدان مغناطیسی بود. عنوان ام اس از کوتاه شده عبارت "MusiFlugzeug" به معنای «هواگرد موش گیر» می آمد. تعداد استاندارد خدمه ب فاو ۱۳۸ پنج نفر بود؛ جز مدل سی-۱ که شش نفر خدمه داشت. همه هواگردها قابلیت برخاست به کمک تقویت کننده راکت را داشتند. چندین هواگرد به رادار فوگ ۲۰۰ "هوهنت ویل" مجهز شدند تا کاروان های دریایی دشمن را تعقیب کنند. ب فاو ۱۳۸ تنها طرح شرکت بلوم اونت فوس در جریان جنگ جهانی دوم بود که به تولید انبوه رسید. تاریخچه عملیاتی. ب فاو ۱۳۸ در تمامی طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده بود. دو فروند از هواگردهای ب فاو ۱۳۸آ-۱ بلافاصله پس از تولید در جناح دریایی ۱۰۸ رزم
ی با مأموریت ویژه، در کارزار نروژ به کار گرفته شدند. مدت کوتاهی بعد اسکادران ۱ گروه ساحلی ۵۰۶ در خلیج بیسکی از ماه اکتبر سال ۱۹۴۰ و پس از آن اسکادران ۲ گروه ساحلی ۹۰۶ به این هواگردها مجهز گشتند. ب فاو ۱۳۸آ-۱ خدمت دردسرسازی داشت و گرفتار مشکلاتی در سازه، موتورها و تسلیحات بود. ب فاو ۱۳۸ علاوه بر پایگاه های ساحلی، از کشتی های هواگرد آبنشین نیز عمل می کرد. تعدادی از آن ها بدین منظور مجهز به قلاب پرتاب با منجنیق، شدند. با وجود مشکلات اولیه، ب فاو ۱۳۸ به یکی از بهترین هواگردهای گشت دریایی "لوفت وافه" بدل شد که طول پروازی بلند و تاب آوری زیادی در مقابل صدمات وارد آمده از جانب دشمن یا عوامل طبیعی، داشت. سال ۱۹۴۱ دو یگان مستقر در فرانسه به آلمان بازگشتند تا به مدل جدیدتر ب فاو ۱۳۸ب-۱ تجهیز گردند. این یگان ها بعداً در دریای بالتیک مستقر شدند. در این حال نروژ به مکان اصلی عملیات هواگردهای ب فاو ۱۳۸ تبدیل و چندین اسکادران از آن ها در آن ایجاد شد. اسکادران ۲ گروه ساحلی ۴۰۶ نخستین بود که با دریافت ب فاو ۱۳۸ در تابستان سال ۱۹۴۱، عملیات در نروژ را آغاز کرد. از پایگاه های نروژ، هواگردهای ب فاو ۱۳۸ تا اقیانوس اطلس شمالی و اقی
انوس منجمد شمالی می رسیدند و کاروان های دریایی در مسیر شوروی را مورد تعقیب و حمله قرار می دادند. در حین فعالیت در این مناطق، از او-بوت ها سوخت گیری می نمودند. هواگردهای ب فاو ۱۳۸ در یک مورد قابل توجه، تابستان سال ۱۹۴۳ برای سه هفته از پایگاهی در نوایا زملیا در خاک شوروی که توسط او-بوت ها برقرار شده بود، عمل کردند. "لوفت وافه" تعداد اندکی هواگرد ب فاو ۱۳۸ام اس را برای پاکسازی رودخانه ها، کانال ها و سواحل از مین دریایی به کار برد. دریای سیاه ناحیه عملیاتی دیگری بود که هواگردهای ب فاو ۱۳۸سی-۱ با عمل از پایگاه کونستانزا در رومانی، ماموریت هایی را در قالب اسکادران ۳ گروه شناسایی دریایی ۱۲۵، تا اواخر سال ۱۹۴۴ به اجرا گذاشتند. هواگردهای ب فاو ۱۳۸ سال ۱۹۴۳ در تعداد زیاد در قالب در جبهات مدیترانه و غرب فرانسه مستقر شدند. اسکادران های ۳ گروه شناسایی دریایی ۱۲۹ در بیسکاروس در جنوب غربی فرانسه و ۳ گروه شناسایی دریایی ۱۲۶ در جزیره کرت با این پرنده ها تا سال ۱۹۴۴ به عملیات پرداختند. یگان دوم به بالتیک منتقل شد و در پایان جنگ در دانمارک تسلیم متفقین شد. روزهای پایانی جنگ، یک هواگرد ب فاو ۱۳۸ روز ۱ مه سال ۱۹۴۵ مأمور به انتقال
وصیت نامه آدولف هیتلر، پیشوای آلمان، به خارج از برلینِ در محاصره، شد. این هواگرد در یک دریاچه درون شهر فرود آمد اما فرمانده آن از سوار کردن حاملین وصیت نامه که مدارک شناسایی نداشتند، خودداری کرد. در عوض ۱۰ مجروح به کپنهاگ منتقل شدند. مشخصات فنی. "ب فاو ۱۳۸سی-۱":
بیمارستان مجازی یک سامانه کاملاً خودکار است که به صورت آنلاین به معاینه و تشخیص بیماری کاربران پرداخته و راهنمایی لازم را تا حد امکان به آنان ارائه می دهد. بیماران با مراجعه به این سامانه، علائم و مشاهدات خود را وارد نموده و سامانه با بررسی شرح حال و سابقه بیمار، و با پرسیدن سؤالات مرتبط بیشتر درست مانند یک پرشک ـ بیماری احتمالی شخص را تشخیص می دهد و با توجه به نوع بیماری، شخص را برای مراحل بعدی از قبیل اطلاعات عمومی، مراقبت و مراجعه به پزشک هدایت می کند. بیمارستان مجازی دستاوردی است از تلفیق و همکاری سه حوزه پزشکی IT و انفورماتیک پزشکی. بومی سازی دانش پزشکی، کاهش مراجعات غیر ضروری، افزایش استفاده عمومی، کمک به پزشکان، و توریسم سلامت از اهداف این مقاله است. تاریخچه بیمارستان مجازی. در آغاز دهه نود به دلیل بروز مشکل ناتوانی سیستم خدمات بهداشتی دولتی و افزایش روزافزون جمعیت کهنسال در فنلاند، اولین بیمارستان مجازی در پاییز ۱۹۹۸ توسط یک شرکت کوچک فنلاندی راه اندازی شد؛ که در این بیمارستان مجازی امکان دسترسی به پایگاه اطلاعات دارو، گفتگوی اینترنتی، دریافت، ذخیره اطلاعات و افزودن به اطلاعات شبکه وجود داشت.
سوسکوهانوک که از آن به عنوان کونستوگا نیز نام برده می شود، مردم ایروکوئیایی بودند که در ناحیه رودخانه ساسکوهنا در (پنسیلوانیا کنونی) مشغول زندگی بودند که، مفهوم نام آنها به معنی «مردم رودخانه گل آلود» می باشد. سوسکوهانوک برای نخستین بار از طرف جان اسمیت شرح داده می شود که در سال ۱۶۰۸ بخش بالایی خلیج چساپیک را کاوش می نماید. سوسکوهانوک در تجارت خز فعال می شود و بعد از آن آنها مورد هدف تهاجم های پی درپی ایروکوا واقع می شوند. جمعیت آنها تا سال ۱۶۷۵، در نتیجه بیماری و درگیری به شدت کاهش پیدا می کند. بعد از آن یک گروه باقی مانده از سوسکوهانوک بعدها یک سکونتگاه در رودخانه کونستوگا در شهرستان لنکستر کنونی، پنسیلوانیا تشکیل می دهد. با این شرایط، جمعیت آنان رو به کاهش بوده و در سال ۱۷۶۳ آخرین گروه این قوم از طرف گروه هوشیار موسوم به پسران پکستون قتل عام می شوند. بعدها برخی از نوادگان زنده سوسکوهانوک در کشور سنکا-کایوگا در اوکلاهما پذیرفته می شوند، با این شرایط، آنها به عنوان یک مردم و زبان منقرض شده در نظر گرفته می شوند. محدوده تاریخی. سوسکوهانوک در ناحیه مجاور رودخانه سوسکوهانا و همچنین در شاخه های آن مشغول زندگی بود
ند. بعد از آن قلمرو آنان از شاخه شمالی رودخانه سوسکوهانا در نیویورک، با آنکه قسمت شرقی پنسیلوانیا در سمت غربی کوه های پوکونو، و همچنین از قسمت جنوبی تا خلیج چساپیک را شامل می شد. در دوران تماس با اروپا، مرکز جمعیت آنان در دره پایین رودخانه سوسکوهانا بوده. بعدها شواهد باستان شناسی همچنین برای دوره کوتاهی از استقرار سوسکوهانوک در دره رودخانه پوتوماک بالایی در مریلند و ویرجینیای غربی کنونی موجود می باشد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; هافوفوبیا، هافوبیا یا لمس هراسی (نام های انگلیسی:Haphephobia known as aphephobia, haphophobia, hapnophobia, haptephobia, haptophobia, thixophobia, aphenphosmphobia) یک هراس ویژه (فوبیا ویژه) نادر است که شامل هراس از لمس شدن یا لمس کردن می شود. علائم و نشانه ها. مانند دیگر فوبیاها و شرایط اضطراب زا، هافوبیا ممکن است با علائم اضطراب و استرس و با میزان شدتی متفاوت همراه باشد. فهرست غیرجامعی از علائم بالقوه ای که در افراد دچار هافوبیا دیده می شود عبارتند از:
چویرول هودا (به ؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اندونزی بود. وی تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه فوتبال پرسلا لامونگان گذراند. مرگ. هودا پس از یک حادثه در بازی مقابل سمن پادانگ در جریان سوپر لیگ فوتبال اندونزی در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۷، جان خود را از دست داد. او هنگام تلاش برای جمع کردن توپ، با هم تیمی خود، رامون مسکیتا، برخورد کرد و به قفسه سینه اش ضربه وارد شد. امدادگران بلافاصله او را تحت درمان اضطراری قرار دادند. یک امدادگر گفت که او پس از این حادثه همچنان هوشیار بود و از درد قفسهٔ سینه شکایت داشت، اما خیلی زود وضعیتش وخیم شد و بعداً بر اثر جراحات وارده در بیمارستان محلی جان باخت. به گفتهٔ یک پزشک در بیمارستان محلی، وی از ناحیهٔ قفسهٔ سینه و فک پایین آسیب دید که باعث هیپوکسی و در نهایت منجر به مرگش شد.