Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صله پس از قالب گیری تزریقی جوش داده شوند، در محیط خشک نگهداری شوند، یا با تنظیم پارامترهای جوشکاری انجام شوند. جوشکاری صفحه داغ می تواند برای اتصال برخی ترکیبات ترموپلاستیک های متفاوت استفاده شود. به طور معمول، پلاستیک های نیمه بلوری تنها با پلاستیک های نیمه بلوری سازگار هستند و پلاستیک های آمورف تنها با پلاستیک های آمورف سازگارند. اگر پلاستیک ها دارای نقطه ذوب و ویسکوزیته یکسان باشند، می توان از جوشکاری صفحه داغ معمولی یا دما بالا استفاده کرد. در صورت داشتن نقطه ذوب یا ویسکوزیته متفاوت، باید از صفحات داغ دوگانه استفاده کرد که هر صفحه داغ به دمای متفاوتی تنظیم می شود. ترکیبات رایج ترموپلاستیک ها عبارتند از: کاربرد ها. جوشکاری صفحه داغ برای اتصال قطعاتی از چند سانتی متر تا 1.6 متر استفاده می شود. همچنین برای ایجاد جوش های پیوسته در آسترهای غشایی مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از آن می تواند به دو دسته اصلی تقسیم شود: کاربردهای تولیدی و جوشکاری لوله. این دو دسته در تجهیزات و طراحی اتصالات متفاوت هستند. برنامه های کاربردی تولید. یکی از صنایع عمده ای که از جوشکاری صفحه داغ استفاده می کند، صنعت خودروسازی است.
محفظه های چراغ عقب که از ABS ساخته شده اند، با لنزهایی از جنس PMMA یا PC با استفاده از یک اتصال لب به لب اصلاح شده جوش داده می شوند. ABS و PMMA دارای دمای ذوب مشابهی هستند و می توانند با استفاده از یک صفحه داغ جوش داده شوند، در حالی که ABS و PC نیاز به صفحات داغ دوگانه دارند به دلیل دمای ذوب بالاتر PC. از فنجان های مکشی برای جابجایی قطعات به منظور جلوگیری از خراشیدگی استفاده می شود. هر دو نوع معمولی و دما بالا استفاده می شوند. زمان چرخه معمولی 60 ثانیه است با دمای صفحه داغ 370 درجه سانتی گراد. مخازن سوخت ساخته شده از HDPE با قالب گیری دمشی نیاز به جوش دادن تا 34 قطعه مختلف دارند، از جمله گیره ها، گردنه پرکننده، خطوط تهویه، پلاگ محافظ سپر حرارتی، دریچه تهویه گاز/دریچه های رول اور، نپل تنفس و براکت ها. قطعات به صورت جداگانه با استفاده از اتصالات لب به لب شیار دار جوش داده می شوند. هر قطعه نیاز به زمان تطبیق متفاوتی دارد و زمان چرخه برای هر قطعه کمتر از یک دقیقه است. قاب ها و درپوش های باتری های خودرو از کوپلیمرهای نازک PP ساخته شده اند که ویسکوزیته ذوب پایینی دارند. جوشکاری صفحه داغ با دمای بالا بر روی اتصالات
لب به لب با پوشش های فلش انجام می شود. یک دستگاه معمولی می تواند دو باتری را در کمتر از 30 ثانیه جوش دهد. قطعات دیگر خودرو که با استفاده از جوشکاری صفحه داغ جوش داده می شوند شامل شناورهای کاربوراتور، مخازن سیالات خنک کننده و شستشو، و لوله های تهویه هستند. موارد غیر خودرو شامل بازوهای پاشش ظرفشویی، جعبه های مایع شوینده لباس، مخازن اتو بخار، بشکه های HDPE، پالت های حمل و نقل PP، جعبه های دور انداختن سوزن های پزشکی، و قاب های پنجره PVC می باشند. جوش لوله. جوشکاری صفحه داغ، که در بسیاری از صنایع به عنوان جوشکاری ذوب شناخته می شود، به طور رایج برای اتصال لوله های پلاستیکی استفاده می شود. این لوله ها، برخلاف لوله های فولادی، کمتر احتمال دارد که در زمان زلزله شکسته شود. جوشکاری لوله ها از ترکیبات اتصالات ویژه استفاده می کند، به نام های اتصال لبه به لب، اتصال شفته و سنجاب/دیوار کناری، هرکدام با روش های جوشکاری خود. جوشکاری اتصال لبه به لب دارای فازهای مشابه به جوشکاری صفحه داغ معمولی است. قبل از جوشکاری، انتهای لوله ها صاف می شوند و پروفیل ها گرد و هم محور شده و با یکدیگر هم آمیخته می شوند. فازهای باقی مانده به عنوان
معمول ادامه پیدا می کند، با این تفاوت که گاهی اوقات فاز تطبیق ممکن است برخوردار از جواب ندهد. هنگام جوشکاری پلاستیک های مختلف، به جای صفحات داغ دوگانه، لوله با شاخص جریان ذوب پایین تر ممکن است قبل از دیگر لوله گرم شود، به طوری که در انتهای فاز گرمایش هر دو انتهای لوله دارای همان ویسکوزیته ذوب باشند. پس از خنک شدن، ممکن است رویه اضافی برداشته شود تا سطوح داخلی و خارجی صاف بمانند. مشکلات با جوش می توانند با بررسی این رویه تشخیص داده شوند. جوشکاری اتصال شفته از ابزارهای گرمایش مرد و زنی استفاده می کند که به یک صفحه داغ متصل شده اند تا به طور همزمان سطح خارجی لوله و داخل سوکت را گرم کند. این روش معمولاً برای لوله هایی با قطر 40 تا 125 میلیمتر استفاده می شود. در این نوع اتصال، فشار جوشکاری توسط متناسب سازی متقاضی لوله و سوکت تأمین می شود، بنابراین این قطعات و همچنین ابزارهای گرمایش باید در محدوده تحمل باشند. جوشکاری اتصال شفته/دیوار کناری برای اتصال اتصالات شفته به دیوار کناری لوله جهت ایجاد شاخه ها استفاده می شود. سطح خارجی لوله و سطح مطابق اتصالات شفته با استفاده از ابزارهای گرمایش کویک و کانوکس گرم می شوند. دس
تگاه جوشکاری اتصال شفته فشار جوشکاری را از طریق محور مرکزی لوله اعمال می کند. قبل از جوشکاری، سطح خارجی لوله باید از تمام آلاینده ها تمیز شود، زیرا لایه ذوب لوله از محل اتصال به جا نمی ماند. تست غیر مخرب (NDT). در مورد آزمونهای جوشکاری، دو روش وجود دارد که شامل آزمون غیر مخرب و آزمون مخرب می شوند. در حالی که کیفیت جوش فقط از طریق روش های مخرب قابل تعیین است، آزمون NDT امکان تشخیص عیوب در منطقه جوش داده شده را فراهم می کند. بخش بعدی به بررسی برخی از روش های غیر مخرب استفاده شده در جوشکاری پلاستیک های حرارتی خواهد پرداخت. بازرسی بصری. آزمون بصری فقط برای شناسایی عیوب روی سطح جوش قابل استفاده است، اما ارزان ترین روش آزمون غیر مخرب است. این روش امکان انجام آزمون هم در حین و هم پس از جوشکاری را فراهم می کند. در حین جوشکاری، اپراتور برای بررسی تغییر رنگ، عدم هم ترازی، شیارها و سایر عدم انسجام های سطحی در حال بررسی است. آزمون پس از جوشکاری به اپراتور امکان می دهد تا ویژگی های میکروساختاری را که ممکن است برای قسمت جوش خطرناک باشند، بررسی کند. آزمایش اشعه ایکس. آزمون اشعه ایکس روشی پرهزینه برای بازرسی است؛ بنابراین، م
عمولاً به مخازن فشار و خطوط لوله حمل مواد خطرناک محدود می شود. این روش در اثر تفاوت چشم گیری در چگالی عیب و پلاستیک، برای تشخیص خالی ها، درجات و دیگر عیوب موثر است. یک معایب این روش این است که نمی توان با استفاده از این روش عیوب میکروساختاری را تشخیص داد. تست نشتی. این روش آزمون بیشتر برای لوله های جوش داده شده و سایر ظروف بسته استفاده می شود. نسخه های مختلفی از این آزمون وجود دارد که به نوع ماده (آب، هوا، گاز) استفاده شده برای اعمال فشار به نمونه وابسته است. انجام این آزمون در شرایط خلاء نیز رایج است. تست ولتاژ بالا. آزمون ولتاژ بالا که به نام "آزمون جرقه ای" همچنین به عنوان جایگزین آزمون چرخه برای جوش های نسبتاً سفت به شمار می رود. این آزمون با پوشش دادن جوش با ماده ای هادی الکتریکی مانند سیم، الیاف یا رول ها انجام می شود. وقتی ولتاژ اعمال می شود، یک قوس جرقه ای تشکیل می شود که حضور نشت را نشان می دهد. این آزمون برای پلاستیک های قطبی مانند PVC مناسب نیست، زیرا ممکن است منجر به تولید حرارت و تخریب پتانسیلی در جوش شود. تست اولتراسونیک. آزمون فراصوتی از موج های با فرکانس بالا استفاده می کند که از طریق مناطق جو
ش داده شده عبور می کنند. این موج ها قادرند عیوب را بر اساس تفاوت چگالی بین عیب و قسمت پلاستیکی تشخیص دهند. دو روش اصلی برای انجام آزمون فراصوتی وجود دارد؛ استفاده از یک فرستنده و گیرنده به همراه یکدیگر یا استفاده از یک ترانسدیوسر فراصوتی. این روش های معمولی مانند آزمون اشعه ایکس قادر به تشخیص تغییرات میکروساختاری در جوش نیستند. آزمون فراصوتی پیشرفته مانند فراصوتی آرایه فازی (PAUT) در حال حاضر برای بازرسی اتصالات هات پلیت و الکتروفیوژن در حال توسعه است. لوله های پلی اتیلن (PE) نسبت به سایر مواد مانند فلزات برای انتقال مایعات به دلیل مقاومت آنها در برابر خوردگی و طول عمر بلند، مورد توجه قرار می گیرند. با این حال، استفاده از آنها در نیروگاه های اتمی به دلیل روش های غیرقابل اعتماد برای آزمون غیرمخرب محدود است. روش های فعلی شامل استفاده از شیوه هایی هستند که تحلیل کاملی از لوله PE جوش داده شده را ارائه نمی دهند. با استفاده از تنظیمات جوش دادن لبه به لبه، یک منطقه ذوب کوچک تولید می شود و با توجه به جذب بالای پلی اتیلن، بازرسی دچار پیچیدگی می شود. قرار دادن مناسب پروب نیز در طول بازرسی به دلیل تداخل با نوار جوش محدو
د می شود. سامانه PAUT پنج مولفه اصلی دارد. این مولفه ها شامل پروب آرایه فاز، ودج پروب، نگه دارنده پروب، اسکنر و آشکارساز نقص است. حداقل چهار پروب آرایه فاز برای شناسایی نقص از سیگنال فوق صوتی نیاز است. ودج آبی غشایی امواج فوق صوتی را از پروب ها به لوله انتقال می دهد و انرژی را کمینه می کند و نگه دارنده پروب اطمینان از تماس مناسب بین ودج و لوله دارد. سیستم اسکن کر برای این روش آزمایشی طراحی شده است و پروب را در اطراف اتصال لوله حین بازرسی حمل می کند. در آخر، آشکارساز نقص سیگنال را از پروب تجزیه و تحلیل می کند. این روش به طور خاص برای بازرسی جوش های الکتروفیوژن و جوش های لبه به لبه لوله های با اندازه های مختلف از ضخامت 8-65 میلی متر و قطر 90-800 میلی متر مناسب است. PAUT برای شناسایی موارد زیر مناسب است: دو گزارش ISO در حال توسعه هستند و توسط کمیته فنی (TC) 138 (لوله ها، اتصالات و شیرآلات پلاستیکی برای حمل و نقل سیالات) بررسی می شوند تا PAUT را به عنوان یک روش از غیرمخرب برای آزمایش حجمی لوله های PE در نظر بگیرند. همچنین روشی برای آزمایش UT از اتصالات ذوبی پشت هم از جمله HDPE و پلی اتیلن متوسط ​​(MDPE) تدوین شده
است. استانداردهای ISO و ASME به شرح زیر است:
خاندان اینابا ، گروهی از خاندان های سامورایی بودند که در دوره سنگوکو و دوره ادو به شهرت رسیدند. ملازم ارثی خاندان توکوگاوا، به عنوان یکی از دایمیوهای فودای طبقه بندی شدند. اینابا یوشی میچی سومین رهبر این خاندان بود.
کاوالیه یک تانک ساخت بریتانیا بود که در میانه جنگ جهانی دوم بر پایه تانک کروسیدر طراحی شد. طراحی و کاربرد. در جریان جنگ جهانی دوم، تجربیاتی که از طراحی تانک های پیشرو کاوِنِنتِر و کروسِیدِر در اواخر سال ۱۹۴۰ به دست آمده بود و همچنین درس هایی که از عمل تانک ها در نبردهای فرانسه و لیبی گرفته شده بود وزارت تدارکات بریتانیا را بر آن داشت در پایان سال ۱۹۴۰ سفارشی برای یک تانک کروزر سنگین صادر کند که مشکلات نهادی طراحی های پیشین در آن برطرف شده است. زره ضخیم تر (۶۵ م م جلوی بدنه - ۷۵ م م جلوی برجک) حلقه بزرگ تر برجک (قطر )، توپ سگنین تر (۶ پوندر)، موتور قدرتمندتر، حداکثر وزن ۲۴ تن، بیشینه سرعت حداقل و مهم تر از همه اتکاپذیری فنی بیشتر از جمله موارد موجود در این درخواست بود. شرکت واکسول بدین منظور نسخه کوچک تری از تانک پیاده نظام چرچیل را ارائه کرد که عنوان «اِی۲۳» داشت. به هر حال این طرح پذیرفته نشد. نمونه ای که شرکت نافیلد مکانایزِیشِن اند اِرو ارائه نمود بر پایه تانک کروسیدر بود. عنوان «اِی۲۴» بر این طرح نهاده شد و از این شرکت خواسته شد تا پاییز سال بعد شش اراده پیش نمونه از آن تولید کند. اِی۲۴ از نظر فنی مشابه ک
روسیدر بود و از همان سامانه تعلیق کریستی و جعبه دنده پیش چرخه ای ویلسون استفاده می کرد. فنرهای مارپیچ تقویت شده بودند تا تحمل وزن بیشتر نسبت به کروسیدر را بکنند. گروه تولیدی لیلاند موتورز طرحی پیشنهاد کرد که در آن شاسی مشابه کروسیدر به کار رفته بود اما نیرومحرکه خود را از نسخهٔ منطبق شده موتور هواگرد رولز-رویس مرلین می گرفت و جعبه دنده جدید مریت-براون داشت. به هر صورت در این زمان تمامی تولیدات موتور مرلین برای هواگردها لازم بود. با این حال طراحی پایه شاسی اِی۲۴ از این طرح لیلاند موتورز که «اِی۲۷» نامیده شد، تأثیر برداشت. متعاقباً ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ سفارش ۵۰۰ فروند از اِی۲۴ صادر گردید. ابتدا نام «کراوِل ۱» بر اِی۲۴ نهاده شد. به هر حال این نمونه یک گونه موقت به حساب می آمد و همزمان کار بر روی اِی۲۷ ادامه داشت. در ادامه تصمیم بر این شد که نام «کراموِل» به اِی۲۷ اطلاق شود و نام «کاوالیه» برای اِی۲۴ برگزیده شد. نخستین پیش نمونه کاوالیه در نهایت ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ تکمیل شد. این گونه با موتور ۱۲ سیلندر لیبرتی هیچ برتری فنی بر کروسیدر نداشت و در عمل با وزن بیشتر عملکرد ضعیف تری نشان می داد. موتور این تانک طول عمر کمت
ری داشت و بیشتر مستعد خرابی بود. از تانک های کاوالیه تولیدشده صرفاً برای آموزش تیراندازی با توپ استفاده می شد. سال ۱۹۴۳ نیمی از آن ها به تانک دیده بان توپخانه تبدیل شدند. تعدادی از این ها در کارزار ۴۵–۱۹۴۴ شمال غربی اروپا در هنگ های توپخانه لشکرهای زرهی به کار رفت. تعداد اندک دیگری با حذف برجک و نصب قلاب و قرقره به خودرو زره پوش بازیابی تبدیل شدند.
اسپرسو نام رمز واحد پردازش مرکزی 32 بیتی (CPU) مورد استفاده در کنسول بازی ویدئویی Wii U نینتندو است. این پردازنده توسط شزکت IBM طراحی شده و با استفاده از فرآیند سیلیکون روی عایق 45 نانومتری تولید شده است. تراشه اسپرسو همراه با یک GPU از AMD روی یک MCM قرار دارد که توسط Renesas ساخته شده است.این تراشه در E3 2011 در ژوئن 2011 رونمایی و در نوامبر 2012 منتشر شد. طراحی. آی بی ام و نینتندو اعلام کردند که پردازنده اسپرسو یک ریزپردازنده مبتنی بر PowerPC با سه هسته روی یک تراشه است تا مصرف انرژی را کاهش داده و سرعت را افزایش دهد. CPU و پردازنده گرافیکی روی یک زیرلایه به عنوان یک ماژول چند تراشه (MCM) قرار می گیرند تا پیچیدگی را کاهش دهند، سرعت ارتباط بین تراشه ها را افزایش دهند، مصرف انرژی را کاهش دهند و هزینه و فضای مورد نیاز را کاهش دهند. این دو تراشه توسط Renesas در ژاپن به MCM کامل مونتاژ شدند.خود اسپرسو توسط آی بی ام در کارخانه 300mm خود در شرق فیشکیل، نیویورک، با استفاده از فناوری SOI 45 نانومتری و DRAM (eDRAM) تعبیه شده برای حافظه های پنهان تولید شد. در حالی که این اطلاعات توسط نینتندو تأیید نشده است، هکرها، خر
اب کاری ها و خبرچین های غیررسمی از آن زمان اطلاعات بیشتری در مورد اسپرسو، مانند نام اندازه و سرعت آن فاش کرده اند. به نظر می رسد ریزمعماری کاملاً شبیه به پیشینیان خود یعنی Broadway و Gekko است، یعنی مبتنی بر PowerPC 750، اما با حافظه پنهان بزرگتر و سریعتر و پشتیبانی از چند پردازنده بهبود یافته است. شایعاتی مبنی بر اینکه CPU Wii U از پردازنده سرور رده بالای POWER7 IBM مشتق شده است نادرست است، زیرا به طور بالقوه هزینه ساخت و فروش سیستم را افزایش می دهد و نیاز به فرم بزرگ تری دارد. اسپرسو برخی از فناوری ها مانند شباهت های eDRAM و مجموعه دستورالعمل های عمومی را با POWER7 به اشتراک می گذارد اما این شباهت ها سطحی هستند.
ورزشگاه کوالالامپور (مالایی:Stadium Bola Sepak Kuala Lumpur) که همچنین با عنوان ورزشگاه کی ال اف ای (KLFA Stadium) نامیده می شود یک ورزشگاه چندمنظوره در کوالا لامپور، مالزی است. از این ورزشگاه در حال حاضر، بیشتر برای برگزاری مسابقات فوتبال استفاده می شود و استادیوم خانگی باشگاه فوتبال کوالالامپور سیتی است. سابقه. در سابق، از این ورزشگاه به عنوان زمین خانگی تعداد زیادی از تیم های مالزی از جمله فلدا یونایتد، پی دی آرام، پی ال یواس، سلانگور و باشگاه فوتبال یوکی ام استفاده می شد. به علت عدم تمایل شهرداری برای بازسازی زمین، در ماه ژوئیه ۲۰۱۱ ورزشگاه تعطیل گردید. از سال ۲۰۱۲، ورزشگاه به منظور برگزاری مسابقات راگبی مورد استفاده قرار گرفته است. بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸، ورزشگاه تحت بازسازی قرار گرفت و گنجایش تماشاگر آن به ۱۸٬۰۰۰ نفر افزایش یافت. پیوند به بیرون. Kuala Lumpur Stadium at worldstadiums.com
بیل پارویی ابزاری است که عمدتاً برای کندن شامل یک دسته و تیغه بلند است که معمولاً تیغه آن باریک تر و صاف تر از بیل معمولی است. بیل های اولیه از چوب تراشیده یا از استخوان جانوران (اغلب تیغه های شانه) ساخته می شدند. پس از توسعه هنر فلزکاری، بیل با نوک های تیزتر فلزی ساخته شد. پیش از معرفی بیل های فلزی، کار دستی در جابجایی زمین کارایی کمتری داشت، و علاوه بر بیل برای جابجایی خاک، برای شکستن خاک نیز نیاز به کلنگ بود. بیل با یک نوک فلزی، در اکثر مواقع می تواند زمین را بشکند و حرکت دهد و کارایی را افزایش دهد. بیل کلاسیک، با بدنه باریک و نوک مسطح (یا تقریباً مسطح) برای حفر سوراخ های پست مناسب است و نباید آن را با بیل «نوک گرد» که بدنه ای پهن تر و نوک مخروطی دارد اشتباه گرفت.
تصنیف میهن که به نام مصراع نخست ترانه، یعنی «ایران خورشیدی تابان دارد» شهره شده است، از جمله آهنگ های آلبوم چاووش ۷ بوده است. آهنگ ساختهٔ حسین علیزاده، و اجرا متعلق به محمدرضا شجریان است. ترانه سرا «الف. سپهر» خوانده شده است. هوشنگ ابتهاج در خاطرات خود گفته است متن این تصنیف را احسان طبری ساخته بود؛ اما چون آن را نپسندیده بود، همهٔ آن را تغییر داده و تنها خط آخر را از کلام نخستین طبری نگاه داشته بود. این تصنیف در چهارگاه ساخته شده است. متن تصنیف. ایران خورشیدی تابان دارد با جان پیوندی پنهان دارد مهرش جاویدان با دل پیمان دارد دل پاس پیمان دارد تا جان دارد رسم فریاد و افغان بگذار بانگ آزادی از جان بر دار از خواب خواری گردید ایران بیدار دل را چون دریا بر این طوفان بسپار شوری دیگر در سر ماست شوق اوجی در تن ماست آزادی دامن بگشا آهنگی دیگر بسرا از خود گذر کن هر سو نظر کن بنگر ایران را نور تابان را عصری نو شد چهره گشا
نوک زنی یا نوک زدن عملی در پرنده است که از نوک خود برای جستجوی غذا یا بررسی یک شی یا ناحیه با ضربه زدن به آن استفاده می کند. نوک زدن می تواند توسط یک پرنده برای حمله یا مبارزه با پرنده دیگر استفاده شود. نوک زدن اغلب در جوجه ها و دیگر ماکیان و در کبوترها دیده می شود. نوک زدن معمولاً با حرکت گردن انجام می شود. برخی از پرندگان، به ویژه دارکوب ها، با استفاده از منقار خود، درختان را سوراخ می کنند تا حشرات را در زیر پوست آن پیدا کنند. دارکوب ها همچنین درگیر نوعی نوک زدن به نام طبل زدن هستند، نوعی نوک زدن با شدت کمتر که برای ایجاد قلمرو و جذب جفت کاربرد دارد. دارکوب ها بر روی سازه های طنین دار مختلف بر روی ساختمان ها مانند ناودان ها، دهانه ها، دودکش ها، دریچه ها و ورق های آلومینیومی می کوبند. عبارت نوک زدن به سازمان سلسله مراتبی اجتماعی توسط تورلیف شیلدروپ-ابه در سال 1921 با اشاره به بیان تسلط در جوجه ها با رفتارهایی از جمله نوک زدن ابداع شد. شیلدروپ-اِبه در مقاله آلمانی خود در سال ۱۹۲۴ اشاره کرد که «دفاع و تهاجم در مرغ با نوک زدن انجام می شود». این تأکید بر نوک زدن سبب شد تا بسیاری از مطالعات بعدی دربارهٔ رفتار پرن
دگان از آن به عنوان مشاهده اولیه استفاده کنند، با این حال، اشاره شده است که خروس ها تمایل به جهش دارند و از پنجه های خود در درگیری استفاده می کنند.
روزهای بهتری در پیش است () یک فیلم کمدی-درام برزیلی به کارگردانی کارلوس جیه گس است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به ماریلیا پرا، جوزه ویلکر و ریتا لی اشاره کرد.
زیرساخت زبان مشترک با منبع مشترک (SSCLI)، که قبلاً با نام رمز Rotor شناخته می شد، اجرای منبع مشترک مایکروسافت از CLI، هسته دات نت است. اگرچه SSCLI به دلیل مجوزی که دارد برای استفاده تجاری مناسب نیست، اما این امکان را برای برنامه نویسان فراهم می کند تا جزئیات پیاده سازی بسیاری از کتابخانه های دات نت را بررسی کنند و نسخه های CLI اصلاح شده ایجاد کنند. مایکروسافت منبع مشترک CLI را به عنوان یک پیاده سازی CLI مرجع مناسب برای استفاده آموزشی ارائه می دهد. تاریخچه. در آغاز سال 2001، مایکروسافت اعلام کرد که بخشی از کد منبع زیرساخت NET Framework را در منبع اشتراکی از طریق ECMA، به عنوان بخشی از فرآیند استانداردسازی C# و CLI منتشر خواهد کرد. در مارس 2002، مایکروسافت نسخه 1.0 زیرساخت زبان مشترک منبع مشترک را منتشر کرد که Rotor نیز نامیده می شد. The Shared Source CLI در ابتدا برای اجرا در ویندوز طراحی شده بود، اما می توانست روی FreeBSD (نسخه 4.7 یا جدیدتر) و Mac OS X 10.2 نیز ساخته شود. این تکنولوژی به گونه ای طراحی شده بود که تنها چیزی که برای پورت کردن منبع مشترک CLI به پلتفرم دیگر نیاز به سفارشی سازی داشت، یک لایه انتزا
عی پلتفرم نازک (PAL) بود. آخرین نسخه 2.0 SSCLI در مارس 2006 منتشر شد، و شامل اکثر کلاس ها و ویژگی های نسخه 2.0 چارچوب دات نت است. SSCLI 2.0 را می توان مستقیماً از دانلودهای مایکروسافت دانلود کرد و برای کامپایل به Perl و Visual Studio 2005 در حال اجرا بر روی Windows XP SP2 نیاز دارد. مایکروسافت از سال 2006 منبع و نیازمندی های ساخت را به روز نکرده است. حتی MVP های مایکروسافت که بخش مهمی از اکوسیستم جامعه مایکروسافت هستند از عدم پشتیبانی از سایر نسخه ها و سیستم عامل های ویژوال استودیو شکایت کردند. با این حال، یک نسخه غیر رسمی برای ویژوال استودیو 2008 توسط یکی از کارمندان مایکروسافت در بلاگ MSDN ارائه شد و دیگری برای ویژوال استودیو 2010 توسط انجمن منتشر شد. مجوز. منبع مشترک CLI از مجوز غیر رایگان مایکروسافت منبع مشترک زبان مشترک استفاده می کند. این مجوز تغییرات و توزیع مجدد کد را برای استفاده های شخصی یا دانشگاهی بلامانع میداند اما نمی توان از آنها برای محصولات تجاری استفاده کرد.
مؤسسه پرنده شناسی سوئیس () یک بنیاد غیرانتفاعی است که دفتر مرکزی آن در سامپک در ناحیه سورسه در کانتون لوسرن در سوئیس است که به مطالعه و حفاظت از پرندگان اختصاص دارد. موسسه پرنده شناسی سوئیس در سال ۱۹۲۴ به عنوان ایستگاه حلقه گذاری برای پژوهش مهاجرت پرندگان در منطقه آلپ بنیان گذاری شد. از آن زمان، این موسسه از یک عملیات داوطلبانه یک نفره به یک موسسه بین المللی شناخته شده با بیش از ۱۳۰ کارمند تبدیل شده است. در سال ۱۹۵۴، موسسه پرنده شناسی سوئیس به عنوان یک بنیاد مستقل تحت قوانین سوئیس ثبت شد. در سال ۱۹۵۵، از تالار شهر در Sempach به ساختمان جدیدی در دریاچه Sempach نقل مکان کرد. از سال ۱۹۵۸، مؤسسه همچنین ایستگاه حلقه گذاری پرندگان را در Col de Bretolet در ارتفاع ۱۹۲۳ متری راه اندازی کرده است. موسسه پرنده شناسی سوئیس یکی از اعضای اتحادیه اروپا برای حلقه گذاری پرندگان (EURING) است.
بدون ضرب وشتم فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی مایکل دینر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاج رینهولد، مگ تیلی، کلیاوانت درکیز، ژاک دآمبوس، هاروی کایتل، جان تورتورو، جو مانتگنا، ایمی رایت، آنتونی زربی، جولی بوواسو، ویکتور آرگو، پن جیلت، مایک استار، جان کیپلاس، ویلیام سدلر، کریس نوت، آستین پندلتن و جیمز تولکان ایفای نقش کرده اند.
دارکوب نوارسبز یا فلیکر نوارسبز گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Picinae از خانواده دارکوبان (Picidae) است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، پاراگوئه و اروگوئه یافت می شود. انجمن پرنده شناسی آمریکا، کمیته بین المللی پرنده شناسی، و طبقه بندی کلمنتز پنج زیرگونه را به دارکوب نوارسبز اختصاص می دهند.
دارکوب بال برنزه گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Picinae از خانواده دارکوبان (Picidae) و بومی شمال شرقی مکزیک است. دارکوب بال برنزه تک نماد است.
دارکوب کوچک گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Picinae از خانواده دارکوبان (Picidae) است. در همهٔ کشورهای آمریکای جنوبی به جز شیلی، سورینام و اروگوئه یافت می شود.
دارکوب عربی یا دارکوب سروات, یک گونه پرنده از خانواده دارکوبان (Picidae) و بومی کوه های سروات عربستان سعودی و یمن است. این تنها دارکوبی است که در شبه جزیره عربستان زادآوری می کند.
سیسیلی ها فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی مایکل چیمینو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستوفر لمبرت، ترنس استامپ، جاس آکلند، جان تورتورو، ریچارد بائر، باربارا سکووا، جولیا بوسکی، ری مک آنالی، بری میلر، آندراس کاتسولاس، مایکل وینکات، رامون بیری، الیور کاتن، جو رگالبوتو، ماسیمو سارکیه لی و آلدو ری ایفای نقش کرده اند. داستان. سالواتوره جولیانو، یاغی بدنام، به همراه گروه نامنظم چریک هایش تلاش کرد تا سیسیل اوایل دهه ۱۹۵۰ را از حاکمیت ایتالیا آزاد کند و آن را به ایالتی آمریکایی تبدیل نماید. جولیانو از زمینداران ثروتمند دزدی میکرد تا به دهقانان فقیر ببخشد، و آنها نیز او را منجی خود میدانستند. با افزایش محبوبیت او، غرورش نیز رشد کرد و سرانجام خود را فراتر از حامی قدرتمندش، رئیس مافیا دون مازینو کروچه، پنداشت. در مقابل، دون کروچه با متقاعد کردن پسرعمو و نزدیکترین مشاور جولیانو، گاسپاره "آسپانو" پیسیوتا، نقشه ترور او را میکشد. بازیگران و نقش ها. - کریستوفر لمبرت در نقش سالواتوره جولیانو - ترنس استامپ در نقش پرنس بورسا - جاس آکلند در نقش دن مازینو کروچه - جان تورتورو در نقش گاسپاره "آسپانو" پیسیوتا - باربارا سوکو
وا در نقش کامیللا، دوشس کروتونه - ریچارد باوئر در نقش هکتور آدونیس - جولیا بوشی در نقش جووانا فررا - ری مک آنلی در نقش ترزا - باری میلر در نقش دکتر ناتوره - آندریاس کاتسولاس در نقش پاساتمپو - مایکل وینکات در نقش گروهبان سیلوسترو کانیو - رامون بیری در نقش کوینتانا - الیور کاتن در نقش فرمانده روکوفینو - جو رگالباتو در نقش پدر دولدانا - ریچارد ونچر در نقش کاردینال پالرمو - آلدو ری در نقش دن سیانو بیساکوینو - دریک برانچ در نقش ترانووا تولید فیلم. به دنبال موفقیت عظیم فیلم پدرخوانده، ماریو پوزو مبلغ ۱ میلیون دلار برای حقوق فیلم رمان سیسیلی دریافت کرد. دیوید بیگلمن، رئیس وقت شرکت گلادن انترتینمنت، مایکل چیمینو را به عنوان کارگردان انتخاب کرد. اگرچه رمان اصلی شامل شخصیت مایکل کورلئونه بود، اما به دلایل حقوقی، اجازه استفاده از این شخصیت در فیلم وجود نداشت. دستمزد چیمینو ۲.۵ میلیون دلار از بودجه ۸.۵ میلیون دلاری فیلم گزارش شده است. هنگامی که تهیه کننده بروس مکنال با چیمینو در لس آنجلس ملاقات کرد، چیمینو از فیلمنامه و دخالت های بیگلمن در انتخاب بازیگران شکایت کرد. چیمینو ابتدا می خواست دنیل دی-لوئیس را برای نقش جولیانو
انتخاب کند، اما به دلیل عدم شهرت کافی او در آن زمان، نهایتاً کریستوفر لمبرت برای این نقش انتخاب شد. چیمینو بعدها از این انتخاب ابراز پشیمانی کرد و گفت: "او تمام تلاشش را کرد، گریه کرد، آسیب دید، اما نتوانست از پس آن برآید." بازنویسی فیلمنامه پس از دو جلسه ناامیدکننده با استیو شاگان، نویسنده فیلمنامه، چیمینو تغییرات گسترده ای در آن ایجاد کرد و از گور ویدال، رمان نویس مشهور، برای همکاری دعوت به عمل آورد. شاگان بعدها گفت: "چیمینو انتخاب کرد فیلمی که من نوشته ام را نسازد. او ایده های خودش را داشت." ویدال نیز ادعا کرد که چیمینو با فیلمنامه ای که خودش نوشته بود به خانه او در ایتالیا آمد. در نهایت، ویدال به دلیل عدم دریافت اعتبار نویسندگی، علیه شاگان و اتحادیه نویسندگان آمریکا شکایت کرد و برنده این پرونده شد. فیلمبرداری در سیسیل فیلم در بهار و تابستان ۱۹۸۶ در سیسیل فیلمبرداری شد. در اواخر آوریل، تولید با مشکلاتی مانند افزایش بودجه و تأخیر در برنامه ریزی مواجه شد. یکی از چالش های غیرمنتظره، دخالت برخی از افراد مافیا بود که کنترل برخی لوکیشن ها و کارگران اتحادیه را در دست داشتند. چیمینو پیشنهاد کرد که تهیه کنندگان با
آن ها مذاکره کنند. در نهایت، با دادن نقش های کوچک و پرداخت دستمزد به برخی از آن ها، مشکل حل شد. آماده سازی بازیگران کریستوفر لمبرت و جان تورتورو برای آمادگی نقش هایشان، دو ماه و نیم قبل از فیلمبرداری به اسب سواری در سیسیل پرداختند. لمبرت در سال ۲۰۱۵ درباره رابطه اش با چیمینو گفت: "چیمینو احتمالاً بزرگترین کارگردان نسل خود بود، حتی از کوپولا و اسکورسیزی هم بالاتر، اما هوش و استعدادش بیش از حد بود. او معمار، نقاش، نویسنده و کارگردان بود. در صحنه از همه بهتر بود، اما نمی توانست وظایف را تفویض کند. این موضوع منجر به پارانویا و روش های عجیب کنترل او شد." پس از تولید چیمینو پس از پایان فیلمبرداری، نسخه اولیه ای با مدت زمان ۱۵۰ دقیقه ارائه کرد، در حالی که طبق قرارداد، فیلم نباید بیش از ۱۲۰ دقیقه می بود. وقتی فاکس از پذیرش نسخه طولانی امتناع کرد، چیمینو با عصبانیت گفت: "اگر کوتاه تر می خواهید، همین است!" و نسخه ای ۱۲۵ دقیقه ای ارائه داد که در آن تمام صحنه های اکشن حذف شده بودند! مثلاً به جای نشان دادن حمله به مراسم عروسی، فقط صحنه درمان مجروحان در بیمارستان باقی مانده بود. دعوای حقوقی تهیه کنندگان به داوری شکایت کرد