Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رخشانه (زادهٔ حدود ۱۹۹۶) دختر ۱۹ ساله افغان بود که در سال ۲۰۱۵ میلادی در ولایت غور افغانستان به اتهام زنا توسط طالبان سنگسار شد. این حادثه زمانی رخ داد که رخشانه به همراه نامزد ۲۳ ساله اش در تلاش برای ازدواج از خانه گریخته بودند. در پی دستگیری، رخشانه سنگسار و نامزدش شلاق زده شد. زندگی و مرگ. رخشانه فرزند دوم خانواده بود و هشت سال در مکتب آبدک در منطقه غلمین شهر فیروز کوه ولایت غور آموزش دیده بود. همین که رخشانه ۱۳ ساله شد، پدر او که عبدالکریم نام داشت، او را به نکاح مردی درآورد که دارای معلولیت بود، اما رخشانه ازدواج با این مرد را نپذیرفت و با پسری که از کودکی آرزوی پیوند با او را داشت و نامش محمد گل بود، از منطقهٔ خود فرار کرد و هر دو به ولسوالی ساغر ولایت غور رفتند. پس از مدتی نیروهای امنیتی او را دستگیر کردند و به پدرش سپردند. پدر رخشانه باز هم او را بدون رضایت اش به نکاح یک پیرمرد درآورد، اما رخشانه بار دیگر با گل محمد فرار کرد و به روستای مرغاب رفت. اما ملا یوسف یک فرماندهٔ محلی طالبان که پیش از این چندین بار رخشانه را برای برادرش خواستگاری کرده بود، این دختر را در میانه های راه بازداشت کرد. نخست طالبان
از پدر کارگر رخشانه در ازای آزادی رخشانه ۵ میلیون افغانی خواستند. پدر رخشانه دربارهٔ تهدید خانواده خود توسط نیروهای طالبان گفت: درحالی که پدر توان پرداخت این پول را نداشت، ملا هاشم، یکی از ملاهای طالبان حکم سنگسار رخشانه را صادر کرد؛ این حکم سه ماه پس از دستگیری رخشانه در یک محاکمه صحرایی صادر شد. از پدر رخشانه خواستند به محل کشتن دخترش بیاید و سنگسار رخشانه را از نزدیک ببیند. از سنگسار رخشانه تصاویری ضبط و منتشر شد که باعث واکنش های گسترده ای شد. ویدئو منتشر شده. در طی مراسم سنگسار رخشانه، ویدئویی از مراسم ضبط شد که در آن تعدادی از مردان مسلح و جوان دیده می شوند که رخشانه را تا گردن در گودالی قرار داده اند و او را با سنگ می زنند. صدای ناله رخشانه در این ویدیو به وضوح شنیده می شود و مردان مسلح که نخستین افرادی هستند که به او سنگ می زنند، دائماً تکرار می کنند: «کلمه ات را بخوان!» این ویدیو در شبکه های اجتماعی بازتاب فراوانی داشت. دستگیری عاملان. پس از مرگ رخشانه وزارت داخله افغانستان به پلیس این کشور دستور داد تا عاملان این جنایت را دستگیر کنند و طی تحقیقات پلیس چهل نفر از عاملان سنگسار شناسایی شدند. با این ح
ال در سال ۲۰۱۷ مولوی سعدیار، یکی از فرماندهان طالبان که نقش کلیدی در سنگسار رخشانه داشت، خود را به نیروهای دولتی تسلیم کرد و درحالی که بیمار بود، تحت مراقبت پزشکی قرار گرفت. در زمان دستگیری او چندین بار تلاش هایی برای آزادی او توسط نیروهای طالبان صورت گرفت. سعدیار علاوه بر نقش داشتن در سنگسار رخشانه ده ها غیرنظامی را نیز به قتل رسانده بود. او که عضو گروه تروریستی داعش نیز بود، پس از گذراندن دو ماه زندان آزاد شد. رهایی این فرمانده طالبان و داعش با واکنش های تند فعالان جامعه مدنی روبرو شد. واکنش ها. پس از سنگسار رخشانه واکنش های گسترده ای در سطح ملی افغانستان و بین المللی صورت گرفت. رئیس جمهور وقت افغانستان، اشرف غنی، این رویداد را جنایت خواند و هیئتی را متشکل از نمایندگان وزارت امور داخله، لوی سارنوالی، امنیت ملی، اداره ارگان های محلی و کمیسیون مستقل حقوق بشر برای بررسی این حادثه تعیین کرد. عبدالروف ابراهیمی، نماینده ولسی جرگه در مجلس افغانستان این جنایت را محکوم کرد و خواهان مجازات عاملان آن شد.
ژائو شو (به چینی: 赵雪؛ پینیین: Zhào Xuě؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۸۵) شطرنج باز چینی است که به عنوان بیست و چهارمین چینی، عنوان استاد بزرگی شطرنج را کسب کرده است. او عضو تیم ملی شطرنج زنان چین بوده که در المپیاد شطرنج زنان در سال های ۲۰۰۲، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶ مدال طلا و در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج زنان جهان در سال های ۲۰۰۷، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ به مقام قهرمانی دست یافته است. همچنین، او در سال های ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در مسابقات جهانی شرکت کرد و در سال ۲۰۱۰ به مرحله نیمه نهایی رسید. پیشه. ژائو زو دو مدال طلا در مسابقات قهرمانی شطرنج جوانان جهان کسب کرد: یکی در بخش دختران زیر ۱۲ سال در سال ۱۹۹۷ و دیگری در بخش دختران زیر ۱۴ سال در سال ۱۹۹۹. در سال ۲۰۰۲، او در مسابقات قهرمانی نوجوانان دختر جهان در گوآ، هند، به قهرمانی رسید و کونِرو هامپی، مدافع عنوان قهرمانی، را در تای بریک شکست داد. این پیروزی او را به مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان در سال ۲۰۰۴ راهی کرد، جایی که در دور اول شادی پریدار را حذف کرد، اما سپس به الیزابت پهتز باخت و از مسابقات کنار رفت. ژائو زو به لطف امتیازش به مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان در سال ۲۰۰۶ راه یافت،
اما در دور اول به ماریا کورسووا باخت و از مسابقات حذف شد. بعداً در همان سال، او در بازی های آسیایی ۲۰۰۶ که در دوحه برگزار شد شرکت کرد و موفق به کسب مدال نقره در بخش شطرنج سریع انفرادی زنان شد. در ژوئیه ۲۰۰۷، ژائو زو در تورنمنت استادان بزرگ کوئینز وومن در باد هامبورگ قهرمان شد. سپس در سوپرتورنمنت زنان جام اورال شمالی در کراسنوتورینسک روسیه، او و ژو چن، قهرمان سابق زنان جهان، هر دو با امتیاز ۶ از ۹ به پایان رسیدند، اما ژائو در تای بریک مقام دوم را کسب کرد. در این تورنمنت، او آخرین «هنجار» مورد نیاز برای کسب عنوان استاد بزرگ را نیز به دست آورد. اولین هنجار او در المپیاد شطرنج زنان سال ۲۰۰۶ کسب شده بود. فیده (اتحادیه جهانی شطرنج) در سال ۲۰۰۸ عنوان استاد بزرگ را به او اعطا کرد. در مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان ۲۰۰۸، ژائو زو در دور اول ماریسا زوریل را شکست داد، اما در دور دوم توسط هموطن خود، شن یانگ، حذف شد. در ماه بعد، اکتبر ۲۰۰۸، او در بازی های جهانی ورزش ذهنی که در پکن برگزار شد، مدال نقره را در بخش شطرنج سریع انفرادی زنان کسب کرد. ژائو زو در مسابقات جایزه بزرگ زنان فیده ۲۰۰۹–۲۰۱۱ شرکت کرد که از طریق رتبه بندی
وارد این رقابت ها شده بود. بهترین نتایج او شامل مقام سوم در نانجینگ ۲۰۰۹ و رتبه سوم تا پنجم در رویدادهای اولان باتور ۲۰۱۰ بود. در نوامبر ۲۰۱۰، او در بازی های آسیایی ۲۰۱۰ که در گوانگجو برگزار شد شرکت کرد و موفق به کسب مدال نقره در بخش شطرنج سریع انفرادی زنان شد. در دسامبر ۲۰۱۰، ژائو زو در مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان شرکت کرد و این بار به مرحله نیمه نهایی رسید. در این مرحله، او با نتیجه ۱٫۵–۲٫۵ به هموطن خود، روان لوفی، که نایب قهرمان نهایی شد، باخت. این نتیجه باعث شد او واجد شرایط شرکت در مسابقات جایزه بزرگ زنان فیده ۲۰۱۱–۲۰۱۲ شود. در مسابقه ای که در شنژن برگزار شد، ژائو با امتیاز ۶ از ۱۱ به پایان رسید و به همراه روان لوفی در رده های پنجم تا ششم مشترک شد و ۷۵ امتیاز در جایزه بزرگ کسب کرد. در اکتبر ۲۰۱۱، او در مرحله نالچیک با امتیاز ۹٫۵ از ۱۱ پیروز شد. در ژوئیه ۲۰۱۲، در جرموک با امتیاز ۵٫۵ از ۱۱ در رده هفتم قرار گرفت. سپس در مسابقات آنکارا با امتیاز ۷٫۵ از ۱۱ به مقام سوم دست یافت. در رده بندی کلی گرندپری، ژائو با ۳۴۵ امتیاز در جایگاه چهارم قرار گرفت. در آوریل ۲۰۱۲، ژائو در دومین تورنمنت مسترز زنان چین در وو
کسی به مقام دوم دست یافت. در ماه بعد، او در مسابقات قهرمانی رعداسا زنان آسیا که در شهر هوشی مین برگزار شد، با پیروزی در تای بریک مقابل وانگ جو و تان ژونگی، قهرمان شد. در مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان ۲۰۱۲، او به مرحله یک چهارم نهایی راه یافت، اما در آنجا توسط Dronavalli Harika شکست خورد. در ژانویه ۲۰۱۳، ژائو در رویداد Masters جشنواره شطرنج جبل الطارق با امتیاز ۷ از ۱۰، جایزه بهترین بازیکن زن را کسب کرد. او در مسابقات استاندارد زنان در بازی های داخل سالن و هنرهای رزمی آسیایی ۲۰۱۳، پس از هو یفان، به مقام دوم دست یافت. بلافاصله پس از آن، او در مسابقات شطرنج زنان در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۳ در کازان قهرمان شد و به مدال طلای تیم چین کمک کرد. ژائو در مسابقات جایزه بزرگ زنان فیده ۲۰۱۳–۲۰۱۴ شرکت کرد. در ژانویه ۲۰۱۵، او با امتیاز ۸ از ۹، قهرمان مسابقات آزاد نیوزلند شد. ژائو در مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان در سال ۲۰۱۵ نیز شرکت کرد و به مرحله یک چهارم نهایی راه یافت، اما در نهایت به ناتالیا پوگونینا، نایب قهرمان نهایی مسابقات، باخت. در نسخه ۲۰۱۷ این مسابقات، او در دور دوم به Padmini Rout شکست خورد. در دسامبر همان س
ال، ژائو در مسابقات شطرنج زنان باسک، که بخشی از بازی های ذهن نخبگان IMSA در Huai’an بود، مدال طلا را کسب کرد. در نوامبر ۲۰۱۸، او دوباره در مسابقات قهرمانی جهان زنان شرکت کرد. ژائو در دور اول کارولینا لوژان را با نتیجه ۲–۰ شکست داد، اما در دور دوم پس از باخت به ژانسایا ابدومالیک در تای بریک، از مسابقات حذف شد. مسابقات تیمی. ژائو، به عنوان اولین ذخیره، در المپیاد شطرنج زنان سال ۲۰۰۲ که در بلد برگزار شد، در هیئت ۴، ۱۱ امتیاز از ۱۲ (با امتیاز عملکرد ۲۷۲۳) کسب کرد. در نسخه بعدی این مسابقات که دو سال بعد در Calvià برگزار شد، او در برد ۳، امتیاز ۱۰ از ۱۲ (با امتیاز عملکرد ۲۶۰۳) را به دست آورد و مدال طلای فردی را کسب کرد. در سال ۲۰۰۶، او در تخته ۱، امتیاز ۱۰ از ۱۳ (با امتیاز عملکرد ۲۶۱۵) را کسب کرد و بار دیگر برنده مدال طلای انفرادی شد. ژائو در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج جهان سال ۲۰۰۵ که در Beersheba اسرائیل برگزار شد، به عنوان اولین تخته برای تیم زنان چین بازی کرد. دو سال بعد، او در اولین قهرمانی تیمی زنان جهان، با امتیاز ۶٫۵ از ۸ (با امتیاز عملکرد ۲۶۹۳)، تیم چین را به قهرمانی رساند. ژائو شو برای باشگاه شطرنج پکن در
لیگ شطرنج چین (CCL) بازی می کند.
در برابر جریان (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی درام جنایی ارمنستانی محصول سال ۲۰۱۷ کشور ارمنستان به کارگردانی مهر مکرتچیان، تهیه کنندگی روبن جhغینیان و آرمان میتویان می باشد. این مجموعه از روز ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷ از ارمنستان ۱ شروع به نمایش درآمد. بیشتر داستان این مجموعه در ایروان در ارمنستان اتفاق می افتد. هدف اصلی مجموعه این است که بفهمیم چه کسی برای اصول و منافع عمومی مخالف جریان است.
آسیا الفاسی (متولد ۲۰ آوریل ۱۹۸۴) یک نویسنده و هنرمند کمیک مانگای لیبیایی-بریتانیایی است. او در لیبی به دنیا آمد و در سن ۷ سالگی به اسکاتلند نقل مکان کرد. او اکنون در بیرمنگام انگلستان زندگی می کند. آثار او ترکیبی از تأثیرات اسلامی، لیبیایی، بریتانیایی و ژاپنی است. آسیا آلفاسی برای اولین بار زمانی شناخته شد که به عنوان اولین زن در مسابقه ی Hi8us Midlands Stripsearch شرکت کرد و برنده شد. نمونه کارهای او بر اساس شخصیتی به نام منیر خلق شده اند. انتشارات. از زمانی که آسیا آلفاسی در سال ۲۰۰۳ به صورت حرفه ای شروع به ساخت کمیک کرد، دو اثر بزرگ منتشر کرده است. اولین اثر اصلی او، «روایت جین»، در کتاب «Mammoth Book of Best New Manga»، گلچینی از آثار هنرمندان کمیک جوان بریتانیایی، به چاپ رسید. داستان کوتاه نیمه اتوبیوگرافیک او با عنوان «نه باهوش، نه مسافر»، به عنوان بخشی از پروژه ی «شهرهای نازک»، به مناسبت صدمین سالگرد افتتاح ایستگاه های مترو، بر روی دیوارهای ایستگاه متروی سیرک پیکادیلی لندن به نمایش گذاشته شد. این داستان که از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۶ تا ۳۱ آوریل ۲۰۰۷ نمایش داده شد، زندگی یک دختر جوان مسلمان و رویدادهای زندگی او
در لیبی و اسکاتلند را روایت می کند. قرار است این اثر امسال توسط انتشارات بلومزبری منتشر شود. آسیا در حال حاضر مشغول تبدیل یک نمایشنامه به رمان گرافیکی است که قرار است در ماه اوت منتشر شود. این نمایشنامه، با عنوان «در جستجوی ماست»، قبلاً توسط آسیا پوستر طراحی شده بود و توسط شرکت تئاتر رپرتوری بیرمنگام، تئاتر شادی و کیجی مونا فستا با همکاری تئاتر هانیونگ اجرا شده است. سومین کتابی که او روی آن کار می کند، «ماجراهای جوزف و یاسمین» نام دارد و قرار است تا پایان سال جاری منتشر شود. رویدادها. پس از یک دوره غیبت از صحنه عمومی، آسیا آلفاسی از آغاز سال ۲۰۰۹ در چندین رویداد مهم شرکت کرد. او در نمایشگاه بین المللی کمیک هایلندز (Hi-Ex) در تاریخ ۱۴ و ۱۵ فوریه در اینورنس، اسکاتلند حضور یافت.سپس در نمایشگاه بین المللی کمیک بریستول در ۱۰ و ۱۱ می شرکت کرد. او همچنین در جشنواره کمیک CAPTION در آکسفورد در ۱۵ و ۱۶ اوت حضور داشت. علاوه بر این، آسیا در BICS (نمایشگاه بین المللی کمیک بریتانیا) در ۳ و ۴ اکتبر و دومین نمایشگاه MCM لندن در ۲۴ و ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ شرکت کرد.
ماریا اُلفا (به عربی: ماریا أولفا؛ متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۵۵) قاری قرآن اندونزیایی و مدیر مؤسسه مرکزی توسعه تلاوت قرآن است. او برنده دو مسابقه ملی قرائت قرآن در اندونزی بوده و در سطح بینالمللی به عنوان یکی از قاریان چیره دست و مدرس تلاوت قرآن شناخته می شود.همچنین، او مدرس مؤسسه مطالعات قرآن و دانشگاه ملی اسلامی در اندونزی است و نخستین زنی است که در سال ۱۹۸۰ برنده جایزه بین المللی قرائت قرآن در مالزی شده است. او به عنوان برترین قاری زن قرآن در جنوب شرقی آسیا شناخته می شود. زندگی شخصی. آلفا در ۲۱ دسامبر ۱۹۵۵ در منطقه لامونگان، جاوه شرقی، در خانواده حاجی مدفار و حاج رومینه به دنیا آمد.او نهمین فرزند از میان دوازده فرزند خانواده بود. در سال ۱۹۸۱ با مختار اخسان، متخصص ریه و پزشک تنفس و مدرس دانشکده پزشکی دانشگاه اندونزی، ازدواج کرد. او سه فرزند به نامهای احمد نبریس، محمد لبیب و ریفکی مبارک دارد. پیشه. آلفا توسط پدرش، حاجی مضفر، با قرائت قرآن آشنا شد و پدرش به او آموخت که با هر مرد یا زنی برابر است. پدرش در زادگاهشان مسابقات قرائت قرآن برگزار می کرد تا دخترش تجربه کسب کند.او از سن ۶ سالگی آموزش قرآن را با راهنمایی خواهر
بزرگترش آغاز کرد. علاقه او به این هنر با حضور در یک مدرسه شبانه روزی اسلامی که او را به ادامه راه تلاوت تشویق می کرد، افزایش یافت. از دهه ۱۹۸۰، الفاح به عنوان یک چهره محبوب و مورد احترام در زمینه تلاوت قرآن در سطح بینالمللی شناخته شده است.او همچنین محقق تاریخ تلاوت قرآن در مجمع الجزایر اندونزی و مدرس مؤسسه مطالعات قرآنی جاکارتا است. تلاوتهای آلفا در قالب سی دی همراه با تفسیر قرآن توسط مایکل سلز ارائه شده است. او به کشورهای مختلفی از جمله مالزی، مصر، استرالیا، ایالات متحده، کانادا و چندین کشور اروپایی سفر کرده است.در طول تور سال ۱۹۹۹ خود در ایالات متحده، که آن راسموسن او را همراهی می کرد، سفرش توسط انجمن مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی میزبانی شد.
عصر با آزویان ( Yerekoyan Azoyan; ) یک برنامه تلویزیونی شوی گفتگو آخر شب ارمنستانی ۳۹–۴۲ دقیقه ای محصول سال ۲۰۱۸ کشور ارمنستان که توسط هنرمندان ارمنستانی هوهانس آزویان و مهر مکرتچیان اجرا می شد. این برنامه به کارگردانی لوون بارتیکیان و آرمان سارگسیان می باشد. این مجموعه از روز ۲۶ مارس ۲۰۱۸ از آرمنیا تی وی شروع به نمایش درآمد. این مجموعه شنبه ها ساعت ۲۱ پخش می شد. عصر با آزویان به طور کلی بر اساس مونولوگ های طنز دربارهٔ اخبار روز، مصاحبه هایی با مهمانان، طرح های کمدی و اجرای موسیقی تولید شد. در این برنامه مهمانان ویژه بازی های طنز و مسابقاتی شرکت می کنند که با شجاعت آنها متفاوت است. از مهمانان سرشناس این برنامه می توان به ایوتا موکوچیان، آرامه، لوون هاروتونیان، گریشا آقاخانیان، آشوت قازاریان، واچه توماسیان، آنا گریگوریان اشاره کرد.
لوکوس، LoCoS (مخفف Lovers Communication System) یک زبان دیداری است که توسط یوکیو اوتا از ژاپن در سال ۱۹۶۴ توسعه یافت. این زبان برای ارتباط ناشنوایان و همچنین افراد بی سواد طراحی شده بود. لوکوس یک زبان جهانی و ساده است، و همان طور که یوکیو اوتا بیان کرد: «این زبان باید بر اهمیت ارتباطات میان همه ی مردم تمام کشورهای جهان تأکید کند.» لوکوس LoCoS به عنوان یک زبان نشانه ای دیداری برای ارتباطات جهانی معرفی شده است. تاریخجه. در طول قرن ها، نظریه پردازان و طراحان مختلفی به زبان های مصنوعی، جهانی و قابل رؤیت علاقه مند بوده اند و پیشنهادهایی ارائه داده اند که هدف آن ها یادگیری و استفاده آسان توسط مردم سراسر جهان بوده است، ایده ی آن ها زبانی مشابه به زبانی فراساخته همچون اسپرانتو اما به شکلی دیداری بود. برای مثال، در قرن بیستم، سی.کی. بلیس در استرالیا، مهندس شیمی اتریشی-استرالیایی، بلیسیمبولیکس (Blissymbolics) را اختراع کرد، و تلاش کرد سازمان ملل متحد را متقاعد کند که بلیسیمبولیکس را به عنوان یک زبان کمکی جهانی و قابل رؤیت اعلام کند. چندین سال بعد از تلاش های سی.کی. بلیس، طراح گرافیک و طراح نشانه ها یوکیو اوتا نیز به ای
ن ایده علاقه مند شد و در سال ۱۹۶۴ نسخه خود از یک زبان جهانی نشانه ها به نام لوکوس LoCoS را معرفی کرد که نام آن مخفف «سیستم ارتباطی عشاق» (Lovers Communication System) است. زبان لوکوس LoCoS که در سال ۱۹۶۴ اختراع شد، در سال ۱۹۷۳ در یک کتاب مرجع ژاپنی درباره ی آن منتشر شد. اوتا از زمان طراحی این نشانه ها، سخنرانی هایی درباره لوکوس LoCoS در سراسر جهان ارائه کرده و چندین مقاله به زبان انگلیسی منتشر کرده است که در آن ها طراحی خود را توضیح می دهد. نمادها. LoCoS با زبان های طبیعی الفبایی تفاوت دارد، زیرا معنی واژه ها و فرم بصری آن ها به طور نزدیکی مرتبط هستند. LoCoS با دیگر زبان های دیداری نیز تفاوت دارد؛ به عنوان مثال، نمادهای بلیسیمبولیکس (Blissymbolics) از نمادهای انتزاعی تری استفاده می کنند، در حالی که نشانه های لوکوس LoCoS بیشتر شمایلی (آیکونیک) هستند. همینطور بر خلاف نویسه های چینی، لوکوس LoCoS کمتر انتزاعی است، زیرا نمادهای اشیاء ملموس مانند یک علامت راهنمایی، تصاویر آن اشیاء را نشان می دهند. اما مانند نشانه های چینی یا کانجی، یک نشانه به یک مفهوم اشاره می کند، اگرچه مفاهیم ترکیبی نیز وجود دارند. به گفته اوتا،
لوکوس LoCoS نشانه ها را به طور کارآمدتری نسبت به نویسه های سنتی چینی استفاده می کند. در لوکوس LoCoS هشت نماد اصلی وجود دارد. خورشید یا روز با یک دایره نشان داده می شود. مرد با یک شکل حلقه ای نشان داده می شود. یک شیء با یک مربع نشان داده می شود. فکر با یک مثلث که بالای آن کمی بریده شده است، نشان داده می شود. احساس با یک قلب نشان داده می شود. زمین یا مکان با یک خط صاف نشان داده می شود. نشانگر سوال، یک علامت سوال است. و در نهایت، وجود با یک نقطه واحد نشان داده می شود. واژه ها. واژه ها با ترکیب نمادهای مختلف به روش های گوناگون ساخته می شوند. برای مثال، اگر یک نقطه داخل یک دایره قرار دهید، نشان دهنده «امروز» خواهد بود، یا اگر یک ماهی داخل یک شکل حلقه ای قرار دهید، به معنای «ماهیگیر» خواهد بود. حدود ۸۰ واژه رسمی وجود دارد که بر اساس کتاب یوکیو اوتا تأیید شده اند. واژه های بیشتر به شرطی که از قواعد پایه ای ساخت واژه پیروی کنند، می توانند ایجاد شوند. جملات. جملات با ترکیب واژه ها به شکلی قاعده مند تشکیل می شوند. سه ردیف وجود دارند که هنگام نوشتن جملات مورد استفاده قرار می گیرند. ردیف وسط برای واژه های اصلی (اسم ها،
فعل ها و مفعول های مستقیم/غیرمستقیم) استفاده می شود. ردیف بالا برای اصلاح فعل ها با قیدها و ردیف پایین برای اصلاح اسم ها با استفاده از صفت ها به کار می رود.
دوشس اعظم اُلگا فئودوروونای روسیه (؛ – ) با نام اصلی شاهدخت سسیلیهٔ بادن () کوچک ترین دختر لئوپولد، دوک اعظم بادن و شاهزاده سوفی سوئدی بود. او در دربار بادن در کارلسروهه تحصیلات دشواری را پشت سر گذاشت و تبدیل به یک زن فرهنگی شد. در ۲۸ اوت ۱۸۵۷، او با میخائیل نیکولایویچ، دوک بزرگ روسیه، که کوچک ترین پسر تزار نیکلای یکم بود، ازدواج کرد. پس از ازدواج، او به مذهب ارتدوکس روسی گروید و نام اولگا فئودورونا را با عنوان دوشس بزرگ روسیه را برای خود برگزید. در میان رومانوف های هم نسل او، ازدواج او یک ازدواج طولانی و همراه با خوشبختی بود. این زوج به یکدیگر وفادار ماندند. او هفت فرزندشان را با جدیت فراوان بزرگ کرد. بین سال های ۱۸۶۲ تا ۱۸۸۲ میلادی، او با همسر و فرزندانش در قفقاز در قصری در تفلیس زندگی می کرد. او از حامیان جدی فعالیت های دولتی همسرش به عنوان نایب السلطنه منطقه بود و به موسسات خیریه به ویژه در زمینه آموزش زنان علاقه مند بود. در سال ۱۸۸۲، خانواده به دربار امپراتوری در سنت پترزبورگ و به یک قصر بزرگ در ساحل رودخانه نوا نقل مکان کردند. با شخصیتی قوی و زبانی تند و تیز، دوشس بزرگ اولگا فئودورونا عضوی محبوب در خانو
اده رومانوف نبود. او سال های آخر عمرش را به مسافرت های مکرر سپری کرد و سعی کرد تسکین برای سلامتی رو به افول خود پیدا کند. او هنگام سفر با قطار به شبه جزیره کریمه بر اثر سکته قلبی درگذشت. اوایل زندگی. دوشس اعظم اولگا فئودورونا در ۲۰ سپتامبر ۱۸۳۹ در کارلسروهه با نام سسیلیه آئوگوسته، شاهدخت و مارگراوین بادن متولد شد. او کوچک ترین دختر در میان هفت فرزند لئوپولد، دوک اعظم بادن و شاهزاده سوفی سوئدی بود. پدر سسیلیه، لئوپولد، دوک اعظم بادن، از یک ازدواج ناهم تراز از خانواده بادن (مادرش لوئیز گیر فون گیرسبرگ، یک نجیب زاده بود) بود و بنابراین حق داشتن موقعیت شاهدختی یا حقوق حاکمیت دودمان تسرینگن بادن را نداشت. با این حال، در سال ۱۸۳۰ پس از از بین رفتن نسل اصلی مردانه خانواده اش، او به تاج و تخت دوک نشین بزرگ بادن رسید. لئوپولد اولین فرمانروای آلمانی بود که در اصلاحات لیبرال کشورش نقش داشت. مادر سسیلیه شاهزاده سوفی سوئدی، دختر گوستاو چهارم آدولف سوئد، پادشاه سوئد و فردریکای بادن، خواهر الیزابت الکسی یوونا بود. شاهزاده سوفی برخلاف همسرش از سیاست های محافظه کارانه حمایت می کرد. در طول هیاهوی ناشی از ظهور کاسپار هاوزر شایع
ه شد که سوفی دستور قتل هاوزر را در سال ۱۸۳۳ صادر کرده است. این شایعه به رابطه بین این زوج آسیب زد و البته گفته می شود سوفی یک رابطه عاشقانه خارج از ازدواج هم داشت. این به رابطه بین این زوج آسیب زد و گفته می شود سوفی با هم رابطه داشته است. شایعات دربار، پدر اصلی سسیلیه، آخرین فرزند این زوج را به یک بانکدار یهودی به نام هابر نسبت دادند. هیچ مدرک تاریخی برای تأیید این ادعا به دست نیامده است. در دوران کودکی سسیلیه، انقلاب ۱۸۴۸–۱۸۴۹ خانواده دوکال بزرگ را مجبور کرد از کارلسروهه به کوبلنتس فرار کنند. سسیلیه، هنگام مرگ پدرش در سال ۱۸۵۲ میلادی، ۱۲ ساله بود. شهدخت سسیلیه تربیت اسپارتی شد. رابطه او با والدینش به جای محبت آمیز و عاشقانه بودن، خشک و رسمی بود. او بعداً همین اصول را در تربیت فرزندان خود به کار گرفت. او به دختری تیز زبان، شوخ طبع و تحصیلکرده تبدیل شد. او با گونه های بلند و چشم های مورب، قیافه های اوراسیایی چشمگیری داشت. ازدواج. شاهدخت سسیلیه ۱۷ ساله بود که خانواده اش ترتیب ازدواج او را با میخائیل نیکولایویچ، دوک بزرگ روسیه، کوچک ترین پسر تزار نیکلای یکم داد. از جزئیات خواستگاری آنها اطلاعی در دست نیست. در سا
ل ۱۸۵۶، برادرش، فردریک یکم، دوک بزرگ بادن با شاهدخت لوئیز پروس، دختر شاهزاده ویلهلم یکم، ولیعهد آلمان و پسر عموی دوک بزرگ مایکل، ازدواج کرد. هنگامی که اُلگا به عنوان شاهدخت سسیلیه به روسیه آمد، شوهرش نام تولد او را دوست نداشت و نام اولگا فئودورونا را برای او انتخاب کرد، که او پس از گرویدن به ارتدوکس روسی آن را برگزید. این ازدواج در ۲۸ اوت ۱۸۵۷ در کلیسای کوچک کاخ زمستانی در سنت پترزبورگ انجام شد. دوک بزرگ میخائیل نیکولایویچ همسرش را عمیقاً در تمام زندگی خود دوست داشت و تحت تأثیر شدید او بود. آنها مانند دو قطب مخالف بودند و به نظر می رسید که این موضوع فقط اتحاد و وابستگی آنها را تثبیت می کرد. میخائیل نیکولایویچ مردی مهربان، آرام و نسبتاً کسل کننده بود که کاملاً خوشحال بود که خود را فقط وقف توپخانه و خانواده اش کند و با هوش چندان بالایی نداشت. از سوی دیگر، اولگا فئودورونا بانویی پر جنب و جوش، تیز زبان، باهوش و اجتماعی بود و به داستان ها و سخن چینی بدخواهانه علاقه زیادی داشت – به گفته برخی از هم عصرانش، شایعات و حرف های خاله زنکی علت بقا یا هدف اصلی زندگی او بود. این زوج با یکدیگر صمیمی و نزدیک ماندند و ازدواجشان
خوشبخت بود. آنها در اقامتگاه بزرگ خود در سن پترزبورگ، کاخ جدید میخائیلوفسکی، که در سال ۱۸۶۱ برای آنها ساخته شد، زندگی می کردند. آنها همچنین یک اقامتگاه تابستانی داشتند به نام میخائیلوفسکوئه در دریای بالتیک در پترهوف، و گروشفسکا، یک عمارت و ملک روستایی وسیع در جنوب اوکراین. این زوج هفت فرزند داشتند. دوشس بزرگ اُلگا، با شخصیتی قوی تر از شوهرش، نیروی غالب و مهرهٔ اصلی خانواده بود. او هفت فرزندش را با اراده و جدیتی فراوان بزرگ کرد. مرگ. اوگا که سنت مدار و عمیقاً مذهبی بود، هنگامی که پسر دومش، دوک اعظم میخائیلوویچ، در ۲۶ فوریه ۱۸۹۱ در سانرمو ازدواج ناهم تراز کرد، ضربه روحی هولناکی را متحمل شد. این ازدواج نه تنها بر اساس قانون خانواده امپراتوری، ناهم تراز بود بلکه غیرقانونی (مخفیانه) هم بود و باعث رسوایی بزرگ در دربار روسیه شد. دوک اعظم میخائیل میخائیلوویچ از درجه نظامی و موقعیت خود به عنوان آجودان دربار امپراتوری محروم شد و همچنین از بازگشت مادام العمر به روسیه منع شد. هنگامی که الگا خبر ازدواج ناهم تراز پسرش شنید، به شدت جریحه دار و بیمار شد. چند روز بعد، به اصرار پزشکانش، برای بهبود سلامتی خود به سوی ملک خود در
شبه جزیره کریمه، نزدیک دماغه آی تودور رهسپار شد. حوالی ظهر ۹ آوریل ۱۸۹۱، قطار سریع السیر که الگا در آن سوار بود از خارکف گذشت. بعد از ظهر دوشس بزرگ دچار حمله قلبی شد. از آنجایی که خارکف بزرگ ترین شهر مجاور بود، قطار حدود ساعت ۷ بعد از ظهر به آنجا بازگشت. چندین پزشک در خارکف به کوپه قطار او دعوت شدند و بیماری های او را التهاب ریه ها تشخیص دادند. او را به اتاق انتظار تزار در ایستگاه بردند. او توسط خدمتکاران و پزشکانش احاطه شده بود، اما نه شوهرش و نه هیچ یک از فرزندانش همراه او نبودند زیرا او به تنهایی سفر می کرد. کشیشی فراخوانده شد و سه روز بعد در ۱۲ آوریل ۱۸۹۱ در ایستگاه قطار در سن ۵۱ سالگی درگذشت. او در کلیسای جامع پیتر و پل در سن پترزبورگ به خاک سپرده شد.
باشگاه دپورتیوو ویستا هرموسا یک باشگاه فوتبال حرفه ای اهل السالوادور است که در سان فرانسیسکو گوترا، مرازان واقع شده است. این باشگاه در حال حاضر در دسته سوم السالوادور بازی می کند. این تیم یکی از سه تیمی است که در اولین فصل خود در لیگ برتر برنده شده است. آنها اولین تیم از شهرستان مرازان بودند که در مسابقات بین المللی کونکاکاف و فیفا نمایندگی کردند.
امیلیو مجیسترتی (۱۸۵۱ در میلان – ۱۹۳۶) یک نقاش ایتالیایی بود. زندگی و حرفه. مجیسترتی از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۵ در آکادمی هنرهای زیبای بررا به تحصیل پرداخت و تحت هدایت فرانچسکو هایتس، گام های نخستین خود را در مسیر هنر برداشت. سپس در سال ۱۸۷۹، او را در سفر هنری اش به سراسر ایتالیا همراهی کرد. در آغاز، دست به تجربه های گوناگون زد؛ از صحنه های روایی و موضوعات مذهبی گرفته تا نقاشی های پرسپکتیو. در آستانه قرن جدید، توانایی خود را در به تصویر کشیدن پرتره ها، حیوانات و مناظر طبیعی نیز آزمود و در این زمینه ها به موفقیت دست یافت. سال ۱۸۸۰ نقطه عطفی در کارنامه هنری اش بود؛ زمانی که جایزه ای از سوی وزارت آموزش دریافت کرد و نام او در میان هنرمندان شناخته شده ی دوران، به ویژه به عنوان چهره پردازی با سبکی نسبتاً واقع گرایانه، مطرح شد. سبکی که به ویژه مورد توجه طبقه متوسط آن زمان قرار گرفت. در سال ۱۹۲۶، زندگینامه ای از او شامل برجسته ترین آثارش منتشر شد.
رولوشنری کانکررز یک تیم فوتبال بلیزی بود که در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال بلیز رقابت می کند.
باشگاه فوتبال رئال مدریز یک تیم فوتبال نیکاراگوئه ای است که در لیگ برتر کشور بازی می کند و در سوموتو مستقر است.
ایوُنکا سورویلا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل بلاروس و کانادا است و همچنین رئیس دولت در تبعید «رادای جمهوری دموکراتیک بلاروس»، یک دولت در تبعید بلاروسی است. اوایل زندگی. ایونکا سورویلا به نام اصلی ایوونکا شیمانیتس در شهر استووبتسی که در آن زمان بخشی از جمهوری دوم لهستان (بلاروس غربی) بود به دنیا آمد. پدرش اولادزیمیر شیمانیتس یک مهندس و مادرش اِوِلینا شیمانیتس (نام خانوادگی دوشیزگی پاشکیویچ) نام داشتند. در سال ۱۹۴۰، پس از الحاق بلاروس غربی به اتحاد جماهیر شوروی، اولادزیمیر شیمانیتس توسط شوروی دستگیر و به پنج سال زندان در گولاگ محکوم شد. او در جریان تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی توانست فرار کند. در سال ۱۹۴۴ خانواده از طریق پروس خاوری به همراه هزاران پناهنده دیگر به غرب گریختند و در نهایت به کشور دانمارک رسیدند و در آنجا برای چندین سال متمادی، در کمپ پناهندگان زندگی کردند. در راه این مهاجرت، خواهر کوچکتر ایونکا درگذشت. در سال ۱۹۴۸ خانواده او به فرانسه نقل مکان کردند و در پاریس ساکن شدند. اعضای خانواده شیمانیتس از اعضای فعال در جامعه محلی بلاروس ها بودند. شیمانیتس در مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا تحصیل کرد و سپس از د