Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شار می آورد. در نتیجه افرادی که در تحقیقات شرکت داشتند به قتل می رسند. وکلای امیدوار در معرض تهدید دائمی هستند. استراسرا خطر احتمالی را نادیده می گیرد. وکلا در مبارزه ای با زمان و برخلاف تمام انتظارات موفق می شوند عدالت را برای قربانیان حکومت نظامی اجرا کنند. تولید. "آرژانتین، ۱۹۸۵" هفتمین فیلم بلند کارگردان آرژانتینی سانتیاگو میتره است که با همکاری همکار قدیمی اش ماریانو لیناس، فیلمنامهٔ آن را نوشته است. هر دوی این فیلم سازان موضوع محاکمهٔ ۱۹۸۵ علیه حکومت نظامی آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳) را بررسی کردند. در طول این محاکمهٔ برجستهٔ بین المللی، بیش از ۸۰۰ شاهد احضار شدند و ۲۸۰ پرونده مورد بحث قرار گرفتند، که در آن وکلا خولیو استراسرا و لوئیس مورنو اوکامپو به عنوان دادستان علیه عاملان اصلی «جنگ کثیف» عمل کردند. دولت نظامی بالفعل، متهم به ربودن، شکنجه کردن و قتل بین ۱۵٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ مخالف سیاسی بود که به عنوان «ناپدیدشدگان» شناخته می شوند. حکم دادگاه در ۹ دسامبر ۱۹۸۵ صادر شد. خورخه رافائل ویدلا و امیلیو ماسرا، هر دو از اعضای حکومت نظامی اول، به عنوان عاملان اصلی به حبس ابد محکوم شدند، اعضای حکومت دوم به حبس های طولانی
مدت محکوم شدند. اعضای سومین (در زمان لئوپولدو گالتیری) و چهارمین (در زمان رینالدو بیگنون) حکومت، بدون مجازات ماندند. این محاکمه بزرگ ترین دادگاهِ جنایات جنگی از زمان دادگاه نورنبرگ علیه نمایندگان برجسته آلمان نازی در دوران ناسیونال سوسیالیست پس از جنگ جهانی دوم در نظر گرفته می شود. کارگردانی میتره به عنوان نخستین تولید داخلی آرژانتینی محسوب می شود که توسط شرکت آمریکایی آمازون استودیوز توزیع می شود. این فیلم همراه با شرکت های لا اونیون ده لوی ریوس، کنیا فیلمز و اینفینیتی هیل تولید شد. ریکاردو دارین در نقش خولیو استراسرا و پیتر لانزانی در نقش لوئیس مورنو اوکامپو برای نقش های اصلی قرارداد امضا کردند. ریکاردو دارین همچنین در کنار پسرش چینو دارین تهیه کنندگی فیلم را برعهده دارد. فیلم برداری در اوت ۲۰۲۱ در محل اصلی دادگاه در آرژانتین آغاز شد. انتشار. "آرژانتین، ۱۹۸۵" برای نخستین بار در ۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ونیز اکران شد. نمایش های بیشتری در جشنواره های فیلم سن سباستین (اواسط سپتامبر) و لندن (اکتبر) برنامه ریزی شده است. اکران سینمایی در آرژانتین برای ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲ برنامه ریز
ی شده است. این فیلم سه هفته بعد، در ماه اکتبر در سرویس ویدئو به درخواست پرایم ویدئو آمازون در دسترس خواهد بود. بازخورد. جوایز و نامزدی ها. سانتیاگو میتره برای فیلم خود "آرژانتین، ۱۹۸۵" برای نخستین بار دعوتنامه ای دریافت کرد تا در رقابت شیر طلایی، جایزهٔ اصلی جشنواره فیلم ونیز، شرکت کند. نامزدهای بعدی در جشنواره های فیلم در سن سباستین (جایزهٔ تماشاگران) و لندن (بهترین فیلم) دنبال می شوند. برای مطالعهٔ بیشتر. از «آرژانتین، ۱۹۸۵» تا ایران ۱۴۰۱؛ مسیر دشوار دادخواهی و عدالت
بهترین مهربان یک فیلم جنایی، درام و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی برایان هالگلند با بازی بن فاستر، توبی والاس، جنا اورتگا و تامی لی جونز است. این فیلم در ۸ سپتامبر ۲۰۲۳ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد، و در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ از طریق پارامونت پلاس منتشر شد. داستان. بهترین مهربان یک فیلم جنایی و دلهره آور است که حول محور دو برادر با بازی فاستر و توبی والاس که به طور جداگانه بزرگ شده اند و در بزرگسالی به هم می پیوندند، می پردازد. شرایط ناامید کننده باعث می شود که برادران با یک سندیکای جنایی بوستون معامله کنند، که خطری برای برادران و پدرشان (تامی لی جونز) و همچنین یک زن جوان (جنا اورتگا) به همراه دارد. تولید. فیلمبرداری در ماساچوست در آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد. و در ژوئن ۲۰۲۲ به پایان رسید.
پشچرکا (به لاتین: Peshcherka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
سواومیر پاوئو زاپاوا (؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۸۳) مشهور به سواوُمیر بازیگر، پرفورمر، خواننده و مجری تلویزیون اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یک راست به دل"، "۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، ""، "سیاره مجرد"، "در خوشی و سختی"، "فرشته نیرومند"، "رنگ های خوشبختی"، "نامه به بابا نوئل"، "هتل ۵۲"، "پدر متیو" و "۳۳ صحنه از زندگی" اشاره نمود.
گژگوش کوچریشکا (؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۲) فیلم بردار و کارگردان فیلم اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "حالا یا هرگز!"، "رازداری حرفه ای"، "خویشاوندان سببی"، "هنگام تاریکی"، "گولچاک، نظرت چیه؟"، "مأموریت افغانستان"، "هتل ۵۲" و "دوستان" اشاره نمود.
۱۶ درجه یا ۱۶ افراطی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی کارتیک ناران است. در این فیلم بازیگرانی همچون رحمان، پرا کاش ویجایاراغوان، آشوین کومار و یاشیکا آناند ایفای نقش کرده اند.
فاطمه ساربانها (زاده ۱۳۶۹) که به نام هنری فرآواز فرودینی شناخته می شود، خواننده و ترانه سرای سبک کلاسیک، پاپ، فولک، راک، ار اند بی، جز و بلوز اهل ایران است. او پس از بازداشت به خاطر آوازخوانی در ایران مجبور به ترک ایران شد و اکنون در آلمان ساکن است. ورود به عرصه موسیقی. او یادگیری موسیقی را از ۱۲ سالگی با نواختن گیتار آغاز کرد و سپس نواختن سازهای دیگر مانند پیانو، هارمونیکا، نی انبان را ادامه داد. او آواز را نزد موسیقی دانانی چون سارا نائینی، هاسمیک کاراپتیان، و اسفندیار قره باغی در سبکهای کلاسیک، پاپ، فولک، راک، ار اند بی، جز و بلوز فرا گرفت. اولین حضور حرفه ای فرآواز به همراه امیر بیداد در کنسرتی در برج آزادی بوده است. فعالیت هنری و اجتماعی. فرآواز فروردین با همخوانی در تئاتر، همخوانی در کنسرت و آوازخوانی فعالیت های هنری خود را آغاز کرد. حضور در تئاترهای روایت ناتمام یک فصل معلق هومن سیدی، مثل آب برای شکلات ابراهیم پشت کوهی و همکاری با گروه دال از فعالیت های او در زمینه خوانندگی و آوازخوانی است. بازداشت و تشکیل پرونده قضایی. در تابستان ۱۳۹۵ در دادسرای فرهنگ و رسانه تهران بازپرس بیژن قاسم زاده برای فرآواز فر
وردین به همراه ۱۵ زن و مرد فعال در عرصه موسیقی به اتهام «ارتکاب فعل حرام، اعمال منافی عفت از طریق شرکت در مجالس لهو و لعب و مشارکت در تولید موسیقی و پخش تصاویر مبتذل و پخش این تصاویر از شبکه های معاند» پرونده قضایی تشکل داد. و وی به همین اتهام بازداشت شد. این پرونده در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی محمد مقیسه رسیدگی و هر کدام از متهمان به اتهام «فعالیت غیرمجاز در امور سمعی و بصری و مشارکت در ساخت آثار موسیقی و تصاویر مبتذل و انتشار آن از طریق شبکه های ماهواره ای ضد نظام» به یک سال حبس محکوم شدند. این اتهام به دلیل مشارکت در ساخت موزیک ویدیو «با من برقص» با شعری از پویان مقدسی طرح شد. کارزار حق آواز زنان. فرآواز پس از خروج از ایران فعالیت های اجتماعی خود را در حوزه رفع تبعیض های جنسیتی در ایران با کارزار حق آواز زنان ایران آغاز کرد. و اکنون به عنوان سخنگوی کارزار حق آواز زنان ایران فعالیت دارد.
ترنسرها ۵ یا ترنسرها ۵: ناگهان دث فیلمی ویدئویی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی دیوید ناتر است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم تامرسون، استیسی رندال، تای میلر، مارک آرنولد، کلب هارتلی، آلن اوپنهایمر، لاکلین مونرو، جف مولدووان، استیفن ماچت و رنا هارتنر ایفای نقش کرده اند.
هاسمیک کاراپتیان (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه پرداز، نوازنده پیانو اهل ارمنستان است. او خوانندگی را از ۱۳ سالگی شروع کرد. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. دیسکوگرافی
یوسف کاینار (; – ) شاعر، ترانه سرا، نویسندهٔ نمایشنامه و مترجم اهل کشور چکسلواکی بود، اما در کنار اینها موسیقیدان، تصویرگر، هنرمند و روزنامه نگار نیز بود.
ازدِنیک لیشکا (; – ) آهنگساز اهل کشور چکسلواکی بود که تعداد زیادی موسیقی فیلم را در طول یک حرفه پربار که از دهه ۱۹۵۰ شروع شد تولید کرد.وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده است.این آهنگ ساز برجسته قطعاتی را برای جشن های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران، تحت عنوان «میراث دوران ها» ساخته و تنظیم کرد.
یوسف هلینُماز (; – ) بازیگر، روزنامه نگار و نقاش اهل کشور چکسلواکی بود. او بین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۸ در بیش از ۱۵۰ فیلم و برنامه تلویزیونی ظاهر شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شاهدخت سرفراز" اشاره کرد.
بازمانده یک فیلم زندگی نامه ای و درام کانادایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی بری لوینسون و بر اساس فیلمنامه ای از جاستین جوئل گیلمر است. بن فاستر در نقش هری هفت، یک بازمانده واقعی از اردوگاه کار اجباری آشویتس بازی می کند، جایی که او برای زنده ماندن هم زندانیان را جعبه می کرد. ویکی کریپس، بیلی مگنوسن، پیتر سارسگارد، جان لگویزمائو و دنی دویتو در این فیلم به ایفای نقش پرداختند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سپتامبر ۲۰۲۱ داشت و در ۲۷ آوریل ۲۰۲۲ از شبکه اچ بی او اکران شد. داستان. داستان زندگی واقعی مردی به نام هری هفت را روایت می کند که در خلال جنگ جهانی دوم به اردوگاه کار اجباری آلمان نازی فرستاده می شود که در آنجا مجبور است برای زنده ماندن با هم سلولی های خود به مبارزه بپردازد… پاسخ انتقادی. در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس رای ۱۶ منتقد، امتیاز ۷۱ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده است که نشان دهنده «بررسی های عموماً مطلوب» است.
میلُسلاف هُلوب (; – ) بازیگر اهل کشور چکسلواکی بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گوش"، "دام" اشاره کرد.
ماگوس هررا (متولد ۲۴ اکتبر ۱۹۷۰) یک خواننده جاز، تهیه کننده، آهنگساز و مربی مکزیکی است. او به زبان های انگلیسی، اسپانیایی و پرتغالی آواز می خواند، و با خاویر لیمون، آرون گلدبرگ، پدرو آزنار، اد سیمون تریو، جان پاتیتوچی، لیونل لوکه، لوئیس پردومو، آدام راجرز، تیم هاگانز همکاری کرده است. او در حال حاضر در بروکلین، نیویورک با همسرش، الکساندر کاوتز، نوازنده موسیقی جاز برزیلی زندگی می کند. هررا در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ نامزد جایزه لوناس دل آئودیتوریو شد. در سال ۲۰۰۹، آلبوم او "Distancia" نامزد جایزه بین المللی گرمی برای بهترین آلبوم جاز شد. هررا سخنگوی زنان سازمان ملل برای کمپین "UNETE" برای از بین بردن خشونت علیه زنان و "او برای او" برای ترویج برابری جنسیتی است. در سال ۲۰۱۱ او به همراه میشل اوباما به عنوان یکی از مهمترین زنان سال توسط مجله "Siempre Mujer" شناخته شد.
مریم یعقوبُوا (؛ ۹ اکتبر ۱۹۰۹ – ۲ فوریه ۱۹۸۷) بازیگر ازبک در دوران شوروی بود. از فیلم هایی که او در آنها بازی کرده است می توان به فیلم پسر بازیگوش اشاره نمود.
دامیر سلیموف (؛ – ) کارگردان فیلم اهل ازبکستان بود. او در سال ۱۹۶۵ با کارگردانی و تهیه کنندگی یک انیمیشن عروسکی، انیمیشن را به ازبکستان معرفی کرد. او همچنین یک چهرهٔ برجسته در توسعه انیمیشن های دستی در ازبکستان در دهه ۱۹۷۰ بود. سلیموف در مؤسسه سینمایی گراسیموف تحصیل کرده بود. او کارگردان فیلم پسر بازیگوش بود.
ناو کلاس شهید سلیمانی نام کلاسی از ناوهای ایرانی است که توسط سپاه پاسداران و وزارت دفاع ایران تولید شده و هم اکنون در حال خدمت در خلیج فارس و تنگه هرمز می باشد. نخستین ناو از این کلاس، ناو «شهید سلیمانی» با شماره بدنهٔ FS313-01 است که در شهریور ماه سال ۱۴۰۱ با حضور سرلشکر پاسدار محمد باقری؛ رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، به ناوگان نیروی دریایی سپاه پاسداران در بندرعباس الحاق شد. از جمله ویژگی های این شناور می توان به بهره گیری از طراحی زاویه دار برای به حداقل رساندن سطح مقطع رادارای، استفاده عمده از آلومینیوم و آلیاژهای غیرفولادی در بدنه ناو، مجهز بودن به سیلوهای عمود پرتاب موشک های پدافندی و ضد کشتی برای اولین بار در ایران، تجهیز به موشک های کروز تا برد ۷۰۰ کیلومتر و بیشتر، قابلیت حمل ۳ شناور سبک موشک انداز در آشیانهٔ زیر پد شناور، تجهیز به پرتابگر راکت های فریبنده (چف و فلر) جوشن برای منحرف کردن موشک های دشمن با ۲۴ خشاب اشاره کرد. کشتی های این کلاس. به گفته دریادار علیرضا تنگسیری قرار است هر سال یک فروند از این ناو به نیروی دریایی سپاه پاسداران الحاق شود. نام گذاری. نام این کلاس از ناوهای ایرانی بر اساس ن
ام قاسم سلیمانی انتخاب شده است.
ساختار شهری چیدمان کاربری اراضی در مناطق شهری است؛ به عبارت دیگر، نحوه تعیین کاربری اراضی یک شهر. برنامه ریزان شهری، اقتصاددانان و جغرافیدانان مدل های متعددی را توسعه داده اند که توضیح می دهد که در آن انواع مختلف افراد و مشاغل در محیط شهری وجود دارند. ساختار شهری می تواند به ساختار فضایی شهری نیز اشاره داشته باشد که به چیدمان فضای عمومی و خصوصی در شهرها و میزان اتصال و دسترسی می پردازد. مدل منطقه ای. این مدل اولین مدلی بود که توزیع گروه های اجتماعی را در مناطق شهری توضیح داد. این مدل بر اساس یک شهر واحد، شیکاگو، توسط جامعه شناسی به نام ارنست برگس و در سال ۱۹۲۴ میلادی ایجاد شد. بر اساس این مدل، یک شهر از یک نقطه مرکزی در یک سری حلقه های متحدالمرکز به سمت بیرون رشد می کند. داخلی ترین حلقه نشان دهنده منطقه و ناحیه تجاری مرکزی است. اطراف آن توسط حلقه دوم، منطقه انتقال، که شامل صنعت و مسکن با کیفیت پایین تر است، احاطه شده است. حلقه سوم شامل مسکن برای طبقه کارگر است و منطقه خانه های مستقل کارگری نامیده می شود. حلقه چهارم دارای خانه های جدیدتر و بزرگتر است که معمولاً توسط طبقه متوسط اشغال می شود. این حلقه را منطقه ا
قامتگاه های بهتر می نامند. بیرونی ترین حلقه منطقه رفت و آمد نامیده می شود. این منطقه نشان دهنده افرادی است که در حومه های مسکونی زندگی می کنند و برای کار روزانه به مرکز رفت و آمد می کنند. مدل بخشی. نظریه دوم ساختار شهری در سال ۱۹۳۹ میلادی توسط اقتصاددانی به نام هومر هویت () ارائه شد. مدل او، مدل بخشی، پیشنهاد کرد که یک شهر به «جای حلقه ها» در «بخش هایی» توسعه می یابد. مناطق خاصی از یک شهر برای فعالیت های مختلف جذابیت بیشتری دارند، چه به صورت تصادفی و چه به دلایل جغرافیایی و محیطی. همان طور که شهر رشد می کند و این فعالیت ها شکوفا می شوند و به بیرون گسترش می یابند، آنها این کار را در یک گوه انجام می دهند و به بخشی از شهر تبدیل می شوند. به عنوان مثال، اگر منطقه ای برای مسکن با درآمد بالا راه اندازی شود، هر گونه توسعه جدید در آن منطقه از لبه بیرونی گسترش می یابد. این نظریه تا حدی فقط یک اصلاح در مدل متحدالمرکز است تا یک بیان مجددی رادیکال و متفاوت. هویت و برگس هر دو ادعا کردند که شیکاگو از مدل آنها حمایت می کند. برگس ادعا کرد که منطقه تجاری مرکزی شیکاگو توسط یک سری حلقه ها احاطه شده است که تنها توسط دریاچه میشیگا
ن شکسته شده است. هویت استدلال کرد که بهترین مسکن در شمال از ناحیه تجاری مرکزی در امتداد دریاچه میشیگان توسعه یافته است، در حالی که صنعت در امتداد خطوط ریلی اصلی و جاده های جنوب، جنوب غربی و شمال غربی قرار دارد. کلگری، آلبرتا تقریباً با مدل بخشی Hoyt مطابقت دارد. مدل چند هسته ای. چانسی هریس () و ادوارد اولمن () جغرافیدانان مدل چند هسته ای را در سال ۱۹۴۵ میلادی توسعه دادند. بر اساس این مدل، یک شهر شامل بیش از یک مرکز است که فعالیت ها حول آن می چرخد. برخی از فعالیت ها جذب گره های خاصی می شوند در حالی که برخی دیگر سعی می کنند از آنها اجتناب کنند. به عنوان مثال، یک گره دانشگاهی ممکن است ساکنان تحصیل کرده، پیتزافروشی ها و کتابفروشی ها را جذب کند، در حالی که یک فرودگاه ممکن است هتل ها و انبارها را جذب کند. کسب و کارهای دیگر نیز ممکن است خوشه (دسته)هایی تشکیل دهند که گاهی به صورت محلی به عنوان «مثلث های آهنی» برای تعمیر خودرو یا مناطق سرخ برای روسپی گری یا مناطق هنری شناخته می شوند. فعالیت های ناسازگار از خوشه بندی در یک منطقه جلوگیری می کند و توضیح می دهد که چرا صنایع سنگین و مسکن های پردرآمد به ندرت در یک محله وجود
توماس فرانک (زادهٔ ) مربی فوتبال اهل دانمارک است. او هدایت باشگاه فوتبال تاتنهام در لیگ برتر فوتبال انگلستان را بر عهده دارد. توماس فرانک پس از ۱۸ سال فعالیت در رده های پایه، که طی آن هدایت چند رده سنی تیم ملی دانمارک را نیز بر عهده داشت، در سال ۲۰۱۳ به عنوان سرمربی تیم بروندبی وارد دنیای مربی گری بزرگسالان شد. او پس از جدایی از این باشگاه در سال ۲۰۱۶، به عنوان دستیار سرمربی به برنتفورد پیوست و در اکتبر ۲۰۱۸ به عنوان سرمربی منصوب شد. فرانک در پایان فصل ۲۱–۲۰۲۰، با برنتفورد به لیگ برتر صعود کرد و به دومین سرمربی تاریخ برنتفورد تبدیل شد که این تیم را به سطح اول فوتبال انگلیس می رساند. در چهار فصل بعد، او با وجود محدودیت های مالی، موفق شد جایگاه برنتفورد را در لیگ برتر تثبیت کند. فرانک در ژوئن ۲۰۲۵، پس از هفت سال حضور برنتفورد، از این باشگاه جدا شد و پس از برکناری آنگه پوستکوگلو، سرمربی پیشین تاتنهام، هدایت این تیم را بر عهده گرفت. زندگی شخصی. فرانک متأهل است و سه فرزند دارد. او در سال ۱۹۹۹ مدرک کارشناسی رشته تربیت بدنی را از مؤسسه پزشکی ورزشی کپنهاگ دریافت کرد و بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ در همین مؤسسه در زمینه ر
وان شناسی ورزشی و رهبری مبتنی بر مربی گری تحصیل کرد. فرانک همچنین مدتی در مهد کودک کار کرده و در سال ۲۰۰۴ در کالج کسب وکار ایشوی، تدریس می کرد. پیش از مهاجرت به لندن در دسامبر ۲۰۱۶، فرانک و خانواده اش در هویداور زندگی می کردند. او یکی از اعضای تیم گزارشگران بی بی سی اسپورت در رقابت های یورو ۲۰۲۴ نیز بود. مربیگری. دانمارک. پس از یک دوره کوتاه بازی در فوتبال آماتور به عنوان هافبک، فرانک مسیر مربی گری خود را از سال ۱۹۹۵ و با هدایت تیم زیر ۸ سال باشگاه فردریکس ورک آغاز کرد. دو سال بعد هدایت تیم زیر ۱۲ سال را برعهده گرفت و سپس در سال ۱۹۹۸ به تیم هیدووِره پیوست. مسیر حرفه ای او در سال ۲۰۰۴ با عضویت در باشگاه بی ۹۳ و در ۲۰۰۶ با انتقال به لینگبی ادامه یافت. فرانک در ژوئیه ۲۰۰۸، هدایت تیم های زیر ۱۶ و زیر ۱۷ سال دانمارک را برعهده گرفت. در سال ۲۰۱۱، تیم زیر ۱۷ سال دانمارک با مربیگری فرانک، برای نخستین بار پس از هشت سال به مرحله نیمه نهایی مسابقات قهرمانی اروپا رسید؛ اما در این مرحله با نتیجه ۲-۰ مقابل آلمان شکست خورد و از صعود به فینال باز ماند. تیم زیر ۱۷ سال دانمارک همچنین برای نخستین بار در تاریخ خود به جام جهانی زی
ر ۱۷ سال راه یافت اما در این مسابقات به توفیقی دست نیافت و در مرحله گروهی از دور مسابقات کنار رفت. فرانک در ژوئیه ۲۰۱۲، به عنوان سرمربی تیم زیر ۱۹ سال دانمارک انتخاب شد، اما موفق نشد این تیم را به مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا برساند. او طی فعالیتش در فوتبال دانمارک، به صورت موقتی در یک بازی غیررسمی زیر ۱۸ سال در سال ۲۰۱۰ و یک مسابقه زیر ۲۰ سال در ۲۰۱۲، به جای مورتن ویگورست سرمربیگری کرد. وی همچنین در مواردی به عنوان دستیار در تیم های زیر ۱۶، زیر ۱۷، زیر ۱۸ و تیم زیر ۱۷ سال زنان فعالیت داشته است. برنتفورد . دستیار (۲۰۱۶–۲۰۱۸). در نهم دسامبر ۲۰۱۶، توماس فرانک به انگلستان رفت و به عنوان دستیار سرمربی در باشگاه برنتفورد، که آن زمان در چمپیونشیپ بود، مشغول به کار شد. او این مسئولیت را در کنار ریچارد اوکلی به عهده گرفت. فرانک با برنتفورد قرارداد دو و نیم ساله ای امضا کرد در حالی که همان زمان پیشنهادی از یک باشگاه دانمارکی برای تصدی سمت سرمربیگری داشت. راسموس انکرسن، مدیر ورزشی وقت برنتفورد، نقش فرانک را فراتر از یک واسطه میان بازیکنان و کادر فنی دانست و توضیح داد که او مسئول پیگیری پیشرفت بازیکنان تیم ب و انتقا
ل آن ها به تیم اصلی خواهد بود. او در فوریه ۲۰۱۸ قرارداد خود را تمدید کرد و تا پایان فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ در برنتفورد ماند. سرمربی گری و صعود به لیگ برتر (۲۰۱۸–۲۰۲۱). با جدایی دین اسمیت در اکتبر ۲۰۱۸، فرانک به عنوان سرمربی برنتفورد معرفی شد. این انتصاب در شرایطی بود که باشگاه تحت تأثیر درگذشت مدیر فنی خود، رابرت رووان، دچار شوک شده بود. او در ابتدا نتایج چندان خوبی کسب نکرد و در ۱۰ بازی نخست تنها یک پیروزی داشت. با این حال پس از تغییر سیستم به ۳-۴-۳، وضعیت تیم بهبود یافت و عملکرد تثبیت شد. کسب هفت امتیاز از ۹ امتیاز ممکن در ژانویه ۲۰۱۹ موجب شد تا او برای جایزه سرمربی ماه چمپیونشیپ نامزد شود. فصل ۲۰۱۸–۱۹ با جایگاه یازدهم چمپیونشیپ و صعود تا مرحله پنجم جام حذفی به پایان رسید. فصل بعد، فرانک تغییراتی در سیستم تیم انجام داد و بار دیگر از چینش ۴-۳-۳ بهره برد. او در اکتبر ۲۰۱۹ با کسب ۱۰ امتیاز از پنج بازی، بار دیگر نامزد جایزه سرمربی ماه چمپیونشیپ شد. در پی صعود برنتفورد به مرحله پلی آف، فرانک و دستیارش قراردادی سه و نیم ساله امضا کردند. با شروع مجدد فصل پس از وقفه های ناشی از همه گیری کووید ۱۹، برنتفورد در ماه ژوئن بدون ش
کست ظاهر شد و فرانک جایزه سرمربی ماه را دریافت کرد. در این زمان برنتفورد به فینال پلی آف چمپیونشیپ رسید اما در برابر فولام، رقیب سنتی خود شکست خورد و از صعود به لیگ برتر بازماند. در اکتبر ۲۰۲۰، فرانک به رکورد ۱۰۰ بازی مربیگری در این تیم رسید و بالاترین درصد برد را در میان مربیان برنتفورد با حداقل ۱۰۰ بازی، به خود اختصاص داد. او همچنین توانست در مقطعی از فصل، به آمار ۲۱ بازی پیاپی بدون شکست دست یابد. پنج برد متوالی در دسامبر ۲۰۲۰ باعث شد فرانک جایزه سرمربی ماه چمپیونشیپ را دریافت کند. پس از صعود به نیمه نهایی جام اتحادیه، برنتفورد فصل را در جایگاه سوم جدول به پایان رساند و راهی پلی آف لیگ برتر انگلیس شد. در نهایت، برنتفورد با پیروزی ۲-۰ مقابل سوآنزی سیتی، در فینال پلی آف ۲۰۲۱ موفق به صعود به لیگ برتر شد. این دستاورد باعث شد فرانک پس از هری کرتیس، دومین سرمربی تاریخ برنتفورد باشد که تیم را به بالاترین سطح فوتبال انگلیس می رساند. همچنین در همین فصل، فرانک عنوان برترین سرمربی سال فدراسیون فوتبال دانمارک را کسب کرد و برای جایزه مربی سال لیگ فوتبال لندن نیز نامزد شد. لیگ برتر (۲۰۲۱–۲۰۲۵). در نیمه فصل ۲۰۲۱–۲۲ و در ح
الی که برنتفورد در رتبه چهاردهم جدول لیگ برتر و با فاصله ۹ امتیازی از منطقه سقوط قرار داشت، فرانک و دستیارش برایان ریمر قراردادهای جدیدی به مدت سه و نیم سال امضا کردند. در مارس ۲۰۲۲، فرانک بار دیگر برای جایزه مربی سال فدراسیون فوتبال دانمارک نامزد شد.شکست ناپذیری در ماه آوریل لیگ برتر، باعث شد او در این ماه برای جایزه سرمربی ماه و در نهایت برای جایزه برترین سرمربی فصل لیگ برتر نامزد شود. برنتفورد این فصل را با جایگاه سیزدهم به پایان رساند. با کاهش ده درصدی مالکیت توپ نسبت به فصل گذشته، سبک بازی برنتفورد تغییر کرد و توجه ویژه ای به گلزنی از ضربات ایستگاهی و ضدحمله ها معطوف شد. همچنین الگو گرفتن از تاکتیک های های دفاعی باشگاه کپنهاگن دانمارک در مقابل تیم های برتر اروپایی، نقش مهمی در بهبود کارهای تدافعی برنتفورد داشت. در اکتبر ۲۰۲۲، فرانک به رکورد بیشترین تعداد پیروزی در ۲۰۰ بازی نخست هدایت برنتفورد رسید. دستیار فرانک، برایان ریمِر، در ۲ دسامبر ۲۰۲۲ از سمت خود کناره گیری کرد و سه روز بعد، «کلاوس نورگور» که پیش تر نیز در تیم ملی دانمارک و باشگاه بروندبی دستیار فرانک بود، جایگزین او شد. در شب کریسمس ۲۰۲۲، فرانک ق
رارداد جدیدی به مدت چهار سال و نیم با باشگاه امضا کرد. عملکرد خوب برنتفورد در میانه فصل ۲۴–۲۰۲۳ باعث شد فرانک در سه ماه پیاپی نوامبر و دسامبر ۲۰۲۲ و ژانویه ۲۰۲۳ نامزد دریافت جایزهٔ مربی ماه لیگ برتر شود. در مارس ۲۰۲۳، فرانک جایزهٔ مربی سال ۲۰۲۲ دانمارک را از سوی اتحادیه فوتبال این کشور (DBU) دریافت کرد. برنتفورد در هفتهٔ پایانی فصل همچنان شانس کسب سهمیهٔ رقابت های اروپایی را داشت، اما با وجود پیروزی یک بر صفر برابر منچسترسیتی (و کسب دبل پیروزی برابر قهرمان لیگ)، نتایج سایر دیدارها طوری رقم خورد که این تیم در رتبهٔ نهم جدول قرار گرفت و از کسب سهمیه مسابقات اروپایی باز ماند. در فصل ۲۴–۲۰۲۳، فرانک تیمی بحران زده و آسیب دیده را به رتبهٔ شانزدهم جدول رساند. برنتفورد چهار هفته مانده به پایان فصل، بقای خود را در لیگ برتر قطعی کرد. با وجود رتبهٔ پایین، این تیم فصل را با ۱۳ امتیاز اختلاف نسبت به منطقهٔ سقوط به پایان رساند. در طول فصل، بازیکنان برنتفورد، ۲۱ بار دچار مصدومیت شدند و ۱۱ بار تحت عمل جراحی قرار گرفتند. همچنین ایوان تونی، گلزن اول تیم در سه فصل اخیر، به دلیل محرومیت از سوی اتحادیه فوتبال انگلستان، تنها در چه
ار ماه پایانی فصل اجازهٔ بازی داشت. در فصل ۲۵–۲۰۲۴، دو هفته مانده به پایان رقابت ها، برنتفورد همچنان در کورس کسب سهمیهٔ اروپا بود اما با کسب تنها یک امتیاز از دو بازی پایانی و قرار گرفتن در رتبه دهم جدول، موفق به صعود به مسابقات اروپایی نشد. فرانک در پایان فصل نامزد دریافت جایزهٔ مربی فصل لیگ برتر شد. تاتنهام هاتسپر. در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵، توماس فرانک با امضای قراردادی تا سال ۲۰۲۸ جانشین آنژه پستکوغلو در سمت سرمربی تاتنهام هاتسپر شد. باشگاه برنتفورد در ازای این انتقال ۱۰ میلیون پوند غرامت دریافت کرد. در ۱۳ اوت ۲۰۲۵، فرانک در اولین بازی رسمی خود به عنوان سرمربی تاتنهام، در سوپرکاپ اروپا برابر پاریسن ژرمن، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، قرار گرفت و پس از تساوی در ۹۰ دقیقه، در ضربات پنالتی از این تیم شکست خورد و به نایب قهرمانی رسید. افتخارات. دانمارک زیر ۱۷ سال برنتفورد آمار مربی گری. به روز رسانی تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵
پر دانیل بولوند (سوئدی:Per Daniel Bolund)، متولد ۳ ژوئیه ۱۹۷۱ در محله هسلبی در استکهلم، یک سیاستمدار سوئدی در حزب سبز و زیست شناس است. او بین فوریه و نوامبر ۲۰۲۱ وزیر محیط زیست و آب و هوا در دولت های اول و دوم استفان لوون بود. او قبلاً از سال ۲۰۱۴ معاون بازار مالی و معاون وزیر دارایی و از سال ۲۰۱۹ وزیر مسکن سوئد در دولت های اول و دوم استفان لوون بود. از ۴ مه ۲۰۱۹، او اولین سخنگوی حزب سبز، ابتدا با ایزابلا لوین و از ژانویه ۲۰۲۱ همراه با مرتا استنیوی بوده است. پر بولوند بین ۵ فوریه ۲۰۲۱ و ۳۰ نوامبر ۲۰۲۱، عنوان تشریفاتی معاون نخست وزیر را دارا بود. زندگی نامه. پر بولوند فرزند پروفسور لارس بولوند و کریستینا تراپ بولوند است. بین سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ در دانشگاه استکهلم و دانشگاه استرلینگ اسکاتلند تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته زیست شناسی گرفت. بین سال های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، بولوند دستیار پژوهشی در پروژه ای بود که مطالعات استراتژیک زیست محیطی را پیرامون چشم اندازهای آینده حمل ونقل پایدار و توسعه شهری پایدار انجام داد. بین سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲، او تحصیلات دکترا را در دپارتمان اکولوژی سیستم، در دانشگاه استکهلم آ
غاز کرد، اما این دوره را ادامه نداد. زندگی سیاسی. پر بولوند در انتخابات سال ۲۰۰۶ به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد، زیرا یکی از اعضای حزب، اوسا رامسون از کرسی استعفا داد. بولوند از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ یک کارشناس سیاسی در وزارت تجارت و صنعت سوئد بود و بنابراین یکی از سمت هایی را در این وزارتخانه داشت که حزب سبز و چپ به عنوان بخشی از همکاری با دولت وقت دریافت کردند. او سپس مسئول مسائل مربوط به زیرساخت، سیاست ترافیک، مسائل فناوری اطلاعات و مالیات تراکم در استکهلم بود. بولوند کرسی خود را در ریکسداگ در سال ۲۰۱۰ از دست داد اما به عضویت شورای شهر استکهلم انتخاب شد و یکی از اعضای مخالف حزب سبز در شهرداری استکهلم شد. وی همچنین از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ عضو شورای شهر بود. در سپتامبر ۲۰۱۱، او دوباره به عضویت پارلمان شهرداری استکهلم درآمد. پر بولوند در ۳ اکتبر ۲۰۱۴، به عنوان وزیر بازارهای مالی و امور مصرف کنندگان و معاون وزیر دارایی در دولت استفان لوون منصوب شد. در آوریل ۲۰۱۶، بولوند پس از برکناری مهمت کاپلان از سمت خود به عنوان وزیر کشور، توسط نخست وزیر استفان لوفن، سرپرست وزارت مسکن شد. در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹، بولوند اعلام کرد که در ار
تباط با استعفای گوستاو فریدولین در ماه مه همان سال، برای پست سخنگوی حزب سبز نامزد شد. در ۴ می، کنگره حزب بولوند را به عنوان سخنگوی جدید انتخاب کرد. او نامزد مخالف را با آرای ۱۷۱ به ۸۷ شکست داد. در ترمیم دولت در ۵ فوریه ۲۰۲۱، بولوند به عنوان وزیر محیط زیست و اقلیم منصوب شد و عنوان تشریفاتی معاون نخست وزیر را نیز دریافت کرد.