Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گریس رپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک بازی می کند. او به صورت حرفه ای در ایسلند و فرانسه بازی کرده است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
ماتئوس کونیا کی روش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال فلامینگو بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
هواکش کاپوت یا که گاهی اوقات به آن کاپوت هوا و رم ایر نیز گفته می شود، یک جزء برجسته روی کاپوت یک وسیله موتوری است که اجازه می دهد جریان هوا مستقیماً وارد محفظه موتور شود یا ظاهر شود. برای انجام این کار فقط یک دهانه دارد و از همه طرف بسته است. عملکرد اصلی آن اجازه دادن جریان مستقیم هوا به موتور است، از این رو نیاز است که آن یک جزء ارتقاء یافته باشد تا به طور مؤثر هوا را به محفظه موتور هدایت کند. ممکن است در صورت بسته بودن صرفاً تزئینی باشد یا به چندین روش ممکن عملکرد را بهبود بخشد. عملکردهای هواکش کاپوت. کول ایر. در اکثر وسایل نقلیه مدرن، موتور درون سوز هوای زیر کاپوت یا هوا را از زیر سپر جلو از طریق لوله های پلاستیکی و لاستیکی «تنفس» می کنند. دمای بالای کار در محفظه موتور باعث می شود هوای ورودی ۲۸ درجه سانتیگراد (۸۲ درجه فارنهایت) یا گرم تر از دمای محیط و در نتیجه چگالی کمتری داشته باشد. یک هواکش کاپوت می تواند هوای بیرونی خنک تر و متراکم تر را برای موتور فراهم کند و قدرت را افزایش دهد. رم ایر. در سرعت های بالاتر، یک هواکش کاپوت با طراحی مناسب که به عنوان ورودی رم-ایر شناخته می شود، می تواند سرعت و فشار ورود
هوا به ورودی موتور را افزایش داده و اثر سوپرشارژر تشدید ایجاد کند. چنین اثراتی معمولاً فقط در سرعت های بسیار بالا احساس می شوند، که باعث می شود رم ایر در درجه اول برای مسابقه مفید باشد ولی برای عملکرد خیابان مفید نباشد. پونتیاک از نام تجاری رم ایر برای توصیف موتورهای مجهز به هواکش های کاربردی استفاده کرد. علیرغم نام، اکثر این سیستم ها فقط هوای خنک را با اثر سوپرشارژر کم یا بدون اثر سوپرشارژر ارائه می کردند. هواکش های سردکن سیال موتور. برخی از موتورهای دارای توربوشارژر یا سوپرشارژر نیز به اینترکولرهای نصب شده در بالا برای کاهش دما و افزایش چگالی هوای پرفشار تولید شده توسط کمپرسور مجهز هستند. هدایت هوای بیرون به سردکن سیال موتور (که یک مبدل حرارتی مشابه رادیاتور است) کارایی آن را افزایش می دهد و بهبود قابل توجهی در قدرت ایجاد می کند. طراحی هواکش. برای مؤثر بودن یک هواکش کاربردی باید در ناحیه ای با فشار بالا روی هود قرار گیرد. به همین دلیل، برخی از هواکش های کاربردی در قسمت عقب کاپوت در نزدیکی روپوش (خودرو) خودرو قرار دارند، جایی که انحنای شیشه جلو چنین ناحیه فشار بالایی ایجاد می کند و ممکن است طوری قرار گیرد ک
ه دهانه آن ها رو به شیشه جلو باشد (یک هواکش معکوس). هواکش اگر به اندازه کافی بالا نصب شده باشد که لایه مرزی را پاک کند (هوای با حرکت آهسته که به سطح یک جسم متحرک می چسبد) یا اگر یک مجرای ناکا باشد که در زیر سطح نصب شده و برای کشیدن طراحی شده باشد. هوای خارج از لایه مرزی با سرعت بیشتری به داخل مجرا حرکت می کند. یک هواکش کم عمق که مجرای ناکا "نیست" حتی اگر باز باشد، ممکن است مقدار هوای مفیدی را نپذیرد. زیر کاپوت، یک هواکش مؤثر باید هوا را در کوتاه ترین مسیر ممکن و ترجیحاً از طریق لوله یا کانالی که در برابر حرارت زیر عایق شده است، به داخل ورودی موتور هدایت کند. یک هواکش ممکن است بخشی از کاپوت باشد یا ممکن است بخشی از مجموعه پاک کننده هوای موتور باشد که از طریق سوراخ بریده شده و در کاپوت بیرون زده است. به چنین هواکشی، هواکش شیکر می گویند، زیرا هواکش در هنگام کارکرد موتور به خصوص در زمان برق، به طرز محسوسی می لرزد. هواکش کاپوت و مسابقات آف رود. اینترکولر با کاپوت/سقف می تواند در طول مسابقات رالی خارج از جاده مفید باشد. سنگ ها و زباله ها را می توان توسط ماشین جلویی پرتاب کرد و آن اشیاء می توانند به خنک کننده اینترک
ولر جلویی آسیب برسانند. اما برای جلوگیری از این مشکل می توان حفاظ سنگ نصب کرد.
باشگاه فوتبال ووته ردونده () یک باشگاه فوتبال مستقر در ووته ردونده، ریو دو ژانیرو، برزیل است که در حال حاضر در سری سی برزیل، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد.
ستمگر (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی پارک هون جونگ، با بازی چا سونگ وون، کیم سون هو، کیم کانگ وو و جو یون سو است. این مجموعه داستان دلهره آور یافتن یک سلاح زیستی را روایت می کند که در طی تحویل مخفیانه میان آژانس های اطلاعاتی کره و ایالات متحده به سرقت رفته است. "ستمگر" در ۱۴ اوت ۲۰۲۴ در دیزنی پلاس منتشر شد.
باشگاه فوتبال الزلفی () یک باشگاه فوتبال مستقر در زلفی، عربستان سعودی است که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی، دومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد.
جنگ فرانسه و تاهیتی درگیری بین پادشاهی فرانسه و پادشاهی تاهیتی و متحدانش در سالهای ۱۸۴۴ الی ۱۸۴۷، در مجمع الجزایر انجمن در جنوب اقیانوس آرام، این مجمع الجزایر در منطقه ای واقع شده است که امروزه پلی نزی فرانسه نامیده می شود. پیش درآمد. مجمع الجزایر انجمن به جزایر بادپناه در شمال غربی و جزایر بادگیر یا جزایر جورج در جنوب شرقی تقسیم می شوند. جزایر بادگیر شامل جزایرتاهیتی، موئورئا، مِه هِه تی ئا، تِتی آروآ و مایئائو است. از نظر سیاسی، پادشاهی تاهیتی شامل همه جزایر بادگیر به جز مایئائو بوده و همچنین بر مجمع الجزایر دورتر توآموتو و تعدادی از جزایر آسترل حاکمیتی اسمی داشت. جزایر بادپناه متشکل از سه دولت پادشاهی بود: پادشاهی هواهین و مایئائو که وابسته به آن بود (جزیره مذکور از نظر جغرافیایی بخشی از جزایر بادگیر است). پادشاهی رایاتئا-تاهاآ و پادشاهی بورا بورا و قلمروهای وابسته به آن مائوپیتی، توپای، ماوپیهائا، مُوتو اُونه و مانوآئه. تاهیتی در اوایل قرن نوزدهم توسط انجمن مبلغان لندن (ال.ام. اس) به مسیحیت پروتستان گروید. دودمان پوماره، حامیان میسیونرهای پروتستان بریتانیایی، حکومت خود را با نام پادشاهی تاهیتی بر جزایر تا
هیتی و موئورئا پایه گذاری نمودند. بومیان تاهیتی یا مائوهی ها که قبل از تماس با اروپای ها به واحدها و مناطق قبیله ای با تعاریف و حدود اولیه تقسیم شده بودند، با مفاهیم غربی پادشاهی و دولت ملی بیگانه بودند. اولین پادشاه مسیحی تاهیتی، پوماره دوم بود، وی ریاست هاو پاهو راهی ("حکومت طبل بزرگ") یا هاو فه تیئی ("حکومت خانوادگی") را بر عهده داشت، که اتحادی سنتی از خانواده های اشرافی عمدتاً مرتبط با یکدیگر در جزایر انجمن بود. مسیحیت پس از تغییر دین او به سایر جزایر اطراف گسترش یافت. سایر جزایر انجمن به طور اسمی خراجگذار وی بودند، در واقع نوعی از یک اتحاد سست بنیاد بین این جزایر وجود داشت. این امر بعداً توسط اروپایی ها به عنوان حاکمیت یا سیطره تاهیتی بر جزایر دیگر به اشتباه تعبیر شد. در دهه ۱۸۳۰، تنش و تضاد منافع بین نیروی دریایی فرانسه، مستعمره نشینان بریتانیایی و حکمرانان بومی طرفدار بریتانیا در تاهیتی به درگیری منجر شد. در سال ۱۸۳۶، ملکه تاهیتی پوماره چهارم که دارای مذهب پروتستان بود، تحت تأثیر کنسول بریتانیا و مبلغ سابق انجمن لندن (ال.ام. اس)، جورج پریچارد، دستور به اخراج دو مبلغ کاتولیک فرانسوی را از جزایر صادر نمو
د تا تسلط مذهب پروتستان را در حیطه پادشاهی حفظ نماید. ژاک آنتوان مورِن هوت ، کنسول فرانسه در تاهیتی، که اخراج این مبلغان را توهین به حیثیت دولت فرانسه و مذهب کاتولیک می دانست، شکواییه رسمی را از این حرکت ملکه تاهیتی را به دولت فرانسه ارسال نمود. در سال ۱۸۳۸، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، آبل اوبر دو پتی توار، به شکایات مورِن هوت پاسخ داد. وی دولت تاهیتی را مجبور نمود تا علاوه بر پرداخت غرامت و امضای معاهده دوستی با فرانسه احترام به حقوق اتباع فرانسوی از جمله مبلغان کاتولیک در جزایر، را تضمین نماید. چهار سال بعد، با ادعای نقض این پیمان توسط اهالی تاهیتی، دوپتی توار بازگشته و دولت تاهیتی و ملکه را مجبور به امضای درخواستی نمود که تحت الحمایه دولت فرانسه قرار گیرد و سپس این درخواست را برای تصویب به اروپا فرستاد. جنگ. پریچارد در زمان رخ داد وقایعی که دوپتی توار بوجود آورده بود، در تاهیتی نبوده و یرای یک مأموریت دیپلماتیک به بریتانیا رفته بود، و وقتی که به تاهیتی بازگشت جزایر را تحت کنترل دولت فرانسه یافت. به تشویق پریچارد، ملکه پوماره مقاومتی نافرجام بر علیه فرانسوی ها آغاز نمود، به ملکه ویکتوریا نوشت و از بریتانیا
درخواست مداخله را نمود، و همچنین با لویی فیلیپ یکم پادشاه فرانسه مکاتبه نمود. ملکه از برافراشتن پرچم کشور تحت الحمایه که پرچم سه رنگ فرانسه را در کانتون (گوشه سمت چپ بالایی پرچم) داشت، خودداری نموده و به برافراشتن پرچم تاهیتی در محل اقامت خود ادامه داد. در نوامبر ۱۸۴۳، دوپتی توار ملکه تاهیتی را به دلیل مقاومتش در برابر فرانسویان از حکومت برکنار نمود و به طور رسمی جزایر را ضمیمه مستعمرات فرانسه اعلام نموده و آرماند ژوزف برووا را به عنوان فرماندار مستعمره منصوب کرد. ملکه پوماره چهارم و خانواده اش به کنسولگری بریتانیا پناه برده و بعداً تاهیتی را با کشتی بریتانیایی، اچ ام اس بازیلیکس به مقصد جزیره همسایه رایاتئا ترک نمود. پریچارد توسط فرانسوی ها زندانی و تبعید شد، اقدامی که تقریباً جرقه درگیری با بریتانیایی ها را برانگیخت، زیرا فرانسوی ها رسماً به خاطر دستگیری کنسول بریتانیا عذرخواهی ننمودند.از این وافعه با نام "رویداد پریچارد" نام برده شده است. در غیاب ملکه، مردم تاهیتی در ۱۳ مارس ۱۸۴۴ مقاومت مسلحانه ای را در برابر اشغالگران فرانسوی آغاز نمودند. نیروهای وفادار به ملکه در ابتدا توسط رئیسی به نام فاناوئه رهبری می
شدند، اما بعداً اوتامی (که ابتدا حامی فرانسویان بود ولی بعداً مخالف آنها شد) جایگزین او شد، او و نیروهای تحت امر وی از جمله معاون وی مایئو با همراهی دیگر سران وفادار در برابر فرانسویان، و تنی چند از سران تاهیتیایی وفادار به فرانسه از جمله، پاراایتا، تاتی و هیتوتی، به مبارزه برخواستند. در نبرد ماهائنا، در ۱۷ آوریل ۱۸۴۴، نیرویی متشکل از ۴۴۱ سرباز فرانسوی، نیروهای بومیان با تعداد نفرات دو برابر ولی با تسلیحات کمتر را، شکست دادند. در طی این نبرد تلفات فرانسویان مجموعاً پانزده سرباز بود، در حالی که ۱۰۲ نیروی تاهیتیایی، کشته شدند. پس از شکست نیروهای بومی در ماهائنا، دو طرف وارد درگیری های چریکی در دره های ارتفاعات تاهیتی شدند. در جبهه دوم، نیروی های فرانسوی در تلاش بودند تا سه پادشاهی مجاور در جزایر بادپناه را فتح نموده و به متصرفات خود ضمیمه نمایند. این پادشاهی ها عبارت بودند از رایاتئا به پادشاهی تاماتوآ چهارم (جایی که ملکه پوماره به آن پناه برده بود)، هوآهین تحت حکومت ملکه تریی تاریا دوم و بورا بورا که پادشاه تاپوآ دوم بر آن فرمانروایی می نمود. این جزایر به طور سنتی به خاندان پوماره وفاداری داشتند، امری که فران
سوی ها آن را به عنوان سرسپردگی واقعی به قدرت آن خاندان تفسیر نمودند. محاصره دریایی رایاتئا توسط کاپیتان فرانسوی لوئیس آدولف بونارد زمانی برداشته شد که جنگجویان هوآهینی تحت فرمان ملکه تریی تاریا نیروهای فرانسوی را در نبرد مائه وآ قتل عام نمودند که در آن هجده تفنگدار دریایی فرانسوی کشته و چهل و سه نفر زخمی شدند. بریتانیای کبیر در این جنگ رسماً بی طرف مانده و هرگز مداخله نظامی ننمود. با این حال، حضور بیش از دوازده کشتی جنگی نیروی دریایی سلطنتی در آب های جزایر انجمن، همواره باعث نگرانی فرانسوی ها بود. بسیاری از افسران بریتانیایی با جنبش تاهیتی ها همدل بوده یا آشکارا با دولت فرانسه خصومت داشتند یا دارای احساساتی به شدت دوگانه به فرانسویان بودند. ناخدا اندرو اسنیپ هاموند، از کشتی اچ ام اس سالامندر نوشت که اگر بریتانیایی ها فعالانه جلوی فرانسوی ها را می گرفتند، «انگلیس ممکن بود از رنج دیدن آنکه بره خانگی که او پرورش داده و پروار نموده، توسط فرانسوی های ناپای بند به اصول اخلاقی ربوده شده، در امان بماند».در سال ۱۸۴۶، دریاسالار جورج سیمور، فرمانده کل بریتانیایی ناوگان اقیانوس آرام، از رایاتئا دیدار نمود و «همه مصوبات ف
رانسه را در آنجا بی ارزش و باطل اعلام نمود» و یک ملاقات خصوصی با ملکه پوماره داشت. از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۷، هنری بیام مارتین افسر نیروی دریایی سلطنتی و فرمانده کشتی اچ ام اس گراموس، برای جاسوسی از جنگ به جزایر انجمن اعزام شد. او متهم به تحقیق در مورد ادعاهای ملکه پوماره در مورد سایر جزایر شد. گزارش های او از ماه های پایانی درگیری در "دفتر وقایع روزانه پولینزی نوشته کاپیتان هنری بیام مارتین"، به ثبت رسیده است. شکست مقاومت تاهیتیایی ها. درگیری چریکی با شکست تاهیتیایی ها در نبرد پوناروو در ماه مه ۱۸۴۶ و تسخیر قلعه فائوتائوآ در ۱۷ دسامبر ۱۸۴۶ به پایان رسید. در فوریه ۱۸۴۷، ملکه پوماره چهارم از تبعید خود بازگشت و پذیرفت تا تحت الحمایه فرانسه حکومت نماید. اگرچه فرانسه پیروز شد، اما به دلیل فشار دیپلماتیک بریتانیای کبیر قادر به الحاق کامل جزایر به متصرفات خود نشد، بنابراین تاهیتی و جزیره وابسته به آن موئورئا همچنان تحت الحمایه فرانسه اداره می شدند. شروط توافقات جنگ، معروف به کنوانسیون ژارناک یا کنوانسیون انگلیسی-فرانسوی ۱۸۴۷، توسط فرانسه و بریتانیا امضا شد که در آن دو قدرت توافق نمودند که به استقلال متحدان ملکه پوماره در
هوآهین، رایاتئا و بورا بورا احترام بگذارند.فرانسوی ها تا سال های ۱۸۸۰ حکمرانی بر تاهیتی را در ظاهر یک دولت تحت الحمایه ادامه داد. در آن زمان فرانسه رسما تاهیتی و جزایر بادپناه را ضمیمه متصرفات خود نمود (از طریق جنگ جزایر بادپناه که در سال ۱۸۹۷ پایان یافت) و پس از آن پلی نزی فرانسه را تشکیل داد.
پیمان های میان روسیه و بیزانس نخستین پیمان نامه بین المللی شناخته شده روس کی یف است که در سال 907 (بودن پیمان جداگانه نهفته است )، 911 ، 944 ، 971 ، 1043 بین شاهزادگان روس کی یف و امپراتوران روم خاوری منعقد شد.
پادشاهی بورا بورا در اوایل قرن نوزدهم با اتحاد جزیره بورا بورا بنیانگذاری شده و در سال ۱۸۴۷ در طی کنوانسیون ژارناک از طرف دول فرانسه و بریتانیا به رسمیت شناخته شد. این پادشاهی یکی از حکومت های مستقل پُلی نِزی در جزایر انجمن در قرن نوزدهم، در کنار پادشاهی تاهیتی، هوآهین و رایاتئا بود که همگی زبان و فرهنگ مشابهی داشته و فرمانروایان آن از طریق ازدواج های سیاسی به هم مرتبط بودند. این پادشاهی علاوه بر بورا بورا، جزایر توپای، مائوپیتی، مائوپیهاآ، موتو وان و مانوائه را در بر می گرفت. پادشاهی سرانجام در سال ۱۸۸۸ به فرانسه ضمیمه شد و در سال ۱۸۹۵ آخرین ملکه آن تریی مائه وا رئوا سوم ، توسط یک نائب-مقیم فرانسوی جایگزین شد.
مرادآباد چاه ملک، روستایی در دهستان سعدآباد بخش رحمت آباد شهرستان ریگان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۰ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
اثر چرخ دنده ای () در اصل یک پدیده مکانیکی است که در آن یک چرخ دنده یا سازوکار مشابه، تنها در یک جهت اجازه حرکت می دهد و در جهت مخالف قفل می شود. این اثر به دلیل وجود دندانه های اریب در چرخ دنده ایجاد می شود که اجازه می دهند چرخ دنده در یک جهت بچرخد اما در جهت مخالف با یک مانع روبه رو می شود. اما در اصطلاح روزمره تر، اثر چرخ دنده ای به این مفهوم اشاره دارد که در برخی فرآیندهای انسانی، وقتی اتفاقی رخ می دهد، بازگشت به حالت قبل دشوار یا حتی غیرممکن می شود. این پدیده مشابه عملکرد چرخ دنده ای است که در هنگام کوک کردن ساعت، فنر را در حالت فشرده نگه می دارد و مانع از بازگشت آن می شود. این مفهوم در زمینه های مختلفی مانند تولید کالاهای مصرفی (افزایش بیش از حد ویژگی ها و خزش محدوده) و برنامه ریزی نظامی (گسترش مأموریت) کاربرد دارد. اثر چرخ دنده ای همچنین در برخی از پدیده های اجتماعی و اقتصادی نیز مشاهده می شود. به عنوان مثال، در اقتصاد، اثر چرخ دنده ای به وضعیتی اشاره دارد که در آن یک روند یا سیاست، پس از شروع، به سختی قابل توقف یا معکوس کردن است. به عنوان مثال، افزایش قیمت ها می تواند منجر به افزایش دستمزدها شود که به
نوبه خود می تواند منجر به افزایش بیشتر قیمت ها شود و این چرخه ادامه یابد. در جامعه شناسی، اثر چرخ دنده ای به این گرایش اشاره دارد که تصمیم گیران اصلی، اهداف سال آینده را بر اساس عملکرد سال گذشته تعیین می کنند. این به این معنی است که مدیرانی که انتظار دارند در دوره بعدی نیز در سمت خود باقی بمانند، انگیزه دارند که از اهداف تعیین شده فراتر نروند، حتی اگر به راحتی بتوانند این کار را انجام دهند. مثال ها. به طور کلی، اثر چرخ دنده ای نشان می دهد که در بسیاری از موارد، تغییر و اصلاح تصمیمات و سیاست ها پس از اجرا، دشوار و گاهی غیرممکن است. نظریه بازی. اثر چرخ دنده ای در پارادوکس ریاضی پاراندو نقش مهمی دارد. انسان شناسی فرهنگی. در سال ۱۹۹۹، روان شناس تطبیقی مایکل توماسلو از استعاره اثر چرخ دنده ای برای روشن کردن تکامل فرهنگ استفاده کرد. او توضیح می دهد که ماهیت مشترک فرهنگ انسانی به این معنی است که ماهیت آن تجمعی است. هنگامی که یک اختراع خاص انجام شد، می تواند از یک ذهن به ذهن دیگر (از طریق تقلید) بپرد و بنابراین کل جمعیت می تواند یک ویژگی جدید به دست آورد (و بنابراین چرخ دنده یک دندانه «بالا» رفته است). کلودیو تنی، ت
وماسلو و جوزپ کال، روانشناسان تطبیقی، این را «چرخ دنده فرهنگی» می نامند و آن را در میان نخستی ها منحصر به فرهنگ انسان می دانند. زیست شناسی رشد. گیرنده هایی که آبشارهای انتقال سرنوشت سلولی را در اوایل رشد جنین آغاز می کنند، در پاسخ به غلظت مورفوژن ها، اثر چرخ دنده ای از خود نشان می دهند. اشغال کم گیرنده، افزایش اشغال گیرنده را ممکن می سازد که سرنوشت سلول را تغییر می دهد، اما تمایل زیاد گیرنده اجازه تفکیک لیگاند را نمی دهد و منجر به سرنوشت سلولی با غلظت کمتر می شود. تنظیم فناوری. اثر چرخ دنده ای در معضل کولینگرید منعکس شده است. کاربرد در اقتصاد. محصولات مصرفی. اثر چرخ دنده ای را می توان در روندهای بلندمدت تولید بسیاری از کالاهای مصرفی مشاهده کرد. سال به سال، خودروها به تدریج ویژگی های بیشتری به دست می آورند. فشارهای رقابتی باعث می شود که تولیدکنندگان به سختی بتوانند ویژگی ها را کاهش دهند، مگر اینکه با کمبود واقعی مواد خام مواجه شوند (به عنوان مثال، کمبود نفت که هزینه ها را به شدت افزایش می دهد). ناشران کتاب های درسی دانشگاه به تدریج در تولید کتاب هایی که محتوای اضافی و ویژگی ها دارند، «گیر می افتند». در توسعه ن
رم افزار، محصولاتی که اغلب با هم رقابت می کنند، از فهرست مشخصات محصولات رقیب برای افزودن ویژگی ها استفاده می کنند، با این فرض که آنها باید تمام ویژگی های محصول رقیب را ارائه دهند، به علاوه عملکردهای اضافی را اضافه کنند. این می تواند منجر به «خزش ویژگی» شود که در آن افزودن تمام ویژگی های یک رقیب ضروری تلقی می شود، چه مشتریان از آنها استفاده کنند یا نه. خطوط هوایی برنامه های مسافر مکرر را آغاز می کنند که پایان دادن به آنها دشوارتر می شود. نسل های متوالی لوازم خانگی به تدریج ویژگی های بیشتری به دست می آورند. نسخه های جدید نرم افزار ویژگی های بیشتری به دست می آورند. و غیره. در مورد همه این کالاها، بحث های مداومی وجود دارد که آیا ویژگی های اضافه شده واقعاً قابلیت استفاده را بهبود می بخشد یا صرفاً تمایل مردم به خرید کالاها را افزایش می دهد. قوانین تجارت. این اصطلاح توسط گروه مذاکره کننده MAI در دهه ۱۹۹۰ به عنوان اصل یک دستگاه برای اجرای پیشرفت قانونگذاری به سمت «تجارت آزاد» با جلوگیری از عقب نشینی قانونگذاری با رضایت اجباری دولت ها به عنوان شرط مشارکت گنجانده شد. عقبگرد فرایند آزادسازی است که طی آن کاهش و در نهایت
حذف اقدامات ناسازگار با MAI انجام می شود. این یک عنصر پویا است که با توقف مرتبط است، که نقطه شروع آن را فراهم می کند. در ترکیب با توقف، یک «اثر چرخ دنده ای» ایجاد می کند، که در آن هرگونه اقدامات آزادسازی جدید «قفل» می شود تا نتوان آنها را با گذشت زمان لغو یا باطل کرد. در مکانیک. اثر چرخ دنده ای در بسیاری از ابزارها و ماشین آلات کاربرد دارد. به عنوان مثال، در آچار بکس، این اثر اجازه می دهد تا با هر بار چرخش دسته، مهره یا پیچ به تدریج سفت یا شل شود، بدون اینکه نیاز باشد آچار را از روی مهره یا پیچ برداشت. در سازوکارهای ساعت، اثر چرخ دنده ای برای جلوگیری از باز شدن فنر اصلی و حفظ زمان دقیق استفاده می شود.
غارهای تپه بارابار (هندی बराबर، "Barābar") قدیمی ترین غارهای سنگ تراشی صخره ای در هند هستند که قدمت آن به دوره امپراتوری مائوریا (۳۲۲–۱۸۵ قبل از میلاد مسیح) برمی گردد، برخی از غارها دارای کتیبه های آشوکانی هستند، این غارها در ناحیه مکدامپور در بخش جهان آباد، ایالت بیهار، هند و در فاصله از سمت شمال گایا واقع شده اند. غارها در تپه های دوقلو به نام های بارابار (چهار غار) و ناگارجونی (سه غار) قرار دارند. غارهای در فاصله دورتر - تپه ناگارجونی گاهی اوقات به عنوان غارهای ناگارجونی شناخته می شود. این اتاقک های صخره ای دارای کتیبه های وقفی به نام «پادشاه پیاداسی» برای مجموعه غارهای بارابار و «دوانامپیا داشاراتا» برای مجموعه غارهای ناگارجونی هستند که گمان می رود قدمت آن به قرن سوم پیش از میلاد در دوره مائوریا برمی گردد که به ترتیب با دوره حکمرانی آشوکا (دوران سلطنت۲۷۳–۲۳۲ قبل از میلاد) و نوه اش داشاراتا مائوریا مطابقت دارد. تندیسی که بر روی درگاه ورودی غار لوماس ریشی حکاکی شده، قدیمی ترین اوجی شکل موجود از «طاق چایتیا» یا چاندراشالا است که برای قرن ها یکی از ویژگی های مهم معماری سنگ تراشی صخره ای هندی و تزئینات تندیسی
بود. این فرم به وضوح یک بازنشر در سنگ ساختمانی از روی بناهای چوبی و سایر مواد گیاهی بود. این غارها توسط زاهدان فرقه آجیویکا استفاده می شد، این فرقه توسط مکخالی گوسالا (Makkhali Gosala)، یک گوتاما بودا که در دوران بنیان گذار بودیسم می زیست، و مهاویرا، آخرین و بیست و چهارمین تیرتانکارای جینیسم تأسیس شد. آجیویکاها شباهت های زیادی به بودیسم و همچنین جینیسم داشتند. همچنین چندین تندیس حکاکی شده صخره ای بودایی و تندیس های هندو و کتیبه های مربوط به دوره های زمانی بعد از آن، در این محوطه وجود دارد. بیشتر غارهای بارابار از دو اتاقک تشکیل شده که به طور کامل از گرانیت تراشیده شده و همراه با سطوح داخلی صیقل کاری عالی، «پولیش مائوریان» هستند که روی تندیس ها نیز موجود بوده و باعث جلوه های بازتابی هیجان انگیز می گردد. در کتاب "گذری به هند" نوشته نویسنده انگلیسی ادوارد مورگان فورستر، این غارها با عنوان تخیلی و غیر واقعی مارابار، درج گردیده است. در سالیان اخیر، غارهای بارابار به دلیل تکان های شدید ناشی از انفجار معادن نزدیک آنها، صدمه فراوانی دیده اند. به دنبال بررسی یک گروه از باستان شناسان و زمین شناسان هندی، طبق اظهار آنها
عوامل زیادی در ایجاد شکاف و ترک در این غارها نقش داشته اند ولی عامل اصلی این صدمه ها، تکان های شدید حاصل از انفجارهایی است که به طور مداوم در معادن نزدیک این منطقه روی می دهد. غارهای تپه بارابار. تپه بارابار دربرگیرنده چهار غار به نام های کاران چاوپار، لوماس ریشی، سوداما و ویسواکارما (Visvakarma) است. سوداما و لوماس ریشی از قدیمی ترین نمونه های معماری سنگ تراشی صخره ای در هند هستند، وفق اینکه جزئیات امور معماری در دوره مائوریا انجام گرفته است. نمونه های مشابه شامل چایتیا بزرگ بودایی در مهاراشترا یافت شده است که از جمله در غارهای آجانتا و غارهای کارلا می باشد. غارهای بارابار بر دیرمان معماری سنگ تراشی صخره ای در شبه قاره هند تأثیر فراوانی گذاشت. غار لوماس ریشی غار لوماس ریشی به خاطر اینکه درگاه ورودی آن به طور زیبا حکاکی شده است، شاید مشهورترین غار از مجموعه غارهای بارابار باشد. این غار در ضلع جنوبی تپه گرانیتی بارابار قرار دارد و همجوار با غار سوداما است که در سمت چپ واقع شده است. غار لوماس ریشی از دو اتاق تشکیل شده است: یک اتاق مستطیلی شکل به ابعاد ۹٫۸۶x۵٫۱۸ متر و یک اتاق مدور نیمکره ای به قطر ۵ متر، که از ا
تاق مستطیلی شکل از طریق یک راه گذر باریک مستطیلی می توان به آن دسترسی پیدا کرد. این غار دارای نمای قوسی شکل است که احتمال دارد از معماری چوبی هم دوران خود نسخه برداری کرده باشد. روی درگاه ردیفی از فیل نقش بسته است که به نظر می رسد در مسیر نماد استوپا، در امتداد فرسب منحنی، از دو سمت به سوی بالا و راس طاق در حال پیشروی هستند. این از مشخصه فرم «طاق چایتیا» یا چاندراشالا است که برای قرن ها یک ویژگی با اهمیت در معماری و تندیس سازی صخره ای بوده است. آن به طور واضح بازتولید سنگی از بناهای چوبی و دیگر مواد گیاهی است. بنا بر اظهارات سواراج پراکاش گوپتا، غارهای کوندیویت و گونتوپالی (Guntupalli) وارث بلافصل غارهای لوماس ریشی هستند. غار لوماس ریشی هیچ گونه کتیبه ای از آشوکا در خود ندارد، شاید به خاطر این بوده که غار به علت مخاطرات لغزش ساختار صخره هیچگاه تکمیل نشده است. هر چند به طور کلی نظر بر این است که به دلیل شباهت ساختار داخلی و میزان صیقل کاری سطوح سنگی، همچون دیگر غارها در حدود سال ۲۶۰ قبل از میلاد ایجاد شده باشد، دیوارها به جز طاق که در کنده کاری آن وقفه ایجاد شد، به طور کامل صیقل کاری شده اند. کتیبه ای از آنانت
اوارمان که مربوط به قرن پنجم بعد از میلاد است در بالای درگاه ورودی قرار دارد. طبق اظهارات گوپتا، این فرضیه که غار لوماس ریشی به دلیل وضعیت عدم اتمام کار ساخت غار موفق به دریافت کتیبه آشوکا نگردیده است با در نظر گرفتن این واقعیت که غار ویسواکارما هر چند هنوز تکمیل نشده بود ولی توسط آشوکا تقدیس سازی (وقف کردن) برای آن صورت گرفته بود، باعث تضعیف این فرضیه می شود.بنابراین تقدیس سازی (وقف کردن) یک غار می تواند در طی ساخت آن صورت پذیرد. این می تواند بر این امر دلالت کند که غار لوماس ریشی به همراه نقوش برجسته اش، در واقع به دوران بعد از حکمرانی آشوکا بازمی گردد. در واقع گوپتا اعتقاد دارد که قدمت غار لوماس ریشی به بعد از دوران حکمرانی آشوکا و نوه اش داشاراتا بازمی گردد و در انتهای دوره امپراطوری مائوریا، آخرین حکمران این امپراطوری، امپراتور بریهادراتا ساخته شد و در پی قتل بریهادراتا طی کودتای پوشیامیترا، بنیانگذار سلسله شونگا، در سال ۱۸۵ قبل از میلاد ادامه ساخت غار به طور غیرمنتظره متوقف گردید. همچنین پوشیامیترا شونگا به آزار و اذیت بودایی ها و آجیویکاها معروف است که همین امر بر توقف فوری و عدم ادامه ساخت غار دلالت د
ارد. پرسمانی پیرامون تاریخ و وابستگی مذهبی آشوکا در دوازدهمین سال سلطنت خود، هنگامی که هنوز سیر تکاملی مذهب خود به سمت بودایی را به اتمام نرسانده بود، غارهای سوداما و ویسواکارما را به زاهدانی به نام آجیواکا اختصاص داد. هویت دقیق آجیواکاها هنوز به خوبی شناخته نشده است، و حتی مشخص نیست که آنها انشعابی از بودیست یا جین بوده باشند. همان طور که از احکام آشوکا مشخص است، آشوکا غارهای لوماس ریشی و کارنا چوپار را در زمانی که هوادار راسخ بودیسم شده بود، ساخته است. در ابتدا، بر اساس خواندن متنی از کتیبه ای در درگاه غار که پیش از این انجام شده بود، تصور بر این بود که غار کارنا چوپار ممکن است به بودایی ها اختصاص داده شده باشد ولی این مطلب توسط هری فالک در سال ۲۰۰۷ تصحیح گردید: مطالب خوانده شده جدید نشان می دهد که غار کارنا چوپار هم به آجیویکاها اختصاص داده شده بود. از آنجایی که به غار لوماس ریشی هیچ کتیبه ای وقف نگردیده است می توان این تصور را در پیش گرفت که شاید این غار به بودایی ها اختصاص داده شده باشد. وابستگی غار لوماس ریشی به بودیسم هر چند به اثبات نرسیده است، ولی با توجه به این واقعیت که معماری درگاه ورودی غار لوماس