Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ف نظر با یک مافوق به طور موقت از فرماندهی لشکر صد و شانزدهم زرهی برکنار شد اما پس از مدت کوتاهی دوباره به این سمت بازگشت. نبرد آخن. به دنبال پیشروی از مرز بلژیک به داخل خاک آلمان، نیروهای آمریکایی به شهر آخن نزدیک شدند، جایی که بقایای لشکر صد و شانزدهم زرهی شورین در آنجا مستقر بودند. در این هنگام، از این لشکر تنها ۶۰۰ نفر و دوازده تانک عملیاتی باقی مانده بود که توپخانه هم نداشتند. فون شورین به این نتیجه رسید که نیروی های او قدرت حفظ شهر در برابر متفقین را ندارند و تلاش برای انجام این کار از نظر تاکتیکی منجر به تلفات جانی بیهوده و به خطر افتادن غیرنظامیان شهر می شود؛ شهروندانی که چندین هزار نفر از آنها هنوز در شهر مانده بودند و از این مکان که اکنون در شرف تبدیل به خط مقدم نبرد بود، تخلیه نشده بودند. او همچنین تلاش می کرد از تخریب معماری کهن و آثار تاریخی شهر آخن جلوگیری کند - آخن پایتختی باستانی و محل تاجگذاری پادشاهان امپراتوری مقدس روم بود - فون شورین به طور یک جانبه تصمیم گرفت که از آخن عقب نشینی و آن را یک شهر بی دفاع اعلام کند، بدون این که از فرماندهٔ مافوقش مجوز بگیرد، دقیقاً همان کاری که دیتریش فون شولت
یتس دو هفته پیش در پاریس انجام داده بود. فون شورین بیانیه ای خطاب به فرمانده آمریکایی نوشت که آن را در اداره پست شهر گذاشت و او را از این تصمیم خود آگاه نمود و از او خواست که با شهروندان و افراد غیرنظامی آلمانی باقی مانده، رفتاری انسانی داشته باشد. هنگامی که فون شورین در حال آماده شدن برای ترک شهر بود، اطلاعاتی را از قرارگاه فرماندهی ارشد دریافت کرد که به نظر می رسد پیشروی آمریکایی ها متوقف شده است تا دست به آرایش نظامی جدیدی بزنند، در نتیجه حمله گسترده ای به آخن قریب الوقوع نیست و به او اطلاع دادند که نیروهای کمکی برای یاری رساندن به او و دفاع از شهر در راه است. در این لحظه، یک نیروی شناسایی آمریکایی در حومه جنوب غربی آخن ظاهر شد. فون شورین دستور ضدحمله و ممانعت از ورود به شهر را دریافت کرد و ضمن اجابت آن، به نیروهای تحت امر خود دستور داد تا درگیر شده و آن ها را عقب برانند. با توجه به تغییر سریع وضعیت، او افسری را فرستاد تا بیانیه شهر بی دفاع را که در اداره پست برای آمریکایی ها گذاشته بود، بازیابی کند اما این پیام در این زمان به دست پلیس امنیتی اس اس افتاده بود که تحت نظارت شخصی هیتلر در آخن فعالیت می کردند
و برای تشدید مقاومت و جلوگیری از هرگونه نشانه ای از تزلزل در خط مقدم و افسران نیروی زمینی به آنجا فرستاده شده بود. با خواندن محتوای بیانیه، آن ها دستور دادند که فون شورین فوراً از سِمَت فرماندهی خلع شود و تحت بازداشت خانگی باشد و سرهنگ گرهارت ویلک را اعزام کردند تا جانشین او در فرماندهی لشکر صد و شانزدهم زرهی شود. خط مقدم جبهه ایتالیا و تسلیم. با کمک فیلدمارشال گرت فون روندشتت و والتر مدل، فون شورین به خاطر اقداماتش در آخن تنها توبیخ کتبی شدیدی دریافت کرد. او سپس به جبهه ایتالیا اعزام شد تا فرماندهی سپاه ۷۶ زرهی را در دسامبر ۱۹۴۴ به عهده بگیرد. در آغاز آوریل ۱۹۴۵ او به درجهٔ ژنرالی نیروهای زرهی (معادل سپهبد) ارتقا یافت. گرهارت فون شورین در ۲۶ آوریل ۱۹۴۵ در خطر مقدم جبهه ایتالیا به اسارت نیروی زمینی بریتانیا درآمد و اسیر جنگی شد. او در اواخر سال ۱۹۴۷ از اسارت رهایی یافت. سال های پس از جنگ. فون شورین در مه ۱۹۵۰ به سِمَت مشاور ارشد در امور نظامی و سیاست امنیتی صدراعظم کنراد آدناور و و رئیس آژانس مخفی دولتی «دفتر شورین» (با نام رمز «مرکز خدمات خانگی») منصوب شد که مسئول بازسازی نیروی های مسلح آلمان غربی بود که در
دوران جنگ سرد تحت اشغال آمریکا بود. با این حال، پس از صحبت با مطبوعات در مورد شغل خود، از کار برکنار و تئودور بلانک در اکتبر ۱۹۵۰ جانشین او شد. فون شورین متعاقباً به عنوان مشاور سیاست نظامی برای گروه پارلمانی حزب دموکرات آزاد آلمان فعالیت داشت. فون شورین بر اساس تصمیم اولیه خود مبنی بر عقب نشینی از آخن در نبردهای سپتامبر ۱۹۴۴ با نامگذاری خود به عنوان «ناجی آخن» (اگرچه درگیری های اساسی و قابل توجهی روی داده بود) تلاش کرد تا اعتبار ضد نازی پروسی خود را در محیط سیاسی پس از جنگ آلمان غربی افزایش دهد. در واقع ویرانی های شهر در نبرد بعدی آخن و پس از دستگیری و حذف او از صحنه رخ داده بود. این روایت تا حدی مورد پذیرش قرار گرفت و نشانه اش آن بود که به افتخار او، خیابانی به نامِ «خیابان گراف شورین» را به نام او کردند و در مراسمی که در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۷۰ در آنجا برگزار شد، چند جایزهٔ مدنی و شهروندی به او اهدا شد. با این وجود در سال ۲۰۰۸، نام او از این خیابان پس از مخالفت های سیاسی محلی در شهر برداشته شد و به «خیابان کورنلیمونستر» تغییر یافت و دلیلش آن بود که در هنگام فرماندهی نظامی او در آخن دو پسر نوجوان در تصمیمی آنی،
به جرم دزدی اعدام شدند. زندگی خصوصی. فون شورین سه بار ازدواج کرد. نخستین ازدواج با «هرتا کاننگیسر» بود. دومی با «یولیا تسولیخ»، که به تولد دو فرزند گابریل (زادهٔ اوت ۱۹۳۲) و کریستیان (زادهٔ ژانویه ۱۹۳۹) و دو نوه «الکس فون روتنبرگ» و «ماکسیمیلیان زو سین ویتگنشتاین» منجر شد. آخرین ازدواج او با «استر کلیپل» بود. شورین در سال ۱۹۸۰ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
علوم رفتاری فرگشتی ، یک مجله دانشگاهی فصلنامه است که توسط انجمن روان شناسی آمریکا منتشر می شود. این مجله در سال ۲۰۰۷ به عنوان مجله روان شناسی اجتماعی، تکاملی و فرهنگی تأسیس شد و نام کنونی خود را در ژانویه ۲۰۱۴ به دست آورد. "علوم رفتاری فرگشتی،" دست نوشته هایی را منتشر می کند که مطالعه رفتار انسان را از منظر فرگشتی، با تأکید بر کاری که نظریه تکاملی را با دیگر رویکردها و دیدگاه های علوم رفتاری ادغام می کند، منتشر می کند. این مجله با مشارکت انجمن روان شناسی فرگشتی شمال شرق منتشر می شود.
انتخاب گروهی ، سازوکار پیشنهادی فرگشتی است که در آن انتخاب طبیعی به جای اینکه در سطح فرد یا ژن باشد، در سطح گروه عمل می کند. انتخاب گروهی همچنین ممکن است به عنوان انتخابی تعریف شود که در آن صفات بر اساس سازگاری (بقا و موفقیت باروری) گروه ها تکامل می یابند یا از نظر ریاضی به عنوان انتخابی که در آن سازگاری کلی گروه بالاتر یا کمتر از میانگین ارزش های سازگاری اعضای فردی است. معمولاً گروه مورد انتخاب یک واحد اجتماعی منسجم کوچک است و تعاملات اعضا یکسان است. طبیعت نوع دوستانه نمونه هایی از رفتارهایی که به نظر می رسد بر انتخاب گروه تأثیر می گذارند عبارتند از شکار مشارکتی، مانند شیرها و سایر گوشتخواران اجتماعی. پرورش تعاونی کودکان، مانند فیل ها؛ و سیستم های هشدار درنده، مانند آنهایی که توسط سگ های دشتی و سنجاب های زمینی استفاده می شود. مطالعه انتخاب گروهی نقش مهمی در اطلاع رسانی سایر نظریه های انتخاب ایفا کرده و اهمیت رفتارهای نوع دوستانه مشاهده شده در حیوانات از جمله انسان را روشن کرده است. با این حال، از زمان معرفی آن در قرن نوزدهم توسط طبیعت شناس بریتانیایی، چارلز داروین بحث برانگیز بوده است. اغلب، رفتارهای ایثارگر
انه سازگاری افراد انجام دهنده را به خطر می اندازد و احتمالاً شانس آنها را برای به جا گذاشتن فرزندان کاهش می دهد. داروین متوجه شد که این مسئله برای نظریه انتخاب طبیعی او مشکلی ایجاد می کند، که برای آن تولد و بقای فرزندان عامل تعیین کننده حیاتی موفقیت فرگشتی است. چارلز داروین نوشته است هنگامی که دو قبیله از انسان های بدوی که در منطقهٔ واحدی زندگی می کنند با هم به رقابت بپردازند، اگر یکی از آن دو قبیله (به فرض برابری دیگر شرایط) تعداد بیشتری از اعضای شجاع، همدل و معتقد داشته باشد که همیشه در هنگام خطر آمادهٔ هشدار دادن به همگنان شان و دفاع از همدیگر باشند، بی شک امرش بهتر پیش می رود و بر دیگران غلبه می کند… مردمان خودخواه و مرافعه گر همبستگی ندارند، و بدون همبستگی، هیچ کاری پیش نمی رود. قبیله ای که ویژگی های بالا را در بالاترین درجه داشته باشد، کارش بهتر پیش می رود و بر دیگر قبایل برتری خواهد یافت؛ اما با نظر به کل تاریخ، با گذر زمان، این قبیله هم به نوبهٔ خود مغلوب قبیله های دیگری می شود که اعضایش وفاداری گروهی بیشتری دارند. در ایده داروین صراحتاً انتخاب گروهی به این معنا نبود که گروه های پیروز تخم خود را در گر
وه های مغلوب می پاشند، چنان که بتوان بسامد این تخم پراکنی را در فرا-جمعیت گروه ها محاسبه کرد. اشارهٔ داروین به قبایلی است که به سبب همکاری دگرخواهانه در میان اعضا، جمعیت افرادشان فزونی می یابد. مدل داروین مانند مدل افزایش شمار سنجاب های خاکستری در بریتانیا، به بهای کاهش سنجاب های قرمز است: مقصود او یک جایگزینی اکولوژیک است نه انتخاب گروهی واقعی. در اوایل سده بیستم، مشاهدات داروین از رفتار گروهی توسط دیگران در مطالعاتی که بر تکامل صفات و رفتارهای فیزیکی خاصی که به نظر می رسد برای گروه های اجتماعی مفید است، مورد بررسی قرار گرفت. اما در اواسط آن قرن، به دنبال ظهور نئوداروینیسم، که در آن نظریه انتخاب طبیعی داروین با ژنتیک (سنتز تکاملی مدرن) ترکیب شد، این ایده که انتخاب بر روی گروه ها عمل می کند تا حد زیادی رد شد. بسیاری از زیست شناسان فرگشتی موافق بودند که سازگاری از طریق انتخاب در سطح فرد و ژن پیامد بیشتری نسبت به انتخاب در سطح گروه دارد. در دههٔ ۱۹۶۰ عموماً توافق بر این بود که این مورد حتی دربارهٔ حشرات اجتماعی مانند زنبورهای عسل نیز صدق می کند، که انتخاب خویشاوندان را تشویق می کند، زیرا کارگران ارتباط نزدیکی ب
ا هم دارند. در دهه ۱۹۶۰، انتخاب گروه با انتشار کتاب "پراکندگی جانوران در رابطه با رفتار اجتماعی" (۱۹۶۲) دوباره ظاهر شد. این کتاب اثر جانورشناس بریتانیایی وی سی وین-ادواردز است. وین ادواردز استدلال کرد که تبعیت فردی از منافع خودخواهانه برای ارتقای رفاه گروهی را نمی توان با انتخاب فردی توضیح داد. او معتقد بود که این امر مخصوصاً برای رفتارهای نوع دوستانه مانند پرورش تعاونی که پراکندگی افراد کمک کننده را محدود می کند و به طور بالقوه موفقیت باروری آنها را محدود می کند، صادق است. به گفته وین-ادواردز، این محدودیت در نهایت به این معنی است که انتخاب گروه برای کنترل جمعیت عمل می کند و با تأثیرگذاری بر فرگشت نرخ تولیدمثل گونه ها، از آنها در برابر رشد بیش از حد محافظت می کند. با این حال، ایده وین ادواردز با ایده های نوظهور مرتبط با سنتز نئوداروین در تضاد بود و بسیاری از نمونه های او بر اساس افراد یا گروه های غیر منسجم انتخاب شده بود. ایده او توسط طرفداران مختلف انتخاب فردی و انتخاب ژن مورد حمله قرار گرفت، از جمله پرنده شناس بریتانیایی دیوید لک، زیست شناس فرگشتی آمریکایی جورج سی ویلیامز و زیست شناس فرگشتی بریتانیایی ریچار
د داوکینز. با این حال، چندین دهه بعد، انتخاب گروهی علاقه دوباره ای به تفکر فرگشتی پیدا کرد - یعنی به عنوان عاملی در انتخاب چندسطحی، این ایده که نوع دوست ترین گروه ها در یک جمعیت از بیشترین موفقیت باروری برخوردار هستند و در نتیجه به فرگشت نوع دوستی در جمعیت دامن می زند. در سال ۲۰۱۰، مارتین نواک، سی.ای. تارنیتا و ادوارد ویلسون در مورد انتخاب چند سطحی، از جمله انتخاب گروه، بحث کردند تا آنچه را که به عنوان نقص در قدرت توضیحی سازگاری فراگیر می دیدند، اصلاح کنند. پاسخی از ۱۳۷ زیست شناس فرگشتی دیگر استدلال می کند که «استدلال های آنها بر اساس درک نادرست نظریه فرگشت و ارائه نادرست ادبیات تجربی است.» انتخاب گروهی در دین. گزارش های مختلف فرگشت دین که اکنون ارائه می شود، پیشنهادها را به سه دسته تقسیم می کند: ریچارد داوکینز می نویسد، برخی تبیین های غائی دین، به نظریه های «انتخاب گروهی» راه می برند. به نظر کالین رِنفرو، باستان شناس بریتانیایی، مسیحیت به مدد نوعی انتخاب گروهی باقی مانده است، چون مسیحیت ایدهٔ وفادارای درون گروهی و عشق برادرانهٔ درون گروهی را تقویت می کند، و به مؤمنان کمک می کند تا به بهای زوال گروه های کمتر
دیندار، پیروز شوند. دیوید اسلون ویلسون آمریکایی، مرجع دیگر نظریهٔ انتخاب گروهی، جداگانه به ایدهٔ مشابهی رسید و آن را در کتاب "کاتدرال داروین" شرح داده است. داوکینز چنین مثالی را برای این موضوع شرح می دهد: به فرض قبیله ای معتقد به ربّ النوع جنگجوی «خدای نبردها» باشد. این قبیله با قبایل رقیب در جنگ است. قبایل رقیب یا اصلاً خدایی ندارند یا خدایگان شان حامی صلح و صفا هستند. جنگجویانی که متعصبانه معتقد باشند که اگر در نبرد کشته شوند، خدای آنها مستقیماً آنها را به بهشت گسیل می کند، دلیرانه می جنگند، و مشتاقانه جان فشانی می کنند. پس قبایل مؤمن به این دین در نبرد با قبایل دیگر بخت بیشتری برای پیروزی، غارت اموال و احشام قبایل شکست خورده، و به کنیزی بردن زنان قبایل مغلوب دارند. قبایل موفق، بذر اعتقاد خود را در دل مغلوبان می کارند و آنان را به کیش خویش درمی آورند و آن قبایل دیگر هم به همین سیاق کیش دیگران را عوض می کنند، تا اینکه سرانجام همهٔ قبایل پرستندهٔ خدای قبیلهٔ واحدی شوند. دیدگاه ویلسون. ویلسون استاد زیست شناسی فرگشتی هاروارد است که در اوایل دهه ۱۹۷۰ با مطالعه خود در مورد گونه های اجتماعی در کتاب های خود به نام
"انجمن های حشرات و زیست شناسی اجتماعی" به شهرت رسید. او در سطح بین المللی به عنوان «پدر زیست شناسی اجتماعی» شناخته می شود و مرجع اصلی مورچه ها در جهان است. ویلسون طرفدار «تئوری انتخاب چند سطحی» است، که توسعه ای از ایده انتخاب خویشاوندی است، که معتقد است سایر اولویت های زیست شناختی، اجتماعی و حتی محیطی ممکن است در پس این فرایند باشند. نظریه انتخاب گروهی در اواسط قرن بیستم در دوران سختی قرار گرفت و ویلسون قصد داشت آن را به جایگاه مناسب خود در میان طیف وسیعی از سطوح انتخاب بازگرداند. ویلسون لایه های رقابت و فرگشت را با مجموعه های تودرتوی ماتروشکاهای روسی مقایسه کرد. پایین ترین سطح ژنها است، بعد سلول، سپس سطح جاندار و در نهایت گروه ها می آیند. سطوح مختلف برای به حداکثر رساندن سازگاری یا موفقیت باروری به طور منسجم عمل می کنند. این نظریه ادعا می کند که انتخاب برای سطح گروهی، که شامل رقابت بین گروه ها می شود، باید بیشتر از سطح فردی باشد، که شامل افرادی است که در یک گروه رقابت می کنند تا یک ویژگی سودمند گروهی گسترش یابد. ویلسون می گوید «اخلاق، مذهب، خلاقیت اساساً به دلیل پدیده ای به نام رفتار اجتماعی ماهیت بیولوژیکی
دارند. انتخاب گروهی یا رقابت شدید بین گروه ها به رشد بهترین خصلت های طبیعت انسان کمک کرد. توانایی ما برای اتحاد و همبستگی، نشان دادن رحمت، شفقت، به خطر انداختن جان خود برای کسی که مرتبط نیست، بهترین ویژگی ها.» اساساً هر اصل در یک نظام دینی که به نظر می رسد فعالیت های مشارکتی درون گروهی را تقویت می کند که مزایای «سکولار» را به همراه دارد، می تواند به عنوان داده ای در حمایت از نظریه او استفاده شود. به عقیده او موفق ترین گروه ها راه هایی را برای حفظ انسجام درون گروهی پیدا می کنند و در عین حال به سازمانی دست می یابند که به طور مؤثر در رقابت برون گروهی سازگار باشد. ویلسون استدلال می کند که توجه به انتخاب گروه با ظهور دین مرتبط است زیرا مذهب به طور مرکزی به رفتارهای اجتماعی و نوع دوستانه توجه دارد. نوع دوستی - پدیده یک ارگانیسم فردی لست که ظاهراً به شیوه هایی رفتار می کند که با هزینه خود به موفقیت تولیدمثلی دیگران کمک می کند. ویلسون اشاره می کند که نوع دوستی که در سطح کاملاً فردی گرفته می شود، در واقع باید به نحوی به منفعت مستقیم تولید مثلی فردی دیگر منجر شود. با این حال، در نظر گرفتن نوع دوستی در زمینه انتخاب گروه
ی ممکن است به جهت متفاوتی منتهی شود - نوع دوستی واقعی افراد با توجه به سایر افراد یک گروه ممکن است منطقی باشد اگر به سازگاری کلی گروه نسبت به سایر گروه های رقیب کمک کند. مشکل اصلی این راه حل در سطح گروه برای وجود نوع دوستی واقعی، مشکل «متقلب ها» یا «سواران آزاد» در درون گروه است. در یک زمینه گروهی، افرادی که از نوع دوستی دیگران در گروه سود می برند، اما خود از دادن هزینه اجتناب می کنند، مزیت قابل توجهی خواهند داشت. اگر به چنین کلاهبردارانی اجازه داده شود که «ترقی کنند»، در نهایت افراد نوع دوست در گروه، در مقابل سایر افراد گروه که از آنها سوء استفاده می کنند، قرار می گیرند و در نهایت، نوع دوستی درون گروهی حفظ و پایدار باقی نمی ماند. در بسیاری از موارد، او از معیارهای سنتی «فایده سکولار» استفاده می کند تا نشان دهد که باورهای درون گروهی نظام های دینی مختلف مزایای تکاملی آشکاری را برای یک گروه نسبت به گروه های دیگر به همراه دارد. رشد کلیسای اولیه از طریق تشویق مستقیم آن به خانواده های پرجمعیت (تولید مثل) و مراقبت اعضای کلیسا از یکدیگر (بقای متفاوت) از طریق دو بلای بزرگی که امپراتوری روم را در قرون اولیه مسیحیت فرا
گرفت، به عنوان نمونه آورده شده است. او به مطالعاتی در مورد نقش کلیساهای کره ای در ایالات متحده در ارائه انواع مزایای ملموس برای مهاجران جدید که به گروه های کلیسا می پیوندند، اشاره می کند. نقد. اکثریت قریب به اتفاق زیست شناسان رفتاری با تلاش های مجدد برای بررسی مجدد انتخاب گروهی به عنوان مکانیزم قابل قبول فرگشت متقاعد نشده اند. روان شناس استیون پینکر بیان می کند که «انتخاب گروهی هیچ نقش مفیدی در روان شناسی یا علوم اجتماعی ندارد»، زیرا در این حوزه ها اجرای دقیق تئوری انتخاب طبیعی نیست. داوکینز می نویسد من طرفدار نظریه انتخاب گروهی نیستم. برخی زیست شناسان انتخاب گروهی حقیقی را با آنچه که خودشان انتخاب گروهی می خوانند، اشتباه می کنند. اما با نظر دقیق تر می توان دید که مقصود آنان از انتخاب گروهی، در واقع یا دگرخواهی دوسویه است یا انتخاب خویشاوندان. از طرفی دیگر حتی کسانی هم که نظر خوشی به انتخاب گروهی ندارند، می پذیرند که این پدیده اصولاً شدنی است. پرسش این است که آیا این پدیده یک نیروی مهم در فرگشت هست یا نه. شاید اگر بیان و توصیف انتخاب گروهی را در سطوح پایین تر بررسی کنیم — مانند وقتی که برای تبیین فداکاری به
انتخاب گروهی متوسل می شویم — استوارتر و پذیرفتنی تر به نظر می رسد. تصور کنید که در سپاه آن قبیله ای، که همگی شهادت طلب و شیفته کسب ثواب اخروی اند جنگجوی خودخواهی باشد که فقط اندکی کمتر از بقیه مشتاق پیروزی به بهای فدا کردن جان شیرین است. به طور متوسط، شهادت هر یک از رزمندگان به این جنگجوی خودپسند بیشتر فایده می رساند تا به خود آن شهدا، چون آنان زنده نمی مانند تا از مواهب این جهانی شهادت خود بهرمند شوند. پس بخت تولیدمثل جنگجوی خودپسند بیش از رزمندگان مخلص تر است، و ژن های پرهیز از شهادت او، بخت بیشتری برای انتقال به نسل بعدی دارند؛ بنابراین تمایل به شهادت در نسل های بعدی کاهش می یابد. این یک مثال خیلی ساده شده بود، اما یک مشکل همیشگی نظریه های انتخاب گروهی را نشان می دهد. داوکینز در مقاله "تبار ادوارد ویلسون" می نویسد، بر اساس مقاله ای در سال ۲۰۱۰ است که او به طور مشترک با دو ریاضیدان به نام های مارتین نواک و کورینا تارنیتا منتشر کرد، تز ویلسون انتشار یافت و انتقاد شدید بیش از ۱۴۰ زیست شناس فرگشتی، از جمله اکثریت برجسته ترین دانشمندان در این زمینه را برانگیخت. هیچ کس شک ندارد که برخی از گروه ها بهتر از دیگران
زنده می مانند. چیزی که بحث برانگیز است این ایده است که بقای گروهی متفاوت، فرگشت را پیش می برد، همان طور که بقای فردی متفاوت انجام می دهد. به استثنای یک قسمت غیرعادی در هبوط انسان داروین پیوسته انتخاب طبیعی را انتخاب بین ارگانیسم های منفرد می دانست. بدون شک سنجاب خاکستری آمریکایی، سنجاب قرمز بومی بریتانیا را به سمت انقراض سوق می دهد، زیرا اتفاقاً مزایای خاصی دارد. این بقای گروه افتراقی است. اما شما هرگز در مورد هیچ بخشی از یک سنجاب نمی گویید که برای ارتقای بقای سنجاب خاکستری نسبت به رنگ قرمز فرگشت یافته است. ویلسون در مورد سنجاب ها هیچ چیز احمقانه ای نمی گوید. او متوجه نمی شود که آنچه می گوید، اگر آن را با دقت بررسی کنید، به همان اندازه غیرقابل قبول و بدون شواهد است. جورجی کونتگز یکی از متخصصان فرگشت از دانشگاه وارویک، مشکل اصلی عدم امکان تعریف «سازگاری» (fitness) است، چه در ارگانیسم ها، اندام ها، سلول ها، ژن ها یا حتی در مناطق تنظیم کننده دی ان ای ژن. او می گوید این یک فانتزی است. چیزی به نام ژن خوب یا بد وجود ندارد. ژن ها در زمینه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند و مجدداً مورد استفاده قرار می گیرند، که ه
ر یک ممکن است ارزش تناسب کلی متفاوتی برای یک ارگانیسم یا یک گروه خاص داشته باشد. داروین در اواخر زندگی خود گفت که ای کاش نظریه خود را به جای انتخاب، «حفظ طبیعی» می نامید، اما حتی حفظ برخی ژن ها در طول اعصار دلیلی بر خوب بودن آنها نیست.
نظریه انتخاب فرهنگی مطالعه تغییرهای فرهنگی است که بر اساس نظریه های زیست شناسی فرگشتی الگوبرداری می شود. نظریه انتخاب فرهنگی تاکنون هرگز رشته ای جداگانه نبوده است. با این حال، پیشنهاد شده است که فرهنگ انسانی ویژگی های کلیدی فرگشت داروینی را نشان می دهد، و «ساختار علم فرگشت فرهنگی باید ویژگی های اساسی را با ساختار علم فرگشت زیست شناختی مشترک داشته باشد». علاوه بر کار داروین، این اصطلاح از نظر تاریخی طیف گسترده ای از نظریه ها از علوم و علوم انسانی، از جمله نظریه های لامارک، سیاست و اقتصاد را دربر می گیرد، شامل باگهوت، انسان شناسی به عنوان مثال ادوارد بی تایلور، ادبیات به عنوان مثال فردیناند برونتیر، اخلاق فرگشتی به عنوان مثال لزلی استفان، جامعه شناسی به عنوان مثال آلبرت کلر، انسان شناسی به عنوان مثال برونیسلاو مالینوفسکی، علوم زیستی به عنوان مثال الکس مسعودی، جغرافیا به عنوان مثال ریچارد اورمرود، زیست شناسی اجتماعی و تنوع زیستی به عنوان مثال EO Wilson، برنامه نویسی کامپیوتر به عنوان مثال ریچارد برودی، و زمینه های دیگر به عنوان مثال نوفرگشت گرایی و باستان شناسی تکاملی. کروزیه پیشنهاد می کند که انتخاب فرهنگی از س
ه پایه پدید می آید: نظریه سرایت اجتماعی، معرفت شناسی تکاملی، و یاده شناسی.
حسن پروین سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده اراک در مجلس شورای ملی حضور داشت.
احمد نایبی(١٣٠۴-١٣٩٣) سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده اردبیل در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ازدواج همجنس در کوبا از ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ قانونی شده است، پس از آنکه اکثریت رای دهندگان قانونی شدن ازدواج همجنس را در همه پرسی دو روز قبل تأیید کردند. قانون اساسی کوبا ازدواج همجنس را تا سال ۲۰۱۹ ممنوع می کرد و در ماه مه ۲۰۱۹ دولت برنامه هایی را برای قانونی کردن ازدواج همجنس اعلام کرد. پیش نویس قانون خانواده حاوی مقرراتی بود که به زوج های همجنس اجازه ازدواج و فرزندخواندگی می داد، این پیش نویس در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ به تصویب مجمع ملی قدرت خلق رسید. این متن تا ۶ ژوئن ۲۰۲۲ در حال بررسی عمومی بود و در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ به تصویب مجمع رسید. این اقدام در یک همه پرسی که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ به رای گذاشته شد و توسط دو سوم رأی دهندگان تأیید شد. رئیس جمهور میگل دایاز-کانل، قانون خانواده جدید را در ۲۶ سپتامبر امضا کرد، و پس از انتشار در روزنامه رسمی روز بعد اعمال شد. اتحادیه های مدنی. قانون اتحاد مدنی برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ پیشنهاد شد. طبق گزارش ها، این لایحه توسط مجمع ملی قدرت خلق مورد بحث قرار گرفت و توسط ماریل کاسترو، مدیر مرکز آموزش جنسی کوبا و دختر دبیر اول حزب کمونیست، رائول کاسترو، تبلیغ شد. این قانون در پارلمان به رأی نرس
ید، حتی زمانی که ماریلا کاسترو گفت که از حمایت پدرش برخوردار است. قانون خانواده کوبا ۲۰۲۲ که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ به همه پرسی گذاشته شد شامل مقرراتی است که به زوج ها اجازه می دهد به اتحادیه های مدنی دسترسی داشته باشند (). ازدواج همجنس. تلاش برای تغییر قانون اساسی. ماده ۳۶ قانون اساسی کوبا، مصوب ۱۹۷۶، ازدواج را به عنوان «اتحاد داوطلبانه بین زن و مرد» تا سال ۲۰۱۹ تعریف می کرد، این عبارت از نظر قانون اساسی ازدواج همجنس را ممنوع می کرد. در دسامبر ۲۰۱۷، گروه های ال جی بی تی کمپین عمومی را برای لغو این ممنوعیت راه اندازی کردند. در ۴ مه ۲۰۱۸، ماریلا کاسترو گفت که اصلاحیه ای در قانون اساسی و اقداماتی برای قانونی کردن ازدواج همجنس پیشنهاد خواهد کرد، زیرا انتظار می رود روند اصلاح قانون اساسی در ژوئیه ۲۰۱۸ آغاز شود. در ۲۱ ژوئیه، دبیر شورای دولتی، هومرو آکوستا آلوارز، گفت که پیش نویس قانون اساسی شامل ماده ای است که ازدواج را به عنوان «اتحاد بین دو نفر» تعریف می کند. مجلس ملی این پیش نویس را در ۲۲ ژوئیه تصویب کرد. این موضوع بین ۱۳ اوت و ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸ مورد مشورت عمومی قرار گرفت. موضوع ازدواج همجنس منجر به بحث های عمومی و سا
زماندهی نادری در کوبا شد. در ژوئن ۲۰۱۸، پنج فرقه مسیحی ازدواج همجنس را "برخلاف روح انقلاب کمونیستی " اعلام کردند. در آنچه به عنوان «جنگ پوسترها» توصیف شد، هم مخالفان و هم حامیان ازدواج همجنس صدها پوستر را در اطراف هاوانا به نمایش گذاشتند. در سپتامبر ۲۰۱۸، به دنبال مخالفت محافظه کاران با پیشنهاد قانونی کردن ازدواج همجنس، رئیس جمهور میگل دایاز-کانل در اولین مصاحبه اش از زمان تصدی ریاست جمهوری در آوریل حمایت خود را از ازدواج همجنس اعلام کرد و به تله شور گفت که از «ازدواج بین مردم حمایت می کند. بدون هیچ محدودیتی»، و طرفدار «رفع هر نوع تبعیض در جامعه» است. در ۱۸ دسامبر، کمیسیون قانون اساسی تعریف ازدواج را از پیش نویس حذف کرد. در عوض، کمیسیون ترجیح داد از زبانی بی طرفانه استفاده کند و ازدواج را به عنوان یک «نهاد اجتماعی و قانونی» بدون اشاره به جنسیت طرفین تعریف کند. این بدان معنا بود که قانون اساسی جدید ازدواج همجنس را قانونی نمی کرد، اما همزمان ممنوعیت ازدواج همجنس لغو می شد. ماریلا کاسترو گفت که ازدواج همجنس با تغییر در قانون خانواده قانونی خواهد شد. لوئیس روندون پاز، مفسر و فعال حقوق بشر، در "هاوانا تایمز"، استد
لال کرد که دولت هرگز قصد قانونی کردن ازدواج همجنس را نداشت و در عوض به دنبال منحرف کردن توجه از سایر مسائل داخلی و تبلیغ خود در سطح بین المللی به عنوان یک دولت مترقی بود. قانون اساسی جدید در یک همه پرسی با ۹۰٫۶٪ در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹ تصویب شد و در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ اجرایی شد. ماده ۸۲ به شرح زیر است: تغییرات در قانون خانواده. قبل از قانونی شدن ازدواج همجنس در سپتامبر ۲۰۲۲، ماده ۲ قانون خانواده کوبا ازدواج را به «زن و مرد» محدود می کرد. همچنین ازدواج های همجنس را که در خارج از کوبا انجام می شود به رسمیت نمی شناخت. در اوایل مارس ۲۰۱۹، اندکی پس از رفراندوم قانون اساسی، دولت روند مشاوره عمومی را در مورد یک قانون خانواده جدید که شامل مقررات به رسمیت شناختن ازدواج همجنس می شد را آغاز کرد. در ماه مه ۲۰۱۹، اعلام شد که اتحادیه حقوق دانان کوبا در حال کار بر روی قانون جدید است و منبعی بیان کرد که «کوبا امروز در حال کار بر روی تدوین یک قانون جدید خانواده است، با چالش شامل تنوع نهادهای خانواده و مشکلات سناریوی اجتماعی». پیش نویس قانون خانواده که ازدواج همجنس را قانونی می کرد در سپتامبر ۲۰۲۱ ارائه شد. در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ به اتفاق آرا
به تصویب مجلس شورای ملی رسید، در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲ در "روزنامه رسمی منتشر" شد. این متن از ۱۵ فوریه تا ۶ ژوئن ۲۰۲۲ تحت مشورت عمومی بود. ۷۹۰۰۰ جلسه در سراسر کوبا برگزار شد که در آن حدود ۶٫۵ میلیون شهروند بر اساس داده های رسمی شرکت کردند. دولت گزارش داد که ۶۱ درصد از پاسخ ها به این مشاوره به نفع ازدواج همجنس بوده است. در جریان رایزنی، برخی از فعالان ال جی بی تی از برگزاری همه پرسی در مورد موضوع ازدواج همجنس انتقاد کردند و استدلال کردند که حقوق اقلیت ها نباید به رای عمومی گذاشته شود. دولت گفت که نمی خواهد ازدواج همجنس را به زور برخلاف میل عمومی تحمیل کند. ماده ۲۰۱ این قانون ازدواج را به عنوان «وصلت توافقی دو نفر» توصیف می کند و فصل ۳ این قانون به زوج های همجنس اجازه فرزندخواندگی می دهد. این قانون همچنین حمایت بیشتر از کودکان و نوجوانان، مسئولیت مشترک والدین در آموزش و تساوی شدید حقوق بین زن و مرد را تضمین می کند. همچنین حق کودکان زیر سن قانونی را تضمین می کند که مورد طرد، خشونت یا بی توجهی والدین قرار نگیرند و سن ازدواج یکسانی را برای مردان و زنان ۱۸ سال تعیین می کند. تصویب نهایی توسط مجمع در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ اتفاق افت