Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جدول پتانسیل کاهش استاندارد در الکتروشیمی، پتانسیل الکترود استاندارد یا اندازه گیری قدرت کاهنده هر عنصر یا ترکیب است. IUPAC "کتاب طلاً آن را چنین تعریف می کند: "مقدار emf استاندارد (نیروی حرکتی الکتریکی) سلولی که در آن هیدروژن مولکولی تحت فشار استاندارد به پروتون های حل شده در الکترود سمت چپ اکسید می شود. زمینه. اساس یک سلول الکتروشیمیایی، مانند سلول گالوانیکی، همیشه یک واکنش ردوکس است که می تواند به دو نیمه واکنش تجزیه شود: اکسیداسیون در آند (از دست دادن الکترون) و کاهش در کاتد (به دست آوردن الکترون). الکتریسیته به دلیل اختلاف پتانسیل الکتریکی بین پتانسیل های جداگانه دو الکترود فلزی نسبت به الکترولیت تولید می شود. اگرچه پتانسیل کلی یک سلول قابل اندازه گیری است، اما هیچ راه ساده ای برای اندازه گیری دقیق پتانسیل های الکترود/الکترولیت به صورت مجزا وجود ندارد. پتانسیل الکتریکی نیز با دما، غلظت و فشار متفاوت است. از آنجایی که پتانسیل اکسیداسیون یک نیمه واکنش منفی پتانسیل کاهش در یک واکنش ردوکس است، محاسبه هر یک از پتانسیل ها کافی است؛ بنابراین، پتانسیل الکترود استاندارد معمولاً به عنوان پتانسیل کاهش استاندارد نوش
ته می شود. در هر رابط الکترود-الکترولیت تمایلی از یون های فلزی از محلول وجود دارد که بر روی الکترود فلز رسوب کنند و سعی کنند آن را دارای بار مثبت کنند. در عین حال، اتم های فلزی الکترود تمایل دارند که به صورت یون وارد محلول شوند و الکترون هایی را در الکترود باقی بگذارند که سعی می کنند آن را دارای بار منفی کنند. در حالت تعادل، بارها از هم جدا می شوند و بسته به تمایل دو واکنش متضاد، الکترود ممکن است نسبت به محلول دارای بار مثبت یا منفی باشد. اختلاف پتانسیل بین الکترود و الکترولیت ایجاد می شود که به آن پتانسیل الکترود می گویند. هنگامی که غلظت تمام گونه های درگیر در یک نیم سلول واحد باشد، پتانسیل الکترود به عنوان پتانسیل الکترود استاندارد شناخته می شود. طبق کنوانسیون IUPAC، پتانسیل کاهش استاندارد امروزه پتانسیل الکترود استاندارد نامیده می شود. در سلول گالوانیکی، نیم سلولی که در آن اکسیداسیون صورت می گیرد آند نامیده می شود و نسبت به محلول دارای پتانسیل منفی است. نیمه سلول دیگری که در آن احیا صورت می گیرد کاتد نامیده می شود و نسبت به محلول دارای پتانسیل مثبت است؛ بنابراین، بین دو الکترود اختلاف پتانسیل وجود دارد و ب
ه محض اینکه سوئیچ در موقعیت روشن قرار گرفت، الکترون ها از الکترود منفی به الکترود مثبت جریان می یابند. جهت جریان بر خلاف جهت جریان الکترون است. محاسبه. پتانسیل الکترود را نمی توان به صورت تجربی بدست آورد. پتانسیل سلول گالوانیکی از یک جفت الکترود حاصل می شود؛ بنابراین، تنها یک مقدار تجربی در یک جفت الکترود موجود است و نمی توان مقدار هر الکترود در جفت را با استفاده از پتانسیل سلول گالوانیکی به دست آمده تجربی تعیین کرد. یک الکترود مرجع، الکترود هیدروژن استاندارد (SHE)، که پتانسیل آن بر اساس قرارداد تعریف یا توافق شده است، باید ایجاد شود. در این مورد، الکترود هیدروژن استاندارد روی ۰٫۰۰ ولت تنظیم می شود و هر الکترودی که هنوز پتانسیل الکترود آن مشخص نیست، می تواند با الکترود هیدروژن استاندارد جفت شود - تا یک سلول گالوانیکی تشکیل شود - و پتانسیل سلول گالوانیکی پتانسیل الکترود ناشناخته را می دهد. . با استفاده از این فرایند، هر الکترود با پتانسیل ناشناخته را می توان با الکترود هیدروژن استاندارد یا الکترود دیگری که پتانسیل آن قبلاً استخراج شده است جفت کرد و آن مقدار ناشناخته را می توان تعیین کرد. از آنجایی که پتانسیل ه
ای الکترود به طور معمول به عنوان پتانسیل کاهش تعریف می شوند، علامت پتانسیل برای الکترود فلزی که اکسید می شود باید هنگام محاسبه پتانسیل کلی سلول معکوس شود. پتانسیل های الکترود مستقل از تعداد الکترون های انتقال یافته هستند - آنها بر حسب ولت بیان می شوند که انرژی به ازای هر الکترون منتقل شده را اندازه گیری می کنند - و بنابراین می توان دو پتانسیل الکترود را به سادگی با هم ترکیب کرد تا پتانسیل کلی سلول را بدست آورد، حتی اگر تعداد الکترون های متفاوتی در آن دخیل باشند. دو واکنش الکترود برای اندازه گیری های عملی، الکترود مورد نظر به ترمینال مثبت الکترومتر متصل می شود، در حالی که الکترود هیدروژن استاندارد به ترمینال منفی متصل می شود. الکترود برگشت پذیر. الکترود برگشت پذیر الکترودی است که پتانسیل خود را مدیون تغییرات با ماهیت برگشت پذیر است. اولین شرطی که باید برآورده شود این است که سیستم به تعادل شیمیایی نزدیک باشد. مجموعه دوم شرایط این است که سیستم به درخواست های بسیار کوچکی که در یک دوره زمانی کافی پخش می شوند، ارائه شود تا شرایط تعادل شیمیایی تقریباً همیشه حاکم باشد. در تئوری، دستیابی به شرایط برگشت پذیر به صورت تج
ربی بسیار دشوار است زیرا هرگونه اغتشاش تحمیل شده به یک سیستم نزدیک به تعادل در زمان محدود، آن را از حالت تعادل خارج می کند. با این حال، اگر درخواست های اعمال شده بر روی سیستم به اندازه کافی کوچک باشد و به آرامی اعمال شود، می توان الکترود را برگشت پذیر در نظر گرفت. طبیعتاً برگشت پذیری الکترود به شرایط آزمایشی و نحوه عملکرد الکترود بستگی دارد. به عنوان مثال، الکترودهای مورد استفاده در آبکاری با پتانسیل بیش از حد بالا عمل می کنند تا کاهش یک کاتیون فلزی معین را بر روی سطح فلزی که قرار است محافظت شود، وادار کنند. چنین سیستمی به دور از تعادل است و پیوسته در معرض تغییرات مهم و ثابت در مدت زمان کوتاهی است. الکترودهای مورد استفاده در آبکاری یک سیستم برگشت پذیر را نشان نمی دهند و در طول استفاده نیز مصرف می شوند. جدول کاهشی پتانسیل استاندارد. هر چه مقدار پتانسیل کاهش استاندارد بزرگتر باشد، کاهش آن برای عنصر آسان تر است (الکترون های به دست آوردن). به عبارت دیگر، آنها عوامل اکسید کننده بهتری هستند. برای مثال F2 پتاسیل کاهشی ۲٫۸۷ + ولت و Li+ پتانسیل کاهشی ۳٫۰۵- ولت دارد.
در اپتیک، معادله پراش فرنل برای پراش میدان نزدیک، تقریبی از پراش کیرشهوف-فرنل است که می تواند برای انتشار امواج در میدان نزدیک اعمال شود. برای محاسبه الگوی پراش ایجاد شده توسط امواجی که از دیافراگم یا اطراف یک جسم می گذرند، هنگامی که از نسبتاً نزدیک به جسم مشاهده می شود، استفاده می شود. در مقابل، الگوی پراش در ناحیه میدان دور توسط معادله پراش Fraunhofer ارائه شده است. آرایش نوری میدان نزدیک را می توان با عدد فرنل، ، مشخص کرد. زمانی که formula_1، موج پراش شده در میدان نزدیک در نظر گرفته می شود. با این حال، اعتبار انتگرال پراش فرنل با تقریب های به دست آمده در زیر استنتاج می شود. به طور خاص، شرایط فاز مرتبه سوم و بالاتر باید ناچیز باشد، شرطی که ممکن است به صورت زیر نوشته شود:formula_2جایی که formula_3 حداکثر زاویه توصیف شده، توسط formula_4, و مانند تعریف عدد فرنل. پراش فرنل چندگانه در برآمدگی های تناوبی با فاصله نزدیک (آینه رج دار) باعث انعکاس چشمی می شود. این اثر را می توان برای آینه های اتمی استفاده کرد. نمونه پراش فرنل، پراش میدان نزدیک است. درمان های اولیه این پدیده. برخی از اولین کارهای مربوط به آنچه که به
عنوان پراش فرنل شناخته می شود توسط فرانچسکو ماریا گریمالدی در ایتالیا در قرن هفدهم انجام شد. ریچارد سی مک لورین در مونوگراف خود با عنوان «نور»، پراش فرنل را با این پرسش توضیح می دهد که وقتی نور منتشر می شود چه اتفاقی می افتد، و چگونه این فرایند تحت تأثیر قرار می گیرد هنگامی که یک مانع با یک شکاف یا سوراخ در آن در پرتو تولید شده توسط یک پرتو قرار می گیرد. منبع نور دور او از اصل هویگنس برای بررسی آنچه اتفاق می افتد، در اصطلاح کلاسیک استفاده می کند. جبهه موجی که از شکاف پیش می رود و به سمت صفحهٔ تشخیص در فاصله ای بسیار دورتر می آید، بدون در نظر گرفتن هر گونه فعل و انفعالات دقیقه ای با لبه فیزیکی واقعی، به یک جبهه موجی که در سراسر ناحیه شکاف منشأ می گیرد، نزدیک می شود. نتیجه این است که اگر شکاف بسیار باریک باشد، فقط الگوهای پراش با مراکز روشن می توانند رخ دهند. اگر شکاف به تدریج گسترده تر شود، الگوهای پراش با مراکز تاریک با الگوهای پراش با مراکز روشن جایگزین می شوند. با بزرگتر شدن شکاف، تفاوت بین نوارهای تیره و روشن کاهش می یابد تا زمانی که اثر پراش دیگر قابل تشخیص نباشد. مک لورین به این احتمال اشاره نمی کند که م
رکز مجموعه حلقه های پراشی که هنگام تابش نور از یک سوراخ کوچک تولید می شود ممکن است سیاه باشد، اما او به وضعیت معکوس اشاره می کند که در آن سایه ایجاد شده توسط یک جسم دایره ای کوچک به طور متناقضی می تواند روشنایی داشته باشد. مرکز (پ. ۲۱۹) فرانسیس وستون سیرز در "اپتیک" خود یک تقریب ریاضی پیشنهاد شده توسط فرنل ارائه می دهد که ویژگی های اصلی الگوهای پراش را پیش بینی می کند و فقط از ریاضیات ساده استفاده می کند. با در نظر گرفتن فاصله عمود از سوراخ در یک صفحه مانع تا یک صفحه تشخیص نزدیک به همراه طول موج نور فرودی، می توان تعدادی از مناطق به نام عناصر نیم دوره یا مناطق فرنل را محاسبه کرد. ناحیه داخلی یک دایره است و هر ناحیه بعدی یک حلقه حلقوی متحدالمرکز خواهد بود. اگر قطر سوراخ دایره ای در صفحه برای نشان دادن اولین یا مرکز فرنل منطقه کافی باشد، دامنه نور در مرکز صفحه تشخیص دو برابر خواهد بود که اگر صفحه تشخیص مسدود نمی شد. اگر قطر سوراخ دایره ای در صفحه برای نشان دادن دو ناحیه فرنل کافی باشد، دامنه در مرکز تقریباً صفر است. این بدان معناست که یک الگوی پراش فرنل می تواند مرکز تاریکی داشته باشد. این الگوها قابل مشاهده و
اندازه گیری هستند و به خوبی با مقادیر محاسبه شده برای آنها مطابقت دارند. انتگرال پراش فرنل. الگوی پراش میدان الکتریکی در یک نقطه "(x, y، z)" به صورت زیر به دست می آید: formula_5جایی که حل تحلیلی این انتگرال به سرعت برای همه به جز ساده ترین هندسه های پراش، به طور غیرعملی پیچیده می شود؛ بنابراین معمولاً به صورت عددی محاسبه می شود. تقریب فرنل. مشکل اصلی برای حل انتگرال عبارت "r" است. ابتدا می توانیم جبر را با جایگزینی ساده کنیم: formula_11 با جایگزین کردن عبارت "r"، متوجه می شویم: formula_12 بعد، با بسط دو جمله ای،formula_13می توانیم بیان کنیم formula_14 مانند formula_15اگر تمام عبارات سری دو جمله ای را در نظر بگیریم، هیچ تقریبی وجود ندارد. اجازه دهید این عبارت را در برهان نمایی درون انتگرال جایگزین کنیم. کلید تقریب فرنل این است که فرض کنیم جمله سوم بسیار کوچک است و می توان آن را نادیده گرفت و از این پس هر مرتبه بالاتری را نادیده گرفت. به منظور امکان پذیر ساختن این امر، باید به تغییر نمایی برای یک عبارت تقریباً صفر کمک کند. به عبارت دیگر، باید بسیار کوچکتر از دوره نمایی مختلط باشد؛ یعنی: formula_16بیان "k" بر حس
ب طول موج، formula_17رابطه زیر را دریافت می کنیم: formula_18ضرب هر دو طرف در formula_19 ، ما داریم:formula_20یا، جایگزین عبارت قبلی برای formula_21 ، formula_22اگر این شرط برای همه مقادیر ' , ' , ' و ' صادق باشد، می توانیم عبارت سوم را در عبارت تیلور نادیده بگیریم. علاوه بر این، اگر عبارت سوم ناچیز باشد، تمام عبارت های مرتبه بالاتر حتی کوچکتر خواهند بود، بنابراین می توانیم آنها را نیز نادیده بگیریم. برای کاربردهای مربوط به طول موج های نوری، طول موج "" معمولاً چندین مرتبه کوچکتر از ابعاد فیزیکی مربوطه است. به خصوص: formula_23و formula_24بنابراین، به عنوان یک موضوع عملی، تا زمانی که نابرابری مورد نیاز همیشه صادق باشد، داریم: formula_25می توانیم عبارت را تنها با دو عبارت اول تقریب بزنیم: formula_26 بنابراین، این معادله تقریب فرنل است، و نابرابری بیان شده در بالا شرط اعتبار تقریب است. پراش فرنل. شرط اعتبار نسبتاً ضعیف است و به همه پارامترهای طول اجازه می دهد تا مقادیر قابل مقایسه را بگیرند، مشروط بر اینکه دیافراگم در مقایسه با طول مسیر کوچک باشد. برای ' در مخرج یک قدم جلوتر می رویم و آن را تنها با جمله اول تقریب
می کنیم. formula_27 . این به ویژه زمانی معتبر است که ما به رفتار میدان فقط در ناحیه کوچکی نزدیک به مبدأ علاقه مند باشیم، جایی که مقادیر ' و ' بسیار کوچکتر از ' هستند. به طور کلی، پراش فرنل در صورتی معتبر است که عدد فرنل تقریباً ۱ باشد. برای پراش فرنل میدان الکتریکی در نقطه formula_28 سپس توسط: formula_29 این انتگرال پراش فرنل است. این بدان معنی است که اگر تقریب فرنل معتبر باشد، میدان انتشار یک موج کروی است که از دیافراگم منشأ گرفته و در امتداد "" حرکت می کند. انتگرال دامنه و فاز موج کروی را تعدیل می کند. حل تحلیلی این عبارت هنوز فقط در موارد نادر امکان پذیر است. برای یک مورد ساده تر، که فقط برای فواصل بسیار بزرگتر از منبع پراش معتبر است، به پراش فراونهوفر مراجعه کنید. برخلاف پراش فراونهوفر، پراش فرنل انحنای جبهه موج را برای محاسبه صحیح فاز نسبی امواج تداخلی به حساب می آورد. فرم های جایگزین. پیچیدگی. انتگرال را می توان به روش های دیگری بیان کرد تا بتوان آن را با استفاده از برخی ویژگی های ریاضی محاسبه کرد. اگر تابع زیر را تعریف کنیم: formula_30 سپس انتگرال را می توان در قالب یک پیچیدگی بیان کرد: formula_31به عب
ارت دیگر ما انتشار را با استفاده از مدلسازی فیلتر خطی نشان می دهیم. به همین دلیل است که ممکن است تابع را فراخوانی کنیم formula_32 پاسخ تکانه انتشار فضای آزاد. تبدیل فوریه. راه ممکن دیگر از طریق تبدیل فوریه است. اگر در انتگرال "" را بر حسب طول موج بیان کنیم: formula_33و هر جزء از جابجایی عرضی را گسترش دهید:formula_34 سپس می توانیم انتگرال را برحسب تبدیل فوریه دو بعدی بیان کنیم. اجازه دهید از تعریف زیر استفاده کنیم: formula_35که در آن ' و ' فرکانس های فضایی هستند (اعداد موج). انتگرال فرنل را می توان به صورت بیان کرد. formula_36یعنی ابتدا میدانی را که قرار است منتشر شود در یک نمایی مختلط ضرب کنید، تبدیل فوریه دو بعدی آن را محاسبه کنید، جایگزین کنید. formula_37 با formula_38 و آن را در یک عامل دیگر ضرب کنید. زمانی که فرایند به تبدیل فوریه شناخته شده منتهی شود، این عبارت بهتر از سایرین است، و ارتباط با تبدیل فوریه در تبدیل متعارف خطی، که در زیر مورد بحث قرار می گیرد، محکم می شود. تبدیل متعارف خطی. از نقطه نظر تبدیل متعارف خطی، پراش فرنل را می توان به عنوان یک برش در حوزه زمان-فرکانس مشاهده کرد، که مطابق با چگونگی
تبدیل فوریه یک چرخش در حوزه زمان-فرکانس است.
اِستِیبل کوین یا سکه ی پایدار (به انگلیسی: stablecoin) نوعی ارز دیجیتال است که برپایه ی یک دارایی ارزش گذاری می شود. این دارایی می تواند پول فیات، طلا، کالاهایی مانند فلزات گرانبها یا ارزهای دیجیتال دیگری باشد. استیبل کوین ها معمولاً بدون بهره هستند و سودی برای دارنده ندارند. «تتر» پر استفاده ترین استیبل کوین دنیا است. تتر. تتر (Tether) که با نام USDT هم شناخته می شود؛ به عنوان اولین و بزرگ ترین استیبل کوین در بازار رمزارزها شناخته می شود. نسبت تتر با دلار ۱:۱ است؛ یعنی قیمت هر تتر برابر با یک دلار آمریکا است. یعنی هزار تتر معادل با هزار دلار است. این استیبل کوین در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۴ (تیر ۱۳۹۳) توسط شرکت آیفینکس (iFinex) راه اندازی شد. در حال حاضر اکثر صرافی ها از ارز دیجیتال USDT پشتیبانی می کنند و بیشترین حجم معاملات روزانه در بین ارزهای دیجیتال مربوط به این استیبل کوین است. ریسک ها و انتقادات. فقدان مقررات. نلی لیانگ ، معاون وزیر خزانه داری آمریکا در امور مالی داخلی به کمیته بانکداری سنا گزارش داد که رشد سریع سرمایه بازار استیبل کوین و پتانسیل آن برای نوآوری خدمات مالی نیازمند مقررات فوری کنگره است. عدم ش
فافیت. تتر در حال حاضر بزرگترین سرمایه در بازار استیبل کوین در جهان را دارد. این شرکت متهم به عدم انجام حسابرسی برای ذخایر مورد استفاده برای وثیقه کردن مقدار استیبل کوین تتر ضرب شده است. از آن زمان تتر گزارش های تضمینی در مورد حمایت USDT منتشر کرده است؛ اگرچه برخی گمانه زنی ها همچنان ادامه دارد. میخ زدایی. بسیاری از پروژه ها می توانند یک محصول را ارتقا دهند و آن را یک استیبل کوین بنامند. بنابراین، علیرغم نام، بسیاری از استیبل کوین ها از لحاظ تاریخی فاقد ثبات بوده اند، زیرا دارایی های دیجیتالی را می توان با استانداردهای مختلف ساخت. استیبل کوین هایی مانند TerraUSD، USDD، DEI و دیگران تنها در سال ۲۰۲۲ به صفر سقوط کردند. نگرانی های دیگر. تحقیقات جان ام گریفین و امین شمس از دانشگاه های تگزاس و اوهایو ایجاد تتر بدون پشتوانه را به افزایش قیمت بیت کوین در سال ۲۰۱۷ نسبت دادند. پس از آن تحقیقات شواهد کمی نشان داد که رویدادهای ضرب دلاری تتر بر ارزش بیت کوین تأثیر گذاشته است، مگر اینکه توسط نهنگ ها بوده باشد.
پلاستیک های تقویت شده با فیبر شیشه (FRP)، که همچنین به عنوان GRP یا پلاستیک های تقویت شدهٔ شیشه ای شناخته می شود، یک مادهٔ کامپوزیت مدرن برای ساخت تجهیزات کارخانه های شیمیایی مانند مخازن است. تجهیزات شیمیایی که اندازهٔ آن ها از کمتر از یک متر تا ۲۰ متر است با استفاده از FRP به عنوان مصالح ساختمانی ساخته می شوند، تجهیزات شیمیایی FRP عمدتاً توسط فرآیندهای سیم پیچی رشته ای تولید می شوند. BS4994 هنوز یک استاندارد کلیدی برای این دسته از اقلام باقی مانده است. لمینیت دوتایی. با توجه به ماهیت مقاومت در برابر خوردگی این پلاستیک ها، مخزن می تواند به طور کامل از کامپوزیت ساخته شود یا می توان از یک لایهٔ داخلی دوم استفاده کرد. در هر صورت، لایهٔ داخلی با استفاده از خواص مواد متفاوت نسبت به بخش ساختاری ساخته شده است (از این رو نام دوگانه (به معنی دو) و لمینت (واژه ای که معمولاً برای لایه ای از مواد کامپوزیت استفاده می شود) است. لایهٔ داخلی، اگر از FRP ساخته شده باشد، معمولاً غنی از رزین است و از نوع دیگری از شیشه به نام "C-Glass" استفاده می کند، در حالی که بخش ساختاری از "E-Glass" استفاده می کند. لاینر ترموپلاستیک معمولاً
۲٫۳ میلی متر ضخامت دارد (۱۰۰ میل). این لایه داخلی ترموپلاستیک به استحکام مکانیکی کمک نمی کند. لاینر FRP معمولاً قبل از سیم پیچی یا ادامه کار با استفاده از سیستم BPO/DMA یا استفاده از کاتالیزور MEKP با کبالت در رزین، پخت می شود. اگر این لایه از FRP ساخته نشده باشد، انتخاب های متعددی برای این لاینر ترموپلاستیک وجود دارد. مهندس مربوطه باید مخزن را بر اساس نیازهای خوردگی شیمیایی تجهیزات طراحی کند. PP, PVC, PTFE, ECTFE, ETFE, FEP, CPVC, PVDF به عنوان کاندیدای لایه داخلی معمولی ترموپلاستیک استفاده می شود. با توجه به ویژگی های FRP از جمله ضعف در کمانش، استحکام بسیار زیاد در برابر نیروهای کششی و مقاومت آن در برابر خوردگی، یک مخزن هیدرواستاتیک، یک کاربرد منطقی برای کامپوزیت است. مخزن به گونه ای طراحی شده است که در برابر نیروهای هیدرواستاتیکی مورد نیاز با جهت گیری الیاف در جهت مماسی مقاومت کند. این استحکام حلقه را افزایش می دهد و مخازن را به طور ناهمسانگرد قوی تر از فولاد می کند. کاربردها. مخازن FRP که مطابق استاندارد BS 4994 طراحی شده اند به طور گسترده در صنایع شیمیایی در بخش های زیر استفاده می شوند: تولیدکنندگان کلر
قلیایی، کود، خمیر چوب و کاغذ، استخراج فلز، تصفیه، آبکاری، آب نمک، سرکه، فرآوری مواد غذایی و تجهیزات کنترل آلودگی هوا، به ویژه در تصفیه خانه های فاضلاب شهری و تصفیه خانه های آب. انواع. مخازن فرایند این پلاستیک در کاربردهای مختلف تجاری و صنعتی از جمله کاربردهای شیمیایی، آب و فاضلاب، غذا و نوشیدنی، معدن و فلزات، نیرو، انرژی و کاربردهای با خلوص بالا استفاده می شوند. اسکرابر. از اسکرابرهای FRP برای شستشوی مایعات استفاده می شود. در فناوری کنترل آلودگی هوا، اسکرابرها در سه نوع حوزهٔ خشک، حوزهٔ مرطوب و حوزهٔ بیولوژیک عرضه می شوند. اسکرابرهای خشک. اسکرابرهای خشک تشکیل شده از یک محیط خشکِ جامد است که محدودیت های متعددی در طراحی دارند مانند: اسکرابرهای تر. اسکرابرهای مرطوب معمولاً سیال آلوده را در محلول شستشو خیس می کنند و باید با معیارهای دقیق تری طراحی شوند. محدودیت های طراحی برای اسکرابرهای رسانهٔ مرطوب معمولاً عبارت اند از: اسکرابرهای بیولوژیکی. مخزن ذخیره سازی معمولی ساخته شده از FRP دارای ورودی، خروجی، دریچه، درگاه دسترسی، تخلیه و نازل سرریز است. با این حال، ویژگی های دیگری نیز وجود دارد که می تواند در مخزن گنجاند
ه شود. نردبان های بیرونی امکان دسترسی آسان به سقف را برای بارگیری فراهم می کنند. سازه باید طوری طراحی شود که بار کسی که روی این نردبان ایستاده است را تحمل کند و حتی در مقابل فردی که روی پشت بام ایستاده است مقاومت کند. کف شیب دار امکان تخلیهٔ راحت تر را فراهم می کند. گیج های سطح به کسی اجازه می دهد تا سطح مایع در مخزن را به دقت بخواند. ظرف باید در برابر ماهیت خورنده سیال موجود در آن مقاوم باشد. استانداردها. مخازن فایبرگلاس تحت نظارت چندین گروه قرار می گیرند. Bs4994. برای جلوگیری از عدم قطعیت مربوط به تعیین ضخامت به تنهایی، BS4994 مفهوم «ویژگی های واحد» را معرفی کرد. این ویژگی در واحد عرض، در واحد جرم آرماتور است. به عنوان مثال، UNIT STRENGTH به عنوان بار بر حسب نیوتن بر میلی متر (از عرض ورقه) برای لایه ای متشکل از ۱ کیلوگرم شیشه در هر متر مربع تعریف می شود؛ یعنی واحد N/mm در هر کیلوگرم بر متر مربع شیشه است. ASME RTP-1. در مشخصات RTP-1، نگرانی های اولیه مربوط به تنش و کرنش، مانند تنش حلقه ای، تنش محوری، و تنش شکستگی به خواص فیزیکی مواد، مانند مدول یانگ (که ممکن است به دلیل فرایند سیم پیچی رشته به تحلیل ناهمسانگ
رد نیاز داشته باشد، مربوط می شود). این ها به بارهای طراحی مانند فشار و کرنش داخلی مربوط می شود. BS EN 13121. این استاندارد اروپایی جایگزین BS4994-87 می شود که اکنون با عنوان Current, Obsolescent, Superseded مشخص شده است. SS245: 1995. این استاندارد سنگاپور برای مخزن آب مقطعی GRP است که جاری است.
پلی الکترولیت. پلی الکترولیت ها پلیمرهایی هستند که واحدهای تکرار شونده آنها دارای یک گروه الکترولیت هستند. پلی کاتیون ها و پلی آنیون ها پلی الکترولیت هستند. این گروه ها در محلول های آبی (آب) تفکیک می شوند و پلیمرها را شارژ می کنند. بنابراین خواص پلی الکترولیت هم مشابه الکترولیت ها (نمک ها) و هم پلیمرها (ترکیبات با وزن مولکولی بالا) است و گاهی پلی نمک نامیده می شود. مانند نمک ها، محلول های آن ها رسانای الکتریکی هستند. مانند پلیمرها، محلول های آن ها معمولا دارای گرانروی هستند. زنجیره های مولکولی باردار، که معمولاً در سیستم های ماده نرم وجود دارند، نقش اساسی در تعیین ساختار، پایداری و برهم کنش های مجموعه های مولکولی مختلف دارند. رویکردهای نظری برای توصیف ویژگی های آماری آن ها به طور کل با همتایان خنثی الکتریکی آن ها متفاوت است، در حالی که در زمینه های فنی و صنعتی از ویژگی های منحصر به فرد آن ها بهره برداری می کنند. بسیاری از مولکول های بیولوژیکی پلی الکترولیت هستند. به عنوان مثال، پلی پپتیدها، گلیکوزآمینوگلیکان ها و DNA پلی الکترولیت هستند. هر دو پلی الکترولیت طبیعی و مصنوعی در صنایع مختلفی استفاده می شوند. شارژ
. اسیدها به دو دسته ضعیف یا قوی طبقه بندی می شوند (و بازها به طور مشابه ممکن است ضعیف یا قوی باشند). به طور مشابه، پلی الکترولیت ها را می توان به "ضعیف" و "قوی" تقسیم کرد. پلی الکترولیت "قوی" پلی الکترولیتی است که برای اکثر مقادیر معقول pH به طور کامل در محلول تفکیک می شود. بر عکس، یک پلی الکترولیت "ضعیف" دارای یک ثابت تفکیک (pKa یا pKb) با محدوده 2 تا ~ 10 است، به این معنی که در pH متوسط ​​تا حدی تفکیک می شود. پس، پلی الکترولیت های ضعیف به طور کامل در محلول شارژ نمی شوند، و علاوه بر این، بار جزئی آنها را می توان با تغییر pH محلول، غلظت ضد یون یا قدرت یونی اصلاح کرد. خواص فیزیکی محلول های پلی الکترولیت معمولاً به شدت تحت تأثیر درجه شارژ قرار می گیرد. از آنجایی که تفکیک پلی الکترولیت، یون های متضاد را آزاد می کند، این حتما بر قدرت یونی محلول و در پی آن بر طول دبای تأثیر می گذارد. این به نوبه خود بر سایر خواص مانند رسانایی الکتریکی تأثیر می گذارد. هنگامی که محلول های دو پلیمر با شارژ مخالف (یعنی محلول پلی کاتیون و یکی از پلی آنیون) با هم مخلوط می شوند، معمولاً یک حجم پیچیده (رسوب) تشکیل می شود. این به دلیل این
که پلیمرهای دارای بار مخالف یکدیگر را جذب کرده و به یکدیگر متصل می شوند، رخ می دهد. انطباق. ساختار هر پلیمر تحت تأثیر عوامل گوناگونی قرار می گیرد: به ویژه معماری پلیمر و میل ترکیبی حلال. در مورد پلی الکترولیت ها، شارژ نیز تاثیر دارد. در حالی که یک زنجیره پلیمری خطی بدون بار معمولاً در یک ساختار تصادفی در محلول یافت می شود (به یک ولگشت تصادفی سه بعدی خود اجتنابی نزدیک است)، بارهای روی یک زنجیره پلی الکترولیت خطی از طریق نیروهای دو لایه یکدیگر را سرکوب می کنند که باعث می شود زنجیره یک ترکیب میله مانند گسترش یافته تر را اتخاذ کنند. اگر محلول حاوی مقدار زیادی نمک اضافه شده باشد، بارها غربال می شوند و در نتیجه زنجیره پلی الکترولیت به یک ترکیب معمولی تر فرو می ریزد (که اساساً مشابه یک زنجیره خنثی در حلال خوب است). ساختار پلیمری البته بر بسیاری از خواص حجمی (مانند ویسکوزیته، کدورت و غیره) تأثیر می گذارد. اگرچه ساختار آماری پلی الکترولیت ها را می توان با استفاده از انواع تئوری پلیمرهای مرسوم به دست آورد، به دلیل ماهیت دوربرد برهم کنش الکترواستاتیک، مدل سازی صحیح زنجیره های پلی الکترولیت به طور کلی از نظر محاسباتی بسی
ار فشرده است. برای مطالعه ساختار پلی الکترولیت و تغییرات ساختاری می توان از تکنیک هایی مانند پراکندگی نور ساکن استفاده کرد. پلی آمفولیت ها. پلی الکترولیت هایی که دارای هر دو گروه تکرار کاتیونی و آنیونی هستند، پلی آمفولیت ها نامیده می شوند. رقابت بین تعادل اسید و باز این گروه ها منجر به پیچیدگی های اضافی در رفتار فیزیکی آن ها می شود. این پلیمرها معمولاً تنها زمانی حل می شوند که نمک اضافه شده کافی وجود داشته باشد، که برهمکنش بین بخش های دارای شارژ مخالف را بررسی می کند. در مورد هیدروژل های ماکرو متخلخل آمفوتریک، عمل محلول نمک غلیظ به دلیل اتصال عرضی کووالانسی ماکرومولکول ها منجر به انحلال مواد پلی آمفولیت نمی شود. هیدروژل های ماکرو متخلخل مصنوعی سه بعدی توانایی عالی برای جذب یون های فلزات سنگین در محدوده وسیعی از pH از محلول های آبی بسیار رقیق را نشان می دهند که می تواند بعداً به عنوان یک جاذب برای تصفیه آب شور استفاده شود. همه پروتئین ها پلی آمفولیت هستند، زیرا برخی از اسیدهای آمینه تمایل به اسیدی دارند، در حالی که برخی دیگر بازی هستند. کاربرد. پلی الکترولیت ها کاربردهای زیادی دارند که بیشتر مربوط به اصلاح جری
ان و خواص پایداری محلول ها و ژل های آبی است. به عنوان مثال، آنها می توانند برای بی ثبات کردن یک سوسپانسیون کلوئیدی و برای شروع لخته سازی (بارش) استفاده شوند. همچنین می توان از آنها برای انتقال شارژ سطحی به ذرات خنثی استفاده کرد و به آن ها این اجازه را می دهد که در محلول آبی پراکنده شوند. بنابراین اغلب به عنوان غلیظ کننده، امولسیفایر، حالت دهنده، شفاف کننده و حتی کاهش دهنده نیروی پسار استفاده می شود. آنها در تصفیه آب و برای استخراج نفت استفاده می شوند. بسیاری از صابون ها، شامپوها و لوازم آرایشی دارای پلی الکترولیت هستند. علاوه بر این، آن ها به بسیاری از غذاها و مخلوط های بتن (فوق روان کننده) اضافه می شوند. برخی از پلی الکترولیت هایی که روی برچسب مواد غذایی هستند عبارتند از: پکتین، کاراگینان، آلژینات ها و کربوکسی متیل سلولز. همه به جز آخرین منشاء طبیعی دارند. در نهایت در مواد مختلفی از جمله سیمان استفاده می شود. از آنجا که برخی از آنها محلول در آب هستند، برای کاربردهای بیوشیمیایی و پزشکی نیز مورد استفاده قرار می گیرند. در حال حاضر تحقیقات زیادی در مورد استفاده از پلی الکترولیت های زیست سازگار برای پوشش های ایمپ