Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ری در میان ۱۳ کشور پرجمعیت، از جمله فیلیپین، برای کنترل رشد سریع جمعیت که به نظر آنها با منافع ملی سیاسی-اجتماعی ایالات متحده خصومت می کند، «اهمیت بالایی» می دهد، زیرا اقتصاد ایالات متحده به مقادیر زیاد و فزاینده مواد معدنی از خارج نیاز دارند، و این کشورها می توانند نیروهای اپوزیسیون بی ثبات کننده علیه ایالات متحده تولید کنند. رؤسای جمهور مختلف نقطه نظرهای متفاوتی داشتند. رئیس جمهور فردیناند مارکوس برای توزیع سیستماتیک داروهای ضدبارداری در سراسر کشور فشار آورد. دولت کورازون آکوینو بر اعطای حق به زوجین برای داشتن تعداد فرزندانی که ترجیح می دهند متمرکز بود، در حالی که فیدل وی. راموس از کنترل جمعیت به مدیریت جمعیت تغییر موضع داد. جوزف استرادا از روش های ترکیبی برای کاهش نرخ باروری با تمرکز بر جریان اصلی تنظیم خانواده استفاده کرد. در سال ۱۹۸۹، کمیته قانونگذاران فیلیپین در مورد جمعیت و توسعه (PLCPD) تأسیس شد و «به تدوین سیاست های عمومی قابل دوام که مستلزم قانون گذاری در مورد مدیریت جمعیت و توسعه اجتماعی-اقتصادی است» پرداخت. در سال ۲۰۰۰، فیلیپین اعلامیه هزاره را امضا کرد و متعهد شد که تا سال ۲۰۱۵ به اهداف اعلامیه ه
زاره، از جمله ارتقای برابری جنسیتی و سلامت، دست یابد. در سال ۲۰۰۳، USAID برنامه ۳۳ ساله خود را آغاز کرد که به وسیله آن وسایل پیشگیری از بارداری رایگان به کشور داده شد. دریافت کنندگان کمک مانند فیلیپین با چالش تأمین بودجه برنامه پیشگیری از بارداری خود مواجه بودند. در سال ۲۰۰۴، وزارت بهداشت فیلیپین (DOH) استراتژی خوداتکایی ضدبارداری فیلیپین را معرفی کرد و ترتیبی داد که این کمک ها با داروهای ضدبارداری داخلی جایگزین شوند. در اوت ۲۰۱۰، دولت اعلام کرد که یک کار مشترک با USAID در اجرای یک استراتژی بازاریابی و ارتباطات جامع به نفع برنامه ریزی خانواده به نام "می «پلانو سیلا»" دارند. محتوا. بخش ها. محتوای اصلی لایحه تلفیقی بهداشت باروری به بخش های زیر تقسیم می شود. خلاصه احکام عمده. این لایحه، دولت را موظف می کند که «همه روش های مؤثر طبیعی و مدرن تنظیم خانواده را که از نظر پزشکی ایمن و قانونی هستند، بدون تعصب، ترویج کند». اگرچه سقط جنین توسط قانون غیرقانونی و قابل مجازات شناخته شده است، اما در این لایحه آمده است که «دولت باید تضمین کند که همه زنانی که برای عوارض پس از سقط جنین نیاز به مراقبت دارند باید به شیوه ای انسان
ی، بدون قضاوت و مشفقانه رفتار و مشاوره شوند.» این لایحه خواستار یک «رویکرد چند بعدی» است که جزء برنامه ریزی خانواده و مسئولیت پذیری والدین را در همه برنامه های دولت برای مبارزه با فقر ادغام می کند. آموزش بهداشت باروری و جنسی متناسب با سن از کلاس پنجم تا چهارم دبیرستان با استفاده از «مهارت های زندگی و سایر رویکردها» مورد نیاز است. این لایحه همچنین وزارت کار و اشتغال را موظف می کند که حقوق باروری کارمندان زن خود را تضمین کند. شرکت هایی با کمتر از ۲۰۰ کارگر ملزم به مشارکت با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در منطقه خود برای ارائه خدمات بهداشت باروری هستند. کارفرمایان با بیش از ۲۰۰ کارمند باید خدمات بهداشت باروری را به همه کارکنان در مراکز بهداشتی مربوطه خود ارائه دهند. آنهایی که کمتر از ۲۰۰ کارگر دارند باید با متخصصان بهداشت برای ارائه خدمات بهداشت باروری وارد مشارکت شوند. کارفرمایان باید کارکنان را از در دسترس بودن برنامه تنظیم خانواده آگاه کنند. آنها همچنین موظفند کارمندان شاغل باردار را در بین نیروی کار خود تحت نظر داشته باشند و اطمینان حاصل کنند که برای هر ماه از دوره بارداری که به کار می روند، مرخصی نیم رو
زه استعلاجی با حقوق دریافت می کنند. دولت ملی و دولت های محلی در دسترس بودن خدمات مراقبت های بهداشت باروری مانند تنظیم خانواده و مراقبت های دوران بارداری را تضمین خواهند کرد. هر شخص یا مقام دولتی که ارائه خدمات بهداشتی باروری قانونی و ایمن از نظر پزشکی را ممنوع یا محدود کند به مجازات حبس یا جزای نقدی محکوم خواهد شد. حمایت. انتخاب آزادانه در مورد سلامت باروری به مردم، به ویژه افراد فقیر، این امکان را می دهد که به تعداد فرزندانی که می خواهند و می توانند به طور عملی از آنها مراقبت و تأمین کنند، داشته باشند. چندین مطالعه توسط کسانی که از این لایحه حمایت می کنند ذکر شده است: انتقاد. مخالفان این لایحه معتقدند: رئیس جمهور آکینو اظهار داشت که او نویسنده این لایحه نیست. او همچنین اظهار داشت که از یک سیاست جمعیتی قاطع، آموزش مسئولیت پذیری والدین، ارائه وسایل پیشگیری از بارداری به کسانی که آنها را درخواست می کنند، حمایت کامل می کند، اما از ترویج استفاده از روش های پیشگیری از بارداری خودداری می کند. او گفت که موضع او بیش از تأکید بر سلامت باروری بر مسئولیت پذیری والدین است. فضاهای اقتصادی و جمعیتی. فیلیپین سی و نهمین کشور
پرجمعیت است، با تراکم بیش از ۳۳۵ در کیلومتر مربع، و نرخ رشد جمعیت ۱٫۹٪ (سرشماری ۲۰۱۰)، دارد. نرخ باروری کل در سال ۲۰۱۳ ۳٫۲۰ تولد به ازای هر زن است، در حالی که در سال ۱۹۶۰ این عدد ۷ بوده است. علاوه بر این، نرخ باروری کل برای ثروتمندترین پنجک جمعیت ۲٫۰ است که حدود یک سوم نرخ لاروری فقیرترین پنجک (۵٫۹ فرزند به ازای هر زن) است. نرخ باروری برای زنان با تحصیلات دانشگاهی ۲٫۳ است، تقریباً نصف زنانی که فقط تحصیلات ابتدایی دارند (۴٫۵ فرزند برای هر زن). لاگمن، عضو کنگره می گوید که این لایحه ارتباط قابل تأیید بین جمعیت عظیم و فقر را به رسمیت می شناسد. رشد لجام گسیخته جمعیت، توسعه اجتماعی-اقتصادی را متوقف می کند و فقر را تشدید می کند. دانشکده اقتصاد دانشگاه فیلیپین دو مقاله در حمایت از این لایحه ارائه کرد: "جمعیت و فقر: امتیاز واقعی" (۲۰۰۴)، و "لایحه جمعیت، فقر، سیاست و سلامت باروری" (۲۰۰۸). به گفته این اقتصاددانان، رشد سریع جمعیت و نرخ بالای باروری، به ویژه در میان فقرا، فقر را تشدید کرده و آن را برای مردم سخت تر می کند. دولت باید به آن رسیدگی کند، و در عین حال تصریح کرد که «افراطی» است که «افزایش جمعیت را عامل اصلی فقر
بدانیم که توسل دولت به اقدامات سختگیرانه و قهری برای مقابله با مشکل را توجیه کند (مثلاً انکار خدمات پایه و یارانه به خانواده های بیش از دو فرزند)». آنها ارتباط بین رشد سریع جمعیت و فقر را با مقایسه رشد اقتصادی و نرخ رشد جمعیت در تایلند، اندونزی و فیلیپین نشان می دهند که در آن دو مورد اول به دلیل نرخ رشد جمعیت پایین تر، سریع تر از فیلیپین رشد کردند. آنها تأکید کردند که «تجربه از سراسر آسیا نشان می دهد که یک برنامه سیاست جمعیتی با بودجه دولت مکمل مهمی برای سیاست اقتصادی صحیح و کاهش فقر بوده است.» در مقالهٔ "جمعیت و فقر"، نشان داده شد که بروز فقر در میان خانواده های بزرگ بیشتر است: ۵۷٫۳٪ از خانواده های فیلیپینی با هفت فرزند در فقر هستند در حالی که تنها ۲۳٫۸٪ از خانواده هایی که دو فرزند دارند زیر آستانه فقر زندگی می کنند. طرفداران معتقدند که خانواده های کوچکتر و فواصل بیشتر تولد ناشی از استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری به خانواده ها این امکان را می دهد که بیشتر روی آموزش، سلامت، تغذیه هر کودک سرمایه گذاری کنند و در نهایت فقر و گرسنگی را در سطح خانواده کاهش دهند. در سطح ملی، کاهش باروری هزینه خدمات اجتماعی را
کاهش می دهد، زیرا افراد کمتری به مدرسه می روند یا به دنبال مراقبت های پزشکی هستند و تقاضا برای مسکن، حمل ونقل، شغل، آب، غذا و سایر منابع طبیعی را تسهیل می کند. بانک توسعه آسیایی نیز در سال ۲۰۰۴ جمعیت زیادی را به عنوان یکی از عوامل اصلی فقر در کشور، همراه با ضعف مدیریت اقتصاد کلان، مشکلات اشتغال، عملکرد ضعیف بخش کشاورزی و دستور کار ناتمام اصلاحات ارضی، مسائل حاکمیتی از جمله فساد ذکر کرد. نقد فضا. مخالفان به مطالعه ای در سال ۲۰۰۳ در شرکت رند اشاره می کنند، که به این نتیجه رسید که «شواهد کمی وجود دارد که رشد جمعیت مانع رشد اقتصادی می شود یا آن را ترویج می کند… بی طرفی جمعیت در واقع مکتب غالب در تفکر در میان دانشگاهیان در مورد رشد جمعیت طی نیم قرن گذشته بوده است.» به عنوان مثال، مطالعه سال ۱۹۹۲ راس لوین و دیوید رنلت، که ۱۱۹ کشور را در طول ۳۰ سال تحت پوشش قرار داد (در مقایسه با مطالعه دانشگاه فیلیپین از ۳ کشور طی چند سال). مطالعه رند همچنین می گوید که یک جمعیت بزرگ می تواند با توجه به اصول بنیادی درست، رشد را افزایش دهد؛ بنابراین، آنها به پیش بینی HSBC 2012 برای سال ۲۰۵۰ اشاره می کنند که فیلیپین به دلیل جمعیت رو ب
ه رشد زیاد، شانزدهمین اقتصاد بزرگ خواهد بود و آنهایی که جمعیت آنها در حال کاهش است، دچار کاهش خواهند شد. در توسعه اخیر، دو نویسنده لایحه بهداشت باروری موضع خود را در مورد مفاد این لایحه در مورد جمعیت و توسعه تغییر دادند. آنها می خواستند سه ماده را حذف کنند که بیان می کند «برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان عناصر اصلی سلامت باروری و جمعیت و توسعه هستند» که برنامه های والدینی مسئولانه و تنظیم خانواده را در ابتکارات ضد فقر ادغام می کند. همچنین آنها اظهار می کنند که فقر به دلیل جمعیت زیاد نیست، بلکه به دلیل نابرابری و فساد است. سلامت مادر و مرگ و میر. طبق گفته سازمان بهداشت جهانی، مرگ مادران در فیلیپین ۵٫۷ نفر در روز است، نه ۱۰ تا ۱۱ مرگ و میر در روز، طبق گفته طرفدارانی که این اعداد را تکرار کردند «تا به مقصودشان برسند». موافقان بیان می کنند که تصویب لایحه RH به این معنی است: با توجه به "سیاست کوتاه سنا" در مورد بهداشت باروری، کلید حل مرگ مادران، ایجاد مراکز زایمان است. انجمن پزشکی فیلیپین (PMA) در مقاله ای موضع خود اعلام کرد که هدف کاهش افزایش مرگ و میر مادران و کودکان می تواند با بهبود مراقبت های بهداشتی مادر و ک
ودک بدون نیاز به توزیع وسایل پیشگیری از بارداری محقق شود. میلیون ها بودجه در نظر گرفته شده برای دستگاه های پیشگیری از بارداری ممکن است به خوبی در بهبود مهارت های کارکنان بهداشتی ما در کاهش مرگ و میر مادران و کودکان در فیلیپین به کار گرفته شود. دسترسی. یکی از نگرانی های اصلی موافقان عدم دسترسی به وسایل تنظیم خانواده مانند وسایل پیشگیری از بارداری و عقیم سازی است. این لایحه در نظر دارد دسترسی همگانی را از طریق بودجه دولتی فراهم کند و در نتیجه ابتکارات بخش خصوصی برای خدمات تنظیم خانواده را تکمیل کند، مانند آنچه توسط فدراسیون بین المللی فرزندآوری برنامه ریزی شده (IPPF) که از سازمان های تنظیم خانواده فیلیپین و ۹۷ سازمان فیلیپین حمایت می کند، ارائه می شود. سقط جنین. بر اساس لایحه RH یکی از مولفه های آن «پیشگیری از سقط جنین و مدیریت عوارض پس از سقط» است. این قانون مقرر می دارد که «دولت باید تضمین کند که تمام زنانی که برای عوارض پس از سقط جنین نیاز به مراقبت دارند، باید به شیوه ای انسانی، بدون قضاوت و دلسوزانه رفتار و مشاوره شوند». همچنین بیان می کند که «سقط جنین جرم باقی می ماند و قابل مجازات است»، زیرا قانون اساسی
اعلام می کند که «دولت باید به طور مساوی از زندگی مادر و زندگی جنین در هنگام لقاح محافظت کند». موضع انجمن پزشکی فیلیپین (PMA) "به شدت بر این اصل استوار است که "زندگی در لقاح آغاز می شود" در لحظه ای که در آن ادغام یا اتحاد اسپرم و تخمک وجود دارد و بنابراین یک فرد یا انسان در لحظه لقاح وجود دارد. انجمن پزشکی فیلیپین سقط هایی را محکوم می کند که "تخمک بارور شده یا جنین را از بین می برند" و "از هر روش یا دارویی که هر مرحله از لقاح را قطع کرده و از رشد طبیعی، فیزیولوژیکی و بدون وقفه آن تا بزرگسالی جلوگیری می کند بیزار است". جنگ فرهنگی و پیامدهای آن. این بحث ملی به عنوان بخشی از یک جنگ فرهنگی گسترده تلقی می شود. تصویب یا عدم تصویب آن از لایحه بسته به دیدگاه ها آثار منفی دارد. موافقان بیان می کنند که عدم تصویب این لایحه باعث می شود که فیلیپین دیگر یک کشور عقب مانده نباشد و نتواند به اهداف توسعه هزاره، به ویژه نکات مربوط به فقرزدایی و سلامت مادران دست یابد. این به معنای زیر پا گذاشتن تعهدات بین المللی خواهد بود و مدرنیزاسیون را کند می کند. همچنین، فقرا دسترسی رایگان به حمایت های تنظیم خانواده که بسیاری خواهان آن هستند،
نخواهند داشت، و در نتیجه فرزندانی بیش از آنچه که می توانند از آنها مراقبت کنند، خواهند داشت و پولی برای سرمایه گذاری در آموزش برای شکستن فقر بین نسلی که در آن گرفتار شده اند، نخواهند داشت. طرفداران همچنین کلیسای کاتولیک را به گروگان گرفتن فیلیپین و نقض جدایی کلیسا از دولت متهم می کنند. آنها استدلال می کنند که کاهش رشد جمعیت منجر به بهبود کیفیت زندگی و توسعه اقتصادی می شود.
کلمانسو () ششمین ناو هواپیمابر نیروی دریایی فرانسه و ناو اصلی کلاس خود بود. این ناو از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۷ خدمت کرد و در سال ۲۰۰۹ برچیده، اوراق و بازیافت شد این ناو دومین ناو جنگی فرانسوی بود که به نام ژرژ کلمانسو نامگذاری شد. "کلمانسو" و کشتی خواهرش فوش به عنوان ستون های اصلی ناوگان فرانسه خدمت می کردند. در طول عمر خود ناو "کلمانسو" بیش از را طی ۳۱۲۵ روز در دریا دریانوردی کرد. این کشتی حامل مهمات هسته ای بود که باید توسط هواپیمای خود پرتاب می شدند و خود ناو نیز بعداً برای شلیک موشک های با قابلیت حمل سلاح هسته ای بهسازی شد. کلمانسو در رزمایش ها و مأموریت های دریایی متعددی شرکت کرد و در طول جنگ داخلی لبنان، جنگ خلیج فارس و عملیات هوایی بر فراز یوگسلاوی سابق شاهد اقداماتی بود.
استفان ویلیامز (؛ زادهٔ ) متکلم، نویسنده و مدرس که پس از بازنشستگی از شغل تدریس به عنوان استاد افتخاری الهیات در دانشگاه کوئینز بلفاست در سال ۲۰۱۷ منصوب شد. اگرچه حوزه های حرفه ای اصلی او الهیات و تاریخ فکری است، اما ویلیامز همچنین به حوزه اخلاق زیستی علاقه مند است، در هیئت تحریریه اخلاق و پزشکی خدمت کرد و در کنفرانس افتتاحیه مرکز اخلاق زیستی و کرامت انسانی ایالات متحده در سال ۱۹۹۴ سخنرانی کرد. در طول سال ۲۰۱۸ ویلیامز یک فلوشیپ تحقیقاتی در مرکز هنری در مدرسه الهیات انجیلی ترینیتی برگزار کرد که "به تحقیق در مورد ارتباط بین درک مسیحی از آفرینش و فلسفه هایی که زمینه ساز پیشرفت در هوش مصنوعی هستند. کتاب های او عبارتند از: "مکاشفه و آشتی: پنجره ای بر مدرنیته" (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۹۵). "سایه دجال: نقد نیچه از مسیحیت" (مطبوعات آکادمیک بیکر، ۲۰۰۶) و "انتخاب فیض: معمایی بدون راه حل؟" (Eerdmans، 2015). او عقیده دارد انسان محوری مانع از برخورد بشر با بحران های زیست محیطی در جهان می شود.
پل کالینز (؛ زادهٔ ) مورخ، و نویسنده اهل استرالیا است. کالینز دارای مدرک کارشناسی ارشد الهیات از دانشگاه هاروارد و دکترا در تاریخ از دانشگاه ملی استرالیا است. او تاریخ کلیسا و الهیات را در استرالیا، ایالات متحده و کشورهای اقیانوس آرام تدریس کرده و به عنوان کشیش کاتولیک در سیدنی و هوبارت کار کرده است. او عضو مدعو در مرکز مطالعات منابع و محیط زیست در ANU و اتل هیتون همکار مدعو در دین و جامعه در دانشگاه ولونگونگ بوده است. کالینز برای بسیاری از روزنامه ها و مجلات استرالیایی و همچنین برای The Tablet, National Catholic Reporter در ایالات متحده و برای چندین مجله کاتولیک در آلمان مقاله نوشته است. آثار. کالینز ادعا می کند که سیاره زمین ممکن است از حدود ۳ میلیارد نفر در آسایش متوسط پشتیبانی کند، در حالی که ۸ میلیارد نفر فعلی - با وجود کاهش نرخ باروری جهانی هنوز با حدود ۸۰ میلیون نفر در سال افزایش می یابد - منجر به تشدید جنگ علیه طبیعت تقریباً در همه جا شده است، حتی با تولید-مصرف بسیار نابرابر در سراسر جهان. او در مقاله "چند استرالیایی؟ نیاز به اخلاق زمین محور" این پرسش را مطرح کرده است: «استرالیا کشور بزرگی است. مطمئنا
ً باید اجازه دهیم «توده های خسته، فقیر و جمع شده» جهان در اینجا ساکن شوند؟ و با این حال، با وجود اندازه فیزیکی، استرالیا از نظر بیوفیزیکی و ژئوفیزیکی محدود است. همه گزارش های وضعیت محیط زیست ما نشان می دهد که خواسته های جمعیت فعلی سیستم های طبیعی را به طور برگشت ناپذیری تخریب می کنند. آیا ما وظیفه اخلاقی داریم که اجازه دهیم آنها بیایند و زندگی بهتری به آنها بدهیم؟ یا باید از اکوسیستم های تحت مراقبت خود محافظت کنیم، به ویژه از زیستگاه کوالای نمادین ما که در حال حاضر توسط گسترش شهری و جنگل زدایی در معرض تهدید است.» این مقاله بحث انتقادی در مورد اخلاق مهاجرت به خواسته های رقابتی انسان هایی می پردازد.
پارتا داسگوپتا (; – ) اقتصاددان، و استاد دانشگاه اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان)، عضو آکادمی بریتانیا، و همکار انجمن سلطنتی شده است.
ویلیام ریس (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه اهل کانادا است. پروفسور ممتاز در دانشگاه بریتیش کلمبیا و مدیر پیشین دانشکده برنامه ریزی جامعه و منطقه ای (SCARP) در UBC است. ریس از سال ۱۹۶۹ تا ۷۰ در دانشگاه بریتیش کلمبیا تا زمان بازنشستگی خود در سال های ۱۲–۲۰۱۱ تدریس کرد، اما از آن زمان به نوشتن و تحقیق خود ادامه داده است. علاقه اصلی او در سیاست گذاری عمومی و برنامه ریزی مربوط به روندهای جهانی محیط زیست و شرایط اکولوژیکی برای توسعه اجتماعی-اقتصادی پایدار است. او مبتکر مفهوم «ردپای زیست محیطی» و توسعه دهنده این روش است.
تارا رائه ماس (زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۷۳) نویسنده، مستندساز و مجری، روزنامه نگار، مدل سابق و سفیر ملی یونیسف برای بقای کودکان کانادایی-استرالیایی است. زندگی شخصی. ماس در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا به دنیا آمد و در آنجا نیز به مدرسه رفت. ماس مدلینگ را از ۱۴ سالگی شروع کرد، اما مدت زیادی در این حرفه ماندگار نشد. در ۲۱ سالگی، همان طور که در کتاب خاطرات او در سال ۲۰۱۴ "به نام "زن خیالی"" توضیح داده شده است، در ونکوور توسط یک بازیگر کانادایی مورد تجاوز قرار گرفت. او پس از ازدواج با مارتین لگ کانادایی و مارک پنل بازیگر استرالیایی با شاعر و فیلسوف استرالیایی برنت سلهایم ازدواج کرد. ماس در ۲۲ فوریه ۲۰۱۱ یک دختر به نام سافیرا به دنیا آورد ماس سفیر یونیسف برای بقای کودک است، و از سال ۲۰۰۷ سفیر حسن نیت یونیسف است. از سال ۲۰۰۰ او سفیر مؤسسه سلطنتی کودکان ناشنوا و نابینا بوده است. ماس اعتبارنامه بازپرس خصوصی (Cert III) را از آکادمی امنیت استرالیا و دکترای علوم اجتماعی در رشته جنسیت و مطالعات فرهنگی را از دانشگاه سیدنی گرفته است.
پستان های لوله ای () یا پستان های توبروس () نوعی ناهنجاری مادرزادی است که هم در زنان و هم در مردان دیده می شود و ممکن است یک پستان یا هر دو را درگیر کند. در هنگام بلوغ رشد پستان ها متوقف می شود و به طور طبیعی و کامل رشد نمی کنند. علت دقیق این عارضه هنوز مشخص نیست؛ اما مطالعه ای در سال ۲۰۱۱ روی سلول های پستان های مردان و زنان مبتلا به این عارضه نشان داد که پستان های لوله ای ممکن است ناشی از یک نقص ژنتیکی در رسوب کلاژن باشد. گمان می رود یک تا پنج درصد از موارد بزرگ کردن پستان به سبب این بیماری باشد. با این حال، مشخص نیست چه نسبتی از جمعیت عمومی دچار این عارضه هستند، زیرا بسیاری از آنان به دنبال جراحی و اصلاح شکل پستان نیستند. پیشینه و طبقه بندی. بدشکلی غده ای سینه نخستین بار توسط ریس و استون در سال ۱۹۷۶ توصیف شد و به دنبال آن روشی برای طبقه بندی شدت بیماری معرفی شد. طبقه بندی های جراحی طبق نواحی مبتلای پستان انجام شده و ممکن است به ۳ درجه (طبقه بندی گرولو) یا ۴ درجه (طبقه بندی فون هایمبورگ) تقسیم بندی شود. مثلا در طبقه بندی گرولو که توسط پزشک فرانسوی «ژان-لویی گرولو» انجام شد اگر درگیری بیشتر در ربع داخلی-تحتان
ی باشد درجه ۱، اگر در دو ربع تحتانی باشد درجه ۲؛ و اگر در کل پستان باشد، درجه ۳ تلقی می شود. نام های دیگر این عارضه «پستان های منقبض»، «پستان های غده ای» یا «کمپلکس هاله های بیرون زده پستان» است. طبقه بندی. طبقه بندی زیر توسط جراح پلاستیک آلمانی «دنیس فون هایمبورگ» انجام شده است: عوارض. پستان های لوله ای را نباید با پستان های کوچک یا کم رشد اشتباه گرفت. تأثیر این وضعیت بر ظاهر پستان می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ویژگی های رایج آن عبارتند از: هاله پستان پف کرده و بزرگ، فاصله غیرمعمول زیاد بین پستان ها، وجود اندک بافت در پستان، افتادگی پستان، بالاتر بودن خط زیر پستانی و پایه پستانی باریک در حفره سینه ای. این عارضه می تواند باعث کمبود شیر در مادران شیرده شود. با این حال، سایر جنبه های فیزیکی باروری و بارداری تحت تأثیر این بیماری قرار نمی گیرند. پستان های لوله ای ممکن است منجر به مشکلات روانی-جنسی شود و دختران نوجوان در سنین اولیه بلوغ از نظر روانی به دلیل شکل غیرعادی پستان دچار مشکل می شوند. درمان. شکل ظاهری پستان لوله ای را می توان از طریق روش های جراحی، از جمله روش گسترش بافت، استفاده از پیوند چربی اتو
لوگ و ایمپلنت پستان تغییر داد. تغییر شکل ظاهری پستان لوله ای پیچیده تر از بزرگ کردن پستان های معمولی است و برخی از جراحان پلاستیک آموزش های تخصصی ویژه ای برای اصلاح پستان لوله ای دیده اند. یک رویکرد تک مرحله ای ساده تر با استفاده از ایمپلنت های سالین نیز ممکن است نتیجه زیبایی شناختی رضایت بخشی داشته باشد. پس از جراحی ترمیمی پستان، فرد تا چند روز احساس خستگی دارد و همچنین دچار التهاب، سفتی و حساسیت بیشتر پستان ها می شود که امری طبیعی است و پس از گذشت ۲۴ تا ۴۸ ساعت به شرایط عادی خود بازمی گردد. از آنجایی که پستان لوله ای یک ناهنجاری مادرزادی است، ممکن است در انگلستان جهت درمان، تحت پوشش سرویس سلامت ملی به متخصص ارجاع شود. برای کسانی که به دنبال راه حل های غیر جراحی هستند، انجام مشاوره روان پزشکی به عنوان راهی برای کنار آمدن با تصویر بدنی توصیه می گردد.
شبه خازن ها یا خازن نماها انرژی الکتریکی را به طورفارادیکی با انتقال بار الکتریکی الکترون بین الکترود و الکترولیت ذخیره می کنند. این امر از طریق الکتروجذبش، واکنش های کاهش-اکسایش (واکنش های اُکساکا) و فرآیندهای میان لایش انجام می شود که اصطلاحاً "شبه ظرفیت" نامیده می شود. شبه خازن بخشی از یک خازن الکتروشیمیایی است و همراه با یک خازن دولایه الکتریکی (EDLC) تشکیل می شود تا یک ابرخازن ایجاد کند. شبه ظرفیت و ظرفیت دولایه به یک مقدار ظرفیت خازنی جداناپذیر مشترک یک ابرخازن اضافه می شود. با این حال، آنها می توانند با بخش های بسیار متفاوتی از مقدار ظرفیت کل بسته به طراحی الکترودها مؤثر باشند. یک شبه ظرفیت ممکن است با ضریب ۱۰۰ به صورت یک ظرفیت خازن دولایه با همان سطح الکترود، بیشتر باشد. یک شبه خازن یک واکنش شیمیایی در الکترود دارد، برخلاف ئی دی ال سی ها که در آن ذخیره بار الکتریکی به صورت الکترواستاتیک و بدون اندرکُنش بین الکترود و یون ها ذخیره می شود. شبه خازن با انتقال بار الکترون بین الکترولیت و الکترود همراه است که از یک وا-حلال پوشیده و یون برجذبش می آید. یک الکترون در هر واحد بار درگیر است. یون برجذب شده هیچ وا
کنش شیمیایی با اتم های الکترود ندارد (هیچ پیوند شیمیایی ایجاد نمی شود) زیرا فقط یک انتقال-بار انجام می شود. به عنوان مثال یک واکنش اُکساکا است که در آن یون +O2 است و درطول شارژکردن، یک الکترود میزبان یک واکنش کاهش و دیگری یک واکنش اکسایش است. تحت تخلیه واکنش ها معکوس می شوند. برخلاف باتری ها، در فارادیک یون های انتقال-بار الکترون به سادگی به ساختار اتمی یک الکترود می چسبند. این ذخیره سازی انرژی فارادیک که تنها با واکنش های اُکساکا سریع انجام می شود، سرعت شارژ و دشارژ شدن را بسیار سریع تر از باتری ها می کند. شبه خازن های الکتروشیمیایی از اکسید فلز یا الکترودهای پلیمری رسانا با مقدار زیادی شبه خازن الکتروشیمیایی استفاده می کنند. مقدار بار الکتریکی ذخیره شده در یک شبه خازن به طور خطی با ولتاژ اعمال شده متناسب است. واحد شبه خازن فاراد است. نمونه هایی از شبه خازن ها. برزسینکی و همکاران نشان داد که فیلم های مزوپُرلیک "α"-MoO3 به دلیل واردشدن یون های لیتیوم به شکاف "α"-MoO3 ذخیره بار را بهبود بخشیده اند. آن ها ادعا می کنند که این شبه خازن میان لایِش در مقیاس زمانی مشابه با شبه خازن اُکساکا انجام می شود و ظرفیت ذخیره
-بار بهتری را بدون تغییر سینتیک در MoO3 مزوپُرلیک می دهد. این رویکرد برای باتری هایی با قابلیت شارژ سریع، قابل مقایسه با باتری های لیتیومی امیدوارکننده است و برای مواد انرژی کارآمد نویدبخش است. گروه های دیگر از لایه های نازک اکسید وانادیوم روی نانولوله های کربنی برای شبه خازن ها استفاده کرده اند. کیم و همکاران به طور الکتروشیمیایی اَریخت V2O5·H2O را بر روی یک لایه نانولوله کربنی نشاندند. ساختار سه بُعدی زیرلایه نانولوله های کربنی ظرفیت خازنی لیتیوم یون ویژهٔ بالا را آسان می سازد و ظرفیت خازنی سه برابر بیشتر از اکسید وانادیم که روی یک زیرلایه پلاتین معمولی رسوب می کند را نشان می دهد. این مطالعات توانایی اکسیدهای لایه نشانی شده را برای ذخیره مؤثر بار در شبه خازن ها نشان می دهد. پلیمرهای رسانا، مانند پلی پیرول (PPy) و پلی (۳٬۴-اتیلن دی اکسی تیوفن) (PEDOT)، دارای رسانایی الکترونیکی قابل تنظیم هستند و می توانند با یون مخالف مناسب به سطوح آلایش بالایی دست یابند. یک شبه خازن پلیمری رسانا با کارایی-بالا، پس از گذراندن چرخه های شارژ/دشارژ، پایداری چرخه زنی بالایی دارد. رویکردهای موفق شامل نشاننده پلیمر اُکساکا در فاز
میزبان (مثلاً کاربید تیتانیوم) برای پایداری و رسوب یک پوسته کربنی روی الکترود پلیمری رسانا است. این فنون ها چرخه پذیری و پایداری افزاره شبه خازن را بهبود می بخشد.
مننژیوم جلدی "به انگلیسی": Cutaneous meningioma که با نام های " ب"افت" "مننژی هتروتوپیک"" و "مننگوسل ابتدایی" نیز شناخته می شود) نوعی نقص در رشد است که از حضور مننگوسیت ها در بیرون کالواریوم ایجاد می شود.
فهرست رقص های ملی (). این فهرست ممکن است نامگذاری رسمی یا غیررسمی رقص های ملی را دربر گرفته باشد. هیچ کشوری به صورت رسمی، رقص یا رقص های ملی را به رسمیت نشناخته است. فهرست زیر بر مبنای نام کشورها و به ترتیب حروف الفبای فارسی فهرست بندی شده است.
سباستین لوکلر (؛ سپتامبر ۱۶۳۷ – ) نقاش، حکاک و مهندس اهل دوک نشین لورن بود. وی در سال ۱۶۷۲ به آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه سازی پاریس پیوست و به تدریس پرسپکتیو مشغول شد.
ژان ژوونه (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. بیشتر آثار وی درباره موضوعات دینی بوده است. وی نقاشی را از لوران ژوونه آموخت، او به دلیل استعدادی که از خود نشان داد پس از ورود به پاریس توسط شارل لو برن در کاخ ورسای مشغول به کار شد و در سال ۱۶۷۵ به عضویت آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه سازی درآمد و در سال ۱۶۸۱ به درجه استادی رسید.
آنتوان کوازوو (؛ ۲۹ سپتامبر ۱۶۴۰ – ۱۰ اکتبر ۱۷۲۰) مجسمه ساز سبک باروک اهل فرانسه بود. وی بیشتر به خاطر مجسمه اش در تزئین باغ ها و کاخ ورسای شناخته می شود. او اولین کار خود را در مجسمه سازی مدونا زمانی که تنها هفده سال داشت انجام داد.
تبعیض نهادی عبارت است از رفتار تبعیض آمیز با فرد یا گروهی از افراد توسط جامعه یا نهادها، از طریق توجه نابرابر اعضای گروه های زیردست. این روش های غیرمنصفانه و غیرمستقیم تبعیض اغلب در سیاست ها، رویه ها، قوانین و اهداف یک مؤسسه گنجانده شده اند. این تبعیض می تواند بر اساس جنسیت، طبقه، نژاد، قومیت، مذهب، یا وضعیت اجتماعی-اقتصادی باشد. در ایالات متحده. اعضای گروه های اقلیت مانند جمعیت های آفریقایی تبار در ایالات متحده در معرض خطر بسیار بالاتری برای مواجهه با این نوع از آسیب های اجتماعی ساختاری هستند. از جمله اثرات مخرب شدید و طولانی مدت تبعیض نهادینه شده بر جمعیت های آسیب دیده، افزایش نرخ خودکشی، سرکوب دستیابی به ثروت و کاهش دسترسی به مراقبت های بهداشتی است. نژادپرستی نهادی. نژادپرستی نهادی (همچنین به عنوان نژادپرستی سیستمی شناخته می شود) نوعی نژادپرستی است که به عنوان یک عمل عادی در جامعه یا یک سازمان تعبیه شده است. این می تواند به مسائلی مانند تبعیض در عدالت کیفری، اشتغال، مسکن، مراقبت های بهداشتی، قدرت سیاسی و آموزش و سایر مسائل منجر شود. اصطلاح «نژادپرستی نهادی» برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ توسط استوکلی کارمایکل
و چارلز وی. همیلتون در کتاب قدرت سیاه: سیاست آزادی ابداع شد. کارمایکل و همیلتون نوشتند که در حالی که نژادپرستی فردی اغلب به دلیل ماهیت آشکار آن قابل شناسایی است، نژادپرستی نهادی به دلیل ماهیت «کمتر آشکار، بسیار ظریف تر» آن کمتر قابل درک است. نژادپرستی نهادی «منشأ فعالیت نیروهای مستقر و مورد احترام در جامعه است، و در نتیجه محکومیت عمومی بسیار کمتری نسبت به [نژادپرستی فردی] دریافت می کند».