Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اجتماعی رایج در شهر آگاهی نداشت، تصور کرد که این به رنگ ماشین اشاره دارد. با این حال، او بعداً در مصاحبه ای گفت: «اگر می خواستید به دانشگاه هاوارد بروید که یک دانشگاه سنتی آفریقایی-آمریکایی است، هیچ راننده تاکسی سفیدپوستی شما را نمی برد.» پس از فارغ التحصیلی از هاوارد، هرناندز برای کلاس های برنامه تبادل دانشجوی بین المللی در دانشگاه اسلو به نروژ سفر کرد. زمانی که هرناندز به ایالات متحده بازگشت، تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه نیویورک آغاز کرد، اما در سال ۱۹۵۱ با اطلاع از اینکه اتحادیه بین المللی کارگران پوشاک بانوان (ILGWU) مکانی باز در کالج کار آنها دارد، به کالیفرنیا رفت. حرفه. هرناندز که به عنوان یک سازمان دهنده با ILGWU در همکاری بود، سرانجام مدیر آموزش و روابط عمومی منطقه ساحل اقیانوس آرام اتحادیه شد. در سال ۱۹۶۰، او از شش کشور آمریکای جنوبی تحت نظارت وزارت خارجه ایالات متحده بازدید کرد و در آنجا سخنرانی هایی در مورد ایالات متحده ارائه کرد. یک سال بعد، هرناندز مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته دولتی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس آنجلس به پایان رساند، اندکی قبل از اینکه رسماً اتحادیه را ترک کند و روی
کمپین کنترلی آلن کرانستون کار کند. سپس او به عنوان معاون رئیس بخش شیوه های استخدام منصفانه کالیفرنیا منصوب شد. در نتیجه کارش در این سمت، در سال ۱۹۶۴ توسط لیندون جانسون به عنوان تنها زن در کمیسیون فرصت های شغلی برابر منصوب شد. با این حال، او در سال ۱۹۶۶ پس از تنها هجده ماه استعفا داد، زیرا از عدم سرعت کمیسیون در رسیدگی به پرونده هایی که مربوط به تبعیض جنسی بود، ناامید شده بود. زندگی شخصی. در حالی که در سال ۱۹۵۷ به عنوان سازمان دهنده برای ILGWU کار می کرد، آیلین هرناندز با آلفونسو هرناندز، یک خیاط ازدواج کرد. آنها در سال ۱۹۶۱ طلاق گرفتند. درگذشت. هرناندز در ۱۳ فوریه ۲۰۱۷ در سن ۹۰ سالگی بر اثر عوارض مربوط به زوال عقل درگذشت. دوروتی ارلیش، معاون ACLU، که هرناندز را از دهه ۱۹۷۰ می شناخت، دربارهٔ او گفت:: «تمام زندگی آیلین هرناندز مظهر حرکت رو به جلو برای زنان و رنگین پوستان بود و نقش مهم او در آن تاریخ هرگز فراموش نخواهد شد.»
بادقپک کدر پرنده ای کوچک از خانواده بادخورکان تندرو است. این گونه بومی جزایر سوندای کوچک در اندونزی است. در گذشته به عنوان یک زیرگونه از بادقپک درخشان در نظر گرفته می شد. دو زیرگونه وجود دارد:
منذر علی عبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الوصل امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
خالد علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
حمید فاخر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی بنی یاس و باشگاه فوتبال العین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
یحیی الغسانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الوحده امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال امارات متحده عربی و امارات متحده عربی بازی کرده است.
صالح عبید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
سلطان المنذری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال امارات متحده عربی و امارات متحده عربی بازی کرده است.
فهد مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الوحده امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
آلبا روبالو (; – ) وکیل، نویسنده، سیاستمدار اهل اروگوئه بود. وی بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می کرد. روبالو شاعر و سیاستمدار اروگوئه ای بود که سه دوره متوالی از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۱ در و برای چهارمین دوره در اوایل دهه ۱۹۹۰ در سنا حضور داشت. پس از فارغ التحصیلی در رشته حقوق از دانشگاه اروگوئه در مونته ویدئو، شروع به نوشتن کرد. در سال ۱۹۴۲، اولین کتاب او، "Se levanta el sol" (خورشید طلوع می کند)، برنده جایزه اول از وزارت آموزش و پرورش کشور شد. او بعداً دو مجله به نام های "Mujer Batllista" (زن باتلیست) و "El Pregón" (فریاد شهر) را تأسیس کرد. در سال ۱۹۵۴ او اولین زنی بود که در شورای دپارتمان مونته ویدئو حضور داشت و به عنوان سناتور انتخاب شد. او که یک برجسته بود، اولین زنی در آمریکای جنوبی بود که به عنوان وزیر کابینه خدمت کرد و در سال ۱۹۶۸ منصوب شد. او در پی اقدامات اقتدارگرایانه دولت از این سمت استعفا داد. او یکی از بنیانگذاران جبهه گسترده در سال ۱۹۷۱ بود. اگرچه برای انتخابات مجدد نامزد شد، اما در آن سال شکست خورد. پس از ، روبالو به دلیل صراحت خود علیه که کشور را تا سال ۱۹۸۴ اداره می کرد، هدف حملات بسیاری ا
ز سوی مقامات دولتی قرار گرفت. هنگامی که دیکتاتوری به پایان رسید، او برای یک کرسی سنا نامزد شد که در آن ناموفق بود. او پروژه های قانونی برای بهبود اجتماعی را تا سال ۱۹۹۳ معرفی کرد، زمانی که برای مدت کوتاهی دوباره در سنا خدمت کرد. روبالو در سال ۱۹۹۶ درگذشت، اما یادبودهای بسیاری در سراسر کشور از جمله تمبرهایی که به شکل او منتشر شده، خیابان ها به نام او و همچنین میدان ها و مراکز فرهنگی به یادگار مانده است. سنین جوانی و تحصیل. آلبا روزا روبالو برون در ۴ اوت ۱۹۰۸ در ، بخش آرتیگاس، اروگوئه زاده شد. مادر او رزا برون و پدرش آمریکو روبالو بودند. پدرش کمیسر شهر بود و مادرش معلم، مدرسه روستایی بود. روبالو از بدو تولد، مادرش را تا محل کارش در مدرسه همراهی می کرد. او همچنین هفت خواهر و برادر داشت. پدربزرگ مادری او فرماندار سابق استان کورینتس در شمال آرژانتین بود، در حالی که پدرش اروگوئه ای با میراث مختلط بود که شامل و اجداد می شد. در دوران کودکی او، خانواده به سالتو، آرتیگاس نقل مکان کردند. در آنجا مادرش در مشاغل مختلفی تدریس داشت و روبالو تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند. از سنین جوانی ناظر دقیق شرایطی بود که بر مردم
ی که در اطرافش زندگی می کردند تأثیر می گذاشت و شروع به صحبت در مورد کاهش فقر کرد. او تحصیلات متوسطه خود را در آرتیگاس به پایان رساند و سپس تحصیلات خود را در دانشگاه جمهوری ادامه داد. او مدرک فلسفه گرفت و تدریس حرفه ای خود را در مدرسه ای که مادرش در خیابان پابلو دی ماریا در مونته ویدئو اداره می کرد آغاز کرد. با ادامه تحصیل، روبالو در دانشکده حقوق تحت سلطه مردان در دانشگاه ثبت نام کرد. در حالی که هنوز در حال تحصیل بود، با والتر پرویتالی ازدواج کرد و از او صاحب یک پسر به نام سرجیو پرویتالی شد. او به سپس به فدراسیون دانشجویی دانشگاه حقوق پیوست و در تظاهرات ضد فاشیستی در حمایت از جمهوری خواهان در جنگ داخلی اسپانیا فعال بود. هنگامی که در سال ۱۹۳۳، گابریل ترا، سیاستمدار و وکیل اهل اروگوئه کودتایی را سازماندهی کرد، روبالو در اعتراض به دیکتاتوری در اعتراضات دانشگاه شرکت کرد. او به ، به رهبری و بالتاسار بروم پیوست. هنگامی که بروم به دلیل کودتا خودکشی کرد، روبالو در دفاع از دموکراسی خطاب به جمعیت زیادی که جمع شده بودند سخنرانی کرد. به عنوان تنها زن شرکت کننده، او به گروه آوانزار، یک جناح از حزب کلرادو به رهبری گرائرت، ک
ه شدیداً ضد امپریالیست و از نظر اجتماعی ترقی خواه بود، پیوست. در این دوره، او با بسیاری از سوسیالیست ها آشنا شد و در معرض ایده های کارل مارکس و فردریش انگلس قرار گرفت. در سال ۱۹۳۹، روبالو مدرک حقوق گرفت. مرگ و میراث. روبالو در ۳ سپتامبر ۱۹۹۶ در مونته ویدئو درگذشت. برای ادای احترام به یاد او، یکی از اتاق های کاخ قانونگذاری به نام او نامگذاری شد. در سال ۲۰۰۲، مراسم بزرگداشتی در هیئت دپارتمان مونته ویدئو برگزار شد. برای روز جهانی زن در سال ۲۰۱۰، از او در مجموعه تمبرهای پستی اروگوئه "Mujeres notables uruguayas" (زنان برجسته اروگوئه) تجلیل شد. در سال ۲۰۱۲، خیابانی در آرتیگاس به افتخار او نامگذاری شد. میدانی در محله بلا ایتالیا در مونته ویدئو در سال ۲۰۱۵ به نام او نامگذاری شد. در اوت ۲۰۱۹، قانون ۱۹۷۸۱ که بر اصلاحات ارضی حاکم است، اصلاح شد تا زنان حق زمین و مالکیت مشترک داشته باشند. در سال ۲۰۲۰، یک مرکز فرهنگی در منطقه مونته ویدئو به نام او افتتاح شد.
نواف مبارک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب الاهلی، باشگاه ورزشی بنی یاس، باشگاه فوتبال الشارجه، و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
محمد قاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الظفره، باشگاه فوتبال شباب الاهلی، و باشگاه فوتبال العین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
محمد علی شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال عجمان امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
علی صالح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الوصل امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال امارات متحده عربی و امارات متحده عربی بازی کرده است.
بر سماع تنبور آلبوم موسیقی ایرانی به آهنگسازی کیخسرو پورناظری، سهراب پورناظری و تهمورس پورناظری و آواز علیرضا قربانی در سال ۱۳۹۰ توسط شرکت ایران گام منتشر شد. در این آلبوم چهارده قطعه موسیقی از جمله پنج قطعه با صدای علیرضا قربانی منتشر شده است. گروه شمس و علیرضا قربانی شهریور ۱۳۹۰ با قطعات این آلبوم در تالار وحدت به روی صحنه رفتند. بازخوردها. فردین خلعتبری این آلبوم را «وفادار به جریان ریتمیک شعر» می داند. با این حال بخش هایی از آن را نیز تحت تأثیر از موسیقی کشورهای دیگر نظیر افغانستان و آمریکا دانسته و به تأثیراتی از موسیقی فلامنکو بر آن نیز اشاره می کند.
هیدروبیولوژی علم حیات و فرآیندهای حیات در آب است. بسیاری از هیدروبیولوژی مدرن را می توان به عنوان زیرشاخه ای از بوم شناسی در نظر گرفت، اما حوزه هیدروبیولوژی شامل آرایه شناسی، زیست شناسی اقتصادی و صنعتی، ریخت شناسی و فیزیولوژی است. یکی از جنبه های متمایز این است که همه زمینه ها به جانداران آبزی مربوط می شود. بیشتر کارها مربوط به آبگیرشناسی است و می توان آن را به بوم شناسی سیستم لوتیک (آب های جاری) و بوم سازگان دریاچه (آب های ساکن) تقسیم کرد.
رئالیسم هیستریک () اصطلاحی است که نخستین بار در سال ۲۰۰۰ توسط منتقد انگلیسی جیمز وود ابداع شد. این واژه به توصیف گونه ادبی می پردازد که از تضاد نثر طولانی، طرح داستانی دیوانه وار، و شخصیت های شیدا در برابر بررسی موشکافانه از پدیده های واقعی احتماعی تشکیل می شود. این گونه ادبی به نوعی «ماکسیمالیسم» شناخته می شود. تاریخچه. وود این اصطلاح را نخستین بار در مقاله ای که در هفته نامه "نیو ریپابلیک" بر "دندان های سپید" زادی اسمیت نوشته شده بود به کار برد. قصد او از به کاربردن این اصطلاح کوچک شمردن رمان نویسان معاصر بود که رمان های بزرگ و جاه طلبانه شان «راجع به هزاران چیز می داند ولی حتی یک انسان را هم نمی شناسد.» او این گونه ادبی را بخاطر تلاشی که برای تبدیل کردن داستان به نظریه اجتماعی می کند قابل نکوهش می دانست. وود، دان دلیلو و توماس پینچن را از بنیان گذاران این گونه می شناخت و معتقد بود که نویسندگانی همچون دیوید فاستر والاس هم همین راه را پیش گرفته اند. در پاسخ به این اظهارات زادی اسمیت گفت که این اصطلاح «به طرز دردناکی برای نثر بیش پرداخته شده و دیوانه واری که در رمان های "سپیددندان" و کتاب های دیگری که او به آ
نها لطف داشته و نام برده دقیق است.» اما او همچنین به این اصطلاح انتقاداتی داشت چون رمان شوخی بی پایان فاستر والاس با سبکی که او بعد از این کتاب در داستان های کوتاهش در پیش گرفت همخوانی ندارد. نقد وود بر این که پینچن و دلیلو نثر «هیستریک» را با تأثیرات «واقعی» -تقریبا ژورنالیستی- ترکیب می کنند یک نسل پیش از او هم توسط منتقدان پسامدرنیسم مطرح شده بود.
جمیل عباس (؛ ۱ ژانویه ۱۹۲۷ – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
لین هویین (; – ) نویسنده، معمار، شاعر اهل چین بود. او زمانی در ایالات متحده به نام فیلیس لین یا لین وی یین نیز شناخته می شود. او به عنوان اولین معمار زن در چین مدرن و همسرش معروف به پدر معماری مدرن چینی، لیانگ سیچنگ شناخته می شود، که هر دو به عنوان بنیانگذار و هیئت علمی در دپارتمان معماری تازه تأسیس دانشگاه شمال شرقی چین در سال ۱۹۲۸ کار می کردند. پس از سال ۱۹۴۹ به عنوان استاد در دانشگاه چینهوا در پکن مشغول به فعالیت شدند. لیانگ و لین کار مرمت و بازسازی مکان های میراث فرهنگی چین را در دوره جمهوری چین پس از امپراتوری چین آغاز کردند. علاقه ای که او تا آخر عمر به دنبالش بود. مایا لین هنرمند آمریکایی خواهرزاده اوست.&lt;ref name="Rowe/Kuan"&gt;Peter G. Rowe, Seng Kuan, "Architectural Encounters With Essence and Form in Modern China", MIT Press, 2002, p.219, &lt;/ref&gt; زندگی. لین در هانگژو به دنیا آمد اگرچه خانواده او اهل مینهو بودند. او دختر لین چانگمین (林長民) (۱۶ سپتامبر ۱۸۷۶ - مینهو، ۲۴ دسامبر ۱۹۲۵) و هی ژوایان (何雪媛) (۱۸۸۲–۱۹۷۲) بود. در زمانی که زنان دسترسی محدودی به آموزش رسمی داشتند، لین به دلیل عضویت در یک خا
نواده ثروتمند توانست آموزش رسمی دریافت کند. به دلیل ثروت خانواده اش، او می توانست با پدرش سفرهای زیادی داشته باشد. او مدرک خود را در انگلستان و همچنین ایالات متحده دریافت کرد. در آنجا بود که او با شاعر مشهور چینی خو ژیمو آشنا شد. رابطه آنها بخش هیجان انگیزی از زندگی لین هویین بود و در حکایات عاشقانه به آن اشاره شده است. با این حال، آثار لین بسیار مورد توجه قرار گرفته است. لین شعر آزاد، رمان و نثر می نوشت. اشعار لین در نشریاتی مانند "پکن مورنینگ پست"، "ماهنامه کرسنت"، "شعر و دیپر" در تیانجین منتشر شد. در سال ۱۹۲۴، لین و لیانگ سیچنگ هر دو در دانشگاه پنسیلوانیا ثبت نام کردند. در آنجا او همچنین به عنوان دستیار پاره وقت در بخش معماری کار می کرد. اگرچه هر دوی آنها می خواستند در دانشکده معماری شرکت کنند، لین به دلیل اینکه زن بود پذیرفته نشد؛ بنابراین او در دانشکده هنرهای زیبا ثبت نام کرد. بعداً در برنامه های طراحی صحنه در دانشگاه ییل به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد ثبت نام کرد و علاقه دیرینه خود را به درام دنبال کرد.&lt;ref name="Rowe/Kuan2"&gt;Peter G. Rowe, Seng Kuan, "Architectural Encounters With Essence and Form
in Modern China", MIT Press, 2002, p.219, &lt;/ref&gt; او همچنین در دوران تحصیل اشتیاق خود را به معماری با شرکت در کلاس های معماری دنبال کرد. اینجا بود که لین به همراه لیانگ سیچنگ، همسر آینده اش که از کودکی او را می شناخت، عشق خود به معماری را دنبال کردند. در آوریل ۱۹۲۴، شاعر و فیلسوف رابیندرانات تاگور در شصت و چهار سالگی از چین بازدید کرد، لین هویین و شو ژیمو با هم کار کردند تا کار تفسیری را برای تاگور انجام دهند، که طی آن لین هویین با زبان انگلیسی روان خود شناخته شد و تحسین تاگور را نیز برانگیخت. حرفه. در پی حادثه ۱۸ سپتامبر یا حادثه موکدن، لین به پکن رفت و در آنجا معماری باستانی چین را مطالعه کرد. پس از بازگشت، او به تأسیس دپارتمان معماری در دانشگاه نورث ایسترن در شنیانگ کمک کرد و سپس به طور مختصر به تدریس معماری پرداخت. در همین حال، در سال ۱۹۲۸، او یک ایستگاه راه آهن در جیلین طراحی کرد. این یکی از معدود ساختمان هایی بود که لین طراحی کرد. در طول دهه ۱۹۳۰، لین و همسرش در بیپینگ، به طوری که پکن نامیده می شد، در نزدیکی خانواده هایشان زندگی می کردند. دوستان صمیمی ان ها در آن زمان ویلما و جان کی فیربنک آمریکای
ی بودند. او سعی کرد روی سقف کاخ امپراتور قدم بزند و زمانی که در سال ۱۹۳۷، به طور اتفاقی سالن اصلی معبد فوگوانگ را در نزدیکی دوچوان کشف کرد. این تالار تنها سازه چوبی باقی مانده از سلسله تانگ بود که در آن زمان شناخته شده بود. با نزدیک شدن به تهاجم ژاپن، لین هویین و همسرش مجبور شدند در سال ۱۹۳۷ کار بازسازی و نویدبخش خود را از سایت های میراث فرهنگی پکن کوتاه کنند و حیاط خانه معروف خود را در پکن رها کردند تا همراه با پرسنل و مواد دپارتمان معماری به سمت جنوب فرار کنند. مهاجرت آنها و فرزندانشان را به سکونتگاه های موقت در شهرهای تیانجین، کونمینگ و سرانجام لیژوانگ در سال ۱۹۴۰ کشاند. در لیژوانگ هنگامی که لین در بستری بود و از سل رنج می برد، خبر کشته شدن برادر کوچکترش را در حین خدمت به عنوان خلبان جنگی در نیروی هوایی در دفاع از سیچوان دادند. لین یادبودی شاعرانه برای او نوشت. پس از سال ۱۹۴۹، لین هویین استاد معماری در دانشگاه چینهوا شد. به عنوان یک نویسنده ادبی و مورخ معماری، لین هویین پایتخت را با جنبه های سنت فرهنگی، زیبایی معماری، اهمیت تاریخی و شرایط زندگی مردم بازسازی کرد. در همین حال، لین هویین در طراحی نشان ملی و ب
نای یادبود قهرمانان خلق شرکت کرد. لین الگوهای تاج گل را در پایه بنای یادبود قهرمانان خلق طراحی کرد. لین همچنین در استانداردسازی برنامه ریزی شهری پکن شرکت کرد. او در سال ۱۹۵۵ بر اثر بیماری سل درگذشت. آثار. لین هویین شعر، مقاله، داستان کوتاه و نمایشنامه می نوشت. بسیاری از آثار او به دلیل ظرافت، زیبایی و خلاقیت مورد ستایش قرار گرفتند. لین به همراه همسرش کتابی با عنوان "«تاریخ تصویری معماری چین»" نوشتند. در طی مهاجرت و فرار او از جنگ، لین به همراه همسرش به هزاران سایت معماری باستانی چین رفتند. او تحقیقاتی انجام داد و تاریخ معماری چین را حفظ کرد. آنها برای محافظت از بسیاری از ساختمان های قدیمی پکن در زمانی که بسیاری از بخش های شهر برای گسترش دولت شهری با خاک یکسان شده بود، سخت لابی کردند. او همچنین آثار انگلیسی را به چینی ترجمه می کرد. میراث. در اکتبر ۲۰۱۰، به عنوان بخشی از احیای دستاوردهای زندگی لین هویین و همسرش، مستندی شش ساعته و هشت قسمتی دربارهٔ این زن و شوهر پخش شد. این مستند با نام "Liang Sicheng Lin Huiyin" به کارگردانی Hu Jingcao ساخته شده است. اگرچه لین در طول زندگی خود با توجه به جنسیتش این شناخت را دری
افت نکرد، اکنون میراث او دوباره احیا شده است. در سال ۲۰۱۸، "نیویورک تایمز" برای لین هویین و همسرش یک مراسم ترحیم با تأخیر نوشت.
ریاض عبدالعباس () بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
گسی در اثر یک ماده شیمیایی قابض (گاهی به آن adstringent گفته می شود) است که بافت های بدن را منقبض یا جمع می کند. این کلمه از کلمه لاتین "adstringer" گرفته شده است که به معنای «سریع بستن» است. لوسیون کالامین، فندق افسونگر، و یربا مانسا، یک گیاه کالیفرنیایی، و همچنین برگ های پودر شده گل مورد قابض هستند. گس و قابض بودن ، احساس خشکی، پف کردن یا بی حسی دهان ناشی از تانن در میوه های نارس، به میوه اجازه می دهد تا با جلوگیری از خوردن، بالغ شود. میوه های رسیده و اجزای میوه از جمله توت سیاه، "آرونیا"، گیلاس گلوگیر، ریواس، میوه های به و خرمالو (مخصوصاً آنهایی که نارس هستند)، پوست موز (یا موز نارس)، میوه های بادام هندی و بلوط قابض هستند. مرکبات مانند لیمو تا حدودی قابض هستند. تانن ها که نوعی پلی فنل هستند، به پروتئین ها متصل می شوند و سبب رسوب و تجمع آن ها می شود. تانن های موجود در برخی چای ها، قهوه و شراب های انگور قرمز مانند کابرنه سوویگنون و مرلو قابض بودن ملایمی ایجاد می کنند. سنجاب ها، گرازهای وحشی و حشرات می توانند غذای قابض بخورند، زیرا زبان آنها می تواند طعم آن را کنترل کند. در آیورودا، گس ششمین مزه (پس از شیرین،
ترش، شور، تند، تلخ) است که با «هوا و زمین» نشان داده می شود. همچنین گزارش شده است که سیگار کشیدن دارای اثر قابض است.
علی عبدالزهره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
سعد عبدالحمید (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشرطه (عراق)، باشگاه ورزشی الکرخ، باشگاه ورزشی الزورا، و باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
زیاد عبدالحمید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
باسم عبدالحسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
احمد عبدالحسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
برِستورانت (به ، از ادغام "Breast" «پستان» و "Restaurant" «رستوران») نوعی رستوران است که در آن، پیشخدمت های زن باید نیمه برهنه باشند. واژهٔ «برستورانت» در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ پدید آمد؛ هنگامی که رستوران های زنجیره ای هوترس در آمریکا باز شدند. از آن زمان، رستوران های دیگری نیز از این الگو پیروی کردند؛ ازجمله ردنک هیون، تیلتد کیلت، توئین پیکس، اوخوس لوکوس، بار و گریل ورزشی بیکینی و بار و گریل وینگ هاوس. بیشتر این رستوران ها، نام تجاری دوپهلو و جنسی دارند، و شاید تِم های مطابق با شئونات را نیز داشته باشند؛ هم در تزئینات و هم در فهرست غذا. این رستوران ها گاهی خدماتی ویژه را برای مشتریان در نظر می گیرند، مانند نوشیدنی های الکلی و لاس زنی با پیشخدمت. تاریخچه. هوترس عنوان نخستین برستورانت را دارد، و از سال ۱۹۸۳ تا به امروز کار می کند. اندکی پس از آن، کمپانی های دیگری نیز از این الگو پیروی کردند. برپایهٔ پژوهش شرکت صنایع غذایی "تِکنومیک"، هر سه برستورانت زنجیره ای برترِ ایالات متحده پس از هوترس، سال ۲۰۱۱ رشدی ۳۰٪ یا بیشتر را در فروش خود داشتند. اکتبر ۲۰۱۲، بار و گریل ورزشی بیکینی توانست «برستورانت» را به عنوان نشان تجاری
در اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده ثبت کند؛ ولی در ۲۴ مه ۲۰۱۹، این نشان تجاری به دلیل عدم تمدید، منقضی شد. بار و گریل ورزشی بیکینی، واپسین رستوران خود را پیش تر در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۸ بسته بود. برستورانت های مردانه. رستوران هایی با کارکنان مرد و تمرکز مشابه بر ظاهر آنان، مانند "تالی وَکرز"، با مردانی نیمه برهنه، که در دالاس و تگزاس در ماه مه ۲۰۱۵ باز شدند و در اوت ۲۰۱۶ بسته شدند. در ژاپن، شرکت هایی مانند کافه ماچو و گوشت فروشی ماچو هستند، که در آنها، مردانی عظلانی غذا و نوشیدنی سرو می کنند. نکوهش ها. برستورانت ها را برای رفتار کالامانند با زنان می نکوهند.
تیسیر عبدالحسین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
صباح عبدالجلیل (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی، باشگاه فوتبال النفط، و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
علی عبدالکاظم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
شریف عبدالکاظم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیروی هوایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
فاضل عبدالمجید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
محمد عبدالمجید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
یاسر عبدالمحسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الطلبه، باشگاه فوتبال نیروی هوایی، و باشگاه فوتبال النفط اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
جلال عبدالرحمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
فاضل عباس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
پارک مین ها (؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۲۰۰۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک در سال ۲۰۱۱ آغاز کرد و در آثاری همچون "ملکه جاه طلب" و "دابلیو" ایفای نقش کرده است. زندگی شخصی. پدر او پارک چان مین، گوینده خبر اس بی اس است.
سمیر عبدالرضا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اعل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
مهدی عبدالصاحب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
عامر عبدالوهاب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
حسین عبدالواحد خلف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
عادل عبدالله (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
صبیح عبد علی () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
یونس عبد علی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال عراق، زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده است.
کاظم عبود (; – ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
بیار ابوبکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال النفط اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
عمار احمد حنتوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
مصطفی احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال امانت بغداد، باشگاه ورزشی اربیل، و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
عبد الرزاق احمد بشیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
هیران احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
عمر احمد توفیق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
رزاق احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
صقر عجیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال عراق و زیر ۲۳ سال عراق بازی کرده است.
جانگ دونگ جو (؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "مدرسه ۲۰۱۷" و "بگذار شوالیه تو باشم" شناخته می شود.
مجید علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
کریم علاوی حمیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.