Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بار پاره و به رودخانه انداخته شدند و منجر به دستور شینسنگومی برای محافظت از اعلامیه ها شد. شینسنگومی نیروهای خود را در سه پایگاه مستقر کرد که در اطراف تابلو اعلانات در پل سانجو اوهاشی متمرکز شده بودند و آماده بودند تا تابلو اعلانات را محاصره کنند. در روز حادثه، ۲۰ اکتبر ۱۸۶۶ (۱۲ سپتامبر ۱۸۶۶ در تقویم قمری)، ۱۲ مرد از جمله هارادا سانوسوکه در سانجو کایشو، ۱۲ مرد از جمله آرایی تادائو در مشروب فروشی و ۱۰ مرد از جمله اویشی کوواجیرو در خانه شهر در آن سوی پل مستقر بودند. علاوه بر این، دو دیده بان، آسانو کائورو و هاشیموتو میناسوکه، که خود را به شکل گدا درآورده بودند، در پای پل مستقر بودند و منتظر حضور مجرم بودند. در اواخر همان شب، چندین فرد مشکوک در انتهای غربی پل سانجو اوهاشی ظاهر شدند و اقداماتی برای کندن تابلو انجام دادند. پس از دریافت گزارش، واحد هارادا به سرعت به محل حادثه رفت. مجرم نیز شمشیر خود را کشید و شروع به فرار کرد و درگیری شمشیربازی آغاز شد. واحد آرایی دیر رسید و حمله را ادامه داد، و شینسنگومی ها با سوءاستفاده از موقعیت، یکی از مخالفان خود را کشتند و دیگری را اسیر کردند. با این حال، کائورو آسانو، که قر
ار بود برود و با نیروهای اویشی مستقر در آن سوی پل تماس بگیرد، از ترس عبور از درگیری روی پل، مسیر انحرافی را انتخاب کرد که باعث تأخیر در گزارش، جلوگیری از تکمیل حمله گازانبری برنامه ریزی شده و باز شدن راه فرار برای مجرمان شد. در نهایت، شینسنگومی ها موفق شدند شش نفر از هشت مجرم را دستگیر کنند.
ناو جنگی ژاپنی فوجی یاما ، یک ناوچه بخار ژاپنی بود که توسط شوگون سالاری توکوگاوا در طول دوره باکوماتسو بلافاصله قبل از بازسازی می جی به دست آمد. او در شهر نیویورک نیویورک، ایالات متحده آمریکا، در سال ۱۸۶۴ ساخته شد.
فرانچسکو دیسانتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای ترنتو ۱۹۲۱ در پست هافبک بازی می کند. دوران باشگاهی. فرانچسکو دیسانتو در فلورانس زاده شد و دوران فوتبال خود را در باشگاه فوتبال اسکاندیچی در رقابت های سری دی آغاز کرد. پس از یک دوره حضور در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳ در آرتزو، در ۳ ژوئیه ۲۰۱۴ با باشگاه پونتدرا از رقابت های سری سی قرارداد امضا کرد. دیسانتو در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۴ در برابر آنکونا نخستین بازی حرفه ای خود را انجام داد. او به مدت سه سال در پونتدرا بازی کرد. در ژانویهٔ ۲۰۱۸، او به باشگاه سانجوانزه از رقابت های سری دی پیوست. او در سال ۲۰۱۹ به باشگاه سان دوناتو تاوارنله از سری دی پیوست. دیسانتو در طول دو فصل، ۴۷ بازی برای این تیم انجام داد. در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، او به سری سی بازگشت و با سیه نا قرارداد بست. در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، دیسانتو به باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا پیوست. در ۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، دیسانتو با ترنتو قراردادی دو ساله امضا کرد.
آزمایشگاه های اورفیلد یک مرکز تحقیقاتی در زمینه طراحی چندحسی در مینیاپولیس است که خدمات مشاوره در توسعه معماری و طراحی محصول ارائه می دهد. این آزمایشگاه در سال ۱۹۷۱ توسط استیون جی. اورفیلد تأسیس شد. داخل ساختمان این مجموعه، یک اتاق بی پژواک (anechoic chamber) وجود دارد که یکی از ساکت ترین مکان های روی زمین است و ۹۹٫۹٪ صدا را جذب می کند. این اتاق باعث جلب توجه رسانه ها شده و شایعات زیادی دربارهٔ تأثیرات روانی حضور در سکوت مطلق به وجود آورده است. ساختمان. ساختمان این مرکز در محله سیوارد مینیاپولیس واقع شده و در سال ۱۹۷۰ ساخته شده است. این مکان در ابتدا یک استودیوی ضبط به نام Sound 80 بود که میزبان موزیسین هایی مثل باب دیلن و پرینس بود، و آهنگ معروف "شهر رقصان" در سال ۱۹۸۰ هم آنجا ضبط شد. همچنین ارکستر مجلسی سنت پل برای ضبط قطعه "Appalachian Springs" در همین مکان، اولین جایزه گرمی دیجیتال در سبک کلاسیک را دریافت کرد. از سال ۱۹۷۵، استودیو Sound 80 به مشتری آزمایشگاه Orfield تبدیل شد و این شرکت خدمات طراحی در زمینه آکوستیک و نورپردازی به آن ارائه داد. در سال ۱۹۹۰، استیون جی. اورفیلد ساختمان را خرید تا از آن برای ت
حقیق و تست طراحی استفاده کند. در سال ۱۹۹۴، او یک بخش جدید به ساختمان اضافه کرد تا آزمایشگاه آکوستیک خود را راه اندازی کند و اتاق بی پژواک را از انبار بیرون آورده و نصب کرد. این ساختمان، به جز دفاتر، هیچ پنجره ای ندارد و راهروها و اتاق هایی ایزوله با اندازه های مختلف در آن قرار دارند. اتاق بی پژواک. اورفیلد این اتاق را در دهه ۱۹۸۰ خرید، زمانی که شرکت سانبیم تأسیساتش در شیکاگو را تعطیل کرد. او به اعضای تیم فوتبال دانشگاه شیکاگو پول داد تا اتاق را باز کرده و با سه تریلی بار بزنند. او این اتاق را در انباری نگهداری می کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۴ آن را به ساختمان آزمایشگاه منتقل کرد. او به نیویورک تایمز گفت که طراحان محصول از این اتاق برای بهبود صدای محصولات مصرفی مثل تشک های اسلیپ نامبر و ماشین ظرف شویی های ویرلپولاستفاده کرده اند. این اتاق یک جعبه فولادی دوجداره با شش ضلع است که با فنر درون یک اتاق فولادی پنج ضلعی معلق نگه داشته می شود. این دو اتاق داخل آزمایشگاه آکوستیک قرار دارند که دیوارهایی با ضخامت ۳۰ سانتی متر از بتن دارد. درِ اتاق بی پژواک از پانل های فولادی با پوشش گوه های آکوستیکی از فایبرگلاس ساخته شده و د
اخل اتاق نیز با همین گوه ها پوشیده شده است. درون این اتاق، افراد صدای جریان خون و عملکردهای داخلی بدن خود را می شنوند. نشریه Star Tribune نوشت که بعضی بازدیدکننده ها حس کرده اند مغزشان «ریست» شده است. تبلیغات و بازدید عمومی. اورفیلد به مدت پنج سال، هر جمعه بعد از ظهر تورهایی برای عموم برگزار می کرد که با پرداخت ۲۰ دلار کمک به یک خیریه غذا همراه بود. اما پس از اینکه این مکان توجه جهانی جلب کرد، دیگر وقت و منابع کافی برای برگزاری رایگان تورها نداشت. از اوت ۲۰۲۲، هزینه تور حداقل ۲۰۰ دلار به ازای هر نفر و با حداقل مبلغ کل ۴۰۰ دلار تعیین شده است. در سال ۲۰۲۲، در تیک تاک و یوتیوب شایعه شد که برای ماندن طولانی در اتاق جایزه نقدی وجود دارد. در حالی که چنین رقابتی وجود نداشت، اما در سایت شرکت Orfield از «چالش اورفیلد» نام برده شده که افراد می توانند با پرداخت ۶۰۰ دلار در ساعت داخل اتاق بی پژواک قرار بگیرند. ساکت ترین مکان روی زمین. آزمایشگاه اورفیلد در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۳ رکورد جهانی گینس برای «ساکت ترین مکان روی زمین» را در اختیار داشت. بعدها مایکروسافت با اتاق بی پژواک خود در ردموند، واشینگتن این رکورد را شکست. ولی
اورفیلد دوباره در نوامبر ۲۰۲۱ با ثبت سطح صدای منفی ۲۴٫۹ دسی بل A این رکورد را بازپس گرفت.
سوما تونومو تولد ۱۸۴۳– مرگ ۱۸۷۵- ، یکی از اعضای شینسنگومی بود. نام او هاجیمه بود و در دوران عضویتش در شینسنگومی، کازوئه نامیده می شد. هنگامی که شینسنگومی در نبرد هاکوداته تسلیم شد، او به عنوان فرمانده به جای هیجیکاتا توشیزو که در نبرد کشته شده بود، قرارداد امضا کرد و بنابراین گفته می شود که آخرین فرمانده یا رئیس شینسنگومی است.
لشکر ۲ تفنگداران موتوری گارد () یک لشکر پیاده نظام مکانیزه نیروی زمینی روسیه است، که به عنوان زیرمجموعه ارتش یکم تانک گارد در منطقه نظامی مسکو فعالیت می کند و ستاد فرماندهی و پادگان آن در استان مسکو قرار دارد. لشکر ۲ تفنگداران موتوری گارد در سال ۱۹۴۱ تشکیل شد و در طول جنگ جهانی دوم شاهد نبردهای گسترده ای بود که به همین دلیل به یکی از مشهورترین و پرافتخارترین تشکیلات در ارتش شوروی تبدیل شد. این لشکر به افتخار میخائیل کالینین و شهر تامان نامگذاری شد و تا زمان انحلال در سال ۲۰۰۹ و قبل از اصلاح در سال ۲۰۱۳، دست نخورده باقی ماند. از سال ۲۰۱۶ این لشکر بخشی از ارتش یکم تانک گارد منطقه نظامی غرب است و بیشتر واحدهای آن در شهر کالینینتس، استان مسکو، ۴۵ کیلومتری (۲۸ مایلی) جنوب غربی مسکو مستقر هستند. در جریان حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، واحدهای این لشکر به استان سومی اوکراین حمله کردند و در نزدیکی شهر تروستیانتس درگیر نبرد شدند.
حادثه آکه بونوتی ، در ۱۳ ژوئیه ۱۸۶۴ در کیوتو در پایان دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا)، حادثه ای رخ داد که در آن یک سامورایی اهل قلمرو توسا در ارتباط با فعالیت های شینسنگومی مورد حمله قرار گرفت و مجبور به انجام سپوکو شد و متعاقباً حادثه ای سپوکو با دخالت یک سامورایی اهل آیزو رخ داد. پیشینه. شینسنگومی که از سوی شوگون سالاری ادو مأمور جستجوی بقایای حادثه ایکِه دایا شده بود، اطلاعاتی دریافت کرد مبنی بر اینکه یک سامورایی قلمرو چوشو در رستوران «آکِبونوتِی» در هیگاشیاما پنهان شده است. در آن زمان، شینسنگومی به دلیل تلفات زیاد در حادثه ایکِه دایا از قلمرو آیزو نیروی کمکی دریافت کرده بود. در ۱۰ ژوئن، ۲۰ مرد، شامل ۱۵ عضو شینسنگومی به رهبری تاکدا کانریوسای و ۵ سامورایی آیزو، برای جستجوی این سامورایی اعزام شدند. وقتی آنها وارد آکِبونوتِی شدند، یک سامورایی در اتاق نشیمن سعی کرد فرار کند، بنابراین شیبا تسوکاسا، سامورایی آیزو، او را تعقیب کرد و در باغ گیر انداخت و با نیزه دستی به پشت او زد و از پشت زخمی شد. بلافاصله پس از آن، سامورایی گفت: «من سامورایی نیستم، من آسادا توکیتارو هستم (بعضی ها می گویند توکیجیرو)» و پس از
تأیید هویتش، او را آزاد کردند و آسادا توکیتارو را به اقامتگاه قلمرو توسا بردند. پس از پرس وجو از قبیله آیزو، آنها تصمیم گرفتند که عمل شیبا مشروع بوده و مشکلی وجود ندارد و یک پزشک و پیک را به اقامتگاه قلمرو توسا فرستادند تا همدردی خود را ابراز کنند، فقط برای اطمینان. با این حال، قلمرو توسا، آسادا را به دلیل عدم معرفی اولیه خود مقصر دانست و رسماً موضع خود را برای رسیدگی مسالمت آمیز به این موضوع اتخاذ کرد. با این حال، روز بعد، یازدهم، قلمرو توسا، آسادا را به دلیل «آمادگی نداشتن برای بوشیدو یا اصول رفتاری سامورایی» به دلیل تلاش برای فرار از صحنه و زخمی شدن در پشت که برای یک سامورایی نامناسب بود، توبیخ کرد و او را مجبور به انجام سپوکو کرد که اوضاع را تغییر داد. در آن زمان، قلمرو توسا از اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری تحت سیاست یامائوچی تویوشیگه حمایت می کردند و رابطه خوبی با خاندان آیزو داشتند، اما نیروهایی نیز در درون خاندان وجود داشتند که برای سرنگونی شوگون سالاری توطئه می کردند، مانند کینوتوی توسا. برخی از سامورایی های خاندان توسا علیه شمشیربازی سامورایی های خاندان آیزو و سپوکوی آسادا که در این زمان رخ د
اد، شورش کردند، زیرا معتقد بودند که با خاندان توسا ناعادلانه رفتار شده است و برخی حتی خواستار انتقام از شینسنگومی و خاندان آیزو شدند. یامائوچی قادر به سرکوب خواسته های تندروهای درون خاندان نبود و اوضاع تهدید می کرد که به درگیری بین آیزو و توسا تبدیل شود. ماتسودایرا کاتاموری، ارباب آیزو، برای مقابله با این وضعیت تلاش می کرد. او به عنوان شوگوشوکوی کیوتو، نمی توانست با جنگ با سایر خاندان ها، صلح کیوتو را مختل کند. از سوی دیگر، تنها راه برای حفظ آبروی خاندان توسا و حل و فصل اوضاع، اعدام شیبا به عنوان مجازات هر دو طرف بود، اما وقتی تصمیم گرفته شد که این جرم موجه است، هیچ توجیهی برای دستور دادن به شیبا برای انجام سپوکو وجود نداشت، بنابراین این امر غیرممکن بود. شیبا با شنیدن رنج ارباب، پس از مشورت با برادرش، تصمیم گرفت با انجام داوطلبانه سپوکو، قلمرو را از این مخمصه نجات دهد. در نهایت، شیبا در روز دوازدهم با کمک برادرش سپوکو انجام داد و از درگیری بین قلمروهای آیزو و توسا جلوگیری شد. علاوه بر سامورایی های آیزو، اعضای شینسنگومی نیز در مراسم تشییع جنازه شیبا برای سوگواری مرگ او شرکت کردند. او در معبد کونکای-کومیوجی در
کیوتو به خاک سپرده شده است.
ویلیام فچتلر (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ به عنوان سیزدهمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ فرماندهی نیروی مشترک ناپل را برعهده داشت. فچتلر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۶ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ فرماندهی ناوشکن یواس اس پری را برعهده داشت و از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۴ فرمانده رزم ناو یواس اس ایندیانا بود. وی از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به عنوان فرمانده ناوگان هفتم ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد، از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ فرماندهی ناوگان اقیانوس اطلس را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ معاون نیروی انسانی فرمانده نیروی دریایی آمریکا بود. او در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و جنگ کره حضور داشت و در سال ۱۹۵۶ پس از ۴۰ سال خدمت در نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
کلیسای جامع سنت پیتر و پاول یک کلیسای جامع ارتدکس روسی است که در قلعه پیتر و پاول در سنت پترزبورگ روسیه واقع شده است. این کلیسا اولین و قدیمی ترین بنای دیدنی در سنت پترزبورگ است که بین سال های ۱۷۱۲ تا ۱۷۳۳ در در امتداد رود نوا ساخته شده. هم کلیسای جامع و هم قلعه از ابتدا زیر نظر پتر کبیر ساخته شده و توسط دومنیکو ترتزینی، معمار سوئیسی طراحی شده اند. برج ناقوس این کلیسای جامع، بلندترین برج ناقوس یک کلیسای ارتدکسی در جهان است. تمام امپراتوران و امپراتریس های روسیه به استثنای پتر دوم و ایوان ششم، در این مکان دفن شده اند. نیکلای دوم و خانواده اش که به دست بلشویک ها اعدام شدند، سرانجام بقایایشان پس از ۸۰ سال در ۱۹۹۸، در این کلیسا تدفین شد. این بنا امروزه از جاذبه های گردشگری برجستهٔ شهر سنت پترزبورگ است.
حادثه آبورانوکوجی ، یک درگیری بین شینسنگومی و گوریواجی (حزب نگهبانان آرامگاه امپراتوری) در پایان دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا) بود. این آخرین درگیری داخلی در شینسنگومی بود. اعضای گوریواجی، ایتو کاشیتارو، تودو هیسوکه، هاتوری تاکه ئو و کئوچی آرینوسوکه کشته شدند. ترور ایتو کاشیتارو. در ۱۴ آوریل ۱۸۶۷، برای شینسنگومی مشخص شد که ایتو کاشیتارو، که شینسنگومی را برای تشکیل گوریواجی (حزب نگهبانان آرامگاه امپراتوری) ترک کرده بود، در جنبش طرفدار امپراتوری و ضد شوگون سالاری فعالیت می کرد و با قلمرو ساتسوما ارتباط دارد، زیرا از سایتو هاجیمه، که به عنوان جاسوس توسط شینسنگومی به این گروه نفوذ کرده بود، این اطلاعات را شنیده بود. با این حال، نامه های ایتو از آن زمان همگی بر گفتگو تأکید داشتند و هیچ سابقه ای از اینکه خود ایتو کسی را به جز حادثه آبورانوکوجی کشته باشد، وجود نداشت. علاوه بر این، هیچ سابقه ای از تلاش او برای ترور کوندو ایسامی وجود نداشت، بنابراین نظریه ای وجود دارد که هیچ نقشه ای برای ترور کوندو وجود نداشته است. گفته می شود که گوریواجیها دادخواستی مبنی بر درخواست تخفیف مجازات برای قلمرو چوشو که با شوگون سا
لاری ادو دشمنی داشتند، ارائه کردند که این امر کوندو ایسامی را خشمگین کرد و او از مجازات شدید قلمرو چوشو حمایت کرد و این امر منجر به حادثه آبورانوکوجی شد. در ۱۳ دسامبر همان سال، کوندو ایسامی، ایتو را به بهانه نیاز به جمع آوری کمک های مالی و بحث در مورد امور دولتی به خانه معشوقه اش در شیچیجو دعوت کرد و در آنجا یک مهمانی مشروب خوری ترتیب داد و ایتو را کاملاً مست کرد. در راه بازگشت به خانه، چندین عضو شینسنگومی، از جمله اویشی کوواجیرو، به ایتو حمله کردند و موفق شدند او را با نیزه ترور کنند. اگرچه ایتو به شدت زخمی شد، اما یک ضربه به دشمن خود وارد کرد، فریاد زد "ای خائن!" و در مقابل معبد هونکوجی درگذشت.
سالیدورک (SolidWorks) یکی از نرم افزارهای پرکاربرد در حوزه طراحی به کمک رایانه (CAD) است که برای مدل سازی سه بعدی قطعات، مونتاژها و طراحی های صنعتی استفاده می شود. این نرم افزار در صنایع مختلفی نظیر مهندسی مکانیک، خودرو، هوافضا، تجهیزات پزشکی و طراحی محصول نقش کلیدی دارد. کاربردهای سالیدورک. نرم افزار سالیدورک امکان ایجاد مدل های سه بعدی دقیق، شبیه سازی رفتار قطعات تحت شرایط مختلف و تولید نقشه های فنی برای ساخت را فراهم می کند. از جمله کاربردهای رایج این نرم افزار می توان به موارد زیر اشاره کرد: بازار کار سالیدورک. در بسیاری از کشورهای جهان، مهارت کار با نرم افزار سالیدورک یکی از نیازهای اصلی برای استخدام در شرکت های مهندسی، طراحی و ساخت به شمار می رود. در ایران نیز بسیاری از صنایع تولیدی، خودروسازی و شرکت های طراحی صنعتی از این نرم افزار به عنوان ابزار اصلی استفاده می کنند. آشنایی با سالیدورک می تواند مسیر شغلی مناسبی برای دانشجویان و فارغ التحصیلان رشته های فنی و مهندسی فراهم کند. مسیرهای کسب درآمد با سالیدورک. کاربران ماهر سالیدورک می توانند از روش های مختلفی به درآمد برسند: منابع یادگیری. منابع مختلفی برا
ی یادگیری این نرم افزار در دسترس است، از جمله آموزش های رسمی شرکت توسعه دهنده، ویدیوهای آنلاین، کتاب های تخصصی و دوره های آموزشی. برخی منابع فارسی زبان نیز به صورت ساختارمند مسیر یادگیری این نرم افزار را ارائه داده اند.
حادثه تنمایا ، این حادثه زمانی رخ داد که اعضای کایئنتای و ریکوئن-تای به مهمانخانه تنمایا در آبورانوکوجی، کیوتو حمله کردند، به سامورایی قلمرو کیشو، میئورا یاسوشی، حمله کردند و علیه شینسنگومی جنگیدند. پیشینه. موتسو مونمیتسو شنید که میئورا یاسوشی، یک سامورایی از قلمرو کیشو که در آن زمان از طرفداران قدرتمند شوگون سالاری بود، در تبانی با گوزو آیدا و دیگران، در کیوتو دست به اقدامات نگران کننده ای زده است، و مغز متفکر پشت ترورهای ساکاموتو ریوما و ناکائوکا شینتارو (حادثه اومیا) همان قلمرو کیشو بود که از ریوما به خاطر مجبور کردن آنها به پرداخت غرامت هنگفت برای غرق کردن ایروها مارو کینه داشت. او سپس با اعضای کایئنتای و ریکوئن-تای نقشه کشید تا میئورا اسوشی، که از سامورایی های کیشو بود، را بکشد. سامورایی های کیشو که خطر را حس کرده بودند، از شینسنگومی خواستند تا از طریق آیزو از میئورا محافظت کنند. در تنمایا، هفت عضو شینسنگومی، از جمله سایتو هاجیمه و اویشی کوواجیرو، برای محافظت از میئورا کیوتارو منصوب شدند. در ۱ ژانویه ۱۸۶۸، در مجموع ۱۶ مرد (یا ۱۵ نفر) از اعضای کایِنتای و ریکوئنتای، به میئورا کیوتارو و اعضای شینسنگومی که د
ر طبقه دوم تنمایا مهمانی نوشیدنی برگزار کرده بودند، حمله کردند. وقتی آنها به هم رسیدند، ناکای شوگورو گفت: «مئیورا-سان، مرا تنها بگذار» و با شمشیر خود حمله کرد و میئورا کیوتارو را از ناحیه گونه و چانه زخمی کرد. پس از آن، دو نیرو درگیر نبرد شدند، اما چراغ ها خاموش شدند و نبرد در تاریکی رخ داد. سایتو هاجیمه از پشت مورد حمله قرار گرفت و نزدیک بود جان خود را از دست بدهد، اما آمدو کاتسونوشین (یک سرباز هیتای) از او محافظت کرد. با شنیدن این حادثه، شینسنگومی و قلمرو کیشو برای کمک رفتند، اما زمانی که رسیدند، موتسو و دیگران به سرعت عقب نشینی کرده بودند. در این حادثه، ناکای شوگورو کشته شد و دو یا سه نفر از طرف مهاجم زخمی شدند. از سوی دیگر، شینسنگومی ها متحمل مرگ میاگاوا نوبویوشی و فوناتسو کاماتارو، یک جراحت جدی و سه جراحت سبک شدند، در حالی که قلمرو کیشو دچار جراحاتی به میئورا، میاکه سیچی و سکی جینوسوکه شد. (تاریخ نانکی توکوگاوا همچنین بیان می کند که ساوا، توزائمون، ملازم جوان میئورا، و یک رفیق جوان خاص که زیردست او بودند، هر سه توسط نیزه ها زخمی شدند و مردند) ناگاکورا تسونه، سامورایی از قلمرو اوبی و برادر بزرگتر اوگورا ت
وکوهی، در صحنه حادثه حضور داشت. یک بنای یادبود سنگی در محل حادثه در آبورانوکوجی شومند-دوری در بخش شیموگیو شهر کیوتو برپا شده است.
شورش های سام میرزا عنوان سه شورش در ایران افشاری است که توسط اشخاصی مشهور به سام میرزا رهبری می شد. این افراد ادعای فرزندی شاه سلطان حسین () داشته و شورش هایی را در مناطق آذربایجان و قفقاز علیه نادرشاه () بر پا کردند. هر دو شورش منسوب به سام میرزا طی سال های ۱۷۴۴–۱۷۴۳ رخ داد. شورش های سام میرزا مشابه و همزمان با شورش های صفی میرزا بود. هواداران این شورش ها، نادر را به عنوان غاصب سلطنت صفوی یاد می کردند و خود مدعی تاج وتخت بودند. امپراتوری عثمانی که از بحران مشروعیت حکومت نادرشاه اطلاع داشت، به منظور ضربه زدن به نادرشاه، از این شورش ها پشتیبانی کرد. شورش سوم سام میرزا، اندکی پس از قتل نادرشاه، در تابستان ۱۷۴۷ اتفاق افتاد.
سلام سنگی (زادهٔ ۱۳۲۸ خورشیدی در درهٔ پنجشیر) بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر افغانستان است که با ایفای نقش در فیلم های برجستهٔ دهه های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ خورشیدی به شهرت رسید. او همچنین در فیلم های بین المللی از جمله «جنگ چارلی ویلسون» در کنار تام هنکس حضور داشته است. سنگی هم اکنون در ملبورن، استرالیا زندگی می کند و از چهره های فعال فرهنگی در جامعهٔ فارسی زبانان این کشور به شمار می رود. زندگی نامه. سلام سنگی در سال ۱۳۲۸ خورشیدی در درهٔ خوش آب و هوای پنجشیر در خانواده ای دهقان، تاجیک تبار به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی خود را در روستای سنگانه به پایان رساند و سپس با خانواده به کابل نقل مکان کرد. علاقهٔ او به سینما از دوران نوجوانی آغاز شد و برخلاف هم نسلانش که به فیلم های هندی علاقه مند بودند، او به تماشای فیلم های آمریکایی می پرداخت. این علاقه زمینه ساز ورود او به دنیای بازیگری شد. کارنامهٔ هنری. سنگی فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۵۳ خورشیدی با بازی در فیلم «رابعه بلخی» به کارگردانی داوود فارانی آغاز کرد. در سال ۱۳۵۷ به عنوان کارمند ادارهٔ هنر و ادبیات رادیو تلویزیون افغانستان مشغول به کار شد و در نمایشنامه ها و داستان ها
ی رادیویی ایفای نقش کرد. از جمله فیلم های برجستهٔ او می توان به موارد زیر اشاره کرد: مهاجرت و زندگی در خارج. با آغاز تحولات سیاسی در افغانستان، سلام سنگی در سال ۱۹۹۲ میلادی به پاکستان مهاجرت کرد و پس از یازده ماه به دعوت هنری به ایالات متحده آمریکا رفت. در آمریکا، در فیلم «سرزمین بیگانه» و همچنین در فیلم هالیوودی «جنگ چارلی ویلسون» نقش آفرینی کرد. در سال ۲۰۰۱ میلادی، خانواده او به استرالیا مهاجرت کردند و او نیز به آن ها پیوست. اکنون با خانواده اش در ملبورن، استرالیا زندگی می کند. خانواده. سلام سنگی متأهل است و دارای سه پسر و پنج دختر می باشد. پسر بزرگ او، بصیرجان سنگی، تحصیلات خود را در رشتهٔ کارگردانی فیلم در آمریکا به پایان رسانده است. پسر دوم، بابک جان سنگی، در رشتهٔ انیمیشن فیلم تحصیل می کند و پسر سوم، سمک جان عیار، در رشتهٔ بازیگری آموزش دیده و قصد دارد روزی هنرپیشهٔ فیلم شود. خانوادهٔ سنگی در ملبورن، استرالیا زندگی می کنند و در فعالیت های فرهنگی و هنری جامعهٔ فارسی زبانان مشارکت دارند. علاقه مندی ها و فعالیت های فرهنگی. سلام سنگی علاوه بر بازیگری، به ادبیات فارسی، به ویژه شاهنامهٔ فردوسی علاقه مند است.
در بزرگداشت هزارهٔ فردوسی، با خوانش منظومه های رزمی شاهنامه، مقام اول را کسب کرده است. او همچنان در محافل فرهنگی و هنری حضور می یابد و به عنوان یکی از چهره های فعال فرهنگی در جامعهٔ فارسی زبانان، استرالیا شناخته می شود. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۲۴، سلام سنگی در مراسم شب جایزهٔ رادیو نشاط استرالیا به عنوان بازیگر برتر در حوزهٔ سینما معرفی شد و تندیس این مراسم را دریافت کرد. این مراسم با حضور نمایندگان مجلس، شهرداران و چهره های برجستهٔ فارسی زبان در استرالیا برگزار شد.
فینال جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴، مسابقه پایانی جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴، پنجاه و نهمین دوره مسابقات فوتبال باشگاهی آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب بود که توسط کونکاکاف برگزار شد. این مسابقه در ۱ ژوئن ۲۰۲۴ در ورزشگاه ایدالگو در پاچوکا، مکزیک برگزار شد. فینال به صورت تک بازی بین پاچوکا از لیگا ام اکس و کلمبوس کرو از لیگ برتر فوتبال برگزار شد. پاچوکا به دلیل سابقه بهتر خود در مراحل اولیه این رقابت ها، میزبان این مسابقه بود. در ابتدا قرار بود فینال در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شود. با این حال، کونکاکاف اعلام کرد که اگر یک تیم مکزیکی میزبان فینال باشد، به دلیل انتخابات سراسری مکزیک ۲۰۲۴ که در آن روز برگزار می شود، تاریخ تغییر خواهد کرد. پس از مشخص شدن میزبان بودن پاچوکا، تاریخ یک روز به جلو و به ۱ ژوئن تغییر یافت. مکان. این پنجمین فینال جام قهرمانان کونکاکاف بود که در ورزشگاه ایدالگو در پاچوکا، مکزیک برگزار می شد. پیش از این در سال های ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۷ نیز این بازی برگزار شده بود. این ورزشگاه به دلیل ارتفاع زیادش که حدود ۸۰۰۰ فوت بالاتر از سطح دریا قرار دارد، قابل توجه است. انتخاب میزبان. در فینال
(برنده ن ن۱ در مقابل برنده ن ن۲)، فینالیستی که در مراحل قبلی (به استثنای مرحله اول) عملکرد بهتری داشت، یعنی پاچوکا، میزبان مسابقه بود. رده بندی. با توجه به انتخابات سراسری مکزیک ۲۰۲۴ که در آن روز برگزار می شد، کونکاکاف اعلام کرد که اگر یک تیم مکزیکی میزبان فینال باشد، کونکاکاف مسابقه و/یا محل برگزاری آن را به تاریخ دیگری منتقل خواهد کرد. مسیر تا فینال. "نکته: در تمام نتایج زیر، امتیاز فینالیست ابتدا داده می شود (H: میزبان؛ A: مهمان)." فرمت. در حالی که بقیه مسابقات به صورت رفت و برگشت برگزار شد، فینال به صورت تک بازی برگزار شد که برنده آن به عنوان قهرمان معرفی می شد. تیم «میزبان» این مسابقه، تیمی بود که در مرحله یک هشتم نهایی و پس از آن عملکرد بهتری داشت. بعد از مسابقه. پس از مسابقه، ویلفرد نانسی، سرمربی کلمبوس، گزارش داد که اعضای تیم و کادر مربیگری قبل از مسابقه در پاچوکا به بیماری معده - که گمان می رود مسمومیت غذایی باشد - مبتلا شده اند. چند روز بعد، تیم بزباتچنکو، رئیس و مدیر کل کلمبوس، اظهار داشت که این تیم ممکن است قربانی «دزدی» شده باشد. پاچوکا در ماه دسامبر در جام بین قاره ای فیفا ۲۰۲۴ حاضر شد و اولین ب
ازی خود را با نتیجه ۳–۰ مقابل بوتافوگو برد. این تیم در مرحله بعدی پس از ضربات پنالتی، الاهلی را شکست داد. در فینال، پاچوکا با نتیجه ۳–۰ مغلوب رئال مادرید شد. پاچوکا همچنین به دلیل عملکردش در جام قهرمانان، به جام جهانی باشگاه ها ۲۰۲۵ راه یافت. در ۲۱ مارس ۲۰۲۵، فیفا اعلام کرد که باشگاه لئون، که به دلیل قهرمانی در لیگ قهرمانان به طور مشابه به این مسابقات راه یافته بود، از این رقابت ها کنار گذاشته شد، زیرا هر دو باشگاه متعلق به گروه پاچوکا بودند.
هرکولس یک تیم فوتبال حرفه ای است که در سان سالوادور، السالوادور بازی می کرد. آنها در ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۴ با نام باشگاه دپورتیوو هرکولس به عنوان یک باشگاه ورزشی با تمرکز بر دو و میدانی، شنا، بسکتبال و فوتبال تأسیس شدند. هرکولس در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ یک تیم قدرتمند بود و در سال های ۱۹۲۷، ۱۹۲۸ و در فصل های ۳۰–۱۹۲۹، ۳۱–۱۹۳۰، ۳۲–۱۹۳۱، ۳۳–۱۹۳۲، ۳۴–۱۹۳۳ عناوین قهرمانی را کسب کرد. اگرچه در آن زمان لیگ حرفه ای فوتبال السالوادور وجود نداشت و کمیسیون ورزش السالوادور در آن سال ها مسابقات ملی رسمی برگزار نمی کرد، اما قهرمانی هایی که آنها کسب کردند اغلب به عنوان عناوین ملی در نظر گرفته می شوند. هرکولس اولین عنوان قهرمانی خود را در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۷ با شکست ۳–۰ چاینامکا به دست آورد. این باشگاه در ۹ مه ۲۰۲۵ دوباره تأسیس شد تا در سری مسابقات لیگ برتر السالوادور که از مسابقات آپرتورا ۲۰۲۵ آغاز می شود، شرکت کند.
بوبر سرزیتونی (نام علمی: "Arizelocichla striifacies") گونه ای از تیرهٔ بلبلان از پرندگان گنجشک سان و بومی شرق آفریقا است.
بلبل راه راه (نام علمی: "Alcurus striatus") گونه ای پرنده آوازخوان از تیرهٔ بلبلان است. این تنها گونه ای است که در سردهٔ Alcurus قرار دارد. این گونه از شرق هیمالیا تا شمال ویتنام یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
بوبر گلوروشن (نام علمی: "Atimastillas flavigula") گونه ای پرنده از راسته گنجشک سانان و تیرهٔ بلبلان است. این گونه در غرب آفریقای مرکزی یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای نمناک و بوته زارهای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
نوعی "یوکای" ژاپنی است. آن ها به شکل سرهای بزرگ و بریده تصویر می شوند که در آسمان پرواز می کنند. در اکثر روایت ها آن ها از نظر ظاهری جنسیت مؤنث دارند. تصویر آن اغلب یک سر بزرگ زن است و دارای مشخصاتی شامل دندان های زنی متاهل است که سیاه رنگ شده است. گفته می شود هویت واقعی آن ها ارواح انتقام جو و وسواس انسانی است که به یوکای تبدیل شده است. "اوکوبی" تهدید جدی ای برای انسان محسوب نمی شوند. رایجترین فعالیت آن ها پرواز کردن و آزار و اذیت مردم است: پوزخند زدن به آن ها، چترهای آن ها را با دمیدن به اطراف پرتاب کردن یا ترساندن آن هاست. بر طبق برخی از روایات، اگر اوکوبی در قسمتی از بدن نفسش را بدمد، آن قسمت ملتهب می شود. با این حال، داستان هایی در مورد جراحات جدی یا مرگ نادر است تا اینکه وجود نداشته باشد. برخی می گویند که "اوکوبی" یک هیولای ژاپنی در فولکلور نیست، بلکه برای طعنه زدن راهبانی که دستورهای آن ها را زیر پا گذاشته بودند ساخته شده است. افسانه ها. چنین داستانی در «توته ای بوککایروکو» (Tōtei Bukkairoku)، مجموعه ای از داستان های هیولایی در اواسط دوره ادو وجود دارد. زمانی که قهرمان اصلی داستان اینوئو هِیتارو، در یک