Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وقچی) به پل شهرابریشم (زندان مرکزی اصفهان) می رود. این خط در سال ۱۳۹۳ افتتاح شد و زیرگذر نام دارد. ایستگاه های مهم آن عبارتند از: میدان قدس (طوقچی) - میدان احمدآباد - میدان بزرگمهر - گلستان شهدا - میدان آزادی (دروازه شیراز) - سه راه سیمین - قائمیه - شفق - پل شهر ابریشم . این خط دارای ۲۱ کیلومتر طول مسیر و ۲۸ ایستگاه می باشد. سرفاصله حرکت اتوبوس ها در این خط ۳ دقیقه یک بار می باشد . همه ایستگاه ها دارای باجه الکترونیکی برای شارژ اصفهان کارت از طریق کارت بانکی میباشند . ایستگاه های مذکور دارای باجه های حضوری جهت شارژ اصفهان کارت میباشند. خط ۲. خط ۲ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه آبشار تا میدان جمهوری اسلامی ادامه دارد. این خط در سال ۱۳۹۴ افتتاح شد و روگذر نام دارد و مسیر آن از میدان بزرگمهر تا میدان قدس با خط ۱ مشترک است. این خط در ابتدا از میدان قدس (طوقچی) تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) بود و به مرور زمان طول مسیر آن توسعه یافت. ایستگاه های مهم آن عبارتند از: پایانه آبشار - میدان بزرگمهر - میدان احمدآباد - چهارراه قدس (طوقچی) - پل ۲۵ آبان - میدان جمهوری اسلامی. این خط دارای ۱۲ کیلومتر طول مسیر و ۱۹
ایستگاه می باشد. سرفاصله زمانی حرکت اتوبوس ها در این خط هر ۵ دقیقه یکبار میباشد . تقریبا در اکثر ایستگاه ها باجه های الکترونیکی شارژ اصفهان کارت از طریق کارت بانکی وجود دارد و فقط در ایستگاه های مذکور باجه های حضوری جهت شارژ کارت وجود دارد . خط ۳. خط ۳ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه ارغوانیه تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) ادامه دارد. این خط در سال ۱۳۹۶ افتتاح شد. این خط در ابتدا از پایانه ارغوانیه تا میدان امام علی بود و به مرور زمان طول مسیر آن تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) توسعه یافت. این خط با عبور از خیابان های جی، ولیعصر، عبدالرزاق و تختی شرق اصفهان را به شمال غربی متصل می کند و با عبور از محله خوراسگان و بافت های تاریخی از جمله مسجد جامع و میدان امام علی و مسجد سید بسیار اهمیت دارد. ایستگاه های مهم آن عبارتند از: میدان ارغوانیه - سه راه همدانیان - میدان احمدآباد - میدان امام علی (ع) - چهارراه تختی - مسجد سید - میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران). این خط دارای ۱۵ کیلومتر طول مسیر و ۳۰ ایستگاه می باشد. سرفاصله حرکت زمانی اتوبوس ها در این خط ۱۰ دقیقه یکبار میباشد . در تعدادی از ایستگاه د
ستگاه های الکترونیکی جهت شارژ اصفهان کارت وجود دارد اما فقط در ایستگاه های مذکور باجه های حضوری شارژ اصفهان کارت وجود دارد . ایستگاه های این خط عبارتند از: خط ۴. خط ۴ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه جی تا سه راه درچه ادامه دارد. این خط در سال ۱۴۰۱ افتتاح شد. ایستگاه های مهم آن عبارتند از: پایانه جی - خیابان هشت بهشت - میدان امام حسین (دروازه دولت) - خیابان آیت الله شمس آبادی - خیابان شیخ بهایی -خیابان جهاد- بلوار آتشگاه - سه راه درچه. این خط دارای ۱۸ کیلومتر طول مسیر و ۴۶ ایستگاه می باشد. این خط با خطوط ۱ و ۲ تندرو (چهارراه هشت بهشت) و ۳ تندرو (سه راه همدانیان) و ۵ تندرو (چهار راه دکتر بهشتی) و خط ۱ مترو (میدان امام حسین) و ۲ مترو (خلجا) نیز تلاقی دارد. سرفاصله حرکت اتوبوس ها در این مسیر هر ۱۰ دقیقه یکبار میباشد . در این خط بر خلاف خطوط دیگر اتوبوس تندرو اصفهان پرداخت کرایه از طریق اصفهان کارت در داخل اتوبوس انجام میگیرد و همچنین پرداخت نقدی کرایه باید به راننده اتوبوس داده شود . خط ۵(در دست احداث). کارشناسی های اولیه خط پنجم بی آرتی صورت گرفته است که بر این اساس خط ۳۴ فعلی حدفاصل ترمینال مترو قدس، خیابان
امام خمینی(انوشیروان)، میدان جمهوری اسلامی(دروازه تهران)، خیابان کاشانی ، میدان آزادی (دروازه شیراز)،صفه تا سپاهان شهر بی آرتی می شود. نرخ کرایه. در اغلب ایستگاه های خط ۱ ، ۲ و ۳ این سامانه مامورینی از شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان برای نظارت و کنترل بر ایستگاه ها و پرداخت کرایه توسط مسافران ایستاده اند . دستگاه های هوشمندی در ایستگاه ها وجود دارد که با نزدیک کردن اصفهان کارت به آنها مبلغ مصوب از کارت کسر گردیده و فرد مجاز به استفاده از اتوبوس هایی که در آن ایستگاه توقف میکنند باشد . در صورتی که فرد بخواهد مسیر خود را از خط ۱ به ۲ یا بالعکس تغییر دهد نیاز به زدن مجدد کارت ندارد . هرگاه اصفهان کارت فرد مبلغ کافی برای استفاده از اتوبوس های تندرو را نداشته باشد میتواند از طریق دستگاه های الکترونیکی یا باجه های حضوری در ایستگاه های مذکور اقدام به شارژ نمودن مجدد کارت خود بکند . هم اکنون در خط ۴ این سامانه دستگاه های هوشمند درون اتوبوس وجود دارد و فرد برای پرداخت کرایه در اتوبوس باید اقدام نماید نه در ایستگاه . در صورتی که فرد اصفهان کارت نداشته باشد میتواند با پرداخت مبلغ 6000 تومان به صورت نقد به مامور ایستگاه یا
راننده اتوبوس از این سامانه استفاده بکند .
دختری که ماه را نوشید () کتابی برای کودکان در سال ۲۰۱۶ نوشته کلی بارن است. این کتاب می گوید که چگونه لونا، پس از بزرگ شدن توسط جادوگری به نام زان، باید بفهمد که چگونه با قدرت های جادویی که به طور تصادفی به او داده شده است، رفتار کند. او باید قبل از اینکه خیلی دیر شود، قدرت های خود را کنترل کند. این کتاب برنده مدال نیوبری ۲۰۱۷ شد. اندکی قبل از انتشار، یک داستان کوتاه پیش درآمد از طریق انترتیمنت ویکلی به صورت آنلاین منتشر شد. داستان. مردم شهر پروتکتریت هر سال کوچک ترین نوزاد را در جنگل رها می کنند تا «هدیه ای» برای جادوگر بدی که از آن می ترسند. با این حال، جادوگر زان، که مردم شهر معتقدند منشأ همه بدی ها است، بچه های کوچک را می گیرد و به شهر دیگری می دهد، جایی که مردم این کودکان را مانند خودشان بزرگ می کنند. در حالی که زان همین کار را با یک دختر بچه دیگر انجام می دهد، به طور تصادفی به این موجود کوچک به جای نور ستاره ای که در واقع به آنها غذا می دهد، به مهتاب غذا می دهد. اکنون این نوزاد جادویی است و بنابراین برای افراد عادی خطرناک است. زان نام کودک را لونا می گذارد و تصمیم می گیرد او را با اژدهای کوچک فیریان و هی
ولای مرداب گلرک بزرگ کند. معلوم می شود که زان به طور مادرزادی جادوگر نیست، بلکه روزی او به عنوان یک یتیم توسط شعبده باز پیدا شد و با آنها بزرگ شد. آنها آزمایش هایی روی او انجام دادند و او را جادویی کردند. یکی از جادوگران، زوسیموس، کسی بود که بیش از همه از او مراقبت می کرد و پدر و مربی او شد. زان که مدتها برای پدر و مادرش اندوهگین شده بود، یادگرفت که غم خود را از جادوگری پنهان کند که غم و اندوه او و در نتیجه انرژی او را از او گرفته بود. زان زوسیموس تنها جادوگر آن زمان است که هنوز زنده است، همراه با گلرک، که به اندازه خود دنیا پیر است، و فیرین، که مادرش مرده است. سال ها می گذرد و زان راهی برای مهر و موم کردن جادوی دردسرساز لونا پیدا می کند، اما با هزینه ای گزاف: لونا نمی تواند کلمه «جادو» را بشنود، هر زمان که آن را می شنود از هوش می رود، و جادوی مهر و موم شده اش، زمانی که در لونا منفجر می شود. تولد ۱۳ سالگی زان مال او خواهد بود و به این ترتیب جادوگر نیز بمیرد. در همین حال، پسری به نام آنتان از این واقعیت که شهرش همیشه نوزادان را قربانی جادوگر بد می کند، با تماشای ناامیدی مادر لونا که به دلیل از دست دادن دختر بچ
ه اش دیوانه شده بود، به شدت ناراحت است. او یکی از اعضای شورای بزرگان هم هست، اما از آنجایی که بعد از این ضربه، دیگر هیچ وقت مراسم قربانی کردن نوزاد را انجام نمی دهد، این مقام را از دست می دهد. آنتین یک روز تصمیم می گیرد به دیدن زن دیوانه که اکنون در یک سلول حبس شده و همچنین جادویی است، برود. در این بازدید، پرندگان کاغذی جادویی او به آنتان حمله می کنند. او را زخمی کرد آنتان دوباره زخم عمیقی دارد. او شغلی را به عنوان نجار آغاز می کند و به زودی دوباره با دختری به نام اتین ملاقات می کند که همیشه علاقه عمیقی به او داشت. اتین تنها کسی است که به زخم هایش اهمیت نمی دهد و به زودی با هم ازدواج می کنند. زان هر سال ضعیف تر و ضعیف تر می شود و سیزدهمین سالگرد تولد لونا نزدیک می شود. لونا می تواند با یک کلاغ ارتباط برقرار کند و گلرک، فیریان و مادر بزرگش زان را بسیار دوست دارد. لونا و زان هر چند وقت یک بار به شهر سفر می کنند تا به مردم نگاه کنند، اما یک بار هم به شهری که نوزادان در آن رها شده اند، سفر نمی کنند. یک بار، زمانی که زان نوزاد دیگری را نجات می دهد، آنتان، که صفوف را دنبال کرده است، او را می بیند، اما وقتی او به شو
رای بزرگتر در مورد جادوگر می گوید، آنها او را باور نمی کنند. ایگناتیا، رهبر خواهران، که اتین زمانی بخشی از آنها بود، در عین حال همیشه به زن دیوانه ای که غم و اندوه او را زنده نگه می دارد، یواشکی می رود. ایگناتیا در درون خود جادو دارد. آنتان و اتین صاحب فرزندی می شوند که قرار است قربانی شود، اما هر دو نمی توانند پسر بچه خود را از دست بدهند و به این ترتیب آنتان تصمیم می گیرد به جنگل برود و جادوگر را بکشد. ایگناتیا، پس از مکالمه با عموی آنتان، او را دنبال می کند تا آنتان را بکشد، به طوری که وقتی مردم شهر برمی گردند، نتواند چیزی به آن ها بگوید. شورای بزرگان به مردم غمگین و داغدار شهر نیاز دارند که سؤال نپرسند و سکوت کنند. زن دیوانه با تبدیل شدن به یک سوسک شاهد گفتگوی بین عضو شورا، گرلند و ایگناتیا است. زان در راه به دست آوردن نوزاد رها شده که تبدیل به پرنده شده است، آنتان را ملاقات می کند که به طور تصادفی او را زخمی می کند و بنابراین مجبور می شود با او سفر کند. لونا که از طریق نامه ای راز مادربزرگش را در مهر و موم کردن جادویش کشف می کند، با کلاغش زان را تعقیب می کند. گلرک و فیریان نیز آنها را دنبال می کنند. فیرین
، که همیشه برای اژدها خیلی کوچک بود، به طور غیرمنتظره ای شروع به رشد می کند. لونا با وجود داشتن نقشه در جنگل گم می شود. نقشه جنگل نقشه ای است که خودش نقاشی کرده است و جمله «او اینجاست، او اینجاست، او اینجاست» دارد، همان جمله ای که زن دیوانه همیشه زمزمه می کند. در حالی که آنتان و زان، ایگناتیا، لونا و کلاغش، و گلرک و فیریان و زن دیوانه، که از سلولش در روز خروج آنتین فرار کرده است، در جنگل هستند تا در نهایت ابر غم را ملاقات کنند شهر، بر ذهنیت مردم تأثیر می گذارد، شروع به محو شدن می کند، مردم را از غم و اندوهشان پاک می کند، آنها را وادار می کند که سؤال کنند و شروع به دیدن رویاهای فرزندان قربانی خود کنند که فکر می کردند مرده اند. اتین، که زمانی یکی از اعضای خواهران بود و از ایگناتیا متنفر بود، که به نوبه خود از او متنفر بود، با کمک خواهرانی که دوستان او هستند، شورشی را آغاز می کند. اعضای شورا با آن مخالفت می کنند و گرلند را می فرستند تا با اتین صحبت کند. با این حال، او را رد می کند. فرستادن گرلند برای صحبت با اتین. با این حال، او را رد می کند. فرستادن گرلند برای صحبت با اتین. با این حال، او را رد می کند. در حالی
که لونا به زودی با ایگناتیا ملاقات می کند و با کمک پرندگان کاغذی زن دیوانه که به نظر می رسد او را می شناسند، به سختی از پیرزن خطرناک فرار می کند، زان متوجه می شود که چرا مردم شهر کوچک ترین نوزادان خود را رها می کنند و احساس گناه می کنند. ناتوانی در دیدن ابر غم و زیر سؤال بردن بیشتر رها شدن نوزادان. زن دیوانه که پرندگان کاغذی اش او را به خانه گلرک، فیریان، زان و لونا برده اند، کفش های جادویی را کشف می کند که توانایی دویدن بسیار پهن و سریع را دارند. ایگناتیا به زودی با زن دیوانه نیز آشنا می شود و از آنجایی که کفش ها در واقع زمانی متعلق به ایگناتیا بودند، سعی می کند آنها را پس بگیرد. زن دیوانه فرار می کند و به زودی لونا آنتان و زان را ملاقات می کند. آنتان سعی می کند به او حمله کند، اما لونا می تواند او را متوقف کند، و در آن زمان است که او واقعاً جادویی بودن او را کشف می کند. زان به خود واقعی خود تبدیل می شود و زن دیوانه و همچنین ایگناتیا به زودی همه آنها را ملاقات می کنند. مشخص می شود که ایگناتیا برای زنده ماندن به غم و اندوه مردم نیاز دارد، بنابراین، هنگامی که آتشفشان فوران کرد، به جادوگران و جادوگران دیگر کمک
نکرد و غم زان را خورد. او سپس تصمیم گرفت که رهبر غیررسمی شهر شود، جایی که قرن ها در آنجا باقی مانده است، و شایعات جادوگر بد را در جنگل پخش می کند، بنابراین در غم و اندوه مردم با از دست دادن کوچک ترین فرزندانشان زنده می ماند. در همین حال، گلرک به فیریان کوچولو می گوید که چرا او برای یک اژدها کوچک است و دلیل آن این است که در حالی که مادرش قرن ها پیش در فوران آتشفشان مرده بود، او خیلی به او نزدیک بود. فیریان از ایگناتیا، که اکنون بزرگتر شده است، و آنچه ایگناتیا قرن ها پیش انجام داده است، همان طور که گلرک به او می گوید، می فهمد. آنتان برای فهمیدن اینکه ایگناتیا عامل واقعی این همه رنج است، زخمی می شود و زن دیوانه از اتهامات زان به ایگناتیا حمایت می کند. مشخص شد که جادوگر زان غم خود را از ایگناتیا پنهان کرده بود. با این حال، خود ایگناتیا نیز از چیزی غمگین بود و این باعث شد که قلب او سخت تر شود، بنابراین برای زنده ماندن به غم دیگران نیاز داشت. فیریان با عصبانیت سعی می کند ایگناتیا را به خاطر مسئول مرگ مادرش بکشد، اما لونا، گلرک و زان مانع او می شوند. سپس، پس از گذشت این همه قرن، آتشفشان دوباره فوران می کند و نشان می
دهد که جادوگران، جادوگران و اژدهاها آتشفشان را مهر و موم کردند، درست مانند زان که در تمام این سال ها پیش جادوی لونا را مهر و موم کرد. این بار، به جای مهر و موم کردن، اجازه دادند فوران کند و با ساختن حباب هایی که از شهر و مردم در برابر آسیب های زیاد محافظت می کند، از شهرها محافظت می کنند. بالاخره اگر این، گرلند در زندان به سر می برد، در حالی که ایگناتیا و زان در بیمارستان بستری هستند، زیرا هر دوی آنها در حال مرگ هستند. لونا از مردم شهر نام مادرش را می پرسد و نام زن دیوانه مشخص می شود که آدارا است. مشخص نیست که آیا زان در پایان مرده است یا خیر، زیرا گلرک، که همیشه زان را دوست داشت، که همیشه او را در عوض دوست داشت، با او به باتلاق سفر می کند. لونا و فیریان برای زان غصه می خورند و آنتین و اتین که لونا و آدارا را در کنارشان می مانند، از دیگر مردم شهر حمایت می کنند. لونا با فیریان به تمام شهرهای دیگر سفر می کند و داستان جادوگری را که بچه های رها شده را نجات می دهد و داستان مردم ستمدیده ای را برای آنها تعریف می کند که مجبور شده اند هرگز کارهای شورای بزرگان و ایگناتیا را زیر سؤال نبرند. داستان با کشف شعری از گلرک به
پایان می رسد که لونا هنگام رفتن به باتلاق برای او سروده بود. بازخورد. این کتاب مورد نقد مثبت قرار گرفت. "کامان سنز مدیا" به آن ۵ ستاره و A+ برای ارزش آموزشی داده است، پیام مثبت و الگوهای نقش آن را «یک انتخاب عالی برای دوستداران فانتزی درجه متوسط» نامیده است. دیانا واگمن که برای نیویورک تایمز می نویسد، همچنین از این کتاب به دلیل توانایی آن در ارائه درس ها به شیوه ای جذاب تعریف می کند. این کتاب برنده مدال نیوبری در سال ۲۰۱۷ شد که باعث تعجب بارن هیل شد که فکر نمی کرد کسی از آن خوشش بیاید.
ستاره آکباش (به ترکی، استانبولی: Sitare Akbaş) زاده ۶ اکتبر ۱۹۸۸ در استانبول، بازیگر اهل کشور ترکیه است. او بیشتر برای بازی در این سریال شناخته می شود:تو در خانه ام را بزن. زندگی و شغل. ستاره آکباش در ۶ اکتبر ۱۹۸۸ در استانبول به دنیا آمد. او از گروه تئاتر کنسرواتوار دولتی دانشگاه استانبول فارغ التحصیل شد. او اولین گام خود را در سال ۲۰۰۴ با شخصیت «عایشه» که در سریال تلویزیونی بعد پنجم در تلویزیون سامانیولو به تصویر کشیده بود، برداشت. شناخت واقعی او با شخصیت «زینو» در مجموعه تلویزیونی ایستگاه آکاسیا آغاز شد که در سال ۲۰۰۸ از کانال د پخش شد. او اولین قدم سینمایی خود را در سال ۱۳۸۸ با بازی شخصیت «دلال» در فیلم انجیر چکیردگی برداشت. آکباش با شخصیت "«فیگن ییلدیریم (فیفی)»" که در سریال تلویزیونی تو در خانه ام را بزن که پخش آن از شبکه فاکس (ترکیه) در سال ۲۰۲۰ آغاز شد، پس از نوشتن نامش در چندین پروژه، به تلویزیون بازگشت. او در سال ۲۰۲۱ در سریال رامو در شبکه شو تی وی قرار گرفت و نقش شخصیت "«دلبر»" را بازی کرد.
نادین پترا کاتارینا شاه معروف به نادین شاه (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۸۶) خواننده، ترانه سرا و موسیقی دان بریتانیایی است. پیشینه. نادین شاه در شهری ساحلی به نام ویت برن در منطقه تاینساید جنوبی واقع در شمال شرق بریتانیا، از مادری انگلیسی و نروژی تبار اهل ساوت شیلدز و پدری پاکستانی به دنیا آمد. او در ۱۷ سالگی به لندن نقل مکان کرد تا کار خود را به عنوان خواننده جاز آغاز کند. مدت کوتاهی پس از اقامت در لندن، او با ایمی واینهاوس دوست صمیمی شد. کارنامه حرفه ای. آلبوم اول او که "Love Your Dum and Mad" نام داشت و با همکاری بن هیلیر تولید شده بود، تا حد زیادی الهام گرفته و تحت تاثیر مرگ تراژیک دو مرد جوان بود. نادین شاه در این باره گفته است: «در مدتی که آهنگ های این آلبوم نوشته می شدند، دو دوست بسیار نزدیک من دست به خودکشی زدند». نادین شاه از هنرمندانی است که مجدانه درباره انگ های اجتماعی که به افراد مبتلا به بیماری های روانی زده می شود صحبت می کند. نادین شاه و بن هیلیر، دومین آلبوم خود با عنوان "Fast Food" را در آوریل ۲۰۱۵ منتشر کردند. نادین شاه همچنین در دو ترانه از آلبوم "Shedding Skin" اثر گوست پوئت که در مارس ۲۰۱۵ منتشر شد
، به عنوان خواننده مهمان شرکت داشت. در فوریه ۲۰۱۶، هیلیر و نادین شاه برای تئاتر کارتر را بگیرید موسیقی متن نوشتند که شامل برخی قطعات اصیل و بازآفرینی برخی قطعات گروه انیمالز بود. آلبوم سوم نادین شاه با نام "Holiday Destination" در اوت ۲۰۱۷ منتش شد. تهیه کننده این آلبوم هیلیر بود که در بند اجرای زنده نادین شاه درامز هم می نوازد. این آلبوم در سال ۲۰۱۸ نامزد دریافت جایزه مرکوری شد.چهارمین آلبوم استودیویی نادین شاه با نام "Kitchen Sink" در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد و مورد استقبال و تحسین منتقدان قرار گرفت. نادین شاه را با زنان هنرمند دیگری مانند پی جی هاروی و سوزی اند د بنشیز مقایسه کرده اند و او به خاطر صدای بم و نمایشی اش مورد توجه خاص قرار گرفته است. زندگی شخصی. نادین شاه در مصاحبه ای با جان فریمن تاکید کرد که سلامت روانی اهمیت بسیار زیادی برای او دارد. او خود را مسلمان می داند و درباره فعالیتش در حوزه موسیقی گفته است که اگر فعالیت هنری من «باعث شود هر زن جوان مسلمانی گیتاری به دست بگیرد و آهنگی بنوازد، بسیار هم عالی است». شاه از اندومتریوز رنج می برد. او با فیلمسازی به نام متیو کامینز ازدواج کرده و در رامس گیت وا
قع در منطقه کنت زندگی می کند. دیدگاه های سیاسی. در نوامبر ۲۰۱۹ در آستانه انتخابات سراسری بریتانیا، نادین شاه و ۳۴ موسیقی دان دیگر، نامه ای در حمایت از جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر، امضا کردند و خواستار پایان ریاضت اقتصادی شدند. در سال ۲۰۲۰، نادین شاه از رهبر جدید حزب کارگر، کی یر استارمر، حمایت کرد.
"پدیدار دوم‏ (")، دوم پدیدار یا پدیدار دوم، پدیداری است که تابع پدیدار دیگری باشد. به این معنی که وجود و عدم آن، در وجود و عدم پدیدار اصلی (اولی) بی تأثیر است. نظریه اصالت پدیدار ثانوی. قول به اینکه پدیدارهای ادراکی تابع چگونگی سلسله اعصاب است، یعنی پدیدارهای ادراکی ناشی از سلسله اعصاب، اما بی اثر در آن است. نسبت این حالات به وضع فیزیولوژیکی اعصاب مثل نسبت سایه جسم به جسم است یا نسبت نور به چراغ. چنان که نور برخاسته از شمع اتومبیل در حرکت اتومبیل بی اثر است و سایه شیء متحرک در حرکت آن بی اثر است، به همین طریق پدیدارهای شعوری در حرکت و فعل انسان اثر ندارد، زیرا شعور پدیده زائدی است و مغز، فکر را تولید می کند، چنان که کبد صفرا را تولید می کند. تأکید نظریهٔ اصالت پدیدار ثانویه. نظریهٔ اصالت پدیدار ثانویه (Epiphenomenalism) بر این نکته تأکید دارد که: اگر چه رخدادهای ذهنی، توسط رخدادهای فیزیکی ایجاد می شوند ولی خودشان مسبب هیچ رخداد دیگری نیستند. رخدادهای ذهنی به لحاظ علّی بی اثر و عقیم اند و در شبکهٔ ارتباط های علّی صرفاً معلول به شمار می آیند و هرگز در نقش علت ظاهر نمی شوند. تمایزی که به طور سنتی میان دو مفهوم «
فیزیکی» و «ذهنی» لحاظ می شود، به فهم بهتر موضع اصالت پدیدار ثانوی کمک خواهد کرد.
" کاپیتان فرانسیس لایت (۲۱ اکتبر ۱۷۹۴–۱۷۴۰)، سیاح بریتانیایی و بنیانگذار مستعمرهٔ امپراطوری بریتانیا در پنانگ (بخشی از مالزی کنونی)، و مرکز آن شهر جرج تاون، در سال ۱۷۸۶ بود. لایت و شریک مادام العمر زندگیش، مارتین روزلز، والدین ویلیام لایت، بنیانگذار شهر آدلاید در استرالیای جنوبی بودند. دوران ابتدایی زندگی. لایت در دهکده دالینقو، ناحیه سوفولک بریتانیا در تاریخ ۱۵ دسامبر ۱۷۴۰ غسل تعمید داده شد. مادرش دارای عنوان مری لایت بود. توسط یکی از خویشاوندان، نجیب زاده ویلیام نگوس انتخاب شد و در سال ۱۷۴۷ وارد مدرسه وود بریج شد. محققان ابتدا بر این باور بودند که لایت فرزند نامشروع ویلیام نگوس است، ولی بر طبق گفته، نویسنده نوئل فرانسیس لایت پوردون، ششمین نتیجه (پسر نوه) فرانسیس لایت، نگوس هزینه مراقبت از او و ایفای نقش سرپرستی در تمام دوران تحصیل وی را دریافت نموده است.
آلوئه بریفولیا (Aloe brevifolia)، آلوئه برگ کوتاه، گونه ای از گیاهان گلدار از خانواده Asphodelaceae است. این یک گیاه ساکولنت همیشه سبز سبز آبی کوچک و کوچک است که بومی کیپ غربی آفریقای جنوبی است. این گیاه که به عنوان آسیب پذیر در فهرست قرمز جهانی IUCN ذکر شده است، در زیستگاه طبیعی خود در معرض تهدید است، اما همچنین به عنوان یک گیاه زینتی در صخره ها و باغ های بیابانی در سراسر جهان محبوبیت زیادی دارد. از آنجایی که به گرمای زمستانی نیاز دارد، در مناطق معتدل زیر شیشه یا به عنوان گیاه آپارتمانی کشت می شود.
مجموعه هنری نوردراین-وستفالن یک مجموعه هنری ایالت فدرال آلمان نوردراین-وستفالن، در دوسلدورف است. این مؤسسه سه مکان مختلف نمایشگاهی دارد: K20 در گرب پلتس، K21 در خانه املاک و خانهٔ اشملا. این مجموعه هنری در سال ۱۹۶۱ توسط دولت ایالتی نوردراین-وستفالن به عنوان یک بنیاد تحت قانون خصوصی با هدف نمایش مجموعه هنری و گسترش آن از طریق خریدهای جدید تأسیس شد. مجموعه هنری نوردراین-وستفالن در طول تاریخ ۵۰ ساله خود، به عنوان موزه هنر قرن بیستم، شهرتی بین المللی به دست آورده است. از آن موقع تا به حال، مدتی است که طیف زمانی مجموعه - که از طریق خرید آثار پاول کله آغاز شد - گسترش یافته است. ساختمان در گرب پلتس (K20)، با نمای مشخصه گرانیت سیاه و سفید آن، در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. ساختمان توسعه یافته در سال ۲۰۱۰ تکمیل گردید. مجموعه دائمی هنری نوردراین-وستفالن با آثار اصلی پابلو پیکاسو، آنری ماتیس، و پیت موندریان، در میان دیگران، و همچنین مجموعه ای گسترده از حدود ۱۰۰ طراحی و نقاشی از پاول کله، چشم اندازی منحصر به فرد از مدرنیسم کلاسیک را ارائه می دهد. مجموعه آثار هنری آمریکای پس از جنگ شامل آثار جکسون پولاک و فرانک استلا و هنرمندان ر
ابرت راشنبرگ، جسپر جانز و اندی وارهول است. از دیگر نکات برجسته این مجموعه می توان به آثار یوزف بویس، گرهارد ریشتر، تونی کرگ، امیل شوماخر، سارا موریس، کاترینا فریچ، نام جون پایک، ولف ووستل و ایمی کنبل اشاره کرد. "خانه املاک (K21)" که در بهار سال ۲۰۰۲ به عنوان یک مکان اضافی برای مجموعه هنری در کنار حوض قیصر قرار داشت، افتتاح شد، ساختمانی که قبلاً به عنوان مقر پارلمان نوردراین-وستفالن عمل می کرد. در میان نکات برجسته، تعدادی اتاق هنرمند و تأسیسات بزرگ وجود دارد که تمرکز ویژه این بخش از مجموعه است. "خانهٔ اشملا"، در منطقه تاریخی دوسلدورف، در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک مکان تمرین نمایش و محل سخنرانی به مجموعه هنری پیوست. هنگامی که برای اولین بار در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد، این بنای دیدنی محافظت شده توسط معمار هلندی آلدو وان آیک، خانه گالری آلفرد اشملا بود و اولین ساختمانی بود که در جمهوری فدرال آلمان به طور صریح به عنوان یک گالری هنری ساخته شد. از بهار ۲۰۱۱، خانهٔ اشملا نیز دوباره برای نمایشگاه ها استفاده می شود. مجموعه هنری نوردراین-وستفالن، به عنوان یک مؤسسه با سه مکان، بیش از ۱۰۰۰۰ متر مربع (۱۱۰۰۰۰ فوت مربع) مساحت نمایشگاه
در اختیار دارد. اداره آموزش و پرورش با برنامه های همراه و پروژه های ویژه خود تلاش می کند تا آثاری که در مجموعه منطقه ای نگهداری می شوند را برای بازدیدکنندگان در هر سنی در دسترس قرار دهد. برای این منظور تعدادی استودیو، یک کارگاه رسانه ای و یک «آزمایشگاه» که در گالری های نمایشگاه ادغام شده است، در دسترس قرار داده است. تاریخچه. تاریخچه مجموعه هنری نوردراین-وستفالن در سال ۱۹۶۰ با خرید ۸۸ اثر از پاول کله از مجموعه تولیدکننده فولاد پیتسبورگ جی. دیوید تامپسون آغاز می شود. این خرید که توسط فروشنده هنری بازل ارنست بیلر انجام شد و توسط اولین نمایش دولتی آن زمان فرانتس مایر نظارت شد، هسته این مجموعه را تشکیل می دهد. این مجموعه در سال ۱۹۶۱ تحت عنوان «بنیاد مجموعه هنری نوردراین-وستفالن» تأسیس شد. ورنر اشمالنباخ بین سال ۱۹۶۲ و بازنشستگی در سال ۱۹۹۰، به عنوان اولین مدیر مجموعه تازه تأسیس خدمت کرد. او مجموعه ای با کیفیت فوق العاده از آثار هنری کلاسیک مدرنیستی را گردآوری کرد و بدین ترتیب تنها مجموعه منطقه ای تخصصی در آلمان در زمینه هنر نوگرا را ایجاد نمود. در ابتدا، این مجموعه در کاخ جاگرهوف نگهداری می شد. بلافاصله پس از افت
تاح، محدودیت های فضا باعث شد که طرح هایی برای یک ساختمان جدید کلید بخورد. در سال ۱۹۷۵ مسابقه ای برای طراحی آن اعلام گردید. پیشنهاد برنده توسط دفتر معماری دانمارکی "Dissing + Weitling" ارائه شد. این ساختمان - که در تاریخ معماری در گذار از مدرنیسم پساجنگ به پست مدرنیسم قرار دارد - در ۱۴ مارس ۱۹۸۶ با حضور رئیس جمهور وقت آلمان، ریشارد فون وایتسکر افتتاح شد و از آن زمان به عنوان نماد شهر عمل کرده است. این ساختمان با نمای منحنی از سنگ سیاه طبیعی صیقلی، ویژگی خاصی را به گرب پلتس می بخشد. این میدان دقیقاً روبروی گالری هنر دوسلدورف قرار دارد و ساختمان آن همچنین به عنوان دفتر مرکزی انجمن هنری راینلند و وستفالن عمل می کند. در سال ۱۹۹۰، آرمین زوایت، رئیس سابق گالری شهر در لنباخهاوس واقع شده در مونیخ، جانشین اشمالنباخ شد. در حالی که اشمالنباخ دارایی های موزه را تا حد زیادی با افزودن شاهکارهای نقاشی گسترش داده بود، اما مجسمه ها، تأسیسات و عکس های معاصر در درجه اول از سال ۱۹۹۰ با تلاش جانشین او وارد مجموعه شدند. در ۱ سپتامبر ۲۰۰۹، ماریون آکرمن - مدیر سابق موزه هنر اشتوتگارت - مدیریت هنری مجموعه هنری نوردراین-وستفالن را بر ع
هده گرفت. او رویکردی پویا به مجموعه در پیش گرفته است و به دنبال ارتباط بیشتر هنر معاصر و مدرن کلاسیک با یکدیگر است. آکرمن به همراه هاگن لیپه وایسنفلد که در ۱ نوامبر ۲۰۰۸ به عنوان مدیر امور مالی و بازرگانی به تیم ملحق شد، ریاست بنیاد را بر عهده دارد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، مجموعه هنری خانهٔ سابق گالری اشملا را، واقع در "Mutter-Ey-Straße 3" در دوسلدورف-آلتشتات، به عنوان مکانی برای نمایشگاه ها، بحث ها و سایر فعالیت ها افتتاح کرد. K20 در گرب پلتس پس از بیش از دو سال بسته ماندن در طول بازسازی های جامع و ساخت یک ساختمان، فعالیت خود را به عنوان مکان نمایشگاه در ژوئیه ۲۰۱۰ از سر گرفت. اکنون برای مجموعه و برای نمایشگاه های موقت، مساحت زیادی در دسترس است. اولین هنرمندانی که در آنجا آثار خود را به نمایش گذاشتند: تصویرگر بلژیکی، کریس مارتین و مجسمه ساز آلمانی، مایکل سیل استورفر بودند که برای دو گالری ساختمان جدید، یعنی گالری "Klee Halle" و "Konrad und Gabriele Henkel" که روی هم تقریباً ۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارند، تأسیسات قابل دسترس ایجاد کردند. تنها در دو هفته اول پس از بازگشایی، نزدیک به ۶۰۰۰۰ بازدیدکننده از ورود رایگان به م