Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی با این تغییرات سازگار شدند. پیاده نظام برای نبرد به ستون ها، خطوط و مربع ها متکی بود، در حالی که سواره نظام به نقش های سبک تری که بر دیده بانی و حمله از پهلو متمرکز بودند، روی آورد. با وجود کاهش تسلط سواره نظام سنگین، حملات سواره نظام در شرایط خاص، به ویژه در برابر پیاده نظام بی انضباط، همچنان مؤثر بود. عصر دریانوردی (که معمولاً به سال های ۱۵۷۱ تا ۱۸۶۲ میلادی نسبت داده می شود) دوره ای بود که تقریباً با اوایل دوره مدرن مطابقت داشت و باروت بر تاکتیک های دریایی آن دوران، از جمله استفاده از باروت در توپخانه دریایی، تسلط داشت.
نبرد شبانه () از مفاهیم نظامی است و پیکار یا نبردی گفته می شود که در ساعات تاریکی رخ می دهد. این نبرد با نبرد در روز به دلیل دید کمتر و رابطه معکوس آن با چرخه شبانه روزی متمایز می شود. معمولاً نبرد شبانه برای مهاجم مطلوب است و تاکتیک های تهاجمی بر بهره برداری حداکثری از مزایا متمرکز هستند. تاکتیک های دفاعی شبانه عمدتاً بر خنثی کردن مزایایی که شب به مهاجم می دهد تمرکز دارند. عملیات شبانه در طول تاریخ، با پیچیده تر شدن تاکتیک ها و فناوری، دستخوش تغییرات گسترده ای در اثربخشی و فراوانی شده است.
نویبراندنبورگ در آتش که حدود سال ۱۸۳۴ نقاشی شده، اثری است با رنگ روغن روی بوم از کاسپار داوید فریدریش که اکنون در نگارخانهٔ هنر هامبورگ نگهداری می شود. این اثر همچنین با نام های طلوع خورشید در نویبراندنبورگ یا غروب خورشید در نویبراندنبورگ نیز شناخته می شود. والدین هنرمند هر دو در نویبراندنبورگ به دنیا آمده بودند و او بارها این شهر را نقاشی کرده است — نمونهٔ دیگر آن نقاشی "نویبراندنبورگ" است.
در موسیقی، به ویژه در موسیقی عامه پسند غربی، بریج یا پل () بخشی متضاد و متفاوت در ساختار قطعه است که برای آماده سازی بازگشت به بخش اصلی موسیقی به کار می رود. این بخش حس پیشرفت و تحول را در قطعه ایجاد می کند و اغلب برای افزایش تنش موسیقایی نیز استفاده می شود. در ساختاری که بخش اصلی یا ملودی اولیه به عنوان بخش A شناخته می شود، بریج معمولاً به عنوان فراز سوم هشت میزانی در یک فرم ۳۲-میزانی (یعنی بخش B در فرم AABA) ظاهر می شود. همچنین، بریج می تواند به شکل انعطاف پذیرتری در ساختار بند–کُر (verse–chorus) به کار رود یا در فرم های ترکیبی مانند AABA مرکب، به عنوان تضاد با کل بخش AABA ایفای نقش کند. بریج اغلب برای ایجاد تضاد با بیت (verse) و کُر (chorus) و آماده سازی بازگشت آن ها استفاده می شود. در بسیاری از ترانه های پاپ، از بریج با عنوان بخش B در ساختار کورس یاد می شود که ممکن است به آن release (رهاسازی) یا حتی boredom-breaker (شکنندهٔ یکنواختی/کسالت) نیز گفته شود.
«نور جاویدان» () ترانه ای از گروه هوی متال آمریکایی متالیکا است که در یازدهمین آلبوم استودیویی آن ها، "۷۲ فصل" (۲۰۲۳)، منتشر شد. این ترانه به صورت غافلگیرکننده در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۲ به عنوان تک آهنگ آغازین آلبوم منتشر شد. این قطعه ترش متال، که جیمز هتفیلد آن را شبیه به موج نوی هوی متال بریتانیایی توصیف کرده، دربارهٔ رابطه گروه با طرفدارانشان است. موزیک ویدیوی این ترانه، به کارگردانی تیم ساکنتی، نیز همزمان با تک آهنگ منتشر شد. «نور جاویدان» با استقبال مثبت منتقدان مواجه شد. این ترانه در چندین منطقه در جداول فروش قرار گرفت، از جمله رتبه اول در جدول مین استریم راک "بیلبورد" و رتبه سیزدهم در بابلینگ آندر هات ۱۰۰ آمریکا. این قطعه برای جایزه بهترین اجرای راک در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی نامزد شد و موزیک ویدیوی آن نیز برای جایزه بهترین ویدیو راک در جوایز موسیقی ویدیویی ام تی وی سال ۲۰۲۳ نامزد گردید. این ترانه پراجراترین قطعه متالیکا از آلبوم "۷۲ فصل" در کنسرت ها بوده و برای اولین بار در کنسرت خیریه «کمک رسانی» در لس آنجلس در دسامبر ۲۰۲۲ اجرا شد و بعداً در تور جهانی M72 نیز نواخته شد.
می دانم تابستان پیش چه کردی (به انگلیسی: I Know What You Did Last Summer) یک فیلم اسلشر آمریکایی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی جنیفر کایتین رابینسون است که فیلم نامه آن را با همکاری سم لنسکی و بر پایه داستانی از لیا مک کندریک و رابینسون نوشته است. این فیلم دنباله ای بر فیلم "هنوز می دانم تابستان پیش چه کردی" (۱۹۹۸) و چهارمین قسمت از فرنچایز "می دانم تابستان پیش چه کردی" به شمار می رود. بازیگران اصلی فیلم شامل مدلین کلاین، چیس سوئی واندرز، جونا هاور-کینگ، تایریک ویترز، سارا پیجون، بیلی کمپبل، گابریت بچتل، آستین نیکولز، به همراه فردی پرینز جونیور و جنیفر لاو هیویت هستند که نقش های خود را از دو قسمت اول تکرار می کنند. داستان فیلم ۲۷ سال پس از قتل های تاور بی می گذرد، زمانی که یک قاتل جدید با قلاب، گروهی از دوستان را هدف قرار می دهد؛ یک سال پس از آنکه آن ها سعی کردند یک تصادف رانندگی مرگبار را پنهان کنند. "می دانم تابستان پیش چه کردی" در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۵ در تئاتر یونایتد در برادوی لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۱۸ ژوئیه توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با واکنش های متفاوتی از سوی منتقدان مواج
ه شد و در سراسر جهان بیش از ۶۳ میلیون دلار فروش داشته است. داستان. پنج دوست پس از کشته شدن تصادفی یک عابر پیاده در حادثه رانندگی، تصمیم می گیرند تا واقعیت را پنهان کنند. یک سال بعد، در حالی که سعی در بازگشت به زندگی عادی دارند، پیام هایی تهدیدآمیز از سوی فردی مرموز دریافت می کنند. آن ها به زودی متوجه می شوند که این فرد در حال تقلید از یک قاتل زنجیره ای افسانه ای است و برای نجات خود، به سراغ دو بازمانده کشتار ساوت پورت در سال ۱۹۹۷ می روند. تولید. توسعه. در سپتامبر ۲۰۱۴، سونی پیکچرز برنامه ساخت بازسازی فیلم می دانم تابستان گذشته چه کردی (۱۹۹۷) را با نویسندگی مایک فلاناگان و جف هاوارد اعلام کرد. این پروژه ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۶ منتشر شود، اما هرگز ساخته نشد و لغو شد. در سه ماهه پایانی سال ۲۰۲۲، رابینسون و لیا مک کندریک ایده نسخه ای جدید از فرنچایز را به سونی پیشنهاد دادند که در فوریه ۲۰۲۳ وارد مرحله توسعه اولیه شد. در همان زمان، حضور نیل اچ. موریتز به عنوان تهیه کننده و بازگشت هیویت و پرینز جونیور تأیید شد. سارا میشل گلر نیز برای بازگشت در نقش هلن شیورز دعوت شده بود اما به دلیل مرگ شخصیتش در قسمت اول، رد کرد
. فیلمنامه نهایی توسط رابینسون و لنسکی، پس از نسخه اولیه مک کندریک نوشته شد. در مارس ۲۰۲۴، مک کندریک اعلام کرد که رسانه های اجتماعی نقش مهمی در داستان خواهند داشت. در ژوئیه همان سال، مشخص شد که فیلم ادامه داستان قسمت دوم (۱۹۹۸) خواهد بود. انتخاب بازیگران. در مارس ۲۰۲۳، پرینز جونیور اعلام کرد هنوز پیشنهادی رسمی برای حضور دریافت نکرده، اما پس از جلسه ای با رابینسون، از ایده او برای فیلم استقبال کرده است. هیویت در دسامبر همان سال اعلام کرد که نقش خود را دوباره بازی خواهد کرد. در ژوئیه ۲۰۲۴، مدلین کلاین، سارا پیجون، تایریک ویترز و جونا هاور-کینگ به پروژه پیوستند. چندی بعد، چیس سوئی واندرز جایگزین کامیلا مندس شد که به دلیل تعهدات کاری دیگر از پروژه خارج شده بود. بیلی کمپبل در اکتبر و لولا تانگ، نیکلاس الکساندر چاوز، آستین نیکولز و گابریت نیز در ماه بعد به تیم بازیگری اضافه شدند. بازگشت هیویت زمان بر بود، چرا که او خواهان نقشی پررنگ تر در داستان بود. در مصاحبه ای گفت: «اگر قرار است ۲۷ سال بعد برگردم، نمی خواهم فقط برای چند ثانیه دیده شوم.» او در نهایت در دسامبر بازگشت خود را در اینستاگرام اعلام کرد. رابینسون بعدها
تأکید کرد که بدون حضور هیویت و پرینز جونیور، فیلمی ساخته نمی شد. فیلم برداری. فیلم برداری اصلی از اکتبر ۲۰۲۴ در نیو ساوت ولز استرالیا آغاز شد و در فوریه و مارس ۲۰۲۵ در لس آنجلس ادامه یافت. فیلم برداری در ۱۳ مارس ۲۰۲۵ به پایان رسید. الیشا کریستین مدیر فیلم برداری پروژه بود. موسیقی فیلم توسط چاندا دَنسی ساخته شده است. انتشار. "می دانم تابستان پیش چه کردی" تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد.
سرویس امنیتی لهستان (؛ ) که نام کامل آن سرویس امنیتی وزارت کشور بود و به اختصار با عنوان SB شناخته می شد، نیروی پلیس مخفی جمهوری خلق لهستان بود که در سال ۱۹۵۶ به عنوان جانشین وزارت امنیت عمومی (UB) تأسیس شد. این سرویس از سال ۱۹۵۶ تا سقوط کمونیسم در سال ۱۹۸۹، نهاد اصلی اطلاعاتی-امنیتی لهستان در داخل و خارج کشور محسوب می شد. نهاد بالادستی SB یعنی وزارت کشور لهستان در سال ۱۹۵۴ پایه گذاری شده بود، اما تا زمان انحلال کمیته امنیت عمومی در سال ۱۹۵۶ نقش مهمی ایفا نمی کرد. تاریخچه. وزارت امنیت عمومی لهستان (UB)، که پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شده بود، مسئول تأمین امنیت، فعالیت های اطلاعاتی و ضداطلاعاتی بود. این وزارت بر بیش از ۴۱٬۰۰۰ سرباز از نیروهای امنیت داخلی، ۵۷٬۵۰۰ نفر از اعضای پلیس مردمی (شهروندی)، ۳۲٬۰۰۰ نفر از نیروهای محافظ مرز، ۱۰٬۰۰۰ مأمور زندان و ۱۲۵٬۰۰۰ نفر از اعضای ذخیره داوطلب پلیس شهروندی نظارت داشت. پس از فرار یوزف شویاتوو (متولد با نام اصلی ایساک فلایشفارپ) به غرب در سال ۱۹۵۴ — که از افسران بلندپایه وزارت امنیت عمومی و از عوامل کلیدی در بازداشت کاردینال استفان ویشینسکی بود — این وزارت خانه منحل شد. در د
سامبر ۱۹۵۴، حزب کمونیست UB را به دو نهاد جداگانه تقسیم کرد: کمیته امنیت عمومی نقش پلیس مخفی را ایفا می کرد و مسئول امور اطلاعاتی و ضداطلاعاتی داخلی و خارجی برای مقابله با جنبش های زیرزمینی و نفوذ کلیسای کاتولیک بود. وزارت کشور وظایف اداری را بر عهده داشت و در نهایت کنترل نیروهای امنیت داخلی، پلیس مردمی، نیروهای مرزی، نگهبانان زندان و نیروهای داوطلب پلیس ذخیره شهروندی را به دست گرفت. اصلاحات سال ۱۹۵۶. سال ۱۹۵۶ نقطهٔ عطفی در سیاست لهستان بود. ووادیسواف گومولکا که به تازگی از زندان آزاد شده بود، به سمت دبیرکل کمیته مرکزی حزب کارگران متحد لهستان منصوب شد. در پی این تغییرات، اصلاحاتی در ساختار امنیتی کشور صورت گرفت. کمیته امنیت عمومی منحل شد و وظایف آن به وزارت کشور (MSW) واگذار شد. ادغام «سرویس امنیتی» در ساختار وزارت کشور — که البته از سال ۱۹۵۴ در درون سامانهٔ امنیت عمومی لهستان قرار داشت — نتیجهٔ دستور شماره ۰۰۲۳۸/۵۶ بود که در تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۵۶ توسط ووادیسواف ویخا صادر شد. ویخا از اعضای حزب کارگران متحد لهستان (PZPR) و نخستین وزیر کشور لهستان از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۴ بود. پس از صدور این دستور، وزارت کشور به تنها
نهاد امنیتی رسمی در لهستان تبدیل شد. مأموران شاغل در سرویس امنیتی، در میان مردم با لقب «اس به اِک ها» (SB-eks) شناخته می شدند. همچنین این سرویس با افراد غیررسمی به عنوان همکاران مخفی (Tajny Współpracownik یا به اختصار TW) قرارداد همکاری می بست؛ این افراد معمولاً در ازای اطلاعات و خدمات ارائه شده، پول دریافت می کردند. وظایف و ساختار سازمانی. وظایف سرویس امنیتی (SB) کاملاً مشابه وظایف نهادهای پیشین خود (MBP, UB و KdsBP) بود: حفاظت از نظام کمونیستی در داخل کشور (و فراتر از آن) از طریق کنترل و نفوذ در تمامی ساختارهای زندگی اجتماعی لهستان و خارج از آن. وزارت کشور (MSW) که به صورت مرکزی اداره می شد، به بخش ها، اداره ها، واحدها و ریاست های مختلف تقسیم شده بود. پس از تأسیس این سازمان، بخش های زیر در SB شکل گرفتند: ساختار سرویس امنیتی در سال ۱۹۸۱. در سال ۱۹۸۱، به دنبال اصلاحاتی که توسط چسواف کیشچاک انجام شد، ساختار سازمان امنیتی (SB) بار دیگر مورد بازنگری و سازمان دهی مجدد قرار گرفت. این بازسازی بر اساس قطعنامه شماره ۱۴۴ هیئت وزیران مورخ ۲۱ اکتبر ۱۹۸۳ صورت گرفت که اساسنامهٔ سازمانی جدیدی را برای وزارت کشور تعیین می کر
د. این اساسنامه بعدها با قطعنامه شماره ۱۲۸ هیئت وزیران در تاریخ ۲۲ اوت ۱۹۸۹ اصلاح شد. ساختار جدید SB در این دوره شامل نهادهای زیر بود: درجات سازمانی (تا سال ۱۹۹۰). در جدول زیر، عنوان های شغلی (مقام های سازمانی) و درجات نظامی متناظر با آن ها آمده است:
آیگِل () یک گروه موسیقی دونفرهٔ الکترونیک و هیپ هاپ تاتار-روسی است که از آیگل گایسینا، شاعری از نابرژنیه چلنی، و ایلیا برامیا، موسیقیدان الکترونیک اهل سنت پترزبورگ تشکیل شده است. اعضا. آیگل گایسینا. گایسینا در ۹ اکتبر ۱۹۸۶ در نابرژنیه چلنی به دنیا آمد و تا سال ۲۰۲۳ در آنجا زندگی می کرد. او در سال ۲۰۲۳ مجبور شد به برلین در آلمان فرار کند، زیرا علیه حملهٔ روسیه به اوکراین اعتراض کرده بود. گایسینا نوشتن ترانه ها را از دوران مدرسه آغاز کرد و اولین اجرای صحنه ای خود را در سن ۱۶ سالگی انجام داد. اوکه یک بازیگر حرفه ای صدا است، در سال ۲۰۰۳ آلبوم نخست خود به نام "Les" () را منتشر کرد. در میانهٔ دههٔ ۲۰۰۰، به عنوان شاعر و مترجم شعر تاتاری در مجلات ادبی شناخته شد. در سال ۲۰۱۳، گایسینا و تیمور خادیرُف گروه موسیقی الکترونیک تجربی تاک کراسیوو تمنو را تشکیل دادند. ایلیا برامیا. برامیا در ۱۸ ژوئن ۱۹۷۳ به دنیا آمد و در سنت پترزبورگ زندگی می کند. او یک مهندس صدا و تهیه کننده است. برامیا فعالیت در موسیقی الکترونیک را از سال ۱۹۹۷ آغاز کرد و عضو گروه های موسیقی متعددی بوده است. او همچنین مدیر بخش «موسیقی معاصر و طراحی صدا» در مد
رسهٔ صنایع خلاق مایاک بود. تاریخچه. در پاییز ۲۰۱۶، گایسینا از طریق شبکه های اجتماعی با برامیا تماس گرفت و ایدهٔ اجرای نمایشی بر اساس مجموعهٔ شعر خود به نام "سود" را مطرح کرد. این ایده در روند همکاری گایسینا و برامیا تکامل یافت و در نهایت گروه آیگل شکل گرفت. در آغاز سال ۲۰۱۷، گروه اولین کنسرت های خود را در مسکو و سنت پترزبورگ برگزار کرد. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۷، آیگل آلبوم نخست خود به نام "۱۱۹۰" را منتشر کرد. عنوان این آلبوم به حکم شریک گایسینا اشاره دارد، که قرار بود ۱۱۹۰ روز را در زندان بگذراند. در ۶ اوت ۲۰۱۷، آلبوم چندآهنگهٔ "بوش باش" () منتشر شد. عنوان این آلبوم در زبان تاتاری به معنای «سر خالی» است. در ۲۵ اوت ۲۰۱۷، آیگل موزیک ویدئوی «تاتارین» را منتشر کرد که کارگردانی آن را ایلیا سولوویف بر عهده داشت. تا اکتبر ۲۰۱۷، این ویدئو بیش از ۱٫۵ میلیون بار در یوتیوب مشاهده شده بود و تا ژوئن ۲۰۱۹، حدود ۴۰ میلیون بازدید داشت. در سال ۲۰۱۸، آیگل دومین آلبوم خود به نام "موزیکا" () را منتشر کرد و در اوت ۲۰۱۹، آیگل سومین آلبوم خود به نام "اِدِم" () را انتشار داد. چهارمین آلبوم آیگل در نوامبر ۲۰۲۰ به نام "پیاله" () را منتشر کرد.
تمامی آهنگ های آلبوم "پیاله" به زبان تاتاری هستند. در سپتامبر ۲۰۲۲، گروه اعلام کرد که به دلیل مخالفت علنی با حملهٔ روسیه به اوکراین در فهرستی از هنرمندانی قرار گرفته اند که آثارشان توسط دولت روسیه «توصیه نشده» اعلام شده است. گایسینا و برامیا هر دو روسیه را به طور دائم ترک کردند و به خلق موسیقی و اجرای برنامه در خارج از کشور ادامه دادند. سبک موسیقی. متن های گروه عمدتاً تجربیات شخصی گایسینا را توصیف می کنند که مرتبط با دادگاه و زندانی شدن شریکش و انتظار برای آزادی اوست. از آنجا که گایسینا و برامیا در شهرهای متفاوتی زندگی می کنند، بیشتر همکاری شان به صورت دورکاری انجام می شود. برامیا بیت ها را برای گایسینا ارسال می کند و گایسینا متن ها را می نویسد و آوازهای خود را ضبط می کند. موسیقیدان ها تا پیش از کنسرت اولشان نه حضوری دیدار کرده بودند و نه حتی تلفنی صحبت کرده بودند. اکثر آهنگ های آیگل توسط گایسینا به طور خاص برای اجرا نوشته شده اند، اما برخی از اشعار از شعرهای پیشین گرفته شده و سپس برای موسیقی سازگار شده اند. جوایز و نامزدی ها. ! scope="col" | جایزه ! scope="col" | سال ! scope="col" | نامزد(ها) ! scope="col"
| بخش ! scope="col" | نتیجه ! scope="col" class="unsortable"| !scope="row" rowspan=4|جشنواره ویدئویی موسیقی آستین !scope="row" rowspan=3|جوایز ویدئویی موسیقی برلین
انجمن ایتالیایی خاورمیانه و خاور دور ، (که به اختصار IsMEO نامیده می شود) یک نهاد عمومی ایتالیایی بود. پیشینه. این موسسه در سال ۱۹۳۳ توسط جووانی جنتیله و جوزپه توچی با هدف ترویج روابط فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بین ایتالیا و کشورهای آسیایی تأسیس شد. در سال ۱۹۹۵، با موسسه ایتالیایی-آفریقایی رم ادغام شد و موسسه ایتالیایی آفریقا و شرق (IsIAO) را تشکیل داد. چاپ و انتشار. مسئول انتشار چندین نشریه دوره ای یا موقت بود که به مأموریت آن مربوط می شد:
فیلمی بدون عنوان آمریکایی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی جی. جی. آبرامز، در ژانر فانتزی در دست تولید است که گلن پاول، جنا اورتگا، اما مکی و ساموئل ال. جکسون در آن ایفای نقش می کنند. این فیلم در حال حاضر با عنوان موقت «نویسندهٔ روح» (Ghostwriter) یا (Ghost Writer) در دست تولید است. تولید. در ماه مهٔ ۲۰۲۴ گزارش شد که جی. جی. آبرامز در حال کار بر روی فیلم بلند بعدی خود است و گلن پاول در حال مذاکره برای ایفای نقش اصلی است. در ماه اوت، جنا اورتگا در نقشی نامشخص به پروژه پیوست و حضور پاول نیز تأیید شد. در نوامبر، اما مکی به گروه بازیگران پیوست و ساموئل ال. جکسون نیز وارد مذاکرات شد. در آوریل ۲۰۲۵ حضور جکسون در این فیلم به طور رسمی تأیید شد. جیمز فرند به عنوان فیلم بردار پروژه فعالیت می کند. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی این فیلم از ۲۵ آوریل ۲۰۲۵ در لندن، انگلستان آغاز شد و در ماه ژوئن در شهرهای ادینبرو و گلاسگو ادامه یافت.
گربهٔ کلاه به سر () یک فیلم پویانمایی فانتزی کمدی آمریکایی است که بر پایهٔ کتاب کودکانه ای به همین نام نوشتهٔ دکتر زوس در سال ۱۹۵۷ ساخته شده است. این فیلم توسط وارنر برادرز پیکچرز انیمیشن، دکتر زوس اینترپرایزس و اِی استرن تاکینگ تو تهیه شده و وارنر برادرز پیکچرز نیز مسئولیت توزیع آن را بر عهده دارد. فیلم نامه نویسی و کارگردانی آن را اریکا ریوینویا و الساندرو کارلونی بر عهده دارند (که برای ریوینویا نخستین تجربهٔ کارگردانی فیلم بلند محسوب می شود). این اثر دومین اقتباس بلند سینمایی از این کتاب پس از فیلم لایو اکشن سال ۲۰۰۳ است. بیل هیدر صداپیشهٔ نقش اصلی یعنی گربه کلاه به سر است و بازیگرانی چون سوچی گومز، مت بری، کوئینتا برانسون، تیاگو مارتینز، جانکارلو اسپوزیتو، آمریکا فررا، بوئن ینگ و تایتس برگس نیز در این فیلم صداپیشگی می کنند. فیلم پویانمایی "گربه کلاه به سر" در ابتدا پس از موفقیت تجاری فیلم "لوراکس" در سال ۲۰۱۲ توسط ایلومینیشن انترتینمنت معرفی شد و راب لیبر برای نگارش فیلم نامه در نظر گرفته شد. با این حال، این پروژه به مرحلهٔ تولید نرسید. در ژانویه ۲۰۱۸، وارنر برادرز حقوق اقتباس از کتاب را به دست آورد. در ا
کتبر ۲۰۲۰، اریکا ریوینویا و آرت هرناندز به عنوان کارگردان انتخاب شدند، اما در ژوئن ۲۰۲۳، کارلونی جایگزین هرناندز شد. بیشتر صداپیشگان فیلم در مارس ۲۰۲۴ معرفی شدند و دی ان ئی جی مسئولیت تولید پویانمایی را بر عهده دارد. "گربه کلاه به سر" قرار است در ایالات متحده در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ اکران شود. تولید. توسعه. در سال ۲۰۱۲، پس از موفقیت مالی فیلم پویانمایی "لوراکس" که بر پایهٔ کتابی به همین نام از دکتر زوس بود، یونیورسال پیکچرز و ایلومینیشن انترتینمنت اعلام کردند که قصد دارند اقتباسی رایانه ای (سی جی آی) از کتاب "گربه کلاه به سر" بسازند. قرار بود راب لیبر نگارش فیلم نامه را بر عهده گیرد، کریس ملداندری تهیه کننده باشد و آدری گایزل به عنوان تهیه کنندهٔ اجرایی پروژه حضور داشته باشد. با این حال، این پروژه هرگز به مرحلهٔ تولید نرسید. در ژانویهٔ ۲۰۱۸، وارنر برادرز پیکچرز حقوق ساخت یک نسخهٔ پویانمایی از کتاب "گربه کلاه به سر" را برای گروه انیمیشن وارنر (که بعداً به وارنر برادرز پیکچرز انیمیشن تغییر نام داد) به دست آورد. این اقدام در قالب همکاری خلاقانه ای با شرکت دکتر زوس اینترپرایزس انجام شد. در اکتبر ۲۰۲۰، اریکا ریوینویا و آ
رت هرناندز به عنوان کارگردانان پروژه معرفی شدند. با این حال، در ژوئن ۲۰۲۳، هرناندز از پروژه کناره گیری کرد و الساندرو کارلونی جایگزین او شد. در مارس ۲۰۲۴، گزارش شد که بیل هیدر برای صداپیشگی نقش اصلی انتخاب شده است. در همان ماه، بیل دماشک، رئیس وارنر برادرز پیکچرز انیمیشن، حضور رسمی هیدر را در نقش گربه کلاه به سر تأیید کرد و همچنین اعلام شد که کوئینتا برانسون، بوئن ینگ، سوچی گومز، مت بری و پائولا پل نیز به گروه صداپیشگان پیوسته اند. همچنین اعلام شد که هیدر در کنار سوزان برنت، رئیس و مدیرعامل شرکت دکتر زوس اینترپرایزس، به عنوان تهیه کنندهٔ اجرایی در پروژه حضور خواهد داشت. جرد استرن و دنیلا ماتزوکاتو نیز به عنوان تهیه کننده معرفی شدند و وظیفهٔ پویانمایی فیلم بر عهدهٔ دی ان ئی جی انیمیشن قرار گرفت. در ژوئن ۲۰۲۵، گزارش شد که آمریکا فررا به گروه صداپیشگان پیوسته است. کمی بعد، حضور او همراه با تیاگو مارتینز، تایتس برگس و جانکارلو اسپوزیتو به طور رسمی تأیید شد. انتشار. "گربه کلاه به سر" قرار است در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ به صورت سینمایی در ایالات متحده اکران شود. پیش تر انتظار می رفت که فیلم در مقطعی از سال ۲۰۲۴ یا ۲۰۲۵ منتشر
شود و سپس برای اکران در ۶ مارس ۲۰۲۶ برنامه ریزی شده بود؛ اما در مارس ۲۰۲۵، تاریخ اکران آن یک هفته جلوتر کشیده شد. گفته می شود این تغییر برای پرهیز از هم زمانی با فیلم "هاپرز" از استودیوی پیکسار انجام شده است.
کارما () یک فیلم دلهره آور روان شناختی فرانسوی است که قرار است در سال ۲۰۲۶ اکران شود. این فیلم به کارگردانی گیوم کنه ساخته شده و فیلم نامهٔ آن را کنه به همراه سیمون ژاکه نوشته است. ماریون کوتیار، لئوناردو اسباراگلیا، لوئیس سائرا و دونی منوشه از بازیگران اصلی این فیلم هستند. توزیع این فیلم در فرانسه بر عهدهٔ شرکت پته خواهد بود و اکران آن برای ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ برنامه ریزی شده است. تولید. توسعه. در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ اعلام شد که ماریون کوتیار در فیلم دلهره آور جدید گیوم کنه با عنوان "کارما" ایفای نقش خواهد کرد. این فیلم نهمین همکاری این دو به شمار می رود، اما جزئیاتی دربارهٔ خط داستانی ارائه نشد. تهیه کنندگی این فیلم را شرکت Iconoclast بر عهده دارد. در ۵ فوریه ۲۰۲۵ تأیید شد که این فیلم در ژانر دلهره آور روان شناختی ساخته خواهد شد. بازیگران لئوناردو اسباراگلیا و لوئیس سائرا در ۲۴ فوریه ۲۰۲۵ به جمع بازیگران پیوستند. در آوریل ۲۰۲۵ نیز گزارش شد که دونی منوشه در این فیلم ایفای نقش خواهد کرد. مارک رافلو در ابتدا به پروژه نسبت داده می شد، اما در نهایت تأیید شد که در فیلم حضور ندارد. جزئیات داستان همچنان محرمانه باقی مانده، با
این حال گزارش شده که کنه فیلم نامه را به همراه سیمون ژاک نوشته است. همچنین بنوا دبی به عنوان فیلم بردار و لور گاردت به عنوان تدوین گر به پروژه پیوسته اند. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵ در ال پرت د لا سلبا، واقع در کاتالونیا، اسپانیا آغاز شد. تصویربرداری همچنین در لا سلوا د مار و مناطقی از فرانسه نیز انجام گرفت. در ۲۸ مه ۲۰۲۵، گیوم کنه اعلام کرد که فیلم برداری به پایان رسیده است. انتشار. کارما قرار است در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ در فرانسه توسط پته اکران شود. پیوند به بیرون. ث
گولیلمو اسکالیسه ، با نام کامل گولیلمو والنتینو دومنیکو اسکالیسه (متولد ۱۴ فوریه ۱۸۹۱ در مارچلینارا – درگذشته ۳ نوامبر ۱۹۷۵ در پروسرپیو)، یک ژنرال، دیپلمات و یاماتولوژیست (متخصص فرهنگ و زبان ژاپنی) ایتالیایی بود. او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۹ ژنرال تیپ و وابسته نظامی سفارت ایتالیا در توکیو بود و پس از جنگ، استاد دانشگاه و متخصص در یاماتولوژی شد. تاریخ. این موسسه در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۲۱ در رم توسط گروهی از استادان دانشگاهی در رشته های شرق شناسی تأسیس شد. از جمله برجسته ترین این افراد می توان به کارلو آلفونسو نالینو، استاد تمام زبان و ادبیات عرب در دانشکده ادبیات دانشگاه ساپینزا رم اشاره کرد. همچنین افراد دیگری چون جورجو لوی دلا ویدا، کارلو کونتی روسینی، میکلانجلو گویدی، لورا وچا واگلیری و ویرجینیا د بوزیس، یا نمایندگان پارلمان و سیاستمداران علاقه مند به این مباحث، مانند سناتور آینده پادشاهی آمئدو جیانینی و جیووانی آنتونیو کولونا دی سزارو نیز در تأسیس آن نقش داشتند. علاوه بر این ها، افرادی چون واسالو، فستا، اسکارپا، اسپرتی، بوگلی، ناردوچی، رافائله راپکس (قاضی کنسول در شانگهای)، اندرله، برونی، او. فالاداتی، واکا، زانوتو،
پتروکی توچی، دی لئونه، اسفرا، کورادتی، تیریتیچو، میسیروکی، فرو، کاروزلی، سالتو، ماسکولینو، کاتان، دیل، فرانچزه، اسکالفاتی، آلماجیا، بالویس، گاتسکی، لانزارا، سید م. پاشا، محمد حناوی، فراتینی و آمبروزتی نیز در این جمع حضور داشتند. موسسه شرق برای دهه ها توسط وزارت امور خارجه ایتالیا تأمین مالی می شد. وزارت خارجه، به ویژه در دوره فاشیست، امیدوار بود با بهره گیری از دانش علمی لازم که این موسسه قادر به ارائه آن بود، سیاست گشایش دوستانه خود را در قبال جهان عرب بهتر عملی کند. اما این موسسه، به دور از اینکه صرفاً یک شاخه مستقیم از فاشیسم باشد، بلافاصله نشان داد که رویکردی مستقل در زمینه اطلاع رسانی دقیق بر اساس داده های علمی مرتبط با منطقه خاور نزدیک، به ویژه (اما نه منحصراً) جهان اسلام، دنبال می کند. این موسسه نشریه ای به نام اورینته مدرنو (شرق مدرن) را منتشر می کرد که توسط پروفسور سی. آ. نالینو اداره می شد. وظیفه این نشریه، بررسی سیستماتیک مطبوعات محلی به زبان عربی، کشور به کشور، و مقایسه اخبار با اطلاعات ارائه شده توسط بهترین روزنامه های غربی و نشریات علمی بین المللی بود. کتابخانه و مجموعه های کتاب. این موسسه بلاف
اصله یک کتابخانه اجتماعی تأسیس کرد که اعضا و به طور استثنائی برخی از پژوهشگران به آن دسترسی داشتند. این کتابخانه مجهز به اصلی ترین آثار علمی و مهم ترین مجلات دوره ای به زبان های ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، عربی، فارسی، ترکی و اردو بود. در حال حاضر، این کتابخانه به بیش از ۵۰,۰۰۰ جلد کتاب رسیده است که تقریباً تمام آن ها به دوره از قرن هجدهم تا قرن حاضر می پردازند. به همین دلیل، این کتابخانه اصلی ترین کتابخانه تخصصی ایتالیا در زمینه جهان عرب-اسلامی مدرن و معاصر محسوب می شود. امروزه، کتابخانه اجتماعی با تغییر اساسنامه، برای هر پژوهشگر علاقه مندی باز است، در حالی که دسترسی به مجموعه های کتاب با رزرو قبلی امکان پذیر است. به کتابخانه اجتماعی که دارای کاتالوگ بر اساس نویسنده و موضوع بود، به مرور زمان چهار مجموعه کتاب اضافه شد: اولین مجموعه به ترتیب زمانی با خرید دارایی های کتابخانه ترکی شناسی پروفسور اتوره روسی، استاد پیشین زبان و ادبیات ترکی در دانشکده ادبیات دانشگاه رم "لا ساپینزا"، تشکیل شد. دومین مجموعه به لطف کمک های کتابی و اسنادی آنجلو سامارکو، که به طور فعال و تعیین کننده ای در پروژه ساخت کانال سوئز
شرکت داشت، شکل گرفت. سومین مجموعه، از طریق وصیت نامه پروفسور ماریا نالینو (دختر بنیانگذار موسسه)، استاد زبان و ادبیات عرب در دانشگاه "کا فوسکاری" و برای مدت طولانی مدیر علمی موسسه، تشکیل شد. او کتابخانه شخصی خود و پدرش را به موسسه واگذار کرد. آخرین مجموعه (مطالعات اندونزی) به نام پروفسور لوئیجی سانتاماریا نامگذاری شده است، که بخشی از کتابخانه شخصی خود (بخش ادبی آن به دانشگاه بولونیا اهدا شد، جایی که یک دوره زبان اندونزیایی فعال بود) را به موسسه، که ریاست آن را بر عهده داشت، اهدا کرد. در حال حاضر، مجموعه "کارلو آلفونسو و ماریا نالینو" در حال ثبت اطلاعات رایانه ای بر اساس سیستم کتابخانه ای ملی است، زیرا موسسه مدت هاست که به مرکز کتابخانه ای چندفرهنگی منطقه لاتزیو پیوسته است. در نهایت، به لطف اهدای ایزابلا کامرا دافلیتو، بیوه پروفسور پی یر جیووانی دونینی، موسسه کتابخانه شخصی او (مطالعات معاصر در مورد جهان اسلام و اقلیت های آن) را نیز به دست آورده است.
شیطان پرادا می پوشد ۲ () یک فیلم کمدی درام آمریکایی است. این فیلم به کارگردانی دیوید فرانکل و نویسندگی آلین بروش مک کنا، بر پایهٔ رمان "انتقام پرادا: بازگشت شیطان" نوشتهٔ لورن ویزبرگر ساخته شده و دنبالهٔ مستقیم فیلم "شیطان پرادا می پوشد" (۲۰۰۶) به شمار می رود. مریل استریپ، ان هتوی، امیلی بلانت و استنلی توچی بار دیگر در نقش های خود از فیلم اصلی ظاهر می شوند و بازیگرانی چون کنت برانا، لوسی لیو، سیمون اشلی و جاستین ثرو نیز به جمع بازیگران پیوسته اند. این فیلم در ۱ مه ۲۰۲۶ در ایالات متحده اکران خواهد شد. تولید. در سال ۲۰۱۳، لورن ویزبرگر رمانی دنباله دار با عنوان "انتقام پرادا: بازگشت شیطان" نوشت. با این حال، در آن زمان به نظر نمی رسید که نسخه ای سینمایی از آن یا هیچ دنباله ای ساخته شود، چرا که دو تن از بازیگران اصلی فیلم تمایل چندانی به بازگشت نداشتند. گزارش شده بود که مریل استریپ علاقه ای به ساخت دنباله ای برای این فیلم ندارد و اگرچه ان هتوی اظهار کرده بود که از همکاری دوباره با همان گروه استقبال می کند، و گفته بود که پروژهٔ مورد نظر باید «کاملاً متفاوت» باشد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساخت دنباله ای مستقیم برای "شیطان پر