Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوه والکینشاو (به انگلیسی: Mount Walkinshaw) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون واقع شده است. کوه والکینشاو ۲٬۲۴۸٫۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه باندرا (به انگلیسی: Bandera Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه باندرا ۱٬۵۹۸٫۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه استیل (به انگلیسی: Mount Steel) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه استیل ۱٬۸۹۷٫۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه آنجلیز (به انگلیسی: Mount Angeles) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه آنجلیز ۱٬۹۶۷٫۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه جمسی (به انگلیسی: Gemse Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه جمسی ۱٬۸۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کارول دیسینگر () استاد دانشگاه نیویورک و فیلمساز آمریکایی است. مستند کوتاه او دختران اسکیت بورد افغانستان در سال ۲۰۲۰ برنده جایزه اسکار شد. دیسینگر استادیار برنامه تحصیلات تکمیلی هنرهای سینمایی در دانشکده هنر تیش دانشگاه نیویورک است. زندگی و حرفه. دیسینگر فعالیت حرفه ای خود را با بازیگری تئاتر در شهر نیویورک آغاز کرد. اولین کار سینمایی او، تدوین موزیک ویدیوهای گروه پانک راک انگلیسی کلش بود. سپس به فیلمنامه نویسی برای استودیوهای بزرگ فیلمسازی در لس آنجلس روی آورد. او در سال ۲۰۰۵ برای ساختن اولین فیلم بلند خود به افغانستان رفت که حاصل آن "کمپ ویکتوری افغانستان" (۲۰۱۰) بود که حضور نظامیان آمریکا در جنگ افغانستان و آموزش نیروهای این کشور را به تصویر می کشید. این مستند در موزه هنر مدرن و و دیده بان حقوق بشر به نمایش درآمد. او سپس "یک گلوله افغانستان" را کارگردانی کرد که تبدیل به یک مجموعه فیلم درباره زندگی در افغانستان پس از وقایع ۱۱ سپتامبر شد. آخرین فیلم او با موضوع افغانستان، مستند کوتاه دختران اسکیت بورد افغانستان (با نام اصلی آموزش اسکیت بورد در منطقه جنگی (اگر دختر هستید)) محصول ۲۰۱۹ است. این فیلم در نود و د
ومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۰، همراه با النا آندریچوا برنده جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه و جایزه بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی در جوایز بفتا شد. او از سال ۲۰۱۸ عضو بنیاد گوگنهایم است. او همچنین در کارگاه های آموزشی موسسه ساندنس تدریس می کند.
شورای بین المللی زنان (انگلیسی: International Council of Women) که با کوته نوشت (ICW) نیز شناخته می شود یک سازمان بین المللی متشکل از زنان است. دامنه فعالیت این سازمان از مرزهای ملی فراتر رفته و هدف سازمان دفاع از حقوق بشر و به ویژه بانوان است.در ماه مارس و آوریل سال ۱۸۸۸ م، رهبران زن از ۵۳ تشکیلات مختلف حمایت از حقوق زنان در واشینگتن، دی.سی. گرد هم آمدند و به صورت مشترک، شورای بین المللی زنان را بنیاد نهادند. در مراسم تأسیس سازمان ۸۰ سخنران از ۹ کشور کانادا، ایالات متحده، ایرلند، هند، بریتانیا، فنلاند، دانمارک، فرانسه و نروژ شرکت فعال داشتند. شرکت کنندگان نمایندگان سازمان های حرفه ای، اتحادیه های کارگری، گروه های هنری و انجمن های خیره بودند. بدین طریق سازمانهای ملی دفاع از حقوق زنان در زیر چتر شورای بین المللی زنان می توانند فعالیت خود را به سطح بین المللی ارتقاء دهند. شورای بین المللی زنان دارای جایگاه مشورتی در سازمان ملل متحد، شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، یونسکو و یونیسف است. مهرانگیز دولتشاهی. شورای بین المللی زنان از بدو تأسیس در سال ۱۸۸۸م، تا به امروز تحت ریاست بانوانی از کشورهای مختلفی ادا
ره شده است. اولین رئیس شورا تا سال ۱۸۹۳م، زنی اهل اسکاتلند بود. در سال های بعدی ریاست این شورا بر عهده زنان دیگری از کشورهای دیگر بوده و از جمله در سال ۱۹۷۳م، خانم مهرانگیز دولتشاهی از کشور ایران به عنوان هشتمین رئیس شورای بین المللی زنان برگزیده شد و تا سال ۱۹۷۶م، که این سمت به خانمی از اهالی تایلند واگذار شد، در مقام خود باقی بود.
عصب پایانی یا انتهایی (انگلیسی: Terminal nerve) که به عنوان عصب مغزی ۰ (cranial nerve 0) نیز شناخته می شود، عصبی است که در طبقه بندی رایج اعصاب مغزی به عنوان CN I تا CN XII گنجانده نشده است اما اکنون به طور کلی به عنوان عصب مغز دسته بندی می شود. این عصب در سال ۱۸۷۸ توسط دانشمند آلمانی گوستاو فریش در مغز کوسه ها کشف شد و در سال ۱۹۱۳ نیز برای اولین بار در انسان یافت شد. یک مطالعه در سال ۱۹۹۰ نشان داد که عصب انتهایی یک یافته رایج در مغز انسان بالغ است. این عصب به طور غیررسمی با نام های دیگری از جمله عصب مغزی ۱۳، عصب صفر، عصب N, و NT نامیده می شود. ساختار. عصب انتهایی درست جلوی سایر اعصاب مغزی به صورت دو طرفه به صورت شبکه میکروسکوپی از دسته های عصبی محیطی بدون میلین در فضای زیر عنکبوتیه که شکنج رکتوس را می پوشاند ظاهر می شود. این شبکه در نزدیکی صفحه کریبریفرم ظاهر می شود و به سمت خلف به سمت سه گوشه بویایی، شکنج بویایی داخلی و تیغه پایانی حرکت می کند. این عصب اغلب در کالبدشکافی نادیده گرفته می شود، زیرا برای عصب مغزی به طور غیرعادی نازک است و اغلب با آشکار شدن مغز پاره می شود. تشریح دقیق برای تجسم عصب ضروری است. ه
دف و مکانیسم عملکرد آن هنوز قابل بحث است. در نتیجه، عصب صفر اغلب در کتاب های درسی آناتومی ذکر نشده است. توسعه. گورخرماهی به عنوان یک مدل رشد در تحقیقات از سال ۲۰۰۴ استفاده شد. ارتباط میان عصب انتهایی و سیستم بویایی به طور گسترده در جنین انسان مورد مطالعه قرار گرفته است. در طی آن مشخص شد که این عصب در مراحل ۱۷ و ۱۸ از منشأ بویایی وارد مغز می شود. کارکرد. اگرچه عصب انتهایی به بسیار نزدیکبه پیاز بویایی، جایی که بوها تجزیه و تحلیل می شوند، قرار گرفته، به آن متصل نیست؛ ولی اغلب به اشتباه به عنوان شاخه ای از عصب بویایی در نظر گرفته می شود. این واقعیت نشان می دهد که این عصب یا یک اندام بازمانده است یا ممکن است به حس فرومون ها مرتبط باشد. فرضیه فرومون ها با این واقعیت که عصب انتهایی به هسته های سپتال داخلی و جانبی و نواحی پره اپتیک پیوند دارد، پشتیبانی می شود، که همگی در تنظیم رفتار جنسی در پستانداران نقش دارند. همچنین یک مطالعه در سال ۱۹۸۷ نشان داد که جفت گیری در همستر وقتی عصب انتهایی قطع شود، کاهش می یابد.
کارلوس فنوی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است. او در پست دروازه بان، عمدتاً در اسپانیا بازی می کرد، جایی که ده فصل را در لالیگا سپری کرد و مرکز تحقیقات در تاریخ باشگاه اسپانیا او را یکی از ده بهترین فوتبالیست آرژانتینی در لیگ می داند.
بیته نوری یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان دهوک واقع شده است.
بیباد یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در اقلیم کردستان عراق واقع شده است.
آنتونیو فرناندز (; – ) بازیکن و مربی حرفه ای فوتبال اهل اسپانیا بود. فرناندز در اتلتیکو مالاگوئنو و مالاگا در پست هافبک بازی می کرد.
تداخل سنج "اِن-"شکاف توسعه ای از تداخل سنج دوشکاف است که به عنوان تداخل سنج دوشکافی یانگ نیز شناخته می شود. یکی از اولین کاربردهای شناخته شده آرایه های "اِن-"شکاف در اپتیک توسط نیوتن نشان داده شد. در نیمه اول قرن بیستم، مایکلسون موارد مختلفی از پراش "اِن-"شکافی را توصیف کرد. فاینمن آزمایش های فکری تداخل کوانتومی دوشکافی الکترون ها را با استفاده از نماد دیراک توصیف کرد. این رویکرد توسط دوارته و همکارانش درسال ۱۹۸۹ به تداخل سنج های "اِن-"شکاف گسترش یافت، با استفاده از روشنایی لیزری با پهنای خط باریک، یعنی روشنایی توسط فوتون های تمیزناپذیر . اولین کاربرد تداخل سنج "اِن-"شکاف تولید و اندازه گیری الگوهای تداخل پیچیده بود. این تداخل نگارها به طور دقیق توسط معادله تداخل سنجی "ان-"شکاف برای اعددهایی از شکاف ها، زوج ("N" = ۲، ۴، ۶،...)، یا فرد ("N" = ۳، ۵، ۷،...)، بازتولید یا پیش بینی می شوند. تداخل سنج لیزری ان-شکاف. تداخل سنج لیزری ان-شکاف، معرفی شده توسط دوارته، از باریکه گستر منشوری برای روشن کردن یک شبکه انتقال یا آرایه "ان-"شکاف و یک آرایه آشکارساز فوتوالکتریک (مانند سی سی دی یا سیماس) در صفحه تداخل برای ثبت سیگ
نال تداخل سنجی استفاده می کند. پرتو لیزر گسترش یافته که آرایه ان-شکاف را روشن می کند تک مُدعرضی و با عرض خط باریک است. این پرتو همچنین می تواند از طریق واردکردن یک عدسی کوژ قبل از گسترنده منشوری، شکل یک باریکه بسیار کشیده در صفحه انتشار و بسیار نازک در صفحه متعامد را به خود بگیرد. این استفاده از روشنایی یک بُعدی (یا خطی) نیاز به اسکن نقطه به نقطه در میکروسکوپ و ریزچگالی سنج را از بین می برد. بنابراین، این ابزار را می توان به عنوان تداخل سنج "ان-"شکاف مستقیم یا به عنوان میکروسکوپ تداخل سنجی استفاده کرد. وابستار این پیکربندی تداخل سنجی استفاده از آشکارسازهای دیجیتال را در تداخل سنجی "ان-شکاف" معرفی کرد. کاربردها. مخابرات نوری امن. این تداخل سنج ها، که در ابتدا برای کاربردهای تصویربرداری معرفی شدند، در اندازه شناسی نوری نیز مفید هستند و برای مخابرات نوری امن در فضای آزاد بین فضاپیماها پیشنهاد شده اند. این به دلیل این واقعیت است که تداخل نگاشت های ان-شکاف در حال انتشار، به دلیل تلاش های گیرش با استفاده از روش های نوری ماکروسکوپی مانند باریکه شکافی ، دچار رُمبش فاجعه بار می شوند. پیشرفت های تجربی اخیر شامل طول مسی
رهای درون تداخل سنجی زمینی ۳۵ متر و ۵۲۷ متر است. تلاطم هوای صاف. تداخل سنج های ان-شکاف، با استفاده از فاصله های درون تداخل سنجی بزرگ، آشکارسازهای تلاطم هوای صاف هستند. اعوجاج های ناشی از تلاطم هوای صاف بر سیگنال تداخل سنجی، هم از نظر مشخصه و هم از نظر بزرگی، از رُمبش فاجعه بار ناشی از تلاش برای گیرش سیگنال های نوری با استفاده از عناصر نوری ماکروسکوپی متفاوت است. میکروسکوپ تداخل سنجی باریکه گستر. کاربرد اصلی تداخل سنج لیزری شکاف "N" تصویربرداری تداخل سنجی بود. به طور خاص، پرتو لیزر گسترده یک بُعدی (با سطح مقطع ۲۵–۵۰ میلی متر عرض و ۱۰–۲۵ میکرومتر ارتفاع) برای روشن کردن سطوح تصویربرداری (مانند فیلم های نقره هالید) برای اندازه گیری چگالی میکروسکوپی سطح روشن شده استفاده شد. کاربردهایی دیگر. تداخل سنج های ان-شکاف برای محققانی که در اپتیک اتمی، تصویربرداری فوریه، رایانش نوری، و رایانش کوانتومی کار می کنند، مورد توجه هستند.
کارمن استانسکو (; – ) بازیگر اهل رومانی بود. وی بین سال های ۱۹۴۵ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تلگرام"، "نمایش افتتاحیه" اشاره کرد.
در ۱۳ ژوئن ۱۹۴۳، رئال مادرید در بازی برگشت نیمه نهایی کوپا دل ژنرالیسیمو، بارسلونا را ۱۱–۱ شکست داد تا بارسلونا برای دومین بار در میان سال های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ با نتیجه ۱۱ بر ۱ متحمل شکست شود. نام جام حذفی اسپانیا به افتخار ژنرال فرانکو تغییر کرده بود. در بازی رفت در لس کورتس، بارسلونا در یک بازی فشرده، رئال مادرید را ۳–۰ شکست داد. طی چند روز آینده، مطبوعات مادریدی در مورد طرز برخورد هواداران بارسلونا اغراق کرده و خواستار پاسخ استثنایی هواداران رئال مادرید شدند. خصومت هواداران مادریدی در شروع بازی برگشت (برخی از بازیکنان بارسلونا گفتند که «برای جان خود می ترسند») به رئال مادرید کمک کرد تا در نیمه اول با نتیجه ۸–۰ پیش بیفتد و مسابقه را ۱۱–۱ به پایان برساند و در نتیجه ۱۱–۴ در مجموع به فینال صعود کردند که آن را به اتلتیک بیلبائو باختند. رئیس بارسلونا برکنار شد و چند ماه بعد رئیس رئال مادرید، سانتیاگو برنابئو، دلایل خود را مطرح کرد. نیمه نهایی کوپا ۱۹۴۳ برخلاف بازی های با نتایج مشابه که در آن زمان کم تعداد نیز نبودند، اغلب به عنوان یکی از بحث برانگیزترین بازی های تاریخ فوتبال اسپانیا یاد می شود. این مسابقه به لطف نتی
جه پرآوازه خود، درام پشت صحنه و جنجال به ثمر رساندن ۱۲ گل در ۹۰ دقیقه، به عنوان یکی از قابل توجه ترین مسابقات فوتبال نیمه اول قرن بیستم شناخته می شود. برخی از مورخان این مسابقه را تأثیری ماندگار بر تاریخ فوتبال مادرید و کاتالونیا نسبت می دهند که به پیدایش رقابت معروف فوتبال بین رئال مادرید و بارسلونا کمک کرد. فرناندو آرگیلا، دروازه بان ذخیره بارسلونا در این بازی، گفت: «هیچ رقابتی وجود نداشت. نه، حداقل، تا آن بازی نه.» پیش زمینه. بارسلونا از آنجایی که فصل قبل پس از شکست اتلتیک بیلبائو در فینال قهرمان شده بود، مدافع عنوان قهرمانی بود. در مسیر رسیدن به نیمه نهایی، بارسا تیم هایی مانند سلتاویگو و سئوتا را شکست داده بود. از سوی دیگر، مادرید برای اولین بار از سال ۱۹۴۰ در نیمه نهایی حاضر شد و در راه رسیدن به نیمه نهایی، اسپانیول و خرز، نیاز به تساوی شکن/پلی آف برای شکست دادن اولی داشتند (۲–۰). خلاصه. بازی رفت که در لس کورتس در کاتالونیا برگزار شد، با پیروزی ۳–۰ بارسلونا به پایان رسید. مادرید از هر سه گلی که داور فومبونا فرناندز برای بارسلونا قبول کرده بود، شکایت کرد، در حالی که هواداران میزبان نیز علیه مادرید سوت زد
ند، بازیکنان بارسلونا را متهم به استفاده از تاکتیک های خشن و فومبونا را به دلیل اجازه دادن به آن ها متهم کردند. روزنامه "یا" این سوت را «نیت آشکار برای حمله به نمایندگان اسپانیا» گزارش کرد. هواداران بارسلونا از سفر به مادرید منع شدند. در روز بازی برگشت تیم بارسلونا به محض خروج از هتل مورد توهین قرار گرفت و به اتوبوس آن ها سنگ پرتاب شد. ماریانو گونزالوو مهاجم بارسلونا دربارهٔ این حادثه گفت: «پنج دقیقه قبل از شروع بازی، محوطه جریمه ما پر از سکه بود.» لوئیس میرو، دروازه بان بارسلونا به ندرت به خط خود نزدیک می شد و زمانی که این کار را می کرد، با سنگ مسلح بود. همان طور که فرانسیسکو کالوت داستان را تعریف کرد، «آن ها فریاد می زدند: "قرمزها! جدایی طلبان!" … یک بطری فقط از نزدیکی سوسپدرا رد شد که اگر به او برخورد می کرد او را می کشت. همه چیز تنظیم شده بود.» رئال مادرید در عرض نیم ساعت به لطف دو گل پرودن ۲–۰ پیش افتاد. در دقیقه ۳۱، سابینو باریناگا سومین گل مادرید را به ثمر رساند که منجر به دریافت کارت قرمز از بارسلونا شد. په په کورونا از مادرید به یاد می آورد: «در آن مرحله، آن ها کمی بی روحیه شدند»، در حالی که آنخل مور
پاسخ داد: «در آن نقطه از بازی، ما فکر کردیم: «پس ادامه بده، هر چقدر می خواهی گل بزن». و در واقع، مادرید در دقایق ۳۱، ۳۵، ۳۷، ۳۹، ۴۳ و ۴۴ گلزنی کرد و نیمه اول را با نتیجه ۸–۰ به پایان رساند. دو گل دیگر نیز به علت آفساید مردود اعلام شد. پرودن و باریناگا هر دو هت تریک های خود را در نیمه اول تکمیل کردند و دومی در دقیقه ۸۷ یک چهارم به تعداد گل های خود اضافه کرد تا به برتری بی سابقه ۱۱–۰ مادرید برسد، با این حال، بارسلونا موفق شد تا کمی از آبروی خود را نجات دهد. و به لطف ماریانو مارتین در پایان با یک گل تسلی بخش افتخار کند. خوان آنتونیو سامارانش نوشت: «در آن جو و با داوری که می خواست از هر گونه عارضه ای جلوگیری کند، امکان بازی انسانی وجود نداشت… اگر آبی اناری ها بد بازی می کردند، واقعاً بد، باز هم تابلو نمایش گل ها به آن رقم نجومی نمی رسید. نکته این است که آنها اصلاً بازی نکردند.» به گفته سید لوو، نویسنده فوتبال، «از آن زمان به نسبت کمی به این بازی اشاره شده است و این نتیجه ای نیست که در مادرید جشن گرفته شود. در واقع، ۱۱–۱ جایگاه بسیار برجسته تری در تاریخ بارسلونا دارد. این بازی بود که برای اولین بار مادرید به عنوا
ن تیم دیکتاتوری معرفی شد و بارسلونا به عنوان قربانیان آن شکل گرفت.» فرناندو آرگیلا، دروازه بان ذخیره بارسلونا در این بازی گفت: «هیچ رقابتی وجود نداشت. نه، حداقل، تا آن بازی، نه.» جزئیات بازی. منبع:
مارگارتا پوسلارو (؛ زادهٔ ) خواننده، آهنگساز، بازیگر، تهیه کننده تلویزیونی، مجری رادیو و ترانه پرداز اهل رومانی است.
جنیکا آتاناسیو (؛ ۳ ژانویه ۱۸۹۷ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۶) بازیگر اهل رومانی-فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "صدف و مرد روحانی"، "کنت دو مونت-کریستو" اشاره کرد.
آندریا بیبیری (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان تئاتر زن اهل رومانی است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کریستینا استاماته (; – ) بازیگر اهل رومانی بود. وی بین سال های ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "راز باخوس" اشاره کرد.
لیسا فرادی (؛ ۱۰ مارس ۱۹۲۱ – ۲۲ مارس ۲۰۰۴) بازیگر زن اهل رومانی بود. وی بازیگر فیلم هایی همچون برف های کلیمانجارو و قایق نمایشی بوده است.
شورای ملی زنان نروژ (نروژی: Norske Kvinners Nasjonalråd) که با کوته نوشت (NKN) نیز شناخته می شود، یک تشکیلات چتر حمایتی برای سازمان های مدافع حقوق زنان در نروژ بود. این شورا هیچ برنامه سیاسی تدوین شده ای نداشت و هدف خود را حمایت از همه سازمان ها و انجمن های زنان نروژی تعریف می کرد. شورای ملی زنان نروژ به همت خانم گینا کروگ در سال ۱۹۰۴م، تأسیس شد و تا سال ۱۹۸۹ میلادی فعال بود. این شورا ضمن پوشش سازمان های ملی، نظیر انجمن بهداشت زنان نروژ، سازمان های ضد مصرف مشروبات الکلی یا انجمن های مذهبی، خود تحت پوشش چتر حمایتی شورای بین المللی زنان قرار داشت. شورای ملی زنان نروژ در سال ۱۹۸۹م، پس از خروج مهم ترین انجمن های عضو، از شورا از جمله انجمن بهداشت زنان نروژ، منحل شد. ساختار تشکیلاتی. شورای ملی زنان نروژ تحت پوشش حمایتی شورای بین المللی زنان قرار داشت و خود یک چتر حمایتی برای ترکیب متنوعی از سازمان ها و انجمن های ملی و شوراهای محلی زنان در نروژ بود. به نوبه خود بعضی از این سازمان های ملی از انجمن های محلی تشکیل شده بودند. چنین ترکیبی تماس نزدیک با زنان همه نواحی نروژ را سازمان می داد. از بزرگ ترین سازمان های ملی که
به طور مستقیم تحت پوشش شورا قرار داشتند، می توان از انجمن زنان خانه دار نروژ، انجمن بهداشت زنان نروژ و چند انجمن دیگر غیرانتفاعی نام برد. در عین حال شورای ملی زنان نروژ، توسط جنبش کارگری زنان، یک تشکیلات بورژوازی محسوب می شد و سال ها تلاش شورا برای جذب همکاری انجمن های کارگری زنان بی نتیجه ماند. که در سال ۱۹۱۸م، تأسیس شد نیز تا سال ۱۹۴۸م، از عضویت در شورا خودداری نمود، اما بعد از تجدید سازمان به شورای ملی زنان نروژ پیوست و بعدها تبدیل به بزرگ ترین سازمان عضو شورا شد. اهداف. اهداف اصلی شورای ملی زنان نروژ، یکی نمایندگی انجمن های زنان نروژ، در روابط بین المللی و دیگری ایجاد و هدایت همکاری بین انجمن های زنان نروژ، در داخل کشور بود. در عمل شورا یک برنامه سیاسی بلند مدت و تنظیم شده نداشت و فقط با سرمشق از شورای بین المللی زنان، شعار را دستور کار خود قرار داده بود. با این حال، برنامه های کوتاه مدتی توسط کمیته های ملی یا بین المللی تصویب شده و به شکلی محدود اجرا می شد. حق رای برای زنان، حق انتخاب آزاد تحصیل و کار و ممنوعیت تجارت جنسیتی از اولین شعارهای مبارزاتی شورای ملی زنان نروژ بود. در سال ۱۹۲۰م، به ابتکار شورای
ملی زنان نروژ یک دوره کلاس های آموزش اجتماعی سازمان داده شد که در نوع خود بی سابقه بود.در عمل شورای ملی زنان نروژ عرصه ای مهم برای مشارکت زنان نروژی در مباحث سیاسی بود. زنان نروژ تا دهه ۱۹۷۰م، در محافل سیاسی حضور مؤثری نداشتند. اما جلسات سراسری شورا که یک سال در میان برگزار می شد و به مجلس زنان معروف بود، یک منبع مهم کسب اطلاعات برای مقامات مسئول کشور به حساب می آمد. در نشست سراسری شورا در سال ۱۹۵۳م، مجموعه ای از قوانین جدید به منظور حفاظت از حقوق زنان در عرصه های فرهنگی، اقتصادی و شغلی به تصویب رسید. پیشینه. جنگ جهانی دوم. در اواخر دهه ۱۹۳۰م، وقوع جنگی قریب الوقوع محرز شد. در سال ۱۹۳۸م، به شورای ملی زنان نروژ آماده باش داده شد تا در صورت نیاز، زنان شاغل در اداره پست و تلگراف و مطبوعات را سازماندهی کند. در دسامبر ۱۹۳۹م، تشکیل شد. وظیفه این کمیته آموزش زنان در اموری بود که در صورت بروز جنگ می توانستند عهده دار شوند.در تابستان ۱۹۴۰م، در حالی که نروژ تحت اشغال قوای آلمانی قرار داشت، شورای ملی زنان نروژ، دبیرخانه زنان حزب کارگر نروژ و انجمن زنان کشاورز نروژ کمیته مشترکی تشکیل دادند تا در ملاقات با قوای اشغالگر، د
یدگاه واحدی را نمایندگی کنند. اما اولگا بیونر که رهبری زنان کشاورز را بر عهده داشت با هواداری رسمی از نازیسم و نیروهای اشغالگر، اختلاف شدیدی را برانگیخت و باعث شد که کمیته منحل شود. پس از انحلال کمیته، شورای ملی زنان نروژ از برگزاری کلاس های آموزش اجتماعی منع و اموال مربوط به آن مصادره شد. از این به پس شورای ملی زنان نروژ، مبارزه با سیاست های قوای اشغالی را وظیفه خود قرار داد. در ماه مه ۱۹۴۱م، رهبر شورای ملی زنان نروژ، به همراه ۴۲ سازمان و انجمن دیگر یک نامه سرگشاده اعتراضی به یوزف تربوفن، فرمانده نظامی قوای آلمانی در نروژ نوشت. امضاء کنندگان این نامه همه احضار شده و مورد توبیخ قرار گرفتند. فعالیت سازمان ها و انجمن های مربوط یا ممنوع اعلام شد یا تحت نظارت مستقیم قوای آلمانی قرار گرفت. از جمله رهبر شورای ملی زنان نروژ برکنار شد و شخص دیگری به انتخاب قوای آلمانی به جای وی منصوب گشت. بسیاری از انجمن های محلی وابسته به شورا منحل شدند و اعضای آن ها تنها در جلسات غیررسمی در منازل ملاقات می کردند. دهه ۱۹۷۰و ۱۹۸۰م. در دهه ۱۹۷۰م، شورای ملی زنان نروژ، در اکثر مواردی که به نوعی موضوعی به زنان ارتباط داشته، از جمله مسائل
ی مانند حضور زنان در نیروهای مسلح، نقش زنان در خانه و اجتماع یا سینما و تئاتر یا سیاست و شورای شهر اظهار نظر کرده است. فعالیت شورا در ضمن به افزایش تعداد نمایندگان زن در شوراهای شهرداری و مجلس کمک کرد. با این حال، شورای سال های ۱۹۷۰م، دیگر آن روح فمینیستی سابق را در قالب نداشت. از جمله شواهد این ادعا، موضع گیری دو دل شورا در مورد مسئله سقط جنین بود. در سال ۱۹۷۲م، همین مسئله باعث انشعاب در شورا و بعدها در سال ۱۸۸۴م، موجب تشکیل انجمن زنان نروژ شد. انحلال. دهه ۱۹۸۰م، برای بسیاری از سازمان های زنان دوره سختی بود. از طرفی علاقه شدیدی که به مسائل زنان وجود داشت رو به ضعف گذاشت و از طرف دیگر دولت و ارگان های رسمی وظایفی را عهده دار شدند که سابقاً توسط نهادهای مردمی اداره می شد. شورای ملی زنان نروژ دیگر قادر به گردآوردن انجمن های مختلف به زیر چتر خود نبود و همین موضوع به نوبه خود مشکلات اقتصادی به بار آورده بود. بزرگ ترین انجمن عضو شورا یعنی در سال ۱۹۸۸م، از شورا خارج شد و عملا ادامه حفظ شورا را غیرممکن ساخت. سال ها بعد بر سر تعطیل کار اجماع صورت گرفت و نهایتاً در تاریخ اول ژانویه ۱۹۹۰م، شورای ملی زنان نروژ به طور رس
می انحلال پیدا کرد.
سعید الهویی (زادهٔ ، تهران) مربی فوتبال و بازیکن پیشین فوتبال اهل ایران است. وی هم اکنون دستیار امیر قلعه نویی در تیم ملی فوتبال ایران می باشد. الهویی طی سال های گذشته دستیار امیر قلعه نویی در تیم های سپاهان و گل گهر بود. در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۴۰۱ باشگاه گل گهر به طور رسمی اعلام کرد که الهویی تا پایان فصل ۰۲–۱۴۰۱ سرمربی این تیم است. دوران بازی. سعید الهویی فوتبال خود را از تیم جوانان استقلال نوین در سال ۱۳۷۸ شروع کرد و سپس به تیم جوانان سایپا در سال ۷۹ پیوست. یکسال حضور در تیم امید سایپا و سپس در سال ۸۱ به تیم امید برق تهران پیوست. در سال ۸۱ و به دلیل مصدومیت از ناحیه زانو، فوتبال حرفه ای وی پایان یافت. پست بازی وی، هافبک میانی بوده است. دوران مربیگری. سعید الهویی مربیگری را در سال ۱۳۸۸ به عنوان مربی تیم مقاومت تهران در لیگ دسته دوم ایران آغاز کرد. پس از ۳ فصل حضور در این تیم، در نیم فصل دوم ۹۱–۱۳۹۰ به تیم البدر بندر کنگ در لیگ دسته دوم پیوست و با این تیم به لیگ آزادگان صعود کرد. در سال ۹۱ به عنوان مربی و آنالیزور تاکتیکی به تیم المپیک ایران پیوست و به عنوان دستیار هومن افاضلی ونلو وینگادا در مسابقات قهرمانی زیر
۲۲ سال آسیا و بازی های آسیایی اینچئون کره با این تیم همکاری کرد. همزمان در این مدت به عنوان مدیر گروه مطالعات فنی و عضو کمیته فنی باشگاه سایپا با این باشگاه همکاری داشت. در نیم فصل دوم ۹۳–۹۲ به عنوان مربی به تیم شهرداری اردبیل در لیگ آزادگان پیوست و تا نیم فصل ۹۴–۹۳ با این تیم همکاری داشت. در نیم فصل دوم ۹۴–۹۳ به عنوان مربی و دستیار امیر قلعه نویی به تیم تراکتور تبریز پیوست و تا فصل ۹۶–۹۵ در مسابقات لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا با این تیم همکاری کرد که کسب رتبه سوم لیگ و رسیدن به فینال لیگ جام حذفی از نتایج این تیم بود. در فصل ۹۷–۹۶ به عنوان دستیار امیر قلعه نویی در باشگاه ذوب آهن اصفهان در لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا کار کرد که نتایج این تیم نایب قهرمانی لیگ برتر و صعود به جمع ۱۶ تیم پایانی لیگ قهرمانان آسیا بود. در فصل ۹۸–۹۷ به تیم سپاهان پیوست و با این تیم مجدداً نایب قهرمان لیگ برتر ایران شد. در فصل ۹۹–۹۸ قرارداد خود را با تیم سپاهان تمدید کرد و مجدداً به عنوان دستیار امیر قلعه نویی با این تیم همکاری می کند. در فصل ۱۳۹۹–۱۴۰۰ به عنوان دستیار اول امیر قلعه نویی به باشگاه گل گهر سیرجان پیوست. او در فصل ۱۴۰
۰–۱۴۰۱ نیز دستیار وی بود که در هفته ۲۱ با جدایی قلعه نویی، جانشین او انتخاب شد.
الینا سربان (؛ زادهٔ ) بازیگر زن اهل رومانی است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی در سال ۲۰۲۰ بهترین بازیگر زن جایزه بازیگری آلمان شده است.
دختران اسکیت بورد افغانستان با نام اصلی آموزش اسکیت بورد در منطقه جنگی (اگر دختر هستید) () یک فیلم مستند کوتاه بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی کارول دیسینگر و تهیه کنندگی النا آندریچوا است. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه در نود و دومین دوره جوایز اسکار شد. دیسینگر در سخنرانی اش در هنگام دریافت جایزه اسکار، به دشواری های زندگی زنان افغانستانی اشاره کرد و گفت: «این فیلم، نامه عاشقانه من به دختران شجاع این کشور است.» موضوع. این فیلم پیش از تسلط مجدد طالبان در سال ۲۰۲۱ ساخته شده و به محدودیت های اجتماعی (مذهبی و فرهنگی) دختران افغانستانی در انجام فعالیت های ورزشی در دورانی که ممنوعیت های شدید حکومتی حکم فرما نبود، پرداخته است. یادگیری اسکیت بورد در منطقه جنگی ماجرای این مستند است. سازمان غیرانتفاعی که در سال ۲۰۰۷ در کابل آغاز به کار کرد و تبدیل به مدرسه عالی چند ملیتی شد. سازمان خیریه «اسکیتستان» بر روی جذب دختران از محله های فقیرنشین تمرکز دارد و علاوه بر آموزش اسکیت کردن، آنها را برای بازگشت به مدرسه یاری می کند. این دختران فرصت اسکیت کردن به عنوان تجربه ای منحصربه فرد را به دست آورده
اند. دختران در این آموزشگاه فراتر از یادگیری اسکیت بورد، با الهام از مربیان زن، مهارت های زندگی را آموخته و فرصت شکوفا شدن و مطابقت با تغییرات زندگی اجتماعی را به دست می آورند. این فیلم چگونگی داستان زندگی گروهی از دختران را که در این سازمان غیرانتفاعی ثبت نام کرده و در کنار ورزش، درس هم می خوانند به تصویر کشیده است. آنان با اطمینان و جرئت در شهر کابل در میان حملات مکرر شبه نظامیان و بمب گذاری های انتحاری، به اسکیت سواری می پرداند. سازمان خیریه اسکیتستان در سال ۲۰۰۸ توسط اسکیت باز استرالیایی اولیور پرکوویچ راه اندازی شد. در مدت ۱۲ سال فعالیت، این سازمان به حدود ۷ هزار کودک اسکیت سواری آموخته است که بیش از نیمی از آنها دختر بوده اند. فیلم در رسانه های فارسی زبان. این فیلم با نام دختران اسکیت بورد افغانستان از شبکه تلویزیونی من وتو پخش شد. رسانه های مختلف فارسی زبان در ایران و افغانستان نیز با همین نام از این فیلم یاد کرده اند. جایزه ها. فیلم دختران اسکیت بورد افغانستان در نود و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۰، برنده جایزه جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه شد. این فیلم همچنین جایزه بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی
در جوایز بفتا را به دست آورد.