Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کرمینو نوعی شکلات است که خاستگاه آن منطقه پیدمونت ایتالیا است. این شکلات از سه لایه تشکیل شده است؛ لایه های بیرونی با شکلات "جیاندوجا" و لایه داخلی را می توان با قهوه، لیمو یا خمیر فندق درست کرد. این شکلات معمولاً مکعبی شکل است و در بسته بندی آلومینیومی و یک نوار کاغذی که طعم آن را نشان می دهد، فروخته می شود. تاریخچه. این شکلات در نیمه اول قرن نوزدهم توسط فردیناندو باراتی، به همراه همکارش ادواردو میلانو، در آزمایشگاهی در تورین (که بعدها قهوه باراتی و میلان داد ساخته شد)، مشروبات الکلی و شیرینی تولید می کرد. با این حال، اولین اسناد مربوط به "کرمینو" مربوط به سال ۱۹۳۴ است. امروزه از تولیدکنندگان ایتالیایی "کرمنو" می توان به کافاریل، فلتی اشاره کرد، ماجانی، ونچی، سن کارلو، و پرنیگوتی. فیات. در سال ۱۹۱۱، شرکت خودروسازی ایتالیایی فیات، مسابقه ای را برای شکلات سازان ایتالیایی برگزار کرد تا برای تبلیغ فیات تیپ ۴ خود، شکلات جدیدی بسازند. . این مسابقه توسط مجانی، اولین شکلات ساز ایتالیایی که در سال ۱۷۹۶ در بولونیا تأسیس شد، برنده شد و او یک "کرمینو" جدید با چهار لایه به جای سه لایه ساخت؛ دو لایه با "جیاندوجا" و دو لای
ه دیگر با خمیر بادام ساخته شده بودند.
کیک ۹۰۰، همچنین کیک قرن بیستم نوشته شده است یک کیک لایه ای است که از کیک اسفنجی شکلاتی و پنیر ماسکارپونه، خامه زده شده و فیلینگ شکلاتی تشکیل شده و در این مشترک تولید می شود. (شهرداری) ایوریا، ایتالیا. تاریخچه. این کیک توسط شیرینی پز اوتاویو برتینوتی اهل ایوریا در پایان قرن نوزدهم اختراع شد و به نام قرن جدید نامگذاری شد. در سال ۱۹۷۲، حق ثبت اختراع این کیک توسط اومبرتو بالا برای شیرینی فروشی اش در ایوریا، جایی که در حال حاضر این کیک در آن تهیه می شود، به دست آمد. اگرچه این کیک منحصر به آن شیرینی فروشی است، اما به نمادی از خود شهر تبدیل شده است. در طول کارناوال ایوریا، یک کیک ۹۰۰ مصرف می شود. توضیحات. این کیک از دو لایه کیک اسفنجی کاکائویی بسیار نرم تشکیل شده که با خامه ای از ماسکارپونه، خامه زده شده و شکلات پر شده است. روی کیک با پودر قند پوشانده شده و با عبارت کیک ۹۰۰ تزئین شده است. دستور پخت این کیک هرگز فاش نشده است.
پینزا ("پینسا" در زبان ونیزی) یا پوتانا یک دسر فلن از منطقه ونتو ایتالیا است. با این حال، نام "پینزا" همچنین به دسرهای کاملاً متفاوتی مانند "پینزا بولونیز" یا کولیس تریسته اشاره دارد. شخصیت پردازی. دستور پخت آن از مکانی به مکان دیگر متفاوت است، اما می توان ویژگی های کلی آن را به طور خلاصه بیان کرد. مواد اولیه ساده و معمول سنت دهقانی هستند، اما امروزه بسیار غنی تر از گذشته هستند؛ آنها با آرد سفید، آرد زرد، مخمر، شکر و شیر مخلوط می شوند و به آنها دانه کاج، انجیر خشک، کشمش، دانه رازیانه و گراپا اضافه می شود. این غذا با شراب قرمز، به ویژه فراگولینو یا شراب داغ، سرو می شود. این دسر (که قطر آن می تواند به یک متر برسد) معمولاً در تعطیلات کریسمس و به ویژه به مناسبت عید تجلی مسیح و آتش های آغاز سال (کلمات یا پانانی، پانوینی، پیگنارول، قدیمی، خانه ها) مصرف می شود و شاید از طریق آنها پخته شود. ریشه لغوی این کلمه احتمالاً همان کلمه پیزا است.
تومکت می تولز یک غذای پاستا از جنوب ایتالیا، به ویژه باسیلیکاتا، با اصالت آربرشه است. این غذا مخصوص باریل، یک "شهرستان" (شهرستان) در استان پوتنزا است که مسیحیان آلبانیایی در قرن پانزدهم برای فرار از حمله عثمانی ها به بالکان در آن ساکن شدند. تهیه آن از نظر تاریخی با رویدادهای خاصی مانند عروسی ها، روز سنت جوزف و کریسمس مرتبط بوده است. با وجود ریشه آربرشه، این غذا در طول زمان با غذاهای محلی ترکیب شده است. "توماکتم تولِز" با فیله گوجه فرنگی (یا سس گوجه فرنگی) و ماهی کولی سرو می شود، علاوه بر آن پودر سوخاری، گردوی خرد شده، سیر و جعفری نیز به آن اضافه می شود. می توان فلفل چیلی خشک نیز به آن اضافه کرد. پیر پائولو پازولینی که برای فیلمبرداری فیلمش "«انجیل به روایت متی»" (۱۹۶۴) به باریل آمده بود، از این غذا ابراز قدردانی کرد. یک جشنواره محلی ("ساگرا") مختص به این غذا از سال ۱۹۹۷ برگزار می شود. در سال ۲۰۱۸، امریکن اکسپرس، "ساگرا را" در میان «۱۰ جشنواره غذای شگفت انگیز ایتالیایی» قرار داد. با حکم وزیر در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، "توماکتا می تولِز" وارد فهرست محصولات کشاورزی-غذایی سنتی لوکانیایی شد.
غارت آپامیا یک قتل عام در طول جنگ ایران و روم (۵۹۱–۵۷۲) توسط آذرماهان بود. تاریخچه. هنگامی که خسرو اول درحال محاصره دارا بود آذرماهان را با لشکری با ۶۰۰۰ سرباز برای حمله به استان روم سوریه فرستاد. او اطراف شهر انطاکیه را سوزاند و وارد شهر آپامیا شد. آذرماهان شهر را کاملا غارت کرد و سوزاند. او ۲۹۲٬۰۰۰ غیرنظامی را اسیر کرد این رقم به نظر اغراق آمیز می رسد زیرا ایرانیان نمی توانستند این همه زندانی را مدیریت یا تغذیه کنند علیرغم فاجعه آپامیا به عنوان یک شهر کوچیک باقی ماند ولی کلیسا این شهر مرمت نشد مشخص نیست که آیا این به دلیل کمبود اراده یا منابع بوده است
کور دومین آلبوم استودیویی از د ساندیز می باشد که در ۱۹ اکتبر سال ۱۹۹۲ از سوی پارلفون در بریتانیا و یک روز بعد از سوی گفن در ایالات متحده منتشر گردید. این اثر اغلب به عنوان تیره وتارترین و تجربی ترین آلبوم د ساندیز شناخته می شود و به خاطر ترانه های اندوهگین و شباهت بیشترش به آثار دریم پاپ تیره وتارتر هنرمندانی همچون کوکتو تویینز مورد توجه قرار گرفته است. عنوان آلبوم از بخشی از ترانهٔ «۲۴ ساعت» گرفته شده است. این آلبوم در جدول آلبوم های بریتانیا جایگاهٔ ۱۵ را از آن خود ساخت.
پلکان اسپانیایی ( ) در رم ، ایتالیا ، از یک شیب تند بین پیاتزا دی سپانیا در پایه و پیاتزا ترینیتا دی مونتی، که تحت سلطه کلیسای ترینیتا دی مونتی در بالای آن قرار دارد، بالا می رود. این پلکان عظیم با ۱۳۵ پله به کلیسای ترینیتا دی مونتی، تحت حمایت پادشاهان بوربون فرانسه، در بالای پله ها و سفارت اسپانیا در واتیکان در کاخ مونالدسکی در پایین پله ها متصل است. این پلکان توسط معماران فرانچسکو د سانتیس و الساندرو اسپکی طراحی شده است. تاریخچه. نقشه های بایگانی شده از دهه ۱۵۸۰ نشان می دهد که پاپ گرگوری سیزدهم علاقه مند به ساخت پله ای به نمای اخیراً تکمیل شده کلیسای فرانسوی بود. دیپلمات فرانسوی دربار مقدس، اتین گوفیر، در سال ۱۶۶۰ درگذشت و بخشی از ثروت خود را برای ساخت پلکان به جا گذاشت. کاردینال مازارین، که در رم تحصیل کرده بود، علاقه شخصی به این پروژه نشان داد و آن را به نماینده خود در رم سپرد - که نقشه او شامل یک بنای یادبود سوارکاری لویی چهاردهم فرانسه بود - یک دخالت جاه طلبانه که باعث ایجاد جنجال در رم پاپی شد. مازارین در سال ۱۶۶۱ و پاپ در سال ۱۶۶۷ درگذشتند، در حالی که وصیت نامه گوفیر با موفقیت پیش می رفت، توسط برادرزا
ده ای که نیمی از آن را ادعا می کرد، مورد اعتراض قرار گرفت، بنابراین این پروژه تا اوایل قرن ۱۸ که پاپ کلمنت یازدهم آلبانی دوباره به آن علاقه نشان داد، مسکوت ماند.
فلاترشای یک شخصیت داستانی می باشد که در چهارمین نسخه از خط اسباب بازی ها و فرنچایز رسانه ای پونی کوچولوی من هاسبرو حضور دارد و نخستین بار در مجموعهٔ تلویزیونی (۲۰۱۰–۲۰۱۹) معرفی گردید. وی از دوستان صمیمی توایلایت اسپارکل است و جزو اعضای اصلی شخصیت هاست که با نام مین سیکس شناخته می شوند. صداپیشگی او برعهدهٔ اندریا لیبمن بوده که صداپیشگی پینکی پای را نیز در این مجموعه انجام داده است. فلاترشای یک پگاسوس انسان نمای خجالتی، مهربان و کم حرف می باشد که ارتباط خاصی با حیوانات و حیات وحش دارد. با وجود کم رویی، هنگامی که دوستان یا حیواناتش در خطر باشند می تواند قاطع و جسور شود. او در کلبه ای در حاشیهٔ پونی ویل و جنگل اورفری زندگی می کند و از حیوانات نگهداری می کند. فلاترشای نمایندهٔ عنصر مهربانی بین عناصر هارمونی است. ویژگی های بارز او یال صورتی بلندش که بخشی از صورتش را می پوشاند، صدای آرامش، و ترس از ارتفاع با وجود پگاسوس بودنش هستند.
کمیته کیک بوکسینگ W.P.K.A ایران نمایندگی رسمی سبک W.P.K.A در ایران است. این کمیته از دهه ۱۳۷۰ خورشیدی فعالیت خود را آغاز کرده و امروز یکی از قدیمی ترین و گسترده ترین سبک های کیک بوکسینگ در کشور محسوب می شود. تاریخچه. فعالیت سبک W.P.K.A در ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۷۲ با برگزاری یک مسابقه رسمی در تهران آغاز شد. بنیان گذار این سبک در ایران شیهان عسگر آزادیان بود که به عنوان نخستین رئیس کمیته W.P.K.A ایران شناخته می شود. ساختار سازمانی. پس از شیهان عسگر آزادیان، ریاست کمیته به شیهان نادر آزادیان سپرده شد. وی در سال های اخیر رسماً با حکم فدراسیون انجمن های ورزش های رزمی به عنوان رئیس کمیته منصوب گردید. فعالیت ها. کمیته W.P.K.A ایران مسئول برگزاری مسابقات قهرمانی کشور، اعزام تیم های ملی به رقابت های جهانی و برگزاری دوره های مربیگری و داوری است. این کمیته همچنین در بسیاری از استان ها دارای نمایندگی و باشگاه های فعال است که زیر نظر مربیان مجرب اداره می شوند. ارتباطات. کمیته W.P.K.A ایران به طور مستقیم زیر نظر دفتر مرکزی W.P.K.A در یونان فعالیت می کند. پروفسور جورج توکتاریدیس، بنیان گذار جهانی W.P.K.A، در عرصه ب
ین المللی این سازمان را هدایت می کند.
کلان شهر یا متروپلیس (به انگلیسی: Metropolis) یک فیلم اکشن و دلهره آور هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی و نویسندگی لوکیش کاناگاراج با بازی شریرام ناتاراجان، ساندیپ کیشان و رجینا کاساندرا است. این فیلم در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ اکران شد و با واکنش های مثبت منتقدان روبرو شد. این فیلم به زبان هندی با عنوان "بمبئیکار" (۲۰۲۳) بازسازی شد. خلاصه داستان. چهار جوان وارد شهری بزرگ می شوند و زندگی شان به هم گره می خورد.
لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو (; – ) او ریاست شاخه ای از خاندان ایتالیایی را بر عهده داشت که بر پادشاهی ساردنی سلطنت می کردند و از سال ۱۷۴۱ تا زمان مرگش با نام شاهزاده کارینیانو شناخته می شد. پس از انقراض دودمان ارشد خانواده، نتیجه بزرگ او با عنوان پادشاه چارلز آلبرت ساردینیا به تخت سلطنت نشست، در حالی که نتیجه بزرگ او، ویکتور امانوئل دوم، پادشاه ایتالیا شد. زندگی اولیه. لویی ویکتور در هتل دو سواسون، خانه پاریسی جدش ماری دو بوربون، کنتس سواسون، از ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو و همسرش ماریا ویتوریا دی ساوویا متولد شد. پدرش نوه توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانوو بنابراین از نوادگان چارلز امانوئل اول، دوک ساووی و اینفانتا کاترین میشل اسپانیا بود. او از دو نسل قبل بود، زیرا مادرش دختر مشروع ویکتور آمادئوس دوم ساردینیا و معشوقه اش ژان باپتیست د آلبرت د لوئین بود. او یکی از پنج فرزند، دومین پسر والدینش بود؛ برادر بزرگترش جوزف ویکتور در سال ۱۷۱۶ در نوزادی درگذشت؛ بنابراین لویی ویکتور از بدو تولد وارث شاخه کادت کارینیانو از خاندان ساووی بود. خواهر بزرگترش آن ترز با شارل دو روهان فرانسوی ازدواج کرد و از طریق
ازدواج، پرنسس سوبیز شد. آن ترز مادر مادام دو گومنه، معلم سرخانه رسمی فرزندان ماری آنتوانت و لویی شانزدهم، بود. شغل. لویی ویکتور در پاریس بزرگ شد، جایی که پدرش هم درباری و هم قمارباز قهار بود. او که در پیمونت بدهی زیادی داشت و خواهرانش که جهیزیه هایشان را قمار کرده بود، از او شکایت کرده بودند، به فرانسه گریخت و در آنجا زندگی بسیار مجللی داشت، به طوری که پسرش مجبور شد دارایی های قابل توجهی از خانواده اش را در آن کشور بفروشد. او بعداً به پیمونت، بین تورین و راکونیجی، نقل مکان کرد. در سال ۱۷۴۱، پدر لویی ویکتور درگذشت و او شاهزاده کارینیانوشد. تیول کارینیانواز سال ۱۴۱۸ متعلق به ساووی ها بود، اما این واقعیت که بخشی از پیمونت، تنها بیست کیلومتری جنوب تورین، بود، به این معنی بود که می توانست فقط به اسم یک «شاهزاده نشین» برای توماس باشد، زیرا نه استقلال داشت و نه درآمد مادی. زندگی شخصی. در ۴ مه ۱۷۴۰، لویی ویکتور با پرنسس کریستین هسه-راینفلز-روتنبرگ، خواهر ملکه پولیکسنا (۱۷۳۶–۱۷۰۶)، همسر متوفی پادشاه ساردینیا، ازدواج کرد. این زوج صاحب نه فرزند شدند. پرنسس کاترینا (۴ آوریل ۱۷۶۲–۴ سپتامبر ۱۸۲۳)، که با فیلیپو جوزپه فرانچ
سکو کولونا، نهمین شاهزاده پالیانو، ازدواج کرد؛ فرزندانی داشت که شاهزاده های فعلی پالیانو از آنها هستند. مشهورترین فرزند آنها، ماری ترز، در تاریخ به عنوان پرنسس دو لامبال شناخته می شود که دوستی نزدیکش با ماری آنتوانت منجر به مرگ وحشیانه اش در طول انقلاب فرانسه شد. لویی ویکتور همسرش را در سپتامبر ۱۷۷۸ از دست داد و خودش نیز در ۱۶ دسامبر ۱۷۷۸ در پالازو کارینیانو، محل اقامت خانواده کارینیانودر تورین، درگذشت. از سال ۱۸۳۵، قبر همسرش، مانند قبر لویی ویکتور، در کلیسای سوپرگای تورین قرار دارد. نوادگان. از نوادگان او می توان به ویتوریو امانوئل، شاهزاده ناپل و آمدئو، پنجمین دوک آئوستا، مدعیان رقیب تاج و تخت پادشاهی ایتالیا، و همچنین شاهزاده لورنز بلژیک، آرشیدوک اتریش-استه، رئیس شاخه کادت از خاندان امپراتوری سابق هابسبورگ-لورن، و رئیس فعلی خاندان لوبکوویچ اشاره کرد. منابع. Bona F. I Cavalieri dell’Ordine Supremo del Collare
ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو (؛ ۱ مارس ۱۶۹۰ – ) یک نجیب زاده ایتالیایی بود که از سال ۱۷۰۹ تا ۱۷۴۱ شاهزاده کارینیانو بود. او پسر امانوئل فیلیبرت از ساووی، شاهزاده کارینیانو و همسرش، ماریا آنجلا کاترینا دِسته بود. زندگی نامه. او که در تورین متولد شد، سومین فرزند از چهار فرزند و بزرگ ترین پسر بود. در سال ۱۶۹۶ به مقام شوالیه بشارت رسید و در ۷ نوامبر ۱۷۱۴ در مونکالیری با ماری ویکتور فرانسوا از ساووی (۱۶۹۰–۱۷۶۶)، دختر مشروع دوک ساووی، ویکتور آمادئوس دوم، که در آن زمان پادشاه سیسیل (و بعدها ساردنی) بود، و ژان باپتیست دِ آلبرت دِ لوینس، کنتس ورو، ازدواج کرد. پدرزنش به او محبت نشان می داد، اما در نهایت در سال ۱۷۱۷ به دلیل ولخرجی بیش از حد، او را از ۴۰۰۰۰۰ لیور درآمد سالانه اش محروم کرد. در آن زمان بود که او در پایان سال ۱۷۱۸ به فرانسه گریخت تا ارث خود را تصاحب کند. از آنجایی که او قلعه کُنده را در ۶ مارس ۱۷۱۹، زمانی که توسط لویی چهاردهم از خانواده اش مصادره شد، به ژان فرانسوا لِریژه دو لا فِی از دست داده بود، در هتل سواسون اقامت گزید و آن را به همراه همسرش که به آنجا آمده بود، به یک «خانه قمار مجلل» تبدیل کرد
که مدتی جان لا، اقتصاددان، را در خود جای داد. او در حالی که ویران شده بود، درگذشت و هتلش ویران شد تا به جای آن یک تالار تجارت غلات ساخته شود که اکنون محل بورس تجارت پاریس است. او در دهه ۱۷۳۰، در کنار مادر همسرش، ژان باپتیست دِ آلبرت دِ لوینس، کنتس ورو، از جمله تأثیرگذارترین آماتورها و مجموعه داران هنری در پاریس به شمار می رفت. او یک مجموعه نقاشی مهم جمع آوری کرد که پس از مرگش در سال ۱۷۴۲، بخشی از آن به لویی پانزدهم، پادشاه فرانسه، و بخشی به آگوست سوم لهستان، پادشاه لهستان و منتخب ساکسونی، فروخته شد. او به اپرای پاریس علاقه زیادی داشت و توسط لویی پانزدهم به عنوان مباشر منو-پلازیرز منصوب شد. او پس از اینکه الکساندر لو ریش دو لا پوپلینییر، کشاورز مالیاتی، را در کنار معشوقه اش، بازیگر ماری آنتیه، دید، باعث رسوایی او شد. ازدواج. پرتره ماریا ویتوریا فرانچسکا از ساووی، دختر مشروع دوک ویکتور آمادئوس دوم از ساووی و همسر ویکتور آمادئوس اول از ساووی-کارینیانو در ۷ نوامبر ۱۷۱۴، در قلعه مونکالیری، ویکتور آمادئوس با ماریا ویتوریا فرانچسکا از ساووی (۱۰ فوریه ۱۶۹۰ - پاریس، ۸ ژوئن ۱۷۶۶)، دختر مشروع پادشاه ویکتور آمادئوس از س
اردنی و ژان باپتیست د آلبرت دو لوینس، ازدواج کرد. پدرزنش در ابتدا به او ابراز علاقه کرد، اما در نهایت در سال ۱۷۱۷ به دلیل ولخرجی های بیش از حد، عمدتاً به دلیل قمار، او را از درآمد سالانه ۴۰۰۰۰۰ لیره ای اش محروم کرد. در آن زمان بود که ویکتور آمادئوس برای فرار از طلبکارانش به فرانسه گریخت و تنها در پایان سال ۱۷۱۸ اجازه یافت تا ارث خود را تصاحب کند. در سال ۱۷۳۳، او برای همیشه به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان ژنرال ارتش فرانسه منصوب شد. در پاریس، او چنان زندگی بی بندوباری داشت که لویی پانزدهم او را از کاخ کُنده محروم کرد و این کاخ به ژان فرانسوا لِریژه دو لا فِی رسید. او در هتل دو سواسون در پاریس اقامت داشت و در طول سال ها مجموعه ای هنری مهم جمع آوری کرد که بعدها به دلیل بدهی های انباشته اش در حراج فروخته شد. در اینجا، او همچنین یک خانه شرط بندی و قمار را اداره می کرد و به سرعت ثروت قابل توجه خود را بر باد داد. در این خانه، او مدتی میزبان اقتصاددان انگلیسی، جان لا، بود. لویی پانزدهم که از طرفداران باله اپرای پاریس بود، او را به عنوان متصدی تئاتر منو-پلازیرس منصوب کرد. در این سال ها بود که ویتوریو آمدئو مع
شوقه های متعددی نیز داشت، از جمله رقصنده باربارا کامپانینی و بازیگر ماری آنتیه که وقتی متوجه شد با ژنرال فرمیه، الکساندر ژان ژوزف لو ریش دو لا پوپلینیر، لاس می زند، علناً او را بدنام کرد. خانواده. فرزندان ویکتور آمادئوس عبارتند از:
ماجرای ارتباط قطری که به آن «قطرگیت» () نیز می گویند، یک ماجرای سیاسی در اسرائیل است که بر اساس این ادعا مطرح شده است که مشاوران نزدیک نخست وزیر بنیامین نتانیاهو و همچنین یک سرهنگ دوم در نیروی ذخیره، توسط نمایندگان دولت قطر، متحد و حامی مالی حماس، برای تبلیغ منافع خود در این کشور پول دریافت کرده اند. در مارس ۲۰۲۵، رونن بار، رئیس شاباک، تأیید کرد که این آژانس در حال بررسی این ماجرا است که او آن را پیچیده و چندوجهی توصیف کرد. این رسوایی منجر به دستگیری حداقل دو نفر از دستیاران ارشد نتانیاهو به دلیل روابط غیرقانونی با قطر شده است. تحقیقات توسط شاباک و پلیس اسرائیل در حال انجام است. پیشینه. در ژوئیه ۲۰۲۴، مؤسسه پژوهش رسانه ای خاورمیانه، دو سند فاش شده از پروژه ریون را منتشر کرد که ظاهراً جزئیات پرداخت های نقدی برنامه ریزی شده از قطر تا سقف ۵۰ میلیون دلار برای حزب لیکود را که قرار بود مستقیماً به نتانیاهو تحویل داده شود، شرح می دهد. سخنگوی لیکود این گزارش ها را به شدت تکذیب کرد. رویدادها. در ۱۰ فوریه ۲۰۲۵، عوفر حداد در کانال ۱۲ گزارش داد که نزدیکترین مشاوران بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، شامل اسرائیل آینهور
ن، عوفر گولان، جاناتان اوریچ، و الی فلدشتاین (که پیش از انتشار این گزارش به دلیل دست داشتن در سرقت و افشای اسناد طبقه بندی شده دستگیر شده بود)، توسط دولت قطر استخدام شده اند تا منافع قطر، از جمله تصویر قطر، را در مقامات ارشد سیاسی و امنیتی اسرائیل ارتقا دهند. نیر دووری، روزنامه نگار، نوشت که او اغلب گزارش هایی از فلدشتاین دریافت کرده است که تصویر قطر را ارتقا می دهد، اما از انتشار آنها خودداری کرده است. پس از انتشار این خبر، یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون، خواستار تحقیق در مورد اقدامات گزارش شده قطر شد و آن را «ضرر آشکار» برای امنیت اسرائیل خواند. یائیر گولان، رئیس دموکرات ها، به طور جداگانه درخواست تحقیق در مورد نتانیاهو و کارکنانش را کرد و گولان این اقدامات را «خیانت» علیه اسرائیل خواند. در ۱۵ فوریه، شاباک در پاسخ به سوالات نمایندگان کنست، گیلاد کاریو و نعمه لازمی، اظهار داشت که افشای اسرار دولتی اسرائیل را بررسی خواهد کرد. در ۲۷ فوریه، گالی باهاراو-میارا، دادستان کل اسرائیل، به شاباک و پلیس اسرائیل دستور داد تا تحقیقاتی را آغاز کنند. در ۱۳ مارس، ناداو آرگامان، رئیس سابق شاباک، در اخبار کانال ۱۲ به یونیت لوی گ
فت که اگر به این نتیجه برسد که نخست وزیر تصمیم به اقدام خلاف قانون خواهد گرفت، هر آنچه را که می داند فاش خواهد کرد. در نتیجه، نتانیاهو از آرگامان به پلیس اسرائیل شکایت کرد و او را به باج گیری متهم کرد. در ۱۶ مارس ۲۰۲۵، پلیس تحقیقات در مورد اظهارات آرگامان را آغاز کرد. در ۲۳ مارس، بهاراو-میارا نامه ای به دولت نوشت و در آن از قصد خود برای برکناری او خبر داد. برکناری رئیس شاباک. در ۵ مارس ۲۰۲۵، شاباک در گزارشی اعلام کرد که این آژانس در جلوگیری از حملات ۷ اکتبر شکست خورده است، ضمن اینکه سیاست های دولت حاکم را نیز مقصر دانست. در ۱۶ مارس ۲۰۲۵، نتانیاهو ادعا کرد که رونن بار در جلسه بعدی کابینه برکنار خواهد شد. بهاراو-میارا نامه ای به نتانیاهو نوشت و اظهار داشت که این تصمیم به دلیل تضاد منافع نتانیاهو ناشی از نقش شاباک در تحقیقات قطرگیت، معتبر نیست. در ۱۷ مارس، یائیر گولان گفت که دلیل برکناری رئیس شاباک روشن است: تحقیقات قطرگیت و عدم تمایل به انجام یک معامله جامع گروگان گیری که به جنگ غزه پایان دهد. حدود شصت نفر از رهبران معترضان اسرائیلی، از جمله کارین ناهون، شیکما برسلر و موشه رادمن، برای جلسه ای گرد هم آمدند. چندی
ن رسانه نوشتند که این برکناری باعث اتهاماتی علیه دولت نتانیاهو به دلیل رفتار اقتدارگرایانه خواهد شد. در ۲۱ مارس ۲۰۲۵، دادگاه عالی اسرائیل حکمی برای جلوگیری از برکناری صادر کرد. در ۳۱ مارس، نتانیاهو اعلام کرد که الی شرویت به عنوان رئیس شاباک منصوب خواهد شد. سناتور لیندسی گراهام، اظهار داشت که این انتصاب به دلیل اظهارات شرویت علیه رئیس جمهور دونالد ترامپ نامطلوب است. تالی گوتلیو و نیسیم واتوری، نمایندگان کنست، ادعا کردند که شرویت در اعتراضات علیه دولت شرکت داشته است، و انتصاب او پس از چند ساعت لغو شد. تحقیقات. در ۱۱ مارس ۲۰۲۵، دادگاه بدوی ریشون لتسیون حکم سکوت در مورد این پرونده صادر کرد در ۱۹ مارس، اوریچ و فلدشتاین توسط پلیس مورد بازجویی قرار گرفتند. نام آنها پس از ۴۸ ساعت فاش شد. در ۳۱ مارس، اعلام شد که اوریچ و فلدشتاین دستگیر شده اند. آنها به ارتباط با یک عامل خارجی، دریافت رشوه، کلاهبرداری، نقض اعتماد و پولشویی متهم هستند. فلدشتاین در یک شرکت بین المللی که با قطر قرارداد داشت، مشغول به کار شد تا داستان های طرفدار قطر را برای روزنامه نگاران اسرائیلی پخش کند، در حالی که اوریچ مظنون به داشتن نقشی با چهره های ت
جاری و سایر مقاماتی است که در انتقال پرداخت ها از دوحه نقش داشتند و سپس برای جلوگیری از اطلاع از منشأ آنها، پنهان می شدند. زویکا کلاین، سردبیر روزنامه جروزالم پست، نیز به دلیل ارتباط مشکوک با یک عامل خارجی که بین مشاوران و لابیست جی فوتلیک واسطه گری می کرد، دستگیر شد. خود نخست وزیر نتانیاهو در رابطه با این پرونده در ۳۱ مارس مورد بازجویی قرار گرفت. مظنون چهارم، ییسرائیل آینهورن، در حال حاضر به عنوان مشاور رئیس جمهور صربستان، الکساندر ووچیچ، خدمت می کند و از زمان علنی شدن این ماجرا به اسرائیل بازنگشته است. در اول آوریل، قاضی مناهم میزراهی، از دادگاه بدوی ریشون لتسیون، خلاصه ای مختصر در مورد پرونده منتشر کرد و گفت که «سوءظن معقولی» وجود دارد که وضعیت واقعی توصیف شده توسط او موجه است. طبق همان خلاصه، یک شرکت لابی گری آمریکایی به نام «دایره سوم» که متعلق به فوتلیک است، ارتباط مستقیمی با اوریچ برقرار کرد تا اوریچ پیام های مثبتی را در رسانه های اسرائیلی در مورد نقش قطر به عنوان تسهیل کننده در مذاکرات توافق گروگان گیری بین اسرائیل و حماس منتشر کند و پیام های منفی را در مورد نقش مصر در مذاکرات منتشر کند. در ۵ آوریل، د
یوید سایگ، تاجر، توسط پلیس اسرائیل از لاهاو ۴۳۳ به دلیل ارتباط مشکوک با این ماجرا مورد بازجویی قرار گرفت. در ۲۲ آوریل، اوریچ و فلدشتاین به حبس خانگی آزاد شدند. پلیس اسرائیل به دلیل شواهدی مبنی بر «مانع شدن روند دادرسی» به این تصمیم اعتراض کرد. در ۲۴ آوریل، دادگاه منطقه ای تل آویو با استناد به شواهد جدید علیه اوریچ و فلدشتاین و نگرانی ها در مورد ممانعت از تحقیقات، تصمیم به آزادی آنها را لغو کرد. دادگاه بازداشت آنها را تا ۸ مه ۲۰۲۵ تمدید کرد. در ۸ مه، پلیس شواهد تازه ای را ارائه کرد که رد پرداخت های بین اوریچ و فلدشتاین را به منابع قطری نشان می داد. به دادگاه اطلاع داده شد که سوءظن ها علیه اوریچ «به طور قابل توجهی تقویت شده است»، از جمله نگرانی ها در مورد مانع تراشی در تحقیقات، که در نهایت منجر به دستگیری مجدد اوریچ شد. در ۹ مه، دیوان عالی اسرائیل درخواست تجدیدنظر اوریچ در مورد ادامه بازداشتش را رد کرد. قاضی یِشیل کاشر حکم داد که هیچ گونه بی عدالتی در تصمیم دادگاه بدوی رخ نداده است و دستور داد که اوریچ تا ۱۲ مه ۲۰۲۵ در بازداشت بماند. بازرسان لاهاو ۴۳۳ در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۵ به صربستان سفر کردند و از آینهورن بازجویی ک
ردند. آینهورن گفت که او را «گمراه» کرده اند که باور کند افشای اسناد با مجوز بوده است و افزود که اوریچ در ماجرای قطرگیت نقشی نداشته است. چهره کلیدی قطری دخیل در این ماجرا، حمد بن ثامر آل ثانی شناسایی شده است. محدودیت های اعمال شده علیه اوریچ در ۱۵ اوت توسط قاضی دادگاه ریشون لتسیون، میزراهی، لغو شد، اگرچه پلیس اسرائیل در ۱۷ اوت به این تصمیم اعتراض کرد. دادگاه منطقه لد در ۱۸ اوت این اعتراض را تأیید کرد. یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون، به درخواست پلیس اسرائیل، در ۲۷ اوت ۲۰۲۵ در این پرونده شهادت داد. در همان روز، پلیس اسرائیل حکم بازداشت فوتلیک را صادر کرد. پاسخ. در ۳۱ مارس ۲۰۲۵، نتانیاهو ویدئویی منتشر کرد و ادعا کرد که دستگیری اوریچ و فلدشتاین با هدف جلوگیری از اخراج بار انجام شده است. توصیف نتانیاهو از کارکنانش به عنوان گروگان، واکنش شدید خانواده های اسرائیلی گروگان ها در غزه را برانگیخت. در ۴ آوریل، وکلای نتانیاهو از یائیر گولان به دلیل افترا شکایت کردند و خواستار ۳۲۰ هزار شِکِل (۸۶۵۰۰ دلار) غرامت شدند. به گفته وکلا، این شکایت در واکنش به اعلامیه ای بود که گولان چند روز قبل در مورد تحقیقات در مورد پرونده قطرگیت من
تشر کرده بود.
ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو (؛ ۳۱ اکتبر ۱۷۴۳ – ۱۰ سپتامبر ۱۷۸۰) عضو خاندان ساووی و شاهزاده کارینیانو بود. او برادر پرنسس مقتول دو لامبال و پدربزرگ پادشاه چارلز آلبرت ساردنی بود. زندگی نامه. او در تورین از لویی ویکتور، شاهزاده کارینیانو و همسرش لندگراوین کریستین هسه-روتنبرگ متولد شد و فرزند دوم و بزرگ ترین پسر این زوج بود. او از نوادگان پسر دوک ساووی بود و از بدو تولد شاهزاده ساووی محسوب می شد. او به نام پسرعمویش، ویکتور آمادئوس سوم، پادشاه ساردینیا، نامگذاری شد. پس از مرگ پدرش، او به سبک شاهزاده کارینیانو جانشینی گرفت. همنامش که انتظار داشت به افتخار نظامی دست یابد، او را به عنوان سپهبد ارتش ساردینیا منصوب کرد. دوران حرفه ای او با مرگش کوتاه شد. در ۱۸ اکتبر ۱۷۶۸ در اولکس، ویکتور آمادئوس با پرنسس ژوزفین لورن، دختر لویی لورن، پرنس دو بریون و پرنسس لوئیز دو روهان (۱۷۳۴–۱۸۱۵) ازدواج کرد. این زوج صاحب یک فرزند شدند که در سال ۱۷۸۰ جانشین ویکتور آمادئوس به عنوان شاهزاده کارینیانو شد. در سال ۱۷۸۶ او به کلیسای سلطنتی سوپرگا در خارج از تورین منتقل شد. شاهزاده فعلی ناپل از نوادگان مستقیم پسر او است. دوران کودک
ی. لویی ویکتور ساووی، شاهزاده کارینیانو، پرتره در سال ۱۷۷۷ پسر لویی ویکتور و کریستین هنریته از هسه-رینفلز-روتنبرگ، ویکتور آمادئوس دوم ساووی-کارینیانو به افتخار پسر عمو و عمویش، پادشاه ویکتور آمادئوس سوم ساووی نامگذاری شد. خواهر او پرنسس معروف لامبال بود که در طول انقلاب فرانسه در پاریس به طرز وحشیانه ای به قتل رسید زیرا از محرمان نزدیک ملکه ماری آنتوانت بود. ازدواج. شاهزاده خانم ژوزفین ترز از لورن-آرمانیاک، پرتره توسط میشل گالو در سال ۱۷۹۷ او در ۱۸ اکتبر ۱۷۶۸ در اولکس با ژوزفین ترز از لورن-آرمانیاک (اولکس، ۲۶ اوت ۱۷۵۳ - تورین، ۸ فوریه ۱۷۹۷) ازدواج کرد و از او یک پسر داشت. شاهزاده کارینیانو. ویتوریو آمادئو در ۱۱ آوریل ۱۷۶۳، همزمان با انتصابش به عنوان رئیس هنگ و تیپ دریایی و سپهبد ارتش سلطنتی، به مقام شوالیه نشان عالی بشارت مقدس رسید. این انتصاب، اگرچه به دلیل دوران صلح آمیزی که ویتوریو آمادئو در آن زندگی می کرد (قبل از سال های انقلاب فرانسه)، معتبر بود، اما به او فرصتی برای آرزوی افتخار نظامی نداد. مرگ. او در سال ۱۷۸۰ در تورین درگذشت و در سال ۱۷۸۶ در سردابه سلطنتی باسیلیکای سوپرگا به خاک سپرده شد. خانواده. شاه
زاده ویتوریو آمادئو و جوزپینا ترزا از لورن-آرمانیاک یک پسر داشتند: شارل امانوئل، شاهزاده کارینیانو (۱۷۷۰–۱۸۰۰).
مدل A جان دیر یک تراکتور ردیفی است که توسط شرکت جاندیر ساخته شد. تراکتور A در انواع گوناگون برای کشت های خاص تولید می شد. در سال ۱۹۳۹ یک تغییر در طراحی ظاهری دریافت کرد و در سال ۱۹۴۷ به سیستم استارت برقی مجهز شد. با معرفی سیستم شماره گذاری عددی جان دیر، مدل A به جان دیر ۶۰ تغییر نام داد و بعدها به ترتیب به مدل های ۶۲۰ و ۶۳۰، ۳۰۱۰، ۳۰۲۰، ۴۰۳۰، ۴۰۴۰، ۴۰۵۰، ۴۰۵۵ رسید و در نهایت با مدل ... پایان یافت.