Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رر بیوتی ، یک کمپانی لوازم آرایش آمریکایی است که توسط سلنا گومز بنیان گذاری شده که خودش هم مالک آن است. این شرکت با الگوگیری از سومین آلبوم استودیویی وی یعنی کمیاب (Rare)، قصد دارد با گسترش همه پذیری، پرداختن به ابتکارهای مربوطه و آموزش بهداشت روان، "استانداردهای غیرواقعی کمال را بشکند". رر بیوتی در ۳ سپتامبر ۲۰۲۰، به صورت ویژه از طریق وبگاه رسمی خود و در فروشگاه های سفورا در آمریکای شمالی راه اندازی شد.
پا مالاندن، پامالی، فوتسی یک نوع لاس زدن است که در آن دو نفر پاهای خود را زیر یک میز یا مکان دیگری، به عنوان نوعی عشق بازی، لمس می کنند و به هم می مالند. این بازی یا به عنوان یک نوع زبان عشوه یا صرفاً برای لذت انجام می شود. اگرچه پامالی ذاتاً عاشقانه نیست، اما ماهیت آن به عنوان نوعی لمس بازیگوشانه، اغلب بین عاشقان بدون بحث و به عنوان نشانه محبت انجام می شود. تأثیرات. یک مطالعه در سال ۱۹۹۴ در مورد روابط مخفیانه، شرکت کنندگان (دانشجویان از ایالات متحده) یک بازی کارتی مشترک انجام دادند. در آن به گروهی آموزش داده شد که با رقیب کارت بازی خود پامالی انجام دهند. از این میان، افرادی که پامالیدنشان مخفی نگه داشته شد، جذابیت شریک بازی خود را به طور قابل توجهی بالاتر از کسانی که پا نمی مالاندند یا کسانی که پامالیشان به طور عمومی دیده می شد، رتبه بندی کردند. در فرهنگ عامه و درمان. نویسنده کمیک آمریکایی رابرت کرام در سال ۱۹۸۷ یک داستان مصور اتوبیوگرافیک به نام «فوتسی» منتشر کرد که به «برخورد نوجوانان با پاهای موجودات شهوانی مختلف در مدرسه» می پردازد و «معمولاً تصویری از فانتزی های شهوانی بی شمار کرام را به تصویر می کشد».
در تمرین نیام کف پایی از دستگاهی به نام footsie roller برای پا استفاده می شود.
پما چُدْرُن (པདྨ་ཆོས་སྒྲོན། "padma chos sgron"، به مهنای «لامپ دارمای نیلوفر آبی») زاده شده با نام دیر بلومفیلد-براون، در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۶، یک آمریکایی بودایی تبتی است. او یک راهبه منصوب شده، آچاریا سابق بودیسم شامبالا و شاگرد چوگیام ترونگپا رینپوچه است. چُدْرُن چندین کتاب و کتاب صوتی نوشته است و معلم اصلی صومعه گامپو در نوا اسکوشیا است. سنین جوانی و تحصیلات. چِدْرُن در سال ۱۹۳۶ در شهر نیویورک با نام دیر بلومفیلد-براون متولد شد. او کاتولیک بزرگ شد و در مدرسه دوشیزه پورتر در فارمینگتون، کنتیکت تحصیل کرد و در مزرعه ای در نیوجرسی با یک برادر و خواهر بزرگتر، بزرگ شد. او مدرک لیسانس ادبیات انگلیسی را از کالج سارا لارنس و مدرک کارشناسی ارشد را در آموزش ابتدایی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. مسیر. چُدْرُن در طول سفرهای مکرر به لندن در طی چندین سال تحصیل را با لاما چیم رینپوچه آغاز کرد. هنگامی که در ایالات متحده بود، او با چوگیام ترونگپا در سانفرانسیسکو تحصیل کرد. در سال ۱۹۷۴، او یک راهبه بودایی مبتدی زیر نظر رانگیونگ ریگپه دورجه، شانزدهمین گیالوا کارماپا شد. در هنگ کنگ در سال ۱۹۸۱ او اولین آمریکایی در سنت وجره
یانه شد که کاملاً راهبه شد. ترانگپا در اوایل دهه ۱۹۸۰ چُدْرُن را به عنوان مدیر مرکز بولدر شامبالا در کلرادو منصوب کرد. چدرن در سال ۱۹۸۴ به صومعه گامپو نقل مکان کرد، اولین صومعه بودایی تبتی در آمریکای شمالی برای مردان و زنان غربی، و اولین مدیر آن در سال ۱۹۸۶ شد اولین کتاب چُدْرُن، "حکمت بدون فرار"، در سال ۱۹۹۱ منتشر شد سپس، در سال ۱۹۹۳، زمانی که پسر ترونگپا، ساکیونگ میفام رینپوچه، رهبری تبار شامبالای پدرش را بر عهده گرفت، به او عنوان آچاریا داده شد. در سال ۱۹۹۴، او به سندرم خستگی مزمن مبتلا شد، اما به تدریج وضعیت سلامتی او بهبود یافت. در این دوره، او با زیگار کنگترول رینپوچه آشنا شد و او را به عنوان معلم خود برگزید. در آن سال او دومین کتاب خود را با نام «"از جایی که هستی شروع کن»" و در سال ۱۹۹۶، "«وقتی همه چیز فرو می پاشد»" را منتشر کرد. "زمانی برای از دست دادن وجود ندارد"، تفسیری بر راهنمای شانتیدوا "برای شیوه زندگی بودیساتوا ،" در سال ۲۰۰۵ منتشر شد در آن سال، چدرون به عضویت "کمیته بیکشونی های غربی" درآمد. "تمرین صلح در زمان جنگ" در سال ۲۰۰۷ منتشر شد در سال ۲۰۱۶ جایزه جهانی Bhikkhuni را که توسط انجمن بودایی
چینی Bhikkhuni تایوان ارائه شده بود، دریافت کرد. در سال ۲۰۲۰ او از نقش "آچاریا" در شامبالا بین المللی استعفا داد و گفت: «با توجه به هدایت و مسیر نابخردانه ای که شامبالا دارد می رود، من احساس می کنم که دیگر نمی توانم به عنوان نماینده و معلم ارشد شامبالا ادامه دهم.» تدریس. چُدْرُن هر زمستان، "استراحت سنتی Yarne" را در گامپو ابی و هر تابستان "راهنمای شیوه زندگی بودیساتوا" را در برکلی آموزش می دهد. موضوع اصلی تدریس او اصل «شنپا» یا وابستگی (اوپادانا) است، که او آن را لحظه ای که فرد به چرخه ای از افکار و اعمال منفی یا خود ویرانگر عادت می کند، تعبیر می کند. به گفته چدرن، این زمانی اتفاق می افتد که چیزی در زمان حال، واکنشی را نسبت به تجربه ای از گذشته تحریک می کند. زندگی شخصی. چُدْرُن در سن ۲۱ سالگی ازدواج کرد و دو فرزند داشت اما در اواسط دهه بیست سالگی اش طلاق گرفت. او دوباره ازدواج کرد و هشت سال بعد برای بار دوم طلاق گرفت. او سه نوه دارد که همگی در منطقه خلیج سانفرانسیسکو زندگی می کنند.
زبان شناسی بالینی زیرشاخه ای در زبان شناسی کاربردی است. توصیف، تحلیل و درمان ناتوانی های زبانی، به ویژه کاربرد نظریه زبان شناسی در حوزه گفتاردرمانی در کانون توجه زبان شناسی بالینی قرار دارند. مطالعه جنبه زبانی اختلالات ارتباطی با درک وسیع تری از زبان و نظریه زبانی مرتبط است. انجمن بین المللی آواشناسی و زبان شناسی بالینی سازمانی غیررسمی مربوط به این رشته است و در سال ۱۹۹۱ میلادی تشکیل شد. مجله زبانشناسی و آواشناسی بالینی مهم ترین مجله تحقیقاتی در این زمینه است. این مجله را مارتین جی بال، زبان شناس ولزی، تأسیس کرد. فعالان حوزه زبان شناسی بالینی معمولاً در بخش های گفتاردرمانی و زبان یا دپارتمان های دانشگاهی زبان شناسی کار می کنند. فعالان این حوزه تحقیقاتی را با هدف بهبود ارزیابی، درمان و تجزیه و تحلیل گفتار و زبان نابسامان و ارائه بینش به نظریه های صوری زبانی انجام می دهند. اکثر مجلات زبان شناسی بالینی موجود هنوز فقط بر زبان انگلیسی تمرکز دارند اما با این حال یک حرکت نوظهور به سمت زبان شناسی بالینی مقایسه ای و تطبیقی در چندین زبان دیگر نیز در حال رشد است.
مایکل والاس (زاده ۹ نوامبر ۱۹۵۵) یا میک والاس، سیاستمدار ایرلندی و توسعه دهنده سابق املاک است که از ژوئیه ۲۰۱۹ عضو پارلمان اروپا (MEP) از ایرلند برای حوزه انتخابیه جنوبی بوده است. او عضو حزب مستقلان برای تغییر، بخشی از جناح چپ در پارلمان اروپا است. زندگی شخصی. طبق گفته والاس، او در سطوح مختلف هدایت تیم های فوتبال زیر ۱۸ سال را به مدت ۳۷ سال بر عهده داشته و موفق به کسب شش عنوان قهرمانی در ایرلند شده است. نظرات و دیدگاه ها. مواضع دربارهٔ مسائل خاورمیانه. در نوامبر ۲۰۲۳ همزمان با جنگ اسرائیل علیه مردم نوار غزه، والاس در گفت و گو با خبرگزاری آناتولی گفت: «اتحادیه اروپا هنوز ادعا می کند که اسرائیل با حماس می جنگد. این دروغ است. اسرائیل غیرنظامیان را هدف قرار می دهد. بیش از ۴۶۰۰ کودک توسط رژیم اسرائیل کشته شدند. این جنگ علیه حماس نیست. این آشکارا نسل کشی است. این پاکسازی قومی در شمال غزه است. اتحادیه اروپا امتناع می کند که بگوید در حقیقت چه اتفاقی می افتد. هنوز هم خواستار آتش بس نشده است. حمایت خود را از این رژیم آپارتاید اسرائیل را پس نگرفته است». وی در واکنش به اظهارات نماینده سوئد در پارلمان اروپا که رژیم اسرائی
ل را «دولت دموکراتیک» توصیف کرد، گفت: «شما اسرائیل را یک کشور دموکراتیک می نامید؟! دولت های دموکراتیک مانند یک دولت آپارتاید رفتار نمی کنند. آنها مرتکب مجازات دست جمعی نمی شوند. بیمارستان ها، اردوگاه های پناهندگان و خانه های مردم را بمباران نمی کنند. آنها نسل کشی نمی کنند. اسرائیل یک کشور دموکراتیک نیست. دست از گفتن این دروغ ها بردارید. یهودیان سراسر جهان از دولت صهیونیستی اسرائیل وحشت دارند.» والاس با حضور در مراسم روز قدس که مقابل سفارت اسرائیل در بلژیک برگزار شد، با اشاره به حمله اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق گفت: «اسرائیل هفته گذشته سفارت ایران در دمشق را بمباران کرد و اتحادیه اروپا هیچ چیزی نگفت؛ بنابراین حالا فکر می کنند اشکالی ندارد سفارتخانه ها را در کشور دیگری هم بمباران کنند.» وی افزود: «به یک نظم جهانی جدید نیاز داریم. ما به جهانی نیاز داریم که در آن حاکمیت کشورها و استقلال کشورها در آن محترم شمرده شود. باید تحریم های غیرقانونی و جنگ های ترکیبی علیه ایران، سوریه، ونزوئلا، کوبا و یمن را در سراسر جهان به چالش بکشیم. فلسطین اکنون الگوی همه ماست.» در مارس ۲۰۲۵، والاس در کنفرانسی در صنعا، پایتخت یمن
که به میزبانی انصارالله برگزار شده بود، شرکت کرد. او در این کنفرانس از انصارالله به دلیل مبارزه با «نسل کشی اسرائیل در غزه» تمجید کرد. والاس امپریالیسم را «منشأ ترور» دانست و اروپایی هایی را که از «نسل کشی در غزه» حمایت می کنند، «وحشی» توصیف کرد. او همچنین اظهار داشت که یمن تحت کنترل انصارالله «یکی از معدود کشورهایی است که به قوانین بین المللی پایبند است.» چین. والاس در مصاحبه با گلوبال تایمز خاطر نشان کرد: «اروپا باید سیاست مستقلی در قبال چین داشته باشد و داشتن یک رابطه سالم و صلح آمیز با چین برای مردم اروپا منطقی است. ما نباید توسط آمریکایی ها دیکته شویم.»
ماریا بورساچ (به زبان سیریلیک صربی: Мария Бурсаћ؛ ۲ اوت ۱۹۲۰–۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳) یکی از اعضای پارتیزان های یوگسلاوی در طول جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی و اولین زنی بود که به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی اعلام شد. بورساچ در یک خانواده کشاورز صرب بوسنیایی در روستای کامینکا در نزدیکی دوروار متولد شد. پس از تهاجم نیروهای محور به یوگسلاوی و ایجاد دولت مستقل کرواسی در آوریل ۱۹۴۱، بورساچ از جنبش مقاومت پارتیزانی به رهبری حزب کمونیست یوگسلاوی حمایت کرد. او مانند سایر زنان روستای خود، برای جنگ چریکی، آذوقه، لباس و سایر لوازم جمع آوری می کرد. در سپتامبر ۱۹۴۱، بورساچ به عضویت اتحادیه جوانان کمونیست یوگسلاوی درآمد. در آگوست، او به عنوان کمیسار سیاسی تیپ کشاورزی ۱ کارینا، که محصولات را در دره رودخانه سانیکا برداشت می کرد، منصوب شد ودر پایان تابستان در اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی پذیرفته شد. بورساچ در فوریه ۱۹۴۳ پارتیزان شد و به تیپ ۱۰ کراجینا که تازه تأسیس شده بود پیوست. به عنوان بخشی از این تیپ، او در بوسنی و هرزگوین، کنین، ورلیکا و لیونو جنگید و به عنوان امدادگر خدمت کرد. در سپتامبر ۱۹۴۳، بورشاک هنگام پرتاب یک نارنجک دستی در جر
یان حمله به پایگاه آلمان پرکوسی در شمال غربی بوسنی از ناحیه پا مجروح شد. هنگامی که او به بیمارستان صحرایی در ویدوو سلو منتقل شد، آهنگ های پارتیزانی خواند. زخم عمیق بورساچ به زودی تبدیل به قانقاریا شد و در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ در بیمارستان درگذشت. ماه بعد او قهرمان دولتی یوگسلاوی اعلام شد. پس از جنگ، مدارس، خیابان ها و سازمان ها به یاد شایستگی های و یادبود پارتیزان ها به نام او نامگذاری شدند. پیشینه. بورساچ در ۲ اوت ۱۹۲۰ در روستای کامنیکا، در نزدیکی دوروار در منطقه بوسانسکا کراینا، بخش شمال غربی بوسنی و هرزگوین (در آن زمان بخشی از پادشاهی صرب ها، کروات ها و اسلوونیایی ها، و در سال ۱۹۲۹ به یوگسلاوی تغییر نام داد) به دنیا آمد. در منطقه دوروار عمدتاً جمعیت صرب ها ساکن بودند و مسلمانان بوسنیایی و کروات ها کمتر از چهار درصد جمعیت را تشکیل می دادند. بورساچ بزرگ ترین فرزند از پنج فرزند سنگ تراش نیکولا بورساچ و همسرش جوکا بود که بیشتر در مزرعه خانوادگی خود گوسفند و گاو پرورش می دادند. بورساچ مانند دیگر دختران روستا به مدرسه نمی رفت زیرا فقط پسران در دبستان دوروار درس می خواندند. او تا چهارده سالگی چوپان بود و بعدها در کاره
ای خانه و کشاورزی به مادرش کمک می کرد. بورساچ قبل از گذراندن دوره شش ماهه خیاطی در درور مهارت هایی در بافندگی، ریسندگی و گلدوزی به دست آورد. در سال ۱۹۳۸، یک مدرسه ابتدایی در کامنیکا افتتاح شد و ولیمیر استونیچ معلم این مدرسه بود. استونیچ که از اعضای حزب کمونیست یوگسلاوی بود یک کتابخانه عمومی، باشگاه های مطالعه و ورزشی و یک گروه فرهنگی-هنری سازماندهی کرد و در این بین و مخفیانه اولین سازمان کمونیستی در منطقه را تأسیس کرد. اعتقادات ایدئولوژیک او باعث محبوبیت وی در میان جوانان روستا از جمله دوشان، برادر ماریا شد. مقامات به زودی از فعالیت های استونیچ مطلع شدند و او در فوریه ۱۹۴۰ از کامینکا اخراج شد. جنگ جهانی دوم. در ۶ آوریل ۱۹۴۱، یوگسلاوی از همه طرف توسط نیروهای محور به رهبری آلمان نازی مورد تهاجم قرار گرفت. ارتش سلطنتی یوگسلاوی در ۱۷ آوریل تسلیم شد و آلمان ها، ایتالیایی ها و مجارستانی ها کشور را تقسیم کردند. و یک دولت دست نشانده فاشیست تحت عنوان دولت مستقل کرواسی (شامل تقریباً تمام کرواسی امروزی، تمام بوسنی و هرزگوین امروزی و بخش هایی از صربستان کنونی) مصدر امور اعلام شد. در ابن دوران جنبش ملی گرای اوستاشه کرواسی
به رهبری آنته پاولیچ، متولی یکی از سیاست های نسل کشی صرب ها در دولت مستقل کرواسی با کشتار جمعی، تبعید و یکسان سازی اجباری بود. اولین صرب های دوروار در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۱ کشته شدند. این جنایات به شکل گیری دو جنبش بزرگ مقاومت در یوگسلاوی اشغالی سرعت بخشید. سلطنت طلبان و ملی گرایان صرب به رهبری سرهنگ دراژا میهایلوویچ جنبشی را تأسیس کردند که اعضایش چتنیک ها شناخته می شدند. اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی به رهبری یوسیپ بروز تیتو تصمیم گرفت در ۴ ژوئیه یک قیام مسلحانه سراسری را در بلگراد راه اندازی کند و اعضای نیروهای تحت رهبری وی به عنوان پارتیزان نامیده شدند. در ماه ژوئیه ۱۹۴۲ واحدهای پارتیزانی از مبارزان صرب و مونته نگرو به دوروار رسیدند و بورساچ به انتقال مجروحان آنها به بیمارستان های لهستان در کوهستان کمک کرد. او یکی از فعال ترین اعضای سازمان کامنیکا بود. در پایان ژوئیه ۱۹۴۲، منطقه تحت کنترل پارتیزان ها در اطراف دووار به طور قابل توجهی به دره رودخانه سانیکا گسترش یافته بود. بیشتر جمعیت غیر صرب دره، قبل از پیشروی پارتیزان ها که از تبلیغات اوستاشه وحشت داشتند فرار کردند. کارگران (عمدتاً زنان جوان) در واحدهای نظامی سازما
ندهی شدند که در اواسط ماه اوت در چهار گردان از تیپ اعتصابی کشاورزی ۱ کراینا ادغام شدند. در پایان تابستان ۱۹۴۲ بورساچ به عنوان کمیسار سیاسی گروهان سوم از گردان دوم تیپ منصوب شد. این تیپ که توسط نیروهای پارتیزان محافظت می شد، با وجود حملات هواپیماهای دشمن، مأموریت خود را انجام داد. در آغاز سال ۱۹۴۳، بورساچ در اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی پذیرفته شد و همزمان و رئیس کمیته روستایی اتحادیه متحد جوانان ضد فاشیست یوگسلاوی بود. همکاری با پارتیزان های یوگسلاوی. تیتو در اواخر ژانویه ۱۹۴۳ در جریان حمله بزرگ نیروهای محور علیه پارتیزان ها به دووار آمد. وی تصمیم گرفت یک تیپ پارتیزانی را از افراد باتجربه تشکیل دهد. این یگان از پرسنل اضافی شامل پارتیزان های بهبود یافته که قبلا مجروح یا بیمار بودند، افراد مسن که در یگان های رزمی نبودند و داوطلبان جوان تشکیل شد. گردان ۴ تیپ ۱۰ کراینین که قرار بود نقش دفاعی اصلی را در این مرحله ایفا کند، در ۴ فوریه ۱۹۴۳ تأسیس شد. ۸۰۰ عضو آن شامل حدود ۱۲۰ زن بودند. بورساچ ابتدا در گردان دوم و ماه بعد به گروهان سوم منتقل شد. او به خاطر شجاعت و مهارتش در نبرد مورد ستایش قرار گرفت و به عنوان پرستار
نیز خدمت کرد. آلمانی ها پایگاهی قوی در نزدیکی دووار داشتند. در سپتامبر ۱۹۴۳، گردان های ۲ و ۳ تیپ ۱۰ کراینین و یک گردان از گروهان پارتیزان به آن منطقه اعزام شدند. بورساچ اگرچه بیمار بود داوطلب شد تا نارنجک های دستی را به سمت پست نگهبانی دارای مسلسل که از پایگاه محافظت می کردند، پرتاب کند. اگرچه فرمانده گروهان او مخالفت کرد زیرا هنوز او بیمار به نظر می رسید، بورساچ اصرار داشت که در عملیات شرکت کند. سه گردان پارتیزان در ۶ سپتامبر ساعت ۲۳ از سه جهت به پایگاه حمله کردند. بورساچ و گروه نارنجک زن هایش چندین پست نگهبانی نابود کردند. در این حین اما پای او زخمی شد. پارتیزان ها بخش هایی از پایگاه را تصرف و قبل از طلوع آفتاب پس از رسیدن نیروهای کمکی آلمانی عقب نشینی کردند. پس از نبرد، بورساچ و سایر پارتیزان هایی که بشدت مجروح شده بودند با برانکارد به بیمارستان صحرایی در روستای ویدوو سلو، در حدود ۴۰ کیلومتری (۲۵ مایلی) منتقل شدند. در آن سفر دشوار در زمین های ناهموار که بیش از سه روز به طول انجامید، افراد زخمی از جمله بورساچ ترانه های پارتیزانی می خواندند. بورساچ خون زیادی از دست داده بود و زخمش دچار قانقاریا شد، که بیمارس
تان صحرایی برای درمان آن تجهیزات ضعیفی داشت. او در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ در ویدوو سلو درگذشت و با احترام نظامی در کامنیکا به خاک سپرده شد. در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳، بورساچ قهرمان خلق یوگسلاوی نامیده شد، و اولین زنی بود که این افتخار را دریافت کرد. میراث. برانکو شوپیچ، نویسنده یوگسلاوی، شعری دربارهٔ بورساچ به نام «ماریا در پرکوسیما» سروده است. عنوان آن که ممکن است به «ماریای سرکش» نیز تعبیر شود. به گفته جلنا باتینیچ، بورساچ «در سرزمین های یوگسلاوی وارد سه گانه تاریخ، افسانه و شعر شد». پس از جنگ، مدارس، خیابان ها و سازمان های بسیاری در یوگسلاوی به نام او نامگذاری شدند. یکی از محله های بلگراد نیز به نام او است.
هدایت اسلامی نیا سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده شهر ری در مجلس شورای ملی حضور داشت. عباس میلانی درباره ی اسلامی نیا در کتاب خود با نام "معمای هویدا" به نقل از مصطفی الموتی مینویسد: " هدایت اسلامی نیا یکی از رابطین اصلی امیرعباس هویدا با روحانیون برای دریافت کمک های مالی بود. شهرتی سوء داشت و گویا با تکیه به دوستی اش با هویدا ثروت هنگفتی، شاید از راه های غیر مشروع به هم زده بود. در آستانه ی انقلاب ۵۷، او نقش مهمی به عنوان واسطه دولت با روحانیون و به ویژه با آیت الله شریعتمداری بازی کرد. پس از انقلاب، از بیم جان از ایران گریخت و به آمریکا پناه جست. اما آنجا سرنوشتی شوم در انتظارش بود. یکی از فرزندان اسلامی نیا به دسته ای تعلق داشت که بعدها به 'بچه میلیاردرها' شهرت گرفت. به کمک همین فرزند ناخلف، پدر را به زور از منزلش ربودند و شماره حساب های بانک های سوییس را از او طلب کردند. می خواستند او را بترسانند. میگفتند تا شماره حساب ها را در اختیارشان نگذارد، رهایش نخواهند کرد. تصمیم گرفتند به خانه ای امن منتقلش کنند. به همین خاطر او را در صندوق عقب خودرویی پنهان کردند. اما ظاهرا قلب اسلامی
نیا ضعیف بود و تاب این فشار ها را نیاورد و در نتیجه ی سکته قلبی، در همان صندوق جان داد. فرزندنش سالها به جرم مشارکت در قتل پدر در زندان بود. او و خانواده اش همواره بر بی گناهی کاملش تأکید میکردند و از قضا در ماههای آخر سال ۲۰۰۰ میلادی، دادگاه های ایالتی کالیفرنیا به آزادی او حکم دادند. علت آزادی اش را هم البته نه بی گناهی او، که خطاهای قانونی دادگاه های پیشین اعلان کردند. " منابع.
پیز زوپو (به لاتین: Piz Zupò) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گراوبوندن واقع شده است. پیز زوپو ۳٬۹۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گریولا (به ایتالیایی: Grivola) یک کوه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده است. گریولا ۳٬۹۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایگویل د ترا لا تته (به فرانسوی: Aiguille de Tré-la-Tête) یک کوه و قله در فرانسه است که در Aosta Valley, Italy واقع شده است. ایگویل د ترا لا تته ۳٬۹۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اورتلر (به ایتالیایی: Ortles) یک کوه در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده است. اورتلر ۳٬۹۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آنتربرگهورن (به لاتین: Unterberghorn) یک کوه در اتریش است که در کوسن واقع شده است.
پترسکوپفل (به لاتین: Petersköpfl) یک کوه در اتریش است که در تیرول واقع شده است.
گیلتال آلپز (به لاتین: Gailtal Alps) یک توده کوه و رشته کوه در اتریش است که در کرنتن واقع شده است. گیلتال آلپز ۲٬۷۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شینهورن (به لاتین: Schinhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. شینهورن ۳٬۷۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه سافیلد غربی (به انگلیسی: West Suffield Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده است.
گیلفرت (به لاتین: Gilfert) یک کوه در اتریش است که در تیرول واقع شده است.
کوه تالکوت (به انگلیسی: Talcott Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده است. کوه تالکوت ۲۸۹٫۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لوفلهورن (به لاتین: Löffelhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. لوفلهورن ۳٬۰۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونته جنه روسو () کوهی در مرز سوئیس و ایتالیا و بین دریاچه لوگانو و دریاچه کومو واقع شده است. جناح های غربی و جنوبی کوه در کانتون تیچینو سوئیس قرار دارند، در حالی که جناح های شمال شرقی در منطقه ایتالیایی لمباردی قرار دارند
منوچهر طباطبائی دیبا سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده نیر در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی. منوچهر طباطبایی دیبا فرزند یحیی دیبا به سال ١٣٠٠ در تبریز متولد شد و پس از تحصیلات مقدماتی و دریافت دیپلم به سوئیس رفت و مدرک کارشناسی را در رشته کشاورزی گرفت. دیبا ابتدا به کشاورزی و دامداری اشتغال داشت سپس به استخدام دولت درآمد و به عنوان بازرس سازمان آب و برق آذربایجان بکار پرداخت. منوچهر طباطبایی دیبا عموی ناتنی فرح پهلوی بود و با رهیابی فرح به دربار او نیز در سلسله مراتب مدیریتی کشور به سرعت ترقی کرد. او در حزب رستاخیز عضویت داشت و در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده نیر به مجلس شورای ملی راه یافت.&lt;ref&gt;
کونیگسپیتزه (به ایتالیایی: Gran Zebrù) یک کوه در ایتالیا است که در والفوروا واقع شده است. کونیگسپیتزه ۳٬۸۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه دولنت (به لاتین: Mont Dolent) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. کوه دولنت ۳٬۸۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایگویل د تریولت (به فرانسوی: Aiguille de Triolet) یک کوه در فرانسه است که در اوت سووآ واقع شده است.
النا آندریچوا (؛ ؛ زادهٔ کی یف) مستندساز بریتانیایی-اوکراینی است. او در سال ۲۰۲۰ برنده جایزه اسکار شد. زندگی و حرفه. النا آندریچوا اهل اوکراین است اما در بریتانیا زندگی و کار می کند. او ابتدا در رشته فیزیک تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روزنامه نگاری علمی به پایان رساند. او در سال ۲۰۱۶ فیلم کوتاه "لهستانی برگرد به خانه" را ساخت که در جشنواره فیلم «استتیکا» انگلستان و جشنواره فیلم کوتاه لندن به نمایش درآمد. این فیلم در جشنواره بین المللی فیلم لهستان نیز شرکت داشت. النا آندریچوا در نود و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۰، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه برای فیلم دختران اسکیت بورد افغانستان (با نام اصلی آموزش اسکیت بورد در منطقه جنگی (اگر دختر هستید)) شد و به عنوان تهیه کننده فیلم همراه با کارول دیسینگر (کارگردان فیلم)، این جایزه را به دست آورد. این فیلم همچنین برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی در جوایز بفتا شد.
اگویل نویر د پیوتری (به ایتالیایی: Aiguille Noire de Peuterey) یک کوه در ایتالیا است که در کورمایر واقع شده است. اگویل نویر د پیوتری ۳٬۷۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ویلان (به لاتین: Mont Vélan) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. کوه ویلان ۳٬۷۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لا سینگلا (به لاتین: La Singla) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده است. لا سینگلا ۳٬۷۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پونتا سن ماتئو (به ایتالیایی: Punta San Matteo) یک کوه در ایتالیا است که در لمباردی واقع شده است. پونتا سن ماتئو ۳٬۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه دیسگرازیا (به ایتالیایی: Monte Disgrazia) یک کوه در ایتالیا است که در استان سوندریو واقع شده است. کوه دیسگرازیا ۳٬۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه چیم (به انگلیسی: Cheam Peak) یک کوه و تپه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه چیم ۲٬۱۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه منگرتون (به لاتین: Mangerton Mountain) یک کوه و رشته کوه در جمهوری ایرلند است که در شهرستان کری واقع شده است. کوه منگرتون ۸۳۸٫۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کریستال کرگ (به انگلیسی: Crystal Crag) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونو، کالیفرنیا واقع شده است. کریستال کرگ ۳٬۱۶۲٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آوی کوآمه (به انگلیسی: Spirit Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در نوادا واقع شده است. آوی کوآمه ۱٬۷۱۹٫۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ریلی (به انگلیسی: Relay Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشو، نوادا واقع شده است. کوه ریلی ۳٬۱۵۱٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه جانسون (به انگلیسی: Johnson Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Yosemite National Park, California, United States واقع شده است. کوه جانسون ۳٬۳۶۵٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روبی دام (به انگلیسی: Ruby Dome) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در نوادا واقع شده است.
کوه آبزویشن (به انگلیسی: Observation Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرزنو، کالیفرنیا واقع شده است. کوه آبزویشن ۳٬۷۶۷٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه چمبرلین (به انگلیسی: Mount Chamberlin) یک تپه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تولار، کالیفرنیا واقع شده است. کوه چمبرلین ۴٬۰۱۳٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه کاب (به انگلیسی: Cobb Peak) یک کوه و منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در یوتا واقع شده است. کوه کاب ۲٬۱۴۰٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه راس (به انگلیسی: Mount Ross) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واتکام، واشینگتن واقع شده است. کوه راس ۱٬۸۴۴٫۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه پیجن (به انگلیسی: Pigeon Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده است. کوه پیجن ۴٬۲۶۰٫۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه تیلسن (به انگلیسی: Mount Thielsen) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان داگلاس، اورگن واقع شده است. کوه تیلسن ۲٬۷۹۹٫۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه لینا (به انگلیسی: Mount Lena) یک کوه و قله در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه لینا ۱٬۸۲۷٫۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه وایت کپ (به انگلیسی: White Cap Peak) یک کوه و منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیداهو واقع شده است. کوه وایت کپ ۳٬۶۲۶٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه رز (به انگلیسی: Mount Rose) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون (واشینگتن) واقع شده است. کوه رز ۱٬۳۱۰٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ابستراکشن (به انگلیسی: Obstruction Peak) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلالام، واشینگتن واقع شده است. کوه ابستراکشن ۱٬۹۶۵٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه بونانزا (به انگلیسی: Bonanza Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه بونانزا ۲٬۹۰۰٫۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چیمنی راک (به انگلیسی: Chimney Rock) یک کوه و یخچال طبیعی در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. چیمنی راک ۲٬۳۵۵٫۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه ولچ (به انگلیسی: Welch Peaks) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه ولچ ۱٬۸۶۲٫۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
موکس پیکس (به انگلیسی: Mox Peaks) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. موکس پیکس ۲٬۵۹۲٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه دمبل (به انگلیسی: Dumbell Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چیلان، واشینگتن واقع شده است. کوه دمبل ۲٬۵۶۶٫۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه دنی (به انگلیسی: Denny Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است.