Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برای فصل ۱۹۸۶–۸۷، تورد گریب به عنوان سرمربی جدید استخدام شد اما به سرعت در نقش خود ناموفق بود و پس از تنها دو پیروزی در ۱۲ بازی اول، اخراج شد. تغییر سرمربی، با جیامپیرو ویتالی که اکنون در رأس کار بود، منجر به کسب یک جایگاه در پلی آف سقوط سه جانبه مقابل باشگاه فوتبال لاتزیو و باشگاه فوتبال ترنتو ۱۹۲۱ شد که در نهایت باعث شکست "لوپی" و بازگشت به سری سی شد. پس از کسب مقام چهارم در سطح سوم ایتالیا، کامپوباسو دو سقوط متوالی را تجربه کرد و در نهایت در سال ۱۹۹۰ ورشکسته اعلام شد. دهه های ۱۹۹۰، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰. پس از یک بازسازی و تعدادی سقوط و صعود، در سال ۲۰۰۰، کامپوباسو بالاخره به سری C2 صعود کرد. با این حال، پس از اینکه در سال ۲۰۰۱ از صعود به سری C1 بازماند، کامپوباسو یک سال بعد دوباره سقوط کرد و بلافاصله ورشکسته اعلام گردید. این باشگاه که اکنون به عنوان "نووو کامپوباسو" دوباره تأسیس شده و از اچلنتسا شروع به کار کرده بود، در سال ۲۰۰۵ دوباره به سری دی صعود کرد. پس از نتایج قوی در سری دی، به دلیل ورشکستگی سایر باشگاه ها، کامپوباسو در سال ۲۰۱۰ به سری C2 پذیرفته شد تا جای خالی لیگ را پر کند. سه فصل بعدی شاهد این بود که کام
پوباسو در میانه جدول سری C2 قرار گرفت تا اینکه این باشگاه از سوی فدراسیون فوتبال ایتالیا غیرقابل بازی شناخته شد. بقیه دهه ۲۰۱۰ شاهد رقابت کامپوباسو عمدتاً در سری دی بود، جایی که این باشگاه به طور مداوم در منطقه خطر سقوط قرار نمی گرفت. مالکیت خارجی. در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۹، هلدینگ هالی سوئیسی این باشگاه را خرید. در دسامبر ۲۰۲۰، گروه نورت سیکس مستقر در نیویورک به رهبری مت ریزتا، سهم اقلیت در کامپوباسو را خرید و ۱۱ درصد از باشگاه را با گزینه ای برای افزایش سهم به ۵۱ درصد در صورت صعود به سری سی، خریداری کرد. در اولین فصل خود به عنوان مالک مشترک، جزو و ریزتا به عنوان یک دوئت موفق عمل کردند، به طوری که باشگاه تقریباً تمام فصل را در صدر جدول قرار داشت و در نهایت به سری سی صعود کرد و برای اولین بار در ۳۲ سال به سطح سوم فوتبال ایتالیا رسید. پس از یک تابستان پر از درگیری های مالکیتی، کامپوباسو برای اولین بار در ۳۲ سال در سری سی به میدان رفت. این باشگاه سال را به عنوان یک مدعی اصلی سقوط آغاز کرد، اما یک فصل چشمگیر در سری سی را با کسب مقام سیزدهم و اجتناب راحت از سقوط به پایان رساند. با شروع آماده سازی ها برای فصل ۲۰۲۲–۲۳،
کامپوباسو در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ به دلیل ناهنجاری های اداری برای سری سی پذیرفته نشد. پس از از دست دادن درخواست های دادرسی بیشتر، در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۲۲، کامپوباسو در نهایت از فوتبال ایتالیا به طور کلی حذف شد. در نتیجه، گروه نورت سیکس به رهبری مت ریزتا، که سهامدار اقلیت باشگاه قبلی بود، ۱۰۰ درصد سهام "کامپوباسو ۱۹۱۹" را خرید که قبلاً به عنوان باشگاه ثانویه شهر خدمت کرده بود. این سرمایه گذاری، کامپوباسو ۱۹۱۹ را به طور غیررسمی به وارث باشگاه قبلی تبدیل کرد. زیر نظر سرمربی پینو دی مئو، کامپوباسو در رقابت های اچلنتسا خود تسلط داشته و بلافاصله به سری دی صعود کرد. با بازگشت پیروزمندانه به سری دی، مالکان یک تیم بلندپروازانه را با هدف صعود فوری به سری سی تشکیل دادند. کامپوباسو فصل ۲۰۲۳–۲۴ خود را با پیروزی ۲–۱ مقابل ترمولی در دور اول مسابقات جام سری دی در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۲۳ آغاز کرد. یک هفته بعد، گرگ ها در اولین بازی فصل خود در واستوگیراردی با پیروزی قاطع ۳–۰ پیروز شدند. اولین بازی خانگی قهرمانی در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳ برگزار شد - روزی که به لطف حمایت سخاوتمندانه شریک ایتالیایی-کانادایی، آلدو ویتزنتو و شرکت او، آویکور کا
نستراکشن استادیوم به طور رسمی به استادیوم آویکور سلوپیانا تغییر نام داد. در برابر بیش از ۲۰۰۰ تماشاگر، کامپوباسو با نتیجه ۳–۱ مونترتوندو را شکست داد. با این حال، در پنج بازی اول، تیم تنها ۷ امتیاز کسب کرد. به همین دلیل، باشگاه تصمیم به برکناری سرمربی آندره موسکونی و مدیر ورزشی پینو دی فیلیپیس در تاریخ ۱۱ نوامبر گرفت. روزاریو پرگولیزی به عنوان سرمربی جدید گرگ ها و سرجیو فیلیپونی به عنوان مدیر ورزشی انتخاب شدند. با شکل گیری رهبری جدید و تغییرات متعدد در ترکیب در ماه دسامبر، کامپوباسو به خوبی بهبود یافت. آن ها در هفته چهاردهم با پیروزی بر تیم لیگ پیشرو (و قبلاً بدون باخت) باشگاه ورزشی سامبندتسه به مقام اول دست یافتند. پس از یک فصل بسیار رقابتی در گروه اف، کامپوباسو عنوان قهرمانی لیگ را کسب کرد و بدین ترتیب به صورت متوالی برای دومین بار به رده های حرفه ای بازگشت.
نوا هاوارد (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
پیر فن در وستهویزن (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ریلی فیتسیمونس (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
شوننبرگ یک شهرداری سابق در ناحیه هورگن در کانتون زوریخ در سوئیس است. در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، شهرداری های سابق هوتن و شوننبرگ در شهرداری ودنسویل ادغام شدند. حمل و نقل. خط اتوبوس زیمربرگ (Zimmerbergbus)، ارائه شده توسط Sihltal Zürich Uetliberg Bahn (SZU)، منطقه زیمربرگ و بخش هایی از دره Sihl را به هم متصل می کند. همچنین دو مسیر Postauto (150، 160) وجود دارد که شوننبرگ را به بقیه شبکه ZVV متصل می کند.
جکسون کالینز (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
بنتسه ناداش (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
یاریسلیدیس کیریلو (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
اسلون مک کنزی (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده است.
هوتن یک شهرداری سابق در ناحیه هورگن در کانتون زوریخ در سوئیس است. در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، شهرداری های سابق هوتن و شوننبرگ در شهرداری ودنسویل ادغام شدند. تاریخچه. هوتن برای اولین بار در سال ۱۲۷۰ به عنوان ze dien Hütten ذکر شد.
آلیسیا هاسکین (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سارا فویت (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
نئومی پوپ (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
یوله هاکه (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
رنگین کمان ماهی ماداگاسکاری (زونا) گونه ای از ماهیان از خانواده گل آذین ماهی سانان است. این گونه بومی ماداگاسکار است که در رودخانه ها و دریاچه های بین رودخانه ایولوینا و نهر مانامبولو یافت می شود. معمولاً در تجارت آکواریوم دیده می شود، و اغلب با گونه "زونا" مرتبط اشتباه گرفته می شود. نابودی زیستگاه آینده و جمعیت آن را تهدید می کند. رنگین کمان ماهی ماداگاسکار در سال ۱۹۰۳ توسط چارلز تیت ریگان توصیف شد. او نمونه را به موزه تاریخ طبیعی ژنو سپرد و نام این جنس را به افتخار مدیر موزه موریس بِدوت (۱۸۵۹–۱۹۲۷) گذاشت.
تاکدا تاکه ماتسو ؛ (تولد ۱۵۱۷ – مرگ ۱۵۲۳) پسر ارشد رهبر خاندان تاکدا، تاکدا نوبوتورا و برادر بزرگتر تاکدا شینگن در دوره سنگوکو در ژاپن بود. او چهار سال از شینگن بزرگتر بود که در سن شش سالگی درگذشت. اگرچه گفته می شود شینگن پسر ارشد است، اما در واقع او پسر دوم بود، و به دلیل مرگ زودهنگام تاکه ماتسو، ممکن است با او به عنوان پسر ارشد رفتار شود، به این معنی که او در زمان تولد فرزند چاکونان ارشد و وارث اصلی خاندان نبود.
پوئولینا پاشک (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل لهستان-آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
رنگین کمان ماهی دریاچه کوتوبو گونه ای ماهی از خانواده رنگین کمان ماهی ها است. این گونه به رنگین کمان فیروزه ای نیز معروف است. رنگین کمان ماهی دریاچه کوتوبو یکی از ۱۳ گونه ماهی بومی دریاچه کوتوبو است، این دریاچه در سیستم رودخانه کیکوری در پاپوآ گینه نو قرار دارد.
تارا وون (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
پائولین یاگش (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
سارا بروسلر (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
اولیویا برت (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
رنگین کمان ماهی استرالیایی ، که گاهی به عنوان رنگین کمان ماهی رودخانه مورای نیز شناخته می شود، گونه ای از ماهیان آب شیرین بومی جنوب شرقی استرالیا و جنوبی ترین گونه در بین تمامی رنگین کمان ماهی ها است. از آنجایی که این ماهی ها بسیار رنگارنگ هستند، از این رو به این نام اسم گذاری شده اند. دودیسی جنسی در بین دو جنس وجود دارد. نرها بزرگتر و رنگارنگ تر از ماده ها هستند. ماهی های رنگین کمانی رودخانه موری جزو ماهی هایی هستند که به صورت دسته ای و در نزدیکی کنده ها یا سواحل رودخانه زندگی می کنند و در ماهی آکواریومی محبوب به حساب می آیند.
رنگین کمان ماهی دوبولائی (Melanotaenia duboulayi)، که بعضاً به عنوان رنگین کمان ماهی خال دار زرشکی نیز شناخته می شود، گونهای از ماهی های آب شیرین بومی در سواحل شرقی استرالیا است. این ماهی از اوایل قرن بیستم به عنوان ماهی آکواریومی نگهداری می شده و به عنوان «رنگین کمان ماهی اصیل استرالیا» بحساب می آید.
ماتسوئو نوبوکوره ؛ (تولد نامشخص – مرگ ۴ آوریل ۱۵۷۱) پنجمین پسر رهبر خاندان تاکدا، تاکدا نوبوتورا و برادر کوچکتر تاکدا شینگن در دوره سنگوکو در ژاپن بود. او پنجمین پسر (بعضی ها می گویند هفتمین پسر) از دایمیو سنگوکو کای، تاکدا نوبوتورا بود و به عنوان برادر ناتنی شینگن به دنیا آمد. با توجه به اینکه مادرش دختر عموی نوبوتورا، دختر ماتسوئو نوبوتاکا بود، از آنجائیکه پدربزرگ مادری او پسر و هیچ وارثی نداشت به فرزندی ماتسوئو پذیرفته شد و خانواده را به ارث برد. او در ماتسو-گو، منطقه یاماناشی (یاشیکی انزان، شهر کوشو، یاماناشی، استان یاماناشی) زندگی می کرد و از منطقه خروجی چیچیبو دفاع می کرد. به نظر می رسد که شینگن اعتماد زیادی به او داشته است و فعالیت های او در منابع تاریخی حتی قبل از ورود او به مقام راهبی تأیید شده است. با این حال، او در ۱۰ مارس ۱۵۷۱ درگذشت.
باشگاه فوتبال لنیاگو سالوس () یک باشگاه فوتبال مستقر در لنیاگو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه ماریو ساندرینی، مستقر در لنیاگو انجام می دهند که به اندازه ۲۱۵۲ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. متن زیر به فارسی رسمی ترجمه شده است: تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد و نام خود را بارها تغییر داد. در فصل ۱۹۴۵–۴۶، باشگاه فوتبال لنیاگو سالوس در گروه خود از سری سی اول شد، اما در پلی آف صعود که به آن ها دسترسی به مسابقات سری بی را می داد، شکست خوردند. این باشگاه در "IV Serie" (که اکنون سری دی نامیده می شود) در سه دوره مختلف بازی کرد: از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴، سپس از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۰، و از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲. در فصل ۱۹۷۱–۷۲ سری دی، لنیاگو فصل را در مقام دوم به پایان رساند و به پلی آف صعود دست یافت، اما با نتیجه ۱–۰ به باشگاه فوتبال ویژه وانو باخت. این مسابقه در استادیو ماریو ریگامونتی در برشا و در برابر ۷۰۰۰ تماشاگر برگزار شد. در فصل ۱۹۹۴–۹۵، لنیاگو در مقام سوم پس از باشگاه فوتبال ترویزو ۱۹۹۳ و باشگاه فوتبال تریستیانا قرار گر
فت و جیجی مانگانوئی به عنوان سرمربی فعالیت می کرد. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۹۷، لنیاگو رکورد ۱۲۰۰ تماشاگر را در مسابقه مقابل باشگاه فوتبال ترنتو ۱۹۲۱ به ثبت رساند. پس از یک دوره طولانی در سری دی، این باشگاه در سال ۲۰۰۲ به اچلنتسا و یک سال بعد به پروموزیونه سقوط کرد. در مه ۲۰۰۳، دوران سالواتوره به پایان رسید و هیئت مدیره جدیدی با فرانکو پسارین به عنوان رئیس و پیرلوئیجی برتلی به عنوان نایب رئیس، مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت. اولین مربی در دوره جدید، که با لیگ ۲۰۰۳–۲۰۰۴ روبه رو شد، کلودیو کارولی بود که در پایان لیگ جای خود را به دانته تاماگنینی داد که به مقام نهم جدول رده بندی رسید. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۳ ورزشگاه جدید سرپوشیده با بازی دوستانه لنیاگو سالوس در تقابل با باشگاه فوتبال مودنا افتتاح شد. با فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵، آقای مائوریتزیو تستی روی نیمکت آمد و به مقام هشتم رسید. در مسابقات قهرمانی ۲۰۰۵–۲۰۰۶، نتایج غیرقابل قبول منجر به اخراج تستی شد. او در نوامبر ۲۰۰۵ با هدف بازگرداندن تیم به رتبه های بالای جدول، جای خود را به پاتریزیو مینوزی داد. با این حال، تنها با اختلاف یک امتیاز، رتبه ششم را به دست آورد که برای بازی در پلی
آف صعود کافی نبود. در فصل ۲۰۰۶–۰۷، لنیاگو در لیگ پروموزیونه را اول شد و به اچلنتسا لومباردی صعود کرد. بازگشت طولانی مدت به اچلنتسا برای قهرمانی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ در میانه جدول در رده هفتم به عنوان بدترین تیم تازه صعود کرده در گروه در مقایسه با سه تیم دیگر به پایان رسید، دو تیم از آن سه تیم حتی بلافاصله به سری دی صعود کردند. برای این منظور مینوزی در طول تابستان با روبرتو ماسکی که مربی سامبونیفاسه در رده بالاتر بود جایگزین شد. فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ که با انتظارات خوبی آغاز شد، با وجود نتایج پرنوسان، همیشه تیم را در رده های بالای جدول دیده می شد، بنابراین در روزهای پایانی خود را برای کسب مقام دوم (معتبر برای بازی های پلی آف صعود) در حال مبارزه می دیدند. در مسابقه مستقیم روز ماقبل آخر که با کامبک ۳–۳ به پایان رسید، لنیاگو همچنان در جریان بازی بود تا به تیم حریف برسد، دستاوردی که در روز آخر با شکست مونسلیس و پیروزی لنیاگو به دست آمد؛ بنابراین، مقام دوم به آنها اجازه داد تا بازی های پلی آف ملی را انجام دهند و برای بازگشت به سری دی تلاش کنند. در زمین حریف لنیاگو با نتیجه ۱–۰ شکست می خورد و در بازی برگشت در خانه که ۰–۰ به پایان می ر
سد، ماندگاری آنها در اچلنتسا قطعی می شود. در فصل ۲۰۰۹–۱۰، لنیاگو لیگ اچلنتسا لومباردی را برنده شد و به سری دی صعود کرد. باشگاه فوتبال لنیاگو سالوس اس اس دی. در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۱، باشگاه ورزشی لنیاگو سالوس نام خود را به باشگاه فوتبال لنیاگو سالوس اس اس دی تغییر داد. در فصل ۲۰۱۱–۱۲، این باشگاه به مرحله نیمه نهایی پلی آف صعود به سری دی راه یافت، جایی که توسط ساندوناژسولو حذف شد. سال بعد، در فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹ سری دی، که در پایان فوریه به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ متوقف شد، به رهبری مربی ماسیمو باگاتی، لنیاگو در مقام دوم پس از کامپودارسگو قرار گرفت و به دلیل انصراف این تیم از صعود، برای سری سی پذیرفته شد. پس از بخت به دست آمده در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱، و سقوط در پایان فصل بعد، در فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۳، لنیاگو که به هدایت ماسیمو دوناتی سپرده شده بود، قهرمان گروه سی سری دی شد و تنها پس از یک سال به حرفه ای ها بازگشت.
تاکدا نوبوآکی ؛ (تولد نامشخص – مرگ ۱۵۸۲) پنجمین پسر رهبر خاندان تاکدا، تاکدا نوبوتورا و برادر کوچکتر تاکدا شینگن در دوره سنگوکو در ژاپن بود. روایتی وجود دارد که می گوید او پسر نامشروع تاکدا نوبوتورا، ارباب سابق ولایت کای بود و طبق این سنت، او برادر ناتنی شینگن تاکدا بود. تصور می شود که در دوران کودکی اش توسط نوبوتورا بزرگ شد که توسط شینگن و ملازمانش به ولایت سوروگا تبعید شد، اما در مارس ۱۵۵۶، با هماهنگی میوشی ناگایوشی، از ولایت یاماتو دعوت شد تا ارباب قلعه واکیجو شود. حتی پس از مرگ ناگایوشی، او به خدمت میوشی ناگاهارو ادامه داد.
تاکدا سوچی ؛ (تولد نامشخص – مرگ نامشخص) هشتمین پسر رهبر خاندان تاکدا، تاکدا نوبوتورا و برادر کوچکتر تاکدا شینگن در دوره سنگوکو در ژاپن بود. نام سوچی تنها در اسناد نسب شناسی آمده است و تاریخ دقیق او به خوبی مشخص نیست. در «تبارشناسی تاکدا گنجی»، مادرش دختری از خاندان ماتسوئو است، و در همان شجره نامه و «تبارشناسی کای گنجی» معبد دایشوجی، او وارد معبد ارین-جی می شود و به دلیل روزه داری و نخوردن غذا می میرد.
بورکینافاسو از سال ۱۹۸۸ در بازی های المپیک تابستانی شرکت کرده است. این کشور تحت نام پیشین خود، ولتای علیا، در ۱۹۷۲ نیز حضور داشت. پس از شرکت در ده ها دورهٔ المپیک، بورکینافاسو برای نخستین بار در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ موفق به کسب مدال شد. اوگ فابریس زانگو، ورزشکار بورکینافاسویی، در رشتهٔ پرش سه گام مدال برنز را کسب کرد. این موفقیت نقطهٔ عطفی در تاریخ ورزشی این کشور محسوب می شود.
"با دیگر سقوط های بغداد اشتباه نگیرید." سقوط بغداد (۱۱ مارس ۱۹۱۷) در جریان لشکرکشی به میان رودان و نبرد میان نیروهای امپراتوری بریتانیا و امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول رخ داد. ورود ژنرال سر فردریک استنلی مود. پس از تسلیم پادگان کوت توسط بریتانیایی ها در ۲۹ آوریل ۱۹۱۶، ارتش بریتانیا در میان رودان دستخوش بازسازی اساسی شد. فرمانده جدید، ژنرال سر فردریک استنلی مود، وظیفه بازیابی اعتبار نظامی بریتانیا را به عهده گرفت. ژنرال مود تا پایان ۱۹۱۶ مشغول بازسازی ارتش خود بود. بیشتر سربازان او از مستعمره هند استخدام و سپس از راه دریا به بصره فرستاده شدند. در حالی که این نیروها در حال آموزش بودند، مهندسان نظامی بریتانیا یک راه آهن صحرایی از ساحل تا بصره ساختند. ژنرال مود همچنین نیروی کوچکی از قایق های مسلح و کشتی های پشتیبانی رودخانه رو را در منطقه مستقر کرد. بریتانیایی ها کارزار جدید خود را در ۱۳ دسامبر ۱۹۱۶ آغاز کردند. انگلیسی ها حدود پنجاه هزار سرباز آموزش دیده و مجهز داشتند؛ بیشترشان سربازان هند بریتانیا از نیروی اعزامی هند د که به همراه لشکر ۱۳ (غربی) ارتش بریتانیا، نیروهای اعزامی میان رودان را تشکیل می دادند. بخش
های هندی سپاه سوم هند (که سپاه دجله نیز نامیده می شد) نیز در واحدهای ارتش بریتانیا بود. نیروهای عثمانی کوچکتر بودند؛ شاید حدود بیست وپنج هزار نیرو، تحت فرماندهی ژنرال خلیل پاشا. ورود به بغداد. نیروهای بریتانیا در این کارزار شکستی نداشتند. نیروهای ژنرال مود با احتیاط پیش رفتند و از دو طرف رودخانه دجله پیشروی کردند. نیروهای عثمانی بر سر پادگانی به نام چم خدایری به می جنگیدند که انگلیسی ها پس از دو هفته محاصره (۶ تا ۱۹ ژانویه ۱۹۱۷) آن را تصرف کرده بودند. انگلیسی ها در ادامه مجبور شدند نیروهای عثمانی را از یک خط دفاعی قوی در امتداد رودخانه الغراف خارج کنند. این کار آنها دو هفته دیگر (از ۲۵ ژانویه تا ۴ فوریه) طول کشید. موضع دیگر عثمانی به نام چم دهرا، در ۱۶ فوریه گرفته شد. سرانجام، بریتانیایی ها کوت را در ۲۴ فوریه ۱۹۱۷ در دومین نبرد کوت بازپس گرفتند. فرمانده محلی عثمانی، قره بکر بیگ، اجازه نداد نیروهایش مانند نیروهای ژنرال تاونشند در اولین نبرد کوت، در این شهر گرفتار شوند. حرکت نیروهای پیاده بریتانیا به سوی بغداد در ۵ مارس ۱۹۱۷ از سر گرفته شد. سه روز بعد، سپاه مود به رودخانه دیاله در حومه شهر رسید. خلیل پاشا تصمی
م گرفت برای دفاع از بغداد، نیروهایش را در محل تلاقی دیالی و دجله در حدود ۵۶ کیلومتری جنوب بغداد مستقر کند. نیروهای عثمانی در برابر حمله اولیه بریتانیا در ۹ مارس مقاومت کردند. ژنرال مود سپس بیشتر نیروهای ارتش خود را به شمال منتقل کرد. او معتقد بود که می تواند از مواضع عثمانی پیشی بگیرد و مستقیماً برای بغداد ضربه بزند. خلیل پاشا در پاسخ، ارتش خود را از مواضع دفاعی خود خارج کرد تا در برابر انگلیسی ها را در آن سوی رودخانه مستقر شوند. تنها یک هنگ برای نگهداشت نیروهای دفاعی رودخانه دیاله باقی مانده بود. انگلیسی ها در ۱۰ مارس ۱۹۱۷ این هنگ را با یک حمله ناگهانی درهم شکستند. این شکست ناگهانی، خلیل پاشا را نگران کرد و به ارتش خود دستور داد تا به سمت شمال بغداد عقب نشینی کنند. با اینکه مقامات عثمانی دستور تخلیه بغداد را در ساعت ۸ شب ۱۰ مارس صادر کردند، اما اوضاع به سرعت از کنترل خلیل پاشا خارج شد. انگلیسی ها به دنبال نیروهای عثمانی بودند و بغداد را بدون جنگ در ۱۱ مارس تصرف کردند. یک هفته بعد، ژنرال مود اعلامیه بغداد را صادر کرد که شامل این خط بود: "نیروهای ما، نه به عنوان فاتح یا دشمن، بلکه به عنوان آزادی بخش به شهرها و
سرزمین های شما آمده اند، ". حدود نه هزار سرباز عثمانی اسیر انگلیسی ها شدند. انگلیسی ها نگران بودند که دولت عثمانی تلاش کند دشت دجله را در سیل غرق کند. این ترس بی اساس بود؛ سربازان عثمانی هرگز اقدام به ایجاد سیل در منطقه نکردند. پی آمدها. نتیجه این نبرد، پیروزی قاطع برای انگلیس و یک شکست دیگر برای دولت عثمانی بود. تحقیر انگلیسی ها به دلیل از دست دادن کوت تا حدی برطرف شد. دولت عثمانی مجبور شد به عملیات نظامی خود در ایران پایان دهد و برای جلوگیری از حرکت انگلیسی ها برای تصرف موصل، ارتش جدیدی ایجاد کند. بریتانیایی ها ولایت بصره را در نزدیکی آغاز جنگ در سال ۱۹۱۴ و اکنون مرکز ولایت بغداد را تصرف کرده بودند. اگرچه این خبر خوبی برای نیروهای انگلیسی بود، اما این امر باعث درگیری بوروکراتیک زیادی بین دولت انگلیس در لندن و دولت انگلیس در هند بر سر نحوه مدیریت منطقه شد. زمانی که مود بغداد را تصرف کرد، "بالفعل" فرماندار میان رودان از بصره تا بغداد بود. سر پرسی کاکس، افسر سیاسی سپاه دجله، تلاش کرد اعلامیه ای صادر کند مبنی بر اینکه این ولایت تحت اداره مشترک بریتانیا و هند است، اما لندن به کاکس دستور داد که اعلامیه خود را صا
در نکند. لندنی ها اعلامیه خود را صادر کردند و در آن از رهبران عرب خواستند تا به دولت بریتانیا کمک کنند. در همان زمان، دولت استعماری هند عقاید متفاوتی داشت. به هر حال، آنها محرکان اصلی نبرد میان رودان بودند و می خواستند این منطقه جدید تحت کنترل مستقیم خودشان قرار گیرد. این جنگ قدرت منجر به ایجاد کمیته اداری میان رودان به رهبری لرد کرزن شد. وظیفه اصلی آن، تعیین این بود که چه کسی بر ولایات بصره و بغداد حکومت کند. حکم آن، یک اداره بریتانیایی و نه انگلیسی-هندی برای بصره و یک مدیر عرب برای بغداد بود. دولت موقت، سرانجام به قیمومیت بریتانیا در میان رودان و قیمومیت عراق تبدیل شد.
هو چان (کره ای: 허찬؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۹۵) خوانندهٔ اهل کره جنوبی است. او عضو گروه پسرانهٔ ویکتون بود ولی در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲ گروه را ترک کرد.
رنگین کمان ماهی دریاچه وانام ( "Glossolepis wanamensis" )، گونه ای از گونه های رنگین کمان ماهی در زیر خانواده رنگین کمان ماهی های استرالیا و به شدت در معرض خطر انقراض است. رنگین کمان ماهی دریاچه وانام بومی دریاچه وانام (با 2-3 کیلومتر قطر) در نزدیکی لائه در کشور پاپوآ گینه نو است. این ماهی تقریباً به دلیل رقابت با تیلاپیاهای معرفی شده غیر بومی، از این دریاچه کوچک ناپدید شده است اما جمعیتی از این ماهی در اسارت وجود دارد.
ایران در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ که از ۷ تا ۱۸ شهریور سال ۱۴۰۳ (۲۸ اوت تا ۹ سپتامبر ۲۰۲۴) در پاریس ، پایتخت فرانسه برگزار شد، برای دهمین بار در پارالمپیک (اولین حضور: ۱۹۸۸) شرکت کرد. ایران در این دوره با ۶۵ ورزشکار حاضر بود که این ورزشکاران در ۱۰ رشته به رقابت پرداختند. ساره جوانمردی، پنجمین مدال پارالمپیک خود را به دست آورد. سعید افروز، با زدن رکورد پارالمپیک در پرتاب نیزه F۳۴، مدال طلا کسب کرد. این مدال، دومین مدال وی در پارالمپیک محسوب می شود. روح الله رستمی وزنه بردار ایرانی نیز با زدن رکورد پارالمپیک، سومین مدال خود را بر گردن آویخت. تیم ملی والیبال نشسته مردان ایران نیز هشتمین مدال طلای تاریخ خود در پارالمپیک را کسب کرد. این تیم، پرافتخارترین تیم تاریخ ایران در میان همه ی ورزش های تیمی محسوب می شود. فاطمه همتی با کسب دو مدال نقره، تنها ورزشکار ایران در این دوره بود که موفق به کسب دو مدال شده است. ورزشکاران. منبع: تیراندازی با کمان. هفت تیرانداز ایرانی از دو مسیر موفق به کسب جواز حضور در پارالمپیک شدند. بخشی از این ورزشکاران توانستند با کسب امتیاز لازم در مسابقات جهانی پارا-تیراندازی با کمان در سال ۲۰۲۳
که به میزبانی پلژن (جمهوری چکـ) برگزار شد مسیر خود را هموار سازند. در سوی دیگر، بخشی توانستند با کسب سهمیه در مسابقات انتخابی که در دبی (امارات) برگزار شد، راهی پاریس شوند.
اسکانک لوچ ، که به نام های اسکنک بوتیا یا لوچ هورا نیز شناخته می شود، گونه ای از لوچ ها است که در حوضه رودخانه مکونگ در هندوچین و همچنین حوضه رودهای چائو فرایا و مای کلانگ کشور تایلند یافت می شود. حداکثر اندازه آن تقریباً است. این گونه در رودخانه های متوسط تا بزرگ در دمای پی اچ بین ۶ تا ۸٫۰ و سختی آب بین ۵٫۰ تا ۱۲٫۰زندگی می کند. از سخت پوستان زنده، حشرات، حلزون ها و سایر بی مهرگان تغذیه می کند.
بوروندی برای نخستین بار در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرد و از آن زمان به بعد در همهٔ بازی های المپیک تابستانی شرکت داشته است. این کشور هرگز در بازی های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. ونوسته نیونگابو در دو و میدانی در تاریخ ۳ اوت ۱۹۹۶ در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در آتلانتا برگزار شد، مدال طلا را به دست آورد و فرانسین انایونسابا ۲۰ سال بعد در دو و میدانی در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۱۶ در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ که در ریو دو ژانیرو برگزار شد، مدال نقره کسب کرد. کمیتهٔ ملی المپیک بوروندی در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۳ توسط کمیتهٔ بین المللی المپیک به رسمیت شناخته شد.
فیلیپ یورگنسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد-دانمارک است که در پست دروازه بان برای باشگاه فوتبال چلسی در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال ویارئال بی، و باشگاه فوتبال ویارئال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد، زیر ۱۷ سال سوئد، و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده است. دوران باشگاهی. آغاز. یورگنسن که در لوما متولد شد، در سال ۲۰۱۷، پس از نمایندگی از مایورکا، پنیا آرابال، بابا نوئل کاتالینا اتلتیکو، مالمو و لوما به مجموعه جوانان ویارئال پیوست. در سال ۲۰۲۰، پس از اتمام فرمایش، به تیم ذخیره در سگوندا دیویزیون بی ارتقا یافت. یورگنسن اولین بازی خود را برای بزرگسالان در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰ انجام داد و با شکست ۰–۱ خارج از خانه مقابل پنا دپورتیوا شروع کرد. در ۱۲ نوامبر، او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۵ تمدید کرد. یورگنسن اولین بازی خود در تیم اول را در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱ انجام داد و به عنوان جانشین نیمه دوم به جای جرونیمو رولی در بازی ۷–۱ خارج از خانه مقابل اتلتیکو سانلوکینو سی اف، برای کوپا دل ری فصل وارد زمین شد. او اولین
بازی حرفه ای خود را با تیم بی در ۱۴ اوت ۲۰۲۲ انجام داد و در پیروزی ۲–۰ سگوندا دیویزیون خارج از خانه مقابل ریسینگ د سانتاندر شروع کرد. یورگنسن اولین بازی خود در لالیگا را در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۳ انجام داد و با شکست خانگی ۱–۰ مقابل رایو وایکانو شروع کرد. او در ماه آگوست با شماره ۱۳ به تیم اصلی صعود کرد. در فصل ۲۰۲۳–۲۴، او در ۱۴۳ بار به دروازه بانی با بیشترین سیو در لالیگا تبدیل شد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۹ تمدید کرد. چلسی. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴، یورگنسن با مبلغ نامعلومی در حدود ۲۰ میلیون پوند به باشگاه فوتبال چلسی پیوست و قراردادی هفت ساله امضا کرد. افتخارات. ویارئال چلسی انفرادی