Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موزه اوستروبوتنیا () موزه استانی تاریخ فرهنگی است که به عنوان موزه هنر استانی و موزه علوم طبیعی نیز فعالیت می کند. ساختمان موزه که توسط آینو فرسمان در سال ۱۹۲۷ طراحی شده است و بخش نمایشگاهی موزه که توسط معمار اریک کراکستروم در سال ۱۹۶۷ برنامه ریزی شده است، در کنار پارک ماریان پوئیستو در مرکز واسا، فنلاند واقع شده اند. کارل هدمن (۱۸۶۴-۱۹۳۱) پزشکی از واسا، در ایجاد موزه فعال بود. این ساختمان در سال ۱۹۳۰ ساخته شد و هدمن ها خانه و مجموعه خود را در یک طبقه داشتند. آنها فرزندی نداشتند و مجموعه خود را برای تأمین مالی به جا گذاشتند که بعداً به شهر اهدا شد. آثار ایرانی در موزه اوستروبوتنیا. کاشی سرامیکی ایرانی. دورهٔ صفوی / حدود ۱۵۷۰–۱۶۰۰ میلادی منطقه: ایران (احتمالاً اصفهان) این کاشی لعاب دار با تکنیک مشهور موسوم به کوئردا سکا () ساخته شده که خطوط مرزی تیز و دقیق میان رنگ ها ایجاد می کند. تصویر موجود بر کاشی، یک شکارچی پرنده را در میان شاخ وبرگ تزئینی نشان می دهد. این تکنیک در دوران صفوی رایج بود و در تزئین مدارس، مساجد و کاخ های ایرانی کاربرد داشت. زره ایرانی (چهارآینه). قرن ۱۸ میلادی / ایران یا آناتولی این زره ترکی
بی از یک پیراهن زنجیری به سبک اروپایی یا قفقازی، و یک یقهٔ تزئینی متعلق به قرن ۱۹ است. کلاه خود دارای تزئینات طلایی و نقوش منقوش از ایران یا آناتولی است. زره اصلی چهار بخشی از نوع چهارآینه است که صفحات آن به وسیلهٔ لولا به یکدیگر متصل شده اند و با تذهیب و نوشته هایی از قرآن آراسته شده اند.
اومرتا رمانی از ماریو پوزو است که پس از مرگ وی در سال ۲۰۰۰ توسط انتشارات بالانتین بوکز منتشر شد. این رمان داستان آستوره ویولا، برادرزاده ی (خوانده ) دون آپریل را روایت می کند. رمان در دنیای مافیای ایتالیایی-آمریکایی جریان دارد و به مفاهیمی مانند وفاداری، انتقام و رازداری (اومرتا - قانون سکوت مافیا) می پردازد. پوزو که پیش تر با اثر مشهورش پدرخوانده به شهرت جهانی رسیده بود، در این رمان نیز با نثری جذاب و شخصیت پردازی عمیق، مخاطبان را با پیچیدگی های دنیای زیرزمینی جنایت آشنا می کند. آستوره ویولا به عنوان شخصیت اصلی، مسیر پر فرازونشیبی را طی می کند؛ از تربیت تحت نظر یک رئیس مافیا تا مواجهه با توطئه ها و چالش هایی که پس از مرگ دون آپریل برای او به وجود می آید. این رمان ترکیبی از عمل، هیجان و درام خانوادگی است که با سبک منحصربه فرد پوزو در هم آمیخته شده است. اگرچه اومرتا به پای شهرت پدرخوانده نرسید، اما برای طرفداران داستان های جنایی و مافیایی اثری جذاب و خواندنی انتشار. پوزو هرگز انتشار رمان «اومرتا» را ندید، اما دست نوشتهٔ این کتاب پیش از مرگش در سال ۱۹۹۹ تکمیل شده بود. در نقدی که ابتدا در نشریه سانفرانسیسکو کرون
یکل منتشر شد، جولز سیگل - که زمانی با پوزو در شرکت مدیریت مجله همکاری نزدیک داشت - این گمانه را مطرح کرد که ممکن است تکمیل نهایی رمان «اومرتا» کار «یک نویسندهٔ بی استعداد» بوده باشد. با این حال، سیگل همچنین به این موضوع اشاره میکند که شاید تحلیل درست این باشد که «پوزو خودش آن را نوشته و اثر ضعیفی از کار درآمده است». سیگل در ادامه می افزاید: «وسوسه انگیز است که بخواهیم با توجیهاتی از پذیرش این تحلیل احتمالی طفره برویم - اینکه [پوزو] خودش آن را نوشته و نتیجه افتضاح بوده است.» این اظهارات نشان میدهد که دربارهٔ کیفیت اثر و میزان مشارکت پوزو در نگارش نسخهٔ نهایی تردیدهایی وجود دارد. برخی احتمال میدهند بخش هایی از رمان پس از مرگ پوزو توسط نویسندگان دیگر تکمیل یا بازنویسی شده باشد. خلاصه داستان. رمان با مرگ «دون وینچنزو زنو» در سیسیل آغاز می شود. در بستر مرگ، او سرپرستی پسر نوزادش «آستوره» را به یار قدیمی اش «دون ریموند آپریل» می سپارد. دون آپریل که در نیویورک به عنوان رئیس بی رحم اما عادل مافیا شناخته می شود، مردی است که نمی خواهد فرزندانش وارد کسب وکارهای غیرقانونی شوند. او آن ها را به مدارس شبانه روزی می فرستد و
فقط در تعطیلات آن ها را می بیند. آستوره، که آپریل او را مانند برادرزاده اش دوست دارد، به عنوان محافظ آینده خانواده انتخاب می شود. در یک سفر تابستانی به سیسیل، آپریل و آستوره توسط یک گروه مافیای کوچک ربوده می شوند. اگرچه ربایندگان با آن ها خوب رفتار می کنند، اما درخواست باج می کنند. آپریل به آن ها هشدار می دهد: «اگر مرا آزاد نکنید، بقیه عمرتان را در عذاب خواهید گذراند.» نیمه شب، «بیانکو»، دوست قدیمی آپریل، آن ها را نجات می دهد. آستوره از عمویش می خواهد ربایندگان را ببخشد و آپریل می پذیرد، اما آن ها را به خدمتگزاران وفادار خود تبدیل می کند. در ۱۶ سالگی، آستوره با «نیکل»، کوچک ترین فرزند و تنها دختر آپریل، رابطه عاشقانه برقرار می کند. آپریل او را به لندن می فرستد تا هم تحصیل کند و هم این رابطه را قطع کند. آستوره یک سال در لندن نزد «آقای پرایور»، دوست بانکدار آپریل می ماند، سپس به سیسیل بازمی گردد و ده سال تحت نظر دون بیانکو آموزش می بیند. در این مدت، او با زنی به نام «رزی» رابطه برقرار می کند، اما بعداً متوجه خیانت او می شود. پس از بازگشت آستوره، آپریل تصمیم می گیرد از کسب وکار خطرناک خود کناره گیری کند. او همه
حساب هایش را تسویه می کند و فقط ده بانک بین المللی کاملاً قانونی خود را نگه می دارد. آپریل در وصیت نامه اش ۵۱٪ سهام بانک ها را به آستوره و بقیه را به فرزندانش می دهد. او همچنین یک کسب وکار واردات ماکارونی برای آستوره راه می اندازد. در مراسم عشای ربانی نوه آپریل، دو مرد او را به قتل می رسانند. با وجود قدرت آپریل، هیچ تحقیقی درباره مرگ او انجام نمی شود. «تیمونا پورتلا»، رئیس شبکه جنایت نیویورک، به همراه شرکای بین المللی اش سعی می کند بانک ها را برای پولشویی بخرد، اما آستوره با تکیه بر سهام اکثریت، پیشنهادها را رد می کند. فرزندان آپریل ابتدا می خواهند بانک ها را بفروشند و آستوره را ساده لوح می دانند، اما به تدریج متوجه می شوند پدرشان برای تأمین آینده آن ها این بانک ها را ایجاد کرده است: «والریوس» افسر ارتش، «مارکانتونیو» تهیه کننده تلویزیون و «نیکل» وکیل موفق شده اند. آن ها همچنین به توانایی های واقعی آستوره پی می برند. آستوره با استفاده از آموزش هایش، به دنبال انتقام از قاتلان عمویش می رود. او با مشورت دوستان قدیمی آپریل، یک به یک آن ها را از بین می برد، از آدم کش ها تا عاملان اصلی. دوستان آپریل تحت تأثیر اراده
او قرار می گیرند. دو سال بعد، نیکل مدیر بانک ها شده و برادرانش مشغول ساخت فیلمی درباره زندگی پدرشان هستند. آستوره به سیسیل بازمی گردد و با رزی ازدواج می کند. آن ها اولین فرزندشان را به نام «ریموند زنو» - به یاد پدر آستوره - به دنیا می آورند و به روزی فکر می کنند که او را به آمریکا خواهند برد. واکنش ها به رمان. این رمان با نظرات متفاوتی از سوی منتقدان روبرو شد. - ر.ز. شپرد در مجله تایم نوشت: "این رمان منتشرشده پس از مرگ نویسندهٔ پدرخوانده، پیچ وخم های جذاب تری از یک بشقاب فوسیلی دارد..." و همچنین از آن به عنوان "آخرین رمان ظریف و پرشور از بالزاک مافیا" یاد کرد. - در مقابل، میچیکو کاکوتانی در نیویورک تایمز نظر کاملاً متفاوتی ارائه داد: "واقعیت این است که هرچه بیشتر به این کتاب فکر می کنم، بیشتر اعصابم خرد می شود. خدا را شاهد می گیرم که نخواهم نویسندهٔ اثر بزرگ پدرخوانده را نقد کنم، اما باید صادق باشم: او دیگر آن چیره دست سابق نیست." این تفاوت آشکار در نظرات، نشان دهندهٔ واکنش های دوگانه به آخرین اثر پوزو است — از تحسین تا تحقیر. برخی آن را ادامه دهندهٔ سبک درخشان او می دانند، در حالی که برخی دیگر معتقدند این ا
ثر از کیفیت کارهای قبلی او فاصله گرفته است. اقتباس سینمایی برنامه ریزی شده. پیش از انتشار رمان، استودیو میراماکس برای خرید حقوق اقتباس از میراث ماریو پوزو پیشنهاد داد. برت فیلدز مذاکرات این معامله را بر عهده داشت که شایعات حاکی از ارزش ۳ میلیون دلاری آن بود. به آلن سربراف پیشنهاد شد تا با قراردادی سه فیلمی، کتاب را اقتباس کند و یک مینی سریال نیز برای شبکه CBS ساخته شود. چند سال بعد، با خروج برادران واینستین از میراماکس و تأسیس شرکت واینستین، حقوق اقتباس این رمان به این شرکت منتقل شد. در این مرحله، اعلام شد که سیلوستر استالونه برای بازی در نقش اصلی و آنتوان فوکوا برای کارگردانی این پروژه انتخاب شده اند. این اقتباس تلویزیونی با استقبال طرفداران رمان های پوزو روبرو شد، اما تاکنون خبری از شروع تولید یا پخش آن منتشر نشده است. با توجه به تحولات اخیر در شرکت واینستین، آینده این پروژه همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد.
خانواده سلطنتی سوئد () از سال ۱۸۱۸ شامل اعضای دودمان سلطنتی برنادوت است که به پادشاه سوئد نزدیک هستند. امروزه، اعضای شناخته شده توسط دولت، حق دریافت عنوان ها و سبک های سلطنتی (شیوهٔ خطاب) را دارند و وظایف رسمی و تشریفاتی دولت را انجام می دهند. خانوادهٔ گستردهٔ پادشاه () شامل بستگان نزدیک غیر سلطنتی هستند که به طور رسمی نمایندهٔ کشور نیستند. تاریخچه. وجود داشتن خانواده سلطنتی سوئد به عنوان رئیس دولت از ابتدای سدهٔ دهم میلادی قابل شناسایی است و در طول دو یا سه سده پس از آن، جزئیات بیشتری به خود گرفته است. یکی از موارد استثنایی، قدیسه بیرگیتا (۱۳۷۳–۱۳۰۳ میلادی) است که خارج از سوئد به عنوان شاهدخت نرکه شناخته می شد. این عنوان به نظر می رسد عنوانی اشرافی بوده است، نه سلطنتی، زیرا او دختر پادشاه نبود. پادشاهان تأییدشده تاریخی رسماً توسط دربار سلطنتی سوئد فهرست شده اند.
نبرد دونباس () یک تهاجم نظامی بود که بخشی از تهاجم علیه شرق اوکراین در جریان حمله روسیه به اوکراین بود. این تهاجم در ۱۸ آوریل ۲۰۲۲ بین نیروهای مسلح روسیه و نیروهای مسلح اوکراین برای کنترل منطقه دونباس آغاز شد. تحلیلگران نظامی این لشکرکشی را دومین مرحله استراتژیک تهاجم، پس از حمله اولیه سه جانبه روسیه به اوکراین، می دانند. استراتژی روسیه در این بخش، محاصره نیروهای اوکراینی در دونباس و الحاق کل استان های دونتسک و لوهانسک به ایالت های جدایی طلب تحت حمایت روسیه یعنی جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک بود. روسیه ادعا کرد که تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲، معادل ۵۵ درصد از استان دونتسک و تا ۳ ژوئیه ۲۰۲۲، تمام استان لوهانسک را تحت کنترل خود درآورده است و نیروهای روسی و جدایی طلب، شهرهای ماریوپول، سیورودونتسک، لیسیچانسک، روبیژنه و بسیاری دیگر را کنترل می کنند. حمله روسیه در سپتامبر ۲۰۲۲ متوقف شد و برخی از دستاوردهای اوکراین پس از آغاز حمله خارکف، با بازپس گیری شهرهای لیمان و سویاتوهیرسک در منطقه دونتسک و بیلوهوریکا در استان لوهانسک، از بین رفت. ضدحمله اوکراین نیز در شرق رودخانه اوسکیل متوقف شد و تا نوامبر ۲۰۲۲ حملات روسیه در اس
تان های لوهانسک و دونتسک از سر گرفته شد.
دیسکوپاتی (Discopathy)، که به اختلالات دژنراتیو دیسک های بین مهره ای (Intervertebral Disc Degeneration) اشاره دارد، می تواند به آسیب های عصبی (Neural Damage) نظیر فشردگی ریشه های عصبی (Nerve Root Compression) یا اختلال در عملکرد نورون های حسی و حرکتی (Sensory and Motor Neurons) منجر شود. این شرایط، که اغلب با کمردرد مزمن (Chronic Low Back Pain) و محدودیت های عملکردی (Functional Impairments) همراه است، چالش های قابل توجهی را برای بیماران ایجاد می کند. نوروپلاستیسیتی (Neuroplasticity)، به عنوان یک توانایی ذاتی سیستم عصبی (Nervous System) برای بازسازی و تطبیق ساختار و عملکرد خود، نقش کلیدی در جبران این آسیب ها ایفا می کند. فرضیه اصلی بر این اصل استوار است که مکانیزم های نوروپلاستیسیتی وابسته به فعالیت (Activity-Dependent Neuroplasticity) می توانند از طریق باز آرایی سیناپسی (Synaptic Reorganization) و تقویت ارتباطات عصبی (Neural Connectivity)، به بهبود عملکرد عصبی (Neural Function) و کاهش علائم در بیماران مبتلا به دیسکوپاتی کمک کنند. این سازگاری نه تنها به بازسازی مسیرهای عصبی (Neural Pathways) آسیب دیده یاری می
رساند، بلکه می تواند کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیسک کمر (Lumbar Discopathy) را از طریق کاهش درد نوروپاتیک (Neuropathic Pain) و بهبود عملکرد حرکتی (Motor Function) ارتقا دهد. توسعه دهندهای اصلی این نظریه دو محقق به نام های دکتر علی مظاهری نژاد و کامران محلوجی بوده اند که در مقالهAdaptation to Neural Damage due to Discopathy throughout the History of Medicine این فرضیه را مطرح کردند. مکانیزم های نوروپلاستیسیتی در دیسکوپاتی. نوروپلاستیسیتی در ستون فقرات از طریق فرآیندهای پیچیده ای در سطوح مولکولی، سلولی و شبکه ای عمل می کند که آسیب های ناشی از دیسکوپاتی را تا حدی کاهش دهد و بدن را با این شرایط تطبیق دهد برخی از این مکانیزم ها عبارتند از : کاربردهای بالینی "Adaptation to Neural Damage due to Discopathy"در دیسکوپاتی. مکانیزم های نوروپلاستیسیتی در درمان بیماران مبتلا به دیسکوپاتی از طریق رویکردهای غیرتهاجمی (Non-Invasive Interventions) و توانبخشی (Rehabilitation) کاربرد دارندو توسعه دانش در این زمینه یک تحول در کمک به بیماران مبتلای به دیسکوپاتی محسوب می گردد. درمان های غیر تهاجمی مانند فیزیوتراپی، طب سوزنی، روش
های طب ورزشی ، ماساژ و... می توانند فعالیت عصبی را تعدیل کرده و بازآرایی سیناپسی را تسهیل کنند. علاوه بر این، تمرینات توانبخشی حرکتی (Motor Rehabilitation Exercises) و درمان های شناختی-رفتاری (Cognitive-Behavioral Therapy, CBT) با تحریک نوروپلاستیسیتی، به کاهش درد نوروپاتیک و بهبود عملکرد حرکتی کمک می کنند. این مداخلات با تقویت مسیرهای عصبی جایگزین (Alternative Neural Pathways) و افزایش بیان فاکتورهای نوروتروفیک، به بیماران مبتلا به دیسک کمر امکان می دهند تا عملکرد بهتری در فعالیت های روزمره داشته باشند. شواهد تجربی. مطالعات اخیر نشان داده اند که محیط های غنی شده (Enriched Environments) و برنامه های تمرینی هدفمند می توانند بیان BDNF را در بیماران مبتلا به دیسکوپاتی افزایش دهند، که به نوبه خود نوروژنز و بازآرایی سیناپسی را تقویت می کند. تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (Functional Magnetic Resonance Imaging, fMRI) و الکتروانسفالوگرافی (Electroencephalography, EEG) نشان دهنده تغییرات در اتصالات شبکه ای (Network Connectivity) در نواحی قشری (Cortical Regions) و نخاعی مرتبط با پردازش درد (Pain Processing) هستند
. این شواهد تأیید می کنند که مداخلات مبتنی بر نوروپلاستیسیتی می توانند به کاهش شدت علائم و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کنند. ملاحظات اخلاقی و جهت گیری های آینده. کاربرد "Adaptation to Neural Damage due to Discopathy" در کنترل علائم دیسکوپاتی نیازمند توجه به ملاحظات اخلاقی (Ethical Considerations) است، به ویژه در استفاده از روش های تحریکی (Stimulatory Interventions) که ممکن است اثرات جانبی نا شناخته ای داشته باشند. تحقیقات آینده باید بر توسعه روش های شخصی سازی شده (Personalized Therapies) و غیر تهاجمی متمرکز شوند تا اثربخشی و ایمنی مداخلات بهبود یابد. علاوه بر این، بررسی تعاملات بین دیسکوپاتی و پاسخ های نوروپلاستیک در سطح مولکولی می تواند به شناسایی اهداف درمانی جدید منجر شود.
کارل گوستاف ویلهلم هدمن (۲۳ سپتامبر ۱۸۶۴، واسا- ۲۹ آوریل ۱۹۳۱، واسا) پزشک، مجموعه دار آثار هنری و حامی هنر فنلاندی بود. پدر و مادر هدمن، گوستاف آدولف هدمن، دباغ، و ناتالیا ایگناتیف بودند. او در سال ۱۸۸۴ از دبیرستان واسا سونسکا فارغ التحصیل شد و سپس در دانشگاه هلسینکی تحصیل کرد، جایی که در سال ۱۸۸۸ با مدرک کارشناسی فلسفه، در سال ۱۸۹۰ با مدرک کارشناسی ارشد فلسفه و در سال ۱۸۹۵ با مدرک کارشناسی پزشکی فارغ التحصیل شد. او از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۹ به عنوان پزشک شهر واسا خدمت کرد. هدمن در سال ۱۹۲۴ عنوان استاد را دریافت کرد. از سال ۱۸۹۲ به بعد، هدمن مجموعه ای از اشیاء تاریخی و هنری مختلف را جمع آوری کرد که پس از مرگش به موزه اوستروبوتنیا در واسا اهدا شد. هدمن همچنین از سال ۱۸۹۹ تا زمان مرگش در هیئت مدیره موزه خدمت کرد. او در ایجاد ساختمان جدید موزه که در سال ۱۹۳۰ تکمیل شد و به نام هدمن نامگذاری شد، بسیار تأثیرگذار بود. او آثار هنری را از سفرهایش به سوئد و اروپای مرکزی و از دلالان هنری مختلف خریداری می کرد که برجسته ترین آنها گوستا استنمن بود. در اوایل دهه ۱۹۲۰، هدمن مجموعه گسترده ای از ظروف نقره متعلق به خانواده تزاری روسی
ه را که توسط والتر شوبرگ، دلال عتیقه جات، از سن پترزبورگ برای او آورده شده بود، به دست آورد. همسر کارل هدمن، الین هاسلبلات بود که در سال ۱۸۹۷ با او ازدواج کرد. این زوج که فرزندی نداشتند، در سال ۱۹۳۱ بنیادی را برای مدیریت مجموعه های خود تأسیس کردند.
لوون () جزیره ای در دریاچه ملارن، بخش ایکرا، شهرستان استکهلم در سوئد است. این جزیره، بخش اداری خود بود تا سال ۱۹۵۲ که به بخش ایکرا ملحق شد. بزرگ ترین جاذبه لوون، کاخ دروتنینگهلم و باغ های عمومی آن است که در سال ۱۵۸۰ روی جزیره ساخته شد.
مدرسه واسا سونسکا لیسئوم () یک مدرسه پسرانه در واسا، فنلاند بود که از سال ۱۸۷۰ تا ۱۹۷۴ فعالیت می کرد. مدرسه قبلی، مدرسه واسا اونینگز اسکولا () بود و ریشه های آن به مدرسه سه گانه ی واسا () که در سال ۱۶۸۴ تأسیس شده بود، برمی گردد. در سال ۱۸۷۲، مدرسه به ساختمان قدیمی شهرداری نقل مکان کرد. اگرچه نقشه های کارل اکسل ستربرگ برای ساختمان جدید مدرسه از قبل آماده بود، وقتی مشخص شد مشکل کمبود جا وجود دارد، یک طبقه اضافی به ساختمان دو طبقه اضافه شد. با این جابجایی، دبیرستان () و مدرسه ابتدایی () در یک لیسئوم (مجموعه) ادغام شدند. این مدرسه در سال ۱۸۸۳ به یک لیسئوم کلاسیک () و یک لیسئوم علمی () تقسیم شد. در طول سال های سرکوب، زبان روسی در لیسئوم علمی اجباری شد، در حالی که در لیسئوم کلاسیک، اجباری شدن آن تا آغاز قرن بیستم به تعویق افتاد. مدرسه واسا لیسئوم، که بعدها واسا سونسکا لیسئوم نامیده شد، در سال ۱۸۷۴ به عنوان یک مدرسه هفت کلاسه تأسیس شد و زبان آموزشی آن سوئدی بود. اولین مدیر آن جی. او. آی. رانکن بود. محل مدرسه در حال حاضر دبیرستان واسا اونینگز اسکولا است.
لیسئوم () گونه ای از مؤسسه آموزشی است که در نظام آموزشی بسیاری از کشورها، عمدتاً در اروپا، تعریف شده است. این تعریف در کشورهای مختلف متفاوت است؛ معمولاً نوعی مدرسه متوسطه است. علوم پایه و برخی مقدمات مربوط به حرفه های خاص عموماً در این مدارس تدریس می شود. بر پایه کشور. اروپا. فنلاند. مفهوم و نام لیسئوم از طریق سوئد وارد فنلاند شد. به طور سنتی، لیسئو مدارسی بودند که دانش آموزان را برای ورود به دانشگاه ها آماده می کردند، برخلاف آموزش عمومی تر و معمول. برخی از مدارس قدیمی همچنان از نام لیسئوم استفاده می کنند، اگرچه عملکرد آنها امروزه متفاوت است. به عنوان مثال، لیسئوم عادی هلسینکی دانش آموزان را در پایه های ۷ تا ۱۲ آموزش می دهد، در حالی که لیسئوم اولو فقط دانش آموزان را در پایه های ۱۰ تا ۱۲ ثبت نام می کند. اصطلاح رایج تر برای دبیرستان در فنلاند، و است.
«آخرین دون» داستان دون کلمنته، رئیس سالخورده مافیا را روایت می کند که به همراه خانواده اش تلاش می کند تا قدرت و میراث خود را در دنیای در حال تغییر جنایت سازمان یافته حفظ کنند. این رمان با ترکیب خشونت، سیاست های خانوادگی و توطئه های پیچیده، تصویری جذاب از افول یک امپراتوری مافیایی ارائه می دهد.داستان بین صنعت سینما و کازینوهای لاس وگاس در نوسان است و نشان می دهد که چگونه مافیای آمریکا با هر دوی اینها مرتبط است. رمان "آخرین دان" به یک مینی سریال تلویزیونی با همین نام اقتباس شد که در سال ۱۹۹۷ پخش گردید. دنباله این مینی سریال با عنوان "آخرین دان ۲" در سال ۱۹۹۸ به نمایش درآمد. این رمان عملاً آخرین اثر منتشر شده پوزو در طول حیاتش بود که پیش از مرگش در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، اگرچه دو رمان دیگر او پس از مرگش به چاپ رسیدند. خلاصه داستان. آخرین طرح "دون دومنیکو کلریکوزیو"، رئیس سالخورده مافیا، این است که خانواده اش وارد دنیای قانونی شده و در جامعه آمریکا جذب شوند. بیست و پنج سال بعد، نوه اش دانته و نوه برادرزاده اش کروچیفیزیو "کراس" دِ لنا زندگی خود را می گذرانند، در حالی که دون هشتادساله نیمه بازنشسته شده است. کراس که سها
مدار اصلی یک کازینو در لاس وگاس است، قرار بود بازوی قدرتمند خانواده شود. اما وقتی از مشارکت در قتل یک دوست قدیمی خودداری می کند، دانته به تنها فرد خشن خانواده تبدیل می شود. طمع دانته برای قدرت و خونخواهی، او را به برنامه ریزی برای حذف بستگانش سوق می دهد که مانع رسیدن او به قدرت می شوند. وقتی دانته ترور پدر کراس، پیپی دِ لنا (که در یک زیرداستان مسئول نابودی خانواده رقیب سانتادیو بود) را ترتیب می دهد، کراس که می داند در لیست سیاه قرار دارد، برای دانته تله می گذارد. با وجود اقدام علیه خانواده، جان کراس بخشیده می شود و فقط به تبعید محکوم می گردد. او سپس رابطه خود با بازیگری به نام آتنا آکویتین را از سر می گیرد. در پایان فاش می شود که تمام این اتفاقات، حتی مرگ دانته، بخشی از برنامه ریزی های دان کلریکوزیو برای بقای خانواده بوده است. مینی سریال. "«آخرین دون»" مینی سریال تلویزیونی CBS در سال ۱۹۹۷ با همین نام بود که توسط جویس الیاسون نوشته شده و جو مانتگنا ، دنی آیلو و داریل هانا در آن بازی کردند. در سال ۱۹۹۸، این اثر با "«آخرین دون ۲»" دنبال شد که در آن کراس پس از مرگ دون، از تبعید بازگردونده می شود تا با اکراه فرمان
دهی خانواده کلریکوزیو را بر عهده بگیرد.
واسان اسپورت () یا تیم هاکی واسان اسپورت (Hockey Team Vaasan Sport Oy) یک تیم هاکی روی یخ فنلاندی است که در لیگا بازی می کند و در ورزشگاه ۵۲۰۰ نفری واسا در واسا مستقر است. این تیم در سال ۱۹۳۹ با نام IF Sport (Idrottsföreningen Sport) تأسیس شد.
ورزشگاه واسا () یک سالن چندمنظوره در واسا، فنلاند است. قبلاً به آن Kuparisaaren jäähalli (پیست یخی جزیره مس) می گفتند و مردم محلی اغلب در مکالمات خود از نام قدیمی آن استفاده می کنند. این سالن در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد و چندین بار بازسازی و گسترش یافته است. این سالن تقریباً در سه کیلومتری (تقریباً دو مایلی) جنوب شرقی مرکز شهر واسا واقع شده است.
فوتبال در فنلاند برخلاف اکثر کشورهای اروپایی، محبوب ترین ورزش تماشاگرپسند نیست، یا حداقل به طور سنتی نبوده است؛ این ورزش پس از هاکی روی یخ قرار می گیرد که از محبوبیت زیادی در این کشور برخوردار است. فوتبال از نظر تعداد بازیکنان ثبت شده (۱۱۵۰۰۰ در مقابل ۶۰۰۰۰) و به عنوان یک سرگرمی محبوب (۱۶۰۰۰۰ در مقابل ۹۰۰۰۰ در بین بزرگسالان و ۲۳۰۰۰۰ در مقابل ۱۰۵۰۰۰ در بین جوانان) از هاکی روی یخ پیشی می گیرد. این ورزش محبوب ترین سرگرمی در بین افراد ۳ تا ۱۸ سال است، در حالی که هاکی روی یخ در رتبه نهم قرار دارد.
لبه دم سفید زیردم حنایی (به لاتین: "Urosticte ruficrissa") گونه ای مرغ مگس در تبار خورشیدرخشان تباران (Heliantheini) در زیرتیرهٔ خورشیدیان (Lesbiinae) است. این گونه در کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود. این گونه معمولاً ساکن است اما پس از جفت گیری به صورت محلی به ارتفاعات بالاتر نقل مکان می کند.
لبه دم سفید چانه ارغوانی (به لاتین: "Urosticte benjamini") گونه ای مرغ مگس در تبار خورشیدرخشان تباران (Heliantheini) در زیرتیرهٔ خورشیدیان (Lesbiinae) است. این گونه در کلمبیا و اکوادور یافت می شود.
لبه دم سفیدها (Whitetips) گروه کوچکی از مرغ های مگس در سردهٔ "Urosticte" هستند که محدود به جنگل های نمناک در دامنه های کوه آند در شمال غربی آمریکای جنوبی می باشند. نام رایج آنها، یعنی لبه دم سفید، به لبهٔ سفید قابل توجه در ناحیه مرکزی شاهپرهای دم در نرها اشاره دارد. از آنجایی که شاهپرهای مرکزی دم کوتاه تر از شاهپرهای بیرونی هستند، به صورت یک لکه سفید بزرگ روی دم مرکزی پدیدار می شود. ماده ها که زیر بدنشان سفید با لکه های سبز است، بدون لبهٔ سفید در ناحیه شاهپرهای مرکزی دم هستند، اما در عوض، لبهٔ پهنی در ناحیه شاهپرهای بیرونی (کُنج دم سفید) دارند. گونه ها. این سرده دارای دو گونه است.
باشگاه ورزشی ویاننسی که معمولاً به عنوان ویاننسی شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال پرتغالی است که در ویانا دو کاستلو در ناحیه ناحیه ویانا دو کاستلو واقع شده است. این باشگاه در سال ۱۸۹۸ تأسیس شد و یکی از قدیمی ترین باشگاه های پرتغال است. آنها مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه دکتر ژوزه د ماتوش در ویانا دو کاستلو انجام می دهند. این استادیوم گنجایش ۳٬۰۰۰ تماشاگر را دارد. این باشگاه به اتحادیه فوتبال ویانا دو کاستلو وابسته است و در مسابقات قهرمانی این منطقه شرکت کرده است. این باشگاه همچنین بارها وارد مسابقاتجام حذفی فوتبال پرتغال شده است که با نام تاسا دا پرتغال شناخته می شود. در سال ۱۹۲۴، ویاننسی به نیمه نهایی نسخه قبلی کامپیوناتو پرتغال رسید. در سال ۲۰۲۲، ۸۰٪ از سهام تیم فوتبال توسط گری راولینو، مالک تیم کانادایی اسکروسوپپی از لیگ۱ انتاریو، خریداری شد و ۲۰٪ باقی مانده برای باشگاه باقی مانده است.
کلاهبرداری ارزش افزوده یا وس (VAS یا Value Added Services) یکی از بزرگ ترین و جنجالی ترین پرونده های فساد مالی در ایران بود. این نوع کلاهبرداری در حوزه خدمات پیامکی صورت می گرفت و با سوءاستفاده از سیستم های اپراتورهای تلفن همراه و نبود نظارت کافی، مبالغ هنگفتی به مدت 8 سال از افراد زیادی سرقت شد. این کلاهبرداری برای اولین بار توسط محمد جرجندی (کارشناس جرائم سایبری) با ارائه اسناد ، مدارک و جزئیات فنی افشا شد و سپس توسط محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت دوازدهم مطرح شد. شرح کلاهبرداری. خدمات ارزش افزوده در اصل برای افزودن امکاناتی مانند پیامک های خبری، سرگرمی یا خدمات خاص طراحی شده بود، اما این سیستم به مرور تبدیل به ابزاری برای کلاهبرداری شد . در این نوع کلاهبرداری، افراد بدون اینکه آگاهانه در خدمات خاصی عضو شوند، به صورت خودکار در سرویس های پیامکی پولی ثبت نام می شدند. این سرویس ها به طور روزانه مبلغی از شارژ یا حساب مشترک کسر می کردند و در قبال آن یا هیچ خدمات واقعی ارائه نمی دادند، یا فقط پیام های بی ارزش (مثل لطیفه، فال، دانستنی و...) ارسال می کردند. یکی از راه های کلاهبرداری با تبل
یغاتی مثل "با زدن این کد 100 گیگ اینترنت رایگان بگیرید" یا "جایزه ببرید"، افراد را تشویق به ارسال کدی خاص به سر شماره ای مشخص می کردند که به محض ارسال آن کد، کاربر ناآگاهانه در سرویس های ارزش افزوده ثبت نام می شد و روزانه مبلغی مانند 300 تا 500 تومان، از حساب او کسر می گردید. در بسیاری از موارد، نه پیام تأیید برای ثبت نام ارسال می شد، نه راهی برای خروج ساده از این سرویس وجود داشت. اپراتورهای تلفن همراه که درصدی از این درآمد را دریافت می کردند، عملاً نظارت یا پیگیری کافی نداشتند و یا سکوت کردند. براساس گزارش ها، بیش از ۲۶۰ میلیارد تومان از مردم طی چند سال از طریق این سرویس ارزش افزوده سرقت شده بود. این مبلغ بین اپراتورها و شرکت های ارائه دهنده سرویس تقسیم می شد. سرانجام کلاهبرداری. وزیر ارتباطات صراحتا اعلام کرد که «ارائه وس به شکلِ امروزی آن در ایران غیرقانونی است.» به همین دلیل در مصوبه ۱۴۷ کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات آمد:«برای ارایه خدمات ارزش افزوده پیامکی از سوی اپراتور ها تأیید مشترک برای فعال سازی الزامی است؛ بنابراین اپراتور باید در مورد تمامی خدمات ارزش افزوده محتوایی پیامکی، قبل از شروع ارایه خدمات
، از طریق یک پیامک درباره ارایه خدمات از مشترک سوال و در صورت تأیید مشترک آن را فعال کند.»در تاریخ 26 شهریور 1398 محمدجواد آذری جهرمی در توییتی با هشتگ #پایان_وس به صورت رسمی اعلام کرد که کمپینی برای پایان دادن به سرویس های ارزش افزوده بدون اطلاع کاربران کلید زده است. او در این توییت نوشت :" شاید وقتش رسیده باشد که به زودی «کل سرویس های ارزش افزوده» را برای همیشه تعطیل کنیم. دوستان دیگر به یقین رسیده اند که در مورد #حق الناس هیچ خط قرمزی ندارم، مخصوصاً اگر از جیب مردم دزدی شود! "کد دستوریِ *۸۰۰# نیز برای مقابله با کلاهبرداری های موجود ارائه شد، تا هر کاربری که در معرض کلاهبرداری واقع شده، بتواند خدمات وس را غیرفعال کند. محمدجواد آذری جهرمی در اواخر شهریور تا مهر ۱۳۹۷ اعلام کرد که 5 شرکت متخلف شناسایی شدند و وعده داد که مبالغ سرقت رفته «طی ۱۰ روز» به حساب مشترکان بازگردد. با این حال، تا به امروز اطلاعات رسمی درباره محکومیت قضایی دقیق مدیران این شرکت ها یا میزان مبلغ برگشتی به مردم منتشر نشده است. برخی خبرگزاری ها اعلام کردند که مبالغ به مردم بازنمی گردد.