Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رینی نینازو و تیشپاک را همتای هم نمی دانند، و آنها به طور جداگانه در سرآغاز قانون حمورابی آمده اند، کتیبه ای دوزبانه از دوره سلطنت شولگیِ اور، تیشپاک را در نسخه اکدی و نینازو را در نسخه سومری به عنوان خدایی فهرست می کند که در اسیکیل پرستش می شود. ویلفرد جی. لمبرت علاوه بر این پیشنهاد کرد که تیشپاک را می توان به عنوان یک خدای مرتبط با نینورتا درک کرد، بر اساس ارتباط او با نینازو، که ویژگی های مشترک زیادی با آخری داشت. به طور مشابه، اندرو آر. جورج استدلال می کند که قرار گرفتن تیشپاک در اصطلاحا "فهرست معبد شرعی" ممکن است نشان دهد که او یکی از خداییان بود که می توانست با نینورتا، همانگونه که لوگال-مارادا، زابابا یا اوراش، تلفیق شود. به گفته مارتن استول، هم طبقه بندی تیشپاک به عنوان شخصیتی نینورتا-مانند («Ninurta-Gestalt») و هم برابری مستقیم بین این دو خدا (تیشپاک که به عنوان Ninurta ša ramkūti توصیف می شود) هر کدام در یک سند واحد تأیید شده است. در فهرست خدای سه زبانه اوگاریتی، تیشپاک با میلکونی، یک خدای هوری-هیتی شناسایی می شود که نامش ترکیبی از نام الهی اوگاریتی میلکو با پسوند هوری -nni بود. ستون اوگاریتی همان ف
هرست (سطر ۲۷) او را به عنوان ga-ša-ru توصیف می کند (اوگاریتی: «قادر»؛ به صورت gṯr در خط الفبا نوشته می شود)، لقبی که در این مورد به عنوان یک نام الهی تلقی می شود که در همان متن به دو خدایی بین النهرینی دیگر که نام آنها حفظ نشده است، اطلاق می شود. آرون توگندهفت، به دنبال پیشنهادهای بازسازی قبلی، نتیجه می گیرد که می توان آنها را به طور آزمایشی به عنوان نینگیرسو (سطر ۴۳) و مساگونو (سطر ۴۵)، یک خدای جنگجوی کوچک از اوروک که احتمالاً با نرگال یا نینورتا مرتبط است، شناسایی کرد. خواندن نام او همچنان مورد مناقشه است، و پیشنهادات دیگر عبارتند از Mes-sanga-unug، Messagunug، Pisangunuk و Pisansagunuga. معاد لسازی چند خدای بین النهرینی با یک خدای اوگاریتی و هوری در فهرست های چندزبانه به خوبی گواهی شده است و نتیجه آن تلقی می شود که کاتبان باید با تعداد کمتری از خدایان موجود در این پانتئون ها در مقایسه با خدایان برشمرده شده در فهرست خدای بین النهرین سروکار داشته باشند. گفته شده است که در اوگاریت gašaru ممکن است به اجداد افسانه ای خانواده سلطنتی یا به خدای زیرزمینی اشاره داشته باشد. همچنین به عنوان لقب الهه آنات گواهی شده اس
ت. کلمه هم خانواده اکدی، gašru، در امار به عنوان نام یک خدایی نیز گواهی شده است. در بین النهرین، خدای Gashru معمولاً با Lugal-irra یا ارا مرتبط بود. اسناد نو بابلی که احتمالاً در آرشیو ایانا از اوروک منشا گرفته اند نشان می دهد که او با نام خودش در نزدیکی اوپیس پرستش می شده است. واژه gašru و مشتقات آن نیز به عنوان لقب یا بخشی از القاب خداییان گواهی شده است، به عنوان مثال اداد، دوموزی، ایشتار و نینورتا (اولین بار در زمان سلطنت تیگلات پیلسر اول گواهی شد). پرستش. تیشپاک در اصل به عنوان خدای حامی اشنونا (تل ازمار) پرستش می شد، نخستین بار در دوره سارگونی ظاهر شد. اساطیر. یکی از الواحِ کتابخانه آشوربانی پال، پیروزی تیشپاک بر هیولایی به نام لابو را روایت می کند که به وسیله دریا ساخته شده، اما انلیل آن را طراحی کرده است، ظاهراً به عنوان مجازاتی مشابه طوفان در افسانه آترا-هاسیس عمل می کند. فرانس ویگرمن استدلال می کند که این روایت شباهت های زیادی را با اسطوره آنزو و انوما الیش نشان می دهد. همان طور که ویلفرد جی. لمبرت اشاره کرد، مشابه ترین تصنیف، اسطوره ای است که ظاهراً نرگال را به عنوان قهرمان انتخاب می کند و در آن او
از طرف انلیل با یک هیولای دریایی روبرو می شود. فرانس ویگرمن پیشنهاد می کند که اسطوره لابو به عنوان توضیحی برای ارتباط تیشپاک با موجودات مارمانند همچون موشوسو و به عنوان توجیهی برای نصب او به عنوان خدای حامی اشنونا عمل می کرد. لمبرت نظریات ویگرمن در مورد اسطوره را به دلیل وضعیت ضعیف حفظِ تنها منبع آن که تفسیر کامل آن را غیرممکن می کند، حدس و گمان می داند.
مجله انجمن سلطنتی آسیایی (انگلیسی: Journal of the Royal Asiatic Society)، یک مجله دانشگاهی است که مقالاتی در زمینه تاریخ، باستان شناسی، ادبیات، زبان، دین و هنر آسیای جنوبی، خاورمیانه (همراه با شمال آفریقا و اتیوپی)، آسیای مرکزی، آسیای شرقی و آسیای جنوب شرقی منتشر می کند. از سال 1834 توسط انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیا و ایرلند منتشر شده است. سردبیر فعلی داود علی است.
مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۱۹ دومین دوره مسابقات باشگاهی کارائیب شناخته بود، رقابت های سالانه بین المللی فوتبال باشگاهی در منطقه کارائیب، بین باشگاه هایی که اتحادیه های فوتبال آن ها وابسته به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی اف یو)، یک کنفدراسیون فرعی کونکاکاف، برگزار می شود. این مسابقات بین ۵ تا ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ در کوراسائو برگزار شد. قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب، تا زمانی که معیارهای مجوز باشگاه منطقه ای کونکاکاف را برآورده کنند، با تیم چهارم جام باشگاه های کارائیب ۲۰۱۹ در یک مسابقه پلی آف بازی خواهند کرد تا سهمیه نهایی کارائیب در لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ مشخص شود. رابین هود موفق شد تا فرانسیسکین، مدافع عنوان قهرمانی مسابقات را شکست داده و اولین عنوان خود را در این مسابقات کسب کند. این تیم همچنین در مسابقه پلی آف، ریل هوپ را شکست داد تا به لیگ کونکاکاف صعود کند. تیم ها. در میان ۳۱ انجمن عضو سی اف یو، ۲۷ مورد از آنها به عنوان لیگ های غیرحرفه ای طبقه بندی شدند و هر کدام ممکن است یک تیم را وارد مسابقات باشگاهی کارائیب کنند. در مجموع ۱۳ تیم (از ۱۳ انجمن) وارد مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۱۹ شدند. مرحله گروهی. قرعه کشی مرحله گروه
ی در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ در مقر کونکاکاف در میامی، ایالات متحده برگزار شد. ۱۳ تیم در یک گروه چهار تیمی و سه گروه سه تیمی قرار گرفتند. تیم میزبان، یونگ هلند، به جایگاه A1 اختصاص یافت، در حالی که ۱۲ تیم باقی مانده بدون هیچ رده بندی به سایر موقعیت های گروه کشیده شدند. گروه A. &lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه C. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه D. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
ماریا استن بازیگر، نویسنده، کارگردان و صاحب عنوان مسابقه زیبایی دانمارکی است که در دانمارک متولد و بزرگ شده است. او در سال ۲۰۰۸ به عنوان دوشیزه جهان شناخته شد. از آثار بازیگری برجسته او می توان به بازی در سریال های "ریچر" و "نیگلی" اشاره کرد. استن در کپنهاگ دانمارک از نقاش دانمارکی با میراث سوئدی و پدری از کنگوی فرانسه به دنیا آمد.
واهان واهانی شاهگیلدیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، مهندس اهل ارمنی های روسیه بود. زندگی نامه. وی در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۳۵ در یکاترینبورگ به دنیا آمد و از دانشگاه ارتباطات فنی و انفورماتیک مسکو (۱۹۵۷) فارغ التحصیل گشت. وی عضو مکاتبه ای آکادمی علوم روسیه (۲۰۰۶) و عضو خارجی فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۲۰۰۵) بود وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۸۶)، نشان دوستی (۱۹۹۵)، نشان افتخار فدراسیون روسیه (۲۰۰۲)، جایزه دولتی فدراسیون روسیه شده است. وی در ۳ آوریل ۲۰۱۲ در سن ۷۷ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ویدنسکیه به خاک سپرده شد.
آرشاویر شاوارشی تاتئویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) اخترشناس، نقشه بردار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱ فوریهٔ ۱۹۰۹ در روستای دیگور به دنیا آمد و از انستیتو نقشه برداری مسکو (۱۹۳۴) فارغ التحصیل گشت. برادر وی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۸ آوریل ۱۹۷۱ در سن ۶۲ سالگی در مسکو درگذشت.
سربوهی هوهانسی کارامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۰ در شوشی به دنیا آمد . وی از سال ۱۹۱۹ عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۶۸ در سن ۶۸ سالگی در ایروان درگذشت.
فلورا آرشاویری کروبیان (خروبیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۰ دسامبر ۱۹۲۴ در روستوف-نا-دونو به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۴۴) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۳ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
بابکن وارداپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زمین شناس، دانشمند، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در گاندزاک به دنیا آمد و دانشگاه فنی آذربایجان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۹۲ در سن ۸۶ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
فلیکس هایکی کوستاندیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس، مهندس مکانیک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۹ در اودزون به دنیا آمد و از :دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان (۱۹۵۳) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۷۱) و مهندس شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۲) شده است. وی در ۲۰۱۱ در سن ۸۲ سالگی در اودزون درگذشت.
کارلن همایکی قامباریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ فوریهٔ ۱۹۲۷ در به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۵۰) و (۱۹۵۸) فارغ التحصیل گشت. وی در حزب کمونیست ارمنستان (اتحاد شوروی) فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و مهندس شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۷) شده است. وی در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۶ در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
سوسانا ستراکی خاچاطریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پرورش دهنده انگور اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۰) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۷ دسامبر ۱۹۸۷ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان شاهومیان به خاک سپرده شد.
آشوت (آلکساندر) کریستاپوری خوماریان ( زادهٔ - درگذشته ) انقلابی، کارمند دولتی و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۳۸ در سن ۶۳ سالگی درگذشت.
خاچاطور مکرتچی کانایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زبان شناس، آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در ایغدیر به دنیا آمد و دانشکده علوم الهی گئورگیان اچمیادزین (۱۹۰۵) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال خاچاطور آبوویان (۱۹۶۹ و ۱۹۷۲) و نشان پرچم سرخ کار (۱۹۶۱) شده است. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۷۶ در سن ۹۴ سالگی در ایروان درگذشت.
هاروتیون کاراپتی ماقاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زمین شناس، اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در آخالکالاک به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۵) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۴ در سن ۵۱ سالگی در ایروان درگذشت.
شوشانیک مکرتچی انوچاریانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) انقلابی، سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۸۹ در استاوروپول به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۶۹ در سن ۸۰ سالگی در مسکو درگذشت.
رافائل لوونی مانوئلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳ ژوئن ۱۸۹۶ در گاندزاک به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار پزشک شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۳۰ آوریل ۱۹۷۸ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
گراسیم آلکسی ملیک-گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۹ ژانویهٔ ۱۸۸۳ به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۷۴ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
لوون ملیکست-بک (؛ زادهٔ - درگذشته ) اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه اودسا (۱۹۱۳) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی تفلیس، دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه دولتی باکو فعالیت می کرد. به زبان های زبان روسی، زبان ارمنی و اسپرانتو تسلط داشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۳ سپتامبر ۱۹۶۳ در سن ۷۲ سالگی در تفلیس درگذشت .
ویتالی ملنیکوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱ مهٔ ۱۹۲۸ در مازانوو به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۲۱ مارس ۲۰۲۲ در سن ۹۳ سالگی در سنت پترزبورگ درگذشت .
سمبات خاچاطوری ملکونیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۸ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. تاریخ درگشت وی نامعلوم است.
گاسپار هُوسِپی ملکونیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشگاه اودسا فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۴ مارس ۱۹۵۲ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
گورگن گریگوری کالاشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) انقلابی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۲ در تفلیس به دنیا آمد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۷۴ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
گریگور پطروسی موشقیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیزیولوژیست، استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در واغارشاپات به دنیا آمد. برادر وی بود. وی از دانشکده پزشکی دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۷) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شده است. وی در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
خاچیک پوغوسی میریمانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند علوم خاک، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در نور بایزیت به دنیا آمد و دانشگاه دولتی کشاورزی روسیه (۱۹۲۸) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۹) و نشان افتخار جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۱۵ اکتبر ۱۹۷۹ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
یوری قوندی شاکاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک دانشمند متخصص در زمینه مهندسی قدرت و الکترومکانیک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۳ اکتبر ۱۹۳۳ در ایروان به دنیا آمد قوند شاکاریان پدر وی بود. وی از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۵۶) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته فدراسیون روسیه (۲۰۰۶) شده است. وی در ۲۸ مارس ۲۰۲۱ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
قوند لوونی شاکاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) اقتصاددان، استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در شوشی به دنیا آمد یوری شاکاریان پسر وی بود. وی از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۴) فارغ التحصیل گشت. وی در ارتش سرخ (۱۹۱۹–۱۹۲۰) و دانشگاه دولتی ایروان از ۱۹۲۹ فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۱ در سن ۶۰ سالگی در ایروان درگذشت.
واهرام هاروتیونی شاهومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند متخصص در زمینه مهندسی هیدرولیک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۸ در دیلیجان به دنیا آمد واغیناک شاهومیان برادر وی بود. وی از (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۶۳ در سن ۵۵ یا ۵۶ یا ۵۷ سالگی در مسکو درگذشت.
فلیکس گئورگی پطروسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاستمدار و سخنران اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۳ در آپاران به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۵۶) فارغ التحصیل گشت. وی از ۱۹۶۴ در دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان و از ۱۹۷۵ در حزب کمونیست ارمنستان فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۲۵ اوت ۱۹۸۵ در سن ۵۱ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
جاواهیر آرشاکی تر-پطروسیان (خوتولاشویلی) (؛ زادهٔ - درگذشته ) انقلابی بلشویک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۸۸ در گوری به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۶۱ در سن ۷۳ سالگی در تفلیس درگذشت.
ایوان آبگاری وارطانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۸۸ در شینوهایر به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۳۷ در ۴۹ سن سالگی درگذشت.
آشوت تیگرانی واهرامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در کاقیزمان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۸ اکتبر ۱۹۷۳ در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
میساک کاراپتی تر-گئورگیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی، انقلابی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۸۲ در لرناپات به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۶۸ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
داویت وارطانی تر-آوانسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند متخصص در زمینه باغبانی علمی و ژنتیک اهل ارمنستان بود. وی از تاریخ ۱۹۷۰ تا تاریخ ۱۹۷۹ ریاست را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در در عشق آباد به دنیا آمد و از آکادمی دولتی کشاورزی آذربایجان (۱۹۳۳) و فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۲۱ مهٔ ۱۹۷۹ در سن ۶۹ سالگی در لنینگراد درگذشت.
پلاستیک تیارا با نام اصلی دوک ترن نگوین زن پوش ویتنامی-آمریکایی است.
کره سیر، یک کره ترکیبی است که به عنوان طعم دهنده برای بسیاری از غذاها یا به عنوان چاشنی استفاده می شود. از کره و سیر که به صورت خمیری مخلوط شده اند تشکیل شده است. مواد قبل از استفاده مخلوط شده و معمولاً سرد می شوند. در ایالات متحده، گاهی اوقات کره سیر به عنوان دیپ در فنجان های کوچک با غذاهای دریایی (مانند شاه میگو)، پیتزا یا نان سرو می شود. برای طولانی تر شدن ماندگاری، می توان از روغن حیوانی یا روغن های طعم دار استفاده کرد.
بمبئی ۴۰۵ مایل فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی بریج است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینود کانا، شاتورگان سینها، زینت امان، پران، افتخار، امجد خان، هلن، دون ورما، مراد، راضا مراد و شامی ایفای نقش کرده اند.
امپراتریس شیائومین رنگ (۱۳۷۸–۱۴۰۲)، از خاندان ما، همسر امپراتور جیان ون و دومین همسر امپراتوری چین در سلسله مینگ بود. زندگی نامه. متولد ۱۳۷۸، ما دختر یکی از مقامات شهر یینگتین در نانجینگ امروزی به نام ما گوان (馬全) بود. او با ژو یون ون، نوه امپراتور هونگ وو، ازدواج کرد و در سال ۱۳۹۵ به عنوان همسر وارث بزرگ امپراتور (چینی: 皇太孙妃; پین یین: Huáng Tàisūnfēi) منصوب شد. ژو یون من در سال ۱۳۹۸ به تخت سلطنت نشست و ما در دومین ماه سلطنت او به عنوان امپراتریس همسر منصوب شد. او دو پسر داشت: ژو وان گویی، ولیعهد هه جیان، و ژو ون گویی، پرنس های از رون، که هر دو پس از مرگشان مورد احترام قرار گرفتند. در سال ۱۴۰۲، ژو دی نانجینگ را غارت کرد و کاخ را آتش زد، جایی که امپراتریس ما در آنجا جان باخت. نکته ها. ژانگ (۱۷۳۹)، زندگی نامه تاریخی ۱
امپراتوری عثمانی در طول تاریخ خود دارای دولت های خراج گذار و دست نشانده بود. دولت های خراج گذار به طور منظم خراج می فرستادند که نشانه ای از اطاعت بود، در حالی که دولت های دست نشانده در ازای امتیازات، موظف به حمایت از عثمانی بودند. برخی دولت ها هر دو نقش را داشتند. این دولت ها معمولاً در مرزهای امپراتوری قرار داشتند و تحت حاکمیت باب عالی اداره می شدند، اما کنترل مستقیم عثمانی بر آن ها محدود بود. نمونه هایی شامل خان نشین کریمه، والاچیا، مولداوی و حجاز بودند. این دولت ها به مرور زمان مستقل شدند یا توسط دیگران فتح شدند.
جنگ آنگلو-مصری ۱۸۸۲ یک درگیری کوتاه اما مهم بود که آغاز سلطه بریتانیا بر مصر را رقم زد. این جنگ از تنش های بین ملی گرایان مصری به رهبری احمد عرابی و حاکم مصر، خدیو توفیق پاشا، که تحت نفوذ شدید قدرت های اروپایی، به ویژه بریتانیا و فرانسه بود، نشأت گرفت. عرابی، یک افسر ارتش، جنبش ملی گرایانه ای را رهبری می کرد که هدف آن پایان دادن به دخالت خارجی و مدرنیزه کردن مصر بود. با این حال، شورش او منافع بریتانیا، به ویژه کانال سوئز، که مسیر حیاتی به هند بود، را تهدید می کرد. در ژوئیه ۱۸۸۲، نیروهای بریتانیایی اسکندریه را بمباران کردند و بخش بزرگی از شهر را نابود کردند، که باعث عقب نشینی نیروهای عرابی شد. نبرد سرنوشت ساز در تل الکبیر در ۱۳ سپتامبر ۱۸۸۲ رخ داد، جایی که نیروهای بریتانیایی به فرماندهی ژنرال گارنت جوزف ولسلی با یک حمله غافلگیرانه در سپیده دم، نیروهای عرابی را به طور قاطعانه شکست دادند. عرابی دستگیر شد، به تبعید در سیلان (سری لانکای امروزی) فرستاده شد و شورش سرکوب گردید. این جنگ با استقرار کنترل عملی بریتانیا بر مصر به پایان رسید، اگرچه مصر به طور اسمی بخشی از امپراتوری عثمانی باقی ماند. بریتانیا یک حفاظت نامه
پوشیده برقرار کرد و خدیو توفیق را به عنوان یک مقام تشریفاتی نگه داشت، در حالی که کنترل امور مالی، نظامی و اداری مصر را در دست گرفت. این اتفاق آغاز یک اشغال طولانی مدت بریتانیایی بود که تا سال ۱۹۵۴ ادامه یافت. این درگیری پیامدهای گسترده ای داشت. نفوذ فرانسه در مصر را کمرنگ کرد، امپراتوری عثمانی را که پیش از این نیز در حال افول بود، تضعیف نمود و امپریالیسم بریتانیا را در منطقه تثبیت کرد. برای مصری ها، این جنگ نماد از دست دادن حاکمیت و آغاز مبارزه ای طولانی برای استقلال بود. وقایع سال ۱۸۸۲ همچنین اهمیت روزافزون کانال سوئز را به عنوان یک دارایی استراتژیک جهانی برجسته کرد و سیاست خارجی بریتانیا را برای دهه های آینده شکل داد.
دافینا ذکیری (زاده ) خواننده و ترانه سرا سوئدی-آلبانیایی است.
عاشق بمبئی و عاشقی از بمبئی" فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون جی.دی چاکراوارتی، رمبها، وانیسری، سودهاکار، بهاراماندام، تانیکلا بهارانی و چیتی بابو ایفای نقش کرده اند.
دوشیزه و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی راج پیپالا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سومانت، کریتی کارباندا و آنتارا بیسواس ایفای نقش کرده اند.
قطره ای که مروارید شد و قطره آبی که مروارید شد فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۷ و به کارگردانی وی. شانتارام است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، ممتاز، نانا پالشیکار و لالیتا پاوار ایفای نقش کرده اند.
راه نقره (؛ خوانده می شود: بیا دِ لا پلاتا) یا مسیر نقره () یک مسیر باستانی تجاری و زیارتی است که از شمال به جنوب، از غرب اسپانیا عبور می کند و مریدا را به آستورگا متصل می کند. فرم توسعه یافته آن از سویا در جنوب آغاز می شود و تا خلیج بیسکای در خیخون امتداد می یابد. این مسیر توسط آزادراه های مدرن A-66 و AP-66، و همچنین جاده ملی قدیمی N-630 استفاده می شود.
مستا () یک انجمن قدرتمند برای حفاظت از مالکان دام ها و حیوانات آنها در تاج کاستیا بود که در قرن سیزدهم تأسیس و در سال ۱۸۳۶ منحل شد. اگرچه بیشتر به خاطر سازماندهی مهاجرت سالانه گوسفندان کوچ نشین، به ویژه از نژاد مرینو، شناخته می شد، ولی گله ها و انواع دام ها در کاستیا و صاحبان آنها تحت نظارت مستا بودند، از جمله دام های کوچ نشین و ثابت. گوسفندان کوچ نشین عموماً در کاستیای قدیم و لئون، جایی که چراگاه های تابستانی آنها بود، نگهداری می شدند و به چراگاه های زمستانی اکسترمادورا و آندالوسیا مهاجرت می کردند.
آنکارس یک ناحیه در شمال اسپانیا است که به خاطر مناظر دست نخورده و اهمیت زیست محیطی اش شناخته می شود. این منطقه هویت خود را از کوه های سررا د لوس آنکارس می گیرد که مرز سیاسی و زبانی بین جامعه های خودمختار گالیسیا و کاستیا و لئون را تشکیل می دهند. اصطلاح اسپانیایی "لوس آنکارس لئونسس" گاهی برای اشاره به منطقه واقع در سمت کاستیا و لئون کوه ها که در حوزه رود رود سیل قرار دارد، استفاده می شود. "لوس آنکارس لوسنسس" اصطلاح متقابل برای سمت گالیسیا کوه ها است زیرا در اسپانیایی، نام این منطقه لوس آنکارس است.
مجموعه کلیسای تاریخی سان پره () یک بنای اموال فرهنگی با اهمیت در تراسا، استان بارسلون، اسپانیا است. این مجموعه کلیسای رومانسک شامل کلیساهای سنت پتر، سنت میکل و سانتا ماریا (ترجمه شده از کاتالان به اسپانیایی: سن پدرو، سن میگل و سانتا ماریا، یا در انگلیسی: کلیساهای سنت پیتر، سنت میکل و سنت ماریا) می باشد. این کلیساها در محل تلاقی وادی پارادیس و مونر (اکنون پارک وادی پارادیس)، مهم ترین منطقه هنری شهر که به هنر رومانسک کاتالونیا شهرت دارد، قرار دارند. این مکان سایت سابق اسقف نشین ایگارا، یک مرکز قدیمی ویزیگوت ها، در قرون ۵ تا ۸ میلادی بود. مقر اسقفی اگارا، یک مجموعه معماری و تصویرنمای منحصربه فرد در اروپا است که پیشینهٔ تاریخی طولانی دارد. ناحیهٔ تحت سرپرستی اسقف اگارا (راه اندازی شده از حدود ۴۵۰ پس از میلاد) نشانگر دوره ای از شکوه و شوکت در منطقه ای است که در آن یک مجموعه عمارت اسقفی با اهمیت هنری استثنایی توسعه یافته است. ماندگاری عناصر معماری و بصری این دوره از سده های ۵ تا ۸ میلادی که در معماری کلیساهای اسقفی سانتا ماریا (سنت مری)، سنت میگل (سنت مایکل) و سان پره (سنت پیتر) و به ویژه در تزئینات تصویری آنها جلو
ه گر است، این مجموعه را به نمونه ای کم نظیر و استثنایی از معماری در محدودهٔ اروپا تبدیل کرده است.
سپیداج ها ( به انگلیسی: Sepia) سرده ای از سپیداج ها از تیرهٔ Sepiidae است که برخی از شناخته شده ترین و رایج ترین گونه ها را در بر می گیرد. استخوان سپیداج به شکل بیضی است. نام این سرده شکل لاتینی شده یونان باستان ("sēpía") «کاسه ماهی» است.
برهما فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی کی. سوباش است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوویندا، مادهو، عایشا جولکا، آریونا ایرانی، پریم چوپرا، تینو آناند، لاکسیمیکانت برد، ساتین کاپو و آسرانی ایفای نقش کرده اند.
سپیداج برازنده ، گونه ای سپیداج از تیرهٔ Sepiidae از شرق اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه است. این یک گونه مهم برای ماهیگیری در برخی از مناطق مدیترانه است که ممکن است جمعیت آن از صید بی رویه رنج برده باشد.
گیوم شامپویی (18 ژانویه ۱۱۲۱ در شالون-آن-شامپانی)، که در انگلیسی با نام ویلیام شامپویی شناخته می شود و به لاتینی Gulielmus de Campellis نوشته می شود، فیلسوف و الهی دان فرانسوی بود. زندگی نامه. ویلیام در شامپو نزدیک مولن به دنیا آمد. پس از تحصیل زیر نظر آنسلم لائون و روسلینوس، او در مدرسه کلیسای جامع نوتردام تدریس کرد، که در سال ۱۱۰۳ کائن آن شد. پیتر آبلار از شاگردان او بود که با او اختلاف داشت زیرا آبلار برخی از ایده های او را به چالش می کشید و ویلیام فکر می کرد که آبلار بیش از حد متکبر است. آبلار پس از اینکه جانشین استاد خود شد، از او به عنوان «استاد عالی» دیالکتیک یاد کرد. در سال ۱۱۰۸ او از سمت خود به عنوان شماس اعظم پاریس و استاد نوتردام استعفا داد و به عبادتگاه سنت ویکتور، خارج از دیوارهای شهر پاریس عقب نشینی کرد، جایی که تحت تأثیر او، دیر تشکیل شد. او دوست برنارد کلروو بود و به برنارد کمک کرد تا از بیماری شفا پیدا کند. بعداً برنارد را ترغیب کرد تا برخی از آثار مهم خود را بنویسد، از جمله "دفاعیه" ("Apologia") که به ویلیام تقدیم شده بود. ویلیام در سال ۱۱۱۳ زمانی که اسقف شالون-آن-شامپانی شد، سنت ویکتور را ت