Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کیم بیول آه (Kim Byeol-ah) (متولد ۱۹۶۹) نویسنده کره جنوبی است. او اهل شهر ساحلی گانگونگ در استان گانگوئون است. او کار خود را به عنوان نویسنده در سال ۱۹۹۳ آغاز کرد. کیم از طریق توصیف روان شناسی های فردی که از وجود و سرنوشت در شرایط اجتماعی غم انگیز رنج می برند، دنیای ادبی ثابتی را می سازد که متعلق به خودش است. جوایز. داستان های کوتاه رمان ها
روایت غالب (به انگلیسی:Dominant narrative) را می توان برای توصیف پنجره ای که در آن تاریخ از دیدگاه فرهنگ غالب روایت می شود استفاده کرد. این اصطلاح به عنوان «دست نامرئی» توصیف شده است که واقعیت و واقعیت درک شده را شکل و هدایت می کند. روایت غالب می تواند به جنبه های مختلف زندگی، مانند تاریخ، سیاست، یا گروه های فعال مختلف اشاره داشته باشد. فرهنگ غالب به عنوان اکثریت اعمال فرهنگی یک جامعه تعریف می شود. روایت را می توان به سادگی به عنوان داستان گویی، واقعی یا تخیلی تعریف کردولی این اصطلاح دارای تعریف پیچیده تری در روایت شناسی است. در مفهوم روایت غالب فقط روایت اکثریت گفته و بنابراین شنیده می شود. برای اکثر عموم رایج است که فقط دربارهٔ روایت مسلط بشنوند یا یاد بگیرید. نمونه هایی از روایت غالب را می توان در طول تاریخ مشاهده کرد. روایت غالب را می توان با محیط اجتماعی سیاسی و اجتماعی-اقتصادی که فرد در آن زندگی می کند نیز تعریف کرد. روایت غالب از جهاتی شبیه به ایده فراروایت است. این اصطلاح به این مفهوم اشاره دارد که یک تجربه زیستی مشترک، یا یک روایت، تجربه، یا روایت کلی مشترک از تاریخ وجود دارد. برخلاف اصطلاح فراروایت،
روایت غالب به دلایلی می پردازد که ممکن است باعث ایجاد روایت غالب شده باشد. همچنین مهم است که ببینیم چه کسانی در روایت غالب گنجانده نشده اند و چگونه این گنجانده نشدگی می تواند بر جامعه و افراد در آن و گروه های حاشیه ای تأثیر بگذارد. همه افراد لزوماً به بخشی از روایت غالب دسترسی ندارند. ضد روایت به عنوان اصطلاحی در مورد داستان ها و تجربیات زیسته کسانی ابداع شده است که در روایت غالب نیستند یا اجازه ندارند بخشی از آن باشند. ضد روایت به عنوان راهی برای به اشتراک گذاشتن داستان های اقلیت های حذف شده و مبارزه با روایت غالب استفاده می شود. ضد روایات، یکی از اصول شش گانه نظریه انتقادی نژاد است.
پادشاه هوآن از ژو (به چینی: 周桓王) با نام شخصی جی لین (به چینی: 姬林)؛ چهاردهمین پادشاه دودمان ژو و دومین پادشاه ژو خاوری بود. پدر پادشاه هوآن پسر پادشاه پینگ، ولیعهد شیفو بود. هوآن در ۷۱۹ پ. م جانشین پدربزرگش شد. پادشاه ژوانگ ژو پسر و جانشین پادشاه هوآن ژو بود. در سال ۷۰۷ پ. م، نیروهای سلطنتی در نبرد شوگه (𦈡葛之战) توسط حاکم ژوآنگ ژنگ (۷۴۳-۷۰۱) شکست خوردند. خود پادشاه با تیری از ناحیه کتف مجروح شد. این شکست اعتبار خاندان ژو را از بین برد. خانواده. ملکه ها پسران دختران
کیم چای وون (Kim Chae-won) نویسنده ای اهل کره جنوبی است که بیشتر به خاطر کیفیت رؤیایی نثرش شناخته شده است. کیم چای وون در سال ۱۹۴۶ در Deokso، استان گیونگگی به دنیا آمد. او نقاشی را در دانشگاه Ewha Womans خواند. خواهر بزرگتر او کیم جی وون نیز رمان نویس است و هر دو خواهر جایزه ادبی معتبر یی سانگ را دریافت کرده اند. آنها در مجموعه داستان های کوتاه «خانه دوردست دریای دور» و «خانه، او آنجا نبود» همکاری کرده اند. زخم های تاریخ مدرن کره در انتهای آثار کیم قرار دارد که با زیبایی شناسی خیال انگیز و رؤیایی آن مشخص می شود. جوایز. در سال ۱۹۸۹ جایزه ادبی یی سانگ برای «فانتزی زمستانی» به او اهدا شد.
کیم یون جونگ (Kim Eun-jung) (متولد ۱۹۷۲)، نویسنده کتاب کودکان کره جنوبی است. کیم در سال ۱۹۷۲ در Paju، Gyeonggi-do به دنیا آمد. او در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه ادبی کیم من جونگ برای داستانش "«پادشاه دزدها از یک دزد استقبال می کند»" شد. سال بعد، او برنده نهمین جایزه ادبی Pureun برای داستانش "ترفند جادویی" شد، که بعداً در مجموعه "پدر کودکانه من" در کنار مشارکت های نویسندگان دیگر کودکان شین هی یونگ، ها یون یو و کیم سان یونگ منتشر شد. کتاب بعدی کیم که در دسامبر ۲۰۱۱ منتشر شد، دربارهٔ قهرمان جوانی به نام Daepungi و تلاش های او برای به دست آوردن پول کافی برای خرید یک کنسول بازی ویدیویی و درگیری با مادرش بود که نتیجه آن درگیری بود. سال بعد او رمان دیگری را با هدف پیش از نوجوانی منتشر کرد. جدیدترین کتاب او، "مأموریت ویژه!" "بیایید از Ieodo محافظت کنیم"، ایستگاه تحقیقات دریایی در جزیره مورد مناقشه Ieodo را مورد بحث قرار می دهد و خوانندگان جوان را تشویق می کند تا به آن علاقه مند شوند.
لوتوس الترا (به انگلیسی: Lotus Eletre) یک شاسی بلند کراس اوور لوکس با باتری با کارایی بالا است که توسط سازنده خودروهای اسپورت بریتانیایی لوتوس کارز تولید می شود. این خودرو در ۲۹ مارس ۲۰۲۲ به عنوان اولین اس یووی تولیدی این شرکت و اولین خودروی تولید شده در چین معرفی شد.
کیم جونگ هوان (Kim Jeong-hwan) (زاده ۱۹۵۴) شاعر، رمان نویس و منتقد کره جنوبی بود. زندگی. کیم جونگ هوان در ۱۶ آوریل ۱۹۹۲ در سئول به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۰ با مدرک زبان انگلیسی از دانشگاه ملی سئول فارغ التحصیل شد. اولین حضور رسمی ادبی خود را در تابستان ۱۹۸۰ با انتشار شش اثر از جمله «ماپو، در یک شهر کنار رودخانه» در "آفرینش و نقد" انجام داد. وی در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ درگذشت کیم همچنین چندین شعر واقع گرایانه منتشر کرده است که به رنج ها، ناامیدی ها و امیدهای minjung می پردازد.
ماواخوفسکی (جمع: ماواخووتسه؛ شکل مؤنث: ماواخوفسکا ) یک خانواده اشرافی لهستانی از ماواخوویتسه در مرکز لهستان بود که اولین بار در قرن پانزدهم به آنها اشاره شده است. تاریخ. موسس این خانواده «بارتوئومیی ماواخوفسکی» (درگذشته ی ۱۴۳۳) بود. این خانواده دارای املاک بسیاری در لهستان بودند. نشان رسمی. نشان رسمی این خانواده، نشان «ناوِنچ» بود.
نمایش بزرگ (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی سونگ سونگ هون، لی سون-بین و لیم جو-هوان است. این مجموعه از ۲۶ اوت تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹ روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
کیم جونگ اوک (Kim Jong-ok) (زاده ۱۹۷۳) نویسنده کره جنوبی است. او فعالیت ادبی خود را زمانی آغاز کرد که داستان کوتاهش "Georiui masulsa" (거리의 마술사 The Street Magician) در مسابقه نویسندگان جدید Munhwa Ilbo در سال ۲۰۱۲ برنده شد. برای همین داستان کوتاه جایزه بزرگ نویسندگان جوان Munhakdongne را نیز دریافت کرد. کیم جونگ اوک در سال ۱۹۷۳ در سئول به دنیا آمد. او در رشته ادبیات کره ای از دانشگاه کیونگ هی فارغ التحصیل شد. او با سون بومی، نویسنده ازدواج کرد.
کیم جو یونگ (Kim Joo-young) (زاده ۷ دسامبر ۱۹۳۹) نویسنده داستان های تاریخی اهل کره جنوبی است. زندگی. کیم در ۷ دسامبر ۱۹۳۹ در Cheongsong، Gyeongsangbuk-do در اوج اشغال ژاپن به دنیا آمد و در کودکی آزادی کره و جنگ کره را تجربه کرد. او از دبیرستان کشاورزی Daegu فارغ التحصیل شد و در برنامه نویسندگی خلاق در کالج هنر Seorabol (اکنون با دانشگاه Chung-Ang ادغام شده است) برخلاف میل پدرش شرکت کرد. اما بیشتر به خاطر داستان های تاریخی اش شناخته می شود. اثر او با عنوان نویسنده با "شکار تابستانی" (Yeoreum sanyang) در سال ۱۹۷۰ توسط مجله Literature Monthly (Wolgan munhak) برای مقام دوم انتخاب شد از دیگر آثارش می توان به "روح شیطانی" (Angnyeong)، "شاگردی در دزدی" (Doduk gyeonseup) و "پرورش مدل" (Mobeom sayuk) اشاره کرد. کیم جو یونگ به عنوان نویسنده "مهمانخانه" دار، حماسه ای تاریخی در ده جلد که به جزئیات زندگی بازرگانان دوره گرد در پایان قرن نوزدهم می پردازد، بیشتر شناخته شده است. جوایز. کیم جویونگ در سال ۱۹۸۲ جایزه رمان نویسان را برای "سفرنامه به بازار Oechon" (외촌장外村場 기행 Oechonjang gihaeng، ۱۹۸۴) و جایزه ادبی Yoo Juhyeon در سا
ل ۱۹۸۴ برای "مسافرخانه دار" دریافت کرد.
پادشاه ژوآنگ از ژو (به چینی: 周莊王) با نام شخصی جی تو (به چینی: 姬佗)؛ پانزدهمین پادشاه دودمان ژو و سومین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه هوآن ژو بود و از ۶۹۶ تا ۶۸۲ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه شی ژو به سلطنت رسید. او یک پسر کوچک تر به نام شاهزاده توی داشت. خانواده. صیغه ها پسران
کیم کیوم هی (Kim Keum-hee) ( ; متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۷۹) نویسنده اهل کره جنوبی است. در اولین حضور ادبی خود را در سال ۲۰۰۹ داستان کوتاهش " "Neoui dokyumeonteu" " (너의 도큐먼트 شما) در مسابقه نویسنده کره تایمز جدید برنده شد. او اولین مجموعه "داستان" کوتاه خود را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. این کتاب برنده سی و سومین جایزه ادبی سین دونگ یوپ شد. داستان کوتاه او " "Jo Junggyuneui segye" " (조중균의 세계 The World of Jo Jung-gyun) ششمین جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne را در سال ۲۰۱۵ دریافت کرد. او در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ به ترتیب برای «"Neomu hannajeui yeonae"» (너무 한낮의 연애 خیلی روشن برای عشق) و «"Munsang'» (문상 در مراسم تشییع جنازه) برنده همین جایزه شد. در سال ۱۹۹۸، کیم در برنامه ادبیات کره ای در دانشگاه اینها ثبت نام کرد. کیم به یاد می آورد که «یک آدم ادبی کره ای بود که عاشق داستان بود و فقط می خواست داستان بنویسد». پس از فارغ التحصیلی، او به عنوان ویراستار به یک ناشر پیوست. او در دوران تصدی خود در انتشارات هم بی عدالتی های اجتماعی را درک کرد و هم فرصت هایی برای همبستگی اجتماعی. به ویژه، او از رفتار سنگین شرکت در قبال کارمندانش ناامید ش
د و ناشر پرداخت حقوق را به عنوان یک عمل خیرخواهانه به جای جبران منصفانه کارشان تلقی می کرد.
کیم نام ایل (Kim Nam-il) (Hangul 김남일؛ زاده ۱۹۵۷) نویسنده کره جنوبی است. او با حضور ادبی خود را در سال ۱۹۸۳ و داستان کوتاه " "بری" " (베리 Berry) در مجله "ادبیات عصر ما" ظاهر شد و اولین رمان خود "Cheongnyeon ilgi" (청년일기 Diary of Youth) را در سال ۱۹۸۷ منتشر کرد و از آن زمان تا کنون آثار مختلف داستانی، غیرداستانی و روزنامه نگاری ادبی نوشته است، همچنین محقق ارشد شبکه فرهنگ آسیا است. او برنده اولین جایزه ادبی Jeon Tae-il، دومین جایزه نویسنده زیبا، هفدهمین جایزه ادبی Violet, بیست و سومین جایزه ادبی Jeon Tae-il, و جایزه Kwon Jeong-saeng 2012 برای نویسندگی خلاق است. زندگی. کیم نام ایل در سال ۱۹۵۷ در سوون کره جنوبی به دنیا آمد. او زبان هلندی را در دانشگاه مطالعات خارجی هانکوک خواند و اولین کار ادبی خود را در سال ۱۹۸۳ انجام داد. او از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ سردبیر انجمن نویسندگان کره (در آن زمان انجمن نویسندگان آزادی خواه) بود و از سال ۲۰۱۰ به عنوان دبیرکل آن فعالیت می کرد. آثار. ۱. 라마야나 (۲۰۱۶) "رامایانا" (۲۰۱۶) ۲. 문익환 (۲۰۱۴) "ماه ایک هوان" (۲۰۱۴) ۳. 스토리텔링 하노이 (۲۰۱۲) "داستان سرایی هانوی" (۲۰۱۲) ۴. 우리 민족 최고의 이야기꾼 홍명희 (۲۰۱۱) "هو
نگ میونگ هوی، بهترین داستان سرای کره" (۲۰۱۱) ۵. 천재토끼 차상문 (۲۰۱۰) "چا سانگ مون خرگوش نابغه" (۲۰۱۰) ۶. 소중한 생명을 다루는 의사 (۲۰۰۹) "برخورد پزشکان با زندگی های گرانبها" (۲۰۰۹) ۷. 산을 내려가는 법 (۲۰۰۷) "چگونه از کوه پایین برویم" (۲۰۰۷) ۸. 늘 푸른 역사가 신채호 (۲۰۰۷) "شین چاهو، برای همیشه یک مورخ" (۲۰۰۷) ۹. 모래도시의 비밀 (۲۰۰۶) "راز شهر شنی" (۲۰۰۶) ۱۰. 책 (۲۰۰۶) "کتاب ها" (۲۰۰۶) ۱۱. 전우치전 (۲۰۰۶) "داستان جئون وو چی" (۲۰۰۶) ۱۲. 노구치 히데요 ۰5 (2005) "جلد ۵: Hideyo نوگوچی" (۲۰۰۵) ۱۳. 전태일 ۳2 (2005) "جلد 32: Jeon Tae-il" (۲۰۰۵) ۱۴. 이중섭 ۰9 (2005) "جلد ۹: Lee Jung-seob" (۲۰۰۵) ۱۵. 엘리너 루스벨트 ۳0 (2005) "جلد ۳۰: النور روزولت" (۲۰۰۵) ۱۶. 골목이여، 안녕 (۲۰۰۴) "خداحافظ، کوچه ها" (۲۰۰۴) ۱۷. 라이트 형제 (۲۰۰۴) "برادران رایت" (۲۰۰۴) ۱۸. 통일 할아버지 문익환 (۲۰۰۲) "مون ایک هوان مدافع قدیمی اتحاد مجدد" (۲۰۰۲) ۱۹. 세상의 어떤 아침 (۱۹۹۷) "یک صبح در جهان" (۱۹۹۷) ۲۰. 국경 ۳부 ۱, 2 (1996) "کتاب مرز ملی ۳ جلد ۱–۲" (۱۹۹۶) ۲۱. 국경 ۲부 ۱, 2 (1995) "کتاب مرز ملی ۲ جلد ۱–۲" (۱۹۹۵) ۲۲. 국경 ۱부 ۱، ۲، 3 (1993) "کتاب مرز ملی ۱ جلد ۱–۳" (۱۹۹۶) ۲۳. 은혜갚은 까치 (۱۹۹۳) "سرخابی که بدهی خود را پس داد" (۱۹۹۳) ۲۴. 떠돌이꽃의
여행 (۱۹۹۳) "سفرهای گل سرگردان" (۱۹۹۳) ۲۵. 나무꾼과 선녀 (۱۹۹۲) "هیزم شکن و پری" (۱۹۹۲) ۲۶. 마니오크가 된 마니 (۱۹۹۲) "Mani Who Became Manioc" (1992) ۲۷. 천하무적 (۱۹۹۲) "شکست ناپذیر" (۱۹۹۲) ۲۸. 일과 밥과 자유 (۱۹۸۸) "کار، غذا و آزادی" (۱۹۸۸) ۲۹. 전진하는 동지여 (۱۹۸۸) "رفیق عزیز در حال حرکت به جلو" (۱۹۸۸) ۳۰. 청년일기 (۱۹۸۷) "خاطرات جوانان" (۱۹۸۷) آثار در ترجمه. 1. บ้านหลังนี้มีแต่รอยยิ้ม (تایلندی) 2. ทะเลและผีเสื้อ (تایلندی) جوایز. ۱. ۲۰۱۰: هفدهمین جایزه ادبی بنفش ۲. ۲۰۱۰: دومین جایزه نویسنده زیبا ۳. ۱۹۸۹: اولین جایزه ادبی Jeon Tae-il
کیم هو سونگ (Kim Sol) (متولد ۱۹۷۳) که با نام مستعار کیم سول (هانگول 김솔) شناخته می شود، نویسنده کره جنوبی است. با حضور ادبی خود را در سال ۲۰۱۲ و داستان کوتاهش " "Naegiui Mokjeok" " (내기의 목적 The Goal of a Bet) در مسابقه نویسندگی جدید کره تایمز برنده شد. او نویسنده مجموعه داستان کوتاه "Amseutereudam garaji seil du beonjjae" (암스테르담 가라지 세일 두 번째 Amsterdam Garage Sale دور دوم) و مجموعه تخیلی فلش "Mangsang, eo" of Language (망lusion) است. همچنین برنده سومین جایزه ادبی Moonji، بیست و دومین جایزه ادبی کیم جون سونگ و هفتمین جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne است. کیم به خاطر عشقش به کافکا شروع به نوشتن کرد. زمانی که در دانشگاه بود برنده یک مسابقه نویسندگی شد. فقدان آموزش رسمی نویسندگی به او اجازه داده است که از قراردادهای روایی منحرف شود. او به ندرت جزئیات روایی مانند زمان، مکان و ملیت یا جنسیت شخصیت ها را مشخص می کند و در عوض بر خود عمل داستان گویی تمرکز می کند. آثار. ۱. 망상، 어(語) (۲۰۱۷) "زبان توهم" (۲۰۱۷) ۲. 암스테르담 가라지세일 두번째 (۲۰۱۴) "دور دوم فروش گاراژ آمستردام" (۲۰۱۴) جوایز. ۱. ۲۰۱۷: جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne ۲. ۲۰
۱۵: جایزه ادبی کیم جون سونگ ۳. ۲۰۱۳: جایزه ادبی Moonji
پادشاه شی از ژو (به چینی: 周僖王) با نام شخصی جی هوچی (به چینی: 姬胡齊)؛ شانزدهمین پادشاه دودمان ژو و چهارمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه ژوآنگ ژو بود و از ۶۸۱ تا ۶۷۷ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه هوی ژو به سلطنت رسید. در زمان او چین به ایالت های زیادی تجزیه شده بود که فقط اسماً تابع پادشاه بودند؛ پادشاه شی ژو دیگر حتی قدرتمندترین شخصیت چین نبود (حاکم هوآن از ایالت چی بود). خانواده. پسران
محمدشریف سعیدی (متولد ۱۹۷۰، جاغوری) شاعر افغانستانی از مردمان هزاره مقیم سویدن است. سعیدی در چهار سالگی پدرش را از دست داد. او در نوجوانی به تنهایی از افغانستان به پاکستان و سپس به ایران مهاجرت کرد. در سال ۱۳۶۶ وارد مدرسه ذوالفقار اصفهان شد و پس از چهار سال تحصیل به قم رفت. در آنجا ده سال به تحصیل زبان و ادبیات عربی و معارف اسلامی در مرکز جهانی علوم اسلامی، زبان انگلیسی در دانشگاه باقرالعلوم و علوم سیاسی در دانشگاه مفید پرداخت. وی در سال ۱۳۸۰ ایران را ترک کرد و در سویدن اقامت گزید. در سویدن ابتدا یادگیری زبان سوئدی را آغاز کرد و تحصیلات متوسطه و دبیرستان خود را از ابتدا ادامه داد. او بعداً مدرک روابط بین الملل را در دانشگاه گوتنبرگ و مدرک دیگری را در بخش شرق شناسی در زبان و ادبیات فارسی (فارسی، سوئدی، انگلیسی) از دانشگاه اوپسالا دریافت کرد. آثار. سعیدی شعر و داستان را از انگلیسی و سوئدی به فارسی ترجمه کرد. ترجمه های سعیدی در مجلات در دری، خط سوم، روایت و همچنین در وبلاگ و حساب فیسبوک سعیدی منتشر شده است. مجموعه داستان های ویلی کیرکلوند، نویسنده و فیلسوف سوئدی با ترجمه سعیدی آماده انتشار است. مجموعه شعر سعیدی
به شرح زیر منتشر شده است:
پادشاه هوی از ژو (به چینی: 周惠王) با نام شخصی جی لانگ (به چینی: 姬閬)؛ هفدهمین پادشاه دودمان ژو و پنجمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه شی ژو بود و از ۶۷۶ تا ۶۵۲ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه شیانگ ژو به سلطنت رسید. خانواده. ملکه ها پسران دختران
ماری اسکاتلند فیلمی در ژانر درام، زندگی نامه ای و تاریخی به کارگردانی جان فورد در سال ۱۹۳۶، با بازی کاترین هپبورن در نقش فرمانروای قرن شانزدهم ماری، ملکه اسکاتلند و محصول شرکت آرکی او پیکچرز است. این فیلم اقتباسی از نمایش نامه مکسول اندرسون به نام "ماری ملکه اسکاتلند" نوشته شده در سال ۱۹۳۳ است و فیلم نامه آن توسط دادلی نیکولز نوشته شده است. جینجر راجرز می خواست نقش ماری را بازی کند و تستی روی صحنه انجام داد، اما شرکت آرکی او پیکچرز درخواست او را برای بازیگری در فیلم رد کرد و احساس کرد که این نقش با چهره او مناسب نیست. خلاصه داستان. ماری (کاترین هیپبورن)، با بر عهده گرفتن تاج و تخت خود به عنوان ملکه اسکاتلند، وحشت در دل ملکه الیزابت اول (فلورنس الدریج) می اندازد. پس از ۱۸ سال تحمل در زندان به دستور الیزابت، به ماری پیشنهاد داده می شود که اگر تاج و تخت خود را کنار بگذارد عفو می شود. آیا او این معامله را می پذیرد یا در عوض می میرد؟ نکته. این فیلم به حقیقت تاریخی نزدیک نیست و ماری (کاترین هیپبورن) را به عنوان یک کشته شده مظلوم و همسر سومش جیمز هپبورن، ارل بوفول (فردریک مارچ) در مقابل ماری به عنوان یک قهرمان رمانت
یک نشان می دهد. در حالی که بوفل به عنوان یک آدم بی اخلاق معروف بوده است و فقط آخرین ازدواج او با ماری حقیقی بوده است. با توجه به موقعیت تاریخی ماری، حبس کاذب الیزابت یکم و فتنه پروتستان انگلیسی در اسکاتلند، ادعای او را برای تاج و تخت اسکاتلند و تاج و تخت انگلستان تضعیف کرد و او را به تهدیدی مستقیم برای الیزابت یکم تبدیل کرد. در ابتدای فیلم، ماری به عنوان وارث قانونی هنری هفتم، پادشاه انگلستان توصیف می شود، در حالی که در واقع او وارث جیمز پنجم، پادشاه اسکاتلند بوده است. نظرات. نقدهای معاصر این فیلم به طور کلی مثبت بود. فرانک اس. نوجنت از "نیویورک تایمز" نوشت که "ترکیبی عالی و صرفا کافی" دارد. او نوشت که فیلم دارای «عمق، نشاط، گرما و انسانیت» بود، اما دارای صحنه هایی بود که «نشاطی که در نمایش نامه بود را نداشتند» و شخصیت (کاترین هپبورن) را در مقایسه با ماری واقعی بسیار ملایم می دانست. مجله "ورایتی": «بازیگران فوق العاده قوی» و کارگردانی «مطمئنانه» فورد و بازی هپبورن را اینگونه توصیف کرد: "نه واقعا ماری استوارت، بلکه کتی هپبورن. و این به نفع فیلم است زیرا شخصیت ماری را بسیار قابل قبول تر می کند." با این حال، باز
بینی فیلم را خیلی طولانی و پایان آن را بسیار غمگین می داند، و قبول کرد فیلم نمی تواند بدون استناد تاریخی پایان یابد. گزارش "فیلم دایلی": درام تاریخی تاثیرگذار به خوبی کار شده و با تمایز با داستان واقعی ساخته شده است.""" "موشن پیکچرز دایلی": این فیلم را "یک درام فوق العاده قدرتمند" با اجرای "صادقانه، هوشمندانه و واقعی" هپبورن نامید."" راسل مالونی در «نیویورکر» فیلم را نقد منفی کرد و نوشت که علیرغم ارزش تولید بالای آن، «این فیلم ربطی به مکسول ندارد. نمایش نامه اندرسون یا هر درام تاریخی دیگری در آن دوره است می توانست بر روی صحنه برود و تفاوتی ایجاد نمی کرد.» مالونی درباره عملکرد هپبورن نوشت که او «از همان ابتدا کارت ها را روی او انباشته بودند، ولی مجلل بودن به طور طبیعی در شخصیت پردازی او اختلال ایجاد می کند»." این فیلم امروزه مورد توجه منتقدان قرار نمی گیرد و در زمان خود، شکست در گیشه را تجربه کرد و باعث ضرر ۱۶۵۰۰۰ دلاری شد. این دومین شکست پیاپی کاترین هیپبورن بود و باعث شد که در اواخر دهه ۱۹۳۰ به او لقب "زهر باکس آفیس" داده شود و (پس از دو سال غیبت در سینما) در سال ۱۹۴۰ با فیلم «داستان فیلادلفیا» به مترو گلدن
مایر بر می گردد.
باتو مائونگ یک محله مسکونی در ایالت پنانگ مالزی است. این منطقه در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، در نزدیکی رأس جنوب شرقی جزیره پنانگ، و در مجاورت شهر بایان لپاس و فرودگاه بین المللی پنانگ واقع شده است. باتو مائونگ، پایانگاه پل دوم پنانگ در سمت جزیره و نقطه پایانی سمت جنوبی بزرگراه تون دکتر لیم چونگ او، است. توسط دهکده های ماهیگیری همچون پرمتن دمر لاوت و تلوک تمپویک احاطه شده است. این منطقه که در سابق یک دهکدهٔ کشاورزی بود، در اواخر قرن بیستم، توسعه آن به سوی محلهٔ مسکونی آغاز گردید. در واقع، بخشی از منطقه آزاد صنعتی بایان لپاس داخل تاون شیپ قرار دارد، که همین طور سرای مقر مرکز ورلدفیش و بندر ماهیگیری آب عمیق است.
کاروانسرای کولوته (Kalta، Kuleta) (به ازبکی"Kuluta" karvonsaroyi) یک کاروانسرای سدهٔ شانزدهمی است که در خیابان مهمت عنبر در همسایگی طاق تلپک فروشان بخارا جای دارد. امروزه این کاروانسرا جایگاه موزهٔ آهنگری است. پیتر دمیسون () در «یادداشت هایی درباره خانات بخارا» از کولوته و دیگر کاروانسراهای بخارا نام برده است: سرای کولوته؛ کارگران تاتار در اینجا زندگی می کنند و کالاهای روسی نیز انباشته می شود.
دانشگاه رجینا یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی است که در رجینا، ساسکاچوان، کانادا واقع شده است. در سال ۱۹۱۱ به عنوان یک دبیرستان فرقه ای خصوصی کلیسای متدیست کانادا تأسیس شد، در سال ۱۹۲۵ با دانشگاه ساسکاچوان به عنوان یک کالج شروع به همکاری کرد، و در سال ۱۹۳۴ از کلیسا جدا شد و به طور کامل به دانشگاه واگذار شد. در سال ۱۹۶۱ به عنوان پردیس رجینا دانشگاه ساسکاچوان به وضعیت اعطای مدرک دست یافت. این دانشگاه در سال ۱۹۷۴ به یک دانشگاه مستقل تبدیل شد. دانشگاه رجینا دارای بیش از ۱۵۰۰۰ دانشجوی تمام وقت و پاره وقت است. دانشگاه رجینا به دلیل تمرکز بر یادگیری تجربی شهرت دارد و علاوه بر قرار دادن آموزش های مشارکتی در ۴۱ برنامه، دوره های کارآموزی حرفه ای و دوره های عملی را ارائه می دهد.
چن چین مینگ (Yogi Chen) (۱۹۰۶–۱۹۸۷) که با نام یوگی سی ام چن یا به سادگی یوگی چن نیز شناخته می شود، یک گوشه نشین چینی بود که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۲ در کالیمپونگ هند زندگی می کرد، به ایالات متحده نقل مکان کرد و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد. به گفته Ole Nydahl، چن، در جوانی در چین، از مرگ وحشت داشت و در ابتدا تمرینات تائوئیستی را برای افزایش زندگی انجام داده بود. بعداً به بودیسم روی آورد و در جستجوی تعالیم به تبت رفت و در آنجا چندین سال در غار زندگی کرد. Sangharakshita چن را یکی از معلمان خود می دانست، و همراه با Khantipalo به او کمک کردند تا "مراقبه بودایی، سیستماتیک و عملی" را تدوین کند. هم Sangharakshita و هم Khantipalo چن را «غیرعادی» توصیف می کنند.
الیاس گوتلوب "هاوسمان" (همچنین "Haußmann"یا "Hausmann") (۱۶۹۵– ۱۱ آوریل ۱۷۷۴) نقاش آلمانی در اواخر دوره باروک بود. هاسمن به عنوان نقاش دربار در درسدن و از سال ۱۷۲۰به عنوان چهره نگار رسمی در لایپزیگ خدمت کرد. او بیشتر به خاطر پرتره اش از یوهان سباستین باخ که در سال ۱۷۴۶کشیده شد، شناخته می شود. زندگی. هاوسمان در گرا به دنیا آمد. او ابتدا شاگرد پدرش الیاس هاوسمان (۱۷۳۳–۱۶۶۳) بود که نقاش کنت دربار هسه بود. هاوسمن در خدمت سلطنتی هسیان بود، زیرا در سپتامبر ۱۷۱۷در توصیه نامه ای از کنت ارنست لودویگ از هسن-دارمشتات به عنوان «پسر نقاش دربار ما» نام برده شد. کنت به او اجازه داد تا یک سفر مطالعاتی در آلمان داشته باشد، جایی که او در لوگانو با پرتره نگار فرانچسکو کارلو روسکا ملاقات کرد. هاوسمن همچنین با آدام مانیوکی، نقاش دربار درسدن، ملاقات کرد که به خوبی از او یاد می کند. از سال ۱۷۲۰هاوسمان نقاش رسمی پرتره شهر لایپزیگ بود، اما در سال ۱۷۲۲ شهر را ترک کرد، احتمالاً به دلیل اختلافات با "" (انجمن نقاشان) لایپزیگ. هاوسمن و انجمن صنفی در سال های ۱۷۲۹و ۱۷۴۲با هم نزاع کردند زیرا او از تبدیل شدن به یک بورگر یا توافق با اتحادیه ام
تناع کرد. این اختلافات همچنین به عنوان دلیل پذیرفته شده است که مانیوکی توصیه نامه خود را لغو کرده است. در سال ۱۷۲۳هاوسمان به عنوان نقاش درباری آگوستوس دوم مقتدر، پادشاه لهستان و انتخاب کننده ساکسونی منصوب شد. در سال ۱۷۲۵به لایپزیگ بازگشت. در سال ۱۷۲۶او مشتریان سلف خود را به دست گرفت و با پرتره ای از تاجر یوهان هاینریش لینکه شروع کرد. در دهه ۱۷۶۰، ارنست گوتلوب و آنتون گراف جایگزین او و مدرسه اش شدند. هاوسمان همچنین نقاش دیرینه روحانیت پروتستان بود. آثار. موزه تاریخی شهر لایپزیگ، جایی که پرتره باخ نصب شده است، چندین نقاشی رنگ روغن دیگر از هاوسمان و انواع حکاکی های مسی او نیز دارد. بیشتر نقاشی های هاوسمن را می توان به راحتی تأیید کرد – او مرتباً آثار خود با نام و تاریخ پشت نویسی و امضا می کرد. پرتره های اولیه هاوسمن، مانند عکس گوتفرید رایش، ترکیب بندی فردی، اجرای دقیق فنی، سطح بالایی از جزئیات و بیان احساسات واقعی را به نمایش می گذارد. از سوی دیگر، بسیاری از پرتره های بعدی دارای ویژگی های معمولی از تصاویر پیاپی هستند. به خصوص در سال های پس از ۱۷۶۰، از اندازه گیری های یکسانی استفاده می شود و اغلب افراد را در زاوی
هٔ یکسان نشان می دهند. اغلب لباس های یکسان با همان رنگ ها در مجموعه ای از پرتره های مقامات نسبتاً بی اهمیت وجود دارد. گئورگ مولر آنها را به یک «کارخانه تصویرسازی» تشبیه می کند. حکاکی های ساخته شده توسط دیگران با عناوین، شغل و اطلاعات شخصی بهبود یافته است. نقاشی های رنگ روغن هاوسمن و تعداد بیشتر حکاکی ها مقطعی از لایه های پیشرو بورژوازی لایپزیگ را از حوزه های سیاست، اداره، قضاوت، کلیسا، تجارت (به ویژه تجارت و صنایع دستی)، علم و هنر نشان می دهد. مثال ها عبارتند از:
حمله به حرم شاهچراغ یک حملهٔ مسلحانه در محوطهٔ حرم شاه چراغ شیراز بود که در عصر ۴ آبان ۱۴۰۱ اتفاق افتاد. در نتیجهٔ این حمله ۱۳ نفر کشته و بیش از ۲۰ نفر زخمی شدند. قوهٔ قضائیهٔ ایران و سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد، این رخداد را «تروریستی» توصیف کرده اند. ساعتی پس از این حمله، داعش با انتشار بیانیه ای مسئولیت این حمله را پذیرفت. نظام جمهوری اسلامی این حادثه را به پروپاگاندا تبدیل کرد و سعی کرد معترضان در خیزش ۱۴۰۱ ایران را به خاطر رخ داد این حمله سرزنش کند؛ اما برخی نیز حکومت را متهم حمله معرفی کردند که سعی دارد با یک عملیات پرچم دروغین تمرکز جمعی را از اعتراضات سراسری بردارد، برای سرکوب شدیدتر بهانه بتراشد و نیز مانع برگزاری گردهمایی بزرگداشت کوروش بزرگ در آرامگاه او شود. به دنبال هک خبرگزاری فارس، مشخص شد که سپاه پاسداران پیش از حمله به شاه چراغ از آن آگاه بوده است. در ۱۷ آذر، خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، خبر صدور کیفرخواست پنج متهم حمله به حرم شاه چراغ را داد. رسیدگی به این پرونده از تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۱، در شعبهٔ اول دادگاه انقلاب شیراز آغاز شد. در ۱۰ آذر، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران،
از خنثی سازی عملیات بمب گذاری در روز حمله به شاه چراغ توسط اطلاعات سپاه استان فارس خبر داد. سپس ویدئویی از اعتراف اجباری پنج ورزشکار شیرازی منتشر شد که به گفتهٔ سپاه پاسداران، در آن نقش داشته اند. شرح حادثه. خبر این حمله ابتدا توسط خبرگزاری های ایران منتشر شد. این رسانه ها در ابتدا اعلام کردند مهاجمان سه فرد مسلح بودند اما کمی بعد رئیس پلیس استان فارس اعلام کرد مهاجم یک نفر بوده است. به روایت ایرنا، خبرگزاری جمهوری اسلامی، مهاجمان با خودروی پژو و از ورودی خیابان ۹ دی وارد حرم شدند و در همان محل، خدام و زائران حاضر در آن ورودی را به رگبار بستند. فیلم دوربین مدار بسته محل حمله ساعاتی بعد منتشر می شود. در این فیلم فردی با اسلحهٔ کلاشنیکف از ورودی عبور و به افراد حاضر در ورودی شلیک می کند و به سمت شبستان می رود. مردم که در داخل ساختمان حرم هستند با شنیدن صدای تیراندازی در ورودی را از داخل قفل می کنند اما مهاجم از سمت دیگری وارد ساختمان شده و مردم را به گلوله می بندد. سپس نیروهای امنیتی مهاجم را دستگیر می کنند. مصدومان و کشته شدگان. تعداد کشته شدگان حادثه در ابتدا ۱۵ نفر عنوان شده بود که بعدها توسط استاندار فارس،