Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترک های عثمانی () یک گروه قومی ترک در آناتولی بودند. خاستگاه آن ها در اصل از آسیای میانه بوده که در قرن های یازدهم تا سیزدهم میلادی به آناتولی مهاجرت کردند و در اواخر قرن سیزدهم (در سال ۱۲۹۹ میلادی) امپراتوری عثمانی را تأسیس نمودند. آنها به مدت بیش از شش قرن از نظر اجتماعی-سیاسی درون ساختار این امپراتوری مسلط باقی ماندند. نوادگان آنها مردم ترک امروزی هستند که اکثریت جمعیت جمهوری ترکیه را تشکیل می دهند، جمهوری ای که اندکی پس از پایان جنگ جهانی اول، در سال ۱۹۲۳ میلادی تأسیس شد. اطلاعات موثق در مورد تاریخ اولیه ترکان عثمانی کمیاب است، اما آنها نام ترکی () خود را از عثمان اول گرفته اند که خاندان عثمان را در کنار امپراتوری عثمانی تأسیس کرد؛ نام «عثمان» با گذشت زمان و ترجمه به برخی از زبان های اروپایی به «عثمانی» تغییر یافت. قلمرو عثمانی، که از سوگوت گسترش یافت، به تدریج شروع به ادغام سایر مسلمانان ترک زبان و مسیحیان غیرترک در قلمرو خود کرد. تا دهه ۱۳۵۰، آنها شروع به عبور از اروپا کردند و در نهایت بر دریای مدیترانه تسلط یافتند. در سال ۱۴۵۳ میلادی، با فتح قسطنطنیه که قرن ها به عنوان پایتخت امپراتوری بیزانس شناخته می
شد، ترکان عثمانی قدرت بیشتری کسب کردند و قادر شدند تمام مسیرهای اصلی زمینی بین آسیا و اروپا را کنترل کنند. این تحول، اروپاییان غربی را مجبور کرد تا راه های دیگری برای تجارت با آسیایی ها پیدا کنند. پس از انحلال امپراتوری عثمانی، هویت ترکی عثمانی از بین رفت. زبان ترکی عثمانی که با استفاده از خط عربی (الفبای ترکی عثمانی) نوشته می شد، جای خود را به زبان ترکی نوین داد که با خط لاتین (الفبای ترکی استانبولی) نوشته می شود که خط لاتین شده مدرن است.
عملیات طلوع آزادی به حملهٔ نظامی اطلاق می شود که توسط ارتش ملی سوریه (ائتلافی از نیروهای تحت حمایت ترکیه) علیه نیروهای مسلح عربی سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه آغاز شد و منطقه استان حلب شمالی بین الباب و تادف را در محدوده عملیات سپر فرات هدف قرار داد. پیشینه. پس از آغاز حمله ۲۰۲۴ شمال غربی سوریه در ۲۷ نوامبر و تصرف چندین منطقه از شهر حلب، ارتش ملی سوریه عملیات فجر آزادی را در ۳۰ نوامبر آغاز کرد. این عملیات رسماً توسط عبدالرحمن مصطفی، نخست وزیر ائتلاف ملی سوریه، طی مصاحبه ای با ان تی وی اعلام شد. او دو هدف استراتژیک اصلی را تشریح کرد: رهگیری شبکه های تدارکاتی نیروهای دموکراتیک و ایجاد کریدوری که الباب، تحت اشغال ترکیه در شمال سوریه، را به تل رفعت متصل می کند. بعید است که عملیات فجر آزادی بدون تأیید ترکیه انجام شده باشد. این عملیات با درخواست های ترکیه برای ایجاد «منطقه امن» در سوریه مرتبط بود. حملات. پس از درگیری های شدید بین نیروهای ارتش ملی سوریه و نیروهای وفادار به دولت اسد در شمال استان حلب، نیروهای ارتش ملی سوریه در همان روز شهر تادف را تصرف کردند. درگیری هایی بین نیروهای نیروهای دموکراتیک و ارتش ملی درگ
رفت، زیرا نیروهای دموکراتیک شروع به ورود به شهرهای تحت کنترل دولت در شمال حلب کردند، شهرهایی که نیروهای دولتی به دلیل حملهٔ تحریر شام به حلب از ادلب در حال عقب نشینی از آنها بودند. در ۱ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای دموکراتیک، شهرهای السفیره، خناصر و پایگاه هوایی کویرس را تصرف کرد، در حالی که درگیری هایی بین ارتش ملی و نیروهای دموکراتیک در منطقه شیخ نجار شهر حلب رخ داد. تصرف پایگاه هوایی کویرس، «کریدور» ایجاد شده توسط نیروهای دموکراتیک بین کانتون شهبا با محوریت تل رفعت و منبج را قطع کرد. از زمان شروع عملیات، تقریباً ۸۵۰ کیلومتر مربع از خاک توسط نیروهای دموکراتیک تصرف شده بود. [ "" ] شامگاه ۱ دسامبر ۲۰۲۴، ارتش ملی سوریه حمله ای را به شهر تل رفعت که در کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه بود، آغاز کرد و این شهر را به همراه چندین روستای اطراف، از جمله شوارغه، منق، مراناز، کفر نایا، کویرس شرقی، شیخ عیسی، دیر جمال و عین دقنه، تصرف کرد. شهرهای باقی مانده تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه در منطقه، پس از محاصره توسط نیروهای مخالف، محاصره و ارتباطشان قطع شد. در طول این حمله، ترکیه در حمایت از این حمله، حملاتی را به خاک روژاوا انجام
داد. در ۲ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای دموکراتیک، برنامه هایی را برای تخلیه آوارگان کرد از تل رفعت و منطقه شهبا به مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک در منطقه شیخ مقصود حلب و شمال شرق سوریه اعلام کرد. در ۴ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای دموکراتیک سوریه از درگیری در دیر حافر و منطقه جنوبی منبج خبر دادند و تلفاتی را در میان نیروهای ارتش ملی سوریه تأیید کردند. در ۶ دسامبر ۲۰۲۴، اتاق عملیات فجر آزادی حمله به شهر منبج تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه را اعلام کرد. در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، ترکیه با انجام حملات پهپادی به مواضع نیروهای دموکراتیک سوریه حمایت از حمله ارتش ملی سوریه را آغاز کرد. در ۹ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای دموکراتیک سوریه از منبج عقب نشینی کردند. در ۹ دسامبر ۲۰۲۴، روسیه از پایگاه های خود در منبج و کوبانی که بخشی از توافق نامه صلح در سال ۲۰۱۹ هستند، عقب نشینی کرد. از ۸ دسامبر ۲۰۲۴، درگیری هایی در پل قره قوزک بزرگراه M4 و سد تشرین، که هر دو از گذرگاه های حیاتی فرات هستند، رخ داد و نیروهای دموکراتیک سوریه ادعا کردند که ده ها نفر از جنگجویان ارتش ملی سوریه را کشته اند. در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴، آتش بس با میانجیگری ایالات متحده آمریکا اعلام
شد، هرچند چند روز بعد پایان یافت. در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، آتش بس به مدت یک هفته تمدید شد. حملات نظامی به روژاوا در اواسط دسامبر با حملات به منطقه عین العرب ادامه یافت.
جونیوس اسپنسر مورگان (; – ) بانکدار و سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی پدر جان پیرپونت "جی. پی." مورگان و بزرگ خاندان بانکداری مورگان بود. در سال ۱۸۶۴، او شرکت جی. اس. مورگان و شرکا را در لندن به عنوان جانشین جورج پیبادی و شرکا، که او شریک کوچک آن بود و توسط وی و جورج پیبادی راه اندازی شده بود، تأسیس کرد. مورگان با کمک پسرش، بانک خود را به یک امپراتوری مالی فراآتلانتیک تبدیل کرد که شامل شرکت هایی در لندن، نیویورک، فیلادلفیا و پاریس می شد. در زمان مرگ او در سال ۱۸۹۰، بانک های مورگان نیروهای غالب در امور مالی دولتی و راه آهن بودند و بانک او، بانک برجسته آمریکایی بود.
هی وایولت گروهٔ موسیقی پاپ راک اهل لس آنجلس، کالیفرنیا بود که اعضای آن متشکل از رنا لاولیس (خوانندهٔ اصلی، بیس)، نیا لاولیس (درامز، پرکاشن، پیانو، کیبورد، سینث سایزر، همخوان) و کیسی مورتا (گیتار اصلی و ریتم، همخوان) می بود. گروه در سال ۲۰۰۸ با نام چری بامب به وجود آمد، اعضای گروه در آن زمان هنوز در مدرسه راهنمایی بودند. این گروه در ابتدا یک گروه هارد راک تماماً زنانه بود و اعضا شامل جولیا پیرس (خوانندهٔ اصلی، گیتار اصلی)، میراندا میلر (گیتار ریتم، کیبورد، همخوان)، رنا لاولیس (بیس، همخوان) و نیا لاولیس (درام، پرکاشن، همخوان) بود. پیرس در سال ۲۰۱۳ و کیسی مورتا بعدها جای او را گرفت. گروه در سال ۲۰۱۵ نام خود را به هی وایولت عوض کرد و صدای خود را به شکل قابل توجهی دگرگون کرد. آن ها بعدها با های اور هی رکوردز که توسط فایو سکندز آو سامر تأسیس شده بود، قرارداد بستند و در تورهای راک اوت وید یور ساکس و صداهای زنده، احساسات زنده به حمایت از این گروه پرداختند. ایان شیپ (بیس گیتار، سینث بیس، کبورد) در سپتامبر سال ۲۰۱۶ رسماً به گروه پیوست اما در سال ۲۰۱۹ گروه را ترک کرد. میلر در اوت سال ۲۰۱۷ از طریق شبکه های اجتماعی از جدا
یی خود از گروه خبر داد. هی وایولت در ۳۱ مهٔ سال ۲۰۲۴ رسماً در شبکه های اجتماعی خود اعلام کرد که پس از انتشار آخرین آلبومشان تحت عنوان "پس مزه" در ۲۸ ژوئن سال ۲۰۲۴ منحل خواهند شد.
«پسرای هم سن من» ترانه ای از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی هی وایولت می باشد که در ۲۰ سپتامبر سال ۲۰۱۷ برای دانلود دیجیتال منتشر گردید. این اثر سینث-پاپ دربارهٔ ناراحتی های گذشتهٔ خواننده با «پسرهایی هم سن وسالش» و پیدا کردن موفقیت با یک فرد «بالغ تر» می باشد.
کانال اصلی کولوندا (روسی: Кулундинский магистральный канал) یک کانال آبیاری در سرزمین آلتای، فدراسیون روسیه است. این کانال در دهه ۱۹۶۰ با هدف تأمین آب برای اراضی کشاورزی خشک و نیمه خشک منطقه احداث شد. طول آن بیش از ۱۰۰ کیلومتر است و از منابع آبی رودخانه اوب تغذیه می شود. کانال کولوندا نقش مهمی در توسعه کشاورزی، به ویژه در تولید غلات و محصولات صنعتی دارد و به عنوان یکی از زیرساخت های کلیدی آبیاری در جنوب غربی سیبری شناخته می شود. این کانال برای آوردن آب به استپ کولوندا، منطقه ای که به طور دوره ای در معرض خشکسالی های شدید قرار دارد، ساخته شده است. توپوگرافی. این کانال از نزدیکی کامن-نا-اوبی شروع می شود و ابتدا به سمت جنوب امتداد می یابد؛ کمی پس از آن به سمت جنوب شرقی می رود و سپس خم می شود و تقریباً در جهت جنوب غربی امتداد می یابد. این کانال از مناطق کامنسکی، تیومنتوفسکی، بایوفسکی، بلاگووشچنسکی و رودینسکی عبور می کند. طول کل کانال است. با ظرفیت و دو ایستگاه پمپاژ. ایستگاه پمپاژ اصلی در کامن-نا-اوبی قرار دارد و آب رودخانه اوب را در ارتفاع پمپاژ می کند. تا لبه فلات اوب در ارتفاع . دومین مورد در جنوب، در روستای کل
یوچی، منطقه تیومنتسکی قرار دارد. این کانال در رودخانه کوچوک نزدیک نووترویسک به پایان می رسد. A گسترش تا زلاتوپول پیش بینی شده بود، اما هرگز اجرا نشد. تاریخچه. ساخت کانال در اوت ۱۹۷۳، در زمان اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. این پروژه در آغاز دهه مطرح شده بود و هدف آن آبیاری بود. در منطقه نووترویسک و همچنین زلاتوپول، واقع در غرب، نزدیک مرز قزاقستان و روسیه. علاوه بر این، انتظار می رفت که این کانال نیز بهره مند کند. از مزارع کشاورزی و حدود مرتع در مناطق واقع در بخش شرقی کانال. وضعیت فعلی. در حال حاضر، سطوح آبیاری شده توسط کانال کاهش یافته است. کانال در برخی نقاط گل و لای گرفته و در هنگام باران شدید از کناره های آن سرریز می شود و منجر به سیل مناطق مسکونی می شود. در سایر نقاط، به دلیل تخریب پوشش ضدآب اولیه، آب آن توسط خاک شنی جذب می شود. کانال از مناطقی با انواع مختلف خاک، از جمله خاک های رسی، شنی، لومی و خاک های سولونتز عبور می کند. طول کل کانال تقریباً قرار بود که برای بخش هایی از خاک شنی که از عبور می کنند، یک پوشش پلی اتیلن ضد فیلتراسیون روی تعبیه شود. لایه محافظ ضخیمی از خاک. اما در نهایت فقط طول بخش های کانال در
برابر فیلتراسیون محافظت شده و پوشش حدود ۳۰ سال عمر مفید دارد که با شروع هزاره جدید به پایان رسید. برنامه هایی برای نگهداری و تعمیرات اساسی کانال ارائه شده است، اما تاکنون اجرا نشده اند. تأثیر اکولوژیکی. کانال اصلی کولوندا تقریباً در جهت شمال شرقی/جنوب غربی و تنها به امتداد دارد. در شرق دریاچه گورکویه، یک دریاچه نمکی طولانی. ساخت کانال با افزایش شوری دریاچه، اکوسیستم گورکویه را مختل کرد و برخی از گونه های ماهی از بین رفتند.
بندر پریمورسک (همچنین "بندر تجاری دریایی پریمورسک") بزرگ ترین بندر بارگیری نفت روسیه در دریای بالتیک و نقطه پایانی سیستم خط لوله بالتیک است. این بندر در سرزمین اصلی بیورکوسوند خلیج فنلاند در دریای بالتیک، در ۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر پریمورسک واقع شده است. جدول زمانی ساخت و ساز. در دهه ۱۹۸۰، بخش اصلی حمل و نقل تجارت خارجی اتحاد جماهیر شوروی در دریای بالتیک از طریق کشورهای بالتیک انجام می شد. ۲۵٪ از کل گردش مالی محموله ها از بندرها روسیه بود: بندر کالینینگراد، بندر بزرگ سنت پترزبورگ، بندر ویبورگ و بندر ویسوتسک. این بندرها نقش حیاتی در صادرات کالاهای صنعتی، مواد خام و محصولات کشاورزی ایفا می کردند و زیرساخت های آن ها به طور مداوم توسعه می یافت. وابستگی به مسیرهای خارجی، اتحاد شوروی را به تقویت ظرفیت های داخلی و کاهش وابستگی به کشورهای بالتیک سوق داد. در سال ۱۹۹۱ ، اتحاد جماهیر شوروی فروپاشید و فدراسیون روسیه در قلمرو سابق خود در کنار سایر کشورهای جدید ظاهر شد. ۴ بندر از ۹ بندر بالتیک اتحاد جماهیر شوروی اکنون در قلمرو روسیه بودند، علاوه بر این، بندر کالینینگراد حمل و نقل زمینی مستقیم با سرزمین اصلی نداشت. ظرفیت ا
ین بندرها کافی نبود و روسیه مجبور بود برای استفاده از بندرها سایر کشورها و انتقال محموله ها در خاک آنها (از جمله محموله ها به کالینینگراد) به آنها پول بپردازد. به منظور به حداقل رساندن وابستگی به بندرها خارجی، در سال ۱۹۹۳، دولت تصمیم به ساخت سه بندر جدید در استان لنینگراد گرفت. یکی از آنها به عنوان جایگزینی برای بزرگ ترین بندر بارگیری نفت اتحاد جماهیر شوروی در ونتسپیلس، لتونی، تبدیل شد. ساخت بندر بارگیری نفت پریمورسک در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، ردیف اول با دو اسکله در دسامبر ۲۰۰۱ شروع به کار کرد ردیف دوم و سوم به ترتیب در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ شروع به کار کردند، تعداد اسکله های تانکرها چهار برابر افزایش یافت. یک ترمینال برای انتقال فرآورده های نفتی سبک افتتاح شد. مشخصات بندر. مساحت خشکی این بندر ۲٫۵ کیلومتر مربع و مساحت آب آن ۳۲٫۳ کیلومتر مربع است. این بندر برای جابجایی تانکرهایی با وزن مرده تا ۱۵۰۰۰۰ تن، طول ۳۰۷ متر، عرض ۵۵ متر و عمق غوطه وری ۱۵٫۵ متر مجهز شده است؛ یعنی کشتی هایی که از اقیانوس به دریای بالتیک می آیند و نزدیک به حداکثر عمق غوطه وری هستند. به دلیل عمق کم تنگه های دانمارک، سوپرتانکرها نمی توانند به دریا
ی بالتیک دسترسی داشته باشند. ۹ اسکله در این بندر وجود دارد که ۳ اسکله برای کشتی های بندری است. حداکثر عمق در اسکله ها ۱۸٫۲ متر است. کشتی های مخزن دار توسط شش یدک کش آزیموت جابجا می شوند: سه یدک کش پروژه ۱۶۶۰۹ با قدرت ۲٫۶ مگاوات و نیروی کشش بولارد ۴۰ تن، دو یدک کش پروژه ۲۱۱۱۰ با قدرت ۴ مگاوات و نیروی کشش ۶۵ تن و یک یدک کش پروژه ۱۲۳۳ با قدرت ۳٫۷ مگاوات و نیروی کشش ۶۴ تن در این محل ۱۸ مخزن ذخیره سازی هر کدام به ظرفیت ۵۰۰۰ تن برای نفت، و همچنین مخازنی برای فرآورده های نفتی سبک و دو مخزن برای تخلیه اضطراری وجود دارد. ظرفیت کل نگهداری مخازن ۹۲۱۰۰۰ تن و ۲۴۰۰۰۰ تن برای فرآورده های نفتی سبک است. گردش مالی بار. به میلیون تن
شرکت سهامی «روسترمینال» (روسترمینالوگُل) بزرگ ترین بندر زغال سنگ ویژه در شمال غربی روسیه است که با استفاده از فناوری جدید ساخته شده و محصولات زغال سنگ روسیه را از کوزباس و سایر حوزه های زغال سنگ به مشتریان در اروپا، کشورهای آفریقایی، خاورمیانه و آمریکای لاتین ارائه می دهد. سطح اتوماسیون فرآیندهای فناوری بندر ۱۰۰٪ است. در سال ۲۰۱۶، گردش مالی حمل و نقل پایان سال شرکت سهامی «روسترمینالوگُل» ۳٫۴٪ افزایش یافت و به بالاترین حد خود یعنی ۱۸٫۱ میلیون تن رسید که بیش از ۶۰٪ از جابجایی زغال سنگ در بندرها حوزه بالتیک و حدود ۱۴٪ در بین تمام بندرها زغال سنگ روسیه را نشان می دهد. دربارهٔ شرکت. از سال ۲۰۱۶، شرکت سهامی «روسترمینالوگل» بخشی از یک شرکت هلدینگ بندری است که فعالیت های مدیریتی آن توسط «شرکت مدیریت بندر» ال ال سی کنترل می شود. این شرکت در حال اجرای بیشتر پروژه نوسازی بندر است. این بندر در خلیج لوگا در خلیج فنلاند دریای بالتیک، در نزدیکی روستای اوست-لوگا واقع شده است. «رسترمینالوگل» دارای دو اسکله عمیق به طول مجموع ۵۶۵ متر و عمق ۱۴ تا ۱۶ متر در نزدیکی اسکله ها است. حداکثر آبخور مجاز ۱۲٫۷ و ۱۴٫۵۵ متر است. موقعیت جغراف
یایی مطلوب بندر اوست-لوگا، واقع در بخش جنوبی خلیج لوگا در خلیج فنلاند، به آن اجازه می دهد تا در تمام طول سال کشتی های کلاس پاناماکس، هندی مکس و پست پاناماکس با وزن مرده تا ۱۱۰ هزار تن، حداکثر عرض تا ۴۴ متر و طول تا ۲۶۰ متر را بپذیرد. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۷، این ترمینال بزرگ ترین فله بر در تاریخ شرکت و بندر اوست-لوگا را دریافت کرد که کشتی ناویوس پولوکس (از نوع کیپ سایز) بود. ظرفیت وزن مرده این فله بر ۱۸۰ هزار تن، طول آن ۲۹۲ متر و عرض آن ۴۵ متر است. این بندر دور از مناطق مسکونی و صنعتی واقع شده است. تاریخچه. شرکت سهامی «روسترمینالوگل» در سال ۱۹۹۶ طبق دستور دولت فدراسیون روسیه مورخ ۷ اکتبر ۱۹۹۶، شماره ۱۴۸۸-р تأسیس شد. هدف اصلی از ساخت آن ایجاد یک بازار مستقل برای بازارهای زغال سنگ اروپا و آمریکا بود که برای شرکت های روسی جهت اجرای مستقل سیاست حمل و نقل و کنترل تمام مراحل تحویل بار از تولیدکننده به مشتری ضروری بود. در مرحله برنامه ریزی، چندین گزینه برای حل مشکل در نظر گرفته شد. امیدوارکننده ترین آنها ساخت بندر دریایی ۱۲ بود. کیلومتری شمال غربی روستای اوست-لوگا در ناحیه کینگیسپسکی استان لنینگراد، در ساحل جنوبی خلیج لوگا
در خلیج فنلاند. فاصله از سن پترزبورگ در امتداد مسیر کشتی ۱۳۰ کیلومتر است. کیلومتر «روسترمینالوگل» آغاز توسعه بندر تجاری دریایی اوست-لوگا بود. ظرفیت انرژی ترمینال زغال سنگ «روسترمینالوگل» که در سال ۱۹۹۶ در بالتیک ساخته شد، در بالاترین حد خود ۸ میلیون تن زغال سنگ در سال بود. امروزه ظرفیت انرژی شرکت سهامی عام «روسترمینالوگل» از طریق نوسازی مداوم تجهیزات و اتوماسیون فرآیندهای تولید و لجستیک، بیش از دو برابر از پروژه فراتر رفته است. در ژانویه ۲۰۰۶، مراسم افتتاحیه تشریفاتی مجتمع حمل و نقل اتوماتیک - مرحله دوم ترمینال زغال سنگ - با حضور ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور فدراسیون روسیه برگزار شد. در ماه مه ۲۰۱۷، ۱۳۰ میلیونمین تن از زمان شروع عملیات در ترمینال «رسترمینالوگل» در کشتی فله بر آیانتاس بارگیری شد. فعالیت بارگیری و تخلیه بار. گردش مالی سالانه بار این بندر دائماً در حال افزایش است؛ در سال ۲۰۱۶، «رسترمینالوگل» با حمل بیش از ۱۸ میلیون تن فرآورده های زغال سنگ، رکورد بالاترین سطح جابجایی سالانه زغال سنگ را ثبت کرد. نرخ رشد سالانه ۳٫۴ درصد بود. بارگیری ۱۸ میلیونمین تن به روشی ساده و با استفاده از نقطه انتقال تازه بهره ب
رداری شده پس اس-۱۱ انجام شد که امکان استفاده همزمان از دو کمپرسی واگن های ریلی را برای تخلیه واگن های حاوی زغال سنگ فراهم می کند و قبل از بارگیری در کشتی، نیاز به تکمیل بخش های قراردادی است. در سال ۲۰۱۷، این بندر به عملکرد بی سابقه ای دست یافت. «رسترمینالوگ» پردازش خودکار جابجایی زغال سنگ از راه آهن به حمل و نقل دریایی را فراهم می کند. تخلیه واگن های زغال سنگ توسط دو کمپرسی ریلی دونفره مدرن و پیشرفته انجام می شود که امکان تخلیه همزمان ۴ گوندولا را در کمتر از ۳ دقیقه فراهم می کند. در عین حال، واگن های ریلی در معرض هیچ گونه آسیب مکانیکی که در هنگام تخلیه با گیره ممکن است، قرار نمی گیرند. ترن های ریلی برای اولین بار در روسیه با موفقیت راه اندازی شدند تا امکان تشکیل سریع واگن های خالی در راه آهن های ترمینال فراهم شود. آنها به سرعت بخشیدن به تغذیه واگن های ریلی در چندین مسیر موازی بدون استفاده از سوئیچ های راه آهن اضافی کمک می کنند. دستگاه هایی برای یخ زدایی واگن ها وجود دارد که به فرستنده های مادون قرمز مجهز شده اند تا تخلیه ایمن واگن های بارگیری شده را در زمستان فراهم کنند. پس از آن، زغال سنگ تخلیه شده از طریق ی
ک شبکه با سلول های ۲۸۰ روی نوار نقاله می افتد. قطر آن میلی متر است. سپس، پس از عبور از سیستم ماشین مکش خطوط انتقال زغال سنگ، زغال سنگ به طور خودکار یا در یکی از چهار انبار یا مستقیماً در کشتی، بسته به طرح بارگیری، حمل می شود. بارگیری کشتی توسط دو ماشین بارگیری کشتی با کارایی بالا در دو اسکله انجام می شود که امکان کار همزمان دو کشتی پاناماکس را فراهم می کند. آلودگی زدایی و پالایش زغال سنگ به بخش هایی که برای مشتریان ضروری است، و همچنین انتخاب مداوم نمونه های زغال سنگ، در طول فرایند انتقال، بلافاصله قبل از بارگیری انجام می شود. کنترل فرایند تولید در زمان واقعی، از جمله ثبت سریع محموله، تبادل اطلاعات با راه آهن روسیه و مشتریان، و گردش کار اسناد الکترونیکی، در این شرکت اجرا می شود. تمام واحدهای اصلی بندر به سیستم نظارت تصویری مجهز هستند. افزایش گردش مالی بار، همراه با افزایش کیفیت خدمات ارائه شده، همچنان یکی از اهداف اصلی بندر است: تضمین زنجیره ای بی وقفه از تحویل و حمل و نقل با مؤثرترین انواع کشتی برای ایجاد مسیرهای جدید برای حمل و نقل زغال سنگ روسیه. نقش مهمی در این فرایند توسط مجتمع مرتب سازی ایستگاه راه آهن ل
وژسکایا-سورتیروووچنایا، که توسط راه آهن روسیه راه اندازی شده است، ایفا می شود. بوم شناسی. شرکت سهامی «روسترمینالوگل» یک برنامه بلندمدت برای افزایش ایمنی زیست محیطی فعالیت های بارگیری و تخلیه بار اجرا می کند. این شرکت سیاست های زیست محیطی مطابق با استانداردهای بین المللی را اتخاذ کرده است. ایمنی زیست محیطی مطابق با استاندارد ای اس او ۱۴۰۰۱:۲۰۰۴ «سیستم های مدیریت زیست محیطی. حمل و نقل بار در بندر» انجام می شود. برای جلوگیری از تأثیر منفی بر آب ها و کمک به بهبود محیط زیست و حفظ تعادل اکولوژیکی منطقه دریای بالتیک، مطابق با توافقنامه بین المللی هلکام (کنوانسیون حفاظت از محیط زیست دریایی بالتیک، مصوب هلسینکی در سال ۱۹۹۲)، شرکت سهامی «روسترمینالوگل» بازسازی تصفیه خانه های فاضلاب و سیستم های تصفیه آب را در دسامبر ۲۰۱۶ به پایان رساند. یک سیستم تصفیه فاضلاب خودکار جدید که در بندر نصب شده است، از فناوری نانوفلوتاسیون با واکنشگر پراکندگی استفاده می کند. این سیستم جریان آب خانگی و باران را به شاخص های بهینه حداکثر هنجارهای مجاز برای فاضلاب می رساند و زهکش ها را از گرد و غبار زغال سنگ و مواد آلی به طور کامل پاکسازی می کند.
استفاده از واکنشگرهای شیمیایی برای تمیز کردن در سیستم به طور قابل توجهی کاهش یافته است و اثربخشی بالا و فشردگی سازه های آن امکان کاهش مصرف برق را فراهم می کند. مهندسان بوم شناس در بندر مشغول به کار هستند و نظارت و حسابرسی زیست محیطی به طور منظم انجام می شود. این شرکت به منبع زیستی اهمیت می دهد. در حال بازیابی است و رویدادهایی را برای کاشت درختان ترتیب می دهد؛ در نوامبر ۲۰۱۶، با رهبری و بودجه «رسترمینالوگُل»، بیش از ۱۳۰۰ ماهی قزل آلای دو ساله در رودخانه سویر رهاسازی شدند. کل مبلغ سرمایه گذاری این بندر در شرکت های زیست محیطی بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ بیش از ۲۰۰ میلیون روبل بود. در دسامبر ۲۰۱۶، شرکت سهامی «رسترمینالوگُل» به همراه اداره ناحیه کینگیسپسکی استان لنینگراد، یک توافق نامه همکاری پنج ساله در زمینه افزایش ایمنی محیط زیست و آموزش زیست محیطی مردم امضا کردند.
روزنامه ادب با مدیریت صادق خان ادیب الممالک فراهانی در سال ۱۲۷۷ شمسی (۱۳۱۶ هجری قمری) منتشر می شد. این روزنامه در ابتدا با عنوان «جریده ادب» و پس از مدتی فقط با نام «ادب» در سه دوره منتشر گردید. ادیب الممالک که نائب رئیس مدرسه لقمانیه تبریز بود، علاوه بر مقالات سیاسی و اجتماعی، برخی از اشعار خود را نیز در این روزنامه منتشر می کرد. روزنامه ادب از تبریز به قفقاز بعد به خوارزم و پس از آن به مشهد انتقال یافت. دوره دوم انتشار این نشریه مربوط به انتشار آن در مشهد است. روزنامه «ادب» از ۱۵ دی ۱۲۷۹ (۱۴ رمضان ۱۳۱۸) تا دی ۱۲۸۱ شمسی (شوال ۱۳۲۰ هجری قمری) به صورت هفتگی چهارشنبه ها در مشهد با چاپ سنگی به مدت سه سال منتشر شد و از اولین روزنامه های دارای کاریکاتور بوده است. دوره سوم روزنامه، دوره انتشار آن در تهران است. طبق دستور مظفرالدین شاه، ادیب الممالک موظف می شود این روزنامه را از مشهد به تهران منتقل کند. اولین شماره «ادب» در تهران در تاریخ ۲۶ مهر ۱۲۸۲ (۲۷ رجب ۱۳۲۱ هجری قمری) منتشر گردید و دو بار در هفته، در روزهای دوشنبه و چهارشنبه منتشر می شد. محتوا. این روزنامه حاوی اخبار و موضوعات سیاسی و اجتماعی داخلی و خارجی همچن
ین، شعر و ادب و بهداشت و درمان و کاریکاتور،... بود. آغاز و پایان انتشار. انتشار آن از سال ۱۳۱۶ هجری قمری/ ۱۹۳۷ میلادی آغاز شد و در ۱۷ شماره که دو شماره از آن مصور بود، در سه دوره ادامه یافت. آخرین شماره روزنامه ادب در تهران در تاریخ ۱۸ ربیع الثانی ۱۳۲۴ هجری قمری منتشر شد.
سبدنشین دم سفید گونه ای پرنده از تیرهٔ سبدنشینان است که در تانزانیا یافت می شود.
توکای خندان سرخاکستری عضوی از تیرهٔ توکایان خندان (Leiothrichidae) است. توکایان خندان تیرهٔ بزرگی از پرندگان گنجشک سان جهان قدیم هستند که با پرهای نرم و پف دار مشخص می شوند. این پرندگان مناطق گرمسیری هستند و بیشترین تنوع آنها در جنوب شرقی آسیا است.
ابروزردک ماداگاسکاری ، که با نام اوگزیلابس ابروزرد نیز شناخته می شود، گونه ای از سسک ماداگاسکاری است که در گذشته در خانواده سسکان راستین (Sylviidae) قرار می گرفت. این پرنده که تنها در ماداگاسکار یافت می شود، تنها عضو سردهٔ "Crossleyia" است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. این پرنده با از دست دادن زیستگاه در معرض تهدید قرار دارد.
کورادو جان "جونیور" سوپرانو جونیور، با بازی دامینیک کیانزه، شخصیتی خیالی در سریال تلویزیونی سوپرانوها از اچ بی او است. معمولاً با نام های "جونیور" یا "عمو جونی" (تلفظ "جون") شناخته می شود. او برای بیشتر مدت سریال، رئیس خانواده جنایت دی میو است، اما در واقع نفوذ کمی دارد یا اصلاً ندارد، چرا که به عنوان رئیس صورتی انتخاب شده است. در برخی فلش بک ها، نسخه جوان تر کورادو را روکو سیستو بازی می کند. کوری استول نیز در فیلم پیش درآمد بسیاری از قدیس های نیوآرک (۲۰۲۱)، نقش جوان تر جونیور سوپرانو را ایفا می کند. بازی دامینیک چیانزه در نقش جونیور با تحسین منتقدان روبرو شد و دو نامزدی جایزه امی برای بهترین بازیگر مکمل مرد در یک سریال درام را برای او به ارمغان آورد. جونیور به عنوان فردی باهوش، سنتی، سرسخت و ناامن از قدرت خود به تصویر کشیده می شود. اگرچه در فصل اول به عنوان شخصیتی تلخ و فریبکار نشان داده می شود، اما در فصل های بعدی جنبه های ملاحظه کارانه و طنزآمیز شخصیتش بیشتر آشکار می شود. او در طول بیماری و حبس خانگی اش، جنبه های حساس تر شخصیت خود را بروز می دهد. بر اساس گفته دیوید چیس، خالق سریال، نام "جونیور" از یکی از پ
سرعموهایش گرفته شده است. دامینیک کیانزه برای بازی در این نقش انتخاب شد، در حالی که تونی سیریکو (بازیگر نقش پائولی والتری) و فرانک وینسنت (بازیگر نقش فیلی لیوتاردو) نیز برای این نقش در نظر گرفته شده بودند. پیشینه. در فصل اول اشاره می شود که جونیور ۷۰ سال دارد، بنابراین تاریخ تولد او به ۱۹۲۸ یا ۱۹۲۹ برمی گردد. کورادو سوپرانو جونیور بزرگترین پسر از سه فرزند کورادو و ماریانجلا دآگوستینو سوپرانو بود که اهل شهر آریانو در ایتالیا بودند و در سال ۱۹۱۱ به آمریکا مهاجرت کردند. جونیور عموی تونی سوپرانو (با بازی جیمز گاندولفینی) بود. او دو برادر کوچکتر داشت: ارکوله "اکلی" سوپرانو و جووانی "جانی" سوپرانو. اکلی دچار ناتوانی ذهنی بود و بیشتر عمرش را در یک مرکز روانپزشکی گذراند. جانی سوپرانو، برادر کوچکتر و پدر تونی بود. هر دو برادرش در دهه ۱۹۸۰ درگذشتند، بنابراین جونیور از هر دوی آنها بیشتر عمر کرد. هنگامی که جونیور برای فرار از محاکمه تظاهر به اختلال روانی می کرد، به روانشناس دادگاه گفت که در حال کوتاه کردن موهایش بوده وقتی از ترور جان اف کندی مطلع شده است. جونیور به تونی می گوید که به جان اف کندی احترام می گذاشت، اما از بر
ادرش رابرت به دلیل نقش او در کمیته سنای آمریکا برای بررسی فعالیت های نامناسب در کار و مدیریت، همچنین پیگرد جیمی هوفا و تحقیقات درباره اتحادیه بین المللی رانندگان کامیون، خوشش نمی آمد. تونی با نوستالژی به یاد می آورد که چگونه در کودکی، جونیور به او بیسبال یاد داد و او را به بازی های نیویورک یانکیز می برد. ظاهراً جونیور به موج سواری هم علاقه داشته است. او با علاقه از آموزش موج سواری به تونی در کودکی در ساحل جرسی یاد می کند و برای تولد ای جی یک تخته موج سواری ۴۰۰ دلاری می خرد. هر دو برادر، جونیور و جانی، دبیرستان را رها کردند و به زندگی جنایت سازمانی روی آوردند و به خانواده جنایت دی میو پیوستند. در قسمت "در کاملو"، جونیور فاش می کند که در یک قرار عاشقانه با فران فلتستین در کلوپ ۵۰۰ آتلانتیک سیتی برای دیدن اجرای انزو استوارتی بوده، وقتی فران با برادرش جانی آشنا شد. جونیور عاشق فران بود و حتی حلقه ای برای او خریده بود، اما نتوانست به دلیل موقعیتش در جنایت سازمانی یا ترس از درخواست ازدواج، این کار را انجام دهد. پس از مرگ جانی در سال ۱۹۸۶ به دلیل آمفیزم، جونیور همواره مراقب تونی بود و نقش راهنمای او را در صعود به خا