Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوه های یاندانگ یا یاندانگشان () در طیف گسترده، به رشته کوه ساحلی واقع شده در جنوب شرق استان ژجیانگ در شرق چین اشاره دارد. این رشته کوه بیشتر مساحت شهر در سطح ولایتِ ونژو (از شهرستان پینگیانگ در جنوب تا یوئه چینگ در شمال شرق) را پوشش می دهد و گسترهٔ آن تا شهر در سطح شهرستان ونلینگ در تایجو می رسد. این رشته کوه توسط رود اوجیانگ به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می شود. قلهٔ اصلی یاندانگ شمالی، بایگانگجیان () بالای سطح دریا ارتفاع دارد. محیط زیست. کوه های یاندانگ از طریق فعالیت های آتشفشانی در دورهٔ کرتاسه -۱۲۰ میلیون سال پیش به وجود آمدند. سنگ های آذرین مشابه در جنوب شرق چین فراوانند و رشته ای از مجموعه های آتشفشانی - نفوذی به طول و به بلندی تشکیل می دهد.
در شامگاه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳، امیرمحمد خالقی درمیان دانشجوی ایرانی ۱۹ ساله رشتهٔ مدیریت دانشگاه تهران بود که هنگام مراجعه به خوابگاه دانشگاه، توسط دو سارق موتورسوار مورد حمله قرار گرفت و صبح روز بعد درگذشت. قتل این دانشجو باعث خشم عمومی و انتقاد گسترده به سیستم امنیتی جمهوری اسلامی ایران شد. در پی این حادثه، رئیس جمهور مسعود پزشکیان به حسین سیمایی صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری مأموریت داد که موضوع قتل این دانشجو را به طور جدی پیگیری کند. در ۳۰ بهمن اعلام شد که عاملان قتل خالقی دستگیر شده اند. به گفته یکی از اعضای کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی و همچنین شورای اسلامی شهر تهران قرار است یک خیابان و یک مدرسه در کوی دانشگاه تهران به نام این دانشجو گذاشته شود. دانشگاه تهران قرار است یک مدرسه در روستای زادگاه امیرمحمد خالقی احداث کند و همچنین قرار است یکی از بلوارهای شهرک فرهیختگان بیرجند در نزدیکی دانشگاه بیرجند به نام این دانشجوی نخبه گذاشته شود. زمینه. کوی دانشگاه تهران. کوی دانشگاه تهران یکی از خوابگاه های دانشجویی دانشگاه تهران است و پیش تر مکان اعتراضات دانشجویی سرکوب شده (شامل حملات سال ۱۳۷۸ و ۱۳۸۸) بوده است. ا
ین حادثه درحالی اتفاق افتاد که در آن روز اطراف دانشگاه تهران، به دلیل فراخوان ها برای رفع حصر رهبران جنبش سبز، به شدت امنیتی بود. زندگی نامه. امیرمحمد خالقی درمیان در روستای درمیان در خراسان جنوبی به دنیا آمد و ۱۹ سال داشت. او دو برادر و دو خواهر داشت. پدرش کشاورز و امام جماعت اهل سنت مسجد روستا بوده است. به گفتهٔ اقوامش یکی، دو سال تحصیلی اش را به شکل جهشی گذرانده بود و روستای محل زندگی اش تنها ۴ دانش آموز داشت. او دانشجوی رشتهٔ مدیریت کسب و کار بود که با کسب رتبه ۸۰۰ کنکور وارد دانشگاه تهران شد. او به تازگی ترم چهارم تحصیلی خود را آغاز کرده بود. روز حادثه در واقع اولین روز کاری او محسوب می شد. حادثه. خالقی در حوالی ساعت ۹ شب ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ در مسیر بازگشت به خوابگاه، مورد حمله دو سارق موتورسوار قرار گرفت. شاهدان عینی اعلام کردند که وی در تلاش برای دفاع از خود، با زورگیران درگیر و به شدت مجروح شد. ضربهٔ چاقو کتف، پهلو و قفسه سینهٔ او وارد شده بود. بلافاصله او به بیمارستان شریعتی منتقل شد، اما به دلیل شدت جراحات وارده، حوالی ساعت هفت ونیم روز بعد جان خود را از دست داد. مراسم تشییع پیکر خالقی در ۲۷ بهمن شهرستان د
رمیان برگزار شد. به گفتهٔ اقوامش «گوشی و لپ تاپ هم با پول هایی که به سختی پس انداز کرده، خریده بود. برای همین آن روز در برابر سارقان مقاومت کرده است» و پدرش وضع مالی خوبی نداشته است. به گفتهٔ یکی از دانشجویان دانشگاه تهران، «دزدان در کوچه جنت خواستند لپ تاپ مرحوم خالقی را از او بگیرند که آن مرحوم مقاومت کرده و مجرمان با چاقو به مجرای تنفسی و قلب او آسیب زده و فرار کرده اند. حتی مرحوم خالقی با همان وضعیت دنبال موتور دویده و نهایتاً پس از چند ثانیه از پا افتاده است.» وی اضافه کرد: «روابط عمومی دانشگاه در ابتدا اعلام کرد حادثه قتل مرحوم خالقی، در اتوبان جلال اتفاق افتاده است تا این طور نشان دهند که حادثه ربطی به دانشگاه تهران نداشته است.» کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی تهران در بازبینی فیلم دوربین های مداربسته پی بردند خالقی در حالی که کوله پشتی بر دوش داشته و در نزدیکی ورودی خوابگاه بوده، دو مرد سوار بر موتور سیکلت به سمت او رفته و وقتی با مقاومت او مواجه شده اند یکی از آن دو از موتور پیاده شده و به سمت او حمله کرده است، اما وقتی خالقی کوله پشتی را از آنها گرفته، آنها با چاقو به او ضربه وارد کرده و سپس از محل ج
رم گریخته اند. مرکز اطلاع رسانی فراجا اعلام کرد که تعدادی از مظنونان شناسایی و بازداشت شده اند، اما اخبار در مورد دستگیری قطعی قاتلان را تکذیب کرد. قوه قضائیه و پلیس ایران در ۳۰ بهمن اعلام کردند عاملان قتل خالقی دستگیر شده اند. اعتراضات دانشجویی. قتل این دانشجو باعث خشم عمومی و انتقاد گسترده به سیستم امنیتی جمهوری اسلامی ایران شد. دانشجویان نسبت به آنچه که بی توجهی دانشگاه در تأمین امنیت خوابگاه ها عنوان کرده اند، معترض بودند و اعلام کرده اند که در گذشته نیز بارها در همان محل مورد حمله سارقان قرار گرفته اند. جمعه ۲۶ بهمن ۱۴۰۳ جمعی از دانشجویان در کوی دانشگاه تهران در اعتراض به کشته شدن امیرمحمد خالقی تجمع اعتراضی برگزار کردند. تجمع به درگیری بین دانشجویان و نیروهای حراست و لباس شخصی ها انجامید و منجر به بازداشت چهار دانشجو و سپس آزادی موقت آن ها در روز بعد شد. به گفته حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، در اعتراضات دانشجویان «تنها یک دانشجو به طور موقت بازداشت شد اما ساعتی بعد آزاد شد.» در یک شنبه ۲۸ بهمن، دانشگاه تهران شاهد ادامه اعتراضات دانشجویی بود، در حالی که دانشجویان تحت فشار نیروهای امنیتی
و حراست دانشگاه برای پایان دادن به اعتراضات خود قرار داشتند. در همین حال، مقامات دانشگاه خواستار مختومه شدن پرونده قتل یک دانشجو شدند و رسانه های حکومتی، از هر دو جناح، از حمایت از این اعتراضات خودداری کردند. این اعتراضات بخشی از موج گسترده تری از نارضایتی های عمومی در ایران است که علی رغم سرکوب های فزاینده، نه تنها کاهش نیافته، بلکه به اقشار مختلف جامعه نیز تسری یافته است. شاهزاده رضا پهلوی از دانشجویان، استادان دانشگاه و سایر اقشار جامعه ایران خواست تا در حمایت از اعتراضات دانشجویان دانشگاه تهران نقش ایفا کنند. وی تأکید کرد که نباید اجازه داد قتل امیرمحمد خالقی و سرکوب دانشجویان از سوی جمهوری اسلامی بدون پیامد باقی بماند. واکنش ها. در پی این حادثه مدیرکل خوابگاه های دانشگاه تهران استعفا داد. سیمایی صراف گفت دو کیوسک نیروی انتظامی در نقاط «مورد نیاز جانمایی و نصب» خواهد شد. واکنش مقامات دولتی. در پی این حادثه، رئیس جمهور مسعود پزشکیان به حسین سیمایی صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری مأموریت داد که موضوع قتل این دانشجو را به طور جدی پیگیری کند. همچنین، محمدرضا عارف معاون اول رئیس جمهور، طی تماس با وزیر کشور دس
تور ویژه ای برای بررسی و اطلاع رسانی به مردم را صادر کرد.
هیچ کس پس از مرگمان از ما یاد نخواهد کرد () یک فیلم درام اسپانیایی به کارگردانی آگوستین دیاس یانس است که در سال ۱۹۹۵ منتشر و در همان سال برندهٔ جایزه گویا برای بهترین فیلم شد. بیشتر صحنه های بیرونی فیلم در شهر مادرید تصویربرداری شده است.
آندری کارپاتی (زاده ۲۳ اکتبر ۱۹۸۶) دانشمند رایانه اسلواک-کانادایی است که به عنوان مدیر هوش مصنوعی و بخش بینایی اتوپایلوت در تسلا فعالیت کرد. او یکی از بنیان گذاران اوپن ای آی بود و قبلاً نیز در آن جا کار می کرد، و در زمینه یادگیری عمیق و بینایی رایانه ای تخصص داشت. تحصیلات و زندگی اولیه. کارپاتی در براتیسلاوا، چکسلواکی (اکنون اسلواکی) متولد شد و در ۱۵ سالگی همراه خانواده اش به تورنتو مهاجرت کرد. او در سال ۲۰۰۹ دوره کارشناسی علوم رایانه و فیزیک را در دانشگاه تورنتو به پایان رساند، و در سال ۲۰۱۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه بریتیش کلمبیا دریافت کرد، و در آنجا تحت راهنمایی میخیل فن دو پانّه روی پیکره های شبیه سازی شده فیزیکی (برای مثال، دونده شبیه سازی شده یا یک انسان شبیه سازی شده در یک جمعیت) کار می کرد. کارپاتی در سال ۲۰۱۵ دکترای خود را از دانشگاه استنفورد زیر نظر لی فی-فی دریافت کرد. تمرکز پژوهش او بر تلاقی پردازش زبان های طبیعی و بینایی رایانه ای و همچنین مدل های یادگیری عمیقی بود که برای این حوزه مناسب اند. حرفه و پژوهش. او نویسنده و مدرس اصلی نخستین دوره یادگیری عمیق در دانشگاه استنفورد با عنوان «
"CS 231n: شبکه های عصبی پیچشی برای شناسایی بصری"» بود. این درس به یکی از بزرگ ترین کلاس های استنفورد تبدیل شد و از ۱۵۰ دانشجو در سال ۲۰۱۵ به ۷۵۰ دانشجو در سال ۲۰۱۷ رسید. کارپاتی یکی از اعضای بنیان گذار گروه پژوهش هوش مصنوعی اوپن ای آی است، و از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ پژوهشگر این مجموعه بود. در ژوئن ۲۰۱۷ او مدیر هوش مصنوعی تسلا شد و مستقیماً به ایلان ماسک گزارش می داد. او در سال ۲۰۲۰ به عنوان یکی از افراد برگزیده نوآوران زیر ۳۵ سال ام آی تی تکنالجی ریویو معرفی شد. پس از یک مرخصی چندماهه از تسلا، در ژوئیه ۲۰۲۲ اعلام کرد که این شرکت را ترک می کند. از فوریه ۲۰۲۳، او در یوتیوب ویدیوهایی درباره نحوه ساخت شبکه عصبی مصنوعی منتشر می کند. در ۹ فوریه ۲۰۲۳ گزارش شد که کارپاتی اعلام کرده دوباره به اوپن ای آی بازمی گردد. یک سال بعد، در ۱۳ فوریه ۲۰۲۴، سخنگوی اوپن ای آی تأیید کرد که کارپاتی این مجموعه را ترک کرده است. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۴ کارپاتی در حساب کاربری اش در ایکس (توئیتر پیشین) اعلام کرد که شرکت تازه ای در حوزه هوش مصنوعی و آموزش به نام یورِکا لبز راه اندازی کرده است. به گفته یورکا لبز، اولین محصول آن ها دوره ای در زمینه هوش
مصنوعی با نام LLM101n خواهد بود.
حزب مردم تالش یک حزب سیاسی از مردم تالش است که در سال ۱۹۹۱ در آذربایجان تأسیس شد. ایجاد. حزب مردم تالش بر اساس حزب احیای ملی تالش که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد، ایجاد شد. هدف حزب احیای ملی تالش حمایت از حقوق تالش ها به عنوان یک ملیت و در دراز مدت مبارزه برای ایجاد جمهوری خودمختار تالش به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی بود. توجیه تاریخی این الزام وجود خانات تالش با پایتخت آن در لنکران از سال ۱۷۳۶ تا الحاق آن به امپراتوری روسیه پس از جنگ با ایران بود. در پاییز ۱۹۹۱ حزب احیای ملی تالش به حزب مردم تالش سازماندهی شد و کنگره مؤسس آن در تیرماه ۱۹۹۲ برگزار شد. گیلال ممدوف، دانشمند فرهنگستان علوم آذربایجان که در این کنگره سخنرانی می کرد، به عنوان رئیس این حزب انتخاب شد. رهبران حزب تأکید کردند که از تمامیت ارضی آذربایجان حمایت می کنند و توسعه آینده مردم تالش را تنها در چارچوب دولت آذربایجان می دانند. از آنجایی که ارگان های رسمی آذربایجان از ثبت این حزب با نام حزب مردم تالش خودداری کردند، این حزب به حزب برابری خلق های آذربایجان تغییر نام داد. پشتوانه اصلی آن قشر روشنفکر و دانشجو بود. تا اواسط سال ۱۹۹۳، این حزب پنج هزار عضو د
اشت. دومین کنگره (فوق العاده) در سال ۱۹۹۳ در لنکران برگزار شد. تحریم حزب تالش. در ژوئن ۱۹۹۳، جمهوری خودگردان تالش-مغان به ریاست علی اکرم همت زاده در قلمرو هفت ناحیه در جنوب کشور (منطقه های آستارا، لنکران، لریک، یاردیملی، ماسالی، جلیل آباد، بیلاسوور) تشکیل شد. در ۲۴ اوت ۱۹۹۳، رهبری آذربایجان نیروهای بیشتری را به مناطق تالش منتقل کرد، رهبران جمهوری خودگردان تالش-مغان بازداشت شدند و حزب مردم تالش (حزب برابری خلق های آذربایجان) منحل شد[۶]. اگرچه هیچ ارتباط آشکاری بین قیام و حزب مردم تالش وجود نداشت، اما در اکتبر ۱۹۹۳ غیرقانونی اعلام شد. در لنکران، تظاهرات در حمایت از علی اکرم همت زاده و حامیانش آغاز شد، اعتصاب هایی با این مطالبه برگزار شد: آزادی علی اکرم همت زاده، شاعر تالشی علی نصیر و همه کسانی که در ارتباط با حوادث آن زمان دستگیر شده بودند. برای توقف آزار و اذیت حزب مردم تالش که در آن زمان پنج هزار عضو داشت، مردم محلی نیز خواستار تعلیق بسیج نظامی در مناطق تالش شدند. ادامه ایده های حزب ایجاد جنبش ملی تالش در هلند بود، جایی که بخشی از رهبری تالشی جمهوری خودگردان تالش-مغان در تبعید زندگی می کند. به ویژه جنبش ملی ت
الش از ایجاد استان تالشی با حاکمیت منطقه ای در مرزهای آذربایجان حمایت می کند. خواستار تمرکززدایی از قدرت برای ترویج نمایندگی عادلانه تر گروه های اقلیت و تضمین آزادی های فرهنگی و زبانی است.
چشم انداز گویلین () صطلاحی کلی برای منابع گردشگری در گویلین است که شامل جاذبه های متعدد می شود. چشم انداز گویلین مدت هاست که به دلیل «تپه های سرسبز، آب های زلال، غارهای شگفت انگیز و کوه های زیبا» شهرت دارد. مناظر طبیعی این منطقه شامل کوه ها، رودخانه ها، غارهای کارست، بنای تاریخی و سنگ نگاره است. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴، گویلین به همراه شهرستان شیبینگ در گوئیژو، کوه جینفو در چونگ چینگ و شهرستان خودمختار هوانجیانگ مائونان در گوانگشی در فهرست میراث جهانی به عنوان بخشی از کارست جنوب چین در سی و هشتمین کنفرانس میراث جهانی ثبت شد. کوه ها. توپوگرافی گویلین با سازندهای کارست سنگ آهک مشخص می شود. کوه های این منطقه عمدتاً از سنگ سبز تشکیل شده و با همیشه سبز پوشش گیاهی پوشیده شده اند. این کوه ها به دلیل اشکال متمایز و غیرمعمول خود شناخته می شوند که بخش مهمی از میراث طبیعی منطقه را تشکیل می دهند. از جاذبه های مهم کوهستانی گویلین می توان به تپه خرطوم فیل، ، و اشاره کرد. غارها. غارهای گویلین از نوع غار حلال پوشی شده هستند و با مسیرهای پیچ درپیچ و وجود رودخانه زیرزمینی که برخی از آن ها را به هم متصل می کند، شناخته می شوند. درون این
غارها با چکنده سنگ ها و چکیده سنگ ها شکل گرفته است. غارهای کارستی برجسته در گویلین شامل غار فلوت نی در پارک فلوت نی، غار هفت ستاره در منطقه دیدنی هفت ستاره، در حومه شهر و غار فنگیو در لیپو است. سنگ نگاره ها. سنگ نگاره های گویلین که به طور کلی با عنوان شناخته می شوند، در نقاط مختلف کوه های این شهر پراکنده اند. این آثار شامل حکاکی های سنگی و مجسمه های سنگی هستند که دسته اول در سراسر مناطق کوهستانی شهر دیده می شود، در حالی که دومی عمدتاً در متمرکز است. بیشتر سنگ نگاره های گویلین متعلق به دوران دودمان تانگ و دودمان سونگ هستند و نمونه هایی از دوره های دودمان چینگ و جمهوری خواهی نیز در آن ها دیده می شود. این آثار دارای محتوای متنوعی از جمله سفرنامه ها، سوابق تاریخی و اعلامیه های رسمی هستند. در کوه طوطی که در شمال قرار دارد، سنگ نگاره ای از دوره سونگ با نام "" وجود دارد که یکی از قدیمی ترین نقشه های شهری چین محسوب می شود. در غار مروارید واقع در ، «تصویر شخصی می فو» قرار دارد. آب ها. اکثر منابع آبی گویلین مطابق با استانداردهای کیفیت آب درجه دوم ملی هستند و با شفافیت و زلالی مشخص می شوند. مهم ترین جاذبه های آبی گویلی
ن شامل رود لی و هستند. رود لی. رود لی از کوهستان مائوئر در شهرستان زییوان، گویلین سرچشمه می گیرد. این رود بخشی از سیستم رود مروارید (چین) است و به سمت جنوب از شهرستان ها و شهرهایی مانند گویلین و شهرستان یانگشوو عبور می کند. پس از عبور از لیپو، نام آن به رود گویی تغییر می یابد و مسیر خود را به سمت جنوب ادامه داده و در ووژوو به رود شی می پیوندد. طول کلی آن ۴۲۶ کیلومتر است. تصویری که در پشت اسکناس ۲۰ یوانی سری پنجم رنمینبی منتشر شده توسط بانک خلق چین دیده می شود، نمایی از رود لی در گویلین است که در ، شهرستان یانگشوو واقع شده است. رود لی و رود شیانگ از طریق کانال لینگ چو که در دوران دودمان چین حفاری شده بود، به یکدیگر متصل می شوند. دو رود و چهار دریاچه. به رود لی، رود تائوهوا، دریاچه رونگ، دریاچه شان، دریاچه گویی و دریاچه مولونگ اشاره دارد که با هم سیستم آبی شهری گویلین را تشکیل می دهند و امروزه به عنوان جاذبه های گردشگری شناخته می شوند. این رودها و دریاچه ها در گذشته به یکدیگر متصل نبودند و برخی مانند دریاچه گویی به شدت دچار رسوب گذاری شده بودند. پس از بیش از یک دهه نوسازی، از جمله ساخت سدهای طبیعی و محوطه سازی
در مقیاس بزرگ، سیستم متصل آبی شهری موسوم به «دو رود و چهار دریاچه» در سال ۲۰۰۱ تکمیل شد. فرهنگ. پارک مجسمه سازی یوزی پارادایس. «یوزی پارادایس» یک پارک فرهنگی مدرن در گویلین است. این مرکز هنری توسط تاجر تایوانی، «کائو ریزانگ» تأسیس شد. از سال ۱۹۹۷، این پارک میزبان هشت دوره فعالیت های خلاقانه بین المللی بوده است که در طی آن بیش از ۱۵۰ مجسمه توسط هنرمندانی از بیش از ۲۰ کشور و منطقه ساخته شده اند. هدف نهایی یوزی پارادایس «ایجاد غاری تاریخی مشابه دون هوانگ که منعکس کننده زندگی انسان معاصر باشد» است.
Eureka Labs یک شرکت آموزشی هوش مصنوعی است که توسط آندره کارپاتی بنیان گذاری شده است. کارپاتی در ۱۶ ژوئیه تأسیس این شرکت را اعلام کرد. هدف این شرکت، ایجاد یک «مدرسه بومی هوش مصنوعی» است. کارپاتی می گوید نخستین دوره یورکا لبز به دانشجویان می آموزد چگونه یک مدل زبانی بزرگ را از پایه بسازند. به گفته کارپاتی، پیشرفت های اخیر در حوزه هوش مصنوعی مولد این امکان را فراهم می کند تا آموزگاران، با استفاده از دستیاران تدریس هوشمند، بتوانند دانشجویان بیشتری را به شکل چندزبانه آموزش دهند.
لی جیانگ () یا رود لی () نام بخش بالادست رود گوی در شمال شرقی گوانگشی، چین است. این رود بخشی از سامانه رود شی در حوزه رود مروارید (چین) محسوب می شود و به طول از شهرستان شینگ آن تا شهرستان پینگله جریان دارد. پیش زمینه. رود لی از کوه های مائوئر در شهرستان شینگ آن سرچشمه گرفته و به طور کلی در جهت جنوب از طریق گویلین، شهرستان یانگشوو و شهرستان پینگله جریان می یابد. در پینگله، رود لی با لیپو و گونگ چنگ ادغام شده و رود گوی را تشکیل می دهد که در نهایت به رود شی، شاخه غربی رود مروارید (چین) می ریزد. بخش بالادست رود لی از طریق کانال لینگچو با رود شیانگ که به سمت شمال و یانگ تسه جریان دارد، متصل است. این اتصال در گذشته موجب شد رودهای لی و گوی بخشی از یک مسیر آبی مهم برای ارتباط دره یانگ تسه با دلتای رود مروارید باشند. مسیر رودهای لی و گوی، با تپه های سرسبز احاطه شده است. ماهیگیری باکلانی اغلب با لی جیانگ مرتبط است. کروزهای گردشگری در رود لی بسیار معروف بوده و سالانه میلیون ها بازدیدکننده را جذب می کنند. زمین شناسی. رود لی و شاخه های آن منطقه ای از گویلین تا یانگشوو را زهکشی می کنند و از ارتفاع در گویلین به در یانگشوو ک
اهش ارتفاع می دهد. میانگین جریان در گویلین ۲۱۵ متر مکعب در ثانیه است و آبرفت های آن شامل شن های درشت مرتب شده ای است که توسط ماسه سیلتی پوشانده شده اند و در مسیر خود دشت های سیلابی و تراس هایی را شکل می دهند. با این حال، وجود از سنگ های آهکی دوونین و کربنیفر و زمین های کارستی در حوضه گویلین، منظره ای چشم گیر به این منطقه بخشیده است. دو نوع کارست متمایز در این منطقه وجود دارد: فنگ کونگ و فنگ لین که در طول ۱۰ تا ۲۰ میلیون سال گذشته در دوران نوزیستی تکامل یافته اند. کارست فنگ کونگ که مسیر رود لی را احاطه کرده، به عنوان مجموعه ای از تپه های آهکی با یک پایه مشترک و دره های عمیق (یا "دولین") بین قله ها تعریف می شود و گاهی به آن کارست خوشه ای قله ای می گویند. صدها غار در این ناحیه وجود دارند که ۲۳ مورد آن ها دارای گذرگاه هایی با طول بیش از ۱ کیلومتر در امتداد تنگه رود لی هستند. طولانی ترین این غارها سامانه غاری گوآنیان است که از کائوپینگ تا نانشو امتداد دارد. کارست فنگ لین که در منطقه یانگشوو و جنوب گویلین غالب است، به عنوان تپه های آهکی جدا از هم که با سطح آهکی مسطحی از هم جدا شده اند تعریف می شود و معمولاً توسط رس
وبات سست پوشانده شده اند. این نوع کارست گاهی به عنوان دشت جنگلی قله ای شناخته می شود. مشهورترین فنگ لین، کارست برجی در اطراف یانگشوو است. این برج ها از سنگ آهک محکم و انبوهی تشکیل شده اند که سطوح تقریباً عمودی دارند و قطر پایه آن ها کمتر از ۱٫۵ برابر ارتفاع شان است. ارتفاع این برج ها در حوضه مرکزی بین ۳۰ تا ۸۰ متر متغیر است، اما در نزدیکی فنگ کونگ ممکن است تا ۳۰۰ متر هم برسد. فنگ لین از طریق بالاآمدگی زمین ساختی آرام و پیوسته، مرتبط با زون کوهزایی هیمالیا، و فرسایش تدریجی برج ها تکامل می یابد. غارهای نمایشی مشهور در منطقه گویلین شامل چی شینگ دونگ و لوتی دونگ هستند.
کلیسای روسی () یک کلیسای ارتدوکس روسی است که در جاده روسی در سمت شمالی گردنه ورشیچ در شمال غربی اسلوونی واقع شده است. این کلیسا، که به سن ولادیمیر اختصاص داده شده، توسط روسی ها (در واقع اعضای چندین قوم اسلاوی و آلمانی های ولگا که بخشی از امپراتوری روسیه بودند) زندانیان جنگ که در دوران جنگ جهانی اول به کار اجباری در این منطقه مشغول بودند، ساخته شده است. این کلیسا به عنوان یک یادبود جنگ و یک ارتباط نمادین بین اسلوونی و روسیه خدمت می کند.
دره یارلونگ () توسط یارلونگ چو، یکی از شاخه های رود تسانگپو در لهوکا در منطقه خودمختار تبت، چین شکل گرفته است. این نام به ویژه به ناحیه ای اطلاق می شود که در آن یارلونگ چو به رود چونگیه می پیوندد و به دشتی بزرگ به عرض حدود ۲ کیلومتر گسترش می یابد، پیش از آنکه به رود تسانگپو بپیوندد. این در منطقه ندونگ از استان شنان قرار دارد و شامل پایتخت این استان، تسیتانگ، یکی از بزرگ ترین شهرهای تبت، در ۱۸۳ کیلومتری جنوب شرقی لاسا است. در گذشته، این منطقه پوشیده از جنگل بوده و برای کشاورزی مناسب بوده است. منطقه تسیتانگ به دلیل تولید سیب و گلابی شهرت دارد. یارلونگ و دره مجاور دره چونگیه، محل اصلی سلسله یارلونگ پادشاهان تبت بودند و مسیرهای تجاری مهمی به هند و بوتان (کشور) را تحت کنترل داشتند. نخستین امپراتور تبت، سونگتسن گامپو (۶۰۵ یا ۶۱۷؟ - ۶۴۹)، پس از گسترش گسترده قلمرو و قدرت خود، پایتخت را به لهاسا منتقل کرد. توصیف. این دره، که اغلب به عنوان «گهواره تمدن تبتی» شناخته می شود، تنها ۷۲ کیلومتر (۴۵ مایل) طول دارد اما شامل قلعه ها، صومعه ها، معابد، غارهای مراقبه، قله ها و استوپاهای مهمی است. سه مکان مشهور قدرت ("ne-sum") در ا
ین منطقه وجود دارند: شلدراک، ترادروک و یومبو لاگانگ یا (کاخ یونگبولاکانگ). همچنین، سه استوپای اصلی که به عنوان مخازن آثار مقدس ("ten-sum") عمل می کنند، عبارتند از: تاکچن بومپا، گونتانگ بومپا و تسه چو بومپا. در پایین شهر تسیتانگ، زمانی یک پل معلق آهنی متعلق به قرن چهاردهم روی رود یارلونگ تسانگپو یا رود براهماپوترا وجود داشت که توسط مهندس معروف تانگتونگ گیالپو ساخته شده بود و طول آن بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ متر بود، اما امروزه تنها پنج پایه سنگی بزرگ از آن باقی مانده است. یک پل مدرن چند کیلومتر پایین تر در نیائو ساخته شده است. حتی زمانی که سارات چاندرا داس در سال ۱۸۷۹ از آنجا بازدید کرد، این پل در وضعیتی نامناسب بود و او مجبور شد با یک قایق بزرگ، همراه با تاجران و الاغ هایشان، از رود عبور کند.
تنگه های یانگ تسه () یا سه دره () سه درهٔ مجاور و متوالی در امتداد بخش میانهٔ رودخانه یانگ تسه هستند که در درون سرزمین چین قرار دارند. این دره ها با آب و هوای موسمی نیمه گرمسیری، به خاطر مناظر طبیعی شان شناخته شده اند. سه دره شامل دره قوتانگ، که به دنبال آن دره وو و در نهایت دره شی لینگ قرار دارد، در مجموع را پوشش می دهد که از شهر بایدی در چونگ چینگ در غرب آغاز شده و در پاس نانجینگ در ایچانگ، هوبئی در شرق پایان می یابد. در بین این دو نقطه، کوه های فنگ جی و کوه های وو در چونگ چینگ و همچنین بادونگ، زیگوی و ایچانگ در استان هوبئی قرار دارند. مسیر رودخانه یانگ تسه. بعد از رسیدن به ایبلین ()، در سیچوآن ()، رودخانه یانگ تسه () از منطقه جیانگجین () در چونگ چینگ به ایچانگ () در هوبئی () جریان می یابد و این بخش از رودخانه به نام "چوانجیانگ" () یا «رودخانه سیچوآن» شناخته می شود. در گذشته، این تنها مسیر آبی بود که سیچوآن و گوئیژو را به مناطق شرقی چین متصل می کرد. (رودخانه وو () از گوئیژو عبور کرده و در منطقه فولینگ () در چونگ چینگ وارد یانگ تسه می شود). در جریان پایین تر، چوانجیانگ از کوه های وو—دومین پله از خشکی اصلی چی
ن—عبور کرده و دره قوتانگ ()، دره وو () و دره شی لینگ () را در امتداد رودخانه یانگ تسه شکل می دهد که به این منطقه نام سه دره داده است. منطقه سه دره. سه دره از شهر غربی و بالادستی شهرستان فنگجیه در چونگ چینگ تا شهر شرقی و پایین دستی ایچانگ در هوبئی کشیده شده اند. منطقه مخزن سه دره تقریباً طول دارد، در حالی که سه دره خود حدود از این منطقه را دربر می گیرد: این امر توجه جهانی را به سد سه دره جلب کرده و فرهنگ و محیط زیست منطقه را تغییر داده است. اگرچه این منطقه بیشتر به خاطر مناظر طبیعی خود معروف است، اما منطقه سه دره از نظر تاریخی و فرهنگی نیز در چین اهمیت دارد. بسیاری از شهرها و سایت های باستان شناسی توسط مخزن بالادستی سد سه دره زیر آب رفته اند.
گودال بهشتی () یا فروچاله ژائوژای تیانکنگ ()، که به عنوان چاله آسمانی ژائوژای نیز شناخته می شود، عمیق ترین فروچاله در جهان است. این فروچاله در شهرستان فنگجیه در چونگ چینگ، چین قرار دارد. ابعاد. فروچاله ژائوژای تیانکنگ طول، عرض و عمقی بین دارد، با دیواره های عمودی. حجم آن ۱۱۹٬۳۴۹٬۰۰۰ مترمکعب و مساحت دهانه اش ۲۷۴٬۰۰۰ مترمربع است. این ماده توسط رودخانه حل و منتقل شده است. فروچاله ساختار دوجداره ای دارد—کاسه بالایی عمق دارد، کاسه پایینی عمق دارد و این دو کاسه به طور متوسط عرض دارند. بین این دو مرحله، لبه ای شیب دار وجود دارد که به دلیل تجمع خاک در سنگ آهک شکل گرفته است. در فصل بارانی، آبشاری در دهانه فروچاله قابل مشاهده است. کشف. فروچاله ژائوژای تیانکنگ از زمان های باستان برای مردم محلی شناخته شده بود. ژائوژای نام یک روستای متروکه نزدیک است که به معنای «روستای کوچک» است، و «تیانکنگ» به معنای چاله آسمانی است، که یک نام منحصربه فرد منطقه ای برای فروچاله ها در چین می باشد. یک پله برقی ۲٬۸۰۰ پله ای برای تسهیل گردشگری در این منطقه ساخته شده است. رودخانه زیرزمینی و غار. فروچاله تیانکنگ بر روی غار دیفنگ شکل گرفته است که
به نوبه خود توسط یک رودخانه قدرتمند زیرزمینی شکل گرفته که هنوز هم زیر فروچاله جریان دارد. رودخانه زیرزمینی از دره شکاف تیانجین آغاز می شود و به یک صخره عمودی بالای رودخانه میگونگ می رسد، جایی که یک آبشار تشکیل می شود. طول این رودخانه زیرزمینی تقریباً است و در طول این ۸٫۵ کیلومتر، سقوط می کند. جریان متوسط سالانه این رودخانه ۸٫۷۷ مترمکعب در ثانیه است، اما نرخ جریان آن می تواند به ۱۷۴ مترمکعب بر ثانیه برسد. هم رودخانه و هم غار دیفنگ توسط پروژه غارهای چین در سال ۱۹۹۴ کاوش و نقشه برداری شده اند. زیست بوم. ۱٬۲۸۵ گونه گیاهی، از جمله کهن دار (سرده), و بسیاری از حیوانات نادر، مانند پلنگ ابری و سمندر غول پیکر چینی، در این فروچاله پیدا شده اند.
وقت تنگ است () با نام اصلی روزهای به شماره افتاده () یک فیلم دلهره آور اسپانیایی به کارگردانی ایمانول اوریبه است که در سال ۱۹۹۴ منتشر و در همان سال برندهٔ جایزه گویا برای بهترین فیلم شد.
ایان اپلیارد (; – ) پرنده شناس، اسکی باز آلپاین، و راننده رالی اهل بریتانیا بود.
پاتریشیا سی کوین (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای رالی اهل انگلستان است که بیشتر با نام همسر سابق خود پت اپلیارد شناخته می شود ، او دختر بنیانگذار جگوار کارز، ویلیام لیونز است.
رود نانشی () در شهرستان یونگجیا، ونژو، استان ژجیانگ در شرق چین قرار دارد و یکی از شاخه های اصلی رود او (ژجیانگ) است. منطقه دیدنی رود نانشی () در سال ۱۹۸۸ به دلیل چشم انداز طبیعی و فرهنگ محلی منحصربه فردش، از سوی شورای دولتی چین به عنوان منطقه گردشگری ملی معرفی شد. این رودخانه ۲۳ کیلومتر از ونژو فاصله دارد، در شرق کوه های یاندانگ، شمال شهرستان شیانجو و غرب شهرستان شیاندو واقع شده است. رود نانشی ۱۵۰ کیلومتر طول و حوضه آبریز آن ۲۴۲۹ کیلومترمربع وسعت دارد. این رودخانه از شمال به جنوب جریان دارد و به رود او (ژجیانگ) می ریزد که در نهایت به دریای چین شرقی منتهی می شود. رود نانشی دارای ۳۶ پیچ و ۷۲ ساحل است. از جمله جاذبه های اصلی منطقه رود نانشی می توان به آبشار بایژانگ، صخره مثلثی فورونگ، آبشار حوض تنگشی، دوازده قله، غار تائوگونگ، انبار زیر صخره، دهکده باستانی فورونگ و صخره شیر اشاره کرد. لایه های زمین شناسی کوه های این منطقه عمدتاً از توف (سنگ)، ریولیت و گرانیت تشکیل شده اند. این رودخانه در منطقه ای با اقلیم موسمی نیمه گرمسیری قرار دارد و تحت تأثیر اقلیم اقیانوسی است. آب وهوا در طول سال گرم و مرطوب است. دمای هوا بی