Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الی توسط شوروی اتفاق افتاد. در سپتامبر و اکتبر ۱۹۳۹، دولت شوروی کشورهای کوچک بالتیک را مجبور به امضای پیمان های همکاری متقابل کرد که حق ایجاد پایگاه های نظامی در آن ها را به شوروی می داد. پس از تهاجم ارتش سرخ در تابستان ۱۹۴۰، مقامات شوروی دولت های بالتیک را مجبور به استعفا کردند. تحت نظارت شوروی، دولت های جدید کمونیستی دست نشانده و رفیق هم سفر انتخابات دست کاری شده برگزار کردند. اندکی بعد، «مجلس های مردم» منتخب قطعنامه هایی را برای پیوستن به اتحاد شوروی تصویب کردند. پس از تهاجم در ۱۹۴۰، سرکوب ها با مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی ادامه یافت. حدود ۵۰۰٬۰۰۰ مهاجر، عمدتاً روس، در لتونی ساکن شدند و سهم مردم لتونی از ۸۴٪ در ۱۹۴۵ به ۶۰٪ در ۱۹۵۳ کاهش یافت. تقریباً ۱۸۰٬۰۰۰ روس در استونی ساکن شدند و سهم مردم استونیایی از ۹۴٪ در ۱۹۴۵ به ۶۲٪ در ۱۹۸۹ کاهش یافت. مشابه این استعمارها در سایر مناطق نیز رخ داد. بین سال های ۱۹۲۶ تا ۱۹۵۹، سهم مهاجران در بوریاتیا از ۵۷٪ به ۸۰٪ و در یاقوتستان از ۳۶٪ به ۵۳٪ افزایش یافت. تا سال ۱۹۵۹، روس ها ۷۵٪ کل مهاجران بوریاتیا، ۴۴٪ مهاجران یاقوتستان و ۷۶٪ مهاجران خاکاسیا را تشکیل می دادند. ت
ا پایان جنگ جهانی دوم، شوروی همچنین سرزمین های زیر را ضمیمه کرد: تا پایان جنگ جهانی دوم، بیشتر کشورهای اروپای شرقی و مرکزی تحت اشغال اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفتند، معروف به «مستعمرات اروپایی»، در حالی که همچنان مستقل بودند، سیاست ها، ارتش، و امور داخلی و خارجی آن ها تحت نفوذ شوروی بود. کشورهای ماهواره ای شوروی در اروپا شامل: جمهوری دموکراتیک افغانستان نیز می تواند یک کشور ماهواره ای شوروی محسوب شود؛ از ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱، دولت مرکزی کابل با بلوک شرق همسو بود و مستقیماً توسط نیروهای شوروی در جنگ شوروی در افغانستان پشتیبانی می شد. جمهوری خلق مغولستان نیز از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ کشور ماهواره ای شوروی بود. کشورهای ماهواره ای آسیایی دیگر شامل جمهوری شوروی چین در استان جیانگژی، جمهوری خلق تووا و جمهوری دوم ترکستان شرقی بودند.
فاشیسم روسی ()( )، همچنین راشیسم یا روس گرایی و همچنین با عنوان فاشیسم روسی شناخته می شود، یک نوواژه و عبارت تحقیرآمیزی است که برای توصیف ایدئولوژی سیاسی و سیاست های دولت روسیه تحت ولادیمیر پوتین استفاده می شود. این اصطلاح به سیستم سیاسی یکه سالاری روسیه، ملی گرایی افراطی و نو-امپریالیسم، نظامی گری، گسترش طلبی، ابرشرکت محوری، احتمالاً نئوفاشیسم، همگرایی نزدیک کلیسای ارتدکس روسی و دولت، سرکوب سیاسی، استفاده از سانسور و پروپاگاندا در فدراسیون روسیه، توجیه جنگ های متعدد در قرن ۲۱ و کیش شخصیت پیرامون پوتین اشاره دارد. راشیزم به عنوان ایدئولوژی مبتنی بر افکار امپریالیستی موسوم به «جهان روسی» و «مأموریت ویژهٔ تمدنی» مردم روس توصیف می شود، مانند مسکو به عنوان رم سوم، که خود را در غرب ستیزی نشان می دهد و از بازپس گیری سرزمین های سابق به وسیلهٔ فتح حمایت می کند. مقام ها و رسانه های اوکراینی اغلب از اصطلاح «راشست» برای اشاره به اعضا و حامیان نیروهای مسلح روسیه استفاده می کنند. کاربرد کنونی این واژه از سال ۱۹۹۵ در جریان جنگ نخست چچن آغاز شد، اما پس از جنگ های جنگ روسیه و گرجستان و جنگ روسیه و اوکراین رواج بیشتری یافت و
به ویژه در جریان حمله روسیه به اوکراین به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. ریشه شناسی. «راشیزم»، «راشیزم» و «روس ایسم» ترکیبی از کلمات «روسیه» و «فاشیسم» هستند. این اصطلاح ها بازنمایی آوایی تلفظ های انگلیسی، اوکراینی و روسی هستند. تاریخچهٔ به کارگیری اصطلاح. جنگ های چچن. این اصطلاح در قالب "Russism" () در سال ۱۹۹۵ توسط رئیس جمهور جمهوری چچن ایچکریا جوهر دودایف رایج و به کار گرفته شد. او جنگ نخست چچن را نمود ایدئولوژی در حال ظهور می دانست. به گفتهٔ دودایف، روسیسم عبارت است از: این اصطلاح بعدها توسط رئیس جمهور بعدی جمهوری چچن ایچکریا، اصلان ماسخادوف نیز به کار رفت. او روسیسم را گونه ای از فاشیسم، اما خطرناک تر و موجود طی ۲۰۰ سال اخیر دانست. وب سایت خبری چچنی Kavkaz Center ستونی ثابت با عنوان «روسیسم» داشت که طی سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ حدود ۱۵۰ مقاله در آن منتشر شد. جنگ روسیه و اوکراین. اصطلاح روسیسم/راشیسم (, ) پس از الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه، سرنگونی پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی در نزدیکی دونتسک در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۴، و آغاز جنگ روسیه و اوکراین در ۲۰۱۴ به طور فزاینده ای در رسانه های اوکراینی رایج شد. این اص
طلاح در ترانهٔ روسی زبان «این است، عزیزم، روسیسم! کلیسای ارتدکس روسی فاشیسم!» اثر آهنگساز و ترانه سرای اوکراینی Boris Sevastyanov نیز آمده است. کمیتهٔ ورخوونا رادا در امور سیاست انسانی و اطلاعاتی از ابتکار دانشمندان، روزنامه نگاران، سیاست پژوهان و کل جامعهٔ مدنی اوکراین برای ترویج و به رسمیت شناسی اصطلاح «راشیسم» در سطح ملی و بین المللی حمایت می کند.
نژادپرستی در روسیه () عمدتاً به شکل نگرش های منفی نسبت به شهروندان غیرروس، مهاجران یا گردشگران و همچنین اقدامات منفی برخی از مردم روس علیه آن ها نمود پیدا می کند. به طور سنتی، نژادپرستی روسی شامل یهودی ستیزی و تاتارهراسی بوده است، همچنین خصومت نسبت به اقوام مختلف مردمان قفقاز، آسیای مرکزی، شرق آسیا، جنوب آسیا و آفریقا. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، روسیه با بیش از ۱۱٫۶ میلیون مهاجر، سومین جمعیت بزرگ مهاجر در جهان را دارد. به دلیل کاهش جمعیت این کشور، نرخ زاد و ولد پایین و نرخ مرگ ومیر بالای روس های قومی، دولت روسیه در دهه گذشته کوشیده است میزان مهاجرت به این کشور را افزایش دهد؛ که این امر باعث ورود میلیون ها مهاجر، عمدتاً از کشورهای پساشوروی، به روسیه شده است. بسیاری از این افراد مهاجرت غیرقانونی داشته و بدون مدرک در این کشور می مانند. تحت فشار جدی پلیس، از سال ۲۰۰۹ تعداد اقدامات نژادپرستانه در روسیه شروع به کاهش کرد. در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که روسیه شاهد کاهش «چشمگیر» در جرائم ناشی از نفرت بوده است. بیگانه هراسی. در اواخر قرن نوزدهم، به ویژه پس از شورش های ملی گرایانه در لهستان، دولت بیگانه هراسی خود را در خصو
مت با اقلیت های قومی که به زبان روسی سخن نمی گفتند نشان داد. دولت تصمیم گرفت استفاده از زبان های دیگر را کاهش دهد و اصرار داشت که اقلیت هایی که روسی صحبت نمی کنند باید روسی سازی شوند. در آغاز قرن بیستم، بیشتر یهودیان اروپا در منطقه ای موسوم به قلمرو اسکان، در مرزهای غربی امپراتوری روسیه زندگی می کردند که عموماً شامل کشورهای امروزی لهستان، لیتوانی، بلاروس و مناطق همجوار بود. بسیاری از پوگروم ها همزمان با انقلاب روسیه و سپس جنگ داخلی روسیه رخ دادند. در این کشتارها، بین ۷۰٬۰۰۰ تا ۲۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی یهودی کشته شدند و شمار یتیمان یهودی از ۳۰۰٬۰۰۰ نفر فراتر رفت. در دههٔ ۲۰۰۰، ده ها هزار نفر به گروه های نئونازیسم در داخل روسیه پیوستند. نژادپرستی علیه هم شهروندان روسی (مردمان قفقاز، مردم بومی سیبری و خاور دور روسیه و غیره) و هم شهروندان غیرروس از جمله آفریقایی ها، آسیای میانه ای ها، آسیای شرقی ها (ویتنامی ها، چینی ها و غیره) و اروپایی ها (اوکراینی ها و …) مشکلی قابل توجه است. در سال ۲۰۱۶، رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گزارش داد که «پژوهشگرانی که روندهای بیگانه هراسی در روسیه را رصد می کنند، کاهش «چشمگیری» در جرایم ناشی
از نفرت ثبت کرده اند، زیرا به نظر می رسد مقامات فشار بیشتری بر گروه های سیاست های راست تندرو وارد کرده اند». با استفاده از داده هایی که طی نظرسنجی های انجام شده در سال های ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۲ گردآوری شد، «هانا اس. چپمن» و همکارانش گزارش دادند که نگرش های منفی روس ها نسبت به هفت گروه بیرونی به طور پیوسته افزایش یافته است. به ویژه، مردم مسکو بیش از پیش بیگانه هراس شدند. احساسات عمومی و سیاست ها. در سال ۲۰۰۶، عفو بین الملل گزارش داد که نژادپرستی در روسیه «از کنترل خارج شده است.» روسیه همچنین یکی از بالاترین نرخ های مهاجرت در اروپای شرقی را دارد. بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸، بیش از ۳۵۰ قتل نژادپرستانه رخ داد و «ورخوفسکی»، رهبر سازمان ضدنژادپرستی «سووا»، برآورد کرد که حدود ۵۰٪ از روس ها معتقدند اقلیت های قومی باید از منطقهٔ آن ها اخراج شوند. در همین حال، ولادیمیر پوتین به شدت از دیدگاه «روسیه برای روس ها» انتقاد کرد و بر ضرورت حفظ هماهنگی در یک فدراسیون چندقومیتی تأکید داشت. مفسران غربی اشاره کرده اند که در این دوره، گروه های نژادپرست و فراملی گرای افراطی احتمالاً مهم ترین مخالفان راست گرای دولت پوتین بوده اند. در ۲۰
آوریل ۲۰۱۱، «کنستانتین پولتورانین»، سخنگوی خدمات مهاجرت فدرال روسیه، پس از آن که گفت «بقای نژاد سفید در خطر است» برکنار شد. در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۳، در جریان برنامهٔ "پوئدینوک" در شبکهٔ تلویزیونی راسیا-۱، رهبر ملی گرای افراطی حزب لیبرال دموکرات روسیه، ولادیمیر ژیرینفسکی ــ که به خاطر اظهارات جنجالی اش مشهور است ــ خواستار محدود کردن نرخ تولد در منطقهٔ مسلمان نشین قفقاز شمالی و همچنین محدود کردن جابه جایی افراد از آن منطقه به سراسر کشور شد. این اظهارات اندکی پس از حملهٔ تروریستی در ولگوگراد که موجب کشته شدن چندین روس شد بیان گردید. ژیرینفسکی بعداً بابت سخنانش عذرخواهی کرد. در طول این برنامه، یک نظرسنجی زنده از طریق پیامک و اینترنت برگزار شد و ژیرینفسکی برندهٔ آن رأی گیری مردمی شد؛ بیش از ۱۴۰ هزار روس به نفع او رأی دادند. برخی ملی گرایان روس معتقدند بهترین راه برای متوقف کردن افزایش مهاجرت مسلمانان، استفاده از تاکتیک های سرکوبگرانه برای «مهار این موج» است. در سال ۲۰۰۶، در شهر کوندوپوگا در جمهوری کارلیا، درگیری در یک کافه بین مهاجران چچنی و روس های محلی به شورش گسترده ای که چندین روز به طول انجامید تبدیل شد. ناشران و ن
شریات. آثاری با ماهیت نئوپاگانی، نژادپرستانه، یهودستیزی و ضد مسیحی توسط انتشارات مسکو به نام "روسکایا پراودا" منتشر می شود. این انتشارات که رسماً در سال ۱۹۹۴ ثبت شد، توسط نویسندهٔ نئوپاگانیسم، «الکساندر آراتوف» (اوگنوِد) بنیان گذاری گردید. هدف این انتشارات «انتشار و توزیع آثاری دربارهٔ مسائل نژاد آریایی-اسلاوی-روسی» است. عمدتاً روزنامهٔ "روسکایا پراودا" را منتشر می کند. ناشران روسکایا پراودا، الکسی دوبرووُلسکی (دوبروسلاو)، یکی از بنیان گذاران نئوپاگانیسم روسی را تبلیغ می کردند. در سال ۱۹۹۷، والری یملیانوف، یکی از بنیان گذاران نئوپاگانیسم روسی، همراه با شمار اندکی از پیروانش به جنبش کوچک آراتوف پیوست و سردبیر روزنامهٔ "روسکایا پراودا" شد. از سال ۱۹۹۷، انتشارات "روسکایا پراودا" به نمایندگی آراتوف، همراه با جامعهٔ اسلاوی کالوگا و دیگر گروه ها، هستهٔ اصلی انجمن بزرگ نئوپاگانیسم یعنی SSO SRV را تشکیل داد. در پاییز ۲۰۰۱، برخی از رهبران پیشین حزب ملی مردم و اتحاد ملی روسیه، همراه با سردبیران روزنامهٔ "روسکایا پراودا" گرد هم آمدند تا «حزب قدرت ملی روسیه» را تأسیس کنند. تاریخ دان ویکتور شنیرلمان این انتشارات و روزنامه
ٔ "روسکایا پراودا" را یهودستیزانه توصیف می کند. انتشارات "بلیه آلوِی" آثار نژادپرستانه منتشر می کند. در سن پترزبورگ، کتاب های این انتشارات توسط روزنامهٔ "زا روسکویه دِلو" توزیع می شد. فعالان حقوق بشری سن پترزبورگ، «روسلان لینکوف» و «یوری ودوین» بارها از مقامات خواسته اند تا انتشار «هرگونه ادبیات نازی» توسط این انتشارات را بررسی کنند. در سال ۱۹۹۹، «ولادیمیر آودِیِف» (خالق دکترین «نژادشناسی» دربارهٔ نوردیسیزم) مجموعه ای از کتاب ها به نام «کتابخانهٔ اندیشهٔ نژادی» را در انتشارات "بلیه آلوِی" آغاز کرد و تحت این عنوان، آثار نژادگرایی علمی روسی و همچنین کلاسیک های نظریهٔ نژادی غربی را منتشر کرد؛ به ویژه او دوباره نوشته های مشهور نژادپرستانهٔ آغاز قرن بیستم همچون "انسان شناسی سیاسی" اثر لودویگ وُلت مان و آثار هانس ف. ک. گونتر، مروّج انسان شناسی نژادی در دورهٔ نازی را منتشر نمود. بنیان گذار گروه DK، «سرگئی ژاریکوف»، دربارهٔ ماهیت بی قیدوشرط پاگانی فرهنگ راک نوشت و از ایدهٔ ملی و رسالت گرایی حمایت کرد. او با استناد به آثار آکادمیسین بوریس ریباکوف استدلال نمود که ایدئولوژی پاگانیسم برای مبارزه جهت استقلال سرزمین روسیه
مناسب تر است. ژاریکوف ناشر مجلهٔ نئونازی "اَتَک" شد که به اندیشه های نئوپاگانیسم توجه زیادی دارد. در طول سال ها، روزنامهٔ فاشیستی "روسیان رِوانش"، روزنامهٔ نئونازی "زِمشچینا" و مجلهٔ نژادپرستانهٔ "میراث نیاکان" منتشر شده اند. انتشارات "کنژنی میر" نیز ایده های نژادی را ترویج می دهد.
علی سعید آکبایتوغان (; – ) نظامی و سیاست مدار اهل ترکیه بود. وی افسر ارتش عثمانی و ژنرال ارتش ترکیه بود. پس از استعفا از دولت عثمانی پس از جنگ جهانی اول، به نیروهای مصطفی کمال آتاترک پیوست و در جنگ استقلال ترکیه شرکت کرد. او در جنگ عثمانی و ایتالیا، جنگ های بالکان، جنگ جهانی اول و جنگ استقلال ترکیه حضور داشت و فرماندهی ارتش اول ترکیه و ارتش سوم ترکیه را برعهده داشت. وی دوره ای عضو مجلس ملی کبیر ترکیه از استان قوجاایلی بود.
نورالدین ارسین (؛ ۱۹۱۸ – ) ژنرال نیروی زمینی ترکیه بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ به عنوان هجدهمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. او فرمانده سپاه ششم در طول حمله به قبرس در سال ۱۹۷۴ و فرمانده ارتش ترکیه در طول کودتای نظامی ۱۹۸۰ بود. پس از کودتا، او عضو شورای ریاست جمهوری بود و در نیمه دوم سال ۱۹۸۳ رئیس ستاد کل ارتش ترکیه بود. ارسین در چاناک قلعه متولد شد و فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۸ در ارتش امپراتوری عثمانی آغاز کرد. وی از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ ریاست سازمان اطلاعات ملی را برعهده داشت، در فاصله سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ و در خلال حمله ترکیه به قبرس به عنوان فرمانده سپاه ششم فعالیت می کرد و از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ فرماندهی ژاندارمری ترکیه را برعهده داشت. وی از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ دبیرکل شورای امنیت ملی بود، از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ فرماندهی ارتش اول ترکیه را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ به عنوان فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت می کرد.
اعلامیه استقلال فنلاند (; ) توسط مجلس فنلاند در تصویب شد. این اعلامیه با اشاره به لایحه ای که همزمان به مجلس ارائه شده بود تا فنلاند را به یک جمهوری مستقل تبدیل کند، فنلاند را مستقل از روسیه اعلام کرد. اعلام استقلال تنها بخشی از روند طولانی منتهی به استقلال فنلاند بود. این اعلامیه به عنوان روز استقلال در فنلاند جشن گرفته می شود. تاریخ. انقلاب در روسیه. پس از انقلاب فوریه و کناره گیری تزار نیکلای دوم، دوک بزرگ فنلاند، در ۲ مارس (۱۵ مارس N.S.) ۱۹۱۷، اتحاد شخصی بین روسیه و فنلاند پایه قانونی خود را از دست داد - حداقل طبق دیدگاه هلسینکی. مذاکراتی بین دولت موقت روسیه و مقامات فنلاندی وجود داشت. پیشنهاد حاصل، که توسط دولت موقت تصویب شد، به شدت در "Eduskunta" (مجلس فنلاند) بازنویسی شد و به قانون قدرت (فنلاندی: "Valtalaki"، سوئدی: "Maktlagen") تبدیل شد، که به موجب آن مجلس اعلام کرد که اکنون تمام اختیارات قانونگذاری را به جز در رابطه با سیاست خارجی و مسائل نظامی در اختیار دارد و همچنین فقط می تواند توسط خودش منحل شود. در زمان رأی گیری، اعتقاد بر این بود که دولت موقت به سرعت توسط شورش روزهای ژوئیه در سن پترزبورگ شکست خ
واهد خورد. با این حال، دولت موقت زنده ماند، قانون قدرت را رد کرد و مجلس را منحل کرد. پس از انتخابات جدید و شکست نهایی دولت موقت در انقلاب اکتبر، پارلمان فنلاند تصمیم گرفت بر اساس قانون اساسی فنلاند و به طور دقیق تر بر اساس بند §38 قانون قدیمی ابزار حکومت ۱۷۷۲ که پس از کودتای بدون خونریزی گوستاو سوم توسط مجلس ایالتی تصویب شده بود، یک شورای نیابت سلطنت سه نفره تشکیل دهد. این بند، انتخاب پادشاه جدید را در صورت انقراض سلسله سلطنتی پیش بینی می کرد و در فنلاند به عنوان واگذاری حاکمیت به مجلس ایالتی (که بعداً مجلس شد) در مدت دوره فترت تفسیر شد. شورای نیابت سلطنت هرگز انتخاب نشد، زیرا سوسیالیست های فنلاندی و اعتصاب عمومی آنها که خواستار اقدامات رادیکال تری بودند، مخالفت شدیدی نشان دادند. در ۲ نوامبر (۱۵ نوامبر ۱۹۱۷) بلشویک ها حق عمومی تعیین سرنوشت، از جمله حق جدایی کامل، "برای مردم روسیه" را اعلام کردند. در همان روز، مجلس فنلاند اعلامیه ای صادر کرد که طبق آن، "پرو تمپور" تمام اختیارات حاکم در فنلاند را به عهده گرفت. با این حال، ابزار قدیمی حکومت دیگر مناسب تلقی نمی شد. محافل پیشرو مدت ها سلطنت و نجیب زادگی موروثی را
منسوخ می دانستند و از قانون اساسی جمهوری برای فنلاند حمایت می کردند. استقلال. مجلس سنای فنلاند، دولتی که مجلس در ماه نوامبر منصوب کرده بود، اعلامیه استقلال و پیشنهادی برای یک نظام حکومتی جمهوری جدید تهیه کرد. رئیس سنا ( نخست وزیر) پر اویند سوینهوفوود اعلامیه را در ۴ دسامبر در مجلس قرائت کرد. اعلامیه استقلال از نظر فنی به شکل مقدمه ای از پیشنهاد ارائه شد و قرار بود توسط مجلس مورد توافق قرار گیرد که در ۶ دسامبر اعلامیه را تصویب کرد. در ۱۸ دسامبر (۳۱ دسامبر N.S) اندکی پس از آنکه رئیس دولت فنلاند، اسوینهوفوود، استقلال کامل کشور خود را اعلام کرد، دولت روسیه شوروی اولین دولتی در خارج از فنلاند بود که استقلال فنلاند را به رسمیت شناخت. این شورا فرمانی را صادر کرد که استقلال فنلاند را به رسمیت می شناخت و در ۲۲ دسامبر (۴ ژانویه ۱۹۱۸ N.S) توسط بالاترین نهاد اجرایی شوروی، کمیته اجرایی مرکزی سراسری روسیه (VTsIK) تأیید شد. بیانیه و ۱۵ نوامبر. این اعلامیه با اشاره به اعلامیه ۱۵ نوامبر، می گوید: مردم فنلاند با این گام سرنوشت خود را به دست خود گرفته اند؛ گامی که هم موجه و هم مورد نیاز شرایط کنونی است. مردم فنلاند عمیقاً احساس
می کنند که بدون حاکمیت کامل نمی توانند وظیفه ملی و بین المللی خود را انجام دهند. آرزوی صد ساله برای آزادی اکنون در انتظار تحقق است؛ مردم فنلاند به عنوان یک ملت آزاد در میان سایر ملت های جهان گام برمی دارند. (...) مردم فنلاند با اطمینان خاطر منتظرند که چگونه سایر ملت های جهان تشخیص می دهند که مردم فنلاند با استقلال و آزادی کامل خود می توانند تمام تلاش خود را برای تحقق اهدافی که آنها را در میان مردمان متمدن قرار می دهد، انجام دهند. زمینه. استونی، لتونی و لیتوانی در همان دوره استقلال خود را از روسیه اعلام کردند. رجوع کنید به جنگ استقلال استونی، استقلال لتونی و جنگ استقلال لیتوانی. این سه کشور توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال و به آن ملحق شدند (۱۹۴۰–۱۹۴۱، ۱۹۴۴–۱۹۹۱). رجوع کنید به اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی. متن اعلامیه استقلال فنلاند. "سنای فنلاند:"
هیکی رنوال (; – ) سیاستمدار، روزنامه نگار، حقوق دان، و وکیل اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
حسام عرب (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۶۳، تهران) داور فوتبال و فوتبال ساحلی اهل ایران و عضو فهرست داوران بین المللی فیفا در رشته فوتبال ساحلی است. او از سال ۱۳۷۹ داوری را آغاز کرد و پس از قضاوت در رقابت های لیگ آزادگان و لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران، در سال ۲۰۲۳ وارد فهرست داوران بین المللی فیفا شد و در سال ۲۰۲۵ به عنوان نفر اول لیست داوران بین المللی فوتبال ساحلی ایران به فیفا معرفی گردید. زندگی نامه. حسام عرب داوری را از سال ۱۳۷۹ آغاز کرد. او سال ها در تمامی رده های سنی لیگ فوتبال شهر تهران، مسابقات مهمی را قضاوت کرده است. وی از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۶ در لیگ آزادگان و از سال ۱۳۹۶ تاکنون در لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران قضاوت کرده است. فعالیت بین المللی. ۲۰۲۳. در سال ۲۰۲۳، حسام عرب برای نخستین بار به عنوان داور در جام بین المللی باشگاه های فوتبال ساحلی جهان در مسکو شرکت نمود. این مسابقات با حضور باشگاه هایی از روسیه، بلاروس، قزاقستان، سنگال و ایران برگزار شد. او در این رقابت ها به عنوان داور یا سرداور در دیدارهای زیر حضور داشت: ۲۰۲۴. در سال ۲۰۲۴، حسام عرب برای دومین سال در این تورنمنت حضور یافت و قضاوت دیدارهای مهمی را در این
جام برعهده داشت. این رقابت ها با حضور تیم هایی از روسیه، آرژانتین، برزیل، ایران، قزاقستان، سنگال و عمان برگزار شد. ۲۰۲۵. در سال ۲۰۲۵، عرب برای سومین سال پیاپی از سوی فدراسیون فوتبال روسیه به این رقابت ها دعوت شد. در این دوره از مسابقات تیم هایی از روسیه، برزیل، قزاقستان، عربستان، بلاروس، ایران و تیم ملی فوتبال ساحلی روسیه شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات، همانند دوره های پیشین، فناوری VS (Video Support) که نوعی سامانهٔ کمک داور ویدئویی در فوتبال ساحلی است، مورد استفاده قرار گرفت. او در این تورنمنت مسابقات مهمی را قضاوت نمود از جمله:
پانچ کاری و کارهای فشاری فرآیندی است که برای تولید انبوه بسیار مناسب است. با این حال، هزینه های اولیه ابزارسازی — هم برای خود دستگاه و هم برای ابزار پرس اختصاصی مربوط به هر قطعه — بالاست. این موضوع باعث می شود که پانچ کاری برای کارهای با حجم کم یا نمونه سازی اولیه چندان به صرفه نباشد. یکی از روش های کاهش این هزینه، استفاده از پرس برجکی (Turret Punch) است. ابزار این نوع پرس شامل مجموعه ای بزرگ از سنبه های استاندارد است: سوراخ هایی در اندازه های مختلف، لبه های صاف، شیارها یا سوراخ های نصب پرکاربرد. با استفاده از تعداد زیادی ضربه و به کارگیری ابزارهای متفاوت به نوبت، یک پرس برجکی می تواند قطعات گوناگونی تولید کند، بدون آن که نیاز باشد ابتدا یک ابزار پرس تخصصی و مخصوص آن قطعه ساخته شود. این کار هم در زمان و هم در هزینه صرفه جویی کرده و امکان نمونه سازی سریع یا تولید در حجم کم را بدون تأخیرهای مربوط به ساخت ابزار فراهم می آورد. یک پرس CNC برجکی معمولی، ممکن است تا ۶۰ ابزار مختلف را درون یک «برجک» جای دهد که می توان آن را چرخاند تا هر ابزار به موقعیت پانچ منتقل شود. یک شکل ساده (مانند مربع، دایره یا شش ضلعی) مستقیم
اً از ورق بریده می شود. برای بریدن یک شکل پیچیده، می توان با انجام مجموعه ای از برش های مربعی یا گرد در اطراف محیط شکل، آن را کامل کرد. از آنجا که یک ابزار پرس نیازمند مجموعه سنبه و ماتریس هم خوان است، دو برجک متناظر وجود دارد: یکی بالای میز برای سنبه و دیگری پایین آن برای ماتریس. این دو برجک باید با دقت بالا و به صورت هماهنگ بچرخند و هم راستایی شان با دقت حفظ شود. در یک برجک ممکن است چند سنبه با شکل یکسان قرار داده شود که هر یک در زاویه ای متفاوت نصب شده اند، زیرا معمولاً دستگاه قابلیتی برای چرخاندن ورق نسبت به ابزار ندارد. پانچ در برش کاری اشکال مرکب (پیچیده) نسبت به لیزر انعطاف پذیری کمتری دارد، اما برای اشکال تکراری (مثلاً شبکه یا گریل یک دستگاه تهویه مطبوع) سریع تر عمل می کند. برخی دستگاه ها ترکیبی از قابلیت های لیزر و پانچ را در یک ماشین واحد ارائه می دهند. بیشتر پرس های برجکی (Turret Press) امروزی تحت کنترل CNC هستند؛ به این معنا که جای گذاری ورق فلزی زیر ابزار به صورت خودکار انجام شده و انتخاب ابزار مشخص نیز طبق برنامه تعیین می شود. در این فرآیند، ابتدا یک نرم افزار CAM طرح CAD قطعهٔ نهایی را — با توج
ه به ابزارهای موجود در برجک — به تعداد و نوع عملیات پانچ مورد نیاز تبدیل می کند. چیدمان دقیق ابزارها در برجک، بسته به نیاز هر کار تغییر می کند. مرحلهٔ طراحی CAD نیز برای پانچ برجکی بهینه می شود: برای نمونه، گرد کردن یک گوشه ممکن است با یک برش اریب (Chamfer) سریع تر انجام شود تا یک گوشهٔ کاملاً گرد که به چند ضربه نیاز دارد. همچنین، تغییر یک بُعد غیرحیاتی (مثل عرض شیار تهویه) به اندازهٔ ابزاری که موجود است، می تواند باعث شود برش تنها با یک ضربه انجام گیرد، به جای آن که هر طرف جداگانه برش بخورد. بخش CAD حتی می تواند مسئول انتخاب ابزارهایی باشد که باید پیش از شروع کار در برجک نصب شوند. از آنجا که هر ابزار در یک پرس برجکی نسبتاً کوچک است، این دستگاه در مقایسه با یک پرس که قطعات مشابه را تنها با یک ضربهٔ واحد می سازد، نیروی بسیار کمتری نیاز دارد. این امر باعث می شود ابزار سبک تر و گاهی ارزان تر باشد، هرچند این مزیت با پیچیدگی بیشتر برجک و مکانیزم جای گذاری ورق تا حدی جبران می شود. پرس برجکی می تواند در هر ضربه سریع تر از یک پرس ابزار سنگین عمل کند، اما برای تکمیل یک قطعه به ضربات بیشتری نیاز است. یک دستگاه پرس برجک
ی قادر است به ۶۰۰ ضربه در دقیقه برسد. پیشرفته ترین ماشین های امروزی ممکن است علاوه بر پانچ کاری، قابلیت هایی مانند شکل دهی (Forming) و خم کاری (Bending) را نیز ارائه دهند. هرچند این ماشین ها جایگزین خم کن های تخصصی (Press Brake) برای ساخت جعبه ها نمی شوند، اما توانایی ایجاد برجستگی ها یا زبانه های کوچک (Lug) می تواند یک فرآیند دو ماشینه را به یک فرآیند تک ماشینه تبدیل کرده و زمان جابه جایی و جابه گیری قطعات را کاهش دهد. پانچ دستی. پرس های برجکی دستی نیز مورد استفاده قرار گرفته اند. این دستگاه ها معمولاً از نوع پرس با فریم C هستند که اغلب یک رام (Ram) آن ها با مکانیزم دنده و شانه (Rack) به حرکت در می آید. در این مدل ها هیچ سیستم CNC وجود ندارد — نه برای جابه جایی ورق و نه برای تعویض ابزار. کار کردن با چنین پرس دستی نیازمند آشنایی و مهارت بالاست، زیرا در هر یک از عملیات متعدد پانچ، اپراتور باید هر بار ابزار درست را از برجک انتخاب کند. این پرس های دستی به ندرت یافت می شوند، اما همچنان در کارگاه های پرزحمت و دستی شکل دهی ورق جایگاه خاص خود را دارند؛ برای مثال، در ساخت قطعات بدنهٔ سفارشی خودرو. این دستگاه ها معمول
اً همراه با سایر فرآیندهای بسیار تخصصی و دستیِ هنرمندانه استفاده می شوند؛ مانند کار با چرخ انگلیسی (English Wheel).
لوهانی ()، که با نام نوهانی نیز شناخته می شود، یک قبیلهٔ پشتون کوچ نشین است که تا بیهار در هند پیشروی کرده و در دوران لودیان در آن جا ساکن شدند. قومیت دقیق لوهانی ها مورد اختلاف است. در حالی که برخی نویسندگان آن ها را یک قبیلهٔ افغان پوونده می دانند، دیگران آن ها را یک هندوی تاجر از کاست های ایالت سند می شناسند که در دادوستد میان هند و آسیای میانه فعال بوده اند، و آن ها را با لوهاناها یکی می انگارند. قدیمی ترین اشاره به قبیله های لوهانی در کتیبه ای از سال ۱۴۹۶ میلادی در بیهار و در دوران لودیان آمده است. این کتیبه از ساخت یک دروازه توسط «دریاخان نوهانی» یاد می کند که سپس به عنوان یکی از «حاکمان پادشاهی» معرفی شده است. قبیله های لوهانی همچنین توسط بابر، امپراتور گورکانی، در خاطراتش، یعنی بابرنامه، در حدود سال ۱۵۲۹ با عنوان «نوهانی افغان» ذکر شده اند.
مهندسی ریاضی یک حوزه دانشگاهی و حرفه ای میان رشته ای است که ریاضیات، مهندسی و علوم محاسباتی را برای مدل سازی، تحلیل و حل مسائل دنیای واقعی در مهندسی، صنعت، امور مالی و فناوری ترکیب می کند. مهندسان ریاضی از روش های پیشرفته ریاضی برای توسعه الگوریتم ها، شبیه سازی ها و مدل های پیش بینی برای سیستم های پیچیده استفاده می کنند. مهندسی ریاضی به اندازه ریاضی فیزیک جا نیفتاده است، بنابراین محققان بر زیرشاخه هایی مانند نظریه اطلاعات، نظریه کنترل، پردازش سیگنال، پردازش تصویر، نظریه محاسبات و نظریه سامانه ها تمرکز می کنند.
مَروَت () () یک قبیله از پشتون ها است که شاخه ای از قبیلهٔ لوهانی و بخشی از تیرهٔ لودی به شمار می رود. مروت ها نام خود را از نیای شان «مروت خان لودی» گرفته اند. توزیع. آن ها عمدتاً در ناحیه لکی، بخش هایی از ناحیه دیره اسماعیل خان، سرای نورنگ، ناحیه بنو و ناحیه تانک در پاکستان، و در منطقهٔ ولسوالی زرغون شهر در ولایت پکتیکا، افغانستان ساکن هستند. تاریخچه. مروت ها، همچون شاخه های دیگر لوهانی، در خیرکوت (در ولایت پکتیکا) و درهٔ وانهٔ وزیرستان جنوبی می زیستند. آن ها درگیری طولانی با سلیمان خیل ها و دیگر غلجی ها داشتند که پیش تر قبایل دیگر لودی را به کوچ دسته جمعی به هند واداشته بودند. در نبردی سرنوشت ساز در میانهٔ سدهٔ پانزدهم، لوهانی ها به دست غلزایی ها شکست سختی خوردند و ناچار شدند منطقهٔ «کتواز» را ترک کنند. لوهانی ها و خویشاوندان دوتانی شان تنها به درهٔ وانه و پیرامون آن بسنده کردند. مروت ها و دیگر لوهانی ها از وزیرستان به سوی شرق گسترش یافتند و بخش های بزرگی از دیره اسماعیل خان، پاکستان و تانک امروزی را با شکست دادن قبایل پرانگی، سوری و سرونی تصرف کردند. مروت ها در وزیرستان ماندند، در حالی که دولت خیل ها و تا