Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی بازی کرد. به عنوان یک دانشجوی سال دوم، او ۱۱ بار در میدان بود و دو گل و سه پاس گل به ثمر رساند. او به عنوان آل-پک ۱۲ تیم اول و همچنین در سی اس سی آکادمیک آل-دیستیرکت تیم انتخاب شد. پس از فصل سوم خود در سال ۲۰۲۳، او در ۱۸ بازی شرکت کرد و دو پاس گل ثبت کرد و دوباره در آل-پک ۱۲ تیم اول انتخاب شد. او به طور علمی به عنوان اسکولار آل-آمریکا تیم سوم، سی اس سی آکادمیک آل-دیستریکت و پک-۱۲ آنر رول انتخاب شد. او پیش از سال چهارمش، پس از ۴۹ بازی، از دانشگاه خارج شد. دوران باشگاهی. در تابستان ۲۰۲۳، آووجو در لیگ برتر فوتبال زنان برای باشگاه فوتبال پریمیر ویمن بازی کرد و در چهار بازی یک گل و سه پاس گل به ثمر رساند. او به عنوان بازیکن برتر هجومی کاستال دیویژن و در تیم بهترین های کاستال دیویژن انتخاب شد. در ۹ اوت ۲۰۲۴، آووجو قرارداد سه ساله ای با باشگاه انگلیسی لیگ برتری منچستر یونایتد امضا کرد. او در ۲۱ سپتامبر، به عنوان یار تعویضی در دقیقه ۷۷ در پیروزی ۳–۰ در الد ترافورد، اولین بازی خود را انجام داد. دوران ملی. جوانان. آووجو واجد شرایط بود تا برای ایالات متحده آمریکا (جایی که به دنیا آمده)، نیجریه (جایی که هر دو والدینش ب
ه دنیا آمده اند) و کانادا (از آنجا که مادرش شهروند کانادا است) بازی کند. در سال ۲۰۱۹، او برای تیم زیر ۱۷ سال ایالات متحده آمریکا در یک تورنمنت توسعه زنان یوفا در جمهوری چک بازی کرد. او در سال ۲۰۲۰ به یک کمپ تمرینی زیر ۱۷ سال دعوت شد. در ژانویه ۲۰۲۲، او به اولین کمپ خود با تیم زیر ۲۰ سال کانادا پیوست و بعداً برای قهرمانی زیر ۲۰ سال کوکاکاف ۲۰۲۳ انتخاب شد که در آن مدال برنز را کسب کرد، و همچنین به فهرست جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال زنان راه یافت، جایی که او در تمام دقایق بازی کرد و کانادا در مرحله گروهی حذف شد. بزرگسالان. در اوت ۲۰۲۲، آووجو اولین دعوتنامه خود را به تیم ملی بزرگسالان کانادا برای دو بازی دوستانه در برابر تیم ملی فوتبال زنان استرالیا دریافت کرد. او در ۳ سپتامبر ۲۰۲۲، به عنوان یار تعویضی در دقیقه ۷۵ وارد زمین شد. او به عنوان بازیکن جوان سال ۲۰۲۲ کانادا انتخاب شد. در ژوئیه ۲۰۲۳، او به فهرست تیم برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ دعوت شد. او به عنوان تعویض استفاده نشده در هر سه بازی حضور داشت و کانادا در مرحله گروهی حذف شد. او اولین گل بین المللی بزرگسالان خود را در ۱ دسامبر ۲۰۲۳ در پیروزی ۵–۰ در یک بازی
دوستانه در برابر استرالیا به ثمر رساند. در فوریه ۲۰۲۴، او به فهرست جام طلایی کونکاکاف دعوت شد. او در ۲۵ فوریه ۲۰۲۴، به عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم در پیروزی ۴–۰ مقابل تیم ملی فوتبال زنان پاراگوئه به میدان رفت. کانادا در مرحله نیمه نهایی با ضربات پنالتی در برابر ایالات متحده حذف شد. در ژوئیه ۲۰۲۴، او به تیم ملی کانادا برای المپیک تابستانی ۲۰۲۴ دعوت شد. او در این مسابقات سه بار به میدان رفت که شامل دو بازی به عنوان بازیکن اصلی بود، هر چند کانادا در مرحله یک چهارم نهایی با ضربات پنالتی در برابر آلمان حذف شد.
پس از اعلام قصد جاستین ترودو برای استعفا، از ۲۶ فوریه تا ۹ مارس ۲۰۲۵، اعضای حزب لیبرال کانادا برای رهبری حزب و نخست وزیر کانادا، به جانشینی برای جاستین ترودو رأی دادند. مارک کارنی، رئیس سابق بانک کانادا، در نظام انتخاباتی رأی بدیل بیش از ۸۵درصد یعنی اکثریت مطلق از ۳۴۳ رتبه های اول برگه های رأی کسب کرد و در انتخابات رأی دهی رتبه بندی شده (RCV) پیروز شد. امتیاز این پیروزی حتی از نخست وزیر مستعفی جاستین ترودو در سال ۲۰۱۳ نسبت به میزان سهم رای، امتیاز و رای الکترال نیز پیشی گرفت. کارنی به عنوان نخست وزیر، اولین نخست وزیر تاریخ کانادا است که قبلاً در مجلس عوام کرسی نداشته است، انتظار می رود وی حزب را در چهل و پنجمین انتخابات فدرال کانادا رهبری کند. پیشینه. جاستین ترودو نخست وزیر کانادا در سال ۲۰۱۳ به عنوان رهبر حزب لیبرال انتخاب شد. او حزب را در انتخابات فدرال ۲۰۱۵ با دولتی با رای اکثریت به پیروزی رساند و در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ با دولت های اقلیت مجدداً انتخاب شد. در ۲۲ مارس ۲۰۲۲، لیبرال ها با حزب دموکراتیک نوین (NDP) به یک توافقنامه اعتماد دست یافتند، بطوریکه در ازای تعهدات سیاسی خاص تا ژوئن ۲۰۲۵ از دولت لیبرال حم
ایت کند. نتایج. مارک کارنی در دور اول شمارش آرا برنده انتخابات شد و اکثریت آرا را در تمام ۳۴۳ منطقه الکترال به دست آورد. بیشترین حاشیه، از نظر امتیاز، در رودخانه دسنته-میسینیپی-چرچیل بود که تمام ۱۰۰ امتیاز الکترال را دریافت نمود. نزدیک ترین امتیاز، از نظر امتیاز، در پیرفوندز-دلار بود که او ۶۰/۲۴ امتیاز در مقابل ۳۱/۷۱امتیاز فرانک بایلیس، نماینده سابق که از سال ۲۰۱۵تا ۲۰۱۹ نماینده بود دریافت کرد.
کلارا کامپوامور رودریگز (۱۲ فوریه ۱۸۸۸ – ۳۰ آوریل ۱۹۷۲) سیاستمدار، وکیل و نویسنده برجسته اسپانیایی بود که برخی او را «مادر جنبش فمینیستی اسپانیا در دوران فرانکو و دوره گذار دموکراتیک» می دانند. او یکی از اصلی ترین پیشگامان در زمینه حق رأی زنان در اسپانیا بود، که با تلاش های بی وقفه اش، این حق در قانون اساسی اسپانیا در سال ۱۹۳۱ گنجانده شد. او در سال ۱۹۳۱ به مجمع مؤسسان انتخاب شد، در زمانی که خود زنان هنوز حق رأی دادن نداشتند. بعدها، او کرسی پارلمانی خود را از دست داد و به مدت کوتاهی به عنوان وزیر دولتی خدمت کرد، پیش از آنکه در خلال جنگ داخلی اسپانیا مجبور به ترک کشور شود. کلارا کامپوامور در تبعید در سوئیس درگذشت و بعدها در گورستان پلویه در سان سباستین، اسپانیا به خاک سپرده شد. حق رأی زنان. پس از آغاز جمهوری دوم، کلارا کامپوامور در انتخابات ۱۹۳۱ به عنوان نماینده حوزه انتخابیه مادرید از سوی حزب رادیکال انتخاب شد (در آن زمان زنان می توانستند انتخاب شوند، اما حق رأی نداشتند). او به این حزب پیوست زیرا آن را «جمهوری خواه، لیبرال، سکولار و دموکراتیک» می دانست و با ایدئولوژی سیاسی خود همسو می دید. او عضوی از کمیسیون ق
انون اساسی بود که مسئول تهیه پیش نویس قانون اساسی جمهوری جدید بود و این کمیسیون شامل ۲۱ نماینده بود. اگرچه کلارا کامپوامور به عنوان «مادر جنبش فمینیستی اسپانیا» شناخته می شود، زنان اسپانیایی پیش از او از فمنیست های انگلستان و ایالات متحده در دهه ۱۹۲۰ الهام گرفته بودند. آنان در سال ۱۹۱۸ «انجمن ملی زنان اسپانیا» را تأسیس کردند و اولین تظاهرات فمینیستی در اسپانیا را در سال ۱۹۲۱ برگزار نمودند. یکی از شخصیت های برجسته این انجمن، کارمن د بورگوس بود که کامپوامور در دوران تدریس خود در مادرید، پیش از ورود به دانشکده حقوق، با او ارتباط برقرار کرد. حتی پیش از این جنبش، تلاش هایی برای حق رأی زنان در سال ۱۹۰۷ انجام شده بود. چپ گرایان، به جز گروهی از سوسیالیست ها و برخی جمهوری خواهان، مخالف حق رأی زنان بودند، زیرا معتقد بودند که زنان تحت تأثیر شدید کلیسا قرار دارند و به نفع جناح راست رأی خواهند داد. به همین دلیل، حزب سوسیالیست رادیکال کلارا کامپوامور را در برابر نماینده شناخته شده دیگری، ویکتوریا کنت، که مخالف حق رأی زنان بود، قرار داد. بحث نهایی در تاریخ ۱ اکتبر برگزار شد. کامپوامور به عنوان برنده شناخته شد و در نتیجه، تص
ویب ماده ۳۶ که حق رأی زنان را ممکن می ساخت، با ۱۶۱ رأی موافق و ۱۲۱ رأی مخالف به دست آمد. او از سوی بیشتر اعضای حزب سوسیالیست – با استثنائات مهمی مانند ایندالسیو پریتو – بسیاری از جناح راست، تقریباً تمام اعضای چپ جمهوری خواه کاتالونیا و گروه های کوچک جمهوری خواه مانند ترقی خواهان و انجمن دفاع از جمهوری حمایت شد. با این حال، اقدام جمهوری خواه، حزب رادیکال سوسیالیست اسپانیا، با وجود عضویت و حمایت کامپوامور از این حزب، با او مخالفت کرد. نه کلارا کامپوامور و نه ویکتوریا کنت قادر به تمدید کرسی های خود در انتخابات ۱۹۳۳ نشدند. در سال ۱۹۳۴، کامپوامور به علت وابستگی حزب رادیکال به CEDA و شدت عمل در سرکوب قیام آستوریاس، تصمیم به ترک این حزب گرفت. او در همان سال کوشید تا با وساطت نخست وزیر سانتیاگو کاسارس کوئیروگا به چپ جمهوری خواه بپیوندد، اما درخواست او رد شد. نهایتاً، در ماه مه ۱۹۳۵، کتابی با عنوان "گناه مرگبار من: حق رأی زنان و من" منتشر کرد که در آن، مبارزات پارلمانی و دیدگاه های خود را به تصویر کشید.
یک مجموعه انیمهٔ ژاپنی ساختهٔ استودیو مدهاوس است. این انیمه اقتباسی از رمان "بی خانمان" اثر نویسنده فرانسوی هکتور مالو است. در سال ۱۹۹۶ اقتباس جدیدی از این داستان در ژاپن پخش شد. نام این اثر بود که نیپون انیمیشن به عنوان بخشی از مجموعه "تئاتر شاهکار جهان" خود ساخت. خلاصه داستان. داستان در فرانسه قرن نوزدهم روایت می شود، جایی که رمی با مادرش در دهکده ای به نام شاوانون زندگی می کند. پدرش جروم بارباران در پاریس کار می کند. هنگامی که مجروح می شود، تصمیم می گیرد به روستای خود بازگردد، اگرچه او بسیار تغییر یافته و بسیار سنگدل شده است. رمی متوجه می شود که او در واقع یک بچه سرراهی بوده است. بارباران رمی را به یک هنرمند دوره گرد به نام ویتالیس می فروشد. رمی که عشق پدر و محیط آشنایش را از دست داده، سرنوشت خود را می پذیرد و به دنبال مرد دوره گرد راه می افتد و این آغازی بود برای رمی تا حقیقت را پیدا کند: اینکه واقعاً کیست و والدینش چه کسانی هستند.
آلتیا آنت لوئیس هوگ فینازی (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۲۰ - درگذشته ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۳ در دورهام، کارولینای شمالی) نخستین زن و نخستین زن سیاهپوست آمریکایی بود که مدرک دکترای علوم کتابداری را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او به عنوان یک پیشگام در زمینه کار کتابداری و آموزش شناخته می شد. دوران اولیه زندگی و تحصیل. فینازی در ۲۳ ژوئیه ۱۹۲۰ در اورنجبورگ، کارولینای جنوبی به دنیا آمد. والدین او، ویلیام چارلز و آلjیا لایتنر لوئیس، معلم بودند. او با نام آلتیا آنت لوئیس به دنیا آمد و نام های خانوادگی شوهر اولش (جرج لافایت هوگ، ازدواج ۱۹۴۴، فوت ۱۹۴۵) و شوهر دومش (جوزف فینازی، ازدواج ۱۹۶۲) را به خود گرفت. فینازی به مدارس دولتی اورنجبورگ رفت و در سال ۱۹۳۹ با مدرک لیسانس هنر در زبان های خارجی مدرن از دانشگاه فیسک فارغ التحصیل شد. او مدرک کارشناسی علم کتابداری را در سال ۱۹۴۱ و مدرک کارشناسی ارشد علم کتابداری را در سال ۱۹۴۸ از دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین دریافت کرد. در سال ۱۹۶۱، او نخستین زن و نخستین زن سیاه پوست آمریکایی بود که مدرک دکتری در علم کتابداری را از دانشگاه کلمبیا کسب کرد. پایان نامه او با عنوان «طبقه بندی کتابخانه کنگره در ا
یالات متحده: یک بررسی از نظرات و شیوه ها با توجه به مشکلات ساختاری و کاربرد» به عنوان یک اثر بنیادی در علم کتابداری توصیف شده است. تحقیقات او که به بررسی نحوه استفاده از طبقه بندی کتابخانه کنگره توسط کارکنان و مراجعه کنندگان کتابخانه می پرداخت، یکی از نخستین مواردی بود که استفاده مراجعه کنندگان از این سیستم مورد توجه قرار گرفت. شغل. فینازی فعالیت تدریس خود را در کارولینای شمالی در مدرسه تعلیمات شهرستان کازول از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ به عنوان معلم-کتابدار آغاز کرد. او از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ کاتالوگ نویس در کتابخانه کالج تالادگا در آلاباما بود. از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، سمت کتابدار روزنامه نگاری را در دانشگاه لینکلن میسوری بر عهده داشت. او در دانشگاه آتلانتا دوره های کاتالوگ نویسی و طبقه بندی را از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۷ تدریس کرد. پس از خدمت به عنوان کاتالوگ نویس در دانشگاه ایلی نوی جنوبی (۱۹۵۷–۱۹۶۲)، به دانشگاه آتلانتا برگشت و به عنوان رئیس خدمات ویژه فعالیت کرد که شامل مدیریت مجموعه سیاه پوستان کتابخانه ترور آرنت بود – یک مرکز مشهور جهانی برای آفرینش های آمریکایی (۱۹۶۲–۱۹۶۷) – و دوباره به استادی در مدرسه خدمات کتابداری (۱۹۶۳–۱
۹۶۹) بازگشت. در سال ۱۹۶۹، او به عنوان معاون مدیر مرکز کتابخانه های کالج های مشترک در آتلانتا منصوب شد. این مرکز یک خدمت وابسته به کتابخانه با هدف توسعه کتابخانه های کالج ها و دانشگاه های تاریخی سیاه پوست بود. فینازی در سال ۱۹۷۰ به عنوان دکترای مدرسه علم کتابداری دانشگاه مرکزی کارولینای شمالی منصوب شد. او در سال ۱۹۷۵ به عنوان نخستین زن سیاه پوست رئیس انجمن کتابخانه های کارولینای شمالی انتخاب شد. او به عنوان یک educator و مشاور به نسل های کتابداران سیاه پوست آمریکایی شناخته می شد و در سال ۱۹۷۸ از سوی کنگره سیاه پوستان انجمن کتابخانه های آمریکا افتخاراتی دریافت کرد. میراث. فینازی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۳ در دورهام، کارولینای شمالی درگذشت. دختر او، رمونا هوگ ادلین (متولد ۱۹۴۵)، به یک دانشگاهی و فعال تبدیل شد که به ترویج استفاده از اصطلاح «آفریقایی-آمریکایی» کمک کرد. در سال ۱۹۸۴، جایزه آنت لوئیس فینازی در مدرسه علم کتابداری و اطلاعات دانشگاه مرکزی کارولینای شمالی تأسیس شد. این جایزه به عنوان یادبودی برای تلاش های او در بهبود دسترسی مردم کارولینای شمالی به ادبیات کودکان آفریقایی-آمریکایی طراحی شده و هر سال به فرد یا سازم
انی که در این زمینه کار مشابهی انجام می دهد، اعطا می شود. او به طور پس از مرگ در سال ۱۹۸۹ جایزه خدمات برجسته انجمن کتابخانه های کارولینای شمالی را دریافت کرد.
آق () یک شهرک در شهرستان مخدوم قلی در استان بلخان کشور ترکمنستان است.
لیکوی شکم گندمی که در آثار قدیمی هندی با نام لیکوی شکم حنایی نیز شناخته می شود، یک لیکوی کوچک است که در گروه های کوچک در جنگل های بوته ای کوتاه غذایابی می کند. مانند دیگر اعضای تیرهٔ بزرگ لیکویان جهان قدیم، آنها پرندگانی هستند که با پرهای کرکی نرم مشخص می شوند. سه زیرگونه در شبه قاره هند وجود دارد. زیرگونهٔ نمادین "hyperythra" که در شمال و شرق هند یافت می شود، به طور یکنواخت در زیر قهوه ای است، در حالی که زیرگونهٔ "albogularis" در غرب شبه جزیره هند گلوی سفید دارد. جمعیت سریلانکا، "phillipsi" نیز گلوی سفید دارند، اما در زیر رنگ پریده تر هستند و منقار بزرگ تری دارند.
ورزشگاه شاه قدم () یک ورزشگاه در شهر ترکمن باشی کشور ترکمنستان است. این ورزشگاه هم اکنون میزبان بازی های باشگاه فوتبال شاه قدم ترکمن باشی در لیگ برتر ترکمنستان است و گنجایش ۱۵۰۰ نفری دارد. تاریخچه. این ورزشگاه میزبان فینال جام ترکمنستان سال ۲۰۰۶ و جام ترکمنستان ۲۰۲۱ بود.
آن ایزابلا نوئل بایرون، یازدهمین بارونس ونتورث و بارونس بایرون (؛ ۱۷ مه ۱۷۹۲ – ۱۶ مه ۱۸۶۰)، که با لقب آنابلا و معمولاً با نام بانو بایرون شناخته می شود، یک اصلاح گر آموزشی و نیکوکار بود که اولین مدرسه صنعتی در انگلستان را بنیان نهاد و یک فعال ضد برده داری برجسته بود. او با شاعر مشهور، جرج گوردون بایرون، که بیشتر با نام لرد بایرون شناخته می شود، ازدواج کرد و کمتر از یک سال بعد از او جدا شد و با وجود قوانینی که در آن زمان حضانت فرزندان را به طور انحصاری به پدران واگذار می کرد، حضانت دخترشان آدا لاولیس را نزد خود نگه داشت. خاطرات بانو بایرون، که پس از مرگش توسط هریت بیچر استو منتشر شد، نگرانی های او دربارهٔ ادعای رابطه نامشروع میان لرد بایرون و خواهر ناتنی اش را آشکار کرد. این رسوایی ناشی از گمانه زنی های بانو بایرون باعث تسریع تصمیم لرد بایرون برای ترک انگلستان و بازگشت به مدیترانه شد، جایی که او در سال ۱۸۱۰ زندگی کرده بود. دخترشان، آدا، به عنوان یک ریاضیدان با چارلز ببیج، پیشگام علم رایانه، همکاری می کرد و به عنوان نخستین برنامه نویس در تاریخ شناخته می شود. نام ها و خانواده. بانو بایرون با نام اصلی آن ایزابلا
میلبنک متولد شد و تنها فرزند سِر رالف میلبنک، ششمین بارونت و همسرش بانو جودیت نوئل (۱۷۵۱–۱۸۲۲) بود که خواهر توماس نوئل، وایکانت ونتورث محسوب می شد. تنها خواهر یا برادر بازمانده پدرش، الیزابت لمب، وایکانتس ملبورن بود که به عنوان یک میزبان سیاسی تأثیرگذار شناخته می شد. فرزندان او، که پسرعمو و دخترعموهای آن به شمار می رفتند، شامل موارد زیر بودند: تنها عموی بازمانده مادرش، فرزندی قانونی نداشت، اما پیش از ازدواج صاحب پسری شد که او را به نام خودش، توماس نوئل، نامگذاری کرد. این پسر بعدها به حرفه روحانیت روی آورد. چند ماه پس از ازدواج آن با لرد بایرون، دایی مادری او درگذشت. بانو میلبنک و پسرعمویش، لرد اسکارسدیل، به طور مشترک املاک او را به ارث بردند. خانواده پس از آن، نام خانوادگی نوئل را به جای میلبنک برگزیدند. لرد ونتورث هم مقام وایکانت داشت و هم عنوان بارون. پس از مرگ او، مقام وایکانتی از بین رفت و عنوان بارونی میان بانو میلبنک و لرد اسکارسدیل در حالت تعلیق قرار گرفت. پس از درگذشت آن ها، این عنوان به بانو بایرون منتقل شد و او به طور مستقل به بارونس ونتورث تبدیل شد؛ بااین حال، او هرگز از این عنوان استفاده نکرد. او
نامه هایش را با عنوان «اِی. آی. نوئل بایرون» امضا می کرد و وصیت نامه اش را با نام «بارونس نوئل-بایرون» نوشت. دنیا او را با نام «بانو بایرون» می شناخت و دوستان و خانواده اش او را با لقب «آنابلا» صدا می زدند. جوانی. او کودکی بسیار بااستعداد بود. برای پرورش هوش برجسته اش، والدینش معلمی خصوصی از دانشگاه کمبریج به نام ویلیام فرند استخدام کردند. تحت نظارت او، آموزش هایش به شیوه ای مشابه با دانشجویان کمبریج پیش رفت و موضوعاتی چون ادبیات کلاسیک، فلسفه، علوم و ریاضیات را شامل می شد. او علاقه ای خاص به ریاضیات داشت و این شیفتگی چنان برجسته بود که همسرش لقب «شاهزاده خانم متوازی الاضلاع ها» را به او داد. آنابلا به زنی خشک مزاج، مذهبی و پایبند به اصول اخلاقی سختگیرانه تبدیل شده بود. با وجود این، از هوش سرشار خود آگاهی داشت و از نمایش آن در محافل اجتماعی ابایی نداشت. او اغلب به عنوان فردی سرد و بیش از حد محتاط توصیف می شد و چنین ویژگی هایی او را برای مردی که بعدها به دلبستگی بزرگ زندگی اش تبدیل شد، انتخابی غیرمنتظره جلوه می داد—شاعری تاریک منش و «اخلاقاً گسسته» همچون لرد بایرون. نخستین دیدار آن ها در مارس ۱۸۱۲ رخ داد. آناب
لا بعدها به مادرش گفت که هرچند جرئت نمی کند خود را به لرد بایرون معرفی کند، اما اگر او پیش قدم شود، حتماً معرفی اش را خواهد پذیرفت.
«ماهیگیر و دیو» یکی از داستان های شهرزاد در "هزار و یک شب" است. خلاصه داستان. ماهیگیر پیر و فقیری بود که هر روز چهار بار تور خود را به دریا می انداخت. یک روز که به ساحل رفت، اول یک الاغ مرده گرفت، بعد یک پارچ پر از خاک، بعد هم خرده های سفال و شیشه. برای چهارمین و آخرین تلاشش، خدا را صدا زد و تور را به دریا انداخت. وقتی آن را بالا کشید، خمره ای مسی با کلاهکی دید که مهر سلیمان روی آن نقش بسته بود. ماهیگیر بسیار خوشحال شد، چون می توانست خمره را بفروشد و از فروش آن پول خوبی بدست آورد. او کنجکاو بود که درون خمره چیست به همین خاطر با چاقو درپوش خمره را برداشت. ناگهان توده ای عظیم از دود از خمره بیرون آمد و به یک عفریت تبدیل شد. ماهیگیر ترسید، اگرچه در ابتدا جن متوجه او نشد. جن که فکر می کرد که سلیمان برای کشتن او آمده، هنگامی که ماهیگیر به او گفت که سلیمان قرن هاست که مرده است، بسیار خوشحال شد و به ماهیگیر گفت تا نحوه مرگ خود را انتخاب کند. دیو خمره توضیح داد که در صد سال اول زندان خود سوگند یاد کرد که فردی را که او را آزاد می کند ثروتمند کند، اما هیچ کس او را آزاد نکرد. در صد سال دوم سوگند خورد به کسی که او را آزا
د می کند، تمام گنجینه های زمین را بدهد، اما باز هم کسی او را آزاد نکرد. و در صد سال سوم قسم خورد که هر روز سه آرزوی کسی را که او را آزاد می کند، برآورده کند، اما هیچ کس او را آزاد نکرد. او هم به خشم آمد و قسم خورد کسی که او را آزاد می کند، بکشد. ماهیگیر به دیو خمره التماس می کند که جانش را نگیرد، اما او تسلیم نمی شود. ماهیگیر تصمیم می گیرد جن را فریب دهد. او از جن می پرسد که تو به این بزرگی چگونه توانستی در یک خمره جا شوی؟ دیو هم که مشتاق خودنمایی است، کوچک می شود و به درون خمره می رود تا توانایی های خود را نشان دهد. ماهیگیر به سرعت کلاهک را بر سر خمره می گذارد و دیو را تهدید می کند که او را دوباره به دریا خواهد انداخت. جن به ماهیگیر التماس می کند جانش را نگیرد و برایش داستان «حکیم دوبان» را روایت می کند تا ماهیگیر بداند او چرا باید زنده بماند. پس از روایت داستان، دیو سوگند می خورد که در ازای آزادی اش، به ماهیگیر کمک کند. ماهیگیر معامله را می پذیرد و دیو را آزاد می کند. دیو برای قدردانی به ماهیگیر نشانی برکه ای را می دهد که ماهی های زیبایی در آن است؛ چهار نوع ماهی به رنگ های قرمز، آبی، زرد و سفید. دیو قبل از
ناپدید شدنش به ماهیگیر می گوید از هر نوع ماهی یکی بگیرد و به سلطان بدهد. بررسی. این داستان در فهرست بین المللی آرنه-تامپسون-اوتر با نام «"دیو خمره"» از نوع ATU 331، طبقه بندی شده است. به گفته محققان اولریش مارزولف، ریچارد ون لیون و استیت تامپسون، داستان های مشابهی به این داستان با عنوان روش های ادبی در قرون وسطی (به طور خاص، از قرن سیزدهم) ظاهر شده اند، اگرچه مارزولف و ون لیون استدلال می کنند که این بررسی های ادبی از افسانه های مربوط به شاه سلیمان نشأت می گیرد.
دیوارهٔ مرجانی کالدونیای جدید () یک ردیف از آبسنگ مرجانی در کالدونیای جدید در اقیانوسیه است که به عنوان طولانی ترین دیوارهٔ مرجانی پیوسته در جهان شناخته می شود و پس از دیواره بزرگ مرجانی استرالیا و دیوارهٔ مرجانی آمریکای مرکزی، سومین دیوارهٔ مرجانی بزرگ جهان به شمار می آید. دیوارهٔ مرجانی کالدونیای جدید، جزیرهٔ گراند تِر، بزرگ ترین جزیرهٔ کالدونیای جدید، و همچنین جزیرهٔ ایل د پن و چندین جزیرهٔ کوچکتر را احاطه کرده و طول آن به می رسد. این آب سنگ یک کولاب به وسعت را دربرمی گیرد که عمق متوسط آن است. این دیواره تا فاصله ای حدود از ساحل امتداد دارد، اما در شمال غربی تا نزدیکی آبسنگ های انتراکاستو به طول تقریبی کشیده شده است. این گسترش شمال غربی، جزایر بِلِپ و دیگر جزیرک های شنی را دربرمی گیرد. چندین گذرگاه طبیعی از این دیواره به سوی اقیانوس باز می شود که یکی از آن ها گذرگاه بولاری است که به نومئا، پایتخت و بندر اصلی کالدونیای جدید، راه دارد و با فانوس دریایی آمده مشخص شده است. در سال ۲۰۰۸، این دیواره مرجانی و کولاب پیرامونی آن به دلیل زیبایی خیره کننده، ویژگی جغرافیایی منحصربه فرد آن که به طور کامل گراند تر را احا
طه کرده است، و همچنین تنوع زیستی استثنایی آن، به ویژه در زمینهٔ تنوع مرجان ها، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. بوم شناسی. سامانه های آبسنگی کالدونیای جدید پس از دیوارهٔ بزرگ مرجانی استرالیا، به عنوان دومین مجموعهٔ مرجانی بزرگ جهان شناخته می شوند. این دیواره، طولانی ترین دیوارهٔ مرجانی پیوسته جهان با طول ۱۶۰۰ کیلومتر و دارای بزرگ ترین کولاب جهان با مساحت ۲۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. این اکوسیستم، همراه با فیجی، متنوع ترین مجموعه های آبسنگی جهان را در خود جای داده است که شامل ۱۴۶ نوع مختلف بر اساس یک سامانه رده بندی جهانی هستند و از نظر تنوع مرجان ها و ماهیان، با دیوارهٔ بزرگ مرجانی برابری کرده یا حتی از آن پیشی می گیرند. این دیواره، گونه های بسیار متنوعی را در خود جای داده و سطح بالایی از بوم زادگرایی را داراست. در مجموع، تاکنون ۲۳۲۸ گونه ماهی متعلق به ۲۴۸ خانواده در این منطقه شناسایی شده است. علاوه بر این، این دیواره میزبان سومین جمعیت بزرگ از فیل های دریایی در معرض خطر انقراض "(Dugong dugon)" در جهان است و همچنین یک زیستگاه مهم برای تخم گذاری لاک پشت سبز دریایی محسوب می شود. در کولاب های کالدونیای جدید،
گونه های دریایی متعددی از جمله بیش از ۲۰۰۰ گونه از نرم تنان دریایی و یک جمعیت پویای نهنگ گوژپشت زندگی می کنند. تهدیدات زیست محیطی. بیشتر آبسنگ ها به طور کلی در وضعیت خوبی قرار دارند. برخی از آبسنگ های شرقی بر اثر فاضلاب ناشی از استخراج نیکل در گراند تره آسیب دیده اند. رسوب گذاری ناشی از معدن کاری، کشاورزی و چرا بر آبسنگ های نزدیک دهانه رودخانه ها تأثیر گذاشته و این وضعیت با تخریب جنگل های حَرّا که در حفظ رسوبات نقش دارند، تشدید شده است. برخی از آبسنگ ها زیر چندین متر لجن مدفون شده اند. در سال ۲۰۰۸، یک ارزیابی از آبسنگ های نزدیک به ساحل در شمال غربی نشان داد که بسیاری از آن ها، در صورت ادامه روند کنونی ورود رسوبات معدنی و روان آب های لجنی، در طی چند سال و در بهترین حالت طی چند دهه از بین خواهند رفت. در ژانویه ۲۰۰۲، دولت فرانسه پیشنهاد ثبت آبسنگ های کالدونیای جدید در فهرست یونسکو میراث جهانی را ارائه کرد. یونسکو در تاریخ ۷ ژوئیه ۲۰۰۸ دیوارهٔ مرجانی کالدونیای جدید را تحت عنوان "تالاب های کالدونیای جدید: تنوع آبسنگی و زیست بوم های مرتبط" در فهرست میراث جهانی ثبت کرد. ۱۳ کمیتهٔ مدیریتی محلی، شامل فعالان گردشگری،
ماهیگیران، سیاستمداران و رؤسای قبایل محلی، با همکاری جامعه برای پایش وضعیت تالاب ها فعالیت می کنند. استفاده انسانی. غواصی اسکوبا در این منطقه رایج است و چندین سایت غواصی در داخل تالاب و اطراف دیواره مرجانی وجود دارد که از جمله آن ها می توان به "سوزن پرونی"، "گودال کوسه" و "کلیسای جامع" اشاره کرد.
مسابقات قهرمانی جهانی فرمول یک فیا ۲۰۲۶ یک فصل قهرمانی مسابقات اتومبیلرانی برنامه ریزی شده برای اتومبیل های فرمول یک است، این فصل هفتاد و هفتمین دوره مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک خواهد بود. فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی (فیا)، هیئت حاکمه ورزش های موتوری بین المللی، به عنوان بالاترین کلاس رقابت برای اتومبیل های مسابقه ای چرخ باز شناخته شده است و برگزار کننده این مسابقات خواهد بود. مسابقات قهرمانی در چندین جایزه بزرگ در سراسر جهان برگزار می شود. رانندگان و تیم ها قرار است به ترتیب برای عناوین قهرمانی رانندگان جهان و قهرمانی سازندگان جهان به رقابت بپردازند. فهرست ورودی. سازندگان و رانندگان زیر برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهان 2026 قرارداد دارند. همه تیم ها باید با لاستیک های عرضه شده توسط پیرلی رقابت کنند. هر تیم باید حداقل دو راننده را برای این مسابقات وارد کند. تغییرات تیمی. کادیلاک در فصل ۲۰۲۶ یازدهمین تیم فرمول یک خواهد شد که اولین حضور کادیلاک در این سری و اولین تیم جدید در مسابقات از زمان هاس در فصل است. این تیم از واحدهای قدرت و گیربکس فراری استفاده خواهد کرد. کادیلاک پیش از این تلاش کرده بود تا با آ
ندرتی گلوبال وارد مسابقات فرمول یک شود که با مخالفت تیم و کمیته برگزاری مواجه شده بود. همزمان با تغییرات مقررات موتور، سه سازنده موتور جدید نیز وارد فرمول یک خواهند شد. آئودی با خرید تیم موجود ساوبر در فصل ، برای اولین بار وارد این ورزش خواهد شد. این تیم در فصول ۲۰۲۴ و با عنوان کیک سائوبر و با استفاده از موتورهای فراری قبل از تبدیل شدن به تیم کارخانه آئودی در سال ۲۰۲۶ مسابقه خواهد داد. در نتیجه هاس و کادیلاک تازه وارد به دو تیم مشتریان فراری تبدیل خواهند شد. تقویم. تقویم فصل ۲۰۲۶ مسابقات فرمول یک، مانند دو فصل گذشته، شامل بیست و چهار جایزه بزرگ خواهد بود. جایزه بزرگ هلند ، به همراه پنج مسابقه دیگر که انتخاب خواهند شد، در قالب اسپرینت برگزار خواهد شد. تغییرات تقویم. جایزه بزرگ اسپانیا از پیست بارسلونا-کاتالونیا در مونتملو به یک پیست خیابانی جدید در مادرید که در اطراف IFEMA ساخته شده است، منتقل خواهد شد. پیست بارسلونا-کاتالونیا همچنان میزبان مسابقه ای با نام " جایزه بزرگ بارسلونا-کاتالونیا " خواهد بود. جایزه بزرگ هلند برای اولین بار پس از اعلام برگزارکنندگان مبنی بر اینکه سال ۲۰۲۶ آخرین دوره برگزاری گرند پری خو
اهد بود، در قالب اسپرینت برگزار خواهد شد. جایزه بزرگ امیلیا رومانیا در ایمولا پس از تمدید نشدن قراردادشان برای میزبانی مسابقه تا ، از تقویم کنار گذاشته شد. جایزه بزرگ آذربایجان به درخواست برگزارکننده و ذینفعان دولتی مربوطه برای برگزاری روز یادبودشان ، بر خلاف تقویم همیشگی مسابقات در روز شنبه برگزار خواهد شد. خلاصه فصل. پیش فصل. سه تست در تست های پیش فصل برگزار خواهد شد؛ اولین تست خصوصی خواهد بود که در پیست بارسلون-کاتالونیا در تاریخ ۲۶ تا ۳۰ ژانویه برگزار می شود، دومین تست در پیست بین المللی بحرین در تاریخ ۱۱ تا ۱۳ فوریه برگزار می شود. آخرین تست نیز در همان پیست در تاریخ ۱۸ تا ۲۰ فوریه ۲۰۲۶ و قبل از شروع مسابقات برگزار می شود.