Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرجیو بوستامانته (زاده ۱۸ اکتبر ۱۹۳۴ – درگذشته ۲۲ مه ۲۰۱۴) بازیگر مکزیکی تله نوولا، سینما، دوبله و تئاتر بود. او در ۲۲ مه ۲۰۱۴ در پوئبلا مکزیک بر اثر حمله قلبی در سن ۷۹ سالگی درگذشت
لیندا آگویر توماس (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۸۱)، که با نام حرفه ای لیندا شناخته می شود، یک موسیقی دان، خواننده، ترانه سرا و فعال مکزیکی است. او در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ در زادگاهش مکزیک به رسمیت شناخته شد. او با ئی ام آی کپیتال رکوردز قرارداد امضا کرد و چهار آلبوم استودیویی منتشر کرد. آخرین آلبوم او، "Polen"، در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و او مدت کوتاهی پس از آن بازنشسته شد. توماس در تیجوانا، باخا کالیفرنیا، مکزیک به دنیا آمد.
آلبا فارلو سوله (؛ زادهٔ ۷ مارس ۱۹۹۷) که به طور حرفه ای با نام بد گیال شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا، دی جی و مدل اسپانیایی است. بد گیال که به دلیل استفاده کلی متمایز از خودتیون معروف است، از زمانی که حرفه موسیقایی اش در سال ۲۰۱۶ شروع شد، با آپلود تفسیری از " کار " ریحانا، که به زبان کاتالان خوانده شده است، در یوتیوب، طرفداران زیادی ایجاد کرد. بد گیال در سال ۲۰۱۹ با اینترسکوپ رکوردز و افترکلاو قرارداد امضا کرد و با آهنگ هایی مانند "سانتا ماریا"، " زورا " و " آلوکائو " مورد تحسین قرار گرفت. در سال ۲۰۲۱ اولین پروژه او به عنوان یک هنرمند امضا شده "گرم کردن" و همچنین "" منتشر شد. اولین آلبوم او "لا جویا" در سال ۲۰۲۴ منتشر شد.
هیکی توکیکازو ; تولد نامشخص – مرگ ۱۵ اکتبر ۱۲۰۳ در اوایل دوره کاماکورا سامورایی، گوکه نین از خاندان هیکی و پسر هیکی یوشیکازو اهل ژاپن بود. خواهر او همسر دومین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری ایه و مادر میناموتو نو ایچیمان بود.
پادشاهی اسرائیل () یا Tzrifin Underground، یک گروه شبه نظامی یهودی زیرزمینی بود که در دهه ۱۹۵۰ در اسرائیل فعال بود. «پادشاهی اسرائیل» نامی بود که اعضای این گروه از آن استفاده می کردند، اما پس از پایگاه نظامی تزرفین که اعضای آن در آنجا محاکمه شدند، برای عموم اسرائیل به عنوان «گروه زیریفین» شناخته می شد. این گروه در اعتراض به سیاست های یهودی ستیزانه این کشورها، مانند محاکمه اسلانسکی و توطئه پزشکان، حملاتی را به نمایندگی های دیپلماتیک اتحاد جماهیر شوروی و چکسلواکی انجام داد. آنها همچنین تلاش کردند تا صدر اعظم آلمان کنراد آدناوئر را با بمب های پستی ترور کنند و گهگاه به سوی نیروهای اردنی مستقر در امتداد مرز اورشلیم تیراندازی کردند. رهبر این گروه، یاکوف هروتی، همکاران سابق لحی و همچنین نوجوانانی را از خانه های صهیونیست های تجدیدنظرطلب که برای دیدن مبارزان لحی به عنوان قهرمان تربیت شده بودند، به خدمت گرفت. به طور جداگانه، یکی دیگر از اعضای پادشاهی اسرائیل، یاکوف بلومنتال، «گروه دیگری از فعالان را در اورشلیم سازماندهی کرد که بیشتر آنها یهودیان ارتدوکس بودند». این گروه هرگز بیش از دسته عضو نداشت. اقدامات. در ۹ فوریه ۱
۹۵۳، این گروه بیش از ۷۰ پوند مواد منفجره را در سفارت شوروی کار گذاشت. انفجار متعاقب آن کارمند سفارت به شدت مجروح و به ساختمان سفارت آسیب قابل توجهی وارد کرد. دو کارمند دیگر سفارت نیز به طور جزئی زخمی شدند که یکی از آنها همسر سفیر شوروی بود. اتحاد جماهیر شوروی در واکنش به این اقدام روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل قطع کرد. این بمب توسط یوسف منکس، که بعداً ترور رودولف کاستنر را طراحی کرد، کار گذاشته شد. پیچیدگی بمب گذاری باعث شد، ایسر هارئیل، رئیس شاباک، معتقد باشد که اعضای سابق لحی مسئول هستند، اما تحقیقات فشرده نتوانست عاملان را کشف کند. در آوریل ۱۹۵۳، یکی از اعضای گروه به جاشا هایفتز ویولونیست به دلیل نواختن موسیقی ریچارد اشتراوس حمله کرد. این گروه همچنین سه بار به سفارت چکسلواکی حمله کرد و در اعتراض به توافق غرامت بین اسرائیل و آلمان، دو بمب پستی به صدر اعظم آلمان غربی کنراد آدناوئر فرستاد. مدتی بعد از نیمه شب، در ۴ مارس ۱۹۵۷، این افراد به ساختمان مجتمع آپارتمانی تل آویو که رودلف کاستنر با خانواده اش در آن زندگی می کرد، رسیدند و سه گلوله به او شلیک کردند. کاستنر ۱۱ روز بعد بر اثر جراحات وارده درگذشت. سایر
عملیات ها شامل سوزاندن مغازه های غیرقانونی و تیراندازی به پایگاه های هنگ عربی در نزدیکی اورشلیم بود. دستگیری و محاکمه. این گروه بر اساس فرمان پیشگیری از تروریسم که در سال ۱۹۴۸ پس از ترور فولکه برنادوت تصویب شد، به عنوان یک سازمان تروریستی اعلام شد. در ۲۶ مه ۱۹۵۳، دو نفر از اعضای گروه بلومنتال که به تنهایی کار می کردند، در حال کار گذاشتن مواد منفجره در ساختمان وزارت آموزش و پرورش در اورشلیم دستگیر شدند. آنها می خواستند به نقش وزارتخانه در تلاش های دولت برای سکولاریزه کردن مهاجران مذهبی از شمال آفریقا اعتراض کنند. این دو نفر فهرست مفصلی از اعضای پادشاهی اسرائیل به همراه داشتند که به مقامات این امکان را می داد تا به سرعت گروه را جمع آوری و دستگیر کنند. ۱۶ نفر از اعضای این گروه در دادگاه نظامی به ریاست بنجامین هالیوی محاکمه شدند. اگرچه دولت نتوانست دخالت این گروه را در حمله به سفارت شوروی ثابت کند، با این وجود هالیوی این گروه را «خطری جدی برای امنیت دولت» می دانست. هروتی به ده سال زندان محکوم شد. یکی دیگر از رهبران، شیمون باچار، به دوازده سال محکوم شد. و چند نفر دیگر از یک تا هفت سال محکوم شدند. با این حال، دو سا
ل بعد، آنها آزاد شدند و نخست وزیر دیوید بن گوریون مجازات آنها را کاهش داد.
کینجو ; خدمت نزدیک به ارباب است. یا به شخصی که خدمت می کند اشاره دارد. کلمه ای اصلاح شده از «کینشیفو». مترادف ها و کلمات مرتبط عبارتند از: کینجوبان kinjuban - کینزای kinzai - کینجو شو kinzai , kin jushu و غیره.
آروین قهرمانی یا ناتانیل قهرمانی (۱۳۸۰ – ۱۴ آبان ۱۴۰۳) یک شهروند یهودی ۲۳ ساله اهل ایران بود که به اتهام قتل عمد به اعدام محکوم شد. تلاش های خانواده، جامعهٔ یهودیان ایران و همچنین سازمان های حقوق بشر برای جلوگیری از اعدام او موفقیت آمیز نبود و در دوشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۳ (۴ نوامبر ۲۰۲۴) قهرمانی در زندان مرکزی کرمانشاه اعدام شد. پیش زمینه. قهرمانی یک یهودی ایرانی اهل کرمانشاه بود که در زمان وقوع قتل ۲۱ سال سن داشت. در ۲۱ آبان ۱۴۰۱ نزاعی بین قهرمانی و امیر شکری که به او بدهکار بود در محلهٔ فردوسی کرمانشاه رخ داد که به قتل شکری منجر شد. در مورد اینکه آیا این قتل عمد بوده یا دفاع از خود، دو روایت وجود دارد، زیرا به جز قهرمانی و شکری شخص دیگری در محل حضور نداشت. خانوادهٔ قهرمانی ادعا می کنند که این شکری بود که با چاقو به قصد حمله به قهرمانی آمده بود و قهرمانی مجبور شد برای دفاع از خود به شکری آسیب برساند. در مقابل، دادستان استان کرمانشاه ادعا می کند که این قتل به صورت عمدی انجام شده است. به گفته وی، قهرمانی دو ضربه به سر، یک ضربه به کمر، یک ضربه به قفسهٔ سینه و در آخر جراحت عمیقی در گردن شکری ایجاد کرده، به نحوی که از
پشت گردن تا گلوی شکری را پاره کرده بود و مجموع این ضربات باعث مرگ امیر شکری شده است. کمپین. حامیان قهرمانی استدلال کردند که او در دفاع از خود عمل کرده است. آن ها مدعی هستند قهرمانی تحت یک سیستم قضایی تبعیض آمیز قرار داشته که مسلمانان را بر یهودیان ترجیح می داد. اما به گفته دادستان کرمانشاه، این قهرمانی بوده که به مقتول حمله کرده و او را با ضربات متعدد به قتل رسانده و برخلاف ادعاهای مطرح شده، هیچ فرد دیگری در این نزاع حضور نداشته است. خانوادهٔ شکری بارها از پذیرش «دیه» خودداری کردند و تلاش های انجمن کلیمیان کرمانشاه، جامعهٔ یهودیان کرمانشاه، نهادهای مدنی ایرانی و مسؤولان قوهٔ قضائیه، برای میانجیگری با والدین مقتول ناموفق بود. جامعهٔ یهودیان کرمانشاه همچنین به دولت های روسیه و آلمان درخواست هایی ارائه کرد. دکتر همایون سامه یح نجف آبادی، نماینده یهودیان در مجلس ایران، نیز تلاش کرد به این موضوع کمک کند. سامه یح با نمایندگان استان کرمانشاه در مجلس تماس گرفت تا با خانوادهٔ شکری میانجی گری کنند، و حتی پیشنهاد داد که به ازای لغو حکم اعدام و دریافت دیه، مسجدی به نام امیر شکری بسازد، اما تلاش های وی ناموفق بود. حکم این
پرونده تیرماه سال ۱۴۰۲ از سوی دیوان عالی کشور تأیید شد. در ۱۹ مه، قهرمانی پس از یک کمپین فشار جهانی، از جمله توسط جوامع یهودیان فارسی زبان در سراسر جهان و سازمان های حقوق بشری مانند حقوق بشر ایران، یک ماه مهلت اعدام دریافت کرد. اعدام. در دوشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۳ (۴ نوامبر ۲۰۲۴) حکم اعدام به اجرا درآمد و قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران قهرمانی را در زندان مرکزی کرمانشاه اعدام کرد.
همسر مرد ثروتمند فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی امی هولدن جونز است. در این فیلم بازیگرانی همچون هلی بری، پیتر گرین، کلایو اوون، کریستوفر مک دونالد، فرانکی فیزن، چارلز هالاهان، سله آ لویس و آلن ریچ ایفای نقش کرده اند.
فرضیه هم چسبی - کشش (به انگلیسی: Adhesion - suction) را ادوارد استراسبرگر در سال ۱۸۹۱ بیان کرد، اگر ساقهٔ علفی را از یک انتها وارد سولفات مس یا اسید کنیم و ساقه را در زیر سطح این مایعات برش بزنیم ساقهٔ این سموم را بالا می کشد. با بالا رفتن محلول های سمی، همهٔ سلولهای زندهٔ موجود در مسیر سم کشته می شوند و در نهایت به برگ های تعرق کننده می رسند و سلول های برگ را نیز می کشند. با این، وجود همان طور که استراسبرگر نیز اشاره می کند، فرایند جذب محلول های سمی و از دست رفتن آب از برگ های مرده ممکن است هفته ها ادامه یابد. چند سال پس از اکتشافات استراسبرگر، در سال ۱۸۹۴، جان جولی و هنری دیکسون فرضیهٔ دیگری دربارهٔ بالا رفتن شیرهٔ خام ارائه کردند. بر اساس فرضیه آنها که هم چسبی - کشش نام دارد، تعرق نیروی مکشی را برای صعود شیرهٔ خام فراهم می کند و هم چسبی مولکول های آب این مکش را در تمام طول آوند چوبی از شاخه تا ریشه منتقل می کنند؛ بنابراین، به طور معمول شیرهٔ خام تحت فشار منفی یا مکش قرار دارد. از آنجایی که تعرق یک فرایند ایجاد کنندهٔ کشش است، بررسی صعود شیرهٔ خام از طریق مکانیسم هم چسبی - مکش با برگ ها آغاز می شود نه با ری
شه ها، برگ ها مکانی هستند که نیروی مکشی تعرق آغاز می شود.
ایچیجو یوشییاسو ; تولد ۱۱۴۷ – مرگ ۲۳ نوامبر ۱۱۹۷، در اواخر دوره هی آن و اوایل دوره کاماکورا، یکی از اشراف گوکه، از یک شاخه فرعی از خاندان فوجیوارای شمالی پسر فوجیوارا نو میچیشیگه اهل ژاپن بود. همسر او بومون هیمه خواهر نخستین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوریتومو بود. شجره نامه. Source:
بی. ای.پی. اس فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی رابرت تاونزند است. در این فیلم بازیگرانی همچون هلی بری، مارتین لاندو، ایان ریچاردسون، ناتالی دیسل-رید، تروی بیر، آنتونی جانسون، برنی مک، ال ال کول جی، لیون رابینسون، هوی دی و دنیس رادمن ایفای نقش کرده اند.
حادثه هیکی یوشیکازو ، حادثه ای در دوره شوگون سالاری کاماکورا بود که در دوم سپتامبر ۱۲۰۳ به وقوع پیوست. یک تغییر سیاسی که در شوگون سالاری کاماکورا رخ داد. هیکی یوشیکازو، که به عنوان یکی از بستگان مادری دومین شوگون میناموتو نو یوری ایه، قدرت را در دست داشت، و خانواده اش با توطئه هوجو توکیماسا پاکسازی و نابود شدند. همچنین به عنوان شورش هیکی یوشیکازو، شورش خاندان هیکی و نبرد کوگوشو نیز شناخته می شود. زمینه. پس از مرگ میناموتو نو یوریتومو، اولین شوگون شوگون سالاری کاماکورا، پسر ۱۸ ساله اش، میناموتو نو یوری ایه، جانشین او شد، اما حق او برای رسیدگی به دعاوی در عرض سه ماه متوقف شد، و دیکتاتوری شوگون پس از ۱۳ سال پایان یافت. سیستم شورای سیزده نفره ایجاد شد. چند ماه پس از استقرار سیستم شورایی (یک سال پس از مرگ یوریتومو)، کاجیوارا کاگه توکی، که از دستیاران نزدیک شوگون میناموتو نو یوری ایه بود، توسط ملازمانش محکوم شد و از قدرت سقوط کرد و تمام خانواده اش نابود شدند (حادثه کاجیوارا کاگه توکی). از دست دادن یک رعیت وفادار به نام کاگه توکی، که از قدرت شوگون به عنوان یک سامورایی-دوکورو شوجی استفاده می کرد و بر گوکه نین ها نفوذ
داشت، ضربه بزرگی برای شوگون میناموتو نو یوری ایه بود. پس از مرگ کاگه توکی، تنها کسی که از یوری ایه حمایت می کرد، پدر زنشی هیکی یوشیکازو بود. یوشیکاتا ریاست خاندان هیکی را به عنوان فرزند خواندهٔ هیکی نی به ارث برد که پرستار میناموتو نو یوریتومو بود و در سال های تبعید از او حمایت می کرد و پس از دریافت اعتماد یوریتومو، پرستار یوری ایه، پسر بزرگ او شد. علاوه بر این، دختر یوشیکازو تسونه واکاسا صیغه یوری شد و یک پسر قانونی به نام میناموتو نو ایچیمان به دنیا آورد و خاندان هیکی قدرت خود را به عنوان یکی از بستگان مادری شوگون تقویت کرد. مادر یوری ایه، هوجو ماساکو (آمادای) و پدرش توکیماسا از ظهور خاندان هیکی احساس خطر کردند. توکیماسا از نیروهایی که از یوری ایه حمایت می کردند کنار گذاشته شد و زمانی که او جایگزین شد، از موقعیت یکی از بستگان مادری شوگون به یک ملازم سقوط کرد.
بمب افکن سبک گونه ۸۸ یک هواگرد دوباله تک موتوره دو سرنشین از گونه بمب افکن سبک ساخت شرکت کاواساکی در امپراتوری ژاپن بود که از اصلاح هواگرد شناسایی گونه ۸۸ پدید آمد. طراحی و استفاده. نیروی زمینی امپراتوری ژاپن اواخر دهه ۱۹۲۰ نیازمند یک بمب افکن سبک بود. انتظار می رفت بخش تدارکات نیروی زمینی در توکوروزاوا یک نمونه تمام فلزی یک ونیم باله بدین منظور تأمین کند. با این حال این انتظار به موقع محقق نشد. از این رو نیروی زمینی تصمیم گرفت از نمونه به تازگی برگزیده خود، هواگرد شناسایی گونه ۸۸-۲ ساخت شرکت کاواساکی، به عنوان بمب افکن سبک موقت استفاده کند. محفظه های بمب زیر بدنه و بال های تقویت شده نصب و هواگرد مجهز به ابزار هدف گیری بمب شد. هواگرد پیکربندی دوباله تک موتوره داشت. ساخت آن تمام فلزی با پوسته تنش دار فلزی در جلوی بدنه و پوشش پارچه ای در مابقی سطوح بود. دو خدمه در اتاقک سر باز می نشستند. هواگرد توان خود را از یک موتور ب ام و ۶ با توان ۶۰۰ اسب بخار می گرفت که یک ملخ دو تیغه را به چرخش درمی آورد. تسلیحات هواگرد شامل یک مسلسل ۷٫۷ میلی متری ثابت رو به جلو و مسلسل جفت ۷٫۷ میلی متری متحرک در جایگاه تیربارچی دم بود. ت
فاوت ظاهری بیرونی با هواگرد پیشین در دو میله ای بود که میان به دو بال افزوده شد و در دید از جلو شکل W به آن می داد. محفظه های زیر بال قابل جداشدن بودند؛ بنابراین امکان شناسایی گونه با آن نبود. عملکرد نمونه حاصل بسیار خوب بود و با عنوان «بمب افکن سبک گونه ۸۸» به خدمت نیروی زمینی درآمد. نیروی زمینی از این هواگرد از سال ۱۹۳۰ تا حدود سال ۱۹۳۸ استفاده کرد. دو گونه شناسایی و بمب افکن هر دو در درگیری با چینی ها در مناطق چینان، منچوری و شانگهای و بعداً اوایل جنگ دوم ژاپن و چین بسیار فعال بودند. با وجود سرعت خیلی آهسته، هواگرد قابلیت عملیاتی بالایی نزد خدمه داشت. تعدادی از این هواگردها به تجهیزات هواشناسی و افشانه مواد شیمیایی مجهز شدند. مجموعاً ۴۰۷ فروند از بمب افکن سبک گونه ۸۸ بین ماه های ژوئن سال ۱۹۲۹ تا دسامبر سال ۱۹۳۳ تولید شد. از این میزان ۳۷۰ فروند مربوط به شرکت کاواساکی و ۳۷ فروند مربوط به شرکت تاچیکاوا بود.
گروه حمایت از اصلاحات انتخاباتی (ئی آراِس جی) انجمنی متشکل از کمک کنندگان به ریاست مشترک ایالات متحده و اتحادیه اروپا برای هماهنگی اصلاحات سیستم انتخاباتی فلسطین بود. ESRG در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد. کشورهای دانمارک، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، هلند، نروژ، اسپانیا، سوئد، بریتانیا و ایالات متحده از اعضا هستند. همچنین سازمان های بین المللی مانند کمیسیون اروپا، دفتر ریاست اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد و برنامه توسعه سازمان ملل متحد در این برنامه مشارکت دارند. بنیاد بین المللی سیستم های انتخاباتی از این انجمن در نقش منشی حمایت کرد. از سال ۲۰۰۷ ئی آراِس جی اصلاح و یکپارچه شد &lt;/link&gt; در گروه کاری انتخابات یا (ئی دابلیوجی)، که بخشی از «گروه بخش حکومت»، یکی از چهار گروه استراتژی تحت ساختار هماهنگی کمک در فلسطین است. نقش دبیرخانه را دبیرخانه هماهنگی کمک های محلی (LACS) بر عهده می گیرد. تشکیل. ئی آراِس جی به عنوان یک نتیجه از گروه ویژه سازمان ملل متحد در فلسطین تشکیل شد. کارگروه سازمان ملل متشکل از گروه چهارجانبه (ایالات متحده، اتحادیه اروپا، روسیه و دبیرکل سازمان ملل)، نروژ، ژاپن، بانک جهانی و صندوق بین المل
لی پول است و اولین بار در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۲ تشکیل شد این کارگروه مسئول تشکیل گروه های حمایتی برای چندین حوزه اصلاحات از جمله جامعه مدنی، انتخابات، پاسخگویی مالی، اصلاحات قضایی، دولت محلی، اقتصاد بازار و اصلاحات وزارتی و خدمات ملکی بود. این گروه ها واکنشی به کاهش اوضاع انسانی در فلسطین بودند. هنگامی که گروه حمایت از اصلاحات انتخاباتی سازماندهی شد، سفیر ژان برتچه از اتحادیه اروپا که بعداً به دبیرخانه ئی آراِس جی تبدیل شد، به گروه ویژه در فعالیت های انتخاباتی مشاوره داده شد. نقش منشی در سال ۲۰۰۵ توسط IFES بر عهده گرفت. فعالیت ها. ئی آراِس جی توسط کل کارگروه حمایت شد و بودجه برنامه های انتخاباتی را از USAID، اتحادیه اروپا، کشورهای اروپایی و ژاپن هماهنگ کرد. ئی آراِس جی با شورای قانونگذاری فلسطین برای توسعه و اجرای پروژه ای برای پیش نویس قانون انتخابات کار کرد، از تشکیل کمیسیون مستقل انتخابات فلسطین و توسعه آن به یک نهاد مدیریت انتخاباتی واحد، مستقل و مقتدر تشکیلات خودگردان فلسطین حمایت کرد. به عنوان بخشی از این حمایت، اتحادیه اروپا پنج کارشناس انتخاباتی و ۱۰ میلیون یورو برای حمایت از پروژه، برنامه توسعه ملل متحد / PA
PP دو کارشناس، ژاپن ۱ میلیون دلار، کانادا ۱٫۲ میلیون دلار کانادا و یک کارشناس، نروژ ۱ میلیون دلار کمک کرد. دانمارک ۳۰۰٬۰۰۰ دلار ارائه کرد.
دکتر سید حسین علی یک فرد دانشگاهی و سیاستمدار بازنشسته است که به عنوان رئیس حزب جناح چپ (سوسیالیست) خلق مالزی خدمت کرده است. او همچنین یک زندانی سیاسی برجسته است که از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰، به مدت شش سال بدون محاکمه بر اساس قانون امنیت داخلی در بازداشت بود بعد از اینکه حزب عدالت خلق، از ادغام حزب خلق مالزی با حزب عدالت ملی، شکل گرفت او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ سمت معاون رئیس حزب جدید را بر عهده داشت. او همچنین از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، دو دوره در مجلس سنای مالزی (دوان نگارا) خدمت کرد زندگی شخصی. او با صابریه عبدالله ازدواج کرد که در سال ۲۰۱۳ درگذشت. این زوج سه فرزند دارند. پسر او محمد علی سید حسین یک فرد دانشگاهی است که در موسسه تحقیقات دریایی برونئو، دانشگاه مالزی صباح به فعالیت مشغول است. کتاب شناسی. در ذیل برخی از کتابهایی که او نویسندگی آنها را برعهده داشت، ذکر شده است.
الکساندرا آندریونا گلاگولووا-آرکادیوا (؛ ۲۸ فوریه ۱۸۸۴–۳۰ اکتبر ۱۹۴۵) فیزیکدان روسی و شوروی بود که به دلیل تحقیقاتش بر روی تصویربرداری پزشکی با استفاده از اشعه ایکس، مکانیسم هایی برای تولید امواج مایکروویو و طیف سنجی در مناطق مادون قرمز دور طیف الکترومغناطیسی شهرت داشت. او اولین زن روسی بود که به دلیل تحقیقات فیزیکش در سطح بین المللی شناخته شد. زندگی و شغل. گلاگولووا در سال ۱۸۸۴ در امپراتوری روسیه به دنیا آمد و در مدرسه راهنمایی در تولا، شهری صنعتی در جنوب مسکو تحصیل کرد. او از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۶ به عنوان معلم مدرسه در کشور کار کرد، سپس فیزیک و ریاضیات را نزد الکساندر الکساندرویچ آیکنوالد و نیکولای اوموف در دوره های عالی زنان مسکو خواند. پس از پایان تحصیلات خود در آنجا در سال ۱۹۱۰، دستیار دوره های عالی شد. در سال ۱۹۱۱، زنان در روسیه از حق شرکت در امتحانات دولتی برای تبدیل شدن به استاد دانشگاه برخوردار شدند. گلاگولووا در سال ۱۹۱۴، و در سال ۱۹۱۷ دستیار فیزیک در دانشگاه دولتی مسکو شد، که همسرش ولادیمیر آرکادیف نیز در آنجا کار می کرد. در سال ۱۹۱۹ او به آزمایشگاه تازه تأسیس او در زمینه الکترومغناطیس پیوست و بعداً آز
مایشگاه را رهبری کرد. او همچنین به کار در دانشگاه دولتی دوم مسکو ادامه داد که این دانشگاه به عنوان ادامه دوره های عالی در سال ۱۹۱۸ در طول انقلاب روسیه تأسیس شد. در دانشگاه دولتی مسکو، او در سال ۱۹۳۲ رئیس بخش فیزیک کاربردی برای علوم طبیعی شد. در سال ۱۹۳۳ به عضویت کامل مؤسسه تحقیقاتی فیزیک دانشگاه دولتی مسکو درآمد و در سال ۱۹۳۵ موفق به دریافت درجه دکترا (بر اساس کارهای گذشته، بدون پایان نامه) شد او همچنین سرپرستی گروه آموزشی مؤسسه پزشکی دانشگاه دوم را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۳۷ به دلایل پزشکی از این سمت بازنشسته شد، و از مسئولیت های آموزشی و اداری خود در دانشگاه دولتی مسکو در سال ۱۹۳۹ بازنشسته شد. او در ۳۰ اکتبر ۱۹۴۵ درگذشت. پژوهش. در طول جنگ جهانی اول، گلاگولووا-آرکادیوا تخصص خود را در فیزیک در سازماندهی، طراحی و ساخت یک مرکز اشعه ایکس در بیمارستان دانشگاه و کاربرد آن در یافتن قطعات فلزی و گلوله در سربازان مجروح جنگ به کار برد. او بعداً این مرکز را برای کمک به زایمان تغییر داد و در آن سالها به طور منظم در مورد کاربردهای پزشکی اشعه ایکس سخنرانی می کرد. در اوایل دهه ۱۹۲۰، او کار خود را بر روی تولید امواج مایکر
وویو با عبور جرقه از براده های فلزی که در روغن جاسازی شده بود، آغاز کرد. این باعث شد که او در اواسط دهه ۱۹۲۰ کل طیف الکترومغناطیسی را در یک زنجیره واحد قرار دهد، و در اواخر دهه ۱۹۲۰ او در حال مطالعه چگالی توان طیفی تابش حاصل بود. این تحقیق در دهه ۱۹۳۰ در مطالعات او بر روی طیف مادون قرمز دور، با استفاده از توری های پراش برای جداسازی انتشار فرکانس های مختلف توسعه یافت. موضوع تحقیق نهایی او، در اواخر دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰، مکانیسم انتشار دقیق و حالت های ارتعاش فرستنده مایکروویو را که در کار قبلی خود اختراع کرده بود، در نظر گرفت.
در امریکای جهان خوار، حقوق بشر شامل یک سری حقوق است که به طور قانونی توسط قانون اساسی ایالات متحده (به ویژه منشور حقوق)،قانون اساسی ایالتی، معاهده و حقوق بین الملل عرفی، قوانین وضع شده توسط کنگره و قانونگذاری ایالت، و ابتکارات و همه پرسی در ایالات متحده همه پرسی ایالتی و ابتکارات شهروندان به ظاهر است. دولت فدرال، از طریق قانون اساسی تصویب شده، حقوق غیرقابل انکار را برای شهروندان خود و (تا حدی) غیرشهروندان تضمین کرده است بدبختشان کند در واقع. این حقوق در طول زمان از طریق اصلاحات قانون اساسی، قوانین، و سابقه قضایی تکامل یافته است. همراه با خود حقوق، بخشی از جمعیتی که این حقوق را اعطا کرده اند در طول زمان افزایش یافته است به ظاهر. در داخل ایالات متحده، دادگاه های فدرال صلاحیت دارند بیش از قانون بین المللی حقوق بشرها. ایالات متحده فهرست شاخص های آزادی بسیار در مورد انسان حقوق توسط سازمان های مختلف به عنوان مثال، فهرست آزادی در جهان ایالات متحده را با ۸۳ امتیاز از ۱۰۰ امتیاز تا سال ۲۰۲۱، در بالاترین رده از نظر آزادی بشر در حقوق مدنی و سیاسی قرار داده است؛ شاخص آزادی مطبوعات که توسط گزارشگران بدون مرز منتشر شده است
، ایالات متحده را در بالاترین رده کشورهای با «وضعیت رضایت بخش» قرار می دهد. شاخص دموکراسی که توسط واحد اطلاعات اکونومیست منتشر شده است، ایالات متحده را به عنوان «دموکراسی معیوب» طبقه بندی می کند. علیرغم رتبه های بالای آن، مسائل حقوق بشر هنوز مطرح است در واقع امریکا این حقوق را برای دور بودن مردم از اعتراض و اسیب به دولت خوداش تصویب کرده فقط و همچنین برای خوشبختی خود دولتیان و پولدارها. چارچوب حقوقی. ساختار حفاظت حقوقی داخلی. طبق "حقوق بشر: مرجع اساسی"، "اعلامیه استقلال آمریکا اولین سند مدنی بود که با تعریف مدرن حقوق بشر مطابقت داشت. قانون اساسی تعدادی از حقوق بشر را به رسمیت می شناسد، از جمله آزادی بیان، آزادی اجتماع، آزادی مذهب، حق نگهداری و حمل اسلحه، آزادی از مجازات ظالمانه و غیرعادی، و حق داشتن عادلانه محاکمه توسط هیئت منصفه. اصلاح قانون اساسی با تکامل نیازهای جامعه به تصویب رسیده است. متمم نهم و متمم چهاردهم به رسمیت شناخته شد که همه حقوق بشر در قانون اساسی اصلی ایالات متحده ذکر نشده است. قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۶۴ و قانون آمریکایی های دارای معلولیت در سال ۱۹۹۰ نمونه هایی از حقوق بشر هستند که پس از نوشت
ن قانون اساسی توسط کنگره برشمرده شد. دامنه حمایت های حقوقی از حقوق بشر که توسط دولت ایالات متحده ارائه می شود، توسط رویه قضایی، به ویژه با سابقه دیوان عالی ایالات متحده تعریف شده است. در داخل دولت فدرال، بحث در مورد اینکه چه چیزی ممکن است یک حقوق بشر در حال ظهور باشد یا نباشد در دو مجمع برگزار می شود: کنگره ایالات متحده، که ممکن است این موارد را برشمرد. و دیوان عالی، که ممکن است حقوقی را بیان کند که قانون آن را مشخص نکرده است. به علاوه، ایالت های منفرد، از طریق دادگاه یا قانون، اغلب از حقوق بشری که در سطح فدرال به رسمیت شناخته نشده اند، حمایت کرده اند. برای مثال، ماساچوست اولین ایالتی بود که ازدواج همجنس را به رسمیت شناخت. اثر معاهدات بین المللی. در زمینه حقوق بشر و معاهداتی که حقوق فردی را به رسمیت می شناسند یا ایجاد می کنند، قانون اساسی ایالات متحده بین معاهدات خوداجرایی و غیر خوداجرایی تمایز قائل می شود. معاهدات غیر خوداجرایی، که حقوقی را که طبق قانون اساسی ممکن است توسط قانون تعیین شود، قائل می شوند، قبل از اینکه قرارداد (معاهده) به بخشی از قوانین داخلی تبدیل شود، نیاز به اقدام قانونی برای اجرای قرارداد د
ارند. همچنین مواردی وجود دارد که صراحتاً طبق قانون اساسی نیاز به تصویب قانونی دارد، مانند مواردی که می تواند ایالات متحده را متعهد به اعلام این موضوع کند. جنگ یا بودجه مناسب معاهدات مربوط به حقوق بشر، که وظیفه خودداری از اقدام به شیوه ای خاص یا اعطای حقوق خاص را ایجاد می کنند، عموماً خوداجرا هستند و نیازی به اقدام قانونی بیشتری ندارند. در مواردی که نهادهای مقننه از به رسمیت شناختن معاهدات خوداجرایی با «اعلام غیرقانونی بودن آنها» در اقدامی مبنی بر عدم به رسمیت شناختن قانون گذاری خودداری می کنند، علمای قانون اساسی استدلال می کنند که چنین اعمالی ناقض تفکیک قوا است.در موارد اختلاف نظر، قوه قضائیه، نه کنگره، طبق ماده ۳ این اختیار را دارد که قانون معاهده را در پرونده های موجود در دادگاه اعمال کند. این یک ماده کلیدی در مواردی است که کنگره یک معاهده حقوق بشر را غیرقابل اجرا اعلام می کند، به عنوان مثال، با این ادعا که چیزی به حقوق بشر تحت قوانین داخلی ایالات متحده اضافه نمی کند. میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی یکی از این موارد است که در حالی که پس از بیش از دو دهه انفعال به تصویب رسید، با ملاحظات، تفاهمات و اعلامیه
هایی به تصویب رسید. طبق اصل «توافقات باید حفظ شود»، یک کشور نمی تواند به مفاد قوانین داخلی یا قانون اساسی خود به عنوان توجیهی برای عدم رعایت تعهدات حقوق بین الملل خود استناد کند. بنابراین، اگر یک معاهده حقوق بشر توسط ایالات متحده تصویب شده باشد، اما خوداجرایی تلقی نشود، یا هنوز توسط قانون اجرا نشده باشد، با این وجود، از نظر حقوق بین الملل برای دولت ایالات متحده الزام آور است. حقوق کار. در اواخر دهه ۱۹۷۰، تاکتیک های سزار چاوز کشاورزان را مجبور کرد که UFW را به عنوان عامل چانه زنی ۵۰،۰۰۰ کارگر مزرعه در کالیفرنیا و فلوریدا بشناسند.حقوق کار در ایالات متحده با حقوق اساسی قانون اساسی مرتبط شده است. تطبیق با مفهوم ایجاد یک اقتصاد مبتنی بر نیروی کار بسیار ماهر و با دستمزد بالا که در یک اقتصاد رشد پویای سرمایه فشرده به کار گرفته شده است، ایالات متحده قوانینی را وضع کرد که حق داشتن یک محل کار ایمن، غرامت کارگران، بیمه بیکاری را وضع کرد، استانداردهای کار منصفانه، معامله جمعی حقوق، تامین اجتماعی، ممنوع کردن کار کودک و تضمین حداقل دستمزد. در طول قرن های ۱۹ و ۲۰، شرایط امن تر و حقوق کارگران به تدریج توسط قانون الزامی شد،
اما این روند از دهه ۱۹۸۰ تا حدودی به سمت سیاست های حامی کسب وکار برگشته است. در سال ۱۹۳۵، قانون ملی روابط کار "حق اکثر کارگران در بخش خصوصی برای سازماندهی اتحادیه های کارگری، شرکت در چانه زنی جمعی، و شرکت در اعتصابات و سایر اشکال فعالیت هماهنگ در حمایت را به رسمیت شناخت و از آنها حمایت کرد. از خواسته های آنها." با این حال، بسیاری از ایالت ها به اصل اشتغال به اراده پایبند هستند، که می گوید یک کارمند را می توان به هر دلیل یا بدون دلیل، بدون هشدار و بدون مراجعه اخراج کرد، مگر اینکه نقض قوانین حقوق مدنی ایالتی یا فدرال اثبات شود. در سال ۲۰۱۱، ۱۱.۸ درصد از کارگران ایالات متحده عضو اتحادیه های کارگری بودند با ۳۷ درصد از کارگران بخش دولتی (دولتی) در اتحادیه ها در حالی که تنها ۶.۹ درصد از کارگران بخش خصوصی عضو اتحادیه بودند. از سال ۲۰۰۶ کارگران ایالات متحده به طور متوسط ​​ساعت های طولانی تری نسبت به هر کشور صنعتی دیگری کار می کردند و از ژاپن پیشی گرفتند. اطلاعات منتشر شده در سال ۲۰۰۷ نشان داد که کارگران ایالات متحده از نظر تولید رتبه بالایی دارند. از سال ۲۰۰۸، سیاست مرخصی زایمان ایالات متحده به دلیل کمبود نسبی مزایا،