Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا اوزان شش پایه ای و هندکاسیلابی با بیش از دو هجا سازگار نیستند. با این حال، در اشعار بلندانجام و بلندآغاز که در کمدی های رومی نویسندگانی چون پلوتس و پوبلیوس ترنتیوس آفر دیده می شود، کاربرد آن نسبتاً رایج است. در این اوزان، سه کوتاهه می تواند به جای یک بلندانجام (˘ ¯) یا یک بلندآغاز (¯ ˘) در هر نقطه ای از مصرع قرار گیرد، به جز بلافاصله پیش از پایان مصرع یا پیش از وقف میانی. معمولاً تکیهٔ واژه در ابتدای جزء تقسیم شده (resolved) قرار می گیرد. در مورد تقسیم واژه در سه کوتاهه، قواعدی وجود دارد. برای نمونه، واژه ای مانند که یک واژهٔ سه کوتاهه است، نمی تواند به جای بلندانجام (˘ ¯) قرار گیرد، بلکه فقط به جای بلندآغاز (¯ ˘) قرار می گیرد. البته این قاعده در زبان یونانی کاربرد ندارد، چرا که در آن تکیهٔ واژه بر وزن تأثیر نمی گذارد. گاهی در یک مصرع دو سه کوتاهه پشت سر هم دیده می شود: نمونه ای از سه کوتاههٔ دوتایی در شعری جدی تر در سروده ای منسوب به امپراتور هادریان در بستر مرگ دیده می شود با عنوان "Animula vagula blandula". هر مصرع در این شعر در قالب دوپایه ای بلندانجام (˘ ¯ ˘ ¯ | ˘ ¯ ˘ ¯) است، اما در مصرع های نخست و چها
رم، دو هجای بلند ابتدایی به دو هجای کوتاه تقسیم شده اند و سه کوتاهه تشکیل داده اند: در شعر انگلیسی. در شعر انگلیسی نیز، مانند شعر لاتین، سه کوتاهه می تواند به جای بلندآغاز در وزن بلندآغاز قرار گیرد: در موسیقی سنتی برای این شعر کودکانه، واژه های "Humpty" و "Dumpty" به صورت یک نت سیاه و یک نت چنگ اجرا می شوند، در حالی که "sat on a" با سه نت چنگ اجرا می شود. جایگزینی سه کوتاهه به جای بلندآغاز، غالباً در شعرهای کودکانه دیده می شود. نمونه ای از شعر جدی تر در ترانهٔ "Space Man" (۲۰۲۲) از سم رایدر دیده می شود. در ترجیع بند، عبارت "nothing but" با سه هجای برابر در موسیقی اجرا شده است: سه کوتاههٔ دوتایی (مانند "higgledy piggledy") نیز در شعر انگلیسی دیده می شود، مانند شعر کودکانهٔ "Hickory Dickory Dock" (حدود ۱۷۴۴): نمونه ای دیگر در شعر کودکانهٔ «نافرمانی» (۱۹۲۴) از آلن الکساندر میلن (در مجموعهٔ "وقتی خیلی کوچک بودیم") آمده است:
«باز هم عصبانی» () ترانه ای از گروه موسیقی ترش متال آمریکایی مگادث است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد و توسط دیو ماستین، خواننده گروه، نوشته شده است. این ترانه به طور اختصاصی برای گنجاندن در فیلم اکشن "آخرین قهرمان اکشن" (۱۹۹۳) نوشته شده بود. این قطعه در آلبوم موسیقی فیلم نیز قرار گرفت. «باز هم عصبانی» هرگز در هیچ یک از آلبوم های استودیویی رسمی گروه قرار نگرفت، اما در ئی پی ۱۹۹۵ گروه به نام "گنجینه های پنهان" و چندین مجموعه بعدی گنجانده شد. این ترانه از نظر تجاری موفق بود، وارد جدول فروش شد و نقدهای مثبتی دریافت کرد. همچنین نامزد جایزه جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال در سال ۱۹۹۳ شد که این چهارمین نامزدی متوالی گروه در این دسته بود. این ترانه به یکی از قطعات محبوب در میان طرفداران تبدیل شد و همچنان به طور نیمه منظم در کنسرت ها اجرا می شود. ساخت. دیو ماستین، «باز هم عصبانی» را در یک روز نوشت. او اشعار این ترانه را در حالی که نیمه خواب بود و به ملودی آهنگ «بمانم یا بروم؟» از گروه کلش گوش می داد، به رشته تحریر درآورد. این ترانه در ابتدا در طول تور کنسرتی برای آلبوم "شمارش معکوس برای انقراض" ضبط شد، اما در آلبوم اصلی گ
نجانده نشد. ماستین هنگام نوشتن این ترانه از گروهش، برگزارکنندگان کنسرت ها و بخش های مختلف سازمان ناراضی بود و با مشکلات مصرف مواد مخدر نیز دست وپنجه نرم می کرد. اوج استرس و مشکلاتش او را به خلق این قطعه سوق داد که به درستی «باز هم عصبانی» نام گرفت. به گفته ماستین، این آهنگ در لحظه ای ناگهانی خلق شد: «من 'باز هم عصبانی' را درست پس از خروج از یک مرکز بازپروری در آریزونا نوشتم. آن ها یکی از آن مداخله های شاد دهه ۹۰ را انجام داده بودند که در آن همه کسانی که هوشیارند، انگشت اتهام را به سمت افرادی که نیستند، نشانه می روند. روزی که از بازپروری بیرون آمدم، مرا به استودیویی در فینیکس بردند و آنجا 'باز هم عصبانی' را برای فیلم "آخرین قهرمان اکشن" نوشتم.» «باز هم عصبانی» برای گنجانده شدن در فیلم "آخرین قهرمان اکشن" نوشته شد که انتظار می رفت یک فیلم پرفروش باشد. این فیلم پس از موفقیت فیلم قبلی آرنولد شوارتزنگر، ""، ساخته شده بود. با این حال، فیلم در اکران سینمایی خود با شکست مالی بزرگی مواجه شد. اگرچه این فیلم مورد انتقاد چندین منتقد قرار گرفت، اما چند سال بعد به یک اثر کلاسیک دارای هواداران سرسخت تبدیل شد. با وجود شکست م
الی فیلم، موسیقی متن آن بسیار موفق بود و شامل آهنگ های محبوبی مانند «تفنگ بزرگ» از گروه ای سی/دی سی بود که در جدول هات مین استریم راک تراکس به رتبه اول رسید. آهنگ های دیگری مانند «چه بلایی سرم آوردم؟» از آلیس این چینز و قطعاتی از گروه های انترکس، ایروسمیث، باکت هد، کوئینزرایک و دف لپارد نیز در این مجموعه حضور داشتند. «باز هم عصبانی» نیز در جدول هات مین استریم راک تراکس به رتبه هجدهم رسید و از نظر نقد و بررسی، بهترین آهنگ این آلبوم شناخته شد. بازخورد. آلبوم موسیقی متن "آخرین قهرمان اکشن" نقدهای مثبتی دریافت کرد و «باز هم عصبانی» نامزد جایزه جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال شد. این چهارمین نامزدی پیاپی گروه مگادث بود. این ترانه در رقابت با «ترس از تاریکی» از آیرن میدن، «نهادینه شده» از سویسایدال تندنسیز و «بوسه رعد» از وایت زامبی قرار داشت، اما جایزه به آهنگ «نمی خواهم دنیا را تغییر دهم» از آزی آزبورن رسید. مگادث پس از آن دو بار دیگر به صورت پیاپی و در مجموع پنج بار دیگر نامزد این جایزه شد و همراه با متالیکا، به عنوان پرنامزدترین گروه در این دسته شناخته می شود. این ترانه در دهه ۱۹۹۰ به یکی از قطعات ثابت اجراها
ی زنده مگادث تبدیل شد و در ئی پی سال ۱۹۹۵ با عنوان "گنجینه های پنهان" منتشر شد که در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ به رتبه نود رسید و شامل دو آهنگ دیگر از مگادث بود که نامزد گرمی شده بودند. «باز هم عصبانی» در میان طرفداران مگادث محبوبیت زیادی پیدا کرد و به یکی از آهنگ های موردعلاقه هواداران تبدیل شد. این آهنگ در آلبوم "بهترین هیت ها: بازگشت به آغاز" در سال ۲۰۰۵ حضور داشت و در رای گیری طرفداران برای انتخاب آهنگ های این آلبوم، رتبه پنجم را کسب کرد و از آهنگ های شناخته شده تری مانند «آشیانه ۱۸» و «سمفونی تخریب» پیشی گرفت. این قطعه همچنین در مجموعه های دیگری مانند "آن یک شب: زنده در بوئنوس آیرس"، "زره خانه مگادث"، "مجموعه: جهان را به آتش بکش" و "صندوق جنگ" منتشر شد. این آهنگ همچنان در اجراهای زنده نواخته می شود و به دلیل اجرای خاص ماستین، به عنوان یکی از قطعات با اجرای نیمه منظم در کنسرت مورد تحسین است. موزیک ویدئو. «باز هم عصبانی» با موزیک ویدئویی همراه بود که توسط وین ایشام کارگردانی شد. او پیش تر ویدئوهای دیگری از مگادث مانند «قطار پیامدها»، «به شدت عصبی»، «۹۹ راه برای مرگ» و «سمفونی ویرانی» را کارگردانی کرده بود. این وی
دئو که به طور گسترده در شبکه ام تی وی پخش شد، شامل تصاویری مه آلود و اتمسفریک از اعضای گروه بود و با صحنه هایی از فیلم "آخرین قهرمان اکشن" تلفیق شده بود. این ویدئو به تبلیغ آهنگ، گروه و فیلم کمک کرد.
اعتراف به گناه یا چوپان خوب فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی لوین وب است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستین اسلیتر، مالی پارکر، استیون ری، گوردون پینسنت و دانیل کش ایفای نقش کرده اند.
در یونان باستان راه مقدس (؛ به انگلیسی: The Sacred Way)، ، جاده ای بود که از آتن به الوزیس می رسید. این نام به این دلیل به آن داده شده بود که مسیر راهپیمایی برای جشن گرفتن اسرار الوزیس از این مسیر عبور می کرد. راهپیمایی به الوزیس در نوزدهمین روز گاه شماری آتیکی از دروازه مقدس در کرامیکوس (گورستان آتن) آغاز شد. امروزه جاده ای که از مرکز آتن به اگالئو و خائیداری (مسیر قدیمی به الوزیس) می رود، به نام جاده باستانی ایرا اودوس نامیده می شود. اسطوره های الوزیس. بر اساس برخی منابع، آیین های مقدس دمتر در الوزیس در یونان باستان از قرن پانزدهم پیش از میلاد مسیح اجرا می شدند. بر اساس سرودهای هومری دوره یونان کهن، دمتر در جریان جستجوی خود برای پرسفونه در الوزیس توقف کرد. این داستان شرح می دهد که چگونه دمتر که توسط شاهزاده سلئوس متقاعد به اقامت در کاخ الوزیس شده بود، وظیفه بزرگ کردن پسر سلئوس، دموفون را بر عهده گرفت. وقتی ملکه متانیرا پس از تلاش بیهوده برای جاودانه کردن دموفون، او را به عنوان یک الهه کشف کرد، به الوزیس ها دستور داد تا برایش معبدی بسازند. پس از آن که پرسفونه را یافت، به رهبران الوزیس آموخت که چگونه مراسم خو
د را انجام دهند. برخلاف بسیاری از فرقه های جهان یونان باستان، فرقه دمتر آیین های خود را به جز برای تعداد کمی از برگزیدگان، مخفی نگه می داشت، و به همین دلیل نام اسرار الوزیس را برای آن انتخاب کردند. اگرچه در ابتدا فرقه دمتر کوچک باقی ماند، اما سرانجام پس از ادغام الوزیس در آتن در دوره باستان، بسیار بزرگ شد. پس از مدتی هزاران نفر از مردم سراسر یونان به این مکان آمدند و حتی رهبرانی مانند پیسیستراتوس، پریکلس، هادریان و آنتونینوس پیوس همگی برای ساختن بناهای یادبود به الوزیس آمدند. این آیین ها برای یونانیان چنان اهمیت یافتند که تا زمان حکومت روم، راه مقدس تنها جاده در یونان مرکزی باقی ماند. آیین ها و راهپیمایی. اگرچه فرقه دمتر اطلاعات مربوط به مناسک خود را فقط برای افراد درون فرقه مخفی نگه می داشت، اما خود فرقه برای طیف وسیعی از مردم آزاد بود. تشرف یافتگان می توانستند جوان یا پیر، مرد یا زن، حتی برده یا آزاد باشند. به نظر می رسد تنها شرط لازم این بود که تازه واردان نباید هیچ نوع گناه کفاره نداده ای داشته باشند. این روند برای تازه واردان شش ماه قبل از راهپیمایی در امتداد راه مقدس آغاز شد. مراسم تشرف در ابتدای بهار ب
ا آموزش اسرار کوچک الوزیس آغاز می شد، که عمدتاً فرارسیدن بهار را جشن می گرفت و به تشرف یافتگان اجازه می داد تا خود را برای آماده شدن برای اسرار بزرگ الوزیس در اواخر پاییز کفاره دهند. پس از این مراحل مقدماتی، و یک ماه قبل از راهپیمایی در گاه شماری آتیکی، پیک های ویژه ای به نام اسپوندوفوروی از الوزیس فرستاده شدند تا راهپیمایی را در سراسر یونان اعلام کنند. سرانجام در سیزدهمین ماه از گاه شماری آتیکی، کاهنان زن دمتر و پرسفونه سبدهایی از اشیاء مقدس به نام هیرا را از الوزیس به آتن حمل کردند تا برای مراسم رژه و آیین های اسرار بزرگ آماده شوند.
آرگوناتیکا (؛ به ) یک شعر حماسی یونانی است که توسط آپولونیوس رودسی در قرن ۳ پیش از میلاد سروده شده است. "آرگوناتیکا" تنها حماسه هلنیستی کاملاً باقی مانده اسطوره سفر جیسون و آرگونات ها را برای بازیابی پشم زرین از کولخیس دورافتاده روایت می کند. ماجراهای قهرمانانه آن ها و رابطه جیسون با شاهزاده خانم/جادوگر کولخیسی مده آ، از قبل برای مخاطبان هلنیستی کاملاً شناخته شده بود، که آپولونیوس را قادر ساخت تا فراتر از یک روایت ساده برود و به آن تأکیدی علمی متناسب با آن زمان ببخشد. این عصر، عصر کتابخانه بزرگ اسکندریه بود و حماسه او شامل تحقیقاتش در جغرافیا، قوم نگاری، ادیان تطبیقی و ادبیات هومری است. سهم اصلی او در سنت حماسی در بسط عشق بین قهرمان زن و مرد نهفته است. به نظر می رسد او اولین شاعر روایی بوده که «آسیب شناسی عشق» را مطالعه کرده است. "آرگوناتیکای" او تأثیر عمیقی بر شعر لاتین گذاشت: توسط وارو آتاکینوس ترجمه و توسط والریوس فلاکوس تقلید شد، بر کاتولوس و اووید تأثیر گذاشت و الگویی برای حماسه رومی ویرژیل انئید فراهم کرد.
۱۰۰ مرد در برابر یک گوریل یک آزمایش فکری در مورد نبرد میان ۱۰۰ انسان مرد غیرمسلح و یک گوریل پشت نقره ای است. این مفهوم که در اصل مربوط به سال ۲۰۲۰ است، اما به طور قابل توجهی در سال ۲۰۲۵ دوباره مطرح شد؛ الهام بخش میم ها و بحث های مختلفی در مورد اینکه چه کسی برنده خواهد شد، بود. این فرضیه معمولاً در یک محیط طبیعی و محدود و بدون سلاح تعریف می شود، جایی که مردان غیرمسلح هستند و برای جنگ آموزش ندیده اند. ریشه ها. اولین بار این سؤال در ساب ردیت "r/whowouldwin" در پستی از u/probablycashed در سال ۲۰۲۰ مطرح شد. این سؤال در سال ۲۰۲۲ در تیک تاک به سرعت پخش شد. در آوریل ۲۰۲۵، این سؤال در توییتر به سرعت پخش شد و پس از آنکه مستربیست، یوتیوبر معروف، توییتی طنز منتشر کرد و از ۱۰۰ داوطلب مرد خواست تا در یک چالش فرضی مبارزه با یک گوریل شرکت کنند، محبوبیت بیشتری پیدا کرد. این توییت بیش از ۱۷ میلیون بازدید داشت و بحث های گسترده ای را در پلتفرم های رسانه های اجتماعی برانگیخت. دیدگاه علمی. تارا استوینسکی، رئیس صندوق گوریل های دایان فاسی، گفته است که مردم اغلب قدرت گوریل ها را بیش از حد ارزیابی می کنند و می گویند با وجود اینکه گوری
ل ها عضلات و فک های قوی دارند، این ویژگی ها بیشتر برای محافظت استفاده می شوند تا حمله به شکار. او فکر می کرد که گروه بزرگی از انسان ها می توانند از توانایی خود برای همکاری و هماهنگی استفاده کنند و به نوبت حمله کنند، تا «نبردی را که در نهایت می تواند یک گوریل را از پا درآورد، طولانی تر کنند». میشل رودریگز، نخستین شناس، موافق بود که گوریل ها «معمولاً پرخاشگر نیستند» و «نبردهای خود را انتخاب می کنند» و در این شرایط یک گوریل سعی می کند فرار کند. ران مگیل، مدیر ارتباطات باغ وحش میامی، معتقد بود که مهاجمان انسانی می توانند با «همکاری برای احاطه کردن گوریل و ایجاد یک تنگ پوش انسانی» پیروز شوند، اما در اثر ضربه مغزی، زخم های گازگرفتگی و شکستگی گردن، دچار مرگ و جراحات جدی خواهند شد. کت هوبایتر، نخستین شناس، استدلال کرد که اگر از حمله همزمان انسان های مهاجم به گوریل جلوگیری شود و آنها مجبور شوند یکی یکی حمله کنند، «شانسی نخواهند داشت». پاسخ ها. این سؤال فرضی توجه مقالات خبری محبوب و افراد مشهور را به خود جلب کرده است. پاسخ ایلان ماسک به این سؤال این بود: «مطمئناً، بدترین اتفاقی که ممکن است بیفتد چیست؟» سناتور مونتانا،
تیم شیهی، در یک ویدیوی توییتری اظهار داشت که فکر می کند این مردان «به وضوح پیروز خواهند شد»، اگرچه «میزان تلفات بالایی» را متحمل می شوند. جیک پاول در اینستاگرام ویدیویی از خودش منتشر کرد که یک گوریل در پس زمینه دیده می شد. او در این ویدیو ادعا کرد که «وقت پایان دادن به این بحث است»، که کنایه ای به تمایلش برای مبارزه با گوریل داشت. این پست با تمسخر فراوان مواجه شد و بسیاری از کاربران تأکید کردند که پاول توانایی مقابله با یک گوریل را ندارد. یکی از کاربران نوشت: «بعدا برگرد وقتی گوریل بازنشسته شد»، که اشاره ای به مسابقه بوکس پاول در سال ۲۰۲۴ مقابل مایک تایسون داشت. شرکت بلیزارد انترتینمنت از پخش زنده ویژه بازی ویدیویی "اورواچ ۲" در تاریخ ۶ مه ۲۰۲۵ خبر داد که در آن ۱۰۰ سرباز با شخصیت گوریل وینستون مبارزه خواهند کرد. این موضوع، بحث هایی را در مورد مردانگی و اخلاق در رسانه های اجتماعی برانگیخته است. بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران، سازمان فعال در حوزه حقوق حیوانات، از مستر بیست به خاطر توییت طنزش انتقاد کرد و پیشنهاد داد که او باید حیوانات را از محتوای خود حذف کند. نمایندگان صندوق گوریل دایان فوسی هم
چنین امیدوار بوده اند که این میم باعث ایجاد علاقه در تلاش های حفاظت از گوریل ها شود.
امپراتوری آلمان (به آلمانی:Deutsches Reich) یک شبه دولت بود که تلاش کرد تا ایالت های آلمانی را در کنفدراسیون آلمان متحد کند و یک دولت-ملت آلمانی ایجاد کند، اما در نهایت شکست خورد. این شبه دولت در بهار ۱۸۴۸ در جریان انقلاب ۱۸۴۸ آلمان توسط مجلس ملی فرانکفورت تأسیس شد. مجلس، آرشیدوک یوهان اتریش را به عنوان رئیس موقت دولت با عنوان «نایب السلطنه امپراتوری» منسوب کرد. سپس در ۲۸ مارس ۱۸۴۹، قانون اساسی آن به اجرا درآمد و مجلس امپراتوری، پادشاه پروس، فریدریش ویلهلم چهارم، را به عنوان پادشاه مشروطه امپراتوری با عنوان «امپراتور منتخب آلمانی ها» انتخاب کرد. با این حال، او این عنوان را نپذیرفت. نهایتا امپراتوری در دسامبر ۱۸۴۹، زمانی که دولت مرکزی امپراتوری آلمان جای خود را به یک کمیسیون مرکزی فدرال داد، منحل شد. مجلس ملی آلمان (مجلس فرانکفورت) خود را مجلس یک امپراتوری جدید می دانست و قوانین امپراتوری را وضع می کرد. این مجلس دولت موقتی را منصوب کرد که اولین ناوگان کل آلمان را ایجاد کرد. در ماه مه ۱۸۴۹، ایالت های بزرگ تر آلمان مانند اتریش و پروس، اعضای مجلس را مجبور به استعفا کردند. دولت موقت تا دسامبر همان سال دوام آورد. د
ر تابستان ۱۸۵۱، مجلس فدرال کنفدراسیون آلمان که دوباره تأسیس شده بود، قانون امپراتوری را باطل اعلام کرد. با این حال، مجلس فدرال آلمان و ایالت ها هرگز دولت موقت را غیرقانونی نخواندند و در طول موجودیت آن، امپراتوری رسماً توسط چندین کشور خارجی مانند هلند، سوئیس و ایالات متحده به رسمیت شناخته شد. میراث امپراتوری امروزه نیز پابرجاست؛ چراکه علاوه بر دوره ای که شاهد اولین انتخابات سراسری آلمان در سال ۱۸۴۸ و ایجاد قانون اساسی آلمان در سال ۱۸۴۹ بود، نیروی دریایی مدرن آلمان نیز به دلیل تصمیم سال ۱۸۴۸ برای ایجاد ناوگان متحد آلمان هم ۱۴ ژوئن را نیز به عنوان سالگرد خود جشن می گیرد. همچنین پرچمی که امپراتوری در نوامبر ۱۸۴۸ به موجب قانون تصویب کرد، امروزه هم به عنوان پرچم آلمان مدرن (سیاه-قرمز-طلایی) استفاده می شود. تاریخچه. این ایالت در بهار ۱۸۴۸، پس از انقلاب مارس، توسط مجلس فرانکفورت تأسیس شد. امپراتوری در دسامبر ۱۸۴۹، زمانی که دولت مرکزی آلمان با یک کمیسیون مرکزی فدرال جایگزین شد، پایان یافت. امپراتوری برای به رسمیت شناخته شدن توسط کشورهای آلمانی و خارجی تلاش می کرد. ایالت های آلمانی، که توسط کنوانسیون فدرال کنفدراسیون آ
لمان، در ۱۲ ژوئیه ۱۸۴۸ نمایندگی می شدند، دولت مرکزی آلمان را به رسمیت شناختند. با این حال، در ماه های بعد، ایالت های بزرگتر آلمان همیشه احکام و قوانین دولت مرکزی آلمان و مجلس فرانکفورت را نپذیرفتند. چندین کشور خارجی دولت مرکزی را به رسمیت شناختند و سفیرانی اعزام کردند: ایالات متحده، سوئد، هلند، بلژیک، سوئیس، ساردینیا، دو سیسیل و یونان. همچنین جمهوری دوم فرانسه و پادشاهی متحده بریتانیای کبیر وایرلند، فرستادگان رسمی خود را برای حفظ ارتباط با دولت مرکزی منصوب کردند. اولین قانون اساسی امپراتوری آلمان، قانون امپراتوری در مورد معرفی یک قدرت مرکزی موقت برای آلمان بود که در ۲۸ ژوئن ۱۸۴۸ تصویب شد. با این قانون، مجلس فرانکفورت مناصب رایشس وروسر (نایب السلطنه امپراتوری) و وزرای امپراتوری را تأسیس کرد. دومین قانون اساسی، قانون اساسی فرانکفورت، در ۲۸ مارس ۱۸۴۹ توسط ۲۸ ایالت آلمان پذیرفته شد، اما توسط ایالت های بزرگتر پذیرفته نشد. پروس، به همراه سایر ایالت های آلمان، مجلس فرانکفورت را مجبور به انحلال کردند. چندین مورد از دستاوردهای این امپراتوری آلمان پس از آن نیز دوام آوردند: قانون اساسی فرانکفورت در دهه های بعدی به عنوان
الگو در سایر ایالت ها مورد استفاده قرار گرفت و قانون انتخابات در سال ۱۸۶۷ تقریباً کلمه به کلمه برای انتخابات رایشتاگ کنفدراسیون آلمان شمالی مورد استفاده قرار گرفت. همچنین ناوگان امپراتوری (رایشس فلوت) که توسط پارلمان فرانکفورت ایجاد شد تا سال ۱۸۵۲ پابرجا ماند.
ویکتور مونیوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا در پست های هافبک و مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا اشاره کرد. دوران حرفه ای. مونیوز در سن چهارده سالگی به آکادمی جوانان تیم لالیگای بارسلونا پیوست؛ جایی که با بازیکن ملی پوش هلند خاوی سیمونز، بازیکن ملی پوش اسپانیا الخاندرو بالده و دیگر ملی پوش اسپانیایی فرمین لوپز هم بازی بود. در سال ۲۰۱۷، او به آکادمی جوانان دم پیوست. چهار سال بعد، او به آکادمی جوانان تیم لالیگایی رئال مادرید پیوست؛ جایی که در رقابت های لیگ جوانان یوفا بازی کرد. پس از آن، در سال ۲۰۲۳ به تیم دوم باشگاه ارتقاء یافت. در طول فصل ۲۵–۲۰۲۴، او به عنوان یکی از بازیکنان ثابت آن ها شناخته شد. در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۲۵، او نخستین بازی خود را در لالیگا انجام داد و به جای وینیسیوس جونیور در دیدار ال کلاسیکو مقابل بارسلونا به میدان آمد؛ دیداری که با شکست ۴–۳ خارج از خانه به پایان رسید.
بازیچه ، چهارمین قسمت از فصل هفتم مجموعه آنتولوژی علمی تخیلی بریتانیایی "آینه سیاه" است. فیلم نامه این قسمت توسط خالق سریال "آینه سیاه" یعنی چارلی بروکر نوشته شده و دیوید اسلید آن را کارگردانی کرده است. پس از اپیزود "کله آهنی" و فیلم تعاملی "" (۲۰۱۸)، این سومین تجربه همکاری اسلید به عنوان کارگردان با مجموعه "آینه سیاه" است. پیتر کاپالدی، ویل پولتر، لوئیس گیبون و میشل آستین از بازیگران این قسمت هستند. با وجود اینکه پولتر، نقش خود در "بندراسنچ" را در اینجا تکرار کرده، اما "بازیچه" دنباله مستقیمی برای آن فیلم محسوب نمی شود و داستان مجزایی دارد. "بازیچه" به همراه تمام قسمت های دیگر فصل هفتم در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۲۵ توسط نتفلیکس منتشر شد. داستان این قسمت در سال ۲۰۳۴ رخ می دهد. فردی با ظاهر عجیب به نام کامرون واکر به دلیل دزدی از یک فروشگاه دستگیر می شود. پلیس بعد از بررسی سابقه واکر متوجه می شود که او مظنون اصلی قتل فردی است که هویت او شناسایی نشده است. روند بازجویی آغاز شده و واکر خاطرات پراکنده خود را از دوران جوانی که به عنوان منتقد در پی سی زون کار می کرده تا تبدیل شدنش به یک بازی ساز منزوی را برای پلیس تعریف می
کند. خاطراتی که در ابتدا بی ربط به مسئله قتل به نظر می رسند، به مرور پرده از رازی بسیار بزرگتر برمی دارند. بروکر از تجربه اعتیاد خود به بازی ژاپنی تاماگوچی در دوران کودکی و همچنین تجربیات کاری که به عنوان کارمند در پی سی زون داشت برای طراحی داستان استفاده کرد. دو بازی "سیم سیتی" و "سیمز" منبع الهام بروکر برای خلق بازی بودند که بازیکن باید وقت زیادی را صرف گسترش و نگهداری از شخصیت ها و فضای بازی کند. "بازیچه" با واکنش های متوسطی از سوی منتقدان همراه شد. بیش تر منتقدان اشاره کردند که ساختار داستانی این قسمت شباهت زیادی به "موزه سیاه" و به خصوص "کریسمس سفید" دارد و چندان دارای خلاقیت لازم نیست.
برآورد جمعیت، در حوزه جمعیت شناسی، تخمینی از جمعیت آینده است. این امر معمولاً بر اساس برآوردهای جمعیتی فعلی حاصل از آخرین سرشماری، به علاوه پیش بینی تغییرات احتمالی بر اساس فرضیات مربوط به تولدها، مرگ و میرها و هرگونه مهاجرت به داخل یا خارج از منطقه مورد مطالعه در آینده است. پیش بینی های جمعیتی، توسط صاحبان کسب وکار، دولت ها و سایر برنامه ریزان، برای ارزیابی تقاضاهای آینده، برای محصولات مصرفی و یا منابع اساسی مانند انرژی، آب، غذا و همچنین خدماتی مانند مراقبت از کودکان، آموزش و مراقبت از سالمندان استفاده می شود. دولت ها و سازمان ها، پیش بینی های جمعیتی را برای کشورهای خود انجام می دهند. علاوه بر این، سازمان هایی مانند بخش جمعیت شناسی سازمان ملل متحد، اداره سرشماری ایالات متحده و دفتر آمار جمعیتی، پیش بینی های خود را ارائه می دهند. برای انجام این پیش بینی ها، آنها فرضیاتی را در مورد مقادیر آینده افزایش موالید، مرگ و میر و مهاجرت در نظر می گیرند. فرضیات مختلف در مورد آینده، نتایج متفاوتی را برای تغییرات جمعیتی آینده ایجاد می کنند و این فرضیات، در مورد آینده ای نامعلوم، اگرچه توسط متخصصان بر اساس تحقیقات انجام شد
ه توسط خودشان و دیگران تولید شده اند، اما ممکن است اشتباه باشند و نتایجی را ایجاد کنند که آنها نیز اشتباه باشند.
گلن سنتر () یک سالن سرپوشیده ورزشی چندمنظوره در لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شده متعلق به دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است و ورزش های بسکتبال و هاکی روی یخ در آن انجام می شود. گلن سنتر در المپیک تابستانی ۲۰۲۸ میزبان مسابقات بدمینتون و ژیمناستیک خواهد بود.
اوون مایکل بک (زاده ۹ اوت ۲۰۰۲) یک بازیکن فوتبال حرفه ای اهل ولز است که به صورت قرضی از باشگاه لیگ برتری لیورپول برای باشگاه بلکبرن روورز در سطح لیگ چمپیونشیپ به عنوان مدافع چپ بازی می کند. او بازیکن تیم ملی زیر ۲۱ سال ولز است. عملکرد باشگاهی. اوایل فعالیت. بک ابتدا به عنوان مهاجم برای تیم های پایه باشگاه زادگاهش، فلینت تاون یونایتد، بازی می کرد. در سن ۱۰ سالگی، جایزه بازیکن سال فوتبال فلینتشر را از دستان ایان راش دریافت کرد. سپس به تیم جوانان ترانمره راورز پیوست و پس از آن به استوک سیتی رفت و در پست مدافع کناری بازی کرد. او سپس به عنوان بازیکن زیر ۱۳ سال از استوک به آکادمی لیورپول پیوست. او در فصل ۲۰–۲۰۱۹ به تیم زیر ۱۸ سال راه یافت و همچنین عضوی از تیم زیر ۱۹ سال باشگاه برای حضور در لیگ جوانان یوفا بود. او در فصل ۲۱–۲۰۲۰ به تیم زیر ۲۳ سال راه یافت و بازیکن ثابت تیم شد. لیورپول. در ژوئن ۲۰۲۰، بک اولین قرارداد حرفه ای خود را با لیورپول امضا کرد، در نوامبر ۲۰۲۰ شرایط قراردادش را بهبود بخشید و در ژوئیه ۲۰۲۱ قرارداد بلندمدت جدیدی با باشگاه امضا کرد. او در رقابت های پیش فصل ۲۲–۲۰۲۱ دو بازی برای تیم اصلی انجام داد
و در بازی های دوستانه مقابل اتلتیک بیلبائو و اوساسونا حضور داشت. در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱، او اولین بازی رسمی خود را برای تیم اصلی در یک بازی از مسابقات جام اتحادیه مقابل پرستون نورث اند انجام داد. انتقال قرضی به فامالیکاو و بولتون : ۲۳–۲۰۲۲. در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۲ و برای فصل ۲۳–۲۰۲۲، بک به طور قرضی به باشگاه فامالیکاو در لیگ برتر پرتغال پیوست. او که فرصتی برای بازی به دست نیاورده بود، در ۳۱ اوت به لیورپول فراخوانده شد و به جای آن به صورت قرضی به بولتون واندررز فرستاده شد. بهترین دوستش، کانر بردلی، نیز به صورت قرضی در بولتون حاضر بود. در نوامبر ۲۰۲۲، بک اولین بای خود را برای بولتون در لیگ انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی در تساوی بدون گل مقابل کمبریج یونایتد به میدان رفت. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۳، این قرارداد قرضی با توافق دو طرف فسخ شد. انتقال قرضی به داندی: ۲۴–۲۰۲۳. در ۳ ژوئیه ۲۰۲۳، بک با قراردادی قرضی به مدت یک فصل به باشگاه داندی در لیگ برتر اسکاتلند پیوست. او اولین بازی رسمی خود را در پیروزی ۱–۰ خارج از خانه مقابل بانی ریگ رز در مرحله گروهی جام اتحادیه اسکاتلند انجام داد. در اوایل فصل، بک تأثیرگذاری خود را نشان داد و در یک
بازی خانگی مقابل کیلمارنوک که با تساوی پایان یافت، جایزه بهترین بازیکن زمین را از سوی باشگاهش دریافت کرد. در یک بازی از رقابت های لیگ مقابل هیبرنین، بک اولین گل خود را برای داندی به ثمر رساند که اولین گل حرفه ای اش نیز بود. پس از درخشش و تبدیل شدن به بازیکن محبوب هواداران در دنس پارک، لیورپول بند فسخ قرارداد قرضی بک با داندی را به دلیل بحران مصدومیت بازیکنانش در پست دفاع چپ فعال کرد. در ۲۱ ژانویه، بک اولین بازی خود در لیگ برتر را با لیورپول به عنوان بازیکن تعویضی در پیروزی خارج از خانه مقابل بورنموث انجام داد و به دلیل بازی در حداکثر تعداد دو باشگاه در یک فصل، امکان انتقالش به یک باشگاه سوم در این فصل منتفی شد. در ۳۰ ژانویه، بک به صورت قرضی تا پایان فصل به داندی پیوست. او همان روز برای تیمش به میدان رفت و و با پاس گل خود تنها گل داندی را در تساوی خارج از خانه مقابل آبردین، رقم زد. در اواسط ماه مارس، بک برای درمان مصدومیت های مداوم کشاله ران که او را تا پایان فصل از مسابقات دور نگه می داشت، به لیورپول بازگشت. در آوریل ۲۰۲۴، بک در فهرست تیم منتخب سال اسکاتلند از نگاه انجمن فوتبالیست های حرفه ای قرار گرفت. انتق
ال قرضی به بلکبرن روورز: ۲۵–۲۰۲۴. در ۲۷ اوت ۲۰۲۴، بک با قراردادی قرضی به مدت یک فصل به باشگاه بلکبرن روورز در دسته چمپیونشیپ پیوست. در هماورد شرق لانکاشر مقابل برنلی میزبان که با تساوی ۱–۱ پایان یافت، بک اولین بازی خود را در لیگ برای بلکبرن انجام داد. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴ و در جریان بازی مقابل پرستون نورث اند، بک به دلیل اعتراضش، کارت قرمز دریافت کرد. بک اصرار داشت که میلوتین اوسماجیچ، بازیکن حریف، گردنش را گاز گرفته است و تصاویر پس از بازی نیز ادعایش را تأیید می کردند. در ۱۴ دسامبر و در یک بازی خانگی مقابل لوتون تاون که پیروزی ۲–۰ را برای روورز به همراه داشت، بک اولین گل خود را برای این باشگاه به ثمر رساند که اولین گل او در لیگ های فوتبال انگلیس بود. عملکرد ملی. بک در دوران مدرسه برای ولز بازی می کرد. در اکتبر ۲۰۱۸، او برای تیم زیر ۱۷ سال ولز به میدان رفت و ۷۲ دقیقه مقابل قزاقستان در یک بازی از رقابت های مقدماتی قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا بازی کرد. در مارس ۲۰۲۱، او برای یک بازی دوستانه مقابل جمهوری ایرلند به تیم زیر ۲۱ سال ولز دعوت شد، اما فرصت حضور در میدان را نیافت. در ماه اوت، او دوباره به تیم فراخوانده شد. د