Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تپه ماه فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی کمالشوار موکرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیپاک آدیکاری، جرارد رودولف، مارتین سیتو اوتو ایفای نقش کرده اند.
فرضیه آشفتگی میانی نشان می دهد که تنوع گونه های محلی زمانی به حداکثر می رسد که آشفتگی زیست محیطی نه خیلی نادر و نه خیلی فراوان باشد. در سطح پایین آشفتگی، جانداران رقابتی تر، گونه های وابسته را به سمت انقراض سوق می دهند و بر اکوسیستم تسلط می یابند. در سطوح بالای آشفتگی، به دلیل آتش سوزی های مکرر جنگل ها یا اثر انسانی مانند جنگل زدایی، همه گونه ها در معرض خطر انقراض هستند. بر اساس تئوری IDH، در سطح آشفتگی میانی، تنوع به حداکثر می رسد زیرا گونه هایی که در مراحل اولیه و اواخر توالی رشد می کنند می توانند همزیستی کنند. IDH یک مدل غیرتعادلی است که برای توصیف رابطه بین آشفتگی و تنوع گونه ای استفاده می شود. IDH بر فرض های زیر استوار است: اولاً، آشفتگی های بوم شناختی تأثیر عمده ای بر غنای گونه ای در منطقه آشفتگی دارند. دوم، رقابت درون گونه ای باعث می شود که یک گونه رقیب خود را به سمت انقراض سوق دهد و در اکوسیستم غالب شود. سوم، آشفتگی ها در مقیاس بوم شناختی متوسط از رقابت برون گونه ای جلوگیری می کند. ]
کلیسای ابوسفین (به عربی: حریق کنیسة أبو سیفین) یک کلیساست که در جیزه واقع شده است. در ۱۴ اوت ۲۰۲۲، در کلیسای ابو سفین، یک کلیسای ارتدکس قبطی در محله امبابه جیزه در حومه قاهره، مصر، در زمان مراسم عبادت یکشنبه که نزدیک به ۵۰۰۰ عبادت کننده جمع شده بودند، رخ داد. وزارت بهداشت و جمعیت گزارش داد که ۴۱ نفر که در میان آنها دست کم هجده کودک وجود داشت جان خود را از دست داده اند. یکی از کشیش های کلیسا به نام عبد المسیح نجیب در میان کشته شدگان بود. طبق گزارش منابع آگاه و قابل اعتماد محمد صلاح بازیکن معروف تیم فوتبال لیورپول مبلغ ۱۵۶/۰۰۰ دلار به منظور بازسازی این کلیسا اهدا کرد. روزنامه دیلی میرر با اعلام این خبر نوشت: مهاجم مشهور لیورپول با کارهای خیریه در انگلیس و همچنین کشورش مصر بیگانه نیست.
سیچلاید کوتوله پاندا که بنام سیچلاید نایسن نیز شناخته میشود گونه ای ماهی از خانواده سیچلایدهاست که بومی زیستگاه های آب سیاه محلی بسیار محدود در مطقه Quebrada Carahuayte، و یک شاخه کوچک در زهکشی رودخانه اوکایالی، در جنوب پرو است. اندازه نر حداکثر به میرسدو ماده تا حدودی کوچکتر باقی می ماند. ماده های باردار "آپیستوگرام" ، رنگ هشدار زرد و مشکی روشن به خود می گیرند: در این گونه به طور غیرمعمول، یک ماده سالم و بدون تنش این رنگ را حفظ می کند. این گونه ماهی آکواریومی محبوبی در میان علاقه مندان به سیچلایدهای کوتوله است ، اگرچه اغلب در بازار عمومی ماهی های خانگی دیده نمی شود. این گونه به نام هان نایسن(Han Nijssen)، گیاه شناس هلندی نامگذاری شده است
چاندرا لکها فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی پریادارشان است. در این فیلم بازیگرانی همچون موهن لال، سوکانیا، پوجا باترا، ندومودی ونو، سرینیواسان، سوکوماری و کوچین هانیفا ایفای نقش کرده اند.
چاندرا لکها فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی کریشما وامسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکینی ناگرجونا، رامیا کریشنان، ایشا کوپیکار و سانجی دات ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم مالایالم چاندرا لکها می باشد.
در سال های۲۰۰۶ تا۲۰۰۷، میلیون ها نفر در اعتراض به تغییر پیشنهادی در سیاست مهاجرتی ایالات متحده شرکت کردند. این اجتماع در مقیاس بزرگ به طور گسترده به عنوان یک نقطه عطف تاریخی در سیاست لاتین، به ویژه مشارکت مدنی و نفوذ سیاسی مهاجران لاتین، همان طور که در طیف وسیعی از نشریات علمی در این زمینه ذکر شده است، دیده می شود. اعتراضات در پاسخ به قانون پیشنهادی قانون ۴۴۳۷ آغاز شد که مجازات هایی را برای مهاجرت غیرقانونی افزایش می دهد و بیگانگان غیرقانونی و هرکسی را که به آنها کمک می کند وارد یا ماندن در ایالات متحده آمریکا شود، به عنوان مجرم طبقه بندی می کند. به عنوان بخشی از بحث گسترده تر مهاجرت، اکثر اعتراض ها نه تنها به دنبال رد این لایحه، بلکه اصلاح جامع قوانین مهاجرتی کشور بودند که شامل مسیری برای شهروندی برای همه مهاجران غیرقانونی بود. اعتراضات مهاجرتی سال۲۰۰۶ مجموعه ای از تظاهرات بود که از شیکاگو آغاز شد و به مدت هشت هفته در سراسر شهرهای بزرگ سراسر کشور ادامه یافت. اولین تظاهرات بزرگ در شیکاگو در ۱۰ مارس۲۰۰۶ برگزار شد و تخمین زده شد که حدود ۱۰۰۰۰۰ شرکت کننده داشته باشد. این انگیزه اولیه برای بسیاری از اعتراضات دیگر
بود که در سراسر کشور دنبال شد. بزرگ ترین تظاهرات در ۲۵ مارس۲۰۰۶ در مرکز شهر لس آنجلس با تخمین رسمی بیش از ۵۰۰۰۰۰نفر در راهپیمایی در آنچه سازمان دهندگان آن را «راهپیمایی بزرگ» نامیدند، رخ داد. با این حال، سازمان دهندگان راهپیمایی بزرگ بیان می کنند که تعداد واقعی بازبینی شده شرکت کنندگان چیزی بین ۱٫۲۵ تا ۱٫۵میلیون برآورد شده از طریق تجزیه و تحلیل عکاسی است. بزرگ ترین روز اعتراض در سراسر کشور در ۱۰ آوریل ۲۰۰۶ در ۱۰۲ شهر در سراسر کشور، با ۳۵۰۰۰۰–۵۰۰۰۰۰ در دالاس رخ داد. اکثریت قریب به اتفاق اعتراضات مسالمت آمیز بود و توجه رسانه ها را به خود جلب کرد. اول ماه مه. راهپیمایی ها در ۱ می۲۰۰۶ به اوج خود رسیدند و لقب «روزی بدون مهاجر» را گرفتند. نام گذاری اعتراض ها به این شکل، مهاجران و بیگانگان را تشویق می کند تا مشاغل روزانه خود را برای یک روز ترک کنند تا توجه آنها را به سهم قابل توجهی در زندگی روزمره ایالات متحده جلب کنند. از مهاجران و بیگانگان لاتین تبار در سراسر کشور خواسته شد تا کار، مدرسه و سایر فعالیت های اقتصادی را تحریم کنند. کسانی که خارج از جامعه لاتین تبار بودند از دیدن نیروی کار رو به رشد سرایداران، پرستارا
ن، کارگران رستوران و بسیاری دیگر از کارگران خدماتی، شغل خود را ترک کردند تا به تظاهرات بپیوندند، شوکه شدند.هدف از اجتماع مهاجران غیرقانونی طبقه کارگر، به چالش کشیدن این باور بود که ایالات متحده بدون مهاجران غیرقانونی می تواند پیشرفت کند. این تظاهرات در اول ماه مه برگزار شد، تاریخی که برای قدردانی از کارگران در سراسر کشور برگزار شد. راهپیمایی های اول ماه مه هویت معترضان مهاجر را به عنوان کارگر و مشارکت کنندگان مهم در جامعه ایالات متحده منعکس می کرد. اکثر مهاجران از تبار آمریکای لاتین به دنبال رفاه اقتصادی برای خود و خانواده هایشان به ایالات متحده می آیند، آنها به ندرت مشاغل با دستمزد پایین را برای زنده ماندن در ایالات متحده می پذیرند. از این رو غیبت یک روزه کار خانواده هایشان را سنگین می کرد. با این حال، هزاران مهاجر شغل خود را به خطر انداختند و به راهپیمایی ها پیوستند تا به رسمیت شناخته شوند. مهاجرت غیرقانونی. مکزیکی ها تا سال۱۹۶۰، زمانی که ایالات متحده ویزا برای مهاجرت به آمریکا صادر کرد، «مهاجر» محسوب نمی شدند. قبل از سال ۱۹۶۰، مکزیکی ها فقط می توانستند برای ویزای کار به عنوان "بریسرو درخواست دهند" یا بدون
بازرسی از مرز عبور کنند. مکزیکی ها قبل از آن راه «قانونی» برای ورود به آمریکا نداشتند. برای درک اعتراضات مهاجران در سال۲۰۰۶ و گفتمان پشت مهاجرت غیرقانونی به عنوان موضوع اصلی دربحث های سیاسی ایالات متحده، درک تاریخچه مهاجرت غیرقانونی ضروری است. از قرن نوزدهم، مهاجرت غیرقانونی دسته جمعی از کشورهای آمریکای لاتین به ایالات متحده تأثیر زیادی بر سیاست لاتینی ها گذاشته است. مهاجران غیرقانونی افرادی هستند که بدون مدارک قانونی وارد ایالات متحده می شوند و درآن زندگی می کنند. در بسیاری از موارد، افراد بامدارک قانونی مانند ویزای توریستی یا دانشجویی وارد ایالات متحده می شوند و مدت زمانی که مجاز به اقامت در ایالات متحده هستند بیش از حد باقی می مانند و درنتیجه به مهاجران غیرقانونی تبدیل می شوند. بسیاری دیگر از مرزهای بین ایالات متحده و مکزیک، یا ایالات متحده و کانادا، بدون مدارک قانونی عبور می کنند. امروزه ورود بدون مدرک به ایالات متحده یک جنایت است. مهاجرت غیرقانونی همیشه به اندازه امروز وجود نداشت. قبل از سال۱۹۶۵، ایالات متحده محدودیت های عددی برای مهاجرت از کشورهای نیمکره غربی نداشت. در سال۱۹۶۵، ایالات متحده قانون ملیت م
هاجرت را تصویب کرد و قانون منشأ ملی۱۹۲۴ را که برای محدود کردن مهاجرت از کشورهای اروپای جنوبی و شرقی طراحی شده بود، لغو کرد، بنابراین این امکان را برای کشورهای نیمکره شرقی فراهم کرد که علاوه بر این، دسترسی برابر به ویزا داشته باشند. در نتیجه برای اولین بار مهاجرت از نیمکره غربی را محدود می کند. علاوه بر این، قانون۱۹۶۵ تعداد نامحدودی ویزا را برای الحاق مجدد خانواده ارائه کرد زیرا به شهروندان دارای تابعیت ایالات متحده و ساکنان دائم اجازه می داد تا برای آوردن اعضای خانواده خود به ایالات متحده اجازه درخواست کنند. قانون ۱۹۶۵لاتین ها/به عنوان شهروندان و ساکنان دائمی را تحت تأثیر قرار داد تا ویزاهایی را درخواست کنند که به اعضای خانواده شان اجازه می داد به ایالات متحده مهاجرت کنند. این منجر به تغییر ساختار نژادی قومی کشور و ایجاد جمعیت زیادی از لاتین تبارها در ایالات متحده شد. محدودیت قانون۱۹۶۵ برتعداد ویزاهای اختصاص داده شده به کشورهای نیمکره غربی، پدیده مهاجرت غیرقانونی در مقیاس بزرگ به نیمکره غربی، به ویژه از کشورهای آمریکای لاتین مانند مکزیک را ایجاد کرد. در دهه۱۹۸۰، دولت ایالات متحده شروع به ابراز نگرانی در مورد
جریان گسترده مهاجرت غیرقانونی کرد که منجر به قانون اصلاح و کنترل مهاجرت(IRCA) در سال۱۹۸۶ شد. اولاً، این قانون استخدام کارگرانی را که نمی توانند مدرکی دال بر مهاجرت قانونی به ایالات متحده ارائه دهند، برای کارفرمایان غیرقانونی اعلام کرد. دوم، این قانون اجازه قانونی شدن مهاجرانی را داد که می توانستند اقامت خود را در ایالات متحده از اول ژانویه۱۹۸۲ ثابت کنند و کارگران کشاورزی که قبل از می ۱۹۸۶ در ایالات متحده شروع به کار کرده بودند. از ۳میلیون مهاجری که برای قانون اصلاح و کنترل مهاجرت درخواست دادند، ۲٫۷میلیون نفر که بسیاری از آنها مکزیکی بودند، راهی برای شهروندی یافتند. با این حال، در دراز مدت، قانون اصلاح و کنترل مهاجرت در کاهش جریان مهاجرت غیرقانونی به ایالات متحده موفق نبود. در نتیجه، دولت ایالات متحده شروع به افزایش بودجه گشت مرزی به عنوان ابزاری برای تنظیم جریان مهاجران غیرقانونی به ایالات متحده کرد. ثابت شد که این اقدامات تأثیر کمی بر مهاجرت غیرقانونی دارد و در نتیجه حدود یازده میلیون مهاجر غیرقانونی در ایالات متحده زندگی می کنند که اکثریت آنها مکزیکی هستند؛ بنابراین، گفتمان جریان مهاجرت غیرقانونی به عنوان ی
ک مشکل «مکزیکی» یا «لاتینی» شناخته شده است. جریان گسترده مهاجران غیرقانونی و تغییر قابل توجه قومی-نژادی که در نتیجه قانون ۱۹۶۵ رخ داد، منجر به واکنش های ضد مهاجری شده است که مهاجران لاتین تبار را هدف قرار می دهد. نقش رسانه های اسپانیایی زبان و رهبران مذهبی. رسانه های اسپانیایی زبان، به ویژه یونیویزیون، تلموندو، آزتک آمریکا و روزنامه نظر (بزرگ ترین روزنامه اسپانیایی لس آنجلس)، اعتراضات را در صفحه اول خود تبلیغ کردند. آنها آن را «مگا مارکا»، یک راهپیمایی بزرگ، به عنوان راهی برای تأکید بر مقیاس بزرگ راهپیمایی ها نامیدند. این استراتژی باعث گسترش اعتراضات در سراسر کشور شد. تلویزیون کی مکس در لس آنجلس، یک ایستگاه تلویزیونی تحت مالکیت و اداره یونیویزیون، تظاهرات را «روی زمین محکم» نامید و با قدرت گام برداشت تا به معترضان یادآوری کند که «با غرور، با عزت، با نظم، برای فرزندان خود، برای مردم خود، راهپیمایی کنند.»اگرچه تلویزیون و روزنامه ها عملاً معترضان را جمع کردند، اما این ایستگاه های رادیویی بودند که واقعاً اعتراضات را تبلیغ کردند. ایستگاه های مختلف رادیویی اسپانیایی زبان در سراسر کشور، تا حد زیادی به اجتماع مردم بر
ای اعتراضات کمک کردند. ادی «پیولین» سوتلو، شخصیت رادیویی اسپانیایی زبان از لس آنجلس، یازده نفر از همتایان خود را از ایستگاه های رادیویی اسپانیایی زبان مستقر در لس آنجلس متقاعد کرد تا شنوندگان را نیز برای شرکت در تظاهرات برنامه ریزی شده گرد هم بیاورند. توییتی در صبح، به عنوان یکی از محبوب ترین برنامه های رادیویی در کشور شناخته می شود. نمایش رادیویی توییت که در نزدیکی لس آنجلس ضبط شده است، در ۴۷ بازار در سراسر کشور از جمله شیکاگو، دالاس، هیوستون، میامی، فینیکس، سانفرانسیسکو و نیویورک، بسیاری از شهرهایی که تظاهرات در آنجا برگزار شد، پخش می شود. علاوه بر اجتماع هزاران معترض مهاجر، ادی «پیولین» سوتلو چندین بار در طول اعتراضات ظاهر شد که اقتدار اخلاقی او را نسبت به مخاطبان لاتین تبارش افزایش داد. رهبر مذهبی، کاردینال راجر ام. ماهونی، از اسقف نشین لس آنجلس، حمایت خود را از معترضان مهاجر نشان داد و از کاتولیک ها، که بسیاری از آنها لاتین تبار هستند، خواست تا از اعتراضات حمایت کنند. او از جامعه کاتولیک خواست که روزه را به روزه و دعا برای اصلاح مهاجرت بگذرانند که با قانون ۴۴۳۷ و جرم انگاری مهاجران مقابله کند. کاردینال م
اهونی بیانیه ای رسمی علیه قانون ۴۴۳۷ ارائه کرد که از طریق آن به کشیش های کاتولیک دستور داد تا از هر قانونی که آنها را ملزم می کرد از مهاجران درخواست اسناد قانونی کنند سرپیچی کنند. او اظهار داشت که مهاجرت به دلیل سیاست نیست، بلکه نحوه رفتار انسان ها با یکدیگر است، درحالی که تأکید کرد که همه آمریکایی ها از اصل و نسب مهاجر هستند و تابعیت جهانی دارند. تنها رسانه ها نبودند که معترضان را جمع کردند، بلکه رسانه ها با مشارکت سازمان ها و رهبران مهاجران بودند. هنگام تحلیل مشارکت مدنی مهاجران در تظاهرات ۲۰۰۶، تنها اذعان به نفوذ رسانه ها کافی نیست. درک «فراتشبکه» فعالان و رهبرانی که از رسانه ها به عنوان فراخوانی برای اقدام استفاده می کردند،کاملاً ضروری است. جنجال و واکنش بر سر نماد پرچم و اعتراضات. اعتراضات اولیه پس ازآن که برخی از معترضان پرچم مکزیک و آمریکای مرکزی را به جای پرچم آمریکا به اهتزاز درآوردند، جنجال زیادی به پا کرد. مجریان و ستون نویسان مختلف رادیو گفتگو ماهیت بحث برانگیز نمایش پرچم های غیرآمریکایی در طول اعتراضات را مطرح کردند. یک حادثه خاص به اعتراضی در یک دبیرستان در کالیفرنیا اشاره داشت که در آن پرچم مکز
یک بر روی میله پرچم بر فراز پرچم ایالات متحده که در موقعیت مضطرب (یا وارونه) دراهتزاز بود، برافراشته شد. به عنوان بخشی از واکنش شدید نسبت به اعتراضات و جنجال بر سر موضوع نمادسازی پرچم، گروهی که خود را «نگهبانان مرزی» می نامند، پرچم مکزیک را در مقابل کنسولگری مکزیک در توسان، آریزونا، در ۹ آوریل ۲۰۰۶ سوزاندند. روز بعد، گروه اقدام به سوزاندن دو پرچم مکزیک در جریان اعتراضات در توسان کرد که تخمین زده می شد ۱۵۰۰۰ شرکت کننده داشته باشد. پس از اینکه پلیس دانش آموزی را که یک بطری آب به سمت «مرزبانان» پرتاب کرده بود، دستگیر کرد، آنها به دنبال مأموران پلیس از آنها خواستند که دانش آموز را رها کنند. با تشدید اوضاع، خشونت آغاز شد و ۶ نفر دستگیر شدند و ده ها فلفل پاشیده شدند. روز بعد، پلیس، رهبر محافظان مرزی، روی واردن را به اتهاماتی از جمله حمله و آتش سوزی در یک پارک عمومی دستگیر کرد. به دلیل این جنجال، سازمان دهندگان تظاهرات معترضان را تشویق کردند که پرچم مکزیک خود را در خانه بگذارند، کاردینال راجر ماهونی به معترضان لس آنجلس گفت که پرچم دیگری به غیر از پرچم ایالات متحده را به اهتزاز درآورند زیرا، «... آنها به ما کمک نمی ک
نند تا آن را به دست آوریم. قانونی که ما نیاز داریم.» در نتیجه این جنجال، در تظاهرات های بعدی پرچم های مکزیک کمتر و معترضان بیشتر پرچم های آمریکا را به نمایش گذاشتند. علاوه بر این، در مدرسه اوشن ساید کالیفرنیا پس از «درگیری پرچمداران مکزیک با پرچمداران ایالات متحده»، نصب پرچم ها و تابلوها را از محوطه دانشگاه ممنوع کرد. عکس العمل. "واشینگتن پست" گزارش داد که در حومه واشینگتن دی سی هرندون، یک مرکز کار روزانه که در آن بیگانگان مظنون غیرقانونی جمع شده بودند، بسته شد و شهردار و دو شهردار آن، تا حدی به دلیل نگرانی های مهاجرت،انتخاب مجدد خود را از دست دادند. عضویت در «پروژه مینوتی من» تا حدی به دلیل واکنش اعتراضات افزایش یافت. در ۳ مه، در پاسخ به تحریم های ۱می، «مینوتی من» در تلاش برای جلب توجه به نیاز به اجرای مرزها، کاروانی را در سراسر ایالات متحده آغاز کردند.انتظار می رفت این کاروان در ۱۲ می به واشینگتن دی سی برسد. در مورد جنبش ضد مهاجرت مستقر در توسان: در سال ۲۰۰۶، مرکز حقوقی فقر جنوبی نوشت: «"روی واردن"، ۵۹ ساله، در بهار امسال به عنوان یکی از بحث برانگیزترین، ناپایدارترین، و به اعتقاد بسیاری، شخصیت های خطرناک جن
بش مهاجرت این کشور ظاهر شد.». پیامدهای اعتراضات مهاجرتی سال ۲۰۰۶. اگرچه قانون ۴۴۳۷ نتوانست از مجلس سنا عبور کند، اما ردپایی از عواقب بر جای گذاشت که جامعه مهاجران را تحت تأثیر قرار داد. یکی از این پیامدها، حملات شدید گمرکات مهاجرت(ICE) در سالهای پایانی دولت بوش بود که در تمام دوران ریاست جمهوری اوباما ادامه یافت. در دو سال بعد، بیش از ۳۰۰۰۰۰مهاجر غیرقانونی به کشور خود اخراج شدند، که ۱۰۰۰۰۰ بیشتر از تعداد مهاجران اخراج شده در سال ۲۰۰۵، یک سال قبل از اعتراضات است. افزایش تبعیدها باعث ترس از انتقام در جامعه غیرقانونی شد و منجر به بیکار شدن سریع آنها شد. اگرچه قانون ۴۴۳۷ به یک قانون در سطح فدرال تبدیل نشد، اما مانع از تصویب قوانین مشابه توسط ایالت ها نشد. در سال۲۰۰۶، پنسیلوانیا قانون امداد مهاجرت غیرقانونی را تصویب کرد که به موجب آن مالکانی که مسکن را به مهاجران غیرقانونی اجاره می دادند جریمه می کرد و همچنین صاحبان مشاغلی را که آنها را استخدام می کردند جریمه می کرد. ایالت آریزونا SB 1070 را تصویب کرد، که منجر به پروفایل نژادی شد و افسران پلیس را ملزم کرد از هرکسی که مشکوک به غیرقانونی بودن اسناد قانونی هستند درخو
است کنند. هر دو قانون، همراه با قوانین مشابه، تا حدی غیرقانونی تلقی شدند زیرا قانون اساسی ایالات متحده کنترل مهاجرت را به دولت فدرال اختصاص می دهد، نه ایالت های جداگانه. مشارکت سیاسی لاتین و مشارکت مدنی. از آنجایی که جوامع مهاجر غیرقانونی قادر به رأی دادن، لابی کردن یا تأثیرگذاری بر سیاستمداران به روش های سنتی تر نبودند، رهبران لاتین تبار از طریق فعالیت های بدون رأی گیری، مانند اعتراضات، اجتماع کردند. بسیاری از لاتین تبارها نشان دادند که راهپیمایی ها آغاز یک جنبش اجتماعی و سیاسی جدید است که به دنبال کسب قدرت مدنی است. گزارشی که توسط مرکز اسپانیایی پیو منتشر شد نشان داد که لاتین تبارها به احتمال زیاد در انتخابات بعدی رای خواهند داد و انجمن ملی مهاجرت دریافت که رای دهندگان لاتین تبار در سال۲۰۰۶ به دلیل بحث مهاجرت، و نیاز به جلوگیری از قوانینی مانند این، اشتیاق بیشتری برای رای دادن داشتند. قانون ۴۴۳۷ از تصویب کنگره. «امروز راهپیمایی می کنیم، فردا رأی می دهیم» یکی از محبوب ترین شعارها در اعتراضات مهاجران در سال۲۰۰۶ بود. چنین شعاری حاکی از ارزش و نیاز به مشارکت و به رسمیت شناختن یک مشارکت سیاسی بود. قانون گذاری. ق
انون ۴۴۳۷ ("قانون حفاظت از مرز، ضد تروریسم و کنترل مهاجرت غیرقانونی ۲۰۰۵") در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۵ توسط مجلس نمایندگان ایالات متحده با ۲۳۹رأی موافق در برابر ۱۸۲رأی موافق به تصویب رسید. همچنین به عنوان «لایحه جیمز سنسنبرنر» شناخته می شود، زیرا حامی آن در مجلس نمایندگان، جیمز سنسنبرنر. قانون ۴۴۳۷ توسط بسیاری به عنوان کاتالیزور اعتراضات اصلاحات مهاجرتی ایالات متحده در سال ۲۰۰۶ تلقی شد. قانون اصلاح و کنترل مهاجرت در سال۱۹۸۶ قبلاً به ۲٫۷میلیون مهاجر غیرقانونی «عفو» داده بود. حامیان این اقدام، از جمله رئیس جمهور وقت ریگان، گفتند که این اقدام، همراه با قوانین سختگیرانه کارفرما و مسیری بهتر برای ورود قانونی، مهاجرت غیرقانونی را کاهش می دهد. لایحه S.2611 توسط سنای ایالات متحده تصویب شده بود هرگز در کمیته کنفرانس تصویب نشد. رهبری جمهوری خواهان مجلس اعلام کردند که S.2611 را به طور کامل رد می کند و تنها قانونی را تصویب می کند که به امنیت مرزها می پردازد. پایان کنگره۱۰۹ به معنای مرگ این لایحه بود. حکم کندی. دادگاه عالی ایالات متحده در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۸، در دادا علیه. موکاسی، بر اساس این بیانیه، قاضی کندی حکم داد (۵–۴) «کسی که به طور
غیرقانونی در اینجا حضور دارد ممکن است موافقت داوطلبانه خود را برای خروج پس بگیرد و به تلاش برای گرفتن تأیید برای ماندن در ایالات متحده ادامه دهد.» دادگاه به این نتیجه رسید که تبعیت از حکم اخراج، حق تجدیدنظرخواهی از حکم اخراج را از مهاجر سلب نمی کند. این دعوی در مورد ۲ ماده به ظاهر متناقض قانون مهاجرت است. یکی از اخراج با خروج داوطلبانه از کشور جلوگیری می کند. بخش دیگر به مهاجرانی که به طور غیرقانونی در اینجا هستند اما شرایط آنها تغییر کرده است اجازه می دهد تا پرونده خود را به مقامات مهاجرت ارائه دهند و باید در ایالات متحده بمانند. در این پرونده، سامسون دادا، شهروند نیجریه ای، بیش از پایان مدت ویزای توریستی خود در سال۱۹۹۸ اقامت کرد. مقامات مهاجرت به او دستور دادند که کشور را ترک کند، زیرا او موافقت کرد که داوطلبانه آن را ترک کند، اما اجازه ورود مجدد قانونی به او را بدهد، برخلاف اینکه او اخراج شده بود. سازمان های. سازمان های زیر از صدها نفر (عادلانه) تا میلیون ها نفر (بایکوت بزرگ آمریکایی) در مورد اصلاحات مهاجرتی در ایالات متحده در سال۲۰۰۶ جمع شدند.
چارلی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی مارتین پراکات است. در این فیلم بازیگرانی همچون دولکوئر سلمان، پارواتی، آپارنا گوپینات، ندومودی ونو، سوبین شاهیر، کالپانا، کی.پی.ای.سی. لالیتا و نثار ایفای نقش کرده اند.
ماریا سیسیلیا بوترو کاداوید (اسپانیایی: María Cecilia Botero Cadavid) معروف به سیسیلیا بوترو زاده مدئین، آنتیوکیا، ۱۳ مه ۱۹۵۵ بازیگر، مجری و روزنامه نگار کلمبیایی است. زندگی نامه. آغاز. او مدت ها قبل از بازیگر شدن در رشته انسان شناسی تحصیل کرد. او دختر بازیگر، خواننده و کارگردان سابق جیمی بوترو گومز است. او خواهرزاده دورا کاداوید است. بوترو کار بازیگری خود را با تولید "ال فانتاسما د کانترویل (۱۹۷۱)" در کنار کارلوس بنژومیا، ماروجا تورو، انریکه پونتون و فرانکی لینرو آغاز کرد. او جایگزین ماریلا هیجولوس شد که در حین ضبط "La گرداب" (۱۹۷۵) درگذشت. او مانلا سنز در سریال "بولیوار،" مرد سختی ها(۱۹۸۱) بود. او ماریا کاندیدا در "سم شیطان" (۱۹۸۳)، یدیرا لا سوزش در "اسب پیر" (۱۹۸۸) و دازا چوب صندل در "معلم موسیقی" (۱۹۹۰) بود. برادر و خواهر او "اسکار بوترو" و "آنا کریستینا بوترو" نیز بازیگر هستند. موفقیت حرفه ای. او اولین بازی در سینما را در سال ۱۹۷۲ با بازی در فیلم "ماریا" در کنار فرناندو آلنده آغاز کرد. ماریا سیسیلیا بوترو به حرفه ای بودنش معروف است، بنابراین به یکی از محبوب ترین چهره های سرگرمی کلمبیایی تبدیل شد. اولین ن
قش تلویزیونی او در سال ۱۹۷۱ با بازی در "El fantasma de Canterville" به دست آمد. سپس در "Lunes de Comedia" ,"La Vorágine" ,"Caminos de Gloria" ,"Lejos del Nido" ,"Los novios" ,"La Pezuña del Diablo" ,"La Rosa de los Vientos" ,"Dos Mujeres" و "AMA la Academia" بازی کرد. شاید به یاد ماندنی ترین شخصیت های او Yadira la Ardiente، از تله نوولا "Caballo Viejo"، و Sándalo Daza، از "Música Maestro" باشند. ماریا سیسیلیا به موازات حرفه خود به عنوان یک زن، چندین کمدی موزیکال به کارگردانی همسرش، "دیوید استیو" آرژانتینی (که در سال ۱۹۸۲ با او ازدواج کرد) تهیه و در آن بازی کرد. آن ها صاحب پسری به نام "متیو استیولبرگ" شدند. رویای او برای محبوب کردن تئاتر موزیکال در کلمبیا او را به تولید آثاری به اندازه "پیتر پن"، "شکر" و "لا موجر دل آنو تشویق" کرد. انیمیشن انکانتو (افسون). در سال ۲۰۲۱، او با صداپیشگی آبوئلا در انیمیشن دیزنی "انکانتو (افسون)""،" همراه با بازیگرانی دیگر مانند جان لگویزمائو، آنجی سپدا و کارولینا گایتان شرکت کرد.
سیکلید کوتوله کاکاتونما با نام علمی Apistogramma cacatuoides که با نام سیکلید دارف کاکاتو نیز شناخته می شود، یک سیجلاید بومی آمریکای جنوبی است و گونه "آپیستوگاما" معمولاً در اسارت پرورش داده می شود.(منبع: باغ وحشی در آمریکای جنوبی) مشخصات. طول بدن سیکلید کوتوله کاکاتوی نر به ۸ سانتی متر می رسد. ماده به طور قابل توجهی کوچکتر است و حداکثر تا ۵ سانتیمتر رشد کند. فرم بدن بلند و تاحدودی کشیده و قد متوسط است و دهان نسبتاً بزرگ با لب های ضخیم است. جنس نر رنگارنگتر از جنس ماده است و معمولاً باله های پشتی و دمی قرمز-نارنجی دارد. ۳ یا ۴ عدد از باله ها سخت و دراز هستند و باله های شکمی شفاف هستند. رنگ ماده اصلاً چشمگیر نیست و کاملاً کسل کننده است و یک خط مشکی در امتداد پهلوهای او قرار دارد. رنگ پس زمینه زرد کم رنگ است و فاقد پرتوهای دراز پشتی نر است و باله های شکمی او لبه ای سیاه را نشان می دهند. چندین فرم رنگی وجود دارد که به طور طبیعی در طبیعت وجود دارد. که آبی، زرد و برخی طیف های قرمز هستند. در حال حاضر به دلیل پرورش انتخابی، دارای رنگ های جالب و برجسته تری نسبت به گونه های وحشی دارند. هر دو جنس دارای یک خط تیره هستند
که از چشم به پایین فلپ آبشش ادامه دارد. شود. زیستگاه. سیچلاید کوتوله کاکاتو در نهرهای کم عمق کوچک یا آب های تالاب مانند جنگل های بارانی حوضه رودخانه آمازون، در شاخه های رودخانه های اوکایالی، آمازون و سولیموس از رودخانه پاچیته تا تاباتینگا در پرو و کلمبیا زندگی می کند. ماهی ها دمای آب بین ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتگراد را ترجیح می دهند. کف این آب ها پوشیده از برگ هایی است که ماهی ها از آن برای مخفی شدن استفاده می کنند. پرورش. ماهی ماده تخم های خود را در سقف یک حفره یا زیر یک برگ قرار می دهد. او به تنهایی از تخم ها مراقبت می کند، و نر از قلمرو محافظت می کند. یکی از جالب ترین ویژگی های این گونه، وجود نرهای «متقلب» است. به دلیل ماهیت تهاجمی و قلمروی نرها، یک نر فرصت طلب که نه باله کامل «کاکاتو» و نه رنگ کامل نر را دارد «تظاهر» به ماده بودن می کند تا از این فرصت و اشتباه نرهای غالب، برای جفت گیری با ماده ها استفاده می کند. اگر نر غالب بمیرد، این نرها متقلب با ماده ها جفتگیری می کنند. در صورت نگهداری بیش از یک جفت، باید از آکواریوم های کوچک (کمتر از ۱۲۰ لیتر) اجتناب کرد، زیرا ماده از ناحیه ای به شعاع تقریباً ۳۰ سانتی متر
محافظت می کند. اگر قرار است در یک آکواریوم با ماهی های مختلف اقدام به تولیدمثل کنید، باید از نگهداری ماهی هایی که سریع شنا می کنند اجتناب شود، زیرا آنها بچه های این ماهی را "شکار" می کنند. نگهداری در آکواریوم. سیکلید کوتوله کاکاتو یکی از بهترین گونه های سیکلید برای نگهداری در آکواریوم پلنت می باشد. اما از آنجایی که ماهی نر بسیار قلمرو است، این ماهی باید به صورت سه تایی (یک نر با دو ماده) یا حرمسرایی (یک نر با تعداد زیادی ماده) و در جمع ماهیهای صلح جو مانند تترا ها نگهداری کرد. در مورد آکواریوم های بسیار بزرگ، تعداد بیشتری از نرها را می توان در کنار هم نگه داشت، به شرطی که قلمرو زیادی مانند چوب، گیاهان فراوان و پرتراکم با غارهایی برای مخفی شدن وجود داشته باشد. شرایط شیمیایی آب از لحاظ اسیدی باید در محدوده pH 6.5-pH ۸٫۰ حفظ شود. این گونه یکی از معدود گونه های سیکلیدهای کوتوله آمریکای جنوبی است که می تواند آب قلیایی را تحمل کند. منابع. ↑ Wally Kahl / Burkard Kahl / Dieter Vogt, Kosmos Atlas Aquarienfische, Seite 220, Franckh-Kosmos Verlags-GmbH &amp; Co Stuttgart 2003 (آلمانی) 2
اوموک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آماسیه واقع شده است.
نامونوکولا (به لاتین: Namunukula) یک رشته کوه در سری لانکا است که در ناحیه بادولا واقع شده است.