Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلیسای هوهانس مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر لرناپات، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۸ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کورتان، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۶ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هاقپات، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مانستوی وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تغوت، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه باردزراکاش (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر دسق، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کاراسنیتس مانکانتس وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر دسق، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مجموعه کلیسای آختالایی () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آختالا، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
خوراکرتی وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر جیلیزا، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گریگور روشنگر مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر دسق، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گئورگ مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر سوردلوف، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۶ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای تورماک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گیولاگاراک، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۶ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه تثلیث مقدس وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آختالا، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گئورگ مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آختالا، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۲۵۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سربانس وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آردوی، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۸ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
دزوارمیجی وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر اودزون، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای اوهان مقدس وانادزور (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در (روستای ) شهر وانادزور، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای بی نام آختالایی () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آختالا، استان لوری ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۲۴۵ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
فسفوژیپس () هیدرات سولفات کلسیمی است که به عنوان محصول جانبی تولید کود، به ویژه اسید فسفریک، از سنگ فسفات تشکیل می شود. فسفوژیپس عمدتاً از گچ (CaSO4·2H2O) تشکیل شده است. اگرچه گچ ماده ای است که به طور گسترده در صنعت ساختمان استفاده می شود، معمولاً از فسفوژیپس استفاده نمی شود، اما به دلیل رادیواکتیویته ضعیف آن که ناشی از حضور طبیعی اورانیوم (U) و توریم (Th) است، به طور نامحدود ذخیره می شود. فسفوژیپس شامل چندین جزء ارزشمند از جمله سولفات های کلسیم و عناصری مانند سیلیکون، آهن، تیتانیوم، منیزیم، آلومینیوم و منگنز است. با این حال، ذخیره سازی طولانی مدت فسفوژیپسوم بحث برانگیز است. در هر تن اسید فسفریک حدود پنج تن فسفوژیپس تولید می شود. تخمین زده می شود که سالانه تولید فسفوژیپس در سرتاسر جهان ۱۰۰ تا ۲۸۰ میلیون تن باشد.
رومینا یان (; – ) بازیگر، خواننده، فیلم نامه نویس و رقاص اهل آرژانتین بود.
کامیلا بوردونابا (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه پرداز، بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل آرژانتین است. وی بین سال های ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد.
آنجلا تورس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "من گیلدا هستم" اشاره کرد.
وینا ماچادو (؛ زادهٔ ) مدل و بازیگر اهل کلمبیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پرستاران" اشاره کرد.
بتسی تورنز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم های او می توان به "مرلی" "و" "۴۷" اشاره کرد.
تلفات جنگ دوم قره باغ، جنگ بین ارمنستان، جمهوری آرتساخ که در جوامع بین المللی به عنوان قلمرو ارمنستان و جمهوری آذربایجان به رسمیت شناخته شده است، رسماً به هزاران نفر می رسد. بر اساس آمار رسمی منتشر شده توسط متخاصم، ارمنستان و آرتساخ ۳۸۲۵ سرباز را از دست دادند، همچنین ۱۸۷ نظامی در عملیات ها مفقودالاثر شدند، در حالی که آذربایجان ۲۹۰۶ سرباز را از دست داده است و همچنین ۶ نفر در عملیات مفقود شدند. دیدبان حقوق بشر سوریه از کشته شدن ۵۴۱ جنگجو یا مزدور سوری در حال جنگ برای آذربایجان خبر داد. با این حال، اعتقاد بر این است که طرفین تعداد تلفات خود را کم اهمیت جلوه داده و در مورد تعداد تلفات و مجروحان دشمن اغراق کرده اند. تعداد کل تلفات غیرنظامیان گزارش شده از هر دو طرف به بیش از ۱۸۵ نفر می رسد، محل نگهداری ۲۱ غیرنظامی ارمنی هنوز مشخص نیست. مناطق غیرنظامی، از جمله شهرهای بزرگ به ویژه مناطق غیرنظامی استپانکرت (خانکندی)، مارتونی (خوجاوند)، مارتاکرت (آغدره)، گلوله باران کلیسای جامع شوشی در جمهوری آرتساخ و گنجه، بردع و ترتر در آذربایجان، با ساختمان ها و خانه های بسیاری مورد حمله قرار گرفته اند. نابود شده اند. تلفات نظامی. ا
رمنی ها. ارمنستان از کشته شدن ۳۸۲۵ سرباز در طول جنگ خبر داد، همچنین این کشور از مفقود شدن ۱۸۷ سرباز خبر داد. تلفات ارمنستان همچنین شامل ۷۴۲ سرباز کشته شده ارتش دفاعی آرتساخ و ۴۵ مفقودی بود. تا ۳۰ سپتامبر، مقامات آذربایجان ادعا کردند که بیش از ۷۰۰ نظامی ارمنی کشته یا زخمی شده اند. سرهنگ ارمنی سرگئی شاکاریان و سرهنگ واهاگن آساطریان نیز در این درگیری ها جان باختند. در ۲ نوامبر، آرتور سرکیسیان، معاون وزیر دفاع جمهوری آرتساخ نیز در جنگ کشته شد. منابع ارمنی همچنین از مرگ چند ورزشکار در ارتش خبر دادند: گور سرکیسیان، عضو تیم جوانان فدراسیون جودو ارمنستان، آلبرت دادویان، قهرمان وزنه برداری قدرتی اروپا، تاتول هاروتونیان، قهرمان ارمنستان در پاورلیفتینگ، اریک ساریان بازیکن باشگاه فوتبال لوکوموتیو ایروان و لیپاریت دشتویان بازیکن سابق باشگاه فوتبال آلاشکرت. آذربایجانی ها. در جریان درگیری، دولت آذربایجان تعداد تلفات نظامی خود را اعلام نکرد. اولین باری بود که آذربایجان اطلاعاتی در مورد تلفات جنگی ارائه نمی کرد، در حالی که در جریان جنگ اول قره باغ که در سال های ۱۹۸۸–۱۹۹۴ اتفاق افتاده بود و در درگیری ۲۰۱۶ قره باغ کوهستانی، ارت
ش آذربایجان اطلاعات و گزارش های رسمی از تلفات خود منتشر کرده بود. در ۸ دسامبر ۲۰۲۰، وزارت دفاع آذربایجان لیست کامل تلفات نظامی را با نام، درجه و تاریخ تولد منتشر کرد. در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱، این فهرست به روز شد تا شامل کشته شدن ۲۹۰۶ سرباز و مفقود شدن ۶ نفر دیگر در عملیات را تأیید کند. کشور ارمنستان از کشته شدن ۷۶۳۰ نظامی آذربایجانی و مزدوران سوری که برای آذربایجان جنگیده بودند خبر داد. اشخاص ثالث. در اول اکتبر، دو خبرنگار فرانسوی لو موند که درگیری های شهر اقدم را پوشش می دادند، بر اثر تیراندازی طرفین آذربایجانی زخمی شدند. یک هفته بعد، سه خبرنگار روسی که در شوشی مشغول تهیه گزارش بودند در اثر حمله آذربایجان به شدت مجروح شدند. آرتور مایاکوف، شهروند ۱۳ ساله روسیه، بر اثر جراحات وارده در جریان بمباران گنجه در ۱۷ اکتبر جان باخت.
ببری بید ریزنقش ، بید آفتابی، بیدی از خانواده اربیده () است. در منطقه هند و استرالیا از جمله بورنئو، هنگ کنگ، نیوزیلند، پاپوآ، سیشل، بیشتر استرالیا، تنریف، لالینیا د لا کنسپسیون [کادیز]، یونان و ایران یافت می شود. این گونه برای اولین بار توسط جورج همپسون در سال ۱۹۰۷ توصیف شد. بزرگسالان پروازهای مهاجرتی گسترده و مکرر انجام می دهند و می توانند به دورافتاده ترین جزایر اقیانوسی مانند جزیره هندرسون و جزیره دوسی برسند. شرح. بال عقبی نر بدون چین یا تافت غده ای در حاشیه داخلی. سر و قفسه سینه مایل به زرد است. یقه و تگولا هر کدام با دو نقطه سیاه. هر بخش قفسه سینه با یک نقطه سیاه. مفصل سوم کف دست سیاه و شکم مایل به سفید است. سفید جلویی با پنج نوار قرمز مایل به قرمز منقطع با یک سری لکه های سیاه بین آنها. یک سری حاشیه ای از نقاط سیاه وجود دارد. بال های عقبی به رنگ سفید نیمه شفاف هستند، اما برخی از نمونه ها با رنگ مشکی بر روی دیسکولولارها هستند. نوار زیر حاشیه ای سیاه و سفید بسیار نامنظم، پهن در ناحیه راسی و بین رگ های ۱بی و ۳. لارو خاکستری تیره با نوار سفید پشتی و یک سری لکه های قرمز زیر پشتی. سر زرد. در یک پیله شل که در
بستر برگ روی زمین زیر گیاه غذا می چرخد، شفیره می شود. بوم شناسی. لاروها از گیاهان آفتاب پرست باغچه ()، آفتاب پرست برگ مخملی ()، گل گاوزبان افعی () و فراموشم مکن دشت () تغذیه می کنند. زیرگونه ها. "ببری بید سلیمانی" () (از جمله "ببری بید پکتین روبریما" سابق ( )) نیز ممکن است به این گونه تعلق داشته باشد.
زیست بوم های انسان زاد ، که به عنوان انسان بوم ها (anthromes)، بیوم های انسانی یا بیوم کاربری فشرده نیز شناخته می شوند، زیست کره زمینی (زیست بوم ها) را به شکل معاصر و تغییریافته توسط انسان با استفاده از واحدهای بوم سازگان جهانی که توسط الگوهای جهانی تعامل مستقیم انسانی با بوم سازگان ها تعریف شده اند، توصیف می کنند. انسان بوم ها عموماً از موزاییک های ناهمگن با کاربری های مختلف زمین و پوشش های زمین، از جمله مناطق قابل توجهی از آیش یا زیستگاه های در حال بازسازی تشکیل شده اند. دگرگونی انسانی زیست کره. زیست کره بر حسب واحدهای اکوسیستم جهانی، برای بیش از یک قرن به نام بیوم یا زیست بوم توصیف شده اند که به عنوان انواع پوشش گیاهی مانند جنگل های بارانی گرمسیری و مراتع هستند که در رابطه با الگوهای آب و هوایی جهانی شناسایی می شوند. با توجه به اینکه جمعیت های انسانی و استفاده آنها از زمین اساساً الگوهای جهانی شکل اکوسیستم، فرآیند و تنوع زیستی را تغییر داده است، زیست بوم های انسانی چارچوبی برای ادغام سیستم های انسانی با بیوسفر در آنتروپوسن فراهم می کند.
شینمن سوکان (؛ سامورایی اهل ژاپن است. (زندگی در قرن شانزدهم) یک ارباب ژاپنی یا دایمیو از خاندان شینمن (新免氏، شینمن-شی) در اواسط دوره سنگوکو بود. سوکان در مناطق کوهستانی ساکوشو (ولایت میماساکا)، که در غرب کیوتو بود، به عنوان یک دایمیو نسبتاً کوچک شناخته می شد. با وجود اینکه چنین بود، خاندان شینمن روابط بسیار خوبی با خاندان هیراتا داشت که منجر به حمایت قابل توجهی از شینمن شد. یکی از این شمشیرزنان برجسته که در زمان سوکان خدمت می کرد، معروف به شینمن مونیسای، پدر شمشیرزن افسانه ای میاموتو موساشی بود. در سال ۱۵۸۹، سوکان به مونیسای دستور داد تا هونیدن گکینوسوکه (کارآموز خردسال زیر نظر مونیسای) را به دلایل نامعلومی بکشد. در نتیجه، مونسایی مجبور شد روستای خود، میماساکا، اوکایاما را ترک کند. سندی بیان می کند که پسرخوانده موساشی میاموتو میکینوسوکه، سومین پسر ناکاگاوا شیمانوسوکه بود اما سند دیگر وجود دارد که ببان می کند میاموتو میکینوسوکه پسر شینمن سوکان و پسرعموهای موساشی بود.
منفور، ملعون یا به طور دقیق تر آناتما / آناثِما که دارای دو معنی اصلی می باشد. یکی توصیف این است که چیزی یا شخصی مورد تنفر واقع شده یا از آن اجتناب می شود. دیگری به تکفیر یا کافر خواندن رسمی توسط یک کلیسا یا پاپ اشاره دارد. این معانی از کتاب عهد جدید نشأت گرفته است، که در آن آناثما شخص یا چیزی بود که توسط خدا نفرین یا محکوم شده بود. در عهد عتیق، آناتما چیزی یا شخصی بود که به عنوان قربانی تقدیم خدا می شد، یا نفرین می شد و به دلیل گناه از خدا جدا می شد. اینها دو نوع زمینه را نشان می دهند، یکی برای فداکاری، دیگری برای اضمحلال. ریشه شناسی. آناتما از یونان باستان گرفته شده است: , به معنای «پیشنهاد» یا «هر چیزی وقف شده»، خود از فعل مشتق شده است. به معنی «ارائه دادن». در عهد عتیق، חֵרֶם ("chērem") هم به اشیایی که برای استفاده الهی تقدیم شده بودند و هم به اشیایی که به نام خداوند برای نابودی وقف شده بودند، مانند دشمنان و سلاح های آنها در طول جنگ های مذهبی اشاره داشت. از آنجایی که سلاح های دشمن حرام یا نامقدس شمرده می شد، معنی آن به «هر چیزی که به شر اختصاص داده شده است» یا «لعنت و نفرین» تبدیل شد. در کتاب عهد جدید معن
ای متفاوتی ایجاد شد. پولس رسول از کلمه آناثما به معنای نفرین و اخراج اجباری یک نفر از جامعه مسیحیان استفاده کرد. در قرن ششم، معنای آیینی دوباره به معنای نفرین رسمی کلیسایی از تکفیر و محکومیت آموزه های بدعت گذار، که شدیدترین شکل جدایی از کلیسای مسیحی علیه یک بدعت گذار یا گروه بدعت گذار توسط پاپ یا سایر مقامات کلیسا صادر می شود، تکامل یافت. عبارت لاتین: "anathema sit" («بگذارید او آناتما باشد») در حکم های دادگاه ها و شوراها مسیحی استفاده شد.
میرزا موسی خان ناظم الأطبا (اصفهان ۱۲۴۷، ۱۳۰۴ ق) از پزشکان معروف زمان قاجار و پزشک مأمور ولایت اصفهان بود. زندگی نامه. او تحصیلات طب را در مدسه دارالفنون به پایان رسانید و پس از چند سالی که مأمور کرمان بود، به اصفهان آمد و تا پایان عمردر آن جا ماند. نامبرده در سال ۱۳۰۴ هجری قمری درگذشت و در قبرستان تخت فولاد به خاک سپرده شد. آثار. او پزشکی چند کتاب تألیف کرده که از جملهٔ آنهاست: "ذخائرالترکیب"؛ "حقایق الادویه"؛ "علل النساء"؛ "رسالهٔ حفظ صحت"؛ "رسالهٔ مرض آبله"؛ "امراض جلدی"؛ "رساله در مرض آتشک یا کوفت" و "حقایق الولاده". طبع شعری هم داشته و در اشعارش «حکیم» تخلص می کرده است.
تهاجم ارتش سرخ به ارمنستان که با عنوان های جنگ ارمنستان و شوروی، شوروی شدن ارمنستان، حمله شوروی به ارمنستان، و اشغال ارمنستان توسط شوروی نیز شناخته می شود، یک عملیات نظامی بود که توسط ارتش یازدهم سرخ جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی از سپتامبر تا ۲۹ نوامبر ۱۹۲۰ انجام شد. این تهاجم نظامی به منظور استقرار دولت جدید شوروی در جمهوری نخست ارمنستان که از قلمروهای پیشین امپراتوری روسیه بود، صورت گرفت. تهاجم ارتش سرخ با دو رویداد همزمان بود: تهاجم ترکیه به ارمنستان و همچنین قیام ضد دولتی که توسط بلشویک های ارمنی محلی در ایراوان پایتخت این کشور و دیگر شهرها و نقاط پرجمعیت داخل ارمنستان به راه انداخته شده بود. این حمله منجر به انحلال جمهوری نخست ارمنستان و بنیان گذاری جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان شد. پیش زمینه. حزب حاکم ارمنستان حزب سوسیالیست-ناسیونالیست داشناکسوتیون بود. دولت ارمنستان دولتی غرب گرا بود، عمدتاً به دلیل این واقعیت که وودرو ویلسون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، طبق معاهده سور پیش نویس نقشه مطلوبی را برای ارمنستان تهیه کرده بود. در حالی که دولت ارمنستان به تحقق چیزی که امروزه به ارمنستان ویلسون
معروف است، اعتقاد داشت؛ اما بلشویک ها و کمالیست ها مدعی شکنندگی دولت تازه تأسیس بودند. از ۱۹ ژوئیه تا ۷ اوت ۱۹۲۰، دومین کنگره جهانی کمونیست بین الملل برگزار شد که در مانیفست آن به موارد زیر اشاره شد: “"ارمنستان در مناقشه متفقین جنگ جهانی اول با ترکیه، همان نقش برنامه ریزی شده بلژیک در درگیری با آلمان و مانند صربستان در درگیری با اتریش-مجارستان را ایفا کرد. پس از تأسیس جمهوری ارمنستان – بدون مرز و بدون پتانسیل زندگی – ویلسون مأموریت قیومیت ارمنستان که از سوی جامعه ملل به او پیشنهاد شده بود را رد کرد، چون خاک ارمنستان نه نفت دارد و نه پلاتین. ارمنستان آزادشده اکنون کمتر از همیشه محافظت شده است. “" بلشویک های ارمنی با الهام از موفقیت بلشویک ها در آذربایجان، در ماه مه ۱۹۲۰ خیزشی را سازماندهی کردند که منجر به استعفای دولت سیمون وراتسیان شد. با این حال دولت جدید هامو اوهانجانیان با سیاست سخت خود توانست خیزش و کودتا را سرکوب کند. از یک طرف ترکیه کمالیست قصد حمله به ارمنستان را داشت و از طرف دیگر بلشویک ها قصد داشتند آن را شورایی کنند، بنابراین بدیهی بود که هر دو طرف اگر اقداماتشان هماهنگ باشد، موفق خواهند شد. روسیه
شوروی با موضوع استفاده از تجاوزهای ترک ها در موضوع شوروی شدن ارمنستان مخالفتی نداشت و بنابراین برای این منظور لازم بود تا با تبلیغات مناسب، زمینه تهاجم ترک ها را آماده کنند. این وضعیت سیاسی الهام بخش بلشویک ها و به ویژه لئون تروتسکی بود که از طرفداران ایده انقلاب مداوم به شمار می رفت. تروتسکی می خواست انقلاب را به شرق و در ابتدا به ایران صادر کند و به همین منظور کنگره خلق های شرق در ۱ تا ۸ سپتامبر ۱۹۲۰ در باکو تشکیل شد. کنگره شورای تبلیغات و اقدامات مردم شرق را تشکیل داد که در ۱۷ سپتامبر قطعنامه ای در مورد شوروی سازی اجباری ارمنستان با کمک تجاوزهای ترکیه به تصویب رساند. پس از شکست نظامی نیروهای داشناک توسط ترک ها در اکتبر تا نوامبر ۱۹۲۰، ارتش سرخ به ارمنستان حمله کرد. در پی این حمله جمهوری ارمنستان شوروی در نوامبر ۱۹۲۰ تأسیس شد. ارتش سرخ فقط در استان سیونیک با مقابله نظامی مواجه شد، جایی که گارگین نژده و سربازانش تا ژوئیه ۱۹۲۱ در برابر ارتش سرخ جنگیدند. معاهده. در ۲ دسامبر ۱۹۲۰، قراردادی از طرف دولت داشناک ارمنستان امضا شد. مفاد این پیمان به شرح زیر بود: دلایل شوروی شدن. به گفته مورخی به نام سارا برینگار، شور
وی شدن ارمنستان توسط جناحی از بلشویک ها از جمله نریمانف، ژوزف استالین و گریگوری ارژنیکیدزه انجام شد که اشغال ارمنستان و گرجستان را برای ثبات و حذف فعالیت های ضد بلشویکی در مناطق مرزی لازم می دانستند. علاوه بر این، ولادیمیر لنین از این می ترسید که متفقین جنگ جهانی اول قصد داشته باشند از گرجستان به عنوان زمینه ای برای بازپس گیری باکو که تأمین کننده نفت شوروی بود، استفاده کنند. یک کتاب چاپ ۱۹۶۷ در اتحاد جماهیر شوروی، این رویداد را به شرح زیر توصیف می کند:"در ۲۹ نوامبر ۱۹۲۰ قیام مسلحانه زحمتکشان ارمنستان به رهبری حزب کمونیست و با کمک مردم روسیه، به حکومت بدنام داشناک پایان داد. سال های حکومت داشناک (۲۰–۱۹۱۸) صفحه تلخ دیگری در تاریخ مردم ارمنستان است. جنگ بی وقفه و قتل عام، هرج و مرج و استبداد، گرسنگی و فقر، غارت و خشونت، خون و اشک —اینها ویژگی های اساسی آن دوره است. کشور در آستانه نابودی بود. اقتصاد ارمنستان به شدت دچار آشفتگی شده بود. تولید ناخالص صنعتی در سال ۱۹۱۹ نسبت به سال ۱۹۱۳ بیش از دوازده برابر کاهش یافته بود. کشاورزی و دامداری در آستانه فاجعه بود. تولید ناخالص کشاورزی در سال ۱۹۱۹ در مقایسه با سال ۱۹۱۳ تق
ریباً شش برابر کمتر شده و سطح زیر کشت بیش از چهار برابر کاهش یافته بود. در حکومت داشناک، دهقانان بیش از ۱۴ نوع مالیات برای پرداخت داشتند. گرسنگی و فقر باعث بروز مکرر بیماری های واگیردار شد. ارمنستان به یک کشور شوروی تبدیل شد که توسط زحمتکشان —کارگران و دهقانان اداره می شد."
ناهوئل آکوستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست وینگر برای پنیارول بازی می کند. وی در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال اروگوئه آ (محلی) بازی کرده است.
رودریگو آکوستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم در لیگ برتر بی در شیلی برای دپورتس کنسپسیون بازی می کند.
انتخابات سراسری برای تعیین رئیس جمهور جدید و اعضای مجمع ملی در نامیبیا برگزار شد. در ابتدا ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴ برای شروع رای گیری برنامه ریزی شده بود، بعداً اما به دلیل هماهنگی های ضعیف در برخی مناطق تا ۳۰ نوامبر تمدید شد. احزاب مخالف این اقدام را محکوم کردند و اعلام نتایج را تحریم کردند و متعهد شدند که نتایج انتخابات را در دادگاه به چالش بکشند. این هفتمین انتخابات سراسری این کشور از زمان استقلال از آپارتاید آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۰ بود. نتومبو ناندی ندایتواه به عنوان نخستین زن برنده انتخابات رئیس جمهوری نامبیا شد. نظام انتخاباتی. رئیس جمهور نامیبیا با استفاده از نظام انتخاباتی دومرحله ای انتخاب می شود. اگر هیچ یک از نامزدها در دور اول رأی گیری بیش از ۵۰ درصد رای نیاورد، دور دوم برگزار می شود. هیچ انتخابات قبلی ریاست جمهوری در نامیبیا به دور دوم نرفته است.
مبلمان شهری یا مبلمان خیابانی ؛ یک اصطلاح جمعی برای اشیاء و قطعات تجهیزات نصب شده در کنار خیابان ها و جاده ها برای اهداف مختلف است. این امر شامل نیمکت ها، موانع ترافیکی، ستون ها، صندوق های پست، جعبه های تلفن، چراغ های خیابان، چراغ های راهنمایی، علائم راهنمایی و رانندگی، ایستگاه های اتوبوس، ایستگاه های تراموا، ایستگاه های تاکسی، توالت های عمومی، فواره ها، آب خورها، بناهای یادبود، مجسمه های عمومی، و ظروف زباله است. شرح و کاربرد. مبلمان شهری یک اصطلاح جمعی است که در ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، استرالیا، و کانادا استفاده می شود. به اشیا و تجهیزاتی اطلاق می شود که در کنار خیابان ها و جاده ها برای اهداف مختلف نصب شده اند. در طراحی و جاگذاری مبلمان باید زیبایی شناسی، هویت بصری، عملکرد، تردد و جابجایی عابران پیاده و ایمنی جاده در نظر گرفته شود. به عنوان مثال، مبلمان شهری را می توان به گونه ای قرار داد که علاوه بر هدف اصلی، پارک غیرمجاز وسایل نقلیه را نیز کنترل کند. به عنوان مثال، ممکن است از یک نیمکت و تعدادی تیرک مهار برای مسدود کردن دسترسی به یک پیاده رو یا حاشیه خیابان استفاده شود. مبلمان شهری به طور غیررسمی به
عنوان تجهیزات ورزشی برای اسکیت بورد، پارکور و ورزش خیابانی استفاده می شود. اهمیت محلی. مبلمان شهری خود به اندازه گویش ها و رویدادهای ملی، بخشی از هویت بسیاری از ملت ها شده است، به طوری که معمولاً می توان مکان را با طراحی آن ها تشخیص داد. نمونه های معروف آن عبارتند از: مبلمان خیابانی تاریخی. از آنجایی که اکثر اقلام مبلمان شهری ماهیت سودمندی دارند، مقامات معمولاً آن ها را به روز نگه می دارند و مرتباً آن ها را تعویض می کنند (معمولاً برای مطابقت با مقررات، کدهای ایمنی و غیره). به همین دلیل، مبلمان شهری قدیمی، کهنه، منسوخ یا حتی غیرکارکردی، می توانند مناظری کمیاب باشند و جذابیت خاصی داشته باشند و برای بسیاری از مردم حس نوستالژی را القاء کنند. پارک تیر گاردن در برلین دارای مجموعه ای از چراغ های خیابانی عتیقه گازی و برقی از سراسر جهان است. مخابرات. برخی از سایت های آنتن های مخابراتی، برج را با ساختاری که بتواند در زمره مبلمان شهری قرار گیرد، پنهان می کنند. نمایشگرهای بزرگ در خیابان های مرکزی می توانند اطلاعات ارائه دهند، رویدادها یا محصولات را تبلیغ کنند یا به شهروندان در مورد مشکلات احتمالی هشدار دهند. نمایشگرهای
تعاملی می توانند اطلاعات مکان ها و بناهای تاریخی کلیدی را نشان دهند و امکان پرداخت پارکینگ را فراهم کنند. آن ها می توانند به عنوان یک سایت مخابراتی با تأثیر بصری کم عمل کنند. برخی از سایت های مخابراتی ساختاری دارند که آن ها را دلپذیر نشان می دهند. در این حالت پنهان نمی شوند بلکه برجسته می شوند و به بخشی از مبلمان شهری تبدیل می شوند که می توانند مورد تحسین شهروندان قرار گیرند. استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر ممکن است یکی از معیارهای مهم طراحی این المان ها باشد.
تایو ، بالاترین رتبه در یین زنان سرگرم کننده (یوجو] و گیشا) در محله های دارای مجوز اولیه ژاپنی مدرن بود. تایو از نظر تاریخی از سایر فاحشه ها (یوجو؛ زنان برای خوش گذرانی) و سرگرم کننده ها (مایکو، گیشا) به دلیل آموزش فشرده شان در هنرهای سنتی متعدد که از سنین نوجوانی یاد داده می شد، متمایز بودند. اعتباری که این آموزش به آنها اعطا می کرد به آنها این امکان را می داد که از پذیرش مشتری مرد خودداری کنند. آنها تنها مجریان زنی بودند که در ضیافت های امپراتوری شرکت می کردند. تایو برای آموزش آنها در مراسم چای ژاپنی، کودو (ژاپن), ایکبانا، خوشنویسی ژاپنی شعر، رقص، آواز، و نواختن سازهای سنتی، مانند کوتو (ساز) شناخته شده بودند. تایو از نظر طبقه اجتماعی مشتریان و خدماتی که ارائه می دهند، با رده های پایین تر اوئیران تفاوت داشت. به طور سنتی، تایو برای سرگرم کردن بالاترین رده های جامعه، از جمله اشراف و دربار امپراتوری در کیوتو آموزش می دید. تایو در آغاز دوره ادو به عنوان یک گروه شناخته شدند. به دلیل تعداد محدود آنان مشتریان، آنها هرگز زیاد نبودند. در زمان اوج آنها تقریباً ۴۰ تایو در کیوتو در ناحیه شیمابارا، کیوتو کار می کردند.
دومین نسل یوشینو دایو ، نام واقعی: توکوکو ماتسودا تولد ۱۰ آوریل ۱۶۰۶–۲۵ اوت ۱۶۴۳، یک تایو (مجری زن) بود. یوشینو تایو نام معروفی است که نسل به نسل در بین تایوهای کیوتو منتقل شده است و گفته می شود که از نسل اول تا ۱۰ نسل وجود داشته است. اولین نسل یوشینو تایو شخصیتی از دوره آزوچی-مومویاما بود و گفته می شود که با شخصیت های فرهنگی مانند هونامی کوتسو در ارتباط بوده است. امروزه دومین نسل یوشینو دایو به عنوان شخصیتی در رمان میاموتو موساشی ایجی یوشیکاوا شناخته می شود. آخرین نسل، یوشینو دایو، گفته می شود که در دوره کانبون یا دوره انپو (حدود دهه ۱۶۷۰ میلادی) زندگی می کرده است.
مردم ارمنی تبار ساکن رومانی بیش از یک هزار سال است که در ایالت های این کشور و مولداوی کنونی حضور داشته اند و از سده چهاردهم میلادی به عنوان تاجر حضور مهمی در این کشورها داشته اند. تعداد آنها در دوران مدرن تنها هزاران نفر بود، که در زمان حکومت جمهوری سوسیالیستی رومانی از نظر فرهنگی سرکوب شدند، اما پس از انقلاب رومانی در سال ۱۹۸۹، احیای فرهنگی را تجربه کردند که باعث افزایش جمعیت آنها در این کشور شد. تاریخچه. شاهزادگان دانوبی. قدیمی ترین آثار از مردم ارامنه در منطقه ای که بعداً تبدیل به مولداوی شد، به سال ۹۶۷ میلادی مربوط می شود (اسناد تاریخی ثبت شده در بیلهورود-دنیستروفسکیی). پراکندگی جماعت ارمنیان پراکنده در سقوط دودمان باگراتونی (حدود ۸۸۵–۱۰۴۵) و بلایای دیگر از جمله تهاجم مغول ها به اروپا در قرن سیزدهم به وجود آمد. ارمنی های مقیم خارج از کشور در دوره های متفاوتی از تاریخ حکومت های دانوبی از معافیت مالیاتی برخوردار شدند. آنها که در اوایل قرن چهاردهم تشویق به سکونت و حضور در این کشور شدند، در شهرها، معمولاً به عنوان کارآفرینان اصلی جامعه، به حضوری پررنگ تبدیل شدند، به همین دلیل در شهر بوتوشن و چندین مکان دیگر،