Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیریت و انزوا همراه بوده و اقتصاد را دچار تنش کرده است و این در حالی است که فساد گسترده و نبود پاسخگویی از طرف مقامات مسئول، اعتماد عمومی به نظام را فرسوده است. اصلاح طلبان این لحظه را سرنوشت ساز می دانند: یا جمهوری اسلامی در حوزه های سیاسی و اقتصادی گشایش ایجاد می کند، یا با بی ثباتی بیشتر و احتمالاً فروپاشی مواجه خواهد شد. جنگ اخیر با اسرائیل، آسیب پذیری امنیتی ایران، به همراه انزوای دیپلماتیکی آن را آشکارتر کرد. میرحسین موسوی، رهبر جنبش سبز در سال ۲۰۰۹، در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵، بار دیگر خواستار برگزاری همه پرسی برای تشکیل مجلس مؤسسان قانون اساسی شد و آن را تنها راه «نجات» ایران خواند. او تأکید کرد که این جنگ، ناشی از خطاهای سیاسی جدی بوده و وحدت ظاهری مردم، نباید با تأیید رژیم موجود اشتباه گرفته شود. حسن روحانی، رئیس جمهور پیشین نیز، بحران کنونی را و از جمله آتش بس ۲۴ ژوئن را، فرصتی منحصر به فرد برای «بازسازی بنیان های حکمرانی» توصیف کرد. او تأکید کرد که امنیت ملی ایران، نه تنها به بازدارندگی نظامی، بلکه به «اقتصادی مقاوم، دیپلماسی خردمندانه و اعتماد متقابل میان دولت و ملت» نیاز دارد. درحدود ۲۰۰ نفر اقتصادد
ان و مقامهای بالای پیشین در ایران، خواستار «تغییر مدل حکمرانی» شده و بر لزوم مذاکره با ایالات متحده و اروپا، بازسازی مالی و اقدامات ضد فساد قوی تر تأکید کرده اند. چهره هایی چون میرحسین موسوی (که همچنان در حصر خانگی است) فراتر رفته و خواستار همه پرسی ملی، برای تشکیل مجلس قانون اساسی و آغاز انتقال سیاسی شده اند. با این حال، ساختار قدرت محافظه کار، به ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، هیچ نشانه ای از عقب نشینی نشان نداده و چهره های اصلاح طلب، همچنان با سرکوبی مواجه هستند که از جمله آنها می توان صدور احکام طولانی مدت زندان برای مخالفان سیاسی را ذکر کرد. فعالان و معترضان رژیم در ایران می گویند که در طول جنگ، صدر حاکمه در ایران، ساکت، نگران و گیج باقی مانده است و خشم خود را، هم نسبت به ایران و هم نسبت به اسرائیل، یکجا ابراز کرده است. یورونیوز از قول یکی از شهروندان ایران گزارش داد: «بعد از تمام شدن حملات، صدای خود را بلند خواهیم کرد، چون این رژیم مسئول آغاز این جنگ است».
حیاط خانه ای در دلفت یک نقاشی رنگ روغن اثر پیتر دو هوخ در سال ۱۶۵۸ است که در گالری ملی لندن نگهداری می شود. این نقاشی نمونه ای از دوره میانی آثار دو هوخ محسوب می شود که در آن او تجسم دقیقی از معماری داخلی و حیاط های هلندی را به تصویر کشیده است.
پرتره مارکسا بریگیدا اسپینولا-دوریا یک نقاشی رنگ روغن روی بوم اثر هنرمند فلاندری، پیتر پل روبنس، است که قدمت آن به سال ۱۶۰۶ میلادی برمی گردد. این نقاشی اکنون در گالری ملی هنر در واشینگتن دی.سی.، بخشی از مجموعه ساموئل اچ. کرس، قرار دارد. این نقاشی به سفارش مارچه جاکومو ماسیمیلیانو دوریا از جنوا کشیده شده و همسر (و دختر عمویش) را اندکی پس از عروسی شان در سال ۱۶۰۵ نشان می دهد. این نقاشی چندین بار از هر طرف بریده شده و باغ نشان داده شده در پس زمینه و قسمت پایین شکل را حذف کرده است. توصیف. ابعاد کلی تابلو اکنون است، پس از آن که در سدهٔ نوزدهم اندازهٔ اصلی آن کاهش یافت. روبنس یک طرح با قلم و مرکب قهوه ای برای این تابلو کامل کرده بود که امروزه در کتابخانه و موزه مورگان در نیویورک نگهداری می شود و به شناسایی بخش های حذف شده کمک کرده است. جزئیات حذف شده شامل پایین لباس عروسی تمام قد مارکیزا است، زیرا تابلو درست زیر زانوهای او بریده شد، و همچنین بخشی از معماری ای که پس زمینه را تشکیل می داد. کریستوفر نوریس در "بولتن مجله برلینگتون" در سال ۱۹۵۱ نوشت که طرح چهرهٔ زنی مسن تر از مارکیزای ۲۲ ساله را نشان می دهد. در تابلو، م
ارکیزا در فضایی پرزرق وبرق قرار داده شده تا شکوه و تجمل را القا کند؛ او آراسته به جواهرات است و لباسی از ساتن و تور به تن دارد، با یک راف پهن بر گردن. نور برای تأکید بر چین وچروک های لباس حجیم عروسی او به کار گرفته شده است، در حالی که او به سمت پایین به بیننده نگاه می کند، تا ضرورت نصب تابلو در ارتفاعی بالاتر از چشم بینندگان را القا کند. پیشینه و نمایشگاه ها. مارکوس جاکومو ماسیمیلیانو دوریا پرترهٔ عروس خود را سفارش داد ــ آن ها در ۹ ژوئیهٔ ۱۶۰۵ ازدواج کردند ــ و تابلو تا زمان مرگ او در ۱۶۱۳ در مالکیتش باقی ماند و سپس به برادرش، جووانی کارلو دوریا (۱۵۷۶–۱۶۲۵) رسید. احتمالاً در ۱۶۲۵ این تابلو به مالکیت همسر دوم مارکیزا بریجیدا اسپینولا-دوریا درآمد و پس از آن دوباره به مارکیزا بازگشت و تا زمان مرگش در ۱۶۶۱ نزد او باقی ماند. این اثر در خانواده ماند تا آن که به بستگان راتی اوپیتسونه رسید. تا سال ۱۸۴۸ تابلو در پاریس در دست سیمون هورسین-دئون بود. چهار سال بعد، در ۱۸۵۴، تابلو به لندن رسید و چندین بار خریدوفروش شد تا سرانجام در ۱۹۵۷ بنیاد ساموئل هِی. کرس آن را خرید و در ۱۹۶۱ به نگارخانه ملی هنر (ایالات متحده آمریکا) ا
هدا کرد. نخستین بار در ۱۹۵۲ در مؤسسه هنر مینیاپولیس، هنگامی که احتمالاً در مالکیت هنری جی. دووین بود، به نمایش گذاشته شد. در ۱۹۵۳ نیز در آکادمی سلطنتی هنر نمایش داده شد. از ۱۹۶۱ تاکنون این تابلو به طور منظم در نمایشگاه ها به نمایش گذاشته شده است.
پادشاهی وَنگا () یکی از پادشاهی های باستانی در شرق شبه قاره هند بود که بخش هایی از منطقهٔ بنگال امروزی را دربر می گرفت، به ویژه در نواحی جنوب شرقی آن. این پادشاهی در متون حماسی هندی مانند «مهابارته» و «پورانه ها» ذکر شده و از آن به عنوان قدرتی دریایی یاد می شود که نقش مهمی در تجارت و دریانوردی منطقه داشت. گفته می شود که ونگا در دوران های مختلف یا به طور مستقل حکومت می کرد یا تحت سلطهٔ امپراتوری های بزرگ تری چون مائوریا یا گوپتا قرار می گرفت. نام بنگال از واژهٔ «ونگا» گرفته شده و این پادشاهی در شکل گیری هویت تاریخی و فرهنگی این منطقه نقش بنیادینی داشته است. شاهزاده ای از این پادشاهی به نام ویجایا، طبق روایت سنتی سری لانکایی، نخستین پادشاهی آن کشور را بنیاد نهاد که نشان دهندهٔ نفوذ دریایی و مهاجرت از بنگال به جنوب آسیا است. ونگا همچنین به خاطر مشارکت در نبردهای منطقه ای و پیوندهای سیاسی اش با پادشاهی های همجوار شناخته می شود.
پادشاهی گاودَه () یکی از پادشاهی های تاریخی بنگال بود که مرکز آن در شهر باستانی گاوده، در نزدیکی مرز امروزی هند و بنگلادش، قرار داشت. این پادشاهی در سده های میانهٔ نخستین، به ویژه در سدهٔ هفتم میلادی، تحت فرمانروایی شاشانکا، نخستین پادشاه مستقل بنگال، به اوج خود رسید. شاشانکا که از دودمانی بومی برخاسته بود، نخستین تلاش موفق برای ایجاد یک دولت بنگالی واحد را سامان داد و با رقبای بزرگ تر در شمال هند، مانند پادشاهی هَرشا، درگیر شد. پس از مرگ او، منطقه دچار بی ثباتی و جنگ های داخلی شد، اما شهر گاوده همچنان اهمیت خود را حفظ کرد. بعدها این شهر به مرکز قدرت امپراتوری پالا تبدیل شد و نقشی کلیدی در تاریخ سیاسی، مذهبی و فرهنگی بنگال ایفا کرد. گاوده همچنین به عنوان یکی از پایگاه های مهم آموزش بودیسم شناخته می شود و در سده های بعد، زیر سلطهٔ سلطنت دهلی و دیگر فرمانروایان مسلمان نیز جایگاهی راهبردی داشت.
پیک اول یا پیک اول کلی در درفت ان بی ای، بازیکنی است که تیمی او را به عنوان نخستین انتخاب کلی از میان تمامی بازیکنان واجد شرایط، طی درفت سالانهٔ لیگ انتخاب می کند. حق پیک اول به تیمی تعلق می گیرد که برندهٔ قرعه کشی درفت ان بی ای شود؛ که در بیشتر موارد، این تیم در فصل گذشته عملکرد ضعیف داشته است. در درفت ان بی ای، هر تیم ممکن است چندین پیک داشته باشد یا حتی نداشته باشد، و پیک اول یک تیم ممکن است پیک دهم کلی درفت باشد. آن تیمی که پیک اول کلی درفت را به دست می آورد، توجه گستردهٔ رسانه ها را جلب می کند، و بازیکنی که با پیک اول برگزیده می شود نیز به همان اندازه مورد توجه قرار می گیرد. فهرست. جدول زیر پیک های اول درفت ها از سال ۲۰۰۰ تاکنون را نشان می دهد.
لیگ ملت های والیبال زنان ۲۰۲۵ هفتمین دوره رقابت های لیگ ملت های والیبال زنان است که از تاریخ ۴ ژوئن تا ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۵ در حال برگزاری می باشد.مرحله نهایی رقابت ها به میزبانی اطلس آرنا واقع در شهر ووچ کشور لهستان در حال برگزاری است. تیم های حاضر. از این دوره به بعد رقابت ها با ۱۸ تیم برگزار خواهند شد. دو جایگاه جدیدی که از امسال اضافه شدند به جمهوری چک(که قهرمان چلنجر کاپ ۲۰۲۴ زنان شد) و به بلژیک(به دلیل رتبه بالا در رده بندی جهانی فدراسیون بین المللی والیبال) تعلق گرفت.
تدفین یک نقاشی رنگ روغن ناتمام، از مراسم تدفین عیسی مسیح است که اکنون عموماً به نقاش دوره رنسانس ایتالیایی، میکل آنژ، نسبت داده می شود و قدمت آن به حدود ۱۵۰۰ یا ۱۵۰۱ میلادی برمی گردد. این نقاشی در گالری ملی لندن قرار دارد که این اثر را در سال ۱۸۶۸ از رابرت مک فرسون، عکاس اسکاتلندی ساکن رم، خریداری کرد. مک فرسون طبق روایت های متناقض مختلف، حدود ۲۰ سال قبل این نقاشی را به دست آورده بود. این نقاشی در کنار مریم مقدس منچستر، خانواده مقدس و احتمالاً عذاب سنت آنتونی، یکی از معدود نقاشی های منسوب به میکل آنژ است.
الکساندر مورگان استیونز (به ؛ زادهٔ ) که با نام هنری استرابری گای شناخته می شود، موسیقی دان ایندی پاپ اهل ولز می باشد که در حال حاضر ساکن لیورپول، انگلستان است. او بیشتر به خاطر تک آهنگ سال ۲۰۱۹ خود، «خانم جادو»، که از طریق تیک تاک به محبوبیت رسید، شناخته می شود. استیونز که پیش تر نوازدهٔ کیبورد گروهٔ اوریلز بود، از سال ۲۰۱۸ با نام «استرابری گای» شروع به ساخت موسیقی نمود و در سال ۲۰۱۹ اولین ئی پی خود را تحت عنوان "دارم وقت می ذارم تا بتوانم" منتشر کرد. وی نخستین آلبوم خود با عنوان "خورشید بیرون پنجره ام" را در اکتبر سال ۲۰۲۱ منتشر کرد.
کیکا (; – ) خواننده اهل فنلاند بود. وی بین سال های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می کرد.
جزایر قناری فیلم در ژانر کمدی به کارگردانی عادل معصومیان، نویسندگی و تهیه کنندگی حسین مهکام محصول سال ۱۴۰۳ است. داستان. منوچ رئیس مافیای مواد مخدر، رضایت به آزادی موقت بیژن و نعیم از زندان می دهد تا کار نیمه تمام خود را تمام کنند.
نوازنده لوت نقاشی ای است مربوط به حدود ۱۶۱۲–۱۶۱۵ میلادی اثر هنرمند ایتالیایی اوراتسیو جنتیلسکی، که زنی جوان را با لباسی طلایی و لوتی به تصویر می کشد. این اثر در نگارخانه ملی هنر در واشینگتن دی.سی. نگهداری می شود.
یک مجموعه مانگای ژاپنی به نویسندگی و تصویرگری توچی اویاماست. این مانگا از ۶ ژوئن ۱۹۸۵ در گلچین مجلهٔ "مورنینگ" کودانشا منتشر شد. کودانشا این اثر را در ۱۷۰ جلد "تانکوبون" جمع آوری کرد. این مانگا یکی از طولانی ترین مجموعه های مانگا شناخته می شود. داستان دربارهٔ زندگی کارمندی به نام کازومی آراویاست که توانایی خوبی در آشپزی کردن دارد. در پایان هر فصل از این کتاب دستور کامل پخت غذاهای ارائه شده در آن فصل آورده شده است. استودیو ایکن یک مجموعه انیمهٔ تلویزیونی ۱۵۱ قسمتی از این اثر اقتباس کرد. توشیتاکا تسونودا کارگردان این انیمه بود. این مجموعه انیمه بین آوریل ۱۹۹۲ تا مه ۱۹۹۵ در ژاپن از شبکهٔ تی وی آساهی پخش شد. یک درام ژاپنی نیز از این مانگا اقتباس و در ۲۹ اوت ۲۰۰۸ از شبکهٔ فوجی تی وی پخش شد. "بابا آشپزباشی" در سی ونهمین دورهٔ جوایز مانگای کودانشا در سال ۲۰۱۵ جایزهٔ ویژه را از آن خود کرد.
سندرم های رسوپاتی (انگلیسی: &lt;bdi&gt;RASopathies&lt;/bdi&gt;) خانواده ای از سندرم های ژنتیکی هستند که به دلیل جهش در ژن های کد کننده مسیر پیام رسانی RAS/MAPK ایجاد می شوند. این مسیر حیاتی در تنظیم رشد، تقسیم، تمایز و بقای سلولی نقش دارد و نقص در تنظیم آن منجر به ویژگی های بالینی مشترکی مانند ناهنجاری های چهره، نقایص مادرزادی قلب، کوتاهی قد، تأخیرهای رشدی-عصبی، مشکلات لنفاوی و افزایش خطر تومورهای خوش خیم و بدخیم می شود. اپیدمیولوژی. شیوع کلی سندرم های رسوپاتی حدود ۱ در ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ نفر است. "NF1" با شیوع ۱ در ۲۰۰۰–۳۰۰۰ و "NS" با شیوع ۱ در ۱۰۰۰–۲۵۰۰ گزارش شده است، در حالی که "CS"، "CFCS"، "NSML" و "NS-LAH" نادرترند (۱ در ۱۰۰۰۰ یا کمتر).برآوردهای دقیق برای انواع جدیدتر مانند "CCLA" و "CM-AVM" به دلیل تشخیص ناکافی محدود است. علل. سندرم های رسوپاتی به دلیل جهش هایی در بیش از ۳۰ ژن مرتبط با مسیر "RAS-MAPK" ایجاد می شوند. این جهش ها می توانند از نوع ژرم لاین (ارثی از والدین) یا موزاییکی (محدود به برخی سلول ها) باشند و منجر به فعالیت بیش از حد این مسیر می گردند. این مسیر معمولاً توسط تنظیم کننده های مثبت (مانند "PT
PN11"، "RAF1") تقویت و توسط تنظیم کننده های منفی (مانند "NF1"، "SPRED1") کنترل می شود.[1][5] جهش های سوماتیک نیز می توانند به انواع نادر مانند "RALD" (مرتبط با سلول های خونی) یا هیستیوسیتوز (در مونوسیت ها/هیستیوسیت ها) منجر شوند. اخیراً وراثت چندژنی (مانند دی ژنیک/الیگوژنیک) نیز در حال بررسی است. ساختار و عملکرد مسیر سیگنال دهی RAS/MAPK. مسیر RAS/MAPK یک آبشار سیگنال دهی حیاتی است که در تنظیم رشد، تقسیم، تمایز و بقا سلولی نقش دارد. این مسیر توسط فاکتورهای رشد فعال شده و شامل مراحل زیر است: این مسیر توسط مهارکننده هایی مانند NF1، SPRED1/2، CBL و LZTR1 تنظیم می شود. جهش در هر یک از این اجزا می تواند تعادل سیگنال دهی را بر هم زده و منجر به RASopathy گردد. از نظر مکانیسمی، جهش های مرتبط با RASopathies معمولاً از نوعِ «gain-of-function» (فعال کننده) برای پروتئین هایی مثل PTPN11، SOS1، RAF1، BRAF و برخی RASها هستند و یا از نوع «loss-of-function» برای تنظیم کننده های بازدارنده مانند NF1 و SPRED1 که به صورت غیرمستقیم باعث افزایش مسیر می شوند. هم چنین، برخی جهش ها اثرات اختصاصیِ بافتی دارند (مثلاً برخی موتاسیون های RA
F1 بسیار مرتبط با هایپرتروفی قلبی (HCM) هستند). تشخیص. تشخیص با ارزیابی بالینی بر اساس معیارهای خاص هر سندرم و آزمایش ژنتیکی از طریق پنل های ژنی هدفمند، توالی یابی کامل اگزوم ("WES") یا "MLPA" انجام می شود. علائم کلیدی شامل "HCM" در نوزادی، چهره دیسمورفیک و اختلال شناختی است. سونوگرافی دوران جنینی می تواند ناهنجاری هایی مانند افزایش شفافیت نوکال، هیگرومای کیستیک یا نقایص قلبی را شناسایی کند. تشخیص افتراقی شامل سندرم هایی مانند ترنر، ویلیامز و سایر اختلالات کروموزومی است. مشاوره ژنتیکی و غربالگری اعضای خانواده به دلیل نرخ بالای جهش های جدید (۵۰٪) و بیان پذیری متغیر ضروری است. درمان. درمان قطعی برای سندرم های رسوپاتی وجود ندارد، اما می توان علائم را هدف قرار داده تا مدیریت شوند: درمان های هدفمندی که در حال توسعه هستند:. رویکرد چندرشته ای با همکاری متخصصان گوارش، تغذیه، ژنتیک، گفتاردرمانی، کاردرمانی و روان شناسی کودک توصیه می شود. غربالگری سرطان در دوران کودکی برای مبتلایان سندرم های رسوپاتی. سندرم های رسوپاتی مانند نوروفیبروماتوز نوع ۱، سندرم نونان، سندرم CBL، و سندرم کاستلو با ریسک بالای ابتلا به برخی تومورهای
خاص در دوران کودکی همراه هستند. برای تشخیص زودهنگام و کاهش عوارض، دستورالعمل های غربالگری سرطان بر اساس اجماع متخصصان (AACR 2024) طراحی شده اند. این دستورالعمل ها شامل سه جدول است که هر یک به طور خاص به غربالگری تومورهای مرتبط با یک سندرم یا گروهی از سندرم ها می پردازد: نوروفیبروماتوز نوع ۱ (NF1): تمرکز بر گلیوم مسیر اپتیک، نوروفیبروم پلکسی فرم، و تومورهای بدخیم. سندرم نونان، CBL، CFC، و NSML: تأکید بر لوسمی، نوروبلاستوما، و پایش پوستی. سندرم کاستلو (CS): پایش رابدومیوسارکوما، نوروبلاستوما، و کارسینوم مثانه. این جداول با استفاده از روش های غیرتهاجمی مانند سونوگرافی و معاینه فیزیکی، برنامه های منظم غربالگری را از بدو تولد یا تشخیص تا بزرگسالی پیشنهاد می کنند تا ریسک ها را به حداقل رسانده و مداخلات زودهنگام را ممکن سازند. جهت گیری های پژوهشی. تحقیقات کنونی بر شناسایی ژن های جدید (مانند "SPRED2"، "MAPK1")، روشن سازی ارتباطات ژنوتیپ-فنوتیپ و توسعه درمان های هدفمند متمرکز است. مدل های پیش بالینی نظیر "iPSC"های "RAF1^S257L" و موش های "Ptpn11^D61Y" مکانیسم های "HCM" و نقایص شناختی را توضیح می دهند. کارآزمایی های با
لینی، مهارکننده های "MEK" را برای نقایص شناختی و ناهنجاری های لنفاوی بررسی می کنند. وراثت چندژنی و اختلالات سوماتیک مانند "RALD" و هیستیوسیتوز نیز از حوزه های در حال مطالعه هستند.
سلیمان بن احمد بن سلیمان المَهری (حدود ۱۴۸۰–۱۵۵۰) از دریانوردان عرب در سدهٔ شانزدهم میلادی بود. او اهل شحر در حضرموت، در شرق یمن بود و لقب «المهری» را به سبب نسبش به قبیلهٔ عربی مهره داشت. آثار او ادامه دهنده و گسترش دهندهٔ آثار ابن ماجد بود، گرچه در نوشته های هیچ یک از آن ها ارتباط مستقیمی میانشان ذکر نشده است. آثار. المهری به دلیل کاهش فهرست های ستارگان ناوبری ابن ماجد از ۷۰ به ۱۵ شناخته می شود. ترکیب این فهرست های ستاره ای تا اوایل سدهٔ شانزدهم میلادی در میان ناوبران و دریانوردان عرب رایج بود. المهری در رساله های خود به جزایر غرب ساحل تایلند (شبه جزیره مالایی) اشاره کرده است. مهم ترین مقصدی که در این متون ناوبری پوشش داده شده، ایالت ملاکا است که در سدهٔ پانزدهم میلادی به مهم ترین مرکز بازرگانی منطقه برای ناوبران عرب بدل شده بود. سنگاپور، بخش هایی از سامرا، جاوه، چین، سواحل میانمار و جزایر آندامان و نیکوبار نیز در کانون توجه آثار او قرار داشتند. او سواحل مالایا را با سیام در یک گروه قرار داده و خشکی های شرق آن را با چین به عنوان یک پادشاهی واحد در نظر گرفته است. این بخش از کتاب المهری نشان دهندهٔ حدود دانست
ه های ناوبران عرب است: بدان که در جنوب جزیرهٔ جاوه جزایر بسیاری به نام جزیره تیمور وجود دارند و در شرق جزیره تیمور نیز جزایر باندام قرار دارند که شمارشان بسیار است. این نواحی جایگاه چوب صندل، چوب آگار و جوز هندی هستند. این جزایر به نام جزایر میخک صدپر شناخته می شوند و بادهای جاوه آن ها را به نام جزایر ملوک می خوانند. از آن جا که بسیاری از این جزایر با اطمینان شناسایی نشده اند، دامنهٔ واقعی سفرهای المهری و آشنایی اش با منطقه به درستی مشخص نیست. تقسیم بندی جزایر آندامان و نیکوبار توسط المهری به دو بخش، به ناوبران عرب و پرتغالی کمک کرد. حتی در میانهٔ سدهٔ شانزدهم، سیدی علی رئیس بخش هایی از متون المهری را به زبان ترکی استانبولی ترجمه کرد. به جز رسالهٔ اخترشناسی او با عنوان "مرآة السلاک لکرات الأفلاک"، همهٔ آثار او نخستین بار به زبان عربی توسط ابراهیم خوری در دمشق در سال ۱۹۷۱ منتشر شدند، به عنوان بخشی از مجموعهٔ چهارجلدی "العلوم البحریة عند العرب" ("علوم دریایی نزد اعراب").
کریستی () فیلم درام ورزشی زندگی نامه ای آمریکایی دربارهٔ کریستی مارتین، بوکسور حرفه ای سابق است. سیدنی سوئینی در این فیلم نقش کریستی مارتین را ایفا می کند. کارگردانی این فیلم بر عهدهٔ دیوید میشد است و فیلم نامه را میشد به همراه میرا فولکس نوشته است. این فیلم به روایت مسیر شهرت کریستی مارتین به عنوان شناخته شده ترین بوکسور زن آمریکا در دههٔ ۱۹۹۰ می پردازد و همچنین به ماجرای تلاش برای قتل او به دست همسرش در سال ۲۰۱۰ اشاره دارد. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در سپتامبر ۲۰۲۵ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو خواهد داشت. تولید. در ماه مه ۲۰۲۴ اعلام شد که فیلم زندگی نامه ای دربارهٔ کریستی مارتین، بوکسور حرفه ای سابق، در دست تولید است. دیوید میشد کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد و فیلم نامه را نیز خود او به همراه میرا فولکس نوشته است. نقش کریستی مارتین در این فیلم بر عهدهٔ سیدنی سوئینی خواهد بود. همچنین کریستی مارتین نیز در روند ساخت فیلم مشارکت دارد. در همان ماه، اعلام شد که این فیلم در مارشه دو فیلم جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ به خریداران بین المللی معرفی شده است. پیش بینی می شد تصویربرداری اصلی در پاییز ۲۰۲۴ آغاز
شود. در سپتامبر ۲۰۲۴، اعلام شد که بن فاستر، مریت ویور، کتی ام. اوبراین، ایتان امبری، جس گابور و چاد کولمن نیز به گروه بازیگران پیوسته اند. این فیلم توسط کری کوهانسکی-رابرتس، دیوید میشد، جاستین لوثروپ، برنت استیفل، سیدنی سوئینی و تدی شوارتزمن تهیه کنندگی می شود و تهیه کنندگان اجرایی آن شامل مایکل هایملر، جان فریدبرگ، میرا فولکس، برد زیمرمن، دیوید لوین، رایان شوارتز و نیک شومیکر هستند. شرکت های تولیدکنندهٔ فیلم عبارت اند از: انانیمس کانتنت، یوکی، اینک.، ووتیو، فیفتی فیفتی فیلمز و بلک بر پیکچرز. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴ در کارولینای شمالی، ایالات متحده آغاز شده بود و در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴ به پایان رسید. انتشار. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در سپتامبر ۲۰۲۵ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو خواهد داشت.
کریستین رنه سالترز (؛ با نام پیشین مارتین؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۶۸) با لقب «دختر معدنچی زغال سنگ»، بوکسور حرفه ای سابق، تحلیل گر مسابقات بوکس و سخنران انگیزشی اهل ایالات متحده آمریکا است. او بین سال های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۲ در رقابت های حرفه ای بوکس حضور داشت و در سال ۲۰۰۹ عنوان قهرمانی دستهٔ فوق میان وزن زنان شورای جهانی بوکس را به دست آورد. مارتین نخستین بوکسور زنی بود که در سال ۲۰۱۶ به تالار افتخارات بوکس نوادا راه یافت. همچنین در سال ۲۰۲۰، که نخستین سالی بود که زنان در فهرست رأی گیری قرار گرفتند، به تالار بین المللی مشاهیر بوکس نیز وارد شد. زندگی اولیه. مارتین با نام کریستی رنه سالترز در ۱۲ ژوئن ۱۹۶۸ در مالن، ویرجینیای غربی، ایالات متحده به دنیا آمد. او دوران دبیرستان را در دبیرستان مالن گذراند. در کودکی در رشته های مختلف ورزشی از جمله بیسبال در لیگ نوجوانان و بسکتبال در سطح ایالتی فعالیت داشت. به گفتهٔ خودش، از دوران «پنجم یا ششم دبستان» نسبت به گرایش همجنس گرایانه اش آگاه بوده است. او در دوران دبیرستان با هم تیمی بسکتبالش، شری لاسک، وارد رابطه شد؛ رابطه ای که با مخالفت والدینش همراه بود. مارتین با دریافت بورسیهٔ ورز
شی در رشتهٔ بسکتبال، وارد کالج کنکورد در آتن، ویرجینیای غربی شد و در نهایت مدرک کارشناسی در رشتهٔ آموزش و پرورش دریافت کرد. او در کتاب خاطراتش با عنوان "نبرد برای بقا" عنوان کرده است که در کودکی توسط یکی از دوستان خانوادگی مورد سوءاستفادهٔ جنسی قرار گرفته است. تلاش برای قتل. در مارس ۲۰۱۰، کریستی مارتین از طریق شبکه های اجتماعی دوباره با دوست دختر دوران دبیرستانش، شری لاسک، ارتباط برقرار کرد. مدتی بعد، به همسرش اطلاع داد که قصد دارد از او جدا شود. در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰، کریستی مارتین هدف حملهٔ خشونت آمیزی از سوی همسرش، جیمز وی. مارتین ۶۶ ساله، قرار گرفت. او چندین بار با چاقو مجروح شد و دست کم یک گلوله نیز به قسمت بالاتنه اش شلیک شد. جیمز پس از این حمله، او را در خانه شان در آپوپکا، فلوریدا رها کرد تا جان دهد. گزارش شد که این حمله پس از مشاجره ای میان آن دو روی داد. با این حال، کریستی از این حمله جان سالم به در برد. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰، جیمز مارتین پس از آن که اقدام به خودزنی کرد، بازداشت و به مرکز پزشکی منطقه ای اورلاندو منتقل شد. او سپس به زندان شهرستان اورنج انتقال یافت و به اتهام تلاش برای قتل عمد (درجه اول) و ضر
ب وجرح شدید با سلاح مرگبار تفهیم اتهام شد. در آوریل ۲۰۱۲، هیئت منصفه جیمز مارتین را در تلاش برای قتل عمد (درجه دوم) گناهکار شناخت. دو ماه بعد، او به ۲۵ سال زندان محکوم شد. جیم مارتین در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، هنگام گذراندن دوران محکومیتش در زندان گریس ویل واقع در گریس ویل، فلوریدا درگذشت. در فرهنگ عامه. در سال ۲۰۲۱، نتفلیکس مستندی با عنوان "ناگفته: معامله با شیطان" منتشر کرد که به زندگی حرفه ای و شخصی کریستی مارتین می پردازد. در سال ۲۰۲۴، اعلام شد که فیلمی زندگی نامه ای به نام "کریستی" دربارهٔ او با بازی سیدنی سوئینی در دست تولید است. فیلم برداری این فیلم در ماه های سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۴ انجام شد و قرار است در نوامبر ۲۰۲۵ اکران شود.
دولت فلسطین ، دولت تشکیلات خودگردان فلسطین یا کشور فلسطین است. کمیته اجرایی سازمان آزادی بخش فلسطین، بالاترین نهاد اجرایی سازمان آزادی بخش فلسطین است و به عنوان دولت، عمل می کند. از ژوئن ۲۰۰۷، دو دولت جداگانه در فلسطین، وجود داشته است، یکی در کرانه باختری و دیگری در نوار غزه. دولت کرانه باختری، عموماً به عنوان دولت تشکیلات خودگردان فلسطین شناخته می شد. از سوی دیگر، دولت نوار غزه، ادعا می کرد که دولت مشروع تشکیلات خودگردان فلسطین است. تا ژوئن ۲۰۱۴، زمانی که دولت وحدت فلسطین تشکیل شد، دولت کرانه باختری، دولت فلسطینی تحت کنترل فتح در سال ۲۰۱۳ بود. در نوار غزه، دولت، دولت حماس در سال ۲۰۱۲ بود. پس از دو توافق ۲۰۱۴ فتح و حماس، در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۴، حماس موافقت کرد که به دولت خودگردان، اجازه دهد کنترل نوار غزه و گذرگاه های مرزی آن با مصر و اسرائیل را از سر بگیرد، اما این توافق تا ژوئن ۲۰۱۵، پس از آنکه رئیس جمهور، محمود عباس، اعلام کرد تشکیلات خودگردان، قادر به فعالیت در نوار غزه نیست، لغو شد.
پادشاهی های موسی، گروهی از پادشاهی ها در بورکینافاسوی امروزی بودند که صدها سال بر منطقه رودخانه ولتای علیا تسلط داشتند. بزرگ ترین پادشاهی موسی، پادشاهی اوآگادوگو بود. پادشاه اوآگادوگو، معروف به موگو ناآبا یا پادشاه تمام جهان، به عنوان امپراتور تمام موسی ها خدمت می کرد. اولین پادشاهی زمانی تأسیس شد که جنگجویانی از پادشاهی باستانی بزرگ ناآ گبوا در منطقه غنای امروزی و جنگجویان مانده به این منطقه نقل مکان کردند و با مردم محلی ازدواج کردند. تثبیت قدرت سیاسی و نظامی پادشاهی های مختلف در قرن سیزدهم آغاز شد و منجر به درگیری بین پادشاهی های موسی و سایر کشورهای قدرتمند مجاور شد. در سال ۱۸۹۶، فرانسوی ها پادشاهی ها را به دست گرفتند و مستعمره ولتای علیای فرانسه را ایجاد کردند که برای چندین دهه عمدتاً با استفاده از ساختار اداری موسی اداره می شد. برخی از پادشاهی های موسی هنوز هم به عنوان سلطنت غیرمستقل در بورکینافاسو وجود دارند. برجسته ترین آنها، نعبا بائونگو دوم است که درحال حاضر به عنوان موگو نعابا از وگودوگو (واگادوگو) سلطنت می کند. پادشاهی های بوسوما، فادا نگورما، تنکودوگو و یاتنگا درحال حاضر به شیوه ای مشابه، هر کدام ب
ا پادشاهان خود، در کنار هم زندگی می کنند. درحالی که آنها دیگر حاکمیت ندارند، همچنان برخی از نفوذ فرهنگی و سیاسی خود را حفظ کرده اند. تاریخچه. مبدأ. روایت ها از خاستگاه پادشاهی های موسی و بخش هایی از تاریخ آنها دقیق نیست و روایت های شفاهی متناقضی در مورد جنبه های خاصی از داستان با هم اختلاف نظر دارند. داستان خاستگاه از این نظر منحصربه فرد است که یک زن نقش کلیدی به عنوان جد دودمان سلطنتی ایفا می کند. یک روایت شفاهی برجسته ادعا می کند که ریشه های موسی به زمانی برمی گردد که یک شاهزاده خانم مور-داگبامبا، به نام یننگا، به دلیل اختلاف با پدرش، نا گبوا، بنیان گذار پادشاهی سه پادشاهی فعلی مامپروگو، داگبان و نامومبا، خانه را ترک کرد. گروه قومی داگبامبا شامل مردم مامپروسی، داگومبا، نانومبا و موسی است. این چهار زیرگروه از سه پسر و دختر پادشاه بزرگ، نا گبوا، منشعب شدند. نا گبوا پادشاهی خود را از پوسیگا، نزدیک باوکو، که تقریباً در تمام شمال غنا، بورکینافاسو و بخش هایی از شمال توگو امتداد داشت، تأسیس کرد. شاخه موسی از یننگا، خواهر سه برادر است. بزرگ ترین پسر، نایری، پادشاه مامپروگو است که در نالریگو ساکن است. برادر کوچکتر ا
و یا ناآ، پادشاه داگون است که در یندی ساکن است. سومین و کوچک ترین برادر، پادشاه نانومبا است که در بیمبیا ساکن است. نوه های یننگا، پادشاهان تنکودوگو، فادا نگورما، استان زوندوما، بوسوما هستند و در سراسر بورکینافاسو حکومت می کنند. داستان یننگا در تاریخ های شفاهی مختلف، به زمانی بین قرن های یازدهم تا پانزدهم میلادی برمی گردد. طبق این داستان، شاهزاده خانم یننگا با لباس مردانه فرار کرد. سپس به خانه یک شکارچی فیل ماندی به نام ریاله آمد. آنها پسری به نام اودرائوگو داشتند که این نام را از اسبی که یننگا برای فرار از آن استفاده کرده بود، گرفته بود. اودرائوگو در سن پانزده سالگی به دیدار پدربزرگش، نایری، پادشاه مامپروگو، در گامباگا رفت و چهار اسب و ۵۰ گاو به او داده شد. تعدادی سوارکار به نیروهای او پیوستند و اودرائوگو با آنها مردم محلی را فتح کرد، با زنی به نام پوئیریکتا ازدواج کرد که برای او سه پسر به دنیا آورد و شهر تنکودوگو را ساخت. پسر بزرگتر، دیابا لومپو بود که شهر فادا نگورما را تأسیس کرد. پسر دوم، راوا، حاکم استان زوندوما شد. پسر سوم او، زونگرانا، پس از مرگ اودرائوگو، حاکم تنکودوگو شد. زونگرانا با پویتنگا، زنی که ا