Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یی هستند، آسی گرایی را با استناد به سخنان فولکلوریست و مردم شناس، سوسلان تمیرخانوف، چنین تعریف می کنند: «[...] یک جهان بینی [...] که جرقه ای مقدس را در انسان برمی انگیزد، روح او را روشن و گرم می کند، او را به سوی خوبی و روشنایی سوق می دهد، به او شجاعت و نیرویی می بخشد تا بی باکانه با شر و فساد مبارزه کند و او را به فداکاری برای خیر دیگران الهام می بخشد.» آن ها معتقدند که این جهان بینی اوستیایی «نوعی درک انتزاعی جدا از فعالیت های مادی یا تولیدی نیست، بلکه کاملاً در هم تنیده است و همه جنبه های هستی را منعکس می کند، و در عین حال اساس هستی است؛ یک اصل وجودی که می توان آن را به طور پدیدارشناسانه به عنوان همه خدایی توصیف کرد.» این جهان بینی با «درهم تنیدگی، ارتباط متقابل، و وابستگی متقابل» شناخته می شود و به نوعی تفکر «منطقی-مفهومی» و اندیشیدن گفتمانی گرایش دارد. خِتاگ مورگویف این دین را با اصطلاحاتی مشابه تعریف می کند و تأکید دارد که این دین شباهت زیادی به دیگر سنت های هندواروپایی، به ویژه سنت های هند و ایرانی، دارد. بر اساس نظر پژوهشگر ریچارد فولتز، با وجود ادعای قدمت این جنبش، از دیدگاه علمی، می توان آن را به را
حتی در چارچوب جنبش های مذهبی نوظهور تحلیل کرد. پیروان آسی گرایی با استفاده از اصطلاح «پاگانیسم» (بت پرستی) برای اشاره به دین خود مخالفت می کنند، زیرا این واژه در زبان اوستیایی بار معنایی منفی قوی دارد و هنوز هم توسط مسیحیان و مسلمانان برای تمسخر باورها و آیین های سنتی اوستیایی استفاده می شود. تاریخچه. از سکاهای باستانی تا آسی های امروزی. سکاها (اسکیت ها) گروه بزرگی از مردمان ایرانی تبار (از نظر زبانی زبان های ایرانی شرقی) بودند که در طول هزاره اول پیش از میلاد، از اروپای شرقی تا غرب چین، استپ اوراسیا را اشغال کرده بودند. نام «اسکیت ها» از زبان یونانی، Σκύθοι "Skuthoi" آمده است که به معنای «کمانداران» است، مهارتی که آن ها به خاطرش شناخته می شدند و از آن می ترسیدند. آن ها میراث فرهنگی غنی ای به جا گذاشتند، به ویژه در قالب جواهرات طلایی که اغلب در کورگان های مرتبط با آن ها یافت شده است. آن ها به آیین کهن ایرانی پایبند بودند. گروهی از قبایل سکا، یعنی سرمتی ها که از قرن اول میلادی به عنوان الان ها (یعنی «آریایی ها» بر اساس یک تغییر داخلی رایج در همخوان ها، یعنی «ایرانی ها») شناخته می شدند، به اروپا مهاجرت کردند. ا
لان ها با متحد شدن با قبایل ژرمنی گوت ها به سمت فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و دیگر سرزمین های تحت امپراتوری روم نفوذ کردند. رومی ها برای مقابله با این تهدید، آن ها را به عنوان مزدور در سواره نظام استخدام می کردند یا به ویژه در فرانسه، با خریدن آن ها به عنوان زمین داران از تهدیدشان می کاستند. بسیاری از نام های جغرافیایی در فرانسه، مانند Alainville, Alaincourt, Alençon و غیره، گواه بر مالکیت این مناطق توسط خانواده های الان است. فرهنگ سوارکاری الان ها پایه شوالیه گری در قرون وسطی را شکل داد و به طور کلی فرهنگ الان ها نقشی مهم—اگرچه کمتر شناخته شده—در توسعه فرهنگ غرب اروپا ایفا کرد. در حالی که بیشتر سکاها تا قرون وسطی در دیگر گروه های قومی جذب شدند، الان های قفقاز هویت متمایز خود را حفظ کرده و همچنان در منطقه تسلط داشتند، به گونه ای که امپراتوری بیزانس آن ها را به عنوان یک پادشاهی مستقل و متحد به رسمیت شناخت. از طریق ارتباط با بیزانسی ها و مبلغانی از گرجستان در جنوب، اشراف الان ها در قرن دهم مسیحیت ارتدکس شرقی را پذیرفتند. با این حال، این امر تأثیر کمی بر جمعیت عمومی الان ها داشت، به طوری که ویلیام روبروک، مسافر فلا
ندری قرن سیزدهم، گزارش داد که «آن ها چیزی (دربارهٔ مسیحیت) نمی دانستند جز نام مسیح». آسی ها تنها جمعیت مدرن هستند که از نظر فرهنگی و زبانی از الان ها نشأت گرفته اند و باورها و آیین هایی را که احتمالاً مربوط به دین اسکیتی است، حتی با وجود موج های جزئی تلفیق گرایی با مسیحیت، حفظ کرده اند. پس از فتوحات امپراتوری مغول در قفقاز در اواسط قرن سیزدهم، ارتباطات بین الان ها و مقامات مذهبی ارتدکس شرقی کاملاً قطع شد و مسیحی سازی سطحی آن ها متوقف گردید. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد بین قرن های چهاردهم و هفدهم، زیارتگاه هایی که ظاهراً به افتخار قدیسان مسیحی ساخته شده بودند، به استفاده آیینی بومیان پاگانی تبدیل شدند. گسترش امپراتوری روسیه در قفقاز تا اواخر قرن هجدهم، مبلغانی از کلیسای ارتدکس روسی را به همراه آورد که به دنبال «مسیحی سازی مجدد» اوستیایی ها بودند. تلاش های آن ها تا زمان انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ که مردم قفقاز را وارد فرآیندهای سریع صنعتی شدن، مدرن سازی و شهرنشینی اتحاد جماهیر شوروی کرد، موفقیت محدودی داشت. بین دین سنتی و جدید. مردم اوستیایی امروزه بین دو کشور تقسیم شده اند: اوستیای شمالی-آلانیا، یکی از جمهور
ی های روسیه در روسیه، و کشور همسایه اوستیای جنوبی که تنها محدوداً به رسمیت شناخته شده است. آغاز فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۸۰ پروژه های هویت سازی را در میان بسیاری از ملت های عضو این اتحاد آغاز کرد. در اوستیا، همانند دیگر ملت ها، این پروژه شامل بازیابی یک «دین ملی اصیل» بود که به دوران پیش از مسیحیت بازمی گشت. ملی گرایی اوستیایی نیز نقشی در این فرایند ایفا کرد و توسط درگیری های قومی بر سر زمین و منابع در اوستیای شمالی و همچنین مبارزه برای استقلال در اوستیای جنوبی، سرزمینی که تاریخی بخشی از گرجستان بوده است و وضعیت آن به عنوان یک نهاد مستقل موضوع بحث های بین المللی است (رجوع کنید به جنگ روسیه و گرجستان ۲۰۰۸). به گفته ویکتور اشنیرلمان، در مورد اوستیایی ها، برخی سنت ها با یک پیوستگی بدون وقفه در مناطق روستایی حفظ شده و احیا شده اند. این امر با یک جنبش شهری و روشنفکری تر که دینی احیا شده و سیستماتیک را با ملی گرایی قومی و مخالفت با کلیسای ارتدکس روسی و کلیسای ارتدکس گرجی و همچنین اسلام—که توسط گروه های قومی ترک زبان و قفقازی همسایه و اقلیت کوچکی از اوستیایی ها پذیرفته شده است—ترکیب کرده، در تعامل است. به
گفته پژوهشگر سرگئی اشتیرکوف، پروژه های روشنفکری برای تدوین یک «ادیان قومی» برای اوستیایی ها به اوایل قرن بیستم بازمی گردد و این ایده با «مبارزه شدید» آیین بی خدایی شوروی علیه پاگانیسم اوستیایی در دهه ۱۹۵۰ بار دیگر برای روشنفکران اوستیایی جذابیت پیدا کرد. به گفته او، فعالیت ضد مذهبی شوروی باعث شد که آیین های باستانی محلی در ذهن مردم اوستیایی از حوزه «سنت قومی» به حوزه «دین» منتقل شوند. تاریخچه. پژوهشگر ریچارد فولتس توسعه دین اوستیایی را در هفت مرحله بازسازی می کند: ۱. یک پاگانیسم اسکیتی اصیل؛ ۲. موج اول مسیحی سازی تحت تأثیر بیزانس و گرجستان از قرن دهم تا سیزدهم؛ ۳. «بازپاگانی سازی» در طول قرن چهاردهم و پانزدهم پس از حملات مغول و قطع ارتباطات با بیزانس؛ ۴. مسیحی سازی مجدد جزئی طی قرن شانزدهم و هفدهم توسط مبلغان گرجی؛ ۵. مسیحی سازی مجدد بیشتر توسط مبلغان روسی که از اواخر قرن هجدهم آغاز شد؛ ۶. تحمیل بی خدایی حکومتی در اتحاد جماهیر شوروی از ۱۹۲۱ تا ۱۹۹۱؛ و ۷. احیای «دین سنتی اوستیایی» از دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰. به گفته فولتس، روایت ترویج دهندگان معاصر نئوپاگانیسم اسکیتی این است که دینداری اوستیایی ها پیوستگی قوی و ز
یربنایی خود را حفظ کرده و در عین حال تأثیرات سطحی از مسیحیت و تا حد کمتری از اسلام و سنت های قفقازی همسایه را جذب و تطبیق داده است، تأثیراتی سطحی که به راحتی قابل کنار گذاشتن هستند تا شخصیت اصیل و متمایز «ایرانی» آن آشکار شود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، سیاستمداران اوستیایی به طور علنی از آسی گرایی اسکیتی حمایت کرده اند. در دهه ۱۹۹۰، پس از درگیری های بین اوستیایی ها و گرجی ها در سال های ۱۹۹۱–۱۹۹۲، یک زمین در کنار بیشه ای مقدس در ۳۰ کیلومتری غرب پایتخت اوستیای شمالی-آلانیا، ولادی قفقاز، جایی که گفته می شود قهرمان اوستیایی، ختگ، از دشمنان خود پناه گرفته بود، توسط دولت به عنوان یک مکان مقدس اختصاص داده شد. از سال ۱۹۹۴، قربانی هایی در این مکان با مشارکت مقامات دولتی و رهبران جامعه برگزار می شود که فعالیت های آن تحت نظارت شورای بزرگ روحانی («استیر نیخاس») صورت می گیرد. این مراسم به مهم ترین ایزد، اوستیرجی، که گفته می شود ختگ را از دست تعقیب کنندگانش نجات داده است، اختصاص داده می شود. مشارکت دولت همچنین در مراسمی که در معبد رِکُم در تسی، بخش آلاگیرسکی، اوستیای شمالی-آلانیا برگزار می شود، دیده می شود. نوشته ه
ا. حماسه نرت به عنوان «نوشته های مقدس» آسی گرایی در نظر گرفته می شود و برخی از مفسران این جنبش، مانند داوربک مکیِف، الهیات خود را از آن استخراج کرده اند. پژوهشگر ریچارد فولتس حماسه نرت را یک «حماسه قهرمانی معمول هندواروپایی» توصیف می کند. به گفته مکیف، که بر اساس نظر فولتس یک دیدگاه ذات باوری دارد، «چارچوب [یعنی آیین هایی که محتوای کتاب ها را عملی می کنند] قابل تغییر است»، اما «معنا ابدی است» و «حقیقت نهایی الهی، نور است»، که بازتابی از یک موضوع مشترک در تمام دین های ایرانی است. به گفته پژوهشگر سرگئی اشتیرکوف، مفسران آسی «دگم ها و نظام الهیاتی خود را» از طریق ریشه شناسی و مقایسه با دیگر سنت های مردمان هندوایرانی ایجاد کرده اند. فولتس این تلاش برای تدوین آموزه های الهیاتی از متون سنتی را با تلاش های مشابه در هیتنری و هلنیسم (دین مدرن) مقایسه می کند. علاوه بر نرت ها، دو متن سنتی دیگر نیز وجود دارند که به صورت نظم و نثر هستند: "دارِدزانت" و "تسارتسیت". هنرمند و معمار اسلاوا جانایتی کتاب های بسیاری دربارهٔ دین عامیانه اوستیایی منتشر کرده است که بر جنبه های فلسفی آن تأکید دارد، در تقابل با رویکرد عملی تر آثار مکیف
. الهیات و جهان شناسی. "دزواری لَگتَئ" و خِتاگ مورگویف، جهان شناسی آسی را به عنوان همه خدایی و نادوگانگی (آدویتا) تعریف می کنند. آسی گرایی به پرستش یک خدای برتر، خوئیتساو (Хуыцау)، می پردازد که خالق جهان و تمام موجودات است، و خود جهان است، یا جهان «بدن خدا» است که هم شامل دنیای مادی زنده و هم دنیای معنوی متعالی خدا است، جایی که مردگان به آن بازمی گردند. این خدا «هیچ ویژگی ملموس، شخصی، یا امتداد در زمان و مکان ندارد»، و نور خالص است. خدا و تجلی سه گانه آن. خدایان کوچکتر، از جمله مهم ترین آن ها، اوستیرجی، به عنوان واسطه های خوئیتساو پرستش می شوند. آن ها به عنوان «نیروها» و «ارواح» تعریف می شوند و «ایده هایی» هستند که خدا از طریق آن ها جهان را اداره می کند. در تعریفی دیگر، آن ها «تجلی های مادی» خدا هستند، عناصری از یک کل واحد که دارای شکل و عملکرد هستند. خدای برتر به صورت سه گانه تجلی می یابد. سه گانه اساسی عبارت است از خدا–ماده–روح: در سطح پدیده شناسی، ذهن-روح جهانی خدا به صورت سه گانه دیگری تجلی می یابد: سه حالت کیهان شناختی. تمایزی دیگر میان سه حالت کیهان شناختی زیر وجود دارد: نظام مفهومی باردوآگ. در الهیات خ
ِتاگ مورگویف، barduag مفهومی کلی است که شامل zhad و dzuar (дзуар) می شود؛ اولی نمایانگر ایزدان به عنوان ایده های متعالی و دومی گسترش درونی آن هاست. اصطلاح dzuar به طور چندمعنا برای اشاره به یک ایزد خاص و زیارتگاه (های) آن به کار می رود. فعالیت barduag با عنوان minzhvar (минжвар) شناخته می شود؛ مفهومی که ترجمه آن دشوار است و به معنای «ایجاد ارتباط» یا «تنظیم امور به شیوه درست» است. مهم ترین فعالیت های آن چرخه های طبیعت و اقتصاد انسانی هستند که در پیوستار زمان-فضا به هم متصل می شوند و تقویم سال را تشکیل می دهند. هر چیز دارای یک zhad است؛ zhadهایی برای خاندان ها/خانواده ها، روستاها و محیط های طبیعی وجود دارند. هر پدیده، رویداد و نقطه ای در زمان-فضا دارای یک zhad است. هفت ایزد سیاره ای و دیگر ایزدان. مانند دیگر آیین های ایرانی باستان، دین اسکیتی باستانی هفت ایزد (арвон дауджита، arvon daudzhita) را به عنوان مهم ترین ایزدان در نظر می گرفت که هر یک با یک سیاره و برخی پدیده های طبیعی، موجودات زنده و گیاهان مرتبط بودند. در متون سنتی اوستیایی، حدود نود ایزد با نام "daudzhita" ثبت شده است. اوستیرجی رئیس این ایزدان است،
زیرا او به طور مستقیم به خدای برتر Xwytsau دسترسی دارد و تمامی ایزدان دیگر توسط او معرفی می شوند. باور بر این است که این ایزدان می توانند مردم را یاری کنند یا مجازات نمایند، به همین دلیل قربانی هایی (مانند گاو، قوچ و گاهی بز) برای آن ها انجام می شود. هرودوت هفت ایزد اسکیتی را چنین توصیف می کند: پاپایوس (معادل زئوس)، ایزد آسمان؛ تابیتی (هستیا)، ایزد آتشدان (که امروزه با نام Safa شناخته می شود و به طور نمادین با زنجیره مقدس آتشدان خانه مرتبط است)؛ آپی (گایا)، ایزد زمین؛ اویتوسیروس (آپولون)، ایزد خورشید؛ آرگیمپاسا (آفرودیته)، ایزد باروری؛ و «هراکلس» و «آرس» که هرودوت نام اسکیتی آن ها را ذکر نکرده است. در اوستیایی باستان، هفت روز هفته همچنان به نام این هفت ایزد نامگذاری شده بودند، و در گویش محافظه کار دیگور اوستیایی، دوشنبه هنوز به عنوان "Avdisar"، «سر هفت» نامیده می شود. به گفته فولتس، «آرس» احتمالاً مهر بوده و با Uastyrdzhi مدرن مطابقت دارد؛ او به طور گسترده از طریق محراب هایی به شکل شمشیری کاشته شده در توده ای از سنگ یا شاخه های درخت پرستش می شد. پرستش شمشیر در میان آلان ها تا قرن اول میلادی ادامه داشت. هرودو
ت همچنین از یک ایزد هشتم به نام Thagimasidas، ایزد آب، یاد می کند که با پوزئیدون برابر دانسته شده است. اوستیایی های امروزین ساختار هفت گانه-هشت گانه را حفظ کرده اند، هرچند ایزدان و نام های آن ها تغییر کرده اند، که در برخی موارد اقتباسی از نام قدیسان مسیحی است: اخلاقیات. بر اساس آموزه های آسی، طبیعت انسان مشابه طبیعت تمام موجودات است. انسان یک عالم صغیر و کبیر است و این مسئله برای تمامی موجودات دیگر نیز صادق است. جهان توسط "Uas" یا "Ard"، نظم خدا، که اساس عقل الهی، اندازه گیری و راستی ("bar") است، در هماهنگی حفظ می شود. ایزدان ("daudzhita" یا "ualimon") جهان را مطابق با این قانون جهانی شکل می دهند، در حالی که شیاطین ("uayguyta" یا "dalimon") آن موجوداتی هستند که زمینه های نیک ایزدان را مختل می کنند و باعث بیماری و مرگ می شوند. این نیروهای مثبت و منفی همچنین بر آگاهی انسان تأثیر می گذارند: فرد می تواند به سمت ایزدان یا اهریمنان گرایش پیدا کند و این انتخاب زندگی و اعمال او را شکل می دهد. اگر فرد بتواند بر امیال غلبه کند و انگیزه های صرفاً مادی و خودخواهانه را در اعمال خود وارد نکند، او به "Uas"، یا پذیرای آن (уа
сдан، "uasdan"؛ پذیرای طلسم نیک)، تبدیل می شود؛ انسانی خردمند و نجیب که نظم خدا و ارواح برتر را درک کرده و انرژی آن ها را دریافت می کند، با ایجاد نیکی، حقیقت و زیبایی مانند آن ها عمل می کند. برعکس، اگر اعمال فرد با اهداف خودخواهانه مادی هدایت شود، "Dalimon" و شیاطین مالک او می شوند و او به منبع شر، دروغ و زشتی تبدیل می شود. به گفته ختگ مورگویف، انسانیت با اختیار بین انتخاب خیر و شر، ایزدان و شیاطین، مجهز شده است. آیین ها و مناسک. با استناد به وی.آی. دوبریِنکوف، "دزواری لَگتَئ" بر وحدت معنایی اسطوره و مناسک در اجرای کالت (عمل مذهبی) تأکید دارد، به طوری که اسطوره «یک نظام از نمادهای کلامی» و مناسک «یک نظام از نمادهای اشیاء و اعمال» تعریف می شوند. در سراسر اوستیا، اسطوره ها و مناسک با وجود تفاوت های بسیار، دارای یک معنای زیربنایی مشترک هستند که نشان دهنده پویایی این سنت است. به گفته اشتیرکوف، جنبش آسی مدرن تلاش می کند «یک نظام آیینی واحد ایجاد کند که هر عنصر کوچک آن دارای توجیه الهیاتی باشد». در نیمه دوم دهه ۲۰۱۰ تلاش هایی برای ایجاد یک تقویم مذهبی واحد اوستیایی انجام شده است. تقویم اوستیایی شامل روزهای متعددی ب
رای برگزاری آیین ها است، که برخی از آن ها در خانه و برخی دیگر در فضاهای مقدس روباز انجام می شوند. آیین های خانگی حول زنجیره آتشدان ("safa") متمرکز هستند، که به عنوان نمادی از ایزد آتشدان Safa عمل می کند و درخت جهانی را نمایان می سازد. این زنجیره دیگی را بر فراز آتش (عنصر مقدس در ادیان هندوایرانی) نگه می دارد. در طول سال، شصت جشن ثابت وجود دارد، که مهم ترین آن ها هفته Uastyrdzhi است که از آخرین سه شنبه نوامبر آغاز می شود. تعطیلات با روزهای هفته، مراحل ماه و انقلاب های خورشیدی مرتبط هستند. برای مثال، سال نو اوستیایی در دومین پنج شنبه ژانویه جشن گرفته می شود. روز Uastyrdzhi به همراه روزهای Uatstutyr و Uatsilla مجموعه تعطیلات خورشیدی را تشکیل می دهد که این سه ایزد سه مرحله متصل به هم خورشید و تجلیات متناظر آن ها در طبیعت و فعالیت های اقتصادی انسان را نمایان می کنند: Uastyrdzhi خورشید زمستان است که می میرد و دوباره زنده می شود، Uatstutyr خورشید بهاری است که به تدریج به قدرت کامل خود در تابستان می رسد، و Uatsilla خورشید تابستان است که در اوج درخشش خود قرار دارد و قدرتش در پاییز کاهش می یابد تا به Uastyrdzhi جدید بر
سد. آیین های مراسمی. مراسم آیینی شامل برپایی یک جشن (фынг، "fyng" یا кувд، "kuvyn") به افتخار یک ایزد خاص است. این مراسم توسط یک «مرد مقدس» ("dzuary læg") رهبری می شود که ایزد را از طریق تقدیم «سلام»، "kuyvd" (куывд)، که به معنای «دعا» نیز هست، به سوی آسمان فرا می خواند. آبجو ماده ای است که معمولاً در افشانش استفاده می شود، اگرچه می توان از هر نوع مشروب قوی دیگری نیز استفاده کرد. در طول مراسم، سلام های دیگری به دیگر ایزدان تقدیم می شود و کیک های آیینی از پنیر ("ualibakh") همراه با گوشت حیوان قربانی شده برای آیین مصرف می شوند. تنها حیوانات گیاه خوار مانند گاو، قوچ، بز یا بره به عنوان قربانی قابل قبول هستند، و ماهی نیز پذیرفته می شود. همانند سکاهای باستانی که هرودوت به آن اشاره کرده، آسی ها حیوانات همه چیزخوار مانند خوک و مرغ را قربانی نمی کنند. در هر سلام، آبجو و دیگر نوشیدنی های الکلی به طور سخاوتمندانه مصرف می شوند، که بازتابی از آیین های سکایی باستانی است. نمایش های آیینی. این مراسم ها ممکن است با یک رقص دایره ای به نام "simd" همراه باشند. نسخه ای متمایز از "simd" شامل یک دایره از رقاصانی است که روی شانه ها
ی دایره ای دیگر از رقاصان ایستاده اند. حماسه نرت روایت می کند که "simd" توسط قهرمان Soslan اختراع شد. الگوی دعا فرایند آفرینش جهان را نشان می دهد: با فراخوانی خدای برتر و منبع عالی آغاز شده و سپس دربارهٔ آغاز و تجلی امور سخن می گوید. گرافیکی، این الگو با یک "ماندالا" مقایسه می شود، یک نقطه که نیروهای جهان از آن به صورت دایره ای گسترش می یابند. این الگو همچنین توسط کیک آیینی که از سه لایه دایره ای با یک سوراخ در وسط تشکیل شده است، نشان داده می شود و سه سطح واقعیت: آسمان، خورشید و آب/زمین را نمایان می کند. میز آیینی سه پایه نیز مدل سه گانه واقعیت را نشان می دهد، در حالی که سطح دایره ای آن – همانند سطح دایره ای کیک آیینی – خورشید و بی نهایت بودن خدا را نمایان می کند. بر روی میز، گوشت حیوانات قربانی شده با یک صلیب برابرپهلو ("dzuar") حک شده بر پیشانی آن ها قرار داده می شود، که نقطه آغاز و تجلی الوهیت را مانند سوراخ مرکز کیک آیینی نشان می دهد. برای هر ایزدی که در جشن پرستش می شود، یک کیک آیینی دیگر، متفاوت از کیک اصلی، تهیه و روی میز آیینی قرار داده می شود. این کیک از سه پای مثلثی تشکیل شده است که اگر از بالا دیده
شود، یک ستاره نه پر را تشکیل می دهند. نیایشگاه ها. ایزدان اوستیایی با پدیده های طبیعی مرتبط هستند و مراسم های جمعی معمولاً در زیارتگاه ها یا مکان های مقدس طبیعی برگزار می شوند که به آن ها "kuvandon" (кувандон، به معنای «محل دعا») گفته می شود. این زیارتگاه ها اغلب دارای معابدی از چوب یا سنگ هستند. این مکان های مقدس ممکن است در جنگل ها، تپه ها، مزارع، غارها یا هر مکانی که به عنوان محل انرژی قوی شناخته می شود، واقع باشند. روزنامه نگار آلان مامیو مشاهده کرده است که «اوستیایی ها در طبیعت دعا می کنند» و «هر خانواده زیارتگاه خاص خود را در زمین خود دارد». اسلاوا جانایتی، که بازسازی معبد رِکُم را طراحی کرد (زیارتگاه مهم اوستیایی در تسی، بخش آلاگیرسکی، اوستیای شمالی-آلانیا، که در سال ۱۹۹۵ بر اثر آتش سوزی تصادفی تخریب شد)، گفت: روسلان کوچیف، رئیس "Styr Nykhas" در سال ۲۰۱۹، گفت: زیارتگاه های اوستیایی. زیارتگاه های بسیاری در اوستیا وجود دارد؛ منطقه آلاگیر به تنهایی حدود ۳۰۰ زیارتگاه دارد. در روستای گایت، در منطقه دیگوریا در غرب اوستیا، معبدی به ایزدان هفت گانه کیهانی اختصاص داده شده است. این زیارتگاه ها مکان هایی برای سو
گندها، قراردادها، مراسم ازدواج و شناسایی نقض کنندگان قانون الهی، "Ard"، هستند. در خانه های خصوصی، مقدس ترین منطقه "khadzar" (хждзар) نام دارد؛ این همان "kuvandon" خانه است که در آن آتشدان و زنجیره ایزد Safa قرار دارند. زنجیره مقدس Safa همچنین در بسیاری از "kuvandon" های عمومی وجود دارد. این زنجیره نماد درخت جهانی است که سه قلمرو آسمان، خورشید و آب/زمین را به هم متصل می کند. نمادگرایی. مهم ترین نماد در آسی گرایی، به گفته "دزواری لَگتَئ"، "Uatsamongzh" (Уацамонгж) یا "Uatsamonga" (Уацамонга) است، یک کاسه یا جام که در حماسه های نرت اوستیایی ذکر شده است و نام آن به معنای «نشان دهنده ("amongzh") حقیقت ("uats")» یا «آشکارکننده الوهیت» است. این نماد حقیقت، نمایانگر طاق وارونه آسمان است که می تواند قهرمانان حماسه نرت را با دانشی فرازمینی اشباع کند. ریشه های این نماد به آغاز زبان های هندواروپایی بازمی گردد و در فرهنگ های سلت ها و ژرمن ها نیز حضور داشته است. در افسانه های قرون وسطی غرب اروپا، این جام جادویی شکل مسیحی شده جام مقدس را به خود گرفت. دیگر نماد مهم این دین، اسب است که یک نماد باستانی هندواروپایی است و در فره
نگ اوستیایی با آیین های خاکسپاری، نیروهای آسمانی و زمینی مرتبط است و به عنوان مرکب ایزدان در بسیاری از چشم اندازها ظاهر می شود. نماد «سه اشک خدا» ("Trislezi Boga") که نشان دهنده الهیات آسی و سه زیارتگاه مهم اوستیایی است، اولین بار توسط معمار و نقاش اسلاوا جانایتی طراحی و به رایج ترین نماد این دین تبدیل شد. این نماد «در سراسر اوستیای شمالی و جنوبی، روی تی شرت ها، برچسب های خودرو و تبلیغات دیده می شود». در هر یک از «سه اشک» نماد جانایتی، سه صلیب متساوی الاضلاع قرار دارد؛ «صلیب» در زبان اوستیایی "dzuar" نامیده می شود، همان اصطلاحی که برای تجلی الوهیت به کار می رود. سه زیارتگاه مهم اوستیایی که این نماد نمایانگر آن ها است، معبد رِکُم، معبد Mykalygabyrtæ در جنوب شرقی رِکُم، و معبد Tarandzhelos در جنوب قازبگی در گرجستان هستند. روابط با سایر فلسفه ها و ادیان. با اوراسیاگرایی. در سال ۲۰۰۹، کنفرانسی در مرکز تحقیقات محافظه کار دانشگاه دولتی مسکو دربارهٔ نقش اوستیایی ها در تاریخ روسیه برگزار شد که توسط فیلسوف اوراسیاگرایی، الکساندر گلییویچ دوگین هدایت می شد. در میان شرکت کنندگان، داوربک مکیف، رئیس سازمان دینی "Atsætæ" در
آسی گرایی حضور داشت. در این رویداد، دوگین از احیای فرهنگ اوستیایی تمجید کرد، زیرا میراث هندواروپایی اصیل را حفظ کرده است. او دربارهٔ اهمیت فرهنگ اسکیتی در توسعه اوراسیا صحبت کرد و اذعان داشت که این فرهنگ تأثیر عظیمی بر توسعه فرهنگ های فینواوگری، ترکی و اسلاوی داشته است، اما تاکنون توجه کمی از سوی پژوهشگران اروپایی به آن شده است. مکیف اعلام کرد که سازمان "Atsætæ" برای ترویج دین سنتی اوستیایی و به اشتراک گذاشتن میراث آسی گرایی با دیگر ملل تأسیس شده است، زیرا «آنچه در اوستیا حفظ شده، نه تنها [صرفاً] اوستیایی، بلکه میراثی جهانی است». منابع آسی روسی، این دین را به عنوان حقیقتی جهانی معرفی می کنند که «به همه جهان خطاب می شود». با مسیحیت. رهبران آسی گرایی اسکیتی، به ویژه داوربک مکیف، مواضع شدیدی علیه مسیحیت اتخاذ کرده اند. آن ها این دین را به خاطر ریشه های بیگانه و یهودیاش و فساد کلیسای ارتدکس روسی نقد کرده اند. در آثارش در سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۷، مکیف بیان کرده است که دین مسیحیت ارتباط یک ملت را با روح خود قطع می کند و این ملت را به انحطاط و نابودی محکوم می کند: در عین حال، مکیف مسیحیت را به خاطر ذات ضد محیط زیستیاش
نقد می کند که از الهیاتی نشأت می گیرد که خدا را از طبیعت جدا می کند و مقدس را از نامقدس جدا می سازد. در سخنرانی ای در سال ۲۰۱۹ او اظهار داشت: "دزواری لَگتَئ" نقد تاریخی ای از مسیحی سازی ارائه می دهد: برای آن ها، مسیحیت ارتدکس یک «دین بیگانه» است که «درصدد تسخیر و فساد ارواح مردم فتح شده است» و در اوستیا توسط خارجیان و یکه سالاری تزاری از طریق اجبار، اقدامات پلیسی و فریب کودکان و فقرا با هدایا گسترش یافت. این روند به فروپاشی خانواده ها و ویرانی مزارع منجر شد. به گفته آن ها، اسلام در میان اوستیایی ها به عنوان جایگزینی برای اجتناب از مسیحی سازی اجباری گسترش یافت. کلیسای ارتدکس روسیه برای آن ها یک «مشکل اجتماعی-فرهنگی و فرهنگی-سیاسی» در اوستیا است، زیرا «نه دانش کافی از ویژگی های اوستیا دارد، نه علاقه ای به فرهنگ آن و نه دغدغه ای برای آینده آن». جنبش آسی گرایی سکایی دشمنی ها و شکایات شدیدی از مقامات مسیحی و اسلامی را برانگیخته است. اسقف ارتدکس روسی لئونید در مسکو تلاش کرد تا با ممنوع کردن کتاب های مکیف به عنوان «ادبیات افراطی»، او را خاموش کند و از ارتباطات شخصی خود زمانی که ژنرال سرویس امنیت فدرال روسیه بود، است
فاده کرد. کلیسای ارتدکس روسیه همچنین تلاش کرده است تا معبد رکُم را تخریب کند و کلیسایی در جای آن بسازد، اما تاکنون موفق نشده است.
مجید تفرشی (متولد ۱۳۴۴) مستند پژوه و تاریخ نگار ایرانی است. او سال هاست که در تهران و لندن به مطالعهٔ اسناد و مدارک تاریخی مشغول است. عنوان رسالهٔ دکتری تفرشی «پاسخ جامعهٔ مذهبی ایران به تغییرات اجتماعی دورهٔ رضاشاه» بود. او از سال ۱۹۹۳ به بررسی اسناد آرشیو ملی بریتانیا پرداخته و در مصاحبه با مجله شهروند امروز ادعا کرد که با شکایت او از وزارت امور خارجه انگلستان موفق به آزادسازی اسناد مالکیت ایران بر جزایر سه گانهٔ خلیج فارس شده است. مراسم بزرگداشت تفرشی در مهرماه ۱۴۰۳ در خانهٔ «گفتارها» در شبکهٔ اجتماعی کلاب هاوس، برگزار شد. نعمت الله فاضلی، حسین کمالی، امید اخوی و مرضیه کوهی در این برنامه به بررسی ویژگی های علمی و اخلاقی تفرشی پرداختند.
ویور یک سرویس ادغام مستمر میزبانی شده و توزیع شده است که برای ساخت و آزمایش پروژه های میزبانی شده در گیت هاب و سایر خدمات میزبانی کد منبع (از جمله گیت لب و بیت باکت) در ماشین مجازی مایکروسافت ویندوز و همچنین ماشین های مجازی لینوکس اوبونتو استفاده می شود، اپلیکیشن ویور یک شرکت خصوصی کانادایی است که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. ویور با استفاده از یک رابط کاربری وب یا با افزودن فایلی به نام appveyor.yml که یک فایل متنی با فرمت YAML است، به فهرست اصلی مخزن کد پیکربندی می شود. Azure DevOps شامل ادغام ویور است، در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴، مایکروسافت بخش های زیادی از، اینترنت فریم ورک خود را به عنوان، هسته خالص منبع باز در گیت هاب منتشر کرد و ادغام ویور به برخی از این مخازن اضافه شد،
در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۴، اسرائیل، یک حمله هوایی به ساختمانی مسکونی در حومه ضاحیه جنوبی بیروت در لبنان انجام داد و آن را با خاک یکسان کرد. در این حمله، دست کم ۴۵ نفر از جمله ۱۶ شبه نظامی حزب الله لبنان شامل فرماندهان ارشد، ابراهیم عقیل و احمد وهبی کشته شدند. سایر قربانیان از جمله حداقل سه کودک و هفت زن، غیرنظامی بودند و حداقل ۶۸ نفر دیگر زخمی شدند. اسرائیل گفت که این حمله، فرماندهان کمیته فرماندهی نیروهای نخبه حزب الله یعنی یگان رضوان را هدف قرار داده است که در حال برگزاری جلسه ای در داخل ساختمان آپارتمان بودند. دو ماه پیش از آن، اسرائیل، فرمانده دیگری به نام فؤاد شکر را در طول درگیری های اسرائیل و حزب الله، ترور کرده بود.
در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴، اسرائیل، ساختمانی آپارتمانی در حاره حریک در ضاحیه جنوبی بیروت در لبنان را مورد حمله هوایی قرار داد که منجر به کشته شدن فؤاد شکر، فرمانده ارشد حزب الله لبنان، میلاد بیدی، مشاور نظامی ایرانی و همچنین پنج غیرنظامی لبنانی از جمله دو کودک شد و ۸۰ نفر دیگر نیز زخمی شدند. فؤاد شکر، توسط ارتش اسرائیل متهم به دست داشتن در حمله موشکی سه روز قبل به مجدل شمس در بلندی های جولان تحت اشغال اسرائیل بود که منجر به کشته شدن ۱۲ کودک و نوجوان دروزی سوری شد. خبرگزاری ملی لبنان گزارش داد که این حمله توسط یک پهپاد با شلیک سه موشک به یک ساختمان مسکونی انجام شد که بخشی از آن فروریخت.