Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیبی امروزی) به دنیا آمد. از پدرش فنون تربیت باز شکاری و دامپزشکی را آموخت، که همین مهارت ها او را قادر ساخت تا به مقامی نظامی در پایتخت فاطمیان، قاهره، دست یابد. جزئیات دقیقی از دوران نظامی او در دست نیست، اما تا سال ۱۱۴۴/۴۵م، به چنان جایگاهی رسید که خلیفهٔ فاطمی، الحافظ، رهبری دولت را به او سپرد. با این حال، به او عنوان رسمی «وزیر» داده نشد؛ عنوانی که از زمان برکناری رضوان بن ولخشی در سال ۱۱۳۹م، خالی مانده بود. در عوض، او با عنوان های «ناظر فی الأمور» (سرپرست امور) و «ناظر فی المصالح» (ناظر بر منافع عمومی) شناخته می شد؛ القابی که نشان دهندهٔ جایگاه عملی بالای او در ادارهٔ حکومت، بدون برخورداری از عنوان وزیری بود. وقتی خلیفه الحافظ در اکتبر ۱۱۴۹ درگذشت، پسر شانزده سالهٔ او، الظافر، به جانشینی اش رسید. الظافر که بیشتر به لذت های دربار علاقه مند بود تا به ادارهٔ امور کشور، با وجود کهولت سنِ ابن مصال، او را به عنوان وزیر خود منصوب کرد. ابن مصال همراه با این انتصاب، القاب رایج وزرای فاطمی را دریافت کرد، از جمله: «السیّد الأجل» (سرور والاقدر)، «أمیر الجیوش» (فرمانده ارتش ها)، و «المفضّل» یا «الأفضل» (برگزیده تری
ن). او خیلی زود توانست دعواها و درگیری ها بین سواره نظام تُرک معروف به ریحانی و بردگان سیاه پوست نظامی را با پرداخت پول و وعدهٔ رسیدگی به آیندهٔ آنان، آرام کند. مدتی پس از آغاز وزارت، ابن مصال با شورش ابن السلار، فرماندار اسکندریه، روبه رو شد. ابن السلار که خود در آرزوی رسیدن به وزارت بود، پس از انتصاب ابن مصال، همراه با پسرخوانده اش عباس بن ابی الفتوح، به قصد تصرف مقام وزارت به سوی قاهره لشکر کشید. وقتی الظافر از نیت ابن السلار آگاه شد، برای دفاع از ابن مصال از اشراف و بزرگان دولت درخواست یاری کرد، اما آنان از همکاری امتناع ورزیدند. در نهایت، خلیفه به ابن مصال بودجه ای برای تشکیل سپاه داد. ابن مصال سپاهی از بربرهای لواته، سیاه پوستان، اعراب بادیه نشین و مصریان بومی گرد آورد و با اینکه در ابتدا به موفقیتی دست یافت، در دسامبر ۱۱۴۹ ناچار شد قاهره را ترک کرده و برای جذب نیروهای بیشتر به صعید مصر برود. در این حین، ابن السلار وارد قاهره شد و کنترل شهر را به دست گرفت. ابن السلار سپس پسرخوانده اش عباس را با ارتشی برای مقابله با ابن مصال و متحدش بدر بن رافع، که در تلاش برای بسیج قبایل عرب دلتا ناکام مانده بود، روانه
کرد. دو سپاه در دَلاس، در ولایت البهنسا، در ۱۹ فوریه ۱۱۵۰ با هم روبرو شدند. در این نبرد، ابن مصال شکست خورد و کشته شد. عباس سر بریده اش را به عنوان نشانه پیروزی به قاهره بازگرداند. وزارت ابن مصال تنها حدود پنجاه روز به طول انجامید. این آخرین باری بود که خلیفه ای فاطمی به طور مستقل وزیر منصوب می کرد، چرا که با کودتای ابن السلار، منصب وزارت به عرصه ای برای رقابت میان سرداران قدرتمند بدل شد و خلفای پایانی فاطمی صرفاً به چهره هایی تشریفاتی تقلیل یافتند. گزارش هایی وجود دارد که یکی از پسران ابن مصال در سال ۱۱۶۶/۶۷ از شیرکوه در اسکندریه حمایت کرده، اما سپس به سوریه گریخته است. او بعداً در توطئه ای به نفع فاطمیان علیه صلاح الدین در سال ۱۱۷۴ شرکت داشت و گفته می شود که به آن خیانت کرده است.
آب و هوای روم باستان در طول حیات آن تمدن متغیر بود. در نیمه اول هزاره اول پیش از میلاد، آب و هوای ایتالیا مرطوب تر و خنک تر از اکنون بود و جنوب این شبه جزیره که اکنون خشک است، شاهد بارندگی بیشتری بود. مناطق شمالی در منطقه آب و هوایی معتدل قرار داشتند، در حالی که بقیه نواحی ایتالیای امروزی در مناطق نیمه گرمسیری قرار داشت و آب و هوای گرم و ملایمی داشت. در طول ذوب سالانه برف کوهستان، حتی رودخانه های کوچک نیز سرریز می شدند و زمین را غرقاب می کردند (توسکانی و باتلاق های پونتین در دوران باستان غیرقابل عبور تلقی می شدند). سرتاسر تمدن روم (از جمله امپراتوری روم شرقی) سه دوره اقلیمی را در بر می گیرد: اوایل زیر اطلسی (۹۰۰ پیش از میلاد - ۱۷۵ میلادی)، اواسط زیر اطلسی (۱۷۵–۷۵۰) و اواخر زیر اطلسی (از ۷۵۰). شواهد مکتوب، باستان شناسی و علوم طبیعی به طور مستقل اما پیوسته نشان می دهند که در دوران اوج شکوفایی امپراتوری روم و بحران نهایی آن، آب و هوا دستخوش تغییراتی شده بود. بیشترین وسعت سرزمینی امپراتوری روم، در زمان تراژان، با شرایط آب و هوایی مطلوب روم همزمان بود. تغییرات اقلیمی با سرعت های متفاوتی رخ داد، از تقریباً سکون آشک
ار در اوایل امپراتوری تا نوسانات سریع در اواخر امپراتوری. با این حال، در مورد وقوع یک دوران عموماً مرطوب تر در مدیترانه شرقی در میلادی تا ۶۰۰ میلادی اختلاف نظر وجود دارد. اقلیم پایدار. در سراسر دوران پادشاهی روم و جمهوری روم دوره ای به نام «دوره زیر اطلسی» وجود داشت که در آن دولت شهرهای یونانی و اتروسک نیز توسعه یافتند. تابستان های خنک و زمستان های معتدل و بارانی از ویژگی های آن عصر بود. در همان زمانه، زمستان هایی شدید، از جمله یخ زدگی کامل رودخانه تیبر در سال های ۳۹۸ قبل از میلاد، ۳۹۶ قبل از میلاد، ۲۷۱ قبل از میلاد و ۱۷۷ قبل از میلاد، رخ دادند. در قرن های بعدی، گزارش هایی مربوط به زمستان های سخت گاه به گاه، به جای یخ زدگی در تیبر، با سیل مرتبط دانسته شدند. شواهد مربوط به آب و هوای خنک تر مدیترانه ای در ۶۰۰ تا ۱۰۰ پیش از میلاد مسیح، از بقایای بندرگاه های باستانی در ناپل و دریای آدریاتیک به دست می آید که حدود یک متر پایین تر از سطح آب فعلی قرار دارند. ادوارد گیبون، با استناد به منابع باستانی، معتقد بود که راین و دانوب اغلب یخ می زدند و این امر حمله ارتش های بربری به امپراتوری را «از طریق یک پل یخی عظیم و محکم»
تسهیل می کرد. گیبون با اشاره به آب و هوای سردتر، استدلال کرد که در زمان سزار، گوزن های شمالی معمولاً در جنگل های لهستان و آلمان امروزی یافت می شدند، در حالی که در زمان او گوزن های شمالی در جنوب بالتیک مشاهده نمی شدند. در دوران سلطنت آگوستوس، آب و هوا گرم تر شد و خشکی در شمال آفریقا همچنان ادامه یافت. وجود نوعی از زیستگاه های گیاهی، که در دوران روم در مناطق شمالی تری نسبت به دهه ۱۹۵۰ وجود داشتند، نشان می دهد که در اوایل دوران امپراتوری، میانگین دمای ماه جولای حداقل ۱. درجه سانتیگراد بالاتر از دمای اواسط قرن بیستم بوده است. پلینی جوان نوشته است که شراب و زیتون در قرن های گذشته در بخش های شمالی تر ایتالیا کشت می شدند، همان طور که ساسِرنا در قرن آخر پیش از میلاد (هم پدر و هم پسر) نیز چنین می کردند. بادها. مقایسهٔ بادخیزی های امروزی با وضعیت قرن اول میلادی، تفاوت هایی را نشان می دهند: در آن زمان، جریان های شمالی در زمستان بسیار نادر بودند. بادهای شمال غربی که معمولاً در ماه جولای می وزیدند، در حال حاضر وجود ندارند. نسیم دریا یک ماه پیشتر، در ماه آوریل، شروع می شد. ویتروویوس به بادهای حامل رطوبت که از جنوب یا غرب
می وزیدند و می توانستند به کتاب ها آسیب برسانند، اشاره کرده است. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد در دوره روم، آب و هوای مدیترانه تحت تأثیر نوسانات کم فرکانس در فشار سطح دریا بر فراز اقیانوس اطلس شمالی، به نام نوسان صد ساله اقیانوس اطلس شمالی (CNAO) قرار داشته است. بارش. در طول جنگ اول پونیک، سواحل مدیترانه شاهد چنان طوفان های قدرتمندی بود که ناوگان رومی را دو بار (در سال های ۲۵۵ و ۲۴۹ پیش از میلاد) نابود کرد. به دنبال آن، در سال ۲۲۶ پیش از میلاد، در ایتالیا خشکسالی رخ داد که شش ماه به طول انجامید. در دسامبر سال ۱۷۰ پیش از میلاد در روم باران خون بارید. منابع مکتوب از حدود ۷۵ پیش از میلاد تا میلادی نیز بر بارش، عمدتاً به شکل سیل های تیبر در روم، تأکید دارند. سیل های بزرگ تیبر در سال های ۵ (هفت روز طول کشید)، ۱۵، ۳۶، ۵۱، ۶۹، ۷۹ و ۹۷ میلادی رخ دادند. از زمان الحاق مصر به روم در سال ۳۰ پیش از میلاد تا سال ۱۵۵ میلادی، سیل های مطلوب بیشتر در نیل رخ می دادند. زمستان سال ۶۹/۷۰ میلادی خشک ترین زمستانی بود که تاسیتوس، زمانی که حدود سال ۱۰۰ میلادی "کتاب «تواریخ»" خود را می نوشت، از آن آگاه بود؛ دقیقاً در همان زمان
، فصل خشک در قاره آمریکا ادامه داشت. در دوران سلطنت هادریان، خشکسالی دوباره بازگشت. در تیمگاد - در بازدید هادریان از آن شهر در سال ۱۳۳ میلادی - برای اولین بار پس از پنج سال باران بارید. با این حال، برخی از بخش های امپراتوری شاهد بارندگی بهتری بودند. یک دفتر خاطرات آب و هوایی که توسط بطلمیوس در اسکندریه در حدود سال ۱۲۰ میلادی گردآوری شده بود، به باران در تمام ماه ها به جز آگوست و رعد و برق در طول تابستان اشاره کرده است. این به توضیح رونق کشاورزی آفریقای رومی (انبار غله روم) و رونق زراعت جنوب اسپانیا در دوران رومیان کمک می کند. به گفته رودز مورفی، کل عرضه سالانه غلات از شمال آفریقا به رم، «که برای تغذیه حدود ۳۵۰٬۰۰۰ نفر کافی تخمین زده می شد، به هیچ وجه با صادرات این نواحی در شرایط فعلی ممکن نیست». تقویم آب و هوایی کولوملا نشان می دهد که بارندگی های تابستانی در جنوب ایتالیا، به ویژه در رم و کامپانیا، بیشتر از حال حاضر رخ می داد. در اسپانیای روم در طول دوره ای که به دوره مرطوب ایبری-رومی معروف است، میزان بارندگی به طور غیرمعمولی بالاتر از امروزه بود. اسپانیای رومی سه مرحله اصلی را تجربه کرد: مرطوب ترین بازه زمانی
در سال های ۵۵۰ تا ۱۹۰ پیش از میلاد، یک بازه زمانی خشک در سال های ۱۹۰ پیش از میلاد تا ۱۵۰ میلادی و یک دوره مرطوب دیگر در سال های ۱۵۰ تا ۳۵۰ میلادی. در سال ۱۳۴ پیش از میلاد، ارتش اسکیپیو آیمیلیانوس در اسپانیا به دلیل گرمای شدید مجبور شدند راهپیمایی شبانه کنند، چرا که برخی از اسب ها و قاطرهایشان از تشنگی تلف می شدند (اگرچه پیش از آن، در سال ۱۸۱ پیش از میلاد، باران های شدید بهاری مانع از آن شد که سلتیبریایی ها محاصره کونتربیا توسط رومیان را بشکنند). در طول قرن دوم میلادی، دمای هوا به ویژه در کوه های آلپ اتریش بالا بود، که با دوره های خنک تری از تا ۱۸۰ تغییر یافت. بعد از حدود سال ۲۰۰، دما نوسان داشت و به سمت خنک شدن گرایش پیدا کرد.
4DOS یک مفسر خط فرمان که توسط شرکت JP Software طراحی شده و به منظور جایگزینی با مفسر پیش فرض فرمان یعنی codice_1 codice_2 در MS-DOS و ویندوز توسعه یافته است. این برنامه توسط رکس سی. کان و تام راوسون نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. در مقایسه با مفسر پیش فرض، این برنامه دارای تعداد زیادی قابلیت و بهبود اضافی است. 4OS2 و 4NT محصول مشابهی هستند که به ترتیب جایگزین codice_3 در سیستم عامل های OS/2 و Windows NT می شوند. نمای کلی. 4DOS اغلب به عنوان جایگزینی برای خط فرمان در سیستم عامل های زیر استفاده می شود: از آنجا که ویندوز NT و ویندوز 2000 شامل هر دو فایل codice_4 و codice_3 هستند، می توان هر دو برنامه ی 4DOS و 4NT ومشابه آن ها را نصب کرد. نسخه های اولیه 4OS2 قابل اجرا در ویندوز NT هستند و OS/2 می تواند هر دو پوسته DOS و Windows NT را اجرا کند.در نتیجه، هر سه می توانند وی سیستم های Windows NT و ماشین های چند بوت OS/2 مورد استفاده قرار گیرند. در میان بسیاری از دستورها، عبارت ها و تابع ها موجود در ۴DOS که در COMMAND.COM سیستم های DOS/ویندوز ۹۵–۹۸ وجود ندارند، می توان به قابلیت خواندن ورودی از صفحه کلید
و روش ساده تر برای کار با رنگ های متن و صفحه نمایش اشاره کرد. پسوند پیش فرض فایل های اسکریپت ۴DOS، پسوند .btm است. یک نسخه گرافیکی از 4DOS، 4OS2 و 4NT با عنوان Take Command منتشر شد که مجموعه ویژگی های آن مطابق با نسخه ی ۴DOS 5.5، ۴OS2، و ۴NT 2.5 بود و بعد از آن نیز به روزرسانی هایی دریافت کرد. توسعه در این شاخه همزمان با نسخه های حالت متنی مربوطه متوقف شد. یک برنامه گرافیکی به نام Take Command/16 برای ویندوز ۳.۱ وجود داشت. 4OS2 جایگزین مشابه برای مفسر فرمان OS/2 شرکت IBM است. این برنامه برای نخستین بار همزمان با نسخه ی ۴ از ۴DOS منتشر شد و مجموعه ویژگی های مشابهی دارد. مانند 4DOS، این سیستم عامل نیز به صورت متن باز منتشر شده است. این نرم افزار در نسخه ی 2.10 سیستم عامل eComStation در سال ۲۰۱۱، دپروژه ی رایگان os2free، و سیستم عامل ArcaOS وجود دارد. 4NT در ابتدا به عنوان نسخه ای از "4DOS برای ویندوز NT" (نسخه های 1.x، 2.x) منتشر شد، اما پس از آن با نام 4NT شناخته شد تا زمانی که پس از نسخه ی ۸ ساختار آن تغییر کرد. این برنامه بازترکیبی از 4OS2 بود و همچنان ویژگی های مربوط به مفسر فرمان OS/2 ( codice_3 ) را دار
است؛ از جمله پشتیبانی از اسکریپت های REXX و دستور EXTPROC. نسخه ی گرافیکی متناظر با آن یعنی "Take Command/32" نیز وجود دارد، که نسخه ۱ آن با ۴NT 2.5 مطابقت دارد. 4NT و Take Command/32 هم در دو نسخه ی ANSI (برای ویندوز 9x) و Unicode (برای ویندوز NT) منتشر شدند، اما نسخه ی ANSI در نسخه ی ۵ کنار گذاشته شد. یک برنامه Win32 جدید با عنوان Tabbed Command Interface (TCI) همزمان با نسخه 7 سیستم عامل 4NT منتشر شد. این برنامه امکان افزودن یا جدا کردن تب های کنسول به/از یک پنجره ی واحد را فراهم می کرد (برای کاهش به هم ریختگی صفحه). این برنامه به ویندوز XP یا نسخه های جدیدتر نیاز دارد. نسخه جدیدتری از Take Command منتشر شد که رابط TCI اولیه را گسترش داده و مانند نوشتن ورودی در پنجره های جداگانه، مرور گرافیکی دایرکتوری ها و فایل ها، و قابلیت های بیشتر را اضافه کرده است. 4NT به عنوان بخشی از Take Command Console ارائه می شود. یک نسخه ساده تر و سبک تر از TCC نیز به صورت دانلود رایگان در دسترس است. شرکت JP Software سپس بسته های زیر را منتشر کرد: این بسته ها در نسخه های ۹ تا ۱۲.۱ عرضه شدند که با نسخه ی پایه ای ۴NT/TCC مطابقت د
ارند. ویژگی ها. 4DOS نسبت به codice_1 codice_2 دارای مجموعه ای از بهبودها و امکانات اضافی است: تاریخچه و وضعیت فعلی. 4DOS که در ابتدا به صورت نرم افزار اشتراکی (shareware) توزیع می شد، اما بعداً به عنوان نرم افزار رایگان پشتیبانی نشده ارائه گردید. در حال حاضر، کد منبع آن تحت مجوز MIT اصلاح شده در دسترس است،اما با این شرایط: «استفاده از آن در محصولات تجاری بدون اجازه ی کتبی از "Rex C. Conn" ممنوع است» و «کامپایل آن برای سیستم عامل هایی غیر از FreeDOS مجاز نیستبه همین دلیل، این نرم افزار طبق تعریف رسمی ابتکار منبع باز (Open Source Initiative) نرم افزار متن باز (Open Source) محسوب نمی شود. آخرین به روزرسانی رسمی از سوی JP Software نسخه ۷.۵۰.۱۳۰ بود که در آگوست ۲۰۰۴ منتشر شد. در طی ۱۵ سال توسعه، نسخه های مختلفی از 4DOS عرضه شدند؛ برخی از مهم ترین آن ها عبارت اند از: ان داس (NDOS). برخی نسخه های Norton Utilities برای DOS شامل نسخه های اصلاح شده ای از 4DOS به نام NDOS بودند. آخرین نسخه NDOS به همراه Norton Utilities 8 ارائه شد و با نسخه ی 4DOS 4.03 مطابقت داشت.
یفژنی میلر () ژنرال روسی با اصالت آلمانی بالتیک و یکی از رهبران ارتش سفید ضد کمونیست در طول جنگ داخلی روسیه بود. پس از جنگ داخلی، او در تبعید در فرانسه زندگی می کرد. در سال ۱۹۳۷ توسط مأموران اطلاعاتی شوروی در پاریس ربوده شد، به طور قاچاقی به اتحاد جماهیر شوروی منتقل و در سال ۱۹۳۹ در مسکو اعدام شد.
وزیر نیروهای مسلح فرانسه () رهبر و ارشدترین مقام وزارت نیروهای مسلح فرانسه است که وظیفه اداره نیروهای مسلح فرانسه را برعهده دارد. وزیر نیروهای مسلح فرانسه، سومین مقام غیرنظامی است که پس از رئیس جمهور و نخست وزیر، بر نیروهای مسلح فرانسه اختیار دارد. بر اساس دولت ها، وزیر نیروهای مسلح ممکن است توسط وزیر امور کهنه سربازان یاری شوند. این سمت یکی از مناصب اصلی دولت فرانسه محسوب می شود. از ۲۰ مه ۲۰۲۲، وزیر نیروهای مسلح، سباستین لکورنو، چهل و پنجمین نفری است که این سمت را برعهده دارد.
انرژی های تجدیدپذیر در اسپانیا، شامل منابع زیست انرژی، بادی، خورشیدی و آبی هستند که مجموعاً ۲۵٫۰٪ از کل عرضه انرژی (TES) کشور را در سال ۲۰۲۳ تشکیل می دادند. در همان سال، سهم برق تولید شده از منابع تجدیدپذیر به ۵۰٫۳ درصد رسید که نشان دهنده پیشرفت کشور در جهت اهداف کربن زدایی است. تولید انرژی بادی در سال ۲۰۲۳ به ۲۴٫۵ درصد، برق آبی به ۱۳٫۶ درصد و خورشیدی به ۲۰٫۳ درصد از کل تولید انرژی رسید. اسپانیا، همچون دیگر کشورهای اتحادیه اروپا (EU)، هدف تولید ۳۲ درصدی از کل انرژی مورد نیاز خود را از منابع انرژی تجدیدپذیر تا سال ۲۰۳۰ دنبال می کند. هدف قبلی ۲۰٪ برای سال ۲۰۲۰، با ۰٫۸٪ بیشتر از موعد، محقق شد و اندکی از آن پیشی گرفت و تحت یک مکانیسم با دیگر کشورهای عضو اتحادیه به اشتراک گذاشته شد. اسپانیا سیاست های ملی مرتبط با انرژی زیادی دارد، از جمله قانون تغییرات اقلیمی و گذار انرژی سال ۲۰۲۱ که هدف آن خنثی سازی اقلیمی تا سال ۲۰۵۰ است و اهدافی از جمله تولید ۷۴ درصد انرژی تجدیدپذیر، ممنوعیت فروش خودروهای آلاینده تا سال ۲۰۴۰ و تبدیل مناطق شهری به نواحی انتشار گازهای کم است. طرح ملی یکپارچه انرژی و آب و هوا (۲۰۲۱–۲۰۳۰) با اهداف
اتحادیه اروپا همسو است و هدف آن کاهش ۴۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای است. فرمان سلطنتی ۲۴۴/۲۰۱۹، استفاده از انرژی خورشیدی پشت بام ها را با مشوق های مالی برای صادرات انرژی مازاد ترویج می دهد. در حالی که اشتغال در انرژی های تجدیدپذیر پس از سال ۲۰۱۵ کاهش یافت، این بخش از سال ۲۰۱۸ در حال بهبود بوده است، اگرچه رشد منطقه ای همچنان نابرابر است.
اقیانوس کیهانی، دریای کیهانی، آب های نخستین یا رودخانهٔ آسمانی، () یک بن مایهٔ اسطوره ای است که نمایانگر جهان یا کیهان است که توسط یک اقیانوس عظیم نخستین احاطه شده است. "اقیانوس کیهانی" که اشاره به آن در بسیاری از فرهنگ ها و تمدن ها یافت می شود، قبل از خلقت زمین وجود داشته است. زمین و تمامی کیهان از آب های نخستین پدید آمده اند. "اقیانوس کیهانی" نمایانگر یا مظهر هرج و مرج است. "اقیانوس کیهانی" در اساطیر ایزیدی، اهل حق، علوی، اساطیر مصر باستان، اساطیر یونان باستان، اساطیر کنعانی، اساطیر هندو باستان، ایران باستان، سومری، زرتشتی، اساطیر روم باستان و بسیاری از اساطیر جهان دیگر شکل می گیرد. اولویت اقیانوس در برخی از اسطوره های آفرینش با مدل کیهانی زمین احاطه شده توسط اقیانوس جهانی مطابقت دارد. آسمان اغلب به عنوان چیزی شبیه دریای بالایی تصور می شود. مفهوم هرج و مرج آبی همچنین زیربنای بن مایهٔ گسترده سیل جهانی است که در زمان های اولیه رخ داده است. پیدایش زمین از آب و مهار سیل جهانی یا آب های زیرزمینی معمولاً به عنوان عاملی در نظم کیهانی ارائه می شود. پیشینه. در متون آفرینش باستانی، آب های اولیه اغلب به عنوان آب هایی
که کل جهان را پر کرده اند و اولین منبع خدایان هستند، نمایش داده می شوند. عمل آفرینش، ایجاد فضایی قابل سکونت جدا از آب های احاطه کننده است. اقیانوس کیهانی، شکل جهان قبل از خلقت است.
آی اواس ۲۶ (انگلیسی: iOS 26) نوزدهمین نسخه از سیستم عامل آی او اس توسط شرکت اپل برای دستگاه های آیفون است که در کنفرانس WWDC 25 در ۹ ژوئن ۲۰۲۵ معرفی شد. این نسخهٔ از سیستم عامل، جانشین آی اواس ۱۸ هست و به دلایلی از جمله مطابقت سیستم عامل با زمان میلادی، نام بعدی این سیستم عامل را به طور رسمی آی او اس ۲۶ (iOS 26) نام گذاری کردند. تغییرات و ویژگی ها. فضای کاربری. در آی اواس ۲۶، بسیاری از نماها و فضای کاربری به صورت شیشه ای طراحی شده اند و حالت شخصی سازی دارند. قالب برنامه ها گردتر و حالت آنها بازطراحی شده است. همچنین صفحه لاک اسکرین می تواند با تصویر دریافتی پس زمینه، ساعت یا شرایط قرارگیری پیام ها را تغییر دهد. بسیاری از تغییرات ظاهری این سیستم عامل برای فضای کاربری بهتر و سریع تر طراحی شده اند.
نه پازل (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر معمایی جنایی دلهره آور به کارگردانی یون جونگ بین، به نویسندگی لی اون می و با بازی کیم دا می و سون سوک کو است. داستان این مجموعه دربارهٔ یک پرونده قتل حل نشدهٔ ده ساله است که با موج جدیدی از قتل های مرموز مرتبط با پازل هایی ناشناخته گره می خورد. "نه پازل" در ۲۱ مه ۲۰۲۵ از سوی دیزنی پلاس پخش شد. خلاصه داستان. یون یی نا، که در دوران دبیرستان جسد عموی خود را که به قتل رسیده بود پیدا کرد، در صحنهٔ جرم با تکه ای پازل عجیب مواجه شد. او تنها شاهد ماجرا بود، اما هیچ خاطره ای از نحوهٔ حضورش در محل نداشت، موضوعی که باعث شد در نظر کارآگاه کیم هان سِم به مظنون اصلی تبدیل شود. ده سال بعد، یی نا به یک پروفایلر جنایی برجسته در تیم تحلیل جنایات اداره پلیس سئول تبدیل شده، اما همچنان از راز حل نشدهٔ قتل عمویش رنج می برد. با ظهور موجی جدید از قتل های زنجیره ای، که همگی با همان تکه پازل های مرموز همراه هستند، کابوس گذشته دوباره زنده می شود. این مسئله باعث می شود تا یی نا بار دیگر با هان سِم همکاری کند؛ کسی که علی رغم همکاری مجددشان و رابطه ای پرتنش، هنوز نسبت به نقش احتمالی او
در قتل عمو شک دارد. تولید. توسعه. این مجموعه به کارگردانی یون جونگ بین است، که قبلاً آثار مشهوری چون ' (۲۰۱۲)، ' (۲۰۱۴)، "جاسوسی که به شمال رفت" (۲۰۱۸) و "نارکوی مقدس" (۲۰۲۲) را کارگردانی و تهیه کنندگی کرده است. فیلم نامهٔ این مجموعه توسط لی اون می نوشته شده است که نویسندگی مجموعه های تلویزیونی مانند "تونل" (۲۰۱۷) و "همچو پروانه" (۲۰۲۱) را در کارنامه دارد. تهیه کنندگی این مجموعه بر عهدهٔ کاکائو انترتینمنت و مون لایت فیلم است. انتخاب بازیگران. به گفتهٔ کاکائو انترتینمنت در مه ۲۰۲۴، کیم دا می و سون سوک کو برای ایفای نقش های اصلی این مجموعه انتخاب شدند و حضور آن ها در پروژه در دست بررسی مثبت قرار داشت. انتشار. "نه پازل" که در مجموع شامل ۱۱ قسمت است، شش قسمت نخست آن در ۲۱ مه ۲۰۲۵، سه قسمت بعدی در ۲۸ مه و دو قسمت پایانی در ۴ ژوئن از طریق دیزنی پلاس منتشر شد.
ابوعبدالله محمد بن رِزام طائی کوفی مشهور به ابن رِزام، فقیه مسلمان و از نخستین منتقدان شناخته شدهٔ اسماعیلیان بود که در بغداد در نیمه نخست قرن چهارم هجری/دهم میلادی شهرت یافت. او در حدود سال ۳۴۰ قمری/۹۵۱ میلادی، رسالهٔ اصلی خود را در نقد اسماعیلیان نگاشت که با عناوینی مانند «نقض علی الباطنیة» یا «الرد علی الإسماعیلیة» شناخته می شود. این اثر به طور کامل باقی نمانده و تنها بخش هایی از آن در منابع بعدی حفظ شده است. اما همین باقی مانده ها تأثیر شایانی داشتند، زیرا نوشته های ابن رزام پایه گذار سنت انتقادی شدیدی علیه اسماعیلیه گردید، سنتی که بعدها توسط چهره هایی چون اخو محسن پی گرفته شد. آثار این جریان، اسماعیلیه را به عنوان فرقه ای منحرف معرفی می کردند که هدفش نابودی اسلام از درون است و حتی نسب علوی خلفای فاطمی را زیر سؤال بردند. این سنت انتقادی بعدها تحت عنوان «الخرافة السوداء» (افسانهٔ سیاه) شناخته شد و تأثیر گسترده ای بر ذهنیت های ضداسماعیلی گذاشت.
بنیاد آقاخان (AKF) سازمانی بین المللی خصوصی و غیرانتفاعی در زمینهٔ توسعه است که در سال ۱۹۶۷ توسط شاه کریم الحسینی، آقاخان چهارم، چهل و نهمین امام موروثی شیعیان اسماعیلی تأسیس شد. بنیاد آقاخان در پی ارائه راه حل های بلندمدت برای مشکلات فقر، گرسنگی، بی سوادی و بیماری در فقیرترین مناطق جنوب و مرکز آسیا، شرق و غرب آفریقا و خاورمیانه است. در این مناطق، به نیازهای جوامع روستایی در نواحی کوهستانی، ساحلی و کم منابع، توجه ویژه ای دارد. فعالیت های بنیاد اغلب به تقویت کار سایر نهادهای خواهر در شبکه توسعهٔ آقاخان (AKDN) کمک می کند. در حالی که این نهادها بر اساس ماموریت های مختلف مربوط به حوزه های تخصصی خود (محیط زیست، فرهنگ، خردمالی، بهداشت، آموزش، معماری، توسعه روستایی) هدایت می شوند، فعالیت هایشان معمولاً هماهنگ شده تا تأثیر کلی شبکه را در هر مکان یا جامعه ای «چند برابر» کنند. بنیاد آقاخان همچنین با شرکای محلی، ملی و بین المللی همکاری می کند تا به بهبود پایدار زندگی در ۱۴ کشوری که برنامه های خود را اجرا می کند، دست یابد. دفتر مرکزی بنیاد در ژنو، سوئیس قرار دارد. بنیاد آقاخان بنیادی خیریه است که با هدف اجرای «اخلاق اسلا
م در ارائه مهربانی و مراقبت به نیازمندان در جامعه» توسط آقاخان چهارم تأسیس شده است. بنیاد آقاخان نقش واسطه ای برای ارتباط جهان در حال توسعه با بیرون را ایفا می کند، به گونه ای که فلسفهٔ انسانی اسلام را با مسائل توسعهٔ نوین اسماعیلی ها و مسلمانان دیگر، پیوند می دهد. منابع مالی فعالیت های بنیاد آقاخان از آقاخان چهارم، جامعهٔ اسماعیلی نزاری، نهادهای محلی و بین المللی اهداکننده، مؤسسات مختلف و افراد تأمین می شود. بنیاد آقاخان از زمان تأسیس خود به یک نهاد جهانی توسعهٔ شناخته شده تبدیل شده و برنامه هایی در آسیا، آفریقا، اروپا و آمریکای شمالی دارد. دفتر مرکزی بنیاد آقاخان در ژنو قرار دارد و دارای بیست شعبه در کشورهای مختلف است که همه به اهداف مشترکی تحت نظارت هیئتی از مدیران به ریاست امام اسماعیلی تلاش می کنند. فعالیت های بنیاد آقاخان در سه حوزه سلامت، آموزش و توسعه روستایی مرتبط است.
هلند () یک فیلم روانشناسانه آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی میمی کیو، نویسندگی اندرو سودروسکی و با بازی نیکول کیدمن، متیو مک فادین و گائل گارسیا برنال است. داستان درباره زنی است که فکر می کرد زندگی خانوادگی بی نقصی دارد، اما وقتی تلاش می کند بفهمد که آیا شوهرش به او خیانت می کند یا نه، اوضاع به هم می ریزد و عواقب غیرمنتظره ای برایش رقم می خورد. این فیلم در ۹ مارس ۲۰۲۵ در جشنواره جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد و در ۲۷ مارس ۲۰۲۵ در آمازون پرایم ویدیو منتشر شد. این فیلم نقدهای منفی تا متوسطی از منتقدان دریافت کرده است. داستان. در سال ۲۰۰۰، نانسی که در شهر هلند در ایالت میشیگان به همراه همسرش فِرِد که دکتر بینایی سنج است و پسر ۱۳ ساله اش هری، زندگی کلیشه ای طبقه متوسط را سپری می کنند. به دلیل غیبت های مکرر فرد، به وی مشکوک می شود که شاید فرد به او خیانت کرده است. او اشاره می کند که فرد عکس های پولاروید را نگه می دارد در حالی که آنها دوربین پولاروید ندارند، و او بیشتر از آنچه که برای یک دکتر بینایی سنج انتظار می رود، به کنفرانس های خارج از شهر می رود. دیو، یکی از معلمان هری، به نانسی کمک می کند تا بفهمد فرد
وقتی ظاهراً در این کنفرانس ها شرکت می کرده، چه کاری انجام می داده است. احساسات عاشقانه ای بین نانسی و دیو شکل می گیرد. نانسی بعداً متوجه می شود که ماکت قطاری که فرد در خانه شان ساخته، جزئیات چندین قتل زنان در گذشته را به تصویر می کشد. دیو که سعی دارد مدرکی دال بر خیانت فرد پیدا کند، او را تا خانه ای در کنار دریاچه دنبال می کند و متوجه می شود که فرد یک قاتل سریالی است. او به فرد چاقو می زند، به این خیال که او را کشته است. دیو به دروغ به نانسی می گوید که او صرفاً با فرد روبرو شده و جدالی بین آنان رخ نداده است. با این حال فرد در طول جشنواره لاله به شهر بازمی گردد. نانسی و هری که در یک هتل پنهان شده اند در آنجا دیو بالاخره حقیقت ماجرای ملاقاتش با فرد را به طور دقیق فاش می کند. نانسی، هری را بیرون هتل به همراه فرد پیدا می کند، فرد به شدت نانسی را سرزنش می کند و می خواهد خانواده به وضع سابق خود بازگردند. و او و هری را مجبور می کند تا سوار ماشینش شوند، در ماشین، نانسی با گفتن اینکه کمربند ایمنی هری بسته نشده، حواسشان را پرت می کند و از فرد می خواهد که ماشین را نگه دارد. هری از ماشین فرار می کند و نانسی در درگیری بع
دی، فرد را می کشد. تاریخ تولید و انتشار. تولید در سال ۲۰۱۳ نائومی واتس و برایان کرانستون برای بازی در این فیلم انتخاب شدند. در ابتدا ارول موریس به عنوان کارگردان معرفی شده بود. گزارش شده بود که جان لشر و آدام کاسان به عنوان تهیه کننده و شان مورفی به عنوان تهیه کننده ی همکار در این پروژه حضور خواهند یافت. انتظار می رفت تولید در ماه آوریل همان سال آغاز شود. اما این برنامه ها تا سال ۲۰۱۵ کنار گذاشته شدند و در نهایت تولید آن با بازیگران و عوامل جدید در سال ۲۰۲۲ آغاز شد. در ژوئن ۲۰۲۲ اعلام شد که کیدمن در این پروژه به همراه پر سارج و پیتر دیلبرت بازی خواهند کرد. میمی کیو به عنوان کارگردان از طرف آمازون استودیوز با فیلمنامه ای از اندرو سودروسکی که در نظرسنجی لیست سیاه سال ۲۰۱۳ در مورد «دوست داشتنی ترین» فیلمنامه های هنوز فیلم نشده، در صدر قرار گرفته بود، به این پروژه پیوست. اگرچه در ابتدا نام فیلم "«هلند، میشیگان»" اعلام شده بود، اما با اعلام تاریخ اکران فیلم، عنوان آن به "«هلند»" تغییر یافت. همچنین گرچه فیلمنامه در ابتدا در سال ۲۰۱۳ نوشته شده بود و در زمان حال اتفاق می افتاد اما کیو خط زمانی را به سال ۲۰۰۰ تغییر دا