Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م خواهد سوخت. سایر دانش آموزان اغلب سعی می کردند او را مجبور به خواندن شهادتین کنند، که او از این کار امتناع می کرد. کمی پس از انقلاب به مادرش گفته شد که: «خواهیم دید حالا که پدرت، حامی ات، رفته است، با تو چه خواهیم کرد.» والدین تیمورازی با این باور که دخترشان در کشوری که به خاطر آشوری بودن، مسیحی بودن و زن بودنش علیه او تبعیض قائل می شود، آینده ای ندارد، در نهایت تصمیم گرفتند او را در سن ۱۷ سالگی به صورت قاچاقی از ایران خارج کنند. والدینش برای جلوگیری از تمسخر به خاطر فرار از کشور، شروع به فروش دارایی های خود تحت عنوان تأمین مالی ساخت خانه ای جدید در خارج از تهران کردند. آنها در واقع برای انتقال تیمورازی به خارج از کشور پول جمع می کردند که شامل هزینه پرداخت به قاچاقچیان و هتلی برای اقامت شش ماهه در مدت سازماندهی قاچاق می شد. در مجموع، ۲۵٬۰۰۰ دلار برای این کار هزینه شد. پس از پیدا کردن یک قاچاقچی، تیمورازی از ایران به سوئیس و سپس از سوئیس به آلمان رفت. او سرانجام در سال ۱۹۹۰ در ایالات متحده مستقر شد. گذشته از انگلیسی، تیمورازی به زبان های آشوری و فارسی نیز مسلط است. او در دانشگاه نورث ایسترن ایلینوی تحصیل کرد
ه است. فعالیت ها. به دلیل آزار و اذیت بیشتر آشوریان در پی حمله ایالات متحده به عراق، تیمورازی در سال ۲۰۰۶ داوطلبانه با خیریه های کاتولیک همکاری کرد تا زنان جوان آشوری را که از عراق به ایالات متحده آمده بودند، راهنمایی کند. تیمورازی در سال ۲۰۰۷ پس از آنکه کاردینال وقت فرانسیس جورج از شیکاگو به او گفت که این وظیفه اوست، تصمیم گرفت شورای امداد مسیحیان عراق (ICRC) را تأسیس کند. جورج به او گفت: «شما باید سازمانی را راه اندازی کنید که آگاهی آمریکایی ها را در مورد اینکه مسیحیان عراق چه کسانی هستند، افزایش دهد.» تیمورازی، به همراه بسیاری از آشوری های ساکن عراق که با آنها صحبت کرده بود، از عدم حمایت کلیساهای غربی از مسیحیان آشوری نیز ناامید بودند. او سطح آگاهی از این مسائل را در میان کلیساهای غربی پایین اما به آرامی در حال بهبود توصیف کرده است. به گفته تیمورازی، کمیته بین المللی صلیب سرخ در ابتدا تا زمان حمله داعش به سرزمین آشوریان در سال ۲۰۱۴ توجه زیادی از سوی مقامات آمریکایی دریافت نکرد. از زمان حمله، تیمورازی به دلیل افزایش بودجه و تبلیغات توانست کار کمیته بین المللی صلیب سرخ را به میزان قابل توجهی گسترش دهد. او ظه
ور رسانه های اجتماعی را عامل کلیدی در افزایش آگاهی آشوریان در سرزمین مادری شان می داند، هم با نشان دادن نیاز مبرمی که آنها دارند و هم با نشان دادن وحشیگری کسانی که آنها را آزار می دهند، مانند داعش. تیمورازی اکنون به طور منظم به عراق سفر می کند و از آنجا برمی گردد. در ماموریت های بشردوستانه، و کمیته بین المللی صلیب سرخ به طور منظم کمک های بشردوستانه را از طریق انجمن کمک های آشوری و خواهران دومینیکن سنت کاترین سینا در شمال عراق به آشوریان در عراق توزیع می کند. در سال ۲۰۱۶، کمیته بین المللی صلیب سرخ به ۹۵٬۰۰۰ مسیحی آشوری در عراق کمک های بشردوستانه ارائه داد. او به عنوان عضو ارشد پروژه فیلوس، توانست کمپین نینوای دیجیتال آنها را نیز رهبری کند که بودجه ای را برای تهیه لپ تاپ برای دانش آموزان آشوری در دشت های نینوا جمع آوری کرد. تیمورازی همچنین با نمایندگان مجلس عراق برای بحث در مورد ایجاد یک استان مسیحی در عراق دیدار کرده است. او همچنین این موضوع را با چهره های رسانه ای نیز در میان گذاشت، از جمله مصاحبه ای با تاکر کارلسن در برنامه امشب تاکر کارلسون. در سال ۲۰۱۷، تیمورازی از همه پرسی استقلال دولت اقلیم کردستان عراق
به دلیل تأثیر منفی آن بر جمعیت آشوری منطقه و همچنین تهدیدات خشونت آمیز ناشی از آن انتقاد کرد. دولت اقلیم کردستان علیه آشوری هایی که به همه پرسی اعتراض کردند. تیمورازی همچنین دولت ترکیه را به دلیل امتناع از تحقیق در مورد ناپدید شدن زوج آشوری هرمز و شیمونی دیریل محکوم کرده است. جسد شیمونی بعداً در یک نهر کم عمق پیدا شد. تا به امروز، نه ناپدید شدن هرمز و نه مرگ شیمونی توسط مقامات مورد تحقیق قرار نگرفته است. تیمورازی از تصویب قطعنامه ۵۳۷ مجلس نمایندگان حمایت کرده است که در صورت تصویب، ایالات متحده رسماً نسل کشی آشوریان را به رسمیت می شناسد. در پاسخ به همه گیری کووید ۱۹، تیمورازی به همراه نمایندگان ۲۷ سازمان غیردولتی دیگر نامه مشترکی را امضا کرد که از مقامات عراقی و سازمان ملل متحد می خواست اقداماتی را با هدف جلوگیری از فاجعه انسانی و امنیتی در سنجار، تل عفر و دشت نینوا انجام دهند. او همچنین از راه اندازی کمپین نجات جان انسان ها خبر داد که در آن کمیته بین المللی صلیب سرخ متعهد به اهدای ۵٬۰۰۰ دلار برای ارائه ماسک برای کادر درمان در ایالات متحده برای مبارزه با این بیماری شرکت داشت.
محمود پولادتن ملقب به محمود بوشهری (زادهٔ 19 نوامبر 1981) بازیگر ایرانی ساکن کویت است. زندگی هنری. او فعالیت هنری خود را با نقش های عادی در سال ۱۹۹۹ پس از فارغ التحصیلی از موسسه عالی هنرهای دراماتیک کویت آغاز کرد، (از جمله حضورش در سریال «مسیرهای سوءظن» (دروب الشک) در نقش یک فروشنده مواد مخدر)، اما شروع جدی او در سال ۲۰۰۱ با بازی در سریال «زندگی یک زن است» (الحیاة امرأة) بود. عمدهٔ شهرت او با سریال «بهای عمر من» در سال ۲۰۰۲ به دست آمد. او سپس آثار زیادی را در تئاتر و تلویزیون ارائه داد. در سال ۲۰۰۹، او در اجرای برنامه «ستاره خلیج فارس» که از تلویزیون دبی پخش می شد، شرکت کرد. او برادر عبدالله پولادتن (هنرمند) است. در سال ۲۰۱۱، او ازدواج خود را با طراح مد اماراتی، ایمان الفلامرزی، اعلام کرد و در سال ۲۰۱۳ صاحب دختری به نام ریم شدند.
عبدالمنعم ریاض (; – ) سپهبد نیروی زمینی مصر بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح مصر فعالیت می کرد. ریاض فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۸ در ارتش مصر آغاز کرد. او فرماندهی نیروهای مسلح اردن را در طول جنگ شش روزه ۱۹۶۷ بر عهده داشت و بعداً نیروهای مصری را در جنگ فرسایشی رهبری کرد و در جریان نبرد، به همراه چند نفر از دستیارانش در سال ۱۹۶۹ کشته شد. مرگ او در ۹ مارس به عنوان روز شهدای مصر گرامی داشته می شود.
افو (؛ زادهٔ ) نوازنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام سرگئی خاچاطریان اصلی () در ۹ ژانویهٔ ۱۹۸۵ در ایروان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
پاشو کاراپتی آواگیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده، ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۹۰۶ در نوراشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۳۸) فارغ التحصیل شد. وی در ، ، فعالیت می کرد. وی همچنین برنده آموزگار شایسته ارمنستان شوروی ()، نشان برجسته افتخار، مدال شجاعت کار شده است. وی در ۱۹۵۳ در سن ۴۷ سالگی درگذشت.
فوران زیردریایی () مانند فوران های آتشفشانی زیردریایی فوران هایی هستند که در زیر سطح آب رخ می دهند. این فوران ها در حاشیه های ساختاری مناطق فرورانشی و درون زمین ساخت های صفحه ای به دلیل وجود تفتگاه ها رخ می دهند. این سبک فوران بسیار شایع تر از فعالیت های زیرسطحی است. به عنوان مثال، باور کنونی بر این است که ۷۰ تا ۸۰ درصد از خروج ماگمای زمین در پشته های میان اقیانوسی رخ می دهد. شناسایی. فوران های زیردریایی به دلیل عدم دسترسی به آنها، کمتر از آتشفشان های زیرسطحی مورد مطالعه قرار گرفته اند. پیشرفت در فناوری به این معنی است که فوران های آتشفشانی زیردریایی اکنون می توانند با جزئیات بیشتری مورد مطالعه قرار گیرند. با وجود این پیشرفت، درک هنوز محدود است. برای مثال، پشته های میان اقیانوسی فعال ترین سیستم های آتشفشانی روی زمین هستند، اما تقریباً تنها ۵٪ از طول آنها به طور دقیق مورد مطالعه قرار گرفته است. "مدل سازی فرآیندهای آتشفشانی: فیزیک و ریاضیات آتشفشانی"، انتشارات دانشگاه کمبریج، انگلستان.&lt;/ref&gt; دانش اولیه در مورد این فوران ها از سنگ های آتشفشانی که از کف اقیانوس هنگام تعمیرات کابل تلگراف ترانس آتلانتیک در ده
هٔ ۱۸۰۰ بازیابی می شدند، به دست آمد. اخیراً از تکنیک های متنوعی برای مطالعهٔ این فوران ها استفاده شده است و از سال ۱۹۹۰ به بعد پیشرفت های چشمگیری در این زمینه حاصل شده است. این موارد شامل استفاده از زیردریایی های کنترل از راه دور است که می توانند بررسی هایی از کف اقیانوس انجام دهند.[۳]
کیم استیون باردروم ریهولت (؛ زادهٔ ) مصرشناس دانمارکی است. او استاد رشتهٔ مصرشناسی در دانشگاه کپنهاگ و متخصص در تاریخ و ادبیات مصر باستان است. ریهولت از سال ۲۰۰۸ مدیر مرکز پژوهشی «قانون اساسی و شکل گیری هویت در نخستین جوامع باسواد» در چارچوب «برنامه برتری دانشگاه کپنهاگ» بوده و از سال ۱۹۹۹ نیز مدیریت «مجموعه و پروژه پاپیروس کارلسبرگ» را بر عهده دارد. پژوهش. یکی از مهم ترین آثار کیم ریهولت کتابی است به نام «"وضعیت سیاسی مصر در دوران میانه دوم (حدود ۱۸۰۰ تا ۱۵۵۰ پیش از میلاد)"» که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. ایدن دادسون، مصرشناس برجستهٔ انگلیسی، این کتاب را اثری «بنیادین» برای درک دوره دوم میانی مصر می داند، زیرا در آن تاریخ سیاسی این دوره بررسی شده و بازسازی به روزتر و دقیق تری از فهرست پادشاهان تورین ارائه گردیده است؛ بازسازی ای که از زمان انتشار اثر آلن گاردینر با عنوان «فهرست سلطنتی مصر» در سال ۱۹۵۹ تاکنون بی سابقه بوده است. این کتاب همچنین فهرستی جامع از تمام آثار، کتیبه ها و مُهرهای شناخته شده مربوط به پادشاهان این دوره را دربردارد. ری هولت همچنین متخصص در زمینه پاپیروس ها و ادبیات دموتیک (نویسه نگاری مصری متأخ
ر) است و کتاب ها و مقالات متعددی در این حوزه نگاشته است. در سال ۲۰۱۱، او موفق به شناسایی هویت شاه خردمند و مشهور، نچپسوس، شد. از سال ۲۰۱۳ تاکنون، او سرپرستی پروژه ای دربارهٔ جوهرهای باستانی به عنوان فناوری را بر عهده دارد. او همچنین کتابی دربارهٔ تجارت آثار باستانی به همراه فردریک نورلاند هاگن نوشته است. دوره میانه دوم. مطالعه ریهولت به یافته های باستان شناسی متعددی اشاره دارد، از جمله کشف پادشاه جدیدی از هیکسوس ها به نام ساکیر-حَر و همچنین یافتن سنگ درگاهی در منطقه جبل انتف در میانه دهه ۱۹۹۰، که نشان می دهد سخم رع شدتاوی سوبک امساف (که در اینجا سوبک امساف دوم در نظر گرفته شده)، پدر پادشاهان تبسی دودمان هفدهم یعنی اینتف ششم و اینتف هفتم بوده است. ری هولت همچنین سند معروف به سنگ نبشته طوفانِ (Unwetterstele) متعلق به احمُس را بررسی می کند. در این کتاب، او با قوت استدلال می کند که دودمان شانزدهم مصر از پادشاهان تبسی با شواهد اندک تشکیل شده بوده است، از جمله: نبیریو یکم، نبیریو دوم، ببی عنخ و سخم رع شدواست که در واپسین صفحه باقی مانده از فهرست تورین ثبت شده اند؛ در حالی که پیشتر تصور می شد این دودمان متشکل از شاه
زادگان تابع و کم اهمیت هیکسوسی در مصر سفلی بوده است. از مباحث مهم دیگر در این کتاب، ارائه شواهدی است مبنی بر اینکه سخم رع خوتاوی سوبک حتپ — و نه وگاف — نخستین پادشاه دودمان سیزدهم مصر بوده است. همچنین ریهولت دربارهٔ منشأ خارجیِ پادشاه سامی تبار این دودمان به نام خنجر بحث می کند؛ پادشاهی که دست کم ۴ سال و ۳ ماه سلطنت کرده و این مدت از روی یادداشت های تاریخ دار کارگران در بلوک های سنگی مربوط به مجموعه هرم او مشخص شده است. اما بحث برانگیزترین نتیجه گیری ریهولت به هویت و تاریخ گذاری دودمان چهاردهم مصر مربوط می شود. ریهولت – مانند مانفرد بیتاک – بر این باور است که این دودمان مقدمه ای بر ظهور دودمان پانزدهم مصر (هیکسوس ها) بوده، اما برخلاف بیتاک، آن را هم زمان با دودمان سیزدهم می داند؛ یعنی از ابتدای تشکیل دودمان سیزدهم در حدود ۱۸۰۰ پیش از میلاد تا فروپاشی آن در حدود ۱۶۵۰/۱۶۴۸ پیش از میلاد. این دیدگاه از سوی پژوهشگرانی چون دافنا بن تور و جیمز/سوزان آلن در نقدی بر کتاب زیر سؤال رفته است. ریهولت همچنین پیشنهاد داده که ششی، معروف به ماعی برع ششی — یکی از شناخته شده ترین پادشاهان دودمان چهاردهم — با دوران آغازین دودمان
سیزدهم هم زمان بوده، و برای این ادعا به کشف مهر این پادشاه در محوطه اورونارتی استناد کرده است؛ جایی که مهرهای مربوط به دو پادشاه آغازین دودمان سیزدهم نیز یافت شده اند. اما دافنا بن تور اعتبار این زمینه باستان شناسی را زیر سؤال برده و احتمال داده که مهر ششی در واقع متعلق به دوره پادشاهی نوین (New Kingdom) بوده باشد. این احتمال از سوی ایوون مارکویتز نیز تأیید و توسط جورج ریسنر پذیرفته شده است. همچنین، ادعای ریهولت مبنی بر اینکه پادشاهان ششی، عَمّو آحوتپرع و یاکبیم سخائن رع متعلق به دودمان چهاردهم مصر بوده اند، توسط بررسی های بن تور دربارهٔ سطوح باستان شناسی مهرهایشان به چالش کشیده شده است؛ او معتقد است که این مهرها به نیمه دوم دوره هیکسوسی (دودمان پانزدهم) تعلق دارند و هم زمان با دودمان سیزدهم نبوده اند.
سیستم درجه بندی سنی تلویزیون ()، سازوکارهایی برای ارزیابی محتوا و اعلام مناسب بودن برنامه های تلویزیونی برای کودکان و نوجوانان هستند. بسیاری از کشورها سیستم رتبه بندی مخصوص خود را دارند و فرایند رده بندی در هر کشور بسته به اولویت ها متفاوت است. برنامه ها معمولاً توسط سازمان مدیریت کننده سیستم، شبکه تلویزیونی یا تولیدکنندگان محتوا رتبه بندی می شوند. رده بندی سنی معمولاً به ازای هر اپیزود یک مجموعه تلویزیونی تعیین می شود. این درجه بندی ممکن است بر اساس شبکه پخش کننده، پخش مجدد یا کشور نیز تغییر کند؛ بنابراین، رده بندی سنی برنامه ها معمولاً بدون اشاره به زمان و مکان اعتبارشان، معنادار نیستند. جدول مقایسه ای. مقایسه سیستم های فعلی رده بندی محتوای تلویزیونی، با نمایش سن روی محور افقی. با این حال توجه داشته باشید که معیارهای خاص مورد استفاده برای اختصاص یک رده بندی، می تواند به طور گسترده ای بین کشورهای مختلف متفاوت باشد؛ بنابراین یک کد رنگی یا محدوده سنی را نمی توان مستقیماً بین کشورهای مختلف مقایسه کرد. "کلید:"
نیلوفر مولایی (زادهٔ ۱۸ تیر ۱۳۷۴ در تهران) بازیگر و مجری تلویزیونی ایرانی است که در صدا و سیما فعالیت کرده و پس از مهاجرت، به همکاری با شبکهٔ ایران اینترنشنال در لندن پرداخت. زندگی نامه. نیلوفر مولایی در ۱۸ تیر ۱۳۷۴ در تهران متولد شد. او دارای مدرک کاردانی بازیگری از دانشگاه سروش و کارشناسی مجری گری از دانشکدهٔ خبر صدا و سیما است. شروع فعالیت حرفه ای در ایران. او فعالیت حرفه ای خود را در سال ۱۳۹۴ با بازی در فیلم کوتاه «دور، نزدیک، نزدیک تر» به کارگردانی مسعود صدر آغاز کرد. در سال ۱۳۹۵ در فیلم سینمایی «مرداد» به کارگردانی بهمن کامیار در کنار بازیگرانی چون محمدرضا فروتن، مهتاب کرامتی و رعنا آزادی ور نقش آفرینی کرد. فعالیت در تلویزیون و رادیو. مولایی به عنوان مجری در برنامهٔ صبحگاهی «صبح بخیر ایران» و «حوالی امروز» از شبکه های یک و شبکه تهران فعالیت کرده است. او همچنین گویندهٔ برنامه «رادیو شب» شبکه شما و برنامه فناوری در زومیت بوده و در مجموعهٔ نمایشی «در کنار هم» نیز بازی کرده است. مهاجرت و فعالیت در خارج از ایران. در پاییز ۱۳۹۸، نیلوفر مولایی از ایران مهاجرت کرد و در سال بعد، همکاری خود را با شبکهٔ ایران اینت
رنشنال در لندن به عنوان گویندهٔ اخبار آغاز نمود. پس از مهاجرت، پوشش مذهبی خود را کنار گذاشت و تصاویر بدون حجاب از خود منتشر کرد. زندگی شخصی. اطلاعات رسمی دربارهٔ وضعیت تأهل یا روابط شخصی او منتشر نشده است.
محمد حجاب (متولد ۵ اکتبر ۱۹۹۱) یک محقق مسلمان بریتانیایی، فعال حقوق بشر، نویسنده و اینفلوئنسر است که به دلیل روشنفکری عمومی خود در فلسفه دین، سیاست و جامعه شناخته می شود. او یکی از بنیانگذاران "مؤسسه ساپینس" و مدرس "دانشگاه عربی کمبریج" است. او که دارای مدارک دانشگاهی در رشته های متنوع است، با چهره هایی مانند جردن پترسون و نوام چامسکی گفتگو داشته و با افرادی از جمله ویلیام لین کریگ، دیوید وود، آلن درشویتز و آیان هیرسی علی مناظره داشته است. مناظره تلویزیونی او با شمولی بوتیچ در مورد مناقشه غزه و اسرائیل در برنامه "«پیرز مورگان بدون سانسور»" از جمله پربیننده ترین مناظره ها در این زمینه است. او یکی از چهره های برجسته در ناآرامی های لستر بود و به خاطر انتقاداتش از صهیونیسم، لیبرالیسم و خداناباوری شناخته می شود. فعالیت ها و اظهارنظرهای او واکنش های متفاوتی را به دنبال داشته است که منجر به لغو رویدادهایی در کشورهایی مانند کانادا و ایرلند و ممنوعیت در هلند شده است. در سال ۲۰۲۴، او همچنین در یک سریال تلویزیونی در لندن با عنوان "«دست های سوزان»" ظاهر شد که در آن نقش اصلی را ایفا کرد. در همان سال، او اولین حضور حرفه ای
خود را در هنرهای رزمی ترکیبی در مسابقات یوام ام ای ۳ در کاونتری، انگلستان تجربه کرد و در راند سوم با ناک اوت فنی پیروز شد. اوایل زندگی. محمد حجاب در ۵ اکتبر ۱۹۹۱ در لندن، انگلستان، از والدین مهاجر مصری متولد شد. او دارای مدرک لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه کوئین مری لندن، لیسانس علوم عربی و اسلامی از دانشگاه الازهر مصر، فوق لیسانس مطالعات اسلامی از دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی، فوق لیسانس تاریخ از دانشگاه کوئین مری و فوق لیسانس الهیات کاربردی از دانشگاه آکسفورد است. او در حال حاضر مشغول تحصیل در مقطع دکتری در رشته فلسفه دین در دانشگاه بیرمنگام است. حجاب یکی از بنیانگذاران مؤسسه ساپینس است، جایی که او به عنوان محقق و مدرس و همچنین مدرس زبان عربی در کالج عربی کمبریج فعالیت می کند. حجاب از ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵، شروع به آپلود محتوا در یوتیوب کرد و کار خود را با ویدیویی در مورد تلفظ زبان عربی آغاز کرد. در ماه مه ۲۰۱۸، قرارداد تدریس کارآموزی او در آکادمی هریس رینهام در شرق لندن پس از حضورش در یک تجمع آزادی بیان در وایت هال فسخ شد. سخنرانی عمومی. حجاب به خاطر مشارکت در گفتمان عمومی در مورد دین، سیاست و مسائل اجتماعی از طر
یق پلتفرم های آنلاین شناخته شده است. او با چهره های شناخته شده ای از جمله نورمن فینکلشتاین، استاد دانشگاه، در سال ۲۰۲۰، نوام چامسکی، زبان شناس، در سال ۲۰۲۱، جردن پیترسون، روان شناس، در سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، و اندرو تیت، شخصیت آنلاین، پس از گرویدنش به اسلام در سال ۲۰۲۲، مصاحبه و مناظره کرده است. موضوع بحث با پیترسون بر گفتگوی بین ادیان، تفاسیر اسلام و لزوم گفتگوهای دشوار در مورد دین متمرکز بود. حجاب همچنین در مناظرات کلامی و فلسفی با مدافعان مسیحی مانند دیوید وود در سال ۲۰۱۸، ویلیام لین کریگ در سال ۲۰۲۴، آیان حرصی علی در سال ۲۰۲۲ و در یک مناظره انجمن دانشگاه آکسفورد در سال ۲۰۲۰ شرکت داشته است. مشارکت حجاب در بحث های مربوط به درگیری فلسطین و اسرائیل توجه رسانه ها و سیاستمداران را به خود جلب کرده است. در اکتبر ۲۰۲۳، او در برنامهٔ «پیرز مورگان بدون سانسور» حضور یافت تا در مورد جنگ جاری غزه صحبت کند. در نوامبر ۲۰۲۳، او با خاخام شمولی بوتیک، ساکن ایالات متحده، مناظره کرد و پس از آن، حجاب توییتی منتشر کرد که در آن با الفاظی تحریک آمیز به یک سرباز اسرائیلی اشاره کرده بود و بوتیک را بر آن داشت تا موضوع را به مقامات آمر
یکایی گزارش دهد. روزنامه وطن از آنچه «پیروزی» حجاب بر بوتیک نامید، خبر داد. تقریباً در همان زمان، حجاب به خبرگزاری آناتولی گفت که رهبران و جمعیت های مسلمان باید عزم بیشتری در رسیدگی به بی عدالتی ها در غزه نشان دهند و نقش بالقوه ترکیه را به دلیل نفوذ ژئوپلیتیکی اش برجسته کرد. او همچنین ایالات متحده و اتحادیه اروپا را به داشتن استانداردهای دوگانه در قبال اقدامات اسرائیل متهم کرد. در سال ۲۰۲۴، حجاب در برنامهٔ پیرز مورگان، این بار با آلن درشویتز، استاد حقوق هاروارد، درگیری دیگری داشت. بحث زمانی بالا گرفت که حجاب، درشویتز را در برنامه به «منحرف» بودن متهم کرد. درشویتز تهدید به اقدام قانونی به دلیل افترا کرد، در حالی که حجاب بر موضع خود پافشاری کرد و اظهار داشت که آمادهٔ طرح دعوی است. برخی از حضورهای عمومی حجاب در کشورهای غربی به دلیل ادعاهایی مبنی بر ترویج لفاظی های افراطی با واکنش های منفی روبرو شده است. در مارس ۲۰۲۳، یک رویداد سخنرانی در کالج ترینیتی دوبلین که توسط گروه های دانشجویی اسلامی برگزار شده بود، به دلیل نگرانی های امنیتی لغو شد. منتقدان، از جمله گروه های مبارزات دانشجویی و افسران برابری، به ارتباط حجاب
با اندرو تیت و انتقاد او از فمینیسم و حقوق ال جی بی تی اعتراض کردند. قرار بود حجاب در کانادا در کنفرانس «احیای ریشه ها» در برلینگتون در فوریه ۲۰۲۵ سخنرانی کند، اما این رویداد پس از آنکه مقامات محلی، از جمله شهردار ماریان میدوارد، نگرانی های خود را در مورد نفرت پراکنی ابراز کردند، لغو شد. در همان ماه، دولت هلند پیش از حضور حجاب در نمایشگاه رمضان در اوترخت، با استناد به نگرانی ها در مورد نفرت پراکنی، ممنوعیت ورود را برای او اعمال کرد. این ممنوعیت به دلیل کمبود شواهد و مدارک توسط دادگاهی در لاهه لغو شد. در طول این رویداد، حجاب از این حکم استقبال کرد و از آنچه که او تلاش های غرب برای سرکوب صداهای اسلامی می دانست، انتقاد کرد. در نروژ، نماینده مجلس، کیل اینگولف روپستد، در مراسمی در اسلو، نگرانی هایی را در مورد سخنرانی حجاب مطرح کرد و ادعا کرد که این سخنرانی به خشونت مشروعیت می بخشد. حجاب این اتهامات را رد کرد و با یک پاسخ مفصل، روپستد را به افترا و تحریف آموزه های اسلامی در مورد شهادت و خودکشی متهم کرد.
آی بی بی آی (به انگلیسی: IBBI)، یک گروه برندینگ ساختمانی است که از اردیبهشت ۱۳۸۹ در تهران، ایران، فعالیت خود را آغاز کرد. این گروه، خدمات خود را به سازندگان، معماران، طراحان و صاحبان صنایع ساختمانی ارائه می کند. گروه آی بی بی آی از راه مشاوره، برگزاری نمایشگاه ها، تولید محتوای رسانه ای و جایزه های صنعتی، تعامل میان فعالان صنعت ساختمان را ایجاد می کند. این گروه، تحت مالکیت شرکت نشان های ماندگار مانا (سهامی خاص) با مجوز کانون آگهی و تبلیغات نشان های ماندگار از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران است. همچنین آی بی بی آی همایش ها، سمینارها و وبینارهای پرشماری برگزار کرده است که در آن ها موضوعات وابسته به صنعت ساختمان، بازار مسکن و مدیریت مالی بررسی شده است. این رویدادها شامل ۱۲ دورهٔ نمایشگاه های تخصصی صنعت ساختمان نیز می شوند که هر ساله با هدف معرفی پروژه ها، نوآوری ها و ایجاد تعامل میان فعالان این بخش، برگزار می گردد.
شرکت سرمایه گذاری و مالی چولاماندالام یک شرکت مالی غیربانکی هندی و ارائه دهنده خدمات سرمایه گذاری است که دفتر مرکزی آن در چنای هند قرار دارد. این شرکت که در سال ۱۹۷۸ بنیان گذاری شد، بخشی از گروه موروگاپای هند است. تا سال ۲۰۲۴، این شرکت ۱۳۸۷ شعبه در سراسر این کشور و بیش از ۵۴۰۰۰ کارمند دارد که بیشتر آنها در شهرهای کوچک تر هند هستند.
پیترو آنتونیو پاسکواله ناردینی (؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۷۲۲ – درگذشتهٔ ۷ مه ۱۷۹۳) که بیشتر با نام پیترو ناردینی شهرت دارد، آهنگساز و ویولنیست برجستهٔ ایتالیایی بود که به عنوان یکی از بزرگ ترین و تأثیرگذارترین نوازندگان ویرتئوز در قرن هجدهم شناخته می شود. او که برجسته ترین شاگرد جوزپه تارتینی به شمار می رفت، به خاطر لحن شیرین، پاکیزگی صدا و قدرت بیان احساسی در نوازندگی اش شهرت داشت و تکنیک او توسط بزرگانی چون لئوپولد موتسارت ستایش شده است. ناردینی به عنوان یک آهنگساز، آثاری ارزشمند در سبک های میان باروک و کلاسیک، از جمله کنسرتوها و سونات های متعددی برای ویولن، از خود به جای گذاشت. زندگی نامه. سال های آغازین و تحصیل. پیترو ناردینی در لیورنو متولد شد. اطلاعات دقیقی از تحصیلات اولیه او در دسترس نیست، اما گمان می رود از استادان برجسته ای چون ویولن نوازان آنتونیو دل براوو، فرانچسکو گالئوتی، فرانچسکو پوچینی یا ارگ نواز ، لئوناردو چینی، درس گرفته باشد. او در ۱۲ سالگی به پادوا رفت تا شاگرد جوزپه تارتینی شود. او مشهورترین شاگرد تارتینی بود و تارتینی همواره از او به عنوان «شاگرد محبوب» خود یاد می کرد. دورهٔ شاگردی اش شش سال ب
ه طول انجامید و تا سال ۱۷۴۰ ادامه داشت. اولین اجراهای ناردینی در سن ۱۴ سالگی و از حدود سال ۱۷۳۶ ثبت شده است، زمانی که به عنوان نوازنده در «جشن های سانتا کروچه» در لوکا فعالیت می کرد. فعالیت حرفه ای. نخستین فعالیت ها در لوکا. دوران حرفه ای ناردینی در سال ۱۷۴۰ با نقل مکان به لوکا آغاز شد و در آنجا به مقام کنسرت مایستر دست یافت. در این دوره، او به تدریس نیز مشغول بود و که یکی از مشهورترین آن ها بود. وی همچنین کنسرت های خصوصی و عمومی بسیاری اجرا کرد و به عنوان یک ستارهٔ نوظهور ویولن شناخته شد، هرچند شواهد مستند کمی از این دوره باقی مانده است. برخی معتقدند که او در این سال ها سفرهای زیادی به اروپا داشته است، در حالی که دیگران به اقامت تقریباً یکنواخت او در لیورنو اشاره می کنند؛ شهری که در آن سال ها میزبان هنرمندانی چون شارل-آنتوان کامپیون (رئیس آیندهٔ او در فلورانس)، لیبرتو نویسان جووانی دِ گامرا و مارکو کولتلینی بود. دوران اقامت در آلمان و وین. نقطه عطف فعالیت های او در سال ۱۷۶۰ با دعوت به دربار وین برای شرکت در جشن ازدواج ولیعهد، یوزف دوم، با ایزابلا از بوربون-پارما، رقم خورد. دربار ماریا ترزا در وین نیز به کرات
میزبان این هنرمند بود. موفقیت در وین باعث شد تا توسط نیکولو یوملی برای فعالیت در دربار اشتوتگارت استخدام شود. او در سال ۱۷۶۲ به اشتوتگارت نقل مکان کرد و به عنوان موسیقی دان مجلسی به دربار دوک از وورتمبرگ پیوست و برای سه سال (۱۷۶۲–۱۷۶۵) در آنجا ماند و در اقامتگاه تابستانی او، کاخ لودویگسبورگ، به اجرا پرداخت. ارکستر دربار اشتوتگارت در آن زمان یکی از بهترین و مشهورترین ارکسترهای اروپا به شمار می رفت. او از ۱۷۶۳ تا ۱۷۶۵ به عنوان کنسرت مایستر ارکستر دربار که تحت رهبری یوملی بود، فعالیت کرد و پس از مدتی نیز به جانشینی او در مقام رهبری ارکستر منصوب شد. در همین دوره بود که لئوپولد موتسارت نوازندگی او را شنید و عمیقاً تحت تأثیر «زیبایی، خلوص و یکدستی صدای» سازش قرار گرفت. پس از ۱۷۶۵، بین مارس ۱۷۶۵ و مه ۱۷۶۶، سفرهای متعددی او را به دربار براونشوایگ (نزد ) و دربار شاهزاده فرانتس زاویر از زاکسن در درسدن کشاند. پس از این سفرها، ناردینی برای مدتی به زادگاهش لیورنو بازگشت. بازگشت به ایتالیا و دورهٔ اوج در فلورانس. در سال ۱۷۶۹، ناردینی به عنوان کنسرت مایستر تحت رهبری در فلورانس منصوب شد. او در سال ۱۷۷۰ به مقام مدیر موسیقی (
کاپل مایستر) دربار دوک بزرگ در فلورانس دست یافت و این سمت را تا پایان عمر حفظ کرد. در آنجا با موسیقی دانان بزرگی چون آشنای قدیمی اش کامپیون و سرپرست موسیقی اوژن دو لینیویل همکاری داشت. در همان سال (۱۷۷۰) برای کمک به استاد بیمار خود، تارتینی، به ایتالیا بازگشت. او در دوران اقامت در فلورانس با ولفگانگ آمادئوس موتسارت جوان در اولین سفرش به ایتالیا (۱۷۷۰-۱۷۷۱) ملاقات کرد. او همچنین با آهنگساز بوهمی، ، که کاپل مایسترِ فردیناند کارل، آرشیدوک اتریش-اِسته و فرماندار لومباردی بود، ملاقات کرد. در آنجا، او تحسین بسیاری از شنوندگان ثروتمند و بانفوذ را برانگیخت که یکی از مشتاق ترین آن ها موسیقی شناس بزرگ، بود که در سال ۱۷۷۰ اجرای او را شنیده بود. اگرچه داستان بازگشت او به ایتالیا برای کمک به استاد بیمارش، تارتینی، توسط برخی منابع یک افسانهٔ بدون سندیت تاریخی تلقی می شود که توسط برنی رواج یافته است، اما این روایت نشان از احترام عمیق او به استادش دارد. در این دوره، اجراهای متعددی در ناپل (در دربار فردیناند اول دو سیسیل)، پیزا (در سال ۱۷۸۴ برای دیدار یوزف دوم) و رم داشت. در رم، او برای تاج گذاری در نواخت و خود نیز با نام مست
عار ترپاندرو لاکدمونه به عضویت این انجمن درآمد. او دوست صمیمی کوریلا شد و در وصیت نامه اش جعبه طلایی برای او به یادگار گذاشت. او همچنین برای آکادمی های دیگر فلورانس و در مهمانی های خصوصی سفیران اجرا می کرد که شاید به دلیل وابستگی احتمالی او به فراماسونری بود. او دوست نزدیک لئوپولد موتسارت بود، مشارکت احتمالی او در «کوارتت توسکانی» افسانه ای به همراه بوکرینی، مانفردی و کامبینی نیز مربوط به همین دوره است، هرچند سند تاریخی معتبری برای آن وجود ندارد. سال های پایانی و زندگی شخصی. او در سال ۱۷۷۸ توسط کاترین کبیر به دربار روسیه دعوت شد. از ناردینی در کتاب هستر لینچ پیوزی (۱۷۸۹) یاد شده است که در ژوئیه ۱۷۸۵ در کنسرتی در فلورانس، یک قطعهٔ سولو نواخته است. او نه تنها به عنوان یک هنرمند بزرگ، بلکه به عنوان فردی متواضع و سخاوتمند نیز در میان معاصرانش مورد احترام بود. ناردینی در طول فعالیت خود از ویولن های ارزشمندی از سازندگان بزرگ، از جمله چند ساز ساختهٔ استرادیواری، استفاده می کرد. او در حدود سال ۱۷۹۰ از اجرای عمومی دست کشید، اما تا زمان مرگ کارمند دربار باقی ماند. وی در ۷ مه ۱۷۹۳ در فلورانس در سن ۷۱ سالگی درگذشت. او در