Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژانین میراپفل (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۴۳) کارگردان و فیلم نامه نویس آلمانی-آرژانتینی است. او از سال ۱۹۶۶ تا کنون بیست فیلم کارگردانی کرده است. در سال ۱۹۸۴، او یکی از اعضای هیئت داوران سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم برلین بود. او در سال ۱۹۴۳ در شهر بوئنوس آیرس، آرژانتین به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۴ به شهر اولم، آلمان نقل مکان کرد تا در انستیتوی فیلم آکادمی هنر و طراحی تحصیل کند. در سال ۱۹۸۱، اولین فیلم بلند او "مالو" داستان زندگی نامه ای از زندگی یک زن در آلمان، فرانسه و آرژانتین بود. این فیلم برنده جایزه FIPRESCI در جشنواره فیلم کن و همچنین جوایزی در جشنواره بین المللی فیلم سن سباستین شد. منتقدان خاطرنشان کردند که سبک فیلم "مالو" از دیگر فیلم های فمینیستی زندگی نامه ای در سینمای جدید آلمان متمایز است. فیلم "روزهای به یاد ماندنی" او در سال ۱۹۸۷ در سی و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم برلین شرکت کرد.
الا رادرفورد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای ایپسویچ تاون بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زنان انگلستان, زیر ۱۶ سال زنان انگلستان زیر ۱۷ سال زنان انگلستان، و زیر ۱۹ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
مورسنگ چشم درخشان یا مورسنگ چشم کاکلدار گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Thamnophilinae از تیرهٔ مورچه مرغان (Thamnophilidae) «نمادین» و بومی برزیل است.
عدد کلارک () نشان دهنده فراوانی نسبی یک عنصر شیمیایی و به طور معمول در پوسته زمین است. تعریف علمی و فنی «پوسته زمین» در بین نویسندگان متفاوت است، و اعداد واقعی فراوانی عناصر نیز به مقدار قابل توجهی تفاوت دارد. تعریف فنی «کلارک»، «پوسته زمین» و «سنگ کره» در بین نویسندگان متفاوت است و بر این اساس، اعداد واقعی کلارک گاهی چندین بار با یکدیگر تفاوت است. حتی گاهی یک نویسنده، با پارامترهای تخمینی مختلف یا بهبود دانش خود، چندین نسخه از عدد کلارک ارائه می کند. با این حال این کارها اغلب بدون منبع نقل می شوند و داده ها را غیرقابل تأیید می کند. کلارک و واشینگتن تخمینی از میانگین ترکیب بخش بیرونی زمین را در چهار حالت ارائه کردند: اصطلاح «پوسته زمین» در کارهای کلارک و واشینگتن می تواند دو معنی متفاوت داشته باشد: الف) کل قسمت بیرونی زمین، یعنی. سنگ کره، آب کره و هواکره؛ ب) فقط سنگ کره که در آثار آنها فقط به معنای «پوسته سنگی زمین» بود. کلارک غلظت. اصطلاحات «کلارک غلظت» یا «کلارک تمرکز» مترادف عامل غلظت (کانی شناسی) و معیاری برای مشاهده میزان غنی بودن یک کانسنگ خاص هستند. کلارک غلظت یا تمرکز یعنی نسبت بین غلظت یک عنصر شیمیای
ی در سنگ معدن و غلظت آن در کل پوسته زمین (یعنی غلظت "کلارک"). اگر غلظت یک ماده معدنی در سنگ معدن X برابر با formula_1 و غلظت «کلارک» آن ماده معدنی formula_2 باشد، آن گاه «کلارک غلظت» یا «کلارک تمرکز» برابر است با: (بدون بعد) formula_3 مقدار کلارک غلظت نشان دهنده مقدار متمرکز شدن فراوانی پوسته ای ماده معدن در سنگ معدن توسط فرایندهای طبیعی ژئوشیمیایی است. کلارک غلظت یا تمرکز سرنخی است که آیا استخراج این ماده معدنی صرفه اقتصادی دارد یا خیر.
پرس جفت گیری یک پوزیشن جنسی است که معمولاً در آن مرد با شدت به سمت پایین و به سوی زن فشار می آورد، و گاهی پاهای زن را به پایین یا دور سرش نگه می دارد. هرچند این عمل در کشورهای مختلف انجام شده است، اما بیشتر به فرهنگ جنسی ژاپن مربوط می شود که این اصطلاح در آنجا ایجاد شده و این عمل رواج پیدا کرده است. ریشه شناسی. این نام از واژهٔ ژاپنی 種付けプレス گرفته شده است که از دو بخش "tanetsuke" (種付け) به معنی "جفت گیری" و "puresu" (プレス) که همان واژهٔ انگلیسی "press" (فشار) به خط کاتاکانا است، تشکیل شده است. این واژه اولین بار توسط مانگاکا (طراح مانگا) به نام تاکاتسو کیتا ابداع شد. عمل. این کار در طول تاریخ و در کشورهای مختلف به شکل های گوناگون انجام شده است، هرچند نامی برای آن وجود نداشته است. پس از آن، این کار و نام آن بیشتر با ژاپن ارتباط پیدا کرده و ژاپن به رواج آن کمک کرده است. این نام به دلیل محبوبیت هنتای و پورنوگرافی ژاپنی خارج از ژاپن نیز شناخته شده است. ابتدا این واژه بیشتر در مانگاهای پورنوگرافی به کار می رفت و سپس به پورنوگرافی واقعی گسترش یافت. این واژه در خارج از ژاپن به عنوان یک میم اینترنتی استفاده می شد، اما ب
ه مرور زمان در صنعت پورنوگرافی خارج از ژاپن نیز رایج شد.
مورسنگ چشم حناگون یک پرنده گنجشک سان در زیرتیرهٔ Myrmornithinae از تیرهٔ مورچه مرغان (Thamnophilidae) «نمادین» است. در بولیوی و پرو یافت می شود. آرایه شناسی و رده بندی. آرایه شناسی مورسنگ چشم حناگون نابسامان است. در سال ۲۰۱۸ کمیته بین المللی پرنده شناسی (IOC) و طبقه بندی کلمنتز، آن را با جدا کردن آن از مورسنگ چشم زنگارگون ("T. anabatinus") به عنوان گونه ای جداگانه به رسمیت شناخت. با این حال، "دستنامهٔ پرندگان جهان" (HBW) انجمن جهانی پرندگان آن را به عنوان زیرگونه ای از «مورسنگ چشم زنگارگون شرقی» ("T. aequatorialis") در نظر می گیرد. مورسنگ چشم حناگون تک نماد است.
مورسنگ چشم زنگارگون یک پرنده گنجشک سان در زیرتیرهٔ Myrmornithinae از تیرهٔ مورچه مرغ (Thamnophilidae) «نمادین» است. در مکزیک، همه کشورهای آمریکای مرکزی به جز السالوادور، کلمبیا، اکوادور، ونزوئلا و احتمالاً پرو یافت می شود.
مورچه مرغ بال حنایی گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Thamnophilinae از تیرهٔ مورچه مرغان (Thamnophilidae) «نمادین» است. در بولیوی، برزیل و پاراگوئه یافت می شود.
اکیبن () یک اصطلاح ژاپنی است که در فرهنگ عامه برای اشاره به یک حالت ایستادهٔ نزدیکی به کار می رود. در این حالت مرد زن را در آغوش می گیرد و در وضعیت ایستاده رابطه برقرار می شود. ریشه شناسی. این اصطلاح به جعبهٔ غذای ایستگاهی ژاپن (اکیبن) اشاره دارد که در ایستگاه های قطار فروخته می شود. این واژه ابتدا توسط بازیگر ژاپنی چوکوبال موکای در رسانه ها مشهور شد. در رسانه ها. این اصطلاح بیشتر به صورت فرهنگی/طنز در برنامه های تلویزیونی، کمیک ها و وبگاه های ژاپنی ظاهر می شود و در برخی منابع آموزشی و سرگرمی نیز ذکر شده است.
مورسنگ چشم گونه سیمین گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Thamnophilinae از تیرهٔ مورچه مرغان (Thamnophilidae) «نمادین» و بومی برزیل است.
ایزابلا اسپرینگمول تجادا (نام مستعار، بلیتا؛ متولد ۲۳ فوریه ۱۹۹۷) یک طراح مد اهل گواتمالا است. او اولین طراح مدی است که به سندرم داون مبتلا شده است. او با برند خود با نام Down to" "Xjabelle، طرح های مختلفی را با استفاده از پارچه های رنگارنگ گواتمالایی ایجاد می کند. او از قدرت مد برای به چالش کشیدن کلیشه ها و تبعیض های اجتماعی ای که به خاطر شرایط زندگی اش تجربه کرده؛ استفاده می کند. طرح های او در بخش نمایشگاه بین المللی هفته مد لندن در سال ۲۰۱۶ به نمایش گذاشته شد. در همان سال او به عنوان یکی از ۱۰۰ زن تأثیرگذار بی بی سی انتخاب شد. زمینه. اسپرینگمول آخرین فرزند یک خانواده چهار نفره است. مادربزرگ مادری او طراح لباس بود. اسپرینگمول در دوران نوجوانی به طراحی و ساخت لباس برای عروسک هایش می پرداخت. سپس در کالج به تحصیل ادبیات پرداخت و پس از دریافت لیسانس آن رشته، برای تحصیل در رشته مد درخواست داد. اما به دلیل مبتلا بودن به سندرم داون درخواست او رد شد. او سرانجام در مدرسه ای پذیرفته شد تا به تحصیل مد بپردازد. سبک. اسپرینگمول در طرح های خود تحت تأثیر فرهنگ عامه گواتمالا قرار دارد. او با هنرمندان متعدد گواتمالایی کار ک
رده و از آن ها تأثیر گرفته است. او با الهام از فرهنگ کشورش انواع لوازم جانبی، کیف پول، پانچو و لباس می سازد. او همچنین برای مبتلایان به سندرم داون لباس های اختصاصی طراحی می کند. طرح های او معمولاً پر جنب و جوش هستند، با گلدوزی های رنگارنگ و با استفاده از منسوجات قدیمی گواتمالا. بی بی سی دربارهٔ طراحی او می گوید: «او طراحی منحصربه فرد خود را دارد. او با دست چین کردن منسوجات قدیمی و اصیل گواتمالایی از تأمین کننده مورد اعتمادش در آنتیگوا، طرح های مختلفی را با استفاده از آن منسوجات و گلدوزی های مختلف طراحی می کند.» افتخارات. در سال ۲۰۱۵، از اسپرینگمول دعوت شد تا کارهای خود را در موزه منسوجات و لباس های بومی ایکسل در گواتمالا به نمایش بگذارد. این نمایش منجر به فروش کلکسیون او شد. از آن زمان محبوبیت او افزایش یافت و طرح های او در پاناما نشان داده شد. در سال ۲۰۱۶، لباس های او در بخش نمایشگاه بین المللی مد در هفته مد لندن به نمایش گذاشته شد. در اکتبر ۲۰۱۶ او به رم دعوت شد تا طرح های خود را به نمایش بگذارد. او به دلیل سهمش در مد، علی رغم شرایط بیماری اش، در سال ۲۰۱۶ به عنوان یکی از ۱۰۰ زن بی بی سی انتخاب شد. در سال ۲۰
۱۷، ایزابلا اسپرینگمول توسط عکاس اتریشی مانفرد شوچر به تصویر کشیده شد و او در مورد تجربیات خود در یک ویدیو صحبت کرد. عکس های او در مجلات سراسر جهان منتشر شد و مجموعه عکس های او برای ماه ها در نمایشگاه فضای باز اتریش به نام "Menschenbilder OÖ ۲۰۱۷" به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۲۱، او مجموعه ای برای هفته مد لاتین کلرادو ایجاد و در آن شرکت کرد.
عکس برگردان سرامیکی یک سیستم انتقال است که برای اعمال تصاویر یا طرح های از پیش چاپ شده روی ظروف سرامیکی، ظروف و کاشی های تزئینی و ظروف شیشه ای استفاده می شود. یک عکس برگردان معمولاً از سه لایه تشکیل شده است: لایه رنگ یا تصویر که طرح تزئینی را در بر می گیرد. پوشش، یک لایه محافظ شفاف، که ممکن است دارای یک شیشه با ذوب کم باشد. و کاغذ پشتی که طرح روی آن با چاپ سیلک یا چاپ سنگی، چاپ شده است. روش های مختلفی برای انتقال طرح در حین برداشتن کاغذ پشتی وجود دارد که برخی از آنها برای کاربرد ماشینی مناسب هستند. روش عکس برگردان اغلب برای تزئین سفال استفاده می شود. برای این کار از کاغذ مخصوص استفاده می شود اما رنگ های سرامیکی را نمی توان مستقیماً چاپ کرد و برای چاپ واقعی با لاک و رنگ و سپس گردگیری می شود. عکس برگردان رنگی به سمت پایین روی ظروف اندازه قرار داده می شود، محکم مالیده می شود و سپس کاغذ را اسفنج می کنند. اصطلاحات معادل. اصطلاح «عکس برگردان سرامیکی» معادل آمریکایی اصطلاحات انگلیسی بریتانیایی ‏ «انتقال (‏transfer)» یا «لیتو (‏litho)» است. پیوند به بیرون. ceradecal
مصوبه لواط ۱۵۳۳، به طور رسمی مصوبه مجازات جرم اخلاقی لواط، (An Acte for the punishment of the vice of Buggerie) مصوبه مجلس انگلستان بود که هنگام پادشاهی هنری هشتم به تصویب رسید. این نخستین قانون مدنی لواط در کشور بود؛ پیش از این دادگاه های کلیسایی به این گونه جرایم رسیدگی می کردند. اصطلاح لواط که در متن قانون تعریف نشده است، بعداً توسط دادگاه ها به گونه ای تفسیر شد که صرف نظر از جنسیت شرکت کنندگان، تنها شامل سکس مقعدی و حیوان خواهی می شود و نه سکس دهانی. این قانون تا هنگامی که لغو شد و با مصوبه جرایم علیه افراد ۱۸۲۸ جایگزین شد، به قوت خود باقی ماند. لواط تا سال ۱۸۶۱ جرمی بزرگ باقی ماند، اگرچه آخرین اعدام ها در سال ۱۸۳۵ بودند. شرح. این قانون به دست وزیر هنری هشتم تامس کرامول، از طریق مجلس اجرا شد (البته ثبت نشده است که واقعاً چه کسی این لایحه را نوشته است) و «مفسدهٔ اخلاقی نفرت انگیز و زشت لواط مرتکب شده با انسان یا جانور» را جرم انگاری کرد. پیش از دههٔ ۱۵۵۰، اصطلاح "لواط" ("Buggery") به معنای همجنس گرایانه استفاده نمی شد، بلکه به معنای هرگونه فعالیت جنسی غیرمرتبط با تولیدمثل، صرف نظر از جنسیت یا گونه های دخیل
در عمل جنسی بود و همچنین شامل جرایم جنسی بدون رضایت شرکت کننده بود. این قانون برای نظارت بر فعالیت جنسی طراحی نشده بود، بلکه صرفاً قانونی مذهبی را در نظر می گرفت و به قانونی مدنی تبدیلش می کرد و آزمایشی برای حذف قدرت کلیسا بود. «لواط» در قانون بیشتر تعریف نشده بود. طبق این مصوبه: این بدان معناست که دارایی یک لواط کار محکوم، می تواند توسط دولت مصادره شود و نه اینکه به خویشاوندان نزدیک آنان داده شود. حتی کشیشان و راهبان را می توان به این جرم اعدام کرد— اگرچه نمی توان آنان را برای قتل اعدام کرد. ممکن بود هنری هشتم انتقال جرمی که پیشتر دادگاه های کلیسایی به آن رسیدگی می کردند به دادگاه های سکولار را بیانی ساده از قدرت سیاسی، در کنار سایر مصوبه های معاصر مانند مصوبه تمکین روحانیان ۱۵۳۳ و یک سال بعد مصوبه برتری بداند. با این حال، هنری بعداً از قانون برای اعدام راهبان استفاده کرد (به لطف اطلاعاتی که جاسوسان او جمع آوری کرده بودند) و زمین های صومعه های آنان را تصرف کرد— همین تاکتیک ها ۲۰۰ سال پیش توسط فیلیپ چهارم فرانسه در برابر شوالیه های معبد استفاده شده بود. در ژوئیهٔ ۱۵۴۰، والتر هانگرفورد، نخستین بارون هانگرفورد
از هیتسبری، به دلیل پناه دادن به یکی از اعضای شناخته شدهٔ جنبش زیارت فیض به خیانت متهم شد. او همچنین متهم به لواط بود، زیرا مظنون به تجاوز جنسی به دختر خودش بود. هانگرفورد در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۵۴۰ در تاور هیل، در همان روز تامس کرامول سر بریده شد. نیکلاس یودال، کشیش، نمایشنامه نویس و مدیر کالج ایتن، نخستین فردی بود که در سال ۱۵۴۱ به دلیل سوءاستفادهٔ جنسی از دانش آموزانش به تنهایی به نقض قانون متهم شد. در پروندهٔ او، حکم به حبس تبدیل شد و در کمتر از یک سال آزادش کردند. او سپس مدیر مدرسهٔ وست مینستر شد. لغو و اجرای مجدد در سده شانزدهم. این مصوبه در سال ۱۵۵۳ با دخالت ملکه کاتولیک سرسخت ماری یکم، که ترجیح می داد چنین موضوعات حقوقی در دادگاه های کلیسایی حکم شوند لغو شد. با این حال، الیزابت یکم در سال ۱۵۶۲ این قانون را با عنوان «مصوبه مجازات جرم اخلاقی لواط» دوباره وضع کرد. اگرچه «پیگرد قانونی همجنس گرایان در طول سدهٔ شانزدهم تک وتوک [دیده می شد]» و «کمتر از دوازده مورد پیگرد قانونی تا سال ۱۶۶۰ ثبت شده است … این ممکن است نشان دهندهٔ کاوش های ناکافی دربارهٔ این موضوع و کمبود سوابق قانونی موجود باشد.» در سال ۱۶۳۱ مروین توشی
، دومین ارل کاسل هیون، به دلیل حیوان خواهی سر بریده شد. پیگردهای قانونی متعددی که منجر به دار زدن شده اند، در سدهٔ هجدهم و اوایل سدهٔ نوزدهم ثبت شده اند. حتی اگر اتهام لواط به دلیل فقدان شواهد به اتهام تلاش برای آن کاهش پیدا می کرد، مجازات همچنان شدید بود: حبس و مدتی در تخته بند. «مجازات خفیف تر — ماندن در تخته بند — به هیچ وجه آسان گیرانه نبود، زیرا قربانیان اغلب مجبور بودند از دست جمعیتی خشمگین مسلح به آجرپاره و همچنین گستاخی و دشنام، بیم جان خود را داشته باشند … قربانیان در تخته بند، مرد یا زن، خود را در مرکز یک می گساری بی رحمانه و برانگیختگی همگانی می دیدند، به ویژه اگر قربانی یک مولی بود.» جراید آن هنگام گاهی اتفاقی از لواط کاران شناخته شده نام می بردند و حتی در مقطعی، پیشنهاد می کردند که لواط به طور فزاینده ای رواج دارد. این بدان معنا نیست که لواط کاران لزوماً در امنیت زندگی می کردند. در "رکس در برابر ساموئل جیکوبز" (۱۸۱۷)، ذکر شده است که قضیب لیسی میان مردی بالغ و پسری زیر سن قانونی برپایهٔ این مصوبه نمی تواند مجازات شود. دادگاه ها پیشتر در "رکس در برابر ریچارد وایزمن" در ۱۷۱۶، ثابت کرده بودند که رواب
ط دگرجنس گرایانه برپایهٔ مصوبه ۱۵۳۳ «لواط» دانسته می شود. با در نظر گرفتن "رکس در برابر جیکوبز،" قضیب لیسی تا تصویب متمم لابوشر در سال ۱۸۸۵ قانونی باقی ماند، که اتهام بی عفتی فاحش را به اصطلاح سنتی لواط افزود. آخرین مردان انگلیسی که به دلیل لواط به دار آویخته شدند، در سال ۱۸۳۵، هنگامی که جیمز پرت و جان اسمیت در برابر زندان نیوگیت در لندن در ۲۷ نوامبر درگذشتند، اعدام شدند. لغو در ۱۸۲۸. این مصوبه توسط بخش ۱ مصوبه جرایم علیه افراد ۱۸۲۸ و توسط بخش ۱۲۵ مصوبه قانون کیفری ۱۸۲۸ (هند) لغو شد. این با بخش ۱۵ مصوبه جرایم علیه افراد ۱۸۲۸ و بخش ۶۳ مصوبه قانون کیفری هند ۱۸۲۸ جایگزین شد، که مقرر می کرد لواط همچنان جرمی بزرگ محسوب می شود. مصوبه جدید به صراحت مشخص کرد که محکومیت لواط دیگر نیازی به اثبات کامل بودن («خروج مایع منی») ندارد و شواهد دال بر نفوذ برای محکومیت کافی هستند. تا هنگام تصویب مصوبه جرایم علیه افراد ۱۸۶۱، لواط در انگلستان و ولز جرمی بزرگ باقی ماند. ده سال پس از گزارش ولفندن، مجلس بریتانیا در سال ۱۹۶۷ قوانین لواط را برای انگلستان و ولز (تا جایی که به اعمال همجنس گرایانهٔ توافقی در خلوت میان افراد بالای ۲۱ سال
مربوط می شد) لغو کرد. حوزه های قضایی در خیلی از مستعمرات سابق، مانند کارائیب چنین قوانینی را حفظ کرده اند. سکس مقعدی، بدون توجه به داشتن یا نداشتن رضایت، جرمی کیفری باقی ماند تا اینکه مصوبه عدالت کیفری و نظم عمومی ۱۹۹۴ آن را برای بزرگسالان جرم زدایی کرد. در سال ۲۰۰۱، سن رضایت برای اعمال همجنس گرایانه میان مردان و سکس مقعدی میان جنس های مخالف از ۱۸ به ۱۶ سال کاهش یافت، که این سن رضایت برای سایر گونه های آمیزش جنسی نیز هست. در سال ۲۰۰۳، جرم لواط به طور رسمی از قوانین انگلستان و ولز حذف شد، اگرچه تا آن هنگام تنها در صورتی که غیر توافقی یا در ملأ عام انجام می شد، مورد پیگرد قانونی قرار می گرفت.
لیندال دنیز (لین) انگلیش (به انگلیسی: Lyndall Denise (Lyn) English) یک پژوهشگر استرالیایی است که تحقیقاتش مربوط به آموزش ریاضیات دوره دبستان و دبیرستان است، «به طور عمده بر استدلال آنالوگ و حل مشکلات در دوران کودکی، استدلال آماری به عنوان مدل سازی داده ها، مدل سازی ریاضی سیستم های پیچیده و ارتباط بین توسعه ریاضی و علمی متمرکز شده است». او در دانشکده صنایع خلاق، آموزش و عدالت اجتماعی و مدرسه آموزش و رهبری معلمان در دانشگاه فناوری کوئینزلند استاد است، همچنین مدیر عامل و بنیان گذار مجله ریاضی، تفکر و یادگیری است. تحصیلات و پیشه. لیندال دانشجوی کالج کلوین گرو برای آموزش پیشرفته بود که دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در آموزش و پرورش است. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ معلم مدرسه ابتدایی در کوئینزلند شد و از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ به عنوان هماهنگ کننده برنامه درسی ریاضیات برای واحد دسترسی آزاد در بریزبن خدمت کرد. او دارای مدرک دکترا از دانشگاه کوئینزلند است، که به خاطر آن جوایز پایان نامه برجسته انجمن استرالیایی برای تحقیقات در آموزش و انجمن برای نظارت و توسعه برنامه درسی را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۲ به عنوان م
درس به دانشگاه فناوری کوئینزلند پیوست و در سال ۱۹۸۸ به عنوان مدرس ارشد، در سال ۱۹۹۲ به دانشیار و در سال ۲۰۰۰ به استادی ارتقا یافت. او از سال ۱۹۹۳ معاون مدیر مرکز آموزش ریاضی و علوم بوده است. او "تفکر و یادگیری ریاضی" را در سال ۲۰۱۴ تأسیس کرد، و همچنان به عنوان سردبیر آن فعالیت می کند. جایگاه علمی. لیندال در سال ۲۰۰۳ به عضویت آکادمی علوم اجتماعی استرالیا انتخاب شد. گروه تحقیقاتی آموزش ریاضی استرالیا در سال ۱۹۹۷ جایزه پیامدهای عملی Beth Southwell و مدال تحقیقات شغلی ۲۰۱۲ را به او اعطا کرد. کتاب ها. لیندال یکی از نویسندگان کتاب زیر است: "آموزش ریاضی: مدل ها و فرایندها" (Graeme S. Halford, Lawrence Erlbaum Associates) کتاب های تدوینی ویرایش شده او عبارتند از:
نشان ملی اکوادور (به اسپانیایی: "Escudo de armas del Ecuador") به شکل فعلی آن در سال ۱۹۰۰ بر پایه نسخه قدیمی ۱۸۴۵ تصویب شد. توضیحات رسمی. قوانین اکوادور نشان را به شرح زیر توصیف می کند: "نشان اکوادور باید یک سپر بیضی شکل باشد که در داخل، در قسمت بالایی خورشید و بخشی از منطقةالبروج که در آن نشانه های مربوط به ماه های به یاد ماندنی مارس، آوریل، مه و ژوئن باشد. در قسمت پایین، سمت راست، کوه تاریخی چیمبورازو و رودخانه، و یک کشتی بخار که برای دکلش یک عصای چاوش که به عنوان نماد دریانوردی و تجارت است." "سپر باید بر روی دسته ای از تیرها قرار گیرد که نمادی از عزت جمهوری است." بیضی "از بیرون توسط پرچم های ملی و شاخه های نخل و لور احاطه می شود و رخ کرکس آند با بال های گشوده شده بر روی آن قرار می گیرد." تاریخ. این سپر پس از پیروزی انقلاب لیبرال ۱۸۴۵ معرفی شد، اما پس از آن پرچم های سفید-آبی-سفید در کنار آن قرار گرفت. که سپس در معرفی مجدد پرچم های "سه رنگ" جایگزین شدند. نشان رسمی به شکل کنونی در ۳۱ اکتبر ۱۹۰۰ توسط کنگره تصویب شد.
نشان ملی اروگوئه (به اسپانیایی: "Escudo de Armas del Estado") برای نخستین بار توسط قانون در ۱۹ مارس ۱۸۲۹ تصویب شد و بعداً در سال های ۱۹۰۶ و ۱۹۰۸ تغییرات جزئی داشت. ظاهراً توسط خوان مانوئل بسنس ایریگوین (۱۷۸۸–۱۸۶۵) طراحی شده است. شرح و معنی. از یک سپر بیضی شکل تشکیل شده است که به چهار بخش مساوی تقسیم شده و در بالا با طلوع خورشید طلایی به نام «"خورشید مه"» که نماد طلوع ملت اروگوئه و انقلاب مه است، وجود دارد. بیضی توسط یک شاخه لور در سمت چپ و یک شاخه زیتون در سمت راست احاطه شده است که به ترتیب نماد پیروزی و صلح است، که در پایین با یک روبان آبی روشن، کاکل سابق اروگوئه گره خورده است. در قسمت بالا سمت چپ یک ترازوی طلایی در زمینه آبی وجود دارد که نماد برابری و عدالت است. قسمت بالا سمت راست شامل "Cerro de Montevideo" (تپه مونته ویدئو) با قلعه آن در بالای زمینه نقره ای است که نمادی از قدرت است. در سمت چپ پایین، بر روی زمینه ای نقره ای، یک اسب سیاه در حال تاخت که نماد آزادی است وجود دارد. قسمت پایین سمت راست یک ورزای طلایی را در زمینه آبی است که نماد فراوانی است. اصلاحات. از سال ۱۸۲۹ این نشان با چندین پرچم اروگوئه در ه
ر طرف، سلاح ها و عناصر مختلف تجاری تزیین شد، در سال ۱۹۰۶ این طرح با قانونی ساده تر شد و تمامی تزئینات را حذف شد و طرح استاندارد شد.
رادو () برند ساعت سازی متعلق به گروه سواچ است، که در سال ۱۹۱۷ تحت نام شرکت "شلوپ اند کو" () توسط برادران شلوپ (فریتس، ارنست و ورنر) در سوئیس تأسیس شد. فرم کنونی برند رادو نخستین بار در سال ۱۹۵۷ فعالیت خود را آغاز کرد. رادو در زبان اسپرانتو به معنی چرخ است.
دوربین تله ای () نوعی دوربین است که به شکل خودکار با حرکتی در مجاورت آن، مانند حضور یک حیوان یا انسان فعال می شود. اینطور دوربینی به طور معمول مجهز به آشکارساز حرکت است — معمولاً حسگر فروسرخ غیرفعال یا حسگر فروسرخ فعال که از پرتو نور فروسرخ استفاده می کند.
محمدجعفر قائم پناه (زادهٔ ۱۳۳۸ هرسین) چشم پزشک و سیاستمدار اصلاح طلب اهل ایران است که از سال ۱۴۰۳ به عنوان معاون اجرایی رئیس جمهور ایران و سرپرست نهاد ریاست جمهوری در دولت چهاردهم فعالیت می کند. او فوق تخصص قرنیه دارد و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران است. سوابق. معاونت توسعه و مدیریت منابع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، عضو و رئیس اولین دوره شورای اسلامی شهر کرمانشاه، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، عضویت در انجمن اسلامی و مسئول اعزام دانشجویی به جبهه های جنگ تحمیلی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز از جمله سوابق اوست. قائم پناه یکی از پزشکانی بود که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ نسبت به استفاده مأموران از تفنگ ساچمه ای و نابینا شدن معترضان هشدار داده بود. او خطاب به دبیرکل انجمن چشم پزشکی ایران خواستار پیگیری نامهٔ استادان و فوق تخصص های شبکیه دربارهٔ عوارض گلوله های ساچمه ای و پینت بال شد. قائم پناه پیش از آغاز دولت چهاردهم، یکی از اعضای شورای راهبری بود که وظیفه تشکیل کمیته ها و کارگروه های انتخاب فهرستی از اعضای کابینه دولت جهت معرفی به مسعود پزشکیان، رئیس جمهور منتخب، را داشتند. او در ۱۱ مرداد ۱
۴۰۳ با حکم مسعود پزشکیان به سمت معاون اجرایی رئیس جمهور ایران و سرپرست نهاد ریاست جمهوری منصوب شد.
عبارت تبار آمریکایی () به افرادی در ایالات متحده اشاره دارد که منشأ یا تبار اجدادی خود را به عنوان «آمریکایی» معرفی می کنند، نه گروه های نژادی و قومی شناخته شده رسمی که بخش عمده ای از مردم آمریکا را تشکیل می دهند. اکثر این پاسخ دهندگان آمریکایی های سفیدپوستی هستند که از ریشه های قومی اجدادی اصلی خود دور هستند و دیگر با آنها خود را شناسایی نمی کنند. در جنوب ایالات متحده به طور کلی، ۱۱٫۲ درصد تبار «آمریکایی» را گزارش کردند که پس از آمریکایی های آفریقایی تبار در رتبه دوم قرار دارد. آمریکایی چهارمین نسب رایج گزارش شده در غرب میانه (۶٫۵٪) و غرب (۴٫۱٪) بود. همه ایالت های جنوبی به جز دلاور، مریلند، فلوریدا و تگزاس ۱۰٪ یا بیشتر آمریکایی را گزارش کردند، اما در خارج از جنوب، تنها میسوری و ایندیانا این کار را کردند. مطالعات نشان می دهد که تعداد زیادی از آمریکایی های سفیدپوست، به ویژه در جنوب، خود را به سادگی «آمریکایی» معرفی می کنند و هویت قومی خاصی را ذکر نمی کنند. این ممکن است به دلیل دوری از ریشه های مهاجرتی، اختلاط قومی، یا تمایل به داشتن یک هویت ملی ساده باشد. تجزیه و تحلیل ژنتیکی نیز نشان می دهد که بسیاری از این ا
فراد در واقع تبار بریتانیایی یا ایرلندی دارند. پیشینه. در گذشته، افرادی مانند تئودور روزولت معتقد بودند که یک «نژاد آمریکایی» متمایز در آمریکا شکل گرفته است. این دیدگاه با بومی گرایی آمریکایی که در قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ رواج داشت، مرتبط بود. بومی گرایان، عمدتاً پروتستان های قدیمی از اروپای شمالی و غربی، مهاجران کاتولیک را تهدیدی برای ارزش های آمریکایی می دانستند. این احساسات منجر به شکل گیری جنبش ها و احزاب سیاسی ضد مهاجرت شد و در نهایت در قوانینی که مهاجرت را در دهه ۱۹۲۰ محدود می کرد، نمود پیدا کرد. آمارها. طبق داده های سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا، تعداد فزاینده ای از شهروندان ایالات متحده به سادگی در پاسخ به سؤال مربوط به تبار خود، «آمریکایی» را ذکر می کنند. دفتر سرشماری گزارش می دهد که تعداد افرادی که در ایالات متحده «آمریکایی» و هیچ تبار دیگری را گزارش نکرده اند، از ۱۲٫۴ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ به ۲۰٫۲ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ افزایش یافته است. این افزایش نشان دهنده بزرگ ترین رشد عددی هر گروه قومی در ایالات متحده در طول دهه ۱۹۹۰ است. ایالتی که بیشترین افزایش را در دو سرشماری گذشته داشته است، تگزاس بوده
است، جایی که در سال ۲۰۰۰، بیش از ۱٫۵ میلیون نفر از ساکنان گزارش کردند که «تبار آمریکایی» دارند. در سرشماری ۱۹۸۰ ایالات متحده آمریکا، ۲۶ درصد از ساکنان ایالات متحده اظهار داشتند که آمریکایی های انگلیسی تبار هستند و در آن زمان بزرگ ترین گروه بودند. در سرشماری سال ۲۰۰۰ ایالات متحده، ۶٫۹ درصد از جمعیت آمریکا خود را به عنوان «تبار آمریکایی» معرفی کردند. چهار ایالتی که اکثریت جمعیت آن ها تبار آمریکایی را گزارش کردند عبارتند از: آرکانزاس (۱۵٫۷٪)، کنتاکی (۲۰٫۷٪)، تنسی (۱۷٫۳٪) و ویرجینیای غربی (۱۸٫۷٪). درصد قابل توجهی از جمعیت های آلاباما (۱۶٫۸٪)، میسیسیپی (۱۴٫۰٪)، کارولینای شمالی (۱۳٫۷٪)، کارولینای جنوبی (۱۳٫۷٪)، جورجیا (۱۳٫۳٪) و ایندیانا (۱۱٫۸٪) نیز تبار آمریکایی را گزارش کردند. در کل جنوب ایالات متحده آمریکا، ۱۱٫۲ درصد تبار «آمریکایی» را گزارش کردند که پس از سیاه پوستان آمریکا در رتبه دوم قرار دارد. آمریکایی چهارمین نسب رایج گزارش شده در غرب میانه (۶٫۵٪) و غرب (۴٫۱٪) بود. همه ایالت های جنوبی به جز دلاور (ایالت)، مریلند، فلوریدا و تگزاس ۱۰٪ یا بیشتر آمریکایی را گزارش کردند، اما در خارج از جنوب، تنها میزوری و ایندیان
ا این کار را کردند. آمریکایی یکی از پنج نسب برتر گزارش شده در تمام ایالت های جنوبی به جز دلاور، در چهار ایالت غرب میانه هم مرز با جنوب (ایندیانا، کانزاس، میزوری و اوهایو) و همچنین آیووا و در شش ایالت شمال غربی (کلرادو، آیداهو، اورگن، یوتا، واشینگتن (ایالت)، وایومینگ) بود، اما تنها یک ایالت شمال شرقی، مِین، این گونه بود. الگوی مناطقی با سطوح بالای آمریکایی مشابه مناطقی با سطوح بالای عدم گزارش هیچ نسب ملی است. در American Community Survey سال ۲۰۱۴، آلمانی آمریکایی ها (۱۴٫۴٪)، آمریکایی های ایرلندی تبار (۱۰٫۴٪)، آمریکایی های انگلیسی تبار (۷٫۶٪) و آمریکایی های ایتالیایی تبار (۵٫۴٪) چهار گروه بزرگ اروپایی بودند که خود را در ایالات متحده معرفی کردند و ۳۷٫۸ درصد از کل جمعیت را تشکیل می دادند. با این حال، جمعیت شناسی انگلیسی، اسکاچ-ایرلندی آمریکایی ها و آمریکایی های بریتانیایی تبار به طور جدی کمتر از حد واقعی در نظر گرفته می شود، زیرا ۶٫۹ درصد از پاسخ دهندگان به سرشماری ایالات متحده که خود را به سادگی «آمریکایی» معرفی می کنند، عمدتاً از این تبارها هستند.