Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جیهو () (稽胡)، مردمی هو (مردم) بودند که در طول قرن هفتم پس از میلاد در امتداد رود زرد در شمال Guannei و هدونگ زندگی می کردند. به گفته جاناتان کرم اسکاف، جیهو دارای ویژگی های صورت متمایز از مردم هان محلی بود و به عنوان دارای سرهای بربر و زبان هان توصیف شد. اکثریت جیهو زبان مادری خود را حفظ کردند و به استثنای رؤسایشان، هیچ کدام زبان چینی صحبت نکردند. مردان لباسی مشابه مردم هان می پوشیدند و رفتارهای رزمی مشابهی را انجام می دادند در حالی که زنان جواهرات صدفی می پوشیدند و به داشتن روابط جنسی قبل از ازدواج معروف بودند. آنها نوع خاصی از کتانی را تولید می کردند که به «کتانی زن بربر» یا «کتانی زن جی» معروف بود. جیهو یک قدیس محلی Jihu بودیسم را می پرستید و بتکده های خاکی با میله های پرچم سرو تزئین شده با پیله های کرم ابریشم می ساخت. جیهو به همراه مردم ترک در اوایل دهه ۶۲۰ در حملاتی علیه [دودمان تانگ]] شرکت کرد، اما در نهایت در سال ۶۲۶ به تانگ تسلیم شد.
ترکیبات بهووریهی (bahuvrihi)، واژه های مرکبی هستند که از دو جزء تشکیل شده اند و در حالی که به شیء یا شخصی اشاره می کنند که ویژگی مذکور را دارد، هیچ یک از اجزای آن به تنهایی به آن شیء یا شخص اشاره نمی کنند. به عنوان مثال، در واژهٔ «ساده دل»، اجزای «ساده» و «دل» به تنهایی به فردی با ویژگی سادگی اشاره ندارند، اما ترکیب آن ها به فردی با این ویژگی اشاره می کند. مثال های دیگری از این ترکیبات عبارت اند از: «کوچک مغز»، «کم دل»، «دل پاک»، «کم مغز»، «زن صفت» و «چشم پاک». برای نمونه، در واژهٔ «دل پاک»، ترکیب «دل» و «پاک» به فردی با قلبی پاک اشاره دارد. این ترکیبات نشان می دهند که فرایند خلق و درک آن ها تصادفی نیست، بلکه از الگوهای مفهومی نظام مند و مشخصی تبعیت می کند. این تعریف را زبان شناس کهن هندی، پانینی، ارائه داده و از واژه مرکبِ سانسکریت «بهوو-ریهی» برای نمونه ای از چنین واژه هایی استفاده کرده که هرچند معنای تحت اللفظی آن «دارای برنج فراوان، فراوان برنج» است، اما برای اشاره به «فرد ثروتمند» به کار می رود.
استوریو یک اپلیکیشن در سبک گرافیکی است. این اپلیکیشن در تاریخ ۸ آذر سال ۱۴۰۳ منتشر شد. ویژگی ها. این نرم افزار شامل قابلیت هایی همچون انتخاب از میان فونت های مختلف، پس زمینه های متنوع، برچسب ها و استیکرهای گرافیکی است. همچنین، کاربران می توانند از قالب های آماده برای طراحی سریع و هماهنگ استوری ها استفاده کنند. استوریو با تمرکز بر طراحی بصری، امکان تولید محتوای خلاقانه را برای شبکه های اجتماعی فراهم می کند.
عیسی کایوو () یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تاکماک کاران () یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یلبولاک تاماک () یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
زیریکلی تاماک () یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
مردم جی () (羯)، اعضای قبیله ای از شمال چین در قرن چهارم بودند. در تاریخ نگاری، آنها به عنوان یکی از پنج بربر در دوره شانزده پادشاهی در نظر گرفته می شوند.
دی ()، یک گروه قومی باستانی بودند که در غرب چین زندگی می کردند و بیشتر به عنوان یکی از مردم چین غیر هان معروف به پنج بربر شناخته می شوند که در دوره شانزده پادشاهی قدرت را در شمال چین به دست گرفتند. این گروه قومی را نباید با بیدی (قوم های باستانی) (狄) قبلی اشتباه گرفت، که به مردمان کوچ نشین غیر مرتبط در شمال چین در زمان دودمان ژو اشاره دارد. با-دی (巴氐) شاخه ای از دی بود که با گروه قومی دیگری به نام قوم کنگ (賨) در هم آمیخت.
کیانگ ()، نامی بود که در دوره های مختلف در چین باستان به گروه های مختلف مردم داده می شد. عموماً تصور می شود که قوم کیانگ از تبت-برمه (زبان های تبتی-برمه ای) بوده اند، اگرچه نظریه های دیگری نیز وجود دارد.
پنج بربر () (五胡)، تاریخ چینی درون نام و برون نام برای پنج قوم باستانی غیرمردم هان یا برای "مردم هو" است که در دودمان هان به شمال چین مهاجرت کردند و سپس دودمان جین (۴۲۰–۲۶۵) را سرنگون کردند و در قرن پنجم شانزده پادشاهی را تأسیس کردند. مردمی که به عنوان پنج بربر طبقه بندی می شوند عبارتند از:
پادشاهی کرمه یا فرهنگ کرمه یک تمدن اولیه به مرکزیت شهر کرمه در سودان امروزی بود. این قلمرو از حدود ۲۵۰۰ قبل از میلاد تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد در نوبه باستان شکوفا شد. فرهنگ کرمه در بخش جنوبی نوبه یا " نوبه علیا " (در بخش هایی از سودان شمالی و مرکزی امروزی) قرار داشت و بعدها دامنه خود را به سمت شمال به نوبه سفلی و مرز مصر گسترش داد. به نظر می رسد که این شهر یکی از ایالت های دره نیل در دوران پادشاهی میانه مصر بوده است. در آخرین مرحله پادشاهی کرمه، که از حدود ۱۷۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد به طول انجامید، پادشاهی صای را در خود جذب کرد و به یک شاهنشاهی پرجمعیت و قابل توجه و رقیبی برای مصر تبدیل شد. در حدود ۱۵۰۰ قبل از میلاد، خود کرمه در پادشاهی جدید مصر جذب شد، اما شورش های جدایی خواهانه برای قرن ها ادامه یافت. در قرن یازدهم قبل از میلاد، پادشاهی کوش که بیشتر با فرهنگ مصری خو گرفته بود، توانست استقلال این نواحی را کسب کند. موقعیت. شهر اصلی کرمه که قلب پادشاهی کرمه را تشکیل می دهد یک شهر وسیع و دارای گورستانی متشکل از تومول های بزرگ است. سطح ثروت در این مکان نشان دهنده قدرت پادشاهی کرمه بود، به ویژه در دوره میانی دوم که اه
الی کرمه مرزهای جنوبی مصر را تهدید می کردند.
زنان در شطرنج () در تمامی سنین و سطوح، اقلیت کوچکی از بازیکنان شطرنج را تشکیل می دهند. شطرنج بازان زن امروزه به طور کلی در ترکیبی از مسابقات آزاد و مسابقات زنان رقابت می کنند، که مسابقات زنان عمدتاً در سطوح بالای شطرنج زنان و در رده های سنی جوانان برجسته تر هستند. مسابقات مدرن سطح بالای زنان، فرصتی را برای برخی از شرکت کنندگان فراهم می کنند تا به عنوان شطرنج باز حرفه ای به فعالیت تمام وقت بپردازند. بیشتر این مسابقات توسط فیده (FIDE) سازمان دهی می شوند و حول چرخه قهرمانی جهان می چرخند که در نهایت به یک مسابقه برای تعیین قهرمانی شطرنج زنان جهان ختم می شود. افزون بر این رویدادها، از برجسته ترین مسابقات شطرنج زنان، می توان به قهرمانی های ملی و قاره ای زنان و دختران اشاره کرد. زنان تا اوایل قرن بیستم به طور کلی اجازه عضویت در باشگاه های شطرنج را نداشتند. پس از پذیرش در این باشگاه ها، عمدتاً محدود به رقابت با سایر زنان بودند. در همین دوره، ورا منچیک اولین قهرمانی شطرنج زنان جهان شد و در اواخر دهه ۱۹۲۰ به نخستین زنی تبدیل شد که در مسابقات سطح بالای شطرنج در کنار بهترین بازیکنان جهان رقابت کرد. پس از مرگ او، اتحاد جم
اهیر شوروی بر شطرنج زنان تسلط یافت و از آغاز المپیاد شطرنج زنان در سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۶، تمامی دوره هایی را که در آن شرکت داشت، پیروز شد. بازیکنان اهل گرجستان، نونا گاپرینداشویلی و مایا چیبوردانیدزه، نخستین زنانی بودند که عنوان استادبزرگ شطرنج (GM) را کسب کردند و پس از منچیک، در مسابقات آزاد سطح بالا شرکت نمودند. خواهران پولگار به سلطه شوروی بر شطرنج زنان پایان دادند؛ سوزان پولگار در سال ۱۹۸۴ به رتبه نخست رده بندی جهانی زنان رسید و هر سه خواهر، تیم مجارستان را در المپیاد ۱۹۸۸ به کسب مدال طلا هدایت کردند. یودیت پولگار خود را به عنوان قوی ترین شطرنج باز زن تاریخ تثبیت کرد و به رتبه هشتم جهان در بین تمامی بازیکنان رسید. با آغاز قرن بیست ویکم، تعداد زنانی که عنوان استادبزرگ را کسب کردند به طور قابل توجهی افزایش یافت. در میان این استادبزرگان جدید، هو ییفان تنها زنی بوده است که به ۱۰۰ بازیکن برتر جهان راه یافته و به طور منظم در مسابقات آزاد سطح بالا رقابت کرده است. از دهه ۱۹۹۰، چین بر مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان تسلط یافته و تاکنون شش قهرمان مختلف را معرفی کرده است که از جمله آن ها، قهرمان کنونی جو ونجوون است. تعدا
د اندک زنانی که به سطوح بالای شطرنج رسیده اند، پرسش های زیادی را در مورد علت عدم موفقیت تاریخی زنان در این ورزش ایجاد کرده است. هیچ شواهدی مبنی بر وجود ناتوانی ذاتی زنان در شطرنج وجود ندارد. مطالعات آماری نشان داده اند که کمبود تعداد زنان در تمامی سطوح، عامل اصلی حضور اندک آنان در رده های بالاست. تعداد کم زنان در شطرنج، موجب شده است که آن ها بیشتر با سکسیسم، آزار و اذیت، و آزار جنسی مواجه شوند، که این عوامل نیز به عنوان دلایلی برای کاهش موفقیت یا ترک زودهنگام شطرنج توسط زنان مطرح شده اند. افزون بر رقابت در شطرنج، زنان در نقش های دیگری نیز فعالیت می کنند، از جمله مربی گری و داوری. دو حرفه مرتبط با شطرنج که در آن ها شکاف جنسیتی کمتر است، گزارشگر ورزشی و پخش زنده هستند. مسابقات شطرنج. از نظر جنسیت، مسابقات شطرنج را می توان به دو دسته مسابقات آزاد و مسابقات زنان تقسیم کرد. زنان می توانند انتخاب کنند که در مسابقات آزاد یا مسابقات زنان شرکت کنند. در عمل، اکثر بازیکنان زن در ترکیبی از هر دو نوع مسابقه رقابت می کنند. نسبت شرکت کنندگان زن در مسابقات مختلف بسته به نوع مسابقه می تواند بسیار متفاوت باشد. مسابقاتی که به ط
ور مستقل برگزار می شوند، معمولاً درصد بالاتری از بازیکنان زن را نسبت به مسابقات قهرمانی که توسط فدراسیون ها سازمان دهی می شوند، شامل می شوند. بسیاری از مسابقات کوچک تر در سطوح مختلف، هیچ شرکت کننده زن ندارند. یکی از رایج ترین انواع مسابقات شطرنج، مسابقات آزاد روش سوئیسی است که هم زنان و هم مردان می توانند در آن ها شرکت کنند، زیرا معمولاً تعداد شرکت کنندگان در آن ها زیاد و حتی نامحدود است. در برخی موارد، این مسابقات به چندین بخش بر اساس ریتینگ بازیکنان تقسیم می شوند. مسابقات سوئیسی معمولاً بخش اختصاصی برای زنان ندارند، اگرچه ممکن است یکی از بخش های ریتینگ، مختص زنان باشد. در عوض، بسیاری از مسابقات سوئیسی حرفه ای و نیمه حرفه ای، جوایز ویژه ای برای بهترین بازیکنان زن در بخش آزاد در نظر می گیرند. نوع رایج دیگر مسابقات، تورنمنت های نوبت گردشی بسته هستند که معمولاً حدود ده شرکت کننده دارند. این مسابقات در بالاترین سطح شطرنج محبوب هستند و رویدادهایی مانند جام سینکوفیلد را شامل می شوند. اگرچه هیچ محدودیت رسمی بر اساس جنسیت وجود ندارد، بسیاری از این مسابقات سطح بالا عمدتاً با حضور بازیکنان مرد برگزار می شوند، زیرا این
رویدادها به صورت دعوتی هستند و تنها بازیکنان با ریتینگ بالا دعوت می شوند. یودیت پولگار و هو ییفان به طور کلی تنها زنانی محسوب می شوند که در این قرن به طور منظم در این مسابقات نخبه سطح بالا شرکت کرده اند. شطرنج بازان زن در عوض مسابقات گردشی نخبه مخصوص زنان مانند جام کرنز را دارند. با این حال، تعداد مسابقات گردشی کلاسیک ویژه زنان در سطح نخبگان محدود است. مسابقات قهرمانی. مسابقات شطرنج ممکن است به طور مستقل برگزار شوند یا بخشی از یک مسابقه قهرمانی باشند که توسط فیده، فدراسیون های قاره ای یا فدراسیون های ملی سازمان دهی شده است. این مسابقات قهرمانی که تحت نظارت فدراسیون ها برگزار می شوند، معمولاً دارای یک بخش آزاد و یک بخش زنان هستند و اغلب هم زمان برگزار می شوند، مانند المپیاد شطرنج و المپیاد شطرنج زنان. از آنجا که این دو بخش هم زمان برگزار می شوند و بازیکنان زن در بخش زنان شانس بیشتری برای کسب مدال یا جوایز دارند، تعداد کمی از زنان در بخش آزاد شرکت می کنند. به همین ترتیب، تقریباً تمامی فدراسیون های ملی، یک مسابقه قهرمانی ملی و یک مسابقه قهرمانی ملی زنان برگزار می کنند، و همچنین مسابقات مشابهی در رده های سنی مخت
لف برگزار می شود. هرچند این مورد نیز رایج نیست، اما حضور زنان و دختران در بخش های آزاد این مسابقات به ویژه در رده های سنی جوانان بیشتر است. برخی از بازیکنان زن، موفق به کسب عنوان قهرمانی ملی کشور خود در رقابت های کلی شده اند، از جمله استادبزرگان و استادان بین المللی مانند یودیت پولگار، نینو خورسیدزه، ویکتوریا چمیلیت، کته وان آراخامیا-گرانت و اوا موزر. فیده در سال ۱۹۲۷، پیش از آنکه کنترل قهرمانی شطرنج جهان را در دست بگیرد، قهرمانی شطرنج زنان جهان را پایه گذاری کرد. اولین دوره این مسابقات توسط ورا منچیک فتح شد. قهرمان کنونی شطرنج زنان جهان جو ونجوون است که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، چهار دوره پیاپی این عنوان را کسب کرده است. جدیدترین قالب برگزاری این مسابقات شامل یک دیدار بین قهرمان فعلی و چالشگری است که از طریق پیروزی در مسابقات نامزدهای قهرمانی شطرنج زنان حق رقابت را به دست می آورد. ساختار مسابقات نامزدها و چرخه کلی این رقابت ها، مشابه با روند تعیین قهرمان قهرمانی شطرنج جهان است. مربیگری شطرنج. مربیان زن نخبه در سطح بالای شطرنج بسیار اندک هستند که بخشی از آن به این دلیل است که تاکنون تنها کمی بیش از ۴۰ زن موفق به ک
سب عنوان استادبزرگ شده اند. سوزان پولگار یکی از معدود مربیان زن برجسته در سطح بالا، به ویژه در سطح استادبزرگی است. پولگار مراکز شطرنج را اداره کرده و همچنین به یکی از پیشگامان مربیگری شطرنج در دانشگاه های ایالات متحده تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۰، سوزان پولگار به عنوان سرمربی تیم شطرنج Knight Raiders از دانشگاه تگزاس تک، نخستین زنی شد که تیمی را به مرحله پایانی چهار تیم برتر مسابقات شطرنج کالجی هدایت کرد. در آوریل ۲۰۱۱، تیم Knight Raiders دانشگاه تگزاس تک موفق به کسب جام رئیس جمهور شد؛ این پیروزی، پولگار را به نخستین سرمربی زن تبدیل کرد که تیمی را به عنوان قهرمانی ملی هدایت کرده است. دستاوردهای شطرنج. یودیت پولگار که عموماً به عنوان قوی ترین بازیکن زن تاریخ شطرنج شناخته می شود، در مقطعی هشتمین بازیکن برتر رده بندی جهانی بود و همچنان تنها زنی است که تاکنون در بین ده بازیکن برتر جهان قرار گرفته است. سه زن، مایا چیبوردانیدزه، پولگار، و هو ییفان، در میان ۱۰۰ بازیکن برتر جهان قرار گرفته اند. پژوهش در تفاوت های جنسیتی. بازیکنان مرد شطرنج در تمام رده های سنی و در اکثر مسابقات به طور چشمگیری از نظر تعداد از بازیکنان زن
پیشی می گیرند، معمولاً با اختلافی در حدود ده برابر یا بیشتر. در مقاله ای از سال ۲۰۰۹، مریم بیلالیچ، کیِران اسمالبون، پیتر مک لئود و فرناند گوبِه با تحلیل داده های آماری بازیکنان آلمانی نشان دادند که اگرچه مردان دارای بالاترین رتبه از زنان دارای بالاترین رتبه قوی تر هستند، اما این اختلاف (معمولاً بیش از ۲۰۰ واحد ریتینگ) عمدتاً به دلیل تعداد بسیار کمتر بازیکنان زن است (تنها یک شانزدهم از بازیکنان دارای ریتینگ در آلمان زن بودند). در سال ۲۰۲۰، روان شناس و متخصص علوم اعصاب، وی جی ما، وضعیت پژوهش دربارهٔ زنان در شطرنج را چنین خلاصه کرد: «در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر تفاوت های زیستی در توانایی شطرنج میان جنسیت ها وجود ندارد»، اما افزود: «این بدان معنا نیست که قطعاً هیچ تفاوتی وجود ندارد». هم بازیکنان مرد و هم زن در مورد دلایل شکاف جنسیتی در دستاوردهای شطرنج نظریه پردازی کرده اند. برخی از بازیکنان زن بر این باورند که دلیل اصلی این شکاف، انتظارات فرهنگی و تعصب است. جنیفر شهاده، استاد بین المللی زنان و مدیر برنامه زنان در فدراسیون شطرنج ایالات متحده (USCF)، اظهار داشت که کاهش شدید تعداد دختران در USCF در سنین ۱۲ و ۱۳
سالگی رخ می دهد که به باور او، به دلیل نبود یک شبکه اجتماعی مناسب برای دختران در این سنین در محیط شطرنج است. یودیت پولگار معتقد است که جامعه و برخی والدین ممکن است تمایل بازیکنان زن جوان به پیشرفت را تضعیف کنند، و همچنین زنان اغلب به دلیل انتخاب رقابت در تورنمنت های مختص زنان به جای مسابقات آزاد، دچار محدودیت می شوند. یوانکا هوسکا، استاد بین المللی و استاد بزرگ زنان، استدلال کرده است که اعتمادبه نفس بیش از حد پسران در شطرنج، به آن ها برتری نسبت به دختران می دهد. در یک مطالعه در سال ۲۰۰۷ در دانشگاه پادووا، بازیکنان مرد و زن با مهارت مشابه در بازی های آنلاین با یکدیگر روبه رو شدند. هنگامی که بازیکنان از جنسیت حریف خود بی اطلاع بودند، زنان تقریباً نیمی از بازی های خود را بردند. اما زمانی که به آن ها گفته شد حریفشان مرد است، با احتیاط بیشتری بازی کردند و تنها یک چهارم بازی های خود را بردند. در مقابل، هنگامی که به آن ها گفته شد حریفشان زن است، درحالی که درواقع مرد بود، همانند بازیکنان مرد تهاجمی بازی کردند و نیمی از بازی های خود را بردند. محققان استدلال کردند که کلیشه های جنسیتی ممکن است باعث کاهش اعتمادبه نفس باز
یکنان زن هنگام بازی با مردان شود که به بازی تدافعی تر و در نتیجه عملکرد ضعیف تر آن ها منجر شده است. تلاش ها برای تکرار این نتیجه با تحلیل پایگاه های داده شطرنج، نتایج متناقضی داشته است. تبعیض جنسیتی در شطرنج. پولگار، شهاده و هوسکا اظهار داشته اند که با تبعیض جنسیتی مواجه شده اند، از جمله اظهارات تحقیرآمیز دربارهٔ توانایی هایشان، حریفانی که از دست دادن با آن ها امتناع کرده اند و کاربران اینترنتی که حضور دختران و زنان در شطرنج را زیر سؤال برده اند. چندین بازیکن مرد نیز دربارهٔ عملکرد زنان در شطرنج اظهارات منفی داشته اند. در مصاحبه ای در سال ۱۹۶۳، بابی فیشر بازیکنان زن را بی ارزش توصیف کرد و گفت که این امر به این دلیل است که «[زنان] آن قدرها هم باهوش نیستند». در سال ۲۰۱۵، نایجل شورت استدلال کرد که بازیکنان مرد عملکرد بهتری دارند زیرا مردان و زنان از نظر مهارت های شناختی «به طور ذاتی متفاوت هستند»، که این اظهارات بحث برانگیز شد. در سال ۲۰۲۲، ایلیا اسمیرین، در حین پخش زندهٔ دور نهم گرندپری زنان فیده ۲۰۲۲–۲۳ اظهار داشت که شطرنج «شاید برای زنان مناسب نباشد» و همچنین زنی را به دلیل بازی «مانند یک مرد» تحسین کرد. فیده
از طریق توییتر بابت این اظهارات عذرخواهی کرد و سخنان اسمیرین را «شرم آور و توهین آمیز» خواند. همان روز، فیده اسمیرین را به دلیل «اظهارات توهین آمیز» از سمتش برکنار کرد. در اوت ۲۰۲۳، بیش از صد بازیکن زن شطرنج بیانیه ای را از سوی فیده علیه تبعیض جنسیتی و آزار جنسی در شطرنج امضا کردند.
صای جزیره ای بزرگ در رودخانه نیل در نوبه بین آبشار دوم و سوم در کشور سودان است. این جزیره ۱۲ کیلومتر طول و ۵٫۵ کیلومتر عرض دارد. صای در زمان پادشاهی جدید پیاپی توسط مصری ها اشغال می شد. در دوره مقریان مرکز یک اسقف نشین بود و در نیمه دوم قرن شانزدهم عثمانی ها قلعه ای را در جزیره بنا کردند. بخش شمال شرقی جزیره شامل یک معبد پادشاهی جدید مصر و آسیاب های متعدد مرتبط با تولید طلای باستانی است. در همان نزدیکی، قلعه امپراتوری عثمانی از جنس ماسه سنگ استخراج شده در امتداد سواحل رودخانه، و اسپولیایی است که نقش های آمنهوتپ چهارم، در میان دیگر فرمانروایان سلسله هجدهم را در خود دارد. مقبره های مدور متعددی در همین نزدیکی هستند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
زنان در فضا () از آغاز پرواز فضایی انسانی در ماورای جو در پروژه های فضایی حضور داشته اند. شمار قابل توجهی از زنان از کشورهای گوناگون در فضا فعالیت داشته اند، هرچند که در مجموع زنان همچنان به طور قابل توجهی کمتر از مردان برای سفر به فضا انتخاب می شوند، و تا ژوئن ۲۰۲۰ تنها ۱۲٪ از کل فضانوردانی که به فضا رفته اند را زنان تشکیل می دادند. با این حال، نسبت زنان در میان سفرهای فضایی به طور قابل توجهی در حال افزایش است. نخستین زنی که به فضا پرواز کرد والنتینا ترشکوا از اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۱۶ تا ۱۹ ژوئن ۱۹۶۳ با وستوک ۶ پرواز کرد. ترشکوا کارگر خط مونتاژ کارخانه نساجی بود، نه خلبان مانند فضانوردان مرد آن زمان. او برای اهداف تبلیغاتی، وفاداری اش به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی و تجربه چندین ساله اش در چتربازی ورزشی که هنگام فرود پس از خروج از کپسول خود استفاده کرد، انتخاب شد. زنان تا سال ۱۹۸۲ به عنوان خلبان و کارمند فضایی برابر با همتایان مرد خود صلاحیت نداشتند. تا اکتبر ۲۰۲۱، بیشتر ۷۰ زنی که به فضا رفته اند شهروندان ایالات متحده آمریکا بوده اند و مأموریت هایی را در شاتل فضایی و ایستگاه فضایی بین المللی انجام
داده اند. کشورهای دیگر (اتحاد جماهیر شوروی، کانادا، ژاپن، روسیه، چین، بریتانیا، فرانسه، کره جنوبی، ایتالیا) تنها یک، دو یا سه زن را در برنامه های پرواز فضایی انسانی خود به فضا فرستاده اند. افزون بر این، یک زن با تابعیت دوگانه ایرانی-آمریکایی به عنوان توریست در یک پرواز فضایی آمریکایی شرکت کرده است. زنان با بسیاری از همان تأثیرات پرواز فضایی که مردان با آن روبه رو هستند، مواجه می شوند. مطالعات علمی عموماً هیچ اثر نامطلوب خاصی از مأموریت های فضایی کوتاه مدت برای زنان نشان نداده اند. برخی حتی پیشنهاد کرده اند که زنان ممکن است برای مأموریت های فضایی طولانی مدت مناسب تر باشند. با این حال، مطالعات به طور مداوم نشان داده اند که مانع اصلی برای حضور زنان در فضا جنسیت گرایی است. تاریخچه. کشمکش های اولیه رقابت فضایی. در رقابت میان اتحاد جماهیر شوروی (شوروی) و ایالات متحده که به رقابت فضایی معروف است، هر دو کشور در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ نخستین خلبانان فضایی خود را که در شوروی فضانورد و در ایالات متحده فضانورد نامیده می شدند، از میان خلبان آزمایشهای جت های پرسرعت نظامی برگزیدند که همگی مرد بودند. در سال ۱۹۵۹، پس
از آنکه پروژه تحقیقاتی نیروی هوایی ایالات متحده تحت عنوان «زن در فضا در نخستین فرصت» از سوی فرماندهی تحقیقات و توسعه هوایی این نیرو مجوز دریافت نکرد، دان فلیکینگر و ویلیام راندولف لاولیس دوم گروهی متشکل از سیزده خلبان زن آمریکایی تشکیل دادند. این گروه که توسط مطبوعات آمریکا "مرکوری ۱۳" نامیده شد، آرزو داشتند فضانورد شوند. این زنان تحت نظارت کارکنان کلینیک لاولیس، همان آزمایش های پزشکی مردان را گذراندند و موفق شدند، اما این پروژه از سوی دولت حمایت نشد و تأمین مالی آن به طور خصوصی (از جمله توسط پیشگام صنعت هوانوردی ژاکلین کاکرن) انجام شد. ایده فضانوردان زن با مقاومت شدیدی در فرماندهی نظامی و ناسا مواجه شد و در نتیجه این زنان هرگز به عنوان فضانورد انتخاب نشدند. جری کاب از اعضای "مرکوری ۱۳" در سال ۱۹۶۱ به عنوان مشاور ناسا منصوب شد و در ژوئیه ۱۹۶۲ در برابر کنگره دربارهٔ نتایج مثبت پزشکی گروه "مرکوری ۱۳" و جنسیت گرایی شهادت داد. در همین حال، نیکولای کامانین، مدیر آموزش فضانوردان در شوروی، پس از مواجهه مکرر با پرسش های رسانه های خارجی در مورد زنان در فضا در سال ۱۹۶۱، تلاش کرد تا زنان را به عنوان فضانورد وارد برنامه
کند. در ادامه، کامانین توانست حمایت سرگئی کارالیوف، رهبر برنامه فضایی شوروی را جلب کند و پس از شش ماه، مجوز آموزش فضانوردان زن را دریافت کرد. در جریان سفری به ایالات متحده در سال ۱۹۶۲، کامانین با جری کاب از گروه رد شده "مرکوری ۱۳" ملاقات کرد. او در یادداشت های روزانه اش نوشت: «نمی توانیم اجازه دهیم که نخستین زن فضانورد آمریکایی باشد. این توهینی به احساسات میهن پرستانه زنان شوروی خواهد بود.» دولت شوروی عموماً تمایلی به استفاده از زنان به عنوان خلبان فضانورد نداشت، اما نخست وزیر وقت، نیکیتا خروشچف، علاقه زیادی به استفاده از این فرصت برای اثبات برتری شوروی در برابری جنسیتی داشت. در فوریه ۱۹۶۲، از میان بیش از ۴۰۰ متقاضی، گروهی از پنج فضانورد زن برای آموزش پرواز انفرادی در یک فضاپیمای برنامه فضایی وستوک انتخاب شدند. به منظور افزایش احتمال فرستادن نخستین زن فضانورد شوروی به فضا، آموزش این گروه زودتر از همتایان مردشان آغاز شد.
شامه یوو () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
وادی هور یا نیل زرد یک وادی (خشک رود) در سودان و چاد است. جغرافیا. منشأ آن در منطقه اندی چاد است. "وادی هور" از ایالت های شمال دارفور و شمالیه در کشور سودان می گذرد تا به شمال نیل رسد و در پیچ بزرگ روبروی دنقله قدیم سر در آرد. این وادی بیش از ۱۱۰۰ کیلومتر طول دارد و در جهت غرب به شرق در سراسر حاشیه جنوبی صحرای لیبی، معمولاً ۲۵ میلی متر بارندگی در سال دریافت می کند. دوره هولوسن. "وادی هور" بقایای رود باستانی "نیل زرد" است که شاخه ای از رود نیل در طول دوره پربارش آفریقا از حدود ۹۵۰۰ تا ۴۵۰۰ سال پیش است. در آن زمان جانوران ساوانا و دامداران این منطقه را اشغال کرده بودند و حاشیه جنوبی صحرا حدود شمال تر از امروز بود. زمانی که صحرا بین ۶۰۰۰ تا ۴۰۰۰ سال پیش دچار بیابان زایی شد، وادی ابتدا، همان طور که در نقشه جهان بطلمیوس نشان داده شده است، به زنجیره ای از دریاچه ها و مرداب های آب شیرین تبدیل شد سپس حدود ۲۰۰۰ سال پیش محو شد. باستان شناسی. مکان های ماقبل تاریخ فراوان "، وادی هور" را به عنوان یک منطقه سکونتگاهی مورد علاقه رشته های زیست محیطی و یک مسیر ارتباطی بین مناطق داخلی آفریقا و دره نیل تبدیل کرده است. تنها مکان
باستان شناسی وادی هور که تاکنون به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته در جلا ابو احمد است.
تیورکیه وو () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
زنان در سوئد () چندین بار در طول تاریخ سوئد دستخوش تغییر شده است. این تغییرات تحت تأثیر فرهنگ، دین و قوانین سوئد، و همچنین گفتمان های اجتماعی مانند جنبش فمینیسم در سوئد قرار گرفته اند. نقش و جایگاه زنان در سوئد طی قرون مختلف دستخوش تغییرات فراوانی بوده است. در قرون وسطی، وضعیت زنان به قوانین محلی بستگی داشت، اما با تصویب قانون سرزمینی مگنوس اریکسون در سال ۱۳۵۰، ساختار حقوقی یکپارچه تری ایجاد شد. طبق این قانون، زنان مجرد تحت سرپرستی مردان خانواده قرار داشتند، در حالی که بیوه ها از حق استقلال قانونی برخوردار بودند. در دورهٔ مدرن اولیه، با افزودن قوانین مذهبی عهد عتیق در سال ۱۶۰۸، محدودیت های بیشتری برای زنان اعمال شد، اما در عمل برخی از این قوانین نادیده گرفته می شدند. در شهرها، زنان می توانستند به عضویت اصناف درآیند و به فعالیت های اقتصادی مانند نانوایی، خیاطی و تجارت بپردازند. در مناطق روستایی، زنان به ویژه در غیاب همسرانشان که در جنگ ها شرکت می کردند، مسئولیت های اقتصادی و خانوادگی گسترده ای بر عهده داشتند. عصر روشنگری نقطهٔ عطفی برای زنان سوئدی محسوب می شود، زیرا برخی اصلاحات مانند اعطای حقوق حرفه ای به زنا
ن در اصناف (۱۷۲۰) و لغو مجازات های اجتماعی برای مادران مجرد (۱۷۴۱) انجام شد. در همین دوره، زنان بیشتری وارد عرصه های آموزشی و هنری شدند و مدارس ویژهٔ دختران تأسیس شد. تاریخ زنان در سوئد. دوران وایکینگ ها. در طول دوران وایکینگ ها، زنان در کشورهای نوردیک، از جمله سوئد، دانمارک و نروژ، از موقعیتی نسبتاً آزاد برخوردار بودند. این امر در قوانین ایسلندی گراگاس و قوانین نروژی فروستاتینگ و گولاتینگ منعکس شده است. عمه پدری، برادرزاده پدری و نوه پدری، که به آنها "اودالکویننا" (odalkvinna) گفته می شد، حق داشتند از مرد متوفی ارث ببرند. در غیاب خویشاوندان مذکر، زنی که ازدواج نکرده و پسری نداشت، می توانست مقام سرپرستی خانواده را از پدر یا برادر متوفی به ارث ببرد. زنی با چنین موقعیتی "رینگ کویننا" (ringkvinna) نامیده می شد و تمامی حقوقی را که به رئیس یک خاندان تعلق داشت، مانند حق مطالبه و دریافت جریمه برای قتل یکی از اعضای خانواده، تا زمان ازدواج حفظ می کرد. پس از ازدواج، این حقوق به همسر او منتقل می شد. زنان پس از ۲۰ سالگی، در صورتی که ازدواج نکرده بودند، به عنوان "مائر" (maer) یا "می" (mey) شناخته می شدند و از لحاظ قانونی
به استقلال می رسیدند، حق انتخاب محل زندگی داشتند و از نظر حقوقی به عنوان یک فرد مستقل محسوب می شدند. تنها استثنای استقلال آنها، حق انتخاب همسر بود، زیرا ازدواج ها معمولاً توسط خاندان ترتیب داده می شد. بیوه ها نیز از همان موقعیت مستقل زنان مجرد برخوردار بودند. زنان از قدرت و نقش های مذهبی برخوردار بودند و به عنوان کاهنه ("گودیا"، gydja) و پیشگو ("سیدکویننا"، sejdkvinna) فعالیت می کردند. همچنین در زمینه های هنری به عنوان شاعران ("اسکالدر"، skalder) و استادان رون، و نیز به عنوان بازرگان و شفادهنده فعالیت داشتند.احتمال دارد که برخی زنان در مناصب نظامی نیز فعالیت داشته اند. گرچه داستان های مربوط به سپربانوها تأیید نشده است، اما برخی یافته های باستان شناسی مانند جنگجوی زن وایکینگ در بیرکا ممکن است نشان دهنده وجود زنانی در مقام های نظامی باشد. زنان متأهل می توانستند از همسر خود طلاق بگیرند و دوباره ازدواج کنند. همچنین، پذیرفته شده بود که زنان آزاد بدون ازدواج با مردان زندگی کنند و از آنها فرزند داشته باشند، حتی اگر آن مردان همسر داشتند. به چنین زنانی "فریلا" (frilla) گفته می شد. در این دوران، تفاوتی میان فرزندان حاص