Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در ۲۸ اوت ۲۰۲۴، اسرائیل، عملیات نظامی گسترده ای را در کرانه باختری آغاز کرد. این بزرگ ترین عملیات نظامی اسرائیل در کرانه باختری در بیش از ۲۰ سال گذشته از زمان عملیات دیوار دفاعی در سال ۲۰۰۲ بود، و نشان دهنده تشدید قابل توجه حملات مداوم اسرائیل به منطقه علیه شبه نظامیان فلسطینی در طول جنگ جاری غزه بود. اسرائیل آن را «عملیات اردوهای تابستانی» () نامید، در حالی که شبه نظامیان فلسطینی واکنش خود را «وحشت اردوگاه ها» () نامیدند. اسرائیل اعلام کرد که هدفش متوقف کردن فعالیت های شبه نظامیان فلسطینی در کرانه باختری است، در حالی که فلسطینی ها احساس می کردند که این عملیات می تواند گسترش جنگ با هدف آوارگی آنها باشد. اسرائیل همچنین اعلام کرد که این حملات پس از یک تلاش ناموفق در تل آویو، با هدف خنثی کردن بمب گذاری های انتحاری فلسطینی ها انجام شده است. پیشینه. عملیات نظامی اسرائیل در حالی رخ داد که خشونت شهرک نشینان اسرائیلی علیه زیرساخت های فلسطینی و غیرنظامیان در کرانه باختری افزایش یافته است. از زمان حملات ۷ اکتبر به رهبری حماس که جنگ جاری را آغاز کرد، بیش از ۶۵۰ فلسطینی در کرانه باختری، شامل افراد مسلح و غیرنظامیان، کشته
شده اند، در حالی که ۲۷ اسرائیلی، شامل غیرنظامیان و نیروهای امنیتی، در حملات فلسطینیان در داخل اسرائیل و کرانه باختری کشته شده اند. گاه شمار. ۲۸ اوت. آویخای ادرعی، سخنگوی عرب زبان نیروهای دفاعی اسرائیل، در بیانیه ای مشترک با شاباک، از عملیات ضد تروریستی به نام «اردوهای تابستانی» خبر داد. اسرائیل کاتز، وزیر امور خارجه اسرائیل، اظهار داشت که این عملیات یک «جنگ تمام عیار» با تمرکز بر نابودی «زیرساخت های تروریستی» است و ایران را به تلاش برای ایجاد یک «جبهه تروریستی شرقی» علیه اسرائیل در کرانه باختری با تأمین مالی و مسلح کردن شبه نظامیان محلی متهم کرد. عملیات اسرائیل پس از یک بمب گذاری انتحاری ناموفق در تل آویو توسط یک عامل حماس و درخواست های حماس برای از سرگیری حملات انتحاری انجام شد.[ "" ] صدها سرباز از ارتش اسرائیل، و همچنین بولدوزرها و پشتیبانی هوایی، عملیات خود را در طولکرم و جنین آغاز کردند. همچنین عملیات هایی در اردوگاه پناهندگان الفرع، در نزدیکی طوباس، گزارش شده است. نقاط ورودی به طولکرم و جنین توسط ارتش اسرائیل مسدود شده بود، که دو بیمارستان در طولکرم را نیز محاصره کرده بود. ۲۹ اوت. نیروهای دفاعی اسرائیل،
محمد جابر، معروف به ابو شجاع، که رهبری گردان طولکرم مستقر در نور شمس را بر عهده داشت، به قتل رساندند. او به دلیل دست داشتن در برنامه ریزی و اجرای حملات متعدد علیه اهداف اسرائیلی، از جمله تیراندازی به یک غیرنظامی اسرائیلی در ژوئن ۲۰۲۴، تحت تعقیب اسرائیل بود. حماس و جهاد اسلامی فلسطین در طولکرم و جنین، نیروهای دفاعی اسرائیل را که در این شهرها فعالیت می کردند، با کمین و مواد منفجره هدف قرار دادند. ارتش اسرائیل از اردوگاه پناهندگان الفرعه عقب نشینی کرد و ادعا کرد که آنها «هدف خنثی کردن ترور، افشای زیرساخت های تروریستی و نابودی تروریست های مسلح» را تکمیل کرده اند. ۳۰ اوت. نیروهای پلیس مرزبانی اسرائیل، واسم حازم، رئیس حماس در جنین، در نزدیکی شهر زبابده را به قتل رساندند. گردان های جنین از «درگیری های شدید» با سربازان اسرائیلی در داخل جنین خبر دادند. گردان های شهدای الاقصی از دو خودروی بمب گذاری شده برای حمله به شهرک های اسرائیلی در نزدیکی الخلیل استفاده کردند. ۳۱ اوت. ارتش اسرائیل اعلام کرد که در جریان تیراندازی با دو رزمنده حماس در جنین، فرمانده یک دسته از گردان ۹۰۶ تیپ بیسلماخ کشته و سه نفر دیگر زخمی شدند. هر دو
شبه نظامی نیز کشته شدند. خانواده یک دختر ۱۰ ساله، ارتش اسرائیل را به استفاده از او به عنوان سپر انسانی متهم کردند. ۱ سپتامبر. تیراندازی ترقومیه ۲۰۲۴، تیراندازی از داخل خودرو بود سه افسر پلیس اسرائیل توسط یک فرد مسلح اهل الخلیل در نزدیکی ایست بازرسی ترقومیا در مسیر ۳۵ در استان الخلیل فلسطین به ضرب گلوله کشته شدند. تیپ خلیل الرحمن مسئولیت این تیراندازی را بر عهده گرفت که مورد تحسین حماس قرار گرفت. ۳ سپتامبر. بنا به گزارش ها، یک دختر فلسطینی به نام لجین مصلح، ۱۶ ساله، هنگامی که از پنجره خانه اش به بیرون نگاه می کرد، توسط ارتش اسرائیل در کفردان به ضرب گلوله کشته شد؛ ارتش اسرائیل در پاسخ گفت: «تروریست ها به سمت سربازان ارتش اسرائیل در منطقه آتش گشودند و در پاسخ، سربازان به سمت مظنونی که نیروها را در منطقه مشاهده می کرد، شلیک کردند تا تهدیدی را از بین ببرند.» ۶ سپتامبر. ارتش اسرائیل از جنین، طولکرم و اردوگاه های پناهندگان آنها عقب نشینی کرد. پس از عقب نشینی اسرائیل از جنین، شبه نظامیان در حال رژه در شهر دیده شدند. گمانه زنی هایی وجود داشت مبنی بر اینکه عقب نشینی ها به معنای پایان عملیات است، اما اسرائیل تصریح کرد
که عملیات تمام نشده و نیروهایش به اقدامات نظامی «برای دستیابی به اهداف عملیات ضدتروریسم» ادامه خواهند داد. ۹ سپتامبر. گزارش شده است که تشکیلات خودگردان فلسطین با یک توافق امنیتی جدید با اسرائیل موافقت کرده است که بر اساس آن، نیروهای امنیت ملی این تشکیلات در کنار ارتش اسرائیل در کرانه باختری برای مقابله با شبه نظامیان پس از پایان عملیات اسرائیل همکاری خواهند کرد. درگیری هایی بین شبه نظامیان و نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان در اردوگاه پناهندگان جنین پس از آن رخ داد که نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان یک بمب را که قرار بود خودروهای نیروهای دفاعی اسرائیل را در نزدیکی ورودی اردوگاه هدف قرار دهد، خنثی کردند. ۱۰ سپتامبر. ارتش اسرائیل برای عملیات در داخل طولکرم و اردوگاه های پناهندگان اطراف آن بازگشت. ۱۱ سپتامبر. حمله هوایی اسرائیل در نزدیکی طوباس پنج کشته بر جای گذاشت. یک شبه نظامی فلسطینی در نزدیکی شهرک گیوات عساف حمله ای با بمب انجام داد و یک سرباز نیروی دفاعی اسرائیل را کشت. ۱۲ سپتامبر. نیروهای دفاعی اسرائیل در جریان حمله به اردوگاه الفرعه، ۱۰ نفر از جمله یک کارمند آنروا را که اسرائیل او را به مشارکت در ستیزه جوی
ی فلسطینیان متهم کرده بود، کشتند. ۱۹ سپتامبر. ارتش اسرائیل با شبه نظامیان فلسطینی در قباطیه درگیر شد و در آنجا نیز حمله هوایی انجام داد که منجر به کشته شدن چهار شبه نظامی، از جمله شادی زکارنه، یک فرمانده محلی، شد. سربازان در حال لگد زدن و پرتاب اجساد شبه نظامیان کشته شده از پشت بام شهر دیده شدند. گردان های قدس از شاخه جهاد اسلامی فلسطین، شهرک شاکد را با آتش گلوله هدف قرار دادند. گردان های شهدای الاقصی یک ایست بازرسی نیروهای دفاعی اسرائیل در کوه عیبال را با آتش گلوله هدف قرار دادند. ۲۱ سپتامبر. گردان های شهدای الاقصی یک ایست بازرسی نیروهای دفاعی اسرائیل در کوه گریزیم را با آتش گلوله هدف قرار دادند. ۲۵ سپتامبر. نیروهای دفاعی اسرائیل عملیات خود را در داخل جنین از سر گرفتند. ۲۶ سپتامبر. ارتش اسرائیل پیش از اعیاد یهودی پیش رو، ارزیابی موقعیتی در کرانه باختری انجام داد تا چگونگی جلوگیری از حملات شبه نظامیان فلسطینی را بررسی کند. ۳۰ سپتامبر. در اردوگاه بلاطه در حومه نابلس، چهار سرباز ارتش اسرائیل، از جمله یکی از سربازان یگان دودیوان، در جریان تبادل آتش با شبه نظامیان زخمی شدند. ۳ اکتبر. حمله هوایی اسرائیل به کافه ای
در اردوگاه پناهندگان طولکرم منجر به کشته شدن حداقل ۲۰ نفر، از جمله زاهی یاسر عبدالرازق عوفی و آیت رضوان، به ترتیب روسای شاخه های محلی حماس و جهاد اسلامی فلسطین، شد. این اولین حمله اسرائیل به طولکرم از سال ۲۰۰۲ در جریان عملیات سپر دفاعی بود. چندین غیرنظامی از جمله سالمندان و کودکان در این حمله هوایی کشته شدند که مرگبارترین حمله از زمان انتفاضه دوم ۲۰۰۰–۲۰۰۵ بود. لیث جار، روزنامه نگار الجزیره که در حال پوشش بمب گذاری بود، توسط یک افسر امنیتی تشکیلات خودگردان مورد حمله قرار گرفت و تهدید به تیراندازی کرد. جار متعاقباً توسط نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان دستگیر و بازداشت شد، اما روز بعد آزاد شد. ۴ اکتبر. حمله هوایی اسرائیل به ساختمانی در اردوگاه طولکرم منجر به کشته شدن ۱۲ عضو حماس و جهاد اسلامی فلسطین شد که برای برنامه ریزی حمله ای علیه اسرائیل گرد هم آمده بودند. پیامدها. این عملیات ضربه قابل توجهی به ستیزه جویی فلسطینیان وارد نکرد. در دسامبر ۲۰۲۴، یونی بن مناخم، نویسنده "مرکز امنیت و امور خارجه اورشلیم"، اظهار داشت که عملیات اردوهای تابستانی «در از بین بردن زیرساخت های تروریستی در شمال سامریه شکست خورده است، زی
را اکثر ستیزه جویان به مناطق روستایی گریخته اند». به همین ترتیب، یاکوف لاپین، نویسنده "سندیکای اخبار یهودی" در ژانویه ۲۰۲۵، این عملیات را به عنوان یکی از عملیات های متعدد اسرائیل در طول سال ها توصیف کرد که در «ارائه هیچ راه حل واقعی» شکست خورده است. واکنش ها. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، از اسرائیل خواست تا به عملیات خود در کرانه باختری پایان دهد. سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که اسرائیل باید «حداکثر خویشتنداری را به کار گیرد و تنها زمانی از نیروی مرگبار استفاده کند که برای حفاظت از جان افراد کاملاً اجتناب ناپذیر باشد.» دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در پستی در رسانه های اجتماعی اظهار داشت که از گزارش هایی مبنی بر اینکه اسرائیل سه کودک را در جنین «به ضرب گلوله کشته و غیرقانونی کشته است» «وحشت زده» شده است. سفیر اسرائیل در سازمان ملل متحد در پاسخ گفت که اسرائیل منتظر بمب گذاری های انتحاری نخواهد ماند و افزود که بمب ها توسط ایران قاچاق می شوند. ایالات متحده از اسرائیل خواست که در طول عملیات خود از غیرنظامیان در کرانه باختری محافظت کند و دلایل امنیتی اسرائیل را برای این عملیات به رسمیت شناخت. حماس ا
ز فلسطینیان کرانه باختری خواست تا قیام کنند و تشدید درگیری ها را به حمایت آمریکا از اسرائیل نسبت داد. همچنین از نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان فلسطین خواست تا به مبارزه علیه اسرائیل بپیوندند. تشکیلات خودگردان فلسطین با وجود همکاری خود با اسرائیل، این عملیات را محکوم کرد و از ایالات متحده خواست تا مداخله کند. در اواخر سپتامبر ۲۰۲۴، کمیته بین المللی نجات هشدار داد که تشدید خشونت در کرانه باختری می تواند سیستم مراقبت های بهداشتی را مختل کند.
هالیز پارکر فریژر-هرندن (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری ۲هالیز شناخته می شود، رپر و تهیه کنندهٔ آمریکایی می باشد. او نخستین بار با آلبوم خود تحت عنوان ببر سفید در سال ۲۰۲۲ توجه ها را به خود جلب کرد. ترانهٔ او در سال ۲۰۲۳ با نام «پسر پوستری» به عنوان بخشی از موسیقی متن "ای ای اسپورتس اف سی ۲۴" ظاهر شد. او در سال ۲۰۲۴ با انتشار تک آهنگ هایی نظیر «کراش» و «شلوار جین» و همچنین عرضهٔ سومین آلبوم استودیویی اش با نام "پسر" شهرت بیشتری پیدا کرد. در سال ۲۰۲۴ اعلام شد که وی اجرای افتتاحیهٔ "تور هرج ومرج" کن کارسن را بر عهده خواهد داشت. هالیز پس از پایان "هرج ومرج"، از نخستین تور آمریکای شمالی خودش با نام "یک پا" خبر داد. "وانز تو واچ" در سال ۲۰۲۵، نام هالیز را در کنار هنرمندانی همچون ادیسون ری، کتس آی و مک.گی در فهرست ۲۶ هنرمند برتر که باید در سال ۲۰۲۵ مورد توجه قرار گیرند، قرار داد.
اَمَل محمّد (۱۵ ژانویهٔ ۱۹۸۷) بازیگر اماراتی است. فعالیت هنری خود را از سن هشت سالگی با اجرای برنامه های کودک آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۰۶ وارد دنیای بازیگری در تئاتر جوانان شد. او برای نقشش در فیلم اماراتی "۲۱۸: پشت دیوار سکوت"، جایزهٔ بهترین بازیگر زن آسیایی را در جشنوارهٔ بین المللی فیلم سپتیمیوس در هلند به دست آورد. زندگی و پیشه. امل محمد در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۸۷ زاده شد. فعالیت هنری خود را از سن هشت سالگی به عنوان مجری تلویزیونی آغاز کرد و برنامه هایی مانند «دنیای شگفت انگیز» در شبکهٔ تلویزیونی دبی، «شگفتی های تابستان دبی» و «جشنواره های خرید» را اجرا کرد. او در این دوران تجربهٔ ارائه برنامه به مخاطب را بسیار دوست داشت و بیان کرده که مجری گری برای او جذاب تر از بازیگری بود، زیرا بازیگری گاهی او را از مسیر حرفه ای مورد علاقه اش دور می کرد. در ادامه، او برنامهٔ «حلوة الإمارات» را به عنوان یک برنامه فرهنگی-گردشگری ارائه کرد که مخاطب را با جنبه های فرهنگی و جاذبه های تفریحی مختلف امارات آشنا می کرد. در سال های بعد، امل محمد در هر دو حوزهٔ مجری گری و بازیگری جایگاه ویژه ای در امارات و جهان عرب کسب کرد. از جمله آثار ب
رجسته او می توان به سریال های «سفر سخت»، «شانس و نصیب»، «نص درزن»، «همسایه ها»، «دختران آدم»، «آرزوهای سعید و عجیب غریب» و «دیما و حلیمه» اشاره کرد، که هر کدام نقش مهمی در شهرت او داشته اند. امل محمد در مصاحبه ای تلویزیونی، اهداف و پیام های هنر را فراتر از مسائل معمول دانست و تأکید کرد که هنر می تواند تأثیری مثبت بر افکار و نگرش مردم و مخاطبان داشته باشد. او افزود که تأثیر آثارش محدود به تماشاگران نبوده و خود او نیز از طریق تجربه های مختلف هنری تغییر و رشد یافته است. به گفتهٔ او، بازیگری تنها به مسائل مالی محدود نمی شود و هر اثر هنری فرصتی برای ارائهٔ شخصیت های متفاوت و شکل گیری شخصیت هنرمند است.
نبرد آیگادس (؛ ) که در ۱۰ مارس ۲۴۱ پیش از میلاد رخ داد، نبرد دریایی پایانی جنگ اول پونیک بین ناوگان های روم و کارتاژ بود. این نبرد در آب های غرب جزایر اِگادی (Aegadian Islands) در ساحل غربی سیسیل روی داد و به پیروزی قاطع رومی ها منجر شد. این پیروزی کارتاژ را وادار به درخواست صلح کرد و به جنگ ۲۳ ساله خاتمه داد. رومیان که از بن بست در محاصره قلعه های مستحکم کارتاژ در سیسیل (مانند لیلیبئوم و درپانا) خسته شده بودند، دریافتند که کلید پیروزی، قطع خطوط تأمیناتی کارتاژ از دریا است. آن ها با عزمی راسخ، ناوگان جدیدی متشکل از حدود ۲۰۰ کشتی جنگی ساختند. این ناوگان تحت فرماندهی توانمندِ کنسول رومی، گایوس لوتاتیوس کاتولوس، و با حمایت مالی شهروندان ثروتمند رومی تأمین شد. در مقابل، ناوگان کارتاژ به فرماندهی هانو بزرگ، که عمدتاً حامل تدارکات و آذوقه برای نیروهای مستقر در سیسیل بود، برای شکستن محاصره دریایی روم عازم شد. کشتی های کارتاژی، برخلاف ناوگان سبک وزن و مانورپذیر روم، سنگین و پر از محموله بودند که این امر مانع جدی در کارایی آن ها به شمار می رفت. پیش زمینه. جنگ اول پونیک در سال ۲۶۴ پیش از میلاد بر سر کنترل سیسیل آغاز شد
. پس از دو دهه درگیری های خشکی بی حاصل و فاجعه های دریایی برای هر دو طرف، روم که از شکست های قبلی خود درس گرفته بود، با بسیج منابع مالی شهروندان ثروتمند، ناوگان جدیدی متشکل از حدود ۲۰۰ کشتی پنج ردیفی (quinquereme) ساخت. این ناوگان تحت فرماندهی گایوس لوتاتیوس کاتولوس، که به تازگی به مقام کنسولی برگزیده شده بود، قرار گرفت. هدف روم محاصره و قطع خطوط تأمین کارتاژی های مستقر در سیسیل، به ویژه در دژ درپانوم (Drepana) و کوه اریکس (Mount Eryx) بود. از سوی دیگر، کارتاژ نیز ناوگانی برای رساندن آذوقه و تدارکات به نیروهای خود در سیسیل تدارک دید. این ناوگان که احتمالاً حدود ۲۵۰ کشتی داشت، تحت فرماندهی هانو پسر هانیبال (Hanno, son of Hannibal) عازم سیسیل شد. ناوگان کارتاژ به دلیل عجله در حرکت، بار اضافی (تدارکات) حمل می کرد و خدمه آن به خوبی آموزش ندیده و آماده نبرد نبودند. نبرد. در صبح روز ۱۰ مارس ۲۴۱ پیش از میلاد، ناوگان کارتاژ در حال حرکت به سمت سیسیل بود که توسط ناوگان روم، که در حوالی جزایر آیگادس مستقر بود، رصد شد. کاتولوس که شرایط آب وهوایی (بادهای موافق) را به نفع خود دید، بلافاصله تصمیم به حمله گرفت. کارتاژ که از
ساخت ناوگان جدید روم مطلع شده بود، دریافت که سلطه دریایی آنان در خطر است. اگر قلعه های سیسیل سقوط می کرد، کل جزیره از دست می رفت. بنابراین، آنان نیز با عجله دست به کار شدند تا ناوگانی را برای رساندن آذوقه و تدارکات ضروری به نیروهای خود در سیسیل، به ویژه به دژ درپانوم و پایگاه کوه اریکس، اعزام کنند. ناوگان کارتاژ، تحت فرماندهی هانو پسر هانیبال (Hanno, son of Hannibal)، احتمالاً از نظر تعداد کشتی (حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ فروند) برابر یا بزرگ تر از ناوگان روم بود. اما برخلاف رومیان، آن ها مرتکب چند اشتباه راهبردی فاجعه بار شدند. کشتی های کارتاژی تا حد انفجار پر از محموله های گران بها، آذوقه و سربازان بودند. این امر کشتی ها را سنگین، کند و غیرقابل مانور می کرد و آن ها را به اهداف آسانی برای کشتی های سبُک رومی تبدیل می نمود. به دلیل عجله در حرکت، خدمه و پاروزنان ناوگان کارتاژ به اندازه کافی آموزش ندیده و تمرین نکرده بودند. آن ها برای یک نبرد دریایی پیچیده در برابر یک دشمن مصمم و آماده، کاملاً ناآماده بودند. هانو ناوگان خود را از طریق جزایر اِگادی هدایت کرد، مسیری که اگرچه کوتاه تر بود، اما در معرض وزش بادهای نامساعد قرار
داشت. این شرایط باعث شد که ناوگان کارتاژ در دهم مارس ۲۴۱ ق.م، در حالی که کاملاً درگیر مقابله با شرایط جوی و حمل بار سنگین خود بود، به طور ناگهانی خود را در دیدار ناوگان منظم، آماده و سبُک بار رومی به فرماندهی لوتاتیوس کاتولوس ببیند. صحنه برای یک رویارویی نهایی و تعیین کننده کاملاً آماده بود. کشتی های رومی که طراحی بهینه تر و سبک تری داشتند و از بار اضافی نیز رها بودند، مانورپذیری بسیار بالاتری نسبت به کشتی های سنگین کارتاژی داشتند. رومی ها با استفاده از تاکتیک محبوب خود، یعنی استفاده از کورووس (پل متحرک صعود)، به کشتی های دشمن نزدیک شده و با تبدیل نبرد دریایی به یک نبرد خشکی، لژیونرهای خود را به عرشه کشتی های حریف منتقل می کردند. ناوبران و خدمه کارتاژی که تجربه و آمادگی کافی نداشتند، نتوانستند در مقابل مانورهای رومی ها مقاومت کنند. ناوگان روم به رهبری کاتولوس و زیرفرماندهی اش، کوئینتوس والریوس فالتو، به سرعت بر ناوگان کارتاژ مسلط شد. بادهای شدید نیز باعث شدند کشتی های کارتاژ که کنترلشان سخت تر بود، به راحتی به دام افتاده و غرق شوند. پس آمد. نتیجه نبرد یک فاجعه کامل برای کارتاژ بود. بر اساس گزارش های تاریخی، ح
دود ۵۰ کشتی کارتاژی غرق و ۷۰ کشتی به همراه خدمه و سربازانشان به اسارت رومی ها درآمدند. هزاران نفر اسیر شدند. تلفات رومی ها بسیار سبک بود و تنها ۳۰ کشتی از دست دادند. این شکست سنگین، کارتاژ را از نظر مالی و انسانی به شدت تضعیف کرد. سنای کارتاژ که دیگر توانایی یا تمایلی به ادامه جنگ نداشت، به هامیلکار بارکا (Hamilcar Barca)، فرمانده نیروهایش در سیسیل، اختیار داد تا با روم مذاکره کند. پیامدها. پیروزی در نبرد آیگادس به طور قطعی جنگ اول پونیک را به نفع روم پایان داد. مذاکرات منجر به انعقاد پیمان لوتاتیوس (Treaty of Lutatius) شد که بر اساس آن: کارتاژ می بایست سیسیل را به روم واگذار کند: غرامت سنگین ۳۲۰۰ تالنت نقره (به اقساط ده ساله) به روم بپردازد، از حمله به متحدان روم خودداری کرده و اسیران رومی را آزاد کند. این شکست تأثیر عمیقی بر کارتاژ گذاشت و خشم و تمایل به انتقام را در میان شهروندان آن، به ویژه خاندان بارسید (Barcid) به رهبری هامیلکار بارکا، برانگیخت. این امر در نهایت به جنگ دوم پونیک و لشکرکشی هانیبال به روم منجر شد. اهمیت باستان شناختی. دریا در محل نبرد برای قرن ها مکان دقیق نبرد و بقایای کشتی های غرق شده ن
امشخص بود. تا این که در سال ۲۰۱۰، یک پروژه باستان شناسی زیرآب به رهبری "سباستیانو توسا" (Sebastiano Tusa) در نهایت موفق به کشف بقایای نبرد در شمال غربی جزیره لوانزو (Levanzo) شد. تاکنون چندین عرشه برنزی کشتی های جنگی رومی، کلاه خودها، ظروف و تعداد زیادی از رمی های (سر نیزه) مورد استفاده در کورووس کشف شده است. این اکتشافات به درک بهتر تاکتیک ها و تجهیزات مورد استفاده در این نبرد کمک شایانی کرده است. منابع. The Fall of Carthage (اثر Adrian Goldsworthy) Carthage Must Be Destroyed: The Rise and Fall of an Ancient Civilization (اثر Richard Miles) The Punic Wars (اثر Nigel Bagnall) The First Punic War (اثر John F. Lazenby)
آلفرد کلارک (؛ ۱۹ دسامبر ۱۸۷۳ – ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰) مخترع، فیلم بردار، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا و از پیشگامان عرصهٔ ضبط موسیقی و هنر سینما بود. او به عنوان فیلم بردار و کارگردان در نخستین استودیوی ادیسون فعالیت داشت و نخستین کسی به شمار می آید که تصاویر متحرک را با نوآوری هایی همچون رعایت تداوم، روایت داستانی، استفاده از بازیگران آموزش دیده و به کارگیری جلوه های ویژه تولید کرد. در سال ۱۸۹۶ به شرکت گرامافون امیل برلینر پیوست و سپس راهی اروپا شد؛ جایی که به مدیری برجسته در شرکت هایی چون ئی ام آی تبدیل گردید. او در سال ۱۹۲۸ تابعیت بریتانیا را دریافت کرد و به یکی از اعضای شاخص «انجمن سرامیک مشرق زمین» در لندن بدل شد و مجموعه ای ارزشمند گرد آورد که شامل آثار کمیابی بود که برای امپراتوران سلسله های تانگ و سونگ ساخته شده بودند. کلارک در سال ۱۹۲۱ با آیوی سندرز ازدواج کرد. او پس از درگذشت کلارک همچنان زنده بود و در سال ۱۹۷۳ چشم از جهان فروبست.
فاطمه سلطان المَزروعی (۶ ژوئن ۱۹۸۵) نویسنده و شاعر اماراتی است. او پژوهشگر در زمینهٔ میراث و تاریخ است و ریاست بخش آرشیوهای تاریخی در «آرشیو و کتابخانهٔ ملی» را بر عهده دارد. زندگی و پیشه. فاطمه سلطان المزروعی مدرک کارشناسی در رشتهٔ تاریخ و باستان شناسی را از دانشگاه امارات و کارشناسی ارشد در رشتهٔ علوم سیاسی را از دانشگاه زاید دریافت کرده است. او عضو اتحاد نویسندگان و ادیبان امارات است و در شماری از مجلات و روزنامه های محلی و عربی می نویسد و همچنین نوشته های بسیاری در وبگاه های گوناگون منتشر کرده است.او در حوزه های رمان، پژوهش تاریخی، نقد، مقاله، سینما، تئاتر، داستان کودک و شعر می نویسد و بیش از ۲۰ اثر منتشر کرده است. جوایز. المزروعی جوایز متعددی در زمینه های ادبی و نمایشی کسب کرده است. از مهم ترین آن ها می توان به جایزهٔ العُوِیس برای بهترین اثر خلاق و فرهنگی در سال ۲۰۱۳ به خاطر رمان '، جایزهٔ شیخه شمسه بنت سهیل برای ادبیات و فرهنگ در سال ۲۰۱۳، و جایزهٔ امارات برای رمان در سال ۲۰۱۷ به خاطر رمان اشاره کرد. او همچنین مقام نخست مسابقهٔ تألیف نمایشی در انجمن نمایشنامه نویسان در سال ۲۰۰۸ را برای نمایشنامهٔ ' به
دست آورد. افزون بر این، در جایزهٔ باشگاه های دختران شارجه (۲۰۰۱) جایزهٔ تشویقی ادبی برای نویسندهٔ اماراتی را به خاطر مجموعهٔ داستان ' کسب کرد، و نیز جایزهٔ زن اماراتی در ادبیات و هنر (۲۰۰۴) – مقام دوم در بخش داستان کوتاه برای مجموعهٔ ' و جایزهٔ زن اماراتی در ادبیات و هنر (۲۰۰۷) برای مجموعهٔ شعری "" را دریافت نمود.
نبرد درپانا (; ) یک نبرد دریایی کلیدی بود که در سال ۲۴۹ قبل از میلاد در جریان جنگ اول پونیک بین ناوگان روم تحت فرماندهی پوبلیوس کلودیوس پولچر و ناوگان کارتاژ به رهبری آدربال در نزدیکی بندر درپانا (تراپانی امروزی در سیسیل) رخ داد. این نبرد که یکی از بزرگترین شکست های دریایی روم در طول این جنگ طولانی بود، به دلیل تاکتیک های نامتعارف و ناموفق کنسول رومی و تاکتیک های برتر کارتاژی ها، به یک فاجعه کامل برای روم تبدیل شد. این شکست عملیات روم در سیسیل را برای چندین سال متوقف کرد و موقعیت کارتاژ را در این جزیره به طور موقت تثبیت نمود. پیشینه. پس از شکست های اولیه در دریا، رومیان با ساخت ناوگان عظیمی متشکل از کشتیهای سه ردیفا (Triremes) و کوینکورمس (Quinqueremes) و اختراع کرکس (Corvus) یک پل متحرک برتری دریایی را به دست آورده بودند. با این حال، پس از یک سری طوفان های ویرانگر که ناوگان های روم را نابود کرد، کرکس به دلیل تأثیر منفی بر پایداری کشتی ها کنار گذاشته شد و رومیان دوباره به تاکتیک های سنتی دریانوردی روی آوردند، مهارتی که در آن کارتاژی ها با تجربه تر بودند. در سال ۲۴۹ قبل از میلاد، هدف استراتژیک روم تصرف بندر مه
م کارتاژی ها، درپانا، در ساحل غربی سیسیل بود. این بندر پایگاه اصلی تأمین و پشتیبانی برای ناوگان کارتاژ در منطقه بود. کنسول رومی، پوبلیوس کلودیوس پولچر، تصمیم گرفت تا با یک حمله غافلگیرانه از دریا، ناوگان کارتاژ را که در بندر لنگر انداخته بود، محاصره و نابود کند. نیروهای درگیر. جمهوری روم. کلودیوس پولچر که برادر تریبون های پلبی(Tiberius Claudius Nero) و از یک خاندان اشرافی برجسته بود، بیشتر به دلیل جاه طلبی های سیاسی اش شناخته می شد تا شایستگی های نظامی. او برای کسب افتخار و شکستن بن بست جنگ در سیسیل، این حمله جسورانه اما بی پروا را طراحی کرد. کارتاژ. آدربال یک دریاسالار با تجربه و توانا بود که تاکتیک های سنتی کارتاژ یعنی مانور برتری، استفاده از مهارت در دریانوردی و اجتناب از جنگ نزدیک به نفع حمله با نیزه و پرتاب حانه را به خوبی می دانست. شرح نبرد. پولچر قصد داشت ناوگان خود را در شب به سمت درپانا حرکت دهد تا با طلوع آفتاب، ناوگان کارتاژ را در بندر غافلگیر کرده و محاصره کند. با این حال، این مانور پیچیده نیازمند دقت و سکوت بود. کشتی های رومی در شب حرکت کردند اما به دلیل تاریکی، نظم خود را از دست دادند و به هم ری
ختند. با طلوع آفتاب در ۲۴۹ ق.م، ناوگان روم کاملاً نامنظم و در حالی که هنوز در حال سازماندهی خود بود، در مقابل بندر درپانا ظاهر شد. آدربال به جای آن که غافلگیر شود، کاملاً آماده بود. او به سرعت وضعیت را تشخیص داد و دریافت که کشتی های رومی در وضعیت نامناسبی قرار دارند و فرماندهی آن ها ضعیف است. به جای آن که در بندر محاصره شود، آدربال فرمان خروج از بندر را صادر کرد. ناوگان کارتاژ با نظم و انضباط کامل، از گذرگاه بندر خارج شد و قبل از این که رومیان بتوانند واکنش نشان دهند، در حالی که در خطی موازی با ساحل حرکت می کرد، خود را در سمت دریایی (سمت باز دریای مدیترانه) ناوگان روم قرار داد. این مانور هوشمندانه کارتاژی ها را در یک موقعیت برتر تاکتیکی قرار داد: رومیان بین ناوگان کارتاژ و ساحل به دام افتاده بودند. آدربال سپس فرمان حمله داد. کشتی های کارتاژ که سبک تر، سریع تر و دارای مهارت بیشتری در مانور بودند، از مزیت باد نیز برخوردار شدند. آن ها به راحتی دور کشتی های سنگین و کند رومی مانور می دادند و آن ها را از پهلو و عقب مورد هدف قرار می دادند. تاکتیک کارتاژی ها شامل حملات سریع، پرتاب نیزه و سنگ از روی پرتاب حانه ها (cat
apults) و سپس عقب نشینی برای آماده سازی مجدد بود. آن ها از درگیر شدن در جنگ نزدیک (boarding) که نقطه قوت سابق روم بود، اجتناب می کردند. ناوگان روم، که در یک موقعیت دفاعی ضعیف و فشرده گیر افتاده بود، قادر به مانور مؤثر نبود. کشتی های رومی برای فرار به سمت دریا مجبور بودند از میان خطوط دشمن بگذرند، اما بسیاری از آن ها توسط کشتی های کارتاژ محاصره و غرق شدند. برخی از کشتی های رومی به سمت ساحل فرار کردند، اما در آب های کم عمق به گل نشستند و توسط کشتی های کارتاژ که از دور آن ها را هدف قرار می دادند، نابود شدند. تنها تعداد معدودی از کشتی های رومی تحت فرماندهی خود پولچر توانستند فرار کنند. عواقب. نبرد درپانا یک فاجعه کامل برای روم بود: از ۱۲۳ کشتی رومی، ۹۳ فروند غرق، به غنیمت گرفته شده یا روی ساحل به گل نشستند و نابود شدند. حدود ۲۰٬۰۰۰ ملوان و سرباز رومی کشته یا به اسارت گرفته شدند. اسیران بعداً به بردگی فروخته شدند. ناوگان کارتاژ تقریباً بدون تلفات پیروز شد. پولچر که توانسته بود فرار کند، پس از بازگشت به روم به دلیل "کفرگویی و بی حرمتی به خدایان مورد محاکمه قرار گرفت و به پرداخت جریمه سنگینی محکوم شد. این شکست ضربه
ای مهلک به اعتبار او وارد کرد. این شکست، برتری دریایی را که روم با هزینه گزاف به دست آورده بود، از بین برد و منجر به یک بن بست استراتژیک شد. کارتاژ توانست کنترل خود بر دریا و شهرهای ساحلی سیسیل را برای چندین سال بعد حفظ کند. با این حال، عزم رومیان برای پیروزی نهایی شکسته نشد. آن ها با تلاشی خارق العاده و فداکاری مالی شهروندان ثروتمند، ناوگان کاملاً جدیدی ساختند که در نهایت منجر به پیروزی قطعی در نبرد جزایر آگاتس (۲۴۱ ق.م) و پایان جنگ به نفع روم شد. تحلیل تاریخی. نبرد درپانا نمونه کلاسیکی از چگونگی غلبه تاکتیک های برتر و تجربه بر تعداد بیشتر است. دلایل اصلی شکست روم را می توان به صورت زیر خلاصه کرد: فرماندهی ضعیف: طرح حمله شبانه پولچر بیش از حد بلندپروازانه و پیچیده بود و اجرای آن توسط یک ناوگان با مهارت متوسط ناممکن بود. بی احتیاطی او منجر به غافلگیری تاکتیکی معکوس شد. برتری دریانوردی کارتاژ: کارتاژی ها در دریا خانه خود بودند. مهارت آن ها در مانور، استفاده از باد و هماهنگی ناوگان، تعیین کننده بود. از دست دادن مزیت کرکس: بدون کرکس، رومیان نمی توانستند نبرد را به یک جنگ تن به تن تبدیل کنند، جایی که پیاده نظام ب