Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اقتصادهای در حال رشد با چنین معظل بزرگی، این احتمال وجود دارد که تأثیر مخرّبِ آن بر مصرف کنندگان چنین جوامعی بیشتر حس شود. در سال (۲۰۰۷) و ۳ماههٔ اوّل و دوّم سال (۲۰۰۸)، قیمت جهانی محصولات غذایی افزایش چشمگیری یافت ]۲.[ این افزایش قیمت موجب بروز بحران جهانی و بی­ثباتی سیاسی، اقتصادی و ناآرامی­ های اجتماعی در کشورهای فقیر و توسعه­یافته شد. باوجود تمرکز مرکزِ توجه بیشتر رسانه­ ها بر اعتراضات شکل ­گرفته در مواجهه با چنین افزایش قیمتی، بحران عدم امنیت غذایی از سال­ ها پیش و به شکل مستمر در حال شکلگیری بود.]۳، ۴[. علل هدفمند افزایش قیمت جهانی مواد غذایی همچنان موضوع مورد بحث و مناقشه است. پس از اوج­گیری این بحران در ۳ماهه دوم سال (۲۰۰۸)، قیمت ­ها در اواخر دهه (۲۰۰۰) به طور چشمگیری کاهش پیدا کرد. ولی، مجدداً در اواخر سال­ های (۲۰۰۹) و (۲۰۱۰) افزایش یافته و اوجِ افزایش جدید قیمت ­ها در خِلال سال­ های (۲۰۱۱) و (۲۰۱۲) (به مبحث بحران قیمت جهانی مواد غذایی در سال (۲۰۱۰) و (۲۰۱۱) رجوع کنید) حتی تاحدوی بیشتر از سال (۲۰۰۸) بود]۲، ۵[. قیمت ­ها در طی سالیان آتی کاهش یافت. به طوری که، به کمترین میزان خود بر پایه کاهش تورم شاخ
ص قیمت مواد غذایی سازمان خواربار و کشاورزی مِللِ متحد (فائو) و رسیدن آن به نزدیکترین سطح در پیش از شروع این بحران در ماه مارس سال (۲۰۱۶) رسید. در اواخر سال (۲۰۰۶)، علل اولیهٔ افزایش قیمت محصولات غذایی شامل بروز خشکسالی در کشورهای تولیدکنندهٔ غلات و افزایش قیمت نفت بود [۷]. افزایش قیمت نفت سبب افزایش هزینه های مرتبط با کودهای شیمیایی و بهره وری خاک، انتقال محصولات غذایی و تولید صنعتی محصولات کشاورزی شد. از دلایل اصلی چنین بحرانی هم می توان به افزایش مصرف سوخت های زیستی در کشورهای توسعه یافته (به مبحث محصولات غذایی در برابر سوخت مراجعه کنید) و افزایش تقاضای قشر متوسط از جمعیت رو به رشد کشورهای آسیایی جهت مصرف الگوی متنوع تری از محصولات غذایی اشاره نمود ]۹، ۱۰ [. سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) همچنین از نقش سودجویانه صندوق­ های سرمایه ­گذاری ابراز نگرانی کرد که این موضوع هم موجب تغییرات عمده و چشمگیری در قیمت ­ها می­شود]۱۱[. این عوامل همراه با کاهش ذخایر جهانی محصولات غذایی موجب تسریع در افزایش قیمت جهانی مواد غذایی شدند. افزایش شدید قیمت و علل احتمالی. رشد جهانی جمعیت. شُماری از تحلیلگران بر این باورن
د که بحران غذایی ناشی از رشد بی سابقهٔ جمعیت جهان است [۱۵، ۱۶]. ولی، دیگران اشاره می کنند که از دههٔ (۱۹۸۰)، نرخ رشد جمعیت جهان به شکل معناداری کاهش یافته است [۱۷، ۱۸]. این درحالیست که در طی این مدت، دسترسی مردم به غلات در حال افزایش است. میزان تولید محصولات غذایی به منظور جلوگیری از افزایش قیمت باید از نرخ رشد جمعیت (تقریباً با رشد سالیانهٔ ۲/۱ درصد) پیشی بگیرد.
تاریخ استفاده از ترکیبات شیمیایی سَمّی به عنوان نوعی اَبزار دفاعی به هزاران سال پیش باز می­گردد. نخستین کاربرد گسترده سلاح­های شیمیایی در طی جنگ جهانی اوّل گزارش شد [1، 2]. این سلاح­ها عمدتاً به منظور تضعیف روحیه، مجروح­ و کُشتن مدافعان مستقر در سنگرها مورداستفاده قرار می­گرفت. این نوع سلاح­ها با ماهیّتی ساکن (به شکل ایستایی) و با فَراریّت کم همراه با پوشش گسترده گازی شکل بر روی چنین سنگرهایی از قابلیت کارکردی بسیار مؤثری برخوردار بودند. انواع سِلاح های شیمیایی مورداستفاده شامل ترکیبات شیمیایی غیرفعال­کننده­ای مثل گاز اَشک­آور و موارد کُشنده­تری چون فُسژِن، کُلُر و گاز خَردَل بود. جنگ شیمیایی به عنوان رُکنی اساسی در جنگ جهانی اوّل و نخستین جنگ تمام ­عیار در قرن بیستم به شمار می­رفت. توان نابودکنندگی گازهای شیمیایی محدود بود. بطوریکه، از مجموع ۳/۱ میلیون تلفات ناشی از حمله با گازهای شیمیایی، در حدود ۹۰۰۰۰ نفر کشته شدند. سلاح­های گازی با اغلب سلاح­های مورداستفاده در آن دوره تفاوت داشته و اِمکان بکارگیری اقدامات متقابلی چون استفاده از ماسک­های گاز در برابر حملات شیمیایی وجود داشت. در بحبوحه جنگ و با افزایش استفا
ده از سلاح­های شیمیایی، اثربخشی آن­ها هم در مجموع کاهش یافت. گسترش استفاده از این دسته عوامل در حملات شیمیایی و پیشرفت­های حاصل در ساختار ترکیباتی با قدرتِ انفجاری بالا سبب شد که برخی از جنگ جهانی اول به عنوان «جنگ شیمیدان­ها» یاد کنند. این دوره همزمان با ظهور سلاح­های کشتار جمعی هم بود. استفاده از گاز سمی توسط همه طرف­های اصلی درگیر در طی جنگ جهانی اول، مِصداق جنایت جنگی بود. زیرا، استفاده از آن ناقض اعلامیه (۱۸۹۹) لاهه در مورد گازهای خفه­ کننده (گازهای غیرسمی یا با سمیت کم) و کنوانسیون (۱۹۰۷) لاهه در مورد جنگ زمینی است که استفاده از «سلاح­های سمی یا مسموم­ کننده» را ممنوع اعلام کرد ]5، 6[. وحشت گسترده و اِنزجار عمومی در برابر استفاده از سلاح­های گازی و پیامدهای ناشی از آن منجر به استفاده کمتر طرف­های درگیر از سلاح­های شیمیایی در طی جنگ جهانی دوم شد. تاریخچه گاز سمی در جنگ جهانی اول. سال (۱۹۱۴): گاز اشک ­آور. از شایع­ترین ترکیبات شیمیایی مورداستفاده در جنگ جهانی اول می­توان به محرک­های اشک­ آور و نه صرفاً ترکیبات سَمّی کشنده یا ناتوان ­کننده اشاره کرد. نخستین بار، ارتش فرانسه در طی جنگ جهانی اول از گاز اشک ­
­آور استفاده کرد. این نیرو در ماه اوت سال (۱۹۱۴) اقدام به بکارگیری نارنجک­های ۲۶ میلی­متری پُرشده از اتیل­برمواَستات نمود. مقادیر اندک گاز آزادشده در حدود ۱۹ سانتی­مترمکعب (۲/۱ اینچ در هر مترمکعب) حتی توسط آلمانی­­ها هم شناسایی نشد. ذخایر این گاز به سرعت مصرف شد و تا ماه نوامبر، سفارش جدیدی توسط ارتش فرانسه ثبت شد. از آنجایی که بُرُم در میان نیروهای متفقین کمیاب بود، ماده فعال نارنجک­ها به کلرواَستون تغییر یافت. در اُکتبر (۱۹۱۴)، سربازان آلمانی با خمپاره­ هایی مَملو از نوعی ترکیب شیمیایی تحریک­ کننده (گاز اشک ­آور) مواضع بریتانیا را در منطقه نیوف­شابیل هدف قرار دادند. هرچند که غلظت این ترکیب مورداستفاده به حدی کم بود که ارتش بریتانیا هم به سختی متوجه آن شد ]8[. هیچ­یک از طرف­های درگیر جنگ استفاده از گاز اشک­آور را در تضاد با معاهده (۱۸۹۹) لاهه ندانستند. این معاهده به طور خاص استفاده از خمپاره ­های حاوی گاز خفه ­کننده یا سمی را ممنوع کرده بود. سال (۱۹۱۵): کاربرد وسیع و گازهای کشنده. اولین کاربرد گسترده از گاز به عنوان نوعی سلاح در تاریخ ۳۱ ژانویه سال (۱۹۱۵) رُخ داد. در طی نبرد بولیموف، آلمانی­ها اِقدام به شلیک
۱۸۰۰۰ خمپاره حاوی گاز اشک­ آور زایلیل­بروماید به سمت مواضع روسیه در رودخانه راوکا در غرب ورشو کردند. ماده شیمیایی به جای آن که تبخیر شود، منجمد شد و نتوانست اثر مطلوبی از خود برجای بگذارد.
یوخیم زویاهیلسکی (؛ – ) سیاست مدار اهل اوکراین بود. وی از ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۳ تا ۱۶ ژوئن ۱۹۹۴ نخست وزیر موقت اوکراین بود. یوخیم زویاهیلسکی در ۶ نوامبر ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان انقلاب اکتبر، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، نشان پرچم سرخ کار، و قهرمان کار سوسیالیست شده است.
تغییرات اقلیمی در نیوزلند شامل تغییرات تاریخی، جاری و آتی مرتبط با آبوهوای نیوزلند و سهم و واکنش این کشور نسبت به تغییرات اقلیمی جهانی است ]۲، ۳ [. تابستان­ها طولانی­تر و گرم­تر شده و شماری از یخچال­های طبیعی به طور کامل ذوب و برخی دیگر کوچک شده­اند. در سال (۲۰۲۱)، وزارت محیط­زیست تخمین زد که سهم انتشار گازهای گُلخانه ای در نیوزلند معادل با ۱۷/۰ درصد از کل نرخ ناخالص انتشار گازهای گلخانه­ ای در سطح جهان است. هرچند که سهم انتشار گازهای گلخانه­ ای در نیوزلند زیاد است و این کشور در میان کشورهای عضو پروتُکل آب­وهوایی کیوتو (Annex I)، ششمین رتبه را از لحاظ بیشترین سهم از انتشار گازهای گلخانه­ ای به خود اختصاص داده است. همچنین از نظر سهم انتشار ناخالص مطلق، نیوزلند در جایگاه ۲۴اُم در میان کشورهایی با بیشترین میزان انتشار گازهای گلخانه­ ای قرار دارد. تقریباً نیمی از گازهای گلخانهای منتشرشده در نیوزلند مربوط به بخش کشاورزی و عمدتاً شامل متان ناشی از نوشخوار گاوها و گوسفندان است ]۶[. در بازه زمانی سال­های (۱۹۹۰) تا (۲۰۱۹)، نرخ انتشار ناخالص گازهای گلخانه­ ای در نیوزلند (بدون محاسبه گازهای گلخانه­ ای انتشاریافته در اَر
اضی و جنگل­ها) به میزان ۲۶ درصد افزایش یافت. از سال (۱۹۹۰)، میزان انتشار خالص گازهای گلخانه­ ای در این کشور با در نظرگرفتن جذب دی­اکسیدکربن توسط پوشش جنگلی (تَرسیب) و به واسطه حذف کربن حاصل از کاربری اَراضی و پوشش جنگلی ۳۴ درصد افزایش یافته است. دولت و جامعهٔ مدنی نیوزلند واکنشهای مختلفی به تغییرات اقلیمی این کشور نشان میدهند. این دسته پاسخها شامل مشارکت در معاهدات بینالمللی و شرکت در گفتگوهای اجتماعی و سیاسی مرتبط با تغییرات اقلیمی است. نیوزلند طرحی تجاری در زمینهٔ انتشار گازهای گلخانهای دارد و دولت در سال (۲۰۱۹)، لایحهٔ اصلاحی مرتبط با نحوهٔ واکنش در برابر تغییرات اقلیمی را (به نام طرح عاری از کربن) ارائه کرد. در این لایحه، یک کمیسیون تغییرات آبوهوایی ایجاد شد که مسئول ارائه مشاوره به دولت در مورد سیاستها و بودجهٔ لازم جهت کاهش انتشار گازهای گلخانهای است. در سال (۲۰۱۹)، نیوزلند متعهد به کاهش تغییرات اقلیمی شامل کاهش میزان خالص انتشار کربن و رسیدن آن به صفر تا سال (۲۰۵۰)، کاشت ۱ میلیارد درخت تا سال (۲۰۲۸) و الزام دامداران به رعایت قانون مربوط به هزینهٔ انتشار گازهای گلخانهای تا سال (۲۰۲۵) شد. در سال (۲۰۱۹)،
نیوزلند حفاری چاههای جدید نفت و گاز را در دریا ممنوع کرده و تصمیم گرفت که مسائل مربوط به تغییرات اقلیمی پیش از اخذ هر تصمیم مهم مورد ارزیابی قرار بگیرد ]۱۱[. در اوایل دسامبر (۲۰۲۰)، نخست­وزیر نیوزلند، جاسیندا آردرن، وضعیت اضطراری تغییرات اقلیمی را اعلام کرد و متعهد شد که دولت نیوزلند تا سال (۲۰۲۵) به حالت به اصطلاح «کربنِ ­خنثی» یا عدم انتشار کربن دست خواهد یافت. اهداف و ابتکارات کلیدی این طرح مشتمل بر اِلزام ناوگان حمل و نقل عمومی به خریداری وسایل نقلیه الکتریکی یا هیبریدی، اِلزام ساختمان­های دولتی به رعایت استانداردهای جدید در مبحث ساخت و ساز «روش سبز» و حذف تدریجی تمامی ۲۰۰ دیگ­بخار با سوخت زغال­ سنگ در اَماکن و نهادهای خدمات­رسان عمومی (بخش دولتی) است. انتشار گازهای گلخانهای. نیوزلند از وضعیت نسبتاً منحصربهفردی در انتشار گازهای گلخانهای برخوردار است. در سال (۲۰۱۹)، ۱/۴۸ درصد از کل گازهای گلخانهای منتشرشده در این کشور مربوط به بخش کشاورزی بود. سهم انتشار گازهای گلخانهای در بخشهای انرژی (شامل حملونقل)، صنعت و پسماند به ترتیب ۶/۴۱، ۲/۶ و ۴ درصد بود ]۷[. سهم بخش کشاورزی از کل گازهای گلخانه­ ای منتشرشده در سای
ر کشورهای عضو معاهده آب و هوایی کیوتو تنها حدود ۱۲ درصد بود. در خِلال سالهای (۱۹۹۰) تا (۲۰۱۶)، میزان انتشار دیاکسیدکربن، متان و نیتروزاُکسید در نیوزلند به ترتیب ۵/۳۴، ۴/۴ و ۶/۲۷ درصد افزایش یافت. همچنین، انتشار هیدروفلوئوروکربنها هم در طی همین مدت افزایش یافت. هرچند که حجم انتشار پِر-فلوئوروکربنها و سولفور-هگزافلوراید به ترتیب ۶/۹۴ و ۴/۱۳ درصد کاهش یافت. به طور کلی، این ارقام نشان میدهند که افزایش نرخ معادل کل انتشار دیاکسیدکربن به ۶/۱۹ درصد رسید. هدف از اجرای طرح تجاری کاهش انتشار گازهای گلخانهای نیوزلند در سال (۲۰۱۰)، ارائه راهکارهایی جهت ترغیب واحدهای مختلف اقتصادی به کاهش انتشار گازهای گلخانهای مربوط به خود بود.
اسکناس های فدرال رزرو، یا اسکناس های ایالات متحده، اسکناس هایی هستند که در حال حاضر به دلار ایالات متحده منتشر می شوند. دفتر چاپ ایالات متحده، اسکناس ها را تحت اقتدار لایحه فدرال رزرو سال ۱۹۱۳ تولید می کند و آنها را به صلاحدید شورای حکام سیستم فدرال رزرو برای بانک های فدرال رزرو صادر می کند. سپس اسکناس ها را به بانک های عضو خود می رسانند، که در این مرحله به بدهی بانک های ذخیره و تعهدات ایالات متحده تبدیل می شوند. اسکناس های فدرال رزرو پولی قانونی هستند و روی هر اسکناس عبارت «این اسکناس ارز قانونی برای همه بدهی ها، دولتی و خصوصی است» درج شده است. اسکناس ها توسط دارایی های مالی پشتیبانی می شوند که بانک های فدرال رزرو به عنوان وثیقه تعهد می کنند، که عمدتاً اوراق بهادار خزانه داری و اوراق بهادار آژانس رهنی است که آنها در بازار آزاد با پرداخت فیات خریداری می کنند. تاریخچه. قبل از بانکداری متمرکز، هر بانک تجاری اسکناس خود را منتشر می کرد. اولین مؤسسه با مسئولیت بانک مرکزی در ایالات متحده اولین بانک ایالات متحده بود که در سال ۱۷۹۱ توسط الکساندر همیلتون تأسیس شد. منشور آن در سال ۱۸۱۱ تمدید نشد. در سال ۱۸۱۶، بانک دوم
ایالات متحده منشور شد. منشور آن در سال ۱۸۳۶ تمدید نشد، پس از اینکه رئیس جمهور اندرو جکسون مبارزات زیادی برای برچیده شدن آن انجام داد. از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۶۲، در دوره بانکداری آزاد، بانک مرکزی رسمی وجود نداشت و بانک ها دوباره اسکناس های خود را منتشر کردند. از سال ۱۸۶۲ تا ۱۹۱۳، سیستم بانک های ملی توسط قانون بانکداری ملی ۱۸۶۳ ایجاد شد. اسکناس های فدرال رزرو از سری ۱۹۱۴ در قالب اسکناس بزرگ و از سری ۱۹۲۸ در قالب امروزی (اسکناس کوچک) چاپ شده اند. ابعاد اخیر از اندازه گواهینامه های نقره ای پزو فیلیپین که در سال ۱۹۰۳ صادر شد، در حالی که ویلیام هاوارد تافت به عنوان فرماندار فیلیپین تحت مدیریت استعماری ایالات متحده خدمت می کرد، نشأت می گیرد. با توجه به اجرای بسیار موفق آن، رئیس جمهور تافت متعاقباً کمیته ای را منصوب کرد که در مورد مزایا و صرفه جویی های حاصل از اتخاذ ابعاد اسکناس های فیلیپین برای استفاده در ایالات متحده گزارش مثبتی ارائه کرد. با این حال، اجرای نهایی قالب کوچک امروزی، تنها در سال ۱۹۲۸ اتفاق افتاد.
اثرات زیست­محیطی شکست هیدرولیکی وابسته به نوع کاربری زمین و مصرف آب، گسیل آلاینده هوا مثل انتشار گاز متان، نشست شورآبه و سیال فِرکینگ، آلودگی آب و ایجاد آلودگی صوتی و بهداشت محیطی است. بیشترین خطر ایجادشده در اثر شکست هیدرولیکی برای سلامت انسان، آلودگی آب و هوا است ]1[. پژوهش­ها نشان داده­ که شکست هیدرولیکی بر سلامت انسان تأثیر منفی گذاشته و سبب ایجاد تغییرات اقلیمی هم می­شود ]2[، ]3[، ]4[. سیال فرکینگ شامل پروپانت­ها و ترکیبات دیگری است که برخی از آنها مشتمل بر موادشیمیایی سمّی شناخته­شده و برخی دیگر از ترکیبات شیمیایی ناشناخته­ای هستند که ممکن است سمّی باشند. استفاده از چنین ترکیباتی به عنوان موادافزودنی در شرکت­های آمریکایی به عنوان نوعی اَسرار تجاری تلّقی می­شوند. به واسطه فُقدان دانش کافی در مورد چنین ترکیبات شیمیایی خاص، تلاش­ها به منظور توسعه سیاست­های مدیریت خطر و ارزیابی اثرات بهداشتی آن­ها به اَمری پیچیده تبدیل شده است. در حوزه­های قضایی دیگری چون انگلستان، اسامی این مواد شیمیایی باید در اختیار عموم قرار گرفته و نیز این مواد بایستی جزئی از ترکیبات شیمیایی بی­خطر دسته­بندی شوند. مصرف آب در فرآیند شکس
ت هیدرولیکی می­تواند در مناطق دچار کمبود منابع آبی مشکل­آفرین باشد. آب­های سطحی ممکن است که بواسطه نشت و نفوذ شیرابه­های پسماند ناشی از عدم اَنباشت و ذخیره صحیح آنها مخصوصاً در نقاطی با قوانین زیست­محیطی ضعیف آلوده شوند ]9[. افزون بر این موارد، آبِ زیرزمینی همچنین ممکن است که بواسطه نَشت سیالات فِرکینگ و سازند در حین شکست هیدرولیکی آلوده شود. هرچند که احتمال آلودگی آب­های زیرزمینی در اثر مهاجرت سیال فرکینگ به سمت بالا در درازمدت ناچیز است. مدیریت آب تولیدی بازگشتی به سطح ناشی از شکست هیدرولیکی از طریق تزریق زیرزمینی، تصفیه­خانه­های شهری-صنعتی و استفاده مجدد در چاه­های آتی مدیریت می­شود. همچنین اِمکان نشت متان هم به آب­های زیرزمینی و هوا نیز وجود دارد. هرچند که مشکل نشت متان در چاه­های قدیمی در مقایسه با چاه­های حفرشده تحت قوانین جدید جدی­تر است. شکست هیدرولیکی سبب اِلقای زمین­لرزه می­شود که ریزلرزه یا ریززلزله هم خوانده می­شود. بزرگی این لرزه­ها معمولاً در واحد سطح بسیار کم بوده (بین M-3 تا M-1) و نمی­توان آن­ها را تشخیص داد. گرچه، مخازن دفع سیالات (که اغلب در امریکا به منظور دفع زباله­های آلوده صنایع مختلف ب
ه کار گرفته می­شوند) موجب وقوع چندین زمین­لرزه­ به بزرگی 6/5 درجه در مقیاس ریشتر در اوکلاهما و ایالت­های دیگر شد ]14[. دولت­ها در سراسر جهان در حال توسعه قوانین نظارتی به منظور ارزیابی و مدیریت خطرات زیست­محیطی و بهداشتی مرتبط با شکست هیدرولیکی هستند. آنها در این مسیر از یک سو تحت فشار صنعت و از سوی دیگر تحت فشار گروه­های مخالف با فرآیند شکست هیدرولیکی هستند. در کشورهایی چون فرانسه، رویکرد پیشگیرانه در دستور کار قرار گرفته و شکست هیدرولیکی ممنوع اعلام شده است. هرچند که مراجع نظارتی انگلیس هم بر این باورند که با اجرای فرآیند شکست هیدرولیکی تحت مقررات مناسب و با بهترین شیوه­های عملیاتی می­توان خطرات مرتبط با آن را ­کنترل کرد. گسیل آلاینده­های هوا. در سال (2012)، گزارشی در مورد خطرات بالقوه این نوع آلاینده­ها در اتحادیه اروپا منتشر شد. این خطرات بالقوه شامل انتشار متان از چاه­ها، دود ناشی از سوخت گازوئیل و آلاینده­های خطرناک دیگر، پیش­سازهای اُزُن یا ترکیات آروماتیک ناشی از تجهیزات شکست هیدرولیک مثل کمپرسورها، پُمپ­ها و شیرها هستند. همچنین، گازها و سیالات فرکینگ که در جریان آب برگشتی حل می­شوند نیز از خطر گُسیل
آلاینده­ها در هوا برخوردار هستند. یک مطالعه، آلاینده­های مختلف هوا را در طی 1 سال در اطراف یک چاه گاز جدید حَفر شده به کمک بهره­گیری از فرآیند شکست هیدرولیکی مورد سنجش قرار داد و موفق به شناسایی هیدروکربن­های غیرمتانی، مِتیلن­کُلرید (نوعی حَلال سمّی) و هیدروکربن­های آروماتیک چندحلقه­ای شد. ثابت شده که این آلاینده­ها بر سلامت جنین تأثیرگذار هستند.
رئیس، مدیران و شرکت بانک ایالات متحده، که معمولاً به عنوان نخستین بانک ایالات متحده () شناخته می شود، یک بانک ملی بود که برای مدت بیست سال توسط کنگره ایالات متحده در ۲۵ فوریه ۱۷۹۱ تأسیس شد. پس از بانک آمریکای شمالی، نخستین بانک ملی بالفعل کشور، قرار گرفت. با این حال، هیچ یک از این دو به وظایف یک بانک مرکزی مدرن عمل نکردند: آنها سیاست پولی تعیین نکردند، بانک های خصوصی را تنظیم نکردند، ذخایر اضافی آن ها را نگهداری نکردند، یا به عنوان آخرین راه حل وام دهنده عمل نکردند. آنها تا آنجا که اجازه داشتند در چندین ایالت شعبه داشته باشند و به دولت ایالات متحده پول قرض دهند، ملی بودند. بانک های دیگر در ایالات متحده هر کدام توسط یک ایالت منعقد شده بودند و فقط اجازه داشتند در یک ایالت شعبه داشته باشند. تأسیس بانک ایالات متحده بخشی از سه بخش توسعه قدرت مالی و پولی فدرال، همراه با ضرابخانه فدرال و مالیات غیر مستقیم بود که توسط الکساندر همیلتون، وزیر اول خزانه داری حمایت می شد. همیلتون بر این باور بود که یک بانک ملی برای تثبیت و بهبود اعتبار کشور و بهبود مدیریت تجارت مالی دولت ایالات متحده تحت قانون اساسی جدید ضروری است.
انرژی هسته ای حاصل از ساخت و بهره برداری نیروگاه هسته ای، چرخهٔ سوخت و حوادث هسته ای ناشی از آن اثرات زیست محیطی مختلفی از خود به جای می گذارد که برخی مثبت و شُماری منفی هستند. سوخت نیروگاه های هسته ای از منابع فسیلی تأمین نمی شود. در نتیجه، این نیروگاه ها به طور مستقیم کربن دی اکسید منتشر نمی کنند. کربن دی اکسید منتشرشده در حین استخراج، غنی سازی، تولید و انتقال سوخت در مقایسه با کربن دی اکسید منتشرشده از سوخت های فسیلی با راندمان انرژی معادل، مقداری ناچیز است. هرچند که چنین نیروگاه هایی باعث بروز مشکلات دیگری هم می شوند. کاهش انتشار کربن دی اکسید ناشی از مصرف انرژی هسته ای و انرژی های تجدیدپذیر سبب کاهش هزینه های زیست محیطی خواهد شد. در صورت شکست پوشش ایمنی چرخهٔ هسته ای در اثر ذوب بیش از حد سوخت در رآکتور هسته ای، حجم زیادی از محصولات شِکافت اتمی در محیط آزاد شده و احتمال بروز فاجعه وجود دارد. در حالت عادی فعالیت چرخهٔ هسته ای، مواد رادیواکتیو کمتری از این نیروگاه ها در مقایسه با نیروگاه های زغالسنگ آزاد می شود. خاکستر بادی نیروگاه هایی که از سوخت زغالسنگ استفاده می کنند حاوی حجم بسیار زیادی از ترکیباتی چون
توریم، اورانیوم و نوکلئیدهای دختر (نوکلیدی که در اثر واپاشی رادیواکتیو یک هستهٔ دیگر تولید می شود) است. یک نیروگاه هسته ای بزرگ ممکن است که گرمای مازاد و تلف شدهٔ خود را به منبع طبیعی آب موجود در اطراف خود دفع کند. این روند می تواند منجر به افزایش دمای آب و بروز اثرات نامطلوب بر زندگی آبزیان شود. یکی از گزینه های جایگزین برای دفع گرما، استفاده از برجهای خنک کننده است. شمار زیادی از نیروگاه های هسته ای تجاری قادر به سوخت گیری برخط و مستمر نبوده و جهت جایگزینی سوخت مصرف شده با سوخت تازه نیازمند توقف فعالیت دورهای خود هستند. بسیاری از اُپراتورها، اِقدام به برنامه ریزی جهت توقف اجتناب ناپذیر فعالیت این نیروگاه های هسته ای در اوج تابستان می کنند. در این زمان، سطح آب رودخانه ها پایین آمده و انتقال گرمای تلف شده منجر به وارد آمدن آسیب بالقوهٔ زیادی به حوضهٔ آبریز اطراف نیروگاه می شود. استخراج سنگ معدن اورانیوم می تواند سبب نابودی محیط اطراف معدن شود. گرچه، به کمک تکنولوژی مدرن فروشویی دَرجا (به نام معدنکاری محلولی) می توان اثر مخرب آن را در مقایسه با استخراج معادن زیرزمینی یا روباز به روش سنتی به حداقل رساند. دفع س
وخت هسته ای مصرف شده هم چالشی جدّی است. بسیاری از طرحهای پیشنهادی در مورد ذخیره سازی درازمدت چنین پسماندهایی تحت ارزیابی جدی و انتقادات شدیدی قرار گرفته است. بهره گیری از سوخت تازه یا کمتر مصرف شده می تواند خطر گسترش تولید سلاح های هسته ای را به همراه داشته باشد. هرچند که تمام کشورهای مجهز به سلاح هسته ای، ترکیبات لازم جهت تولید اولین تسلیحات اتمی خود را از رآکتورهای تحقیقاتی (غیر نیروگاهی) یا رآکتورهای اختصاصی (تولیدی) در غنی سازی اورانیوم به دست آورده اند. در نهایت، برخی از قسمت های رآکتور هم به واسطهٔ فعالسازی نوترونی رادیواکتیویته شده و قبل از جایگزینی به روشی مقرون به صرفه و دفع به عنوان پسماند به چندین دهه نگهداری نیاز دارند. اقداماتی از قبیل کاهش محتوای کبالت در فولاد به منظور کاهش مقدار کُبالت-۶۰ تولیدشده در واکنش به جذب نوترون می تواند میزان مواد رادیواکتیو تولیدشده و سمیّت پرتوهای گسیل شدهٔ حاصل از آن را کاهش بدهد. جریانهای پسماند. نیروگاه های هسته ای حداقل دارای ۳ جریان پسماند هستند که ممکن است بر محیطزیست اثرگذار باشند. این جریان ها عبارتند از: رآکتورهای هسته ای فعال (زایا) و بازیافتی قادر به کاهش
نیاز به ذخیره سازی سوخت مصرف شده در مخازن زیرزمینی عمیق هستند. کاربرد چنین رآکتورهایی با موانع سیاسی و اقتصادی مواجه است. گرچه به غیر از آمریکا، این رآکتورها در کشورهایی چون هند، چین، ژاپن و فرانسه به عنوان بزرگ ترین تولیدکننده های انرژی هسته ای همچنان مورداستفاده قرار می گیرند.
حیوانات دستکاری شده ژنتیکی، جاندارنی هستند که در راستای حصول اهداف مختلفی چون تولید دارو، افزایش راندمان عملکرد، افزایش مقاومت در برابر بیماری­ها و سایر موارد تحتِ اِصلاح ژنتیکی قرار می­گیرند. شمار زیادی از حیوانات تراریخته در مرحله تحقیق و بررسی بوده و تنها بخش محدودی از آن­ها در آستانه تولید تجاری هستند. تولید. اِصلاح ژنتیکی پستانداران، فرآیندی کُند، طاقت­فرسا و پُرهزینه است. مشابه با دیگر جانداران اِصلاح­شده به روش ژنتیکی، ابتدا مهندسان ژنتیک باید اقدام به جداسازی ژنی نمایند که می­خواهند وارد اُرگانیسم میزبان شود. این مرحله می­تواند از یک سلول حاوی ژن گرفته یا به شکل مصنوعی سنتز شود. در صورت ارزیابی مناسب و گسترده ژن منتخب یا ژنومِ موجود اهداکننده ممکن است که بتوان از طریق یک مخزنِ ژنتیکی به آن ژن دسترسی پیدا کرد. سپس ژن مَدنظر با سایر عناصر ژنتیکی شامل یک پُروموتر (پیش بَر)، یک منطقه پایان­دهنده و معمولاً یک نشانگر منتخب ترکیب می­شود. چندین روش به منظور تلقیح ژن جداشده در ژنوم میزبان وجود دارد. در مجموع، تلقیح DNA در حیوانات از طریق ریزتزریق صورت می­گیرد. در این روش می­توان ژن را به کمک ناقل­های ویروسی یا
از طریق پوشش هسته سلول مستقیماً به داخل هسته منتقل کرد. اولین حیوانات اصلاح شده به روش ژنتیکی با تزریق DNA ویروسی به جنین و سپس کاشت آن در حیوانات ماده تولید شدند. باید اطمینان حاصل شود که DNA تلقیح شده در سلول­های بنیادی جنین هم موجود است . بدین ترتیب، جنین رشد کرده و می­توان امیدوار بود که برخی از ترکیبات ژنتیکی در سلول­های بارور و زایا تلقیح شوند. پژوهشگران تا رسیدن حیوان به سن تولیدمثل منتظر مانده و فرزندان آنها از نظر وجود ژن در هر سلول با استفاده از تکنیک واکنش زنجیره ای پلیمراز ، تکنیک ساتِرن بِلات و تعیین توالی DNA غربالگری می­شوند. اصلاحات ژنتیکی با استفاده از تکنولوژی­های جدید آسان­تر و دقیق­تر شده­اند. روش­های هدف­گیری ژن با ایجاد شکستگی­های دورشته­ای همراه با سامانه­های همگون ترمیم نوترکیبی طبیعی سلول­ها جهت جهش القایی ژن­ها در مکان­های دقیق توسعه­ یافته­اند. ویرایش ژنوم از هسته­های مهندسی­شده مصنوعی استفاده می­کند که موجب ایجاد شکست­هایی در نقاط خاص می­شوند. چهار خانواده از نوکلئازهای مهندسی­شده شامل مگانوکلئازها، نوکلئازهای اَنگشت روی، نوکلئازهای اِفکتور شِبه­-فعال­کننده رونویسی و سیستم RNA راه
نما-Cas9 (کَسِ-9) (برگرفته از کریسپر) هستند. تکنولوژی اِفکتور نوکلئاز شِبه-فعال کننده رونویسی و کریسپر جزء پرکاربردترین فناوری­ها در این زمینه به شمار رفته و هریک مزایای خاص خود را دارند. تکنولوژی های مبتنی بر افکتور نوکلئاز شِبه-فعال کننده رونویسی هدف­گیری بهتری دارند. ولی، کریسپر کارآمدتر و طراحی آن هم ساده­تر است. توسعه سامانه ویرایش ژِن کریسپر-کَس-9 منجر به کاهش نیمی از مدت­زمان موردنیاز جهت تولید حیوانات اِصلاح شده ژنتیکی شده است. تاریخچه. از حدود 12000 سال قبل از میلاد، انسان­ها با استفاده از پرورش انتخابی یا انتخاب مصنوعی (در مقابل انتخاب طبیعی) اقدام به اَهلی­کردن حیوانات کردند. زمینه­ساز مفهوم مُدرن اِصلاح ژنتیکی فرآیندی به نام اِصلاح انتخابی است. در طی این فرآیند، موجوداتی با صفات (و متعاقباً با ژن­های موردنظر) جهت تولید نسل بعدی اُرگانیسم­ها مورد استفاده قرار گرفته و جانداران فاقد این صفات پرورش داده نمی­شوند. پیشرفت­های حاصل در علم ژنتیک باعث توانایی انسان در تغییر مستقیم DNA و بالطبع ژن­های جاندارن می­شود. محققی به نام پُلبِرگ در سال (1972) با ترکیب DNA ویروس میمون با ویروس لامبدا موفق به تولید ا
ولین DNA نوترکیب شد.
یوهن مارچوک (؛ – ) سیاست مدار اهل اوکراین بود. وی از ۶ مارس ۱۹۹۵ تا ۲۷ مه ۱۹۹۶ نخست وزیر این کشور بود. یوهن مارچوک در ۵ اوت ۲۰۲۱، در نتیجه نارسایی قلبی و ریوی حاد ناشی ابتلای به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۰ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون فرمانده ستاره دار نشان افتخار جمهوری لهستان و نشان پرچم سرخ کار شده است.
ذرهٔ اوه خدای من () یک پرتو کیهانی با انرژی فوق العاده بالا بود که در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۱ توسط دوربین چشم مگس (Fly's Eye) در زمین های آزمایش داگ وی (Dugway Proving Ground)، یوتا، ایالات متحده شناسایی شد. با این حال، تا سال ۲۰۲۳، این پرتو پر انرژی ترین پرتو کیهانی است که تاکنون مشاهده شده است. انرژی این ذره به اندازه برآورد شد. انرژی این ذره غیرمنتظره بود و نظریه های رایج در مورد منشأ و انتشار پرتوهای کیهانی را زیر سؤال برد. سرعت. معلوم نیست که این ذره چه نوع ذره ای بوده است، اما بیشتر پرتوهای کیهانی پروتون هستند. اگر formula_1 جرم نامتغیر باشد formula_2 و formula_2 انرژی جنبشی (انرژی بالای) آن باشد، پس سرعت آن ذره formula_4 برابر سرعت نور خواهد بود. با فرض پروتون بودن ذره formula_5 آن ضریب (۰۹۳۸) الکترون ولت (938 MeV) خواهد بود، یعنی سرعت سرعت نور، با عامل لورنتس و سرعت نسبیتی (rapidity) آن ۲۷٫۱ بوده است.
پاولو لازارنکو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل اوکراین است. وی از ۲۸ مه ۱۹۹۶ تا ۲ ژوئیه ۱۹۹۷ نخست وزیر این کشور بود.
مؤسسه ملی تاریخ کره (؛ ) به اختصار: ان آی کی اچ (NIKH) یک سازمان دولتی کره جنوبی است که مسئول تحقیق، جمع آوری و ترویج مطالب مربوط به تاریخ کره است. این مؤسسه به عنوان سازمان تاریخ ملی (; انگلیسی: Office of National History) در مارس ۱۹۴۶ یک سال پس از آزادی کره تأسیس شد. از سال ۱۹۴۹ نام آن به نام فعلی تغییر یافت.