Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ید رعایت شود تا بتوان ساختار را چاپ کرد: قابلیت چاپ. چاپ پذیری با اطمینان از اینکه برای هر مجموعه از گره های متصل در یک سطح، حداقل یک گره وجود دارد که به گره دیگری که در پایین تر در ساختار قرار دارد، متصل می شود قابل دستیابی است. بدیهی است که این معیار برای پایین ترین سطح رعایت نمی شود. علاوه بر آن، لبه های بین گره ها باید به اندازه کافی ضخیم باشند. کاشی کاری. برای اتصال، مجموعه گره هایی که روی سطح کاشی قرار دارند باید در هر طرف یکسان باشند. این بدان معناست که اگر دو کاشی در کنار هم قرار گیرند، گره های مربوطه باید به هم متصل شوند. ریزساختار واقعی، از این کاشی ها تشکیل شده است که از طریق گره های روی سطح کاشی به هم متصل می شوند. بهینه سازی شکل. پیچیدگی هندسه در چاپ سه بعدی مستلزم کنترل پارامترهای مواد و در نتیجه خواص آنها برای تولید ریزساختارهایی است که می توانند رفتارهای متفاوتی را به دست آورند. بهینه سازی شکل می تواند تمرکز تنش را کاملاً بهبود بخشد. بر اساس این فرض که تغییرات انحنا و نواحی منحنی منفی نواحی با تنش بالا را ایجاد می کنند، یک مدل پارامتریک با ابعاد کم را برای حذف گوشه های مقعر تیز معرفی می کند که
از حداقل کردن حداکثر تنش و اجرای کارآمد محدودیت چاپ پذیری پشتیبانی می کند. بهینه سازی شکل بر اساس ضخامت مواد رسوب شده برای کاهش غلظت تنش است که ابتدا پوسته ها را به شکل مخروطی با استفاده از CAD به طور دقیق نشان می دهد، سپس با تجزیه و تحلیل حساسیت تنش مورد نیاز را استخراج می کند. بهینه سازی توپولوژی. Bendsøe و Kikuchi را می توان پیشگامان حوزه بهینه سازی توپولوژی ریزساختار معرفی کرد، که در ابتدا برای طراحی سازه های مکانیکی در نظر گرفته شده بود. در ساخت افزودنی، بهینه سازی توپولوژی روشی کارآمد برای یافتن توپولوژی های مناسب در نظر گرفته می شود که اجرای الگوریتم های بهینه سازی با هدف قرار دادن ویژگی های تجویز شده کار می کند. خواص مؤثر ساختارهای مواد با استفاده از روش همگن سازی عددی پیدا می شود، و سپس بهینه سازی توپولوژی برای یافتن بهترین توزیع فازهای ماده که تابع هدف را منتهی می کند، اعمال می شود. روش همگن سازی معکوس برای دستیابی به رفتارهای مقیاس کلان خاص با نسبت پواسون مورد نظر معرفی شده است. روش همگن سازی معکوس به اضافه رویکرد محدودیت برای طراحی خواص مکانیکی گسترش یافته است. یک رویکرد مبتنی بر داده پیشنهادی تغ
ییرپذیری در خواص را در یک مدل تصادفی بعدی مرتبط با محدودیت های تجویز شده رمزگذاری می کند. و برای به دست آوردن ویژگی های هدف بهینه شده است. یکی از مشکلات در بهینه سازی توپولوژی افزایش تعداد پارامترها به دلیل تعداد خطی سلول ها در جسم است. دو رویکرد برای حل این مسئله بررسی شده است. اول، به جای اینکه تک تک وکسل ها را به طور مستقیم بررسی کنیم ریزساختارهای متناظر با بلوک وکسل را بررسی می کنیم. دوم، هندسه ریزساختار را نادیده می گیریم و تنها رفتار ماکروسکوپی را در نظر می گیریم. روش های چاپ مورد استفاده برای ریزساختارها. تولید افزودنی برای تحقق ترکیب مواد پیچیده در چاپ سه بعدی استفاده می شود. برای ایجاد ریزساختارها می توان از تکنیک های مختلفی استفاده کرد، اما آنها باید بتوانند ساختارهای نازک و پیچیده را چاپ کنند. کاربردهای ریزساختارها. کاربردهای ریزساختارها، ساخت اسباب بازی های پلاستیکی با استفاده از فرامواد با ایجاد رفتار الاستیک در آن ها است. طراحی ریزساختارها بر اساس تغییر شکل، تراکم، نور، صدا، خواص حرارتی و مکانیکی، امکان تحقق خواص جدید را بهتر از مواد سنتی، در حوزه های مختلف مانند مهندسی مکانیک، هوانوردی، نجوم و
الکترونیک به ارمغان می آورد. در حوزه پزشکی، کاربردهایی با توانایی سنتز بافت، یا ساخت پروتز یا ساخت استخوان با مواد زیستی ملاحظه شده است. کاربردهای دیگر ریزساختارها ایجاد مواد جاذب صدا، استفاده از آنها به عنوان کاتالیزور، ایجاد ساختارهای سفارشی یا فقط برای اهداف طراحی است.
پرطرفدارترین ورزش در آنگولا فوتبال و پس از آن بسکتبال است. تیم ملی فوتبال آنگولا به جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان راه یافت و بسیاری بازیکنان فوتبال آنگولا در سطح بین المللی بازی می کنند؛ به ویژه در پرتغال و فرانسه. برترین لیگ ملی مردان در این کشور گیرابولا است.
شارل کریستین بانیکاسل برون (؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل کانادا است. او بیشتر به واسطهٔ ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "سیاه یتیم" و "ماجراهای مرداک" شناخته شده است. زندگی و فعالیت حرفه ای. برون در ۲۵ اکتبر ۱۹۷۹ در تورنتو، انتاریو، کانادا زاده شد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ در آکادمی نظامی ولی فورج در پنسیلوانیا به تحصیل مشغول شد و سپس تصحیل و کسب مدرک بی ای در رشتهٔ درام به دانشگاه کویینز در کینگستون، انتاریو رفت و در سال ۲۰۰۱ از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. نخستین حضور او بر روی پردهٔ سینما مربوط به فیلم "صبح بخیر فردا" در سال ۲۰۰۳ است که در آن نقش یک بارتندر را بازی کرد. این روند با ایفای نقش او به عنوان افسر ارشد در مجموعهٔ تلویزیونی "نیکیتا"، شخصیت استو در "فشار خون" و شخصیت الک در "فیلم را پخش کن" ادامه یافت. او در مجموعهٔ "ماجراهای مرداک" از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ و در فصل های ۶ تا ۱۱ این مجموعه به طور ادامه دار نقش پاسبان اسلاگر جکسون را بازی کرد. مشهورترین نقش او مربوط به مجموعهٔ تلویزیونی کانادا علمی-تخیلی "سیاه یتیم"، برندهٔ چندین جایزه، است که در آن نقش شخصیت دانی هندریکس، همسر آلیسون هندریکس، یکی ا
ز شخصیت های اصلی را بازی کرده است. پس از عضویت او در بازیگران اصلی این مجموعه، نقش او در فصل سوم "سیاه یتیم" نسبت به دو فصل قبلی پررنگ تر شد.
فوتبال (، ) پرطرفدارترین ورزش در اسکاتلند و یکی از ورزش های ملی این کشور است. سنتی دیرینه از بازی های «فوتبال» در اورکنی، لوئیس و جنوب اسکاتلند، به ویژه اسکاتیش بوردرز وجود دارد؛ گرچه، بسیاری از اینها شامل حمل و پاس دادن توپ با دست می شوند و با وجود اینکه اسم «فوتبال» را با خود حمل می کنند، شباهت اندکی با این ورزش دارند.
فوران رزین پلیمرهایی گفته می شود که از ترکیبات مختلف فوران تولید می شوند، که رایج ترین مواد اولیه آن فورفوریل الکل و فورفورال است. در رزین و در پلی فورفورول عمل آورده شده، حلقه های فوران توسط ترکیب به هم متصل نمی شوند. رزین ها معمولاً به عنوان چسب برای ریخته گری شن و ماسه استفاده می شوند. مونومر فوران به طور معمول به یک رزین با جریان آزاد با کاتالیز اسیدی ملایم تبدیل می شود. عمل آوری با استفاده از اسید قوی انجام می شود. انواع. اصطلاح رزین های فوران به طور یکسان در ادبیات استفاده نمی شود. به عنوان مثال، برخی از نویسندگان به رزین های مبتنی بر فورفوریل الکل و فوران به عنوان رزین فوران اشاره می کنند، در حالی که برخی دیگر این واژه را فقط برای رزین های مبتنی بر فورفوریل الکل به کار می برند. علاوه بر هوموپلیمرهای (بسپار همگن) دو ماده اولیه، کوپلیمرهایی (بسپار ناهمگن) که به عنوان مثال حاوی متانال، اوره یا فنول هستند نیز به عنوان رزین فوران شمرده می شوند. چوب فورفوریل شده از آغشته کردن چوب و سپس تشکیل رزین فوران ساخته می شود. تولید. رزین های فوران بر پایه فورفوریل الکل از طریق بسپارش تراکمی در حضور اسیدهای ضعیف تولید
می شوند. بسپارش تراکمی منجر به الیگومرهای خطی مختلفی می شود که در طول زنجیره و اتصال بین واحدهای فوران متفاوت هستند. پیوند واحدهای فوران از طریق پل متیلن غالب است، اما حلقه ها را می توان از طریق پل های دی متیلن اتر پیوند داد پل های اتری به ویژه در محیط بسیار اسیدی ناپایدار هستند. آنها می توانند با آزادسازی فرمالدهید به پل های متیلن تبدیل شوند. برای تولید یک رزین قابل ذخیره، واکنش با افزودن سدیم هیدروکسید قطع می شود. رنگ این محصولات قهوه ای و دارای گران روی کم تا متوسط می باشد. آنها در دمای ۴۰ درجه سانتیگراد به مدت تقریباً ۶ ماه پایدار هستند. در مرحله دوم، رزین ها را می توان در دمای اتاق با افزودن اسیدها (مانند پی-تولوئن سولفونیک اسید، فسفریک اسید) یا در دماهای بالاتر با افزودن عوامل عمل آورنده نهفته مانند آمونیوم نیترات به گرماسخت تبدیل کرد. واکنش های مربوط پیچیده هستند و برای مدت طولانی مورد مطالعه قرار گرفته اند. بخش هایی با پیوندهای دوگانه مزدوج پیشنهاد شده اند که منجر به اتصال عرضی می شوند. ویژگی ها. قبل از عمل آوری، خواص رزین های فوران مانند سایر رزین های با قابلیت عمل آوری می باشد. آنها می توانند به عنو
ان پیونده استفاده شوند. آنها همچنین نسبت به اسیدها واکنش نشان می دهند، از نظر حرارتی واکنش پذیر هستند و قابلیت اتصال عرضی دارند. رزین های فوران عمل آورده در برابر حمله اسیدهای قوی، بازها و هالوژنوآلکان ها مقاوم هستند. آنها توسط عوامل اکسید کننده مورد حمله قرار می گیرند. رزین های فوران پایداری حرارتی خوبی از خود نشان می دهند. استفاده مداوم در دمای ۱۰۰–۱۲۰ درجه سانتیگراد معمول است. برخی از رزین های فوران حتی تا ۱۵۰ درجه سانتیگراد قابل استفاده هستند. برخی از انواع آن با قابلیت اشتعال کم و انتشار دود کم مشخص می شوند. از استحکام بالایی نیز برخوردارند.
انجماد جزئی فرآیندی است که در مهندسی فرایند و شیمی برای جداسازی مواد با نقطه ذوب متفاوت استفاده می شود که می تواند با ذوب جزئی یک جامد انجام گیرد. به عنوان مثال، در پالایش منطقه ای سیلیکون یا فلزات، یا با بلورش جزئی یک مایع، مانند تقطیر انجمادی، که انجماد معمولی یا انجماد پیش رونده نیز نامیده می شود، انجام شود. نمونه اولیه به این ترتیب تکه تکه می شود (جداسازی به ذرات). همچنین، بلورش جزئی می تواند با افزودن یک حلال رقیق به مخلوط، سرد کردن و غلیظ سازی مخلوط با تبخیر حلال حاصل شود؛ فرآیندی که به آن بلورش محلول می گویند. انجماد جزئی معمولاً برای تولید جامدات فوق خالص یا برای غلیظ سازی مایعاتی که به حرارت حساسند استفاده می شود. تقطیر منجمد. تقطیر منجمد نام غلطی است، زیرا این، تقطیر نیست، بلکه فرآیندی است برای غنی سازی یک محلول با انجماد جزئی آن و حذف مواد منجمدی که در مادهٔ محلول، ضعیف تر از قسمت مایع باقی مانده اند. چنین غنی سازی ای به موازاتِ غنی سازی با تقطیر واقعی است؛ جایی که بخش تبخیر شده و دوباره تغلیظ شده غنی تر از قسمت مایعِ باقی مانده است. اتانول و آب مایع کاملاً قابل اختلاط هستند، اما اتانول عملاً در بس
تنی آبی نامحلول است. این بدان معناست که بستنی آبی تقریباً خالص را می توان با سرد کردن کافی، در مخلوط اتانول-آب بدون چربی رسوب داد. رسوب بستنی آبی از مخلوط، اتانول را در باقی ماندهٔ فاز مایع غنی می کند. سپس می توان این دو فاز را با فیلتر کردن یا تخلیه از همدیگر جدا کرد. دمایی که در آن بستنی آبی شروع به رسوب می کند به غلظت اتانول بستگی دارد. در نتیجه، در یک دما و غلظت اتانول معین، فرایند انجماد در نسبت خاصی از بستنی آبی و محلول اتانول غنی شده با غلظت اتانول خاص، به تعادل می رسد. دماها و نسبت های اختلاط این تعادل های فازی را می توان از نمودار فاز اتانول و آب خواند. حداکثر غنی سازی اتانول در فاز مایع در نقطه یوتکتیک اتانول و آب، تقریباً ۹۲٫۴ است. وزن-٪ اتانول در -۱۲۳ درجه سانتی گراد. شناخته شده ترین نوشیدنی های تقطیر منجمد اپل جک و آبجو یخی هستند. شراب یخی نتیجه فرایند مشابهی است، اما در این مورد، انجماد "قبل از" تخمیر اتفاق می افتد و بنابراین این قند است و نه الکل که غلیظ می شود. پالایش مواد جامد. هنگامی که یک جامد خالص مطلوب است، دو موقعیت ممکن است رخ دهد. اگر آلاینده در جامد مدنظر محلول باشد، یک انجماد جزء به
جزء چند مرحله ای لازم است، مشابه تقطیر چند مرحله ای. با این حال، اگر یک سیستم یوتکتیک تشکیل شود (مشابه با آزئوتروپ در تقطیر)، یک جامد بسیار خالص را تا زمانی می توان بازیابی کرد که مایع، در ترکیب یوتکتیک خود نباشد. (در این صورت یک جامد مخلوط تشکیل می شود، که جدا کردن آن می تواند سخت باشد) یا بالاتر از ترکیب یوتکتیک آن باشد (در این صورت جامد نامطلوب شکل می گیرد). غلظت مایعات. هنگامی که به تغلیظ یک فاز مایع نیاز است، انجماد جزئی، به دلیل سادگی می تواند مفید باشد. انجماد جزئی همچنین در تولید کنسانتره آب میوه و سایر مایعاتِ حساس به حرارت استفاده می شود، زیرا شامل حرارت دادن به مایع نمی شود (همان طور که در طول تبخیر اتفاق می افتد). نمک زدایی. از انجماد جزئی می توان برای نمک زدایی آب دریا استفاده کرد. در فرآیندی که به طور طبیعی با یخ دریا اتفاق می افتد، وقتی آب نمکِ منجمد تا حدی ذوب می شود، یخی با محتوایِ نمکِ بسیار پایین تری از خود به جای می گذارد. از آنجایی که کلرید سدیم نقطه ذوب آب را کاهش می دهد، نمک موجود در آب دریا در هنگام یخ زدن، از آب خالص خارج می شود که به آن دفع آب نمک می گویند. دریاچه های بزرگی از آب با
شوری بالاتر، به نام پلینیا، در وسط شناورها تشکیل می شوند و آب، درنهایت به پایین فرومی رود. به همین ترتیب، آب منجمد با بیشترین غلظت نمک ابتدا ذوب می شود. هر دو روش شوری آب یخ زده باقی مانده را کاهش می دهد و پس از چندین بار اجرا، نتیجه قابل آشامیدن است. نوشیدنی های الکلی. انجماد جزئی می تواند به عنوان یک روش ساده برای افزایش غلظت الکل در نوشیدنی های الکلی تخمیر شده استفاده شود؛ فرآیندی که گاهی تقطیر انجمادی نامیده می شود. به عنوان مثال، اپل جک از سیب سفت و آبجو یخی ساخته شده است. در حالی که در عمل، قادر به تولید غلظت الکل قابل مقایسه با تقطیر نیست، این تکنیک، می تواند غلظتی را با تلاش بسیار کمتری نسبت به هر دستگاه تقطیر عملی به دست آورد. خطر تقطیر منجمد مشروبات الکلی این است که برخلاف تقطیر حرارتی، که می توان ناخالصی ها را از محصول نهایی جدا کرد، تقطیر منجمد آنها را از بین نمی برد؛ بنابراین نسبت ناخالصی ها ممکن است در مقایسه با حجم کل نوشیدنی افزایش یابد؛ البته نه لزوماً در مقایسه با مقدار اتانول! این غلظت ممکن است عوارض جانبی برای مصرف کننده ایجاد کند که منجر به خماری شدید و وضعیتی به نام «فلج سیب» شود (اگرچه
این اصطلاح به سادگی برای اشاره به مسمومیت، به خصوص مسمومیت ناشی از اپل جک نیز استفاده می شود.) سوخت های جایگزین. انجماد جزئی معمولاً به عنوان یک روش ساده برای کاهش نقطه ژل بیودیزل و سایر سوخت های دیزلِ جایگزین استفاده می شود، به موجب آن، استرهایی که نقطه ژل بالاتر دارند، از استرهای نقطه ژل پایین تر با فیلتر سرد (یا روش های دیگر که برای کاهش نقطه ژلِ سوختِ جایگزینِ بعدی استفاده می شوند) از ترکیب سوخت حذف می شوند. این فرایند از طبقه بندی سوخت استفاده می کند که به موجب آن، اجزای ترکیب سوخت با نزدیک شدن به نقاط ژل مربوط خود، وزن مخصوص بالاتری ایجاد می کنند و بنابراین به ته ظرف فرومی روند، جایی که می توان آن ها را جدا کرد. منابع. 2. https://serc.carleton.edu/files/research_education/equilibria/alcohol-ice.pdf 3. Janik, Erika (2011). "Apple a global history". London: Reaktion Books. ISBN &lt;bdi&gt;9781861899583&lt;/bdi&gt;. Retrieved 3 October 2014. 4. Kaufman, Martin (1979). "The University of Vermont College of Medicine". [Burlington, Vt.]: University of Vermont College of Medicine. p. 12. ISBN &lt;bdi&gt;978087
4511482&lt;/bdi&gt;. Retrieved 3 October 2014. 5. Nordegren, Thomas (2002). "The A-Z encyclopedia of alcohol and drug abuse". Parkland, Fla. : Brown Walker Press. p. 78. ISBN &lt;bdi&gt;9781581124040&lt;/bdi&gt;. Retrieved 3 October 2014.
سفت کردن لاستیک فرآیندی است که در آن نانوذرات لاستیک در یک زمینه پلیمری برای افزایش استحکام مکانیکی یا سختی مواد درهم می پیوندند. منظور از «سفت کردن» پلیمر این است که توانایی ماده پلیمری برای جذب انرژی و تغییر شکل پلاستیکی بدون شکستگی افزایش می یابد. با توجه به مزایای قابل توجهی در خواص مکانیکی که سفت کردن لاستیک ارائه می دهد، اکثر ترموپلاستیک ها اصلی در نسخه های سفت شده با لاستیک موجود هستند. برای بسیاری از کاربردهای مهندسی، سختی مواد یک عامل تعیین کننده در انتخاب مواد نهایی است. اثرات نانوذرات لاستیک پراکنده و پیچیده است و در سیستم های پلیمری آمورف و تا حدی کریستالی متفاوت است. ذرات لاستیک یک سیستم را با مکانیسم های مختلفی سخت می کنند، مانند زمانی که ذرات، استرس را متمرکز می کنند که باعث ایجاد حفره یا شروع ریزش های متلاشی می شود. با این حال اثرات یک طرفه نیستند. محتوای لاستیک اضافی یا جدا شدن باند بین لاستیک و پلیمر می تواند سختی را کاهش دهد. به دلیل بسیاری از متغیرهای مخدوش کننده دیگر، بیان اثرات خاص اندازه ذرات معین یا پارامتر چسبندگی سطحی دشوار است. وجود یک مکانیسم شکست معین توسط عوامل زیادی تعیین می شود
: عوامل ذاتی فاز پلیمری پیوسته، و مواردی که بیرونی هستند، مربوط به تنش، سرعت بارگذاری، و شرایط محیطی. عملکرد یک مکانیسم معین در یک پلیمر سخت شده را می توان با میکروسکوپ بررسی کرد. افزودن حوزه های لاستیکی از طریق فرآیندهایی مانند اختلاط مذاب در مخلوط کن Rheomix و پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم رخ می دهد. تحقیقات کنونی بر این موضوع تمرکز دارد که چگونه بهینه سازی ترکیب فاز ثانویه و پراکندگی بر خواص مکانیکی مخلوط تأثیر می گذارد. سوالات مورد علاقه شامل مواردی است که با چقرمگی شکست، استحکام کششی و دمای انتقال شیشه انجام می شود. مکانیسم های سفت کننده. تئوری های مختلف توضیح می دهند که چگونه یک فاز لاستیکی پراکنده یک ماده پلیمری را سخت می کند. اکثر آنها از روش های اتلاف انرژی در سراسر ماتریس استفاده می کنند. این نظریه ها عبارتند از: تئوری ریزترک، نظریه تسلیم برشی، نظریه برهم خوردگی چندگانه، نظریه برهمکنش باند برشی و کرازینگ، و اخیراً آنهایی که شامل اثرات ضخامت بحرانی لیگامان، ناحیه پلاستیک بحرانی، خالی شدن و کاویتاسیون، رقابت آسیب و غیره می شود. تئوری میکروکراک. در سال ۱۹۵۶، نظریه ریزترک اولین موردی بود که اثر سفت شد
ن فاز لاستیکی پراکنده در یک پلیمر را توضیح داد. دو مشاهدات کلیدی که وارد نظریه اولیه و گسترش بعدی شدند به شرح زیر بودند: (۱) ریزترک ها حفره هایی را تشکیل می دهند که فیبرهای کوپلیمر استایرن- بوتادین روی آنها تشکیل می شوند تا از انتشار جلوگیری کنند و (۲) انرژی ذخیره شده در طول طویل شدن اپوکسی های سخت شده پس از شکستن آزاد می شود. ذرات لاستیک این نظریه نتیجه گرفت که انرژی ترکیبی برای شروع ریزترک ها و انرژی برای شکستن ذرات لاستیک می تواند عامل افزایش جذب انرژی پلیمرهای سخت شده باشد. این تئوری محدود بود و تنها بخش کوچکی از افزایش مشاهده شده در انرژی شکست را در بر می گرفت. دیوانگی ماتریکس. تئوری دیوانگی ماتریسی بر توضیح اثرات سخت کننده دیوانگی تمرکز دارد. کرنش ها از استوا شروع می شوند که کشش اصلی در آن بالاتر است، عمود بر تنش منتشر می شوند و زمانی که با ذره ای دیگر برخورد می کنند پایان می یابند. در صورت شکستن فیبریل های عمود برهم، در نهایت می توانند به ترک تبدیل شوند. انبساط حجمی مرتبط با شکاف های کوچک توزیع شده از طریق حجم زیاد در مقایسه با حجم کوچک، چند ترک بزرگ در پلیمر سخت نشده، بخش بزرگی از افزایش انرژی شکستگی
را تشکیل می دهد. فعل و انفعال بین ذرات لاستیک و ریزش فشارها، افزایش طولی بر روی ذرات در جهت تنش وارد می کند. اگر این نیرو بر چسبندگی سطحی بین لاستیک و پلیمر غلبه کند، جدا شدن باند رخ می دهد و در نتیجه اثر سخت کنندگی مرتبط با خراشیدگی را کاهش می دهد. اگر ذره سخت تر باشد، کمتر می تواند تغییر شکل دهد و در نتیجه جدا شدن با تنش کمتر اتفاق می افتد. این یکی از دلایلی است که چرا لاستیک های پراکنده، زیر دمای انتقال شیشه ای خودشان، پلاستیک ها را به طور مؤثر سفت نمی کنند. تسلیم برشی. تئوری تسلیم برشی، نظریه ای است که مانند فرسایش ماتریس، می تواند بخش زیادی از افزایش جذب انرژی یک پلیمر سخت شده را به خود اختصاص دهد. شواهدی از تسلیم برشی در یک پلیمر سخت شده را می توان در جایی که «سخت شدن گردن، کشش یا جهت گیری» وجود دارد مشاهده کرد. در صورتی که ذرات لاستیک به عنوان متمرکز کننده تنش عمل کرده و از طریق خراشیدگی، جدا شدن باند و حفره شدن شروع به انبساط حجمی کنند تا تشکیل ترک ها متوقف شود، تسلیم برشی حاصل می شود. همپوشانی میدان های تنش از یک ذره به همسایه اش، به رشد منطقه ای با تسلیم برشی کمک می کند. هرچه ذرات نزدیکتر باشند همپو
شانی بیشتر و ناحیه برشی بزرگتر است. تسلیم برشی به خودی خود یک فرایند جذب انرژی است، اما علاوه بر این، شروع نوارهای برشی به توقف جنون کمک می کند. وقوع کاویتاسیون برای تئوری تسلیم برشی مهم است زیرا برای کاهش تنش تسلیم عمل می کند. کاویتاسیون مقدم بر تسلیم برشی است، با این حال تسلیم برشی باعث افزایش بسیار بیشتر در چقرمگی نسبت به خود کاویتاسیون می شود. کاویتاسیون. کاویتاسیون در رزین های اپوکسی و سایر پلیمرهای سخت شده مقاوم در برابر شوق معمول است و پیش نیاز برش در تست مقاومت ضربه ایزد است. در طی تغییر شکل و شکستن یک پلیمر سخت شده، حفره شدن ذرات لاستیک کرنش شده در پلاستیک های مستعد خراشیدگی و غیر مستعد خراشیدگی، از جمله، ABS, PVC، نایلون، پلی استایرن با ضربه بالا و اپوکسی های سخت شده CTBN رخ می دهد. مهندسان از یک رویکرد تعادل انرژی برای مدل سازی چگونگی تأثیر عوامل اندازه ذرات و مدول لاستیکی بر چقرمگی مواد استفاده می کنند. هم اندازه ذرات و هم مدول همبستگی مثبتی با دماهای انتقال شکننده-سخت نشان می دهند. نشان داده شده است که هر دوی آنها بر فرایند کاویتاسیون که در ناحیه فرایند نوک ترک دراوایل تغییر شکل رخ می دهد، قبل از
فرورفتگی در مقیاس بزرگ و تسلیم برشی تأثیر می گذارند. برای نشان دادن چقرمگی افزایش یافته تحت کرنش، کرنش حجمی باید بر انرژی تشکیل فضای خالی غلبه کند که توسط معادله مدل سازی شده است: formula_1 «جایی که formula_2 و formula_3 مدول برشی و مدول توده ای لاستیک هستند، formula_4 کرنش حجمی در ذره لاستیک است، formula_5 انرژی سطح فاز لاستیکی و تابع است formula_6 بستگی به کرنش شکست لاستیک در شرایط کشش دو محوره دارد.» مدل متعادل کننده انرژی از خواص فیزیکی کل ماده برای توصیف رفتار میکروسکوپی در طول تنش سه محوری استفاده می کند. تنش حجمی و شرایط شعاع ذره برای کاویتاسیون را می توان محاسبه کرد، که حداقل شعاع نظری ذرات را برای کاویتاسیون می دهد که برای کاربردهای عملی در سخت شدن لاستیک مفید است. به طور معمول حفره زمانی رخ می دهد که میانگین تنش روی ذرات لاستیک بین ۱۰ تا ۲۰ مگا پاسکال باشد. فشار حجمی روی ذره کاهش می یابد و تخلیه رخ می دهد. جذب انرژی ناشی از این افزایش حجم از نظر تئوری ناچیز است. در عوض، این تشکیل نوار برشی است که باعث افزایش چقرمگی می شود. قبل از جدا شدن باند، با افزایش کرنش، فازهای لاستیکی مجبور به کشش بیشتر ماتری
س می شوند. جداسازی بین ماتریس و لاستیک باعث کاهش چقرمگی می شود و نیاز به چسبندگی قوی بین فازهای پلیمر و لاستیک را ایجاد می کند. تئوری رقابت خسارت. تئوری رقابت آسیب، سهم نسبی تسلیم برشی و شکست شوق را در زمانی که هر دو وجود دارند، مدل سازی می کند. دو فرض اصلی وجود دارد: پیچ خوردگی، ریزترک ها و کاویتاسیون در سیستم های شکننده و برش در سیستم های شکل پذیر غالب است. سیستم هایی که بین شکننده و انعطاف پذیر هستند ترکیبی از اینها را نشان می دهند. تئوری رقابت آسیب، گذار شکننده-شکل پذیر را به عنوان نقطه ای تعریف می کند که در آن مکانیسم مخالف (آسیب برشی یا تسلیم) در یک سیستم تحت سلطه مکانیسم دیگر ظاهر می شود. خصوصیات شکست. مکانیسم شکست غالب معمولاً با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری، میکروسکوپ الکترونی روبشی و میکروسکوپ نوری قابل مشاهده است. اگر کاویتاسیون یا کروزینگ غالب باشد، می توان از دیلاتومتری کششی ("به دیلاتومتر مراجعه کنید") برای اندازه گیری وسعت مکانیسم با اندازه گیری کرنش حجمی استفاده کرد. با این حال، اگر مکانیسم های اتساع چندگانه وجود داشته باشد، اندازه گیری مشارکت های جداگانه دشوار است. تسلیم برشی یک فرایند
حجم ثابت است و با دیلاتومتری کششی قابل اندازه گیری نیست. تخلیه با میکروسکوپ نوری قابل مشاهده است، اما یکی از دو روش استفاده از نور پلاریزه یا پراکندگی نور با زاویه کم برای مشاهده ارتباط بین کاویتاسیون و نوارهای برشی ضروری است. ویژگی های فاز پیوسته مربوط به نظریه سخت شدن. به منظور اندازه گیری اثرات سخت شدن فاز ثانویه پراکنده، درک ویژگی های مربوط به فاز پلیمری پیوسته مهم است. ویژگی های شکست مکانیکی فاز پیوسته پلیمری خالص به شدت بر چگونگی شکست پلیمر مقاوم در برابر لاستیک تأثیر می گذارد. هنگامی که یک پلیمر معمولاً به دلیل خراشیدگی از کار می افتد، ذرات سفت کننده لاستیک به عنوان آغازگر شوق عمل می کنند. هنگامی که با تسلیم برشی از بین می رود، ذرات لاستیکی نوارهای برشی را ایجاد می کنند. همچنین اگر پلیمر مستعد شکست در اثر تنش های متعدد باشد، ممکن است مکانیسم های متعددی وارد عمل شوند. پلی استایرن و استایرن-اکریلونیتریل مواد شکننده ای هستند که مستعد شکست شدید هستند در حالی که پلی کربنات، پلی آمیدها و پلی اتیلن ترفتالات (PET) مستعد شکست برشی هستند. دمای انتقال شیشه ای. پلاستیک های آمورف در زیر دمای انتقال شیشه ای خود است
فاده می شوند (formula_7). آنها شکننده و حساس هستند اما در برابر خزش مقاوم هستند. مولکول ها بی حرکت هستند و پلاستیک به تنش های وارد شده به سرعت با شکستگی پاسخ می دهد. ترموپلاستیک های نیمه کریستالی برای کاربرد در شرایط دمایی بین استفاده می شوند formula_7 و formula_9 (دمای ذوب). ترموپلاستیک های نیمه کریستالی سخت و مستعد خزش هستند زیرا نواحی بی شکل اطراف کریستال های صلب تا حدودی تحرک دارند. اغلب آنها در دمای اتاق شکننده هستند زیرا دمای انتقال شیشه ای بالایی دارند. پلی اتیلن در دمای اتاق سخت است زیرا formula_7 کمتر از دمای اتاق است. پلی آمید ۶۶ و پلی وینیل کلراید دارای انتقال ثانویه زیر آنها هستند formula_7 که امکان تحرک مولکول های جذب کننده انرژی را فراهم می کند. ساختار شیمیایی. هنگام تلاش برای تعیین چقرمگی پلاستیک از روی ساختار شیمیایی آن، دستورالعمل های کلی وجود دارد که باید رعایت کنید. پلیمرهای وینیل مانند پلی استایرن و استایرن-اکریلونیتریل معمولاً در اثر فرسودگی از بین می روند. آنها انرژی شروع و انتشار ترک پایینی دارند. پلیمرهای با ستون فقرات آروماتیک، مانند پلی اتیلن ترفتالات و پلی کربنات، با تسلیم برشی با ا
نرژی شروع ترک بالا اما انرژی انتشار کم، تمایل به شکست دارند. سایر پلیمرها، از جمله پلی (متیل متاکریلات) و پلی استال (پلی اکسی متیلن)، به اندازه «پلیمرهای شکننده» شکننده نیستند و همچنین به اندازه «پلیمرهای انعطاف پذیر» انعطاف پذیر نیستند. چگالی درهم تنیدگی و انعطاف پذیری زنجیره واقعی بدون مزاحمت. معادلات زیر چگالی درهم تنیدگی را نشان می دهد formula_12 و معیاری از انعطاف پذیری زنجیره واقعی بدون مزاحمت (formula_13) یک پلاستیک داده شده به مکانیک شکست آن: formula_14 جایی که formula_15 چگالی جرمی پلیمر آمورف است و formula_16 میانگین وزن مولکولی در واحد آماری است. استرس دیوانه کننده formula_17 مربوط به چگالی درهم تنیدگی است: formula_18 بازده تنش نرمال شده مربوط به formula_13 توسط formula_20 formula_21 ثابت است نسبت تنش فرورفتگی به بازده تنش نرمال شده برای تعیین اینکه آیا پلیمر به دلیل پیچ خوردگی یا تسلیم شکست می خورد استفاده می شود: formula_22 هنگامی که نسبت بالاتر است، ماتریس مستعد بازده است. هنگامی که نسبت کمتر است، ماتریس مستعد شکست با دیوانگی است. این فرمول ها پایه تئوری دیوانگی، نظریه تسلیم برشی و تئوری رقابت خ
سارت را تشکیل می دهند. رابطه بین خواص فاز ثانویه و اثر سخت شوندگی. انتخاب لاستیک و امتزاج پذیری با فاز پیوسته. در انتخاب مواد مهم است که به تعامل بین ماتریس و فاز ثانویه توجه شود. به عنوان مثال، اتصال عرضی در فاز لاستیک باعث تشکیل فیبریل با استحکام بالا می شود که لاستیک را سفت می کند و از شکستگی ذرات جلوگیری می کند. بوتادین-آکریلونیتریل پایانه کربوکسیل (CTBN) اغلب برای سفت کردن اپوکسی ها استفاده می شود، اما استفاده از CTBN به تنهایی چقرمگی را به قیمت سختی و مقاومت حرارتی افزایش می دهد. بوتادین اکریلونیتریل پایان آمین (ATBN) نیز استفاده می شود. محققان با استفاده از لاستیک پودری کاملاً ولکانیزه شده (UFPR) توانسته اند هر سه، چقرمگی، سختی و مقاومت حرارتی را به طور همزمان بهبود بخشند و مرحله سخت شدن لاستیک را با ذرات کوچک تر از آنچه قبلاً تصور می شد مؤثر هستند، دوباره تنظیم کنند. در کاربردهایی که شفافیت نوری بالا ضروری است، مثلاً پلی (متیل متاکریلات) و پلی کربنات، یافتن فاز ثانویه ای که نور را پراکنده نمی کند مهم است. برای انجام این کار، مطابقت ضریب شکست هر دو فاز مهم است. ذرات لاستیک سنتی این کیفیت را ارائه نمی د