Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اصطلاح محیط انسان ساخت، محیط ساخته شده یا محیط مصنوع (به انگلیسی:built environment) به شرایط ساخت بشر اشاره دارد و اغلب در معماری، معماری منظر، شهرسازی، بهداشت عمومی، جامعه شناسی، انسان شناسی و غیره استفاده می شود. این فضاهای مدیریت شده زمینه فعالیت انسان را فراهم می کنند و برای برآوردن خواسته ها و نیازهای انسان ایجاد شده اند. این اصطلاح می تواند به مجموعه ای از اجزا از جمله ساختمان های سنتی مرتبط، شهرها، زیرساخت های عمومی، حمل ونقل، فضای باز و همچنین اجزای مفهومی تر مانند زمین های کشاورزی، رودخانه های سدشده، مدیریت حیات وحش و حتی جانوران اهلی نیز اشاره داشته باشد. محیط مصنوع از ویژگی های فیزیکی تشکیل شده است ولی محیط مصنوع اغلب ارتباط بین فضای فیزیکی و پیامدهای اجتماعی را برجسته می کند. محیط مصنوع بر محیط و نحوه مانور و عملکرد فیزیکی جامعه و همچنین جنبه های کمتر ملموس جامعه مانند نابرابری اجتماعی-اقتصادی و سلامت تأثیر می گذارد. جنبه های مختلف محیط مصنوع به تحقیقات دانشگاهی در مورد مسکن، جداسازی و تفکیک نژادی، فعالیت بدنی، دسترسی به غذا، تغییرات آب و هوایی و تحقیقات در حوزه نژادپرستی زیست محیطی کمک می کند.
لیدا رامو (; – ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل استونی بود. وی بین سال های ۱۹۴۶ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شمشیرباز" اشاره کرد.
ایل لشنی یکی از ایل پارس منشعب شده ایل زند از شاخه ساکن در استان فارس و لرستان می باشد. خاستگاه. نظریة غالب در بین اکثر پژوهشگران و بزرگان ایل لشنی این است که لشنیها در زمان زندیه و به همراه کریمخان زند از لرستان به فارس وارد شده اند.لشنی ها بعد از شکست دولت زندیه مورد خشم و غضب شاهان قاجار بودند. و در نقاط مختلف کشور تبیعد و پراکنده شدند. ازجمله لرستان, فارس,همدان,کرمانشاه,همدان و قم …لشنی های دورود لرستان خود را از نسل مهرعلی خان زند و علی مردان خان زند می دانند. تقسیمات ایلی. ایل لشنی به دو تیره خفرکی و آباده طشکی تقسیم می شود بخشی این ایل به میان ایل قشقایی رفته اند و جز طایفه رحیم لو می باشند و شامل تیره های زیر می باشند 1- محمد خانلو 2- اله بخش زارلو 3- شیخ زارلو جمعیت. براساس تخمین های دوره قاجاریه، جمعیت لشنی های استان فارس در اواخر آن دوره بالغ بر ۱۵۰۰ خانوار بود.
ماریا کلنسکایا (; – ) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما اهل استونی بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شمشیرباز" و "گئورگ" اشاره کرد.
تولید قهوه در مکزیک به میزان ۲۵۲٬۰۰۰ تن، باعث شد این کشور حائز رتبه هشتم بزرگ ترین تولید کننده قهوه در دنیا، در سال ۲۰۰۹ گردد، که به طور عمده بر نواحی بخش جنوبی منطقهٔ مرکزی تا نواحی جنوبی این کشور متمرکز است. قهوه ها به طور عمده از نوع عربیکا است که علی الخصوص به طور مطلوبی در منطقهٔ ساحلی سوکانوسکو، چیاپاس نزدیک مرز گواتمالا رشد می کنند. در انتهای قرن هجده، قهوه از آنتیل به مکزیک ورود پیدا کرد ولی هنوز هم تا دههٔ ۱۸۷۰، مقدار زیادی از آن صادر نمی گردید. در طی دههٔ ۱۹۸۰، قهوه به باارزش ترین محصول صادراتی کشور تبدیل شد. امروزه، مکزیک بزرگ ترین منبع واردات قهوه ایالات متحده آمریکا است.
هندریک تومپره جونیور (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر و کارگردان نمایش اهل استونی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شمشیرباز" و وسوسه سنت تونی اشاره کرد.
یاک پرینتس (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان، مجزی تلویزیون و بازیکن سابق فوتبال اهل استونی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شمشیرباز" و "۱۹۴۴" اشاره کرد.
مائوریسیو کوئرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که در پست وینگر برای باشگاه ایندپندینته آرژانتین بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کلمبیا بازی کرده است.
جیمز جارویز (زاده ۱۶ فوریه ۱۹۲۴ – درگذشته ۱۹ ژوئن ۲۰۱۵) یک نقاش آمریکایی بود، که در کالیفرنیای جنوبی سکونت داشت. تاریخچه. جارویز در ایندیاناپولیس، ایالت ایندیانا متولد شد و بعدتر در شیکاگو و پیتسبورگ زندگی کرد. و در نهایت در سال ۱۹۴۶ به لس آنجلس نقل مکان کرد. او به همراه فرناند لژر در دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبورگ و اکول دارت/ بیاریتز، فرانسه تحصیل کرد. او موفق شد مدرک کارشناسی را در سال ۱۹۵۲ از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (ادامه در سال ۱۹۵۳ در دانشگاه ییل) دریافت کرد. در ادامه نیز در سال ۱۹۵۴ مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافت کرد. جارویز در سال ۱۹۶۹ به سانتا باربارا نقل مکان کرد و از سال ۱۹۹۱ به بعد به عنوان رئیس بخش هنرهای زیبا و نمایشی در کالج آکسنارد خدمت کرد. او بر نسل جدیدی از نقاشان، از جمله هنری تیلور تأثیر گذاشت. فعالیت هنری. در سال ۱۹۵۸، دوروتی کنینگ میلر، مسئول موزه هنر مدرن، جیمز جارویز را برای شرکت در شانزدهمین نمایشگاه آمریکایی این موزه (دسامبر ۱۹۵۸ – فوریه ۱۹۵۹) انتخاب کرد. آثار جارویز در کنار کارهایی از جی دفیو، جاسپر جانز، السورث کلی، رابرت راوشنبرگ و فرانک استلا به نمای
ش درآمدند. با توجه به پتانسیل بالای هنری، شغل معلمی، خانواده و سبک زندگی شهری او مانع از ادامه فعالیت حرفه ای اش شد، و جارویز در آن زمان به شهرت نرسید. اما به فعالیت هنریی خود ادامه داد. در سال ۲۰۱۲، مرکز هنرهای زیبا لوئیس استرن در نمایشگاه «داستان جیمز جارویز و هادسن ریور» فرصتی را در اختیار جارویز قرار داد تا خود را ثابت کند. در آخرین نمایشگاه او در مرکز هنرهای زیبا لوئیس استرن، با نام «جیمز جارویز: کلاژهای ردوکس»، گزیده ای از آخرین کارهای او (از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۳) به نمایش گذاشته شد. این نمایشگاه با نقد مثبتی از سوی فلیپ دروژوسکا به همراه داشت. به نظر او، این آثار شاداب ترین آٍثار هنری در نمایشگاه آوریل ۲۰۱۵ بودند. در زمان برگزاری نمایشگاه جیمز جارویز ۹۱ ساله بود و با انرژی زیادی در مراسم افتتاحیه شرکت کرد. نقاشی ها و کلاژهای او را می توان در مؤسسه اسمیتسونین در واشینگتن دی سی و موزه هنر مدرن در نیویورک یافت. گالری آلبرایت ناکس سری شماره ۳۰ مجموعه «مکتب هادسن ریور» را در سال ۱۹۵۷ خریداری کرد و موزه هنر کارنگی نیز در همان سال (۱۹۵۷) سری شماره ۱۶ مجموعه «مکتب هادسن ریور» را خریداری کرد. موزه هیرشهورن و باغ مج
سمه در مؤسسه اسمیتسونین در واشینگتن دی سی چندین اثر منحصربه فرد او را در خود جای داده است. موزه هنر مدرن در نیویورک، مالک نقاشی شماره ۳۲ مجموعه مکتب هادسن ریور است. در حال حاضر موزه هنر لس آنجلس (LACMA) دو نقاشی از جیمز جارویز را در مجموعه دائمی خود نگهداری می کند. گالری ای دی اند دی، دانشگاه کالیفرنیا، در سانتا باربارا، نقاشی شماره ۵۹ از مجموعه «مکتب هادسن ریور» را از مجموعه روث شافنر در سال ۱۹۸۶ خریداری کرد. زندگی شخصی. جیمز جارویز در ۱۶ فوریه ۱۹۲۴ در ایندیاناپولیس، ایندیانا به دنیا آمد. پدرش جیمز الکسیس (۱۸۸۸–۱۹۶۵) و مادرش سوزان (کانلین) جارویز (۱۸۹۰–۱۹۷۸) نام داشتند. پدرش که در ترکیه از پدر و مادری فرانسوی به دنیا آمد، محقق مطالعات یونانی بود، و به پنج زبان صحبت می کرد و کلکسیونر عتیقه جات بود. پدر جارویز روی هم رفته به علایق جیمز جوان در هنر و فرهنگ اهمیت قائل بود. این خانواده که شامل خواهرانش جولیا و کاترین نیز می شدند، مدتی را در نیویورک و شیکاگو زندگی کردند، اما تا سال ۱۹۴۰ شهر پیتسبورگ در پنسیلوانیا اقامتگاه اصلی آن ها بود. در سال ۱۹۴۲ خانواده جارویز به لس آنجلس نقل مکان کرد، در آن جا جیمز از دبیرستا
ن "جان مارشال" فارغ التحصیل شد و پس از فارغ التحصیلی، در ۲۳ آوریل ۱۹۴۳ در ارتش ایالات متحده ثبت نام کرد. او دوران آموزش ارتش را در کمپ رابرتز، در کالیفرنیا گذراند و در همان جا برای آموزش تخصصی در نیروی هوایی ارتش در دانشگاه نبراسکا انتخاب شد. جارویز از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ در نیروی هوایی ارتش ایالات متحده مستقر در هایدلبرگ آلمان خدمت کرد. پس از جنگ، جارویز به سراسر فرانسه و آلمان سفر کرد. زمانی که در فرانسه بود، در کارگاه های خود در پاریس و بیاریتز، برای مدت کوتاهی با فرناند لژر به مطالعات تحقیقاتی پرداخت. در حین تحصیل در پاریس، جیمز با هنرمندی به نام ماتسومی مایک کانیمیتسو آشنا شد که در آن برهه آثار هنری جارویز را تحت تأثیر قرار داد. جیمز در سال ۱۹۴۶ به لس آنجلس بازگشت و در دانشکده ادبیات، هنر و دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) ثبت نام کرده و زیر نظر فرانسیس دی اردلی و ادگار اوینگ مشغول تحصیل شد. جارویز در حین تحصیل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، با همسرش اولیو لورین وبر که کارشناس ادبیات بود آشنا شد. در سال ۱۹۵۰ جیمز جارویز و لورین وبر در اینگلوود ایالت کالیفرنیا ازدواج کردند. این زوج صاحب پنج ف
رزند به نام های جیمز لورن، جولی لورن، ژان ماری، آنا الکسیس و ژان رنه شدند. جارویز، همواره در طول زندگی حرفه ای خود تکنیک کلاژ ترکیبی را به کار بسته و توسعه داد. جارویز اشیاء دورریز و بازیابی، رنگ، مواد صنعتی و فلزات را در پالت های تک رنگ مشکی، خاکستری، سفید و بژ مونتاژ می کرد. در سال ۱۹۵۲ با مدرک کارشناسی هنرهای زیبا از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، دانشکده ادبیات، هنر و علوم، گروه هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد. در همان سال، جایزه خرید «لامپ کریستال» گالری هنر آمریکایی ادیسون در نمایشگاه سالانه «مدرسه هنر آمریکا» به او اهدا شد. در سال ۱۹۵۳ جارویز برای شرکت در کارگاه هنری ریکو لو برون بهدانشگاه ییل دعوت شد، او در آن جا دروس جوزف آلبرز را ممیزی کرد. در سال ۱۹۵۳، واحد فرانسه نیروی هوایی ایالات متحده، به لورین مأموریتی آموزشی پیشنهاد کرد که به او و همسرش فرصت سفر و تحصیل در سراسر اروپا را داد. پس از بازگشت به لس آنجلس، کارشناسی ارشد خود را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، به پایان رساند. جارویز در ترم پاییز ۱۹۵۶/۱۹۵۷، اصول طراحی و نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تدریس کرد. پس
از انتصاب اضافی، جارویز عضو هیئت علمی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی شده و در طول سی سال بعد در این دانشگاه تدریس کرد. سال های اولیه تدریس او در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، هم زمان با آغاز نقاشی های انتزاعی او با رنگ های نیز و نافذ بود، که عمدتاً بر روی تخته ماسونیت نقاشی شده بودند. در آن زمان جارویز مشغول مطالعه بر روی آشر دوراند و توماس کول، از نقاشان مکتب هادسن ریور در قرن نوزدهم بود. جارویز به رابطه عمیقی که بین نقاشان مکتب هادسن ریور و آثار انتزاعی خود وجود داشت پی برد. به حدی که نام سری جدید کارهای خود را «مجموعه مکتب هادسن ریور» گذاشت. این زمانی بود که جارویز شروع به ادغام محیط پیرامون خود در تمرین نقاشی هایش کرد. جارویز در کاتالوگ موزه هنر مدرن (MoMA) در سال ۱۹۵۹ به این مجموعه اشاره کرد و گفت:«در فرایند بازخوانی واکنش هایم به محیط پیرامون، به درک جدیدی از نسل های قبلی نقاشان منظره نگاری آمریکا دست یافته ام. و احساس تألم خاصی برای هنرمندانی چون توماس کول، آشر بی دوراند، جان کنست و فردریک چرچ قائلم. مناظر خود در مجموعه مکتب هادسن ریور را به این نقاشان تقدیم کرده ام.در طی پنج سال بعد، جارویز به طور منظم در دا
نشگاه کالیفرنیای جنوبی، در بخش طراحی، رسم و نقاشی تدریس کرد. در دوران حضور خود در این دانشگاه شروع به کاوش در فیگوراسیون انتزاعی کرد. این مجموعه از آثار فیگوراتیو، با عنوان "مردی در اتاق"، امکان آزمایش با قرار دادن طرح های نمایه یک انسان بر روی زمینه های رنگی و مناظر انتزاعی را فراهم کرد. در سال ۱۹۵۸، پس از شرکت جارویز در یک نمایشگاه، نقاشی شماره ۲۸ از مجموعه مکتب هادسن ریور، توسط کارنگی تک (دانشگاه کارنگی ملون امروزی) خریداری شد. در اواخر سال ۱۹۵۸، نام جارویز در نمایشگاه «شانزدهم آمریکا» در موزه هنر مدرن نیویورک گنجانده شد. دوروتی کنینگ میلر متصدی نقاشی و مجسمه نمایشگاه، شش اثر جارویز را انتخاب کرد تا در کنار آثار جی. دی فیو، والی هندریک، جاسپر جانز، السورث کلی، آلفرد لسلی، لندس لویتین، ریچارد لیتل، رابرت مالاری، لوئیز نولبرگ، روبرت رائوس، نمایش ریچارد استانکیویچ، فرانک استلا، آلبرت اوربان، جک یونگرمن نمایش داده شود. به دنبال این نمایشگاه ها، در اواخر دهه پنجاه و اوایل دهه شصت، شهرت و موفقیت زیادی نصیب جارویز شد. در سال ۱۹۵۹، نقاشی شماره ۶۱ مجموعه مکتب هادسن ریور توسط موزه هنر لس آنجلس خریداری شد. در سال ۱۹۶
۰، نقاشی شماره ۳۲ مجموعه مکتب هادسن ریور برای موزه هنر مدرن، با بودجه لری آلدریچ خریداری شد. از جارویز به عنوان مدعو در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا تجلیل شد. در سال ۱۹۶۰، گالری آلبرایت ناکس در بوفالو، جارویز را به رسمیت شناخته و در نتیجه آن نقاشی شماره ۳۰ مجموعه مکتب هادسن ریور را خریداری کرد"." به رسمیت شناخته شدن او در سطح بین المللی نیز در ارتباط با نمایشگاه بین المللی هنر در سال ۱۹۶۳ در دانشگاه مادرید نشأت گرفت. جارویز پس از بازگشت به لس آنجلس در دهه شصت، سمت تدریس در کالج اکسیدنتال و مدرسه هنر کویینارد مؤسسه هنر کالیفرنیا را پذیرفت. جوزف اچ. هیرشورن، مجموعه دار مشهور هنر، هشت تابلوی جارویز، که همه از سری نقاشی ها و مناظر طبیعت بی جان در سال ۱۹۶۱ بودند را به مؤسسه اسمیتسونین واشینگتن، دی سی هدیه داد. جارویز در طی سه دهه سمت های اداری و مدرسی کرسی های مختلف را پذیرفت. او پس از پذیرش سمت در دانشگاه کالیفرنیا، خانواده خود را به سانتا باربارا نقل مکان داد. جارویز تدریس در مؤسسه هنری سانتا باربارا و مدرسه هنرهای زیبای مؤسسه بروکس را پذیرفت. او به عنوان رئیس بخش نقاشی و مدیر پروژه های مؤسسه هنری سانتا باربارا انت
خاب شد و در دهه هفتاد در کالج مورپارک جایزه کرسی هنرمند دریافت کرد. در کالج آکسنارد کالیفرنیا به عنوان استاد و رئیس دپارتمان هنرهای زیبا، هنرهای نمایشی، و بخش ارتباطات خدمت کرد. جیمز در دوران تصدی خود در آکسنارد، ده ها هنرمند جوان مشتاق از جمله هنری تیلور را راهنمایی کرد. جارویز در سال ۲۰۰۴ از سوی کالج آکسنارد کالیفرنیا بازنشسته شد. او در ۹ دسامبر ۲۰۱۱ درگذشت. جارویز در دهه پایانی عمر علاقه بیشتری به کار پیدا کرده بود. آثار ابتدایی او در یک نمایشگاهی انفرادی با عنوان «جیمز جارویز و مجموعه هادسن ریور» که توسط هنرهای زیبای لوئیس استرن سازمان دهی شده بود، به نمایش گذاشته شد. در این رویداد، جارویز در آخرین نمایشگاه انفرادی زندگی اش شرکت کرد. این نمایشگاه همراه با منتخبی از آخرین کارهای او بین سال های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۳ بود. این هنرمند ۹۱ ساله در مراسم افتتاحیه عمومی نمایشگاه شرکت کرد. سرانجام، جارویز در همان سال (۲۰۱۱) در خانه خود با آرامش درگذشت.
گارسیا کوئروو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دروازه بان بازی می کرد و بعد از پایان دروازه بانی به مربی گری پرداخت.
کلید شرکتی یک طراحی پایه کلید برق است. آنها برای سامانه های توزیع برق در تئاترها، نمایش ها، مراکز همایش، که اغلب به تابلوهای پانلی برای تجهیزات الکتریکی نیاز دارند، استفاده می شوند. کلیدهای شرکتی به گونه ای طراحی شده اند که استفاده آسان، به راحتی قابل حمل، ایمن و سریع باشد.
تولید قهوه در اتیوپی دارای سابقهٔ دیرینه است که قدمت آن به قرن ها پیش بازمی گردد. منشأ اصلی گیاه قهوه عربیکا، از اتیوپی است. این گیاه، اکنون در نقاط مختلف دنیا در حال پرورش و روییدن است، اتیوپی حدود ۳ درصد از بازار جهانی قهوه را به خود اختصاص داده است. قهوه برای اقتصاد اتیوپی حائز اهمیت است؛ حدود ۶۰ درصد از عایدات خارج از کشور از صادرات قهوه می باشد، برآورد شده است که ۱۵ میلیون نفر از جمعیت این کشور برای امرار معاش، به برخی بخش های تولید قهوه متکی است. در سال ۲۰۰۶، صادرات قهوه موجب درآمد زایی مبلغی معادل ۳۵۰ میلیون دلار، معادل ۳۴ درصد از کل مجموع درآمد صادراتی آن سال را، برای این کشور به ارمغان آورد.
مسعوده الویزکیته یا لاله مسعوده (۱۵۹۱-۱۵۳۲میلادی)، شخصیت سیاسی مراکشی در قرن شانزدهم میلادی تحت سلسله سعدی بود. از او به خاطر فعالیت های بشردوستانه، خیریه، سیاسی و توسعه ای یاد می شود. او همسر سلطان محمد الشیخ سعدی و مادر سلطان احمد المنصور بود.مسعوده دختر شاهزاده قصبه ورزازات، شیخ ابوالعباس احمد بن عبدالله ویزکیتی الورزازی بود که در ایجاد کنترل سعدیان بر منطقه سوس درعا نقش داشت. زندگینامه. او مساجد و مدارس قرآنی از جمله مسجد باب دوکلا را تأسیس کرد. مسجد لاله اودا در مکنس نیز نام او را دارد و همچنین میدان لاله اودا مجاور آن است. او همچنینا جاده ها را بهبود بخشید، به ویژه در مناطق روستایی آنها را با مراکز شهری متصل کرد تا به خدمات ضروری مانند مراقبت های بهداشتی و آموزش دسترسی داشته باشند. ساختن پل بر روی رودخانه ام الربیعه به او نسبت داده شده است. او همچنین به پسرش احمد المنصور مشاوره اداری میداد. او به عنوان مثال توصیه کرد که از سلطان عثمانی، سلیم اول، کمک بگیرد. او از جوامع فقیر در مناطق روستایی از طریق کمک های اقتصادی و حمایت از مشاغل کوچک حمایت میکرد. ازدواج جوانان را برای تقویت جوامع تسهیل میکرد. او با کم
ک به آنها در تأمین جهیزیه، هزینه های ازدواج و سایر بارهای مالی که مانع از ازدواج آنها می شد، به این جوانان کمک کرد تا از حق ازدواج و زندگی خانوادگی استفاده کنند. تمایل زیادی به مستندسازی داشت و فعالیت هایش و کمک های خیریه اش را با دقت مستند می کرد.
تولید قهوه در اوگاندا، قهوه پردرآمدترین محصول صادراتی اوگاندا است. در سال ۱۹۸۹، میزان تولید قهوه از ظرفیت ۲٫۳ میلیون کیسه این کشور فراتر رفت، ولی به دلیل مشکلات امنیتی و اقتصادی حجم صادرات کاهش یافته بود و مقادیر زیادی از دانه های قهوه برای فروش در کشورهای مجاور، به بیرون از کشور قاچاق می شد. اوگاندا از معدود کشورهای دنیا است که قهوه بومی دارد، قهوه روبوستا به صورت وحشی در اطراف دریاچه ویکتوریا نمو می کند. قهوه ربوستا به طور طبیعی در نواحی جنگلی کامپالا و منطقه کرسنت دریاچه ویکتوریا (Lake Victoria Crescent) رشد می کند. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ تلاشی در جهت تجاری سازی این قهوه به عنوان برند ممتاز مصرف کننده، با تقلید و گسترش توفیق شیوه پرورش قهوه در سایه در آمریکای مرکزی انجام گرفت.
نورتون جاستر (؛ ۲ ژوئن ۱۹۲۹ – ۸ مارس ۲۰۲۱) استاد دانشگاه، معمار و نویسندهٔ آمریکایی بود. او بیشتر به عنوان نویسندهٔ کتاب های کودکان شناخته می شد و دو اثر شاخص وی "باجهٔ عوارض شهر خیالی" و "نقطه و خط" هستند. زندگی نامه. نورتون جاستر در ۲ ژوئن ۱۹۲۹ در بروکلین، یکی از بخش های شهر نیویورک، از مادری به نام مینی (سیلبرمن) جاستر و پدری به نام ساموئل جاستر زاده شد. پدرش در رومانی به دنیا آمده بود و به کمک دوره های مکاتبه ای معمار شد و مادرش لهستانی تبار و خانه دار بود. والدین جاستر از یهودیانی بودند که به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. او توانست در سال ۱۹۵۲، مدرک کارشناسی معماری را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کند و در ادامه، به واسطهٔ برنامهٔ فولبرایت به انگلستان رفت تا در دانشگاه لیورپول تحصیلاتش را ادامه دهد. جاستر پس از اتمام تحصیلات، به سپاه مهندسی عمران پیوست تا در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کند. جاستر در سال های پایانی زندگی اش در ماساچوست زندگی می کرد. همسرش، جین پس از ۵۴ سال زندگی مشترک، در اکتبر ۲۰۱۸ درگذشت. جاستر در ۸ مارس ۲۰۲۱ در خانه اش، واقع در نورتهامپتون درگذشت. او هنگام مرگ ۹۱ سال داشت و پیش از
مرگ، از عوارض ناشی از سکتهٔ مغزی رنج می برد.
ردیف هم سرایان () موزیکالی محصول ۱۹۷۵ با موسیقی ماروین هملیش، اشعار ادوارد کلبان و کتابی از جیمز کرکوود جونیور و نیکلاس دنته است. این نمایش موزیکال که روی صحنه خالی یکی از تئاترهای برادوی جریان دارد، به هفده رقصنده برادوی می پردازد که برای یافتن نقاطی در یک ردیف هم سرایی در حال هنرآزمایی هستند. "ردیف هم سرایان" نگاهی اجمالی به شخصیت نوازندگان و طراح رقص ارائه می دهد، زیرا آنها رویدادهایی را توصیف می کنند که زندگی آنها و تصمیمات آنها برای تبدیل شدن به رقصنده را شکل داده است. به دنبال چند دورهٔ آموزشی و یک تولید آف برادوی، "ردیف هم سرایان" در ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۵ در تئاتر شوبرت به کارگردانی مایکل بنت و طراحی مشترک بنت و باب آویان در برادوی به روی صحنه رفت. این موزیکال موفقیتی بی سابقه در گیشه و منتقدان بود، دوازده نامزدی جایزه تونی کسب کرد که برندهٔ نه جایزه شد و نیز برندهٔ جایزه پولیتزر نمایش نامه شد. تولید اصلی برادوی برای ۶٫۱۳۷ نمایش اجرا شد که به طولانی ترین اثر در تاریخ برادوی تبدیل شد تا اینکه در سال ۱۹۹۷ "گربه ها" پیشی گرفت و طولانی ترین اثر موزیکال برادوی که در ابتدا در ایالات متحده تولید شد، بود، تا اینکه در
سال ۲۰۱۱ احیای "شیکاگو" از آن پیشی گرفت. این هفتمین نمایش طولانی مدت برادوی تا به امروز است. "ردیف هم سرایان" موفق بسیاری را در سراسر جهان به وجود آورد. در سال ۱۹۷۶ یک دوره طولانی را در وست اند آغاز کرد و در سال ۲۰۰۶ در برادوی و در سال ۲۰۱۳ در وست اند دوباره احیا شد.
کلید لَچ یا کلید چفت ساز کلیدی است که پس از فعال شدن حالت خود را حفظ می کند؛ بنابراین یک کلید فشاری-برای-بستن، فشاری-برای-باز، یک کلید جفت ساز است - هر بار که آن را فعال می کنید، در هر حالتی که کلید باقی بماند تا زمانی که کلید دوباره فعال شود، باقی می ماند.
خسرو پارسا بازیکن بازنشسته ایرانی و پیشکسوت باشگاه فوتبال استقلال تهران است. پارسا از بازیکنان بی حاشیه و بی جنجال فوتبال ایران بود . نوع فوتبالش فیزیکی و قدرتی بود و به گونه ای بازی می کرد که به چشم نمی آمد ولی پیستون راست آبی پوشان با حضور ستاره های بزرگ آن روزهای استقلال توانست اعتماد کادرفنی به خصوص منصور پورحیدری سرمربی تیم را بدست آورد.از نکات جالب توجه درباره ی خسرو پارسا اینکه وی تنها سه فصل در استقلال بود اما با این تیم به مقامهای با ارزشی دست یافت. کسب دو گانه ی ایران و آسیا بزرگ ترین اتفاق زندگی ورزشی خسرو پارسا می باشد. وی در سال ۱۳۷۱ از استقلال جدا و به باشگاه فوتبال بانک تجارت تهران پیوست . وی هم اکنون عضو کانون پیشکسوتان استقلال تهران است. افتخارات. استقلال تهران بین المللی لیگ قهرمانان آسیا قهرمان آسیا جام باشگاه های آسیا ۹۱–۱۹۹۰ نایب قهرمان آسیا جام باشگاه های آسیا ۱۹۹۱ تورنمنتها قهرمان جام میلز هنوستان ۱۹۸۹ قهرمان جام بوردولوی ۱۹۸۹ قهرمان جام استقلال قطر ۱۹۹۱ داخلی قهرمان ایران لیگ فوتبال ایران ۶۹–۱۳۶۸ قهرمان تهران جام باشگاه های تهران ۱۳۷۰ نایب قهرمانی نایب قهرمان ایران جام حذفی فوتبال ایرا
ن ۱۳۶۹ نایب قهرمان ایران لیگ فوتبال ایران ۷۱–۱۳۷۰ نایب قهرمان تهران جام باشگاه های تهران ۱۳۶۸ نایب قهرمان تهران جام باشگاه های تهران ۱۳۶۹ کسب دو گانه ( فوتبال) خسرو پارسا با استقلال به قهرمانی لیگ ایران و باشگاههای آسیا دست یافت و به افتخار کسب دو گانه نائل آمد باشگاه فوتبال بانک تجارت تهران قهرمان تهران لیگ فوتبال استان تهران ۱۳۷۲ پیوند. دو گانه ( فوتبال) جستارهای وابسته. باشگاه فوتبال استقلال تهران باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۶۹–۱۳۶۸ باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۳۶۹ باشگاه فوتبال استقلال تهران در رقابت های آسیایی
نشست «آینده جنبش دموکراسی ایران» () در روز جمعه ۲۱ بهمن ۱۴۰۱ (۱۰ فوریه ۲۰۲۳) با حضور ۸ چهره سرشناس مخالف جمهوری اسلامی در دانشگاه جورج تاون شهر واشینگتن برگزار شد. هدف ها. شرکت کنندگان در این نشست بر همبستگی و هم صدایی همه مخالفان حکومت جمهوری اسلامی برای عبور از آن و پذیرش تکثر نیروها تأکید کردند. همچنین اعلام شد «منشور همبستگی و سازماندهی» تدوین خواهد شد. متن این منشور با ۱۷ بند در ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ (۱۰ مارس ۲۰۲۳) و با امضای حامد اسماعیلیون، نازنین بنیادی، رضا پهلوی، شیرین عبادی، مسیح علینژاد و عبدالله مهتدی با عنوان منشور همبستگی و سازماندهی (مهسا) منتشر شد. در متن این منشور بر حکمرانی دموکراتیک، حقوق بشر، کرامت انسانی، عدالت، صلح، پایداری محیط زیستی و شفافیت اقتصادی تأکید شده است. شرکت کنندگان. این نشست در پی تداوم خیزش ۱۴۰۱ ایران در آستانه سالگرد انقلاب ۱۳۵۷ با حضور:
شب در موزه مجموعه ای از فیلم های کمدی-فانتزی آمریکایی که بر اساس کتاب کودکان سال ۱۹۹۳ به همین نام نوشته میلان ترنک به کارگردانی شاون لوی و نویسندگی رابرت بن گارانت و توماس لنون ساخته شده است. با بازی بن استیلر در نقش نگهبان شبانه موزه به نام لری دیلی، در سه فیلم اول همچنین گروهی از بازیگران رابین ویلیامز، اوون ویلسون، ریکی جرویز، استیو کوگان، پاتریک گلگر، رامی ملک، میزوئو پک، میکی رونی، بیل کوبس و دیک ون دایک بازی می کنند. قسمت چهارم به صورت پویانمایی در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. بازی ویدئویی. در سال ۲۰۰۹، یک بازی ویدئویی اکشن-ماجراجویی اقتباسی از فیلم به همین نام، توسعه یافت بن استیلر نقش خود را در این فیلم به عنوان صدای لری دیلی تکرار کرد.
استنساخ نام یک تابلوی رنگ و روغن اثر محمود ملک الشعرا است. این نقاشی را می توان از مهمترین آثار محمود خان و از آثار پیشرو در نقاشی مدرن ایران دانست. محمود خان ملک الشعرا این تابلو را با سـبکی کـشید کـه هنوز در اروپا جریان نداشت. تابلو یک فضای تصویری دو بعدی دارد و نـور و سایه در شکل ها باعث ترکیب بندی چشم گیر شده است . این تابلو در موزه کاخ گلستان نگهداری می شود. روند کار. به نظر می رسد که محمود صبا پیش از خلق این اثر با تکنیک رنگ و روغن، چند بار این اثر را در قطع های کوچک با تکنیک آبرنگ به طور دقیق و مشابه با هم کشیده است. یکی از این قطع ها در خزانه موزه کاخ گلستان و یک قطع دیگر آن متعلق به یکی از نوادگان پسری وی است. وجود چند نمونه از این اثر نشان از این دارد که محمود صبا برای رسیدن به ترکیب بندی و نتیجه دلخواه دست به خطا و آزمون زده و سعی به رسیدن به یک نتیجه آگاهانه داشته است.
زارا (زهرا) محمدی فعال مدنی، مدرس زبان کردی و عضو انجمن فرهنگی اجتماعی «نوژین» است که در سال ۲۰۲۲ جز ۱۰۰ زن بی بی سی قرار گرفت. او فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ژئوپلیتیک است و در شهر سنندج و روستاهای اطراف آن به صورت داوطلبانه به آموزش زبان کردی مشغول بوده است. زارا محمدی در خرداد ۱۳۹۸ بازداشت و در تیر ۱۳۹۹ به اتهام تشکیل گروه علیه امنیت کشور به ۱۰ سال حبس محکوم شد. این حکم بعدتر در دادگاه تجدید نظر به پنج سال زندان تبدیل شد. نهایتاً در بهمن ۱۴۰۱ از کانون اصلاح و تربیت سنندج بدون تقاضای عفو و به زور، آزاد شد. جایزه زارا. جایزه زارا جایزه ای است که از سوی بنیاد کردشوپ در سالروز زندانی شدن زارا محمدی به افراد یا سازمان هایی اهدا می شود که در جهت ارتقای زبان و فرهنگ کردی تلاش شایانی کرده باشند. این جایزه در سال ٢٠٢٣ اعلام وجود کرد و در سال اول به کانون فرهنگی-هنری وژین رسید. این جایزه در سال ٢٠٢٤ به آمنه عمر اهدا شد.
حسین محمدیان خوانساری سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده دَر رود در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمدحسن رازانی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده دَر رود در مجلس شورای ملی حضور داشت.
آنارشیسم به طور کلی به عنوان یک فلسفه سیاسی تعریف می شود که دولت را نامطلوب، غیر ضروری و مضر می داند و نیز مخالف با اقتدار و سازمان سلسله مراتبی در اداره روابط انسانی است. هواخواهان آنارشیسم که آنارشیست نامیده می شوند از جوامع بدون دولت مبتنی بر انجمن های داوطلبانه غیر سلسله مراتبی حمایت می کنند. آنارشیسم دولت را نامطلوب، غیر ضروری و مضر می داند اما مخالفت با دولت تعریف اصلی یا انحصاری آن نیست. آنارشیسم می تواند مشتمل بر تخالف اقتدار یا سلسله مراتب در هدایت تمام روابط انسانی باشد. آنارشیسم اغلب یک ایدئولوژی چپ افراطی در نظر گرفته می شود و بسیاری از اقتصاد و فلسفه حقوقی آن منعکس کننده تفاسیر ضد اقتدارگرایی کمونیسم، جمع گرایی، سندیکالیسم، متقابل گرایی، یا اقتصاد مشارکتی است. از آنجایی که آنارشیسم بدنه ثابتی از دکترین را از یک جهان بینی خاص ارائه نمی کند، انواع و سنت های آنارشیستی زیادی وجود دارد که همه آن ها متقابلاً منحصر به فرد نیستند. مکاتب فکری آنارشیستی می توانند اساساً متفاوت باشند و از هر چیزی از فردگرایی افراطی گرفته تا جمع گرایی کامل حمایت کنند. انواع آنارشیسم اغلب به دسته های آنارشیسم اجتماعی و فردگرا