Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مپ همچنین گفته است که می تواند از تهدیدات تعرفه های بالا برای تشویق توافقات تجاری بدون درگیر شدن واقعی در جنگ های تجاری و هشدارهای مربوط به عدم تمایل ایالات متحده برای دفاع از کشورهای عضو ناتو به عنوان وسیله ای برای تحریک متحدان ناتو به سرمایه گذاری در دفاع خود استفاده کند. اسکای نیوز نوشت که "غیرقابل پیش بینی بودن ترامپ را نباید دست کم گرفت" پس از اعلام پیشنهاد آتش بس سه مرحله ای جنگ اسرائیل و حماس در ژانویه ۲۰۲۵. ولادیمیر پوتین. نمونه دیگری از نظریه مرد دیوانه نیز به ولادیمیر پوتین، [رئیس جمهور روسیه]]، به ویژه در آستانه و در طول تهاجم ۲۰۲۲ به اوکراین نسبت داده شده است. در سال ۲۰۱۵، مارتین هلمن اظهار داشت که "سلاح های هسته ای برگ برنده ای هستند که پوتین در دست دارد، و او از آن استفاده می کند تا جهان را متوجه کند که روسیه یک ابرقدرت است، نه فقط یک قدرت منطقه ای." هلمن استدلال کرد که این استفاده از نظریه مرد دیوانه چیزی بود که غرب "به درستی آن را درک نکرده بود." در سال ۲۰۲۲، چند روز قبل از تهاجم، گیدئون راشمن در "فایننشال تایمز" استدلال کرد که "تمایل پوتین به انتشار مقالات ملی گرایانه طولانی" در مورد تاریخ او
کراین و روسیه، برنامه های او برای تمرینات هسته ای و همچنین تصویر او از "افزایش انزوا و پارانویا" و انزوا در طول همه گیری کووید-۱۹، می توانست استفاده از استراتژی مرد دیوانه باشد. راشمن اظهار داشت که پوتین "بی رحم و بی اخلاق است. اما او همچنین زیرک و حسابگر است. او ریسک می کند، اما دیوانه نیست"، و اقدامات اخیر پوتین را با اقدامات "منطقی" او در ۲۰ سال گذشته مقایسه کرد. با این حال، راشمن همچنین خاطرنشان کرد که "مرز بین رفتار مانند یک دیوانه و دیوانه بودن به طور نگران کننده ای باریک است. در روزهای اولیه تهاجم، پل تیلور از "پلیتیکو" نیز گمانه زنی کرد که پوتین از استراتژی مرد دیوانه استفاده می کند، پس از تصمیم او برای قرار دادن نیروهای هسته ای بازدارنده روسیه در "آماده باش ویژه". تیلور اظهار داشت که پوتین "رفتار پاتولوژیک" از خود نشان می دهد با "تغییر شدید از به ظاهر گشودگی به مذاکرات به یک تهاجم تمام عیار به اوکراین در چهار جبهه، در حالی که جهان را با نابودی گسترده تهدید می کند." تیلور همچنین به سخنرانی تلویزیونی پوتین قبل از تهاجم اشاره کرد و اظهار داشت که "برچسب زدن او به رهبران منتخب اوکراین به عنوان نئونازی های
معتاد به مواد مخدر حتی در میان روس های حامی نیز تردیدهایی را در مورد وضعیت روانی و سلامتی او ایجاد کرد." پژوهش. دانشمند علوم سیاسی اسکات ساگان و مورخ جرمی سوری این نظریه را "بی اثر و خطرناک" دانسته اند، و به این باور اشاره کرده اند که لئونید برژنف، رهبر شوروی، آنچه نیکسون سعی در انتقال آن داشت را درک نکرد، و شانس وقوع حادثه ناشی از افزایش تحرکات نیروهای آمریکایی را در نظر گرفته اند. استفاده ادعایی ترامپ از این نظریه با کره شمالی نیز به همین ترتیب مورد انتقاد قرار گرفته است، و این احتمال را مطرح می کند که شانس وقوع حادثه ناشی از ردیف آزمایش های موشکی کره شمالی نیز افزایش یافته است. استیون والت استدلال کرده است که موارد موفق زیادی از نظریه مرد دیوانه در سوابق تاریخی یافت نمی شود. رزآن مک مانوس استدلال کرده است که برخی از اشکال "جنون" می تواند در چانه زنی یک مزیت باشد، در حالی که اشکال دیگر نتیجه معکوس دارد. جاشوا ای. شوارتز خاطرنشان می کند که علاوه بر هرگونه مزیت قابل اندازه گیری در روابط خارجی، جنون ادراک شده نیز "هزینه های داخلی قابل توجهی را به همراه دارد که به طور بالقوه کارایی آن را از بین می برد." به گفت
ه دانشمندان علوم سیاسی ساموئل سایتز و کیتلین تلمج، "سوابق تاریخی، هم قبل از ریاست جمهوری ترامپ و هم در طول آن، نشان می دهد که تاکتیک های مرد دیوانه معمولاً در تقویت بازدارندگی یا ایجاد اهرم چانه زنی شکست می خورند." آنها سه دلیل اصلی را ذکر می کنند: کشورهای هدف پیام "مرد دیوانه" را که او فکر می کند در حال ارسال است دریافت نمی کنند، کشورهای هدف رفتار "مرد دیوانه" را معتبر نمی دانند، و کشورهای هدف حتی زمانی که لفاظی های مرد دیوانه را باور می کنند، به او تسلیم نمی شوند، زیرا مرد دیوانه قادر به ارائه تضمین های معتبر برای رفتار آینده نیست.
قلمرو تاکاساکی ، یک قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت شوگون سالاری توکوگاوا دوره ادو، واقع در ولایت کوزوکه (استان گونما امروزی، در ژاپن بود.
قلمرو یوایتا ، یک حوزه هان (ژاپن) دایمیوهای فودای تحت حکومت شوگون سالاری توکوگاوا دوره ادو ژاپن بود. در ولایت اچیگو، هونشو واقع شده بود.
«دکمه هسته ای» () یک اصطلاح مجازی است که به قدرت استفاده از سلاح های هسته ای اشاره دارد. «فشار دادن دکمه هسته ای» به معنای استفاده واقعی از آن هاست. روند واقعی استفاده از چنین سلاح هایی پیچیده تر از صرفاً فشار دادن یک دکمه است. «دکمه هسته ای» ممکن است به دلیل تغییرات سیاسی یا ناتوانی فردی که در حال حاضر کنترل آن را بر عهده دارد، به مقام دیگری منتقل شود. کشورهای هسته ای مختلفی کیف اتمی دارند که رهبر (مانند رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا) را همراهی می کند و به آن ها امکان می دهد تا هر زمان که بخواهند موشک های هسته ای را پرتاب کنند. تصاویر دکمه های هسته ای گاهی در فرهنگ عامه ظاهر می شوند – برای مثال، موزیک ویدئوی "یک اشتباه است" که در آن یک افسر به طور تصادفی دکمه هسته ای را فشار می دهد؛ و "سرزمین سردرگمی"، که در آن رئیس جمهور ریگان با استفاده از دکمه، یک حمله هسته ای را آغاز می کند. اعلامیه کره شمالی. در ۱ ژانویه ۲۰۱۸، کیم جونگ اون در سخنرانی سال نو خود اعلام کرد "دکمه هسته ای همیشه روی میز کار من است" تا ایالات متحده را آگاه کند که او می تواند به دلخواه به این کشور حمله کند. رئیس جمهور ترامپ روز بعد از طریق تو
ییتر پاسخ داد: دکمه دایت کوک. گزارش شده است که ترامپ از یک "دکمه دایت کوک" قرمز به عنوان سیگنالی برای خدمتکار استفاده می کرد تا یک لیوان دایت کوک را در دفتر بیضی سرو کند. در کتابش در سال ۲۰۱۹ با عنوان "تیم اف وایپرز"، کلیف سیمز می نویسد که ترامپ به شوخی در مقابل بازدیدکنندگان از آن به عنوان دکمه هسته ای یاد می کرد: "میهمانان که مطمئن نبودند چه کار کنند، با ابروهای بالا انداخته به یکدیگر نگاه می کردند. لحظاتی بعد، یک پیشخدمت وارد اتاق می شد در حالی که یک لیوان پر از دایت کوک را روی سینی نقره ای حمل می کرد، و ترامپ با صدای بلند می خندید."
قلمرو یوکی ، یک قلمرو فئودالی هان (ژاپن) تحت شوگون سالاری توکوگاوا دوره ادو ژاپن، واقع در ولایت شیموسا در قلعه یوکی در جایی که اکنون بخشی از شهر یوکی، ایباراکی است. بیشتر تاریخ آن توسط شاخه ای از خاندان میزونو اداره می شد.
در روابط بین الملل، اجبار () به تحمیل هزینه ها توسط یک دولت بر دولت های دیگر و بازیگران غیردولتی برای جلوگیری از انجام عملی (بازدارندگی) یا وادار کردن آنها به انجام عملی (وادارسازی) اطلاق می شود. اجبار غالباً به شکل تهدید یا استفاده محدود از نیروی نظامی ظاهر می شود. این مفهوم معمولاً از نظر تحلیلی از اقناع (که ممکن است لزوماً شامل تحمیل هزینه ها نباشد)، نیروی بی رحمانه (که ممکن است هدف آن شکل دهی به رفتار دشمن نباشد) یا جنگ تمام عیار (که شامل استفاده از تمام توان نظامی است) متمایز در نظر گرفته می شود. اجبار به دو شکل بازدارندگی یا وادارسازی ظاهر می شود. وادارسازی به دلیل دشواری در وادار کردن بازیگران به عقب نشینی از اقدامات، موفقیت آمیزتر از بازدارندگی توصیف شده است. یک طبقه بندی تأثیرگذار از اجبار، بین استراتژی هایی برای «مجازات» یک دشمن، افزایش «خطر» برای یک دشمن، یا «محروم کردن» دشمن از دستیابی به اهدافش تمایز قائل می شود. موارد موفق دیپلماسی اجباری در یک مورد ممکن است تأثیر بازدارنده ای بر سایر کشورها داشته باشد، در حالی که شهرت عدم قاطعیت ممکن است بازدارندگی عمومی و وادارسازی آینده را تضعیف کند. دیپلماسی
اجباری موفق مستلزم تهدیدهای واضح، محاسبه هزینه-فایده، اعتبار و اطمینان بخشی است. این اغلب حول نمایش توانایی ها و عزم می چرخد، که هر دو اعتبار تلاش ها برای اجبار دیگران را افزایش می دهند. محققان چندین عامل را به عنوان عوامل مؤثر در اجبار موفق شناسایی کرده اند، از جمله قدرت، منافع، شهرت، اعتبار، عزم، و توانایی سیگنال دهی. تعریف. دانیل بایمن و متیو وکسمن «اجبار» را اینگونه تعریف می کنند: "وادار کردن دشمن به رفتار خاص از طریق هر چیزی کمتر از نیروی بی رحمانه؛ دشمن همچنان باید توانایی خشونت سازمان یافته را داشته باشد اما انتخاب کند که آن را اعمال نکند". استراتژی اجبار "متکی بر تهدید نیروی نظامی آینده برای تأثیرگذاری بر تصمیم گیری دشمن است، اما ممکن است شامل استفاده محدود از نیروی واقعی نیز باشد". رابرت پیپ از اصطلاح «اجبار» به عنوان مترادف «وادارسازی» استفاده می کند. اجبار. توماس شلینگ و رابرت پیپ بین استراتژی های اجباری که به دنبال: پیپ همچنین استراتژی «سر بریدن» را اضافه کرد که معمولاً به هدف قرار دادن رهبران می پردازد. الکساندر داونز و کاترین مک ناب کوچران بین دو استراتژی مجازات تمایز قائل می شوند: (۱) قربانی ک
ردن اجباری (که با هدف قرار دادن غیرنظامیان، هزینه های جنگ را برای یک دولت افزایش می دهد) و (۲) قربانی کردن حذف کننده (که غیرنظامیان را از قلمرو خارج می کند). به گفته ریچارد ند لبوف، اجبار موفق معمولاً شامل موارد زیر است: به گفته رابرت آرت، پیش شرط های موفقیت اجبار عبارتند از: بازدارندگی. بازدارندگی به طور گسترده به عنوان هرگونه استفاده از تهدیدها (ضمنی یا صریح) یا نیروی محدود با هدف بازداشتن یک بازیگر از انجام عملی (یعنی حفظ وضعیت موجود) تعریف می شود. بیشتر کارهای نوآورانه در زمینه نظریه بازدارندگی از اواخر دهه ۱۹۴۰ تا اواسط دهه ۱۹۶۰ انجام شد. از نظر تاریخی، پژوهش ها در زمینه بازدارندگی بیشتر بر بازدارندگی هسته ای متمرکز بوده اند. از پایان جنگ سرد، گسترش پژوهش ها در زمینه بازدارندگی به حوزه هایی که به طور خاص به سلاح های هسته ای مربوط نمی شوند، صورت گرفته است. وادارسازی. وادارسازی تلاشی است برای وادار کردن یک بازیگر به تغییر رفتار خود از طریق تهدید به استفاده از زور یا استفاده واقعی از نیروی محدود. برخلاف نظریه بازدارندگی، که یک استراتژی با هدف حفظ وضعیت موجود (بازداشتن دشمنان از انجام یک عمل) است، وادارسازی
شامل تلاش هایی برای تغییر وضعیت موجود (متقاعد کردن حریف برای تغییر رفتار خود) است. اعتبار. اعتبار در روابط بین الملل به احتمال درک شده ای اشاره دارد که یک رهبر یا یک دولت تهدیدها و وعده های داده شده را پیگیری می کند. اعتبار یک مؤلفه کلیدی دیپلماسی اجباری و نظریه بازدارندگی، و همچنین عملکرد اتحادهای نظامی است. اعتبار با مفاهیمی مانند شهرت (چگونه رفتار گذشته درک از تمایلات یک بازیگر را شکل می دهد) و عزم (تمایل به پایداری در عین تحمل هزینه ها) مرتبط است. اعتبار ممکن است از طریق ارزیابی شهرت گذشته، منافع فعلی و سیگنال دهی تعیین شود. سوءتفاهم و سوءارتباط می تواند منجر به ارزیابی های اشتباه از اعتبار شود. ارزیابی شهرت ممکن است به رهبران خاص و همچنین دولت ها مرتبط باشد. برخی از محققان سؤال می کنند که آیا اعتبار یا شهرت در اختلافات بین المللی اهمیت دارد. اعتبار مستلزم آن است که نافرمانی با مجازات و اطاعت با خویشتن داری مواجه شود. یکی از مشکلات اصلی در دیپلماسی اجباری این است که سیگنال دهی معتبر مبنی بر اینکه اطاعت منجر به مجازات نخواهد شد، دشوار است. اگر دولت اجبار شده تصور کند که بدون توجه به اینکه اطاعت کند یا نکند
، مجازات خواهد شد، آنگاه ممکن است احتمال عدم اطاعت افزایش یابد. برخی پژوهش ها نشان می دهند که اعتبار تهدیدات با سیگنال دهی پرهزینه افزایش می یابد، به این معنی که خود تهدیدات هزینه هایی را به همراه دارند که نشان دهنده واقعی بودن تهدیدات است. سایر محققان استدلال می کنند که سیگنال دهی هزینه غرق شده در عمل بسیار نادر است، زیرا دولت ها ترجیح می دهند اعتبار و عزم را به روش های دیگری سیگنال دهند. برخی از محققان استدلال می کنند که متحمل شدن هزینه های تماشاگر به طور مؤثری اعتبار تهدیدات را افزایش می دهد. سایر محققان این موضوع را که هزینه های تماشاگر اعتبار را افزایش می دهد، مورد بحث قرار می دهند.
گیرنده هشدار راداری () نوعی گیرنده است که سیستم ها و تشعشعات رادیویی سیستم های راداری را تشخیص می دهند. هدف اصلی این گیرنده ها صدور هشدار در هنگام شناسایی سیگنال راداری است که مانند رادار کنترل آتش یک هواپیمای جنگنده، ممکن است یک تهدید باشد. سپس می توان از این هشدار، به صورت دستی یا خودکار، برای جلوگیری از تهدید شناسایی شده، استفاده کرد. سیستم های گیرنده هشدار راداری را می توان در انواع تجهیزات هوایی، دریایی و زمینی مانند هواپیما، کشتی، خودرو و در پایگاه های نظامی نصب کرد. بسته به بازاری که سیستم گیرنده هشدار راداری برای آن طراحی شده است، می تواند به سادگی تشخیص وجود انرژی در یک باند راداری خاص، مانند فرکانس های سیستم های موشکی سطح به هوا را تشخیص دهد. سیستم های گیرنده هشدار راداری مدرن اغلب قادر به طبقه بندی منبع رادار بر اساس قدرت سیگنال، فاز و جزئیات سیگنال هستند. سپس می توان از اطلاعات مربوط به قدرت و شکل موج سیگنال برای تخمین نوع تهدیدی که رادار شناسایی شده ایجاد می کند، استفاده کرد.
هارا ایچینوشین ، ۳۱ ژانویه ۱۸۳۰ –۱۱ سپتامبر ۱۸۶۷ میلادی، سامورایی قلمرو میتو در اواخر دوره ادو و از ملازمان خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا بود. او از دستیاران نزدیک توکوگاوا یوشینوبو و پسرعموی فوجیتا توکو بود. او توسط یک سامورایی طرفدار بیگانگان از شوگون سالاری توکوگاوا ترور شد.
انجمن تغذیهٔ بریتانیا (به انگلیسی: British Dietetic Association) یک اتحادیه صنفی برای رژیم شناسان در بریتانیا است. این اتحادیه در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۲ به یک اتحادیه دارای مجوز تبدیل شد. این سازمان وابسته به کنگرهٔ اتحادیه های صنفی و کنگرهٔ اتحادیه های صنفی اسکاتلند است. تاریخچه رژیم شناسی و انجمن تغذیهٔ بریتانیا. علم تغذیهٔ مدرن برای اولین بار در اواسط قرن نوزدهم بنیانگذاری شد، زمانی که فلورانس نایتینگل در دوران پرستاری خود در جنگ کریمه، اهمیت رژیم غذایی و تغذیه را در جنگ مشاهده کرد. پس از ظهور اولین متخصصان تغذیه در ایالات متحده در آغاز قرن بیستم، اولین متخصصان تغذیه در بریتانیا از خواهران پرستار بودند که در آن زمان در بیمارستان ها کار می کردند. بیمارستان سلطنتی ادینبرو اولین بیمارستانی بود که در سال ۱۹۲۴ بخش تغذیه را راه اندازی کرد. این بیمارستان حدود ده سال پس از ایجاد بخش تغذیه، اولین دورهٔ دیپلم تغذیه را راه اندازی کرد. در این مدت، انجمن تغذیهٔ بریتانیا تشکیل شد و اولین جلسهٔ آنها در ۲۴ ژانویه ۱۹۳۶ در بیمارستان سنت توماس لندن برگزار شد. اولین رئیس، مارجری آبراهامز بود. از آن زمان، انجمن تغذیهٔ
بریتانیا به یک سازمان معتبر و ارزشمند بین المللی تبدیل شده است.
محمدجواد خاوری (زادهٔ ۱ دی ماه ۱۳۴۶ بامیان) نویسنده، داستان نویس، و پژوهشگر فرهنگ عامیانهٔ مردم هزاره است. وی به خاطر گردآوری فرهنگ بومی مردم هزاره و رمانهایش که الهام گرفته از اساطیر و فرهنگ مردم هزاره است، شناخته می شود. او عضو انجمن قلم نروژ و انجمن نویسندگان نروژ است. زندگی نامه. در کودکی به همراه خانواده اش به ایران مهاجرت کرد و در مشهد ساکن شد. آموزش را در مکتب سنتی آغاز کرد و سپس هم زمان با تحصیل علوم دینی، وارد مدرسه دولتی شد و تا مقطع دیپلم در رشتهٔ ادبیات و علوم انسانی ادامه داد. در سال ۲۰۱۱ به نروژ مهاجرت کرد و همچنان در آن کشور اقامت دارد. فعالیت های ادبی و فرهنگی. نویسندگی را از جوانی با نوشتن داستان کوتاه آغاز کرد. در کنار آن، به فرهنگ عامیانه علاقه مند شد و به گردآوری فولکلور هزاره ها، شامل قصه ها، دوبیتی ها و مثل ها پرداخت. این پژوهش ها به صورت کتاب های مستقل منتشر شده اند. داستان های خاوری متأثر از فرهنگ بومی و پژوهش های میدانی او هستند و به زندگی و ذهنیت مردم هزاره می پردازند. داستان هایش فضای تلفیقی از واقعیت، اسطوره و جادو دارند. یکی از آثارش به نام «گل سرخ دل افگار» پس از انتشار هنگام انت
قال به افغانستان، توسط ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت نیمروز، به همراه چند اثر دیگر به عنوان «ضد وحدت ملی» توقیف و در رود هلمند ریخته شد. مسئولیت های اجرایی و مطبوعاتی. در سال ۱۳۷۵ عضو «مرکز فرهنگی نویسندگان افغانستان» شد. با همکاری افرادی چون سرور دانش، سید ابوطالب مظفری، محمدکاظم کاظمی، علی پیام، حمزه واعظی و دیگران، فصلنامه ادبی «دردری» را تأسیس کرد و تا آخرین شماره (۱۳ شماره) در هیئت تحریریه آن بود. در سال ۱۳۸۰ نیز مؤسسه فرهنگی دردری را بنیان گذاری کرد که مجلهٔ «خط سوم» را منتشر می کرد. خاوری برای ده سال مدیر این مؤسسه و مدیرمسئول فصلنامه بود. کتابشناسی. مقالات. سلسله مقالاتی در مورد فرهنگ شفاهی مردم هزاره با عناوین: هزارگی؛ لهجه، گویش، ضرب المثلهای هزارگی، ادبیات منظوم هزارگی، قصه های عامیانه هزارگی، چیستانهای هزارگی و دوبیتی های عامیانه هزارگی.
آتش و حرکت () یا آتش و مانور، تاکتیک اساسی واحدهای سطح پایین نظامی مدرن است که برای مانور در میدان نبرد در حضور دشمن، به ویژه هنگامی که زیر آتش هستند، استفاده می شود. این تاکتیک شامل استفاده سنگین از تمام پوشش موجود و تبادل بسیار هماهنگ حرکت سریع توسط برخی از عناصر جوخه یا دسته است، در حالی که سایر عناصر این حرکت را با آتش سرکوبگرانه پوشش می دهند. این تاکتیک هم برای پیشروی به سمت مواضع دشمن به عنوان بخشی از یک حمله و هم برای عقب نشینی از مواضع فعلی تحت حمله دشمن استفاده می شود. عناصر متحرک و پشتیبانی (سرکوبگر) ممکن است تیم ها یا افراد باشند و ممکن است به سرعت و به طور مداوم نقش ها را عوض کنند تا کل واحد هدف، مانور را تکمیل کند. برخی از اعضا در نقش های مختلف در آتش و حرکت، متناسب با برد، تجهیزات، زمین و توانایی مانور خود، تخصص بیشتری پیدا می کنند. این تاکتیک معمولاً در مورد تاکتیک های استاندارد پیاده نظام اعمال می شود، اما اشکالی از آن نیز با خودروهای جنگی زرهی یا در صورت پشتیبانی توسط توپخانه یا نیروی هوایی استفاده می شود.
بچه شری فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی لوری کولیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون مگی جیلنهال، برد ویلیام هنکه، سم باتمز، کیت برتون، جانکارلو اسپوزیتو، دنی ترخو، میشل هرست و رایان سیمپکینز ایفای نقش کرده اند.
شلیک و گریز () آتش و جابجایی یا آتش و حرکت، یک تاکتیک توپخانه ای است که در آن به سمت یک هدف شلیک می شود و سپس بلافاصله از محلی که از آن شلیک شده دور می شوند تا از آتش متقابل توپخانه دشمن، در امان بمانند. اولین استفاده ثبت شده از این تاکتیک به جنگ قفقاز برمی گردد، جایی که نایب تلخیگ چچنی به خاطر تاکتیک های شلیک و گریز خود که توسط روس ها؛ توپخانه عشایری نامیده می شد، در دهه های ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۰ مشهور شد. به گفته مورخ و استاد روسی، نیکولای اسمیرنوف، او یکی از اولین فرماندهانی بود که از این تاکتیک استفاده کرد. در طول جنگ جهانی دوم این تاکتیک بسیار مورد استفاده قرار می گرفت. تاکتیک شلیک و فرار توسط توپخانه راکتی کاتیوشا شوروی نیز امکان پذیر و مورد استفاده قرار گرفت، که ساختار ابتدایی ریل های آن روی شاسی کامیون، آن را نسبتاً سبک و متحرک می کرد، در حالی که رگبار کامل سریع ۷ تا ۱۰ ثانیه ای، بارگذاری مجدد آهسته و فقدان کامل حفاظت، تغییر موقعیت را به تاکتیک اصلی و بهترین دفاع آن تبدیل کرده بود.
عقب نشینی نمی کنم فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی لوری کولیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون مگی جیلنهال، وایولا دیویس، اسکار آیزاک، رزی پرز، هالی هانتر، وینگ ریمز، لنس ردیک، ماریان ژان-بتیست، امیلی آلین لیند، لیزا کولون-زایاس و ند ایزنبرگ ایفای نقش کرده اند.
حمله سایبری به نوبیتکس (Nobitex) در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵) صورت گرفت و منجر به سرقت مبلغی معادل ۳.۷۶ تریلیون ریال از دارایی های کاربران شد (معادل ۴۷ میلیون دلار). این حمله توسط گروه هکری مشکوک به ارتباط با اسرائیل انجام شد و تأثیرات زیادی بر عملکرد و اعتبار این پلتفرم معاملاتی گذاشت. تاریخچه حمله. حمله سایبری به نوبیتکس (Nobitex) در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵) رخ داد. طبق گزارش های اولیه، گروه هکری گنجشک درنده "Gonjeshke Darande" مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. این گروه که پیش از این نیز حملات مشابهی را انجام داده است، تهدید کرد که اطلاعات حساس و کدهای منبع پلتفرم نوبیتکس را منتشر خواهد کرد. گروه "Gonjeshke Darande" که به طور کلی به عنوان یک گروه هکری با انگیزه های سیاسی شناخته می شود، معمولاً به دنبال اهداف ضدایرانی و نقض تحریم هاست. این گروه در گذشته نیز به دلیل حملات سایبری به پلتفرم های دولتی و خصوصی شناخته شده است. این حمله باعث مختل شدن خدمات صرافی نوبیتکس شد و سیستم های امنیتی آن را به طور موقت غیرقابل دسترس ساخت. علاوه بر این، گروه هکری "Gonjeshke Darande" تهدید کرد که اطلاعات موج
ود در سیستم های نوبیتکس را منتشر کرده و به طور کامل به اطلاع عموم می رساند. این تهدیدها در نهایت به واقعیت تبدیل شد و اطلاعات داخلی شرکت و کدهای منبع پلتفرم در دسترس هکرها قرار گرفت. در نتیجه این حمله، بیش از ۴۷ میلیون دلار (حدود ۳.۷۶ تریلیون ریال) از دارایی های کاربران نوبیتکس سرقت شد. این معادل ۱.۹۷۴ تریلیون ریال است. طبق گزارش های رسمی، نوبیتکس اعلام کرد که تمامی دارایی های ذخیره شده در کیف پول های سرد از این حمله مصون مانده اند و تنها دارایی های موجود در کیف پول های گرم مورد حمله قرار گرفته اند. نوبیتکس پس از شناسایی حمله، تمامی دسترسی ها به پلتفرم خود را مسدود کرد و به کاربران خود اطلاع داد که در حال بررسی جزئیات دقیق تر حمله است. علاوه بر این، مسئولان نوبیتکس اعلام کردند که از طریق صندوق بیمه خود، تلاش خواهند کرد تا خسارات وارده را جبران کنند. همچنین تیم امنیتی نوبیتکس اعلام کرد که در حال تقویت تدابیر امنیتی خود برای جلوگیری از حملات مشابه در آینده است. واکنش نوبیتکس. پس از شناسایی حمله سایبری به سیستم های خود در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵), نوبیتکس بلافاصله اقدام به مسدود کردن تمامی دسترسی ها به
وب سایت و اپلیکیشن های خود کرد. این تصمیم به منظور جلوگیری از گسترش بیشتر آسیب و محافظت از دارایی های کاربران اتخاذ شد. نوبیتکس در اطلاعیه ای رسمی اعلام کرد که در حال بررسی جزئیات دقیق تر حمله و علت آن است تا بتواند از وقوع حملات مشابه در آینده جلوگیری کند. طبق گزارش ها، تیم امنیتی نوبیتکس به طور فوری اقدامات امنیتی جدیدی را برای تقویت سیستم ها و حفاظت از اطلاعات کاربران آغاز کرده است. علاوه بر این، نوبیتکس اعلام کرد که تمامی دارایی های کاربران که در کیف پول های سرد (Cold Wallet) ذخیره شده اند، کاملاً امن هستند و تحت هیچ گونه تهدیدی قرار نگرفته اند. این اعلامیه از آن جهت مهم بود که کاربران نگران از دست دادن دارایی های خود در پی حمله سایبری بودند. نوبیتکس تأکید کرد که تنها کیف پول های گرم (Hot Wallet) که برای تسهیل معاملات روزانه استفاده می شوند، هدف حمله قرار گرفته اند و دارایی های ذخیره شده در آن ها مورد دستبرد قرار گرفته اند. نوبیتکس همچنین به کاربران خود اطمینان داد که این صرافی از طریق صندوق بیمه ای که برای پوشش خسارت های ناشی از چنین حملاتی در نظر گرفته است، در تلاش است تا خسارات وارده را جبران کند. طبق
اطلاعات موجود، نوبیتکس مشغول برآورد میزان دقیق خسارات و آغاز فرآیند پرداخت آن ها به کاربران است. همچنین نوبیتکس اعلام کرد که اقداماتی را برای تقویت امنیت پلتفرم خود به ویژه در زمینه ذخیره سازی دارایی ها، رمزنگاری اطلاعات و شناسایی سریع حملات سایبری انجام خواهد داد. هدف از این اقدامات افزایش اعتماد کاربران به این پلتفرم و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی در آینده است. این اقدامات شامل همکاری با شرکت های امنیت سایبری بین المللی و به کارگیری تکنولوژی های پیشرفته برای بهبود زیرساخت های امنیتی می باشد. اطلاعات مرتبط با خسارات. طبق گزارش های رسمی، خسارت وارد شده به نوبیتکس در پی حمله سایبری در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵) حدود ۴۷ میلیون دلار بوده است. با توجه به نرخ رسمی ۴۲,۰۰۰ ریال به دلار، این معادل ۱.۹۷۴ تریلیون ریال و با استفاده از نرخ بازار آزاد ۸۰,۰۰۰ ریال به دلار، معادل ۳.۷۶ تریلیون ریال می باشد. نوبیتکس در واکنش به این حادثه اعلام کرد که تمامی خسارت های وارده از طریق صندوق بیمه ای صرافی و منابع داخلی آن جبران خواهد شد. همچنین، این صرافی تأکید کرد که دارایی های ذخیره شده در کیف پول های سرد (Cold Wallet) ک
املاً امن هستند و تنها کیف پول های گرم (Hot Wallet) مورد حمله قرار گرفته اند. گروه هکری "Gonjeshke Darande" (گنجشکه درنده) که مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته است، تهدید کرده بود که در صورت عدم اقدام سریع، اطلاعات داخلی نوبیتکس را منتشر خواهد کرد. این گروه در پیامی در شبکه اجتماعی X (توییتر سابق) اعلام کرد که در ۲۴ ساعت آینده کد منبع و اطلاعات داخلی نوبیتکس را منتشر خواهد کرد و هر دارایی باقی مانده در این صرافی در معرض خطر خواهد بود. تأثیرات این حمله. حمله سایبری به نوبیتکس تأثیرات گسترده ای بر بازار ارز دیجیتال ایران و اعتماد کاربران به صرافی های داخلی داشت. این حمله نه تنها موجب کاهش اعتماد به نوبیتکس شد، بلکه بر کل اکوسیستم ارز دیجیتال در ایران نیز تأثیر منفی گذاشت. ۱. کاهش اعتماد کاربران به صرافی های ایرانی. پس از افشای حمله به نوبیتکس، بسیاری از کاربران نسبت به امنیت صرافی های داخلی تردید کردند. این امر باعث شد تا برخی از کاربران به سمت صرافی های خارجی یا پلتفرم های غیرمتمرکز (DEX) روی آورند. طبق گزارش ها، حجم معاملات در برخی صرافی های خارجی افزایش یافت و کاربران ایرانی به دنبال راه های جایگزین برای معا
مله ارزهای دیجیتال بودند. ۲. تأثیر منفی بر بازار ارز دیجیتال ایران. حمله به نوبیتکس باعث کاهش قیمت برخی از ارزهای دیجیتال در بازار ایران شد. به ویژه، قیمت تتر (USDT) در بازار آزاد با کاهش مواجه شد، زیرا بسیاری از کاربران برای محافظت از دارایی های خود به فروش تتر پرداختند. این نوسانات قیمت نشان دهنده تأثیر مستقیم حملات سایبری بر بازار ارز دیجیتال است. ۳. افزایش نظارت های دولتی بر صرافی های ارز دیجیتال. پس از حمله به نوبیتکس، مقامات دولتی ایران اعلام کردند که نظارت ها بر فعالیت صرافی های ارز دیجیتال را افزایش خواهند داد. این اقدام به منظور جلوگیری از تکرار چنین حوادثی و حفاظت از دارایی های کاربران صورت گرفت. برخی از صرافی ها نیز اعلام کردند که در حال تقویت تدابیر امنیتی خود هستند تا از حملات مشابه جلوگیری کنند. ۴. افزایش توجه به امنیت در صرافی های ارز دیجیتال. حمله به نوبیتکس باعث شد تا توجه بیشتری به مسائل امنیتی در صرافی های ارز دیجیتال جلب شود. بسیاری از کارشناسان امنیتی بر لزوم استفاده از کیف پول های سرد (Cold Wallet) و تقویت سیستم های شناسایی و احراز هویت تأکید کردند. این رویداد به عنوان یک هشدار برای سایر
صرافی ها و کاربران عمل کرد تا اقدامات امنیتی خود را بهبود بخشند.
عراقین یا عراقان یک عبارت تثنیه از واژه «عراق» ( در حالت نصبی ) است چرا که در گذشته دو سرزمین به نام عراق شناخته می شدند؛ "عراق عرب" و "عراق عجم" حال منظور شما کدام است:
توپک مرغ غذایی است که از تکه های کوچک، کروی یا تقریباً کروی مرغ تشکیل شده است. آنها در چندین غذای مختلف تهیه و خورده می شوند. در غذاهای غربی چینی. توپک مرغ نوعی غذای مدرن چینی است که در کانادا، ایالات متحده، بریتانیا، و ایرلند به عنوان غذای اصلی رستوران های بیرون بر چینی سرو می شود. این غذا از تکه های کوچک گوشت سینه مرغ سرخ شده تشکیل شده که با روکشی از خمیر ترد پوشانده شده اند. آنها اغلب با سس کاری، سس ترش و شیرین یا سس آلو سرو می شوند. بسته به دستور پخت و نامی که به آن اشاره شده، این غذاها در چین تا حد زیادی ناشناخته هستند. [ "" ] در غذاهای شرق و جنوب شرقی آسیا. نوع دیگری از کوفته های مرغ که شبیه ماهی قل قلی است در کشورهای شرق و جنوب شرقی آسیا مانند فیلیپین و ژاپن یافت می شود. در غذاهای دیگر. کوفته های مرغ همچنین بخشی از چندین سنت آشپزی دیگر، از جمله غذاهای یهودی ایتالیایی و غذاهای اسلامی هستند.