Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نان در جنگ مواد مخدر مکزیک (۲۰۰۶–اکنون) مورد تجاوز قرار گرفته اند، شکنجه شده اند، و در درگیری به قتل رسیده اند. زنان همچنین در مکزیک قربانی قاچاق جنسی بوده اند. در حالی که قوانین و سیاست های متفاوتی برای کاهش خشونت علیه زنان در مکزیک وضع شده است، سازمان های مختلف نشان داده اند که این سیاست ها به دلیل عدم اجرای صحیح تأثیر چندانی بر وضعیت خشونت نداشته است. ریشه های فرهنگی. سوزان پیک، کارمن کنتراس و آلیسیا بارکر آگیلار، محققان مؤسسه مکزیکی برای تحقیقات خانواده و جمعیت (IMIFAP)، ریشه های فرهنگی را که در وضعیت فعلی خشونت علیه زنان در مکزیک نقش دارد، بررسی کرده اند. آنها به فرهنگ شاه نر یا " "machismo" " اشاره می کنند که احساس برتری یا استحقاق را برای مردان در مکزیک ایجاد کرده است. از سوی دیگر، زنان به دلیل فرهنگ «ماریانیسمو» به طور سنتی در نقش های مطیع و فرمان بر قرار می گیرند و کمتر به دانش و قدرت برای بحث و تغییر هنجارهای فعلی دسترسی داشته اند. آنها خشونت علیه زنان را «بیان قدرت مردانه» می نامند و شامل اشکال نهادی خشونت، مانند عدم دسترسی به منابع یا انواع آزادی می شود. ویرژیل الیزوندو، الهی دان آزادی بخش، اینچنی
ن استدلال می کند: «وابستگی به مریم محبوب ترین، پایدارترین و اصلی ترین ویژگی مسیحیت آمریکای لاتین است». سایر محققان نیز با این دیدگاه موافق هستند و استدلال می کنند که وقتی فاتح اسپانیایی، ارنان کورتس، در سال ۱۵۱۹ در تنوچتیتلان (مکزیکوسیتی کنونی) فرود آمد، هنجارهای جنسیتی اسپانیا و اعتقادات بشارت مسیحی را به جوامع بومی آمریکا تحمیل کردند. در نتیجه استعمار اسپانیا، مدل های جنسیتی ایدئولوژیک ماریانیسمو و ماچیسمو در جامعه مکزیک گنجانده شد. ریشه های اقتصادی. مرسدس اولیورا به نحوه تغییر پویایی های جنسیتی به ویژه با معرفی سیاست های اقتصادی نئولیبرال در مکزیک نگاه می کند. مرسدس اولیورا محقق مرکز مطالعات عالی مکزیک و آمریکای مرکزی در دانشگاه علوم و هنر چیاپاس است و در جنبش زنان مستقل و مرکز حقوق زنان مشارکت دارد. الیورا استدلال می کند که با افزایش فقر، بیکاری و ناامنی در مکزیک، زنان بیشتری برای فرار از موقعیت خود شروع به پیوستن به محل کار کرده اند. این پیشرفت تعداد فزاینده زنان در محیط کار مفهوم تقسیم کار بین زن و مرد را تهدید کرده است که در آن جایگاه مردان محل کار بود و وظایف زنان در خانه است. به گفته اولیورا، این تغی
یر بر روی خودانگاره مردان تأثیر گذاشته و به حس شخصی «ماشیسم» یا برتری آنها آسیب وارد کرده است. انواع خشونت. زن کشی. زن کشی در گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO) به عنوان «قتل عمدی زنان تنها به دلیل زن بودن» تعریف شده است. به طور مشابه، توسط زنان سازمان ملل، اتحادیه روز بین المللی مبارزه با خشونت علیه زنان، و دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل به عنوان «مرگ خشونت آمیز زنان به دلایل جنسیتی» تعریف شده است. زن کشی به عنوان نوع خاصی از خشونت علیه زنان یا خشونت جنسیتی طبقه بندی می شود که سازمان ملل در سال ۱۹۷۹ آن را به عنوان «مکانیسمی برای تسلط، کنترل، سرکوب و قدرت بر زنان» توصیف کرد. عفو بین الملل تخمین می زند که بین سال های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۹، حدود ۳۴۰۰۰ قتل زن در مکزیک رخ داده است در سال ۲۰۱۲، مکزیک به عنوان شانزدهمین کشور با بالاترین نرخ زنان کشی رتبه بندی شد. علاوه بر این، بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶، به طور متوسط ۷٫۶ قتل زن در روز رخ داده است. در سال ۲۰۱۶، مکزیک دارای نرخ ۴٫۶ زن کشی به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ زن بود و در مجموع ۲۷۴۶ مرگ زن با فرض قتل وجود داشت. در همین سال، سه ایالت اول با بالاترین میزان مرگ و میر زنان با فرض
قتل عبارتند از: کولیما (با ۱۶٫۳ مرگ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن)، گررو (۱۳٫۱ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن) و ساکاتکاس (۹٫۷ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن) هستند. سه شهر نخست در سال ۲۰۱۶ عبارتند از آکاپولکو دو خوارز (۲۴٫۲۲ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن)، تیجوانا (۱۰٫۸۴ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن) و خوارز (۱۰٫۳۶ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن). طی سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰، ایالت چی هواهوا بالاترین میزان قتل زنان با ۵۸٫۴ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن در جهان را داشت. پس از سال ۲۰۱۰، میزان زن کشی در خوارز به طور قابل توجهی کاهش یافت. در سال ۲۰۱۱، میزان مرگ و میر زنان با فرض قتل ۳۱٫۴۹ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن بود و تا سال ۲۰۱۶ به ۱۰٫۳۶ در هر ۱۰۰۰۰۰ زن کاهش یافته است. با این حال، در سال ۲۰۱۹، دولت مکزیک ۱۰۰۶ مورد زن کشی را ثبت کرد که ۱۰ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۱۸ نشان می دهد. در همین سال به طور متوسط روزانه ۱۰ زن در مکزیک کشته می شدند، در حالی که دو سال قبل از آن در سال ۲۰۱۷ این میزان هفت نفر در روز بود. خشونت خانگی. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۳ که توسط "مؤسسه ملی آمار و جغرافیا" (INEGI) در مکزیک انجام شد، نشان داد که ۴۷ درصد از زنان بالای ۱۵ سال و در یک رابطه، نوعی خشونت خانگی را تجربه کرده اند و از هر ۱۰۰ قربانی، ۹۶ نفر
دچار خشونت خانگی در مکزیک زنان هستند. خشونت علیه زنان مهاجر. ده ها هزار مهاجر از آمریکای مرکزی و سایر کشورها در سفر به ایالات متحده از مکزیک عبور می کنند. بیشتر این مهاجران از السالوادور، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه هستند. مهاجران در سفر خود در معرض انواع مختلف خشونت از جمله آدم ربایی، تهدید و حمله هستند. به گفته یک گروه حقوق بشری واقع در مکزیک، تعداد زنان و دخترانی که تلاش می کنند مهاجرت کنند نیز افزایش یافته است. زنان و دختران هنگام سفر به شمال در معرض خطر قربانی شدن خشونت جنسی و تجاوز جنسی قرار دارند. گزارش عفو بین الملل تخمین می زند که از هر ۱۰ زن مهاجرت کننده به مکزیک، ۶ نفر ممکن است قربانی تجاوز جنسی شوند. زنان مهاجر در معرض خطر خشونت جنسی توسط باندها، قاچاقچیان انسان، سایر مهاجران و افسران فاسد نظامی قرار دارند. خطر تجاوز جنسی و تجاوز جنسی برای زنان مهاجر به قدری زیاد است که قاچاقچیان یا کایوت ها، آنها را ملزم به تزریق آمپول های پیشگیری از بارداری قبل از ترک کشور می کنند. دستیابی به آمار خشونت علیه زنان مهاجر برای محققان سخت است زیرا این زنان به دلیل ترس از اخراج نمی توانند موارد تجاوز خود را گزارش
کنند. علاوه بر این، ننگ موجود در پشت خشونت جنسی ممکن است باعث شود که بسیاری از این تجاوزات جنسی گزارش نشود. اثرات COVID-19 بر خشونت علیه زنان. در ۲۳ مارس ۲۰۲۰، دستورهای اقامت در خانه مکزیک به طور کامل اجرا شد و برخی از زنان را از فرار از خانواده های بد سرپرست خود ناتوان کرد. ماه آوریل آن سال مرگبارترین ماه گزارش شده در پنج سال گذشته در مکزیک تبدیل شد زیرا ۲۶۷ زن به قتل رسیدند. گزارش شده است که تعداد زنانی که در ماه آوریل بر اثر قتل جان خود را از دست داده اند بیشتر از COVID-19 بوده است. به گفته وزیر امنیت و حمایت از شهروندان مکزیک، در چهار ماه اول سال ۲۰۲۰، در مجموع ۹۸۷ زن کشته شدند و ۳۰۸ مورد از این موارد به عنوان زن کشی طبقه بندی شدند. در مقایسه با نرخ زن کشی در سال ۲۰۱۹، گزارش شده است که پس از شروع کووید-۱۹، حدود ۷٫۷ درصد افزایش یافته است. علاوه بر این، گزارش های خشونت خانگی در مکزیک افزایش یافته است. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد گفت: «یکی از پیامدهای منفی این دوره انزوا، افزایش وحشتناک جهانی خشونت خانگی بوده است». بیش از ۲۶۰۰۰۰ تماس مربوط به خشونت خانگی با پلیس مکزیک در سال ۲۰۲۰ در مقایسه با ۱۹۸۰۰
۰ تماس در سال ۲۰۱۹ گزراش شده است. "Linea de la Mujer ،" یک خط تلفن خشونت خانگی در مکزیک، همچنین افزایش ۹۷ درصدی تماس های دریافتی را در مقایسه با سال قبل گزارش کرده است. در نهایت، تعداد زنان و کودکان پذیرفته شده در ۶۹ مکان شبکه ملی پناهگاه در مکزیک، در طول همه گیری کووید ۵۰ درصد افزایش یافت.
مصورسازی یا دیداری سازی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پنیا نان شیرینی است که از روستاهای ایتالیا سرچشمه می گیرد و در تعطیلات عید پاک درست می شود. مواد تشکیل دهنده شامل شکر، کره، تخم مرغ، دانه بادیان رومی و لیمو است.
پنیر برا ایتالیایی از شهر برا در استان کونئو در منطقه پیه مونته سرچشمه می گیرد. تولید برا ممکن است در تمام سال انجام شود، اما ممکن است فقط به صورت قانونی در استان کونیو انجام شود. با این حال، رسیدن پنیر ممکن است در ویلافرانکا، در استان تورین نیز رخ دهد. پنیر ممکن است از شیر غیر پاستوریزه یا پاستوریزه استفاده کند، اغلب شیر کاملاً گاو، اما شیر بز یا گوسفند ممکن است در مقادیر کم اضافه شود. بسته به مدت زمان کهنه شدن، ممکن است به عنوان پنیر نرم یا سفت سرو شود، از حداقل ۴۵ روز برای پنیر نرم تا شش ماه برای پنیر سفت. برا طبق قوانین اروپا دارای وضعیت PDO است.
آتشفشان مرکب به زمین چهرهای مرکب و مختلط آتشفشانی گفته می شود که از مراکز آتشفشانی و جریان های گدازه مرتبط با آن و سنگ های آذرآواری تشکیل شده است. این نوع زمین چهرها ممکن است بر اثر تغییر در ویژگی های فوران آتشفشانی یا در محل دهانه اصلی در یک آتشفشان خاص پدید آیند. آتشفشان های چینه ای نیز ممکن است کاسه آتشفشانی بزرگ تری پدیدآورند که توسط یک گنبد گدازه ای پر می شود، یا اشکل چندگانه کوچک دیگری مانند مخروط اخگری، گنبد گدازه و دهانه آتشفشانی نیز ممکن است در لبه دهانه آتشفشان ایجاد شود. آتشفشان مرکب اگرچه یک نوع نسبتاً غیر معمول آتشفشان است، ولی گستردگی آن در جهان و در تاریخ زمین شناختی زمین زیاد است. توف های دگرگون شده حاصل از جریان خاکستر آتشفشانی در سنگ های پرکامبرین در شمال نیومکزیکو فراوان است که نشان می دهد که کاسه های آتشفشانی مرکب در بسیاری از دوره های تاریخ زمین مهم بوده اند. پارک ملی یلواستون نیز بر روی سه کاسه های آتشفشانی مرکب نیمه پوشیده قرار دارد.
هماتوم پستان () به جمع شدن خون در درون پستان گفته می شود که معمولاً ناشی از خونریزی است و در اثر تروما (مثلا ضربه به پستان یا جراحی پستان) یا دلایل دیگر ایجاد می شود. هماتوم پستان بدخیم نیست، اما ممکن است منجر به التهاب، تب و تغییر رنگ پوست شود و گاهی اِسکارهایی به جای بگذارد که شبیه برخی از انواع سرطان پستان هستند. هماتوم های کوچک پستان پس از مدتی خودبه خود برطرف می شوند و نیازی به درمان ندارند، در حالی که هماتوم های سینه بزرگتر ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند. علائم و نشانه ها. علائم ممکن است شامل تغییر رنگ قابل مشاهده (ناشی از خون مردگی)، درد پستان و ورم کردن آن باشد. علائم هماتوم پستان گاهی شبیه به تغییرات فیبروسیستی پستان است. علل. هماتوم پستان ممکن است به دلیل ضربه مستقیم به پستان ایجاد شود، به عنوان مثال طی یک آسیب ورزشی یا تصادف جاده ای. یک نمونه از چنین ضربه ای در تصادف های خودروها دیده می شود که طی آن، کمربند ایمنی فشار شدیدی روی پستان سرنشین ایجاد می کند. هماتوم همچنین می تواند ناشی از انجام جراحی بر روی پستان باشد که معمولاً به دلیل خونریزی بعد از عمل است. خونریزی درون بافتی ممکن است مدت کوتاهی
پس از جراحی یا چند روز بعد رخ دهد و در جراحی های زیبایی (مثلاً برای کوچک کردن پستان یا بزرگ کردن پستان) و همچنین جراحی های غیر زیبایی (مثلاً جهت برداشتن غدد لنفاوی، لامپکتومی یا ماستکتومی) رخ دهد. به ندرت، هماتوم می تواند به دنبال بیوپسی پستان رخ دهد. هماتوم پستان به ندرت به طور خودبه خود به سبب ضعف دیواره و پارگی خود به خود رگ های خونی در پستان، به ویژه در افراد مبتلا به ناهنجاری های انعقاد خون یا پس از مصرف طولانی مدت داروهای رقیق کننده خون مانند آسپرین یا ایبوپروفن روی می دهد. پاتوفیزیولوژی. هماتوم های پستان کوچک اغلب در طی چند روز یا چند هفته از طریق بازجذب خون خودبه خود برطرف می شوند. هماتوم های بزرگتر به احتمال زیاد منجر به التهاب یا فیبروز می شوند. هماتوم پستان گاهی می تواند منجر به تغییر رنگ پوست، التهاب یا تب شود. وقتی هماتوم برطرف می شود، ممکن است فیبروتیک شود و بافت اِسکار به جای بگذارد. یک هماتومِ در حالِ بهبود، ممکن است تبدیل به مایع شود و سروما ایجاد کند. هماتوم پستان ممکن است مانع بهبود زخم پس از جراحی شده و در نتیجه، بر زیبایی نهایی پستان اثر بگذارد. علاوه بر این، هماتوم یکی از عوامل خطر برای
بروز عفونت در محل جراحی پستان است. شواهد مقدماتی نشان می دهد که بعد از جراحی ایمپلنت پستان، وجود هماتوم خطر ایجاد کشش موضعی کپسولی را افزایش می دهد. در غربالگری انجام شده توسط ماموگرافی، بافت اِسکار ناشی از هماتوم پستان ممکن است به آسانی با بافت تومور اشتباه شود، به ویژه در سال های اول پس از جراحی. در نهایت، نکروز چربی ممکن است در ناحیه مورد نظر پستان رخ دهد. تشخیص. تشخیص بر اساس شرح حال دقیق (بررسی دقیق تاریخچه پزشکی) معاینه بالینی و آزمایش های تصویربرداری (سونوگرافی، ماموگرافی، سی تی اسکن، ام آرآی) است. هنگامی که پس از جراحی پستان یا بیوپسی سوزنی تورم پس از عمل به وجود می آید، احتمال دارد بررسی سونوگرافیک پستان به منظور تمایز بین هماتوم و سایر عوارض احتمالی پس از جراحی مانند آبسه یا سروما ضروری باشد. هماتومی که به تازگی ایجاد شده باشد معمولاً در ماموگرافی قابل مشاهده است و همچنین چگالی سیگنالی مشخصی را در تصویربرداری پرتو مغناطیسی نشان می دهد. اگر تمایز از سرطان پستان ضروری باشد، بیوپسی هماتوم ممکن است لازم گردد. نباید فراموش کرد که گرفتن یک شرح حال دقیق و کامل برای تشخیص هماتوم پستان ضروری است. ماموگرافی.
طیف یافته های ماموگرافی شامل موارد زیر است: با گذشت زمان، ماموگرافی ممکن است شواهدی از نکروز چربی را نیز در ناحیه آسیب دیده نشان دهد. اسمیر خون تازه معمولاً در ماموگرافی قابل مشاهده است و همچنین سایه های شدیدتر را در تصویربرداری تشدید مغناطیسی نشان می دهد. سونوگرافی پستان. یافته های سونوگرافی می تواند بسیار متغیر باشد. برخی موارد گزارش شده: هنگامی که پس از جراحی پستان یا انجام بیوپسی سوزنی، تورم بعد از عمل به وجود می آید، ممکن است سونوگرافی پستان برای افتراق جریان خون از سایر عوارض احتمالی پس از جراحی مانند آبسه پستان یا سروما پستان نشان داده شود. بیوپسی بافت پستان. اگر تمایز هماتوم از سرطان پستان ضروری باشد، انجام باف برداری (بیوپسی) ضرورت می یابد. درمان. هماتوم های کوچک پستان که هیچ گونه ناراحتی ایجاد نمی کنند، صرفاً نیازمند پیگیری بالینی هستند و از سونوگرافی برای نظارت بر روند بهبود آن استفاده می شود. در موارد غیر معمول (مثلاً بدون ترومای خاص قبلی)، پایش کوتاه مدت پستان (حدود ۶ تا ۸ هفته) توصیه می شود. هماتوم های بزرگ پستان، یا آنهایی که کوچک نمی شوند یا باعث ناراحتی و درد می شوند، معمولاً نیاز به تخلیه د
ارند. همچنین هماتوم هایی که پس از جراحی برای برداشتن تومور بدخیم ایجاد می شوند، تخلیه می شوند، زیرا هماتومی که اشعه پرتودرمانی به آن می خورد بعید است که هرگز برطرف شود. هماتومی را که به تازگی ایجاد شده باشد، می توان با آسپیراسیون سوزنی یا (به ندرت) دِرِناژ بازِ جراحی تخلیه کرد.
۱۹۵۰ کیک میموسا (به ایتالیایی: "torta mimosa") یک دسر ایتالیایی است که برای اولین بار در ریتی در دهه ۱۹۵۰ ساخته شد. این نام به دلیل تکه های کوچک کیک اسفنجی پراکنده روی سطح است که از نظر شکل شبیه گل های میموسا است. به دلیل ارتباط این گل با روز جهانی زن، این کیک اغلب برای جشن گرفتن این مناسبت استفاده می شود. ریشه کیک. این دستور پخت توسط آدلمو رنتزی، سرآشپز اهل سان فیلیپو دی کونتیلیانو، که صاحب رستورانی در مرکز ریتی، شهری در لاتزیو بود، ابداع شد. این کیک در می ۱۹۶۲ معروف شد، زمانی که سرآشپز در یک مسابقه شیرینی در سانرمو شرکت کرد و طی آن میموزا را به عنوان ادای احترام به شهر گل ها تقدیم کرد و برنده شد. با این حال، دستور اصلی استفاده شده توسط رنزی، هرگز فاش نشده است. ترکیب و آماده سازی. مقایسه کیک با میموسا به ظاهر آن مربوط می شود که با تکه هایی از کیک اسفنجی که روی کیک قرار می گیرد تا شکل گل میموسا را به یاد بیاورد، تشکیل شده است. آماده سازی نیاز به بریدن یک برش افقی از کیک اسفنجی و برداشتن قسمت داخلی دارد که سپس به طور کامل خرد شده و برای ایجاد «اثر میموسا» استفاده می شود. کیک اسفنجی را می توان در لیکور شیرین ما
نند مارسالا یا ماراسکینو یا در آب آناناس خیس کرد. فیلینگ از کاستارد تشکیل شده است که ممکن است خامه فرم گرفته یا مربا به آن اضافه شود. از میوه های تازه یا میوه های کنسرو شده نیز استفاده می شود. می توان از کمی زردچوبه برای تشدید رنگ خرده های اسفنجی که در سطح آن پخش می شود، استفاده کرد، اگرچه این کار کاملاً ضروری نیست.
خشونت علیه زنان در پاکستان () شامل خشونت شریک جنسی و خشونت جنسی، یک مشکل عمده بهداشت عمومی و نقض حقوق بشر زنان در این کشور است. خشونت علیه زنان در پاکستان بخشی از مسئله ای است که در کل مناطق کشور با آن مواجه است. پاکستان جامعه ای بسیار مردسالار است و زمان زیادی طول کشید تا قوانینی برای حمایت از زنان وضع شود. در شاخص زنان، صلح و امنیت در سال ۲۰۱۹، پاکستان در بین ۱۶۷ کشور رتبه ۱۶۴ را به خود اختصاص داد. یک نظرسنجی که توسط بنیاد تامسون رویترز انجام شد، پاکستان را به عنوان ششمین کشور خطرناک جهان برای زنان رتبه بندی کرد. پاکستان در بین ۹ کشور جنوب آسیا از نظر دسترسی به تلفن همراه، درآمد مالی و هنجارهای تبعیض آمیز برای زنان بدترین جایگاه را دارد. حدود ۱۲٫۲ میلیون دختر، در مقایسه با ۱۰٫۶ میلیون پسر، در پاکستان از تحصیل بازمانده اند، که فقر چالش هایی را برای فرصت های تحصیلی دختران تشدید می کند. تنها نکته مثبتی که از این شاخص برداشت شد، دستیابی پاکستان به ۲۰ درصد نمایندگی زنان در پارلمان و شاخص کمی بهتر از هند در مورد تعصب نسبت به پسران بوده است. در سال ۲۰۱۷ حدود ۷۴۶ جنایت ناموسی، ۲۴ مورد خودسوزی، ۱۸ مورد خشونت در مورد
ازدواج وجود داشته است. بسیاری از پرونده ها گزارش نمی شوند و بسیاری از این موارد گزارش شده بدون پیگرد قانونی باقی می مانند. "سیستم حل اختلاف جایگزین" (ADR) در سال ۲۰۱۷ به عنوان یک موفقیت در خیبر پختونخوا مورد استقبال قرار گرفته است. کارشناسان حقوقی از این سیستم انتقاد می کنند و خاطرنشان می کنند که ADR می تواند اقدام ها علیه خشونت را به تأخیر بیندازد. بسیاری از فعالان همچنان نگران نفوذ مردسالارانه در فرایند تصمیم گیری هستند که به طور سنتی به زنان زیان رسانده است. در سال ۲۰۱۹، بازرس استان سند به دادگاه عالی اطلاع داد که از ۳۵۰ پرونده، فقط در هشت پرونده اقدام شده است. بزرگ ترین استان پنجاب، از زمان تأسیس این دفتر در سال ۲۰۱۳، ۱۱۶ شکایت دریافت کرده است که منجر به ۴۲ محکومیت، ۱۵ تبرئه، ۲۷ انصراف و ۲۴ پرونده در حال انجام گزارش شده است. همچنین ۱۳ درخواست تجدیدنظر را بررسی کردند. چهار تصمیم لغو شد، پنج تصمیم تأیید شد، دو پرونده منسوخ اعلام شد، در حالی که دو مورد همچنان ادامه دارد. زنان در پاکستان عمدتاً از طریق اجبار به ازدواج، از طریق آزار جنسی در محل کار، خشونت خانگی و قتل های ناموسی با خشونت مواجه می شوند. دلایل.
فقر یکی از دلایل مهم خشونت در پاکستان است. در پاکستان، یک سوم زنان بی سواد هستند و از این رو از حقوق خود بی اطلاع هستند. افزایش سطح تحصیلات می تواند آگاهی ایجاد کند و به آنها کمک کند تا از حقوق خود دفاع کنند و وضعیت خود را تغییر دهند. برخی از سنت ها و آداب و رسوم قدیمی که هنوز هم رعایت می شود از دیگر دلایل خشونت است. تاریخچه. در پاکستان، خشونت خانگی یک امر خصوصی تلقی می شود، زیرا در خانواده رخ می دهد. همسرآزاری به ندرت از نظر اجتماعی جرم محسوب می شود مگر اینکه به شکل افراطی قتل یا اقدام به قتل باشد. انواع مختلف خشونت خانگی شامل آزار جسمی، روحی و روانی است. بر اساس یک برآورد، تقریباً ۷۰ تا ۹۰ درصد زنان پاکستانی در معرض خشونت خانگی قرار دارند. تقریباً از هر سه زن متأهل پاکستانی، یک نفر با خشونت فیزیکی از سوی همسران خود مواجه است. تنها ۲۲ درصد از زنان به طور رسمی در نیروی کار پاکستان مشارکت دارند. خشونت شریک عاطفی از نظر هزینه پزشکی و روزهای از دست دادن کار گران است. در اواخر دهه ۷۰ و ۸۰، پاکستان شاهد قهقرای حقوق زنان بود و قوانینی برای بازتاب این تبعیض اصلاح شدند. با این حال، در ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته، موفقیت هایی
در تصویب سیاست ها و قوانین برای جلوگیری از اقداماتی مانند ازدواج های در سنین پایین (کودک همسری)، قتل های ناموسی، آزار و اذیت جنسی، خشونت خانگی و تجاوز به دست آمده است. بسیاری از این قوانین توسط نمایندگان زن در پاکستان وضع شده است. در یک نظرسنجی، ۳۵ درصد از زنان بستری شده در بیمارستان ها از کتک خوردن شوهران خود خبر دادند. حداقل دو زن هر روز در حوادث خشونت خانگی سوزانده می شدند. در سال ۱۹۹۸، ۲۸۲ مورد سوختگی زنان تنها در یک استان گزارش شده است. از مجموع موارد گزارش شده، ۶۵ درصد بر اثر جراحات جان خود را از دست داده اند. به گفته رخسانا افتخار و مقبول احمد اعوان در "مجله مطالعات سیاسی"، با دو نوشته ""پاکستان یک ایالت زراعت گرایی است که در آن مفهوم مالکیت شخصی بسیار رایج است"، "زنان نیز در پاکستان دارایی شخصی محسوب می شوند"." اظهار می دارند که این خشونت ها به دلیل هنجارهای مذهبی و فرهنگی در داخل کشور ادامه دارد. از زنان پاکستانی توقع می رود که عفت خود را حفظ کنند، در حالی که از مردان انتظار می رود که مردانگی را برای حفظ شرافت در میان خانواده های خود نشان دهند. دیدگاه های سنتی در پاکستان بر این باورند که اگر بی حرمتی
اصلاح نشود، ممکن است فراتر از یک حادثه و در جامعه گسترش یابد. خشونت خانگی. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۸، حدود ۷۰ درصد از زنان پاسخ دهنده گزارش دادند که خشونت خانگی را تجربه کرده اند. بر اساس گزارش سال ۲۰۰۹ دیده بان حقوق بشر، ۷۰ تا ۹۰ درصد زنان پاکستانی از نوعی خشونت خانگی رنج می بردند. سالانه حدود ۵۰۰۰ زن بر اثر خشونت خانگی در پاکستان کشته می شوند و هزاران زن دیگر قطع عضو یا معلول می شوند. مقامات مجری قانون، خشونت خانگی را جرم نمی دانند و معمولاً از ثبت هر گونه پرونده ای که به آنها وارد می شود، خودداری می کنند.
یحیی فتوحی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده نقده در مجلس شورای ملی حضور داشت.
یحیی داروئی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده مینودشت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
عبدالمجید معینی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده میناب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
حمیدعلی پناهی شریف سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده میانه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
حبیب خانقاهی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده میاندوآب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
رحیم عزیز مرادی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده مهاباد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
خشونت علیه زنان در پرو () آزار و اذیت یا خشونتی است که علیه زنان در این کشور است. خشونت شریک صمیمی (IPV) رایج ترین شکل خشونت مبتنی بر جنسیت است که ممکن است همزمان با خشونت جنسی و عاطفی رخ دهد. زنان پرویی متفاوت از مردان هستند و نرخ های بالاتری از فقر و خشونت خانگی و جنسی را تجربه می کنند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، ۴۹ درصد از زنان دارای شریک جنسی در لیما و ۶۱ درصد در کوسکو خشونت فیزیکی توسط شریک جنسی شان را در یک زمان گزارش کردند. این امار برای خشونت جنسی توسط شریک عاطفی، شامل ۲۳ درصد در لیما و در ۴۷ درصد کوسکو بود. وضعیت و تبعیض زنان در پرو پیچیده است زیرا با طبقه، قومیت و جایگاه اقتصادی زنان در جامعه سنتی پرو متفاوت است. بر خلاف زنان در ایالات متحده، زنانی که در پرو زندگی می کنند اغلب در صنعت کشاورزی و همچنین صنایع دستی مشغول بوده اند. این پیچیدگی اغلب توسط دولت پرو به رسمیت شناخته نشده است. قانون اساسی پرو در سال ۱۹۹۳ حق اساسی یک فرد را برای تمامیت اخلاقی، فیزیکی و روانی آن به رسمیت شناخته است. با این حال، به طور خاص این حمایت ها را برای زنان گسترش نداده است، و همچنین قوانین تبعیض خاصی که در مورد ز
نان اعمال می شود وجود ندارد. بخش های زیر انواع خشونت های مبتنی بر جنسیت را که زنان تجربه می کنند، تشریح می کند. خشونت خانگی. در سال ۲۰۰۶، مراکز وزارت زنان و توسعه اجتماعی (MIMDES) حدود ۲۵۰۳۶ مورد خشونت خانگی در پرو را گزارش کردند. این مراکز به طور متوسط به ۲۰۶۷ مرد و زن در ماه کمک می کردند. وزارت زنان و توسعه اجتماعی همچنین یک شماره تلفن فوریتی بحران را اداره می کرد که در سال ۲۰۰۶ به ۷۷۸۵ درخواست کمک در رابطه با اختلالات خانوادگی رسیدگی کرد سازمان های زنان خاطرنشان کردند که سوء مصرف الکل و نگرش های سنتی نسبت به زنان، مشکلات تجاوز جنسی و سوء استفاده جنسی را - به ویژه در مناطق روستایی - تشدید می کند. در نوامبر ۲۰۰۶، سازمان بهداشت جهانی گزارش داد که ۶۹ درصد از زنان پرو گفته اند که در زندگی خود از نوعی خشونت فیزیکی رنج برده اند. وزارت زنان و توسعه اجتماعی بیان کردند که بسیاری از موارد سوء استفاده خانگی گزارش نشده است. منابع غیردولتی اظهار داشتند که اکثر موارد گزارش شده به دلیل ترس از انتقام یا به دلیل هزینه های ثبت شکایت منجر به اتهامات رسمی نشده است. حمایت های قانونی و فیزیکی ارائه شده به دلیل تاخیرهای قانونی، ا
بهامات در قانون و نبود سرپناه برای قربانیان محدود بود. بر اساس مطالعه ای که در سال ۲۰۰۷ در لیما، پرو انجام شد، خطر بارداری ناخواسته در زنان آزار دیده ۱٫۶۳ برابر افزایش می یابد. علاوه بر این، زنانی که هم آزار جسمی و هم سوء استفاده جنسی را تجربه کرده اند، ۳٫۳۱ برابر بیشتر احتمال دارد که ناخواسته باردار شوند. کلیشه ها و سنت ها چرخه های سوء استفاده را عادی می کنند. در میان طبقات اجتماعی-اقتصادی شهری، اصلاح «Mas me pegas, mas te quiero» (هر چه بیشتر مرا کتک بزنی، بیشتر دوستت دارم) برای اشاره به amor serrano استفاده می شود. زن کشی. بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷، ۸۳۷ زن در پرو به قتل رسیده اند در حالی که ۱۱۷۲ اقدام دیگر برای قتل در این دوره صورت گرفته است. مطالعه ای در سال ۲۰۱۵ نشان داد که در حدود ۸۱ درصد از موارد اقدام به زن کشی، هیچ اقدامی از سوی مقامات برای محافظت از بازماندگان انجام نشده است. خشونت جنسی. پرو نشان دهنده همدستی دولت ایالتی در ارتکاب و تداوم خشونت جنسی است. با این حال، منطق و انگیزه های ارتکاب خشونت جنسی در مناطق مختلف متفاوت بوده و در طول زمان تغییر کرده است. تشخیص اینکه آیا دولت خشونت جنسی را ترویج می
کند یا فقط اجازه وقوع آن را می دهد، به دلیل عدم دسترسی به سوابق دولتی یا شهادت های طبقه بندی شده، دشوار است. با این حال، تجزیه و تحلیل های انبوه، الگویی را در تعارض دولتی و خشونت جنسی نشان داده است. درگیری پرو با شورشیان، افزایش در تعداد آزارهای جنسی را نشان می دهد که با دوران سختی در طول درگیری مطابقت داشت. با تضعیف شورشیان پس از دستگیری آبیمائل گوسمان در سال ۱۹۹۲، تعداد خشونت های جنسی در پرو به میزان قابل توجهی کاهش یافت. این همبستگی نشان می دهد که دولت از خشونت جنسی به عنوان ابزار جنگ استفاده می کند.
نجف قلی پسیان سیاستمدار ایرانی بود، که در دورهٔ بیست و سوم به عنوان نمایندهٔ مغان و گِرمی در مجلس شورای ملی حضور داشت.
علی اصغر قدردان سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
کرامت الله فرنود سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
عظیم اسکوئیان (١٣٠٢مشهد-نامعلوم) سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
بندکمپ یک پلت فرم آمریکایی ی پخش آنلاین صدا است که در سال ۲۰۰۷ توسط توسط ایتان دایاموند و با برنامه نویسی ی شاون گرون برگ، جو هولت و نیل تاکر در اوکلند، کالیفرنیا، ایالات متحده تأسیس شد. بندکمپ در ۲ مارس ۲۰۲۲ توسط Epic Games خریداری شد.
بخیهٔ شوهر () یا بخیهٔ بابا یا گرهٔ شوهر یا توگذاشتگی واژن یک روش جراحی است که در آن از یک یا چند بخیه اضافی و بیش از حد لازم برای ترمیم پرینه در زنانی استفاده می شود که این قسمت از بدن شان در حین زایمان پاره یا بریده شده است. هدف چنین روشی تنگ کردن دهانه واژن و در نتیجه افزایش لذت جنسی برای شریک مرد هنگام مقاربت است. مدتها تصور بر آن بود که بخیهٔ شوهر یک افسانه عامیانه است، اما از آن زمان، گزارش های متعددی دربارهٔ انجام آن و به دنبال مصاحبه با شاهدان (چه بیماران و چه پزشکان) منتشر شده است. دیدگاه پزشکی. در حالی که ترمیم پرینه از دیدگاه پزشکی ضروری است، اما زدنِ بخیه اضافی، لازم نیست و ممکن است بعدها باعث ناراحتی یا درد شود. استفاده از این اصطلاح در متون علمی پزشکی را می توان در «صورت جلسهٔ انجمن پزشکی ایالت تگزاس» در سال ۱۸۸۵ مشاهده نمود، جایی که یک پزشک ادعا کرد که یک مورد از چنین عملی را انجام داده است: «دکتر جیو کاپلز خواسته شد تا دربارهٔ 'بخیه شوهر' توضیح دهد، که او نیز چنین شرح داد: او گفت که وقتی در حال بخیه زدن پرینه پاره شده در یک خانم متأهل بود، شوهر وی هم که نگران و علاقه مند در آنجا حضور داشت و وق