Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرهم با نام اولیه پردیسان یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی محمدرضا آهنج، نویسندگی محسن جسور و حسین سلیمانی و تهیه کنندگی سیدسجاد قافله باشی، پرویز امیری است که از ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ از شبکه دو سیما پخش می شد. خلاصه داستان. داستان این مجموعه حول محور زندگی منیژه است که پس از سال ها دوری از ایران، برای یافتن گمشده اش به کشور بازمی گردد. اما تقدیر برای او شگفتی های بیشتری در نظر گرفته است. فضای داستان در زندگی خانواده های روحانیون می گذرد و به عنوان یک ملودرام زنانه، روایت های متفاوتی از زندگی این خانواده ها را به تصویر می کشد. در این سریال، همسران شخصیت های اصلی همگی روحانیونی هستند که برای تبلیغ به مناطق مختلف رفته اند و در این مسیر با ماجراهای گوناگونی مواجه می شوند.
حسین ملایمی (زاده ۱۳۶۱، شیراز) کارگردان انیمیشن و طراح اهل ایران است. زندگی. ملایمی دانش آموخته رشته نقاشی از هنرستان هنرهای زیبای پسران کرج در سال (۱۳۷۹)، کارشناسی گرافیک از دانشگاه سوره در سال (۱۳۸۵) و کارشناسی ارشد انیمیشن دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران (۱۳۸۹) است.در سال ۲۰۲۵، انیمیشن کوتاه «در سایه ی سرو» که کارگردانی آن را به طور مشترک با همسرش بر عهده داشت، موفق شد جایزه بهترین انیمیشن کوتاه نود و هفتمین دوره جوایز اسکار را از آن خود کند. این موفقیت، اولین جایزه اسکار در تاریخ انیمیشن ایران محسوب می شود. حرفه. = آثار برجسته = درسایه سرو انیمیشن کوتاه ایرانی محصول ۱۴۰۲ به کارگردانی مشترک شیرین سوهانی و حسین ملایمی بدو رستم بدو انیمیشن کوتاه ایرانی محصول ۱۳۹۵
کامیل دو لوکل (به فرانسوی: Camille du Locle؛ ‏۱۶ ژوئیه ۱۸۳۲ – ۱۹ فوریه ۱۹۰۳) نمایشنامه نویس و مدیر اپرای فرانسوی بود که بیشتر به خاطر همکاری هایش با جوزپه وردی در اپراهایی همچون «دون کارلوس» و «آیدا» شناخته می شود. زندگی نامه. کامیل دو لوکل در ۱۶ ژوئیه ۱۸۳۲ در اورلئان فرانسه متولد شد. [منبع: آرشیو ملی فرانسه] او در خانواده ای هنرمند رشد کرد و از کودکی به تئاتر و موسیقی علاقه مند بود. دو لوکل در جوانی به پاریس رفت و به عنوان نمایشنامه نویس و منتقد هنری فعالیت خود را آغاز کرد. او با بسیاری از هنرمندان و نویسندگان برجسته آن زمان آشنا شد و به تدریج جایگاه خود را در محافل هنری پاریس تثبیت کرد. او در سال ۱۸۶۲ به عنوان مدیر تئاتر اپرا کمیک پاریس منصوب شد و تا سال ۱۸۷۰ در این سمت باقی ماند. در این دوره، او با جوزپه وردی آشنا شد و همکاری های هنری آن ها آغاز شد. دو لوکل پس از کناره گیری از مدیریت اپرا کمیک، به نوشتن نمایشنامه و لیبرتو اپرا ادامه داد. او در ۱۹ فوریه ۱۹۰۳ در پاریس درگذشت. همکاری با جوزپه وردی. کامیل دو لوکل بیشتر به خاطر همکاری هایش با جوزپه وردی در اپراهای «دون کارلوس» و «آیدا» شناخته می شود. او در نوشت
ن لیبرتو این اپراها نقش مهمی ایفا کرد و به وردی در خلق شخصیت های دراماتیک و صحنه های تأثیرگذار کمک کرد. [منبع: کتاب "وردى اپراهایش" نوشته جولیان بودن] دون کارلوس: دو لوکل به همراه ژوزف مری، لیبرتو اپرای «دون کارلوس» را بر اساس نمایشنامه فردریش شیلر نوشت. این اپرا که در سال ۱۸۶۷ در پاریس به روی صحنه رفت، یکی از شاهکارهای وردی محسوب می شود. آیدا: دو لوکل مسئولیت نوشتن لیبرتو اپرای «آیدا» را بر عهده داشت. او با الهام از طرحی از آگوست ماریت، داستان عاشقانه و دراماتیک این اپرا را خلق کرد. «آیدا» که در سال ۱۸۷۱ در قاهره اجرا شد، با استقبال گسترده ای روبه رو شد و به یکی از محبوب ترین اپراهای جهان تبدیل شد. کامیل دو لوکل به عنوان یکی از لیبرتو نویسان برجسته قرن نوزدهم شناخته می شود. همکاری های او با جوزپه وردی، منجر به خلق دو اپرای ماندگار در تاریخ موسیقی شد.
مجمع کاردینال ها یا مجمع سری () اثر رابرت هریس نویسنده بریتانیایی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان کتاب در زمینه مرگ یک پاپ و برگزاری مجمع انتخاب پاپ برای انتخاب جانشین او می گذرد. فیلمی که بر اساس این کتاب ساخته شده، با بازی ریف فاینز، به کارگردانی ادوارد برگر و نویسندگی پیتر استران، در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ در ایالات متحده توسط فوکس فیچرز به طور رسمی اکران شد.
رابرت دنیس هریس CBE (، ۷ مارس ۱۹۵۷) رمان نویس بریتانیایی و روزنامه نگار سابق است. اگرچه او کار خود را در روزنامه نگاری و نوشتن مطالب غیرداستانی آغاز کرد، اما بیشتر به خاطر آثار تاریخی اش شناخته می شود. هریس با رمان پرفروش پدرسرزمین شروع کرد و در ادامه بر رویدادهای مربوط به جنگ جهانی دوم تمرکز داشت. سپس به نوشتن آثار تاریخی در مورد روم باستان پرداخت. آثار اخیر او بیشتر در دوران پس از سال ۱۸۷۰ می گذرد و در زمینه های متنوعی قرار دارد. چندین رمان هریس به آثار تصویری تبدیل شده اند که مهم ترین آن ها "سایه نویس" (۲۰۱۰) و "افسر و جاسوس" (۲۰۱۹) هستند. او فیلمنامه این آثار را به همراه کارگردان رومن پولانسکی نوشته است. همچنین آخرین اثر او، "مجمع کاردینال ها"، در سال ۲۰۲۴ منتشر شد.
سامانتا کوان () تهیه کننده فیلم مستقل و بازیگر اهل کانادا است. او به خاطر تهیه کنندگی فیلم های "پروژه فلوریدا" و "موشک قرمز" و فیلم برندهٔ نخل طلا، "آنورا" شناخته می شود که شش نامزدی نیز در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار به دست آورد. به عنوان تهیه کننده او برنده جایزه اسکار بهترین فیلم برای "آنورا" شد.
ماه عسل در هاردانگر این تابلو نقاشی روغنی از سال ۱۸۴۸ اثر هانس گوده و آدولف تیده مان است. گوده، که تنها ۲۳ سال داشت، مناظر طبیعی را نقاشی کرد و تیده مان که یک دهه از او بزرگ تر بود، گروه عروسی را به تصویر کشید. هر یک از این هنرمندان نروژی در مدرسه هنر دوسلدورف تحصیل کرده بودند، پیش از آنکه برای اولین بار در سال ۱۸۴۳ در هاردانگر ملاقات کنند، و این نقاشی در زمستان ۱۸۴۷–۱۸۴۸ در دوسلدورف خلق شد. ابعاد آن ۹۳ سانتی متر در ۱۳۰ سانتی متر (۳۷ اینچ در ۵۱ اینچ) است و از سال ۱۸۹۵ در گالری ملی نروژ در اسلو نگهداری می شود. این اثر یکی از شناخته شده ترین نقاشی های نروژی است و به عنوان نمونه ای عالی از ملی گرایی رمانتیک در نروژ شناخته می شود، که در آن منظره ای رمانتیزه شده با سنت های زندگی نروژی ترکیب شده است. نسخه اصلی سال ۱۸۴۸ در سال ۱۸۹۵ توسط گالری ملی نروژ در اسلو خریداری شد. نسخه دوم سال ۱۸۴۸ شامل اله بول به عنوان نوازنده ویولن است: او در تئاتر کریستیانیا اجرا کرده بود. سه نسخه در سال ۱۸۵۳ نقاشی شدند که یکی از آن ها در سال ۲۰۰۲ در حراجی گرِو وِدِلز پلاس به قیمت ۵٫۱ میلیون کرون نروژ فروخته شد. شباهت هایی بین این نقاشی ها
ی گوده و تیده مان و نسخه اول «عبور ژنرال واشینگتن از رود دلاویر» که توسط امانوئل لوتز بین سال های ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۰ خلق شده بود، مشاهده شده است. نسخه اول نقاشی لوتز در طول جنگ جهانی دوم در آلمان نابود شد، اما دو نسخه بعدی در آمریکا باقی مانده اند.
باغ نیمه شب تام این یک رمان فانتزی کودکان نوشتهٔ فیلیپا پیرس، نویسندهٔ انگلیسی است. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد با تصویرگری سوزان آینزیگ منتشر شد. داستان دربارهٔ پسری دوازده ساله به نام تام است که هنگام اقامت نزد عمه و عمویش، نیمه شب از خانه بیرون می رود و باغی جادویی و اسرارآمیز از دوران ویکتوریا را کشف می کند، جایی که با دختری جوان به نام هتی دوست می شود. این رمان بارها به صورت چاپی تجدید چاپ شده و همچنین برای رادیو، تلویزیون، سینما و تئاتر اقتباس شده است. داستان. هنگامی که پیتر، برادر تام لانگ، به سرخک مبتلا می شود، تام به خانهٔ عمویش آلن و عمه اش گوئن فرستاده می شود. آن ها در طبقهٔ بالای یک خانهٔ بزرگ زندگی می کنند که باغی ندارد و فقط یک حیاط کوچک برای پارکینگ دارد. زمین های سابق خانهٔ بزرگ برای ساخت وساز فروخته شده و حالا خانه های مدرن آن را اشغال کرده اند. صاحبخانهٔ مسن و گوشه گیر، خانم بارتولومیو، در طبقهٔ بالای آن ها زندگی می کند. چون تام ممکن است ناقل بیماری باشد، اجازه ندارد بیرون برود و بازی کند، و احساس تنهایی می کند. بدون فعالیت بدنی، او پس از نیمه شب بیدار م
ی ماند و بی قرار است که ناگهان صدای عجیب ساعت بزرگ را می شنود که ۱۳ بار می زند. او برای بررسی بلند می شود و متوجه می شود که درب پشتی حالا به باغی بزرگ و آفتابی باز می شود. اما صبح روز بعد که تام دوباره درب را بررسی می کند، باغ دیگر آنجا نیست. هر شب ساعت ۱۳ بار می زند و تام به زمین های دوران ویکتوریا بازمی گردد. او با کودک دیگری به نام هتی، آشنا می شود و آن ها به هم بازی های جدایی ناپذیر تبدیل می شوند. تام گاهی خانواده را می بیند، اما فقط هتی (و بعداً در کتاب مشخص می شود که باغبان هم) او را می بیند و دیگران فکر می کنند هتی به تنهایی بازی می کند. مشخص می شود که هتی یتیمی است که پس از مرگ والدینش برای زندگی با عمه اش و سه پسرعمو بزرگ ترش فرستاده شده است. تام هر روز ماجراهایش را برای برادرش پیتر می نویسد، که او هم در دوران نقاهتش این ماجراها را دنبال می کند – و بعداً هم، چون تام نقشه می کشد تا اقامتش نزد عمه و عمو را کند. به تدریج، هتی بزرگ می شود و از سن تام پیشی می گیرد؛ تام متوجه می شود که به نقاط مختلفی از گذشته منتقل می شود. در نهایت، هتی با سرعت بیشتری بزرگ می شود تا اینکه بالغ می شود و مورد توجه یکی از آشن
ایانش که به او «بارتی» لقب داده اند، قرار می گیرد. در این مرحله از کتاب، فصل در باغ قدیمی معمولاً زمستان است. تام با زیرکی یک جفت اسکیت یخی به دست می آورد؛ او از هتی می خواهد کفش قدیمی اش را در اتاقش پنهان کند، جایی که تام بعداً آن ها را پیدا می کند و شب بعد به او در اسکیت سواری ملحق می شود. در شب آخر، پیش از آنکه تام به خانه بازگردد، او به پایین می رود و متوجه می شود باغ دیگر آنجا نیست. او با سراسیمگی سعی می کند آن را پیدا کند، اما به مجموعه ای از سطل های زباله در حیاط امروزی برخورد می کند و چند نفر از ساکنان را بیدار می کند. او با ناامیدی نام هتی را فریاد می زند، پیش از آنکه عمویش آلن او را پیدا کند و این اتفاقات را به خواب گردی تام نسبت دهد. صبح روز بعد، خانم بارتولومیو تام را فرا می خواند تا عذرخواهی کند، اما سپس فاش می کند که خودش هتی است؛ او وقتی نامش را شنید که تام فریاد زد، این ارتباط را درک کرد. اتفاقاتی که تام تجربه کرده بود، در گذشتهٔ هتی واقعی بودند؛ او با رفتن به باغ در زمان هایی که هتی آن ها را در خواب می دید، وارد آن ها شده بود. در شب آخر، هتی به جای آن خواب عروسی اش با بارتی را می دید. پس از ب
ردن تام به خانه، عمه گوئن دربارهٔ رفتار عجیب تام هنگام خداحافظی با خانم بارتولومیو اظهارنظر می کند: او طوری او را در آغوش گرفت که انگار یک دختر کوچک است.
جان دیوید کپوتو () (زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۰) فیلسوف آمریکایی و صاحب کرسی توماس جی واتسون در دانشگاه سیراکیوز و کرسی دیوید آر کوک در دانشگاه ویلانوا است. کپوتو اصلی ترین شخصیت مسیحیت پست مدرن و فلسفه دین قاره ای و بنیانگذار جنبش الهیاتی است که به الهیات ضعف خدا معروف است. بیشتر کارهای کاپوتو بر هرمنوتیک ، پدیدارشناسی، ساختارشکنی و الهیات متمرکز است. فعالیت دانشگاهی. کاپوتو مدرک کارشناسی خود را در سال 1962 از دانشگاه لا سال ، کارشناسی ارشد خود را در سال 1964 از دانشگاه ویلانوا و دکترای خود را در فلسفه در سال 1968 از کالج برین ماور دریافت کرد. کاپوتو متخصص فلسفه قاره ای معاصر است که تخصص خاصی در پدیدارشناسی ، هرمنوتیک و ساختارشکنی دارد. در طول سال ها، او هرمنوتیک ساختارشکنانه ای را توسعه داده است که آن را هرمنوتیک رادیکال می نامد، که به شدت تحت تأثیر افکار فیلسوف فرانسوی ژاک دریدا است. علاوه بر این، کاپوتو رویکردی متمایز به دین ایجاد کرده است که آن را الهیات ضعف خدا می نامد. مهمترین کار اخیر او در رد اتهامات نسبی گرایی علیه ساختارشکنی است. او نشان می دهد ساختارشکنی در پی تأیید بی قید و شرط برخی ادعاهای اخلاقی و سیاس
ی سازماندهی شده است. کاپوتو علاقه خاصی به رویکردهای قاره ای به فلسفه دین دارد. برخی از ایده هایی که کاپوتو در آثارش بررسی می کند عبارتند از: «دین بدون دین» ژاک دریدا، «چرخش الهیاتی» که در پدیدارشناسی اخیر فرانسه توسط ژان لوک ماریون و دیگران صورت گرفته است، نقد هستی شناسی، گفتگوی فلسفه معاصر با آگوستین و پولس و همچنین متافیزیک و عرفان قرون وسطی. کاپوتو در گذشته دوره هایی را در مورد سورن کی یرکگور ، فردریش نیچه ، ادموند هوسرل ، مارتین هایدگر ، امانوئل لویناس ، ژیل دلوز و ژاک دریدا تدریس کرده است. کاپوتو از سال 1968 تا 2004 در دانشگاه ویلانوا به تدریس فلسفه پرداخت. او در سال 1993 به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه ویلانوا به عنوان صاحب کرسی دیوید آر کوک منصوب شد. کاپوتو همچنین صاحب کرسی توماس جی واتسون در دانشگاه سیراکیوز بود که از سال 2004 تا زمان بازنشستگی در سال 2011 در هر دو گروه فلسفه و دین تدریس کرد. او استاد ممتاز دانشگاه ویلانوا و دانشگاه سیراکوز است و به نوشتن و سخنرانی در ایالات متحده و اروپا ادامه می دهد. او در انجمن فلسفی آمریکا ، آکادمی دین آمریکا ، انجمن پدیدارشناسی و فلسفه وجودی فعال است و ریاست هیئت
سردبیران "مجله نظریه فرهنگی و دینی را" بر عهده دارد. کتابشناسی. فارسی. از میان کتاب های کپوتو تنها سه عنوان به فارسی برگشته است:
جز این سرزمین، جایی نیست () فیلم مستند محصول سال ۲۰۲۴ است که توسط باسل عدرا، حمدان بلال، یووال آبراهام و راشل سور کارگردانی شده است و نخستین تجربه کارگردانی آن ها به شمار می رود. این فیلم توسط یک گروه فلسطینی-اسرائیلی متشکل از چهار فعال ساخته شده است که آن را به عنوان اقدامی در جهت مقاومت و دستیابی به عدالت در طول درگیری های ادامه دار در منطقه توصیف می کنند. این مستند در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شد.
باسل عدرا (یا العدرا؛ یا ) فعال، وکیل و روزنامه نگار فلسطینی است. او تلاش های نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) برای اخراج روستائیان فلسطینی از کرانه باختری اشغالی و برخوردهای خشونت آمیز آنها با شهرک نشینان اسرائیلی را مستند کرده است. عدرا فیلم مستند "جز این سرزمین، جایی نیست" (۲۰۲۴) را همراه با یووال آبراهام، روزنامه نگار اسرائیلی و دو فعال دیگر نوشت و کارگردانی کرد. این فیلم شرایط دشوار جامعه محاصره شده ماسافر یاتا را که عدرا در آنجا بزرگ شده، نشان می دهد. در فیلم، نیروهای اسرائیلی خانه ها را تخریب کرده و خانواده هایی را که نسل ها در آنجا زندگی کرده اند، به زور از خانه هایشان بیرون می کنند تا زمین را برای تمرینات نظامی تصرف کنند. فیلم در هفتاد و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم برلین در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و جایزه تماشاگران پانوراما برای بهترین فیلم مستند و جایزه فیلم مستند برلیناله را برنده شد. در سال ۲۰۲۵، این فیلم جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار را دریافت کرد.
یووال آبراهام (؛ زادهٔ ۱۹۹۵) روزنامه نگار تحقیقی، کارگردان فیلم و مترجم عربی–عبری اهل اسرائیل است. او به شهرت بین المللی دست یافت زمانی که فیلم مستند "جز این سرزمین، جایی نیست" (۲۰۲۴) را که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شد و همچنین کارگردانی مشترک آن را بر عهده داشت. این فیلم دربارهٔ نیروهای دفاعی اسرائیل و خشونت های شهرک نشینان در کرانه باختری است. او همچنین در جشنواره برلیناله ۲۰۲۴ سخنرانی حامی برابری داشت.
ریچل گورنی (زاده -درگذشته ) بازیگر انگلیسی بود. از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی که او در آن ها نقش آفرینی کرده می توان به بازی در فیلم خاکسپاری در برلین و مجموعه های تلویزیونی سقوط عقاب ها و نیکلاس کوچک اشاره کرد.
دسر کمال پاشا () یک دسر ترکی است. این دسر از ناحیه مصطفی کمال پاشا در استان بورسا در ترکیه سرچشمه می گیرد و به طور سنتی با استفاده از انواع پنیر مخصوص منطقه درست می شود. این دسر از خمیر آرد، پنیر بدون نمک، بلغور، تخم مرغ، آب و بکینگ پودر تهیه می شود. خمیر را به صورت گلوله های کوچک درمی آورند که سرخ شده و سپس در شربت قرار می دهند. می توان آن را به صورت تازه یا بسته بندی شده مصرف کرد. به صورت بسته بندی شده، اغلب در جعبه های ۲۴–۵۰ قسمتی فروخته می شود. در زمستان با خامه و در تابستان با بستنی سرو می شود.
نامان برهمن فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی کوشیگ موکرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشانک آرورا، تانمی دانانیا، چایتانیا وارد، سید مالیا، دنزل اسمیت و بیسوا کالیان راث ایفای نقش کرده اند.
دونات توپی نوعی دونات است که از تکه های گرد کوچک خمیر تشکیل شده است. این دونات می تواند ساده باشد یا با پوششی مانند گلیز پوشیده شده باشد و یک دسر محبوب در ایالات متحده است. این نام از این ایده گرفته شده است که سوراخ یک دونات حلقه ای را می توان با یک توپ با اندازه مناسب پر کرد. تاریخچه. منشأهای متعددی برای ونات توپی و دونات حلقه ای وجود دارد. مفهوم تشکیل دونات با سوراخ در مرکز معمولاً به کاپیتان هانسون گرگوری نسبت داده می شود، که ادعا می کرد اولین دونات حلقه ای را مادرش در سال ۱۸۴۷ پس از بریدن مرکز دونات اختراع کرده است. بسیاری از دستور العمل های اولیه خواستار این بودند که دونات به شکل یک کلوچه شکل بگیرد، یک کلوچه دایره ای با سوراخی در مرکز. همچنین گفته شده است که این اختراع به این دلیل است که دونات ها زمانی که سوراخی در مرکز دارند سریعتر پخته می شوند. محبوبیت. در سال ۱۹۷۳،دانکن دوناتس، این دونات را به منوی خود اضافه کرد و آنها را در طعم های مختلف فروخت. بنا بر گزارش ها، این نام از شخصیت های مینیاتوری «مونچکین» از فیلم جادوگر شهر اوز در سال ۱۹۳۹ نشأت می گیرد.[ توضیحات. مانند دونات های معمولی، دونات های توپی نی
ز می توانند انواع مختلفی داشته باشند. دونات توپی می تواند در دسته بندی کیک یا نان قرار گیرد. تفاوت اصلی بین این دو در این است که دونات توپی به سبک کیک از خمیر مایه ای مانند جوش شیرین یا بکینگ پودر برای پف کردن خمیر استفاده می کنند، در حالی که در دونات به سبک مخمری از مخمر استفاده می شود.
دروازه گمرک در جنوب غربی مرکز تهران در دروازه گمرک واقع شده که این دروازه در باروی غربی و جنوبی ترین دروازه غربی تهران محسوب می شد. دروازه گمرک از سه راه هایی بود که کاروان های تجاری برای عبور از دروازه باید گمرک پرداخت می کردند.
پیرمرد پیدا شد و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی هرشیکیش مکهرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون اوم پراکاش، ناوین نیشول، دون ورما، آرچانا، آریونا ایرانی و لالیتا پاوار ایفای نقش کرده اند.
آنگیراس () زبان سانسکریت अङ्गिरस् یک ریشی ودایی در هندوئیسم بود. او در ریگ ودا شرح داده شده است.
محمد عمر چپرا (چاپرا) (متولد ۱ فوریه ۱۹۳۳) اقتصاددان مسلمان پاکستانی-سعودی است. او از نوامبر ۱۹۹۹ (آبان ۱۳۷۸)، به عنوان مشاور در مؤسسه پژوهش و آموزش اسلامی (IRTI) وابسته به بانک توسعه اسلامی (IDB) در جده، عربستان سعودی فعالیت می کند. پیش از این، او نزدیک به ۳۵ سال در آژانس پولی عربستان سعودی (اکنون بانک مرکزی عربستان) (SAMA) در ریاض به عنوان مشار اقتصادی و سپس مشاور ارشد اقتصادی مشغول به کار بوده است. او عضو انجمن اقتصادی سلطنتی (لندن)، انجمن اقتصادی آمریکا، انجمن اقتصادی عربستان سعودی و انجمن اقتصادی اسلامی است. او همچنین عضو هیئت تحریریه تعدادی از مجلات معتبر بین المللی اقتصاد است. زندگی شخصی. چپرا در بمبئی، هند (بریتانیا) متولد شد و در کراچی، مرکز ایالت سند پاکستان رشد یافت. او در سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹خ) تحصیلات دوره کارشناسی خود را در دانشگاه ایالت سند به پایان رساند و سپس در سال های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶ (۱۳۳۳ و ۱۳۳۵خ) به ترتیب مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد بازرگانی را از دانشگاه کراچی دریافت کرد. پس از آن، به ایالات متحده مهاجرت کرد و در ۱۹۶۱ (۱۳۴۰)دکترای اقتصاد و جامعه شناسی از دانشگاه مینه سوتا گرفت. عمر به مدت ۶ سال
به عنوان استاد در دانشگاه های ویسکانسین و کنتاکی فعالیت داشت. در ۱۹۶۵ (۱۳۴۴خ)، در دوره ای که تقاضا برای مهاجران ماهر پاکستانی بالا بود، محمدعمر پس از دریافت پیشنهاد مشاور اقتصادی به عربستان سعودی رفت و در آژانس پولی عربستان سعودی مشغول شد. او در دوران سلطنت فیصل زیر نظر شیخ محمد ابوالخیل، وزیر دارایی کار می کرد و نقش مهمی در ایجاد نظام بانکی عربستان و تدوین سیاستهای اقتصادی و پولی آنجا در چند دهه داشت. چپرا در ۱۹۹۰(۱۳۷۹خ) برنده جایزه سلطنتی ملک فیصل در مطالعات اسلامی و اقتصادی شد. او هم چنین به دلیل خدماتش به این کشور تابعیت عربستان را دریافت کرد. در ۱۹۹۵ (۱۳۷۴خ) به پاس خدمات چپرا در حوزه اقتصاد، از سوی فاروق لغاری، رییس جمهور وقت پاکستان، مدال بنیاد پاکستانی های مقیم خارج (Overseas Pakistanis Foundation) را دریافت کرد. چپرا با خیرالنساء جمال موندیا ازدواج کرد و چهار فرزند دارد. گزیده سخنان. ۱. ۲. ۴. ۵. ۶. ۷. آثار. چپرا به طور گسترده در زمینه اقتصاد و مالیه اسلامی تألیف کرده است. او حدود ۱۵ کتاب و تک نگاری و بیش از ۹۰ مقاله و نقد کتاب منتشر کرد. یکی از کارهای پیشگامانه او کتاب «"Towards a Just Monetary System
:" به سوی یک سیستم پولی عادلانه» در ۱۹۸۵ (۱۳۶۴خ) است. پروفسور ویلسون از دانشگاه دورهام با بررسی آن کتاب در بولتن انجمن بریتانیایی برای مطالعات خاورمیانه، آن را به عنوان «روشن ترین ارائه نظریه پولی اسلام» توصیف کرد. کتاب های چاپرا به بسیاری از زبان ها ترجمه شده و در دانشگاه های سراسر جهان تدریس می شود. او سخنرانی های دعوت شده متعددی ارائه کرد و در صدها کنفرانس در سراسر جهان شرکت کرد. آثار زیر از برجسته ترین کتاب های او به شمار می روند:
گینتس زیلبالودیس (لتونیایی: Gints Zilbalodis؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۹۴) فیلمساز اهل لتونی است. او بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم های انیمیشن "آوِی" (۲۰۱۹) و "جریان" (۲۰۲۴) شناخته می شود. فیلم "جریان" نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی شد و جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی را در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار برد. این دستاورد باعث شد تا او و همکار تهیه کننده اش، ماتیس کازا، نخستین لتونیایی هایی باشند که موفق به دریافت جایزه اسکار شدند.
تنها دختر در ارکستر () یک فیلم مستند کوتاه موزیکال آمریکایی است که در سال ۲۰۲۳ توسط مالی اوبرایان کارگردانی شده است. این فیلم در ۹ نوامبر ۲۰۲۳ برای نخستین بار در جشنواره DOC NYC در بخش SHORTS: SHE STORIES به نمایش درآمد. این فیلم در ۴ دسامبر ۲۰۲۴ به طور جهانی از سوی نتفلیکس منتشر شد. "تنها دختر در ارکستر" برنده جایزه بهترین فیلم مستند کوتاه در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار شد.
بازگشت به اوت بک انیمیشنی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی کلر نایت و هری کریپس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیلا فیشر، تیم مینچین، اریک بانا، گای پیرس، میراندا تاپسل، انگس ایمری، کیث اربن، جکی ویور، کایلی مینوگ، ریچل هاوس، آیسلین دربز و وین نایت به عنوان گوینده ایفای نقش کرده اند.
دانا لی موری تهیه کننده فیلم و پویانمای آمریکایی است که بیشتر به خاطر تهیه کنندگی "روح" فیلم محصول ۲۰۲۰ پیکسار شناخته شده است که برای آن در کنار کارگردان و تهیه کننده مشترک این فیلم، پیت داکتر، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی در نود و سومین دوره جوایز اسکار شده است.
شیرازه یکی از پادکست های بی بی سی فارسی است که به نقد و بررسی تأثیرگذارترین کتاب ها در ایران می پردازد. پخش این پادکست از سال ۱۴۰۱ آغاز شد. اجرا و تهیه کنندگی این پادکست را سام فرزانه بر عهده دارد. سردبیری پادکست تا آذر ۱۴۰۲ بر عهدهٔ سیما علینژاد بود و سپس آیدین صالحی سردبیری را بر عهده گرفت.
عنکبوت جوکر گونه ای از عنکبوت های مخملی بومی انحصاری ایران است. این گونه به دلیل الگوی رنگی خاص خود، که شباهتی به ظاهر شخصیت خیالی جوکر دارد، به افتخار واکین فینیکس، بازیگر نقش این شخصیت در فیلم جوکر (۲۰۱۹)، نام گذاری شده است. عنکبوت جوکر نخستین گونه از سرده "Loureedia" است که خارج از منطقهٔ مدیترانه شناسایی شده و بیش از ۱۵۰۰ کیلومتر از سایر گونه های این سرده فاصله دارد.
یک مجموعه مانگای ژاپنی اثر کازوکی یاماموتو است. این کتاب از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ در مجله شونن مانگای "هفته نامه شونن کودانشا" منتشر شد و فصل های آن در ۶۲ جلد "تانکوبون" جمع آوری شد. در سال ۲۰۰۹ یک درام تلویزیونی اقتباسی در شش قسمت از شبکه تی بی اس پخش شد. داستان. هنگامی که ماهیگاشی ترو جوانتر بود، در یک سانحه رانندگی، پدرش که جراح ماهری بود، او را نجات داد اما خودش از دنیا رفت. حالا هم ترو قصد دارد مانند پدرش جراح بزرگی شود خودش را وقف سلامت بیماران کند و هرگز اجازه ندهد بیماری جانش را از دست بدهد. بازخورد. این مانگا تا ژوئن ۲۰۲۰، بیش از ۹ میلیون نسخه در تیراژ داشت.
سایفر پادکستی علمی تخیلی در ژانر هیجان انگیز با حضور آنیا چالوترا و چنس پردومو است که از بی بی سی منتشر می شود. پس زمینه. این پادکست از اواخر دسامبر 2020 شروع به کار کرد و به رتبه 1 جدول درام آی تیونز و همچنین رتبه 5 در نمودار داستانی رسید. این پادکست در طول همه گیری COVID-19 ضبط شده و توسط گلدهاوک تهیه شده است. این نمایش در بی بی سی ساوندز پخش می شود و به صورت کلکسیون جعبه ای در دسترس است. جان درایدن، کارگردان فهرست مسافران کارگردانی "سایفر" را نیز بر عهده داشته است. در این پادکست، آنیا چالوترا و چنس پردومو ایفای نقش می کنند. سایفر یک پادکست علمی تخیلی هیجان انگیز است که داستان قهرمانی به نام سابرینا را دنبال می کند. این پادکست نامزد بهترین پادکست داستانی در سال 2021 در جوایز وبی بود.
برای یک فیبر نوری، یک نمایهٔ شاخص پله ای یا نمایه با شاخص پله ای، یک نمایه ضریب شکست است که با یک ضریب شکست یکنواخت در هسته و کاهش شدید ضریب شکست در سطح مشترک پوششش هسته مشخصه سازی می شود، به طوری که پوشش دارای ضریب شکست کمتری است. نمایه با شاخص پله ای مربوط به نمایه با شاخص توانی است که پارامتر نمایه به بی نهایت نزدیک می شود. نمایهٔ شاخص پله ای در اکثر فیبرهای تک مُد و برخی از فیبرهای چندمُد استفاده می شود. یک فیبر با شاخص پله ای با ضریب شکست هسته و پوشش "n1" و "n2" و هسته و شعاع پوشش a و b مشخص می شود. نمونه هایی از قطر استاندارد هسته و پوشش 2a/2b عبارتند از ۸/۱۲۵، ۵۰/۱۲۵، ۶۲٫۵/۱۲۵، ۸۵/۱۲۵، یا ۱۰۰/۱۴۰ (واحدها میکرومتر). تغییر ضریب شکست کسری formula_1 است. مقدار n1 معمولاً بین ۱٫۴۴ و ۱٫۴۶ است و formula_2 معمولاً بین ۰٫۰۰۱ و ۰٫۰۲ است. فیبر نوری با شاخص پله ای معمولاً با آلایش شیشه سیلیکا (SiO2) ذوب شده با خلوص بالا با غلظت های مختلف مواد مانند تیتانیوم، ژرمانیوم یا بور ساخته می شود. پاشش مُدی در فیبر نوری با شاخص پله ای داده می شود با formula_3 که اینجا منابع. &lt;templatestyles src="Module:Citation/CS1/style
s.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
من ربات نیستم (؛ ) یک فیلم کوتاه علمی تخیلی محصول سال ۲۰۲۳ به زبان هلندی است که توسط ویکتوریا وارمردام نوشته و کارگردانی شده است. این فیلم داستان لارا را روایت می کند که پس از یک سری تلاش های ناموفق برای عبور از تست های CAPTCHA، به دنیای جدید و عجیبی وارد می شود. این فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم هلند در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۳ در رقابت Golden Calf به نمایش درآمد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار شد.
چین بزرگ ترین و اولین تولیدکننده ابریشم در جهان است. اکثریت قریب به اتفاق ابریشم چینی از کرم ابریشم توت به وجود می آید. حشرات در مرحله لاروی چرخه زندگی خود از برگ درختان توت تغذیه می کنند. تولید پیله کرم ابریشم غیر توت در چین در درجه اول بر ابریشم وحشی پروانه توسا چینی ("Antheraea" spp.) متمرکز است. این پروانه معمولاً از درختان (مثلاً بلوط) تغذیه می کند و لاروهای آن رشته ای زبرتر، صاف تر و زردتر از کرم های ابریشم توت می ریسند. تاریخچه. پس از جنگ جهانی دوم، توسعه مجدد صنعت ابریشم یکی از معدود موفقیت های اقتصادی دولت ملی گرای چین در زمان چیانگ کای شک بود. در سال ۲۰۰۵، چین ۷۴ درصد از تولید جهانی ابریشم خام و ۹۰ درصد از بازار صادرات جهانی را به خود اختصاص داد. طرح های صنعتی. دولت های محلی امکانات جدیدی را ارائه کرده و می کنند که انتظار می رود جدیدترین ماشین آلات پیشرفته تولید ابریشم را ارائه دهند که هم کیفیت و هم کمیت ابریشم تولید شده در چین را بالا می برد. تخمین زده می شود که با افزایش امکانات تولید و توزیع، درآمد به شکل قابل توجهی افزایش یابد. تعدادی از مزایای ترجیحی مادی وجود دارد. این مشوق های دولتی شامل معاف