Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وژنیک (Hydrogenics) و شرکت توزیع کننده گاز طبیعی انبریج (Enbridge) با یکدیگر همکاری کرده اند با استفاده از شبکه گاز طبیعی موجود برای هیدروژن، چنین سیستمی برای تبدیل برق به گاز را در کانادا توسعه دهند. شبکه های گاز آلمان قبل از روی آوردن به سوخت گاز طبیعی، به منظور استفاده از گاز شهری که بیشتر از هیدروژن تشکیل شده بود، کاربرد داشت. ظرفیت ذخیره سازی شبکه گاز طبیعی آلمان بیش از ۲۰۰۰۰۰ گیگا وات ساعت است که برای چندین ماه انرژی مورد نیاز، کافی است. در مقایسه، ظرفیت تمام نیروگاه های تلمبه ذخیره ای آلمان تنها حدود ۴۰ گیگا وات ساعت است. انتقال انرژی از طریق شبکه گاز با تلفات بسیار کمتر (کمتر از ۰٫۱٪) نسبت به شبکه برق (۸٪ یا بیشتر) انجام می شود. استفاده از خطوط لوله گاز طبیعی موجود برای هیدروژن از سوی NaturalHy مورد مطالعه قرار گرفت تبدیل به آمونیاک. تبدیل انرژی برق به آمونیاک، یک مفهوم ذخیره انرژی بدون کربن را با یک پالت کاربردی متنوع ارائه می دهد. در مواقعی که انرژی کم کربن مازاد وجود دارد، می توان از آن برای تولید سوخت آمونیاک استفاده کرد. آمونیاک ممکن است با تقسیم آب به هیدروژن و اکسیژن با استفاده از الکتریسیته تو
لید شود، سپس از دما و فشار بالا برای ترکیب نیتروژن هوا با هیدروژن استفاده شده و آمونیاک ایجاد می شود. برخلاف هیدروژن که ذخیره آن به عنوان گاز تحت فشار یا مایع شدن و ذخیره برودتی در دمای ۲۵۳- دجه سانتی گراد مشکل است، آمونیاک به عنوان یک مایع شبیه پروپان است. درست مانند گاز طبیعی، آمونیاک ذخیره شده می تواند به عنوان سوخت حرارتی برای حمل و نقل و تولید برق یا در پیل سوختی استفاده شود. یک مخزن استاندارد ۶۰۰۰۰ مترمکعبی آمونیاک مایع، حاوی حدود ۲۱۱ گیگاوات ساعت انرژی، معادل تولید سالانه حدود ۳۰ توربین بادی است. آمونیاک را می توان به طور تمیز سوزاند چون آب و نیتروژن آزاد می شود، اما دی اکسید کربن و اکسیدهای نیتروژن ندارد یا بسیار ناچیز است. آمونیاک علاوه بر اینکه حامل انرژی است، پایه ای برای تولید بسیاری از مواد شیمیایی است که رایج ترین کاربرد آن برای کود شیمیایی می باشد. با توجه به انعطاف در استفاده، زیرساخت های حمل و نقل، توزیع و استفاده ایمن از آمونیاک در حال حاضر وجود دارد، این ماده به کاندیدای مناسبی برای تبدیل شدن به یک حامل انرژی در مقیاس بزرگ و بدون کربن در آینده تبدیل می شود. برق آبی. در سال ۲۰۰۸، ظرفیت ذخیره
سازی و تولید نیروگاه های تلمبه ذخیره ای در سطح جهان، ۱۰۴ گیگاوات بود، در حالی که منابع دیگر ادعا می کنند که ۱۲۷ گیگاوات است. در این صورت اکثریت قریب به اتفاق انواع ذخیره سازی برق شبکه از نوع تلمبه ذخیره ای است و همه انواع دیگر روی هم چند صد مگاوات ظرفیت دارند. در بسیاری از مکان ها، برق آبی تلمبه ذخیره ای برای یکنواخت کردن بار تولید روزانه، با پمپاژ آب به یک مخزن ذخیره سازی در ارتفاع بالاتر در ساعات کم بار و آخر هفته ها، با استفاده از ظرفیت بار پایه اضافی از نیروگاه های زغال سنگی یا هسته ای استفاده می شود. در ساعات اوج بار، این آب را می توان برای تولید برق آبی، به عنوان یک ذخیره واکنش سریع برای پوشش پیک گذرای تقاضا استفاده کرد. ذخیره سازی پمپی حدود ۷۰ تا ۸۵ درصد از انرژی مصرف شده را بازیابی می کند و در حال حاضر مقرون به صرفه ترین شکل ذخیره سازی انبوه انرژی است. مشکل اصلی ذخیره سازی پمپاژ این است که به دو مخزن نزدیک در ارتفاع متفاوت نیاز دارد و اغلب به هزینه سرمایه قابل توجهی نیاز دارد. سیستم های آب پمپ شده قابلیت انتقال بالایی دارند، به این معنی که می توانند خیلی سریع، معمولاً در عرض ۱۵ ثانیه، که این سیستم ها
را در جذب تنوع "تقاضای" الکتریکی از مصرف کنندگان بسیار کارآمد می کند. بالای ۹۰ هست گیگاوات ذخیره سازی پمپ شده در سراسر جهان که حدود ۳ درصد از ظرفیت تولید "لحظه ای" جهانی را تشکیل می دهد. سیستم های ذخیره سازی آب پمپ شده، مانند سیستم ذخیره سازی دینورویگ در بریتانیا، پنج یا شش ساعت ظرفیت تولید را نگه می دارند، و برای هموار کردن تغییرات تقاضا استفاده می شوند. نمونه دیگری از نیروگاه تلمبه ذخیره ای نیروگاه ۱۸۳۶ مگاواتی تیان هوانگ پینگ در چین است که دارای ظرفیت مخزن هشت میلیون متر مکعب (حجم آب بر فراز آبشار نیاگارا در ۲۵ دقیقه) با فاصله عمودی ۶۰۰ متری است. این مخزن می تواند حدود ۱۳ گیگاوات ساعت انرژی پتانسیل گرانشی ذخیره شده (با بازدهی حدود ۸۰ درصد)، یا حدود ۲ درصد از مصرف برق روزانه چین را در خود ذخیره کند. یک مفهوم جدید در ذخیره سازی تلمبه ذخیره ای، استفاده از انرژی باد یا انرژی خورشیدی برای پمپاژ آب است. توربین های بادی یا سلول های خورشیدی که پمپ های آب را برای ذخیره سازی انرژی بادی یا خورشیدی، به یک سد هدایت می کنند که قادرند این فرایند را کارآمدتر کنند ولی اما هنوز محدود هستند. چنین سیستم هایی فقط می توانند می
زان انرژی آب را در دوره های وزش باد و نور روز افزایش دهند. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، نشان داد که انرژی خورشیدی روی پشت بام ها، همراه با سیستم تلمبه ذخیره ای موجود، می تواند راکتورهای از دست رفته در فوکوشیما را با یک ضریب ظرفیت معادل جایگزین کند. سدهای برق آبی. سدهای هیدروالکتریک با مخازن بزرگ نیز می توانند برای تأمین مصرف پیک در زمان اوج تقاضا مورد بهره برداری قرار گیرند. آب در ساعات و دوره های کم تقاضا، در مخزن ذخیره می شود و زمانی که تقاضا افزایش یابد، از طریق نیروگاه برق آبی آزاد می شود. اثر خالص این سیستم مانند تلمبه ذخیره ای است، اما بدون تلفات سیستم پمپاژ. بسته به ظرفیت مخزن، نیروگاه می تواند بار روزانه، هفتگی یا فصلی را تأمین کند. بسیاری از سدهای برق آبی موجود نسبتاً قدیمی هستند (به عنوان مثال، سد هوور در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد) و طراحی اولیه آن ها به چندین دهه قبل از منابع انرژی جدیدتر مانند باد و خورشیدی بود. در یک سد برق آبی که در اصل برای تأمین نیروی بار پایه ساخته شده است، اندازه ژنراتورهای آن را بر اساس میانگین جریان آب به مخزن خواهد داشت. به روز رسانی چنین سدی با ژنراتورهای اضافی، حداکثر ظرف
یت خروجی توان آن را افزایش می دهد و در نتیجه ظرفیت آن را برای کار به عنوان یک واحد ذخیره انرژی شبکه مجازی افزایش می دهد. اداره احیای ایالات متحده هزینه سرمایه گذاری ۶۹ دلاری را به ازای هر کیلووات ارتقاء ظرفیت یک سد موجود را گزارش می دهد که در مقایسه با بیش از ۴۰۰ دلار در هر کیلووات برای ژنراتورهای دیزلی در ساعات اوج مصرف بسیار مطلوب است. در حالی که یک سد برق آبی ارتقا یافته انرژی اضافی را به طور مستقیم از سایر واحدهای تولیدی ذخیره نمی کند، اما با انباشتن آب ورودی از رودخانه در مدت زمان اضافه تولید سایر مولدها، رفتاری متعادل کننده در شبکه برق دارد. سد ارتقا یافته که به عنوان یک واحد ذخیره سازی شبکه روش عمل می کند، یکی از کارآمدترین اشکال ذخیره سازی انرژی است، زیرا تلفات مربوط به پمپاژ برای پر کردن مخزن خود ندارد و تنها تلفات آن ناشی از تبخیر و نشت است. سدی که مخزن بزرگی را نگه می دارد، می تواند با کنترل خروجی رودخانه و افزایش یا کاهش چند متری سطح مخزن، مقدار زیادی انرژی را ذخیره و آزاد کند. برای بهره برداری از سدها، قوانین محدود کننده وجود دارد و رهاسازی آنها مشمول حقابه تعیین شده توسط دولت ها برای محدود کردن
اثر هٔ ت بر پایین دست رودخانه ها است. در شبکه مواقعی هست که که نیروگاه های حرارتی بار پایه، توربین های هسته ای یا بادی، در حال تولید برق اضافه بر نیاز، مثلاً در شب تولید می کنند؛ اما خواه برق تولید شود یا نه، سدها همچنان باید آب کافی برای حفظ سطح مناسب رودخانه ها را آزاد کنند. برعکس این وضعیت، محدودیتی برای حداکثر ظرفیت وجود دارد، که اگر بیش از حد باشد می تواند باعث طغیان رودخانه در پایین دست شود. انرژی مغناطیسی ابررسانا. سیستم های ذخیره سازی انرژی مغناطیسی ابررسانا (SMES)، انرژی را در میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط جریان مستقیم در یک سیم پیچ ابررسانا ذخیره می کنند که به صورت برودتی تا دمای زیر دمای بحرانی ابررسانا سرد شده است. یک سیستم معمولی SMES شامل سه بخش است: سیم پیچ ابررسانا، سیستم تنظیم برق و یخچال برودتی. هنگامی که سیم پیچ ابررسانا شارژ می شود، جریان از بین نمی رود و انرژی مغناطیسی می تواند به طور نامحدود ذخیره شود. انرژی ذخیره شده را می توان با تخلیه سیم پیچ به شبکه بازگرداند. سیستم تنظیم برق از یک اینورتر / یکسو کننده برای تبدیل توان جریان متناوب (AC) به جریان مستقیم یا برای تبدیل مجدد DC به برق AC
استفاده می کند. اینورتر/یکسو کننده حدود ۲ تا ۳ درصد اتلاف انرژی در هر جهت را شامل می شود. سیستم ذخیره سازی انرژی مغناطیسی ابررسانا، کمترین مقدار الکتریسیته را در فرایند ذخیره سازی انرژی، نسبت به سایر روش های ذخیره انرژی از دست می دهد. سیستم های SMES بسیار کارآمد هستند. راندمان رفت و برگشت بیشتر از ۹۵٪ است. هزینه بالای ابررساناها اصلی ترین محدودیت برای استفاده تجاری از این روش ذخیره انرژی است. به دلیل نیاز سیستم برودتی به انرژی و سقف انرژی قابل ذخیره، سیستم SMES فقط برای ذخیره کوتاه مدن انرژی استفاده می شود؛ بنابراین این سیستم بیشتر برای بهبود کیفیت تأمین برق مورد استفاده قرار می گیرد. برای عملی شدن ذخیره انرژی مغناطیسی ابررسانا، هنوز چالش های فنی قابل توجهی وجود دارد که باید حل شوند. حرارتی. در دانمارک ذخیره سازی مستقیم الکتریسیته برای استفاده در مقیاس بزرگ، بسیار گران قیمت تلقی می شود، اگرچه استفاده قابل توجهی از برق آبی موجود در کشور نروژ می شود. در عوض، استفاده از مخازن ذخیره آب گرم متصل به طرح های گرمایش منطقه ای که توسط دیگ های برقی یا پمپ های حرارتی گرم می شوند، به عنوان یک رویکرد دارای اولویت دیده می ش
ود. سپس گرمای ذخیره شده با استفاده از لوله های گرمایش منطقه ای به خانه ها منتقل می شود. هم چنین از نمک مذاب برای ذخیره گرمای کسب شده از برج انرژی خورشیدی استفاده می شود تا بتوان از آن برای تولید برق، در هوای بد یا در شب استفاده کرد. سیستم های گرمایش و سرمایش ساختمان ها را می توان برای ذخیره انرژی حرارتی در مخازن حرارتی مشترک یا اختصاصی کنترل کرد. این ذخیره سازی حرارتی می تواند با افزایش مصرف برق (شارژ ذخیره سازی) در زمان های غیر اوج بار و کاهش مصرف برق (دشارژ ذخیره سازی) در زمان های اوج مصرف، خدمات جانبی برای جابجایی بار را ارائه دهد. برای مثال می توان از برق خارج از زمان های پیک برای تهیه یخ از آب استفاده و یخ را ذخیره کرد. یخ ذخیره شده را می توان برای خنک کردن هوا در یک ساختمان بزرگ که معمولاً برق متناوب (AC) مصرف می کند، استفاده کرد و در نتیجه بار الکتریکی را به ساعات غیر اوج مصرف منتقل کرد. در سیستم هایی از یخ ذخیره شده برای خنک کردن هوای ورودی به توربین گازی استفاده می شود، بنابراین ظرفیت تولید و راندمان در ساعات پیک افزایش می یابد. یک سیستم ذخیره انرژی حرارتی از یک موتور حرارتی/پمپ حرارتی برگشت پذیر، بر
ای پمپاژ گرما بین دو مخزن ذخیره سازی استفاده می کند که یکی را گرم و دیگری را خنک می کند. شرکت مهندسی بریتانیایی آیزنتروپیک (Isentropic) که در حال توسعه این سیستم است، ادعا می کند که بازدهی بالقوه برق ورودی به خروجی در یک رفت و برگشت، بین ۷۲ تا ۸۰ درصد است. باتری کارنو نیز نوعی سیستم ذخیره سازی انرژی است که الکتریسیته را در یک سیستم ذخیره سازی گرما ذخیره می کند و گرمای ذخیره شده را از طریق چرخه های ترمودینامیک به برق تبدیل می کند. این مفهوم اخیراً توسط بسیاری از پروژه های تحقیقاتی مورد بررسی و توسعه قرار گرفته است. اصلی ترین مزیت این نوع سیستم این است که هزینه ذخیره سازی انرژِ حرارتی در مقیاس بزرگ و طولانی مدت بسیار کمتر از سایر فناوری های ذخیره سازی است. باتری فیزیکی؛ ذخیره انرژی پتانسیل گرانشی با جرم های جامد. جایگزین دیگر ذخیره سازی، شامل ذخیره انرژی با حرکت توده های جامد بزرگ به ارتفاع بالا در برابر گرانش است. این امکان را می توان در داخل چاه های معدن قدیمی یا در برج های ویژه این منظور که در آن ها وزنه های سنگین برای ذخیره انرژی با ابزاری مانند جرثقیل با بالا کشیده شده می شوند تا بعداً تا یک فرود کنترل شده
، این انرژی بازیابی شود. در ذخیره انرژی ریلی، واگن های ریلی که وزنه های بزرگی را حمل می کنند، در یک بخش از مسیر شیبدار ریلی به سمت بالا یا پایین حرکت می کنند و در نتیجه انرژی را ذخیره یا آزاد می کنند. به همین شکل برای ذخیره سازی انرژی پتانسیل گرانشی در چاه های بلااستفاده نفت، وزنه ها در یک چاه نفت عمیق و از کار افتاده بالا یا پایین می روند. اقتصاد. هزینه ذخیره سازی برق به شدت به نوع و هدف ذخیره سازی بستگی دارد. از جمله این موارد می توان به تنظیم فرکانس ثانویه، نیروگاه های پیک مصرف در مقیاس دقیقه/ساعت، یا ذخیره سازی فصلی در مقیاس روز/هفته اشاره کرد. گفته می شود که استفاده از ذخیره سازی باتری هزینه ای معادل ۱۲۰ دلار تا ۱۷۰ دلار در هر مگاوات ساعت دارد. این هزینه قابل مقایسه با توربین های گازی چرخه باز است که از سال ۲۰۲۰ قیمتی در حدود ۱۵۱ تا ۱۹۸ دلار در هر مگاوات ساعت دارند. به طور کلی، ذخیره سازی انرژی زمانی مقرون به صرفه است که هزینه نهایی برق بیشتر از هزینه های ذخیره و بازیابی انرژی به اضافه قیمت انرژی از دست رفته در فرایند باشد. به عنوان مثال، فرض کنید یک مخزن تلمبه ذخیره ای می تواند پس از محاسبه تمام تلفات (
تبخیر و نشت، تلفات بازده و غیره) حجمی از آب را به مخزن بالایی خود پمپ کند که قادر به تولید ۱۲۰۰ مگاوات ساعت است. اگر هزینه نهایی برق در زمان های غیر اوج مصرف برابر ۱۵ دلار در هر مگاوات ساعت باشد و مخزن با راندمان ۷۵ درصد کار کند، در این صورت بایستی ۱۵۰۰ مگاوات ساعت انرژی مصرف شود تا ۱۲۰۰ مگاوات ساعت، انرژی بازیابی شود؛ بنابراین هزینه کل برای پر کردن مخزن ۲۲۵۰۰ دلار خواهد بود. اگر تمام انرژی ذخیره شده روز بعد در ساعات اوج مصرف به طور متوسط ۴۰ دلار به ازای هر مگاوات ساعت فروخته شود، در این صورت مخزن درآمدی معادل ۴۸۰۰۰ دلار در روز خواهد داشت و سود ناخالص آن ۲۵۵۰۰ دلار است. با این حال، هزینه نهایی برق به دلیل هزینه های متغیر عملیاتی و سوخت در کلاس های مختلف مولد، متفاوت است. از یک سو، نیروگاه های بار پایه مانند نیروگاه های زغال سنگ و نیروگاه های هسته ای، مولدهای کم هزینه ای هستند، زیرا هزینه های سرمایه و نگهداری بالایی دارند اما هزینه سوخت پایینی دارند. از سوی دیگر، نیروگاه های قله ای مانند نیروگاه های توربین گازی، سوخت گران قیمتی می سوزانند اما ساخت، بهره برداری و نگهداری ارزان تری دارند. برای به حداقل رساندن کل
هزینه عملیاتی، توان تولیدی برق ژنراتورهای بار پایه در بیشتر مواقع به شبکه گسیل می شود، در حالی که تولید ژنراتورهای توان ساعات پیک، فقط در مواقع ضروری که تقاضای انرژی به اوج می رسد، گسیل می گردد. به این مفهوم «گسیل اقتصادی» می گویند. در شبکه های برق مختلف جهان، میزان تقاضا برای برق در طول شبانه روز و از فصلی به فصل دیگر متفاوت است. در بیشتر موارد، تغییر در تقاضای برق با تغییر مقدار انرژی الکتریکی تأمین شده از منابع اولیه تولید برق برآورده می شود. با این حال، اپراتورها به طور فزاینده ای انرژی کم هزینه تولید شده در شب را ذخیره می کنند، سپس آن را در دوره های اوج روز که ارزش بیشتری دارد، به شبکه گسیل می کنند. در مناطقی که سدهای برق آبی وجود دارد، رهاسازی می تواند تا زمان افزایش تقاضا به تعویق بیفتد. این شکل از ذخیره سازی رایج است و بر اساس آن می توان از مخازن موجود استفاده کرد. این شکل از ذخیره سازی، به معنای ذخیره انرژی «اضافی» تولید شده در جاهای دیگر نیست، اما تأثیر خالص، البته بدون تلفات بازده یکسان است. منابع تجدیدپذیر با تولید متغیر (مانند انرژی باد و خورشیدی)، عامل افزایش تغییرات خالص بار هستند و به این ترت
یب فرصت ذخیره انرژی شبکه را افزایش می دهند. ممکن است یافتن یک بازار جایگزین برای برق تولیدی که در شبکه زمینه مصرف ندارد، به جای تلاش برای ذخیره آن مقرون به صرفه تر باشد. توان تولیدی جریان مستقیم ولتاژ بالا امکان انتقال کم تلفات الکتریسیته را تنها با ۳ درصد در هر ۱۰۰۰ کیلومتر فراهم می کند. پایگاه بین المللی ذخیره سازی انرژی وزارت انرژی ایالات متحده، فهرستی رایگان از پروژه های ذخیره سازی انرژی در شبکه ارائه می کند که بسیاری از آنها منابع مالی و مقادیر آن ها را نشان می دهند. تسطیح بار. تقاضا برای برق از سوی مصرف کنندگان و صنعت به طور گسترده در دسته های زیر در حال تغییر است: در حال حاضر سه روش اصلی برای پاسخ به تغییر تقاضا وجود دارد: مشکل توربین های گازی آماده به کار، هزینه های بالاتر آن ها است. تجهیزات تولید گران قیمت در بیشتر مواقع استفاده نمی شوند. ذخایر چرخشی نیز همراه با هزینه هستند چون نیروگاه هایی که کمتر از حداکثر خروجی خود کار می کنند، معمولاً کارایی کمتری دارند. ذخیره انرژی شبکه برای تغییر تولید از زمان اوج بار به ساعات خارج از پیک استفاده می شود. به این ترتیب نیروگاه ها می توانند در شب ها و آخر هفته ها
با حداکثر راندمان خود کار کنند. استراتژی های تسطیح بار عرضه-تقاضا ممکن است برای کاهش هزینه تأمین انرژی پیک یا جبران تولید متغیر انرژی بادی و خورشیدی در نظر گرفته شود. قابلیت حمل. این حوزه بیشترین موفقیت برای فناوری های ذخیره انرژی فعلی است. باتری های یکبار مصرف و قابل شارژ در همه جا وجود دارند و برای دستگاه هایی با تقاضاهای متفاوتی مانند ساعت های دیجیتال و ماشین ها، انرژی مورد نیاز را تأمین می کنند. پیشرفت ها در فناوری باتری معمولاً کند بوده است، با این حال، بسیاری از پیشرفت ها در عمر باتری بوده است که مصرف کنندگان آن را به مدیریت کارآمد انرژی و نه افزایش ظرفیت ذخیره سازی نسبت می دهند. لوازم الکترونیکی مصرفی قابل حمل از کاهش اندازه و قدرت مرتبط با قانون مور بهره زیادی برده اند. متأسفانه، قانون مور در مورد حمل و نقل افراد و بار اعمال نمی شود و انرژی مورد نیاز برای حمل و نقل بسیار بیشتر از کاربردهای اطلاعاتی و سرگرمی است. ظرفیت باتری با افزایش فشار برای جایگزینی با موتورهای احتراق داخلی در خودروها، کامیون ها، اتوبوس ها، قطارها، کشتی ها و هواپیماها به یک مسئله تبدیل شده است. این کاربردها به چگالی انرژی بسیار بی
شتری (مقدار انرژی ذخیره شده در یک حجم یا وزن معین) نسبت به فناوری فعلی باتری نیاز دارند. سوخت هیدروکربنی مایع (مانند بنزین و گازوئیل) و همچنین الکل ها (متانول، اتانول و بوتانول) و لیپیدها (سوخت روغن گیاهی و بیودیزل) چگالی انرژی بسیار بالاتری دارند.
دراما سیتی (; ) یک مجموعه تلویزیونی آنتولوژی محصول کره جنوبی است که از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۸ در کی بی اس پخش می شد.
پیل سوختی فسفریک اسید (PAFC) گونه ای از پیل های سوختی است که از فسفریک اسید مایع به عنوان الکترولیت استفاده می کند. اولین نوع پیل های سوختی که تجاری سازی شدند این پیل ها بودند. در میانهٔ دههٔ ۶۰ میلادی توسعه یافتند و در ده ۷۰ میلادی محقاقان شروع به تست های میدانی این پیل ها کردند و پارامترهایی مانند ثبات کارایی و هزینه پیشرفت های چشمگیری داشتند. این مشخصه ها پیل های سوختی فسفریک اسیدی را به یک گزینه جذاب برای استفاده سریع و با ثبات برای کاربردهای ثابت تبدیل کرد. طراحی. در طراحی این پیل ها الکترولیت، اسید فسفریک(H3PO4) خالص یا با غلظت بالاست که در ماتریس زمینه کاربید سیلسیوم(SiC) قرار گرفته. دمای کاری این پیل ها بین بازه ۱۵۰ تا ۲۱۰درجه سلسیوس می باشد. الکترودها نیز از جنس صفحات کربنی پوشش دهی شده با پراکنده گی و ریزدانه گی بالا برروی کاتالیست پلاتینیومی ساخته می شوند. واکنش های الکترود. واکنش آنود: -2H2(g) → 4H+ + 4e واکنش کاتد: O2(g) + 4H+ + 4e‾ → 2H2O واکنش کلی سلول پیل سوختی: 2H2 + O2 → 2H2O مزایا و معایب. ازجمله محدودیت های این پیل سوختی نسبت به سایر انواع سلول های سوختی مانند سلول های سوختی با غشا تبادل پ
روتون (PEMFCs) و سلول های سوختی قلیایی (AFCs) تحمل CO بسیار بهتری دارند.
سلمان خان بازیگر و تهیه کنندهٔ هندی است که برای کار در فیلم های هندی زبان شناخته شده است. او کار سینمایی خود را با نقشی کوتاه در "یک همسر باید مثل این باشد" (۱۹۸۸) آغاز کرد و نقش برجستهٔ خود را با فیلم عاشقانهٔ "من عاشق شدم" (۱۹۸۹) به دست آورد که برای آن جایزهٔ فیلم فیر بهترین آغاز به کار مرد را برنده شد. در آغاز دههٔ ۱۹۹۰، او با فیلم اکشن "" (۱۹۹۰) و فیلم های عاشقانهٔ "عشق بی وفا" و "محبوب" (هر دو در ۱۹۹۱) به موفقیت رسید. دیگر اکران های او در این هنگام از لحاظ تجاری ناموفق بودند و منجر به ناکامی کوتاهی در کار او شد.
خوزه سینوال (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم عمدتا در باشگاه های سوئیس و اسپانیا بازی می کرد که در حال حاضر در سوئیس مربی است.
شرک ۵ فیلمی پویانمایی فانتزی کمدی آمریکایی آماده اکران بر اساس کتاب مصور ۱۹۹۰ "شرک!" نوشته ویلیام استیگ است که توسط دریم ورکس انیمیشن تولید و توسط یونیورسال پیکچرز توزیع شده است. این فیلم دنباله "شرک برای همیشه" (۲۰۱۰) و پنجمین قسمت اصلی و هفتمین قسمت کلی از مجموعه فیلم های "شرک" محسوب می شود. این فیلم توسط والت دورن و کنراد ورنن با همکاری برد ابلسن کارگردانی شده و فیلم نامه آن توسط مایکل مک کالرز نوشته شده و توسط مدیرعامل ایلومینیشن، کریس ملداندری و جینا شی، تهیه شده است. مایک مایرز، ادی مورفی و کامرون دیاز صداپیشگی خود را از فیلم های قبلی در نقش های شرک، خر و پرنسس فیونا با پیوستن زندایا به بازیگران، تکرار خواهند کرد. پنجمین فیلم "شرک" در ابتدا زمانی که "شرک ۲" (۲۰۰۴) با تحسین منتقدان روبه رو شد، برای اکران در سال ۲۰۱۳ برنامه ریزی شد. اما زمانی که جفری کاتزنبرگ، مدیر عامل سابق دریم ورکس تصمیم گرفت این فرنچایز را با چهارمین فیلم خود پایان دهد، برنامه های ساخت قسمت پنجم کنار گذاشته شد و "شرک برای همیشه" به عنوان آخرین فیلم "شرک" اکران شد. با این حال، توسعه فیلم در سال ۲۰۱۴ دوباره آغاز شد. یونیورسال پیکچرز به
طور رسمی تولید پنجمین فیلم "شرک" را تأیید کرد، زمانی که دریم ورکس انیمیشن در سال ۲۰۱۶ توسط ان بی سی یونیورسال خریداری شد و به روزرسانی هایی که از سپتامبر ۲۰۱۶ تا فوریه ۲۰۲۵ در مورد فیلم اعلام شد، تا اینکه با انتشار یک تیزر تریلر، ساخت آن به صورت رسمی اعلام شد. شرک ۵ برای اکران در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ در ایالات متحده برنامه ریزی شده است. تولید. پس زمینه. پس از موفقیت "شرک ۲" در مه ۲۰۰۴، جفری کاتزنبرگ، مدیرعامل دریم ورکس انیمیشن، برنامه ریزی کرد که مجموعه ای پنج فیلمی را تولید کند که با "شرک" (۲۰۰۱) آغاز شده و با قسمت پنجم به پایان برسد. پس از اکران "شرک ۳" در سال ۲۰۰۷، کاتزنبرگ اعلام کرد که قسمت پنجم این مجموعه در سال ۲۰۱۳ منتشر خواهد شد. در مه ۲۰۰۹، دریم ورکس اعلام کرد که عنوان فیلم چهارم "شرک برای همیشه" خواهد بود و این فیلم آخرین قسمت از مجموعه "شرک" خواهد بود. این موضوع بعدها در سال ۲۰۰۹ توسط بیل دماشکه، مدیر سابق بخش تولید خلاقانه دریم ورکس انیمیشن، تأیید شد. او گفت: «همه چیزهایی که در فیلم اول دربارهٔ شرک دوست داشتنی بود، در این فیلم نهایی آورده شده است.» جاش کلاسنر، یکی از نویسندگان "شرک برای همیشه"، در سال ۲۰۱
۰ دربارهٔ تکامل فیلم نامه توضیح داد: «وقتی من برای اولین بار وارد پروژه شدم، قرار نبود این فصل نهایی باشد — در ابتدا قرار بود پنج فیلم "شرک" ساخته شود. اما حدود یک سال پس از توسعه پروژه، جفری کاتزنبرگ تصمیم گرفت که داستانی که ما برای آن آمده ایم، بهترین راه برای پایان دادن به سفر شرک است، که این بسیار دلگرم کننده بود.» در فوریه ۲۰۱۴، در مصاحبه ای با فاکس بیزنس، کاتزنبرگ اشاره کرد که ممکن است فیلم پنجم همچنان ساخته شود. او دربارهٔ شخصیت های مجموعه گفت: «ما دوست داریم کمی به آنها استراحت دهیم. اما فکر می کنم می توانید مطمئن باشید که فصل دیگری از مجموعه "شرک" خواهیم داشت. ما کارمان تمام نشده، و مهم تر از آن، شرک هم کارش تمام نشده است». توسعه. در ژوئن ۲۰۱۶، پس از اینکه ان بی سی یونیورسال، زیرمجموعه کامکست، دریم ورکس انیمیشن را به مبلغ ۳٫۸ میلیارد دلار خریداری کرد، استیو برک، مدیر ارشد ان بی سی یونیورسال، درباره برنامه هایش برای احیای فرنچایز "شرک" و دیگر فیلم های دریم ورکس صحبت کرد. در ژوئیه ۲۰۱۶، هالیوود ریپورتر به نقل از منابعی گزارش داد که برنامه ریزی برای انتشار فیلم پنجم در سال ۲۰۱۹ انجام شده است. در سپتامبر
۲۰۱۶، ادی مورفی تأیید کرد که انتظار می رود فیلم در سال ۲۰۱۹ یا ۲۰۲۰ اکران شود و فیلم نامه آن نیز کامل شده است. داستان اصلی فیلم توسط مایکل مک کالرز بر اساس ایده خودش نوشته شد. وقتی در مارس ۲۰۱۷ از او درباره فیلم نامه شرک ۵ سؤال شد، او گفت که این فیلم نامه شامل «یک بازآفرینی بسیار بزرگ» برای مجموعه فیلم های "شرک" است. در نوامبر ۲۰۱۸، "ورایتی" گزارش داد که کریس ملداندری، مدیرعامل ایلومینیشن، به عنوان یکی از تهیه کنندگان اجرایی فیلم بی عنوان "شرک" و اسپین آف آن، "" انتخاب شده است، با این احتمال که بازیگران اصلی دوباره نقش های خود را ایفا کنند. در دسامبر ۲۰۲۲، آنتونیو باندراس تأکید کرد که یک فیلم جدید از "شرک" همچنان در دست توسعه است. این فیلم در صحنه های پس از تیتراژ "گربه چکمه پوش: آخرین آرزو" مورد اشاره قرار گرفت، جایی که گربه به سرزمین خیلی خیلی دور بازمی گردد. در آوریل ۲۰۲۳، ملداندری تأیید کرد که فیلم پنجم "شرک" در حال توسعه است و بازیگران اصلی—مورفی، مایک مایرز، و کامرون دیاز—در حال مذاکره برای بازگشت به نقش های خود هستند. ملداندری بیان کرد که فیلم سازان تلاش خواهند کرد تا «عناصر اصلی که مخاطبان دوست داشتن
د» را شناسایی کنند و «به آنها احترام بگذارند»، مشابه رویکردی که در "فیلم برادران سوپر ماریو" محصول ایلومینیشن اتخاذ شد. در ژوئن ۲۰۲۴، در حین تبلیغ ، مورفی تأیید کرد که چند ماه قبل ضبط دیالوگ های خود برای "شرک ۵" را آغاز کرده است و انتظار دارد این فیلم در سال ۲۰۲۵ منتشر شود. در ژوئیه ۲۰۲۴، دریم ورکس اعلام کرد که فیلم با عنوان موقت "شرک ۵" در ۱ ژوئیه ۲۰۲۶ اکران خواهد شد و مایرز، مورفی و دیاز برای ایفای نقش های خود بازخواهند گشت. والت دورن، که پیش تر به عنوان هنرمند داستان در "شرک ۲" و "شرک ۳" و همچنین رئیس بخش داستان و صداپیشه شخصیت رامپل استیلتسکین در "شرک برای همیشه" فعالیت کرده بود، به عنوان کارگردان فیلم معرفی شد. برد ابلسون، یکی از کارگردانان "" محصول ایلومینیشن نیز به عنوان کارگردان مشترک و جینا شی به همراه کریس ملداندری به عنوان تهیه کننده در پروژه حضور دارند. در ژانویه ۲۰۲۵، اعلام شد که کنراد ورنون، که پیش از این به عنوان کارگردان مشترک "شرک ۲" فعالیت کرده است و صدای شخصیت مرد شیرینی زنجفیلی را در فیلم های قبلی برعهده داشت، به همراه دورن برای کارگردانی این فیلم بازگشته است. در اواخر فوریه ۲۰۲۵، مشخص شد
که زندایا به جمع بازیگران پیوسته و در نقش فلیشیا، دختر شرک و فیونا، صداپیشگی می کند. تا ژوئیه ۲۰۲۵، به گفته مورفی، ضبط صدا همچنان ادامه داشت. بازاریابی. اولین تریلر اعلام حضور بازیگران در ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد که سبک بصری جدید و طراحی به روزرسانی شده شخصیت ها را معرفی کرد و بحث هایی را برانگیخت. برخی از بینندگان این تغییرات را با واکنش های منفی به بازطراحی "سونیک" "خارپشت" در سال ۲۰۱۹ مقایسه کردند. برخی منتقدان ظاهر جدید را به دلیل از دست دادن جذابیت و سبک هنری اصلی شرک مورد انتقاد قرار دادند، در حالی که برخی دیگر تا حدی به دلیل پیشرفت های تکنولوژیکی از آخرین قسمت، دیدگاه مثبت تری داشتند. انتشار. "شرک ۵" قرار است در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ در ایالات متحده اکران شود. پیش تر، تاریخ انتشار این فیلم برای ۱ جولای ۲۰۲۶ برنامه ریزی شده بود، اما به ۲۳ دسامبر ۲۰۲۶ موکول شد تا "مینیون ها" "۳" از ایلومینیشن جایگزین تاریخ قبلی آن شود. در اوت ۲۰۲۵، تاریخ اکران فیلم بار دیگر به تاریخ فعلی تغییر یافت. این فیلم قرار است ۱۷ سال پس از اکران "شرک برای همیشه" و ۲۶ سال پس از فیلم اصلی "شرک" اکران شود. بر اساس قرارداد بلندمدت یونیورسال با ن
تفلیکس، این فیلم در چهار ماه اول دوره پخش تلویزیونی اشتراکی بر روی پیکاک در دسترس خواهد بود، سپس به مدت ده ماه در نتفلیکس نمایش داده می شود و در نهایت برای چهار ماه باقی مانده به پیکاک بازمی گردد.
ان جی سی ۶۷۷۸ () یک سحابی سیاره ای (PN) است که در حدود ۱۰۳۰۰ سال نوری دورتر از خورشید در صورت فلکی استوایی عقاب قرار دارد.