Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۸۶۰، او تمرکز خود را روی کالیفرنیا گذاشت، که موضوع اصلی او برای تقریبا بیست سال بود. او یک خانه تابستانی در پارک ملی یلواستون و یک خانه زمستانی در شهرستان مندوسینو داشت. او در ژوئن ۱۸۷۶ با جان جیمز ریلی وارد تجارت شد و به استودیوی اصلی عکاسی دره یوسمیتی تبدیل شد. یک سال، دو تا از فرزندان هازلتین بر اثر آبله می میرند. هازلتین در سال ۱۸۷۸ یک گالری عکاسی را در رینو، نوادا، و در سال ۱۸۸۳ در بویزی، آیداهو افتتاح کرد. در سال ۱۸۸۰، از شهر بیکر سیتی، اورگن بازدید کرد و چهار سال بعد، گالری خواهری را در بویزی افتتاح کرد. هازلتین در شهر بیکر ساکن شد و تا پایان عمر در آنجا ماند. او در ۱۶ فوریه ۱۹۰۳ در خانه خود در شهر بیکر درگذشت. میراث. منتخبی از استریوگراف های هازلتین از اطراف دره یوسمیتی و شمال کالیفرنیا در مجموعه کالج کلرمونت قرار دارد. علاوه بر این، آثار هزلتین در مجموعه های انجمن تاریخی اورگان، کتابخانه بنکرافت و دانشگاه پرینستون یافت می شود.
طرح آمایش سرزمین ۱۳۵۶ ستیران ایران که نام کامل آن مطالعه استراتژی درازمدت طرح آمایش سرزمین سال ۱۳۵۶ است، اولین سند جامع استراتژی توسعه فضایی بلندمدت ایران است که سعی در تشخیص محدودیت های مختلف جامعه، جغرافیا و اقتصاد ایران داشت و با رویکرد برنامه ریزی مرکزی و دولت محور توسعه، برای توزیع بهینه جمعیت و فعالیت های اقتصادی راهکار ارائه داد. در این طرح علی رغم تاکید به استفاده از برنامه ریزی توسعه استانی، ولی مناطق و استان های هدف اصلی تخصیص بودجه برای توسعه به شکل مرکزی انتخاب می شدند. در این راستا، محور غربی کشور از استان خوزستان تا آذربایجان اولویت توسعه و تمرکز جمعیت انتخاب شده بود و توسعه استقرار جمعیت در محور شرقی و سواحل جنوبی ایران غیراقتصادی توصیف شده بود. این مطالعات ستیران، افق های سال ۱۳۶۱، ۱۳۷۱ را بررسی کرده و پیش بینی شاخص های اصلی در افق ۱۳۹۱ انجام می دهد. نتایج نهایی آن برای تهیه برنامه عمرانی ششم (۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱) استفاده شد. اجرای این برنامه توسعه با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران و جنگ عراق به ایران اجرایی نشد، تا اینکه در سال ۱۳۷۱ با الگوگیری از آن، تدوین سندهای آمایش سرزمین و توسعه مرکزی در قالب برنامه ه
ای توسعه پنج ساله دوباره دنبال شد. در این طرح که در مجموع با پیوست ها در ۱۸۴ صفحه تدوین شد، نتیجه گیری شده بود که توسعه در ایران با اهداف اقتصادی به دلیل کم آبی محور شرقی و سواحل جنوبی ایران، باید بر روی نیمه غربی کشور و دامنه های زاگرس - در محور استان آذربایجان تا خوزستان متمرکز شده و تشویق شود تا جلوی موج مهاجرت به شهرهای ناحیه مرکزی و دامنه های البرز گرفته شود و بدین شکل بحران شلوغی تهران کنترل شده و بدتر نگردد. راه حل توسعه کلانشهرها در این طرح، ایجاد شهرهای ستاره ای و اقماری بود. روش تحقق این اهداف در این طرح برنامه ریزی دولت برای هدایت بودجه توسعه ای به مناطق هدف با تعریف ترکیبی از پروژه های مختلف در بخش کشاورزی، صنعت، حمل و نقل، مسکن و … هدف گذاری توسعه در نواحی هدف محقق می شد. همچنین در این طرح ذکر شده بود باید از مهاجرت مردم از روستاها به شهرهای در حال توسعه مرکز کشور دولت جلوگیری شود. تنها در برخی استراتژی ها، توسعه بنادری در سواحل جنوبی کشور، از جمله بندرها محور اهواز-بندرشاهپور، بوشهر، بندرعباس و چابهار برای استقرار جمعیت در این مناطق شهری بررسی می شد که هدف از آن برای استقرار جمعیت در این مناطق،
مقاصد استراتژیک و غیر اقتصادی عنوان می شود، ولی بیان می شود که پیاده کردن این سناریو مورد بررسی با توسعه سواحل خلیج فارس و دریای عمان و استقرار جمعیت در بندرها ذکر شده اولویت دار نبوده و عوارضی در عدم تحقق اهداف اصلی در تمرکز بر محور غربی کشور دارد. این سند از این جهت قابل توجه است که در زمان که الگوی برنامه ریزی توسعه دولت محور مبتی بر برنامه ریزی مرکزی در ایران شاهنشاهی تصور می کرد توسعه سواحل خلیج فارس و دریای عمان اولویت اقتصادی نیست، در جنوب خلیج فارس و امیرنشین های منفصل عربی، برنامه ریزی های توسعه محلی انجام می دادند و با توجه به ظرفیت های منحصربفرد محلی، مسیر توسعه را شروع کرده بودند که نشان از برتری سیستم برنامه ریزی توسعه محلی در این کشورها می دهد که مشابه عمده کشورهای توسعه یافته اینکار انجام و دهه ها بعد نتایج آن به تدریج نمایان شد. مشخصات. در سال ۱۳۵۳ دفتر آمایش سرزمین توسط سازمان برنامه و بودجه تأسیس شد. در سال ۱۳۵۴ قرارداد تهیه طرح آمایش سرزمین با شرکت مهندسین مشاور ستیران بسته شد. نتایج اولیه مطالعات آن در سال ۱۳۵۵ منتشر شد و مطالعات مرحله دوم و نهایی آن نیز در سال ۱۳۵۶ منتشر شد. نتایج مطالعات
ستیران برای پیاده سازی، در برنامه توسعه ششم (۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱) بکار گرفته شد. در روش شناسی طرح مذکور، آشکارا بکار بردن تجربه آمایش سرزمین سالهای اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ فرانسه (طرح فراگیر آمایش سزام) به چشم می خورد. مطالعاتی هم که بعد از انقلاب در زمینه آمایش سرزمین در ایران انجام گرفته تا حدی متأثر از طرح «ستیران» است. این سند در شرایط آن روزگار که بدنه اجرایی حکومت و عموم مردم نمی توانستند چیزی خلاف منویات ملوکانه را به شکل رسمی تأیید کنند، دارای صراحت لهجه و شجاعانه به شمار می آید؛ زیرا به روشنی و به درستی موقعیت بحرانی کشور را یادآوری می کند. بسیاری از شاخص ها و ارقام پیش بینی شده در این مطالعات، با تأخیری ناشی از انقلاب و جنگ، به تقریب قابل قبولی محقق شده اند و راه حل هایی که برای سامان یابی سرزمین پیشنهاد کرده است، هنوز بعد از دهه ها می توانند بخشی از راه حل های سطح سرزمینی ایران باشند. این طرح پروژه های جاه طلبانه حکومت ایران در آن زمان، همچون شهستان پهلوی، جابه جایی پایتخت، مهار کردن جمعیت و محدود نگهداشتن جمعیت تهران اظهار نظرهای صریحی کرده و آن ها را بلندپروازانه، غیر عملی و حتی به زیان کشور دانسته
بود. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، انجام مطالعات آمایش سرزمین ادامه داشت و نتیجه آن در سال ۱۳۶۲ با عنوان طرح پایه آمایش سرزمین اسلامی انتشار یافت، ولی به دنبال ناپایداری های وقوع انقلاب و سپس وقوع جنگ ایران و عراق، تا سال ۱۳۷۱ اجرای طرح های آمایش سرزمین با برنامه ریزی مرکزی مانند طرح ستیران متوقف بود، تا اینکه در آن سال شورای عالی اداری با توجه به سیاست عمومی برنامه اول توسعه،طرح آمایش سرزمین به معنای تعیین استراتژی های توزیع فضایی جمعیت و فعالیت در پهنه سرزمین، توسط سازمان برنامه و بودجه با همکاری دستگاه های ذیربط تهیه و به تصویب هیئت وزیران برسد. انتقادها. برخی تحلیلگران، طرح استراتژی آمایش سرزمین ۱۳۵۶ را دولت محور و مرکزگرا مبتنی توسعه نفتی دانسته اند که تقلید از آن در دوره های بعد در تدوین طرح های آمایش سرزمین و برنامه های توسعه در ایران موجب انحراف مسیر مطالعات و برنامه ریزی محلی توسعه برای استفاده بهینه از ظرفیت ها و رها کردن برنامه ریزی های کلان توسعه جامع کشور با تمرکز برنامه ها به مسائل محلی و منطقه ای برنامه ریزی توسعه و آمایش سرزمین شد. بررسی ایده انتقال پایتخت. در این سند، گزینه انتقال پایتخت س
یاسی و اداری به نقطه دیگری برای حل مشکلات تهران نیز مطرح شده، ولی نتیجه گیری شده که اینکار تأثیر چندانی در وضعیت جمعیت تهران در میان مدت نمی گذارد و می توان از آن چشم پوشید و دلیل آن را عدم امکان تطابق بخش خصوصی و بخشی از بخش اداری با این تغییر و انتقال به شهر جدید می داند و نتیجه می گیرد اینگونه ناهماهنگی ها در عدم امکان انتقال سریع بخشی از دستگاه ها و ناهماهنگی های ناشی از انتقال دستگاه ها رشد اقتصاد ملی را به خطر می اندازد. شایعه پیش بینی استقرار ۲۵ میلیون نفر در سواحل مکران. برخی شخصیت های بعضاً تخصصی در ایران بیان کرده اند که در طرح آمایش سرزمین ستیران آمده که در پایان طرح، یعنی سال ۱۳۷۸ جمعیت ایران کلا ۵۰ میلیون پیش بینی شده بود و قرار بود از این ۵۰ میلیون جمعیت ۲۵ میلیون آن در سواحل شمالی خلیج فارس و دریای عمان (سواحل مکران) مستقر شوند. اما در واقع عکس این گفته ها صادق بود و در طرح آمایش سرزمین مرکزی ستیران در سال ۱۳۵۴ پیش بینی شده بود با توجه به شرایط آب و هوایی و کمبود آب، امکان استقرار جمعیت زیاد در سواحل جنوب ایران نیست. یک سناریو برای توسعه محورهای اهواز-بندشاهپور، بندرعباس، بوشهر و چابهار در سواح
ل دریای عمان و خلیج فارس در این طرح بررسی می شود، ولی هدف از آن را موقعیت استراتژیکی این مناطق می داند تا توسعه اقتصادی و ذکر می شود دنبال کردن این سناریو موجب نادیده گرفتن توسعه سایر مناطق (مناطق غربی و خراسان) و تشدید مهارجت به سوی استانی های مرکزی خواهد شد و در چنین شرایطی، کنترل رشد جمعیت تهران بیش از پیش دشوار می شود. در آمایش سرزمین ستیران ذکر شده در بررسی شدنی بودن استراتژی جابجایی جمعیت به سواحل خلیج فارس و دریای عمان (به غیر از غرب زاگرس) اشاره می کند این بخش ها تنها می توانند بخش کوچکی از جمعیت را در بر بگیرند و نشدنی جلوه می دهد.
پوشش زنان در ایران به مجموعه ای از شیوه های پوشش بدن و سر توسط زنان در گستره تاریخی و جغرافیایی ایران اشاره دارد که تحت تأثیر مؤلفه های فرهنگی، مذهبی، اجتماعی و سیاسی شکل گرفته است. این پوشش در دوره های مختلف تاریخی تحولات چشمگیری را تجربه کرده و به یکی از موضوعات بحث برانگیز در جامعه معاصر ایران تبدیل شده است. تاریخچه. دوران پیش از اسلام. بر اساس شواهد باستان شناسی و متون تاریخی:
کریستین داردن (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۲ با نام کریستین مان) یک ریاضیدان، تحلیل گر داده و مهندس هوافضا اهل ایالات متحده است که بیشتر از ۴۰ سال از دوران حرفه ای خود را در زمینه آیرودینامیک در ناسا صرف تحقیق در مورد "پرواز مافوق صوت" و "پیش آمدهای صوتی" (سونیک بوم) کرد. او کارشناسی ارشد در ریاضیات داشت و قبل از شروع به کار در مرکز تحقیقاتی لنگلی در سال ۱۹۶۷، در دانشگاه ایالتی ویرجینیا تدریس می کرد. او در سال ۱۹۸۳ مدرک دکترای مهندسی مکانیک خود را از دانشگاه جورج واشنگتن دریافت کرد و مقالات متعددی در زمینه خود منتشر کرده است. او اولین زن آفریقایی-آمریکایی در مرکز تحقیقاتی لنگلی ناسا بود که به مقام "خدمات اجرایی ارشد" ارتقا یافت که بالاترین رتبه در خدمات مدنی فدرال ایالات متحده است. داردن یکی از پژوهشگرانی است که در کتاب "چهره های پنهان" (Hidden Figures) نوشته مارگوت لی شترلی (۲۰۱۶) معرفی شده است. این کتاب تاریخچه ای از برخی زنان ریاضیدان و مهندسین آفریقایی-آمریکایی در ناسا در نیمه دوم قرن بیستم است. در سال ۲۰۱۹، داردن مدال طلای کنگره را دریافت کرد. زندگی اولیه و حرفه. کریستین مان در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۲ در مونرو، کار
ولینای شمالی به دنیا آمد. والدین او، دزما ل. چینی (معلم) و نوآ هوراس مان پدر (کارمند بیمه) بودند و آن ها او را تشویق کردند تا تحصیلات عالیه ای داشته باشد. از سن سه سالگی، مادرش او را به کلاس درس خود می بُرد و در چهار سالگی وارد مهدکودک شد. در دوران مدرسه ابتدایی، داردن علاقه زیادی به جداسازی و بازسازی اشیاء مکانیکی مانند دوچرخه خود نشان می داد. او آخرین دو سال ابتدایی خود را در مدرسه آلن در شهرستان اشویل کارولینای شمالی گذراند و در سال ۱۹۵۸ فارغ التحصیل شد و پس از آن بورس تحصیلی برای تحصیل در دانشگاه همپتون دریافت کرد. در دوران تحصیل در همپتون، در برخی از اولین اعتراضات جنبش حقوق مدنی شرکت کرد. او در چندین حرکت اعتراضی نشسته همراه با همکلاسی های سیاه پوست خود شرکت داشت. داردن در سال ۱۹۶۲ با مدرک کارشناسی در ریاضیات فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۶۳، مان با والتر ال. داردن جونیور، معلم علوم مدرسه متوسطه، ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۵، او به عنوان دستیار پژوهشی در کالج ایالتی ویرجینیا مشغول به کار شد و در آنجا فیزیک آئروسل را مطالعه کرد. در سال ۱۹۶۷، مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد و در همان دانشگاه ریاضیات تدریس کرد
. در همان سال، او به ناسا پیوست و به عنوان تحلیل گر داده در مرکز تحقیقاتی لنگلی استخدام شد. او ابتدا در "استخر کامپیوترها" شروع به انجام محاسبات برای مهندسان کرد و سپس با نوشتن برنامه های کامپیوتری فرآیند را خودکار کرد. بعد از انتقال به تحقیقات هوافضا، در سال ۱۹۷۳، دارای درجه مهندس هوافضا شد. یافته های اولیه او در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ باعث انقلاب در طراحی آیرودینامیک شد که به تولید اثرات کم بوم صوتی منجر شد. در سال ۱۹۸۳، دکترای خود را در مهندسی از دانشگاه جورج واشنگتن دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹، داردن به عنوان رهبر تیم "سونیک بوم" منصوب شد. تیم او روی طراحی هایی کار می کرد که اثرات منفی پیش آمدهای صوتی مانند آلودگی صوتی و کاهش لایه اوزون را کاهش دهد. در مارس ۲۰۰۷، داردن از ناسا بازنشسته شد و مدیر دفتر ارتباطات استراتژیک و آموزش شد. جوایز. در سال ۱۹۸۵، داردن جایزه دستاورد فنی "دکتر آ. تی. وِترز" را از "انجمن فنی ملی" دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۷ جایزه "کندیس" را از "ائتلاف ملی زنان سیاه پوست ۱۰۰" دریافت کرد. او سه گواهی نامه عملکرد برجسته از مرکز تحقیقاتی لنگلی دریافت کرد: در سال های ۱۹۸۹، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲. در تاریخ ۲۸ ژ
انویه ۲۰۱۸، داردن جایزه شهروندی ریاست جمهوری را در "دانشگاه همپتون" به دلیل مشارکت و خدماتش دریافت کرد. داردن در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸ درجه دکتری افتخاری از "دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی" دریافت کرد. داردن همچنین در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۱۹ درجه دکتری افتخاری از "دانشگاه جورج واشنگتن" دریافت کرد. در سال ۲۰۱۹، داردن مدال طلای کنگره را دریافت کرد. او سخنرانی "کریستین داردن" را در "مات فست ۲۰۲۱" ارائه داد.
سرفراز بوگتی ( اردو ، بلوچی : میر سرفراز بگتی ) یک سیاستمدار بلوچ پاکستانی است که در حال حاضر از مارس 2024 به عنوان وزیر ارشد بلوچستان خدمت می کند . او به حزب مردم پاکستان تعلق دارد . بوگتی قبل از سمت فعلی خود به عنوان وزیر مسکن و امور قبیله ای بلوچستان خدمت کرده است . بوگتی همچنین از مارس 2015 تا مارس 2021 به عنوان سناتور پاکستان خدمت کرد. زندگینامه. سرفراز بوگتی در سال ۱۹۸۰ در روستای دره بوگتی در بلوچستان پاکستان به دنیا آمد . پدرش میر غلام قادر ماسوری بوگتی یکی از بزرگان قبیله ای از طایفه فرعی ماسوری از قبیله بوگتی بود که قبل از عضویت در حزب مردم پاکستان (PPP) از اعضای مجلس شورا ژنرال ضیاء بود . میر غلام به فعال بودن علیه نظام سرداری یا نئوفئودالی بلوچستان و رقیب سیاسی نواب اکبر بوگتی معروف بود . برادرش جان محمد بوگتی نیز به عنوان نامزد حزب مردمی فعال سیاسی بوده است. سرفراز تحصیلات اولیه خود را در کالج لارنس، موری قبل از ثبت نام در دانشگاه قائد اعظم اسلام آباد برای تحصیل در مطالعات دفاعی و استراتژیک (DSS) به پایان رساند، اما زمانی که پدرش توسط پرویز مشرف زندانی شد، مجبور شد تحصیلات عالی خود را قطع کند . سر
فراز در سال 2007 هنگامی که برای نظارت بر مقدمات انتخابات آتی به روستای خود رسید، دستگیر شد و بعداً تحت اتهامات حفظ نظم عمومی زندانی شد و جان محمد بوگتی در زمانی که برای تشکیل پرونده نامزدی خود به آنجا رفته بود توسط آژانس های امنیتی از دفتر کمیسیون انتخابات در دره بوگتی ربوده شد. او بعداً سعی کرد به ارتش پاکستان بپیوندد و در امتحانات هیئت انتخاب بین خدماتی (ISSB) شرکت کند وی در سال 2013 با کسب 10013 رأی در انتخابات مجلس استانی از حوزه PB-24 به عنوان نماینده جامعه بلوچ از دره بوگتی با اکثریت قاطع به عنوان نامزد مستقل پیروز شد و پس از انتخابات به PML (N) پیوست . سرفراز در 14 اکتبر 2013 وزیر امور قبیله ای بلوچستان شد. سیاست ملی به عنوان وزیر کشور موقت او در آگوست 2023 به عنوان وزیر کشور موقت این کشور مسئولیت را بر عهده گرفت. یکی از اولین تصمیمات او درخواست آزادی فعالان جنبش پشتون تهافذ (PTM) بود. در 15 دسامبر 2023، وی از این سمت استعفا داد تا در انتخابات عمومی پاکستان در سال 2024 شرکت کند . در دسامبر 2023، بوگتی به حزب مردم پاکستان پیوست . در سال 2024، بوگتی بدون مخالفت به عنوان وزیر ارشد بلوچستان انتخاب شد . این
پس از پیوستن او به حزب مردم پاکستان (PPP) رخ داد. او همچنین از حمایت مسلمانان لیگ پاکستان (N) (PMLN) برخوردار شد. آصف علی زرداری ، رئیس مشترک حزب مردم، نامزدی وی برای این سمت را اعلام کرد . بوگتی طرح جامعی از حدود شصت اقدام را با هدف تقویت حکمرانی ترسیم کرد. او از وزرا خواست تا فعالانه با ادارات مربوطه خود تعامل داشته باشند، از ارائه خدمات موثر و پاسخگویی اطمینان حاصل کنند. برای ارزیابی پیشرفت، شاخص های کلیدی عملکرد (KPI) برای ارزیابی عملکرد بخش ایجاد می شود.
قاچاق جنسی در مغولستان نوعی از قاچاق انسان با هدف بهره کشی جنسی و بردگی است که در این کشور رخ می دهد. مغولستان به عنوان مبدأ، مسیر ترانزیت و مقصد برای افراد قاچاق شده با هدف سوءاستفاده جنسی شناخته می شود. شهروندان مغولستان، عمدتاً زنان و دختران، در داخل این کشور و هم چنین به دیگر کشورهای آسیا و سایر قاره ها قاچاق می شوند. قربانیان خارجی نیز به مغولستان قاچاق می شوند. کودکان و افراد فقیر به ویژه در معرض خطر قاچاق جنسی هستند. قاچاقچیان با فریب، تهدید یا اجبار، قربانیان را به فحشا وادار می کنند و اغلب گذرنامه و سایر مدارک آن ها را ضبط می کنند. ضرب و شتم و استفاده از مواد مخدر برای کنترل قربانیان رایج است. آن ها متحمل سوءاستفاده های جسمی و روانی می شوندو معمولاً در شرایطی بسته یا تحت نظارت شدید قرار دارند. قربانیان اغلب در شرایط نامناسب زندگی می کنند و به کار اجباری وادار می شوند. بسیاری از آن ها در اثر تجاوزهای بدون استفاده از کاندوم به بیماری های مقاربتی مبتلا می شوند. این افراد معمولاً دچار آسیب های روانی شدید می شوند و برخی از آن ها دست به خودکشی می زنند. قاچاقچیان، چه مرد و چه زن، اغلب عضو سازمان های جنایی و
باندهای تبهکاری هستند یا با آن ها همکاری می کنند. قاچاقچیان مغولستانی در خارج از کشور، از جمله در چین، ماکائو، کره جنوبی و سایر مناطق فعالیت داشته اند. ابعاد قاچاق جنسی در مغولستان به دلیل کمبود داده ها، ماهیت پنهان این جرایم و سایر عوامل به درستی مشخص نیست. رشد سریع صنعت معدن و سایر صنایع در مغولستانِ قرن بیست و یکم باعث افزایش قاچاق جنسی در این کشور شده است.قربانیان قاچاق جنسی به کسب وکارهایی که از مسیرهای حمل ونقل، از جمله راه های زغال سنگ به چین، پشتیبانی می کنند، فرستاده شده اند. دولت مغولستان به دلیل عدم ارائه کمک های کافی به قربانیان مورد انتقاد قرار گرفته است. مرز چین و مغولستان. زنان و دختران مغولستانی و چینی برای بهره کشی جنسی به مرز چین و مغولستان و از طریق آن قاچاق می شوند. در این مرز و صحرای گبی، عملیات معدنی جهانی و سایر صنایع سنگین با نیروی کار گسترده ای از مردان دورافتاده فعالیت دارند. این مناطق، از جمله معادن زغال سنگ « تاوان تولغوی»، به کانونی برای فحشا و قاچاق جنسی تبدیل شده اند. سازمان های غیر دولتی. The Human Security Policy Studies Centre (مرکز مطالعات سیاست امنیت انسانی)، مستقر در اولا
ن باتور، علیه قاچاق جنسی در مغولستان مبارزه می کند. Talita Mongolia اقدامات مقابله با قاچاق جنسی را در مغولستان انجام می دهد. «» (مرکز برابری جنسیتی مغولستان) به قربانیان قاچاق جنسی کمک های توان بخشی ارائه می دهد. سازمان مردم نهاد «Lantuun Dohio» با قاچاق انسان و آزار کودکان مبارزه می کند.
جاستینا ولنتاین یک مجری تلویزیونی، رپر و خواننده آمریکایی اهل پاسائیک کانتی، نیوجرسی است که بیشتر به خاطر تک آهنگ هایش "Candy Land" با حضور رپر Fetty Wap و "Unbelievable" شناخته می شود. او همچنین به عنوان یکی از بازیگران نمایش کمدی بداهه "Wild 'N Out" (2016–اکنون) شناخته می شود. اوایل زندگی. والنتین در کاونتی پاسایک، نیوجیرسی متولد شد و از نژاد ایتالیایی است. در خانواده ای موسیقی دان بزرگ شده و در تئاتر کار کرده و از کودکی رقص یادگرفته است. والنتین همیشه عاشق هیپ هپ و آر اند بی بوده در سال ۲۰۰۶، او شروع به ضبط موسیقی خود کرد. حرفه. ولنتاین اولین میکس خود "Route 80 را" در سال ۲۰۱۲ منتشر کرد. تک آهنگ های "Bubble Gum" و "Hip-Hop Joan Jett" به آهنگ های محبوب در یوتیوب تبدیل شدند. والنتاین EP "Valentine" را در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد و در رتبه ۳۸ جدول R&amp;B iTunes قرار گرفت. در ۸ ژوئیه ۲۰۱۴، این خواننده دومین میکس خود را با نام "Red Velvet" منتشر کرد. او در سال ۲۰۱۶ آلبوم استودیویی خود را "با نام Scarlet Letter" منتشر کرد. در سال ۲۰۱۷، ولنتاین سومین میکس نواری به نام "Feminem را منتشر کرد که" به عنوان ادای احترام به
خواننده رپ امینم توصیف شد. او آلبوم "Favorite Vibe را" در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد که اولین بار در ۳۰ چارت برتر هیپ هاپ قرار گرفت و در دو هفته اول بیش از یک میلیون استریم به دست آورد. پس از مدت کوتاهی "Favorite Vibe" آلبوم "Infrared" در سال ۲۰۲۰ منتشر شد که در لیست ۵ برتر جدول iTunes قرار گرفت. "مادون قرمز" به عنوان «ترکیبی از هیپ هاپ کلاسیک و R&amp;B، با احساسات پاپ» توصیف می شود.در سال ۲۰۱۶، ولنتاین به گروه بازیگران فصل 8 "Wild 'N Out" در MTV اضافه شد و از آن زمان تاکنون برای هر فصل متوالی عضوی از بازیگران بوده است. از فصل ۱۷، او طولانی ترین بازیگر زن است که در این سریال حضور داشته است. سبک موسیقی و تأثیرات. سبک موسیقی الکتریک ولنتاین هیپ هاپ را با عناصر ژانرهای دیگر القا می کند. او چارت های تک آهنگ و پخش عمده رادیویی را داشته است.
نانسی گیل کانویشر FBA (؛ زادهٔ ) او استاد والتر ای. روزنبلیت در رشته علوم اعصاب شناختی در گروه علوم مغز و شناختیِ مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) و پژوهشگر در مؤسسه تحقیقات مغز مک گاورن است. تحقیقات او بر روی مکانیسم های عصبی و شناختیِ درک بینایی و شناخت در انسان متمرکز است. پیشینه تحصیلی. نانسی کانویشر لیسانس خود را در زیست شناسی از MIT در سال ۱۹۸۰ و دکترای خود را در رشته مغز و علوم شناختی را نیز از MIT در سال ۱۹۸۶ دریافت کرد. پس از اخذ دکترای خود به همراه مری سی پاتر، کار فوق دکتری را با آن تریزمن در دانشگاه بارکلی انجام داد. قبل از بازگشت به MIT به عنوان عضو هیئت علمی در سال ۱۹۹۷ در بخش مغز و علوم شناختی، کانویشر به عنوان عضو هیئت علمی در دانشگاه UCLA و دانشگاه هاروارد خدمت می کرد. کانویشر عضو و سردبیر مجلاتی در زمینه های علوم شناختی، از جمله شناخت، دیدگاه فعلی در نوروبیولوژی، مجله علوم اعصاب، گرایش ها در علوم شناختی، و روان شناسی اعصاب شناختی است. او همچنین دربارهٔ موضوعات دیگری از جمله مقاله ای در هافینگتون پست و مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم در سال ۲۰۱۰ همچون درگیری اسرائیل و فلسطین دست به چاپ زده است. کانو
یشر یک بار سر خود را در حین تدریس یک سخنرانی در مورد آناتومی عصبی تراشید تا به مناطق عملکردی مغز اشاره کند تا دانش آموزانش بتوانند مفاهیم را تجسم کنند. دستاوردها و جوایز. کانویشر برای تلاش های آکادمیک خود جوایز متعددی دریافت کرده است. او در سال ۱۹۹۹ جایزه تحقیقاتی ترولند آکادمی ملی علوم را دریافت کرد که به دلیل موفقیت در تحقیقات مربوط به روابط آگاهی و دنیای فیزیکی اعطا شد. او جایزه همکار دانشکده مکویکارد را در سال 2002 و جایزه پیشگام مدیر مؤسسه ملی سلامت در سال ۲۰۱۶ دریافت کرد. در ژانویه ۲۰۲۱، دکترای افتخاری از دانشگاه یورک انگلستان به او اعطا شد. او در سال ۲۰۰۲ برنده جایزه NAS در علوم اعصاب و در سال ۲۰۲۳ برنده جایزه ژان نیکود شد. در سال ۲۰۲۴، کانویشر یکی از سه دریافت کننده جایزه کاولی در علوم اعصاب به دلیل کشف یک سیستم بسیار محلی و تخصصی برای نمایش چهره در نئوکورتکس انسان و پستانداران غیرانسانی بود. همچنین در سال ۲۰۲۴، جایزه روزنستیل از دانشگاه برندیس به او اعطا شد. کانویشر مؤسسه تحقیقات مغز مک گاورن را در MIT تأسیس کرد و پروفسورِ والتر ای. روزنبلیت در گروه علوم مغز و شناختی است. او به عنوان عضو آکادمی ملی ع
لوم (از سال ۲۰۰۵)، آکادمی هنر و علوم آمریکا (از سال ۲۰۰۹)، و دریافت کمک هزینه تحصیلی بنیاد مک آرتور در صلح و امنیت بین المللی (۱۹۸۶) شد. در ژوئیه ۲۰۱۷، کانویشر به عنوان عضو مسئول آکادمی بریتانیا (FBA)، آکادمی ملی بریتانیا برای علوم انسانی و علوم اجتماعی انتخاب شد. پژوهش ها. کانویشر در رشته روان شناسی شناختی نیز فعالیت داشته و در حال بررسی نحوه عملکرد ذهن با مشاهده رفتار بیرونی آن است. او با کشف و توصیف ناحیه صورت دوکی شکل (FFA) در مغز انسان، منطقه ای که به نظر می رسد عملکرد آن تشخیص تمایزات دقیق بین اشیاء شناخته شده و به ویژه چهره ها باشد، شناخته شده است. او همچنین منطقه مکانی پاراهیپوکامپ (PPA), منطقه ای از مغز را که صحنه های محیطی را تشخیص می دهد، کشف کرد. این دو اکتشاف در حال حاضر به طور گسترده در زمینه شناختی مورد بحث قرار می گیرند و یک استاندارد طلایی برای وضوح در جستجوی مفاهیم اولیه شناخت انسان ارائه می دهند. او در تحقیقات خود از روش های MRI عملکردی، رفتاری و تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال و همچنین از ECOG برای مطالعه استماع، پردازش زبان و ادراک اجتماعی استفاده می کند. کانویشر در سال ۲۰۱۴ یک سخنرانی در TE
D با عنوان «پرتره عصبی ذهن انسان» ارائه کرد.
کشتن دختران نوزاد مدت هاست که در پاکستان به دلیل عوامل فرهنگی متعدد رواج داشته است. آمارهای رسمی نشان می دهند که نرخ مرگ ومیر نوزادان در حال کاهش است، اما این ارقام شامل موارد نوزادکشی نمی شوند، زیرا این جنایت به ندرت گزارش شده و حتی کمتر مورد تحقیق و بررسی قرار می گیرد. تاریخچه. در قرن نوزدهم در هند تحت حاکمیت بریتانیا، یک چهارم جمعیت تنها نیمی از دختران خود را حفظ می کرد، در حالی که سه چهارم باقی مانده نسبت جنسیتی متعادلی داشتند، با ۱۱۸ مرد در برابر ۱۰۰ زن. این نسبت قابل مقایسه با نسبت جنسیتی اواخر قرن بیستم در این منطقه است که اکنون میان هند و پاکستان تقسیم شده است. در میان مردم »، کشتن نوزادان دختر رایج بود. گزارشی از سال ۱۸۸۴ (۱۲۶۳) بیان می کند:"کهرل ها شمالی ترین قبیله از قبایل بزرگ راوی هستند که بخش عمده ای از سرزمین های بین گوگیره و منطقهٔ لاهور را در دو سوی رودخانه در اختیار دارند و تا بخش هایی از منطقهٔ گجرانوالا نیز گسترش یافته اند. کهرل ها در اصل راجپوت بودند… و هرگز با یکدیگر کنار نمی آمدند. دشمنی های میان «لهارا» ها و کهرل های بالادست راوی مشهور بوده است. گفته می شود ماجرای غم انگیز میرزا و صاحب
ان، علت اصلی نزاع های خونین میان آن ها بوده است. میرزا از کهرل های ساهی مُهین بود… که در کودکی به خِوهه در جَهنٙگ رفت و عاشق دخترعموی صاحبانش، دختر رئیس آن منطقه، شد. والدین صاحبان او را به جوانی از قبیلهٔ چادر نامزد کردند، اما پیش از آنکه مراسم ازدواج برگزار شود، میرزا با او فرار کرد. آنها آن دو را تعقیب کردند و میرزا را کشتند. بستگان صاحبان نیز دختر را خفه کردند… این قتل ها باعث شد دشمنی های خونینی بین خاندان ها درگیرد تا جایی که سرانجام داشتن دختر را شوم دانستند و به محض تولد، آن ها را مانند صاحبان خفه می کردند. این رسم کشتن نوزادان دختر تا زمانی که کلنل هامیلتون، کمیسار مولتان، آن ها را متقاعد کرد تا از این کار دست بردارند، در میان خَرّال ها رواج داشت"این گزارش در یک کتاب منتشرشده در سال ۲۰۱۰ دربارهٔ ترجیح فرزند پسر مورد استناد قرار گرفته است. در آن کتاب، داستان تراژیک میرزا و صاحبان به عنوان زمینه ای تاریخی مطرح شده و این رسم (کشتن نوزادان دختر) در چارچوب تحلیلی گسترده تر اجتماعی-اقتصادی بررسی شده است. ترجیح پسر. همانند دیگر کشورهای جنوب آسیا، خانوارهای پاکستانی ترجیح شدیدی برای فرزند پسر دارند.والدین تا
زمانی که تعداد پسران مورد نظرشان به دنیا نیاید، فرزندآوری خود را کامل شده نمی دانند. این ترجیح در مناطق روستایی به دلیل نظام ارث بری زمین های کشاورزی توسط مردان و این باور که مردان برای کار در مزارع مناسب ترند، بیشتر رواج دارد. پسران معمولاً دسترسی بهتری به منابع، مراقبت های بهداشتی و آموزش دارند. انتخاب جنسیت پیش از تولد، بیشتر در میان طبقات مرفه که به خدمات پزشکی و فناوری دسترسی دارند رایج است، در حالی که سوءرفتار پس از تولد (نوزادکشی و رها کردن کودکان) در میان طبقات محروم بیشتر دیده می شود. دختران ناخواسته نیز اغلب به ازدواج زودهنگام مجبور می شوند. ترجیح فرزند پسر بر جایگاه زنان پاکستانی نیز تأثیر گذاشته است. زنانی که حداقل یک پسر به دنیا آورده اند، در تصمیم گیری های خانوار نقش پررنگ تری دارند. بر اساس آمار و نظرسنجی های پاکستانی، این کشور در ۵۰ سال گذشته شاهد ۴۰ میلیون سقط جنین دختر بوده است. جهیزیه. خانواده ها معمولاً تمایلی به داشتن دختر ندارند، زیرا انتظار می رود برای ازدواج آن ها جهیزیه پرداخت کنند. دادن جهیزیه و انتظار دریافت آن بخشی از فرهنگ است و در اکثر ازدواج ها در تمام مناطق پاکستان، جهیزیه از