Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به هیستری زنانه تشخیص داده می شدند به شدت کاهش یافت. برخی از نویسندگان پزشکی ادعا می کنند که این کاهش به دلیل درک بهتر از روان شناسی پشت اختلالات تبدیلی مانند هیستری بود. در آن زمان، درک از حوزه روان پزشکی، با معرفی نظریه روان کاوی توسط زیگموند فروید و دیگر ایده های او دربارهٔ زنان و جنسیتشان، به تدریج پیچیده تر می شد. با وجود علائم متعدد، هیستری به طور تاریخی به عنوان یک تشخیص کلی در نظر گرفته می شد که هر بیماری غیرقابل شناسایی می توانست به آن نسبت داده شود. با بهبود تکنیک های تشخیصی، تعداد موارد مبهمی که ممکن بود به هیستری نسبت داده شوند، کاهش یافت. به عنوان مثال، قبل از معرفی الکتروانسفالوگرافی، صرع اغلب با هیستری اشتباه گرفته می شد. زیگموند فروید ادعا کرد که هیستری به هیچ وجه فیزیکی نیست بلکه یک وضعیت عاطفی داخلی است که ناشی از تروما بوده و می تواند بر هر دو جنس تأثیر بگذارد و مانع از لذت بردن از رابطه جنسی به شیوه ای طبیعی شود. این موضوع بعدها به توسعه مفهوم «عقده ادیپ» توسط فروید منجر شد که زنانه بودن را به عنوان یک شکست یا کمبود مردانگی تلقی می کند.اگرچه برخی از مطالعات قبلی فرض کرده بودند که مردان نیز
به مستعد ابتلا به هیستری هستند، با گذشت زمان، این وضعیت عمدتاً به مسائل زنانه مرتبط شد، زیرا مطالعه مداوم هیستری فقط در زنان انجام می شد. بسیاری از مواردی که قبلاً به عنوان هیستری طبقه بندی شده بودند، توسط فروید به عنوان روان نژندی اضطرابی دوباره طبقه بندی شدند. نظریه فروید این بود که هیستری ممکن است به ذهن ناخودآگاه مربوط باشد و از ذهن آگاه یا خود جدا باشد. او معتقد بود که تعارضات عمیق در ذهن، که برخی از آنها مربوط به تمایلات غریزی برای جنسیت و پرخاشگری است، رفتار افرادی که به هیستری مبتلا بودند را تحت تأثیر قرار می دهد. بیماری هیستری به عنوان «بیان ناتوانی در برآورده کردن تمایل جنسی به دلیل یادآوری تعارض ادیپی» توصیف می شد.این فرضیه نیروی محرکه ای است که پشت نظریه روان کاوی، به عنوان راهی برای کمک به بیمارانی است که به هیستری تشخیص داده شده اند تا تعارضات داخلی که باعث رنج جسمی و عاطفی می شود را کاهش دهند. امروزه، هیستری زنانه دیگر به عنوان یک بیماری شناخته نمی شود، اما تظاهرات مختلف هیستری در شرایط دیگری مانند اسکیزوفرنی، اختلال شخصیت مرزی، اختلال تبدیلی و حملات اضطرابی شناسایی می شود. رابطه با حقوق زنان
و فمینیسم. در دهه ۱۹۸۰، فمینیست ها شروع به بازپس گیری واژه «هیستری» نمودند و از آن به عنوان نمادی از سرکوب سیستماتیک زنان استفاده کردند و این واژه را برای خود بازپس گرفتند. ایده هیستری به نمادی از سرکوب هایی که علیه زنان وجود دارد تبدیل شد، به ویژه در میان فمینیست های مثبت جنسی که معتقد بودند سرکوب جنسی که به عنوان هیستری در نظر گرفته می شود، شکلی از سرکوب است. این ایده از این باور ناشی می شود که هیستری نوعی شورش پیش فمینیستی علیه نقش های اجتماعی سرکوبگرانه ای است که بر زنان تحمیل شده است. نویسندگان فمینیست مانند کاترین کلمان و هلن سیکسو در کتاب «زن تازه متولد شده» از موضعی مخالف با نظریه های مطرح شده در آثار روان کاوی نوشتند. کلمان، سیکسو و دیگر نویسندگان فمینیست به این ایده که زنانگی های اجتماعی ساخته شده و هیستری برای زن بودن طبیعی است، اعتراض کردند.تاریخ نگاران اجتماعی فمینیست از هر دو جنس استدلال می کنند که هیستری ناشی از نقش های اجتماعی سرکوبگر زنان است و از بدن یا روان آن ها نیست. بازنمایی در کارهای خلاق. شارلوت پرکینز گیلمن. «کاغذ دیواری زرد» داستان کوتاهی از شارلوت پرکینز گیلمن است که بدرفتاری با هیس
تری را نشان می دهد و سیستم های عمیقاً زن ستیزانه که در آن زمان وجود داشتند را روشن می کند. این اثر در سال ۱۸۹۲ منتشر شد و نمونه ای اولیه از رسانه ای است که در آن مراقبت های پزشکی از منظر فمینیستی مورد بررسی قرار می گیرد. در این داستان، شخصیت زن اصلی به دستور شوهرش که پزشک است، در یک اتاق در طبقه بالا محبوس می شود که به طرز پارادوکسی وضعیت او را بدتر می کند. در طول مدت طولانی حبس، شخصیت اصلی شیفته کاغذدیوار زرد می شود و باور می کند که می تواند زنی را درون آن ببیند در حالی که وضعیت روانی اش رو به وخامت می گذارد. ایمن. فیلم ایمن (فیلم) که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، به بررسی اثرات مضر جنسیت گرایی در مراقبت های بهداشتی بر سلامت روانی و جسمی زنان و دختران می پردازد. این فیلم ارتباطات بین بیماری های روانی، تشخیص نادرست بیماری های روانی در زمانی که شرایط جسمی تشخیص آن ها دشوار است، فمینیسم و نابرابری های بهداشتی ناشی از جنسیت گرایی عمیق در صنعت پزشکی را بررسی می کند.
بدهکاران فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی رندی کواید است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل کین، رندی کواید، اسکات ویلسون، اودو کی یر و کاترین مک کورمک ایفای نقش کرده اند.
هیپومنوره، که به عنوان دوره های کوتاه یا کم خون نیز شناخته می شود، به جریان خون قاعدگی بسیار سبک اشاره دارد. این حالت برعکس دوره های سنگین یا هایپرمنوره است که به طور صحیح تر به آن منوراژی گفته می شود. نمای کلی. در برخی از زنان، ممکن است طبیعی باشد که در طول دوره های قاعدگی، خونریزی کمتری داشته باشند. کاهش جریان خون ممکن است ژنتیکی باشد و در صورت بررسی، ممکن است مشخص شود که مادر و/یا خواهر، زن نیز در طول دوره های قاعدگی خود خونریزی کمتری دارند. بارداری معمولاً می تواند با این نوع کاهش جریان خون در طول دوره قاعدگی اتفاق بیفتد. میزان ناباروری در این زنان مشابه زنان با جریان خون طبیعی است. قاعدگی کم خون ساختاری ممکن است با فرض وجود یک آرایش غیرمعمول یا حساسیت نسبی دستگاه عروقی اندومتر بهتر توضیح داده شود. کاهش جریان قاعدگی یک عارضه جانبی رایج از روش های پیشگیری از بارداری هورمونی است، مانند قرص های ضدبارداری خوراکی، آی یودی که هورمون آزاد می کنند (مانند میرانا) یا ایمپلنت های هورمونی مانند دپو-پروورا. استروژن نسبتاً پایین موجود در بیشتر پیشگیری های هورمونی، رشد اندومتر را کاهش می دهد، بنابراین مقدار کمی از آندوم
تر باقی می ماند که در طول قاعدگی ریزش کند. بسیاری از زنان این عارضه جانبی را به عنوان یک مزیت در استفاده از پیشگیری های هورمونی می دانند. قاعدگی کم خون می تواند به طور طبیعی در انتهای دوران باروری، یعنی بلافاصله پس از بلوغ و بلافاصله قبل از یائسگی، رخ دهد. به این دلیل که در این زمان، تخمک گذاری نامنظم است و لایه آندومتر به طور طبیعی رشد نمی کند. اما مشکلات طبیعی در زمان های دیگر نیز می توانند باعث کاهش جریان خون شوند. عدم تخمک گذاری به دلیل سطح پایین هورمون تیروئید، سطح بالای پرولاکتین، سطح بالای انسولین، سطح بالای آندروژن و مشکلات با سایر هورمون ها نیز می تواند باعث قاعدگی کم خون شود. با وجود این علل رایج، هیپومنوره هنوز به طور فنی یک ناهنجاری در جریان قاعدگی محسوب می شود و باید مشکلات پزشکی زمینه ای دیگر توسط پزشک بررسی و رد شوند. تشخیص. آزمایش های خونی برای بررسی سطح هورمون هایی مانند هورمون محرک فولیکولی (FSH)، هورمون لوتئینه کننده (LH)، استروژن، پرولاکتین و انسولین ممکن است انجام شود. در سندرم تخمدان پلی کیستیک، سطح انسولین و آندروژن ها بالا خواهد بود. یک سونوگرافی می تواند ضخامت آندومتر، اندازه تخمدان ه
ا، رشد فولیکول ها، تخمک گذاری و سایر ناهنجاری ها را تشخیص دهد. آزمایش هایی مانند اتساع و کورتاژ و اسکن MRI گاهی برای تعیین علت جریان خون کم در طول قاعدگی نیاز است. درمان. در صورت پیدا نشدن یک ناهنجاری علتی قابل توجه، درمان دیگری جز اطمینان بخشی نیاز نیست. در غیر این صورت، درمان با تشخیص هر گونه ناهنجاری علتی مهم تعیین می شود.
زندگی در زمان جنگ فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی تاد سولوندز است. در این فیلم بازیگرانی همچون شرلی هندرسون، کیران هایندز، الیسون جنی، مایکل لانر، کریس مارکت، ریچ پکی، شارلوت رمپلینگ، پل روبنز، الی شیدی، دیلن ریلی اسنایدر، رینی تیلور، مایکل کی. ویلیامز و گبی هافمن ایفای نقش کرده اند.
کاسکین دمگاه سرنجی یک گونه پرنده گنجشک سان از تیرهٔ سیاه پرگان (Icteridae) است.
عسل خوار سینه گندمی گونه ای از پرندگان تیرهٔ عسل خواران (Meliphagidae) است که در استرالیا، اندونزی و پاپوآ گینه نو یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
عسل خوار تاج گندمی یک پرنده گنجشک سان بومی جنوب استرالیا است. آنها دارای یک منقار خمیدهٔ بلند هستند که می تواند به شهد در پایه گل ها برسد و در برخی گیاهان گرده افشان آغازین است.
مارلین فاروژیا (زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۶) سیاستمدار مالتی، نماینده پیشین مجلس نمایندگان مالت و رهبر سابق حزب دموکراتیک است. او پیش تر عضو حزب ملی گرا بود و در انتخابات عمومی ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ از سوی این حزب نامزد شد. سپس به حزب کارگر پیوست و در انتخابات ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ به مجلس راه یافت، اما در سال ۲۰۱۵ از عضویت در این حزب استعفا داد. او در سال ۲۰۱۶ حزب دموکراتیک را تأسیس کرد، اما در سال ۲۰۱۹ از آن کناره گیری کرد. حرفه سیاسی. فاروژیا نخستین بار در سال ۱۹۹۶ وارد عرصه سیاست شد و با نام «مارلین پولیچینو» در انتخابات شورای محلی از سوی حزب ملی گرا نامزد شد. او در انتخابات محلی زبوگ برگزیده شد و بین سال های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ در این شورا خدمت کرد. او سپس در انتخابات عمومی ۱۹۹۸ به عنوان نامزد حزب ملی گرا شرکت کرد اما تنها ۳۱۱ رأی در مرحله نخست از حوزه انتخابیه پنجم کسب کرد و موفق به ورود به مجلس نشد. پس از همه پرسی عضویت مالت در اتحادیه اروپا که در سال ۲۰۰۳ برگزار شد، فاروژیا به حزب کارگر پیوست. او در انتخابات عمومی ۲۰۰۸ از سوی این حزب نامزد شد و از حوزه انتخابیه پنجم با مجموع ۳٬۳۷۵ رأی در مرحله نخست انتخاب شد. او در انتخابات ۲۰۱۳ نیز از
همان حوزه انتخاب شد و ۲٬۵۲۵ رأی در مرحله نخست به دست آورد. در ۴ دسامبر ۲۰۱۸، فاروژیا از مردم خواست تا «در برابر زورگویی در همه جا و در هر زمان ایستادگی کنند»؛ این اظهارات در واکنش به نشست پارلمان مالت بیان شد که در آن وزیر اقتصاد، کریس کاردونا، در تهدیدی علیه او و شریک زندگی اش گادفری فاروژیا گفت: «نوبت شما هم خواهد رسید». حزب دموکراتیک. پس از بروز اختلافاتی با حزب کارگر، فاروژیا در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ از این حزب استعفا داد و به تنها نماینده مستقل در پارلمان مالت تبدیل شد. او سپس حزب دموکراتیک را تأسیس کرد و به عنوان نخستین رهبر و تنها نماینده آن در مجلس فعالیت کرد. او در انتخابات عمومی ۲۰۱۷ مجدداً به پارلمان راه یافت و بدین ترتیب، نخستین نماینده مجلس از یک حزب سوم پس از سال ۱۹۶۲ شد. او به مخالفت با سوءاستفاده های دولت کارگری ادامه داد و از تظاهرات فعالان جامعه مدنی برای «حقیقت و عدالت» در آوریل ۲۰۱۸ حمایت کرد. او همچنین مدیریت دولت در موضوع تحقیقات پرونده "اگرانت" را مورد انتقاد قرار داد، پرونده ای که در آن تلاش شد سایر اتهامات فساد پنهان بماند. او در سال ۲۰۱۷ از رهبری حزب دموکراتیک کناره گیری کرد و در سال ۲۰۱۹
به طور کامل از این حزب خارج شد. دیدگاه های سیاسی. فاروژیا به صراحت بیان در اظهار دیدگاه های خود شهرت دارد و بارها از حزب خود در موضوعات مختلفی از جمله مسائل اجتماعی، مسائل زیست محیطی، توسعه و همچنین حکمرانی انتقاد کرده است. او موضع سیاسی خود را چپ میانه تعریف می کند، با این حال، او تحت تأثیر کاتولیک رومی نیز خود قرار دارد. فاروژیا همچنین در مسائل مربوط به حفاظت از محیط زیست فعال بوده است به ویژه در جریان جنجال مرتبط با مؤسسه آمریکایی مالت. او از منتقدان سرسخت دخالت کنراد میتسی و رئیس دفتر نخست وزیر مالت، کیت شمبری، در افشای اوراق پاناما بوده است. در طول دوران فعالیت خود، فاروژیا اغلب مواضعی علیه سقط جنین، انجماد جنین و توزیع قرص های ضدبارداری اتخاذ کرده است. با این حال، در ماه مه ۲۰۲۱، او لایحه ای را به پارلمان ارائه کرد که پیشنهاد جرم زدایی از سقط جنین را مطرح می کرد و استدلال کرد که حمایت از زندگی نباید در تضاد با حق تعیین سرنوشت و حقوق باروری زنان تلقی شود. ملک و املاک. فاروژیا مالک برج کاوالیر در قرندی است.
مورچه پیتای گندمی یا مورچه پیتای گندمی غربی گونه ای از پرندگان تیرهٔ مورچه پیتایان (Grallariidae) است که در کلمبیا و اکوادور یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
مگس گیر سینه گندمی یا مگس گیر سالوین، یک پرنده گنجشک سان کوچک از تیرهٔ ژیان مرغان است. در مناطق پست کارائیب و کوهپایه ها تا ارتفاع ۱۰۰۰ متری از شرق نیکاراگوئه تا شمال کاستاریکا زادآوری می کند، اگرچه همهٔ رکوردهای نیکاراگوئه نمونه های تاریخی جمع آوری شده در نزدیکی دریاچه نیکاراگوئه یا خروجی آن هستند.
در تایپوگرافی و نوشتن اروپا و آسیای غربی، کرسی وسط خطی است که بیشتر حروف روی آن "می نشینند" و پایین رونده ها (descenders) زیر آن امتداد می یابند. در مثال روبه رو، حرف 'p' یک پایین رونده دارد؛ حروف دیگر روی کرسی وسط (قرمز) قرار دارند. حروف اغلب تایپ فیس ها، هرچند نه در همه شان، نسبت به کرسی وسط طبق قاعده های زیر تعریف می شوند:
در طراحی تایپ فیس، فراجهش یک حرف گرد یا نوک تیز (مانند O یا A) میزانی است که آن حرف، نسبت به یک حرف «تخت» هم اندازه اش (مانند X یا H) از بالا یا از پایین امتداد دارد تا از نظر بصری هم اندازهٔ یکدیگر باشند. این کار با هدف جبران خطای ادراک بصری انسان انجام می گیرد. در تعریف رسمی، فراجهش به اندازه ای اطلاق می شود که حروف بزرگ به زیر کرسی وسط یا بالای ارتفاع کلاه می رود، یا اندازه ای که حروف کوچک به زیر کرسی وسط یا بالای بلندی x می رود.
انسداد لوله فالوپ، یکی از علل اصلی ناباروری زنان است. لوله های فالوپ مسدود شده نمی توانند اجازه دهند تخمک و اسپرم به هم نزدیک شوند، بنابراین لقاح و باروری غیرممکن می شود. انواع. تقریباً ۲۰ درصد ناباروری زنان را می توان به علل لوله ای نسبت داد. انسداد انتهای لوله ها (که بر دهانه انتهایی لوله (به سمت تخمدان) تأثیر می گذارد) معمولاً با تشکیل هیدروسالپینکس همراه است و اغلب ناشی از "کلامیدیا تراکوماتیس است". چسبندگی لگنی ممکن است با چنین عفونتی همراه باشد. در اشکال کمتر شدید، فیمبریا ممکن است به هم چسبیده شده و آسیب ببیند، اما ممکن است هنوز مقداری از قابلیت عبور حفظ شده باشد. انسداد لوله میانی می تواند به دلیل انجام روش های بستن لوله باشد زیرا بخشی از لوله هدف رایج مداخلات عقیم سازی است. انسداد لوله های پروگزیمال می تواند پس از عفونت هایی مانند سقط سپتیک رخ دهد. علل. بیشتر اوقات، یک لوله ممکن است به دلیل عفونت هایی مانند بیماری التهابی لگن (PID) مسدود شود. نرخ ناباروری لوله ای پس از یک بار ابتلا به PID در حدود ۱۲٪، پس از دو بار ۲۳٪ و پس از سه بار ۵۳٪ گزارش شده است. لوله های فالوپ همچنین ممکن است به دلیل آندومتریت،
عفونت های پس از زایمان و عفونت های داخل شکمی از جمله آپاندیسیت و پریتونیت مسدود شوند یا از کار بیافتند. تشکیل چسبندگی ها لزوماً نمی تواند یک لوله فالوپ را مسدود نماید، اما ممکن است به دلیل تغییر شکل یا جدا کردن آن از تخمدان آن باعث اختلال عملکرد آن شود. گزارش شده است که زنان با انسداد انتهایی لوله نرخ بالاتری از عفونت ایدز دارند. لوله های فالوپ ممکن است به عنوان یک روش پیشگیری از بارداری مسدود شوند. در این شرایط، لوله ها معمولاً سالم هستند و معمولاً بیمارانی که درخواست این روش را دارند، معمولاً دارای فرزند هستند. بستن لوله به عنوان یک روش دائمی پیشگیری در نظر گرفته می شود. تشخیص. در حالی که آزمایش کامل عملکرد لوله ها در بیماران ناباروری ممکن نیست، آزمایش قابلیت عبور لوله ها امکان پذیر است. در هیستروسالپینگوگرام، زمانی که رنگ رادیوپک به داخل حفره شکمی نشت می کند، نشان می دهد که لوله ها باز هستند. سونوگرافی می تواند ناهنجاری های لوله ای مانند هیدروسالپینکس که نشان دهنده انسداد لوله است را نشان دهد. معمولاً در طی جراحی، لاپاراسکوپی، وضعیت لوله ها می تواند مورد بررسی قرار گیرد و رنگی مانند متیلن بلو در فرآیندی ب
ه نام کروموتیوبیشن به رحم تزریق می شود که نشان داده می دهد، زمانی که دهانه رحم مسدود است، از لوله ها عبور می کند. کروموتیوبیشن لاپاراسکوپی به عنوان استاندارد طلایی ارزیابی لوله ای توصیف شده است.از آنجا که بیماری لوله ای اغلب به عفونت کلامیدیا مرتبط است، آزمایش آنتی بادی های کلامیدیا به یک ابزار غربالگری مقرون به صرفه برای پاتولوژی لوله ای تبدیل شده است. انسداد لوله ای تنها از نظر تاریخی جالب است و به عنوان یک روش قدیمی در برای نشان دادن قابلیت عبور لوله ها استفاده می شد؛ این روش قبل از ارزیابی لاپاراسکوپی ارگان های لگنی مورد استفاده قرار می گرفت. درمان. درمان انسداد لوله های فالوپ به طور سنتی با جراحی لوله ای (توبوپلاستی) انجام می شد که هدف آن بازگرداندن قابلیت عبور لوله ها و در نتیجه عملکرد طبیعی آنها بود. یک روش رایج در درمان مدرن امروزی، لقاح مصنوعی (IVF) است که به دلیل هزینه کمتر، تهاجم کمتر و نتایج فوری، محبوبیت بیشتری دارد. روش های جایگزین مانند فیزیوتراپی دستی نیز برای توانایی باز کردن و بازگرداندن عملکرد به لوله های فالوپ مسدود شده در برخی از زنان ذکر شده است. درمان هایی مانند فناوری های باروری کمکی ب
یشتر از جراحی استفاده می شوند. توبوپلاستی. توبوپلاستی به مجموعه ای از جراحی ها اشاره دارد که سعی در بازگرداندن قابلیت عبور و عملکرد لوله های فالوپ دارد تا بارداری امکان پذیر شود. از آنجا که ناباروری لوله ای یک علت شایع برای ناباروری است، توبوپلاستی ها قبل از توسعه لقاح مصنوعی (IVF) به طور رایج انجام می شد. انواع مختلفی از توبوپلاستی توسعه یافته اند که می توانند از طریق لاپاراسکوپی یا لاپاراتومی انجام شوند.این روش ها شامل این موارد هستند: علاوه بر این، با استفاده از فلوئوروسکوپی یا هیستروسکوپی، انسداد پروکسیما لوله می تواند با کاتترگذاری انتخابی یک طرفه یا دوطرفه برطرف شود، که در آن یک کاتتر نازک از طریق قسمت پروکسیما لوله فالوپ پیش می رود تا بررسی و احتمالاً بازگرداندن قابلیت عبور لوله انجام شود. نتایج جراحی لوله ای به طور معکوس با میزان آسیب های موجود قبل از جراحی مرتبط است. گسترش چسبندگی ها همچنان یک مشکل باقی مانده است. بیماران با لوله های جراحی شده در معرض خطر بیشتری برای بارداری خارج رحمی قرار دارند، هرچند که باروری در آزمایشگاه در بیماران با لوله های آسیب دیده نیز با خطر بارداری خارج رحمی همراه است. لقا
ح آزمایشگاهی. لقاح آزمایشگاهی فرآیندی است که طی آن تخمک توسط اسپرم خارج از بدن بارور می شود: "in vitro". IVF یک درمان اصلی برای ناباروری است، زمانی که سایر روش های فناوری کمک باروری شکست خورده باشند. این فرایند شامل نظارت بر فرایند تخمک گذاری یک زن، برداشتن تخمک یا تخمک (تخمک یا تخمک) از تخمدان های زن و اجازه دادن به اسپرم برای بارور کردن آنها در یک محیط مایع در آزمایشگاه است. هنگامی که چرخه طبیعی یک زن برای جمع آوری تخمک (تخمک) طبیعی انتخاب شده برای لقاح کنترل می شود، به عنوان IVF چرخه طبیعی شناخته می شود. سپس تخمک بارور شده (زیگوت) به رحم بیمار منتقل می شود تا بارداری موفقی داشته باشد باروری در آزمایشگاه (IVF) فرآیندی است که در آن یک تخمک خارج از بدن توسط اسپرم بارور می شود: در آزمایشگاه. IVF یک درمان اصلی برای نازایی است زمانی که سایر روش های فناوری کمک باروری. شکست خورده باشند. این فرایند شامل نظارت بر فرایند تخمک گذاری زن، برداشتن تخمک یا تخمک ها از تخمدان های زن و اجازه دادن به اسپرم برای بارور کردن آن ها در یک محیط مایع در آزمایشگاه است. زمانی که چرخه طبیعی زن برای جمع آوری یک تخمک طبیعی (تخمک) برای با
روری تحت نظارت قرار می گیرد، به آن IVF در چرخه طبیعی گفته می شود. سپس تخمک بارور شده (زیگوت) با هدف ایجاد یک بارداری موفق به رحم بیمار منتقل می شود. در حالی که درمان IVF به طور عمده جایگزین جراحی لوله ای در درمان نازایی شده است، وجود هیدروسالپنکس مانع موفقیت IVF می شود. توصیه شده است که قبل از انجام IVF، جراحی لاپاراسکوپی برای مسدود کردن یا برداشتن هیدروسالپنکس ها انجام شود.
آلین برنشتاین (; – ) هنرمند، طراح لباس، و طراح مد اهل ایالات متحده آمریکا بود. برنشتاین با همراهی ایرنه لویسون موزه هنر متروپولیتن را تأسیس کردند. برنشتاین معشوقه و از حامیان توماس ولف نویسنده آمریکایی بود. برنشتاین در ۷ سپتامبر ۱۹۵۵ در شهر نیویورک در سن ۷۴ سالگی درگذشت. زندگی شخصی. او در سال ۱۸۸۰ در شهر نیویورک به عنوان دختر ربکا گلد اسمیت و جوزف فرانکو که یک بازیگر بود به دنیا آمد. خانواده او یهودی بودند. در زمانی که او ۱۷ ساله شد، پدر و مادرش هر دو مرده بودند و او توسط عمه اش، ریچل گلداسمیت، بزرگ شد. گلداسمیت یک پانسیون تئاتر در خیابان ۴۴ غربی شهر نیویورک داشت. آلین در ۱۹ نوامبر ۱۹۰۲ با تئودور اف. برنشتاین، کارگزار وال استریت ازدواج کرد. برنشتاین و همسرش دو فرزند داشتند: تئودور فرانکئو برنشتاین (۱۹۰۴–۱۹۴۹)، و ادلا کیوسیک (۱۹۰۶–۱۹۸۳). ازدواج او در تمام مدت و با وجود رابطه همزمان او با توماس ولف پابرجا باقی ماند. برنشتاین در سال ۱۹۲۵ با توماس ولف در کشتی آرام اس المپیک ملاقات کرد، در آن زمان ولف ۲۵ سال و برنشتاین ۴۴ سال سن داشتند. رابطه برنشتاین و ولف پس از چند سال به پایان رسید، اما دوستی آنها ادامه یافت. ی
کی از آخرین تماس های تلفنی وولف، زمانی که او در سن ۳۷ سالگی بر اثر تومور مغزی در حال مرگ بود، این بود که به برنشتاین بگوید که او را دوست دارد. در زمان مرگ ولف در سال ۱۹۳۸، برنشتاین برخی از دست نوشته های منتشر نشده ولف را در اختیار داشت. در فیلم درام بیوگرافی نابغه محصول ۲۰۱۶، برنشتاین توسط نیکول کیدمن و ولف توسط جود لا به تصویر کشیده شدند. برنشتاین در روز ۷ سپتامبر ۱۹۵۵ در شهر نیویورک در سن ۷۴ سالگی درگذشت. پیشه هنری. بین سال های ۱۹۱۶ و ۱۹۵۱، برنشتاین برای ۵۱ اثر، طراحی صحنه، طراحی لباس یا هر دو را انجام داد. پس از حدود ۱۴ سال کار، در سال ۱۹۳۰، او توانست به سمت طراحی صحنه برود. برای حدود یک دهه، او در درجه اول کار طراحی صحنه را انجام داد، اما دوباره در حدود سال ۱۹۴۰ به عنوان آخرین مرحله از حرفه خود به طراحی لباس بازگشت. در دهه ۱۹۳۰ او شروع به فعالیت نویسندگی کرد و دو کتاب او توسط ناپف، یک ناشر بسیار محترم در آن زمان، منتشر شده است. او با مالکان این انتشارات دوستی شخصی داشت. اولین کتاب او، سه لباس آبی، کمک کرد تا او به عنوان یک طراح لباس در نیویورک تثبیت شود. این کتاب شامل مجموعه ای از سه داستان بود که در آن س
ه مرد کاملاً متفاوت یک کت و شلوار سرژ آبی رنگ را می پوشند. جزئیات نحوه پوشیدن کت و شلوار هر مرد، جنبه های شخصیت هر کدام از مردان را به روش های ظریفی آشکار می کند. یک نکته رایج در بین طراحان لباس این است که لباس ها اگر خوب باشند، در نهایت نباید مورد توجه قرار گیرند. داستان های کت و شلوار آبی توانایی برنشتاین را در تشخیص اینکه چگونه جزئیات حیاتی یک لباس شخصیت فرد را به تصویر می کشد نشان می دهد. برخی از آثار نوشتاری او عبارتند از:
هلنا فلورانس نورمنتون (به انگلیسی: Helena Florence Normanton)، وکیل عالی رتبه (QC) (۱۴ دسامبر ۱۸۸۲ – ۱۴ اکتبر ۱۹۵۷)، اولین زن وکیل در بریتانیا بود. در نوامبر ۱۹۲۲، او به عنوان دومین زن به کانون وکلای انگلستان و ولز راه یافت، پس از آیوی ویلیامز که این قدم تاریخی را در مه همان سال برداشت. او پس از ازدواج، نام خانوادگی خود را حفظ کرد و در سال ۱۹۲۴ به اولین زن متأهل بریتانیایی تبدیل شد که پاسپورتی با نام خانوادگی اصلی (نام هنگام تولد) خود دریافت کرد. در اکتبر ۲۰۲۱، از نورمنتون با نصب یک پلاک آبی میراث فرهنگی انگلستان، در خانه اش در میدان مکلبورگ لندن، تقدیر شد. اوایل زندگی و تحصیلات. نورمنتون در شرق لندن به دنیا آمد. والدینش جین امیلیا (مارشال) و ویلیام الکساندر نورمنتون که سازنده پیانو بود، بودند. در سال ۱۸۸۶، وقتی او تنها چهار سال داشت، جسد پدرش در یک تونل راه آهن پیدا شد. مادرش که شاید پیش از آن از پدرش جدا شده بود (که در آن زمان موقعیتی پُر از برچسب اجتماعی بود)، هلنا و خواهر کوچکترش اتل را به تنهایی بزرگ کرد –اتاق هایی از خانه خود در وولیچ را به همسران افسران اجاره می داد و بعداً به برایتون نقل مکان کرد تا ی
ک خواربارفروشی و سپس یک پانسیون را اداره کند. در سال ۱۸۹۶، نورمنتون توانست بورسیه ای برای تحصیل در مدرسه علوم یورک پلیس در شهر برایتون دریافت کند؛ مدرسه ای که امروزه به نام مدرسه وارندین شناخته می شود. او در دوران تحصیل خود عملکرد بسیار موفقی داشت و تا زمانی که در ژوئیه سال ۱۹۰۰ این مدرسه را ترک کرد، به عنوان «معلم شاگرد» فعالیت می کرد. پس از مرگ مادرش، او مسئول حمایت از خواهرش شد و در اداره پانسیون خانوادگی کمک می کرد. سپس، نورمنتون در کالج تربیت معلم ادج هیل در لیورپول تحصیل کرد و بین سال های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۵ تحصیلات خود را در این کالج ادامه داد. او همچنین به عنوان دانشجوی غیرحضوری در دانشگاه لندن به مطالعه تاریخ مدرن پرداخت و با دریافت رتبه عالی فارغ التحصیل شد. او موفق به دریافت دیپلم معلمان دوره متوسطه اسکاتلند شد و همچنین مدرکی در زبان، ادبیات و تاریخ فرانسه از دانشگاه دیژون به دست آورد. نورمنتون به تدریس تاریخ در دانشگاه های گلاسگو و لندن پرداخت و به سخنرانی و نگارش دربارهٔ موضوعات فمینیستی مشغول شد. او به عنوان معلم خصوصی پسران بارون دو فورست، یکی از نمایندگان لیبرال مجلس، کار کرد. او همچنین در جلسات لیگ
آزادی زنان سخنرانی می کرد و از کنگره ملی هند حمایت می نمود. فعالیت حرفه ای. هلنا نورمنتون در کتابش به نام "قانون روزمرهٔ زنان" لحظه ای را تعریف می کند که تصمیم گرفت وارد حرفه وکالت شود. او می گوید که در سن ۱۲ سالگی، همراه مادرش به دفتر وکیلی رفته بود و مشاهده کرد که مادرش نمی تواند مشاوره وکیل را به درستی درک کند. این تجربه، در نگاه نورمنتون، شکلی از تبعیض جنسیتی بود و او تصمیم گرفت که به زنان کمک کند تا به قانون دسترسی داشته باشند؛ حوزه ای که در آن زمان تنها برای مردان قابل دسترس بود. نورمنتون در این کتاب می نویسد: «من هنوز نمی توانم تحمل کنم که زنان به دلیل نداشتن دانش ابتدایی از حقوق، که در بین مردان رایج تر است، در معاملات ضرر کنند.» نورمنتون از سنین پایین آرزو داشت که وکیل شود. درخواست او در سال ۱۹۱۸ برای دانشجوی شدن در مدرسه میدل تمپل رد شد، و او شکایتی به مجلس اعیان ارائه داد. سپس، در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۱۹، تنها چند ساعت پس از اجرایی شدن قانون رفع عدم صلاحیت بر اساس جنسیت ۱۹۱۹، درخواست خود را دوباره ارائه داد و به مدرسه Middle Temple پذیرش یافت. او در سال ۱۹۲۱ با گاوین بومن واتسون کلارک ازدواج کرد، اما
به دلایل حرفه ای نام خانوادگی اصلی خود را حفظ کرد. در سال ۱۹۲۴، او اولین زن متأهل بریتانیایی شد که پاسپورتی با نام خانوادگی اصلی خود دریافت کرد. او دومین زنی بود که در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۲، کمی پس از آیوی ویلیامز، به وکالت پذیرفته شد. او نخستین زنی بود که حکم طلاق را برای موکل خود گرفت، نخستین زنی که در یک پرونده قتل مسئولیت تعقیب قانونی را بر عهده گرفت، و نخستین زنی که یک دادگاه را در آمریکا هدایت کرد. همچنین او اولین زنی بود که در دادگاه عالی و دادگاه اولد بیلی حاضر شد. در سال ۱۹۴۹، او به همراه رز هایلبورن، یکی از دو زنی بود که برای نخستین بار به عنوان King's Counsel در دادگستری انگلستان منصوب شدند. فمینیسم. نورمنتون یک مبارز برای حقوق زنان و حق رأی زنان بود. او اولین زن متأهل در بریتانیا بود که پاسپورتی با نام خانوادگی اصلی خود دریافت کرد. او معتقد بود که مردان و زنان باید پول و دارایی خود را به صورت جداگانه حفظ کنند. ده سال پس از تصویب قانون رفع محرومیت های جنسیتی در سال ۱۹۱۹، نورمنتون در هفتمین کنفرانس سالانه انجمن زنان مهندس در ژوئیه ۱۹۲۹ سخنرانی کرد. در این کنفرانس، او در کنار وینیفرد کالیس، نخستین زنی که ری