Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گئورگی آندره ی تاتاریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۴ ژوئن ۱۹۲۶ در ارمنستان به دنیا آمد .
ویگن میرزاجانی شیرینیان (؛ زادهٔ - ) یک جنگجوی آزادی، سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۲ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۵ فوریهٔ ۱۹۴۷ در چلدران به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۶۹) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده ، قهرمان آرتساخ و نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس شده است. وی در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۲ در سن ۴۴ سالگی در استپاناکرت درگذشت
والری واغارشاکی بوغوسیان (؛ زادهٔ ) یک فیزیکدان، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. از تاریخ ۵ دسامبر ۱۹۹۱ تا تاریخ ۱۰ فوریه ۱۹۹۲ سمت فهرست رئیسان سرویس امنیت ملی ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۵ مارس ۱۹۴۴ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
ویکتور پیوتری ریبالکو (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۹ مهٔ ۱۹۳۲ ‏در ارمنستان به دنیا آمد .
یوری هایکی چشماریتیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۴۰ در ارمنستان به دنیا آمد .
اسکادران ۱۰۷ اسرائیل () این اسکادران که با نام «شوالیه های دم نارنجی» نیز شناخته می شود، یک گردان هوایی جنگنده در نیروی هوایی اسرائیل است. این اسکادران هواپیماهای اف-۱۶ را از پایگاه هوایی هاتزریم در صحرای نگب اداره می کند. تاریخچه. اسکادران ۱۰۷ در ۲۵ ژانویه ۱۹۵۳ با یک اسکادران از هواپیماهای سوپرمارین اسپیت فایر در پایگاه هوایی رمات دیوید تأسیس شد. در سال ۱۹۵۴ هواپیماهای آن به نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ تغییر کرد. در فوریه ۱۹۶۲ این اسکادران توسط هواپیماهای گلاستر متئور از اسکادران ۱۱۷ و چند فروند داسو میراژ ۳ تقویت و سازماندهی مجدد شد. در سال ۱۹۶۵ چند فروند داسو اوراگان نیز به ناوگان این اسکادران اضافه گردید و با این ترکیب در جنگ شش روزه حضور داشت. در دسامبر ۱۹۷۱ اسکادران ۱۰۷ به پایگاه هوایی هاتزریم منتقل شد و ناوگان آن با جنگنده های اف-۴ فانتوم بروزرسانی شد. در جنگ یوم کیپور فانتوم های اسکادران ۱۰۷ موفق شدند ۱۴ جنگنده را سرنگون کردند. این اسکادران در درگیری ۱۹۷۸ جنوب لبنان و جنگ ۱۹۸۲ لبنان حضور داشت. فانتوم ها به مدت ۲۶ سال در این اسکادران خدمت کردند و در مجموع ۳۲ شکار هوا به هوا به دست آوردند. در سپتامبر ۲۰۰۵
ناوگان اسکادران ۱۰۷ با جنگنده های اف-۱۶ بروزرسانی شد. این اسکادران در جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان، جنگ ۲۰۰۸ غزه، جنگ ۲۰۱۲ غزه و عملیات خانه پوشالی در سال ۲۰۱۸ حضور داشت.
میکائیل سامسونی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۴۲ در ارمنستان به دنیا آمد .
ولودیا آرتاوازدی آبراهامیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۶ ژوئیهٔ ۱۹۳۹ در ارمنستان به دنیا آمد .
اسکادران ۱۰۹ اسرائیل () گردان هوایی نیروی هوایی اسرائیل است، که با نام اسکادران ولی () نیز شناخته می شود. این اسکادران جنگنده های اف-۱۶ دی را در پایگاه هوایی رامات دیوید فرماندهی و کنترل می کند. اسکادران ۱۰۹ در ژوئیه ۱۹۵۱ با چند فروند دی هاویلند موسکیتو، تأسیس شد. این اسکادران باسابقه ترین یگان جنگنده تهاجمی در نیروی هوایی اسرائیل است. اسکادران ۱۰۹ طی سال ها با پنج نوع مختلف جت جنگنده پرواز کرده و در حال حاضر هواپیماهای دو سرنشینه اف-۱۶ باراک را در اختیار دارد.
اعتراضات بحران آب ایران ۱۳۹۶-۱۳۹۷ مجموعه ای از اعتراضات در ایران بود که در آن شرکت کنندگان خواستار بهبود وضعیت تأمین آب شیرین شدند. این اعتراضات پس از یک دوره خشکسالی شدید در کشور آغاز شد. شرکت کنندگان، مقامات ایرانی را به سوءمدیریت منابع آب متهم کردند که تأثیرات خشکسالی را تشدید کرده بود. این اعتراضات هم زمان با مجموعه ای از اعتراضات بزرگ تر و ناآرامی های مدنی در ایران رخ داد. گزارش ها از تظاهرات عمومی پیرامون مطالبهٔ آب در سال ۲۰۱۸، نخستین بار در اواسط فوریه منتشر شد. نخستین اعتراضات قابل توجه در اوایل مارس در استان اصفهان آغاز شد و سپس به استان های خوزستان و بوشهر گسترش یافت. دولت در واکنش به این اعتراضات، اقدام به سرکوب آن ها کرد که به کشته شدن دست کم دو معترض و زخمی شدن چندین نفر انجامید. گزارش ها حاکی از آن بود که حدود ۱۷۰ نفر در ارتباط با این اعتراضات بازداشت شدند. کمبود آب ادامه یافت و اعتراضات جدیدی در سال ۲۰۲۱ رخ داد. خط زمانی. فوریه. طبق گزارش پروژه مکان یابی و داده های رویدادهای درگیری مسلحانه، گروه های کوچکی از معترضان از اواسط فوریه شروع به اعتراض به کمبود آب کردند. این اعتراضات عمدتاً در مناطق
مرکزی-غربی ایران رخ داد و علیه شرایط خشکسالی و طرح پیشنهادی دولت برای بازتوزیع استانی آب بود. ۹–۱۸ مارس. اولین تظاهرات قابل توجه پیرامون مسائل مربوط به آب در سال ۲۰۱۸ در اوایل مارس رخ داد. در ورزنه، نزدیک شهر اصفهان، ده ها کشاورز علیه بازتوزیع آب در سطح استان اعتراض کردند. یکی از خواسته های اصلی حذف خط لوله ای بود که آب را از منطقه اصفهان به استان یزد منتقل می کرد. طبق ویدیوهای آنلاین، معترضان با طعنه شعار می دادند: «مرگ بر کشاورز، زنده باد ظالم!». در ۹ مارس، تنش ها زمانی افزایش یافت که اعتراضی مشابه برگزار شد. صدها یا احتمالاً هزاران معترض به سوی تأسیسات انتقال آب راهپیمایی کردند با قصد احتمالی تخریب خط لوله. کشاورزان با پلیس ضدشورش موتورسوار درگیر شدند و یک معترض محلی ادعا کرد که از گاز اشک آور استفاده شده است. در ۱۸ مارس، کشاورزان ورزنه ای برای اعتراض به وضعیت آب به مراسم نماز جمعه یورش بردند. ۲۸–۲۹ مارس. در اهواز، در استان خوزستان، معترضان در اواخر مارس خواستار پایان پروژه های انتقال منطقه ای آب شدند. در ابتدا، در ۲۸ مارس، اعتراضاتی در واکنش به نمایش جامعه عرب محلی در یک تبلیغ تلویزیونی ملی آغاز شد که خشم
مردم عرب را به دلیل سرکوب و تبعیض برانگیخت. یک روز بعد، تظاهرات گسترده تر شد و هزاران نفر دیگر به آن پیوستند و خواسته ها شامل مسائل زیست محیطی نیز شد. در پی نارضایتی از سدسازی های محلی و برنامه های انحراف مسیر رودخانه که به حاشیه نشینی جوامع محلی منجر شده بود، گزارش شده که شعارهایی چون «محیط زیست اهواز را نابود نکنید!» و «به دزدی آب در اهواز پایان دهید!» سر داده شد. این اعتراضات به عنوان «قیام کرامت» نیز شناخته شده اند. ۷–۱۷ آوریل. در ۷ آوریل، کشاورزان بخش شرقی استان اصفهان در نزدیکی پل خواجو در مرکز شهر اصفهان تجمع کردند. مشابه اعتراضات اوایل مارس، کشاورزان علیه انتقال آب به استان یزد اعتراض کردند. در ویدیوهای منتشر شده، معترضان در حال سردادن شعار هستند، در حالی که نیروهای امنیتی تلاش به مداخله دارند. در ۹ آوریل، کشاورزان در درگیری هایی با نیروهای پلیس درگیر شدند، چرا که بار دیگر علیه سیاست های توزیع آب اعتراض کردند. اعتراضات در دو روز بعد نیز ادامه داشت، عمدتاً در منطقه خوراسگان در شرق شهر. تا ۱۵ کشاورز پس از درگیری با پلیس ضد شورش در ۱۱ آوریل بازداشت شدند. در ۱۳ و ۱۴ آوریل، پس از درگیری های مشابه، دو نفر
زخمی و تا ۳۰ معترض دستگیر شدند. در همین دوره، دو رویداد دیگر مرتبط با کشاورزان همان منطقه در داخل و اطراف ورزنه رخ داد. در ۱۴ آوریل، گروهی از کشاورزان به شدت به تیرهای برق آسیب زدند که موجب اختلال در سیستم انتقال آب شد. بخشی از شبکه انتقال آب نیز در ۱۷ آوریل توسط کشاورزان در نزدیکی ورزنه تخریب شد. ۲۰ تا ۲۳ ژوئن. در ۲۰ ژوئن، مردم آبادان، شهری در جنوب استان خوزستان، در مقابل اداره آب و فاضلاب تجمع کرده و علیه آب غیرقابل شرب و جیره بندی آب اعتراض کردند. دیگر دلایل نارضایتی، قطعی روزانه چندساعته آب و نیاز به ایستادن در صف های طولانی برای تهیه آب آشامیدنی بود. یک روز پیش از این اعتراضات، اداره آب و فاضلاب آبادان اعلام کرده بود که به دلیل افت شدید فشار آب و شوری زیاد آب در شبکه، آب جیره بندی خواهد شد. سه روز بعد، صدها نفر در آبادان مجدداً در مقابل دفتر فرمانداری در اعتراض به نبود آب سالم تجمع کردند. معترضان شعارهایی علیه فرماندار و مسئولان تأمین آب شهر سر دادند. ۲۹ ژوئن تا ۲ ژوئیه. در خرمشهر، شهری نزدیک به آبادان، در ۲۹ ژوئن اعتراضاتی در رابطه با وضعیت آب آغاز شد. صدها نفر مقامات ایرانی را به سوءمدیریت در حوزه آب م
تهم کردند که منجر به شوری و آلودگی منابع آبی شده است. برخی از ساکنان همچنین دولت را متهم به انتقال آب به کویت و عراق کردند. چند هفته پیش تر، ویدیویی از خط لوله ای که ادعا می شد آب شیرین را به مرز عراق منتقل می کند در میان مردم منتشر شده بود. در ویدیویی از تظاهرات، ده ها معترض در حال رویارویی با فرماندار شهر دیده می شوند. تظاهرات روز بعد خشونت آمیز شد و صدها معترض بار دیگر برای اعتراض به کمبود آب تجمع کردند. این تجمع ابتدا به شکل مسالمت آمیز آغاز شد و شرکت کنندگان شعارهایی علیه مسئولان سر دادند. در ساعات پایانی شب و بامداد ۱ ژوئیه، معترضان به پرتاب سنگ و زباله به سوی نیروهای امنیتی پرداختند و پلیس نیز با شلیک گاز اشک آور واکنش نشان داد. در ویدیوهایی که در شبکه های اجتماعی منتشر شد، صدای تیراندازی شنیده می شود و طبق گزارش صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، چند معترض مسلح بودند، در حالی که برخی ویدیوها نیز نشان می دهند که پلیس به سوی معترضان شلیک کرده است. گزارش شده که دست کم یک معترض کشته شده است. مسئولان این ادعا را رد کرده اند اما اعلام کردند که ۱۱ نفر زخمی شده اند. در واکنش به سرکوب خشونت آمیز در خرمشهر، هزارا
ن نفر در مناطق مختلف اطراف این شهر در حمایت از اعتراضات به خیابان آمدند. ویدیوهایی در شبکه های اجتماعی تظاهرات در اهواز، ماهشهر و بندر امام خمینی را نشان می دهند. در ۲ ژوئیه، جمعیتی در آبادان در جریان اعتراض به کیفیت پایین آب با نیروهای پلیس درگیر شدند. طبق گزارش رسانه های دولتی، معترضان اشیایی پرتاب کرده و اقدام به خرابکاری کردند که در پی آن نیروهای امنیتی جمعیت را متفرق کردند. ۷–۸ ژوئیه. اعتراض گسترده ای در برازجان واقع در استان بوشهر در ۷ ژوئیه به دلیل کمبود آب و توزیع بی نظم آب آشامیدنی رخ داد. هزاران نفر در میدان اصلی شهر تجمع کرده و شعارهایی علیه مسئولان محلی سر دادند و آن ها را به ناکارآمدی، سوءمدیریت منابع آب و فساد متهم کردند. به گفته یک منبع خبری محلی، لوله های آب شهر بیش از ده روز بود که آبی منتقل نکرده بودند. یک فعال محلی اعلام کرد که بخشی از این بحران ناشی از پروژه های غیرقانونی آبیاری در نزدیکی کازرون در بالا دست رودخانه محلی است. معاون فرماندار برازجان و امام جمعه تلاش کردند تا برای معترضان سخنرانی کنند، اما خشم مردم باعث شد آن ها مجبور به ترک محل شوند، با وجود حضور صدها نیروی امنیتی. در ۸ ژوئی
ه، اعتراضات برازجان برای دومین روز ادامه یافت. رسانه های وابسته به دولت گزارش دادند که ۳۵۰ نفر در مرکز شهر تجمع کردند. ۱۳ ژوئیه. در کمارج، روستایی در نزدیکی کازرون واقع در استان فارس، کشاورزان در اعتراض به کم آبی تجمع کردند. به گفته رسانه های دولتی، این اعتراضات به دنبال تصمیم برای جمع آوری پمپ های غیرمجاز آب از رودخانه محلی صورت گرفت. استفاده از این پمپ ها ظاهراً یکی از دلایل اعتراضات ۷ و ۸ ژوئیه در برازجان نیز بوده است. در درگیری میان کشاورزان و نیروهای پلیس، یک معترض کشته و شماری از جمله چندین مأمور زخمی شدند. سپتامبر تا نوامبر. بین ماه های سپتامبر تا نوامبر ۲۰۱۸، کشاورزان استان اصفهان برای بیش از ۴۰ روز پیاپی دست به اعتراض زدند. آن ها در شهرها و روستاهای اطراف رود زاینده رود اردو زده و تراکتورهای خود را در مقابل چادرها پارک کردند. مشابه اعتراضات پیشین کشاورزان اصفهانی در اوایل مارس و اواسط آوریل، معترضان دولت را به سوءمدیریت منابع آبی متهم کرده و به انتقال آب به استان یزد اعتراض داشتند. در ۳۱ اکتبر، کاروانی متشکل از ۱۵۰۰ وسیله نقلیه به سمت سرچشمه های رودخانه و ایستگاه پمپاژ حرکت کردند تا به شکل نمادین اعت
راض خود را نشان دهند. واکنش های بین المللی. در واکنش به اعتراضات در سراسر ایران، وزیر امور خارجه پیشین ایالات متحده مایک پومپئو اظهار داشت که این تظاهرات «نشان می دهد که مردم ایران عمیقاً از ناکامی های دولت خود ناراضی هستند. (...) سوءمدیریت دولت در منابع طبیعی ایران منجر به خشکسالی های شدید و دیگر بحران های زیست محیطی شده است.» در ۶ ژوئیه ۲۰۱۸، پس از گزارش هایی درباره درگیری های خشونت آمیز میان معترضان و نیروهای پلیس در ۳۱ ژوئن و ۱ ژوئیه در خرمشهر، عفو بین الملل بیانیه ای عمومی صادر کرد. این سازمان غیردولتی اعلام کرد: «مقامات ایرانی باید تحقیقاتی بی طرفانه و کامل درباره گزارش هایی مبنی بر استفاده غیرضروری و بیش از حد از زور – احتمالاً شامل استفاده از سلاح گرم – توسط نیروهای امنیتی علیه معترضانی عمدتاً مسالمت آمیز در جریان اعتراضات اخیر در استان خوزستان انجام دهند، جایی که مردم خواستار آب آشامیدنی سالم و پاک بوده اند (...). آن ها باید تضمین کنند که همه بازداشت شدگان از شکنجه و سایر رفتارهای غیرانسانی مصون بمانند و کسانی که صرفاً به دلیل استفاده مسالمت آمیز از حق تجمع بازداشت شده اند، آزاد شوند.» پیامدها. مشکلا
ت آب شیرین در ایران در سال های بعد نیز ادامه یافت و گزارش هایی از نبود آب آشامیدنی و آلودگی آب در برخی مناطق منتشر شد. در سال ۲۰۲۱، موج جدیدی از اعتراضات مربوط به آب مجدداً شکل گرفت.
اختیارات، اصلاحات و لوایح قانونی دکتر محمد مصدق کتابی پژوهشی از آقای مسعود کوهستانی نژاد است که در سال ۱۳۸۳ توسط نشر نی منتشر شد. این کتاب به بررسی سیاست های داخلی دکتر محمد مصدق در سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ با تمرکز بر دریافت و اجرای اختیارات تقنینی از مجلس شورای ملی و تصویب لوایح قانونی توسط دولت او می پردازد. موضوع کتاب. با وجود پژوهش های فراوان درباره نهضت ملی شدن صنعت نفت و دکتر محمد مصدق، موضوع سیاست داخلی و استفاده او از اختیارات قانونی، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. مصدق در تیر ۱۳۳۱ از مجلس شورای ملی درخواست کرد که برای انجام اصلاحات فوری، به او اختیار وضع قانون در اغلب امور را برای مدت معین بدهد. این درخواست ابتدا رد شد اما در مرداد همان سال به تصویب هر دو مجلس رسید و بعداً نیز برای یک سال دیگر تمدید شد. این اختیارات زمینه ساز تصویب ده ها لایحه قانونی شد که برخی از آن ها پس از سقوط دولت مصدق در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نیز به قوت خود باقی ماندند. بررسی این لوایح و اثرات آن ها بر ساختار سیاسی و اجتماعی ایران، موضوع اصلی این کتاب است. محتوای کتاب. نویسنده با بهره گیری از منابع گوناگون از جمله مذاکرات مجلس، مطبوعات دو
ره مصدق، اسناد آرشیوی و دیدگاه های جریان های مختلف سیاسی، تلاش کرده تصویری دقیق از چگونگی درخواست، تصویب و استفاده از اختیارات قانونی توسط دولت مصدق ارائه دهد. از دیگر محورهای کتاب می توان به موارد زیر اشاره کرد: تحلیل نقش اختیارات در تدوین سیاست های داخلی دولت مصدق؛ بررسی اختلافات درونی میان نیروهای ملی گرا در خصوص میزان و نحوه استفاده از این اختیارات؛ مستندسازی لوایح قانونی تصویب شده در این دوره؛ تحلیل آثار بلندمدت این دوره بر روند قانون گذاری در ایران. جایگاه پژوهشی. این کتاب از معدود آثاری است که به طور اختصاصی به جنبه های حقوقی، اداری و سیاسی اختیارات مصدق پرداخته است. تحلیل های آن می تواند به درک بهتر فرآیندهای درونی دولت ملی و تعارضات میان گروه های سیاسی آن دوره کمک کند. از منظر پژوهشی، اثر حاضر می تواند مکملی برای آثاری باشد که تاکنون بیشتر بر بُعد خارجی و نفتی نهضت ملی تمرکز داشته اند. مشخصات کتاب. عنوان: اختیارات، اصلاحات و لوایح قانونی دکتر محمد مصدق نویسنده: مسعود کوهستانی نژاد ناشر: نشر نی سال انتشار: ۱۳۸۳ زبان: فارسی تعداد صفحات: ۴۵۲ صفحه پیوند به بیرون. صفحهٔ کتاب در وب سایت نشر نی محمد مصدق نه
ضت ملی شدن نفت کودتای ۲۸ مرداد مقالهٔ «استعفای دکتر مصدق» از پایگاه سند ایران پادکست «مصدق در کشاکش قدرت – تیر ۱۳۳۱» در شنوتو
گارد ملی اسرائیل () یک نهاد عملیاتی است که در سال ۲۰۲۴ توسط پلیس اسرائیل و پس از مصوبه دولت با هدف مقابله با چالش های امنیتی داخلی در حال گسترش، از جمله رویدادهای چند صحنه ای، تأسیس شد. این واحد در پلیس مرزبانی اسرائیل سازماندهی شده و برای فعالیت در زمینه های مبارزه با تروریسم، مقابله با اغتشاشات و کمک به مقابله با شرایط اضطراری طراحی شده است. گارد ملی در سراسر کشور فعالیت می کند و شامل تیپ های منطقه ای در شمال، مرکز و جنوب است. مأموریت اصلی گارد ملی اسرائیل تقویت فعالیت پلیس در شرایط عادی و اضطراری مطابق با نیازهای عملیاتی و دستورالعمل های رده فرماندهی است. وزیر امنیت عمومی ایده تأسیس گارد ملی در اسرائیل برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ به ابتکار وزیر امنیت ملی وقت، شلومو بن-امی، مطرح شد. هدف از این ابتکار، متمرکز کردن آژانس های اضطراری و امداد و نجات، از جمله فرماندهی جبهه داخلی، خدمات آتش نشانی و نجات اسرائیل و ستاره داوود سرخ، تحت یک مرجع غیرنظامی واحد بود که تابع وزارت امنیت ملی اسرائیل باشد.
خانو مونسراته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
عمر خانه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
اسکادران ۱۳۳ اسرائیل () یک گردان هوایی نیروی هوایی اسرائیل است، که جنگنده های اف-۱۵ مستقر در پایگاه هوایی تل نوف را اداره می کند. این اسکادران در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد. تاریخچه. جنگ یوم کیپور و درس های آن، همراه با تأمین هواپیما و سلاح های پیشرفته برای کشورهای دش۷من اطراف اسرائیل، نیاز عملیاتی به دستیابی به یک مدل از هواپیماهای جنگنده پیشرفته را ایجاد کرد. تجهیز کشورهای عربی به هواپیماهای مدرن همچنین شامل تسلیحات مدرن، از جمله موشک های هوا به هوا بود. موشک های زمین به هوای مدرن نیز در کشورهای خاورمیانه خریداری شدند که هدف آنها تضعیف برتری هوایی اسرائیل و آزادی عمل نیروی هوایی این کشور بود. تنها منبع خرید هواپیماهای جنگنده پیشرفته در آن سال ها ایالات متحده بود. شرکت مک دانل داگلاس پاسخی به هواپیمای جنگنده میگ-۲۵ روسی ارائه داد که در آن زمان بهترین نوع خود در جهان محسوب می شد. مک دانل داگلاس اف-۱۵ آمریکایی و گرومن اف-۱۴ هواپیماهای جنگنده پیشرفته ای بودند که در ایالات متحده وارد خدمت شدند و راه حلی برای نیاز عملیاتی ارائه دادند. اسرائیل پس از دریافت تأیید در بالاترین سطوح، به ایالات متحده مراجعه کرد و درخواست خرید ی
کی از دو نوع هواپیما را داد. پس از اتمام مذاکرات دیپلماتیک و مراحل اداری در ستاد نیروی هوایی، این ستاد به فعالیت های خود در آماده سازی برای عزیمت هیئتی به ایالات متحده به منظور بررسی و توصیه اینکه کدام یک از دو هواپیما (در صورت وجود) برای نیازهای نیروی هوایی مناسب است و نیاز عملیاتی را برآورده می کند، ادامه داد. تیمی از خلبانان و مهندسان در اکتبر ۱۹۷۴ از ایالات متحده بازدید کردند. خلبانان این هیئت در ۱۸ تا ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۴ چندین پرواز با هواپیماهای دو نفره اف-۱۴ و اف-۱۵ انجام دادند. اعضای هیئت، دو هواپیما و مناسب بودن آنها برای نیازهای عملیاتی اسرائیل را بررسی کردند. اطلاعات جمع آوری شده اعتبارسنجی شد و در اکتبر ۱۹۷۴ اعضای هیئت به اسرائیل بازگشتند و به اتفاق آرا خرید هواپیمای اف-۱۵ را توصیه کردند. توصیه آنها بر اساس مناسب بودن هواپیما و توانایی آن در شکست دادن حریف در نبردهای هوایی به شکلی بود که در آن زمان پذیرفته شده بود. مزیت این هواپیما در مانورپذیری، ویژگی های پروازی، قابلیت های آن، همراه با سیستم های تسلیحاتی نصب شده در آن، به خلبان اجازه می داد تا مسیر نبرد را تعیین کند و به پیروزی قاطعی در برابر هر نوع
هواپیما در نیروهای هوایی کشورهای درگیر برسد. این هیئت توصیه کرد که خود را به مجموع ۲۵ هواپیما مجهز کند. جنگنده اف-۱۵ هواپیمایی با مانورپذیری بهتر از هر هواپیمای دیگری بود، مجهز به دو موتور قدرتمند، با توانایی پرواز در مسافت های طولانی، ویژگی ای که در طول خدمت عملیاتی خود با موفقیت مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه این هواپیما به عنوان یک هواپیمای برتری هوایی طراحی شده بود، اما در توانایی حمله به اهداف زمینی نیز سرآمد بود. این هواپیما به یک رادار چند منظوره مؤثر در بردهای طولانی و توانایی حمل سلاح های پیشرفته و متنوع برای اهداف هوا به هوا و نیز هوا به زمین مجهز بود. فرمانده نیروی هوایی، سرلشکر بنی پلد، توصیه تیم را پذیرفت و تا پایان سال ۱۹۷۴، فعالیت کارکنان برای جذب این هواپیما به نیروی هوایی آغاز شد. تصمیم گرفته شد که هواپیمای جدید به زبان عبری «باز» نامیده شود و پذیرش هواپیمای باز در پایگاه هوایی تل نوف انجام شود. پس از درخواست اسرائیل برای پیشبرد تحویل هواپیما، تصمیم گرفته شد که چهار فروند هواپیمای پیش تولید که تولید آنها تکمیل شده بود، قبل از پایان سال ۱۹۷۶ به اسرائیل تحویل داده شوند. قرار بود هواپیماهای باقی
مانده از تولید انبوه در سال ۱۹۷۷ دریافت شوند. قرارداد تجهیزات که در اواسط فوریه ۱۹۷۶ امضا شد، شامل موشک های هوا به هوای حرارت یاب ایم-۹ سایدوایندر، موشک های هوا به هوای هدایت شونده با رادار ایم-۷ اسپارو و اقلام تسلیحاتی اضافی نیز می شد. در دستور برنامه ریزی آمده بود که در ژوئن ۱۹۷۶، فرمانده اسکادران، ایتان بن الیاهو، و چهار خلبان، بنی زینکر، موشه ملنیک، یوئل فلدشو و شائول سیمون، برای مطالعه این هواپیما به ایالات متحده اعزام شوند تا بلافاصله پس از دریافت هواپیماهای پیش ساخته، قابلیت عملیاتی هوا به هوا را کسب کنند. در اکتبر ۱۹۷۵، هیئتی به ایالات متحده اعزام شد و پرسنل آن از پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون بازدید کردند و اطلاعاتی در مورد مفاهیم تعمیر و نگهداری، تجهیزات، لجستیک، اصلاحات هواپیما، آموزش خدمه زمینی و موارد دیگر جمع آوری کردند. بازدیدهایی از کارخانه مک دانل داگلاس در سنت لوئیس، پایگاه نیروی هوایی لوک، پنتاگون و دفاتر واشینگتن دی سی انجام شد. ارزش این معامله تقریباً ۶۵۳ میلیون دلار بود. در ۱ آوریل ۱۹۷۶، اولین اسکادران فالکون، اسکادران ۱۳۳، تأسیس شد. سرهنگ دوم ایتان بن الیاهو به عنوان اولین فرمانده اسکا
دران منصوب شد، بنی زینکر به عنوان جانشین فرمانده و موشه ملنیک به عنوان رئیس ستاد اسکادران ۱۳۳ منصوب شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۷۶، این اسکادران اولین سه فروند اف-۱۵ را که به اسرائیل رسیدند، دریافت کرد.
رودخانه لنگرود یکی از رودخانه های استان گیلان در شمال ایران است. این رودخانه در طول سال به جز در مواقع بسیار پربارش، هیچ گاه نشان طغیان و جریان تند آب را از خود بروز نمی دهد. منبع و مسیر. رودخانه لنگرود از ارتفاعات سیاهکل و رودبار، به ویژه بلندی های دلفک (درفک) سرچشمه می گیرد. این رود پس از طی مسیرهایی از جمله دیلمان، سیاهکل، لاهیجان و لنگرود، به سمت چمخاله حرکت می کند. اتصال به دریا. رودخانه لنگرود در یک کیلومتری ساحل خزر به شلمان رود متصل می شود و پس از آن به دریای خزر می پیوندد.
جورج ابراهیم عبدالله (۲ آوریل ۱۹۵۱) مبارز سابق لبنانی و بنیان گذار دسته های انقلابی مسلح لبنان (LARF) است. . او به دلیل همدستی در ترور چارلز آر. ری و یاکوف بار-سیمانتوف در سال ۱۹۸۲ به اتهام تروریسم محکوم شد و ۴۱ سال از حکم حبس ابد خود را در زندان لانمزان در فرانسه گذراند. عبدالله در ژوئیه ۲۰۲۵ آزاد شد. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴، یک دادگاه فرانسوی دستور آزادی او را برای تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۲۴ صادر کرد، مشروط بر این که فرانسه را ترک کند. اما دادستانی کشور به این حکم اعتراض کرد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵، دادگاه تجدیدنظر پاریس حکم آزادی او را مشروط بر اخراج فوری اش از فرانسه به لبنان صادر کرد. این حکم در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ اجرا شد. وکیلش او را «مردی که طولانی ترین مدت محکومیت زندان مرتبط با مناقشه اسرائیل و فلسطین را گذرانده»، توصیف کرده است. جورج عبدالله ۴۱ سال در زندان های فرانسه بوده که طبق گزارش روزنامه "لوموند"، حتی از مدت زندان همه فلسطینی هایی که در اسرائیل به حبس ابد محکوم شده اند هم طولانی تر است. سال های نخستین و فعالیت های مبارزاتی. جورج ابراهیم عبدالله، یک مسیحی مارونی لبنانی، در ۲ آوریل ۱۹۵۱ در شهرک عمدتاً مارونی نشین القُب
یّات در شمال لبنان به دنیا آمد. او به عنوان معلم دبیرستان کار کرد و همچنین عضو حزب اجتماعی ملی سوریه (SSNP) بود. او در سال ۱۹۷۸ در جریان یورش اسرائیل به لبنان زخمی شد.در همان سال، به جبهه خلق برای آزادی فلسطین (PFLP) پیوست و سال بعد، در ۱۹۷۹، به همراه شماری از بستگانش، گروه «دسته های مسلح انقلابی لبنان» (LARF، دمال) را بنیان گذاشت. این سازمان از مارونی هایی تشکیل شده بود که توسط جبهه خلق آموزش دیده بودند. دمال پنج عملیات انجام دادند، از جمله چهار حمله در فرانسه در سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲. این گروه با دیگر سازمان های مبارز چپ گرای افراطی در اروپا، مانند اکسیون دیره در فرانسه، بریگادهای سرخ در ایتالیا و فراکسیون ارتش سرخ در آلمان، در ارتباط بود. دستگیری. در اوایل آوریل ۱۹۸۴، پلیس فرانسه مخفیگاهی در پاریس را که متعلق به او بود، شناسایی کرد و در آن، انبوهی از سلاح ها کشف شد؛ از جمله یک تپانچه ساخت چک با کالیبر ۷٫۶۵ و ۲۵ کیلوگرم مواد منفجره، راکت، مسلسل و سایر سلاح ها. در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۴، او با مراجعه به یک ایستگاه پلیس در لیون، خواستار محافظت در برابر عوامل موساد شد که ادعا می کرد در تعقیب او هستند. او به اتهاماتی از ج
مله در اختیار داشتن گذرنامه های جعلی الجزایری و مالتایی، مشارکت در یک توطئه مجرمانه و نگهداری غیرقانونی سلاح و مواد منفجره، دستگیر شد. عبدالله در سال ۱۹۸۷ به اتهام مشارکت در قتل سرهنگ دوم چارلز آر. ری، معاون وابسته نظامی آمریکا، و دیپلمات اسرائیلی یعقوب بار-سیمانتوف که در ۳ آوریل ۱۹۸۲ در برابر منزلش در پاریس به قتل رسید، به حبس ابد محکوم شد. همچنین او در سوءقصد نافرجام به رابرت او. هوم، کنسول پیشین آمریکا در استراسبورگ، در ۲۶ مارس ۱۹۸۴ نیز دخیل شناخته شد. این قتل ها در واکنش به دخالت آمریکا و اسرائیل در سرکوب سازمان های مسلح فلسطینی در لبنان و به دنبال اشغال لبنان توسط اسرائیل در ژوئن ۱۹۸۲ انجام شد. گروه دسته های مسلح انقلابی لبنان (LARF) مسئولیت این ترورها را بر عهده گرفت. عبدالله در فرانسه زندانی شد. او در دوران حبس، بیانیه هایی در همبستگی با زندانیان سایر گروه های کمونیستی منتشر می کرد، از جمله احمد سعدات، گروه اکسیون دیره و گرپو. پس از دستگیری اش، او شهادت داد: «من این کار را به خاطر بی عدالتی هایی که در حق حقوق بشر در مورد فلسطین می شود، انجام می دهم.» درخواست های آزادی. در سال ۱۹۹۹، عبدالله حداقل مدت حک
م حبس ابد خود را گذراند، اما چندین درخواست آزادی مشروط او رد شد. در سال ۲۰۰۳، دادگاه با آزادی مشروط او موافقت کرد، اما وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا با این تصمیم مخالفت کرد. دومینیک پربن، وزیر دادگستری وقت فرانسه، علیه آزادی او اعتراض کرد. در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳، عبدالله در پی درخواست تجدیدنظر، توسط هیئت اجرای احکام پاریس به آزادی مشروط محکوم شد، مشروط بر اینکه از فرانسه اخراج شود. وکیل عبدالله گفت موکلش امیدوار است به لبنان بازگردد و به تدریس مشغول شود. ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳ به رسانه ها اعلام کرد که دولت آمریکا با آزادی او مخالفت دارد. سفیر ایالات متحده در فرانسه، چارلز ریوکین نیز به این موضوع اعتراض کرد." در جریان بحران گروگان های جنگ غزه، هیئتی از حزب کمونیست لبنان با رهبران حماس در لبنان دیدار کرد و در پایان جلسه، نامه ای رسمی به رهبران حماس تحویل دادند که در آن حزب خواستار پیگیری مسئله آزادی جورج ابراهیم عبدالله در هر معامله تبادل آینده شدند. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴، یک دادگاه فرانسوی دستور آزادی او را با شرط ترک فرانسه در تاریخ ۶ دسامبر همان سال صادر کرد. دادستان