Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دانشگاه فیلیپین شرقی () یک دانشگاه دولتی در فیلیپین است. این دانشگاه تنها دانشگاه دولتی جامع در ویسایاس شرقی است که بیشترین تعداد رشته های کارشناسی و کارشناسی ارشد و دوره های کوتاه مدت و گواهینامه ها را در بین موسسات آموزش عالی در منطقه ارائه می دهد. دانشگاه فیلیپین شرقی اولین دانشگاه دولتی در ویسایاس است. از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲، بیش از ۴۰ رشته تحصیلی دانشگاه فیلیپین شرقی برای اعتبار گرفتن در آژانس اعتباربخشی کالج ها و دانشگاه های مجاز در فیلیپین (AACCUP) تأیید یا ارائه شده است.
طراحی برای ساخت پذیری (همچنین به عنوان طراحی برای ساخت شناخته می شود) یک روش کلی مهندسی برای طراحی محصولات به شیوه ای است که ساخت آن ها ساده باشد. این مفهوم تقریباً در تمامی حوزه های مهندسی وجود دارد اما پیاده سازی آن که به تکنولوژی ساخت در آن حوزه وابسته می باشد، به طور قابل توجهی می تواند متفاوت باشد. طراحی برای ساخت، پروسهٔ طراحی یا مهندسی یک محصول را جهت امکان پذیر بودن فرایند ساخت و کاهش هزینه های مربوطه توصیف می کند. طراحی برای ساخت امکان حل مشکلات احتمالی در فاز طراحی را که کم هزینه ترین محل برای رفع آن ها می باشد می دهد. موارد دیگری مانند نوع و شکل مادهٔ خام مورد استفاده، تلرانس گذاری ابعادی، فرایندهای ثانویه مانند عملیات سطحی، ممکن است ساخت پذیری را تحت تأثیر قرار دهند. بر اساس انواع مختلف فرایندهای ساخت، دستورالعمل های تعیین شده ای برای حوزهٔ طراحی برای ساخت وجود دارد. این دستورالعمل ها کمک می کنند تا به طور دقیق، انواع تلرانس ها، قوانین و بازرسی های مربوط به طراحی برای ساخت تعریف شوند. برخی از انتقادهای وارد شده به مفهوم طراحی برای ساخت از طرف افراد صنعتی بیان می کنند که مفاهیم و ، عبارات جدید و غی
رضروری برای مفهومی می باشد که از زمان وجود مفهوم ساخت وجود داشته اند و بنابراین این مفاهیم بیانگر همان طراحی مهندسی می باشند. مفهوم طراحی برای ساخت در برد مدار چاپی. در فرایند طراحی بردهای مدار چاپی، مفهوم طراحی برای ساخت دسته ای از دستورالعمل هایی را فراهم می آورد که تلاش می کنند تا بتوان از ساخت پذیری برد اطمینان حاصل کرد. با انجام این کار، مشکلات محتمل در تولید می توانند در حین پروسهٔ طراحی رفع شوند. به طور ایده آل، دستورالعمل های مربوطه به طراحی برای ساخت، توانمندی ها و فرایندهای صنعت تولید را لحاظ می کنند؛ بنابراین، مفاهیم طراحی برای ساخت به طور مداوم در حال تکامل یافتن هستند. با تکامل شرکت های تولیدکننده و انجام اتوماسیون در مراحل و فرایندهای بیشتر، این فرایندها در حال ارزان تر شدن هستند. طراحی برای ساخت معمولا برای کاهش این نوع از هزینه ها بکار گرفته می شود. به عنوان مثال، اگر یک فرایند را بتوان به صورت خودکار با ماشین هایی انجام داد، هزینهٔ تمام شدهٔ کار ارزان تر از انجام آن با دست می باشد. مفهوم طراحی برای ساخت در مدارات مجتمع. دستیابی به طراحی های قابل تولید در سایهٔ تکنولوژی نوین یکپارچه سازی کلان
مقیاس به دلیل کوچک شدن ابعاد به همراه پیچیدگی محصولات نوین، به یک هدف بسیار چالش برانگیز تبدیل شده است. در اینجا، روش پیشنهادی طراحی برای ساخت شامل تکنیک هایی برای تغییر طراحی مدارات مجتمع به جهت ساخت پذیرتر کردن آن ها می باشد تا بهره وری کاربردی، پارامتریک و اطمینان پذیری آن ها را افزایش دهد. پیش زمینه. به طور سنتی، در دوران پیش از ابعاد نانومتری، طراحی برای ساخت از دسته ای از روش های مختلف تشکیل شده بود که سعی در اجبار برخی قوانین طراحی نرم (پیشنهادی) در مورد شکل ها و وجوه ساختار فیزیکی یک مدار مجتمع داشتند. همچنین بدترین سناریوهای شبیه سازی در سطوح مختلف از هندسه ها بکار گرفته شدند، تا اثر تفاوت های موجود در فرایند ساخت بر عملکرد و دیگر انواع کاهش بهره وری پارامتریک اعمال شوند. تمامی انواع این بدترین حالت های شبیه سازی در واقع بر اساس یک مجموعه از حالت های غیر ایده آل در فایل های پارامتر دستگاه در نرم افزار اسپایس می باشند، که با هدف نمایش دادن تغییرات عملکرد ترانزیستور بر روی یک بازهٔ کامل از واریاسیون ها در فرایند ساخت مورد استفاده قرار می گیرند. علاوه بر آن، مدل های نرم افزار اسپایس باید شامل ناسازگاری
هایی درون مدل خود در شبیه سازی مدارات آنالوگ باشند. بسیاری از این ناسازگاری ها، به ابعاد یا جهت گیری قطعه وابسته اند. دسته بندی مکانیزم های کاهش بهره وری. مهم ترین مدل های کاهش بهره وری برای یکپارچه سازی کلان مقیاس آی سی ها می توانند به چند دسته تقسیم شوند. مفهوم طراحی برای ساخت در ماشین کاری CNC. هدف در این بخش انجام طراحی به شیوه ای است که هزینه را کاهش دهد. هزینه توسط زمان کنترل می شود؛ بنابراین، طراحی باید به نحوی باشد، که زمان مورد نیاز برای نه تنها ماشین کاری (براده برداری) بلکه زمان تنظیم دستگاه سی ان سی را نیز کمینه کند. ایجاد فیکسچر مناسب و دیگر فرایندهای مورد نیاز پیش از شروع ماشین کاری که به پیچیدگی قطعه وابسته هستند، از این دسته موارد می باشند. زمان راه اندازی فرایندها. یک دستگاه CNC فقط می تواند از یک جهت به قطعه نزدیک شود مگر آنکه محور چهارم یا پنجم استفاده شوند. در هر زمان، یک سمت قطعه را می توان ماشین کاری کرد. سپس قطعه باید گردانده شده تا سمت دیگر آن ماشین کاری شود. هندسهٔ قطعه تعیین می کند که آیا برای ساخت آن نیاز به گرداندن قطعه وجود دارد یا خیر. هرچه تعداد فرایندهای مورد نیاز برای ماشین کا
ری قطعه بیشتر شود، هزینهٔ ساخت آن قطعه بالاتر خواهد رفت. هر فرایند یک زمان راه اندازی مخصوص به خود را دارد که باید قبل از شروع کار دستگاه طی شوند؛ بنابراین هرچه تعداد این مراحل افزایش یابد، هزینهٔ ساخت نیز بالاتر خواهد رفت. این فرایندهای راه اندازی بسیار زمان بر هستند به طوری که ممکن است برای ماشینکاری قطعه به مدت ۲ دقیقه بیش از یک ساعت زمان نیاز به فرایند راه اندازی باشد. در انتها، حجم (تعداد) قطعات مورد نیاز برای ماشین کاری نیز نقش مهمی در هزینه ها دارد. هرچه تعداد قطعات بالاتر رود هزینهٔ ماشین کاری نیز افزایش خواهد یافت؛ بنابراین ضروری است که طراحی قطعات به نحوی باشد، که کمترین زمان برای فرایندهای آماده سازی صرف شود. این موضوع در طراحی برای ساخت دیده می شود و طراح، با این طرز تفکر قطعهٔ موردنظر را طراحی می کند که کمترین هزینه صرف فرایند ماشین کاری قطعه شود. نوع ماده. ساده ترین انواع فلزات قابل ماشین کاری شامل آلومینیم، برنج و دیگر فلزات نرم می شوند. هرچه مواد مانند فولاد، تیتانیم و آلیاژهای سخت تر شوند، ماشین کاری آن ها سخت تر خواهد شد؛ بنابراین ساخت پذیری آن ها کاهش می یابد. اغلب انواع پلاستیک به سادگی ما
شین کاری می شوند. با این وجود، افزودن فایبرگلاس و فیبرکربن می تواند قابلیت ماشین کاری را کاهش دهد. از طرفی پلاستیک هایی که بسیار نرم می باشند هم ممکن است مشکلات ماشین کاری خاص خود را داشته باشند. حالت ماده. فلزات در تمامی حالت ها یافت می شوند. به عنوان مثال، آلومینیم غالباً به صورت شمش یا ورق تولید می شود. ابعاد و شکل هر قطعه می تواند تعیین کند که چه حالتی از ماده باید استفاده شود. از طراحی های مهندسی می توان یک حالت ماده را به دیگری ترجیح داد. قطعات به حالت شمش تقریباً نصف همان میزان ماده به حالت ورق هزینه دارند؛ بنابراین، با وجود آنکه حالت ماده به صورت مستقیم به هندسهٔ قطعه وابسته نیست، هزینه های مربوطه می توانند با انتخاب کم هزینه ترین حالت ماده در فاز طراحی کاهش یابند. تلرانس ها. یکی از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر هزینهٔ قطعات ماشین کاری شده، تلرانس هندسی آن قطعه می باشد. هرچه تلرانس مورد نیاز کوچک تر باشد، هزینهٔ ماشین کاری بالاتر می رود زیرا به دقت های بالاتری جهت ماشین کاری نیاز است. در هنگام طراحی، بازترین تلرانس ممکن که همچنان قطعه کارکرد مناسب خود را در آن حفظ می کند تعیین می شود. تلرانس ها باید بر
حسب ویژگی های دو قطعه که به یکدیگر متصل می شوند تعیین شوند. همچنین روش های خلاقانه ای برای مهندسی قطعات با تلرانس های پایین تر وجود دارد که عملکرد آن ها مشابه تلرانس های بالاتر همان قطعه باشد. طراحی و شکل. ماشین کاری یک فرایند براده برداری است بنابراین زمانی که طول می کشد تا مقدار ماده مورد نظر از سطح برداشته شود یک فاکتور حائز اهمیت در هزینهٔ ماشین کاری است. حجم و اندازهٔ ماده ای که باید از قطعه برداشته شود، همین طور میزان پیشروی ابزار براده برداری زمان ماشین کاری را تعیین می کنند. هنگام استفاده از دستگاه فرز استحکام و سختی ابزار که بر حسب نسبت طول به قطر ابزار تعیین می شود بزرگ ترین نقش را در تعیین سرعت حرکت ابزار ایفا می کند. هرچه ابزار طول کوتاه تری به نسبت قطرش داشته باشد، سرعت براده برداری آن بالاتر خواهد بود. نسبت طول به قطر ۳ به ۱ یا کمتر مقدار بهینه ای محسوب می شود. اگر نتوان به این نسبت دست یافت، یک راه حل در این منبع قابل یافتن است. برای حفره ها نسبت طول به قطر ابزار اهمیت کمتری دارد اما همچنان باید کمتر از ۱۰ به ۱ باشد.
منشور همبستگی و سازماندهی برای آزادی ایران یا به اختصار منشور مهسا روز جمعه ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ با امضای شش فعال سیاسی و مدنی منتشر شد. این منشور در سایت جمعی از چهره های سیاسی-اجتماعی که تشکل خود را «همبستگی برای دموکراسی و آزادی در ایران» نام نهاده اند منتشر شد. ایدهٔ انتشار این منشور روز جمعه ۲۱ بهمن در نشستی با عنوان «آینده جنبش دموکراسی ایران» در دانشگاه جورج تاون شهر واشینگتن مطرح شد. هدف این منشور سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی در فرآیندی خشونت پرهیز و رسیدن به حکومتی سکولار و دموکراتیک بیان شده است. شکل گیری. بابک یزدی از اعضای حزب کمونیست کارگری ایران در نامه ای عمومی در ماه اردیبهشت اشاره می کند که حامد اسماعیلیون برای سومین سالگرد سرنگونی هواپیمای اوکراینی حدود بیست نفر ازجمله او مسیح علی نژاد، عبدالله مهتدی، رضا مریدی، عطا هودشتیان، نازنین بنیادی، نازنین افشین جم، افشین افشین جم و … را به دو جلسه دعوت می کند. آنگونه که یزدی اشاره می کند، در این جلسات اسماعیلیون و علی نژاد هر کدام منشورهای خود را داشته اند که در نهایت تصمیم گرفته می شود منشور حامد اسماعیلیون مورد پذیرش قرار بگیرد. همچنین یکی از موارد حول این
بوده که این جمع رضا پهلوی را به عنوان یکی از اعضا و همکار این منشور مورد نظر اسماعیلیون وارد کند یا نه. یزدی اشاره می کند که بر اساس گفته اسماعیلیون و مسیح علی نژاد «حامیان منشور باید بیشتر از داخل ایران باشند و مشخصا از افرادی چون اسماعیل بخشی و سپیده قلیان درخواست حمایت از منشور بشود، وگرنه محکوم به شکست است. مسیح مطرح کرد که از آنجا که آن افراد گرایش ها چپ و سوسیالیستی دارند، بهتر است من، بابک یزدی، دنبال تماس و مطرح کردن این ایده با آنها باشم.» یزدی می گوید که منشور جدید منتشر شده گروه شش نفره تفاوت هایی با منشور گروه بیست نفره داشته است. اهداف. در انتشار این منشور تأکید شد که: «در این مسیر دست همه آنانی را که برای ایجاد همدلی و برای پیروزی انقلاب «زن زندگی آزادی» کمک می کنند، به گرمی می فشاریم. ما ایرانیان با کمک هم جمهوری اسلامی را سرنگون می کنیم و ایرانی آزاد و دموکراتیک می سازیم.» محتوا. در مقدمه منشور آمده است: «همهٔ ما که زخمی از جمهوری اسلامی بر جان و تن خود داریم، راه رسیدن به ایرانی آزاد و دموکراتیک را گذار از جمهوری اسلامی می دانیم. رسیدن به این هدفِ نهایی نیازمند سه عامل همبستگی، سازماندهی و م
بارزهٔ مستمر است.» این منشور بر چند اصل شامل: و همچنین حمایت از این منشور و ایجاد راه هایی برای یاری رسانی به مردم ایران تأکید کرده است. تدوین کنندگان این منشور تأکید کرده اند که این منشور ابتدا بر فعالیت های خارج از کشور تکیه می کند که می تواند زمینه را برای مشارکت فعالانهٔ کنش گران داخل کشور فراهم کند. عنوان ها. این منشور در ۱۷ بند و تحت شش عنوان شامل «حکمرانی دموکراتیک»، «حقوق بشر و کرامت انسانی»، «عدالت، صلح و امنیت»، «پایداری محیط زیستی» و «شفافیت اقتصادی و رفاه» تدوین شده است. حکمرانی دموکراتیک. تعیین نوع حکومت از طریق همه پرسی و استقرار یک نظام دموکراتیک سکولار، حفظ یکپارچگی سرزمینی ایران با پذیرش گوناگونیِ زبانی، قومی، مذهبی و فرهنگیِ آن، تمرکززدایی از قدرت با سپردن اختیارات به نهادهای منتخب استانی، شهری و ناحیه ای، تشکیل نهاد مستقل نظارت بر انتخابات و برگزاری انتخابات دموکراتیک برای تشکیل مجلس مؤسسان و تدوین قانون اساسی جدید در فرآیندی شفاف و مشارکتی از بندهای این بخش از منشور هستند. حقوق بشر و کرامت انسانی. پذیرش تکثر و تنوع در جامعه ایران، تلاش برای رفع تبعیض های تاریخی و کنونی و پذیرش جایگاه زبان
های مادری بر اساس قوانین و کنوانسیون های بین المللی از بندهای این بخش هستند. عدالت، صلح و امنیت. تشکیل دستگاه قضایی مستقل بر طبق استانداردهای جهانی و دادخواهی برای تمامی قربانیانِ جمهوری اسلامی توسط کمیته های حقیقت یاب، انحلال سپاه پاسداران و ادغام نیروهای آن در نیروهای نظامی دیگر همچون ارتش، یکپارچگی سرزمینی ایران توسط ارتش و پیوستن ایران به کنوانسیون ایمنی و امنیت هسته ای از جمله بندهای این بخش از منشور هستند. پایداری محیط زیستی. التزام به اصول پایه توسعه پایدار و حقوق محیط زیستی بشر و پیوستن و عمل به قطعنامه های سازمان ملل در ارتباط با مدیریت محیط زیست ایران آورده شده است. شفافیت اقتصادی و رفاه. در این بخش از بین بردن انحصارات اقتصادی، رعایت استانداردهای بین المللی بانکی و مبادلات پولی و همچنین تسهیل مبادلات تجاری و جذب سرمایه گذاران بین المللی عنوان شده است. نقدها. در نشست «آینده جنبش دموکراسی ایران» که در دانشگاه جورج تاون برگزار شد، گلشیفته فراهانی و علی کریمی نیز با پیام های ویدیویی حضور داشتند ولی در فهرست امضاکنندگان نام آنها وجود ندارد. تعداد زیادی از ملی گرایان ایرانی از این منشور انتقاد کردند. در
این منشور نه تنها نامی از ملت ایران و زبان ملّی ایرانیان یعنی فارسی به میان آورده نشده است، از طرفی این موضوع که این منشور سخنی از تمامیت ارضی و یکپارچگی ملت ایران به میان نیاورده است و در مقابل از حقوق اقلیت ها و ظلم تاریخی گفته شده است؛ آنها مفاد این منشور را تضعیف کننده هویت ملّی، یکپارچگی ایران و زمینه ساز درگیری ها و اختلافات قومی و قبیله ای دانستند. در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۴۰۱، مسعود رجوی در قسمتی از پیام خود با عنوان «درماندگی بچهٔ شاه از «سلطنت انتخابی» تا «فراسوی» سلطنت و جمهوری»، به انتقاد از این منشور پرداخت. بخشی از پیام او: هوشنگ امیراحمدی تحلیلگر سیاسی و مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه در آمریکا از این منشور انتقاد کرد و چنین گفت: امضا کنندگان. این منشور با امضای حامد اسماعیلیون، نازنین بنیادی، رضا پهلوی، شیرین عبادی، مسیح علی نژاد و عبدالله مهتدی در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ منتشر شد. در روز سه شنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۲، رضا پهلوی در توییتی از پیشنهاد خود مبنی بر ارائه اسامی جدید برای پیوستن به منشور همبستگی خبر داد. او نوشته بود: «پس از شنیدن نقدها و نظرات کسانی که احساس می کردند صدای شان در منشور و گروه همبستگی
بازتاب نیافته، هفته گذشته، نامه و نام های پیشنهادی آنها را به گروه منتقل کردم.» دوشنبه ۲۱ فروردین، رضا پهلوی، یکی از امضاکنندگان «منشور همبستگی»، از عدم اجماع میان دیگر امضاکنندگان آن بر سر پیوستن کاندیداهای پیشنهادی خود به منشور خبر داد و گفت که فعالیت خود را «به همکاری با یک گروه محدود نمی کند». حامد اسماعیلیون، در ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ با انتشار بیانیه ای در توییتر از «فشار بیرونی» بر اعضای «گروه جورج تاون» سخن گفت و کناره گیری خود از این ائتلاف را رسماً اعلام کرد. او در مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی «ایران اینترنشنال» اختلاف خود با نظرات پهلوی را علنی کرد. ۶ اردیبهشت چهار عضو دیگر ائتلاف یعنی نازنین بنیادی، شیرین عبادی، مسیح علی نژاد و عبدالله مهتدی با انتشار پیامی بر «ادامه اتحاد» خود تأکید کردند؛ نام رضا پهلوی دیگر عضو این ائتلاف در پای این پیام دیده نمی شود. ۱۸ اردیبهشت، نازنین بنیادی نیز از «منشور مهسا» کناره گیری کرد.
لیلی هلنا بولویکن (؛ ۲۰ مارس ۱۹۱۴ – ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱) حقوقدان و قاضی نروژی بود.بولویکن، اولین حقوقدان زن نروژی بود که در سال ۱۹۶۸، مسئولیت قضاوت در دادگاه عالی نروژ به وی سپرده شد. پیشینه. لیلی هلنا بولویکن در سال ۱۹۱۴م، تقریباً همزمان با آغاز جنگ جهانی اول در جنوب نروژ به دنیا آمد. پدرش یک استاد کار بود. لیلی بولویکن، خود در شهر زادگاهش یعنی آرندال بزرگ شد و به مدرسه رفت. در سال ۱۹۳۴م، تحصیلات متوسطه را با موفقیت پایان داد و بعد از اخذ دیپلم و شرکت در یک دوره آموزش یک ساله در یک مدرسه خصوصی بازرگانی در اسلو، در سال ۱۹۳۵م، به استخدام اداره نظارت دولت بر قیمت ها در نروژ درآمد. تحصیل و کار در رشته حقوق. لیلی بولویکن همزمان با کار در اداره نظارت بر قیمتها شروع به تحصیل در رشته حقوق کرد. در سال ۱۹۴۲م، پس از طی یک دوره آموزشی ۵ ساله در دانشگاه اسلو با بهترین نتایج موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته حقوق شد. دریافت این مدرک باعث ارتقاء مقام وی در اداره نظارت بر قیمت ها شد و لیلی بولویکن به معاونت اداره مزبور برگزیده شد. در سال ۱۹۴۵م، لیلی بولویکن با یک وکیل حقوقی ازدواج نمود و به دنبال این ازدواج به هامار در شرق
نروژ نقل مکان کرد. در آنجا تا سال ۱۹۴۶م، در یک پست موقت در مقام قاضی استان مشغول کار بود. سپس همان سال به اداره نظارت بر قیمت ها بازگشت و این بار در مقام رئیس اداره در ۲ استان هدمارک و اوپلاند تا سال ۱۹۵۲م، مشغول خدمت بود. انتصاب در قوه قضائیه. در سال ۱۹۵۲م، از لیلی بولویکن دعوت شد تا در دادگاه شهر اسلو عهده دار قضاوت شود. در تاریخ نروژ لیلی بولویکن سومین زنی بود که به چنین موقعیتی دست می یافت. وی این دعوت را پذیرفت و تا سال ۱۹۶۸م، به عنوان تنها قاضی زن در دادگاه شهر اسلو در آن مقام باقی ماند. در سال ۱۹۶۸م، برای اولین بار در تاریخ نروژ از یک زن یعنی خانم لیلی بولویکن دعوت شد که به جمع قضات دیوان عالی کشور در نروژ بپیوندد. به این ترتیب نام لیلی بولویکن به عنوان اولین قاضی زن در دیوان عالی کشور در تاریخ نروژ ثبت شد. وی ۱۶ سال تمام تا رسیدن به سن بازنشستگی در همین مقام خدمت کرد.در سال ۱۹۷۸م، از لیلی بولویکن و خدماتش با تقدیم نشان سنت اولاف تقدیر به عمل آمد. نقش زنان در دستگاه قضایی نروژ. در سال ۱۹۵۲م، وقتی لیلی بولویکن به عنوان قاضی در دادگاه شهر اسلو شروع به کار کرد، تنها ۲ زن پیش از او به چنین موقعیتی دست یاف
ته بودند. از زمان تأسیس دادگاه عالی کشور در نروژ در سال ۱۸۱۵م، تا سال ۱۹۶۸م، که خانم لیلی بولویکن در مقام قاضی دیوان عالی کشور عهده دار مسئولیت شد، هیچ زنی در میان قضات دیوان عالی کشور پادشاهی نروژ حضور نداشت. در واقع تازه از سال ۱۹۱۲م، بود که به زنان در نروژ اجازه داده شد در مناصب دولتی و آن هم به استثناء مناصب نظامی و روحانی، مشارکت داشته باشند. در عمل حتی پس از مشارکت زنان از سال ۱۹۱۲م، تا مدتها نقش زنان در دستگاه دولتی نروژ محسوس نبود و دستگاه دولتی و به خصوص قضایی همچنان تحت سلطه مردان باقی ماند. پس از لیلی بولویکن که اولین قاضی زن در دیوان عالی کشور بود، در سال۱۹۷۰م، دومین و در سال ۱۹۷۶م، سومین زن نیز به چنین مقامی منصوب شدند و نهایتاً درسال ۲۰۰۰م، در میان ۱۹ قاضی دیوان عالی کشور ۵ زن وجود داشتند.انتصاب خانم لیلی بولویکن در دیوان عالی کشور در سال ۱۹۶۸م، تغییرات محسوسی در ادبیات دیوان عالی کشور به دنبال داشت. تا آن زمان هنگامی که وکلا در پیشخوان دیوان عالی لب به سخن می گشودند، سخن خود را با «آقایان محترم و جناب محترم آقای قاضی عالی» شروع می کردند. اما پس از انتصاب لیلی بولویکن، این خطاب به «قاضی محترم» ت
بدیل شد. به گفته همکاران لیلی بولویکن، نقش جنسیت وی هرگز برجسته نبود و آنچه اهمیت داشت نقش تخصصی وی به عنوان یک همکار بود.در کنار مشغله قضاوت، لیلی بولویکن، همچنین عهده دار چند منصب دولتی و خصوصی نیز بود. از جمله از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۶م، او عضو هیئت مدیره و در دوره ای معاون رئیس انجمن زنان نروژ بود. او رئیس هیئت نظارت بر یکی از زندانهای اسلو و کارگاه کارآموزی زنان بود. از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۵م، لیلی بولویکن رئیس کمیته قانون ازدواج بود و از جمله، پیشنهادهایی را برای قانون مشارکت خانواده و قانون جدید ازدواج آماده کرد که در سال ۱۹۹۱م، به تصویب رسید. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۶م، وی رئیس کمیته کنترل بانک کشاورزی نروژ بود. پس از بازنشستگی از شغل قضاوت در سال ۱۹۸۴م، لیلی بولویکن ریاست کمیته بازپرداخت خسارت در مجلس ملی نروژ را بر عهده داشت و همچنین در یک شرکت خصوصی بیمه تا سال ۱۹۹۲م، کار می کرد.سرانجام لیلی بولویکن در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱م، درسن ۹۷ سالگی درگذشت.
چریل الیزابت پریگر (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۴۸، تووومبا، کوئینزلند) یک ریاضیدان استرالیایی است. پریگر مدرک لیسانس (۱۹۶۹) و کارشناسی ارشد را از دانشگاه کوئینزلند (۱۹۷۴) و دکترای خود را از دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۷۳ تحت نظر پیتر نویمن دریافت کرد. او به طور گسترده مقالاتی در زمینه ریاضیات منتشر کرده است و به ۲۷ دانشجوی دکترا (تا مارس ۲۰۱۸) مشاوره داده است. او در حال حاضر استاد بازنشسته ریاضیات در دانشگاه استرالیای غربی است. او بیشتر به خاطر آثارش در نظریه گروه ها، نظریه گراف جبری و طرح های ترکیبی شناخته شده است. تحصیلات. پریگر تحصیلات دبیرستان خود را در مدرسه دخترانه بریزبن به پایان رساند. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، پریگر به بخش راهنمایی حرفه ای دولتی رفت تا دربارهٔ چگونگی ادامه تحصیل در ریاضیات جویا شود. افسر راهنمایی حرفه ای که او با او صحبت کرد سعی کرد او را از ادامه تحصیل در ریاضیات منصرف کند، به او پیشنهاد داد معلم یا پرستار شود زیرا دو دختر دیگر که می خواستند ریاضی بخوانند نزد او آمده بودند نتوانستند دوره های خود را بگذرانند. او با اکراه شرح رشته مهندسی را به او نشان داد، اما او احساس کرد که ریاضیات کافی ن
دارد؛ بنابراین او بدون دریافت اطلاعات زیادی آن روز آنجا را ترک کرد، اما به دریافت مدرک لیسانس و فوق لیسانس خود از دانشگاه کوئینزلند ادامه داد. پس از ملاقات با چندین زن در هیئت ریاضیات در طول تحصیل در مقطع کارشناسی، چشم انداز ریاضیدان شدن برای او عجیب به نظر نمی رسید. در طول سال های اول و دوم، او تحصیلات ممتاز خود را در ریاضیات و فیزیک انجام داد و پس از سال دوم تحصیل در ریاضیات را انتخاب کرد. پس از اتمام تحصیلات خود در دانشگاه کوئینزلند، به او یک بورس تحصیلی تحقیقاتی در دانشگاه ملی استرالیا (ANU) پیشنهاد شد، اما به جای آن، بورسیه مشترک المنافع را به دانشگاه آکسفورد دریافت کرد و در کالج سنت آنه شرکت کرد. در آن زمان او می دانست که می خواهد جبر را مطالعه کند. او پس از اخذ مدرک دکترا در سال ۱۹۷۳، بورسیه تحقیقاتی را در دانشگاه ANU دریافت کرد. او اولین فرصت خود را برای تدریس در کلاس های معمولی در دانشگاه ویرجینیا در طول ترم تحصیلی در آنجا داشت. پس از آن، او به دانشگاه ملی استرالیا بازگشت و در آنجا با همسر آینده اش، جان هنستریج، که در حال مطالعه آمار بود، ملاقات کرد. بعداً به او یک موقعیت کوتاه مدت در دانشگاه استرالی
ای غربی پیشنهاد شد که به یک موقعیت طولانی مدت تبدیل شد و او در حال حاضر در آنجا کار می کند. او در سال ۱۹۸۹ مدرک دکترای علوم را از دانشگاه استرالیای غربی به دلیل کارش بر روی گروه های جایگشت و نظریه گراف جبری دریافت کرد. حرفه. حرفه او تا حد زیادی در گروه ریاضیات و آمار در دانشگاه استرالیای غربی سپری شده است. او در سال ۱۹۸۳ به عنوان استاد تمام منصوب شد و رئیس گروه ریاضیات ۱۹۹۲–۱۹۹۴، رئیس افتتاحیه مطالعات تحقیقاتی تحصیلات تکمیلی ۱۹۹۶–۱۹۹۸، رئیس کمیته ارتقاء ۲۰۰۰–۲۰۰۴ و معاون دانشکده مهندسی و محاسبات مهندسی بود. و همچنین عضو فدراسیون ARC در سال 2009. پریگر بیش از ۳۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی را سرپرستی کرده است و در سال ۱۹۹۷ او بر کار تحقیقاتی آکشای ونکاتش نظارت کرد که در سال ۲۰۱۸ مدال فیلدز را به دست آورد که معمولاً به عنوان بالاترین جایزه در ریاضیات شناخته می شود. پریگر در طول زندگی حرفه ای خود برای سخنرانی در کنفرانس های بسیاری از جمله در کره جنوبی، سنگاپور، هنگ کنگ، مراکش، اسلواکی، اسلوونی، فرانسه، آلمان، اتحاد جماهیر شوروی، بلژیک، ایران، ایتالیا، فیلیپین و ژاپن دعوت شده است. جوایز، افتخارات و عضویت. پریگر عضو آک
ادمی علوم استرالیا، رئیس سابق انجمن ریاضی استرالیا (۱۹۹۲–۱۹۹۴ و اولین رئیس زن این انجمن) است. او در سال ۱۹۹۹ به عنوان عضو نشان استرالیا منصوب شد و در سال ۲۰۲۱ به عنوان همراه (Companion) ارتقا یافت. جوایز عبارتند از: پریگر همچنین عضویت در انجمن ریاضیات ترکیبی استرالیا، مؤسسه ترکیبیات و کاربردهای آن، انجمن ریاضی آمریکا، و انجمن ریاضی لندن داشته است. فعالیت های دیگر. پریگر بین سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۴ عضو کمیته اجرایی اتحادیه بین المللی ریاضی و بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ معاون کمیسیون بین المللی آموزش ریاضی بود. پریگر بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ دبیر خارجی آکادمی علوم استرالیا بود. او به عنوان عضو بزرگ (Member-at-Large) هیئت اجرایی انجمن آکادمی ها و انجمن های علوم در آسیا (AASSA) برای سال های ۲۰۱۶–۲۰۱۸ انتخاب شد و دعوت به ریاست کمیته زنان در علم و مهندسی AASSA (WISE) را پذیرفت. او از سال ۲۰۱۹ عضو کمیته آزادی و مسئولیت در علم شورای بین المللی علوم بوده است. زندگی شخصی. در اوت ۱۹۷۵ پریگر با جان هنستریج در بریزبن ازدواج کرد. آنها دو فرزند به نام های جیمز (۱۹۷۹) و تیم (۱۹۸۲) دارند. او علاوه بر مدرک دکترا در ریاضیات، دارای مدر
ک موسیقی استرالیا (AMusA) در اجرای پیانو است و بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۵ عضو دانشگاه استرالیای غربی کالجیوم موزیکوم بود. او از سال ۱۹۷۷ عضو کلیسای متحد در استرالیا بوده است. از سال ۱۹۸۵ به عنوان نوازنده ارگ/پیانیست فعالیت می کند. او ساز کیبرد را در کنار قایقرانی، پیاده روی و دوچرخه سواری جزو علایق قوی تر خود قرار می دهد. پژوهش. پریگر اولین مقاله تحقیقاتی خود را در سال ۱۹۷۰ در حالی که هنوز در مقطع کارشناسی بود منتشر کرد. از آن زمان او به یکی از پراستنادترین نویسندگان در ریاضیات محض تبدیل شده است و تا دسامبر ۲۰۲۲ در مجموع بیش از ۴۵۰ مقاله داشته است. او به عنوان یک همکار با بیش از ۲۰۰ نویسنده تالیفات داشته است. پریگر به تعمیم قضیه O'Nan-Scott به گروه های شبه اولیه پرداخت. او با تونی گاردینر چندین مقاله در مورد نمودارهای متقارن، کنش گروهی و نظریه گروه ها تألیف کرده است.
هرمان فن اسونفلت (؛ ۱۶۰۳ – ۱۶۵۵) نقاشسبک باروک اهل هلند بود. استاد اصلی وی مشخص نیست اما گفته می شود زیرنظر ویلم پیترسون بویتوخ نقاشی را آموخته است، او اولین آثار امضا شده و تاریخ دار خود را در سال ۱۶۲۳ در پاریس نقاشی کرد. در سال ۱۶۲۹ او به رم نقل مکان کرد، جایی که مناظر زیادی را نقاشی کرد. نقاشی های مورد توجه خانواده باربرینی و اوربان هشتم پاپ واتیکان بود. اسونفلت در سال ۱۶۴۱ به پاریس بازگشت و در آنجا به جز بازدیدهای گاه به گاه از زادگاهش ووردن در آنجا ماند. او در سال ۱۶۵۱ به عضویت آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه سازی درآمد.
سقط جنین در روسیه به عنوان یک روش سقط انتخابی تا هفته دوازدهم بارداری و در شرایط خاص در هفته های بعدی، قانونی شناخته می شود. پس از تسلط بلشویک ها بر روسیه، در سال ۱۹۲۰، جمهوری شوروی روسیه به رهبری لنین اولین کشور در جهان در عصر مدرن شد که اجازه سقط جنین را در هر شرایطی داد، اما در طول قرن بیستم، قانونی بودن سقط جنین چندین بار تغییر کرد. ممنوعیت سقط جنین بدون قید و شرط از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۵ ولی از آن پس مجدداً قانونی شد. به همین دلیل، این کشور به فرهنگ سقط جنین معروف شد. سقط جنین در روسیه در اواسط دهه ۱۹۶۰ به اوج خود رسید و ۵۴۶۳۳۰۰ سقط جنین در سال ۱۹۶۵ انجام شد. از قانونی شدن آن، تا سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۰، بیش از ۲۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ سقط جنین در کل اتحاد جماهیر شوروی (بیشتر در روسیه) انجام شد. در سال ۲۰۰۹، روسیه ۱٫۲ میلیون سقط جنین، از جمعیت ۱۴۳ میلیون نفری را گزارش کرد. در سال ۲۰۲۰، روسیه تعداد سقط جنین های خود را به ۴۵۰ هزار کاهش داده بود. سقط جنین در امپراتوری روسیه. سقط جنین در امپراتوری روسیه غیرقانونی بود. این عمل مستقیماً در دمستری (قوانین خانوار روسیه) ارجاع نشده است، اگرچه موضوع تربیت کودک یک موضوع