Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تجاوز به خود را به چالش کشید. او در اشاره به مردانی که متهم به تجاوز به او بودند گفت: ""شرم بر آن هاست، من خوش شانس هستم که شواهدی در اختیار دارم. من شواهدی دارم، که بسیار نادر است؛ بنابراین، باید از [همه اینها] بگذرم تا از همه قربانیان دفاع کنم". وقتی او را شجاع توصیف کردند، گفت: «من می گویم این شجاعت نیست، اراده و عزم برای تغییر جامعه است.» در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، دومینیک به تجاوز شدید محکوم شد و به حداکثر ۲۰ سال زندان محکوم شد. از ۵۰ متهم دیگر، ۴۹ نفر به ارتکاب تجاوز شدید، اقدام به تجاوز جنسی یا تعرض جنسی علیه ژیزل مجرم شناخته شدند و به ۳ تا ۱۵ سال حبس محکوم شدند. یک مرد به اتهام مصرف مواد مخدر و تجاوز به همسرش به همراه دومینیک مجرم شناخته شد، اما متهم به ارتکاب هیچ جرمی علیه ژیزل نشد. هفده نفر از محکومان درخواست تجدید نظر کردند. دومینیک در میان آن ها نبود. وکیل او گفت که او نمی خواهد بار دیگر چیزی بر ژیزل تحمیل کند یا در معرض اتهامات بیشتر و مجازات حبس طولانی تر باشد. ژیزل در ۱۹ دسامبر پس از محاکمه اظهار داشت:زمانی که در ۲ سپتامبر شروع کردم، می خواستم مطمئن شوم که جامعه واقعاً می تواند اتفاقات را ببیند و هرگز
از این تصمیم پشیمان نشده ام. من اکنون به توان جمعی خود برای دستیابی به آینده ای ایمان دارم که در آن همه، زن و مرد، بتوانند در کنار هم با احترام و درک متقابل زندگی کنند. شناخت و تأثیر. تصمیم ژیزل برای چشم پوشی از ناشناس ماندن و برگزاری محاکمه دومینیک در ملأ عام و همچنین رفتار متین او در طول دادگاه، منجر به حمایت گسترده عمومی از او شد. او هر روز با تشویق مردمی که در بیرون دادگاه جمع شده بودند دادگاه را ترک می کرد، تصویرش در هنرهای خیابانی ظاهر می شد و شعارهای حمایتی روی دیوارهای اطراف دادگاه نصب می شد. یک سازمان استرالیایی به نام «زنان مسن استرالیا» که آگاهی در مورد تجاوزات جنسی علیه زنان مسن را افزایش می دهد، یک روسری زنان بومی استرالیا را برای ژیزل فرستاد که اغلب آن را در دادگاه می پوشید. او که اغلب از طریق وکیلش صحبت می کرد، گفت که از این هدیه و ارتباطی که زنان در سراسر جهان برای مقابله با خشونت علیه آن ها متحد می کند، تحت تأثیر قرار گرفته است. تظاهرات در حمایت از او برگزار شد و او تبدیل به نماد فمینیست شد. ژیزل در لیست ۱۰۰ زن بی بی سی در سال ۲۰۲۴ گنجانده شد، و به عنوان یکی از ۲۵ زن تأثیرگذار سال ۲۰۲۴ توسط "
فایننشال تایمز" ذکر شد. پس از صدور حکم، حامیان از شجاعت ژیزل تشکر کردند و حکم صادر شده برای همسر سابقش را جشن گرفتند. امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه به خاطر «وقار و شجاعتش» از او تشکر کرد و رهبران خارجی از جمله اولاف شولز، صدراعظم آلمان و پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا، در اِکس او را تشویق کردند. در ۲۰ دسامبر، یک روز پس از احکام، ژیزل در صفحه اول روزنامه های سراسر اروپا ظاهر شد. در همان تاریخ، کاترین مایر، روزنامه نگار بریتانیایی طوماری تنظیم کرد و خواستار دریافت جایزه صلح نوبل برای ژیزل شد. در ۲ ژانویه ۲۰۲۵، ژیزل در یک نظرسنجی فرانسوی به عنوان شخصیت سال انتخاب شد و با اختلاف اندکی از دونالد ترامپ پیشی گرفت. او در سال ۲۰۲۵ به عنوان یکی از زنان سال "تایم" انتخاب شد.
لی سه دول (؛ زادهٔ ۲ مارس ۱۹۸۳) بازیکن حرفه ای سابق گو اهل کره جنوبی با رده بندی دان ۹ است. تا فوریه ۲۰۱۶، او با ۱۸ عنوان بین المللی در جایگاه دوم قرار داشت و فقط لی چانگ هو با ۲۱ عنوان از او پیشی گرفته بود. لقب او «سنگ قوی» (سِن دول) است. در مارس ۲۰۱۶، او یک سری مسابقات مهم را مقابل برنامه آلفاگو بازی کرد که در نهایت با شکست ۴–۱ او همراه بود. در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۹، لی اعلام کرد که از بازی حرفه ای بازنشسته می شود و دلیل آن را سلطهٔ روزافزون هوش مصنوعی دانست و گفت که دیگر نمی تواند به عنوان بهترین بازیکن بازی گو شناخته شود. او هوش مصنوعی را «موجودی که نمی توان آن را شکست داد» توصیف کرد. در مقاله ای که در نیویورک تایمز در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، لی گفت: «باختن به هوش مصنوعی به نوعی یعنی تمام دنیای من در حال فروپاشی بود.» او همچنین توضیح داد که چرا بازنشسته شد: «دیگر نمی توانستم از بازی لذت ببرم. به همین دلیل بازنشسته شدم.»
نان سودا نوعی نان سریع است که در آن از سدیم هیدروژن کربنات (که به نام «جوش شیرین» یا در ایرلند «جوش نان» شناخته می شود) به عنوان عامل ورآورنده به جای مخمر استفاده می شود. مواد اولیه نان سودا آرد، جوش شیرین، نمک و آب دوغ است. آب دوغ حاوی اسید لاکتیک است که با جوش شیرین واکنش نشان می دهد و حباب های دی اکسید کربن را تشکیل می دهد. مواد دیگری مانند کره، تخم مرغ، کشمش یا آجیل را می توان اضافه کرد. نان های سریع را می توان به سرعت و با اطمینان، بدون نیاز ورز دادن و سپری کردن مدت زمان طولانی جهت عمل آوری مخمر، تهیه کرد. طرز تهیه. نان سودا با آرد سفید، آرد کامل یا مخلوط هر دو درست می شود. از آرد با پروتئین بالا استفاده نمی شود زیرا بافت آن شکننده و سفت می شود. ممکن است غلات دیگر (مانند جو دوسر) اضافه شود. نان سودا معمولاً ورز داده نمی شود، زیرا ورز دادن می تواند آن را سفت کند. ممکن است موادی مانند روغن زیتون، تخم مرغ، ملاس، شکر یا عسل اضافه کنند. صربستان. در صربستان، نان سودا با قوانین و آیین های مختلفی تهیه می شود. در حین ورز دادن اغلب یک سکه یا اجسام کوچک تر دیگری در خمیر می گذارند. در ابتدای شام کریسمس، "سسنیکا" را
قبل از این که بین اعضای خانواده تقسیم کنند، سه بار در خلاف جهت عقربه های ساعت می چرخانند. فردی که سکه را در تکه نان خود پیدا کند، ظاهراً در سال آینده بسیار خوش شانس خواهد بود. قبل از پخت، ممکن است سطح بالایی با نمادهای مختلفی تزیین شود، نمادهایی مانند ستاره ها، دایره ها، و نقش کلیدها یا شانه ها. خاستگاه. مبدأ این نان را ایرلند می دانند. از لحاظ تاریخی نان سودا بر روی سینی به عنوان نان تخت پخته می شد زیرا آردهای خانگی خواص لازم برای پف کردن در ترکیب با مخمر را نداشتند. جوش شیرین جایگزین خوبی برای مخمر بود. اما محبوبیت جوش شیرین زمانی کم شد که آردهای وارداتی با گلوتن بالا در دسترس همگان قرار گرفت.
لی چانگ هو (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۵) بازیکن گو اهل کره جنوبی با رده بندی دان ۹ است. زندگی نامه. لی در جون جو، استان جولا شمالی، کره جنوبی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۶ و در سن ۱۱ سالگی به طور حرفه ای وارد دنیای گو شد. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، شروع به کسب عناوینی کرد که معلمش، چو هون هیون، قبلاً آن ها را برده بود. در سال ۱۹۹۲، لی اولین عنوان بین المللی خود، یعنی سومین جام تونگ یانگ را به دست آورد. لی تمام تورنمنت های بین المللی گو را حداقل دو بار برده است، به جز جام جهانی های اوزا و اینگ که به ترتیب هر دو سال و چهار سال یک بار برگزار می شوند. در سال ۲۰۰۶، لی برای یازدهمین سال پیاپی عنوان وانگ وی را به دست آورد.
چو هون هیون (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۳) بازیکن حرفه ای گو و سیاستمدار اهل کره جنوبی است. چو که به عنوان یکی از بزرگ ترین بازیکنان تاریخ شناخته می شود، در سال ۱۹۶۲ وارد سطح حرفه ای در کره شد. از آن زمان، او ۱۵۰ عنوان حرفه ای کسب کرده است که بیشتر از هر بازیکن دیگری در جهان است. او سه بار در سال های ۱۹۸۰، ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ قهرمان تمامی تورنمنت های آزاد کره شد. چو همچنین ۱۱ عنوان بین المللی به دست آورده است که پس از لی چانگ هو با ۲۱ عنوان و لی سه دول با ۱۸ عنوان در جایگاه سوم قرار دارد. او در سال ۱۹۹۵ به ۱۰۰۰ پیروزی در دوران حرفه ای خود رسید.
جونگ سو بین (؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۹۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "انتقام از دیگران" (۲۰۲۲)، "ترولی" (۲۰۲۲–۲۰۲۳) و "رقابت دوستانه" (۲۰۲۵) شناخته می شود.
لی سه وونگ (؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۹۶) که با نام هنری لی ته بین () شناخته می شود، بازیگر، خواننده و رپر اهل کره جنوبی است. او عضو گروه پسرانه مای تین بوده است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در ' و ' شناخته می شود. اوایل زندگی. لی ته بین زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۹۶ در بوسان، کره جنوبی است.
پارک سو یون (؛ زادهٔ ۵ مارس ۲۰۰۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه خود را به عنوان بازیگر کودک در سال ۲۰۱۱ آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ایفای نقش کرده است. او به خاطر تعداد زیادی ایفای نقش در نسخه کودکی بازیگران شناخته می شود. او در فیلم "۲۶ سال" (۲۰۱۲) بازی کرده است. در سال ۲۰۲۲، او در مجموعه تلویزیونی "دیگه وقت نمایشه" ایفای نقش کرده است.
چاوک سیه فام گونه ای از پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ ژیان مرغان است. در شرق ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است. این گونه در گذشته به عنوان هم گونه با چاوک ("Ochthoeca cinnamomeiventris") چاوک پشت توسی رفتار می شد.
چاوک ابروحنایی گونه ای از پرندگان از تیرهٔ ژیان مرغان است و در ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، علفزارهای نیمه گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع بالا و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است.
ژیان مرغ دم دنباله دار گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان و تنها پرنده از سردهٔ Gubernetes است. در آرژانتین، بولیوی، برزیل و پاراگوئه یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن ساوانای خشک و نیمه گرمسیری یا گرمسیری فصلی نمناک یا علفزار دشت پرآب است.
اونی لِکُنت (؛ زادهٔ ۱۹۶۶) کارگردان، نویسنده و بازیگر فرانسوی متولد کره جنوبی است. فیلم نخست نیمه اتوبیوگرافی او به نام "یک زندگی جدید" (۲۰۰۹) موفق به دریافت جایزه بهترین کارگردانی در چهلمین جشنواره بین المللی فیلم هند شد. زندگی. لِکُنت زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در سئول، کره جنوبی است. ازدواج والدینش به طلاق انجامید و این موضوع از نظر اجتماعی پذیرفته نشده بود. زمانی که او ۹ ساله بود، خانواده اش او را ترک کردند. بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶، او در یتیم خانه سنت پل در سئول زندگی می کرد، هر چند که یتیم نبود. او برای فرزندخواندگی معرفی شد و یک زوج فرانسوی او را به فرزندی پذیرفتند. این موضوع غیرعادی نبود چرا که در دههٔ ۱۹۹۰، کره جنوبی بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ فرزندخواندگی بین المللی قانونی داشت که بیشتر از هر کشور دیگری بود. والدین جدید او، کشیش و همسرش بودند که در حومه پاریس، در سن-ژرمن-آن-له زندگی می کردند. با وجود اینکه او ۱۰ ساله بود، به مهدکودک فرستاده شد تا زبان فرانسوی را بیاموزد. او در رشته طراحی مد تحصیل کرد و برای فیلم ها لباس طراحی کرد. او اولین نقش اصلی خود را در سال ۱۹۹۱ در فیلمی به نام "پاریس بیدار می شود" به دست آورد
که داستانی دربارهٔ یک خانواده بود و توسط اولیویه آسایاس کارگردانی شده بود. او فیلم نامه ای بر اساس زندگی اش نوشت که آن را در سال ۲۰۰۶ و در یک دورهٔ نویسندگی فیلم نامه شروع کرده بود. لی چانگ دونگ تهیه کنندهٔ این فیلم شد. این فیلم دربارهٔ زندگی اولیه اش و تروماهای مربوط به فرزندخواندگی اش بود. لِکُنت متوجه شد که فراموش کرده است چگونه به طور روان کره ای صحبت کند و هرچند تلاش کرد، نتواست به راحتی این مهارت را دوباره به دست آورد. فیلم او به نام "یک زندگی جدید" در سال ۲۰۰۹ در کره جنوبی و در سال ۲۰۱۰ در فرانسه اکران شد. این فیلم در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و در دسامبر ۲۰۰۹ در چهلمین جشنواره بین المللی فیلم هند (IFFI) در پانجی، گوا، جایزه بهترین کارگردانی برای این فیلم را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، لِکُنت فیلم "در جستجوی او" را کارگردانی کرد. این فیلم دوباره به زندگی خودش ارتباط داشت و به مسائلی مانند فرزندخواندگی، ارتباط با والدین بیولوژیکی، حقوق افراد درگیر و مسائل نژادی می پرداخت. این فیلم نسبت به فیلم اولش جاه طلبانه تر تلقی شد.
مگس گیر راه راه زیتونی گونه ای از پرندگان از تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است. در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پاناما، پرو، ترینیداد و ونزوئلا یافت می شود.
مگس گیر سرخ فام یا مگس گیر شنگرفی جنوبی گونه ای مگس گیر است که نزدیک به مگس گیر شنگرفی است. در جنوب شرقی بولیوی و برزیل، پاراگوئه تا آرژانتین و اروگوئه یافت می شود. این گونه توسط برخی مقامات طبقه بندی از جمله اتحادیه بین المللی پرنده شناسان به رسمیت شناخته شده است. برخی دیگر هنوز آن را زیرگونه ای از مگس گیر شنگرفی می دانند. مگس گیر سرخ فام در گذشته با مگس گیر شنگرفی ("Pyrocephalus obscurus") هم گونه در نظر گرفته می شد. این گونه ها بر اساس یک مطالعه تبارزایی مولکولی منتشرشده در سال ۲۰۱۶ تقسیم شدند.
کابوس ها شب هنگام زاده می شوند () یک فیلم ترسناک دلهره آور و اِروتیک به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
اوزهان اِرِن (متولد ۸ مارس ۱۹۵۹، استانبول، ترکیه)، هنرمند موسیقی، کارگردان و نظامی اهل ترکیه است. زندگی نامه. او دبستان را در زادگاهش آماسیه گذراند و در سال ۱۹۷۶ از دبیرستان نظامی کوللی فارغ التحصیل شد. وی سپس در سال ۱۹۸۰ از دانشکده افسری و سپس در سال ۱۹۸۲ از دانشکده فنی نقشه برداری وزارت دفاع ملی ترکیه به عنوان مهندس نقشه برداری فارغ التحصیل شد و در آنکارا و استان های مختلف ترکیه کار کرد و با سرزمین و مردم آنها آشنا شد. تحصیلات موسیقی او که در دوران دبیرستان در ارکستر مدرسه آغاز شد، به طور فزاینده ای ادامه یافت و آهنگ های او بعداً در رپرتوار سازمان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه(TRT) پذیرفته شد. از طرفی دیگر او با آموزش های خصوصی مختلف و مطالعات گروه کر به زندگی موسیقایی خود ادامه داد. در این دوره تقریباً در تمام اشکال موسیقی ترکی کار و تولید کرد. وقتی موسیقی برای او در اولویت واقع شد، به استانبول نقل مکان کرد. او برای بسیاری از فیلم ها، سریال های تلویزیونی، مستند و تبلیغاتی موسیقی ساخت که برخی از آنها جوایز مختلفی دریافت کردند.
آزمایش های شهوانی فرانکنشتاین () یک فیلم ترسناک اِروتیک به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی (آلمانی: Südschleswigscher Wählerverband, SSW؛ دانمارکی: Sydslesvigsk Vælgerforening, SSV) یک حزب سیاسی منطقه گرا در شلسویگ-هولشتاین در شمال آلمان است. این حزب نماینده اقلیت های دانمارکی و فریسی این ایالت است. به عنوان حزبی که نماینده یک اقلیت قومی است، از شناسایی خود با مقیاس سیاست چپ-راست خودداری می کند، اما سیاست های خود را بر اساس مدل نوردیک مطرح می کند، که اغلب به معنای طرفداری از یک دولت رفاه قوی است، در حالی که طرفدار سیاست اقتصادی بازار آزادتری نسبت به مدل اقتصادی بازار اجتماعی آلمان است.در سال ۲۰۱۱ توسط چندین نویسنده به عنوان سوسیال لیبرال توصیف شد. انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی در پارلمان ایالتی شلسویگ-هولشتاین و چندین شورای منطقه ای و شهری نماینده دارد. این حزب تا سال ۱۹۶۱ در انتخابات فدرال آلمان شرکت می کرد و از آن زمان تا ۲۰۲۱ ، انتخاباتی که یک کرسی به دست آورد، در انتخابات شرکت نمی کرد.نتیجه نهایی رسمی به آنها یک کرسی داد و استفان سیدلر را به عضویت پارلمان درآورد، که اولین عضو آنها پس از انتخابات ۱۹۵۳ است. در ۲۰۲۵، بار دیگر یک کرسی در بوندستاگ به دست آورد. به عنوا
ن یک حزب برای اقلیت ملی دانمارکی در شلسویگ جنوبی، انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی مشمول الزام عمومی برای عبور از آستانه ۵٪ برای به دست آوردن کرسی های متناسب در پارلمان ایالتی یا پارلمان فدرال آلمان (بوندستاگ) نیست(مطابق با بخش ۳، بند ۱، جمله ۲ قانون انتخابات).در جدیدترین انتخابات ایالتی ۲۰۲۲، ۵.۷ درصد از آرا و چهار کرسی را به دست آورد. بنابراین، انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی از سال ۱۹۵۸ به طور مداوم در پارلمان ایالت شلسویگ-هولشتاین نماینده داشته است. حزب از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ ائتلاف موسوم به ساحل را با سوسیال دموکرات و سبز ها تشکیل داد و همچنین برای اولین بار پست وزارتی را بر عهده گرفت.
دامگالنونا که به نام دامکینا نیز شناخته می شود، الهه بین النهرینی بود که به عنوان همسر خدای انکی در نظر گرفته می شد. شخصیت او در منابع شناخته شده ضعیف تعریف شده، اگرچه مشخص است که او مانند شوهرش با تطهیر آیینی مرتبط بود و اعتقاد بر این بود که او از طرف دعاکنندگان نزد انکی شفاعت می کرد. نانشه و آسالوهی از جمله خداییانی بودند که فرزند آنها به شمار می رفتند. در حالی که اسطوره "انکی و نین هورساگ" او را قابل جایگزین با الهه ذکر شده در عنوان خود می داند، آنها معمولاً از یکدیگر جدا بودند. شهرهای اریدو و مالژیوم به عنوان مراکز آیین دامگالنونا در نظر گرفته می شدند. او همچنین در سکونت گاههای دیگری مانند نیپور، سیپار و کلهو پرستش می شد و احتمالاً از همان اوایل هزاره سوم پیش از دوران مشترک در پانتئون هوریان گنجانده شد. او در تعدادی از اسطوره ها، از جمله انوما الیش ظاهر می شود، اگرچه تنها یک تصنیف، یعنی "بند دامکینا"، بر او متمرکز شده است. نام، شخصیت و شمایل نگاری. تئونیم دامگالنونا را می توان به «همسر بزرگ شاهزاده» ترجمه کرد که «شاهزاده» به انکی اشاره دارد. شخصیت فردی دامگالنونا فراتر از رابطه همسری با انکی به خوبی تعریف
نشده است. ارتباط با سایر خداییان. دامگالنونا همسر انکی (ائا) بود. در اسطوره "انکی و نینهورساگ" او و الههٔ نام بخش یکی دانسته می شوند. در گونه ای از فهرست خدای ویدنر، دامگالنونا با کیشا، همسر خدای رود، ایدلوروگو، برابری می کند. پرستش. پرستش دامگالنونا در تمام دوره های تاریخ بین النهرین باستان گواهی شده است، اگرچه دامنه آیین او به تدریج کاهش یافت. یکی دیگر از شهرهایی که به عنوان مرکز آیین دامگالنونا در نظر گرفته می شود، مالژیوم است که در جنوب اشنونا واقع شده است. معبدی اهدا شده به دامگالنونا نیز در نیپور وجود داشته است. این معبد توسط شولگی ساخته شده است. پذیرش هوری. دامگالنونا در دین هوری گنجانده شد و در آنجا نیز جایگاه همسر ائا را یافت. اساطیر. تنها یک اسطوره شناخته شده است که در آن دامگالنونا نقش مرکزی را داشته باشد. دامگالنونا در "انوما الیش" به عنوان مادر مردوک ظاهر می شود. با این حال، متن هیچ شجره نامه ای درباره او ندارد و هیچ گزارشی از تولد او درج نشده است. شکل نام او در این متن دامکینا است. به گفته ناتان واسرمن، یکی از کتیبه های پادشاه ایپیک-ایشتر مالژیوم ممکن است حاوی اشاره ای به افسانه طوفان باشد که ش
امل ائا (انکی) و دامکینا (دامگالنونا) می شود. متن این کتیبه بیان می کند که وقتی فاجعه ای نامشخص قرار است بر سر این شهر فروآید، ائا به همسرش دستور داد تا آن را با «تضمین پادشاهی سلسله ای طولانی» نجات دهد، که به گفته رافائل کوتشر باید به عنوان تعبیری برای قرار دادن یک غاصب بر تاج و تخت درک شود.
باربارا روتینگ (؛ – ) بازیگر، مؤلف و سیاستمدار و فعال ترویج گیاه خواری اهل آلمان بود. وی نویسندهٔ یک کتاب آشپزی غذاهای طبیعی و یک کتاب آشپزی ویژه وگانیسم است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "درک"، "روباه پیر"، "زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن"، "پرونده ای برای دو نفر"، "عملیات کراسبو"، "کاناریس"، "" و "شهر بی ترحم" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده است.
اِلیسا روساریو روئیس پنه یا (؛ – ) با نام هنری الیسا مونتس بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "۹۹ زن"، "دختری از ریو"، "خداحافظ تگزاس"، "دو مافیا علیه پنجه طلایی"، "" و "کبرا" اشاره کرد. او در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ «ASFAAN» را از دستان آلبرتو دلاکوا و دخترش اِما اِسورِس (که او هم بازیگر است) دریافت کرد.
ویلیام براودر (; – ) ریاضی دان، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در توپولوژی جبری، توپولوژی دیفرانسیل و هندسه دیفرانسیل تخصص داشت. براودر از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ رئیس انجمن ریاضی آمریکا بود.
جری باتلر (; – ) خواننده، ترانه پرداز و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
برلین از مرکز تاریخی شهر، یعنی محله نیکولای و شهر مجاور آن، کولن که هر دو در امتداد رودخانه اشپری قرار دارند، رشد کرد. این شهر با گسترش قلمرو خود، مناطقی مانند دوروتئین اشتات و فریدریش اشتات را نیز شامل شد. در سال ۱۹۲۰، با ایجاد برلین بزرگ (Greater Berlin)، بسیاری از شهرها و شهرداری های مستقل سابق از جمله اشپانداو، شارلوتنبورگ و کوپنیک به برلین ملحق شدند. امروزه، محیط شهری این کلان شهر به بخش هایی از براندنبورگ و پوتسدام نیز گسترش یافته است. توسعه غیرمتمرکز باعث شده تا جاذبه های گردشگری متعددی نه تنها در مرکز برلین، بلکه در مناطق بیرونی آن نیز دیده شوند. از جمله شناخته شده ترین نمادهای برلین در جهان می توان به دروازه براندنبورگ و بلندترین سازه این شهر، برج تلویزیونی برلین (Berlin TV Tower) در منطقه میته اشاره کرد.
هایدی رایشینک ( ; زاده ۱۹ آوریل ۱۹۸۸ - ) یک سیاستمدار آلمانی و عضو بوندستاگ از حزب چپ (Die Linke) است. از سال ۲۰۲۴، او به همراه سورن پلمن، به عنوان رهبر حزب چپ در بوندستاگ فعالیت می کند. زندگی نامه. رایشینک از دوران نوجوانی به سیاست علاقه مند شد و مخالف اصلاحات هارتس IV بود و از برابری زنان و رفاه اجتماعی حمایت می کرد. او در دوران دانشجویی، یک ترم را در قاهره گذراند و در میانه ی بهار عربی، شاهد انقلاب مصر بود. این تجربه علاقه ی او به سیاست را بیش از پیش تقویت کرد. رایشینک در سال ۲۰۱۵ به حزب دی لینک (چپ ها) پیوست و یک سال بعد به عضویت شورای شهر اوسنابروک انتخاب شد. او در انتخابات ایالتی نیدرزاکسن در سال ۲۰۱۷ شرکت کرد و در رتبه هفتم فهرست حزبی قرار گرفت، اما موفق به ورود به پارلمان ایالتی نشد. در سال ۲۰۱۹، به عنوان رئیس شاخه نیدرزاکسن حزب دی لینک انتخاب شد. رایشینک در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ در حوزه ی انتخابیه شهر اوسنابروک نامزد شد. او در جایگاه پنجم قرار گرفت اما از طریق فهرست ایالتی به بوندستاگ راه یافت. در داخل حزب، از حامیان سارا واگن کنشت محسوب می شد و در سال ۲۰۱۹ نامه ای سرگشاده را در حمایت از قدردانی از فعا
لیت های سیاسی واگن کنشت امضا کرد. در کنگره فدرال حزب چپ در ژوئن ۲۰۲۲، برای ریاست مشترک حزب نامزد شد اما موفق نشد. او ۱۹۹ رأی (۳۵.۸٪) کسب کرد، در حالی که ژانین ویسلر، رئیس وقت حزب، با ۳۱۹ رأی (۵۷.۵٪) مجدداً انتخاب شد. در فوریه ۲۰۲۴، هایدی رایشینک به همراه سورن پلمن به عنوان رهبران مشترک گروه سازمان دهی شده جدید حزب چپ در بوندستاگ انتخاب شد. او در این رقابت، کلارا بوئنگر را با اختلاف یک رأی شکست داد و با نتیجه ۱۴ رأی در برابر ۱۳ رأی پیروز شد. او به همراه یان فان آکن به عنوان یکی از دو نامزد اصلی حزب دی لینک در انتخابات فدرال آلمان ۲۰۲۵ معرفی شد. در ژانویه ۲۰۲۵، هایدی رایشینک به دلیل نطق تند خود در بوندستاگ که در آن حزب اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) را به همکاری با حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان (AfD) متهم کرد، به شدت مورد توجه قرار گرفت. او CDU را متهم کرد که با حمایت از لایحه ای برای اعمال محدودیت های شدیدتر بر مهاجران غیرقانونی، در واقع “راه را برای احیای فاشیسم هموار می کند”. ویدیوی این سخنرانی بیش از ۳۰ میلیون بازدید در تیک تاک دریافت کرد و به افزایش حمایت از حزب چپ (Die Linke) در نظرسنجی ها و میان جوان
ان چپ گرا در اوایل ۲۰۲۵، درست پیش از انتخابات فدرال، کمک کرد. حضور در کارزارهای انتخاباتی و سخنرانی های رایشینک افزایش چشمگیری یافت، تا جایی که روزنامه دی تاگس تسایتونگ او را “ستاره شبکه های اجتماعی” حزب چپ نامید. رایشینک به عنوان رهبر، رسیدگی به نابرابری اقتصادی در آلمان، از جمله ملی کردن مسکن بدون غرامت، قانونی کردن مواد مخدر سخت، دوبرابر کردن مزایای بیکاری و اعمال محدودیت های شدیدتر اجاره را در اولویت قرار داده است. رایشینک از سیاست های اجتماعی مترقی مانند حمایت از لقاح مصنوعی، به رسمیت شناختن همه جنسیت ها، دسترسی آسان تر به مراقبت های تایید کننده جنسیت، و حمایت از "اتحادیه های کارگری دگرباش" حمایت می کند. او همچنین پس از مخالفت واگنکنشت با قانون حمایت از حقوق ترنس ها، از زارا واگنکنشت، چپ گرای دیگر نیز انتقاد کرده است. رایشینک همچنین از افزایش بازتوزیع اقتصادی، پذیرش پناهندگانی که به دنبال پناهندگی در آلمان هستند و جرم زدایی از سقط جنین حمایت می کند. زندگی شخصی و رسانه های اجتماعی. هایدی رایشینک خالکوبی بزرگی از چهره ی رزا لوکزامبورگ، نماد تاریخی مارکسیسم، روی بازوی خود دارد. هایدی حضور فزاینده ای در شبکه
های اجتماعی دارد و بیش از یک میلیون دنبال کننده در پلتفرم های مختلف جمع آوری کرده است. او با انتشار ویدیوهای کوتاه سیاسی، گاهی تحریک آمیز، یکی از پربازدیدترین سیاستمداران در تیک تاک محسوب می شود. “نطق دیوار آتش” و رشد چشمگیر در شبکه های اجتماعی. رایشینک با سخنرانی ای در واکنش به مناقشه پیرامون قانون محدودیت ورود مهاجران – که به عنوان “نطق دیوار آتش” شناخته می شود – میلیون ها بازدید در شبکه های اجتماعی کسب کرد. پس از این سخنرانی، شمار دنبال کنندگان او به شکل قابل توجهی افزایش یافت: تأثیر بر انتخابات ۲۰۲۵. نشریه اشترن گزارش داد که فعالیت های او در شبکه های اجتماعی، نیرویی تازه به حزب دی لینک بخشیده و در آستانه انتخابات فدرال ۲۰۲۵، به محبوبیت حزب کمک کرده است. در ژانویه ۲۰۲۵، رپرهای MC Smook و Fruity Luke آهنگی با عنوان “Heidi Reichinnek (Freestyle)” منتشر کردند. در متن ترانه، نام هایدی رایشینک به طور مستقیم آورده شده و بخشی از شعر به این صورت است: “به فقرا بده، به طبقه متوسط بده، از ثروتمندان بگیر – وقتی فکر می کنم، می خواهم مثل هایدی رایشینک فکر کنم – بله، من همه مزخرفات راست گرایان را رد می کنم.” رایشینک و ا
ین دو خواننده رپ همچنین در یک ویدیوی مشترک TikTok ظاهر شدند.
قطار رؤیاها یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی کلینت بنتلی با بازی جوئل اجرتون و فلیسیتی جونز است. خلاصه داستان. یک چوب بر (اجرتون) برای توسعه راه آهن در سراسر ایالات متحده کار می کند و باعث می شود زمان زیادی را دور از همسرش (جونز) و دخترش سپری کند و در حال مبارزه با جایگاه خود در دنیایی در حال تغییر است. ساخت. فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۴ در ایالت واشینگتن با مکان های فیلمبرداری از جمله اسپوکن، و کولویل آغاز شد. انتشار. قطار رؤیاها در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۵ در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۵ به نمایش درآمد. مدت کوتاهی پس از آن، نتفلیکس حقوق پخش فیلم را به دست آورد.
عثمان پاموک اوغلو یک فرمانده بازنشسته ارتش ترکیه ای است که به دلیل رهبری عملیات نظامی علیه پ.ک.ک در جنوب شرقی ترکیه و عراق و حمایت از تخلیه مناطق روستایی اکثریت کردنشین به عنوان بخشی از استراتژی ضد شورش شهرت دارد. او پس از بازنشستگی از وظیفه فعال، او به عنوان یک ناسیونالیست دست راستی وارد سیاست شد، حزب حقوق و برابری را تأسیس کرد و از «راه حل نظامی بی رحمانه برای مشکلات اجتماعی-سیاسی جاری» دفاع کرد.
عبدالرسید ابراهیم (به ترکی: Abdürreşid İbrahim، ، تاتاری سیبری : Әптрәшит Ипрағимов; 1857 – 1944) مسلمان تاتار علیم (مفرد علما )، روزنامه نگار و جهانگرد متولد روسیه بود که در دهه اول سده بیستم میلادی، جنبشی را برای متحد کردن تاتارهای کریمه آغاز کرد. او در دوره میجی از ژاپن دیدن کرد و اولین امام جماعت توکیو کامی (مسجد توکیو) شد.
گون سازاک (به ترکی: Gün Sazak) (زاده 26 مارس 1932 - درگذشته 27 مه 1980) سیاستمدار ملی گرای ترک و وزیر سابق دولت حزب جنبش ملی (MHP) بود. او پس از برکناری گارد پلیس اش توسط حزب آزادیبخش خلق انقلابی ترور شد. پس از قتل او، هواداران MHP به تلافی قتل عام چوروم را انجام دادند.
پسران قایق سوار (به انگلیسی: The Boys in the Boat) یک فیلم ورزشی و زندگی نامه ای آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به تهیه کنندگی و کارگردانی جرج کلونی بر اساس فیلمنامه ای از مارک ال. اسمیت، بر اساس کتاب سال ۲۰۱۳ دنیل جیمز براون است. این فیلم تیم قایقرانی دانشگاه واشینگتن و تلاش آنها برای شرکت در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ را دنبال می کند. جوئل اجرتون در نقش مربی آل اولبریکسون پدر و کلوم ترنر در نقش قایقران جو رانتز بازی می کنند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۳ در لس آنجلس داشت و توسط آمازون ام جی ام استودیوز در ایالات متحده در ۲۵ دسامبر و در سطح بین المللی توسط برادران وارنر پیکچرز به نمایش درآمد. این فیلم ۵۵ میلیون دلار فروخت و نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. ساخت. فیلمبرداری اصلی در مارس ۲۰۲۲ آغاز شد، و قرار بود در استودیو فیلم در بارکشر، و همچنین در لس آنجلس و برلین انجام شود. گیشه. در ایالات متحده و کانادا، این فیلم در کنار فراری و رنگ ارغوانی اکران شد و پیش بینی می شد در روز اول آن از ۲۵۵۷ سینما ۲ تا ۳ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در نهایت ۵٫۷ میلیون دلار درآمد داشت و در گیشه در رده ه
شتم قرار گرفت. آخر هفته بعد، فیلم ۸٫۳ میلیون دلار فروخت، و در گیشه در رده ششم قرار گرفت و مجموعاً ۲۱٫۹ میلیون دلار در هفته اول اکرانش فروخت. در آخر هفته دوم این فیلم ۶ میلیون دلار فروش کرد و در رتبه ششم باقی ماند.