Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تدفین یک نقاشی رنگ روغن روی بوم است که در سال ۱۵۵۹ توسط نقاش ونیزی تیسین، به سفارش فلیپه دوم پادشاه اسپانیا کشیده شده است. این نقاشی، تدفین عیسی را در یک تابوت سنگی نشان می دهد که با تصاویری از هابیل و قابیل و ذبح اسحاق تزئین شده است. اکنون این نقاشی در موزه دل پرادو در مادرید نگهداری می شود. تیسین چندین نقاشی دیگر با همین موضوع کشیده است، از جمله نسخه مشابهی از سال ۱۵۷۲ که به عنوان هدیه به آنتونیو پرز داده شده و اکنون نیز در پرادو است، و نسخه ای قدیمی تر از حدود ۱۵۲۰ که برای دوک مانتوا کشیده شده و اکنون در موزه لوور است.
دبیرستان امیرخیزی یکی از مدارس باسابقهٔ شهر تبریز است که در محلهٔ طالقانی شمالی (پاستور جدید) قرار دارد. این دبیرستان در سال ۱۳۳۲ بنیان گذاری شد و در سال ۱۳۸۸ مورد بازسازی و تجدید بنا قرار گرفت. امکانات. این دبیرستان از مجموعه ای از امکانات آموزشی و فرهنگی برخوردار است، از جمله: رشته های تحصیلی. در این دبیرستان رشته های زیر ارائه می شود: کیفیت آموزشی. تدریس دروس مختلف از جمله دینی، جغرافیا، فلسفه و منطق، فیزیک و ریاضی توسط دبیران این مدرسه با کیفیت آموزشی مطلوب انجام می گیرد که نقش مهمی در ارتقای سطح علمی دانش آموزان دارد. موقعیت. این دبیرستان در خیابان طالقانی شمالی، کوچهٔ امیرخیزی واقع شده است. مختصات جغرافیایی آن ۳۸٫۰۶۳۲۹۶ درجه عرض شمالی و ۴۶٫۲۸۹۰۹۱ درجه طول شرقی است.
دیوار آبی سکوت (به انگلیسی: blue wall of silence), که با نام های کد آبی (blue code) و سپر آبی (blue shield) نیز شناخته می شود، اصطلاحاتی هستند که برای اشاره به یک قانون سکوت غیررسمی در میان افسران پلیس در ایالات متحده آمریکا به کار می روند. بر اساس این قانون، افسران پلیس خطاکاری ها، سوءرفتارها یا جرایم همکاران خود را، به ویژه موارد مرتبط با خشونت پلیس، گزارش نمی کنند (افشاگری نمی کنند). اگر از یک افسر پلیس در مورد حادثه ای از سوءرفتار ادعایی یک افسر دیگر (مثلاً در جریان یک تحقیق رسمی) سؤال شود، در صورت پیروی از این کد، افسر مورد سؤال با تظاهر به بی اطلاعی از خطای همکار خود، شهادت دروغ پلیس خواهد داد. فساد پلیس. این کد نمونه ای از فساد و سوءرفتار پلیس است. افسرانی که در بازداشت های تبعیض آمیز، آزار و اذیت فیزیکی یا کلامی و اجرای گزینشی قانون دست دارند، فاسد محسوب می شوند، در حالی که افسرانی که از این کد پیروی می کنند ممکن است در طول دوران خدمت خود برای مسائل شخصی یا به منظور محافظت یا حمایت از همکاران خود در برخی از این اقدامات شرکت کنند. همه این موارد جرایم غیرقانونی محسوب شده و زمینه را برای تعلیق یا اخراج ف
وری فراهم می کنند. افسرانی که از این کد پیروی می کنند، به دلیل قوانین نانوشته «خانواده پلیس» خود، قادر به گزارش همکارانی که در فساد دست دارند، نیستند. «شهادت دروغ پلیس» یا «تِستیلایینگ» (testilying) (در اصطلاح عامیانه پلیس آمریکا) زمانی رخ می دهد که یک افسر در دادگاه شهادت دروغ می دهد. افسرانی که در دادگاه دروغ نمی گویند، گاهی ممکن است توسط همکاران پلیس خود مورد تهدید و طرد قرار گیرند. در سال ۱۹۹۲، کمیسیون تحقیق دربارهٔ اتهامات فساد پلیس (که با نام کمیسیون مولن نیز شناخته می شود) تحقیقی دو ساله در مورد شهادت دروغ در نیروی انتظامی انجام داد. آن ها دریافتند که برخی افسران برای «پوشش دادن» به یک بازداشت یا بازرسی غیرقانونی، اسنادی مانند گزارش های بازداشت، حکم ها و شواهد را جعل می کردند. برخی از افسران پلیس نیز هنگام شهادت در برابر هیئت منصفه، داستان های ساختگی ارائه می دادند. این کمیسیون دریافت که افسران نه از روی طمع، بلکه به این دلیل دروغ می گفتند که معتقد بودند در حال زندانی کردن افرادی هستند که مستحق آن هستند. بسیاری از دادستان ها نیز اجازه می دادند که شهادت دروغ پلیس رخ دهد. قوانین. بسیاری از ادارات پلیس آی
ین نامه رفتاری رسمی خود را دارند. آن ها نیروهای جدید را آموزش می دهند و در صورت دریافت شکایت از یک شهروند یا یک مجرم ادعایی، افسران پلیس را مورد تحقیق قرار می دهند. همچنین برخی قوانین ایالتی برای کمک به محافظت از شهروندان و مجرمان در برابر افسران فاسد وضع شده است. اگر افسر مجرم شناخته شود، قربانی می تواند از او به دلیل خسارات ناشی از خشونت پلیس، بازداشت غیرقانونی و حبس غیرقانونی، پیگرد قانونی کینه توزانه و مرگ ناحق شکایت کند. قوانین فدرال به شدت سوءرفتار افسران را ممنوع می کند، از جمله افسرانی که با «شهادت دروغ پلیس» یا عدم گزارش هر افسری که در فساد دست دارد، از این کد پیروی می کنند. اگر یک افسر هر یک از قوانین فدرال مربوط به سوءرفتار افسران را نقض کند، تنها دولت فدرال می تواند اقامه دعوی کند. اداره پلیس تنها مسئول جلوگیری از فساد در میان افسران است. اگر افسری محکوم شود، ممکن است مجبور به پرداخت جریمه های سنگین یا زندانی شدن شود. برای محکومیت، شاکیان باید ثابت کنند که افسر از «کد» پیروی کرده یا در سهل انگاری و رفتار غیرقانونی مشارکت داشته است. محکوم کردن یک افسر به دلیل پیروی از کد یا سایر اشکال فساد اغلب دشو
ار است، زیرا افسران توسط دفاع مصونیت مشروط محافظت می شوند که معافیتی از مجازات ها و بارهایی است که قانون عموماً بر شهروندان عادی اعمال می کند. دیوان عالی ایالات متحده به طور مداوم بر این عقیده بوده است که به افسران باید این فرصت داده شود که فرض بر قانونی بودن اعمالشان در انجام وظایفشان باشد، موضعی که در پرونده "Saucier v. Katz", 533 U.S. 194 (2001) مجدداً تأیید شد. موارد. در سال ۱۹۷۰، شهر نیویورک کمیسیون نپ را برای برگزاری جلسات استماع در مورد گستردگی فساد در اداره پلیس این شهر تشکیل داد. شهادت تکان دهنده افسر پلیس فرانک سرپیکو علیه همکارانش نه تنها فساد سیستمی را فاش کرد، بلکه مانعی دیرینه در راه تحقیق دربارهٔ این سوءاستفاده ها را نیز برجسته ساخت: توافق برادرانه میان افسران پلیس که با نام های مختلفی مانند «قانون سکوت» و «پرده آبی» شناخته می شود و بر اساس آن، افسران شهادت علیه یک افسر دیگر را خیانت می دانند. در سال ۱۹۹۱، کمیسیون کریستوفر در لس آنجلس در واکنش به ضرب و شتم رادنی کینگ در مارس همان سال توسط چهار تن از اعضای اداره پلیس لس آنجلس تشکیل شد. در سال ۱۹۹۲، کمیسیون مولن که برای تحقیق دربارهٔ گزارش های فس
اد پلیس در شهر نیویورک مأمور شده بود، اشاره کرد که «فراگیری قانون سکوت به خودی خود نگران کننده است.» یکی از افسران پلیس نیویورک گفت: «اگر یک پلیس تصمیم بگیرد علیه من گزارش دهد، آینده شغلی اش نابود می شود… او به عنوان یک موش (خبرچین) شناخته خواهد شد.» سال بعد، هیئت بازبینی شکایات شهروندان تأسیس شد؛ هیئتی متشکل از شهروندان غیرنظامی که وظیفه تحقیق در مورد شکایات مدنی دربارهٔ سوءرفتار ادعایی از سوی اداره پلیس نیویورک سیتی را بر عهده داشت. پس از آن، انجمن بین المللی رؤسای پلیس نشریه ای حاوی آیین نامه رفتار پلیس تهیه کرد و افسران پلیس را به طور جدی آموزش داد. در سال ۱۹۹۱، رادنی کینگ به طرز وحشیانه ای توسط چندین افسر پلیس از اداره پلیس لس آنجلس مورد ضرب و شتم قرار گرفت. انتظار می رفت که افسران درگیر از «کد آبی» پیروی کرده باشند. آنها ادعا کردند که ضرب و شتم قانونی بوده است، اما تنها پس از انتشار یک نوار ویدئویی از این حادثه بود که تأیید شد افسران به طور دسته جمعی داستان های خود را ساخته بودند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، اف بی آی در سال ۱۹۹۸، ۴۲ افسر از پنج سازمان مجری قانون را به اتهام توطئه برای توزیع کوکائین دستگیر کرد. د
ر گزارشی به چارلز بی. رنگل، نماینده کنگره آمریکا، در سال ۱۹۹۸، اداره حسابرسی کل فدرال شواهدی از مشارکت رو به رشد پلیس در فروش مواد مخدر، سرقت مواد مخدر و پول از فروشندگان مواد مخدر و شهادت دروغ در مورد بازرسی های غیرقانونی یافت. تاریخچه. کد سکوت و فساد پلیس ریشه در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم دارد. آژانس ملی کارآگاهی پینکرتون به استفاده از افسران پلیس برای پایان دادن خشونت آمیز به اعتصابات معروف بود. بسیاری از اعضای کو کلاکس کلن افسران پلیسی بودند که هنگام انجام اعمال نژادپرستانه از یکدیگر محافظت می کردند. این امر بعدها به تصویب قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴ منجر شد که حمایت های جدیدی را برای قربانیانی که مدت ها از پلیس گری تبعیض آمیز رنج برده بودند، فراهم آورد. «علاوه بر این، مجموعه ای از تصمیمات برجسته دیوان عالی در آن دوران، هم به حقوق حریم خصوصی فردی و هم به محدودیت های قدرت پلیس، نیروی تازه ای بخشید: پرونده های بسیار تأثیرگذار منجر به تقویت حقوق متمم چهارم علیه بازرسی و توقیف غیرمنطقی، وضع قوانین evidentiary (مربوط به ادله) که استفاده از شواهد آلوده به اقدامات غیرقانونی پلیس در دادگاه را ممنوع می کرد، و ایجاد به اص
طلاح هشدار میراندا شد که افسران را ملزم به آگاه کردن مظنونان بازداشت شده از حقوق اساسی شان می کند.» این امر منجر به جرم انگاری اعمال افسرانی می شد که (۱) مدارک لازم برای انجام بازرسی را نداشتند یا (۲) در جعل اسناد یا ارتکاب شهادت دروغ دست داشتند. یک استاندارد دوگانه در مورد پاداش های درک شده یا رد اتهامات برای افسری با شواهد قاطع مبنی بر گناهکاری برای جرایم کیفری غیرقانونی وجود دارد. این استاندارد دوگانه با ارائه «یک تلنگر ساده» (مجازات سبک) توسط فرماندهان پلیس پس از طراحی راهبردی برای به تأخیر انداختن موضوع جهت کاهش توجه رسانه های عمومی، بیشتر حمایت می شود. فرهنگ پلیس. فرهنگ پلیس، یا «فرهنگ کاپ (پلیس)» آنطور که گاهی توسط خود افسران پلیس نامیده می شود، مانعی در برابر متوقف کردن افسران فاسد ایجاد کرده است. فرهنگ پلیس شامل مجموعه ای از ارزش ها و قوانینی است که از طریق تجربیات افسران تکامل یافته و تحت تأثیر محیطی است که در آن کار می کنند. پلیس از ابتدای کار خود در آکادمی ها، وارد این «فرهنگ کاپ» می شود. نیروهای جدید در حین یادگیری مشاغل و وظایف خود، ارزش های لازم برای رسیدن به رتبه های بالا در سازمان خود را نیز
می آموزند. برخی از کلماتی که برای توصیف این ارزش ها به کار می روند عبارتند از: احساس مأموریت، عمل گرایی، کلبی گری، بدبینی، مردسالاری افراطی (ماچیسمو)، سوءظن، محافظه کاری، انزوا و همبستگی. خواسته های منحصر به فردی که بر دوش افسران پلیس گذاشته می شود، مانند تهدید خطر و همچنین نظارت دقیق عمومی، محیطی به هم فشرده و مستعد ایجاد احساس وفاداری را به وجود می آورد. ادعا می شود که این ارزش ها به ایجاد این کد منجر می شوند؛ انزوا و همبستگی باعث می شود که افسران پلیس به هم نوعان خود بچسبند و یک ذهنیت ما-در-برابر-آنها ایجاد کنند. ذهنیت ما-در-برابر-آنها که می تواند نتیجه شود، منجر به این می شود که افسران از یکدیگر حمایت کرده و به هم وفادار بمانند؛ در برخی شرایط، این امر به «لو ندادن» همکاران منجر می شود. افشاگری. افشاگری (گزارش سوءرفتار سایر افسران توسط افسران پلیس) امری رایج نیست. تعداد کم افسرانی که قدم پیش می گذارند ممکن است به این دلیل باشد که آنها درک می کنند که برخی اتفاقات در گرماگرم لحظه رخ می دهند و برخی افسران ترجیح می دهند این موارد را شخصی نگه دارند. دلیل دیگری که افسران ممکن است در مخالفت با کد آبی تردید کنند ا
ین است که به چالش کشیدن کد آبی به معنای به چالش کشیدن سنت های دیرینه و احساسات برادری در این نهاد است. ترس از عواقب نیز ممکن است نقش بزرگی ایفا کند. این عواقب می تواند شامل طرد شدن، از دست دادن دوستان و از دست دادن پشتیبانی، و همچنین دریافت تهدیدهای فیزیکی یا افشای سوءرفتار خود فرد باشد. نیروهایی نیز وجود دارند که علیه این کد عمل کرده و افشاگری را ترویج می کنند. بسیاری از افسران پلیس به این دلیل به نیروی انتظامی می پیوندند که می خواهند قانون را اجرا کنند؛ کد آبی با این آرمان در تضاد است. برخی افسران سوءرفتار همکاران خود را با انگیزه هایی نه چندان شرافتمندانه گزارش می دهند، مانند انتقام جویی به دلیل بدرفتاری توسط همکاران، تلاش برای کسب تقدیر اداری، یا اثبات وفاداری به اداره. علاوه بر این، برخی افسران توسط مدیریت خود برای خبرچینی استخدام می شوند. اگر در شرح وظایف یک افسر، یافتن سوءرفتار سایر افسران گنجانده شده باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها علیه کد آبی عمل کنند. افسرانی که علیه کد آبی عمل می کنند ممکن است برای جلوگیری از اخراج یا دریافت مصونیت از تعقیب قضایی، معامله ای کرده باشند. همچنین مشخص شده است که
برخی افسران برای فروش یک داستان به رسانه ها، این کد را شکسته اند. سطوح جرم. افسران پلیس بیشتر تمایل دارند انواع خاصی از جرایم همکاران خود را پنهان کنند. یک مطالعه نشان داد که استفاده بیش از حد از زور جرمی بود که معمولاً توسط این کد محافظت می شد. دو مطالعه نشان می دهند که برخی از پلیس ها احساس می کنند که این کد در موارد «خشونت غیرقانونی یا زیر پا گذاشتن قوانین به منظور محافظت از همکاران در برابر دادرسی کیفری» قابل اجرا است، اما نه در مورد اقدامات غیرقانونی با «انگیزه مالی». مواردی مانند رسوایی رمپارت و بسیاری دیگر از موارد فساد پلیس نشان می دهد که فرهنگ کد آبی می تواند تا پوشش دادن سطوح دیگر جرایم، چه با انگیزه مالی و چه بدون آن، گسترش یابد. این کد «موفق ترین کمپین Stop Snitchin' (خبرچینی نکن) آمریکا» نامیده شده است، که به مواردی اشاره دارد که پلیس خطاهای همکاران خود را پنهان کرده و افشاگران مورد آزار و اذیت، تحریم های حرفه ای یا مجبور به بازنشستگی شده اند. افشای کد. یکی از روش های به حداقل رساندن اثرات دیوار آبی سکوت، افشای کسانی است که از آن پیروی می کنند. بسیاری از ایالت ها اقداماتی را در آکادمی های پلیس بر
ای ترویج افشای کد آبی انجام داده اند. در اکثر شهرها، قبل از پذیرش در آکادمی، فرد باید از بررسی پیشینه کیفری عبور کند. از طریق بررسی های پیشینه اضافی، آزمون دروغ سنج و ارزیابی های روان شناختی، برخی از ادارات بهتر می توانند افرادی را انتخاب کنند که کمتر احتمال دارد رفتار نادرست را نادیده بگیرند. در این ادارات، پلیس در معرض یک برنامه درسی آموزشی پایه قرار می گیرد که رفتار اخلاقی را آموزش می دهد؛ این آموزش در برخی موارد به صورت سالانه در سمینارها و کلاس ها تقویت می شود. چندین کمپین علیه کد آبی سکوت یا برای برجسته تر کردن آن در انظار عمومی در ایالات متحده برگزار شده است. یکی از اولین این کمپین ها، کمیسیون نپ در نیویورک (که رسماً با نام "کمیسیون تحقیق دربارهٔ فساد ادعایی پلیس" شناخته می شود) بود که در سال ۱۹۷۰ توسط شهردار جان وی. لیندزی رهبری شد. بیش از ۲۰ سال پس از کمیسیون نپ، کمیسیون مولن در سال ۱۹۹۲ توسط شهردار نیویورک، دیوید دینکینز، برای بررسی ماهیت و گستردگی فساد در اداره پلیس نیویورک سیتی NYPD و توصیه تغییراتی برای بهبود این رویه ها تأسیس شد. این تحقیقات و سایر موارد، جزئیاتی از سازوکارهای درونی NYPD را فاش
نژادسازی () یا قومیت سازی () مفهومی در جامعه شناسی است که برای توصیف هدف و فرایندهایی به کار می رود که طی آن ها هویت های قومی یا نژادی به طور نظام مند در یک جامعه شکل می گیرند. ساختارهای نژادسازی بر پایهٔ تعمیم های نادرست دربارهٔ ویژگی های نژادیِ گروه های مختلف بنا شده اند و این امر می تواند به محروم کردن آن گروه ها از مشارکت برابر در جامعه بینجامد. نژادسازی نوعی مَغلَطِهٔ گروه گرایی و شکلی از سلطهٔ نژادی است که پیامدهای منفی و ماندگاری برای گروه های نژادساخته به همراه دارد. اصطلاح مرتبط با آن، «خودـنژادسازی» است که به رفتار یا رویکرد گروه های مسلط برای توجیه و حفظ جایگاه برتر خود یا انکار وجود چنین جایگاهی اشاره دارد. در سطح فردی، خودـنژادسازی یک فرد می تواند در طول زندگی اش دچار تغییر شود و همیشه به یک شکل باقی نماند؛ یعنی فرد، آگاهانه یا ناخودآگاه، هویت نژادی خاصی را برای خودش می پذیرد، بازتعریف می کند یا به نمایش می گذارد. این کار می تواند تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی یا شخصی باشد. در طول زندگی، تجربه های جدید، مهاجرت، تغییر محیط اجتماعی، تحصیلات، روابط یا حتی تغییرات سیاسی می توانند باعث شوند ف
رد هویت نژادی خود را متفاوت ببیند یا بازتعریف کند؛ بنابراین، ممکن است فرد در یک دورهٔ زندگی خود را به شدت با یک هویت نژادی خاص هم ذات پنداری کند، اما در دوره ای دیگر این هویت را کم رنگ تر ببیند یا حتی هویت دیگری را برجسته کند. به عبارتی دیگر، «خودـنژادسازی» یک برچسب ثابت نیست، بلکه یک فرایند پویا و وابسته به شرایط زندگی فرد است.
جن سرخ یا اشباح سرخ یا ارواح قرمز یا اسپرایت (به انگلیسی: Sprite) تخلیه های الکتریکی در مقیاس بزرگ هستند که در مزوسفر، در ارتفاعات بالای ابرهای طوفان زا یا کومولونیمبوس، رخ می دهند و طیف متنوعی از اشکال بصری را به وجود می آورند که در آسمان شب سوسو می زنند. آن ها معمولاً توسط تخلیه های آذرخش مثبت بین یک ابر طوفان زای زیرین و زمین ایجاد می شوند. خلاصه اسپرایت ها به صورت درخشش های سرخ-نارنجی نورانی ظاهر می شوند. آن ها اغلب به صورت خوشه ای در ارتفاع ۵۰ تا ۹۰ کیلومتر (۳۱ تا ۵۶ مایل) بالاتر از تروپوسفر رخ می دهند. گزارش های بصری پراکنده از اسپرایت ها حداقل به سال ۱۸۸۶ بازمی گردد. اولین عکس از آن ها در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۸۹، توسط دانشمندان دانشگاه مینه سوتا گرفته شد و پس از آن هزاران بار در ضبط های ویدیویی ثبت شده اند. اسپرایت ها گاهی به اشتباه آذرخش جو فوقانی نامیده می شوند. با این حال، آن ها پدیده های پلاسمای سردی هستند که فاقد دمای بالای کانال آذرخش های تروپوسفری می باشند، بنابراین بیشتر شبیه تخلیه های لامپ فلورسنت هستند تا تخلیه های آذرخش. اسپرایت ها با پدیده های نوری مختلف دیگر جو فوقانی، از جمله جت های آبی و ELVE
S در ارتباط هستند. تاریخچه اولین گزارش شناخته شده مربوط به تویْن بی (Toynbee) و مک کنزی (Mackenzie) در سال ۱۸۸۶ است. سی.تی.آر. ویلسون، برنده جایزه نوبل، در سال ۱۹۲۵ بر اساس مبانی نظری پیشنهاد کرد که فروپاشی الکتریکی می تواند در جو فوقانی رخ دهد و در سال ۱۹۵۶ خود او چیزی را مشاهده کرد که احتمالاً می توانسته یک اسپرایت باشد. آن ها برای اولین بار در ۶ ژوئیه ۱۹۸۹ به صورت عکاسی مستند شدند، زمانی که دانشمندان دانشگاه مینه سوتا با استفاده از یک دوربین فیلم برداری مخصوص نور کم، به طور تصادفی اولین تصویر از چیزی را که بعدها به عنوان اسپرایت شناخته شد، ثبت کردند. چندین سال پس از کشف، به دلیل ماهیت گریزانشان، نام اسپرایت ها (ارواح هوا) بر اساس موجود افسانه ای همنامشان برای آن ها انتخاب شد. از زمان ثبت ویدیویی در سال ۱۹۸۹، اسپرایت ها از روی زمین، از هواپیما و از فضا تصویربرداری شده اند و به موضوع تحقیقات فشرده تبدیل شده اند. یک ویدیوی برجسته با سرعت بالا که توسط توماس اَش کرفت، جیکوب ال. هارلی، متیو جی. مک هارگ و هانس نیلسن در سال ۲۰۱۹ با سرعت حدود ۱۰۰٬۰۰۰ فریم بر ثانیه ضبط شد، به اندازه ای سریع است که جزئیات بهتری از چگ
ونگی توسعه اسپرایت ها ارائه می دهد. با این حال، طبق وبلاگ APOD ناسا، با وجود ثبت در عکس ها و فیلم ها برای بیش از ۳۰ سال، «علت اصلی» آذرخش اسپرایت همچنان ناشناخته است، «به جز یک ارتباط کلی با آذرخش مثبت ابر به زمین.» ناسا همچنین اشاره می کند که همه طوفان ها آذرخش اسپرایت را نشان نمی دهند. در سال ۲۰۱۶، اسپرایت ها در حین عبور توفند متیو از دریای کارائیب مشاهده شدند. نقش اسپرایت ها در چرخندهای حاره ای در حال حاضر ناشناخته است. ویژگی ها اسپرایت ها بر فراز آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی، اروپا، آفریقای مرکزی (زئیر)، استرالیا، دریای ژاپن و آسیا مشاهده شده اند و گمان می رود که در اکثر سیستم های بزرگ طوفان تندری رخ می دهند. راجر (۱۹۹۹) سه نوع اسپرایت را بر اساس ظاهر بصری آن ها دسته بندی کرد. اسپرایت عروس دریایی (Jellyfish sprite): بسیار بزرگ، تا ابعاد ۵۰ در ۵۰ کیلومتر (۳۱ در ۳۱ مایل). اسپرایت ستونی (Column sprite یا C-sprite): تخلیه های الکتریکی در مقیاس بزرگ بر فراز زمین که هنوز به طور کامل درک نشده اند. اسپرایت هویجی (Carrot sprite): یک اسپرایت ستونی با شاخک های بلند. اسپرایت ها در نواحی بالایی خود به ر
نگ سرخ-نارنجی و در قسمت پایین دارای شاخک های آویزان مایل به آبی هستند و ممکن است قبل از آن ها یک هاله مایل به قرمز ظاهر شود. آن ها طولانی تر از تخلیه های عادی استراتوسفری پایینی دوام می آورند (که معمولاً چند میلی ثانیه طول می کشند) و معمولاً توسط تخلیه های آذرخش مثبت بین ابر طوفان زا و زمین ایجاد می شوند. اگرچه اسپرایت های ایجاد شده توسط صاعقه های منفی به زمین نیز مشاهده شده اند. آن ها اغلب به صورت خوشه هایی از دو یا چند عدد ظاهر می شوند و معمولاً محدوده ارتفاعی ۵۰ تا ۹۰ کیلومتر (۳۱ تا ۵۶ مایل) را در بر می گیرند، با چیزی که به نظر می رسد شاخک هایی به سمت پایین آویزان و شاخه هایی به سمت بالا کشیده شده اند. تصویربرداری نوری با استفاده از یک دوربین سرعت بالا با سرعت ۱۰٬۰۰۰ فریم بر ثانیه نشان داد که اسپرایت ها در واقع خوشه هایی از گلوله های کوچک یونیزاسیون در مقیاس دکامتر (۱۰ تا ۱۰۰ متر یا ۳۳ تا ۳۲۸ فوت) هستند که از ارتفاع حدود ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل) پرتاب شده و سپس با سرعتی تا ده درصد سرعت نور به سمت پایین حرکت می کنند و چند میلی ثانیه بعد، مجموعه جداگانه ای از گلوله های یونیزاسیون در حال حرکت به سمت بالا به دنبال
آن ها می آید. اسپرایت ها ممکن است تا ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) به صورت افقی از محل برخورد آذرخش زیرین جابجا شوند، با تأخیر زمانی پس از آذرخش که معمولاً چند میلی ثانیه است، اما در موارد نادر ممکن است تا ۱۰۰ میلی ثانیه نیز باشد. برای فیلم برداری از اسپرایت ها از روی زمین، باید شرایط خاصی فراهم باشد: دید واضحی در محدوده ۱۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر (۹۳ تا ۳۱۱ مایل) به سمت یک طوفان تندری قدرتمند با آذرخش مثبت بین ابر و زمین، تجهیزات ضبط حساس به نور قرمز، و آسمانی کاملاً تاریک و بدون نور. سازوکار (Mechanism) اسپرایت ها در نزدیکی بالای مزوسفر در ارتفاع حدود ۸۰ کیلومتری در پاسخ به میدان الکتریکی ایجاد شده توسط درخشش های آذرخش در طوفان های تندری زیرین رخ می دهند. هنگامی که یک صاعقه مثبت به اندازه کافی بزرگ، بارها را به زمین منتقل می کند، بالای ابر با بار خالص شدیداً منفی باقی می ماند. این وضعیت را می توان به عنوان یک دوقطبی الکتریکی شبه ایستا (quasi-static) مدل کرد و برای کمتر از ۱۰ میلی ثانیه، یک میدان الکتریکی قوی در ناحیه بالای طوفان تندری ایجاد می شود. در فشار پایین مزوسفر فوقانی، ولتاژ شکست به شدت کاهش می یابد و اجازه وقوع یک
بهمن الکترونی را می دهد. اسپرایت ها رنگ قرمز مشخصه خود را از برانگیختگی نیتروژن در محیط کم فشار مزوسفر فوقانی می گیرند. در چنین فشارهای پایینی، فرونشانی توسط اکسیژن اتمی بسیار سریع تر از نیتروژن است، که به گسیل های نوری نیتروژن اجازه می دهد تا با وجود عدم تفاوت در ترکیب جو، غالب شوند. هاله اسپرایت (Sprite Halo) اسپرایت ها گاهی اوقات، حدود ۱ میلی ثانیه قبل از وقوع، با یک هاله اسپرایت (Sprite Halo) همراه هستند. هاله اسپرایت، ناحیه ای پنکیک مانند از گسیل های نوری ضعیف و گذرا به قطر تقریبی ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) و ضخامت ۱۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل) است. این هاله در ارتفاع حدود ۷۰ کیلومتری (۴۳ مایل) بالای صاعقهٔ آغازگر متمرکز شده است. تصور می شود این هاله ها توسط همان فرایند فیزیکی تولید می شوند که اسپرایت ها را ایجاد می کند، اما در مورد هاله ها، یونیزاسیون برای عبور از آستانه مورد نیاز برای تشکیل رشته (streamer) بسیار ضعیف است. آن ها گاهی به دلیل شباهت بصری و مدت زمان کوتاهشان، با ELVES اشتباه گرفته می شوند. تحقیقات انجام شده در دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۰۰ نشان می دهد که برخلاف اسپرایت ها با ساختار ستونی عمودی درخشان، و
قوع هاله های اسپرایت در ارتباط با تخلیه های آذرخش عادی (منفی) غیرمعمول نیست. تحقیقات در سال ۲۰۰۴ توسط دانشمندان دانشگاه توهوکو نشان داد که گسیل های بسامد بسیار پایین (VLF) همزمان با اسپرایت رخ می دهند، که نشان می دهد یک تخلیه درون ابری ممکن است باعث تولید اسپرایت ها شود. آسیب های مرتبط به هواگردها اسپرایت ها مسئول حوادث غیرقابل توضیح مربوط به عملیات وسایل نقلیه در ارتفاعات بالا بر فراز طوفان های تندری دانسته شده اند. یک نمونه از این موارد، نقص عملکرد یک بالون استراتوسفری ناسا است که در ۶ ژوئن ۱۹۸۹ از فلسطین، تگزاس پرتاب شد. بالون هنگام پرواز در ارتفاع ۱۲۰٬۰۰۰ فوتی (۳۷٬۰۰۰ متری) بر فراز طوفانی در نزدیکی گراهام، تگزاس، دچار رهاسازی ناخواسته محموله شد. ماه ها پس از حادثه، یک تحقیق به این نتیجه رسید که یک «صاعقه آذرخش» که از ابرها به سمت بالا حرکت کرده، باعث این رویداد شده است. نسبت دادن این حادثه به یک اسپرایت به صورت عطف به ماسبق انجام شد، زیرا این اصطلاح تا اواخر سال ۱۹۹۳ ابداع نشده بود.
دو پسر هر دو خشک و بی روح فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی باسو چاترجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمل پالکار، آسرانی، موشومی چاترجی و افتخار ایفای نقش کرده اند.
ان جی سی ۵۰۵ () یک کهکشان عدسی شکل است که تقریباً ۲۳۴ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماهی جای دارد. این کهکشان توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت در اول اکتبر ۱۸۶۴ کشف شد.
ان جی سی ۵۰۶ () ستاره ای در صورت فلکی ماهی است. این ستاره در ۷ نوامبر ۱۸۷۴ توسط لارنس پارسونز کشف شد.
ان جی سی ۵۰۷ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است که توسط جان لوئیس امیل درایر کشف شد.
دو دختر فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی کوتاییا پراتیاگاتما است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجیو کومار و مالا سینها ایفای نقش کرده اند.
ان جی سی ۵۰۸ () یک کهکشان بیضوی در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان تقریباً ۲۴۷ میلیون سال نوری از سامانه خورشیدی فاصله دارد. و در ۱۲ سپتامبر ۱۷۸۴ توسط ستاره شناس بریتانیایی ویلیام هرشل کشف شد.
ان جی سی ۵۰۹ () یک کهکشان عدسی شکل است که تقریباً در فاصله ۸۷ میلیون سال نوری از زمین و در صورت فلکی ماهی قرار دارد. این کهکشان توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت در اول اکتبر ۱۸۶۴ کشف شد.
ان جی سی ۵۱۰ () یک ستاره دوتایی در صورت فلکی ماهی است.
کشاورزی در بریتانیا ۷۰٪ از مساحت کشور را به خود اختصاص داده، ۱٪ از نیروی کار آن (۴۶۲,۰۰۰ نفر) را به کار گرفته و ۰.۵٪ از ارزش افزوده ناخالص آن (۱۳.۷ میلیارد پوند) را تأمین می کند. بریتانیا در حال حاضر حدود ۵۴٪ از مصرف داخلی غذا خود را تولید می کند.
تورینوفیلم لب (؛ ) با نام اختصاری تی اف ال یک آزمایشگاه مستقر در تورین، ایتالیا است که در درجهٔ اول از افرادی که روی نخستین و دومین فیلم بلند داستانی خود کار می کنند، حمایت می کند. چهار حوزهٔ اصلی فعالیت این آزمایشگاه عبارتند از آموزش، توسعه، تأمین مالی و توزیع. تورینوفیلم لب هر ساله چندین پروژه را در هر یک از زمینه های مذکور اجرا می کند. این پروژه ها در رویداد نشست تی اف ال در ماه نوامبر در طول دورهٔ برگزاری جشنواره فیلم تورین و همزمان که شرکت کنندگان در برنامه های مختلف، آثار خود را به گروهی منتخب از تهیه کنندگان، نمایندگان فروش، توزیع کنندگان و دیگر متخصصان فیلمسازی مستقل ارائه می دهند، به پایان می رسند. تاریخچه. این آزمایشگاه در سال ۲۰۰۸ با هدف تکمیل جشنواره فیلم تورین با آزمایشگاهی مختص فیلمسازان نوظهور ایجاد شد. تورینوفیلم لب کارگاه های آموزشی و جلسات آنلاین مختلفی را برای شرکت کنندگان خود ارائه می دهد. این برنامه ها به طور موازی در طول سال اجرا می شوند و در ماه نوامبر در رویداد نشست تی اف ال در طول جشنوارهٔ فیلم تورین به پایان می رسند. در این مراسم، تی اف ال همچنین جوایز مختلفی را به منظور حمایت مالی ا
ز تولید و توزیع فیلم های منتخب اهدا می کند. تورینوفیلم لب توسط وزارت دارایی و فعالیت های فرهنگی، منطقهٔ پیمونته و شهر تورین تأمین مالی می شود و توسط مؤسسات اصلی فیلم مستقر در تورین و پیمونته – موزه ملی سینما و کمیسیون فیلم تورینو پیمونته – تبلیغ می شود. همچنین بخشی از بودجهٔ آن توسط برنامهٔ کرییتیو یوروپ متعلق به اتحادیه اروپا و شرکایی از چندین کشور تأمین می شود. در سال ۲۰۱۵، حدود ۵۷٪ از بودجهٔ این آزمایشگاه از خارج از ایتالیا تأمین شده است. دوره ها. تورینوفیلم لب دوره هایی را در زمینه های مختلف فیلمسازی، با تأکید ویژه بر فیلمنامه نویسی (چه دست اول و چه اقتباسی، و همچنین تدوین داستان)، پیش تولید و توزیع ارائه می دهد. هر ساله حدود ۴۰ پروژه انتخاب می شوند. فیلم های حمایت شده. از زمان آغاز به کار تورینوفیلم لب در سال ۲۰۰۸، بیش از ۵۰ فیلم از حمایت تی اف ال برخوردار شده اند. هفت فیلم با حمایت تی اف ال در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ انتخاب شدند، و ۵ مورد از این فیلم ها جوایز مهمی را دریافت کردند. دانش آموختگان. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵، تی اف ال ۴۸۰ شرکت کننده از ۷۰ کشور را آموزش داده است.
دو مسافر فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۸ و به کارگردانی دوندرا گوئل است. در این فیلم بازیگرانی همچون آشوک کومار، شاشی کاپور، ریکا، پریم چوپرا و پران ایفای نقش کرده اند.