Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کار می کرد. او دختری به نام گوهر داشت که برای امیر غذا بر سر جالیز می آورد و امیر و گوهر با دیدن هم، به یکدیگر علاقه مند می شوند و در همین میان سواری نقاب دار به امیر نزدیک می شود و از او می خواهد از جالیزش خربزه ای بیاورد. امیر با تعجب می گوید هنوز زمان برداشت خربزه فرا نرسیده است، اما امیر با اصرار سوار وارد باغ می شود و شگفت زده خربزه های فراوان را انباشته برهم می بیند. سپس خربزه ای جدا می کند و برای سوار می آورد، سوار نیز خربزه را به امیر می دهد تا نصف را خودش و نصف دیگر را گوهر (معشقوقه اش) بخورند. امیر همین کار را می کند و هر دو با خوردن خربزه شاعر می شوند. بنا به اعتقاد عموم مردم مازندران، امیر نام و لقبی است که امام علی (ع) به او عطا کرد و سوار این داستان همان امام علی (ع) است. شاعر شدن امیر نیز به خاطر خربزه ای که امام به او می دهد اتفاق می افتد و همین رخداد سبب ایجاد مثلی در مازندران شده که می گویند: روایتی که در قسمت های مرکزی استان مازندران سینه به سینه گشته است حکایت از وفاداری امیر و اشتیاق وی به دیدن گوهر دارد به صورتی که امیر برای گوهر پیغام فرستاد که: گوهر پیغامی می فرستد که: امیر به زنگره قل
د محل قرارشان می رود و افسوس از اینکه گوهر بر سر قرار حاضر نمی شود و امیر تا فصل پاییز که زمان کوچ از ییلاق به مناطق قشلاق است منتظر گوهر می ماند. فصل ییلاق به پایان می رسد و گوهر از ییلاق به سوی روستای قشلاقیش " اغوذبن "به راه می افتد گوهر وقتی به"زنگره قلد"می رسد، سایه یک سیاهی را می بیند. جلوتر می رود می بیند امیر است که زیر درخت ایستاده و روی سرش کلاغ لانه درست کرده است. امیر می گوید: گوهر گفت: انتظار امیر در طول تاریخ این افسانه با شعر و موسیقی و ترانه سرایی همراه است که امروز با زبان تبری در روستاهای مازندران به خصوص مناطق کوهستانی توسط مردم محلی خوانده می شود و زنده است. طالب و زهره. بنا به روایت مردم محلی در حدود سال ۱۰۰۵ هجری پسری به نام طالب از اعیان آمل را به مکتب می فرستند. او با اشتیاق فراوان علوم رایج زمانه را فرا می گیرد. پس از چندی در همان مکتب خانه عاشق ختری به نام زهره می شود که هم کلاسی او بود. بعد از مدتی بین آن دو مراوده و دوستی برقرار می گردد. از آن جایی که با هم همسایه بودند، طالب هر روز از دیوار خانه اش بالا می رفت و زهره هم به بهانه یافتن چیزی کنار پنجره می آمد و این دو با یکدیگر ملاق
ات می کردند. از طرفی در مکتب خانه هم وقتی در نبود «ملا قربان» (معلم مکتب) جانشین او «مشهدی علی مردان» اداره مکتب را به عهده می گرفت، طالب و زهره از فرصت استفاده نموده در کنار هم می نشستند و به این احساس عاشقانه ادامه می دادند. در این دلبستگی ها و مراودات بود که طالب گردنبند موروثی مادرش را به یادگار به زهره می دهد. طولی نکشید که ماجرای عشق آن ها برملا شد و زهره به طالب هشدار می دهد که تا دیر نشده به خواستگاری بیاید؛ چرا که برای او خواستگار دیگری به نام «قادر» پیدا شده است، در این بین نامادری طالب بهانه می آورد و می خواهد خواهرزاده اش را به طالب بدهد. این نامادری به بهانه ای او را به گالشی می فرستد، بالاخره بعد از کشمکش زیاد طالب به خواستگاری زهره می رود اما قادر راه را بر او می بندد. برادر زهره هم با تبرزین طالب را مجروح می کند. زهره که بعداً متوجه می شود، سخت ناراحت شده و به شکل درویشی درمی آید و از حال طالب خبر می گیرد، بالاخره درمی یابد طالب نجات یافته است. از طرف دیگر، نامادری زهره هم که مرتب از خواستگار زهره یعنی قادر پول و هدایا می گیرد، برای دور کردن طالب از زهره در ماهی آزادی که طالب برای زهره صید کرد
و هدیه آورده بود، داروی بیهوشی ریخته، به دست زهره می دهد. زهره که از این ماجرا بی خبر است این غذا را به طالب می دهد و او هم با خوردن آن بیهوش شده و برای مدتی عقل از دست می دهد. طالب که فکر می کرد زهره دانسته دست به چنین کاری زده، او را به بی وفایی و خیانت متهم کرده، با ناراحتی از آمل گریخته، به کاشان که آن زمان جزء جغرافیای تبرستان محسوب می شد می رود، اما زهره بی قرار هرچه مویه می کند و می گردد او را نمی یابد. وقتی می فهمد طالب به شهری دوردست رفته است سعی می کند با گردنبندی که از او به یادگار گرفته خود را خلاص کند اما در این کار موفق نمی شود. او پس از نجات ازدواج می کند. طالب که به هند رفته و در آن جا به افتخار رسیده در سال ۱۰۳۶ درمی گذرد. وقتی خبر از دنیا رفتن او به زهره می رسد، از داغ و فراق و نبود طالب آشفته شده، کنار رودخانه ای می رود و از ماهی سراغ طالب را می گیرد؛ چرا که قبلاً چند بار طالب و زهره به آجا رفته بودند. زهره که در عالم خیال و رؤیا و به یاد دوران گذشته با ماهیان صحبت می کند، دیگر به خانه برنمی گردد و برای همیشه ناپدید می شود. بخشی از منظومه طالب و زهره به این شرح است: افسانه ها. کیجا بور. ام
ده است سلطان ملازمان و همراهانش برای شکار از منطقه کیجابور در حوالی روستای بندپی عبور می کرد که به دختر زیبارویی بر می خورد، و دستور می دهد تا دختر را به بارگاه او بیاورند. چون دخترک تا آن زمان پاک و معصوم از گناه بوده، ندایی از درون به او الهام می شود که " کیجا بور!" یعنی دختر فرار کن و خود را از گناه برهان. دخترک به سمت کوهستان پیش می رود، اما سلطان رهایش نمی کند و در پی او روانه می شوند. درست زمانی که دخترک از نفس می افتد و دیگر توان فرار ندارد، به فرمان خدای ارحم الراحمین کوه دهان باز می کند و دخترک را می بلعد و دخترک از گناه محفوظ و مصون می ماند. بم سری کیجا. افسانه ای به نام 'بم سری کیجا' (به معنای دختر روی بام) وجود داشت. این شخصیت خیالی چیزی شبیه لولو خورخوره بود و برای ترساندن بچه ها بکار می رفت. در باور مردم مازندرانی آمده است که بچه های مزاحم توسط این موجود دزدیده می شدند. قصه ککی. قصه ککی یکی از افسانه های غرب مازندران می باشد که در منطقه نور، کجور، چالوس، کلاردشت و لنگا رواج بسیار دارد طبق این افسانه، زن و مردی در در جنگل های هیرکانی ساکن بودند که دختری به نام ککی داشتند؛ آشیانه آنان از عشق و صفا
لبریز بود و دخترک از محبت های پدر و مادر سهمی سرشار داشت و زندگی آنان به شکلی دلپذیر می گذشت تا اینکه زن بیمار شد و به مرگی نابه هنگام درگذشت. ککی در سوگ مادر اشکها ریخت و زاری ها نمود، گریه هایش در سکوت وهم انگیز جنگل پاسخی نداشت تنها پرندگانی که برشاخساران درختان بلند آواز می خواندند سنگ صبور اندوه های دخترک می شدند. پدر ککی پس مدتی همسری را اختیار نمود و آن زن را به خانه آورد، زنی نامهربان و پرخاشگر که به چیزی جز هوسها و خواهشهای دل خود توجهی نداشت، ککی از زندگی جدید نصیبی جز خوی تند و بی مهری های بی حساب نامادری نبرد، وقتی پدر از خانه بیرون می رفت، به جای محبت ها و عشق هایی که در گذشته نثارش می شد ناسزا می شنید و بدنش زیر ضربات نامادری اش کبود داشت، شکایت های ککی به پدرش و شکوه از آن همه ستمگری سودی نمی کرد و ککی در میان دنیا مملو از بی محبتی و سنگدلی تنها می شد. تنها دلخوشی ککی پارچه های قشنگ ابریشمی دست بافتی بود که مادرش در صندوق به یادگار گذاشته بود تا جهیزیه عروسی اش باشد. روزهای اندوهش با بازکردن صندوق و لمس پارچه ها می گذشت، نامادری ککی روزی تکه یخی بزرگی لابلای جهیزیه ککی گذاشت و در صندوق را بست
پس از مدتی ککی چون گذشته به سراغ پارچه هایش رفت ولی با افسوس و حسرت آنها را پوسیده یافت. اندوهش را حدی نبود برتنهایی و بی کسی خود اشک می ریخت و با حالی پریشان به جنگل رفت. دیگر چیزی او را به گذشته حتی به زندگی پیوند نمی داد، ککی به بیخیالی و آزادی پرندگان جنگل غبطه می خورد و آرزو می کرد چون آنان می توانست برگسترهٔ وسیع جنگل پرواز شادمانه داشته باشد. خداوند بر تنهایی او رحمت آورد و او را مبدل به مرغی کرد ولی سرگذشت ککی با فرار از دنیای آدم ها پایان نیافت، در بهار وقتی، شیره طبیعت در رگهای زندگی به جریان می افتد، ککی نغمه سر می دهد و قصه غصه هایش را بازگو می کند، با گفتن ککی بود بود (ککی بیه بیه) از خود و غم هایش سخن می گوید و به انسان ها یادآوری می کند این تنها قصه من نیست و داستان طولانی ما و شماست و قصه اندوهبار فرزندان بی مادری است که در بند نامهربانی اسیرند. دوال پا. دوال پا موجودی شیطانی مشترک در باور مردم مازندرانی و مردم کرد است، که از پاهای منعطف و چرم مانند خود به عنوان شاخک برای گرفتن انسان استفاده می کند. اسیران به بردگی گرفته می شوند و مجبور به حمل موجودات می شوند تا زمانی که از خستگی بمیرند. ری را
. به اعتقاد مردم مازندران 'ری را' زنی جذاب و جادویی بود که زیبایی را به جنگل های هیرکانی آورده است. یکی از مشهورترین اشعار نیما یوشیج، ری را نام دارد. ونگ زن (ونگِوا). مردم مازندران به موجودی نامرئی به نام 'ونگ زن' اعتقاد دارند که در جنگل و سر جاده می نشیند و با تقلید صدای گریه بچه افراد تنها را به دام انداخته و با خود می برد. پاگنده مازندرانی. از موجودات افسانه ای با قدی بلند و پشمی سیاه که در میان مردم مازندران، به ویژه در غرب مازندران شناخته شده است. پاگنده نه تنها برای مردم بومی بلکه طبق ادعا برای عده ای از مسافران و طبیعت گردان جنگل هیرکانی هم قابل رویت بوده است. برخی از سالخوردگان شهرستان نور بر این باورند که پاگنده ها امروزه و یا شاید روزگاری در این کره ابی خاکی می زیسته اند. داستان پاگنده ها، یتی ها و ساسکواچ ها داستانی کهن است که ارتباط مستقیم با کوهستان های مرتفع و جنگل های انبوه دارد. بز دیو. در قسمت هایی از مازندران باوری مبنی بر وجود موجودی به نام 'بزدیو' وجود دارد. بز دیوها به صورت گروهی و قبیله ای زیست می کنند و دارای نظامی زن سالار هستند. اعتقاد بر این است دانای قبیله بزدیوان بعد از مرگ به درخ
ت کهنسالی تبدیل می شود. افسانه دیوهای مازندران. تقریباً تمامی پژوهشگران بر این اعتقاد هستند که دیو سپید یا ارجنگ دیو نامی اصیل از ادبیات و زبان مازندرانی است و ریشه فارسی ندارد و خود کلمه دیو نیز ریشه مازندرانی دارد و سپس به زبان فارسی راه یافت. مازندران در شاهنامه. مازندران خاستگاه دیوهای بزرگی در شاهنامه است. از دیو هایی با عنوان دیو سپید، اکوان دیو و ارژنگ دیو به عنوان شاه مازندران یاد شده است. امروزه در استان مازندران مکان هایی با نام های دیو آسیاب، دیو چشمه، دیو کلا و دیو حمام وجود دارد. موقعیت مازندران در شاهنامه را نباید با استان مازندران امروزی اشتباه گرفت، اما احتمال دارد منطقه جلگه ای کوچکی در این استان بوده باشد. با این حال، برخی از محققان معتقدند مازندران منطقه ای در هند بوده است، برخی دیگر معتقدند مازندران مکانی در شام یا مصر است.
نبرد دامغان جنگی بود که در درازنای «جنگ جانشینی سلجوقیان» در سال ۱۰۶۳ درگرفت. پیش زمینه. سلجوقیان دودمانی از ترکان اوغوز بودند که در سدهٔ یازدهم امپراتوری سلجوقیان را در ایران پی ریزی کردند. پایه گذار امپراتوری طغرل بی آنکه فرزندی داشته باشد درگذشت و سفارش کرد تاج وتخت را به آلپ ارسلان پسر برادرش چغری بیگ بسپارند. با این همه، پس از مرگ طغرل ، شاهزادهٔ سلجوقی قتلمش امیدوار بود که جانشین شود، زیرا طغرل بیک فرزندی نداشت و او بزرگ ترین شاهزادهٔ زندهٔ دودمان بود. ادعای قتلمش دربارهٔ جانشینی به روزگار پدرش ارسلان یبغو که پسر بزرگ سلجوقی بود برمی گشت. ولی ارسلان یبغو به دست محمود غزنوی گرفتار شد و در زندان درگذشت. و اینگونه طغرل برادرزاده ارسلان یبغو سلطان شد. تحرکات نخستین. طغرل در ٤ سپتامبر ١٠٦٣ درگذشت. با کمک کندری تاج وتخت به سلیمان رسید. قتلمش و آلپ ارسلان (برادر بزرگ سلیمان) لشکرکشی به سمت پایتخت را برای به دست آوردن تاج وتخت آغاز کردند. قتلمش این برتری را داشت که دژ او گردکوه از سرزمین های آلپ ارسلان در خاور به پایتخت نزدیک تر بود. ولی وزیر طغرل، عمیدالملک کندری که در آغاز از سلیمان پشتیبانی کرد، از قتلمش ترس
ید و پشتیبانی از آلپ ارسلان را آغاز کرد. با این همه قتلمش و برادرش رسول به سادگی نیروهای عمیدالملک کندری را شکست دادند و در ١٥ نوامبر ١٠٦٣ برابر با ۱ ذی القعده ۴۵۵ ری را محاصره کردند. قتلمش برای رویارویی با سپاه آلپ ارسلان که در حال نزدیک شدن بود ناچار به دست برداشتن از محاصره شد. او سوی خاور به راه افتاد و نیروهای پیشتاز حاجب اردم، یکی از فرماندهان آلپ ارسلان را در ده نمک دامغان شکست داد. درگیری. ارتش اصلی آلپ ارسلان پیرامون ١٥ کیلومتری خاور قتلمش جای داشت. قتلمش تلاش کرد راه یک رودخانه را کج کند تا راه آلپ ارسلان را ببندد. با این همه آلپ ارسلان توانست ارتش خود را از راه زمین تازه مرداب شده بگذراند. هنگامی که دو سپاه سلجوقی به هم رسیدند، نیروهای قتلمش گریختند. رسول و همچنین سلیمان بن قتلمش (در آینده پایه گذار سلجوقیان روم) گرفتار نیروهای آلپ ارسلان شدند. قتلمش گریخت، ولی آنگاه که نیروهای خود را برای عقب نشینی سامان مند به دژ خود گردکوه ، گرد می آورد، از اسب خود در یک سرزمین تپه ای افتاد و در ٧ دسامبر ١٠٦٣ درگذشت. پیامد. با اینکه سلیمان بن قتلمش گرفتار نیروهای آلپ ارسلان شد، آلپ ارسلان او را بخشید و به تبعید
فرستاد. ولی سپس تر این یک بخت خوب برای سلیمان پسرقتلمش شد. زیرا او سلجوقیان روم را پایه گذاری کرد که کنار امپراتوری بزرگ سلجوقیان ماندگار شد.
شیم اون وو (؛ زادهٔ پارک سو ری در ۲ ژوئن ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه های تلویزیونی "شریک مشکوک" (۲۰۱۷)، "رادیو عاشقانه" (۲۰۱۸) و "سرگذشت آسدال" (۲۰۱۹) و "دنیای متأهلی" (۲۰۲۰) ایفای نقش کرده است.
کیم یه جون (؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۲۰۰۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در '، "پری وزنه برداری کیم بوک جو"، ' و "سرگذشت آسدال" شناخته می شود.
سو اون آه (؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه سرگرمی خود را با حضور در تبلیغات داو آغاز کرد. سو در سال ۲۰۱۳، به خاطر ایفای نقش در فیلم "Act" برنده جایزه بهترین بازیگر تازه کار زن در جوایز ناقوس بزرگ شد.
ایرما وپ مینی سریال تلویزیونی کمدی-درام جنایی ساخته، نویسندگی و کارگردانی اولیویه آسایاس برای اچ بی او است. این مجموعه بر پایه فیلمی به همین نام محصول ۱۹۹۶ به کارگردانی آسایاس ساخته شده و نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ در تاریخ ۲۲ مه نمایش داده شد. این مجموعه در ۶ ژوئن ۲۰۲۲ آغاز به کار کرد و در ۲۵ ژوئیه به پایان رسید که شامل هشت قسمت بود. خلاصه داستان. ایرما وپ ماجرای میرا یک ستاره سینمای آمریکا را روایت می کند که از حرفه و جدایی اخیرش سرخورده شده و به فرانسه می آید تا در نقش ایرما وپ در یک سریال تلویزیونی اقتباسی از سریال فیلم های صامت فرانسوی خون آشام ها بازی کند. میرا که در بطن یک تریلر جنایی ترسناک قرار گرفته و مرز بین خود و شخصیت اش در فیلم را در حال محو شدن می بیند، درگیر نبردی برای رهایی خود از این مخمصه می شود.
علی یزدانی (؛ زادهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۸۲ در جاجرم) تنیس باز اهل ایران است که برای تیم ملی تنیس ایران نیز مسابقه می دهد. وی قهرمان مسابقات تنیس رده های مختلف در ایران است. همچنین بالاترین رتبه وی در انجمن تنیس حرفه ای ۱۸۸۹ درسال ۲۰۲۳ بوده است. منابع. رنکینگ ۱ تنیس آقایان
حذف جزم گرایی و صورت گرایی و استقرار جوچه در فعالیت ایدئولوژیک که به «سخنرانی "جوچه"» معروف است، نطقی بود که در ۲۸ دسامبر ۱۹۵۵ توسط کیم ایل سونگ ایراد شد. او در این خطابه برای نخستین بار به ایدئولوژی "جوچه" اشاره کرد. این یکی از مهم ترین آثار کیم و یک «نقطه عطف» در تاریخ کره شمالی به حساب می آید. نظرات در مورد این که آیا در سخنرانی از اصطلاح "جوچه" برای ایجاد یک ایدئولوژی استفاده شده است یا به طور محافظه کارانه تر برای ادعای این که مردم کره موضوع انقلاب بودند، متفاوت است. پیروان اولیه معتقد بودند که "جوچه" یک ایدئولوژی متمایز است که توسط هوانگ جانگ یوپ ایجاد و توسعه یافته است. سخنرانی کیم ایل سونگ نخستین بار در ۱۹۶۰ منتشر شد و از آن زمان به شدت ویرایش شده است. جزئیات زمان سخنرانی کیم ایل سونگ و مکان آن مشخص نیست. این سخنرانی در پس زمینه درگیری های جناحی در حزب کارگران کره در واکنش به جنگ کره، استالین زدایی در اتحاد جماهیر شوروی، آب شدن یخ شوروی–یوگسلاوی و بازسازی اقتصادی انجام شد. کیم با استناد به شیوه های شوروی که ساده لوحانه در شرایط کره اتخاذ کرده بودند، از فعالان تبلیغاتی کره ای شوروی در مورد «جزم گرایی»
و «صورت گرایی» انتقاد می کند. بیشتر سخنرانی در مورد "جوچه" نیست، بلکه در مورد راه های به دست آوردن قلب و ذهن مردم کره جنوبی از طریق تبلیغات سیاسی است. پیشینه. شکست کره شمالی در جنگ کره و آشفتگی سیاسی متعاقب آن در حزب کارگران کره زمینه را برای سخنرانی فراهم کرد. همین طور مرگ استالین و استالین زدایی مداوم اتحاد جماهیر شوروی نیز تأثیر داشت. علاوه بر این، آب شدن یخ شوروی و یوگسلاوی فرصتی برای بازتعریف روابط کره شمالی با اتحاد جماهیر شوروی و سایر کشورهای کمونیستی بود. کیم معتقد بود که کره شمالی باید استقلال سیاسی خود را از اتحاد جماهیر شوروی نشان دهد زیرا بازسازی آن بر اساس کمک های شوروی انجام شده است. به عبارت دیگر، کره شمالی خواهان کمک شوروی بود اما نه شرایطی که همراه آن بود. برای مثال، یکی از شروط اتحاد جماهیر شوروی، اجرای سیاست تحول جدید برای ترجیح صنایع سبک و کالاهای مصرفی بر صنایع سنگین بود. این عبارات با تمرکز کیم بر صنایع سنگین و هدف تبدیل کره شمالی به یک اقتصاد مستقل و متکی به خود در تضاد بود. دشمنان اصلی کیم، کره ای های شوروی، از سیاست های جدید ناشی از اتحاد جماهیر شوروی الهام گرفتند. کره ای های شوروی با
همسو شدن با جناح یان آن به دنبال تقویت موقعیت خود بودند. این مبارزه جناحی در اوایل دهه ۱۹۵۰ در درون تشکیلات فرهنگی رخ داد. پاک هون یونگ، نماینده جناح داخلی حزب و همچنین از رهبران کره ای شوروی، مقامات همفکر خود را در پست های فرهنگی منصوب کرد و کسانی را که با کیم ایل سونگ همدل بودند کنار گذاشت. بدین ترتیب نویسندگان برجسته جناح داخلی مانند ایم هوا، کیم نام چون و یی تائه جون تحت حمایت کره ای های شوروی قرار گرفتند. کیم به دنبال پرهیز از رویارویی آشکار با کره ای های شوروی بود، زیرا این امر باعث توهین به اتحاد جماهیر شوروی می شد. در عوض، او تصمیم گرفت که کمپینی را در جبهه ادبی علیه این نویسندگان راه اندازی کند. پس از پاکسازی این واسطه ها، کیم شروع به تمرکز بیشتر بر مخالفان کره ای شوروی کرد. همین طور ارتباط آن ها با نویسندگان پاکسازی شده، کره ای های شوروی را تحقیر می کرد. زمینه. زمان دقیق و مکان سخنرانی مشخص نیست، اما دو احتمال مشخص وجود دارد. نظریه اول این است که سخنرانی—با عنوان فرعی «سخنرانی برای تبلیغ کنندگان و آژیتاتورهای حزب، ۲۸ دسامبر ۱۹۵۵»—در آن تاریخ برای تعداد کمی از کارگران تبلیغاتی ایراد شد. احتمال دوم ا
ین است که این رویداد جلسه کمیته مرکزی حزب کارگران کره در همان هفته بوده است. این احتمال وجود دارد که نویسنده هان سوریا، کیم ایل سونگ را تحت تأثیر قرار داده باشد تا مبارزات خود را علیه کارگران تبلیغاتی با پیشینه کره ای شوروی به راه بیندازد. در ۲۷ دسامبر، یک روز قبل از سخنرانی کیم ایل سونگ، حزب یک کنفرانس تبلیغاتی برگزار کرد که در آن هان سخنان افتتاحیه را ایراد کرد. اگرچه سخنرانی کیم در روز بعد به برخی از آن اشاره می کند، اما سخنرانی هان علنی نشد. با این حال هان از کارهای تبلیغاتی کره ای شوروی انتقاد کرده است. به طور خاص، هان معتقد بود که ویراستاران رودونگ سینمون نقش کمونیست های اولیه کره ای را در تأسیس حزب–دولت کره شمالی نادیده می گیرند. به گفته بی. آر. مایرز، پروفسور دانشگاه دونگسو، سخنرانی کیم ایل سونگ احتمالاً در یک رویداد کوچک طی تعقیب تبلیغ کنندگان انجام شده است. کم اهمیت جلوه دادن این رویداد در عنوان فرعی سخنرانی هیچ هدف قابل تصوری را دنبال نمی کرد. در سخنرانی کیم، هان را به خاطر کشف «خطاهای ایدئولوژیک بزرگ» در جبهه ادبی اعتبار می بخشد و او را به رهبری مؤسسه ادبی ارتقا می دهد. از سوی دیگر، آندره لانکوف ا
ستاد دانشگاه کوکمین و بالاز سزالونتای، استاد دانشگاه کره، به این نتیجه می رسند که این رویداد شامل سخنرانی کیم، باید جلسه کمیته مرکزی حزب بوده باشد. آن ها یک جلسه گسترده کمیته دائمی حزب کارگران کره به همراه تعداد زیادی مهمان که در مجموع بیش از ۴۲۰ شرکت کننده داشت، در آن تاریخ برگزار کردند. سخنرانی کیم ممکن است نطق پایانی این رویداد بوده باشد.
پارک سونگ یون (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۷۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به دلیل ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "آلارم عشق"، "ابیس"، "دو دو سل سل لا لا سل" و "ثبت جوانی" شناخته می شود. او همچنین در فیلم های "آب نبات نعنایی"، "شیون" و "معتقد" بازی کرده است.
فوکه-وولف اف و ۱۸۷ "فالکه" (شاهین) (آلمانی: Focke-Wulf Fw 187 "Falke") یک هواگرد جنگنده سنگین دو موتوره ساخت شرت فوکه-وولف در آلمان بود که نخستین پرواز خود را سال ۱۹۳۷ انجام داد. این هواگرد به خدمت در "لوفت وافه" پذیرفته نشد. طراحی و تاریخچه عملیاتی. کورت تانک، مهدس آلمانی، در یک سرمایه گذاری خصوصی، جنگنده تک سرنشین دو موتوره فوکه-وولف اف و ۱۸۷ را سال ۱۹۳۶ طراحی کرد. وزارت هوانوردی رایش به این هواگرد علاقه مند شد و ادامه کار بر جزئیات طرح بر عهده دستیار تانک، اوبرینگ بلازِر قرار گرفت. اف و ۱۸۷ یک هواگرد تمام فلزی با بدنه بسیار باریک و اتاقک کوچک بود؛ به وجهی که برخی نشان گرها در طرف داخل پوسته موتورها قرار داشت. طرح اولیه موتور دایملر-بنتس دی ب ۶۰۰ را برای هواگرد در نظر داشت؛ با این حال سفارش وزارت هوانوردی، به جهت کمبود آن، به شزط جایگزینی یومو ۲۱۰ بود. پیش نمونه اف و ۱۸۷ فاو-۱ با این موتور، نخستین پرواز خود را به خلبانی هانس زاندر اواخر بهار سال ۱۹۳۷ انجام داد. موتور یومو ۲۱۰ده آ با توان ۶۸۰ اسب بخار بسیار ضعیف تر از دی ب ۶۰۰ بود؛ با این حال هواگرد با آن به سرعت ۵۲۳ کیلومتر بر ساعت می رسید که قابل قیاس با ۵
۶۰ کیلومتر بر ساعت محاسبه شده برای موتور اولیه بود. اف و ۱۸۷ در مجموع مشخصات و عملکرد پروازی خوبی از جمله در شعاع چرخش داشت. در جریان آزمایش ها تغییراتی بر هواگرد اعمال شد. پیشران فاوده ام جایگزین مورد پیشین یونکرس-همیلتون گشت. دو چرخ در هر پایه ارابه فرود اصلی و یک مسلسل ۷٫۹۲ میلی متری ام گه ۱۷ در هر طرف اتاقک نصب شد. اف و ۱۸۷ فاو-۲ که تابستان سال ۱۹۳۷ به هوا برخاست، ساختار مشابهی داشت جز این که موتور از مدل یومو ۲۱۰گه بود و مساحت سکان کاهش یافت. اف و ۱۸۷ فاو-۳ به عنوان هواگرد رهگیر دو سرنشین تکمیل شد که نیازمند باز طراحی بدنه و پوسته و محفظه موتورها بود. بیسیم چی به عنوان خدمه دوم، رو به پشت می نشست. این هواگرد مسلح به توپ خودکار ۲۰ میلی متری ام گه اف اف در زیر بدنه، بهار سال ۱۹۳۸ پرواز کرد. متعاقباً تابستان و پاییز دو هواگرد مشابه دیگر تولید شد. در هر سه تمامی طول دارای برآافزا بود. با وجود از دست رفتن فاو-۱ در روز ۲۴ مه سال ۱۹۳۸، برنامه توسعه ادامه یافت. در نهایت دو موتور دی ب ۶۰۰آ در اختیار شرکت فوکه-وولف قرار گرفت تا بر اف و ۱۸۷ فاو-۶ نصب شود. هواگرد با این موتور به حداکثر سرعت ۶۳۶ کیلومتر بر ساعت دست ی
افت. سفارش تولید هفت فروند اف و ۱۸۷ آ-۰ صادر شد اما در نهایت در در رقابت با مسرشمیت ب اف ۱۱۰ به خدمت پذیرفته نشد. به هر صورت سه فروند اف و ۱۸۷آ-۰ مسلح به چهار مسلسل ام گه ۱۷ و دو توپ خودکار ام گه اف اف تولید شد. در جریان جنگ جهانی دوم، تابستان سال ۱۹۴۰ مسئول دفاع از آسمان کارخانه فوکه-وولف در برمن شدند. یکی از خلبانان مدعی ساقط کردن چندین هواگرد دشمن شد. این هواگردها به شکل غیررسمی زمستان همان سال در اسکادران ۱۳ جنگنده سنگین در جناح ۷۷ شکاری در نروژ خدمت کردند. یکی از آن ها سال ۱۹۴۲ در اختیار دانشکده آموزشی ورلوسه در دانمارک بود. سال ۱۹۴۳ پیشنهاد استفاده از اف و ۱۸۷ به عنوان جنگنده شبانه مطرح گشت. این هواگرد کاربرد مفیدی در کارآزمایی و تسلیحات و تجهیزات داشت. مشخصات فنی. "اف و ۱۸۷آ-۰":
تحقیقات رسانه ای نیلسن () (NMR، ان ام آر) یک شرکت آمریکایی است که تعداد مخاطبان رسانه ها از جمله تلویزیون، رادیو، تئاتر، فیلم (از طریق AMC Theatres MAP program) و روزنامه ها را اندازه گیری می کند. دفتر مرکزی آن در نیویورک سیتی قرار دارد و بیشتر برای رتبه بندی نیلسن، سیستم اندازه گیری آمار بینندگان تلویزیون شناخته می شود که برای سالها عاملی تعیین کننده در تمدید یا لغو برنامه های تلویزیونی توسط شبکه های تلویزیونی به شمار می رود. این شرکت از مه ۲۰۱۲ بخشی از نیلسن هلدینگز است.
سازمان محتوای خلاق کره () (KOCCA) یک سازمان دولتی در کره جنوبی است که وابسته به وزارت فرهنگ، ورزش و جهانگردی و مسئول محتوای فرهنگی حاکم است. این سازمان به عنوان بخشی از شراکت خود با بانک صادرات واردات کره، وام هایی را برای شرکت های کوچک تولیدکننده محصولات فرهنگی مانند برنامه های تلویزیونی، فیلم ها، بازی ها و مجموعه های پویانمایی فراهم می کند.
در آیین سیک، لنگر () یک آشپزخانهٔ عمومی در گردواره است که افراد فارغ از تفاوت های مذهبی، نژادی و طبقاتی، وضعیت مالی، جنسیت و دین، می توانند دور سفره ای، به روی زمین، نشسته و به رایگان غذا صرف کنند. این اطعام توسط پیروان داوطلب (کار سواک) انجام می گیرد. خوراکی که در این مراسم طبخ می شود، همیشه ساتویک (غذای گیاه خواری بدون لبنیات) است. وجه تسمیه. "لنگر" واژه ای است که از زبان فارسی به زبان پنجابی که زبان اصلی سیک هاست، راه یافته است. ریشه شناسی. مفهوم صدقه و ارائه غذاهای پخته یا مواد خام نپخته به زاهدان و یوگی های سرگردان بیش از ۲۰۰۰ سال است که در فرهنگ های شرقی شناخته شده است. علی رغم حمایت های چند تن از حاکمان مسلمان سلطان نشین دهلی (و پس از آن امپراتوری گورکانی)، این اطعام دهی ها هیچگاه مداوم نشد ولی به مناسبت های مختلف، برای فقرا و عارفان این فرصت مهیا می شد که خوراک رایگان بخورند؛ اما همواره مختص به پیروان آیین یا طبقاتی خاص از جامعه بود و بیشتر به جشنواره های هندو یا اطعام عارفان صوفیه مرتبط می شد. با این حال، در دین سیک این اطعام همگانی گردید و غذاهایی بر سفره قرار گرفت که پیروان همهٔ ادیان هندوستان بتوا
نند از آن بهره ببرند و این به پذیرش بیشتر مذهب سیک انجامید.
یو هیو مین (؛ زادهٔ ۵ ژانویه ۱۹۸۴) که به طور حرفه ای با نام یو این یونگ (کره ای: 유인영) شناخته می شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. یو در ابتدا به عنوان مدل تبلیغات فعالیتش را آغاز کرد پیش از اینکه در سال ۲۰۰۵ نخستین بازیگری خود را انجام دهد.
باشگاه فوتبال ویل ۱۹۰۰ () یک باشگاه فوتبال مستقر در ویل، سنت گالن است. این باشگاه از زمان صعود مجدد در سال ۱۹۹۲، به غیر از دو فصل حضور در سوپر لیگ فوتبال سوئیس، بین سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴، پیوسته در لیگ چلنج فوتبال سوئیس، سطح دوم فوتبال سوئیس، بازی کرده است.
هوانگ بو را (؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. هوانگ در سال ۲۰۰۳ حرفه بازیگری خود را آغاز کرد و پس حضور در یک تبلیغ تلویزیونی به شهرت رسید. در سال ۲۰۰۷، هوانگ در فیلم کمدی سیاه "اسکلت های داخل کمد" ایفای نقش کرد که برای او دو جایزه بهترین بازیگر زن تازه کار را به ارمغان آورد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها ایفای نقش کرده است می توان به "مبارزه برای راهم"، "نوازش قلبت"، "بار مرموز سانگاب" و "مون شاین" اشاره کرد.
علی ایمانی (زادهٔ ۹ آذر ۱۳۵۵ در تهران) بازیکن سابق فوتسال و مربی دروازه بان فوتسال اهل ایران است. پیشینه. پست تخصصی علی ایمانی در تیم های باشگاهی فوتسال دروازه بان بوده است.
کیم کی بوم (؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۸۷) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه سوپر جونیور بود. پس از انتشار سومین آلبوم گروه، کیم اعلام کرد که فعالیت های گروهی را ترک می کند تا به بازیگری بپردازد. در سال ۲۰۱۵، کیم اعلام کرد که قراردادش با اس ام انترتینمنت به پایان رسیده و از گروه جدا شده است. کیم حرفه بازیگری را در سال ۲۰۰۴ و با مجموعه تلویزیونی "بوسه آوریل" آغاز کرد.