Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و تیمش مبنی بر اینکه مارموسه ها، گونه ای نخستی غیرانسانی، که یکدیگر را با نام های تعیین شده صدا می زنند. نائومی حبیب از داده های ۱٫۶ میلیون سلول که توسط الگوریتم ها و تکنیک های یادگیری ماشینی تجزیه و تحلیل شده اند، برای شناسایی تعاملات خاص سلولی استفاده می کند. این مطالعه نشان می دهد که بیماری آلزایمر فقط نوعی پیری زودرس نیست. بر اساس نشانگرهای مولکولی، دانشمندان قادر خواهند بود «مسیر سلولی» فرد و احتمال ابتلا به بیماری را مشخص کنند. اینبال گوشن این دیدگاه سنتی را که نورون ها به تنهایی مسئول پردازش مغز هستند، به چالش می کشد. او نشان می دهد که آستروسیت ها (سلول های مغزی غیر عصبی) نقش مهمی در انعطاف پذیری مغز و حافظه دارند، به طوری که تحریک فعالیت آستروسیت ها ممکن است پلاک های مرتبط با آلزایمر را کاهش دهد. جوایز و تقدیرنامه ها. هاگای برگمن، متخصص علوم اعصاب و پزشک در ELSC و دانشکده پزشکی دانشگاه عبری، در سال ۲۰۲۴ جایزه اسرائیل، معتبرترین افتخار در کشور و جامعه را، برای علوم زیستی را دریافت کرد. تحقیقات برگمن درک ما از فیزیولوژی عقده های قاعده ای را افزایش داده و سهم قابل توجهی در مطالعه و درمان بیماری پارکینسو
ن داشته است. در سال ۲۰۲۴، حیم سومپولینسکی، یکی از بنیانگذاران این مرکز، اولین دانشمند اسرائیلی بود که جایزه مغز، جایزه ای بین المللی که سالانه به محققان برجسته مغز اعطا می شود، را از آن خود کرد. سامپولینسکی، از پیشگامان علوم اعصاب محاسباتی، از مدل های نظری مانند «جذب کننده حلقه ای» برای مطالعه دینامیک شبکه های عصبی و ارتباط آنها با رفتار حیوانات و انسان ها استفاده می کند. هرمونا سورک، یکی دیگر از اعضای بنیانگذار این مرکز، به خاطر دستاوردهای تحقیقاتی خود در زیست شناسی مولکولی، سیستم عصبی و ژنتیک بیماری های دژنراتیو، جایزه EMET سال۲۰۲۲ را از آن خود کرد. رویکرد میان رشته ای سورک منجر به درک بهتر نقش استیل کولین در مغز و دخالت آن در پاسخ مغز به موقعیت های استرس زا شده است. در سال ۱۴۰۰، نائومی حبیب، استادیار ELSC, به خاطر مطالعه اش در مورد ارتباط بین سلول های مغزی و چگونگی تأثیر سیستم ایمنی و عوامل خطر محیطی بر پیری، جایزه کریل برای تحقیقات علمی برتر را از آن خود کرد. تمرکز او بر مکانیسم هایی است که منجر به بیماری های مخرب مغزی مانند آلزایمر می شوند. او با نقشه برداری از تغییرات سلولی، به دنبال کشف عوامل محرک بیما
ری و مولکول های محافظ است. در سال ۲۰۱۰، باروخ مینکه، استاد بازنشسته ELSC، جایزه EMET را برای تحقیقات مغز و جایزه شاهزاده آستوریاس سال ۲۰۱۰ را برای تحقیقات فنی و علمی دریافت کرد. مینک هنگام مطالعه انتقال نوری و بینایی در مگس های میوه، نوع جدیدی از کانال یونی، کانال پتانسیل گیرندهٔ گذرا یا TRP را کشف کرد. معماری ساختمان. ساختمان علوم مغز گودمن توسط معمار بریتانیایی، نورمن فاستر، طراحی شده است. این ساختمان یک سازه بتن مسلح با سقف فولادی آویزان است. ساخت و ساز در سال ۲۰۱۳ تحت نظارت یک شرکت معماری اسرائیلی آغاز شد. این نما از یک «صفحه نورونی» آلومینیومی تشکیل شده است که از نقاشی های سانتیاگو رامون ای کاخال الهام گرفته شده است. داده های مربوط به صفحه نمایش از بازسازی دیجیتالی نورون های مغز موش صحرایی که توسط هنری مارکرام و آیدان سگو، عضو ELSC، ارائه شده بود، استخراج شد. تیم معماری تأکید زیادی بر طراحی محیطی برای صرفه جویی بهینه در مصرف انرژی داشت. این ساختمان از دو بال موازی تشکیل شده است که ۲۸ آزمایشگاه را در اطراف یک حیاط مرکزی باز جای داده اند. اسپنسر دی گری، طراح ارشد این پروژه، در مصاحبه ای با روزنامه "هاآرتص"
اظهار داشت که به نظر او فضاهای مشترک مهم ترین بخش ساختمان بوده اند. امکانات. واحد هسته بردار ویروسی. مرکز وکتور کور (Vector Core Facility) یک مرکز فناوری و تحقیقات هسته ای برای طراحی وکتورهای ویروسی است که برای انتقال مواد ژنتیکی به سلول ها استفاده می شوند. فبلاب. فبلب (Fablab) یک آزمایشگاه ساخت برای طراحی راه حل های سخت افزاری سفارشی برای آزمایش های علوم اعصاب است. این واحد از چاپگرهای سه بعدی و ماشین های فرز CNC استفاده می کند. واحد تصویربرداری عصبی MRI. در سال۲۰۱۲، این مرکز واحدی را برای خدمات تصویربرداری برای همه آزمایشگاه های دانشگاه عبری افتتاح کرد. این دستگاه علاوه بر اسکنر MRI، سیستم ردیابی چشم، سیستم BIOPAC، سیستم کنترل نویز فعال و سیستم ارائه محرک های بصری، در زمینه الگوها و بهینه سازی اسکن نیز کمک می کند. واحد میکروسکوپی هسته. این مرکز یک واحد میکروسکوپی اصلی دارد که در دسترس همه آزمایشگاه های دانشگاه عبری است. این مرکز مجهز به میکروسکوپ های چند فوتونی، کانفوکال و فلورسانس است و خدمات مشاوره ای ارائه می دهد. اطلاع رسانی جامعه. برای دسترسی بیشتر به علم، ELSC کنفرانس ها، سمینارها و رویدادهای فرهنگی
را برای عموم مردم برگزار می کند. «هفته هنر و مغز» یک رویداد سالانه است که با همکاری سینماتک اورشلیم برگزار می شود و در آن سخنرانی های علمی و به دنبال آن فیلم یا برنامه های فرهنگی پخش می شود. گالری هنری مغز مارتین د سوزا-داسو در این مرکز، که برای عموم آزاد است، آثار هنری مبتنی بر علم مغز را به نمایش می گذارد، و حامی یک برنامه اقامت هنری است که در آن دانشمندان با هنرمندان همکاری می کنند تا در مورد عملکرد مغز و تأثیر آن بر هنر بحث کنند.
قیام استرلتسی که با نام شورش دوم استرلتسی هم شناخته می شود، یک خیزش از چهار هنگ استرلتسی در سال ۱۶۹۸ بود که در زمان غیاب پتر یکم در روسیه تزاری رخ داد. این شورش احتمالاً با هدف سرنگون کردن پتر از سلطنت شکل گرفت. خیزش به سرعت توسط نیروهای دولتی سرکوب شد، اما پیگردها تا حدود ۱۰ سال بعد ادامه یافت. در جریان مجازات شورشیان، هزاران نفر شکنجه و تبعید و بیش از هزار تن اعدام شدند. پیش زمینه. سال ۱۶۹۸ نخستین باری نبود که هنگ های استرلتسی دست به شورش می زدند. آنها ۱۶ سال پیش از آن شورش ۱۶۸۲ مسکو را به راه انداخته بودند. ریشهٔ نزاع های بین جناحین قدرت و طغیان استرلتسی ها به زمانی که تزار فیودور سوم بدون داشتن جانشینی درگذشت بازمی گردد. از آنجایی که فئودور فرزندی نداشت، دو برادر کوچک ترش ایوان و پتر نامزد نشستن بر تاج و تخت بودند. ایوان برادر تنی فئودور، همانند خود او به طور مادرزادی ضعیف و بیمار بود. این موضوع باعث شد که پاتریارک مسکو و بزرگان کشور پتر را برای جانشینی مناسب ببیند. اما این انتخاب خشم خاندان مادری ایوان را برانگیخت و آنها به رهبری سوفیا آلکسیونا، بزرگ ترین خواهر فئودور، شورش استرلتسی ها را به راه انداختند
و از به تخت نشستن پتر جلوگیری کردند. در جریان شورش اول استرلتسی، پتر پدرخوانده اش آرتامون ماتویف و دو دایی خود را از دست داد. پس از آن سوفیا ۷ سال به عنوان نایب السطنه بر روسیه تزاری حکم راند؛ تا اینکه در سال ۱۶۸۹ با کودتایی از سوی پتر جوان خلع ید و به صومعه نوودویچی تبعید شد. تزار جدید پتر یکم، در سال ۱۶۹۵ لشکرکشی های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) را به راه انداخت که در جریان آن ۱۲ الی ۱۳ هنگ استرلتسی شرکت داشتند. پس از موفقیت در کارزار، استرلتسی ها برای مدتی طولانی و در زمینه های مختلف به خدمت فرستاده شدند. جدایی طولانی مدت استرلتسی ها از خانواده هایشان نقض سنت بود که مطابق آن، آنها فقط در تابستان از مسکو خارج می شدند و برای زمستان به پایتخت بازمی گشتند. استرلتسی ها تقریباً سه سال نتوانستند به مسکو بازگردند و خانواده و مشاغل شان در آنجا رها شده بود. آنها به ویژه از انتصاب افسران خارجی در مناصب ارشد نظامی ناراضی بودند. همهٔ اینها موجب نارضایتی سپاه استرلتسی شد. روی هم رفته، محققان معمولاً سختی کارزارهای نظامی، دستمزد ناکافی، جدایی از خانواده و انتصاب افسران خارجی در مناصب ارشد نظامی را به عنوان دلایل اصلی شورش دوم استرل
تسی ها تصور می کنند. با این حال، آن شورش ممکن است ماهیت سیاسی نیز داشته باشد. در ۱ مارس ۱۶۹۸، شماری از چهار هنگ استرلتسی به مسکو آمدند و از کمبود دستمزد و خوراک شکایت کردند. به شکایات آنها رسیدگی شد مشروط بر اینکه تا نهایتاً ۳ آوریل مسکو را ترک کنند. اما استرلتسی ها مسکو را ترک نکردند. در ۳ آوریل، چهار استرلتسی به دومای بویار با مدیریت شاهزاده ایوان تروکوروف رفتند و با سماجت از شرایط سخت خود شکایت کردند. تروکوروف فرمان بازداشت آنها را در را داد؛ اگرچه موفق به فرار و بازگشت به پایگاه خود شدند. احتمالاً استرلتسی ها زمانی که به مسکو آمده بودند، با سوفیا آلکسیونا از طریق خواهرش مارفا ارتباط برقرار کرده بودند. بازداشت دو استرلتسی گستاخ دیگر در همان روز، بهانهٔ آغاز شورش جدید شد. شورش. نخست استرلتسی ها به شهرک هایشان پناه بردند و از آنجا با سوفیا آلکسیونا که در صومعهٔ نوودویچی زندانی بود ارتباط برقرار کردند. در ۴ آوریل ۱۶۹۸، سربازان علیه استرلتسی ها اعزام شدند که با کمک مردم شهر، آنها را مجبور به ترک پایتخت کردند. اما استرلتسی های شورشی در مسکو موفق شدند دیگر هنگ های استرلتسی را هم به شورش برانگیزند. برخی در میان آ
نها، شروع به خواندن دو نامه از طرف تزارونا سوفیا کردند و از دیگر هنگ ها می خواستند که شورش کرده و پیتر را سرنگون کنند. اصالت آن نامه ها هرگز مشخص نشد. همچنین شایعات بی اساسی در میان استرلتسی ها منتشر شد مبنی بر اینکه پیتر آلمانی شده، ایمان ارتدوکس را ترک گفته یا حتی در اروپا مرده است؛ زیرا در آن هنگام پتر غایب بود و در سفارت بزرگ خود در اروپا به سر می برد. آمادگی و حرکت هنگ ها یک ماه طول کشید. با آغاز ماه ژوئن، استرلتسی ها فرماندهان رسمی هنگ ها را برکنار و چهار فرد منتخب را به فرماندهی هر کدام از هنگ ها برگزیدند. در ۶ ژوئن، هر چهار هنگ استرلتسی در رود دائوگاوا گرد هم آمدند. همان روز، ۵۰ استرلتسی در حضور همهٔ هنگ ها نامه ای از سوفیا آلکسیونا را خواندند که خواستار پیشروی به سمت مسکو بود. در ۹ ژوئن یوهان جورج کورب، یک دیپلمات آلمانی که در مسکو حاضر بود، نوشت: «امروز برای اولین بار شایعاتی مبهم در مورد شورش استرلتسی ها منتشر شد و وحشت عمومی را برانگیخت.» دولت هنگ های ، سمنوفسکی، و به علاوهٔ سواره نظام سلطنتی را به فرماندهی الکسی شین، پاتریک گوردون و ایوان کولتسف-موسالسکی برای قوای سرکوب علیه استرلتسی ها فرستاد. ش
ورشیان که تعدادشان حدود ۲٬۲۰۰ نفر بود، فقط توانستند به واقع در ۴۰ کیلومتری مسکو برسند و در ۱۸ ژوئن ۱۶۹۸، با یک ارتش ۸٬۰۰۰ نفری از سوی دولت روبه رو شدند. فرماندهان تزار چندبار تلاش کردند تا با شورشیان به توافق برسند. در صبح روز ۱۸ ژوئن، گوردون به اردوگاه شورشیان رفت و استرلتسی ها را برای مذاکره دعوت کرد. در طول گفت وگو، استرلتسی ها مدعی شدند که قصد جنگ ندارند و تنها برای رفع نیازهای خود به مسکو می آیند. گوردون آنها را به دلیل نافرمانی، نقض وظیفه و خیانت سرزنش کرد و از آنها خواست که نیازهای خود را نه با یک سپاه سرکش بلکه به شیوه ای مسالمت آمیز مطرح کنند. استرلتسی ها در پاسخ گفتند که حداقل چند روز برای دیدن خانواده هایشان «یا می میرند یا به مسکو می روند» و پس از آن به هر کجا که فرمان داده شود، خواهند رفت. پس از شکست مذاکرات، گوردون به سوی نیروهای دولتی بازگشت و حمله را آغاز کرد. نبرد حدود یک ساعت طول کشید و پس از سومین شلیک توپخانه، استرلتسی ها شروع به فرار و تسلیم شدن کردند. گوردون از وحشت آنها استفاده کرد و اردوگاه شورشیان را با دو گردان اشغال کرد. استرلتسی های اسیر در صومعهٔ رستاخیز زندانی شدند. طبق گزارش گور
دون، در نبرد درگرفته ۲۲ استرلتسی کشته و ۴۰ تن دیگر زخمی شدند. در میان قوای دولتی، تنها چهار نفر از سربازان الکسی شین زخمی شدند. سرکوب و مجازات. اولین تحقیق و مجازت استرلتسی های شورشی بلافاصله در همان ژوئن ۱۶۹۸ در صومعهٔ رستاخیز انجام شد. در ۲۲ و ۲۸ ژوئن به دستور الکسی شین ۵۶ تن از محرکان شورش را به دار آویختند. در ۲ ژوئیه بسیاری را به مسکو فرستادند و شلاق زدند. ۱٬۹۶۵ نفر به زندان ها و خانقاه های مختلف فرستاده شدند. هنگامی که پتر یکم در ۲۵ اوت به روسیه بازگشت، از کیفیت بازجویی ها و به ویژه از اعدام فوری محرکان شورش ناراضی بود. تزار فرمان جدیدی برای تحقیقات و بازجویی از شورشیان صادر کرد. از اواخر سپتامبر ۱۶۹۸، بیش از ۱٬۷۰۰ استرلتسی بازمانده را که در شورش شرکت داشتند به مسکو آوردند. در مسکو، کشتارها در ۱۰ اکتبر آغاز شد. در مجموع، بیش از هزار استرلتسی قتل عام شدند، حدود ۶۰۰ نفر تازیانه خورده، داغ شده و تبعید شدند. پیتر شخصاً سر پنج استرلتسی را از تن جدا کرد. تا پنج ماه اجساد استرلتسی های اعدام شده در محل اعدام باقی مانده بود. پتر دستور داد تا جسد چند استرلتسی را از پنجره های صومعهٔ نوودویچی که سوفیا آلکسیونا در آ
ن زندانی بود، آویزان کنند تا درس عبرتی برای او و دیگران باشد. به روایتی، تزار که تصمیم گرفته بود اعدام استرلتسی ها را هولناک تر کند، دستور داد که محکومان را در سورتمه های سیاه که با روبان های سیاه در هم پیچیده شده بودند و اسبان سیاه آنها را می کشیدند، به کشتارگاه ببرند. حتی رانندگان نیز سیاهپوش بودند. استرلتسی ها مجبور بودند دوتایی در یک سورتمه نشسته و با شمع های روشن در دست، به انتظار مرگ بنشینند. واسیلی سوریکوف این منظره را به طور دقیق در نقاشی مشهورش "صبح اعدام استرلتسی" به تصویر کشیده است. تمام املاک و دارایی های استرلتسی ها مصادره و بسیاری از آنها فروخته شد و به همسر و فرزندان شان دستور داده شد که مسکو را ترک کنند. حتی دادن کار یا صدقه به آنها ممنوع بود؛ در نتیجه، خانواده های شورشیان نیز از فرط گرسنگی محکوم به مرگ بودند. فقط در فوریهٔ سال بعد، اجازه داده شد که اجساد پوسیدهٔ شورشیان در ۳ مایلی مسکو در نزدیکی جاده ها دفن شود. تزارونا سوفیا که مظنون به دست داشتن در این شورش بود، مجبور شد که در صومعه تبدیل به یک راهبه شود و تا آخر عمرش در سال ۱۷۰۴ در انزوای شدید قرار گرفت. پس از این شورش، سپاه استرلتسی موقعی
ت های خود را به طور کامل از دست داد و روند انحلال آن آغاز شد. اصلاحات نظامی بعدی پتر یکم در سال ۱۶۹۹، جایگزینی هنگ های دائمی و جدید تحت کنترل دولت را در ارتش روسیه تزاری تضمین کرد.
موزه هنرهای اسلامی LA Mayer (که قبلاً به عنوان مؤسسه LA Mayer برای هنر اسلامی شناخته می شد) (عبری: מוזיאון ל. א. מאיר לאמנות האסלאם؛ عربی: معهد ل.أ. مئسلام به نام art an الفنالم است. ۱۹۷۴. این موزه که در گوشه خیابان هاپالماخ در کاتامون، نزدیک تئاتر اورشلیم واقع شده است، سفال های اسلامی، منسوجات، جواهرات، اشیاء تشریفاتی و سایر آثار فرهنگی اسلامی و مجموعه ای از ساعت های نادر را در خود جای داده است. تاریخچه. این موزه توسط ورا برایس سالومونس، دختر سر دیوید لیونل سالومونس (برادرزاده اولین شهردار یهودی لندن)، به یاد دوست و معلمش، لئو آریه مایر، رئیس دانشگاه عبری اورشلیم، محقق هنر اسلامی که در سال ۱۹۵۹ درگذشت، تأسیس شد. سالومون تصریح کرد که موزه از نظر مالی مستقل باقی خواهد ماند و از بودجه عمومی پشتیبانی نخواهد شد. این ساختمان توسط الکساندر فریدمن طراحی و ساخت آن در سال ۱۹۶۵ آغاز شد.اولین کارگردان گابریل موریا بود. این موزه دارای نه گالری است که به ترتیب زمانی سازماندهی شده اند و به بررسی باورها و هنر تمدن اسلامی می پردازند. علاوه بر مجموعه خصوصی مایر، این موزه میزبان مهره های شطرنج، دومینو و کارت های بازی عتیقه؛ خن
جر، شمشیر، کلاهخود؛ منسوجات؛ جواهرات؛ ظروف شیشه ای، سفالی و فلزی تولید شده در کشورهای اسلامی، از اسپانیا تا هند، است. مجموعه ای از فرش های اسلامی در سال ۱۹۹۹ به آن اضافه شد. ندیم شیبان در سال ۲۰۱۴ به عنوان مدیر موزه منصوب شد. اولین اقدام او تبدیل تالار اسلحه در ورودی به فضایی برای نمایشگاه های موقت بود. مجموعه ساعت های کمیاب. یک گالری در موزه نیز مجموعه ساعت ها و مچ بندهای دیوید سالومون را به نمایش می گذارد. در ۱۵ آوریل ۱۹۸۳، حدود ۲۰۰ قلم کالا، از جمله نقاشی ها و ده ها ساعت مچی و دیواری کمیاب، در جریان سرقت از موزه به سرقت رفت. در میان ساعت های دزدیده شده، ساعتی که به «ماری آنتوانت» معروف است، به اصطلاح «مونالیزای» ساعت ها، و گوهر تاج مجموعه ساعت ها، که توسط ساعت ساز مشهور فرانسوی-سوئیسی، آبراهام-لویی برگوت، که ظاهراً برای ملکه ماری آنتوانت ساخته شده بود، و ارزش تخمینی آن ۳۰ میلیون دلار آمریکا تخمین زده می شود، وجود داشت. این ساعت بخشی از یک مجموعه منحصر به فرد از ۵۷ ساعت Breguet بود که توسط Vera Bryce Salomons به موزه اهدا شده بود. این پرونده بیش از ۲۰ سال حل نشده باقی ماند. در اوت ۲۰۰۶، یک ارزیاب عتیقه جات
تل آویو با موزه تماس گرفت و گزارش داد که برخی از اقلام مسروقه توسط یک وکیل تل آویو نگهداری می شود که موکلش آنها را از شوهر مرحومش به ارث برده و مایل است آنها را به موزه بفروشد. قیمت درخواستی اولیه ۲ میلیون دلار آمریکا (ارزش پاداش ارائه شده در پرونده) بود، اما این مبلغ با مذاکره به ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا کاهش یافت. در میان اقلام بازگردانده شده، تابلوی «ماری آنتوانت» و یک ساعت ارزشمند «سیمپاتیک» که آن هم اثر برگت بود، وجود داشت. بازرسی بعدی از یک انبار در اسرائیل، اسنادی را به دست آورد که به صندوق های امانات متعلق به نعمان دیلر در اسرائیل، آلمان، هلند و ایالات متحده منجر شد. پلیس موکل را به عنوان نیلی شمرات، یک اسرائیلی مهاجر که در سال ۲۰۰۳ با دیلر ازدواج کرده بود، شناسایی کرد. او به پلیس گفت که درست قبل از مرگ شوهرش در سال ۲۰۰۴، شوهرش به جرم خود اعتراف کرده و به او توصیه کرده که این مجموعه را بفروشد. شمرات در ماه مه ۲۰۰۸، پس از آنکه بازرسان اسرائیلی و آمریکایی در بازرسی از خانه اش چندین ساعت مسروقه، تعدادی نقاشی نادر قرن هجدهم و کارت های کاتالوگ حاوی نام ساعت ها و سازندگان آنها را پیدا کردند، دستگیر شد. در ۱۸ نوامب
ر ۲۰۰۸، مقامات پلیس فرانسه و اسرائیل ۴۳ قطعه ساعت مسروقه دیگر را در دو گاوصندوق بانک در فرانسه کشف کردند. از ۱۰۶ ساعت کمیابی که در سال ۱۹۸۳ به سرقت رفت، ۹۶ عدد بازیابی شدند. در ۳ آوریل ۲۰۱۰، شمرات به ۳۰۰ ساعت خدمات اجتماعی محکوم و به جرم نگهداری اموال مسروقه به پنج سال حبس تعلیقی محکوم شد. نمایشگاه ها. هنر معاصر عرب. در سال ۲۰۰۸، یک نمایشگاه گروهی از هنر معاصر عرب در موزه افتتاح شد که اولین نمایشگاه هنر معاصر عرب محلی در یک موزه اسرائیلی و اولین نمایشگاهی بود که توسط یک متصدی عرب برگزار می شد. سیزده هنرمند عرب در این نمایش شرکت کردند. طعم های بهشت: داستان هایی از آشپزخانه های عربی. در سال های ۲۰۲۳–۲۰۲۴، این موزه میزبان نمایشگاهی در مورد تکامل غذاهای عربی از قرن هفتم میلادی تا امپراتوری عثمانی بود که مناطقی از عراق تا اسپانیا را پوشش می داد. این نمایشگاه شامل انواع غذاها، آثار هنری، وسایل آشپزخانه، سرامیک و نسخه های کپی و اصلی کتاب های آشپزی باستانی بود که همگی مربوط به تاریخ آشپزی اعراب و سایر گروه هایی بودند که تحت حکومت مسلمانان زندگی می کردند.
گودال (که با نام تدی نیز شناخته می شود) یک فیلم ترسناک کانادایی محصول سال ۱۹۸۱ می باشد که در آن سامی اسنایدرز و جینی الیاس به ایفای نقش پرداخته اند. با این که این فیلم یک اثر کانادایی است، صحنه های آن در بیور دم، ویسکانسین فیلم برداری شده اند. صحنهٔ مربوط به خود گودال نیز واپون، ویسکانسین فیلم برداری شده است.
دویدن دختر را ببینید فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی نت مه یر است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابین تونی، آدام اسکات، جرمی استرانگ، ویلیام سدلر، آبری دالر، مری لوئیس بورکی، جاش همیلتون و لری پاین ایفای نقش کرده اند.
در فلسفه، استدلال ریت دایک–پاتنام، که به نام ویم ریت دایک و هیلاری پاتنام نام گذاری شده است، از یافته های فیزیک قرن بیستمبه ویژه در نسبیت خاصبرای حمایت از موضع فلسفی موسوم به چهاربعدگرایی استفاده می کند. اگر نسبیت خاص را به کل فضا و زمان اعمال کنیم، آنگاه هر ناظر "صفحه همزمانی" مخصوص به خود را خواهد داشت که مجموعه ای یکتا از رویدادها را شامل می شود که لحظه حال ناظر را تشکیل می دهند. ناظرانی که با سرعت های نسبی متفاوت حرکت می کنند، صفحات همزمانی متفاوتی دارند و در نتیجه مجموعه های متفاوتی از رویدادهای حاضر خواهند داشت. هر ناظر مجموعه ای از رویدادهای حاضر خود را به صورت یک جهان سه بعدی می بیند، اما حتی کوچک ترین حرکت سر یا جابه جایی فاصله بین ناظران می تواند باعث شود که محتوای این جهان های سه بعدی متفاوت شود. اگر هر یک از این جهان های سه بعدی وجود داشته باشند، وجود چندین جهان سه بعدی نشان می دهد که جهان چهاربعدی است. این استدلال به مباحث مطرح شده توسط ریت دایک (۱۹۶۶) و پاتنام (۱۹۶۷) نسبت داده می شود. گاهی از آن به عنوان استدلال ریت دایک–پاتنام–پنروز نیز یاد می شود. پارادوکس آندرومدا. راجر پنروز شکلی از این استد
لال را پیش برد که پارادوکس آندرومدا نامیده شده است و در آن نشان می دهد که دو نفر که در خیابان از کنار هم عبور می کنند می توانند لحظات حال بسیار متفاوتی داشته باشند. اگر یکی از این افراد به سمت کهکشان آندرومدا حرکت کند، ممکن است رویدادهای این کهکشان برای او ساعت ها یا حتی روزها عقب تر از رویدادهای فردی باشد که در حال دور شدن از کهکشان است. اگر این اتفاق بیفتد، تاثیرات چشمگیری بر درک ما از زمان خواهد داشت. پنروز با بحث درباره ی تهاجم احتمالی بیگانگان ساکن کهکشان آندرومدا به زمین، پیامدها را برجسته کرد. همان طور که پنروز بیان می کند: این "پارادوکس" متشکل از دو ناظر است که از منظر آگاهانه ی خود در یک مکان و لحظه ی یکسان حضور دارند اما مجموعه های متفاوتی از رویدادها را در "لحظه ی حال" خود درک می کنند. توجه داشته باشید که هیچ کدام از ناظران در واقع نمی توانند آنچه در آندرومدا می گذرد را "ببینند"، زیرا نور آندرومدا (و ناوگان فضایی فرضی) ۲.۵ میلیون سال طول می کشد تا به زمین برسد. این استدلال درباره ی آنچه می توان "دید" نیست؛ بلکه کاملاً درباره ی این است که ناظران مختلف کدام رویدادها را متعلق به لحظه حال خود می دانند.
انتقادات. تفسیرهای نسبیت که در استدلال ریت دایک–پاتنام و پارادوکس آندرومدا استفاده شده اند، به طور جهانی پذیرفته نشده اند. هاوارد استاین و استیون اف. ساویت خاطرنشان می کنند که در نسبیت، "حال" مفهومی محلی است که نمی تواند به صفحات همزمانی سراسری گسترش یابد. افزون بر این، ان. دیوید مرمین بیان می کند:
کاماموناداسه (Comamonadaceae)، خانواده ای بزرگ و گوناگون از باکتری هاست که در راستهٔ بتاپروتئوباکتریا قرار داردند. مانند همه سودومونادوتاها ، آنها گرم منفی و هوازی هستند و بیشتر گونه ها به روش تاژک جنبش دارند. گونه های این خانواده از نظر ژنتیکی به هم نزدیک اند، اما از دید ویژگی های ظاهری و رفتاری، گوناگونی بسیاری دارند و در شرایط گوناگون زیستی یافت می شوند.
مهمانی هیولاها فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی کریس ون هافمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم اسرایک، ارین موریارتی، کیان لاولی، رابین تونی، ویرجینیا گاردنر، براندون مایکل هال، بیل انگوال، جولین مک مان، لنس ردیک، دیگو بونتا، لوگان هافمن و مایکل ریلی بورک ایفای نقش کرده اند.
ایدئونلا گونه ای از باکتری ها در خانواده ی کوماموناداسه است. کاربردها. "ایدئونلا ساکاینسیس". در سال ۲۰۱۶ گزاره ای پیدا شد که نشان می داد ، باکتری "Ideonella sakaiensis" (آیدئونلا ساکاینسیس) می تواند پلی اتیلن ترفتالات ، که کاربردی گسترده در ساخت بطری ها، ظروف غذا و الیاف مصنوعی به کار می رود، را تجزیه کند. این باکتری ها که به لایه ای نازک از پلاستیک PET با درجه پایین چسبیده بودند، با به کار بردن دو آنزیم تازه شناخته شده به نام های پلی اتیلن ترفتالات هیدرولاز ("PETase" ) و مونو(2-هیدروکسی اتیل)ترفتالات هیدرولاز ("MHETase" )، این پلیمر را به دو ترکیب غیر سمی و قابل تجزیه در محیط زیست تبدیل می کردند که به عنوان منبع اصلی تغذیه شان عمل می کرد. یک کلونی از باکتری های "Ideonella sakaiensis" (ایدئونلا ساکاینسیس) می تواند یک بطری پلاستیکی از جنس پلی اتیلن ترفتالات با کیفیت پایین را طی حدود شش هفته به طور کامل تجزیه کند و اما در باره محصولات با کیفیت بالاتر، باید برای آغاز فرآیند تجزیه، نخست پلاستیک گرم و سپس سرد شود تا ساختار آن سست شده و باکتری ها بتوانند تجزیه را آغاز کنند. این باکتری ها همچنین می توانند برای کاهش
پسماند های صنعتی در فرآیند ساخت پلاستیک کاربرد داشته باشند.
دختر اسبی فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی جف بائنا است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیسون بری، دبی رایان، جان رینولدز، مالی شنون، جان اورتیز، پل رایزر، متیو گری گابلر، جی دپلاس، رابین تونی، مردیت هاگنر، جیک پیکینگ، توبی هاس، انجلا تریمبر، دیوید پیمر و آرون استنفورد ایفای نقش کرده اند.
نورتون آلن شوارتز (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ به عنوان نوزدهمین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. وی هم اکنون مدیرعامل مؤسسه تحلیل های دفاعی است. شوارتز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۰ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ فرماندهی بال ۱ عملیات ویژه را برعهده داشت، از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ فرمانده نیروی هوایی یازدهم بود، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ به عنوان مدیر ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا فعالیت می کرد و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ فرماندهی ترابری ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
ایدئونلا ساکاینسیس (Ideonella sakaiensis) گونه ای از باکتری است که به سرده ایدئونلا و تیره کوماموناداسه وابستگی دارد. این میکروارگانیسم توانایی تجزیه و متابولیسم پلی اتیلن ترفتالات (PET) را به عنوان منبع کربن و انرژی دارا می باشد. برای نخستین بار، این باکتری از نمونه رسوبات گرد آوری شده در کنار یک واحد بازیافت بطری های پلاستیکی واقع در شهر ساکای، ژاپن، جداسازی و شناسایی گردید.. یافتار. "ایدئونلا ساکاینسیس" نخستین بار در سال ۲۰۱۶ بدست گروهی از پژوهشگران به رهبری کوهی اودا از بنیاد فناوری کیوتو و کنجی میاموتو از دانشگاه کیو پس از گرد آوری نمونه ای از رسوب های آلوده به پلی اتیلن ترفتالات در یک مرکز بازیافت بطری های پلاستیکی در ساکای ژاپن شناسایی شد. این باکتری نخست از میان یک گردهمایی میکروبی شامل تک یاخته ها و سلول های مخمرمانند جداسازی شد. بررسی ها نشان داد که این جامعه میکروبی پس از تجزیه ی نخستین و دریافت پلی اتیلن ترفتالات به دست "ایدئونلا ساکاینسیس"، نزدیک به ۷۵ درصد از مواد تجزیه شده را به دی اکسید کربن تبدیل می کند. ویژگی شناسی. ویژگی های فیزیکی. ایدئونلا ساکاینسیس یک باکتری گرم منفی، هوازی و با شکل میله
ای است. سلول های این باکتری متحرک بوده و دارای یک تاژک می باشند. کلنی های این باکتری بی رنگ، صاف و دارای شکلی گرد هستند. اندازه های سلول های آن در پهنای ۰.۶ تا ۰.۸ میکرومتر و در درازای ۱.۲ تا ۱.۵ میکرومتر متغیر است. ویژگی های شیمیایی. این باکتری همچنین در آزمایش های اکسیداز و کاتالاز واکنش مثبت نشان می دهد. رشد این باکتری در بازه pH بین ۵.۵ تا ۹.۰ (با pH بهینه ۷ تا ۷.۵) و در بازه دمایی ۱۵ تا ۴۲ درجه سلسیوس (معادل ۵۹ تا ۱۰۸ درجه فارنهایت) امکان پذیر است. رشد مطلوب آن در دمای ۳۰ تا ۳۷ درجه سلسیوس (معادل ۸۶ تا ۹۹ درجه فارنهایت) صورت می گیرد. فرآیند شکستن پلی اتیلن ترفتالات (PET). در باکتری "Ideonella sakaiensis"، فرایند تجزیهٔ PET در دو گام آنزیمی اصلی صورت می گیرد:
باشگاه فوتبال هاریو () یک باشگاه فوتبال در شهر لاگری، شهرستان هاریو، استونی است. این باشگاه که در سال ۲۰۰۹ تاسیس شده سابقه دو قهرمانی در اسی لیگا (لیگ سطح دوم استونی) را در کارنامه دارد.
آتالوس دوم فیلادلفوس (۱۳۸ - ۲۲۰ پیش از میلاد) فرمانروای پادشاهی آتالیه در پرگامون و بنیان گذار شهر آتالیا (آنتالیا امروزی) بود. لقب وی، «فیلادلفوس» به معنای «دوستدار-برادر» به دلیل وفاداری و محبت او نسبت به برادر بزرگ ترش، یومنس دوم، به او داده شده بود. خانواده. او دومین پسر «آتالوس یکم سوتر» و «ملکه آپولونیس اهل سیزیک» بود. او در سال ۱۶۰ پیش از میلاد، ابتدا به عنوان هم -فرمانروا در کنار برادر بیمارش، یومنس دوم، بر تخت نشست. پس از مرگ یومنِس در سال ۱۵۸ پیش از میلاد، با بیوهٔ او، «استراتونیس اهل پرگامون»، ازدواج کرد. زندگی نامه. آتالوس پیش از پادشاهی، یک فرمانده نظامی برجسته و کارآزموده بود. در سال ۱۹۲ پیش از میلاد، برادرش یومنِس دوم او را به رم فرستاد تا علیه آنتیوخوس سوم هشدار دهد. در سال ۱۹۰ قبل از میلاد، او در نبرد ماگنزیا حضور داشت که منجر به شکست در برابر سلوکیان شد. حدود سال ۱۸۹ پیش از میلاد، وی نیروهایش را برای جنگیدن در کنار ارتش روم به رهبری «نایوس مانلیوس وولسو» در گالاتیا رهبری کرد. در فاصله سال های ۱۸۲ تا ۱۷۹ پیش از میلاد، او با موفقیت پادشاهی پونتوس را به فرمانروایی فارناک یکم، شکست داد و بعضی از