Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
است که به این زوج هشدار داده بود که «نباید در غاری با یک دهانه، یا خانه ای با یک در، یا درختی با یک شاخه بخوابند، و هرگز نباید در جایی که غذا می پزند غذا بخورند، یا در جایی که غذا می خورند بخوابند.» فیون مک کویم هیل این زوج را تا درخت روان دنبال می کند و دیارموید را فریب داد تا از طریق بازی شطرنج خود را نشان دهد. آنگوس گرین را فراری داد و دیارموید به جای امنی می پرد و تعقیب ادامه می یابد. جادوی عامیانه. روان اروپایی ("Sorbus aucuparia") سابقه ای طولانی در اساطیر و فولکلور اروپایی دارد. مردم تصور می کردند که این درخت جادویی است و در برابر موجودات بدخواه از آن ها محافظت می کند. این درخت همچنین «درخت رهگذر» یا «درخت مسافر» نامیده می شد چون ظاهراً مانع از گم شدن کسانی می شود که در سفر هستند. در انگلستان گفته می شد که این درختی است که شیطان مادربزرگش را بر آن به دار آویخت. فولکلورشناسان بریتانیایی دوران ویکتوریا، اعتقاد عامیانه به قدرت های تعویذ درخت روان، به ویژه در دفع جادوگران را گزارش کرده اند. چنین گزارشی را ادوین لیز (۱۸۵۶) برای جنگل وایر در غرب میدلندز انگلستان ارائه کرده است. سر جیمز فریزر (۱۸۹۰) چنین سنت
ی را در اسکاتلند گزارش کرده است که این درخت اغلب در نزدیکی دروازه یا درب ورودی کاشته می شد. به گفته فریزر، فضولات پرندگان اغلب حاوی دانه های سمان کوهی است و اگر چنین فضولاتی در چنگال یا سوراخی که برگ های قدیمی روی درخت بزرگتری مانند بلوط یا افرا جمع شده اند، قرار گیرند، ممکن است منجر به رشد سمان کوهی به صورت گیاه هوازی روی درخت بزرگتر شوند. چنین سمانی "سمان کوهی پرنده" نامیده می شود و به عنوان گیاهی بسیار قوی در برابر جادوگران و جادوی سیاه و به عنوان یک طلسم متقابل در برابر جادوگری در نظر گرفته می شد. در سال ۱۸۹۱، چارلز گادفری للاند نیز با استناد به "رساله های دنهام" (جمع آوری شده بین سال های ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۹) روایاتی از قدرت های آپوتروپیک سمان کوهی در برابر جادوگران در فرهنگ عامه انگلیسی ارائه کرد. سمان کوهی همچنین به عنوان محافظی در برابر پری ها عمل می کند. به عنوان مثال، به گفته توماس کیتلی، انسان های فانی اگر شاخه ای از سمان کوهی را روی درهای خود قرار دهند، می توانند با خیال راحت شاهد جشن های پری (دسته های سوارکاری که هر ساله در آغاز تابستان توسط پری ها برگزار می شود) باشند. احیای بت پرستی. در دروئید امروزی،
روان به عنوان "درخت دروازه" شناخته می شود. این درخت، آستانه ای بین این جهان و جهان دیگر، یا بین اینجا و هر جای دیگری که ممکن است کسی به آنجا برود، در نظر گرفته می شود. برای مثال، این درخت را در دروازه یک ملک قرار می دادند که نشان دهنده عبور از آستانه بین مسیر یا خیابان و ملک کسی است. به گفته الن سنتیر، "آستانه هم محل "ورود" (راه ورود) و هم "محل خروج" (راه خروج) است. روان یک درخت دروازه و آستانه است که به شما فرصت "رفتن به جایی … و ترک جایی" را می دهد. هواشناسی. در نیوفاندلند، باور عامیانه این است که برداشت زیاد میوه به معنای زمستانی سخت یا دشوار است. به طور مشابه، در فنلاند و سوئد، تعداد میوه روی درختان به عنوان پیش بینی کننده پوشش برف در طول زمستان استفاده می شد، اما در فنلاند مردم معتقد بودند درخت روان «در یک سال بار سنگین میوه و بار سنگین برف را تحمل نمی کند»، یعنی برداشت زیاد میوه، زمستانی با برف کم را پیش بینی می کرد. [ "" ] با این حال، از نظر علمی چون تولید میوه برای تابستانی مشخص به شرایط آب و هوایی تابستان قبل مربوط می شود، و تابستان های گرم و خشک میزان قندهای ذخیره شده موجود برای تولید گل و میوه بعدی
را افزایش می دهند، هیچ رابطه پیش بینی کننده ای با آب و هوای زمستان بعدی ندارد. در مالاکس فنلاند، عکس این باور وجود داشت: اگر گل های روان فراوان باشند، برداشت چاودار نیز فراوان خواهد بود. [ ' ] به همین ترتیب، اگر درخت روان دو بار در سال گل می داد، پاییز آن سال امکان برداشت سیب زمینی های زیادی وجود داشت و عروسی های زیادی برگزار می شد. [ ' ] در سیپو، مردم گفته اند که زمستان زمانی آغاز شده است که پروانه های بال زن ("بال لاکی بوهمی") آخرین میوه های روان را خورده اند. در سوئد هم معتقد بودند اگر درختان روان رنگ پریده و بی رنگ شوند، پاییز و زمستان بیماری های زیادی را به همراه خواهد داشت. فرهنگ عامه. اشاره به رنگ قرمز میوه روان و زیبایی گل های آن در موسیقی سلتی رایج است؛ مثلاً آهنگ «عروسی ماری» شامل این بیت است:&lt;poem&gt;گونه هایش سرخ چون درختان روآن، چشمانش درخشان چون ستارگان، از همه زیباتر، ماری عزیزمان است.&lt;/poem&gt;رمان «"دو برج»" نوشتهٔ جی. آر. آر. تالکین، از درخت روان به عنوان درخت شاخص برای انت، کوئیک بیم، استفاده می کند. جنگل فنگورن، جایی که کوئیک بیم و دیگر انت ها زندگی می کنند، مملو از درختان روان است
که گفته می شود توسط انت های نر برای خشنود کردن همسران انت های ماده کاشته شده اند. کوئیک بیم علاقهٔ خود را به این درخت با گفتن اینکه هیچ «مردم رز… برای من به این زیبایی نیستند» اعلام می کند که اشاره ای به این است که درخت روان از خانوادهٔ گل سرخیان است. در مجموعه هری پاتر هم چوب روان انتخابی محبوب برای چوبدستی جادویی است.
دن آف گیک ()، یک وب سایت مستقر در بریتانیا و ایالات متحده است که به پوشش سرگرمی با تمرکز بر فرهنگ مردمی می پردازد. این وب سایت همچنین یک مجله دوسالانه منتشر می کند.
پروازهای فضایی انسان از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. جنگ سرد معروف میان ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی باعث شد هر دو کشور تلاش زیادی برای کشف فضا انجام دهند. در سال ۱۹۶۱، یوری گاگارین از شوروی اولین انسانی بود که به فضا رفت. یک ماه بعد، آلن شپارد نخستین آمریکایی شد که وارد فضا شد. آمریکا سه برنامه بزرگ فضایی راه اندازی کرد: مرکوری، جمینای و آپولو. این برنامه ها به فضانوردان کمک کردند تا یاد بگیرند چگونه در فضا زندگی و حرکت کنند. در سال ۱۹۶۹، مأموریت آپولو ۱۱ نخستین فرود بر ماه را انجام داد. نیل آرمسترانگ و باز آلدرین روی سطح ماه قدم زدند، و این لحظه تاریخی توسط میلیون ها نفر در سراسر جهان دیده شد. بعدها، هر دو کشور ایستگاه های فضایی ساختند تا بررسی کنند انسان چگونه می تواند برای مدت طولانی در فضا زندگی کند. ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) با همکاری چندین کشور ساخته شد. فضانوردان در آنجا آزمایش های علمی انجام می دهند و بررسی می کنند بدن انسان در فضا چگونه تغییر می کند. چین نیز وارد عرصه سفرهای فضایی شد. در سال ۲۰۰۳، یانگ لی وی نخستین فضانورد چینی بود که به فضا رفت. اکنون چین در حال برنامه ریزی برای ساخت ایستگاه
فضایی خود است. امروزه شرکت های نوآور مانند اسپیس اکس کمک می کنند افراد بیشتری به فضا سفر کنند. شاید در آینده برخی افراد بتوانند بلیت سفر به فضا را خریداری کنند. سفرهای فضایی انسان یک پروژه بلندمدت است. این مسیر با برنامه های دولتی آغاز شد، اما اکنون شرکت های خصوصی نیز به آن پیوسته اند. آینده ممکن است سفرهای فضایی را برای مردم عادی نیز فراهم کند. امروزه فضانوردانی از کشورهای مختلف در مأموریت های ایستگاه فضایی بین المللی شرکت می کنند. آن ها از ایستگاه مراقبت می کنند، آزمایش های علمی انجام می دهند و نتایج را ثبت می کنند تا به دانشمندان روی زمین کمک کنند. این مأموریت ها معمولاً طولانی مدت هستند و فضانوردان باید در فضا سالم و قوی باقی بمانند. ایده های نو در حال تغییر دادن سفرهای فضایی هستند. شرکت های خصوصی اکنون موشک ها و وسایل نقلیه فضایی جدیدی طراحی می کنند. این طرح های مقرون به صرفه به کاهش هزینه های سفر به فضا کمک می کنند. برخی موشک ها می توانند دوباره به زمین بازگردند و مجدداً استفاده شوند. این روش، زمان بر اما کارآمد برای کشف فضاست.
هالیوود وایرتپ ()، یک وب سایت خبری سرگرمی است که توسط توماس تپ، سردبیر سابق مجله ورایتی، تأسیس و در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.هالیوود وایرتپ یک پورتال خبری است که از نظر سبکی شبیه به دراج ریپورت است و شامل لینک های متنی تیتر به اخبار فوری و همچنین مطالب اختصاصی سایت است. این سایت صرفاً بر داستان هایی دربارهٔ فیلم، تلویزیون، افراد مشهور و رسانه ها تمرکز دارد. تحلیل های اصلی و قطعات رنگی و «ترکیبی» از برداشت های مختلف از اخبار مهم نیز به طور منظم در این سایت ظاهر می شوند.
پنج گنج نظامی (تبریز، ۱۴۸۱) نسخه ای خطی از "پنج گنج نظامی" است که عمدتاً به سفارش یعقوب بیگ، حاکم آق قویونلو، در سال ۱۴۸۱، در شهر تبریز نوشته شده است. نگارش این نسخه خطی بسیار قبل از آن، در سال های ۱۴۴۹–۵۷ در دربار تیموریان هرات آغاز شد و در طول قرن های ۱۵ و ۱۶ بارها دست به دست شد. در طول این جابجایی سبک های مختلفی در این کتاب به کار گرفته شدند تا اینکه در نهایت شاه اسماعیل حاکم جدید صفوی، در سال ۱۵۰۵ به آن اضافه کرد. بخش عمده ای از این نسخه خطی اکنون در کتابخانه موزه کاخ توپکاپی در استانبول قرار دارد، اما چند برگ دیگر جدا شده و اکنون در لندن هستند. این نسخه خطی در ترکیب نهایی خود در کتابخانه موزه کاخ توپکاپی، از ۳۱۷ برگ (ارتفاع ۰٫۳۰۰ × عرض ۰٫۱۹۵) تشکیل شده است. دو تکمیل روی برگ های ۱۴۸ و ۳۱۶ نشان می دهد که عبدالرحیم بن عبدالرحمن خوارزمی ("متعلق به سلطان یعقوب بیگ ") آن را خوشنویسی کرده و در ماه محرم ۸۸۶ هجری (مارس ۱۴۸۱) در محله "دارالسلطنه" تبریز تکمیل کرده است. علاوه بر این، این نسخه خطی دارای تذهیب و ۱۹ نقاشی است. همچنین سه نقاشی دیگر از این نسخه خطی شناخته شده است که برداشته شده اند و اکنون در مجموعه کییر
در لندن هستند. گاه شناسی. آغاز حکومت تیموریان (۱۴۴۹–۵۷). این نسخه خطی در ابتدا به سفارش شاهزاده تیموری ابوالقاسم بابر (حکومت: ۱۴۴۹–۱۴۵۷) در پایتخت تیموریان، هرات، نوشته شد که برای نوشتن آن به خوشنویس ازهر تکیه داشت. اما این کار با مرگ حاکم در سال ۱۵۵۷ ناتمام ماند. تصرف قراقویونلوها. یک سال بعد، جهان شاه، حاکم قراقویونلو، هرات را (۱۴۵۸) از تیموریان گرفت و شش ماه شهر را در اشغال خود داشت. پسر جهانشاه، پیر بداق، هنگام عقب نشینی آنها از شهر هرات، این نسخه خطی را با خود به شیراز برد. تصرف آق قویونلو (۱۴۶۷–۱۴۸۱). پس از آنکه آق قویونلوها در سال ۱۴۶۷ میلادی قراقویونلوها را شکست دادند، شهر شیراز را سلطان خلیل اداره می کرد که او نیز علاقه زیادی به این کتاب داشت و به خوشنویس عبدالرحمن خوارزمی، معروف به انیسی، مأموریت داد تا نسخه برداری از متن را به پایان برساند و دو مینیاتوریست، شیخی و درویش محمد، را برای تصاویر به کار گمارد. سلطان خلیل در سال ۱۴۷۸ میلادی تاج و تخت را به ارث برد، هنرمندان کارگاه "کتاب خانه" شیراز خود را با خود به پایتخت آق قویونلوها، تبریز، برد و راه را برای تبدیل تبریز به بهترین کارگاه سلطنتی آق قویون
لوها هموار کرد. او همچنین نسخه های خطی، از جمله "پنج گنج را" با خود برد. اما سلطان خلیل در همان سال توسط برادرش یعقوب ترور شد و نسخه خطی ناتمام ماند. سپس یعقوب بیگ با همکاری دو مینیاتوریست شیخی و درویش محمد، تلاش هایی را برای تکمیل نسخه خطی و به ویژه برنامه مینیاتورسازی انجام داد. طبق نوشته روی جلد، او این نسخه خطی را در سال ۱۴۸۱ میلادی تکمیل کرد. این نسخه به عنوان «برترین و نهایی ترین ثمره حمایت هنری او» در نظر گرفته می شود. سبک تصویری آن به عنوان «شدت وجدآور» توصیف شده است. مینیاتورهایی که در زمان یعقوب بیگ خلق شده اند و اکنون در کتابخانه موزه کاخ توپکاپی نگهداری می شوند و عبارتند از: یکی از مشهورترین مینیاتورهایی که یعقوب بیگ اضافه کرده است، «"بهرام گور در غرفه سبز»" است که هنرمند هرات، شیخی، آن را نقاشی کرده است. در مقایسه با سبک متعادل هرات بهزاد، به عنوان مثال، این سبک مینیاتور از پالت رنگی بسیار شدیدتری استفاده می کند، با سبزهای اسیدی و آبی های زنده و پوشش گیاهی فراوان که به نظر می رسد قهرمانان داستان را در خود فرو می برد. تصور می شود که خود یعقوب بیگ در چندین مینیاتور، مانند "بازدید بهرام گور از کاخ س
بز" و "بهرام گور در کاخ زرد"، در نقش بهرام گور به تصویر کشیده شده است. یکی دیگر از نقاشی های معروف یعقوب بیگ که اکنون در مجموعه کییر در لندن نگهداری می شود، نقاشی کاخ "هشت بهشت" در تبریز است، کاخی که اوزون حسن ساخت آن را آغاز و پسرش یعقوب بیگ آن را تکمیل کرد. در اینجا، کاخ یعقوب در تبریز به عنوان صحنه ای برای ترکیب بندی صحنه عاشقانه "خسرو زیر پنجره های شیرین" استفاده شده است. "پنج گنج نظامی (تبریز، ۱۴۸۱)" نمایانگر برخی از بهترین سبک های درباری است و باید آن را از بسیاری از نسخه های خطی هم زمان با آن که متعلق به سبک تجاری ترکمن ها با محوریت شهر شیراز بودند، متمایز کرد. الحاقات صفوی (حدود ۱۵۰۵ میلادی). این نسخه خطی را اسماعیل اول (حکومت ۱۵۰۱–۱۵۲۴)، که تازه تبریز را در ۱۵۰۱–۱۵۰۲ فتح کرده بود و سلسله صفوی را تأسیس می کرد، تکمیل کرد. او یازده مینیاتور جدید به این نسخه خطی اضافه کرد. شاه اسماعیل تصویرگری این یازده مینیاتور را به نقاش جوان ، سلطان محمد، که بعدها به هنرمند کلیدی مکتب صفوی تبدیل شد، سپرد. مینیاتورهایی که در زمان شاه اسماعیل خلق شده اند و اکنون در کتابخانه موزه کاخ توپکاپی قرار دارند، شامل هستند. معیار
ی که برای تمایز مینیاتورهای صفوی از مینیاتورهای آق قویونلو به کار می رود، تا حد زیادی بر اساس شمایل نگاری است؛ زیرا قهرمانان نقاشی های شاه اسماعیل عموماً عمامه مخصوص او، "تاج حیدری"، را که هنگام اشغال تبریز در سال های ۱۵۰۱–۱۵۰۲ معرفی کرد، بر سر دارند. برخی از نقاشی های سلطان محمد برای این نسخه خطی، بسیار بدیع تلقی می شوند، مانند "" (که اکنون در مجموعه کییر در لندن قرار دارد). در این اثر می توان پیامبر اسلام را در حال طلوع بر فراز مسجد جامع مکه، کعبه و مقبره اش، سوار بر توده ای از ابرهای آسمانی به همراه فرشتگان فراوان، دید. آسمان با یک "اکولوس"، وسیله ای هنری با منشأ احتمالی اروپایی، تزئین شده است. کتیبه ای کوچک با حروف طلایی بر روی سردر ساختمانی کوچک روی تراس، تاریخ ایجاد این تصویر را ۱۵۰۵ میلادی نشان می دهد.
سبک ترکمنی سبکی در نقاشی مینیاتور ایرانی است که در اواخر قرن پانزدهم میلادی ظهور کرد. باسیل ویلیام رابینسون، محقق هنر بریتانیایی، این اصطلاح را در دهه ۱۹۵۰ ابداع کرد تا این سبک را از سبکی آراسته تر که در دربارهای حاکمان تیموری و ترکمن ساخته می شد، متمایز کند. به این سبک به علت حکومت قره قویونلو و آق قویونلو، معروف به ترکمن ها، در نیمه دوم قرن پانزدهم بر غرب ایران این نام را داده اند. در آن زمان سبک ترکمنی در غرب ایران متمرکز بود. مورخان غربی در تلاش برای تمایز قائل شدن بین سبک نقاشی خاصی که در قرن پانزدهم میلادی در ایران در نقاشی های ایجادشده در دوران امپراتوری تیموری شکوفا شد، مفهوم سبک ترکمن را در اواسط قرن بیستم ابداع کردند. وقتی نقاشی مینیاتور ایرانی برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ دوره بندی شد، تلاش های اولیه ای برای شناسایی نقاشی های ترکمن صورت گرفت. ارنست کوهنل، محقق هنر آلمانی، از نمونه های منتشر شده از مجموعه های قابل توجه نسخه های خطی نقاشی شده ایرانی برای دسته بندی نقاشی های هر دوره استفاده کرد. او نقاشی های خلق شده در دوران قراقویونلوها را در بخش «مکتب تبریز» قرار داد و آنها را به عنوان تکامل سبک هایی
که در دوران پیشینیان خود، به ویژه جلایری ها، توسعه یافته بودند، در مقاله خود در کتاب "«بررسی هنر ایرانی» نوشته پوپ و اکرمن" (۱۹۳۸–۱۹۳۹) در نظر گرفت. با انتشار مطالعه ای در سال ۱۹۵۴ توسط باسیل ویلیام رابینسون که معیارهای سبکی را برای شناسایی آنچه او «تجارت ترکمن» می نامید ارائه می داد و تکامل آن را تا سال ۱۵۰۵ توصیف می کرد، این اصطلاح کاملاً تثبیت شد. بین دهه های ۱۴۸۰ و ۱۴۹۰، سبک ترکمن رونق گرفت. این سبک پس از سرنگونی آق قویونلوها به دست سلسله صفوی در آغاز قرن شانزدهم، تقریباً از بین رفت و پس از آن سبک نقاشی جدیدی به سرعت ظهور کرد و جای آن را گرفت. با این حال، نسخه های خطی مصور صفوی مانند "شاهنامه شاه اسماعیل" (تبریز، ۱۵۴۱) با سبک زنده خود، تداوم قابل توجه عنصر ترکمن را در آثار تبریز در آن دوران نشان می دهند.
شیخی، همچنین استاد شیخی نقاش یا شیخی (الیعقوبی) («شیخی یعقوب»)، نقاش اواخر قرن پانزدهم میلادی بود که در تبریز در دربار یعقوب بیگ، حاکم آق قویونلو، فعالیت می کرد. شیخی را ابتدا سلطان خلیل، حاکم آق قویونلو، به همراه درویش محمد استخدام کرد تا مینیاتورهایی برای "پنج گنج نظامی" (تبریز، ۱۴۸۱) خلق کنند. سلطان خلیل هنگامی که در سال ۱۴۷۸ به سلطنت رسید، این نسخه خطی را به پایتخت، تبریز، برد، اما در همان سال توسط برادرش یعقوب ترور شد و این نسخه خطی ناتمام ماند. پس از آن یعقوب بیگ به همراه دو مینیاتوریست شیخی و درویش محمد، تلاش هایی را برای تکمیل نسخه خطی و به ویژه برنامه مینیاتورسازی آن انجام داد. طبق نوشته روی جلد، او این نسخه خطی را در سال ۱۴۸۱ تکمیل کرد. این اثر به عنوان «برترین و نهایی ترین ثمره حمایت هنری او» در نظر گرفته می شود. سبک تصویری آن را «شدت وجدآور» توصیف کرده اند. مینیاتورهایی که تحت نظر یعقوب بیگ خلق شده اند عبارتند از: یکی از مشهورترین مینیاتورهایی که یعقوب بیگ اضافه کرد، "بهرام گور در غرفه سبز" است که شیخی، هنرمند هرات، آن را نقاشی کرده است. در مقایسه با سبک متعادل هرات بهزاد، این سبک مینیاتور از پالت
رنگی بسیار شدیدتری استفاده می کند، با سبزهای اسیدی و آبی های زنده و پوشش گیاهی فراوان که به نظر می رسد قهرمانان داستان را در خود فرو می برد. شیخی همچنین به خاطر برخی از نقاشی های سبک چینی اش هم مشهور است که گاهی امضای خودش را هم پای آنها می گذاشت. مانند ' یا '.
در اعماق بیدارند () یک بازی ویدئویی وحشت روان شناختی است که در سال ۲۰۲۴ توسط استودیوی چاینیز روم توسعه یافته و توسط شرکت سکرت مد منتشر شده است. داستان بازی درباره یک برقکار به نام کامرون «کاز» مک لری (با صدای الک نیومن) است که در یک سکوی نفتی آسیب دیده در دریای شمال در دهه ۱۹۷۰ گیر افتاده است و راه فراری ندارد، در حالی که توسط هیولاهای مرموز تعقیب می شود و با شرایط جوی دشوار روبرو است. بازی از دید اول شخص روایت می شود و سیستم مبارزه ندارد؛ بازیکنان باید با استفاده از مخفی کاری و حل پازل های ساده زنده بمانند. با پیشروی در داستان، ساختار سکو به تدریج تغییر و تحول پیدا می کند، اگرچه روند بازی بیشتر خطی است.
موزه های ایتالیا (به ایتالیایی: "Musei d’Italia") مجموعه گسترده ای از نهادهای فرهنگی و هنری هستند که در سراسر کشور ایتالیا قرار دارند. این کشور با بیش از ۴٬۵۰۰ موزه، یکی از غنی ترین مراکز فرهنگی جهان محسوب می شود. تاریخچه. ریشه شکل گیری موزه ها در ایتالیا به دوران رنسانس بازمی گردد. در این دوره، خاندان مدیچی در فلورانس مجموعه های خصوصی هنری خود را در معرض دید عموم قرار دادند. این روند به تدریج منجر به تأسیس موزه های ملی شد. اهمیت فرهنگی. موزه های ایتالیا بخش مهمی از گردشگری در ایتالیا را تشکیل می دهند و هر سال میلیون ها بازدیدکننده را جذب می کنند.
مسابقات در ایتالیا (به ایتالیایی: "Competizioni in Italia") شامل مجموعه ای از رویدادهای ورزشی، فرهنگی و سنتی است که در سراسر این کشور برگزار می شوند. این مسابقات بخشی از هویت اجتماعی و فرهنگی ایتالیا به شمار می آیند. اهمیت اجتماعی. مسابقات در ایتالیا علاوه بر جنبه های ورزشی و فرهنگی، نقش مهمی در جذب گردشگر و اقتصاد محلی دارند.
زوپا اینگلیزه یک دسر ایتالیایی است که از لایه هایی از کاستارد و کیک اسفنجی آغشته به لیکور تشکیل شده است، که احتمالاً از ترایفل گرفته شده است. نام و تاریخچه. در آشپزی ایتالیایی، واژهٔ زوپا (به معنای تحت اللفظی «سوپ») هم برای غذاهای شیرین و هم برای غذاهای شور به کار می رود. این واژه از فعل inzuppare گرفته شده که به معنای «داخل مایع فرو بردن یا خیس کردن» است؛ چون کیک اسفنجی یا بیسکویت لیدی فینگر در لیکور آغشته می شود، این دسر «زوپا» نام گرفته است. به همین ترتیب، خوراک های غلیظی مانند خوراک لوبیا با سبزیجات و خوراک ماهی یا صدف نیز به ترتیب زوپا دی وردوره (سوپ سبزیجات) و زوپا دی پشه (سوپ ماهی/صدف) نامیده می شوند. نظریه های دیگری نیز در مورد ریشه این نام وجود دارد:این نام در زبان ایتالیایی به طور تحت اللفظی «سوپ انگلیسی» ترجمه می شود و ممکن است در واقع به شباهت آن با دسر انگلیسی «ترافل» اشاره داشته باشد. برخی دیگر بر این باورند که این واژه شکل تغییریافتهٔ گویشی از فعل inzuppare به معنای «خیس کردن/در مایع فرو بردن» است.دسری که توسط شیرینی پزهای ناپلی اروپا در قرن نوزدهم اختراع شد. با الهام از پودینگ های انگلیسی که د
ر آن زمان مد بودند، ...این دسر غنی از جمله ادای احترام های فراوانی بود که ناپلی های سپاسگزار پس از پیروزی لرد نلسون بر ناپلئون در نیل در سال ۱۷۹۸ به او تقدیم کردند. «سوپ انگلیسی»، همان طور که نامیده می شد، ابداع یک شیرینی پز ناشناس بود که شیفتهٔ دریاسالار، انگلیسی ها و خرده ریزهای آغشته به روح آنها شده بود.ریشه واقعی زوپا انگلیسی نامشخص است. یک نظریه بیان می کند که این غذا در آشپزخانه های قرن شانزدهمی دوک های استه، حاکمان فرارا، سرچشمه گرفته است. طبق این داستان، آنها از آشپزهای خود خواستند تا «ترایفل انگلیسی» مجللی را که در انگلستان از آن لذت می بردند، در دربار الیزابت، جایی که آنها مرتباً به آنجا می رفتند، بازسازی کنند. با این حال، هیچ دستور غذایی برای این غذا قبل از اواخر قرن نوزدهم ثبت نشده است، زمانی که در کتاب های آشپزی مناطق امیلیا-رومانیا، لاتیوم، مارکه و اومبریا ظاهر می شود. توضیحات. برای تهیهٔ زوپا، کیک اسفنجی یا بیسکویت لیدی فینگر را در الکرمس (لیکور گیاهی ایتالیایی با رنگ قرمز روشن و عطری بسیار قوی) فرو می برند. سپس این ها را به صورت لایه لایه با کرم پاستیچرا (کاستارد غلیظ تخم مرغی که همراه با یک ت
که بزرگ پوست لیمو پخته و سپس جدا می شود) می چینند. معمولاً یک لایهٔ دیگر به نام کرم شکلاتی نیز تهیه می شود که با حل کردن شکلات تلخ در کرم پاستیچرا ساده به دست می آید. در ایتالیا، گاهی روی این دسر را با خامه، مرنگ یا بادام تزیین می کنند.
قانون آچربو یک قانون انتخاباتی ایتالیایی بود که توسط بارون جاکومو آچربو پیشنهاد و در نوامبر ۱۹۲۳ توسط پارلمان ایتالیا تصویب شد. هدف از این قانون، کسب اکثریت نمایندگان توسط حزب فاشیست موسولینی بود. این قانون تنها در انتخابات عمومی ۱۹۲۴ مورد استفاده قرار گرفت که آخرین انتخابات رقابتی برگزار شده در ایتالیا تا سال ۱۹۴۶ بود. پیشینه. در سال ۱۹۲۲، بنیتو موسولینی در نتیجه راهپیمایی به سوی رم، نخست وزیر ایتالیا شد. با این حال، او هنوز تنها ۳۵ نماینده در پارلمان و ۱۰ متحد ملی گرا داشت. او در موقعیت ضعیفی قرار داشت و به ائتلاف با احزاب دیگر متکی بود که می توانست به راحتی از هم بپاشد و پادشاه ویکتور امانوئل سوم را مجبور به برکناری او کند. ایده این بود که سیستم رأی گیری از نمایندگی تناسبی به سیستمی تغییر یابد که به موسولینی اجازه دهد اکثریت قاطع را داشته باشد. شرایط قانون. قانون آچربو مقرر می کرد که حزبی که بیشترین سهم آرا را به دست آورد ــ مشروط بر اینکه دست کم ۲۵ درصد از کل آرا را کسب کرده باشد ــ دو سوم کرسی های پارلمان را به خود اختصاص دهد. یک سوم باقی مانده نیز به طور نسبی میان سایر احزاب تقسیم می شد. استدلال. موسولی
نی فقط می توانست روی حمایت ۳۵ نماینده فاشیست و ۱۰ نماینده ملی گرا حساب کند. این قانون با اکثریت آرا تصویب شد. سؤال واضح این است که چرا اکثریت نمایندگان احزاب دیگر با علم به اینکه موسولینی به هر نحوی ۲۵٪ مورد نیاز را به دست خواهد آورد، به این قانون رأی دادند. سوسیالیست ها به آن رأی منفی دادند اما هیچ تلاشی برای هماهنگی سایر احزاب برای مخالفت با آن نکردند. حزب کاتولیک مردم ایتالیا پس از آنکه موسولینی اخراج لوئیجی استورزو را مهندسی کرد، دچار تفرقه و بی رهبری شد. سیاست رسمی، خودداری از رأی دادن بود، اما ۱۴ نماینده به این اقدام رأی مثبت دادند. احزاب کوچک تر لیبرال عموماً به آن رأی مثبت دادند. آنها فاقد جهت گیری روشنی بودند و بسیاری به صحبت های موسولینی در مورد دولت قوی اعتقاد داشتند یا امیدوار بودند که مواضع خود را حفظ کنند. شکی نیست که حضور جوخه های مسلح در مجلس، بسیاری را به رأی دادن به این اقدام ترغیب کرد. [ "" ] انتخابات ۱۹۲۴. اگرچه بلافاصله پس از تصویب این قانون انتخاباتی بر اساس قواعد جدید برگزار شد، اما نتیجهٔ آن به شدت مورد تردید است، زیرا خشونت گسترده علیه مخالفان موسولینی، همراه با ارعاب رأی دهندگان و تق
لب انتخاباتی وجود داشت. در نتیجه، مخالفان او دلسرد و آشفته شدند، در حالی که بسیاری از نمایندگان تازه وارد فاشیست در واقع نمایندگان پیشین لیبرال بودند که به ویژه در جنوب از پایگاه اجتماعی و نفوذ شخصی قابل توجهی برخوردار بودند. تقلب گسترده در انتخابات توسط رهبر حزب سوسیالیست متحد، جاکومو ماتئوتی، در سخنرانی خود در مجلس نمایندگان در ۳۰ مه ۱۹۲۴ محکوم شد. ماتئوتی متعاقباً توسط شبه نظامیان فاشیست به رهبری آمریگو دومینی ربوده و به قتل رسید. این قتل باعث خشم و عصبانیت در ایتالیا و خارج از کشور شد و بحران قانون اساسی را به وجود آورد که در نهایت منجر به استقرار دیکتاتوری فاشیستی در ایتالیا شد. لغو. پس از تبدیل ایتالیا به یک دولت تک حزبی در سال ۱۹۲۶، قانون آچربو منسوخ شد. در سال ۱۹۲۸، پارلمان ایتالیا (که اکنون از هرگونه مخالفت جدی پاکسازی شده بود) با اکثریت قاطع قانون انتخاباتی جدیدی را تصویب کرد که به نام آلفردو روکو، از طرفدارانش، به قانون روکو معروف شد. این قانون جدید، انتخابات ایتالیا را به یک همه پرسی در یک لیست واحد از نامزدهای انتخاب شده توسط شورای عالی فاشیسم از اعضای حزب ملی فاشیست و سازمان های وابسته تبدیل کرد
سیل ۱۹۷۱ کوالالامپور یک فاجعه بزرگ سیل ناگهانی در مالزی بود که در ماه ژانویه ۱۹۷۱ رخ داد. این سیل در نتیجه باران های شدید موسمی اتفاق افتاد که باعث طغیان رودهای کلانگ، باتو و گومباک شد. ۳۲ نفر کشته و ۱۸۰٬۰۰۰ نفر آسیب دیدند. تون عبدالرزاق نخست وزیر مالزی در غرب مالزی وضعیت فاجعه ملی اعلام کرد. این سیل، بدترین سیل در کشور از سال ۱۹۲۶ بود. در نتیجه سیل، برنامه کاهش خسارات سیل کوالالامپور راه اندازی شد.
اچ کیو-۹ (نام گزارش ناتو: CH-SA-9.) یک موشک زمین به هوای دوربرد با هدایت نیمه فعال راداری (SARH) است که توسط جمهوری خلق چین توسعه یافته است. نوع دریایی آن اچ اچ کیو-۹ است. اچ کیو-۹ و انواع صادراتی آن توسط شرکت علوم و صنایع هوافضای چین (CASIC) توسعه یافته اند. توضیحات. موشک HQ-9 یک نسخه مشتق شده از سیستم موشکی روسی اس-۳۰۰ است. جاستین برانک از مؤسسه خدمات متحد سلطنتی این موشک را به عنوان یک «طراحی ترکیبی مبتنی بر SA-20 روسی اما با رادار توصیف می کند، که سر جستجوگر و عناصر فرماندهی و کنترل آن که به شدت تحت تأثیر فناوری های آمریکایی و اسرائیلی قرار دارند.» این موشک از هدایت تعقیب توسط موشک (TVM) استفاده می کند که ترکیبی از هدایت اینرسی، آپ لینک در فاز میانی و رادار فعال در مرحله نهایی است. TVM استفاده شده در موشک های قبلی ممکن است از موشک ام آی ام-۱۰۴پاتریوت ایالات متحده که از اسرائیل یا آلمان خریداری شده بود، توسعه یافته باشد. بر اساس مقاله ای در سال ۲۰۰۱ از "دفاع بین المللی"، HQ-9 طولی برابر با ۶٫۸ متر و وزنی نزدیک به دو تن دارد. قطر مراحل اول و دوم به ترتیب ۷۰۰ میلی متر و ۵۶۰ میلی متر است. وزن سر جنگی ۱۸۰ کیلو
گرم است و حداکثر سرعت آن ماخ ۴٫۲ می رسد. HQ-9 ممکن است از رادارهای کنترل آتش سایر سیستم های موشکی چینی استفاده کند. منافع خارجی. ترکیه. موشک HQ-9 یکی از رقبای برنامه T-LORAMIDS ترکیه بود و گزارش ها حاکی از آن است که در سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان برنده انتخاب شد. ایالات متحده به این موضوع پاسخ داد و بودجه های لازم برای ادغام سیستم چینی در دفاع های ناتو را مسدود کرد. با این حال، در طول سال ۲۰۱۳ هیچ تأییدی مبنی بر نهایی شدن این قرارداد وجود نداشت. در فوریه ۲۰۱۵، مجلس ملی کبیر ترکیه از سوی وزارت دفاع ملی مطلع شد که ارزیابی پیشنهادها کامل شده و سیستم انتخاب شده بدون ادغام با ناتو توسط ترکیه استفاده خواهد شد؛ نام سیستم به طور صریح ذکر نشده بود. با این حال، دیگر مقامات ترکیه گزارش دادند که هیچ برنده ای انتخاب نشده است. بعداً در همان ماه، مقامات ترکیه فاش کردند که مذاکرات با چندین پیشنهاددهنده در حال انجام است؛ پیشنهاد چینی هنوز نتوانسته بود الزامات مربوط به انتقال فناوری را برآورده کند. در مارس ۲۰۱۵، یک مقاله از چاینا دیلی بر اساس نظرات یک نماینده CPMIEC در نمایشگاه هوافضای لانگکاوی در سال ۲۰۱۵، گزارش داد که «به خوبی مشخ