Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خانواده عروس به خانواده داماد منتقل می شود. اختلافات مربوط به جهیزیه اغلب به خشونت منجر می شود. با بیش از ۲۰۰۰ مورد مرگ مرتبط با جهیزیه در سال و نرخ سالانه بیش از ۲٫۴۵ مرگ به ازای هر ۱۰۰ هزار زن بر اثر خشونت های مرتبط با جهیزیه، پاکستان بالاترین آمار مرگ ومیر را در بین تمام کشورهای جهان دارد. جهیزیه در تمام سطوح جامعه پاکستان وجود دارد، چرا که این مسئله برای داماد و خانواده اش موضوعی مرتبط با آبرو محسوب می شود. عروسانی که نتوانند انتظارات خانواده داماد در مورد جهیزیه را برآورده کنند، اغلب تحقیر شده و مورد آزار جسمی قرار می گیرند. در برخی موارد، عروس ها حتی به قتل رسیده اند. فرهنگ افتخارِ خانواده. پاکستان دارای «فرهنگ ناموس پرستی» (فرهنگ آبرو محور) نیرومندی است که در آن یک زن می تواند به سادگی «آبرو» و «حیثیت» خانواده خود را با برخی رفتارها (که اغلب مربوط به مسائل ناموسی است) خدشه دار کند، خواه این رفتارها واقعی باشند یا صرفاً گمانه زنی های جامعه باشد. آبروی خانواده مفهومی انتزاعی است که شامل کیفیت مورد انتظار شایستگی و احترام پذیری می شود و بر جایگاه اجتماعی و خودارزیابی گروهی از افراد وابسته، چه به صورت جمعی
و چه فردی، تأثیر می گذارد. خانواده به عنوان منبع اصلی آبرو در نظر گرفته می شود و جامعه رابطه بین آبرو و خانواده را بسیار ارزشمند می داند. رفتار اعضای خانواده بازتابی بر آبروی خانواده دارد و هم بر تصوری که خانواده از خود دارد و هم بر نگاهی که دیگران به آن دارند تأثیر می گذارد. قتل های ناموسی در پاکستان که محلی به آن «» می گویند، به قتل یکی از اعضای خانواده یا گروه اجتماعی توسط سایر اعضا گفته می شود که با این باور انجام می گیرد که قربانی باعث ننگ خانواده یا جامعه شده است. مرگ قربانی راهی برای بازگرداندن آبرو و حیثیت خانواده تلقی می شود. خانواده ها برای جلوگیری از چنین مشکلاتی که به فرهنگ ناموس پرستی مرتبط است، اساساً ایده داشتن دختران را رد می کنند. سقط جنین انتخابی. سقط جنین جنسیتی - یعنی ختم حاملگی بر اساس جنسیت مؤنث جنین - در پاکستان رخ می دهد، هرچند این کار غیرقانونی است. در پاکستان سقط جنین به غیر از مواردی که برای حفظ جان یا سلامت زن باردار ضروری باشد، ممنوع است. در سال ۲۰۱۷، دو سازمان پاکستانی موارد گسترده ای از نوزادکشی در شهرهای این کشور را کشف کردند. این موضوع توسط بنیاد Edhi (اردو: ایدهی فاؤنڈیشن) و
بنیاد خیریه Chhipa بررسی شد. قربانیان این نوزادکشی ها تقریباً همگی نوزادان دختر بودند. مقامات محلی دلیل این اقدامات را فقر و رسوم محلی ذکر کردند که در آن پسران بر دختران ترجیح داده می شوند. با این حال، کشف تعداد زیادی از این موارد در کراچی نشان داد که بسیاری از این نوزادان دختر به دستور روحانیون محلی کشته شده اند که اعلام کرده بودند باید از نوزادان متولد شده خارج از ازدواج چشم پوشی شود. در اسلام، نوزادان متولد شده خارج از ازدواج، «نامشروع» نامیده می شوند. از ژانویه ۲۰۱۷ تا آوریل ۲۰۱۸، Edhi و Chhipa در کراچی ۳۴۵ نوزاد رها شده در زباله ها را کشف کردند که ۹۹ درصد آن ها دختر بودند. انور کاظمی، مدیر ارشد بنیاد Edhi در کراچی به خبرگزاری The News گفت: «ما سال هاست با چنین مواردی سر و کار داریم، اما برخی از این اتفاقات روح ما را به شدت متأثر کرده است. این موضوع ما را به فکر فرو برد که آیا جامعه ما به دوران بدوی بازمی گردد؟» در سال ۲۰۱۷، بنیاد ایدهی در سراسر کشور ۳۵۵ نوزاد مرده را از محل های دفن زباله جمع آوری کرد که ۹۹ درصد آن ها دختر بودند. کراچی با ۱۸۰ مورد در صدر این آمار نگران کننده قرار داشت. فقط در چهار ماه او
ل سال جاری، این بنیاد در کلان شهر کراچی ۷۲ نوزاد دختر مرده را به خاک سپرده است. داده های ارائه شده تنها بخش کوچکی از واقعیت است، چرا که بنیاد ادهی فقط آمار شهرهایی را ثبت می کند که در آن ها خدمات ارائه می دهد گستره. بر اساس یک تخمین در پایان قرن بیستم، حدود ۳٫۱ میلیون دختر در پاکستان «مفقود» هستند. میزان ارتباط این آمار با نوزادکشی مورد بحث است؛ برای اطلاعات بیشتر به مقاله «زنان گمشده آسیا» مراجعه کنید. بر اساس گزارش ها، در سال ۱۹۹۸ تعداد ۳۹۱ نوزاد دختر مرده کشف شد. این آمار در سال های بعد به این ترتیب کاهش یافت: با این حال، بنیاد ادهی هشدار می دهد که آمار نوزادکشی به ویژه در مورد نوزادان دختر در حال افزایش است. آمار ثبت شده توسط این بنیاد نشان می دهد: نکته تکان دهنده این است که این آمار تنها مربوط به شهرهای بزرگ است و بدون شک رقم واقعی بسیار بیشتر از این می باشد.
دانیلا شیلر (عبری: דניאלה שילר؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۲، در اسرائیل) یک عصب شناس است که آزمایشگاه عصب شناسی عاطفی را در دانشکده پزشکی کوه سینا رهبری می کند. او بیشتر به خاطر کارش در زمینه تثبیت مجدد حافظه و اصلاح یادگیری عاطفی و حافظه شناخته شده است. اوایل زندگی و تحصیل. شیلر در ریشون لتزیون، اسرائیل به دنیا آمد. او دختر یک مادر مراکشی و یک پدر اوکراینی است. پدر شیلر، زیگموند شیلر، یکی از بازماندگان هولوکاست بوده و شیلر کوچک ترین از چهار فرزند است. او در سال ۱۹۹۶ مدرک لیسانس روان شناسی و فلسفه و دکترای خود را در روان زیستی از دانشگاه تل آویو در سال ۲۰۰۴ و سپس بورسیه فولبرایت دریافت کرد و با الیزابت آ. فلپس و جوزف ای. لدوکس در دانشگاه نیویورک مشغول به کار شد. شیلر برای آمیگدالوئیدها و فوق کوچک درام می نوازد و بک آواز می خواند. تحقیقات علمی. هدف از تحقیقات شیلر کشف مکانیسم های عصبی شناختی است که خاطرات عاطفی را انعطاف پذیر می سازد و امکان اصلاح حافظه و تنظیم انطباقی رفتار عاطفی و اجتماعی را فراهم می کند. تحقیق در مورد تعدیل یادگیری ترس. تحقیقات شیلر با استفاده از یک پارادایم رفتاری به نام یادگیری معکوس در ترکیب با
اندازه گیری فیزیولوژیک هدایت پوستی و تصویربرداری عصبی به این پرسش پاسخ داد. در این آزمایش، سوژه ها ابتدا یادمی گرفتند که یکی از دو محرک خنثی را با یک نتیجه ناخوشایند مرتبط کنند (مرحله اکتساب)، سپس باید این یادگیری را به طور انعطاف پذیر تغییر می دادند وقتی محرک دوم شروع به پیش بینی نتیجه ناخوشایند می کرد، در حالی که محرک پیش بینی کننده اولیه دیگر این کار را نمی کرد (مرحله معکوس). مطالعه نشان داد که پاسخ های آمیگدال و استریاتوم به طور انعطاف پذیر ارزش پیش بینیکننده ناخوشایند محرک های شرطی شده را دنبال می کنند و هنگام وقوع معکوس سازی، پاسخ های خود را از یک محرک به محرک دیگر تغییر می دهند. قشر پیش پیشانی شکمی-میانی (vmPFC) نیز هرچند در جهت مخالف مشارکت داشت و پاسخ های قوی تری به محرک های ایمن نشان می داد، اما همچنین بین محرک های ایمن «ساده» و محرک هایی که قبلاً خطرناک بودند ولی اکنون ایمن هستند، تمایز قائل می شد. برای شناسایی یک مکانیسم کلی زیربنایی تعدیل ترس، صرف نظر از استراتژی خاص مورد استفاده، شیلر و مائوریسیو دلگادو نشان دادند که سیستم های عصبی مشترکی، خاموشی، معکوس سازی و تنظیم ترس آموخته شده را میانجی گری
می کنند. تحقیقات بیشتر از داده های یادگیری معکوس برای تفکیک محاسبات مختلف انجام شده توسط استریاتوم (خطای پیش بینی) و آمیگدال (قابلیت ارتباط) در طول یادگیری ترس استفاده کردند. این پروتکل همچنین به شناسایی تفاوت های بین کهنه سربازان جنگ با یا بدون تشخیص PTSD در نحوه محاسبه خطای پیش بینی و به روزرسانی ارزش محرک های پیش بینی کننده ترس و ردیابی عصبی این محاسبات کمک کرد. تحقیقات شیلر به یادگیری ابزاری اجتناب فعال نیز گسترش یافت و مکانیسم های عصبی که مقابله موفقیت آمیز فعال با تهدیدات را در مغز انسان پیش بینی می کنند، آشکار ساخت. تحقیق در مورد تخیل. تحقیقات شیلر با استفاده از fMRI بلادرنگ نشان داد که سرنخ های انگیزشی بیرونی با سوبستراهای عصبی تصویرسازی حرکتی تعامل داشته و مناطق مغزی مرتبط با تصویرسازی حرکتی با مناطق حرکتی اجرایی همگام می شوند، همچنین مطالعات دیگر با استخراج الگوی عصبی ترس آموخته شده اثبات کردند که تصویرسازی ذهنی محرک های شرطی شده می تواند پاسخ ترس را خاموش کند - فرآیندی که مناطقی مانند آمیگدال و قشر پیش پیشانی شکمی-میانی را درگیر می کند و فعالیت هسته اکومبنس نیز موفقیت در خاموشی ترس از این طریق را پ
یش بینی می نماید.
پل اَوا () یک پل ۱۶ دهانه ای با پشتیبان ساده بین اوا و زاگاین، ناحیه ماندالی در برمه بود که در سال ۱۹۳۴ توسط بریتانیایی ها ساخته شد. این پل در طول جنگ جهانی دوم توسط ارتش بریتانیا، که در حال عقب نشینی بود، تخریب شد و پس از استقلال برمه در سال ۱۹۵۴، مجدداً بازسازی شد. این پل تا اوایل سدهٔ بیست و یکم تنها پلی بود که بر روی رود ایراوادی قرار داشت؛ پس از آن تعدادی پل توسط دولت بر روی این رود احداث شد. از جملهٔ این پل های جدید می توان به پل ایروادی اشاره کرد که در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد. پل اوا در پی یک زمین لرزهٔ ۷٫۷ ریشتری در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ فروریخت.
من اول گفتم دوستت دارم () آلبوم استودیویی مشترک از خواننده آمریکایی سلنا گومز و تهیه کننده موسیقی آمریکایی بنی بلانکو است. این آلبوم چهارمین آلبوم استودیویی گومز و دومین آلبوم بلانکو به شمار می رود. این آلبوم در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ توسط اس ام جی میوزیک ال ال سی، فرندز کیپ سیکرتس و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. در این آلبوم، هنرمندانی مانند گریسی آبرامز و جی بالوین حضور دارند. "من اول گفتم دوستت دارم" در کشورهای استرالیا، آلمان، ایرلند، نیوزیلند، اسکاتلند و بریتانیا جزو ۱۰ آلبوم برتر قرار گرفته است.
نبرد نینجا ها مقابل مادارا اوچیها پیروزی مادارا در این نبرد باعث شد که او کنترل بیشتری بر میدان نبرد پیدا کند. پیش زمینه. در جریان جنگ جهانی چهارم شینوبی، پس از نبرد میان کابیوتو یاکوشی و ایتوچی اوچیها، کابیوتو تکنیک ادو تنسی را به کار برد و اوچیها مادارا را احضار کرد. این اقدام باعث تغییر قابل توجهی در میدان نبرد شد، زیرا مادارا به محض ورود، قدرت فوق العاده خود را به نمایش گذاشت. نبرد. مادارا به محض ظاهر شدن، با استفاده از قدرت رینگان و مانگکیو شارینگان، حملات ویرانگری را علیه ارتش متحد شینوبی آغاز کرد. او با استفاده از تکنیک های سطح بالا مانند سوسانو و حملات فیزیکی قدرتمند، توانست تعداد زیادی از نینجاها را نابود کند. یکی از برجسته ترین لحظات نبرد، زمانی بود که مادارا با احضار یک شهاب سنگ غول پیکر، میدان نبرد را ویران کرد و بخش عظیمی از ارتش را از بین برد. پس از مدتی، اوچیها اوبیتو با استفاده از ری نیتنسی، مادارا را به صورت کامل در بدن زنده احیا کرد. این موضوع باعث شد که او بتواند قدرت واقعی خود را بدون محدودیت های ادو تنسی به کار بگیرد و حتی قوی تر از قبل شود. پیامدها. پیروزی مادارا در این نبرد باعث شد که ا
و کنترل بیشتری بر میدان نبرد پیدا کند. او در ادامه، ده دم (جووبی) را زنده کرد و به عنوان جینچوریکی آن، به دشمنی با نینجاهای باقی مانده ادامه داد. این نبرد یکی از سرنوشت سازترین درگیری های جنگ جهانی چهارم شینوبی بود که در نهایت به رویارویی نهایی مادارا و نینجاهای باقی مانده منجر شد.
جنی آلن (۱۱ سپتامبر ۱۹۵۲ – ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳) یک روزنامه نگار، مقاله نویس، نویسنده، گوینده و شخصیت رسانه ای اهل آفریقای جنوبی بود. در سال ۱۹۸۰، آلن به عنوان مقاله نویس روزنامه میانه رو "ساندی تایمز"، پرتیراژترین روزنامه هفتگی آفریقای جنوبی، شروع به کار کرد. او مقاله هایی مانند "فقط جنی"، "هفته جنی آلن" و "رو در رو" منتشر می کرد. در سال ۱۹۸۷، آلن در نظرسنجی گالوپ که توسط یک روزنامه برای جمع آوری داده ها دربارهٔ «تحسین شده ترین شخص در آفریقای جنوبی» برگزار شد، در صدر انتخاب ها قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، ماریان تام از "دیلی مَورِیک" جنی آلن را به عنوان «نویسنده و مقاله نویس تأثیرگذار کشور» توصیف کرد. پس از مدت کوتاهی فعالیت در دفتر لندن روزنامه اش، جنی آلن شروع به نوشتن مقالات آزاد برای نشریات بریتانیایی کرد و یک ستون منظم برای "اسکوپ" منتشر می کرد. او در سال ۱۹۹۶ به آفریقای جنوبی بازگشت و یک ستون وب حمایتی منتشر کرد و در رادیوی کیپ تاک برنامه ای اجرا کرد. پس از وقفه ای طولانی، در سال ۲۰۱۳ به رسانه های آفریقای جنوبی بازگشت. در سال ۲۰۱۴، آلن با انتشار یک نامه سرگشاده به اسکار پیستوریوس، که به اتهام قتل متهم شده بود، در
سراسر جهان خبرساز شد. خاطرات او با عنوان "جنی محرمانه" در ۱۶ مارس ۲۰۱۵ توسط Jacana Media منتشر شد. او به صورت آزاد برای نشریات آفریقای جنوبی مانند "راپور"، "دیلی مَوریک"، "فیر لیدی" و "بیگ ایشو آفریقای جنوبی" می نوشت. علاوه بر این، گهگاهی برای "اپوک تایمز" و "RT" (که قبلاً با نام "راشا تودی" شناخته می شد) نیز می نوشت. جنی آلن از سال ۲۰۰۱ تا زمان وفاتش بر اثر سرطان در سال ۲۰۲۳، در ایالات متحده زندگی می کرد. اوایل زندگی. پدرخوانده او که ویراستار روزنامه روزانه "استار" در ژوهانسبورگ بود، زمانی که جنی ۱۸ ماهه بود، فوت کرد. مادر او یک معامله گر آثار عتیقه بود و مغازه ای در رندبرگ داشت. جنی توسط هنینگ و شوهر دومش والتر اریک-مونتیت فرای تربیت شد. این زوج سه فرزند دیگر را نیز به فرزندخواندگی پذیرفتند که یکی از آن ها جنی را مورد آزار جنسی قرار داد. خانواده ابتدا در رندبرگ زندگی می کردند و سپس به برایانستون در سندتون نقل مکان کردند. جنی در مدرسه ابتدایی فرانکلین دی. روزولت در روزولت پارک، ژوهانسبورگ، و همچنین در مدرسه ابتدایی بلیرگوری در رندبرگ تحصیل کرد، جایی که یکی از همدوره هایش نویسنده ریان ملان بود. جنی آلن در مدر
سه رودین تحصیل کرد و از دبیرستان گرین ساید فارغ التحصیل شد. او یک پیانیست کلاسیک آموزش دیده بود و در کودکی یک کنسرتوی پیانو تلویزیونی ضبط کرد. همچنین در سن ۱۰ سالگی اولین اجرای خود را با ارکستر سمفونیک ژوهانسبورگ انجام داد. جنی آلن مدرک کارشناسی افتخاری خود را در رشته هنرهای زیبااز دانشگاه ویتواترزرند دریافت کرد و همچنین یک دیپلم تدریس پس از فارغ التحصیلی (H.E.D.) را نیز در این دانشگاه کسب نمود. نمایشگاهی که توسط مایکل دی مورگان، گوینده خبری بریتانیایی، افتتاح شد و منتقد هنری و نقاش آبرنگ، ریچارد چیلز، نیز در آن حضور داشت. جنی آلن مدرک کارشناسی افتخاری خود را در رشته هنرهای زیبا از دانشگاه ویتواترزرند دریافت کرد و همچنین یک دیپلم تدریس پس از فارغ التحصیلی (H.E.D.) را نیز در این دانشگاه کسب نمود. نمایشگاهی که توسط مایکل دی مورگان، گوینده خبری بریتانیایی، افتتاح شد و منتقد هنری و نقاش آبرنگ، ریچارد چیلز، نیز در آن حضور داشت.
نقطه () ششمین آلبوم استودیویی از خواننده آمریکایی کشا است. این آلبوم در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ توسط ناشر خودش به نام کشا رکوردز منتشر شد. این نخستین پروژهٔ کشا پس از جدایی از آرسی ای و کموساب رکوردز در دسامبر ۲۰۲۳ است. این آلبوم نقدهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. پس زمینه. ️از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳، کشا درگیر یک دعوی حقوقی با تهیه کننده سابقش، دکتر لوک بود. کشا ابتدا از او به خاطر تجاوز جنسی و ضرب و شتم شکایت کرد، اما دکتر لوک متقابلاً به خاطر افترا از او شکایت کرد. این دعوی حقوقی باعث شد که کار کشا برای چند سال متوقف شود و در سال ۲۰۱۶ درخواست حکم موقت برای فسخ قراردادش با آرسی ای رکوردز و کموساب رکوردز را که وقتی ۱۸ سال داشت امضا کرده بود، ارائه داد. درخواست او رد شد و از آن زمان، سه آلبوم دیگر تحت این ناشران منتشر کرد. آخرین آلبوم او تحت این ناشران، به نام "دستور سکوت" در مه ۲۰۲۳ منتشر شد. پرونده حقوقی کشا قرار بود در ژوئیه ۲۰۲۳ به دادگاه برود، اما یک ماه قبل از تاریخ محاکمه، توافقی حاصل شد و این پرونده که تقریباً ده سال طول کشیده بود، به پایان رسید. در دسامبر ۲۰۲۳، به طور رسمی اعلام شد که کشا از هر دو شرکت آر
سی ای و کموساب و همچنین تیم مدیریتی اش، وکتور منیجمنت، جدا شده است. کشا در بیانیه ای به "ورایتی" گفت: «برای داشتن شروعی تازه در زندگی ام از یکدیگر جدا شدیم، اما همیشه از دوره ای که با هم داشتیم، سپاسگزار خواهم بود». او در اواخر فوریه ۲۰۲۴ با تیم مدیریتی جدیدی به نام کراش میوزیک قرارداد بست. در مصاحبه ای با "وی مگزین"، کشا به طور غیرمستقیم اشاره کرد که روزی مشخص وجود دارد که او آزاد خواهد بود تا موسیقی جدیدش را منتشر کند. در سپتامبر ۲۰۲۴، ناشر مستقل کشا به نام کشا رکوردز قراردادی برای توزیع با آلترنتیو دیستریبیوشن الاینس که زیرمجموعه ای از گروه موسیقی وارنر است، امضا کرد.
چیزی زیبا () نهمین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی مایلی سایرس است. این آلبوم در ۳۰ مه ۲۰۲۵ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد و همراه با یک فیلم موزیکال با همین نام بود که در ژوئن همان سال عرضه شد. این آلبوم ادامه دهندهٔ آلبوم هشتم او، "تعطیلات تابستانی بی پایان" (۲۰۲۳) است و یک آلبوم بصری است که بر مضامین هستی گرایانه تمرکز دارد. آلبوم حول محور شفای از تروما و یافتن زیبایی در تاریک ترین لحظات زندگی ساخته شده است. "چیزی زیبا" با تک آهنگ اصلی «پایان دنیا» و همچنین تک آهنگ های تبلیغاتی «مقدمه»، تایتل ترک و «بیشتر برای از دست دادن» پشتیبانی شد. موزیک ویدیوی ترانهٔ «معشوقهٔ راحت» همزمان با انتشار آلبوم عرضه شد. پس از انتشار، "چیزی زیبا" عموماً با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان روبه رو شد. پس زمینه. در نوامبر ۲۰۲۴، مایلی سایرس در مصاحبه ای با "هارپرز بازار" اعلام کرد که در حال کار روی آلبوم جدیدی به نام "چیزی زیبا" است. او این آلبوم را که از آلبوم "دیوار" (۱۹۷۹) پینک فلوید الهام گرفته، یک آلبوم بصری توصیف کرد که روی موضوع «شفا» تمرکز دارد. سایرس از ۱۷ مارس ۲۰۲۵ با به روزرسانی تصاویرش در شبکه های اجتماعی و وبگاه خود و همچن
ین انتشار پوسترهایی در سراسر جهان، شروع به تبلیغ آلبومش کرد. او در ۲۴ مارس ۲۰۲۵ رسماً از آلبوم خود رونمایی کرد. در تاریخ ۱۹ مه، او فهرست قطعات آلبوم را منتشر کرد که شامل همکاری هایی با بریتنی هوارد و نائومی کمبل است. بازخورد منتقدان. "چیزی زیبا" پس از انتشار با نقدهای عموماً مثبت از سوی منتقدان موسیقی مواجه شد. بسیاری آن را یکی از جاه طلبانه ترین و درون گراترین آثار سایرس تا به امروز دانسته اند. بر اساس متاکریتیک، این آلبوم با میانگین امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ از ۱۳ نقد، نقدهای «عموماً مطلوب» دریافت کرده است. در مجله "پیچفورک"، مدیسون بلوم "چیزی زیبا" را یک آلبوم مفهومی توصیف کرد که به لحاظ لحن دارای تناقض است و با تک آهنگ های آغازین خود قدرتمند آغاز می شود اما در ادامه با موسیقی پاپ-راک کلیشه ای و اشعار غیرمعقول دچار ضعف می شود. بلوم ضمن تحسین توانایی های خوانندگی سایرس، از نبود انسجام در مسیر آلبوم انتقاد کرد و معتقد بود که جاه طلبی های آن به طور کامل تحقق نیافته اند، و این اثر را «یک آلبوم مفهومی بدون مفهوم» نامید.
دومینیک مالونگا (؛ زادهٔ ) بازیکن زن بسکتبال اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
فاطمه علی العَشَبی (۲۵ اکتبر ۱۹۵۹ – ۲۴ اکتبر ۲۰۲۱) شاعر یمنی بود. در روستای بیت العشبی در استان محویت زاده شد. در کودکی به دلیل سنت هایی که دختران را از یادگیری بازمی داشت، آموزش نیافت. پدرش در صحن خانه اش برای او قبری کند تا در صورتی که علیه رسم و رواج های قبیله ای که او شیخ آن بود، سرکشی کند، او را زنده به گور کند. اما او عصیان کرد. به خودآموزی روی آورد و پس از ازدواج در کودکی به تحصیل در دانشگاه ادامه داد. در مرکز مطالعات و تحقیقات یمن محقق شد. اولین مجموعه شعر خود را در سال ۱۹۹۱ به نام «درخشش سپیده دم» منتشر کرد. پس از آن، تعدادی مجموعه شعر دیگر منتشر کرد و یکی از مهم ترین شاعران زن یمنی در نیمهٔ دوم قرن بیستم شد که در سال های اولیهٔ زندگی اش با سنت ها و فشارهای زن ستیزانه گذشت. در طول حرفهٔ ادبی خود، شعرهای سنتی، مدرن و عامه پسند، ترانه های عامیانه، زامل و شعرهای نمایشی سرود. در شماری از جشنواره ها و مجامع ادبی شرکت کرد، جوایز ادبی و لوح های تقدیر بسیاری دریافت کرد و در شماری از اتحادیه ها، سندیکاها و سازمان های ادبی و زنان عضویت داشت. فاطمه العشبی در طول فعالیت های شعری و ادبی خود به مواضع برجستهٔ خود د
ر مورد مسائل مختلف نیز شهرت داشت تا اینکه در سال ۲۰۱۲ تصمیم گرفت صنعا را ترک کند و سال های پایانی زندگی خود را در بریتانیا گذراند. زندگی و پیشه. سال های اولیه. فاطمه علی فتح الله العَشَبی طبق شناسنامه در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۹ زاده شد و طبق عرف، تاریخ ولادت او در قرآن سه شنبه ۱۵ شعبان ۱۳۷۲ هجری قمری برابر با ۲۸ آوریل ۱۹۵۳ ثبت شده است. محل تولدش روستای بیت العَشَبی، شهرستان حفاش، استان محویت، یمن شمالی بود. او در محیطی روستایی و تحت سرپرستی پدرش که شیخ قبیله در منطقهٔ حُفاش بود و او را طبق سنت از تحصیل بازداشت، بزرگ شد. پدرش بیش از یک بار او را مورد ضرب و شتم قرار داد، تا جایی که برایش در وسط خانه قبری کند، زیرا فاطمه شروع به نوشتن شعر کرده بود و علیه رسوم قبیلگی شوریده بود. عبدالمجید الترکی، شاعر یمنی، نیز به این حادثه اشاره کرد و گفت: «هیچ زنی نیست که قبری باز توسط پدرش در خانه برای او کنده شده باشد، جز فاطمه العشبی که در جامعه ای جاهل که دانش را ننگ می دید، بر ضد قبیله قیام کرد و شعر گفت. وقتی پدرش متوجه شد که او شعر می گوید، سیلی به او زد تا اینکه بیهوش شد. او به خاطر این سیلی دچار سردرد شد که تمام عمرش طول کشید. ا
و علیه پدرِ شیخش که صاحب خانه های زیادی بود، شورش کرد.» فاطمه پنهانی به خودش خواندن و نوشتن یاد داد. پدرش تصمیم گرفت به روش خودش به او یاد بدهد. معلمی برای او آورد تا در خانه قرآن، تجوید، فقه، سیره، تفسیر، نحو، شعر و ادبیات به او بیاموزد.او علاوه بر قرآن، به فراگیری اشعار المتنبی، امرؤالقیس و احمد شوقی پرداخت تا اینکه به مرحله ای رسید که توانست شعر غنایی و عاطفی بنویسد. این امر خشم پدرش را برانگیخت و پدرش او را مورد ضرب و شتم قرار داد و بر او نظارت شدیدی اعمال کرد. پدرش حتی کاغذهای پاره شده را جمع کرد تا بفهمد دختر دوازده ساله اش چه نوشته است و حتی او را تهدید کرد که در صورت ادامه شعر، دست او را قطع خواهد کرد. با وجود اینکه هنوز به سن معمول ازدواج نرسیده بود، چون پدرش می ترسید که او در شعرش زیاده روی کند، او را در دوازده سالگی به مردی سی سال بزرگتر از او به ازدواج درآورد. علی المقری ذکر کرده است که این مرد تنها پس از تهدید پدرش با اسلحه وارد فاطمه شد و هدفش اطمینان از صحت باکرگی او بود. پس از ازدواج در سال ۱۹۶۶، به طور متناوب به آموزش عادی پیوست تا اینکه وارد دانشگاه شد. بعداً پدرش که از مهم ترین فئودال های م
نطقه به شمار می رفت، ارث را برای پسرانش بر جای گذاشت، فاطمه خود را در انزوا یافت و هر روز با غده ای که در مغزش رشد می کرد، مواجه شد و به عنوان مجازاتی برای قیام در برابر طایفه و انتخاب شاعر شدن، از ارث شرعی خود محروم شد. در یکی از برنامه های ضبط شده، فاطمه دربارهٔ کودکی اش می گوید: «من اهل دهات یمن هستم، پدرم شیخ قبیله بود و برای شیخ لازم است که پسرانی داشته باشد. وقتی مادرم مرا به دنیا آورد، پدرم به خاطر دختر بودنم ناراحت شد، پس من را به عنوان پسر بزرگ کرد. سپس وقتی کمی بزرگتر شدم، او شروع به سرکوب من کرد و می خواست مرا مهار کند. مرا پسر بزرگ کرد، لباس پسرانه پوشید، تیراندازی با کمان، اسب سواری و راه رفتن در میان مردان را در همهٔ مجالس به من آموخت.» او به امتناع از زندگی با شوهرش ادامه داد تا اینکه از او خواستند برای مدتی مهاجرت کند و سپس برگردد. شاید «سر عقل آید». در سطح زندگی روزمره، او مانند یک پسر رفتار می کرد. وقتی ۱۵ یا ۱۶ ساله بود، به محض اینکه پدرش به سفر می رفت، بلافاصله دختران را جمع می کرد و سپس علیه تمام قبیله اعلام شورش می کرد. او اسلحه ای به دوش می کشید و از جوهر سیاه سبیل می ساخت تا قدرت بیشتر
ی به او بدهد. با یک سلاح به مزرعه ها و مراتع می رفت در حالی که شماری از دختران را پشت سرش تیراندازی می کردند. پس از تهدید به زنده دفن شدن، با کمک دختران آماده فرار شد. لباس مردانه پوشید، سرش را تراشید و در ساعات اولیهٔ شب پس از برداشتن مخفیانه پول، طلا و اسلحه از پدرش به راه افتاد. او در بسیاری از مناطق یمن در تاریکی قدم زد و هدفش رسیدن به صنعا، پایتخت، بود. در راه، زنی از اجاره الاغی برای او برای سوار شدن به شهر خودداری کرد. او پس از پاره شدن کفش هایش همچنان از تنهایی و ورم پاهایش رنج می برد تا اینکه خودرویی از آنجا عبور کرد و مسافرانش پس از اینکه متوجه شدند او دختر است، او را با خود به حومهٔ صنعا بردند. در آنجا به زنی روی آورد تا در ازای دریافت مبلغی لباس خود را عوض کند و ظاهر زنانه خود را بازگرداند. از آنجا که فاطمه به زیبایی معروف بود، هرکس با او ملاقات می کرد مانند یک زن دیوانه با او رفتار می کرد، به خصوص که به قول خودش طلاها و پول هایی را که می گرفت، بدون حساب تقسیم می کرد. او از ترس پدرش که احساس می کرد او را تعقیب می کند، بیشتر مراقب اطرافش شد. علی رغم ترس صاحبان خودرو از حمل زنی که فکر می کردند دیوان
ه است، فاطمه موفق شد خود را به صنعا برساند. در صنعا، او را نزد خانواده ای که خانواده اش می شناختند، بردند؛ او را به خانهٔ قاضی السمان، وزیر دادگستری بردند، که پس از شنیدن داستان او، او و همسرش از او مراقبت کردند. اما وقتی فهمید پدرش شیخ علی العشبی است، گیج شد و اظهار داشت که آنان نمی توانند این افراد را کنترل کنند و او به سرعت دستور داد تا فاطمه را به رئیس امور قبایل انتقال دهند. در آنجا شروع به درمانش برای خستگی و تب کردند. رئیس امور قبایل می ترسید، چون پدرش همکار او در مجلس مؤسسان خلق بود. پس او را به تعز (جبل صبر) برد، در حالی که تب داشت و از هر چیزی بی خبر بود. پس از سفری طولانی، شیخی سرپرستی او را به عهده گرفت و او نزد پدرش برگرداند، مشروط بر اینکه خشونتی علیه او اعمال نکند. با این حال، به محض رسیدن به خانهٔ پدری، دوباره به فکر فرار افتاد، اما این بار او یک فرار گروهی را طراحی کرد که شامل تعدادی دختر نیز می شد. اما شوهر خواهرش آن طرح را کشف کرد و جلوی آنها را گرفت و از او التماس کرد که بماند تا پدرش بیاید و بعد خودش او را به صورت قاچاقی فراری دهد. فاطمه العشبی جزئیات زیادی از زندگی با همسر اولش، سفر با ا
و به عربستان سعودی و سپس بازگشت به یمن را بازگو کرده است. از مبارزات خود گفته و اینکه چگونه اغلب به دلیل ضرب و شتم هایی که می شد، حافظهٔ خود را از دست می داد. پزشکان حتی شوهرش را تهدید کردند که اگر او را طلاق ندهد، او را به کلانتری معرفی خواهد کرد یا او را به بیمارستان روانی خواهند فرستاد. سال های میانه. از آوان کودکی عاشق شعر بود و در خردسالی شعر می نوشت، اما پدرش او را از این کار منع می کرد، بنابراین او سرودن آن را مدتی متوقف کرد و سپس در سال ۱۹۸۶ به آن بازگشت، پیش از آن به جز یک شعر که پس از ازدواج سرود و آن را اعلام نکرد، نوشت تا اینکه در سال ۱۹۸۶ به نویسندگی بازگشت. او نزدیک به هزار شعر میهنی، اجتماعی و غنایی سرود. تحصیلات عالی خود را با فرهنگ ادبی جامع به پایان رساند که او را قادر ساخت تا شاعری برجسته شود. اولین شعرهایش را تا پس از طلاقش در ۱۹۸۳ منتشر نکرد و از آن سال زندگی زندگی اجتماعی خود را آغاز کرد. اشعار سرکشانه و هجائی از هر نوع سرود. او به خاطر حمایت از مسائل ملی گرایانه معروف بود و صدام حسین، رئیس جمهور عراق، از او استقبال کرد؛ اگرچه او با سیاستمدارانی که از هجو او در امان نبودند، رابطهٔ خوبی ن
داشت. در سال ۱۹۹۱ مجموعه شعری با اشتراک به نام «درخشش سحر» بیرون داد. اولین مجموعه شعرش توسط یکی از دوستانش در ۲۰۰۰ منتشر شد که آن را از روزنامه ها و مجلات جمع آوری کرد و در مجموعه ای با عنوان «او فاطمه است» دوباره منتشر کرد. مجموعه دوم چند سال پس از مجموعه اول در ۲۰۰۴ منتشر شد. فاطمه العشبی گفت که آن را در عرض چند روز در پاسخ به درخواست چاپ مجموعه ای از خود نوشت و اعتراف کرد که با تجربهٔ شعری او مطابقت ندارد. این مجموعه با عنوان «بازی روی محدودیت ها» منتشر شده است. فاطمه العشبی به عنوان پژوهشگر در مرکز مطالعات و تحقیقات یمن کار کرد. در سال های ۲۰۰۸–۲۰۰۹ معاون مدیر مرکز فرهنگی یمن در قاهره بود. در طول حرفهٔ خود به عضویت اتحادیهٔ ادیبان و نویسندگان یمنی، اتحادیه ادیبان و نویسندگان عرب، سندیکای روزنامه نگاران یمنی و اتحادیهٔ زنان یمن درآمد. در سمینارها و جشنواره های شعر زیادی شرکت کرد، از جمله جشنواره المِربَد در عراق که از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۰ در آن شرکت جست. همچنین در جشنوارهٔ جرش ۲۰۰۱، جشنوارهٔ شعری در سالگرد درگذشت البردونی در ابوظبی ۲۰۰۲، جشنوارهٔ شعری در نمایشگاه کتاب قاهره ۲۰۰۰ و ۲۰۰۰۱ مشارکت کرد. در سال ۲۰۰۶ بر