Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیائو رن یا به عبارتی دیگر تیغه محافظان , یک مانهای چینی است که توسط "شو شیانژه" نوشته و مصور سازی شده است. این مانها ابتدا در نیو کمیک در ژوئیه ۲۰۱۵ مجوز گرفت و منتشرگردید. این اثر به سرعت خوانندگان زیادی را مجذوب کرد و با استقبال خوبی روبرو شد. از ژوئیه ۲۰۱۵ در پلت فرم های آنلاین «تنسنت کمیک» و دیگر پلت فرم های آنلاین در حال انتشار است. از مارس ۲۰۲۲، یازده جلد توسط "Beijing United Publishing Company" منتشر شده است. از زمان پخش مانها در سال ۲۰۱۵، تعداد کل بازدیدها ها در بیش از ۵۰ پلت فرم آنلاین داخلی به بیش از ۲ میلیارد رسیده است. یک اقتباس تلویزیونی (دونگهوا) تولید شده به تهیه کنندگی ئتسنت پیکچرز پنگوئن و Colored Pencil Animation Group به طور انحصاری در شبکه تنسنت ویدئو از ژوئن تا اوت ۲۰۲۳ متشکل از ۱۵ قسمت پخش شد. در دسامبر ۲۰۲۳، دونگهوا "بیائو رن: تیغه محافظان" در بیستمین مراسم جوایز اژدهای طلایی انیمیشن چین، برنده ی سه جایزه (کارگردان دونگهوا سال، محبوب ترین دونگهوا سال و بهترین هنر دونگهوای سال) شد. داستان. «اسکورت» به جنگ جویان استخدام شده گفته می شود که از «هدفی» محافظت می کنند. اهداف نیز مجرمانی هستند
که توسط حکومت برای آنان مهر تعقیب صادر شده است. در آستانه یک آشوب مدنی در آخرین سال های دودمان سوئی، حکومتی از ترس و وحشت در کشور درحال بیدار شدن است و احساس کینه و دشمنی میان برخی افراد درحال بوجود آمدن است. داستان درباره شمشیرزن ماهری به نام دائوما است که در سراسر چین باستان همراه با پسر سه ساله خویش سفر می کند و با قدرت شمشیرش زندگی خود را می گذراند. یک روز دائوما عازم ماموریتی می شود که بخاطرش به شهر چانگان راهنمایی میشود. او قصد دارد بدهیش را به درمانگری به نام مو پرداخت نماید. و زمانی که سفر خود به بیابانهای غربی را آغاز می کند در مسیر پیش رویش ماموریتی ساده را قبول می کند که تبدیل به موضوعی بحرانی و خطرناک میشود. تولید. شو شیانژه می خواست با ترکیب هنرهای رزمی و عناصر غربی داستانی از اواخر دودمان سوئی را بازگو کند. از آنجایی که شو شیانژه هیچ آموزش هنری نداشت، او به مدت چهار سال شروع به تمرین و تقویت مهارت های طراحی خود کرد و در مورد سلاح ها، اقلام تاریخی، تاریخچه دودمان سوئی و دودمان تانگ تحقیق کرد. مانها تیغه محافظان از نظر هنری شبیه به مانگاهای واگاباند ، "تیغه جاودانه" و "سوتن کورو" است. نویسنده به
تمام جزئیات ریز و درشت توجه کرده تا داستانی پر از احساسات و ویرانی را در دورانی تاریک و تاریخی از چین باستان به نمایش بگذارد. رسانه ها. مانها. مانها "بیائو رن" به طور رسمی در برنامه کمیک جدید در ١ ژوئیه ۲۰۱۵ پخش شد. این اثر به سرعت خوانندگان زیادی را جذب کرد و با استقبال خوبی روبرو شد. نسخه الکترونیکی آن اکنون بر روی پلتفرم آنلاین "تنسنت کمیک" در حال انتشار است . از زمان عرضه مانها، عملکرد خوبی در بازار کتاب ها کسب کرده است. مهارت های نستودنی در نقاشی و پیشینه تاریخی بزرگ چینی توسط خوانندگان بی شماری "نور گومان" نامیده شده است. این اثر مورد تحسین بسیاری از هنرمندان برتر مانگای ژاپن قرار گرفته است. رومیکو تاکاهاشی ، تورو فوجیساوا و سردبیر سابق مانگای "شین-چان" تنها پس از یک نگاه تصمیم گرفتند برای تبلیغ آن به چین بروند. در ١ آوریل ۲۰۱۸، "شرکت انتشاراتی پکن یونایتد" جلد اول این مجموعه را منتشر کرد. تا ۱ مارس ۲۰۲۲، یازده جلد به انتشار رسید . بعدها این اثر به خارج از کشور رفت و در پلتفرم کتابخوانی ژاپنی "مکا کمیک" پخش شد. تا ۸ اوت ۲۰۱۹، کمپانی شونن گهوشا سه جلد نسخه ژاپنی از تیغه محافظان را منتشر کرده است. در ۱۸ م
ارس ۲۰۲۰، کمپانی Chinabooks E.Wolf (華瑞圖書出版社) در سوئیس جلد اول نسخه آلمانی "بیائو رن" را منتشر کرد. و تا ۱ می ۲۰۲۳، نه جلد منتشر شده است. دونگهوا. در ۱۰ اوت ۲۰۲۰، یک اقتباس تلویزیونی دونگهوا توسط تنسنت پیکچرز و Colored Pencil Animation Group اعلام شد و به طور انحصاری در شبکه تنسنت ویدئو در ژوئن ۲۰۲۳ پخش شد. دونگهوای تیغه محافظان توسط کمپانی Colored Pencil Animation Group ژااپن انیمه شده است. بازخورد. مانها "بیائو رن" در ژاپن سر و صدا به پا کرد، سه بار از شبکه NHK سی سی تی وی ژاپن پخش شد و به عنوان "یک شاهکار جهانی از کمیک های چینی" مورد ستایش قرار گرفت. جلد اول بیش از ۱۰۰ هزار نسخه در یک ماه اول به فروش رساند. تا سال ۲۰۲۱، مجموع فروش ده جلد اول از ۱ میلیون نسخه عبور کرد.
هارتکور، ترکیبی از کلمات «هاردکور» و «آسیب» است که به یک نوع بسیار خشن از فیلم های پورنوگرافی کودکان گفته می شود، این فیلم ها معمولاً شامل نوعی خشونت تحقیرآمیز، صدمات جسمی و قتل مرتبط با سوءاستفاده جنسی از کودکان است. جنس آن معمولاً به اندازه ای خشونت آمیز است که حتی اغلب پدوفیل ها هم گفته اند که از این ژانر فیلم های پورنوگرافی انزجار می ورزند و در بیشتر بحث ها موضوع آن را محکوم می کنند. ایلین اورمزبی، نویسنده و مؤلف استرالیایی کتاب «تاریک ترین وب» , هارتکور را «نوعی فتیش برای افرادی که از تحمیل درد یا حتی شکنجه یک شخص دیگر که [شرکت کننده] مایل به انجام چنین کاری نیست، برانگیخته می شوند» توصیف کرده است. یکی از انگیزه های دیگر برای مجرم، در کنار موقعیت قدرتی که بر قربانیان خود دارد، می تواند واکنش قربانیان به آزار جسمی مانند گریه کردن یا فریاد زدن از درد باشد. این واکنش ها می تواند مجرم را بیش از پیش برانگیخته کند. برخی از تالارهای گفتگوی دارک وب به بحث، تبادل نظر و اشتراک گذاری تصاویر و ویدیوهای «هارتکور» اختصاص دارند. در سال ۲۰۱۳، مجله Vice Hurt2theCore را «بدنام ترین سایت هارتکور دارک وب» نامید که توسط «متی
و گراهام» اداره می شد و او به عنوان «پادشاه هارتکور» و «یکی از بزرگ ترین توزیع کننده فیلم های سوءاستفاده جنسی از کودکان و هارتکور در جهان» شناخته شد. پروندهٔ متیو فالدر، اولین پروندهٔ موفقیت آمیز سازمان ملی جرم انگلستان در حوزهٔ «هارتکور» بود. اگر چه بیشتر هارتکورها معمولاً پورن کودکان است، اما هارتکور بزرگسالان نیز وجود دارد که معمولاً به شکل پورنورگرافی تجاوز، خشونت خانگی فیلم برداری شده است و همچنین می تواند با بی دی اس ام همپوشانی داشته باشد. از آنجایی که «هارتکور بزرگسالان» شامل هیچ کودکی نمی شود، و بنابراین پورن کودک نیست، این نوع از آن غیرقانونی نیست، اما بسیاری از وب سایت های پورن و گور معمولاً میزبانی آن را ممنوع می کنند.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در ساحل عاج است. تیم ملی فوتبال این کشور در سال ۲۰۰۶ در جام جهانی فوتبال در آلمان حضور داشت. ساحل عاج قهرمان جام ملت های آفریقا در سال ۱۹۹۲ در سنگال شد و در ۲۰۱۵ برای دومین بار این عنوان را کسب کرد. بازیکنان مشهور این کشور شامل کولو توره، دیدیه دروگبا، ویلفرید بونی، یحیی توره، ژروینیو، سیدو دومبیا و سالومون کالو هستند.
آنتوس سولومو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قبرس است که در پست های دفاع راست و وینگر راست برای باشگاه فوتبال هارینگی بورو در لیگ ایسمین بازی می کند. عملکرد باشگاهی. از باشگاه هایی که سولومو در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آپوئل، باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی و باشگاه فوتبال آپولون لیماسول اشاره کرد. وی در سال ۱۳۹۴ به عضویت باشگاه فوتبال راه آهن درآمد و ۴ بازی با پیراهن این تیم در لیگ برتر خلیج فارس انجام داد.
مانوئل بومپار (به فرانسوی: Manuel Bompard، متولد ۳۰ مارس ۱۹۸۶) یک سیاست مدار سوسیالیست اهل فرانسه است. او از سال ۲۰۲۲ نماینده مجلس ملی است و از دسامبر همان سال در سمت دبیر ملی حزب فرانسه تسلیم ناپذیر مشغول به خدمت است. وی پیش از آن بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ نماینده پارلمان اروپا بود. اوایل زندگی. مانوئل بومپار در ۳۰ مارس ۱۹۸۶ در فیرمینی فرانسه به دنیا آمد. او در شهر دروم بزرگ شد و مدرسه را به پایان رساند. پدر او یک مهندس کامپیوتر و مادر او یک کارمند اداری دولتی در بخش مسکن بود. وی در سال ۲۰۱۱ پس از دفاع از تز دکترای خود در زمینه ریاضیات کاربردی موفق به دریافت دکترای ریاضیات از دانشگاه نیس سوفیا آنتیپولیس شد. وی پیش از ورود به سیاست در یک استارت آپ مرتبط با ماشین لرنینگ کار می کرد. فعالیت سیاسی. مانوئل بومپار در سال ۲۰۰۹ به حزب چپ فرانسه که توسط ژان لوک ملانشون رهبری می شد پیوست و در سال ۲۰۱۰ به سمت دبیر ملی این حزب منصوب شد. در سال ۲۰۱۲ وی مدیریت کمپین انتخاباتی ملانشون را برعهده داشت. ملانشون در این انتخابات موفق به کسب ۱۱ درصد از آرا شد و به جایگاه چهارم رسید. بومپار در سال ۲۰۱۵ به عنوان نامزد حزب چپ در انتخ
ابات شوراهای اداری فرانسه شرکت کرد ولی موفق به کسب پیروزی در انتخابات نشد. وی سپس به عنوان کاندیدای حزب چپ در انتخابات مجلس فرانسه در سال ۲۰۱۷ شرکت کرد ولی مجدداً با شکست مواجه شد و نتوانست به صحنه قانون گذاری وارد شود. در ژوئیه ۲۰۱۸ بومپار به عنوان سخنگوی حزب فرانسه تسلیم ناپذیر، حزبی که مجدداً توسط ژان لوک ملانشون رهبری می شد منصوب شد. در سال ۲۰۱۹ وی به عنوان نامزد حزب فرانسه تسلیم ناپذیر در انتخابات پارلمان اروپا شرکت کرد و سرانجام توانست در انتخابات به پیروزی برسد و به عنوان نماینده پارلمان اروپا انتخاب شود. در سال ۲۰۲۲ وی توانست به مجلس ملی فرانسه راه یابد و جانشین ژان لوک ملانشون شود که در انتخابات مجلس آن سال شرکت نکرده بود. در دسامبر ۲۰۲۲ ملانشون از سمت خود به عنوان دبیر ملی حزب فرانسه تسلیم ناپذیر کناره گیری کرد و بومپار را بدون انتخابات درون حزبی به عنوان جانشین خود در این سمت منصوب کرد. این عمل اعتراضات زیادی را در داخل و خارج حزب درپی داشت و عده ای از سیاست مداران سرشناس حزب در اعتراض به انتصاب غیردموکراتیک مانوئل بومپار به سمت دبیر ملی تهدید به کناره گیری از حزب فرانسه تسلیم ناپذیر کردند.
شهر ورزشی کی ال () (با نام سابق مجموعه ورزشی ملی بوکیت جلیل) () در مالزی، بزرگ ترین مجموعه ورزشی در کشور است. این مجموعه ورزشی در فاصلهٔ ۲۰ کیلومتری جنوب کوالا لامپور، در بوکیت جلیل واقع شده است. این مجموعه که به عنوان «مجموعه ورزشی داخل یک پارک» توصیف می گردد، هنگامی که به طور کامل ساخت آن تکمیل گردید تنها نمونه از نوع خودش در منطقه بود. این مجموعه ورزشی در روز ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۸، قبل از شروع بازی های کشورهای همسود ۱۹۹۸ که مراسم افتتاحیه بازی ها در این مجموعه برگزار گردید، به طور رسمی توسط نخست وزیر مالزی آن موقع، مهاتیر محمد افتتاح گردید. این مجموعه در سال ۲۰۱۷، برای بازی های جنوب شرق آسیا ۲۰۱۷ به شهر ورزشی کی ال ارتقاء یافت.
مری ربکا استوارت برد (۱۸۵۹–۱۹۱۴) یک مبلغ جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا (CMS) بود که در زمینهٔ پزشکی زنان به زنان ایرانی و هیئت های پزشکی مبلغ مسیحیت خدمت کرد. اگرچه او هیچ آموزش پزشکی رسمی ندیده بود، برد اولین مبلغ زن پزشکی بود که توسط جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا استخدام شد. او در حالتی ضعیف به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۴ در سن پنجاه و پنج سالگی درگذشت؛ او دورهٔ خدمت پرکاری را در ایران را پشت سر گذاشت. حرفه. جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا. جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا در سال ۱۸۶۹ در ایران تأسیس شد، اما تنها زنان متأهل در ابتدا عضو آن بودند. در حالی که زنان متأهل همچنان خدمات ارزشمندی را ارائه می کردند، در قرن نوزدهم مشخص شد که زنان مجرد نیز می توانند مزایای ویژه ای را برای خدمت داشته باشند - از جمله زمان بیشتر برای کار کردن و تبشیر زنان بومی. خدمات جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا در ایران به ویژه در امور زنان تا پیش از حضور برد به طور کامل توسعه نیافت بود؛ تا اینکه با برد برای پیگیری این حوزه از ماموریت ها تماس گرفته شد. مأموریت های پزشکی. برد با «خانم استابز» که قرار بود ریاست مدرسه دخترانه را بر عهده بگیرد وارد ایران شد.
وقتی برد در سال ۱۸۹۱ وارد شد، تنها چهار مبلغ دیگر CMS در ایران بودند. در سال ۱۸۹۴ میسیونر دکتر دونالد کار امور پزشکی را از دکتر هورنل که همکاری با جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا را در سال ۱۸۷۹ در جلفا آغاز کرده بود، تحویل گرفت. این در حالی بود که زمان ورود برد در سال ۱۸۹۱، جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا مدتی را بدون یک مبلغ پزشکی سپری کرده بود. برد در کتاب "زنان ایرانی و عقاید آن ها" نقل می کند که در چند ماه اول اقامتش در ایران خود را وقف یادگیری زبان های فارسی و عربی کرده است. پس از این، او سعی کرد با زنان ایرانی رابطه برقرار کند، اما اکثراً توسط آن ها طرد شده. برد با مشکلاتی مشابه ترزا کرنی روبرو شد. با این حال، زمانی که او از مهارت های محدود خود در ارائه کمک های برای درمان یک پسر کوچک مبتلا به مالاریا استفاده کرد، به سرعت به عنوان یک پزشک شهرت یافت. در انگلستان، او را برای کار در پزشکی بسیار ضعیف می دانستند، اما برد وظیفه خود می دانست که مراقبت های پزشکی را ارائه دهد، حتی اگر هیچ آموزش رسمی ندیده باشد. برد ساعت های زیادی را صرف مطالعه کتاب های پزشکی که از انگلستان برایش فرستاده شده بود می کرد تا مهارت های خود را
بهبود بخشد. پزشکان و پرستاران واجد شرایط پس از مشاهده کار برد از توانایی های پزشکی او تقدیر کردند. یکی از پزشکان اظهار داشت: «اگر او پزشکی را به عنوان تخصصی خود انتخاب می کرد، در رتبه اول پزشکان زن قرار می گرفت. او با من کار کرد. . . و من بیشترین تحسین را برای کار او به عنوان یک «پزشک» داشتم.» کار پزشکی پایگاهی استراتژیک برای تبشیر جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا فراهم کرد و برد در سال ۱۸۹۴ یک یک مرکز برای حمایت و تهیه دارو برای افراد بی بضاعت در اصفهان افتتاح کرد. برد اغلب به تنهایی کار می کرد اما از هر فرصتی برای همکاری با پزشکان خارجی استفاده می کرد. در سال ۱۸۹۷ دکتر املین استوارت کار برد را در اصفهان به عهده گرفت و برد را برای افتتاح داروخانه در یزد و سپس کرمان آزاد گذاشت. در سه سال و نیم آخر دوران حضور برد در ایران، ده پزشک و شش پرستار کار او را در اصفهان، یزد و کرمان به عهده گرفته بودند. پرنده از این امر قدردانی کرد زیرا زمان بیشتری برای تدریس و بشارت در اختیار او گذاشته بودند. مخالفت ها. برد در طول کار تبلیغی خود مخالفت هایی را از سوی مقامات مسلمان تجربه کرد. دغدغه اصلی او در ایران تبشیر ایرانیان بود و ای
ن امر را با خواندن دعا برای بیمارانش و صحبت با آن ها در مورد ایمان مسیحی و انجام مطالعات و جلسات کتاب مقدس در کار پزشکی خود گنجاند. بشارت مذهبی برد همراه با محبوبیت او سبب ایجاد تنش بین جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا و ملاهای مسلمان محلی -حاکمان شرع- ایجاد کرد، در نتیجه غالب مردم خود را از مراجعه به برد برای معالجه منع می کردند. برد اغلب از «جاسوسانی» که آخوندها برای اختلال در فعالیت های تبشیری او اعزام می کردند یا بیرون از مرکز خیریه او می نشستند و به بیماران هشدار می دادند، در مکاتبات خود نوشته است. در مقطعی نیز همسر یک آخوند سعی کرد برد را با چای مسموم کند. با وجود آزار و اختلال در امور جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا و همچنین برد، او همچنان به فعالیت خود ادامه می داد و تا حد زیادی بسیاری از ممنوعیت های آخوندها را نادیده می گرفت. از آنجایی که زنان تمایلی به ملاقات با پزشک مرد خارجی نداشتند و از این کار ممانعت می کردند و از سوی دیگر نیازهای پزشکی بسیار زیاد بود، بسیاری از آن ها وقتی احساس می کردند که جاسوسان آخوندها حضور ندارند، به دیدار برد می رفتند. برد از پذیرش صد و دو بیمار زن و مرد در یک صبح به تنهایی می نویس
د. به علاوه، ممنوعیت هایی برای ملاقات با برد و مراکز خیریه او از طرف آخوندها وضع می شد و زمانی که ملاها ممنوعیت های خود را پس گرفتند، بیماران بسیاری برای دیدن او هجوم آوردند. آزار و اذیت گسترده در سال ۱۸۹۷ این بار علیه نوکیشان و همچنین مبلغان جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا آغاز شد، با وجود این، خدمات پزشکی جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا رشد کرد، به این دلیل که ایرانیان برای خدمات پزشکی و آموزشی که مبلغان ارائه می دادند ارزش قائل بودند. سال های پایانی. مری برد کار خود را در جلفا و اصفهان در سال ۱۸۹۷ ترک کرد و با مرخصی به انگلستان بازگشت و از کار خود در ایران در سراسر انگلستان و کانادا صحبت کرد و الهام بخش بسیاری شد. او در سال ۱۸۹۹ به ایران بازگشت و پنج سال به خدمات پزشکی و تدریس خود در یزد و کرمان پرداخت. زمانی که خواهر کوچکترش در سال ۱۹۰۴ ازدواج کرد و دیگر نمی توانست از مادر بیمار خود مراقبت کند، برد به لیورپول انگلستان سفر کرد تا جای خواهرش را بگیرد. برد در طول هشت سال اقامت خود در آنجا، به طور مؤثری از مأموریت ها حمایت کرد. برد در سال ۱۹۱۱ پس از مرگ مادرش به ایران بازگشت و کار خود را از سر گرفت. پس از چهار سال خد
مت تبلیغی دیگر، مری برد در ۱۶ اوت ۱۹۱۴ بر اثر تب حصبه درگذشت. نوشته ها. برد علاوه بر نامه نگاری مستمر با خانواده، دوستان و مقر جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا در انگلستان، در سال ۱۸۹۹ کتابی "به نام زنان ایرانی و عقاید آن ها" نوشت که برخی از کارهای تبلیغی جامعه هیئت های تبلیغی کلیسا در میان زنان و کودکان ایرانی و مشاهدات برد از ایرانیان، فرهنگ، و برخی گزارش های شخصی از کارهای پزشکی و نوکیشان را تشریح می کند. او ای کتاب را به منظور افزایش آگاهی مردم انگلستان دربارهٔ «نیازهای معنوی زنان ایرانی» نوشت.
کمیک های چینی زبان هستند که در چین بزرگ تولید می شوند. کمیک های چینی و تصویرسازی های روایت شده در چین در طول تاریخ این کشور وجود داشته است. ریشه شناسی. واژه "مانها" در اصل یک اصطلاحی در قرن هجدهم بود که در سیاه قلم ادیبان چینی استفاده می شد و در اواخر قرن نوزدهم در ژاپن به عنوان "مانگا" محبوب شد. فنگ زیکای با مجموعه داستان مصور سیاسی خود با نام "زیکای مانها در ونشو ژوبائو" (لیترچر ویکلی) در سال ۱۹۵۲، این کلمه را با معنای امروزی به چینی معرفی کرد. نویسه های چینی به کار رفته در کلمه "مانها" با حروف استفاده شده در "مانگا" ژاپن و "مانهوا" کره یکسان است. به کسی که مانها می نویسد یا می کشد، () می گویند.
بوکیت جلیل (به لاتین: Bukit Jalil) یک حومهٔ شهری مرفه در کوالا لامپور مالزی است. این ناحیه از سمت شرق به شهر ورزشی کی ال، از سمت شمال به بزرگراه شاه عالم، از سمت غرب به سرحدات شهری و از سمت جنوب به شاهراه پوچونگ-سونگای بسی و همچنین سرحدات شهری محدود می شود. این منطقه حومه شهری به عنوان موقعیت مکانی فیلمبرداری فیلم تله گذاری محصول سال ۱۹۹۹ انتخاب گردید، اگرچه به جای استفاده از نام این منطقه از نام ناحیه پودو ذکر به میان آمده است.
مارکو میلووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در پست مهاجم برای باشگاه اسپانیایی آلمریا ب بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال صربستان بازی کرده است.
برانکو میلوانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل صربستان است که در پست هافبک تهاجمی بازی می کرد.
اسلاوهای پولابی یا اسلاو های البه گروهی از قبایل له وابسته به اسلاوهای غربی بودند که به صورت پراکنده در امتداد رود البه در شرق آلمان می زیستند. قلمرو ایشان از شمال به دریای بالتیک، از غرب به لیمس ساکسونیای و رود زاله، از جنوب به سودتس باختری و رشته کوه ارتس و از شرق به لهستان تاریخی محدود می شد. از سدهٔ نهم میلادی ساکسون ها و دانمارکی ها بر اسلاوهای پولابی فائق آمدند و به مرور آنان در فرهنگ غالب امپراتوری مقدس روم حل شده و آلمانی شدند. سوربیان تنها دسته از اسلاو های پولابی بودند که توانستند فرهنگ و هویت خویش را نگاه دارند. زبان پولابی امروزه از میان رفته است، ولی زبان های سوربی هنوز زنده اند و هزاران گویشور دارند. اکثریت اسلاوهای پولابی خرده دهقان پیشه هایی بودند که در روستاهای کوچکی ساکن بوده و به کشاورزی و دامپروری می پرداختند. شکار و ماهی گیری و زنبورداری هم میان آنان معمول بوده است. بالاترین مقامات پولابی شاهزادگانی بودند که کنز خوانده می شدند. منابع. Wikipedia contributors, "Polabian Slavs," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Polabian_Slavs&amp;oldid=1165805905 (
accessed August 31, 2023).
بی محلی یا محل نگذاشتن (یا با ترجمهٔ تحت الفظی از انگلیسیِ «روح انگاری» یا «شبح انگاری») (انگلیسی: Ghosting) اصطلاحی محاوره ای است که به پایان دادنِ ناگهانیِ همهٔ ارتباطات و اجتناب از تماس با شخصی بدونِ هیچ هشدار یا توضیحِ آشکار و نادیده گرفتنِ هرگونه کوشش بعدی برای برقراری ارتباط گفته می شود. این اصطلاح در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ میلادی پدیدار شد و معمولاً در حوزهٔ قرار و روابط عاشقانه به کار می رود. در دههٔ پسین، رسانه ها از افزایشِ رفتارهای بی محلّانه خبر دادند که به افزایشِ استفاده از رسانه های اجتماعی و برنامه های دوستیابیِ برخط (آنلاین) منجر شده است. این اصطلاح در استفاده برای اقدامات مشابه در بین دوستان، اعضای خانواده، کارفرمایان و مشاغل هم گسترش یافته است. شایع ترین علتِ بی محلی در یک رابطه شخصی، اجتناب از ناراحتیِ عاطفی در یک رابطه است. فردی که بی محلی می کند معمولاً درک اندکی از احساسی که در شخصِ مقابل ایجاد می کند دارد. بی محلی با اثراتِ منفی بر سلامت روانِ فرد دریافت کننده همراه است و توسط برخی از متخصصان بهداشت روان به عنوان یک گونه پرخاشگریِ منفعل و آزار روانی یا توصیف شده است. بی محلی، بیشتر هم شده است
. توضیحات مختلفی برای افزایش این پدیده ارائه شده است اما معمولا رسانه های اجتماعی مقصر شناخته می شوند. بسترهایی مانند برنامه های دوستیابی، سیاست های قطبی کننده و ناشناس بودن و انزوایِ نسبی در فرهنگ دوست یابی و ارتباطات امروزی که قطع ارتباط را آسان تر می کنند. افزون بر این، هر چه این رفتار رایج تر می شود، حساسیت زدوده تر هم می شود. در سال ۲۰۱۴، یک نظرسنجی در یوگاو انجام شد تا ببینند آیا آمریکایی ها تا به حال به شریک زندگی خود را برای پایان دادن به یک رابطه بی محلی کرده اند یا نه. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۴، با ۱۰۰۰ بزرگسالِ آمریکایی در مورد بی محلی مصاحبه شد پ نتایج نشان دادند که تنها بیش از ۱۰٪ از آمریکایی ها به فردی بی محلی کرده اند تا از او جدا شوند.
آگوستو مانچینی ؛ (زاده ۲ مارس ۱۸۷۵ – درگذشته ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۷) فیلولوژیست، یونان شناس و سیاستمدار ایتالیایی بود. زندگی نامه. مانچینی در لیورنو به دنیا آمد. در سال ۱۸۹۵ او در رشته ادبیات از دانشگاه پیزا فارغ التحصیل شد و شروع به تدریس در دبیرستان ماکیاولی در لوکا کرد و آنجا را به عنوان شهر خود انتخاب کرد. او در سال ۱۸۹۸ به عنوان مدرس ادبیات یونان باستان منصوب شد و در سال ۱۹۰۲ جانشین جیووانی پاسکولی در کرسی گرامر یونانی و لاتین در مسینا شد و تا سال ۱۹۰۷ در آنجا ماند تا اینکه دانشگاه پیزا کرسی ادبیات یونان باستان را به او داد که تا سال ۱۹۴۸ در این کرسی بود. او رئیس آکادمی علوم، ادبیات و هنر لوکا و عضو آکادمی لینسی بود. او مطالعات خود را به زبان شناسی کلاسیک محدود نکرد، بلکه نویسندگان دوران رنسانس، بیزانس و وحدت ایتالیا را نیز مورد مطالعه قرار داد. او یکی از اولین اعضای صلیب سبز بود که سال ها به عنوان رئیس آن خدمت کرد. به ابتکار او داموس ماتزییانا در پیزا که حامی سرسخت ایده های مازینی بود، اولین رئیس جمهور آنجا شد. او که یک جمهوری خواه متقاعد بود، تا سال ۱۹۱۳ بخشی از حزب جمهوری خواه ایتالیا بود، تا اینکه پس از مخا
لفت با سیاست ممتنع این حزب، آن را ترک کرد. او نامزد حزب رادیکال ایتالیا برای کالج بوگو ا موتسانو در انتخابات عمومی ایتالیا در سال ۱۹۱۳ شد، اما توسط روحانی تومبا شکست خورد. او دوباره در انتخابات ۱۹۱۵ با حمایت چپ در لوکا شرکت کرد و پس از لغو پیروزی رقیبش به دلیل تقلب، انتخاب شد. او در سال های پس از جنگ جهانی اول از طرفداران مداخله گرایی شد و از سوسیالیست ها جدا شد. او که در سال های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۱ مجدداً به پارلمان راه یافت، پس از انشعاب رادیکال ها وارد حزب سوسیال دموکراسی شد. او خیلی زود هدف فاشیست های لوکا قرار گرفت و مجبور شد از تمام مناصب دولتی کناره گیری کند. پس از ترور جاکومو ماتئوتی، او و سایر ضدفاشیست های لوکا یک کمیته مخفی تشکیل دادند که در دوران مقاومت ایتالیا دوباره ظهور کرد. بعد از دستگیری او از ۵ ژانویه تا ۱۴ مه ۱۹۴۴ توسط رژیم فاشیستی، به عنوان اولین رئیس کمیته مخفیانه آزادی ملی شهر، مرجع دموکرات ها در لوکا تبدیل شد. در پایان جنگ جهانی دوم، او در سه مجلس قانونگذاری شرکت کرد. او استاد ممتاز دانشگاه پیزا شد، اگر چه در سال تحصیلی ۱۹۴۷-۱۹۴۸ در همانجا تدریس می کرد. او به دلیل بالا رفتن سن در ۱ نوامبر ۱۹۵۰ ب
ازنشسته شد و سپس با فرمان ریاست جمهوری در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۱ به مقام استادی ممتاز رسید. پس از بازگشت به حزب جمهوری خواه، در سال ۱۹۵۳ نامزد انتخابات سنا شد اما نتوانست کرسی خود را کسب کند. درگذشت. مانچینی در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۷ بر اثر خونریزی مغزی در لوکا درگذشت.
باشگاه ۱۰۰ کروری ها () یک عنوان غیررسمی است که توسط رسانه و تجارت فیلم هندی اتخاذ گردید و در ارتباط با فیلم هایی با زبان های هند است که بعد از کسر مالیات متعلقه، سود خالصی بالغ بر ۱۰۰ کرور روپیه (یک بیلیون روپیه هند) یا بیشتر از آن در هند کسب کرده اند. هدف گیشه در سال ۲۰۱۲، به مقدار فروشی بالغ بر ۱۰۰ کرور روپیه (۱۳٫۳ میلیون دلار آمریکا) تبدیل شده بود که «شاخص جدید برای یک فیلم بود تا به عنوان فیلمی پرمخاطب اعلام گردد»، و افرادی که به فیلم های درون باشگاه ۱۰۰ کروری ها مرتبط بودند به عنوان «اقشار نخبه» در جامعه سینمای هند مورد توجه قرار می گرفتند. در سال ۲۰۱۷، باشگاه ۱۰۰۰ کروری ها به جای این باشگاه در نظر گرفته شد. در حال حاضر، سلمان خان (۱۵) و آکشی کومار (۱۵) بالاترین امتیاز را صاحب هستند. ره شمار پرفروش ترین فیلم ها در سطوح مختلف. فروش جهانی "برای اطلاعات بیشتر مقاله فهرست پرفروش ترین فیلم های سینمای هند را مشاهده کنید." فروش داخلی "برای اطلاعات بیشتر مقاله فهرست پرفروش ترین فیلم های سینمای هند را مشاهده کنید." فروش در خارج از کشور "برای اطلاعات بیشتر مقاله فهرست پرفروش ترین فیلم های سینمای هند در خارج از کشو
ر را مشاهده کنید."
در زیست شناسی، فنتیک یا رخمونه ، که همچنین به عنوان تاکسیمتری شناخته می شود، تلاشی برای طبقه بندی جانداران بر پایهٔ شباهت کلی، معمولاً در ریخت شناسی یا دیگر صفات قابل مشاهده، صرف نظر از تبارزایی یا رابطه تکاملی آنها است. این موضوع ارتباط نزدیکی با آرایه شناسی عددی دارد که به استفاده از روش های عددی برای طبقه بندی آرایه شناختی مربوط می شود. افراد زیادی برای گشترش فنتیک سهیم بودند، اما تأثیرگذارترین آنها پیتر اسنیث و رابرت آر سوکال بودند. کتاب های آن ها هنوز مرجع اصلی این زیرشاخه هستند، اگرچه اکنون خارج از چاپ هستند. فنتیک برای تحقیق دربارهٔ روابط تکاملی بین گونه ها تا حد زیادی توسط کلادیست ها جایگزین شده است. با این حال، برخی از روش های فنتیک، مانند همسایگی، راه خود را به تبارزایی پیدا کرده اند، به عنوان یک تقریب منطقی از تبارزایی زمانی که روش های پیشرفته تر (مانند استنتاج بیزی) از نظر محاسباتی بسیار گران هستند. فناوری های فنتیک شامل شکل های مختلف خوشه بندی و ترتیب بندی است. این ها روش های پیچیده ای برای کاهش تغییرات نمایش داده شده توسط جانداران به سطح قابل کنترل هستند. در عمل این به معنای اندازه گیری ده ها مت
غیر و سپس ارائه آنها به صورت نمودارهای دوبعدی یا سه بعدی است. بسیاری از چالش های فنی در فنتیک حول تعادل از دست دادن اطلاعات در چنین کاهشی در برابر آسانی تفسیر نمودارهای حاصل می چرخد. این روش را می توان به سال ۱۷۶۳ و میشل آدانسون (در "خانواده های گیاهان") به دلیل دو اصل اساسی مشترک - شباهت کلی و وزن برابر - ردیابی کرد و فنتیست های پیشرفته گاهی "نوآدانسونی" نامیده می شوند.
راکی ساندا (زاده ۲۳ اوت ۱۹۸۴) بازیگر، تهیه کننده و کارگردان نیجریه ای است. او در اوت ۱۹۸۴ در ایالت لاگوس به دنیا آمد. او حرفه بازیگری خود را در سال ۲۰۰۴ در حالی که هنوز در دانشگاه ایالتی لاگوس دانشجو بود آغاز کرد و پس از فارغ التحصیلی در سال ۲۰۰۷ ادامه داد بولانله نینالوو بازیگر و تهیه کننده فیلم نیجریه ای پسر عموی ساندا است.