Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
متین پارسا (زادهٔ ۲۵ مرداد ۱۳۸۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است کاپیتان و پست مدافع برای باشگاه نفت مسجدسلیمان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند و همچنین کاپیتان تیم ملی امید است.
راد استریکلند (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. فعالیت ورزشی. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تورنتو رپترز، اورلندو مجیک، پورتلند تریل بلیزرز، مینه سوتا تیمبرولوز، نیویورک نیکس، واشینگتن ویزاردز، میامی هیت، هیوستون راکتس، و سن آنتونیو اسپرز اشاره کرد.
دانیل اورتن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. فعالیت ورزشی. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بسکتبال مردان کنتاکی وایلدکتز، فیلادلفیا سونتی سیکسرز، اورلندو مجیک، و اکلاهما سیتی تاندر اشاره کرد.
کالوین بوث (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. فعالیت ورزشی. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ساکرامنتو کینگز، مینه سوتا تیمبرولوز، سیاتل سوپرسانیکس، دالاس ماوریکس، میلواکی باکس، و فیلادلفیا سونتی سیکسرز اشاره کرد. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
ژایر اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. فعالیت ورزشی. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فیلادلفیا سونتی سیکسرز اشاره کرد.
پی جی براون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. فعالیت هنری. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کاپ لند"، "عاشقانه و سیگار" اشاره کرد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ورزشکاری ان بی ای شده است. فعالیت ورزشی. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیو اورلینز پلیکانز، پانیونیس، شیکاگو بولز، میامی هیت، بوستون سلتیکس، و شارلوت هورنتس اشاره کرد.
میرتا فرانسیسکا د لا کاریداد دیاز-بالارت و گوتیرز (؛ زادهٔ ) اهل کوبا است. او اولین همسر فیدل کاسترو بود. آنها در سال ۱۹۴۸ ازدواج کردند، صاحب یک فرزند پسر شدند و در سال ۱۹۵۵ طلاق گرفتند. زندگی نامه. او دختر اَمِریکا گوتیِرِز و رافائل خوزه دیاز بالارت، سیاستمدار برجسته کوبایی و شهردار شهر بانس، کوبا بود. او زمانی که با فیدل آشنا شد و با آن ازدواج کرد، دانشجوی فلسفه در دانشگاه هاوانا بود. کاسترو و دیاز بالارت در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۸ ازدواج کردند، ماه عسل را در نیویورک گذراندند و هفت سال بعد در سال ۱۹۵۵ طلاق گرفتند (در حالی که کاسترو به دنبال یک حمله نافرجام به پادگان مونکادا در زندان بود). آنها یک فرزند پسر به نام فیدل آنخل «فیدلیتو» کاسترو دیاز-بالارت (۲۰۱۸–۱۹۴۹) داشتند. پس از طلاق، حضانت پسرشان به کاسترو داده نشد. فیدل کوچک از پدرش دور ماند تا اینکه پس از دیدار در مکزیک، پیش از بازگشت پدرش برای رهبری انقلاب کوبا، در کنار او ماند. در سال ۱۹۵۶، دیاز-بالارت با امیلیو نونیز بلانکو (۲۰۰۶–۱۹۲۵)، پسر سفیر سابق کوبا در سازمان ملل، امیلیو نونیز پورتوندو، ازدواج کرد. این زوج با فرزندانشان در استراحتگاه ساحلی تارارا در هاوانا
زندگی می کردند. دیاز-بالارت پس از سال ۱۹۵۹، سالی که انقلاب کوبا به پیروزی رسید، در مادرید، اسپانیا به همراه خانواده خود زندگی کرد. "میامی هرالد" در سال ۲۰۰۰ ادعا کرد که او هنوز در اسپانیا زندگی می کند و دیدارهای گاه به گاهش از کوبا توسط رائول کاسترو، برادر شوهر سابقش ترتیب داده می شود. در سال ۲۰۱۸، سالی که پسرش فیدلیتو خودکشی کرد، او در سن ۹۰ سالگی در کوبا زندگی می کرد. دیاز-بالارت خاله ماریو دیاز بالرت نماینده حزب جمهوری خواه ضد کاسترو آمریکا (منطقه ۲۵ کنگره فلوریدا) و برادرش لینکلن دیاز-بالارت نماینده سابق کنگره آمریکا و مجری تلویزیون خوزه دیاز-بالارت است. او خواهر والدو دیاز-بالارت نقاش و رافائل دیاز-بالارت است.
بهلول نشریهٔ فکاهی بود که از اوایل سال ۱۳۲۹ ق. در تهران منتشر شد. این نشریه از نظر سیاسی طرفدار دمکراتها بود. از نشریات ترقی خواه عصر مشروطه بود که نگاهی طنزآمیز به مسایل سیاسی داشت. مدیریت بهلول در ابتدا برعهده شیخ علی عراقی بود. از شمارهٔ هفتم به مدیریت اسدالله خان پارسی و از شماره یازدهم به بعد به مدیریت شیخ حسن معمار، در مطبعه سنگی میرزاعلی اصغر چاپ می شده و محل توزیع آن کاروانسرای خدایی، حجرهٔ میرزاعلی اکبر بوده که در واقع دفتر روزنامه بوده است. کاریکاتوریست این روزنامه علیرضا نام داشته. بهلول در واقع هفته نامه بوده، و هفته ای یک بار منتشر می شده، اما در آن زمان متداول بوده که به تمام نشریات روزنامه می گفتند. تعدادی از شماره های این نشریه در سامانه آنلاین مرکز اسناد و کتابخانه ملی ایران (سامانه سنا) در دسترس عموم قرار گرفته است. در سال ۱۳۴۱ق. روزنامهٔ بهلول مدتی به جای روزنامه آزادی منتشر شده است و در صفحهٔ اول شمارهٔ اول این سال، گفتگویی بین بهلول و آزادی به تصویر کشیده شده است، که بهلول می گوید من آمده ام، و آزادی می گوید من به صورت بهلول آمده ام و حالا هرچه بخواهم می گویم. پس از انقلاب اسلامی در ایران
مجلهٔ طنزی با نام بهلول منتشر شد. همچنین روزنامه ای دیگری در دورهٔ قاجار در رشت به همین نام منتشر می شده «بهلول (رشت)» که مدیر مسئولی آن به عهدهٔ میراحمدزاده بوده و در مطبعه عروه الوثقی به طبع می رسیده. بهلول به دلیل رویکرد انتقادی بارها توقیف و سانسور شده است، و حتی یک بار روزنامه به علت قرمز بودن رنگ کاریکاتور که مضمون انقلاب از استنباط می شد، توقیف و تمام کارگران مطبعه تحت پیگرد قرار گرفته اند.
(پرتاب) نیزه یکی از ورزش هایی است که بر روی اسب و بیشتر در منطقه های ترک نشین کشور ترکیه از زمان الب ارسلان انجام می شود. این ورزش با قوانینی است که ورزشکار سوار بر اسب را هدف قرار می دهد تا نیزه خود را به طور دقیق به سمت حریف پرتاب کند و در لحظه نبرد بر خود و بر کوه خود مسلط شود و بر حریف خود پیروز شود. این ورزش، بیشتر در شهرهای قارص، بایبورت، اردهان، اوشاک و ارزروم بازی می شود. تاریخ. "نیزه" به عنوان بازی جنگی توسط ترکها از زمانی که از آسیای مرکزی به منطقه آناتولی آمده بودند، شناخته می شود. نیزه که در دوره های بعد در آناتولی بازی می شد و به عنوان ورزش سوارکاری نیز شناخته می شد "،" از ابتدا نسلی به نسل دیگر منتقل شد و تا به امروز نیز به حیات خود ادامه می دهد. این ورزش که در دوره آلپ ارسلان در آناتولی انجام می شد، به ویژه در مناطق مختلف آناتولی شرقی و مرکزی رایج تر است. "نیزه" که در قرن ها به عنوان یک بازی جنگی بازی می شد، بزرگ ترین ورزش نمایشی در امپراتوری عثمانی و کاخ آن در دوره های بعدی، به ویژه در قرن نوزدهم بود.&lt;ref name="Erzurum Valiliği/Kültür/Cirit"&gt;&lt;/ref&gt; با توجه به خطر جانی در مسابقات در
زمان سلطنت محمود دوم، این بازی ممنوع شد و پس از آن دوباره به عنوان یک بازی نمایشی در آناتولی شروع شد. امروزه مشاهده می شود که مردم ساکن در منطقه آناتولی شرقی علاقه زیادی به ورزش "نیزه" در ترکیه نشان می دهند. در استان ارزروم که در این منطقه قرار دارد، اولین باشگاه تخصصی ورزش سوارکاری در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد. تعداد باشگاه های ورزشی سوارکاری در بخش ها، شهرها و روستاهای این استان در مجموع یازده باشگاه است. استان اوشاک با فعالیت ۳۰ باشگاه در این استان بیشترین تعداد باشگاه ورزشی سوارکاری در ترکیه را در این زمینه دارد. علاوه بر بازی سنتی نیزه، بازی «چوب مصر» که در تاریخ به «پرتاب سنجاق» معروف است و با سنجاق هایی کوتاه تر از نیزه بازی می شود، در استان اوشاک نیز ادامه دارد. ویژگی های بازی. رفتارهایی با هدف شکست دادن و شکست دادن دشمن به صورت تیمی در جنگ و در نهایت پیروزی قویترین ها موضوع اصلی مسابقات "پرتاب نیزه" است. رفتار " "بخشش و بخشش حریف" " که در هیچ مسابقه ورزشی یافت نمی شود و فقط در "پرتاب نیزه" وجود دارد، معنای دیگری به ورزش پرتاب نیزه می دهد. برای ورزشکار و تیمش که حریف خود را اهدا می کنند، امتیاز کسب می کند. ا
ین رفتار که بیانگر لزوم بلند نکردن دست به سوی ضعیف و بخشش افراد ضعیف به جای ضربه زدن به آنهاست، تقریباً ترکیبی از ورزش و فضیلت است. این رفتارهای پرمعنای ورزشکارانی که حریف خود را بخشیدند و در زمانی که فرصت ضربه زدن با نیزه را پیدا کرد، راه حریف را نبستند و به او ضربه نزدند، اشراف آنها را آشکار می کند. به ویژه در شهرهای ارزروم، بایبورت، ارزنجان، سیواس، توکات، اوشاک و سوغوت که مسابقات "جاولین" برگزار می شود، علاقه مردم به این ورزش شدید است. باشگاه های نیزه (سواری) که روز به روز بر تعداد آنها در آناتولی افزوده می شود، مسابقاتی را هم به صورت محلی و هم هر از چند گاهی با همکاری فدراسیون شاخه های ورزش های سنتی ترکیه در هر فصل از سال برگزار می کنند. بازی های نیزه که در ترکیه به صورت فدراسیون انجام می شود نشان از اهمیتی است که ترک ها به نیزه داده اند.&lt;ref name="Erzurum Valiliği/Kültür/Cirit"&gt;&lt;/ref&gt; عبارات استفاده شده. مانند هر رشته ورزشی دیگر، در ورزش پرتاب نیزه از عبارات خاصی استفاده می شود. اینها هم جملات مربوط به بازی و هم عینی هستند. بازی و قوانین آن. داورهای مسابقه را با بررسی رکاب شروع می کنند. کلباش
ی مسئول تمام اعمال مثبت و منفی همه ورزشکاران تیمش است. او تاکتیک های بازی را به تیمش می دهد. کولباشی از بازیکنانی که به موقع یا نابهنگام خارج می شوند یا همزمان دوبل می کنند، جلوگیری می کند. اگر تیم ها در ترکیب گروهی باشند، دو بازیکن تعویضی و اگر در هنگ باشند، سه بازیکن تعویضی دارند. بازیکنان تعویضی در فضای باز در زمین خود و پشت داور زمین منتظر می مانند. تعویض ها توسط داور زمینی در زمان توقف بازی با اطلاع داور اول انجام می شود. حداکثر ۳ تعویض در یک بازی انجام می شود. بازیکنی که بازی را ترک می کند دیگر وارد بازی نمی شود. روی هر بازیکن اعدادی در پشت و دو طرف پارچه نوشته شده روی اسب هایشان. (تعداد ورزشکار و اسب یکسان است. .) اگر پیراهن تیم ها همرنگ است: شماره تیم. در تیم A از ۱ تا ۱۰ و در تیم B از ۱۱ تا ۲۰ است. حق شروع بازی و اول بیرون رفتن به تیمی داده می شود که در پایان تساوی زمین را از دست داده باشد. خروجی های هنگ از ایستگاه هنگ انجام می شود. تخلف خروج زودهنگام، به عنوان منطقه ممنوعه؛ تخطی از خروج دوبل، شلیک از خارج از محدوده تیراندازی محسوب می شود. تنها در این صورت است که بازیکن دیگری می تواند پس از اینکه هر
دو بازیکن معیوب به محل تمسخر آمدند، حرکتی انجام دهد. یک پرتاب کننده نیزه با ساختن یک حلقه نیم یا کامل در زمین بازی، نیزه خود را به سمت یکی از ورزشکاران حریف پرتاب می کند. قرقره های کامل را نمی توان بیش از دو بار ساخت. نیزه معمولاً به صورت نمایشی پخش می شود. در بازی پرتاب نیزه ورزشکار برای جلوگیری از پرتاب نیزه توسط حریف حرکات مختلفی انجام می دهد و به پهلوی راست و چپ اسب، زیر شکم یا روی گردن می خوابد. برخی از ورزشکاران تا رسیدن به خط فرار حریفان خود را تعقیب می کنند و سپس نیزه پرتاب می کنند. آنها برای ضربه زدن به آنها امتیاز کسب می کنند. بازیکنانی که در طول بازی با نیزه به سر و صورت خود ضربه می زنند، احتمال آسیب دیدگی دارند. احتمال مرگ و میر ناشی از چنین ضربه هایی وجود دارد. در این صورت ورزشکار فوت شده طبق سنت ورزش در زمین خصوصی فوت شده است. این سنت خود ورزش است که بستگان ورزشکاران متوفی نه شاکی هستند و نه شاکی. حتی آن را به عنوان شجاعت در نظر می گیرند و به خود می بالند. هنگامی که نیزه بر روی نقاط بازی می شود. طبق قوانینی که تیم ها قبل از بازی تعیین می کنند، تیمی که بیشترین امتیاز را کسب کند، برنده بازی پرتاب
نیزه محسوب می شود. توسط هر دو تیم و افراد حاضر در آن زمان؛ بازی نیزه با داوری افرادی انجام می شود که اعتقاد بر این است که قواعد بازی با نیزه را به خوبی می دانند. هیچ کس نمی تواند به تصمیمات این شخص (داور) و امتیازدهی اعتراض کند.&lt;ref name="Erzurum Valiliği/Kültür/Cirit"&gt;&lt;/ref&gt; امتیاز دهی. در امتیاز دهی، حرکات نمایش داده شده در بازی در نظر گرفته شده و به صورت شماره گذاری شده با امتیاز گرفتن یا از دست دادن امتیاز آنها ارزیابی می شود. معیارهای امتیازدهی بازی توسط تیم ها قبل از مسابقه تعیین می شود و مسابقه بر اساس این مقادیر به پایان می رسد. اختلاف امتیاز امتیاز بازی تیم ها را مشخص می کند. تیمی که بیشترین امتیاز کل را کسب کند شکست خورده محسوب می شود.
جف ولامینگ (زاده ۱۹۵۹) نویسنده و تهیه کننده تلویزیونی آمریکایی بود، که در دهه های ۱۹۹۰، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ روی سریال های گوناگونی فعالیت می نمود، برخی از آنان همانند فایل های ایکس، زنا: شاهزاده جنگجو، بتل استار گلاکتیکا، نوردهی شمال، سریال سینما مکس مطرود. زندگی نامه. ولامینگ از مینیاپولیس، مینه سوتا به لس آنجلس، کالیفرنیا مهاجرت نمود، جایی که به عنوان مدیر هنری تبلیغاتی مشغول فعالیت بود. در سال ۱۹۹۲، ولامینگ یک فیلمنامه آزاد را به سریال سی بی اس "در شمال اکسپوسره" به فروش گذاشت و بعدها در فصل سوم آن پخش گردیده شد و فصل بعد به گروه نویسندگی اضافه شد. در سال ۱۹۹۴، ولامینگ به سریال علوم عجیب و غریب ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا ۱۳ قسمت را رقیمه نمود که در بعضی از آنان جیک جوهانسن کمدین و بروس کمپبل، ستاره فیلم بی را، بازی کردند. همچنین در آن هنگام ولامینگ یک اپیزود برای سریال های راهرو و ماجراهای شهرستان بریسکو، رقیمه نمود. درگذشت. ولامینگ در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۳ بر اثر سرطان در سن ۶۳ سالگی درگذشت.
جکسون ها (انگلیسی: The Jacksons) یک برنامه رنگارنگ آمریکایی بود که خواهران و برادران جکسون را به نمایش می گذاشت (به جز جرمین که با موتاون قرارداد امضا کرد در حالی که گروه جکسون با شرکت ضبط اپیک/سی بی اس قرارداد بسته بود). این اولین برنامه رنگارنگ بود که در آن کل بازیگران خواهر و برادر یا یک خانواده آفریقایی-آمریکایی بودند. نمایش سی دقیقه ای عصر چهارشنبه در سی بی اس به عنوان یک برنامه تابستانی در ۱۹۷۶ پخش شد و تا ۱۹۷۶–۱۹۷۷ ادامه یافت و در ۹ مارس ۱۹۷۷ پس از ۱۲ قسمت به پایان رسید. مانند اجراهای معمولی جکسون فایو، مایکل جکسون مجری اصلی اجراهای موسیقی و رقص بود. با وجود تحسین عمومی پس از قسمت های اولیه، او مشتاق پروژه کلی نبود، بعداً آن را «یک حرکت احمقانه» خواند و افزود که «از هر دقیقه آن متنفر بود».
آنالوگ های پورین آنتی متابولیت هایی هستند که ساختار پورین های متابولیک را تقلید می کنند. مصارف پزشکی. آنتی متابولیت های پورین معمولاً برای درمان سرطان با تداخل در همانندسازی DNA استفاده می شوند.
زوراب خیزانیشویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال قیصریه اسپور، باشگاه فوتبال دینامو تفلیس، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال شماخی، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال گرجستان و گرجستان بازی کرده است.
ناصر عباسی بازیکن بازنشسته باشگاه فوتبال استقلال تهران است. وی سابقه ی قهرمانی آسیا به همراه استقلال را در کارنامه ورزشی خود دارد. ناصر عباسی در سال ۱۳۷۰ به استقلال پیوست و تا ۱۳۷۱ در عضویت این تیم بود. وی با وجود آنکه برای این تیم فقط ۲۵ بار به میدان رفت اما از آنجا که دوران حضور او در استقلال با حضور آسیایی آبی پوشان همزمان بود افتخارات بزرگی نصیب او شد. مشکلات شخصی. ناصر عباسی در اوج دوران جوانی نه تنها از استقلال بلکه به یکباره از فوتبال کناره گیری کرد و مدت طولانی از او خبری نبود و کاملاً فراموش شده بود تا اینکه بعد از نزدیک به دو دهه بی خبری با حضور دربرنامه ای اجتماعی به نام اختیاریه که از شبکه پنج تلویزیون ایران پخش می شد پرده از راز زندگی خود برداشت و گفت دلیل کناره گیریش از فوتبال مصرف افیون بود. عباسی گفت: ۱۶ سال گرفتار اعتیاد به مواد مخدر بودم. وی ادامه داد هر کاری می کردم نمی توانستم خلاص بشوم تا اینکه در سال ۱۳۸۶ در پی آشنایی با انجمن معتادان گمنام موفق به رهایی از این دام شدم. ناصر عباسی با تقدیر از امیر قلعه نویی گفت: امیر خان همیشه کنارم بود و هر کاری برای نجاتم انجام می داد. بعد از رهایی از
من دعوت کرد که با او همکاری کنم ولی حقیقت اینست که من قصد بازگشت به دنیای فوتبال را ندارم. افتخارات. باشگاه فوتبال استقلال تهران قهرمان آسیا (۱) دوره جام باشگاه های آسیا ۹۱–۱۹۹۰ نایب قهرمان آسیا (۱) دوره جام باشگاه های آسیا ۱۹۹۱ قهرمان تهران (۱) دوره جام باشگاه های تهران ۱۳۷۰ نایب قهرمان ایران (۱) دوره لیگ فوتبال ایران ۷۱–۱۳۷۰ قهرمان جام استقلال قطر ۱۹۹۱ قهرمان جام بسیج ۱۳۷۱
لیام میلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه ورزشی آرهوس، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال پرث گلوری، باشگاه فوتبال ملبورن سیتی، باشگاه فوتبال بریزبن رور، باشگاه فوتبال کورک سیتی، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، و باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند و جمهوری ایرلند بازی کرده است.
رابرت ارنشو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال زامبیایی تبار اهل ولز است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال مکابی تل آویو، باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال شیکاگو فایر، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، و باشگاه فوتبال تورنتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ولز و ولز بازی کرده است.
پل استالتری (؛ زادهٔ بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کانادا است که در پست هافبک و مدافع بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ، باشگاه ورزشی وردر برمن، باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کانادا و کانادا بازی کرده است.
دواین ده روساریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال هیوستون دینامو، باشگاه فوتبال سن خوزه ارث کوئیکز، باشگاه فوتبال دی سی یونایتد، باشگاه فوتبال تسویکاو، و باشگاه فوتبال تورنتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و کانادا بازی کرده است.
ایرج کلانتری طالقانی ( – ) معمار و شهرساز ایرانی بود. از آثار او می توان به بنای سفارت ایران در گرجستان، از طراحان پروژه فرودگاه بین المللی امام خمینی، طراحی اقامتگاه سفیر ایران در ایروان و مجموعه چایکنار تبریز اشاره کرد. او از معماران تاثیرگذار متاخر نسل دوم معماری معاصر ایران بود. او برادر پرویز کلانتری، نقاش نوگرای ایرانی بود. زندگی حرفه ای. ایرج کلانتری پس از گذراندن دوره های ابتدایی و دبیرستان، در سال ۱۳۳۵ وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و در سال ۱۳۴۲ در رشتهٔ معماری این دانشکده با درجه کارشناسی ارشد دانش آموخته شد. او در سال ۴۲، گروه مشاوره معماری، در سال ۱۳۵۰ شرکت مهندسان مشاور کلانتری-دارایی و در سال ۱۳۵۳ دفتر مهندسان مشاور باوند را راه انداخت. کلانتری از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ در زمینهٔ مشاوره در وزارت کشور روی طرح های هادی روستایی کار می کرد که نقشه هایی مدرن برای بهینه سازی استفاده از زمین های کشاورزی، مسکونی یا تجاری در روستاهای کشور ارائه می کردند. ایرج کلانتری از دهه ۱۳۴۰ (خورشیدی) تا پایان زندگی، به کار در زمینه ساختن خانه های شهری در تهران پرداخت. ایرج کلانتری در سال ۱۳۵۹ به آمریکا مهاجرت ک
رد و دفتری برای طراحی و ساختمان سازی به نام «کاسپین» راه اندازی کرد. اما یک سال بعد به ایران بازگشت و تا پایان در ایران ماند. برخی منابع از او به عنوان طراح فرودگاه امام خمینی نیز نام برده اند. اما به گفته علی مقدم (معمار و خواهرزاده کلانتری) بااینکه او سرپرست تیم طراحی این فرودگاه بود اما طراح اصلی فرودگاه، پل آندرو، طراح فرانسوی و طراح فرودگاه شارل دوگل پاریس بود. از ویژگی های طراحی ایرج کلانتری،ظرافت در طراحی و اجرای جزئیات، زیبایی در عین سادگی، عملگرایی و کارکردگرایی در عین نوگرایی و پیروی از مکتب مدرنیسم در معماری بود. او به عنوان نمایندهٔ این وزارتخانه در کمیتهٔ فنی شورای عالی شهرسازی و کمیته بررسی و تجدید نظر در قانون نوسازی و عمران شهری فعالیت داشت. او همچنین بیش از ۲۰ سال دروس طراحی را در دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه تهران، و دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی تدریس کرد. درگذشت. ایرج کلانتری در ۲ اسفند ۱۴۰۱ در سن ۸۵ سالگی درگذشت. سوابق و کارنامه. ایرج کلانتری عضو شورای تخصصی شهرداری تهران، رئیس هیئت اجرایی شورای هماهنگی تشکل های صنفی مهندسی کشور، عضو هیئت مدیرهٔ انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار
و شهرساز، عضو هیئت امناء انجمن مفاخر معماری ایران، عضو هیئت تحریریهٔ مجلهٔ معماری نوین، عضو هیئت مدیرهٔ سازمان نظام مهندسی ساختمان تهران و عضو شورای عالی خانهٔ هنرمندان ایران نیز بوده است. از مهم ترین پروژه های طراحی و ساخت کلانتری می توان به موارد زیر اشاره کرد: جوایز و افتخارات. کلانتری در سال ۱۳۸۴ از طرف جامعهٔ مهندسان معمار ایران به عنوان معمار سال انتخاب شد. در سال ۱۳۷۳ طرح او و شیخ زین الدین برای بنای فرهنگستان های جمهوری اسلامی ایران برندهٔ جایزهٔ چهارم و در سال ۱۳۸۱ طرح او برای ساختمان مرکزی صنعت نفت برندهٔ اول شده است. وی در مسابقه های معماری گوناگونی به عنوان عضو هیئت داوری یا طراح شرکت کرده بود که در موارد گوناگونی مانند طرح باشگاه کارمندان وزارت کشور، سفارت ایران در رباط، ساختمان شهرداری تهران، مجتمع مسکونی فرح آباد تهران و مجتمع مسکونی کارکنان فولاد اهواز و طرح مرکز ساختمان شرکت نفت ایران و دانشگاه پتروشیمی در ماهشهر به رتبه نخست دست یافته است.
هاکی داخل سالن قهرمانی زنان آسیا () یک رقابت بین المللی هاکی سالنی است (هاکی داخل سالن قهرمانی آسیا) که توسط فدراسیون آسیایی هاکی از سال ۲۰۰۹ برای زنان برگزار می شود. تیم ملی هاکی سالنی زنان ایران در این رقابت ها شرکت می کند.
دانشگاه باریشال ( , ; همچنین به عنوان دانشگاه باریشال یا به زبان ساده BU شناخته می شود) یک دانشگاه دولتی واقع در شهر باریسال در جنوب بنگلادش است. این تنها دانشگاه عمومی دولتی در استان باریسال و سی و سومین دانشگاه دولتی بنگلادش است. کتابخانه این دانشگاه بیش از ۲۰۰۰۰ کتاب و صدها مجله و نشریه در مجموعه خود دارد. تقریباً ۱۵۰ دانش آموز می توانند همزمان از این امکانات استفاده کنند.
شایا گلدوست (زاده ۱۳ خرداد ۱۳۶۵) زن ترنس، فعال حقوق بشر و فعال جنسی و جنسیتی اهل ایران است که اکنون در کانادا اقامت دارد. او یکی از مجریان ایران وایر و رادیو رنگین کمان است. زندگی نامه. شایا گلدوست در ۱۳ خرداد ۱۳۶۵ در رشت زاده شد. او در ۱۸ سالگی از ایران به ترکیه و بعد به کانادا مهاجرت کرد. فعالیت ها. شایا گلدوست در تجمع ایرانیان کانادا. به عنوان یک زن ترنس ایرانی می گویم این انقلاب زنان است. ارسال نامه جمعی از کنشگران رنگین کمانی به معلمان. شایا گلدوست، شرایط اعضای جامعه رنگین کمانی و مشکلات آن ها در مدارس و مراکز آموزشی موضوع همیشگی و مورد بحث کنشگران این حوزه است. حمایت از جامعه در تبعیض در افغانستان. جامعه ال جی بی تی ایران حمایت خود را همیشه با عزیزان افغانستان اعلام می کند. رژه افتخار. اعلام حضور جامعه ال جی بی تی نشانه، از انکار نشدن ها دارد.
تیم ملی هاکی روی چمن ایران می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
مگان مک دانل یک فیلمنامه نویس آمریکایی است که بیشتر به خاطر کارش در پروژه های "وانداویژن" (۲۰۲۱) و "مارول ها" (۲۰۲۳) شناخته می شود. تحصیلات. مک دانل فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد در ایالات متحده آمریکا است. حرفه. مک دانل کار خود را به عنوان کارگردان و تهیه کننده اجرایی در فیلم کوتاه "ملاقات جذاب" در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد. پس از نوشتن دو قسمت از مجموعه "وانداویژن" برای دیزنی پلاس که در دنیای سینمایی مارول انجام می شود، به شهرت رسید. در ژانویه ۲۰۲۰، مذاکراتی برای نوشتن فیلمنامه فیلم "مارول ها" (۲۰۲۳) با او انجام شد. در اوت ۲۰۲۲، او فیلمنامه چند از قسمت از سریال "" را نوشت.
میخاو کفیه چینسکی (؛ زادهٔ ۱ مه ۱۹۵۱) تهیه کننده فیلم، فیلم نامه نویس و کارگردان تلویزیونی اهل لهستان و بنیان گذار شرکت فیلم سازی آسکون استودیو است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. او یک بار برندهٔ «جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران» و یک بار برندهٔ «خرس نقره ای بهترین کارگردانی» در جشنواره فیلم گدنیا شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خلیج جاسوسان"، "حالا یا هرگز!"، "فردا به سینما می رویم"، "فیلیپ"، "یخ ژاله"، "روزگار خوش"، "هتل ۵۲"، "خانواده جایگزین"، "طایفه"، "انتقام"، "همبستگی، همبستگی..."، "ماگدا ام."، "کاتین"، "تاتاراک"، "ورشو ۴۴"، "پس تصویر" و "" اشاره نمود.
بلبل گوش قهوه ای یک بلبل با اندازه متوسط بومی شرق آسیا است که در بخش های شمالی پراکنش آن بسیار رایج است و از جنوب ساخالین تا شمال فیلیپین یافت می شود. پراکندگی و زیستگاه. بلبل گوش قهوه ای در محدوده بسیار گسترده ای رایج است که شامل خاور دور روسیه (از جمله ساخالین)، شمال شرق چین، شبه جزیره کره و ژاپن، از جنوب تایوان و زنجیره جزیره بابویان و باتانس در شمال فیلیپین است. از نظر تاریخی، بلبل های گوش قهوه ای پرندگان کوچنده ای بودند که در زمستان به مناطق جنوبی محدوده خود حرکت می کردند، اما آنها از تغییر در محصولات کشاورزی و شیوه های کشاورزی در دهه های اخیر برای زمستان گذرانی در مناطق دورتر از شمال استفاده کرده اند. بیشتر بلبل های گوش قهوه ای هنوز در زمستان به سمت جنوب حرکت می کنند و اغلب در طول مهاجرت گله های بزرگی را تشکیل می دهند. آنها در برخی از مناطق ژاپن به عنوان آفت کشاورزی در نظر گرفته می شوند، جایی که ممکن است به باغ ها حمله کنند و به محصولاتی مانند کلم، گل کلم و اسفناج آسیب برسانند. زادآوری. حدود پنج تخم توسط ماده گذاشته می شود که سپس آنها را جوجه کشی می کند. بلبل های گوش قهوه ای اغلب توسط کوکو انگلی می شوند
، که جوجه های آنها تخم های بلبل و جوجه ها را از لانه بیرون می برند.
ماریا چونلیس (؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۶۱) بازیگر، نمایشنامه نویس و کارگردان نمایش اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خودِ زندگی"، "گا، گا، درود بر قهرمانان"، "تبر"، "خانواده جایگزین"، "در خوشی و سختی"، "پزشکان"، "دوستان"، "پان تادئوش" و "مرشد و مارگاریتا" اشاره نمود.
توماش گونسوفسکی (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) موسیقی دان، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترفندها" و "همبستگی، همبستگی..." اشاره نمود.
بارتوئومیئی گلینیاک (؛ زادهٔ ۱۹۷۳) موسیقی دان، آهنگساز اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "همبستگی، همبستگی..." اشاره نمود.
یژی کاماس (؛ ۸ ژوئیه ۱۹۳۸–۲۳ اوت ۲۰۱۵) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بدون پنهان کاری"، "در بادیه و بیابان"، "مادام کاملیا"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "کونگ-فو"، "جمهوری امید"، "لغزش"، "رز کوچک"، "در خوشی و سختی"، "طایفه"، "انگشتری با نشان عقاب تاج دار"، "ناپلئون"، "پایانی نیست"، "رمز انیگما" و "روزها و شب ها" اشاره نمود.
نیکلائو براینر (؛ – ) بازیگر، فیلم نامه نویس، مجری تلویزیون، کارگردان تلویزیونی، کارگردان فیلم و موسیقی دان اهل پرتغال بود. او یکی از شناخته شده ترین چهره های تلویزیون و سینمای پرتغال بود که بیش از ۱۷۰ فیلم و سریال در کارنامه هنری خود دارد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نامه های عاشقانه یک راهبه پرتغالی"، "ناپلئون" و "قطار شبانه لیسبون" اشاره کرد.
فرانسیس مگاهی (؛ ۱۸ مارس ۱۹۳۵ – ) کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ناپلئون"، "تافین" و "کارمزدی" اشاره نمود.
عبدالله بیگلری سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده شازند در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمدحسین اخوی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده قائمشهر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
منصور ناصر خلعتبری سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده شهسوار در مجلس شورای ملی حضور داشت.