Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آسیاب زانو استفاده می شود. همانند چاک های تراش با دماغه دوکی، این سبک نصب نیازمند این است که کاتر فقط در یک جهت چرخشی برش ها را انجام دهد. معمولاً (یعنی با جهت گیری مارپیچ سمت راست) این به معنای فقط M03 است، هرگز M04 ، یا در اصطلاح قبل از CNC، "فقط به جلو، هرگز معکوس". در صورت نیاز به حالت استفاده از جهت های مخالف (یعنی فقط M04، هرگز M03) می توان از نخ سمت چپ استفاده کرد. با استفاده از فرز. تشکیل تراشه. اگرچه انواع مختلفی از فرز برش وجود دارد، درک تشکیل تراشه برای استفاده از هر یک از آنها اساسی است. همان طور که کاتر فرز می چرخد، موادی که قرار است برش داده شود وارد آن می شود و هر دندان کاتر یک تراشه کوچک از مواد را جدا می کند. دستیابی به اندازه صحیح تراشه از اهمیت حیاتی برخوردار است. اندازه این تراشه به چندین متغیر بستگی دارد. ماشینکار هنگام تصمیم گیری در مورد نحوه برش یک ماده جدید با ابزار جدید به سه مقدار نیاز دارد: S ، F و Depth . با این حال، احتمالاً مقادیر Vc و F z از سازنده ابزار به او داده خواهد شد. S و F را می توان از آنها محاسبه کرد: فرز معمولی در مقابل فرز صعودی. یک فرز می تواند در دو جهت برش دهد که
گاهی اوقات به عنوان "معمولی" یا "بالا" و "بالا رفتن" یا "پایین" شناخته می شود. محل برش ( جبران شعاع کاتر ). محل کاتر موضوعی است که با توجه به اینکه اندازه کاتر غیر صفر است، مکان کاتر را برای دستیابی به کانتور (هندسه) مورد نظر قطعه کار در کجا قرار دهیم. رایج ترین مثال، جبران شعاع برش (CRC) برای آسیاب های انتهایی است، که در آن خط مرکزی ابزار از موقعیت هدف توسط بردار منحرف می شود که "فاصله" آن برابر با شعاع کاتر است و "جهت" آن توسط سمت چپ/راست، صعود کنترل می شود. /متعارف، تمایز بالا/پایین . در اکثر پیاده سازی های G-code ، G40 تا G42 هستند که CRC را کنترل می کنند (لغو G40، G41 چپ/بالا، G42 راست/متعارف). مقادیر شعاع برای هر ابزار توسط اپراتور یا ماشین کار CNC وارد رجیستر(های) آفست می شود، که سپس آنها را در طول تولید تغییر می دهد تا اندازه های نهایی را در محدوده تحمل نگه دارد. مکان کاتر برای کانتورینگ سه بعدی در فرز 3، 4 یا 5 محوره با آسیاب گلوله ای به راحتی توسط نرم افزار CAM به جای برنامه نویسی دستی کنترل می شود. به طور معمول خروجی بردار CAM توسط یک برنامه پس پردازشگر که برای مدل کنترل CNC خاص طراحی شده است، به ک
د G پس پردازش می شود. برخی از کنترل های CNC مدل آخر خروجی برداری را مستقیماً می پذیرند و ترجمه را به ورودی های سروو به صورت داخلی انجام می دهند. حذف اسکلت. یکی دیگر از کیفیت های مهم فرز که باید در نظر گرفته شود، توانایی آن در مقابله با انبوهی است که در فرایند برش ایجاد می شود. اگر ضایعات به همان سرعتی که تولید می شود حذف نشود، فلوت ها مسدود می شوند و از برش مؤثر ابزار جلوگیری می کنند و باعث لرزش، سایش ابزار و گرمای بیش از حد می شوند. عوامل متعددی از جمله عمق و زاویه فلوت ها، اندازه و شکل براده ها، جریان مایع خنک کننده و مواد اطراف آن، بر حذف انبوه تأثیر می گذارند. ممکن است پیش بینی آن دشوار باشد، اما یک ماشین کار خوب مراقب جمع شدن گلوله ها خواهد بود و در صورت مشاهده شرایط آسیاب را تنظیم می کند. انتخاب یک فرز. انتخاب یک فرز کار ساده ای نیست. متغیرها، نظرات و افسانه های زیادی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود، اما اساساً ماشین کار سعی می کند ابزاری را انتخاب کند که با کمترین هزینه، مواد را به مشخصات مورد نیاز برش دهد. هزینه کار ترکیبی از قیمت ابزار، زمان صرف شده توسط دستگاه فرز و زمان صرف شده توسط ماشینکار است
. اغلب، برای کارهایی که تعداد قطعات زیادی دارند و روزهایی که ماشین کاری می گذرد، هزینه ابزار کمترین هزینه از سه هزینه است. تاریخ. تاریخچه ماشین های فرز به طور مستقیم با ماشین های فرز گره خورده است. فرز از سوهان دوار تکامل یافته است، بنابراین توسعه پیوسته ای بین اولین فرزهای شناخته شده، مانند ژاک دو وکانسون از حدود 1760 یا 1770، از طریق برش های پیشگامان آسیاب در دهه 1810 وجود دارد. از طریق دهه 1850 ( ویتنی ، نورث ، جانسون، نسمیت و دیگران)، تا کاترهایی که توسط جوزف آر. براون از براون و شارپ در دهه 1860 ساخته شد، که به عنوان وقفه ای از گذشته در نظر گرفته شدند به دلیل گام بزرگ آنها در درشتی دندان و برای هندسه ای که می تواند تیز کردن های پی در پی را بدون از دست دادن فاصله انجام دهد. De Vries (1910) گزارش کرد: "این انقلاب در علم فرز در ایالات متحده در حدود سال 1870 رخ داد و به طور کلی در اروپا در طول نمایشگاه وین در سال 1873 شناخته شد. هرچند ممکن است اکنون عجیب به نظر برسد. این نوع کاتر در سراسر جهان پذیرفته شده است و دیگر در برتری غیرقابل انکار آن نسبت به نوع قدیمی اروپایی تردیدی وجود ندارد، با بی اعتمادی به آن نگ
اه می شد و کارشناسان اروپایی نیز در بیان قضاوت خود بسیار محتاط بودند برخی از کارشناسان و مهندسان بسیار باهوش و زیرک، ابزار برش جدید را با تکان دادن سر در نظر گرفتند، با این حال، در نمایشگاه جهانی در فیلادلفیا در سال 1876 ، یک کاربرد جهانی و چند جانبه را به نمایش گذاشت. با استفاده از دستگاه فرز درشت که حتی از عاقلانه ترین انتظارات هم فراتر رفت، داناترین مهندسان از مزایای عظیمی که استفاده از نوع جدید برای صنعت فلزکاری باز کرد متقاعد شدند و از آن زمان به بعد نوع آمریکایی پیشرفت کرد. ابتدا به آرامی، اما بعداً با گام های سریع». وودبری برای پیشرفت های مختلف در طراحی فرز، نقل قول هایی از پتنت ها را ارائه می دهد، از جمله فاصله نامنظم دندان ها (1867)، اشکال دندان های درج شده (1872)، شیارهای مارپیچ برای شکستن برش (1881)، و موارد دیگر. او همچنین نقل قولی در مورد اینکه چگونه معرفی آسیاب های عمودی باعث استفاده گسترده تر از انواع endmill و fly cutter شد، ارائه می دهد. مطالعه علمی هولز و دی لیو از شرکت ماشین های فرز سینسیناتی دندان ها را حتی درشت تر کرد و همان کاری را که FW Taylor برای برش های تک نقطه ای با مطالعات علمی معر
وف خود برای برش کاری انجام داده بود، برای دستگاه های فرز انجام داد.
سیلیکون-قلع یا SiSn، به طور کلی اصطلاحی است که برای آلیاژی به شکل Si(1-x)Snx استفاده می شود. نسبت مولکولی قلع در سیلیکون می تواند بر اساس روش های ساخت یا شرایط آلایش متفاوت باشد. به طور کلی، SiSn ذاتاً نیم رسانا است و حتی مقادیر کمی از آلایش Sn در سیلیکون نیز می تواند برای ایجاد کرنش در شبکه سیلیکونی و تغییر خواص انتقال بار استفاده شود. مطالعات نظری. چندین کار نظری نشان داده اند که SiSn نیم رسانا است. اینها عمدتاً شامل مطالعات مبتنی بر دی اف تی هستند. ساختارهای نواری به دست آمده با استفاده از این آثار، تغییر در شکاف باند سیلیکون با گنجاندن قلع به شبکه سیلیکونی را نشان می دهند؛ بنابراین، مانند ژرمانیوم سیلیکون، سیلیکون-قلع دارای یک شکاف باند متغیر است که می تواند با استفاده از غلظت Sn به عنوان یک متغیر کنترل شود. در سال ۲۰۱۵، حسین و همکاران. به طور تجربی تنظیم شکاف باند مرتبط با پخش قلع را با استفاده از دیودهای پیوندی p-n همگن و تیز تأیید کرد. تولید. سیلیکون قلع را می توان به صورت تجربی با استفاده از چندین روش به دست آورد. برای مقدار کمی از قلع در سیلیکون، فرایند چُکرالِسکی به خوبی شناخته شده است. نفوذ قلع به
سیلیکون نیز در گذشته به طور گسترده آزمایش شده است. قلع ظرفیت و الکترونگاتیوی مشابهی با سیلیکون دارد و می توان آن را در ساختار بلوری مکعبی الماسی (α-Sn) یافت؛ بنابراین، سیلیکون و قلع با سه قانون از چهار قانون هیوم-روتری برای حل پذیری حالت جامد مطابقت دارند. تنها معیاری که رعایت نمی شود، تفاوت در اندازه اتمی است. اتم قلع به طور قابل توجهی بزرگتر از اتم سیلیکون است (۳۱٫۸٪). این امر حل پذیری حالت جامد قلع در سیلیکون را کاهش می دهد. عملکرد الکتریکی. اولین ماسفت (ترانزیستور اثر میدانی فلز-اکسید-نیم رسانا) با استفاده از سیلیکون قلع به عنوان یک ماده کانال در سال ۲۰۱۳ نشان داده شد این مطالعه ثابت کرد که سیلیکون-قلع می تواند به عنوان نیم رسانا برای ساخت ماسفت استفاده شود و ممکن است کاربردهای ویژه ای وجود داشته باشد که استفاده از سیلیکون-قلع به جای سیلیکون ممکن است سودمندتر باشد. به طور خاص، جریان خاموشی ترانزیستورهای سیلیکون-قلع بسیار کمتر از ترانزیستورهای سیلیکونی است. بنابراین، مدارهای منطقی مبتنی بر ماسفت های سیلیکون-قلع در مقایسه با مدارهای مبتنی بر سیلیکون، توان استاتیکی کمتری مصرف می کنند. این در افزاره های با با
تری (افزاره های LSTP)، که در آن ها برای عمر باتری طولانی تر باید توان آماده به کار کاهش یابد، سودمند است. رسانندگی گرمایی. آلیاژهای سیلیکون-قلع کمترین رسانندگی (۳ W/mK) را در بین همه آلیاژهای حجمی درمیان سیلیکون-ژرمانیوم، ژرمانیوم-قلع و سیلیکون-ژرمانیوم-قلع دارند. کمتر از نیمی از سیلیکون-ژرمانیوم که به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است، به تفاوت جرم بیشتر بین دو جزءتشکیل دهنده نسبت داده می شود. علاوه بر این، لایه های نازک کاهش بیشتری در رسانندگی گرمایی ارائه می دهند که به حدود W/mK ۱ در لایه های سیلیکون-قلع، ژرمانیوم-قلع و سه تایی سیلیکون-ژرمانیوم-قلع با ضخامت ۲۰ نانومتر می رسد که نزدیک به رسانندگی ید سیلیکون اَریخت است. آلیاژهای گروه IV دربردارندهٔ قلع دارای پتانسیل تبدیل انرژی ترموالکتریک با بازدهی-بالا هستند.
جوشکاری گل میخ تکنیکی شبیه به جوشکاری فلاش است که در آن یک بست یا مهره با شکل خاص بر روی یک قطعه فلزی دیگر که معمولاً یک فلز پایه یا بستر می باشد، جوش داده می شود. این بست ها می توانند اشکال مختلفی داشته باشند، اما معمولاً به اَشکال رِزوه دار، بدون رزوه یا ضربه ای تقسیم می شوند. پیچ ها ممکن است به طور خودکار در جوشکاری گل میخ وارد شوند. مهره های جوش به طور کلی دارای یک فلنج با نوک های کوچک هستند که هنگام جوشکاری زوب می شوند و تشکیل مذابِ جوش می دهند. سازندگان گل میخ های جوش را برای دو نوع اصلی جوشکاری گل میخ تولید می کنند: جوش گل میخ "تخلیه خازنی" و جوش گل میخ با "قوس الکتریکی." جوشکاری قوس الکتریکی گل میخ. در جوش قوس الکتریکی گل میخ، با گرم کردن هر دو قسمت توسط قوس الکتریکی، یک گل میخ و یک قطعه فلزی دیگر را به یکدیگر متصل می کنند. گل میخ را معمولاً به عنوان یکی از الکترودها استفاده می کنند و در نتیجه آن را به صفحه صاف وصل می کنند. قطب الکتریکی مورد استفاده در جوشکاری گل میخ بستگی به نوع فلز مورد استفاده دارد. برای مثال جوشکاری آلومینیوم معمولاً به الکترود مثبت جریان مستقیم (DCEP) نیاز دارد. در سوی مقابل، جوش
کاری فولاد به الکترود جریان مستقیم منفی (DCEN) نیاز دارد. در جوشکاری گل میخ از یک نوک شار و یک حلقه استفاده می شود؛ این حلقه سرامیکی (یا بست فلزی) گرما را متمرکز می کند، از اکسیداسیون (خوردگی و زنگ زدگی) جلوگیری می کند و فلز مذاب را در ناحیه جوش نگه می دارد. پس از اتمام جوش، حلقه از بست جدا می شود. عدم وجود خط خوردگی یا خدشه در طرف مقابل بست چیزی است که جوشکاری گل میخ را از سایر فرآیندهای بست متمایز می کند. گل میخ های جوش قوس الکتریکی. گل میخ های مورد استفاده در جوشکاری مزبور، معمولا دارای قطری در بازه ی 11⁄4 الی 8 اینچ هستند. همچنین طول آنها نیز در بازه ی 3/8 تا 60 اینچ متغیر است. این گل میخ ها در قسمت انتهایی خود که مورد جوشکاری قرار می گیرد توسط آلومینیوم احاطه می شوند که در فرایند جوش کمک کننده است. گل میخ های جوش قوس الکتریکی معمولاً از فولاد نرم یا فولاد ضد زنگ ساخته می شوند. جوشکاریِ کوتاه-چرخه ی گل میخ. جوشکاری چرخه کوتاه گل میخ شکل سریع تری از جوشکاری گل میخ قوس الکتریکی است که می تواند از میخ های جوشِ تخلیه ی خازنی به جای گل میخ های قوس دار عادی استفاده کند. این روش می تواند جوشکاری گل میخ ها را با
ورق های فلزی نازک تری میسر کند که در فرآیند قوس کشیده ممکن نبود؛ اگرچه به آن اندازه به جوش هایی قوی یا نافذ دست نمی یابد. این روش همچنین نیازی به استفاده از حلقه های سرامیکی ندارد. گاهی اوقات اپراتورهایی که از این فرآیند استفاده می کنند از گازهای پوششی برای کاهش پاشش خرده جوش استفاده می کنند. جوشکاری تخلیه خازنی گل میخ. جوشکاری گل میخ با تخلیه خازن با جوش گل میخ قوس کشیده مقداری متفاوت است. در حقیقت جوشکاری تخلیه خازنی نیازی به شار الکتریکی به شکل جوشکاری قوس الکتریکی ندارد. همچنین در این روش، زمان جوشکاری کوتاه تر است و جوش را قادر می سازد تا با اکسیداسیون کم و بدون نیاز به تمرکز گرما در نقطه ی مورد جوشکاری پیوند بخورد. همچنین، همانطور که پیشتر اشاره شد، اجازه می دهد تا گل میخ هایی با قطر کوچک به مواد نازک و سبک جوش داده شوند. این فرآیند از یک قوس جریان مستقیم ناشی از یک خازن استفاده می کند. زمان جوش در این فرآیند بین 1 تا 6 میلی ثانیه است. امروزه، جوشکاری گل میخ تخلیه خازنی به لطف جدیدترین تجهیزات مربوطه، می تواند بدون اینکه در طرف مقابل فلزِ بسیار نازک اثری از سوختگی دیده شود، جوشی را ایجاد کند. جوش گل میخ
سی دی (CD) اغلب برای گل میخ ها و پین ها با قطر کمتر و همچنین برای مواد غیر استاندارد و برای دقت های بالا استفاده می شود. جوشکاری گل میخ قوس الکتریکی عمدتاً برای اهداف سازه ای و گل میخ های جوش با قطر بزرگتر استفاده می شود. گل میخ های جوش تخلیه خازنی. گل میخ های مورد استفاده در جوش تخلیه خازنی از قطر 14 تا 3/8 اینچ متنوع هستند. این میخ ها در طول های مختلف، از 1/4 اینچ تا 5 اینچ و بزرگتر موجود هستند. جنس آنها نیز معمولا از فولاد نرم یا ضد زنگ، برنج، آلومینیوم و آلیاژ آلومینیوم تشکیل می شود. انتهای نوکِ جوش در گل میخ دو هدف را دنبال می کند. هنگامی که نوک میخ متلاشی می شود، ذوب می شود و به جامد شدن جوش و چسبیدن به ماده ی پایه کمک می کند. جوشکاری اتوماتیک و رباتیک گل میخ. دستگاه های جوش گل میخ به شکل قابل حمل نیز در دسترس هستند. جوشکاری ها همچنین می توانند با کنترل هایی بر روی قوس بندی و اعمال فشار، خودکار باشند. دستگاه های جوش گل میخ CNC وجود دارند که می توانند سرعت و دقت کار ساخت و ساز را افزایش دهند. جوشکاری گل میخ بسیار متنوع است، کاربردهای معمول آن شامل استفاده در بدنه خودرو، تابلوهای برق، کشتی سازی و ساخت و
ساز ساختمان است. کشتی سازی یکی از قدیمی ترین کاربردهای جوشکاری گل میخ است، به طوری که این فرآیند صنعت کشتی سازی را متحول کرد. سایر صنایع تولیدی نیز می توانند از جوشکاری گل میخ برای مصارف مختلفی از الکتریکی و مکانیکی گرفته تا محصولات تزئینی و مصرفی استفاده کنند. استانداردها. از میان استانداردهای ذکر شده در لیست کدهای جوشکاری، موارد زیر در جوشکاری گل میخ اعمال می شوند:
کارتام بوگتام معادل اصطلاح و معادل اصطلاح فارسی «از هر دستی بدی از همون دست پس می گیری»، یک فیلم هندی دلهره آور روان شناختی زبان هندی است که در سال ۲۰۲۴ اکران گردید، کارگردانی و نویسندگی فیلم را سوهام شاه بر عهده داشت. نقش های اصلی را شریاس تالپاده و ویجای راز بازی کرده اند، در حالی که مادهو و آکشا پارداسانی دیگر نقش های با اهمیت را بازی کردند. فیلم در روز ۱۷ مه ۲۰۲۴ اکران شد.
تشکیل تراشه بخشی از فرایند برش مواد با ابزارهای مکانیکی، با استفاده از ابزارهایی مانند اره ، تراش و فرز برش است. تشکیل تراشه و تخلیه مناسب تضمین می کند که فرایند برش بدون مزاحمت ادامه می یابد، ایمنی اپراتور حفظ می شود و بدون آسیب به ماشین ابزار، ابزار برش و قطعه کار. شکل گیری تراشه نسبت به هر موضوع دیگری در فناوری ماشین کاری توجه علمی بیشتری را به خود جلب کرده است، اما تبدیل نتایج علمی به مدل های کاربردی و قابل استفاده دشوار است. در اینجا ما به شکل گیری تراشه دقیقاً از چنین دیدگاه عملی نزدیک می شویم. در حین ماشینکاری، ماده حذف شده در صفحه برشی دچار تغییر شکل و برش پلاستیکی می شود و بسته به ماده قطعه کار به شکل براده های بلند یا کوتاه خارج می شود. ماشینکاری بیشتر انرژی خود را در این ناحیه برشی مصرف می کند. برای ماشین کاری مواد تراکم ناپذیر، تغییر شکل مواد در صفحه برشی بدون تغییر حجم رخ می دهد. فرض کنید تغییر شکل به صورت برش ساده اتفاق می افتد و انبوهی از لایه های مواد در ماده ای که قرار است براده ها در آن تشکیل شوند، قرار می گیرد که هر لایه موازی با صفحه برشی است. شکل گیری تراشه را می توان به عنوان یک فرایند ب
رش لایه های مواد مثال زد. عوامل زیادی بر شکل گیری تراشه تأثیر می گذارند، به ویژه از جمله مواد قطعه کار. فرایند برش فلز شامل تغییر شکل پلاستیکی مواد قطعه کار است که سپس برش داده می شود. رفتار مواد الاستیک و پلاستیک نقش تعیین کننده ای در این فرایند دارد. مواد مختلف قطعه کار ترکیب های متفاوتی از مقاومت برشی و شکل پذیری را نشان می دهند. شکل پذیری یک ماده قطعه کار به میزانی است که می توان آن را تغییر شکل داد تا زمانی که از بین برود. هرچه شکل پذیری مواد قطعه کار بیشتر باشد، براده ها طولانی تر می شوند. به عنوان یک قاعده کلی، زمانی که شکل پذیری مواد از تقریباً 25% فراتر می رود، تراشه ها از بلند تا بسیار بلند متغیر هستند. تراشه ها را می توان از خیلی بلند تا خیلی کوتاه طبقه بندی کرد و چیپس های ایده آل باید از هر دو حالت افراطی اجتناب کنند. تراشه های خیلی کوتاه ماشین کاری را متناوب می کند که منجر به ریزشکستگی زودرس (تراشه) لبه برش و عمر بسیار کوتاه ابزار می شود. از منظر عمر ابزار، تراشه های بلند ترجیح داده می شوند. تراشه های بلند و صاف نیز در حین ماشین کاری ریز ارتعاشات کمتری تولید می کنند که به نوبه خود منجر به سطوح ما
شین کاری کیفی بهتر می شود. با این حال، برای خود فرایند برش، تراشه های بلند ایده آل نیستند. آنها می توانند به ماشین ابزار، قطعه کار و ابزار برش آسیب برسانند و شرایط ناامنی را برای اپراتور ایجاد کنند. آنها همچنین می توانند مشکلات تخلیه را در نقاله تراشه ایجاد کنند که باعث افزایش توقف تولید می شود. مطالعه رسمی تشکیل تراشه در حوالی جنگ جهانی دوم و اندکی پس از آن، با افزایش استفاده از ماشین های برش سریع تر و قوی تر، به ویژه برای برش فلز با برش های جدید فولادی با سرعت بالا، تشویق شد. کار پیشرو در این زمینه توسط کیویما (1952) و فرانتس (1958) انجام شد. تشکیل تراشه معمولاً بر اساس یک مدل سه طرفه توسعه یافته توسط فرانتس توصیف می شود. این مدل بیشتر در زمینه طراحی ماشین ابزار شناخته شده است، اگرچه زمانی که یک منطقه کاربردی مانند نجاری نیاز به واژگانی برای توصیف تشکیل تراشه با جزئیات بیشتری از آنچه معمولاً انجام می شود، استفاده می شود. طبقه بندی تراشه ها. سه نوع تراشه اول، مشخصات اصلی، توسط دکتر نورمن فرانتس هستند. نوع تراشه که تشکیل می شود به عوامل زیادی بستگی دارد، هم ابزار و هم مواد. به طور کلی، عوامل اصلی زاویه تشکیل
شده توسط لبه های ابزار و همچنین زاویه ای است که در آن به سطح ارائه می شود. تیزی ابزار برش معمولاً "نوع" تراشه را مشخص نمی کند، بلکه "کیفیت" تراشه و تمایزهای واضح بین انواع را مشخص می کند. یک ابزار کند یک تراشه منحط تولید می کند که بزرگ، پاره شده و از یک وسیله شکل گیری به وسیله دیگر متفاوت است، اغلب سطحی با کیفیت پایین را که در آن معنی تغییر می کند، پشت سر می گذارد. تراشه نوع 1. تراشه های نوع I زمانی تشکیل می شوند که ماده ای "جلوتر" از لبه برش شکافته می شود، به دلیل اینکه ابزار به سمت بالا حرکت می کند و بیش از مقاومت "کششی" ماده، عمود بر سطح است. بنابراین، آنها به ویژه در مواد فیبری مانند چوب، که در آن الیاف جداگانه قوی هستند، اما ممکن است نسبتاً به راحتی از هم جدا شوند، مهم هستند. تراشه های نوع I معمولاً در برش توسط ابزارهایی با زوایای برش کم عمق تشکیل می شوند.تراشه های نوع I ممکن است به صورت توده ای طولانی و پیوسته تشکیل شوند که اندازه آن فقط به طول برش محدود می شود. این شکل گیری تراشه ایده آل برای تراشه های چوب ، به ویژه آنهایی است که توسط یک هواپیمای تنظیم شده با دهانه دقیق تنظیم شده تولید می شوند. تراشه ن
وع 2. تراشه های نوع II زمانی تشکیل می شوند که نیروی برشی توسط گوه زاویه ابزار ایجاد شود. این ماده در امتداد یک صفحه زاویه دار کوتاه، از راس لبه ابزار، به صورت مورب به سمت بالا و جلو به سطح می افتد. مواد در امتداد این خط تغییر شکل می دهند و یک تراشه پیچش دار به سمت بالا را تشکیل می دهند. این تراشه ها عموما از زوایای برش میانی تشکیل می شوند. تراشه های نوع II ممکن است در مواد انعطاف پذیر مانند فلزات تشکیل شوند. تراشه های نوع II همچنین ممکن است به صورت انبوهی طولانی و پیوسته تشکیل شوند. تراشه نوع 3. تراشه های نوع III شکست فشرده سازی مواد را پیش از یک زاویه برش نسبتا مبهم، نزدیک به 90 درجه، تشکیل می دهند. در برخی از مواد ضعیف یا غیر انعطاف پذیر، این ممکن است تراشه قابل قبولی را تشکیل دهد، معمولاً به صورت گرد و غبار ریز، اما اغلب در عوض باعث ایجاد یک اثر تصادفی "برف روب" می شود که در آن مواد زائد جلوتر از ابزار جمع می شوند اما به طور قاطع پاک نمی شوند. به عنوان یک تراشه خوش فرم. این نوع تراشه توسط روترها تشکیل می شود. همچنین توسط خراش های نجاری تشکیل می شود، اگرچه هنگامی که به درستی تیز و استفاده می شود، این تراشه
های نازک نوع III را تشکیل می دهند که در عوض به عنوان یک تراشه نوع II خوب شکل می گیرد. تراشه ضایعات آن ها به اندازه ای نازک است که حجم شکست تراکمی به اندازه ای کوچک است که مانند صفحه برشی کاملاً مشخص نوع II عمل کند. تراشه نوع 0. این نوع بعدها توسط ویلیام مک کنزی (1960) مشخص شد. جستارهای وابسته. تراشکاری ویلیام مکنزی ماشین کاری فرزکاری سنگ زنی
جورجینا هرمان (زاده 20 اکتبر 1937) باستان شناس و پژوهشگر دانشگاهی بازنشسته بریتانیایی است. تخصص او در باستان شناسی خاور نزدیک است. او به عنوان کارمند دولت کار می کرد. بعدها او باستان شناسی را فراگرفت و بقیه عمر کاری اش را به در زمینه باستان شناس و مدرس دانشگاهی فعال بود. او باستان شناسی غرب را در کالج دانشگاهی لندن از سال 1994 تا 2002 میلادی را فرا گرفت. زندگی اولیه و تحصیلات. هرمان در ۲۰ اکتبر ۱۹۳۷ در خانواده جان و گلادیس تامپسون به دنیا آمد. شغل نخست او به عنوان منشی در وزارت امور خارجه از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۱ بود. سپس به تحصیلات خود بازگشت و برای دریافت دیپلم تحصیلات تکمیلی در مؤسسه باستان شناسی دانشگاه لندن تحصیل کرد که در سال ۱۹۶۳ آن را تکمیل کرد. سپس تحقیقات خود را در کالج سنت هیوز، آکسفورد آغاز کرد و در سال ۱۹۶۶ با دریافت درجه دکتری فلسفه (DPhil) فارغ التحصیل شد. رساله دکتری او تحت عنوان "منبع، توزیع، تاریخ و استفاده از لاجورد در آسیای غربی از آغاز تا پایان دوره سلوکی" بود؛ این اولین مطالعه جامع در زمینه تجارت لاجورد بود که از افغانستان آغاز می شد. استاد راهنمای دکتری او مکس مالوان بود. حرفه دانشگاهی. هرما
ن حرفه دانشگاهی خود را به عنوان پژوهشگر جوان ج. ر. مک آیویر در دانشگاه آکسفورد از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ آغاز کرد. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ پژوهشگر کالوست گلبنکیان در دانشگاه کمبریج بود. در سال ۱۹۸۶ استاد برجسته دانشگاه کالیفرنیا در برکلی شد. از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱، او پژوهشگر لِوِرهلم و مدرس نیمه وقت در مؤسسه باستان شناسی دانشگاه لندن بود. پس از ادغام این مؤسسه با کالج دانشگاهی لندن (UCL) در سال ۱۹۸۶، او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ مدرس باستان شناسی بین النهرین در UCL بود و از ۱۹۹۳ تا زمان بازنشستگی اش در ۲۰۰۲، استاد باستان شناسی آسیای غربی در این دانشگاه بود. علاقه های پژوهشی اولیه هرمان شامل برجسته نگاری های ساسانی در ایران، تجارت لاجورد در هزاره سوم پیش از میلاد از افغانستان، و عاج های نیمرود بود. در سال ۱۹۹۲، او به عنوان مدیر حفاری های مرو، یک سایت اوasis جاده ابریشم در ترکمنستان منصوب شد. او نقش کلیدی در موفقیت درخواست مرو برای تبدیل شدن به نخستین سایت میراث جهانی یونسکو در آسیای مرکزی داشت که در سال ۱۹۹۹ به آن اعطا شد. پس از بازنشستگی، او بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۰ به عنوان استاد پژوهشی افتخاری بازدیدکننده فعالیت کرد و از
سال ۲۰۲۰ به عنوان استاد بازنشسته شناخته می شود. او همچنین عضو شورای آکادمی بریتانیا بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ بود.
حشمت الله مؤید سنندجی ( آبان ۱۳۰۶ یا نوامبر ۱۹۲۷ - درگذشت 25 ژوئن 2018) در خانواده ای بهایی در شهر همدان چشم به جهان گشود. مؤید در سال ۱۹۴۹ در رشته ادبیات فارسی و عرب موفق به اخذ مدرک کارشناسی از دانشگاه تهران شد. او پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، سفری یک ساله به دور تا دور ایران آغاز کرد. او در این سفر از نزدیک با سنن و زندگی ایرانیان در نقاط مختلف کشور آشنا شد و با مردم این مناطق دیدار و گفت وگو کرد. حاصل این سفر، دفترچه ای از خاطرات و گزارش های روزانه او است که تصویری با جزییات از آداب و رسوم و فرهنگ حتی مواد غذایی و اسامی خاص نقاط مختلف ایران در آن دیده می شود. این یادداشت ها در کتابی به نام «یاد یاران» در سال ۲۰۱۵ از سوی «نشر خرد» در آمریکا منتشر شد. حشمت مؤید در سال ۱۹۵۱ برای تکمیل تحصیلات راهی دانشگاه فرانکفورت در آلمان شد. او در دانشگاه فرانکفورت به تکمیل تحصیلات در رشته ادبیات فارسی و آلمانی و همچنین به مطالعه و تحقیق در تصوف و اسلام زیر نظر پروفسور «هلموت ریتر»، خاورشناس و ایران شناس مشهور آلمانی مشغول شد. دکتر مؤید در سال ۱۹۵۸، رساله دکترای خود را در مورد احمد جام، شاعر مشهور ایرانی قرن پنجم و
ششم هجری نوشت. پایان نامه دکتر مؤید به نام «مقامات غزنوی» به زبان آلمانی منتشر شده است. آثار. مقالات در دانشنامه ایرانیکا: به عنوان ویراستار: به عنوان نویسنده :
در بدن انسان، سیاهرگ های مغزی ()، رگ های خونی در جریان خون مغزی هستند که خون را از مخ در مغز انسان تخلیه می کنند. آنها بر اساس قسمت های بیرونی یا درونی نیم کره های مغز که به آن ها تخلیه می شوند، به گروه های بیرونی (سیاهرگ های سطحی مغز) و درونی (سیاهرگ های درونی مغز) قابل تقسیم هستند. سیاهرگ های بیرونی. سیاهرگ های مغزی بیرونی که به عنوان سیاهرگ های سطحی مغز شناخته می شوند، عبارتند از سیاهرگ های مغزی بالایی، سیاهرگ های مغزی پایینی و سیاهرگ های مغزی میانی. سیاهرگ های مغزی بالایی در سطوح بالایی نیمکره ها به سینوس ساژیتال فوقانی تخلیه می شوند. سیاهرگ های مغزی فوقانی شامل سیاهرگ آناستوموتیک فوقانی می شوند. سیاهرگ های درونی. سیاهرگ های مغزی درونی به عنوان سیاهرگ های مغزی عمقی نیز شناخته می شوند و قسمت های داخلی عمیق نیمکره ها را تخلیه می کنند.
روسکایا () یک گروه موسیقی اسکا پانک اتریشی بود که در سال ۲۰۰۵ در وین بنیان نهاده شد. این گروه آهنگ های خود را «توربو پولکا متال روسی» می نامید چون آثارشان مبتنی بر پولکا، اسکا، فانفار، پاپ، راک و موسیقی سنتی روسی بود. این گروه با شرکت ناپالم رکوردز قرارداد داشت. آنها در اتریش بیشتر به خاطر اجرای ثابت در برنامهٔ کمدی انتهای شب «اتریش خوش آمدی» شناخته می شوند. گروه در ۳ فوریه ۲۰۲۳ (همان روزی که هفتمین آلبوم خود را با نام "توربو پولکا پارتی" را منتشر کردند) از هم پاشید؛ زیرا دیگر حاضر به «به کارگیری طنزآمیز زبان و نمادها شوروی» در آثارشان به دلیل انتقاد عمومی مرتبط با حمله روسیه به اوکراین نبودند.
مولی آنه تیلور (زاده ۶ می ۱۹۸۸ در سیدنی) یک راننده اتومبیل رالی استرالیایی است. او قهرمان رالی استرالیا در سال ۲۰۱۶، اولین و تنها زنی است که قهرمان مسابقات رالی استرالیا شده است و جوانترین زن بدون توجه به جنسیت، و قهرمان مسابقات اکستریم ای در سال ۲۰۲۱ است. او اولین زنی بود که در برنامه ستاره های در حال ظهور بین المللی بنیاد ورزش های موتوری استرالیا (AMSF) پذیرفته شد و همچنین در سال ۲۰۰۶ جایزه بهترین دستاورد سال کنفدراسیون موتوراسپرت استرالیایی را در نیو ساوت ولز دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، او بخشی از مسابقات قهرمانی رالی جهان برنامه پیرلی راننده و یکی از جوانترین و تنها راننده زن شرکت کننده در مسابقات جهانی رالی بود. او چندین قهرمانی از جمله مسابقات قهرمانی رالی پشت سر هم استرالیا در کلاس اف۱۶ را برای سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به دست آورده است. در سال ۲۰۰۹، او قهرمان مسابقات رالی بانوان بریتانیا شد، اولین راننده ای که خارج از بریتانیا این عنوان را کسب کرد. او همچنین در مسابقات رالی قهرمانی اروپا ۲۰۱۳ شرکت کرد. در سال ۲۰۱۶، تیلور برنده رده بندی کلی قهرمانی رالی استرالیا شد.