Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ده است. جمع بندی و نتیجه گیری. ایتالیا با بیش از شش دهه فعالیت در صنعت فضایی و ماهواره ای، توانسته است جایگاه خود را در عرصه نوآوری علمی و فناوری تثبیت کند. مشارکت در پروژه های بین المللی، توسعه ماهواره های تحقیقاتی و کاربردی و همکاری با سازمان های فضایی اروپایی، نه تنها به رشد علمی کشور کمک کرده، بلکه تأثیر اقتصادی و صنعتی قابل توجهی داشته است. با ادامه سرمایه گذاری، توسعه فناوری های نوین و تربیت نیروی متخصص، ایتالیا می تواند در آینده به یکی از قطب های فناوری فضایی اروپا و جهان تبدیل شود.
ایتالیا یکی از کشورهای پیشرو در زمینه تحقیقات و نوآوری در حوزه هوش مصنوعی (AI) و رباتیک در اروپا است. دانشگاه ها، مؤسسات تحقیقاتی و شرکت های فناور ایتالیایی با توسعه فناوری های پیشرفته در ربات های صنعتی، هوش مصنوعی کاربردی، سیستم های خودران و فناوری های پزشکی، نقش مهمی در عرصه نوآوری جهانی ایفا می کنند. فعالیت های ایتالیا در این حوزه، علاوه بر ارتقاء جایگاه علمی کشور، به توسعه اقتصادی، ایجاد فرصت های شغلی و افزایش صادرات فناوری های پیشرفته کمک کرده است. تاریخچه. فعالیت های هوش مصنوعی و رباتیک در ایتالیا از دهه ۱۹۸۰ آغاز شد، زمانی که دانشگاه ها و مؤسسات تحقیقاتی شروع به ایجاد آزمایشگاه های تخصصی و برنامه های تحقیقاتی گسترده در زمینه AI و رباتیک کردند. در این دهه، تمرکز بر توسعه الگوریتم های پایه، ربات های صنعتی اولیه و سامانه های کنترل خودکار بود. در دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، با رشد صنایع خودروسازی، پزشکی و تولید، تحقیقات هوش مصنوعی به سمت کاربردهای صنعتی و تجاری حرکت کرد. دانشگاه ها و مؤسسات تحقیقاتی با همکاری مستقیم با شرکت های فناور، به توسعه ربات های انسان نما، سیستم های خودران، و نرم افزارهای تحلیل داده پرداخت
ند. از دهه ۲۰۱۰ تاکنون، ایتالیا در پروژه های بین المللی و اتحادیه اروپا فعال بوده و در زمینه های نوظهور مانند رباتیک پزشکی، ربات های اجتماعی و هوش مصنوعی پیشرفته برای صنایع پیشرفته، نقش پررنگی ایفا کرده است. مراکز تحقیقاتی و شرکت های فعال. ! مرکز / شرکت !! نوع فعالیت !! نوآوری ها و پروژه ها Istituto Italiano di Tecnologia (IIT) CNR – Consiglio Nazionale delle Ricerche Expert System COMAU پروژه ها و نوآوری ها. ایتالیا در پروژه های متعددی در زمینه رباتیک و هوش مصنوعی مشارکت داشته است، از جمله: توسعه ربات های انسان نما برای تحقیقات پزشکی و صنعتی، به ویژه برای آزمایش های توانبخشی و آموزش پزشکی. طراحی و پیاده سازی سیستم های هوشمند تولید و اتوماسیون کارخانه ها، با تمرکز بر افزایش بهره وری و کاهش خطاهای انسانی. توسعه الگوریتم های یادگیری ماشین و پردازش داده های بزرگ برای تحلیل صنعتی و علمی، از جمله در صنایع خودروسازی، انرژی و داروسازی. مشارکت فعال در پروژه های اتحادیه اروپا و سازمان های بین المللی برای توسعه رباتیک اجتماعی، ربات های پزشکی و فناوری های هوش مصنوعی پیشرفته. ایجاد پلتفرم های نوآوری مشترک بین دانشگاه ها
و صنایع برای تربیت نیروی انسانی متخصص و توسعه فناوری های کاربردی. تأثیر اقتصادی و علمی. تحقیقات و نوآوری در حوزه هوش مصنوعی و رباتیک باعث رشد صنعت فناوری، ایجاد فرصت های شغلی، ارتقاء مهارت های علمی و توسعه شرکت های فناور در ایتالیا شده است. بر اساس گزارش های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، سرمایه گذاری در فناوری های نوین AI و رباتیک، منجر به افزایش بهره وری صنایع، رشد اقتصادی و صادرات فناوری های پیشرفته شده است. همچنین، مشارکت ایتالیا در پروژه های بین المللی و اتحادیه اروپا باعث ارتقاء جایگاه علمی و فناوری کشور و تقویت شبکه های تحقیقاتی بین المللی شده است. چالش ها و فرصت های آینده. با وجود دستاوردهای بزرگ، ایتالیا با چالش هایی نیز روبه رو است، از جمله محدودیت بودجه تحقیقاتی، نیاز به افزایش همکاری میان بخش های دانشگاهی و صنعتی و کمبود نیروی متخصص در برخی حوزه ها. با این حال، فرصت های بزرگی نیز وجود دارد: توسعه فناوری های نوین مانند ربات های پزشکی دقیق، هوش مصنوعی Explainable و ربات های اجتماعی. افزایش همکاری های بین المللی با دانشگاه ها و شرکت های پیشرفته اروپا و جهان. سرمایه گذاری بیشتر در استارتاپ های
فناور و مراکز نوآوری برای تجاری سازی فناوری های نوین. توسعه آموزش های تخصصی برای تربیت نیروی انسانی با مهارت های پیشرفته AI و رباتیک. جمع بندی و نتیجه گیری. ایتالیا با بیش از چهار دهه فعالیت در زمینه هوش مصنوعی و رباتیک، توانسته است جایگاه خود را در عرصه نوآوری علمی و صنعتی تثبیت کند. دانشگاه ها، مؤسسات تحقیقاتی و شرکت های فناور، با توسعه فناوری های پیشرفته و مشارکت در پروژه های بین المللی، نه تنها به رشد علمی کشور کمک کرده اند، بلکه اثرات اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی نیز ایجاد کرده اند. با ادامه سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، تقویت همکاری های بین المللی و تربیت نیروی متخصص، ایتالیا می تواند در آینده نقش کلیدی تری در توسعه فناوری های نوین هوش مصنوعی و رباتیک در سطح اروپا و جهان ایفا کند. نمودارها و جداول تحلیلی. رشد سرمایه گذاری در AI و رباتیک (دهه ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۵). ! سال !! سرمایه گذاری (میلیون یورو) 1980 1990 2000 2010 2020 2025 مقایسه پروژه های داخلی و بین المللی. ! نوع پروژه !! تعداد !! حوزه پروژه های داخلی پروژه های بین المللی توزیع مراکز تحقیقاتی و شرکت ها بر اساس حوزه فعالیت. ! حوزه فعالیت !! درصد مراکز و
شرکت ها رباتیک صنعتی هوش مصنوعی کاربردی رباتیک پزشکی اتوماسیون و خطوط تولید دستاوردهای علمی و اقتصادی. ! دستاورد !! توضیح افزایش بهره وری صنعتی تربیت نیروی متخصص رشد اقتصادی مشارکت بین المللی
ایتالیا در سال های اخیر شاهد رشد چشمگیر استارتاپ های فناوری بوده است. این استارتاپ ها در حوزه های هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، رباتیک، فناوری پزشکی و فناوری های سبز فعالیت می کنند و با نوآوری های خود نقش مهمی در اقتصاد و توسعه فناوری کشور دارند. تاریخچه و سیاست های حمایتی. صنعت استارتاپی در ایتالیا از دهه ۲۰۰۰ رشد کرده است. معرفی «قانون استارتاپ» در سال ۲۰۱۲ با هدف تسهیل تأسیس شرکت های نوپا، ارائه مشوق های مالیاتی و دسترسی به منابع مالی، بستری مناسب برای رشد استارتاپ ها فراهم کرد. سرمایه گذاری های دولتی و خصوصی. دولت ایتالیا برنامه های متعددی برای تقویت اکوسیستم استارتاپی اجرا کرده است. بانک دولتی Cassa Depositi e Prestiti (CDP) اعلام کرده که در پنج سال آینده ۱ میلیارد یورو در حوزه های هوش مصنوعی و امنیت سایبری سرمایه گذاری خواهد کرد. همچنین، شرکت سنگاپوری Silicon Box اعلام کرده که ۳.۲ میلیارد یورو در ساخت کارخانه ای برای تولید تراشه در منطقه پیه مونته ایتالیا سرمایه گذاری خواهد کرد. نوآوری ها و پروژه های مهم. استارتاپ های فناوری ایتالیا در پروژه های نوآورانه ای فعالیت دارند، از جمله: تأثیر اقتصادی و فناوری. است
ارتاپ های فناوری ایتالیا باعث ایجاد فرصت های شغلی، جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی و توسعه اکوسیستم نوآوری کشور شده اند. این شرکت ها بازار داخلی را تقویت کرده و با مشارکت در پروژه های بین المللی، ایتالیا را به یکی از مراکز مهم استارتاپی در اروپا تبدیل کرده اند. جمع بندی و نتیجه گیری. اکوسیستم استارتاپی فناوری در ایتالیا با ترکیبی از سیاست های حمایتی، سرمایه گذاری های داخلی و خارجی و حضور استارتاپ های نوآور، به یکی از بازیگران مهم در عرصه فناوری اروپا تبدیل شده است. ادامه این روند می تواند ایتالیا را به یکی از قطب های اصلی استارتاپی اروپا و جهان تبدیل کند.
امید (به انگلیسی: "Hope") پنجمین آلبوم استودیویی از خواننده رپ و ترانه سرای آمریکایی، ان اف است که در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۳ توسط شرکت های ویرجین رکوردز و ان اف ریل میوزیک منتشر شد. این آلبوم به فاصله ی چهار سال از آلبوم قبلی او، "جستجو" (۲۰۱۹) منتشر شد و نقطه ی عطفی در کارنامه ی هنری او محسوب می شود که در آن، ان اف از تم های تاریک و سنگین آثار پیشین خود فاصله گرفته و به مضامینی چون امید، غلبه بر مشکلات و رشد شخصی می پردازد. این آلبوم شامل همکاری هایی با هنرمندانی چون کوردائه و جولیا مایکلز است و توانست در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا قرار گیرد و به سومین آلبوم شماره یک ان اف در این جدول تبدیل شود. پیش زمینه و مفاهیم. پس از موفقیت تجاری آلبوم "جستجو" در سال ۲۰۱۹ که شامل تک آهنگ موفق «بذار برم پایین» بود، ان اف یک دوره ی طولانی از سکوت هنری را تجربه کرد. او در این مدت با چالش های شخصی و سلامت روان دست وپنجه نرم می کرد، موضوعی که همواره در مرکز آثار او قرار داشته است. آلبوم "امید" نتیجه ی این دوره و نمایانگر تحول درونی اوست. ان اف در این آلبوم به جای تمرکز صرف بر درد و کشمکش های درونی، روایتی از مسیر بهبودی و یافتن
نور در تاریکی را ارائه می دهد. عنوان آلبوم، "امید"، به وضوح درون مایه ی اصلی آن را بیان می کند. در موزیک ویدیوی تک آهنگ اصلی آلبوم با همین نام، ان اف به صورت نمادین شخصیت تاریک و قدیمی خود را که همیشه با لباس سیاه به تصویر کشیده می شد، رها کرده و با پوششی سفید، نمادی از شروعی دوباره و یافتن امید، ظاهر می شود. این تحول بصری، بازتاب دهنده ی تغییر در محتوای اشعار و فضای کلی آلبوم است. موسیقی و ترانه ها. آلبوم "امید" از نظر موسیقایی، ترکیبی از سبک های هیپ هاپ سینمایی، پاپ و راک است که مشخصه ی آثار ان اف به شمار می رود. تنظیم های ارکسترال و استفاده از گروه کُر در قطعاتی مانند «Hope» و «Motto» به فضا و مقیاس آلبوم عمق بیشتری بخشیده اند. برخلاف کارهای قبلی که بیشتر بر رپ های سریع و پرخاشگرانه متمرکز بودند، در این آلبوم بخش های ملودیک و آوازی بیشتری به گوش می رسد. آلبوم با قطعه ی «Hope» آغاز می شود که در آن ان اف مستقیماً با خودِ گذشته اش صحبت می کند و مسیر تحول خود را شرح می دهد. قطعه ی «Motto» نگاهی کنایه آمیز به صنعت موسیقی و فشار برای کسب شهرت دارد و ان اف در آن بر وفاداری به هویت هنری خود تأکید می کند. در این آل
بوم دو همکاری به چشم می خورد: «Careful» با حضور کوردائه که یک قطعه ی هیپ هاپ پرانرژی است و «Gone» با حضور خواننده پاپ، جولیا مایکلز، که یک بالاد احساسی درباره ی از دست دادن است. انتشار و عملکرد تجاری. ان اف برای اولین بار در فوریه ۲۰۲۳ با انتشار تک آهنگ «Hope»، خبر از آلبوم جدید خود داد. پس از آن، تک آهنگ «Motto» در ماه مارس منتشر شد. آلبوم به طور کامل در ۷ آوریل ۲۰۲۳ در دسترس عموم قرار گرفت. "امید" با فروش ۱۲۳٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم در هفته ی اول انتشار، در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. این سومین آلبوم متوالی از ان اف بود که به این موفقیت دست می یافت. این آلبوم همچنین در چندین کشور دیگر از جمله کانادا، استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا در میان ده آلبوم برتر جداول موسیقی قرار گرفت. نقد و بررسی ها. آلبوم "امید" با واکنش های عموماً مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد. بسیاری از منتقدان، رشد هنری و بلوغ احساسی ان اف را ستودند و از تغییر نگرش او از تاریکی به سمت امید استقبال کردند. نشریه ی ورایتی این آلبوم را "اثری شگفت آور، روشن و پرنشاط" توصیف کرد که نشان دهنده ی توانایی ان اف در خروج از سایه هاست. مجله ی "C
lash" نیز صداقت احساسی آلبوم را ستود و آن را "آلبومی با صداقت احساسی شگفت انگیز" نامید. با این حال، برخی منتقدان معتقد بودند که هرچند تغییر تم آلبوم مثبت است، اما از نظر موسیقایی، ان اف همچنان در حال تکرار فرمول های پیشین خود است و نوآوری چندانی در ساختار قطعات دیده نمی شود. با این وجود، در مجموع "امید" به عنوان یک فصل جدید و موفق در کارنامه ی ان اف شناخته می شود. تور. برای حمایت از آلبوم "امید"، ان اف تور جهانی «Hope Tour» را آغاز کرد. این تور از آمریکای شمالی آغاز شد و سپس به اروپا و اقیانوسیه گسترش یافت. این تور با استقبال گسترده ای روبرو شد و بسیاری از اجراهای آن به سرعت فروش رفتند.
مالاکیه وو () یک شهرک در بخش ویلفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
وول چی () یک شهرک در بخش ویلفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
زگیل دوده که به آن سرطان دودکش پاک کن ها () و سرطان کیسه بیضه نیز گفته می شود، یک کارسینوم سلول سنگفرشی در کیسه بیضه است. این بیماری به عنوان نخستین شکل شناخته شدهٔ سرطان شغلی اهمیت دارد و نخستین بار در سال ۱۷۷۵ توسط پرسیوال پات شناسایی شد. در ابتدا این سرطان در میان پاککنندگان دودکش ها به عنوان یک بیماری شایع شناخته شد. همچنین در مردانی که در معرض روغن های معدنی قرار گرفته یا با تقطیر تخریبی کار می کردند نیز مشاهده شده است. این سرطان همچنین با نام کارسینوم سلول سنگفرشی کیسه بیضه و پوشش کیسه بیضه نیز شناخته می شود. بیماری زایی. سرطان پاک کنندگان دودکش یک کارسینوم سلول سنگفرشی در پوست کیسه بیضه است. این سرطان نخستین بار در سال ۱۷۷۵ توسط پرسیوال پات توصیف شد که فرض کرد این بیماری با مواجهه شغلی با دوده ارتباط دارد. این سرطان عمدتاً پاک کنندگان دودکش را مبتلا می کرد که از کودکی با دوده در تماس بودند. در یک بررسی میانگین سن بروز علائم ۳۷٫۷ سال گزارش شد، اگرچه در پسرانی به سن ۸ سال نیز مشاهده شده بود. در سال ۱۸۹۰ وی.جی. اسپنسر پیشنهاد کرد که عرقی که روی بدن کارگران جاری می شود باعث تجمع دوده در آژنگ های سطح زیرین
کیسه بیضه شده و این تحریک مزمن به سرطان کیسه بیضه منجر می شود. اما بعداً مشخص شد این نتیجه گیری ناشی از خطای روش رنگ آمیزی نمونه های میکروسکوپی او بوده است. در سال ۱۹۲۲، آر.دی. پاسی، پزشک پژوهشگر در بیمارستان گایز لندن، در موش هایی که در معرض عصاره ای از دوده قرار گرفته بودند تومورهای بدخیم پوستی ایجاد کرد و نشان داد که در دوده مواد سرطان زا وجود دارد که احتمالاً علت سرطان کیسه بیضه در پاک کنندگان دودکش است. در دههٔ ۱۹۳۰، ارنست کناوی و جیمز دی. کوک از مؤسسه پژوهشی بیمارستان سرطان لندن (که بعدها بیمارستان رویال مارزدن نام گرفت)، چندین هیدروکربن آروماتیک چندحلقه ای در دوده کشف کردند که ماده سرطان زای نیرومندی بودند: دی بنز (آ، اچ) آنتراسن، دی بنز (ای، جی) آنتراسن و بنزوآلفاپیرن. بنزوآلفاپیرن با دئوکسی گوانوزین در دی ان ای واکنش داده و به آن آسیب می زند و می تواند فرایندهای آغازگر سرطان را فعال کند. علائم و نشانه ها. آسیب اولیه کوچک و بدون درد است. اغلب به صورت زخمی خارش دار، زگیل یا جوشی توصیف می شود. در بسیاری موارد ممکن است بر اثر خاراندن دچار خون ریزی شود. بستر اجتماعی-تاریخی. در انگلستان سدهٔ هفدهم، مالیات
خانه ها بر اساس تعداد بخاری ها تعیین شد. برای فرار از این مالیات، چندین دودکش به یک بخاری متصل می شد که به لوله های زاویه دار می انجامید. این ساختارهای غیرعادی دودکش باعث روش های دشوار پاک سازی مکانیکی شد. در نتیجه، در سده های هجدهم و نوزدهم در انگلستان به کارگیری پسران خردسال برای پاک کردن دودکش ها امری رایج شد. معمولاً این کودکان یتیم یا از خانواده های فقیر بودند. کودکان ۵ تا ۱۱ ساله اغلب به دلیل توانایی عبور از لوله های باریک دودکش استخدام می شدند. پاک کردن دودکش در سراسر اروپا و آمریکای شمالی رایج بود. این بیماری بیشتر در بریتانیا دیده می شد، جایی که پسران خردسال برای بالا رفتن از دودکش ها به کار گرفته می شدند. دلیل اصلی شیوع بالای بیماری در بریتانیا، باریک تر بودن دودکش ها بود. عامل دیگر بهداشت ضعیف در سدهٔ هجدهم بود: در این دوره رعایت بهداشت اندک بود و حمام کردن سالی یک بار امری عادی به شمار می آمد. خانواده ها اغلب پتوهای خواب مشترک داشتند و همین پتوها برای جمع آوری دوده توسط پاک کنندگان دودکش استفاده می شد و تماس مکرر با دوده را افزایش می داد. همچنین کار کودکان به صورت برهنه نیز غیرمعمول نبود. این وضعی
ت همراه با بهداشت ضعیف باعث تماس مستقیم و مکرر پوست با مواد سمی موجود در دوده می شد و احتمال ابتلا به این بیماری را بالا می برد. در ایالات متحده، کودکان سیاه پوست برده از مالکانشان اجاره داده می شدند و همان کار را انجام می دادند، و حتی پس از سال ۱۸۷۵ نیز به کار گرفته می شدند. پرسیوال پات. پرسیوال پات (۶ ژانویه ۱۷۱۴ – ۲۲ دسامبر ۱۷۸۸، لندن) یک جراحی انگلیسی، از بنیان گذاران ارتوپدی و نخستین دانشمندی بود که نشان داد سرطان می تواند به علت یک ماده سرطان زای محیطی ایجاد شود. او در سال ۱۷۶۵ به ریاست انجمن جراحان انتخاب شد که پیشگام کالج سلطنتی جراحان بود. در سال ۱۷۷۵، پات ارتباط میان مواجهه با دوده و بروز بالای سرطان پاک کنندگان دودکش را در این افراد نشان داد. این نخستین ارتباط شغلی با سرطان بود و پات نخستین کسی بود که ثابت کرد یک بدخیمی می تواند به وسیلهٔ ماده ای سرطان زای محیطی ایجاد شود. پژوهش های او نقش مهمی در بنیان گذاری علم همه گیرشناسی و تصویب قانون پاک کنندگان دودکش ۱۷۸۸ داشت. پات سرطان پاک کنندگان دودکش را چنین توصیف می کند: این بیماری همواره نخستین حمله خود را بر بخش زیرین کیسه بیضه آغاز می کند، جایی که ز
خمی سطحی، دردناک و ناموزون با لبه های سخت و برجسته پدیدمی آورد… در مدت کوتاهی پوست، دارتوس و پرده های کیسه بیضه را درمی نوردد و بیضه را گرفتار کرده، آن را بزرگ، سخت و کاملاً بیمار می کند. سپس مسیر خود را از طریق طناب مَنَوی به شکم ادامه می دهد. او دربارهٔ زندگی پسران چنین می نویسد: سرنوشت این افراد به ویژه سخت است… با آنان بسیار خشن رفتار می شود… آنان را به دودکش های باریک و گاه داغ می فرستند، جایی که دچار کوفتگی، سوختگی و تقریباً خفگی می شوند؛ و هنگامی که به بلوغ می رسند، در معرض بیماری ای بسیار بدبو، دردناک و مرگبار قرار می گیرند. مظنون اصلی به عنوان ماده سرطان زا قطران زغال سنگ و احتمالاً آرسنیک بود. تشخیص. تشخیص سرطان کیسه بیضه با نمونه برداری از ضایعه انجام می شود. برای تعیین مرحلهٔ بیماری چندین آزمایش از جمله ام آرآی کیسه بیضه و لگن و همچنین سونوگرافی انجام می شود. رای و ویت مور یک سامانه مرحله بندی بر اساس میزان متاستاز پیشنهاد کردند. این سامانه پرکاربردترین روش مرحله بندی است. چهار مرحله برای این سرطان تعریف شده که از A تا D نام گذاری می شوند. در مرحله A دو زیرمرحله A1 و A2 وجود دارد. در A1 بیماری محد
ود به کیسه بیضه است. در A2 بیماری به نواحی اطراف از جمله آلت، بیضه، استخوان شرمگاهی و میان دوراه گسترش می یابد. در مرحله B بیماری به طور موضعی متاستاز می دهد. در این مرحله تومور قابل برداشت است. در مرحله C بیماری متاستاز بیشتری می دهد، اما دیگر قابل جراحی نیست. در مرحله D متاستاز دوردست رخ می دهد و بیماری از غدد لنفاوی ناحیه ای فراتر می رود، که نادر است. پیش آگهی. پیش آگهی سرطان پاک کنندگان دودکش به میزان متاستاز به غدد لنفاوی وابسته است. برداشتن تومور در جراحی اولیه نقش کلیدی در پیش آگهی دارد. نرخ بقا بر اساس گسترش به غدد لنفاوی تعیین می شود. در صورت درگیری غدد لنفاوی اینگوینال، نرخ بقای پنج ساله حدود ۲۵ درصد است. در صورت درگیری غدد لنفاوی ایلیاک خارجی، بقایی گزارش نشده است. درمان. درمان عمدتاً جراحی بود: به ویژه برداشت وسیع ضایعه با حاشیه ۲ تا ۳ سانتی متر. همچنین توصیه می شود بافت زیرجلدی اطراف همراه با تومور برداشته شود. محتویات کیسه بیضه تنها در صورت درگیری تومور برداشته می شوند. پرتودرمانی و شیمی درمانی نیز می توانند در نظر گرفته شوند. پیشگیری. با معرفی تجهیزات حفاظتی شخصی، میزان بروز سرطان پاک کنندگان د
ودکش کاهش یافت. قانون پاک کنندگان دودکش ۱۷۸۸ (28 Geo. 3. c. ۴۸)، نخستین قانون برای حمایت از کودکان کار، پوشش کاری مناسب را مشخص کرد. این قانون حداقل سن کار را ۸ سال تعیین کرد. بهبود بهداشت فردی نیز در کاهش شیوع سرطان مؤثر بود. در سال ۱۸۰۳ دو انجمن برای حمایت از کودکان در صنعت پاک کردن دودکش تأسیس شد. در واکنش به نگرانی ها دربارهٔ کودکان کار، پارلمان قانون ۱۸۳۴ را تصویب کرد. این قانون کار کودکان زیر ۱۰ سال را ممنوع کرد. همچنین اصلاحاتی در ساختار دودکش ها لازم دانست. کمی بعد، قانون ۱۸۴۰ حداقل سن کار را به ۱۶ سال افزایش داد. این قانون همچنین پیشنهاد کرد افراد زیر ۲۱ سال در این کار نباشند. قانون ۱۸۷۵ این کار را کاملاً ممنوع کرد. در برخی کشورهای اروپایی نیز از پسران بالا رونده استفاده می شد. لرد شفتسبری، یک انسان دوستی، رهبری کارزار پایانی را بر عهده داشت. با این حال، این قوانین به دلیل نبود راهکارهای نظارتی اغلب نادیده گرفته می شدند. در سال ۱۸۶۳، کمیسیون کار کودکان وضعیت اشتغال کودکان را بررسی کرد تا اطمینان یابد قوانین پارلمان اجرا می شوند. گزارش این کمیسیون نشان داد که اشتغال کودکان حتی پس از اجرای قانون ۱۸۴۰ ا
فزایش یافته بود. بیماری های مرتبط. دهه ها بعد مشاهده شد که این سرطان در میان کارگران کارخانه های گاز و شیل نفتی نیز رخ می دهد، و بعداً مشخص شد برخی ترکیبات قیر، دوده و روغن ها که به عنوان هیدروکربن آروماتیک چندحلقه ای شناخته می شوند، در حیوانات آزمایشگاهی سرطان زا هستند. سرطان مرتبط با آن با نام mule spinners' cancer شناخته می شود.
جهان گمشده یک زیرژانر از ژانرهای فانتزی یا علمی-تخیلی است که به کشف تمدن های ناشناخته روی زمین می پردازد. این ژانر در اصل به عنوان زیرژانری از داستان های ماجراجویانه رمانتیستی ادبیات ویکتوریاییِ اواخر قرن ۱۹ شکل گرفت و تا قرن ۲۱ نیز همچنان محبوب باقی مانده است. این ژانر در دوره ای پدید آمد که باستان شناسان غربی در حال کشف و مطالعه تمدن هایی در سراسر جهان بودند که پیش تر برای آن ها ناشناخته بود، از جمله از طریق رشته هایی مانند مصرشناسی، آشورشناسی یا مطالعات میان تمدنی در آمریکای میانه. بنابراین، داستان های واقعی درباره کشفیات باستان شناسی الهام بخش نگارش آثار ادبی فانتزی در این زمینه شدند. بین سال های ۱۸۷۱ تا آغاز جنگ جهانی اول، تعداد روایت های منتشرشده در مورد جهان گمشده — که در هر قاره ای رخ می دادند — به طور قابل توجهی افزایش یافت. این ژانر دارای مضامینی مشابه با پادشاهی های اسطوره ای مانند آتلانتیس و الدورادو است.
آزمون پاسخ اجتنابی شرطی (به اختصار: CAR) یک آزمایش حیوانی ساده برای سنجش اثر بعضی داروها بر رفتار آموخته شدهٔ «اجتناب» است. در این آزمون، حیوان (معمولاً موش یا جونده ای) یاد می گیرد با دیدن/شنیدن یک علامت (مثلاً نور یا صدا) پیش از رسیدن یک محرک ناخوشایند (مثلاً شوک خفیفِ پا) به محفظهٔ دیگر برود. اگر یک دارو باعث شود حیوان اجتنابِ پیشاپیش را انجام ندهد، اما هنوز بتواند بعد از شروع شوک به سرعت به محفظهٔ دیگر برود (گریز کند)، آن دارو در این مدل «شبه ضدروان پریشی» به حساب می آید. پیشینه. نخستین نسخه های این آزمون در دههٔ ۱۹۵۰ و اندکی پس از معرفی داروهای ضدروان پریشی شکل گرفت و از قدیمی ترین آزمون های رفتاری برای غربالگری چنین داروهایی است. چه چیز سنجیده می شود؟. سه شاخص اصلی ثبت می شود: اجتناب، گریز و شکست در گریز. داروهایی که فقط اجتناب را کم می کنند و به توانایی گریز لطمه نمی زنند، در این مدل «شبه ضدروان پریشی» ارزیابی می شوند. چرا این آزمون مهم است؟. این مدل به پژوهشگران کمک می کند پیش از آزمایش های انسانی، بفهمند کدام ترکیب ها به احتمال اثرات مطلوب ضدروان پریشی دارند. از سوی دیگر، نتیجه ها یادآوری می کند که ک
اهش اجتناب همیشه به معنای درمان علائم نیست؛ ممکن است دارو انگیزش برای اقدامِ پیشگیرانه را هم پایین بیاورد. بنابراین یافته ها باید در کنار مدل های دیگر و داده های بالینی تفسیر شوند.
جنگ بر سر آب، که با نام نبرد بر سر آب نیز شناخته می شود، به مجموعه ای از درگیری ها بین اسرائیل و همسایگان عربش از نوامبر ۱۹۶۴ تا می ۱۹۶۷ بر سر کنترل منابع آبی حوضه آبریز رود اردن گفته می شود. تاریخچه. تنش های اولیه: ۱۹۴۹–۱۹۶۴. پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، توافق نامه های آتش بس سال ۱۹۴۹ سه منطقه غیرنظامی در مرز اسرائیل و سوریه ایجاد کرد. جنوبی ترین و بزرگ ترینِ این مناطق، از بخش جنوب شرقی دریاچه طبریه به سمت شرق تا رود یرموک، جایی که مرزهای اسرائیل، اردن و سوریه به هم می رسند، کشیده شده بود. موضوع تقسیم آب از سیستم رود اردن-یرموک به یکی از مشکلات اصلی بین اسرائیل، سوریه و اردن تبدیل شد. پس از توافقات ۱۹۴۹، درگیری های کوچک مرتبط با آب رخ داده بود. در ژوئیه ۱۹۵۳، اسرائیل ساخت ورودی طرح انتقال آب ملی خود را در پل دختران یعقوب در منطقه غیرنظامی شمال دریاچه طبریه آغاز کرد. سوریه به سازمان ملل اعتراض کرد و واحدهای توپخانه سوریه به محل ساخت وساز شلیک کردند. شورای امنیت سازمان ملل به اسرائیل اجازه داد کار را از سر بگیرد، اما این تصمیم توسط اتحاد جماهیر شوروی وتو شد. سپس اسرائیلی ها ورودی را به محلی با موقعیت
اقتصادی نامناسب تر در دریاچه طبریه منتقل کردند. در سال ۱۹۵۵، یک توافق به میانجی گری ایالات متحده، با عنوان طرح آب یکپارچه دره اردن (طرح جانستون)، توسط کمیته های فنی اسرائیل و اتحادیه عرب پذیرفته شد، اما شورای اتحادیه عرب در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۵ تصمیم گرفت این طرح را تصویب نکند. به گفته بیشتر ناظران، از جمله فرستاده ایالات متحده، اریک جانستون، عدم پذیرش طرح توسط اعراب به معنای رد کامل آن نبود. اگرچه آن ها از نظر سیاسی آن را تأیید نکردند، به نظر می رسید مصمم به رعایت جزئیات فنی توافق هستند. با اینکه طرح یکپارچه تصویب نشد، هم اردن و هم اسرائیل متعهد شدند در چارچوب سهمیه های تعیین شده عمل کنند. مرحله اصلی: ۱۹۶۴–۱۹۶۷. پروژه حامل آب ملی اسرائیل شامل تأسیساتی برای پمپاژ آب از دریاچه طبریه بود. ظرفیت اولیه انحراف آب این طرح، بدون پمپ های تقویت کننده، ۳۲۰ میلیون متر مکعب بود که کاملاً در چارچوب محدودیت های طرح جانستون قرار می گرفت. کشورهای عربی حاضر به پذیرش پروژه ای نبودند که از منابعی استفاده می کرد که متعلق به اسرائیل نبود. در ژانویه ۱۹۶۴، نشستی در سطح سران اتحادیه عرب در قاهره برگزار شد و تصمیم گرفتند:تأسیس اسرائیل، تهد
ید اصلی است که تمام ملت عرب توافق کرده اند از آن جلوگیری کنند. و از آنجا که وجود اسرائیل خطری است که ملت عرب را تهدید می کند، انحراف آب های اردن توسط آن، خطرات برای وجود اعراب را دوچندان می کند. بر این اساس، کشورهای عربی باید طرح های لازم برای مقابله با جنبه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را آماده کنند تا اگر نتایج لازم حاصل نشد، آمادگی های نظامی جمعی اعراب، پس از تکمیل، به عنوان آخرین ابزار عملی برای انحلال نهایی اسرائیل عمل کند. پمپاژ از دریاچه طبریه در ژوئن ۱۹۶۴ آغاز شد. در نوامبر همان سال، ارتش سوریه به گشت های اسرائیلی در اطراف تأسیسات حامل آب ملی شلیک کرد که منجر به حملات متقابل اسرائیل شد. کشورهای عربی پذیرفتند که قادر به متوقف کردن طرح حامل آب با اقدام نظامی مستقیم نیستند و به جای آن، طرحی برای انحراف سرشاخه های رود اردن به سمت رود یرموک تدوین کردند. کار بر روی این پروژه در سال ۱۹۶۵ آغاز شد. این طرح از نظر فنی دشوار و پرهزینه بود، اما اگر موفق می شد، می توانست ۳۵ درصد از آبی را که اسرائیل قصد داشت از رودخانه بالایی اردن برداشت کند، منحرف سازد. اسرائیل اعلام کرد که این انحراف را نقض حقوق حاکمیتی خود تلقی
خواهد کرد. درگیری های مرزی در پی این اتفاق رخ داد؛ نیروهای سوری به کشاورزان و گشت های ارتش اسرائیل شلیک کردند و تانک ها و توپخانه اسرائیل، تانک های سوری و همچنین تجهیزات خاک برداری مورد استفاده برای طرح انحراف آب را منهدم کردند. در ژوئیه ۱۹۶۶، نیروی هوایی اسرائیل محل تجمع تجهیزات خاک برداری را بمباران کرد و یک هواپیمای میگ-۲۱ سوریه را سرنگون ساخت. کشورهای عربی از تلاش برای انحراف آب دست کشیدند، اما درگیری ها در مرز اسرائیل و سوریه ادامه یافت، از جمله یک حمله هوایی اسرائیل به خاک سوریه در آوریل ۱۹۶۷. کنترل منابع آبی به یکی از عوامل مهم پشت پرده وقوع جنگ شش روزه در ژوئن ۱۹۶۷ تبدیل شد.
کولی یا کارگر یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره آور هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی لوکیش کاناگاراج است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجینیکانت، آکینی ناگرجونا، سوبین شهیر، اوپندرا راو، شروتی حسن، ساتیاراج، راچیتا رام، ماهش مانجرکار ، عامر خان، پوجا هگده و شوبانا ایفای نقش کرده اند. در این فیلم، یک رهبر سابق اتحادیه کولبران، مرگ دوستش را بررسی می کند که او را به یک سندیکای جنایی سوق می دهد. این فیلم رسماً در سپتامبر ۲۰۲۳ با عنوان آزمایشی «تالایوار ۱۷۱» اعلام شد، زیرا این فیلم ۱۷۱مین فیلم راجینیکانت به عنوان بازیگر اصلی است. عنوان رسمی در آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد. فیلمبرداری اصلی بین ژوئیه و مارس ۲۰۲۵، در لوکیشن هایی از جمله چنای، حیدرآباد، ویساکاپاتنام، جایپور و بانکوک انجام شد. فیلم کولی در ۱۴ اوت ۲۰۲۵ در سینماهای سراسر جهان اکران شد. این فیلم نقدهای مثبت تا متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. این فیلم چندین رکورد گیشه برای یک فیلم های تامیل ثبت کرد و به عنوان یک موفقیت تجاری ظاهر شد و به پرفروش ترین فیلم تامیل سال ۲۰۲۵، سومین فیلم پرفروش هندی سال ۲۰۲۵ و چهارمین فیلم پرفروش تامیل تمام دوران تبدیل شد. داستان.