Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هرموجنس، پسر آپولونیوس () مشهور به هرموجنس، اهل زانتوس (به ) که همچنین با نام تیتوس فلاویوس هرموجنس (به ) ثبت شده، یک شهروند رومی بود که با نام مستعار «اسب» () هم او را می خواندند. او یک ورزشکار یونانی از دولت-شهر زانتوس در لیکیه بود که در سدهٔ اول پس از میلاد زندگی می کرد. هرموجنس به صورت حرفه ای در مسابقات دویدن شرکت می کرد و توانسته بود سی و یک عنوان در بازی های پان هلنیک «ادواری» به دست آورد، از جمله هشت عنوان در بازی های المپیک به نام او ثبت شده است. او همچنین در مسابقات ایزولمپیک هم عالی می درخشید. هرموجنس زانتوسی در مسابقه زره پوش در بازی های کاپیتولین، که در خلال تفریح دومیتیان در رم به سال ۸۶ پس از میلاد، برگزار شده بود، پیروز شد. گفته می شود که امپراتور به عنوان پاداش به او تابعیت رومی اعطا کرد. احتمالاً در سال ۹۰ پس از میلاد بود که در ورودی لاتونِ زانتوس، در مکانی که به افتخار او نامگذاری کرده بودند، بنای یادبودی احداث شد. ورزشکار. طبق کتیبه روی بنای یادبود او در زانتوس، هرموجنس پسر آپولونیوس بود، یا بر اساس کتیبه فهرست برندگان در سباستا («بازی های آگوستا») که در نئاپولیس قرار دارد، پسر دمتریوس بود
. به گفته میراندا د مارتینو، که کتیبه دوم را تجزیه و تحلیل کرده، این اختلاف در نام والدین می تواند به دلیل رواج «فرزندخواندگی رومی» باشد. هرموجنس در مسابقات پیاده روی تخصص داشت و در ورزش استادیون مسافتی به طول یک استادیوم (تقریباً ۱۹۲ متر) را فوق العاده سریع می پیمود. در ورزش دیائولو مسیری به طول دو استادیوم (تقریباً ۳۸۴ متر)؛ و در هوپلیتودروموس که به صورت زره پوش مسیر دو استادیوم را طی می کردند، نیز شرکت می جست. لقبی که مردم به او داده بودند، «اسب» () بود. هرموجنس در طول دهه ۸۰ پس از میلاد هشت تاج المپیک را به دست آورد. او در بازی های المپیک ۲۱۵ و ۲۱۷ در سال های ۸۱ و ۸۹ پس از میلاد به عنوان یک «تریاست» شرکت کرد یعنی هر سه مسابقات استادیون، دیائولو و هوپلیتودروموس را با قهرمانی به پایان رسانید. علیرغم اینکه در سال ۸۵ بعد از میلاد، دیگر در مسابقه استادیون برنده نشد، اما توانست عنوان خود را در دو رویداد دیگر آن سال حفظ کند. لوئیجی مورتی می گوید پیروزی او در رویدادهای مختلف دیگر همانند دولیچوس (مسابقه طولانی) یا پنج گانه بعید به نظر نمی رسد؛ زیرا یک دونده استادیون و دوندگان سرعت می توانند مهارت های لازم برای چنی
ن مسابقاتی را هم داشته باشند. او پنج پیروزی در بازی های پیتیان، ۹ پیروزی در بازی های ایستمی و ۹ پیروزی دیگر در بازی های نمیان در کارنامهٔ خود داشت. هرموجنس همچنین در مسابقه های زره پوش در بازی های کاپیتولین که توسط دومیتیان در رم به سال ۸۶ میلادی برگزار شده بود، قهرمان شد. در سایر رقابت های ایزولمپیک، او هفت پیروزی (به نام سپر) در هرایا آرگوس، پنج پیروزی در بازی های پرگامون (بازی های کوینون آسیایی)، پنج پیروزی در بالبیلئا (اِفِسوس) و چهار پیروزی در آکتیا (نیکوپولیس)، چهار قهرمانی در سباستا («بازی های آگوستن») در نئاپولیس، چهار پیروزی در بازی های سمیرنا (بازی های کوینون آسیایی)، چهار پیروزی در بازی های سوریه، کیلیکیه و فنیقیه (که در انطاکیه به عنوان بخشی از فرقه امپراتوری جشن می گرفتند) و سه پیروزی در سباستای اسکندریه و همچنین مقام های متعدد دیگری در «مسابقه های بسیار دیگر» کسب کرده بود. هرموجنس "مسابقه جام زره پوش" را در حوالی پلاته که به پاس نبرد پلاته در ۴۷۹ قبل از میلاد جشن گرفته بودند نیز بُرد. این مسابقه، طولانی تر از یک هوپلیتودروموس معمولی (به طول دو استادیوم) بود و تقریباً به طول پانزده استادیوم، از ج
ام میدان نبرد تا محراب زئوس الوتریوس ("زئوس آزاد کننده") در شهر، را در بر می گرفت. این مسیر طولانی موجب می شد قهرمان به عنوان "بهترین در میان یونانی هاً مورد ستایش قرار گیرد. افتخارات. هرموجنس، شهروند زانتوس، به دلیل پیروزی در بازی های کاپیتولین توسط یکی از امپراتوران فلاوی، احتمالاً دومیتیان، تابعیت رومی دریافت کرد. این افتخار باعث می شد در کتیبه ها از او به اسامی پرینومن ("تیتوس"، یکی از نام های دومیتیان) و جنتیلیسیوم ("فلاویوس") استفاده کنند. کتیبه روی بنای یادبود او در لتونِ زانتوس همچنین نشان می دهد که هرموجنس شهروند شهرهای پاتارا (یک شهر همسایه لیکیه که ارتباط نزدیکی با زانتوس دارد)، اسکندریه (به طور خاص به عنوان یک شهر معتبر ذکر شده) و «همه برجسته ترین شهرهای آسیا و یونان» بود. احتمالاً به دلیل موفقیت او در بازی هایی که در آن شهرها برگزار می شد اغلب به او شهروندی افتخاری اعطا می کردند. او همچنین عنوان پارادوکسونیکس به معنی «پیروز فوق العاده» را داشت. این اصطلاح در ابتدا برای ورزشکارانی استفاده می شد که علیرغم وجود همه خطرات به پیروزی دست می یافتند. این لقب به طور خاص به ورزشکارانی داده می شد که در یک ر
وز در یک بازی کشتی و پانکریشن پیروز می شدند و بدین شکل خود را جانشین هراکلس نشان می دادند. این عنوان به ورزشکارانی تعمیم می یافت که در یک دوره از بازی ها در دو یا سه رشته قهرمانی کسب کردند. احتمالاً در حدود سال ۹۰ پس از میلاد، بنای یادبود بزرگی که به هرموجنس اختصاص یافته بود، در ورودی لتون زانتوس به افتخار او ساخته شد. لتون پناهگاه فدرال کنفدراسیون لیکیا بود. این بنای تاریخی به طول ۳٫۶۰ متر و ارتفاع تقریبی ۱ تا ۱٫۴۰ متر با عرض کمی بیش از ۹۰ سانتی متر، شامل چهارپایه کتیبه ای با دو مجسمه برنزی در هر انتها بود. پیکرهٔ هموجنس به ورودی پروپیلائوم نزدیک بود و یک ورزشکار دونده را نشان می داد که در حالت خوشامدگویی به بازدیدکنندگان یا زائران شهر بود. پس از پیروزی هایش، امپراتور او را برای تمام بازی هایی که در زادگاهش لیکیه برگزار می شد، برای مادام العمر به سِمَت «زیستارچ» منصوب کرد. نام این مقام برگرفته از قسمت سرپوشیده سالن ورزشی بود در آن ورزشکاران می توانستند در زمستان تمرین کنند و در زمان رومیان به رئیس انجمن ورزشکاران و به طور تعمیم یافته به سازمان دهنده بازی ها اشاره داشت. فقط امپراتور می توانست یک زیستارچ را تع
یین کند. به طور معمول، این موقعیت محدود به یک شهر واحد بود، اما مسئولیت های هرموجنس به کل ولایت لیکیه گسترش یافت، که بسیار نادر بود و نشان از شهرت درخشان او بود.
بنین به هر بازی های المپیک تابستانی که از سال ۱۹۸۰ برگزار شده است، ورزشکار ارسال کرده است. تحت نام قبلی خود داهومی، این کشور همچنین در ۱۹۷۲ شرکت کرده است. با وجود حضور در دوازده دورهٔ المپیک، بنین هرگز موفق به کسب مدال المپیک نشده است. هیچ ورزشکاری از بنین در بازی های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. تاریخچه. این کشور برای اولین بار در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ تحت نام داهومی شرکت کرد. پس از تغییر نام به بنین در سال ۱۹۷۵، این کشور برای اولین بار تحت نام جدید خود در مسکو در ۱۹۸۰ شرکت کرد و از آن زمان به طور منظم ورزشکاران خود را به المپیک ارسال کرده است.
مسجد دستگردان؛ نام مسجدی تاریخی مربوط به سدهٔ هفتم و هشتم است و در شهرستان عشق آباد، روستای دستگردان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۷۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فین بوچر (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
نوا هگه (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
بوتسوانا در ۱۱ دوره از بازی های المپیک تابستانی شرکت کرده است و نخستین بار در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ حضور یافت. این کشور هرگز در بازی های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. بوتسوانا نخستین مدال المپیکی خود را در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن کسب کرد که نایجل آموس موفق به کسب مدال نقره در ۸۰۰ متر شد. تیم ۴ × ۴۰۰ متر مردان این کشور نیز مدال برنز را در بازی های المپیک توکیو کسب کرد. در المپیک ۲۰۲۴، دونده بوتسوانایی، لیتسی تبوگو نخستین مدال طلای المپیک بوتسوانا را در رشتهٔ دوی ۲۰۰ متر مردان کسب کرد و همچنین نخستین آفریقایی شد که این عنوان را به دست می آورد. تاریخچه. همراه با بسیاری از دیگر کشورهای آفریقایی، بوتسوانا هنوز در بازی های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. بوتسوانا نخستین بار در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ در مسکو شرکت کرد. این کشور هفت مرد و هیچ زن را برای شرکت در این بازی ها اعزام کرد. بوتسوانا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ موفق به کسب هیچ مدالی نشد. تمامی ورزشکاران در دو و میدانی شرکت کردند. نایجل آموس در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ موفق به کسب مدال نقره در ۸۰۰ متر مردان شد که نخستین م
دال تاریخ المپیک بوتسوانا بود. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس، دوندهٔ ۲۱ ساله لیتسی تبوگو مدال طلای ۲۰۰ متر مردان را با زمان ۱۹٫۴۶ ثانیه کسب کرد و رکورد آفریقایی خود را که در مسابقات دو و میدانی لندن ۲۰۲۳ ثبت کرده بود، شکست. تبوگو سپس در تیم امدادی ۴ × ۴۰۰ متر به عنوان آخرین دونده عمل کرد و آنها مدال نقره را با زمان ۲:۵۴٫۵۳ کسب کردند که سومین زمان سریع تاریخ و یک رکورد آفریقایی جدید است. فهرست مدال آوران. بُتسوانا در طول تاریخ المپیکی خود چهار مدال کسب کرده است، یک مدال طلا، دو مدال نقره، و یک مدال برنز.
پل تشاتلگو موراما (زاده 2 فوریه 1987)، زاده شده با نام تشاتلگو پل موراما، یک دونده پارالمپیک موتسوانا است. او پس از کسب مدال طلا در پارالمپیک تابستانی 2004، رکورد جهانی دوی 400 متر زنان در رده ناتوانی جسمی T46 را داشت. او همچنین مدال طلای بازی های سراسر آفریقا ۲۰۰۷ را در ۲۰۰ متر زنان به دست آورد. با وجود کسب این مدال ها به عنوان یک زن، او اکنون هویت قانونی خود را به یک مرد تغییر داده است. بیوگرافی. موراما در 2 فوریه 1987 در بخش کگونگوه از لتلهکانه در 2 فوریه 1987 به دنیا آمد. او نماینده بوتسوانا در پارالمپیک تابستانی 2004 در آتن ، یونان بود، وی در این مسابقات در ماده در دوی 400 متر زنان در رده ناتوانی جسمی T46 مدال طلا گرفت و با ثبت زمان 55.99 یک رکورد جهانی جدید در این روند ثبت کرد. در آن زمان، او هنوز به عنوان یک زن شناخته شده بود. موراما همچنین در سال 2007 در بازی های سراسر آفریقا طلا گرفت و رکورد جدیدی در آفریقا در 200 متر زنان ثبت کرد. او صاحب فرزند شد. موراما قرار بود دوباره نماینده بوتسوانا در پارالمپیک تابستانی 2008 در پکن باشد، که قبل از بازی ها به دلیل مصدومیت کنار رفت. موراما به دلیل ریش گذاشتن با
وجود اینکه دختر به دنیا آمده بود مورد انتقاد قرار می گرفت. او دو اندام جنسی داشت، یک واژن و یک آلت تناسلی . با این حال، تنها عضو فعال جنسی او آلت تناسلی او است. او همچنین قصد داشت ازدواج کند، با این حال، پدر و مادر همسرش از این موضوع ناراحت بودند. او در گذشته دو رابطه متفاوت داشته است. او در حال حاضر مجرد است. اگرچه زمانی که او به دنیا آمد از نظر قانونی به عنوان یک زن طبقه بندی شد، اما در واقع اینترسکس است.
تاج گل زیتون همچنین به عنوان کوتینوس (به ) شناخته می شود، جایزه برنده بازی های المپیک باستانی بود. این جایزه در واقع شاخه ای از درخت زیتون وحشی با نام محلی "Kallistefanos Elea" یا "Elaia Kallistephanos" بود که در المپیا رشد می کرد؛ شاخه های چیده شدهٔ آن را در هم می تنیدند تا به شکل یک دایره یا یک نعل اسب درآید. شاخه های درخت زیتون وحشی مقدس در نزدیکی معبد زئوس توسط یک "پائیس آمفیتال" (، پسری که پدر و مادرش هر دو زنده بودند) با یک قیچی طلایی قطع می شد. سپس شاخه ها را به معبد هِرا برده و روی میز طلایی عاج می گذاشتند. از آنجا هلانودیکای ها (داوران بازی های المپیک) شاخه ها را می بردند و تاج گل می ساختند و پس از مشخص شدن برندگان، بر سر قهرمان می گذاشتند. در دیگر بازی های پان هلنیک، یونانیان از برگ درختان دیگری، من جمله کرفس کوهی و کاج، هم تاج گل می تنیدند. لیکن در بازی های هرایی هم تاج زیتون به افراد برنده اهدا می شد. تاریخچه. به گفته پوسانیاس، این جایزه تاج زیتون از این افسانه ناشی شده بود که هراکلس بازی های المپیک را آغاز کرد و درخت زیتونی کاشت که برای یونانیان مقدس شد و تاج گل های فاتحان المپیک از آن درخت بریده
می شد تا به افتخار پدر هراکلس، زئوس، به عنوان جایزه ای برای قهرمان مسابقه دویدن باشد. در بازی های المپیک باستان هیچ مدال طلا، نقره یا برنزی وجود نداشت. در هر رویداد فقط یک برنده (قهرمان) وجود داشت که با تاج زیتون از او قدردانی می شد و از برگ های زیتون وحشی از درختان مقدس نزدیک معبد زئوس در المپیا برای او تاجی آماده می کردند. تاج های زیتون بخشی از نمادهای پایه گذاری بازی های المپیک مدرن بود، با تصاویری که دارای تاج گلی است که تمرین باستانی و تاریخ را با رویدادهای سال ۱۸۹۶ مرتبط می کند. تاج های زیتون در طول بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن به افتخار سنت باستانی اهدا شدند، زیرا این بازی ها در یونان برگزار می شد و در این دوره تاج زیتون به عنوان نماد رسمی مسابقات استفاده شد. هرودوت داستان زیر را که مربوط به تاج زیتون است شرح می دهد: خشایارشا پس از نبرد ترموپیل از برخی آرکادی ها پرس و جو می کرد. او پرسید که: «چرا تعداد کمی از مردان یونانی در دفاع از ترموپیل حضور یافتند؟» پاسخ این بود: "«همه مردان دیگر در بازی های المپیک شرکت می کنند»". و وقتی او پرسید: «"جایزه برنده چیست؟»" گفتند: "«یک تاج گل زیتون»." سپس تیگر
انس، یکی از ژنرال های خشایارشا گفت: "«فلک را شُکر! مردونیه، این چه مردانی هستند که ما را با آن ها به جنگ آورده ای؟ مردانی که برای ثروت رقابت نمی کنند، بلکه برای فضیلت رقابت می کنند!»" بازی های المپیک به عنوان بازی های استفانیتیک نیز شناخته می شدند (برگرفته از "استفانوس،" کلمه یونانی آتیک به معنای «تاج»)، زیرا قهرمانان فقط یک حلقه تاج برای پیروزی خود دریافت می کردند. این رسم بر خلاف سایر مسابقات ورزشی یا هنری یونان باستان، همچون بازی های پان آتنایک، بود که در آن به برندگان آمفوراهای زیادی از روغن زیتون درجه یک آتن اهدا می شد. لیکن در المپیک هیچ جایزه مالی یا مادی اعطا نمی شد. اگرچه برندگان هیچ جایزه مادی در بازی ها دریافت نمی کردند، اما در بازگشت به پولیس خود اغلب با هدایا و شهرت در میان هم شهریان خود روبرو می شدند. آریستوفان در "پلوتوس" در مورد ورزشکاران پیروز که به جای طلا، تاج گلی از زیتون وحشی بر سر می گذارند، اظهار نظری طنزآمیز می کند:زئوس فقیر است و من به وضوح این را به شما ثابت خواهم کرد. در بازی های المپیک که او تأسیس کرده و هر چهار سال یک بار کل یونان را به آن فرا می خواند، ورزشکاران قهرمان را فقط با
یک تاج زیتون وحشی پاداش می دهد؟ اگر او غنی بود، به آن ها طلا می داد.ورزشکاران پیروز مورد تجلیل قرار گرفته و ستایش می شدند. دستاوردهای آن ها قدردانی می شد و در تاریخ ثبت می شد تا آیندگان بتوانند عملکرد آنان را برشمارند. در واقع، اسامی برندگان المپیک اساس گاهشماری جهان باستان را تشکیل می دادند، همان طور که تیمائوس در اثر خود، "«تاریخ»" این مسئله را شرح داده است. در میان بسیاری از ارجاعات فرهنگی در مورد تاج زیتون، سطر اول مصراع اول سرود ملی مکزیک نیز به این میراث معنوی اشاره دارد.
لوسی اوگچوکو اجیک (متولد ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷) پاورلیفتر نیجریه ای پارالمپیکی است. او در شش رقابت متوالی پارالمپیک از سال ۲۰۰۰ در سیدنی تا ۲۰۲۱ در توکیو نماینده کشورش بوده است. او در مجموع این بازی ها، سه طلا، دو نقره و یک برنز کسب کرده است. او مدال نقره دیگری را در دسته سبک وزن زنان بازی های ساحل طلایی ۲۰۱۸ در رویداد پارا لیفتینگ پشت سر هموطن خود استر اویما کسب کرد. زندگی شخصی. ایجیک در سال ۱۹۷۷ در انوگو، نیجریه به دنیا آمد. اجیک به دلیل فلج اطفال از ویلچر استفاده می کند اجیک متأهل است و دو پسر دارد. وی در ایالت انوگو زندگی و در آنجا به عنوان یک مدیر ورزشی کار می کند. زندگی حرفه ای. ایجیک کمی قبل از بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی استرالیا تمرینات خود را به عنوان پاورلیفتر آغاز کرد. او در بازی های سیدنی در ماده وزنی ۴۴ کیلوگرم مسابقه داد و با بلند کردن وزنه ۱۰۲٫۵ کیلوگرم پشت سر فاطمه عمر از مصر مدال نقره گرفت. چهار سال بعد در بازی های آتن، در حالی که در همان وزن مسابقه می داد، دو بار رکورد جهانی پاورلیفتینگ پارالمپیک را در راه کسب مدال طلا با بلند کردن ۱۲۷٫۵ کیلوگرم شکست. در بازی های ۲۰۰۸ پکن، ایجیک یک وز
ن بالاتر رفت و در وزن ۴۸ کیلوگرم طلا گرفت. او با اولین تلاش خود با بلند کردن ۱۲۵ رکورد جهانی را شکست او دوباره با بلند کردن ۱۳۰ کیلوگرم رکورد را شکست، اما در تلاش سوم هنگام تلاش برای بلند کردن ۱۳۷٫۵ کیلوگرم لنگید. ایجیک پس از پیروزی در پکن اظهار داشت که قصد دارد یک وزنه دیگر را بالا ببرد تا یک رکورد جهانی جدید در کلاس سوم ثبت کند. در رقابت با فاطمه عمر در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن ایجیک در دور اول با یک لیفت ۱۳۵ کیلوگرمی پیشتاز شد اما او نتوانست این رکورد را بهتر کند، در حالی که عمر رکورد خود از پکن را با بلند کردن نهایی ۱۴۲ گرم بهبود بخشید. با وجود ناکامی در شکست عمر، این دو زن یک کلاس بالاتر از بقیه میدان بودند و ایجیک مدال نقره را با اختلاف ۱۷ کیلوگرمی نسبت به اوزلم بچریکلی دارنده مدال برنز از ترکیه گرفت. چهار سال بعد ایجیک و عمر برای سومین بار در بازی های ۲۰۱۶ ریو با یکدیگر روبرو شدند. پس از لندن ، کمیته بین المللی پارالمپیک دسته های وزنه های پاورلیفتینگ را برای مردان و زنان تغییر داد و این دو در وزن ۶۱ کیلوگرم به رقابت پرداختند. سال قبل آمالیا پرز از مکزیک در ماده ۶۱ کیلوگرم با بالابردن ۱۳۳ کیلوگرم رک
ورد جهانی را از آن خود کرده بود که ایجیک با اولین وزنه، با ۱۳۵ کیلوگرم از آن پیشی گرفت عمر در وزن اول در تلاش برای بلندکردن ۱۳۳ کیلوگرم شکست خورده بود اما ر تلاش دوم موفق شد. ایجیک با بلند کردن دوم خود برتری خود را بهبود بخشید و دومین رکورد جهانی خود را با وزنه ۱۳۸ کیلوگرم ثبت کرد. عمر با رکورد نهایی ۱۴۰ کیلوگرم ایجیک را در جایگاه مدال نقره قرار داد. با این حال، ایجیک با آخرین تلاش خود موفق شد سومین رکورد جهانی خود در روز را به دست آورد و زمانی که وزنه ۱۴۲ را به پایان رساند، مدال طلا را به دست آورد تا او را برنده سه مدال طلا کند. ایجیک علاوه بر کسب مدال طلا، در ریو نیز با انتخاب از سوی کشورش به عنوان پرچمدار مراسم افتتاحیه مورد تجلیل قرار گرفت. او در بازی های مشترک المنافع ۲۰۱۸ شرکت کرد و در رشته سبک وزن مدال نقره گرفت. در طول همه گیری COVID-19، او مجبور بود در خانه بماند و اعلام کرد که این بر توانایی او برای تمرین تأثیر می گذارد. او در مسابقات جهانی ۲۰۲۱ در منچستر و در شرایطی که که ورزشکاران به دلیل محدودیت های همه گیر اجازه نداشتند با هم در یک رستوران غذا بخورند مدال طلا را کسب کرد. ایجیک به عنوان بخشی از ت
یم نیجریه برای بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو انتخاب شد، جایی که قصد داشت مدال های طلای بیشتری کسب کند و رکورد جهانی خود را بشکند. او در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در توکیو ژاپن برگزار شد، مدال برنز وزن ۶۱ کیلوگرم زنان را به دست آورد. چند ماه بعد، او در مسابقات قهرمانی پارا لیفتینگ جهانی ۲۰۲۱ که در تفلیس گرجستان برگزار شد، مدال طلای مسابقات را به دست آورد.
HTML اچ تی ام ال کلماتی هستند که داخل تگ ابتدایی نوشته می شوند و برای کنترل رفتار عناصر اچ تی ام ال به کار می روند. این اتریبیوت ها عملکرد پیشفرض یک عنصر را تحت تأثیر قرار می دهند و ویژگی هایی به آن اضافه می کنند که عنصر بدون آن کار نمی کند یا کار خاصی انجام نمی دهد. در HTML این اتریبیوت ها داخل تگ شروع کننده نوشته می شوند. در HTML اتریبیوت ها به چند دسته تقسیم می شوند که هر کدام بنا به نقش خود کارکردهای متفاوتی دارند: ۱- ویژگی های اجباری که بدون آن ممکن است عنصر کار نکند یا عملاً کار خاصی انجام ندهد. ۲- ویژگی های اختیاری که بنا بر نیاز خود می توانیم یک عنصر را تغییر دهیم. ۳- ویژگی های استاندارد که توسط بسیاری از عناصر اچ تی ام ال پشتیبانی می شوند و قابل استفاده اند. ۴-ویژگی های رویداد که برای اسکریپت ها به کار می روند. بعضی از اتریبیوت ها زمانی که در عناصر مختلف استفاده می شوند رفتار متفاوتی دارند. به عنوان مثال اتریبیوتcodice_1داخل بعضی عنصرها برای نشانه گذاری استفاده می شود و برای بعضی دیگر مثل فرم ها برای جدا کردن گزینه ها استفاده می شود در حالی که اتریبیوتی مانندcodice_2 در همه جا به رنگ پیش زمینه اشاره
دارد. طراحان وب از این دسته بندی ها برای طراحی سایت استفاده می کنند و همچنین با استفاده از آن با شکل دقیق تر و بهتمری عناصر HTML را کنترل کنند توضیح. اتریبویت های HTML معمولاً به صورت جفت های نام-مقدار ظاهر می شوند که با علامت "=" که در داخل تگ شروع یک عنصر بعد از نام آن پیش از آن که تگ با علامت &lt; بسته شود، نوشته می شوند. &lt;element attribute="value"&gt;element content&lt;/element&gt;در اینجا codice_3 نام عنصر در HTML و codice_4 نام اتریبیوت با تنظیم مشخص codice_5 است. این مقدار مشخص ممکن داخل دابل کوتیشن یا سینگل کوتیشن قرار گیرد. اگرچه می توان برخی کاراکترهای خاص را بدون دابل کوتیشن آورد، اما در XHTML چنین چیزی مجاز نیست. یک قاعده کلی وجود دارد که آوردن اتریبیوت ها بدون کوتیشن غیر امن تلقی می شود و توصیه می شود در اغلب موارد آورده شود. اگرچه بیشتر اتریبیوت ها به صورت جفت نام-مقدار ظاهر می شوند، برخی از اتریبیوت ها تنها با حضورشان در تگ آغازین بر عنصر تأثیر می گذارند.(مانند ویژگی ismap بر تگ img) تگ codice_6 می تواند برای نمایش این اتریبیوت ها استفاده شود. &lt;abbr id="anId" class="aClass" style="color:b
lue;background-color:yellow;" title="Hypertext Markup Language"&gt;HTML&lt;/abbr&gt;در این مثال با نگه داشتن موس روی متن، متن داخل codice_7 به صورت متن آبی و رنگ پیش زمینه زرد و شناور نمایش داده می شود. &lt;div style="text-align: center;"&gt;متن وسط چین&lt;/div&gt; &lt;p style="direction:ltr"&gt; متن راست به چپ&lt;/p&gt;در این مثال بالایی از دیواره "div" برای وسط چین کردن استفاده شده و از تگ codice_8 برای راست به چپ کردن متون انگلیسی استفاده شده. اتریبیوت های رایج. عناصر HTML معمولا می توانند اکثراتریبیوت های رایج را استفاده کنند.
الیزابت "لیبی" دادلی کازمالا (زادنام ریچاردز) نشان استرالیا (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۴۲) یک تیرانداز استرالیایی مبتلا به پاراپلژی است. او در دوازده بازی پارالمپیک از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۶ نماینده استرالیا بود و سیزده مدال شامل ۹ مدال طلا به دست آورد. دوران اولیه زندگی و تحصیل. کازمالا در ۸ ژوئیه ۱۹۴۲ در آدلاید به دنیا آمد. پدرش وکیل بود. او با پاهای چنبری شکل به دنیا آمد که با گچ و باند صاف شده بودند. او در ابتدا به عنوان مبتلا به مهره شکاف طبقه بندی شد، اما در سن ۵۰ سالگی متوجه شد که پاراپلژی او به دلیل عوارض مربوط به تولد است. او در یک عمل جراحی طولانی با استفاده از فورسپس توسط متخصص قلب به دنیا آمد. او از کمر به پایین فلج است و ستون فقراتش تا وسط کمرش ضخامت طبیعی دارد سپس به اندازه یک مداد نازک می شود و دوباره به حالت عادی بیرون می آید. او ایستادن را در هفت سالگی آموخت و والدینش او را مجبور کردند از آن زمان تا هفده سالگی روزانه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه راه برود. او یادگرفت که با کولیس های تمام قد، چکمه های جراحی و با دو عصا راه برود. او در مدرسه صومعه لورتو تحصیل کرد، جایی که اجازه انجام فعالیت های بدنی را نداشت. او برای منشی شدن
در واحد توانبخشی بیمارستان رویال آدلاید آموزش دید و اولین شغل خود را به عنوان منشی در باغ گیاه شناسی آدلاید در سن ۲۰ سالگی آغاز کرد. او یازده سال آنجا بود و سپس به بخش تحقیقات قلب و ریه بیمارستان رویال آدلاید منتقل شد. او پس از بچه دار شدن به صورت پاره وقت کار کرد. او همچنین پیش از بازنشستگی به مدت دوازده سال به عنوان مسئول روابط عمومی برای انجمن اسپینا بیفیدا کار کرد. او در دهه ۱۹۷۰ از طریق ورزش با ویلچر با همسرش استن کازمالا آشنا شد. او در پارالمپیک ۱۹۸۸ سئول مدال طلا گرفت. آنها دو پسر و دو نوه دارند. دوران ورزشی. کازمالا از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۶ در دوازده پارالمپیک نماینده استرالیا بود و سیزده مدال از آن خود کرد که ۹ مدال آن طلا بود. کازمالا چند ماه قبل از شروع کار در باغ گیاه شناسی آدلاید توسط یک بیمار در بیمارستان رویال آدلاید با ورزش با ویلچر آشنا شد. او اولین بار در مسابقات ملی با ویلچر در بریزبن در سال ۱۹۶۶ شرکت کرد. او در شمشیربازی فویل، شنا، مسابقه با ویلچر، مسابقات میدانی و تیراندازی با کمان شرکت کرد. در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۱، او گفت که برگزارکننده ای که تیم را برای بازی های پارالمپیک ۱۹۶۸ تل آویو انتخ
اب کرده بود، فراموش کرده بود که نام او را در این مسابقات لحاظ کند؛ بنابراین او در عوض به عنوان منشی در بازی ها کار کرد. او دو مدال طلا در تیراندازی با کمان و شمشیربازی با فویل، یک مدال نقره در پنج گانه و چهار مدال برنز در مسابقات شنا و مسابقات با ویلچر در بازی های پاراپلژیک مشترک المنافع ۱۹۷۰ در ادینبورگ، در اولین رویداد بین المللی خود کسب کرد. او ابتدا مجبور بود تمام پول خود را برای بازی ها جمع آوری کند، اما پس از یک مصاحبه رادیویی و مقاله ای در روزنامه در مورد وضعیت بدش، جان یوستیس موتورز به او چکی با تمام پول مورد نیاز برای بازی ها داد. در بازی های پارالمپیک هایدلبرگ ۱۹۷۲، او مدال برنز شنای 3x50 زنان را به دست آورد. سپس در رویداد M Medley Relay 2-4، و در سایر رویدادهای شنا و دو و میدانی شرکت کرد. او در اوایل دهه ۱۹۷۰ با تیراندازی با تفنگ آشنا شد و در اولین تلاش خود در این ورزش چندین شلیک موفق داشت. در بازی های تورنتو ۱۹۷۶، او مدال طلای تیراندازی با تفنگ مختلط ۲–۵ را به دست آورد و در مسابقات تیراندازی با کمان و تیراندازی شرکت کرد. در بازی های آرنهم ۱۹۸۰، او یک مدال طلا در مسابقه تفنگ بادی مختلط ۵–۲ و دو مدا
ل نقره در مسابقات تفنگ بادی مختلط ۳ موقعیت ۵–۲ و تفنگ بادی مختلط زانوزده ۵–۲ به دست آورد. در بازی های نیویورک/استوک ماندویل ۱۹۸۴، او چهار مدال طلا کسب کرد و چهار رکورد جهانی را در تفنگ بادی زنان ۳ موقعیت ۶–۲، تفنگ بادی زنان زانو زده ۶–۲، تفنگ بادی زنان ۶–۲ و تفنگ بادی ایستاده زنان ۶–۲ شکست. در بازی های سئول ۱۹۸۸، او سه مدال طلا در تفنگ بادی زنان ۳ موقعیت ۶–۲، تفنگ بادی زنان زانو زده ۶–۲ و تفنگ بادی زنانه ۶–۲ به دست آورد، و یک مدال نقره در تفنگ بادی زنان ایستاده 6-2. او از آن زمان تا بازی های ۲۰۱۶ ریودوژانیرو بدون کسب مدال در هر پارالمپیک شرکت کرد، اگرچه امتیازات او به تدریج با گذشت زمان بهبود یافت. او پرچمدار استرالیا برای مراسم افتتاحیه در بازی های آتلانتا در سال ۱۹۹۶ بود. در بازی های سیدنی در سال ۲۰۰۰، او در دور مقدماتی مسابقه Mixed Air Rifle Prone SH1- با همسرش مسابقه داد و درست جلوتر از او هشتم شد. او بهترین نتیجه خود را در مسابقات تفنگ بادی زنانه ایستاده SH1- در بازی های پکن ۲۰۰۸ به دست آورد، جایی که به سختی از کسب مدال بازماند. او مسن ترین نماینده استرالیا در بازی های پکن و مسن ترین بازیکن پارالمپیک در
بازی های لندن ۲۰۱۲ بود که در آنجا اعلام بازنشستگی کرد. با این حال، او پس از انتخاب شدن در بازی های ریودوژانیرو ۲۰۱۶ برای رقابت بازگشت. در پارالمپیک ۲۰۱۶ او یک بار دیگر مسن ترین رقیب بود و دوران پارالمپیک خود را با کسب رتبه هجدهم به پایان رساند. او در اوت ۲۰۲۰ بازنشستگی خود را از تمام مسابقات تیراندازی اعلام کرد. او در طول دوران حرفهای تیراندازی خود توسط ایوان هیل مربیگری می شد و همچنین با مربی تیراندازی ملی تفنگ، میرو سپیک کار می کرد. او هر سال از سال ۱۹۸۵ از مؤسسه ورزش استرالیای جنوبی بورسیه تحصیلی دریافت کرده است. در سال ۱۹۹۴، او با وجود اینکه قهرمان باشگاه بود، ابتدا از شرکت در مسابقات قهرمانی ایالتی تیراندازی با تفنگ بادی منع شد، زیرا او روی ویلچر بود. او در نهایت برنده رقابت شد اما جایزه به کسی که دوم شد به جای او اهدا شد. این پرونده در نهایت در دادگاه به توافق رسید. در سال ۲۰۰۳، هنگام پرواز امارات از دبی به آلمان برای شرکت در بازی های ملی، ویلچرهای روزمره و ورزشی او به سرقت رفت. او زمانی که در آلمان بود از ویلچرهای قرضی استفاده می کرد، و زمانی که بدون ویلچر برای بازگشت به خانه رسید، گفت که این اولین بار