Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دست کلارا لیند و همکارش گردا مودن انتخاب می شد و ابتدا به طور رایگان توسط روزنامهٔ "یول دگبلاد" منتشر می گردید؛ سپس نمونه های چاپی آن به دیگر روزنامه ها فروخته می شد. زمانی که مجموعه در سال ۱۹۲۰ به پایان رسید، مودن گزارشی از موفقیت کلی آن ارائه کرد که شامل سود مالی چشم گیری نیز بود. افزون بر ویراستاری و نویسندگی، کلارا لیند نیروی محرکهٔ پشت انجمن حق رأی زنان در یول بود و از سال ۱۹۰۹ تا پایان عمرش ریاست آن را بر عهده داشت. او به طور ناگهانی در ۸ مارس ۱۹۱۴ در یول، پس از یک عمل جراحی، درگذشت؛ احتمالاً به دلیل ابتلا به سرطان از دنیا رفته است.
تیناتین "تیناً بوکوشوا (؛ متولد ۲۹ مه ۱۹۸۳) سیاستمدار گرجی است که از سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو مجلس گرجستان خدمت می کند و از ژوئن ۲۰۲۴ رئیس حزب جنبش اتحاد ملی گرجستان است. او که در دوران اداره میخیل ساآکاشویلی به عنوان یک مقام دولتی فعالیت می کرد، پس از تحصیل در ایالات متحده آمریکا به خدمات عمومی گرجستان پیوست و پس از مدتی دیپلمات بودن، به معاونت رئیس چامبر کنترل گرجستان منصوب شد. پس از پیروزی حزب رؤیای گرجستان در انتخابات پارلمانی گرجستان، ۲۰۱۲، او یکی از مخالفان برجسته دولت شد و در انتخابات دوباره در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ پیروز شد. از تاریخ ۸ مه ۲۰۲۳، او به عنوان رئیس فراکسیون حزب جنبش ملی متحد - اپوزیسیون متحد «قدرت در اتحاد است» در پارلمان فعالیت می کند. بوکوشوا یکی از چندین نماینده مجلس بود که از پذیرش نتایج انتخابات پارلمانی گرجستان ۲۰۲۰ خودداری کرد پس از آن که ادعاهای تقلب گسترده در انتخابات مطرح شد و تا مه ۲۰۲۱ مجلس جدید را تحریم کرد. او یک شخصیت برجسته در حزب جنبش ملی گرجستان بوده و هدف حملات جنسی متعددی قرار گرفته است. زندگی و تحصیلات اولیه. تیناتین بوکوشوا در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۸۳ در تفلیس، که در آن زمان پایت
خت جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان بود، به دنیا آمد. او به عنوان دانشجو به ایالات متحده منتقل شد و در کالج اسمیت در نورتهامپتون (ماساچوست) تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۴ مدرک علوم سیاسی خود را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸، او با مدرک کارشناسی ارشد در دیپلماسی و حقوق بین الملل از مدرسه فلتچر در دانشگاه تافس فارغ التحصیل شد. علاوه بر حرفه سیاسی خود، او هم اکنون به عنوان استاد در دانشگاه گرجستان (تفلیس) فعالیت می کند. او متأهل است و سه پسر دارد.
مایا پانجیکیدز (؛ زادهٔ ) دیپلمات و سیاستمدار اهل گرجستان است. او که پیشتر معلم زبان آلمانی بود، در سال ۱۹۹۴ به خدمات دیپلماتیک گرجستان پیوست و در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۱۲ به عنوان وزارت امور خارجه گرجستان در کابینه بیدزینا ایوانیشویلی منصوب شد. او در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴ در اعتراض به برکناری ایراکلی آلاسانیا از سمت وزارت دفاع گرجستان از مقام خود استعفا داد. زندگی. مایا پانجیکیدزه در تفلیس به دنیا آمد و دختر نویسنده گورام پانجیکیدزه است. او یک فیلولوژیست است که در دانشگاه های دانشگاه دولتی تفلیس و دانشگاه ینا تحصیل کرده و پیش از پیوستن به خدمات دیپلماتیک در سال ۱۹۹۴، زبان آلمانی در تفلیس تدریس می کرد. بیشتر دوران حرفه ای او با سفارت گرجستان در برلین مرتبط بود. او به مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۴ به عنوان معاون وزیر امور خارجه خدمت کرد. بعدها، او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ به عنوان سفیر گرجستان در آلمان منصوب شد و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ به عنوان سفیر گرجستان در سفارت گرجستان در لاهه، پادشاهی هلند فعالیت کرد. پس از برکناری از خدمات دیپلماتیک در سال ۲۰۱۰، او ادعا کرد که این تصمیم به دلایل سیاسی اتخاذ شده بود، زیرا برادرش ایراکلی آلاسانیا
پس از استعفا از سمت سفیر گرجستان در سازمان ملل متحد و رفتن به مخالفات با دولت رئیس جمهور گرجستان میخیل ساآکاشویلی در سال ۲۰۰۸، او را تحت فشار قرار داد.
اگنس بالتسا (؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۴۴) همچنین شناخته شده به عنوان آگنس بالسا; متولد ۱۹ نوامبر ۱۹۴۴) یک خواننده متزوسوپرانو برجسته یونانی ها است. زندگی. بالسا در لفکادا متولد شد. او از هفت سالگی شروع به نواختن پیانو کرد، و سپس در سال ۱۹۵۸ به آتن منتقل شد تا تمرکز بیشتری بر روی آواز داشته باشد. او در سال ۱۹۶۵ از کنسرواتوار ملی یونان فارغ التحصیل شد و سپس به مونیخ رفت تا به تحصیل خود را در یک بورسیه ماریا کالاس ادامه دهد. حرفه. بالسا نخستین بار در سال ۱۹۶۸ در نقش چروبینو در "عروسی فیگارو" در اپرای فرانکفورت ظاهر شد، و سپس در سال ۱۹۷۰ در نقش اکتاویان در "Der Rosenkavalier" در اپرا دولتی وین ظاهر شد. تحت هدایت هربرت فون کارایان، او به یک عضو منظم جشنواره معتبر جشنواره زالتسبورگ تبدیل شد. او در سال ۱۹۸۰ به عنوان "کامرسنگرین" (خواننده افتخاری) در اپرای دولتی وین منصوب شد. آثار. بهترین اجراهای او شامل نقش کارمن در اپرای ژرژ بیزه است که او بارها این نقش را با تِنورهای برجسته ای چون خوزه کارراس، Neil Shicoff و دیگران اجرا کرده است. او همچنین آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت (به ویژه "همه زن ها اینگونه اند"), جواکینو روسینی (
"آرایشگر سویل", "سیندرلا (اپرا)", "Semiramide", "دختر ایتالیایی در الجزایر"), پیترو ماسکانی ("غیرت روستایی (اپرا)"), کامی سن-سانس ("Samson et Dalila"), جوزپه وردی ("آیدا (اپرا)", "نیروی سرنوشت", "تروبادور (اپرا)", "دون کارلوس"), وینچنتزو بلینی ("I Capuleti e i Montecchi"), ژاک افنباخ ("افسانه های هافمن") و گائتانو دونیزتی ("Il Campanello", "Maria Stuarda") را اجرا کرده است. او در فیلم اتریشی "Duett" در سال ۱۹۹۲ بازی کرد و نقش یک خواننده اپرا را ایفا نمود. در سال ۲۰۱۷، او نقش کلیتم نسترا را در اپرای ریشارد اشتراوس به نام "الکترا (اپرا)" در اپرای ملی یونان و در محل جدید این اپرا در مرکز فرهنگی بنیاد استاورو نیارخوس اجرا کرد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گرمی برای بهترین ضبط اپرا شده است.
اسپاسیا مأنوس (; – ) اشراف زاده یونانی بود که همسر الکساندر یونان، فهرست شاهان یونان شد. به دلیل جنجال پیرامون ازدواجش، او به جای «ملکه آسپاسیا»، به عنوان مدام مانو شناخته می شد تا اینکه پس از مرگ الکساندر و بازگشت پادشاه کنستانتین یکم یونان در ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۲، به عنوان شاهدخت آسپاسیا یونان و دانمارک شناخته شد. از طریق ازدواجش، او و نسل های بعدیش تنها اعضای یونانی ها خانواده سلطنتی یونان بودند که خانواده سلطنتی دانمارک از آن ها منشأ گرفته بود. زندگی. آسپاسیا دختر سرهنگ پتروس مأنوس، دستیار پادشاه کنستانتین یکم یونان، و ماریا آرگیروپولوس (پتروس مانوس و ماریا آرگیروپولوس هر دو از نسل های برجسته یونانی فناریوت های قسطنطنیه و نسل هایی از شاهزادگان حاکم فهرست حکمرانان ترانس ویلانی، فهرست حکمرانان والاشیا و فهرست حکمرانان مولداوی بودند)، در کنار خانواده سلطنتی بزرگ شد. پس از طلاق والدینش، او برای تحصیل به فرانسه و سوئیس فرستاده شد. او در سال ۱۹۱۵ به یونان بازگشت و با شاهزاده الکساندر آشنا شد، به طوری که به دلیل پیش بینی مخالفت خانواده سلطنتی با رابطه الکساندر اول با زنی که به یکی از خاندان های سلطنتی اروپایی تعلق ند
اشت، آن ها به طور مخفیانه نامزد شدند. در همین حال، وضعیت داخلی یونان به دلیل جنگ جهانی اول پیچیده شده بود. پادشاه کنستانتین اول در سال ۱۹۱۷ استعفا داد و الکساندر به عنوان پادشاه انتخاب شد. الکساندر که از خانواده اش جدا شده بود و تحت فشار نخست وزیر الفتریوس ونیزلوس قرار داشت، در آسپاچیا آرامش یافت. علیرغم مخالفت والدینش (که در سوئیس در تبعید بودند) و ونیزلی ها (که می خواستند پادشاه با یک شاهزاده بریتانیایی ازدواج کند)، پادشاه الکساندر اول به طور مخفیانه در ۱۷ نوامبر ۱۹۱۹ با آسپاسیا ازدواج کرد. افشای عمومی این ازدواج به سرعت باعث رسوایی بزرگی شد و آسپاسیا به طور موقت یونان را ترک کرد. با این حال، او پس از چند ماه جدایی با همسرش دوباره با وی مزدج شد و سپس اجازه یافت بدون دریافت عنوان ملکه هلسینکی به یونان بازگردد. او باردار شد، اما الکساندر در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۰، کمتر از یک سال پس از ازدواجشان، درگذشت.
آنیتا راچولی شویلی (, ra-tch—veli-shvili; زاده ۱۹۸۴ در تفلیس) یک متزوسوپرانو اپرایی از گرجستان است. او به ویژه به خاطر اجرای آثار جوزپه وردی شناخته می شود؛ ریکاردو موتی، رهبر ارکستر، در سال ۲۰۱۸ گفته است: «او بدون شک بهترین متزوسوپرانو وردی در جهان امروز است. بدون شک.» او همچنین به خاطر اجرای نقش "کارمن" اثر ژرژ بیزه نیز شناخته شده است. مجله "Opera News" اعلام کرده است که «راچولی شویلی یک حضور دراماتیک منحصر به فرد است. چشمان تیره و دودآلود او و موهای مشکی فر شده اش چشمگیر هستند، اما آنچه که غیرمعمول است، تضاد بین سطح آتشین و ویژگی درونی متمرکز به نظر می رسد که قدرتی را از یک فضای مخفی می کشد.» در آغاز دوران حرفه ای خود، او به جوان ترین خواننده ای تبدیل شد که در لا اسکالا فصل جدید را آغاز کرد. گزارشی از "نیویورک تایمز" در اواخر سال ۲۰۱۸ بیان کرد که او در آن سال به بالاترین سطح حرفه اش دست یافته بود. منتقد آمریکایی الکس راس دربارهٔ توانایی های او گفته است: «خانه اپرا باید به او اجازه دهد هر کاری که می خواهد انجام دهد: هنرمندان با این سطح از توانایی دلیل وجود اپرا هستند.» دوران کودکی. راچولی شویلی در تفلیس در د
وران جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان رشد کرد. مادر او در رقص فولکلور و باله فعالیت می کرد، پدرش آهنگساز و گیتاریست باس بود و هر دو مقداری نیز آواز می خواندند. آنیتا جوان در شرایط دشواری پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بزرگ شد، از جمله در تفلیس که «هیچ برق، آب یا غذایی نبود، هیچ چیز.» او به زبان های گرجی، انگلیسی و چند زبان دیگر مسلط است.
الکسیا، شاهدخت یونان و دانمارک (؛ زادهٔ ) نخستین فرزند کنستانتین دوم، پادشاه یونان و آنه ماری یونان است که از سال ۱۹۶۴ تا زمانی که سلطنت در سال ۱۹۷۳ لغو شد، پادشاه یونان و ملکه یونان بودند. او از زمان تولدش در ۱۹۶۵ تا تولد برادرش پاولوس، ولیعهد یونان در ۱۹۶۷، وارث مقدر تخت سلطنت یونان بود. زندگی نامه. الکسیا در ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۵ در مون ریپوس، ویلا در جزیره یونانی کورفو به دنیا آمد که در آن زمان به عنوان اقامتگاه تابستانی خانواده سلطنتی یونان استفاده می شد. او نخستین فرزند کنستانتین دوم، پادشاه یونان و آنه ماری یونان از فهرست شاهان یونان بود. در زمان تولد او، پدرش پادشاه یونان، فردریک نهم پادشاه قلمروی دانمارک و گوستاو آدولف ششم پادشاه سوئد بودند. به عنوان تنها فرزند پادشاه، از زمان تولدش تا تولد برادرش پاولوس، ولیعهد یونان در ۲۰ مه ۱۹۶۷، الکسیا وارث مقدر تخت سلطنت یونان بود که در آن زمان یک سلطنت فعال بود. قانون اساسی یونان ۱۹۵۲ حق جانشینی سلطنت را از قانون سالیک که در بسیاری از کشورهای قاره ای رایج بود و مانع جانشینی زنان می شد، به حق اولویت نخستین فرزند تغییر داده بود که به موجب آن اگر یک زن هیچ برادری نداشته ب
اشد، حق جانشینی سلطنت را به دست می آورد، مشابه قوانین جانشینی آن زمان در بریتانیا، دانمارک و اسپانیا. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت اولگا و سوفیا و نشان ردیمر شده است.
ایرنه، شاهدخت و دوشس ائوستا (; – ) پنجمین فرزند و دومین دختر کنستانتین یکم یونان و همسرش، سوفیای پروس بود. او عضو خانواده های سلطنتی یونان و ایتالیا بود. از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳، همچنین به طور رسمی ملکه همسر کرواسی بود. خانواده و زندگی اولیه. ایرنه در ۱۳ فوریه ۱۹۰۴ در آتن به دنیا آمد. او سه برادر بزرگتر داشت: جرج دوم یونان، الکساندر یونان و پائول یونان، و یک خواهر بزرگتر به نام هلن (۱۸۹۶). خواهر دیگری به نام کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک در سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۷، برادرش جرج دوم یونان خبر نامزدی او با شاهزاده کریستیان از شاوومبورگ-لیپه، برادرزاده کریستیان دهم، پادشاه دانمارک را اعلام کرد، اما هیچ ازدواجی صورت نگرفت. پدربزرگ های پدری ایرنه جرج یکم، پادشاه یونان و اولگا کنستانتینوای روسیه بودند. پدربزرگ های مادری او فریدریش سوم، امپراتور آلمان و ملکه همسرش ویکتوریا، شاهدخت سلطنتی بودند. ویکتوریا دختر آلبرت ساکس کوبورگ و گوتا و ملکه ملکه ویکتوریا بود.
کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک (; – ) ()، که در بریتانیا به عنوان لیدی کاترین برندرام از سال ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۷ شناخته می شد، سومین دختر و فرزند پادشاه کنستانتین یکم یونان و پرنسس سوفیای پروس بود. زندگی ابتدایی. کاترین در ۴ مه ۱۹۱۳ در کاخ سلطنتی آتن به دنیا آمد، چند هفته پس از ترور پدربزرگ پدری اش، پادشاه جرج اول یونان، در سالونیک. او در ۱۴ ژوئن ۱۹۱۳ غسل تعمید داده شد. پدرخوانده ها و مادرخوانده های او عبارت بودند از اولگا کنستانتینوای روسیه (ملکه بیوه یونان، مادربزرگ پدری اش)، الکساندرا دانمارک (ملکه بیوه بریتانیا، خواهر پدربزرگ پدری اش و خواهر مادر بزرگ مادری اش)، جرج پنجم (پادشاه بریتانیا، پسرعموی مادر و پسرعموی پدر)، ویلهلم دوم، امپراتور آلمان (دایی مادری اش)، نیروی دریایی یونان (که نمایندگی اش با وزیر نیروی دریایی بود) و نیروی زمینی یونان (که نمایندگی اش با وزیر جنگ بود). کاترین پنج خواهر و برادر داشت – سه برادر (جرج دوم یونان، الکساندر یونان و پائول یونان که هرکدام پادشاه یونان شدند) و دو خواهر (پرنسس هلن که با کارول دوم ازدواج کرد و شاهدخت ایرنه، دوشس آوستا که با شاهزاده آیمون، دوک آوستا ازدواج کرد). زمانی که
او تعمید نوزاد شد، اعضای کل نیروی زمینی یونان و نیروی دریایی یونان به عنوان پدرخوانده ها و مادرخوانده هایش انتخاب شدند. در سه سالگی، او و مادرش در کاخ تاتوئی، خارج از آتن گرفتار آتش سوزی شدند. ملکه، که او را در آغوش داشت، موفق شد به موقع فرار کند. زندگی در تبعید. پدرش در سال ۱۹۱۷ از سلطنت کناره گیری کرد و به جای او برادرش الکساندر یونان به عنوان پادشاه انتخاب شد. او و والدینش به تبعید در سوئیس فرستاده شدند. پس از مرگ الکساندر در سال ۱۹۲۰، پدرش دوباره به سلطنت بازگشت، اما در سال ۱۹۲۲ دوباره از سلطنت کناره گیری کرد. این بار به تبعید در سیسیل رفتند و پدرش در سال ۱۹۲۳ در پالرمو درگذشت. خانواده به ویلای اسپارتا در فلورانس نقل مکان کردند، جایی که کاترین شروع به نقاشی کرد. برادر دوم او، جرج، در سال ۱۹۲۲ پادشاه جرج دوم یونان شد، اما در سال ۱۹۲۴ از سلطنت برکنار گردید. کاترین در انگلستان، ابتدا در یک مدرسه شبانه روزی در براودستیرز و سپس در North Foreland Lodge تحصیل کرد. مادرش در ژانویه ۱۹۳۲ درگذشت و پس از آن او به همراه خواهرش هلن در ویلای اسپارتا زندگی می کرد. او و الیزابت دوم در مراسم ازدواج پسرعموی اولش شاهدخت مار
ینای یونان و دانمارک و شاهزاده جورج، دوک کنت در سال ۱۹۳۴ به عنوان ساقدوش عروس حضور داشتند.
تئودورا، شاهدخت یونان و دانمارک (؛ زادهٔ ) همچنین با نام هنری تئودورا یونان شناخته می شود، یک بازیگر بریتانیایی و عضو خانواده سلطنتی یونان و خانواده سلطنتی دانمارک است. او چهارمین فرزند و دختر کوچکتر کنستانتین دوم، پادشاه یونان و آنه ماری یونان است. تئودورا در سال ۲۰۱۱ با ایفای نقش آلیسون مانتگمری در سریال تلویزیونی آمریکایی "جسور و زیبا" به تلویزیون وارد شد. او همچنین در فیلم هایی نقش آفرینی کرده است، از جمله نقش های کوچک در کمدی رمانتیک ۲۰۰۹ "The Lightkeepers" و در درام جنگی ۲۰۱۵ "پسر کوچک (فیلم)". زندگی نامه. دوران کودکی. تئودورا در ۹ ژوئن ۱۹۸۳ در بیمارستان سنت ماری (لندن) به دنیا آمد. او دختر کوچکتر و چهارمین فرزند از پنج فرزند کنستانتین دوم، پادشاه یونان و همسرش آنه ماری یونان است. در ۲۰ اکتبر ۱۹۸۳، او در مراسمی کلیسای ارتدکس یونانی در کلیسای جامع سنت سوفیا لندن غسل تعمید شد. حرفه و جوایز. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پسر کوچک" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت اولگا و سوفیا شده است.
فیلیپا ویتفورد (؛ زادهٔ ) سیاستمدار حزب ملی اسکاتلند (SNP) و جراح پستان است. او که اصالتاً اهل ایرلند شمالی است، در مه ۲۰۱۵ برای اولین بار به عنوان نماینده پارلمان برای حوزه انتخابیه ایرشایر مرکزی انتخاب شد و در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ نیز مجدداً به این سمت انتخاب شد. ویتفورد در انتخابات عمومی ۲۰۲۴ از این سمت کناره گیری کرد. او پیش از این از دسامبر ۲۰۲۲ تا سپتامبر ۲۰۲۳ به عنوان سخنگوی SNP برای اسکاتلند خدمت کرده بود. زندگی اولیه و تحصیلات. ویتفورد در بلفاست، ایرلند شمالی از والدینی به نام الیزابت و فیلیپ ویتفورد متولد شد. خانواده او زمانی که او ده سال داشت به اسکاتلند نقل مکان کردند. او در مدرسه متوسطه کاتولیک وود گرین در لندن و آکادمی داگلاس در میلنگاوی تحصیل کرد، سپس در دانشگاه گلاسگو به تحصیل پزشکی پرداخت و مدرک پزشکی خود را دریافت کرد. او اولین زن در خانواده بود که به دانشگاه راه یافت. حرفه پزشکی. ویتفورد بیش از ۱۸ سال به عنوان جراح پستان مشاور در بیمارستان کراسهاوس فعالیت کرد. در سن سی سالگی و بلافاصله پس از جنگ اول خلیج فارس و در جریان انتفاضه اول فلسطین، او به مدت یک سال و نیم به عنوان داوطلب پزشکی در یک ب
یمارستان سازمان ملل در نوار غزه خدمت کرد. او در تعطیلات پارلمانی سال ۲۰۱۶ به کرانه باختری سفر کرد تا بر روی چهار زن مبتلا به سرطان پستان عمل جراحی انجام دهد و همچنین از غزه بازدید کرد تا به بیمارستان های محلی در مورد بهبود خدمات بهداشتی مشاوره دهد. حرفه سیاسی. ویتفورد در سال ۲۰۱۲ به حزب ملی اسکاتلند پیوست. او در کمپین مربوط به همه پرسی استقلال اسکاتلند در سال ۲۰۱۴ مشارکت فعال داشت و از استقلال به عنوان راهی برای محافظت از سرویس سلامت ملی اسکاتلند (NHS) در برابر «برنامه خصوصی سازی تدریجی که خدمات در انگلستان را تضعیف می کند» دفاع کرد. یک ویدئوی آنلاین از او که ادعا می کرد NHS در انگلستان ظرف پنج سال و در اسکاتلند ظرف ده سال خصوصی خواهد شد، در آن زمان به شدت پخش شد. دوره نمایندگی در مجلس عوام. ویتفورد برای رقابت در حوزه ایرشایر مرکزی در انتخابات عمومی ۲۰۱۵ انتخاب شد. او با کسب ۲۶۹۹۹ رأی (۵۳٫۲٪ آرا) بر نماینده وقت حزب کارگر، برایان دونوهو، با اختلاف ۱۳۵۸۹ رأی پیروز شد. او در ۲ ژوئن ۲۰۱۵ اولین سخنرانی خود را در مجلس عوام ایراد کرد. او عضو کمیته مشترک لایحه پیش نویس خشونت خانگی بود، اما در ۱۱ مارس ۲۰۱۹ از این کمیت
ه خارج شد و لیز ساویل رابرتز جایگزین او شد. در اوت ۲۰۲۰ پس از تغییر قوانین SNP در مورد انتخاب نامزدها، که به معنای استعفای نمایندگان مجلس از سمت خود در وستمینستر برای نامزدی در پارلمان اسکاتلند بود، ویتفورد در توییتی نوشت: «برای همه نمایندگان SNP - که اکنون در وستمینستر گرفتار شده اند بدون هیچ راه ساده ای برای نامزدی در پارلمان خود اسکاتلند. هیچ کس قبل از اینکه هر یک از ما برای وستمینستر نامزد شویم، این را ذکر نکرد.» این توییت واکنش خشمگینانه ای از سوی مخالفان سیاسی برانگیخت. در مارس ۲۰۲۱، ویتفورد موقعیت اسکاتلند را به عنوان بخشی از پادشاهی متحده به زنی تشبیه کرد که در اتاقی «قفل شده» و دفترچه چکش «گرفته شده» است. این اظهارات توسط جکی بایلی، معاون رهبر حزب کارگر اسکاتلند، «تکان دهنده» توصیف شد و گفت: «چالش مداوم وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که خشونت خانگی جدی گرفته می شود و شدت چنین جرایمی به درستی شناخته شود، بنابراین هیچ کس، چه رسد به یک نماینده مجلس، نباید با بیان چنین نظراتی موضوع را بی اهمیت جلوه دهد که مطمئناً باعث رنجش مردم شده است.»
رجینا مارسیا بنجامین (؛ زادهٔ ) پزشک آمریکایی و مسئولان سابق سپاه ویژه خدمات بهداشت عمومی ایالات متحده بوده که به عنوان هجدهمین جراح کل ایالات متحده خدمت کرده است. بنجامین پیش از این مدیر یک کلینیک غیرانتفاعی مراقبت های اولیه پزشکی در بایو لا باتر، آلاباما بود و در هیئت امنای دانشکده پزشکی مورهاوس خدمت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه مک آرتور شده است. زندگی اولیه و تحصیلات. بنجامین در ۲۶ اکتبر ۱۹۵۶ در موبایل، آلاباما متولد شد. او از دبیرستان فیرهاپ در فیرهاپ، آلاباما فارغ التحصیل شد و سپس در دانشگاه زاویر لوئیزیانا در نیواورلئان تحصیل کرد، جایی که به عضویت فصل گاما آلفا از انجمن خواهری دلتا سیگما تتا درآمد. او همچنین از دومین دوره فارغ التحصیلان دانشکده پزشکی مورهاوس است که در آن زمان یک برنامه دو ساله در کالج مورهاوس بود. او مدرک پزشکی خود را از دانشگاه آلاباما در بیرمنگام دریافت کرد و دوره رزیدنتی خود را در پزشکی خانواده در مرکز پزشکی جورجیا مرکزی به پایان رساند. دربارهٔ تجربه خود به عنوان اولین عضو خانواده که به دانشکده پزشکی رفت، گفته است: «قبل از رفتن به کالج هرگز یک پزشک سیاهپوست ندیده بو
دم.» پس از تأسیس مطب شخصی در بایو لا باتر، آلاباما، بنجامین چندین سال در بخش های اورژانس و خانه های سالمندان کار کرد تا از نظر مالی از مأموریت خود حمایت کند. پس از دریافت مدرک ام بی ای از دانشکده کسب وکار فریمن در دانشگاه تولین، مطب خود را به یک کلینیک بهداشت روستایی تبدیل کرد. حرفه پزشکی. بنجامین سابقاً معاون بهداشت روستایی در دانشکده پزشکی دانشگاه آلابامای جنوبی بود، جایی که برنامه مراقبت های بهداشتی آلاباما را اداره می کرد و پیش از آن برنامه پزشکی از راه دور این دانشگاه را رهبری می کرد. او در سال ۲۰۰۲ به عنوان رئیس انجمن پزشکی ایالت آلاباما (MASA) خدمت کرد. در سال ۱۹۹۵، به هیئت امنای انجمن پزشکی آمریکا انتخاب شد و هم اولین پزشک زیر ۴۰ سال و هم اولین زن آفریقایی-آمریکایی بود که به این سمت انتخاب شد. او همچنین به پیشنهاد جب بوش، فرماندار فلوریدا، در هیئت امنای دانشگاه A&amp;M فلوریدا خدمت کرد. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹، به عنوان رئیس هیئت امنای فدراسیون هیئت های پزشکی ایالتی خدمت کرد، یک سازمان غیرانتفاعی ملی که نماینده ۷۰ هیئت پزشکی و استئوپاتی ایالات متحده و قلمروهای آن است. بنجامین عضو هیئت مدیره انجمن پزشکی خا
نواده آمریکا و عضو آکادمی پزشکان خانواده آمریکا است. او عضو مؤسسه ملی کلوگ و همچنین رهبر نسل بعدی راکفلر بوده است. او در هیئت ها و کمیته های متعددی خدمت کرده است، از جمله شورای دختران اسکات دریای جنوب. او توسط دانا شلیلا، وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، به عضویت کمیته قانون بهبود آزمایشگاه های بالینی و شورای آموزش پزشکی تکمیلی منصوب شد و همچنین عضو «کمیته مرحله ۳» است. در آلاباما، او سابقاً معاون کمیسیون سالخوردگان فرماندار و همچنین عضو نیروی ویژه اصلاح مراقبت های بهداشتی فرماندار و نیروی ویژه سلامت کودکان فرماندار بود. او مشاور حقوق بگیر برگر کینگ بود که برای ارائه مشاوره تغذیه ای در مورد محصولاتشان قرارداد بسته بود. کلینیک بنجامین در سال ۲۰۰۵ توسط توفند کاترینا و در سال ۲۰۰۶ توسط آتش سوزی در روز سال نو، یک روز قبل از بازگشایی برنامه ریزی شده، تخریب شد. زمانی که کلینیک را برای بار دوم بازسازی کرد، سرخط خبرها شد.
بودن در جهان یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی تائو روسپولی است. این فیلم بر اساس فلسفه مارتین هایدگر و با الهام از هوبرت درایفوس ساخته شده است. تعدادی از فیلسوفان برجسته در آن حضور دارند. فیلسوفانی چون هوبرت دریفوس مارک راثال، شان دورنس کلی، تیلور کارمن، جان هاگلند، ایان تامسون، چارلز تیلور و آلبرت بورگمان در این فیلم حضور دارند. رایان کراس، لیا چیس، مانوئل مولینا، هیروشی ساکاگوچی، جومن اسمیت، آستین پرالتا، باب تیگ، لیندزی بنر و الیزابت گیلبرت از دیگر افرادی که در این فیلم نقش آفرینی می کنند.
کیکی دیمولا (نام اصلی: رادو; ؛ ۶ ژوئن ۱۹۳۱ – ۲۲ فوریه ۲۰۲۰) شاعر یونانی بود. او اولین شاعر زن بود که به انتشار در انتشارات گالیمار فرانسه، یکی از معتبرترین ناشران این کشور، راه یافت. آثار. آثار دیمولا تحت تأثیر انحلال وجودی دوران پس از جنگ قرار داشت. تم های اصلی شعرهای او شامل ناامیدی، بی ثباتی، غیاب و فراموشی است. با استفاده از موضوعات متنوع (از جمله «پسر مارلبرو» تا تلفن های همراه) و تغییرات گرامری به شیوه های غیرمتعارف، او قدرت کلمات را از طریق شگفتی و تعجب به نمایش گذاشت، اما همیشه توانست حس امید را حفظ کند.
کالیروا پارن (؛ ۱۸۶۱ – ۱۵ ژانویه ۱۹۴۰) جنبش جنبش فمینیست را در یونان آغاز کرد و در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ روزنامه نگار و نویسنده بود. زندگی. کالیروا پارن در رتیمنون، کرت، در یک خانواده طبقه متوسط به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه راهبه ها در پیرئوس به پایان رساند. پس از آن در بهترین مدرسه های دخترانه در آتن تحصیل کرد و در سال ۱۸۷۸ از مدرسه آرساکیون که مدرسه ای برای تربیت معلمان بود، فارغ التحصیل شد. او فردی بسیار باهوش بود و زبان های زیادی از جمله روسی، فرانسوی، ایتالیایی و انگلیسی را می آموخت. او به اودسا دعوت شد و به مدت دو سال در آنجا مدرسه دخترانه جامعه یونانی را اداره می کرد. همچنین برای چندین سال به ادرنه رفت و مدرسه زاپیون را برای جامعه یونانی اداره کرد. او در نهایت در آتن با شوهرش، یک روزنامه نگار فرانسوی به نام ژان پارن، که آژانس خبری فرانسوی را در قسطنطنیه تأسیس کرده بود، سکونت گزید. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ردیمر شده است.
مانتو ماوروگنوس (؛ ۱۷۹۶ – ژوئیه ۱۸۴۸) شاهزاده یونانی و قهرمان جنگ استقلال یونان بود. او یک اشراف زاده بسیار ثروتمند بود که دارایی های خود را برای cause هِلنیکی اختصاص داد. تحت تشویق او، دوستان اشرافی اروپایی اش پول و اسلحه هایی برای انقلاب ارسال کردند. زندگی اولیه. مانتو ماوروگنوس در تریسته به دنیا آمد، که در آن زمان جزو پادشاهی هابسبورگ بود و اکنون بخشی از ایتالیا است. او دختر تاجر و عضو فیلیکوی اترایا، نیکولائوس ماوروگنیس و همسرش، زاخاراتی خاتزی باتی بود. یکی از اجداد او، عمو پدرش، نیکولاس ماوروگنیس، درگومان ناوگان و شاه ولاچیا بود. او یک زن زیبا از نسل اشرافی بود که در یک خانواده تحصیل کرده بزرگ شد و تحت تأثیر عصر روشنگری قرار داشت. او در یک کالج در تریسته فلسفه یونان باستان و تاریخ یونان تحصیل کرد و به راحتی به زبان فرانسوی، زبان ایتالیایی و زبان ترکی استانبولی صحبت می کرد. جنگ استقلال یونان. در سال ۱۸۰۹، او با خانواده اش به پاروس نقل مکان کرد، جایی که از پدرش آموخت که فیلیکوی اترایا در حال آماده سازی چیزی بود که به جنگ استقلال یونان معروف شد و بعدها، در سال ۱۸۱۸، پس از مرگ پدرش، به تینوس رفت. وقتی مبارزه
آغاز شد، او به میکونوس، جزیره ای که از آنجا آمده بود، رفت و رهبران میکونوس را دعوت کرد تا به انقلاب بپیوندند.
داریگا نورسلطانقیز نزرابایوا (, ""؛ متولد ۷ مه ۱۹۶۳) یک کارآفرین و سیاستمدار قزاق است که دختر نورسلطان نظربایف، رئیس جمهور پیشین قزاقستان از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ می باشد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ و ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ عضو مجلس قزاقستان بود. او از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ معاون رئیس مجلس قزاقستان بود تا اینکه به عنوان معاون نخست وزیر در کابینه کریم ماسیموف منصوب شد. او همچنین از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ عضو مجلس سنای قزاقستان بود و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ رئیس مجلس سنا قزاقستان بود. او یکی از ثروتمندترین زنان قزاقستان است. حرفه. نزرابایوا حرفه خود را در سال ۱۹۹۴ در دنیای رسانه ها آغاز کرد، جایی که ریاست آژانس خبری خبر، بزرگ ترین آژانس تلویزیونی ملی قزاقستان را بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۳، او حزب آسار را تأسیس کرد و سال بعد در انتخابات قانون گذاری قزاقستان ۲۰۰۴ برای اولین بار به مجلس قزاقستان انتخاب شد. در زمان خدمت در این پست، حزب آسار در سال ۲۰۰۶ با حزب امانت، حزبی که توسط پدرش نظربایف رهبری می شد، ادغام شد. پس از انحلال مجلس قزاقستان در سال ۲۰۰۷، نزرابایوا برای انتخاب مجدد نامزد نشد و تا بازگشت خود به سیاست در انتخابات ۲۰۱۲ از سیاست کنا
ر ماند. در آن زمان، او به عنوان معاون رئیس مجلس و رهبر پارلمانی حزب امانت مشغول به کار شد. در سال ۲۰۱۵، نزرابایوا توسط پدرش به عنوان معاون نخست وزیر در کابینه کریم ماسیموف منصوب شد و سپس در سال ۲۰۱۶ دوباره به پارلمان قزاقستان بازگشت و عضو مجلس سنای قزاقستان شد. پس از استعفای پدرش از ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۹، نزرابایوا پست رئیس سنا را از قاسم جومارت توقایف گرفت و توقایف به نوبه خود رئیس جمهور قزاقستان شد. در سال ۲۰۲۰، او به طور غیرمنتظره ای از این پست توسط توقایف برکنار شد، تا پیش از بازگشت دوباره به مجلس قزاقستان در انتخابات قانون گذاری قزاقستان ۲۰۲۱. به دلیل موقعیت های رسمی نزرابایوا و روابط او با پدرش، شایعات زیادی در مورد آمادگی او برای جانشینی نظربایف به عنوان رئیس جمهور قزاقستان مطرح شده بود، هرچند که این ادعاها از سوی نظربایف رد شده است.