Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برنامه راکت صوتی نیروی هوایی ایالات متحده استفاده می شود. بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴، دوازده آزمایش با استفاده از سامانه موشکی هرا از فورت وینگیتا بر فراز کوهستان داتیل به سمت میدان موشکی وایت سندز انجام شد. در مارس ۲۰۰۹، این آزمایش ها با سیزدهمین پرواز بر فراز کوهستان داتیل از سر گرفته شد. آزمایش های دیگری با استفاده از هرا به طور کامل در داخل میدان موشکی انجام شد، مانند آزمایش ناموفق ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۶ سامانه دفاع منطقه ای پرارتفاع پایانی (تاد). در جریان آزمایش پروازی FTT-11 سامانه تاد در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹، موشک هدف هرا پس از استقرار هوایی خود مشتعل نشد و متعاقباً در اقیانوس سقوط کرد. در پی این حادثه، مدیر آژانس دفاع موشکی، سپهبد پاتریک اورایلی، به شدت از شیوه های کنترل کیفیت شرکت ال-۳ کولمن ایرواسپیس انتقاد کرد و در مارس ۲۰۱۰، خریدهای بیشتر موشک هرا را به حالت تعلیق درآورد. این تعلیق در ۹ مه ۲۰۱۱ لغو شد، زمانی که مرکز سامانه های موشکی و فضایی نیروی هوایی و آژانس دفاع موشکی از تکمیل اقدامات اصلاحی لازم توسط کولمن رضایت دادند. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳، پنتاگون اعلام کرد که ال-۳ کولمن قراردادی به ارزش ۷۴ میلیون دلار را برای
ادامه توسعه و تأمین اهداف موشک بالستیک میان برد برای آژانس دفاع موشکی برنده شده است. این شرکت در رقابت با سه شرکت دیگر، از جمله اوربیتال ساینسز کورپوریشن و لاکهید مارتین اسپیس سیستمز، پیروز شد.
روابط ایتالیا و اسلوونی روابط خارجی بین جمهوری ایتالیا و جمهوری اسلوونی است. این دو کشور به اشتراک می گذارند. مرز طولانی که به طور قابل توجهی از منطقه شهری مرزی گوریتزیا و نووا گوریتسا عبور می کند. این مرز همچنین شامل یک باریکه است که در آن شهر ایتالیایی تریسته در دریای آدریاتیک واقع شده و از سه جهت توسط اسلوونی احاطه شده است. ایتالیا و اسلوونی در سال ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. ایتالیا یک سفارت در لیوبلیانا و یک کنسولگری در کوپر دارد. اسلوونی یک سفارت در رم و کنسولگری هایی در تریسته، فلورانس و میلان دارد. هر دو کشور عضو کامل اتحادیه اروپا و ناتو هستند. علاوه بر اقلیت های بومی، ایتالیایی های ایستریایی در اسلوونی و ایتالیایی های اسلوونیایی در ایتالیا، حدود ۳۲۰۰ نفر با اصالت اسلوونیایی در ایتالیا زندگی می کنند تقریباً ۴۰۰۰۰۰ ایتالیایی هر ساله از اسلوونی بازدید می کنند. اتحادیه اروپا و ناتو. در حالی که ایتالیا یکی از اعضای بنیانگذار اتحادیه اروپا بود، اسلوونی در سال ۲۰۰۴ به اتحادیه اروپا پیوست. در حالی که ایتالیا یکی از اعضای بنیانگذار ناتو بود، اسلوونی در سال ۲۰۰۴ به ناتو پیوست.
پایگاه وینگیت (به انگلیسی: Fort Wingate) یک تأسیسات نظامی در نزدیکی گالوپ، نیومکزیکو، ایالات متحده بود. دو مکان دیگر در نیومکزیکو به نام فورت وینگیت نیز وجود داشت: سبویاتا (۱۸۴۹–۱۸۶۲) و سن رافائل (1862-1868). جدیدترین فورت وینگیت (۱۸۶۸–۱۹۹۳) در محل سابق فورت لیون، در قلمرو ناواهو، در ابتدا برای کنترل و «محافظت» از قبیله بزرگ ناواهو در شمال آن تأسیس شد. قلعه سن رافائل نقطه شروع تبعید ناواهو بود که به عنوان مسیر طولانی ناواهو شناخته می شود. از سال ۱۸۷۰ به بعد، پادگان نزدیک گالوپ با آپاچی های جنوب سروکار داشت و تا سال ۱۸۹۰ صدها پیشاهنگ ناواهو در این قلعه ثبت نام کردند. فورت وینگیت ۱۰۰ تن مواد منفجره قوی از نوع Composition B را برای استفاده در اولین آزمایش ترینیتی به پروژه منهتن تحویل داد و از جنگ جهانی دوم تا زمان تعطیلی آن توسط کمیسیون تنظیم مجدد و تعطیلی پایگاه در سال ۱۹۹۳، به یک انبار مهمات با عنوان «فعالیت انبار فورت وینگیت» تبدیل شد. پاکسازی محیط زیست از مهمات عمل نکرده، پرکلرات و سرب و همچنین انتقال زمین تا به امروز ادامه دارد. منطقه تاریخی فورت وینگیت در سال ۱۹۷۸ به فهرست ملی اماکن تاریخی اضافه شد. این جا
معه مرتبط برای اولین بار در سال ۲۰۲۰ به عنوان مکان تعیین شده در سرشماری فورت وینگیت ثبت شد و جمعیت آن در طول سرشماری سال ۲۰۲۰، ۳۲۸ نفر بود. اگرچه مأموریت این قلعه پایان یافت، اما آژانس دفاع موشکی (MDA) همچنان از ۶۴۶۵ هکتار برای پرتاب موشک های هدف به برد موشکی وایت سندز (WSMR) استفاده می کند. در دسامبر ۲۰۰۵، اداره محیط زیست نیومکزیکو (NMED) مجوز قانون حفاظت و بازیابی منابع (RCRA) را برای ارتش صادر کرد. از سال ۲۰۱۶، FWDA در زمینی به مساحت ۲۱۱۳۱ هکتار گسترش یافته، ۱۵۲۸۰ هکتار زمین و ۱۴۶۶۶ هکتار از اراضی BRAC را اشغال کرده است. پاکسازی محیط زیست و انتقال زمین به جامعه اطراف تا به امروز، حداقل تا سال ۲۰۲۲ ادامه دارد. ۵۸۵۴ هکتار قبلاً به وزارت کشور منتقل شده است. مواد منفجره، پرکلرات ها و نیترات ها آلاینده های اصلی در ستون های آب های زیرزمینی شمال هستند که به خارج از پست منتقل نشده اند، سایر مکان ها شامل آلودگی نسبتاً جزئی خاک یا ساختمان بدون مشکلات آب های زیرزمینی هستند، اما با مواد منفجره، SVOCها و فلزاتی مانند سرب همراه هستند.
کتابخانه مالا تستیانا (به ایتالیایی: "Biblioteca Malatestiana") که با نام کتابخانه نوتی ("Aula del Nuti") نیز شناخته می شود، یک کتابخانه تاریخی در شهر چزنا در ایتالیاست. این کتابخانه که در سال ۱۴۵۴ افتتاح شد، نخستین کتابخانهٔ عمومی اروپا محسوب می شود و به دلیل حفظ کامل ساختار و مجموعه های اصلی خود از دوران رنسانس، جایگاهی منحصربه فرد در تاریخ فرهنگ اروپا دارد. کتابخانه مالا تستیانا در سال ۱۹۹۲ به فهرست «حافظه جهانی یونسکو» افزوده شد و به عنوان میراثی ماندگار از قرن پانزدهم میلادی شناخته می شود. تاریخچه. ساخت کتابخانه به دستور مالا تستا نووچو (Malatesta Novello)، فرمانروای چزنا، آغاز شد. او قصد داشت مرکزی فرهنگی برای شهر ایجاد کند که هم در خدمت روحانیت و هم در خدمت شهروندان باشد. معمار پروژه، ماتئو نوتی، طراحی بنا را بر اساس سبک رنسانس زودهنگام انجام داد. کتابخانه در سال ۱۴۵۴ افتتاح شد و از همان ابتدا برای عموم مردم قابل دسترسی بود. این ویژگی باعث شد مالا تستیانا نخستین کتابخانهٔ عمومی اروپا شناخته شود. برخلاف بسیاری از کتابخانه های قرون وسطایی که وابسته به صومعه ها یا کلیساها بودند، مالا تستیانا نهادی شهری و
مستقل بود. معماری. ساختمان اصلی کتابخانه، معروف به Aula del Nuti، نمونه ای شاخص از معماری رنسانس زودهنگام است. این سالن مستطیلی شکل دارای سه راهرو موازی است که با دو ردیف ستون از هم جدا می شوند. سقف های قوسی شکل و نور طبیعی حاصل از پنجره های بلند، فضایی روشن و آرام برای مطالعه فراهم می کند. یکی از ویژگی های منحصربه فرد این کتابخانه، میزها و صندلی های چوبی است که از زمان افتتاح تاکنون بدون تغییر باقی مانده اند. کتاب ها به وسیله زنجیر به میزها متصل شده اند تا از سرقت یا جابجایی غیرمجاز جلوگیری شود. این سنت «کتاب های زنجیردار» یکی از شاخصه های مهم کتابخانه های قرون وسطی بوده است. مجموعه ها. کتابخانه مالا تستیانا شامل صدها نسخهٔ خطی ارزشمند از دوران قرون وسطی و رنسانس است. در حال حاضر بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ جلد کتاب در مجموعهٔ آن نگهداری می شود که شامل موضوعاتی همچون الهیات، فلسفه، علوم طبیعی، ادبیات کلاسیک و تاریخ است. از جمله آثار مهم موجود در کتابخانه می توان به نسخه های خطی انجیل، نوشته های ارسطو، آثار سن توماس آکویناس و متون پزشکی و علمی یونان و روم باستان اشاره کرد. بسیاری از این نسخه ها با خط دست کاتبان محلی و بر
روی پوست (پارشمن) نوشته شده اند و دارای تزئینات هنری مینیاتوری هستند. اهمیت فرهنگی. کتابخانه مالا تستیانا به دلیل حفظ ساختار و مجموعهٔ اصیل خود، «کتابخانه ای منجمد در زمان» توصیف می شود. این کتابخانه نشان دهندهٔ انتقال از کتابخانه های کلیسایی قرون وسطی به کتابخانه های عمومی دوران رنسانس است. ثبت این کتابخانه در فهرست حافظه جهانی یونسکو در سال ۱۹۹۲ اهمیت جهانی آن را تأیید کرد. یونسکو این کتابخانه را «نمادی از دستاوردهای فرهنگی و علمی بشر» معرفی کرده است. علاوه بر ارزش تاریخی، کتابخانه هنوز هم به عنوان کتابخانه عمومی شهر چزنا فعال است و پژوهشگران و علاقه مندان می توانند از مجموعه های آن استفاده کنند.
آلتاره دلا پاتریا (به ایتالیایی: "Altare della Patria" به معنای «قربانگاه میهن») که بیشتر با نام ویتوریانو ("Vittoriano") شناخته می شود، بنای یادبود ملی ایتالیا در شهر رم است. این بنا به افتخار ویکتور امانوئل دوم، نخستین پادشاه ایتالیا متحد ساخته شد و نماد اتحاد ملی و تولد دولت مدرن ایتالیا به شمار می رود. این بنا علاوه بر یادبود ملی، جایگاه آرامگاه سرباز گمنام ایتالیا نیز هست که پس از جنگ جهانی اول به آن افزوده شد. امروزه ویتوریانو یکی از مهم ترین نمادهای رم و محل برگزاری مراسم ملی ایتالیا به شمار می آید. تاریخچه. ایدهٔ ساخت یادبودی برای بزرگداشت پادشاه ویکتور امانوئل دوم بلافاصله پس از مرگ او در ۱۸۷۸ مطرح شد. این پروژه قرار بود نمادی برای اتحاد ایتالیا و تقدیر از تلاش های ریسورجیمنتو باشد. در سال ۱۸۸۵، طرح معمار ایتالیایی جوزپه ساکونی انتخاب شد و ساخت بنا در میدان پیازا ونتسیا آغاز گردید. کار ساخت به دلیل ابعاد عظیم بنا و پیچیدگی فنی آن بیش از پنجاه سال طول کشید. بخش اصلی بنا در ۱۹۱۱، در پنجاهمین سالگرد اتحاد ایتالیا، افتتاح شد اما تکمیل نهایی آن تا سال ۱۹۳۵ ادامه یافت. هزینه های هنگفت و تخریب گستردهٔ محله
های قدیمی رم برای ساخت این بنا، در زمان خود بحث برانگیز بود. معماری. ویتریانو نمونه ای برجسته از معماری نئوکلاسیک اواخر قرن نوزدهم است که با الهام از معابد رومی و یونانی ساخته شد. ویژگی های اصلی بنا: آرامگاه سرباز گمنام. در سال ۱۹۲۱، به منظور بزرگداشت کشته شدگان جنگ جهانی اول، مقبرهٔ سرباز گمنام به بنای ویتوریانو افزوده شد. پیکر یک سرباز ناشناس که در نبردهای ایتالیا جان باخته بود، به این مکان منتقل و دفن شد. این آرامگاه دارای شعلهٔ جاویدان است و توسط دو سرباز گارد افتخار دائماً پاسداری می شود. آرامگاه سرباز گمنام امروز به نماد وحدت و فداکاری مردم ایتالیا تبدیل شده است و در روزهای ملی، مقامات بلندپایه در آن ادای احترام می کنند. کارکرد فرهنگی و سیاسی. ویتوریانو نه تنها یک یادمان تاریخی بلکه مکانی برای برگزاری آیین های ملی و دولتی است. هر سال در روز جمهوری (۲ ژوئن)، رئیس جمهور ایتالیا و مقامات عالی رتبه با حضور در این مکان به سرباز گمنام ادای احترام می کنند. این بنا همچنین در طول تاریخ صحنهٔ رویدادهای سیاسی مهمی بوده است، از جمله گردهمایی های دوران فاشیسم و سخنرانی های بنیو موسولینی. موزه ها و فضاهای داخلی. درون
ویتوریانو چندین موزه و نمایشگاه قرار دارد: نقد و مباحثات. از آغاز ساخت تا امروز، ویتوریانو همواره موضوع بحث و جدل بوده است. مخالفان آن را «کیک عروسی سفید» یا «ماشین تایپ» می نامند و معتقدند که این بنا با مقیاس عظیم و رنگ سفیدش بافت تاریخی رم را بر هم زده است. با این حال، مدافعان ویتوریانو آن را سمبل اتحاد ایتالیا و نشانه ای از فداکاری ملی می دانند. در دهه های اخیر، با بازسازی و نورپردازی بنا، تصویر عمومی از آن مثبت تر شده و اکنون یکی از محبوب ترین جاذبه های گردشگری رم محسوب می شود.
هدایت راداری نیمه فعال (SARH) یک نوع رایج از سیستم های هدایت موشک است که شاید رایج ترین نوع برای سیستم های موشکی هوا به هوا و زمین به هوای برد بلند باشد. نام آن به این واقعیت اشاره دارد که موشک خود تنها یک آشکارساز غیرفعال از سیگنال راداری است که توسط یک منبع خارجی از طریق روشنایی راداری تأمین می شود و به هدف بازتاب می شود. (برخلاف هدایت فعال راداری که از یک فرستنده-گیرنده راداری فعال استفاده می کند). سیستم های موشکی نیمه فعال از رادار موج پیوسته دوقطبی استفاده می کنند. کد اختصاری ناتو برای پرتاب موشک راداری نیمه فعال "فاکس وان" است. مفهوم. مفهوم پایه ای SARH این است که تقریباً تمام سیستم های شناسایی و ردیابی شامل یک سیستم رادار هستند و تکرار این سخت افزار بر روی خود موشک غیرضروری است. وزن یک فرستنده، برد هر جسم پرنده ای را کاهش می دهد، بنابراین سیستم های غیرفعال دارای برد بیشتری هستند. علاوه بر این، وضوح یک رادار به شدت به اندازه فیزیکی آنتن مربوط می شود و در مخروط نوک کوچک یک موشک، فضای کافی برای ارائه دقت لازم برای هدایت وجود ندارد. در عوض، دیش بزرگ تر رادار بر روی زمین یا هواپیمای پرتاب کننده سیگنال و منط
ق ردیابی مورد نیاز را فراهم می کند و موشک فقط باید به سیگنال بازتاب شده از هدف گوش دهد و خود را در جهت صحیح قرار دهد. علاوه بر این، موشک به سیگنال منتقل شده از پلتفرم پرتاب کننده به عنوان مرجع گوش می دهد و این امکان را فراهم می کند که از برخی از انواع اختلالات جمر راداری که هدف ارائه می دهد، اجتناب کند. سیستم SARH سرعت نزدیک شدن را با استفاده از هندسه مسیر پرواز نشان داده شده در شکل ۱ تعیین می کند. سرعت نزدیک شدن برای تنظیم موقعیت فرکانسی سیگنال دریافتی CW که در پایین نمودار (طیف) نشان داده شده است، استفاده می شود. زاویه انحراف آنتن موشک پس از اینکه هدف توسط جستجوگر موشک شناسایی شد، با استفاده از موقعیت طیفی که با سرعت نزدیک شدن تنظیم شده است، تعیین می شود. آنتن جستجوگر موشک یک رادار مونوپالس است که اندازه گیری های خطای زاویه ای را با استفاده از آن موقعیت ثابت تولید می کند. مسیر پرواز با تولید ورودی ناوبری به سیستم هدایت (بال های دمی یا موشک چرخشی) با استفاده از خطاهای زاویه ای تولید شده توسط آنتن کنترل می شود. این کار بدنه موشک را به سمت نگه داشتن هدف در نزدیکی خط مرکزی آنتن هدایت می کند در حالی که آنتن در ی
ک موقعیت ثابت نگه داشته می شود. هندسه زاویه انحراف با استفاده از دینامیک پرواز با استفاده از سرعت موشک، سرعت هدف و فاصله جدایی تعیین می شود. تکنیک های استفاده از سیگنال های پارازیت، هدایت بصری ویدیویی و تابش فروسرخ برای هدایت تقریباً یکسان هستند. برد بیشینه در سیستم های SARH با استفاده از داده های ناوبری در وسیله نقلیه هدایت شونده افزایش می یابد تا مسافت طی شده قبل از نیاز به ردیابی آنتن برای راهنمایی نهایی افزایش یابد. ناوبری به داده های شتاب سنج، ژیروسکوپ فیبر نوری، و داده های موقعیت یابی جهانی تکیه دارد. این کار با به حداقل رساندن مانورهای اصلاحی که انرژی پرواز را هدر می دهند، مسافت را به حداکثر می رساند. سیستم های هدایت پرتو، مانند RIM-8 Talos، به این صورت عمل می کنند که رادار به سمت هدف نشانه گرفته شده و موشک با گوش دادن به سیگنال در قسمت عقب بدنه موشک، خود را در مرکز پرتو نگه می دارد. در سیستم SARH، موشک به سیگنال منعکس شده در نوک خود گوش می دهد و هنوز مسئول ارائه نوعی راهنمایی «پیشرو» است. معایب هدایت پرتو دو جنبه دارد: یکی این است که سیگنال رادار «شکل بادبزنی» دارد که با فاصله بزرگ تر می شود و بنابرای
ن دقت کمتری دارد. این بدان معناست که سیستم هدایت پرتو در فواصل طولانی دقت ندارد، در حالی که SARH عمدتاً مستقل از فاصله است و با نزدیک شدن به هدف یا منبع سیگنال منعکس شده ای که به آن گوش می دهد، دقت بیشتری پیدا می کند. کاهش دقت به این معنی است که موشک باید از یک سر جنگی بسیار بزرگ برای مؤثر بودن استفاده کند (مثلاً هسته ای). یک نیاز دیگر این است که سیستم هدایت پرتو باید هدف را در سرعت های بالا به طور دقیق ردیابی کند که معمولاً نیاز به یک رادار برای ردیابی و یک پرتو «فشرده تر» دیگر برای راهنمایی دارد. سیستم SARH تنها به یک رادار با الگوی دید وسیع تر نیاز دارد. رادار موج پیوسته. سیستم های SARH مدرن از رادار موج پیوسته (رادار CW) برای هدایت استفاده می کنند. با اینکه بیشتر رادارهای جنگنده های مدرن مجموعه های پالس داپلر هستند، اما بیشتر آن ها یک عملکرد CW برای هدایت موشک های راداری دارند. چند هواپیمای شوروی، مانند برخی نسخه های میگ-۲۳ و میگ-۲۷ از یک پاد هدایت کمکی یا هوایی برای ارائه سیگنال CW استفاده کردند. موشک AA ویمپل آر-۳۳ برای رهگیر میگ-۳۱ از SARH به عنوان نوع اصلی راهنمایی استفاده می کند (با افزودن هدایت اینر
سی در مرحله اولیه). موشک های SARH برای شناسایی هدف به رادار ردیابی نیاز دارند و همچنین به یک رادار روشن کننده با تمرکز بیشتر نیاز دارند تا هدف را «روشن» کند تا موشک بتواند به سیگنال راداری که از هدف منعکس می شود، قفل کند. هدف باید برای تمام مدت پرواز موشک روشن بماند. این موضوع می تواند هواپیمای پرتاب کننده را در معرض خطر حمله متقابل قرار دهد و همچنین به سیستم های هشدار الکترونیکی هدف زمان کافی برای شناسایی حمله و استفاده از تدابیر مقابله ای را بدهد. از آنجایی که بیشتر موشک های SARH در طول پرواز خود به هدایت نیاز دارند، رادارهای قدیمی محدود به یک هدف در هر بار انتشار رادار هستند. حداکثر برد یک سیستم SARH به چگالی انرژی فرستنده بستگی دارد. افزایش قدرت انتقال می تواند چگالی انرژی را افزایش دهد. کاهش پهنای باند نویز فرستنده نیز می تواند چگالی انرژی را افزایش دهد. چگالی طیفی که با پهنای باند تشخیص رادار دریافتی مطابقت دارد، عامل محدودکننده برای حداکثر برد است. اقدامات متقابل الکترونیکی (ECCM). موشک های SARH نسل جدید دارای قابلیت هایضد اقدام متقابل الکترونیکی (ECCM) هستند، اما این سیستم هنوز محدودیت های اساسی دارد.
برخی از موشک های جدید، مانند موشک استاندارد، از هدایت راداری نیمه فعال در مرحله نهایی (TSARH) استفاده می کنند. موشک های TSARH برای بیشتر پرواز خود از هدایت اینرسی استفاده می کنند و تنها در مرحله نهایی حمله سیستم SARH خود را فعال می کنند. این امر می تواند مانع از این شود که هدف تا مدت کوتاهی قبل از حمله موشک متوجه شود که مورد حمله قرار گرفته است. از آنجایی که موشک تنها در مرحله نهایی به هدایت نیاز دارد، هر فرستنده راداری می تواند برای درگیر کردن اهداف بیشتری استفاده شود. برخی از این تسلیحات، مانند موشک استاندارد، به پلتفرم شلیک اجازه می دهند تا با به روزرسانی های میانه راه از طریق لینک داده موشک را به روزرسانی کند. برخی از موثرترین روش های استفاده شده برای شکست رادارهای نیمه فعال، تکنیک های پروازی هستند. این تکنیک ها به این بستگی دارند که خلبان بداند یک موشک شلیک شده است. سیستم موقعیت یابی جهانی به موشک اجازه می دهد بدون هیچ ارتباط داده ای به محل رهگیری پیش بینی شده برسد و با به تعویق انداختن روشنایی برای بیشتر پرواز موشک، میزان کشندگی را به شدت افزایش دهد. خلبان از وقوع شلیک بی خبر است، بنابراین تکنیک های پر
وازی تقریباً بی اهمیت می شوند. یکی از مشکلات، آزمایش است، زیرا اگر نقصی مانع از ارسال سیگنال های خودنابودگر ارتباط داده ای در هنگام حرکت موشک در جهت اشتباه شود، این ویژگی خطرات ایمنی عمومی را ایجاد می کند. اکثر خطوط ساحلی بسیار پرجمعیت هستند، بنابراین این خطر در مراکز آزمایش برای سیستم های دریایی که نزدیک سواحل هستند وجود دارد: سابقه نبرد موشک های SARH ایالات متحده در طول جنگ ویتنام چندان چشمگیر نبود. جنگنده های نیروی هوایی ایالات متحده و نیروی دریایی ایالات متحده که به موشک های ایم-۷ اسپارو مسلح بودند، موفقیت کمتری از ۱۰٪ داشتند که این موضوع تأثیر حذف توپ را در بیشتر فانتوم اف-۴ ها تشدید کرد، که ۴ موشک اسپارو حمل می کردند. در حالی که برخی از این شکست ها به نقص های مکانیکی الکترونیک دهه ۱۹۶۰ نسبت داده می شود که می توانستند با کشیدن یک چرخ بر روی سطح ناهموار مختل شوند یا به اشتباهات خلبان مربوط باشد؛ دقت ذاتی این تسلیحات نسبت به سایدویندر و توپ ها پایین بود. از زمان عملیات طوفان صحرا، بیشتر پیروزی های نبرد اف-۱۵ ایگل با موشک اسپارو در برد فراتر از دید بصری به دست آمده است. عملکرد مشابهی نیز با ریم-۷ سی اسپارو
که از دریا شلیک می شود، به دست آمده است. سیستم های شوروی که از SARH استفاده می کنند، موفقیت های قابل توجهی را به دست آورده اند، به ویژه در جنگ یوم کیپور، جایی که سیستم های موشکی تاکتیکی ۲کا۱۲ کیوب (نام ناتو SA-6) توانستند به طور مؤثری حریم هوایی را از نیروی هوایی اسرائیل سلب کنند. یک ۲کا۱۲ همچنین یک اف-۱۶ آمریکایی را در جنگ بوسنی سرنگون کرد. فهرست موشک ها. SARH یک روش هدایت موشکی مدرن و رایج است که در سیستم های موشکی متعددی مانند موارد زیر استفاده می شود:
جیووانی شالپی (؛ زادهٔ ) که با نام مختصر شالپی شناخته می شود، خواننده پاپ اهل ایتالیا است که از اوایل دهه ۸۰ میلادی فعالیت خود را آغاز کرد. زندگی و حرفه. شالپی که در پارما متولد شد، در تابستان ۱۹۸۳ با آهنگ «Rocking Rolling» به موفقیت فوری دست یافت. او که به عنوان یک نماد جذابیت شناخته می شد، در دهه ۸۰ میلادی چندین آهنگ پرفروش داخلی را گردآوری کرد که شامل تصنیف های عاشقانه مانند «سیگار و قهوه» و آهنگ های شاد با اشعار آینده نگرانه مانند «Rocking Rolling» و «No East No West» که با آنها در جشنواره موسیقی سانرمو ۱۹۸۶ شرکت کرد می شد. در سال ۱۹۸۸ او با آهنگ «Pregherei» برنده جایزه فستیوال بار شد. او از دهه ۹۰ میلادی به تدریج تولید خود را کاهش داد، اگرچه هرگز به طور کامل از موسیقی کنار نرفت. در سال ۲۰۱۲ او نام هنری خود را به شالپی تغییر داد. در ژوئیه ۲۰۱۵ او ازدواج خود را با روبرتو بلازی اعلام کرد. آنها از سال ۲۰۰۹ با هم در رابطه بودند.
شاهدخت فاطمه نسل شاه سلطان یک شاهدخت عثمانی، نوه پدری آخرین خلیفه عثمانی عبدالمجید دوم و همسر نخستش، شهسوار خانم؛ و نوه مادری آخرین سلطان عثمانی محمد ششم و همسر نخستش، نازک ادا قادین بود. او دختر شاهزاده عمر فاروق و همسر نخست و دخترعمویش صبیحه سلطان بود. اوایل زندگی. نسل شاه سلطان در ۲ فوریه ۱۹۲۱ در محل اقامت خانواده اش، عمارت صبیحه سلطان، در محله نیشانتاشی استانبول به دنیا آمد. پدرش شاهزاده عمر فاروق، تنها پسر خلیفه عبدالمجید دوم و شهسوار خانم بود. مادرش صبیحه سلطان، کوچکترین دختر سلطان محمد ششم و نازک ادا قادین بود. او دو خواهر کوچکتر به نام های زهرا خانزاده سلطان و نجلا هبت الله سلطان داشت. تولد او آخرین مدخل ثبت شده در فهرست اعضای خاندان سلطنتی در کاخ بود و او را به آخرین عضو امپراتوری خانواده عثمانی تبدیل می کرد. اندکی پس از تولدش، به او لقب بویوک نسل شاه یا نسل شاه «بزرگتر» داده شد تا از دخترعموی کمی کوچکترش، صفوت نسل شاه سلطان، که به او کوچوک نسل شاه (نسل کوچک تر) می گفتند، متمایز شود. در زمان تبعید خانواده امپراتوری در مارس ۱۹۲۴، نسل شاه و خانواده اش در نیس فرانسه اقامت گزیدند، جایی که او دوران کودکی
و نوجوانی خود را گذراند و تحصیلات خود را گذراند. پدربزرگش، عبدالمجید، در مناسبت های خاص، او و خواهرش نسل شاه را به ساحل دریا می برد. خانواده اش در سال ۱۹۳۸ به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم به مصر نقل مکان کردند. در آنجا، شاهزاده مصری حسن توسون از او خواستگاری کرد و با وجود اعتراضات، با او نامزد شد. با این حال، بعداً نامزدی خود را به هم زد. ازدواج. در سال ۱۹۴۰، شاهزاده محمد عبدالمنعم، پسر آخرین خدیو مصر، عباس حلمی دوم، از نسل شاه خواستگاری کرد. نسل شاه این پیشنهاد را رد کرد، اما در نتیجه فشار پدرش آن را پذیرفت، خواهر کوچکترش، خانزاده برخلاف او داوطلب شده بود که به جای نسل شاه با منعم ازدواج کند پیشنهادی که پدرش رد کرد ، که بعداً یک هفته قبل از خواهرش با یک شاهزاده مصری دیگر ازدواج کرد. این ازدواج در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۰ در کاخ العروبه در قاهره انجام شد، و به او عنوان والاحضرت شاهدخت نسل شاه داده شد. دو سال قبل، عبدالمنعم، وارث ثروتی بالغ بر ۵۰ میلیون دلار آمریکا، از پسرعموی دوم خود، ملک فاروق مصر، اجازه ازدواج با شاهدخت مزجن زوگو (۱۹۰۹-۱۹۶۹)، خواهر شاه زوگ یکم آلبانی، را گرفته بود. با این حال، این ازدواج هرگز صورت نگرفت
و شاهزاده عبدالمنعم به جای او با نسل شاه ازدواج کرد. در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۱، او شاهزاده عباس حلمی را به دنیا آورد. سه سال بعد، شاهدخت اقبال، متولد ۲۲ دسامبر ۱۹۴۴، به دنیا آمد. هنگامی که جنبش افسران آزاد مصر در انقلاب ژوئیه ۱۹۵۲، ملک فاروق را برکنار کرد، شاهزاده عبدالمنعم را به عنوان رئیس هیئت سه نفره نیابت سلطنت انتخاب کردند که برای به دست گرفتن اختیارات پسر نوزاد تازه به تخت نشسته فاروق، فواد دوم، تأسیس شده بود. شورای نیابت سلطنت در ۷ سپتامبر ۱۹۵۲ منحل شد و عبدالمنعم به عنوان تنها نایب السلطنه منصوب شد. در غیاب ملکه همسر، نسل شاه به دلیل موقعیتش به عنوان همسر نایب السلطنه، عملاً به این سمت خدمت می کرد. معدود حضورهای رسمی او در دوران نیابت سلطنت شوهرش بر امور خیریه متمرکز بود. او مانند همسران سلطنتی پیش از خود، در رویدادهای ورزشی مانند مسابقات چوگان و فینال مسابقات بین المللی تنیس شرکت می کرد. حدود سال ۱۹۴۳، پدر نسل شاه، شاهزاده عمر فاروق، علاقه ی فزاینده ای به دخترعمویش مهرشاه سلطان، دختر شاهزاده یوسف عزالدین، پیدا کرد. تیرگی رابطه ی فاروق و همسرش صبیحه نیز بر همگان آشکار بود. او و خواهرانش از مادرشان جانبداری می
کردند. فاروق، صبیحه را به تحریک دخترانشان علیه خود متهم می کرد. مراد بارداکچی معتقد است که او قبلاً عاشق مهرشاه شده بود و موضوع ریاست خاندان عثمانی که مطرح شده بود صرفاً یک بهانه بود. در سال ۱۹۴۸، پس از بیست و هشت سال زندگی مشترک، فاروق از صبیحه طلاق گرفت و با مهرشاه ازدواج کرد. پس از آن صبیحه به نزدیکی او نقل مکان کرد. نسل شاه هرگز همسر دوم پدرش را نپذیرفت. دوره نیابت سلطنت شاهزاده عبدالمنعم ده ماه به طول انجامید. شورای فرماندهی انقلاب مصر رسماً در ۱۸ ژوئن ۱۹۵۳ سلطنت را لغو کرد. در سال ۱۹۵۷، عبدالمنعم و نسل شاه دستگیر شدند. نسل شاه که دوباره مجبور به تبعید شد، پس از مداخله رئیس جمهور ترکیه و درخواست آزادی او، از زندان آزاد شد. او متعاقباً مدت کوتاهی در اروپا زندگی کرد و سپس به زادگاهش ترکیه بازگشت. در ۱۹۶۳، تابعیت ترکیه را پس گرفت و نام خانوادگی عثمان اوغلو را که به اعضای خاندان امپراتوری سابق عثمانی اختصاص داده شده بود، برای خود برگزید. شاهزاده عبدالمنعم در سال ۱۹۷۹ در استانبول درگذشت، جایی که شاهدخت نسل شاه به همراه دختر مجردش شاهدخت اقبال خانم به زندگی خود ادامه داد. مرگ. نسل شاه در ۲ آوریل ۲۰۱۲ در خانه ا
ش در اورتاکوی، در حالی که دخترش نیز حضور داشت، بر اثر حمله قلبی درگذشت. در زمان مرگش، نسل شاه بزرگترین شاهدخت عثمانی بود. پس از مرگ شاهزاده برهان الدین جم، پسر شاهزاده ابراهیم توفیق، در سال ۲۰۰۸ و شاهزاده ارطغرل عثمان در سال ۲۰۰۹، او همچنین آخرین عضو بازمانده از سلسله عثمانی بود که در دوران عثمانی متولد شده بود. مراسم تشییع جنازه ای برای او در مسجد ییلدیز حمیدیه برگزار شد. او در گورستان آشیان آسری، در کنار مادر و خواهرانش به خاک سپرده شد. رئیس جمهور عبدالله گل پیام تسلیتی به اعضای خانواده ارسال کرد. رجب طیب اردوغان، نخست وزیر، از شاهدخت فقید تجلیل کرد. او در پارلمان با اشاره به عثمان یکم، حاکم آناتولی که امپراتوری عثمانی را تأسیس کرد، گفت: «او نمونه بارز اشراف زادگانی بود که خون عثمان را در رگ های خود داشتند. ما او را با احترام فراوان و دعای خیر خود به یاد می آوریم.» فرزندان. نسل شاه سلطان با ازدواجش صاحب یک پسر و یک دختر شد: شخصیت. نسل شاه به زبان های فرانسوی، انگلیسی، آلمانی و عربی مسلط بود و همچنین اسکی باز، شناگر و سوارکار مشتاقی بود. او همچنین به تاریخ، ادبیات، جغرافیا، گیاه شناسی و فرهنگ آشپزی علاقه مند
بود. او همچنین مورد احترام بسیاری از رهبران ارکستر مهم در دنیای موسیقی بود.
روایت های همسر-خواهر در کتاب پیدایش ()، در مطالعات کتاب مقدس، اصطلاح «روایات همسر-خواهر در سفر پیدایش» به سه داستان کاملاً مشابه در فصل های ۱۲، ۲۰ و ۲۶ از سفر پیدایش (بخشی از تورات و عهد عتیق) اشاره دارد. در هسته هر یک از این داستان ها، داستان پدرسالاران (انجیل) است که در سرزمین یک ارباب قدرتمند خارجی ساکن شده است که همسر پدرسالار را به عنوان خواهر پدرسالار اشتباه می گیرد و در نتیجه سعی می کند خودش با او ازدواج کند. ارباب بعداً به اشتباه خود پی می برد. دو داستان از این سه داستان در بسیاری از جزئیات دیگر، از جمله نام حاکم، آویملک، مشابه هستند. ابرام و فرعون. اولین قسمت در آمده است. ابرام (که بعداً ابراهیم نامیده شد) برای فرار از قحطی به مصر باستان نقل مکان می کند. از آنجا که همسرش، سارای (که بعداً ساره نامیده شد)، بسیار زیباست، ابرام از او می خواهد که بگوید او فقط خواهر اوست، مبادا مردم مصر او را بکشند تا بتوانند او را تصاحب کنند. با رسیدن به فرعون، مصریان زیبایی سارای را تشخیص می دهند و شاهزادگان مصری برای به دست آوردن ازدواج با او، هدایایی از دام و خدمتکار به ابرام می دهند؛ بنابراین سارای بخشی از «خانه فرعون