Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زگاری به عنوان یک سوخت مناسب برای نانوموتورها شناسایی شده است. تحقیقاتی که در زمینه نانوموتورهای کاتالیزوری در حال انجام است، نویدبخش پیشرفت های مهمی چون حمل محموله ها و استفاده از دستگاه های ریزتراشه ای سلولی در آینده است. نانوموتورهای آنزیمی. اخیراً تحقیقات بیشتری در مورد توسعه نانوموتورهای آنزیمی و میکروپمپ ها توسط محققان انجام شده است. آنزیم های تک مولکولی در اعداد رینولدز پایین، می توانند به عنوان نانوموتورهای مستقل عمل کنند. آیوسمن سن و سامودرا سنگوپتا نشان دادند که چگونه ریزپمپ های خودتوان می توانند انتقال ذرات را افزایش دهند.بنابراین از آنزیم ها می توان به عنوان «موتور» در نانوموتورها و میکروپمپ ها استفاده کرد. همچنین نشان داده شده است که ذرات سیال هنگامی که با مولکول های فعال آنزیمی در محلولی از بستر خود پوشانده شوند، سریع تر منتشر می شوند. علاوه بر این، از طریق آزمایش های انجام شده بر روی میکروسیال ها مشاهده شده که مولکول های آنزیم به سمت بالای شیب بستر خود حرکت می کنند. این روش تنها روش جداسازی آنزیم ها بر اساس فعالیت آن ها است. علاوه بر این، آنزیم های زنجیره ای نیز تجمعی را بر اساس کشش شیمیایی لای
ه ای نشان داده اند. توسعه نانوموتورهای مبتنی بر آنزیم، نوید بخش استفاده از فناوری های جدید زیست سازگار و کاربردهای پزشکی است. با این حال، چندین محدودیت، مانند زیست سازگاری و نفوذ سلولی، برای تحقق این کاربردها باید برطرف شوند. یکی از فناوری های زیست سازگار جدید، استفاده از آنزیم ها برای حمل محموله است. یکی از موضوعات پیشنهادی برای تحقیقات جدید، ادغام پروتئین های موتور مولکولی موجود در سلول های زنده با موتورهای مولکولی کاشته شده در دستگاه های مصنوعی است. چنین موتور پروتئینی می تواند «محموله» را در داخل دستگاه، از طریق دینامیک پروتئین حرکت دهد، مشابه نحوه حرکت مولکول های کینزین در امتداد مسیرهای میکروتوبول در داخل سلول ها. شروع و توقف حرکت چنین پروتئین های موتوری، شامل محصور کردن ATP در ساختارهای مولکولی حساس به نور UV است. در این حالت پالس های نور فرابنفش، عامل ایجاد پالس های حرکتی هستند. نانوموتورهای حلزونی. تحقیقات دیگری نیز، منجر به ایجاد ذرات سیلیکای مارپیچ پوشیده شده با مواد مغناطیسی شد که می توان آن ها را به کمک یک میدان مغناطیسی دوار، حرکت داد. چنین نانوموتورهایی برای سوخت پیشرانه به واکنش های شیمیایی وا
بسته نیستند و می توانند به کمک یک سیم پیچ سه محوری هلمهولتز میدان چرخشی جهت دار در فضا ایجاد کنند. تحقیقات اخیر نشان داده است که چگونه می توان از این نانوموتورها برای اندازه گیری ویسکوزیته سیالات غیر نیوتنی با وضوح چند میکرون استفاده کرد. این فناوری نویدبخش راهی برای ایجاد نقشه ویسکوزیته در داخل سلول ها و محیط خارج سلولی را است. تحقیقات نشان داده شده است که چنین نانوموتورهایی در خون نیز می توانند حرکت کنند. اخیراً، محققان موفق شده اند این نانوموتورها را به طور کنترل شده در داخل سلول های سرطانی جابه جا کنند و به آن ها اجازه دهند الگوهای داخل سلول را ردیابی کنند، که وجود اسید سیالیک را درماتریکس برون سلولی ترشح شده از سلول سرطانی را نشان داده اند. نانوموتورهای جریان محور (کلاسیک). در سال ۲۰۰۳ فنیمور و همکارانش با انجام آزمایش های گوناگون، توانستند طرح اولیه یک نانوموتور جریان محور را ارائه دهند. این نانوموتور بر اساس لایه های ریز طلای نصب شده بر روی نانولوله های کربنی چند دیواره، طراحی شده بود که لایه های کربنی، حرکت را به وجود می آوردند. این نانوموتور به کمک برهمکنش الکترواستاتیکی بین لایه های طلا با سه الکترو
د دروازه ای که از آن ها جریان های متناوب عبور می کرد، هدایت می شد. چند سال بعد، چندین گروه دیگر نیز، در تحققات تجربی، حرکت نانوموتورهای مختلف را که توسط جریان مستقیم هدایت می شدند، نشان دادند. این طرح ها معمولاً شامل مولکول های آلی بودند که روی سطح فلزی جذب می شدند در حالی که از یک میکروسکوپ STM در بالای آن ها استفاده می شد و از جریانی که از نوک میکروسکوپ STM می گذشت برای ایجاد حرکت چرخشی مولکول یا بخشی از آن استفاده می شد. عملکرد چنین نانوموتورهایی متکی بر فیزیک کلاسیک و با مفهوم موتورهای براونی مرتبط است. این نمونه از نانوموتورها به عنوان موتورهای مولکولی نیز شناخته می شوند. اثرات کوانتومی در نانوموتورهای جریان محور. مکانیک کوانتوم به دلیل بررسی ماده در ابعاد و اندازه های کوچک، نقش مهمی در طراحی برخی از نانوموتورها ایفا می کند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۲۰ استولز و همکارانش گذر از حرکت کلاسیک به کوانتومی را در یک نانوموتور ساخته شده از یک مولکول دوار که توسط جریان STM هدایت می شود، نشان دادند. موتورهای کوانتومی AC مبتنی بر اتم سرد، توسط چندین محقق مورد بررسی قرار گرفته اند. در نهایت پمپاژ کوانتومی معکوس، به ع
نوان یک استراتژی کلی برای طراحی نانوموتورها پیشنهاد شده است. در این مورد، نانوموتورها به عنوان موتورهای کوانتومی آدیاباتیک نامیده می شوند و نشان داده اند که می توان از ماهیت کوانتومی الکترون ها، برای بهبود عملکرد آن ها استفاده کرد.
این فهرست، فهرست دولت های صلیبی که طی دوره ای از تاریخ مستقل بوده اند، است. این فهرست شامل دولت های صلیبی در اوترمر، فرانکوکراتیا و بالتیک می شود. با آغاز جنبش صلیبی و شروع نخستین جنگ صلیبی بر پایه آموزه های زیارت مقدس و جنگ مقدس، صلیبیون در سال ۱۰۹۸ حرکت خود را برای فتح اراضی مقدس از مسیر زمینی آغاز کردند. پس از عبور از آناتولی، در شامات، بالدوین بولونی پس از یک کودتا در شهر ادسا، قدرت را در دست گرفت و نخستین دولت صلیبی را در شرق برپا نمود. پس از وی بوهموند تارانتو پس از تصرف شهر انطاکیه در سال ۱۰۹۸، به عنوان حاکم جدید شهر، دومین دولت صلیبی یعنی شاهزاده نشین انطاکیه را تشکیل داد. در سال ۱۰۹۹، شهر اورشلیم به عنوان هدف اصلی جنگ صلیبی توسط صلیبیون فتح شد تا پادشاهی اورشلیم در اراضی مقدس شکل گیرد. پیروزی صلیبیون در نخستین جنگ صلیبی و پیگیری سیاست تحکیم و گسترش اراضی منجر به فتح شهر و اراضی بسیاری شد که مهم ترین آن فتح طرابلس و تشکیل آخرین دولت صلیبی مهم در شرق لاتین شد. در اوج گسترش وسعت دولت های صلیبی در شرق، قلمروی این دولت ها مشتمل بر نواحی همچون جنوب ترکیه امروزی، سوریه، لبنان، اسرائیل و فلسطین می شد. با این
حال با آغاز جهاد مسلمانان علیه صلیبیون در اراضی مقدس با هدف بازپس گیری اراضی تصرف شده توسط صلیبیون، ادسا نخستین دولتی بود که توسط اتابکان زنگی در سال ۱۱۴۴ سقوط کرد اما سایر دولت ها توانستند تا اواخر قرن ۱۳ میلادی و هجوم ممالیک به حیات خویش ادامه دهند؛ انطاکیه در سال ۱۲۶۸ و طرابلس در سال ۱۲۸۹ تصرف شد. با سقوط عکا، پایتخت در تبعید دولت اورشلیم، در سال ۱۲۹۱، آخرین پایگاه اصلی صلیبیون در اراضی مقدس و شامات از دست رفت تا بازماندگان به پادشاهی قبرس که پس از جنگ صلیبی سوم تأسیس شد، فرار کنند و پناه ببرند. با این حال برخی گروه ها همچون شوالیه های مهمان نواز موفق شدند تا پس از تصرف برخی جزایر در شرق مدیترانه، دولتی در جزیره رودس تشکیل دهند که تا قرن ۱۶ میلادی دوام یافت. جنبش صلیبی تنها محدود به اراضی مقدس و شرق محدود نماند و حتی دچار انحراف شد؛ طی جنگ صلیبی چهارم که با هدف بازپس گیری اورشلیم آغاز گردید، صلیبیون در سال ۱۲۰۴ دست به تاراج و فتح قسطنطنیه پایتخت امروزی بیزانس زدند. پس این جنگ سبب شد تا امپراتوری بیزانس به تعدادی دولت کوچک تحت حکومت بارون های صلیبی و فرانکی منقسم شود؛ مهم ترین نهاد امپراتوری لاتینی جدیدالت
أسیس قسطنطنیه بود که به رهبری بالدوین، کنت فلاندر، در مقام امپراتور اداره می شد. پادشاهی تسالونیک، شاهزاده نشین آخا، دوک نشین آتن، دوک نشین مجمع الجزایر و … از دیگر دولت صلیبی و فرانکی بودند که توسط فرماندهان و شوالیه های صلیبی بر روی قلمروی امپراتوری بیزانس شکل گرفتند. با این حال دولت های فرانکی با مشکلات جدید و دشواری همچون ایالات یونانی امارت اپیروس و امپراتوری نیقیه و نیز امپراتوری بلغار و امپراتوری سلجوقیان روبه رو شد. سرانجام تلاش یونانی ها برا احیا قدرت خویش در منطقه و امپراتوری بیزانس به سرانجام رسید و دو دولت فرانکی پادشاهی تسالونیک در سال ۱۲۲۶ و امپراتوری لاتین در ۱۲۶۱ سقوط کردند. هرچند دولت های کوچک لاتینی همچون آخا و مجمع الجزایر تا ظهور و قدرت گیری ترکان عثمانی در قرن ۱۵ و ۱۶ به حیات خویش ادامه دادند. کلیسای کاتولیک و پاپ از جنبش صلیبی برای مسیحی کردن جمعیت های پاگان در شرق قلمروی مسیحیت و حوزه بالتیک نیز استفاده کرد. در حین جنگ صلیبی در شمال و شرق اروپا، و پس از جنگ صلیبی لیوونی و در ابتدای قرن ۱۳ میلادی نخستین دولت صلیبی تحت عنوان ترا ماریانا توسط برادران لیوونی شمشیر در نواحی تصرف شده لیوونی،
لتونی و استونی شکل گرفت که نخست تابع امپراتوری مقدس روم و ادامه کلیسای رم بود و در تنها مقاطعی از استقلال سیاسی برخوردار بود. با قدرت گیری شوالیه های تتونیک در امپراتوری مقدس روم و پیگیری سیاست مسیحی کردن جماعت های حوزه بالتیک، با دستور امپراتوران مقدس روم، دولتی تحت نظارت فرقه تتونیک در پروس در سال ۱۲۲۶ شکل گرفت. گرچه دولت شوالیه های تتونیک توانست قدرت خویش را با تابع کردن ترا ماریانا در نیمه قرن ۱۳ میلادی تحکیم و گسترش دهد، اما منازعات این دولت با دیگر دولت های مسیحی منطقه از جمله پادشاهی لهستان سبب شد تا این دولت و قلمروی آن دست نشانده این دولت ها شود و تا قرن ۱۶ میلادی و آغاز منازعات مذهبی در اروپا به حیات خویش ادامه دهد.
از دهه ۱۹۸۰، کاهش جمعیت دوزیستان، در قالب کاهش جمعیت و انقراض دسته جمعی محلی، در نقاط مختلف جهان مشاهده شده است. این کاهش ها به عنوان یکی از خطرناک ترین تهدیدها برای تنوع زیستی جهانی شناخته می شوند. تحقیقات اخیر سال ۲۰۰۷ نشان می دهد که ظهور مجدد انواع قارچ دیگچه ای دوزیستان ممکن است بخش قابل توجهی از کاهش کلی را تشکیل دهد. مقاله جدیدتر در سال ۲۰۱۸ منتشرشده در "ساینس" (Science) این را تأیید می کند. چندین علت نیز ممکن است در این موضوع مداخله داشته باشند، از جمله بیماری های دیگر، تخریب و اصلاح زیستگاه، بهره برداری، آلودگی، استفاده از آفت کش ها، گونه های معرفی شده و اشعه ماوراء بنفش B (UV-B). با این حال، بسیاری از علت های کاهش دوزیستان هنوز به خوبی درک نشده اند، و این موضوع در حال حاضر موضوع تحقیقات مداوم بسیاری است. محاسبات بر اساس نرخ انقراض نشان می دهد که نرخ فعلی انقراض دوزیستان می تواند ۲۰۱ برابر بیشتر از نرخ انقراض پس زمینه باشد و اگر گونه های در حال انقراض نیز در محاسبات لحاظ شوند، این تخمین به ۲۵۰۰۰ تا ۴۵۰۰۰ برابر می رسد. اگرچه دانشمندان در دهه ۱۹۵۰ شروع به مشاهده کاهش جمعیت چندین گونه دوزیست اروپایی کردن
د، آگاهی از این پدیده به عنوان یک مشکل جهانی و طبقه بندی بعدی آن به عنوان یک انقراض جمعی امروزی تنها به دهه ۱۹۸۰ برمی گردد. تا سال ۱۹۹۳، بیش از ۵۰۰ گونه قورباغه و سمندر موجود در هر پنج قاره رو به زوال بودند. زمینه. در سه دهه گذشته، کاهش جمعیت دوزیستان (موجوداتی که شامل قورباغه ها، وزغ ها، سمندرها، نیوت ها و کیسیلیان ها می شود) در سرتاسر جهان رخ داده است. در سال ۲۰۰۴، نتایج اولین ارزیابی جهانی جمعیت دوزیستان، منتشر شد. این نشان داد که ۳۲٪ از گونه ها در جهان در معرض خطر هستند و حداقل ۴۳٪ نوعی کاهش جمعیت را تجربه می کنند، و بین ۹ تا ۱۲۲ گونه از سال ۱۹۸۰ تا سال ۲۰۱۰ منقرض شده اند. فهرست قرمز IUCN که شامل ارزیابی جهانی دوزیستان است، ۶۵۰ گونه دوزیست را به عنوان "به شدت در معرض خطر " و ۳۵ گونه را به عنوان " منقرض شده " فهرست می کند. علیرغم خطر زیادی که این گروه با آن مواجه است، شواهد اخیر نشان می دهد که عموم مردم نسبت به این مشکل و سایر مشکلات زیست محیطی تا حد زیادی بی تفاوت هستند. به نظر می رسد تغییرات آب و هوایی نیز مسئول کاهش شدید جمعیت در سال های اخیر باشد. این کاهش جمعیت به ویژه در غرب ایالات متحده، آمریکای مرک
زی، آمریکای جنوبی، شرق استرالیا و فیجی شدید بوده است. در حالی که فعالیت های انسانی باعث از بین رفتن بسیاری از تنوعات زیستی جهان می شود، به نظر می رسد که اثرات مخرب آنها روی دوزیستان نسبت به سایر رده های موجودات زنده به مراتب بیشتر است. از آنجا که دوزیستان به طور کلی یک چرخه زندگی دو مرحله ای دارند و شش های آنها هم با آب و هم با خشکی سازگار هستند اما دوزیستان بالغ با اثرات محیطی زمینی و آبی ناسازگار هستند. از آنجایی که پوست آنها نفوذپذیری بالایی دارد، ممکن است نسبت به سایر موجودات مانند پرندگان یا پستانداران نسبت به سموم موجود در محیط حساس تر باشند. بسیاری از دانشمندان بر این باورند که کاهش جمعیت گونه های دوزیستان نشان می دهد که گروه های دیگری از حیوانات و گیاهان به زودی در معرض خطر قرار خواهند گرفت. کاهش جمعیت دوزیستان اولین بار در اواخر دهه ۱۹۸۰ کشف شد [نیاز به منبع]، زمانی که جمع بزرگی از هرپتولوژیست ها متوجه کاهش جمعیت در گونه های مختلف دوزیستان در سراسر جهان شدند. در میان این گونه ها، وزغ طلایی (Bufo periglenes) بومی مونته ورده از همه برجسته تر است. این یک موضوع جدی در تحقیقات علمی بود تا اینکه جمعیت ها ب
ه طور ناگهانی در سال ۱۹۸۷ کاهش پیدا کردند و تا سال ۱۹۸۹ به طور کامل ناپدید شدند) و وزغ طلایی نیز در همان زمان ناپدید شد. از آنجایی که این گونه ها در منطقه بکر جنگل ابری Monteverde قرار داشتند و این انقراض ها نمی توانست با فعالیت های محلی انسان مرتبط باشد، این موضوع نگرانی زیادی را در بین زیست شناسان برانگیخت. کاهش اولیه. هنگامی که کاهش دوزیستان برای اولین بار به عنوان یک مسئله حفاظتی در اواخر دهه ۱۹۸۰ مطرح شد، برخی از دانشمندان در مورد واقعیت و گرانش موضوع حفاظت متقاعد نشدند. برخی از زیست شناسان استدلال کردند که جمعیت بیشتر موجودات، از جمله دوزیستان، به طور طبیعی در طول زمان متفاوت است. آنها استدلال کردند که فقدان داده های بلندمدت در مورد جمعیت دوزیستان، تعیین اینکه آیا کاهش های حکایتی گزارش شده توسط زیست شناسان ارزش زمان و هزینه (اغلب محدود) تلاش های حفاظتی را دارد یا خیر. نیازمند منبع با این حال، از زمان این شک اولیه، زیست شناسان به اجماع رسیده اند که کاهش جمعیت دوزیستان یک تهدید واقعی و شدید برای تنوع زیستی است. این اجماع با افزایش تعداد مطالعاتی که جمعیت های دوزیستان را پایش می کردند، مشاهده مستقیم مرگ وم
یر انبوه در مکان های بکری که علت ظاهری نداشتند، و آگاهی از این که کاهش جمعیت های دوزیستان طبیعتاً جهانی است، پدیدار شد. علت های دیگر. توضیحات دیگر متعددی برای علت کاهش جمعیت دوزیستان ارائه شده است. بیشتر یا همه این علت ها با برخی کاهش جمعیت همراه بوده اند، بنابراین هر یک از علت ها احتمالاً در شرایط خاصی تأثیر می گذارند، اما در موارد دیگر تأثیر نمی گذارند. بسیاری از علت های کاهش دوزیستان به خوبی شناسایی شده و به نظر می رسد گروه های دیگر از موجودات و همچنین دوزیستان را تحت تأثیر قرار دهد. این علت ها شامل تخریب و تکه تکه شدن زیستگاه، شکارچیان یا رقبای معرفی شده، گونه های معرفی شده، آلودگی و استفاده بیش از حد از آفت کش ها است. با این حال، بسیاری از کاهش یا انقراض دوزیستان در زیستگاه های خوب که در آن تخریب هایی به احتمال زیاد رخ نمی دهد، رخ داده است. دلایل این کاهش پیچیده است، اما بسیاری از آنها را می توان به بیماری های نوظهور، تغییرات آب و هوا، افزایش تشعشعات فرابنفش-B نسبت داد. نور مصنوعی به عنوان یکی دیگر از دلایل دیگر گفته شده است. حشرات جذب نورهایی می شوند که آنها را در زیستگاه های دوزیستان کمیاب تر می کند و
در نتیجه، آنها طعمه ای ندارند و از گرسنگی تلف می شوند. تغییر زیستگاه. تغییر یا تخریب زیستگاه یکی از چشمگیرترین مسائلی است که گونه های دوزیستان را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می دهد. از آنجایی که دوزیستان به طور کلی برای زنده ماندن به زیستگاه های آبی و خشکی نیاز دارند، تغییرات هر یک از زیستگاه ها می تواند بر جمعیت ها تأثیر بگذارد. از این رو، دوزیستان ممکن است نسبت به موجوداتی که فقط به یک نوع زیستگاه نیاز دارند، نسبت به تغییر زیستگاه آسیب پذیرتر باشند. تغییرات آب و هوایی در مقیاس بزرگ ممکن است باعث تغییر بیشتر زیستگاه های آبی شود و از تخم ریزی کامل دوزیستان جلوگیری کند. نابودی زیستگاه. نابود شدن زیستگاه زمانی اتفاق می افتد که زیستگاه ها با تغییر زیستگاه جدا می شوند، مانند زمانی که منطقه کوچکی از جنگل به طور کامل توسط مزارع کشاورزی احاطه شده است. جمعیت های کوچکی که در چنین قطعاتی زنده می مانند اغلب در معرض رانش ژنتیکی یا انقراض به دلیل نوسانات کوچک در محیط هستند. آلودگی های شیمیایی. شواهدی از آلاینده های شیمیایی وجود دارد که باعث ناهنجاری های رشد قورباغه می شوند (اندام های اضافی یا چشم های ناقص). آلاینده ها اث
رات متفاوتی بر قورباغه ها دارند. برخی سیستم عصبی مرکزی را تغییر می دهند. برخی دیگر باعث اختلال در تولید و ترشح هورمون می شوند. مطالعات تجربی همچنین نشان داده است که قرار گرفتن در معرض علف کش های رایج مانند گلایفوسیت (نام تجاری راندآپ) یا حشره کش هایی مانند مالاتیون یا کارباریل، مرگ و میر قورباغه ها را تا حد زیادی افزایش می دهد. مطالعات اضافی نشان داده است که مراحل بالغ زمینی دوزیستان نیز نسبت به مواد غیرفعال در Roundup حساس هستند، به ویژه POEA که یک سورفکتانت است. اگرچه تغییر جنسیت در برخی از گونه های قورباغه به طور طبیعی در محیط های بکر اتفاق می افتد، برخی آلاینده های شبیه استروژن می توانند به زور این تغییرات را ایجاد کنند. در مطالعه ای که در آزمایشگاهی در دانشگاه اوپسالا در سوئد انجام شد، بیش از ۵۰ درصد قورباغه هایی که در معرض سطوح آلاینده های استروژن مانند موجود در آب های طبیعی اروپا و ایالات متحده قرار گرفتند، ماده شدند. قورباغه هایی که حتی در معرض ضعیف ترین غلظت استروژن قرار داشتند، دو برابر بیشتر احتمال داشت که ماده شوند، در حالی که تقریباً تمام گروه کنترل که بیشترین دوز را دریافت کردند، ماده شدند. در ح
الی که بیشتر اثرات آفت کش ها احتمالاً محلی و محدود به مناطق نزدیک به کشاورزی است، شواهدی از کوه های سیرا نوادا در غرب ایالات متحده وجود دارد که نشان می دهد آفت کش ها مسافت های طولانی را به مناطق بکر از جمله پارک ملی یوسمیت در کالیفرنیا می پیمایند. برخی شواهد اخیر نشان می دهد که ازن به عنوان یک عامل احتمالی کمک کننده در کاهش دوزیستان در سراسر جهان است. دگرگونی اقلیم. مانند بسیاری از موجودات دیگر، افزایش تشعشعات ماوراء بنفش B (UVB) به دلیل تخریب لایه اوزون و عوامل دیگر ممکن است به DNA دوزیستان، به ویژه تخم های آنها آسیب برساند. میزان خسارت به مرحله زندگی، نوع گونه و سایر پارامترهای محیطی بستگی دارد. سمندرها و قورباغه هایی که فتولیاز کمتری تولید می کنند، آنزیمی که با آسیب DNA ناشی از اشعه UVB مقابله می کند، بیشتر در معرض اثرات از بین رفتن لایه اوزون هستند. قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش ممکن است گونه خاصی یا مرحله زندگی را از بین نبرد، اما ممکن است باعث آسیب کشنده شود. بیش از سه دوجین گونه از دوزیستان مورد مطالعه قرار گرفته اند که اثرات شدید آنها در بیش از ۴۰ نشریه در مجلات معتبر که نماینده نویسندگانی از آم
ریکای شمالی، اروپا و استرالیا هستند گزارش شده است. رویکردهای محفظه تجربی برای تعیین اثرات UVB روی مراحل تخم مرغ مورد انتقاد قرار گرفته اند. به عنوان مثال، توده های تخم در اعماق آب بسیار کم عمق تر از معمول برای مکان های تخم گذاری طبیعی قرار می گیرند. در حالی که تابش UVB یک عامل استرس زا مهم برای دوزیستان است، تأثیر آن بر مرحله تخم ممکن است اغراق شده باشد. تغییرات آب و هوایی انسانی احتمالاً تأثیر عمده ای بر کاهش دوزیستان داشته است. به عنوان مثال، در جنگل ابری مونته ورده، یک سری سال های غیرعادی گرم منجر به ناپدید شدن دسته جمعی قورباغه هارلکین مونته ورد و وزغ طلایی شد. افزایش سطح پوشش ابر، در نتیجه مهندسی زمین به و گرم شدن زمین، که باعث گرم شدن شب ها و سرد شدن دمای روز شده است، عامل تسهیل رشد و تکثیر قارچ Batrachochytrium dendrobatidis (عامل ایجادکننده آن) است. عفونت قارچی کیتریدیومیکوز. اگرچه علت اصلی این مرگ و میر کیترید بود، تغییرات آب و هوایی نقش اساسی در انقراض ها داشت. محققان این ارتباط ظریف را در فرضیه همه گیر مرتبط با آب و هوا گنجانده اند، که تغییرات آب و هوایی را به عنوان یک عامل کلیدی در انقراض دوزیستان
در کاستاریکا و جاهای دیگر تصدیق می کند. شواهد جدید نشان داده است که گرم شدن کره زمین می تواند به طور مستقیم وضعیت بدن و بقای وزغ ها را تخریب کند. علاوه بر این، این پدیده اغلب با تغییر چشم انداز، آلودگی، و تهاجم گونه ها در تأثیرگذاری بر انقراض دوزیستان تبانی می کند. بیماری ها. تعدادی از بیماری ها با مرگ و میر دسته جمعی یا کاهش جمعیت دوزیستان مرتبط بوده اند، از جمله بیماری «پای قرمز» (Aeromonas hydrophila)، راناویروس (خانواده Iridoviridae), Anuraperkinsus، و chytridiomycosis. به طور کامل مشخص نیست که چرا این بیماری ها به طور ناگهانی جمعیت دوزیستان را تحت کاهش قرار داده اند، اما برخی شواهد نشان می دهد که این بیماری ها ممکن است توسط انسان منتشر شده باشد، یا ممکن است زمانی که با سایر عوامل محیطی ترکیب شوند، خطرناک تر باشند. ریبیرویا. شواهد قابل توجهی وجود دارد که نشان می دهد پلاتی هلمینت های ترماتود انگلی (نوعی فلوک) به ناهنجاری های رشدی و کاهش جمعیت دوزیستان در برخی مناطق کمک کرده اند. این ترماتودهای جنس ریبیرویا دارای یک چرخه زندگی پیچیده با سه گونه میزبان هستند. اولین میزبان شامل تعدادی از گونه های حلزون آبزی
است. مراحل اولیه لاروی ترماتودها سپس به قورباغه های آبزی منتقل می شوند، جایی که متاسرکریا (لارو) در جوانه های اندام رشد می کنند. این مراحل زندگی متحرک باعث ایجاد ناهنجاری های رشدی در قورباغه های پس از دگرگونی می شود، از جمله اندام های اضافی یا از دست رفته. این ناهنجاری ها باعث افزایش شکار قورباغه توسط پرندگان آبزی، میزبان نهایی ترماتود می شود. یک مطالعه نشان داد که سطوح بالای مواد مغذی مورد استفاده در فعالیت های کشاورزی و دام داری باعث عفونت های انگلی می شود که باعث بدشکلی قورباغه ها در استخرها و دریاچه ها در سراسر آمریکای شمالی شده است. این مطالعه نشان داد که افزایش سطوح نیتروژن و فسفر باعث افزایش شدید فراوانی ترماتودها می شود و انگل ها متعاقباً در اندام های در حال رشد قورباغه ها کیست تشکیل می دهند که باعث از دست رفتن اندام ها، اندام های اضافی و سایر ناهنجاری های شدید از جمله پنج یا شش عضو اضافی یا حتی بدون اندام می شود. گونه معرفی شده. شکارچیان و رقبای غیر بومی نیز بر روی زنده ماندن قورباغه ها در زیستگاه آنها تأثیر می گذارند. قورباغه پای زرد کوهی که معمولاً در دریاچه های سیرا نوادا زندگی می کند، به دلیل ذخی
ره ماهی های غیربومی (قزل آلا) برای ماهیگیری تفریحی، تعدادشان کاهش یافته است. قورباغه ها و قورباغه های در حال رشد به تعداد زیاد طعمه ماهی می شوند. این تداخل در دگردیسی سه ساله قورباغه باعث کاهشی می شود که در سراسر اکوسیستم آنها آشکار است. افزایش سطوح نویز. قورباغه ها و وزغ ها بسیار پر سروصدا هستند و رفتار آمیزش جنسی آنها اغلب شامل استفاده از صداها است. پیشنهاداتی وجود دارد مبنی بر اینکه افزایش سطح سر و صدا ناشی از فعالیت های انسانی ممکن است در کاهش آنها نقش داشته باشد. در یک مطالعه در تایلند، نشان داده شد که افزایش سطح سر و صدای محیط باعث کاهش تماس در برخی گونه ها و افزایش در برخی دیگر می شود. با این حال، این دلیلی برای کاهش گسترده نشان داده نشده است. علائم کاهش جمعیت. مراحل ابتدایی کاهش جمعیت دوزیستان نشانه هایی دارد که به طور بالقوه به شناسایی گونه های در معرض خطر در تلاش ها برای حفاظت، کمک می کنند. یکی از این نشانه ها بی ثباتی رشدی جمعیت است که به عنوان یک نشانه از تخریب محیط زیست ثابت شده است. این بی ثباتی می تواند حساسیت به بیماری هایی مانند کیتریدیومیکوز را افزایش دهد و در نتیجه منجر به کاهش یافتن جمعیت
دوزیستان شود. به عنوان مثال، در مطالعه ای که در کوئیزلند استرالیا انجام شد، کاهش جمعیت دو گونه دوزیست، نشانه های زیادی از عدم تقارن اندام را در سال های قبل از کاهش نشان می دادند و که یکی از آنها منقرض شده بود،. نیازمند منبع یاد دادن نحوه شناسایی کردن چنین نشانه هایی در دوره بحرانی قبل از کاهش جمعیت، ممکن است تا حد زیادی به تلاش های حفاظتی کمک کند و وضعیت را بهبود ببخشد. اقدامات حفاظتی. DAPTF گروه ویژه کاهش جمعیت دوزیستان در سال ۱۹۹۰ بود. خبرهای مختلف نتایج را از طریق خبرنامه Froglog اطلاع رسانی کرد. بخش عمده ای از این تحقیقات در گزارش اولین ارزیابی جهانی دوزیستان (GAA) گزارش شد. این گزارش در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و هر گونه دوزیست شناخته شده را بر اساس معیارهای فهرست قرمز آی یوس ان ارزیابی کرد. این نشان داد که تقریباً یک سوم گونه های دوزیستان در معرض خطر انقراض قرار دارند. در نتیجهٔ این یافته های تکان دهنده، جلسه هایی دربارهٔ حفاظت از دوزیستان در سال ۲۰۰۵ برگزار شد. نتیجه های جلسات حفاظت از دوزیستان، منجر به اولین برنامه اقدام حفاظت از دوزیستان (ACAP) و ادغام DAPTF و گروه تخصصی جهانی دوزیستان در گروه تخصصی دوزیستا
ن SSC IUCN (ASG) شد. ACAP اقدامات مورد نیاز برای مقابله با این بحران، از جمله اقدامات اولویت دار در زمینه های مختلف موضوعی را انجام داد. ASG یک شبکه جهانی متشکل از کارشناسان اختصاصی است که برای ارائه پایه های علمی برای اقدامات مؤثر حفاظت از دوزیستان در سراسر جهان کار می کند. در ۱۶ فوریه ۲۰۰۷، دانشمندان سراسر جهان در آتلانتا، ایالات متحده، گرد هم آمدند تا گروهی به نام کشتی دوزیستان را تشکیل دهند تا با شروع برنامه های پرورش در اسارت، بیش از ۶۰۰۰ گونه از دوزیستان را از منقرض شدن نجات دهند. در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۹، ۵۷ درصد افزایش جمعیت در تعداد ۷۷ گونه دیگر مشاهده شده است. بعضی از مناطق مانند استرالیا، قوانین و سیاست های آسان گیرانه تری برای حفاظت از قورباغه ها داشتند که این باعث کاهش جمعیت قورباغه ها در آنجا شده است. با این حال، ابتکارات محلی در جایی قرار گرفته اند که تلاش های آگاهانه برای کاهش گرمایش جهانی به تلاشی آگاهانه برای نجات قورباغه ها نیز تبدیل می شود. در آمریکای جنوبی، جایی که جمعیت دوزیستان در آنجا به طور قابل توجهی کاهش یافته است، هیچ سیاست مشخصی برای تلاش برای نجات قورباغه ها وجود ندارد. یک مسئله حی
اتی شامل نحوه طراحی مناطق حفاظت شده برای دوزیستان است که شرایط مناسبی را برای بقای آنها فراهم کند. تلاش های حفاظتی از طریق استفاده از مناطق حفاظت شده، نشان داده است که این عموماً یک راه حل موقت برای کاهش و انقراض جمعیت است زیرا دوزیستان با آنجا سازگار می شوند. برای بیشتر دوزیستان حفظ بخش زیادی از تنوع ژنتیکی در محیط های بزرگ و متنوع تر بسیار مهم است. آموزش دادن به مردم محلی برای محافظت از دوزیستان، همراه با قوانین حفاظت محلی و محدود کردن استفاده از مواد شیمیایی سمی (از جمله برخی کودها و آفت کش ها) در مناطق حساس دوزیستان، یک کار بسیار مهم است.
شرکت خودروسازان بم یکی دیگر از زیرمجموعه های صنایع خودروسازی کرمان به شمار می آید که در سال ۱۳۸۱ در ارگ جدید بم تاسیس شد. شرکت خودروسازان بم نخستین بخش خصوصی در کشور است که همکاری مشترک با یک شرکت خودروساز معتبر جهانی را آغاز نموده است. کارخانه خودروسازی بم از سال ۱۳۸۲ در زمینی با مساحت ۲۰۸۹۷۷۵ متر مربع با ظرفیت تولید سالیانه ۱۲۰۰۰۰ دستگاه خودرو در فاز اول احداث گردید. مساحت سالن بدنه این کارخانه ۳۵۰۰۰ متر مربع، تغذیه بدنه سازی ۲۷۰۰۰۰ متر مربع، سالن رنگ ۴۸۰۰۰ متر مربع، سالن تزئینات ۳۵۰۰۰ متر مربع و سالن تغذیه تزئینات ۲۷۰۰۰۰ متر مربع پیش بینی گردیده است. ظرفیت تولید سالانه این کارخانه در فاز ۲ به تعداد ۴۰۰۰۰۰ دستگاه خودرو افزایش میابد.
پسر اجداد و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی بالا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویکرام، سوریا، لیلا، سنگیتا کریش، کاروناس و سیمران ایفای نقش کرده اند.
فوت کردن ۲ یا دمیدن ۲ و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی رام گوپال وارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون سودیپ، آمروتا خانویلکار، احساس چانا، آمیت ساد، نیرو باجوا، آشوینی کالسکار و ذاکر حسین ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم فوت کردن است.
جام یورو-آمریکا یک تورنمنت دوستانه بود که توسط کنفدراسیون فوتبال برزیل و بوندس لیگا برگزار می شد. با توجه به این که لیگ آلمان در آن زمان هیچ مسابقه ای در ژانویه نداشت، مسابقات بین فصلی در اواسط تابستان برزیل برگزار شد. در مجموع، سه دوره این مسابقات برگزار شد: ۱۹۹۱، ۱۹۹۶ و ۱۹۹۹. فهرست قهرمانان. فهرست قهرمانان جام یورو-آمریکا به شرح زیر است: