Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در توزیع بیمارستان ها و پزشکان و اینکه آیا کمیته های درمانی سقط جنین تشکیل شده است و در تفسیر پزشکان از «سلامت» برای زنان، سن رضایت در دسترس نبود. و الزامات اطلاع رسانی والدین. این گزارش برنامه ریزی بهتر خانواده را برای کاهش تعداد حاملگی های ناخواسته توصیه می کرد، اما نتیجه گیری اصلی آنها این بود که خدمات سقط جنین طبق نیاز ارائه نمی شد. مشکلات دسترسی قبل از جرم زدایی. تا سال ۱۹۸۲، ۶۶۳۱۹ سقط جنین قانونی در کانادا انجام شد. تفسیر قانون ۱۹۶۹ بین پزشکان و بیمارستان ها بسیار متفاوت بود و منجر به دسترسی نابرابر شد. استاندارد سلامت جسمی یا روانی زن بود که باید توسط کمیته سقط درمانی بیمارستان تعیین شود. با این حال، هیچ الزامی برای بیمارستان برای داشتن TAC برای ارزیابی زنان وجود نداشت. فقط حدود یک سوم بیمارستان ها دارای یک بیمارستان بودند. برخی از کمیته ها موضعی لیبرال داشتند و اکثر درخواست ها را پذیرفتند، در حالی که برخی دیگر تقریباً همه درخواست ها را مسدود کردند. دسترسی به سقط جنین قانونی در مناطق بزرگ شهری آسان بود، اما در خارج از شهرهای بزرگ بسیار دشوارتر بود. در استان جزیره پرنس ادوارد، کمیته تنها درمانی سقط جنی
ن تعطیل شد و بعد از سال ۱۹۸۲ هیچ سقط جنین قانونی در استان وجود نداشت کمیته های سقط درمانی اغلب روزها یا هفته ها طول می کشید تا تصمیمات خود را بگیرند و بارداری را بیشتر از آنچه که می شد پیش می بردند. این زنان توسط کمیته دیده نشدند و حق اعتراض به تصمیم را نداشتند. طرفداران حقوق سقط جنین معتقد بودند که انتخاب باید توسط زن انجام شود، نه هیئتی از پزشکان. به دلیل کمبود امکانات در استان های کوچکتر و مناطق روستایی، زنان اغلب مجبور بودند با هزینه شخصی به شهرهای بزرگ سفر کنند. در نیوفاندلند، تنها یک متخصص زنان وجود داشت که سقط جنین انجام می داد. بسیاری از زنان برای سقط جنین مجبور به خرید بلیط هواپیمای گران قیمت به مقصد تورنتو یا مونترال شدند. زنان دیگر سفر به ایالات متحده را انتخاب کردند، جایی که سقط جنین در بسیاری از کلینیک های خصوصی پس از "Roe v." تصمیم "وید" در سال ۱۹۷۳. در سال ۱۹۸۲، ۴۳۱۱ زن کانادایی برای سقط جنین به ایالات متحده سفر کردند. چالش های قانون اساسی به قانون سقط جنین. دکتر هنری مورگنتالر در سرپیچی از قانون، شروع به سقط جنین در کلینیک خود در مونترال بدون تأیید کمیته سقط درمانی کرد. او در دو نوبت جداگانه ق
انون اساسی سقط جنین را به چالش کشید. دادگاه عالی کانادا اولین چالش قانون اساسی او را در سال ۱۹۷۵ رد کرد، که تحت تقسیم اختیارات و "منشور حقوق کانادا" قرار گرفت، اما در سال ۱۹۸۸، دادگاه عالی دومین چالش او را که تحت "منشور حقوق و آزادی های کانادا" مطرح شد، اجازه داد. دادگاه اعلام کرد که قانون سقط جنین ناکارآمد است. مورگنتالر سرانجام سومین چالش قانون اساسی را به همراه داشت، قانون استانی که دسترسی به سقط جنین را محدود می کرد. او در آن چالش نیز موفق بود. مبارزه مورگنتالر باعث ایجاد یک جنبش سراسری برای اصلاح قوانین سقط جنین در کانادا شد. در سال ۱۹۷۰، به عنوان بخشی از کاروان سقط جنین، ۳۵ زن خود را به گالری پارلمان در مجلس عوام زنجیر کردند و پارلمان را برای اولین بار در تاریخ کانادا تعطیل کردند. دادستانی کبک سه بار مورگنتالر را تحت تعقیب قرار داد و هر بار هیئت منصفه از محکوم کردن او امتناع کردند، علیرغم اعتراف صریح او مبنی بر اینکه سقط جنین های زیادی انجام داده است. تاج به اولین حکم تبرئه اعتراض کرد. در سال ۱۹۷۴، دادگاه استیناف کبک حکم تبرئه هیئت منصفه را در اولین مورد لغو کرد، حکم مجرمیت را جایگزین کرد و موضوع را برا
ی صدور حکم به قاضی دادگاه بازگرداند. در سال ۱۹۷۵، دادگاه عالی با یک تصمیم ۶–۳ درخواست تجدید نظر او را رد کرد: Morgentaler v The Queen . دادگاه متفق القول بود که این ماده قانون کیفری معتبر است و بنابراین در محدوده اختیارات قانون اساسی پارلمان فدرال است. در حوزه سلامت استان دخالتی نداشت. دادگاه همچنین به اتفاق آرا اعلام کرد که این قانون "منشور حقوق کانادا را" نقض نمی کند. دادگاه آن احکام را با دلایل مکتوب در مورد این نکات بعداً توسط قاضی ارشد لاسکین ارائه کرد. با این حال، دیوان در مورد مسائل ضرورت و s تقسیم ۶–۳. ماده ۴۵ "قانون جزا" مقرر می دارد که پزشکی که عمل جراحی را طبق استانداردهای معقول پزشکی انجام می دهد از مسئولیت کیفری مصون است: در نتیجه دیوان عالی کشور محکومیت صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر را تأیید و موضوع را برای صدور حکم به قاضی پرونده ارجاع داد. قاضی پرونده حکم هجده ماه حبس را صادر کرد. چالش دوم مورگنتالر: ۱۹۸۸. پس از آزادی از زندان در کبک، مورگنتالر تصمیم گرفت قانون فدرال سقط جنین در استان های دیگر را به چالش بکشد. او طی ده سال بعد، کلینیک های خصوصی سقط جنین را در سراسر کشور با نقض مستقیم قانون افتت
اح و راه اندازی کرد. پس از چهارمین حکم تبرئه هیئت منصفه در سال ۱۹۸۴، دولت انتاریو به این تصمیم اعتراض کرد. دادگاه استیناف انتاریو حکم تبرئه را لغو کرد و دستور دادرسی مجدد را صادر کرد. هیچ قضاوت واحدی برای اکثریت وجود نداشت. رئیس قاضی دیکسون، قاضی بیتز و قاضی ویلسون همگی تصمیماتی را نوشتند که این قانون را مغایر قانون اساسی می دانستند، اما به دلایل مختلف در حمایت از آن. قاضی مک اینتایر نظر مخالف را نوشت. تلاش برای قانون جدید. پس از تصمیم دادگاه عالی در سال ۱۹۸۸، دولت مولرونی دو تلاش کرد تا قانون جدید سقط جنین را وضع کند. در بهار ۱۹۸۸، دولت برای اولین بار تلاش کرد تا راه حلی مصالحه آمیز بیابد که دسترسی آسان به سقط جنین در مراحل اولیه بارداری را فراهم کند و سقط های دیررس را جرم انگاری کند. این طرح در مجلس عوام با ۱۴۷ رای موافق در برابر ۷۶ رای مخالف، با رای مخالف هر دو نماینده مخالف دسترسی آسان به سقط جنین و کسانی که مخالف افزودن هرگونه قانون سقط جنین به قانون جنایی بودند، رای منفی دادند. در سال ۱۹۸۹، دولت لایحه بسیار سخت تری را به مجلس عوام ارائه کرد. در صورت تصویب، تمام سقط جنین ممنوع می شود، مگر اینکه پزشک حکم
کند که زندگی یا سلامت زن به خطر می افتد. هر کس که قانون را نقض کند تا دو سال زندانی می شود. مجلس عوام لایحه جدید را با ۹ رای تصویب کرد و کابینه به نفع خود شلاق خورد و اکثر اعضای ضد سقط جنین از آن حمایت کردند. در ژوئن ۱۹۹۰، یک نوجوان از کیچنر، انتاریو، در طی یک سقط جنین نادرست در خانه یک مرد مجروح شد. چند روز بعد، یک زن تورنتویی به نام ایوون ژورویچ در اثر سقط جنینی که خود به خود القا شده بود، درگذشت. این موارد در اخبار منتشر شد و مورد اخیر در سطوح مختلف حکومتی مورد بحث قرار گرفت. دارلین مارزاری، نماینده مجلس نمایندگان نیو دموکرات، طی سخنانی در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا خاطرنشان کرد: دسترسی و روش ها. سقط جنین های پزشکی جراحی و غیرتهاجمی در کانادا بنا به درخواست و به هر دلیلی ارائه می شود، برای تمام سنین محرمانه است و توسط مدیکر تأمین می شود. برای کسانی که تحت پوشش برنامه های مراقبت پزشکی استانی/منطقه ای هستند (بسته به استان یا قلمرو، این موضوع همیشه شامل شهروندان کانادایی و مقیمان دائمی می شود، اما ممکن است بر اساس شامل دانشجویان بین المللی، کارگران، و افراد حمایت شده یا مدعیان پناهندگی متفاوت باشد). برای ک
سانی که تحت پوشش برنامه مراقبت پزشکی نیستند (مثلا آمریکایی ها در ایالت هایی که سقط جنین را پس از تصمیم گیری در "پرونده Dobbs v." "سازمان بهداشت زنان جکسون")، دولت فدرال متعهد شده است که به آنها اجازه دهد بدون محدودیت در کانادا سقط جنین کنند. با این حال، این مشروط به این خواهد بود که آنها بتوانند هزینه های سفر و روش را خودشان بپردازند. در سطح ملی، سقط جنین در تمام نه ماه (۴۰ هفته) بارداری قانونی است، با این وجود هیچ ارائه دهنده ای در کانادا مراقبت بیش از ۲۳ هفته و ۶ روز را ارائه نمی دهد. محدودیت ها بر اساس دستورالعمل های پزشکی حرفه ای، منابع موجود (تجهیزات، پرسنل آموزش دیده) و دستورات تسهیلات فردی است که باعث می شود دسترسی به انواع خدمات بر اساس منطقه در هر استان و قلمرو متفاوت باشد. هر استان و قلمرو سیستم مراقبت های بهداشتی خود را تنظیم و تأمین مالی می کند. دولت فدرال به هر استان و منطقه کمک مالی می دهد، مشروط بر اینکه آنها با الزامات "قانون بهداشت کانادا" مطابقت داشته باشند. یکی از این الزامات جامعیت است، به این معنی که تمام خدمات بهداشتی بیمه شده تعریف شده توسط قانون باید تحت پوشش یک طرح سلامت استانی یا منط
قه ای برای آن استان یا منطقه باشد تا بودجه فدرال را دریافت کند. سقط جنین به طور خاص در "قانون بهداشت کانادا" ذکر نشده است. این به سادگی در تعریف گسترده «خدمات بهداشتی بیمه شده»، درست مانند سایر روش های پزشکی و جراحی گنجانده شده است. یک سوم بیمارستان ها سقط های جراحی انجام می دهند و این ها دو سوم سقط های جراحی را در کشور انجام می دهند. بقیه سقط های جراحی توسط کلینیک های دولتی و خصوصی انجام می شود. سقط جنین پزشکی در کانادا با استفاده از داروهایی مانند متوترکسات، یا میزوپروستول، و/یا میفپریستون در دسترس است. میفپریستون مورد استفاده در ترکیب با میزوپروستول (با نام تجاری Mifegymiso) با تجویز پزشک در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵ برای استفاده در کانادا تأیید شد در سال ۲۰۱۷، این تأییدیه گسترش یافت و بر اساس مقررات استانی، توانایی های تجویز برای پرستاران، ماماها و داروسازان را نیز دربر گرفت، و ممکن است توسط داروسازان مستقیماً برای بیمار تجویز شود. اطلاعات سراسری توسط انجمن های حمایتی مانند ائتلاف حقوق سقط جنین کانادا و فدراسیون ملی سقط جنین ارائه می شود که فهرست دقیق کلینیک های سقط جنین را بر اساس استان و حداکثر دوره بارداری که کلین
یک انواع سقط جنین را ارائه می کند، ارائه می کند. این سایت ها همچنین اطلاعاتی در مورد نحوه دریافت داروهای مربوط به سقط جنین پزشکی، نحوه دریافت حمایت مالی برای هزینه های سفر/اسکان، لوازم پس از درمان، مراقبت از کودک و نیازهای مختلف دیگر ارائه می دهند.
بازار دست دوم فروشی () ترجمه تحت الفظی بازار کک فروشی، نوعی بازار خیابانی است که فضایی را برای فروشندگان (وندور) برای فروش کالای دست دوم فراهم می کند. این نوع بازار اغلب فصلی است. با این حال، در سال های اخیر توسعه بازارهای «رسمی» صورت گرفته است که یک بازار به سبک ثابت (رسمی) را با اجاره های بلندمدت و یک بازار به سبک فصلی را با اجاره های کوتاه مدت تقسیم می کند.
سانتی کواترو کوروناتی () یک بازیلیکای باستانی در رم، ایتالیا است. قدمت این کلیسا به قرن چهارم یا پنجم بازمی گردد و به چهار قدیسان و شهدای گمنام اختصاص دارد. مجموعه بازیلیکا با دو حیاط، کاخ کاردینال مستحکم با کلیسای سنت سیلوستر، و صومعه با صومعه زیبای خود در قسمتی ساکت و سرسبز رم، بین کولوسئوم و بازیلیکای سنت جان لاتران، در محیطی خارج از زمان ساخته شده است..
تومیسلاو گوملت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال سی اف آر کلوژ، باشگاه فوتبال دینامو بخارست، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال اسپانیول بی، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال کرواسی بازی کرده است.
ایشان پاندیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هند بازی کرده است.
فدریکو بیکورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه استوایی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه استوایی بازی کرده است.
هانس اریک اودگارد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته و مربی کنونی اهل نروژ است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استرومسگودست و باشگاه فوتبال ساندفیورد اشاره کرد.
ماتی جلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال رودش، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال ژیلینا، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد.
دینکو تربوتیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال فردریکستاد، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال مول فهروار، باشگاه فوتبال اسلاون بلوپو، باشگاه فوتبال رودش، باشگاه فوتبال دینامو مینسک، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، و باشگاه فوتبال بنی یهودا تل آویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
کارلو لولیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال اسلاون بلوپو، باشگاه فوتبال رودش، و باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
آدام گیورچو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پوگون شچچین، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال مول فهروار اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال مجارستان و مجارستان بازی کرده است.
ملانی لوئیس مک لافلین (؛ زادهٔ سپتامبر ۱۹۷۹) مجری ورزشی استرالیایی در شبکه سون نتورک است. مک لافلین در سیدنی از مادری انگلیسی-هندی و پدری انگلیسی که در سال ۱۹۷۸ به استرالیا مهاجرت کرده بود به دنیا آمد. او در کویکرز هیل، نیو ساوت ولز بزرگ شد و در مدرسه ابتدایی سنت اندرو و کالج کاتولیک سنت جان پل دوم تحصیل کرد. مک لافلین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ با بازیگر استرالیایی لوک پانیک ازدواج کرد او در حال حاضر با اشلی وستوود فوتبالیست سابق بریتانیایی در رابطه است. مک لافلین سفیر بنیاد ریه استرالیا است. او خواهر خود را بر اثر سرطان ریه از دست داده است. مک لافلین کار تلویزیونی خود را با اسکای نیوز در سیدنی به عنوان گزارشگر و مجری آغاز کرد. مک لافلین در سال ۲۰۰۷ برای فاکس اسپورتس کار می کرد و در آنجا میزبان برنامه های انجمنی فوتبال از جمله "کیک آف" و "فاکس اسپورت اف سی" بود، در حالی که به طور منظم در اخبار فاکس اسپورت نیز حضور داشت. در ژانویه ۲۰۱۶، کریس گیل، بازیکن کریکت، طی یک مصاحبه زنده در جریان یک بازی از مک لافلین خواستگاری کرد. او به دلیل رفتار نامناسب به پرداخت ۱۰٫۰۰۰ جریمه نقدی محکوم شد.
سوارگا، سوارگالوکا یا سورگام () سوارگا اقامتگاه آسمانی دیوها در آیین هندویسم است. سوارگا یکی از هفت لوکا (صفحه باطنی) در جهان بینی هندو است. که اغلب به عنوان بهشت ترجمه می شود اگرچه معادل بهشت در ادین های ایراهیمی نیست. کوه اسطوره ای مرو. سوارگا مجموعه ای از جهان های آسمانی است که بر روی کوه مرو قرار دارد. ایندرا پادشاه دیوها، فرمانروای سوارگا است که با همسرش ایندرانی بر آن حکومت می کند. او قصری در اقامتگاه روی این کوه به نام وایجایانتا دارد. این کاخ تالار معروف، سودرما را در خود جای داده است که در میان تمام دربارهای دیگر بی رقیب است. پایتخت یا مرکز سوارگا آمارواتی است و ورودی آن توسط فیل افسانه ای، ایراواتا محافظت می شود. سوارگا به عنوان منزل گاه کامادنو، و پاریجاتا، درختی که همه آرزوها را برآورده می کند است. در اساطوره های هندو، تسلط دیوها بر سوارگا اغلب عامل اصلی اختلاف آنها با رقبای خود، آسوراها است. که باعث می شده بین آن ها جنگ ابدی در بگیرد. در یکی از این افسانه ها، پادشاه آسورایی یا به اوستایی اهوراها، هیرانیاکاشیپو است که سوارگا را برای خود غصب می کند. ویشنو، اغلب برای بازگرداندن شرایط به حالت عادی مد
اخله می کند. او گاهی اوقات آواتاری مانند ناراسیما را برای شکست دادن پادشاه آسورا در نظر می گیرد و ایندرا و دیوها را به جایشان بازمی گرداند. در طی هر پرالایا (انحلال بزرگ)، سه قلمرو اول، بولوکا، بووارلوکا و سوارگا نابود می شوند. در هندوئیسم معاصر، خود سوارگا اغلب به جایگاه یک بهشت پایین تنزل می یابد، آسمانی که از نظر روحی و جسمی در زیر وایکونتا و کایلاشا، سکونتگاه های آسمانی ویشنو و شیوا قرار دارد.
سوسیداوا () یک مکان تاریخی داکیه و داکو-رومی است که در کوربیا، رومانی در کرانه شمالی دانوب واقع شده است.
قایق فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی پراشانتا ناندا است. در این فیلم بازیگرانی همچون پراشانتا ناندا، زارینا وهاب، لیلا میشارا و آمریش پوری ایفای نقش کرده اند.
مردم بی رحم فیلمی آمریکایی در سبک کمدی سیاه به کارگردانی دیوید زاکر، جیم آبراهامز و جری زاکر و نویسندگی دیل لونر است.
ارهون اوبانور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان نیجریه بازی کرده است.
متکو بابیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رودش، باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، و باشگاه ورزشی لیماسول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ ، ۱۸ ، ۱۹ ۲۰ و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
پتار مامیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کرواسی, زیر ۱۹ سال کرواسی، و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
ویتالی لیساکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک، باشگاه فوتبال واراژدین، باشگاه فوتبال رودش، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، و باشگاه فوتبال روبین کازان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان، زیر ۲۱ سال و بزرگسالان بلاروس بازی کرده است.
فیلیپ آریزینا (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بوسنی و هرزگوین و بوسنی و هرزگوین بازی کرده است.
مارکوس پاویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد.
آیین تشریفات در دربار () نام متعارف لاتین برای یک کتاب به زبان یونانی میانه از پروتکل تشریفاتی در دربار امپراتوری بیزانس در قسطنطنیه است. این اثر توسط امپراتور کنستانتین هفتم (حکومت ۹۵۹–۹۱۳) نوشته شده یا حداقل در حدود ۹۵۹–۹۵۶ نوشته شده است.
وینکو سولدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰، و ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
اندرسون کروز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آنگولا بازی کرده است.
بیانیهٔ تورنتو: حفاظت از حق برابری و عدم تبعیض در سامانه های یادگیری ماشین، بیانیه ای است که از به کارگیری شیوه های مسئولانه توسط متخصصان حوزهٔ یادگیری ماشین و نهادهای حاکم حمایت می کند. این بیانیه به طور مشترک توسط گروه هایی از جمله عفو بین الملل، و امضاکنندگان برجستهٔ دیگری همچون دیده بان حقوق بشر و بنیاد ویکی مدیا صادر شده است. این بیانیه در تاریخ ۱۶ ماه مه ۲۰۱۸ در کنفرانس RightsCon منتشر شد. بیانیهٔ تورنتو بر نگرانی ها حول مسئلهٔ و احتمال تبعیض ناشی از استفاده از یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در برنامه هایی که می توانند بر زندگی افراد مؤثر باشند تمرکز می کند؛ به عنوان مثال برنامه هایی در حوزهٔ «پاسبانی، سیستم های رفاهی، ارائهٔ خدمات سلامت و بسترهایی برای بحث آنلاین.» یک نگرانی ثانویهٔ این سند، امکان نقض حریم خصوصی اطلاعاتی است. هدف این بیانیه، ترسیم «استانداردهای ملموس و قابل اجرا برای دولت ها و بخش خصوصی» است. بیانیهٔ تورنتو خواستار راه حل هایی ملموس همچون جبران خسارت برای قربانیان تبعیض الگوریتمی است. محتوا. بیانیهٔ تورنتو شامل ۵۹ ماده است که به شش بخش تقسیم می شود و در مورد قانون بین المللی حقوق بشر، وظای
ف دولتها، مسئولیت های بازیگران بخش خصوصی و است. مقدمه. این سند با طرح این پرسش آغاز می شود: «در دنیای سیستم های یادگیری ماشین، چه کسی در قبال لطمه خوردن به حقوق بشر پاسخگو خواهد بود؟» این بیانیه استدلال می کند که همهٔ متخصصان، چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی، باید از خطراتی که حقوق بشر را تهدید می کند آگاه باشند و با در نظر گرفتن حقوق بشر -آگاه از قوانین، استانداردها و اصول بین المللی موجود- به انجام کار خود بپردازند. این بیانیه به گونه ای حقوق بشر را تعریف می کند که شامل «حق حریم خصوصی و حفاظت از داده ها، حق آزادی بیان و اجتماع، مشارکت در زندگی فرهنگی، برابری در برابر قانون و دسترسی به جبران خسارت مؤثر» می شود. اما بیان می کند که تمرکز بیانیه بیشتر حول محور برابری و عدم تبعیض است. استفاده از چارچوب قوانین بین المللی حقوق بشر. چارچوب قوانین بین المللی حقوق بشر، حقوق گوناگونی را برمی شمارد؛ مکانیسم هایی را برای بازخواست ناقضان ارائه می دهد و جبران خسارت را برای افرادی که حقوق آنان نقض شده تضمین می کند. در این بیانیه، تعریف کمیتهٔ حقوق بشر سازمان ملل از «تبعیض» ذکر شده است: «هرگونه امتیاز، محرومیت، محدودیت یا
ترجیحی که بر اساس [شامل اما نه محدود به] نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا سایر عقاید، خاستگاه ملی یا اجتماعی، دارایی، تولد یا هر وضعیت دیگری باشد که هدف یا تأثیر آن خنثی یا خدشه دار کردن شناخت، بهره مندی یا اِعمال تمام حقوق و آزادی ها، توسط تمام افراد، در شرایط برابر است» دولت ها باید به طور فعالانه تدابیر الزام آوری اتخاذ کرده و نهادهای خصوصی باید سیاست های داخلی جهت محافظت در برابر تبعیض وضع نمایند. این تدابیر می تواند شامل حفاظت از داده های حساس، به ویژه برای جمعیت های آسیب پذیر باشد. سامانه ها باید با همکاری جامعه ای متکثر طراحی شوند تا از تبعیض در طراحی جلوگیری شود. وظایف دولت ها: تعهدات حقوق بشری. امروزه دولت ها -معمولا در همکاری با شرکت های خصوصی- در حال استقرار سامانه های یادگیری ماشین هستند. حتی زمانی که توسعه این سیستم ها به شخص ثالثی سپرده شده باشد، همچنان تعهد دولت ها مبنی بر حفاظت از حقوق بشر پابرجاست. پیش از اجرا و به طور مداوم پس از اجرا، دولت ها باید مخاطرات را شناسایی کرده، بازرسی های منظم انجام دهند و سپس تمام اقدامات لازم را برای کاهش این خطرات به انجام رسانند. آن ها باید در مو
رد نحوهٔ پیاده سازی و استفاده از یادگیری ماشین شفافیت داشته باشند و از سامانه های جعبهٔ سیاه گونه که منطقشان به سادگی قابل توضیح نیست اجتناب کنند. سامانه ها باید تحت نظارت سخت گیرانهٔ کمیته های داخلی متکثر و مقامات قضایی مستقل قرار گیرند. به علاوه، دولت ها باید از شهروندان در مقابل تبعیض توسط نهادهای خصوصی محافظت کنند. آن ها باید علاوه بر نظارت، قوانین الزام آوری علیه تبعیض و همچنین برای حفاظت از داده ها و حریم خصوصی تصویب کرده و ابزار مؤثری برای جبران خسارت افراد آسیب دیده ارائه دهند. اهمیت بسیاری دارد که دولت های ملی و منطقه ای قوانین بین المللی را گسترش داده و زمینه سازی کنند. مسئولیت های بازیگران بخش خصوصی: ارزیابی بایستهٔ حقوق بشر. نهادهای خصوصی مسئول به انجام «ارزیابی بایستهٔ حقوق بشر» هستند. درست همانند دولت ها، نهادهای خصوصی باید با در نظر گرفتن ریسک های معمول و مشورت با سهام داران، «گروه های آسیب دیده، سازمان های فعال در زمینهٔ حقوق بشر، برابری و تبعیض، متخصصان مستقل حقوق بشر و یادگیری ماشین»، مخاطرات را پیش از توسعه شناسایی کنند. آن ها باید سامانه هایی طراحی کنند که خطرات را کاهش دهند، سامانه را تحت
نظارت منظم قرار دهد و از پروژه هایی که ریسک بسیار بالایی دارند صرف نظر کند. این نهادها باید در مورد مخاطرات مفروض، از جمله -در صورت نیاز- جزئیات پیاده سازی فنی، شفاف باشند و باید سازوکاری برای افراد فراهم آورند تا به هر تصمیمی که بر آن ها تأثیر می گذارد اعتراض کنند. حق دریافت جبران خسارت مؤثر. «حق عدالت یک عنصر حیاتی از قانون بین المللی حقوق بشر است.» نهادهای خصوصی باید فرآیندهایی را برای درخواست جبران خسارت توسط افراد آسیب دیده ایجاد کرده و سِمت هایی برای نظارت بر این فرایندها تعیین نمایند. دولت ها باید به خصوص هنگام استقرار سامانه های یادگیری ماشین در بخش عدالت با احتیاط عمل کنند. شفافیت، مسئولیت پذیری و جبران خسارت می توانند کمک کننده باشند.
در مورد باب چطور؟ فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی فرانک اوز است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیل مری، ریچارد درایفس، جولی هاگرتی، چارلی کورسمو، کاترین اربه، تام آلدریج و دوریس بلیک ایفای نقش کرده اند.
آنته آرالیکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد.
دریتون کامای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مونته نگرو است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مونته نگرو، زیر ۱۹ سال مونته نگرو، زیر ۲۱ سال مونته نگرو، و مونته نگرو بازی کرده است.
لوکا منالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال بوسنی و هرزگوین، زیر ۲۱ سال بوسنی و هرزگوین، یوفا، و بوسنی و هرزگوین بازی کرده است.
کارلو لتیکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال اسپال، باشگاه فوتبال رودش، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، و باشگاه فوتبال سی اف آر کلوژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال کرواسی و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
لئو اورتیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی اسپورت رسیفی اشاره کرد.
برای زندگی و مرگ در لس آنجلس فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی ویلیام فریدکین است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلیام پترسن، ویلم دفو، جان پنکاو، دبرا فیوئر، جان تورتورو، دارلن فلوگل، دین استاکول، استیو جیمز، رابرت داونی سینیور، کریستوفر الپورت، جین لیوز، دار رابینسون، توماس اف دافی و گری کول ایفای نقش کرده اند.
پراکساگوراس آتنی (; – ) مورخ |ییگن در اوایل قرن چهارم بود. او در آتن به دنیا آمد و سه اثر تاریخی نوشت که همگی از بین رفته اند: تاریخ پادشاهان آتن، تاریخ اسکندر مقدونی و زندگی نامه ای از امپراتور کنستانتین بزرگ. چند بخش از زندگی نامه کنستانتین در کتاب مقدس فوتیوس (⎘ φοτιος אול) (کد. ۶۲) حفظ شده است. قطعات پراکساگوراس در کتاب مورخان یونانی کوچک دینورف در سال ۱۸۷۰ از صفحه ۴۳۸ شروع می شود. Dindorf's 1870 Minor Greek Historians
هنری گرگوار (; – ) مورخ، استاد دانشگاه، و زبان شناس اهل بلژیک بود.
آندره پیگانیول (؛ ۱۷ ژانویه ۱۸۸۳ – ) استاد دانشگاه، تاریخ نگار دینی، مورخ، و باستان شناس اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده است.
دروازهٔ شیرگیران (به تاجیکی: дарвозаи шергирон به ازبکی: Shergiron darvozasi) یک دروازه-دژ گمشده (امروزه چیزی از آن بجا نمانده) در بخارا است که در نیمهٔ دوم سدهٔ شانزدهم زیر فرمانروایی عبدالله خان دوم، در پایتخت آنزمان خانات بخارا ساخته شد. این دروازه در بخش باختری دیواربخارا جای داشته است و یکی از ۱۱ دروازهٔ بخارا بود که تاکنون این شهر به خود دیده است. رفت وآمد از راه این دروازه کمابیش سبک بوده است. جاده ای که از دروازه شیرگیران می گذشت به بزرگ ترین آرامگاه آسیای میانه - آرامگاه چهاربکر - می رسید. این سازه شوربختانه هنگام فرمانروایی شوروی، احتمالاً سال های نخستین دهه ۱۹۵۰ نابود شد. نام شیرگیران در زبان مردم بخارا که فارسی ست «فتح کننده شیرها» برگردان شده است. دربارهٔ چرایی دادن چنین نامی به آن دو «گمان» بازگو شده: گمان نخست در پیوند با قفس های شیر است که در نزدیکی دروازه کارگذاری شده بود و دومی در پیوند با پدر پایه گذار دودمان سامانی و شیرهایی که شبانه از او نگاهبانی می کنند می باشد.