Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نجا، زائران تنها در حدود یک هفته می توانستند با مسیر فرانسوی خود را به سانتیاگو دِ کامپوستلا برسانند. میراث مسیر. قدمت این مسیر توضیح می دهد که چرا در طول مسیر آن، که از مناظر شگفت انگیز نواحی کوهستانی میان کوهی می گذرد، تعداد زیادی بنای ساده اما ارزشمند به سبک های گوناگون به وجود آمده اند. استفاده از جاده های رومی در ترسیم مسیر «راه کوهستان» باعث شده این میراث شامل نمونه هایی از دوران باستان نیز باشد، مانند سنگ فرش ها، پل ها و ویرانه ها.
ولتا ششمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می باشد که در ۱ مهٔ سال ۲۰۰۷ از سوی وان لیتل ایندیپندنت رکوردز منتشر گردید. این آلبوم با همکاری هنرمندان متعددی ساخته شده، از جمله همکار قدیمی بیورک، مارک بل، و تهیه کنندگان تیمبلند و دنجا.
پل شیخ جابر الأحمد الصباح یک پل در "کویت" است که ارزش تخمینی ساخت آن حدود ۲٫۶۶ میلیارد دلار آمریکا می باشد و تحت ابتکار کمربند و جاده چین ساخته شده است. این پل بخشی از فاز اول پروژه "شهر ابریشم" است. این پل خلیج "کویت" را در دو جهت عبور می دهد و شامل دو پروژه است: مسیر اصلی که "شهر کویت" را به شمال کویت (شامل "سوبیا" و "جزیره بوبیان") متصل می کند و مسیر دوحه که "شهر کویت" را به "دوحه" متصل می کند. این پل از دو "جزیره مصنوعی" (جزیره خلیج شمالی و جزیره خلیج جنوبی) عبور می کند که برای اهداف تفریحی و گردشگری ساخته شده اند. پروژه پل بخشی از "چشم انداز کویت ۲۰۳۵" است. این پل به نام شیخ جابر الصباح نامگذاری شده است تا سهم او در توسعه کویت گرامی داشته شود. این پروژه یکی از بزرگ ترین و چالش برانگیزترین پروژه های زیرساخت حمل و نقل در کویت و همچنین کل منطقه خاورمیانه است. مسیر اصلی با طول ۳۶٫۱۴ کیلومتر چهارمین پل جاده ای طولانی جهان است. کل پل شامل دو پل است. مجموع طول هر دو پل ۴۸٫۵ کیلومتر می باشد. تاریخچه. تحت ابتکار کمربند و جاده چین، این پل بخشی از فاز اول پروژه "شهر ابریشم" است. ساخت این پروژه در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۱
۳ آغاز شد و هزینه ساخت آن تقریباً ۳ میلیارد دلار آمریکا بود. جسر شیخ جابر الأحمد الصباح بخشی از مجموعه پروژه هایی است که کویت برای توسعه و تنوع بخشیدن به اقتصاد خود و کاهش وابستگی به نفت و گاز دنبال می کند. این تلاش برای تنوع بخشیدن مشابه آن چیزی است که عربستان سعودی و دیگر کشورهای منطقه در حال انجام آن هستند. این پروژه بخشی از "چشم انداز کویت ۲۰۳۵" است و به نام سیزدهمین امیر کویت برای گرامیداشت رهبری او نامگذاری شده است. هدف کلی پروژه کاهش فاصله سفر بین "شهر کویت" و "شهر ابریشم" از ۱۰۴ کیلومتر به ۳۶ کیلومتر است، که زمان سفر را از ۹۰ دقیقه کنونی به کمتر از ۳۰ دقیقه کاهش می دهد. ساخت این پل مسیر جدید و استراتژیکی برای بزرگراه فراهم می کند که به توسعه های برنامه ریزی شده در شمال شهر کویت کمک خواهد کرد، زیرا بندر "شویخ" را به توسعه شهر جدید سوبیا (شهر ابریشم) متصل می کند. همچنین این پروژه به یکپارچه سازی مناطق شمالی کشور با مناطق مرکزی و جنوبی پرجمعیت تر کمک کرده و به کاهش ترافیک در جاده های اطراف نیز کمک خواهد کرد. طراحی. طراحی سازه ای پل بر اساس استانداردهای "انجمن آمریکایی بزرگراه ها و مقامات حمل ونقل ایالتی"
انجام شده است. ویژگی برجسته مسیر اصلی، پایلون نمادین پل کابلی است که الهام گرفته از قایق بادبانی سنتی و تاریخی کویت است. ارتفاع پایلون تقریباً ۱۵۱ متر است که تقریباً هم ارتفاع برج های معروف برج های کویت می باشد. در ابتدا، پروژه پل به عنوان یک پروژه واحد (مسیر اصلی و لینک دوحه) در نظر گرفته شده بود، اما برای تسریع در اتمام کارها، پروژه در دو قرارداد جداگانه مناقصه شد: مسیر اصلی با طول ۳۶٫۱۴ کیلومتر و مسیر دوحه با طول ۱۲٫۴ کیلومتر. این پروژه شاهد مشارکت و همکاری شرکت های بزرگ مهندسی، طراحی و پیمانکاری از سراسر جهان بود که شامل آمریکا، فرانسه، هنگ کنگ، کره جنوبی، آلمان، ایتالیا و اتریش می شود؛ البته به علاوه دفاتر دار در بیروت و قاهره. شرکت های بزرگی مانند هیوندای مهندسی و ساخت و ساز، جی اس مهندسی و ساخت و ساز، سیسترا، ای کام، تی وای لین اینترنشنال، تونی گی و شرکا، تروی و فوگرو، همچنین تأمین کنندگان مانند فولاد هیوندای، جن اپتیک، سوارکو و سولاری نیز نقش مهمی ایفا کردند. یکی از جنبه های حیاتی پل که از ابتدای کار به آن پرداخته شد، خطرات زیست محیطی مربوط بود، زیرا پل از میان زیست بوم های طبیعی موجود عبور می کند. ا
ز آغاز ساخت، تلاش گسترده ای صورت گرفت تا هر گونه تداخل یا آسیب به گیاهان، جانوران و محیط زیست دریایی به طور کلی، چه به صورت موقت در طول ساخت و چه به صورت دائمی، به حداقل برسد. میگوهای معروف به «میگوهای ببر سبز» (Green Tiger Shrimps) که ساکنان مشهور خلیج کویت هستند، با ایجاد زیستگاه های جدید گیاهی و نصب صخره مصنوعی در فاصله ای دور از مناطق ساخت پل محافظت شدند. این تلاش بسیار موفقیت آمیز بود، زیرا طرف های دخیل توانستند زیستگاه های جدید میگوها را دور از محل پل مشاهده کنند و تولیدمثل میگوها با ظرفیت فراوان صورت گرفت.
برادران در بهشت (؛ ) با نام اصلی برگرد به بندر بوسان () فیلم اکشن جنایی محصول سال ۲۰۱۷ کره جنوبی به کارگردانی پارک هی جون و با بازی سونگ هون، جو هان سون و یون سو یی است. داستان. دو برادر دوقلو که در کودکی و پس از یتیم شدن از یکدیگر جدا شده اند، پس از سال ها دوری و بی خبری، تلاش می کنند تا با یکدیگر آشتی کنند. ته جو یک افسر پلیس است و ته سونگ رهبری یک باند محلی را بر عهده دارد، اما هر دو عاشق یک زن می شوند. داستان فیلم در شهر بوسان جریان دارد. تولید. این فیلم به کارگردانی پارک هی جون ساخته شده است. با اینکه در ژانر اکشن جنایی طبقه بندی می شود، اما در لایه های زیرین خود، نمادهای فلسفی پنهانی دارد که به تمثیل های مذهبی اشاره می کنند. عنوان کاری فیلم، "برگرد به بندر بوسان" بود که برگرفته از نام یکی از ترانه های معروف خواننده کره ای چو یونگ پیل است.
نازانی (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و عاشوق اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی هوهانس تر-مارتیروسیان (؛ ) در ۱۸۷۰ در آلکساندراپول به دنیا آمد و در سال ۱۸۹۵ از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت. در آلکساندراپول (لنیناکان سابق، گیومری فعلی) زندگی می کرد. در ۱۹۱۲ در سن ۴۲ سالگی در آلکساندراپول درگذشت.
بیوفیلیا هفتمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می باشد که در ۵ اکتبر سال ۲۰۱۱ از سوی وان لیتل ایندین رکوردز منتشر و از سوی نانساچ رکوردز در آمریکای شمالی و توسط یونیورسال موزیک گروپ در سایر نقاط جهان توزیع گردید. بیورک این آلبوم مفهومی را در دوران بحران مالی ۲۰۰۸–۲۰۱۱ ایسلند ساخت؛ و در آن به بررسی ارتباط میان طبیعت، موسیقی و فناوری پرداخت. بیوفیلیا که از آن به عنوان اولین «آلبوم اپلیکیشنی» یاد می شود، پروژه ای چندرسانه ای است که همراه با مجموعه ای از اپ ها منتشر شد؛ این اپ ها پیوندی میان مضامین آلبوم و مفاهیم موسیقی شناسی برقرار می کنند. پس از آن، کارگاه های آموزشی متعددی نیز در چهار قاره برگزار شد.
ولنیکیورا هشتمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می باشد که در ۲۰ ژانویهٔ سال ۲۰۱۵ از سوی وان لیتل ایندین رکوردز منتشر گردید. این آلبوم توسط بیورک، آرکا و هکسان کلوک تهیه و تولید شده است. بیورک گفته این آلبوم بازتابی از احساسات او پیش و پس از جدایی از هنرمند معاصر آمریکایی، متیو بارنی، و نیز روند بهبودی و ترمیم روحی اوست.
"او به خواسته اش رسید (انگلیسی: She Got What She Wanted)" یک فیلم کمدی-درام ناطق پیشا-کد آمریکایی محصول سال ۱۹۳۰ است. کارگردانی فیلم را جیمز کروز برعهده دارد و همسر بازیگرش بتی کامپسن در این فیلم به ایفای نقش پرداخته است. این محصول برای تیفانی پیکچرز ساخته شد، در زمانی که کروز و کامپسن به تازگی "فیلم گابوی بزرگ" (۱۹۲۹) را به پایان رسانده بودند. وضعیت نگهداری. "«او به خواسته اش رسید»" در حال حاضر یک فیلم گمشده محسوب می شود.
ماجرای بازنده ها (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۵ در ژانر کمدی رمانتیک به نویسندگی کیم پونگ، به کارگردانی کیم سونگ هون و با بازی جو بیونگ کیو، ریو اون، جونگ جه کوانگ و جونگ یونگ جو است. این مجموعه بر پایه وب تون ناور با همین نام به نویسندگی کیم چونگ و تصویرگری شیم یون سو است. این مجموعه از ۲۶ فوریه تا ۱۹ مارس ۲۰۲۵، چهارشنبه ها ساعت ۱۱:۰۰ (کی اس تی) از ویو پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه به روایت رشد و بلوغ چهار پسر بیست ساله از مسیر تجربه های عاشقانه و جدایی می پردازد.
اوه موکل های روحی من (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۵ در ژانر کمدی اکشن فانتزی با بازی جونگ کیونگ هو، سول این آه، چا هاک یون و یو سون هو است. این مجموعه از ۳۰ مه ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی اس تی) از ام بی سی پخش خواهد شد. خلاصه داستان. این مجموعه داستان نو مو جین، یک وکیل حقوق کار را دنبال می کند که به طور غیرمنتظره ای با ارواحی روبه رو می شود که از او می خواهند مشکلات کاری و حقوقی شان را حل کند.
شامگاه چهارشنبه ۲۱ که ۲۰۲۵ میلادی (۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ خورشیدی) فردی مهاجم در نزدیکی موزه یهودیان واشینگتن اقدام به تیراندازی مرگ بار کرد. در این حادثه دو تن از کارکنان سفارت اسرائیل در واشینگتن که در حال خروج از موزه بودند به ضرب گلوله کشته شدند. به گفته شاهدان، این فرد جین و ژاکت آبی به تن داشته و پیش از این رویداد در اطراف موزه سرگرم پرسه زدن بود و ظاهرا قصد داشته پس از تیراندازی وارد ساختمان موزه شود که مأموران امنیتی او مهار و بازداشت کرده اند. بنا بر اظهارات رئیس پلیس واشینگتن، فرد مزبور در حین بازداشت توسط مأموران فریاد می زد: «آزادی، آزادی برای فلسطین». حادثه در منطقه ای رخ داده که بسیاری از ساختمان های دولتی از جمله دفتر میدانی اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) واشینگتن در آن واقع شده است. آن طور که گزارش شده تیراندازی حدود ساعت ۹ شب به وقت شرق آمریکا در محدوده خیابان اف و خیابان سوم واشینگتن روی داده است. پیش زمینه. «موزه یهودی کوچک پایتخت لیلیان و آلبرت» که در آن ساختمان اصلی «کنیسه عدس اسرائیل»—قدیمی ترین کنیسه موجود در واشینگتن دی سی که در سال ۱۸۷۶ تقدیس شد—قرار دارد، یک نهاد فرهنگی یهودی است که تقریبا
ً دو سال قبل از حمله افتتاح شد. این موزه کمتر از یک مایل از کاپیتول هیل و حدود ۱.۳ مایل (۲ کیلومتر) از کاخ سفید فاصله دارد. مدت کوتاهی قبل از این واقعه، موزه کمک هزینه ای دریافت کرده بود که هدف آن تقویت امنیت سازمان های غیرانتفاعی محلی بود. رهبران موزه به دلیل موضوع یهودی موزه و نمایشگاه جدید دگرباشان (ال جی بی تی) جنسی، نگرانی هایی درباره ایمنی ابراز کرده بودند. موزه محل برگزاری کنفرانس و رویداد شبکه سازی یهودی بود که توسط کمیته یهودیان آمریکا (AJC) برای متخصصان جوان با عنوان «پذیرایی دیپلمات های جوان AJC ACCESS» میزبانی می شد. جوجو کالین، عضو هیئت مدیره AJC که این رویداد را سازماندهی کرده بود، اظهار داشت که محور آن ایجاد ائتلافی برای حمایت از فلسطینیان در جریان جنگ اسرائیل و حماس مداوم بود. AJC این رویداد را به عنوان پذیرایی کوکتل برای متخصصان و دیپلمات ها با تمرکز بر دیپلماسی بشردوستانه در سراسر منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) توصیف کرد. قرار بود این رویداد از ساعت ۶:۳۰ تا ۹:۰۰ شب ادامه داشته باشد و دو گروه کمک های بشردوستانه درباره کارشان صحبت کنند: IsraAID (سازمان غیردولتی اسرائیلی) و اتحاد چندمذهبی
(سازمان غیرانتفاعی مستقر در آمریکا که به غزه کمک رسانده است). دیپلمات ها و کارکنان سفارت اسرائیل در طول درگیری طولانی اسرائیل و فلسطین به دلیل حملات شبه نظامیان فلسطینی، عوامل حمایت شده توسط دولت ها و گرگ های تنها قربانی خشونت شده اند. علاوه بر این، از زمان حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و شروع جنگ غزه، افزایش شدید یهودستیزی در سطح جهانی به همراه حوادث خشونت آمیز علیه یهودیان مستند شده است. تیراندازی. در حدود ساعت ۹:۰۸ شب روز ۲۱ مه ۲۰۲۵، مهاجم با تپانچه به چهار نفر تیراندازی کرد که دو نفر از آن ها — یارون لیشینسکی و سارا میلگریم، زوجی که مشاور سفارت اسرائیل بودند — هنگام خروج از موزه کشته شدند. بر اساس کیفرخواست دادگاه فدرال منطقه کلمبیا، پس از آن که مظنون ابتدا به این جفت شلیک کرد، میلگریم توانست خزیده و بنشیند، اما مهاجم دوباره مهمات کرد و چندین بار دیگر به میلگریم شلیک کرد. مقامات دیگر دولت اسرائیل گفتند که کارکنان دیگر سفارت نیز در تیراندازی زخمی شدند. تصاویر دوربین های مداربسته نشان داد که مهاجم چندین گلوله به لیشینسکی و میلگریم شلیک کرد، سپس خم شد و دوباره به آن ها شلیک کرد در حالی که سعی می کردند از او دور خزیده
و فرار کنند. طبق گزارش FBI، مظنون یک بار اسلحه اش را دوباره پر کرد و در مجموع ۲۱ گلوله از سلاح آتشین کالیبر ۹ میلی متری شلیک شد. ماموران حاضر در صحنه قربانیان را در حالت بیهوشی و بدون نفس کشیدن پیدا کردند. بر اساس گفته پاملا اسمیت، رئیس اداره پلیس متروپولیتن، پس از تیراندازی، مظنون وارد موزه شد و توسط کارکنان امنیتی متوقف شده و بازداشت گردید. نگهبان امنیتی او را وارد کرد چرا که فکر می کرد وی تماشاچی بی گناه و قربانی است. لحظاتی قبل از بازداشت، چفیه قرمز فلسطینی بیرون آورد و اعلام کرد که «من این کار را کردم». ویدئوهای شاهدان نشان داد که مظنون هنگام بازداشت شعار «فلسطین را آزاد کنید» سر می داد. بنا به گزارش ها، او سلاح استفاده شده در تیراندازی را دور انداخت اما بعداً به پلیس گفت که کجا قرار دارد؛ سپس پلیس سلاح را کشف کرد. قربانیان. سفارت اسرائیل در واشینگتن هویت دو کارمند کشته شده خود را یارون لیشینسکی، شهروند اسرائیل، و سارا میلگریم، کارمند آمریکایی سفارت این کشور در آمریکا اعلام کرده است. دو قربانی زوجی بودند. این زوج در زمانی که میلگریم دانشجو بود با هم آشنا شدند. او چندین تابستان را در اسرائیل گذراند و با «
گروه های فلسطینی و اسرائیلی برای گرد هم آوردن آن ها» کار کرد، جایی که دوستان فلسطینی و اسرائیلی پیدا کرد. بر اساس گفته سفیر اسرائیل یحیال لایتر، لیشینسکی قصد داشت هفته پس از این رویداد در اورشلیم به میلگریم پیشنهاد ازدواج دهد. مهاجم. رئیس پلیس واشینگتن نام عامل تیراندازی را «الیاس رودریگز» اعلام کرده است. مظنون به تیراندازی، ۳۰ ساله و اهل شیکاگو امریکاست. مظنون مدت کوتاهی پس از تیراندازی توسط FBI و پلیس متروپولیتن مورد بازجویی قرار گرفت و آپارتمان او توسط FBI بازرسی شد. استیون جی. جنسن، دستیار مدیر FBI در واشینگتن دی سی، گفت که این تیراندازی به عنوان تروریسم احتمالی و جرم نفرت محور مورد تحقیق قرار خواهد گرفت.
لحظات شکلاتی ما (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی دو قسمتی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۵ به نویسندگی جو هی سوک، به کارگردانی جونگ جی یونگ و با بازی سو جو یون، چوی وون یونگ، گونگ سونگ ها و سونگ جی هو است. قسمت اول در ۱۱ فوریه ساعت ۲۳:۲۰ (کی اس تی) و قسمت دوم در ۱۲ فوریه ساعت ۲۳:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه دربارهٔ سه نفر به نام های جو سول گی، کیم هیون نام و جون سون ته است که در یک شرکت شکلات سازی کار می کنند و همراه با آقای هونگ، صاحب یک ساعت فروشی، برای روز ولنتاین شکلات درست می کنند.
یوتوپیا نهمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می باشد که در ۲۴ نوامبر سال ۲۰۱۷ از سوی وان لیتل ایندیپندنت رکوردز در بریتانیا و از سوی اورچرد در ایالات متحده منتشر گردید. بخش عمدهٔ تهیه و تولید "یوتوپیا" بر عهدهٔ بیورک و تهیه کنندهٔ موسیقی الکترونیک ونزوئلایی آرکا بوده است. این اثر به دلیل تهیه کنندگی، ترانه سرایی و آوازهای بیورک مورد ستایش منتقدان موسیقی قرار گرفت و بعدها نامزد جایزهٔ بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو در شصت ویکمین مراسم اهدای جوایز گرمی شد؛ این افتخار هشتمین نامزدی پیاپی بیورک در این شاخه محسوب می شود.
نوُر-آیر (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده، روزنامه نگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی نورایر هاروتیونیان () در ۱۸ سپتامبر ۱۹۱۲ در روستای به دنیا آمد . وی عضو (۱۹۳۴) و حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۳۷) بود. وی در ۲۶ مه ۱۹۸۱ در سن ۶۸ سالگی در کیروواکان درگذشت.
شوق الهادی (۳ دسامبر ۱۹۹۶) بازیگر کویتی است. حرفهٔ هنری خود را از سنین پایین به همراه خواهرش فرح الهادی آغاز کرد، اما آغاز واقعی او در سال ۲۰۰۸ با نقش آفرینی در سریال «نقره ای، قلبش سفید» رقم خورد. از آن زمان او در تعدادی از سریال ها و تئاترها شرکت کرد که جایگاه او را به عنوان یکی از برجسته ترین بازیگر زن کویتی تثبیت کرده است. زندگی و پیشه. شوق سعد فرحان الهادی در ۳ دسامبر ۱۹۹۶ در کویت زاده شد، از گروهِ بِدون کویت است. او خواهر هنرمند کویتی فرح الهادی است. در کودکی پدرش یک بار او را از پنجره بیرون انداخت، در حالی که خواهرش، فرح، در مهدکودک بوده و در خانه کنارش نبوده است.پدرش کاملاً از کنترل خارج شده بود و وقتی او گریه کرد، او را گرفت و از طبقهٔ اول به پایین پرتاب کرد. مادرش نیز در حالی که او را باردار بود، مورد سوء قصد از سوی پدرش قرار گرفت. پدرش ۴۰ ضربه چاقو به او زد، اما او زنده ماند. شوق فاش کرده است که این تجربه تأثیر عمیقی بر زندگی او گذاشته است. مادرش بعداً از پدرش که زندانی بود، جدا شد. با این حال، آنها به ملاقاتش می رفتند و او هر بار، از کردهٔ خود اظهار پشیمانی و ندامت عمیق می کرد. او اظهار می داشت که
هیچ خاطره ای از این وقایع نداشت، زیرا به دلیل مصرف مواد مخدر هوشیاری کامل نداشته است. مادرش پس از دو سال و نیم حبس پدرش، از حقوق خود در پرونده علیه او گذشت و همین امر منجر به آزادی او شد. مادرش برای اینکه پدر از اشتباهش درس بگیرد و دیگر آن را تکرار نکند، اصرار به زندانی شدن او داشت. شوق همچنین تأکید کرده که پدرشان پس از آزادی یک بار به آنها سر زده و سپس کاملاً ناپدید شده است. او تأکید کرده است که هرگز حضور پدرش را احساس نکرده است، به جز یک مورد خشونت خانگی که در ۳ سالگی تجربه کرده بود. این حادثه باعث ایجاد یک عقده درونی در او شد و پس از آن دیگر هرگز حضور او را در خانواده تجربه نکرد. او همیشه آرزو داشته کلمهٔ «بابا» را بگوید یا آن را به زبان بیاورد، اما به آن عادت نکرد. پدرش آنها را در سنین پایین رها کرده بود و این مانع از هرگونه احساس ارتباط بین آنها می شد. اما سال ها بعد، شوق به همراه خواهرش فرح تصمیم می گیرد به دیدن پدرش برود، در حالی که او دچار سکتهٔ مغزی شده و قادر به صحبت کردن نبود. فرح تأیید کرد که پدرش را با وجود درد ناشی از سال های طولانی جدایی بخشیده است؛ او اضافه کرد که اختلاف بین پدر و مادرش سال ه
ا پیش تمام شده است و لحظه ای را که پدرش مادرش را دید و سرش را بوسید، لحظه ای بسیار تأثیرگذار توصیف کرد. گرچه شوق و فرح الهادی تجربیات متفاوتی با والدین خود داشتند، اما رابطهٔ پیچیده آن دو با آنها، دردهای روانی مشترک زیادی داشت. در حالی که شوق از خشونت فیزیکی و کمبود محبت والدین رنج می برد، فرح از سنین پایین خود را در معرض جدایی والدین و دوری از او می دید. با وجود تفاوت در تجربیات، هر دو خواهر با چالش های شدید عاطفی و روانی روبرو شدند که به طور قابل توجهی بر زندگی آنها تأثیر گذاشت. فعالیت هنری او از سال ۲۰۰۷ آغاز شد و همزمان تحصیلات متوسطه خود را نیز ادامه داد. او از کودکی در بازیگری برجسته شد و در سریال ها و نمایش های زیادی شرکت کرد.شوق فعالیت هنری خود را با نقشی کوچک در سریال «نقره ای، قلبش سفید» در سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. سپس در سریال های متعددی مانند «مخرب» و «ام البنات» ایفای نقش کرد و با بازی در «شب عید» و «اشتیاق دل» در ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ ادامه داد. او همچنین نقش های مهمی در سریال هایی مانند «شب زنده دار»، «با همه عمرم قسم خوردم» و «عطر بهشت» ایفا کرد. او در سال ۲۰۲۱ در چهار سریال به نام های «خدا باران را می آورد»،
«نبض موقت»، «آمینه حاف» و «فرشتهٔ رحمت» شرکت کرد.او در نمایش هایی نیز بازی کرد. اولین حضور او در نمایش «غدیر، چوپان شترها» در سال ۲۰۱۱ بود و پس از آن در سال ۲۰۱۸ در نمایش های دیگری مانند «داستان راکون»، «تارزان»، «شهر مرجانی» و «خفاش ها» بازی کرد. از جمله آثار تلویزیونی که در آن ها بازی کرده است: «نقره ای، قلبش سفید» (۲۰۰۸)، «مخرب» (۲۰۰۹)، «ام البنات» (۲۰۰۹)، «شب عید» (۲۰۱۰)، «عشق، زمان دیگری دارد» (۲۰۱۱)، «اشتیاق دل» (۲۰۱۱)، «چاه» (۲۰۱۱)، «شب زنده دار۳: وطنِ روز» (۲۰۱۲)، «با همه عمرم قسم خوردم» (۲۰۱۲)، «عطر بهشت» (۲۰۱۳)، «بودن در خانه ات کافی است» (۲۰۱۴)، «یک سقف» (۲۰۱۴)، «از کوچکی عاشقت بودم» (۲۰۱۵)، «خدا باران را می آورد» (۲۰۲۱)، «نبض موقت» (۲۰۲۱)، «آمینه حاف» (۲۰۲۱)، «فرشتهٔ رحمت» (۲۰۲۱)، «آمینه حاف ۲» (۲۰۲۲)، «زندانی کلاهبردار» (۲۰۲۳)، «منطقهٔ امن: خط فاصله» (۲۰۲۳)، «دروغ آوریل» (۲۰۲۳)، «عشق میان سطرها» (۲۰۲۳)، «به خاطر زیادی عشقم به تو» (2024). از جمله نمایش هایی که در آن نقش آفریده است: «غدیر، چوپان شترها» (۲۰۱۱)، «کاخ اژدها» (۲۰۱۳)، «تارزان» (۲۰۱۳)، «داستان قهوه ای» (۲۰۱۴)، «شهر مرجانی» (۲۰۱۴)، «خفاش
ها» (۲۰۱۸)، «بی فری» (۲۰۲۲)، «احساسات» (۲۰۲۳)، «انتخاب شما» (۲۰۲۴). در سینما، در فیلم «۰۹۰» (۲۰۱۴) بازی کرده است. زندگی شخصی. شوق الهادی در سال ۲۰۱۵ با بدر الماص نامزد کرد و برای زندگی با او به ایالات متحده نقل مکان کرد و برای حمایت از تحصیلات بدر الماص، حرفهٔ هنری خود را رها کرد. اما خیلی زود، اختلافات بین آنها آشکار شد و در رسانه های اجتماعی عمومی شد. شوق الهادی، شوهر سابقش را به خشونت و توهین متهم کرد و تأکید کرد که او برای حفظ امنیت خود مجبور به فرار و بازگشت به کویت شده است.در حالی که بدر الماص با اتهام خیانت پاسخ داد و ادعا کرد که او دلیل بهبود زندگی مالی و اجتماعی او بوده است. طلاق آن دو آسان نبود، زیرا با تنش عمومی همراه بود، به خصوص زمانی که بدر الماص از او خواست که عقد ازدواج را دوباره تنظیم کند تا بتواند رسماً او را طلاق دهد. شوق الهادی به دلیل ازدواج با بدر الماص، بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ مدتی از فعالیت های هنری فاصله گرفت. این ازدواج دوام زیادی نداشت و شوق با همسر سابقش با مشکلات زیادی روبرو شد. پس از طلاقش در سال ۲۰۱۷، به حرفهٔ هنری خود بازگشت. بدر الماص، یک فعال اجتماعی سعودی با تابعیت کویتی ب
ود. او از طریق شرکت در رویدادهای هنری و رسانه های اجتماعی به شهرت رسید. تا اینکه خبر مرگ ناگهانی او در یک تصادف رانندگی در ایالات متحده در نوامبر ۲۰۲۰ به شوق رسید. لحظهٔ درگذشت همسرش را یک نقطه عطف دشوار یا شکست در زندگی خود بیان کرده است. او یک بار قبل از مرگ او را دیده بود. او بیان داشت که رابطه شان قبل از مرگ شوهرش بسیار خوب بوده و تمام بحران هایی که بینشان رخ داده بود را فراموش کرده بودند.
فوسورا دهمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می باشد که در ۳۰ سپتامبر سال ۲۰۲۲ از سوی وان لیتل ایندیپندنت رکوردز منتشر گردید. بخش عمدهٔ این آلبوم در دوران همه گیری کووید-۱۹ ضبط شده و بر موضوعاتی چون انزوا، فقدان و اندوه متمرکز است؛ به ویژه سوگ از دست دادن مادرش، هیلدور رونا هکس دوتیر، که در سال ۲۰۱۸ درگذشت. این آلبوم در جدول آلبوم های بریتانیا به جایگاهٔ یازدهم دست یافت و در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده در رتبهٔ صدم قرار گرفت، و این نهمین بار پیاپی بود که بیورک در این دسته نامزد می شد.
موزهٔ گربهٔ ایرانی یا میوزه (برگرفته از کلمهٔ موزه و میو میو کردن گربه ها) نخستین موزه و کافه گربه در ایران است. این موزه در ساختمانی سه طبقهٔ کوچک و قدیمی در تهران موقعیت دارد و در آن حدود ۳۰ گربه نگهداری می شود. این کافه موزه در دی ماه سال ۱۳۹۸ با حضور ۴ گربه و با مجوز رسمی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری راه اندازی شد. گربه های این موزه از نژادهای مختلفی همچون پرشین، بریتیش، راشن بلو و DSH هستند. این موزه تاکنون چندین بار به دلایل مختلف پلمپ شده است. تاریخچه. بابک اکبری مدیر موزهٔ گربه های ایرانی، در خصوص ایدهٔ راه اندازی این موزه چنین گفته است: «اصل کار ما فروش کتاب در شهرک اکباتان است. این ایده از زمانی به ذهن ما رسید که چند سال پیش یعنی حدود سال ۹۴ گربه ای وارد کتابفروشی ما شد و بعد از مدتی اقامت در همان جا صاحب فرزند شد. این شروع ارتباط و آشنایی ما با موضوع گربه ها بود و به مرور آن گربه تبدیل به نماد شهرک اکباتان شد، سال ۹۷ ایده راه اندازی موزهٔ گربه به ذهنم رسید و زمانی که در مورد آن جستجو کردم، فهمیدم که نمونه های خارجی از این موزه هم وجود دارد و ما حتی خیلی از ایده های خود را از آن موزه ها
گرفتیم. در نهایت دی ماه سال ۱۳۹۸ این کافه موزه با حضور ۴ گربه و با مجوز رسمی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی راه اندازی شد». بخش ها. در سالن پایین موزه شما شاهد تمبرهایی با موضوع گربه خواهید بود که مربوط به کشورهای مختلف است. در راهروی طبقه اول، عکس هایی از گربه های پرشین وجود دارد که اولین عکاسی ها از گربه های پرشین محسوب می شود که بیش از صد سال قدمت دارد. یکی از سالن های موزه مربوط به کتاب "موش و گربهٔ" عبید زاکانی است و تصاویر و نگارگری هایی با قدمت ۶۰ تا ۱۰۰ سال را از این کتاب می بینیم. یک سری تابلوها هم وجود دارد که مربوط به نقاشی ایرانی است که در آن گربه وجود داشته و اصل این نقاشی ها در کاخ موزهٔ گلستان و کتابخانهٔ مجلس است.
ریچارد کوگلن (۲ سپتامبر ۱۹۴۷ - ۱ دسامبر ۲۰۱۳) یک موسیقیدان انگلیسی بود که بیشتر به عنوان درامر و نوازنده سازهای کوبه ای گروه راک پیشرو کاروان در صحنه کانتربری شناخته می شد. او یکی از اعضای بنیان گذار گروه کاروان در سال ۱۹۶۸ بود و تا زمان مرگش در این گروه باقی ماند. آل میوزیک، کافلن را «یکی از قدیمی ترین نوازندگان راک هنری» نامید.
شانس دوباره برای عشق (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر کمدی رمانتیک به نویسندگی میونگ سو هیون و جون جی هیون، به کارگردانی چانگ یو جونگ و با بازی چوی سو یونگ و گونگ میونگ است. داستان دربارهٔ هان گوم جو و سو یی جون است که با دیدگاه های متفاوت خود نسبت به نوشیدن الکل، مسیر پیچیده ای را برای یافتن دوبارهٔ عشق طی می کنند. این مجموعه از ۱۲ مه ۲۰۲۵، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۰:۵۰ (کی اس تی) از تی وی ان پخش شد. همچنین برای استریم در تیوینگ در کره جنوبی و در ویو و ویکی در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
با طعم و سلیقهٔ تو (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۵ ساختهٔ هان جون هی، به نویسندگی جونگ سو یون، به کارگردانی پارک دان هی و با بازی کانگ ها نول، گو مین شی، کیم شین روک و یو سو بین است. این مجموعه از ۱۲ مه ۲۰۲۵، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از ئی ان ای پخش شد و به صورت همزمان برای استریم در جینی تی وی قابل دسترسی است.
«شعر پاگانی» ترانه ای از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می باشد که در چهارمین آلبوم استودیویی او تحت عنوان "وسپرتین" (۲۰۰۱) قرار دارد. این ترانه در ۵ نوامبر سال ۲۰۰۱ از سوی وان لیتل ایندین رکوردز به عنوان دومین تک آهنگ آلبوم منتشر گردید. این اثر از نظر تجاری موفقیتی نسبتاً متوسط داشت؛ و در بریتانیا به رتبهٔ ۳۸ و در کانادا به رتبهٔ ۱۵ دست یافت. اشعار و ضبط. اشعار این ترانه که توسط بیورک نوشته شده است، به شباهت های لذت جنسی و رضایت عاطفی در روابط عاشقانه می پردازد که هردو برای او حائز اهمیت اند. او به تعارض میان این دو واقف است؛ و در عین حال خواهان رابطه ای هم از نظر جسمی رضایت بخش باشد و هم وفادار، اما مردد است زیرا نمی داند آیا آیا امکان تحقق همزمان این دو وجود دارد. وی در در انتهای ترانه، عشق خود به شریک زندگی اش را درمی یابد و خواهان تعهد کامل نسبت به او است. همچنین محتوای «شعر پاگانی» سرشار از استعاره است، به طوری که خود کانپست "شعر پاگانی" نمایانگر پیچیدگی های عاطفی موضوع است. بیورک همواره علاقه مند به استفاده از جعبه های موسیقی بود، اما منتظر فرصت مناسب برای این کار بود. او تا آن زمان مشغول جمع آوری جعبه های موس
یقی بود و و قصد داشت ترانه های خود را با استفاده از آن ها بسازد. بنا به گفته خودش، شرکت جعبه های موسیقی در ابتدا علاقه چندانی نشان نمی داد. «اون ها سال ها جعبه های چوبی درست کرده بودن و من می خواستم پلکسی گلاس شفاف باشه. نمی تونستن اینو بفهمن و اینطوری بودن که «چرا؟» اون ها می خواستن صدای خشن رو با چوب ملایم تر کنن، اما من می خواستم صدایی خیلی سخت و یخ زده داشته باشم. آخرشم گفتن بهترین کاری بوده که تا حالا انجام دادن.» بیورک سپس جعبه موسیقی را به ساختار آهنگ اضافه کرد. این اثر در گام دو دیز مینور نوشته و ضبط شده است.