Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
علی العطار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
محمد عطوی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است. مرگ. حوالی ساعت ۱۰ صبح روز ۲۱ اوت ۲۰۲۰، عطوی در هنگام تشییع جنازه آتش نشانی که در انفجار ۲۰۲۰ بیروت جان باخت، در منطقه کولا در بیروت، لبنان مورد اصابت گلوله سرگردان قرار گرفت. وی را بیهوش به بیمارستان عمومی مکاسد منتقل کردند و در آنجا به دلیل خونریزی شدید ۱۶ واحد خون به وی تزریق شد. کادر پزشکی بدون اینکه بتوانند گلوله را بیرون بیاورند، توانستند خونریزی را متوقف کنند، زیرا در ناحیه حساسی از مغز قرار داشت. او تحت مراقبت های ویژه و در کمای القایی قرار گرفت. در صبح روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰، عطوی بر اثر جراحات وارده درگذشت.
عباس عوض (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
حسین عواظه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان، و لبنان بازی کرده است.
حسین عواظه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
حسن ایوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
جهاد ایوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
رونی عازار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه راسینگ بیروت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
سمیر ایاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان-بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و لبنان بازی کرده است.
والتر کارل فردریش ارنست امیل فرایهر فون لوتویتس () یک ژنرال امپراتوری آلمان بود که در جنگ جهانی اول شرکت داشت. لوتویتس بیشتر به دلیل نقش مهمی که طی کودتای کاپ در سال ۱۹۲۰ میلادی برای سرنگونی جمهوری وایمار داشت شناخته می شود. دوران کودکی. لوتویتس در ۲ فوریه ۱۸۵۹ در شهر کروچ بورگ واقع در سیلزی علیا که آن زمان جزوی از پروس (امروز با نام بوگاچیتسا (استان اوپوله) جزوی از لهستان) بود به دنیا آمد. او از سال ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۷ مشغول آموزش های نظامی بود و پس از دریافت درجه افسری از ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۰ در دانشکده جنگ پروس مشغول به تحصیل شد. او از سال ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۲ واحدهای گوناگونی را فرماندهی نمود تا اینکه در این سال به ستاد کل آلمان پیوست. ویلهلم، ولیعهد آلمان در توصیف لوتویتس می گوید: «مردی مناسب تر از فرماندهان ارتش مانند گبهارد لبرشت فون بلوشر و آوگوست نایدهارت فن گنایزناو برای فرماندهی نیروها.» جنگ جهانی اول. در جنگ جهانی اول لوتویتس سمت های بلندپایه نظامی گوناگونی را به عهده داشت. از ۲ اوت تا ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۴ رئیس ستاد ارتش چهارم امپراتوری آلمان بود. سپس تا ۲۸ ژوئن ۱۹۱۵ فرمانده لشکر ۳۳ امپراتوری آلمان بود و بعد از آن لشکر ۲ پیا
ده نظام گارد امپراتوری آلمان را از ۲۹ ژوئن تا ۲۵ سپتامبر رهبری می نمود. او از ۲۲ دسامبر ۱۹۱۵ تا ۲۰ اوت ۱۹۱۶ فرماندهی سپاه دهم امپراتوری آلمان را در دست داشت و در نبرد دوم شامپانی شرکت کرد. لوتویتس در ۲۱ اوت ۱۹۱۶ به ریاست ستاد ارتش پنجم (که فرماندهی کل آن با شاهزاده ویلهلم بود) منصوب شد و به خوبی توانست عواقب منفی ناشی از ارسال تمام منابع نظامی به نبرد وردن را کاهش دهد. در ۲۵ نوامبر ۱۹۱۶ لوتویتس به فرماندهی سپاه سوم امپراتوری آلمان رسید. در ۲۶ اوت ۱۹۱۶ او به نشان پور لو مریت مفتخر شد که در مارس ۱۹۱۸ میلادی به دلیل نقشش در یورش بهاره آلمان «برگ بلوط» هم به این نشان اضافه گردید. لوتویتس در اوت ۱۹۱۸ به درجه ژنرال پیاده نظام رسید. پس از جنگ. با بسته شدن پیمان آتش بس و شروع انقلاب آلمان در ۲۸ دسامبر ۱۹۱۸ شورای نمایندگان مردم لوتویتس را به فرماندهی کل قوا در برلین و حومه منصوب نمود. او در این سمت علاوه بر فرماندهی قوای ارتش، مسئولیت تمام واحدهای فرای کور را هم در این ناحیه به عهده داشت. او را به واسطه اتکا بسیارش به این نیروهای نظامی نما «پدر فرای کور» می خوانند. در ژانویه ۱۹۱۹ میلادی لوتویتس به فرمان وزیر دفاع وقت
گوستاو نسکه، با کمک فرای کورها خیزش ژانویه را سرکوب نمود. در مه ۱۹۱۹ دولت وقت آلمان او را به سمت فرمانده کل تمام قوای نظامی آلمان در هنگام بحران یا جنگ منصوب کرد. لوتویتس علی رغم آنکه یک مقام نظامی بود خواسته های سیاسی خارج از حوزه اختیارات خود مانند غیرقانونی کردن اعتصاب یا لغو بیمه بیکاری را داشت. کودتای کاپ-لوتویتس. لوتویتس هم مانند بسیاری از اعضای رایشسور مخالف صریح پیمان ورسای بود که در ژوئن ۱۹۱۹ امضا شده بود. او نگران بود که مفاد پیمان موجب فروپاشی ارتش در دوره سازماندهی مجدد دچار فروپاشی شود. لوتویتس به خصوص از بخش هایی از پیمان، مانند کاهش نفرات ارتش آلمان به ۱۰۰٬۰۰۰ نفر، انحلال فرای کور و استرداد ۹۰۰ نفر که متفقین آن ها را به جنایت جنگی محکوم کرده بودند ناخشنود بود و قصد داشت از پیمان سرپیچی نماید. در نخستین اقدام، لوتویتس در ژوئیه ۱۹۱۹ در توطئه ای جهت جایگزینی دولت فریدریش ابرتر با یک دیکتاتوری نظامی دخیل بود. در ۲۹ فوریه ۱۹۲۰ وریر دفاع نوسکه فرمان انحلال دوتا از مهم ترین واحدهای فرای کور با نام های بریگاد دریایی لوئن فیلد و بریگاد دریایی ایرهارت را صادر نمود. فرمانده تیپ ایرهارت با نام هرمان ایرهار
ت از این دستور سرپیچی نمود و در ۱ مارس بدون دعوت از نوسکه رژه ای را برگزار کرد. در این رژه لوتویتس اعلام کرد که از دست دادن چنین واحد مهمی را نمی پذیرد. نوسکه هم در پاسخ به این صحبت ها بریگادهای دریایی را از فرماندهی لوتویتس خارج نمود اما لوتویتس به این دستور توجهی نکرد، هرچند که به دیدار با رئیس جمهور موافقت نمود. در عصر ۱۰ مارس لوتویتس به همراه تعدادی از افسران ستادش به دیدار رئیس جمهور رفت. رئیس جمهور از نوسکه هم دعوت کرده بود تا در این نشست حضور داشته باشد. لوتویتس ضمن تکیه برخواسته های احزاب دست راستی مواردی از خواسته های خود را نیز مطرح کرد. این خواسته ها عبارت بودند از: انحلال فوری مجلس ملی، برگزاری انتخابات جدید رایشتاگ، انتصاب تکنوکرات ها به عنوان وزرای امور خارجه، اقتصاد و دارایی، برکناری ژنرال والتر راینهارت از "Chef der Heeresleitung"، گماشتن لوتویتس به عنوان فرمانده عالی نیروهای نظامی و لغو دستور انحلال بریگادهای دریایی. رئیس جمهور و وزیر دفاع با این خواسته ها مخالفت نموده و وزیر دفاع به لوتویتس گفت که انتظار دارد او تا فردا استعفای خود را تقدیم کند. لوتویتس به جای استعفا در ۱۱ مارس به دالگوو-دوب
ریتس رفت و از ایرهارت پرسید که می تواند همان شب برلین را اشغال نماید؟ ایرهارت در پاسخ گفت که نیاز به یک روز زمان دارد و می تواند در صبح ۱۳ مارس برلین را اشغال کند. لوتویتس فرمان اشغال برلین را داد و ایرهارت هم مشغول آماده سازی کارها شد. در این مرحله لوتویتس گروهی به نام انجمن ملی () را هم وارد کودتا کرد. این گروه شامل ولفگانگ کاپ از حزب خلق ملی آلمان، ژنرال بازنشسته اریش لودندورف، والدمار پابست و تارگوت فون یاگو (آخرین رئیس پلیس برلین در دوران امپراتوری) می شد. هدف این گروه ایجاد یک دولت تمامیت خواه (نه سلطنتی) و بازگشت به ساختار فدرال زمان امپراتوری بود. لوتویتس از این افراد خواست تا آماده در دست گرفتن دولت در ۱۳ مارس باشند. خود لوتویتس هم هنوز از سمت خود برکنار نشده بود بلکه از ۱۱ مارس صرفاً به صورت موقت تعلیق گشته بود. در صبح ۱۳ مارس بریگادهای دریایی در Brandenburger Tor با لوتویتس، لودندورف، کاپ و گروه دیگری از کودتاچیان ملاقات کردند و پس از مدت کوتاهی به سمت صدارت عظمای رایش حرکت نمودند. کودتاچیان که از حمایت واحدهایی از ارتش هم برخوردار بودند منطقه اداری و دولتی برلین را به سرعت به اشغال خویش درآورده و
کاپ ضمن اعلام خود به عنوان صدراعظم آلمان، دولت موقتی را تشکیل داد. لوتویتس هم به عنوان فرمانده کل قوا و وزیر دفاع معین شد. کودتاچیان اگرچه از حمایت بخش هایی از ارتش، نیروهای محافظه کار و سلطنت طلب برخوردار بودند اما نتوانستند بخش اداری دولت را با خود همراه کنند. اعتصاب عمومی که توسط دولت مشروع، اتحادیه ها و احزاب شد آغاز شد هم کشور را فلج نمود و راه را برای کودتاچیان دشوار نمود. کاپ پس از مذاکره با اعضای دولت مشروع که در برلین باقی مانده بودند در ۱۷ مارس استعفا داد اما لوتویتس تلاش کرد تا یک روز دیگر هم به عنوان دیکتاتور نظامی باقی بماند. هنگامی لوتویتس استعفا خویش را در ۱۸ مارس تقدیم نمود معاون صدراعظم آیگن شیفر ضمن پذیرش این استعفا (همراه با حقوق بازنشستگی کامل) به لوتویتس پیشنهاد نمود تا از کشور خارج شود تا هنگامی که مجلس در مورد عفو او تصمیم بگیرد. شیفر حتی به لوتویتس پیشنهاد داد که می تواند گذرنامه جعلی و پول برای او فراهم نماید. پس از کودتا. با شکست کودتا لوتویتس ابتدا به ساکسونی و سپس به مجارستان رفت. گذرنامه جعلی او را هوادارانش در اداره مرکزی پلیس برلین فراهم نموده بودند. پس از صدور فرمان عفو عمومی ل
وتویتس در سال ۱۹۲۴ به آلمان بازگشته و به سیلزی رفت که در آنجا به حمایت از حزب خلق ملی آلمان می پرداخت اما دیگر از نظر سیاسی آنچنان فعال نبود. در سال ۱۹۳۱ او خواستار ایجاد جبهه هارتسبورگ شد و هنگامی که هیتلر در سال ۱۹۳۳ قدرت گرفت این موفقیت را به ویلهلم فریک تبریک گفت. کتاب او با نام "Im Kampf gegen die November-Republik" در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. زندگی شخصی. لوتویتس دوبار ازدواج نمود و از همسر اولش سه دختر و از همسر دومش یک پسر داشت. پسرش با نام اسمایلو فرایهر فون لوتویتس از فرماندهان ارتش آلمان در جنگ جهانی دوم و پس از آن بود. یکی از دخترانش نیز با یکی از فرماندهان ارتش آلمان به نام کورت فن هامرشتاین-اکورد ازدواج نمود. لوتویتس در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۲ در برسلاو درگذشت.
زیبابین () یک مجموعه گلچین تلویزیونی درام سرقت آمریکایی است که توسط اریک گارسیا ساخته شده است. این مجموعهٔ هشت قسمتی که به دلیل نظمِ به هم ریخته اش منحصربه فرد است، حول محور دزد اصلی، لئو پاپ (جانکارلو اسپوزیتو) و گروهش می چرخد که برای یک دزدی به ارزش ۷ میلیارد دلار می کوشند اما خیانت، طمع و تهدیدهای دیگر، نقشه های آنان را نقش بر آب می کند. این سریال در ۱ ژانویه ۲۰۲۳ توسط نتفلیکس منتشر شد. قسمت ها. همهٔ قسمت ها را می توان به هر ترتیبی تماشا کرد به جز قسمتِ «سیاه» که دیباچه ای کوتاه است و قسمتِ «سفید» که قسمتِ آخر است. قسمت ها برای هر کاربرِ نتفلیکس تصادفی فهرست شده اند. بازخورد منتقدان. در وبسایت بازبینی خوانی راتن تومیتوز، ۵۰٪ از ۳۴ بررسی منتقدین مثبت است و این مجموعه میانگینِ امتیاز ۶٫۴/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وب سایت چنین می نویسد: «در حالی که داستان سرایی تعاملی "زیبابین" تازگی های پر زرق و برقی را ارائه می کند، متأسفانه رشته های داستانی رنگ بندی شدهٔ آن در خدمت داستان به طور ناامیدکنندهٔ پیش پاافتاده ای هستند.» این مجموعه در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس نظر ۱۴ منتقد امتیا
ز ۵۹ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان گر «نقدهای مختلط یا متوسط» است.
سقط جنین در استرالیا قانونی است. این به طور کامل در همه حوزه های قضایی جرم زدایی شده است، از استرالیای غربی در سال ۱۹۹۸ و در نهایت در استرالیای جنوبی در سال ۲۰۲۲. دسترسی به سقط جنین بین ایالت ها و مناطق متفاوت است: سقط جنین در صورت درخواست در ۱۶ تا ۲۴ هفته اول بارداری به راحتی در دسترس است، اگرچه محدودیتی برای مدت بارداری در قلمرو پایتخت استرالیا وجود ندارد. سقط جنین های ترم بعدی معمولاً به تأیید دو پزشک نیاز دارند، اگرچه بعد از ۲۰ هفته در استرالیای غربی به شدت محدود می شوند. حداقل از دهه ۱۹۸۰، نظرسنجی ها نشان داده است که اکثر استرالیایی ها از حقوق سقط جنین حمایت می کنند و حمایت از سقط جنین در حال افزایش است. در حالی که خشونت ضد سقط جنین در استرالیا نادر است، فعالان ضد سقط جنین از تاکتیک هایی از جمله «سوءاستفاده کلامی، تهدید و ممانعت از ورود» به خارج از کلینیک های سقط جنین استفاده کرده اند. در پاسخ، همه حوزه های قضایی قوانینی را وضع کرده اند که معترضان را از آزار و اذیت بازدیدکنندگان و کارکنان در شعاع معینی از کلینیک های سقط جنین، از تاسمانی در سال ۲۰۱۳ و در نهایت با استرالیای غربی در سال ۲۰۲۱، منع کرده اند.
شریک جنسی یک زن لازم نیست در مورد سقط جنین مطلع شود و دادگاه های استرالیا حکمی برای جلوگیری از این عمل صادر نمی کنند، حتی اگر متقاضی پدر فرضی جنین باشد. هیچ دوره انتظاری برای سقط جنین اعمال نمی شود. یک خردسال به جز در استرالیای غربی نیازی به اطلاع والدین از سقط جنین پیشنهادی ندارد و رضایت والدین لازم نیست. در حالی که سقط جنین توسط ایالت ها و سرزمین ها تنظیم می شود، این روش تا حدی تحت برنامه بهداشت عمومی دولت فدرال، مدیکر، یا توسط بیمه گذاران خصوصی مراقبت های بهداشتی تأمین می شود. در مورد «کودکی که می تواند زنده به دنیا بیاید» (معمولاً به معنای بعد از هفته ۲۸ بارداری است)، خاتمه ممکن است مشمول جرم جداگانه تخریب کودک در برخی ایالت ها و مناطق باشد. تاریخچه. از زمان استعمار، سقط جنین در استرالیا همیشه توسط قوانین ایالتی (قبلاً استعماری) تنظیم شده است. قبل از پایان قرن نوزدهم، هر مستعمره "قانون ۱۸۶۱ امپراتوری جنایات علیه شخص را" تصویب کرده بود، که به نوبه خود از قوانین انگلستان در سال های ۱۸۳۷، ۱۸۲۸ و ۱۸۰۳ مشتق شده بود، که سقط جنین را تحت هر شرایطی غیرقانونی می کرد. از آن زمان، قانون سقط جنین در هر ایالت بر اساس ر
ویه قضایی و تغییرات در قوانین به تکامل خود ادامه داده است. یک سابقه قانونی در رابطه با قانونی بودن سقط جنین در استرالیا در سال ۱۹۶۹، توسط "حکم Menhennitt" در پرونده دادگاه عالی ویکتوریا "R v Davidson" , ایجاد شد، که بر این باور بود که سقط جنین در صورتی که «برای حفظ سلامت جسمی یا روانی ضروری باشد، به طور قانونی موجه است. زن مربوطه، مشروط بر اینکه خطر سقط بر خطری که سقط جنین برای جلوگیری از آن طراحی شده بود، بیشتر نباشد.» از آن زمان، احکام دادگاه و اصلاحات قانونی به ارائه یک چارچوب پزشکی برای سقط جنین در استرالیا کمک کرده است. حکم Menhennitt بعداً توسط دادگاه های نیو ساوت ولز و کوئینزلند تصویب شد و در برخی ایالت های دیگر تأثیرگذار بود. با گذشت زمان این به طور گسترده تعریف شد تا سلامت روان زن را نیز دربر گیرد، که حاملگی ناخواسته از نظر بالینی آسیب زا تفسیر می شود. در اواسط دهه ۱۹۹۰، دولت محافظه کار هوارد در استرالیا در قدرت بود و سناتور مستقل محافظه کار تاسمانی، برایان هارادین، موازنه قوا را در سنا حفظ می کرد. هاوارد برای اطمینان از حمایت او از لوایح پیشنهادی، از جمله خصوصی سازی شرکت مخابراتی مخابراتی، با هارادی
ن معامله کرد. در مقابل، هارادین برای ایجاد محدودیت هایی برای سقط جنین حمایت دریافت کرد. در نتیجه، برخلاف سایر داروها، داروهای سقط جنین قبل از ارزیابی توسط اداره کالاهای درمانی (TGA) نیاز به تأیید وزیر بهداشت دارند. از آنجایی که ارزیابی TGA یک الزام برای فروش داروها در استرالیا است، این یک وتوی وزیر ایجاد کرد. بر این اساس، سقط جنین RU-486 که به طور گسترده در خارج از کشور استفاده می شد، در استرالیا ممنوع شد. امتناع مستمر تونی ابوت، وزیر بهداشت وقت، از اجازه ورود سقط کنندگان به استرالیا منجر به ارائه لایحه یک عضو خصوصی در اواخر سال ۲۰۰۵ شد تا تأییدیه را به TGA بازگرداند. این لایحه در سال ۲۰۰۶ قانون شد. از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲، دارو هنوز توسط TGA ثبت نشده بود و پزشکان برای تجویز آن نیاز به وضعیت خاصی از TGA داشتند. حتی پس از ثبت استفاده از آن همچنان شرایط و محدودیت های خاصی دارد. نظر کارشناسان پزشکی در استرالیا وجود دارد که سقط جنین بیش از حد تنظیم شده است. در سال ۲۰۰۶، تونی ابوت پس از از دست دادن حق وتوی خود بر سقط جنین، برای تأمین بودجه مشاوره جایگزین برای زنان باردار از طریق گروه های وابسته به کلیسا برای کاهش نرخ
ملی سقط جنین، لابی کرد. با این حال، در سال ۲۰۱۰، در حالی که او به دنبال انتخاب به عنوان رهبر حزب لیبرال بود، ابوت متعهد شد که هیچ تغییری در قوانین سقط جنین ایجاد نکند. در سال ۲۰۱۷، سناتور کوری برناردی پیشنهادی را برای ممنوعیت سقط جنین بر اساس جنسیت ارائه کرد. این پیشنهاد رد شد (10-36). هیچ مدرکی مبنی بر رایج بودن سقط جنین بر اساس جنسیت در استرالیا وجود ندارد، اگرچه طبق گفته مرکز حقوقی حقوق بشر، تلاش برای ایجاد ممنوعیت در این روش «تاکتیک شناخته شده مخالفان سقط جنین برای محدود کردن دسترسی زنان به سقط جنین» است. "استراتژی ملی سلامت زنان ۲۰۲۰–۲۰۳۰"، که توسط وزارت بهداشت در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، «دسترسی عادلانه به خدمات ختم بارداری» را به عنوان معیار کلیدی موفقیت برای سلامت مادر، جنسی و باروری فهرست کرده است. قبل از انتخابات فدرال ۲۰۱۹، حزب کارگر استرالیا از سیاست ملی سقط جنین برای انتخابات فدرال استرالیا در سال ۲۰۱۹ رونمایی کرد. سیاست این حزب شامل الزام بیمارستان های دولتی به ارائه روش های سقط جنین به طور مداوم تحت توافق نامه های جدید بودجه مشترک المنافع، تشویق نیو ساوت ولز برای حذف سقط جنین از قوانین کیفری خود و ای
جاد یک کلینیک سقط جنین در تاسمانی بود. در پاسخ ، اسکات موریسون، رهبر حزب لیبرال اظهار داشت که این موضوع بحث برانگیز و حساس است و تصمیم گیری ها باید به ایالت ها واگذار شود. همکاران او در ائتلاف تا حد زیادی در این مورد ساکت بودند، در حالی که گروه های ضد سقط جنین از جمله لابی مسیحی استرالیا و Cherish Life مبارزاتی علیه حزب کارگر در مورد این موضوع داشتند. Cherish Life به اشتباه ادعا کرد که حزب کارگر «برنامه سقط جنین طولانی مدت شدید» دارد و اگر انتخاب شوند «نوزادان بیشتری خواهند مرد». اد هوسیک، نماینده حزب کارگر، که کرسی خود را در انتخابات حفظ کرد، گفت که ارائه نادرست سیاست سقط جنین حزب عاملی در کاهش آرا او بود. خشونت و اعتراضات ضد سقط جنین. خشونت های مرتبط با سقط جنین در استرالیا نادر است. اولین حمله و قتل جدی توسط یک فعال ضد سقط جنین در سال ۲۰۰۱ رخ داد که توسط پیتر نایت انجام شد. نایت با حمل تفنگ، نفت سفید و تجهیزات برای قفل کردن درهای کلینیک به زور وارد کلینیک ملبورن شد. او قصد داشت تمام بیماران و کارکنان ساختمان را به قتل برساند، اما پس از تیراندازی و کشتن یک نگهبان بر او غلبه کرد. فعالان ضد سقط جنین در خارج ا
ز کلینیک تظاهرات کرده بودند، اما ۱۵ دقیقه قبل از حمله نایت آنجا را ترک کردند. نایت، که توسط دادستانی به عنوان «زائده نشین وسواس به کشتن پزشکان سقط جنین» توصیف شده بود، به قتل محکوم شد و به حبس ابد محکوم شد. در ژانویه ۲۰۰۹، بمباران آتش با استفاده از کوکتل مولوتف در یک کلینیک پزشکی در Mosman Park، استرالیای غربی انجام شد. خسارات بسیار ناچیز بود و تنها منجر به شکسته شدن شیشه ها و سیاه شدن دیوارهای خارجی شد. پلیس بر این باور بود که گرافیتی که روی این ساختمان نوشته شده بود «قاتلان نوزاد» مربوط به حمله بود. با این حال، کلینیک پزشکی در واقع خدمات سقط جنین ارائه نمی دهد. حداقل از دهه ۱۹۹۰، تاکتیک هایی که مبارزان ضد سقط جنین در خارج از کلینیک های سقط جنین استفاده می کردند، شامل «آزار کلامی، تهدید، ممانعت از ورود به کلینیک ها، نمایش تصاویر خشونت آمیز و اعمال «تئاتر مزاحم» مانند هل دادن عروسک پر از خون در کالسکه بود. " در پاسخ، ایالت ها و مناطق شروع به ایجاد «مناطق دسترسی ایمن» کردند که از اعتراض در مورد سقط جنین در یک منطقه ممنوعه اطراف یک درمانگاه جلوگیری می کند. تاسمانی اولین ایالتی بود که در سال ۲۰۱۳ این کار را انجا
م داد در آوریل ۲۰۱۹، دادگاه عالی استرالیا این قوانین را پس از اعتراض دو نفری که به دلیل نقض قوانین بازداشت شده بودند، تأیید کرد. خواهان ها ادعا کردند که حق آزادی ارتباطات سیاسی آنها در نتیجه قوانین رد شده است، اگرچه دادگاه درخواست های تجدیدنظر را رد کرد و گفت که این قوانین هدفی مشروع را دنبال می کنند. در اوت ۲۰۲۱، استرالیای غربی آخرین ایالتی بود که مناطق دسترسی امن را معرفی کرد. در ماه های قبل، بیماران در کلینیک های سقط جنین در آن ایالت همچنان مورد توجه و ارعاب معترضان قرار می گرفتند. تصاویری نیز از مبارزان ضد سقط جنین به دست آمد که در خارج از یک کلینیک استرالیای غربی در اوج همه گیری کووید-۱۹، علی رغم دستورالعمل های فاصله گذاری اجتماعی در آن زمان، اعتراض کردند. قوانین سقط جنین. دخالت فدرال. سقط جنین تا حدی تحت مدیکر، طرح بهداشت عمومی با بودجه دولت فدرال، که از سال ۲۰۱۵ به طور مؤثر هزینه سقط جنین جراحی را به نصف کاهش داد، تأمین می شود یا توسط بیمه گذاران خصوصی مراقبت های بهداشتی، که توسط دولت فدرال نیز تنظیم می شوند. دولت فدرال همچنین بودجه ای را برای بیمارستان های دولتی فراهم می کند و از این طریق می تواند بر
سیاست و عملکرد سقط جنین تأثیر بگذارد. سقط جنین و مشاوره سقط جنین به عنوان خدمات بهداشتی تلقی می شوند و از مالیات کالاها و خدمات (GST) معاف هستند. در قلمرو پایتخت استرالیا (ACT)، ارجاع به سقط جنین به عنوان یک جرم جنایی توسط "قانون جنایات (الغای جرم سقط جنین) در سال ۲۰۰۲" لغو شد. قبل از آن، قانون سقط جنین برای سال های متمادی بر اساس بخش های ۸۲ تا ۸۴ "قانون جنایات ۱۹۰۰" نیو ساوث ولز تحت قانون قضایی قرار داشت. مراقبت از سقط جنین در حال حاضر تحت چارچوب قانون سلامت، استانداردها، خط مشی ها و اخلاق حرفه ای که برای همه مراقبت های بهداشتی اعمال می شود، تنظیم می شود. هیچ محدودیت بارداری برای جلوگیری از سقط جنین در ACT وجود ندارد. سقط جنین در ۲ اکتبر ۲۰۱۹ در نیو ساوت ولز با موافقت سلطنتی "قانون اصلاح قانون سقط جنین ۲۰۱۹"، که یک هفته پیش از آن توسط هر دو مجلس پارلمان نیو ساوت ولز تصویب شد، جرم زدایی شد. این قانون سقط جنین را از قانون جنایی ۱۱۹ ساله خارج کرد و آن را به عنوان یک روش پزشکی تنظیم کرد. بر اساس قانون جدید، سقط جنین در صورت درخواست در ۲۲ هفته اول بارداری امکان پذیر است. پس از آن زمان، دو پزشک باید بر اساس شرایط
جسمی، روانی و اجتماعی زن در حال حاضر و آینده توافق کنند که مناسب است. این مشابه قوانین موجود در سایر ایالت ها و مناطق است. با این حال، در صورتی که سقط منجر به تولد نوزاد زنده شود، پزشک که سقط جنین را انجام می دهد، موظف است مراقبت های پزشکی مناسب را ارائه دهد. قبل از قانون جدید، از سال ۱۹۰۰، سقط جنین در نیو ساوت ولز به صراحت به عنوان یک جرم تحت بخش های ۸۲ تا ۸۴ "قانون جرایم 1900" (NSW) ذکر شده بود، اما تفسیر قانون مشمول "حکم لوین" است. از "R v Wald" در سال ۱۹۷۱، خود برگرفته از حکم ویکتوریایی Menhennitt است که اگر پزشک اعتقاد صادقانه و معقولی داشته باشد که به دلیل «هر دلیل یا دلیل اقتصادی، اجتماعی یا پزشکی»، سقط جنین قانونی است. سقط جنین برای «حفظ زن درگیر از خطر جدی برای زندگی یا سلامت جسمی یا روانی او که ادامه بارداری مستلزم آن است» ضروری بود. این مورد توسط "CES v Superclinics Australia Pty Ltd" (1995) گسترش یافت، که دوره ای را که در طی آن نگرانی های سلامتی ممکن است از طول مدت بارداری در نظر گرفته شود تا سلامت و رفاه آینده زن در نظر گرفته شود، گسترش یافت. در سال ۲۰۰۶، دکتر سومان سود به دو اتهام انجام یک سقط ج
نین غیرقانونی محکوم شد که در آن تحقیق نکرد که آیا دلیل قانونی برای انجام سقط جنین وجود دارد یا خیر. از ۱ ژوئیه ۲۰۱۶، همه قوانین نیوساوت ولز همچنین برای حدود ۲۰۰۰ ساکن در جزیره نورفولک، تحت هر دو "قانون اصلاح قانون جزیره نورفولک ۲۰۱۵" و "قانون اصلاح قانون مناطق ۲۰۱۶"، پس از لغو مجمع قانونگذاری نورفولک در ۱ ژوئیه اعمال می شود. در ژوئن ۲۰۱۶، دکتر مهرین فاروقی، نماینده مجلس نمایندگان سبزها، قرار بود لایحه ای را برای جرم زدایی از سقط جنین در نیواس ولز ارائه کند. اما در آستانه ارائه این لایحه در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۳۹۵، علیرغم اینکه ماه ها به ترتیب اولویت اول بوده، برنامه ریزی شده و به صورت عمومی اعلام شده بود، از دستور کار روز بعد حذف شد. در اوت ۲۰۱۶، مهرین فاروقی پیش نویس افشای لایحه اصلاح قانون سقط جنین (اصلاح قوانین متفرقه) ۲۰۱۶ را منتشر کرد تا «لغو بخش های ۸۲ تا ۸۴ قانون جرایم مربوط به جرایم سقط جنین؛ ایجاد منطقه ایمن دسترسی به ۱۵۰ متر در اطراف سقط جنین c. و ارائه دهندگان خدمات برای اطمینان از حق بیمار برای حفظ حریم خصوصی پزشکی؛ و از پزشکان بخواهد که مخالفت وجدانی خود را در ابتدای مشاوره فاش کنند و بیماران را به پ
زشک دیگری که چنین اعتراضی ندارد یا به مرکز محلی Health Women's NSW ارجاع دهند. این لایحه در ۱۱ اوت ۲۰۱۶ به مجلس علیا ارائه شد در خوان دوم ۲۵–۱۴ در ۱۱ مه ۲۰۱۷ شکست خورد از اول ژوئیه ۲۰۱۸، اعتراض در فاصله ۱۵۰ متری خدمات سقط جنین غیرقانونی است. قلمرو شمالی. در قلمرو شمالی، سقط جنین نیاز به تأیید دو پزشک پس از ۲۴ هفته بارداری دارد. سقط جنین جراحی و دارویی در سیستم بهداشت عمومی موجود است. این در استرالیا غیرمعمول است، جایی که خدمات سقط جنین اغلب به ارائه دهندگان خصوصی برون سپاری می شود. قانون اصلاح قانون خاتمه بارداری در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ به تصویب رسید و نیاز به معاینه یک زن قبل از هفته ۱۴ بارداری را از دو پزشک حذف کرد، یک «منطقه دسترسی ایمن» به طول ۱۵۰ متر در اطراف کلینیک ها اجرا کرد، و الزام والدین را حذف کرد. تأیید این روش و امکان تجویز قرص های سقط جنین پزشکی را فراهم کرد. گزارش تفسیری ۲۰۱۸ ۷۴۲ سقط جنین را در ۱۲ ماه گذشته ثبت کرده است که ۷۳ درصد آن سقط دارویی با قرص قبل از هفته ۹ بارداری بوده و ۲۷ درصد باقی مانده در بیمارستان انجام شده است. از زمان تغییر قانون، ۹۹٫۳۳ درصد از ختم بارداری ها در هفته ۱۴ بارداری انجام ش
ده است. این همچنین به این معنی است که زمان انتظار در یک بیمارستان دولتی برای خاتمه جراحی کاهش یافته است که پیامدهای اقتصادی سیاست و سلامت عمومی دارد. در دسامبر ۲۰۲۱، قلمرو شمالی محدودیت های سقط جنین را کاهش داد و اجازه داد بین ۱۴ تا ۲۴ هفته با تأیید یک پزشک به جای دو مورد قبلی مورد نیاز، دسترسی داشته باشید. آنها همچنین سقط جنین را پس از ۲۴ هفته با تأیید دو پزشک قانونی کردند و ماده قبلی را حذف کردند که بیان می کرد سقط جنین تنها پس از ۲۴ هفته برای نجات جان یک زن قانونی است. کوئینزلند. از ۳ دسامبر ۲۰۱۸، سقط جنین در کوئینزلند در صورت درخواست در ۲۲ هفته اول بارداری امکان پذیر است. پس از آن دوره، دو پزشک باید قبل از اینکه یک زن بتواند به سقط جنین دسترسی پیدا کند، این روش را امضا کنند، مگر اینکه خطری برای زندگی زن یا در یک بارداری چند قلویی، یک کودک متولد نشده دیگر وجود داشته باشد. قبل از دسامبر ۲۰۱۸، دسترسی به سقط جنین در کوئینزلند توسط "حکم مک گوایر" در سال ۱۹۸۶ تعیین شده بود، که در صورت لزوم سقط جنین را قانونی اعلام کرد تا زن از خطر جدی برای زندگی یا سلامتی او - فراتر از خطرات عادی بارداری و زایمان - محافظت کند.
اگر حاملگی ادامه یابد نتیجه می شود و با خطری که از آن جلوگیری می شود نامتناسب نیست. تا سال ۲۰۰۸، قانون سقط جنین در کوئینزلند دقیقاً منعکس کننده قانون ویکتوریا بود. "حکم مک گوایر" در سال ۱۹۹۴ در پرونده "Veivers v." "کانولی" توسط یک قاضی دادگاه عالی کوئینزلند. استرالیای جنوبی. در استرالیای جنوبی، ساکنان استرالیای جنوبی تا هفته ۲۳ بارداری می توانند داروی اولیه یا سقط جنین جراحی داشته باشند. مناطق دسترسی ایمن ۱۵۰ متری در اطراف کلینیک های سقط جنین از اول ژانویه ۲۰۲۱ قابل اجرا است قانون در سال ۱۹۶۹ سقط جنین را در مواقعی که برای حفاظت از جان یا سلامت جسمی یا روانی زن ضروری باشد - با در نظر گرفتن آینده فعلی و قابل پیش بینی منطقی - یا در مواردی که احتمال داشت کودک با ناتوانی های جدی متولد شود، قانونی کرد. سقط جنین باید قبل از محدودیت زمانی ۲۸ هفته بارداری انجام شود. سقط جنین باید در بیمارستان انجام شود و توسط دو پزشک تأیید شود و همچنین مشمول شرایط اقامت است (بیمار باید حداقل دو ماه ساکن استرالیای جنوبی باشد). بیمارستان، تاییدیه دوگانه و شرایط اقامت ممکن است در مواقع اضطراری لغو شود. سقط جنین در استرالیای جنوبی به صورت