Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صاحب عنوان خود را داد. در نهایت، نلسون به دلیل تعداد زیاد ضرباتی که دریافت کرده بود، نتوانست مبارزه را ادامه دهد و در دور چهل و دوم مبارزه را واگذار کرد و عنوانش را از دست داد. نلسون پس از واگذاری عنوان قهرمانی خود بوکس را ادامه داد و در سال ۱۹۱۷ برای کسب عنوان قهرمانی سبک وزن با فِرِدی ولش مبارزه کرد. او با تصمیم داوران در دور دوازده م شکست خورد و سرانجام در سال ۱۹۲۰ از دنیای مبارزات خداحافظی کرد. او در سال ۱۹۹۲ به تالار بین المللی مشاهیر بوکس راه یافت. در سال ۲۰۱۶، مارک آلن بیکر، که یک نویسنده بیوگرافی است، اولین بیوگرافی نلسون را با همکاری انتشارات مک فارلند، منتشر کرد. فیلم های مبارزات نلسون. دومین مبارزه نلسون و گانز که در شهر کولما برگزار شد موضوع فیلمی چهار حلقه ای بود که در شهرهای بزرگ آمریکا به نمایش درآمد.
امیرمحمد رزاقی نیا (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک میانی برای باشگاه فوتبال استقلال در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دوران باشگاهی. گل گهر سیرجان. وی در ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ با عقد قراردادی به مدت دو سال و نیم به گل گهر پیوست. استقلال. وی در ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ با عقد قراردادی به مدت سه سال به استقلال پیوست.
آذرخش، موشک ضد زره ایرانی است که توسط هوانیروز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طراحی شده است. موشک آذرخش از نوع هوا پرتاب می باشد و بر روی بالگردهای رزمی همانند بالگرد تهاجمی کبرا نصب می گردد؛ بُرداین موشکِ ایرانی ۱۰ کیلومتر می باشد و سرعت آن نیز به ۵۵۰ متر بر ثانیه می رسد که در شرایط استاندارد SI معادل ۱٫۸۶ ماخ محسوب می شود و قطر این موشک ۱۲٫۷ سانتی متر می باشد. وزن آذرخش ۷۰ کیلوگرم است. آذرخش دارای ۳۰۹۶ میلی متر طول است. موشک ضدزره آذرخش دارای یک جستجوگر فروسرخ در دماغه است که توسط آن روی هدف قفل می نماید و بسوی آن حرکت می کند. این جستجوگر همچنین قادر است از فاصله ای برابر با ۶ کیلومتر بروی اهداف مدنظر قفل نماید و موشک را بسوی آن هدایت کند. از طرفی دیگر، این موشک ایرانی، از نوع موشک شلیک کن-فراموش کن محسوب می گردد؛ و مفهوم آن این است که با عنایت به سیستم هدایتی، پس از شلیک موشک، دیگر لزومی ندارد که بالگرد موشک را به طرف هدف هدایت نماید یا اینکه هدف را تا هنگام برخورد برای موشک نشانه گذاری نماید. آذرخش موتور راکتی سوخت جامد دارد و با هدف پرواز و تغییر مسیر دارای ۴ بالک متحرک بر روی سر موشک می باشد و همچنین تعداد
۴ بالک پایدار کننده ثابت در دم خود می باشد. هدف از پروژه موشک ضد زره آذرخش، اجرای عملیاتهای هوایی ارتفاع پایین و همچنین علیه اهداف زمینی و استحکامات (در سال ۱۳۹۶) و طی افتتاح جدیدترین مراکز آموزشی-تعمیراتی هوانیروز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از آن رونمایی شد. برای اولین بار، این موشک در سال ۱۳۹۹ در نقش هوا به هوا از پهپاد کرار شلیک گردید.
هنرهای رزمی کره ای (به کره ای: 한국 무술) به کلیه هنرهای رزمی گفته می شود که در کره ابداع شده اند. از جمله هنرهای رزمی غیرمسلح کره می توان به تکواندو، هاپکیدو، شیروم و تکیون اشاره کرد. در نوامبر ۲۰۱۱، هنر رزمی تکیون جزو میراث فرهنگی ناملموس بشری کره جنوبی شد. تاریخچه. نوعی کشتی که شیروم نامیده می شود، قدیمی ترین هنر رزمی زمینی در کره است، در حالی که سوباک هنر رزمی ایستاده سربازان پیاده بود. هنرهای رزمی مذکور علاوه بر استفاده نظامی در میان روستاییان در جشنواره های رقص، آکروباتیک و مبارزات ورزشی نیز به کار برده می شدند. این هنرهای رزمی نیز به عنوان دروس ابتدایی تربیت بدنی محسوب می شد. با این حال، کره ای ها در نبردها بیشتر از سلاح هایی همچون تیر و کمان استفاده می کردند. در سال ۱۵۹۳، طی تهاجمات ژاپنی ها به کره، کره از چین برای پس گرفتن پیونگ یانگ کمک گرفت. این همکاری منجر به آشنایی کره ای ها با هنرهای رزمی چینی از طریق کتابچه های راهنمای چینی ها شد. پس از آشنایی کره ای ها با اصول نظامی گری چینی، اقدام به انتشار نسخه های خودشان از اصول رزمی کردند. مویه جبو (به کره ای: 무예제보؛ به معنی "گزیده ای از چند هنر رزمی") قدیمی تر
ین راهنمای هنرهای رزمی کره ای است که در سال ۱۵۹۸ میلادی در دوره پادشاه سئونجو منتشر شد. بعداً این راهنما بازبینی شد و نسخه جدیدی تحت عنوان موین سیبو (به کره ای: 무예신보؛ به معنی "گزیده جدیدی از هنرهای رزمی") در سال ۱۷۵۹ و در زمان پادشاهی یونگ جو چوسان منتشر شد. انواع هنرهای رزمی کره ای. تکواندو. تکواندو (به کره ای: 태권도) یک هنر رزمی کره ای غیرمسلح برای دفاع شخصی است که شامل حرکات دست و پا است، اما تمرکز زیادی بر استفاده از پا دارد. لفظ "تکواندو" به معنای "هنر استفاده از مشت و لگد" است. تکواندو همانند هنرهای رزمی دیگر همچون تای چی، بر تقویت ذهن تأکید دارد. اکنون سازمان های اصلی بین المللی تکواندو شامل فدراسیون بین المللی تکواندو (ITF)، کوکی وان و تکواندو جهانی (WTF) هستند. قدیمی ترین نهاد حاکم برای تکواندو، انجمن تکواندو کره (KTA) است که در سال ۱۹۵۹ کره تشکیل شد. سازمان های اصلی بین المللی تکواندو امروز، شاخه های مختلف فدراسیون بین المللی تکواندو (ITF) است که در ابتدا توسط چوی هونگ هی در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد، و با مشارکت کوکی وان و تکواندو جهانی (WT، با نام سابق فدراسیون جهانی تکواندو یا WTF)، به ترتیب در سال ۱۹۷۲ و
۱۹۷۳ توسط انجمن تکواندو کره تأسیس شد. در سال ۲۰۱۸، دولت کره جنوبی رسماً تکواندو را به عنوان هنر رزمی ملی کره معرفی کرد. تکیون. تکیون (به کره ای: 태껸) به عنوان یکی از قدیمی ترین هنرهای رزمی کره شناخته می شود. در تکیون، پاها به اندازه دست ها نقش مهمی دارند. تکیون شامل انواع مختلفی از تکنیک های های لگد زدن و حرکات موزون سریع و قدرتمندش است. در تکیون تمرکز بیشتر بر روی مبارزه تن به تن است؛ اما می توان نبردها را به صورت تیمی انجام داد. این روش در مسابقات تکیون پذیرفته شده و امروزه استفاده می شود. سوباک. سوباک (به کره ای: 수박) یک هنر رزمی باستانی است که در آن هنر رزمی از تکنیک ها و ضربات با دست خالی استفاده می شود. هاپکیدو. هاپکیدو (به کره ای: 합기도) نوعی هنر رزمی دفاع شخصی است که بر روی مشت، لگد، پرتاب و قفل مفاصل تمرکز دارد. به تعریف شاخه ایالات متحده فدراسیون هاپکیدو کره، هاپکیدو سیستمی از نبردهای غیرمسلح و تکنیک های تسلیحاتی برای شکست دادن مخالفان مسلح و غیرمسلح است. هاپکیدو شامل تکنیک های مبارزه از راه دور و نزدیک است. نوعی سیستم رزمی تلفیقی از هاپکیدو به نام هاپکیدو مبارزه با تمرکز بیشتر بر دفاع شخصی ایجاد شده اس
ورزش در اروپا () بسیار سازماندهی شده است و بسیاری از ورزش ها دارای لیگ های حرفه ای هستند. خاستگاه بسیاری از محبوب ترین ورزش های جهان امروزه، در تدوین بسیاری از بازی های سنتی، به ویژه در انگلستان نهفته است. ورزش های تیمی. فوتبال فوتبال محبوب ترین ورزش تقریباً در تمام کشورهای اروپایی است. تیم های ملی اروپایی در ۱۲ دوره از ۲۲ دوره جام جهانی فوتبال قهرمان شده اند. ایتالیا و آلمان هر کدام چهار عنوان قهرمانی را کسب کرده اند، پس از آن فرانسه با دو عنوان قهرمانی و انگلیس و اسپانیا هر کدام یک بار قهرمان جام جهانی شده اند. یوفا، نهاد حاکم بر فوتبال اروپا، از سال ۱۹۶۰ میزبان مسابقات جام ملت های اروپا و از سال ۱۹۸۴ مسابقات قهرمانی زنان یوفا بوده است. محبوب ترین و موفق ترین لیگ های فوتبال، "بیگ فایو" () شامل لیگ برتر فوتبال انگلستان. لالیگا اسپانیا؛ بوندسلیگا آلمان؛ سری آ ایتالیا؛ و لیگ ۱ فرانسه هستند. سایر لیگ های اصلی فوتبال در این قاره لیگ برتر پرتغال، اردیویسه هلند، لیگ برتر روسیه و سوپر لیگ ترکیه هستند. باشگاه های برتر هر لیگ در لیگ قهرمانان اروپا بازی می کنند، در حالی که باشگاه های با رده پایین تر در لیگ اروپا و لیگ
کنفرانس اروپا رقابت می کنند. از سال ۲۰۲۴، ۱۰ باشگاه ورزشی برتر در رسانه های اجتماعی، همه باشگاه های فوتبال اروپا هستند: بسکتبال. بسکتبال در آمریکا شکل گرفت. این ورزش در سال ۱۸۹۱ توسط جیمز نیسمیت کانادایی در اسپرینگفیلد، ماساچوست اختراع شد. در اروپا، بسکتبال دومین ورزش تیمی محبوب در بسیاری از کشورها از جمله لیتوانی، یونان، صربستان، ترکیه و اسپانیا است. این ورزش ملی لیتوانی است. همچنین در ایتالیا، فرانسه، آلمان، بلژیک و همه کشورهای یوگسلاوی سابق بسیار محبوب است. یورو بسکت یا مسابقات بسکتبال قهرمانی اروپا اصلی ترین رقابت بسکتبال اروپایی برای تیم های ملی مردان است که اولین بار در سال ۱۹۳۵ برگزار شد. اتحاد جماهیر شوروی و یوگسلاوی در این مسابقات بیشترین عناوین را به دست آورده اند و اسپانیا از اواخر دهه ۲۰۰۰ تاکنون سه عنوان قهرمانی را کسب کرده است. یورولیگ مهم ترین رقابت بسکتبال باشگاهی در اروپا است. این جام به عنوان جام قهرمانان اروپا فیبا در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد، اما از سال ۲۰۰۰ توسط اتحادیه بسکتبال یورولیگ () برگزار می شود. این مسابقات پس از NBA، دومین رقابت باشگاهی بسکتبال پرطرفدار در سطح جهان است. هندبال. هندبال
در بسیاری از کشورهای اروپایی به صورت حرفه ای بازی می شود. فدراسیون هندبال اروپا مسابقات قاره ای را برای مردان و زنان برگزار می کند. تیم های اروپایی بر مسابقات قهرمانی هندبال مردان IHF جهان تسلط داشته اند و همچنین برنده اکثر دوره های مسابقات قهرمانی هندبال زنان جهان IHF شده اند. تیم های قابل توجه مردان فرانسه، سوئد، دانمارک، اسپانیا، کرواسی، آلمان، نروژ، لهستان، اسلوونی، ایسلند، مجارستان، مصر، برزیل، آرژانتین، اتریش، پرتغال و مقدونیه شمالی هستند. کریکت. کریکت یک ورزش تابستانی محبوب در انگلستان است و به سایر نقاط بریتانیا نیز صادر شده است. کریکت ریشه در جنوب شرقی بریتانیا دارد. در سراسر انگلستان و ولز و بخش هایی از هلند، اسکاتلند و ایرلند محبوب است. کریکت در مناطق دیگر نیز محبوب است و در شمال غربی اروپا نیز بازی می شود. تیم کریکت انگلستان و تیم کریکت ایرلند تنها تیم های اروپایی هستند که تست کریکت دارند. رقیب اصلی در جهان بین دو تیم انگلیس و استرالیا است که در رقابت های The Ashes با یکدیگر بازی می کنند. انگلستان قهرمان جام جهانی کریکت در سال ۲۰۱۹ و جام جهانی تی۲۰ مردان آی سی سی در سال ۲۰۱۰ شد. هاکی روی چمن. هاکی
روی چمن از انگلستان شروع شده و یکی از ورزش های پرطرفدار در اروپای غربی است. هلند و آلمان در هر دو جام جهانی قهرمان شده اند، بلژیک نیز در مسابقات مردان قهرمان شده است. آلمان آخرین قهرمان جام جهانی هاکی مردان است و هلند آخرین قهرمان جام جهانی هاکی زنان است. هاکی روی یخ. هاکی روی یخ محبوب ترین یا یکی از محبوب ترین ورزش ها در بسیاری از کشورهای اروپایی از جمله چک، سوئیس، روسیه، سوئد، فنلاند، اسلواکی، لتونی، بلاروس و اروپای شمالی و مرکزی است و از نظر محبوبیت با فوتبال رقابت می کند. همچنین در سطح حرفه ای در آلمان، نروژ، اتریش، بیشتر اروپای غربی محبوب است. والیبال. تیم های اروپایی اکثر دوره های مسابقات قهرمانی جهانی والیبال مردان FIVB را با سه برد به رهبری ایتالیا برده اند. در مسابقات قهرمانی جهان والیبال زنان FIVB، اتحاد جماهیر شوروی پنج دوره، روسیه دو دوره و ایتالیا و صربستان هر کدام یک قهرمانی کسب کرده اند. اتحاد جماهیر شوروی در المپیک سه مدال طلای مردان و چهار مدال طلای زنان را به دست آورده است. کنفدراسیون والیبال اروپا در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد، اما مسابقات والیبال قهرمانی مردان اروپا برای اولین بار در سال ۱۹۴۸ و مس
ابقات قهرمانی والیبال اروپا زنان برای اولین بار در سال ۱۹۴۹ برگزار شد که اتحاد جماهیر شوروی و روسیه در هر دو عنوان قهرمان شدند. لیگ قهرمانان والیبال اروپا از سال ۱۹۵۹–۱۹۶۰ هر ساله برگزار می شود. باشگاه های روسی باشگاه والیبال زسکا مسکو و باشگاه والیبال زنیت کازان به ترتیب ۱۳ و ۶ دوره را بردند، در حالی که باشگاه های ایتالیایی باشگاه والیبال مودنا والی و باشگاه والیبال سیسیلی هر کدام چهار قهرمانی را کسب کردند. لیگ قهرمانان والیبال زنان اروپا از سال ۱۹۶۰–۱۹۶۱ برگزار می شود. باشگاه والیبال زنان دینامو مسکو در ۱۱ دوره، اورالوچکا اکاترینبورگ در هشت دوره و والی برگامو ۷ دوره را بردند.
ورزش در آمریکای جنوبی طرفداران بسیاری دارد. فوتبال تقریباً در تمام کشورهای آمریکای جنوبی محبوب ترین ورزش است. طیف گسترده ای از ورزش ها در قاره آمریکای جنوبی انجام می شود. راگبی ۱۵ نفره، بیسبال، بسکتبال، تنیس، گلف، والیبال، هاکی روی چمن، والیبال ساحلی، ورزش های موتوری و کریکت از جمله دیگر ورزش های محبوب در آمریکای جنوبی هستند. آمریکای جنوبی اولین بازی های المپیک خود را در سال ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو برزیل برگزار کرد. دو سال قبل از این، شهرهای بزرگ برزیل میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بودند. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. آمریکای جنوبی و اروپا بر این ورزش برتری دارند، زیرا تمام برندگان تیم ملی در تاریخ جام جهانی فوتبال و همه تیم های برنده جام جهانی باشگاه های فیفا از این دو قاره آمده اند. برزیل با پنج عنوان قهرمانی در جام جهانی، رکورد جهانی را در اختیار دارد. آرژانتین سه قهرمانی و اروگوئه دو قهرمانی دارند. تاکنون چهار کشور آمریکای جنوبی میزبان مسابقات بوده اند که اولین دوره آن در اروگوئه (۱۹۳۰) می باشد همچنین برزیل (۱۹۵۰، ۲۰۱۴)، شیلی (۱۹۶۲) و آرژانتین (۱۹۷۸) نیز میزبان این مسابقات بوده اند. آمریکای جنوبی میزبان طولانی تر
ین مسابقات بین المللی فوتبال، کوپا آمه ریکا است. کوپا آمه ریکا که از سال ۱۹۱۶ به طور منظم برگزار می شود. آرژانتین ۱۶ بار قهرمان کوپا آمه ریکا شده است. در جام کنفدراسیون های فیفا، برزیل با ۴ عنوان قهرمانی، بزرگ ترین برنده تمام دوران است. در بازی های المپیک برزیل ۲ قهرمانی، آرژانتین ۲ و اروگوئه ۲ عنوان قهرمانی دارند. در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال، آرژانتین ۶ قهرمانی، برزیل ۵ و اروگوئه ۱ عنوان قهرمانی دارند. در جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل ۴ عنوان قهرمانی را کسب کرده است. این قاره بسیاری از مشهورترین و با استعدادترین بازیکنان تاریخ را پرورش داده است. پله، گارینشا، رونالدو، روبرتو کارلوس، روماریو، رونالدینیو، زیکو، نیلتون سانتوس، دژالما سانتوس، تافارل، فالکائو، ریوالدو و نیمار (برزیل). مارادونا، مسی، دی استفانو، باتیستوتا، پاسارلا، ماریو کمپس (آرژانتین)؛ لوئیس سوارز، انزو فرانچسکولی، کاوانی، فورلان، اودولیو وارلا (اروگوئه)؛ الیاس فیگوئروآ، ایوان زامورانو، مارسلو سالاس، الکسیس سانچز (شیلی)؛ کارلوس والدراما، رادامل فالکائو، جیمز رودریگز (کلمبیا)؛ کارلوس گامارا، رومریتو، آرسنیو اریکو (پاراگوئه)؛ الکس آگیناگا،
آلبرتو اسپنسر (اکوادور)؛ تئوفیلو کوبیلاس، سزار کوئتو، کلودیو پیسارو (پرو) از بازیکنان فوتبال سرشناس این قاره هستند. در سطح باشگاهی، تیم هایی مانند سائوپائولو، پالمیراس، سانتوس، فلومیننزه، واسکو، بوتافوگو، اینترناسیونال، گرمیو، اتلتیکو مینیرو، کروزیرو و اتلتیکو پارانانسه (برزیل)؛ بوکا جونیورز، ریور پلاته، ایندیپندنته، استودیانتس، ولز سارسفیلد، ریسینگ و سن لورنزو (آرژانتین)؛ پنیارول و ناسیونال (اروگوئه)؛ اتلتیکو ناسیونال (کلمبیا)؛ باشگاه فوتبال ال دی یو کیتو و باشگاه فوتبال ایندپندینته دل وایه (اکوادور)؛ المپیا و سرو پورتنیو (پاراگوئه) از جمله باشگاه های سرشناس فوتبال در جهان هستند. مشتقات فوتبال. برزیل انواع مختلفی از فوتبال مانند فوتبال ساحلی و فوتوالی را اختراع کرده است. فوتسال در اروگوئه، اختراع شده است و به طور گسترده در برزیل، عمدتاً در ایالت ریو گراند دو سول، همسایه اروگوئه، تمرین می شود. در فوتسال برزیل، آرژانتین، کلمبیا و پاراگوئه از بزرگ ترین قدرت های جهان هستند. قبل از مسابقات فیفا، از سال ۱۹۸۲ مسابقات قهرمانی فوتسال جهان برگزار می شود که توسط فدراسیون بین المللی سابق فوتبال داخل سالن (فیفوسا) و اکنو
ن توسط انجمن جهانی فوتسال (AMF) برگزار می شود. در این مسابقات پاراگوئه با چهار قهرمانی، کلمبیا سه، برزیل و آرژانتین یک بار قهرمانی جهان به دست آورده اند. در تورنمنت های فیفا، برزیل با ۵ عنوان قهرمانی در جام جهانی فوتسال، بزرگ ترین قهرمان جام جهانی فوتسال است. آرژانتین در سال ۲۰۱۶ یک عنوان را کسب کرده است. همچنین فالکائو مشهورترین بازیکن مرد برزیلی است. در فوتبال ساحلی، برزیل و اروگوئه از بزرگ ترین قدرت های جهان هستند و برزیل با ۵ عنوان قهرمانی، بزرگ ترین قهرمان جام جهانی فوتبال ساحلی است. علاوه بر این، دارای ۹ عنوان جهانی از مسابقات قبلی است که توسط مسابقات جهانی فوتبال ساحلی (BSWW) برگزار شده است. فوت والی یک ورزش تفریحی است که به طور گسترده در سواحل برزیل، عمدتا در ریودوژانیرو، جایی که اختراع شد، انجام می شود. بسکتبال. بسکتبال در آمریکای جنوبی محبوبیت خاصی دارد. یکی از مهم ترین دستاوردهای این ورزش، مدال طلای تیم ملی بسکتبال آرژانتین در بسکتبال مردان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود. آرژانتین در سال ۱۹۵۰ قهرمان جهان شد. در برزیل، تیم ملی بسکتبال مردان برزیل دو بار در سال های ۱۹۵۹، ۱۹۶۳ قهرمان جهان شد و ۳
بار برنز المپیک را به دست آورد. اسکار اشمیت مشهورترین بازیکن بسکتبال مرد اهل برزیل است. تیم ملی بسکتبال زنان برزیل نیز یکی از بهترین تیم های جهان است که در مسابقات قهرمانی زنان فیبا در سال ۱۹۹۴، نایب قهرمان المپیک ۱۹۹۶ و مدال برنز المپیک ۲۰۰۰ را به دست آورد. هورتنسیا مارکاری، ماریا پائولا سیلوا و جانث ارکااین از جمله بازیکنان زن سرشناس این رشته ورزشی هستند. همچنین، در ونزوئلا، اروگوئه، شیلی، کلمبیا و پاراگوئه، بسکتبال به طور گسترده بازی می شود و بسیار محبوب است. والیبال. والیبال دومین ورزش محبوب در برزیل است. تیم مردان برزیل ۶ مدال المپیک (۳ طلا، ۳ نقره)، ۷ مدال قهرمانی جهان (۳ طلا، ۳ نقره، ۱ برنز) و ۹ قهرمانی لیگ جهانی را در کارنامه دارد، در حالی که تیم زنان برزیل دو طلا، یک نقره و ۲ مدال کسب کرده است. در دهه ۱۹۸۰، تیم ملی والیبال زنان پرو یکی از قوی ترین تیم های جهان بود که یک مدال نقره المپیک در سال ۱۹۸۸ و همچنین یک مدال نقره در سال ۱۹۸۲ و یک برنز در سال ۱۹۸۶ در مسابقات جهانی کسب کرد. تیم ملی والیبال مردان آرژانتین ۲ برنز المپیک در سال های ۱۹۸۸ و ۲۰۲۰ و یک برنز قهرمانی جهان ۱۹۸۲ را کسب کرده است. هندبال. ه
ندبال ورزشی است که با مهاجران آلمانی به این قاره آمده است و در مدارس سراسر آمریکای جنوبی بسیار محبوب است و دومین ورزش پر تمرین در مدارس برزیل است. تیم ملی هندبال مردان برزیل بهترین تیم آمریکای جنوبی است و تیم ملی هندبال مردان آرژانتین بزرگ ترین رقیب آن است. با این حال، شناخته شده ترین تیم هندبال در آمریکای جنوبی، تیم ملی هندبال زنان برزیل است که در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۳، برای اولین بار قهرمان جهان شد. آنها همچنین در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ پنجم شدند.
چارلز میلر فیشر (؛ – ) پزشک متخصص مغز و اعصاب اهل کانادا بود که برخی از مشارکت های مهم او شامل نخستین تشریح دقیقِ سکتهٔ لاکونار مغزی، شناسایی حمله ایسکمی گذرا به عنوان پیش زمینه و مقدمهٔ سکته مغزی آتی، شناسایی ارتباط بین تصلب شریان کاروتید و سکته مغزی و همچنین توصیف شکل خاصی از سندروم گیلن باره که با نام «سندرم فیشر-میلر» شناخته می شود. وی مدرک کارشناسی اش را در دانشگاه ویکتوریا گرفت و بعد به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تورنتو رفت و مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۳۸ دریافت داشت و دوره های تکمیلی را نیز در بیمارستان هنری فورد دیترویت و بیمارستان سلطنتی ویکتوریا در مونترال گذراند. او در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی سلطنتی کانادا خدمت کرد و پس از غرض شدن کشتی توسط نیروهای آلمان نازی، مدت ۳٫۵ سال در یک کمپ اسرای جنگی زندانی بود تا آنکه در سال ۱۹۴۴ آزاد شد. پس از بازگشت به کانادا دوران آموزش تخصصی خود را در دانشگاه مک گیل آغاز کرد و از سال ۱۹۴۶ به عنوان فلوی فوق تخصصی در «مؤسسهٔ بیماری های مغز و اعصاب مونترال» در دانشگاه مک گیل به کار مشغول شد. او بعدها به بیمارستان عمومی ماساچوست پیوست که برایش آغاز یک حرفه
طولانی در مغز و اعصاب و سکته مغزی بود و در آنجا مرکز خدمات سکتهٔ مغزی را بنیان نهاد. وی یکی از مشوقان و طرفداران اصلی استفاده از داروهای ضدانعقاد در مبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی جهت جلوگیری از سکتهٔ مغزی بود. او کمک زیادی به درک علت سکته مغزی، به ویژه در زمینهٔ بیماری های شریان کاروتید کرد. او در دهه ۱۹۷۰ کمک های زیادی به درک دیسکسیون شریان گردنی (دیسکسیون شریان کاروتید و دیسکسیون شریان مهره ای) و خونریزی زیر عنکبوتیه ناشی از آنوریسم های مغزی کرد. در سال ۱۹۵۶، او نوعی از سندروم گیلن باره را گزارش کرد که امروزه به عنوان «سندرم میلر فیشر» شناخته می شود. «آزمون فیشر» همچنین برای توصیف آزمایش نمونه گیری مایع مغزی-نخاعی استفاده می شود که ممکن است در تشخیص هیدروسفالی با فشار نرمال لازم باشد.
میو (; ، به صورت Meow تلفظ می شود) گروه دخترانه اهل کره جنوبی است که توسط بلک لیبل شکل گرفته است. این گروه متشکل از پنج عضو است: سواین، گاوون، آنا، نارین و الا. میو در ۶ سپتامبر ۲۰۲۴ فعالیتش را آغاز کرد. تاریخچه. ۲۰۱۱–۲۰۲۴: فعالیت های پیش از آغاز فعالیت و شکل گیری. بیشتر اعضای گرو پیش از پذیرفته شدن توسط بلک لیبل، تجربهٔ قبلی در سرگرمی، مدلینگ، موسیقی و رقص داشتند. مدل آمریکایی الا گروس در دو سالگی وارد این صنعت شد و در چندین کمپین مد از جمله زارا، اچ اند ام و گپ حضور داشته است. گاوون کارآموز سابق وای جی انترتینمنت و مدل سابق است که در تبلیغات آدیداس حضور داشته است. آنا، عضو ژاپنی گروه، حرفهٔ خود را به عنوان مدل کودک آغاز کرد. در فوریه ۲۰۲۴، مجموعه ای از عکس های فاش شده از کارآموزان بلک لیبل، که شایعه شده بود اعضای گروه دخترانهٔ آتی این شرکت هستند، به سرعت در فضای مجازی پخش شد. این عکس ها به ویژه شامل طراح رقص و رقصنده بیلی سوک، مدل کودک و بازیگر الا گروس، و مون سو یون، نوهٔ لی میونگ هی رئیس شین سه گِه بودند. در همان ماه این شرکت برنامه های خود را برای تشکیل یک گروه دخترانهٔ جدید اعلام کرد. در ماه مارس، مشخص
شد که بلک لیبل برای نماد بازرگانی «Méovv» (میو) درخواست کرده است، که این نشان دهندهٔ استفادهٔ بالقوه آن برای گروه دخترانهٔ جدیدش است. در ۱۱ مه ۲۰۲۴، گزارش شد که مون سو یون، گروه و این شرکت را ترک کرده است. ۲۰۲۴–اکنون: معرفی و آغاز فعالیت. در ۱۶ اوت ۲۰۲۴، بلک لیبل حساب های رسمی گروه را در فضای مجازی راه اندازی کرد و تیزرهای انیمیشنی برای نخستین گروه دخترانهٔ خود منتشر کرد. این تیزرها همچنین کاور بزرگ سیاه و سفیدی را نشان می دادند که از روی یک ساختمان برداشته می شد و پنج گربه سیاه غول پیکر را نشان می داد که بالای ساختمان ها نشسته بودند و به تعداد احتمالی اعضای گروه اشاره می کردند. در ۱۹ اوت، بلک لیبل یک تیزر ویژه در توییتر منتشر کرد و اعلام کرد که این شرکت در ۲۱ اوت ساعت ۱۸:۰۰ (کی اس تی) خبری در مورد گروه منتشر خواهد کرد.در ۲۱ اوت، بلک لیبل یک ویدئو در مورد الا گروس در کانال یوتیوب رسمی گروه منتشر کرد. از او به عنوان اولین عضو گروه میو رونمایی شد. گاوون در ۲۳ اوت و سواین دو روز بعد معرفی شدند، به دنبال آن، آنا در روز ۲۷ و نارین در روز ۲۹ معرفی شدند. پس از آن، بلک لیبل اعلام کرد که میو قبل از شروع فعالیت با کپیت
ال رکوردز قرارداد همکاری امضا کرده است.
الا مک کنزی گروس (, , ؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۲۰۰۸) که با نام الا شناخته می شود، خواننده، مدل و بازیگر آمریکایی است. او حرفهٔ خود را به عنوان مدل در سن دو سالگی آغاز کرد و مدل برندهایی همچون اچ اند ام، لیوایز و گپ بوده است. گروس به عنوان خواننده، عضوی از گروه دخترانهٔ کره ای «میو» زیر نظر بلک لیبل است. اوایل زندگی. الا مک کنزی گروس زادهٔ ۱ دسامبر ۲۰۰۸، در لس آنجلس، کالیفرنیا، از مادر کره ای و پدر آلمانی-آمریکایی، با نام کره ای نابی () است. او یک برادر کوچکتر با اخلاف سنی دو سال دارد. گروس در کودکی رقص باله و هنرهای رزمی ترکیبی را فرا گرفت.
در زیر فهرستی از پروژه های تولیدنشدهٔ دیوید فینچر به ترتیب زمانی تقریبی آمده است. دیوید فینچر فیلم ساز آمریکایی در طول حرفهٔ خود روی تعدادی از پروژه ها کار کرده است که هرگز فراتر از مرحلهٔ پیش از تولید زیر نظر او پیشرفت نکردند. برخی از این پروژه ها در برزخ توسعه سقوط کردند، رسمأ لغو شدند یا گروه های دیگری تولیدشان کردند. دهه ۱۹۹۰. "میدان عشق". در آوریل ۱۹۹۰، "لس آنجلس تایمز" گزارش داد که فینچر قرار است نخستین فیلم بلند خود را برپایهٔ نمایشنامه "میدان عشق" ("Love Field")، دربارهٔ مردی که به لی هاروی اسوالد تیراندازی کرد بسازد. با این حال، فینچر از پروژه کنار رفت و کارگردان اسکاتلندی جان مکنزی جایگزین او شد؛ این فیلم بعدها "روبی" (۱۹۹۲) نام گرفت. "مدونا: جرئت یا حقیقت". الک کشیشیان در مصاحبه ای لو داد که فینچر، برای کارگردانی مستند موسیقی "" از مدونا در نظر گرفته شده و پیش از این، سه موزیک ویدئوی مدونا را کارگردانی کرده بود. با این حال، فینچر و مدونا بعداً با هم نزاع کردند و کشیشیان سپس برای کارگردانی انتخاب شد. "انتقام جویان". پس از "بیگانه ۳" (۱۹۹۲)، فینچر برای مدت کوتاهی به فکر کارگردانی اقتباس سینمایی برپای
هٔ مجموعه جاسوسی بریتانیایی "انتقام جویان" بود، که آن را «نسخه ای باعظمت، صفحه عریض [و] سیاه وسفید، یک جوری باحال، یک ماد دهه شصتی واقعی» می دید. او ظاهراً همینطور می خواست چارلز دنس را برای نقش جان استید انتخاب کند، با این حال ریف فاینز در نهایت نقش را در فیلم نهایی به کارگردانی جرمیا اس. چچیک بازی کرد. "گولدن آی". فینچر ادعا کرد که در حال مذاکره برای کارگردانی یک فیلم «پسا-تیموتی دالتون» از جیمز باند است؛ نخستین بازی مهم پیرس برازنان که در نهایت تبدیل به "گولدن آی" شد. «باورم کنید، آن ها نمی خواستند [حرفی] از من بشنوند. افرادی که صاحب آن فرنچایز هستند، ایدهٔ بسیار خوبی از آنچه فکر می کنند هست دارند.» "فرشتگان مغضوب" (فصل ۲). درست پیش از اینکه "هفت" (۱۹۹۵) چراغ سبز بگیرد، فینچر قرار بود قسمتی از فصل دوم "فرشتگان مغضوب" (۱۹۹۳–۱۹۹۵) را برای شبکه شوتایم کارگردانی کند. "آسمان دارد پایین می آید". در سال ۱۹۹۵، فینچر در حال مذاکره با ترایستار پیکچرز برای کارگردانی "آسمان دارد پایین می آید" ("The Sky Is Falling") برپایهٔ یک فیلمنامهٔ گمانی بود که توسط هاوارد راث و اریک وارن سینگر دربارهٔ دو روحانی در حفاری باستان شن
اسی که وجود خدا را ثابت می کند، نوشته شده بود. این فیلم در نهایت چراغ سبزی نگرفت. "اتاق شلوغ". پس از "هفت"، فینچر به کارگردانی پروژهٔ طولانی مدت "اتاق شلوغ" فکر کرد و برد پیت را برای نقش بیلی میلیگان در نظر گرفت. رمان آن به نام "افکار بیلی میلیگان" (۱۹۸۱)، در نهایت در سال ۲۰۲۳ به یک مینی سریال تبدیل شد. "تیغه". دیوید اس. گویر در مصاحبه ای با "مووی وب" لو داد که فینچر در یک مقطع زمانی، در حال کارگردانی نخستین اقتباس از کتاب های کمیک شخصیت بلید بود و حتی فیلمنامه را با گویر گسترش داد. "شیکاگو". فینچر از جملهٔ چندین کارگردانی بود که در دههٔ ۱۹۹۰ برای کارگردانی فیلمی از موزیکال برادوی به نام "شیکاگو" (۱۹۷۵) اثر باب فاسی مورد استقبال قرار گرفتند، که در نهایت راب مارشال آن را کارگردانی کرد. "نگهبان شب". در حالی که فینچر در سال ۱۹۹۷ منتظر پیوستن برد پیت به "باشگاه مبارزه" (۱۹۹۷) بود، برای کارگردانی "نگهبان شب" شروع به مذاکره کرد؛ که فیلمنامه اش را جیمز الروی برای نیو ریجنسی و برادران وارنر نوشته بود. این فیلم بعداً با عنوان "سلاطین خیابان" در سال ۲۰۰۵ ساخته شد. "مکزیکی". پس از پایان فیلم برداری "باشگاه مبارزه"، برد
پیت فیلمنامهٔ فیلم "مکزیکی" را به فینچر داد، فینچر می خواست فیلم را کارگردانی کند اما در آن هنگام سرش به حدی شلوغ بود که نمی توانست این کار را انجام دهد. گور وربینسکی جای او کارگردان شد. "مرد عنکبوتی". در نوامبر ۱۹۹۹، کلمبیا پیکچرز فینچر را از کارگردانان بالقوه برای ساخت "مرد عنکبوتی"، اقتباسی لایو-اکشن از شخصیت مارول کامیکس، دانست و او را در فهرست نهایی قرار داد. فینچر نسخه ای بزرگ تر و باتجربه از شخصیت اصلی را در سال های بزرگسالی و پس از نوجوانی اش به نمایش گذاشت، که در کنار عکاسی به مبارزه با جرم و جنایت می پرداخت و این شخصیت استوارتر بود و بیشتر به داستان کشیده می شد. او همچنین می خواست که این فیلم یک سکانس مهم ده دقیقه ای داشته باشد که به پس زمینهٔ پیتر پارکر بپردازد و در آن گرین گابلین در حال کشتن گوئن استیسی باشد. فینچر بعداً در این باره گفت: «من وارد شدم و به آن ها گفتم که ممکن است به انجام چه کاری علاقه مند باشم و آن ها ازش متنفر بودند.» سم ریمی در نهایت کارگردان شد. دهه ۲۰۰۰. "مسافران". در ژانویهٔ ۲۰۰۰، فینچر برای کارگردانی فیلم "مسافران"، اقتباسی از داستانی کوتاه به همین نام اثر رابرت سیلوربرگ در س