Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ک ها را با مفهوم سازی های پیچیده تر، مانند پسماند احتباس آب خاک بیان کنند. مورفولوژی منافذ. مورفولوژی منافذ شکل، زبری سطح و پیچ خوردگی کانال های منفذی است که فازهای مایع و گازی را نشان می دهد. پیچ خوردگی کانال های منافذ. پیچ خوردگی کانال های منفذی یک کمیت هندسی منحصر به فرد است که نه تنها برای اندازه گیری ویژگی های حمل و نقل سیستم متخلخل، بلکه برای بیان سینوسیته و پیچیدگی مسیرهای نفوذ داخلی استفاده می شود. Toruosity ارتباط نزدیکی با رفتار انتقال رسانایی الکتریکی ، نفوذ سیال، انتشار مولکولی و انتقال حرارت در علم زمین دارد که بر پارامترهای پتروفیزیکی مانند نفوذپذیری، نفوذ موثر، هدایت حرارتی و ضریب مقاومت تشکیل تاثیر می گذارد. زبری سطح. تعریف استاندارد زبری سطح برای محیط متخلخل بر اساس میانگین مقدار مختصات عمودی اندازه گیری شده در مقایسه با ارتفاع نسبی سطح، مانند زبری ریشه-متوسط مربع یا زبری محاسباتی است. با این حال ، فقدان در نظر گرفتن توپولوژی فراکتال منجر به این شد که تعریف ارتفاع سطح نسبی در واقعیت ناکافی تلقی شود. نسبت "مساحت سطح واقعی" به "مساحت سطح صاف هندسی" به عنوان دومین تعریف از زبری سطح استفاده شد. ا
ین تعریف در چندین تحقیق برای تغییر معادلات جریان یا اندازه گیری سطح سطحی سیال-سیال اعمال شده است. ایده اساسی هندسه فراکتال جایی است که سومین تعریف زبری سطح از آنجا می آید، که در آن سطوح منفذی (دو بعدی) یا کل محیط متخلخل (سه بعدی) را با استفاده از تنظیمات ابعاد فراکتال اصلاح می کند و در نتیجه بزرگتر می شود. گاهی اوقات ابعاد سطح یا کاهش ابعاد رسانه در یک تعریف مشابه، استفاده می شود. این کمیت که از 0 تا 1 را در بر می گیرد، به بعد فراکتال متصل است.
جداسازی قطعات فعال یک فناوری در حال توسعه است که با اصطلاح (AD) Active Disassembly با استفاده از مواد هوشمند (ADSM) مرتبط است. طرح کلی. مواد هوشمند مانند آلیاژهای حافظه دار (SMA) اکنون امکان جداسازی اقلام پیچیده را به راحتی و به روشی مقرون به صرفه ارائه می دهند. سایر مواد هوشمند مورد استفاده توسط AD عبارتند از، پلیمرهای حافظه شکل (SMP)، لایه های هوشمند، اسپری ها، پلیمرهای مهندسی و غیره. توسعه این فناوری می تواند بازیافت محصولات مصرفی را متداول تر کند و در نتیجه به سازگاری با محیط زیست کمک کند. طراحی زیست محیطی و پیشینه قانون گذاری. شرکت هایی که طیف وسیعی از کالاهای مصرفی را طراحی و تولید می کنند، به طور فزاینده ای در معرض فشارهای قانونی و فشارهای دیگر قرار می گیرند که آنها را ملزم می کند تا پیامدهای «پایان عمر» (EoL) محصولات خود را در نظر بگیرند. برای مثال، دستورالعمل ELV (وسایل نقلیه پایان عمر) در اروپا، بیان می کند که سطح استفاده مجدد و بازیافت فعلی 75 درصد (از نظر وزن) باید تا سال 2015 به 85 درصد افزایش یابد. دستورالعمل WEEE (ضایعات تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی) با هدف از بین بردن محل دفن زباله به عنوان و
سیله ای برای دفع مواد خطرناک مانند آرسنیک در LED ها است. تولیدکنندگان همچنین ملزم به ایجاد استراتژی هایی برای جداسازی قطعات در طراحی محصولات خود هستند. در گذشته طراحی محصولاتی مانند خودروها به ندرت مستلزم در نظر گرفتن این بود که در صورت اسقاط آن ها چه اتفاقی می افتد، اگرچه برخی از شرکت ها مانند BMW در این زمینه فعال بوده اند. پژوهش. دکتر چیودو مخترع فناوری AD و ADSM است. او تحقیقات خود را بر جداسازی قطعات حرارتی با استفاده از مواد آلیاژ حافظه دار متمرکز کرد. کار او برای اولین بار در راه حل های طراحی مرتبط با بازیافت از اواخر دهه 1980 آغاز شد. در سال 1991، او در پایان نامه کارشناسی ارشد خود طراحی برای جداسازی قطعات را بررسی کرد در حالی که انگیزه برای یک رویکرد جدید به آنچه در آن زمان بود، یک تلاش دست و پاگیر بود. او آزمایش هایی از جمله روش های نیروی خام را برای رویکردهای بسیار تنظیم شده مانند دما، مقاومت الکتریکی، ارتعاش، حجم، مواد منفجره، مواد شیمیایی، القایی و تکنیک های جداسازی قطعات بیولوژیکی انجام داد. از آن زمان، این کار به انواع فناوری های غیرموادی از جمله مکانیسم های راه اندازی گسترده، پارامترهای کنترل
سلسله مراتبی متنوع، افزایش مجاز دما در میان ملاحظات دیگر گسترش یافته است. دکتر چیودو از زمان اختراعات اولیه خود در سال 1996، صدها AD، ADSM و دیگر مکانیزم های فناوری خودکار را اختراع کرد. کار اخیر او شامل جداسازی اجزای خاص و جداسازی پاک عناصر خاص برای استفاده مجدد از جمله LCDها است. در سال 1996، او آزمایشات مربوط به جداسازی و شکل دهی حافظه را با استفاده از پلیمرهای مهندسی معمولی مانند PEEK، ABS، PC، نایلون و غیره انجام داد؛ دستکاری ویژگی های حافظه برای جایگزین های جداسازی قطعات فعال بالقوه مقرون به صرفه تر. این اثر توسط اچ. حسین، دکتر مارک آلن و دکتر دیوید هریسون در مقاله ای که در سال 2009 منتشر شد، با نتایج حاصل از کار مشترک بین دکتر چیودو، موتورولا، نوکیا، سونی، گیکر، ایندومتال، IKP و غیره مورد خطاب قرار گرفته است. اما تاکنون فقط نتایج پیش از رقابت را به همراه داشته است. از سال 1996، این رشته محبوبیت فزاینده ای در صنعت پیدا کرد که منجر به تحقیقات گسترده تری شد. دکتر نیک جونز کار بر روی ELV ها را در میان انواع روش های جدید دیگر برای AD با استفاده از مکانیسم های SMA با تحریک الکتریکی انجام داده است. دکتر جونز
و دکتر چیودو اخیراً مکانیزم آزادسازی SMA NiTi را برای پنل های LCD توسعه داده اند. اینها برای از بین بردن تمیز و غیر مخرب مجموعه های ماکرو نمایشگرهای دسکتاپ و لپ تاپ هستند. این شامل یک سیم ریز برقی خودکار است که تا زمانی که در EoL فعال شود، خاموش است. دکتر جونز گروهی از برنامه های کاربردی را برای بازار ELV توسعه داده است. اینها شامل دستگاه های SMA برای کیسه هوا، دستگاه های SMP برای حذف شیشه و یک مکانیسم جدید آزاد کردن نوار چسب می باشد. دکتر نوبرت زمینه جداسازی قطعات فعال را با بررسی روش های دیگر ماشه برای شروع جداسازی بیشتر مورد بررسی قرار داد. ایده های مفهومی او برای استفاده از افزایش حجم آب منجمد برای جدا کردن قسمت های خاصی از یک محصول یا استفاده از بست های محلول، در پایان نامه منتشر شده او در سال 2000 شرح داده شده است. باربارا ویلمز این تحقیق را با تمرکز بر "سلول های فشار" توصیف شده توسط نوبرت توضیح داد. او یک مدل ریاضی برای تعیین شکل و ابعاد بهینه یک بست فعال شده با فشار ایجاد کرد. این بست های گیره مانند که در یک محصول پیاده سازی شده اند، از طریق تغییرات فشار محیط، جداسازی را ممکن می سازند. از آنجایی که تغ
ییرات فشار در طول عمر معمولی یک محصول الکتریکی بسیار بعید است، این مکانیسم ماشه در مقایسه با تحریک مبتنی بر دما، راه امن تری برای جداسازی قطعات ارائه می دهد. تحقیق برنده جوایز در مجله 2013, Assembly Automation: یک بررسی جهانی از مواد هوشمند مورد استفاده در جداسازی قطعات فعال در سال 2012 انجام شد. این کار توسط دکتر چیودو و دکتر جونز انجام شده است. این در حال حاضر در "وبلاگ جداسازی قطعات فعال" ذکر شده است. کار دکتر چیودو برای بررسی AD با استفاده از مواد «هوشمند ساخته شده» ادامه دارد. برخی از کاربردها شامل لایه های بینابینی، مکانیسم های مدولار، توابع جداسازی قطعات و سایر استراتژی های طراحی محیطی DfX هستند. برخی از این کارها در منطقه اقتصاد چرخشی توضیح داده شده است، به اقتصاد چرخشی و پست اصلی در وب سایت بنیاد الن مک اورتر مراجعه کنید. در ژاپن، ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا، دپارتمان های تحقیقاتی مختلف در دانشگاه ها رشته های مختلف فناوری را بررسی کرده اند. در حالی که هنوز کاربردهای انبوه این فناوری در صنعت وجود دارد، کار برای این منظور ادامه دارد. تحقیقات تولید مجدد با AD. دکتر ایجوما به بررسی کاربرد فناوری
AD و استفاده از آن در تولید مجدد محصولات الکترونیکی پرداخته است. تا به امروز، کار با دکتر چیودو در مورد این موضوع در مقالات مجلات مختلف انجام شده است. مزایای AD. بیشتر محصولات مصرفی از تعداد زیادی قطعه و طیف وسیعی از مواد تشکیل شده است. جداسازی قطعات در پایان عمر مفید یک محصول، یک عملیات پیچیده و زمان بر اجتناب ناپذیر برای اطمینان از جداسازی مؤثر تمام قطعات برای استفاده مجدد یا بازیافت بعدی است. تکنیک های AD امکان اتوماسیون یا نیمه اتوماسیون این فرآیند را فراهم می کند و در نتیجه آن را قابل دوام تر می کند. ادغام AD و پیامدهای شرکت هایی که مسئولیت بازیافت پایان عمر محصولات خود را بر عهده می گیرند پیامدهای هزینه طولانی مدتی برای مصرف کننده خواهد داشت. موانع AD. در حال حاضر موانع مهمی وجود دارد که مانع از موفقیت این فناوری در بازار انبوه می شود. (هزینه، آموزش مجدد، fin-cap/law-cap، آربیتراژ، عمل قانونگذاری و ... . استفاده از مواد هوشمند. طیف گسترده ای از روش ها برای استفاده در AD در حال توسعه هستند. این روش ها به طور کلی نیاز به استفاده از مواد هوشمند دارند که به محرک پاسخ می دهند تا شکل یا اندازه را تغییر دهند و
در نتیجه آزادسازی قطعات را تسهیل کنند. مواد درگیر شامل پلیمرهای حافظه دار (SMP) و آلیاژهای حافظه دار (SMA) هستند. این مواد تغییرات شکل قابل توجهی را در طیف وسیعی از دماهای انتقال ارائه می دهند که با روش هایی شامل مادون قرمز ، ریزموج ، فرا سرمایش، مواد شیمیایی و حرارت مستقیم به دست می آیند. محدوده "دمای ماشه" برای مواد هوشمند مختلف به این معنی است که می توان محصولات را در یک محیط گرم که در آن عناصر بیرونی جدا می شوند قرار داد و سپس به منطقه دمای بالاتر رفت که در آن قطعات داخلی و مجموعه های فرعی برچیده می شوند. اخیراً، سایر مواد به کار رفته برای AD توسط دکتر چیودو، از کار اولیه آنها که در سال 1996 آغاز شده است، بیشتر مورد بررسی قرار گرفته است. مجموعه «مواد هوشمند» و سایر رویکردها همچنان در حال گسترش است. نمونه هایی از اتصالات AD. پیچ ها، پرچ ها، روبان ها، میله ها و گیره ها که به ویژه برای تسهیل AD طراحی شده اند، می توانند از مواد هوشمند مانند SMAs و SMPs ساخته شوند. اینها بسته به کاربرد خاص در دمای از پیش تعیین شده فعال می شوند. لینک های خارجی. جداسازی فعال
کارابوداخ کنت () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
قضیه جوجه اردک زشت یک استدلال است که نشان می دهد طبقه بندی بدون جهت گیری غیرممکن است. به طور دقیق تر این قضیه تعداد محدودی از ویژگی ها را در نظر می گیرد که با اتصالات منطفی با هم ترکیب می شوند و ادعا می کند که هر دو شی متفاوت تعداد برابری از ویژگی های مشابه دارند. این قضیه با الهام از داستان «جوجه اردک زشت» از هانس کریستیان آندرسن از سال۱۸۴۳ میلادی نام گذاری شده است زیرا ادعا می کند که یک جوجه اردک به همان اندازه ای شبیه یک قو است که دو قو شبیه به یک دیگر هستند.این قضیه توسط در سال 1969 میلادی به دست آمد. فرمول بندی ریاضی. فرض کنیم که n شی در جهان وجود داشته باشد.حال اگر یک شخص می خواهد این اشیا را دسته بندی کند بدون اینکه هیچ گونه سوگیری یا حسی در مورد اینکه چه دسته بندی طبیعی است داشته باشد.برای این کار شخص تمام دسته بندی های ممکن این اشیا را بررسی می کند.تمام حالات زیرمجموعه گیری از این n شی برابر است با اندازه زیرمجموعه توانی این n شی که برابر است با formula_1.حال شخص می تواند بررسی کند که دو شی چند زیرمجموعه مشترک دارند تا میزان شباهت آن ها را مشخص کند.اما شخص به نتیجه ای نمی رسد زیرا هر دو شی دقیقا به ی
ک اندازه در زیرمجوعه ها ظاهر شده اند.به طور دقیق تر این اشیا در formula_2 دسته (نصف تعداد کل دسته ها )دقیقا مشاهده شده اند. برای اینکه شخص این موضوع را متوجه شود می تواند هر دسته را به شکل یک رشته در نظر بگیرد که برای هر شی که در این دسته نیست 0 و برای هر شی که در این دسته وجود دارد 1 در جایگاه آن درج شده است.مشخص است که formula_1 رشته در کل وجود دارد. هر دو بیت دقیقا در نیمی از کل حالات با هم مطابقت دارند.شخص ممکن است که دو شی را انتخاب کند و بیت های رشته را دوباره مرتب کند تا این دو بیت در ابتدا قرار بگیرند.همچنین فرض می کند که اعداد به ترتیب الفبایی مرتب شده اند. formula_4 عدد اول بیت اولشان 0 و formula_4 عدد دوم بیت اولشان 1 است.بین آن ها نیز formula_6 عدد اول بیت اولشان 0 و formula_6 عدد دوم بیت اولشان 1 است.پس صرف نظر ازین که شخص کدام دو شی را انتخاب کند همیشه در نصف دسته ها باهم مطابقت دارند. در نتیجه اگر ما سوگیری نداشته باشیم که کدام دسته ها بهتر اند، همه اشیا به یک اندازه بهم شبیه خواهند بود(یا به یک اندازه متفاوت خواهند بود).به بیان دیگر تعداد ویژگی هایی که به شکل همزمان دو شی غیر یکسان را در بر دا
رد برای همه زوج شی ها یکسان است. در نتیجه یک سوگیری القایی نیاز است تا بعضی دسته ها را به دیگر دسته ها ترجیح داده شوند. توابع بولی. فرض کنید که formula_8 یک مجموعه از بردار هایی باشند که هر یک k عنصر بولی دارند. جوجه اردک زشت در این مثال برداری است که کم ترین شباهت را با بقیه دارد.برای یافتن این بردار می توان از محاسبه فاصله همینگ استفاده کر. هرچند انتخاب اینکه چه ویژگی های بولی در نظر گرفته شود می تواند دلخواه باشد اما ممکن است که ویژگی هایی مشتق شده از ویژگی های اصلی وجود داشته باشند که برای یافتن جوجه اردک زشت مهم باشند. مجموعه بولی های بردار می توانند با ویژگی های جدیدی که از طریق توابع بولی بر حسب k ویژگی اصلی تولید می شوند، گسترش پیدا کنند.تنها راه متعارفی که وجود دارد این است که گسترش بر اساس تمام توابع بولی ممکن انجام شود.بردار های حاصل شده formula_9 ویژگی خواهند داشت. قضیه جوجه اردک زشت بیان می کند که هیچ جوجه اردک زشتی بین این بردار ها یافت نمی شود زیرا هر دو بردار کامل شده ای دقیقا در نصف ویژگی ها یکسان یا متفاوت خواهد بود. بحث. یک راه حل برای قضیه جوجه اردک زشت این است که یک قید تعیین کنیم که نشان
دهد چگونه شباهت اندازه گیری شود.برای این کار مجموعه مشخصاتی که در دسته بندی دخالت داده می شوند را محدود می کنیم.هرچند نشان داده شده است که این راه حل مشکل سوگیری را حل نمی کند زیرا اینکه دو شی از چه جنبه ای مشابه اند برحسب زمینه و وظیفه متفاوت است به طوری که هیچ پاسخ منحصر به فردی برای این سوال وجود ندارد.برای مثال اگر اهمیت را روی ویژگی «راه راه بودن» بگذاریم یک آرایشگر(با لباس ها معمولا راه راه) و یک گورخر به هم شبیه تر از یک اسب و یک گورخر خواهند بود.هرچند اگر وزن دهی ویژگی ها را ثابت کنیم این یک مقایسه مقید خواهد بود اما این ادعا که طبقه بندی بر اساس تطابق ویژگی است تقریبا بی معناست.
گونیب () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
تپیگ (به لاتین: Tpig) یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
بابایورت () یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
آقوشه (به لاتین: Akusha) یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
آختی (به لاتین: Akhty) یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
لوتکون (به لاتین: Lutkun) یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
اشتورم گشوتس ۴ (عنوان تدارکاتی: Sd.Kfz. 167) معروف به اشتوگ ۴ ، یک توپ تهاجمی ساخت آلمان در اواخر جنگ جهانی دوم بود که توسط شرکت کروپ بر پایه شاسی تانک پنزر ۴ طراحی و توسط ورماخت عموماً در نقش زره پوش ضدتانک در جبهات مختلف به کار گرفته شد. این زره پوش اساساً سازه فوقانی اشتوگ ۳ مدل گه بر بدنه تانک پنزر ۴ بود. تنها تغییر قابل توجه در سازه فوقانی جلوتر آمدن جایگاه راننده برای پوشش دادن به اختلاف طول بدنه بود. با وجود این که اشتوگ ۴ از تسلیحات همانند پنزر ۴ ولی با محدودیت چرخش استفاده می کرد، سطح مقطع پیشین کوچک تر زره پوش ارزش بیشتری برای آن ایجاد می کرد به وجهی که از ماه ژاویه سال ۱۹۴۴ کروپ تولیدات خود را از پنزر ۴ به اشتوگ ۴ کاملاً تغییر داد.
جن گیری (به انگلیسی: The Exorcism) یک فیلم ترسناک و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی مارک الکساندر فورتین و جاشوآ جان میلر با بازی راسل کرو، رایان سیمپکینز، کلویی بیلی، سم ورثینگتون، دیوید هاید پیرس و سامانتا ماتیس است. این فیلم در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۴ توسط ورتیکال انترتینمنت در ایالات متحده اکران شد. داستان. در حین فیلمبرداری یک فیلم ترسناک، بازیگری مشکل دار شروع به نمایش رفتارهای عجیب و غریب می کند. دخترش ابتدا فکر می کند او دوباره به دامن اعتیاد افتاده اما چیزی شیطانی در میان است... تولید. فیلمبرداری در ویلمینگتن، کارولینای شمالی در نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، و در دسامبر به پایان رسید. در آوریل ۲۰۲۴، عنوان فیلم از پروژه جورج تاون به جن گیری تغیر کرد.
تاندو () یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
انتخابات ریاست جمهوری جمهوری چک (۲۰۲۳) (انگلیسی :2023 Czech presidential election) در ژانویه ۲۰۲۳ برگزار گردید. میلوش زمان به دلیل محدودیت دو دوره، واجد شرایط نامزدی نبود. در مرحله اول انتخابات که در ۱۳ و ۱۴ ژانویه برگزار شد. پتر پاول و آندری بابیش به عنوان دو نامزد اصلی دارای بیشترین رای بودند و به دور دوم راه یافتند. دور دوم در ۲۷ و ۲۸ ژانویه برگزار شد. پاول در دور دوم مقابل رقیب خود بابیش با ۵۸ درصد آرا به عنوان رئیس جمهور منتخب جمهوری چک انتخاب شد. او در ۹ مارس، به جای میلوش زمان، دوره چهارساله ریاست جمهوری خود را آغاز خواهد کرد. بابیش شکست خود را پذیرفت و به پاول تبریک گفت. مشارکت رای دهندگان در دور دوم ۷۰ درصد بود که بالاترین میزان در انتخابات مستقیم ریاست جمهوری چک به شمار می رود. پیشینه. قبل از ۲۰۲۰. گمانه زنی های اولیه در مورد انتخابات ۲۰۲۳ پس از اولین انتخابات مستقیم ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۳ آغاز شد. لادیسلاو کابادا، دانشمند علوم سیاسی، گفت انتظار داشت رئیس جمهور جدید در زمان انتخاب شدنش در ۲۰۱۳ از میلوش زمان جوانتر باشد. چیری دینستبیر اغلب به عنوان یک نامزد بالقوه جناح چپ یاد می شد. کابادا از پتر ف
یالا به عنوان نامزد احتمالی جناح راست یاد کرد. همچنین گمانه زنی هایی وجود دارد که رهبر ANO ۲۰۱۱، آندری بابیش، که بعداً نخست وزیر جمهوری چک شد، ممکن است در سال ۲۰۲۳ نامزد ریاست جمهوری شود. در انتخابات قبلی در ژانویه ۲۰۱۸، زمان برای دومین و آخرین دوره خود انتخاب شد. پس از پیروزی زمان در سال ۲۰۱۸، گمانه زنی هایی وجود داشت که به دلیل سلامتی زمان، انتخابات بعدی ممکن است زودتر از سال ۲۰۲۳ برگزار شود. گمانه زنی ها در مورد جانشینان احتمالی زمان خیلی زود پس از انتخابات آغاز شد و کتابسازان واتسلاو کلاوس جونیور را به عنوان گزینه مورد علاقه در نظر گرفتند. بابیش اظهار داشت که حزب او نامزد خود را برای انتخابات آینده معرفی خواهد کرد. بعد از ۲۰۲۰. در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۱، میلوش ویسترچیل، رئیس مجلس سنای جمهوری چک، اعلام کرد که نامه ای از بیمارستان نظامی مرکزی دریافت کرده است که برای انجام وظایف ریاست جمهوری نالایق اعلام شده است و برنامه هایی را برای اجرای ماده ۶۶ قانون اساسی در دستور دارد. برای برکناری موقت زمان از سمت خود. در پاسخ، سنا قصد خود را برای انتقال اختیارات قانون اساسی زمان به بابیش و رئیس مجلس نمایندگان، رادک ووندراچک، ه
مچنین ANO ۲۰۱۱ اعلام کرد. با این حال، وی در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۱ از بیمارستان مرخص شد و وظایف خود را از سر گرفت. بابیش در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۱ اعلام کرد که در صورتی که حامیانش ۵۰۰۰۰ امضای لازم را جمع کنند، برای ریاست جمهوری نامزد خواهد شد. میلوسلاو اوندرا، تحلیلگر امنیتی، ابتکاری را برای انجام این کار آغاز کرد و در ۱ دسامبر ۲۰۲۱ شروع به جمع آوری امضا در ایستگاه مترو آندل نمود که به ۲۰۰ امضا رسید. به گفته آندا، او حدود ۵۰ ایستگاه تجمع در سراسر جمهوری چک داشت.
کالج کوهستانی ساحلی (CMTN) یک مؤسسه آموزشی دانشگاهی معتبر و دارای بودجه عمومی است که به جوامع منطقه شمال غربی بریتیش کلمبیا خدمت می کند. این کالج عضو شبکه دانشگاه قطب شمال، و کالج ها و مؤسسات کانادا (CiCan) است. ساخت مدرسه حرفه ای بریتیش کلمبیا در سال ۱۹۶۵ آغاز شد. این مدرسه در سپتامبر ۱۹۶۸ افتتاح شد. افتتاحیه رسمی در ۱۱ اوت ۱۹۷۰ برگزار شد. کالج نورث وست در سال ۱۹۷۵ در این مکان تأسیس شد. این نام به زودی به کالج جامعه شمال غربی (NWCC) تغییر یافت و در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸ به کالج کوهستانی ساحل تغییر نام داد.
سقوط هواپیمای دی سی-۳، سانحه ای بود که در ۴ دی ۱۳۳۱ برای هواپیمای مدل دی سی-۳ متعلق به شرکت هواپیمایی ایران که از مبدأ فرودگاه شیراز به مقصد فرودگاه مهرآباد، تهران در حال پرواز بود، رخ داد و منجر به مرگ ۲۴ نفر از ۲۶ سرنشین این هواپیما شد. این سانحه نخستین حادثه در تاریخ هوانوردی ایران است که در آن اکثر سرنشینان یک هواپیمای تجاری کشته شدند. این حادثه و چند حادثهٔ دیگر بین سال های ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۱ و همچنین نیاز کشور به یک شرکت هواپیمایی دولتی، موجب شد تا شرکت سهامی هواپیمایی ایران توسط دولت مصدق در هواپیمایی ملی ایران ادغام شود. مشخصات هواپیما. هواپیمای سانحه دیده یک هواپیمای داگلاس دی سی-۳ مدل C-47A-35-DL Skytrain بود که در ایران به "داکوتا" مشهور است. این هواپیما در سال ۱۹۴۲ با شماره سریال ۰۹۶۹۲ در شرکت هواپیماسازی داگلاس، در لانگ بیچ، کالیفرنیا تولید شده بود. این هواپیما ابتدا در اختیار نیروی هوایی ایالات متحده قرار گرفت و بعد به نیروی هوایی بریتانیا سپرده شد. سپس توسط شرکت سهامی هواپیمایی ایران با رجیستر EP-ACJ به خدمت گرفته شد. براساس آنچه در روزنامه اطلاعات (۸ دی ۱۳۳۱) آمده است، قیمت هر دستگاه هواپیمای "داکوت
ا دی سی-۳"، در زمان حادثه حدود ۳۰۰ هزار تومان برآورد شده است. اما مسئولان وزارت راه در آن زمان، ارزش هواپیمای سقوط کرده را ۷۰۰ هزار تومان اعلام کردند. شرح حادثه. هواپیمای دی سی-۳ متعلق به شرکت هواپیمایی ایران صبح روز پنجشنبه ۴ دی ۱۳۳۱ (۲۵ دسامبر ۱۹۵۲) از تهران به اصفهان پرواز کرد. از آن جا به آبادان پرواز رفت و سپس ساعت ۱۳:۳۰ به شیراز رسید. این هواپیما که در تمام این شهرها تعدادی مسافرگیری انجام داده بود در چهارمین پرواز برنامه ریزی شدهٔ خود در ساعت ۱۴:۲۰ دقیقه از شیراز عازم تهران شد. گفته می شود این هواپیما در مجموعِ عملیات پروازی خود تأخیر داشته است. در پایان مسیر شیراز به تهران، در هنگام نزدیک شدن هواپیما به فرودگاه مهرآباد، مه غلیظی شهر تهران را فرامی گیرد. به طوری که گفته می شود دید افقی به کمتر از ۲ متر می رسد. به این دلیل هواپیما در هنگام فرود باند را پیدا نمی کند و موفق به فرود نمی شود. کارکنان فرودگاه در این زمان تلاش می کنند با روشن کردن آتش، باند را برای خلبان نمایان کنند اما این اقدام موفقیت آمیز نبوده است. براساس گزارش سازمان بین المللی هوانوردی، مراقبت پرواز فرودگاه مهرآباد پس از وقوع مه غلیظ دس
تور تغییر مسیر هواپیما به سمت فرودگاه اصفهان را صادر می کند؛ اما خلبان پاسخ می دهد که ذخیرهٔ سوخت هواپیما برای طی این مسیر کافی نیست. سرانجام در آخرین تقرب به فرودگاه در ساعت ۱۷:۱۵ دقیقه بعد از ظهر، هواپیما سقوط می کند. محل سقوط. هواپیمای مذکور در فاصله حدود ۷ کیلومتری فرودگاه مهرآباد، در نزدیکی قریه یافت آباد، سقوط کرد. علل حادثه. در خبرهایی که در تاریخ ۶ دی ۱۳۳۱ در روزنامه های کشور منتشر شدند، وزارت راه علت سانحه را وجود «مه غلیظ بی سابقه آنی در فضای شهر تهران» اعلام کرد. همچنین کمبود سوخت دلیل دیگر این حادثه بود چرا که هواپیما نمی توانست با مقدار سوخت خود به سمت فرودگاه دیگری پرواز کند. در خاطرات بهرام مؤمنی، رئیس پیشین بازرسی اداره فنی هواپیمایی کشور و مسئول رسیدگی به سوانح هوایی، آمده است: «هواپیما قرار بود ساعت هفت به زمین بنشیند و چون باند فرودگاه را مه غلیظی پوشانده بود که حتی ۲ متری را هم نمی شد دید، چندین مرتبه برای نشستن روی باند از روی فرودگاه عبور کرد و کارکنان شرکت هواپیمایی با سوزاندن مقداری نفت و بنزین در بشکه های بزرگ که اطراف باند قرار داده بودند، هر چه تلاش کردند که باند فرود را روشن کنند ت
ا خلبان بتواند آن را ببیند میسر نشد. و دفعه آخری که خیلی به باند نزدیک شد تا فرود آید، چرخ هایش باز نبود و همان دور زدن باعث برخورد هواپیما به زمین شد و تمامی سرنشینان هواپیما بجز یک نفر که با صندلی خود از هواپیما کنده شد و به بیرون پرتاب شده بود، جان خود را از دست دادند.» هواپیما پس از سقوط به کلی متلاشی شده و دچار آتش سوزی می شود. به گفته مؤمنی «علت برخورد هواپیما به زمین تا حدودی معلوم و معین بود و نقص فنی وجود نداشت بلکه نقص راهنمایی و نبودن وسایل مخابراتی و ناوبری بود که هواپیما نتوانست باند فرودگاه را پیدا کند، لذا پرونده بسته شد.» سرنشینان. در آمار سرنشینان هواپیما در منابع مختلف اختلاف وجود دارد. روزنامه اطلاعات و روزنامه کیهان دو روز پس از حادثه تعداد کل سرنشینان را ۲۵ نفر اعلام کردند. اما برخی منابع ۲۶ نفر و ایکائو ۲۷ نفر ذکر کرده است. مسافران در شهرهای آبادان (۳ نفر)، اصفهان (۹ نفر) و شیراز (۱۴ نفر) سوار هواپیما شده بودند. هواپیما دارای ۵ خدمهٔ پروازی بود که خلبان پرواز ستوان یکم زنجانی نام داشت. کریم ساعی، چهرهٔ سرشناسی بود که در این سانحه جان باخت. روزنامه اطلاعات (۶ دی ۱۳۳۱) نوشت که در بین مسافر
ان ۲ سرنشین زنده مانده اند. این روزنامه نام یکی از این دو نفر را، سیدحسین عدل، ذکر می کند و می نویسد: «آقای سیدحسین عدل برادر مرحوم مصطفی عدل تنها فرد سلامتی است که اکنون در بیمارستان پانصد تختخوابی به سر می برد. امروز از کلیه قسمت های بدن وی عکس برداری شد و معلوم گردید که کمترین اثر شکستگی در بدن ایشان وجود ندارد.» نام بازماندهٔ دیگر نیز «مهندس خزاینی» عنوان شده است. حواشی و پیامدها. تأسیس هواپیمایی ملی ایران. این سانحه در واقع سومین سانحه از هواپیماهای دی سی-۳ در ایران بود اما با توجه به تعداد تلفات موجب توجه جدی قرار گرفت. تا آن زمان این سانحه بزرگ ترین سانحهٔ هواپیماهای تجاری در تاریخ ایران به شمار می آمد و از این حیث قابل توجه بود. به طوری که پس از سانحه دولت محمد مصدق تصمیم گرفت پروازهای شرکت سهامی هواپیمایی ایران را به مدت حدود ۴۰ روز متوقف کند تا این موضوع مورد رسیدگی دقیق قرار گیرد. از سوی دیگر دولت ایران در آن زمان متوجه شده بود که نقش محوری در حمل ونقل هوایی شرق و غرب جهان را بازی کند. بنابراین پس از این سانحه، نیاز به تأسیس یک شرکت هوایی دولتی بیش از پیش در ایران احساس شد. در این زمان دو شرکت هواپ
یمایی ایران و هواپیمایی پارس در ایران فعال بودند اما نمی توانستند نیاز روز کشور به حمل ونقل هوایی را برطرف کنند. مجموعهٔ این رخدادها موجب شد تا دولت در ۵ اسفند ۱۳۴۰ هواپیمایی ملی ایران را با سرمایه ۱۷ میلیون تومان تأسیس کند. هواپیمایی ملی ایران سپس شرکت هواپیمایی ایران را خریداری کرد. کشف حجم زیادی اسکناس در محل سقوط. در محل سقوط این هواپیما، تعداد اسکناس های ۱۰ و ۲۰ تومانی کشف شد. چند روز بعد مشخص شد که اسکناس ها ۵۰۰ هزارتومان و متعلق به یکی از صراف های شیراز بوده اند. روزنامه کیهان دو روز پس از حادثه در گزارش خود نوشته است: «حاج علی آقای انتظاری رحیم زاده صراف به دادگستری مراجعه کرده و اظهار داشته است اسکناس هایی که در داخل هواپیما بوده به عنوان ایشان ارسال شده و مرحوم پرهیزکار حامل آن بوده است. وی گفته است این اسکناس ها که مبلغ ۵۰۰ هزار تومان بوده، آقای رجب علی هوایی صراف از شیراز برای ایشان فرستاده است.» مرگ کریم ساعی. کریم ساعی، رئیس وقت سازمان سرجنگل داری کشور و بنیان گذار پارک ساعی، چهرهٔ سرشناسی بود که در این حادثه جان باخت. گفته می شود ساعی مسافر این پرواز نبوده و در آخرین فرصت خود را به فرودگاه می ر
ساند و از یکی از مسافران می خواهد تا صندلی اش را به او بسپارد و در عوض آن مسافر با هزینهٔ ساعی یک شب در شیراز اقامت داشته باشد. ساعی برای انجام یک دیدار رسمی با یک هیئت خارجی به تهران سفر می کرد و از این جهت به بلیط این پرواز نیاز داشت. پس از حادثه رادیو با قطع برنامه های خود اعلام کرد: «هواپیمای حامل تعداد زیادی از هموطنان که از شیراز به تهران در حرکت بود، سقوط کرده و تمام مسافران از جمله مهندس ساعی رئیس سازمان سرجنگل داری کشور و بنیانگذار بسیاری از پارک ها، باغ ها و جنگل های کشور کشته شده اند.»