Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دهستان ساوان، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این دهستان، روستای مزرعه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان ساوان برابر با ۶٬۵۵۱ نفر بوده است.
بخش مرکزی، یکی از بخش های شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این بخش، شهر میرآباد است. تقسیمات کشوری. شهر: میرآباد جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان میرآباد برابر با ۱۶٬۲۹۱ نفر بوده است.
جابر نوروز (; – ) خادم هنر افتخاری آذربایجان، شاعر خلق جمهوری آذربایجان و دبیر اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان به مدت ۳ دهه بود. وی یکی از برجسته ترین نویسندگان شعر مدرن آذربایجانی به حساب می آید و به سرودن اشعار رمانتیکی که مشوق میهن پرستی است، شهرت دارد. شاعر در آگاهی دهی در مسائل مهم ملی به مردم فعال بود و در سال ۱۹۹۵ به عنوان نماینده به مجلس ملی جمهوری آذربایجان راه یافت. جابر نوروز اشعاری از شعرای جهان را ترجمه و به مردم آذربایجان معرفی کرد و آثار خود او نیز به چندین زبان دیگر ترجمه و منتشر شده و آهنگ های معروف آذربایجانی متعددی بر اساس اشعارش ساخته شده است. شرح حال. جابر نوروز در ۱۲ ژوئن سال ۱۹۳۳ در روستای «اوپا» ی شهرستان خیزی به دنیا آمد. پس از اتمام دوره متوسطه در هنرستان تربیت معلم مدارس ابتدایی تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۲ وارد رشته روزنامه نگاری دانشگاه دولتی باکو شد. یک سال بعد به توصیه اتحادیه نویسندگان آذربایجان برای ادامه تحصیل راه دانشگاه ادبیات ماکسیم گورکی در مسکو را در پیش گرفت و در سال ۱۹۵۷ فارغ التحصیل شد. جابر نوروز کار خود را در سال ۱۹۵۸ و در بخش ادبی روزنامه شبانه «باکو» آغاز کرد. در سا
ل های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ و ۱۹۹۱ الی ۱۹۹۳ به ترتیب به عنوان سردبیر مجله ادبی «آذربایجان» و روزنامه «ادبیات و اینجسنت (هنر)» مشغول به کار شد. بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ دبیری اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان را عهده دار بود. ترجمه های وی از ادبیات جهانی این امکان را برای مردم آذربایجان فراهم آورد تا با آثار شعرای جهان آشنا شوند. شعرسرایی. شعر جابر نوروز تلفیقی است از سنن ادبی آذربایجان با جریان های ادبی روز. در اوایل فعالیت هایش اشعارش به خاطر انگیزه انسان گرایانه، معنوی و میهن پرستانه ای که داشت، محبوبیت عام مردم را به دست آورد. آثار غنایی و حماسی او به دلیل خاصیت هنری و تنوع موضوعی قابل توجه است و زبان ادبی ساده و لطیفی دارد. ابراز نگرانی از سرنوشت میهن در اشعار او رایج است و روحیه میهن پرستی را القا می کند. موسیقی آذربایجانی مملو از ترانه هایی است که از اشعار او سروده شده است و بیشتر آثار جابر نوروز به زبان های دیگر برگردانده و منتشر شده است. فعالیت سیاسی. جابر نوروز در رخدادهای اجتماعی و سیاسی آذربایجان حضور فعالی داشت. او اشعارش را برای شهروندان عادی می سرود و برآوردهای واقعگرایانه ای از رویدادهای خطرناک ارائه می
کرد. جابر نوروز در سال ۱۹۹۵ به عنوان نماینده مجلس ملی جمهوری آذربایجان انتخاب شد. جابر نوروز در ۱۲ دسامبر سال ۲۰۰۲ درگذشت. جوایز. در طول زندگی اش از جابر نوروز با اعطای عناوین افتخاری، مدال ها و نشان های مختلفی از جمله هنرمند افتخاری و شاعر خلق آذربایجان تقدیر به عمل آمد.
حافظه دیداری یا حافظه بصری (به انگلیسی:Visual memory) رابطه بین پردازش ادراکی و رمزگردانی، ذخیره و بازیابی بازنمایی های عصبی حاصل را توصیف می کند. حافظه بصری در بازه زمانی وسیعی از حرکات چشم گرفته تا سالها به منظور پیمایش بصری به مکانی که قبلاً بازدید کرده اید رخ می دهد. حافظه دیداری شکلی از حافظه است که برخی از ویژگی های حواس ما را در رابطه با تجربه بصری حفظ می کند. انسان ها قادر هستند اطلاعات بصری را در حافظه خود حفظ کنند که شباهت زیادی با اشیا، مکان ها، حیوانات یا افراد را به صورت یک تصویر ذهنی دارند. تجربه حافظه بصری به عنوان تصویر ذهنی نیز شناخته می شود که از طریق آن می توانیم تصویر ذهنی اشیاء، مکان ها، حیوانات یا افراد اصلی را از حافظه خود بازیابی کنیم. حافظه دیداری یکی از چندین سیستم شناختی است که همگی بخش های به هم پیوسته ای هستند که با هم ترکیب می شوند و حافظه انسان را تشکیل می دهند. انواع پالینوپسیا، تداوم یا عود تصویر بصری پس از حذف انگیزه، نتیجه ای از اختلال در عملکرد حافظه دیداری می باشد.
در روان شناسی شناختی و علوم اعصاب، حافظه فضایی (به انگلیسی:spatial memory) شکلی از حافظه است که مسئول ثبت و بازیابی اطلاعات مورد نیاز برای برنامه ریزی یک دوره در یک مکان و یادآوری مکان یک شی یا وقوع یک رویداد می باشد. حافظه فضایی برای جهت یابی در فضا ضروری است. حافظه فضایی را نیز می توان به حافظه فضایی خودمحور یا ایگوسنتریک (به انگلیسی:egocentric) و دیگرمحور یا الوسنتریک (به انگلیسی:allocentric) تقسیم کرد. حافظه فضایی یک فرد برای حرکت در یک شهر آشنا مورد نیاز است. حافظه فضایی موش برای یادگیری محل غذا در انتهای یک هزارتو ضروری است. هم در انسان و هم در حیوانات، خاطرات فضایی به صورت یک نقشه شناختی خلاصه می شود. حافظه فضایی بازنمایی هایی در حافظه کاری، کوتاه مدت و حافظه بلند مدت دارد. تحقیقات نشان می دهد که مناطق خاصی از مغز مرتبط با حافظه فضایی هستند. از روش های زیادی برای اندازه گیری حافظه فضایی در کودکان، بزرگسالان و حیوانات استفاده می شود.
یک ارز دیجیتال بانک مرکزی (به انگلیسی:central bank digital currency با سرواژه: CBDC) (همچنین به آن ارز دستوری دیجیتال یا پول بر مبنای دیجیتال نیز گفته می شود) یک ارز دیجیتالی است که توسط یک بانک مرکزی به جای یک بانک تجاری صادر می شود. ارز دیجیتال بانک مرکزی مانند اسکناس ها و مسکوک های فیزیکی، یک نوع بدهی بر عهده بانک مرکزی است و به عنوان یک واحد پولی مستقل صادر می شود. به جای یک ارز جدید، CBDC شکلی از پول الکترونیکی بانک مرکزی است که می تواند توسط خانوارها و مشاغل برای پرداخت استفاده شود. گزارشی توسط بانک تسویه حساب های بین المللی بیان می کند که اگرچه اصطلاح «ارز دیجیتال بانک مرکزی» به خوبی تعریف نشده است، «بیشتر افراد تصور می کنند که ارز بانک مرکزی دیجیتال یک شکل جدید از پول بانک مرکزی است [...] که متفاوت از موجودی در حساب های ذخیره یا تسویه ای سنتی می باشد.» مفهوم فعلی CBDCها با ارز مجازی و ارز دیجیتال از این جهت متفاوت است که یک CBDC توسط یک دولت صادر یا صادر خواهد شد. اکثر پیاده سازی های CBDC احتمالاً از هیچ نوع دفتر کل توزیع شده مانند زنجیره بلوکی استفاده نمی کنند یا نیازی به آن نخواهند داشت. اکثر بانک ه
ای مرکزی در سراسر جهان اکنون در مراحل مختلف ارزیابی خود برای راه اندازی ارزهای دیجیتال ملی خود هستند. به گفته کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، بیش از ۸۰ بانک مرکزی در حال بررسی ارزهای دیجیتال می باشند. RMB دیجیتال چین اولین ارز دیجیتالی بود که توسط یک اقتصاد بزرگ منتشر شد. از ژانویه ۲۰۲۳ میلادی، پنج بانک مرکزی CBDC راه اندازی کرده اند: بانک مرکزی باهاما ()، بانک مرکزی کارائیب شرقی (DCash)، بانک مرکزی نیجریه (e-Naira)، بانک جامائیکا (JamDex). ، و بانک ذخایرهند (روپیه دیجیتال). برخی از دولت ها نیز ارزهای رمزنگاری شده منتشر کرده یا اقداماتی را برای استفاده از رمزارزها در نظر گرفته اند: این دولت ها شامل ونزوئلا (پترو) و جزایر مارشال (Sovereign) است. این ارزهای دیجیتال اغلب با هدف افزایش استقلال یک دولت از نظام های مالی جهانی، مانند کاهش وابستگی به ارز خارجی یا فرار از تحریم های بین المللی، در نظر گرفته می شوند. نگرش متضاد نسبت به ارزهای دیجیتال با تحولات در بریتانیا و سوئیس در فوریه ۲۰۲۳ میلادی نشان داده شد. وزارت خزانه داری بریتانیا و بانک انگلستان ابراز داشتند که پوند دیجیتال با حمایت دولتی احتمالاً مدتی
پس از سال ۲۰۲۵ میلادی راه اندازی خواهد شد. دو هفته بعد، یک گروه لابی سوئیسی به دلیل ترس از اینکه پرداخت های الکترونیکی ممکن است نظارت بر اقدامات شهروندان خود را برای دولت آسان تر کند، یک رأی گیری ملی را در مورد حفظ «مقدار کافی» پول نقد در گردش را راه اندازی کردند. منتقدانی نیز ترس از قدرت گرفتن شرکت های «بیگ تک» و دسترسی بیشتر آنان به اطلاعات معاملات اقتصادی را به جای دولت ها را در این حوزه بیان کرده اند. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران نیز ارز دیجیتال بانک مرکزی خود را با نام رمزریال را در برنامه دارد.
این فهرست شامل باشگاه های رسمی قهرمان فوتبال جهان (دوژور) است که توسط فیفا به رسمیت شناخته شده اند. مسابقات رسمی که این عنوان جهانی را اعطا می کنند عبارتند از جام بین قاره ای (۲۰۰۴–۱۹۶۰)، جام جهانی باشگاه ها (۲۰۰۰، ۲۰۰۵–تاکنون) و جام بین قاره ای فیفا (۲۰۲۴–تاکنون). از سال ۲۰۲۵، جام جهانی باشگاه ها و جام بین قاره ای فیفا به عنوان مسابقات قهرمانی باشگاه های جهان فعلی فیفا در کنار هم وجود دارند و به ترتیب عناوین قهرمان چهارساله باشگاه های جهان و قهرمان سالانه باشگاه های جهان را به باشگاه های برنده اعطا می کنند. قهرمان فعلی جهان، چلسی، برنده جام جهانی باشگاه ها ۲۰۲۵ است. مسابقات. جام بین قاره ای. جام بین قاره ای که همچنین به عنوان "جام اروپا/آمریکای جنوبی" شناخته می شود، یک رقابت رسمی فوتبال بین المللی بود که توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار می شد، این مسابقات بین باشگاه های نماینده این کنفدراسیون ها، که معمولاً برندگان جام قهرمانان اروپا (که اکنون به عنوان لیگ قهرمانان اروپا شناخته می شود) و جام لیبرتادورس آمریکای جنوبی هستند برگزار می شد. این رقابت توسط نمایندگ
ان باشگاه های توسعه یافته ترین قاره ها در دنیای فوتبال انجام شد. این مسابقات حالا با جام جهانی باشگاه ها جایگزین شده است. همه نسخه ها مسابقات رسمی یوفا و کونمبول، و همچنین به طور غیرمستقیم فیفا بودند. از زمان شکل گیری آن در سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۹، در صورت تساوی در یک مسابقه، تا سال ۱۹۶۸ یک بازی پلی آف و بعدا ضربات پنالتی انجام می شد. در طول دهه ۱۹۷۰، شرکت کنندگان اروپایی در جام بین قاره ای به دلیل رویدادهای بحث برانگیز در فینال ۱۹۶۹، گاهی از بازی کردن خودداری می کردند، و برخی از تیم های قهرمان باشگاه قهرمان اروپا کنار رفتند. از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۴، مسابقات در یک مسابقه در ژاپن برگزار شد و توسط صنعت خودروسازی چندملیتی تویوتا حمایت مالی شد، که یک جایزه ثانویه (که در کنار نسخه اصلی)، یعنی جام تویوتا را ارائه می کرد. در طول تاریخ فوتبال، تلاش های مختلفی برای سازماندهی یک تورنمنت که "بهترین تیم باشگاهی جهان" را مشخص می کند (مانند مسابقات قهرمانی فوتبال جهان، جام سیر توماس لیپتون، کوپا ریو و جام جهانی باشگاه ها کوچک) انجام شده است. اما عدم علاقه یا ناتوانی فیفا در سازماندهی مسابقات باشگاهی باعث شد این برای مدت طولانی انجام
نشود. جام بین قاره ای توسط فیفا به عنوان سلف رسمی جام جهانی باشگاه ها، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ برگزار شد، در نظر گرفته می شود. همه تیم های برنده توسط رسانه های گروهی در سراسر جهان و جامعه فوتبال، از جمله فیفا (به عنوان تولیدات مرکز خبری که در وب سایت فیفا به عنوان اسناد رسمی فهرست نشده اند)، به عنوان «قهرمانان جهان» عملا در نظر گرفته شدند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷، شورای فیفا، در حالی که اتحاد آماری بین جام بین قاره ای و جام جهانی باشگاه ها را با توجه به تاریخچه این دو تورنمنت (که در سال ۲۰۰۵ با هم ادغام شدند) را ترویج نمی کرد، عنوان جام بین قاره ای را به رسمیت شناخت. همه برندگان به عنوان قهرمانان رسمی باشگاه های جهان، با همان عنوان برندگان جام جهانی باشگاه ها، یا "قهرمانان باشگاه های جهان" شناخته می شوند. جام جهانی باشگاه ها. جام جهانی باشگاه ها یک رقابت بین المللی فوتبال برای مردان است که توسط فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا)، نهاد جهانی این ورزش برگزار می شود. این مسابقات رسماً عنوان جهانی را به خود اختصاص می دهد. این مسابقات اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان مسابقات قهرمانی باشگاه های جهان برگزار شد. مسابقات
بین سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ به دلیل ترکیبی از عوامل، مهم تر از همه سقوط شریک بازاریابی فیفا برگزار نشد. از سال ۲۰۰۵، این مسابقات هر ساله برگزار می شود و میزبانی آن در برزیل، ژاپن، امارات متحده عربی، مراکش و عربستان سعودی بوده است. اعتبار جام جهانی باشگاه ها در بخش های مختلف دنیای فوتبال کاملاً متفاوت است. در حالی که به طور گسترده ای به عنوان برجسته ترین جام در سطح باشگاهی در آمریکای جنوبی در نظر گرفته می شود، در مقایسه با لیگ قهرمانان اروپا برای جلب علاقه بیشتر تلاش می کند و معمولاً به عنوان یک مسابقه با رتبه بالا شناخته نمی شود. اولین مسابقات قهرمانی باشگاه های جهان در سال ۲۰۰۰ در برزیل برگزار شد. اما شکست ای اس ال باعث شد فیفا مسابقات را متوقف کند و مسابقات سال بعد که در اسپانیا برگزار می شد لغو شود. این اولین قسمت شکست خورده به موازات جام بین قاره ای (همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می شود) برگزار شد، رقابتی که به طور مشترک توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار شد که برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ بین برندگان جام قهرمانان اروپا و جام لیبرتادورس مورد مناق
شه قرار گرفت. فیفا سرانجام موفق شد رویداد معتبر ژاپنی را خریداری کند و در سال ۲۰۰۵، پس از آخرین دوره جام بین قاره ای، آن رقابت با فیفا ادغام شد. اولین دوره جام جهانی باشگاه ها شکست خورده، به «مسابقات قهرمانی باشگاه های جهان» تغییر نام داد و یک جام جدید جایگزین جام بین قاره ای و همچنین جام تویوتا شد. در سال ۲۰۰۶ این مسابقات نام فعلی خود را به خود گرفت. فرمت مسابقات بین سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۲۳ این مسابقات شامل هفت تیم بود که برای کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه های کشور میزبان در مدت حدود دو هفته با یکدیگر رقابت می کردند. برندگان آن سال لیگ قهرمانان آسیا (آسیا)، لیگ قهرمانان آفریقا (آفریقا)، لیگ قهرمانان کونکاکاف (آمریکای شمالی)، جام لیبرتادورس (آمریکای جنوبی)، لیگ قهرمانان اقیانوسیه (اقیانوسیه) و لیگ قهرمانان اروپا (اروپا)، به همراه قهرمان ملی کشور میزبان، در یک تورنمنت حذفی مستقیم شرکت می کردند. قهرمان ملی کشور میزبان در بازی پلی آف مقابل قهرمان اقیانوسیه رقابت می کرد که برنده آن مسابقه در مرحله یک چهارم نهایی به قهرمانان آسیا، آفریقا و آمریکای شمالی می پیوست. برندگان مرحله یک چهارم نهایی به مصاف قهرمانان اروپا و آم
ریکای جنوبی می رفتند که در مرحله نیمه نهایی قرار می گرفتند تا به فینال راه پیدا کنند. در اروپا این مسابقات تقریبا توسط رسانه های جمعی نادیده گرفته می شد، عمدتا به دلیل سطح ورزشی آن، که در مقایسه با جام بین قاره ای پایین تر از این تورنمنت تلقی می شد. در واقع زمانی که طرف ها در یک بازی یک باره در ژاپن (و حتی قبل از آن) با هم دیدار می کردند، این هنوز یک مبارزه عادلانه بود. باز شدن بازار جهانی فوتبال تعادل را تغییر داده است. این روزها بهترین بازیکنان آمریکای جنوبی (و ستاره های تمام قاره های دیگر) معمولاً در اروپا بازی می کنند. در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۲، فیفا از برگزاری مسابقات گسترده تری خبر داد که شامل ۳۲ تیم می شد و هر چهار سال یک بار و در ژوئن و ژوئیه برگزار می شد. جام بین قاره ای فیفا. جام بین قاره ای فیفا یک رقابت بین المللی فوتبال مردان است که توسط فیفا، نهاد حاکم بر این ورزش، برگزار می شود. اولین دوره آن در سال ۲۰۲۴ برگزار شد. این رقابت ها با حضور قهرمانان باشگاه های شش کنفدراسیون فیفا و به صورت حذفی برگزار می شود و تیم اروپایی مستقیما در فینال حضور دارد. به قهرمان عنوان سالانه قهرمانان جهان اعطا می شود. نتایج. جا
م بین قاره ای (۱۹۶۰–۲۰۰۴). نکات مهم قهرمانان. بر پایه باشگاه. فیفا دو نوع قهرمان جهان دارد: آنهایی که از جام بین قاره ای و آنهایی که از جام جهانی باشگاه ها به دست می آیند (دو رقابت، هر چند متفاوت، عنوان یکسانی دارند) بنابراین بر طبق آنچه که به طور رسمی توسط فیفا ابلاغ شده است، تعداد کل عناوین رسمی جهانی به شرح زیر است: نکات مهم
جهانی شدن سیاسی (به انگلیسی:Political globalization) رشد نظام سیاسی جهانی هم از نظر اندازه و هم از نظر پیچیدگی است. این سامانه شامل دولت های ملی، سازمان های دولتی و بین دولتی آنها و همچنین عناصر مستقل از دولت جامعه مدنی جهانی مانند سازمان های بین المللی غیردولتی مردم نهاد و سازمان های جنبش های اجتماعی است. یکی از جنبه های کلیدی جهانی شدن سیاسی، کاهش اهمیت دولت-ملت و ظهور بازیگران دیگر در صحنه سیاسی می باشد. تاریخچه ایجاد و وجود سازمان ملل متحد یکی از نمونه های کلاسیک جهانی شدن سیاسی نامیده می شود. جهانی شدن سیاسی یکی از سه بعد اصلی جهانی شدن همراه با دو بعد دیگر جهانی شدن اقتصادی و جهانی شدن فرهنگی در ادبیات دانشگاهی می باشد.
جهانی شدن فرهنگی به انتقال عقاید، معانی و ارزش ها در سراسر جهان به گونه ای که روابط اجتماعی را گسترش و تشدید کند گفته می شود. این فرایند با مصرف مشترک فرهنگ هایی مشخص می شود که توسط اینترنت، رسانه های فرهنگ عمومی و سفرهای بین المللی منتشر شده اند. این امر به فرآیندهای بورس کالا و استعمار افزوده است که سابقه طولانی تری در حمل معنای فرهنگی در سراسر جهان دارد. گردش فرهنگ ها افراد را قادر می سازد تا در روابط اجتماعی گسترده ای که از مرزهای ملی و منطقه ای عبور می کند سهیم شوند. ایجاد و گسترش چنین روابط اجتماعی صرفاً در سطح مادی مشاهده نمی شود. جهانی سازی فرهنگی شامل شکل گیری هنجارها و دانش های مشترکی است که مردم با آن هویت فرهنگی فردی و جمعی خود را مرتبط می کنند. این امر باعث افزایش ارتباط دو جانبه و پیوستگی بین جمعیت ها و فرهنگ های مختلف می شود. ایده جهانی شدن فرهنگی در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی ظهور کرد، اما به طور گسترده توسط دانشگاهیان غربی در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی و اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بر سر زبان ها افتاد. برای برخی از محققان، ایده جهانی شدن فرهنگی واکنشی است به ادعاهای مطرح شده توسط منتقدان امپریالیسم فرهنگی در د
هه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی.
شاعر خلق جمهوری آذربایجان () یک لقب افتخاری است که به شعرای آذربایجانی در توسعهٔ ادبیات آذربایجانی نقش مؤثری داشته باشند، اهدا می شود. اطلاعات کلی. عنوان افتخاری شاعر خلق جمهوری آذربایجان با حکم حیدر علی اف، رئیس جمهوری وقت آذربایجان مورخ ۲۲ مه ۱۹۹۸ همراه با عناوین دیگر ایجاد شد. رئیس جمهور آذربایجان به ابتکار خود و همچنین به پیشنهاد مجلس ملی و کابینه وزرای این عنوان افتخاری را به شعرا اعطا می کند. این عنوان فقط به شهروندان جمهوری آذربایجان قابل اهدا است. بر اساس مقررات مربوطه، اعطای دوباره و مکرر عنوان افتخاری «شاعر خلق جمهوری آذربایجان» به یک فرد انکان پذیر نیست. در صورت مشاهده سوء رفتار، امکان سلب فرد دریافت کننده از این عنوان وجود دارد. همچنین به افرادی که عنوان افتخاری «شاعر خلق جمهوری آذربایجان» را دریافت می کنند، گواهی نامه و نشان مربوطه اهدا می شود. نشان یادشده بر روی سمت راست سینه نصب می شود.
مدیریت ریسک مالی (به انگلیسی:Financial risk management) عمل محافظت از ارزش اقتصادی در یک بنگاه با مدیریت کردن ریسک مالی - به طور عمده ریسک عملیاتی، ریسک اعتباری و ریسک بازار، یا انواع خاص تر ریسک می باشد. درمورد مدیریت ریسک به طور کلی، مدیریت ریسک مالی مستلزم شناسایی منابع ریسک، اندازه گیری ریسک و برنامه ریزی برای رسیدگی به ریسک می باشد. می توان گفت که مدیریت ریسک مالی به عنوان یک «علم» با نظریه سبد سهام مدرن متولد شد. هری مارکویتز در سال ۱۹۵۲ میلادی با مقاله «انتخاب سبد سهام» این حوزه را بنیان گذاشت. این رشته می تواند کیفی و کمی باشد. با این حال، به عنوان یک تخصص مدیریت ریسک، مدیریت ریسک مالی بیشتر بر زمان و نحوه پوشش ریسک تمرکز دارد، و اغلب از ابزارهای مالی برای مدیریت مواجهه های پرهزینه با ریسک استفاده می کند. در همه این موارد موارد اما، آخرین «خط دفاع» در برابر ریسک، سرمایه می باشد.
سرپرستی موقت سیستمی ست که در آن یک خردسال تحت مراقبت قرار بگیرد یا زندگی اش را در یک خانهٔ گروهی (انجمن مراقبت از کودکان مسکونی، مرکز درمان گری و…) یا خانهٔ شخصی یک سرپرست دارای گواهی نامهٔ دولتی و یک عضو خانواده تأییدشده توسط دولت بگذراند، که فرد انجام دهندهٔ دومی «والد موقت» خوانده می شود. گذاشتن یک کودک در این وضعیت معمولاً از طریق دولت یا یک آژانس خدمات اجتماعی انجام می شود. به مؤسسه، خانهٔ گروهی یا والد موقت برای خرجی که کرده است پاداش داده می شود مگر این که کودک با یکی از اعضای خانواده اش باشد. در برخی حکومت ها، به سرپرستان خویشاوند کودکانی که مورد سرپرستی دولت هستند کمک هزینهٔ مالی داده می شود. حکومت، از طریق دادگاه خانواده و آژانس خدمات مراقبت از کودک، جای یک والد را برای خردسال پر می کند و تمام تصمیمات قانونی را در حالی که والد موقت مسئول سرپرستی روزانه خردسال است می گیرد. محققان و فعالان دربارهٔ کارآمدی خدمات سرپرستی موقت ارائه شده توسط سازمان های مردم نهاد نگران هستند.
زنان در کلمبیا () طبق قانون اساسی کلمبیا در سال ۱۹۹۱ از حق استقلال بدنی برخوردارند. رای دادن، تصدی مناصب دولتی؛ برای کار؛ دستمزد منصفانه یا دستمزد برابر؛ داشتن اموال؛ برای دریافت آموزش؛ برای خدمت در ارتش در برخی وظایف، انعقاد قراردادهای حقوقی؛ و داشتن حقوق زناشویی در قانون این کشور قرار دارد. حقوق زنان در کلمبیا از اوایل سده بیستم به تدریج در حال توسعه بوده است. تاریخچه. نقش زنان در کلمبیا در جنبه های نظامی بسیار مهم بوده و عمدتاً به عنوان حامی یا جاسوس خدمت می کنند، مانند مورد پولیکارپا سالاوریتا که نقش کلیدی در استقلال کلمبیا از امپراتوری اسپانیا داشت. برخی از گروه های بومی مانند وایو، جامعه ای مادرسالار دارند که در آن نقش زن محوری و مهم ترین برای جامعه آنهاست. زنان وابسته به گروه های بومی در دوران استعمار به شدت مورد هدف استعمارگران اسپانیایی قرار گرفتند. بسیاری از زنان بومی در معرض بردگی، تجاوز جنسی و از دست دادن هویت فرهنگی خود قرار گرفتند. در طول دوران استعمار، قرن نوزدهم و تأسیس دوران جمهوری، نقش زنان کلمبیایی در یک جامعه تحت سلطه مردان به خانه دار شدن تنزل داده شد. تحصیلات برای زنان محدود به افراد ثرو
تمند بود و آنها فقط اجازه داشتند تا دوره راهنمایی در صومعه تحت آموزش کاتولیک رومی تحصیل کنند. کنگره کلمبیا در ۱۰ دسامبر ۱۹۳۴ قانونی را ارائه کرد که به زنان حق تحصیل می داد. این قانون، مانند هر موضوع مربوط به حقوق زنان در آن زمان، جنجال ایجاد کرد. آموزش. قبل از سال ۱۹۳۳ زنان در کلمبیا فقط تا مقطع متوسطه اجازه تحصیل داشتند. خورخه الیسر گایتان، نماینده لیبرال کنگره، از فرمان شماره ۱۹۷۲ در سال ۱۹۳۳ دفاع کرد که به زنان اجازه می داد تحصیلات عالی را دریافت کنند، در حالی که ژرمن آرسینیگاس محافظه کار با آن مخالف بود. این فرمان تصویب شد و توسط دولت لیبرال آلفونسو لوپز پومارجو امضا شد. دانشگاه ملی کلمبیا اولین مؤسسه آموزش عالی بود که به دانشجویان دختر اجازه تحصیل داد. گردا وستندورپ در ۱ فوریه ۱۹۳۵ برای تحصیل در رشته پزشکی پذیرفته شد. گابریلا پلاز که در سال ۱۹۳۶ به عنوان دانشجو پذیرفته شد و به عنوان وکیل فارغ التحصیل شد، اولین زن فارغ التحصیل از دانشگاهی در کلمبیا شد. در سال ۱۹۳۶، ماریا کارولا اولین مدرسه کارهای اجتماعی را تحت حمایت دانشگاه بانوی تسبیح تأسیس کرد. پس از این، بسیاری از زنان به دلیل موفقیت های تحصیلی، خلاقی
ت و نظم و انضباط خود، زنان را برابر با مردان می دانستند. در همان زمان، شهروندان شروع به حمایت از ایده شهروندی برای زنان به پیروی از کشورهای دیگر کردند. خشونت مداوم سیاسی، مسائل اجتماعی و مشکلات اقتصادی از موضوعات اصلی مورد مطالعه زنان بود که عمدتاً در زمینه خشونت خانوادگی و روابط زناشویی و نیز کودک آزاری بود. حقوق. حق مالکیت. گروهی از زنان به رهبری جورجینا فلچر با رئیس جمهور وقت کلمبیا انریکه اولیا هررا ملاقات کردند تا از او بخواهند از تغییر قانون کلمبیا در مورد حقوق زنان برای اداره املاک حمایت کند. این قانون "ley sobre Régimen de Capitulaciones Matrimoniales" نام گرفت که بعداً در کنگره در دسامبر ۱۹۳۰ توسط Ofelia Uribe به عنوان اصلاح قانون اساسی پیشنهاد شد. هدف اصلی این قانون این بود که به زنان اجازه دهد تا اموال خود را اداره کنند همان طور که قبلاً انجام می شد. این اقدام باعث آزار و اذیت و توطئه علیه گروه زنان شد. جورجینا فلچر به عنوان رهبر گروه تحت تعقیب و انزوا قرار گرفت و سر انجام بار دیگر در سال ۱۹۳۲ در کنگره ارائه شد و به قانون ۲۸ ۱۹۳۲ تصویب شد. حق رای. حق رای زنان توسط گوستاوو روجاس پینیلا در سال ۱۹۵۴ ا
عطا شد، اما ریشه آن در دهه ۱۹۳۰ با مبارزه زنان برای کسب شهروندی کامل آغاز شد. در سال ۱۹۵۷ زنان برای اولین بار در کلمبیا در یک همه پرسی رای دادند.
زندگی، نقش ها و حقوق زنان در شیلی در طول زمان دستخوش تغییرات بسیاری شده است. نقش های اجتماعی زنان شیلی در طول تاریخ تحت تأثیر نقش های جنسیتی سنتی و فرهنگ مردسالار بوده است، اما در طول قرن بیستم، زنان به طور فزاینده ای خود را درگیر سیاست و اعتراض کردند، که در نتیجه مقرراتی در قانون اساسی برای حمایت از برابری بین زن و مرد و منع تبعیض جنسیتی ایجاد شد. پیشرفت تحصیلی، مشارکت نیروی کار و حقوق زنان بهبود یافته است، به ویژه از زمانی که شیلی دوباره در سال ۱۹۹۰ به یک دموکراسی تبدیل شد. شیلی در سال ۲۰۰۴ طلاق را قانونی اعلام کرد و همچنین یکی از معدود کشورهایی است که رئیس جمهور زن دارد. با این حال، زنان شیلیایی هنوز با چالش های اقتصادی و سیاسی زیادی از جمله نابرابری درآمد، نرخ بالای خشونت خانگی و نقش های جنسیتی طولانی مواجه هستند. تاریخچه. در دوران ریاست جمهوری در سال های ۱۹۳۱ و ۱۹۴۹ به زنان حق رای داده شد. همچنین در آن دوران، هزاران زن علیه سالوادور آلنده ، رئیس جمهور سوسیالیست، در راهپیمایی با قابلمه ها و ماهیتابه های خالی تظاهرات کردند. در حالی که تحت رژیم اقتدارگرای آگوستو پینوشه، زنان علیه همه پرسی آلنده به «نه» رأی
دادند، شرکت کردند. در زمان شیلی تحت حاکمیت دیکتاتور پینوشه، وضعیت حقوق قانونی زنان از اکثر کشورهای آمریکای لاتین عقب تر بود، با اینکه شیلی یکی از قوی ترین اقتصادها را در آمریکای جنوبی داشت. حکومت شیلی در سال ۱۹۹۰ به دموکراسی بازگشت که منجر به تغییراتی در زندگی و نقش زنان در جامعه شد. از زمان بازگشت به دموکراسی، دولت شیلی منابع سیاسی و اقتصادی بیشتری را برای گسترش برنامه های رفاه اجتماعی نسبت به قبل سرمایه گذاری کرده است. حزب سیاسی "Concertación" از زمان پایان دیکتاتوری پینوشه در قدرت بوده است و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، میچل باچله از حزب به عنوان اولین رئیس جمهور زن شیلی حضور دارد. جامعه. شیلی به عنوان یکی از محافظه کارترین کشورهای آمریکای لاتین از نظر اجتماعی توصیف شده است. در مقایسه با ایالات متحده، شیلی در میان تحولات خود از نفوذ زنان به حوزه سیاسی، فمینیست های زیادی نداشت. زنان شیلیایی کاتولیک را به عنوان آیین گذر خود می دانستند، که آغازگر جنبش های زنان در مخالفت با حزب سیاسی لیبرال در دولت شیلی بود. محیط سنتی که زنان به آن عادت داشتند به عنوان دلیلی مردسالارانه برای محدود کردن آرای زنان توسط زنان استفاده می ش
د. با این حال، اعتقادات مذهبی شیلیایی ها به عنوان کاتولیک های متدین، تمایل آنها به رأی دادن علیه حزب سرسخت لیبرال ضد روحانی را آغاز کرد. نقش های جنسیتی. باورهای سنتی نقش جنسیتی در جامعه شیلی رایج است، به ویژه این عقاید که زنان باید بر نقش مادری تمرکز کنند و مطیع مردان باشند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۰ توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) گزارش داد که ۶۲ درصد از مردم شیلی مخالف برابری کامل جنسیتی هستند. بسیاری از افراد مورد بررسی معتقد بودند که زنان باید خود را به نقش سنتی مادر و همسر محدود کنند. با این حال، گزارش توسعه جهانی ۲۰۱۲ بیان می کند که نگرش مردان نسبت به برابری جنسیتی این است که «مردان هنگام ارتقای حقوق زنان ضرر نمی کنند». تحصیلات. نرخ باسوادی زنان تقریباً با مردان مطابقت دارد، به طوری که ۹۷٫۴ درصد زنان در مقابل ۹۷٫۶ درصد مردان (در سال ۲۰۱۵) قادر به خواندن هستند. قانون شیلی آموزش ابتدایی و متوسطه اجباری را برای پسران و دختران الزامی می داند. در سال ۲۰۰۷، بانک جهانی اعلام کرد که سطح ثبت نام برای پسران و دختران در آموزش ابتدایی و متوسطه تقریباً برابر است. تحصیلات زنان در شیلی به طور کلی بالاتر از کشورها