Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر کتاب «زندگی خوب» نوشته هلن و اسکات نیرینگ در سال ۱۹۵۴، "جستجو کرد". این کتاب شرح نقل مکان خانوادهٔ نِیرینگ به خانه ای قدیمی تر در منطقه ای روستایی در ورمانت و سبک زندگی خودکفا و ساده ی آن ها است. در حرکت اولیه خود، خانوادهٔ نیرینگ تحت تأثیر شرایط رکود بزرگ و تحت تأثیر نویسندگان پیشین، به ویژه هنری دیوید ثورو، قرار گرفتند. کتاب آنها شش سال پس از انتشار "کتاب «سالنامه شهرستان سند»" نوشته آلدو لئوپولد، بوم شناس و فعال محیط زیست، در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. گذشته از تأثیرات، خانوادهٔ نیرینگ برنامه ریزی کرده و سخت کار کرده بودند و خانه و زندگی خود را طبق یک برنامهٔ دوازده ماده ای که تهیه کرده بودند، توسعه داده بودند. روایت فیلم مستند "«طراحی اکولوژیکی: اختراع آینده»" ساخته فیل کوزینو بیان می کند که در دهه های پس از جنگ جهانی دوم، «جهان مجبور شد با سایه تاریک علم و صنعت روبرو شود… ندایی رسا برای بازگشت به زندگی در مقیاس انسانی به گوش می رسید.» تا اواخر دهه ۱۹۶۰، بسیاری از مردم متوجه شده بودند که با ترک زندگی شهری یا حومه شهری خود، کاملاً فاقد هرگونه آشنایی با اصول اولیه زندگی مانند منابع غذایی (مثلاً شکل گیاه سیب زمینی
یا عمل دوشیدن شیر گاو) هستند - و به طور کلی احساس می کردند که با طبیعت ارتباط برقرار نکرده اند. اگرچه جنبش بازگشت به سرزمین دقیقاً بخشی از جنبش پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ نبود، اما این دو جنبش تا حدودی در مشارکت با یکدیگر همپوشانی داشتند. بسیاری از مردم جذب شدند تا با اصول اولیه ذکر شده بیشتر ارتباط برقرار کنند. با این حال، این جنبش می توانسته از جنبه های منفی زندگی مدرن نیز تغذیه شده باشد: مصرف گرایی لجام گسیخته، شکست های دولت و جامعه، از جمله جنگ ویتنام، و زوال عمومی شهرها، از جمله نگرانی فزاینده عمومی در مورد آلودگی هوا و آب. رویدادهایی مانند رسوایی واترگیت و بحران انرژی ۱۹۷۳ در شکل گیری این دیدگاه ها نقش داشتند. بعضی افراد، سختی و کسالت «بالا رفتن از نردبان ترقی در شرکت» را رد می کردند. در کنار میل به ارتباط مجدد با طبیعت، میل به ارتباط مجدد با کار فیزیکی نیز وجود داشت. جین لاگسدون، کشاورز و نویسنده، هدف را به درستی اینگونه بیان کرد: «نوعی استقلال که موفقیت را بر اساس میزان غذا، لباس، سرپناه و رضایتی که می توانم برای خودم تولید کنم، تعریف می کند، نه اینکه چقدر می توانم "بخرم" .» همچنین بخشی در درون جنبش وجود داشت
که با زندگی روستایی و کشاورزی آشنا بودند، مهارت هایی داشتند و زمین خودشان را می خواستند تا بتوانند نشان دهند که کشاورزی ارگانیک می تواند عملی و از نظر اقتصادی موفق باشد. علاوه بر خانوادهٔ نیرینگ و دیگر نویسندگانی که بعدها در همین راستا نوشتند، یکی دیگر از تأثیرات دنیای نشر آمریکا، «"کاتالوگ های تمام زمین»" بود. استوارت برند و حلقه ای از دوستان و خانواده اش این تلاش را در سال ۱۹۶۸ آغاز کردند، زیرا برند معتقد بود که موج عظیمی از زیست شناسان، طراحان، مهندسان، جامعه شناسان، کشاورزان ارگانیک و آزمایشگران اجتماعی وجود دارد که آرزو دارند تمدن را در راستایی که می توان آن را «پایدار» نامید، متحول کنند. برند و همکارانش فهرستی از «ابزارها» ایجاد کردند - که به طور کلی شامل کتاب های مفید، ابزارهای طراحی، نقشه ها، ابزارهای باغبانی، ابزارهای نجاری و بنایی، تجهیزات فلزکاری و موارد دیگر می شد. یکی دیگر از نشریات مهم، "«اخبار مادر زمین»" بود، نشریه ای (که در ابتدا به صورت روزنامه منتشر می شد) که چند سال پس از "کاتالوگ" تأسیس شد. این مجله که در نهایت تیراژ بالایی به دست آورد، بر مقالات آموزشی، داستان های شخصی مالکان موفق و نوپ
ا، مصاحبه با متفکران کلیدی و مواردی از این دست متمرکز بود. این مجله اظهار داشت که فلسفه اش مبتنی بر بازگرداندن میزان بیشتری از کنترل زندگی مردم به خودشان است. بسیاری از کاوشگران آمریکای شمالی که در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به ماه بازگشتند، از «"اخبار مادر زمین»،" "«کاتالوگ های کل زمین»" و نشریات مشتق شده از آن استفاده می کردند. اما با گذشت زمان، این جنبش، کم و بیش مستقل از انگیزه های دنیای نشر، افراد بیشتری را به خود جذب کرد.
ونسا کسویل کارگردان و فیلم نامه نویس انگلیسی تبار است.
علی بن محمد ابن الولید قُرَشی (۱۱۲۸ – ۲۱ دسامبر ۱۲۱۵) پنجمین داعی مطلق از داعیان مستعلویان یمن و از اصحاب تأویل اسماعیلی بود. او جدِّ داعی الدعاة ادریس عمادالدین است. به والد الجمیع و الأنف لقب داشت. از آثار او کتابی است به نام «دامغ الباطل و حتف المناضل» در هزار و دویست صفحه که در رد بر غزالی و نقد او بر اسماعیلیه در کتاب معروفش «المستظهری» نگاشته شده است. همچنین کتابی دیگر به نام «الذخیره فی الحقیقه» دارد که از جمله آثار اسماعیلیه است. او در زمینه های ادب و فلسفه نیز جایگاه قابل توجهی داشت و از شاعران برجسته عصر خود به شمار می رفت. زندگی. نسب کاملش علی بن محمد بن جعفر بن ابراهیم بن ابی سلمه بن ولید ابشمی قرشی است. در سال ۵۲۲ هجری قمری / ۱۱۲۸ میلادی متولد شد. او از خاندان بنی ولید قرشی در یمن بود. از سال ۵۸۴ق/ ۱۱۸۸م، به عنوان مأذون (نماینده ی رسمی) نزد داعی مطلق طِیبی چهارم، علی بن حاتم حامدی فعالیت می کرد، تا اینکه در سال ۶۰۵ق/ ۱۲۰۹م جانشین او شد و به عنوان پنجمین داعی مطلق تا زمان وفاتش فعالیت داشت. او شهر صنعا را به عنوان مقر اقامت خود برگزید و روابط دوستانه ای با خاندان همدانی برقرار کرد که از حامیان دعو
ت مستعلوی طِیبی در یمن بودند. ابن الولید آثار متعددی تألیف کرد که برای فهم عقاید اسماعیلیه اهمیت فراوانی دارند. او در سال ۶۱۲ق/ ۱۲۱۵م در شهر صنعا و در سن نود سالگی (به تقویم قمری) درگذشت. پس از درگذشت او، منصب داعی مطلق طِیبیان برای حدود سه قرن در نسل او باقی ماند.
ماهیگیری انفجاری، بمباران ماهی، ماهیگیری با دینامیت یا ماهیگیری با نارنجک یک روش ماهیگیری مخرب است که در آن از مواد منفجره برای بی حس کردن یا کشتن دسته های ماهی برای جمع آوری آسان آنها استفاده می شود. این عمل که اغلب غیرقانونی است، برای اکوسیستم اطراف بسیار مخرب است، زیرا انفجار اغلب زیستگاه های زیرین (مانند صخره های مرجانی) را که از ماهی ها پشتیبانی می کنند، از بین می برد. ماهیت مکرر مواد منفجره دست ساز مورد استفاده و خرج های منفجر نشده، به معنای خطر برای ماهیگیران و غواصان نیز هست که می تواند منجر به حوادث و جراحات شود. توضیحات. اگرچه در برخی از نقاط جهان غیرقانونی اعلام شده است، اما این عمل همچنان در جنوب شرق آسیا و همچنین در دریای اژه و آفریقای ساحلی رواج دارد. در فیلیپین، جایی که این عمل به خوبی مستند شده است، ماهیگیری با انفجار قبل از جنگ جهانی اول شناخته شده بود، زیرا این فعالیت توسط ارنست یونگر در کتابش "طوفان فولاد" ذکر شده است. یک گزارش در سال ۱۹۹۹ تخمین زد که حدود ۷۰٬۰۰۰ ماهیگیر (۱۲٪ از کل ماهیگیران فیلیپین) در این کار مشغول هستند. خطوط ساحلی گسترده و دشوار برای گشت زنی، جذابیت صیدهای پرسود و آسان،
و در برخی موارد بی تفاوتی یا فساد آشکار از سوی مقامات محلی، اجرای ممنوعیت های ماهیگیری با سرعت انفجاری را به چالشی مداوم برای مقامات تبدیل کرده است. دینامیت تجاری یا، به طور معمول، بمب های دست ساز که با استفاده از یک بطری شیشه ای با لایه هایی از پودر پتاسیم نیترات و سنگریزه یا مخلوطی از نیترات آمونیوم و نفت سفید ساخته می شوند، اغلب مورد استفاده قرار می گیرند. چنین وسایلی که به طعنه طعمه منبسط شونده نامیده می شوند، ممکن است بدون هشدار و قبل از موعد منفجر شوند و باعث آسیب یا مرگ فردی که از آنها استفاده می کند یا عابران بی گناه شده باشند. امواج ضربه ای زیر آب که در اثر انفجار تولید می شوند، ماهی ها را بی حس کرده و باعث پارگی بادکنک شناوری آنها می شوند. این پارگی باعث از دست رفتن ناگهانی خاصیت شناوری می شود؛ مقدار کمی از ماهی ها به سطح آب می آیند، اما بیشتر آنها به کف دریا فرومی روند. این انفجارها بدون هیچ گونه تبعیضی تعداد زیادی از ماهی ها و سایر موجودات دریایی را در مجاورت خود می کشند و می توانند به محیط فیزیکی آسیب رسانده یا آن را نابود کنند، از جمله آسیب گسترده به صخره های مرجانی. ناکارآمدی. ماهیگیری با انفج
ار ذاتاً در بازیابی ماهی های کشته شده و بی حس شده ناکارآمد است. از هر ده ماهی کشته شده، تنها یک یا دو عدد به سطح آب می آیند، که دلیل آن آسیب وارده به کیسه های هوای داخلی آنهاست که در غیر این صورت شناور می مانند. بقیه به پایین فرومی روند. انفجار گلوله های توپ در آب در طول نبردهای دریایی نیز معمولاً باعث مرگ ماهی ها می شود، با همان تأثیر ماهیگیری با انفجار تنها بدون هیچ تلاش سیستماتیکی برای جمع آوری صید. تأثیر بر صخره های مرجانی. محققان معتقدند که شیوه های مخرب ماهیگیری مانند ماهیگیری انفجاری یکی از بزرگ ترین تهدیدات برای اکوسیستم های صخره های مرجانی است. صخره های مرجانیِ منفجر شده چیزی بیش از ویرانه های زمین نیستند. تأثیر بلندمدت مرتبط با مخازن انفجاری این است که هیچ گونه بازیابی طبیعی برای صخره ها وجود ندارد. صخره های مرجانی در صورت بروز اختلالات مداوم مانند ماهیگیری انفجاری، نسبت به اختلالات کوچکی که محیط فیزیکی را تغییر نمی دهند، احتمال کمتری برای بازیابی دارند. ماهیگیری انفجاری اسکلت های مرجانی کربنات کلسیم را از بین می برد و یکی از اختلالات مداوم صخره های مرجانی است. در منطقه هند و آرام، ماهیگیری با انفجا
ر، عامل اصلی تخریب صخره های مرجانی است. در نتیجه، زمین های قلوه سنگی ضعیف شده تشکیل می شوند و زیستگاه ماهی ها کاهش می یابد. صخره های مرجانی آسیب دیده ناشی از ماهیگیری انفجاری منجر به کاهش فوری ثروت و کمیت گونه های ماهی می شود. مواد منفجره مورد استفاده در ماهیگیری انفجاری نه تنها ماهی ها را می کشد، بلکه اسکلت مرجان ها را نیز از بین می برد و آوارهای مرجانی نامتعادلی ایجاد می کند. حذف ماهی ها همچنین مقاومت صخره های مرجانی را در برابر تغییرات اقلیمی از بین می برد و مانع از بهبود بیشتر آنها می شود. انفجارهای تکی باعث می شوند صخره های مرجانی طی ۵ تا ۱۰ سال بازیابی شوند، در حالی که انفجارهای گسترده، همان طور که اغلب انجام می شود، این اکوسیستم های متنوع زیستی را به آوارهای ناپایدار مداوم تبدیل می کند. کنترل. اجرای قانون مبتنی بر جامعه. در تانزانیا، یکی از معدود روش های کمک به مدیریت ماهیگیری انفجاری، رویکرد مشترک بین مأموران شیلات و کمیته های روستایی است. آنها با همکاری یکدیگر، با گشت زنی در دریا و همچنین ارائه اطلاعات جمع آوری شده در روستاهای محلی، به سازمان های اجرایی در شناسایی متخلفان کمک می کنند. در نتیجه، این ا
مر به سازمان های اجرایی کمک کرده است تا وقوع انفجار ماهی را از میانگین ۸ مورد در روز به صفر کاهش دهند. همچنین بودجه پایدار برای ادامه گشت های کارآمد، یک مؤسسه برنامه ریزی معتبر و آموزش و اطلاعات مناسب برای دادستان ها و قضات فراهم کرده است. گشت های مشابهی که در اندونزی و فیلیپین به کار گرفته شده اند، میزان وقوع ماهیگیری انفجاری را در آنجا کاهش داده اند. بر اساس گفتگو با گروه های ذینفع در جنوب شرق آسیا و مردم تانزانیا و فیلیپین، آشکار است که اجرای سختگیرانه تر، استراتژی مؤثری در مدیریت ماهیگیری انفجاری است. بسیاری از کشورها قوانینی در مورد ماهیگیری انفجاری دارند، اما این قوانین به طور کامل اجرا نمی شوند. مدیریت مؤثر مناطق حفاظت شده دریایی در گشت زنی مناطق ماهیگیری غیرقانونی کلیدی است. علاوه برگشت زنی ها، محدود کردن یا حتی ممنوعیت فروش نیترات آمونیوم، تولید مواد منفجره مورد نیاز برای ماهیگیری انفجاری را نیز بسیار دشوارتر می کند. رویکرد دیگر این است که فروش نیترات آمونیوم را محدود یا ممنوع نکنیم، بلکه افرادی را که مقادیر زیادی از آن را خریداری می کنند، ثبت کنیم. اجرای قوانین ماهیگیری با استفاده از بادهای انفجاری
که توسط دولت مرکزی اعمال می شود، گاهی اوقات به دلیل مقاومت مردم محلی و بی اعتمادی به دولت های مرکزی، موفقیت محدودی دارد. سیستم های پایین به بالا که بر اساس منافع عمومی و آموزشِ به وضوح تعریف شده بنا شده اند، سودمندترند. مناطق حفاظت شده دریایی مؤثر به دلیل مزایای واضح و مشخص خدمات حفاظتی/اکوسیستمی، از حمایت رهبران محلی و جمعیت ها برخوردارند. همچنین نشان داده شده است که مناطق حفاظت شده دریایی مؤثر، ذینفعان محلی دارند که درک دقیقی از سلامت زیست محیطی منطقه دارند. وقتی ساکنان ساحلی معتقدند که اکوسیستم سالم تر از شاخص هایی مانند تنوع گونه ای، جمعیت و توزیع زیستگاه است، ممکن است کمتر از منطقه حفاظت شده دریایی حمایت کنند. به همین دلیل، کنترل مؤثر ماهیگیری انفجاری توسط جامعه، به کمپین های آموزشی متکی است که آگاهی بخشی در مورد رابطه بین ذخایر ماهی و میزان ماهیگیری را افزایش می دهد. برنامه های نظارت بر انفجار و روش های ریشه کنی. این روش شامل فناوری لرزه نگاری است که توسط دولت ایالات متحده برای تشخیص انفجارهای زیر آب توسعه داده شده است. در سال ۱۹۹۵ برای استفاده به عنوان تجهیزات نظارت بر انفجار پس زمینه در هنگ کنگ، مجددا
ً تنظیم شد و ابتدا در آب های شمال شرقی نصب شد. مکان های ثابتی برای نظارت در سال ۲۰۰۶ ایجاد شد، به ویژه مکانی نزدیک به مرکز حیات دریایی هوی ها در باشگاه سوارکاری هنگ کنگ. داده های این واحدها برای بحث و گفتگو با پلیس دریایی و اداره کشاورزی، شیلات و حفاظت مورد استفاده قرار گرفت. تأکید این بحث ها بر حفاظت از پارک های دریایی بود، آخرین بمب گذاری در پارک دریایی در اکتبر ۱۹۹۹ در پارک دریایی هوی ها وان رخ داد. با کمک برنامه های اجتماعی سازمان های مردم نهاد، آموزش و آگاهی بخشی و گشت های دقیق پلیس دریایی، ماهیگیری انفجاری در سال ۲۰۱۱ به طور کامل از آب های هنگ کنگ ریشه کن شد. در سال ۲۰۰۶، دستگاه نظارت بر انفجار پس زمینه با همین تجهیزات در جزیره مابول در صباح، مالزی نصب شد. در سال ۲۰۱۴، گروه برنامه ای فشرده برای ایجاد شبکه ای از سیستم های نظارت بر انفجار در سراسر جنوب شرقی آسیا آغاز کرد. برای هدایت برنامه های ریشه کنی مبتنی بر جامعه مهم است، داده های جمع آوری شده نشان می دهد که با استفاده از برنامه های مبتنی بر جامعه در کنار، می توان سطح ماهیگیری انفجاری را تا ۹۰٪ کاهش داد. این موضوع قبلاً در مناطق مختلف مشاهده شده است،
مهم تر از آن، کاهش قابل توجهی در سایر روش های مخرب ماهیگیری وجود دارد که با بازیابی ذخایر ماهی نشان داده شده است. در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷، بمباران ماهی ها را متوقف کنید! اثبات مفهومی را انجام داد که نشان می داد سیستم تیراندازی شهری می تواند برای استفاده در زیر آب در کوتا کینابالو و سمپورنا، پارک های دریایی حفاظت شده بورنئو مالزی، سازگار شود. در سال ۲۰۱۸، سازمان «بمباران ماهی را متوقف کنید» در آمریکا تحقیقاتی را منتشر کرد که مکان انفجار ماهی را در صباح، مالزی با استفاده از یک آرایه هیدروآکوستیک شبکه ای مبتنی بر سیستم مکان یابی گلوله، به صورت بلادرنگ نشان می داد. در سال ۲۰۲۰، تیم مالزیایی «بمب گذاری ماهی را متوقف کنید» با مقامات پارک های صباح دیدار کرد تا رویکرد پروژه را توضیح دهد و برنامه را ارائه دهد که منجر به اولین دستگیری بمب گذاران ماهی توسط پلیس دریایی در پاسخ به هشدار «بمب گذاری ماهی را متوقف کنید» شد. کشورها. اندونزی. ماهیگیری با انفجار در اندونزی بیش از پنجاه سال است که وجود دارد و همچنان به صخره های مرجانی آن آسیب می رساند، زیرا ماهیگیران همچنان از مواد منفجره یا سیانید برای کشتن یا بی حس کردن طعمه خو
د استفاده می کنند. غواصان و طرفداران محیط زیست می گویند اندونزی به اندازه کافی برای حفاظت از آب های اطراف جزایر کومودو تلاش نمی کند. آنها می گویند پس از خروج یک گروه حفاظت از محیط زیست مستقر در ایالات متحده که به مبارزه با شیوه های مخرب ماهیگیری کمک می کرد، اجرای قانون کاهش یافت. باغ های مرجانی که از جمله دیدنی ترین مکان های غواصی آسیا بودند، با وجود قرار گرفتن در پارک ملی کومودو، یک منطقه حفاظت شده ۵۰۰۰۰۰ هکتاری و میراث جهانی سازمان ملل، آخرین قربانی انفجار شدند. استفاده از بمب های ساخته شده با نفت سفید و کود در این منطقه بسیار رایج است. اگرچه پیش از این، کومودو توسط یک شرکت تعاونی با (سازمان حفاظت از طبیعت) نسبتاً محافظت می شد، اما از زمانی که دولت اندونزی مسئولیت حفاظت از پارک را بر عهده گرفته است، بمباران ها افزایش یافته است. در بازدید اخیر از کریستال بامی، مشخص شد که ۶۰ درصد آن تخریب شده است و صفحات مرجانی تازه واژگون شده، بمباران اخیر را اثبات می کنند. در بازار شهر ماکاسار، تخمین زده می شود که ۱۰ تا ۴۰ درصد ماهی ها به این روش صید می شوند. ماهیگیران محلی این تکنیک را آسان تر و پربازده تر از روش های سنتی
می دانند. هدف این کشور، اجرای سیاست های سختگیرانه تر و برنامه های مدیریت شیلات برای محدود کردن کشتار ماهی ها و همچنین تخریب اکوسیستم دریایی بوده است. چهل سال پیش، ماهیگیری انفجاری با دینامیت انجام می شد که پس از جنگ جهانی دوم به وفور یافت می شد. امروزه، ماهیگیران عمدتاً از بمب های دست ساز استفاده می کنند که از بطری های پر شده با مخلوط مواد منفجره ساخته می شوند؛ همچنین وزنه هایی به بطری اضافه می شود تا سریع تر در زیر آب فرورود. پس از انفجار بمب، ماهی هایی که در اثر موج انفجار کشته یا بی هوش شده اند، جمع آوری می شوند. لبنان. ماهیگیری با انفجار یا ماهیگیری با دینامیت در لبنان رواج بیشتری پیدا کرده است، جایی که ماهیگیران دینامیت خانگی خود را می سازند. طبق گزارش بنیاد صفدی، ساختاری که پروژه های پایدار را در لبنان توسعه می دهد، ۵ درصد از ماهیگیران از دینامیت برای ماهیگیری استفاده می کنند. سامر فتفات، مشاور بنیاد صفدی، خاطرنشان می کند: «در طرابلس، این تکنیک برای چندین سال رو به کاهش بود تا اینکه در سال ۲۰۱۹ دوباره افزایش یافت. در سواحل عکار، این تکنیک ثابت مانده است.» فیلیپین. یک مطالعه در سال ۱۹۸۷ نتیجه گرفت که ماه
یگیری با انفجار ماهی در آن زمان در فیلیپین بسیار گسترده بوده است و تخمین زده می شود که ۲۵٪ از کل صید ماهی شهری (معادل ۲۵۰۰۰۰ تن متریک در سال) از طریق ماهیگیری با انفجار ماهی بوده است. با این حال، بیشتر ماهیگیری با انفجار در جنوب، نزدیک پالاوان و دریای چین جنوبی انجام می شود. مطالعه ای که در سال ۲۰۰۲ انجام شد، گزارش داد که روش های مخرب ماهیگیری باعث تخریب حدود ۷۰ درصد از صخره های مرجانی فیلیپین شده و تولید سالانه شیلات را در دهه ۱۹۹۰ حدود ۱۷۷۵۰۰ تن کاهش داده است. در سال ۲۰۱۰، شهردار نینو ری بونیل از شهر بین یونیدو در استان بوهول، فیلیپین، یک غار زیر آب در امتداد صخره داناجون ساخت که به دلیل استفاده بیش از حد از دینامیت و سیانید رو به زوال رفت. با کمک شوالیه های دریا و غواصان بوهولانو، دو مجسمه های مادر مریم و سانتو نینو (به اسپانیایی به معنای کودک مقدس) به ترتیب در ۸ سپتامبر و ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰، قرار داده شدند. پایین تر از سطح دریا به منظور منصرف کردن ماهیگیران از استفاده از روش های غیرقانونی و مخرب در ماهیگیری و امیدواریم به همه یادآوری کنیم که دریا و ساکنان آن هدایایی از جانب خداوند هستند که شایسته گرامی داشتن و
مراقبت هستند. در سال ۲۰۱۲، مدیر دفتر شیلات و منابع آبی فیلیپین «جنگ تمام عیار» علیه ماهیگیری با دینامیت و سایر شیوه های ماهیگیری غیرقانونی اعلام کرد. تانزانیا. در شمال تانزانیا، ماهیگیری با انفجار که غیرقانونی است، در سال های اخیر به عنوان یک خطر کلیدی برای صخره های مرجانی آن دوباره ظهور کرده است. این اتفاق حتی با وجود اینکه نهادهای بزرگی مانند جوامع محلی و دولت منطقه ای برای مدیریت بهتر شیلات ایجاد شده اند، رخ داده است. آسیب های ناشی از ماهیگیری انفجاری در این منطقه، به ناپایداری صخره های مرجانی، دلسردی سرمایه گذاران گردشگری و تهدید زیستگاه ماهی های کولاکانت در منطقه منجر شده است. از دیگر پیامدهای ماهیگیری با انفجار در این منطقه می توان به گزارش هایی مبنی بر مرگ یا قطع عضو شهروندان بر اثر انفجار اشاره کرد. بخش شمالی این کشور سواحل زیبا و جزایر خالی از سکنه زیادی دارد. با این حال، بسیاری از سرمایه گذاران احساس می کنند که گردشگران به دلیل انفجار ماهی دلسرد شده اند. در تانزانیا، صخره های مرجانی هم به دلایل اکولوژیکی و هم به دلایل اجتماعی-اقتصادی ضروری هستند. آنها پر از ماهی، خرچنگ، میگو، خرچنگ دریایی، اختاپوس،
نرم تنان و خیار دریایی هستند. علاوه بر این، صخره های مرجانی یکی از جاذبه های گردشگری مهم در تانزانیا هستند. گردشگری ساحلی علاوه بر تأمین معاش مردم، ارز خارجی برای کشور نیز فراهم می کند. با این حال، افزایش جمعیت ساکن در امتداد ساحل منجر به تقاضای زیاد برای شیلات شده است. این امر منجر به بهره برداری بیش از حد و شیوه های ماهیگیری مخرب شده است. ماهیگیری با انفجار از دهه ۱۹۶۰ در تانزانیا رواج داشته است. در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی، ماهیگیری با انفجار در تانزانیا در اوج خود بود. برای مثال، در خلیج منازی، امتوارا، در سال ۱۹۹۶، ۴۴۱ انفجار در عرض دو ماه ثبت شد و در صخره های مرجانی امپووی، ۱۰۰ انفجار در یک دوره شش ساعته مشاهده شد. ایالات متحده. داستان کوتاهی از فرانک نوریس در سال ۱۹۰۳ با عنوان «مرگ لاک پشت سیاه چشم خروسی» تلاش ها برای پایان دادن به ماهیگیری با روش انفجاری در رودخانه آمریکایی کالیفرنیا را شرح می دهد.
فینال جام لیگ ها ۲۰۲۴ مسابقه پایانی چهارمین دوره جام لیگ ها بود، یک تورنمنت فوتبال که بین باشگاه های لیگ برتر فوتبال (ام ال اس) و لیگا ام اکس برگزار می شود. این مسابقه در ۲۵ اوت ۲۰۲۴ در ورزشگاه لوور.کام فیلد در کلمبوس، اوهایو، ایالات متحده، توسط تیم های کلمبوس کرو و لس آنجلس برگزار شد. کلمبوس با دو گل از کوچو هرناندز، ۳–۱ پیروز شد. این مسابقه در حضور ۲۰۱۹۰ تماشاگر برگزار شد. این مسابقه تکرار جام ام ال اس ۲۰۲۳ بود که آن هم توسط کلمبوس کرو میزبانی شد. تیم کرو جام ام ال اس را برد و در طول مراحل پلی آف با داشتن حق میزبانی، از مرحله گروهی جام لیگ ها عبور کرد. آنها اسپورتینگ کانزاس سیتی، مدافع عنوان قهرمانی، اینتر میامی، نیویورک سیتی و فیلادلفیا یونیون را در مرحله حذفی در خانه شکست دادند تا به سومین فینال مسابقات خود در نه ماه گذشته برسند. لس آنجلس در گروه خود دوم شد و با نتیجه مجموع ۱۳–۱ از حریفان خود در مرحله حذفی پیشی گرفت. آنها تمام بازی های خود را به جز یکی در خانه انجام دادند. مسیر تا فینال. نکته: در تمام نتایج زیر، امتیاز فینالیست ابتدا ذکر شده است (H: میزبان؛ A: مهمان). در صورت تساوی امتیازات پس از وقت قانو
نی، تمام مسابقات از طریق ضربات پنالتی (پ) تعیین تکلیف شدند. مکان. فینال جام لیگ ها در ورزشگاه ۲۰،۰۰۰ نفری لوور.کام فیلد در کلمبوس، اوهایو برگزار شد. این ورزشگاه یکی از بزرگترین ورزشگاه های مخصوص فوتبال در ایالات متحده است و خانه تیم کلمبوس کرو است که به دلیل مدافع عنوان قهرمانی جام ام ال اس، میزبان این مسابقات بود.
نیوی (به انگلیسی: Newi) سرواژهٔ "NEw World Infrastructure" است. این اصطلاح به یک معماری نرم افزاری برای مؤلفه های نرم افزاری اشاره دارد که عمدتاً با نام «اشیای تجاری نیوی» (Newi Business Objects) شناخته می شود و نخستین بار اصطلاح شیء تجاری (business object) را معرفی کرد. نیوی توسط الیور سیمز در شرکت مهندسی نرم افزار Integrated Object Systems در انگلستان توسعه داده شد و یکی از نخستین معماری های پیاده سازی شده برای مؤلفه های نرم افزاری به شمار می رود. مروری بر نیوی. نیوی چیزی بود که امروزه به آن «مخزن مؤلفه» (component container) گفته می شود. مفاهیم مربوط به میان افزار نیوی را می توان در کتاب الیور سیمز با عنوان «اشیاء تجاری» (Business Objects)، انتشارات مک گرو-هیل (۱۹۹۴) یافت. با وجود عنوان کتاب، محتوای آن درباره مؤلفه های نرم افزاری بود.&lt;br&gt; جزای نیوی نسبت به زبان برنامه نویسی بی طرف بودند؛ به این معنا که یک مؤلفه نیوی می توانست با هر یک از زبان های مختلفی که توسط نیوی پشتیبانی می شد نوشته شود. در اوج توسعه، نیوی از مؤلفه های نرم افزاری نوشته شده به زبان های کوبول، آدا، سی، سی پلاس پلاس، رکس و جاوا پشتی
بانی می کرد. سیستم عامل های پشتیبانی شده شامل Windows 3.1، ویندوز ۹۵، ویندوز NT، سه گونه مختلف از یونیکس و همچنین یک نمونه اولیه برای پشتیبانی از مؤلفه های نوشته شده با زبان RPG بود که روی AS400 اجرا می شد. &lt;br&gt; مؤلفه های نیوی با هدف قرار گرفتن به عنوان «اشیاء در مقیاس وسیع» طراحی شده بودند. نوعی زیرنوع سازی و فرانوع سازی در زیرساخت آن وجود داشت که با مکانیزم تفویض هوشمندانه پیاده سازی می شد؛ به عنوان مثال، یک مؤلفه نوشته شده با زبان C می توانست توسط یک مؤلفه نوشته شده با زبان Cobol زیرنوع سازی شود. نام (یا نوع) مؤلفه ها از ماژول پیاده سازی کد جدا بود. پیام ها (هم همگام و هم غیرهمگام) با استفاده از شکل خاصی از «داده های برچسب گذاری شده» منتقل می شدند (مفهمومی مشابه XML امروزی). همچنین یک سرویس اطلاع رسانی نیز وجود داشت. خدمات مختلف سیستمی (از جمله چهارچوب گرافیکی و زیرسیستم های ارتباطی) به صورت مؤلفه های نیوی پیاده سازی شده بودند. در سراسر این فرایند، توجه زیادی به ساده سازی برنامه نویسی مؤلفه های کاربردی شده بود و نیوی بسیاری از جنبه های فنی را برای برنامه نویس شفاف و آسان می کرد. از همان ابتدا، نیوی ه
م برای سامانه های رابط کاربری گرافیکی (GUI) در لایه کاربری و هم برای سامانه های سرور در لایه پشتی هدف گذاری شده بود. نسخه سمت کاربر دارای چهارچوب اجرایی GUI بود که به صورت مؤلفه هایی پیاده سازی می شد. مفهوم مؤلفه به خوبی با رابط کاربری مبتنی بر اشیا که ارائه شده بود، همخوانی داشت. به همین دلیل، طراح یا برنامه نویس می توانست از همان ساختار فنی کد برای پیاده سازی هر دو عملکرد تجاری در لایه کاربری و سرور استفاده کند. تاریخچه. مفهوم اولیه نیوی در سال ۱۹۸۹ شکل گرفت، زمانی که الیور سیمز، که در آن زمان برای شرکت IBM کار می کرد، نیاز به زیرساختی را دید که در آن بتوان یک مفهوم تجاری واقعی (فرآیند یا موجودیت) را به صورت یک ماژول نرم افزاری پیاده سازی کرد که بتوان آن را به یک سامانه در حال اجرا اضافه کرد. برنامه های کاربردی از طریق ترکیب مجموعه ای مناسب از ماژول ها ساخته می شدند. توسعه این مفهوم توسط IBM بریتانیا و با همکاری شرکت Softwright (یک شرکت نرم افزاری سفارشی ساز در بریتانیا) تامین مالی شد. &lt;br&gt;پس از چند نمونهٔ اولیه موفق و یک نسخهٔ تولیدی اولیه برای AS400، یک سرمایه گذاری مشترک با نام «سامانه های شیء یکپا
رچه» (Integrated Object Systems یا به اختصار IOS) در سال ۱۹۹۳ برای بهره برداری از این مفهوم تأسیس شد. نخستین نسخهٔ نیوی در سال ۱۹۹۴ معرفی و عرضه گردید.&lt;br&gt; در اوایل سال ۱۹۹۶، شرکت «سامانه های شیء یکپارچه» (IOS) توسط شرکت SSA ‏(System Software Associates, Inc) خریداری شد که پتانسیل چشمگیری در نیوی می دید. این نرم افزار درون SSA به ویژه از لحاظ قابلیت های پشتیبان (back-end) توسعهٔ قابل توجهی یافت و همچنین عملکرد ارتباطی آن به یک محصول Corba تجاری (COTS) منتقل شد که امکان ارتباط «wet string» را در حالی که مدل برنامه نویسی نیوی و تعامل اجزای به هم پیوسته را حفظ می کرد، فراهم می ساخت. ابزارها نیز به طور قابل توجهی گسترش یافتند. علاوه بر این، SSA یک شکل اولیه و اختصاصی از خدمات وب، مبتنی بر نیوی بازتوسعه شده را معرفی کرد که «درگاه های معنایی پیام» (Semantic Message Gateways یا SMG) نام داشت.&lt;br&gt;در سال ۱۹۹۸، به دلایلی غیر از پایهٔ فناوری، شرکت SSA ناچار به تعدیل گستردهٔ نیرو شد؛ توسعهٔ نیوی متوقف و سپس رها شد و تیم توسعه (حدود ۴۰ نفر در آمریکا و بریتانیا) پراکنده گردید.
بقای ماهی سالمون وحشی به شدت به داشتن زیستگاه مناسب برای تخم ریزی و پرورش نوزادانشان وابسته است. این زیستگاه نگرانی اصلی طرفداران محیط زیست است. زیستگاه ماهی قزل آلا می تواند توسط عوامل مختلفی از جمله توسعه سرزمین، برداشت چوب یا استخراج منابع تخریب شود. این تهدیدها روش های سنتی حفاظت از ماهی سالمون را به وجود می آورند، اما یک جنبش جدید با هدف حفاظت از زیستگاه ها قبل از نیاز به مداخله آغاز شده است. تاریخچه کاهش جمعیت ماهی قزل آلا. ماهی سالمون وحشی در کالیفرنیا، اورگن، واشینگتن، آیداهو و جنوب بریتیش کلمبیا روند نزولی بیش از ۱۶۰ سال را طی کرده و اکنون در سطح بسیار پایینی قرار دارد. تلاش ها برای معکوس کردن این روند نزولی گسترده و پرهزینه بوده، اما موفقیت چندانی نداشته است. ماهی سالمون در ۴۸ ایالت پایینی در مسیر دستیابی به جایگاهی است که برخی دیگر از گونه های قابل توجه - گرگ ها، کرکس ها، گریزلی ها، گاومیش های کوهان دار آمریکایی - از آن برخوردارند. حیوانات وحشی که بعید است به طور کامل ناپدید شوند، اما به عنوان بقایای گونه های زمانی شکوفا در بخش های کوچکی از زیستگاه اصلی خود، برای بقا تلاش می کنند. در کالیفرنیا، اور