Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الیگوساکاریدهای شیر انسان () یا گلیکان های شیر انسان یا به اختصار اچ ام او (HMO)، پلیمرهای کوتاهی از قندهای ساده هستند که در غلظت های بالا در شیر مادر یافت می شود. الیگوساکاریدهای شیر انسان باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می شوند، می توانند عفونت های بیماری زا را کاهش دهند و رشد و توانایی شناختی مغز را بهبود بخشند. مشخصات الیگوساکاریدهای شیر مادر با تحریک انتخابی بیفیدوباکترها و سایر انواع باکتری ها، فلور میکروبی دستگاه گوارش را تشکیل می دهد. عملکرد. برخلاف سایر اجزای شیر مادر که از طریق شیردهی توسط شیرخوار جذب می شود، HMOها برای نوزادان شیرخوار غیرقابل هضم هستند. با این حال، آنها دارای اثر پری بیوتیک هستند و به عنوان غذا برای باکتری های روده، به ویژه بیفیدوباکترها استفاده می شوند. حضور پُرتعداد این باکتری های مفید روده، رشد و تجمع را به باکتری های بیماری زا (پروبیوز) را کاهش می دهد و در نتیجه میکروبیوتای روده سالم را ارتقا می دهد و خطر عفونت های خطرناک روده کم می شود. مطالعات اخیر نشان می دهد که الیگوساکاریدهای شیر انسان به طور قابل توجهی خطر ابتلا به عفونت های ویروسی و باکتریایی را کاهش می دهند و در نتیجه احتمال
ابتلا به اسهال و بیماری های تنفسی نیز کم می شود. این عملکرد محافظتی الیگوساکاریدهای شیر مادر به محض تماس با برخی عوامل بیماری زا خاص مانند باکتری ها یا ویروس ها نمایان می شود. این میکروب ها توانایی اتصال به گیرنده های گلیکان (گیرنده های زنجیرهٔ بلند مولکول های قند متصل در سطح سلول های انسانی) دارند که در سطح سلول های روده قرار دارند و در نتیجه می توانند سلول های مخاط روده را آلوده کنند. محققان کشف کرده اند که الیگوساکاریدهای شیر مادر، شکل گیرنده های گلیکان را تقلید می کنند، بنابراین پاتوژن ها به جای سلول های روده، خود را به الیگوساکاریدها متصل می کنند. این امر خطر ابتلا به عفونت با یک میکروب بیماری زا را کاهش می دهد. همچنین نشان داده شده است که این الیگوساکاریدها قادرند به چندین ویروس روده مانند نوروویروس ها و ویروس نوروالک متصل شوند و علاوه بر این، می توانند میزان ویروس آنفولانزا و ویروس سین سیشیال تنفسی را کاهش دهند. همچنین به نظر می رسد که الیگوساکاریدهای شیر انسان بر واکنش سلول های خاص سیستم ایمنی بدن تأثیر می گذارند به نحوی که پاسخ های التهابی را کاهش می دهند. همچنین گمان می رود که این الیگوساکاریدها خط
ر ابتلای نوزادان نارس به بیماری بالقوه کشندهٔ انتروکولیت نکروزان را کم می کند. برخی از متابولیت ها مستقیماً بر دستگاه عصبی یا مغز اثر می گذارند و گاهی ممکن است در درازمدت بر رشد و رفتار کودکان اثرگذار باشند. مطالعاتی وجود دارد که نشان می دهد برخی الیگوساکاریدها، اجزای سیالیک اسید را در اختیار کودک قرار می دهند. سیالیک اسید یک مادهٔ مغذی ضروری برای رشد مغز و توانایی های ذهنی کودک است. در آزمایش هایی که برای تعیین مناسب بودن الیگوساکاریدهای شیر انسان به عنوان منبع پری بیوتیک کربن برای باکتری های روده طراحی شده اند، مشخص شد که این قند برای یک باکتری همسفره به نام «بیفیدوباکتریا لونگوم بیووار اینفانتیس» بسیار انتخابی هستند. وجود ژن های منحصر به فرد «بیفیدوباکتریا لونگوم»، از جمله گلیکوزیدازهای هم تنظیم، و کارایی آن در استفاده از این الیگوساکاریدها به عنوان منبع کربن ممکن است حاکی از تکامل همزمان الیگوساکاریدهای شیر انسان و توانایی ژنتیکی برخی باکتری ها برای استفاده از آنها باشد. توزیع طبیعی. به نظر می رسد الیگوساکاریدهای شیر در انسان نسبت به سایر حیوانات فراوان تر و پیچیده تر و متنوع تر هستند. الیگوساکاریدهای موج
ود در شیر نخستی سانان معمولاً پیچیده تر و متنوع تر از غیرنخستی سانان هستند. الیگوساکاریدهای شیر انسان (HMOs) سومین جزء جامد فراوان (محلول یا امولسیون یا سوسپانسیون در آب) در شیر انسان را بعد از لاکتوز و چربی تشکیل می دهند. بسته به مراحل شیردهی، این الیگوساکاریدها در غلظت ۱۱٫۳ تا ۱۷٫۷ گرم در لیتر در شیر انسان وجود دارند. تقریباً ۲۰۰ الیگوساکارید شیر انسان که از نظر ساختاری متفاوت هستند، شناخته شده است و می توان آنها را به الیگوساکاریدهای فوکوزیله، سیالیله و هسته خنثی طبقه بندی کرد. ترکیب الیگوساکاریدهای شیر انسان در شیر مادر برای هر مادر، متفاوت است و در طول دوره شیردهی هم فرق می کند. الیگوساکارید غالب در ۸۰ درصد از زنان، ۲'-فوکوزیل لاکتوز است که در شیر مادر با غلظت تقریباً ۲٫۵ گرم در لیتر وجود دارد؛ سایر الیگوساکاریدهای فراوان شامل لاکتو-اِن-تترائوز، لاکتو-ان-نئوتترائوز و لاکتو-N-فوکوپنتائوز هستند. با مطالعات متعدد مشخص شده است که غلظت هر یک از الیگوساکاریدهای شیر انسان در طول دوره های مختلف شیردهی (آغوز، دوره انتقالی، شیر کامل و شیرهای پایانی) تغییر می کند و به عوامل مختلفی مانند وضعیت ترشح کننده ژنتیکی مادر
و طول دوره بارداری بستگی دارد. ساخت و تولید. بیوسنتز در انسان. همه الیگوساکاریدهای شیر انسان ها از لاکتوز مشتق می شوند که می توانند دارای چهار مونوساکارید (N-استیل D-گلوکزآمین، D-گالاکتوز، سیالیک اسید و/یا L-فوکوز) باشد تا با هم یک الیگوساکارید را تشکیل دهند. تنوع الیگوساکاریدهای شیر در مادران به دو آنزیم خاص، آلفا۱–۲-فوکوزیل ترانسفراز (FUT2) و آلفا۱–۳/۴-فوکوزیل ترانسفراز (FUT3) بستگی دارد. شیر مادرانی که آنزیم آلفا۱–۲-فوکوزیل ترانسفراز غیرفعال دارند حاوی الیگوساکاریدهای آلفا۱–۲-فوکوزیله نیست و به همین ترتیب با آنزیم آلفا۱–۳/۴-فوکوزیل ترانسفراز غیرفعال شده، تقریباً هیچ الیگوساکارید آلفا۱–۴-فوکازیله یافت نمی شود. به طور معمول ۲۰٪ از جمعیت جهانی مادران آنزیم آلفا۱–۲-فوکوزیل ترانسفراز فعال ندارند، اما همچنان آنزیم آلفا۱–۳/۴-فوکوزیل ترانسفراز فعال دارند، در حالی که ۱٪ از مادران نه آنزیم FUT2 و نه FUT3 فعال دارند. سنتز آنزیمی. ساخت و تولید آنزیمی الیگوساکاریدهای شیر انسان از طریق ترانس گالاکتوزیلاسیون، یک روش کارآمد برای تولید آن در مقیاس بالاست. می توان از موادی همچون p-نیتروفنیل-β-گالاکتوپیرانوزید، اوریدین دی ف
سفات گالاکتوز و لاکتوز در فرایند ترانس گالاکتوزیلاسیون استفاده شوند. به طور خاص، لاکتوز ممکن است به عنوان یک مولکول اهداکننده یا یک گیرنده در انواع واکنش های آنزیمی عمل کند و در مقادیر زیادی از آب پنیر (به عنوان یک محصول فرآوری مشترک از تولید پنیر) به دست می آید. با این حال، اطلاعات منتشر شده ای وجود ندارد که مراحل تولید این قندها را در مقیاسی چنین بزرگ توصیف کند. تولید صنعتی. الیگوساکاریدهای شیر انسان را می توان در مقادیر زیاد با استفاده از روش های تخمیر صنعتی دقیق تولید کرد به عنوان مثال، با استفاده از باکتری غیر بیماری زای اشریشیا کُلی. در این فرایند لاکتوز به عنوان مولکول پیش ساز اضافه می شود که سپس با مونومرهای قند دیگر آراسته می شود تا یک مولکول الیگوساکارید تشکیل شود. پس از فرایند تخمیر صنعتی، الیگوساکارید از باکتری ها جداسازی، تخلیص، متبلور، خشک و سپس بسته بندی می شوند و در نهایت با سایر اجزای شیر خشک، مخلوط می گردند.
فمینیسم در ژاپن با جنبش های حقوق زنان در این کشور آغاز شد که به دوران باستان بازمی گردد. این جنبش پس از ورود تفکر غربی به ژاپن در طی دوران اصلاحات میجی که زنجیره ای از رویدادها بود که به دگرگونی های عظیمی در ساختار سیاسی و اجتماعی ژاپن در سال ۱۸۶۸ منجر شد شروع به شتاب گرفت. تفاوت فمینیسم ژاپنی با فمینیسم غربی به این معناست که تأکید کمتری بر استقلال فردی است. تا پیش از اواخر سده نوزدهم میلادی، زنان ژاپنی به سیستم سنتی پدرسالاری که در آن مردان ارشد خانواده اقتدار خود را در خانواده حفظ می کنند، پایبند بودند. پس از اصلاحاتی که توسط میجی صورت گرفت، وضعیت زنان در جامعه ژاپن نیز دستخوش یک سری تغییرات شد. قاچاق زنان محدود شد، زنان مجاز به درخواست طلاق شدند و پسران و دختران هر دو ملزم به دریافت آموزش های ابتدایی بودند. تغییرات بیشتر در وضعیت زنان پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شد و زنان حق رای گرفتند و بخشی از قانون اساسی جدید که در سال ۱۹۴۶ پیش نویس آن نوشته شد به تضمین برابری جنسیتی اختصاص یافت. در سال ۱۹۷۰، در پی جنبش های ضد جنگ ویتنام، جنبش آزادی بخش زنان از جنبش های چپ و رادیکال دانشجویی در اواخر دهه ۱۹۶۰ ظهور کرد. ای
ن جنبش با جنبش های رادیکال فمینیستی در ایالات متحده و جاهای دیگر همگام بود و باعث ظهور دوباره فعالیت های فمینیستی در دهه ۱۹۷۰ و پس از آن شد. فعالان با استدلال برای تغییر اساسی نظام سیاسی-اقتصادی و فرهنگ جامعه، نقدی جامع از ماهیت مردسالار ژاپن مدرن ارائه کردند. آنچه آنها را از جنبش های فمینیستی قبلی متمایز می کرد، تأکید آنها بر بود. هدف آنها برابری با مردان نبود، بلکه بیشتر بر این واقعیت تمرکز داشتند که مردان نیز باید از جنبه های ظالمانه یک نظام مردسالار و سرمایه داری رها شوند. در سال ۱۹۷۹، کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید. این کنوانسیون در سال ۱۹۸۵ توسط دولت ژاپن به تصویب رسید سیاست. در سال ۱۹۱۹، ایشیکاوا فاسائه، اوکو مومئو و هیراتسوکا رایچو انجمن زنان "Shin Fujin Kyokai" را ایجاد کردند. هدف آنها دستیابی به حقوق حمایت و شمول از طریق شناسایی به عنوان شهروند زن بود. در نوامبر ۱۹۱۹، هیراتسوکا در فدراسیون سازمان های زنان آل کانسای سخنرانی کرد و گفت: «بیان کرد که اگر زنان حقوقی داشته باشند، می توانند بخشی از دولت باشند و به تعیین آینده کمک کنند.» حق رای زنان. اگ
رچه حمایت از زنان از قرن نوزدهم در ژاپن وجود داشته است، حق رأی زنان در ژاپن در طول دوره آشفته بین جنگ های دهه ۱۹۲۰ ظاهر شد. پس از اصلاحات میجی در سال ۱۸۶۸، مفهوم حقوق در ژاپن رایج شد. در بخش دوم قرن نوزدهم، اولین مدافعان حقوق زنان از اصلاحات در جامعه مردسالار که زنان را تحت ستم قرار داده بود (نه برای شمول سیاسی یا حق رای) دفاع کردند. برای جنبش فمینیستی اولیه، دعوت به آموزش زنان از اهمیت اساسی برخوردار بود. از آنجایی که موضوع حقوق زنان طرفداران بیشتری پیدا کرد، گروه های مدافع زنان به آرامی توسعه یافتند و علایق خود را با سایر موضوعاتی که زنان در ژاپن را تحت تأثیر قرار می دادند تنظیم کردند. دوره بین جنگ، که به دنبال پایان جنگ جهانی اول بود، چیزی را به وجود آورد که به "جنبش حق رأی زنان در ژاپن" معروف شد. فمینیست ها با ارائه حقوق مدنی به طور انحصاری برای مردان و محرومیت زنان از مشارکت سیاسی توسط دولت مخالف بودند. زنان در ژاپن طبق قانون از پیوستن به احزاب سیاسی، ابراز عقاید سیاسی و شرکت در جلسات سیاسی منع شدند.
فمینیسم در ایتالیا در دوره رنسانس ایتالیا که نخستین تجلی رنسانس سرتاسری در اروپا بود و یک دورهٔ دگرگونی فرهنگی بزرگ و دستاوردی که در ایتالیا در طی سدهٔ چهاردهم آغاز شد و تا سدهٔ شانزدهم ادامه یافت، سرچشمه گرفت. نویسندگان ایتالیایی مانند کریستین دو پیزان، مودراتا فونته، لوکرزیا مارینلا و دیگران ایده های نظریه فمینیست پشت برابری جنسیتی را توسعه دادند. برخلاف جنبش های فمینیستی در فرانسه و بریتانیا، مدافعان اولیه حقوق زنان در ایتالیا بر آموزش زنان و بهبود شرایط اجتماعی تأکید داشتند. فمینیسم ایتالیایی در نیمه اول سده بیستم تحت حکومت فاشیستی بنیتو موسولینی رهبر حزب فاشیست ایتالیا، با ایدئولوژی فاشیستی که تولید مثل را به عنوان وظیفه زنان را دیکته می کرد، دچار شکست شد. در دوره پس از جنگ، جنبش های فمینیستی با فعالیت های همگانی بر سر موضوعاتی مانند طلاق یا پایان قانونی ازدواج و خاتمه یافتن بارداری به واسطهٔ جراحی یا خارج کردن جنین یا رویان از رحم یا سقط جنین در دهه ۱۹۷۰ افزایش یافت. فمینیسم ایتالیایی اخیراً، به ویژه در دوران نخست وزیر سابق ایتالیا سیلویو برلوسکونی، با تمرکز بر مخالفت با شی گرایی زنان در برنامه های تلوی
زیونی ملی و سیاست برجسته تر شده است. تاریخ. رنسانس و اوایل دوران جدید. متفکران رنسانس به طور منظم افکار متعارف را از دوره قرون وسطی و پیش از آن به چالش می کشیدند. اومانیسم یا انسان گرایی به شیوه جدید نگاه به سیاست، علم، هنر، آموزش و سایر زمینه ها تبدیل شد. انسان گرایی مفهوم مسیحی قرون وسطی را از نظم اجتماعی سلسله مراتبی که شهروندان عادی را در موقعیتی مطیع نسبت به اعضای روحانیت قرار می داد، کنار زد. در حالی که اومانیست های رنسانس عمدتاً «ضد زن» و مخالفت با ایدئولوژی فمینیسم بودند، تعداد کمی از زنان تحصیل کرده بودند که انگیزه ای برای به چالش کشیدن این فرضیه ها داشتند که زنان باید مطیع مردان باقی بمانند. کریستین دو پیزان، نویسنده و شاعر فرانسوی رمان «شهر بانوان» را در سال ۱۴۰۴ نوشت و در آن جنسیت زنان را به عنوان هیچ گونه پستی ذاتی نسبت به مردان توصیف می کند. با این حال، او با نوشتن اینکه مردان برای حکومت و زنان برای پیروی از آنها آفریده شده اند، ادعاهای خود را تعدیل کرد. ایتالیا در دوره رنسانس شاهد توسعه آموزش عالی بود، از جمله تأسیس چندین دانشگاه، که زنان در آن پذیرش نمی شدند. برخی از زنان خوش شانس که توانایی م
الی داشتند، می توانستند به تنهایی تحصیل کنند، یا پدری داشتند که به آنها اجازه می داد از طریق تدریس خصوصی آموزش ببینند. برخی از مردان رنسانسی که از آموزش زنان حمایت می کرد، آن را راهی برای بهبود فضیلت او و اطاعت بیشتر او از شوهرش می دانستند. اگرچه برخی از زنان در دوره رنسانس به عنوان افراد قابل توجهی در حوزه محلی خود نشان دادند، اما وقتی به طور جمعی در نظر گرفته شوند، «ظهور زن تحصیل کرده در دوران رنسانس» قابل توجه است. زنان تحصیل کرده بیرون از یک صومعه، جایی که در قرون وسطی محصور شده بودند، به عرصه روشنفکری سکولار پا گذاشتند. از رنسانس و ادامه تا دوران مدرن اولیه، آنها میزبان محفل های ادبی بودند که در آن مردان و زنان روشنفکر با هم در مورد ادبیات، سیاست و سایر موضوعات تأثیرگذار بحث می کردند. در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم، نویسندگان زن «خود را به عنوان همسران، مادران، و شرکای برابر در خانه معرفی کردند و فرهنگ معاصر آنها را پذیرفت.» در اواخر رنسانس، زنان تحصیل کرده ایتالیایی «در هر ژانر قابل تصوری، از مکاتبات داخلی گرفته تا شعر، دیالوگ و حتی الهیات» می نوشتند. سده ۱۹ میلادی. در این دوران که بیشتر زنان به
طبقه اجتماعی دهقان تعلق داشتند، بیشتر آنها بی سواد بودند. زنان تحصیل کرده ای که می توانستند در مورد جنبه های مختلف جنبش و خواسته های فمینیسم بخوانند و بنویسند در موقعیتی کم قرار داشتند. برای به دست آوردن حامیان برای اهداف فمینیستی، توسل به زنان در تمام سطوح جامعه مورد نیاز بود. از اواسط سده نوزدهم، زنان مبتکر شروع به ارتباط با زنان طبقه متوسط از طریق رسانه های چاپی جدید چون کتاب ها و نشریات در بازار انبوه کردند. قانون گابریو کاساتی ایتالیا در سال ۱۸۵۹ زمینه را برای سیستمی برای آموزش زنان جوان به عنوان آموزگار در مدارس دولتی ایجاد کرد. زنان باید به عنوان پایه های سیستم آموزشی ایتالیا تبدیل می شدند و به انجمن های معلمان تعلق داشتند و به آنها تجربه سازماندهی برای محافظت از منافع خود مانند دستمزد و شرایط کار برابر می دادند.
آشیپو (همچنین āšipu یا mašmaššu) در میانرودان باستان به عنوان کشیش عمل می کرد. آنها دانشمندان و متخصصان تشخیص و درمان در دره دجله - فرات در میانرودان (عراق امروزی) در حدود ۳۲۰۰ پیش از میلاد بودند. واژه شناسی. متون آیینی و افسون سومری و اکدی با یک حرفه خاص مرتبط بودند، متخصصی که در اکدی "آشیپو" یا "مشمشو" نامیده می شود، به عنوان «جن گیر» ترجمه می شود. نوشته های خط میخی، افسانه های عملی آنها را تشکیل می داد و آشیپوتو را به عنوان «افسانه جن گیر» یا، به سادگی، «جادو» ترجمه می کرد. شومر توضیح می دهد که خود سنت بابلی «این مجموعه از متون را دارای قدمت زیادی می دانست که در نهایت توسط خود انکی، خدای خرد و جن گیری نوشته شده است». تجربه و تخصص. برخی آشیپو را به عنوان متخصص در جادوی سفید توصیف کرده اند. در آن زمان، ایده های علم، دین و جادوگری بسیار در هم تنیده شدند و پایه ای از "آشیپوتو" را تشکیل دادند، عملی که توسط آشیپو برای مبارزه با جادوگری و برای شفای بیماری ها استفاده می شد. آشیپو نشانه ها و نشانه ها را مطالعه کرد تا پیش بینی آینده یک سوژه را فرموله کند و سپس در تلاش برای تغییر سرنوشت نامطلوب، آیین های آپوتروپایی ر
ا انجام داد. نقش ها و وظایف. آشیپو معالجه پزشکی را به دربار آشور هدایت کرد، جایی که آنها سیر بیماری را از روی علائم مشاهده شده بر روی بدن بیمار پیش بینی کردند و افسون ها و جادوهای دیگر و همچنین درمان هایی را که در تشخیص مشخص می شد ارائه کردند. آشیپو از خانه های افراد بیمار بازدید می کرد و وظیفه پیش بینی آینده بیمار (مثلاً او زنده می شود یا می میرد) و همچنین تکمیل جزئیات علائمی که بیماران ممکن است نادیده گرفته شده یا از قلم انداخته باشند، به آنها سپرده می شد. هدف از این دیدار شناسایی فرستنده الهی بیماری بر اساس علائم یک بیماری خاص بود. آشیپو همچنین به عنوان مشاور در تصمیم گیری های مخاطره آمیز، نامطمئن و دشوار عمل می کرد. آشیپوتو برای آن دوره از تاریخ غیرمعمول بود زیرا آشیپو ادعای پیش بینی آینده را نداشت، اما به طور منطقی به ساخت مشاوره از طریق یک فرایند تکرارپذیر و ثابت برای شناسایی ابعاد مهم مشکل، در نظر گرفتن گزینه ها و جمع آوری داده ها نزدیک شد.
میدان واژه ای فارسی است که برای اشاره به محل تجمع عمومی از آن استفاده می شود و وارد بسیاری از زبان های دیگر نیز شده است: زبان اردو میدان؛ زبان عربی مَیْدَان؛ زبان ترکی استانبولی ؛ زبان بنگالی ময়দান، در زبان تاتاری کریمه نیز واژه میدان وجود دارد که از این طریق واژه میدان وارد زبان اوکراینی شده است. شکل اولیه این واژه در زبان نیاهندواروپایی *médʰyos، در زبان اوستایی maiδya، در زبان سانسکریت मध्य (madhya) و در زبان لاتین medius می باشد. در هندی و بسیاری از زبان های دیگر در آسیای جنوبی میدان به معنی زمین و مزرعه هم به کار می رود.
داکیا ریپنسیس () نام یک استان های روم در شمال شبه جزیره بالکان، بلافاصله در جنوب دانوب میانه بود.
زنان در جمهوری دموکراتیک کنگو به موقعیت برابری کامل با مردان دست نیافته اند و مبارزه شان تا امروز ادامه دارد. اگرچه رژیم موبوتو سسه سوکو به نقش مهم زنان در جامعه اهمیت می داد، و اگرچه زنان از برخی حقوق قانونی مانند حق مالکیت و حق مشارکت در بخش های اقتصادی و سیاسی برخوردار هستند، اما محدودیت های عرف و قانونی همچنان موجود است. حقارت زنان همواره در نظام اجتماعی بومی جا افتاده و در دوران استعمار مجدداً مورد تأکید قرار گرفته است. وضعیت زنان آفریقایی در دوران استعمار در مناطق شهری پایین بود. زنان بالغ اگر همسر، بیوه یا سالخورده بودند ساکنان قانونی شهری به شمار می آمدند. در غیر این صورت فرض می شد که آنها "زنان آزاد" هستند و به عنوان تن فروش از آنان مالیات می گرفتند، حتی اگر نبودند. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۳، بیش از ۳۰ درصد از زنان بزرگسال کنگو در استانلیویل (کیسانگانی کنونی) به عنوان زن آزاد ثبت نام شده بودند. مالیات هایی که آنها پرداخت می کردند دومین منبع بزرگ درآمد مالیاتی برای استانلیویل بود. معضلات اجتماعی. خشونت جنسی. شرایط جنگ زندگی زنان را خطرناک کرده است. به نظر می رسد که خشونت علیه زنان توسط بخش های بزرگی از جامع
ه امری عادی شناخته می شود. در ژوئیه ۲۰۰۷، کمیته بین المللی سازمان صلیب سرخ نگرانی خود را در مورد وضعیت زنان در شرق کنگو ابراز کرد. پدیده ای به نام «جابجایی آونگ» ایجاد شده است که در آن مردم در شب به سمت سرزمین های امن می روند. به گفته یاکین ارتورک، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور خشونت علیه زنان که در ژوئیه ۲۰۰۷ به شرق کنگو سفر کرد، خشونت علیه زنان در شمال و جنوب کیوو شامل وحشیگری غیرقابل تصور توصیف شده بود. ارتورک در گزارش خود بیان کرد که «گروه های مسلح به جوامع محلی حمله می کنند، غارت می کنند، تجاوز می کنند، زنان و کودکان را می ربایند و آنها را به عنوان برده جنسی مجبور به کار می کنند». در دسامبر ۲۰۰۸ رسانه GuardianFilms فیلمی را در وب سایت روزنامه گاردین، روزنامه بریتانیایی پست کرد که در آن پروژه ای برای ثبت شهادت بیش از ۴۰۰ زن و دختری که توسط شبه نظامیان غارتگر مورد آزار قرار گرفته بودند، منتشر کرد. ختنه زنان. علاوه بر تجاوز جنگی در جنگ های داخلی کنگو، تهدیدهای جدی دیگری نیز برای سلامت جسمانی زنان در جمهوری دموکراتیک کنگو وجود دارد. بریدن آلت زنانه، آیین برش یا برداشتن برخی یا تمام دستگاه تناسلی خارجی زنان
یا ختنه زنان (FGM)، در حالی که گسترده نیست، در میان برخی از جوامع در بخش های شمالی جمهوری کنگو وجود دارد. شیوع FGM در حدود ۵٪ از زنان در این کشور برآورد شده است. بریدن آلت زنانه اکنون غیرقانونی است و قانون مجازاتی بین دو تا پنج سال زندان و جریمه ۲۰۰۰۰۰ فرانک کنگو برای هر شخصی که «یکپارچگی فیزیکی یا عملکردی» اندام تناسلی را نقض کند در نظر گرفته است. بهداشت زنان. نرخ مرگ و میر مادران در این کشور بالا است، زیرا دسترسی به مراقبت های بهداشتی مادران محدود است. علاوه بر این، یک زن تنها با اجازه شوهرش می تواند از داروهای ضدبارداری استفاده کند و در نتیجه نمی تواند از ابتلای خود به ایدز از شوهرش جلوگیری کند. زنان به طور نامتناسبی تحت تأثیر اچ آی وی در جمهوری دموکراتیک کنگو قرار می گیرند. از ۳۹۰۰۰۰ بزرگسال آلوده به HIV حدود ۷۱٫۷۹ درصد از آنها زن هستند. میزان عفونت های جدید HIV در بین زنان ۱۵ تا ۲۴ ساله چهار برابر بیشتر از مردان در همان بازه سنی جمعیت است. زنان کمتر از مردان به درمان دسترسی دارند. ۷۳ درصد مردان بالغ مبتلا به HIV تحت درمان هستند، در حالی که این رقم برای زنان بالغ ۵۸ درصد است. ازدواج کودکان. ۳۷ درصد از دخ
تران در جمهوری دموکراتیک کنگو پیش از سن ۱۸ سالگی در سال ۲۰۱۷ ازدواج کرده اند. ۱۰ درصد آنها نیز قبل از ۱۵ سالگی ازدواج کرده اند. قاچاق انسان. جمهوری دموکراتیک کنگو کشور مبدأ و مقصدی برای مردان، زنان و کودکانی است که در معرض قاچاق انسان، به ویژه شرایط کار اجباری یا بیگاری و فاحشگی اجباری قرار دارند. بیشتر این قاچاق داخل کشور صورت می گیرد و بیشتر آن توسط گروه های مسلح و نیروهای دولتی خارج از کنترل دولت در استان های شرقی بی ثبات جمهوری دموکراتیک کنگو انجام می شود. تن فروشی. ناامنی غذایی و فقر مطلق اکنون دلایل اصلی روسپی شدن زنان در جمهوری دموکراتیک کنگو است. بازرگانان، همراه با مقاماتی که برای سازمان های غیردولتی و بین المللی کار می کنند، اکثریت مشتریان روسپی ها را تشکیل می دهند. بسیاری از کارگران جنسی بین ۲ تا ۵ دلار درآمد دارند که گاهی به شکل غذا یا کالاهای دیگر پرداخت می شود. روسپی هایی که در بارها و کلوپ های شبانه کار می کنند بین ۱۰ تا ۲۰ دلار دریافت می کنند، و به عنوان «لندنی ها» شناخته می شوند، زیرا در یک شنبه شب ها مانند دختران بریتانیایی لباس می پوشند. بسیاری از روسپی های کنگو اهل خارج از کشور یا کودکان ب
ی خانمانی هستند. اقتصاد و جامعه. تابوهای غذایی وجود داشت که زنان را از خوردن برخی غذاها (معمولاً مطلوب ترین) محدود می کرد، چرا که آنها برابر مردان نیستند. زنان ممکن است در حضور مردان دیگر غذا نخورند و غالباً فقط مجاز به خوردن باقیمانده خوراک و غذای شوهرشان باشند.
سین لقی ونینی ( ) یک "آشیپو" بوده، که احتمالاً بین سال های ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰ قبل از میلاد در بین النهرین زندگی می کرد. به طور سنتی تصور می شود که او بهترین نسخه حفظ شده "حماسه گیلگمش" را گردآوری کرده است. نام او در خود متن ذکر شده است، که برای آثاری که به خط میخی نوشته شده، نامتعارف محسوب می شود. نسخه او را با "خط اول" یا «ša nagba īmuru» («کسی که اعماق را دید» یا «کسی که پرتگاه را دید» می شناسند. میزان تفاوت نسخه او با متون قبلی مشخص نیست. اندرو آر. جورج استدلال می کند که سین لقی ونینی «به ["حماسه گیلگمش"] شکل نهایی و ثابت داد». تیگای تصدیق می کند که سین لقی ونینی «عظمت گیلگمش را از کردار به کسب دانش تغییر داد». پیش درآمد، تنها نمونه روایت اول شخص توسط سین لقی ونینی است. نسخه او شامل داستان سیل اوتناپیشتیم در لوح ۱۱ ام (XI) و در لوح ۱۲ ام (XII)، گیلگمش سومری"، انکیدو و جهان هلند" است. نام سین لقی ونینی به معنای "سین (خدای ماه) کسی است که دعای مرا می پذیرد". همچنین گاهی، البته به احتمال کمتر، به صورت «سین لقی ونینی» به معنای «ای سین! دعای مرا بپذیر» نیز تعریف شده است. چندین خانواده اروک در دوره های نو بابلی، هخامن
شی و سلوکی ادعا می کردند که سین لقی ونینی جد آن ها بوده است، به ویژه آن هایی که به عنوان کاتب و "کالو" عمل می کردند و چیزی شبیه به «سلسله روشنفکران» ایجاد می کردند. سین لقی ونینی ممکن است یک شخصیت افسانه ای باشد که فهرستی از هزاره اول قبل از میلاد او را به عنوان "شورای خردمند گیلگمش" توصیف می کند.
محل تجمع () اشاره به هر فضایی دارد که مردم بتوانند در آن کنار یکدیگر جمع شوند. محل تجمع می تواند شامل فضاهای عمومی مانند خیابان ها، میدان ها و پارک ها باشد یا آنکه فضاهای خصوصی مانند کافی شاپ ها، استادیوم ها و سینماها باشد. از نمونه های تاریخی محل های تجمع می توان به این موارد اشاره کرد: آگورا در یونان باستان، پارک مرکزی نیویورک، میدان نقش جهان.
سیلیلی شخصیتی الهی است که در لوح ششم حماسه گیلگمش ذکر شده است. گیلگمش به جاذبه های ناخواسته الهه ایشتار اعتراض می کند و عاشقان پیشین ایشتار و مصیبت هایی را که برایشان پیش آمده بر می شمرد. او ادعا می کند که ایشتار زمانی عاشق اسب بوده است، اما در نهایت مصیبت های زیادی برای او رقم زده است، از جمله ناله های مداوم "مادرش، سیلیلی". از آنجا که سیلیلی فقط به صورت گذرا ذکر شده است، نمی توان در مورد شخصیت او گفت، به جز اینکه او یک شخصیت الهی زن است که نزدیک به اسب است. سالیلی در لوح ششم خط ۵۷ به عنوان «مادرش، الهه سیلیلی («AMA-šú d Si-li-li») نامیده شده است.
در یک فصل فوتبال، باشگاه ها معمولاً در تعدادی از مسابقات داخلی مانند لیگ و جام حذفی و همچنین گاهی در مسابقات قاره ای به رقابت می پردازند. برنده شدن در مسابقات متعدد به عنوان یک دستاورد بسیار مهم تلقی می شود. دو و سه گانه ها معمولاً دستاوردهایی هستند که مدت ها به یاد می آیند، اما با مقداری تکرار اتفاق می افتند، در حالی که بردن چهار جام یا بیشتر در یک فصل بسیار نادرتر است. در دهه ۲۰۱۰، اصطلاحات چهار، پنج و شش تایی گاهی برای اشاره به کسب چهار، پنج و شش جام در یک فصل استفاده می شدند. این لیست محدود به تیم هایی است که در بالاترین سطح فوتبال کشور خود بازی کردند. چهار عنوان در یک فصل. برخی از باشگاه ها در یک فصل چهار تورنمنت را برده اند. این گاهی "چهارگانه" نامیده می شود. تیم های دیگر چهار مسابقه را در یک سال تقویمی برده اند، البته نه همه در یک فصل. شش عنوان در یک فصل. تیم های دیگری موفق به کسب شش گانه شده اند؛ اما تمامی آنها در یک فصل نبودند.
"ساول رفت" (به انگلیسی: Saul Gone) آخرین قسمت از مجموعه تلویزیونی بهتره با ساول تماس بگیری می باشد. این سیزدهمین و آخرین قسمت از فصل ششم و به طور کلی شصت و سومین قسمت سریال است. این قسمت به نویسندگی و کارگردانی پیتر گولد است، که در ۱۵ اوت ۲۰۲۲ از طریق شبکه ای ام سی پخش شد. "ساول رفت" اساساً در اواخر سال ۲۰۱۰ اتفاق می افتد، که با فلاش بک هایی از بریکینگ بد و بهتره با ساول تماس بگیری جریان دارد. گولد و باقی نویسندگان می دانستند که سریال با زندانی شدن جیمی به خاطر اقداماتش در بریکینگ بد در فصل ششم به پایان می رسد. چندین بازیگر از بریکینگ بد و بهتره با ساول تماس بگیری به عنوان بازیگر مهمان در این قسمت بازگشتند، از جمله برایان کرانستون در نقش والتر وایت، بتسی براندت در نقش ماری شریدر و مایکل مک کین در نقش چاک مک گیل. حدود ۱٫۸۰ میلیون بیننده این قسمت را در اولین پخش آن از طریق ای ام سی تماشا کردند. "ساول رفت" مورد تحسین قرار گرفت و منتقدان پیشرفت شخصیت جیمی و آشتی او با کیم را تحسین کردند. بسیاری آن را یک نتیجه گیری《استادانه》برای سریال و یکی از بهترین فینال های تمام دوران دانستند. گیلیگان بیان کرده است که "ساول رفت
" احتمالاً آخرین اثر از فرانچایز بریکینگ بد است، زیرا او و گولد هیچ برنامه ای برای کارهای بعدی در ادامه آن ندارند.