Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م پسر طغرل (نسطوری) رهبری می کرد که از ارث خود می ترسید. این ترس ها به زودی محقق خواهند شد. تموجین با هدف تضمین کنترل بر خط جانشینی کرائیت، پیشنهاد کرد که پسر بزرگش جوجی خان با دختر طغرل (نسطوری) چاور بیکی ازدواج کند، و در ازای ایجاد اتحاد "قودا" ("اتحاد ازدواج") به پسر سنگگوم قول یکی از دختران خود را داد."). سنگگوم قاطعانه این پیشنهاد را رد کرد: نه تنها موقعیت او به عنوان وارث کریت در خطر بود، بلکه او این پیشنهاد را به دلیل نامشروع بودن احتمالی جوجی خان بی احترامی دانست."اشراف قبیله ای که شامل آلتان و کوچار، دو تن از بستگان تموجین و جاموخا بودند، در موقعیت خود از سوی اشراف قبیله ای حمایت می شد.". موقعیت طغرل (نسطوری) در این مناقشه نامشخص است، بر اساس "تاریخ سری مغولان"، بازگویی قرن سیزدهم از زندگی و لشکرکشی های تموجین، او بین روابط نزدیکش با تموجین و عشقش به پسرش درگیر بود و فقط حمایت از پسر دوم را انتخاب کرد. وقتی با اولتیماتوم ارائه شد. از سوی دیگر، بر اساس "جامی التواریخ" رشیدالدین فضل الله همدانی و تاریخ شفاهی که مارکوپولو بازگو کرده است، طغرل از قبل نسبت به تموجین تمایل داشت و با عصبانیت نسبت به پیشنهاد
ازدواج واکنش نشان داد. این امکان وجود دارد که ذهن طغرل (نسطوری) توسط هیئت تجاری از آسیای مرکزی متشکل از نمایندگان قراختاییان و اویغورها تحت تأثیر قرار گرفته باشد که تموجین احتمالاً در صورت کسب برتری، آنها را از ساختارهای تجاری جاده ابریشم حذف می کند. همچنین این احتمال وجود دارد که جاه طلبی های خود تموجین تا حدودی در گسست روابط مقصر بوده باشد. در نهایت استدلال سنگم بر طغرل (نسطوری) پیروز شد. رهبر کرائیت ها با تمایل به اجتناب از درگیری آشکار در صورت امکان، طرحی برای فریب اندیشید: او به تموجین اطلاع داد که تصمیم گرفته است ازدواج های پیشنهادی را بپذیرد و قصد دارد یک ضیافت جشن برگزار کند. تموجین ناآگاه با یک نگهبان حداقلی به سمت جشن حرکت کرد، جایی که توطئه گران قصد داشتند او را به کمین بیاندازند و او را بکشند. او که مونگلیگ، نگهبان قدیمی پدرش نسبت به شایعات خصمانه هشدار داد، متوقف شد. سپس به رهبری سنگگم، کرائیت ها به زور وارد میدان شدند و تموجین تنها به این دلیل فرار کرد که دو گله به نام های بادای و کیشلیک نقشه ها را شنیدند و به او هشدار دادند. تموجین که به طور قطعی از تعداد آنها بیشتر بود، مجبور به فرار شدید، او
با همراهانش به سمت مرزهای جین چین رفت، جایی که امیدوار بود نیروی کمکی پیدا کند و در صورت لزوم، پناهگاهی را در آن سوی مرز جستجو کند. با وجود اینکه او تعدادی فراری از نیروی کریت دریافت کرد، از جمله کویلدار از منغیت و جورچدی از، تموجین در نبرد قلاقلجید سندز در اوایل سال ۱۲۰۳ به طور قاطع شکست خورد. جدایی ها برای فرار تموجین بسیار مهم بود، جورچدی سنگوم را با یک تیر مجروح کرد و حمله کریت را متوقف کرد، اما طغرل نیز تصمیم گرفت به این دلیل که دشمنش از تصویر استراتژیک خارج شده است، آن را دنبال نکند. عهد بالجونا. نیروهای تموجین در هنگام عقب نشینی از نبرد متحمل خسارات شدیدی شده بودند و چند تن از کاپیتانان وی مفقود شده بودند. با وجود خطر، او تا شب بعد منتظر بود تا نیروهای بازمانده اش جمع شوند. بوئرچو در سحرگاه که اسب خود را در قلاقلجید گم کرده بود، رسید و کمی بعد بوروقول که از اوگتای خان، پسر سوم تموجین که از ناحیه گردن آسیب جدی دیده بود مراقبت می کرد، آمد. تموجین پس از آن عقب نشینی کرد و تنها برای دفن کویلدار که در جریان نبرد کشته شده بود توقف کرد. نیروهای او سرانجام به دریاچه یا رودخانه ای به نام بالجونا رسیدند که مکان
نامعلومی بود. محتمل ترین مکان بر روی رودخانه خالخین قرار دارد که احتمالاً تموجین در کنار آن عقب نشینی کرده و نزدیک مرز جین در جنوب شرقی مغولستان قرار دارد. محققان به طور متناوب آن را به عنوان شاخه ای از رودخانه اینگودا یا دریاچه بالزینو در بوریاتیا شناسایی کرده اند. در این مقطع در اواسط سال ۱۲۰۳، نیروی تموجین بسیار کم بود و به ۲۶۰۰ یا ۴۶۰۰ جنگجو می رسید. زندگی نامه در "تاریخ یوآن"، یک تاریخ رسمی قرن چهاردهم، با بیان اینکه تموجین تنها با نوزده پیرو همراه بود، وضعیت ضروری را اغراق آمیز می کند، اما این ممکن است فقط به رهبران شرکت اشاره داشته باشد. به گفته تاریخ یوآن، مردان گرسنه اسب وحشی را کشتند که به طور اتفاقی ظاهر شد، گوشت آن را خورد و از محصولات جانبی آن برای نوشیدن ایمن آب گل آلود استفاده کرد. سپس رهبر آنها سوگند یاد کرد:این بازگویی احتمالاً رویدادهای تاریخی را پنهان می کند. میثاق شاعرانه بالجونا مضامین را در بر می گیرد، آمیزه ای قوی از برابری اجتماعی و ریاضت طلبی شخصی، تموجین برای استخدام کنندگان بالقوه تأکید می کند. تموجین به احتمال زیاد بخش بزرگی از تابستان را در تلاش برای استخدام جنگجویان برای هدف خود
گذراند: کسانی که او موفق شدند شامل قنقرات (قبیله همسرش بورته)، ایکیرس ها و برخی از مغولان نیروون بودند. سایر افراد استخدام شده شامل رهبران قبیله خیتان بودند که در تموجین راهی برای انتقام از جین می دیدند و بازرگانان مسلمان جعفر و حسن که هزار گوسفند را برای تضمین امنیت آینده و قراردادهای تجاری مطلوب مبادله کردند. او حتی اعضای قبیله کریت طغرل، مانند چینقای را که در زمان اوگدی یکی از مدیران برجسته بود، به خدمت گرفت. مورخان بر ناهمگونی اجتماعی، فرهنگی و مذهبی سوگند خواران بالجونا تأکید کرده اند. در نوزده دوره سنتی، به جز تموجین و برادرش قصار، هیچ مغولی وجود نداشت، آنها در عوض شامل خیتان ها، تانگوت ها، کایریت ها، نایمان ها، آسیای میانه و احتمالاً حتی آسیای جنوبی، از مجموع ۹ قبیله مختلف بودند. سه مسلمان و چند مسیحی و بودایی که به تموجین، یکی از پیروان مذهبی تنگریسم، وفاداری می کردند. به قول جک ودرفورد مورخ، در فراتر از راه های سنتی جامعه، میثاق بالجونا «نوعی برادری [مشابه] شهروندی مدنی مدرن مبتنی بر انتخاب و تعهد شخصی بود». عواقب و میراث. در اواخر سال ۱۲۰۳، یک تموجین احیا شده نیروهای خود را به کار گرفت و کریت ها را
در یک نبرد سخت سه روزه در ارتفاعات جژئر در پایین رودخانه کرلن شکست داد. طغرل (نسطوری) در حال فرار توسط نگهبان نیمانی که او را نشناخت کشته شد. سنگگوم ابتدا به تبت و سپس کاشغر گریخت و بعداً در آنجا کشته شد. در طول سه سال بعد، تموجین نایمان ها و مرکیت ها را شکست داد و استپ مغول را تحت یک حاکم متحد کرد. در سال ۱۲۰۶، او یک کورولتای بزرگ ("مجمع") در رودخانه اونون برگزار کرد که در آن لقب "چنگیزخان" را گرفت و به کسانی که او را به قدرت رساندند پاداش داد. اینها شامل گله داران بدای و کیشلیک بودند که به او از خیانت طغرل هشدار داده بودند - آنها با چادر قصر، اثاثیه و محافظ رهبر کریت مفتخر شدند. مردانی که به عهد بالجونا سوگند خوردند و به "بالجوناتو" معروف شدند («مردان بالجونا» یا «آب خورهای گل آلود») به بالاترین عناوین مفتخر شدند و تا اواخر دهه ۱۳۰۰ به یادگار ماندند. بسیاری در امپراتوری مغول چنگیز موقعیت های برجسته ای داشتند - از جمله چینقای، تاجر و دیپلمات مسلمان جعفر خوجا، و قبان، یک اوریانخایی که پسرش سوبوتای یکی از نیرومندترین ژنرال های مغول شد. تاریخ شناسی و تاریخ نگاری. واقعه عهد بالجونا به طور کامل از تاریخ سری مغول
ان حذف شده است. این خلأ باعث شد که سنت شناسان برای نزدیک به یک قرن، از پالادیوس در دهه ۱۸۶۰ تا، پل پلیوت، آرتور والی و رنه گروسست در اواسط قرن بیستم. در سال ۱۹۵۵، فرانسیس وودمن کلیوز مقاله ای منتشر کرد که این فرض را رد می کرد. نظریه کلیوز اکنون در بین مورخان عمومی شده است، زیرا منابع فراوان دیگری از "بالجوناتو" نام می برند. محو این واقعه از تاریخ سری مغولان احتمالاً به دلیل ناهمگونی سوگند دهندگان بوده است - نویسنده که نسبت به غیر مغول ها مشکوک بود، ممکن است تصمیم گرفته باشد که رویدادی را نادیده بگیرد که باعث شد آنها به حلقه درونی تموجین ارتقا پیدا کنند.
مرادعلی اکنظروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده است.
پیله گش () یک اصطلاح زبان عبری برای صیغه ( هم بالینی)، یک همراه زناشویی با وضعیت اجتماعی و قانونی پایین تر از وضعیت یک زن مشروع و رسمی است. در میان بنی اسرائیل، مردان معمولاً صیغه خود را تصدیق می کردند و چنین زنانی از همان حقوقی که همسران مشروع در خانه داشتند برخوردار بودند.
کامران تورسونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده است.
قبیله بنیامین ()، طبق تورات، ""قبیله بنیامین" () یکی از اسباط اسرائیل بود. این قبیله از تبار بنیامین، کوچک ترین پسر سه شه پدر یعقوب و همسرش راحل بود. در پنج کتاب سامری نام به صورت «بنیامیم» ظاهر می شود.
پنج کتاب سامری (‮ࠕࠦ‎‬ࠅࠓࠡࠄ) متنی از تورات است که به خط سامری (الفبای سامری) نوشته شده و به عنوان کتاب دینی توسط سامری ها استفاده می شده است.
خسرو طاهروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آتیراو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال، و بزرگسالان تاجیکستان بازی کرده است.
فتح الله فتح الله یف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه و باشگاه فوتبال دینامو دوشنبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان تاجیکستان بازی کرده است.
یابش جلعاد () گاه به «جابش» خلاصه می شود، شهری باستانی بنی اسرائیل در گیلاد، در شمال غربی اردن. در کتاب مقدس عبری جابش بارها در رابطه با نبردهای شائول علیه [عمون] و فلیسطی ها ذکر شده است.
نورالدین دورانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه و باشگاه فوتبال برقچی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۳ سال، و ببزرگسالان تاجیکستان بازی کرده است.
جبعه () نام سه مکان ذکر شده در کتاب مقدس عبری، در قبایل قبیله بنیامین، قبیله یهودا و قبیله افرایم است. جبعه از قبیله بنیامین رایج ترین مکان ذکر شده است. در کتاب داوران صحنه اصلی داستان جنگ بنیامینی است.
جمعیت شناسی مالزی () بیانگر گروه های قومی چندگانه ای است که در کشور وجود دارند. بر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت مالزی، که افراد غیرشهروند را هم دربرگرفته است، بالغ بر ۲۸٬۳۳۴٬۰۰۰ نفر بود که باعث شد مالزی رتبه چهل و دومین کشور پرجمعیت دنیا را در آن سال کسب کند. از این تعداد جمعیت، ۵٫۷۲ میلیون نفر متعلق به مالزی شرقی بودند و ۲۲٫۵ میلیون نفر در شبه جزیره مالزی زندگی می کردند. با در نظر گرفتن اینکه ۷۹ درصد از شهروندان در شبه جزیره مالزی، با مساحتی بالغ بر ۱۳۱٬۵۹۸ کیلومترمربع (۵۰٫۸۱۰٫۲۷ مایل مربع)، متمرکز شده اند که تنها ۴۰ درصد از کل مساحت مالزی را شکل داده است، توزیع جمعیت ناهمگون به نظر می رسد. در سال ۲۰۱۷، نرخ رشد جمعیت مالزی ۱٫۹۴ درصد بود. طبق آخرین برآورد سرشماری سال ۲۰۱۰، نرخ باروری ۳ گروه بزرگ جمعیتی در مالزی برابر با ۲٫۴ فرزند برای هر زن در گروه جمعیتی مالایی/بومی پوترا، ۱٫۴ فرزند برای هر زن در گروه چینی ها و ۱٫۸ درصد برای هر زن در گروه هندی ها می باشد. نرخ زادوولد مالایی ها، ۴۰ درصد بیشتر از گروه جمعیتی مالزی های هندی تبار و ۵۶ درصد بیشتر از گروه مالزی های چینی تبار بود.
صیغه لاوی یا جنگ بنیامینی () روایتی است از کتاب مقدس که در فصل ۱۹، ۲۰ و ۲۱ کتاب داوران ذکر شده است. این داستان مربوط به یک لاوی از قبیله افرایم و صیغه (یهودیت) او است. آنها در طی سفر از شهر جبعه متعلق به قبیله بنیامین رد می شدند و توسط گروهی که قصد تجاوز گروهی به آن مرد لاوی داشتند، مورد حمله قرار می گیرند. او صیغهٔ خود را به این گروه واگذار می کند و آنها به او تجاوز می کنند تا اینکه این زن از بین می رود. پس از مرگ زن در اثر این واقعه، لاوی او را تکه تکه می کند و بخش هایی از بدنش را در سرتاسر اسباط اسرائیل توزیع می کند تا مردم را از آنچه اتفاق افتاده آگاه کند. قبایل که از این حادثه خشمگین شده بودند سوگند یاد می کنند که هیچ کس دخترش را برای ازدواج به بنیامینی ها ندهد و جنگی را آغاز می کنند که تقریباً این قبیله را نابود می کند و تنها ۶۰۰ مرد زنده می ماند. با این حال، این آنها از ترس اینکه باعث انقراض کل یک قبیله شوند، از ادامه این اقدام تنبیهی پشیمان شدند و کشتار مردان را متوقف کردند. برای اطمینان از بقای قبیله بنیامینی، لاویان شهر یابش جلعاد را که هیچ یک از ساکنان آن در جنگ یا نذری شرکت نکرده بودند را غارت و ق
تل عام کردند و ۴۰۰ دوشیزه آن را برای بنیامینی های باقیمانده به همسری گرفتند. به ۲۰۰ مرد بنیامینی که هنوز فاقد زن بودند نیز اجازه یافتند دخترانی را که در شهر شیلو در هنگام جشن تو بآو می رقصند را بربایند. داستان. یک لاوی و صیغه اش از بیت لحم می روند و هنگام شب به جبعه می رسند. آنها در میدان شهر منتظر بودند تا کسی پذیرایی کند. پیرمردی - یک بیگانه ساکن آنجا - به آنها رحم کرد و آنها را به خانه خود دعوت کرد. عصرشان با کوبیدن در قطع شد. گروهی از اهالی شهر از صاحب خانه خواستند که لاوی را بیرون بفرستد تا بتوانند به او تجاوز کنند. میزبان سعی کرد با تقدیم دختر باکره خود و کنیز لاوی به جای لاوی، مردان را منحرف کند (داوران ۱۹:۲۴). مردان اما مصر به خواستن خود لاوی بودند، که سرانجام لاوی صیغه اش را «گرفت» و او را از در بیرون راند و به طرف اوباش انداخت. تمام شب او را مورد تجاوز و آزار قرار دادند و صبح او را رها کردند. او راه خود را به سمت در خانه با خزیدن طی کرد و بیهوش بر روی زمین افتاد. صبح، وقتی لاوی بیرون آمد تا برود، دید صیغه او دم در خوابیده است. گفت: «برخیز! ما می رویم.» (داوران ۱۹:۲۸). جوابی نبود. او ممکن است بیهوش ی
ا مرده بوده باشد. لاوی او را به خانه برد و سپس او را دوازده تکه کرد و یک عضو بدن را برای هر یک از قبایل اسرائیل فرستاد تا به اقدام نظامی علیه قبیله بنیامین دعوت کند. تفسیر. این داستان از بسیاری جهات هولناک و توهین آمیز است. میزبان لاوی به درستی ترسیده بود، اما چگونه می توانست دختر باکره خودش را با خوشرویی به گروهی متجاوز تقدیم کند؟ اقدامات لاوی حتی ناراحت کننده تر بود. هیچ غم و اندوهی ابراز نکرد. کلمات سنگدلانه او صبح بعد - «بلند شو، بیا برویم» - از بی احساس ترین و خشک ترین کلمه ها در کتاب مقدس هستند. داستان این زن عمیقاً غم انگیز است. او بدون توجه به خواسته هایش «داده شده» و «گرفته شد». او هیچ صدایی نداشت، تا اینکه سرانجام اعضای بدنش اجازه یافتند در مورد مرگ او «صحبت کنند». حتی در آن زمان، آنها داستان لاوی را گفتند، نه داستان او را. داستان سوالات دشوار زیادی را مطرح می کند. چرا این دو مرد پیشنهاد تجاوز به زنان را به اوباش دادند؟ چرا محافظت از مردان مهم تر از زنان بود؟ چرا لاوی تا این حد سنگدل بود؟ تلاش برخی از مفسران برای پاسخ به این سؤالات و توجیه رفتار مردان می تواند تقریباً به اندازه خود اعمال وحشتناک باش
د. مفسران به این نتیجه رسیده اند که وقتی مردان پیشنهاد عرضه زنان را به متجاوزان می دادند، صرفاً محافظت از خود نبود، بلکه تلاشی برای اجتناب از گناه «جنس غیرطبیعی» بود. انجام تجاوز جنسی برای مردان بدتر بود، تا حدی به این دلیل که زنان ارزش کمتری داشتند، اما همچنین به این دلیل که وقتی زنان مورد تجاوز قرار می گرفتند، جنسیت حداقل «طبیعی» بود. این دیدگاه باعث شد که اقدامات آنها قابل درک باشد، هرچند قابل توجیه نبود. داستان مشابه. جزئیات این داستان شبیه به داستانی در کتاب پیدایش باب ۱۹ است که در آن دو فرشته از لوط، برادرزاده ابراهیم دیدن کردند. مردان سدوم نیز می خواستند به بازدیدکنندگان تجاوز کنند، و لوط به جای آن دو دختر باکره خود را پیشکش کرد. سپس فرشتگان مردان اوباش را کور کردند و همه فرار کردند. با این تفاوت در نسخه داستان کتاب داوران، فرشته ای وجود نداشت. مردان دم در کور نشدند و زن در امان نبود.
اصطلاح زنجیره تقاضا (به انگلیسی :Demand chain)، در زمینه مدیریت و بازرگانی همراه یا به جای اصطلاح «زنجیره تامین» استفاده شده است. به گفته مدهانی زنجیره تقاضا «شامل تمام فرآیندهای تقاضا برای درک، ایجاد و تحریک تقاضای مشتری است». مارتین کریستوفر، از دانشکده مدیریت کرانفیلد، پیشنهاد کرده است که "در حالت ایده آل، زنجیره تامین باید به یک زنجیره تقاضا تبدیل شود"، او توضیح می دهد که در حالت مطلوب، لجستیک و پردازش محصول باید "در پاسخ به نیاز شناسایی شده مشتری " رخ دهد. مفهوم. واکاوی فعالیت های بنگاه به عنوان یک زنجیره مرتبط، روشی آزمایش شده برای آشکارسازی فرصت های خلق ارزش است. مایکل پورتر، اقتصاددان از دانشکده بازرگانی هاروارد، پیشگام رویکرد زنجیره ارزش است: «زنجیره ارزش، بنگاه را به فعالیت های مرتبط راهبردی خود تقسیم می کند تا هزینه ها و منابع موجود تمایز را درک کند». این سازوکار خرد در سطح بنگاه است که عرضه و تقاضا را در سطح کلان بازار متعادل می کند. فعالیت های اولیه در توزیع، تولید و خرید به طور جمعی باعث ایجاد مبحثی به نام مدیریت زنجیره تأمین شد. زنجیره های تأمین قدیمی در نتیجه سرمایه گذاری در فناوری اطلاعات، تح
لیل هزینه و تحلیل فرایند به زنجیره های تأمین مدرنِ سریع تر، ارزان تر و قابل اعتمادتر تبدیل شده اند. فعالیت های اولیه در توزیع، تولید و خرید به طور جمعی باعث ایجاد مبحثی به نام مدیریت زنجیره تأمین شد. زنجیره های تأمین قدیمی در نتیجه سرمایه گذاری در فناوری اطلاعات، تحلیل هزینه و تحلیل فرایند به زنجیره های تأمین مدرنِ سریع تر، ارزان تر و قابل اعتمادتر تبدیل شده اند. بازاریابی، فروش و خدمات نیمی دیگر از زنجیره ارزش هستند که به طور جمعی تقاضا را هدایت و حفظ می کنند و به عنوان «زنجیره تقاضا» شناخته می شوند. امروزه علاقه فزاینده ای به تحول زنجیره های تقاضا وجود دارد. بدون همکاری متقابل بازاریابی و مدیریت زنجیره تأمین (SCM)، نمی توان انتظار داشت که بنگاه ها به طور بهینه و سریع به نیازهای مشتریان پاسخ دهند. به نظر می رسد چهار چالش اصلی برای پیشرفت در تبدیل زنجیره های تقاضا و سریع تر، و بهتر کردن آنها وجود دارد: چالش بهبود ارتباط بین تقاضا و تأمین در سال های اخیر بسیاری از متخصصان زنجیره تأمین را به خود مشغول کرده است و مفاهیمی مانند «زنجیره تامین مبتنی بر تقاضا» (Demand Driven MRP) و زنجیره تأمین مشتری محور، توجه ها ر
ا به سوی خود جلب کرده و موضوع کنفرانس ها و سمینارها شده است. چالش بهبود ارتباط بین تقاضا و تأمین در سال های اخیر بسیاری از متخصصان زنجیره تأمین را به خود مشغول کرده است و مفاهیمی مانند «زنجیره تامین مبتنی بر تقاضا» (Demand Driven MRP) و زنجیره تأمین مشتری محور، توجه ها را به سوی خود جلب کرده و موضوع کنفرانس ها و سمینارها شده است. ویژگی اساسی یک زنجیره تأمین «تقاضا محور» این است که حرکت مواد (یا اجرای دوباره پر کردن) مستقیماً توسط تقاضا آغاز می شود؛ بنابراین، آن بخش هایی از زنجیره تأمین که مستقیماً به سفارش ها پاسخ می دهند، مانند «ساخت به سفارش» یا «مجموعه به سفارش»، «تقاضا محور» هستند. توسعه فناوری اطلاعات زنجیره تقاضا بر بازاریابی پایگاه داده ها و سامانه های ارتباط با مشتری متمرکز شده است. فعالیت های محرک تقاضا و هزینه های مرتبط هنوز به شیوه ای متناقض، عمدتاً در صفحات گسترده ثبت می شوند و حتی پس از آن نیز کیفیت اطلاعات ناقص و نادرست است. با این حال، اخیراً سیستم های مدیریت منابع بازاریابی MRM برای برنامه ریزی، ردیابی و اندازه گیری فعالیت ها و هزینه ها به عنوان بخشی تعبیه شده از جریان های کاری بازاریابی در دس
ترس قرار گرفته اند. بودجه های زنجیره تقاضا برای بازاریابی، فروش و هزینه های خدمات اهمیت دارد. به حداکثر رساندن تأثیر آنها بر ارزش سهامداران به یک هدف مالی مهم برای مدیران تبدیل شده است. منابع. ویکی پدیا
داوران کتاب مقدس عبری () که داستان هایشان در کتاب مقدس عبری، در درجه اول در کتاب داوران بازگو شده است، افرادی بودند که در زمان بحران به عنوان رهبران نظامی در تاریخ اسرائیل و یهودای باستان دوره قبل از تأسیس سلطنت خدمت می کردند.
اورموند بیتی (۱۳ اوت ۱۸۱۵ – ۲۴ ژوئن ۱۸۹۰) آموزگار و سرپرست دانشگاهی آمریکایی و هفتمین رئیس سنتر کالج در دنویل، کنتاکی بود. بیتی در سال ۱۸۳۵ از سنتر کالج فارغ التحصیل و سال بعد به عنوان استاد در دانشگاه مشغول به کار شد و در طول دوران حرفهٔ خود به تدریس شیمی، فلسفه طبیعی، ریاضیات، متافیزیک، تاریخ کتاب مقدس و تاریخ کلیسا پرداخت. وی پس از استعفای ویلیام ال. برکینریج در سال ۱۸۶۸، توسط هیئت امنا در سال ۱۸۷۰ به عنوان رئیس موقت سنتر کالج انتخاب شد. او اولین رئیس سنتر کالج به شمار می رفت که کاهن مسیحی نبود و تا زمان استعفای خود، سال ۱۸۸۸، این مجموعه را رهبری کرد و دو سال دیگر، تا زمان مرگش در سال ۱۸۹۰، به تدریس ادامه داد. بیتی همچنین در امور مذهبی شرکت می کرد و به عنوان مهتر در کلیساهای پرسبیترین اول و دوم در شهر دنویل، عضو هیئت در سه مجمع عمومی کلیسای پرسبیترین در ایالات متحده آمریکا و متولی مدرسه علمیه پرسبیترین لوئیزویل خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیل. بیتی در ۱۳ اوت ۱۸۱۵ در شهرستان ماسون زاده شد. وی چهارمین پسر از پنج پسر آدام و سارا (با زادنام گرین) به شمار می رفت. پدرش، آدام بیتی، قاضی دادگاه و عضو مجمع عمومی کنتا
کی برای حزب ویگ بود. او در سال ۱۸۳۸ خود را برای مجلس نمایندگان ایالات متحده کاندید کرد ولی موفق نشد به مجلس راه یابد. اورموند در جوانی به آکادمی فرانکلین، واقع در واشینگتن رفت و در سال ۱۸۳۲ برای گذراندن تحصیلات عالی خانه را ترک کرد. مقصد اولیهٔ او دانشگاه اوهایو، در شهر آتن بود اما طبق زندگی نامه ای نوشته شده توسط یرکیز، هیز و بلینی از شورای کنتاکی «در آخرین لحظه و با شانس خیلی کم» به سنتر کالج تغییر یافت. او پس از سه سال تحصیل و در ۱۸۳۵ فارغ التحصیل شد؛ و دوره چهارساله تحصیل را به دلیل ترفیع در سال اول ورودش به کالج یک سال زودتر به پایان رساند قبل از فارغ التحصیلی، توسط رئیس مجموعه، جان سی. یانگ، پیشنهاد تدریس به او داده شد که بیتی پذیرفت اما این کار را بعد از گذشت یکسال بر عهده گرفت. در آن سال، او به دنبال ادامه تحصیل در دانشگاه ییل زیر نظر شیمی دان بنجامین سیلیمن رفت. او به کلاس سال سومی کالج ییل پیوست و در مجموع هفت ماه در شش کلاس در هفته شرکت کرد که همگی توسط سیلیمن تدریس می شد. حرفه. بیتی پس از پایان تحصیلات خود در دانشگاه ییل، در سال ۱۸۳۶ به سنتر کالج بازگشت. او سمتی را که سال قبل پذیرفته بود، پذیرفت و
استاد شیمی و فلسفه طبیعی شد. او در سال ۱۸۴۷ به تدریس ریاضیات روی آورد و در همان سال مدرک کارشناسی ارشد در هنر را گرفت. او پنج سال را در این پست گذراند و سپس تدریس شیمی و فلسفه طبیعی را در سال ۱۸۵۲ از ادامه داد و دوازده سال دیگر به این کار مشغول بود. علاوه بر تدریس، بیتی ناظر آب وهوای مؤسسه اسمیتسونین برای شهرستان بویل در زمان جنگ داخلی آمریکا شد و او را برای ثبت مشاهدات آب وهوایی رسمی در نبرد باربورویل، در سپتامبر ۱۸۶۱ و نبرد پریویل، در اکتبر ۱۸۶۲ می شناسند. در سال ۱۸۶۳، آبراهام لینکلن او را به عنوان بازدیدکننده، از آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت، نیویورک منصوب کرد. در سال ۱۸۶۶، او توانست مدرک افتخاری دکترای لگوم از دانشگاه پرینستون را کسب کند. بیتی تا زمان استعفای ویلیام ال. برکینریج در سال ۱۸۶۸ به تدریس پرداخت و بعد از این اتفاق او برای پر کردن جای خالی بریکینریج به عنوان رئیس موقت انتخاب شد. پس از دو سال خدمت در سمت موقت، هیئت امنا، او را به عنوان رئیس کالج و استاد متافیزیک و علوم سیاسی در ۱ سپتامبر ۱۸۷۰ منسوب کردند. با این کار، بیتی اولین رئیس سنتر کالج شده بود که کاهن نبود. یکی از دستاوردهای اول
یه بیتی به عنوان رئیس سنتر کالج، ساخت ساختمان اصلی قدیمی بود که در سال ۱۸۷۰ و پس از وقف ساختمان در ۲۶ ژوئن ۱۸۷۲، پس از هزینه کلی ۶۰٬۰۰۰ دلار به پایان رسیده بود؛ در همان روز به طور رسمی افتتاح شد. این ساختمان در همان اوایل تخریب و کتابخانه گریس دوهرتی جایگزین آن شد. در مارس ۱۸۷۳، از بانک فالز سیتی تبکو در لوئیزویل ۳۰۰٬۰۰۰ دلار سرقت شده بود؛ به اوراق قرضه متعلق به کالج نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار ضرر وارد شد، از موقوفه کالج تنها ۳۳٬۰۰۰ دلار باقی ماند. بخشی از اوراق قرضه به ارزش حدود ۴۰٬۰۰۰ دلار بازیابی شد و بیتی تلاش هایی را برای جایگزینی بقیه پول های به سرقت رفته انجام داد که موفق شد از جامعه، کلیسا و سایر ساکنان اطراف بیش از ۵۸٬۰۰۰ دلار جمع آوری کند. جایزه اورموند بیتی توسط دانشجویان و فارغ التحصیلان به افتخار او در سال ۱۸۸۶، پنجاهمین سالگرد اولین سال تدریس او در سنتر کالج ایجاد شد. جان فینیس فیلیپس، نمایندهٔ سابق کنگره، در این همایش سخنرانی کرد. بیتی چندین بار تلاش کرد تا از ریاست سنتر کالج استعفا دهد و در ۱۵ ژوئن و ۳۰ نوامبر ۱۸۸۶ برای این امر اقدام کرد. استعفای دوم او پذیرفته شد اما تا زمانی که جانشینی برایش پیدا
نشده بود، اجرایی نشد؛ با اینکه این روند طولانی شد، در نهایت ویلیام سی. یانگ، پسر کشیش سابق، جان سی. یانگ، در ۱۹ ژوئن ۱۸۸۸ برای ایفای این نقش انتخاب شد. در مجموع، بیتی به مدت ۱۸ سال رئیس کالج بود، پیش از آنکه از این سمت کناره گیری کند. به منظور حفظ او به عنوان بخشی از هیئت علمی و جلوگیری از بازنشستگی کاملش از کالج، هیئت امنا او را به عنوان استاد متافیزیک برگزیدند. با این حال، آنها فقط از او خواستند که یک ساعت در روز تدریس کند و سعی داشتند او را تا زمانی که ممکن است، در کالج نگه دارند. این تمایل ناشی از ارتباط دیرینه اش با کالج بود. در حالی که بیتی یکی از اعضای هیئت علمی کالج بود، به عضویت بخش انجمن برادری بتا تتا پی انتخاب شد. بیتی در سال ۱۸۳۵ به کلیسای پرسبیترین دنویل پیوست و در سال ۱۸۴۴ به عنوان مهتر کلیسا انتخاب شد. او تا زمان افتتاح دومین کلیسای پرسبیترین در سال ۱۸۵۲ این سمت را داشت و در همان سال، پس از افتتاح کلیسای جدید، همان مقام را در آنجا به دست آورد. بیتی سه بار در سال های ۱۸۵۵، ۱۸۶۶ و ۱۸۶۷ به عنوان کمیسیونر مجمع عمومی کلیسای پرسبیترین انتخاب شد. او که در مناقشهٔ «مکتب قدیم–مکتب جدید» جانب مکتب قدیم
را گرفت، در سال های ۱۸۶۶ و ۱۸۸۳ در کمیته هایی عضویت یافت تا به ترتیب دربارهٔ اتحاد با مجمع مکتب جدید و مسائل کلیسای پرسبیترین جنوبی گفت وگو کند. بیتی به عنوان نمایندهٔ اولین و دومین شورای عمومی اتحاد پرسبیترین که در ادینبرو در سال ۱۸۷۷ و در فیلادلفیا در سال ۱۸۸۰ برگزار گردید، انتخاب شد. او مدیر و متولی مدرسه علمیه دنویل بود و در موارد متعدد تاریخ کتاب مقدس و تاریخ کلیسای قرون وسطی و مدرن را در آنجا در موارد متعددی تدریس می کرد. وی همچنین در هیئت امنای کالج کالدول در دنویل که بعدتر کالج کنتاکی برای بانوان شد، قرار داشت. او در سال ۱۸۸۲ به عنوان اولین رئیس انجمن آموزشی کالج کنتاکی انتخاب شد. زندگی شخصی و مرگ. بیتی در طول زندگی خود سه بار ازدواج کرد که هر سه ازدواج به دلیل مرگ همسرانش پایان یافت. اولین ازدواج او با سارا لوئیس راچستر، یکی از بستگان بنیان گذار راچستر، نیویورک و ناتانیل راچستر، رئیس مؤسسه فناوری راچستر، در ۱۹ سپتامبر ۱۸۳۹ بود. به گفته یرکیز، هیز و بلینی، این زوج صاحب یک فرزند به نام چارلز شدند و سارا پس از «یک یا دو سال» درگذشت. ازدواج دوم بیتی با میلدرد آن بل در سال ۱۸۴۸ بود و فرزند دوم او، پتی، ا
ز این ازدواج به دنیا آمد. میلدرد در سال ۱۸۶۷ درگذشت و با بیتی دفن شده است. او برای سومین و آخرین بار در سال ۱۸۷۹ با الیزابت بویل ازدواج کرد که بیوه جرمیا بویل بود. آنها بچه دار نشدند و الیزابت در سال ۱۸۸۶ درگذشت. بیتی برده داشت و طبق سرشماری سال ۱۸۶۰ او صاحب یک برده بود. بیتی در ساعت ۴:۱۰ بعدازظهر در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۸۹۰، سن ۷۴ سالگی، در شهر دویل، وقتی که خواب بود، درگذشت. او در بیشتر ساعات آن صبح درد شدیدی را تجربه کرده بود. او در آن زمان هنوز عضو هیئت علمی سنتر کالج بود و پس از استعفای خود از ریاست به مدت دو سال به تدریس ادامه داد. او چندین سال قبل از مرگش تحت معالجه پزشکی قرار گرفت و وضعیت چندان خوبی نداشت ولی شدت و تأثیر بیماری خود را کم اهمیت جلوه داد و تدریس را در هیچ مقطعی رها نکرد. مراسم تشییع جنازه او در ۲۶ ژوئن در کلیسای پرسبیترین دوم در دنویل برگزار و در گورستان بلیو به خاک سپرده شد. در آگهی ترحیم، او را «بزرگ ترین مربی کنتاکی» نامیده بودند.