Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ائتلاف اوآراو (به انگلیسی: ORO، به ارمنی: ՕՐՕ դաշինք)، که به عنوان ائتلاف اوهانیان-رافی-اوسکانیان نیز شناخته می شود، یک ائتلاف سیاسی ارمنستانی است که با ادغام وحدت و حزب میراث و وزیر دفاع سابق سیران اوهانیان برای شرکت در انتخابات مجلس ارمنستان 2017 تشکیل شد. تاریخچه. ائتلاف اوآرا به عنوان یک تجمع سیاسی جدید در ارمنستان در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ تأسیس شد و توانست در زمان کوتاهی خود را به عنوان یک نیروی تاثیرگذار در سیاست کشور معرفی کند. اعضای بنیان گذار این ائتلاف، یعنی سیران اوهانیان (وزیر دفاع سابق ارمنستان)، رافی هوانیسیان (رهبر حزب میراث)، و وارتان اوسکانیان (رهبر حزب وحدت)، با همکاری خود در قالب یک ائتلاف، هدف اصلی خود را اصلاحات سیاسی و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور قرار دادند. تأسیس این ائتلاف در یک شرایط پیچیده سیاسی شکل گرفت؛ ارمنستان در آن زمان با چالش های داخلی و خارجی متعددی روبرو بود. از یک سو، روابط با کشورهای همسایه به ویژه آذربایجان و ترکیه هنوز تحت تأثیر مسائل تاریخی و منازعات ارضی بود و از سوی دیگر، جامعه داخلی با بحران های اقتصادی و فساد گسترده مواجه بود. در این راستا، ائتلاف اوآرا در تلاش بود ت
ا گامی مثبت برای پیشبرد اهداف دموکراتیک، شفافیت در حکمرانی و عدالت اجتماعی بردارد . در جریان تبلیغات انتخاباتی پیش از انتخابات پارلمانی ارمنستان، ائتلاف اوآرا تأکید داشت که آماده است با سایر احزاب سیاسی به ویژه آن هایی که در جهت بهبود وضعیت کشور قدم برمی دارند، همکاری کند. این رویکرد، نمادی از تمایل این ائتلاف به ایجاد یک فضای دموکراتیک تر و بازتر در سیاست ارمنستان بود. با این حال، ائتلاف به طور صریح از حزب جمهوری خواه ارمنستان انتقاد کرد و اعلام نمود که هیچ گونه همکاری با این حزب را در آینده نزدیک نخواهد پذیرفت. این تصمیم تا حدی بر فضای سیاسی آن زمان تأثیر گذاشت و موجب شکل گیری تنش های بیشتر میان احزاب رقیب شد. پشتیبانی حزب های مختلف از ائتلاف اوآرا، از جمله حزب تمام ارمنی ساسنا تسری، حزب عدالت اجتماعی و حزب خلق، نشانه ای از حمایت گسترده از برنامه های اصلاحی ائتلاف بود. این حمایت ها علاوه بر تقویت جایگاه ائتلاف در سطح ملی، نشان دهنده تمایل بخش هایی از جامعه ارمنستان به تغییرات عمده در سیستم حکومتی و مبارزه با فساد بود. البته ائتلاف اوآرا در این زمان همچنان با چالش های بزرگی روبرو بود؛ از جمله چگونگی برقراری
ارتباط مؤثر با دیگر نیروهای سیاسی و عبور از ائتلاف های سنتی که در قدرت بودند. حزب جمهوری سوم قصد داشت به این ائتلاف بپیوندد، اما به طور نهایی تصمیم به عدم همکاری با ائتلاف گرفت. ائتلاف اوآرا توانست توجه بسیاری از گروه های مختلف جامعه ارمنستان را جلب کند و نشان دهد که نیازی به تحولات جدی در سیاست کشور وجود دارد. اهداف آن همچنان در جهت ایجاد اصلاحات گسترده در بخش های مختلف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی قرار داشت و در صورتی که موفق می شد، می توانست به عنوان یک نیروی تغییرطلب در ارمنستان به ویژه در دوران پس از انقلاب مخملی و تحولات سیاسی بزرگ آن کشور عمل کند. سوابق انتخاباتی. ائتلاف در انتخابات مجلس ارمنستان 2017 شرکت کرد. پس از انتخابات، ائتلاف تنها 2.07% از آرای عمومی را دریافت کرد و نتوانست هیچ کرسی ای در مجلس ملی ارمنستان کسب کند. پس از انتخابات، ائتلاف ادعا کرد که نتایج تغییر یافته است. این ائتلاف در هیچ انتخابات دیگری شرکت نکرد، با این حال ائتلاف تأیید کرد که هر سه رهبر به عنوان یک نیروی اپوزیسیون خارج از پارلمان به همکاری ادامه خواهند داد. ائتلاف پس از انتخابات 2017 بیشتر فعالیت های سیاسی خود را متوقف کرد. ایدئ
ولوژی. پیش از انتخابات، ائتلاف اوآراو در مرکز ایروان تجمعی برگزار کرد و خواستار اصلاحات ریشه ای در ارمنستان شد، از جمله مبارزه با فساد و برخورد با سوءمدیریت اقتصادی کشور. ائتلاف طرفدار برقراری یک اقتصاد لیبرال رقابتی در ارمنستان است و همچنین بهبود حقوق بشر برای همه شهروندان را حمایت می کند. ائتلاف همچنین از استقلال جمهوری آرتساخ و حل صلح آمیز درگیری ناگورنو-قره باغ حمایت می کند. در خصوص سیاست خارجی، حزب میراث و حزب وحدت نسبتاً طرفدار غرب و طرفدار اروپا هستند و روابط متوازن با ایالات متحده آمریکا و روسیه را حمایت می کنند. پیوند به بیرون. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
دیو لوری (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. یک نویسنده آمریکایی است که بیشتر به خاطر مقالات، کتابچه های راهنما و رمان هایش بر اساس هنرهای رزمی ژاپنی شناخته می شود.
ارمنی های سوئیس () سوئیسی-ارمنی ها شهروندان سوئیس با اصل و نسب ارمنی هستند. تعداد دقیق ارامنه در این کشور مشخص نیست، اما به طور غیررسمی تخمین زده می شود که حدود ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ ارمنی در سوئیس زندگی می کنند. اکثر ارامنه سوئیس اعضای کلیسای حواری ارمنی هستند که تحت صلاحیت صلاحیت کلیسای مقدس اچمیادزین قرار دارند. چهار منطقه کلیسا (tems) وجود دارد: ژنو، زوریخ، نوشاتل و لوگانو. کلیسای سنت هاگوپ در تروینکس / ژنو عمدتاً به غرب کشور خدمت می کند، در حالی که ارمنی های ساکن در بخش های شرقی مراسم مذهبی خود را در تعدادی از کلیساهای خواهر سوئیس انجام می دهند. همچنین تعداد کمتری از کاتولیک های ارمنی متعلق به کلیسای کاتولیک ارمنی و حتی تعداد کمتری از انجیلی های ارمنی وجود دارد. مشابه بلژیک، سوئیس در اوایل قرن بیستم دارای «جامعه کوچک ارمنی» بود که عمدتاً در ژنو متمرکز بود «متشکل از متخصصان و بازرگانان». لوون نوروز در سپتامبر ۱۹۱۹ توسط دولت ارمنستان به عنوان «نماینده منافع ارمنیان در سوئیس» منصوب شد. در فوریه ۱۹۲۰، نوروز به عنوان «نماینده دیپلماتیک ارمنستان در ژنو» انتخاب شد، اما این امر توسط شورای فدرال سوئیس در انتظار به رسمیت ش
ناختن قانونی ارمنستان توسط جامعه ملل یا قدرت های بزرگ غیرممکن شد. [۱] انجمن های ارمنی. تعدادی از انجمن های ارمنی در سوئیس فعالیت می کنند: &lt;/link&gt; (UAS) مطمئناً بزرگ ترین انجمن فعال ارمنی است. مستقر در ژنو، یک تورنمنت بین جوامع اروپایی سالانه در این شهر برگزار می کند. AGBU - اتحادیه خیریه عمومی ارمنستان - ۱۲۱۱ ژنو، تأسیس در ۱۹۷۵ Union Arménienne de SuisseUnion Genérale Arménienne de Bienfaisance (UGAB) HOM – Association de secours arménienne de Suisse با شعبه سوئیس که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد. AVZ – Armenischer Verein Zürich در زوریخ در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد. Association des Dames Arméniennes - Genève - از سال ۱۹۸۶ دو زبانه Artzakank منتشر می کند به زبان فرانسوی و ارمنی انجمن سوئیس-ارمنستان / Association Suisse-Arménie / Gesellschaft Schweiz-Armenien، یک سازمان اجتماعی بزرگ برای ارامنه در سوئیس. Centre Arménien de Genève&lt;/link&gt; مرکز اجتماعی در نزدیکی سنت هاگوپ. دیاسپورای ارمنی روابط ارمنستان و سوئیس سفارت ارمنستان در سوئیس مهاجرت به سوئیس فهرست ارامنه
ارمنی های اسپانیا ((; )) به ارمنی های قومی ساکن اسپانیا اشاره دارد. تعداد آنها حدود ۴۰٬۰۰۰ نفر است که در والنسیا، بارسلونا و مادرید متمرکز هستند. در سال ۲۰۱۱، اسپانیا چهارمین کشور مقصد برای مهاجران ارامنه بود قبل از سال ۲۰۰۹ هیچ کلیسای ارمنی در اسپانیا وجود نداشت، تا اینکه یکی از آنها در شهری کوچک در نزدیکی بارسلون در اوت همان سال افتتاح شد. بیشتر ارامنه اسپانیا به کلیسای حواری ارمنی تعلق دارند. تعداد مدارس یکشنبه ارامنه در اسپانیا رو به افزایش است. بیشتر ارمنی ها به زبان ارمنی و اسپانیایی صحبت می کنند. بسیاری از مهاجرت ها از ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به اتحادیه اروپا، از جمله اسپانیا، همراه با روسیه و ایالات متحده هدایت شده است. تاریخچه. حتی اگر حضور ارمنی ها در قلمرو اسپانیای کنونی حداقل به قرون وسطی برمی گردد، تعداد آنها در اوایل دوره مدرن افزایش یافت و از قرن شانزدهم به بعد در شهرهای تجاری اصلی مانند سویل یا کادیز ساکن شدند. فعالیت تجاری فزاینده در قلمرو سلطنت اسپانیایی، ایفای نقش مهمی در تجارت ابریشم ایرانی. علیرغم موفقیت اولیه اجتماعی و تجاری، شهرت آنها در سده هفدهم به دلایل مختلفی از جم
له برتری بر واردات پارچه های ارزان قیمت که توسط بازرگانان ارمنی اعمال می شد، نزاع فرانسیسکن های تحت حمایت ولیعهد اسپانیا علیه سایر گروه های مسیحی برای کنترل بر آنها رو به وخامت گذاشت. اماکن مقدس، و برخی نیز به همین ترتیب به حدی رسیدند که ارامنه محلی را به وفاداری مخفیانه به درگاه عالی متهم کردند.
حزب آدکواد () یک حزب سیاسی راست افراطی در ارمنستان است. تاریخچه. این حزب در ۷ سپتامبر ۲۰۱۹ تأسیس شد. اگرچه حزب در هیچ انتخاباتی به طور مستقیم شرکت نکرده است اما پس از پیروزی نیکول پاشینیان در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۸ ارمنستان، با موفقیت او مخالفت کرد. یکی از اعضای برجسته حزب، آرتور دانیلیان، پیشتر از متحدان پاشینیان و استراتژیست حزب قرارداد مدنی نخست وزیر بود. دانیلیان اظهار داشت که به دلیل اختلافات فلسفی با پاشینیان از حزب جدا شده است. این حزب در حال حاضر به عنوان یک نیروی خارج از پارلمان فعالیت می کند. ایدئولوژی. حزب، دولت نیکول پاشینیان را تهدیدی برای هویت و ارزش های ارمنستان معرفی کرده است. این حزب ضد جهانی سازی، ضد غرب گرایی و ضد لیبرال است، با ازدواج همجنس گرایان، حقوق دگرباشان جنسی و مهاجرت کنترل نشده مخالف است و هرگونه فعالیت بنیادهای جامعه باز در کشور را مردود می داند. آرتور دانیلیان معتقد است که جورج سوروس از زمان نخست وزیری نیکول پاشینیان از او حمایت کرده است. این حزب خود را به عنوان یک نیروی سیاسی جایگزین معرفی کرده و خود را با حزب آلترناتیو برای آلمان مقایسه کرده است. با وجود مواضع محافظه کاری اجتم
اعی حزب، این حزب به حمایت از برخی سیاست های چادر بزرگ، سیاست هم زمانی و چپ گرایی، به ویژه در زمینه اقتصاد، بهداشت و آموزش شناخته می شود. حزب از یک اقتصاد برنامه ریزی شده و حمایت گرایی اقتصادی پشتیبانی می کند و با سرمایه داری افراطی مخالف است. این حزب باور دارد که مراقبت های بهداشتی و آموزش باکیفیت باید برای همه شهروندان ارمنی به صورت جهانی قابل دسترس باشد. در زمینه سیاست خارجی، دانیلیان خواستار روابط نزدیک تر با روسیه، ایران و کشورهای اروپایی (خارج از ساختار اتحادیه اروپا) شده است. این حزب به شدت اروپامحور است و اظهار داشته که حزب آدکواد آماده پیوستن به یک ائتلاف راست گرای اروپایی خواهد بود. دانیلیان بیان کرده است: «ما اطمینان حاصل خواهیم کرد که کشورهای اروپایی بتوانند از افساری که آمریکا پس از جنگ جهانی دوم به آنها تحمیل کرده، رها شوند. کشورهای اروپایی باید با روسیه یک اتحاد پایدار ایجاد کنند.» در همین حال، شورای آتلانتیک حزب را به توطئه با روسیه و کنترل مستقیم توسط عوامل خارجی روسی متهم کرده است. علاوه بر این، حزب خواستار افزایش نرخ تولد، حمایت از فعالیت های کلیسای حواری ارمنی است و معتقد است که دولت باید ب
ا کنترل سود در بازارهای مشروبات الکلی، تنباکو و صنعت قمار، محافظه کاری مالی را رعایت کند. فعالیت ها. در ژوئن ۲۰۱۹، پلیس ایروان آرتور دانیلیان را به دلیل تهدید به خشونت فیزیکی علیه نخست وزیر نیکول پاشینیان بازداشت کرد. در ۱ مه ۲۰۲۰، دانیلیان در یک درگیری فیزیکی با معاون رئیس مجلس ملی، آلن سیمونیان، درگیر شد. این درگیری پس از آن رخ داد که دانیلیان سیمونیان را با الفاظ جنسی و توهین های همجنس گرایانه مورد اهانت قرار داد. در ژوئن ۲۰۲۰، این حزب تجمعی در مقابل سفارت ایالات متحده در ایروان برگزار کرد و علیه دخالت آمریکا در امور داخلی ارمنستان اعتراض کرد. در جریان این اعتراض، ۲۰ عضو حزب به دلیل نافرمانی مدنی بازداشت شدند. در ژوئیه ۲۰۲۰، آرتور دانیلیان به اتهام اراذل و اوباشی تحت پیگرد قانونی قرار گرفت. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۰، دانیلیان به همراه چندین عضو دیگر حزب به دلیل برنامه ریزی برای حمله به نیکول پاشینیان توسط پلیس بازداشت شدند. پس از بحران سیاسی ارمنستان ۲۰۲۱، دانیلیان توسط سرویس امنیت ملی برای بازجویی در رابطه با مشارکت احتمالی در یک سوءقصد علیه پاشینیان، که توسط چندین عضو جنبش نجات میهن سازماندهی شده بود، احضار شد.
دانیلیان بعدها با حکم دادگاه از بازداشت آزاد شد.
رودخانه حمزه (به پرتغالی: Rio Hamza) نام غیررسمی برای چیزی است که به نظر می رسد یک آبخوان با جریان آهسته در برزیل و پرو باشد. این آبخوان حدود ۶٫۰۰۰ کیلومتر طول و در عمقی نزدیک به ۴ کیلومتری قرار دارد. کشف آن در سال ۲۰۱۱ در یک نشست انجمن ژئوفیزیک در ریو دو ژانیرو اعلام شد. این نام غیررسمی به افتخار دانشمند هندی والیا حمزه از رصدخانه ملی برزیل انتخاب شده است. او به مدت چهار دهه در این منطقه تحقیق کرده است. رودخانه «حمزه» و رود آمازون نمونه ای زمین شناسی و غیرمعمول از یک سیستم دو رودخانه ای هستند که در سطوح مختلف پوسته زمین جریان دارند. توضیحات. حمزه و آمازون دو سامانه زهکشی اصلی حوضه آمازون هستند. نرخ جریان گزارش شده رودخانه حمزه حدود ۳۰۰۰ متر مکعب در ثانیه است که معادل ۳ درصد جریان رود آمازون است. این رودخانه از غرب به شرق در عمق تقریبی ۴۰۰۰ متری زیر سطح زمین جریان دارد و به طور تقریبی مسیر رود آمازون را دنبال می کند. حمزه از رشته کوه های آند سرچشمه گرفته و در اعماق زیرسطحی اقیانوس اطلس تخلیه می شود. آب آن مقدار زیادی شوری است. این رودخانه از دامنه های کوه های آند تا سواحل اقیانوس اطلس، تقریباً در جهت غرب به ش
رق، مشابه رود آمازون جریان دارد. ترکیبی از داده های لرزه شناسی و تغییرات دمای غیرمعمول با عمق که در ۲۴۱ چاه نفت غیرفعال اندازه گیری شد، به شناسایی این آبخوان کمک کرد. به جز جهت جریان، رود آمازون و رود حمزه ویژگی های بسیار متفاوتی دارند. بارزترین تفاوت ها در عرض و سرعت جریان آن هاست. در حالی که عرض رود آمازون بین ۱ کیلومتر تا ۱۰۰ کیلومتر است، عرض رود حمزه بین ۲۰۰ کیلومتر تا ۴۰۰ کیلومتر متغیر است. سرعت جریان رود آمازون ۲ متر بر ثانیه است، در حالی که سرعت جریان رود حمزه کمتر از ۱ میلی متر بر ثانیه است. زمین شناسی. عوامل زمین شناسی متعددی در شکل گیری و وجود این آب های زیرزمینی نقش حیاتی داشته اند. سنگ های رسوبی متخلخل و نفوذپذیر مانند مجراهایی عمل می کنند که آب را به اعماق بیشتری هدایت می کنند. گسل هایی با جهت گیری شرق به غرب و کارست که در مرز شمالی حوضه آمازون وجود دارند، ممکن است در تأمین آب این «رودخانه» نقش داشته باشند. اگر سنگ های غیرقابل نفوذ مانع جریان عمودی شوند، شیب توپوگرافی از غرب به شرق، آب را به سمت اقیانوس اطلس هدایت می کند. بر خلاف رودخانه حمزه، رودخانه زیرزمینی ۱۵۳ کیلومتری در شبه جزیره یوکاتان مک
زیک و رودخانه کابایوگان به طول ۸٫۲ کیلومتر در پارک ملی رودخانه زیرزمینی پورتو پرنسس در فیلیپین از طریق کارست شکل گرفته اند. در این مناطق آب سنگ های کربناته را حل کرده و سیستم های گسترده ای از رودخانه های زیرزمینی را ایجاد کرده است. وضعیت پژوهشی و مباحثات علمی. رودخانه حمزه توسط تیمی از دانشمندان به سرپرستی والیا حمزه کشف شد. این کشف بر اساس داده های حرارتی به دست آمده از ۲۴۱ چاه نفت غیرفعال در این منطقه بود که در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توسط شرکت نفت پتروبراس حفاری شده بودند. محاسبات انجام شده بر اساس این داده ها نشان داد که باید جریان آب بزرگ تری وجود داشته باشد. مشاهده مستقیم حرکت آب با سرعت بسیار پایین می تواند دشوار باشد. سرعت جریان این آب از سرعت متوسط یک یخچال طبیعی نیز کمتر است. خود حمزه نیز تأکید کرده که تیم او از اصطلاح «رودخانه» به صورت کلی استفاده می کند، نه به معنای متداول آن. در عنوان مقاله اصلی، واژه «رودخانه» در داخل گیومه آمده است. شواهد در دوازدهمین کنگره بین المللی انجمن ژئوفیزیک برزیل در ریودوژانیرو ارائه شد و تا اوت ۲۰۱۱ هنوز منتشر نشده بود. با این حال، تیم تحقیقاتی اشاره کرد که تکنیک های استف
اده شده برای پیش بینی وجود این آبخوان جاری، در علوم زمین غیرمعمول نیستند. دانشمندان توضیح داده اند که نتایج این تحقیق اولیه است و تأیید علمی قطعی وجود این آبخوان جاری در چند سال آینده قابل انتظار خواهد بود.
باغ الله یک هتل معروف در غرب هالیوود، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا (در آن زمان منطقه ای از لس آنجلس که معمولاً بخشی از هالیوود در نظر گرفته می شد)، در بلوار سانست ۸۱۵۲ بین کرسنت هایتس و هاون هرست، در انتهای شرقی نوار غروب. املاک ۲٫۵ هکتاری (۱٫۰ هکتار) به نام Hayvenhurst، در سال ۱۹۱۳ به عنوان محل سکونت خصوصی سازنده املاک ویلیام اچ هی ساخته شد. آلا نازیمووا این ملک را در سال ۱۹۱۹ به دست آورد: او در سال ۱۹۲۶ با افزودن ۲۵ ویلا در اطراف محل اقامت که به عنوان 'باغ هتل آلا' در ژانویه ۱۹۲۷ افتتاح شد، آن را به یک هتل مسکونی تبدیل کرد. در سال ۱۹۳۰، مالکان جدید آن را به 'باغ از' تغییر نام دادند. Allah Hotel (با اضافه کردن یک h). این ملک به مدت سه دهه زیر نظر صاحبان متوالی کار می کرد تا اینکه آخرین بار، بارت لیتون، مالک Lytton Savings &amp; Loan، هتل را در سال ۱۹۵۹ تخریب کرد و شعبه اصلی بانک خود را جایگزین آن کرد. شعبه اصلی Lytton Savings بعداً به همراه یک مرکز خرید نواری در کنار آن تخریب شد تا راه را برای توسعه مختلط طراحی شده توسط فرانک گری باز کند. آلا نازیموا، هنرپیشه صحنه و سینما، Hayvenhurst را اندکی پس از اینکه
در سال ۱۹۱۸ از نیویورک به لس آنجلس نقل مکان کرد، از ویلیام هی اجاره کرد. او آن را به طور کامل در سال ۱۹۱۹ خریداری کرد.این هتل که برای مهمانان کوتاه مدت و بلندمدت پذیرایی می کرد، به زودی به عنوان مکانی که افراد مشهور می توانند از زندگی در محیطی زیبا، دنج و روستایی لذت ببرند، در موقعیتی مناسب و در عین حال محافظت شده از گردشگران و جویندگان خودکار با احتیاط، شهرت پیدا کرد. گشت های امنیتی، تحت مدیریتی که تمایلی به بررسی، قضاوت یا دخالت در فعالیت های خصوصی میهمانان غیرمتعارف خود نداشت.
نیکما ناتاشا ویلیامز (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۸) یک سیاستمدار و مدیر اجرایی سیاسی آمریکایی است که به عنوان نماینده و به عنوان رئیس حزب دموکرات جورجیا خدمت می کند. این منطقه تقریباً سه چهارم آتلانتا را شامل می شود. ویلیامز در کلمبوس، جورجیا به دنیا آمد و در ایستگاه اسمیتز، آلاباما بزرگ شد. ویلیامز از کالج تالادگا فارغ التحصیل شد، جایی که او به عضویت انجمن آلفا کاپا آلفا درآمد و مدرک لیسانس هنر را در زیست شناسی گرفت. پس از فارغ التحصیلی از کالج، در سال ۲۰۰۲ به آتلانتا نقل مکان کرد
کانوی لوید مورگان (انگلیسی: Conwy Lloyd Morgan) زاده ۱۸۵۲ و مرگ در۱۹۳۶م، یک جانورشناس و رفتارشناس بریتانیایی بود. از وی به خاطر ارائه فرضیه فرگشت ویژگی نوظهور و رویکرد تجربی اش در زمینه مطالعه رفتار جانوران یاد می شود. مطالعات وی در زمینه رفتار جانوران منجر به معرفی اصلی شد که امروز به نام قانون مورگان شناخته می شود. به ادعای این قانون، تا زمانی که می توان رفتاری را بر اساس واکنش های غریزی و غیر خودآگاه توضیح داد، نباید آن را نتیجه تعقل منطقی و آگاهانه دانست.
حزب پیشرفت ملی ارمنستان () یک حزب سیاسی در ارمنستان است که در ۳ اکتبر ۲۰۱۸ توسط گروهی از فعالان سیاسی پس از انقلاب مخملی ارمنستان ۲۰۱۸ تأسیس شد. تاریخچه. بنیان گذاران این حزب شامل چندین فعال از جنبش های مختلف مدنی و محیط زیستی، از جمله اعتراضات یروان الکتریکی ۲۰۱۵، بودند. بیشتر این فعالان همچنین اعضای جنبشی به نام «ما این کشور هستیم» بودند که در آوریل ۲۰۱۶ تحت شعار «ما در کنار سربازانمان هستیم» به سمت کاخ ریاست جمهوری راهپیمایی کردند. این حزب پلتفرم خود را به طور رسمی در جریان کنوانسیون تأسیسی خود که در ۳ اکتبر ۲۰۱۸ در ایروان برگزار شد، اعلام کرد. این حزب تنها حزب سیاسی شرکت کننده در انتخابات ۲۰۱۸ بود که ریاست آن را یک زن، لوسینه هارویان، بر عهده داشت. تقریباً ۴۰٪ از اعضای حزب را زنان تشکیل می دهند. در آوریل ۲۰۱۹، لوسینه هارویان اعلام کرد که از رهبری حزب کناره گیری می کند. در ۵ آوریل ۲۰۲۱، هیئت مدیره حزب پیشرفت ملی تصمیم خود را برای پیوستن به ائتلاف سیاسی قطب ملی دموکراتیک اعلام کرد. این تصمیم به دنبال ناآرامی های سیاسی جاری در کشور اتخاذ شد. برخی از اعضای این حزب با حزب قدرت نوین همکاری می کنند. در جریان اعت
راضات ۲۰۲۴ ارمنستان، این حزب اعلام کرد که از جنبش «تاووش برای میهن» که توسط نمایندگان رژیم سابق رهبری می شود، حمایت نخواهد کرد. ایدئولوژی. حزب، لیبرالیسم اجتماعی را به عنوان ایدئولوژی اصلی خود اعلام کرده است، اما اعضای حزب تأیید کرده اند که این حزب به طور مشخص سوسیالیست نیست. این حزب همچنین از دولت رفاه، افزایش مهاجرت، توسعه مناطق روستایی، تقویت طبقه متوسط حمایت می کند و طرفدار یک اقتصاد بازار تنظیم شده، گسترش حقوق مدنی و سیاسی، از جمله دموکراسی مستقیم و آزادی مطبوعات است. از نظر سیاست خارجی، حزب از اتحاد ارمنستان و جمهوری آرتساخ حمایت می کند و بر توسعه روابط قوی تر با گرجستان، اتحادیه اروپا، ایالات متحده، ایران، هند، ژاپن و چین تأکید دارد، در حالی که روابط مثبت با روسیه را حفظ می کند. با این حال، حزب معتقد است که ارمنستان باید عضویت خود را در اتحادیه اقتصادی اوراسیا لغو کرده و بر یکپارچگی غربی و ادغام اروپا تمرکز کند. سوابق انتخاباتی. در ۹ دسامبر ۲۰۱۸، حزب پیشرفت ملی در انتخابات پارلمانی ارمنستان (۲۰۱۸) شرکت کرد. این حزب ۹۴ نامزد در سراسر کشور معرفی کرد. در طول کارزار انتخاباتی ۲۰۱۸، حزب پیشرفت ملی از نیکول
پاشینیان، نخست وزیر و رهبر انقلابی، به دلیل کنار گذاشتن برنامه انقلابی انتقاد کرد. این انتقادات شامل عدم اصلاح قانون اساسی، قانون انتخابات، قانون احزاب سیاسی و عدم اجرای عدالت انتقالی پیش از برگزاری انتخابات زودهنگام بود. حزب پیشرفت ملی خواستار لغو مصونیت اعضای پارلمان، اصلاحات قانون اساسی، اصلاحات منطقه ای و تقویت حقوق بشر شهروندان بود. پس از انتخابات ۲۰۱۸، این حزب ۴۱۲۱ رأی، معادل ۰٫۳۳٪ از آرای عمومی را کسب کرد. از آنجا که این میزان کمتر از حداقل ۵٪ مورد نیاز بود، این حزب نتوانست هیچ کرسی ای در مجلس ملی به دست آورد. پس از اعلام نتایج انتخابات، اعضای حزب تأکید کردند که به عنوان یک اپوزیسیون خارج از پارلمان به فعالیت های خود ادامه خواهند داد و تحولات را دنبال می کنند. این حزب تأیید کرد که در انتخابات پارلمانی ارمنستان در سال ۲۰۲۱ به عنوان بخشی از ائتلاف قطب ملی دموکراتیک شرکت خواهد کرد. پس از انتخابات، قطب ملی دموکراتیک ۱٫۴۹٪ از آرای عمومی را به دست آورد و موفق به کسب کرسی در مجلس ملی نشد. این حزب در انتخابات شورای شهر ایروان در سال ۲۰۲۳ شرکت کرد و هایک ماروتیان، شهردار ایروان سابق، به عنوان نامزد شهرداری از س
وی این حزب معرفی شد. پس از انتخابات، حزب موفق شد ۱۸٫۸۹٪ از آرا را کسب کند و ۱۴ کرسی در شورای شهر ایروان به دست آورد.
انتخابات شورای شهر ایروان () در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳ برگزار شد. [۱] شورای شهر ایروان متشکل از ۶۵ عضو، از جمله شهردار و معاون اول شهردار است که از طریق سیستم انتخاباتی نسبی انتخاب می شوند. اعضای شورای شهر برای مدت پنج سال انتخاب می شوند. انتخابات کمترین میزان مشارکت در تاریخ ایروان را داشت. قرارداد مدنی با کسب ۲۴ کرسی با ۳۲٫۶۰ کرسی درصد آرا، بسیار کمتر از اکثریت ۴۰ درصدی لازم برای انتخاب خودکار شهردار توسط رهبر آنها، و متحد سابق آنها هانراپتوتیون 8 را به دست آورد؛ بنابراین، این دو با هم دارای ۳۲ کرسی از ۶۵ کرسی هستند که در غیر این صورت، یک کرسی کمتر از اکثریت مورد نیاز شورا برای انتخاب شهردار است، در حالی که احزاب مخالف ۳۳ کرسی دیگر را در اختیار داشتند. این امر منجر به به دار آویختن شورای شهر ایروان شد و پس از اعلام نتایج اولیه مشخص نبود که شهردار بعدی ایروان چه کسی خواهد بود. [۱] اهمیت انتخابات شورای شهر. بیش از یک سوم از رای دهندگان ارمنستان (۸۲۴٫۲۵۰ نفر) در ایروان، پایتخت این کشور زندگی می کنند و این بزرگ ترین انتخابات محلی در ارمنستان است. اندازه و نفوذ سیاسی ایروان بیشتر بر اهمیت این انتخابات تأکید کرد، که بسی
اری از ناظران آن را ارزیابی میان دوره ای از نخست وزیر نیکول پاشینیان و حزب حاکمش پیش از انتخابات پارلمانی بعدی که در سال ۲۰۲۶ برگزار می شود، می [۱] علاوه بر این، این انتخابات در یک محیط سیاسی ناآرام برگزار شد که به دلیل درگیری ارمنستان با آذربایجان بر سر قره باغ کوهستانی تشدید شد. [۲] کارن هاروتونیان، رئیس سیویل نت، اهمیت انتخابات را اینگونه توصیف کرد. «انتخابات ایروان آزمون مهم اعتماد به نفس برای پاشینیان خواهد بود، کسی که مدعی است اختیارات کامل مردم برای حل مشکل جمهوری آرتساخ را به هر قیمتی دارد. این نیز آزمونی برای دموکراسی نوپای ارمنستان خواهد بود.» کمپین. نامزد شهرداری حزب حاکم تیگران آوینیان است که از سال ۲۰۲۲ معاون شهردار بوده است. او از زمان استعفای هراچیا سارگسیان در مارس ۲۰۲۳ به دلیل محبوبیت پایین به عنوان شهردار موقت خدمت کرده است و بنابراین به عنوان مجری اصلی اصلاحات در شهر در کانون توجه قرار گرفته است و این شانس را داشته است که حمایت رای دهندگان را جلب کند. انتصاب آوینیان بحث برانگیز بود زیرا روند عادی جایگزینی سارگسیان دور زده شد. قانون انتخابات یک جلسه ویژه شورای شهر را در ظرف یک ماه برای پرکرد
ن جای خالی خواسته بود. پس از استعفای سارگسیان، یک جلسه ویژه برای ۱۱ آوریل تشکیل شد. با این حال، هنگامی که روز فرا رسید، هیچ یک از اعضای شورای شهر به جز لوون هوانیسیان، معاون شهردار، که قبلاً به عنوان سرپرست موقت شهردار مشغول به کار بود، حاضر نشدند.[نیاز به منبع] بدون کسب حد نصاب، روحانی اعلام کرد که جلسه ترتیبی ندارد و به تعویق افتاد. از آن تاریخ، شورای شهر به جلسات منظم خود ادامه داده است، اما دیگر هرگز موضوع انتخاب شهردار جدید را در دستور کار قرار نداده است. هوانیسیان به عنوان سرپرست موقت شهردار ادامه داد، در حالی که ناظران عنوان کردند که تیگران آوینیان مسئول این امر است. این به این دلیل بود که شورای شهر آوینیان را رسماً به عنوان شهردار جدید منصوب نکرد زیرا او در لیست نامزدهای سال ۲۰۱۸ نبود. [۱] رقیب اصلی آوینیان، هایک ماروتیان، نامزد مخالفان و شهردار سابق بود. ماروتیان، نامزد سابق شهردار ائتلاف قدم من، پس از انتخابات شورای شهر ایروان در سپتامبر ۲۰۱۸ با حمایت پیمان مدنی و رهبر آن نیکول پاشینیان، که پنج ماه قبل در انقلاب مخملی به قدرت رسیده بود، با پیروزی به عنوان شهردار انتخاب شد. . ماروتیان در اواخر سال ۲۰
۲۰، پس از جنگ دوم قره باغ، قرارداد مدنی را ترک کرد. اعضای شورای حزب حاکم او را یک سال بعد، پس از ایراد اتهامات متعدد علیه نخبگان حاکم، از جمله سوء استفاده از بودجه و صدور مجوزهای ساخت و ساز غیرقانونی، برکنار کردند. پس از کناره گیری از سمت خود، با اجرای یک استندآپ روتین با عنوان «شهردار» دربارهٔ تجربه قدرت و مشکلاتش با تیم حاکم، به کمدی بازگشت. او در صدر فهرست حزب پیشرفت ملی قرار گرفت که شامل چندین عضو فعلی و سابق شورای شهر است که پس از جدایی او از حزب حاکم از او حمایت کردند. ماروتیان با رقبای اصلی سنتی حزب حاکم، حزب جمهوری خواه (که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۸ بر ارمنستان حکومت کرد) و متحدانش که نتوانسته اند در دوران پس از جنگ چالشی جدی برای قراردادهای مدنی ایجاد کنند، عمدتاً به دلیل اتهامات فساد در دوران پس از جنگ، ارتباط نداشت. دوران قدرت آنها [۱] ائتلاف ارمنستان انتخابات را تحریم کرد و گفت که این انتخابات با توجه به چالش های امنیتی شدیدی که ارمنستان و همچنین قره باغ کوهستانی با آن روبرو هستند، مهم نبود. در پاسخ، آندرانیک تونیان، نماینده پارلمان ارمنستان، با تحریم مخالفت کرد و از مجلس ملی استعفا داد و یک بلوک جدید ا
نتخاباتی به نام ائتلاف مادر ارمنستان را برای نامزدی برای شهرداری تشکیل داد. او تصمیم خود برای نامزدی را اینگونه توصیف کرد که «پیروزی مخالفان در ایروان راه را برای تغییر رژیم در کشور هموار می کند». در واکنش به تشکیل ارمنستان مادر، اتحاد ارمنستان از معرفی نامزدها خودداری کرد و همراه با رئیس جمهور سابق رابرت کوچاریان و فدراسیون انقلابی ارمنستان، اتحاد مادر ارمنستان را تأیید کرد. [۱] در همین حال، حزب کشور زردآلو و حزب ارمنستان روشنفکر و همچنین یک عضو از اتحادیه ملی دمکراتیک به اتحاد مادر ارمنستان پیوستند. فدراسیون انقلابی ارمنستان اعلام کرد که فهرست جداگانه ای از نامزدها ارائه نخواهد کرد و از احزاب مخالف قرارداد مدنی حمایت خواهد کرد. [۱] مانه تاندیلیان، وزیر سابق کار و امور اجتماعی ارمنستان و نامزد حزب کشور زنده، اعلام کرد که این انتخابات مهم است زیرا اولین گام برای تغییر رژیم در ارمنستان است. [۱] در آوریل ۲۰۲۳، سه نفر از اعضای حزب ندای عمومی دستگیر شدند و پیگرد عمومی کیفری علیه واردان قوکاسیان و آرتاک گالستیان، چهره های اصلی این حزب، به دلیل اخاذی در این گروه آغاز شد. [۱] [۲] علیرغم تحقیقات جنایی در حال انجام، ا