Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اً توسط سه مرد و سه زن اجرا می شود. دین. اسلام دین رسمی برونئی است. مسلمانان بیش از ۷۸ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند. در قانون اساسی برونئی آمده است که «مذهب برونئی دارالسلام مذهب شافعی مذهب مسلمان خواهد بود»، اگرچه آزادی مذهبی را نیز به صورت محدود تضمین می کند. پادشاه حاکم به عنوان مدافع اسلام در کشور تحت سیستمی به نام سلطنت اسلامی مالایی نشان داده می شود حالی که وزارت امور مذهبی ایالت رسماً اسلام را در برونئی ترویج می کند. در سال ۲۰۱۴، برونئی قانون شریعت اسلام را مورد بحث قرار داد و اولین کشور آسیای جنوب شرقی شد که این کار را انجام داد. در برونئی این قوانین برای غیر مسلمانان نیز اعمال می شود و البته توسط سازمان های بین المللی مانند سازمان ملل متحد و عفو بین الملل مورد انتقاد قرار گرفته است. قبل از معرفی قانون شریعت، برونئی قوانینی با انگیزه مذهبی مانند ممنوعیت فروش مشروبات الکلی در این کشور تصویب کرده بود. در برونئی مسیحیان و بودایی ها بیشترین نسبت غیر مسلمانان را تشکیل می دهند. اگر چه چندین کلیسای مسیحی، معابد بودایی یا دائوئیست چینی و معبد هندو وجود دارد، اما عبادتگاه های غیرمسلمان اجازه ندارند علا
ئم قابل مشاهده دین خود را در خارج از محوطه خودشان به نمایش بگذارند. همچنین این ادیان مجاز به تبلیغ دینی یا تلاش برای تبدیل دیگران به ایمان خود نیستند. ازدواج زن غیرمسلمان با مسلمان طبق قانون مجاز نیست و قبل از ازدواج موظف است مسلمان شود. آشپزی. برونئی دارای غذاهایی با سنت های برونئی است. این غذا شبیه به غذاهای کشورهای همسایه مالزی، سنگاپور و اندونزی، با تأثیرات اضافی از هند، چین، تایلند و ژاپن است و به شدت تحت تأثیر آن است. همان طور که در این منطقه معمول است، ماهی و برنج غذاهای اصلی هستند، البته گوشت گاو گران است و بنابراین کمتر رایج است. به دلیل غلبه دین اسلام، غذا حلال است و از گوشت خوک پرهیز می شود. مشروبات الکلی در برونئی ممنوع است. در مناطق روستایی حیوانات شکاری مانند پرندگان وحشی، گوزن سامبر و گوزن پارس شکار می شوند. ورزش. فوتبال یک ورزش بسیار محبوب در برونئی است. ورزشکاران برونئی در عرصه جهانی در مسابقاتی مانند بازی های المپیک، بازی های کشورهای مشترک المنافع و بازی های جنوب شرق آسیا شرکت کرده اند. در بازی های المپیک ۱۹۹۶، ۲۰۰۰و ۲۰۰۴، برونئی یک ورزشکار را اعزام کرد، در حالی که در بازی های المپیک تابستان
ی ۲۰۱۲ لندن، دو ورزشکار از جمله اولین نماینده زن المپیک خود را اعزام کرد. اگرچه از سال ۱۹۹۰ ورزشکاران را به بازی های مشترک المنافع فرستاده است، ورزشکاران برونئی هنوز هیچ مدالی در این بازی ها کسب نکرده اند. برونئی میزبان بازی های آسیای جنوب شرقی ۱۹۹۹ بوده است. نمادها، پرچم ها و نشان ها. نشان برونئی یک نماد ملی است که بر روی پرچم برونئی نیز نقش بسته است. این نماد در سال ۱۹۴۰ به تصویب رسید. پنج جزء اصلی در نشان ملی برونئی وجود دارد: پرچم، چتر سلطنتی (چتر تشریفاتی)، بال ها، دست ها و هلال. پرچم برونئی دارای یک نشان مرکزی برونئی بر روی یک میدان زرد رنگ است که توسط نوارهای مورب سیاه و سفید (متوازی الاضلاع در یک زاویه) بریده شده است. میدان زرد نشان دهنده سلطان برونئی است. تاج قرمز از یک هلال رو به بالا تشکیل شده است که با یک چتر آفتابی به هم وصل شده و دست ها در طرفین قرار دارند.
چکچک مغربی پرنده ای از چکچک هایی است که در شمال آفریقا یافت می شود. این یک گنجشک سان کوچک در گروهی است که در گذشته به عنوان اعضای تیرهٔ توکایان (Turdidae) طبقه بندی می شد، اما اکنون به طور کلی بخشی از تیرهٔ مگس گیران جهان قدیم (Muscicapidae) در نظر گرفته می شود. چکچک مغربی ("O. halophila") و چکچک بازالتی ("O. warriae") در گذشته زیرگونه های چکچک ابلق جنوبی به شمار می رود، اما در سال ۲۰۲۱ توسط IOC به عنوان گونه های متمایز تقسیم شدندو
استفن جی. شومیکر محقق آمریکایی است که در مسیحیت باستان و اوایل قرون وسطی و اسلام اولیه متخصص است. او به عنوان استاد دین شناسی در دانشگاه اورگان خدمت می کند. کار او بر وقف اولیه به مریم باکره، آپوکریفای مسیحی و اسلام شکل دهنده و رابطه آن با مسیحیت خاور نزدیک متمرکز شده است. شومیکر دکترای خود را از دانشگاه دوک دریافت کرد. او در کتاب «آخرالزمانِ حکومتی: فرجام شناسیِ حکومتی در دوران باستان متأخر و اسلام آغازین» (۲۰۱۸) با تحلیل برخی متون یهودی، مسیحی، زردشتی می گوید که خاورمیانه از چندین قرن قبل از اسلام سرشار از اعتقادات آخرالزمانی و انتظار برای پایان یافتن دنیا بوده است.
جغد مغربی جغدی از سردهٔ جغدهای بی گوش ("Strix)" است که در شمال غربی آفریقا از مراکش تا تونس و موریتانی یافت می شود. در گذشته زیرگونه جغد جنگلی در نظر گرفته می شد.
مرغ حق قبرسی یک جغد کوچک بومی قبرس است. ضبط جغدهایی با صدای مشابه در سرزمین اصلی مجاور اسرائیل به این گونه نسبت داده شده است، اما وضعیت کنونی ارایه شناختی این جمعیت های سرزمین اصلی مشخص نیست. این گونه در مناطق روستایی دیده می شود، گاهی در ساختمان ها لانه می کند و به طور منظم از جعبه های آشیانه ای که برای گونه ها در نظر گرفته شده است، استفاده می کند. این یک گونه کمترین نگرانی است.
چکچک اطلسی ، همچنین به عنوان چکچک گلوسیاه یا چکچک سیبوهم شناخته می شود، یک پرنده گنجشک سان کوچک است که در منطقه مغرب در شمال آفریقا زادآوری می کند و زمستان را در غرب ساحل می گذراند. در گذشته زیرگونه ای از چکچک کوهی ("O. oenanthe") به عنوان "O. o. seebohmi" در نظر گرفته می شد، اما در سال ۲۰۲۱ توسط IOC به عنوان یک گونه متمایز طبقه بندی شد.
مگس گیر ابلق اطلسی یا مگس گیر اطلسی پرنده ای از تیرهٔ مگس گیران جهان قدیم، یکی از چهار گونه مگس گیرهای سیاه و سفید دیرین شمالگان غربی است. به عنوان یک گونه زادآور در شمال غرب آفریقا بومی است.
زاروهی شاهباز باهری (به ارمنی: Զարուհի Շահբազ Պահրի)(زادهٔ ۳۱ مه ۱۸۸۰ – درگذشته در ۱۳ مه ۱۹۵۸) نویسنده، مددکار اجتماعی و فعال برجسته ارمنی بود. در سال ۱۹۱۳، او یکی از بنیان گذاران صلیب سرخ ارمنی کنستانتینوپل بود. پس از نسل کشی ارمنی ها و از دست دادن چندین عضو خانواده اش، باهری در امپراتوری عثمانی باقی ماند تا در تلاش های امدادرسانی به بازماندگان نسل کشی کمک کند. او سرانجام به رومانی و در نهایت در سال ۱۹۲۸ به فرانسه گریخت، جایی که باقی عمر خود را سپری کرد. در فرانسه، او شش رمان نوشت و همچنان با جامعه ارمنی محلی در ارتباط بود. زندگی. زاروهی شاهباز باهری در ۳۱ مه ۱۸۸۰ در کنستانتینوپل، امپراتوری عثمانی در خانواده ای ارمنی تبار متولد شد. او پس از کشتار آدانا در سال ۱۹۰۹، فعالیت های خود را در جامعه ارمنی محلی آغاز کرد. وی همچنین به یتیمان ارمنی آموزش دوخت و گلدوزی می داد. در طول جنگ های بالکان در سال های ۱۹۱۲–۱۹۱۳، او نقش مهمی در ارائه کمک و حمایت به ارمنیانی که در ارتش عثمانی خدمت می کردند، ایفا کرد. در طی نسل کشی ارمنی ها، باهری چندین عضو خانواده خود را از دست داد، از جمله برادر و خواهرش. خواهر او، آدرینه، از شهر
آماسیا تبعید شد و در نهایت کشته شد. برادرش، بارسق شاهباز، یکی از اعضای برجسته جامعه روشنفکری ارمنی قسطنطنیه و عضو فدراسیون انقلابی ارمنی، به عنوان بخشی از تبعید روشنفکران ارمنی در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ تبعید و سرانجام کشته شد. پس از نسل کشی، باهری در قسطنطنیه باقی ماند و در تلاش های امدادی برای بازماندگان که بسیاری از ارمنیان پس از تبعید به پایتخت پناه آوردند، کمک کرد. او سرانجام در سال ۱۹۱۸ رئیس شعبه شیشلی صلیب سرخ ارمنی شد. در همین زمان، باهری به عضویت انجمن زنان ارمنی (AWA) درآمد و در نشریه زنان ارمنی به نام "هاگین" مقاله می نوشت. به درخواست پاتریارک ارمنی قسطنطنیه، باهری مدیر «خانه بی طرف» (Chezok Dun) شد، سازمانی که برای تعیین ارمنی یا ترکی بودن کودکان بازمانده از نسل کشی تأسیس شده بود. به دلیل مشارکتش در این سازمان، مقامات ترکیه او را به «ارمنی سازی کودکان ترکی» متهم کردند. در نتیجه، باهری به همراه همسر و چهار فرزندش به رومانی گریختند، به این امید که بتوانند پس از فروکش کردن تنش ها به قسطنطنیه بازگردند. اما به آن ها اجازه بازگشت به کشور داده نشد و اموال و دارایی هایشان مصادره شد. سپس خانواده باهری به فرانسه نق
ل مکان کردند. همسر او، هاگوپ باهری، وکیل برجسته ای بود اما نتوانست در پاریس شغلی پیدا کند. با توجه به وضعیت مالی دشوار، باهری به عنوان خیاط مشغول به کار شد و در نهایت ارسال مقالات به "هاگین" را متوقف کرد. با این حال، او به نوشتن ادامه داد و توانست چندین اثر از جمله خاطرات خود را منتشر کند. او در ۱۳ مه ۱۹۵۸ در پاریس درگذشت و در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد. بنا به وصیت او، فرزندانش خاکسترش را به ارمنستان برده و در محوطه کلیسای جامع اچمیادزین، کلیسای مادر کلیسای حواری ارمنی، در سال ۱۹۸۷ به خاک سپردند. آثار. از جمله آثار زاروهی باهری که عمدتاً در پاریس منتشر شدند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
رومئو جیلْیْی ، (زادهٔ ۱۹۴۹ میلادی)؛ یک طراح مد ایتالیایی است که در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی توسط "لس آنجلس تایمز" چنین توصیف شد که: «او به تنهایی مسیر مد را تغییر داده است». اوایل زندگی. جیلیی در کستل بولونیزه به دنیا آمد. او که در سن ۱۸ سالگی یتیم شده بود، پس از تحصیل در رشتهٔ معماری در دانشگاه، علاقه شدیدی به مد و لباس نشان داد که او را وادار کرد تا در هر یک از سفرهای متعدد خود، لباس های محلی، جواهرات و لوازم جانبی را با خود به همراه آورد. سرانجام در سال ۱۹۷۷ میلادی به شهر نیویورک راه یافت، جایی که در کلوپ شبانه استودیو ۵۴ رفت و آمد کرد و بیانکا جاگر را ملاقات کرد. سبک او در نیویورک مورد تحسین قرار گرفت و از او خواسته شد تا دربارهٔ مد برای طراح پیرو دیمیتری مشاوره دهد. شغلی. با بازگشت به ایتالیا، جیلیی پیش از تأسیس اولین برند خود در سال ۱۹۸۱ میلادی، مد تحصیل کرد. سه سال بعد با شکست مواجه شد و در آن زمان او با کارلا سوتسانی شراکتی را ایجاد کردند. همچنین او اولین مجموعه را برای "زاماسپورت" در سال ۱۹۸۳ میلادی ایجاد کرد و به دنبال آن با کالاهان همکاری کرد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، یک مجموعهٔ ۲۵ قطعه ای در میلان به نم
ایش درآمد. این توسط خرده فروشان مد رده بالا براونز در خیابان مولتون جنوبی لندن و جویس در هنگ کنگ خریداری شد. در سال ۱۹۸۶ میلادی، جیلیی شهرت بین المللی قوی پیدا کرد و با آنچه که "لس آنجلس تایمز" به عنوان «ظاهری نرم، لباس هایی که بدن را در آغوش می گیرد با دامن های حباب دار» توصیف کرد، روی دیگر طراحان تأثیر گذاشت. پایگاه اصلی جیلیی در کورسو کومو، میلان با فروشگاه هایی در منهتن و منطقهٔ ماره، پاریس به هم ملحق شدند. مجموعه های او نیز از میلان به پاریس نقل مکان کردند. اندکی پیش از اولین حضورش در پاریس در سال ۱۹۸۹ میلادی، "وُگ" اعلام کرده بود که جیلیی «نیروی پیشرو در نسل جدیدی از طراحان است که حساسیت مد متفاوتی را اعلام می کنند». مجموعه های او در پاریس با موفقیت زیادی روبرو شدند. خطوط مردانه و زنانهٔ جیلیی برای مخاطبان جوان تر همراه با خطوط اکسسوری، کالاهای چرمی، عینک آفتابی و عطر همراه شد. مشخصه های برند. طرح های ساده و رمانتیک او، شامل یقه های شال، شانه های افتاده و شلوارهای باریک یا دامن های لاله ای شکل که با کفش های تخت پوشیده می شدند، به عنوان نقطهٔ مقابل روند پاور درسینگ دههٔ ۱۹۸۰ میلادی تلقی می شد و برخی پیش
بینی می کردند که او آرمانی دههٔ ۱۹۹۰ میلادی تبدیل شود. طرح های او در خیابان های بزرگ تکرار شد و او طیف عطر سودآوری را توسعه داد. الکساندر مک کوئین یکی از دستیاران مد او بود که در سال ۱۹۸۹ میلادی به این طراح پیوست. دههٔ ۱۹۹۰ میلادی به بعد. اختلاف با شرکای تجاری او در سال ۱۹۹۱ میلادی باعث شد که جیلیی کنترل بخش هایی از برند جیلیی را از دست بدهد. او به همکاری با طراحان و برندهای خرده فروشی دیگر، از جمله بارنیز نیویورک، کالاهان، دونگیا و لویی ویتون ادامه داد و همچنین مد در میلان تدریس می کرد. در سال ۲۰۰۳ میلادی برخی از خلاقیت های او در "موزهٔ مد" در آنتورپ، در "موزهٔ مد و نساجی" در لندن، در "مؤسسهٔ فناوری مد" و در "موزهٔ هنر متروپولیتن" در نیویورک به نمایش گذاشته شدند. در سال ۲۰۱۲ میلادی، همکاری رومئو جیلیی با جویس به صورت آنلاین و در کاله د ریدوتو، ونیز در دسترس قرار گرفت. جیلیی تا سال ۱۹۹۷ میلادی به عنوان مدیر هنری شرکت سی پی در ایتالیا با بازار قدرتمند ژاپن خدمت کرد. او اکنون در مراکش زندگی می کند، جایی که با ال فن همکاری می کند.
شبکه حساس به زمان (Time-Sensitive Networking - TSN). شبکه حساس به زمان (TSN) مجموعه ای از استانداردهای IEEE 802.1 است که توسط گروه کاری TSN در کمیته IEEE 802 توسعه یافته است. این استانداردها برای فراهم کردن ارتباطات اترنت با تأخیر کم، زمان بندی دقیق و قابلیت اطمینان بالا طراحی شده اند. هدف اصلی TSN تضمین کیفیت خدمات (QoS) از طریق مدیریت دقیق ترافیک و تأمین نیازهای صنعتی، خودرویی، و سایر کاربردهای حساس به زمان است. تاریخچه. شبکه حساس به زمان (TSN) به عنوان یک گام پیشرفته در ارتباطات اترنت تکامل یافته است. این استانداردها از نیازهای صنعتی و فناوری های مدرن سرچشمه گرفته اند که به ارتباطات تعیین شده و قابل پیش بینی نیاز دارند. توسعه TSN بر اساس موفقیت استانداردهای پیشین IEEE 802.1، از جمله Audio Video Bridging (AVB)، آغاز شد. این پروژه برای گسترش قابلیت های AVB به کاربردهای صنعتی و دیگر سیستم های پیچیده طراحی شده است. ویژگی ها. شبکه حساس به زمان (TSN) شامل مجموعه ای از ویژگی های کلیدی است که آن را برای کاربردهای حساس به زمان و حیاتی مناسب می کند. این ویژگی ها عبارت اند از: کاربردها. شبکه حساس به زمان (TSN) در حوز
ه های مختلفی که نیاز به ارتباطات قابل اطمینان و حساس به زمان دارند، مورد استفاده قرار می گیرد. برخی از این کاربردها عبارت اند از: مزایا. شبکه حساس به زمان (TSN) مزایای متعددی دارد که آن را برای کاربردهای صنعتی و حساس به زمان بسیار ارزشمند می کند. برخی از این مزایا عبارت اند از: محدودیت ها. اگرچه شبکه حساس به زمان (TSN) دارای مزایای قابل توجهی است، اما برخی محدودیت ها نیز دارد که باید در نظر گرفته شوند: جمع بندی. شبکه حساس به زمان (TSN) یکی از فناوری های پیشرو در زمینه شبکه های اترنت است که به واسطه ویژگی هایی همچون هماهنگ سازی زمانی دقیق، تأخیر کم و تضمین کیفیت خدمات (QoS)، توانسته نیازهای حساس به زمان در صنعت، خودرو و سایر کاربردهای مدرن را برطرف کند. با اینکه TSN چالش هایی مانند هزینه بالا و پیچیدگی پیاده سازی دارد، مزایای آن از جمله تعیین پذیری، انعطاف پذیری و استفاده از اترنت استاندارد، این فناوری را به انتخابی مناسب برای کاربردهای حیاتی تبدیل کرده است. با رشد روزافزون اینترنت اشیا (IoT) و سیستم های هوشمند، اهمیت TSN به عنوان بخشی از زیرساخت ارتباطات آینده افزایش خواهد یافت. این فناوری نقشی کلیدی در توسعه
شبکه های صنعتی و خودرویی خواهد داشت و در ایجاد سیستم های پایدار و قابل اعتماد برای آینده نقش آفرینی می کند.
مترو اترنت. شبکه اترنت کلانشهری/شهری، اترنت حامل یا شبکه مترو اترنت یک شبکه منطقه کلانشهری است که بر اساس استانداردهای اترنت است. معمولاً برای اتصال مشترکین به یک شبکه خدمات بزرگتر یا برای دسترسی به اینترنت استفاده می شود. کسب وکارها همچنین می توانند از اترنت کلانشهری برای اتصال دفاتر خود به یکدیگر استفاده کنند. یک رابط اترنت معمولاً مقرون به صرفه تر از یک رابط سلسله همگام رقمی (SONET/SDH) یا رابط سلسله مراتبی دیجیتال پلزیوکرون (PDH) با همان پهنای باند است. یکی دیگر از مزایای متمایز شبکه دسترسی مبتنی بر اترنت این است که به دلیل استفاده رایج از اترنت در شبکه های شرکتی و مسکونی، می توان آن را به راحتی به شبکه مشتری متصل کرد. شبکه یک ارائه دهنده خدمات معمولی شامل مجموعه ای از سوئیچ ها و روترها است که از طریق فیبر نوری متصل شده اند. توپولوژی می تواند یک حلقه، توپی و پره (ستاره)، مش کامل یا جزئی باشد. شبکه همچنین دارای یک سلسله مراتب خواهد بود: هسته، توزیع (تجمع) و دسترسی. هسته در اکثر موارد یک ستون فقرات IP/MPLS موجود است، اما ممکن است به اشکال جدیدتر انتقال اترنت در قالب سرعت های 10 گیگابیت بر ثانیه، 40 گیگابیت
بر ثانیه، یا 100 گیگابیت بر ثانیه یا حتی احتمالاً 400 گیگابیت بر ثانیه به شبکه ترابیت اترنت در آینده مهاجرت کند. اترنت روی شبکه کلانشهری را می توان به عنوان اترنت خالص، اترنت روی سلسله همگام رقمی، اترنت روی راهگزینی برچسب چند پروتکلی (MPLS) یا اترنت روی DWDM استفاده کرد. استقرار مبتنی بر اترنت بدون حمل و نقل زیربنایی دیگر ارزان تر است، اما اجرای آن به شیوه ای انعطاف پذیر و مقیاس پذیر سخت تر است، که استفاده از آن را محدود به استقرار در مقیاس کوچک یا آزمایشی کرده است. استقرارهای مبتنی بر SDH زمانی مفید هستند که یک زیرساخت SDH موجود در حال حاضر وجود داشته باشد. نقص اصلی آن از دست دادن انعطاف پذیری در مدیریت پهنای باند به دلیل سلسله مراتب سفت و سخت تحمیل شده توسط شبکه SDH است. استقرارهای مبتنی بر MPLS پرهزینه اما بسیار قابل اعتماد و مقیاس پذیر هستند و معمولاً توسط ارائه دهندگان خدمات بزرگ استفاده می شوند. شبکه کلانشهری. دامنه های شبکه بدون توجه به فناوری حمل و نقل انتخاب شده برای اجرای شبکه های شهری وجود دارند: دسترسی، تجمیع/توزیع و هسته. دستگاه های دسترسی معمولاً در محل، واحد یا ایستگاه پایه بی سیم مشتری وجود دا
رند. این شبکه ای است که تجهیزات مشتری را به هم متصل می کند و ممکن است شامل پایانه شبکه نوری (ONT)، یک دروازه مسکونی یا روتر اداری باشد. تجمیع در یک شبکه توزیع مانند یک بخش ODN رخ می دهد. اغلب شبکه های نوری غیرفعال، مایکرویو یا خطوط مشترک دیجیتالی استفاده می شوند، اما برخی از آنها از اترنت نقطه به نقطه بر روی فیبر مستقیم «خانه ای» استفاده می کنند. این بخش از شبکه شامل گره هایی مانند سوئیچ های چند مستأجر، پایانه های خط نوری در یک کارخانه بیرونی یا کابینت دفتر مرکزی، اترنت در تجهیزات فرست مایل یا پل های ارائه دهنده است. یک شبکه کلانشهری ممکن است شامل فن آوری های حمل و نقل MPLS، PBB-TE و T-MPLS باشد که هر کدام دارای انعطاف پذیری و تکنیک های مدیریتی خاص خود هستند. یک شبکه اصلی اغلب از IP-MPLS برای اتصال شبکه های کلانشهری مختلف به یکدیگر استفاده می کند. بسیاری از عملکردهای اترنت شبکه کلانشهر مانند خطوط خصوصی مجازی یا شبکه های خصوصی مجازی با استفاده از برچسب های VLAN اترنت اجرا می شوند که امکان تمایز هر بخش از شبکه را فراهم می کنند. تمایز منطقی شبکه فیزیکی به شناسایی حقوقی که ترافیک دارد و تسهیل مدیریت حقوق دسترسی ه
است نسبت به سایر کاربران و شبکه ها کمک می کند. شبکه کلانشهری اترنت مبتنی بر راهگزینی برچسب چندپروتکلی. یک شبکه مترو اترنت راهگزینی چند پروتکلی (MPLS) از MPLS در شبکه ارائه دهنده خدمات استفاده می کند. مشترک یک رابط اترنت روی مس (مثلاً 100BASE-TX) یا فیبر (مانند 100BASE-FX) دریافت می کند. بسته اترنت مشتری از طریق MPLS منتقل می شود و شبکه ارائه دهنده خدمات مجدداً از اترنت به عنوان فناوری اساسی برای انتقال MPLS استفاده می کند. یکی از مکانیسم های بازیابی مورد استفاده در شبکه های اترنت مترو مبتنی بر MPLS، مسیر مجدد سریع (FRR) برای دستیابی به همگرایی زیر 50 میلی ثانیه حفاظت محلی MPLS است. برای هر موقعیت استقرار، سود در مقابل هزینه MPLS باید به دقت سنجیده شود، بنابراین اگر در شبکه توزیع حامل اجرا نشود، ممکن است مزایای بیشتری برای MPLS شبکه اصلی داشته باشد. در برخی شرایط، هزینه ممکن است مزایا را تضمین نکند، به خصوص اگر زمان همگرایی زیر 50 میلی ثانیه در حال حاضر با اترنت خالص به دست آمده باشد. مقایسه اترنت مترو مبتنی بر MPLS در برابر اترنت MAN خالص: مقیاس پذیری در یک شبکه VLAN اترنت که به درستی طراحی شده است، هر مسیر س
وئیچ شده می تواند 4094 VLAN تک تگ داشته باشد. برخی از سوئیچ های تجمیع و هسته می توانند ترافیک را با استفاده از IEEE 802.1ad VLAN stacking با دو VLAN طبقه بندی کنند، بنابراین با چنین دستگاه های تجمعی که به درستی در مرکز یک شبکه قرار می گیرند، بخش های انتهایی و حلقه های دستگاه های تگ تنها می توانند ترافیک مورد نیاز خود را دریافت کنند. هنگام استفاده از MPLS، VLAN های اترنت فقط معنای محلی دارند (مانند Frame Relay PVC). ملاحظات مقیاس پذیری مشابه برای آدرس های MAC اعمال می شود که در آن در یک اترنت MAN لایه 2 خالص همه آدرس های MAC در سراسر شبکه به اشتراک گذاشته می شوند، اگرچه این موضوع را می توان با طراحی شبکه هوشمند و انتخاب سوئیچ هایی با جداول MAC برای اندازه بخش های شبکه مدیریت کرد. تاب آوری انعطاف پذیری خالص شبکه اترنت متکی به یک پروتکل درخت پوشا، IEEE 802.1w RSTP یا IEEE 802.1s MSTP (همگرایی 30 تا زیر 50 میلی ثانیه بسته به طراحی شبکه) است در حالی که MAN های مبتنی بر MPLS از مکانیسم هایی مانند MPLS Fast Reroute (مانند SDH) استفاده می کنند(زمان همگرایی 50 میلی ثانیه). مترو اترنت همچنین می تواند از تجمع پیوند یا ح
لقه بسته انعطاف پذیر برای افزودن افزونگی پیوند و بازیابی در شبکه های توزیع استفاده کند. همگرایی RSTP برخی از فروشندگان اترنت نیز زیر 50 میلی ثانیه است، اما این زمان همگرایی ممکن است از فروشنده ای به فروشنده دیگر متفاوت باشد. شبکه های کلانشهری مبتنی بر راهگزینی برچسب چندپروتکلی مجموعه گسترده ای از عیب یابی و ابزارهای مبتنی بر OAM MPLS را ارائه می دهد که توانایی ارائه دهندگان خدمات را برای عیب یابی و تشخیص مؤثر مشکلات شبکه تقویت می کند. اینها به عنوان مثال، پینگ MAC، MAC traceroute، پینگ LSP و غیره هستند. با این حال، ابزارهای اترنت OAM در IEEE 802.1AB، IEEE 802.1ag[4] و اترنت در فرست مایل (IEEE 802.3ah[5]) تعریف شده اند. نظارت و عیب یابی شبکه های اترنت EOAM (عملیات، مدیریت و نگهداری اترنت) پروتکلی برای نصب، نظارت و عیب یابی شبکه های شهری ها و شبکه های گسترده است. اترنت از طریق بی سیم. برخی از ارائه دهندگان خدمات شبکه های اترنت مترو را با استفاده از فناوری بی سیم ثابت مستقر کردند. این شبکه ها معمولاً با اکثر ترافیک شبکه با استفاده از شبکه ای از پیوندهای مایکروویو چند نقطه ای و نقطه به نقطه مهندسی می شوند. اپراتو
رها اخیراً در بسیاری از موارد به عنوان بی سیم مترو شناخته می شوند. ارائه دهندگان در بسیاری از موارد قادر به تولید زمان نصب کوتاه تری به دلیل مجوزها و مراحل کمتر هستند. بسیاری از مصرف کنندگان اکنون به این نوع فناوری تکیه می کنند تا در مناطقی که شرکت های تلفن محلی و شرکت های کابلی به دلیل سرقت مس یا دلایل تجاری دیگر سرویس نمی دهند یا دیگر سرویس نمی دهند، به اینترنت دسترسی دارند. از بی سیم نیز معمولاً به عنوان یک مسیر اضافی واقعی به اینترنت استفاده می شود.
در علوم نظری رایانه، پیچیدگی مدار شاخه ای از نظریه پیچیدگی محاسباتی است که در آن توابع بولی بر اساس اندازه یا عمق مدارهای بولی که آن ها را محاسبه می کنند، دسته بندی می شوند. مفهومی مرتبط با این موضوع، پیچیدگی مدار یک زبان بازگشتی است که توسط یک خانواده یکنواخت از مدارها تصمیم گیری می شود formula_1 اثبات کران های پایین برای اندازه مدارهای بولی که توابع بولی مشخصی را محاسبه می کنند، یک روش محبوب برای جداسازی کلاس های پیچیدگی است. به عنوان مثال، یک کلاس مدار برجسته به نام P/poly شامل توابع بولی است که توسط مدارهایی با اندازه چندجمله ای قابل محاسبه هستند. اثبات اینکه formula_2می تواند کلاس های P و NP را از هم جدا کند (نگاه کنید به ادامه مطلب) کلاس های پیچیدگی که بر اساس مدارهای بولی تعریف می شوند، شامل و AC0, AC, TC0, NC1, NC هستند . = اندازه و عمق = یک مدار بولی با formula_3 بیت ورودی یک گراف جهت دار بدون دور است که در آن هر گره (که در این زمینه معمولاً به آن ها گیت گفته می شود) یکی از موارد زیر است یک گره ورودی با درجه ورودی صفر که با یکی از formula_3 بیت ورودی برچسب گذاری شده است ، یک گیت AND ، یک گیت OR ، یا
یک گیت NOT . یکی از این گیت ها به عنوان گیت خروجی تعیین می شود . چنین مداری به طور طبیعی یک تابع از formula_3 ورودی های خود را محاسبه می کند . اندازه مدار برابر است با تعداد گیت های موجود در آن و عمق مدار برابر است با طول بیشینه یک مسیر از یک گره ورودی به گیت خروجی . دو مفهوم اصلی پیچیدگی مدار موجودند . پیچیدگی اندازه مدار برای یک تابع بولی formula_6برابر است با کوچک ترین اندازه مداری که می تواند را محاسبه کند . پیچیدگی عمق مدار برای یک تابع بولی formula_6 برابر است با کمینه عمق مداری که می تواند formula_6 را محاسبه کند . این مفاهیم زمانی تعمیم می یابند که پیچیدگی مدار را برای یک زبان به ویژه زبان های رسمی بی نهایت در نظر بگیریم که شامل رشته هایی با طول بیت های متفاوت است. با این حال، مدارهای بولی تنها تعداد ثابتی از بیت های ورودی را می پذیرند. بنابراین، هیچ مدار بولی واحدی قادر به تصمیم گیری درباره یک زبان با طول های متغیر نیست . برای حل این مشکل، خانواده ای از مدارها formula_9 در نظر گرفته می شود که در آن هر مدار formula_10 ورودی هایی با اندازه formula_3 را می پذیرد . هر خانواده مدار به طور طبیعی یک زبان را
تولید می کند، به این صورت که مدار formula_12 خروجی ۱ را زمانی تولید می کند که یک رشته با طول عضو آن زبان باشد و در غیر این صورت خروجی ۰ می دهد . خانواده ای از مدارها حداقل اندازه دارد اگر هیچ خانواده دیگری وجود نداشته باشد که بتواند با مدارهایی با اندازه کوچک تر نسبت به formula_10 برای هر اندازه formula_3 ورودی ها تصمیم گیری کند (و همین طور برای خانواده هایی که حداقل عمق دارند) . بنابراین، پیچیدگی مدار حتی برای زبان های غیر بازگشتی نیز معنادار است .مفهوم یک خانواده یکنواخت امکان ارتباط بین پیچیدگی مدار و معیارهای پیچیدگی مبتنی بر الگوریتم برای زبان های بازگشتی را فراهم می کند. اما، نوع غیر یکنواخت در یافتن کران های پایین برای میزان پیچیدگی مورد نیاز هر خانواده مدار برای تصمیم گیری درباره زبان های معین مفید است .تعریف رسمی پیچیدگی مدار یچیدگی اندازه مدار یک زبان رسمی formula_15 به صورت تابعی formula_16 تعریف می شود که طول بیت ورودی formula_3 را به پیچیدگی اندازه مدار حداقل formula_12 نسبت می دهد . این مدار تصمیم می گیرد که آیا ورودی هایی با این طول عضو هستند یا خیر. پیچیدگی عمق مدار نیز به طور مشابه تعریف می
شود . = یکنواختی = مدارهای بولی یکی از نمونه های برجسته مدل های محاسباتی غیر یکنواخت هستند، به این معنی که ورودی های با طول های مختلف توسط مدارهای مختلف پردازش می شوند، برخلاف مدل های یکنواخت مانند ماشین های تورینگ که همان دستگاه محاسباتی برای تمام طول های ورودی ممکن استفاده می شود. یک مساله محاسباتی خاص با یک خانواده خاص از مدارهای بولی formula_19 مرتبط است که در آن هر مدار formula_10 ورودی هایی با n بیت را پردازش می کند . . معمولاً یک شرط یکنواختی بر روی این خانواده ها اعمال می شود که وجود یک ماشین تورینگ با محدودیت منابع را می طلبد که برای ورودی n توضیحی از مدار فردی formula_10 را تولید کند . زمانی که زمان اجرای این ماشین تورینگ چندجمله ای در باشد، خانواده مدارها به عنوان P _ یکنواخت شناخته می شود.شرط سخت گیرانه تر یکنواختی DLOGTIME _ یکنواخت کاربرد خاصی در مطالعه کلاس های کم عمق مدار همچون AC*0 یا TC*0 دارد . زمانی که هیچ محدودیت منابعی مشخص نشود، یک زبان بازگشتی است (یعنی قابل تصمیم گیری توسط یک ماشین تورینگ) اگر و تنها اگر زبان توسط یک خانواده یکنواخت از مدارهای بولی تصمیم گیری شود . یکنواختی زمان چندجم
له ای. یک خانواده مدارهای بولی formula_22 یکنواخت زمان چندجمله ای است اگر یک ماشین تورینگ قطعی M وجود داشته باشد به طوری که یکنواختی فضای لگاریتمی. یک خانواده مدارهای بولی formula_22 یکنواخت فضای لگاریتمی است اگر یک ماشین تورینگ قطعی M وجود داشته باشد به طوری که = تاریخچه = پیچیدگی مدار به سال 1949 برمی گردد، زمانی که شانون ثابت کرد که تقریباً تمام توابع بولی بر روی "n" متغیر به مدارهایی با اندازه Θ(2"n"/"n") نیاز دارند . با وجود این حقیقت، نظریه پردازان پیچیدگی تاکنون نتوانسته اند یک کران پایین فوق خطی برای هیچ تابع مشخص اثبات کنند . کران های پایین فوق چندجمله ای تحت شرایط خاصی برای خانواده مدارهای استفاده شده اثبات شده است .اولین تابعی که برای آن کران پایین فوق چندجمله ای مدارها نشان داده شد، تابع زوجیت است که مجموع بیت های ورودی خود را بر حسب مدول ۲ محاسبه می کند.. این واقعیت که تابع زوجیت در AC0 وجود ندارد، اولین بار به طور مستقل توسط آجتای در 1983 و توسط فرست، ساکس و سیپسر در 1984 اثبات شد . بهبودهای بعدی توسط هاستاد در 1987 نشان داد که هر خانواده ای از مدارهای با عمق ثابت که تابع زوجیت را محاسبه می کنند