Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، او به بریتانیا رفت تا در یک رویداد از زیرمجموعه های "ریکی هاتون" در "ستوک" مبارزه کند. او در دور دوم مبارزه خود با بوکسور گرجی، "نیکولوز برکاتساشویلی" را شکست داد. در ۱۶ آوریل ۲۰۱۰، او دوباره به بریتانیا برگشت تا با "نوگزار مارگولاشویلی"، دیگر بوکسور گرجی در "روبین پارک سنتر" روبرو شود و با کسب پیروزی بر اساس امتیازات در شش دور، پیروز شود. دو مبارزه دیگر در سال ۲۰۱۰ منجر به دو پیروزی دیگر در برابر "جورج مچدلیشویلی" و "آرایک ساچبازجان" شد که هر دو مبارزه در "مینسک" برگزار شدند.&lt;ref name="www.boxrec.com/list_bouts.php?human_id=208123&amp;cat=boxer Boxrec"&gt;&lt;/ref&gt; گولیاکویچ در سال ۲۰۱۲ هفت مبارزه بازگشتی در "ریگا"، انجام داد و در همه آنها پیروز شد، از جمله شکست قهرمان وزن سبک "کاخابر اوتیسیان" و همچنین کسب عنوان قهرمانی لیگ بالتیک در وزن سبک در مقابل هم وطن بلاروسی خود "آندری هرامیکا"، که او را در دور سوم از یک مبارزه ۸ دوره که در نوامبر ۲۰۱۲ برنامه ریزی شده بود، شکست داد. او در سال ۲۰۱۳ یک مبارزه پیروزمندانه دیگر در "ریگا" داشت. او یک مبارزه در سال ۲۰۱۴ انجام داد که پیروزی قاطع بر اساس امتیازات در
۶ دور ۳ دقیقه ای مقابل حریف بلغاری خود، "کریستین دوچف" بود. مبارزه بعدی او، مبارزه با حریف برتر وزن سبک خود یعنی "ایوان ردکاچ" بود که در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ به صورت زنده از تلویزیون شرکت ای اس پی ان نمایش داده شد.
هم زمانی سه سطحی یک پالس هم زمان سازی ویدیوی آنالوگ است که عمدتاً برای قفل کردن سیگنال های ویدیویی با کیفیت بالا (genlock) استفاده می شود. در محیط های HD به سیاه-و-پی درپی (دوسطحی) ترجیح داده می شود، زیرا به دلیل ماهیت فرکانس بالاتر آن، لغزش زمانی کاهش می یابد. همچنین از نداشتن محتوای DC سود می برد، زیرا پالس ها در هردو قطبی دار هستند. هم زمان سازی. زمان حقیقی نوین با چندمنبع HD دارای تکه های زیادی از تجهیزات هستند که همگی ویدیوهای HD- SDI را خروجی می دهند. اگر قرار است این ویدئو باندپایه با هر منبع دیگری ترکیب، سوئیچ یا لوما کلید شود، باید هم زمان باشند، یعنی اولین پیکسل خط اول باید هم زمان (در عرض چند میکروثانیه) ارسال شود. سپس به سوئیچ کننده این امکان را برای برش، ترکیب یا کلید این منابع را با حداقل تأخیر (~۱ خط ویدیوی اچ دی (۱۱۲۵×۲۵)/۱ ثانیه برای ویدیوی 50i) می دهد. این همگام سازی با تأمین هر قطعه از تجهیزات با ورودی سه سطحی یا سیاه-و-پی درپی انجام می شود. سوئیچ کنندهای ویدیویی وجود دارند که به منابع هم زمان نیاز ندارند، اما با تأخیر بسیار بیشتری کار می کنند شکل موج. تعریف اصلی پالس به شرح زیر است: یک پال
س منفی ۳۰۰ میلی ولت با ۴۰ کِلاک نمونه و به دنبال آن یک پالس مثبت ۳۰۰ میلی ولت با طول مدت ۴۰ کلاک نمونه. زمان مجاز اُفت/خیز برای هر یک از گذارها ۴ کلاک نمونه است. این با یک نرخ کلاک ۷۴٫۲۵ مگاهرتز است.
ترقی گاوچران یا حلقه آتش فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی گزاویه کولر است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیفر ساترلند، مارکوس توماس، داریل هانا، مالی رینگوالد، ملیندا دیلون، راسل مینز، بو هاپکینز و پیت پاستویت ایفای نقش کرده اند.
گپ سون ما (; ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۶ با بازی کیم سو اون و سونگ جه ریم است. این نخستین باری است که یک زوج مجازی از برنامهٔ شبکه ام بی سی به نام "ما ازدواج کردیم"، به عنوان بازیگران اصلی در یک مجموعه تلویزیونی ایفای نقش می کنند. این مجموعه از ۲۷ اوت ۲۰۱۶ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۱۶، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۰:۴۵ (کی اس تی) از اس بی اس و سپس دو قسمت در روز، شنبه ها از ۵ نوامبر ۲۰۱۶ تا ۸ آوریل ۲۰۱۷ پخش شد. این تغییر باعث افزایش آمار بینندگان شد و تمدید مجموعه برای ۱۱ قسمت دیگر شد و در نهایت با ۶۱ قسمت به پایان رسید.
تیم ملی بسکتبال کاستاریکا نماینده کاستاریکا در مسابقات بین المللی است.
جوستینا آبا ( ۱۹۰۳ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۴) پارتیزان ایتالیایی و کرواتی، ضد فاشیست و کارگر بود. زندگی نامه. جوستینا آبا، یک فمینیست و کارگر کارخانه تنباکو در رووینج/روویگنو، اولین زنی بود که به همراه پدر و پسرش که از ازدواج با همسرش جیووانی به دنیا آمد، به جنبش پارتیزانی در ایستریا پیوست. در سال ۱۹۴۲ جوستینا آبا، که در آن سال به حزب کمونیست زیرزمینی پیوسته بود، به همراه سایر کارگران زن، اعتصاب موفقی را «علیه گرسنگی و جنگ» ترتیب داد. شبه نظامیان فاشیست و کارابینیرها وارد عمل شدند و تظاهرات را سرکوب کردند و جوستینا و رفقای او را دستگیر کردند. او بعد از آزادی به یکی از بنیانگذاران جنبش آزادیبخش مردمی رووینج تبدیل شد. پس از جنگ جهانی دوم تا زمان مرگش در جبهه زنان ضد فاشیست رووینج فعال بود. پسرش افسر گردان پارتیزان پینو بودیسین بود.
Tour de France Femmes 2024 (به طور رسمی Tour de France Femmes Avec Zwift 2024) سومین دوره از Tour de France Femmes بود. این مسابقه از 12 تا 18 آگوست 2024 برگزار شد و بیست و دومین مسابقه در تقویم تور جهانی زنان UCI 2024 بود. این مسابقه توسط سازمان ورزش آموری (ASO) برگزار شد که تور دو فرانس مردان را نیز برگزار می کند. این مسابقه توسط سوارکار لهستانی Katarzyna Niewiadoma (دره–SRAM) برنده شد، و دمی وولرینگ مدافع عنوان قهرمانی (بولز–دولمنز) را تنها با چهار ثانیه شکست داد. وولرینگ علاوه بر کسب مقام دوم، جایزه جنگنده ترین موتورسوار را نیز از آن خود کرد. Pauliena Rooijakkers پس از عملکرد قوی خود در مرحله نهایی، در مجموع مقام سوم را به خود اختصاص داد. در دیگر رده بندی های مسابقه، ماریان ووس برای دومین بار پیراهن سبز رده بندی امتیازی را از آن خود کرد. Justine Ghekiere پیراهن نقطه ای را به عنوان برنده رده بندی کوهستان گرفت. Puck Pieterse پیراهن سفید را به عنوان برنده رده بندی سوارکاران جوان گرفت که به بهترین سوارکار زیر ۲۳ سال اهدا شد. با کمترین زمان مجموع در بین سه سوارکار برتر خود.. به طور کلی، این مسابقه توسط مردم، ر
سانه ها، تیم ها و سوارکاران مورد تحسین قرار گرفت. هفته نامه دوچرخه سواری خاطرنشان کرد که حاشیه پیروزی «نازک تیغ» نشان دهنده «سطح فوق العاده رقابت در دوچرخه سواری زنان و عمق استعداد در این رشته» است، در حالی که Le Parisien معتقد است که این مسابقه «تضمین هایی را برای آینده به خود ارائه کرده است». . تیم ها. ۲۲ تیم در این مسابقه شرکت کردند. تیم ها در ۲۴ آوریل ۲۰۲۴ معرفی شدند. همه ۱۵ تیم جهانی زنان UCI به طور خودکار دعوت شدند. هفت تیم قاره زنان UCI به آنها پیوستند - دو تیم برتر قاره زنان UCI 2023 (تیم زنان کوفیدیس و تیم دوچرخه سواری حرفه ای زنان شهر تاشکند) دعوتنامه خودکار دریافت کردند و پنج تیم دیگر توسط ASO، برگزارکنندگان تور انتخاب شدند. در مجموع ۱۵۴ سوار از ۳۰ ملیت مسابقه را آغاز کردند که هلند بزرگ ترین گروه (۳۲ سوار) را داشت. مسیر. به دلیل برگزاری بازی های المپیک تابستانی پاریس ۲۰۲۴ بلافاصله پس از تور دو فرانس ۲۰۲۴، دوره ۲۰۲۴ بلافاصله پس از تور مردان برگزار نشد. در عوض، در فاصله کوتاهی بین بازی های المپیک و تابستان ۲۰۲۴ برگزار شد. پارالمپیک در اواسط آگوست. در ژوئیه ۲۰۲۳، اعلام شد که Tour de France Femmes اولی
ن گرند دپارت خود را در خارج از فرانسه خواهد داشت - با شروع سه مرحله در هلند، که از روتردام شروع می شود. در Alpe d'Huez به پایان برسانید، با Cycling News اشاره کرد که سازمان دهندگان مسابقه ASO به نظر می رسید «میل به گنجاندن حداقل یک صعود بسیار معروف» در هر نسخه از مسابقه باشد. در اکتبر ۲۰۲۳، مسیر کامل توسط ماریون روس، مدیر مسابقه اعلام شد. این مسیر شامل هفت روز مسابقه با هشت مرحله بود که در مجموع ۹۴۶ کیلومتر (۵۸۸ مایل) را طی می کرد. سه مرحله اول در هلند برگزار شد که دو مرحله در ۱۳ آگوست برگزار شد، مرحله کوتاه تری و پس از آن یک تایم تریل انفرادی انجام شد. مسابقه طلا و لیژ–باستون–لیژ. با ورود به فرانسه، مسابقه به سمت جنوب و به سمت دو مرحله نهایی در آلپ ادامه یافت و مسابقه با پایان قله در Alpe d'Huez در ارتفاع ۱٫۸۵۰ متری (۶۰۰۷ فوت) به اوج رسید. Alpe d'Huez آخرین بار در یک مسابقه زنان حرفه ای در سال 1993 Tour Cycliste Féminin حضور داشت. شبکه جهانی دوچرخه سواری اظهار داشت که به نظر می رسید این مسیر «عملاً برای نقاط قوت، ترجیحات و منشاء» مدافع عنوان قهرمانی دمی ولرینگ ساخته شده است. همیشه می خواستم آلپ دوهوز را سوار
کنم. L'Équipe معتقد بود که مسابقه در مرحله نهایی تصمیم گیری می شود، با قهرمان ملی بریتانیا، فایفر جورجی، این صعود را «بی رحمانه» نامید. بررسی اجمالی مسابقه. پیش از مسابقه، دمی ولرینگ مدافع عنوان قهرمانی، پس از پیروزی های ولرینگ در La Vuelta Femenina و سایر مسابقات مرحله ای در سال ۲۰۲۴، به عنوان برگزیده پیش از مسابقه برای رده بندی عمومی (GC) در نظر گرفته شد. دیگر. مدعیان رده بندی عمومی (GC) شامل Kasia Niewiadoma, Juliette Labous، Évita Muzic و Riejanne Markus بود. لورنا ویبس، ماریان ووس و شارلوت کول در رده بندی امتیاز بهترین دونده سرعت، با ولرینگ و نیویادوما برای رده بندی ملکه کوه ها (QoM) انتخاب شدند. شیرین ون آنرویج و نو بردبری. و SD Worx برای رده بندی تیمی مورد علاقه های رده بندی سوارکاران جوان برای بهترین سوارکار زیر ۲۳ سال در نظر گرفته شدند. به طور کلی، میدان ۱۵۴ سواری دارای ۱۸ نفر از ۲۰ سوارکار برتر جهان بود که کیارا کانسونی و لوته کوپکی، برنده رده بندی امتیاز ۲۰۲۳، تور را نادیده گرفتند تا روی بازی های المپیک تمرکز کنند. پوشش رسانه ای قبل از رویداد. با پیش بینی پایان قله در Alpe d'Huez و Grand Départ در
هلند، مثبت بود. با ۵۰۰۰۰ یورو برای برنده رده بندی عمومی - که آن را به یکی از غنی ترین مسابقات دوچرخه سواری زنان تبدیل می کند. Grand Départ در هلند. سه مرحله افتتاحیه در روتردام و اطراف آن در هلند برگزار شد. مرحله ۱ تور در ۱۲ آگوست با یک مسیر صاف به سمت لاهه برگزار شد. پس از اینکه ویبس () با یک مشکل مکانیکی روبرو شد، کول برنده استیج شد. بنابراین کول اولین پیراهن زرد مسابقه و همچنین پیراهن سبز رده بندی امتیاز را گرفت. الگو:داده های دوچرخه سواری TCW به دلیل ضعیف بودن مورد انتقاد قرار گرفت. عملکرد، با چهار نفر از سوارکاران آنها مسابقه را پس از اینکه نتوانستند با سرعت پلوتون در استیج تخت ادامه دهند، رها کردند. مرحله ۲ یک مرحله کوتاه و مسطح بود که در صبح روز ۱۳ آگوست برگزار می شد و مرحله ۳ بعد از ظهر برگزار می شد. پایان، برتری کول در GC را به ۱۴ ثانیه افزایش داد و برتری او را در رده بندی امتیاز حفظ کرد. مرحله ۳ یک تایم آزمایش انفرادی ۶٫۳ کیلومتری (۳٬۹ مایل) در مرکز روتردام بود. و قهرمان دو المپیک کریستن فاکنر هر دو زمان تنظیم را یک ثانیه کندتر می کنند. گریس براون، قهرمان تایم تریل المپیک دچار سوراخ شد و حدود ۳۰ ثا
نیه از دست داد زیرا مسیر کوتاه فرصتی برای جبران نداشت. زمان کمی سریع تر از Adegeest، با مدافع عنوان قهرمانی Vollering (}) و سپس پنج ثانیه سریع تر زمان تعیین کرد. کول با پوشیدن پیراهن زرد، زمان ۷ دقیقه و ۵۰ ثانیه تعیین کرد - بنابراین در مجموع به ۳۳ سقوط کرد، اما برتری خود را در رده بندی امتیاز حفظ کرد. و پنج جلوتر از دایگرت. ولرینگ از برد خود در مرحله خوشحال شد و با اشک گفت که «واقعاً این اتفاق را ندیده است». عازم جنوب به فرانسه. مرحله ۴ یک مسیر تپه ای بود که از والکنبورگ در هلند به سمت جنوب به سمت لیژ در بلژیک می رفت و از صعودهایی استفاده می کرد که در مسابقات Liège–Bastogne–Liège Femmes و مسابقه طلایی Amstel انجام می شد. با ۳۵ کیلومتر (۲۲ مایل) مانده Puck Pieterse شروع به دور شدن از پلوتون در صعود Côte de La Redoute کرد، قبل از اینکه توسط رقبای GC تعقیب شود. Justine Ghekiere در صعود بعدی حمله کرد و در فرود ۲۰ ثانیه پیش افتاد. سپس پلوتون Ghekiere را در فاصله ۳۰۰ متری از بالای صعود نهایی گرفت و Vollering, Pieterse, Katarzyna Niewiadoma (}) و Pauliena Rooijakkers از پلوتون فاصله گرفتند. . Pieterse امتیاز QoM را
در اوج گرفت. در حال نزول به سمت لیژ، سه نفر از Vollering, Niewiadoma و Pieterse از Rooijakkers دور شدند - با Vollering در یک صعود جزئی که در حدود ۱۱ کیلومتری (۶٫۸ مایل) قرار داشت، ثانیه های پاداش دریافت کرد) رفتن. در پایان، پیترز از ولرینگ پیشی گرفت و برد مرحله اول خود را در تور به دست آورد. پیترز مقام دوم را از آن خود کرد و در رده بندی سوارکاران جوان و همچنین پیراهن نقطه ای در رده بندی کوهستان پیشتاز شد. Niewiadoma با ۳۴ ثانیه در GC پس از Vollering مقام سوم را به خود اختصاص داد. کول پیراهن سبز خود را در رده بندی امتیاز حفظ کرد. مرحله ۵ سوارکاران را به سمت جنوب به آمنویل برد و برای اولین بار وارد فرانسه شد. با آماده شدن تیم ها برای پایان دوی سرعت، گوشه ای تیز از یک دوربرگردان با ۶ کیلومتر (۳٫۷ مایل) باقی مانده، پلوتن را غافلگیر کرد و حدود ۲۵ سوارکار با سرعت زیاد تصادف کردند. سوارکارانی که زمان را از دست دادند عبارتند از پیراهن زرد Vollering, Pieterse مقام دوم و رقیب رکابزن جوان van Anrooij و برادبری (}). Vollering. مدتی طول کشید تا دوچرخه اش را دوباره سوار شود، و در حالی که به سمت پایان می رفت به طور مشهودی د
رد داشت. از شکستگی گردن و شکستگی دست رنج می برد. گروه کوچکی از سوارکاران باقی مانده از جمله Niewiadoma, Faulkner, Blanka Vas (})، Liane Lippert زنان MOV) و سدرین کربال (WNT–Rotor Pro به سمت پایان حرکت کردند و در کیلومتر پایانی با یکدیگر مبارزه کردند. در نهایت، لیپرت در آخرین بخش شیب دار رفت، با این حال واس به اندازه کافی قوی بود که از او سبقت گرفت و برد مرحله اول خود را در تور به دست آورد. پیترز او از گرفتن پیراهن زرد ابراز خرسندی کرد و اظهار داشت که «احساس بسیار خاصی دارد». علیرغم تصادف، پیترز پیشتاز خود را در رده بندی QoM و سوارکاران جوان حفظ کرد. ولرینگ ۱ دقیقه و ۴۷ ثانیه عقب تر از Vas از خط عبور کرده بود و در مجموع به جایگاه نهم سقوط کرد، ۱ دقیقه و ۱۹ ثانیه پس از Niewiadoma. انتقاداتی از } به دلیل عدم اعزام سواران برای حمایت از ولرینگ به خط پایان وجود داشت، واس اشاره کرد که رادیو او کار نمی کند. مرحله ۶ سوارکاران را در مسیری تپه ای به سمت جنوب به سمت Morteau برد.[47] Ghekiere با دو جدایی جداگانه سوار شد تا حداکثر امتیاز QoM را در چهار صعود اول به دست آورد، با Marianne Vos برنده سرعت متوسط. برای کاهش اختلا
ف بین او و کول. پس از صعود نهایی، کربال از پلوتون حمله کرد و با سرعت بالا پایین آمد - با ۵ کیلومتر (۳٫۱ مایل) باقی مانده، ۳۰ ثانیه پیش افتاد. علیرغم یک صعود تند نهایی به سمت پایان، کربال اولین برد تاریخ فرانسه در مرحله تور را به دست آورد. او در مجموع با ۱۶ ثانیه عقب تر از Niewiadoma به مقام دوم رسید. پس از کربال، ووس در مسابقه گروهی به مقام دوم دست یافت و بدین ترتیب در رده بندی امتیاز از کول پیشی گرفت. Ghekiere پیراهن نقطه بندی رده بندی QoM را به دست گرفت و پیترز همچنان برتری خود را در رده بندی سوارکاران جوان حفظ کرد.
کامبیز جلالی سفیر ایران در فنلاند بود. او پیش از آن سفیر ایران در شیلی و همچنین مدیرکل آمریکای لاتین وزارت امور خارجه بود. در زمانی که او سفیر ایران در فنلاند بود، سردیس فردوسی (ساخته افشین اسفندیاری) با سفارش و حمایت سفارت ایران در بخش آسیا و آفریقای دانشگاه هلسینکی نصب شد.
برای پایان دادن به تمام جنگ ها فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی دیوید ال. کوئینگهام است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت کارلایل، کیفر ساترلند، کیران مک مینامین، مارک استرانگ، ساکایی کامارا، ماسایوکی یوی، جیمز کازمو، شو ناکاجیما، پیپ تورنس، برندن کاول و گرگ الیس ایفای نقش کرده اند.
رضا نظرآهاری، دیپلمات ایرانی است و از فروردین ۱۴۰۲ سفیر ایران در ونزوئلا است. او پیش از این مدیر کل مرکز اسناد و تاریخ دیپلماسی، معاون نمایندگی بین المللی ایران در وین، رییس گروه مطالعات اروپا و آمریکای دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، مشاور وزیر امور خارجه در امور کشورهای آمریکای لاتین و همچنین سفیر ایران در ژاپن و فنلاند بود. در زمانی که او سفیر ایران در فنلاند بود، سه شهروند فنلاندی (کارمندان شعبه دوبی شرکت نوکیا- زیمنس) که برای تفریح و ماهی گیری در خلیج فارس بودند، وارد آب های ساحلی جزیره ابوموسی شده و دستگیر شدند. پس از چند روز مذاکره بین دو کشور این سه شهروند آزاد شدند.
باشگاه فوتبال رئال بتیس بی یا بتیس دپورتیوو بالومپیه () یک باشگاه فوتبال مستقر در سویل، اندلس، اسپانیا است که در حال حاضر در پریمرا فدراسیون، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه سیوداد دپورتیوا لوئیس دل سول برگزار می کنند که ۳۰۰۰ صندلی، گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. این باشگاه به عنوان تیم دوم، تحت نظر باشگاه فوتبال رئال سوسیداد فعالیت دارد. تاریخچه. این تیم در سال ۱۹۴۲ با نام تریانا بالومپیه تأسیس شد و به نام یک منطقه طبقه کارگر در سویل نامگذاری شد. گفته می شود که بتیس، که بعداً به باشگاه فوتبال رئال بتیس تبدیل شد، در سال ۱۹۱۳ توسط گروهی از مدیران سابق باشگاه فوتبال سویا پس از اینکه باشگاه از جذب بازیکنی که اصالتاً از تریانا آمده بود خودداری کرد، تشکیل شد. در سال ۱۹۷۶، این تیم به بتیس دپورتیوو تغییر نام داد و شروع به ثبت رکورد قابل توجهی در جام ها و رقابت های مختلف رده سنی زیر ۱۹ سال اسپانیا کرد و در سال های ۱۹۸۳، ۱۹۹۰، ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ قهرمان این رقابت ها شد و در سال های ۱۹۶۹ و ۱۹۹۲ به عنوان نایب قهرمانی دست یافت. تنها تیم های بارسلونا، رئال مادرید و اتلتیک ب
یلبائو عملکرد بهتری از آن ها داشتند و بتیس نیز در سال ۱۹۹۰ در لیگ زیر ۱۹ سال نایب قهرمان شد. بتیس دپورتیوو اکثریت قریب به اتفاق دوران خود را در سگوندا دیویسیون بی و ترسرا دیویسیون گذرانده است. پس از نامگذاری به عنوان رئال بتیس بی بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۷، این باشگاه نام بتیس دپورتیوو را نیز بازیابی و حفظ کرد. عملکرد کلی. باشگاه فوتبال بتیس دپورتیوو بالومپیه در تاریخ خود (از سال ۱۹۶۴ تاکنون) عملکرد زیر را ثبت کرده است: تیم ذخیره؛ تعریف و قوانین. تیم های ذخیره معمولاً از ترکیبی از بازیکنان جوان نوظهور و بازیکنان تیم اول تشکیل می شوند. این تیم ها از تیم جوانان یک باشگاه متمایز هستند که معمولاً از بازیکنان زیر سن خاصی تشکیل شده و در یک لیگ مخصوص سن بازی می کنند. در انگلستان، آرژانتین و ایالات متحده معمولاً از اصطلاح ذخیره برای توصیف این تیم ها استفاده می شود. در آلمان و اتریش اصطلاح آماتور یا ۲ استفاده می شود، در حالی که در سیستم لیگ فوتبال پرتغال، اسپانیا، جمهوری چک از اصطلاح بی استفاده می شود. در اسلواکی و نروژ، این تیم ها با ۲ متمایز می شوند. در هلند معمولاً از صفت یونگ (جوان) استفاده می شود. مطابق با قانون، ت
یم های ذخیره با تیم اصلی یک باشگاه نمی توانند در یک رده فعالیت داشته باشند، مثلاً در اسپانیا، اگر تیم اصلی یک باشگاه در لا لیگا فعال باشد، تیم دو حتی اگر واجد شرایط صعود از لا لیگا ۲ به لا لیگا باشد، جواز صعود را دریافت نخواهد کرد و تیم بعدی شرایط صعود را کسب می نماید. همچنین تیم های دوم تمام باشگاه ها، اجازه شرکت در کوپا دل ری را نخواهند داشت. علاوه بر این، فقط بازیکنان زیر ۲۳ سال یا بازیکنان زیر ۲۵ سال با قرارداد حرفه ای می توانند بین تیم های بزرگسال و ذخیره جابجا شوند.
سید علی محمودی، دیپلمات ایرانی است. او سفیر ایران در فنلاند (۱۳۷۰-۱۳۷۴) بود. اکبر هاشمی رفسنجانی محمودی را در خاطراتش فردی «مطلع و مسلط» نامیده است. سفارت ایران در فنلاند. فعالیت های او در زمان سفارت:
نادیا ایجافینی (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۷۷) دوندهٔ حرفه ای دوی استقامت مغربی است. او در سال ۲۰۰۳ تابعیت کشور خود را به بحرین تغییر داد و بعداً در ۲۰۰۹ از طریق ازدواج، شهروندی ایتالیا را گرفت. حرفهٔ ورزشی. او در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۱۹۹۸ در مادهٔ ۵۰۰۰ متر، چهارم شد. او در مسابقه های نیمه ماراتن در بازی های پان عرب ۱۹۹۹، در آن زمان نمایندهٔ مراکش بود. او در مسابقه جیرو د کاستل بونو در سال ۲۰۰۲ برنده شد. ایجافینی در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ در مسابقات جهانی کراس کانتری و در مسابقات جهانی ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ در ماراتن شرکت کرد. او همچنین در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ در ماراتن شرکت کرد، اما در هر دو تلاش به نتیجه نرسید. او ادر مسابقهٔ بالای ۵۰۰۰ متر در در بازی های آسیایی ۲۰۰۶، چهارمین شد. او در سال ۲۰۰۶ در پیست جاده ای از موفقیت های زیادی برخوردار شد: او در آن سال در مسابقات ده مایل تیلبورگ، دیسی میگلیا دل گاردا، پارلوپ، سیرکویتو پودیستیکو و نیمه ماراتن رم-استیا برنده شد. او همچنین در دو مسابقه کوریدا د لانگو و کوریدای دو اویی 10K در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ پیروزهای متوالی به دست آورد. به نمایندگی از بحرین، یک ۵۰۰۰
متر مدال نقره و ۱۰۰۰۰ متر مدال برنز از بازی های جهانی نظامی ۲۰۰۷ گرفت. همچنین یک برنز در مسابقات کراس کانتری آسیا در سال ۲۰۰۷ برنده شد.در دو و میدانی در بازی های پان عرب ۲۰۰۷، او ۱۰۰۰۰ متر دارندهٔ مدال طلا بود. او در سپتامبر ۲۰۰۹ از طریق ازدواج، تابعیت ایتالیا را به دست آورد.در آن سال او در Singelloop Utrecht برنده شد. او اولین عنوان ملی خود را در مسابقات قهرمانی دو و میدانی ایتالیا در سال ۲۰۱۱ با بیش از ۱۰۰۰۰ متر به دست آورد. او در کراس دلا والاگارینا در ژانویه ۲۰۱۱ دوم شد و پس از دونده اتیوپیایی فنته آلمو بیرتوکان، مسابقه را به پایان رسانید.او برای اولین بار در مسابقات جهانی کراس کانتری IAAF در سال ۲۰۱۱ در سطح بین المللی ایتالیا را نمایندگی کرد و در مجموع سی و چهارمین نفر این مسابقات شد.ماه بعد او در مسابقهٔ بزرگ ایرلند شرکت کرد و به یکی از سه نفر برتر رسید. او در ماه اکتبر در نیمه ماراتن کرمونا با بهترین دوندگی حرفه ای ۱:۰۸:۲۷ ساعت و بهترین رکورد شخصی ۲:۲۶:۱۵ در ماراتن پیروز شد، و در ماراتن فرانکفورت ششم شد. در کراس اینترناسیونال واله د لودیو نوامبر، او امتیاز ۷٫۶۴ را به دست آورد؛ مسابقهٔ کیلومتر با نیم د
قیقه فرصت.او در رقابت های قهرمانی کراس کانتری اروپا در سال ۲۰۱۱ برای کسب مدال در رقابت بود، اما در اواخر توسط جما استیل به مقام چهارم رسید. در کراس د ونتاس د بانیوس در اواخر همان ماه، پس از پریسکا جپلتینگ چرونو نایب قهرمان شد.در آخرین مسابقه خود در سال، او در مسابقه جاده سنت سیلوستر چهارم شد. او بهترین ۱۰K خود را به ۳۱:۵۲ دقیقه در مسابقهٔ بزرگ منچستر در می ۲۰۱۲ رساند و پس از لینت ماسای در جایگاه دوم قرار گرفت.
باشگاه فوتبال دپورتیوا سئوتا () یک باشگاه فوتبال مستقر در سبته، اسپانیا است که در حال حاضر در پریمرا فدراسیون، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. این باشگاه بازی های خانگی خود را در ورزشگاه آلفونسو موروبه مستقر در سبته، انجام می دهد که با ۶۵۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۵۶ پس از ادغام دو باشگاه سوسیداد دپورتیوو سئوتا و اتلتیکو تتوان تحت نام باشگاه ورزشی سئوتا تأسیس شد. در نهایت این باشگاه جای تِتُوان را در سگوندا دیویسیون گرفت و به مدت شش فصل در این دسته باقی ماند. پس از یک سال حضور در ترسرا دیویسیون، اتلتیکو سئوتا به سگوندا دیویسیون بی بازگشت و پنج فصل دیگر را نیز در این دسته گذراند تا اینکه در سال ۱۹۶۸ به دسته پایین تر سقوط کرد. این باشگاه به طور متناوب بین سطوح چهارم و پنجم فوتبال اسپانیا نوسان داشت و مدت زمان کمی را در دسته بالاتر سپری کرد. پس از صعود به دسته چهارم در سال ۲۰۱۲ به دلیل سقوط اداری، اتلتیکو سئوتا تلاش کرد تا با ای دی سئوتا ادغام شود و در نهایت موفق شد. با این حال، به دلیل بدهی های سنگین ای دی سئوتا، باشگاه با همان نام به کارش ادامه داد، ا
ما با کادر و بازیکنان دپورتیوا سئوتا همکاری کرد. در سال ۲۰۱۳، باشگاه به طور رسمی به باشگاه فوتبال دپورتیوا سئوتا تغییر نام داد و رنگ ها و لوگوی ای دی سئوتا را به ارث برد. پس از فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰ در ترسرا دیویسیون، سئوتا با گل در وقت اضافه در فینال بازی های پلی آف صعود مقابل باشگاه فوتبال خرز به پیروزی رسید و به سگوندا دیویسیون بی صعود کرد، اما هنوز در سطح چهارم فوتبال اسپانیا بود. دپورتیوا سئوتا تنها یک فصل در آن لیگ ماندگاری داشت و با پیروزی ۲–۰ در فینال پلی آف مقابل صعود باشگاه ورزشی یونیون اداروه به پریمرا فدراسیون صعود کرد؛ این اولین بار بود که از سال ۱۹۷۰ در سطح سوم قرار می گرفت. سرمربی تیم، چاس تروخیو که هدایت تیم در هنگام صعود را بر عهده داشت، در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲ پس از باخت در چهار بازی اول فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ پریمرا فدراسیون برکنار شد. او توسط خوزه خوان رومرو در دور دوم خود در باشگاه اخراج شد. آن ها تیم باشگاه ورزشی ایبیزا از لا لیگا ۲ (۳–۲) و باشگاه فوتبال الچه از لا لیگا (۱–۰) را شکست دادند تا به بهترین عملکرد خود در دور یک شانزدهم نهایی کوپا دل ری در همان فصل دست یابند؛ در آنجا، آن ها در خانه ۵–۰ به بار
سا باختند و حذف شدند. مهاجم تیم رودری فصل را با ۲۰ گل به پایان رساند که بیشترین تعداد در لیگ بود و توانست به مقام آقای گلی برسد. عملکرد کلی. باشگاه فوتبال دپورتیوا سئوتا در تاریخ خود (از سال ۱۹۶۴ تاکنون) عملکرد زیر را ثبت کرده است:
حسین امینیان دیپلمات ایرانی است. او در سال ۱۳۷۰ به پیشنهاد علی اکبر ولایتی (وزیر امور خارجه وقت) از طرف اکبر هاشمی رفسنجانی (رئیس جمهور وقت) به عنوان «سفیر فوق العاده و نماینده تام الاختیار ایران در امارات متحده عربی» منصوب شد. او پیش از آن، مشاور وزیر امور خارجه، رئیس مرکز مطالعات خلیج فارس و سرپرست بخش مطالعات خاورمیانه در دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی بود.
کیم مین-چول (کره ای: 김민철؛ زاده ۷ سپتامبر ۲۰۰۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. وی بیشتر با نقش گونگ چان-یونگ در به شهرت رسید.
باشگاه فوتبال ماربیا () یک باشگاه فوتبال مستقر در ماربیا، اسپانیا است که در حال حاضر در پریمرا فدراسیون، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. این باشگاه، بازی های خانگی خود را در زمین فوتبال داما د نوچه انجام می دهد که در حدود ۱۵۰۰ نفر ظرفیت دارد. تاریخچه. باشگاه یونیون دپورتیوا ماربیا در سال ۱۹۹۷ بلافاصله پس از انحلال اتلتیکو ماربیا تأسیس شد، که متعلق به خسوس ژیل، رئیس باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بود. در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰، این تیم در گروه خود در ترسرا دیویسیون اول شد اما در پلی آف های صعود به باشگاه فوتبال رئال بتیس بی باخت و در مقام دوم قرار گرفت. سپس برای اولین بار به کوپا دل ری راه یافت و در دور مقدماتی با نتیجه ۰–۱ در خانه به باشگاه ورزشی زافرا باخت. در سال ۲۰۰۳، بالاخره به سگوندا ویویسیون بی صعود کرد. ماربیا در سپتامبر ۲۰۰۷ توسط بازرگانان ایان رادفورد و وین الیوت از گروه HI، یک شرکت بین المللی در زمینه ورزش، تفریح، املاک و سفر خریداری شد. در پلی آف های صعود سال ۲۰۰۹، این باشگاه برای اولین بار در پلی آف های صعود به سگوندا دیویسیون شرکت کرد و با نتیجه ۲–۱ به لورکا دپورتیوا باخت. در فصل ۲۰۱۰-
۲۰۰۹، در رقابت های کوپا دل ری، این تیم به دور یک سی ودوم نهایی رسید و در مجموع با نتیجه ۸–۰ به اتلتیکو باخت؛ فصل ۲۰۱۰-۲۰۰۹ سگوندا دیویسیون بی پس از هفت سال با سقوط به یک رده پایین تر به پایان رسید. در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۳، با توافق مالکیت روسی به ریاست الکساندر گرینبرگ، به منظور جذب هواداران خارجی بیشتر نام باشگاه به باشگاه فوتبال ماربیا تغییر یافت. در پایان ۲۰۱۴-۲۰۱۳ ترسرا فدراسیون، این تیم با پیروزی ۳–۲ در مجموع مقابل باشگاه ورزشی الدنسه پس از وقت اضافی در پلی آف های صعود، چهار سال حضور خود در سطح چهارم را به پایان رساند. با قرار گرفتن در مقام دوم در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۷ سگوندا دیویسیون بی، ماربیا در پلی آف های صعود سال ۲۰۱۸ شرکت کرد و در دور اول در ضربات پنالتی به باشگاه فوتبال سلتاویگو بی باخت. گرینبرگ در نوامبر ۲۰۱۸ باشگاه را به سرمایه گذار چینی ژائو ژن فروخت. در ۲۰۲۰-۲۰۱۹، تیم دوباره در مقام دوم قرار گرفت و به پلی آف ها راه یافت، جایی که تمام بازی ها به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در منطقه ای به صورت متمرکز برگزار شد. با این حال، آن ها در دور اول با نتیجه ۲–۰ به باشگاه فوتبال پنیا دپورتیوا باختند. بازسازی ساختار لیگ