Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حفره لگنی حفره ای است که توسط استخوان های لگن محدود شده است. سقف کج آن ورودی لگن (دهانه بالایی لگن) است. مرز پایینی آن دیافراگم لگن است. حفره لگنی در درجه اول شامل اندام های تولیدمثل، مثانه، میزنای دورتر (دیستال)، پیشاب راه نزدیکتر (پروگزیمال)، خم روده انتهایی، راست روده و کانال مقعدی است. در زنان، رحم، لوله های فالوپ، تخمدان ها و واژن بالایی ناحیه بین احشاء دیگر را اشغال می کنند. لگن دارای یک دیواره پیشین-پایین، یک دیواره پشتی و دو دیواره کناری لگن است و یک دیواره لگن پایینی که به آن کف لگن نیز می گویند. صفاق دیواره ای در اینجا و به دیواره شکم چسبیده است.
قانون وضعیت یهودیان, یا تنظیمات یهودیان (به فرانسوی: Statut des Juifs), که در زمان جنگ جهانی دوم, در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۴۰, توسط دولت ویشی تصویب شد، بزرگترین تغییر در وضعیت یهودیان در فرانسه بود. این قانون، که توسط وزیر دادگستری رژیم ویشی، رافائل آلیبر، و بر اساس قوانین نورنبرگ نازی ها نوشته شده بود، تابعیت فرانسوی را از یهودیان سلب می کرد. انگیزه برای تصویب این قوانین به صورت مستقل بود و توسط آلمان الزامی نشده بود. این قانون پس از تلاشی که دولت فرانسه در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۰ انجام داد و تابعیت ۷۰۰۰ یهودی که پس از سال ۱۹۲۷ تابعیت فرانسه را دریافت کرده بودند، بدون برانگیختن مخالفت های عمومی، لغو کرد، تصویب شد. در نتیجه این قانون، یهودیانی که شهروند فرانسه نبودند، همان روز بعد, در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۴۰، در اردوگاه ها جمع آوری و سپس به سمت نابودی فرستاده شدند. این قوانین در تاریخ ۹ اوت ۱۹۴۴، پس از آزادسازی و بازگشت به قانونیت جمهوری خواهانه، باطل اعلام شدند. پس زمینه. در دهم مه ۱۹۴۰، آلمان به کشورهای غرب اروپا حمله کرد و بر بلژیک، هلند، لوکزامبورگ و فرانسه مسلط شد. در چهاردهم ژوئن ۱۹۴۰، سربازان آلمانی در خیابان های پار
یس مارش پیروزی زدند. فرانسه به چهار بخش تقسیم شد: فرانسه اولین کشوری بود که در آن یهودیان به برابری حقوق دست یافتند، بنابراین تصویب قانون وضعیت یهودیان برای جامعه یهودی که خود را فرانسوی می دانست، شوک آور بود. محتوای قانون. «ما، مارشال فرانسه، رئیس دولت فرانسوی، پس از بحث در نشست شورای وزیران، موارد زیر را تعیین می کنیم: ماده ۱ - هر فردی که نواده سه پدربزرگ و مادربزرگ از نژاد یهودی است یا دو پدربزرگ و مادربزرگ از این نژاد، در صورتی که همسرش خود یهودی باشد، به عنوان یهودی تلقی می شود. ماده ۲ - پر کردن مشاغل دولتی یا هر یک از مشاغل ذکر شده در زیر برای یهودیان ممنوع است...» آلمان مبدع قانونگذاری ضد یهودی دولت ویشی نبود و در مواردی، اقدامات دولت ویشی سخت گیرانه تر از خواسته های آلمان بوده است. کلمه "نژاد" در قانون باعث می شود که قانون فرانسوی افراطی تر از قوانین نژادی آلمانی باشد، که در آن یهودی بر اساس وابستگی دینی تعریف شده است، در حالی که در ویشی، بر اساس وابستگی نژادی تعریف می شود. پیامدهای قانون. این قانون یهودیان را از تمام مشاغل در خدمات عمومی، مدیریت موسسات دولتی، هر نقش در روزنامه نگاری، رادیو، سینما و ا
ز افسران در تمام شاخه های نظامی برکنار کرد. این قانون به دولت اجازه داد تا شهروندان از نژاد یهودی طبق این قانون را بر اساس تصمیم مقام مسئول منطقه شان در اردوگاه ها زندانی کند، یا برخلاف میل آن ها محل زندگی شان را تعیین کند. علاوه بر این، این قانون تابعیت فرانسوی یهودیان الجزایری را لغو کرد. تنها استثنائاتی که این قانون بر آن ها اعمال نمی شد، کهنه سربازان جنگ ها با دارندگان گواهی نامه جنگ از سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸، یا کسانی که برای جنگیدن در سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ مدال گرفته اند، یا اعضای «لژیون دونور» از طرف نظام بودند.
سیمون هریس (؛ زادهٔ ۱۷ اکتبر ۱۹۸۶) یک سیاستمدار حزب فین گائل دموکرات مسیحی و محافظه کار لیبرال ایرلندی است که از سال ۲۰۲۵ به عنوان معاون رئیس دولت جمهوری ایرلند خدمت می کند. وی در عین حال به عنوان وزیر امور خارجه و وزیر دارایی ایرلند نیز از سال ۲۰۲۵ خدمت می کند. هریس پیشتر از سال ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ به عنوان رئیس تی شاخ و رهبر فین گائل خدمت کرده است. وی از سال ۲۰۱۱ به عنوان وزیر در حوزه انتخابیه ویکلو فعالیت داشت، او از سال ۲۰۱۶ به عنوان وزیر در دولت ایرلند خدمت کرده است و قبلاً به عنوان وزیر ایالت از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ خدمت کرده بود. هریس که در گریستونز، شهرستان ویکلو زاده شد. وی از دوران نوجوانی وارد سیاست شد. او در انتخابات محلی سال ۲۰۰۹ به عضویت شورای شهرستان ویکلو انتخاب شد، وی برای اولین بار در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۱ به عضویت دایل ایرین که مجمع عمومی است انتخاب گردید و در سن ۲۴ سالگی به " جوانترین عضو مجلس " تبدیل شد. او در سال ۲۰۱۴ به عنوان وزیر امور خارجی در وزارت دارایی منصوب شد. پس از تشکیل دولت اقلیت فین گائل در سال ۲۰۱۶، وی به عنوان وزیر بهداشت منصوب شد. با تشکیل دولت ائتلافی در سال ۲۰۲۰، هریس به عنوان وز
یر آموزش تکمیلی و عالی، تحقیقات، نوآوری و علوم منصوب شد. از دسامبر ۲۰۲۲ تا ژوئن ۲۰۲۳، او در حالی که همکار کابینه هلن مک آنتی بود به طور موقت به عنوان وزیر دادگستری مشغول به کار شد. پس از استعفای لیو وردکار در مارس ۲۰۲۴، هریس که تنها نامزد انتخابات رهبری فین گائل در ۲۰۲۴ بود، پس از انتخاب به عنوان رهبر حزب، در ۹ آوریل ۲۰۲۴ به عنوان تی شاخ منصوب شد. او در سن ۳۷ سالگی به جوانترین تی شاخ در تاریخ ایرلند تبدیل شد.
نیشیتا گوسوامی (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم کاپیتان اشاره کرد.
میناموتو نو تورو ; – ) پسر امپراتور ساگا، از خاندان سگا گنجی، شاعر اهل ژاپن بود. گفته می شود که او الگوی هیکارو گنجی در داستان گنجی بوده است.
رالف باوم (؛ ۴ اکتبر ۱۹۰۸ – ۱۹۸۷) تهیه کننده و مدیر تولید فرانسوی که به شکل ویژه ای با ماکس افولس مرتبط بود. حرفه او در بیشتر از ۵۰ فیلم از ۱۹۳۰ تا ۱۹۸۵ به درازا انجامید. او همچنین چهار فیلم را کارگردانی کرد.
الیاف سلولزی الیافی هستند که با اترها یا استرهای سلولز ساخته می شوند که می توانند از پوست، چوب یا برگ گیاهان یا از سایر مواد گیاهی به دست آیند. علاوه بر سلولز، الیاف نیز ممکن است حاوی همی سلولز و لیگنین نیز باشند که درصدهای متفاوتی از این اجزاء باعث تغییر دادن خواص مکانیکی این الیاف می شوند. کاربردهای اصلی الیاف سلولزی در صنایع نساجی، به عنوان فیلترهای شیمیایی و به عنوان کامپوزیت های تقویت کننده الیاف، به دلیل خواص مشابه با الیاف مهندسی شده، گزینه دیگری برای بیوکامپوزیت ها و کامپوزیت های پلیمری است. تاریخ. سلولز در سال ۱۸۳۸ توسط شیمیدان فرانسوی آنسلم پین کشف شد که آن را از مواد گیاهی جدا کرد و فرمول شیمیایی آن را تعیین کرد. سلولز برای تولید اولین پلیمر ترموپلاستیک موفق، سلولوئید، توسط شرکت تولیدی هایت در سال ۱۸۷۰ استفاده شد. تولید ابریشم مصنوعی از سلولز در دهه ۱۸۹۰ آغاز شد و سلفون در سال ۱۹۱۲ اختراع شد. در سال ۱۸۹۳، آرتور دی لیتل از بوستون، یک محصول سلولزی دیگر، استات، اختراع کرد و آن را به عنوان یک فیلم ساخت. اولین استفاده تجاری از نساجی استات به شکل الیاف، توسط شرکت سلانیس در سال ۱۹۲۴ ایجاد شد. هرمان استودی
نگر ساختار پلیمری سلولز را در سال ۱۹۲۰ مشخص کرد. این ترکیب برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ (بدون استفاده از آنزیم های مشتق شده بیولوژیکی) به صورت شیمیایی توسط کوبایاشی و شدا سنتز شد. ساختار سلولزی. سلولز پلیمری است که از مولکول های گلوکز تکرار شونده که از انتها به هم متصل اند تشکیل شده است. یک مولکول سلولز ممکن است از چند صد تا بیش از 10000 واحد گلوکز طول داشته باشد. سلولز از نظر شکل شبیه به کربوهیدرات های پیچیده مانند نشاسته و گلیکوژن است. این پلی ساکاریدها نیز از زیر واحدهای متعدد گلوکز ساخته می شوند. تفاوت بین سلولز و سایر مولکول های کربوهیدرات پیچیده در نحوه پیوند مولکول های گلوکز با یکدیگر است. علاوه بر این، سلولز یک پلیمر با زنجیره مستقیم است و هر مولکول سلولز طولانی و میله مانند است. این شکل گلوکز با نشاسته که یک مولکول مارپیچ است متفاوت است. نتیجه این تفاوت ها در ساختار این است که در مقایسه با نشاسته و سایر کربوهیدرات ها، سلولز نمی تواند توسط هیچ آنزیمی که توسط حیوانات تولید می شود به زیر واحدهای گلوکز خود تجزیه شود. انواع الیاف سلولزی. الیاف سلولز طبیعی. الیاف سلولز طبیعی هنوز هم به عنوان بخشی از گیاه اصل
ی قابل تشخیص هستند زیرا فقط به اندازه لازم برای تمیز کردن الیاف برای استفاده فرآوری می شوند.برای مثال، الیاف پنبه مانند توپ های پنبه ای کرکی نرمی هستند که از آنها می آیند. الیاف کتان شبیه رشته های فیبری قوی گیاه کتان است. همه الیاف "طبیعی" فرآیندی را طی می کنند که در آن از قسمت هایی از گیاه که برای محصول نهایی استفاده نمی شود، معمولاً از طریق برداشت ، جدا شدن از کاه ، تمیز کردن و غیره جدا می شوند. وجود زنجیره های خطی هزاران واحد گلوکز. پیوند هیدروژنی زیادی بین گروه های OH در زنجیره های مجاور ایجاد می کند و باعث می شود که آنها به الیاف سلولزی بسته شوند. در نتیجه، سلولز تعامل کمی با آب یا هر حلال دیگری از خود نشان می دهد. به عنوان مثال، پنبه و چوب کاملاً در آب نامحلول هستند و استحکام مکانیکی قابل توجهی دارند. از آنجایی که سلولز مانند آمیلوز ساختار مارپیچی ندارد، برای تشکیل یک محصول رنگی به ید متصل نمی شود. الیاف سلولز مصنوعی. الیاف سلولزی تولید شده از گیاهانی به دست می آید که به صورت خمیری پردازش می شوند و سپس به همان روشی که الیاف مصنوعی مانند پلی استر یا نایلون ساخته می شوند، اکسترود می شوند. ریون یا ویسکوز ی
کی از رایج ترین الیاف سلولزی "تولید شده" است و می توان آن را از خمیر چوب تهیه کرد. ساختار و خواص. الیاف طبیعی توسط میکروفیبریل های سلولز در ماتریکسی از همی سلولز و لیگنین تشکیل شده اند. این نوع ساختار و ترکیب شیمیایی آنها مسئول خواص مکانیکی قابل مشاهده است. از آنجایی که الیاف طبیعی پیوندهای هیدروژنی بین زنجیره های بلند ایجاد می کنند، سفتی و استحکام لازم را دارند. ترکیب شیمیایی. ترکیبات اصلی الیاف طبیعی ( لیگنوسلولزها ) سلولز، همی سلولز ، لیگنین ، پکتین و خاکستر است. درصد هر جزء برای هر نوع فیبر متفاوت است، با این حال، به طور کلی، حدود 60-80٪ سلولز، 5-20٪ لیگنین، و 20٪ رطوبت، علاوه بر همی سلولز و درصد کمی از اجزای شیمیایی باقیمانده است. خواص فیبر بسته به مقدار هر جزء تغییر می کند، زیرا همی سلولز مسئول جذب رطوبت، تخریب زیستی و حرارتی است در حالی که لیگنین پایداری حرارتی را تضمین می کند اما مسئول تخریب UV است. ترکیب شیمیایی الیاف طبیعی رایج در زیر نشان داده شده است. اینها بسته به اینکه فیبر یک الیاف پایه (به دست آمده از پوست)، یک الیاف هسته (به دست آمده از چوب)، یا یک الیاف برگ (به دست آمده از برگ) باشد، متفاوت
است. ویژگی های مکانیکی. پاسخ الیاف سلولزی به تنش های مکانیکی بسته به نوع الیاف و ساختار شیمیایی موجود تغییر می کند. اطلاعات مربوط به خواص مکانیکی اصلی در نمودار زیر نشان داده شده است و می توان آن را با خواص الیاف رایج مانند الیاف شیشه ، الیاف آرامید و فیبر کربن مقایسه کرد. سطح و خواص سطحی. آب دوستی، زبری و بار سطحی برهمکنش الیاف سلولزی را با محیط آبی تعیین می کند. قبلاً در سال 1950، بار در سطح مشترک بین پنبه به عنوان الیاف سلولزی غالب و محیط آبی با روش پتانسیل جریان برای ارزیابی پتانسیل زتا سطح مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به گرایش بالای تورم الیاف لیگنوسلولزی، ارتباط بین پتانسیل زتا و قابلیت جذب آب مشاهده شده است. حتی برای استفاده از الیاف زائد به عنوان تقویت کننده در مواد کامپوزیتی، الیاف با اندازه توسط یک محلول آزمایشی آبی کاوش شده اند. مروری بر خواص الکتروکینتیکی الیاف طبیعی از جمله سلولز و الیاف لیگنوسلولزی در کتاب راهنمای الیاف طبیعی یافت شده است. کاربردها. مواد کامپوزیت. مواد کامپوزیت دسته ای از مواد هستند که اغلب از ترکیب یک فیبر با یک ماده چسبنده (ماتریس) ساخته می شوند. این ترکیب خواص فیبر را با مات
ریس مخلوط می کند تا ماده جدیدی ایجاد کند که ممکن است از فیبر به تنهایی قوی تر باشد. هنگامی که الیاف سلولزی با پلیمرها ترکیب می شوند، برای ایجاد برخی مواد تقویت شده با الیاف مانند بیوکامپوزیت ها و پلاستیک های تقویت شده با الیاف استفاده می شوند. جدول ماتریس های پلیمری مختلف و الیاف سلولزی که اغلب با آنها مخلوط می شوند را نشان می دهد. از آنجایی که ویژگی های ماکروسکوپی الیاف بر رفتار کامپوزیت حاصل تأثیر می گذارد، خواص فیزیکی و مکانیکی زیر از اهمیت ویژه ای برخوردار است: نساجی. در صنعت نساجی از سلولز بازسازی شده به عنوان الیافی مانند ابریشم مصنوعی (شامل مودال و Lyocell اخیراً توسعه یافته) استفاده می شود. الیاف سلولزی از خمیر حل شونده تولید می شوند. الیاف مبتنی بر سلولز دو نوع هستند، سلولز بازسازی شده یا خالص مانند فرایند مس آمونیوم و سلولز اصلاح شده مانند استات های سلولز. اولین الیاف مصنوعی که به صورت تجاری به عنوان ابریشم مصنوعی معرفی شد، در حدود سال ۱۸۹۴ به نام ویسکوز و در نهایت در سال ۱۹۲۴ به عنوان ویسکوز شناخته شد. محصول مشابهی به نام استات سلولز در سال ۱۸۶۵ کشف شد. ریون و استات هر دو الیاف مصنوعی هستند، اما کا
ملاً مصنوعی نیستند، زیرا محصولی از مواد اولیه هضم شده شیمیایی شامل چوب طبیعی هستند. آنها همچنین یک ساختار مصنوعی از ابریشم نیستند، که یک پلیمر فیبری از پروتئین های حیوانی است. اگرچه این الیاف مصنوعی در اواسط قرن نوزدهم کشف شد، اما تولید موفق مدرن بسیار دیرتر آغاز شد. فیلتراسیون. کاربردهای کمکی نفوذ/فیلتر الیاف سلولز می تواند علاوه بر ارتقای توان و شفافیت، یک لایه محافظ برای فیلتر کردن عناصر به عنوان سلولز پودری فراهم کند. به عنوان فیلتراسیون بدون خاکستر و غیر ساینده، تمیز کردن را پس از فرآیند فیلتر کردن بدون آسیب در پمپ ها یا شیرها بدون زحمت انجام دهید. آنها به طور موثر ناخالصی های فلزی را فیلتر می کنند و تا 100٪ روغن امولسیون شده و میعانات دیگ را جذب می کنند. به طور کلی، الیاف سلولزی در کاربردهای فیلتراسیون زمانی که به عنوان پیش پوش اولیه یا اصلاحی به روش های زیر استفاده می شوند، می توانند عملکرد فیلتراسیون را تا حد زیادی بهبود بخشند: پیش پوشش به راحتی و سریع و کاهش آلودگی محلول مقایسه با سایر الیاف. در مقایسه با الیاف مهندسی شده، الیاف سلولزی دارای مزایای مهمی چون چگالی کم، هزینه کم، قابل بازیافت بودن و زیس
ت تخریب پذیری هستند. الیاف سلولزی به دلیل مزایایی که دارد می تواند به عنوان جایگزینی برای الیاف شیشه در مواد کامپوزیت استفاده شود. مسائل زیست محیطی. آنچه اغلب به عنوان «الیاف بامبو» به بازار عرضه می شود در واقع الیافی نیست که به شکل طبیعی خود از گیاهان بامبو رشد می کند، بلکه در عوض یک خمیر بامبو بسیار فرآوری شده است که به عنوان الیاف اکسترود می شود. اگرچه این فرایند به اندازه ای که «الیاف بامبو» به نظر می رسد سازگار با محیط زیست نیست، کاشت و برداشت بامبو برای الیاف، در موارد خاص، می تواند پایدارتر و سازگارتر با محیط زیست باشد تا برداشت درختان با رشد کندتر و پاک سازی زیستگاه های جنگلی موجود برای مزارع چوب.
وایولت و دیزی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی جفری اس فلچر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سرشه رونان، الکسیز بلدل، جیمز گاندولفینی، دنی ترخو، ماریان ژان-بتیست، تاتیانا ماسلانی، کودی هورن، جان وینتیمیلیا و دنی هوچ ایفای نقش کرده اند.
هولوکاست یهودیان اتریش از زمان آنشلوس، الحاق اتریش به آلمان نازی، آغاز و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت. از حدود ۱۸۵,۰۰۰ یهودی که در آستانه آنشلوس در اتریش زندگی می کردند، تقریباً ۷۰,۰۰۰ نفر، یعنی نزدیک به ۴۰ درصد، کشته شدند. اکثریت یهودیان ساکن اتریش در زمان آنشلوس پیش از آغاز نسل کشی از کشور مهاجرت کردند، بخشی به دلیل سیاست های اولیه نازی ها که فشار بر یهودیان برای مهاجرت بود. یهودیان اتریشی که مهاجرت نکردند، عمدتاً به اردوگاه های کار اجباری و اردوگاه ها جمع آوری فرستاده شدند، به ویژه به آشویتس و ترزینشتات. سیاست نازی ها در اتریش خشونت آمیزتر از سیاست های آن ها در قبال یهودیان آلمان نازی بود، زیرا نگرانی کمتری نسبت به نظر عمومی اتریشی ها داشتند. پس زمینه. در دهه ۱۹۳۰، یهودیان در اتریش شکوفا شدند، با شخصیت های برجسته در علوم، هنرها، تجارت، صنعت و حرفه های گوناگون. در زمان آنشلوس با آلمان نازی در سال ۱۹۳۸، جمعیت یهودیان اتریش تقریباً ۱۹۲,۰۰۰ نفر بود، عمدتاً در وین. با این حال، اتریش همچنین یکی از اولین و فعال ترین مراکز یهودستیزی نو بود. تلخی و بحران های اجتماعی-اقتصادی پس از فروپاشی امپراتوری اتریش-مجارست
ان، زمین حاصلخیزی برای تبلیغات ضد یهودی فراهم کرده بود که یهودیان شرق اروپا را مقصر تمام نابسامانی های اجتماعی می دانست. یهودستیزی در اتریش پس از بحران اقتصادی جهانی (۱۹۲۹) شدت گرفت، چرا که در نگاه جامعه عمومی، یهودیان. اتریش میراث قدرتمندی از یهودستیزی داشت که بیان کامل آن در آدولف هیتلر یافت شد. در سال ۱۸۹۵، کارل لوگر یهودستیز اتریشی، اکثریت کرسی ها در شهرداری وین را به دست آورد و به عنوان شهردار پایتخت اتریش منصوب شد. در سال ۱۹۲۲، با قصد استهزا به یهودستیزی خشن در وین که دانشجویان دانشگاه یهودی به طور معمول مورد حمله قرار می گرفتند، هوگو بتائور اتریشی رمان آینده نگرانه ای با عنوان «شهر بدون یهودیان» نوشت که به طرز غم انگیزی پیشگویانه از آب درآمد. آنشلوس. در ۱۱ مارس ۱۹۳۸، ورماخت به اتریش یورش برد و دو روز بعد، الحاق (آنشلوس) اتریش به عنوان بخشی از رایش سوم اعلام شد. آنشلوس در اتریش با استقبال روبرو شد و تقریباً هیچ فعالیت مقاومتی در برابر نازی ها ثبت نشد. این امر موجب طغیان گسترده موج یهودستیزی از همان روزهای نخست گشت, امری که در نشانه گذاری دکان های یهودیان، خشونت، تظاهرات و راهپیمایی ها متجلی شد. خشونت و
آزار ضد یهودیت. آزار و اذیت یهودیان بلافاصله پس از الحاق اتریش و به شکلی شگفت انگیز خشونت بار آغاز شد. قوانین نژادپرستانه آلمان در اتریش نیز اجرا گردید که بر اساس آن یهودیان از حقوق شهروندی محروم شدند. بر اساس این قوانین، ۲۲۰,۰۰۰ نفر در اتریش یهودی محسوب می شدند. سازمان دهی اجباری جوامع یهودی تحت رهبری آدولف آیشمن صورت گرفت. بسیاری از اتریشی های معمولی به نازی ها در آزار و اذیت یهودیان پیوستند. تمامی سازمان ها و روزنامه های یهودی تعطیل شدند و رهبران و مدیران آنها زندانی شدند. یهودیان دیگر اجازه استفاده از حمل و نقل عمومی را نداشتند. در اقدامات توهین آمیز علنی، یهودیان مجبور می شدند پیاده رو ها و سرویس های بهداشتی عمومی را گاهی با مسواک یا دست های برهنه خود تمیز کنند. در یک مورد، تعدادی از یهودیان در روز شنبه جمع شده و مجبور شدند در پارک تفریحی پراتر وین از چمن ها بخورند. علاوه بر این، نازی ها برای آزار احساسات دینی یهودیان متدین که تورات و فرمان ها را نگه می داشتند تلاش کردند بسیاری از یهودیان مجبور شدند شنبه را بشکنند، موی ریش و پهلوی برخی از آن ها به زور تراشیده شد و کلاه های سر زنان نیز ربوده شد. تمام این
اقدامات با تحقیر و استهزا به سبک زندگی دینی یهودیان اتریش همراه بود. در شب بلورین ر نوامبر ۱۹۳۸، پوگروم های ضد یهودی در سراسر آلمان و اتریش رخ داد. کنیسه ها مورد تخریب و سوخت قرار گرفتند، خانه ها و مغازه های متعلق به یهودیان غارت شدند. در کلاگن فورت، تمام محتویات کنیسه تخریب شد، در گراتس گنبد چشمگیر کنیسه منفجر شد و ۳۰۰ مرد به اردوگاه کار اجباری داخائو تبعید شدند. به ویژه در اینسبروک آشوب ها شدید بود که در آن تمام یهودیان کتک خوردند و برخی از رهبران جامعه کشته شدند. در وین، ۴۲ کنیسه ویران شدند و حدود ۸۰۰۰ یهودی در طول آشوب ها دستگیر شدند و ۵۰۰۰ نفر از آن ها به داخائو فرستاده شدند. در طی آشوب ها، ۲۷ از ۳۳ جامعه های یهودی در اتریش بسته شدند و تمام دارایی های آن ها توسط آیشمن مصادره و به صندوق مهاجرت وین منتقل شد. در تاریخ ۸ اوت ۱۹۳۸، اولین اردوگاه کار اجباری اتریش در ماوتهاوزن تأسیس شد. غارت اموال یهودیان. اموال یهودیان در جریان هولوکاست توسط اتریشی ها مصادره شد. انتقال گسترده ای از خانه ها، کسب وکارها، املاک، دارایی های مالی و آثار هنری از یهودیان به غیر یهودیان صورت گرفت. یک سیستم خوب سازمان دهی شده برای غارت
، ذخیره سازی و بازفروش، شامل گشتاپو، ووگستا، خانه حراج دوروتئوم، حمل کنندگان مختلف و موزه ها در وین، آثار هنری و دیگر اموال مصادره شده از یهودیان را به دست غیر یهودیان منتقل کرد. در ۲۷ آوریل ۱۹۳۸، نازی ها یهودیان اتریش را مجبور کردند تا از دارایی های خود که بیش از ۵,۰۰۰ رایشمارک ارزش داشت اعلام کنند و برای این منظور «اداره ثبت دارایی ها» (Vermögensverkehrsstelle) تأسیس شد که وظیفه آن مصادره بوروکراتیک اموال یهودیان بود. علاوه بر این، مهاجرانی که کشور را ترک می کردند اجازه نداشتند محتویات خانه های خود را ببرند و تمام دارایی های آن ها توسط نازی ها مصادره شد. برای این منظور در سپتامبر ۱۹۴۰ «اداره مدیریت اموال یهودیان تحت نظارت گشتاپو» تاسیس شد. نازی ها اموال، کسب وکارهای موفق، آثار هنری، اوراق بهادار و غیره را از یهودیان اتریش به زور گرفتند. در سال ۱۹۴۰، ارزش دارایی های خصوصی یهودیان در این کشور ۱.۵ میلیارد دلار برآورد شد (که معادل ۱۵ میلیارد دلار امروزی است). پس از جنگ، کل اموالی که از یهودیان اتریش گرفته شده بود، به ارزش ۱۰ میلیارد دلار (معادل ۵۰ میلیارد دلار امروزی) برآورد شد. مهاجرت اجباری. در سال ۱۹۳۸ سیاست
های نازی ها بر تشویق به مهاجرت و حتی سازماندهی مهاجرت اجباری یهودیان تاکید داشت. در بهار ۱۹۳۸، آدولف ایشمن که افسر ارشد بخش یهودیان در دفتر اصلی امنیت رایش بود، به عنوان رئیس بخش یهودیان در اتریش منصوب شد. در این نقش، او در ۲۶ آگوست ۱۹۳۸ «دفتر مرکزی مهاجرت یهودیان» را تاسیس کرد که مسئولیت مصادره اموال یهودیان و اخراج اجباری آنها بدون هیچ چیز به جز ویزای ورود به کشور مقصد را داشت. روش او شامل سه مرحله بود: ابتدا مصادره دارایی های یهودیان، سپس ترساندن از طریق اقدامات ترور و خشونت، و در نهایت اجبار رهبران یهودیان برای همکاری و ترتیب دادن مهاجرت یهودیان ترسیده و بی چیز. ایشمن از جامعه یهودی خواست تا هر روز فهرستی از ۵۰۰ نفر را که برای مهاجرت در نظر گرفته شده اند به او ارائه دهند. به این ترتیب، مدت زمان آماده سازی مهاجران به کمتر از ۴۸ ساعت کاهش یافت و نرخ مهاجرت به شدت افزایش یافت. علاوه بر این، بسیاری از یهودیان در اردوگاه های تمرکز به منظور فشار آوردن بر آنها برای مهاجرت به خارج از کشور بازداشت شدند. پس از آزادی، کسانی که مهاجرت نکرده بودند دوباره بازداشت شدند. در کنفرانس وانزه در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲، داده ها
ی زیر ارائه شدند: از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱، ۱۴۷,۰۰۰ یهودی از اتریش مهاجرت کردند و ۴۳,۷۰۰ نفر باقی ماندند. انزوا، اخراج، و نابودی. در اکتبر ۱۹۳۹، اخراج یهودیان اتریشی به لهستان آغاز شد، بخشی از طرح بزرگ تری برای نهایتاً جمع آوری و محدود کردن تمام جمعیت یهودی اروپا در یک منطقه. اخراج یهودیان به اردوگاه های مرگ در فوریه ۱۹۴۱ آغاز شد. پس از کنفرانس وانزه، این فرآیند تسریع شد. جامعه یهودی وینی در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۴۲ به طور رسمی منحل شد. اخراجها تا مارس ۱۹۴۵ ادامه یافت. پس از کنفرانس وانزه در ژانویه ۱۹۴۲، سرعت اخراج های یهودیان افزایش یافت و طی همان سال، ۳۲,۷۲۱ یهودی از وین اخراج شدند. ۳,۲۰۰ یهودی به ریگا، ۸,۵۰۰ به مینسک، ۶,۰۰۰ به منطقه لوبلین و تقریباً ۱۴,۰۰۰ یهودی به ترزینشتات اخراج شدند. اکثریت یهودیانی که در این اخراج ها فرستاده شدند، در نهایت به اردوگاه های مرگ و گورهای تیراندازی فرستاده شدند، همراه با جامعه یهودی محلی که به آن رسیده بودند. در ژوئن همان سال، یک محموله مستقیم از وین به اردوگاه مرگ سوبیبور با حدود ۱,۰۰۰ یهودی فرستاده شد. علاوه بر این، از ۲۴,۱۵۰ یهودی که قبل از جنگ به کشورهای دیگر در اروپا (به جز بریت
انیا) مهاجرت کرده بودند، ۱۵,۰۰۰ نفر در طول اشغال اروپا توسط نازی ها کشته شدند. بر اساس منابع مختلف، به دنبال هولوکاست، بین ۶۰,۰۰۰ تا ۶۵,۰۰۰ یهودی اتریشی جان خود را از دست دادند - تقریباً تمام کسانی که قبل از جنگ خارج نشده بودند. کمتر از ۸۰۰ یهودی (عمدتاً همسران شهروندان اتریشی) تا زمان آزادی وین توسط نیروهای شوروی در تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۴۵ زنده ماندند.
درگیری حوثی ها و عربستان سعودی، یک درگیری مسلحانه مداوم بین نیروهای مسلح عربستان سعودی و نیروهای حوثی یمن تحت حمایت نظام جمهوری اسلامی ایران است که در شبه جزیره عربستان از جمله مناطق جنوبی عربستان سعودی (عسیر، جازان و نجران) و مناطق شمالی یمن (صعده، جوف و حجه)، از زمان شروع مداخله عربستان سعودی در یمن در سال ۲۰۱۵، در جریان است. در طول درگیری، حوثی ها، حملاتی را به پایگاه های نظامی در عربستان سعودی انجام داده اند.
اشرف محمود لینکون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شیخ راسل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است.
محمودالحق لیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بنگلادش است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
رضاالکریم لیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بنگلادش است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۳ سال، و بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
راسل محمود لیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شیخ راسل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بنگلادش، و بنگلادش بازی کرده است.
ایمون محمود بابو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آباهانی داکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بنگلادش بازی کرده است.
حسن المأمون (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بنگلادش است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
فیصل محمود (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بنگلادش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی محمدان (داکا) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است.
نورالحق مانیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
برنامه گیگا پرس مجموعه ای از ماشین های ریخته گری آلومینیومی است که در ابتدا توسط گروه Idra در ایتالیا برای تسلا تولید شد. پرس های Idra بزرگ ترین ماشین های ریخته گری فشار قوی در تولید تا سال ۲۰۲۰ با نیروی گیره ۵۵۰۰۰ تا ۶۱۰۰۰ کیلونیوتن (۵۶۰۰ تا ۶۲۰۰ تن -نیرو) بودندو همچنین وزن هر دستگاه ۴۱۰–۴۳۰ تن (۹۰۰۰۰۰–۹۵۰۰۰۰ پوند) است.. Each machine weighs . مشخصات پایه دستگاه های گیگا پرس در کاتالوگ ایدرا در سال ۲۰۱۸ گنجانده شد. تسلا در اواخر سال ۲۰۲۰ شروع به استفاده از OL 6100 CS Giga Press سفارشی برای تولید ریخته گری یکپارچه قطعات شاسی برای تسلا مدل Y کرد. شات هایی از آلومینیوم مذاب به وزن ۸۰ کیلوگرم (۱۸۰ پوند) با سرعت ۱۰ متر در ثانیه (۲۲ مایل در ساعت؛ ۳۶ کیلومتر در ساعت) به قالب ریخته گری محفظه سرد تزریق می شود. زمان چرخه ۸۰‒۹۰ ثانیه است که امکان نرخ خروجی اولیه ۴۰‒۴۵ ریخته گری تکمیل شده در ساعت یا ۱۰۰۰ ریخته گری در روز را فراهم می کند. عملیات. ریخته گری قالب با فشار دادن فلز مذاب در داخل یک قالب قابل استفاده مجدد کار می کند، سپس قالب را باز می کند تا قطعه تمام شده پس از آنکه سرد و جامد شد آن را خارج کند. قالب باز شده ت