Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پژوهش جامع اثر مهمی در جامعه شناسی به همراه آورده است. توهم تفکر محض نسبتی با پیدایش «میدان» خودمختار دانشگاهی (در مقایسه با سایر میدان ها مانند میدان سیاسی یا میدان اقتصادی) دارد. نیروی عقل مدرسی در این میدان خودمختار نوظهور، با آزاد انگاشتن پژوهشگر از فضای زندگی روزمره، توهم تفکر محض را ایجاد می کند؛ این توهم بی نسبت با نقش «نیرو» در کسب منفعت و امتیازات نیست. به تعبیر دیگر، توهم تفکر محض می تواند به بازتولید روشنفکران بی اعتنا به واقعیت بپردازد. ترجمه به فارسی. بوردیو، پی یر. (۱۴۰۴). تأملات پاسکالی، ترجمه محسن ناصری راد، تهران: انتشارات گام نو، ۳۸۳ صفحه. شابک ۵-۲۵-۷۴۵۰-۶۲۲-۹۷۸ پانوشت ها و منابع. __بافهرست__
مرلین نولدن (; -۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵) بازیگر خردسال اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زنان کوچک"، "تقلید زندگی"، "قایق نمایش"، "آنتونی ادورس"، "فرشتگانی با چهره های کثیف"، "همه اینها به همراه بهشت"، "بینوایان"، "دیوید کاپرفیلد" و "ماری آنتوانت" اشاره کرد. اوایل زندگی. مریلین نولدن در ۱۲ مه ۱۹۲۶ در اوکلند (کالیفرنیا) متولد شد. والدین او رابرت ای. نولدن جونیور (۱۸۹۶–۱۹۷۲)، وکیل متولد یوتا (و بعدها نماینده او) و مادرش برتا مک کنزی بودند. آنها در ۲۳ دسامبر ۱۹۲۱ ازدواج کردند. او تنها فرزند این زوج بود. در اوایل سال ۱۹۲۹، وقتی تقریباً سه ساله بود، در یک مسابقه زیبایی نوزادان شرکت کرد و برنده شد. او از سه سالگی شروع به یادگیری رقص کرد. یکی از معلمانش از همان ابتدا پتانسیل او را در حرفه نمایش دید و متقاعد شد که او در صنعت سرگرمی موفق خواهد شد. او از میان استادان هنری توسط تئودور کوسلاف، رقصنده باله، طراح رقص و بازیگر متولد روسیه، آموزش دید. اواخر زندگی و درگذشت. نولدن در دبیرستان بورلی هیلز تحصیل کرد. او در سال ۱۹۴۴ از بازیگری در سینما بازنشسته شد تا بر
مطالعات آموزشی خود و توسعه مهارت های موسیقی و نمایشی خود تمرکز کند. او در کالج خصوصی علوم و هنرهای آزاد کالیفرنیا، کالج میلز، در رشته موسیقی و نمایش تحصیل می کرد که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۶ در کلیسای اسقفی آل سینتس در سن لئاندرو با کاپیتان ارتش جنگ جهانی دوم، ریچارد گوتس، آشنا شد و با او ازدواج کرد. آنها سه سال قبل با هم آشنا شده بودند. او همسرش را در ماموریتش در چین و ژاپن همراهی کرد و گوینده رادیو برای ایستگاه رادیویی نیروهای مسلح ایالات متحده در نانکینگ شد که به آنها امکانات بهتری نسبت به پادگان ها می داد. علامت تماس در ایستگاه رادیویی او XMAG بود. آنها همچنین در یوکوهاما و شانگهای مستقر بودند. گوتس پس از ترک ارتش و بازگشت به ایالات متحده، در دانشگاه استنفورد ثبت نام کرد در حالی که مریلین در طول تحصیل از او حمایت می کرد. او پس از تولد اولین فرزندشان در رشته تجارت فارغ التحصیل شد، سپس مدرک MBA خود را دریافت کرد و آنها صاحب دو فرزند دیگر، برایان و کوین، به علاوه یک فرزندخوانده، شدند. او در سن ۵۰ سالگی به عنوان دانشجو به کالج میلز بازگشت. او بعداً از گوتس طلاق گرفت و با الیسئو بوسناردو ازدواج کرد. نولدن در ۱۵ سپتامبر
۲۰۲۵ در سن ۹۹ سالگی در ایگل (آیداهو) درگذشت.
رکس بل (؛ – ) سیاست مدار و بازیگر فیلم های وسترن اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ناجورها"، "دلیری"، "مسیر الماس"، "مزرعه رنگین کمان"، "سلام نظامی" و "قانون دریا" اشاره کرد.
هری بوون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "صحبت تمامی شهر"، "مزرعه رنگین کمان"، "پرواز به ریو"، "دندانپزشک" و "کینگ کونگ" اشاره کرد.
هری ال. فریزر (؛ ۳۱ مارس ۱۸۸۹ – ۸ آوریل ۱۹۷۴) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، بازیگر، تهیه کننده فیلم و طراح تولید اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مزرعه رنگین کمان" و "مسیر الماس" اشاره نمود.
فرانک شریدان (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۴۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "رمانتیک در منهتن"، "زندگی امیل زولا"، "روح آزاد"، "صحبت تمامی شهر"، "لالایی شکسته"، "سان فرانسیسکو"، "جمعه سیاه"، "پنجه گربه"، "چراغ های خطر"، "چرخه روابط پیچیده واشینگتن" و "خیابان فرعی" اشاره کرد.
جو سوئرلینگ (؛ – ) فیلم نامه نویس، ترانه پرداز، و ترانه سرا اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خطر طنز"، "چرخه روابط پیچیده واشینگتن"، "تحت هر شرایطی"، "زنان آسوده خاطر"، "ماجرای عشقی"، "مردها و عروسک ها"، "چه زندگی شگفت انگیزی"، "به خدا واگذارش کن"، "قایق نجات"، "غرور یانکی ها"، "غربی"، "بربادرفته"، "صحبت تمامی شهر" و "خون و شن" اشاره نمود. زندگی شخصی. سوئرلینگ پدر پیتر سوئرلینگ ، نظریه پرداز برجسته رادار نیمه دوم قرن بیستم، و جو سوئرلینگ جونیور، تهیه کننده مجموعه های تلویزیونی مانند "Alias ​​Smith and Jones ، The Rockford Files ، Baretta ، The Greatest بود. American Hero ، The A-" Team "و Profit ." سوئرلینگ یک آپارتمان در محله گلف کلاب استیتز پالم اسپرینگز، کالیفرنیا داشت .
زلدا سیرز (؛ – ) بازیگر، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خوشبختی"، "اما"، "کاهش"، "سیاست"، "فرود و فراز سوزان لنوکس" و "زن مطلقه" اشاره نمود.
۲۰) شاوارش آقابابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، استاد و کشاورز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در وانادزور به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۵) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۳۱ اکتبر ۱۹۶۷ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
گغام خاچاطوری آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) گیاه شناس و کارشناس کشاورزی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در بلور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در در سن سالگی در ایروان درگذشت.
نینا (نونه) پیناردوسی آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۴ یا ) روزنامه نگار، فیلم نامه نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در کراسنودار به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۴ یا ۲۷ دسامبر ۱۹۷۴ در سن ۸۵ سالگی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درگذشت. منابع.
آلفرد کارلی آیلامازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، سایبرنتیک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۸ اوت ۱۹۳۶ به دنیا آمد و از آکادمی مهندسی نیروی هوایی ژوکوفسکی مسکو فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون روبان نشان پیش کسوت کار، روبان نشان پرچم سرخ کار، روبان نشان دوستی شده است. وی در ۲۵ مهٔ ۲۰۰۳ در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
هرایر سارگسی آنانیان (؛ زادهٔ - درگذشته نامعلوم) کارشناس آموزشی و پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۳ میلادی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. در سال ۱۹۴۰ در نبردهای جبهه شرقی شرکت نمود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان ستاره سرخ شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
آشوت میکائیلی گاسپاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ ژوئن ۱۹۰۲ در باکو به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۰ در سن ۶۸ سالگی در مسکو درگذشت و در به خاک سپرده شد.
پطروس کاراپتی آیوازیان (؛ زادهٔ ) باغبان، پرورش دهنده در زمینه موکاری اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۲ در گاندزاک به دنیا آمد و از [دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان]] فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی، نشان پرچم سرخ کار، نشان پرچم سرخ و نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
هامو آمیرخانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ نگار ادبی، ویراستار، روزنامه نگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۰ مهٔ ۱۹۰۶ در به دنیا آمد و از دانشگاه تربیت مدرس جمهوری آذربایجان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در۱۶ نوامبر ۱۹۸۶ در سن ۸۰ سالگی در باکو درگذشت.
آنوشاوان آغافونی آرزومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان از تاریخ تا تاریخ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۲ فوریه یا ۲۷ فوریه (۱۱ مارس) ۱۹۰۴ یا در روستای کاوارت به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان جنگ میهنی (درجه دو), نشان پرچم سرخ کار، نشان پرچم سرخ، نشان ستاره سرخ، نشان برجسته افتخار و روبان مدال دفاع از قفقاز شده است. وی در ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۶۵ در سن سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شود.
آلکساندر آرمنی آراکسمانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نمایش نامه نویس، نثرنویس، روزنامه نگار، فیلم نامه نویس، منتقد ادبی و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی آلکساندر مانوکیان () در ۳ ژوئن ۱۹۱۱ در آلکساندراپول به دنیا آمد و در تفلیس تحصیل نمود. وی قبل از اینکه در سال ۱۹۴۳ در ایروان سکونت گزیند در مکان های مختلفی تدریس نمود. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ وی به عنوان ویراستار با گاهنامه اکران، ویژه سینما همکاری نمود. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان و های فیلم فعالیت می کرد. وی عضو بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۲ مارس ۱۹۸۲ در سن ۷۰ سالگی در یالتا درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
کارن ورامی آلکساندریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد، آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴ در دیلیجان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق شده است. وی در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
وارطان آتریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نثرنویس، روزنامه نگار و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی وارطان هوهانسی آستواتساتوریان() در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۹۶ در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۶ ژانویهٔ ۱۹۷۴ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
گریگور گارگینی آقابابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۳۷) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی، معمار شایسته ارمنستان شوروی و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۹ اکتبر ۱۹۷۷ در ۶۶ سن سالگی در گوریس درگذشت.
گارگین هاروتیونی آقابابوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۸۹۴ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه اقتصاد پلخانف روسیه (۱۹۳۰) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان پرچم سرخ کار و نشان ستاره سرخ شده است. وی در ۷ اوت ۱۹۶۰ در سن ۶۵ سالگی در مسکو درگذشت.
گئورگی گراسیمی آقابالیانتس (؛ زادهٔ (۱۷) - درگذشته ) دانشمند در زمینه می شناسی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ یا در روستای قزلیار به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. آناهیت ماگینتسیان همسر وی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و جایزه لنین شده است. وی در ۲۰ مارس ۱۹۶۷ در سن ۶۲ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو (آرامستان واگانکوفسکوی) به خاک سپرده شد.
پاول آرتمی آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۱ مهٔ ۱۹۲۳ در باکو به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان ستاره سرخ، جایزه دولتی اتحاد شوروی و جایزه لنین شده است. وی در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
گارگین هاکوبی آقبالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روان پزشک، فعال اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۶ مهٔ ۱۹۰۲ در آیگستان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان ستاره سرخ و پزشک شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ در سن ۷۰ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
مارتون گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ نگار، اقتصاددان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۵ در وانادزور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه یک), نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۲۰۱۳ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
روبن آرامائیسی گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ در قارص به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان کار سوسیالیست، نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، جایزه لنین، جایزه استالین و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۶ در سن ۵۹ سالگی در مسکو درگذشت.
گاگیک استپانی داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی دان اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۵۷ تا تاریخ ۱۹۶۱ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۸ نوامبر ۱۹۰۹ در دیلیجان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۹ مارس ۱۹۸۰ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
سرلشکر گریگور گریگوریان ( زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۹۸ در گیومری به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار و نشان پرچم سرخ شده است. وی در ۲۷ آوریل ۱۹۷۰ در سن سالگی در سن پترزبورگ درگذشت و در به خاک سپرده شد.
ادوارد استپانی توپچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ویراستار، تاریخ نگار ادبی، سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ در روستای به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۲) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و نشان جنگ میهنی (درجه دو) شده است. وی در ۳ سپتامبر ۱۹۷۵ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
پسه بر-آدون (Pessah Bar-Adon به عبری: פסח בר-אדון؛ تلفظ عبری: پساخ باغ-آدون؛ زادهٔ ۱۹۰۷، درگذشتهٔ ۱۹۸۵) باستان شناس و نویسنده اسرائیلی لهستانی الاصل بود. اوایل زندگی. پسا پانیچ در شهر کولنو، لهستان، در خانواده ای صهیونیست و حریدی به دنیا آمد، او در یشیواس در مدرسه ای ارتدوکس یهودی تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۵م. به اسرائیل مهاجرت کرد. در حین کارگری ساختمان و راه سازی جهت تأمین مخارج زندگی خود، در رشتهٔ مطالعات خاورمیانه در دانشگاه عبری اورشلیم هم تحصیل کرد. حرفه. او برای مدتی در میان بادیه نشینان در نزدیکی امان، بت شئان و کونیترا زندگی کرد تا سبک زندگی آن ها را بیاموزد. بخشی از انگیزهٔ او برای کسب این تجربه، چرائی اصالت چوپانی بسیاری از پادشاهان باستانی اسرائیل بود. در این دوره لباس های سنتی بادیه نشینی می پوشید و به نام عزیز افندی شناخته می شد. در جریان شورش های سال ۱۹۲۹م. فلسطین و شورش اعراب فلسطین در سال های ۱۹۳۹–۱۹۳۶م. از اعضای فعال اورشلیم هاگانا بود، و بعداً در آلیا بیت نیز شرکت کرد. او در سال ۱۹۳۲م. در فیلم «سابرا» از اولین فیلم هایی که دربارهٔ ییشوف یهودی، در فلسطین ساخته شد، به کارگردانی الکساندر فورد ایفای
نقش کرد. در سال ۱۹۳۹م. با دوروتی کان، روزنامه نگار آمریکایی که عاشق سرزمین اسرائیل بود، ازدواج کرد و هر دو به خانه بلومنفلد در موشاو مرهاویا نقل مکان کردند. همسرش در سال ۱۹۵۰م. در سن ۴۳ سالگی درگذشت. بر-آدون در بسیاری از کاوش های باستان شناسی، از جمله: بت شعریم، تل بیت یرا، و کشف انبار نهال میشمار شرکت داشت، او تا سن ۷۰ سالگی به باستان شناسی اشتغال داشت
مدرسه علوم دینی سنت پل یک مدرسه علوم دینی بزرگ واقع در اسقف نشینی کاتولیک رومی سنت پل و مینیاپولیس است. این مدرسه علوم دینی مردان را برای کشیش شدن آماده می کند و مردان و زنان غیر روحانی را در زمینه الهیات کاتولیک آموزش می دهد. تاریخچه. جان ایرلند، اولین اسقف اعظم سنت پل، می خواست یک مدرسه علوم دینی بسازد تا کشیشان را برای جمعیت رو به رشد مهاجر کاتولیک در غرب فراهم کند. جیمز جی هیل رئیس راه آهن بزرگ شمال، جان ایرلند را در این کار کمک می کرد. هیل یک پروتستان بود، اما همسرش مری هیل یک کاتولیک معتقد بود. جیمز به خاطر مری، ۵۰۰۰۰۰ دلار برای ایجاد مدرسه علوم دینی سنت پل اهدا کرد. خوابگاه (تالارهای لوراس، کرتین و گریس) مدرسه علوم دینی سنت پل در سال ۱۹۸۶ به عنوان یک منطقه تاریخی نامزد ثبت ملی مکان های تاریخی شد، اما این موضوع هرگز نهایی نشد. در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، کشیش جوزف تافرن به عنوان رئیس مدرسه علوم دینی سنت پل انتخاب شد.
احمد رفیعی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره های بیست و دوم و بیست و سوم بعنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
حسین شفیعی پور کرمانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم به عنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
شاهزاده فردیناند پیوس("فردیناندو پیو ماریا")، "دوک کاسترو" (زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۸۶۹، رم -مرگ ۷ ژانویه ۱۹۶۰، لینداو)، رئیس خانه بوربون-دو سیسیل و دارای مقام تاج و تخت منقرض شده پادشاهی دو سیسیل از سال ۱۹۳۴ تا 1960. خانواده. فردیناند فرزند ارشد شاهزاده آلفونسو، کنت کازرت و همسرش شاهزاده خانم ماریا آنتونیتا از بوربون دو سیسیل بود. او نوه فردیناند دوم از دو سیسیل و برادر بزرگتر شاهزاده کارلوس بوربون-دو سیسیل، ماریا ایماکولاتا بود. پرنسس یوهان گئورگ ساکسونی، ماریا کریستینا، آرشیدوشس پیتر فردیناند اتریش، ماریا دی گرازیا، شاهزاده امپراتوری برزیل، شاهزاده رانیری، دوک کاسترو، شاهزاده فیلیپ بوربن-دو سیسیل و شاهزاده گابریل بوربون-دو سیسیل. ازدواج. فردیناند در ۳۱ مه ۱۸۹۷ با شاهزاده ماریا لودویگا ترزیا از بایرن، دختر پادشاه لودویگ سوم باواریا ازدواج کرد. آنها صاحب شش فرزند شدند
آرناو کوماس (زاده ۱۱ آوریل ۲۰۰۰؛ کاسسا د لا سلبا)، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دفاع میانی برای تیم فوتبال بازل در سوپر لیگ سوئیس بازی می کند. دوران باشگاهی. بارسلونا. آرناو کوماس در دسامبر ۲۰۰۹ از ژیرونا سویل به بارسا پیوست. او در تیم زیر ۱۲ سال C تحت مربیگری جوردی فونت بازی کرد و بدین ترتیب راه خود را برای حضور در تمام رده های باشگاه باز کرد. او به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت در جام بازیکنان منتخب دسته سوم اسپانیا انتخاب و به یک مدافع میانی با DNA بارسا (بیرون آوردن و دور کردن توپ با قد بلند، سریع و یک رهبر عالی) تبدیل شد. اولوت. در ۳۰ اوت ۲۰۱۹، او به صورت قرضی در دسته سوم اسپانیا به اولوت پیوست و در مجموع ۱۷ بازی برای این تیم در لیگ و کوپا دل ری انجام داد. بازل. در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ کوماس به باشگاه فوتبال بازل در سوپر لیگ سوئیس پیوست. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲، کوماس اولین بازی خود برای بازل را در جریان پیروزی ۲–۰ مقابل کروسیدورس انجام داد.
رفیق عزیز فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی بهارات کاما است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجی دوراکوندا، راشمیکا ماندانا، شروتی راماچاندران و چاروهاسان ایفای نقش کرده اند.
دوست عزیز هیتلر فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی راکش رانجان کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون راغوبیر یاداو، نیها دوپیا، نالین سینگ، نیکیتا آناند و امان ورما ایفای نقش کرده اند.
بحران آیین فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی فؤاد خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون پارش راوال، نصیرالدین شاه، آنو کاپور و هازل کیچ ایفای نقش کرده اند. این فیلم بر اساس کافر ساخته شده است.
مه فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی بالدو راج چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سنجای خان، زینت امان، دنی دنزونگپا، آشوک کومار، ناوین نیسچول، مادان پوری، نانا پالشیکار، دون ورما و ارومیلا بات ایفای نقش کرده اند.
اسیدهای چرب امگا ۹ (اسیدهای چرب ω-۹ یا اسیدهای چرب n -9) خانواده ای از اسیدهای چرب غیراشباع هستند که دارای پیوند دوگانه نهایی کربن-کربن در موقعیت امگا ۹ هستند؛ یعنی نهمین پیوند از انتهای متیل اسید چرب. برخلاف اسیدهای چرب امگا ۳ و اسیدهای چرب امگا ۶، اسیدهای چرب امگا ۹ به عنوان اسیدهای چرب ضروری طبقه بندی نمی شوند. این موضوع، هم به این دلیل است که بدن انسان می تواند آن ها را از چربی های غیر اشباع ایجاد کند و بنابراین در رژیم غذایی ضروری نیستند، و هم به این دلیل که فقدان پیوند دوگانهٔ امگا ۶، آن ها را از شرکت در واکنش هایی که ایکوزانوئیدها را تشکیل می دهند، بازمی دارد. زمینه. برخی از اسیدهای چرب امگا ۹، اجزای رایج چربی حیوانی و روغن گیاهی هستند. دو اسید چرب امگا ۹ مهم در صنعت عبارت اند از: در شرایط شدید محرومیت از اسیدهای چرب ضروری، پستانداران اسید اولئیک را طویل و غیراشباع می کنند تا اسید مید بسازند (۲۰:۳، "n-" 9). این موضوع به میزان کمتری در یک مطالعه که در مورد گیاهخواران و نیمه-گیاهخوارانی که رژیم غذایی بدون منابع قابل توجه اسیدهای چرب ضروری را دنبال می کردند، ثبت شده است.
دیتریک فن برن نام شخصیتی در افسانه های قهرمانانه ژرمنی است که از آن به عنوان نسخه افسانه ای پادشاه اوستروگوت ها، تئودوریک کبیر یاد می شود. نام «دیتریک» به معنای «حاکم مردم» شکلی از نام آلمانی «تئودوریک» است.
پاسکال یک فیلم اکشن و نظامی مالزیایی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی آدریان ته و محصول کمپانی آسیا تراپیکا فیلمز و گلدون اسکرین سینما است. این فیلم با بودجه ۱۰ میلیون رینگیت (۲٫۴ میلیون دلار آمریکا) گرانترین فیلم مالزیایی است که تا کنون ساخته شده است. فیلمبرداری در کوالا لامپور از مارس تا می ۲۰۱۸ انجام شد. اولین نمایش رسمی آن در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ بود. این فیلم نقدهای مثبت منتقدان را دریافت کرد و به طور کلی تقریباً ۳۰ میلیون رینگیت سود به دست آورد، در دسامبر ۲۰۱۸، این فیلم توسط روزنامه محلی مالزیایی هاریان مترو در فهرست ۱۰ فیلم محلی برتر تاریخ مالزی قرار گرفت. داستان. پاسکال یک واحد نخبه در نیروی دریایی سلطنتی مالزی است. این فیلم حوادث واقعی عملیات پاسکال به فرماندهی فرمانده ارشد آرمان انور و تیمش را برای نجات یک کشتی نفت کش، که توسط دزدان دریایی سومالی در سال ۲۰۱۱ ربوده شده بود، را دنبال می کند و…
چُخورجمعه (به ترکی: Çukurcuma با تلفظ چوکورجوما) به معنی«درهٔ جمعه» در ترکی محله ای در ناحیه بی اوغلو استانبول، ترکیه است که از خود از محله های کول اغلو و فیروزآقا تشکیل شده است. چخورجمعه در جنوب شرقی خیابان استقلال در دره ای، نه چندان دور از میدان گالاتاسرای و بین محله های توم توم و جهانگیر قرار دارد. گذرگاه اصلی این محله خیابان چخورجمعه (Çukurcuma Caddesi، چوکورجوما جاده سی) است. دیرینگی ساختمان های چخورجمعه عمدتاً به قرن نوزدهم برمی گردد، اگرچه در قرن بیستم نیز پیشرفت های زیادی در محل صورت گرفته است و یکی از بهترین محله های استانبول نام برده می شود. چخورجمعه مملو از مغازه های عتیقه فروشی و کافه است و حالتی اروپایی دارد. "در سال ۲۰۰۸ گاردین" مقاله ای را به چخورجمعه اختصاص داد. در سال ۲۰۱۲، این روزنامه این محل را به عنوان یکی از پنج بهترین مکان برای زندگی در سراسر جهان توصیف کرد. تاریخ. منطقه چخورجمعه امروزی در دوره بیزانس مسکونی نبوده است. گفته می شود که در جریان فتح قسطنطنیه (۱۴۵۳)، سلطان محمد فاتح، نماز جمعه را در این دره آغاز کرد و از این رو به آن دره جمعه گفته شد. گفته می شود که مسجد محی الدین ملا فَنار
ی مربوط به دوران پادشاهی محمد است. این بنا که در ابتدا بین سال های ۱۵۴۱ و ۱۵۴۷ با طراحی معمار عثمانی معمار سنان ساخته شد، برای شیخ الاسلام حاجی محمد چیوی زاده افندی سفارش داده شد. در سده نوزدهم، چخورجمعه به عنوان یک منطقه مسکونی گسترش یافت. علاوه بر ترک ها، ارمنی ها، یونانی ها و مردمی از اروپایی های غربی در اینجا زندگی می کردند و مدارس، بیمارستان ها و نمایندگی های دیپلماتیک تأسیس کردند. در سال ۱۸۸۲ دبیرستان ایتالیایی گالیله نیز در نزدیکی دبیرستان یونانی زوگرافیون چخورجمعه آغاز به کار کرد. سرکنسولگری یونان نیز ساختمانی را در این محله به خود اختصاص داده است. کشتار مسیحیان در استانبول در سال ۱۹۵۵ ضربه سختی به چخورجمعه زد و تقریباً تمام یونانی ها و ارمنی های باقی مانده در این محله از آن مهاجرت کردند. در سال ۲۰۰۸، اورهان پاموک کتاب خود به نام "موزه معصومیت" را منتشر کرد که بیشتر آن در محله چخورجمعه اتفاق می افتد. در سال ۲۰۱۲، پاموک موزه معصومیت را در یک خانه چوبی در یک خیابان پشتی چخورجمعه افتتاح کرد. این موزه در سال ۲۰۱۴ به عنوان موزه سال اروپا شناخته شد.
آنتونی رفیق خان (متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۸۲) یک تاجر، مروج و مدیر ورزشی پاکستانی _ آمریکایی است که به دلیل مشارکت در فوتبال آمریکایی ، کشتی حرفه ای و فوتبال شناخته شده است. او بیشتر به عنوان بنیان گذار و مالک شرکت اول الیت رسلینگ (AEW) شناخته می شود، جایی که او همچنین سمت های رئیس، مدیر اجرایی، مدیر کل و تهیه کننده اجرایی ارتقاء را دارد.
اتحاد جماهیر شوروی توسط بلشویک ها در سال ۱۹۲۲ میلاادی در گذار از امپراتوری روسیه تأسیس شد. در زمان انقلاب ۱۹۱۷، کلیسای ارتدکس روسیه عمیقاً با دولت خودکامه ادغام شد و از جایگاه رسمی برخوردار بود. این عامل مهمی بود که به نگرش بلشویک ها به مذهب و اقداماتی که آنها برای کنترل آن انجام دادند کمک کرد. بنابراین اتحاد جماهیر شوروی اولین دولتی شد که یکی از اهداف ایدئولوژی رسمی خود حذف دین موجود، و جلوگیری از استقرار باورهای مذهبی در آینده با هدف ایجاد بی خدایی حکومتی ("gosateism") بود. تحت دکترین بی خدایی دولتی در اتحاد جماهیر شوروی، "برنامه ای تحت حمایت دولت برای تغییر مذهب به بی خدایی " توسط کمونیست ها وجود داشت. دولت کمونیستی مذاهب مبتنی بر منافع دولتی را هدف قرار داد، و در حالی که اکثر ادیان سازمان یافته هرگز غیرقانونی نشدند، اموال مذهبی مصادره شد، مؤمنان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، و دین مورد تمسخر قرار گرفت در حالی که بی خدایی در مدارس تبلیغ می شد. در سال ۱۹۲۵، دولت برای تشدید آزار و شکنجه، اتحادیه بی خدایان مبارز را تأسیس کرد. بر این اساس، اظهارات شخصی اعتقادات مذهبی به هیچ وجه به طور خصوصی ممنوع نبود، اما یک
حس شدید ننگ اجتماعی توسط ساختارهای رسمی دولتی و رسانه های گروهی سکولار به آنها تحمیل شد و عموماً برای اعضای برخی مشاغل دولتی (مانند معلمان بوروکرات های دولتی، سربازان) غیرقابل قبول تلقی می شد تا آشکارا فردی مذهبی و ضد سکولار باشند. اکثریت قریب به اتفاق مردم در امپراتوری روسیه، در زمان انقلاب، معتقدان مذهبی بودند، در حالی که کمونیست ها هدفشان شکستن قدرت همه نهادهای مذهبی و در نهایت جایگزینی باورهای دینی با ناخداباوری بودند. «علم» در رسانه ها و نوشته های دانشگاهی با «خرافات دینی» مقابله می کرد. مذاهب اصلی روسیه پیش از انقلاب در تمام دوره شوروی پابرجا بودند، اما آنها فقط در محدوده خاصی تحمل می شدند. به طور کلی، این بدان معنا بود که مؤمنان برای عبادت در حریم خصوصی و در ساختمان های مذهبی مربوطه خود (کلیساها، مساجد، کنیسه ها و غیره) آزاد بودند، اما نمایش عمومی دین خارج از این اماکن ممنوع بود. علاوه بر این، نهادهای مذهبی اجازه نداشتند نظرات خود را در هر نوع رسانه جمعی بیان کنند و بسیاری از بناهای مذهبی تخریب یا برای اهداف دیگر مورد استفاده قرار گرفتند. در درازمدت، بی خدایی دولتی نتوانست بسیاری از مردم را تغییر دهد.