Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا (فصل ۱۸) به ترتیب مجریان این برنامه بودند. این برنامه سکوی به شهرت رسیدن چند خواننده محبوب ایتالیایی از جمله جوزی فرری (فصل ۱)، نومی (فصل۲)، مارکو منگونی (فصل ۳)، فرانچسکا میچلن (فصل ۵)، کیارا گالیاتزو و محمود (فصل ۶)، میشل براوی (فصل ۷)، لورنزو فراگولا (فصل ۸)، انریکو نیجیوتی و منسکین (فصل ۱۱) بود. فصل ها. فصل اول (۲۰۰۸). در اولین دوره که در بازه زمانی ۱۰ مارس ۲۰۰۸ تا ۲۷ مه ۲۰۰۸ برگزار شد، شرکت کنندگان مورگان (گروه های آواز) با عنوان «شرکت کنندگان سبز پاستلی»، شرکت کنندگان سیمونا (۲۵+ سال) با عنوان «شرکت کنندگان صورتی» و شرکت کنندگان مارا (۱۶ تا ۲۴ سال) با عنوان «شرکت کنندگان آبی پاستلی» نامگذاری شدند. فصل دوم (۲۰۰۸—۲۰۰۹). فصل دوم بین ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸ و ۱۹ آوریل ۲۰۰۹ برگزار شد. سه داور همان ترکیب فصل اول بودند. سیمونا ونتورا مربی ۱۶ تا ۲۴ سال، مورگان مربی مثبت ۲۵ سال و مارا مربی گروه های آواز بودند. برنده ماتئو بکوچی از دسته مثبت ۲۵ سال بود. فصل سوم (۲۰۰۹). در سومین دوره که از ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹ تا ۲ دسامبر ۲۰۰۹ برگزار شد، داور سیمونا ونتورا جای خود را به کلودیا موری داد. شرکت کنندگان مورگان (۱۶ تا ۲۴ سال) «شرکت ک
نندگان آبی»، شرکت کنندگان کلودیا (۲۵+ سال) «شرکت کنندگان نارنجی» و گروه مارا از گروه های آوازی «شرکت کنندگان قرمز» لقب گرفتند. گروه مارا، توسط آندره آ و کیارا تشکیل شد. با این حال، کیارا بعداً به دلیل مقرراتی که پسران و دختران کارمندان را از ورود به نمایش منع می کرد، از حضور در نمایش محروم شده و با دانیل ویت جایگزین شد. فصل چهارم (۲۰۱۰). از این سال به بعد، چهار دسته با داوران مربوطه وجود دارد: فصل پنجم (۲۰۱۱—۲۰۱۲). فصل پنجم "ایکس فاکتور" از ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ تا ۵ ژانویه ۲۰۱۲ از تلویزیون پخش شد. برای اولین بار، این برنامه به جای رای۲ توسط اسکای اونو پخش شد. آزمون های ورودی از ۵ ژوئیه تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد. فصل ششم (۲۰۱۲). فصل ششم "ایکس فاکتور" در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می شد و نسخه کوتاهی از آن نیز از تلویزیون دیجیتال رایگان سیلو پخش می شد. فصل هفتم (۲۰۱۳). فصل هفتم "ایکس فاکتور" در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می شد. فصل هشتم (۲۰۱۴). فصل هشتم "ایکس فاکتور" در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اون
و پخش می شد. فصل نهم (۲۰۱۵). نهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می شد. فصل دهم (۲۰۱۶). فصل دهم "ایکس فاکتور" در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی وی۸ پخش شد. فصل یازدهم (۲۰۱۷). یازدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی وی۸ پخش می شد. فینال فصل که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ پخش شد، پیروزی لورنزو لیچیترا در برابر مانسکین را رقم زد و به پربیننده ترین برنامه زنده ایکس فاکتور ایتالیایی تا به امروز تبدیل شد. فصل دوازدهم (۲۰۱۸). دوازدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۶ سپتامبر ۲۰۱۸ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی وی۸ پخش شد. در قسمت آخر آن، آناستازیو برنده شد. این دومین پیروزی متوالی مارا مایونچی بود. در این فصل آزیا آرجنتو به عنوان قاضی حضور داشت، پیش از آنکه پس از متهم شدن به سوء رفتار جنسی توسط جیمی بنت اخ
راج شود. فصل سیزدهم (۲۰۱۹). سیزدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی وی۸ پخش می شد. فصل چهاردهم (۲۰۲۰). چهاردهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی وی۸ پخش شد. در این فصل کاسادیلیگو برنده شد. این اولین پیروزی هل راتون بود. فصل پانزدهم (۲۰۲۱). پانزدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۹ دسامبر با پیروزی بالتیمورا به پایان رسید و دومین و آخرین پیروزی هل راتون را رقم زد. فصل شانزدهم (۲۰۲۲). شانزدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در ۸ دسامبر با پیروزی سانتی فرانچزی به پایان رسید که تنها پیروزی برای رکومی بود. فصل هفدهم (۲۰۲۳). هفدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳ آغاز شد و در ۷ دسامبر با پیروزی سارافین به پایان رسید که دومین برد فدز را رقم زد. پس از چهارمین اجرای زنده، مورگان به دلیل رفتار نامناسب با تهیه کنندگان و دیگر داوران از سمت داوری اخراج شد. این د
ومین بار در تاریخ این برنامه بود که یک داور در اواسط فصل اخراج می شود. فصل هجدهم (۲۰۲۴). هجدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۴ آغاز شد و در ۵ دسامبر با پیروزی میمی کاروسو به پایان رسید و اولین برد مانوئل آنیلی را رقم زد. در این فصل، آکیله لائورو اولین داور در تاریخ این برنامه شد که سه اجرا را به فینال رساند.
دختر قاصدک ها فیلم کوتاه درام ایرانی به نویسندگی و کارگردانی آزاده مسیح زاده محصول سال ۲۰۲۵ (١۴٠۴-١۴٠٣) است. داستان. فیلم روایتگر بخشی از زندگی دختری است که با وجود موانع وارد دنیای فوتبال می شود و با ایستادگی اش در زمین تعادل را برهم می زند.
نورا المَطروشی (۱۹۹۳) نخستین زن فضانورد اماراتی و عرب است که به عنوان بخشی از دومین گروه برنامهٔ فضانوردی امارات انتخاب شد. در سال ۲۰۲۴، او از برنامهٔ آموزشی کلاس نامزدهای فضانورد ناسا فارغ التحصیل شد و نشان فضانوردی خود را دریافت کرد و به این ترتیب به عنوان یک فضانورد کاملاً واجد شرایط برای مأموریت های فضایی آینده شناخته شد. زندگی و پیشه. نورا المطروشی در سال ۱۹۹۳ در امارت شارجه متولد شد.در المپیاد بین المللی ریاضیات سال ۲۰۱۱ موفق شد رتبهٔ اول کشور امارات را کسب کند. او توسط برنامهٔ سفرای جوان امارات انتخاب شد تا به گروهی از جوانان بپیوندد که به کرهٔ جنوبی سفر کردند تا در یک سفر آموزشی و حرفه ای شرکت کنند. این برنامه تحت حمایت و نظارت دفتر امور آموزش در دیوان ولی عهد ابوظبی برگزار شد. او دارای مدرک کارشناسی در مهندسی مکانیک از دانشگاه امارات در سال ۲۰۱۵ است و همچنین دورهٔ آموزشی را در دانشگاه علوم کاربردی واسا در فنلاند گذرانده است.نورا المطروشی در دوران تحصیل دانشگاهی خود عضو مؤسسهٔ تکاتف برای داوطلبی بود و همچنین یکی از اعضای تیمی بود که رویداد فرمول ۱ در ابوظبی را در سال های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ سازمان دهی ک
رد.او بر اجرای چندین پروژه با هدف توانمندسازی جوانان نظارت داشت و نمایندهٔ جوانان امارات در کنفرانس جوانان سازمان ملل در تابستان ۲۰۱۸ و زمستان ۲۰۱۹ بود.او همچنین یکی از اعضای تیمی بود که امارات را در نمایشگاه اکسپو میلان ۲۰۱۵ نمایندگی کرد. علاوه بر این، المطروشی در سازماندهی المپیاد ویژهٔ بازی های منطقه ای در سال ۲۰۱۸ شرکت داشت و یکی از داوطلبان سازماندهی المپیاد ویژهٔ جهانی در سال ۲۰۱۹ نیز بود. پیشه. پیش از آغاز مسیر حرفه ای خود به عنوان فضانورد، المطروشی به عنوان مهندس خطوط لوله در شرکت ملی پیمانکاری نفت فعالیت می کرد و در پروژه های مهمی با شرکت های ادنوک امارات و آرامکو سعودی همکاری داشت. در دوران تصدی سه دورهٔ متوالی به عنوان معاون رئیس شورای جوانان شرکت، جایی که او چندین ابتکار را اجرا کرد، توسعهٔ استعدادها و نوآوری میان متخصصان جوان را تقویت کرد. بعدها او به عنوان متخصص فنی در ادنوک مشغول به کار شد و تمرکز خود را بر مهندسی و مدیریت پروژه ها گذاشت. فضانوردی. علاقهٔ نورا المطروشی به دنیای فضا از زمانی شروع شد که کودک بود و علاقه داشت در بسیاری از رویدادهای مشاهدهٔ ستارگان شرکت کند و درس های مرتبط با علوم
فضایی نیز از دروس مورد علاقهٔ او در دوران تحصیل مدرسه ای بودند. با گذشت زمان، این علاقه در او بیشتر شد و او رؤیا داشت روزی نخستین زن فضانورد اماراتی شود. المطروشی در سال ۲۰۲۱ به عنوان بخشی از دومین گروه برنامهٔ فضانوردی امارات انتخاب شد. او نخستین زن فضانورد اماراتی شد که از میان بیش از ۴۰۰۰ متقاضی انتخاب شد. آموزش فشردهٔ خود را در مرکز محمد بن راشد برای فضانوردی آغاز کرد و سپس به مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون منتقل شد، جایی که به برنامهٔ نامزدهای فضانوردی سال ۲۰۲۱ پیوست. در طول دورهٔ آموزش، او مهارت های اساسی مانند راه رفتن در فضا در آزمایشگاه شناوری خنثی، کار با ربات ها، سیستم های ایستگاه فضایی بین المللی و خلبانی هواپیمای T-38 را کسب کرد. همچنین آموزش های بقا در فورت نووسل ایالت آلاباما و آموزش زمین شناسی دریافت کرد که او را به طور جامع برای مأموریت های آیندهٔ اکتشاف سیارات آماده ساخت. در سال ۲۰۲۴، المطروشی از برنامهٔ فضانوردی ناسا فارغ التحصیل شد و نشان فضانوردی را دریافت کرد، که او را برای مشارکت در مأموریت های فضایی آینده واجد شرایط کرد. این دستاوردها نقش او را به عنوان یک زن پیشروی اماراتی و عرب در
بخش فضا تثبیت کرد. زندگی شخصی. علاوه بر علاقه به رصد ستارگان از طریق تلسکوپ، به سرگرمی های دیگر نیز می پردازد، از جمله نقاشی، مطالعه، نویسندگی و سوارکاری.
اسب سیاه ()، اسب سیاه، شخص، تیم یا چیزی است که قبلاً کمتر شناخته شده بوده و در موقعیتی، به ویژه در رقابتی که شامل چندین رقیب است، به شهرت می رسد، که بعید است موفق شود اما شانس مبارزه دارد، برخلاف اسب ضعیف تر که انتظار می رود ببازد. این اصطلاح از اصطلاحات مسابقه اسب دوانی و شرط بندی اسب برای هر اسب جدید اما امیدوارکننده گرفته شده است. از آن زمان، این اصطلاح بیشتر در سایر ورزش ها، شرط بندی های ورزشی و روزنامه نگاری ورزشی و به میزان کمتری در محیط های تجاری نوپا، مانند فناوری های تجربی و شرکت های نوپا، استفاده شده است. سیاست. این مفهوم در زمینه های سیاسی در کشورهایی مانند ایران، فیلیپین، , روسیه، مصر، فنلاند کانادا، بریتانیا، و و ایالات متحده به کار رفته است.
۸۰۸ها و دلشکستگی (به انگلیسی:808s &amp; Heartbreak) چهارمین آلبوم استودیویی کانیه وست، رپر و تهیه کنندهٔ آمریکایی است که در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸ توسط ناشران دف جم رکوردینگز و روکافلا رکوردز منتشر شد. این آلبوم پس از مرگ مادر وست و پایان رابطهٔ عاشقانه اش ساخته شد و از نظر موسیقایی، فاصلهٔ چشم گیری با آثار قبلی او دارد. استفادهٔ گسترده از اتو-تیون، درام های الکترونیک مدل TR-808، و فضای سرد و مینیمالیستی، آلبوم را به اثری تجربی و تأثیرگذار در موسیقی پاپ و هیپ هاپ تبدیل کرد. پیش زمینه و تولید. در سال ۲۰۰۷، کانیه وست با انتشار آلبوم موفق "Graduation" به اوج شهرت رسید. اما در سال ۲۰۰۸، مرگ ناگهانی مادرش، داندا وست، و جدایی از نامزدش، الکسی فایفر، تأثیر عمیقی بر او گذاشت. وست تصمیم گرفت آلبومی بسازد که احساساتش را به طور مستقیم و بدون فیلتر منتقل کند. او در مصاحبه ای گفت: «این آلبوم دربارهٔ از دست دادن است. دربارهٔ درد است.» ضبط آلبوم در استودیوی Glenwood Place در کالیفرنیا و هاوایی انجام شد. برخلاف آثار قبلی، وست بیشتر از آواز اتو-تیون شده استفاده کرد تا رپ، و از سازهای سینتی سایزر، درام های الکترونیک و ملودی های مینیما
ل بهره گرفت. سبک و مضامین. "808s &amp; Heartbreak" از نظر موسیقایی، نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ کانیه وست و در تحول موسیقی پاپ و هیپ هاپ به شمار می رود. این آلبوم با فاصله گیری از رپ سنتی و گرایش به آوازهای پردازش شده با اتو-تیون، فضایی سرد، مینیمالیستی و احساسی خلق می کند که در زمان انتشار، غیرمعمول و جسورانه تلقی می شد. استفاده از اتو-تیون و سینث پاپ. وست در این آلبوم به جای رپ خوانی، از آوازهایی با پردازش اتو-تیون استفاده می کند که به نوعی بیانگر شکنندگی و آسیب پذیری احساسی اوست. این تکنیک، که پیش تر در آثار هنرمندانی چون تی-پین دیده شده بود، در "808s &amp; Heartbreak" به عنوان ابزار بیانی برای انتقال اندوه و دل شکستگی به کار گرفته شد، نه صرفاً برای زیبایی صوتی. فضای صوتی و تنظیمات مینیمالیستی. آلبوم با تکیه بر درام های الکترونیک دستگاه Roland TR-808، سینتی سایزرهای ساده، کلیدهای مینور و ملودی های تکرارشونده، فضایی سرد و مکانیکی ایجاد می کند که با مضامین احساسی آن در تضاد ظاهری اما هم افزا است. این تضاد، حس بیگانگی و انزوا را تقویت می کند و شنونده را به درون تجربهٔ روانی وست می کشاند. مضامین احساسی و روان شناخت
ی. مضامین اصلی آلبوم شامل فقدان، دل شکستگی، تنهایی، بحران هویت و مواجهه با شهرت است. مرگ مادر وست و جدایی از نامزدش، دو رویداد کلیدی بودند که به طور مستقیم در اشعار و فضای آلبوم بازتاب یافته اند. قطعاتی مانند «Coldest Winter» و «Bad News» به سوگواری و اندوه می پردازند، در حالی که «Welcome to Heartbreak» و «Street Lights» احساس سردرگمی و بی هدفی را منتقل می کنند. بیان آسیب پذیری مردانه در هیپ هاپ. "808s &amp; Heartbreak" یکی از نخستین آثار جریان اصلی هیپ هاپ بود که آسیب پذیری مردانه را به طور مستقیم و بدون پرده بیان کرد. وست در این آلبوم از کلیشه های مردانهٔ رایج در هیپ هاپ فاصله گرفت و احساساتی چون اندوه، ترس، و شکست را با صداقت بیان کرد. این رویکرد، راه را برای هنرمندانی چون دریک، فرانک اوشن و وییکند هموار کرد تا سبک های احساسی تر و تجربی تری را در آثار خود دنبال کنند. تأثیرات بصری و طراحی جلد. حتی طراحی جلد آلبوم—قلب شکستهٔ قرمز روی زمینهٔ سفید—بیانگر سادگی و تمرکز بر احساسات خام است. این تصویر، برخلاف جلدهای پرزرق وبرق آثار قبلی وست، نوعی بیانیهٔ بصری دربارهٔ فروپاشی عاطفی و خلأ درونی است. ساختار و روایت د
رونی. آلبوم به گونه ای طراحی شده که شنونده را در یک سفر احساسی همراه می کند. از قطعهٔ آغازین «Say You Will» که با تکرار و سکوت آغاز می شود، تا «Pinocchio Story» که به صورت زنده ضبط شده و پایان بخش آلبوم است، روایت وست از دل شکستگی و خودیابی به تدریج شکل می گیرد. این ساختار، آلبوم را به یک اثر مفهومی نزدیک می کند که انسجام روایی دارد. نقدها و بازخورد. "808s &amp; Heartbreak" نقدهای متفاوتی دریافت کرد. برخی منتقدان آن را اثری جسورانه و نوآورانه دانستند، در حالی که برخی دیگر از فاصلهٔ آن با هیپ هاپ سنتی انتقاد کردند. Pitchfork امتیاز ۷.۶ از ۱۰ به آلبوم داد و آن را «تجربه ای احساسی و غیرمنتظره» توصیف کرد. Rolling Stone نیز امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و نوشت: «وست با این آلبوم مرزهای ژانر را جابه جا کرده است.» تأثیر فرهنگی. "808s &amp; Heartbreak" تأثیر عمیقی بر نسل بعدی هنرمندان هیپ هاپ و پاپ گذاشت. هنرمندانی مانند دریک، فرانک اوشن، وییکند و تریویس اسکات از سبک احساسی و اتو-تیون شدهٔ این آلبوم الهام گرفتند. بسیاری از منتقدان این آلبوم را نقطهٔ عطفی در تحول موسیقی هیپ هاپ می دانند. موفقیت تجاری. آلبوم در هفتهٔ اول انت
شار، با فروش بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ نسخه، در رتبهٔ اول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. تا سال ۲۰۲۲، آلبوم بیش از ۱.۷ میلیون نسخه در آمریکا فروخته و گواهی پلاتین از RIAA دریافت کرده است.
آزمون صفحه نمایش ()، روشی برای تعیین مناسب بودن یک بازیگر مرد یا بازیگر زن) برای بازی در فیلم یا در یک نقش خاص است. این معمولاً یک مرحله ثانویه یا بعدی در فرایند آزمون بازیگری است. معمولاً به بازیگر یک صحنه، یا دیالوگ ها و حرکات انتخاب شده داده می شود و از او خواسته می شود که جلوی دوربین اجرا کند تا ببیند آیا مناسب هستند یا خیر. فیلم توسعه یافته بعداً توسط پرسنل تولید مربوط مانند مدیر انتخاب بازیگر و کارگردان ارزیابی می شود. ممکن است از بازیگر خواسته شود یک تک گویی آماده شده را بیاورد یا در عوض، ممکن است به بازیگر فیلمنامه ای داده شود تا درجا بخواند ("خواندن سرد"). در برخی موارد، ممکن است از بازیگر خواسته شود صحنه ای را بخواند که در آن بازیگر دیگری دیالوگ های شخصیت دیگری را می خواند.
رای ۲ () یک کانال تلویزیونی رایگان ایتالیایی است که تحت مدیریت رسانه عمومی شبکه رایو تلویزیونی رای می باشد. این دومین کانال تلویزیونی این شرکت است و به خاطر پخش بولتن های خبری، برنامه های گفتگو محور، برنامه های واقع نما، مجموعه های درام، کمدی های موقعیت، کارتون ها و سرگرمی رسانه ای شناخته می شود. در دهه ۱۹۸۰، این شبکه به دلیل وابستگی سیاسی به حزب سوسیالیست ایتالیا شناخته می شد، اما اخیراً تمرکز خود را به سمت جوانان تغییر داده است و برنامه های واقع نما، سرگرمی، مجموعه های تلویزیونی، اخبار، دانش و ورزش را در برنامه های خود گنجانده است. دومین کانال تلویزیونی ایتالیا در ۴ نوامبر ۱۹۶۱، هفت سال پس از راه اندازی رای ۱ در ۳ ژانویه ۱۹۵۴، راه اندازی شد. این کانال در ابتدا با نام «Secondo Programma» شناخته می شد. نام های دیگری مانند «Rete 2» و «Rai Due» نیز داشت تا اینکه نام فعلی خود «Rai 2» را برگزید. این کانال مانند رای ۱، یک کانال دولتی است. شرکت رای در اواخر سال ۱۹۶۰ از افتتاح دومین شبکه تلویزیونی خود خبر داد. برنامه های اولیه حاکی از آن بود که این شبکه تا پاییز ۱۹۶۱ افتتاح خواهد شد. در نقشه راه شرکت، برنامه ریزی شد
ه بود که رای تا پایان سال ۱۹۶۲، ۳۲ فرستنده و ۱۱ رله داشته باشد که این سرویس را ارائه می دهند.
پیمان انگلیس و عراق در سال ۱۹۳۰، پیمانی برای اتحاد بین پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی و دولت تحت قیمومیت بریتانیا در پادشاهی هاشمی عراق بود. این پیمان بین دولت های جورج پنجم، پادشاه بریتانیا، و فیصل یکم، پادشاه عراق، منعقد شد. فرانسیس هامفریز، کمیسر عالی بریتانیا، آن را از طرف بریتانیا و نوری سعید، نخست وزیر عراق، آن را از طرف عراق امضا کردند. پیمان ۱۹۳۰ بر اساس پیمان قبلی انگلیس و عراق در سال ۱۹۲۲ بود، اما با توجه به کشفیات جدید نفتی در سال ۱۹۲۷، اهمیت فزاینده عراق برای منافع بریتانیا را در نظر گرفته بود. جستارهای وابسته. پیمان انگلیس و عراق (۱۹۲۲)
پیمان انگلیس و عراق در اکتبر ۱۹۲۲، توافقی بود که بین دولت های بریتانیا و عراق امضا شد. این پیمان به گونه ای طراحی شده بود که به عراق اجازه خودمختاری بدهد و در عین حال کنترل سیاست خارجی عراق را به بریتانیا بدهد. هدف از این پیمان، انعقاد توافقی بود که در کنفرانس قاهره در سال ۱۹۲۱ برای تأسیس پادشاهی هاشمی در عراق منعقد شده بود. پس از جنگ جهانی اول، متصرفات سابق امپراتوری عثمانی بین فرانسه و بریتانیا تقسیم شد و بقیه به کشور امروزی ترکیه تبدیل شدند. پیشنهاد شد که استان های سابق عثمانی، بغداد، موصل و بصره، تحت قیمومیت مستقیم بریتانیا، به عنوان قیمومیت بریتانیا برای بین النهرین، به یک قیمومیت کلاس A اتحادیه ملل تبدیل شوند. عموم مردم منطقه به این قیمومیت واکنش منفی نشان دادند و از تحمیل کنترل بریتانیا ابراز نارضایتی کردند. این امر منجر به شورش عراق در سال ۱۹۲۰ شد که باعث شد بریتانیا تصمیم بگیرد که سرزمین های تحت قیمومیت به پادشاهی عراق تبدیل شوند. در ۲۳ اوت ۱۹۲۱، فیصل بن حسین به عنوان فیصل یکم، پادشاه عراق، تاجگذاری کرد. همزمان، منطقه ای که توسط پادشاهی جدید تصرف شده بود، دوره ای از آشفتگی سیاسی را پشت سر می گذاشت. م
لی گرایانی که معتقد بودند اخراج عثمانی ها منجر به استقلال بیشتر خواهد شد، از سیستم حکومتی تعیین شده برای قیمومیت بریتانیا بر بین النهرین ناامید شدند. بریتانیا به جای اینکه مردم منطقه از طریق خودمختاری، حس جدیدی از هویت ملی به دست آورند، کارمندان دولتی را از هند وارد کرد که دانش و تجربه قبلی در مورد نحوه مدیریت اداره یک سرزمین فرامرزی داشتند. معاهده انگلیس و عراق در سال ۱۹۲۲ با اعطای کنترل مستقیم بر ارتش پادشاهی و نفوذ قابل توجه بر امور اقتصادی و سیاسی آن، از شورش ها در پادشاهی جدید مورد نظر عراق جلوگیری کرد. جستاهای وابسته. پیمان انگلیس و عراق (۱۹۳۰)
اسکای یونو () یک کانال تلویزیونی سرگرمی ایتالیایی است که بر اساس کانال تلویزیونی واقع نمای از بین رفته "اسکای ویوو" ساخته شده است، که هر دو متعلق به اسکای ایتالیا هستند و توسط آن اداره می شوند. این شبکه دوبله های ایتالیایی برنامه های "ایکس فاکتور"، "گات تلنت"، "«کارآموز"»، "«استاد سرآشپز»"، "«استاد سرآشپز جوان»"، "«آشپزخانه جهنم»" و "تخت گاز" پخش می کند. این کانال پخش برنامه های خود را با کیفیت بالا از ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ آغاز کرد.
دولت فدرال (,; abbr. BReg) بالاترین نهاد اجرایی جمهوری فدرال آلمان است و قدرت اجرایی را در سطح فدرال اعمال می کند. این شورا متشکل از صدراعظم فدرال و وزرای فدرال است. اصول اساسی سازمان دولت، و همچنین روش انتخاب و انتصاب آن، همراه با رویه عزل آن، در بخش ششم (مواد ۶۲ تا ۶۹) قانون اساسی آلمان ("Grundgesetz") آمده است. صدراعظم و سایر اعضای دولت می توانند عضو "بوندستاگ" نیز باشند (هرچند الزامی برای این کار وجود ندارد). یک نهاد گسترده، کابینه فدرال ("بوندس کابِنت)" است که شامل دولت فدرال (متشکل از صدراعظم فدرال و وزرای فدرال)، رئیس دفتر صدراعظم فدرال و دبیر پارلمانی آن، رئیس دفتر ریاست جمهوری فدرال، رئیس دفتر مطبوعاتی فدرال و مشاور شخصی صدراعظم فدرال. علاوه بر این، کلمه «کابینه» معمولاً برای تمایز بین دولت های فدرال قبلی و فعلی استفاده می شود. برای مثال، خچهارمین دولت فدرال تحت رهبری صدراعظم آنگلا مرکل، چهارمین کابینه مرکل ( بود). انتخاب و انتصاب. صدراعظم، رهبر اجرایی ارشد آلمان است؛ بر این اساس، دوره تصدی یک دولت به دوره تصدی صدراعظم مرتبط است که به نوبه خود با رأی اعتماد پارلمان مرتبط است: دوره صدراعظم با انتصاب ا
و آغاز می شود و در صورتی که یک "مجلس فدرال" تازه انتخاب شده برای اولین بار تشکیل جلسه دهد، پایان می یابد. صدراعظم توسط پارلمان فدرال ("بوندستاگ") به پیشنهاد رئیس جمهور آلمان با اکثریت آرای تمام اعضای "بوندستاگ" ("صدراعظم-اکثریت") انتخاب می شود. با این حال، "بوندستاگ" مختار است که پیشنهاد رئیس جمهور را نادیده بگیرد (که (هرگز اتفاق نیفتاده است)، که در این صورت پارلمان می تواند ظرف ۱۴ روز رأی گیری های بیشتری برگزار کند و سعی کند فرد دیگری را انتخاب کند، که احزاب حاضر در "بوندستاگ" اکنون می توانند خود او را برای سمتی با همان اکثریت به اصطلاح صدراعظمی پیشنهاد دهند، که رئیس جمهور موظف به انتصاب اوست. اگر "بوندستاگ" نتواند این کار را انجام دهد، آخرین رأی گیری در روز پانزدهم برگزار می شود (باز هم احزاب حاضر در "بوندستاگ" می توانند کاندیدا معرفی کنند): اگر فردی با اکثریت صدراعظمی انتخاب شود، رئیس جمهور باید او را به عنوان صدراعظم منصوب کند. در غیر این صورت، رئیس جمهور مختار است که فردی را که در این رأی گیری آخر اکثریت آرا را کسب کرده است، به عنوان صدراعظم منصوب کند یا "بوندستاگ را" منحل کرده و ظرف ۶۰ روز انتخابات زوده
نگام برگزار کند. پس از انتخاب در "بوندستاگ"، صدراعظم منتخب برای دریافت گواهی انتصاب، از کاخ بلوو، محل اقامت رئیس جمهور، بازدید خواهد کرد. در این لحظه، فرد منتخب عملاً وارد دفتر خود می شود. پس از این مراسم کوتاه انتصاب، صدراعظم برای ادای سوگند به "بوندستاگ" بازمی گردد. پس از ادای سوگند، صدراعظم بار دیگر از کاخ بلوو بازدید می کند، این بار افرادی که قصد دارد به عنوان وزرای کابینه پیشنهاد دهد نیز به او ملحق می شوند. رئیس جمهور رسماً اعضای جدید دولت را منصوب می کند و گواهی انتصاب را نیز تحویل می دهد. پس از انتصاب وزرا، آنها به "بوندستاگ" بازمی گردند و سوگند خود را ادا می کنند و روند انتصاب تکمیل می شود. کابینت های پایان دوره و سرایداری معمولی. دوره تصدی دولت فدرال معمولاً با تشکیل بوندستاگ جدید به پایان می رسد، زیرا صدراعظم در این لحظه مشروعیت پارلمانی خود را از دست می دهد. به طور سنتی، اعضای دولت بلافاصله پس از جلسه مؤسسان پارلمان جدید، گواهی برکناری خود را از رئیس جمهور دریافت می کنند. اگر صدراعظم جدید هنوز در جلسه مؤسسان انتخاب نشده باشد، رئیس جمهور می تواند طبق ماده ۶9 (3) قانون اساسی، از صدراعظم سابق بخواهد ت
ا زمان انتخاب جانشینش به عنوان صدراعظم موقت در سمت خود باقی بماند (صدراعظم موظف به انجام این کار است)؛ صدراعظم موقت نیز می تواند به نوبه خود، درخواست الزام آوری را به وزرای سابق کابینه ارائه دهد تا به عنوان سرپرست در سمت خود باقی بمانند و بدین ترتیب یک دولت موقت تشکیل شود. یک دولت موقت در اصل تمام حقوق یک دولت عادی را دارد. صدراعظم صرفاً حق ارائه پیشنهاد رأی اعتماد به بوندستاگ را از دست می دهد و نمی تواند وزرای جدیدی را برای انتصاب پیشنهاد دهد. در عمل، مرسوم است که اگر یک صدراعظم موقت قصد یا انتظار انتخاب مجدد نداشته باشد، به محض اینکه چنین شخصی در جریان تشکیل دولت مشخص شود، نحوهٔ حکومت خود را با جانشین احتمالی اش از نزدیک هماهنگ می کند. پایان زودهنگام دوره. صدراعظم می تواند به دلیل فوت یا استعفا، پیش از موعد از سمت خود کناره گیری کند که این امر بلافاصله به دوره کل کابینه نیز پایان می دهد. در این موارد، رئیس جمهور، مانند موارد پایان دوره عادی، صدراعظم سابق را موظف می کند تا زمان انتخاب صدراعظم جدید، به عنوان سرپرست در کابینه موقت به خدمت خود ادامه دهد. اگر صدراعظم سابق دیگر برای این منظور در دسترس نباشد، رئیس
جمهور می تواند معاون صدراعظم (سابق) را نیز به عنوان سرپرست صدراعظم منصوب کند. علاوه بر این، دوره تصدی صدراعظم (و بنابراین دولت) نیز می تواند در صورت از دست دادن اعتماد پارلمان به او پایان یابد. با این حال، بوندستاگ تنها می تواند با انتخاب همزمان صدراعظم جدید با اکثریت اعضای خود (که به عنوان رأی عدم اعتماد سازنده شناخته می شود) عدم اعتماد خود را به صدراعظم ابراز کند. در این حالت، تغییر فوری دولت صورت می گیرد. این رویه به این منظور ایجاد شده است تا اطمینان حاصل شود که با برکناری صدراعظم از طریق رأی عدم اعتماد و عدم انتخاب صدراعظم جدید به جای آنها، خلاء سیاسی ایجاد نمی شود، همان طور که در دوره وایمار اتفاق افتاد و "رایشتاگ" صدراعظم ها را برکنار کرد اما در مورد انتخاب صدراعظم جدید به توافق نرسید. اگر صدراعظم در یک رأی اعتماد ساده که فقط خودش می تواند ارائه دهد، شکست بخورد، این امر او را مجبور به ترک مقامش نمی کند، اما به صدراعظم اجازه می دهد، در صورت تمایل، از رئیس جمهور آلمان درخواست انحلال "بوندستاگ" را داشته باشد که منجر به انتخابات زودهنگام ظرف ۶۰ روز می شود (این اتفاق در سال های ۱۹۷۲، ۱۹۸۳، ۲۰۰۵ و ۲۰۲۵ رخ د
اده است)، یا از رئیس جمهور بخواهد که وضعیت اضطراری قانونی اعلام کند، که به دولت اجازه می دهد از یک رویه قانونگذاری ساده استفاده کند، که در آن لوایح پیشنهادی توسط دولت فقط به رضایت "بوندسرات" نیاز دارند (تا کنون، این امر هرگز اعمال نشده است). با این حال، رئیس جمهور در هر دو مورد ملزم به پیروی از درخواست صدراعظم نیست. در صورت عدم توانایی صدراعظم در انجام وظایفش، معاون صدراعظم به طور موقت سمت صدراعظم را بر عهده می گیرد. اگر ناتوانی دائمی باشد، این سؤال مطرح می شود که صدراعظم جدید چگونه می تواند این سمت را بر عهده بگیرد؛ این موضوع در قانون اساسی پیش بینی نشده است. در هر صورت، مجلس فدرال می تواند صدراعظم جدید را از طریق رأی عدم اعتماد سازنده انتخاب کند، اما چنین استفاده ابزاری از این گزینه، البته، بسیار نامناسب خواهد بود. اینکه آیا معاون صدراعظم به عنوان صدراعظم موقت می تواند در چنین حالتی، رأی اعتمادی برای شروع انتخابات جدید ارائه دهد یا خیر، بحث برانگیز است. در هر صورت، نظر غالب این است که معاون صدراعظم استعفای صدراعظم را اعلام کند و در نتیجه راه را برای انتخاب صدراعظم هموار کند. عملکرد. صدراعظم مسئول هدایت دولت
و تصمیم گیری در مورد جهت گیری سیاسی آن است ('). طبق اصل تفکیک (') وزرای دولت آزادند که وظایف خود را به طور مستقل در چارچوب دستورالعمل های سیاسی صدراعظم انجام دهند. صدراعظم می تواند در هر زمانی از رئیس جمهور بخواهد که وزیری را برکنار یا وزیر جدیدی را منصوب کند. انتصاب رئیس جمهور فقط یک امر تشریفاتی است و او نمی تواند درخواست صدراعظم برای برکناری یا انتصاب وزیر را رد کند. صدراعظم همچنین دامنه وظایف هر وزیر را تعیین می کند و می تواند به صلاحدید خود وزرایی را برای ریاست یک وزارتخانه و به اصطلاح وزرای امور ویژه بدون وزارتخانه مستقل معرفی کند. صدراعظم همچنین می تواند خود یک وزارتخانه را رهبری کند. این امر معمول نیست، اما در سه مورد با کنراد آدناور و هلموت اشمیت که به عنوان وزیر امور خارجه نیز خدمت می کنند، رخ داده است. آزادی صدراعظم در شکل دهی به دولتش تنها توسط برخی از مفاد قانون اساسی محدود شده است: صدراعظم باید وزیر دفاع، وزیر امور اقتصادی و وزیر دادگستری را منصوب کند و تلویحاً از ریاست یکی از این وزارتخانه ها توسط خودش منع شده است، زیرا قانون اساسی به این وزرا اختیارات ویژه ای می دهد. به عنوان مثال، وزیر دفاع