Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تپه سیاه سنگ مربوط به سده های اولیه تا میانه اسلامی است و در شهرستان فریمان، ۳۰۰ متری شمال غرب سیاه سنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۲۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سفالی سنگ بست مربوط به سده ۷ - ۸ ق است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۰۵۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یوسف آباد مربوط به اوایل اسلام است و در شهرستان فریمان، روستای یوسف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۳۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گودان حصار مربوط به سده ۵ تا ۷ ق است و در شهرستان فریمان، ۲/۵ کیلومتری جنوب شرق روستای سیدآباد بارمعدن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۷۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه عاشقان مربوط به سده ۵ تا ۸ ق است و در شهرستان فریمان، روستای کلاته اسدالله خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۸۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خزینه مربوط به سده ۴ تا ۷ ق است و در شهرستان فریمان، ۱/۵ کیلومتری شمال غرب روستای ماروسک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۲۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه دختر مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد - سده ۵ تا ۷ ق است و در شهرستان فریمان، روستای دهنه حیدری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۷۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماروس مربوط به سده ۳ تا ۷ ق است و در شهرستان فریمان، ۵۰۰ متری جنوب روستای ماروس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۷۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حسن مربوط به سده های اولیه اسلامی است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۰۵۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بالاخانه مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۰۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گاودزد مربوط به سده های اولیه اسلامی است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۰۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هندی مربوط به سده ۳ - ۶ ق است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۱۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فرخار مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قزقنه مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان فریمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۱۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیوانه فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی جان کالانگیس است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیلی زین، مگی کستل و شانا مک دانلد ایفای نقش کرده اند.
پل-آلن بولیو آشوری شناس کانادایی، استاد تمدن شناس خاورمیانه و خاورنزدیک در دانشگاه تورنتو است. او کارشناسی ارشدش را در سال 1980 از دانشگاه مونترآل گرفت. سپس دکترایش را در سال 1985 از دانشگاه ییل گرفت. او استادیار و سپس دانشیار دانشگاه هاروارد بود تا اینکه به عضویت هیئت علمی دانشگاه تورنتو درآمد. منبع. ویکی پدیای انگلیسی
ماهیان یا داستان ماهی فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی آلکی دیوید و مایکل گرینسپن است. در این فیلم بازیگرانی همچون کلی بروک، بیلی زین، آلکی دیوید، آمبر ساوا و ترنس هاردیمن ایفای نقش کرده اند.
بهشت تبهکاران فیلم ایرانی به نویسندگی و کارگردانی مسعود جعفری جوزانی و تهیه کنندگی فتح الله جعفری جوزانی و علی قائم مقامی محصول ۱۴۰۱–۱۴۰۲ است. داستان. در سال ۱۳۲۹ حسن جعفری کارمند شرکت نفت انگلیس متهم به قتل احمد دهقان صاحب امتیاز روزنامه تهران مصور و مالک تئاتر نصر (تماشاخانه تهران) می شود. حواشی نمایش در جشنواره. در روزهای ابتدائی چهل و دومین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر، نسخه ای از فیلم بهشت تبهکاران که در اختیار هیئت انتخاب جشنواره بود به صورت ناقص و بدون موسیقی، صداگذاری و با پرده سبز توسط مدیران جشنواره پخش شد که اعتراض سازندگان فیلم را به همراه داشت. واکنش سازندگان فیلم. مسعود جعفری جوزانی در جلسه مطبوعاتی جشنواره فیلم فجر با عصبانیت گفت: اینکه این نسخه اینگونه اکران شد کار غیرحرفه ای بود اینکه ما هرکاری می خواهیم انجام دهیم آن را امنیتی می کنیم، خیلی عجیب است، پرسش من این است در کجای دنیا تا این میزان اکران برای فیلم ها می گذارند. اتفاقی که برای این فیلم رخ داد، چیزی نیست که آن را توجیه کنیم و این فقط یک توهین به ما نبود توهین به مردم هم بود، خیلی اشتباه کردند فیلمی را که من برای سنجش به آن ها داد
ه بودم به اکران مردمی گذاشتند تماس گرفتیم گفتیم چرا چنین اتفاقی رخ داده است یک نفر گفت من دیوانه ام هر کاری می کنم، خب حتماً دیوانه است دیگر، کارش را هم که انجام داد. او در اعتراض به نبود فرصت برای تحویل نسخه اکران شده گفت: من دو سال پیش خودم داور جشنواره بودم یک فیلم را روز هجدهم به جشنواره تحویلی دادند. این کار را کردند که هنرمند خراب شود؟ من خراب نمی شوم، عاشق ایرانم و همیشه گفت و کارم را هم برای کشورم ساختم. مشکل این است همه چیز را امنیتی می کنیم و هر سال هم می خواهیم چرخ را دوباره از نو اختراع کنیم و این کاری که انجام دادند به شدت اشتباه و خیانت در امانت بود علی قائم مقامی تهیه کننده در نشست خبری گفت: فیلم «بهشت تبهکاران» از لحاظ پروداکشن و مسائل فنی پروژه سنگینی بود. چند روز قبل از شروع جشنواره فیلم فجر، با مدیران جشنواره صحبت کردم که دو روز برای رساندن نسخه نهایی به ما وقت بدهند اما قبول نکردند و گفتند قانون برای همه یکسان است و بلیت فروشی انجام شده و نمیشه مردم پشت در بمونند در دو روز اول جشنواره نسخه فیلم ما که روی پرده رفت، ناقص بود. نسخه ای بود که برای بازبینی هیئت انتخاب جشنواره ارائه شده بود! بدو
ن موسیقی، صداگذاری با پرده سبز! ای کاش اینگونه پخش نمی شد و مردم فیلم کامل را می دیدند. حالا قضاوت با شماست.
پونیکا یک منظومه اشعار حماسی به زبان لاتین در هفده کتاب در سبک هگزامتر داکتیلیک است که توسط سیلیوس ایتالیکوس (حدود ۲۸ - حدود ۱۰۳ پس از میلاد) نوشته شده است، که شامل دوازده هزار بیت (به طور دقیق، ۱۲۲۰۲) است). این طولانی ترین شعر لاتین باقی مانده از دوران باستان است. موضوع آن جنگ دوم پونی و درگیری بین دو ژنرال بزرگ هانیبال و اسکیپیو آفریکانوس است. این شعر در سال ۱۴۱۶ یا ۱۴۱۷ توسط انسان شناس و محقق ایتالیایی پوجیو براکولینی دوباره کشف شد. ترکیب بندی. تاریخ کتابت پونیکا به طور دقیق مشخص نیست اما شواهدی برای تاریخ کتابت از برخی اپیگرام های مارشال وجود دارد. مارشال در شعری مربوط به سال ۸۸ پس از میلاد، سیلیوس را در حال کار کردن بر روی تألیف پونیکا توصیف می کند و از اسکیپیو و هانیبال به عنوان موضوعات شعر یاد می کند و همچنین در سال ۹۲ پس از میلاد نیز کار او را در این شعر شرح می دهد. دو پاراگراف از متون اصلی کتاب نیز به تاریخ نوشته شدن پونیکا اشاره می کند. در قسمت ۳٫۶۰۰ به بعد، در طول پیشگویی مشتری در مورد آینده روم، رویدادهای مهمی از سلسله فلاویان و زندگی دومیتیان شرح داده شده است، مانند مرگ وسپاسیان، تخریب اورشلیم تو
سط تیتوس، انتخاب عنوان ژرمنیکوس توسط دومیتیان (۸۳ پس از میلاد)) و آتش زدن معبد کاپیتولین در سال ۶۹ پس از میلاد؛ بنابراین، این قطعه یک پایان نامه برای کتاب ۳ در سال ۸۳ پس از میلاد قرار می دهد. در قسمت ۱۴٫۶۸۵–۸۸، ذکر یک ویر(vir) معاصر که صلح را در جهان به ارمغان آورده و دزدی غیرقانونی را متوقف کرده است، به عنوان اشاره به تاجگزاری نروا در سال ۹۶ پس از میلاد تعبیر شده است، اگرچه این اشاره به نروا مورد تردید و مناقشه است. بنابراین، تاریخ نوشته شدن پونیکا احتمالاً باید بین سال های ۸۳ تا ۹۶ بعد از میلاد بوده باشد، اگرچه از آنجایی که این تاریخ ها شامل دو کتاب اول یا سه کتاب آخر نمی شود. این شعر اثری از دوران پیری سیلیوس است، و بنابراین زمان او در ویلاهای کامپانیا به جمع آوری عتیقه جات و تلاوت اشعار می گذرد، احتمالاً از پونیکا با توجه به اشارات مارشال که در بالا ذکر شد، این شعر با موفقیت روبرو شد و از لحاظ محتوی با آئنید مقایسه می شد.
وام تجاری؛ وامی است که به طور خاص برای اهداف تجاری در نظر گرفته شده است و آن را یک مؤسسه مالی به یک بنگاه اقتصادی اعطا می کند تا برای تأمین هزینه های عملیاتی و مخارج سرمایه ای استفاده شود. وام های تجاری به انواع مختلفی از نهادهای تجاری اعطا می شوند، این وام ها معمولاً برای کمک به نیازهای مالی کوتاه مدت لازم برای هزینه های عملیاتی یا خرید تجهیزات برای تسهیل فرایند عملیاتی پرداخت می شوند. در برخی موارد، این وام ممکن است برای کمک به برآورده کردن نیازهای عملیاتی اساسی تر بنگاه ها مانند تأمین مالی هزینه حقوق و دستمزد یا خرید لوازم استفاده شده در فرایند تولید و ساخت، پرداخت شوند. وام های تجاری ممکن است تضمین شده یا بدون وثیقه باشد. با یک وام تضمین شده، وام گیرنده یک دارایی (مانند کارخانه، تجهیزات، سهام یا وسایل نقلیه) را در قبال بدهی تعهد می کند. اگر بدهی بازپرداخت نشود، وام دهنده می تواند دارایی تضمین شده را مطالبه کند. انواع. وام های مضاربه ای. وام مضاربه ای وامی است که به شخص حقیقی یا حقوقی برای فعالیت بازرگانی اعطا می شود. این وام توسط تمامی بانک های دولتی و خصوصی به بازرگانان داخلی و خارجی که فعالیت اقتصادی آن
ها موجب رونق بازرگانی داخلی و افزایش ورود ارز به کشور می شود تعلق می گیرد. وام های سرمایه ثابت. پرداخت تسهیلات سرمایه ثابت به شرکت ها این امکان را می دهد که از منابع مالی بیشتری برای توسعه کار خود استفاده کنند. با استفاده از وام های سرمایه ثابت، شرکت ها می توانند تجهیزات جدید خریداری، ساختمان های جدید احداث و فناوری های نوین را مورد استفاده قرار دهند. وام های خوداشتغالی. وام خوداشتغالی برای کارهای خانگی و مشاغل روستایی در نظر گرفته شده است. از مشاغل خانگی که مورد تأیید وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی بوده و می توانند وام خود اشتغالی دریافت کنند، می توان به این موارد اشاره کرد: مشاغل روستایی نیز شامل فعالیت هایی نظیر کشاورزی، صنایع دستی، کشت محصولات گلخانه ای، شیلات، زنبورداری و دام داری می شوند.
سردهٔ Hypoptophis یک سردهٔ تک نماد است که برای گونه های مارهای سمی خفیف با نیش پسین (opisthoglyphous)، مار سرگنده آفریقایی ایجاد شده است. این گونه که بومی آفریقا است، از زیرخانواده Aparallactinae از خانواده دشنه ماران است. هیچ زیرگونه ای وجود ندارد که معتبر شناخته شود. مار سرگنده آفریقایی در آنگولا، جنوب جمهوری دموکراتیک کنگو (زئیر سابق) و زامبیا یافت می شود. این گونه تخم زا است.
تهران دارای شبکه ای شامل ۶ خط قطار حومه ای است که دسترسی آسان تر ساکنان شهرها و شهرک های اطراف تهران را به پایتخت فراهم می کنند. این شبکه ۵ استان کشور را در بر می گیرد. ناحیهٔ تهران با بیشترین تعداد خطوط و قطارهای حومه ای، بیشترین مسافران حومه ای را دارد. این شبکه دارای خطوطی است که دسترسی تهران را به شهرهای کرج، قزوین، قم، پرند،نسیم شهر،اسلام شهر، پیشوا، ورامین، هشتگرد، رباط کریم، فیروزکوه، گرمسار و تاکستان فراهم می کنند. خطوط. شبکه قطار حومه ای تهران از ۶ خط تشکیل شده است. ایستگاه ها. تهران-پرند: تهران-تپه سفید-اسلامشهر-نسیم شهر-گلستان-نصیرشهر-رباط کریم-پرند تهران-تاکستان: تهران-شهرقدس-کرج-هشتگرد-آبیک-قزوین-تاکستان تهران-قم: تهران-محمدیه-قم-جمکران تهران-فیروزکوه: بهرام-شهر ری-قرچک-باقرآباد-ورامین-پیشوا-امام زاده-ابردژ-گرمسار-بنکوه-کبوتردره-سیمین دشت-زرین دشت-مه آباد-فیروزکوه پیوند به بیرون. سایت قطارهای حومه ای شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران
پولک پوزه ای یا پولک منقاری ، در مارها و دیگر خزندگان پولک دار، صفحه میانی روی نوک پوزه است که در مرز دهان قرار دارد. این مربوط به پولک چانه ای در فک پایین است. این اصطلاح مربوط به پوزه یا بینی است. در مارها، شکل و اندازه این پولک یکی از چندین ویژگی است که برای تمایز گونه ها از یکدیگر استفاده می شود.
پولک چانه ای در مارها و دیگر خزندگان پولک دار به صفحه میانی در نوک فک پایین اشاره دارد. این یک پولک مثلثی است که مطابق با پولک پوزه ای فک بالا است. اشاره به اصطلاح «چانه ای» از عصب چانه ای می آید که به چانه و فک پایین در جانوران می پردازد. در مارها، شکل و اندازه این پولک گاهی یکی از ویژگی هایی است که برای تمایز گونه ها از یکدیگر به کار می رود.
در خزندگان، پولک بینی-پوزه ای ، یک پولک بزرگ شده و معمولاً جفت شده است که درست در پشت پولک پوزه ای (و جلوی پولک بینی) قرار دارد.
در خزندگان، پولک بینی به پولکی گفته می شود که سوراخ بینی را دربر می گیرد. گاهی این پولک جفت (تقسیم) می شود. در چنین مواردی، نیمه جلویی را پیش بینی (prenasal) و نیمه پشتی را پس بینی (postnasal) می نامند. پولک های فرابینی (Supranasal scales) در بالای سطح بینی قرار دارند.
زن دیگر () فیلمی نوآر به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی هوگو هاس محصول سال ۱۹۵۴ کشور ایالات متحده آمریکا است.
اصلاحات ماریان به تغییرات در ترکیب و سناریوهای عملیاتی ارتش روم در اواخر جمهوری روم گفته می شود که معمولاً به گایوس ماریوس (ژنرالی که در سال های ۱۰۷، ۱۰۴–۱۰۰ و ۸۶ قبل از میلاد کنسول بود) نسبت داده می شود. مهم ترین این تغییرات مربوط به تغییر زمینه اجتماعی-اقتصادی سربازی بود. از جمله تغییرات دیگر شامل معرفی کوهورت بود. تأسیس یک شکل واحد از پیاده نظام سنگین با تجهیزات یکسان در سراسر ارتش؛ معرفی جهانی استاندارد عقاب؛ و لغو سواره نظام شهروندی (منظور قوای سوار نظام رومی است متشکل از داوطلبان طبقات بالا یا مزدوران بود). عموماً اعتقاد بر این بود که ماریوس با اجازه دادن برای پیوستن شهروندانی که دارایی نداشتند به ارتش روم، پیشینه اقتصادی-اجتماعی سربازان را تغییر داد. این تقلیل طبقه اجتماعی برای سربازگیری از میان عوام آزاد دون مایه و حتی کارگران (به این طبقات پرولتاریا "proletarii می گفتند)" با انگیزه ایجاد یک طبقه نیمه حرفه ای از سربازان و پرداخت مزد از طریق اعطای زمین ایجاد کند که به نوبه خود سربازان به نوعی مشتریان ژنرال های خود می شدند (عدم وابستگی به منافع جمهوری) و سپس از آنها برای سرنگونی جمهوری استفاده می کردند.
نطریه یک طرح جامع از اصلاحات تحت رهبری ماریوس در دهه ۱۸۴۰ آلمان پدیدار شد، که فرض می کرد هر گونه تغییر در ارتش روم بین زمان پولیبیوس و ماریوس به یک رویداد اصلاحی جامع منتسب است. این باور نسبتاً غیر انتقادی منتشر شد و تا حد زیادی در دهه ۱۸۵۰ و در بیشتر قرن بیستم به اثبات رسید. با این حال، شواهد باستانی کمی برای تغییر دائمی یا قابل توجهی در شیوه استخدام در زمان ماریوس وجود دارد.در دیگر منابع نیز وقوع چنین اصلاحات جامعی به رهبری ماریوس دیگر به طور گسترده توسط متخصصان پذیرفته نشده است؛ محققان قرن بیست و یکم این اصلاحات را «ساخت دانش مدرن» نامیده اند. سایر اصلاحات در زمینه سناریو عملیاتی و تجهیزات ارتش که گفته می شود توسط ماریوس انجام شده است نیز عمدتاً توسط محققان رد شده است. تعداد اندکی از آنها مبنایی در شواهد باستانی و باستانشناسی دارند.برخی دیگر به اشتباه تاریخ گذاری شده اند یا به اشتباه نسبت داده شده اند. تغییرات در ارتش روم جمهوری متأخر هم بعداً (در طول جنگ اجتماعی و پس از جنگ های داخلی به جای پایان قرن دوم قبل از میلاد) رخ داد و هم از شرایط و به نظر نمی رسد دیدگاه اصلاح طلبانه ماریان پدیده آمده باشد. پس زم
ینه. ارتش روم به طور سنتی نیروی انسانی خود را از طریق سربازگیری اجباری از پنج طبقه برتر جامعه آن زمان روم تهیه می کرد. این طبقات به ترتیب کاهش ثروت با یکدیگر فرق می کردند و در مجمعی که این شهروندان را دور هم جمع می کرد به نام مجمع کنتوریاها شرکت می کردند (پرولتیا به طبقات پایینی گفته می شد و عمدتاً از کارگران آزاد جمهوری بودند). این شهروندان کم ثروتمند در دسته ای گروه بندی می شدند که بعد از بقیه حق رای دادن داشتند.بر اساس این طرح، پرولتاریا("proletarii") از خدمت اجباری معاف بودند، مگر زمانی که وضعیت اضطراری اعلام می شد یا شورشی رخ می داد. در چنین شرایطی، فقیرترین ها نیز مسلح شده و به ارتش می پیوستند. اولین نمونه مستند از فراخوانی پرولتاریا زمانی در قرن چهارم قبل میلاد بود. سپس آنها برای اولین بار در سال ۲۸۱ قبل از میلاد با هزینه ایالتی اسلحه دریافت کردند که احتمالاً مربوط به آغاز جنگ پیرهی است. در قرن بیستم، مورخان معتقد بودند که اختلاف مالکیت و دارایی که این پنج طبقه را در سرشماری عمومی از هم جدا می کرد، در طول قرن دوم قبل از میلاد به دلیل کمبود نیروی انسانی به سطحی ناچیز کاهش یافته بود. با این حال، مبنای ای
ن باور، صرفاً وجود سه طبقه اجتماعی در تاریخی نامشخص برای تأمین مقدار دارایی مورد نیاز برای خدمت بود که تنها در صورت اجبار به یک ترتیب نزولی، به عنوان مدرکی برای اثبات وجود روند کاهشی بین طبقات عمل می کردند.
لانس فولر (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شب و روز"، "محوطه دراز"، "وسواس بزرگ، "زن دیگر" و "یک وجب خاک خدا" اشاره کرد.
بلژیک یک دولت فدرال متشکل از سه جامعه و سه منطقه است که بر چهار ناحیه زبانی بنا شده اند. هر کدام از این مجموعهٔ زیربخش ها، با هم کل کشور را تشکیل می دهند؛ به عبارت دیگر، همپوشانی دارند. ناحیه های زبانی توسط قانون دوم گیلسون (لازم الاجرا از ۲ آگوست ۱۹۶۳) ایجاد شد. تقسیم به ناحیه های زبانی در قانون اساسی بلژیک در سال ۱۹۷۰ گنجانده شد. با اصلاحات قانون اساسی در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، منطقه ای شدن دولت یکپارچه، بلژیک به یک فدراسیون سه لایه تبدیل شد. دولت های فدرال، منطقه ای و اجتماعی بلژیک ایجاد شدند؛ سازشی که برای به حداقل رساندن تنش های زبانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی طراحی شد.
اعتراف یک دختر () یک فیلم نوآر به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی هوگو هاس محصول سال ۱۹۵۳ کشور ایالات متحده آمریکا است.
ولایت های ژاپن () بخش های اداری سطح اول ژاپن از سالهای ۶۰۰ تا ۱۸۶۸ بودند. ولایت ها در اواخر قرن هفتم در ژاپن تحت سیستم قانون ریتسوریو که اولین حکومت مرکزی را تشکیل داد، تأسیس شدند.
مسجد اورتاکوی ( ) یا مسجد بزرگ مجیدیه () واقع در بشیکتاش، استانبول، ترکیه، مسجدی است که در کنار دریای محوطه اسکله اورتاکوی ، یکی از محبوب ترین مکان ها در تنگه بسفر واقع شده است. این بنا به دستور سلطان عبدالمجید یکم عثمانی ساخته شد و ساخت آن در حدود سال ۱۸۵۴ یا ۱۸۵۶ به پایان رسید. این سازه نمادی از منطقه اورتاکوی است زیرا چشم اندازی خاص از تنگه بسفر استانبول و پل بسفر دارد. این مسجد از کشتی های تفریحی و کشتی های بسفر قابل مشاهده است. تاریخ. در محل مسجد کنونی اورتاکوی قبلاً یک مسجد کوچک وجود داشت که در سال ۱۷۲۰ ساخته شد و در طی قیام حامیان خلیل در سال ۱۷۳۱ ویران شد. مسجد کنونی توسط سلطان عبدالمجید یکم عثمانی ساخته شد و در حدود سال های ۱۸۵۴ یا ۱۸۵۶ ساخته یا تکمیل شده است (تاریخ دقیق ساخت در منابع آکادمیک متفاوت است). معماران آن پدر و پسر ارمنی، کاراپت بالیان و نیکوغایوس بالیان بودند که به عنوان یک گروه کار می کردند و همچنین کاخ دولماباغچه و مسجد دولماباغچه را در حوالی ۱۸۵۳-۱۸۵۵ طراحی کردند. تک گنبد مسجد در ابتدا با استفاده از آجر ساخته شده است. با این حال، بر روی گنبد در طول زمان ترک هایی ایجاد شد و آماده فرو ری
ختن بود که گنبد به شکل جدیدی با استفاده از بتن بازسازی شد. در سال ۱۸۹۴ زلزله ای رخ داد که به مسجد آسیب رساند و همچنین در سال ۱۹۸۴ دچار آتش سوزی جزئی شد. از این رو، این سازه در زمان خود تحت چندین عملیات تعمیر و مرمت قرار گرفته است. یک پروژه مرمت سه ساله توسط اداره کل بنیادها در سال ۲۰۱۴ با هزینه ای نزدیک به ۷ میلیون لیره انجام شد. این مسجد در ۶ ژوئن ۲۰۱۴ با حضور رجب طیب اردوغان ، نخست وزیر وقت و سایر مقامات دولتی، رسماً بازگشایی شد. معماری. بالیان ها مسجد را به سبک ترکیبی یا التقاطی مانند سایر پروژه های استانبول، طراحی کردند که شامل گرایش های احیاگر معاصر اروپایی مانند نئوکلاسیک ، همراه با برخی جزئیات و عناصر کلی طراحی برگرفته از سبک باروک اولیه عثمانی است. با این حال، تزئینات سنگی کنده کاری شده خاص این مسجد، آن را از دیگر مساجد آن دوره، متمایز می کند. این ساختمان شامل یک آپارتمان سلطنتی دو طبقه برای سلطان است که دارای پلان U شکل است و یک نمازخانه اصلی برای مسجد که دارای پلان مربع است و با یک گنبد پوشیده شده است. نماها با ستون های مفید و درگیر با نقوش برجسته سنگی حکاکی شده، تزئین شده اند و به مسجد «ظاهری پویا»
می دهند. دو ردیف پنجره وجود دارد که نور مسجد را تامین می کند. گنبد بازسازی شده از بتن ساخته شده است، در حالی که از سنگ برای ساخت دو مناره باریک، استفاده شده است. مناره ها دارای بالکن هایی شبیه سرستون های کورینتی هستند. این مسجد در مقایسه با مساجد دیگر در آن سوی شاخ طلایی، کوچک است. از نظر فضای داخلی، مقیاس متوسطی دارد اما داخل آن جادار است و دارای پنجره های عریض و بلندی است که انعکاس آن را در آب می شکند و همچنین نور روز را امکان پذیر می کند. برای ساخت محراب و منبر از مصالحی مانند سنگ های مرمر و سماق استفاده شده است. داخل گنبد با نقاشی های "دیواری ترومپ لویل" تزیین شده است که برای اولین بار در دوره سلطنت عبدالمجید یکم به معماری عثمانی معرفی شد نقاشی های "ترومپ لویل" در اینجا شامل تصاویری از پنجره های طاقچه مانند با پرده و همچنین ردیف هایی از محراب است که به سبک نئو رنسانس اجرا شده اند و در عین حال عناصری از معماری و تزئینات سنتی اسلامی را در آن سبک گنجانده اند. نمای داخلی مسجد همچنین دارای چندین تابلوی خوشنویسی است که توسط خود عبدالمجید یکم انجام شده است، زیرا او در کنار سلطان بودن، خوشنویس نیز بوده است.
جامعه فلاندری () یکی از سه جامعه قانونی بلژیک است که توسط قانون اساسی بلژیک ایجاد شده و دارای مسئولیت های قانونی فقط در محدودهٔ جغرافیایی دقیق منطقه هلندی زبان و منطقه دوزبانه بروکسل-پایتخت است. برخلاف جامعه فرانسوی بلژیک، صلاحیت های جامعه فلاندری با صلاحیت های منطقه فلاندری متحد شده و توسط مجلس فلاندری واقع در بروکسل (انتخاب شده مستقیماً توسط مردم) اعمال می شود.
کلاه پوش لباسی است متشکل از یک لباس بلند و کلاه دار با آستین های گشاد که اغلب راهبان می پوشند. در اصل ممکن است صرفاً به قسمت سرپوش دار یک ردا اشاره داشته باشد. با این حال، در استفاده معاصر، آن را از یک ردا یا شنل ("کاپا") متمایز می کند؛ زیرا به یک لباس کامل اطلاق می شود. امروزه بیشتر راهبان کاتولیک و آنگلیکن در هنگام شرکت در مراسم عبادت از آن استفاده می کنند.
یاری متقابل () یک شیوهٔ سازمان یابی است که در آن مبادلهٔ داوطلبانه و مبتنی بر همکاری منابع و خدمات در راستای منافع مشترک در میان اعضای یک جامعه به منظور فائق آمدن بر موانع اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و رسیدن به نیازهای مشترک صورت می گیرد. این منابع می توانند در قالب غذا، لباس یا دارو خدمات بهداشتی و آموزشی باشند. در این شیوه منابع بدون پیش شرط به اشتراک گذاشته می شوند، بر خلاف شیوهٔ خیریه ای که در آن شرایط مشخصی برای دریافت کمک وجود دارند. گروه های مبتنی بر یاری متقابل معمولا فراتر از نیازهای مادی و مبادلهٔ خدمات به چهارچوبی برای مشارکت سیاسی تبدیل می شوند.
تأمین مالی بنگاه های کوچک؛ به ابزارهایی اشاره دارد که از طریق آنها یک کارآفرین برای راه اندازی یک شرکت یا فعالیت کوچک تجاری جدید یا کسب پول برای تأمین مالی فعالیت های بازرگانی و اقتصادی فعلی یا آتی یک شرکت کوچک موجود ، کسب سرمایه می کند. امروزه بنگاه های کوچک نقش انکارناپذیری در اقتصاد کشورها دارند. از ملزومات اساسی راه اندازی و بقای بنگاه های کوچک، مسئله تامین سرمایه مورد نیاز است؛ لذا بررسی روشهای گوناگون تامین مالی بنگاه های کوچک به کارآفرینان کمک می کند تا بقاء شرکت خود را تضمین کنند. بررسی ها نشان می دهد که بنگاه های کوچک در مراحل مختلف عمر خود از روشهای مختلفی برای تامین سرمایه مورد نیاز استفاده می کنند. منابعی چون منابع داخلی، قرض و بدهی و … در مراحل مختلف چرخه حیات بنگاه های کوچک مورد استفاده قرار می گیرند. روش های زیادی برای تامین مالی یک شرکت جدید یا فعلی وجود دارد که هر کدام مزایا و محدودیت های خاص خود را دارند. در پی بحران مالی ۰۸–۲۰۰۷، در دسترس بودن روش های سنتی تامین مالی بنگاه های کوچک به طور چشمگیری کاهش یافت. در همان موقع، انواع جایگزینی برای تامین مالی بنگاه های کوچک پدیدار شد. روش های سنتی
تامین مالی بنگاه های کوچک. به طور سنتی دو گزینه برای کارآفرینانی که به دنبال تأمین مالی بنگاه کوچک خود هستند در دسترس است: استقراض وجوه (تأمین مالی از طریق بدهی). در روش تامین مالی از طریق بدهی، صاحبان شرکت در عین حال که مالکیت شرکت را در اختیار دارند و توان تصمیم گیری خود را از دست نخواهند داد، اصل بدهی به همراه سود متعلقه در دوره های آتی را تعهد می کنند. مهم ترین منابع تامین مالی از طریق بدهی عبارتند از: بانک ها، اعتبار تجاری، عرضه کنندگان تجهیزات، شرکت های تامین مالی تجاری، موسسات پس انداز و وام، کارگزاری ها، شرکت های بیمه، اتحادیه های اعتباری، اوراق قرضه، عرضه خصوصی و کمک های دولتی. در تامین مالی از طریق سرمایه، تامین کننده مالی در زمره مالکان بنگاه قرار می گیرد. فروش سهام مالکیت در ازای سرمایه (تأمین مالی از طریق سهام). فرایند افزایش سرمایه از طریق فروش سهام در یک بنگاه اقتصادی است. تامین مالی از طریق سهام، عمدتاً به فروش بهره مالکیت برای جمع آوری وجوه لازم برای اهداف تجاری اشاره دارد این نوع تامین مالی شامل طیف گسترده ای درمقیاس و دامنه می شود. وضعیت تسهیلات دهی بانک ها در ایران. بانک ها در ایران تسهیلا
ت دهی را غالباً محدود به بنگاه های بسیار بزرگ اقتصادی می کنند که با توجه به ابعاد تولیدشان به وضوح توان بازپرداخت خواهند داشت. از سوی دیگر اکثر این بنگاه های اقتصادی در واقع روابط قوی با دولت دارند: یا دولتی اند، یا خصوصی شده اما همچنان مدیریت دولتی دارند یا به هر صورت مرتبط به دولت هستند. در این رقابت نابرابر، بنگاه های خرد و کوچک که بخش اصلی اشتغال کشور هم در آن ها ایجاد می شود، دستشان از دریافت تسهیلات کوتاه می ماند. تامین مالی جمعی از طریق فرابورس. یکی دیگر از روش های تامین مالی برای شرکت های با سایز متوسط، استفاده از تامین مالی جمعی یا کرادفاندینگ است.
سواره نظام رومی (لاتین: equites Romani) به نیروهای سوار بر اسب ارتش روم در طول دوران پادشاهی، جمهوری و امپراتوری اشاره دارد. در دوران سلطنت سواره نظام رومی گروهی متشکل از ۳۰۰ سرباز به نام سلرس(celeres,) بودند که وظیفه محافظت از پادشاه را بر عهده داشتند. بعداً تعداد آنها دو برابر شد و به ۶۰۰ و سپس احتمالاً ۱۸۰۰ رسید. همه اعضای سواره نظام متشکل از طبقه پاتریسین ها بودند. در دوره جمهوری، نام عمومی سواره نظام، ایکوئیت ها (معنی لاتین=اقوام) بود و این واحدها شامل کلاس سوارکاری و کلاس اول، با یک گروه ۳۰۰ سواره در هر لژیون بود. آنها به ۱۰ گروه ۳۰ نفره تقسیم می شدند. هر گروه سه رهبر را انتخاب می کرد که به نام دکوریون شناخته می شدند. بعدها سواره نظام رومی استفاده از شهروندان رومی را به عنوان سواره نظام متوقف کردند و به اُئوکسیلیا و نیروهای خارجی متکی شدند. سواره نظام رومی از کلاه ایمنی کورنتی، محافظ سینه برنزی و زانوبند (Greave)های برنزی استفاده می کردند. بعداً جوشن نیز در سوار نظام مورد استفاده قرار گرفت. تسلیحات آنها شامل نیزه (lanceae)، شمشیر بلند (اسپاتا spatha) و نیزه های کوتاه پرتابی (akontes) بود. مورخانی مانند
فیلیپ سیدنل استدلال می کنند که سواره نظام رومی بخش مهمی از ارتش جمهوری بود. با این حال، مورخان دیگر شکست هایی مانند نبرد کانای و نبرد تربیا را به عنوان گواهی بر این ادعا می آورند. تاکتیک های سواره نظام شامل ابتدا رویارویی با سواره نظام دشمن، سپس حمله به پیاده نظام دشمن از جهت های مختلف برای پرت کردن حواس فرمانده و شکستن خط دفاعی آنها بود. در اواخر امپراتوری از سواره نظام سبک و کمانداران سواره برای درگیری استفاده می شد. منابع. مشارکت کنندگان ویکی انگلیسی