Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ز موارد تقریباً بی سابقه این بود که ملکه اسماء بنت شهاب «در جلسات شورا با چهره ای گشوده حاضر می شد»؛ یعنی بدون پوشاندن صورت (بی نقاب). محمد الثور او را چنین توصیف کرده است: «او از مشهورترین و نیرومندترین زنان روزگار خود بود. زنی بخشنده بود و شاعره ای که شعر می سرود. از جمله ستایش هایی که شاعران از شوهرش، الصلیحی، می کردند، این بود که همسری چون او داشت… زمانی که شوهرش به کمال شخصیت او پی برد، ادارهٔ امور دولتی را به او سپرد. او به ندرت تصمیمی برخلاف نظر اسماء می گرفت و [...] احترام بسیار زیادی برای او قائل بود و هیچ نظری را بر نظر او مقدم نمی داشت.» در سال ۱۰۶۷م، در جریان حج به مکه، طایفهٔ بنی نجاح به رهبری سعید بن نجاح، امیر زَبید، به کاروان علی و اسماء حمله کردند. علی را کشتند و اسماء را به اسارت گرفتند. او در زندانی مخفی در زبید محبوس شد و بنا بر گزارش ها، سرِ بریدهٔ شوهرش را بر سر نیزه ای در برابر سلول او نصب کردند تا او ببنید. پس از یک سال اسارت، او توانست پیامی به پسر و عروسش در صنعاء برساند، و پسرش با حمله به زبید، او را آزاد کرد. دوران دوم سلطنت. اسماء به قلمرو خود بازگشت و تا زمان وفاتش در مدیریت امور
کشور به پسرش احمد المکرّم و عروسش أروی الصُلیحی کمک می کرد.هنگامیکه که او با پسرش المکرّم دیدار کرد، او را به عنوان جانشین پدرش تأیید نمود، اما زمانی که او کمی بعد دچار فلج شد، دوباره کنترل امور را به عنوان حاکم مشترک در کنار عروسش اَرویٰ به دست گرفت. طبق وصیت پسرش، اروی قرار بود شریک حکومت او باشد، زیرا خود المکرّم به دلیل وضعیت جسمانی اش قادر به حکومت کردن نبود. میراث. ملکه اسماء گاه به مهربانی، «ملکهٔ کوچک سبا» لقب داده می شد. محمد الثور نوشته است: «برخی شاعران، که از تحسین خود نسبت به اسماء سرمست شده بودند، حتی گفته اند اگر تخت ملکه سبا باشکوه بوده است، تخت اسماء از آن هم باشکوه تر بوده است.» این نکته تا حدی شگفت انگیز است، زیرا ملکهٔ سبا متعلق به دوران جاهلیت بود، زمانی پیش از اسلام که به طور سنتی به عنوان دوره ای منفی دیده می شد. نام دیگری که هم برای او و هم برای عروسش و شریک حکومتی اش به کار می رفت، «ملکهٔ حازمه» بود: «حازم» لقب یا توصیفی بود که به افرادی داده می شد که در امور سیاسی بیشترین حکمت و قضاوت را نشان می دادند.
پیزریا () رستورانی است که بر پیتزا تمرکز دارد. پیزریا ممکن است غذای بیرون بر ارائه دهد، که در آن مشتری غذای خود را از قبل یا در رستوران سفارش می دهد و سپس غذای آماده شده را در یک جعبه پیتزا با خود می برد. پیزریا ممکن است غذا را به منزل مشتری تحویل دهد. در ایتالیا، پیتزا به طور سنتی غذای فقرا بود و بنابراین مواد اولیه کم و ارزانی داشت. با محبوبیت آن پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر به یک غذای کاربردی تبدیل شد که سریع و آسان آماده می شد. پیتزا با اختراع پیتزای منجمد و تحویل پیتزا، بیشتر در دسترس قرار گرفت.
کای هاهتو (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل فنلاند است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تویوو کوولا (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل فنلاند بود. زندگی و حرفه. او در روستای وکاکوسکی از توابع شهر آلاووس متولد شد و در زمانی که فنلاند هنوز یک دوک نشین بزرگ تحت حکومت روسیه بود، نام او به عنوان بومی شهر واسا (که در آن زمان نیکولاینکائوپونکی نام داشت) ثبت شد. او به عنوان کسی که تصویر رنگارنگ و پرشور از طبیعت و مردم فنلاند ارائه کرده، شناخته می شود.
واسا () یک جامعه ثبت نشده در منطقه ایست کوتنی در جنوب شرقی بریتیش کلمبیا است. این مکان، در ساحل شرقی رودخانه کوتنی در شمال دهانه نهر لوئیس، دریاچه واسا را ​​احاطه کرده است. این محل، در بخش ادغام شده بزرگراه های ۹۳ و ۹۵، از طریق جاده حدود ۳۶ کیلومتری (۲۲ مایل) شمال کرنبروک و ۲۱۱ کیلومتری (۱۳۱ مایل) جنوب شرقی گولدن قرار دارد.
متدیسم در فنلاند () در دهه ۱۸۶۰ از طریق ملوانان اوستروبوتنیایی وارد فنلاند شد. متدیسم به ویژه در اوستروبوتنیای سوئدی زبان گسترش یافت. اولین جماعت متدیست در سال ۱۸۸۱ در واسا و اولین جماعت فنلاندی زبان در سال ۱۸۸۷ در پری تأسیس شد. از سال ۱۹۲۵، کلیساهای ملی متدیست ها، کلیسای متحد متدیست فنلاندی در فنلاند و کلیسای متحد متدیست سوئدی در فنلاند بوده اند. کلیساهای متدیست فنلاند متعلق به شورای جهانی متدیست هستند. هر دو کلیسا تابع اسقف کشورهای نوردیک و بالتیک هستند. هر دو کلیسای متدیست همچنین متعلق به شورای جهانی فنلاند و شورای مسیحیان آزاد فنلاند هستند. کلیساهای متدیست فنلاند رسماً حدود ۲۰۰۰ عضو دارند.
ورزشگاه ۱۱ نوامبر ، یک ورزشگاه چند منظوره در تالاتونای آنگولا، (نزدیک لوآندا) است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ پیش از جام ملت های آفریقا ۲۰۱۰ تکمیل شد، میزبان ۹ مسابقه در طول مسابقات، از جمله پنج مسابقه گروه A، یک مسابقه گروه B، یک مسابقه یک چهارم نهایی، یک مسابقه نیمه نهایی و یک مسابقه فینال بود. هزینه تخمینی آن حدود ۲۲۷ میلیون دلار آمریکا است. در حال حاضر، این ورزشگاه به طور منظم توسط باشگاه های فوتبال پریمیرو د آگوستو، پترو اتلتیکو و بنفیکا لوآندا که در لیگ گیرابولا بازی می کنند، مورد استفاده قرار می گیرد. ظرفیت آن ۴۸٬۰۰۰ نفر است. نام این ورزشگاه از تاریخ استقلال آنگولا گرفته شده است. این ورزشگاه در شهرداری تالاتونا در بزرگراه اطراف لوآندا در کنار جاده واقع شده است. حادثه پس از بازی پریمیرو آگوستو مقابل مازمبه. بنا به گزارش ها، پس از مسابقه ای با حضور ۴۵٬۰۰۰ تماشاگر در روز شنبه ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۸، پنج نفر کشته شدند، از جمله دو کودک که هنگام خروج از ورزشگاه زیر دست و پا له یا خفه شدند. پیش از شروع مسابقه، هواداران از ترس وقوع یک تراژدی و با توجه به پشت سر گذاشتن مصائب مشابه در گذشته، با یک ایستگاه رادیویی تماس
گرفتند و از سازمان مربوط خواستند که پس از پایان مسابقه، تمام دروازه ها را باز کند. وزارت جوانان و ورزش آنگولا از این حادثه ابراز تاسف کرد، به بستگان قربانیان تسلیت گفت و قول داد که تحقیقات را آغاز کند. مدیریت باشگاه قول داد که به بستگان در هزینه های مراسم تشییع جنازه کمک کند.
ویلای اصفهان (یا دانشگاه) که امروزه با نام مستعار و بیشتر با نام ویلای اصفهان شناخته می شود، ساختمانی به سبک معماری ایرانی دوران زیبا در مونِگِتی، موناکو، در بلوار ۵۷ ژاردن اِگزوتیک است. این بنا در سال ۱۹۱۰ توسط دیپلمات ایرانی، پرنس ارفع ساخته شد. این ویلا با الگوبرداری از مسجد شاه (اصفهان) در ایران، با مناره های آبی ساخته شده به این صورت که با موزاییک، شیشه های رنگی و نقوشی از جمله نشان شیر و خورشید ایرانی تزئین شده است. ویلای اصفهان که در دهه ۱۹۶۰ موزه هنر و فرهنگ ایران بود، در سال ۲۰۱۹ با ۹ اتاق در زمینی به مساحت ۵۴۸ متر مربع برای فروش گذاشته شد. ساختمان موزه هنر، محلی برای نمایش مجسمه ها و آثار هنری ایرانی بود که توسط بارونس ماری روز ترنک، نوه خواننده شهیر اپرا ماری روز، اداره می شد. مجموعه شاهزاده آرفا توسط ساتبیز در سال ۱۹۸۳ فروخته شد. ویلای اصفهان مدتی (پیش از سال ۲۰۲۳) محل کنسولگری اندونزی در موناکو بوده است.
جون واکر (; - ) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "نابخشوده"، "میلیونر" و "پرستار جنگ" اشاره کرد.
پایان سفر () یک فیلم جنگی به کارگردانی سال دیب محصول سال ۲۰۱۷ کشور بریتانیا است. این فیلم در بخش نمایش های ویژه جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ به نمایش درآمده است.
آشپزی نائورویی، سبک آشپزی سنتی نائورو یک کشور جزیره ای در اقیانوس آرام است. نائورو بالاترین نرخ چاقی در جهان را دارد. غذاهای اصلی. مردم نائورو مانند دیگر همسایگان جزیره ای خود، غذای دریایی و همچنین غذاهای تهیه شده از نارگیل و میوه پاندانوس بسیار زیادی مصرف می کنند. شیر نارگیل نیز به شکل گسترده ای در نائورو مورد استفاده قرار می گیرد. ماهی نارگیل (ماهی خام، اغلب ماهی تن، که در شیر نارگیل و با چاشنی سرو می شود) یک غذای سنتی است. نام های بومی نائورو برای محصولات سنتی عبارتند از: تأثیرات. آشپزی نائورو تا حد زیادی تحت تأثیر غذاهای چینی قرار گرفته است. چینی ها جامعه اصلی خارجی های این کشور را تشکیل می دهند و تعدادی رستوران چینی در این جزیره وجود دارد که مهم ترین آنها در یارن است. آشپزی نائورو نیز معمولاً تأثیر بسیاری از سبک های غربی، به ویژه از استرالیا را نشان می دهند. سنت ها. اکثر مردم نائورو مسیحی و عضو کلیسای جماعت نائورو هستند. آنها اغلب کریسمس را با کیک های کریسمسی که از موز و نارگیل تهیه می شوند، جشن می گیرند.
فلات شیموسا ، یک فلات در دشت کانتو در مرکز هونشو، ژاپن است. این فلات بیشتر شمال استان چیبا را در بر می گیرد. این فلات از نظر تاریخی دارای کشاورزی غنی بود، اما در قرن بیستم، فلات غربی و مرکزی شیموسا به یکی از مناطق صنعتی اصلی ژاپن تبدیل شد، و همچنین به یک شهر رفت و آمد در منطقه شهری توکیو تبدیل شد.
ایان مک لارن (؛ ۱ مه ۱۸۷۵ – ۱۰ آوریل ۱۹۵۲) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بینوایان"، "آخرین موهیکان"، "مردی با نقاب آهنین"، "کلئوپاترا"، "درنده باسکرویل"، "اگر پادشاه بودم"، "شاهزاده و گدا، و "جسم و روح" اشاره کرد.
یوشیدا توشیمارو ، او در پایان دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا) از فعالان قلمرو چوشو بود. نام او ایتارو بود و بعداً نام خود را به توشیمارو تغییر داد. او به عنوان یکی از سه شاگرد بزرگ شوین به همراه کوساکا گنزوی و تاکاسوگی شینساکو شناخته می شود و همچنین به عنوان یکی از چهار شاگرد بزرگ شوین به همراه ایری کیویچی شناخته می شود.
کریستوس پاپادوپولوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است که در حال حاضر برای یوونتوس نکست جن در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان بازی کرده است.
لوسی پارسونز (Lucy Parsons)، زاده ۱۸۵۱ و درگذشته ۱۹۴۲، یکی از برجسته ترین فعالان آنارشیست، فعالان حقوق کارگران و مدافعان عدالت اجتماعی در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم در آمریکا بود. او به دلیل فعالیت های رادیکال خود علیه سرمایه داری، استبداد و نژادپرستی، تأثیر عمیقی بر جنبش های کارگری و آزادی خواهانه گذاشت. زندگی شخصی. لوسی پارسونز از مادری برده متولد شد. در طول سالیان، او نام های مختلفی داشت و میراث های زیادی از جمله مکزیکی و بومی آمریکایی را از خود به جا گذاشت. او در سال ۱۸۷۳ در تگزاس با آلبرت پارسونز (Albert Richard Parsons)، روزنامه نگار نامی، ازدواج کرد. با این حال، قوانین ازدواج بین نژادی خیلی زود آنها را مجبور به نقل مکان به شمال شیکاگو کرد. در آنجا، لوسی به عنوان خیاط کار می کرد و در عین حال برای مجلات و روزنامه های مختلف اتحادیه ای و سوسیالیستی می نوشت. همکاری با جنبش آنارشیسم. لوسی که سخنوری زبردست بود، پس از ازدواج با پارسونز به جنبش رادیکال متمایل شد و در سردبیری روزنامه مشهور آلارم (The Alarm) به او یاری رساند. او در سازماندهی اعتصاب های کارگری، از جمله جنبش ۸ ساعت کار در روز، نقش کلیدی داشت
. در جریان رویداد هی مارکت (Haymarket massacre)، او و همسرش رهبر اعتراضات کارگران شیکاگو برای محدود ساختن ساعات کار به ۸ ساعت بودند، که با سرکوب خونین رو به رو شد. هشت فعال آنارشیست به اتهام واهی انفجار بمب محاکمه و محکوم به اعدام شدند که یکی از آنان در زندان خودکشی کرد و چهار نفر دیگر، از جمله آلبرت پارسونز، اعدام شدند. این کشتار و اعدام ها سبب شد روز اول می به عنوان روز جهانی کارگر در تاریخ ثبت شود. پس از اعدام آلبرت، لوسی به فعالیت های سیاسی رادیکالش ادامه داد؛ در بنیان گذاری «سازمان کارگران صنعتی جهان» (IWW) نقش چشمگیری داشت و یکی از بنیان گذاران «فدراسیون کارگری آمریکا» (.A.F. of L) و از فعالان برجسته جنبش کارگری بود. او از آنارشیست هایی بود که به جای نظریه پردازی، بر کنش مستقیم تأکید داشت. نظرات او درباره مبارزه طبقاتی و لزوم شورش علیه نظام سرمایه داری، بر جنبش های آنارشیستی و سوسیالیستی تأثیر گذاشت. برخلاف بسیاری از فمینیست های سفیدپوست زمان خود، او معتقد بود که رهایی زنان بدون رهایی کل طبقه کارگر امکان پذیر نیست. او به ویژه از زنان کارگر و فقیر دفاع می کرد و بر اهمیت مبارزه طبقاتی در کنار مبارزه جنسیت
ی تأکید داشت. او که خود از تبار آفریقایی-آمریکایی، مکزیکی و بومی آمریکایی بود، با نژادپرستی ساختاری در آمریکا مقابله می کرد. با وجود این که از نژادپرستی آسیب دیده بود، او بیشتر بر ستم طبقاتی تمرکز داشت تا صرفاً بر مسائل نژادی. آثار. دولت آمریکا بارها تلاش کرد او را سانسور کند، اما او همواره برای آزادی مطبوعات و حق اعتراض مبارزه کرد. نوشته ها و سخنرانی های او الهام بخش نسل های بعدی فعالان اجتماعی شد. آثار لوسی پارسونز در این کتاب ها منتشر شده اند: زندگینامه. کتاب «لوسی پارسونز: روح زنانه انقلاب» (رهبر آنارشیست سندیکاهای کارگری آمریکا) اثر کارولین اَشباو که با برگردان نازیتا شا ه اسماعیلی نژاد در نشر مردمنگار منتشر خواهد شد، به زندگی این زن انقلابی می پردازد. این کتاب نخستین بار در سال 1976 و در انتشارات چارلز اچ. کر (Charles H. Kerr Publishing Company) چاپ شد و ویرایش دوم آن در سال 2013 در انتشارات هی مارکت (Haymarket Books) منتشر گردید. زندگینامه دیگری متأثر از این کتاب با عنوان «الهه آنارشیسم: زندگی و زمانه لوسی پارسونز، آنارشیست رادیکال» (Goddess of Anarchy: The Life and Times of Lucy Parsons, American Radi
cal) اثر ژاکلین جونز (Jacqueline Jones) نیز منتشر شده است.
شوگون سالاری سابق یا کیو-باکوفو ، مجله ای ماهانه که توسط افراد مرتبط با شوگون سالاری ادو سابق در دوره میجی منتشر می شد. بررسی اجمالی. مجله کیو-باکوفو از آوریل ۱۸۹۷ توسط توگاوا آتاکا ، روزنامه نگاری از خاندان سابق هاتاموتو (ملازم سامورایی) که یک کشیش مسیحی در ژاپن نیز بود منتشر می شد. پس از دوران اصلاحات میجی، توگاوا ایده انتشار یک مجله را مطرح کرد زیرا احساس می کرد تاریخ اصلاحات از دیدگاه تاریخی یک جانبه ای از جناح پیروز قلمرو ساتسوما-قلمرو چوشو نوشته شده است و ۳۰ سال از سقوط شوگون سالاری ادو گذشته است و افرادی که زمانی به آن خدمت می کردند، اکنون مسن شده اند و لازم است شهادت ها و سوابق آنها به جا گذاشته شود. او این مجله را با حمایت و کمک مقام های سابق شوگون سالاری مانند کیمورا کایشو، کاتسو کایشو، انوموتو تاکه آکی، اوتوری کیسوکه، کوریموتو جوئون و موکایاما کوسون تأسیس کرد. این مجله عمدتاً شامل تحقیقاتی در مورد دستاوردها و تاریخ شوگون سالاری ادو، اسناد و عکس های تاریخی مربوط به پایان دوره ادو، خاطراتی از مقام های سابق شوگون سالاری، زندگینامه ها، مقالات تاریخی، خوشنویسی و نقاشی بود. انتشار این مجله با هفتمین شمار
ه (در مجموع چهل و هشتمین شماره) از جلد ۵ در اوت ۱۹۰۱ متوقف شد. توگاوا متعاقباً مجله جانشین، بوشی جیدای را در مارس ۱۹۰۲ منتشر کرد، اما مجبور شد با نهمین شماره انتشار آن را متوقف کند. چاپ مجدد آن در سال ۱۹۷۱ توسط رینکاوا شوتن در ۴ کتاب (جلدهای ۴ و ۵ در یک کتاب ترکیب شدند) در مجموع ۵ جلد منتشر شد.
وسلی گسولینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای اتلتیک در پست مدافع بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به یوونتوس نکست جن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال و زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده است.
لیند مک کورمیک (؛ ۱۲ اوت ۱۸۹۵ – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ به عنوان ششمین جانشین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد و از ژوئیه تا اوت ۱۹۵۶ سرپرست فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا بود. مک کورمیک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۵ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ فرمانده یواس اس بیرمنگام و از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ فرمانده یواس اس بیوکنن بود و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۵ فرماندهی یواس اس آر-۱۰ را برعهده داشت. وی از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ فرمانده کالج جنگی نیروی دریایی بود و در فاصله سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ فرماندهی نیروهای ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
کیمورا کایشو (؛ – ) پرسنل نظامی و یکی از هیئت اعزامی ژاپن به ایالات متحده آمریکادر دوره شوگون سالاری توکوگاوا ژاپن بود.
از دست رفتن بار () در یک شبکه برق به وضعیتی گفته می شود که ظرفیت تولید موجود کمتر از بار سیستم باشد. چندین شاخص قابلیت اطمینان احتمالی برای سیستم های تولید برق، از دست دادن بار را در تعاریف خود به کار می برند که محبوب ترین آن ها احتمال از دست دادن بار (LOLP) است. این شاخص، احتمال وقوع از دست دادن بار در طول یک سال را مشخص می کند. رویدادهای از دست دادن بار قبل از انجام اقدامات کاهشی (مانند خرید برق از سایر سیستم ها یا قطع بار) محاسبه می شوند، بنابراین از دست دادن بار لزوماً به معنای قطعی برق نیست. شاخص های قابلیت اطمینان مبتنی بر از دست دادن بار. چندین شاخص قابلیت اطمینان برای تولید برق، بر اساس از دست دادن بار که در یک بازه زمانی طولانی (یک یا چند سال) با افزایش های نسبتاً کوچک (یک ساعت یا یک روز) مشاهده/محاسبه می شود، بنا شده اند. تعداد کل افزایش ها در بازه زمانی طولانی به عنوان N مشخص می شود (به عنوان مثال، برای یک بازه یک ساله، اگر افزایش روز باشد، N = ۳۶۵، و اگر افزایش ساعت باشد، N = ۸۷۶۰):
موکویاما کوسون ؛ – ) پرسنل نظامی و شاعر در دوره شوگون سالاری توکوگاوا ژاپن بود. یک مقام شوگونی و شاعر چینی از پایان دوره ادو تا دوره میجی. نام کوچک او ایچیری، تخلص ادبی اش کینبون بود و معمولاً با نام های ایگورو و هایاتو ماسا شناخته می شد. شینکیچی موکایاما، معاون دریاسالار، پسرخوانده او بود.
منبع مبتنی بر اینورتر () یا منبع مبتنی بر اینورتر منبعی از شبکه برق است که به طور ناهم زمان از طریق یک مبدل قدرت الکترونیکی (اینورتر) به شبکه برق متصل می شود. دستگاه های این دسته، که به عنوان تولید واسط مبدل (CIG) و منبع واسط الکترونیک قدرت نیز شناخته می شوند، شامل انرژی تجدیدپذیر متغیر (بادی، خورشیدی) و ایستگاه های برق ذخیره سازی باتری هستند. این دستگاه ها فاقد رفتارهای ذاتی (مانند پاسخ اینرسی یک ژنراتور سنکرون) هستند و ویژگی های آن ها تقریباً به طور کامل توسط الگوریتم های کنترلی تعریف می شود، که با افزایش نفوذ آن ها چالش های خاصی را برای پایداری سیستم ایجاد می کند. به عنوان مثال، یک خطای نرم افزاری منفرد می تواند همه دستگاه های یک نوع خاص را در یک رویداد پیش بینی نشده تحت تأثیر قرار دهد. منبع مبتنی بر اینورترها گاهی اوقات ژنراتورهای آسنکرون نامیده می شوند. طراحی اینورترها برای منبع مبتنی بر اینورترها عموماً از استانداردهای IEEE 1547 و NERC PRC-024-2 PRC-024-2 پیروی می کند. اینورتر پیرو شبکه. یک اینورتر پیرو شبکه (Grid-following) با ولتاژ شبکه محلی هم زمان می شود و یک بردار جریان الکتریکی هم تراز با ولتاژ تز
ریق می کند (به عبارت دیگر، مانند یک منبع جریان عمل می کند). اینورترهای پیرو شبکه در اکثریت قریب به اتفاق دستگاه های مبتنی بر اینورتر نصب شده تعبیه شده اند. به دلیل ماهیت پیرو بودنشان، دستگاه پیرو شبکه در صورت مشاهده یک اختلال بزرگ ولتاژ/فرکانس خاموش می شود. دستگاه های پیرو شبکه نمی توانند به قدرت شبکه، تضعیف نوسانات توان اکتیو یا تأمین اینرسی کمک کنند. شکل دهنده شبکه. یک اینورتر شکل دهنده شبکه (Grid-forming) تا حدی رفتار یک ژنراتور سنکرون را تقلید می کند: ولتاژ آن توسط یک نوسان ساز آزاد کنترل می شود که با خروج انرژی بیشتر از دستگاه، کند می شود. برخلاف یک ژنراتور معمولی، دستگاه شکل دهنده شبکه ظرفیت اضافه جریان ندارد و بنابراین در وضعیت اتصال کوتاه واکنش بسیار متفاوتی نشان خواهد داد. افزودن قابلیت شکل دهنده شبکه به یک دستگاه پیرو شبکه از نظر قطعات گران نیست، اما بر درآمد تأثیر می گذارد: برای پشتیبانی از پایداری شبکه با ارائه توان اضافی در صورت نیاز، نیمه رساناهای قدرت باید بیش از حد بزرگ انتخاب شده و ذخیره ساز انرژی اضافه شود. با این حال، مدل سازی نشان می دهد که امکان اجرای یک سیستم قدرت وجود دارد که تقریباً به
طور کامل بر اساس دستگاه های پیرو شبکه است. ترکیبی از ایستگاه برق ذخیره سازی باتری شکل دهنده شبکه و کندانسور سنکرون (SuperFACTS) در حال تحقیق است. شبکه اپراتورهای سیستم انتقال برق اروپا (ENTSO-E) دستگاه های شکل دهنده شبکه را به سه کلاس از ۱ تا ۳ گروه بندی می کند، که کلاس ۱ در پایین ترین سطح کمک به پایداری شبکه قرار دارد (طبقه بندی اصلی اعداد را برعکس داشت، به طوری که کلاس ۱ بالاترین بود). کلاس ۲ بیشتر به ۲A, 2B و ۲C تقسیم می شود، که ۲A اساسی ترین از این سه است: ویژگی ها. انطباق با استاندارد IEEE ۱۵۴۷ باعث می شود که منبع مبتنی بر اینورتر از ویژگی های ایمنی پشتیبانی کند: هنگامی که یک منبع مبتنی بر اینورتر از ارائه برق بازمی ایستد، می تواند تنها به تدریج بازگردد و خروجی خود را از صفر تا توان کامل افزایش دهد. ماهیت الکترونیکی منبع مبتنی بر اینورترها قابلیت اضافه بار آن ها را محدود می کند: تنش حرارتی باعث می شود که اجزای آن ها حتی به طور موقت نتوانند بیش از ۱–۲ برابر ظرفیت نامی کار کنند، در حالی که ماشین های سنکرون می توانند به طور مختصر اضافه باری تا ۵–۶ برابر توان نامی خود را تحمل کنند. یک خرابی معمولی ژنراتور س
نکرون (مانند از دست دادن موتور محرک) کند است (چند ثانیه طول می کشد)، در حالی که منبع مبتنی بر اینورتر به دلیل حاشیه کم برای اضافه بار باید به سرعت قطع شود. شرکت قابلیت اطمینان برق آمریکای شمالی (NERC) اشاره می کند که منبع مبتنی بر اینورتر، مانند ژنراتورهای معمولی، می تواند خدمات ضروری قابلیت اطمینان را ارائه دهد. عملکردهای حفاظتی. دستگاه های منبع مبتنی بر اینورتر دارای عملکردهای حفاظتی بسیاری هستند که در اینورترها تعبیه شده اند. تجربه اواخر دهه ۲۰۱۰ و اوایل دهه ۲۰۲۰ نشان داده است که برخی از این حفاظت ها غیرضروری هستند، زیرا با انتظار یک شبکه قوی با نفوذ کم منبع مبتنی بر اینورتر طراحی شده بودند. دستورالعمل های NERC در سال ۲۰۱۸ حذف برخی از این بررسی ها را برای جلوگیری از قطع های غیرضروری (تریپ ها) منبع مبتنی بر اینورترها پیشنهاد کرد و دستگاه های جدیدتر ممکن است آن ها را نداشته باشند. بررسی های باقی مانده برای خودحفاظتی اینورترها ضروری هستند، زیرا در مقایسه با یک ژنراتور سنکرون، تحمل نسبتاً کمی در برابر اضافه ولتاژ و اضافه جریان دارند. حفاظت های معمول شامل موارد زیر است: هنگامی که منبع مبتنی بر اینورترها قطع می
شوند، بر اساس یک تایمر یا از طریق مداخله دستی مجدداً راه اندازی می شوند. تنظیم معمول تایمر در محدوده ثانیه تا دقیقه است (پیش فرض IEEE-۱۵۴۷، ۳۰۰ ثانیه است). آسیب پذیری ها. چالش های جدیدی برای پایداری سیستم با افزایش نفوذ منبع مبتنی بر اینورترها به وجود آمد. مواردی از قطع اتصال در طول رویدادهای پیش بینی نشده که انتظار عبور از ولتاژ پایین وجود داشت، و تضعیف ضعیف نوسانات زیرسنکرون در شبکه های ضعیف گزارش شد. یکی از عمده ترین رویدادهای پیش بینی نشده در سیستم قدرت که شامل منبع مبتنی بر اینورترها می شد و بیشترین مطالعه روی آن انجام شده است، آتش سوزی بلوب کات در سال ۲۰۱۶ در کالیفرنیای جنوبی بود، که منجر به از دست دادن موقت بیش از یک گیگاوات توان فتوولتائیک در مدت زمان بسیار کوتاهی شد. آتش سوزی بلوب کات. آتش سوزی بلوب کات در گذرگاه کاجون در ۱۶ اوت ۲۰۱۶، چندین خط انتقال برق ولتاژ بالا (۵۰۰ کیلوولت و ۲۸۷ کیلوولت) را که از میان دره عبور می کردند، تحت تأثیر قرار داد. در طول روز، سیزده خطا در خطوط انتقال ۵۰۰ کیلوولت و دو خطای ۲۸۷ کیلوولت ثبت شد. خود خطاها گذرا بودند و در مدت زمان کوتاهی (۲–۳٫۵ چرخه، کمتر از ۶۰ میلی ثانیه) خ
ودبه خود برطرف شدند، اما ویژگی های غیرمنتظره الگوریتم های موجود در نرم افزار اینورترهای فتوولتائیک، منجر به از دست دادن های گسترده و متعدد برق شد، که بزرگ ترین آن تقریباً ۱٬۲۰۰ مگاوات در ساعت ۱۱:۴۵:۱۶ صبح بود و برای چندین دقیقه ادامه داشت. تحلیل انجام شده توسط شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی نشان داد که: در نتیجه این حادثه، شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی چندین توصیه شامل تغییرات در طراحی اینورتر و اصلاح استانداردها را صادر کرد.
کنترل ولتاژ و مدیریت توان راکتیو () دو جنبه از یک خدمت جانبی هستند که قابلیت اطمینان شبکه های انتقال انرژی الکتریکی را امکان پذیر ساخته و بازار برق را در این شبکه ها تسهیل می کنند. هر دو جنبه این فعالیت در هم تنیده اند (تغییر ولتاژ در یک شبکه جریان متناوب (AC) از طریق تولید یا جذب توان راکتیو صورت می گیرد)، بنابراین در این مقاله، اصطلاح کنترل ولتاژ عمدتاً برای نامیدن این فعالیت اساساً واحد به کار خواهد رفت. کنترل ولتاژ شامل تزریق توان راکتیو برای میرا کردن نوسانات شبکه نمی شود؛ این موارد بخشی از یک خدمت جانبی جداگانه به نام خدمت پایداری سیستم هستند. انتقال توان راکتیو به دلیل ماهیت آن محدود است، بنابراین کنترل ولتاژ از طریق تجهیزاتی که در سراسر شبکه قدرت توزیع شده اند، فراهم می شود، برخلاف کنترل فرکانس که مبتنی بر حفظ توازن کلی توان اکتیو در سیستم است. نیاز به کنترل ولتاژ. سه دلیل برای نیاز به کنترل ولتاژ ذکر شده است: استفاده از دستگاه های تخصصی کنترل ولتاژ در شبکه همچنین پایداری سیستم قدرت را با کاهش نوسانات زاویه روتور یک ژنراتور سنکرون (که ناشی از تأمین یا دریافت توان راکتیو توسط ژنراتورها است) بهبود می بخ
شد. شین های قدرت و سیستم هایی که هنگام تغییر شرایط توان راکتیو، تغییرات ولتاژ زیادی از خود نشان می دهند، سیستم های ضعیف نامیده می شوند، در حالی که آنهایی که تغییرات نسبتاً کمتری دارند، قوی هستند (از نظر عددی، قدرت به عنوان نسبت اتصال کوتاه بیان می شود که برای سیستم های قوی تر، بالاتر است). جذب و تولید توان راکتیو. دستگاه ها در صورتی انرژی راکتیو را جذب می کنند که ضریب توان پس فاز (مانند سلف) داشته باشند و در صورتی انرژی راکتیو تولید می کنند که ضریب توان پیش فاز (مانند خازن) داشته باشند. واحدهای تجهیزات شبکه الکتریکی معمولاً توان راکتیو را تأمین یا مصرف می کنند: در یک شبکه الکتریکی معمولی، اصول کنترل ولتاژ توسط ژنراتورهای سنکرون فراهم می شود. این ژنراتورها به تنظیم کننده های خودکار ولتاژ مجهز هستند که میدان تحریک را تنظیم کرده و ولتاژ در پایانه های ژنراتور را در محدوده هدف نگه می دارند. وظیفه جبران سازی اضافی توان راکتیو (همچنین به عنوان جبران سازی ولتاژ شناخته می شود) به دستگاه های جبران ساز واگذار می شود: دستگاه های جبران ساز غیرفعال می توانند به طور دائم متصل باشند، یا به صورت دستی، با استفاده از یک تایمر،
یا به طور خودکار بر اساس داده های حسگر، سوئیچ (متصل و قطع) شوند. دستگاه های فعال ذاتاً خودتنظیم هستند. ترانسفورماتورهای تپ چنجر با قابلیت تغییر تپ زیر بار (ULTC) می توانند برای کنترل مستقیم ولتاژ استفاده شوند. عملکرد تمام ترانسفورماتورهای تپ چنجر در سیستم باید بین ترانسفورماتورها و با کاربرد خازن های موازی هماهنگ شود. با توجه به ماهیت محلی توازن توان راکتیو، رویکرد استاندارد، مدیریت توان راکتیو به صورت محلی (روش غیرمتمرکز) است. گسترش ریزشبکه ممکن است رویکرد متمرکز انعطاف پذیر را اقتصادی تر کند. ذخایر توان راکتیو. سیستم باید قادر به تأمین مقادیر اضافی توان راکتیو به سرعت باشد (نیازمندی دینامیکی) زیرا یک خرابی منفرد یک ژنراتور یا یک خط انتقال (که باید برای آن برنامه ریزی شود) پتانسیل افزایش فوری بار بر روی برخی از خطوط انتقال باقیمانده را دارد. ماهیت خطوط انتقال هوایی این است که با افزایش بار، خطوط شروع به مصرف مقدار فزاینده ای از توان راکتیو می کنند که باید جایگزین شود؛ بنابراین یک سیستم انتقال بزرگ به همان اندازه که به ذخایر توان حقیقی نیاز دارد، به ذخایر توان راکتیو نیز نیازمند است. از آنجا که توان راکتیو به
خوبی توان حقیقی از طریق سیم ها منتقل نمی شود، انگیزه ای برای متمرکز کردن تولید آن نزدیک به بار وجود دارد. تجدید ساختار سیستم های قدرت الکتریکی این بخش از شبکه قدرت را از دست شرکت های برق یکپارچه خارج می کند، بنابراین روند به سمت سوق دادن مشکل به سمت مشتری و الزام بار به کار با ضریب توان نزدیک به واحد است.
ناواتا کازوئو ؛ – او به عنوان منتقد ادبی و گلچین نویس ژاپنی، گلچین های زیادی از شاهکارهای رمان تاریخی منتشر کرده است. او عضو سابق باشگاه هواداران مجله Gen'ei-jo با نام "Kai no Kai" است. او عضو سابق کمیته انتخاب جایزه ادبیات یوشیهیده ناکایاما، عضو انجمن تحقیقات ادبیات عامه پسند (که بعدها رئیس آن شد)، عضو انجمن ادبیات مدرن ژاپن و نماینده سابق باشگاه فهرست مجلس است. از آثار او می توان به کتاب «"همه چیز درباره چوشینگورا به روایت کانه ئو ایکه گامی"»، ۱۹۹۴ نام برد.