Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای ای اسپورتس اف سی ۲۵ یک بازی ویدیویی فوتبالی است که توسط الکترونیک آرتس توسعه یافته است. این دومین بازی از سری "ای ای اسپورتس اف سی" و سی و دومین قسمت کلی از بازی های شبیه سازی فوتبال ای ای اسپورتس خواهد بود. این بازی توسط ای ای اسپورتس توسعه یافت و در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ برای نینتندو سوییچ، پلی استیشن ۴، پلی استیشن ۵، ویندوز، ایکس باکس وان و ایکس باکس سری اکس و سری اس منتشر شد. به گفته توسعه دهندگان EA، این قسمت جدید چندین ویژگی نوآورانه را با هدف افزایش گیم پلی و تعامل بین بازیکنان معرفی می کند. جلد نسخه نهایی بازی شامل بازیکنان فوتبال جانلوئیجی بوفون، آیتانا بونماتی، جود بلینگام، زین الدین زیدان و دیوید بکهام است، در حالی که در جلد نسخه استاندارد تصویر جود بلینگام قرار گرفته است. ویژگی ها. اف سی آی کیو: این یک بازنگری جامع از سیستم تاکتیکی است که به بازیکنان اجازه می دهد تا به طور مؤثرتری بر استراتژی های تیم تأثیر بگذارند. این شامل تاکتیک های تیمی مدرن و هوش مصنوعی هوشمندتر برای هم تیمی ها است که تجربه گیم پلی پویاتری را ممکن می سازد. بازیکنان اکنون می توانند تاکتیک های مربیان مشهور را تقلید کنند و ترکیب ها
را به صورت روان در طول مسابقات تطبیق دهند. نقش های بازیکن: بازی نقش های متمایز را برای بازیکنان معرفی می کند و نحوه انطباق آنها با استراتژی های تیم را افزایش می دهد. این ویژگی برای اطمینان از استفاده مؤثر بازیکنان با توجه به نقاط قوت آنها طراحی شده است و ترکیب تیم را از همیشه مهم تر می کند. سبک بازی (پلی استایل) دروازه بان: مکانیک های گیم پلی جدید برای دروازه بان ها اضافه شده است که عمق بیشتری به موقعیت می دهد و امکان سبک های مختلف بازی را فراهم می کند. حالت راش ۵v۵: بازیکنان می توانند با دوستان خود در حالت جدید ۵v۵ متحد شوند که یک عنصر رقابتی تازه به بازی اضافه می کند. لیگ ها. لیگ قهرمانان اروپا، لیگ قهرمانان زنان اروپا، لیگ اروپا و لیگ کنفرانس اروپا بازخواهند گشت. جام حذفی فرانسه با دریافت مجوز کامل در بازی حضور خواهد داشت. هیچ لیگ جدیدی به بازی اضافه نخواهد شد. باشگاه ها. اکثر باشگاه ها از اف سی۲۴ باز خواهند گشت، به جز باشگاه های سری آ اینتر میلان، اس اس لاتزیو، آتالانتا و آث میلان، که ای ای مجوز به آنها از دست داده است. باشگاه های سری آ رم و ناپولی پس از چهار سال از آخرین حضور خود در فیفا ۲۰ بازگشته اند.
علاوه بر این، باشگاه یونانی و قهرمان لیگ کنفرانس اروپا در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۳، المپیاکوس، که آخرین بار در فیفا ۲۲ حضور داشت، باز خواهد گشت. اسپارتاک مسکو نیز در این بازی حضور خواهد داشت و همچنین تیم فوتبال قره باغ که ۱۱ بار قهرمان لیگ برتر آذربایجان شده است هرگز در یک بازی فیفا/ اف سی حضور نداشته است، در سری حضور خواهد داشت. تیم ملی زنان فنلاند اولین بازی خود را در سری اف سی انجام می دهد. تیم های فوتبال بایرن مونیخ و بارسلونا در استادیوم های عمومی بازی می کنند، که این کار را به ترتیب از زمان فیفا ۲۰ و فیفا ۱۷ انجام داده اند، زیرا استادیوم های هر دو باشگاه در انحصار شرکت ای فوتبال کونامی هستند.
لیدیان لوپس (متولد ۱ سپتامبر ۱۹۹۴) دوندهٔ اهل کیپ ورد است که در دوی ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر تخصص دارد. او رکورددار کنونی کیپ ورد در دوی ۱۰۰ متر است. لوپس در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ شرکت کرده است. او در هر دو المپیک در دوی ۱۰۰ متر شرکت کرد. او همچنین در مسابقات جهانی دو و میدانی، مسابقات قهرمانی دو و میدانی جوانان جهان، مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان جهان، بازی های فرانکوفونی، بازی های لوزوفونی، بازی های آفریقایی و مسابقات قهرمانی ایبرو-آمریکایی در دو و میدانی شرکت کرده است. مسابقات. ۲۰۱۱–۱۲. اولین حضور لوپس در مسابقات بین المللی دو و میدانی در مسابقات قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۱۱ بود که در دوی ۲۰۰ متر شرکت کرد.او در مرحلهٔ خود به آخر شد و بهترین زمان شخصی ۲۶٫۶۹ ثانیه را ثبت کرد. او به مرحله نیمه نهایی صعود نکرد. او سپس در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان ۲۰۱۲ در ۱۰۰ متر شرکت کرد. او از مسابقات خود محروم شد و بنابراین دیگر در مسابقات شرکت نکرد. بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲. رقابت بزرگ بعدی لوپس بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود. او در دوی ۱۰۰ متر راه یافت و شرکت کرد.برای دور مقدماتی، او در ن
وبت چهارم قرعه کشی شد. در نوبت نه ورزشکار، لوپس با زمان ۱۲٫۷۲ ثانیه چهارم شد. او ۱٫۱۲ ثانیه از برنده مسابقات، توئا ویسیل از پاپوآ گینه نو کندتر بود. به طور کلی، زمان لوپس هفدهمین سریع ترین زمان در دور مقدماتی بود. او به نوبت درست، پیشرفت نکرد. با شرکت در بازی های ۲۰۱۲، او جوان ترین کیپ وردی شد که با ۱۷ سال و ۳۳۷ روز سن در بازی های المپیک شرکت کرد. ۲۰۱۳–۱۶. در مسابقات فرانکوفنی ۲۰۱۳، لوپس در دوی ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر شرکت کرد. در ۱۰۰ متر او با زمان ۱۲٫۸۵ ثانیه دوید و در مجموع با دایان آدری نیوز از سیشل که تنها ورزشکار کندتر از او بود، دوم شد. لوپس به فینال صعود نکرد. در دوی ۲۰۰ متر، لوپس با زمان ۲۶٫۱۷ ثانیه آخر شد و به فینال راه پیدا نکرد.در بازهای لوزوفومی ۲۰۱۴، لوپس در زمان ۱۲٫۴۹ ثانیه در ۱۰۰ متر چهارم شد و در زمان ۲۵٫۰۷ ثانیه، مدال نقره دوی ۲۰۰ متر را به دست آورد. او در مادهٔ ۲۰۰ متر برندهٔ مدال، ۰٫۰۷ ثانیه پشت سر رنگیتا چالاه هندی به پایان رسید.مسابقات جهانی ۲۰۱۵ اولین مسابقات قهرمانی جهانی لوپس برای بزرگسالان بود.او در دوی ۱۰۰ متر شرکت کرد و با رکورد ۱۲٫۴۳ ثانیه به رکورد ملی کیپ ورد در پایان رسید.در مجموع، او
در بین ۵۳ ورزشکار، چهل و نهمین سریع ترین ورزشکار بود و به مرحلهٔ نیمه نهایی صعود نکرد. در بازی های آفریقایی ۲۰۱۵، لوپس در مجموع در ۱۰۰ متر با زمان ۱۲٫۵۵ ثانیه در ردهٔ ۲۷ و در مجموع ۲۰۰ متر با زمان ۲۵٫۵۳ ثانیه به مقام بیست و نهم دست یافت.رقابت مهم بعدی لوپس، مسابقات دو و میدانی قهرمانی ایبرو-آمریکایی ۲۰۱۶ بود. او در دوی ۱۰۰ متر شرکت کرد و در مجموع با زمان ۱۲٫۶۷ ثانیه آخر شد. بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، لوپس در دوی ۱۰۰ متر شرکت کرد. برای دور مقدماتی، او در نوبت دو قرار گرفت که در آن هفت ورزشکار دیگر در کنار لوپس حضور داشتند. در مسابقه ۱۲ اوت ۲۰۱۶، او زمان ۱۲٫۳۸ ثانیه را دوید. زمان لوپس یک رکورد جدید ملی کیپ ورد بود.او پس از مسابقه به "اوشن پرس" گفت: «من حرفی ندارم. خیلی خوشحالم.»زمان لوپس نهمین سریعترین زمان از ۲۴ ورزشکار در دور مقدماتی بود؛ زمان او ۰٫۰۴ ثانیه کندتر از کندترین ورزشکار برای صعود به دور بعدی بود و بنابراین، او حذف شد.
الجزایر اولین بار در بازی های المپیک در سال ۱۹۶۴ شرکت کرد و از آن زمان به بعد در تمام بازی های المپیک تابستانی حضور داشته است، به جز بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که آن را تحریم کرد. الجزایر همچنین در سه دوره از بازی های المپیک زمستانی نیز ورزشکارانی را اعزام کرده است. کمیته ملی المپیک الجزایر با نام "Comité Olympique Algérien" (کمیته المپیک الجزایر) در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد. تا سال ۲۰۲۴، ورزشکاران الجزایری موفق به کسب ۲۰ مدال در المپیک شده اند. این مدال ها شامل ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۹ مدال برنز است. موفق ترین ورزشکار با مجموع سه مدال، توفیق مخلوفی است که در المپیک ۲۰۱۲ در رشتهٔ دوی ۱۵۰۰ متر به مدال طلا دست یافت و سپس در المپیک ۲۰۱۶ دو مدال نقره (در رشته های ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر) کسب کرد. رشتهٔ دو و میدانی با کسب ۱۰ مدال، موفق ترین رشتهٔ ورزشی الجزایر است. همچنین، ۷ مدال در بوکس و ۲ مدال در جودو به دست آمده است. الجزایر در تاریخ المپیک موفقیت های قابل توجهی کسب کرده است. نخستین مدال طلای کشور در سال ۱۹۸۴ به دست آمد، زمانی که مصطفی موسی و محمد زاوی در بوکس به مدال برنز دست یافتند. در دهه های بعد، ورزشکاران الجزا
یری به ویژه در دو و میدانی درخشیدند، از جمله حسیبه بولمرقه که در المپیک ۱۹۹۲ موفق به کسب مدال طلا در ۱۵۰۰ متر شد. در سال های بعد، نورالدین مرسلی و توفیق مخلوفی به ترتیب در دو و میدانی و بوکس مدال های طلا کسب کردند. در المپیک ۲۰۲۴، کیلیا نمور و ایمان خلیف موفق به کسب طلا شدند و جمال سجاتی در دو و میدانی به مدال برنز دست یافت. الجزایر در مراسم افتتاحیهٔ المپیک، حمل پرچم را به ورزشکاران مختلفی سپرده است. از جمله در سال ۱۹۶۴، محمد لزاری و در سال ۱۹۷۲، عزالدین عزوزی در دو و میدانی این مسئولیت را بر عهده داشتند. در المپیک های اخیر، سلیم ایلاس، عبدالحفیظ بن شبله، و کریستِل دوئیبی به عنوان پرچم داران انتخاب شدند. تاریخچه. پیش از استقلال و در دورهٔ الجزایر فرانسه، ورزشکاران الجزایری به نمایندگی از فرانسه شرکت می کردند. از معروف ترین آنها می توان به برندگان مدال طلا مانند بوغیرا العوافی در سال ۱۹۲۸، الن میمون در سال ۱۹۵۶ و بسیاری دیگر اشاره کرد. پس از استقلال در سال ۱۹۶۲، الجزایر برای اولین بار در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ با ژیمناست محمد لزاری شرکت کرد. الجزایر از بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به دلیل عدم پذیرش در
خواست منع شرکت کشورهایی که در آفریقای جنوبی با سیاست های آپارتاید مشارکت داشتند، انصراف داد. تقریباً تمام کشورهای آفریقایی در این تحریم شرکت داشتند. خود آفریقای جنوبی از سال ۱۹۶۴ از شرکت در المپیک منع شده بود. در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ الجزایر برای اولین بار در یک ورزش تیمی شرکت کرد و در هر دو رشتهٔ فوتبال و هندبال به رقابت پرداخت. اولین مدال آنها در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به دست آمد، جایی که مصطفی موسی در رشتهٔ بوکس مدال برنز کسب کرد. ورزشکاران با بیشترین مدال ها. تنها دو ورزشکار الجزایری در تاریخ المپیک موفق به کسب مدال های متعدد شده اند: دوندهٔ مسافت های متوسط توفیق مخلوفی و بوکسور حسین سلطانی. مدال آوران طلا. در این جدول (مرتب شده بر اساس مجموع مدال های طلا)، ورزشکارانی که مدال طلای فردی در المپیک و همچنین در مسابقات قهرمانی جهان کسب کرده اند، نمایش داده شده اند.
آنیک فان کوت (به هلندی: Aniek van Koot؛ متولد ۱۵ اوت ۱۹۹۰) یک ورزشکار تنیس با ویلچر است. او قبلاً مقام اول مسابقات انفرادی و دونفره را در جهان کسب کرده است. او در رشته انفرادی مسابقات آزاد ۲۰۱۳ استرالیا، آزاد ۲۰۱۳ ایالات متحده و مسابقات ۲۰۱۹ تنیس ویمبلدون به مقام قهرمانی رسید. فان کوت همچنین پنج مدال پارالمپیک شامل طلای مسابقات دونفره ریو ۲۰۱۶ و توکیو ۲۰۲۰، نقره رشته انفرادی مسابقات لندن ۲۰۱۲ و ریو ۲۰۱۶ و نقره رشته دونفره در لندن ۲۰۱۲ را کسب کرده است. زندگی شخصی. آنیک فان کوت در هنگام تولد، پای راستش از پای چپش کوتاه تر بود. در نهایت به دلیل بی نتیجه بودن درمان ها، پای راست فان کوت را قطع کردند. او از ۱۰ سالگی شروع به بازی تنیس با ویلچر کرد ورزش. در طول سال ۲۰۰۶ فان کوت در لیورنو با افرادی همچون کوریه هومان عناوین مسابقات دونفره را کسب کرد. فان کوت در طول سال ۲۰۰۷ قهرمانی جوانان را در مسابقات سیدنی و ناتینگهام به دست آورد. همچنین، او بخشی از تیم هلند برای جام جهانی تیم جوانان بود؛ در آن مسابقات، تیم هلند به فینال رسید. در رقابت های حرفه ای گروس زایگهارتس، فان کوت عنوانی را کسب کرد. او همچنین به مرحله فینال مس
ابقات هیلتون هد، آتلانتا و سردینا رسید. در مسابقات دونفره جامبز، فان کوت با هم تیمی اش استر ورگیر برنده شد. او در مسابقات آزاد اتریش با ماک اسمیت برنده شد. فان کوت با هم تیمی اش یاوسا به فینال مسابقات آزاد فرانسه رسید. در سال ۲۰۰۸، فان کوت یک عنوان در مسابقات پراگ کسب کرد. او به مرحله فینال مسابقات انفرادی ناتینگهام، هلیتون هد، جامبز و گروس زایگهارتس رسید. وی در رقابت های دونفره کریست چرچ و ساردینیا، عناوینی را به همراه هم تیمی اش، یسکه گریفیون کسب کرد. در سال ۲۰۰۹، فان کوت به فینال مسابقات بوکا راتون و رولاند گرروس رسید. فان کوت توانست در مسابقات پنساکولا، اولوت، جامبز و پراگ عناوینی را کسب کند. در سال ۲۰۱۱، فان کوت موفق به کسب عناوین انفرادی در مسابقات آدلاید، پاریس، ژنو، ژامبه و سالزبورگ شد. در سال ۲۰۱۱، فان کوت عناوین انفرادی را در آدلاید، پاریس، ژنو، ژامبه و سالزبورگ کسب کرد. او در مسابقات گرند اسلم به عنوان نائب قهرمان نیویورک به فینال رسید. فان کوت به همراهی گریفیون در مسابقات سیدنی، پنساکولا، بوکا راتون، پاریس، ناتینگهام و سنت لوئیس حاضر شد؛ این دو نفر توانستند در این مسابقات عناوین مختلفی را کسب کنند
. در طول سال فان کوت عناوین انفرادی را در مسابقات کاجان، سئول و پاریس به دست آورد. او همچنین در مسابقات سیدنی، پنساکولا، ناتینگهام و نایب قهرمان شد. فان کوت همچنین مدال نقره بازی های پارالمپیک را به دست آورد. در طول سال ۲۰۱۳ فان کوت عناوینی را در مسابقات بتن روژ، آلت، و ژامبه به دست آورد. او همچنین توانست به فینال مسابقات سیدنی، ملبورن، ناتینگهام و سنت لوئیس راه یابد. در مسابقات آزاد استرالیا، فان کوت موفق به کسب اولین عنوان قهرمانی گرند اسلم خود در رشته انفرادی شد. فان کوت در سایر رویدادهای گرند اسلم شرکت کرد که در نیمه نهایی مسابقات آزاد فرانسه در ورزشگاه رولان گاروس شکست خورد اما توانست در مسابقات آزاد ایالات متحده آمریکا قهرمان شود.
سید مهدی مهدوی(زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع راست برای باشگاه فوتبال آلومینیوم اراک در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند، او همچنین برای تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایران نیز به میدان رفته است. دوران باشگاهی. مهدوی فوتبال پایه را در چند باشگاه مطرح ایرانی از جمله باشگاه فوتبال پیکان، باشگاه فوتبال پرسپولیس، باشگاه فوتبال سایپا و باشگاه فوتبال استقلال آغاز کرد. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ به باشگاه فوتبال هوادار پیوست و نخستین بازی حرفه ای اش را در فصل ۲۵–۲۰۲۴ لیگ برتر خلیج فارس انجام داد. تا مهٔ ۲۰۲۵، او ۱۴ بازی در لیگ انجام داده و یک گل به ثمر رسانده است. دوران ملی. مهدوی نخستین بازی اش را برای تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایران در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ در دیداری دوستانه مقابل ترکمنستان زیر ۲۰ سال انجام داد. او تا ماه مه ۲۰۲۵، ۳ بازی ملی انجام داده و در مجموع ۳۰۴ دقیقه در زمین حضور داشته است. قهرمانی زیر ۲۰ سال کافا ۲۰۲۴. در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، مهدوی به تیم زیر ۲۰ سال ایران برای حضور در قهرمانی زیر ۲۰ سال کافا ۲۰۲۴ در قرقیزستان دعوت شد. او در دیدار نهایی در ترکیب اصلی قرار گرفت و به ایران کمک کرد میزبان را با نتیجه ۳–۰
شکست دهد و عنوان قهرمانی را کسب کند. تیم ایران در طول این تورنمنت هیچ گلی دریافت نکرد و این قهرمانی، نخستین موفقیت مهم بین المللی مهدوی در ردهٔ جوانان بود.
شهرستان عشق آباد یکی از شهرستان های استان خراسان جنوبی ایران است. رباط ده محمد نخستین اثر ملی این شهرستان است که در خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت. همچنین مسجد دستگردان قدیمی ترین بنای تاریخی این شهرستان است.
آنفولانزای بزرگ: داستان حماسی مرگبارترین همه گیری تاریخ یک کتاب غیرداستانی نوشته جان ام. بری که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و در آن به بررسی آنفولانزای اسپانیایی ۱۹۱۸-۱۹۲۰ می ‏پردازد، که یکی از بدترین بیماری های همه گیر در طول تاریخ است. بری بر آنچه که هنگام وقوع آن در ایالات متحده به وقوع پیوسته تمرکز کرده و تلاش می ‏کند تا آن را در متن تاریخ آمریکا با درون‏مایه تاریخچه پزشکی قرار دهد. کتاب نشان می‏ دهد که آنفولانزا چگونه در هسکل کانتی، کانزاس شروع شد و به کمپ تمرینی فانستون ارتش ایالات متحده در کانزاس گسترش یافت، و با جابجایی سربازان طی جنگ جهانی اول به اقصی نقاط جهان رسید. ترجمه فارسی این کتاب توسط انتشارات مهراندیش با ترجمه حامد کریمی منتشر شده است. بازخوردها. در تابستان ۲۰۰۵ رئیس جمهور وقت جورج دبلیو. بوش هنگامی که در مزرعه ‏اش در کرافورد در تعطیلات به سر می‏ برد، این کتاب را مطالعه کرد. او بر اساس این مطالعه بعداً در یک سخنرانی در نوامبر ۲۰۰۵ برنامه هایی را به دولت فدرال ارائه کرد تا برای همه گیری های آینده آماده شود. در سال ۲۰۲۰ این کتاب در نتیجه دنیاگیری کوید-۱۹ موج جدیدی از محبوبیت را تجربه کرد.
رباعی با مطلع «تو بدری و خورشید تو را بنده شده ست» ششمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
رباعی با مطلع «هر روز دلم به زیر باری دگر است» هفتمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
بازی های هِرایی یک جشنواره در یونان باستان بود که در آن دختران جوان در مسابقه پیاده روی، احتمالاً به عنوان مراسم بلوغ یا پیش از عروسی، به رقابت می پرداختند. این مسابقه هر چهار سال یکبار در المپیا برگزار می شد. این بازی ها توسط گروهی متشکل از شانزده زن سازماندهی می شد که همچنین مسئولیت بافتن یک پپلوس برای هرا و ترتیب دادن رقص های کُر را بر عهده داشتند. نمای کلی. اطلاعات زیادی در مورد بازی های هِرا در دست نیست، اما بیشتر دانش ما از کتاب "توصیف یونان" اثر پوسانیاس کسب شده است. تاریخ شروع جشنوارهٔ هِرا نامشخص است. پوسانیاس می گوید که این بازی ها کهن (، ) بودند. شواهدی مبنی بر فعالیت های فرقه ای در المپیا در قرن دهم قبل از میلاد وجود دارد، اما به نظر می رسد که اولین فعالیت مذهبی در این مکان پیرامون کیش زئوس متمرکز بوده باشد. آیین هرا یحتمل در حدود سال ۶۰۰ قبل از میلاد، زمانی که اولین معبد هرا در المپیا ساخته شد، برقرار گردید. مشخص نیست که آیا مسابقات ورزشی یکی از ویژگی های اصلی جشنوارهٔ هرایی بوده است یا بعداً به آن الحاق شده است. یک داستان در گزارش های پوسانیاس وجود دارد که شانزده زن که مسئول امور هِرا بودند را ب
ا منازعات میان دو شهر الیس و پیزا، پس از مرگ داموفون، مستبد پیزا در حدود سال ۵۸۰ قبل از میلاد، مرتبط می کند؛ لذا اگر جشنواره پیش از این تاریخ هم وجود می داشت، ممکن است در این بازهٔ زمانی مجدداً سازماندهی صورت گرفته باشد (همان طور که در سایر جشنواره های یونانی در اواخر دوره باستان تحولاتی ایجاد گردید). بازی های هرا هر چهار سال یک بار برگزار می شد. برخی از محققان حدس می زنند که بازی ها در حدود زمان بازی های المپیک باستان برگزار می شد، اما هیچ مدرک باستانی که نشان دهد وقوع این دو بازی ها نزدیک بوده، وجود ندارد و دونالد جی. کایل استدلال می کند که به دلیل عرف یونان باستان مبنی بر جدا کردن زنان از مردان نامحرم، این رویداد به احتمال زیاد کاملاً جدا از المپیک بود. تنها رویداد در بازی های هرا، "استادیون" بود که یک ششم کوتاه تر از مسابقه مردان متناظر با خود بود. فقط "پارتنوی ها" (زنان جوان مجرد) در این بازی ها شرکت می کردند. شرکت کنندگان در سه رده سنی مختلف مسابقه می دادند، اگرچه دقیقاً مشخص نیست که رقبا چند ساله بودند. آنها لباسی متمایز از کیتون کوتاه بریده شده تا بالای زانو می پوشیدند که شانه و سینه راست را برهنه می
گزارد و موهای خود را می گشادند. این لباس ممکن است از اگزومیس الهام گرفته شده باشد، نوعی از کیتون که کارگران می پوشیدند و با هفائستوس مرتبط است. مجسمه لاکونی که در اپیروس یافت شده و اکنون در موزه بریتانیا است، متعلق به ، دختری را در لباس مربوط به بازی های هرایی به تصویر می کشد. این پیکره نشان می دهد که احتمالاً بر خلاف سایر مسابقات در یونان باستان بازی های هرایی تا اوایل قرن ششم قبل از میلاد برای دختران پان هلنی بود. به برندگان تاجی از برگ زیتون و بخشی از لاشهٔ گاو که برای هرا قربانی شده بود، اهدا می شد. آن ها همچنین اجازه داشتند مجسمه هایی را که با نام خود نوشته شده بودند، به هرا تقدیم کنند؛ اگرچه هیچ یک از این مجسمه ها باقی نمانده است. ریاست جشنواره هرا را گروهی متشکل از شانزده زن بر عهده داشتند که علاوه بر اجرای بازی ها، مسئولیت بافتن یک پپلوس برای هرا و ترتیب دادن رقص های همخوانی به افتخار هیپودامیا و فیسکوآ را بر عهده داشتند. پوسانیاس دو داستان دربارهٔ این شانزده زن ارائه می دهد. در اولین مورد بازی های هرا توسط هیپودامیا تأسیس شد و اولین بازی ها به افتخار جشن ازدواج او با پلوپس برگزار شد و او شانزده زن را
برای شرکت در بازی ها انتخاب کرد. دومین داستان می گوید که برای حل و فصل منازعه بین دو شهر الیس و پیزا، اهالی الیس یک پیرزن خردمند را از میان شانزده "پولیتِس" ایلیس باستان برگزیدند. این زنان همچنین مسئولیت سازماندهی بازی های هرایی را بر عهده گرفتند. بازی های هرا ممکن است مناسک بلوغ یا آیین های قبل از ازدواج بوده باشند. متیو دیلون استدلال می کند که از آنجایی که سه رده سنی مختلف برای رقبا وجود دارد، بعید است که این مراسم با ازدواج مرتبط بوده باشد. از سوی دیگر، این مسابقات با عروسی اسطوره ای مرتبط بودند، و به نظر می رسد که سایر مسابقات بین دختران در یونان باستان (مانند مسابقه پیاده روی به افتخار دیونیسوس که در اسپارت برگزار می شد و توسط پوسانیاس نیز توصیف شده است) با مراسم آغازین پیش از ازدواج مرتبط بوده است.
خانه باغ غیاثی یا عمارت غیاثی؛ نام خانه ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان عشق آباد، روستای منصوریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیده ده گروت (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶ در ووردن، هلند) یک تنیس باز حرفه ای هلندی با ویلچر است که در حال حاضر شماره ۱ جهان در هر دو حالت انفرادی و دونفره است. ده گروت ۴۲ بار عنوان قهرمانی را گرند اسلم کسب کرده است و رکورد ۲۳ عنوان قهرمانی را در بازی انفرادی و ۱۹ قهرمانی را در بازی دونفره کسب کرده است. ده گروت سه سال، یعنی از زمان شکست در فوریه ۲۰۲۱ از یویی کامیجی تا شکست در مه ۲۰۲۴ از لی شیائوهوی، ۱۴۵ مسابقه داشت و در بخش انفرادی بردهای متعددی کسب کرد. در طول این رشته، او با کسب هر چهار عنوان گرند اسلم، مدال طلای پارالمپیک، و عنوان قهرمان تنیس با ویلچر در مسابقات ورزشی مسترز را در رشته انفرادی زنان در سال ۲۰۲۱، به اولین گرند اسلم در تاریخ تنیس دست یافت. سال بعد، او اولین بازیکن در هر دو بخش انفرادی و دونفره گرند اسلم و در دو سال متوالی برنده هر چهار مسابقه گرند اسلم شد و این کار را دوباره این مقام ها را در سال ۲۰۲۳ به دست آورد. در مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۲۴، او اولین بازیکنی بود که توانست در گرند اسلم حرفه ای پنجگانه پیروز شود. ده گروت در بخش دونفره، گرند اسلم را در سال ۲۰۱۹ با رقیبش آنیک فان کوت به پایان رساند. وی ج
دا از عناوینی که در گرند اسلم به دست آورد، چندین عنوان قهرمانی را در تنیس با ویلچر بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ در هر دو رشته انفرادی و دونفره و همچنین مدال طلای هر دو رشته را در پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو کسب کرده است. او بخشی از تیم هلند بود که بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ هشت بار قهرمان جام جهانی شد. حرفه. ده گروت با بیماری خاصی متولد شد. طول یکی از پاهای او از پای دیگرش کوتاه تر بود. او در سن هفت سالگی حرفه تنیس را با ویلچر خود آغاز کرد. او در تور تنیس با ویلچر آی تی اف در سال ۲۰۰۹ به عنوان بازیکن نوجوان شروع به بازی کرد. در طول زمانی که در مسابقات آی تی اف گذراند، در سال ۲۰۱۳ در بازی انفرادی و دونفره بنیاد کرایف جونیور مسترز برنده شد. سال بعد، او برنده مسابقات جونیور مسترز ۲۰۱۴ در بازی دونفره شد. ده گروت اولین گرند اسلم خود را در مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۱۷ انجام داد. پس از قرار گرفتن در مرحله یک چهارم نهایی در مسابقات آزاد استرالیا و مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۷، ده گروت اولین عنوان گرند اسلم خود را در مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۷ به دست آورد. او تورنمنت های گرند اسلم ۲۰۱۷ را با پایان دادن به فینال ها در مسابقات آزاد آمر
یکا ۲۰۱۷ به پایان رساند. او در آغاز سال ۲۰۱۸، مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۱۸ را برد و در فینال مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۸ حضور یافت. ده گروت در اسلم های ۲۰۱۸ نیز شرکت کرد و در بخش انفرادی زنان در مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۸ و اولین عنوان انفرادی آزاد ایالات متحده را در مسابقات آزاد ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ به دست آورد. در سال ۲۰۱۹، ده گروت در مسابقات انفرادی آزاد استرالیا در سال ۲۰۱۹ دوباره عنوان آزاد استرالیا را به دست آورد. در آزاد فرانسه ۲۰۱۹، ده گروت دوران گرند اسلم حرفه ای خود را با کسب اولین عنوان انفرادی آزاد فرانسه به پایان رساند. عنوان آزاد فرانسه او همچنین باعث شد که دو گروت به اولین تنیسور با ویلچر تبدیل شود که یک مسابقه غیرنفره را به پایان رساند. گرند اسلم سال تقویمی (برنده هر چهار گرند اسلم انفرادی متوالی، اما نه در یک سال). در مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۹، ده گروت با شکست آنیک فان کوت در فینال، به بردهای پشت سر هم در انفرادی پایان داد. در سال ۲۰۲۱، قهرمانی ویمبلدون را با ویلچر بانوان مجرد برد. در مسابقات دونفره، ده گروت در مسابقات قهرمانی استرالیا، فرانسه و ویمبلدون در سال ۲۰۱۷ نایب قهرمان شد. پس ا
ز کسب اولین عنوان دونفره خود در آزاد ایالات متحده در سال ۲۰۱۷، او در سال ۲۰۱۸ در آزاد استرالیا شکست خورد و در مسابقات دونفره در مسابقات دونفره قهرمان شد. ده گروت اولین زن تنیس با ویلچر شد که در مسابقات انفرادی و دونفره زنان در ویمبلدون در جولای ۲۰۱۸ برنده شد. او دومین عنوان دونفره آزاد آمریکا را در سال ۲۰۱۸ در کنار یویی کامیجی کسب کرد. در آزاد استرالیا ۲۰۱۹، ده گروت اولین عنوان قهرمانی دونفره استرالیا را همراه با آنیک فانن کوت در کنار عنوان انفرادی خود در ژانویه ۲۰۱۹ به دست آورد. آزاد فرانسه و ویمبلدون. خارج از مسابقات گرند اسلم، ده گروت در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در مسابقات انفرادی و دونفره شرکت کرد. در حالی که ده گروت در انفرادی مدال نگرفت، در دونفره زنان به مدال نقره دست یافت. در مسابقات مسترز، ده گروت در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ مستر تنیس با ویلچر را در انفرادی زنان به دست آورد. او که در مسابقات دونفره شرکت کرد، در سال ۲۰۱۶ در مسابقات مستر دو نفره با ویلچر با لوسی شوکر و در سال ۲۰۱۷ به همراه مارجولین بویس قهرمان شد. او همچنین در سال های متوالی از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ در جام جهانی تیم جهانی بی ان پی پاریباس ظاهر شده است. د
ر جام تیمی جهانی، ده گروت به عنوان یک نوجوان در سال ۲۰۱۱ قبل از رقابت با یک رقیب تیم جهانی در سال ۲۰۱۲ شروع کرد. ده گروت همچنین در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرد و مدال های طلا را در هر دو حالت انفرادی و دونفره به دست آورد. ده گروت در مسابقات پارا قهرمانی اروپا ۲۰۲۳ در روتردام هلند با شکست دادن هموطن خود، آنیک فان کوت، در دو ست عنوان یک نفره را به دست آورد.
نیکولا ژستان (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
آدام بورجس (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده است.
آنگولا در ده دوره از بازی های المپیک تابستانی شرکت کرده است. این کشور هنوز موفق به کسب مدال المپیک نشده و تا به حال در بازی های المپیک زمستانی هرگز شرکت نکرده است. بهترین رتبه های آنگولا، رتبهٔ هفتم در سال ۱۹۹۶ و رتبهٔ هشتم در سال ۲۰۱۶، هر دو توسط تیم ملی هندبال زنان آنگولا به دست آمده است. آنگولا از نظر جمعیت، هفتمین کشور بزرگ بدون مدال المپیک است. آنگولا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بیشترین تعداد ورزشکاران (۲۶ نفر) و بیشترین تعداد رویدادها (۷ رویداد) را در میان تمام کشورهای آفریقای مرکزی داشت. با این حال، موفق به کسب مدال نشد. جوان ترین ورزشکار آنگولا در سال ۲۰۱۶، لایت هرمنگیلد با سن ۱۶ سال بود که در دو و میدانی شرکت کرد. پیرترین ورزشکار آنگولا، ژوآو پائولو دِ لِیریا ای سیلوا، با سن ۵۲ سال بود که در تیراندازی شرکت کرد.
پائو اچانیس (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
تیتوا کستریک (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
جووانی ده جنارو (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده است.