Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرحله گروهی ای اف سی کاپ ۲۰۱۴ از ۲۵ فوریه تا ۲۳ آوریل ۲۰۱۴ برگزار شد. در مجموع ۳۲ تیم در مرحله گروهی به رقابت پرداختند. قرعه کشی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت یوتی سی ۸+، در ساختمان ای ف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. ۳۲ تیم زیر (۱۶ تیم از منطقه غرب آسیا، ۱۶ تیم از منطقه شرق آسیا) در قرعه کشی مرحله گروهی شرکت کردند که شامل ۳۱ تیم راه یافته مستقیم و برنده پلی آف مقدماتی بود که هویتش در زمان قرعه کشی مشخص نبود. نکته: تیم هایی که با "حروف" "کج" مشخص شده اند، در مرحله پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴ بازی کردند، اما نتوانستند به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود کنند (اگر به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود می کردند، تیم دیگری از همان اتحادیه جایگزین آنها می شد). فرمت. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم های یک فدراسیون نمی توانند در یک گروه قرار بگیرند. هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت گردشی برگزار شد. تیم های اول و دوم هر گروه به مرحله یک هشتم نهایی راه یافتند.
معیارهای تساوی شکن. باشگاه ها بر اساس امتیاز رتبه بندی می شوند و معیارهای تساوی شکن به ترتیب زیر است: گروه ها. روزهای مسابقه ۲۵-۲۶ فوریه، ۱۱-۱۲ مارس، ۱۸-۱۹ مارس، ۱-۲ آوریل، ۸-۹ آوریل و ۲۲-۲۳ آوریل ۲۰۱۴ بودند.
ورزشگاه سرو دل اسپینو (به اسپانیایی: Mini Estadio Cerro del Espino) یک ورزشگاه چندمنظوره است که در ماخادائوندا، منطقه مادرید، اسپانیا واقع شده است. این ورزشگاه گنجایش ۳٬۸۶۵ تماشاگر را دارد. در حال حاضر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می گیرد و ورزشگاه خانگی تیم های ذخیره اتلتیکو مادرید و رایو ماخادائوندا است. در فصل ۱۹–۲۰۱۸، رایو به دلیل امکانات ناکافی در ورزشگاه ورزشگاه متروپولیتانو، اولین بازی خود در لا لیگا ۲ را در این ورزشگاه انجام داد.
باشگاه فوتبال اتحادیه ورزشی نیروهای باماکو (به انگلیسی: USFAS Bamako) یک باشگاه فوتبال مالیایی مستقر در باماکو است. آنها در لیگ برتر فوتبال مالی بازی می کنند و متعلق به ارتش مالی هستند. ورزشگاه خانگی آنها Stade Municipal de USFAS است.
در محاسبات، اصطلاح پردازش نوشتار به تئوری و عمل خودکارسازی ایجاد یا دستکاری نوشتار الکترونیکی اشاره دارد. نوشتار معمولاً به تمام کاراکترهای الفبایی-عددی مشخص شده روی برگه ی کلید شخصی که این عمل را انجام می دهد، اشاره دارد، اما به طور کلی "نوشتار" به معنای لایه انتزاعی بلافاصله بالای کدگذاری کاراکتر استاندارد نوشتار هدف است. اصطلاح پردازش به پردازش خودکار (یا مکانیزه) اشاره دارد، برخلاف همان دستکاری که به صورت دستی انجام می شود. پردازش نوشتار دربرگیرنده ی دستورهای رایانه ای ای است که درونمایه، دگرگونی های درونمایه و حرکت مکان نما را فراخوانی می کنند، برای نمونه برای پردازش نوشتار یک عبارت منظم ، یک ماشین ویرایش مجازی است که دارای یک زبان برنامه نویسی نخستین است که دارای رجیسترهای نامگذاری شده (شناسه ها) و موقعیت های نامگذاری شده در توالی کاراکترهای تشکیل دهنده نوشتار است. با استفاده از این موارد، "پردازشگر نوشتار" می تواند، به عنوان مثال، ناحیه ای از نوشته را علامت گذاری کرده و سپس آن را جابجا کند. پردازش نوشتار یک "ابزار" ، یک برنامه فیلتر یا "filter" است. این دو مکانیسم، پردازش نوشتار را می سازد. تعریف. از آ
نجایی که نشانه گذاری استاندارد مانند کدهای escape مربوط به ANSI عموماً برای ویرایشگر قابل مشاهده نیستند، مجموعه ای از ویژگی های گذرا را تشکیل می دهند که گاهی اوقات از پردازش نوشتار غیرقابل تشخیص می شوند. اما تمایز قطعی آنها از پردازش نوشتار، پردازش نوشتار به معنای واقعی واژه است: به این ترتیب، نشانه هایی مانند فونت و رنگ واقعاً عامل متمایزکننده ای نیستند، زیرا توالی کاراکترهایی که بر فونت و رنگ تأثیر می گذارند، صرفاً کاراکترهای استانداردی هستند که به طور خودکار توسط یک حالت "پردازش نوشتار پس زمینه" درج می شوند و بدست ویرایشگرهای نوشتار سازگار طوری ساخته شده اند که به صورت شفاف کار کنند، اما وقتی آن حالت فعال نیست، به عنوان "دستورات پردازش نوشتار" قابل مشاهده می شوند. بنابراین، پردازش نوشتار اساساً (اما نه کاملاً) حول کاراکترهای بصری (یا گرافم ها ) تعریف می شود تا کاراکترهای استاندارد، اما نامرئی. تاریخچه. گسترش پردازش نوشتار رایانه ای به طور جدی با رسمی سازی "زبان منظم" بدیت کلین (Kleene) آغاز شد. چنین "عبارات منظمی" می توانند به یک برنامه کوچک تبدیل شوند که با یک فرآیند کامپایل تکمیل می شود و پس از گسترش آن
زبان، برای انجام هرگونه ویرایشی در دسترس است. به طور مشابه، "پالایه ها" با فرگشت "گزینه های" ویژه گسترش می یابند. مفاهیم پایه. یک ویرایشگر اساساً یک جریان ورودی را فراخوانی می کند و آن را به محیط پردازش نوشتار، که یا یک پوسته فرمان یا یک ویرایشگر نوشتار است، هدایت می کند. خروجی حاصل برای پردازش نوشتار بیشتر کاربری پذیر است، که نتیجه نهایی آن با یک کاربرد یکتا از یک الگوریتم که "یک بار" بدست یک برنامه کامپیوتری پیچیده تر و ساختاریافته تر اعمال شده است، قابل مقایسه است. پردازش نوشتار، برخلاف الگوریتم، یک توالی دستی از ماکروهای ساده تر است که عبارات الگو-عمل و مکانیسم های فیلترینگ هستند. در هر دو حالت، قصد برنامه نویس به طور غیرمستقیم بر مجموعه ای از کاراکترهای نوشتاری در عمل پردازش نوشتار تأثیر می گذارد. نتایج یک مرحله پردازش نوشتار گاهی اوقات فقط امیدوارکننده است و مکانیسم مورد نظر اغلب از طریق بازخورد بصری در معرض پیش نویس های متعدد قرار می گیرد، تا زمانی که جزئیات عبارت منظم یا زبان نشانه گذاری یا تا زمانی که گزینه های کاربردی به طور کامل تسلط یابند. پردازش نوشتاری عمدتاً با ساخت کاراکترهای نوشتاری در بالاتر
ین سطح محاسبات سروکار دارد، جایی که فعالیت های آن درست پایین تر از کاربردهای عملی محاسبات — انتقال "دستی" اطلاعات - قرار دارد. در نهایت، تمام محاسبات، پردازش نوشتار است، از کاراکترهای نوشتاری خودکامپایل شونده یک اسمبلر گرفته تا زبان برنامه نویسی خودکار تولید شده برای مدیریت توده ای از داده های گرافیکی و در نهایت تا فراکاراکترهای عبارات منظم که اسناد نوشتاری موجود را مرتب می کنند. پردازش نوشتار، اتوماسیون مخصوص به خود را دارد. واچ ها. کاراکترهای نوشتاری در مجموعه کاراکترهای استانداردی قرار می گیرند که دربرگیرنده ی کاراکترهای کنترلی مانند کاراکترهای خط تازه نیز می شوند که نوشتار را مرتب می کنند. انواع دیگر کاراکترهای کنترلی، انتقال را مرتب می کنند، مجموعه کاراکترها را تعریف می کنند و سایر وظایف مربوط به نگهداری را انجام می دهند.
باشگاه فوتبال آ.اس. پلیس باماکو (به انگلیسی: AS Police) یک باشگاه فوتبال مالیایی مستقر در باماکو است. این باشگاه در لیگ برتر مالی، بالاترین سطح فوتبال مالی، بازی می کند.
ماکان دمبله (به انگلیسی: Makan Dembélé؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل مالی است که برای باشگاه فوتبال اتحادیه ورزشی نیروهای باماکو در لیگ برتر مالی بازی می کند. عملکرد باشگاهی. در ۱ ژانویه ۲۰۱۲، دمبله با باشگاه الجزایری القبائل قرارداد امضا کرد. در ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، او اولین بازی خود را برای این باشگاه به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقهٔ ۷۷ در بازی لیگ مقابل اوراس باتنه انجام داد.
۵۵ سال ۸۵ فستیوال (تاریخ خاطرات سینمای ایران)، اثر بهمن مقصودلو، پژوهشگر، مستندساز و منتقد برجسته، سفری شخصی و حرفه ای به دنیای فستیوال های سینمایی جهان از ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۵ را روایت می کند. او که در این ۵۵ سال در بیش از ۸۵ فستیوال به عنوان مهمان، داور، سخنران، کارگردان، تهیه کننده یا شرکت کننده حضور داشته، با نگاهی موشکافانه و خاطراتی زنده، تصویری نزدیک و دست اول از تحولات سینمای جهان و حضور سینمای ایران در عرصه های بین المللی ارائه می دهد. «۵۵ سال، ۸۵ فستیوال» ترکیبی است از تاریخ، خاطره و تحلیل، و پلی میان تجربه ی شخصی و تاریخ معاصر سینما. این کتاب نه تنها برای دوستداران سینما، که برای همه ی علاقمندان به فرهنگ معاصر اثری خواندنی و ارزشمند خواهد بود.
اپل ورکس (AppleWorks) یک مجموعه نرم افزاری اداری یکپارچه بود که شامل یک پردازشگر نوشتار، پایگاه داده و برگه ی گسترده می شد. این نرم افزار توسط روپرت لیسنر برای اپل کامپیوتر توسعه داده شد، که در ابتدا برای اپل ۲ و در سال ۱۹۸۴ عرضه شد. بسیاری از پیشرفت ها برای اپل ورکس ایجاد شد که محبوب ترین آنها سری TimeOut از Beagle Bros بود که عمر نسخه اپل ۲ اپل ورکس را افزایش داد. اپل ورکس پس تر برای سکوی مکینتاش بازسازی شد. براپل ورکسگه ی گستردهGS برای Apple IIGS با استفاده از رابط گرافیکی دسکتاپ به جای رابط کارت فایل متنی Apple II توسعه داده شد. براپل ورکسگه ی گستردهGS کند و پر از باگ بود؛ نسخه ۲.۰ برنامه ریزی شده هرگز محقق نشد. Beagle Bros یک برنامه BeagleWorks ایجاد کرد که در نهایت به Claris، شرکت تابعه اپل، فروخته شد. ClarisWorks برای مکینتاش (۱۹۹۱) و ویندوز (۱۹۹۳) به یک برنامه محبوب تبدیل شدند و شاهد توسعه سریع بودند. این برنامه ها هیچ کدی را با نسخه اصلی ۸ بیتی Apple II به اشتراک نمی گذارند. اپل Claris را جذب کرد و نام ClarisWorks به براپل ورکسگه ی گسترده تغییر یافت. این نرم افزار تا زمان توقف تولیدش، همراه با تمام م
کینتاش های سطح مصرف کننده که توسط اپل فروخته می شد، ارائه می شد. از سال ۲۰۰۷، براپل ورکسگه ی گسترده چندین سال به روزرسانی نشده بود و قادر به اجرا روی پردازنده های اینتل موجود در مک های جدید نبود. در ۱۵ آگوست ۲۰۰۷، اپل اعلام کرد که براپل ورکسگه ی گسترده به پایان عمر خود رسیده است و دیگر فروخته نخواهد شد. اپل در عوض، مجموعه iWork خود را که اخیراً عرضه کرده بود، به عنوان جایگزینی تبلیغ کرد که شامل برنامه های پردازش متن، صفحه گسترده و ارائه با قابلیت هایی مشابه براپل ورکسگه ی گسترده است، اما مستقیماً با فرمت های فایل براپل ورکسگه ی گسترده سازگار نیست. تاریخچه. اپل ورکس (اپل ۲، ۱۹۸۴–۱۹۹۱). اپل ورکس اصلی که توسط روپرت لیسنر توسعه داده شده است، یکی از اولین مجموعه های نرم افزاری اداری یکپارچه برای رایانه های شخصی است که شامل یک پردازشگر متن، صفحه گسترده و پایگاه داده است که در یک برنامه واحد ادغام شده اند. این نرم افزار در سال 1984 به عنوان یک محصول نمایشی برای مدل های جدید 128K از خط تولید اپل II منتشر شد. در سال ۱۹۸۲، اپل برنامه ی پایگاه داده ی لیسنر به نام Quick File را منتشر کرد که شباهت زیادی به ماژول پایگاه دا
ده ی براپل ورکسگه ی گسترده داشت و هم روی Apple III و هم روی Apple II اجرا می شد. اپل در آن زمان به Apple Pascal علاقه داشت، بنابراین لیسنر در ابتدا به درخواست اپل، Quick File را با این زبان نوشت. با این حال، لیسنر کدنویسی به زبان اسمبلی را ترجیح می داد و خیلی زود Quick File را به زبان اسمبلی روی Apple III خود بازنویسی کرد و تا تابستان ۱۹۸۳، ماژول های پردازشگر متن و صفحه گسترده را نیز به آن اضافه کرد. اپل در ابتدا حق توزیع هر دو نسخه از این برنامه را برای Apple III و Apple II خریداری کرد. با این حال، اپل تصمیم گرفت پشتیبانی از Apple III را متوقف کند و حق نسخه Apple III را به Haba Systems فروخت که آن را با نام III EZ Pieces به بازار عرضه کرد و کمی قبل از انتشار براپل ورکسگه ی گسترده توسط اپل، آن را منتشر کرد. این دو محصول از فرمت های فایل یکسانی استفاده می کردند. هر سه برنامه براپل ورکسگه ی گسترده رابط کاربری یکسانی دارند و داده ها را از طریق یک کلیپ بورد مشترک تبادل می کنند. برنامه های کاربردی قبلی Apple II عمدتاً با در نظر گرفتن خط قدیمی تر II/II+ طراحی شده بودند و تنها 48 کیلوبایت رم و متن 40 ستونی (در غیاب
کارت افزونه) داشتند، بنابراین قابلیت های نرم افزار را محدود می کردند. در مقابل، براپل ورکسگه ی گسترده برای مدل های IIe و IIc طراحی شده بود که دارای رم بیشتر، متن استاندارد 80 ستونی، صفحه کلید عددی اختیاری، کلیدهای مکان نما و سیستم عامل جدید ProDOS به جای DOS 3.3 بودند که در دستگاه های 48K استاندارد بود. [ "" ] براپل ورکسگه ی گسترده در رتبه دوم فهرست پرفروش ترین های ماهانه Softalk قرار گرفت و به سرعت به پرفروش ترین بسته نرم افزاری روی هر رایانه ای تبدیل شد و حتی Lotus 1-2-3 را از صدر نمودارهای فروش در کل صنعت کنار زد. اپل نسخه 2.0 را در سال 1986 با Apple IIGS منتشر کرد، که در آن زمان لیسنر روی چیزی کار می کرد که بعدها Microsoft Works نام گرفت. Claris، شرکت تابعه نرم افزاری اپل، در دسامبر 1988 یک میلیونمین نسخه از براپل ورکسگه ی گسترده را فروخت. بازار قابل توجهی برای لوازم جانبی و پشتیبانی شخص ثالث براپل ورکسگه ی گسترده پدیدار شد. شماره سپتامبر 1986 مجله "inCider" شامل دو مقاله مرتبط با براپل ورکسگه ی گسترده بود؛ تبلیغاتی برای دو کارت توسعه مرتبط با براپل ورکسگه ی گسترده از Applied Engineering ، برنامه ای که نو
ید اجرای براپل ورکسگه ی گسترده را روی Apple II Plus با یک برد نمایشگر 80 ستونی می داد، یک خبرنامه اختصاصی براپل ورکسگه ی گسترده به نام "The Main Menu" و یک محصول مرتبط با براپل ورکسگه ی گسترده از Beagle Bros ؛ بسیاری از تبلیغات دیگر که از براپل ورکسگه ی گسترده نام می بردند؛ و ستونی که از شرکت هایی که به جای محصولات جدید، محصولات مرتبط با براپل ورکسگه ی گسترده را توسعه می دادند ("کوچک فکر می کند و هیچ نوآوری نمی کند") انتقاد می کرد. دو سال بعد، Beagle Bros سری TimeOut را برای براپل ورکسگه ی گسترده منتشر کرد و میلیون ها دلار درآمد کسب کرد. به لطف زبان برنامه نویسی UltraMacros که در آنها گنجانده شده بود، بسیاری از توسعه دهندگان شخص ثالث دیگر محصولات جدیدی را ابداع کردند که از براپل ورکسگه ی گسترده به عنوان پایه و سیستم عامل مجازی استفاده می کردند. "محاسبه کنید!" "نشریه Apple Applications" در سال ۱۹۸۷ گزارش داد که «براپل ورکسگه ی گسترده به مرز توسعه دهندگان نرم افزار تبدیل شده است» و پیش بینی کرد که «به زودی، بهترین نرم افزارهای خط تولید کامپیوترهای Apple II به براپل ورکسگه ی گسترده نیاز خواهند داشت». Claris در س
ال ۱۹۸۹ با Beagle Bros قرارداد بست تا براپل ورکسگه ی گسترده را به نسخه ۳.۰ ارتقا دهد؛ آلن برد، رندی برانت و راب رنستروم، توسعه دهندگان TimeOut، ویژگی های جدیدی به آن اضافه کردند و توابع TimeOut متعددی را در آن گنجاندند. تا سال ۱۹۸۹، Claris توجه خود را به تولید نرم افزارهای مکینتاش و ویندوز معطوف کرد و براپل ورکسگه ی گسترده را به حال خود رها کرد. با این حال، Claris موافقت کرد که مجوز علامت تجاری براپل ورکسگه ی گسترده را به Quality Computers بدهد. سپس Randy Brandt و Dan Verkade، توسعه دهندگان TimeOut، براپل ورکسگه ی گسترده 4.0 را در سال ۱۹۹۳ و براپل ورکسگه ی گسترده 5.0 را در سال ۱۹۹۴ ایجاد کردند که توسط Quality Computers به همراه ویدیوهای آموزشی منتشر شد. براپل ورکسگه ی گسترده اصلی 8 بیتی (که شامل مدیریت حافظه 16 بیتی در IIGS بود) گاهی اوقات به عنوان "براپل ورکسگه ی گسترده Classic" شناخته می شود تا آن را از براپل ورکسگه ی گسترده GS و محصول بعدی برای مکینتاش و ویندوز متمایز کند. براپل ورکسگه ی گسترده GS (اپل IIGS، ۱۹۸۸–۱۹۹۶). ناظران انتظار داشتند که براپل ورکسگه ی گسترده 2.0 رابط کاربری گرافیکی ماوس محور مشابه م
کینتاش داشته باشد، اما "inCider" قبل از انتشار آن گزارش داد که چنین نسخه ای به دلیل «مشکلات بین اپل و [لیسنر]» به تعویق افتاده است. با این وجود، این نسخه در بین دارندگان IIGS بسیار محبوب بود؛ در دسامبر 1987، "بخش Apple Applications" "از Compute!" گزارش داد که «داغ ترین محصول روی Apple IIGS، "براپل ورکسگه ی گسترده" است. نه رابط ماوس، نه رنگ، نه گرافیک. فقط "براپل ورکسگه ی گسترده" از دنیای IIe و IIc». این مجله در سرمقاله ای با عنوان « "براپل ورکسگه ی گسترده" ، کجایی؟» با ابراز تعجب از اینکه نسخه IIGS از براپل ورکسگه ی گسترده یا یک مجموعه یکپارچه مشابه براپل ورکسگه ی گسترده «می تواند فروش دستگاه را افزایش دهد» و هشدار داد که در غیر این صورت «IIGS ممکن است به راحتی از بین برود». در سال ۱۹۸۸، Claris یک بسته یکپارچه به نام GS Works را از StyleWare خریداری کرد و آن را به براپل ورکسگه ی گسترده GS تغییر نام داد و نام تجاری براپل ورکسگه ی گسترده را به Apple IIGS 16 بیتی آورد، اگرچه هیچ کدی از نسخه ۸ بیتی Apple II در آن استفاده نشده است. براپل ورکسگه ی گسترده GS علاوه بر توابع پردازش متن، پایگاه داده و صفحه گسترده، شامل
ماژول های ارتباط از راه دور، طرح بندی صفحه و گرافیک نیز می شود. فقط یک نسخه اصلی از براپل ورکسگه ی گسترده GS وجود دارد که تا نسخه ۱.۱ پیشرفت داشته است؛ مدت ها شایعه شده بود که به روزرسانی vaporware 2.0 "کمی مانده به تکمیل" است. براپل ورکسگه ی گسترده GS می تواند فایل های براپل ورکسگه ی گسترده را بدون نیاز به وارد کردن اولیه آنها باز کند. اپل ورکس و ClarisWorks (مکینتاش و ویندوز، ۱۹۹۱–۲۰۰۴). دومین نسخه از براپل ورکسگه ی گسترده با نام ClarisWorks آغاز شد که توسط باب هرن و اسکات هولداوی نوشته و توسط Claris، یکی از شرکت های تابعه اپل که با نام FileMaker Inc نیز شناخته می شود، منتشر شد. کد سازنده ClarisWorks برای مکینتاش "BOBO" است. ClarisWorks این برنامه ها را ترکیب می کند: تمام اجزا برای ارائه یک مجموعه یکپارچه که به طور هماهنگ کار می کند، یکپارچه شده اند؛ به عنوان مثال، فریم های صفحه گسترده را می توان در یک سند پردازش متن جاسازی کرد، یا متن را به نقاشی تبدیل کرد و غیره. این اجزا از برنامه های معاصر Claris ، MacWrite و MacDraw، گرفته نشده اند، بلکه از ابتدا نوشته شده اند و سپس پس از خرید توسط Claris، برای مطابقت
با سایر برنامه های Claris دوباره طراحی شده اند. ClarisWorks 1.0 در اکتبر 1991 برای مکینتاش عرضه شد. ClarisWorks 2.0 در 24 مارس 1993 منتشر شد. ClarisWorks 3.0 در اکتبر 1994 منتشر شد. این آخرین نسخه ای است که روی پردازنده 68000 با حداقل سیستم 6.0.7 اجرا می شود. ClarisWorks 4.0 در 14 ژوئن 1995 منتشر شد. به یک پردازنده 68020 و سیستم 7 نیاز دارد. وقتی شرکت Claris منحل و دوباره به اپل جذب شد، نام محصول به اپل ورکس تغییر یافت؛ نسخه 5.0 در 24 آگوست 1997، کمی قبل از بازگشت محصول به اپل، منتشر شد و به طور خلاصه ClarisWorks 5 نامیده شد. ClarisWorks/براپل ورکسگه ی گسترده 5 به System 7.0.1 نیاز دارد، اگرچه وصله 5.0.4 فقط در Mac OS 9 قابل اجرا است. این آخرین نسخه ای است که از معماری CPU 68k پشتیبانی می کند. آخرین نسخه اصلی، اپل ورکس 6.0، که در ژانویه ۲۰۰۰ در نمایشگاه MacWorld منتشر شد، به یک پردازنده PowerPC نیاز دارد و ماژول ارتباطات را با یک ماژول ارائه جایگزین می کند (در نسخه های قبلی فقط پشتیبانی اولیه برای ارائه ها از طریق سایر ماژول ها وجود داشت). [ "" ] همچنین به رابط برنامه نویسی کاربردی کربن منتقل شد تا روی مک او
اس ایکس کار کند، اما به عنوان یک برنامه اولیه کربن، از بسیاری از ویژگی های جدیدتر مک او اس ایکس بهره نمی برد و بخش هایی از رابط کاربری هنوز عناصر ظاهر پلاتینیوم مک او اس ۸/۹ را حفظ کرده است. با استفاده از چارچوب XTND کلاریس، اپل ورکس می تواند فایل ها را در تعدادی از فرمت های فایل ایجاد، باز و ذخیره کند. به عنوان مثال، اسناد پردازشگر متن را می توان در فرمت مایکروسافت ورد و فایل های صفحه گسترده را می توان در فرمت مایکروسافت اکسل ذخیره کرد. این نرم افزار نقدهای خوبی دریافت کرد [ ' ] در طول عمر خود به دلیل رابط کاربری و ادغام دقیق ماژول هایش. به عنوان مثال، مانند نسخه های قبلی، در اپل ورکس می توان یک "قاب" نقاشی را در یک سند صفحه گسترده قرار داد، یک قاب نقاشی را می توان در یک سند نقاشی قرار داد و غیره. این امر امکان طرح بندی های بسیار پیچیده و غنی از داده ها را فراهم می کند. با این حال، محدودیت های محصول با افزایش سن محصول آشکارتر شد. [ ' ] این برنامه همچنین فقط امکان یک undo/redo را فراهم می کند و در بسیاری از موارد، اگر یک فریم از یک ماژول در ماژول دیگری قرار گیرد، ممکن است به محض لغو انتخاب، فریم دیگر به هیچ
وجه قابل ویرایش نباشد. ویرایشگر معادله (Equation Editor) محصول Design Science به همراه اپل ورکس ارائه می شود. همچنین می توان از ویرایشگرهای معادله MathType یا MathMagic استفاده کرد. هر دو از ترازبندی خودکار خط مبنا برای معادلات درون خطی پشتیبانی می کنند. قطع همکاری. در آگوست ۲۰۰۷، اپل پایان عمر اپل ورکس را اعلام کرد و اظهار داشت که دیگر این بسته را نمی فروشد. بسته iWork که شامل یک برنامه پردازش متن، یک صفحه گسترده و یک برنامه گرافیکی ارائه است، قرار است جایگزین آن شود. اگرچه iWork از ویژگی های غنی تری برخوردار است ، اما هنوز فاقد برخی از ماژول ها و ادغام محکم اپل ورکس است. اپل ورکس روی هیچ نسخه ای از Mac OS X بعد از Snow Leopard اجرا نمی شود زیرا برای معماری CPU PowerPC کامپایل شده است. پرونده های پردازش نوشتار، برگه ی گسترده و ارائه اپل ورکس را می توان در نسخه های پیشین برنامه های آی ورک به ترتیب Pages، Numbers و Keynote باز کرد، اما از سال ۲۰۱۳ به بعد این قابلیت وجود ندارد. Collabora Online ، LibreOffice یا Apache OpenOffice می توانند فایل های پردازش متن، صفحه گسترده و ارائه اپل ورکس را باز کنند. اسکریپتی ب
رای تبدیل دسته ای پرونده های اپل ورکس (.cwk) به فرمت MS Word (.docx) (قابل استفاده توسط Pages) با استفاده از رابط خط فرمان LibreOffice وجود دارد. هیچ برنامه ارائه شده توسط اپل برای باز کردن فایل های پایگاه داده، نقاشی یا طراحی اپل ورکس بدون تبدیل آنها به فرمت دیگری وجود ندارد. EazyDraw Retro از وارد کردن فرمت های طراحی اپل ورکس پشتیبانی می کند. این نرم افزار روی Mojave و نسخه های کهن تر اجرا می شود. گروه کاربری براپل ورکسگه ی گسترده همچنان از این پشتیبانی می کند، و مهاجرت از اپل ورکس امکان پذیر است. چندین نفر از مهندسان اصلی ClarisWorks شرکت را ترک کردند تا Gobe Software را بنیادگزاری کنند که کالای اصلی آن، GoBe Productive، برای بی او اس ، ویندوز و لینوکس منتشر می شد. پذیرش. "II Computing،" بر اساس داده های فروش و سهم بازار، اپل ورکس را در فهرست برترین نرم افزارهای غیربازی و غیرآموزشی Apple II در اواخر سال ۱۹۸۵، در رتبه نهم این مجله قرار داد. منتقد "بایت" در دسامبر ۱۹۸۴، اپل ورکس را «آسان برای کاربری، واقعاً کاربرپسند و با مستندات خوب» نامید. او پردازشگر نوشتار را «بخش مورد علاقه من... بسیار بالاتر از حد میان
ه» و برگه ی گسترده و پایگاه داده را «خوب ولی مطمئناً نه برجسته» نامید. منتقد به عنوان یک بسته برای کاربران تازه کار و معمولی، نتیجه گرفت: «اپل ورکس عالی است». "اینفوورلد" در آن ماه با این نگاه ناهمسو بود و آن را «مطالعه ای در مورد محدودیت ها... این بسته قوی نیست» نامید. این مجله ضمن تأیید کلیپ بورد مشترک و رابط کاربری، اظهار داشت که محدودیت های اپل ورکس - مانند محدودیت هشت صفحه در پردازشگر متن با رم ۶۴ کیلوبایتی - آن را «به عنوان یک محصول تجاری به اندازه کافی خوب نیست که توجه زیادی را جلب کند» "مجله Compute!" در سال ۱۹۸۹ اظهار داشت که «اگرچه مانند اپل ورکس اصلی ۸ بیتی، سرعت فوق العاده ای ندارد، اما نسخه GS آن «آنقدر که خیلی ها نگران بودند، کند نیست»؛ اگرچه یک تایپیست تند هنوز می توانست از نمایشگر رایانه تند تر باشد، اما کنشکرد بهتری از دیگر نرم افزارهای Apple IIGS داشت. اگرچه بسیاری از کاربران اصلی نسخه IIGS را خریداری کردند و طبق گزارش ها ۳۵۰۰۰ نسخه در سه هفته اول فروخته شد، این مجله هشدار داد که «باید تقریباً هر چیزی را که آموخته اند فراموش کنند... چه دردسری».
مرحله حذفی ای اف سی کاپ ۲۰۱۴ از ۱۳ مه تا ۱۸ اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی به رقابت پرداختند. تیم های راه یافته. تیم های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب آسیا و منطقه شرق آسیا هشت تیم راه یافته به این مرحله داشتند. فرمت. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک حذفی به رقابت پرداختند. در مراحل یک چهارم نهایی و نیمه نهایی، هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزار شد، در حالی که در مرحله یک هشتم نهایی و فینال، هر بازی به صورت تک بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای بازی های رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. نمودار. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه ها میزبان بازی برگشت بودند. مسابقات به شرح زیر تعیین شد: قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۱۴، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. تیم های مناط
ق مختلف می توانستند در یک قرعه کشی قرار بگیرند و قانون «حمایت از کشور» اعمال می شد، بنابراین تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک قرعه کشی قرار بگیرند. برای نیمه نهایی قرعه کشی انجام نشد و قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی، تیم های حاضر را مشخص کرد: برنده چ ن۱ در مقابل برنده چ ن۲ و برنده چ ن۳ در مقابل برنده چ ن۴، که برندگان چ ن۲ و چ ن۴ میزبان بازی برگشت خواهند بود. قرعه کشی برای تعیین میزبان فینال پس از قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی برگزار شد. یک هشتم نهایی. !colspan=3|منطقه غرب آسیا !colspan=3|منطقه شرق آسیا یک چهارم نهایی. بازی برگشت. "پرسیپورا جایاپورا در مجموع ۸–۴ برنده شد." "کیتچی در مجموع ۴–۳ برنده شد." "۳–۳ در مجموع؛ القادسیه با گل زده در خانه حریف برنده شد." "اربیل در مجموع ۳–۰ برنده شد." نیمه نهایی. بازی برگشت. "القادسیه در مجموع ۱۰–۲ برنده شد." "اربیل در مجموع ۳–۲ برنده شد." فینال. نکات
عمارت زرافه یک هتل کوچک در حومه لانگ آتا در نایروبی، کنیا است که به همراه مرکز زرافه وابسته به آن، به عنوان خانه ای برای تعدادی از زرافه روتشیلد که گونه در خطر انقراض هستند، فعالیت می کند و یک برنامه تکثیر برای بازگرداندن جفت های مولد به حیات وحش به منظور تضمین آینده این زیرگونه اجرا می نماید. تاریخچه. این عمارت بر اساس یک کلبه شکار اسکاتلندی طراحی شده و در سال ۱۹۳۲ توسط سر دیوید دانکن، عضوی از خانواده مکینتاش که به خاطر تافی مکینتاش شهرت داشتند، ساخته شد. این عمارت در ابتدا روی زمینی به مساحت ۱۵۰ جریب (۶۱ هکتار) قرار داشت که تا رودخانه مباگاتی، مرز جنوبی شهر نایروبی، امتداد داشت. در دهه ۱۹۶۰، عمارت توسط یک سرمایه گذار محلی خریداری شد و به چندین نفر اجاره داده شد، از جمله مرحوم دنیس لیکین، تا اینکه به حال خرابی درآمد و بدون سکنه رها شد. در سال ۱۹۷۴، عمارت توسط بتی لزلی-ملویل و همسرش جاک به همراه خریداری شد. از . از آن زمان، از آنها نیز خریداری شده است که به همراه که توسط پیتر بیرد اهدا شده و قبلاً بخشی از «مزرعه خوک» او را تشکیل می داد، مساحت کل عمارت را به رسانده است. زندگی به عنوان پناهگاه زرافه ها. کمی پس
از خرید عمارت، لزلی-ملویل ها متوجه شدند که تنها زرافه های روچیلد باقی مانده در کنیا به دلیل خرید زمینی به در معرض خطر هستند. مزرعه ای خصوصی (برای اسکان متصرفان غیرقانونی، که گمان می رود برخی از آنها از نوادگان قربانیان اخراج زمین توسط دولت استعماری بریتانیا باشند) در سوی، نزدیک الدورت، که تنها زیستگاه روچیلدها در کنیا بود. ناگزیر، خرید دولت منجر به تقسیم زمین به قطعات کوچک تر می شد. در سال ۱۹۷۷، دولت کنیا، از طریق وزارت حیات وحش، تعدادی از روتشیلدها را به پارک ملی دریاچه ناکورو منتقل کرد که زیستگاه مناسبی برای این زیرگونه در معرض خطر انقراض بوده است. از آنجایی که عمارت از قبل محل زندگی سه زرافه نر وحشی (با نام های مستعار تام، دیک و هری) بود، خانواده لزلی-ملویل موافقت کردند که یکی از زرافه ها، یک به آنجا منتقل کنند. نوزادی ۴۵۰ پوندی که آنها دیزی نامیدند، که بتی بعداً کتاب «بزرگ کردن دیزی روچیلد» را دربارهٔ او نوشت، که بعداً به فیلم "«آخرین زرافه»" تبدیل شد. خیلی زود بچه زرافه دیگری به نام مارلون (که به نام مارلون براندو نامگذاری شده است) به دیزی پیوست و از آن زمان، عمارت، همراه با مکان هایی مانند پارک سافاری و