Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لوژی در چارچوب های یادگیری عمیق سنتی برای به دست آوردن نمایش ساختاری دقیق تر از داده های اساسی افزایش یافته است. مقدمه ای بر حوزه های توپولوژیکی. یکی از مفاهیم اصلی در یادگیری عمیق توپولوژیکی دامنه ای است که این داده ها بر اساس آن تعریف و پشتیبانی می شوند. در مورد داده های اقلیدسی، مانند تصاویر، این دامنه یک شبکه است که مقدار پیکسل تصویر بر روی آن پشتیبانی می شود. در یک محیط کلی تر، این دامنه ممکن است یک دامنه توپولوژیکی باشد. در مرحله بعد، رایج ترین حوزه های توپولوژیکی را که در یک محیط یادگیری عمیق با آن ها مواجه می شوند، معرفی می کنیم. این حوزه ها شامل گراف ها، کمپلکس های ساده، کمپلکس های سلولی، کمپلکس های ترکیبی و هایپرگراف هستند، اما نه محدود به آن ها. با توجه به یک مجموعه محدود S از موجودات انتزاعی، یک تابع همسایگی 𝑁 {displaystyle {mathcal {N}}} در S تخصیصی است که به هر نقطه متصل می شود {displaystyle x} 𝑥 در S زیر مجموعه ای از S یا یک رابطه. چنین تابعی را می توان با تجهیز S به یک ساختار کمکی القا کرد. یال ها یک راه برای تعریف روابط بین موجودات S ارائه می دهند. به طور خاص، یال ها در یک نمودار به فرد اجازه
می دهد تا مفهوم همسایگی را با استفاده از مفهوم همسایگی یک هاپ تعریف کند. با این حال، یال ها ظرفیت مدل سازی محدودی دارند، زیرا فقط می توانند برای مدل سازی روابط باینری بین موجودات S استفاده شوند، زیرا هر یال معمولاً به دو موجودیت متصل است. در بسیاری از کاربردها، اجازه دادن به روابطی که بیش از دو موجودیت را در بر می گیرند، مطلوب است. ایده استفاده از روابطی که بیش از دو موجودیت را شامل می شود، در حوزه های توپولوژیکی مرکزی است. چنین روابط مرتبه بالاتری اجازه می دهد تا طیف وسیع تری از توابع همسایگی در S تعریف شود تا تعاملات چند طرفه بین موجودیت های S را به تصویر بکشد. در ادامه، ویژگی های اصلی، مزایا و معایب برخی از حوزه های توپولوژیکی معمولاً مورد مطالعه را در زمینه ی یادگیری عمیق، از جمله مجتمع های ساده (انتزاعی)، کمپلکس های سلولی منظم، هایپرگراف ها و مجتمع های ترکیبی مرور می کنیم. مقایسه ی بین حوزه های توپولوژیکی. هر یک از حوزه های توپولوژیکی برشماری ویژگی ها، مزایا و محدودیت های خاص خود را دارند: ساختار سلسله مراتبی و روابط نوع مجموعه. ویژگی های کمپلکس های ساده، کمپلکس های سلولی و هایپرگراف ها دو ویژگی اصلی رو
ابط را در حوزه های مرتبه بالاتر ایجاد می کنند، یعنی سلسله مراتب روابط و روابط نوع مجموعه. تابع رتبه. یک تابع رتبه در یک دامنه مرتبه بالاتر X یک تابع حفظ مرتبه rk است: X → Z، که در آن rk(x) یک مقدار صحیح غیر منفی را به هر رابطه x در X متصل می کند و گنجاندن مجموعه را در X حفظ می کند. سلول و ساده مجتمع ها نمونه های رایج حوزه های مرتبه بالاتر هستند که به توابع رتبه و در نتیجه سلسله مراتب روابط مجهز هستند. روابط نوع مجموعه. روابط در یک دامنه مرتبه بالاتر روابط نوع مجموعه نامیده می شوند اگر وجود یک رابطه توسط رابطه دیگری در دامنه مستلزم نباشد. هایپرگراف ها نمونه هایی از دامنه های مرتبه بالاتر مجهز به روابط نوع مجموعه را تشکیل می دهند. با توجه به محدودیت های مدل سازی مجتمع های ساده، مجتمع های سلولی و ابرگراف ها، ما مجتمع ترکیبی را توسعه می دهیم، یک دامنه مرتبه بالاتر که هم سلسله مراتب روابط و هم روابط نوع مجموعه را دارد. یادگیری در فضاهای توپولوژیکی. وظایف یادگیری در TDL را می توان به طور کلی به سه دسته طبقه بندی کرد: در عمل برای انجام وظایف فوق الذکر باید مدل های یادگیری عمیق طراحی شده برای فضاهای توپولوژیکی خاص سا
خته و اجرا شوند. این مدل ها که به عنوان شبکه های عصبی توپولوژیکی شناخته می شوند، برای عملکرد مؤثر در این فضاها طراحی شده اند. شبکه های عصبی توپولوژیکی. شبکه های عصبی توپولوژیکی (TNN) در مرکز TDL قرار دارند، معماری های تخصصی که برای کار بر روی داده های ساختار یافته در حوزه های توپولوژیکی طراحی شده اند. و کمپلکس های سلولی با استفاده از توپولوژی ذاتی داده ها، TNN ها می توانند هم روابط محلی و هم جهانی را به تصویر بکشند و تجزیه و تحلیل و تفسیر دقیق را ممکن می سازند. ارسال پیام از شبکه های عصبی توپولوژیکی. در یک حوزه توپولوژیکی عمومی، ارسال پیام مرتبه بالاتر شامل تبادل پیام بین موجودیت ها و سلول ها با استفاده از مجموعه ای از توابع همسایگی است. شبکه های عصبی توپولوژیکی بدون عبور پیام. در حالی که اکثر TNN ها از پارادایم ارسال پیام پیروی می کنند. چند مدل پیشنهاد شده است که این مدل نمی افتد. به عنوان مثال، در اهرم اطلاعات هندسی از مجتمع های ساده که در فضاهای چند بعدی با استفاده از مختصات گره جاسازی شده اند. این قابلیت تفسیر و سازگاری هندسی را بدون تکیه بر ارسال پیام ارائه می دهد. علاوه بر این، در یک روش متضاد مبتنی بر
ضرر برای یادگیری بازنمایی ساده پیشنهاد شد. برنامه های کاربردی. TDL به سرعت در حال یافتن برنامه های جدید در زمینه های مختلف از جمله فشرده سازی داده ها، افزایش ظرفیت بیانی شبکه های عصبی گراف، تشخیص عمل و پیش بینی مسیر است.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۷۹ پانزدهمین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. این مسابقات از ۲۰ مه تا ۲۹ دسامبر ۱۹۷۹ برگزار شد. تیم ها به ۳ منطقه (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) تقسیم شدند، که هر کدام تیم برنده را برای شرکت در مسابقات نهایی فرستادند؛ جایی که برنده مناطق شمالی و مرکزی یک بازی پلی آف انجام دادند تا مشخص شود چه تیمی به مصاف برنده کارائیب در فینال می رود. مسابقات تحت سیستم رفت و برگشت انجام شد. تیم السالوادوری فاس در فینال رفت و برگشت در مجموع ۸–۲ یونگ کلمبیا از آنتیل هلند را شکست داد و برای اولین بار قهرمان مسابقات شد.
در یادگیری ماشین، قانون دلتا یک قانون یادگیری گرادیان کاهشی برای به روز رسانی وزن ورودی ها به سلول عصبی مصنوعی در یک شبکه عصبی تک لایه است. می توان آن را به عنوان الگوریتم پس انتشار برای یک شبکه عصبی تک لایه با تابع خطای از دست رفتگی میانگین مربع استخراج کرد. برای یک عصب formula_1 با عملکرد فعال سازی formula_2، قاعده دلتا برای نورون formula_3-امین وزن عصب formula_1 از طریق زیر محاسبه می شود. formula_5 که در آن: formula_6 یک ثابت کوچک به نام نرخ یادگیری است. formula_7 تابع فعال سازی عصب است. formula_8 مشتق formula_9 است. formula_10 خروجی هدف است. formula_11 مجموع وزنی ورودی های عصب است. formula_12 خروجی واقعی است. formula_13 ورودی formula_3-ام است. نشان میدهد که formula_15 و formula_16. قانون دلتا معمولاً به شکل ساده شده برای یک عصب با تابع فعال سازی خطی به صورت زیر بیان می شود: formula_17 در حالی که قانون دلتا شبیه به قانون بروزرسانی پرسپترون است، اشتقاق متفاوت است. پرسپترون از تابع پله ای هویساید به عنوان تابع فعال سازی formula_18 استفاده می کند, و این بدان معنی است که formula_19 در صفر وجود ندارد و در جاهای
دیگر برابر با صفر است, که استفاده مستقیم از قانون دلتا را غیرممکن می کند. اشتقاق قاعده دلتا. قانون دلتا با تلاش برای به حداقل رساندن خطا در خروجی شبکه عصبی از طریق گرادیان کاهشی مشتق شده است. خطای شبکه عصبی با خروجی های j را می توان به این صورت اندازه گیری کرد: formula_20 در این مورد، ما می خواهیم از "فضای وزن" عصبی (فضای همه مقادیر ممکن وزن های عصب) متناسب با گرادیان تابع خطا نسبت به هر وزن حرکت کنیم. برای انجام این کار، مشتق جزئی خطا را با توجه به هر وزن محاسبه می کنیم. برای وزن i ام، این مشتق را می توان به صورت زیر نوشت: formula_21 بدلیل اینکه فقط به نورون j ام توجه می کنیم، می توانیم در حالی که جمع را حذف می کنیم، فرمول خطای بالا را جایگزین کنیم: formula_22 سپس از قاعده زنجیره ای برای تقسیم آن به دو مشتق استفاده می کنیم: formula_23 برای بدست آوردن مشتق سمت چپ, تنها و قانون زنجیره را اعمال می کنیم: formula_24 برای یافتن مشتق مناسب، دوباره قانون زنجیره را اعمال می کنیم، این بار با توجه به کل ورودی های formula_25: formula_26 توجه داشته باشید که خروجی formula_1 ام، formula_28، فقط تابع فعال سازی formula_9 اس
ت که به ورودی عصبی formula_30 اعمال می شود. بنابراین می توانیم مشتق formula_28 را با توجه به formula_30 به سادگی مشتق اول formula_9 نوشت: formula_34 بعد بازنویسی می کنیم formula_30 در رابطه آخر به عنوان مجموع همه formula_36 وزن هر وزن wformula_37 برابر ورودی مربوطه formula_38 آن است: formula_39 زیرا ما فقط به این موضوع توجه داریم وزن formula_3 ام، تنها عبارت جمع که مرتبط است formula_41 است: formula_42 که معادله نهاییگرادیان را به ما می دهد: formula_43 همانطور که در بالا ذکر شد، شیب نزول به ما می گوید که تغییر ما برای هر وزن باید متناسب با گرادیان باشد. انتخاب یک ثابت تناسب formula_44 و با حذف علامت منفی برای اینکه بتوانیم وزن را در جهت منفی گرادیان حرکت دهیم تا خطا را به حداقل برسانیم، به معادله هدف خود می رسیم: formula_45
باشگاه فوتبال سانتوس (گویان) یک باشگاه فوتبال حرفه ای اهل گویان است که در جرج تاون واقع شده است. این باشگاه که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد، در لیگ الیت گویان رقابت می کند.
ایسمار ایزیدور بوآس (؛ – ) پزشک متخصص گوارش اهل آلمان بود. وی در روزگار خود، یکی از بزرگ ترین صاحب نظران پزشکی گوارش در اروپا بود و مشارکت های ارزنده و مهمی در زمینهٔ فیزیولوژی و آسیب شناسی گوارش داشت. نشانه بوآس و نقطه بوآس به نام او نام گذاری شده است. او نخستین بار لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس را از شیرهٔ معدهٔ بیماران مبتلا به سرطان معده جدا و آن را توصیف کرد. وی یک پلی کلینیک در شمال برلین داشت. پس از قدرت گرفتن حزب نازی، او که یهودی بود، موقعیت شغلی خود را در دانشگاه برلین از دست داد و در سال ۱۹۳۶ به وین رفت. همسرش نیز به هلند گریخت. هنگامی که نازی ها وارد اتریش شدند، بوآس با مصرف بیش از حد داروی آرام بخش ورونال خود را کشت. همسرش سوفی و پسرش کورت که متخصص پوست بود، توسط نازی ها کشته شدند.
میشل کالن (زاده ۱۹۴۵) استاد جامعه شناسی در مدرسه عالی ملی معدن پاریس و عضو مرکز جامعه شناسی نوآوری است. او نویسنده ای در زمینه مطالعات علم و فناوری و یکی از طرفداران برجسته نظریه شبکه کنشگر (ANT) با برونو لاتور است. شغل اخیر. از اواخر دهه ۱۹۹۰، میشل کالن تلاش هایی را برای به کارگیری رویکردهای نظریه شبکه کنشگر برای مطالعه زندگی اقتصادی به ویژه بازارهای اقتصادی مدیریت کرد. این مجموعه از کار، رابطه متقابل بین اقتصاد و اقتصادیات را مورد بررسی قرار می دهد و راه هایی را برجسته می سازد که اقتصادیات و رشته های الهام گرفته از اقتصاد مانند بازاریابی اقتصادی را شکل می دهند. (کالن، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵). مفهوم نقطه عبور اجباری. مفهوم نقطه عبور اجباری (OPP) توسط میشل کالن در مشارکتی اساسی در نظریه شبکه کنشگر ایجاد شد: کالن، میشل (۱۹۸۶): "برخی از عناصر جامعه شناسی ترجمه: اهلی کردن گوش ماهی ها و ماهیگیران خلیج سنت بریو". صص ۱۹۶-۲۳۳ در قدرت، عمل و باور: جامعه شناسی جدید دانش، ویرایش شده توسط جان لاو. لندن: راتلج و کیگان پل.
سید صدرا روحانی رانکوهی (۷ خرداد ۱۳۱۸ – ۷ خرداد ۱۴۰۳) شاعر و داروساز اهل گیلان ایران بود. او تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش رودسر و دوره متوسطه را در مدارس حکیم نظامی قم و بوعلی تهران به پایان رساند و در دوران تحصیل در قم شاگرد دکتر سید حسن سادات ناصری بود و از او پیرامون شناخت مفاهیم شعر کهن پارسی بهره گرفت. صدرا روحانی دکترای داروسازی خود را در ۱۳۴۳ از دانشگاه تبریز اخذ کرد. وی از داروسازان به نام استان گیلان است که داروخانهٔ شفا را در لاهیجان از سال ۱۳۴۶ تأسیس کرد روحانی در سال ۱۳۵۰ با مینا صوفی سیاوش ازدواج کرد که برخی از اشعارش را به او تقدیم کرده است. فعالیت های ادبی او از اواخر دههٔ ۱۳۴۰ با شرکت در شب های شعر گیلان و برنامه های رادیویی و تلویزیونی آغاز گردید. وی از دههٔ ۱۳۶۰ غزلیات خود را در مجموعه های ادبی نظیر "غزاله های غزل" و "نامه باران" و نشریاتی نظیر نقش و قلم، کادح، کادوس، فضلیت، سلام، کارگزاران و گیلان امروز چاپ کرد. اولین مجموعه اشعار مستقل او با نام «گیسوان خواهری بید» در سال ۱۳۷۶ به چاپ رسید که با اقبال مخاطبان مواجه گردید به گونه ای که نوگرایی خاص اشعار او مورد توجه منتقد ادبی مجله کارنامه
قرار گرفت. دومین مجموعه شعرش با عنوان "آقا معلم" منظومه ای تمثیلی دربارهٔ مقام آموزگار است. مهم ترین مجموعه غزلیات او "ماه شقایق گلو" نام دارد که در سال ۱۳۹۲ توسط نشر ثالث به چاپ رسید. روحانی علاوه بر اشعار کلاسیک و نو منظومه ای به زبان گیلکی تحت عنوان "سل تی تی" سروده که مورد توجه علاقه مندان ادبیات فولکلور گیلان بوده است. فریدون نوزاد، پژوهندهٔ ادبیات گیلان، این منظومه را شاهکاری در ادبیات بومی ارزیابی کرده است. در اواخر دههٔ ۴۰ شمسی "سَل تی تی" بارها در رادیوی گیلان در همان زمان پخش شد و در اوایل انقلاب نیز به معروفیت بیشتری رسید. روحانی رانکوهی علاوه بر سرایش اشعار کلاسیک در زمینهٔ شعر نو نیز آثاری دارد که بخشی از آن ها در مجموعهٔ "خرده سفال ها" به چاپ رسیده است. "گرفتار بودن" آخرین مجموعه شعر وی است که توسط نشر اقلیما به چاپ رسیده است. روحانی همچنین سابقهٔ فعالیت در مطبوعات و رادیو، در جایگاه منتقد ادبی دارد. وی در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ رئیس شورای شهر لاهیجان نیز بوده است. ویژگی آثار. غزلیات صدرا روحانی رانکوهی با نقدهای مختلفی همراه بوده است. برخی از منتقدین او را غزلسرایی می دانند که به شیوهٔ خاص و منحصر به
فردی می سراید، و نگاهش طراوت خاصی دارد اما (به طور کلی) تعبیر و تفسیر اشعارش دشوار است. سیروس شمیسا در کتاب "کهن جامه" (۱۳۷۹) غزلهای او را نمونه خاصی از غزل نو می داند که در قالبی کهن سبکی جدید می آفرینند و پاره ای از تشبیهاتش به قول ریفاتر نامنتظر است. از سویی دیگر برخی هم معتقدند که تصاویر گاه دور از ذهن و تتابع اضافات در اشعار روحانی رانکوهی علیرغم زیباییِ شکلی برای مخاطبین به سختی قابل هضم است. فریدون نوزاد، پژوهندهٔ ادبیات گیلان، منظومهٔ "سَل تی تی" از روحانی را همچون اثر نمونه و ماندگاری در ادبیات بومی ارزیابی کرده است. کامیار عابدی او را غزل سرای موفقی می خواند و معتقد است او به دلیل دوری از پایتخت و حضور نداشتن در محافل ادبی، شهرت نیافته است. ماهنامهٔ پژوهشی و علوم انسانی «ره آورد گیل» در شمارهٔ مهر و آبان ۱۳۹۹ ویژه نامه ای دربارهٔ آثار روحانی منتشر کرد. پس از وفات دکتر صدرا روحانی در خرداد ۱۴۰۳، سیروس شمیسا برای ایشان سوگنامه ای منتشر کرد و در بخشی از آن نوشت:جای بسی تأسف است که گیلان یکی از شاعران بسیار خوب خود را از دست داده است. او ذهنی نواندیش داشت. این نواندیشی، علاوه بر مضمون و محتوا، در زبان ا
شعار او (چه نو و چه کهن) به خوبی منعکس است. هرچند یادگارهای بسیار از او در کتاب هایش برای ما مانده است، اما هیچ چیز جای نبودن خود او را نمی گیرد. او همواره در راه جادهٔ تعالی و تکامل شعری، که راهی پرپیچ وخم است، به سوی جلو در حرکت بود. نمونه ای از اشعار. غزال می رسی! آن گاه چشم می مانی! غنایم همه رازها به افشانی چو عشق شرم نداری شراب می خندی به گرم تازترین آفتاب عریانی ز بختِ خویش فرا میشوی به وجدِ سپید که برفْ برفْ بباری به من پریشانی تو نرگسانه دچاری به سِلکِ خویشتنت و من گسسته ترین جرزهای ویرانی کجاست مرمری خواب های شیرآلود و میزبانی آن چشم های عمّانی
نقطه بوآس () ناحیه ای حساس به لمس در سمت چپ مهره ۱۲ سینه ای است که در برخی از بیماران مبتلا به زخم معده یافت می شود. این نشانهٔ پزشکی به نام ایسمار ایزیدور بوآس نامگذاری شده است.
ایکس دیفاینت () یک بازی رایگان و تیراندازی اول شخص است که توسط یوبی سافت سان فرانسیسکو توسعه یافته و توسط یوبی سافت منتشر شد.این بازی هم اکنون در دسترس نیست.
نشانهٔ بوآس () هیپراستزی (افزایش یا تغییر حساسیت) در زیر هیپوکندریوم راست (ناحیه فوقانی راست شکم) یا ناحیه مربوط به دندهٔ ۱۲ در شکم است که می تواند نشانهٔ کله سیستیت حاد (التهاب حاد کیسه صفرا) باشد. این یکی از نشانه هایی است که پزشک ممکن است در حین معاینه شکمی بیمار خود، به دنبال آن باشد. در اصل این نشانهٔ به حساسیت نقطه ای در ناحیه سمت راست مهره های ۱۰ تا ۱۲ سینه اشاره داشت. حساسیت تشخیصی نشانه بوآس کمتر از ۷ درصد است. (نقطه بوآس را ببینید.) این نشانهٔ پزشکی نامش را از یک پزشک متخصص گوارش آلمانی به نامِ ایسمار ایزیدور بوآس (۱۸۵۸–۱۹۳۸) می گیرد که نخستین بار آن را تشریح کرد و نخستین متخصص گوارش با مجوز در کشورش محسوب می شد. نشانهٔ بوآس همچنین می تواند نشان دهنده بیماری معده و دوازدهه باشد. هنگامی که زائده های عرضی مهره های سینه ای مهره های ۱۰ تا ۱۲ سینه با پایین دست اِفلوراژ یا فشرده می شوند، درد شکمی در سمت چپ زائده های خاردار (در زخم های خمیدگی بزرگ معده) یا در سمت راست (در زخم پیلور یا زخم دوازدهه) ظاهر شود.
فلوریدا، جنوبی ترین ایالت آمریکا، شبه جزیره ای است که از جنوب شرقی این قاره بیرون زده و از شمال با ایالت های آلاباما و جورجیا همسایه است. سواحل طولانی این ایالت که در آمریکا بی نظیر است، از شرق به اقیانوس اطلس و از غرب به خلیج مکزیک می رسد. همین موقعیت جغرافیایی خاص باعث شده که فلوریدا ارتفاع کمی از سطح دریا داشته باشد و تنوع زیستی و منابع آبی فراوانی در آن شکل بگیرد. این شبه جزیره، آب و هوای معتدل و نیمه گرمسیری دارد و همین باعث شده که از جنگل های انبوه گرفته تا دشت های وسیع و تپه های شنی و باتلاق ها، همه نوع منظره ای را در خود جای بدهد. فلوریدا در جنوب شرقی ترین نقطه ایالات متحده قرار دارد. از شمال با آلاباما و جورجیا هم مرز است. فلوریدا در شرق توسط اقیانوس اطلس، در جنوب توسط تنگه فلوریدا و در غرب توسط خلیج مکزیک احاطه شده است. شبه جزیره فلوریدا به داشتن بزرگ ترین خط ساحلی در ایالات متحده هم مرز شناخته شده است و با این خط ساحلی، فلوریدا دارای برخی از زیباترین سواحل جهان است که بخش بزرگی از صنعت گردشگری را در ایالت هدایت می کند. موقعیت جغرافیایی فلوریدا نقش مهمی در تاریخ پر فراز و نشیب و شخصیت امروزی این ایا
لت داشته است. بیشتر فلوریدا روی شبه جزیره ای قرار دارد که از جنوب شرقی آمریکای شمالی بیرون زده و اقیانوس اطلس را از خلیج مکزیک جدا می کند. این ایالت فقط با دو ایالت دیگر، جورجیا و آلاباما، مرز زمینی دارد و نزدیک ترین همسایه خارجی اش جزایر باهاما است. فلوریدا جنوبی ترین ایالت آمریکا است و جنوبی ترین نقطه اش از جنوب کالیفرنیا هم پایین تر است. مجمع الجزایر فلوریدا کیز هم تا نزدیکی رأس السرطان امتداد دارد. خط ساحلی فلوریدا بسیار طولانی است (۱۳۵۰۰ کیلومتر) و در این زمینه فقط آلاسکا از آن پیشی می گیرد. فلوریدا ۴۵ زیست بوم زمینی دارد، از جزایر کوچک با جنگل های نیمه گرمسیری گرفته تا دشت های خشک، تپه های شنی، درختچه زارها و جنگل های پست. با اینکه اختلاف ارتفاع در فلوریدا زیاد نیست، همین چند متر اختلاف هم باعث تنوع چشم اندازها شده است؛ مثلاً در جنگل های مسطح، افت های نامحسوس ارتفاع باعث ایجاد باتلاق ها و مرداب های مختلف می شود. در شمال غربی فلوریدا هم صخره های بلند و دره های عمیق در کنار رودخانه آپالاچیکولا دیده می شوند. فلوریدا ۱۲۰۰ مایل خط ساحلی دارد که شامل خورها، بسترهای علف دریایی، باتلاق های حرا و صخره های مرجانی
می شود. اینها به همراه هزاران دریاچه، رودخانه و چشمه آب شیرین، محل زندگی گونه های آبزی فراوانی هستند. بالا و پایین رفتن سطح دریاها در طول هزاران سال، باعث رسوب سنگ آهک و ایجاد غارها، فروچاله ها و بیش از ۳۰۰ چشمه شده است. در گذشته، پشته های شنی مرکز فلوریدا جزیره هایی بودند که گیاهان و جانورانشان به صورت گونه های منحصربه فردی تکامل یافتند. آب و هوای فلوریدا نیمه گرمسیری و گرمسیری است و همین باعث شده که در کنار زمین شناسی خاصش، تنوع زیستگاهی زیادی داشته باشد. تنوع جغرافیایی فلوریدا به دسته های طبیعی مثل حوزه های آبخیز، کریدورها و مناطق بوم شناختی تقسیم می شود که به برنامه ریزی برای حفاظت از محیط زیست کمک می کند. بخش عمده فلوریدا پست و هم سطح دریاست و بلندترین نقطه اش فقط ۱۰۵ متر ارتفاع دارد. در مرکز فلوریدا، خط الرأس دریاچه ولز قرار دارد که ارتفاعش بین ۳۰ تا ۹۵ متر متغیر است. در جنوب فلوریدا هم مناطق پست تری مثل اورگلیدز دیده می شوند. مساحت کل فلوریدا ۱۷۰ هزار کیلومترمربع است که ۳۱ هزار کیلومترمربع آن را آب تشکیل می دهد. فلوریدا جزایر سدی، جزایر حرا، باتلاق ها، جنگل های درختان چوب سخت، کاج و جنگل های مسطح زیاد
ی دارد. جزئیات جغرافیایی. بیشتر فلوریدا روی شبه جزیره ای قرار دارد که از جنوب شرقی قاره آمریکای شمالی بیرون زده و آب های اقیانوس اطلس را از خلیج مکزیک جدا می کند و به سمت کوبا و دریای کارائیب اشاره دارد. فلوریدا تنها با دو ایالت دیگر مرز زمینی دارد، هر دو در مرز شمالی آن: جورجیا (شرق) و آلاباما (غرب). نزدیک ترین قلمرو خارجی، جزیره بیمینی در باهاما است که حدود ۸۰ کیلومتر در شرق نوک جنوبی این ایالت قرار دارد. فلوریدا جنوبی ترین ایالت از ۴۸ ایالت هم مرز ایالات متحده است و شمالی ترین نقطه آن حدود ۱۶۰ کیلومتر دورتر از مرز جنوبی کالیفرنیا قرار دارد. فلوریدا کیز، مجموعه ای از جزایر هلالی شکل که جنوبی ترین بخش ایالت را تشکیل می دهند، تا حدود ۱۲۰ کیلومتری مدار رأس السرطان امتداد دارند. خط ساحلی دریایی فلوریدا در مجموع بیش از ۱۳۵۰۰ کیلومتر است که حدود ۸۲۰۰ کیلومتر آن در امتداد خلیج قرار دارد؛ در بین ایالت های آمریکا، فقط آلاسکا خط ساحلی طولانی تری دارد. فلوریدا دارای ۴۵ اکوسیستم زمینی است که از جزایر کوچک با جنگل های نیمه گرمسیری و سرزمین های صخره ای گرفته تا دشت های خشک وسیع، تپه های شنی، درختچه زارها، جنگل های مسطح و
جنگل های دشت سیلابی را شامل می شود. علیرغم تغییر اندک در ارتفاع، تفاوت چند فوتی در شبه جزیره فلوریدا می تواند منجر به تغییرات عمده در چشم انداز شود. به عنوان مثال، در جنگل های مسطح، افت های تقریباً نامحسوس در ارتفاع، ترکیبی از باتلاق های فرورفته، باتلاق های گنبدی و دشت های مرطوب را ایجاد می کند. توپوگرافی در پن هندل (شمال غربی فلوریدا) که صخره های بلند و سیستم های دره ای شیب دار در کنار رودخانه آپالاچیکولا و شاخه های آن قرار دارند، به طرز چشمگیرتری تغییر می کند. ۱۲۰۰ مایل خط ساحلی این ایالت، از جمله خورها، بسترهای علف دریایی، باتلاق های حرا، و صخره های مرجانی، همراه با هزاران دریاچه آب شیرین داخلی، رودخانه ها، نهرها و چشمه ها، از جوامع آبی متعددی پشتیبانی می کنند. خطوط ساحلی فعلی و تاریخی فلوریدا بر زمین شناسی آن نیز تأثیر می گذارد. بالا آمدن و پایین رفتن دریاها در طول هزاران سال مقادیر زیادی سنگ آهک را رسوب داده و منجر به فراوانی ویژگی های کارستی مانند فروچاله ها، غارها، فرورفتگی ها، رخنمون های سنگ آهک و بیش از ۳۰۰ چشمه بزرگ آرتزین شده است. مجموعه ای از پشته های شنی در شبه جزیره مرکزی زمانی جزایر احاطه شده
توسط دریای وسیع بودند و گیاهان و حیواناتی را که به گونه های منحصر به فرد تبدیل شده اند، منزوی می کردند. جغرافیای شبه جزیره ای این ایالت، مناطق معتدل و نیمه گرمسیری را در بر می گیرد که همراه با زمین شناسی و آب و هوای متمایز آن، به تنوع زیستگاه و همچنین مجموعه ای شگفت انگیز از گونه ها کمک می کند. جغرافیای فلوریدا را می توان به دسته های طبیعی مانند حوزه های آبخیز، کریدورها و مناطق بوم شناختی تقسیم کرد که می توانند به برنامه ریزی حفاظت و اولویت بندی کمک کنند. آب و هوای فلوریدا در مناطق جنوبی نیمه گرمسیری و گرمسیری است. دما به ندرت در زمستان به زیر صفر می رسد و تابستان ها گرم و مرطوب است. بیشتر فلوریدا در نزدیکی سطح دریا یا در نزدیکی آن با ارتفاع کمتر از ۱۲ فوت قرار دارد. بالاترین نقطه ۳۴۵ فوت بالاتر از سطح متوسط دریا در بریتون هیل در شهرستان والتون است. این مکان در واقع بسیار نزدیک به مرز شمالی فلوریدا است، بنابراین نشان دهنده ارتفاع فلوریدا نیست. ریج دریاچه ولز با یک پشته شنی باریک که از شمال به جنوب در مرکز فلوریدا می گذرد، نماینده تر از ارتفاع در فلوریدا است. این خط الراس از حدود ۱۰۰ فوت تا ۳۱۲ فوت در کوه Suga
rloaf در شهرستان لیک متغیر است. فلوریدا همچنین دارای مناظر و تپه های شنی است که در امتداد مناطق ساحلی قرار دارند. قسمت جنوبی فلوریدا از مرکز فلوریدا به سمت جنوب، مناطق پست تری است که شامل اورگلیدز و باتلاق ها و مرداب های کم ارتفاع می شود. میامی و به طور کلی جنوب فلوریدا در برابر بالا آمدن سطح دریا آسیب پذیر است. مساحت کل ۶۵۷۵۸ مایل مربع است که ۱۲۱۳۳ مایل مربع آن مناطق آبی است. فلوریدا دارای ویژگی های جغرافیایی متنوعی از جمله جزایر سدی، جزایر حرا، باتلاق ها، درختان چوب سخت، کاج و جنگل های مسطح است. پن هندل. جغرافیای منحصر به فرد فلوریدا دلیل تمرکز جمعیت در قسمت جنوبی ایالت است. فلوریدا شکل شبه جزیره ای متمایزی دارد، به طوری که قسمت جنوبی آن شبه جزیره و قسمت شمالی آن پن هندل (به معنی دسته ماهیتابه) نامیده می شود. پن هندل فلوریدا به بخش شمال غربی ایالت فلوریدا در آمریکا گفته می شود. این منطقه نواری باریک از زمین است که از شمال و غرب به آلاباما، از شمال به جورجیا و از جنوب به خلیج مکزیک محدود می شود. مرز شرقی آن به صورت قراردادی تعیین شده است. پن هندل فلوریدا فرهنگ جنوبی متمایزی دارد و نسبت به سایر مناطق فلوریدا،
ارزش های سنتی تری در آن حاکم است. این منطقه به خاطر مهمان نوازی جنوبی و فضای محافظه کارانه اش شناخته می شود. پن هندل عمدتاً روستایی است و با جنگل های کاج و سواحل گردشگری در امتداد خلیج مکزیک مشخص می شود. این منطقه دارای شهرهای ساحلی کوچک است. پن هندل دارای آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب است که با تابستان های گرم و مرطوب و زمستان های معتدل مشخص می شود. این آب و هوا برای فعالیت های تفریحی در فضای بازمانند ماهیگیری، قایق سواری و شنا مناسب است. اقتصاد پن هندل فلوریدا به طور سنتی بر پایه کشاورزی، جنگلداری، ماهیگیری و گردشگری استوار بوده است. در سال های اخیر، بخش های مراقبت های بهداشتی و آموزش نیز در این منطقه رشد کرده اند. تالاهاسی، پایتخت ایالت فلوریدا و بزرگ ترین شهر در پن هندل است. پنساکولا یک شهر ساحلی تاریخی با پایگاه های نظامی مهم است. دستین یک مقصد گردشگری محبوب به خاطر سواحل آن است. پاناما سیتی بیچ یک شهر ساحلی پر جنب و جوش با تفریحات شبانه و جاذبه های گردشگری است. پن هندل با باتلاق ها، حراها و تالاب ها مشخص می شود و در مقایسه با سواحل شنی جنوب، خط ساحلی آن کمتر جذاب است. این تفاوت در جاذبه های طبیعی عامل ا
صلی تراکم جمعیت پایین تر در شمال است. دلیل دیگر کمبود بنادر طبیعی و رودخانه های قابل کشتیرانی در پن هندل است. این امر توسعه اقتصادی را در گذشته محدود کرده و جذابیت منطقه را برای ساکنان و مشاغل کاهش داده است. در مقابل، جنوب فلوریدا دارای بنادر طبیعی و آبراه های گسترده است که باعث رونق صنایع تجارت و گردشگری شده است. این توسعه اقتصادی منجر به رشد مناطق کلانشهری بزرگ در جنوب فلوریدا شده است. آب و هوا نیز در توزیع جمعیت نقش دارد. شمال فلوریدا زمستان های خنک تری را تجربه می کند، در حالی که جنوب فلوریدا آب و هوایی دائماً گرم و استوایی دارد. جذابیت آب و هوای گرم در تمام طول سال، بازنشستگان و کسانی را که به دنبال سبک زندگی آفتابی هستند، به شدت به خود جلب می کند و رشد جمعیت را بیشتر به سمت جنوب سوق می دهد. فلوریدا از طریق معاهدات تاریخی و توافقات ارضی که به اوایل دهه ۱۸۰۰ بازمی گردد، پن هندل را به دست آورد. مرزهای فعلی از طریق ترکیبی از ادعاهای استعماری، مذاکرات ارضی و تصمیمات ایالتی ایجاد شده است. در زمان این مذاکرات، تأکید اقتصادی و راهبردی کمی بر منطقه پن هندل وجود داشت که منجر به کاهش اختلافات احتمالی بر سر مالکیت