Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سطل بهداشتی، ظرف کوچکی برای محصولات بهداشتی استفاده شده در دوران قاعدگی است که معمولاً در بسیاری از کشورهای جهان در توالت عمومی نصب می شود. در نیویورک، ایالات متحده آمریکا، در سال ۱۹۵۲، جورج اس. جیمز «سطل زباله بهداشتی» را به ثبت رساند. در سال ۱۹۵۵ در بریتانیا، اولین شرکت مدیریت پسماند بود که سطل های زباله بهداشتی عرضه کرد. پیشینه. محصولات یکبار مصرف قاعدگی در اوایل قرن بیستم اختراع شدند، اما در ابتدا هیچ مخزن مخصوصی برای نگهداری آنها وجود نداشت. بعضی از توالت های عمومی کوره های کوچکی داشتند که زباله ها را می سوزاندند، اما اغلب چنین امکاناتی وجود نداشت. این به این معنی بود که اکثر مردم مجبور بودند خودشان این محصولات را از توالت بیرون بیاورند، پنهان کنند یا بیرون بیاورند. یکی از اولین ارائه دهندگان دستگاه های زباله سوز در بریتانیا، بود که در سال ۱۹۱۶ این دستگاه ها را تبلیغ می کرد. بزرگ ترین تولیدکنندهٔ زباله سوزها در بریتانیا در اواسط قرن بیستم، شرکت تولیدی الکتریکی واندزورث بود؛ به این زباله سوزها لقب «زباله سوزان خرگوشی» داده شده بود. با این حال، این کار رایج نبود و زنان بیشتر احتمال داشت که محصولات استفاده
شده را در توالت بیندازند یا پنهان کنند. مسئله پنهان کردن محصولات قاعدگی در طول جنگ جهانی دوم در انگلستان مورد توجه قرار گرفت و فدراسیون پزشکی زنان یک «کمیته بروشور قاعدگی» برای انتشار اطلاعات جهت مقابله با این مسئله تأسیس کرد. فرآیندی را پیشنهاد کرد که امروزه برای بسیاری قابل تشخیص است - اینکه هر اتاقک شامل یک کیسه کاغذی برای محصولات قاعدگی استفاده شده و یک سطل برای انداختن آنها باشد. استفاده و توسعه اولیه. در نیویورک، ایالات متحده آمریکا، در سال ۱۹۵۲، جورج اس. جیمز «سطل زباله بهداشتی» را به ثبت رساند. در سال ۱۹۵۵، شرکت کنون هایجین (سیترون هایجین) اولین شرکت مدیریت پسماند بود که سطل های زباله بهداشتی عرضه کرد، به خصوص که تعداد زنان شاغل در بریتانیای پس از جنگ رو به افزایش بود. سطل های زباله اصلی کنون به رنگ آبی بودند و در سال ۲۰۱۸ هنوز هم در برخی از حمام های عمومی اسکاتلند یافت می شدند. شرکت های دیگری نیز به این صنعت پیوستند، که طرح «تعویض واحد بهداشتی» را ارائه دادند، که در آن سطل های زباله جدید تحویل داده می شد و سطل های زباله استفاده شده جمع آوری، خالی، شسته و به مکان دیگری بازگردانده می شدند. طبق روایات،
به دلیل پیشنهادی که یکی از منشی های شرکت به صاحبانش، آلفرد و جورج تک، ارائه داد، وارد این صنعت شد. در بریتانیا در دهه ۱۹۷۰، استفاده از محصولات قاعدگی گسترش یافت، اما هنوز گزینه های دفع آنها، به ویژه در اماکن عمومی، وجود نداشت. شبکه محیط زیست زنان این موضوع را به عنوان یک مسئله مطرح کرد و استدلال کرد که حجم عظیم زباله باعث ایجاد محل های دفن زباله اضافی و همچنین آلودگی هوا از طریق سوزاندن، چالش هایی برای لوله کشی و آلودگی آب می شود. نوآوری دیگری در سطل های زباله بهداشتی در پاسخ به تحقیقاتی در بریتانیا در سال ۱۹۸۰ انجام شد، صورت گرفت. این تحقیقات نشان می داد که بیش از ۷۰ درصد از محصولات قاعدگی استفاده شده حاوی آثار مدفوع و باکتری هستند. این امر منجر به ضدعفونی کردن سطل های زباله بهداشتی با مواد باکتری کش به عنوان بخشی از فرایند پاکسازی مجدد در طول دهه ۱۹۸۰ شد. قوانین جدید در بریتانیا در دهه ۱۹۹۰ به این معنی بود که کارفرمایان مسئولیت ارائه روش های ایمن برای دفع زباله را بر عهده داشتند. این بدان معنی بود که تا اواسط دهه ۱۹۹۰، سطل های زباله بهداشتی در توالت ها رایج شدند. در دهه ۲۰۱۰، در بریتانیا گرایشی به سمت سطل ه
ای زباله بهداشتی زیباتر وجود داشت: سطل های زباله دیواری استوانه ای شکل را معرفی کرد؛ سطل های زباله با رنگ های روشن را معرفی کرد. نوآوری ها همچنین شامل سطل های زباله با حسگر بدون لمس بود که در آن «دریچهٔ فروتنی» (درب) به طور خودکار باز می شود. در بریتانیا، بیشتر سطل های زباله بهداشتی از اکریلونیتریل بوتادین استایرن ساخته می شوند که یک پلاستیک قابل بازیافت است. آنها معمولاً ۲۳ لیتر ظرفیت دارند و . در سال ۲۰۱۰، اما بارنت، مجری برنامه "«ساعت زنان»"، توجه ها را به طراحی ضعیف برخی از توالت های زنانه جلب کرد که اغلب فضای بسیار کمی برای سطل های زباله بهداشتی دارند، یا این سطل ها به عنوان یک اقدام جانبی اضافه می شوند. شمول. در بریتانیا، کمپین «پسران به سطل زباله نیاز دارند» به رهبری سازمان سرطان پروستات بریتانیا، توجه ها را به لزوم قرار دادن سطل های زباله در توالت های مردانه جلب کرده است. در ژاپن، آنها اغلب در توالت های مردانه نصب نمی شوند، اما درخواست هایی از سوی مردانی که از پدهای بی اختیاری استفاده می کنند، وجود دارد و جنبشی برای نصب آنها وجود دارد. در سال ۲۰۲۴، اتحادیه فوتبال تحقیقاتی را در مورد اینکه چرا سطل های
زباله بهداشتی در تمام توالت های زنانه در فینال جام حذفی موجود نبود، آغاز کرد. برخی از سطل های زباله بهداشتی دارای خط بریل روی درب خود هستند، ویژگی ای که برای استفاده بهتر افراد کم بینا از این سطل ها طراحی شده است. هنر. هنرمند جودی شیکاگو یکی از اولین کسانی بود که به عنوان بخشی از فعالیت خود به سطل های زباله بهداشتی پرداخت؛ چیدمان او "با عنوان «حمام قاعدگی"» (بخشی از خانه زنان) سطل های زباله ای را نشان می داد که پر از محصولات قاعدگی بودند. در دهه ۲۰۰۰، هنرمند و زینستر، چلا کوینت ، زینت های آموزشی را در کیسه های کاغذی که در توالت ها برای محصولات قاعدگی استفاده شده تعبیه شده بود، قرار داد. ضد تروریسم. با توجه به افزایش اقدامات امنیتی برای اجلاس ۲۰۱۹ گروه ۲۰ اوساکا در سال ۲۰۱۹، کمدهای سکه ای و سطل های زباله در ایستگاه های اطراف توکیو و اوساکا، از جمله سطل های بهداشتی در سرویس های بهداشتی زنانه، بسته شدند. این ها توسط اداره حمل و نقل توکیو از ایستگاه های راه آهن سیبو جمع آوری شدند. حذف آنها واکنش شدیدی را به دنبال داشت، که مدیران راه آهن و کارشناسان امنیتی پیش بینی نمی کردند، زیرا هیچ راه حل جایگزینی برای نحوهٔ بر
خورد با محصولات بهداشتی استفاده شده در نظر گرفته نشده بود. حتی سطل های زباله بهداشتی در توکیو که است، جمع آوری شدند. دور از اوزاکا.
توجه تنها چیزی است که نیاز دارید یک مقاله پژوهشی شاخص در سال ۲۰۱۷ در حوزه یادگیری ماشین است که توسط هشت پژوهشگر در گوگل نوشته شده است. این مقاله معماری جدیدی در حوزه یادگیری عمیق معرفی کرد به نام ترنسفورمر که بر اساس مکانیزم توجه (ارائه شده در سال ۲۰۱۴ توسط بهادانائو و همکارانش) کار می کند. این مقاله یکی از مقالات بنیادین در هوش مصنوعی مدرن محسوب می شود، چه که ترنسفورمر به عنوان معماری اصلی بسیاری از مدل های هوش مصنوعی مانند مدل های زبانی بزرگ تبدیل شده است. در زمان انتشار، تمرکز اصلی این پژوهش بر بهبود روش های سک۲سک برای ترجمه ماشینی بود، اما نویسندگان در مقاله فراتر رفتند و به ظرفیت این روش برای وظایف دیگر مانند پاسخ به پرسش و آنچه امروز هوش مصنوعی مدل چندوجهی خوانده می شود، اشاره کردند. عنوان مقاله اشاره ای دارد به ترانه «All You Need Is Love» از گروه بیتلز. نام «ترنسفورمر» توسط یوشکرویت انتخاب شد. برخی آزمایش های اولیه شامل ترجمه انگلیسی به آلمانی، تولید مقاله ویکی پدیا دربارهٔ «ترنسفورمر» و تحلیل نحوی بودند. این آزمایش ها تیم را قانع کرد که ترنسفورمر تنها یک مدل ترجمه نیست، بلکه یک مدل زبانی عمومی است. ب
ه این مقاله بیش از ۱۷۳٬۰۰۰ بار ارجاع داده شده است، و مقاله جزو ده مقاله پرارجاع قرن ۲۱ محسوب می شود. نویسندگان. نویسندگان مقاله عبارت اند از: آشیش واسوانی، نوآم شازیر، نیکی پارمار، یاکوب اوشکوریت، لیون جونز، آیدان گومز، لوکاش کایزر، و ایلیا پولوسوخین. هر هشت نفر به عنوان مشارکت کنندگان مساوی شناخته شدند و ترتیب اسامی به صورت تصادفی تعیین شده است. مقاله "وایرد" به تنوع فرهنگی گروه اشاره می کند: شش نفر از نویسندگان خارج از ایالات متحده به دنیا آمده اند؛ دو نفر دیگر یکی فرزند مهاجران آلمانی دارای گرین کارت در کالیفرنیا بوده و دیگری فرزند یک خانواده پناهنده است. پس از انتشار مقاله، همه نویسندگان گوگل را ترک کرده و به شرکت های دیگر پیوسته یا استارتاپ تأسیس کردند. بسیاری از آن ها اظهار داشتند که در گوگل امکان گسترش و نوآوری بیشتر در ترنسفورمر را نمی داشتند. روش های مطرح شده. این مقاله بیش از هر چیز به خاطر معرفی معماری ترنسفورمر شناخته می شود، که امروزه پایه بسیاری از مدل های زبانی بزرگ است. یکی از دلایل اصلی موفقیت آن، قابلیت موازی سازی کامل این معماری نسبت به مدل های پیشین است، که آموزش سریع تر و مدل های بزرگ تر
را ممکن می سازد. مکانیسم های زیر در مقاله معرفی شدند: توجه نقطه ای مقیاس شده و خود-توجه فرمول ارائه شده در مقاله: formula_1 که در آن formula_2، formula_3، formula_4 ماتریس های پرسش، کلید و مقدار هستند، و formula_5 بُعد کلید است. این فرمول امکان حذف کامل شبکه عصبی بازگشتی را فراهم می کند و موازی سازی را بهبود می دهد. توجه چندسری توجه چندسری امکان بررسی همزمان چندین رابطه درون توالی را فراهم می کند. خروجی ها در پایان با هم ترکیب شده و از یک لایه خطی عبور داده می شوند. کدگذاری موقعیتی مدل ترنسفورمر بر ترتیب توکن ها متکی نیست؛ بنابراین، از توابع سینوس و کسینوس برای افزودن اطلاعات موقعیتی استفاده می شود: formula_6 formula_7 دلیل انتخاب این روش توانایی مدل برای تعمیم به توالی های بلندتر ذکر شده است. آموزشِ مدل. مدل بر روی ترجمه انگلیسی-آلمانی و همچنین تحلیل نحوی اجزایی انگلیسی آزمایش شده و نتایج قابل توجهی کسب کرده است. دادهٔ آموزشی ترجمه انگلیسی-آلمانی با مجموعه داده WMT 2014 شامل ۴٫۵ میلیون جمله و انگلیسی-فرانسوی با ۳۶ میلیون جمله آموزش دیده است. سخت افزار مدل ها با ۸ GPU مدل P100 آموزش داده شدند. آموزش مدل پایه
۱۲ ساعت و مدل بزرگ ۳٫۵ روز به طول انجامید. ابَرمولفه ها و تنظیم مدل نرخ یادگیری ابتدا به صورت خطی افزایش یافته و سپس با عکس ریشه مربع گام کاهش می یابد. از حذف تصادفی با نرخ ۰٫۱ و صاف سازی برچسب با مقدار ۰٫۱ استفاده شد.
منحنی کیلینگ نموداری از تغییرات سالانه و تجمع کلی کربن دی اکسید در اتمسفر زمین است که بر اساس اندازه گیری های مداوم انجام شده در رصدخانه ماونا لوا در جزیره هاوایی از سال ۱۹۵۸ تا به امروز، ترسیم شده است. این منحنی به نام دانشمند چارلز دیوید کیلینگ نامگذاری شده است، کسی که برنامه نظارت را آغاز کرد و تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۵ بر آن نظارت داشت. اندازه گیری های کیلینگ اولین شواهد قابل توجه از افزایش سریع سطح دی اکسید کربن (CO2) در جو را نشان داد. به گفته نائومی اورِسکِز، استاد تاریخ علم در دانشگاه هاروارد، منحنی کیلینگ یکی از مهم ترین آثار علمی قرن بیستم است. بسیاری از دانشمندان منحنی کیلینگ را عامل اولیه ای می دانند توجه جهانیان را به افزایش فعلی در جو جلب کرد. پیشینه. قبل از دهه ۱۹۵۰، اندازه گیری های اتمسفر به صورت موردی در مکان های مختلف انجام می شد. در سال ۱۹۳۸، مهندس و هواشناس آماتور، گای استوارت کلندر، مجموعه داده های از کیو، لندن در سال های ۱۸۹۸–۱۹۰۱، که به طور متوسط ۲۷۴ قسمت در میلیون حجمی (بخش در یکای سنجش) بود، و از شرق ایالات متحده در سال های ۱۹۳۶–۱۹۳۸، که به طور متوسط ۳۱۰ بخش در یکای سنجش بود، را مقایسه
کرد و نتیجه گرفت که غلظت به دلیل انتشار گلخانه ای انسانی در حال افزایش است. با این حال، یافته های کلندر به دلیل ماهیت تکه تکه اندازه گیری ها، مورد پذیرش گسترده جامعه علمی قرار نگرفت. چارلز دیوید کیلینگ، از مؤسسه اقیانوس شناسی اسکریپس در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، اولین کسی بود که از مارس ۱۹۵۸ به بعد، اندازه گیری های منظم و مکرری از غلظت CO2 جو در جنوبگان و در ماونا لوا، هاوایی انجام داد. کیلینگ پیش از این تکنیک های اندازه گیری را در مکان هایی از جمله بیگ سور در نزدیکی مونتری، جنگل های بارانی شبه جزیره المپیک در ایالت واشینگتن و جنگل های کوهستانی مرتفع در آریزونا آزمایش و به کار گرفته بود. او رفتار روزانه قوی CO2 را مشاهده کرد، به طوری که CO2 اضافی در شب به دلیل تنفس گیاهان و خاک وجود داشت و مقادیر بعد از ظهر نشان دهنده «اتمسفر آزاد» بر فراز نیمکره شمالی بود. اندازه گیری های ماونا لوا. در سال های ۱۹۵۷–۱۹۵۸، سال بین المللی ژئوفیزیک، کیلینگ از اداره هواشناسی بودجه ای برای نصب آنالیزورهای گاز مادون قرمز در مکان های دورافتاده، از جمله قطب جنوب و آتشفشان مائونا لوا در هاوایی (جزیره)، دریافت کرد. ماونا لوا به دلیل
موقعیت دورافتاده و دور از قاره ها و فقدان پوشش گیاهی، به عنوان یک مکان پایش بلندمدت انتخاب شد. کیلینگ و همکارانش نسیم اقیانوسی ورودی را بالای لایه وارونگی حرارتی اندازه گیری کردند تا آلودگی محلی ناشی از دهانه های آتشفشانی را به حداقل برسانند. داده ها نرمال سازی (آمار) شدند تا هرگونه تأثیر ناشی از آلودگی محلی حذف شود. به دلیل کاهش بودجه در اواسط دهه ۱۹۶۰، کیلینگ مجبور شد تلاش های مداوم خود برای نظارت بر قطب جنوب را کنار بگذارد، اما او به اندازه کافی پول جمع آوری کرد تا عملیات رصدخانه ماونا لوا را ادامه دهد، که تا به امروز ادامه داشته است. مقاله کیلینگ در سال ۱۹۶۰، اولین رکوردهای ماهانه از قطب جنوب (۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰) ارائه داد و «یک چرخه فصلی مشخص و احتمالاً افزایش جهانی از سالی به سال دیگر» یافت. ۴۱–۴۲ تا دهه ۱۹۷۰، به خوبی مشخص شده بود که افزایش دی اکسید کربن جوی ادامه دارد و به دلیل انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از فعالیت های انسانی است. اندازه گیری های دی اکسید کربن در رصدخانه ماونا لوا در هاوایی با نوعی طیف سنج مادون قرمز، که اکنون به عنوان حسگر مادون قرمز غیر پراکنده شناخته می شود، انجام می شود که با استفاده ا
ز استانداردهای سازمان جهانی هواشناسی کالیبره شده است. این نوع ابزار که در ابتدا کاپنوگرافی نامیده می شد، اولین بار توسط جان تیندال در سال ۱۸۶۴ اختراع شد و با استفاده از قلم روی یک ضبط کننده نمودار نواری ثبت می شد. در حال حاضر، چندین حسگر مبتنی بر لیزر برای کار همزمان با طیف سنج مادون قرمز در مؤسسه اقیانوس شناسی اسکریپس اضافه می شوند، در حالی که اندازه گیری های اداره ملی اقیانوسی و جوی هنوز از حسگر مادون قرمز غیر پراکنده استفاده می کنند. نتایج و تفسیر. اندازه گیری های جمع آوری شده در رصدخانه ماونا لوا، افزایش مداومی را در میانگین غلظت CO2 اتمسفری از ۳۱۳ قسمت در میلیون حجمی (بخش در یکای سنجش) در مارس ۱۹۵۸ به ۴۰۶ بخش در یکای سنجش در نوامبر ۲۰۱۸ نشان می دهد، با افزایش فعلی ۲٫۴۸ ± ۰٫۲۶ (میانگین ± ۲ انحراف معیار توسعه) بخش در یکای سنجش CO2 در سال. این افزایش در دی اکسید کربن اتمسفری به دلیل احتراق سوخت های فسیلی است و در سال های اخیر سرعت گرفته است. از آنجایی که CO2 یک گاز گلخانه ای است، این امر پیامدهای قابل توجهی برای گرمایش جهانی دارد. اندازه گیری غلظت CO2 در حباب های هوای باستانی به دام افتاده در هسته های یخ قط
بی نشان می دهد که میانگین غلظت CO2 اتمسفری در طول دوره هولوسن (۹۰۰۰ سال قبل از میلاد به بعد) بین ۲۷۵ تا ۲۸۵ بخش در یکای سنجش بوده است، اما از آغاز قرن نوزدهم به شدت شروع به افزایش کرده است. منحنی کیلینگ همچنین یک تغییر چرخه ای حدود ۶ بخش در یکای سنجش در هر سال را نشان می دهد که مربوط به تغییر فصلی در جذب توسط پوشش گیاهی خشکی جهان. بیشتر این پوشش گیاهی در نیمکره شمالی است که بیشتر خشکی در آن واقع شده است. از حداکثر میزان در ماه مه، سطح آن در طول بهار و تابستان نیمکره شمالی کاهش می یابد، زیرا رشد گیاه جدید از طریق فتوسنتز، از جو خارج می کند. پس از رسیدن به حداقل مقدار در ماه سپتامبر، سطح آن در پاییز و زمستان شمالی دوباره افزایش می یابد، زیرا گیاهان و برگ ها می میرند و پوسیده می شوند و دوباره به جو آزاد می کنند. میراث. نظارت جهانی. به دلیل اهمیت یافته های کیلینگ، اداره ملی اقیانوسی و جوی در دهه ۱۹۷۰ شروع به نظارت بر سطح دی اکسید کربن در سراسر جهان کرد. امروزه، سطح CO2 اتمسفر در حدود ۱۰۰ مکان در سراسر جهان از طریق شبکه مرجع جهانی گازهای گلخانه ای پایش می شود. اندازه گیری ها در بسیاری از مکان های دورافتاده دیگر، ر
وند بلندمدت نشان داده شده توسط منحنی کیلینگ را تأیید کرده اند، اگرچه هیچ مکانی به اندازه ماونا لوا سابقه طولانی ندارد. رالف کیلینگ. از زمان مرگ چارلز دیوید کیلینگ در سال ۲۰۰۵، مسئولیت و نظارت بر این پروژه به پسر کیلینگ، رالف کیلینگ ، منتقل شد. در پنجاهمین سالگرد آغاز این پروژه، کیلینگ جوان مقاله ای در مجله ساینس نوشت که در آن زندگی و کار پدرش و همچنین چگونگی رشد و تکامل این پروژه در طول زمان را شرح می داد. کیلینگ در کنار ارائه مواد اندازه گیری دقیق تر و بودجه برای پروژه نظارت بر سطح ، در مورد افتخار خود به کار پدرش و اینکه چگونه آن را به یاد او ادامه داده است، نوشت. شناخت. در سال ۲۰۱۵، منحنی کیلینگ توسط انجمن شیمی آمریکا به عنوان یک اثر تاریخی ملی شیمی تعیین شد. پلاک های یادبود در رصدخانه ماونا لوا و در مؤسسه اقیانوس شناسی اسکریپس در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو نصب شدند. عبور از مرز ۴۰۰ ppm در سال ۲۰۱۳. در ۹ مه ۲۰۱۳، میانگین غلظت روزانه در جو در ماونا لوا اندازه گیری شد، از ۴۰۰ قسمت در میلیون (بخش در یکای سنجش) فراتر رفت. تخمین های در طول دوره های زمین شناسی قبلی نشان می دهد که از اواسط دوره پلیوسن، ۲ تا ۴ میل
یون سال پیش این سطح نرسیده است. این سطح از دی اکسید کربن که باعث تغییرات اقلیمی می شود، نشان دهنده وخامت مداوم بلایای طبیعی و زیست محیطی است که اگر انتشار گازهای گلخانه ای به طور قابل توجهی کاهش نیابد، به طور فزاینده ای زیستگاه های انسان و حیوان را در زمین تهدید می کند.
بوم ملی گرایی (که با عناوینی مانند ملی گرایی بوم زیستی یا ملی گرایی سبز نیز شناخته می شود)، آمیزه ای است از ملی گرایی و سیاست های سبز. طرفداران بوم ملی گرایی ممکن است از طیف های مختلف سیاسی، چه چپ و چه راست، باشند؛ اما همگی بر این باور مشترک اند که دولت - ملت و شهروندان آن وظیفه ای ویژه در حفاظت از محیط زیست کشور خود دارند. تعاریف و اصول. به گفته «جِین داوسون»، بوم ملی گرایی به خیزش جنبش اجتماعی اشاره دارد که مسائل حفاظت از محیط زیست را به طور مستقیم با دغدغه های ملی گرایانه پیوند می زنند. او همچنین معتقد است که بوم ملی گرایی «ترکیبی از محیط زیست گرایی، هویت ملی و مبارزه برای عدالت» است. دو استاد تاریخ، «ک. سیواراماکریشنان» و «گونل سدرلوف»، بوم ملی گرایی را این گونه تعریف کرده اند که، چه خاستگاهی بومی گرایانه داشته باشد و چه کیهانی نگر (جهان وطنی)، زمانی رخ می دهد که دولت، محیط زیست و سیاست های زیست محیطی را به عنوان نماد افتخار ملی مصادره می کند و از این راه به تحکیم و مشروعیت بخشی به هویت ملی می پردازد. از نخستین نمونه های بوم ملی گرایی می توان به دهه ۱۹۸۰ در اتحاد جماهیر شوروی سابق اشاره کرد؛ زمانی که شهرو
ندان، تخریب محیط زیست را هم نشانه ای از ناکارآمدی نظام سوسیالیستی و هم تلاشی عامدانه از سوی مسکو برای تضعیف یک ملت خاص از طریق بهره برداری منابع طبیعی آن می دانستند. جنبش های استقلال طلبانه در کشورهای استونی، لیتوانی و اوکراین نیروی عظیمی از جنبش زیست محیطی، به ویژه جنبش ضدهسته ای، دریافت کردند. در بازه زمانی ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱، بوم ملی گرایی هم از نشانه های فروپاشی اتحاد شوروی بود و هم عاملی محرک در این فرایند. بنا بر دیدگاه انسان شناسان، بوم ملی گرایی اغلب در قالب نگاه به طبیعت به عنوان پدیده ای مستقل از فرهنگ، که باید تا حد امکان در وضعیت بکر و دست نخورده خود محافظت شود، تجلی می یابد. در مطالعات فرودستان و انسان شناسی فرهنگی بوم ملی گرایی به معنای نمادسازی از گونه های بومی جانوری و مناظر طبیعی به شیوه ای است که حس ملی گرایی را برمی انگیزد. بوم ملی گرایی قومی در برابر بوم ملی گرایی مدنی. در بررسی بوم ملی گرایی، بسیاری از نویسندگان بر اهمیت تمایز میان "ملی گرایی قومی" و "ملی گرایی مدنی" تأکید کرده اند. ملی گرایی قومی بر این باور است که دولت-ملت باید عمدتاً بر پایهٔ یک قوم خاص بنا شود، در حالی که ملی گرایی مدنی معت
قد است دولت-ملت باید بر مبنای تنوع مردمی که دارای ارزش ها، باورها و فرهنگی مشترک هستند، شکل گیرد. نوع نخست، یعنی ملی گرایی قومی، معمولاً گرایشی درون گرا، انزواطلب، بومی گرا و غالباً راست گرایانه دارد؛ در مقابل، ملی گرایی مدنی دارای رویکردی باز، برابری طلب، چندفرهنگی و معمولاً چپ گرایانه است. چه در شکل قومی و چه در شکل مدنی، زمانی که یک گروه ملی گرا، عنصر محیط زیست گرایی را به ایدئولوژی خود اضافه می کند، به این باور می رسد که دولت-ملت و شهروندان آن وظیفه ای اخلاقی و تاریخی برای حفاظت از محیط زیست کشور دارند. زیست منطقه گرایی. زیست منطقه گرایی، دیدگاهی است که باور دارد سامانه های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی اگر بر اساس مناطق طبیعی تعریف شده ای به نام منطقه زیستی سازماندهی شوند، از نظر زیست محیطی پایدارتر و از نظر اجتماعی عادلانه تر خواهند بود. این ایده که دولت باید با جغرافیای طبیعی سرزمین هماهنگ باشد، با مفهوم قدیمی تر "مرز طبیعی" در اندیشهٔ ملی گرایانه سازگار است؛ مفهومی که بر این باور است مرزهای یک کشور باید بر پایهٔ ویژگی های طبیعی جغرافیا تعیین شوند. به دلیل این هم راستایی مفهومی، زیست منطقه گرایی اغلب به عنوا
ن یکی از اصول بنیادین در اندیشهٔ بوم ملی گرایی تلقی می شود. بوم گردی و بوم ملی گرایی فرهنگی. بوم ملی گرایی می تواند در قالب "طبیعت گردی" (اکوتوریسم) نیز بروز یابد؛ پدیده ای که گرچه می تواند موجب رونق اقتصادهای محلی شود، اما از دیدگاه های مختلف مورد انتقاد قرار گرفته است. آثار هنری ای که زیبایی ها و شگفتی های طبیعی یک کشور را ستایش می کنند—مانند اشعار «ویلیام وردزورث» یا نقاشی های گروه هفت—نیز شکل دیگری از تجلی بوم ملی گرایی به شمار می روند. این آثار با برجسته سازی عناصر طبیعی به عنوان بخشی از هویت ملی، پیوندی میان فرهنگ، طبیعت و احساس میهن دوستی ایجاد می کنند.
هدف و عملکرد. SCIgen با ترکیب جملات و مفاهیم تصادفی، مقاله هایی با ظاهری حرفه ای تولید می کند که شامل چکیده، نمودار، جدول و فهرست منابع است. محتوای این مقالات اغلب از نظر معنایی بی معنی هستند ولی ساختار ظاهری مناسبی دارند. نمونه های خبرساز. در سال ۲۰۰۵، مقاله ای ساختگی با نام *Rooter: A Methodology for the Typical Unification of Access Points and Redundancy* به یک کنفرانس پذیرفته شد و سازندگان آن دعوت به سخنرانی شدند. این موضوع توجه زیادی به خود جلب کرد و نشان داد که برخی کنفرانس ها فاقد سیستم داوری علمی دقیق هستند. واکنش ها. در سال های بعد، ده ها مقاله ساخته شده با SCIgen در ناشرانی چون Springer و IEEE منتشر شدند. در پی بررسی ها، این ناشران اقدام به پس گرفتن مقالات کردند. در سال ۲۰۱۵، نرم افزار SciDetect برای شناسایی چنین مقالاتی طراحی شد.
گذار جنگل به یک نظریه جغرافیایی اشاره دارد که معکوس شدن یا چرخش در روندهای کاربری زمین را برای یک قلمرو معین از دوره کاهش خالص مساحت جنگل (یعنی جنگل زدایی) به دوره افزایش خالص مساحت جنگل توصیف می کند. اصطلاح «تغییر چشم انداز» همچنین برای نشان دادن بازیابی کلی تر مناطق طبیعی که مستقل از نوع زیست بوم است، استفاده شده است. تغییرات در مساحت جنگل (مانند جنگل زدایی) ممکن است از الگویی که توسط نظریه گذار جنگل پیشنهاد شده است، پیروی کند که در آن در مراحل اولیه توسعه، یک کشور با پوشش جنگلی بالا و نرخ جنگل زدایی پایین را مشخص می شود. سپس نرخ جنگل زدایی افزایش می یابد (پوشش جنگلی بالا - نرخ جنگل زدایی بالا) و پوشش جنگلی کاهش می یابد، پوشش جنگلی کم - نرخ جنگل زدایی بالا)، قبل از اینکه نرخ جنگل زدایی کاهش یابد، پوشش جنگلی کم - نرخ جنگل زدایی پایین)، و پس از آن پوشش جنگلی تثبیت می شود و در نهایت شروع به بازیابی می کند. یک «قانون طبیعت» نیست و این الگو تحت تأثیر زمینه ملی (برای مثال، تراکم جمعیت انسانی، مرحله توسعه، ساختار اقتصاد)، نیروهای اقتصادی جهانی و سیاست های دولت قرار می گیرد. یک کشور ممکن است قبل از تثبیت به سطوح بس
یار پایینی از پوشش جنگلی برسد، یا ممکن است از طریق سیاست های خوب بتواند گذار جنگلی را «پل» بزند. نظریه. یک روند گسترده را نشان می دهد و بنابراین برون یابی نرخ های تاریخی، جنگل زدایی آینده را برای کشورهایی که در مراحل اولیه گذار هستند، کمتر از حد واقعی تخمین می زند، در حالی که جنگل زدایی را برای کشورهایی که در مراحل بعدی هستند، بیشتر از حد واقعی تخمین می زند. می توان انتظار داشت کشورهایی که پوشش جنگلی بالایی دارند، در مراحل اولیهٔ باشند. تولید ناخالص داخلی سرانه، مرحله ای از توسعه اقتصادی یک کشور را نشان می دهد که با الگوی استفاده از منابع طبیعی، از جمله جنگل ها، مرتبط است. انتخاب پوشش جنگلی و سرانه تولید ناخالص داخلی نیز به خوبی با دو سناریوی کلیدی در فایننشال تایمز مطابقت دارد: (۱) مسیر کمبود جنگل، که در آن کمبود جنگل باعث ایجاد نیروهایی (مثلاً افزایش قیمت محصولات جنگلی) می شود که منجر به تثبیت پوشش جنگلی می گردد؛ و (۲) یک مسیر توسعه اقتصادی، که در آن فرصت های شغلی جدید و بهتر در خارج از مزرعه مرتبط با رشد اقتصادی (افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه) سودآوری کشاورزی مرزی را کاهش داده و جنگل زدایی را کند می کند.
علل. بازیابی جنگل که منجر به افزایش خالص وسعت جنگل می شود، می تواند از طریق بازسازی خودبه خودی، کاشت فعال یا هر دو رخ دهد. دو مسیر اصلی در احیای جنگل وجود دارد، یکی از توسعه اقتصادی و دیگری از کمبود جنگل ناشی می شود. دلایل زیادی برای گذار وجود دارد، که مهم ترین آنها توسعه اقتصادی است که منجر به صنعتی شدن و شهرنشینی می شود و نیروی کار را از روستاها به شهرها می کشد. برای مثال، در پورتوریکو، سیاست های صنعتی که به تولید یارانه می دادند، منجر به گذار به سمت تولید و مشاغل خدماتی در بخش شهری شد که منجر به رها کردن زمین و رشد مجدد جنگل ها گردید. علاوه بر این، تغییرات در فناوری کشاورزی، مناطق پربارتر را از نظر کشاورزی پربارتر می کند و تولید کشاورزی را در آن مناطق متمرکز می کند. توزیع مجدد منابع نیروی کار از مناطقی با باروری پایین به مناطقی با باروری بیشتر، رشد مجدد جمعیت را در مناطقی که با کاهش جمعیت مواجه هستند، افزایش می دهد. تقاضا برای محصولات جنگلی، به ویژه چوب، که ناشی از جنگل زدایی های قبلی است، همچنین انگیزه های بازار را برای کاشت درختان و مدیریت مؤثرتر منابع جنگلی ایجاد می کند. به دلیل تشدید جنگلداری، بهره ور
ی بالاتر جنگل، جنگل های باقی مانده را از فشارهای بهره برداری نجات می دهد. علاوه بر این، واکنش های فرهنگی به از بین رفتن مناطق جنگلی منجر به مداخله دولت برای اجرای سیاست های ترویج جنگل کاری می شود. تحلیل منحنی کوزنتس از این مسئله، که در آن درآمد منجر به رشد مجدد جنگل می شود، به دلیل تعامل پیچیده درآمد با بسیاری از متغیرهای اجتماعی-اقتصادی (مانند دموکراتیزاسیون، جهانی شدن و غیره) نتایج متناقضی دارد عواملی که باعث جنگل زدایی می شوند، گذار جنگل را نیز کنترل می کنند و باعث ترویج شهرنشینی، توسعه، تغییر قیمت های نسبی کشاورزی و شهری، تراکم جمعیت، تقاضا برای محصولات جنگلی، سیستم های مالکیت زمین و تجارت می شوند. گذارها شامل ترکیبی از بازخوردهای اجتماعی-اقتصادی ناشی از زوال و توسعه جنگل ها هستند. گذار جهانی جنگل ها. مطالعات مربوط به گذار جنگل ها برای چندین کشور و همچنین مناطق فرعی ملی انجام شده است. مناطقی که گزارش شده است پس از شروع صنعتی شدن، گذار به جنگل را تجربه کرده اند عبارتند از بنگلادش، چین، کاستاریکا، کوبا، دانمارک، کانادا، جمهوری دومینیکن، ، فرانسه، یونان، گامبیا، مجارستان ، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، مراکش، نروژ،