Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عنوان قهرمانی ان اکس تی عنوان قهرمانی کشتی حرفه ای مردان است که توسط پروموشن آمریکایی دبلیودبلیوئی ایجاد شده و در برند آموزشی این شرکت، ان اکس تی از آن دفاع می شود. قهرمان کنونی این کمربند، اوبا فمی است که با شکست دادن قهرمان پیشین، تریک ویلیامز و ادی ثورپ در یک مسابقه سه نفره در رویداد "نیو یرز اویل" به تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۵ قهرمان این کمربند شد. این کمربند در ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ به عنوان نخستین عنوان قهرمانی برند ان اکس تی ایجاد شد و اولین قهرمان آن، سث رالینز بود. در سپتامبر ۲۰۱۹، با پخش شوی ان اکس تی در یواس ای نتورک، دبلیودبلیوئی شروع به تبلیغ ان اکس تی به عنوان «برند سوم» کرد و به همین سبب، قهرمانی ان اکس تی نیز یکی از عناوین قهرمانی جهانی این شرکت محسوب می شد؛ با ان حال ۲ سال بعد و در سپتامبر ۲۰۲۱ مجددا این برند به عنوان برند آموزشی شرکت معرفی شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، عنوان قهرمانی ان اکس تی UK نیز در این عنوان ادغام شد. تاریخچه. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، دبلیودبلیوئی یک ریالیتی شو به نام ان اکس تی را ایجاد و آن را جایگزین ای سی دبلیو کرد. در ژوئن ۲۰۱۲، ماهیت این برنامه دستخوش تغییر شد و دبلیودبلیوئی اعلام کرد که ان اکس
تی، به عنوان برند آموزشی این شرکت خواهد بود. در ۱ اوت ۲۰۱۲، اولین کمربند قهرمانی این برند با نام قهرمانی ان اکس تی ایجاد شد. داستی رودز، جنرال منیجر ان اکس تی، یک تورنومنت حذفی ۸ نفره را برای تعیین اولین قهرمان این کمربند اعلام کرد که ۴ کشتی گیر از ان اکس تی و ۴ کشتی گیر دیگر از برندهای اصلی (راو و اسمک داون) بودند. در شوی ۲۹ اوت ان اکس تی، سث رالینز با شکست دادن جیندر ماهال در فینال تورنومنت، نخستین قهرمان این کمربند شد. در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶ و در رویداد تیک اور: تورنتو، ساموا جو با شکست دادن شینسوکه ناکامورا نخستین کسی شد که بیش از ۱ بار، قهرمان این کمربند شده است. هم چنین این عنوان برای اولین بار در شوی اسمک داون به تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۵ دفاع شد که قهرمان وقت، کوین اونز موفق به شکست زک رایدر شد. در سپتامبر ۲۰۱۹، با پخش شوی ان اکس تی در یواس ای نتورک، دبلیودبلیوئی شروع به تبلیغ این برند به عنوان برند سومش کرد. پس از آنکه درو مکینتایر در سال ۲۰۱۷ قهرمان ان اکس تی شد، در شرح مسابقه برای پیروزی او در سایت دبلیودبلیوئی، این کمربند به عنوان «قهرمانی جهانی» یاد شده است. هم چنین در سال ۲۰۲۱ نیز مشخص شد که برنده مسابقه رو
یال رامبل می تواند به جز قهرمانی دبلیودبلیوئی و قهرمانی یونیورسال، این عنوان را نیز برای مسابقه دادن در رسلمنیا ۳۷ انتخاب کند. با این حال، در سپتامبر ۲۰۲۱ با ری برند کردن ان اکس تی، مجددا این برند به عنوان برند آموزشی شرکت شناخته شد و دیگر عناوین اصلی این برند با عنوان قهرمانی جهان شناخته نشد. در اوت ۲۰۲۲، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که برند تعطیل خواهد شد و بعدا با نام ان اکس تی اروپا مجددا راه اندازی خواهد شد. به این ترتیب، در رویداد به تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۲، تمامی عناوین قهرمانی این برند در ان اکس تی ادغام شدند. در مین ایونت این رویداد، قهرمان ان اکس تی، بران بریکر با شکست دادن قهرمان بریتانیا ان اکس تی]، تایلر بیت، قهرمان یکپارچه ان اکس تی شد.
نجم یک شاهزاده در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. او پسر فرعون آمنحتپ دوم بود. او تنها از یک منبع شناخته شده است: از او به همراه برادرش وبنسنو بر روی مجسمه مین موسه، سرپرست کارگران در کرنک نام برده شده است.
ترایفل یک دسر لایه لایه در آشپزی انگلیسی است. مواد اولیه این دسر عبارتند از یک لایه نازک از لیدی فینگر یا کیک اسفنجی خیس خورده، یک عنصر میوه ای (تازه یا ژله ای)، کاستارد و خامه زده شده که به ترتیب در یک ظرف شیشه ای لایه لایه چیده شده اند. محتویات یک ترایفل بسیار متغیر است و انواع مختلفی از آن وجود دارد، برخی کاملاً از میوه صرف نظر می کنند و در عوض از مواد دیگری مانند شکلات، قهوه یا وانیل استفاده می کنند. لایه های میوه و اسفنج ممکن است در ژله با طعم میوه معلق باشند و این مواد معمولاً طوری چیده می شوند که سه یا چهار لایه تشکیل دهند. دسر آماده شده را می توان با خامه زده شده یا به طور سنتی تر، با سس سیلاباب تزئین کرد. نام "ترایفل" در قرن شانزدهم برای دسری مانند دلقک میوه ای استفاده می شد؛ در قرن هجدهم، هانا گلاس نوعی ترایفل مدرن و شناخته شده را ثبت می کند که شامل ژله ژلاتینی نیز می شود. تاریخچه. ترایفل در قرن شانزدهم در کتاب های آشپزی ظاهر شد. اولین استفاده از نام "ترایفل" در دستور پخت یک خامه غلیظ با طعم شکر، زنجبیل و گلاب، در کتاب آشپزی انگلیسی توماس داوسون در سال ۱۵۸۵ "با عنوان «جواهرات همسران خوب»" بود. این خ
امه غلیظ طعم دار «به آرامی مانند کاستارد پخته می شد و آنقدر خوشمزه بود که در یک کاسه نقره ای سرو می شد. ادعا می شود که این ترایفل های اولیه «از شیر بادام طعم دار قرون وسطی گرفته شده اند.» به گفتهٔ آنی گری، مورخ غذا، ترایفل های اولیه «بیشتر شبیه دلقک ها (میوه پوره شده مخلوط با خامه شیرین) بودند». دسرهای مشابه. اسکاتلندی ها غذایی مشابه ترایفل دارند، به نام «تیپسی لیرد» که با درامبوی یا ویسکی درست می شود. در ایتالیا، دسری شبیه به ترایفل و احتمالاً بر اساس آن، به عنوان "زوپا" شناخته می شود که به معنای واقعی کلمه «سوپ انگلیسی» است. تیرامیسو مشابه ترایفل تهیه می شود، اما میوه ندارد و در دستور اصلی آن، لیدی فینگر به جای الکل، در قهوه فرو برده می شود.
محمد قائنی (۱۸۲۹–۱۸۹۲) ملقب به نبیل اکبر توسط بهاءالله، همچنین مشهور به «فاضل قائنی» است. نبیل اکبر نویسنده، شاعر، حکیم و دانشمند بود. او یکی از بهائیان برجسته ایرانی می باشد که در خانواده ای روحانی به دنیا آمد و علاوه بر کسب علوم متعارف اسلامی، نزد فیلسوف، ملا هادی سبزواری (ت: ۱۱۷۶خ - د: ۱۲۵۶خ) ادامهٔ تحصیل داد. او یکی از شاگردان ممتاز شیخ مرتضی انصاری (۱۸۰۱/۲–۱۸۶۴/۵) بود که با اجازهٔ انصاری به مقام اجتهاد رسید. یکبار به اتهام بابی بودن دستگیرشد که این اتهام را رد کرد. این واقعه او را به فکر انداخت و سبب شد تا نوشته های باب را مطالعه کند. او که از طبقهٔ روحانیون بود اوایل سال ۱۸۵۰ بابی شد. فاضل قائنی مجتهد برجسته ای بود که به دیدار بهاءالله رفت و پس از شنیدن سخنان او به جرگهٔ پیروان وی درآمد. و شروع به فعالیت های بهائی کرد. نبیل اکبر چند بار به دیدار بهاءالله رفت. بهاءالله «لوح حکمت» را خطاب به او نوشت. قائنی چندین بار در ایران به دلیل همان فعالیت ها دستگیر و زندانی شد. او بالاخره به عشق آباد روسیه نقل مکان کرد و در سال ۱۸۹۲ در بخارا درگذشت. عبدالبهاء محمد «فاضل» قائنی را پس از درگذشت به عنوان ایادی امرالله
منصوب کرد. شوقی افندی نام او را در زمرهٔ حواریون بهاءالله ثبت کرده است. تحصیلات و گرایش مذهبی. محمد قائنی که با لقب فاضل قائنی نیز شناخته می شد، در خانواده ای از مجتهدان متولد شد. پدرش ملا احمد، روحانی ای سرشناس و مشهور بود. وی ابتدا علوم دینی سنتی را نزد پدرش فراگرفت و سپس به سبزوار رفت تا نزد فیلسوف نامدار عصر خود، حاج ملاهادی سبزواری، پنج سال فلسفه اشراق و الهیات بیاموزد. در سال ۱۸۵۲ میلادی، در مسیر خود به نجف برای ادامه تحصیل، در تهران با سید یعقوب، یکی از بابیان، آشنا شد و از طریق نوشته های باب، به آیین بابی گروید. در نجف، وی نزد فقیهان برجسته اصولی، به ویژه شیخ مرتضی انصاری، فقه اسلامی را آموخت و پس از ارائه رساله ای فقهی، اجازه اجتهاد دریافت کرد؛ این در حالی بود که به گرایش به آیین بابی مظنون شده بود. تسلط او بر فلسفه اشراق و فقه اسلامی باعث شد تا به عنوان عالمی ممتاز شناخته شود. آشنایی با بهاءالله و فعالیت های تبلیغی. پیش از بازگشت به ایران در سال ۱۸۵۹، شیخ حسن رشتی، یکی از بابیان، او را به دیدار بهاءالله در بغداد دعوت کرد. نبیل اکبر مدتی مهمان بهاءالله بود و از معدود کسانی بود که پیش از اعلان عمومی د
عوت بهاءالله در سال ۱۸۶۳، به مقام او پی برد. سپس، با دستور بهاءالله، به ایران بازگشت تا آموزه های بابی را گسترش دهد. در قائن، ابتدا با احترام پذیرفته شد و مورد توجه حشمت الملک امیر علم خان، حاکم وقت، قرار گرفت. این امر موجب حسادت علمای محل شد و مناظره ای میان او و ملا ابراهیم ترتیب داده شد که طی آن، نبیل اکبر برتری علمی خود را نشان داد و به منبر دعوت شد. وی اگرچه در مساجد به خطابه می پرداخت، اما تبلیغ آئین بابی را به طور خصوصی ادامه داد. این فعالیت ها خشم علما را برانگیخت و در نهایت منجر به بازداشت و شکنجه دوماهه اش در بیرجند، و پس از آن حصر خانگی دو ساله در قائن شد، تا سرانجام به مشهد تبعید گشت. پذیرش بهاءالله و ادامه سفرها. در مشهد، از طریق نبیل اعظم (ملا محمدعلی زرندی) از دعوت علنی بهاءالله مطلع شد و طی نامه ای، بابیان منطقه را به پذیرش دعوت او فراخواند. این اقدام واکنش تند علما را برانگیخت و سرانجام در سال ۱۸۷۰ به فرمان شاه به تهران تبعید شد. در تهران، علی رغم ممنوعیت پوشیدن عمامه، به تبلیغ آیین بهائی ادامه داد. در سال ۱۸۷۴، از تهران به قزوین رفت و سپس برای زیارت به عکا سفر کرد، جایی که از بهاءالله لقب «ن
بیل اکبر» را دریافت نمود. همچنین، بهاءالله لوح حکمت را به افتخار او نگاشت. فعالیت های پایانی و وفات. پس از بازگشت به ایران، نبیل اکبر با وجود تهدیدهای جانی، به تبلیغ آیین بهائی در شهرهای مختلف از جمله تهران، تبریز، اصفهان، شیراز، یزد، کرمان، مشهد، زنجان و قزوین ادامه داد. در این سفرها، برخی چهره های مهم چون میرزا حسن ادیب به آیین بهائی گرویدند. با شدت گرفتن تهدیدات، در سال ۱۸۹۰ به همراه برادرزاده اش شیخ محمدعلی به عشق آباد رفت. در مسیر، در سبزوار دستگیر شد، اما حاکم شهر با دیدن شخصیت او، زمینه فرارش را فراهم کرد. نبیل اکبر در عشق آباد ساکن شد و در تقویت جامعه بهائی آن شهر نقش مهمی ایفا کرد. در سال های ۱۸۹۰–۱۸۹۱، به همراه میرزا ابوالفضل گلپایگانی در تأسیس جوامع بهائی در بخارا و سمرقند کوشید و اندکی بعد در بخارا درگذشت و همان جا به خاک سپرده شد. تجلیل و میراث. پس از درگذشت او، عبدالبهاء زیارت نامه ای برایش نگاشت و به بهائیان عشق آباد دستور داد تا هر سال گروهی از مؤمنان را برای زیارت مزار وی بفرستند. بیست سال بعد، با دستور عبدالبهاء، بقایای پیکرش به گورستان بهائیان عشق آباد منتقل شد. همچنین، نبیل اعظم مأمور شد ت
ا زندگی نامه ای منظوم از او در قالب مثنوی بسراید. عبدالبهاء او را شخصیتی دارای دانش وسیع، فیلسوف، عارف، مجتهد، سخنور و ادیب بی نظیر توصیف کرد. به پاس خدماتش به آئین بهائی، به عنوان یکی از «ایادی امرالله» شناخته شد، عنوانی که تنها به هشت نفر در زمان بهاءالله اعطا شد. شوقی افندی نیز او را از جمله نوزده «حَواریِ بهاءالله» دانسته است. آثار. مهم ترین اثر او رساله ای عربی درباره اصول بنیادین اسلام است که در سال ۱۸۵۸ نگاشت و به واسطه آن اجازه اجتهاد گرفت. از دیگر آثارش: وی همچنین، به درخواست بهاءالله، ویراستاری کتاب «تاریخ بدیع بیانی» نوشته میرزا حسین همدانی را برعهده داشت. برخی منابع احتمال داده اند که بخش هایی از این کتاب، به ویژه در اثبات آموزه های باب، تألیف خود نبیل اکبر باشد. نسخه ای از این اثر در آرشیو جهانی بهائی در حیفا نگهداری می شود. سایر آثار منتشرنشده او، از جمله رساله ای فارسی به نام «تحفه ناصریه»، در مجموعه های خصوصی باقی مانده اند. پیوند به بیرون. نبیل اکبر
حورنَخت یا حارنَخت (؛ به معنای حوروس نیرومند) فرزند فرعون اوسورکُن دوم از دودمان بیست و دوم مصر بود. اوسورکن دوم او را به عنوان کاهن اعظم آمون در تانیس منصوب کرد تا قدرت خود را در مصر سفلی تقویت کند. با این حال، این انتصاب عمدتاً حرکتی سیاسی از سوی اوسورکن دوم بود، زیرا حورنَخت پیش از آن که به ده سالگی برسد، درگذشت. پس از مرگ زودهنگام حورنَخت، اوسورکن دوم تدابیری اندیشید تا پسرش در مقبرهٔ شخصی خودش در تانیس دفن شود. هرچند در دوران باستان دزدان مقبره موفق شدند به محل دفن حورنَخت نفوذ کنند، اما گور سنگی او همچنان بخشی از گنجینه های دفن شده ای را که بر پیکر مومیایی شده شاهزاده قرار داده شده بود، حفظ کرده بود؛ چرا که تخته سنگ بزرگی از گرانیت بر روی محل دفن حورنَخت قرار داشت و مانع از آن شده بود که دزدان بتوانند درِ تابوت را به طور کامل بردارند. از سوی دیگر، بیشتر توجه دزدان معطوف به تابوت اوسورکن دوم بود، زیرا گنجینه های او به مراتب باشکوه تر و ارزشمندتر بودند. دزدان موفق شدند ماسک مرگ زرین که روی صورت حورنَخت قرار داشت، به همراه برخی از زیورآلات گردنش بربایند، اما از تلاش برای سرقت دیگر گنجینه های تدفینی شاهزاده
دست کشیدند؛ بنابراین، زمانی که مصرشناس فرانسوی، «پیر مونته»، محل دفن حورنَخت را کشف کرد، مجموعه ای از تعویذهای طلایی یافت که بر قسمت هایی از جسد مومیایی شده او قرار داشتند. این تعویذها اندازه کوچکی داشتند، اما با دقت بالا ساخته شده بودند؛ برخی از آن ها از طلا و لاجورد و دیگر سنگ های نیمه قیمتی ساخته شده بودند و نمادهای اسطوره ای گوناگونی را به تصویر می کشیدند که هدف شان حفاظت از قداست بدن مومیایی شده حورنَخت بود. بر اساس بررسی اسکلت او که در سال ۱۹۴۲ توسط دکتر داگلاس دری انجام شد، حورنَخت در سن ۸ یا ۹ سالگی درگذشته است. در بقایای اسکلت او ویژگی های غیرمعمولی مشاهده شد، از جمله جمجمه ای نسبتاً بزرگ و رشدیافته نسبت به سنش، وجود یک جفت دنده گردنی و یک مهره کمری غیرعادی؛ با این حال، دکتر دری این ناهنجاری ها را عامل مرگ زودرس حورنَخت ندانست. بخشی از صورت نیز در جریان بیرون آوردن مغز از راه بینی توسط مومیایی کنندگان آسیب دیده بود. مجسمه ای به شکل بلوک سنگی از سراپیوم سقاره احتمالاً به حورنَخت اختصاص یافته است. این مجسمه با نگاره هایی از ملکه کاروماما یکم (مادر حورنَخت) و خدای آمون-رع (به همراه دیگر ایزدان) تزئین ش
ده است. امروزه، در جلوی این پیکره، تصویری از اُزیریس] دیده می شود که از یک نقش قدیمی تر (احتمالاً نیایشگاه) تغییر شکل یافته، و احتمالاً این مجسمه اندکی پس از مرگ زودهنگام شاهزاده برپا شده است.
"این مقاله در حال ترجمه از ویکی انگلیسی است لطفا حذف نشود." شرکت اینترنتی ای اوال در سال ۲۰۰۶ بخش بزرگی از خود را از طریق پروندهٔ گزارش جستجو منتشر کرد. AOL هویت کاربران را در گزارش ذکر نکرده بود، اما در بسیاری از جستجوها اطلاعات شناسایی شخصی وجود داشت. این امر باعث شد بتوان برخی کاربران را از طریق عبارات جستجویشان شناسایی کرد. اگرچه AOL فایل را پس از چند روز حذف کرد، اما تا آن زمان به طور گسترده ای کپی شده بود و همچنان در دسترس باقی مانده است. نمای کلی. در تاریخ ۴ اوت ۲۰۰۶، بخش تحقیقات AOL به سرپرستی عبدالر چودهری یک فایل متنی فشرده را در یکی از وب سایت های خود منتشر کرد که شامل بیست میلیون عبارت جستجو از بیش از ۶۵۰٬۰۰۰ کاربر در بازه ای سه ماهه بود؛ این اقدام با هدف تحقیقاتی صورت گرفت. AOL این فایل را تا تاریخ ۷ اوت از وب سایت خود حذف کرد، اما پیش از آن، فایل به طور گسترده ای در اینترنت کپی و توزیع شده بود. AOL در این گزارش کاربران را شناسایی نکرده بود؛ با این حال، اطلاعات قابل شناسایی شخصی در بسیاری از عبارات جستجو وجود داشت. از آنجا که AOL این جستجوها را به حساب هایی با شناسهٔ عددی نسبت داده بود، می شد هوی
ت برخی افراد را مشخص کرد و جستجوهای آنان را به آن ها نسبت داد. روزنامهٔ "نیویورک تایمز" توانست با تطبیق داده های منتشرشده و ناشناس با فهرست های راهنمای تلفن، هویت یکی از افراد را شناسایی کند. در نتیجه، پیامدهای اخلاقی استفاده از این داده ها برای اهداف تحقیقاتی مورد بحث و مناقشه قرار گرفت. AOL پذیرفت که این اقدام اشتباه بوده و داده ها را حذف کرد؛ با این حال، این حذف دیر انجام شد. داده ها پیش تر توسط دیگران منتشر شده بود و هنوز هم می توان آن ها را از طریق سایت های میرور دانلود کرد. در ژانویهٔ ۲۰۰۷، مجلهٔ "Business 2.0 Magazine" وابسته به CNNMoney، انتشار این داده های جستجو را در رتبهٔ ۵۷ فهرست «۱۰۱ لحظهٔ احمقانه در دنیای تجارت» در سال ۲۰۰۷ قرار داد. دعاوی قضایی. در سپتامبر ۲۰۰۶، یک دعوی حقوقی گروهی علیه AOL در دادگاه ناحیه ای ایالات متحده در منطقهٔ شمالی ایالت کالیفرنیا تنظیم شد. این دادخواست، AOL را به نقض قانون ارتباطات الکترونیکی، انجام اقدامات تجاری فریبکارانه و گمراه کننده و سایر ادعاها متهم می کند و خواستار پرداخت حداقل ۵٬۰۰۰ دلار به ازای هر فردی است که داده های جستجوی او افشا شده است. این پرونده در سال ۲
۰۱۳ به صورت توافقی مختومه شد. کاربران شناخته شده. اگرچه جستجوگران تنها با شناسهٔ عددی مشخص شده بودند، نتایج جستجوی برخی افراد به دلایل مختلف مورد توجه قرار گرفت. تلما آرنولد. با استفاده از سرنخ هایی که در عبارات جستجو مشخص شده بود، روزنامهٔ "نیویورک تایمز" توانست هویت چند نفر از جستجوگران را شناسایی کند. با اجازهٔ خود او، این روزنامه کاربر شمارهٔ ۴۴۱۷۷۴۹ را به عنوان تلما آرنولد معرفی کرد؛ بیوه ای ۶۲ ساله از شهر لیلبورن، ایالت جورجیا. این نقض حریم خصوصی بازتاب گسترده ای در رسانه ها داشت و منجر به استعفای مدیر ارشد فناوری AOL، یعنی مورین گاورن در تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۰۶ شد. رسانه ها به نقل از یک منبع داخلی گزارش دادند که دو کارمند اخراج شده اند: پژوهشگری که داده ها را منتشر کرده بود و سرپرست مستقیم او که به مورین گاورن گزارش می داد. کاربر ۹۲۷. یکی از پیامدهای رسوایی AOL، افزایش تعداد نوشته های وبلاگی دربارهٔ داده های فاش شده بود. نتایج جستجوی برخی کاربران به دلایلی چون جالب بودن، طنزآمیز بودن، ناراحت کننده یا خطرناک بودن مورد توجه قرار گرفت. وب سایت ناظر بر حقوق مصرف کننده "The Consumerist"، مطلبی را به قلم سردبیر خو
د، بن پاپکن منتشر کرد که در آن کاربر ناشناس شماره ۹۲۷ را معرفی کرده بود. نتایج جستجوی این کاربر به شدت عجیب و گاه تاریک توصیف شده اند، از جمله عباراتی دربارهٔ ارکیده پروانه ای، گروه موسیقی Fall Out Boy، و جستجوهایی دربارهٔ پورنوگرافی کودکان و جان دوستی (زووفیلیا). این مطلب وبلاگی تاکنون نزدیک به ۴٬۰۰۰ بار مشاهده شده و در بسیاری از وب سایت های پرمخاطب دیگر نیز ارجاع داده شده است. علاوه بر جلب توجه جامعهٔ آنلاین، کاربر ۹۲۷ الهام بخش خلق نمایشی تئاتری شد که توسط کاترین کلارک گری در فیلادلفیا نوشته شد. این نمایش نیز با عنوان User 927 شناخته می شود و در چندین وبلاگ همان هایی که نخستین بار هویت این کاربر را معرفی کرده بودند، مورد اشاره قرار گرفته است. کاربر ۷۱۱۳۹۱. مجموعه ای از فیلم های اینترنتی در وب سایت "Minimovies" با عنوان "I Love Alaska"، با استفاده از صدا و تصویر، زندگی کاربر شمارهٔ ۷۱۱۳۹۱ را بازسازی کرده اند. سازندگان این اثر، آن را «یک مستند اپیزودیک» توصیف کرده اند.
جبهه خلق برای آزادی عمان ()، سازمان انقلابی مارکسیستی و ملی گرای عرب در عمان بود. این گروه از زمان تأسیس جبهه خلق برای آزادی فلسطین تا سرکوب شورش در سال ۱۹۷۶، در جنگ ظفار علیه سلطنت عمان جنگید.
آمون-حر-خپش-اف (؛ به معنی «آمون با دست قوی خود همراه است») فرزند احتمالی فرعون سنوسرت سوم و حتحورحتپ بوده و به خاطر دفن شدنش در میدلبری، ورمانت در ایالات متحده آمریکا معروف است. با این حال، هویت او هرگز به طور قطعی تأیید نشده است. سنوسرت سوم و حتحورحتپ به طور رسمی ازدواج نکرده بودند و ممکن است حتحورحتپ نوه خودِ سنوسرت سوم بوده باشد. روی قبر او نوشته شده است: در نزدیکی بالای سنگ قبر، نمادهای عنخ، صلیب مسیحی و نماد جوجه بلدرچین هیروگلیفی حک شده است. گفته می شود که او در سن دو سالگی درگذشته و در مصر، احتمالاً در دَهشور دفن شده است. مومیایی او توسط دزدان مقبره دزدیده شد و در سال ۱۸۸۶ توسط هنری شلدون از ملوانان اسپانیایی در نیویورک خریداری شد تا در موزهٔ خود، موزه تاریخ هنری شلدون در ورمانت، به نمایش بگذارد. با این حال، مومیایی در شرایط بسیار بدی به دست شلدون رسید و در نهایت به اتاق زیرشیروانی منتقل شد. پس از مرگ شلدون، مومیایی در آنجا باقی ماند تا اینکه در سال ۱۹۴۵، جرج مید، سرپرست موزه، آن را پیدا کرد. مید به دلیل ترس از این که مومیایی توسط دانش آموزان شوخ طبع از خاک بیرون کشیده شود، تصمیم گرفت که آن را در کوره
همسایه اش سوزانده و در قطعه خانوادگی خود دفن کند، که این کار در سال ۱۹۵۰ انجام شد و برای آن یک سنگ قبر مناسب قرار داده شد. قبر آمون-حر-خپش-اف در کنار قبر ژنرال وارن هیستینگز و نزدیکی قبر نماینده ایالت ورمونت، دانیل چیپمن قرار دارد.
آمون-حر-خپش که با نام آمون-حر-خپشف بی نیز شناخته می شود پسر بزرگ تر و ولیعهد منصوب فرعون رامسس سوم بود. او—همانند دست کم یکی دیگر از برادرانش—به نام یکی از پسران رامسس دوم یعنی آمون-حر-خپشف، نام گذاری شده بود. او در حدود پانزده سالگی درگذشت. از او همچنین با عنوان رامسس آمون-حر-خپشف یاد شده است. وی با برادرش رامسس ششم که پیش از رسیدن به سلطنت نیز آمون-حر-خپشف نامیده می شد، یکی نیست. تصویر او در معبد پدرش در شهر هابو دیده می شود. آرامگاه او، کیووی۵۵ (در درهٔ ملکه ها)، به خوبی حفظ شده و در سال های ۱۹۰۳–۱۹۰۴ توسط باستان شناسان ایتالیایی حفاری شد.
جان پل مک کانل (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ به عنوان ششمین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. مک کانل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۲۸ در سپاه هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آغاز کرد، از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ فرماندهی نیروی هوایی سوم را برعهده داشت، از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ فرمانده بال ۷ هوایی بود، از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ به عنوان مدیر برنامه های فرماندهی استراتژیک هوایی فعالیت می کرد و از ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۸ فرماندهی نیروی هوایی دوم را برعهده داشت. وی از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲ جانشین فرماندهی راهبردی هوایی بود، از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ به عنوان جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. او در جنگ جهانی دوم حضور داشت و در سال ۱۹۶۹ پس از ۴۱ خدمت از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
حمیدرضا محمدی تنها وزنه بردار ایرانی است. محمدی تنها اهل استان زنجان است. او در ۱۴۰۳ توانست در قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا که به میزبانی قطر، با مجموع ۴۰۲ کیلوگرم سه مدال نقره را از آن خودش کند و نایب قهرمان آسیا شود. او در مسابقات قهرمانی جوانان جهان در پرو، در ۵ مه ۲۰۲۵، توانست با رکورد ۱۸۱ یک ضرب، ۲۱۳ دو ضرب و مجموع ۳۹۴ کیلوگرم، سه مدال طلا را در +۱۰۹ کیلوگرم کسب کند.
«زن» ترانه ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی دوجا کت از سومین آلبوم استودیویی وی "پلنت هر" (۲۰۲۱) است. این ترانه به عنوان ترکیبی از سبک های افروبیتس، پاپ و آراندبی شناخته می شود و مضامین آن به مسائلی همچون زنانگی الهی و فمینیسم پرداخته است. پس از کسب محبوبیت در اروپا و ورود به رتبهٔ ۱۰ برتر در کشورهای یونان، فرانسه، دانمارک، سوئیس، لیتوانی و پرتغال، این ترانه در ۱ اکتبر ۲۰۲۱ به عنوان چهارمین تک آهنگ آلبوم، تأثیر قابل توجهی بر پخش رادیویی در ایتالیا داشت. این ترانه در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۱ به رادیوهای جریان اصلی و رادیوهای ریتمیک معاصر آمریکایی ارسال شد و موفقیتی تدریجی داشت و چندین ماه در چارت ها باقی ماند تا به آرامی به رتبه ۱۰ برتر رسید. در جدول ۷ مهٔ ۲۰۲۲ تقریباً یک سال پس از انتشار اولیه رتبه هفتم در "بیلبورد" هات ۱۰۰ را کسب کرد.
شوغیک سرگئی صافیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۳ اوت ۱۹۱۶ در خندزورسک به دنیا آمد و از دانشگاه تربیت مدرس جمهوری آذربایجان فارغ التحصیل گشت. وی در ۴ اوت ۱۹۹۵ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
چارلز آلوین گابریل (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ به عنوان یازدهمین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. گابریل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۰ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد و در طول خدمت به عنوان خلبان جنگنده ۱۵۲ عملیات جنگی با هواپیمای اف-۴ داشت. او از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ فرماندهی گروه ۴۳۲ شناسایی تاکتیکی را برعهده داشت، از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ به عنوان معاون عملیات فرماندهی هوایی تاکتیکی فعالیت می کرد، از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ جانشین فرمانده نیروهای کره ایالات متحده و با حفظ سمت جانشین فرماندهی سازمان ملل در سئول بود و از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ به عنوان فرمانده نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا فعالیت می کرد. وی در جنگ کره و جنگ ویتنام حضور داشت و در سال ۱۹۸۶ پس از ۳۶ سال خدمت از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
آروس سیرانی سیرادقیان (؛ ؛ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل گشت.
تیلستینا میکائِلی سوجیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) زیست شیمی دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۶ اکتبر ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۲۰۰۰ در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
گوهار آرامی فِرمانیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۰ نوامبر ۱۸۹۹ در تفلیس در به دنیا آمد و از و فارغ التحصیل گشت. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در سن ۵۸ سالگی در ایروان درگذشت.
«فریک» ترانه ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی دوجا کت می باشد که از سوی کموساب رکوردز و آرسی ای رکوردز در ۸ اوت ۲۰۲۰ منتشر شد. این ترانه در ابتدا به صورت انحصاری در سال ۲۰۱۸ در ساوندکلاود بارگذاری شده بود، اما به دلیل درخواست زیاد طرفداران در فضای مجازی مجدداً بسته بندی و به صورت تجاری منتشر شد. این ترانه از ترانهٔ «سرت را روی شانه ام بگذار» اثر پل آنکا که در سال ۱۹۵۹ منتشر شده، نمونه برداری کرده است. «فریک» یک تک آهنگ تبلیغاتی مستقل است که در نوامبر سال ۲۰۲۰ به طور محدود در قالب وینیل از طریق اربن اوتفیترز منتشر شد.
تریومف بونویل تی۱۲۰ یک موتورسیکلت خیابانی بریتانیایی با انجین ۶۴۹ سی سی، موتور دوسیلندر، چهارزمانه، هواخنک (بدون رادیاتور)، قدرت ۴۶ اسب بخار و نهایت سرعت ۱۷۵ کیلومتر بر ساعت که بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۵ توسط کمپانی مهندسی تریومف تولید می شد.
یک واحد کنترل بخشِ مرکزی از یک سازوکار است که کارکرد آن را کنترل می کند. این واحد گاه بصورت توزیع شده ظارهر خواهد شد، ولی قابل تشخیص است. برای نمونه می توان به یک رایانه یا یک وسیله نقلیه موتوری اشاره داشته باشد. واحد کنترل ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
در سخت افزار رایانه، یک کنترل گر ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویلیام والاس وترسپون (; – ) سرلشکر نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۵ به عنوان ششمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. وترسپون فعالیت نظامی را از سال ۱۸۷۰ در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۲ فرماندهی گردان دوم هنگ ۶ پیاده را برعهده داشت، از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۲ فرمانده کالج جنگ نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود و از ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ به عنوان فرمانده قرارگاه خلیج ارتش فعالیت می کرد. وی در جنگ های سرخ پوستان، جنگ آمریکا و اسپانیا و جنگ فیلیپین و آمریکا حضور داشت و در سال ۱۹۱۴ پس از ۴۴ سال خدمت از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
بروس پالمر (; – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ به عنوان دوازدهمین جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد و از ژوئیه تا اکتبر ۱۹۷۲ رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود. پالمر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۶ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۴ فرماندهی هنگ ۱۶ پیاده را برعهده داشت، از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ رئیس ستاد ارتش هشتم ایالات متحده آمریکا بود و از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ به عنوان فرمانده سپاه شانزدهم هوابرد فعالیت می کرد. وی از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ جانشین فرمانده نیروی زمینی آمریکا در ویتنام بود و از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ فرماندهی آمادگی ایالات متحده را برعهده داشت.