Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سوسیس خون شیرین نوعی کرم شیرین ایتالیایی است که بر پایه شکلات تلخ و خون خوک تهیه می شود و به عنوان یک محصول کشاورزی و غذایی سنتی در چندین منطقه ایتالیا شناخته می شود. این خوراکی در درجه های مختلفی گرم و برای غوطه ور کردن رقیق شده یا به صورت پودینگ یا کیک تهیه می شود. در ناپل، این خوراکی به طور سنتی برای کارناوال تهیه می گردد. با این حال، فروش عمومی خون خوک به دلایل بهداشتی در سال ۱۹۹۲ ممنوع شد. این دسر در سریال تلویزیونی "هانیبال" به عنوان دسر مورد علاقه هانیبال لکتر ظاهر می شود.
کولوت نوعی لباس است که نیمه پایینی بدن را می پوشاند. این اصطلاح می تواند به دامن های چاک دار، شلوارک های مردانه قدیمی یا زیرشلواری های زنانه نیز اشاره داشته باشد؛ این لباس نمونه ای از صنعت مد است که از طرح های مختلف در طول تاریخ، زبان ها و فرهنگ ها گرفته شده و سپس برای توصیف لباس های مختلف استفاده شده و اغلب باعث سردرگمی مورخان و خوانندگان می شود. کلمه فرانسوی "کولوت" به معنای یک جفت شورت، شلوار، شورت کوتاه، شلوارک، یا (از نظر تاریخی) شلوارک است؛ که از کلمه فرانسوی "culot" به معنای نیمه پایینی یک چیز گرفته شده است که در این مورد به معنای لباس زیرین است. در تاریخ کشورهای انگلیسی زبان، کولوت ها در اصل شلوارک هایی تا زانو بودند که به طور معمول توسط اشراف اروپایی از اواخر قرون وسطی (رنسانس) تا اوایل قرن نوزدهم پوشیده می شدند. این سبک شلوار تنگ که کمی پایین تر از زانو پایان می یافت، در فرانسه و در دوران سلطنت هانری سوم (۱۵۷۴–۱۵۸۹) رایج شد. کولوت ها معمولاً در ناحیهٔ زانو با استفاده از دکمه، بند و سگک یا بندکِ کشیدنی بسته و محکم می شدند. در جریان انقلاب فرانسه (۱۷۸۹–۱۷۹۹)، انقلابیون طبقهٔ کارگر به نام «سانس کولوت»
(به معنای تحت اللفظی «بی کولوت») شناخته شدند؛ نامی که از رد کردن پوشاک اشرافی گرفته شده بود. در ایالات متحده، تنها پنج رئیس جمهور اول، از جورج واشینگتن (۱۷۳۲–۱۷۹۹) تا جیمز مونرو (۱۷۵۸–۱۸۳۱)، شلوارهای تنگ مطابق با سبک اواخر قرن هجدهم می پوشیدند. جان کوئینسی آدامز (۱۷۶۷–۱۸۴۸) در مراسم تحلیف خود در سال ۱۸۲۵ به جای شلوار کوتاه تا زانو، شلوار بلند پوشید و بدین ترتیب اولین رئیس جمهوری شد که این تغییر لباس را انجام داد.
اشتباه دل چیست؟ یا چه طور قلب مقصر است؟ فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی لارنس دسوزا است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیویا بهرتی، پریتوی، سورش اوبروی، لاکسیمیکانت برد و ساتین کاپو ایفای نقش کرده اند.
علیرضا ایزدی سرمربی تیم ملی پاراشنا و ناشنوایان ایران است. وی از سال ۱۳۸۹ فعالیت مربیگری را با حضور در تیم ملی شنا ایران آغاز کرد و تجربه همراهی تیم ملی را در مسابقات پارآسیایی جوانان ۲۰۱۳ مالزی و المپیک تابستانی ناشنوایان ۲۰۱۳ صوفیه، بلغارستان، مربی تیم ملی شنا ناشنوایان در بازیهایی آسیا و اقیانوسیه ۲۰۱۵ چین تایپه، تایوان با کسب ۱ مدال برنز و ۲ مدال برنز تیمی و نخستین مدال آسیا. سرمربی تیم ملی در بازیهایی پارآسیایی جوانان ۲۰۱۷ امارات و المپیک تابستانی ناشنوایان ۲۰۱۷ سامسون، ترکیه ، سرمربی تیم ملی شنا جانبازان و معلولین در بازیهای پاراآسیایی جوانان 2021 بحرین ، سرمربی تیم ملی شنا نابینایان و کم بینایان در بازیهای پاراآسیایی جواان بحرین 2021 ، مربی برتر کشور در ورزش های پارالمپیک و منتخب مربیان پارالمپیک در برنامه قهرمان ایران 1402شبکه سه سیما.منتخب اخلاق در مربیگری در بین مربیان پارالمپیک ایران درسال ۱۴۰۲. سرمربی تیم ملی پاراشنا دربازیهایی پارآسیایی هانگژو سال ۲۰۲۲ (کسب ۳ مدال طلا. ۴ نقره. ۴ برنز و ثبت یک رکورد آسیایی و یک رکورد بازیهایی پارآسیایی و کسب تیم پاراشنا ایران در جایگاه سوم آسیا). سرمربی تیم ملی در
بازی های همبستگی اسلامی ۲۰۲۱ ترکیه( کسب ۵ مدال طلا. ۶ مدال نقره. ۴ مدال برنز و مقام اولین بازیها در بخش مردان). سرمربی تیم ملی پاراشنا در مسابقات جهانی ایتالیا ۲۰۲۲. سرمربی تیم ملی پاراشنا در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۳ منچستر، انگلستان. سرمربی تیم ملی شنا در مسابقات پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس ،فرانسه. سرمربی تیم ملی شنا در المپیک ناشنوایان ۲۰۲۵ توکیو، ژاپن
کیمکو ونوکس ۲۵۰ یک موتورسیکلت دوسیلندر تایوانی در سبک کروزر که توسط کمپانی کیمکو از سال ۲۰۰۳ در حال تولید است. سیلندرهای وی شکل موتور ونوکس در پیکربندی V-twin با زاویه ۹۰ درجه قرار گرفته اند. این موتور دارای دو میل بادامک در بالا، چهار سوپاپ در هر سیلندر و سیستم خنک کننده مایع است. همه این موارد به ونوکس اجازه می دهد تا ۲۸ اسب بخار (۲۱ کیلووات) قدرت ارائه دهد، که نسبت به ۲۵۰ کروزر مانند هوندا ربل۲۵۰ ۱۰ اسب بخار (۷٫۵ کیلووات) بهبود یافته است. این موتورسیکلت دور سنج ندارد، اما موتور دارای محدودکننده است که به موتورسوار اجازه نمی دهد دور موتور را از خط قرمز آن فراتر ببرد. شیر سوخت در ونوکس اتوماتیک است. قبل از روشن کردن نیازی به روشن کردن آن نیست، هنگام کم شدن سوخت به طور خودکار به حالت رزرو تغییر می کند و به چراغ کم بودن سوخت در صفحه کیلومترشمار متصل است.
اصغر عباسی (زادهٔ۱۰ آذر ۱۳۵۹ در یزد) کارگردان، نویسنده و تهیه کننده فیلم کوتاه ایرانی است. او برنده تندیس فانوس طلایی بهترین کارگردانی برای فیلم "«رؤیای نیمه شب»" از جشنواره بین المللی فیلم مردمی عمار است. عباسی داور فستیوال فیلم بین المللی «هیومن» کانادا در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ بود. تحصیلات. عباسی فارغ التحصیل انجمن سینمای جوانان ایران و فارغ التحصیل کارشناسی ارشد کارگردانی سینما از دانشگاه هنر و معماری نوشهر است.
لورنزو گاسپرینی (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) فلسفه، مؤلف، آموزگار، فعال حقوق زنان اهل ایتالیا است. زندگی نامه. لورنزو گاسپارینی در سال ۱۹۷۲ در رم به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه ساپینزای رم در رشتهٔ فلسفه فارغ التحصیل شد و پایان نامه ای با عنوان "گیورگی لوکاچ و نظریهٔ رمان" ارائه داد. در ماه مهٔ ۲۰۰۴، در دانشگاه بولونیا، مدرک دکترای فلسفه در زمینهٔ فلسفه (زیبایی شناسی) با پایان نامه ای با عنوان "زبان و ادبیات در موریس مرلو-پونتی" دریافت کرد. دوران حرفه ای. در طول تحصیلات فلسفه و یک دورهٔ کوتاه فعالیت دانشگاهی در دانشگاه های مختلف در ایتالیا مرکزی، او با ادبیات فمینیستی و شخصیت های کلیدی آن آشنا شد. او تصمیم گرفت روی ترویج و شناساندن مطالعات جنسیت تمرکز کند، به ویژه برای مخاطب مرد. او سمینارها، کارگاه ها و آزمایشگاه هایی در دانشگاه ها، مدارس، مراکز اجتماعی، شرکت ها، اتحادیه های کارگری، انجمن های حرفه ای و گروه های خودگردان برگزار کرد. او برای مجلات تخصصی و عمومی، هم نسخهٔ آنلاین و هم چاپی می نویسد. نوشته های گاسپارینی به فمینیسم و مردانگی جدید اختصاص دارد. آثار او توسط Tlon، Settenove، Eris و Effequ منتشر می شود. او سخ
نران در جشنوارهٔ روزنامه نگاری در پروجا و Elastica در بولونیا بوده است و در طول برنامه های کارشناسی ارشد برای دانشجویان تدریس می کند و بر مزایای استفاده از زبان فراگیر هم در محیط های حرفه ای و هم در زندگی روزمره تأکید می کند.
هنر لذت () یک درام تلویزیونی ۶ قسمتی محصول سال ۲۰۲۵ است که بر اساس رمانی به همین نام، نوشته گولیاردا ساپینزا در سال ۱۹۹۸ ساخته شده است. این سریال از ۲۸ فوریه تا ۱۴ مارس ۲۰۲۵ از شبکه اسکای آتلانتیک پخش گردید. تولید. این مجموعه در کاتانیا، چفالو و باگریا فیلمبرداری شد. صحنه های داخل صومعه در کاستلو اورسینی-اودِسکالچی در براچانو فیلمبرداری گردید، در حالی که صحنه های بیرونی در یک صومعه سابق در نزدیکی کورلئونه فیلمبرداری شدند. انتشار. اولین قسمت از این سریال برای اولین بار در بخش نمایش های ویژه جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. این مینی سریال در دو بخش، در تاریخ های ۳۰ مه و ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، در سینماهای ایتالیا اکران شد؛ اکران سینمایی آن باعث شد که واجد شرایط دریافت جوایز دیوید دی دوناتلو در بخش های سینمایی شود.
دلم غریبه شده یا قلبم غریبه شد فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی ساوان کومار تاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون کاپیل جواری، سالونی اسوانی، اشوتوش رانا، آمریش پوری، موکش ریشی، پریم چوپرا، ناوانی پریهار، راضا مراد و مشتاق خان ایفای نقش کرده اند.
تمیزکاری قطعات مرحله ای در فرآیندهای مختلف صنعتی است که یا به عنوان آماده سازی برای عملیات تکمیلی سطحی انجام می شود، یا برای محافظت از اجزای حساس به کار می رود. یکی از این فرآیندها، آبکاری الکترولیتی است که به ویژه نسبت به تمیزی قطعه حساس است، زیرا حتی لایه های نازک روغن می توانند چسبندگی پوشش را مختل کنند. روش های تمیزکاری شامل شوینده های حلالی، شست وشوی قلیایی داغ، زیست پالایی، تمیزکاری الکتریکی و اچ اسیدی می شوند. در محیط های صنعتی، آزمایشی رایج به نام آزمون شکست آب برای ارزیابی تمیزی سطوح ماشین آلات به کار می رود. این آزمون شامل شست وشوی کامل و نگه داشتن سطح در حالت عمودی است. وجود آلاینده های آب گریز مانند روغن ها باعث می شود که آب روی سطح به صورت قطره جمع شود و سریعاً جاری گردد. در مقابل، سطوح فلزی کاملاً تمیز خاصیت آب دوستی داشته و لایه ای پیوسته از آب روی آن باقی می ماند بدون آنکه به قطرات شکسته شود یا جاری گردد. البته باید توجه داشت که این آزمون ممکن است آلاینده های آب دوست را شناسایی نکند، اما این مواد در فرآیند آبکاری الکتریکی مبتنی بر آب جابه جا می شوند. همچنین، سورفکتانت ها مانند صابون می توانند
حساسیت این آزمون را کاهش دهند و لازم است پیش از آزمون کاملاً از سطح شسته شوند. تعاریف و دسته بندی ها. برای فعالیت هایی که در اینجا شرح داده می شوند، اصطلاحات زیر به طور رایج به کار می روند: تمیزکاری فلزات، تمیزکاری سطح فلز، تمیزکاری قطعات، چربی زدایی، و شست وشوی قطعات. این اصطلاحات در زبان فنی جا افتاده اند، اما هر یک کاستی هایی دارند. به عنوان مثال، تمیزکاری فلزات ممکن است با فرآیند پالایش فلزات خام اشتباه گرفته شود. اصطلاح تمیزکاری سطح فلز و تمیزکاری فلز استفاده روزافزون پلاستیک ها و مواد کامپوزیتی در این حوزه را در نظر نمی گیرند. همچنین، اصطلاح تمیزکاری قطعات شامل تمیزکاری مقاطع فولادی و ورق ها نمی شود. در نهایت، چربی زدایی تنها بخشی از موضوع را پوشش می دهد، زیرا در بیشتر موارد لازم است تراشه ها، براده ها، ذرات، نمک ها و سایر آلودگی ها نیز زدوده شوند. اصطلاحاتی مانند «تمیزکاری قطعات صنعتی و تجاری»، «تمیزکاری قطعات در صنایع و کارگاه ها» یا «تمیزکاری تجاری قطعات» شاید بهترین توصیف را برای این حوزه فعالیت ارائه دهند. برخی از متخصصان اصطلاح «تمیزکاری صنعتی قطعات» را ترجیح می دهند، زیرا می خواهند فعالیت هایی ما
نند نگهداری ساختمان ها، اتاق ها، محوطه ها، پنجره ها، کف ها، مخازن، ماشین آلات، مسائل بهداشتی، و سایر اشیای غیرتجاری را از این تعریف خارج کنند. عناصر و تعاملات آن ها. فعالیت های تمیزکاری در این حوزه تنها با توصیف مجموعه ای از عوامل به طور کامل قابل مشخص شدن هستند. این عوامل در تصویر نشان داده شده اند. قطعات و مواد مورد تمیزکاری. در ابتدا باید به قطعاتی که نیاز به تمیزکاری دارند توجه کرد. این قطعات می توانند شامل مقاطع خام یا کم فرآوری شده، ورق ها و سیم ها باشند، اما همچنین ممکن است شامل قطعات ماشین کاری شده یا مجموعه های مونتاژشده باشند که نیاز به تمیزکاری دارند. بنابراین، این قطعات می توانند از فلزات مختلف یا ترکیب های گوناگون فلزی ساخته شده باشند. همچنین، پلاستیک ها و مواد کامپوزیتی به طور فزاینده ای در این حوزه دیده می شوند، چراکه به عنوان مثال صنعت خودروسازی و سایر صنایع در حال استفاده بیشتر از مواد سبک تر هستند. جرم قطعه می تواند در انتخاب روش تمیزکاری اهمیت زیادی داشته باشد. به عنوان نمونه، شافت های بزرگ کشتی معمولاً به صورت دستی تمیز می شوند، در حالی که شافت های بسیار کوچک در لوازم الکتریکی اغلب به صورت
انبوه در کارخانه های بسیار خودکار تمیز می گردند. هندسه قطعات نیز به همان اندازه اهمیت دارد. سوراخ های باریک، بلند، منشعب و رزوه دار که ممکن است براده های گیر کرده در خود داشته باشند، از بزرگ ترین چالش ها در این حوزه فنی محسوب می شوند. یکی از روش های رفع این براده ها، استفاده از فشار بالا و شست وشوی پرفشار است. همچنین می توان از ربات ها استفاده کرد که برنامه ریزی می شوند تا سوراخ های ایجادشده را با فشار بالا به طور دقیق شست وشو دهند. آلودگی ها. قطعات معمولاً با مواد ناخواسته، آلاینده ها یا کثیفی ها پوشیده می شوند. تعریف آلودگی در موقعیت های مختلف متفاوت است. در برخی موارد، این لایه ها مطلوب هستند؛ برای مثال ممکن است بخواهیم لایه رنگ باقی بماند و فقط ماده ای که روی آن قرار گرفته برداشته شود. اما در موارد دیگر، زمانی که نیاز به آزمون ترک یابی است، لایه رنگ به عنوان یک ماده ناخواسته در نظر گرفته شده و باید حذف شود. طبقه بندی آلودگی ها بر اساس ساختار لایه ای (از سطح ماده پایه به سمت بیرون): هرچه لایه به سطح زیرلایه نزدیک تر باشد، انرژی بیشتری برای حذف آن نیاز است. بر این اساس، روش های تمیزکاری را می توان بر پایه
نوع انرژی ورودی دسته بندی کرد: لایه آلودگی همچنین می تواند بر اساس معیارهای زیر طبقه بندی شود: انجمن آمریکایی آزمون و مواد (ASTM) در راهنمای خود با عنوان "«انتخاب یک فرآیند تمیزکاری»" شش گروه آلودگی را معرفی کرده و آن ها را با متداول ترین روش های تمیزکاری مرتبط می سازد. در این منبع، مناسب بودن هر روش برای حذف آلودگی خاص بررسی می شود. همچنین، فرآیندهای نمونه برای کاربردهای مختلف ارائه شده است. با توجه به اینکه انتخاب فرآیند باید جنبه های گوناگونی را در نظر بگیرد، این طبقه بندی تنها می تواند یک راهنمای اولیه باشد. شش گروه آلودگی معرفی شده عبارت اند از: بارگذاری (Charging). برای انتخاب تجهیزات و مواد مناسب، باید مقدار و میزان ظرفیت عبوری مورد نیاز نیز مشخص باشد. در کارخانه های بزرگ، تمیزکاری مقادیر بسیار کم معمولاً از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. علاوه بر این، روش قیمت گذاری نیز باید تعیین شود. قطعات حساس گاهی لازم است در باکس ها ثابت شوند. هنگام کار با حجم های زیاد، می توان از بارگذاری انبوه (bulk charging) استفاده کرد، اما در این حالت دستیابی به سطح مطلوبی از تمیزی در قطعات تخت که به یکدیگر می چسبند دشوار ا
ست. همچنین، فرآیند خشک کردن در این شرایط می تواند مشکل ساز باشد. محل تمیزکاری. عامل دیگری که باید در نظر گرفته شود، محل تمیزکاری است. تمیزکاری در کارگاه نیازمند روش هایی متفاوت از تمیزکاری در محل (on-site) است؛ مانند مواردی که در تعمیر و نگهداری به کار می رود. در بیشتر موارد، تمیزکاری در کارگاه انجام می شود. روش های متداول شامل چربی زدایی با حلال (solvent degreasing)، چربی زدایی با بخار (vapor degreasing) و استفاده از شوینده های آبی قطعات (aqueous parts washer) هستند. شرکت ها معمولاً ترجیح می دهند که عملیات بارگذاری، بارگیری و تخلیه در خط تولید یکپارچه شود، که این امر از نظر ابعاد و ظرفیت، نیازمندی های بسیار بیشتری برای سیستم تمیزکاری ایجاد می کند. چنین سیستم های تمیزکاری معمولاً دقیقاً متناسب با نیازهای مربوط به قطعات، نوع آلودگی و روش بارگذاری طراحی می شوند (تولید ویژه). همچنین، از تجهیزات تمیزکاری مرکزی که اغلب به صورت چندمنظوره ساخته می شوند، به طور گسترده استفاده می شود. این سیستم ها می توانند پاسخگوی نیازهای گوناگون تمیزکاری باشند. نمونه های معمول آن شامل ایستگاه های شست وشو (wash stands) یا ماشین های ک
وچک تمیزکاری هستند که در بسیاری از کارخانه های صنعتی یافت می شوند. تجهیزات و فرآیند تمیزکاری. ابتدا می توان روش های تمیزکاری را از ساده ترین تا پیشرفته ترین به چهار دسته تقسیم کرد: فرآیند تمیزکاری ممکن است در یک مرحله انجام شود (که در مورد تمیزکاری دستی رایج تر است)، اما معمولاً شامل چندین مرحله است. در کارخانه های بزرگ، به ویژه در صنایع پزشکی و اپتیک، یافتن ۱۰ تا ۲۰ مرحله برای فرآیند تمیزکاری امری عادی است. این پیچیدگی می تواند به دلیل ادغام مراحل غیرتمیزکاری مانند ایجاد لایه های محافظت در برابر خوردگی یا فسفاته کاری در همان سیستم ها باشد. البته گاهی تمیزکاری ساده تر است، به عنوان مثال در آبکاری الکترولیتی یا گالوانیزه کردن که تمیزکاری تنها به عنوان یک مرحله پیش پردازش انجام می شود. مراحل متداول تمیزکاری عبارتند از: هر یک از این مراحل می تواند در حمام جداگانه، محفظه جداگانه یا در صورت استفاده از شست وشوی پاششی، در منطقه خاص خود (خط یا تجهیزات چندمحفظه ای) انجام گیرد. اما در بسیاری از موارد، همه این مراحل می توانند در یک محفظه منفرد انجام شوند که مواد مختلف به طور متوالی به آن پمپ می شوند (سیستم تک محفظه ای).
مواد تمیزکاری نقش مهمی دارند زیرا آلاینده ها را از سطح زیرلایه جدا می کنند. تمیزکننده های مایع می توانند شامل موارد زیر باشند: حلال های کلر دار سنتی مانند تری کلرواتیلنو تتراکلرواتیلنبه دلیل خطرناک بودن، امروزه فقط در سیستم های کاملاً درزبندی شده استفاده می شوند. در گروه حلال های هیدروکربنی نیز ترکیبات جدیدی مانند استرهای اسیدهای چرب از چربی ها و روغن های طبیعی، الکل های اصلاح شده و استرهای دوبخشی توسعه یافته اند. شوینده های آبی اغلب ترکیبی از چند ماده اند: ترکیبات قلیایی، سورفکتانت ها و عوامل کی لیت کننده. در تمیزکاری فلزات آهنی، به آن ها بازدارنده های زنگ زدگی افزوده می شود تا از ایجاد زنگ زدگی آنی پس از شست وشو جلوگیری شود. این نوع شوینده ها به دلیل نتایج مطلوب و پسماند کم خطرتر، روزبه روز بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. مواد جامد مانند یخ خشک CO₂ نیز استفاده می شوند: گلوله های خشک برای نیازهای سنگین و CO₂ به صورت برف برای مواد حساس تر. تنها عیب این روش، مصرف بالای انرژی برای تولید یخ خشک است. در کنار آن، فرآیندهایی بدون استفاده از مواد مختلف نیز وجود دارند مانند لرزش، لیزر، برس کاری و سیستم های دمش/مکش
. هر مرحله تمیزکاری با توجه به نوع رسانه، دما و روش اعمال انرژی مکانیکی تعریف می شود. برخی روش های رایج عبارت اند از: مدت زمانی که قطعه در منطقه، حمام یا محفظه قرار می گیرد نیز بخش مهمی از فرآیند است، زیرا دما، ماده و شدت اعمال انرژی بر نتیجه تأثیر می گذارند. محیط جانبی (Periphery). هر تجهیز تمیزکاری نیازمند یک محیط جانبی است. این اصطلاح شامل تجهیزات و اقداماتی است که از یک سو برای حفظ و کنترل حمام ها و از سوی دیگر برای حفاظت از انسان و محیط زیست به کار می روند. محیط جانبی همچنین شامل اقداماتی برای حفاظت کارکنان است، مانند: و نیز اقدامات زیست محیطی مانند: در فرآیندهای بدون نواد پاکسازی مانند لیزر یا لرزش، فقط خود آلودگی برداشته شده باید دفع شود. در روش هایی مانند پاشش CO₂ یا برس کاری خودکار، پسماند اندک است اما هزینه انرژی بالاتر می باشد. الزامات کیفی. استانداردسازی الزامات کیفی برای سطوح تمیز شده، چه از منظر فرآیند بعدی (مانند پوشش دهی یا عملیات حرارتی) و چه از نظر عملکرد فنی، دشوار است. با این حال، می توان از طبقه بندی های کلی استفاده کرد. در آلمان تلاش شد تا تمیزکاری به عنوان یک زیرشاخه از عملیات فلزی تعری
ف شود (DIN 8592: تمیزکاری به عنوان زیرشاخه ای از فرآیندهای برشی)، اما این تعریف تمام پیچیدگی های تمیزکاری را دربرنمی گیرد. قواعد کلی تر شامل طبقه بندی به تمیزکاری میانی، تمیزکاری نهایی، تمیزکاری دقیق و تمیزکاری بحرانی است (به جدول مراجعه شود) که در عمل بیشتر به عنوان یک راهنمای عمومی در نظر گرفته می شود. (1) مرتبط با کل آلودگی؛ (2) تنها مرتبط با کربن. قاعده ی کلی همچنان این است که الزامات کیفی در صورتی رعایت شده اند که فرآیند بعدی (بخش بعدی را ببینید) بدون مشکل انجام شود. به عنوان مثال، پوشش رنگی قبل از پایان دوره ی ضمانت پوسته پوسته نشود. وقتی این قاعده کافی نباشد، به ویژه در سفارش های خارجی و به دلیل نبود استانداردها، اغلب الزامات خاص مشتری مطرح می شود، مانند میزان آلودگی باقی مانده، حفاظت در برابر خوردگی، لکه ها و سطح براقیت. روش های اندازه گیری برای تضمین کیفیت معمولاً نقش زیادی در کارگاه ها ایفا نمی کنند، اگرچه طیف وسیعی از آن ها وجود دارد: از کنترل چشمی و روش های ساده ی آزمایش (تست شکست آب، تست پاک کردن، اندازه گیری زاویه تماس، جوهرهای تستی، تست نوارچسب و غیره) تا روش های پیچیده ی تحلیلی (گرانی سنجی، شم
ارش ذرات، طیف سنجی مادون قرمز، طیف سنجی تخلیه ی درخشان، آنالیز پراش پرتو ایکس انرژی، میکروسکوپ الکترونی روبشی و روش های الکتروشیمیایی). تنها تعداد کمی از روش ها قابل استفاده مستقیم در خط تولید هستند و نتایج قابل بازتولید و مقایسه ای ارائه می دهند. پیشرفت های قابل توجه در این زمینه تنها اخیراً حاصل شده اند. در عین حال وضعیت کلی تغییر کرده است، زیرا الزامات پاکیزگی برای برخی اجزا در صنعت خودروسازی به طور چشمگیری افزایش یافته است. به عنوان مثال، سیستم های ترمز و سیستم های تزریق سوخت باید با قطرهای هرچه کوچک تر ساخته شوند و فشارهای بالاتری را تحمل کنند. بنابراین، آلودگی های ذره ای بسیار جزئی می توانند منجر به مشکلات بزرگ شوند. به دلیل سرعت بالای نوآوری، صنعت نمی تواند شناسایی خطاها را به مراحل متأخر موکول کند. به همین دلیل، استاندارد VDA 19/ISO 16232 تحت عنوان "وسایل نقلیه جاده ای، پاکیزگی اجزای مدارهای سیال" توسعه یافت که روش هایی برای کنترل انطباق با الزامات پاکیزگی را توصیف می کند. فرآیندهای پسین. در انتخاب روش های تمیزکاری، مواد شوینده و فرآیندهای تمیزکاری، فرآیندهای پسین، یعنی مراحل پردازش بعدی قطعات تمیزشده
، اهمیت ویژه ای دارند. طبقه بندی این فرآیندها اساساً بر مبنای نظریه ی کار روی فلزات انجام می شود: با گذشت زمان، مقادیر تجربی مشخص شده اند که نشان می دهند میزان کارایی موردنیاز تمیزکاری تا چه اندازه باید باشد تا فرآیندهای بعدی در طول دوره ی ضمانت و حتی فراتر از آن بدون مشکل انجام شوند. انتخاب روش تمیزکاری اغلب از همین نقطه آغاز می شود. چالش ها و روندها. جزئیات ذکر شده نشان می دهند که این حوزه تا چه اندازه پیچیده است. تغییرات کوچک در الزامات می تواند منجر به فرآیندهایی کاملاً متفاوت شود. به همین دلیل، دستیابی به سطح تمیزی موردنیاز به شکلی مقرون به صرفه و همراه با کاهش مداوم خطرات بهداشتی و زیست محیطی بیش ازپیش اهمیت پیدا کرده است، چرا که تمیزکاری به بخشی محوری در زنجیره ی تأمین تولید تبدیل شده است. شرکت های استفاده کننده معمولاً به تأمین کنندگان خود متکی هستند؛ تأمین کنندگانی که به دلیل داشتن تجربه ی گسترده، تجهیزات و فرآیندهای مناسب را پیشنهاد می دهند و سپس این تجهیزات و فرآیندها در ایستگاه های آزمایش در محل تأمین کننده، متناسب با الزامات دقیق مشتری تنظیم می شوند. با این حال، دامنه ی فناوری آن ها محدود است. بر
ای اینکه متخصصان بتوانند همه ی گزینه های مرتبط را برای برآورده ساختن نیازهایشان بررسی کنند، برخی مؤسسات ابزارهای متنوعی را توسعه داده اند:
جوزف فرانسیس شیا (۵ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۱۴ فوریه ۱۹۹۹) مهندس هوافضا و مدیر ناسا اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در منطقه برانکس شهر نیویورک به دنیا آمد و در دانشگاه میشیگان تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۵ مدرک دکترای مکانیک مهندسی دریافت نمود. پس از فعالیت در آزمایشگاه های بل بر روی سیستم هدایت رادیویی-اینرسی موشک قاره پیمای تایتان I، در سال ۱۹۶۱ به استخدام ناسا درآمد. شیا به عنوان معاون مدیر دفتر پروازهای سرنشین دار ناسا و سپس رئیس دفتر برنامه فضاپیمای آپولو، نقش کلیدی در شکل گیری مسیر برنامه آپولو ایفا کرد. او در تصمیم گیری ناسا برای استفاده از روش ملاقات در مدار ماه و همچنین حمایت از آزمایش کامل ("all up") موشک ساترن V تأثیرگذار بود. با وجود برخی جنجال ها درون سازمان، همکار سابقش جورج مولر از او به عنوان «یکی از بزرگ ترین مهندسان سیستم های زمان ما» یاد کرده است. شیا در بررسی حادثه آتش سوزی مأموریت آپولو ۱ در سال ۱۹۶۷ به شدت درگیر بود و تحت فشار روانی قرار گرفت. او به موقعیتی دیگر در واشنگتن منتقل شد و اندکی بعد ناسا را ترک کرد. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۰، به عنوان مدیر ارشد در شرکت ریتیون در لکسینگتون، ماساچوست فعالیت داشت و
پس از آن استاد کمکی در رشته هوافضا در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) شد. در سال ۱۹۹۳، شیا به عنوان مشاور ناسا در بازطراحی ایستگاه فضایی بین المللی خدمت کرد، اما به دلیل مشکلات سلامتی مجبور به استعفا شد.
شواهد باستان شناسی از سکونت انسان های پیشاتاریخی در جزیرهٔ ساردینیا به شکل نوراگه ها و دیگر بناهای پیشاتاریخی دیده می شود که در جای جای سرزمین پراکنده اند. تاریخ مکتوب ساردینیا با تماس های آن با مردمانی آغاز می شود که می خواستند بر تجارت غرب دریای مدیترانه در اروپای باستان چیره شوند: فنیقی ها، پونی ها و امپراتوری روم. در آغاز در پیوند سیاسی و اقتصادی با شهرهای فنیقی بود، اما در اواخر سده ششم پیش از میلاد بخشی از آن به دست کارتاژ افتاد و سپس پس از نخستین جنگ پونی (۲۳۰ پیش از میلاد) به طور کامل به دست روم افتاد. این جزیره سده ها بخشی از استان های روم، یعنی ساردینیا و کورسیکا (استان رومی) بود که در سده های سوم تا هفتم میلادی در اسقف نشین "ایتالیای رومی" ادغام شد. در قرون وسطای آغازین، همراه با دوره مهاجرت اروپایی، کاهش نفوذ امپراتوری بیزانس در باختر دریای مدیترانه و یورش های سارازن ها، جزیره از حوزه نفوذ هر دولت مرکزی بیرون رفت؛ این امر به پیدایش چهار پادشاهی مستقل به نام "Judicates" (لاتین: "Judicati"؛ زبان ساردنیایی: "Judicados") در سده های هشتم تا دهم انجامید. با افتادن زیر نفوذ پاپ، ساردینیا به کانون رقابت ج
مهوری جنوا، جمهوری پیزا و تاج آراگون بدل شد و سرانجام در سال ۱۳۲۴ به عنوان پادشاهی ساردینیا به تصرف آراگون درآمد. این پادشاهی ایبریایی تا سال ۱۷۱۸ دوام آورد، زمانی که به دودمان ساووی واگذار شد؛ ساووی ها از پیمونت سیاست گسترش به سراسر شبه جزیرهٔ ایتالیا را دنبال کردند و پادشاهی ساردینیا را در سال ۱۸۶۱ به «پادشاهی ایتالیا» تغییر نام دادند. پیشاتاریخ. کهن ترین نشانه از حضور نخستی سان پیشاتاریخی انسان انگاری به نام "Oreopithecus bambolii" در ساردینیا به ۸٫۵ میلیون سال پیش بازمی گردد. در سال ۱۹۹۶ استخوانی از انگشت یک انسانیان، مربوط به حدود ۲۵۰ هزار سال پیش، در غاری در ناحیه لوگودورو یافت شد. انسان در پارینه سنگی زبرین به این جزیره رسید. یک بند انگشت مربوط به ۱۸٬۰۰۰ پیش از میلاد در "غار کوربدو" نزدیک اولیه نا کشف شد. بقایای انسانی متعلق به میان سنگی نیز در "غار سو کلورو" در لائررو و همچنین در جنوب (سیری، آربوس، ساردینیا) یافت شده است. در همان عصر سنگ، مونته آرچی نقش مهمی ایفا می کرد. این آتشفشان قدیمی یکی از کانون های اصلی استخراج و تراش ابسیدین برای ابزارهای برنده و سرنیزه ها بود. هنوز هم این شیشه آتشفشانی در دام
نه های کوه یافت می شود. دوران نوسنگی در ساردینیا در هزاره ششم (پیش از میلاد) با فرهنگ کاردیال آغاز شد. بعدها فرهنگ های مهمی همچون فرهنگ اوزیری و فرهنگ آرتزاکنا در اواخر نوسنگی و فرهنگ های آبیالزو-فیلیگوسا و مونته کلارو در دورهٔ مس سنگی در جزیره پدید آمدند که هم زمان با ظهور خرسنگ بودند. فرهنگ دولمن ها، در پایان هزاره سوم پیش از میلاد، همراه با دیگر نمودهای مادی شاخص اروپای غربی (مانند فرهنگ پیاله ناقوسی) از سواحل ساردینیا به سیسیل نیز راه یافت. بناها و آثار پیشاتاریخی و پیشانوراجیکی که سیمای ساردینیا را شکل داده اند، شامل دوموس دی یاناس ()، سنگ افراشت ها، تندیس های سنگی و میزسنگ هستند. پیوند به بیرون.
دلم را به تو سپردم و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی راکش کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون کومار گوراو، راتی آگنیهوتری، مالا سینها، پاریکشیت سهنی، آمریش پوری، آریونا ایرانی، سورش اوبروی، شارات ساکسنا و لیلا چیتنیس ایفای نقش کرده اند.