Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هنر سغدی" به آثار هنری ای اطلاق می شود که توسط سغدیان، یک قوم ایرانی تبار که در نواحی سغدیانای باستان (شامل ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان و قرقیزستان امروزی) ساکن بودند، خلق شده است. آثار بزرگی از آنان در چین نیز وجود داشته است. اوج این هنر، در سده های پنجم تا نهم میلادی بود و شامل مجموعه ای غنی از هنرهای بصری آسیای مرکزی پیش از اسلام است. یافته های جدید در دهه های اخیر، درک پژوهشگران را از هنر سغدی، به مراتب عمیق تر ساخته است." سغدیان، به ویژه به خاطر نقاشی های دیواری شان شناخته شده اند، اگرچه در حوزه هایی چون فلزکاری و موسیقی نیز مهارت داشتند. فلزکاری سغدی، که بر هنر چینی نیز اثر گذاشته، گاهی با فلزکاری ساسانی اشتباه گرفته می شود. با این حال، ویژگی های متمایز این هنر، چون طراحی گویاتر و ظریفتر و نیز تفاوت های فنّی بهمراه نماد شناسانه، آن را متمایز می سازد. سغدیان علاقهٔ فراوانی به روایت گری داشتند و هنر آنان در وضوح گرائی بود. آن ها دیوارهای خانه هایشان را با نقاشی های داستانی و نقش های چوبی تزئین می کردند. در این نقاشی ها، تنها عناصر ضروری، با خطوط، بلوک های رنگ، و عناصر سادهٔ منظره نمایش داده می شدند، تا
صحنه ای دوبعدی و قابل فهم برای بیننده فراهم شود. مروری کلی. نقاشی های سغدی، عمدتاً در سغدیانا خلق می شدند. مشهورترین نمونه های هنر سغدی در پنجکنت و ورخشا یافت شده اند که در گذشته، شاه نشین های کوچک و مستقلی بودند. فرهنگ سغدی، در عین متمایز بودن، تحت تأثیر سنت های گوناگون و از جمله، فرهنگ ساسانی و هند پس از گُپتا قرار گرفت و خود نیز بر فرهنگ هایی چون چین اثر گذاشت. نقاشی ها و نقش های چوبی در خانه های سغدیان رایج بود. این آثار، علاوه بر زیبایی بصری، بازتاب زندگی روزمره، پوشاک، آیین ها، ابزار سرگرمی و داستان ها و افسانه های ایرانی، خاورمیانه ای (مانوی، نسطوری) و هندی بودند. شناخت دین سغدیان نیز، عمدتاً از طریق نقاشی ها و فسیلهای استخوان به دست آمده است. هنر سغدی، با فتوحات اسلامی در ماوراءالنهر، در حدود سال ۷۲۲ میلادی به پایان رسید. نقاشی. الگوهای تکرارشونده در هنر سغدی به چشم می خورد که در فلزکاری، سفال کاری، کنده کاری چوب و به ویژه در نقاشی های دیواری قابل مشاهده اند. نمایش صحنه های بزم، شکار، موسیقی و سرگرمی ها، از مضامین پرتکرار هستند. هنر سغدی، آینه ای از جامعهٔ پویای آنان و تعامل فرهنگی شان با دنیای اطرافش
ان است. آنان دیدگاه خاصی نسبت به جهان پس از مرگ داشتند که در نقاشی های مذهبی شان بازتاب خوبی یافته است. تنوع در آیین ها و سبک ها، نتیجهٔ روابط آنها با فرهنگ های دیگر در اوراسیا بود. از جمله برجسته ترین آثار. در چندین نقاشی، الهه ای با چهار دست، گاه نشسته بر اژدها و گاه بر تختی با پایه هایی به شکل اژدها یا شیر، دیده می شود. شخصیتی با پوست آبی نیز با شیوا یکی دانسته شده است. صحنهٔ معروف «سوگواری»، زن چنددستی را نشان می دهد که بر چهرهٔ یک مرده خم شده است، در حالی که زنان دیگر موهای خود را می برند. برخی این الهه را نانا می دانند که نشان از تفاوت باورهای سغدی با آیین رسمی زرتشتی ساسانی دارد. سغدیان باوجود آن که بازرگانان موفقی بودند، تمایلی به نمایش تجارت در نقاشی هایشان نداشتند، بلکه بیشتر به نمایش شادی حاصل از آن می پرداختند؛ چون صحنه های بزم در پنجکنت. "نقاشی های ورخشا" که در کاخ فرمانروایان بخارا یافته شده اند نیز، نمونه های مهمی هستند. در «تالار سرخ»، الهه ای سوار بر یک فیل، با دیوی در نبرد است. هرچند تصویر فیل ها دقیق نیست (پاهای چنگال مانند، عاج هایی از فک پایین و زین هایی همانند اسب)، ولی نشان از بهره گیری
از نگاره های هندی دارد. مجسمه سازی. در پنجکنت، نقوش برجسته ای از انسان ها، اژدهاها و موجودات دریایی یافت شده است. در میان آنها، ترکیب هایی از جانوران زمینی و دریایی و همچنین موجوداتی بصورت سر انسان ، با پاهایی به شکل مار وجود دارند که می توانند بیانگر دیدگاه سغدیان از زندگی پس از مرگ باشد. استخوان دان ها. استخوان دان های سغدی از خاک رس و قالب ساخته می شدند. هدف آن ها نمایش باورهای دینی دربارهٔ رستاخیز و جهان دیگر بود. نمونه های موجود در ملا قرغان، درمان تپه، کَش و (سبزوار)، نشانگر روایت عبور روان به بهشت هستند. اشکال متنوع سرپوش ها (تخت، مخروطی یا گنبدی) و تزئینات بیرونی آنها، بازتابی از آیین های مزدایی و امید به سعادت پس از مرگ اند. مُهرها. بازرگانان سغدی، برای تأیید اسناد خود، از مُهر استفاده می کردند. برخی مهرها تصویر مردی ریش دار و آراسته را نشان می دهند که نمایانگر تصویر ذهنی سغدیان از خدا است. فلزکاری سغدیان در فلزکاری سرآمد بودند. آثار نقره کاری آن ها از کریمه تا چین یافت شده است، گرچه در ایران چنین آثاری کمیاب بودند که احتمالاً به سبب ممنوعیت واردات، توسط ساسانیان بوده است. طراحی پویای نقش ها و بهره
گیری از مدالیون ها، از ویژگی های برجستهٔ آن هاست. حتی پس از ورود اسلام، سنت فلزکاری سغدی ادامه یافت. منسوجات سغدیان در بافندگی، به ویژه در تولید ابریشم مهارت داشتند. نمونه هایی از بافته های سغدی در خوتو، دونهوانگ و تُرفان یافت شده اند. آنان الگوهای خاصی را در چین رواج دادند که بعدها در فنون کِسی در دوران سونگ به اوج خود رسید. نقوشی چون "گردونهٔ مروارید" رایج بودند.
احمس-مریت آمون () شاهدختی در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. او خواهر بزرگ و در عین حال همسر فرعون آمنهوتپ یکم بود. او در جوانی درگذشت و در مقبرهٔ تی تی۳۵۸ در دیر البحری به خاک سپرده شد. زندگی نامه. احمس-مریت آمون دختر سلطنتی احمس یکم و احمس نفرتاری بود و بعدها به «همسر بزرگ سلطنتی» برادر کوچکترش، آمنهوتپ یکم (فرعون دودمان هجدهم مصر باستان) تبدیل شد. مریت آمون مقام «همسر خداوند آمون» را از مادرش، احمس نفرتاری به ارث برد. از دیگر القابی که برای او ثبت شده می توان به این موارد اشاره کرد: بانوی دو سرزمین ("nbt-t3wy")، همسر (بزرگ) شاه ("ḥmt-nswt(-wrt)")، بانوی کل سرزمین ها ("ḥnwt-tꜣwy-tm")، همسر خداوند ("ḥmt-ntr")، یگانه با تاج سفید ("ẖnmt-nfr-ḥḏt")، دختر شاه ("sꜣt-nswt")، خواهر شاه ("snt-niswt") در برخی منابع متأخر، عنوان «"مادر شاه"» (mwt-niswt) نیز برای او ثبت شده، با وجود اینکه هرگز مادر هیچ فرعونی نبوده است. یک تندیس سنگ آهکی از این ملکه در سال ۱۸۱۷ توسط جووانی باتیستا بلتسونی هنگام حفاری در کرنک کشف شد. تصویر احمس-مریت آمون در مقبرهٔ اینهِرکائو (تی تی۳۵۹) مربوط به دودمان بیستم مصر نیز دیده
می شود؛ جایی که از او به عنوان یکی از «سالاران غرب» یاد شده. در ردیف بالای نقاشی، او پشت سر ملکه اعح حتپ و جلوی ملکه سات آمون ایستاده است. مرگ و تدفین. بقایای او در دیر البحری در تی تی۳۵۸ در سال ۱۹۳۰ توسط هربرت وینلاک کشف شد. مومیایی او در دو تابوت چوب سدر و جعبه بیرونی کارتونیج پیدا شد. مومیایی او توسط کشیشان که مقبره او را که توسط دزدان تخریب شده بود پیدا کرده بودند، دوباره بسته بندی و دفن شد. به نظر می رسد که او زمانی که نسبتاً جوان بود، با شواهدی مبنی بر ابتلا به آرتریت و اسکولیوز درگذشته است.
فمینیسم قربانی اصطلاحی است که توسط برخی از نویسندگان محافظه کار پست فمینیست مانند کتی رویفه و ناومی وولف برای نقد اشکالی از کنشگری فمینیستی استفاده شده است که این ایده را تقویت می کند که زنان ضعیف یا فاقد عاملیت هستند.
زن گرایی یک جنبش فمینیستی است که توسط فمینیست های سیاهپوست حمایت می شود و از آثار نویسنده آفریقایی آمریکایی آلیس واکر در کتاب "در جستجوی باغ های مادران ما" (۱۹۸۳) سرچشمه می گیرد. واکر در سال ۱۹۷۹ اصطلاح «زن گرا» را در داستان کوتاه «جدا شدن» ابداع کرد استفاده اولیه او از این اصطلاح برای شامل شدن طیفی از مسائل و دیدگاه های پیش روی زنان سیاه پوست و دیگران تکامل یافت. واکر «زن گرایی» را به عنوان پذیرش شجاعت، جسارت، و رفتار خودسرانه زنان سیاه پوست، در کنار عشق آن ها به زنان دیگر، خود و کل بشریت تعریف کرد. از زمان پیدایش ایده توسط واکر، زن گرایی گسترش یافته و حوزه های مختلفی را در بر می گیرد و مفاهیمی مانند زن گرایی آفریقایی و الهیات زن گرایانه را به وجود آورده است. زن گرایی را می توان به عنوان یک نظریه اجتماعی مبتنی بر تاریخ و تجربیات روزمره زنان سیاه پوست به کار برد. به گفته محقق زن گرا لیلی ماپاریان، نظریه زن گرایی به دنبال «بازگرداندن تعادل بین مردم و محیط، طبیعت و صلح در زندگی انسان با بعد معنوی» است.
رکسانا (راکسی) برهمن () بازیکن بسکتبال ایرانی-آمریکایی در ۶ مه ۱۹۹۸ در کلباسس، کالیفرنیا از والدینی ایرانی به دنیا آمده است. باشگاهی. وی سابقه حضور در لیگ های معتبر یونان و فرانسه را دارد و هم اکنون نیز برای تیم فوجیان در لیگ چین بازی می کند. تیم ملی. او در آوریل ۲۰۲۵ به تیم ملی بسکتبال زنان ایران پیوسته و پیراهن شماره ۲۱ تیم ملی را بر تن کرده است. تیم ملی زنان ایران در مسابقات «وابا» غرب آسیا با دو برد برای اولین بار در تاریخ قهرمان شد و مجوز حضور در دیویژن B آسیا را کسب کرد. رکسانا برهمن نیز در اولین مسابقات خوب ظاهر شد. او در دیدار برابر سوریه که اولین حضورش با تیم ملی ایران بود درخشید و برترین بازیکن زمین شد. او در این دیدار ۳۱ دقیقه و ۱۶ ثانیه در داخل میدان بود و ۲۵ امتیاز، هفت ریباند، چهار توپ ربایی و ۲دو پاس گل داشت و برترین بازیکن این دیدار شد. این دیدار با نخستین حضور رکسانا برهمن، بازیکن ایرانی-آمریکایی ۲۷ ساله، همراه شد؛ برهمن بدون شرکت در اردوهای آماده سازی تیم ملی و بدون تمرین قبلی با هم تیمی هایش، در اولین حضور رسمی خود برای ایران موفق شد ۲۵ امتیاز به دست آورد.
شاخص ۲ بشقاب غذا و ۱ کاسه سوپ یک شاخص مرجع است که تغییرات قیمت عمومی و منطقه ای غذا را در هنگ کنگ اندازه گیری می کند. این شاخص توسط کمیته امور اجتماعی فدراسیون اتحادیه های کارگری هنگ کنگ (اچ کی تی اف یو) ابداع شده و از ژانویهٔ ۲۰۱۱ منتشر شده است. این شاخص بر اساس نمونه گیری تصادفی ماهانهٔ بازار انجام شده توسط اچ کی تی اف یو طراحی شده و به صورت فصلی در 'اف تی یو پرس' منتشر می شود. پیشنهادهای مربوطه توسط کمیسیون به دولت پیشنهاد خواهد شد. اهداف. هدف این شاخص کمک به خانوارها برای کنترل تورم قیمت است. اندازه گیری. این شاخص بر اساس رژیم غذایی خانواده ای ۳–۴ نفه طراحی شده و ۷ مادهٔ اولیهٔ معمول و پراستفاده را برای تهیهٔ دو بشقاب غذا و یک کاسه سوپ به عنوان مرجع انتخاب می کند تا هزینهٔ مورد نیاز را محاسبه و بررسی کند. این هفت ماده شامل:
در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۲۵، در چمن بایسران نزدیک پهلگام در منطقه اننت ناگ تحت اداره هند جامو و کشمیر، شبه نظامیان وابسته به جبهه مقاومت به سمت گروهی از گردشگران هندو آتش گشودند که منجر به کشته شدن حداقل ۲۸ نفر و زخمی شدن بیش از ۲۰ نفر دیگر شد. این حمله، یکی از مرگبارترین حملات در منطقه پس از لغو وضعیت ویژه جامو و کشمیر بود که هدف آن غیرنظامیان بوده و به طور گزارش شده به منظور مقابله با تغییرات جمعیتی ادعایی در دره کشمیر انجام شده است. حداقل ۲۸ نفر، از جمله گردشگران و مقامات، در این حمله کشته شدند و چندین نفر دیگر زخمی شدند. جبهه مقاومت، شاخه ای از گروه شبه نظامی لشکر طیبه، مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
با JavaBeans اشتباه نشود. یکی از مشخصه های JakartaEE می باشد، این مشخصه جاوا بیشتر برای تولید سامانه های عظیم سازمانی استفاده می شود و مفاهیمی همچون فراخوانی از راه دور و تزریق وابستگی را پشتیبانی می کند. یک کامپوننت server side است که برای نوشتن bussiness logic در اپلیکیشنهای enterprise استفاده میشود. یعنی به جای اینکه خودت مدیریت چیزهایی مثل transaction، security، concurrency یا lifecycle را هندل کنی، EJB این کارها را خودکار انجام میده. نمونه کاربردی. نمونه ای از تعریف واسط برای ایجاد کلاس پیاده ساز @Local public interface HelloWorld { String getHelloWorld(); نمونه ای از کلاس پیاده ساز@Stateless public class HelloWorldBean implements HelloWorld { @Override public String getHelloWorld() { return "Welcome to EJB!"; }نمونه ای از تزریق وابستگی در یک کنترل کننده JSF مبتنی بر CDI@Named public class HelloController { @EJB private HelloWorld helloWorld; public void callBeanMethod() helloWorld.getHelloWorld();
ماموستا صابر خدامرادی یکی از روحانیون اهل سنت کُرد در استان کردستان است. او به عنوان امام جماعت مسجد شهرک قوخ در شهرستان سقز فعالیت دارد و به خاطر سخنرانی ها و مواضع اجتماعی و سیاسی اش، بارها از سوی دادگاه ویژه روحانیت احضار شده است. فعالیت های مذهبی و اجتماعی. ماموستا خدامرادی در خطبه های نماز جمعه و سخنرانی های عمومی خود به مسائل اجتماعی، حقوق شهروندی و مشکلات مردم پرداخته است. او از خیزش مردمی با شعار «زن، زندگی، آزادی» حمایت کرده و به دلیل این فعالیت ها با احکام قضایی مواجه شده است. واکنش ها. نهادهای حقوق بشری از جمله هه نگاو و شبکه حقوق بشر کردستان، این احکام را محکوم کرده و آن را نقض آزادی بیان و مذهب در ایران دانسته اند. تالیفات. وتار (وتاری هه ینی حاجی ماموستا مه لاسابیری خودامرادی)
فمینیسم پسااستعماری شکلی از فمینیسم است که به عنوان پاسخی به فمینیسم با تمرکز بر تجربیات زنان در فرهنگ های غربی و مستعمرات توسعه یافت. فمینیسم پسااستعماری به دنبال توضیح روشی برای حل نژادپرستی و تأثیرات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی طولانی مدت استعمار بر زنان غیرسفیدپوست و غیر غربی در دنیای پسااستعماری است. فمینیسم پسااستعماری در دهه ۱۹۸۰ به عنوان نقد نظریه پردازان فمینیست در کشورهای توسعه یافته که به گرایش های جهانی شدن ایده های فمینیستی جریان اصلی اشاره می کردند و استدلال می کرد که زنان ساکن در کشورهای غیرغربی به اشتباه نمایانده می شوند، سرچشمه گرفت. فمینیسم پسااستعماری استدلال می کند که با استفاده از اصطلاح «زن» به عنوان یک گروه جهانی، تنها بر اساس جنسیتشان تعریف می شوند و نه طبق طبقه اجتماعی، نژاد، قومیت یا ترجیحات جنسی. فمینیست های پسااستعماری همچنین تلاش می کنند تا ایده های جنبش های بومی و دیگر جنبش های فمینیستی جهان سوم را در جریان اصلی فمینیسم غربی بگنجانند. فمینیسم جهان سوم از این ایده سرچشمه می گیرد که فمینیسم در کشورهای جهان سوم از جهان اول وارد نمی شود، بلکه از ایدئولوژی های داخلی و عوامل فرهنگی-اجتماعی
سرچشمه می گیرد. فمینیسم پسااستعماری گاهی اوقات توسط فمینیسم جریان اصلی مورد انتقاد قرار می گیرد، که استدلال می کند که فمینیسم پسااستعماری جنبش فمینیستی گسترده تر را با تقسیم آن تضعیف می کند. همچنین به دلیل تعصب غربی اش مورد انتقاد قرار می گیرد. نظریه. فمینیسم پسااستعماری جریان فکری نسبتاً جدیدی است که عمدتاً از کار نظریه پردازان پسااستعماری شکل می گیرد که به ارزیابی این موضوع می پردازند که چگونه روابط مختلف استعماری و امپریالیستی در طول قرن نوزدهم بر نحوه نگرش فرهنگ های خاص تأثیر گذاشته است. این نوع خاص از فمینیسم دیدگاه گسترده تری از لایه های پیچیده ستم که در هر جامعه وجود دارد را مشخص می کند. فمینیسم پسااستعماری صرفاً به عنوان نقد فمینیسم غربی و تئوری پسااستعماری آغاز شد، اما بعداً به روشی رو به رشد برای تحلیل پرداختن به مسائل کلیدی در هر دو زمینه تبدیل شد. برخلاف جریان اصلی نظریه پسااستعماری، که بر تأثیرات طولانی استعمار بر نهادهای اقتصادی و سیاسی کنونی کشورها تمرکز دارد، نظریه پردازان فمینیست پسااستعماری علاقه مند به تحلیل این هستند که چرا نظریه پسااستعماری در پرداختن به مسائل جنسیتی ناکام است. فمینیسم پ
سااستعماری همچنین به دنبال روشن کردن گرایش فکر فمینیستی غربی برای اعمال ادعاهای خود در مورد زنان در سراسر جهان است، زیرا دامنه تئوری فمینیستی محدود است. به این ترتیب، فمینیسم پسااستعماری تلاش می کند ضعف های یافت شده را هم در نظریه پسااستعماری و هم در فمینیسم غربی توضیح دهد. مفهوم استعمار فضاهای مختلفی را در نظریه فمینیستی پسااستعماری اشغال می کند. می تواند به عمل تحت اللفظی تصاحب زمین یا اشکال بردگی اجتماعی، گفتمانی، سیاسی و اقتصادی در یک جامعه اشاره کند.
پادشاه جو فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی فرانک ویلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون نواه فلیس، کرن یانگ، کمرین منهایم، آستین پندلتن، جان لگویزمائو، ایثن هاک، وال کیلمر، ریچارد برایت و فرانک ویلی ایفای نقش کرده اند.
فموناسیونالیسم ، که گاهی به عنوان فمیناسیونالیسم نیز شناخته می شود، ارتباط بین ایدئولوژی ناسیونالیستی و برخی ایده های فمینیستی است، به ویژه زمانی که انگیزه های بیگانه هراسانه رانده می شود. این اصطلاح در ابتدا توسط سارا فاریس پیشنهاد شد تا به فرآیندهایی اشاره کند که طی آن برخی از قدرت ها با ادعاهای جنبش فمینیستی به منظور توجیه مواضع بیگانه هراسی و نژادپرستانه با این استدلال این که مهاجران جنسیت گرا هستند و جامعه غربی کاملاً برابری خواه است، در کنار ادعاهای جنبش فمینیستی قرار می گیرند. انتقادات اصلی این پدیده بر استفاده جزئی و فرقه ای از جنبش فمینیستی برای اهداف مبتنی بر عدم تحمل اجتماعی، نادیده گرفتن تبعیض جنسی و عدم برابری اجتماعی در کل جامعه غربی متمرکز است.
دلگو انیمیشنی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی مارک اف آدلر، جیسون مائورر است. در این فیلم بازیگرانی همچون فردی پرینز، جنیفر لاو هیویت، آن بنکرافت، کریس کاتان، مایکل کلارک دانکن، لوئیس گوست جونیور، اریک آیدل، وال کیلمر، مالکوم مک داول، برت رینولدز و کلی ریپا ایفای نقش کرده اند.
ثابت بن قیس بن شماس حارثی خزرجی یکی از صحابه پیامبر اسلام بود که به عنوان خطیب و کاتب ایشان خدمت می کرد و از رهبران انصار به شمار می رفت؛ انصار همان بومیان مدینه بودند که به پیامبر پناه دادند و از نخستین مسلمانان بودند. پس از پیروزی مسلمانان در نبرد ذوقیس در آغاز جنگ های ردّه در سال ۶۳۲ میلادی، خلیفه ابوبکر، ثابت را به فرماندهی نیروهای انصاری منصوب کرد. او تحت فرماندهی کلی خالد بن ولید قرار گرفت. ثابت در نبردهای بعدی بُزاخه (۶۳۲) علیه قبایل عشایری اسد و غطفان به رهبری طلیحه، و نبرد عقرباء (۶۳۳) علیه قبیله ساکن حنیفه به رهبری مسیلمه شرکت کرد. در نبرد عقرباء، او به خالد پیشنهاد داد که نیروهای عشایری را از ترکیب ارتش کنار بگذارد، چرا که آن ها را عامل شکست های مکرر در برابر جنگجویان حنیفه می دانست. خالد این پیشنهاد را پذیرفت و پس از آن، مسلمانان موفق شدند مسیلمه را شکست دهند و به قتل برسانند. ثابت نیز در جریان نبرد یمامه کشته شد. در روایت دیگری که میان مسلمانان چینی رایج است، گفته می شود که ثابت بن قیس در معرفی اسلام به چین در دوره دودمان تانگ نقش داشته، از مسیر زمینی به چین رسیده و در استان سین کیانگ (شین جیانگ)
در غرب چین درگذشته است.
حنیف همگام (زادهٔ ۱۹۶۲ – درگذشتهٔ ۲۴ قوس/آذر ۱۳۹۷) کمدین، بازیگر، کارگردان و مجری افغانستان بود. او یکی از چهره های شناخته شده هنرهای نمایشی افغانستان به شمار می رفت و در زمینهٔ طنز تلویزیونی و سینما فعالیت های گسترده ای داشت. زندگی نامه. حنیف همگام در سال ۱۹۶۲ میلادی در شهر کابل متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه اش را در مکاتب جمال مینه و لیسه غازی کابل به پایان رساند. سپس وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کابل شد و از رشتهٔ تئاتر و سینما فارغ التحصیل گردید. فعالیت ها. فعالیت هنری. همگام در طول زندگی حرفه ای خود در بیش از ۲۰ فیلم ساخته شده در داخل و خارج از افغانستان ایفای نقش کرد. او همچنین کارگردانی سه فیلم هنری و هفت مستند را در کارنامهٔ خود دارد. شهرت او بیشتر به واسطهٔ اجرا و تهیهٔ برنامهٔ طنز و انتقادی "زنگ خطر" در تلویزیون خصوصی طلوع در دهه ۱۳۸۰ خورشیدی بود. این برنامه از جمله آثار محبوب طنز تلویزیونی در افغانستان به شمار می رفت. درگذشت. حنیف همگام مدتی به دلیل بیماری تحت درمان در کابل و هند قرار داشت. سرانجام در تاریخ ۲۳ قوس/آذر ۱۳۹۸ در بیمارستان سردار محمد داوودخان در کابل درگذشت. به گفتهٔ جوانشیر
حیدری، رئیس اتحادیه سینماگران افغانستان و از دوستان نزدیک او، علت مرگ «خونریزی مغزی» اعلام شده است.
در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۸، جرج اچ. دابلیو. بوش، چهل و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده و چهل و سومین معاون رئیس جمهور ایالات متحده، بر اثر سندرم پارکینسون عروقی در خانه خود در هیوستون، تگزاس درگذشت. بوش اولین رئیس جمهور سابق ایالات متحده بود که پس از جرالد فورد در سال ۲۰۰۶ در ۱۲ سال گذشته درگذشت. بوش در سن ۹۴ سال و ۱۷۱ روز، طولانی ترین رئیس جمهور تاریخ ایالات متحده در زمان مرگش بود، رکوردی که از آن به بعد توسط جیمی کارتر پیشی گرفت. اندکی پس از انتشار خبر مرگ بوش، رئیس جمهور دونالد ترامپ، یک روز عزای ملی اعلام کرد و دستور داد تمامی پرچم ها در سرتاسر ایالات متحده و سرزمین ها و دارایی های آن به مدت ۳۰ روز پس از مرگ او به نیمه برسد. مراسم تشییع جنازه بوش مراسم رسمی تشییع جنازه توسط دولت ایالات متحده بود که طی یک دوره چهار روزه از ۳ تا ۶ دسامبر ۲۰۱۸ برگزار شد. حدود دوازده رهبر جهان در این مراسم شرکت کردند. واکنش ها. من همچنین ۵ دسامبر ۲۰۱۸ را به عنوان روز عزای ملی در سراسر ایالات متحده تعیین می کنم. من از مردم آمریکا می خواهم که در آن روز در عبادتگاه های مربوطه خود گرد هم آیند و در آنجا به یاد و خاطره رئیس جمهور جورج اچ. بوش
از مردم جهان که در غم ما شریک هستند دعوت می کنم در این مراسم باشکوه به ما بپیوندند. دونالد جی ترامپ، اعلامیه رئیس جمهور، ۱ دسامبر ۲۰۱۸ در ساعت ۱۲:۴۹ صبح روز ۱ دسامبر به وقت شرقی، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در توییتی نوشت که او و ملانیا ترامپ «قلب از دست دادن او می سوزد و ما، با تمام مردم آمریکا، دعاهای خود را برای تمام خانواده بوش می فرستیم». باراک اوباما، رئیس جمهور پیشین، گفت که «زندگی جورج اچ. دبلیو بوش گواهی بر این تصور است که خدمات عمومی یک فراخوان نجیب و شادی بخش است. و او در طول این سفر کارهای بسیار خوبی انجام داد.» رئیس جمهور سابق بیل کلینتون بیانیه ای ارسال کرد که «من و هیلاری برای درگذشت رئیس جمهور جورج اچ دبلیو بوش سوگواری می کنیم و از خدمت، عشق و دوستی طولانی او تشکر می کنیم. من برای همیشه از دوستی که ایجاد کردیم سپاسگزار خواهم بود. از لحظه ای که او را به عنوان فرماندار جوانی که به خانه اش در کنستراکپورت دعوت شده بود ملاقات کردم، من با مهربانی او در کنستراک پورت آشنا شدم. نجابت اصیل ذاتی، و با ارادت او به باربارا، فرزندانش، و فرزندان در حال رشد آنها.» جیمی کارتر، رئیس جمهور پیشین، روز شنبه د
ر سوگ مرگ او ابراز تاسف کرد و گفت که دولت او «مطابق لطف، متانت، و وجدان اجتماعی» است. معاون سابق رئیس جمهور دان کویل که با بوش خدمت می کرد، گفت که «جهان برای از دست دادن یک آمریکایی بزرگ سوگوار است» و او اغلب به فرزندانش گفته بود که به بوش به عنوان یک الگو نگاه کنند. معاون رئیس جمهور سابق، ال گور، بیانیه ای صادر کرد و بوش را «مردی با صداقت» خواند. سیلوستر ترنر، شهردار هیوستون - جایی که بوش در زمان مرگش در آن زندگی می کرد - گفت که او به «هوستونی ها در سوگ مرگ جورج هربرت واکر بوش و ابراز تسلیت صمیمانه به فرزندانش و بقیه خانواده بوش» پیوست.
لانیژ (به کره ای: 라네즈) یک برند لوازم آرایشی کره جنوبی است که در سال ۱۹۹۴ توسط شرکت آمورپسیفیک راه اندازی شد. نام این برند از واژه فرانسوی "la neige" گرفته شده که به معنای "برف" است. محصولات شاخص این برند شامل مجموعه مراقبت از پوست Water Bank، ماسک شب Water Sleeping Mask، کرم پودر کوسنی BB Cushion و رژلب های دو رنگ است. مفهوم اصلی برند لانیژ بر پایه فناوری «علم پیشرفته آب» استوار است که تمرکز آن بر آبرسانی به پوست می باشد. شرکت مادر این برند، لانیژ را به عنوان یکی از نخستین برندهایی معرفی کرده که در خارج از کره راه اندازی شده و به محبوبیت رسیده است. تاریخچه. لانیژ در سپتامبر ۱۹۹۴ با مجموعه ای از محصولات مراقبت از پوست به نام UV Green معرفی شد. در قالب کمپینی با عنوان «لانیژ از زنان محافظت می کند» که بر ویژگی های «ایمنی پوست» این مجموعه تأکید داشت، لانیژ بازیگر لی یو-ری و استعداد کیم شی-وون را به عنوان نمایندگان برند انتخاب کرد. با وجود موفقیت، لانیژ متوجه شد که برخلاف تصویر برند، مصرف کنندگان آن را کمی بالغ و بزرگسالانه تلقی می کنند. در ژوئیه ۱۹۹۵، بازیگر کیم جی-هو سومین چهره تبلیغاتی لانیژ شد. این برند تا سال
۱۹۹۶ به نقطه عطف فروش ۱۰۰ میلیارد وون کره جنوبی دست یافت. از دیگر کمپین های این برند می توان به «زنانی که مثل یک فیلم زندگی می کنند» اشاره کرد، با مدل هایی چون شین جو-ری، لی هه-سانگ و چه ریم که در دوران بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷ از چهره های برجسته بودند. یک کمپین در اواسط سال ۱۹۹۹ با شعار «هر روز چهره ای نو» و با همراهی بازیگر لی نا-یونگ، موجب افزایش دوباره فروش لانیژ شد؛ تا سال ۲۰۰۲، این برند در صدر شاخص قدرت برند قرار گرفت. در سال ۲۰۰۲، لانیژ با افتتاح نخستین فروشگاه های بین المللی خود در هنگ کنگ و شانگهای، وارد بازار گسترده تر آسیا شد. پس از راه اندازی بیش از ۲۰۰ فروشگاه در هشت کشور آسیایی، لانیژ وارد اروپا شد و نخستین فروشگاه خود را در مسکو، روسیه افتتاح کرد. سپس این برند در سال ۲۰۰۷ نخستین خط تولید لوازم آرایشی خود را راه اندازی کرد و در همان سال با معرفی Laneige Homme شروع به هدف گذاری بر روی مصرف کنندگان مرد نمود. در سپتامبر ۲۰۱۷، لانیژ با خرده فروشی لوازم آرایشی سفورا همکاری کرد تا برند خود را در ایالات متحده بازراه اندازی کند، که با عرضه انحصاری ماسک لب شبانه آغاز شد. این برند پیش تر در بازه زمانی
۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ در فروشگاه آمریکایی تارگت عرضه می شد و از سپتامبر ۲۰۱۵ نیز محصولات آن در شعبه کانادای سفورا موجود بوده اند. لانیژ تمرکز خود را به «پرتفوی مراقبت از پوست آبرسان» معطوف کرد و در اوایل سال ۲۰۱۹، نخستین بازطراحی برند خود در طی پنج سال را انجام داد؛ این بازطراحی شامل معرفی لوگوی جدید و مفهوم «زیبایی درخشان» بود. شعب اروپایی سفورا از آوریل ۲۰۱۹ عرضه محصولات این برند را آغاز کردند. محصولات. محصولات شاخص برند لانیژ شامل سرم هیالورونیک آبی واتر بانک، کرم اسکین، ماسک خواب آبی، نئو کوشن و رژ لب لایه ای هستند.
شناسایی موجودیت های نام دار (NER) یکی از مراحل استخراج اطلاعات است که موجودیت های نام دار را در متن بدون ساختار شناسایی و به دسته هایی مانند نام افراد، سازمان ها، مکان ها و غیره طبقه بندی می کند. برای مثال، در جمله «علی در سال 1386، 300 سهم از شرکت کاله را خرید»، NER برچسب های «[علی]فرد»، «[کاله]سازمان» و «[1386]زمان» را مشخص می کند. در این مثال، سه کلمه دسته بندی شده اند. قوی ترین سیستم های پیشرفته NER در زبان انگلیسی عملکردی نزدیک به انسان دارند. پلتفرم های NER. مهمترین پلتفرم های برجسته NER شامل: ارزیابی. برای ارزیابی عملکرد یک سیستم تشخیص موجودیت نام گذاری شده (NER)، معیارهای مختلفی تعریف شده اند که از جمله رایج ترین آن ها، دقت (precision)، بازخوانی (recall) و امتیاز F1 هستند. بااین حال، چالش هایی در نحوه دقیق محاسبه این مقادیر وجود دارد که ارزیابی را پیچیده می کند. این معیارهای آماری معمولاً در تشخیص خطاهای سیستم عملکرد قابل قبولی دارند. بااین حال، NER ممکن است به روش های متعددی دچار خطا شود—هرچند بسیاری از این خطاها، کاملا خطا نیستند و نباید به عنوان خطای کامل ارزیابی شوند. رویکردها. سیستم های NER از دو
رویکرد اصلی استفاده می کنند: روش های مبتنی بر قوانین ادبی که دقت بالایی دارن اما این رویکرد پوشش کمی دارد و نیاز به ماه ها کار تخصصی دارد. رویکرد دوم، مدل های آماری است که به مجموعه های داده ای بزرگ که بصورت دستی برچسب گذاری شده باشند وابسته اند. روش های نیمه نظارتی نیز برای کاهش نیاز به برچسب گذاری دستی توسعه یافته اند. مساله حوزه کاری. سیستم های NER در حوزه های مختلف عملکرد متفاوتی دارند و سیستمی که برای یک حوزه آموزش دیده است، در حوزه های دیگر عملکرد خوبی نخواهد داشت. مثلا در حوزه هایی مانند روزنامه نگاری یا گزارش های نظامی که برای آن ها آموزش دیده اند، بهترین نتیجه را می دهند، اما در حوزه های دیگر ضعیف عمل می کنند. از دهه 1990، توجه از متون خبری به متون غیررسمی مانند وبلاگ ها و رسانه های اجتماعی و همچنین حوزه های تخصصی مانند بیوانفورماتیک، که در آن شناسایی نام های ژن ها و مواد شیمیایی اهمیت دارد، معطوف شده است. چالش ها و پژوهش های کنونی. با وجود پیشرفت های چشمگیر در امتیازات MUC-7، مسئله NER همچنان حل نشده باقی مانده است. پژوهش ها بر یادگیری نیمه نظارتی، بهبود عملکرد در حوزه های مختلف و شناسایی دقیق تر ا
نواع موجودیت ها متمرکز شده اند. جمع سپاری به تولید برچسب نویسی های با کیفیت کمک کرده، اما متون پرنویز مانند توییتر همچنان چالش برانگیز هستند. رویکردهای جدید شامل مدل های مبتنی بر گراف و «ویکی سازی» است که متن را به صفحات ویکی پدیا پیوند می دهد تا شناسایی موجودیت ها دقیق تر شود.