Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مانیفستی برای ارزیابی مجدد از سینولوژی و بازسازی فرهنگ چینی (چینی 為中國文化敬告世界人士宣言؛ به انگلیسی: A Manifesto for a Re-appraisal of Sinology and Reconstruction of Chinese Culture")،" همچنین با عنوان «"مانیفستی به مردم جهان از طرف فرهنگ چینی"» ترجمه شده است.) مقاله ای است که در سال ۱۹۵۸، در چین و تایوان منتشر شد. نویسندگان جمعی این مقاله شامل کارسون چانگ (ژانگ جونمی)، تانگ چون-آی (تانگ جونی)، مو سونگ سان (مو زونگسان) و هسو فو کوان (زو فوگوان)، از دانشمندان «نئوکنفوسیوسیسم» و دانشجویان برجسته شیونگ شیلی بودند. اهداف. این مقاله اولین بار در مجلات "نقد دموکراتیک" و "رنسانس ملی" منتشر شد. هدف آن آموزش مردمان غربی با روش های قدردانی از فرهنگ چینی بود. مانیفست نقطه شروع مهمی برای نئوکنفوسیوسیسم بود و درحالی که اهمیت آن نسبت به ایدئولوژی مورد بحث است، انسجام مقاله منجر به هویت مشترک و احیای اندیشه کنفوسیوس شد. بسیاری از دیدگاه های فردی این چهار محقق متفاوت بود، اما این مقاله یک «اعتقاد مشترک» از سوءتفاهم های مرتبط با فرهنگ چینی که توسط تاریخ و اندیشه های غربی روایت می شود، صادر کرد. در رد غربی سازی، این مقاله «مجازاتی برا
ی ارزش های فرهنگی چینی در صحنه جهانی می طلبد». این مقاله روشی جدید و مناسب را برای پیگیری مطالعه سینولوژی بیان می کند و فرهنگ چینی را از دیدگاه تجربه به جای دیدگاه آکادمیک توضیح می دهد. در خلاصه سرینا چان، مانیفست از «گفتمان ملی گرایانه فرهنگی پسااستعماری برای برابری فرهنگی بین چین و غرب در بحبوحه تداوم تسلط فرهنگی اروپا-آمریکایی حمایت می کند… این سند برای حرکت دادن گفتمان ملی گرایانه فرهنگی هان چینی به یک عرصه جهانی، تصوری برای رقابت ایدئولوژیک بین فرهنگ چین و غرب عمل کرد.»
یهودیت و برده داری () هم از نظر مذهبی و هم از نظر تاریخی متفاوت هستند. متون مذهبی باستانی و قرون وسطایی یهودیت حاوی قوانین متعددی است که بر مالکیت و رفتار با بردگان حاکم است متون حاوی چنین مقرراتی عبارتند از: کتاب مقدس عبری، تلمود، تورات میشنه قرن دوازدهم توسط خاخامابن میمون و شولحان عاروخ قرن شانزدهم توسط خاخام یوسف کارو. مقررات برده داری با گذشت زمان تغییر کرد. کتاب مقدس عبری شامل دو مجموعه قانون بود، یکی برای بردگان کنعانی، و یک مجموعه قوانین ملایم تر برای بردگان عبری.
برده داری در مسیحیت () از نظر منطقه ای، تاریخی و معنوی متفاوت هستند. از لحاظ تاریخی انواع مختلف برده داری تقریباً در تمام جوامع باستانی مانند مصر، تمدن بابل، یونان باستان و روم باستان انجام می شد. در دوران شکل گیری مسیحیت اولیه نیز، برده داری یکی از ویژگی های اقتصاد و جامعه در امپراتوری روم بود، و این امر به اشکال مختلف و با تفاوت های منطقه ای تا قرون وسطی ادامه یافت. مراجع کتاب مقدس. کتاب مقدس از اصطلاح زبان عبری eved (עבד) و یونانی doulos (δοῦλος) برای اشاره به بردگان استفاده می کند. Eved معنای بسیار گسترده تری نسبت به واژه انگلیسی برده Slave دارد و در بسیاری از شرایط به طور دقیق تری به انگلیسی به عنوان خدمتکار یا کارگر مزدور ترجمه می شود. Doulos خاص تر است، اما در معانی عمومی تر نیز به کار می رود: از پیامبران عبری (مکاشفه ۱۰: ۷)، از نگرش رهبران مسیحی نسبت به کسانی که رهبری می کنند (متی ۲۰:۲۷)، مسیحیان نسبت به خدا (۱). پطرس ۲:۱۶) و از خود عیسی (نامه به فیلیپیان ۲:۷). مسیحیت و برده داری. مسیحیت شریعت یهود را تأیید کرده و در امتداد و تکمیل کننده آن است، لذا مسیحیت برده داری جنسی و تجاوز جنسی به بردگان و اسیر
جنگی را ممنوع و حرام می داند اما سایر انواع برده داری را به شرط رعایت چارچوب و اصول اخلاقی تعریف شده در کتاب مقدس یهودی که به آن «عهدقدیم» گفته می شود، منع نکرده است. لذا خشونت و سایر بدرفتاری های نام برده در تورات، در مسیحیت نیز ممنوع می باشد. به این ترتیب اگر برده ای از نزد ارباب خود به یک مسیحی پناه بیاورد، آن مسیحی باید به او پناه داده و حق بدرفتاری با وی را ندارد و نباید او را مجبور به بازگشت نزد اربابش نماید. یک نمونه مشخص از این مورد در کتاب مقدس مسیحی در نامه به فیلمون ثبت شده است: این نامه خطاب به فیلیمون، که یک ارباب مسیحی بود، نوشته شده است. او که احتمالاً یکی از اعضای کلیسای شهر کولسی بود، برده ای داشت به نام اونیسیموس. این برده از نزد ارباب خود فلیمون گریخته بود و گویا ممکن است از اموال او نیز دزدیده باشد. طبق قوانین روم، مجازات او مرگ بود. از قضا اونیسیموس با پولس که در این زمان زندانی بود، آشنا شد و از طریق او مسیحی گردید. این نامه بیانگر استدعای پولُس از فیلیمون است مبنی بر اینکه برده خود اونیسیموس را که پولُس او را بازپس می فرستد، ببخشد و او را دیگر نه چون برده، بلکه چون برادر مسیحی بپذیرد. م
سیحیت به اربابان مسیحی امر کرده تا با بردگان بدرفتاری نشود و آن ها را تهدید نکنند، چرا که آنان نیز خود بنده/برده خداوندی هستند که بین برده و ارباب تفاوتی نمی گذارد و همچنین با بردگانشان رفتار عادلانه داشته باشند. متقابلاً از مسیحیانی که در بردگی هستند می خواهد تا از ارباب خود اطاعت کنند، صرف نظر از اینکه ارباب ملایم یا تندخو باشد. همچنین به بردگان مسیحی امر شده که در نزد اربابشان کمال امانت را به جای آورند، آنان را شاد سازند و از حاضرجوابی بپرهیزند و با اخلاص و فداکاری و بدون ریاکاری خدمت کنند.
شیوانی راگووانشی (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در مجموعه تلویزیونی ساخته شده در بهشت و فیلم های پروانه، الهه اشاره کرد.
یان جونلینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شانگهای پورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان چین بازی کرده است.
دوست داشته شدن () ترانه ای است از ادل از آلبوم ۳۰ که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. «دوست داشتنی بودن» مورد تحسین جهانی منتقدان موسیقی قرار گرفت که اجرای آوازی ادل را به عنوان بهترین عملکرد او در تمام دوران ها برجسته کردند. چندین نشریه آن را در لیست بهترین آهنگ های سال ۲۰۲۱ خود قرار دادند. این آهنگ به ۴۰ آهنگ برتر در استرالیا، کانادا، سوئد و ایالات متحده رسید و در برخی از کشورهای دیگر وارد نمودار شد. ادل آهنگ To Be Loved را به صورت زنده اجرا نکرد اما کلیپی از اجرای آن را با همراهی پیانو در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشت.
راز عاشقانه من (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی سونگ هون و سونگ جی اون است. این مجموعه از ۱۷ آوریل تا ۳۰ مه ۲۰۱۷ روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) از اوسی ان برای ۱۴ قسمت پخش شد. "راز عاشقانه من" همچنین در اکسوسو، اپ موبایل اس کی تلکام منتشر شد. "راز عاشقانه من" در 2017 Top Creator Audition که توسط سازمان محتوای خلاق کره برگزار می شود، انتخاب شد. این مجموعه اولین درام روزهای دوشنبه و سه شنبه شبکه اوسی ان و همچنین اولین درام با موضوع عاشقانه در این شبکه است.
مکاتبات اداری به معنای تبادل اطلاعات در قالب نوشتاری در امور و فعالیت های کاری است. مکاتبات اداری می تواند بین سازمان ها، درون سازمان ها یا بین افراد و سازمان صورت گیرد. «مکاتبات» به ارتباطات کتبی اشاره دارد. روش ها. نامه های اداری. نامه های اداری رسمی ترین روش ارتباطی با فرمت های خاص هستند. آن ها خطاب به یک شخص یا سازمان خاص هستند. انواع مختلف نامه های اداری مورد استفاده بر اساس زمینه آن ها به شرح زیر است: نامه های اداری ممکن است دست نویس یا چاپ شده باشند. مدرن سازی منجر به استفاده از ابزارهای جدید در مکاتبات اداری مانند ایمیل و فکس شده است. پست الکترونیک. ایمیل جدیدترین روش رسمی ارتباط کاری است و پرکاربردترین روش ارتباط نوشتاری است. زمانی استفاده می شود که نیاز به برقراری ارتباط با مخاطبان زیادی در یک سازمان باشد. یادداشت. یادداشت سندی است که برای مکاتبات درونی در یک سازمان استفاده می شود. ممکن است یادداشت هایی توسط مدیریت تنظیم شود و خطاب به سایر کارکنان باشد و ارسال شود. کاربردها. در امور تجاری. مکاتبات تجاری، مکاتباتی هستند که در روابط و تعاملات تجاری سازمان ها و بنگاه ها بکار می روند. در یک تعامل تجاری،
مکاتبه یکی از اجزاء مهم تلقی می شود که طی آن طرفین تجارت اقدام به رد و بدل کردن اطلاعات و نظرات خود می نمایند. یک مکاتبه تجاری می تواند صورت های مختلفی از قبیل مکاتبات غیررسمی یا رسمی، ایمیل، صورتجلسات نشست های تخصصی، قراردادها، تفاهمنامه ها و … بخود گیرد. بدیهی است که انجام یک مکاتبه تجاری خوب نیز منوط به احاطه کافی بر موارد اطلاعاتی متعددی همچون حقوق بازرگانی، اصول و مفاهیم اقتصادی، مسائل اجتماعی و فرهنگی، ابعاد فنی، ادبیات اقتصادی، تسلط به زبان خارجی و … می گردد.
بهرام مهرپیما (۱۳۳۶) داور پیشکسوت بین المللی فوتبال، ناظر داوری و مدرس داوری در کمیته داوران فدراسیون فوتبال ایران است که سال های متمادی در عرصه ورزش ایران فعال بوده و مسابقات مهمی را داوری نموده و داوران متعددی را آموزش داده است. او اولین داور بین المللی فوتبال ایران از کردستان است. زندگی. بهرام مهرپیما در شهر سنندج به دنیا آمده و در همان شهر تحصیلات ابتدائی خود را پشت سر نهاد. خانواده او اهل سقز بوده که به سنندج نقل مکان کرده بودند. در حالی که دو ماه از سال تحصیلی اول متوسطه را در دبیرستان رازی سنندج (شهید رنج آوری فعلی) گذرانده بود، به علت موقعیت شغلی مرحوم پدرش، به شهرستان مریوان نقل مکان نمود. فوتبال. مهرپیما از سال ۱۳۴۲ در باشگاه شاهین سنندج که دائی وی محمد صدیق بکری بنیان گذار و موسس آن بود با دنیای ورزش مخصوصاً فوتبال آشنا شد. وی در سال تحصیلی ۴۷ – ۴۶ با تشکیل نخستین تیم فوتبال در مریوان به عضویت تیم منتخب آموزشگاه های آن شهر درآمد و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۷ در مسابقات قهرمانی آموزشگاه های استان که در سقز برگزار شد، حضور پیدا کرد. در مهرماه سال ۱۳۴۷ به همراه خانواده خود به شهرستان سقز منتقل شد و با ثب
ت نام در دبیرستان مهرگان (توحید فعلی) در کنار تحصیل به فعالیت های ورزشی از جمله فوتبال و دو میدانی ادامه داد و سال ها در عضویت تیم های منتخب آموزشگاه ها، جوانان، باشگاه تاج و پرسپولیس، تیم منتخب سقز و استان کُردستان در مسابقات کشوری حضوری موفق داشت و از بازیکنان ثابت، مطرح و با اخلاق به شمار می رفت. پس از اخذ دیپلم ادبی در سقز، سال ۱۳۵۷ برای ادامه تحصیل در رشته تربیت بدنی راهی همدان شد. در مدت اقامتش در همدان به همراه تیم باشگاه الوند در سال ۱۳۵۸ مقام نایب قهرمانی را کسب نمود. در سال ۱۳۵۹ به تیم فوتبال شیشه همدان پیوست و موفق به کسب مقام قهرمانی باشگاه های همدان شد. نامبرده در سال ۱۳۵۹ به دریافت مدرک مربیگری و داوری فوتبال و دو میدانی نائل شد. سال ۱۳۶۰ پس از فراغت از تحصیل به عنوان دبیر ورزش در سقز مشغول به کار شد و در کنار معلمی همچنان در تیمهای فوتبال و دو میدانی سقز به فعالیت ورزشی خود ادامه داد و در امر مربیگری دو میدانی نیز دین خود را به نوجوانان و جوانان سقز ادا نمود. خبرنگاری. مهرپیما با توجه به علاقه ای که به امر اطلاع رسانی ورزش داشت در سال ۱۳۶۱ خبرنگار مجله دنیای ورزش شد و با داریت، انتقادات و کاستی
های ورزش سقز و استان را انعکاس می داد. در سال ۱۳۶۱ از طرف فدراسیون فوتبال ایران از مهرپیما جهت قضاوت مسابقات فوتبال در سطح کشور دعوت به عمل آمد و هر سال در آزمون های داوری که از سوی فدراسیون فوتبال ایران از داوران کشور انجام می شد مقام اول را کسب می نمود. اولین داور بین المللی در غرب ایران. مهرپیما در سال ۷۱ – ۷۰ در کشور ژاپن به مدت یک سال اقامت گزید و با شرکت در مسابقه دو صحرانوردی (۱۰ کیلومتر) و در بین ۱۹۲ دونده ژاپنی مقام یازدهم را کسب نمود. وی پس از بازگشت از ژاپن در مهرماه ۱۳۷۱ موفق به اخذ درجه ملی داوری فوتبال شد و به لحاظ استعداد، توانمندی و موفقیت هایی که در امر قضاوت های مسابقات فوتبال باشگاه های کشور از خود نشان داد، در سال ۱۳۷۳ در آزمونی که از سوی فدراسیون فوتبال از داروان بین المللی و ملی کشور به عمل آمد با بهترین رکورد مقام اول را کسب نمود و پس از معرفی به فدراسیون جهانی فوتبال فیفا (FIFA) نام بهرام مهرپیما به عنوان اولین داور بین المللی از کُردستان در فدراسیون جهانی فوتبال ثبت گردید و با دریافت « بج » بین المللی داوری بزرگترین افتخار را برای فوتبال کُردستان به ارمغان آورد. قضاوت بین المللی. از
سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) از وی در سال ۱۳۷۴ جهت اولین قضاوت بین المللی به کشور امارات دعوت به عمل آمد و قضاوت هایی را در سطوح مختلف در چندین کشور آسیایی انجام داد. همچنین در سال های ۷۴ و ۷۶ از طرف فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA) جهت قضاوت مسابقات المپیک دانشجویان جهان به کشورهای ژاپن و ایتالیا دعوت شد. بازنشستگی. مهرپیما در سال ۱۳۸۰ پس از خداحافظی از داوری فوتبال به عنوان ناظر داوری در مسابقات لیگ برتر و مدرس داوری با کمیته ی داوران فدراسیون فوتبال ایران همکاری و فعالیت خود را ادامه داد. وی پس از دوازده سال خدمت در آموزشگاه های سقز در مهرماه ۱۳۷۲ به سنندج و سپس در مهرماه ۱۳۷۴ به شهرستان کرج منتقل گردید و در کنار داوری با تأسیس مدرسه فوتبال به آموزش فوتبال پایه مشغول شد. پس از ۳۰ سال خدمت در آموزش و پرورش، در سال ۱۳۸۸ به افتخار بازنشستگی نائل آمد. مهرپیما گذشته از فوتبال از سال ۱۳۴۹ به مدت بیش از ۲۰ سال از جمله دوندگان استقامتی سقز به شمار می رفت که بارها مقام قهرمانی و نایب قهرمانی در استان را کسب نمود و در مسابقات کشوری حضوری فعال داشت. ناظر داور. مهر پیما با توجه به سوابق داور به عنوان ناظر داوران در لی
گ برتر انتخاب شد. مدیر تیم ملی فوتسال ناشنوایان. مهرپیما به عنوان مدیر تیم ملی فوتسال ناشنوایان ایران در بزریل تیم ملی فوتسال ناشنوایان ایران قهرمان جهان شد. او طی حکمی از سوی رئیس فدراسیون ورزش های ناشنوایان بهرام مهرپیما به عنوان مدیر تیم ملی فوتسال ناشنوایان انتخاب شد. آثار. مهرپیما کتاب «پیشینه ورزش کردستان در سقز» را در سال ۱۳۹۱ چاپ و منتشر کرده است.
لژ بزرگ قبرس ، یا به زبان یونانی ، ، هیئت حاکمه مستقل فراماسونری در جمهوری قبرس است. نام رسمی آن «پرست پذیرترین لژ بزرگ قبرس، ماسون های آزاد و پذیرفته شده باستانی» است. در حالی که چهار لژ تشکیل دهنده آن به ۱۰۰ سالگی نزدیک می شوند، لژ بزرگ قبرس خود در ۱۵ فوریه ۲۰۰۶ به وجود آمد، بنابراین یکی از جوانترین اقامتگاههای بزرگ در جهان است. سه حوزه قضایی به رسمیت شناخته شده یا واحد سازماندهی فراماسون ها در قبرس وجود دارد که هر یک بر لژهای مربوطه خود صاحب اختیار هستند. لژ بزرگ قبرس یک لژ بزرگ مستقل است که از لژهای اصلی یونانی گرفته شده است اما اکنون حداقل به چهار زبان از جمله یونانی، انگلیسی، آلمانی و ایتالیایی کار می کند. گروه دیگر، لژ بزرگ "ناحیه" قبرس ، واحدی از لژ بزرگ متحد انگلستان است که تابع آن حوزه قضایی خارجی است و به زبان انگلیسی برای خدمت به شهروندان بریتانیایی که در پایگاه های نظامی یا سایر نقاط جزیره زندگی می کنند، فعالیت می کند. قبرس یک کشور مشترک المنافع و مقصد مورد علاقه برای تعطیلات مدیترانه برای شهروندان بریتانیا به شمار میرود. گروه سوم، لژهایی هستند که تحت صلاحیت لژ بزرگ ترکیه در قسمت شمالی جزیره فعال
یت می کنند. در حالی که لژ بزرگ ترکیه و لژ بزرگ قبرس مورد شناسایی متقابل نیستند، لژ بزرگ متحد انگلستان با هر دو لژ بزرگ رابطه دوستانه دارد و اجازه ملاقات و عضویت چند نفره را می دهد. تاریخچه. فراماسونری در قبرس فراماسونری در قبرس ممکن است به دوران عثمانی و بیش از ۲۰۰ سال پیش برگردد. سوابق تاریخی فراماسون ها را در ناحیه لارناکا، جایی که در آن زمان همه کنسولگری ها در آن قرار داشتند، این موضوع را نشان می دهد. شهر ساحلی لارناکا در آن زمان، پایتخت و بندر اصلی جزیره نیز بود. این امر با قبرهایی با علائم ماسونی در محوطه کلیسای آیوس لازاروس، همچنین دست نویس پتراکیس کاریدس در سال ۱۷۵۱، و بخشنامه ای در سال ۱۸۱۵ "علیه" ماسون ها، نوشته اسقف اعظم قبرس، کیپریانوس ، مستند شده است. اعتقاد بر این است که جلسات لژها هر زمان که برادران کافی به عنوان افسر یا مسافر کشتی در بندر برای تقویت ماسون های جزیره بازدید می کردند، برگزار می شد. با این حال، از آنجایی که قبرس در آن زمان تحت اشغال عثمانی ها بود و با وجود اینکه ماسون های قبرسی بودند که در حین تحصیل در خارج از کشور به این حرفه پیوسته بودند، امکان ایجاد لژهای دائمی وجود نداشت. این د
وره با چندین ادعای رقابتی برای مالکیت سرزمین های قصبی مورد مناقشه مشخص شد. کنترل امپراتوری عثمانی زمانی پایان یافت که قبرس توسط امپراتوری بریتانیا اجاره شد و اداره آن در سال ۱۸۷۸ آغاز شد. در سال ۱۸۸۸، ده سال پس از اشغال قبرس توسط بریتانیا، لژ بزرگ متحد انگلستان اولین لژ خود را در قبرس به نام لژ سنت پل به شماره ۲۲۷۷ تأسیس کرد که مادر تمام لژهای قبرس است. لژ بزرگ یونان در سال ۱۸۹۵ با لژ زنون شماره ۱۸ منتقل شد از نظر سیاسی، بریتانیا رسماً قبرس را به عنوان مستعمره ولیعهد در سال ۱۹۲۵ ضمیمه کرد. سی و پنج سال بعد، در ۱۶ آگوست ۱۹۶۰، قبرس به استقلال و به رسمیت شناختن توسط سازمان ملل دست یافت، با اجازه دو پایگاه نظامی مستقل که تحت کنترل بریتانیا باقی ماندند. همانطور که این نقطه عطف مثبت به نظر می رسید، استقلال آسان نبوده. سیاست های استعماری بریتانیا دو قطبی شدن قومی را ترویج کرده بود. بریتانیایی ها اصل «تفرقه بینداز و حکومت کن» را به کار گرفته بودند و این دو گروه را در مقابل یکدیگر قرار داده بودند تا از اقدام مشترک علیه حکومت استعماری جلوگیری کنند. این جناح های بومی که به تازگی مستقل شده اند، برای کنترل رقابت می کنند.
دولت تازه تأسیس قبرس تلاش کرد تا خواسته های احزاب بومی ناآرام و حتی مبارز قبرس را که اکثر آنها تحت تأثیر مداخلات خارجی دولت ترکیه، انگلیس، ایالات متحده و یا یونان قرار داشتند، کاهش دهد. (در آن زمان، یونان با یک کودتا با طرح های خود در جزیره کنترل می شد.) پس از ۱۴ سال پر فراز و نشیب، دو تهاجم جداگانه توسط دولت ترکیه در سال ۱۹۷۴ حمایت شد، یک غصب زمین که ظاهراً با هدف حفاظت از ۱۸٫۳ درصد از مردم ترکیه انجام شد. جمعیتی که قومی ترک بودند. تهدیدهای ایالات متحده و بریتانیا به تهاجم پایان داد، اما نه قبل از تصرف مقادیر زیادی از قلمرو در شمال جزیره. طرح های صلح مختلفی در طول سال ها مورد مطالعه قرار گرفته اند و عدم تهاجم با حضور ناظران سازمان ملل در مرز محصور شده بین دو طرف تضمین شده است. در همین حال، علیرغم ماده ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که یک اشغالگر را از انتقال یا اخراج بخش هایی از جمعیت غیرنظامی خود به سرزمین های اشغالی منع می کند، ترکیه به طور سیستماتیک بیش از ۱۰۰۰۰۰ شهروند خود را در مناطق کم جمعیت شمال اسکان داده است. شهروندان ترکیه ای که در این جزیره زندگی می کنند. وضعیت همچنان آرام است، اما مراقب است و در انتظار ح
ل نهایی درگیری است. کنترل ماسونی مستقیماً در جمهوری ترک قبرس شمالی (که خود را یک کشور مستقل در سال ۱۹۸۳ اعلام کرد) توسط لژ بزرگ قبرس اعمال نمی شود، با این حال، برخی از ماسون ها که اعضای لژ بزرگ قبرس هستند در TRNC زندگی می کنند. علاوه بر این، لژ بزرگ ترکیه دارای سه اقامتگاه در TRNC است. امروزه، ۳۷ درصد از توده زمین شمالی آن را TRNC تشکیل می دهد که در سطح بین المللی به جز جمهوری ترکیه به رسمیت شناخته نمی شود، ۲ تا ۳ درصد توسط سازمان ملل کنترل می شود یا توسط دو پایگاه نظامی بریتانیا اجاره داده می شود و ۵۹ درصد تحت اختیارات این کشور باقی می ماند. جمهوری قبرس پروتکل بین المللی ماسونی به سه یا چند لژ معمولی ماسونی در هر ایالت مستقل اجازه می دهد تا یک لژ بزرگ تشکیل دهند، که بر اساس آن، تمام لژهای ماسونی را در قلمرو خود اداره می کند. بسیاری از مستعمرات سابق انگلستان شاهد تشکیل لژهای بزرگ خود بوده اند، در حالی که طبق معاهده ماسونی هنوز لژهای حوزه های قضایی قبلی مانند انگلستان، ایرلند یا اسکاتلند را می پذیرند. صلاحیت سرزمینی مشترک با توافق دوجانبه مجاز است. اگرچه جمهوری قبرس در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد، اما ماسون های قبرس به
دلایل بسیاری، عمدتاً به دلیل وابستگی عاطفی به کنترل موجود لژهای خود توسط لژ بزرگ یونانی، بلافاصله برای تشکیل لژ بزرگ خود حرکت نکردند. پس از چندین تلاش، ماسون های قبرسی، در ۴ دسامبر ۲۰۰۵، سرانجام در مجمع عمومی گرد هم آمدند و با اکثریت قاطع، تصمیم تاریخی برای تأسیس لژ بزرگ قبرس خود را گرفتند. تأسیس لژ بزرگ قبرس. اعضای موسس لژهای زیر بودند که تا آن زمان تحت نظارت و اساسنامه لژ بزرگ یونان بودند: در این زمان، دو لژ دیگر لژ بزرگ یونان که در قبرس فعالیت می کردند، زΗΝΩΝ ("ZENON") لیماسول و PHOENIX نیکوزیا، تصمیم گرفتند به لژ بزرگ ناحیه قبرس بپیوندند که در دهه ۱۹۸۰ به عنوان واحدی از لژ بزرگ متحد انگلستان ، به جای لژ بزرگ قبرس که به تازگی شکل گرفته است.در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۶، لژ بزرگ قبرس اولین جلسه سازماندهی و انتخابات خود را برگزار کرد که طی آن اعضای زیر برای تبدیل شدن به اولین شورای بزرگ انتخاب شدند: "توجه داشته باشید که از سال ۲۰۰۶ چندین انتخابات منظم برگزار شده است که هر کدام چندین افسر جدید را آغاز کرده اند." تقدیس. لژ بزرگ قبرس به طور توسط لژ بزرگ یونان ، لژ بزرگ اتریش و لژ بزرگ پنسیلوانیا در ۸ اکتبر ۲۰۰۶ تأسیس و تأس
یس شد. در این مراسم اعضای حوزه های قضایی زیر نیز حضور داشتند: رویدادهای مهم از زمان تأسیس. رشد مداوم لژ بزرگ قبرس از زمان تأسیس خود رشد ثابتی را تجربه کرده است، روندی که با گسترش به رسمیت شناختن سایر نهادهای بین المللی فراماسونرها و با عادی سازی روابط با لژ بزرگ متحد انگلستان و با لژ بزرگ "ناحیه" قبرس افزایش یافته است. . لژ بزرگ قبرس اکنون از ۱۴ لژ تشکیل شده است. علاوه بر زبان یونانی، لژهای خاص جلسات خود را به زبان های انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی یا سایر زبان ها برگزار می کنند. جشن ها و کنفرانس های بین المللی پنجمین سالگرد تأسیس لژ بزرگ قبرس با یک جلسه و ضیافت برای اعضا و مهمانان در نیکوزیا در ۵ تا ۶ نوامبر ۲۰۱۱ جشن گرفته شد. یک سمپوزیوم علمی در مورد فراماسونری، دهمین نشست فراماسونری اروپا ، در شهر پافوس در ۲۶ تا ۲۸ اکتبر ۲۰۱۲ برگزار شد و ۲۱۲ فراماسون از ۱۴ کشور جهان گرد هم آمدند. تالارها یا معابد لژ. لژ بزرگ قبرس دارای چهار تالار یا معبد در مکان های زیر است: تالار لژ لارناکا خانه لژهای کیمون، گوته و سالینا تالار لج نیکوزیا (معبد اصلی) خانه SOLON، ADONIS، KINON KYPRION، GIUSEPPE GARIBALDI، HIRAM ABIF و Lodges
PERSEUS "سالن فراماسون - معبد اصلی" "Onasagorou Street 59A, 1011 Nicosia" پافوس لج هال خانه KINYRAS Lodge "ارمو 5 پافوس" سالن لژ لیماسول خانه EVAGORAS، ACROPOLIS AMATHUSIA، STRICT OBEDIENCE '73'، ST. ANDREWS و UNITY Lodges کنترل ماسونی مشترک. لژ بزرگ قبرس به دلیل حضور تاریخی و مستمر لژ بزرگ "قبرس" ، که به فراماسون ها از پایگاه های نظامی دوقلوی بریتانیا در قبرس خدمت می کند، کنترل یا صلاحیت قضایی بر فعالیت های ماسونی در جنوب جزیره دارد. و سایر شهروندان بریتانیایی و انگلیسی زبانان ساکن آنجا. در شمال قبرس تنها سه لژ با منشورهای اعطا شده توسط لژ بزرگ ترکیه فعالیت می کنند. یک معاهده دوستی کامل با UGLE منعقد شد که شرایط شناسایی متقابل، ملاقات آزاد و حسن نیت را که توسط UGLE در 6 ژوئن 2010 تصویب شد، تعریف می کرد. به رسمیت شناختن فراماسونری در سراسر جهان. لژ بزرگ قبرس که اکنون به طور گسترده در بین فراماسونری بین المللی به رسمیت شناخته شده است، تا پایان سال 2012، دارای "معاهدات به رسمیت شناختن متقابل" با بیش از 140 حوزه قضایی بزرگ ماسونی جهان است چنین قراردادهایی در قالب نامه ها یا اختراعاتی وجود دارد که اعلام می کند از
تاریخ معینی، فراماسون ها از یک حوزه قضایی می توانند از جلسات لژ یا سایر وظایف ماسونی در دیگری بازدید و شرکت کنند. این قراردادها متقابل هستند و اصل مهم ماسونی دیدارهای داخلی را تقویت می کنند. در فراماسونری، چنین تصمیماتی در مورد "دوستی" به عنوان تصمیمات مستقل اتخاذ می شود. بدون چنین معاهداتی، قانون و عرف ماسونی تعامل در سطح ماسونی را ممنوع می کند، که به عنوان "ارتباط ماسونی نیز شناخته می شود." "به منظور این بخش و برای اختصار، نام رسمی حوزه های قضایی گاهی کوتاه می شود." "بنابراین، "لژ بزرگ قبرس" به عنوان "قبرس" ترجمه می شود، و نام های دیگر حوزه قضایی ممکن است به همین ترتیب کوتاه شوند." دستیابی به چنین شناخت گسترده ای برای لژ بزرگ قبرس به راحتی حاصل نشد. مدت کوتاهی پس از تقدیس آن، لژ بزرگ قبرس جدید نامه هایی نوشت و خواستار به رسمیت شناختن سایر لژهای بزرگ جهان شد. در حالی که حوزه قضایی به طور قانونی توسط حوزه های قضایی قدیمی تر و به طور گسترده به رسمیت شناخته شده یونان، اتریش و پنسیلوانیا تشکیل شده بود و با استانداردهای پذیرفته شده الزامات شناسایی مطابقت داشت، لژ بزرگ ناحیه قبرس ("District GL") تمایلی به پذیرش ن
داشت. یک حوزه قضایی رقیب در جزیره این ادعای یک شجره نامه طولانی مشابه در جزیره داشت که قدمت آن به سال ۱۸۸۸ می رسد. اعضای آن عمدتاً متشکل از نظامیان بریتانیایی یا بریتانیایی های سابق بودند که در دوران بازنشستگی به قبرس نقل مکان کرده بودند، بسیاری از آنها عضویت لژ خود را از انگلستان به منطقه GL خود در قبرس منتقل کردند. لژها و ساختار ناحیه آنها به عنوان واحدی از لژ بزرگ متحد انگلستان (UGLE) پایدار بود و رهبری ناحیه GL تمایلی به صلاحیت مشترک نداشت، زیرا از تهدیدی برای وضعیت موجود و کاهش احتمالی علاقه به ناحیه می ترسید. لژهای خود جی ال. اگرچه بسیاری از فراماسون ها از هر دو طرف با اعضای گروه دیگر دوستی داشتند، رهبری ناحیه GL به لندن توصیه کرد که هرگونه معاهده دوستی نادرست است. والدین منطقه GL، لژ بزرگ متحد انگلستان، از خواسته های رهبری ناحیه محلی در این مورد نادیده گرفته شد. این امر تلاش های قبرس برای به رسمیت شناختن در سراسر جهان را به بن بست کشاند، زیرا، به عنوان یکی از سه "لژ برتر" یا اولین لژ بزرگ جهان (با ایرلند و اسکاتلند)، پذیرش یا انکار به رسمیت شناختن UGLE به عنوان یک زنگ خطر تلقی می شود. در میان حوزه های
قضایی ماسونی از این رو، حتی با تأیید تأسیس سه «والدین» لژ بزرگ، بسیاری از حوزه های قضایی تصمیم گرفتند از هرگونه اقدامی در مورد درخواست قبرس خودداری کنند. سازمانی سست از لژهای بزرگ آمریکای شمالی، "کنفرانس استادان بزرگ در آمریکای شمالی" (سایت "COGMNA") از کمیته فرعی به نام "کمیسیون تشخیص" ("کمیسیون") حمایت می کند. این کمیسیون به عنوان یک گروه مطالعاتی از طرف ۶۴ سازمان عضو COGMNA در مورد مسائل شناسایی کار می کند و توصیه های آن به طور مشابه به عنوان زنگ خطری برای کمک به لژهای بزرگ آمریکای شمالی برای تعیین مسیرهای مستقل اقدام خود در مورد درخواست های شناسایی کار می کند. کمیسیون برای تعیین پایبندی به چندین نقطه مشروعیت، از جمله انحصار قلمرو مورد ادعای هر حوزه قضایی، مراقبت ویژه ای می کند. در مورد قبرس، کمیسیون از رهبری UGLE پیروی کرد و در سال ۲۰۰۷ به حوزه های قضایی عضو خود توصیه کرد که "باید توافقی در داخل لژ بزرگ قبرس حاصل شود که حقوق آن لژها را که توسط لژ بزرگ متحد به رسمیت شناخته شده است به رسمیت بشناسد. انگلستان برای همزیستی در قلمرو قضایی قبرس." این امر عملاً به لژ بزرگ جدید قبرس می گفت که "قبل از اینکه" کمیسیو
ن آنها را به دوستی بپذیرد، با لژ بزرگ منطقه رقیب موافقت کند، با تعویق های مودبانه مشابهی که از سوی UGLE می آمد. با وجود چیزی که منطقه GL را به دنبال دوستی سوق نمی داد، برای بیش از سه سال این وضعیت موجود باقی ماند. نامه های قبرس که درخواست دوستی می کردند، با انتشار شایعاتی در مورد اختلافات ارضی، مودبانه رد شد. District GL تنها نهاد ماسونی قبرسی بود که توسط انگلستان به رسمیت شناخته شد، و در حالی که تعداد کمی از لژهای بزرگ اروپایی به پذیرش قبرس نقل مکان کردند، لژهای بزرگ آمریکای شمالی به ویژه مایل نبودند که به دلیل احترام به UGLE در این مورد اقدام کنند. تنها دو حوزه قضایی ایالات متحده قبرس را پذیرفته بودند: پنسیلوانیا و واشنگتن. هیچ حرکتی از سوی دیگران و یا لژهای بزرگ مشترک المنافع صورت نگرفت. استاد اعظم قبرس، ایاکووس (یا یاکوب) ورکاس، که در هر مرحله تحت تأثیر قرار می گرفت، از اینکه چگونه می توانست وضعیت را به جلو ببرد، متأسف بود. یک جلسه شانسی. استاد اعظم ایاکووس ورکاس در تعقیب رویای خود برای ایجاد دوستی بین لژ بزرگ قبرس و سایر حوزه های قضایی جهان ماسونی، به جشن ۲۷۵ سالگرد لژ بزرگ ماساچوست که در ۳ تا ۶ اکتبر ۲۰