Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیل برای شرکت کردن در پنجمین جشنواره جهانی جوانان و دانشجوها در ورشو از لهستان کمونیستی دیدار نمود، مکانی که یک کتاب فروشی مسیحی به او در رابط محدودیت انجیل در اتحاد جماهیر شوروی این گونه بیان نمود. او در یک تور کمونیستی زیر نظر دولت به چکسلواکی، که تنها مسیر قانونی برای رفتن به این کشور بود، نام نویسی کرد و طی آن تور را ترک نمود تا با گروه های مسیحی بومی دیدار نماید. بعدها در همان سال، ون در بیجل درهای باز را بنیانگذاری نمود، یک مأموریت غیر دینی که از مسیحی ها تحت آزار و شکنجه حمایت می نمود. درهای باز در قاچاق انجیل و ادبیات مسیحی، عرضه آموزش برای پیشروان مسیحی، و عرضه حمایت مالی و نظایر موردهایی برای مسیحی ها تحت آزار و اذیت مشارکت نمود. در سال ۱۹۵۷، ون در بیجل با یک ماشین فولکس واگن بیتل به پایتخت اتحاد جماهیر شوروی، به شهر مسکو سفر کرد، که بعد از این سفرش به نماد درهای باز تبدیل گردید. یک زوج پیرتر به اسم وهستراس، ماشین نوین خودش را به او داده بودند، چون آنان در باره آن دعا نموده بودند و بر این باور بودند که ون در بیجل به ماشین نیازمند است. مردی که در آمرسفورت زندگی می نمود، کارل دو گراف، تقاضا کرد که خدا
وند به او این چنین گفته است که به واندر بیجل رانندگی را تعلیم دهد. بعد از این، وقتی که ون در بیجل در یک اردوگاه پناهندگان در آلمان غربی بود، فیلیپ ویتسترا با ون در بیجل تماس گرفت تا به خانه نوین وهستراس در آمستردام هلند بیاید. گرچه ون در بیجل قوانین کل کشورهایی را که از آنان بازدید می نمود با آوردن متن های دینی زیر پا می گذاشت، ولی بیشتر وقتی که در ایست های بازرسی پلیس معطل می شد، این مطلب ها را به نام نشانه ای از دلگرمی اش به چیزی که باور داشت حمایت خداوند می باشد، در نظر می گرفت. ون در بیجل در دهه ۱۹۶۰، بعد از اینکه انقلاب فرهنگی سیاست خصومت آمیزی را نسبت به مسیحیت و دیگر دین ها تشکیل نمود، در دوره ها به سازش پرده بامبو از چین دیدار کرد. وی زمانی که به چکسلواکی رفت که اختناق بهار پراگ توسط نیروهای شوروی به آزادی کمی مذهبی در آن محل پایان داد. او با مسیحی های کشور چک دیدار نمود و انجیل را به نیروهای تهاجمی و اشغال گر روسیه داد. در اندازه آن دهه، او همچنین نخستین دیدارهای خود را از کوبا انجام داد، که بازدید از آن برای او نسبتاً آسان بود چون این کشور برای آوردن انجیل پس از انقلاب کوبا نیازمند به ویزا از مردمان
هلندی نبود. در آن وقت، این همه سازمان مسیحی، همانند انجمن انجیل آمریکا و هیئت مأموریت خارجی کنوانسیون باپتیست جنوبی، از قاچاق کتاب مقدس حمایت ننموده و آن را مخاطره آمیز و بی تاثیر خواندند و اشاره نمودند که انجیل ها «مستقلانه به فروش می رسند». در بعضی از کشورهای پرده آهنین خبرچی های «کا گ ب» در نهایت به درهای باز نفوذ نمودند و «کا گ ب» کارهای ون در بیجل را ردیابی نمود. قاچاقچی خدا. در سال ۱۹۶۷، ون در بیجل نخستین نسخه از "قاچاقچی خدا را" که با جان و الیزابت شریل تحریر گردیده بود، انتشار نمود. «"قاچاقچی خدا» که" یک زندگی نامه می باشد، داستان زمان بچگی، گرویدن به دین مسیحیت و ماجراجویی های او را به نام یک قاچاقچی کتاب مقدس در پشت پرده آهنین نقل می نماید. به دلیل واقع شدن در معرض مجلات بعد از این کتاب، ون در بیجل قاچاق شخصی انجیل و ادبیات مسیحی به کشورهای دیگر را متوقف نمود و به تبلیغ انجیل و کمپین های جمع آوری کمک های مالی در آمریکای شمالی و اروپا برای حمایت از درهای باز روی آورد. تا سال ۲۰۲۲، بیش از ۱۰ میلیون نسخه به فروش رسید و به ۳۵ زبان انتشار گردید. یک کتاب کمیک انتخابی از "قاچاقچی خدا" در سال ۱۹۷۲ توسط کمی
ک های مسیحی مناره انتشار شد. زندگی بعدی. بعد از نابودی کمونیسم در اروپا، ون در بیجل تمرکز خود را به خاورمیانه متمایل نمود و برای استحکام کلیسا در جهان اسلام تلاش نمود و چندین دفعه در دهه ۱۹۷۰ از لبنان دیدار نمود. در دهه ۱۹۹۰، ون در بیجل بار دیگر چندین برابر بیشتر به خاورمیانه سفر نمود. وی در کتاب "نیروی نور" خود از کلیساهای عربی و لبنانی در لبنان، اسرائیل و ناحیه های تحت اشغال اسرائیل این گونه سخن می گوید که از برخورد نمودن با یک هموطن مسیحی خارج از کشور ابراز خوشنودی می نماید چون آنان این احساس را در دل می پرورانند که کلیسا در جهان غرب بیشتر پنهان گرفته می شود. آنان به همین اساس، ون در بیجل و یکی از همراه های خودش که، ال جانسن بود، از پیشروان حماس و ساف، از قبیل احمد یاسین و یاسر عرفات دیدار نمودند. عرفات به وان دی بیجل این اجازه را داد تا یک فروشگاه کتاب مسیحی در نوار غزه بازگشایی نماید. در این سفر، وان در بیجل همچنین در دانشگاه اسلامی غزه در رابط مسیحیت سخنانی گفت. دیدارهای بعدی همچنین مثل سفرهایی به پاکستان در دهه ۲۰۱۰ بود، محلی که وان در بیجل تلاش نمود که با گروه طالبان گفت و گو نماید. ون در بیجل از هجوم
ایالات متحده به افغانستان در سال ۲۰۰۱ و هجوم سال ۲۰۰۳ به عراق نظراتی نمود و این گونه بیان نمود که مسیحی های انجیلی آمریکایی بیش از اندازه از این جنگ ها حمایت می کنند. او همچنین از کشته شدن اسامه بن لادن نظراتی گفت و پیش از این رخداد برای او دعا نموده بود و این عملیات را «کشتار» خوانده بود. دهمین کتاب ون در بیجل، "مؤمنان مخفی: چه اتفاقی رخ می دهد زمانی که مسلمان ها به مسیح ایمان می آورند"، در سال ۲۰۰۷ منتشر گردید. ون در بیجل در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۴ سالگی فوت کرد. وی به اندازه ۵۹ سال با همسرش کوری (زاده ۱۹۳۱–درگذشته ۲۰۱۸) ازدواج کرده بود. آنان در هلند به زندگی خود ادامه داده بودند و ۵ فرزند و ۱۱ نوه از آنان برجای ماند. در هنگام مرگ بیجل، درهای باز در بیش از ۶۰ کشور انفعال بود. این وزارتخانه سالانه ۳۰۰٬۰۰۰ کتاب مقدس و ۱٫۵ میلیون کتاب و نوشته های مسیحی را توزیع می نماید. این گروه در عرضه امداد، کمک، گسترش جامعه، و مشاوره تروما انفعال می باشد، در حالی که از مسیحی ها زیر شکنجه آزار و اذیت در کل جهان حمایت می نماید.
ماتجا ننادوویچ ( یا ماتیا ننادوویچ ; زاده ۲۶ فوریه ۱۷۷۷ - درگذشته ۱۱ دسامبر ۱۸۵۴)، همچنین مشهور به پروتا ماتجا ، یک اسقف یا کشیش صرب تبار، نویسنده و جزوی از رهبران ممتاز نخستین قیام صربستان بود که به عنوان نخسیتن نخست وزیر صربستان از سال ۱۸۰۵ تا ۱۸۰۷ خدمت نمود. زندگی. ننادووچ در۱۶ سالگی به عنوان کشیش منتخب گردید و چند سال بعد از این به سمت کشیش ارتقا پیدا نمود( )، به زبان عوامانه "پروتا" ( ) از والیوو . پدر او، الکسا ننادوویچ ، کنز (قاضی ارشد) منظقه والیوو، جزوی از دلدار ترین و با اعتبارترین مردان مردمی در بین صرب ها در زمان شروع قرن نوزدهم بود. وقتی که ۴ پیشرو جانیچرهای سانجاک اسمدروو (به اصطلاح داهیا ) فکر نمودند که تنها مسیری برای دفع از جهش مردمی صرب ها ترساندن آنان از راه کشتن کل مردان اصلی آنان، الکسا ننادوویچ (زاده۱۷۴۹-درگذشته۱۸۰۴) می باشد. جزوی از نخستین قربانی ها بود. سیاست داهیاها به ازای دفع نمودن، عملاً و پس از جنبش عمومی صرب ها را برضدترک ها به تشویق کرد. پروتا ماتجا معاون فرمانده جنبشیان منطقه والیوو (۱۸۰۴) شد، ولی زمان بسیاری این پست را حفظ ننموده اند، چون کاراجورجه او را در سال ۱۸۰۵ برای یک مس
ئولیت پنهانی به سن پترزبورگ ارسال نمود و بعد از آن کما بیش به شکل پیوسته او را به عنوان نیروی صربستان به کار گرفت. سفیر سیاسی به روسیه، اتریش، بخارست و قسطنطنیه . بعد از نابودی و ریشه کنی در سال (۱۸۱۳)کاراجوردجه، رهبر نوین صرب ها، میلوش اوبرنوویچ ، پروتا ماتجا را به عنوان نماینده صربستان به کنگره وین (زاده۱۸۱۴-درگذشته۱۸۱۵) ارسال نمود، مکانی که او به شکل خستگی ناپذیر از ایدئال صرب ها دفاع نمود. در طول آن مسئولیت، وی بیشترلرد کسلریگ را مشاهده می کرد و برای نخستین بار منافع ملی صربستان به اطلاع دولت مردان بریتانیا رسید. خاطره های پروتا ماتجا ( "Memoari Prote Mateje Nenadovića" ) با ارزش ترین منابع معتبری برای تاریخ قیام نخست و دوم صرب ها بر ضد ترک ها می باشد. ننادوویچ یک برادر داشت به اسم سیما ، به معنی یک "معبد" . عموی پدری ناندوویچ، یاکوف ننادوویچ ، به عنوان نخست وزیر کشور، نقشی در همان اندازه در کشور صربستان داشت. ماتیا ننادوویچ یک فرزند پسر به اسم لیوبومیر ننادوویچ داشت. آثار. وی بیشتر برای کار هایش"«خاطرات پروتا ننادوویچ» مشهور بوده" است. ننادووچ همچنین خطره ها و ادبیات مستند نظایری را تألیف نمود. میراث. وی
در کتاب "۱۰۰ ویژه ترین صرب" گنجانده گردیده شده.
جان فرانسیس اورایان (زاده ۲۱ اوت ۱۸۷۴ - درگذشته ۲۹ ژانویه ۱۹۶۱) وکیل، سیاستمدار، مقام دولتی و افسر نظامی منهتن، نیویورک سیتی بود. اورایان در طول جنگ جهانی اول به نام فرمانده لشکر ۲۷ کار کرد. اورایان بعد از این فرایند به عنوان مستخدم کمیسیون حمل و نقل ایالت نیویورک و مامور پلیس شهر نیویورک کار کرد. در طول جنگ جهانی دوم اورایان مدیر دفاع مدنی ایالت نیویورک شد. اوایل حرفه. اوریان در تاریخ ۲۱ اوت ۱۸۷۴ در شهر نیویورک زاده شد. اوریان یک خواهر به اسم آنا وین اوریان داشت که خواننده ملودی بود. اوریان در مدرسه های دولتی شهر نیویورک، سیتی دانشکده نیویورک و برنامه حقوق دانشگاه نیویورک تحصیل نمود و در سال ۱۸۹۸ وکیل دادگستری شد. او در حالی که هنوز دانشجو بود در گارد ملی نیویورک نام نویسی کرد و در سال ۱۹۰۰ به عنوان ستوان دوم مأموریت خود را کسب کرد. در سال ۱۹۱۲ اوریان به عنوان سرلشکر و فرمانده گارد ملی نیویورک منتخب شد. او در سال ۱۹۱۴ از دانشکده جنگ ارتش فارغ التحصیل گردید و در سال ۱۹۱۶ در ویلا اکسپدیشن کار کرد. در سال ۱۹۱۴ اورایان مدرک حقوق خود را از دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک به نام بخشی از کلاس ۱۸۹۶ کسب نمود . جنگ جهانی
اول. در ابتدای جنگ جهانی اول ، گارد ملی نیویورک به عنوان لشکر ۲۷ با اوریان به نام فرمانده و استنلی اچ. فورد به نام رئیس ستادآن در سال ۱۹۱۸ سامان هی گردید. ۲۷ شاهد مانور در بلژیک و فرانسه بود، و اوریان، جوان ترین فرمانده لشکر ارتش در حین ورود به اروپا ، تنها ژنرال گارد ملی بود که در طول جنگ فرماندهی نمود. بعد از برگشتن به ایالات متحده اوریان موسس لژیون آمریکایی بود . پس از جنگ جهانی اول. از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶ او جزو کمیسیون ترابری ایالت نیویورک بود. در سال ۱۹۲۶ او در گسترش هوانوردی تجاری به نام شریک در پان امریکن ایرویز ویژه شد و بعدها رئیس خطوط هوایی استعماری گردید. در سال ۱۹۳۳ اوریان رژه هایی را رهبری می نمود که به کنش ها و رفتار با یهودیان در آلمان اعتراض نمودند و از دولت ایالات متحده برای پادرمیانی از جانب آنان حمایت نمود. در سال ۱۹۳۴ او کاندیدجمهوری خواه ها برای شهردار نیویورک بود، ولی به سود فیورلو لاگواردیا کناره رفت . وقتی که لاگاردیا پیروز شد، اوریان نصب را به عنوان کمیسر پلیس خود قبول نمود. اوریان بیشتر سال ۱۹۳۵ کار کرد و بعد ها به دلیل خصومت با محل لاگواردیا عدم مداخله در اختلاف های مدیریت کار کناره
گیری نمود. جنگ جهانی دوم. در سال ۱۹۴۰ اورایان با هشیاری رئیس جمهور فرانکلین دی دلانو روزولت . انجمنی که شامل اقتصاددان های وارن اس. هانسبرگر و سایمون ان. ویتنی بود، توسط فدراسیون اقتصادی ژاپن و شرکت سرمایه گذاری نیویورک ایستمن دیلون و شرکت دعوت گردید تا مسیر های خوب کرد روابط تجاری میان ژاپن و ایالات متحده را بررسی نمایند تا ژاپن ممکن است متحد آمریکا گردد. اوریان هنگامی که در ژاپن بود متوجه این شد که دولت ژاپن قصد این کار را دارد که پیمان سه جانبه را ایتالیای فاشیست و آلمان نازی امضا نماید. اوریان و گروهش گزارش خود را به فدراسیون اقتصادی ژاپن عرضه نمودند و به خانه برگشتند. در طول جنگ او به عنوان رئیس دفاع مدنی ایالت نیویورک و همچنین مشاور غیر رسمی وزیر جنگ هنری ال. استیمسون بود. در سال ۱۹۴۵ او به نام فرمانده ملی نظم نظامی جنگ های خارجی منصوب شد و در تاریخ ۷ دسامبر ۱۹۴۵ برای احترام گذاشتن به رئیس جمهور ترومن در کاخ سفید برخورد نمود. جوایز. جوایز اوریان همانند مدال خدمات ویژه و مدال پیروزی بود. او نشان های خارجی زیر را کسب نمود: نشان بریتانیایی سنت مایکل و سنت جورج (فرمانده شوالیه). سفارش سلطنتی ویکتوریا بریتان
یا (فرمانده)؛ لژیون افتخار فرانسه (فرمانده)؛ صلیب نظامی فرانسوی با نخل; بلژیک لئوپولد (فرمانده)؛ صلیب نظامی بلژیکی با نخل; و سفارش ایتالیایی مقدسین موریس و لازاروس . در سال ۱۹۱۹ اوریان دکترای سرافرازی حقوق (ال ال. دی.) از دانشگاه نیویورک کسب نمود. مرگ و تدفین. سردار اوریان در ژانویه ۱۹۶۱ در سالم جنوبی، نیویورک فوت کرد. اوریان در قبرستان ملی آرلینگتون، قسمت ۲، سایت یی-۱۷ ال اچ به خاک سپرده شد. میراث. در سال ۱۹۵۲ یک ناحیه تعلیمی گارد ملی نیویورک در وترسفیلد، نیویورک به سرافرازی او، کمپ اورایان تعلق داده شد. از سال ۱۹۴۹ به نام یک سایت آموزشی استفاده می شد و تا سال ۱۹۷۴مورد استفاده واقع شد. در سال ۱۹۸۹ برای استفاده بازگردانده شد و در سال ۱۹۹۴ غیرفعال گردید.
تغییر دین ثانویه () در جامعه شناسی دین، تغییر دین ثانویه تغییر دین یک فرد است که ناشی از رابطه با نوکیش دیگر است، نه از جنبه خاصی از دین جدید. برای مثال، شخصی ممکن است به یک گروه مذهبی بپیوندد که اساساً به این دلیل است که همسر یا شریک زندگی او این کار را انجام داده است. چنین شخصی یک مسلمان ثانویه خواهد بود. نوکیشان ثانویه افرادی هستند که فقط به دلیل رابطه با نوکیشان دیگر به یک دین می پیوندند. تغییر دین ثانویه می تواند نفوذ یک جنبش را به شدت گسترش دهد، به ویژه پس از یک فتح، مانند فتح اندلس (فتح مورهای مسلمان اسپانیا) و استعمارگری اسپانیا در قاره آمریکا.
شما جنتیل ها کتابی است که در سال ۱۹۲۴ توسط موریس ساموئل نویسنده انگلیسی و آمریکایی-یهودی رومانیایی الاصل نوشته شده است. این کتاب در ادامه به بررسی نکات اصلی تفاوت در رفتار بین یهودیان و غیریهودیان با تمرکز بر فعالیت بدنی، مذهب، مفاهیم خیر و شر، وفاداری، علم، بازی جوانمردانه و انضباط می پردازد. این اثر حاوی برخی از بخش هایی است که اکنون ممکن است «سخنان نفرت انگیز» نامیده شوند: به عنوان مثال، در زیر «ما، ویران کنندگان»، ساموئل می نویسد: «ما یهودیان، ما، ویران کنندگان، برای همیشه ویرانگر باقی خواهند ماند "هیچ" کاری که شما انجام خواهید داد نیازها و خواسته های ما را برآورده نخواهد کرد. ما برای همیشه نابود خواهیم کرد زیرا ما به دنیایی از خودمان نیاز داریم، یک جهان الهی، که ساختن آن در ذات شما (جنتیلها) نیست. . . . سرنوشت شومی که ما را در میان شما پراکنده کرد، این نقش ناپسند را بر دوش ما انداخته است.»
ازدواج بین ادیان () ازدواج بین همسران دارای ادیان مختلف است. اگرچه ازدواج های بین ادیان اغلب به عنوان ازدواج مدنی برقرار می شود، در برخی موارد ممکن است به عنوان ازدواج مذهبی برقرار شود. این بستگی به احکام دینی هر یک از مذاهب دو طرف دارد. برخی ازدواج بین ادیان را منع می کنند. در ایران. قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران ازدواج زنان مسلمان با مردان غیر مسلمان را ممنوع کرده است. ماده ۱۰۵۹ صراحتاً می گوید: «نکاح زن مسلمان با غیرمسلمان جایز نیست». این ممنوعیت اعمال می شود مگر اینکه مرد ابتدا مسلمان شود. ماده مشابهی در قانون مدنی برای ممنوعیت ازدواج مرد مسلمان با زن غیرمسلمان وجود ندارد، اگرچه زن باید به یکی از سه دین شناخته شده توسط اسلام به عنوان دین دارای کتاب مقدس (مسیحیت)، یهودیت و زرتشتی معتقد باشد. در لبنان. طبق قوانین اسلامی، همان طور که در مکاتب مختلف فکری حقوقی اسلامی بیان شده است، زن مسلمان نمی تواند با مرد غیر مسلمان ازدواج کند و مرد مسلمان نمی تواند با زن غیر مسلمان ازدواج کند مگر اینکه کتابیه باشد. به گفته سید علی سیستانی، مرجع شیعیان پیرو مکتب جعفری در لبنان، مرد مسلمان مجاز به ازدواج با زن غیر مسلمان نی
ست، مگر اینکه در «ازدواج موقت» مسلمان ممکن است با مسیحی ازدواج کند. یا زن یهودی سیستانی همچنین تصریح می کند که زن مسلمان مجاز به ازدواج با مرد غیر مسلمان نیست. در اسرائیل. بنابراین، ازدواجی که در اسرائیل بین دو فرد متعلق به جوامع مذهبی شناخته شده متفاوت انجام می شود، به رسمیت شناخته نمی شود، مگر اینکه بین یک مرد مسلمان و یک زن یهودی یا مسیحی بر اساس قوانین شریعت (اسلام) انجام شود.
موریس ساموئل (زاده ۸ فوریه ۱۸۹۵ – درگذشته ۴ مه ۱۹۷۲) رمان نویس، مترجم و سخنران یهودی اهل رومانی، بریتانیایی و آمریکایی بود. زندگی نامه. ساموئل در ماسین، شهرستان تولچا، رومانی، در خانواده ایزاک ساموئل و فانی آکر به دنیا آمد. پدر و مادرش در خانه به زبان ییدیش صحبت می کردند و او در سنین پایین به یهودیان و زبان ییدیش علاقه مند شد. این بعدها انگیزه بسیاری از کتابهایی شد که او در بزرگسالی نوشت. در نهایت، ساموئل انگلستان را ترک کرد و به ایالات متحده مهاجرت کرد و در شهر نیویورک ساکن شد. او در طول جنگ جهانی اول در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. ساموئل که یک روشنفکر و نویسنده یهودی است، بیشتر به خاطر کتاب «"شما غیریهودیان"» که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد، شهرت دارد. بیشتر آثار او مربوط به یهودیت یا نقش یهودیان در تاریخ و جامعه مدرن است، اما او همچنین داستان های متعارف تری نوشت، مانند "وب لوسیفر"، که در دوران حکومت بورجیاس در ایتالیا رنسانس می گذرد، و رمان علمی فانتزی- تخیلی "شیطانی که شکست" خورد. ساموئل همچنین کتاب غیرداستانی "King Mob" را با نام مستعار "Frank K. Notch" نوشت. او و آثارش در طول زندگی اش در جامعه یهودی مورد تحسین
قرار گرفتند، از جمله جایزه کتاب انیسفیلد-وولف در سال ۱۹۴۴ برای اثر غیرداستانی اش، "دنیای شولوم آلیکم دریافت کرد". او پس از مرگ در سال ۱۹۷۲ جایزه Itzik Manger را برای ادبیات ییدیش دریافت کرد. ساموئل در سال ۱۹۷۲ در سن ۷۷ سالگی در شهر نیویورک درگذشت.
تغییر دین زناشویی () تغییر دین هنگام ازدواج، یا به عنوان یک عمل مصالحه کننده یا یک الزام اجباری بر اساس یک اعتقاد مذهبی خاص است. فرهنگ های مذهبی درون همسری ممکن است مخالفت خاصی با ازدواج بین ادیان و همگون سازی فرهنگی داشته باشند، و ممکن است منع هایی یا ارتداد علیه ازدواج برون گروهی یکی از اعضای خودشان را مطرح کنند. برعکس، آنها گروه مقابل ممکن است نیاز به تغییر دین زناشویی از طرف کسانی داشته باشند که می خواهند با یکی از طرفداران خود ازدواج کنند.
مارکوس الی رویج (Revici) (متولد ۲۵ ژوئن ۱۸۸۴، بارلاد، رومانی - ۶ اکتبر ۱۹۶۵ گراس، فرانسه) نویسنده یهودی آمریکایی مهاجر بود که کتاب ها و مقالات زیادی در مورد مهاجرت به آمریکا و اروپا بین جنگ های جهانی نوشت. او که بیشتر به خاطر کتاب زندگی نامه اش "آمریکایی در حال ساخت" (۱۹۱۷) شناخته می شود، همچنین به خاطر مقاله طنز خود در سال ۱۹۲۸ با عنوان «پرونده ای واقعی علیه یهودیان» که وزارت تبلیغات آلمان نازی و دیگران تا به امروز از آن به عنوان مدرک سوء استفاده کرده اند، شناخته می شود. در این کتاب او به گونه ای طنزآمیز بیان می کند که جهان تحت سلطه توطئه گران یهودی است. او همچنین زندگی نامه نویس خانواده روچیلد و همچنین همسر دوم ناپلئون ماری لوئیز بود. مقاله های او «یک پرونده واقعی علیه یهودیان» و «کمیسیاری برای جنتیلها» که در شماره های ژانویه و فوریه ۱۹۲۸ "مجله قرن منتشر" شد، ظاهراً به عنوان «یک اعتراف ویرانگر» برای اولین بار در "Czernowitz Allgemeine Zeitung" در ۲ سپتامبر ۱۹۳۳ به آلمانی ترجمه شد. سپس دوباره به عنوان "صدایی در بیابان ترجمه شد." او پس از مهاجرت به ایالات متحده در دانشگاه میسوری در کلمبیا، میسوری تحصیل کرد.
تغییر دین در بستر مرگ () پذیرش یک ایمان مذهبی خاص یا دین اندکی قبل از مرگ است. ایجاد یک تغییر دین در بستر مرگ ممکن است منعکس کننده تغییر فوری باور، تمایل به رسمیت بخشیدن به باورهای بلندمدت، یا تمایل به تکمیل فرایند تبدیلی باشد که قبلاً در حال انجام بوده است. ادعای تغییر مذهب در بستر مرگ چهره های مشهور یا اثرگذار نیز در تاریخ به عنوان ابزارهای بلاغی مورد استفاده قرار گرفته است.
برنامه نژادی برای قرن بیستم (گاهی یک برنامه رادیکال برای قرن بیستم) یک مقاله غیرواقعی بود که برای اولین بار در ۷ ژوئن ۱۹۵۷، در جریان بحث در مورد قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۵۷، شهرت عمومی به دست آورد. توماس آبرنتی از می سی سی پی نقل قول مشهوری از آن را در "پرونده کنگره" خواند:ما باید بدانیم که قوی ترین سلاح حزب ما تنش های نژادی است. با القای آگاهی نژادهای تاریک که قرن ها توسط سفیدپوستان سرکوب شده اند، می توانیم آنها را در برنامه حزب کمونیست قرار دهیم. در آمریکا ما به دنبال پیروزی ظریف خواهیم بود. در حالی که اقلیت سیاهپوست را علیه سفیدپوستان برافروخته می کنیم، تلاش خواهیم کرد تا عقده گناهی را در سفیدپوستان به خاطر استثمار سیاه پوستان ایجاد کنیم. ما به سیاه پوستان کمک خواهیم کرد تا در هر زمینه ای از زندگی، در حرفه ها و در دنیای ورزش و سرگرمی، برجسته شوند. با این اعتبار، سیاهپوستان می توانند با سفیدپوستان ازدواج کنند و روندی را آغاز کنند که آمریکا را به هدف ما برساند.آبرنتی این نقل قول را در نامه ای در مارس ۱۹۵۷ به سردبیر "واشینگتن استار" پیدا کرده بود. او آن را به عنوان دلیلی بر این ادعا کرد که جنبش حقوق مدنی یک ت
وطئه کمونیستی خارجی است. با این حال، "واشینگتن استار" به زودی به دلیل چاپ این نقل قول بدون تأیید صحت آن عذرخواهی کرد و در ۱۸ فوریه ۱۹۵۸ مقاله ای با عنوان «داستان یک نقل قول ساختگی-- تلاش بیهوده برای پی بردن به آن-- «برنامه نژادی برای به نظر می رسد که قرن بیستم فقط در تصورات کسی وجود دارد، که این نقل قول را به اوستاس مالینز، که ادعا می کرد آن را در یک نشریه صهیونیستی در کتابخانه کنگره پیدا کرده است، ردیابی کرد. در ۳۰ اوت همان سال، نماینده. آبراهام جی. مولتر از نیویورک مقاله "استار" را در گزارش "کنگره" خواند و چندین نکته دیگر را مطرح کرد که صحت نقل قول را به چالش می کشد. اینها شامل عدم وجود یک حزب کمونیست بریتانیا در سال ۱۹۱۲ (این حزب در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد) و عدم وجود یک نویسنده کمونیست بریتانیایی به نام اسرائیل کوهن بود. اگرچه یک نویسنده یهودی انگلیسی و صهیونیست به نام اسرائیل کوهن در آن دوره وجود داشت، اما هیچ گونه وابستگی به کمونیسم نداشت و سابقه ای از نوشتن چنین اثری از او وجود ندارد. "برنامه نژادی" نه در کتابخانه کنگره و نه در فهرست کتابهای چاپی موزه بریتانیا وجود ندارد. مربوط. اوستاس مالینز همچنین سخنرانی
ساختگی «نژاد ما بر تمامی دنیا بدون مخالف حاکم خواهد شد» را با نام مستعار مختلف حاخام امانوئل ربینویچ نوشت.
ابزارهای بلاغی () در بلاغت، ابزار بلاغی، ابزار متقاعدکننده یا ابزار سبکی، تکنیکی است که نویسنده یا گوینده برای انتقال معنایی به شنونده یا خواننده با هدف اقناع آنها استفاده می شو. ابزار بلاغی در جهت توجه دادن به یک موضوع، با استفاده از زبان طراحی شده و برای تشویق یا تحریک نمایش احساسی و هیجانی از یک دیدگاه یا عمل معین استفاده می شود. ابزارهای بلاغی با استفاده از زبان، واکنش عاطفی را در مخاطب برمی انگیزند، اما این هدف اولیه آنها نیست. بلکه با این کار در پی آن هستند که موضع یا استدلالی را قانع کننده تر از آن چیزی که در غیر این صورت می توانست مطرح کنند.
رولز-رویس بوت تیل (به انگلیسی: Rolls-Royce Boat Tail) یک خودروی لوکس با اندازه بزرگ ​​است که توسط رولز-رویس موتور کارز ساخته شده است. این خودرو گران ترین خودروی جدید قانونی خیابانی جهان با ۲۸ میلیون دلار است.
بهنام و سارا و چهل شهید (؛ مسیحیان سده چهارم میلادی بودند که در زمان شاپور دوم به شهادت رسیدند. آنها در کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان قدیسین مورد احترام قرار می گیرند.
میروسلاو بارانک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال باومیت یابلونتس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف، باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ، و باشگاه فوتبال سیگما اولوموتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده است.
گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز () گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد هستند. گزارشگر ویژه کنونی این دفتر برعهده نیلز ملزر سوئیسی است و پیش از این خوان مندز مسئولیت آن را بر عهده داشت.
لوکاش بارتوشاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف، باشگاه فوتبال فاستاو زلین، و باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده است.
دانشگاه مسیحی جارویس (JCU) یک دانشگاه خصوصی مسیحی سیاهپوست در کانتی وود، تگزاس است که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده است. در پاییز ۲۰۱۹ تعداد کل ثبت نام در مقطع کارشناسی ۸۶۷ نفر بود. تاریخچه. اگرچه برنامه های آموزشی رسمی در جارویس در ۱۳ ژانویه ۱۹۱۳ با ثبت نام ۱۲ دانش آموز آغاز شد، اما شروع فعالیت مدرسه مربوط به اوایل سال ۱۹۰۴ در زمانی که شاگردان سیاهپوست مسیح تگزاس شروع به برنامه ریزی برای مدرسه ای برای سیاه پوستان کردند است. سرگرد جیمز جارویس و همسرش آیدا ون زاندت جارویس زوج سفیدپوستی بودند که خانواده هایشان برده داشتند آنها زمینی را که مدرسه می توانست روی آن ساخته شود اهدا کردند. خانواده جارویس به هیئت مأموریت زنان مسیحی مشروط بر اینکه به عنوان مدرسه ای برای سیاه پوستان نگهداری شود اهدا کردند. جارویس تنها کالج سیاهپوست تاریخی است که از دوازده کالج تأسیس شده توسط کلیسای شاگردان مسیح باقی مانده است. اولین شاگردان جارویس در بقایای یک اردوگاه قدیمی چوب بری و بعداً در یک کابین که اولین ساختمان چند منظوره مدرسه شد، آموزش دیدند.
رومن بدناژ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال کاوناس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف، باشگاه فوتبال سیواس اسپور، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده است.
گونتر بیتنگل (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بلشانی، دوکلا پراگ، و باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال چکسلواکی، چکسلواکی، و جمهوری چک بازی کرده است.
میخال بیلک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال تپلیس، و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال چکسلواکی و جمهوری چک بازی کرده است.
یان بلاژک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال دوکلا پراگ، دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس، و باشگاه فوتبال لاریسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری چک، زیر ۱۹ سال جمهوری چک، زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده است.
رادیم بریته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس و باشگاه فوتبال تپلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده است.
اریخ برابتس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال اسپارتاک ولادی قفقاز، باشگاه فوتبال پاشینگ، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال قیصریه اسپور، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده است.
لوکاش بودینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده است.
مارک چخ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوچ ولادی وستوک، باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن، باشگاه فوتبال اسپارتاک ترناوا، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال ژیلینا، باشگاه فوتبال ژمچوژینا-سوچی، باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال بانیک استراوا، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده است.