Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کیرپیچنوگو زاوودا ۱ (به لاتین: Kirpichnogo zavoda 1) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
کیزان (به لاتین: Kizan) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
کولاکوفکا (به لاتین: Kulakovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
کولپا (به لاتین: Kulpa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
منصور (به لاتین: Mansur) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
ناچالوو () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
نارتوفسکی (به لاتین: Nartovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
نووناچالوفسکی (به لاتین: Novonachalovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
نووی کوتوم (به لاتین: Novy Kutum) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پروویه مایا (به لاتین: Pervoye Maya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
یوپراکسینو (به لاتین: Yevpraksino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
یاکساتوو (به لاتین: Yaksatovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
وودیانوفکا (به لاتین: Vodyanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
وسیولایا گریوا (به لاتین: Vesyolaya Griva) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
تری پروتوکا (به لاتین: Tri Protoka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
تاتارسکایا باشماکوفکا (به لاتین: Tatarskaya Bashmakovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
استکلوزاوودا (به لاتین: Steklozavoda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
سادووی (به لاتین: Sadovy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
راستوپولوفکا () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پریدوروژنی (به لاتین: Pridorozhny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پویمنی (به لاتین: Poymenny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پولیانا (به لاتین: Polyana) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
بلوشنوی (به لاتین: Bloshnoy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
گراچی (به لاتین: Grachi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
ایکی-چیبیرسکی (به لاتین: Iki-Chibirsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
ایوانوفکا (به لاتین: Ivanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
کوپانوفکا (به لاتین: Kopanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
کوسیکا (به لاتین: Kosika) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
کوزینکا (به لاتین: Kozinka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
تابون-آرال (به لاتین: Tabun-Aral) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
سروگلازکا (به لاتین: Seroglazka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
لنینو (به لاتین: Lenino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
نووستروی (به لاتین: Novostroy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پوسیولوک گوسپیتومنیکا (به لاتین: Posyolok Gospitomnika) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پریبرژنی (به لاتین: Pribrezhny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پریشیب (به لاتین: Prishib) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
پرومیسلووی (به لاتین: Promyslovy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
وتلیانکا (به لاتین: Vetlyanka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
ولادیمیروفکا (به لاتین: Vladimirovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
وولژسکی (به لاتین: Volzhsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
وستوک (به لاتین: Vostok) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
یکاترینوفکا (به لاتین: Yekaterinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
ینوتایفکا () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده است.
خروسِ این کلیسا یک بادنما است که در بالای برج رومی متعلق به این معبد قرار دارد و از سه قسمت ساخته شده است: خروس، کره و مخروط. این یک نماد از شهر لئون محسوب می شود و قرن ها به عنوان یک بادنما کار می کرده. در گزارش های تاریخی، هیچ اشاره و تاریخی که آن را به رویداد ویژه ای مرتبط کند وجود ندارد اما مشخص است که در قرن یازدهم میلادی در برج گذاشته شده است. این سازه یک سازهٔ ایرانی-ساسانی و مربوط به پیش از اسلام است. در سال های نخست قرن ۲۱، مرمت جامع برج در تمام ابعاد آغاز شد. کار از بالا به پایین شروع شد و از آنجایی که خروس در بالا بود، نخستین چیزی بود که بررسی شد. باستان شناسان، مورخان و مرمتگران فهمیدند که با یک اثری روبرو هستند که نیاز به بررسی میان رشته ای دارد و از گرده شناسان، حشره شناسان و دیرینه شناسان یاری جستند. در وهلهٔ نخست، دو سوراخ گلوله در یک سطح مشاهده پذیر دیده شد که گویا در طول جنگ استقلال اسپانیا ایجاد شده بود و با کیفیت بالایی از مس و روکش طلا ساخته شده بوده. کشف دیگر، برخی از نویسه های عربی بر آن بود که چیستی آنان تاکنون پرسش پرانگیز است. انجمنی میان رشته ای در سال ۲۰۰۲ به بررسی این سازه پرداخت.
بررسی فضای داخلی خروس را گروه زیست شناسی گیاهی دانشگاه لئون انجام داد. مشاهده شد که در آن خاک و گرده هایی از گونه های گیاهی موجود در پشت بام وجود دارند و همچنین خاک درون اش از انواع معمول در حوزه خلیج فارس است. همه چیز حدس و گمان بود، زیرا امکان ردیابی این اثر هنری وجود نداشت و فرضیه ها حاکی از آن بودند که شاید این اثر از شرق توسط اندلس وارد شده باشد و سپس به عنوان خراج یا عواید غارت در برخی زدوخوردهای نظامی به کلیسا داده شده باشد. مطالعات انجام شده تاریخ تقریبی ساخت خروس را نمایاندند که احتمالاً در پایان قرن ششم و آغاز قرن هفتم است. این سازه بعداً به پایین آورده و به موزهٔ کلیسا منتقل شد.
الفصل فی الملال و الاحواء و النحل کتابی است از ابن حزم اندلسی یا ابومحمد علی بن احمدبن سعید (۳۸۴–۴۵۶ قمری) (۹۹۴–۱۰۶۴م) در بررسی ادیان و تفاوت و مقایسه آنها. محتویات. کتابی در بررسی عقاید فرقه های غیر اسلامی مانند خورشید پرستان، سیارات، مسیحیت، حکمای هند، بت پرستان و بسیاری دیگر و آرای مذاهب اسلامی و فرقه های آنها مانند معتزله، جهمیه، قدریه، شیعه و دیگر فرقه های اسلامی. این کتاب با جسارت کامل در نقد و تدبیر در اندیشه و بحث در آراء اختلاف و ابطال آن بر اساس آنچه که هر یک از آنها اتخاذ کرده اند، از امثال آن در همان موضوعات و موضوعات متمایز شده و پس از آن به داوری باز می گردد. او نظرات خود را با مقایسه با قرآن و سنت و معقولات اثبات کرده است. ابن حزم بیست سال در نگارش آن کار کرد و تا زمان مرگش در حال بازنگری و افزودن بود. کتاب اخیراً توسط دو محقق سعودی در دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود مورد بررسی و بازنگری قرار گرفته است.
التبصیر فی الدین و تمیز فرقه الناجیه یا بصیرت در دین و تشخیص فرقه درست تألیف امام ابوالمظفر شاهفور بن طاهر اسفراینی (متوفی 471 هجری قمری)، ملقب به برهان متکلمین. کتاب توسط امام محمد زاهد الکوثری بررسی و شرح داده شده است. موضوع و محتوای کتاب. اسفراینی کتاب خود را به پانزده باب تقسیم میکند که در آن شرح عقاید اهل دین و رسوایی های اهل انحراف و ملحدان را بیان کرده است که به شرح زیر است: باب اول: در توضیح اولین اختلافی که بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در اسلام پدید آمد و آنچه از اختلاف در ایام صحابه یا مقربان ظاهر شد. قسمت دوم: تبیین فرقه های ملت بر جمله فصل سوم: روافض و شرح رسوایی آنها فصل چهارم: خوارج و رسوایی های آنان. باب پنجم: قدریه ملقب به معتزله و شرح رسوایی آنها. فصل ششم: مرجیه و شرح رسوایی آنها. فصل هفتم: نجاریه و شرح رسوایی های آنها. فصل هشتم: ضراریه و شرح رسوایی آنها. فصل نهم: البکریه و بیان رسوایی آنها. باب دهم: جهمیه و شرح رسوایی آنها. فصل یازدهم: کراریه و شرح رسوایی آنها. فصل دوازدهم: تفصیل مطالب مشکوک و افشای رسوایی های آنها. باب سیزدهم: توضیح فرقه هایی که از دین مبین اسلام هستند و ا
ز گروه مسلمانان نیستند و جزء هفتاد و دو نیستند و بیش از بیست فرقه هستند. فصل چهاردهم: شرح مقالات گروهی از ملحدان که قبل از ظهور حکومت اسلامی بودند. باب پانزدهم: در تبیین عقاید اهل سنت و جماعت و بیان کرامات و محاسن و آثار آنها در دین
در آلمان، دادگاه های فدرال ("Bundesgerichte" , "Bundesgericht" به صورت جمع) دادگاه هایی هستند که توسط قانون فدرال رسمیت یافته اند. بر اساس ماده ۹۲ قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان، قدرت قوه قضائیه توسط دادگاه قانون اساسی فدرال، دادگاه های فدرال مندرج در قانون اساسی، و دادگاه های ایالتی اعمال می شود. دادگاه های فدرال عبارتند از: همچنین ممکن است "دادگاه های جنایی نظامی" برای اعمال صلاحیت کیفری در زمان برقراره وضعیت ویژه دفاعی یا بر اعضای بوندس ور که در خارج از کشور خدمت می کنند تأسیس شود، اما قانونگذار فدرال تاکنون این کار را انجام نداده است. یک "" برای رسیدگی های انضباطی علیه کارمندان نظامی تا سال ۲۰۰۴ وجود داشت، اما این موضوع از آن زمان به دادگاه های اداری عادی منتقل شده است. در نسخه اولیه قانون اساسی، یک ، با مقامی ارشدتر از پنج دادگاه عالی پیشبینی شده بود. چنین دادگاهی هرگز تأسیس نشد. در سال ۱۹۶۸ قانون اساسی تغییر کرد و به جای آن ستاد مشترک دادگاه های عالی تأسیس شد. علاوه بر این، به موجب ماده ۹۶ بخش ۵ قانون اساسی، بوندسرات یا شورای فدرال آلمان می تواند به دادگاه های ایالتی در مواردی همانند نسل کشی، جنایات جنگ
ی و جنایت علیه بشریت، صلاحیت کیفری برای رسیدگی قضایی اعطا کند.
صورتواره چوب لباسی، بروچی یا الصوفی همچنین به نام هایCollider 399,Cr 399 گروهی تصادفی از ستارگان واقع در صورت فلکی روباهک در نزدیکی مرز با صورت فلکی پیکان است. ستارگان این خوشه صورتواره ای همچون یک چوب لباسی را تشکیل می دهند که نام آن را Coathanger به معنای چوب لباسی گذاشته اند. باید توجه شود که این خوشه، صورت فلکی چوب لباسی نیست بلکه صورتواره ای با این نام می باشد. تاریخچه. اولین بار عبدالرحمن صوفی ستاره شناس ایرانی در کتاب صورالکواکب خود در سال ۹۶۴میلادی آن را توصیف کرد. در قرن هفدهم، به طور مستقل توسط ستاره شناس ایتالیایی G. B. Hodierna دوباره کشف شد. در دهه ۱۹۲۰، Dalmero Francis Brocchi، ستاره شناس آماتور و نمودارساز انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر (AAVSO)، نقشه ای از این جسم را برای استفاده در کالیبره کردن نورسنج ها ایجاد کرد. در سال ۱۹۳۱، ستاره شناس سوئدی، پر کولیندر، آن را در فهرست خوشه باز خود فهرست کرد. وضعیت. وضعیت این گروه به عنوان یک خوشه ستاره ای در سال های اخیر تغییر کرده است. این گروه در بیشتر قرن بیستم به عنوان یک خوشه در نظر گرفته می شد. با این حال، با نگاهی به معیارهای مختلف، مطالعه ای در
سال ۱۹۷۰ به این نتیجه رسید که تنها ۶ تا از درخشان ترین ستاره ها یک خوشه واقعی را تشکیل می دهند. چندین مطالعه مستقل از سال ۱۹۹۸ اکنون مشخص کرده اند که این جرم به هیچ وجه یک خوشه واقعی نیست، بلکه فقط یک ردیف تصادفی از ستارگان است. این مطالعات اخیر به طور کلی یافته های خود را بر اساس اندازه گیری های بهبود یافته اختلاف منظر و حرکت مناسب ارائه شده توسط ماهواره Hipparcos که اولین بار در سال ۱۹۹۷ منتشر شد، استوار کرده اند. صورتواره چوب لباسی. این صورتواره از ۱۰ ستاره با قدر ۵ تا ۷ تشکیل شده است که «چوب لباسی» آشکار را تشکیل می دهد، یک خط مستقیم از ۶ ستاره با یک «قلاب» واز ۴ ستاره در سمت جنوبی ۳۰ یا بیشتر ستاره کم نور نیز گاهی به عنوان ستارگان مرتبط در نظر گرفته می شوند. در زیر یک آسمان تاریک، چوب لباسی را می توان با چشم غیر مسلح به عنوان یک تکه نور مات مشاهده کرد. برای مشاهده ستارگان «چوب لباسی» معمولاً به دوربین دوچشمی یا تلسکوپ با قدرت بسیار کم نیاز است. با جاروب کردن آهسته در کهکشان راه شیری در امتداد یک خط خیالی از ستاره درخشان کرکس پرنده به سمت ستارهٔ درخشان تر کرکس نشسته پیدا می شود. حدود یک سوم مسیر به سمت ن
سر واقع، چوب لباسی باید به راحتی در ناحیه تاریک تری از کهکشان راه شیری دیده شود. این ستاره در ژوئیه تا آگوست و در شمال ۲۰ درجه عرض جغرافیایی شمالی بهتر دیده می شود و در بالاترین نقطه خود به صورت وارونه دیده می شود (مانند تصویر بالای سمت چپ این صفحه). در جنوب این عرض جغرافیایی، عمودی دیده می شود. یک صورتواره و ستارگان اطراف آن می توانند معیاری برای تعیین کم نورترین ستاره های قابل مشاهده در یک تلسکوپ کوچک باشند، زیرا طیف گسترده ای از قدر ستاره ای در این خوشه وجود دارد که به راحتی در یک مکان کوچک از آسمان قابل مشاهده است. جستارهای وابسته. صورتواره ها:
مالْمی شمالی یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده است.
تاتْتاریهاریو یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده است.
پیهْلایِسْتو یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده است.
مالْمی جنوبی یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده است.
مالْمی ( ; ()) یک منطقه بزرگ در قسمت شمال شرقی هلسینکی در فنلاند با ۲۴۳۱۲ نفر جمعیت است. مالمی به شش ناحیه تقسیم می شود: مالمی شمالی، مالمی جنوبی، پیهلایامکی، تاتتاریهاریو، فرودگاه هلسینکی-مالمی و پیهلایستو.
پانچکس آرنولتی (Pachypanchax arnoulti) یک گونه ماهی از ساده لبان و بومی ماداگاسکار است. زیستگاه طبیعی آن رودخانه ها و دریاچه ها است. این گونه به علت نابودی زیستگاه و گونه های مهاجم در معرض تهدید است. نام خاص این ماهی به افتخار ژاک آرنولت (۱۹۱۴–۱۹۹۵) ژاک آرنولت (۱۹۹۵–۱۹۱۴) گیاه شناس و هرپتولوژیست فرانسوی و به پاس کمک های او به دانش جانوران ماهی ماداگاسکار است. این گونه در سال ۲۰۰۶ توسط Paul V. Loiselle توصیف شد.
پانچکس پاتریسیا ، گونه ای از برکه ماهیها و از خانواده ساده لبان است. این گونه بومی کشور ماداگاسکار و در حوضه رودخانه های Mananjeba, Mahavavy du Nord, Ifasy, Manehoko و Ampandra در شمال غربی جزیره زندگی می کند و یافت می شود. نام خاص این ماهی به افتخار پاتریشیا یازگی (۱۹۴۶–۲۰۰۶) حافظ حفاظت محیط زیست مالاگاسی است که سازمان خیریه دوستان ماهی ها را اداره می کرد و از تلاش ها برای مستندسازی و حفاظت از جانوران ماهی های آب شیرین ماداگاسکار حمایت می کرد. به نظر می رسد این گونه عمدتاً از حشرات بالغ و پوره های حشرات خشکی زی و از لارو حشرات آبزی تغذیه می کند و مهم ترین شکارچیان آن پرندگان ماهی خوار هستند. با این حال، ممکن است توسط ماهی های بیگانه معرفی شده در برخی مناطق تهدید شود.
پانچکس طلایی با نام علمی Pachypanchax playfairii، گونه ای از برکه ماهیها وخانواده ساده لبان، تنها گونه ماهی آب شیرین بومی سیشل، گروهی از جزایر در اقیانوس هند به طور مستقیم در شرق تانزانیا ، و تنها عضو از جنس آن است که در خارج از ماداگاسکار یافت می شود. در سیشل فقط در جزایر گرانیتی یافت می شود. در آنجا در جریان های کوچک آب شیرین و آب شور دیده می شود و از کرم ها، سخت پوستان، حشرات و ماهی ها تغذیه می کند. پانچکس طلایی جزو ماهیهایی است که بصورت پراکنده در میان گیاهان آبی شناور تخم گذاری و تولید مثل میکند. این پانچکس طلایی گونه ای غیر معمول است زیرا فلس های جنس نر در طول فصل تولید مثل بلند می شوند و ظاهری خشن به پوست می دهند. برخلاف سایر برکه ماهی های واقعی، آنها نسبت به ماهی های مشابه دارای طول عمر بیشتری تا 3 سال میباشند.
پانچکس ساکارامی با نام علمی Pachypanchax sakaramyi، گونه ای از برکه ماهیها و ساده لبان و بومی ماداگاسکار است. این گونه فقط از رودخانه های ساکارامی و آنتونگومباتو با گزارش هایی مبنی بر یافتن آن در چندین دریاچه دهانه شناخته شده است. زیستگاه طبیعی آن رودخانه ها و دریاچه های آب شیرین است. پانچکس ساکارامی به دلیل نابودی زیستگاه و گونه های مهاجم در معرض تهدید است.
پانچکس اسپارکز با نام علمی Pachypanchax sparksorum، گونه ای ماهی از خانواده برکه ماهیها و ساده لبان و بومی ماداگاسکار است که در رودخانه آنجینگو و نهرهایی که به رودخانه آنکوفیا می ریزند یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن رودخانه ها است. نام خاص این ماهی به افتخار ماهی شناس معروف جان اس. اسپارکس از موزه ملی ایالات متحده و همسرش کارن ریسنگ اسپارکس می باشد، آنها بسیاری از سری های نمونه را جمع آوری کردند.
پانچکس واراترازا با نام علمی Pachypanchax varatraza گونه ای از برکه ماهی ها و ساده لبان بومی ماداگاسکار است که در رودخانه های منامبری، فانامبانا و آمپانوبه یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن نهرها و استخرها است. این ماهی توسط گونه های مهاجم تهدید می شود.
مالْمین لِنْتوکِنْتْتَه (ruots. "Malms flygfält") یا فرودگاه مالمین زیرمجموعه ای از ناحیه مالمی و ناحیه اصلی در شمال شرقی هلسینکی است. علاوه بر فرودگاه، این ناحیه شامل یک منطقه مسکونی کوچک نیز می شود. ناحیه های همسایه مالْمین لِنْتوکِنْتْتَه شامل مالمی جنوبی در جنوب و غرب و پوئیستولا در شمال و تاتتاریسو و تاتتاریهاریو در شرق آن هستند مساحت این منطقه ۲٫۲۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۳۷۴ نفر (۱ ژانویه ۲۰۱۵) می باشد.
پانچکس دم چنگی یا کیلی دم بربطی با نام علمی Aphyosemion australe، که با نام پانچکس طلایی و دم چنگی کیپ لوپز نیز شناخته میشود، گونه ای از ماهیان آب شیرین متعلق به خانواده ساده لبان است . این گونه در اطراف کیپ لوپز و در مناطق اطراف آن در گابن یافت می شود. ظاهر. "پانچکس دم چنگی" در دو رنگ عرضه می شود. نوع وحشی آن قهوه ای است و در تجارت آکواریوم به آن "شکلاتی" می گویند و نوع "طلایی" که غیر طبیعی میباشد. همچنین رنگ نارنجی. این شکل بر اثر یک جهش خود به خودی بود که توسط یک آکواریومیست فنلاندی به نام Hjerssen در سال 1952 پرورش یافت. طول نرها می تواند به حدود 6 سانتیمتر برسد در حالی که ماده ها کمی کوچکتر هستند. باله به شکل هلال چنگ است که مشخصه این جنس است. ماده ها نیز کم رنگ هستند. رنگ بدن آنها در فرم های وحشی قهوه ای مایل به روشن و قهوه ای مایل به زرد و رنگ برنزی طلایی-نارنجی در فرم دیگر است که باله های گردتری هم دارند. در آکواریوم. دم چنگی کیپ لوپز یکی از محبوب ترین و رایج ترین گونه های برکه ماهیها است. این گونه به آسانی و تقریباً در هر آکواریوم و هر آبی تخم ریزی می کند و در گیاهان آبی برگ ریز مانند خزه های آبی تخم
ریزی می کند. بچه ها پس از 14 روز در دمای مطلوب 26 درجه سانتیگراد از تخم در می آیند. آنها به خوبی با انواع غذاهای آماده تجاری، غذاهای زنده پولکی یا منجمد سازگار می شوند، اما مانند همه برکه ماهی ها با غذاهای زنده پرورش یافته یا صید شده از منابع تمیز عملکرد بهتری دارند.
پانچکس سبز (Aplocheilus blockii)، گونه ای ماهی بومی آب های اطراف هند، سریلانکا و پاکستان است. شرح. "پانچکس سبز" ۶ سانتی متر طول دارد. اغلب در زیستگاه های ساحلی که دارای آب شور یا آب شیرین هستند، زندگی می کند. از لارو، حشرات و بچه ماهی تغذیه می کند. نام. این گونه در سال ۱۹۱۱ توسط آکواریومیست آلمانی توصیف شده است. نام خاص این گونه به افتخار کاپیتان بلاکی که مسئول واردات این ماهی به آلمان بود گداشته شده است.
پانچکس سیلان (UDA HANDAYA / උඩ හඳයා) ("Aplocheilus dayi" ) یا ماهی کیلی سیلان گونه ای از ساده لبان بومی سریلانکا است. طول این گونه حداکثر به می رسد. نرها و ماده ها دارای یک نقطه سیاه در انتهای پشت قاعده باله پشتی هستند. ماده ها در هر نوبت بین ۵۰ تا ۱۵۰ تخم می گذارند. نام خاص این ماهی به افتخار بازرس کل شیلات در هند روز فرانسیس (۱۸۲۹–۱۸۸۹) است که نخستین بار این ماهی را گزارش کرد.
رامین حیدری فاروقی (زادهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۴۵) در تهران، مستندساز، کارگردان، نویسنده و تهیه کننده است. وی در اوایل دهه هفتاد با رؤیا نونهالی (بازیگر) ازدواج کرده و یک دختر به نام «خاتون» دارد. وی مدرک کارشناسی کارگردانی و فوق لیسانس رشته پژوهش هنر دارد و تحصیلات خود را تا مقطع دکتری در رشته فلسفه ادامه داده است. رامین حیدری فاروقی رییس انجمن عالی هنرها و فنون سینمایی ایران، عضو شورای سیاست گذاری جشنواره سینما حقیقت و رییس هیات مدیره انجمن تهیه کنندگان مستند بوده است. وی علاوه بر فعالیت های ذکر شده، فیلمنامه نویسی و تدریس در دانشگاه، کارشناس امور راهبردی توسعه، نویسنده مقالات و نقد آثار نمایشی و پژوهشی، کارشناسی و اجرای برنامه های فرهنگی تلویزیونی را برعهده داشته است. فاروقی در سال ۱۳۹۵ مشغول به تحصیل در دورهٔ دکتری فلسفهٔ هنر در دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران شد. عنوان پایان نامهٔ دکتری او «اصالت و زیبایی در نقد تناقض و خلق تناسب اگزیستانسیل، از منظر هستی شناسی گابریل مارسل و خواجه شمس الدین محمد شیرازی» است. ویدیو کلیپ. وی از بانیان تولید ویدئوکلیپ در ایران است که از مهمترین آثار او می توان به این موا
رد اشاره کرد: مستندها. این مجموعه ۱۰۰۰ دقیقه ای در۲۶ قسمت ۴۰ دقیقه ای در گروه «فرهنگ، تاریخ و هنر» شبکه یک سیما تولید شده که در طی ۸ سال و در نزدیک به چهل شهر ایران و جهان، در قاره های مختلف تولید شده است. این مستند شاعرانه، سفری حکمی به آفاق است تا از نیاز قدسی بشر به تجربه و خلق زیبایی بگوید. بعضی از پرسش های این سفر که در همراهی مسافرانش، مطرح می شود، چنین هستند: نقش محیط زیبا درشکل و شخصیت زندگی ما چیست؟ جغرافیا چه تأثیری بر تاریخ گذاشته است؟ هویت فردی و اجتماعی چیست و نوع ایرانی- اسلامی آن چگونه شکل گرفته است؟. رؤیا نونهالی، محسن حسینی و پروفسور شریف حسین قاسمی که در مجموعه های مستند پیشین، او را در «آفریقا، چین و هند» همراهی کرده بودند، بخش هایی از مستند خشت بهشت را همراهی کردند. وی این بار، خود در برابر دوربین خشت بهشت قرار گرفته است و راهنمای این طولانی ترین سفر مستند تلویزیون ایران است. شعر، موسیقی، معماری، انواع نقش پردازی و داستان سرایی معرفت اندیش ایرانی – اسلامی و تمام حوزه هنر مقدس، حاصل معاشرت با مفهوم و انواع تجلّی مطلق زیبایی یعنی «بهشت» است. این مجموعهٔ مستند به آسیب شناسی توسعه در کشورهای آ
فریقایی می پردازد و رابطهٔ متقابل بین اقتصاد، سیاست و فرهنگ را بررسی می کند. این مجموعه در ۵۲ قسمت ۳۵ دقیقه ای در کشورهای آفریقای جنوبی، زیمبابوه، اتیوپی، تانزانیا و جزیرهٔ خودمختار زنگبار با بازی رؤیا نونهالی ساخته شده است. در این مستند سعی شده است چالش های موجود در بخش کشاورزی مورد بررسی قرار گرفته، راه حلی ارائه شود برای پیشنهادی قابل باور و عینی تا کشاورزان سنتی خود را برای پذیرش کشاورزی مدرن مهیا کنند.این مجموعه در ۲۶ قسمت ۳۰ دقیقه ای در ایران تولید شده است. «رودی تا بهشت» دربارهٔ سابقهٔ روابط دو تمدن ایران و هند است با تأکید بر فرهنگ و هنر و به ویژه ادبیات و معماری مهاجران هنرمند و اندیشمند صوفی و عارف ایرانی که طی قرون متمادی به هند سفر می کردند و در دربار گورکانیان در زمینه های مختلف به مدیریت مشغول بودند. این پروژه در ۲۶ قسمت ۳۰ دقیقه ای در شبه قاره هند تولید شده است. «دیدار» به سراغ آدم های موفق در رشته های مختلف علمی، فرهنگی و هنری می رود، زندگی و آثارشان را نمایش می دهد و در گفتگویی دوستانه و خودمانی از آنها می پرسد نظرشان دربارهٔ تولد، زندگی و مرگ چیست و اینکه چطور زمان را در زندگی شان مدیریت کرد
ه اند. این پروژهٔ مستند با موضوع فرهنگ مدیریت و مدیریت فرهنگی به رابطهٔ متقابل بین دو تمدن ایران و چین در طول تاریخ می پردازد. «شرق، دیوار، آفتاب» از بازتولید فرهنگی سخن می گوید و سعی می کند استفاده از سنت در مدیریت مدرن را بررسی کند. این مجموعهٔ مستند به بررسی زیبایی شناسی نقوش ایرانی می پردازد، نقش هایی که در نقاط مختلف فرهنگی و جغرافیایی این سرزمین با هم شباهت ها و تفاوت های تکرارشونده دارند.«گره» ریشهٔ این نقش ها و مسیر تغییر و دگرگونی آنها را جستجو می کند، از نسبت فرش و معماری می گوید و در کنار همهٔ اینها با ارائهٔ یک شخصیت نمایشی با بازی رؤیا نونهالی، ویدئوکلیپ هایی را بر اساس کارآواهای ایرانی ارائه می دهد که شعرها و ترانه های آنها نگاشته رامین حیدری فاروقی است. این مستند در ۲۶ قسمت ۳۰ دقیقه ای در ایران تولید شده است.
رنگ کت اسب که دارای ویژگی دوده ای است با موهای سیاه یا تیره تر مخلوط شده در کت اسب مشخص می شود که معمولاً در امتداد خط رویی اسب متمرکز شده و در قسمت زیرین کمتر دیده می شود. فرض بر این است که دوده یک صفت ارثی است، اگرچه مکانیسم ژنتیکی دقیق، یا مجموعه ای از مکانیسم ها، به خوبی درک نشده است. در بیشتر موارد، کت های دوده ای سایه های روشنی از خود نشان می دهند. ناحیه پشتی تیره تر از ناحیه شکمی است. با این حال، به نظر می رسد که برخی از اشکال قسمت های پایین تر تیره تری تولید می کنند. «پشتی کاذب» یا «پشتی متقابل» می تواند نوار پشتی مرتبط با اسب های سمندی را تقلید کند و با ویژگی دوده ای مرتبط است. گسترده ترین حالت دوده، گچ گیری تیره و غالباً داپلی شده ایجاد می کند که از خط بالایی به سمت پایین می رود. بسیاری از اسب های دارای ویژگی دوده، ماسک تیره تری روی قسمت های استخوانی صورت دارند. زمانی تصور می شد که ویژگی دوده ای عامل تبدیل شاه بلوط به شاه بلوط کبدی است، اما مشخص نیست که به طور یکنواخت پوشش را تیره می کند. صفت دوده مسئول بسیاری از کهرهای تیره است و به ویژه تأثیر مشخصی بر روی پوست های سیاه و پالومینو پوست سیاه (اسب) د
ارد. اگرچه این صفت «ژن دوده» نامیده می شود، اما شرایط مشابه تیره شدن پوشش مورد مطالعه در موش نشان می دهد که تیره شدن پوشش یک صفت چندژنی است. درست مانند اسب ها، درجه دوده در موش ها بسیار متفاوت است. برخی از افراد دارای موهای تیره تری هستند که یک خط پشتی را تشکیل می دهند، در حالی که برخی دیگر دارای دوده شدید در سرتاسر آن هستند. تجزیه و تحلیل آماری از ۱۳۶۹ فرزندان پنج اسب نر فرانچ-مونتاگن نشان داد که سایه های تیره تر شاه بلوط و خلیج ممکن است از یک حالت وراثت مغلوب پیروی کنند. اسب هایی که هیچ اثر دوده ای ندارند، «پوشش شفاف» نامیده می شوند.
کریستین ارلند هارالد ون کونیگزگ (به سوئدی: Christian Erland Harald von Koenigsegg؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۷۲) بنیان گذار و مدیرعامل شرکت خودروسازی سوئدی کونیگزگ است. در سال ۱۹۹۴، کونیگزگ «پروژه کونیگزگ» را راه اندازی کرد که در نهایت به خودروسازی کونیگزگ تبدیل شد. کریستین، به همراه طراح دیوید کرافورد، یک طرح مفهومی را بر اساس طرح های اصلی کریستین ایجاد کردند. اولین نمونه اولیه، پایه گذاری خودروسازی کونیگزگ را فعال کرد. کونیگزگ و همسرش هالدورا ون کونیگزگ رهبری شرکت را بر عهده دارند.
خانات ازبک ( یا "اوزبک اولوسی")، که به نام خانات ابوالخیر نیز شناخته می شود، ایالت شیبانی قبل از خانات بخارا بود. خانات ازبک در طول مدت کوتاهی که وجود داشت، ایالت برجسته در آسیای مرکزی بود که بر بیشتر قزاقستان، بیشتر ازبکستان و ترکمنستان و بخش هایی از جنوب روسیه حکومت می کرد. این اولین ایالت ابوالخیریان، شاخه ای از شیبانیان است. لغت شناسی. سلسله ابوالخیر خان و جانشینانش به نام او نامگذاری شده است و ایالت های تحت فرمانروایی آنها به ابوالخیریان معروف است، مانند خانات بخارا. ممکن است از آنها به عنوان شیبانیان نیز یاد شود، اگرچه این بیشتر یک اصطلاح کلی است، زیرا دودمان رقیب به نام عربشاهیان خوارزم نیز شیبانی بودند، اما ابوالخیریان نبودند. تاریخ. قبل از ابوالخیر خان. با آغاز کار شیبان، برادر باتوخان که فرمانروای اردوی زرین بود، شیبانیان و نوادگانشان بر بسیاری از اقوام و سرزمین هایی که توسط باتو به شیبان اعطا شده بود، سیطره داشتند. این سرزمین ها شامل حوزه های اردوی زرین در شرق اورال و سرزمین های شمال رودخانه سیر دریا بود. کنترل مرکزی در گروه اردوی زرین به سرعت در شرق از بین رفت و کشورهای جدا شده مانند اردوی نوقای و