Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ع» خواند که توسط «سگ های هار دست نیافتنی» رهبری می شود و «محکوم به شکست و نابودی» است. در سال ۲۰۱۵، او گفت که «هیچ رژیم صهیونیستی در ۲۵ سال آینده وجود نخواهد داشت» و «در طول این دوره، روح مبارزه، قهرمانی و جهاد هر لحظه [اسرائیل] را نگران خواهد کرد.» خامنه ای در موارد متعددی به اسرائیل به عنوان «سرطانی» اشاره کرده، گفته که اسرائیل نابود خواهد شد، و تعهد داده که ایران از هر گروه یا کشوری که با آن مقابله می کند حمایت خواهد کرد. در ۳ اکتبر ۲۰۲۳، چهار روز قبل از حمله ۷ اکتبر به رهبری حماس علیه اسرائیل، خامنه ای در تهران سخنرانی کرد و گفت اسرائیل «از خشم خود خواهد مرد»، و در پایان گفت: «این سرطان انشاءالله به دست مردم فلسطین و نیروهای مقاومت در سراسر منطقه محو خواهد شد.» در سال ۲۰۲۴، علی خامنه ای به رهبر حماس اسماعیل هنیه گفت: «وعده الهی برای محو موجودیت صهیونیستی تحقق خواهد یافت و ما روزی را خواهیم دید که فلسطین از رودخانه تا دریا برخواهد خاست.» رئیس جمهورهای ایران. رئیس جمهور اسبق اکبر هاشمی رفسنجانی گفت که انفجار یک سلاح هسته ای واحد در داخل اسرائیل «همهٔ اسرائیل را نابود خواهد کرد». در سال ۲۰۰۶، در کنفرانس "جها
ن بدون صهیونیسم"، محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور وقت، نقل قولی از خمینی را مطرح کرد که خواستار «محو اسرائیل از صفحهٔ روزگار» بود. او همچنین هولوکاست را افسانه ای خواند که اسرائیل آن را «برتر از خدا، دین و پیامبران» می داند. در سال ۲۰۰۷، او گفت که ایران «شاهد نابودی این رژیم در آینده نزدیک خواهد بود.» در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۲، احمدی نژاد اظهار کرد که اسرائیل فاقد ریشه های تاریخی در خاورمیانه است و بنابراین در نهایت «حذف خواهد شد»، علیرغم فراخوان های قبلی سازمان ملل برای خودداری از استفاده از زبان تحریک آمیز پیش از مجمع عمومی. در طول کنفرانس سالانه وحدت اسلامی در سال ۲۰۱۸، حسن روحانی، رئیس جمهور اسبق، اسرائیل را «تومور سرطانی» و «رژیم جعلی» خواند که توسط قدرت های غربی برای خدمت به منافع آن ها در خاورمیانه ایجاد شده است. در سال ۲۰۲۳، ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور وقت، گفت که امیدوار است خدا «فلسطین را هرچه زودتر آزاد کند» و ایران بتواند «شاهد لحظات پایانی وجود اسرائیل باشد و پایان آن را جشن بگیرد.» مقامات ارشد جمهوری اسلامی. در تیر ۱۴۰۴ مهدی محمدی، مشاور امور راهبردی رئیس مجلس و کارشناس حوزه هسته ای، تصویری در حساب خو
د در شبکه اجتماعی X منتشر کرد که در آن حمله دو بمب هسته ای به اسرائیل دیده می شود. در مرداد ۱۴۰۴ حسین شریعتمداری، نماینده علی خامنه ای در کیهان، پس از اینکه سید عباس عراقچی در مصاحبه با فاکس نیوز ادعا کرد که «محو کردن اسرائیل از نقشه جهان هیچ وقت سیاست ایران نبوده است»، به شدت از وزیر خارجه انتقاد کرد. شریعتمداری با اظهارات معتدل وزیر خارجه مخالفت کرد و روشن ساخت که سیاست جمهوری اسلامی نه تنها محو کردن اسرائیل از نقشه، بلکه محو کامل آن از جهان است. وی تأکید کرد که هیچ تردیدی در نظر خمینی و خامنه ای دربارهٔ «ضرورت محو و نابودی کامل اسرائیل» وجود ندارد و مدعی شد که اسرائیل باید «نه تنها از نقشه بلکه از تمام جهان» محو شود. فرماندهان نظامی. در سال ۲۰۱۳، علی شیرازی، نماینده رهبر انقلاب علی خامنه ای در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه)، گفت: «رژیم صهیونیستی به زودی نابود خواهد شد و این نسل شاهد نابودی آن خواهد بود.» در سال ۲۰۱۴، حسین سلامی، معاون فرمانده سپاه در آن زمان، یک سری اظهارات تهاجمی علیه اسرائیل صادر کرد. او تهدید کرد که «برای هر قطره خون شهدای ما در فلسطین» تلافی مستقیم خواهد کرد «و این نقطه شروع بیداری
ملت های اسلامی برای شکست شما است.» در بیانیه ای دیگر، او گفت «رژیم صهیونیستی به آرامی از جهان محو می شود» و پیش بینی کرد که «به زودی، چیزی به نام رژیم صهیونیستی در کره زمین وجود نخواهد داشت.» در سال ۲۰۱۴، حسین شیخ الاسلام، دبیرکل کمیته حمایت از انتفاضه فلسطین ایران در آن زمان، اظهار کرد که «مسئله نابودی اسرائیل مهم است، صرف نظر از روش» و هشدار داد که «منطقه تا زمانی که اسرائیل در آن وجود دارد، آرام نخواهد بود.» در سال ۲۰۱۵، حسین سلامی اعلام کرد که ایران «جبهه های جدیدی» علیه اسرائیل خواهد گشود و توازن قدرت منطقه ای را تغییر خواهد داد. در سال ۲۰۱۹، حسین سلامی، فرمانده سپاه در آن زمان، اظهار کرد: «این رژیم شوم باید از نقشه جهان محو شود و این دیگر… رؤیا نیست (بلکه) هدفی قابل دستیابی است.» پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به رهبری حماس علیه اسرائیل، علی فدوی، معاون فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، گفت که «شوک های جبهه مقاومت علیه رژیم صهیونیستی تا زمان ریشه کن شدن این 'تومور سرطانی' از نقشه جهان ادامه خواهد یافت.» در سال ۱۳۹۷ عبدالرحیم موسوی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، گفت که «بزرگ ترین آرزویم، من آر
مانم، محو و نابودی رژیم صهیونیستی است. این چیزی است که دائم بهش فکر می کنم.» در سال ۱۴۰۳ سردار عباس نیلفروشان، معاون عملیات سپاه، اظهار داشت که «از ۶ سالگی آرزو داشتم اسراییل را نابود کنم… استراتژی جمهوری اسلامی محو و نابودی رژیم صهیونیستی است.» در فروردین ۱۴۰۴ علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه، به نقش نیروی دریایی در جنگ علیه اسرائیل اشاره کرد و اعلام داشت که «بسیجیان دریایی، راه فرار دشمنان را از طریق دریا مسدود خواهند کرد و با شناورهای ایمان در رکاب رهبر معظم انقلاب، دریا را برای صهیونیست ها به جهنمی سوزان تبدیل و فرمان امامین انقلاب را برای محو اسرائیل از صحنه جهان، به اجرا درخواهند آورد.» روحانیون. در سال ۲۰۱۳، احمد علم الهدی، روحانی برجسته ایرانی و عضو مجلس خبرگان، گفت که نابودی اسرائیل «یکی از ارکان نظام اسلامی ایران» است و گفت: «ما نمی توانیم ادعا کنیم که قصد جنگ با اسرائیل را نداریم.» حسینعلی منتظری، که زمانی به عنوان جانشین خمینی در نظر گرفته شده بود و بعداً حامی جنبش اصلاح طلبان شد، خاطرنشان کرد که به هیئتی از نمایندگان اصلاح طلب گفته بود که بر اساس آیه ۷ قرآن، یهودیان صهیونیسم تا روز قیامت
گرفتار عذاب و بدبختی خواهند شد. او همچنین حدیثی از قرن هفدهم از «بحار الانوار» را نقل کرد که در آن امام جعفر صادق سه بار گفته است که کسانی که در نهایت یهود را منقرض خواهند کرد «مردم قم» خواهند بود، اشاره به روحانیون شیعه ایرانی. در سال ۲۰۱۰، محمد حسن رحیمیان، نماینده خامنه ای در بنیاد مستضعفان، اظهار داشت که ایران دارای قابلیت های موشکی است که به آن اجازه می دهد اسرائیل را «به طور کامل با یک هولوکاست بزرگ» نابود کند. محمد موسوی بجنوردی، حقوقدان ارشد شناخته شده به خاطر ارتباطش با جنبش سبز اصلاح طلب ایران، گفت که «جایی برای روابط دوستانه با اسرائیل» وجود ندارد. استراتژی نظامی. محور مقاومت. ایران به اتحاد استراتژیک خود با بازیگران غیردولتی منطقه ای، از جمله حزب الله در لبنان، حماس و جهاد اسلامی فلسطین در سرزمین های فلسطینی، و جنبش حوثیها در یمن، به عنوان «محور مقاومت» اشاره می کند. این گروه ها حمایت ایران را در قالب سلاح، تأمین مالی و آموزش دریافت می کنند. به گفته تحلیلگر افشون اُستوار، هدف این شبکه ارائه یک چالش وجودی بلندمدت به اسرائیل از طریق «خفه کردن آهسته» آن از طریق مجموعه ای از «جنگ های فزاینده مخرب و غ
یرقابل برد» است. به گفته دانا اچ. آلین، ایران به طور مخفیانه از حملات انتحاری فلسطینیان علیه غیرنظامیان اسرائیلی حمایت کرده است. حملات ۷ اکتبر به اسرائیل، که باعث کشته شدن تقریباً ۱۲۰۰ نفر، عمدتاً غیرنظامیان، و ربوده شدن ۲۵۰ گروگان شد، حداقل تا حدی محصول استراتژی ایران بود. روزنامه «"وال استریت ژورنال"» با استناد به اعضای ارشد حماس و حزب الله گزارش داد که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در برنامه ریزی حمله کمک کرد و در جلسه ۲ اکتبر در بیروت چراغ سبز نشان داد. در آستانه حمله، حدود ۵۰۰ جنگجوی حماس و جهاد اسلامی فلسطین گزارش شده که تحت نظارت نیروی قدس سپاه پاسداران در ایران آموزش دیده بودند. به گفته «"واشینگتن پست"»، حمله «با حمایت کلیدی از [ایران] که آموزش نظامی و کمک تدارکاتی و همچنین ده ها میلیون دلار برای سلاح فراهم کرد» رخ داد. پس از کشته شدن یحیی سنوار، رهبر حماس، در عملیات اسرائیلی در اواسط اکتبر ۲۰۲۴، نقاشی دیواری جدیدی در تهران ظاهر شد که حامل پیام «طوفان سنوار ادامه خواهد یافت» بود، اشاره به «طوفان الاقصی»، نامی که حماس برای حملات ۷ اکتبر خود استفاده کرد. ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، آشکارا
به ملت فلسطین و گروه های مقاومت برای حمله ۷ اکتبر تبریک گفت. برنامه هسته ای. نابودی اسرائیل اغلب به عنوان یکی از اهداف استراتژیک متعدد پشت جاه طلبی های هسته ای ایران ذکر می شود. ایالات متحده این موضع را حفظ کرده که ایران دارای قابلیت هسته ای احتمالاً از قابلیت های خود برای تلاش برای نابودی اسرائیل استفاده خواهد کرد. برنامه موشکی. ایران کلمات عبری «اسرائیل باید محو شود» را روی برخی از موشک های تولید داخلی خود حک کرده است که تعدادی از آن ها گزارش شده که به روسیه برای استفاده در تهاجم آن به اوکراین منتقل شده اند. تبلیغات، نمادگرایی و پیام رسانی ایدئولوژیک. روز قدس. روز قدس که توسط خمینی تأسیس شد (اشاره به بیت المقدس) سالانه در آخرین جمعه رمضان برگزار می شود و هدف آن ترویج همبستگی مسلمانان علیه اسرائیل است. روحانیون ارشد، از جمله ناصر مکارم شیرازی، مشارکت در روز قدس را نوعی عبادت دینی (عبادت) توصیف کرده اند که هدف آن متحد کردن مسلمانان در سراسر جهان است. بر اساس گزارش آوریل ۲۰۲۴ "ایران اینترنشنال"، بسیاری از ایرانیان رویداد سالانه روز قدس را بی ربط و منقطع از واقعیت های وخیم اجتماعی و اقتصادی کشور می بینند. در سا
ل ۲۰۱۷، ساعت دیجیتالی در میدان فلسطین تهران برای روز قدس نصب شد که گزارش شده معکوس شمار تا نابودی اسرائیل را نشان می دهد. این ساعت برنامه ریزی شده بود تا ۲۵ سال از اظهارات ۲۰۱۵ خامنه ای معکوس شمار کند، که در آن پیش بینی کرده بود اسرائیل ظرف یک ربع قرن متوقف خواهد شد. نظریه های توطئه. رهبر انقلاب خامنه ای به دانشجویان دانشگاه گفت که اسرائیل توسط قدرت های غربی با هدف صریح جلوگیری از وحدت میان کشورهای مسلمان ایجاد شده است. محمود هاشمی شاهرودی، رئیس سابق قوه قضائیه ایران، ادعا کرد که صهیونیسم «نژادپرست و ضد انسانی» تمام ملت های جهان را «برده کرده» و کشورهای مسلمان را به همکاری با توطئه صهیونیستی «حکومت عبری» برای تقسیم جهان اسلام متهم کرد. عماد آفروغ، نماینده مجلس ایران، ادعا کرد که «خاخام های یهودی» مسئول تغییر مواضع شیخ یوسف القرضاوی از اعتدال قبلی اش نسبت به شیعیان هستند. علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران، در سال ۲۰۲۲ ادعا کرد که حکمرانان سعودی از یهودیان مدینه و خیبر، دشمنان پیامبر محمد، نسل می برند. بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱، نهادهای ایرانی ده ها کنفرانس با انگیزه ایدئولوژیک با عناوین تحریک آ
میز مانند «صهیونیسم و بیماری سارس»، «نسل کشی در رواندا و در غزه» (که در آن تنها یک سخنران به رواندا پرداخت و پانزده نفر باقی مانده بر غزه متمرکز شدند)، و «یهودیت و هالیوود: توطئه شیطانی» سازماندهی کردند که تلاش رژیم برای پیوند دادن صهیونیسم با بدی های جهانی را نشان می دهد. این رویدادها، اگرچه اغلب حضور ضعیفی داشتند، به صورت عمومی به عنوان گردهمایی های فکری بزرگ معرفی می شوند، با رسانه های دولتی که سالن نیمه خالی را «بدون جای نشستن» در کنفرانسی با عنوان «ریشه های یهودی MI-6» توصیف می کنند. واکنش ها. آکادمیک. افرایم کارش، مورخ بریتانیایی-اسرائیلی سیاست خاورمیانه، موضع ایران نسبت به اسرائیل را نسل کشانه توصیف کرده است. به گفته محقق آمریکایی افشون اُستوار، مبارزه ایران علیه اسرائیل «تنها بی ثبات کننده ترین درگیری در خاورمیانه» را تشکیل می دهد و «بیشترین پتانسیل را برای ایجاد جنگ منطقه ای گسترده تر» دارد. روزنامه نگار آمریکایی جفری گلدبرگ پیشنهاد می کند که اگر ایران سلاح هسته ای به دست آورد، احتمالاً تلاش هایش برای نابودی اسرائیل را تشدید خواهد کرد. حمایت تندروها در داخل ایران. به گفته مهدی خلجی، نسل جدیدی از تندر
وهای ایرانی که ارتباط نزدیکی با رهبر انقلاب و سپاه پاسداران دارند، آموزه های رژیم را پذیرفته اند و بسیاری معتقدند که ایران قدرت در حال ظهوری است، ایالات متحده در حال افول است، و «روزهای اسرائیل شمرده شده است». مخالفت در داخل ایران. صادق زیباکلام، استاد بازنشسته علوم سیاسی دانشگاه تهران، مکرراً علیه سیاست های تهاجمی رژیم سخن گفته است. او می گوید که مردم ایران، به ویژه نسل جوان، علاقه خود را به موضوع فلسطین از دست می دهند و حتی از شخصیت هایی مانند بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ حمایت می کنند. این حمایت ناشی از همسویی با سیاست های آن ها نیست، بلکه از مخالفت با رژیم ایران و حمایت آن از گروه هایی مانند حماس و حزب الله است. به دلیل اظهارات او، زیباکلام محکومیت زندان ۱۸ ماهه را گذرانده و تا مارس ۲۰۲۵ دوباره تحت بازجویی قرار گرفته و احتمال مواجهه با زندان بیشتر دارد. عبدالله نوری، روحانی برجسته و وزیر کشور سابق، در سال ۱۹۹۹ به پنج سال زندان محکوم شد (که او را به بالاترین مقام جمهوری اسلامی تبدیل کرد که از زمان انقلاب زندانی شده بود) گزارش شده به دلیل، در میان اتهامات دیگر، به چالش کشیدن آشکار آموزه خمینی مبنی بر این
که اسرائیل باید نابود شود. در مقاله ای مشترک، سیدمصطفی محقق داماد و محمد درویش زاده انتقادی از سیاست داخلی ایران مطرح کردند که شامل اعلامیه های عمومی برای نابودی اسرائیل و تمام یهودیان است. به گفته آنان، اعلام عمومی چنین بیانیه هایی «تسلیح حقوقی به نفع دشمن» است، چرا که مبنایی برای توجیه حمله به ایران فراهم می کند. واکنش های مذهبی یهودی. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، رهبران مذهبی یهودی نگرانی خود را نسبت به پیامدهای بالقوه سیاست های جمهوری اسلامی جدید برای اسرائیل و جوامع یهودی در منطقه ابراز کردند. خاخام مناحم مندل اشنیرسون، معروف به ربه لوباویچ، انقلاب را نقطه عطف مهمی در سیاست جهانی توصیف کرد. او در سخنرانی های عمومی در آن زمان هشدار داد که چالش ایران با ایالات متحده نفوذ آمریکا را تضعیف خواهد کرد و خصومت نسبت به اسرائیل را تشویق خواهد کرد. ربه همچنین نگرانی خود را برای امنیت جامعه یهودی ایران، که در آن زمان حدود ۵۰۰۰۰ نفر بودند، ابراز کرد و از روز جمعی روزه و دعا در پاسخ به بحران تشدید شونده حمایت کرد.
فابیو کازارتلی (; – ) دوچرخه سوار اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است. درگذشت. در ۱۸ ژوئیه، در جریان مرحلهٔ پانزدهم تور دو فرانس ۱۹۹۵، فابیو کازارتلی به همراه چند دوچرخه سوار دیگر در سراشیبی کول دو پورته دسپه در رشته کوه پیرنه دچار سانحه شدند. سر کازارتلی به بلوک های سیمانی کنار جاده برخورد کرد که منجر به آسیب های شدید مغزی و بیهوشی وی شد. پزشکان ظرف ده ثانیه به محل حادثه رسیدند. هنگام انتقال به بیمارستان محلی با بالگرد، تنفس او متوقف شد و علی رغم تلاش های متعدد برای احیا، مرگ او اعلام شد. گفته شده است که اگر کازارتلی از کلاه ایمنی دوچرخه سواری استفاده کرده بود، احتمال زنده ماندنش وجود داشت. ژرار پورت، پزشک ارشد مسابقات تور، اظهار داشت که استفاده از کلاه ایمنی بی تأثیر بوده است زیرا ضربهٔ مرگبار به ناحیه ای از سر وارد شده که معمولاً توسط کلاه پوشیده نمی شود. اما میشل دیستل دورف، پزشک فرانسوی که به نمایندگی از پزشکی قانونی در تارب جسد کازارتلی را معاینه کرده بود، به نشریهٔ "ساندی تایمز" گفت که نقطهٔ ضربه در بالای جمجمه بوده و اگر کازارتلی کلاه ایمنی سخت بر سر دا
شت، «برخی آسیب ها قابل اجتناب بودند». تیم موتورولا به حضور خود در تور ادامه داد و اعضای تیم در مرحلهٔ بعدی در پو همگی با هم و در کنار یکدیگر از خط پایان عبور کردند. پلوطون نیز به دنبال آن ها آهسته عبور کرد. سازمان تور دو فرانس جوایز مرحله را طبق معمول اهدا کرد و همهٔ دوچرخه سواران جایزه های خود را به صندوقی برای خانوادهٔ کازارتلی اهدا کردند. بعدتر، سازمان مسابقات مبلغی برابر با آن را به صندوق اضافه کرد و هزاران نفر به طور جداگانه به آن کمک کردند. سه روز پس از سانحه، هم تیمی فابیو کازارتلی، لانس آرمسترانگ، پیروزی مرحله ای خود در لیموز را به او تقدیم کرد و هنگام عبور از خط پایان به آسمان اشاره کرد. سازمان تور دو فرانس و تیم موتورولا یادبودی را در نزدیکی محل سقوط وی نصب کردند که در مختصات (۴۲٫۹۴۰، ۰٫۸۱۹) قرار دارد. این یادبود یک ساعت آفتابی است که به گونه ای طراحی شده است که سایهٔ خورشید سه تاریخ را نشان دهد: تولد، درگذشت و ۲ اوت، روزی که او مدال طلای المپیک را کسب کرد. دوچرخه ای که هنگام سانحه سوار آن بود، در کلیسای مادونا دل گیزالو، که هم کلیسا و هم موزهٔ دوچرخه سواری در نزدیکی خانه اش است، نگهداری می شود. در
سال ۱۹۹۷، رده بندی بهترین رکابزن جوان تور دو فرانس به افتخار او با عنوان «یادبود فابیو کازارتلی» نام گذاری شد.
مهره های خدا (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی آن بو هیون، کیم کلودیا، ها یون کیونگ، سون وو هیون، لی سونگ مین و بان جونگ نام است. این مجموعه قرار است از شبکهٔ جی تی بی سی پخش شود. تولید. "مهره های خدا" به نویسندگی جونگ هیون مین نوشته شده و به کارگردانی آن را جونگ ده یون است. در ۲۹ مارس ۲۰۲۴، اف ان انترتینمنت، نمایندهٔ آن بو هیون، به "Newsen" اعلام کرد که پیشنهادی برای حضور او در این مجموعه دریافت کرده اند و در حال بررسی آن هستند. همچنین حضور لی سونگ مین نیز در دست بررسی بود. در مصاحبه ای با "اوسن" که در ۱۰ ژوئیه منتشر شد، اعلام شد که بازیگر ها یون کیونگ به گروه بازیگران پیوسته است. در ۲۷ نوامبر، آژانس بازیگر بان جونگ نام تأیید کرد که او در این مجموعه ایفای نقش خواهد کرد و روند فیلم برداری در جریان است. سه روز بعد، در ۳۰ نوامبر، "استار نیوز" گزارش داد که سون وو هیون به جمع بازیگران پیوسته است. همچنین اعلام شد که حضور بان جونگ نام، لی سونگ مین، ها یون کیونگ، کیم کلودیا و آن بو هیون در این پروژه قطعی شده است.
جرزی کلاب (به انگلیسی: Jersey Club) یک سبک پرانرژی از موسیقی رقص الکترونیک است که در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی در ایالت نیوجرسی آمریکا، به ویژه شهر نیوارک، شکل گرفت. این ژانر با ضرب آهنگ های بریده بریده، بیس قوی، و ریتم های تند و هیجانی اش شناخته می شود و به عنوان یکی از سبک های مهم در رقص خیابانی و فرهنگ اینترنتی قرن ۲۱ شناخته می شود. خاستگاه و شکل گیری. جرزی کلاب از دل سبک Baltimore Club بیرون آمد که پیش تر در دهه ۹۰ در بالتیمور رواج داشت. اما تهیه کنندگان جوان نیوجرسی نظیر: این سبک را با خلاقیت های محلی، ریتم های شکسته تر، و استفاده از سمپل های صوتی کوتاه و اغلب تکرارشونده بازتعریف کردند. ویژگی های موسیقایی. تمپو سریع: بین ۱۳۰ تا ۱۴۰ BPM درام های بریده و syncopated (ضرب های ناهم زمان و جهشی) تکرار زیاد صداها و سمپل ها (مثلاً تکرار یک کلمه یا جمله تا ایجاد ضرب) استفاده از FX مثل clap، break، beat drop با تأخیر فضای شاد، تهاجمی و رقص محور با ساختار لوپ گونه تأثیر فرهنگی. جرزی کلاب تأثیر زیادی بر رقص خیابانی آمریکا و بعدها فرهنگ TikTok و Vine گذاشت. بسیاری از حرکات رقص هایی که امروز در اینترنت وایرال می شوند، ریش
ه در موزیک های Jersey Club دارند. همچنین هنرمندان پاپ و هیپ هاپ نظیر: در سال های اخیر از عناصر Jersey Club در تولیدات خود استفاده کرده اند، باعث شد این ژانر از فضای محلی به صحنه ی جهانی منتقل شود. بازگشت و رشد در دهه ۲۰۲۰. از سال ۲۰۲۰ به بعد، با رشد پلتفرم هایی مانند TikTok و Reels، Jersey Club دوباره زنده شد. تولیدکنندگان جوان با افزودن المنت های "trap"، "hyperpop" یا "house" به Jersey Club، سبکی تلفیقی پدید آوردند که به آن Club Fusion یا Future Club نیز گفته می شود. جمع بندی. جرزی کلاب صدای خیابان های نیوجرسی است؛ سبکی که از پارتی های زیرزمینی شروع شد و حالا در موزیک های پاپ جریان دارد. این ژانر، نمادی از خلاقیت جوان، انرژی انفجاری و فرهنگ رقص دیجیتال است.
افرو تک یکی از زیرشاخه های موسیقی الکترونیک است که با ترکیب ریتم های سنتی آفریقایی با تکنو، دیپ هاوس و المنت های دیجیتال مدرن شکل گرفته است. این سبک موسیقی عمدتاً در کشورهای جنوب آفریقا، به ویژه آفریقای جنوبی، زیمبابوه و نامیبیا توسعه یافته و به سرعت محبوبیت جهانی پیدا کرده است. ریشه و شکل گیری. Afro Tech از دل جنبش موسیقی الکترونیک آفریقای جنوبی بیرون آمد که شامل ژانرهایی نظیر "Amapiano", "Gqom" و "Afro House" بود. اما برخلاف آمپیانو که بر ملودی ها و کیبوردهای احساسی تمرکز دارد، آفروتک بیشتر به سمت ضرب آهنگ های سنگین، فضاسازی تیره و الکترونیک پیچیده گرایش دارد. اولین پیشگامان Afro Tech، دی جی ها و تهیه کنندگان آفریقایی همچون: با استفاده از سازهای بومی آفریقایی مانند "djembe" و "kalimba" و ترکیب آن ها با سینث سایزرهای دیجیتال و پترن های مینی مالیستی تکنو، این ژانر را شکل دادند. ویژگی های سبکی. Afro Tech ویژگی های زیر را در خود جای می دهد: ضرب آهنگ های سنگین و پیوسته (اغلب در تمپوی 118–124 BPM) ترکیب بافت های صوتی آفریقایی و تکنو فضاسازی سینمایی و عمیق فقدان وکال یا استفاده از وکال های با افکت سنگین استفاده گس
ترده از پرکاشن بومی با طراحی صدای دیجیتال برخلاف Afro House که ممکن است ریتم های شادتر و پررنگ تری داشته باشد، Afro Tech یک حال و هوای عمیق تر، مینیمال تر و گاهی تاریک تر دارد که آن را برای محیط های باشگاهی یا شب هنگام بسیار مناسب می سازد. تأثیر جهانی و آینده ژانر. در سال های اخیر، Afro Tech توانسته در فستیوال های موسیقی بین المللی مانند Boiler Room, Tomorrowland, و Afro Nation حضور پررنگی داشته باشد. این سبک همچنین مورد توجه دی جی ها و تهیه کنندگان اروپایی و آمریکایی نیز قرار گرفته و به همکاری های بین المللی منجر شده است. آثار هنرمندانی مانند Black Coffee، &amp;ME, Keinemusik و Pablo Fierro نیز در بسیاری مواقع به Afro Tech نزدیک شده اند، هرچند که مرز بین این ژانرها بسیار منعطف است.
سیچوگومی ، سازمانی در قلمرو ساتسوما در دوره باکوماتسو بود که نفوذ زیادی در این قلمرو داشت. خلاصه. سیچوگومی توسط سایگو یوشینوسوکه (سایگو تاکاموری)، اوکوبو ماساسوکه (اوکوبو توشیمیچی)، ناگانوما کاهی (در جوانی درگذشت)، آریمورا شونسای (کایدا نوبویوشی)، سایشو کیزامون (سایشو آتسوشی)، یوشئی نیزائمون (یوشیئی توموزانه)، (یوشی هامونی توجیمی) تشکیل شد. هیچ حقیقتی وجود ندارد که خود آنها خود را «سیچوگومی» یا «سیچوگومی» می نامیدند؛ این نامی بود که بعداً داده شد. «سیچوگومی» در ابتدا به عنوان یک فعالیت باشگاهی آغاز شد که در آن مردم «کینسی روکو» می خواندند. کینسی روکو متنی از مکتب کنفوسیوسی ژو شی است. در طول پاکسازی آنسی، سایگو تاکاموری، که خود را به همراه راهب گشو (راهب) غرق کرد (به او دستور داده شد که پس از احیا در آمامی اوشیما پنهان شود)، رهبر بود و اوکوبو، هوری ناکازائمون، ایواشیتا کاتاهی و دیگران رهبری را به دست گرفتند. او قصد داشت با همکاری قلمرو میتو برای ترور مشاور ارشد ایی نائوسوکه و اعزام نیرو به کیوتو «حمله» کند، اما این نقشه زمانی خنثی شد که ارباب قلمرو، شیمازو شیگه هیسا و پدر و قیم واقعی او، شیمازو هیسامیتسو، او ر
ا از اقدام بی پروا بازداشتند. در نهایت، تنها آریمورا جیزامون در ترور ایی (حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰)) شرکت کرد و به برادرش آریمورا یوسوکه، که این نقشه را به استان زادگاهش گزارش داده بود، دستور داده شد که سپوکو انجام دهد. گروهی که از پاسخ مقام های قلمرو ناراضی بودند، اصرار بر حمله داشتند، اما اوکوبو و دیگران آنها را سرکوب کردند. هیسامیتسو سپس سعی کرد سیچو-گومی را به خود جلب کند و اوکوبو توشیمیچی، زیشو، هوری و یوشی را به عنوان دستیاران نزدیک خود منصوب کرد و آنها را در این زمینه فعال ساخت. در سال ۱۸۶۲، هیسامیتسو اصرار سیچو-گومی بر «اعتراض» را کنار گذاشت و در عوض نیروهایی را برای اصلاح شوگون سالاری فرستاد (برای جزئیات به اصلاحات بونکیو مراجعه کنید). با این حال، جناح رادیکال سیچو-گومی، از جمله آریما شینشیچی، با میهن پرستان طرفدار امپراتوری و ضد خارجی از قلمروهای مختلف، از جمله ماکی یاسومی و کیوکاوا هاچیرو، متحد شد و در برنامه های بازپس گیری قدرت و طرفداری از امپراتور کومی شرکت کرد و از توصیه های هیسامیتسو پیروی نکرد. ناراهارا شیگرو، اویاما سونایوشی و دیگران سعی کردند سیچو گومی را به عنوان پیام رسان به مسافرخانه تراد
ایا، جایی که آریما و دیگران در آنجا جمع شده بودند، متقاعد کنند، اما مذاکرات شکست خورد و حادثه ترادایا، که در آن سیچو گومی ها با یکدیگر جنگیدند، رخ داد. در این مرحله، اتحاد سیچو گومی عملاً از بین رفت.
ایالت های چین باستان () شوکو (諸侯國)، حکومت های سلسله ای چین در داخل و خارج از حوزه فرهنگی دودمان ژو، پیش از جنگ های یکپارچگی چین بودند. در سیستم فئودالی چین باستان، اصطلاح شوکو به اشرافی اطلاق می شود که امپراتور به آنها سرزمینی داده و بر آن قلمرو حکومت می کند. در سیستم فئودالی اروپای قرون وسطی، این اصطلاح می تواند به اشرافی نیز اشاره کند که پادشاه یا امپراتور به آنها سرزمینی داده و حق حکومت بر آن را داشتند. در ژاپن، این اصطلاح گاهی مترادف با دایمیو استفاده می شود. شوکو در ژاپن، اربابان فئودال ژاپنی. شوکو ، در ژاپن، اربابان فئودالی یا دایمیوهایی که در دوره ادو بر سرزمین هایی که توسط شوگون به آنها داده شده بود، حکومت می کردند، به قیاس با چین باستان، از نظر آکادمیک اربابان فئودال («دایمیو شوکو») نامیده می شدند و سرزمین های آنها هان نامیده می شد. در ۱۷ ژوئن ۱۸۶۹ (دوره میجی ۲)، دولت جدید میجی بازگشت زمین و مردم به امپراتور را انجام داد و اربابان قلمروهای سابق، سرزمین ها و شهروندان خود را پس دادند و به فرمانداران تبدیل شدند. در همان زمان، دولت جدید اصطلاحات کوگیو و شوکو دایمیو را لغو کرد و سیستم اشرافیت را معرفی کرد
که در آن ۲۸۵ ارباب فئودال به عنوان اشرافیت شناخته می شدند. خانواده هایی که از کوگیو به کازوکو ارتقا می یافتند، عموماً «کوگه کازوکو» نامیده می شوند، در حالی که خانواده هایی که از اربابان فئودال به کازوکو ارتقا می یافتند، «سامورایی کازوکو» نامیده می شوند.
ماشه (؛ ) یک مجموعهٔ تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر اکشن دلهره آور به نویسندگی و کارگردانی کوان اوه سونگ است و با بازی کیم نام گیل و کیم یونگ کوانگ است. "ماشه" قرار است در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ در نتفلیکس منتشر شود. خلاصه داستان. در یک کشور کره جنوبیِ خیالی که در آن استفاده از اسلحه گرم ممنوع است، "ماشه" به افزایش قاچاق غیرقانونی سلاح و گسترش جرائم مسلحانه می پردازد. داستان بر محور دو مرد می چرخد—یکی پلیسی درستکار و دیگری قاچاقچی اسلحه ای زیرک—که هر یک به دلایلی کاملاً متفاوت سلاح در دست دارند. تولید. "ماشه" به نویسندگی و کارگردانی کوان اوه سونگ ساخته است که پیش تر در فیلم "نیمه شب" (۲۰۲۱) نیز فعالیت داشته است. بودجهٔ تولید این مجموعه حدود ۳۰ میلیارد وون (معادل تقریبی ۲۲ میلیون دلار آمریکا) برآورد شده است.
در دین یونان باستان، کریوفوروس (به یونانی: κριοφόρος) به معنای «حامل قوچ»، تندیسی از هرمس است که یادآور قربانی آیینی یک قوچ است؛ از این رو، یکی از صفات این خدا، هرمس کریوفوروس است. قصّه. در شهر تاناگرای بئوسیایی، پوزانیاس یک اسطوره محلی را روایت می کند که به این خدا اعتبار می دهد که شهر را در زمان طاعون نجات داده است، با حمل یک قوچ بر دوش خود در حین چرخیدن به دور دیوارهای شهر: این اسطوره ممکن است توضیحی عِلّی برای یک رسم آیینی ارائه دهد که برای دفع میاسما (آلودگی آیینی که بیماری به همراه داشت) انجام می شد، یک عمل کفاره ای که ریشه های باستانی آن گم شده بود اما در این نقش مایه نمادین متصلب شده بود. بازتاب هایی از تندیس از دست رفته هرمس کریوفوروس اثر کالامیس ممکن است بر روی سکه های رومی شهر قابل تشخیص باشد. در مسنیا، در باغ مقدس کارنازوس، پوزانیاس اشاره کرد که آپولون کارنئیوس و هرمس کریوفوروس یک آیین مشترک داشتند، و حاملان قوچ (کریوفوروی) در مراسم آغازین مردانه شرکت می کردند. توصیفی از پوزانیاس در مورد یک کریوفوروس که توسط مجسمه ساز اوناتاس در المپیا تقدیم شده است، توسط خوزه دوریگ با یک مجسمه برنزی باقی مانده به