Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
افت. در سال ۱۸۱۲، او به رهبری ژنرال خواکین بلیک به جبهه والنسیا منتقل شد و ستونی متشکل از ۴۰۰۰ نارنجک انداز کهنه کار ("ستون لا مار") را اعزام کرد. دوباره زخمی شد و به بیمارستانی در تودلا منتقل شد، جایی که توسط فرانسوی ها اسیر شد. به محض بهبودی، او را به فرانسه بردند و در قلعه سمور-آن-اوکسوا (بورگوندی) محبوس کردند، جایی که او به مطالعه آثار کلاسیک فرهنگ فرانسه پرداخت. پس از مدتی، او موفق به فرار شد، به همراه سرتیپ خوان ماریا مونوز ای مانیتو، از سوئیس و سپس تیرول عبور کرد و به بندر تریسته، در دریای آدریاتیک رسید، جایی که با کشتی به اسپانیا بازگشت. در سال ۱۸۱۵، فردیناند هفتم او را به سرتیپ ارتقا داد، نشان صلیب سنت هرمنژیلدو را به او اعطا کرد و او را به عنوان بازرس معاون نایب السلطنه پرو با عنوان فرماندار کالائو منصوب کرد. او در سال ۱۸۱۶ به این شهر رسید. در سال ۱۸۱۹، به درجه ماریسکال د کامپو ارتقا یافت. جنگ استقلال (۱۸۲۱–۱۸۲۵). در روزهای اولیه جنگ استقلال پرو، او به پادشاه وفادار ماند و از قلعه رئال فیلیپه در کالائو، بندر اصلی نایب السلطنه، برای سلطنت طلبان دفاع کرد. او حمله دریایی میهن پرستان به فرماندهی توماس ک
اکرین را در مارس ۱۸۱۹ و دوباره در سپتامبر ۱۸۱۹ و اکتبر ۱۸۲۰ دفع کرد. در سال ۱۸۲۱، نیروهای شورشی به سمت لیما پیشروی کردند و نایب السلطنه خوزه د لا سرنا در ۶ ژوئن ۱۸۲۱ پایتخت را ترک کرد و د لا مار را با دستور صریح مقاومت و انتظار برای نیروهای کمکی تنها گذاشت. او با موفقیت تقریباً ۴ ماه در برابر تمام تلاش ها برای تصرف قلعه مقاومت کرد. یک ارتش امدادی سلطنت طلبان، به فرماندهی ژنرال خوزه کانتراک، نتوانست محاصره را بشکند یا تدارکات و نیرو به داخل قلعه ارسال کند و به کوهستان عقب نشینی کرد. در ۱۹ سپتامبر، لا مار و پادگانش به دلیل کمبود تدارکات مجبور به تسلیم شدند. تنها دو روز بعد، لا مار سرانجام پای چپ خود را قطع کرد، زیرا در ابتدا از درمان انگشت قانقاریایی خود امتناع ورزیده بود. پس از تسلیم باکیخانو در کالائو، لا مار به نیروهای شورشی پیوست. خوزه د سن مارتین به او عنوان «سرلشکر» اعطا کرد، عنوانی که او با اکراه پذیرفت. در مارس ۱۸۲۲، او به عنوان مارشال بزرگ پرو منصوب شد. لا مار از ۲۲ سپتامبر ۱۸۲۲ تا ۲۷ فوریه ۱۸۲۳ به عنوان یکی از سه مرد در شورای عالی حکومت جمهوری پرو خدمت کرد. او تلاش های زیادی برای تأمین مالی یک لشکرکشی
برای تصرف بنادر جنوبی پرو انجام داد. ارتشی به فرماندهی ژنرال رودسیندو آلوارادو به سمت جنوب حرکت کرد، اما در نبردهای توراتا و موکوگوا کاملاً شکست خورد. ژنرال سلطنت طلب خوزه کانتراک، با دیدن شهر لیما بی دفاع، از کوه های مرکزی پایین آمد و پایتخت پرو را به راحتی اشغال کرد. شکست فاحش این لشکرکشی، اعتمادی را که سیاستمداران پرویی به لا مار داشتند، خدشه دار کرد. کنگره، با اصرار ارتش پرو، هیئت عالی دولت را منحل کرد و سه نفر را از تمام مسئولیت های سیاسی خود برکنار کرد. لا مار از نوامبر ۱۸۲۳ تا دسامبر ۱۸۲۳ به عنوان رئیس کنگره خدمت کرد. لا مار با ورود سیمون بولیوار به پرو، که او را مأمور تشکیل و آموزش نیروهای جدید در تروخیو (۱۸۲۴) کرد، وظایف نظامی خود را از سر گرفت. بولیوار پس از انجام موفقیت آمیز این مأموریت، فرماندهی لشکر پرو از ارتش آزادی بخش را به لا مار سپرد. بولیوار دستور حمله نهایی به نیروهای سلطنت طلب را داد و ارتش میهن پرستان را به کوه های پرو هدایت کرد. هر دو ارتش در دشت های جونین (۶ اوت ۱۸۲۴) به هم رسیدند و لا مار نقش تعیین کننده ای در رهبری حمله ای داشت که در نبرد جونین به پیروزی طرف میهن پرست منجر شد. او هم
ین نقش را در نبرد آیاکوچو (۹ دسامبر ۱۹۲۴) ایفا کرد، زیرا دستورات او بود که شکست نهایی را به اسپانیایی ها و دستیابی به استقلال پرو تحمیل کرد. پرو مستقل. با برکناری نیروهای سلطنت طلب از نایب السلطنه سابق پرو، بولیوار شورای حکومتی (۱۸۲۵) را تشکیل داد که قرار بود در زمان سفر او به کلمبیا، جایگزین او در رهبری دولت شود. خوزه د لا مار به همراه خوزه فاستینو سانچز کاریون و هیپولیتو اونانوئه، به عنوان یکی از سه مرد مسئول هدایت دولت منصوب شدند. لا مار تنها بین ۵ ژانویه تا ۲۵ فوریه ۱۸۲۶ رئیس هیئت مذکور بود، زیرا وضعیت سلامتی وخیم او مانع از ادامه فعالیت در جهت سیاست پرو شد. لا مار با مرخصی پزشکی، بلافاصله در جستجوی محیطی آرام و صلح آمیز به گوایاکیل بازنشسته شد. لا مار از ۲۲ اوت ۱۸۲۷ تا ۷ ژوئن ۱۸۲۹ به عنوان رئیس جمهور قانونی جمهوری پرو بازگشت. در طول دو سالی که ریاست جمهوری او ادامه داشت، لا مار مجبور شد با چندین قیام، توطئه و دو درگیری مسلحانه روبرو شود: یکی با جمهوری جدید بولیوی و دیگری با کلمبیای بزرگ. او پس از کمتر از دو سال، با کودتایی به رهبری ژنرال آگوستین گامارا از ریاست جمهوری پرو برکنار شد و در ۱۱ اکتبر ۱۸۳۰ در
تبعید اجباری در کاستاریکا درگذشت.
شاهدخت جلیله بنت علی (۱۹۲۳–۱۹۵۵) یک شاهدخت حجازی و عراقی بود. او دختر علی، پادشاه حجاز و شاهدخت نفیسه بود. خواهر بزرگترش عالیه، ملکه عراق، همسر ملک غازی عراق و مادر ملک فیصل دوم عراق بود. برادرش عبدالاله، نایب السلطنه و ولیعهد عراق بود. زندگی. پدرش در سال ۱۹۲۵ از سلطنت برکنار شد و او به همراه خانواده اش به عراق تبعید شد، جایی که عمویش در سال ۱۹۲۱ به سلطنت رسیده بود. برادرش عبدالاله در سال ۱۹۳۹ به جای خواهرزاده شان، ملک فیصل دوم، نایب السلطنه عراق شد. او با شریف الحسین بن علی بن عبدالله ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۸، برادر، خواهر و بقیه اعضای خانواده سلطنتی در جریان انقلاب ۱۴ ژوئیه در قتل عام خانواده سلطنتی به قتل رسیدند.
شاهدخت راجحه بنت فیصل عراق (۱۹۰۷–۱۹۵۹) یک شاهدخت عراقی بود. او دختر ملک فیصل اول، پادشاه عراق، و ملکه حزیمه بنت ناصر، و خواهر ملک غازی، پادشاه عراق، بود. زندگی. او دوران کودکی خود را در مکه گذراند. در سال ۱۹۲۰، پدرش فیصل به عنوان پادشاه سوریه اعلام شد و همسر و فرزندانش به کاخ سلطنتی تازه تأسیس در دمشق نقل مکان کردند. تنها پس از چهار ماه سلطنت، پادشاهی سوریه پس از جنگ فرانسه و سوریه منحل شد. در سال ۱۹۲۱، دولت بریتانیا تصمیم گرفت فیصل را به عنوان پادشاه پادشاهی جدید عراق، که بر آن قیمومیت بین المللی داشتند، منصوب کند. او پذیرفت و به عنوان پادشاه عراق اعلام شد. خانواده سلطنتی به بغداد، پایتخت پادشاهی جدید، منتقل شدند. پس از ورود ملکه و دخترانش به بغداد در سال ۱۹۲۴، گرترود بل اولین کسی بود که به او اجازه ورود داده شد. بل از طرف پادشاه برای اداره امور خانه خانواده اش به او سپرده شده بود. بل ترتیب داد تا مادام جودت بیگ چرکسی به عنوان ندیمه یا بانوی تشریفات ملکه منصوب شود و خانم فیرلی، معلم خصوصی انگلیسی ولیعهد، به شاهدخت ها آداب و رسوم اروپایی را آموزش دهد. گرترود بل ملکه و دخترانش را زیبا، حساس و خجالتی توصیف کرد.
ملک فیصل از نظر سیاسی عاقلانه نمی دانست که ملکه و شاهدخت ها به شیوه غربی در زندگی عمومی شرکت کنند. ملکه حزیمه و دخترانش در ویلای حارثیه در حجاب زندگی می کردند و در ملاء عام یا در هیچ جمع مختلطی ظاهر نمی شدند. در حالی که پادشاه از مهمانان مرد در کاخ پذیرایی می کرد، ملکه و دخترانش از مهمانان زن در ویلای حارثیه پذیرایی می کردند و از مهمانان زن بازدید می کردند. آنها در ملاء عام با حجاب ظاهر می شدند، اما زیر حجاب خود به سبک غربی سفارش داده شده از لندن لباس می پوشیدند و فقط در مهمانی های مخصوص زنان دیده می شدند. او در سال ۱۹۳۷ در قصر الرحاب، حارثیه، بغداد، با عبدالجبار محمود آلتایی، که زمانی ستوان پرواز نیروی هوایی سلطنتی عراق بود، ازدواج کرد. او در زمان انقلاب ۱۴ ژوئیه در سوئیس و ایالات متحده تحت درمان سرطان بود. او در لوزان سوئیس بر اثر سرطان درگذشت.
ماریا می مید (به انگلیسی: Mariah May Mead؛ زاده ۴ اوت ۱۹۹۸) کشتی گیر حرفه ای انگلیسی است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و با نام بلیک مونرو (به انگلیسی: Blake Monroe) در برند ان اکس تی فعالیت می کند. مید ابتدا در سال ۲۰۱۸ به عنوان گوینده رینگ شروع به کار کرد و سپس در سال ۲۰۱۹ با نام ماریا می به عنوان کشتی گیر حرفه ای، فعالیت خود را آغاز کرد و در پروموشن های مستقل بریتانیا مشغول به کار شد. او در سال ۲۰۲۲ اولین حضور خود را در پروموشن تمام زنانه ژاپنی استاردوم تجربه کرد و به همراه مینا شیراکاوا، قهرمان عنوان تگ تیم این شرکت شد. سپس از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ به ای ئی دبلیو پیوست و در آنجا یک بار قهرمان عنوان جهانی زنان ای ئی دبلیو شد.
این فهرست شخصیت های سریال «سوپرانوها» محصول شبکه HBO و فیلم پیش درآمد آن «قدیسان فراوان نیوآرک» است. زندگینامه شخصیت های اصلی. سالواتوره "بیگ پوسی" بونپنسیرو. سالواتوره "بیگ پوسی" بونپنسیِرو توسط وینسنت پاستوره بازی شده است. بیگ پوسی دوست صمیمی و مأمور اجرایی تونی سوپرانو بود و همچنین با همکارانش در خانواده جنایی دیمیو، پائولی "پائولی والناتس" گوآلتیِری و سیلویو دانته رابطه نزدیکی داشت. او زمانی دوست صمیمی کورادو "جونیور" سوپرانو، عموی تونی نیز بود. در بازی ویدئویی مرتبط با سریال، فاش می شود که او پسری نامشروع به نام جویی لاروکا دارد. سامسون موآکیولا نقش جوانی بونپنسیِرو را در فیلم پیش درآمد سال ۲۰۲۱، «قدیسین فراوان نیوآرک» بازی کرده است. پسر لینو بونپنسیِرو، سالواتوره بونپنسیِرو کار خود را به عنوان یک دزد حرفه ای شروع کرد و به دلیل مهارت هایش با محبت "پوسی" (گربه) خطاب می شد. او را "بیگ پوسی" صدا می زدند تا از جنارو "لیتل پوسی" مالنگا متمایز شود. سال با همسرش آنجی و سه فرزندش زندگی می کرد و یک تعمیرگاه خودرو به همراه برادرش ادوارد "دوک" بونپنسیِرو اداره می کرد. او یک سرباز در گروه سوپرانو بود و از خواسته های
"جانی بوی" سوپرانو برای تبدیل شدن تونی به کاپو پس از مرگ جانی در سال ۱۹۸۶ حمایت کرد. برای تأمین هزینه تحصیل فرزندانش، به صورت مخفیانه هروئین خرید و فروش می کرد. بین سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، توسط اف بی آی دستگیر شد و برای جلوگیری از حبس ابد، تصمیم گرفت علیه گروه سوپرانو اطلاعات دهد. مأمور اسکیپ لیپاری به عنوان مسئول او تعیین شد. در قسمت «Do Not Resuscitate» فاش شد که او یک خبرچین است. در فلش بک های سال ۱۹۹۵، نشان داده می شود که سال در ترتیب یک مذاکره بین ارشد جونیور سوپرانو و رئیس موقت جکی آپریل نقش کلیدی داشت. در سال ۱۹۹۸، در یک بازی کارتی که توسط خانواده سوپرانو، جیمی آلتیری برگزار می شد، دستگیر شد. او سعی کرد فرار کند اما کمردرد شدیدی گرفت و دستگیر شد. به زودی آزاد شد، اما به دلیل آسیب دیدگی در خانه محبوس شد. پلیس فاسد وین مکزین به تونی گفت که در سازمانش یک خبرچین وجود دارد و انگشت اتهام را به سمت سال گرفت. تونی به پائولی گوآلتیِری مأموریت داد تا تحقیق کند و در صورت یافتن مدرک قطعی، سال را بکشد. در یک حمام عمومی، سال از درآوردن لباس هایش خودداری کرد و فشار خون بالا و کمردرد را بهانه آورد، اما این موضوع شک ها
را بیشتر کرد، به ویژه وقتی که او ناپدید شد. پس از ناپدید شدن سال، پائولی مسئول جمع آوری بدهی های او شد و گروه آلتیری را کشتند، چون فکر می کردند او خبرچین بوده است. سال در سال ۲۰۰۰ در خانه تونی ظاهر شد و ادعا کرد برای درمان کمردردش در پورتوریکو بوده است. او شروع به دروغ گفتن به مأمور لیپاری کرد و از دادن اطلاعات خودداری نمود. وقتی آشنایشان جیمی بونز، سال را با مأمور لیپاری دید، سال او را کشت تا از افشای اطلاعات جلوگیری کند. پس از بازگشت سال، رابطه او و همسرش آنجی دچار مشکل شد. آنجی با کارملا دربارهٔ ترک سال صحبت کرد، اما کارملا او را منصرف کرد و آنجی به خوابیدن در اتاق های جداگانه رضایت داد. وقتی تونی به عنوان رئیس موقت انتخاب شد، سیلویو را به عنوان مشاور و پائولی را به عنوان کاپو منصوب کرد و فوریو جیونتا را هم رده سال قرار داد، در صورتی که سال، سال ها خدمت کرده بود. سال در مراسم تأیید اِی. جِی. سیم گذاشت، اما بیشتر وقتش را به صحبت های خصوصی با اِی. جِی. گذراند تا گفت وگوهای کاری با گروه. پس از تیراندازی به کریستوفر مولتیسانتی توسط متیو بیویلاکوا و شان جیزمونته، سال دوباره به نقش وفادارانه اش بازگشت و بیویلاکو
ا را تعقیب و همراه تونی کشت. در نهایت، سال اطلاعاتی دربارهٔ کلاهبرداری بلیط های هواپیمای تونی به لیپاری داد که منجر به دستگیری کوتاه مدت تونی شد. تونی پس از یک رؤیای نمادین که در آن سال به شکل یک ماهی سخنگو ظاهر شد (اشاره به اصطلاح مافیا "sleep with the fishes")، به شک هایش دربارهٔ سال اطمینان پیدا کرد. او در خانه سال به دنبال مدرک گشت و سیم را در جعبه سیگار یافت. سپس در یک قایق، همراه سیلویو و پائولی، نقشه ترور سال را کشید. پس از یک نوبت نوشیدنی که در آن تونی از سال پرسید آیا زن بدکاره ای که ادعا می کرد در پورتوریکو دیده واقعی بوده یا نه، و سال اعتراف کرد که "گند زده"، تونی، پائولی و سیلویو سال را کشتند، جسدش را در کیسه های پلاستیکی، زنجیر و وزنه پیچیدند و به دریا انداختند. پس از مرگش، سال در رؤیاها و فلش بک ها چندین بار ظاهر شد. تونی و دیگر اعضای گروه به دوستان و خانواده سال گفتند که او پس از ورود به برنامه حفاظت از شهود ناپدید شده است. ریچی آپریل. ریچارد «ریچی» آپریل توسط دیوید پروال بازی شده است. ریچی برادر بزرگتر جکی آپریل سینیور، رئیس موقت خانواده جنایی دیمئو بود و پیش از آنکه به ده سال زندان محکوم شود،
کاپو (سردسته) در این خانواده جنایی بود. ریچی قبلاً ازدواج کرده بود و صاحب پسری به نام ریچی آپریل جونیور شد. پس از آزادی از زندان، ریچی به خانواده ای کاملاً متفاوت بازگشت؛ جایی که تونی سوپرانو اکنون رئیس بود — کسی که ریچی از قبل، حتی پیش از آنکه تونی به عضویت رسمی مافیا درآید، او را می شناخت. ریچی معتقد بود به خاطر سال هایی که در زندان گذرانده، سزاوار کنترل بیشتر و جایگاه بالاتری در خانواده است. آرتی بوکو. آرتور «آرتی» بوکو جونیور توسط جان ونتیمیلیا بازی شده است. آرتی رستوران دار و آشپز است و دوست دوران کودکی تونی سوپرانو محسوب می شود که هر دو در دوران دبستان با هم همکلاس بودند. او در طول سریال، از اولین تا یکی مانده به آخرین قسمت حضور دارد. آرتی و همسرش، شارمین بوکو، سه فرزند دارند: کیارا بوکو، ملیسا بوکو و آرتور «آرت» بوکو سوم. شارمین اغلب نگران جذب شدن آرتی به زندگی خلافکارانه تونی است و بارها او را از هرگونه تمایل به درگیر شدن در این امور برحذر می دارد. با وجود دوستی نزدیک آرتی بوکو و تونی سوپرانو، رابطه آنها شاهد لحظات تلخی بوده است. در پایان فصل اول، آرتی از زبان لیویا (مادر تونی) می فهمد که تونی مسئول
آتش سوزی رستوران قبلی او (وزوویو) در اسکس کانتی بوده است. این اتفاق زمانی رخ داد که عمو جونیور اصرار داشت ترور «پوسی کوچولو» مالانگا را در همان رستوران انجام دهد، اما تونی با آتش زدن رستوران هم از این اتفاق جلوگیری کرد و هم به آرتی امکان داد با پول بیمه رستوران جدیدی بسازد. فصل ۱: رویارویی تلخ آرتی که به رستوران پدری اش دلبستگی عمیقی داشت، با تفنگ به پارکینگ ساترلز رفت تا با تونی تسویه حساب کند. با وجود انکارهای مکرر تونی، این اتفاق باعث تنش بین آنها شد، اما تا پایان فصل رابطه آنها بهبود یافت. فصل ۳: بحران میانسالی آرتی به آدریانا (میزبان رستورانش) دل باخت و پس از ترک کار او توسط آدریانا، سعی ناموفقی در جلب توجه او داشت. این موضوع باعث جدایی موقت او از شارمین شد. فصل ۴: فریب فرانسوی آرتی در دام یک کلاهبردار فرانسوی به نام ژان-فیلیپ افتاد که با وعده واردات مشروب Armagnac 50 هزار دلار از او گرفت. وقتی آرتی متوجه کلاهبرداری شد، به ژان-فیلیپ حمله کرد اما شکست خورد و پس از مصرف بیش از حد الکل و قرص، اقدام به خودکشی کرد. تونی او را نجات داد و بدهی ۶۰۰۰ دلاری اش در رستوران را بخشید. فصل ۵: همخانه شدن با تونی پس از ج
دایی از شارمین، آرتی در موتل ۶ زندگی می کرد تا اینکه تونی پیشنهاد داد در خانه مادرش (که پس از جدایی از کارمل در آن زندگی می کرد) ساکن شود. این پیشنهاد باعث آشتی دوباره دو دوست قدیمی شد. فصل ۶: مشکلات جدید - استخدام مارتینا (مهاجر غیرقانونی آلبانیایی) به عنوان میزبان جدید و علاقه نامشروع آرتی به او - رقابت با رستوران جدید «دا جووانی» - کلاهبرداری کارت های اعتباری توسط مارتینا و بنی فازیو - درگیری فیزیکی آرتی و بنی که به سوختگی دست آرتی در دیگ سس داغ منجر شد - میزبانی مهمانی نامزدی کریستوفر مولتیسانتی بدون بروز مشکل جدید با بنی شارمین بوکو. شارمین بوکو با بازی کاترین ناردوچی همسر آرتی بوکو و دوست دوران کودکی کارملا و تونی سوپرانواست. او به همراه همسرش رستوران نووو وزوویو را مدیریت می کند - شارمین مسئول بخش پذیرایی و آرتی سرآشپز اصلی رستوران است. در طول سریال به تحصیلات شارمین اشاره می شود: در قسمت "The Test Dream" فاش می شود که او سردفتر اسناد رسمی است و در قسمت "Everybody Hurts" مشخص می شود که او در مدرسه بازرگانی وارتون تحصیل کرده است. شارمین و آرتی سه فرزند دارند: کیارا بوکو، ملیسا بوکو و آرتور "آرت" بوکو سو
م. در فصل اول، رابطه شارمین و کارملا کمکم سرد می شود. شارمین از این موضوع ناراحت است که کارملا از زندگی مرفه ای بهره می برد که تنها از طریق فعالیت های غیرقانونی همسرش ممکن شده است. او آرتی را از معاشرت با تونی به خاطر سبک زندگی مجرمانه اش منع می کند. وقتی کارملا از بوکوها می خواهد در یک حراج خیریه در خانه سوپرانو پذیرایی کنند، با شارمین مانند یک خدمتکار رفتار می کند. این موضوع باعث می شود شارمین فاش کند که در دبیرستان با تونی رابطه داشته و همزمان با شروع رابطه تونی و کارملا (که آن تابستان را در لانگ بیچ آیلند می گذراند) با او رابطه جنسی داشته است. پس از یک سری بحث های شدید، آرتی و شارمین از هم جدا می شند. آرتی از خانه می رود، اما آنها با اکراه به همکاری در رستوران ادامه می دهند. نهایتاً در فصل ششم شارمین و آرتی آشتی می کنند. رالف سیفارتو. رالف «رالفی» سیفارتو توسط جو پانتولیانو به تصویر کشیده شده است. رالف در فصل های ۱ و ۲ حضور ندارد، زیرا مدت ها در میامی، فلوریدا زندگی می کرد و در دلری بیچ فلوریدا ساکن بود. او اولین بار به عنوان یک سرباز در گروه آپریل در قسمت دوم فصل ۳ با عنوان «پروشای، لیوشکا» ظاهر می شود.
رالف به عنوان فردی درآمدزای قوی اما بی ثبات و مستعد خشونت معرفی می شود. او در سال ۲۰۰۰ پس از ناپدید شدن ریچی آپریل به نیوجرسی بازمی گردد. به عنوان یک سرباز ارشد، او تلاش می کند کنترل گروه را به دست بگیرد، با وجود اینکه تونی تمایلی به دادن مقام کاپیتانی به او ندارد. رالف مدام به آن گروه به عنوان «گروه من» اشاره می کرد. تونی او را فردی آزاردهنده و گستاخ می دانست، بنابراین از ارتقای او خودداری کرد و در عوض جیجی چستونه را به عنوان گروه آپریل انتخاب کرد. پس از مرگ چستونه بر اثر حمله قلبی، تونی با اکراه رالف را به عنوان کاپو منصوب می کند. یوجین پونته کوروو. یوجین پونته کورو با بازی رابرت فونارو یکی از اعضای رسمی گروه آپریل در خانواده جنایی دی میو بود. هش رابکین در گفتگو با اعضای خانواده ساپرانو اشاره می کند که پدر یوجین در سن ۵۲ سالگی با خفگی ناشی از گاز بی اثر در خودروی خود خودکشی کرده بود. به نظر می رسد او اهل نورث برگن، نیوجرسی بوده است. ورود به سریال: یوجین اولین بار در قسمت «پروشای، لیوشکا» به عنوان همکار خانواده جنایی ساپرانو معرفی شد. در قسمت بعدی با عنوان «پسر خوش شانس»، او به همراه کریستوفر مولتیسانتی به ع
نوان عضو رسمی (made man) سوگند یاد کرد. میراث و فشارهای زندگی: در قسمت آغازین فصل ششم با عنوان «اعضای تنها»، یوجین ۲ میلیون دلار از عمهٔ مرحومش به ارث برد. همسرش مدام به او فشار می آورد تا از تونی اجازه بگیرد و به فورت مایرز، فلوریدا نقل مکان کنند. وقتی یوجین این موضوع را با تونی در میان گذاشت، تونی با اشاره به سوگند یوجین، به طور غیرمستقیم مخالفت خود را اعلام کرد. تلاش برای رضایت تونی: یوجین سعی کرد با هدیه دادن ساعت های دیوید یورمن به تونی، کارمل، میدو و اِی. جی. رضایت او را جلب کند. او حتی بخشی از ارثیه را نیز به تونی پیشنهاد داد. مأموریت قتل: کریستوفر مولتیسانتی به عنوان کاپو به یوجین مأموریت داد تدی اسپیروداکیس در بوستون را که بدهی خود را پرداخت نکرده بود، به قتل برساند. یوجین اگرچه بی میل بود، اما دستور را اجرا کرد و تدی را در یک رستوران فست فود با شلیک به سر کشت. همکاری با اف بی آی: مشخص شد یوجین مدتی به عنوان منبع اطلاعاتی اف بی آی فعالیت می کرد. پس از مرگ ری کورتو (یکی دیگر از اطلاعات دهندگان) بر اثر سکته مغزی، اف بی آی به یوجین گفت که اجازه ترک نیوجرسی را ندارد، چرا که به شهادت او برای پرونده علیه ت
ونی نیاز دارند. تراژدی پایان: وقتی سیلویو به یوجین اطلاع داد که تونی درخواست او برای نقل مکان به فلوریدا را رد کرده است، یوجین که از فشارهای زندگی مافیایی، مخالفت اف بی آی و مشکلات خانوادگی به ستوه آمده بود، در زیرزمین خانه اش خود را حلق آویز کرد. این عمل او را تنها راه نجات خانواده و استفاده از ارثیه برای زندگی بهتر می دانست. اگرچه شخصیت های مختلف نظرات خود را دربارهٔ خودکشی او بیان کردند، اما هیچ گاه ماهیت واقعی مرگش به تونی گفته نشد. فوریو جیونتا. فوریو جیونتا با بازی فدریکو کاستلوچیو، یک گانگستر ایتالیایی (معروف به "زیپ") است که برای تونی سوپرانو کار می کند. او اولین بار در فصل ۲ در قسمت "کومنداتوری" ظاهر می شود، زمانی که تونی به ایتالیا سفر می کند و فوریو به عنوان مترجم او عمل می کند. در ایتالیا، تونی با آنالیزا زوکا، رئیس کامورای ناپلی مذاکره می کند تا فوریو به نیوجرسی منتقل شود و در عملیات سرقت بین المللی خودروها برای تونی کار کند. برای گرفتن ویزای فوریو، تونی ابتدا او را به عنوان سازنده موزارلا در رستوران نووو وزوویو استخدام می کند و به آرتی بوکو قول می دهد که حقوق فوریو را خودش پرداخت خواهد کرد. فوری
و به یکی از ترسناک ترین مجریان تونی تبدیل می شود که بدهکاران تونی را مرعوب و کتک می زند و همچنین به عنوان راننده و محافظ تونی عمل می کند. اولین مأموریت او گرفتن پول از صاحب یک سالن برنزه کننده است که همسرش او را از پرداخت بدهی منع کرده بود. فوریو با چوب بیسبال بازوی او را می شکند و به زانویش شلیک می کند، که تأثیر مثبتی روی تونی می گذارد. در فصل ۳ در قسمت «عشق دیوانه وار»، فوریو توسط جکی آپریل جونیور در پا مورد اصابت گلوله قرار می گیرد، هنگامی که جکی و دوستانش بازی کارت رالف چیفارتو را برای به دست آوردن اعتبار در خانواده مافیا سرقت می کنند. در فصل ۴ در قسمت «همه درد می کشند»، فوریو مأمور می شود تا بدهی ۵۰٬۰۰۰ دلاری تونی را از ژان-فیلیپ، یک فرانسوی حیله گر، پس بگیرد. فوریو به تدریج عاشق کارملا، همسر تونی، می شود و کارملا نیز همین احساس را دارد. اگرچه این دو هرگز رابطه عاشقانه ای را آغاز نمی کنند، اما تنش جنسی شدیدی بین آنها ایجاد می شود. کارملا به بهانه های مختلف به دیدار فوریو می رود، از جمله کمک به او برای خرید و تزیین خانه و برنامه ریزی برای مهمانی خانه گرمی. در این مهمانی، آنها رقصی پر از تنش جنسی دارند. فو
ریو بعداً ادعا می کند که عینک آفتابی خود را در خانه سوپرانوها جا گذاشته است، فقط بهانه ای برای صحبت با کارملا. پس از مرگ پدر فوریو، او برای مراسم تشییع جنازه به ایتالیا بازمی گردد. او از عموی خود، که او نیز عضو مافیاست، مشورت می گیرد و به او می گوید که ایتالیا دیگر مانند خانه به نظر نمی رسد و عاشق همسر رئیس خود شده است. عموی او به وضوح به او می گوید که باید یا از این احساس عبور کند یا رئیس خود را بکشد. در قسمت «الویز» از فصل ۴، فوریو خیانت تونی را در یک شب در کازینو به چشم می بیند. در حالی که تونی در حال مستی روی زمین ادرار می کند، فوریو ناگهان او را از یقه می گیرد و به فکر می افتد که تونی را به داخل پره های هلیکوپتر پرتاب کند. اما در آخر او را می کشد و وانمود می کند که تونی خیلی نزدیک ایستاده بود. فوریو که دیگر نمی تواند بار این تعارض درونی را تحمل کند (احساساتش در تضاد با شرافت و احترامش به سلسله مراتب خانواده)، ناگهان خانه خود را می فروشد و به ایتالیا بازمی گردد. کارملا ویران می شود و در نهایت احساسات خود را نسبت به فوریو در یک مشاجره با تونی فاش می کند. تونی به او می گوید: «اگر افراد خاصی او را ببینند، مر
ده است.» در فصل ۵، تونی ادعا می کند که افرادی را در ایتالیا برای پیدا کردن او گماشته است. سرنوشت فوریو در نهایت نامشخص باقی می ماند. جانی سک. جان ساکریمونی (معروف به جانی سَک) با بازی وینسنت کوراتولا، معاون سابق و طولانی مدت کارماین لوپرتازی، رئیس خانواده جنایی لوپرتازی مستقر در بروکلین بود. او تا زمان دریافت حق حساب، عمدتاً از طریق شرکت داربست بندی اِسانی فعالیت می کرد و در یک ملک مجلل در نورث کالدول، نیوجرسی زندگی می کرد. به عنوان معاون، مسئول پرداخت های سیاسی و دستکاری مناقصه ها برای سازمان لوپرتازی بود. پس از مرگ کارماین، ساکریمونی به ریاست رسید و در عین حال دوست تونی سوپرانو بود. همسرش جینی چاق بود و او به شدت به شوخی های مربوط به وزنش واکنش نشان می داد. یک بار به خاطر یک شوخی نامناسب رالف سیفارتو در این مورد، دستور ترور او را صادر کرد که بعداً لغو شد. بدون اطلاع جانی، تونی و کارماین نیز موقتاً دستور ترور او را صادر کردند تا از پروژه ارزشمند اسپلنید که مشارکت رالف در آن کلیدی بود، محافظت کنند. جانی با پاولی گوآلتیِری دوستی برقرار کرد و از او به عنوان منبع اطلاعاتی دربارهٔ کسب وکار خانواده سوپرانو استفاده
نمود. این رابطه زمانی آغاز شد که پاولی احساس می کرد تونی او را در پروژه ساخت وساز اسپلنید کنار گذاشته است. جانی به پاولی دروغ گفت که کارماین برایش احترام زیادی قائل است و اغلب در موردش سؤال می کند. از طریق پاولی، جانی از سود غیرمنتظره ملک تونی در خیابان فرلینگهایسن و کلاهبرداری مسکن مطلع شد. همچنین پاولی بود که جانی را از توهین رالف دربارهٔ وزن جینی آگاه کرد. پس از مرگ کارماین در سال ۲۰۰۴، گروه جانی وارد جنگی خونین با پسر کارماین، کارماین کوچک شد. جانی همچنین خانواده تونی سوپرانو را تهدید کرد پس ازآنکه پسرعموی تونی، تونی بلوندتو، بدون اجازه جوزف «جوئی پپز» پپرلی، پروژه جانی را به قتل رساند. پس از تلفات سنگین دو جناح نیویورکی، کارماین کوچک کنترل خانواده را واگذار کرد و جانی با تونی سوپرانو آشتی کرد. دوران ریاست جانی زمانی کوتاه تر شد که پس از همکاری مشاور خانواده، جیمی پتریل، با اف بی آی دستگیر شد. او در زندان نیز کنترل خانواده لوپرتازی را حفظ کرد و در فصل ششم، فیل لیوتاردو را به عنوان رئیس موقت منصوب کرد. جانی در زندان خودخواه تر شد و مشکلات زیردستان را نادیده می گرفت. او برای شرکت در مراسم عروسی دخترش به مد
ت شش ساعت از زندان آزاد شد، اما وقتی مأموران او را با دستبند بازگرداندند، به گریه افتاد. با وخامت وضعیت سلامتی، وکیلش با اف بی آی توافق کرد که جانی به ۴۷ اتهام سازمان یافته اعتراف کند و به ۱۵ سال زندان محکوم شد. این تصمیم باعث خشم همکاران سابقش شد. جانی در زندان به سرطان ریه، کلیه و مغز مبتلا شد و سرانجام در زندان اسپرینگفیلد میزوری درگذشت. فیل لیوتاردو پس از مرگ او جشنی برای به رسمیت شناختن مقام جدیدش به عنوان رئیس خانواده لوپرتازی برگزار کرد. ویتو اسپاتافوره. ویتوریو «ویتو» اسپاتافوره با بازی جوزف آر. گاناسکولی یکی از اعضای خانواده جنایی دی میو و زیردست تونی سوپرانو بود. او با ماری اسپاتافوره ازدواج کرده بود که دخترخاله فیل لیوتاردو (از سران خانواده لوپرتازی) محسوب می شد و صاحب دو فرزند به نام های ویتوریو جونیور و فرانچسکا بود. نکته جالب اینکه در فصل پنجم فاش شد ویتو یک همجنسگرای مخفی است - ایده ای که گاناسکولی خودش بر اساس داستان واقعی ویتو آرنا از خانواده گامبینو در کتاب «ماشین قتل» (۱۹۹۳) به نویسندگان پیشنهاد داد. حضور در سریال: اگرچه شخصیت ویتو اسپاتافوره رسماً در فصل دوم (قسمت «The Happy Wanderer») به