Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اینوا مولا (؛ زادهٔ ) خواننده اپرا اهل آلبانی است. او یک سوپرانوی غنایی اپرا است و کار خوانندگی اپرا را از سنین پایین آغاز کرد. پدرش اونی مولا و مادرش نینا مولا نیز خوانندگان اپرا بودند. او همچنین به خاطر ارائه صدای دیوا پلاوالاگونا در فیلم "عنصر پنجم" شهرت دارد. زندگی و حرفه. اینوا مولا در تیرانا آلبانی به دنیا آمد و دختر آونی مولا و نینا مولا بود. آونی از تبار آلبانیایی های کوزوو و از اهالی جاکوویسا بود در حالی که نینا یک زن روسی اهل ایژوسک بود. این دو با یکدیگر در حین تحصیل در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو آشنا شده بودند.. نام کوچک او، اینوا (Inva)، از برعکس نوشتن نام پدرش (Avni) به دست آمده است. اینوا مولا در سال ۱۹۸۷ برنده مسابقه «خواننده آلبانیایی» در تیرانا و در سال ۱۹۸۸ برندهٔ مسابقه جورجه انسکو در بخارست شد. او همچنین در سال ۱۹۹۲ در مسابقه پروانه در بارسلونا برنده نهایی بود. اینوا مولا در اولین مسابقه بین المللی اپرای پلاسیدو دومینگو در سال ۱۹۹۳ در پاریس جایزه دریافت کرد. یک سی دی از این رویداد منتشر شده است. او بعداً در کنسرت های مختلف در اپرای باستیل در پاریس، در بروکسل برای یوروپالیا مکزیکو، در
مونیخ و در اسلو آواز خواند. در سال ۱۹۹۶ او اپرای "میدی" لوئیجی کروبینی را (که برای تلویزیون ضبط شده بود) در کومپین فرانسه اجرا کرد. او سپس در سال ۱۹۹۸ در اپرای "دختر زیبای پرث" اثر ژرژ بیزه هنرنمایی کرد که سی دی آن منتشر شد، برای پخش تلویزیونی فیلم برداری شد و دی وی دی آن نیز در ژاپن به بازار آمد. پس از آن او پرستو اثر جاکومو پوچینی را به همراه آنجلا گورگیو برای ئی ام آی ضبط کرد و برای تولید نسخهٔ نمایشی آن در سال ۲۰۰۵ در شهرهای تولوز و پاریس، جای گورگیو را در نقش اصلی گرفت. بعداً، او نسخه کنسرتی "ایوان چهارم" اثر ژرژ بیزه را اجرا کرد که اولین رسیتال خود را در سالن اپرای «سال پِـلِیل» در پاریس بود و به طور زنده و به صورت سی دی منتشر شد. در سال ۲۰۰۱، او در ایتالیا مشغول اجرای "فالستاف" وردی در تئاتر لا اسکالا و "ریگولتو" در تماشاخانه ورونا بود که هر دو برای تلویزیون ضبط و سپس بر روی دی وی دی منتشر شدند. مولا در "لوچیا دی لامرمور"، "لا بوهم" و "مانون" آواز خوانده است. او همچنین یک ویولتای مشهور در "لا تراویاتا" است و این نقش را در بسیاری از شهرهای جهان از جمله توکیو، بیلبائو، اورانژ، ووکلوز، تریسته و تورنتو خوا
نده است. در سال ۲۰۰۷، او نقش آدینا را در اپرای "اکسیر عشق" در شهر تولوز اجرا کرد، و در سال ۲۰۰۹ نقش اصلی را اپرای "میرئی" اثر شارل گونو با گروه اپرای پاریس در کاخ گارنیه اجرا کرد؛ اجرایی که به صورت دی وی دی منتشر شد. همچنین در سال ۲۰۰۹، او آلبوم "رؤیای زیبا" را منتشر کرد که مجموعه ای از آریاهای اپرا بود. آواز او اغلب توسط «گنتس توکیچی» پیانیست فرانسوی-آلبانیایی همراهی می شود است. همسر سابق او پیرو چاکو یک خواننده و آهنگساز سرشناس اهل آلبانی است و تا مدتها نام خانوادگی همسرش را با املایی متفاوت برای خود استفاده می کرد. با این حال، پس از اواسط سال ۱۹۹۰، او نام اینوا مولا را برای خود برگزید و دیگر هرگز از نام پیشین استفاده نکرد. شوهر فعلی او هتم رمضانی، تاجر اهل کوزوو است. در سینما. تماشاگران غربی فیلم شاید مولا را بیشتر به عنوان صدای آوازخوان دیوا پلاوالاگونا (با نقش آفرینی مایوین) در فیلم "عنصر پنجم" در سال ۱۹۹۷ بشناسند که او از نام متأهلی خود به عنوان «اینوا مولا چاکو» استفاده می کرد. او آریای «"صدای زیبا"» را از صحنه دیوانه وار "لوچیا دی لامرمور" اثر گائتانو دونیزتی و «رقص دیوا» اجرا کرد. کارگردان فرانسوی لو
ک بسون ماریا کالاس را می پرستید، اما کیفیت صدای ضبط شده او در نقش لوسیا در سال ۱۹۵۶ به اندازه کافی واضح نبود که بتوان از آن در موسیقی متن فیلم استفاده کرد، بنابراین میشل گلوتز، مدیر برنامه های کالاس که این قطعه ضبط شده را تهیه کرده بود، بسون را به اینوا مولا معرفی کرد.
رالی کرواسی ۲۰۲۱ یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۲ و ۲۵ آوریل ۲۰۲۱ برگزار شد. این رالی چهل و پنجمین دوره رالی کرواسی را رقم زد و اولین باری بود که این رویداد به عنوان یک دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان برگزار می شد. این رویداد سومین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱، مسابقات قهرمانی رالی جهان-۲ و قهرمانی رالی جهان-۳ بود. همچنین اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۲۱ نیز بود. رویداد ۲۰۲۱ در زاگرب در شهر منطقه زاگرب برگزار شد و بیش از بیست مرحله ویژه با مجموع مسافت کلی برگزار شد. سباستین اوژیه و جولین اینگراسیا با اختلاف ۰٫۶ ثانیه ای نسبت به هم تیمی های خود، الفین ایوانز و اسکات مارتین، در این رالی به پیروزی رسیدند. این نتیجه پس از رالی اردن ۲۰۱۱ و رالی نیوزیلند ۲۰۰۷ عنوان سومین کمترین فاصله پیروزی در تاریخ شناخته می شود، مادس اوستبرگ و تورستین اریکسن در دسته رالی قهرمانی جهان ۲ (WRC-2) پیروز شدند، در حالی که کایتان کایتانوویچ و ماچیژ شچپانیاک در کلاس رالی قهرمانی جهان ۳ (WRC-3) برنده شدند. همچنین تیم بریتانیایی جان آرمسترانگ و فیل هال در کلاس رالی قهرما
نی نوجوانان جهان به مقام اول دست یافتند.
جولین اینگراسیا (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فرانسه است. همکاری با سباستین اوژیه، او با تیم فولکس واگن موتوراسپرت در سال های ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ ، در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ با تیم رالی جهانی ام-اسپرت، و در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ با تیم تویوتا گازو ریسینگ دبلیوآرتی به عنوان قهرمانی جهان در مسابقات رالی دست یافت. زندگی حرفه ای. جولین اینگراسیا کار حرفه ای خود را به عنوان فروشنده آغاز کرد، اما پس از کشف دنیای رالی در سال ۲۰۰۲ به عنوان نقشه خوان در مسابقات "کریتریوم د سون" فرانسه وارد این ورزش شد. او طی چند سال تجربه در رالی های منطقه ای و در سال ۲۰۰۴ در جام پژو ۲۰۶ رقابت کرد. در پایان سال ۲۰۰۵، ژولین در گزینش Rallye Jeunes که توسط فدراسیون فرانسه سازمان دهی شده بود شرکت کرد و با سباستین اوژیه، برنده آن سال برای اولین بار آشنا شد. آنها در فصل ۲۰۰۶ در تیم Rallye Jeunes FFSA هم تیمی شدند و جولین وظیفه نقشه خوانی سباستین را در نخستین مسابقات و پیروزی هایش در جام پژو ۲۰۶ ایفا کرد.
آندریا جین کُر (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز، آهنگساز، موسیقی دان، بازیگر و نوازنده پیانو اهل جمهوری ایرلند است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. کُر در سال ۱۹۹۰ به عنوان خواننده اصلی گروه موسیقی سلتیک، فولک راک و پاپ راک کرز به همراه سه خواهر و برادر بزرگترش کارولین، شارون و کار هنری اش را آغاز کرد. او به غیر از آواز خواندن، تین ویسل (فلوت ایرلندی)، ماندولین، یوکللی و پیانو می نوازد. کُر با بقیه اعضای گروه، هفت آلبوم استودیویی، دو آلبوم گردآوری شده، یک آلبوم ریمیکس و دو آلبوم زنده منتشر کرده است. کُر همچنین مدتی نیز به صورت منفرد فعالیت کرد و نخستین آلبوم خود را به نام "ده فوت ارتفاع" در سال ۲۰۰۷ منتشر کرد. این آلبوم از سبک آهنگ های کرز فاصله گرفت و بیشتر آهنگ های دنس پاپ بود. آلبوم بعدی او که در ۳۰ مه ۲۰۱۱ منتشر شد، کاملاً از بازخوانی ترانه هایی تشکیل شده بود که در جوانی برای او مهم بودند. کُر در امور خیریه هم فعال است. او کنسرت های خیریه ای برای جمع آوری پول برای پروژه «دهکده کودکان لیبریایی پاواروتی و دوستان»، بیمارستان فریمن در نیوکاسل، قربانیان بمب گذاری اوماگ در ایرلند شمالی و پرینس
تراست در سال ۲۰۰۴ برگزار کرده است. او سفیر کارزار «۴۶۶۶۴» نلسون ماندلا است که آگاهی عمومی را نسبت به ایدز در آفریقا افزایش می دهد. گروه کرز در طول کنسرت های خیریه جهانی لایو ۸ در ادینبرو در ۲ ژوئیه ۲۰۰۵، «وقتی ستارگان آبی می شوند» را در کنار بونو اجرا کرد تا کارزار «به فقر پایان دهید» را تبلیغ کند. ملکه الیزابت دوم در سال ۲۰۰۵ میلادی به دلیل مشارکت در موسیقی و امور خیریه به او و خواهران و برادرش مقام افتخاری عضو والامقام امپراتوری بریتانیا را اعطا کرد. اوایل زندگی. آندریا جین کُر از پدری به نام جری کُر، سرپرست یک واحد حقوق و دستمزد در هیئت تأمین برق ایرلند و مادری به نام جین که زن خانه دار بود به دنیا آمد. او کوچک ترین فرزند از پنج فرزند خانواده است. برادر بزرگتر جرارد زمانی که تنها سه سال داشت در یک تصادف جاده ای قبل از تولد او و خواهرش کارولین کشته شد. آندریا در مورد این مرگ ویرانگر با رایان توبریدی در برنامهٔ "لیت لیت شو" که توسط آر.تی.ای پخش شد، صحبت کرد. خواهران و برادران همگی در دانداک واقع در شهرستان لوث، جمهوری ایرلند بزرگ شدند. جری و جین خودشان یک گروه موسیقی به نام «ساوند اَفیر» داشتند که آهنگ هایی
از گروه های موسیقی آبا و ایگلز را در میخانه های محلی در دانداک اجرا می کردند و در بیشتر مواقع فرزندان خود را به همراه می آوردند. آندریا با تشویق والدینش تین ویسل (فلوت ایرلندی) را به دست گرفت و پدرش نواختن پیانو را هم به او آموزش داد. در طول سال های نوجوانی، او و خواهران و برادرش اغلب در اتاق خواب جیم در خانه ای که او اجاره کرده بود تمرین می کردند. آندریا خوانندهٔ اصلی بود، شارون ویولن می نواخت و کارولین و جیم هر دو کیبردز می زدند. آندریا در ساعات پس از مدرسه در نمایشنامه های فوق برنامه مدرسه ای نیز شرکت کرد. حرفه. گروه کرز. آندریا کُر در سال ۱۹۹۰، با خواهران و برادرانش گروهی به نام کرز را تشکیل دادند. کار حرفه ای آنان در سال ۱۹۹۱ شروع شد، زمانی که برای فیلم "تعهدات" که در آن آندریا به جای نقش شارون ربیت حرف زده بود، تست بازیگری داد و قبول شد. جان هیوز هنگام تست بازیگری برای فیلم متوجه این گروه چهارنفره شد و موافقت کرد که مدیر برنامه های آنها شود. کرز در سال ۱۹۹۵ با آتلانتیک رکوردز قرارداد امضا کرد و به آمریکای شمالی سفر کرد تا اولین آلبوم خود «"بخشوده، نه فراموش شده"» را ضبط کند. این آلبوم دارای شش قطعه موس
یقی بی کلام در میان قطعات سلتیک خود بود. هنگامی که آلبوم منتشر شد، در ایرلند، استرالیا، ژاپن و اسپانیا به موفقیت دست یافت. این آلبوم در بریتانیا و استرالیا گواهینامهٔ پلاتین گرفت و در ایرلند هم پلاتین چهارگانه دریافت کرد که آن را به یکی از محبوب ترین آلبوم های یک گروه ایرلندی تبدیل کرد. پس از موفقیت اولین آلبوم خود، آنها "حرف های یواشکی" و "آبی رنگ" را به ترتیب در سال ۱۹۹۷ و ۲۰۰۰ منتشر کردند. در ابتدا "حرف های یواشکی" با موفقیت کم روبرو شد، تا اینکه نسخه ریمیکس آن منتشر شد، که در رتبه اول جدول در بسیاری از کشورها قرار گرفت و در بریتانیا و استرالیا به گواهینامهٔ پلاتین گرفت. "آبی رنگ" بیشتر سبک موسیقی پاپ داشت و در آهنگ های آن تأکید زیادی بر سینث سایزرهای الکترونیکی دیده می شد. این آلبوم موفق بود و در اولین هفته فروش خود در بریتانیا، ایرلند، استرالیا، آلمان، سوئیس و اتریش به رتبهٔ ۱ رسید و در فرانسه و نروژ در رتبه دوم قرار گرفت. این آلبوم در هفته دوم خود در سوئد و اسپانیا به جایگاه ۱ صعود کرد. بازیگری. آندریا کُر در سال ۱۹۹۱ با فیلم آلن پارکر به نام "تعهدات" وارد صنعت سینما شد که در آن نقش شارون رابیت را به عه
ده داشت. در سال ۱۹۹۶، پارکر نسخه سینمایی اپرای راک "اویتا" را کارگردانی می کرد که مدونا در آن نقش آفرینی می کرد. او آنقدر مشتاق حضور آندریا در فیلم بود که او را به عنوان معشوقه خوآن پرون انتخاب کرد، که آندریا در آن بخشی از «"سلام و خداحافظ"» را اجرا کرد. کُر صدای شخصیت کِیلی هنگام خواندن آواز، در اولین فیلم کاملاً انیمیشن برادران وارنر در سال ۱۹۹۸ به نام "جستجو برای کملوت" بود. او نقش اصلی را در نمایشنامهٔ "جین ایر" به کارگردانی آلن استنفورد در سالن نمایش گیت در دوبلین بازی کرد که در ۹ نوامبر ۲۰۱۰ افتتاح شد. زندگی خصوصی. کُر در ۲۱ اوت ۲۰۰۹ با برت دزموند ازدواج کرد. خواهرانش شارون کُر و کارولین کُر ترانه «بدون مرز» را در مراسم عروسی خواندند، و دیمین دمپسی، شارون شانون، سیموس بیگلی و خودش نیز روی صحنه در کلیسا اجراهایی داشتند. در نوامبر ۲۰۱۱، بارداری کُر اعلام شد. کُر در ۲۸ آوریل ۲۰۱۲، دختری به نام جین و در ۴ ژانویه ۲۰۱۴ پسری به نام برت جونیور به دنیا آورد.
عبدالله مسفر (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی سابقه مربی گری در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی و تیم ملی فوتبال اردن را در کارنامه دارد.
تینی رویس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل هلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ان ئی سی نیمیخن و باشگاه فوتبال فورتونا سیتارد اشاره کرد.
لوری ساندری (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی لوندرینا، باشگاه فوتبال اتلتیکو پارانائنزه، و باشگاه ورزشی اینترناسیونال اشاره کرد.
برنارد بلاوت (؛ ۳ ژانویه ۱۹۴۰ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل لهستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال متس و لگیا ورشو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
مومیایی یک فیلم ترسناک فراطبیعی رو به اکران به نویسندگی و کارگردانی لی کرونین است. این فیلم توسط جیسون بلام و جیمز وان به ترتیب تحت بنرهای بلوم هاوس پروداکشنز و اتومیک مانستر آن ها در کنار شرکت سازنده کرونین داپل گنگرِز تولید خواهد شد. جک رینور و لایا کوستا بازیگران فیلم هستند. "مومیایی" قرار است توسط نیو لاین سینما در ۱۷ آوریل ۲۰۲۶ در ایالات متحده به نمایش درآید، و این اولین فیلم در فرنچایز "مومیایی" به شمار می رود که توسط یونیورسال پیکچرز توزیع نمی شود.
در الکترونیک، زمان اُفت (زمان اُفت پالس ) formula_1 زمان صرف شده برای کاهش (نزول) دامنه یک پالس از یک مقدار مشخص (معمولاً ۹۰٪ از مقدار پیک به استثنای فراجهش یا فروجهش) به مقدار مشخص دیگر (معمولاً ۱۰٪ از حداکثر مقدار به استثنای بیش از حد یا کمتر شدن) است. محدودیت های مربوط به فروجهش و نوسان (همچنین به عنوان حلقه زنی و نوسان پاندولی نیز شناخته می شود) گاهی هنگام تعیین محدودیت های زمان اُفت به طور اضافه مشخص می شود.
تولید شهری یا تولید درون شهری به فرآیند تولید کالا در مناطق شهری گفته می شود که با در نظر گرفتن فرهنگ و ویژگی های محلی طراحی شده و برای توزیع در همان جوامع محلی در نظر گرفته می شود. اصل اساسی در این نوع تولید، توجه به محیط اطراف در فرآیند ساخت کالاهاست. با این حال، صرفاً تولید محصول در یک منطقه شهری به تنهایی به معنای تولید شهری نیست. تولید شهری با بهره گیری از منابع محلی، از جمله نیروی متخصص، مواد اولیه و حمایت های مالی، محصولاتی را تولید می کند که بازتابی از جامعه محلی باشند؛ مانند تولید مواد غذایی. توسعه فناوری، به ویژه در حوزه تولید هوشمند مانند چاپ سه بعدی، باعث شده اند که تولید در مناطق شهری آسان تر شود. ظهور ساخت دیجیتال، که به واسطه توسعه ماشین هایی که می توانند کالاها را بر اساس طراحی های دیجیتال تولید کنند شناخته می شود، تأثیر زیادی بر نوآوری های این حوزه داشته است. در کنار این پیشرفت ها، گسترش آزمایشگاه های ساخت (Fablab) و میکر اسپیس ها (Makerspace) دسترسی به این فناوری ها را افزایش داده و آن ها را برای عموم مردم قابل استفاده تر کرده است. تاریخچه. دیدگاه رایج درباره کارخانه ها به عنوان مکان هایی پر
سر و صدا از گذشته وجود داشته و این تصور در هر محیطی که کارخانه ها در آن قرار دارند، صدق می کند. به همین دلیل، در دهه ۱۹۵۰ بسیاری از این کارخانه ها به مناطق روستایی منتقل شدند. این جابه جایی اگرچه مشکل آلودگی صوتی و نگرانی های زیست محیطی را کاهش داد، اما چالش جدیدی را نیز به همراه داشت: افزایش فاصله بین مراکز تولید، محل مصرف محصولات و تأمین مواد اولیه. پس از تعطیلی بسیاری از واحدهای تولیدی در اواخر قرن بیستم، طی سال های اخیر در ایالات متحده و اروپا، دوباره توجه به تولید صنعتی افزایش یافته است. این پدیده تا حد زیادی به دوره پس از رکود اقتصادی، به ویژه رکود بزرگ، بازمی گردد که باعث احیای علاقه به صنعتی شد که پیش تر در حال افول بود. این روند جدید با ظهور فناوری های نوین، بازگشت برخی فعالیت ها مانند کار دستی، رشد علاقه به میکر اسپیس ها و افزایش تقاضا برای واحدهای تولیدی کوچک مقیاس، به ویژه در مناطق شهری، تقویت شده است. در نتیجه، کارخانه های شهری شکل گرفته اند که به توسعه تولید شهری کمک کرده اند. این رویکردهای جدید با مدل های صنعتی اواخر قرن بیستم تفاوت دارند. واحدهای تولیدی جدید به دلیل اندازه کوچک تر، ارتباط بیش
تر با جامعه محلی، مهارت های تخصصی و همکاری با جنبش های شهری، بهتر با محیط های شهری سازگار هستند. این حوزه پژوهشی توجه بسیاری از جوامع را به خود جلب کرده است و شهرها علاقه فزاینده ای به این شکل از تولید نشان داده اند. با این حال، تحقیقات علمی در این زمینه هنوز در مراحل اولیه قرار دارد. منابع موجود تعاریف و رویکردهای متنوعی از تولید شهری ارائه می دهند، اما همگی در چارچوب یک مفهوم کلی مشترک قرار می گیرند. گونه های کارخانه های شهری. اصطلاح «کارخانه شهری» در متون علمی به شیوه های مختلفی تعریف شده است. به طور خاص، اصطلاحات «تولید شهری» و «ساخت شهری» برای اشاره به همین مفهوم استفاده می شوند، با این تفاوت که اولی در برخی محافل رایج تر است. در مجموع، این اصطلاح می تواند به کارخانه هایی اشاره داشته باشد که درون مناطق شهری قرار گرفته اند. در این راستا، دو نمونه مشخص ارائه می شود: نخست، کارخانه هایی که با گسترش شهر در آن ادغام شده اند؛ و دوم، کارخانه هایی که از ابتدا در یک شهر موجود تأسیس شده اند. علاوه بر این، تبادل اطلاعات میان کارخانه و محیط شهری اطراف آن جنبه ای اساسی به شمار می آید، چراکه به شکل گیری دو گونه متمایز
از کارخانه های شهری منجر می شود: کارخانه کاملاً شهری و کارخانه نیمه شهری. نخستین گونه با تعامل کامل با شهر و منابع آن شناخته می شود و کل چرخه تولید، از تأمین مواد اولیه و نیروی کار تا محصولات نهایی، در همان منطقه شهری صورت می گیرد. دومین گونه به طور جزئی با منابع شهری در ارتباط است و در نهایت محصولاتی تولید می کند که لزوماً برای همان محیط شهری نیستند و ممکن است به خارج از محدوده شهری صادر شوند. این دسته از کارخانه ها همیشه به عنوان تولید شهری در نظر گرفته نمی شوند. یک دسته بندی دقیق تر از کارخانه های شهری را می توان به چهار گروه مجزا تقسیم کرد: محل تولید شهری. این نوع کارخانه در منطقه شهری ادغام شده است، اما مواد اولیه آن از خارج از منطقه شهری تأمین می شود و محصولات نهایی نیز به خارج از شهر ارسال می شوند. به عنوان نمونه، یک کارخانه ممکن است مواد اولیه خود را از یک منبع جهانی یا غیربومی دریافت کند، محصولات را به صورت محلی تولید کند، آن ها را به یک سیستم توزیع در مکان دیگر ارسال کند و در نهایت در بازار سومی به فروش برساند. کارخانه نیمه شهری ورودی. این کارخانه در محدوده شهری قرار دارد و مواد اولیه آن از همان منط
قه تأمین می شود. بااین حال، محصولات نهایی آن به مناطق دیگر در سطح جهانی ارسال می شوند. به عنوان مثال، کارخانه ای که از مواد اولیه محلی استفاده می کند، محصولات را در همان منطقه تولید می کند، کالاها را به یک سیستم توزیع خارج از محل تولید می فرستد و در نهایت، آن ها را در یک بازار دیگر به فروش می رساند. کارخانه نیمه شهری خروجی. این کارخانه در بافت شهری قرار گرفته و هدف اصلی آن توزیع محصولات تولیدی در همان منطقه شهری است. برای نمونه، کارخانه ای که مواد اولیه خود را از بازارهای بین المللی تأمین می کند، فرآیند تولید را در منطقه محلی انجام می دهد و سپس محصولات را در همان منطقه جغرافیایی توزیع و به فروش می رساند. کارخانه کاملاً شهری. این کارخانه تمامی فرآیندهای تولیدی را در همان منطقه شهری که مرکز تولید در آن قرار دارد، انجام می دهد. این نوع کارخانه ایده آل ترین شکل کارخانه شهری محسوب می شود. ادغام در شهر. ادغام تولید شهری در یک شهر مستلزم بررسی رابطه آن با محیط شهری موجود است. این جنبه خاص با توانایی خود در ایجاد فرصت های متنوع برای توسعه فضاهای شهری شناخته می شود. از نظر تاریخی، کارخانه ها همواره موجب نگرانی ساکنان
اطراف خود بوده اند، به ویژه از نظر آلودگی صوتی و زیست محیطی. مدل معاصر این کارخانه ها بر اساس توسعه یکپارچه ای طراحی شده است که از منظر شهر، ساکنان آن و همچنین محصولاتی که تولید می شوند، برنامه ریزی شده است. این الگو که به سیستم شهر-کارخانه شناخته می شود، برای تمامی بازیگران درگیر، مزایایی به همراه دارد. این تأسیسات تولیدی نوین توجه فزاینده ای را در زمینه برنامه ریزی شهری برانگیخته اند. در شهرهای مختلف اروپا، پروژه های متعددی برای توسعه این نوع تولید پیشرفته آغاز شده اند. نمونه ای برجسته از این اقدامات، ابتکار Cities of Making است که در شهرهایی همچون لندن، روتردام و بروکسل اجرا شده است. این برنامه، ادغام فناوری های پیشرفته و مدل تولید شهری در مراکز شهری را به طور جامع بررسی می کند. پروژه دیگری به نام STEAMhouse یک کارخانه قدیمی را به یک مرکز جدید برای کسب وکارها، هنرمندان و دانشگاهیان تبدیل کرده است و در این فرایند، یک قطب نوآوری و تولید شهری ایجاد کرده است. نمونه دیگر، بارسلونا است که در سال ۲۰۱۴ پروژه ای را با هدف خودکفایی در تولید تمام محصولات مصرفی شهروندان خود تا سال ۲۰۵۴ آغاز کرد. این پروژه بخشی از Fab
City Global Initiative است که تحت نظر Fab Foundation فعالیت می کند. از سال ۲۰۱۱، این برنامه به دنبال ایجاد اجتماعی متشکل از سازندگان، رهبران مدنی، شهرسازان و نوآوران بوده است. هدف نهایی، بازآفرینی مناطق شهری به مکان هایی پایدار و مبتنی بر چرخه های تولید بسته است. پروژه های دانشگاهی. پروژه های مختلفی در زمینه تولید شهری در اروپا تأمین مالی شده اند، که از جمله آن ها می توان به پروژه های Cities of Making و Urban Manufacturing اشاره کرد. پروژه Cities of Making به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه شهرها می توانند از طریق تحقیق استراتژیک، بخش های تولیدی خود را احیا کنند. این پروژه با انجام مطالعات موردی در شهرهای بروکسل، لندن و روتردام که هرکدام میراث صنعتی منحصر به فرد خود را دارند، این راه حل ها را در شرایط واقعی آزمایش می کند. راهنمایی های عملی پروژه و منابعی که برای حرفه ای های خدمات عمومی طراحی شده، به آن ها کمک می کند تا در مرکز تلاش های دوباره صنعتی شدن قرار گیرند، با هدف ایجاد بخش های تولیدی پایدار و مقاوم که به گروه های اقتصادی آسیب پذیر کمک کرده و در عین حال پایداری محیط زیستی را ارتقا دهند. پروژه Urban
Manufacturing به رشد و پایداری میکر اسپیس ها و فضاهای همکاری در سراسر اروپا اختصاص دارد. هدف کلی پروژه این است که از رونق این فضاها اطمینان حاصل کند، با شناسایی بهترین شیوه ها، آزمایش رویکردهای سیاستی و تبلیغ شرایط مناسب در شهرها و مناطق. این پروژه قصد دارد یک شبکه اروپایی از حامیان ایجاد کند که به این هدف متعهد هستند و تأثیر تحول آفرین تسهیلات همکاری بر نوآوری را نشان دهد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41469070&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-03-27T02:15:40Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: حذف پیوندهای میان ویکی که در ویکی داده موجود است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41473030&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; سیدنی آفلتر ( (زادهٔ ۱۳ آوریل ۲۰۰۳) بازیکن آمریکایی بسکتبال دانشگاهی است که برای تیم آیووا هاوکیز در همایش ۱۰تای بزرگ بازی می کند. اوایل زندگی و دوران دبیرستان. آفولتر یکی از دو فرزند شلی و اد آفولتر است. پدرش در تیم بسکتبال دانشگاهی دانشگاه ایلینوی در شیکاگو بازی می کرد و برادرش، تری، در تیم بسکتبال دانشگاه سنت امبروز حضور داشت. او در پنج فصل از دوران تحصیل خود در مدرسه ابتدایی سنت کریستینا در شیکاگو بدون شکست در مسابقات بسکتبال بازی کرد. آفولتر در دبیرستان مریست در شیکاگو بسکتبال بازی کرد و دو عنوان قهرمانی منطقه ای را کسب کرد. او سه بار به عنوان بازیکن منتخب ایالت شناخته شد. او
در ژانویه ۲۰۲۰، در سال سوم دبیرستان، به تیم آیووا متعهد شد. او در تابستان ۲۰۲۰ با تیم اتحادیه دو و میدانی آماتور (AAU) به نام "All Iowa Attack" در ۴۸ بازی بدون شکست به میدان رفت.
ایساتو "ساتو" سابالی (؛ زادهٔ ) بازیکن حرفه ای بسکتبال آلمانی-آمریکایی است که برای تیم فینکس مرکوری در اتحادیه ملی بسکتبال زنان (WNBA) بازی می کند. او بازی خود را به عنوان یک بازیکن آماتور در دسته دوم بسکتبال آلمان آغاز کرد و سپس در 1. Damen-Basketball-Bundesliga بازی کرد. با حفظ شرایط اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی، سابالی در سال ۲۰۱۷ به ایالات متحده رفت و برای تیم اورگن داکس در بسکتبال دانشگاهی بازی کرد. در طول سه سال حضورش در اورگن، او به تیم کمک کرد تا سه عنوان قهرمانی فصل عادی و دو قهرمانی تورنمنت در همایش پاسیفیک-۱۲ کسب کند و در سال ۲۰۱۹ برای نخستین بار به فینال فور NCAA صعود کند. پس از فصل سوم خود، او در درافت WNBA 2020 شرکت کرد و در رتبه دوم توسط دالاس وینگز انتخاب شد. سابالی پنج فصل را در دالاس وینگز سپری کرد و در سال ۲۰۲۳ جایزه بهترین بازیکن پیشرفت کرده WNBA را کسب کرد و به تیم اول منتخب WNBA راه یافت. او همچنین دو بار در بازی آل استار WNBA حضور داشت (۲۰۲۱، ۲۰۲۳). در سال ۲۰۲۵، او به تیم فینکس مرکوری منتقل شد. سابالی از سال ۲۰۱۹ عضو تیم ملی بسکتبال زنان آلمان بوده است. او به آلمان کمک کرد تا به تورنمنت ال
مپیک ۲۰۲۴ راه پیدا کند، که نخستین حضور تاریخ تیم ملی بسکتبال زنان این کشور در المپیک محسوب می شود.
محمدرضا علیپور (زاده ۹ مرداد ۱۳۶۴) تهیه کننده و مجری تلویزیون اهل ایران است که از سال ۱۳۸۹ در صداوسیما مشغول به فعالیت است. وی پیش از این در روزنامه ها و سایت های ورزشی به عنوان سردبیر و نویسنده فعالیت می کرد.بیشتر علاقه مندان به ورزش محمدرضا علیپور را بخاطر اجرایش در برنامه آنسوی نیمکت در کنار حمیدرضا صدر به یاد می آورند وی دارای مدرک کارشناسی حقوق و مهندسی زمین شناسی است و اکنون در رشته حقوق خصوصی تحصیل می کند. وی با اجراهای متعدد در حوزه فوتبال شناخته شد و اولین برنامه ای که به عنوان تهیه کننده و مجری به روی آنتن تلویزیون برد، برنامه بوی عیدی بوی توپ بود که از مجریان ورزشی به عنوان مهمان بهره برد و در نوروز سال ۱۳۹۴ پخش شد. این برنامه اولین برنامه ای بود که عادل فردوسی پور به عنوان مهمان در یک برنامه تلویزیونی حضور داشت. او پس از آن تهیه کننده برنامه فوتبال ۹۹ بود که به پخش زنده و تحلیل و بررسی مسابقات کوپا آمریکا می پرداخت و در سال ۱۳۹۵ بصورت زنده از شبکه ورزش پخش می شد و مجری آن برنامه جواد خیابانی بود. او از سال ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۲ به مدت ۸ سال تهیه کننده و مجری برنامه اینجا ورزش بود که این برنامه مختص پخش زند
ه رویدادهای مختلف ورزشی خارجی از جمله فوتبال اروپا بود. محمدرضا علیپور مجری شبکه ورزش حمیدرضا صدر
جین گیبسون آلبرایت (؛ زادهٔ ) مربی بسکتبال زنان آمریکایی است که اخیراً از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ سرمربی تیم بسکتبال زنان نوادا ولف پک بود. آلبرایت پیش تر سرمربی تیم های بسکتبال زنان هاسکیز نورترن ایلینوی از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۴، بسکتبال زنان ویسکانسین بجز از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳، و بسکتبال زنان ویچیتا استیت شوکرز از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ بوده است. اوایل زندگی و تحصیلات. آلبرایت که در گریم، کارولینای شمالی به دنیا آمده و بزرگ شده است، در سال ۱۹۷۳ از دبیرستان گراهام (کارولینای شمالی) و در سال ۱۹۷۷ با رتبه "cum laude" از دانشگاه ایالتی آپالاچی با مدرک کارشناسی در رشته بهداشت و تربیت بدنی فارغ التحصیل شد. او در دوران تحصیل خود در ایالتی آپالاچی، در تیم های بسکتبال و والیبال بازی می کرد.
رهایی فیلمی ترسناک و فراطبیعی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی لی دنیلز است. در این فیلم بازیگرانی همچون آندرا دی، گلن کلوز، آنجانو الیس، مونیک، کیلب مک لافلین، عمر اپس، کالین کمپ و تاشا اسمیت ایفای نقش کرده اند.
آن-ماری کولشن-مایه (; – ) ورزشکار دو و میدانی و بازیکن بسکتبال زنان فرانسوی بود. او نخستین قهرمان پرش ارتفاع فرانسه در قهرمانی دو و میدانی اروپا ۱۹۴۶ شد و به مدت ده سال رکورددار فرانسه در این ماده بود. او نماینده فرانسه در رشته پرش ارتفاع در المپیک تابستانی ۱۹۴۸ بود. در بسکتبال، او در مسابقات قهرمانی بسکتبال زنان جهان ۱۹۵۳ عنوان بهترین امتیازآور را کسب کرد و به فرانسه کمک کرد تا به مقام سوم دست یابد. او همچنین عضو تیم ملی فرانسه در مسابقات قهرمانی بسکتبال زنان اروپا در سال های ۱۹۵۰، ۱۹۵۲، ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶ بود. وی در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر بسکتبال فرانسه راه یافت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.