Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سطح استانداردها را برای زیرساخت های کالیبراسیون / اندازه گیری قابلیت ردیابی در آن کشور فراهم می کند. نمونه هایی از سازمان های دولتی عبارتند از: آزمایشگاه ملی فیزیکی، بریتانیا (NPL) ، مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) در ایالات متحده آمریکا، Physikalisch-Technische Bundesanstalt (PTB) در آلمان، و Instituto Nazionale di Ricerca Metrologica (INRiM) در ایتالیا همان طور که توسط NIST تعریف شده است، «قابلیت ردیابی اندازه گیری مستلزم ایجاد یک زنجیره ناگسستنی از مقایسه ها با مراجع اعلام شده با عدم قطعیت اعلام شده است.» یک ساعت ارائه می کند زمان قابل ردیابی با استاندارد زمانی مانند زمان جهانی هماهنگ یا زمان بین المللی اتمی قابل ردیابی است. سیستم موقعیت یاب جهانی منبع زمان قابل ردیابی است. زنجیره تأمین. در زنجیره تأمین یک محصول، قابلیت ردیابی ممکن است هم یک موضوع نظارتی و هم یک موضوع اخلاقی یا زیست محیطی باشد. قابلیت ردیابی به طور فزاینده ای به یک معیار اصلی برای تلاش های پایداری مرتبط با زنجیره های تأمین تبدیل می شود که در آن شناخت تولیدکننده، کارگران و سایر پیوندها به عنوان یک عامل ضروری است که زیربنای ادعاهای معتب
ر تأثیرات اجتماعی، اقتصادی یا زیست محیطی است. خرده فروشان دوستدار محیط زیست ممکن است تصمیم بگیرند اطلاعات مربوط به زنجیره تأمین خود را آزادانه در اختیار مشتریان قرار دهند، که نشان دهنده این واقعیت است که محصولاتی که می فروشند در کارخانه هایی با شرایط کار ایمن، توسط کارگرانی که دستمزد منصفانه دریافت می کنند، با استفاده از روش هایی که به محیط زیست آسیب نمی زند، تولید می شود. . مواد. در رابطه با مواد، قابلیت ردیابی به توانایی مرتبط ساختن یک قطعه تمام شده با نتایج آزمایش مخرب انجام شده بر روی ماده ای از همان شمش با عملیات حرارتی یکسان، یا مرتبط ساختن یک قطعه تمام شده با نتایج آزمایش انجام شده بر روی نمونه ای از همان، اشاره دارد. مذاب با تعداد قطعه منحصر به فرد ماده مشخص می شود. آزمایش های مخرب معمولاً شامل آزمایش های ترکیب شیمیایی و استحکام مکانیکی است. معمولاً روی قطعه یا ماده خامی که شمش را مشخص می کند، شماره حرارتی مشخص می شود، و تعداد زیادی ممکن است گروهی از قطعات را که عملیات حرارتی مشابهی را تجربه کرده اند (یعنی در همان زمان در یک کوره قرار داشته اند) مشخص کند. قابلیت ردیابی مواد برای صنایع هوافضا، هسته ای
و فرآیندی مهم است زیرا آنها اغلب از مواد با استحکام بالا استفاده می کنند که شبیه به نسخه های تجاری کم استحکام هستند. در این صنایع به قطعه ای که از مواد اشتباه ساخته شده است، «تقلبی» می گویند، حتی اگر تعویض آن تصادفی باشد. این رویه مشابه در سراسر صنایعی که از سخت افزار نظامی استفاده می کنند، از جمله صنعت اتصال دهنده ها، گسترش می یابد. لجستیک. در لجستیک، قابلیت ردیابی به قابلیت ردیابی کالا در طول زنجیره توزیع بر اساس شماره دسته ای یا سری اشاره دارد. قابلیت ردیابی جنبه مهمی است به عنوان مثال در صنعت خودرو، جایی که فراخوانی را ممکن می سازد، یا در صنایع غذایی که به ایمنی مواد غذایی کمک می کند. سازمان استاندارد بین المللی EPCglobal تحت GS1 استانداردهای EPCglobal Network (به ویژه استاندارد EPC Information Services EPCIS) را تأیید کرده است که نحو و معنایی را برای رویدادهای زنجیره تأمین و روش ایمن برای اشتراک گذاری انتخابی رویدادهای زنجیره تأمین با شرکای تجاری تدوین می کند. این استانداردها برای ردیابی در استقرار موفقیت آمیز در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار گرفته اند و در حال حاضر طیف گسترده ای از محصولات وجود دارد
که دارای گواهینامه سازگاری با این استانداردها هستند. فرآوری مواد غذایی. در فرآوری مواد غذایی (فرآوری گوشت، فرآوری محصولات تازه)، اصطلاح قابلیت ردیابی به ثبت از طریق بارکدها یا برچسب های RFID و سایر رسانه های ردیابی، تمام حرکت محصول و مراحل در فرایند تولید اشاره دارد. یکی از دلایل کلیدی که این یک نقطه بحرانی است، در مواردی است که موضوع آلودگی به وجود می آید و نیاز به فراخوانی است. در مواردی که قابلیت ردیابی به دقت رعایت شده است، می توان با تاریخ/زمان و مکان دقیق مشخص کرد کدام کالا باید فراخوان شود و کدام یک ایمن هستند که به طور بالقوه باعث صرفه جویی در میلیون ها دلار در فرایند فراخوان می شود. قابلیت ردیابی در صنعت فرآوری مواد غذایی نیز برای شناسایی مناطق کلیدی تولید و کیفیت بالا در یک کسب و کار، در مقابل مناطق با بازده کم، و نقاطی که در فرایند تولید ممکن است بهبود یابد، استفاده می شود. در "نرم افزار پردازش مواد غذایی"، سیستم های ردیابی به استفاده از یک قطعه داده منحصر به فرد (به عنوان مثال، تاریخ/زمان سفارش یا یک شماره دنباله ای سریالی، به طور کلی از طریق استفاده از بارکد / RFID) دلالت می کند که می تواند در ک
ل جریان تولید ردیابی شود. تمام بخش های کسب و کار، از جمله تأمین کنندگان و فروش آینده از طریق زنجیره تأمین. پیام ها و فایل ها در هر نقطه از سیستم می توانند از نظر صحت و کامل بودن، با استفاده از نرم افزار ردیابی برای یافتن تراکنش و/یا محصول خاص در زنجیره تأمین، ممیزی شوند. در سیستم های غذایی، ISO 22005، به عنوان بخشی از خانواده استانداردهای ISO 22000، برای تعریف اصول ردیابی مواد غذایی و مشخص کردن الزامات اساسی برای طراحی و اجرای سیستم ردیابی خوراک و مواد غذایی ایجاد شده است. این می تواند توسط سازمانی که در هر مرحله از زنجیره خوراک و غذا فعالیت می کند اعمال شود. قانون غذای عمومی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۲ به اجرا درآمد و قابلیت ردیابی را برای اپراتورهای غذا و خوراک اجباری کرد و آن مشاغل را ملزم به اجرای سیستم های ردیابی کرد. اتحادیه اروپا در آوریل ۲۰۰۴ سیستم کنترل تجاری و کارشناسی خود یا TRACES را معرفی کرد. این سیستم یک پایگاه داده مرکزی برای ردیابی حرکت حیوانات در داخل اتحادیه اروپا و از کشورهای ثالث فراهم می کند. استرالیا سیستم ملی شناسایی دام خود را برای پیگیری وضعیت دام از بدو تولد تا کشتارگاه دارد. هند ابتک
اراتی را برای راه اندازی سیستم های ردیابی در سطوح دولتی و شرکتی آغاز کرده است. Grapenet, ابتکاری توسط اداره توسعه صادرات کشاورزی و محصولات غذایی فرآوری شده (APEDA)، وزارت بازرگانی، دولت هند نمونه ای در این راستا است. GrapeNet یک سیستم نرم افزاری مبتنی بر اینترنت برای نظارت بر انگور تازه صادر شده از هند به اتحادیه اروپا است. GrapeNet اولین ابتکار در نوع خود در هند است که سیستمی را برای نظارت بر باقیمانده آفت کش ها، دستیابی به استانداردسازی محصول و تسهیل ردیابی از پالت ها به مزرعه پرورش دهنده هندی، از طریق مراحل مختلف نمونه برداری، راه اندازی کرده است. آزمایش، صدور گواهینامه و بسته بندی. Grapenet برنده جایزه ملی (طلا)، در برندگان اعلام شده برای بهترین طرح های دولت الکترونیکی انجام شده در هند در سال شد. اداره تولید تجارت خارجی (DGFT)، دولت هند، از طریق اطلاعیه خود مورخ ۴ مارس ۲۰۰۹ مربوط به اصلاحیه سیاست تجارت خارجی (RE2008) دستور داده است که صادرات به اتحادیه اروپا مشروط به ثبت در APEDA مجاز است. اجباری کردن Grapenet برای کلیه صادرات انگور تازه از هند به اروپا. اروگوئه همچنین سیستمی به نام "سیستم ردیابی و اطلاعا
ت الکترونیکی صنعت گوشت گاو" طراحی کرده است. محصولات جنگلی. در چارچوب حمایت از زنجیره تأمین قانونی و پایدار جنگل، قابلیت ردیابی در دهه گذشته به عنوان ابزاری جدید برای تأیید ادعاها و اطمینان دادن به خریداران در مورد منبع مواد آنها ظهور کرده است. ردیابی الوار که عمدتاً از اروپا خارج می شود و کشورهایی را هدف قرار می دهد که قطع درختان غیرقانونی در آنها یک مشکل کلیدی بوده است (کشورهای FLEGT)، اکنون بخشی از تجارت روزانه برای بسیاری از شرکت ها و حوزه های قضایی است. قابلیت ردیابی کامل مزایایی را برای شرکای متعدد در طول زنجیره تأمین فراتر از سیستم های صدور گواهینامه ارائه می دهد، از جمله: تعدادی از شرکت های ردیابی الوار برای خدمات رسانی به تقاضای جهانی در حال فعالیت هستند. توسعه سیستم ها و نرم افزار. در سیستم ها و توسعه نرم افزار، اصطلاح قابلیت ردیابی (یا قابلیت ردیابی نیازمندی ها) به توانایی مرتبط کردن نیازمندی های محصول به منطق ذینفعان و انتقال به مصنوعات طراحی، کد و موارد آزمایش مربوطه اشاره دارد. قابلیت ردیابی از بسیاری از فعالیت های مهندسی نرم افزار مانند تجزیه و تحلیل تأثیر تغییر، تأیید انطباق یا ردیابی کد، انتخا
ب آزمون رگرسیون و اعتبارسنجی الزامات پشتیبانی می کند. معمولاً در قالب یک ماتریس ایجاد شده برای تأیید و اعتبار پروژه انجام می شود. متأسفانه، ساخت و نگهداری یک ماتریس ردیابی نیازمندی ها (RTM) می تواند بسیار دشوار باشد و با گذشت زمان، ردیابی ها به حالت نادرست فرسایش می یابند مگر اینکه تاریخ/زمان مهر و موم شده باشد. روش های خودکار جایگزین برای ایجاد ردیابی با استفاده از روش های بازیابی اطلاعات توسعه یافته اند. در نرم افزار پردازش تراکنش، قابلیت ردیابی به معنای استفاده از یک قطعه داده منحصر به فرد (به عنوان مثال، تاریخ/زمان سفارش یا شماره ترتیبی است) است که می تواند از طریق کل جریان نرم افزاری همه برنامه های کاربردی مربوطه ردیابی شود. پیام ها و فایل ها در هر نقطه از سیستم می توانند از نظر صحت و کامل بودن، با استفاده از کلید ردیابی برای یافتن تراکنش خاص، ممیزی شوند. گاهی به این ردپای تراکنش نیز گفته می شود. مراقبت های بهداشتی. ایمنی بیمار در حین ارائه خدمات بهداشتی و درمانی با افزایش و بهبود کیفیت زندگی شهروندان، نقش مهمی در جلوگیری از تأخیر در بهبودی یا حتی مرگ و میر دارد و به عنوان شاخصی از وضعیت کیفی خدمات بهداش
تی محسوب می شود حفظ ایمنی بیمار یک کار پیچیده است. و شامل عوامل ذاتی محیط و اعمال انسان است. فن آوری های جدید ابزارهای ردیابی بیماران و داروها را تسهیل می کند. این امر به ویژه برای داروهایی که ریسک و هزینه بالایی در نظر گرفته می شوند، مرتبط است. سازمان بهداشت جهانی اهمیت قابلیت ردیابی برای محصولات پزشکی با منشأ انسانی (MPHO) را تشخیص داده است و از کشورهای عضو خواسته است که «اجرای سیستم های کدگذاری سازگار جهانی را برای تسهیل قابلیت ردیابی ملی و بین المللی تشویق کنند». امنیت و مبارزه با جرم و جنایت. برای جلوگیری از سرقت، و کمک به مکان یابی اشیاء مسروقه، ممکن است کالاها به صورت غیرقابل تشخیص یا غیرقابل شناسایی علامت گذاری شوند تا مشخص شود که دزدیده شده اند و در برخی موارد شناسایی می شوند. به عنوان مثال، گاهی ترتیب داده می شود که اسکناس های دزدیده شده با رنگ پاک نشدنی علامت گذاری می شوند تا نشان دهند که دزدیده شده اند. آنها را می توان با شماره سریال منحصر به فرد آنها شناسایی کرد. اعلام اینکه ماشین های پول نقد مجهز به سمپاش های SmartWater بودند، ژل نامرئی که برای سال ها قابل تشخیص بود، برای علامت گذاری سارقان و لب
اس های آن ها هنگام نفوذ یا دستکاری دستگاه، در یک طرح آزمایشی در سال ۲۰۱۶ برای کاهش ۹۰ درصدی سرقت پیدا شد.
جغرافیای غذا یکی از رشته های جغرافیای انسانی است. بر الگوهای تولید و مصرف مواد غذایی در مقیاس محلی تا جهانی تمرکز دارد. ردیابی این الگوهای پیچیده به جغرافیدانان کمک می کند تا روابط نابرابر بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه را در رابطه با نوآوری، تولید، حمل و نقل، خرده فروشی و مصرف مواد غذایی درک کنند. همچنین موضوعی است که به طور فزاینده ای در انظار عمومی مطرح می شود. جنبش برای اتصال مجدد «فضا» و «مکان» در سیستم غذایی در حال رشد است که توسط تحقیقات جغرافیدانان رهبری می شود. تاریخچه. تغییرات مکانی در شیوه های تولید و مصرف مواد غذایی برای هزاران سال مورد توجه قرار گرفته است. در واقع، افلاطون در مورد ماهیت مخرب کشاورزی هنگامی که به فرسایش خاک ناشی از دامنه های کوه های اطراف آتن اشاره کرد، اظهار داشت: «[در سال های گذشته] آتن محصولات بسیار فراوان تری داشت. در مقایسه با آنچه در آن زمان بود، فقط استخوان های بدن تلف شده باقی مانده است. تمام قسمت های غنی تر و نرم تر خاک از بین رفته و اسکلت زمین باقی مانده است.» جوامعی فراتر از جوامع یونان باستان، تحت فشار برای تغذیه جمعیت در حال گسترش تلاش کرده اند. مردم جزیره ایس
تر، مایاهای آمریکای مرکزی و اخیراً ساکنان مونتانا به دلیل چندین عامل مرتبط با زمین و مدیریت منابع، مشکلات مشابهی را در تولید تجربه کرده اند. این رویدادها به طور گسترده توسط جغرافی دانان و سایر افراد علاقه مند مورد مطالعه قرار گرفته است (مطالعه مواد غذایی به یک رشته محدود نمی شود و از طیف وسیعی از منابع متنوع مورد توجه قرار گرفته است). جغرافی دانان مدرن در ابتدا بر غذا به عنوان یک فعالیت اقتصادی، به ویژه از نظر جغرافیای کشاورزی تمرکز داشتند. تا همین اواخر بود که جغرافی دانان توجه خود را به غذا به معنای وسیع تری معطوف کردند: «ظهور یک جغرافیای کشاورزی-غذایی که به دنبال بررسی مسائل در طول زنجیره غذایی یا درون سیستم های تأمین غذا است، تا حدی از تقویت آن ناشی می شود. رویکردهای اقتصاد سیاسی در دهه ۱۹۸۰». همپوشانی زمینه های تحصیلی. غذا هم از سوی علوم فیزیکی و هم علوم اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است زیرا پلی بین دنیای طبیعی و اجتماعی است. برخی از اولین داده های عددی در مورد تولید مواد غذایی از منابع بوروکراتیک مرتبط با تمدن های باستانی مصر باستان و امپراتوری روم به دست آمده است. معامله گران همچنین در مستندسازی شبکه ه
ای مواد غذایی تأثیرگذار بوده اند. بازرگانان و بازرگانان اولیه هندی مکان پست های تجاری مرتبط با گره های تولید غذا را ترسیم کردند. تولید غذا. تولید غذا اولین عنصر غذایی بود که مورد توجه گسترده جغرافیدانان در زمینه جغرافیای فرهنگی، به ویژه در جغرافیای کشاورزی قرار گرفت. در سطح جهانی، تولید مواد غذایی نابرابر است؛ زیرا دو جزء اصلی در تولید رزق و روزی دخیل هستند که به طور نامنظم نیز توزیع می شوند. این مولفه ها ظرفیت محیطی منطقه و ظرفیت انسانی است. ظرفیت زیست محیطی توانایی آن برای «انطباق با یک فعالیت خاص یا نرخ یک فعالیت بدون تأثیر غیرقابل قبول» است. آب و هوا، انواع خاک و در دسترس بودن آب بر آن تأثیر می گذارد. ظرفیت انسانی در رابطه با تولید غذا، اندازه جمعیت و میزان مهارت کشاورزی در آن جمعیت است. هنگامی که این دو در سطوح ایده آل قرار می گیرند و با سرمایه مالی مشارکت می کنند، همان طور که انقلاب سبز به وضوح نشان می دهد، ایجاد زیرساخت های کشاورزی شدید امکان پذیر است. به طور همزمان، توانایی یک کشور برای تولید غذا به شدت تحت تأثیر عوامل متعدد دیگری قرار می گیرد: آفات در برابر آفت کش ها مقاوم می شوند یا آفت کش ها ممکن ا
ست حشرات مفید و ضروری را از بین ببرند. نمونه هایی از این اتفاق در سراسر جهان رخ می دهد. تانزانیا در سال ۲۰۰۵ عفونت وحشتناکی از کرم های ارتشی را تجربه کرد. در اوج آلودگی، بیش از ۱۰۰۰ لارو در هر متر مربع وجود داشت. در سال ۲۰۰۹، لیبریا با حمله کرم های ارتشی آفریقایی که به یک بحران غذایی منطقه ای تبدیل شد، وضعیت اضطراری را تجربه کرد. کاترپیلارها از ۶۵ شهر عبور کردند و ۲۰۰۰۰ نفر مجبور به ترک خانه ها، بازارها و مزارع خود شدند. خسارات این چنینی بسته به اندازه و مدت آن می تواند میلیون ها تا میلیاردها هزینه داشته باشد و اثرات شدیدی بر امنیت غذایی داشته باشد. فائو یک تیم بین المللی به نام بخش تولید و حفاظت گیاهی ایجاد کرده است که تلاش می کند «اعتماد به آفت کش ها را کاهش دهد» و «نشان دهد که استفاده از آفت کش ها اغلب می تواند به میزان قابل توجهی کاهش یابد بدون اینکه بر عملکرد یا سود کشاورزان تأثیر بگذارد»، و سایر مناطق آسیب دیده تنش آبی، بیابان زایی و فرسایش منجر به از دست رفتن زمین های قابل کشت می شود. شیوه های کشاورزی از بخش عمده ای از آب شیرین زمین استفاده می کنند - تا ۷۰ درصد - و پیش بینی می شود این اعداد تا سال ۲۰۲۵
۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش یابد. کشورها مجبور هستند بیش از هر زمان دیگری آب را برای آبیاری زمین خود منحرف کنند. سدهای برق آبی و پروژه های کلان کانال در حال تبدیل شدن به استاندارد جدیدی برای کشورهایی مانند مصر هستند که دیگر نمی توانند به بارندگی یا چرخه های طبیعی سیل وابسته باشند. این کمبود آب همچنین باعث درگیری بین کشورهای همسایه می شود زیرا آنها با سطح فزاینده ای از کمبود آب زندگی می کنند. پاسخ های سیاستی به این رویدادها می تواند به منظور تقویت رشد اجتماعی-اقتصادی، وضعیت سلامت انسان و پایداری زیست محیطی این مناطق اجرا شود. ترکیب محدودیت های فعلی با آب و انتقال از شیوه هایی مانند زراعت جنگل داری و تغییر کشت، با تضعیف ترکیب خاک و قرار دادن مناطق بزرگ تری از زمین در معرض باد مخرب، زمین را مستعد فرسایش بادی می کند. فرسایش بادی عمدتاً بر مناطق متروکه تأثیر می گذارد، کیفیت هوا را کاهش می دهد، منابع آب را آلوده می کند و حاصلخیزی زمین های مجاور را محدود می کند. تغییرات آب و هوایی در حال ایجاد الگوهای آب و هوایی شدیدتر است و تخمین زده می شود که شیوه های کشاورزی بین ۱۰ تا ۱۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای را موجب شوند. گ
رمایش نرخ بیابان زایی را که قبلاً ذکر شد افزایش می دهد و فعالیت حشرات و مناطق کشاورزی در نزدیکی خط استوا ممکن است از بین برود. با این حال، به دلیل گرم شدن ناهمواری که احتمالاً رخ خواهد داد، انتظار می رود عرض های جغرافیایی بالاتر با سرعت بیشتری نسبت به سایر مناطق کره زمین گرم شوند. دانشمندان اکنون این ایده را ارائه می دهند که مناطقی در کانادا و سیبری ممکن است برای کشاورزی در مقیاس صنعتی مناسب شوند و این مناطق می توانند هر زمین کشاورزی را که در خط استوا از بین می رود، محاسبه کنند. برآوردهای محافظه کارانه جابجایی محصولات سنتی (ذرت، غلات، سیب زمینی) به سمت شمال را ۵۰ تا ۷۰ کیلومتر در دهه نشان می دهد. همچنین اعتقاد بر این است که محصولات غیر سنتی (توت، آفتابگردان، خربزه) می توانند در بخش های جنوبی این کشورها ایجاد شوند. تغییرات در آب و هوا ممکن است انسان ها را مجبور به سازگاری، اتخاذ شیوه های جدید، و تغییر عادات قدیمی برای ارتقای موفقیت در عصر نامشخص تغییرات آب و هوایی پیش رو کند. مصرف مواد غذایی. انتقادها از سیستم غذایی صنعتی در رابطه با ناتوانی آن در ارائه غذای مغذی، سازگار با محیط زیست و عادلانه برای جمعیت جهان
در تاریخ اخیر افزایش یافته است. سیستم هایی که در حال حاضر وجود دارند بر ارائه غذای نسبتاً ارزان به میلیون ها نفر متمرکز هستند، اما اغلب از نظر تخریب آب و خاک، ناامنی غذایی محلی، رفاه حیوانات، چاقی فزاینده و مشکلات مرتبط با سلامت، و رو به زوال جوامع روستایی برای زمین هزینه دارند. تغییرات در رژیم غذایی و شیوه های مصرف در مقیاس جهانی و منطقه ای با افزایش جمعیت و قحطی های گسترده در دهه ۱۹۶۰ و شورش های غذایی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ در ۶۰ کشور مختلف، مورد توجه جغرافی دانان و اقتصاددانان قرار گرفت. تا حدی به دلیل این رویدادها، تفاوت در کالری دریافتی غذا و ترکیب یک رژیم غذایی متوسط برای بسیاری از کشورها از دهه ۱۹۶۰ تخمین زده و نقشه برداری شده است. کانادا، ایالات متحده آمریکا و اروپا با میانگین مصرف سرانه حدود ۳۴۰۰ کالری در روز بیشترین میزان کالری را مصرف می کنند. میزان کالری دریافتی روزانه برای مردان و زنان ساکن در این مناطق به ترتیب ۲۵۰۰ و ۲۰۰۰ کالری است. مطالعات متمرکز بر الگوهای مصرف در این مناطق مقصر افزایش دریافت کالری در مصرف نوشابه و فست فود و کاهش فعالیت بدنی است. بسیاری از کشورهای در حال توسعه شروع به پیروی از رهبران در ا
فزایش دریافت کالری کرده اند، زیرا به دلیل افزایش دسترسی به این اقلام پر تأثیر، توسعه می یابند. افزایش وزن و مشکلات سلامتی مرتبط با آن مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، مشکلات قلبی و دیابت به میزان سرسام آوری ثبت شده است. در سطح جهانی، مصرف هنوز به شدت نابرابر است، به طوری که مناطقی مانند جنوب صحرای آفریقا هنوز برخی از پایین ترین نرخ های دریافت کالری سرانه را دارند که اغلب کمتر از سطوح توصیه شده است. بیشتر این امر به دلیل عدم دسترسی به غذاهای خاص است، که عامل اصلی این است که چرا بسیاری از جمعیت کم تغذیه در این منطقه قرار دارند. در جهان امروز بیش از ۸۰۰ میلیون نفر دچار سوء تغذیه هستند. جمهوری دموکراتیک کنگو با ۱۸۰۰ کالری روزانه کمترین میانگین را دارد. با این حال، میانگین ها محدوده نابرابری بین بهترین و بدترین افراد تغذیه شده در یک منطقه را نشان نمی دهد. در حال حاضر اقداماتی برای کاهش نابرابری کالری در حال انجام است. در بخش هایی از آفریقای جنوبی، به دلیل مطالعه ای که از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۲ انجام شد، دولت سیستم برق رسانی گسترده ای را با کمک هزینه برق رایگان اجرا کرد که نشان می داد در صورت دسترسی به برق، عادات مصرف
در روستاها افزایش می یابد. دسترسی به الکتریسیته باعث می شود زمان کمتری صرف کارهای ساده مانند جمع آوری هیزم شود و زمان بیشتری برای کارهای سطح بالاتری که می توانند درآمد را افزایش دهند، صرف شود. در واقع، روستاها اغلب از کمک هزینه برق خود فراتر می رفتند.
داستان ها یا قصه های زمان های گذشته که با عنوان قصه های مامان غازی نیز شناخته میشود. مجموعه ای از افسانه های ادبینوشته شارل پرو است که در سال ۱۶۹۷ در پاریس منتشر شد. آشنایی. خاستگاه. سه سال مانده به پایان سدهٔ ۱۷ میلادی، شارل پرو، که آن زمان ۶۹ سال داشت، نخستین ویرایش از این جُنگ را با نام پسر سومش، پیر دارمانکور، چاپ کرد. چاپ یکم هشت داستان منثور داشت؛ بعدها یک داستان کوتاه و دو داستان منظوم، که پیش تر چاپ شده بودند، به آن افزوده شدند. "مَتَل های مامان غازی" در زمانه ای چاپ شد که برای بازه ای زودگذر، بزرگسالانِ محافل بورژوا و اشرافی، قصه های پریان را می پسندیدند. در آن زمان، هیچ اثری از این نوع برای کودکان نبود و تنها کلیتی از این گونه داستان ها را دایه ها و لَله هایی که برای کار از روستا به شهر می آمدند، بازمی گفتند. بنابراین شارل پرو مَتَل هایی را نوشت که از مَتَل های مردم پسند و نیز شاید از "پنتامرونه"، نوشتهٔ جیامباتیستا باسیل ایتالیایی، الگو گرفته بود؛ به این صورت که بخش ناچیزی از آن داستان ها می گرفت، و به طور گسترده تغییر می داد. مامان غازی خودش پرسوناژی خیالی است: تداعی کنندهٔ زنی روستایی که این مَتَ
ل ها از او می آیند. بنابراین پرو می توانست یکی از نخستین گردآورندگان داستان های کهن باشد؛ ولی چون منابعش را نگفته است، نمی توان این را به او نسبت داد. شارل پرو همچنین یکی از نخستین کسانی، یا چه بسا نخستین کسی، است که مَتَل هایی پرآوازه را، که نسخه های اصلیشان بسیار مبتذل تر بودند، ملایم کرد. فراز و فرود. پس از چاپ این مَتَل ها، مردم بی درنگ آنها را پسندیدند؛ بنابراین ویراست دوم را باربن در همان سال ۱۶۹۷ چاپ کرد، بسیار ویراست های غیرقانونی هلندی فروشگاه ها را پر کردند، و داستان های پریان و جُنگ هایشان پرشمار شدند. این استقبال مردم سرانجام به پایان رسید و، با مرگ شارل پرو در ۱۷۰۳، پریان بی کَس شدند و جایشان را به خاورگرایی دادند: سال ۱۷۰۴ ترجمهٔ آنتوان گالان از "هزار و یک شب" چاپ شد، و استقبال از آن به اندازه ای بود که در سدهٔ ۱۸، رمان های نامه نگارانه و اپراها از آن الگو می گرفتند؛ بنابراین نویسندگان بزرگ عصر روشنگری به شارل پروی مَتَل ها بی توجهی نشان دادند، و او را بانی خرافاتی دانستند که مردم را گمراه می کردند. در نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۹، مَتَل های شارل پرو دوباره علاقه ها را برانگیخت: آن زمان، در خانوارهای بورژو
ا رسم بود برای کودکان داستان بخوانند. پس ویراست های شکوهمندی از "مَتَل های شارل پرو"، که به ویژه گوستاو دوره نگاره هایشان را کشیده بود، چاپ می شدند، و آنها را به عنوان هدیهٔ کریسمس یا جایزهٔ پایان سال تحصیلی به کودکان می دادند. زان پس کامیابی این اثر انکارناپذیر است، و این مَتَل ها به شکل های گوناگون درمی آیند: باله ها، اپراها، سپس در سدهٔ ۲۰، سوئیت برای پیانو، کارتون ها و فیلم های بلند. بزرگسالان نیز این مَتَل ها را می پسندند: برای همین، روان شناس برونو بتلهایم به واکاوی مَتَل ها همت گماشت تا عناصر همگانی در آنها را نشان دهد. آنها همهٔ بن پاره های سازندهٔ وسواس، مشکلات روابط خانوادگی و ترس های فرونشاندهٔ روان کودک را دارند. ولی برداشت های روان شناختی، تنها برداشت های پیش آورده از مَتَل ها نبودند. کسانی در آنها پند و اندرزهایی یافته اند، که برخیشان گمان برانگیز و باورناپذیر می نمایند. برداشت های جادوانه، زندشناختی و کیمیاگرانه نیز دیده می شوند. فیلسوف هوخفورست چندین مَتَل را از این دید بررسید. برای نمونه، او گفت که حتی نام «مامان غازی» تُنگِ گردن درازِ فیلسوفان را تداعی می کند. در واقع، این رویکرد شیوه ای کهن
را ازسر می گرفت که به زندشناسانی چون براچسکو و مایر بازمی گشت. از دید دو فولکلورشناس به نام های یونا و پیتر اوپی، کامیابی "مَتَل های مامان غازی" از دلایل تااندازه ای متناقض سرچشمه می گیرد. دستاورد بزرگ شارل پرو این بود که مَتَل های پریان را همانگونه که بودند، پذیرفت. او هرگز آنها را با بی حوصلگی یا تمسخر بازنمی گفت، و مانند داستان های گوشه دار به کندوکاو در آنها میل نداشت؛ اگرچه بهتر دید مَتَل هایش را با پند و اندرز به پایان برساند. اگر شارل پرو برای استناددهی به منابعش زمان می گذاشت تا ما بدانیم کِی، کجا و در چه شرایطی توانست داستان های خود را بیابد، امروزه او را پدر فولکلور می دانستند. جار و جنجال دربارهٔ حق نشر. گاهی پیر دارمانکور، پسر شارل پرو، را نگارندهٔ اصلیِ "داستان ها یا مَتَل های زمان گذشته" می دانند. مهم ترین دلیل این نگرش، وجود یکی از تقدیم های این جُنگ با نام «پ. دارمانکور» به الیزابت شارلوت دورلئان (که بعدها دوشس لورن شد)، خواهرزادهٔ شاه لویی چهادهم است. "مجلهٔ مطالعات تاریخی" برای این نگرش دو دلیل دیگر نیز می آورد: پادشاه امتیاز آن را به نام دارمانکور زده است؛ و در یکی از ویراست های غیرقانونی
هلندی آمده است: «به قلمِ پسر جناب پرو از فرهنگستان فرانسه». نخستین بار آبه دو ویلیه در سال ۱۶۹۹ از این تِز پشتیبانی کرد. یکی از برانگاشته ها این است که پیر دارمانکور، که آن زمان شانزده سال داشت، مَتَل های پرآوازه ای را که از دور و بری هایش (احتمالا پدر یا دایه اش) می شنید، در دفتری گِرد آورده بود. شارل پرو نیز چون دغدغهٔ حفظ ادبیاتی نو را داشت که دیگر برپایهٔ داستان های کهن نمی بود، داستان های پسرش را بازنوشت. به باورِ شارل دولن، و پس از او شارل مارتی لاوو، شارل پرو موضوعات داستان را به پسرش پیشنهاد داد: این کار آنقدر خوب شده بود که شارل پرو آنها را به صورتِ داستان درآورد. در دیگر جاها، به ویژه "دانشنامهٔ جهانی" و "دانشنامهٔ لاروس"، آمده است که شارل پرو نام پسرش را صرفاً هنگام چاپ مَتَل ها برگرفته بود. به گفتهٔ یونا و پیتر اوپی، شارل پرو را از دیرباز برای شیفتگی به «مَتَل های کهن» یا «مَتَل های مامان غازی» شناخته شده بود. در سال ۱۶۹۳، او نسخه ای منظوم از "آرزوهای چرند" را منتشر کرد، و در سال ۱۶۹۴ از "پوست الاغی." وانگهی، دو سال پیش از چاپ رسمی سال ۱۶۹۷، دست نوشته ای مصور از ۵ مَتَلِ "داستان ها"، از جمله "گربه
چکمه پوش" نوشتهٔ پرو، یافته شدند. پیر دارمانکور هنگام نگارش این دست نوشته شانزده-هفده سال داشت، و به گفتهٔ این دو دانش پژوه انگلیسی، چه بسا شیفتگی زیادی به مَتَل نویسی نداشته است: او به ارتش پیوست و هرگز شیفتهٔ ادبیات نبود. او در سال ۱۷۰۰ درگذشت، و در آگهی ترحیمش هیچ چیز دربارهٔ "داستان ها" نیامد؛ ولی شارل پرو، که در سال ۱۷۰۳ درگذشت، در آگهی ترحیمش پدیدآورندهٔ "زیبای خفته" نامیده شد. عنوان ها. این جُنگ، هشت داستان منثور دارد: یک داستان کوتاه و مَتَل منظوم، اگرچه پیش تر نوشته شده بودند، ولی از ویراست ۱۷۸۱ («نخستین ویراست کامل») به مَتَل ها افزوده شدند. وانگهی در ۱۸۶۱ «ویراست شکوهمند هتزل در قطع رحلی بزرگ با نگاره های گوستاو دوره» چاپ شد؛ ویراستی که مَتَل های "گریزلیدیس" و "آرزوهای چرند" از آن زدوده شدند، مَتَل "پوست الاغی" ساختهٔ سدهٔ ۱۸ در آن چاپ شد که کار شارل پرو نبود، و همهٔ نوشتهٔ اصلی ویراسته شد و پندواندرزها ناپدید گشتند: سبک. این داستان ها از سنت های رایج وام گرفته شده اند، و سبکی جذاب دارند. در آنها، واقعیت به گونه ای دلپذیر با تخیل می آمیزد، و در پریان و دیگر پرسوناژنمادها تجسم می یابد. پرسوناژنماده