Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایرینا مارچنکوف ( زاده ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۴ سپتامبر ۱۹۳۴ در لنینگراد به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۴) و هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) شده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
رافائل کریستاپوری جرباشیان (؛ زاده - درگذشته ) کارگردان تئاتر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲ ژوئن ۱۹۲۳ در کیسلوفودسک به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی () و هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) شد. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۹ در سن ۹۵ سالگی در ایروان درگذشت.
هایکانوش گالوستی یرمیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۰ مه ۱۹۱۶ در ایغدیر به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۳ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ترانه ایام گذشته، باغ سیب اشاره کرد.
لورنتس سولیمانی آروشانیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۶ ژوئیهٔ ۱۹۳۵ در باکو به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۵۷) فارغ التحصیل شد. وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری، تئاتر روسی استانیسلاوسکی ایروان و فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیانفعالیت می کرد. وی عضو بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳) شده است. وی در ۲۶ مارس ۲۰۱۷ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیا واهاگنی گاسپاریان (؛ زادهٔ ) کارگردان و بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۴۶ در آلاوردی به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۲) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) و چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
هاسمیک آراراتی لیلویان (؛ زادهٔ ) آموزگار موسیقی و نوازنده قانون اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان () و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان شده است.
سارا پرایس (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای، و بدل کار اهل ایالات متحده آمریکا است. او در مسابقات موتور کراس، رالی، بازی های اکس، استادیوم سوپر تراک و اکستریم ای شرکت کرده است. پرایس ۱۷ قهرمانی موتور کراس کشور را به دست آورده و در بازی های اکس صاحب مدال شده است.
کایل لداک (; – ) ورزشکار دو و میدانی، و راننده مسابقه ای اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الیور بنت (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای اهل بریتانیا است.
اما بریجت گیلمور (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای، و راننده رالی اهل نیوزلند است. زندگی اولیه و شخصی. گیلمور در سال ۱۹۷۹ در دوندین به دنیا آمد. پدر و پدربزرگ مادری او هر دو مکانیک بودند. قبل از شروع مسابقات اتومبیل رانی در اوایل ۲۰ سالگی، او در ورزش سوارکاری شرکت می کرد که نماینده اوتاگو-ساثلند در مسابقات تیم های توسعه نیوزلند بود.
یرواند داوتی یرزنکیان (؛ زادهٔ ) آهنگساز و رهبر ارکستراهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان است وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۵)، چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) و شهروند افتخاری ایروان شده است.
کلودیا هرتگن (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل آلمان است.
اکس۴۴ که با عنوان تیم اکس۴۴ (۲۰۲۱–۲۲) و اکس۴۴ ویدا کربن ریسینگ (۲۰۲۲–۲۳، به دلایل حمایت مالی) شناخته می شد، یک تیم مسابقه ای بریتانیایی حاضر در سری مسابقات اکستریم ای بود. این تیم توسط قهرمان هفت دوره فرمول یک جهان، لوئیس همیلتون تأسیس شد. در سال ۲۰۲۲ این تیم با رانندگان سباستین لوب و کریستینا گوتیرز قهرمانی تیم ها و رانندگان این مسابقات را به دست آورد. در سپتامبر ۲۰۲۰، قهرمان هفت دوره فرمول یک، لوئیس همیلتون اعلام کرد که تیم خود را برای سری جدید مسابقات اکستریم ای تأسیس خواهد کرد. نام "اکس۴۴" به این دلیل انتخاب شد که همیلتون از این شماره در خودرو فرمول یک خود از سال ۲۰۱۴ استفاده می کرد، زمانی که رانندگان می توانستند شماره های خود را در مسابقات انتخاب کنند.
امیلیا استرانگ سایکس (زاده ۴ ژانویه ۱۹۸۶) یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۳ به عنوان نماینده ایالات متحده در حوزه سیزدهم کنگره اوهایو خدمت می کند. او که یکی از اعضای حزب دموکرات بود، قبلاً نماینده منطقه ۳۴ مجلس نمایندگان اوهایو بود که از بخش هایی از منطقه آکرون تشکیل شده است. سایکس در منطقه آکرون بزرگ شد و دختر سناتور ایالتی ورنون سایکس و نماینده سابق ایالت باربارا سایکس است که به طور متوالی از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۴ همان کرسی را داشت. بین ورنون، باربارا و امیلیا، خانواده سایکس به مدت ۴۰ سال بر کرسی نشستند.
هاکوب آغوانی آزیزیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۹ آوریل ۱۹۳۸ در گغهوویت به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. وی در فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۴) شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "چشمه هغنار" (۱۹۷۰)، "خاک و طلا" (۱۹۸۴)، "یک تکه از آسمان (فیلم ۱۹۸۰)" (۱۹۸۰) اشاره کرد.
آفریدگان خدا یک فیلم درام روان شناختی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی سائلا دیویس و آنا رز هولمر با فیلمنامه نویسی شین کراولی است. امیلی واتسون، پل مسکال، اشلینگ فرنچوزی، دکلن کانلون، تونی اورورک، ماریون اودوایر، برندن مک کورمک و لالور رودی در این فیلم نقش آفرینی می کنند. این فیلم برای نخستین بار در دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن در ۱۹ مه ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. داستان. مادری به خاطر پسر دردانه اش دروغ می گوید و این دروغ باعث می شود هم میان خانواده و مردم ایرلندی شهرش که ارتباط تنگاتنگی با هم دارند شکافی ایجاد شود و هم تعریف خودش از درست و غلط محک بخورد.
مارتین تسولاکی واردایان (؛ زادهٔ ) موسیقی دان سبک جاز اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۴ آوریل ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱)، و شهروند افتخاری ایروان شده است.
واهاگن بارویری استامبولتسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ارگ نواز، آموزش موسیقی اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در۱۹ آوریل ۱۹۳۱ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان، کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار سن پترزبورگ (۱۹۶۲) فارغ التحصیل گشت. کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶)، نشان افتخار ساهاک مقدس-مسروپ مقدس (۲۰۰۹) و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان نوباراشن به خاک سپرده شد.
ایمپریا، روسپی درباری کبیر () یک فیلم تلویزیونی درام ایتالیایی به کارگردانی پی یر فرانچسکو پینجیتوره است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این تله فیلم دربارهٔ زندگی ایمپریا کونیاتی، مشهور به «ایمپریای آسمانی» است که یک روسپی درباری محبوب بود که مابین پایان سدهٔ ۱۵ و اوایل سدهٔ ۱۶ میلادی زندگی می کرد.
ساسون تادئوسی پاسکه ویچیان (؛ زادهٔ ) شاعر، روزنامه نگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۵ اکتبر ۱۹۳۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۴) شده است.
ملیک بابکنی ماویساکالیان (ملیک-ماویساکالیان) (؛ زادهٔ ) رهبر ارکستر و آهنگساز اهل ارمنستان. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۲) شده است.
آرا هاروتیونی یرنجاکیان (؛ زادهٔ ) نمایشنامه نویس، کارگردان اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲ مارس ۱۹۵۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۶) شده است.
در الکترونیک، ظرفیت خازنی گیت یا خازن گیت، ظرفیت خازنی پایانه گیت ترانزیستور اثر میدانی (FET) است. می توان آن را به عنوان ظرفیت خازنی مطلق گیت ترانزیستور، یا به عنوان ظرفیت خازنی در واحد سطح یک فناوری مدار مجتمع، یا به عنوان ظرفیت خازنی در واحد عرض ترانزیستورهای حداقل طول در یک فناوری بیان کرد. در نسل های تقریباً با مقیاس بندی دنارد فِت های فلز-اکسید-نیم رسانا (MOSFET)، ظرفیت خازنی در واحد سطح به طور معکوس با ابعاد افزاره افزایش یافته است. از آنجایی که مساحت گیت با مربع ابعاد افزاره کاهش یافته است، ظرفیت خازنی گیت ترانزیستور به نسبت مستقیم با ابعاد افزاره کاهش یافته است. با مقیاس بندی دنارد، ظرفیت خازنی در واحد عرض گیت تقریباً ثابت مانده است. این اندازه گیری می تواند شامل ظرفیت خازنی های همپوشانی گیت-سورس و گیت-دِرِین باشد. دیگر مقیاس بندی ها غیرمعمول نیست. ولتاژها و ضخامت اکسید گیت همیشه به سرعت ابعاد افزاره کاهش نمی یابد، بنابراین ظرفیت خازنی گیت در واحد سطح به این سرعت افزایش نمی یابد، و ظرفیت خازنی در عرض ترانزیستور گاهی در طول نسل ها کاهش می یابد. ظرفیت خازنی ذاتی گیت (یعنی نادیده گرفتن میدان های نشتی و
سایر جزئیات) برای یک گیت عایق شده با دی اکسید سیلیکون را می توان از ظرفیت خازنی اکسیدنازک در واحد سطح به صورت زیر محاسبه کرد: در اینجا:
تاریخچه صدا (به انگلیسی: The History of Sound) یک فیلم عاشقانه درام تاریخی آماده اکران به کارگردانی الیور هرمانوس است. این فیلم بر اساس داستان کوتاهی به همین نام نوشته بن شاتاک، درباره رابطه دو مرد جوان (جاش اوکانر و پل مسکال) است که در سال ۱۹۱۶ با هم آشنا می شوند و سپس در تابستان ۱۹۱۹ با هم سفر می کنند تا آهنگ های محلی خود را ضبط کنند. داستان. دو مرد جوان در طول جنگ جهانی اول تصمیم گرفتند تا زندگی، صدا و موسیقی هموطنان آمریکایی خود را ضبط کنند. انتشار فیلم. در ژوئن ۲۰۲۴، گزارش شد که فیلم به دلیل موسیقی و تولید صدا به موقع برای جشنواره های پاییزی آماده نخواهد شد و در عوض برای اولین بار در جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۲۵ هدف قرار خواهد گرفت.
کیم آندرانیکی یریتسیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی. وی در۲۲ نوامبر ۱۹۳۰ در تفلیس به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) شده است. وی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۰ در ۸۰ سن سالگی در ایروان درگذشت. گزیدهٔ فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به مردی از المپوس، خاک و طلا اشاره کرد.
لوون بارویری مالخاسیان (؛ زادهٔ ) آهنگساز، نوازنده پیانو اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳)، چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) و شهروند افتخاری ارمنستان (۲۰۰۳) شده است.
رُزا پیانتا (؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۵) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مارشال روکا"، "حوزه استحفاظی"، "پدر ماتئو"، "جایی در آفتاب"، "جنایت های غیرحرفه ای"، "واحد ضد مافیا"، "حریم شکسته"، "یک پزشک در خانواده"، "گناه و شرم" و "شیفته" اشاره نمود.
آواز یا صدا فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی شاکتی سامانتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، جایا پرادا، راکیش روشن، آمریش پوری، سورش اوبروی، مادان پوری، پریم چوپرا، سوپریا پاتاک، بینا بانرجی و افتخار ایفای نقش کرده اند.
در حمل و نقل، کاروان بندی یا حرکت گروهی () روشی است برای هدایت گروهی از وسایل نقلیه یه صورت هماهنگ طراحی شده است. این روش با استفاده از یک سیستم بزرگراه خودکار با هدف افزایش ظرفیت جاده ها پیاده سازی می شود. در این سیستم، فاصله بین خودروها یا کامیون ها با کمک اتصال های الکترونیکی و گاهی مکانیکی کاهش می یابد. این قابلیت به خودروها یا کامیون های متعدد امکان می دهد که به طور همزمان شتاب بگیرند یا ترمز کنند. همچنین، این سیستم با حذف زمان واکنش که نیازمند واکنش های انسانی است، امکان نزدیکی بیشتر وسایل نقلیه را فراهم می سازد. استفاده از توانایی کاروان بندی ممکن است نیازمند تهیه و خرید وسایل نقلیه جدید باشد و یا در برخی موارد بتوان آن را روی وسایل نقلیه موجود نصب کرد. به دلیل مهارت های جدیدی که برای استفاده از این وسایل نیاز است ومسئولیت بیشتری که در رهبری گروه به آن ها سپرده می شود رانندگان احتمالاً باید یک مجوز ویژه دریافت کنند. خودروهای هوشمند با استفاده از هوش مصنوعی قادر خواهند بود به طور خودکار به کاروان ها بپیوندند یا از آن ها جدا شوند. یکی از پیشنهادهای مرتبط، سیستم بزرگراه خودکار است که در آن خودروها در گروه
هایی شامل 8 تا 25 خودرو سازماندهی می شوند. سیستم بزرگراه خودکار. سیستم بزرگراه خودکار (AHS :) یا جاده هوشمند، یک فناوری سیستم حمل ونقل هوشمند است که برای حرکت خودروهای بدون راننده بر روی مسیرهای خاص طراحی شده است. این سیستم معمولاً به عنوان روشی برای کاهش تراکم ترافیک توصیه می شود، زیرا می تواند. فاصله های زمانی بین خودروها را به شدت کاهش دهد و به یک بخش از جاده این امکان را می دهد که تعداد بیشتری خودرو را جابجا کند. اصول و قوانین. در یکی از طرح ها، جاده دارای میخ های استیل ضدزنگ مغناطیسی است که به فاصله یک متر از مرکز جاده نصب شده اند. خودرو با حس کردن این میخ ها، سرعت خود را اندازه گیری کرده و مرکز مسیر را پیدا می کند. میخ ها می توانند به سمت شمال یا جنوب مغناطیسی قرار بگیرند و داده های دیجیتال کمی را به جاده ارسال کنند که تقاطع ها و سرعت های توصیه شده را توضیح می دهند. خودروها دارای سیستم فرمان برقی و کنترل سرعت خودکار هستند که توسط کامپیوترها کنترل می شوند این خودروها خود را در کاروان هایی از 8 تا 25 خودرو سازماندهی می کنند. خودروهای داخل هر کاروان به فاصله یک متر از یکدیگر حرکت می کنند تا مقاومت هوا به
حداقل برسد. فاصله بین کاروان ها برابر با فاصله ترمز متعارف وتنظیم شده است و در صورت بروز مشکل، حداکثر تعداد خودروهای آسیب دیده باید یک کاروان باشد. یک نمای کلی از سیستم های کاروان بندی در مقاله (Bergenhem) ارائه شده است کاروان بندی کامیون ها به عنوان مفهوم و برنامه ای برای کاهش مصرف انرژی تریلی ها و بهبود قابلیت اجرایی تریلی های الکتریکی پیشنهاد شده است. توسعه اولیه. تحقیقات در زمینه سیستم بزرگراه خودکار (AHS) توسط تیمی از دانشگاه ایالتی اوهایو به رهبری رابرت ای. فنتون (Robert E. Fenton) آغاز شد و بودجه آن از اداره بزرگراه های فدرال ایالات متحده تأمین میشد. اولین وسیله نقلیه خودکار آنها در سال 1962 ساخته شد و به عنوان اولین وسیله نقلیه زمینی که دارای یک کامپیوتر است شناخته می شود. فرمان، ترمز و سرعت این خودرو از طریق الکترونیک داخلی کنترل می شد که صندوق عقب، صندلی عقب و بیشتر بخش جلویی خودرو را پر کرده بود. تحقیقات در دانشگاه ایالتی اوهایو تا اوایل دهه 1980ادامه یافت تا زمانی که بودجه فدرال قطع شد. استقرارها. ایالات متحده. پروژه اتحادیه سیستم بزرگراه خودکار ملی (NAHSC) که توسط وزارت حمل ونقل ایالات متحده (USD
OT) حمایت می شد، در سال 1997در شهرستان سن دیه گو، کالیفرنیا در طول بزرگراه بین ایالتی 15 آزمایش شد. با این حال با وجود موفقیت فنی این برنامه، سرمایه گذاری بیشتر به سمت خودروهای هوشمند خودران سوق پیدا کرده است تا ساخت زیرساخت های تخصصی. سیستم AHS تکنولوژی حسگری را در خودروها نصب می کند که قادر است علائم جاده ای غیرفعال را بخواند و با استفاده از رادار و ارتباطات بین خودروها، خودروها را بدون نیاز به دخالت رانندگان سازماندهی کند. یک سیستم مشابه کنترل خودرکار کروز توسط شرکت های مرسدس بنز (Mercedes-Benz) ، بی ام و ( BMW) ، فولکس واگن ( Volkswagen) و تویوتا (Toyota) در حال توسعه است. در سال 2013، اداره بزرگراه های فدرال دو پروژه تحقیقاتی در زمینه کاروان بندی کامیون های سنگین (بدون اتوماسیون فرمان) را تأمین مالی کرد. یکی از این پروژه ها تحت رهبری دانشگاه آبرن [1] و با مشارکت پیتربیلت (Peterbilt) ، انجمن حمل ونقل کامیون آمریکایی ()، ( Meritor Wabco) ، در حال انجام است و دیگری تحت رهبری اداره حمل ونقل کالیفرنیا با همکاری دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و کامیون های ولوو اجرا می شود. کاروان های جاده ای ایمن برای محیط زیست (SAR
TRE). SARTRE : یک پروژه تأمین مالی شده توسط کمیسیون اروپا است که هدف آن بررسی اجرای سیستم کاروان بندی در بزرگراه های اروپایی بدون تغییرات خاص است. این پروژه در سپتامبر 2009 آغاز شد و در آن سیستم کاروان بندی به گونه ای طراحی شده است که یک راننده حرفه ای در یک وسیله نقلیه پیشرو، رهبری صف خودروهایی که به دقت دنبال می کنند را بر عهده دارد. هر وسیله نقلیه پیرو به طور خودکار فاصله، سرعت و جهت خود را اندازه گیری کرده و خود را با وسیله نقلیه جلویی تطبیق می دهد. زمانی که خودروها وارد کاروان می شوند، رانندگان می توانند در حین حرکت کاروان به سمت مقصد طولانی خود، کارهای دیگری انجام دهند. تمامی خودروها می توانند از کاروان جدا شوند و در هر زمانی از صف خارج شوند. در ژانویه 2011، SARTRE اولین نمایش موفقیت آمیز تکنولوژی کاروان بندی خود را در میدان آزمایشی ولوو نزدیک گوتنبرگ، سوئد، برگزار کرد که در آن یک کامیون پیشرو توسط یک خودرو دنبال می شد. در ژانویه 2012، SARTRE دومین نمایش را در بارسلون، اسپانیا برگزار کرد که در آن یک کامیون پیشرو توسط سه خودرو کاملاً خودران در سرعت های پایین تا 90 کیلومتر در ساعت با فاصله ای حداکثر 6 متر
دنبال می شد. شرکت های ولوو تراکس ( ) و در این پروژه مشارکت داشتند. چالش کاروان بندی کامیون های اتحادیه اروپا. در سال 2016، در طول زمانی که هلند ریاست اتحادیه اروپا را در دست داشت، این کشور چالش کاروان بندی کامیون های اروپایی را برگزار کرد که در آن شش برند از کامیون های خودکار از جمله ، ، ، ، از جاده های عمومی چندین شهر اروپایی به سمت هلند حرکت کردند. ژاپن. در ژانویه 2018، برای اولین بار کامیون هایی از تولیدکنندگان مختلف در بزرگراه شین-تومئی () ژاپن با سیستم کاروان بندی حرکت کردند. در فوریه 2021، وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت (METI) و وزارت زمین، زیرساخت، ترابری و گردشگری (MLIT) موفق شدند کامیون ها را در بخشی از بزرگراه در یک کاروان به حرکت درآورند که در این کاروان هیچ راننده ای در کامیون دوم یا کامیون های بعدی حضور نداشتند و تنها کارکنان برای اهداف امنیتی در صندلی مسافر حاضر بودند. کره جنوبی. در نوامبر 2019، گروه هیوندای موتور اولین کاروان بندی کامیون ها را در کره بر روی یک بزرگراه اجرا کرد. در این نمایش : کاروان بندی، وارد شدن و خارج شدن خودروهای دیگر، ترمز اضطراری و فناوری ارتباط خودرو به خودرو (V2V) به نمایش
گذاشته شد. = منابع =
کاروان المپیکی بریتانیای کبیر، (همچنین به عنوان تیم GB یا کاروان المپیکی بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی شناخته می شود)، کاروان اتحادیه المپیک بریتانیا بود که معرف پادشاهی متحد است. این کاروان یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها، از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. کاروان بریتانیا متشکل از ۳۲۷ ورزشکار (شامل ۱۷۲ زن و ۱۵۵ مرد) بود و ۷۳ مدال آور پیشین بازی های المپیک را در خود جای داده بود. این کاروان شامل تمامی ورزشکاران پادشاهی متحد که شامل ایرلند شمالی (شهروندان این سرزمین این حق را دارند که در بازی های المپیک، با ملیت بریتانیا یا ایرلند حاضر شوند) می شود. به پیوست این ورزشکاران، برخی از ورزشکاران سرزمین های فرادریایی بریتانیا نیز در این کاروان حاضر بودند. کاروان بریتانیای کبیر به همراه استرالیا، فرانسه، یونان و سوئیس در تمامی ادوار نوین المپیک شرکت کرده اند و بریتانیا تنها کشوری است که در تمامی ادوار دست کم یک مدال طلا کسب کرده است. در سومین روز این دوره از بازی ها، روند کسب مدال طلای پیاپی استمرا
ر یافت؛ جایی که رز کنتر، لورا کالت و تام مک ایون در سوارکاری در ماده اونتینگ تیمی توانستند مدال طلا را کسب کنند. نخستین مدال این کاروان را اسکارت نیو ینسن و یاسمین هارپر با کسب مدال برنز در تخته پرش ۳ متر هماهنگ زنان در صبح نخستین روز المپیک کسب کردند؛ نخستین مدال هماهنگ کسب شده توسط ورزشکاران زن بریتانیایی در المپیک، و یکی از پنج مدال کسب شده در شیرجه توسط این کاروان. در طول بازی ها، با مدال طلای توبی رابرتز در ماده ترکیبی مردان، کاروان بریتانیا نخستین مدال تاریخ خود در ورزش سنگ نوردی و با مدال نقره ی کیت شورتمن و ایزابل تورپ در دوئت زنان، نخستین مدال در شنای موزون را به دست آوردند. در عین حال، دوچرخه سوار مسیر بریتانیایی، اما فینوکن پس از مری رند در المپیک توکیو ۱۹۶۴، نخستین ورزشکار زن بریتانیایی شد که در یک دوره از المپیک موفق به کسب سه مدال می شود. روئینگ با سه مدال طلا، و دوچرخه سواری با مجموع ۱۱ مدال، بهترین تیم های کاروان بریتانیا در پاریس بودند. کاروان بریتانیا همچنین سه مدال در سه گانه در سه رویداد گوناگون به دست آورد که شامل یک مدال طلا می شد، و پنج مدال شامل دو مدال طلا در شش ماده گوناگون سوارکاری
را کسب کرد . بدین ترتیب تمامی اعضای تیم سوارکاری بریتانیا و همه به جز یکی از اعضای تیم سه گانه، مدال های خود را به گردن آویختند. ورزشکاران بریتانیایی در تمام چهار رویداد ولودروم تیمی، همه ی پنج ورزشگاه رله، همه ی چهار ماده هماهنگ شیرجه، همه ی سه رویداد تیمی سوارکاری و هر هشت قایق روئینگ، سه گانه ی مختلط امدادی و همچنین دومین مدال طلا در شنای ماده ۴ نفره ۲۰۰ متر امدادی آزاد دقیقا مانند دوره قبلی در توکیو موفق به کسب مدال شدند، دستاوردی که تاکنون در ادوار گذشته المپیک توسط این کاروان در بخش شنا تکرار نشده بود. شمار قابل توجهی از ورزشکاران مدال آور بریتانیا در دوره های پیشین در این دوره بازنشسته شدند. تام دیلی با کسب رکورد جدیدش که کسب پنجمین مدال در ادوار گوناگون المپیک در بخش تخته پرش ۱۰ متر هماهنگ بود، که به همراه نوا ویلیامز مدال برنز کسب کرد. نوا ویلیامز نیز بعدتر به سومین بریتانیایی تبدیل شد که در بخش انفرادی پلتفرم موفق به کسب مدال شده بود. اندی ماری تنیسور شهیر بریتانیایی که در تنیس انفرادی به موفقیتی دست نیافت اما در بخش دو نفره به همراه دانیل اوانس به بخش یک چهارم نهایی راه یافت، و ژیمناست شش مداله ی ب
ریتانیایی، مکس ویتلوک که در آخرین المپیک خود در هر دو بخش پرس خرک و تیمی، به مقام چهارم دست یافت. روی هم رفته ۶۵ مدال رنگارنگ برای این کاروان به دست آمد که از دید شمارش، سومین کشور پس از ایالات متحده و چین به حساب می رود. آنها در این دوره بهتر از توکیو ۲۰۲۰ عمل کردند و با کسب چهارده مدال طلا، کمترین مدال را از آتن ۲۰۰۴ کسب کردند و در رتبه بندی کلی این دوره به مقام هفتم نائل آمدند. هدف گذاری مدال. , به عنوان سازمانی که مسئول سرمایه گذاری پولی است که از لاتاری ملی و دولت در ورزش های المپیک و پارالمپیک در بریتانیا به دست می آید، هدف کاروان را کسب ۵۰ تا ۷۰ مدال در المپیک پاریس عنوان کرد.
آزادی مذهب در ژاپن ()، ماده ۲۰ قانون اساسی ژاپن "آزادی ادیان را در ژاپن"" پیش بینی می کند. در سال ۲۰۲۳، این کشور برای آزادی مذهبی امتیاز ۴ از ۴ را کسب کرد. جمعیت شناسی مذهبی. دولت ژاپن گروه های مذهبی را ملزم نمی کند که عضویت خود را گزارش کنند، بنابراین تعیین دقیق تعداد پیروان گروه های مذهبی مختلف دشوار بود. آژانس امور فرهنگی در سال ۲۰۱۷ گزارش داد که تعداد ادعاهای عضویت که توسط گروه های مذهبی ادعا می شود بالغ بر ۱۸۲ میلیون نفر است. این در حالی است که کل جمعیت ژاپن ۱۲۷ میلیون نفر است این گزارش عضویت های همپوشانی را در نظر نمی گیرد (برخی خانواده ها ممکن است در هر دو گروه مذهبی ثبت نام کرده باشند هم معبد بودایی و هم یک زیارتگاه شینتو)، یا عضویت مضاعف به دلیل این عدد که نزدیک به دو برابر جمعیت ژاپن را نشان می دهد که نشان دهنده وابستگی بسیاری از شهروندان به تلفیق گرایی است. به عنوان مثال، برای ژاپنی ها بسیار رایج است که هر دو آیین بوداگرایی ژاپنی و شینتو را انجام دهند. بر اساس سالنامه سالانه آژانس، در سال ۲۰۲۰، ۸۸ میلیون نفر خود را شینتو، ۸۴ میلیون نفر بودایی، ۲ میلیون نفر مسیحیت در ژاپن و بیش از ۷ میلیون نفر پیرو
ادیان «دیگر» هستند. از جمله تنیریکیو، ساچی-نو-ایه، کلیسای مسیحیت جهانی و پی ال کیودان/انجمن آزادی کامل. دانشگاهیان تخمین می زنند که ۲۳۰۰۰۰ مسلمان در ژاپن وجود دارد که ۲۰ درصد آنها شهروندان ژاپنی هستند؛ حدود ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر نیز یهودی در کشور وجود دارد. از دسامبر ۲۰۱۷، بر اساس قانون اشخاص حقوقی مذهبی ۱۹۵۱، دولت ۱۵۷ مدرسه بودیسم را به رسمیت شناخت. شش مکتب اصلی بودیسم عبارتند از فرقه های تندای، شینگون، بوداگرایی پاک بوم (فرقه جودو و شین بودیسم، ذن (سوتو (فرقه ذن) و فرقه رینزای فرقه ها)، بوداگرایی نیچیرن، و نانتو روکوشو. علاوه بر این، تعدادی سازمان غیر روحانی بودایی، از جمله سوکا گاکای وجود دارد که عضویت هشت میلیونی را گزارش کرده است. دو مکتب اصلی شینتو، انجمن زیارتگاه های شینتو و کیوهاشینتو هستند. علاوه بر این، تغییرات قانونی پس از جنگ به استفاده رژیم امپراتوری ژاپن از گفتمان های «نه دین» (هی شینکیو) برای حفاظت از امتیازات مذهبی جنبش های شینتو مورد حمایت دولت پایان داد. وضعیت آزادی مذهبی. چارچوب حقوقی و سیاستی. قانون اساسی آزادی مذهب را پیش بینی کرده است و دولت در عمل به این حق احترام می گذارد. در تمام سطوح، دول
ت ژاپن به دنبال حفاظت کامل از این حق است و سوء استفاده از آن را چه توسط بازیگران دولتی و چه توسط بازیگران خصوصی تحمل نمی کند. طبق گزارش آژانس امور فرهنگی، تا دسامبر ۲۰۲۲، ۱۸۰۵۴۴ گروه مذهبی توسط دولت به عنوان سازمان های مذهبی دارای وضعیت شرکتی تأیید شده اند. با این حال، سازمان های مذهبی معتبر از مزایای مالیاتی برخوردار می شوند. بیش از ۸۳ درصد از گروه های مذهبی تا سال ۲۰۱۶ گواهی نامه دریافت کردند. قانون ژاپن بیان می کند که مدارس دولتی نمی توانند دستورهای مذهبی بدهند. مدارس خصوصی مجاز به تدریس ادیان خاص هستند. در پی حادثه حمله با گاز سارین در متروی توکیو توسط اووم شینریکو، قانون اشخاص حقوقی مذهبی در سال ۱۹۹۶ اصلاح شد تا به دولت اختیار نظارت بر گروه های مذهبی معتبر را بدهد. قانون اصلاح شده مؤسسات مذهبی معتبر را ملزم می کند تا دارایی های خود را به دولت افشا کنند و به دولت این اختیار را می دهد که نقض احتمالی مقررات مربوط به فعالیت های انتفاعی را بررسی کند. مقام ها حق دارند در صورت تخطی از این مقررات، فعالیت های انتفاعی یک تشکل مذهبی را متوقف کنند. تغییر مذهبی اجباری. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا در گزارش سا