Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ضدالگو یا پادالگو (انگ : Anti-pattern) در مهندسی نرم افزار، مدیریت پروژه و فرآیندهای کسب وکار، یک پاسخ رایج به یک مشکل تکراری است که معمولاً ناکارآمد بوده و می تواند به شدت نتیجه ای معکوس داشته باشد. این اصطلاح که در سال ۱۹۹۵ میلادی توسط برنامه نویس کامپیوتر اندرو کونینگ ابداع شد، از کتاب الگوهای طراحی الهام گرفته شده است. این کتاب مجموعه ای از الگوهای طراحی نرم افزار را معرفی می کند که نویسندگان آن ها را قابل اعتماد و مؤثر می دانند. کونینگ این مفهوم را نخستین بار در مقاله ای که در مجله برنامه نویسی شیءگرا منتشر شد، مطرح کرد. مقاله ای دیگر که در سال ۱۹۹۶ توسط مایکل آکروید در کنفرانس جهان شیء غرب ارائه شد، نیز به مستندسازی ضد الگوها پرداخت. بااین حال، این کتاب ضد الگوها (AntiPatterns) که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد، این ایده را محبوب کرد و دامنهٔ آن را فراتر از طراحی نرم افزار، به معماری نرم افزار و مدیریت پروژه گسترش داد. از آن زمان، نویسندگان دیگر این مفهوم را توسعه داده اند تا ضد الگوهای محیطی، سازمانی و فرهنگی را نیز شامل شود. تعریف. طبق گفتهٔ نویسندگان الگوهای طراحی، دو عنصر کلیدی وجود دارد که یک ضدالگو را از یک
عادت نادرست، روش بد یا ایدهٔ غلط متمایز می کند: برای اینکه یک رویه یا الگو به عنوان ضدالگو شناخته شود، باید حداقل سه بار مشاهده شده باشد. این معیار مشابه «قاعدهٔ سه گانه» در مورد الگوهای طراحی است که نشان می دهد یک الگو یا ضدالگو به اندازهٔ کافی رایج و تکرارشونده است. کاربردها. مستندسازی ضد الگوها می تواند روشی مؤثر برای تحلیل یک حوزهٔ مسئله و ثبت دانش تخصصی باشد. درحالی که برخی از توصیف های ضدالگو فقط به مستندسازی پیامدهای منفی آن می پردازند، مستندسازی مناسب ضدالگو نه تنها مشکلات آن را بیان می کند، بلکه راه حلی جایگزین یا روشی برای کاهش اثرات منفی آن را نیز ارائه می دهد. ضد الگوهای مهندسی نرم افزار. در مهندسی نرم افزار، برخی از ضد الگوهای رایج شامل موارد زیر هستند: توپ بزرگ از گل ولای : نبود طراحی مشخص و سازمان یافته در نرم افزار، که منجر به کدهای آشفته و غیرقابل نگهداری می شود. شیء خدا : زمانی که یک کلاس منفرد، کنترل کل برنامه را به جای توزیع مناسب بین چندین کلاس، بر عهده دارد. اعداد جادویی: مقادیر عددی خاصی که بدون توضیح مشخص در کد استفاده می شوند یا چندین بار تکرار می شوند، درحالی که می توانند با یک ثابت
نام گذاری شده جایگزین شوند. شبح ها: کلاس های کنترلی موقتی که تنها به منظور فراخوانی متدهای دیگر کلاس ها ایجاد می شوند و معمولاً طراحی ضعیفی دارند. توپ بزرگ از گل ولای. این اصطلاح به یک سامانه نرم افزار اشاره دارد که فاقد معماری مشخص و قابل تشخیص است. اگرچه از دیدگاه مهندسی نرم افزار این وضعیت نامطلوب محسوب می شود، اما در عمل به دلایل مختلفی مانند فشارهای تجاری، جابه جایی توسعه دهندگان و افزایش بی نظمی کد (کد انتروپی) بسیار رایج است. اصطلاح «توپ بزرگ از گل ولای» با مقالهٔ برایان فوت و جوزف یودر در سال ۱۹۹۷ محبوب شد. این مقاله این مفهوم را چنین تعریف می کند: یک "توپ بزرگ از گل ولای" سیستمی نرم افزاری است که به شکل بی نظم، گسترده، درهم ریخته و مملو از وصله کاری رشد کرده است. این سیستم ها نشانه های واضحی از توسعهٔ بدون کنترل و تعمیرات موقتی مکرر دارند. اطلاعات در بخش های مختلف سیستم بدون قاعده به اشتراک گذاشته می شود، به طوری که اغلب تقریباً تمام اطلاعات مهم به صورت سراسری یا تکراری درمی آید. ساختار کلی سیستم ممکن است از ابتدا هم به خوبی تعریف نشده باشد. حتی اگر چنین بوده، ممکن است به مرور زمان فرسوده و نامشخص ش
ده باشد. برنامه نویسانی که حداقلی از درک معماری دارند، از این آشفتگی دوری می کنند. تنها کسانی که به معماری نرم افزار بی تفاوت اند یا به روزمرگی وصله کاری های بی پایان عادت دارند، در این گونه سیستم ها احساس راحتی می کنند. — برایان فوت و جوزف یودر، توپ بزرگ از گل ولای، کنفرانس PLoP '97 / EuroPLoP '97، مونتیسلو، ایلینوی، سپتامبر ۱۹۹۷ فوت و یودر برایان ماریک را به عنوان نخستین فردی که این اصطلاح را برای چنین معماری ای به کار برده است، معرفی می کنند.
میشل دی. داگلاس (زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۶۳) یک فعال حقوق بشر کانادایی است که یک دعوای حقوقی تاریخی را در دادگاه فدرال کانادا علیه سیاست های تبعیض آمیز ارتش نسبت به اعضای ال جی بی تی کیو+ مطرح کرد. داگلاس خود از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ به عنوان افسر در نیروهای مسلح کانادا خدمت کرد. او در سال ۱۹۸۹ تحت «پاکسازی ال جی بی تی» تبعیض آمیز ارتش، با افتخار از خدمت مرخص شد. چالش حقوقی پاکسازی ال جی بی تی. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه کارلتون با مدرک حقوق در سال ۱۹۸۵، داگلاس در سال ۱۹۸۶ به نیروهای کانادایی پیوست. او به سرعت به واحد تحقیقات ویژه ارتقا یافت—جایی که نخستین زنی بود که به عنوان افسر در این واحد منصوب شد. به طور متناقض، این همان واحدی بود که پاکسازی ال جی بی تی را برای نیروهای مسلح اجرا می کرد. در سال ۱۹۸۸، او تحت تحقیقات قرار گرفت و به موقعیت دیگری منتقل شد و سپس مجوز امنیتی خود را از دست داد. با وجود داشتن سابقه خدمتی مثال زدنی و قرار گرفتن در میان برترین های کلاس خود، در سال ۱۹۸۹، به دلیل همجنس گرا بودن از نیروهای مسلح اخراج شد. او تحت دستورالعمل اداری ۵d با عنوان غیرقابل استخدام بودن به دلیل همجنس گرایی اخراج شد. د
ر طول دادگاه، داگلاس اظهار داشت که در جریان تحقیقات، او را به اتاق هتلی برده و دو افسر مرد درباره فعالیت های جنسی اش بازجویی کرده و او را مجبور کرده اند که به مردان علاقه مند باشد. همچنین پس از این رویداد، از دریافت مشاوره حقوقی منع شد. داگلاس در ژانویه ۱۹۹۰، یک شکایت ۵۵۰٬۰۰۰ دلاری علیه وزارت دفاع ملی کانادا مطرح کرد که در آن توسط کلیتون روبی نمایندگی می شد. در اکتبر ۱۹۹۲، درست پیش از آغاز دادگاه، ارتش کانادا سیاست ممنوعیت حضور همجنس گرایان را کنار گذاشت و پرونده مختومه شد. خدمت و کنشگری پس از آن. تجربه داگلاس در ارتش، سرآغاز ۳۰ سال فعالیت در حوزه عدالت اجتماعی و حقوق بشر بود. او در احکام مهم دیگری نیز به عنوان مداخله گر شرکت کرد. داگلاس پیش تر به عنوان رئیس "بنیاد خانواده های برابر" خدمت کرده و سپس رئیس هیئت مدیره مرکز اجتماعی خیابان ۵۱۹ چرچ در تورنتو شد. همچنین از بنیان گذاران سازمان پناهندگان ال جی بی تی راه آهن رنگین کمانی در تورنتو بود. از ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۰ عضو هیئت مدیره "خیریه ما" بود. او در مارس ۲۰۲۰ از ریاست هیئت مدیره این سازمان استعفا داد. او در حال حاضر عضو هیئت مدیره بنیاد میکائل ژان است. از نظر حرفه
ای، داگلاس به عنوان مدیر روابط بین الملل در وزارت دادگستری کانادا خدمت کرد و در سپتامبر ۲۰۱۹ پس از ۳۰ سال فعالیت در خدمات عمومی فدرال بازنشسته شد. در همان سال، به عنوان مدیر اجرایی صندوق پاکسازی ال جی بی تی منصوب شد. این صندوق، مدیریت ۱۵ میلیون دلار را برای پروژه های مرتبط با آشتی در رابطه با پاکسازی ال جی بی تی بر عهده دارد، از جمله پروژهٔ ساخت یادمان ملی ال جی بی تی کیو۲+ در اتاوا که قرار است در سال ۲۰۲۴ افتتاح شود. در ژانویه ۲۰۲۰، کمیسیون پایتخت ملی مکان این یادمان را در نزدیکی خیابان ولینگتون و پل پورتاژ در اتاوا تأیید کرد. در سال ۲۰۰۰، پراید تورنتو داگلاس و اسکای گیلبرت را به عنوان رهبران افتخاری رژه معرفی کرد. او در سال ۲۰۱۲ نشان جوبیلی الماس ملکه الیزابت دوم را دریافت کرد. یک پرتره از داگلاس که توسط هنرمند لورا اسپالدین کشیده شده، در «آرکیوز: بایگانی ال جی بی تی کیو۲+» کانادا در مجموعه پرتره ملی نگهداری می شود و از نقش او در حقوق ال جی بی تی کیو۲+ در کانادا تقدیر می کند. در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، وزیر دفاع ملی، محترم بیل بلر، داگلاس را به عنوان نخستین سرهنگ افتخاری برای رفتار حرفه ای و فرهنگ در نیروهای مسلح ک
انادا منصوب کرد.
بن سور، روستایی در دهستان رمشک بخش چاه دادخدا شهرستان قلعه گنج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۹ نفر (۲۶ خانوار) بوده است.
گردان طولکرم ، یک گروه مبارز فلسطینی در کرانه باختری است که به جناح های سیاسی مختلف فلسطینی وابسته است. گردان طولکرم برای اولین بار در مارس ۲۰۲۲ در شهر فلسطینی طولکرم در کرانه باختری ظاهر شد و در شهر طولکرم و اردوگاه آن مستقر شد. در سال ۲۰۲۱ به عنوان گروهی برای گردان های قدس، اگر چه در مارس ۲۰۲۲ با مؤسس آن سیف ابو لبده مستقل شد. بسیاری از رزمندگان از گردان های عزالدین قسام به این گروه پیوستند و در اوایل سال ۲۰۲۳ بسیاری از اعضای گردان های شهدای الاقصی تحت عنوان «گروه واکنش سریع» که توسط امیر ابو خدیجه تأسیس شده بود، به این گردان پیوستند.
«دیستوپیا» () ترانه ای از گروه ترش متال آمریکایی مگادث است که توسط دیو ماستین نوشته شده است. این ترانه، دومین قطعه و تایتل ترک پانزدهمین آلبوم استودیویی این گروه، به نام "دیستوپیا"، است که در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶ منتشر شد. این ترانه ابتدا در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۶ در سرویس های استریمینگ منتشر شد. اجراها. این ترانه نخستین بار به صورت زنده در لاس وگاس، نوادا، در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ اجرا شد و این اجرا کاملاً بی کلام بود. این قطعه بیشتر از دیگر قطعات آلبوم اجرا شده و تا سپتامبر ۲۰۲۲ بیش از ۲۸۰ بار اجرا شده است. موزیک ویدیو. ویدئوی انیمیشنی پسا-آخرالزمانی این ترانه دنباله ای بر ویدئوی ترانهٔ «تهدید جدیه» (The Threat Is Real) از این گروه است. این ویدئو شامل یک تعقیب و گریز پرسرعت و مبارزه ای خونین در منطقه جنگی آینده نگرانه ای است که توسط مگادث تصور شده است. دربارهٔ کارگردانی این ویدئو، دیو ماستین به وب سایت Mashable گفت: «ما با مردی در انگلستان ملاقات کردیم و من اساساً با او دربارهٔ شهری دیستوپیایی که در ذهنم تصور کرده بودم صحبت کردم … همیشه در پایان داستان یک پیام اخلاقی وجود دارد: اگر برای چیزی که درست است بایستید، نیازی
به تسلیم شدن در برابر یک دنیای دیستوپیایی نخواهید داشت. این از همان چیزهایی است که ما با آن بزرگ شدیم. توضیح دادن این مفهوم به هنرمند - فکر می کنم او به وضوح آنچه می گفتم را درک کرد.» بازخورد نقادانه. این ترانه، بالاترین رتبه را در میان ترانه های آلبوم در وب سایت متاکریتیک دارد. مجله "رولینگ استون" این ترانه را در مقایسه با سایر قطعات آلبوم، بیشتر مناسب برای پخش در رادیو معرفی کرد. این قطعه توسط "Return Of Rock" به عنوان بهترین قطعه از آلبوم رتبه بندی شد. جایزه گرمی. «دیستوپیا» برنده جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال در مراسم جوایز گرمی ۲۰۱۷ شد. این اولین برد گروه پس از ۱۲ نامزدی بود. ماستین، لوریر، الفسون و وربورن در مراسم حضور داشتند؛ اما درامر آلبوم و دریافت کننده جایزه، کریس آدلر، حضور نداشت. هنگام دریافت جایزه، گروه موسیقی حاضر در مراسم ترانه «عروسک گردان» از گروه سابق ماستین، متالیکا، را اجرا کرد که باعث جنجال میان طرفداران شد.
مری آریزونا «زونیا» بابر (۲۴ اوت ۱۸۶۲ – ۱۰ ژانویه ۱۹۵۶) یک جغرافی دان و زمین شناس آمریکایی بود که بیشتر به خاطر توسعه روش های آموزش جغرافیا شناخته می شود. آموزش های او بر یادگیری تجربی از طریق کار میدانی و آزمایش تأکید داشت. تحصیلات و حرفه تدریس. از آنجا که زادگاه بابر، دادلی، در شرق کانزاس، ایلینوی، آموزشی فراتر از مدرسه ابتدایی ارائه نمی کرد، او ۱۰ مایل به پاریس، ایلینوی نقل مکان کرد تا دبیرستان خود را در آنجا به پایان برساند، جایی که با عمویش زندگی می کرد. پس از دبیرستان، او به مدرسه تربیت معلم رفت تا برای حرفه معلمی آموزش ببیند. بابر حرفه خود را به عنوان مدیر یک مدرسه خصوصی از سال ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۸ آغاز کرد. سپس در مدرسه تربیت معلم شهرستان کوک (که اکنون به دانشگاه ایالتی شیکاگو و دانشگاه نورت ایسترن ایلینوی تقسیم شده است) مشغول به کار شد و از سال ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۹ به عنوان رئیس دپارتمان جغرافیا خدمت کرد. او به تدریس ارتباط متقابل جغرافیای ساختاری، تاریخ و علوم طبیعی پرداخت. دوره های آموزشی او عمدتاً بر جغرافیا، مطالعه قاره ای، هواشناسی و جغرافیای ریاضی متمرکز بودند. در دوران تدریس، بابر همچنین در کلاس های زمین شناس
ی شرکت کرد، از جمله اولین کلاسی که زنان را پذیرفت. او در سال ۱۹۰۴ مدرک کارشناسی علوم خود را دریافت کرد. از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۲۱، بابر به عنوان استاد دانشیار و رئیس گروه جغرافیا و زمین شناسی در دپارتمان آموزش دانشگاه شیکاگو فعالیت می کرد. هم زمان، او مدیر مدارس آزمایشگاهی دانشگاه شیکاگو نیز بود. در آموزش، بابر ترجیح می داد بر کار میدانی تمرکز کند—فرصتی برای دانش آموزان که به جای حفظ کردن حقایق، به عمل و کشف بپردازند. روش های تدریس بابر همچنان تا به امروز مورد استفاده قرار می گیرند. دانش آموز خیلی دیر متوجه می شود که دانش پراکنده و غیرمرتبط قدرت نیست؛ تنها دانش علمی—تجربیات یکپارچه و مرتبط—ارزشمند است. بابر به جای حفظ کردن حقایق و تعاریف، به ترویج سفرهای میدانی و تجربه های دست اول پرداخت تا دانش آموزان را قادر سازد که بیاموزند و کشف کنند. با این حال، او همچنین در بهبود ابزارهای یادگیری مرسوم نیز فعالیت داشت. در دوران ریاست خود بر اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و آزادی (WILPF)، او کمیته ای ایجاد کرد که کتاب های درسی را مورد بررسی قرار دهد تا عبارات و مفاهیم قدیمی یا نامناسب را با مواردی که به توقف تداوم تعصبات منف
ی کمک می کنند، جایگزین کند. در سال ۱۹۲۰، بابر مقاله ای با عنوان «پیشنهادی برای تغییر نام دایره های خورشیدی» در نشریه جغرافیا منتشر کرد. او پیشنهاد کرد که مناطق استوایی شمال و جنوب، که به طور سنتی به نام های مدار الجدی و مدار السرطان شناخته می شدند، به «مدار شمالی» و «مدار جنوبی» تغییر نام داده شوند. امروزه هر دو اصطلاح در دنیای جغرافیا پذیرفته شده اند، هرچند تغییر رسمی در این نام ها صورت نگرفت. انجمن جغرافیایی و فعالیت های حمایتی. در سال ۱۸۹۸، بابر یکی از بنیان گذاران انجمن جغرافیایی شیکاگو بود. او به عنوان رئیس این انجمن خدمت کرد و برای ۵۰ سال با این انجمن درگیر بود. در سال ۱۹۴۸، او جایزه ای برای دستاوردهای مادام العمر دریافت کرد. زونیا بابر در طول زندگی خود به مسائل اجتماعی علاقه مند بود. به عنوان یک فمینیست و ضد امپریالیست، او در بسیاری از تلاش ها برای مبارزه با تبعیض جنسیتی، نژادپرستی و بی تحملی شرکت کرد و آن ها را آغاز نمود. او مدافع حق رأی زنان در ایالات متحده بود و در سال ۱۹۲۶ نمایندگی زنان پورتوریکو را در گسترش حق رأی به این منطقه بر عهده داشت. همان طور که قبلاً ذکر شد، بابر به عنوان رئیس اتحادیه بین
المللی زنان برای صلح و آزادی خدمت کرد، همچنین عضو کمیته اجرایی شاخه شیکاگو انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان(NAACP) بود و ریاست کمیته روابط نژادی باشگاه زنان شیکاگو را بر عهده داشت. بابر همچنین به طور گسترده ای سفر کرد—هم برای حرفه حرفه ای خود و هم برای فعالیت های حمایتی اش—تا در کنفرانس ها و رویدادهای بین المللی شرکت کند. یکی از این موقعیت ها زمانی بود که او در سال ۱۹۲۶ با هیئت اتحادیه WILPF به هائیتی سفر کرد.
تاتئویک خاچاطوری قازاریان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۱۹ فوریه ۱۹۸۳ در ایروان و به دنیا آمد. آرئو سانتروسیان و شوشان قازاریان مادر و خواهر وی می باشند. وی از مدرسه شماره ۲ خاچاطور آبوویان (۲۰۰۳–۱۹۹۹) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۲۰۰۳) فارغ التحصیل شد. وی در (۲۰۰۰)، (۲۰۰۱–۲۰۰۳) و (۲۰۰۶–۲۰۱۱) فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۱۲) شده است.
ماریام هاکوبی قازارنچیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۱۶ فوریه ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد پدر وی می باشد. وی از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان (۲۰۰۷) فارغ التحصیل شد. وی در تئاتر مخاطبان نوجوان (۲۰۰۵) فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد شده است.
آنا بالاندینا (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی با نام اصلی آنا ولادیمیری شامتسیان () در ۹ اکتبر ۱۹۷۶ در ایروان به دنیا آمد آرمان قازاریان همسر وی می باشد. وی از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان (۲۰۰۲) فارغ التحصیل شد. وی در تئاتر روسی استانیسلاوسکی ایروان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) و جوایز آرتاوازد شده است.
سیرانوش پوغوسی لازیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "برده عشق"، "قول" اشاره کرد.
نورا گریگوریان (؛ ) یک بازیگر، کارگردان و کارگردان نمایش اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.. زندگی نامه. وی در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۳ در ایروان به دنیا آمد آلکساندر گریگوریان پدر وی می باشد. وی از مدرسه موسیقی سایات نووا و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. وی در تئاتر روسی استانیسلاوسکی ایروان و انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۱۴ ،۲۰۱۶ ،۲۰۱۸ و ۲۰۲۱) شده است.
سوفیا اولگی باغداساریان (؛ ؛ ) یک بازیگر و خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۲ فوریهٔ ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل شد. تئاتر کمدی موزیکال پارونیان و تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۱۶) و جایزه ویژه رقابت تاتویک سازانداریان اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۲۰۰۶) شده است.
سارا آشوتی نالباندیان (؛ زادهٔ ) منتقد فیلم، فیلم نامه نویس و نمایشنامه نویس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۷ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۹–۱۹۹۴)، (۲۰۰۲-۲۰۰۴) و دانشگاه بولونیا (۲۰۰۸–۲۰۱۰) فارغ التحصیل گشت. وی در ، ، ، دانشگاه دولتی ایروان و انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فعالیت کرده است. وی به زبان های ارمنی، روسی، انگلیسی، ایتالیایی و فرانسوی تسلط دارد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد شده است.
ناره آشوتی هایکازیان (؛ ؛ ) یک بازیگر و نقاش اهل ارمنستان بود. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۹ در ایروان از والدینی به نام های آشوت هایکازیان و به دنیا آمد وی از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۰۳) شده است.
جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۷ چهل و دومین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. این مسابقات همچنین یک رویداد مقدماتی برای جام باشگاه های جهان ۲۰۰۷ بود. پاچوکا با برد در فینال مقابل گوادالاخارا با نتیجه ۷–۶ در ضربات پنالتی بعد از تساوی ۲–۲، قهرمان شد. تیم های اول، دوم و سوم مسابقات همچنین به جام سودامریکانا ۲۰۰۷ در آمریکای جنوبی راه یافتند.
خیابان سی متری نیروی هوایی با شماره معبر خیابان ۳۴۱ تهران یکی از خیابان های تهران است که جهت شمالی-جنوب دارد. این خیابان که در شرق تهران واقع شده است، از چهارراه پل آغاز شده و به میدان کلاهدوز منتهی می شود. این خیابان یکی از اصلی ترین و مهم ترین خیابان های تهران است که در شرق در منطقه ۱۳ قرار دارد. محله های تهران نو، امامت، شورا، نیروی هوایی، از محلات واقع شده در خیابان سی متری هستند. خط سه اتوبوس های تندرو تهران، که دانشگاه علم و صنعت را به پایانه خاوران متصل می کند از این خیابان عبور می کند.
جوآن کافمن (۹ نوامبر ۱۹۳۵ – ۳۰ دسامبر ۲۰۱۸) یک بازیکن بیسبال آمریکایی بود که در لیگ حرفه ای بیسبال دختران آمریکایی بازی می کرد. با قد و وزن ۱۲۰ پوند (۱٫۶۳ متر و ۵۴ کیلوگرم)، کافمن با دست راست ضربه می زد و پرتاب می کرد. هم تیمی هایش او را «جو» صدا می زدند. جوآن کافمن در وینه بگو، ایلینوی زاده شد. او در آخرین سال فعالیت لیگ حرفه ای بیسبال دختران آمریکایی فرصت بازی در این لیگ را یافت. به گفته خودش، این یک رؤیای مادام العمر بود. کافمن در سن ۱۲ سالگی در یک تیم سافت بال دختران بازی کرد. او هر زمان که به خانه مادربزرگش، که نزدیک به ورزشگاه راکفورد پیچز بود، می رفت، علاقه خود را به بیسبال نشان می داد. او از همان زمان آرزو داشت که در آینده برای تیم پیچز بازی کند. در این میان، در ۱۵ سالگی به عنوان دریافت کننده در تیم راکفورد کودز بازی کرد، زیرا کودز به عنوان تیم محلی پیچز فعالیت می کرد و از قوانین بازی لیگ حرفه ای بیسبال دختران آمریکایی پیروی می کرد. در سال ۱۹۵۳، کافمن در حالی که هنوز در دبیرستان وینه بگو تحصیل می کرد، برای تیم پیچز آزمون داد. در آن زمان، تیم با مشکلات مالی مواجه بود. در نتیجه، پیچز به او گفت که سال بع
د بازگردد. پس از فارغ التحصیلی از مدرسه، او این کار را انجام داد و در طول فصل ۱۹۵۴ در پست های پایگاه دوم و پایگاه سوم بازی کرد. در دوران حرفه ای ۴۳ بازیه خود، کافمن میانگین ضربه زنی ۰٫۱۳۴ (۱۳ ضربه در ۹۷ حضور در صفحه) را ثبت کرد. به عنوان یک مدافع، او ۴۹ امتیاز برون و ۷۷ امتیاز کمک را برای خود ثبت کرد و ۱۲ بازی دوتایی را تکمیل کرد، در حالی که ۲۰ خطا در ۱۴۶ فرصت کلی مرتکب شد و میانگین میدان داری او ۰٫۸۶۳ بود. پس از انحلال لیگ، جوآن هرگز آخرین چک حقوقی خود را دریافت نکرد. پس از دوران بازی در بیسبال، کافمن به خانه بازگشت و به عنوان حسابدار در یک شرکت محلی چوب بری کار کرد و همچنین به صورت پاره وقت تایپیست بود. سپس به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست و به عنوان کارمند بخش نیروی انسانی مشغول به کار شد. او سپس استخدام کننده شد و بعدها به عنوان سرپرست نیروی هوایی ایالات متحده در بخش آموزش و تعلیمات نظامی خدمت کرد و بیش از ۱۰۰ مربی و ۵۰۰ کارآموز را تحت نظارت داشت. او در طول جنگ ویتنام در جنوب شرق آسیا و تایلند خدمت کرد. علاوه بر این، وظایف او شامل نگارش نامه های تسلیت به خانواده های سربازان درگذشته، گزارش تلفات و تنظیم پ
رونده ها در حمایت از برنامه های جوایز و تقدیرنامه ها بود. در این دوران، کافمن به دلیل حرفه ای گری، کارایی و مهارت های رهبری برجسته خود مدال برنز دریافت کرد. علاوه بر این، او سومین نشان خوشه برگ بلوط خود را برای جایزه تقدیرنامه اش به دست آورد. کافمن ۲۰ سال در ارتش خدمت کرد و در سال ۱۹۷۵ با درجه گروهبان ارشد بازنشسته شد. او تصمیم گرفت در منطقه سن آنتونیو، تگزاس بماند، جایی که در سال ۱۹۷۸ یک فروشگاه هدیه خریداری کرد و آن را به مدت ۲۰ سال اداره کرد. به همین ترتیب، کافمن مجوز فروش بیمه عمر در تگزاس را دریافت کرد و برای سال ها در این حرفه فعالیت داشت. ابتلای او به آرتریت شدید مانع از ادامه فعالیتش در ورزش شد. در سال ۱۹۸۸، نمایشگاهی دائمی در تالار مشاهیر و موزه بیسبال در کوپرستاون، نیویورک برای گرامیداشت اعضای لیگ حرفه ای بیسبال دختران آمریکایی افتتاح شد. جوآن کافمن، همراه با دیگر بازیکنان و کارکنان لیگ، در این نمایشگاه گنجانده شده است. کافمن در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۸ درگذشت.
ملاسما (به انگلیسی: Melasma) یا کلواسما فاسیه که در زنان باردار با نام ماسک بارداری نیز شناخته می شود یک تغییر رنگ برنزه یا تیره در پوست صورت انسان است. تصور می شود که ملاسما به دلیل قرار گرفتن در معرض نور خورشید، استعداد ژنتیکی، تغییرات هورمونی و تحریک پوست ایجاد می شود. اگرچه ممکن است هر دو جنس را درگیر کند اما به ویژه در زنان باردار و کسانی که از داروهای ضد بارداری خوراکی یا درمان جایگزینی هورمون استفاده می کنند، شایع تر است. علائم و نشانه ها. علائم شامل ماکول ها و لکه (پَچ) های تیره، نامنظم، کاملاً مشخص و قرینه هستند. این لکه ها اغلب به صورت تدریجی ایجاد می شوند. ملاسما هیچ علامت دیگری به جز تغییر رنگ پوست و مشکلات زیبایی ایجاد نمی کند. محل آن در سه بخش صورت قابل طبقه بندی است: ناحیه میانی صورت (روی پیشانی، بینی، لب بالا و چانه)، ناحیه مالار ( گونه ها) و ناحیه آرواره ای. درمان. مهمترین درمان پرهیز از آفتاب با پوشیدن کلاه و استفاده از کرم های ضد آفتاب در طول روز است. ضد آفتاب های حاوی روی (Zinc) بهترین اثر بخشی را دارند. سایر درمان های موضعی شامل کرم های روشن کننده پوست حاوی ترتینوئین، هیدروکینون، آزلائیک
اسید، کوجیک اسید یا ترکیبی از اینها (کرم Tri-Luma) به مدت ۶ ماه است. لازم است بیمار قبل از مصرف داروها در مورد عوارض کرم های روشن کننده (بخصوص هیدروکینون) آگاهی داشته باشد.
دایان ویتلزی () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی از محصول شبکه اچ بی او است. این شخصیت توسط ادی فالکو به تصویر کشیده شده است. طبق مقاله ای در نیویورک تایمز، شخصیت ویتلزی از یک مدیر زن که تام فونتانا، خالق سریال در زندانی در جنوب نیوجرسی با او ملاقات کرده بود الگوبرداری شده است. مشخصات شخصیت. او به عنوان اولین افسر زن واحد اصلاح و تربیت اوز یک مادر مطلقه و مجرد است که از همسر آزاری، فقر و سوء مصرف مواد رنج برده است. با همه اینها، او درک بسیار خوبی از زندگی جنایی به دست آورده است. او یک مدیر در زندان به شدت امنیتی اسوالد است، اما بارها توضیح می دهد که این به این دلیل است که نمی تواند در جای دیگری کار پیدا کند. تنها انگیزه او مراقبت از مادرش که مبتلا به سرطان است و دختر خردسالش است که باید خودش به تنهایی او را بزرگ کند. او دو شیفت کار می کند و گاهی اوقات در زندان می خوابد تا بتواند از پس تأمین مخارج زندگی بربیاید. او به عنوان یکی از دلسوزترین و منصف ترین مدیران زندان به تصویر کشیده می شود. ویتلزی یکی از معدود شخصیت هایی است که پایان خوشی در این سریال دارد. او به حفظ سوابق زندانیان و جلوگیری از هرگونه درگیری بین
زندانیان کمک می کند. در نهایت، بین او و مک مأنوس یک جاذبه ایجاد می شود و حتی در یک سلول خالی رابطه جنسی برقرار می کنند. ویتلزی خبرهای بدی دریافت می کند - اوز با وزارت اصلاحات قراردادی بسته است که در آن دیگر به افسران اجازه اضافه کاری را نمی دهند که این مسئله به شدت بر امور مالی او تأثیر می گذارد. وقتی اسکات راس وارد اوز می شود مشکلات بیشتری برای او ایجاد می شود. او از بیرون یک موتورسوار خلافکار بوده که قبلاً در همان باند شوهر سابق ویتلزی حضور داشته است. او به ویتلسی وسواس دارد بارها سعی می کرد با او پشت سر شوهرش رابطه جنسی داشته باشد. راس تصمیم می گیرد به او در مورد وضعیتش کمک کند. او به ویلتزی پیشنهاد می کند که برای او سیگار قاچاق کند و او یک مقدار از مبلغ سودش را به او می دهد. او با اکراه موافقت می کند، اما این تلاش به سرعت توسط مک مأنوس کشف می شود. او ولتزی را اخراج نمی کند، زیرا می داند که او فقط در تلاش است برای خانواده اش پول دربیاورد، اما از او می خواهد که به آن پایان دهد. با این حال، راس او را تهدید می کند که همه چیز را به سرپرست لئو گلین می گوید، مگر اینکه او به کمک به امر قاچاق ادامه دهد. او پس از
ترک زندان هرگز به اوز بازنگشت، که باعث ناامیدی و آشفتگی مک مأنوس شد، زیرا او قصد داشت پس از بازگشت از او خواستگاری کند. او با خواهر پیت تماس می گیرد و توضیح می دهد که او با یک محافظ سلطنتی نامزد کرده است. این باعث می شود که مک مأنوس دچار حمله عصبی شود و در نهایت شغل خود را از دست بدهد. خروج ویتلزی در نمایش نوشته شد زیرا به ادی فالکو نقش کارملا سوپرانو در سریال خانواده سوپرانو پیشنهاد شده بود.