Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تخمیر اتانول, که به تخمیر الکلی نیز معروف است، یک فرایند بیولوژیکی است که شکرهایی مانند گلوکز، فروکتوز و ساکارز را به انرژی سلولی تبدیل می کند و به عنوان محصولات جانبی اتانول و دی اکسید کربن تولید می نماید. از آنجا که مخمرها این تبدیل را در غیاب اکسیژن انجام می دهند، تخمیر الکلی به عنوان یک فرایند بی هوازی در نظر گرفته می شود. این فرایند همچنین در برخی از گونه های ماهی (از جمله ماهی قرمز و کپور) رخ می دهد که (به همراه تخمیر اسید لاکتیک) در زمان کمبود اکسیژن انرژی فراهم می کند. تخمیر اتانول اساس نوشیدنی های الکلی، سوخت اتانول و ورآمدن خمیر نان است. فرایند بیوشیمیایی تخمیر ساکارز. معادلات شیمیایی زیر تخمیر ساکارز (C12H22O11) به اتانول (C2H5OH ) را خلاصه می کنند. تخمیر الکلی یک مول گلوکز را به دو مول اتانول و دو مول دی اکسید کربن تبدیل می کند و در این فرایند دو مول انرزی سلولی تولید می کند. ساکارز قندی است که از اتصال یک گلوکز به یک فروکتوز تشکیل شده است. در مرحله اول تخمیر الکلی، آنزیم اینورتاز پیوند گلیکوزیدی بین مولکول های گلوکز و فروکتوز را می شکند. در مرحله بعد، هر مولکول گلوکز در فرآیندی که به عنوان گلیکول
یز شناخته می شود، به دو مولکول پیرووات تجزیه می شود. گلیکولیز با معادله خلاصه می شود: CH3COCOO− پیرووات و P i فسفات معدنی است. در نهایت، پیروات در دو مرحله به اتانول و CO2 تبدیل می شود و NAD+ اکسید شده مورد نیاز برای گلیکولیز را احیا می کند: توسط پیرووات دکربوکسیلاز کاتالیز می شود این واکنش توسط الکل دهیدروژناز (ADH1 در مخمر نانوایی) کاتالیز می گردد. همان طور که در معادله واکنش نشان داده شده است، گلیکولیز باعث کاهش دو مولکول NAD + به NADH می شود. دو مولکول ADP نیز از طریق فسفوریلاسیون در سطح سوبسترا به دو مولکول ATP و دو مولکول آب تبدیل می شوند. فرآیندهای مرتبط. تخمیر قند به اتانول و نیز می تواند توسط "زایموموناس موبیلیس" انجام شود، با این حال مسیر آن کمی متفاوت است زیرا تشکیل پیروات از طریق گلیکولیز اتفاق نمی افتد، بلکه از طریق مسیر انتنر-دودوروف انجام. میکروارگانیسم های دیگر می توانند از طریق تخمیر، اتانول را از قندها تولید کنند، اما اغلب فقط به عنوان یک محصول جانبی. مثال ها عبارتند از اثر اکسیژن. تخمیر به اکسیژن نیاز ندارد. اگر اکسیژن موجود باشد، برخی از گونه های مخمر (مانند "Kluyveromyces lactis" یا "Kluy
veromyces lipolytica") پیروات را به طور کامل به دی اکسید کربن و آب اکسید می کنند که به این فرایند تنفس سلولی گفته می شود، بنابراین این گونه های مخمر تنها در یک محیط بی هوازی (غیر از تنفس سلولی) اتانول تولید می کنند. این پدیده به اثر پاستور معروف است. با این حال، بسیاری از مخمرها مانند مخمر نان معمولی "ساکارومایسس سرویزیه" یا مخمر تقسیم "Schizosaccharomyces pombe" تحت شرایط خاص، حتی در حضور اکسیژن، به جای تنفس، تخمیر می کنند. در تولید شراب، این به عنوان اثر معکوس پاستور شناخته می شود. این مخمرها حتی در شرایط هوازی نیز اتانول تولید می کنند، اگر مواد مغذی مناسب به آن ها داده شود. در طول تخمیر دسته ای، نرخ تولید اتانول به ازای هر میلی گرم پروتئین سلولی در اوایل این فرایند به حداکثر می رسد و به تدریج با انباشت اتانول در مایع اطراف کاهش می یابد. مطالعات نشان می دهند که حذف این اتانول انباشته شده بلافاصله فعالیت تخمیری را بازنمی گرداند و شواهدی ارائه می دهند که کاهش نرخ متابولیک به تغییرات فیزیولوژیکی (شامل آسیب احتمالی اتانول) مربوط شده و ارتباطی به وجود اتانول ندارد. چندین علت بالقوه برای کاهش فعالیت تخمیری مورد ب
ررسی قرار گرفته است. قابلیت زنده مانی در ۹۰٪ یا بالاتر باقی مانده، pH داخلی نزدیک به خنثی باقی مانده و فعالیت های خاص آنزیم های گلیکولیتیک و الکوهولژنتیک (که در آزمایشگاه اندازه گیری شده اند) در طول تخمیر دسته ای بالا باقی مانده اند. هیچ یک از این عوامل به نظر نمی رسد که به طور علّی با کاهش فعالیت تخمیری در طول تخمیر دسته ای مرتبط باشد. پخت نان. تخمیر اتانول باعث ورآمدن خمیر نان می شود. مخمرها قندهای موجود در خمیر را مصرف می کنند و اتانول و دی اکسید کربن را به عنوان مواد زائد تولید می نمایند. دی اکسید کربن حباب هایی را در خمیر تشکیل می دهد و آن را به صورت فومی درمی آورد. پس از پخت، کمتر از ۲٪ اتانول باقی می ماند. در یک پیشرفت معاصر، گروهی در آلمان برعکس عمل کرده و نان بیات را به اتانول تبدیل کرده اند. نوشیدنی های الکلی. اتانول موجود در نوشیدنی های الکلی از طریق تخمیر ناشی از مخمر تولید می شود. مشروبات الکلی از غلات، میوه ها، سبزیجات یا شکری که قبلاً تخمیر الکلی را پشت سر گذاشته اند، تقطیر می شوند. محصولات الکلی: در تمام موارد، تخمیر باید در یک ظرف (مانند قفل تخمیر) انجام شود که اجازه می دهد دی اکسید کربن خارج
شود و از ورود هوای خارجی جلوگیری کند. این به این دلیل است که ورود هوای خارجی می تواند باعث آلودگی نوشیدنی به دلیل خطرباکتری یا کپک شود و انباشت دی اکسید کربن می تواند باعث ترکیدن ظرف گردد. مواد اولیه برای تولید سوخت. همچنین تخمیر مخمر محصولات مختلف کربوهیدراتی، برای تولید اتانولی که به بنزین اضافه می گردد، نیز استفاده می شود. منبع اصلی اتانول در مناطق گرم تر نیشکر است. در مناطق معتدل، ذرت یا چغندر قند استفاده می شود. در ایالات متحده، منبع اصلی تولید اتانول در حال حاضر ذرت است. تقریباً ۲٫۸ گالن اتانول از یک بوشل ذرت (۰٫۴۲ لیتر به ازای هر کیلوگرم) تولید می شود. در حالی که بخش زیادی از ذرت به اتانول تبدیل می شود، مقداری از ذرت نیز محصولات جانبی مانند DDGS (غلات خشک تقطیری با محلول ها) تولید می کند که می توان از آن ها به عنوان خوراک دام استفاده کرد. یک بوشل ذرت حدود ۱۸ پوند DDGS تولید می کند (۳۲۰ کیلوگرم DDGS به ازای هر تن متریک ذرت). اگرچه بیشتر کارخانه های تخمیر در مناطق تولید ذرت ساخته شده اند، سورگوم نیز یک منبع مهم برای تولید اتانول در ایالت های دارای دشت است. ارزن مرواریدی دارای این پتانسیل است که به عنوان
یک منبع اتانول برای جنوب شرقی ایالات استفاده است و پتانسیل استفاده از عدسک آبی نیز در حال بررسی است. در برخی از نقاط اروپا، به ویژه فرانسه و ایتالیا، انگور به عنوان منبع "ماده اولیه" برای اتانول سوختی از طریق تقطیر مازاد شراب تبدیل شده است. نوشیدنی های شیرین مازاد نیز ممکن است در این فرایند استفاده شوند. در ژاپن، پیشنهاد شده است که از برنجی که معمولاً به ساکی تبدیل می شود به عنوان منبع اتانول استفاده شود. کاساوا به عنوان ماده اولیه اتانول. اتانول می تواند از روغن معدنی یا از قندها یا نشاسته ها تولید شود. نشاسته ها ارزان ترین گزینه هستند. محصول نشاسته ای با بالاترین محتوای انرژی در هر هکتار کاساوا است که در کشورهای گرمسیری رشد می کند. تایلند در دهه ۱۹۹۰ دارای صنعت بزرگ کاساوا بود که برای استفاده به عنوان خوراک دام و به عنوان یک افزودنی ارزان به آرد گندم استفاده می شد. نیجریه و غنا در حال راه اندازی کارخانه های تبدیل کاساوا به اتانول هستند. در حجال حاضر تولید اتانول از کاساوا، زمانی که قیمت نفت خام بالای ۱۲۰ دلار در هر بشکه باشد، از نظر اقتصادی قابل توجیه است. انواع جدیدی از کاساوا در حال توسعه هستند، بنابراین
وضعیت آینده همچنان نامشخص است. در حال حاضر، کاساوا می تواند بین ۲۵ تا ۴۰ تن در هکتار (با آبیاری و کود) محصول تولید کند، و از یک تن ریشه کاساوا، حدود ۲۰۰ لیتر اتانول می توان تولید نمود (با فرض اینکه کاساوا دارای ۲۲٪ نشاسته باشد). یک لیتر اتانول حدود ۲۱٫۴۶ مگاژول انرژی دارد. راندمان کلی انرژی تبدیل ریشه کاساوا به اتانول حدود ۳۲٪ است. مخمر مورد استفاده برای پردازش کاساوا "Endomycopsis fibuligera" است که گاهی همراه با باکتری "Zymomonas mobilis" استفاده می شود. فرآورده های جانبی تخمیر. تخمیر اتانول محصولات جانبی بدون برداشت مانند گرما، دی اکسید کربن، خوراک برای دام، آب، متانول، سوخت، کود و الکل تولید می کند. باقی مانده های جامد غلاتی که در فرایند تخمیر بدون تخمیر باقی می مانند، می توانند به عنوان خوراک دام یا در تولید بیوگاز استفاده شوند، این محصول ها به عنوان غلات تقطیری شناخته می شوند و به عنوان WDG، "غلات مرطوب تقطیری" و DDGS، "غلات خشک تقطیری با محلول ها" به فروش می رسند.
امینجی بن جلال (؟ – ۴ مارس ۱۶۰۵/ ۱۳ شوال ۱۰۱۳) فقیه اسماعیلی و مؤلف هندی بود. امنیجی از بُهره های اسماعیلی طَیبی در هند بود. وی فرزند داعی مطلق بیست و پنجم طَیبی اسماعیلی، شمس الدین جلال بن محسن (درگذشتهٔ ۱۵۶۷م/ ۹۷۵ ق) بود. در احمدآباد گجرات زندگی می کرد. امین الدین امینجی مناصب والایی را در ساختار سلسله مراتبی دعوت طَیبیهٔ بُهره برعهده داشت. آثار او که هنوز به صورت نسخه های خطی باقی مانده اند، به موضوعات فقهی می پردازند و نزد بهره های طَیبیِ داوودی جایگاه بسیار والایی دارند؛ به گونه ای که پس از نوشته های قاضی نعمان، در مسائل فقهی، در مرتبه ای بعدی قرار می گیرند. امنیجی همراه داوود بن قطب شاه، در فقه سرآمد بود و کتاب های دعوت متعددی را تألیف کرد. داوود به عظمت معنوی امین جی اذعان داشت و به دیگران توصیه می کرد که برای کسب فیض و پاداش معنوی در کنار او بمانند. آرامگاه او به عنوان «زیارتگاه سیدی امین جی بن جلال» در احمدآباد، گجرات واقع شده است. آثار. از جمله آثار او:
قابلیت اطمینان سیستم قدرت () (که گاهی پایایی شبکه نیز نامیده می شود) احتمال عملکرد عادی شبکه برق در یک زمان مشخص است. شاخص های قابلیت اطمینان، توانایی سیستم الکتریکی را در تأمین برق مورد نیاز مشتریان اندازه گیری می کنند و فرکانس، مدت و مقیاس قطعی های برق را مشخص می کنند. به طور سنتی دو جزء وابسته به هم از قابلیت اطمینان سیستم قدرت در نظر گرفته می شود: توانایی سیستم در محدود کردن مقیاس و مدت زمان قطع برق، تاب آوری نامیده می شود. همین اصطلاح برای توصیف واکنش سیستم به رویدادهای واقعاً فاجعه بار نیز استفاده می شود. اقتصاد. شبکه برق یک زیرساخت بسیار مهم است؛ یک قطعی برق یک روزه در سطح ملی می تواند ۰٫۵٪ از تولید ناخالص داخلی کشور را کاهش دهد. هزینه بهبودها نیز بالا است، بنابراین در عمل به دنبال تعادلی برای رسیدن به «سطح کافی از قابلیت اطمینان» با هزینه قابل قبول هستیم. کفایت. کفایت منابع (RA، همچنین کفایت عرضه) توانایی شبکه برق برای تأمین تقاضای برق کاربر نهایی در هر زمان است (به طور معمول این موضوع در زمان اوج تقاضا مطرح می شود). به عنوان مثال، ظرفیت تولید قابل برنامه ریزی کافی و منابع مدیریت سمت تقاضا باید در هر
زمان در دسترس شبکه برق باشد تا خرابی های عمده تجهیزات (به عنوان مثال، قطع اتصال یک واحد نیروگاه هسته ای یا یک خط برق ولتاژ بالا) و نوسانات برق از منابع انرژی های تجدیدپذیر متغیر (به عنوان مثال، به دلیل کاهش سرعت باد) قابل مدیریت باشد. یک شاخص قابلیت اطمینان معمول برای کفایت، انتظار از دست دادن بار (LOLE) یک رویداد در ۱۰ سال است (معیار یک روز در ده سال). به دلیل نیاز احتمالی به افزودن ظرفیت فیزیکی واقعی، برنامه ریزی کفایت بلندمدت است (به عنوان مثال، PJM اینترکانکشن نیاز به خرید ظرفیت ۴ سال قبل از تحویل دارد). امنیت. امنیت توانایی سیستم برای حفظ تعادل لحظه ای عرضه و تقاضا است، به ویژه بلافاصله پس از یک رویداد پیش بینی نشده با افزایش خودکار تولید و کاهش بارهای قابل قطع. امنیت متکی بر ذخیره عملیاتی است. از لحاظ تاریخی، خدمات جانبی (به عنوان مثال، پاسخ اینرسی) توسط ماشین آلات گردان ژنراتورهای سنکرون ارائه می شد؛ ارائه این خدمات با گسترش منابع مبتنی بر اینورتر (به عنوان مثال، سامانه فتوولتایی و باتری های شبکه) پیچیده تر شده است. الزام معمول "امنیت N-۱" است به این معنی که از دست دادن ناگهانی یکی از N منبع اصلی (یک ژ
نراتور بزرگ یا خط انتقال) باید در هر زمان در پیکربندی سیستم از قبل تعبیه شده باشد. رویدادهای N-۲ و N-۳ به آماده سازی برای از دست دادن همزمان ۲ یا ۳ واحد اصلی اشاره دارند؛ این کار گاهی برای مناطق حیاتی (به عنوان مثال، مرکز شهر) انجام می شود. خدمات ضروری قابلیت اطمینان. شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی سه سرویس را که باید توسط تجهیزات تولیدی ارائه شود تا شبکه قابل اعتماد باشد، به رسمیت می شناسد: این قابلیت ها خدمات ضروری قابلیت اطمینان (ERSs) نامیده می شوند. در صورت عدم وجود این ها، شبکه قابل تأمین امنیت نیست. سهم ژنراتورهای سنکرون در این خدمات به خوبی درک شده است. روش ها. افزایش قابلیت اطمینان سیستم قدرت شامل بهبود توانایی سیستم برای ارائه مداوم و با کیفیت قابل قبول برق، حتی در شرایط خطا یا اختلال است. در زیر روش های فنی، عملیاتی و برنامه ریزی کلیدی برای بهبود قابلیت اطمینان در سطوح تولید، انتقال و توزیع آورده شده است. بهبود سیستم های حفاظتی. بهبود سیستم های حفاظتی برای اطمینان از اینکه خطاها به سرعت و با دقت شناسایی و برطرف می شوند، حیاتی است. طرح های حفاظتی مدرن، مانند رله های فاصله و رله های تفاضل
ی، ایزوله سازی سریع تر و انتخابی تر خطا را در مقایسه با سیستم های الکترومکانیکی قدیمی ارائه می دهند. سیستم های حفاظتی انطباقی تنظیمات خود را در زمان واقعی بر اساس تغییر شرایط شبکه تنظیم می کنند و کارایی خود را در سناریوهای مختلف عملیاتی حفظ می کنند. علاوه بر این، فناوری هایی مانند مکان یابی، ایزوله سازی و بازیابی خدمات خطا (FLISR) فرایند بازیابی را خودکار می کنند و به طور قابل توجهی مدت زمان قطعی و مناطق آسیب دیده را کاهش می دهند. روش های شامل نصب استراتژیک سوئیچ های کنترل از راه دور در شبکه های توزیع برای کاهش مدت زمان قطعی و بازیابی سریع تر خدمات پس از خطا، یک عمل رایج است. افزونگی سیستم. افزونگی سیستم شامل طراحی سیستم قدرت با اجزای اضافی یا مسیرهای جایگزین برای اطمینان از تداوم خدمات در طول خرابی ها است. به عنوان مثال، معیار رویداد پیش بینی نشده N-۱ تضمین می کند که سیستم می تواند از دست دادن هر یک عنصر منفرد – مانند یک خط انتقال یا ژنراتور – را بدون ایجاد قطعی های گسترده تحمل کند. خطوط، ترانسفورماتورها و ژنراتورهای پشتیبان اضافی به سیستم اجازه می دهند تا در صورت خرابی یک جزء، برق را تغییر مسیر دهد یا تولید
را افزایش دهد، که به طور قابل توجهی قابلیت اطمینان و انعطاف پذیری عملیاتی را بهبود می بخشد. فناوری های شبکه هوشمند. فناوری های شبکه هوشمند با یکپارچه سازی ارتباطات پیشرفته، حسگرها و اتوماسیون در سراسر سیستم قدرت، قابلیت اطمینان را افزایش می دهند. با ابزارهایی مانند زیرساخت اندازه گیری پیشرفته (AMI)، شرکت های برق دید لحظه ای نسبت به عملکرد شبکه و مصرف مشتریان به دست می آورند که امکان تشخیص و واکنش سریع تر به خطا را فراهم می کند. سوئیچ های خودکار و شبکه های خودترمیم می توانند خطاها را در عرض چند ثانیه شناسایی و ایزوله کرده و برق را بدون دخالت دستی به مناطق بدون مشکل بازگردانند. علاوه بر این، واحدهای اندازه گیری فازور (PMU) که در سیستم های نظارت بر ناحیه وسیع (WAMS) استفاده می شوند، به حفظ پایداری شبکه از طریق نظارت همزمان و با وضوح بالا بر داده ها کمک می کنند. منابع انرژی توزیع شده و ریزشبکه ها. یکپارچگی منابع انرژی توزیع شده (DERs)، مانند پنل های خورشیدی، توربین های بادی و ذخیره سازهای باتری، در شبکه برق، تولید محلی را فراهم می کند که قابلیت اطمینان سیستم را افزایش می دهد. ریزشبکه ها، که می توانند هم متصل به
شبکه اصلی و هم مستقل از آن کار کنند، با تأمین بارهای حیاتی در طول قطعی های شبکه اصلی، تاب آوری را ارائه می دهند. هنگامی که با ذخیره ساز انرژی همراه می شوند، این سیستم ها می توانند به تغییرات ناگهانی بار یا کمبود عرضه پاسخ دهند و وابستگی سیستم به تولید متمرکز و خطوط انتقال طولانی را که در برابر خرابی ها آسیب پذیرتر هستند، کاهش می دهند. نگهداری پیش بینی کننده و نظارت بر وضعیت. نگهداری پیش بینی کننده از داده های لحظه ای و ابزارهای تشخیصی برای ارزیابی وضعیت اجزای سیستم قدرت استفاده می کند و امکان تشخیص زودهنگام خرابی های احتمالی را فراهم می آورد. تکنیک هایی مانند تصویربرداری حرارتی، تحلیل ارتعاش و تحلیل گازهای محلول در ترانسفورماتورها به شناسایی ناهنجاری ها قبل از منجر شدن به قطعی کمک می کنند. حسگرهای مبتنی بر اینترنت اشیا این رویکرد را با ارائه نظارت مداوم بر سلامت تجهیزات بیشتر تقویت می کنند. این استراتژی مبتنی بر داده به شرکت های برق اجازه می دهد تا از نگهداری واکنشی به نگهداری پیشگیرانه حرکت کنند، در نتیجه زمان توقف برنامه ریزی نشده را کاهش داده و قابلیت اطمینان تجهیزات را بهبود می بخشند. مقاوم سازی سیستم و ا
رتقاء زیرساخت. مقاوم سازی سیستم شامل بهبودهای فیزیکی در زیرساخت های شبکه برای مقاومت در برابر شرایط شدید مانند طوفان ها، سیل ها و آتش سوزی های جنگلی است. نمونه ها شامل جایگزینی خطوط هوایی با کابل های زیرزمینی، تقویت تیرها و برج ها، و بالابردن یا آب بندی پست های برق در مناطق مستعد سیل است. این اقدامات آسیب پذیری فیزیکی سیستم در برابر تهدیدات محیطی و زیرساخت های فرسوده را کاهش می دهد، در نتیجه قابلیت اطمینان بلندمدت و ایمنی تأمین برق را بهبود می بخشد. برنامه ریزی و عملیات مبتنی بر قابلیت اطمینان. برنامه ریزی مبتنی بر قابلیت اطمینان بر طراحی و عملیات شبکه بر اساس معیارهای عملکرد قابلیت اطمینان مانند سایفی، سایدی و کایدی تأکید دارد. برنامه ریزان از ابزارهای پیشرفته برای پیش بینی رشد بار، ارزیابی کهنگی تجهیزات و انجام تحلیل های جریان توان و رویدادهای پیش بینی نشده برای شناسایی نقاط ضعف استفاده می کنند. پیکربندی مجدد شبکه توزیع – مانند تغییر مسیر برق از طریق فیدرهای جایگزین – می تواند به تعادل بارها و بهبود پایداری ولتاژ کمک کند. این رویکرد هدفمند تضمین می کند که سرمایه گذاری ها و تغییرات عملیاتی برای حداکثر تأثیر
بر قابلیت اطمینان در اولویت قرار گیرند. ابزارهای بهینه سازی و شبیه سازی. ابزارهای بهینه سازی و شبیه سازی برای ارزیابی و بهبود قابلیت اطمینان سیستم های قدرت با مدل سازی رفتار آنها در سناریوهای مختلف استفاده می شوند. تحلیل های جریان توان، گذرا و رویدادهای پیش بینی نشده به مهندسان کمک می کنند تا توانایی سیستم را در برابر اختلالات ارزیابی کنند. روش های پیشرفته مانند شبیه سازی مونت کارلو، ریسک احتمالی و خرابی های مورد انتظار را کمی سازی می کنند. برنامه ریزی خطی عدد صحیح مختلط (MILP) و سایر الگوریتم های بهینه سازی به تعیین مکان های بهینه DER، اقدامات سوئیچینگ و تصمیمات سرمایه گذاری کمک می کنند که تاب آوری سیستم را افزایش داده و در عین حال هزینه ها را به حداقل می رسانند. حمایت نظارتی و سیاست گذاری. چارچوب های نظارتی و سیاست گذاری نقش حیاتی در ارتقاء قابلیت اطمینان سیستم قدرت با اجباری کردن استانداردها و تشویق بهترین شیوه ها ایفا می کنند. سازمان هایی مانند NERC (شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی) استانداردهای قابلیت اطمینان را وضع می کنند که شرکت های برق باید از آنها پیروی کنند. علاوه بر این، دولت ها و نهاده
ای نظارتی ممکن است مشوق های مالی برای سرمایه گذاری در ارتقاء زیرساخت ها، یکپارچه سازی DER یا فناوری های تاب آوری ارائه دهند. سیاست هایی که قابلیت اطمینان را در اولویت قرار می دهند، پاسخگویی را تضمین کرده و یک محیط ساختاریافته برای بهبود مستمر در عملکرد سیستم قدرت ایجاد می کنند.
اعتراض خاموش، تلاشی سازمان یافته است که در آن شرکت کنندگان برای نشان دادن نارضایتی خود، سکوت می کنند. این رفتار به عنوان شکلی از نافرمانی مدنی و مقاومت غیرخشونت آمیز استفاده می شود که ابراز نظرات مختلف را از طریق اعمال خاصی مانند عدم حمایت از یک محصول خاص، شرکت در رژه های دسته جمعی، داشتن نمادگرایی و آموزش و تشویق سایر افراد برای پیوستن به اعتراض را تشویق می کند. هدف این امر، پشتیبانی و حل مسائل مختلف مربوط به نابرابری، ایجاد صلح و مشکلات رهبری ملت است.
امام الدین عبدالرحیم بن حسن معروف به امامشاه (۱۴۳۰م/ ۸۳۴ق - ۱۵۱۳م/ ۹۱۹ق) داعی اسماعیلی هندی، از رهبران خوجه و نیای بزرگ فرقهٔ امام شاهی بود. پس از درگذشت شیخ (پیر) حسن کبیرالدین، برادرش تاج الدین، رهبری خوجه های نزاری را بر عهده گرفت. پس از تاج الدین — که در حدود پایان قرن نهم هجری / پانزدهم میلادی درگذشت — امامشاه، یکی از پسران حسن کبیرالدین، تلاش کرد که رهبری خوجه ها را در سِند به دست گیرد، اما بی نتیجه ماند. او بعدها امام نزاری، که احتمالاً محمد بن اسلامشاه بود، را در فارس دید، ولی امام او را به عنوان شیخ (پیر) منصوب نکرد. امامشاه پس از بازگشت به هند در گجرات ساکن شد، جایی که باقی عمرش را گذراند و در جذب هندوان به اسماعیلیهٔ سَت پانثی/فرقهٔ امام شاهی بسیار موفق بود. او در پیرانا، شهری که خود در نزدیکی احمدآباد گجرات بنیان نهاد، درگذشت و در آرامگاهی که برایش ساخته شد، به خاک سپرده شد. او گِنان های بسیاری سرود که امروزه نیز توسط اسماعیلیان خوانده می شود. زندگی و پیشه. نام او امام الدین و لقبش عبدالرّحیم بود. وی در سال ۸۳۴ هجری قمری/ ۱۴۳۰ میلادی در اوچ شریف زاده شد و پسر کوچکتر پیر حسن کبیرالدین بود. طبق روای
ات، زمانی که پیر حسن کبیرالدین درگذشت، همهٔ پسرانش در اوچ شریف حاضر بودند، جز امام شاه. روایت ها می گویند که او هنگام دفن پدرش دیر رسید. روایت های بسیاری در مورد نارضایتی او نقل شده، اما همگی ماهیتی افسانه ای دارند. امام شاه در اوچ شریف به همراه خواهرش بهی بُدهای زندگی می کرد. در همین جا بود که از طریق یکی از خوجه ها به نام دواسی چاندان، نامه ای از امام محمد بن اسلام شاه دریافت کرد. از این رو، در سال ۸۵۴ هجری / ۱۴۵۰ میلادی سفر خود را به سوی کاهِک آغاز کرد. گفته می شود که امام محمد بن اسلام شاه او را برای انجام مأموریتی در گجرات منصوب کرد. او پس از بازگشت، تعداد زیادی از هندوان را در گجرات به آیین اسماعیلیه درآورد. امام شاه با دختر شاه محمد بخری ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، سید نور محمدشاه (درگذشتهٔ ۹۴۰ هجری / ۱۵۳۴ میلادی) بود. گفته می شود که او به دلیل ناکامی در جانشینی پدرش از اسماعیلیه روی گردان شد، اما این ادعا با روایات معتبر سازگار نیست. به گفتهٔ ممتازعلی تاج دین، چنین به نظر می رسد که او عمیقاً به اسماعیلیه پای بند بود و تا پایان عمر وفاداری به امامان زمان خود نشان داد. به نقل از "دایرةالمعارف مختصر ا
سلام": «تا آنجا که بتوان تشخیص داد، نمی توان او را بنیان گذار فرقه ای نو دانست، زیرا به امام زمان خود وفادار باقی ماند.» امام شاه در سال ۹۲۶ هجری / ۱۵۲۰ میلادی درگذشت و در پیرانا، جنوب شرق احمدآباد، شهری که خود در نزدیکی احمدآبادِ گجرات بنیان نهاد، درگذشت و در آرامگاهی که برایش ساخته شد، به خاک سپرده شد. وی چهار پسر داشت: سید عالم شاه، سید علی شاه، سید باقرشاه و سید نور محمدشاه، و دختری به نام شمس خاتون.
رابه آندرس گرونبلوم (; – ) کارآفرین، و تاجر اهل فنلاند (فنلاندی- سوئدی) بود که تجارت پیتزای موفقی را در واسای فنلاند آغاز کرد. اولین شرکت او یک پیزریا به نام O sole mio بود که در سال ۱۹۷۶ در مرکز واسا تأسیس شد و هنوز فعالیت می کند. سپس حق امتیاز پیتزایی زنجیره ای را گسترش داد که ابتدا Pizzeria N:o 1 نام داشت. او به عنوان "امپراتور پیتزا" شناخته می شد، زیرا او بنیانگذار حق امتیاز پیتزای زنجیره ای معروف به نام کوتی پیتزا (Kotipizza) بود که نام جدید Pizzeria N:o 1 بود که به سرعت در خارج از واسا گسترش یافت. گفته می شود این زنجیره بزرگترین زنجیره در کشورهای شمال اروپا است. او همچنین بنیانگذار شرکت حمل و نقل RG Line، هتل های زنجیره ای Omenahotelli و پیتزای زنجیره ای دیگری به نام Golden Rax Pizzabuffet بود. بیشتر شرکت های او زیرمجموعه Grönblom International LTD هستند که Rabbe Grönblom به عنوان مدیر در آن فعالیت می کرد. با این حال، پیتزا بوفه گلدن رکس امروزه بخشی از بزرگترین شرکت هتل و رستوران فنلاندی Restel Oy Ltd است، جایی که رابه گرونبلوم عضو هیئت مدیره آن بود. او همچنین از سال ۲۰۰۳ عضو هیئت مدیره شرکت لاستیک فنلا
ندی Nokian Renkaat بود.
ام بالا انزولا (زاده ۱۸ اوت ۱۹۹۶) یک فوتبال حرفه ای آنگولایی است که به عنوان مهاجم به صورت قرضی از باشگاه سری آ فیورنتینا برای باشگاه لیگ ۱ لانس و تیم ملی تیم ملی آنگولا بازی می کند. عملکرد باشگاهی. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۵، انزولا اولین بازی حرفه ای خود را برای آکادمیکا در یک بازی از جام اتحادیه پرتغال در فصل ۱۵–۲۰۱۴ مقابل پورتو انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی در شکست ۴–۱ خارج از خانه به میدان آمد. در ۷ اوت ۲۰۱۶، او به باشگاه سری سی ایتالیا باشگاه فوتبال ویرتوس فرانچاویلا پیوست. در ۷ اوت ۲۰۱۷، پس از کمک به ویرتوس فرانچاویلا برای رسیدن به پلی آف لیگ دسته اول، انزولا قراردادی چهار ساله با باشگاه فوتبال کارپی امضا کرد. در ۱۶ اوت ۲۰۱۸، او به صورت قرضی به مدت یک فصل به باشگاه تراپانی در سری سی پیوست. تراپانی موظف بود در صورت صعود تراپانی به سری بی، او را در پایان مدت قرارداد قرضی از کارپی خریداری کند. در ۱۵ ژوئن، او اولین گل پیروزی تراپانی مقابل پیاچنزا را به ثمر رساند و پس از آن، تراپانی پس از دو سال حضور در سری سی، به سری بی صعود کرد. در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰، او به صورت قرضی با حق خرید به باشگاه اسپتزیا در سری بی پیوست.
در ۷ اکتبر ۲۰۲۰، انزولا قراردادی سه ساله با اسپتزیا امضا کرد. در ۱۰ اوت ۲۰۲۳، او به تیم دیگر ایتالیایی، فیورنتینا، پیوست. عملکرد ملی. انزولا که در آنگولا متولد شده اما در فرانسه بزرگ شده بود، واجد شرایط بازی در هر دو کشور در سطح بین المللی بود. در مارس ۲۰۲۱، چند ماه پس از ابراز تمایل خود برای نمایندگی آنگولا، او اولین دعوت خود را به تیم ملی دریافت کرد. چند روز پس از آن، در ۲۵ مارس ۲۰۲۱، او اولین بازی خود را برای پالانکاس نگراس در مقابل گامبیا، در یک مسابقه مقدماتی جام ملت های آفریقا، انجام داد. زندگی شخصی. انزولا در کابیندا، یک منطقه برون بومی آنگولا، متولد شد و در کودکی به فرانسه مهاجرت کرد.
اسماء بنت شهاب (؟ - ۱۰۸۷م/ ۴۶۷ق) ملکهٔ یمن، همسر بنیان گذار سلسلهٔ صُلَیحی، علی بن محمد صُلیحی، بود. پسرش، المکرّم احمد، در سال ۴۵۹ هجری / ۱۰۶۷ میلادی، دومین حاکم صُلیحی شد. همچنین او مسئول تربیت و آموزش اولیهٔ اَرویٰ بنت احمد صُلَیحی در کاخ بود؛ کسی که بعدها با المکرّم ازدواج کرد و سپس حاکم واقعی دولت صُلیحی در یمن شد. اسماء نقشی فعال در امور دولت صُلیحی در دوران حکومت همسر و پسرش ایفا کرد و این نقش تا زمان وفاتش ادامه داشت. منابع تاریخی او را بانویی نجیب و بزرگ منش توصیف کرده اند که از شاعران در دربار صُلیحی حمایت می کرد. او ملکه و حاکم مشترک یمن بود که ابتدا با پسرعموی خود و همسرش، علی صُلیحی، و سپس با پسرش احمد المکرّم و عروسش أروی الصُّلیحی، از سال ۱۰۴۷ تا ۱۰۸۷ میلادی به طور مشترک حکومت کرد. عنوان کامل او به عنوان فرمانروا، «السَّیدة الحُرّة» بود که به معنای «بانوی نجیبِ آزاد و مستقل، زنِ فرمانروایی که در برابر هیچ اقتدار برتری سر فرود نمی آورد» است. اسماء بنت شهاب به عنوان یک حاکم زن، جایگاهی تقریباً منحصربه فرد در تاریخ دارد: گرچه در دنیای اسلام زنان پادشاه دیگری نیز بوده اند، اما اسماء بنت شهاب و أروی
الصُّلیحی تنها زنان فرمانروای دنیای عرب اسلامی بودند که خطبه به نام آنان به عنوان حاکم خوانده می شد. زندگی. اسماء بنت شهاب با پسرعموی خود، علی الصُّلیحی، سلطان و بنیان گذار سلسلهٔ صُلَیحی، ازدواج کرد. گفته می شود که ازدواج علی و اسماء ازدواجی شاد و موفق بود و علی در مسیر رسیدن به قدرت، بر حمایت اسماء تکیه داشت. او همچنین در کنار علی در پذیرش سختی ها و فداکاری هایی که ایمان دینی اش بر او تحمیل می کرد، مشارکت می نمود. دوران نخستین سلطنت. زمانی که علی در سال ۱۰۴۷م به پادشاهی رسید، او را نه تنها به عنوان همسرش، بلکه رسماً به عنوان ملکه، شریک سیاسی و حاکم مشترک خود منصوب کرد؛ کسی که در کنار او بر قلمرو یمن حکومت می کرد. در تأیید این جایگاه، نام او همراه با نام همسرش در خطبه — که امتیاز سنتی فرمانروای یک دولت اسلامی است — اعلام می شد. خطبه ها از منابر مساجد یمن به نام شوهرش و همچنین به نام او خوانده می شدند، پس از ذکر نام خلیفه ی فاطمی و شوهرش، گفته می شد: «خداوند روزگار الحُرّهٔ کامل را دراز گرداند، آن که با دقت امور مؤمنان را تدبیر می کند.» این نخستین بار در تاریخ بود که نام یک زن در خطبه اعلام می شد. یکی دیگر ا