Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کرایسلر والیانت () خودرویی با اندازه کامل است که توسط کرایسلر استرالیا از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ تولید شد. این نسل چهارم از خط تولید کرایسلر والیانت (VF) بود و دارای طراحی کاملاً جدیدی بود، از جمله فاصله بین دو محور طولانی تر و مسیر وسیع تر. کرایسلر والیانت (VF) در چندین سبک بدنه، از جمله سدان، واگن و کوپه در دسترس بود و طیف وسیعی از گزینه های موتور را ارائه می کرد، از موتور ۳٫۵ لیتری شیش سیلندر تا ۵٫۲ لیتری V8. یکی از متمایزترین ویژگی های VF شکل "بطری کوکاکولا" آن بود، با گلگیرهای گشاد و انتهای گرد. همچنین دارای طراحی جلوپنجره جدید و فضای داخلی اصلاح شده بود. کرایسلر والیانت (VF) به خوبی مورد استقبال منتقدان و خریداران قرار گرفت و به معرفی Valiant به عنوان یکی از محبوب ترین برندهای خودرو در استرالیا کمک کرد. با وجود این، تولید کرایسلر والیانت (VF) کوتاه مدت بود و به زودی با مدل کرایسلر والیانت (VH) در سال ۱۹۷۱ جایگزین شد.
استیو بایندر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، کارگردان تلویزیونی و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. موفقیت او پشت دوربین، از اوایل ۲۰ سالگی و در برنامه های تلویزیونی ای که اجرای موسیقی داشت، آغاز شد. او همچنین یکی از افراد اثرگذار در خلق برنامه های موسیقی با گروه های مختلف نژادی و قومی با سبک های مختلف موسیقی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیگر وقتش رسیده است" اشاره نمود.
موزه دهه سی (موزه دهه ۱۹۳۰) یک موزه وابسته به شهرداری است که به هنرهای زیبا، هنرهای تزئینی و هنرهای صنعتی دهه ۱۹۳۰ اختصاص دارد. این موزه در اسپیس لندوفسکی ۲۸، خیابان آندره موریزه، بولونی-بیانکور، حومه غربی پاریس، فرانسه واقع شده است. موزه همه روزه به جز دوشنبه ها و روزهای تعطیل باز است. نزدیکترین ایستگاه متروی پاریس، مارسل سمبات در خط شماره ۹ است. این موزه در سال ۱۹۳۹ توسط دکتر آلبرت بزانسون آغاز به کار کرد. پس از مرگ او در سال ۱۹۸۳، موزه روی جمع آوری آثار دهه ۱۹۳۰ متمرکز شد و در سال ۱۹۹۴ به اسپیس لندوفسکی منتقل شد و نام کنونی آن به آن داده شد. اکنون ۳۰۰۰ متر مربع فضای نمایشگاهی را فراهم می کند. امروزه، این موزه حدود ۱۵۰۰ مجسمه، ۸۰۰ نقاشی و ۲۰۰۰۰ طراحی، به علاوه مبلمان، سرامیک، پوستر و اسناد اصلی را در خود جای داده است. همچنین شامل تعدادی آثار آفریقایی و خارجی از موزه ملی سابق هنرهای آفریقا و اقیانوسیه و همچنین آثاری از معماران لوکوربوزیه، تونی گارنیه، آندره لورکات، رابرت مالت-استیونز، آگوست پره و ژان پرووه است. طراحان امیل-ژاک رولمان و ژول للو؛ و ساکنان قابل توجه از جمله آندره مالرو. منابع. &lt;templatestyle
s src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
ایستگاه متروی سید خندان یکی از ایستگاه های خط ۸ متروی تهران می باشد که قرار است در بزرگراه رسالت پل سیدخندان در حوالی دانشگاه خواجه نصیر پردیس سیدخندان واقع شود.
جک شِی (؛ – ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. او از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ رئیس انجمن صنفی کارگردانان آمریکا بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ تاریخ در دانشگاه فوردهام بود و از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ در جریان جنگ کُره در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیگر وقتش رسیده است"، "مسائل اولیه"، "خانواده والتون"، "لو گرانت" و "همگی در خانواده" اشاره نمود.
دیواره و دیواره سازی که به آن دیواره بسته نیز گفته می شود، یک دیوار حائل ساخته شده در پیرامون انبار مواد شیمیایی است که در آن مواد بالقوه آلاینده به منظور جلوگیری از خروج ناخواسته مواد از آن منطقه تا زمانی که بتوان اقدام اصلاحی انجام داد، به کار گرفته، پردازش یا ذخیره می شود." گفته می شود که از دیواره ها می توان برای نگهداری آب باران در دشت های کم شیب که پوشش گیاهی خود را به دلیل خشکسالی و چرای بی رویه از دست داده اند استفاده کرد. بر پایهٔ این تئوری، نوارهای نیم دایره ای آب باران را نگه می دارند و به آن زمان می دهند تا به خاک نفوذ کند و دانه ها در زمین را آبرسانی کند. دو تکنیک ارزیابی در حال استفاده وجود دارد، آزمایش هیدرواستاتیک و بازرسی دیداری. در شرایط خاص، ممکن است از هر دو تکنیک استفاده شود. دیواره های پیش ساخته معمولاً در کارخانه ای که در آن ساخته می شوند آزمایش شده و بنابراین باید با گواهی آزمایش همراه باشند. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد اتصالات و نفوذهای دیواره (مانند لوله ها) برای آب بندی با استفاده از سد لمپت یا موارد مشابه آزمایش شوند.
ساندویچ خیار سنتی یک ساندویچ چای ساندویچ انگشتی است که از برش های نازک خیار تشکیل شده است که بین دو برش نازک نان سفید کمی کره ای قرار گرفته است. منشأ ساندویچ انگلستان است و انواع مدرن، عمدتاً منشأ ایالات متحده، پنیر خامه ای، سس مایونز، شوید یا ادویه های خرد شده و ماهی سالمون را معرفی می کنند و ممکن است جایگزین نان قهوه ای شوند. یکی از انواع خاص ایالات متحده شامل بندیکتین است، یک پخشینه سبز که از خیار و پنیر خامه ای تهیه می شود. ساندویچ خیار اغلب برای یک میان وعده سبک یا برای چای بعد از ظهر، یک وعده غذایی سبک رسمی در اواخر بعد از ظهر یا در اوایل شب قبل از شام اصلی سرو می شود. ساندویچ خیار نیز به طور سنتی در استراحت چای در مسابقات باشگاهی کریکت در انگلستان سرو می شود. انجمن های فرهنگی و تاریخی. ساندویچ های خیار بخشی جدایی ناپذیر از امر کلیشه ای چای بعد از ظهر را تشکیل می دادند. در مقابل، تصور می شد که افراد طبقات کارگر پایین تر آن دوره، یک ساندویچ پر از پروتئین درشت تر اما رضایت بخش تر را ترجیح می دهند، در یک «چای گوشت» که ممکن است جایگزین شام شود. برخی از نویسندگان تلاش کرده اند تا رابطه ای بین لذیذ بودن ساندو
یچ و ظرافت درک شده اشراف بریتانیایی پیدا کنند. ساندویچ خیار اغلب به عنوان نوعی کوتاه نویسی در رمان ها و فیلم ها برای شناسایی افراد طبقات بالا استفاده می شود و گاهی به شکلی تحقیرآمیز. در اولین اقدام اسکار وایلد به نام "«اهمیت جدی بودن»" (۱۸۹۵)، ساندویچ های خیار که به صراحت برای دیدار مورد انتظار لیدی براکنل سفارش داده شده و آماده شده اند، همگی با حرص و ولع توسط برادرزاده و میزبان او، الجرنون مونکریف، خورده می شوند. در نتیجه او مجبور می شود با همدستی ساقی خود کمی دروغ بگوید: «امروز صبح در بازار خیار نبود… حتی برای پول آماده». بعلاوه، زمانی ساندویچ ها به عنوان خوراکی های مناسب برای ارائه به روحانیون میهمان در نظر گرفته می شد، در مواقعی که این گونه دیدارها هنوز یکی از ویژگی های رایج زندگی طبقه متوسط انگلیسی بود. محبوبیت ساندویچ خیار به عنوان یک «خوراکی لذیذ» طبقه بالا در دوره ادوارد به اوج خود رسید، زمانی که نیروی کار ارزان و زغال سنگ فراوان تکنیک های جدیدی را برای تولید خیار در گرمابه های زیر شیشه در بیشتر ایام سال امکان پذیر کرد. با کاهش محبوبیت چای به عنوان یک وعده غذایی در بریتانیا، محبوبیت ساندویچ های خیار ک
اهش یافت، اما هنوز هم اغلب در چای، ناهار و مجالس سرو می شود. اکثر باشگاه های کریکت انگلیسی سرکه مالت و فلفل آسیاب شده را به داخل ساندویچ عرضه می کنند و این ساده ترین شکلی است که معمولاً در انگلستان استفاده می شود. ساندویچ های خیار اغلب در ماه های تابستان یا در آب و هوای گرم تر مانند بخش هایی از هند مصرف می شود. تأثیر انگلیسی بر فرهنگ هند باعث شده است که ساندویچ ها در طول مسابقات کریکت و پیک نیک آخر هفته محبوب شوند. نوع هندی با چاتنی سبز مزه دار می شود و گاهی اوقات حاوی برش هایی از سیب زمینی آب پز است. ایندین ایرلاینز تا زمان ادغام آن در سال ۲۰۱۱، ساندویچ خیار را به عنوان بخشی از غذای گیاهی معمول خود در پروازهای داخلی کوتاه مدت سرو می کرد. آماده سازی. برای بدست آوردن برش های نازک از نان پولمن از چاقوی تیغه پهن استفاده می شود. طبق یک معیار، نور روز باید از منافذ ریز نان عبور کند. برش های نان را تا لبه ها در نازک ترین لایه کره می زنند که فقط برای جلوگیری از مرطوب شدن نان با آب خیار است و برش های خیار پوست کنده را که با نمک و آبلیمو پاشیده شده است قرار می دهند. در ساندویچ درست قبل از سرو برای جلوگیری از مرطوب شدن
ساندویچ. پوسته نان به طور تمیز بریده می شود و ساندویچ های چای ایجاد می شود.
جک مولانی (؛ – ) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آلفرد هیچکاک تقدیم می کند"، "دیگر وقتش رسیده است"، "بیگانه جوان"، "آرام جنوبی"، "دستگاه ماه عسل"، "هفت روز در ماه مه"، "قلقلکم بده"، "خانم مارکر کوچک" و "بزرگ مرد کوچک" اشاره کرد.
لایه بندی پایدار سیالات زمانی رخ می دهد که هر لایه چگالی کمتری نسبت به لایه زیرین آن داشته باشد. لایه بندی ناپایدار زمانی است که هر لایه از لایه زیرین آن فشرده تر باشد.
ایستگاه متروی شهید هاشمی یکی از ایستگاه های متروی تهران است که قرار است در خیابان شهید هاشمی تقاطع بزرگراه یادگار امام در محله سلسبیل و در جنوب خیابان آزادی واقع شود. این ایستگاه قرار است در آینده تقاطع خط ۸ متروی تهران با انشعاب فرودگاه بین المللی مهرآباد از انشعاب خط ۴ متروی تهران باشد.
کلیف نورتون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نمایش دیک ون دایک"، "دیگر وقتش رسیده است"، "افسونگر"، "مانکیز"، "بانوی مسخره"، "هری و تونتو"، "روس ها می آیند، روس ها می آیند"، "هارلو"، "احمق مرا ببوس" و "دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه" اشاره نمود.
نان پولمن که گاهی به آن " نان ساندویچ " یا "نان تابه ای" نیز می گویند، یک نان مستطیلی شکل از نان سفید است که در یک تابه باریک و بلند در دار پخته می شود. اصطلاح فرانسوی این سبک نان، "pain de mie" یا کمتر رایج، "pain anglais" است. نان سازان اروپایی در اوایل قرن هجدهم شروع به استفاده از تابه های با در مربع برای به حداقل رساندن پوسته کردند. جورج پولمن، پیشگام خدمات راه آهن، نان را برای استفاده در واگن های پولمن خود به دلایل کارایی انتخاب کرد. سه نان پولمن همان فضای دو نان استاندارد با سر گرد را اشغال می کردند، بنابراین استفاده از فضا را در آشپزخانه کوچک پولمن به حداکثر رساند.
سرودهای هومری (به یونانی باستان: Ὁμηρικοὶ ὕμνοι) مجموعه ای از سی و سه سرود ناشناس یونان باستان است که در آن ها داستان خدایان را جشن می گیرند. سرودها «هومریک» هستند؛ به این معنا که از همان معیار حماسی - ریتم شش تایی داکتیلیک؛ مانند ایلیاد و ادیسه استفاده می کنند، و از قواعد مشابه بسیاری استفاده کرده و با یک گویش گفته می شوند. اجماع دانشمندان مدرن بر این است که این سروده ها در طول زندگی خود هومر نوشته نشده اند، اما در دوران باستان به او نسبت داده می شود. از اولین اشاره های مکتوب به این موضوع توسیدید است. ای. دبلیو ورال در سال ۱۸۹۴ خاطرنشان کرد: «کل سروده ها، به عنوان یک مجموعه، هومری است؛ به ‎معنای واقعی کلمه». همچنین گفته است «ادبیات نخستین یونانی با «هومر» نام گذاری شده است.»
شارلوت آن لاوز، (متولد ۱۱ مه ۱۹۶۰) نویسنده آمریکایی، مجری برنامه گفتگو، مدافع حقوق حیوانات، فعال ضد انتقام پورنو، سیاستمدار سابق لس آنجلسی و بازیگر است. لاولز یکی از همکاران سابق بی بی سی نیوز است و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ مفسر هفتگی در کانال KNBC-TV "The Filter با فرد راگین" بود. او همچنین مجری برنامه اینترنتی «"زن هر راه» (" ۲۰۰۸–۲۰۱۳) بود و از اکتبر ۲۰۰۷ تا سپتامبر ۲۰۱۰ میزبان یک برنامه تلویزیونی محلی به نام «"عقل غیرمعمول»" بود. لاولز بازیگری را در آکادمی تئاتر آتلانتا، استودیوی بازیگری جو برنارد در لاس وگاس و کارگاه بازیگران استل هارمن در لس آنجلس آموخت. او تا اواخر ۲۰ سالگی به عنوان مدل و بازیگر در سینما و تلویزیون کار می کرد. او به عنوان یک استندآپ کمیک در لس آنجلس اجرا کرده است.
اولیویا آدامز با نام اصلی آدریانا لیویا اوپریس (زاده ) خواننده، ترانه سرا، یوتیوبر و تهیه کننده رومانیایی است.
کنترل سرمایه (به انگلیسی:Capital control)، عبارتی است که اشاره به اقداماتی همچون مالیات معاملات مالی، محدودیت هایی محدود و ممنوعیت های مطلق دولتی دارد. دولت یک کشور می تواند از این محدودیت ها برای تنظیم جریان های بازار سرمایه به داخل و خارج از حساب سرمایه کشور استفاده کند. این اقدامات ممکن است در کل اقتصاد، در بخشی خاص از یک اقتصاد (معمولاً بخش مالی) یا در یک صنعت خاص (همانند صنایع «راهبردی») انجام شود. این اقدامات ممکن است برای همه جریان های اقتصادی یا بر اساس نوع یا مدت جریان (بدهی، حقوق صاحبان سهام، یا سرمایه گذاری مستقیم، و کوتاه مدت در مقابل میان مدت و بلندمدت) متمایز شوند. درمورد سودمند یا مضر بودن کنترل سرمایه دیدگاه های متفاوتی وجود دارد اما با این حال در طی سده بیستم میلادی ایالات متحده و سایر دولت های غربی و موسسات مالی چندجانبه مانند صندوق بین المللی پول (IMF) و بانک جهانی نگاهی انتقادی به کنترل سرمایه داشته اند و بسیاری از کشورها را متقاعد کردند که برای تسهیل جهانی شدن مالی، این محدودیت ها را رها کنند.
لایه بندی دریاچه ها تمایل دریاچه ها به تشکیل لایه های حرارتی جداگانه در هوای گرم است. دریاچه های لایه بندی شده به طور معمول سه لایه جداگانه را نشان می دهند: اپی لیمنیون (epilimnion) که لایه گرم بالایی را تشکیل می دهد. ترموکلاین (یا متالیمنیون)، لایه میانی، که عمق آن ممکن است در طول روز تغییر کند و هیپولیمنیون سردتر که تا کف دریاچه امتداد دارد. رژیم آمیختگی دریاچه ها می تواند در پاسخ به افزایش دمای هوا تغییر کند. برخی از دریاچه های دولایه ای (دیمیکتیک) می توانند به دریاچه های تک لایه ای (منومیکتیک) تبدیل شوند، در حالی که برخی از دریاچه های تک لایه ای ممکن است در نتیجه افزایش دما تبدیل به دریاچهٔ لایه دار (مرومیکتیک) شوند.
لوئیس کارنیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست وینگر راست برای لاملاس بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده است.
مارتین لیگا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است که در پست هافبک تهاجمی بازی می کرد. او مربی فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
سس خیار نوعی سس در آشپزی انگلیسی است که می توان آن را در انواع مختلف، سرد و گرم تهیه کرد. الیزا آکتون چندین دستور غذا در "آشپزی مدرن برای خانواده های خصوصی" ارائه می دهد. اولین مورد برای یک «سس خیار معمولی» است که با سرخ کردن برش های خیار پوشیده شده با آرد در کره تا قهوه ای شدن، در صورت تمایل با پیاز، و تهیه سس با سس قهوه ای یا آب گوشت گاو درست می شود. نوع دیگری شبیه به سس با خورش در کره درست می شود تا نرم شود، با فلفل سفید مزه دار شده و با آرد و جعفری مخلوط شده هم زده می شود. مانند بسیاری از سس ها، این سس ها را می توان با سرکه تمام کرد. سه نسخه از «سس خیار سفید» در "آشپزی مدرن" وجود دارد. یکی از جوشاندن خیار و مخلوط کردن با بشامل، دیگری با خورش در کره و جوشاندن در سس گوساله کم رنگ غلیظ خامه ای درست می شود. به طور متناوب، خیارها را می توان در آب گوساله چاشنی شده آب پز کرد و با زرده تخم مرغ و یک ماده اسیدی مانند سرکه فلفل قرمز یا آب لیمو مخلوط کرد. در "کتاب راهنمای یهودی" نوشته بانو جودیت مونتفیور، دستور العمل هایی برای سس خیار قهوه ای، علاوه بر سس سفید، وجود دارد. سس سفید با نرم کردن خیارها در سرکه و آب، جوشا
ندن خیارهای نرم شده در آبگوشت گوساله چاشنی شده و غلیظ کردن سس با زرده تخم مرغ قبل از سرو درست می شود. سس خیار قهوه ای با سرخ کردن خیار و در صورت تمایل پیاز در چربی تهیه می شود، سپس آب گوشت گاو به آن اضافه می شود، چاشنی می شود و با سرکه تمام می شود. در "The Complete Cook" (1908) سس خیار سرد با سس بشامل، سس مایونز خامه ای و رنگ سبز درست می شود. نسخه داغ مشابه است، اما بدون مایونز.
تهی سازی مواد مغذی نوعی تهی سازی منابع است و به از دست دادن مواد مغذی و ریزمغذی ها در یک زیستگاه یا بخش هایی از زیست کره، اغلب خاک (تهی سازی خاک، دگرگونی خاک) اشاره دارد. در سطح یک کنام یا بوم سازگان کامل بوم شناختی، تهی سازی مواد مغذی نیز می تواند از طریق از بین رفتن بستر مواد مغذی (از دست رفتن خاک، از دست دادن تالاب و غیره) رخ دهد. مواد مغذی معمولاً نخستین حلقه در زنجیره غذایی هستند، بنابراین از دست دادن مواد مغذی در یک زیستگاه بر چرخه مواد مغذی و در نهایت بر کل زنجیره غذایی تأثیر می گذارد. اثر متضاد آن به عنوان پرغذایی یا آلودگی مواد مغذی شناخته می شود. هم تهی سازی و هم پرغذایی سبب تغییر در تنوع زیستی و فراوانی گونه ها می شود (معمولاً کاهش می یابد). اثرات دوجهتی هستند زیرا تغییر در ترکیب گونه ها در یک زیستگاه ممکن است سبب تغییر در ترکیب مواد مغذی شود.
مانوئل کاسترو (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع راست یا چپ برای باشگاه سی دی آلکویانو بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، و زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده است.
کارلوس ماگالهاس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است که در پست مدافع میانی بازی می کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده است.
کیک خیار کیکی است که با استفاده از خیار به عنوان ماده اولیه تهیه می شود. مواد اضافی ممکن است شامل مواد معمولی کیک مانند آرد، شکر، تخم مرغ و مخمر باشد. ممکن است به عنوان کیک دسر سرو شود، و روی برخی از نسخه ها با یخ چینه پوشانده می شود. تاوسلی. کیک خیار را می توان با نام های "تاوسولی" یا "تاوسالی" نامید و یکی از غذاهای غذاهای گوانایی است. "توسلی" با استفاده از خیار تهیه می شود و مواد اضافی آن ممکن است شامل برنج، نارگیل، نعناع، قیسی، بادام هندی و هل باشد. برگ های زردچوبه را می توان قبل از پخت روی کیک قرار داد که به آن طعم می افزاید. ممکن است به عنوان غذای صبحانه سرو شود، و ممکن است به سبک دوکلا و بخارپز تهیه شود.
تاریخ نقاشی غربی نشان دهنده یک سنت پیوسته و مختل، از دوران باستان تا زمان حاضر است. تا اواسط قرن ۱۹ عمدتاً به شیوه های تولید بازنمایی و کلاسیک توجه داشت، پس از آن زمان اشکال مدرن تر، انتزاعی تر و مفهومی تر مورد توجه قرار گرفت. نقاشی غربی که در ابتدا در خدمت حمایت امپراتوری، خصوصی، مدنی و مذهبی بود، بعدها مخاطبانی را در طبقه اشراف و طبقه متوسط پیدا کرد. از قرون وسطی تا رنسانس، نقاشان برای کلیسا و اشراف ثروتمند کار می کردند. در آغاز دوره باروک، هنرمندان از طبقه متوسط تحصیل کرده تر و مرفه تر سفارش های خصوصی دریافت کردند. ایده «هنر از برای هنر» در آثار نقاشان رمانتیسم مانند فرانسیسکو گویا، جان کانستبل و ویلیام ترنر تجلی یافت. در طول قرن نوزدهم، گالری های هنری تأسیس شدند و در قرن بیستم به حمایت خود ادامه دادند. نقاشی غربی در دوران رنسانس در اروپا به اوج خود رسید، همراه با اصلاح طراحی، استفاده از ژرفانمایی، معماری جاه طلبانه، ملیله کاری، شیشه های رنگی، مجسمه سازی، و دوره قبل و بعد از ظهور ماشین چاپ. به دنبال عمق اکتشاف و پیچیدگی نوآوری های رنسانس، میراث غنی نقاشی غربی از دوره باروک تا هنر معاصر ادامه یافت.
نوموس در جامعه شناسی ; ( «nomoi») یک عادت یا رسم رفتار اجتماعی و سیاسی است که از نظر اجتماعی ساخته شده و از نظر تاریخی خاص است. این نه تنها به قوانین صریح بلکه به تمام قوانین و اشکال عادی اشاره دارد که مردم در فعالیت های روزانه خود بدیهی می دانند. از آنجا که بیانگر نظمی است که توسط کسانی که تحت صلاحیت آن هستند تأیید شده و برای آنها الزام آور است، یک ساختار اجتماعی با ابعاد اخلاقی است. پس زمینه. "نوموس" اصطلاح یونانی باستان برای هنجارهای اجتماعی یونانیان است. این مبنای ادعاهای ادبی مبنی بر تفاوت یا برتری اخلاقی یونانیان با قبایل "جنگجو" و "خونخوار" تراکی ها بود که به مستی نامتعادل، بداخلاقی و تمایلات جنسی غیرقابل مهار متهم بودند. کارل اشمیت. کارل اشمیت در سال ۱۹۳۴ در انتشارات خود از این اصطلاح "در مورد سه نوع تفکر حقوقی" استفاده کرد: برای بیان "نظم مشخص" یک قوم. او بعدها در سال ۱۹۵۰ استفاده از آن را در کتاب "نوموس زمین در حقوق بین الملل حقوق عمومی اروپا" گسترش داد. پیتر برگر. بعد از اشمیت، نویسنده بانفوذ بعدی که این اصطلاح را در زمینه مدرن به کار برد، پیتر برگر است. برگر از انسان هایی می نویسد که با فعالیت خود
دنیایی را می سازند. برگر این اتفاق را از طریق یک چرخه سه گانه مستمر بین افراد و جامعه می بیند: بیرونی سازی، عینی سازی و درونی سازی. دنیایی که به این شکل ساخته شده نظمی دارد—مجموعه ای از اصول — که از طریق برونی سازی و عینی سازی توسط افراد برای جامعه خوانده می شود و در هر فردی نیز درونی می شود؛ بنابراین، این نظم فرض می شود، دربارهٔ آن صحبت می شود و در گفتمان اجتماعی قرار می گیرد تا به عنوان عقل سلیم تلقی شود. این نظم دهی جهان و تجربه، که یک فرایند شرکتی و اجتماعی و همچنین فردی است، یک نوموس است. برگر می نویسد از "نوموس اجتماعی مستقر" که "به عنوان سپری در برابر ترور" درک می شود. به عبارت دیگر "مهم ترین کارکرد جامعه نامزدی است." همه ما به این ساختار ساختاری نیاز داریم: ثبات و پیش بینی پذیری را برای ما فراهم می کند. یک چارچوب مرجع که در آن زندگی کنید. جایگزین، هرج و مرج و وحشت چیزی است که برگر "آنومی" می نامد. برای مؤثرتر بودن، نوموس باید بدیهی تلقی شود. ساختار جهان ایجاد شده توسط فعالیت های انسانی و اجتماعی نه به صورت احتمالی، بلکه به عنوان بدیهی تلقی می شود: هر گاه نوموس از نظر اجتماعی به این کیفیت دست یابد که
بدیهی انگاشته شود، معانی آن با معانی بنیادی ذاتی جهان ادغام می شود. برگر این اتفاق را در همه جوامع می بیند. در حالی که در «جوامع باستانی» نام با اصطلاحات دینی بیان می شود، «در جامعه معاصر، این کیهان سازی باستانی جهان اجتماعی احتمالاً شکل گزاره های «علمی» دربارهٔ ماهیت انسان ها را به خود می گیرد تا ماهیت جهان." بنابراین، در حالی که بیان آن اغلب مذهبی بوده است، این فرایند جهان سازی لزوماً به خودی خود مذهبی نیست. بعدها، برگر نقشی را بررسی می کند که باور دینی در نومی ایفا کرده است: ارتباطی با کیهان فراهم می کند و به دنبال ارائه کاملی به آن جهان بینی دینی است. هر جامعه بشری بنای معانی بیرونی و عینی شده است که همواره یک کلیت معنادار را در نظر دارد. هر جامعه ای درگیر کار هرگز کامل نشده ساختن جهانی معنادار انسانی است. کیهان سازی متضمن هم ذات پنداری این جهان معنادار انسانی با جهان است، که اولی اکنون در دومی استوار است، آن را منعکس می کند یا در ساختارهای بنیادی اش از آن مشتق می شود. چنین کیهانی، به عنوان زمینه نهایی و اعتبار نوموی انسانی، لزوماً نباید مقدس باشد. به ویژه در دوران مدرن، تلاش های کاملاً سکولار برای کیهان
سازی صورت گرفته است، که در میان آنها علم مدرن به مراتب مهم ترین است. با این حال، به جرات می توان گفت که در اصل، همه کیهان سازی ها دارای یک ویژگی مقدس بودند. رابرت کاور. به طور کلی تصور می شود نقطه عطف بعدی در استفاده از این اصطلاح، رابرت کاور باشد با مقاله تأثیرگذار "نوموس و روایت" در سال 1982. استفاده او از این اصطلاح ریشه در استدلال برگر دارد که نوموس نیاز به اسطوره و روایت دارد، به عنوان ستون هایی برای درک معنای هر عمل در یک نوموس خاص. کاور استدلال می کند، در حالی که مکانیسم های قانون و کنترل اجتماعی بخشی از حقوق هستند، دانشجویان حقوق و بازیگران حقوقی باید به جای آن بر جهان هنجاری یعنی کل ابزار کنترل اجتماعی تمرکز کنند. مانند برگر، کاور ناموس را در «روایت» یا آنچه که پساساختارگرا «فراروایت» می خواند، ریشه می دهد. کاور استدلال می کند هیچ مجموعه ای از نهادهای قانونی جدا از روایاتی وجود ندارد که به آن مکان می دهند و به آن معنا می بخشند. او استدلال می کند این به خاطر این واقعیت است که حس اخلاقی ما از روایت هایی تشکیل شده است که از آنها نتیجه می گیریم و به وسیله آنها خود را در ارتباط با افراد دیگر قرار می دهیم.
چون روایت، اخلاق است، جهان هنجاری باید بر روایت تکیه کند. از آنجایی که ما همچنین دیدگاه خود را از جهان به صورت فیزیکی از روی روایت می سازیم، کاور استدلال می کند که جهان هنجاری به اندازه جهان فیزیکی بخشی از وجود ماست. سپس کاور یک استدلال ادغام ارائه می دهد: همان طور که ما پاسخ های پیچیده تری نسبت به دنیای فیزیکی ایجاد می کنیم، توسعه پاسخ های ما به «دیگری» نیز در طول زمان مشروط به تعامل است. از این، او استدلال می کند جوامعی که نظام های حقوقی بزرگی دارند بیش از مهارت های رسمی و فنی، بلکه بر غنای درک خود از جهان هنجاری تکیه دارند. او استدلال می کند رابطه صریح بین دستگاه رسمی یک جامعه، در این مورد یک جامعه قانونی، و محدوده هنجاری رفتار، نقطه اتکا برای درک اینکه آیا جامعه کارآمد است یا نه.
گیرمو سونلاین (؛ زادهٔ ) اهالی کسب وکار اهل آرژانتین است.
روابط چین و روم شامل تماس ها و گردش (بیشتر غیرمستقیم) کالاهای بازرگانی، اطلاعات و مسافران گاه به گاه میان امپراتوری روم و امپراتوری هان و بعدتر میان امپراتوری روم شرقی و دودمان های مختلف چینی بود. این امپراتوری ها هنگام گسترش روم به «شرق نزدیک باستان» و تاخت وتاز چین (امپراتوری هان) به آسیای میانه کم کم به یکدیگر نزدیک تر شدند. آگاهی این دو از هم ناچیز بود و دانش پایدارشان دربارهٔ یکدیگر کم بود. شواهدی که باقی مانده، تنها چند تلاش برای پیوند مستقیم را نشان می دهد. امپراتوری های میان چین و روم مانند اشکانیان و کوشانیان که به دنبال نگهداری از کنترل شان بر بازرگانی پرسود ابریشم بودند، از پیوند مستقیم این دو پیشگیری کردند. در سال ۹۷ م، سردار چینی بان چائو کوشید فرستادهٔ خود گان ینگ را به رم بفرستد، ولی اشکانیان گان را از رسیدن به فراسوی خلیج فارس بازداشتند. تاریخ نگاران چین باستان، داستان فرستاده شدن چندین فرستاده رومی به چین را ثبت کرده اند. نخستین نمونهٔ ثبت شده، گویا از سوی امپراتور روم آنتونینوس پیوس یا از سوی پسرخوانده اش مارکوس اورلیوس، در سال ۱۶۶ م به خاک چین درآمد. برخی تاریخ نگاران دیگر سال های ۲۲۶ و ۲۸۴
م را سال درآمدن فرستادگان رومی به خاک چین نگاشته اند و پس از آن یک درنگ چندصدساله تا نخستین سفارت ثبت شده بیزانس در سال ۶۴۳ م دیده می شود. دادوستد غیرمستقیم کالا در خشکی در راستای جاده ابریشم و راه های دریایی دربرگیرنده کالاهایی هم چون ابریشم چینی، جام و پیمانه و دوری های شیشه ای رومی و پارچه باکیفیت بود. سکه های رومی ضرب شده پس از سدهٔ نخست م و یک سکه از ماکسیمیان (امپراتور روم از ۲۸۶ تا ۳۰۵ پس از میلاد) در چین یافت شده است. همچنین نشان های دوره پادشاهی آنتونینوس پیوس (r. ۱۳۸–۱۶۱ پس از میلاد) و مارکوس اورلیوس (۱۶۱–۱۸۰ پس از میلاد) در جیائوژی یعنی همان بخشی که بن مایه هایی چینی می گویند رومی ها برای نخستین بار در آن فرود آمدند، یافت شده است. ظروف شیشه ای و نقره ای رومی در جایگاه های باستان شناسی چینی دورهٔ هان (۲۰۲ پ م تا ۲۲۰ پس از میلاد) یافت شده است. سکه های رومی و مهره های شیشه ای نیز در مجمع الجزایر ژاپن یافت شده است. در بن مایه های کلاسیک، دشواری شناسایی ارجاع به چین باستان با تفسیر واژهٔ لاتین Seres بیشتر می شود، که معنای آن در نوسان بود و می توانست چندین تیره وتبار آسیایی در یک سرزمین گسترده از هند تا
چین را نشان دهد. در نوشته های چینی، امپراتوری روم با نام داکین یا کین بزرگ شناخته می شد. منابع چینی مستقیماً داکین را با فولین (拂菻) متأخر در پیوند می دانند که پژوهشگرانی مانند فردریش هیرت آن را امپراتوری بیزانس شناسانده اند. بن مایه های چینی چندین سفارت فولین (امپراتوری بیزانس) را که در زمان دودمان تانگ (۶۱۸–۹۰۷ پس ازمیلاد) به چین رسیدند و همچنین محاصرهٔ قسطنطنیه از سوی نیروهای معاویه یکم در سال های ۶۷۴–۶۷۸ پس از میلاد را بازگو می کنند. گیتاشناسان امپراتوری روم، مانند بطلمیوس در سدهٔ دوم پس از میلاد، طرحی تقریبی از خاور اقیانوس هند، مانند شبه جزیره مالایا و فراتر از آن، خلیج تایلند و دریای جنوبی چین پیش نهادند. به گمان بسیار «گتیگارا» ی بطلمیوس، همان Óc Eo ویتنام بود، جایی که نمونه های رومی دوران دودمان آنتونین در آن یافت شده است. جغرافی دانان چینی باستان در نوشته هایشان دانش کلی ای از غرب آسیا و استان های شرقی رم نشان دادند. تاریخ نگار بیزانسی سدهٔ هفتم پس از میلاد، تئوفیلاکت سیموکاتا، از یکپارچگی دوباره چین تحت فرمانروایی دودمان سوئی (۵۸۱ تا ۶۱۸ پس از میلاد) نوشت و بازگو کرد که نیمه شمالی و جنوبی کشورهای ج
داگانه ای بودند که تازگی ها در حال جنگ بودند.