Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روابط دوجانبه بین ارمنستان و فیلیپین وجود دارد. روابط دو کشور از زمان تأسیس در ۲۰ مه ۱۹۹۲ و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به تدریج بهبود یافته است. ادوارد نالبندیان وزیر امور خارجه در سال ۲۰۱۲ از فیلیپین دیدن کرد و او را به بالاترین مقام دولتی ارمنستان تبدیل کرد که تا به امروز از فیلیپین دیدن کرده است. روابط ارمنستان و فیلیپین پس از دیدار رایسا واردانیان سفیر غیر مقیم ارمنستان از آلبرت دل روزاریو وزیر امور خارجه در ۱۹ مارس ۲۰۱۵ تقویت شد. آخرین تعامل دیپلماتیک شامل تعهد به افزایش تجارت، سرمایه گذاری و همکاری های آموزشی و علمی بین دو کشور بود. روابط تجاری بین ارمنستان و فیلیپین به تدریج در حال گسترش است، هرچند که حجم تجارت بین دو کشور هنوز در مقایسه با دیگر کشورها کم است. فرصت های سرمایه گذاری در بخش های مختلفی مانند کشاورزی، فناوری اطلاعات و گردشگری وجود دارد که می تواند به توسعه این روابط کمک کند. همچنین، احتمال انعقاد توافق نامه های اقتصادی برای تسهیل تجارت و کاهش تعرفه ها وجود دارد. با این حال، چالش هایی مانند فاصله جغرافیایی و تفاوت های زبانی و فرهنگی ممکن است مانع از گسترش سریع روابط تجاری شوند. برگزار
ی نمایشگاه های تجاری و رویدادهای مرتبط نیز می تواند به تقویت این روابط و ایجاد فرصت های جدید کمک کند. هر دو کشور در حال حاضر سفیران غیر مقیم دارند. سفیر ارمنستان از هانوی در مانیل و سفیر فیلیپین از مسکو در ایروان دارای اعتبار هستند. از نظر تاریخی، ارمنی ها نقش مهمی در تجارت و تجارت در فیلیپین داشتند. کشیش یسوعی موریلو ولارده خاطرنشان کرد که ارمنی ها به همراه سایر مسیحیان ارتدوکس در اوایل سال ۱۶۱۸ در مانیل حضور داشتند. در قرن هجدهم، ارمنی ها در مانیل که برخی از آنها از چنای در هند آمده بودند، جایی که جامعه ارمنی عمده ای در آن حضور دارند، تجارت بین جزایر فیلیپین و هند را آسان کردند. مهاجرت. طبق گزارش سفارت فیلیپین در مسکو، حداقل ۳۰۰ فیلیپینی در ایروان، پایتخت ارمنستان ساکن هستند، اما تنها ۷۰ نفر در سفارت در سال ۲۰۱۸ ثبت نام کرده اند. بر اساس گزارش کمیته گردشگری این کشور، تعداد گردشگران فیلیپینی در ارمنستان نیز از ۶۷۴ نفر در سال ۲۰۱۴ به ۲۲۰۰۷ در سال ۲۰۱۷ افزایش یافته است. در فیلیپین، تعداد گردشگران ارمنی نیز از ۸۴ نفر در سال ۲۰۱۲ به بیش از ۱۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶ افزایش یافته است. ارمنی ها فیلیپین. ارمنی ها یکی از ا
قلیت های قومی در فیلیپین هستند که تاریخچه ای غنی در فیلیپین دارند. از زمان اشغال فیلیپین توسط اسپانیایی ها، ارمنی ها و یونانی ها اولین مسیحیان ارتدوکس در لوزون بوده اند. ارمنی ها در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به فیلیپین مهاجرت کردند. بسیاری از آن ها به عنوان بازرگان و کارآفرین به این کشور آمدند. سندی در قرن هجدهم که توسط پدرو موریلو ولارده، مورخ یسوعی نوشته شده است، که در آن تلاش های تبلیغی گروه آنها در فیلیپین را شرح می دهد، حضور چنین مهاجرانی را در مانیل در اوایل سال ۱۶۱۸ ثبت کرده است. اگرچه تعداد ارمنی ها فیلیپین مشخص نیست، اما حدود ۱۱۴ نفر تخمین زده می شود. روابط تجاری و اقتصادی. داده های نمودار بالا حجم تجارت بین ارمنستان و فیلیپین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ می باشد را نشان می دهد.
هیچ روابط دیپلماتیکی بین ارمنستان و آذربایجان وجود ندارد. دو کشور همسایه بین سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۲۱، در طول استقلال کوتاه خود از امپراتوری فروپاشیده روسیه، به عنوان جمهوری اول ارمنستان و جمهوری دموکراتیک آذربایجان، روابط رسمی دولتی داشتند. این روابط از دوره پس از انقلاب روسیه تا زمان اشغال و ضمیمه شدن توسط اتحاد جماهیر شوروی و تبدیل شدن به جمهوری های تشکیل دهنده ارمنستان شوروی و آذربایجان شوروی وجود داشت. به دلیل پنج جنگی که این کشورها در قرن گذشته به راه انداختند - یکی از سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱، دیگری از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴، و آخرین جنگ در سال های ۲۰۱۶، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ - روابط دو کشور تیره شده است. در پی خصومت ها، حافظه اجتماعی زندگی مشترک دوران شوروی به طور گسترده از طریق سانسور و انگ سرکوب می شود. تاریخچه. دوران امپراتوری روسیه. در کشتارهای ارمنی–تاتاری ۱۹۰۵–۱۹۰۷، ارمنی ها و تاتارهای قفقازی (که بعداً به عنوان مردم آذری شناخته شدند) یکدیگر را کشتند و خانه ها را ویران کردند که منجر به مرگ تا ۱۰٬۰۰۰ نفر و تخریب ۲۸۶ روستا در سرتاسر قفقاز روسیه شد. بین ۱۹۱۸ و ۱۹۲۱. پس از فروپاشی جمهوری فدرال دموکراتیک ماوراء قفقاز با اعلام
جمهوری دموکراتیک مستقل گرجستان در ۲۶ مه ۱۹۱۸، هر دو کشور آذربایجان و ارمنستان استقلال خود را در همان روز، ۲۸ می ۱۹۱۸ اعلام کردند. ارمنستان و آذربایجان هر دو ادعای سرزمینی داشتند که از نظر تاریخی و قومی متعلق به آنها بود. این اختلافات ارضی به جنگ ارمنستان و آذربایجان بین سال های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۰ منجر شد، مجموعه ای از درگیری ها که تنها زمانی پایان یافت که ارمنستان و آذربایجان به اتحاد جماهیر شوروی ملحق شدند. دوران اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۲۲–۱۹۹۱). با تأسیس اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۲۲، جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی و جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان، ابتدا به عنوان بخشی از جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی، و از سال ۱۹۳۶ به عنوان واحدهای جداگانه در اتحادیه، به ایالت های تشکیل دهنده تبدیل شدند. روابط بین مقامات آذربایجان و ارمنستان، از جمله در منطقه خودمختار قره باغ کوهستانی (NKAO)، در حالی که تمام نهادهای شوروی، عموماً صلح آمیز و دوستانه بود. در دسامبر ۱۹۴۷، رهبران کمونیست ارمنستان و آذربایجان نامه ای مشترک به جوزف استالین رهبر عالی شوروی ارسال کردند. در این نامه، رهبران دو جمهوری موافقت کردند که ۱۳۰۰۰
۰ آذربایجانی را از ارمنستان به آذربایجان منتقل کنند و بدین ترتیب برای ارمنی هایی که از خارج به ارمنستان می آیند، جای خالی ایجاد شود. گرچه درگیری های گاه به گاه رخ می داد، به ویژه تظاهرات عمومی ۱۹۴۸ و ۱۹۶۴ در ارمنستان که منجر به مهاجرت تعداد زیادی از آذری ها شد، به دلیل سانسور شدید شوروی، برای عموم مردم ناشناخته ماند. بر اساس سرشماری شوروی (۱۹۷۹)، ۱۶۰۸۴۱ آذری در ارمنستان و ۳۵۲۴۱۰ ارمنی در آذربایجان خارج از قره باغ کوهستانی زندگی می کردند. سرشماری شوروی (۱۹۸۹) کاهش این اقلیت ها را به ۸۴۸۶۰ آذری در ارمنستان و ۲۴۵۰۴۵ ارمنی در آذربایجان خارج از قره باغ کوهستانی نشان داد. جنگ اول قره باغ کوهستانی. در سال ۱۹۸۸، ارمنی ها قره باغ رای به جدایی و پیوستن به ارمنستان دادند. این امر با پوگروم (حمله) ارمنی ها عمدتاً در سه شهر آذربایجان سومگایت، باکو، کیروآباد روبرو شد. این حملات منجر به درگیری نظامی شد که به جنگ قره باغ معروف شد. دولت شوروی در مسکو ابتدا از آذربایجان در ازای حمایت آذربایجان از تلاش های میخائیل گورباچف برای حفظ اتحاد جماهیر شوروی حمایت کرد. نیروهای آذربایجان و شوروی هر دو به زور غیرنظامیان ارمنی را در بخشی ا
ز قره باغ کوهستانی در جریان عملیات حلقه بیرون کردند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، جنگ به وضوح به یک درگیری بین المللی بین دولت های مستقل تبدیل شد. از ۱۹۹۴–۲۰۱۵. پس از جنگ، روابط بین ارمنستان و آذربایجان بسیار متشنج باقی ماند. در سال ۲۰۰۸، الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان، اعلام کرد که «قره باغ کوهستانی هرگز مستقل نخواهد شد. ارمنستان باید واقعیت را بپذیرد و در سال ۱۹۱۸، ایروان به مردم ارمنی اعطا شد. خانات ایروان. قلمرو آذری ها بود، ارمنی ها اینجا مهمان بودند.» ورود شهروندان ارمنستان، افراد ارمنی تبار و کسانی که از منطقه مورد مناقشه بازدید کرده اند، بدون مجوز رسمی قبلی به آذربایجان ممنوع شد. در سال ۲۰۰۸، در درگیری های مرداکرت در سال ۲۰۰۸، ارمنستان و آذربایجان بر سر قره باغ کوهستانی با هم درگیر شدند. درگیری بین دو طرف کوتاه بود و تلفات کمی از هر دو طرف داشت. درگیری های ۲۰۲۰ و جنگ دوم قره باغ کوهستانی. هر دو طرف در مرز ارمنستان و آذربایجان: تاووش و طووز (به ترتیب) از ۱۲ تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰، در درگیری شامل توپخانه، تانک و هواپیماهای بدون سرنشین شوک با یکدیگر درگیر شدند که منجر به کشته شدن حداقل ۱۷ سرباز و یک غ
یرنظامی و زخمی شدن بسیاری دیگر شد. هر دو طرف از کشته شدن چهار نفر از فرماندهان یا افسران درجه یک ارتش خبر دادند که یکی از آنها در طرف آذری یک ژنرال بود. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰، نبردهای سنگین در طول خط تماس بین نیروهای محلی ارمنی و آذربایجان از سر گرفته شد. ارمنستان، قره باغ کوهستانی (یا قلمرو دوفاکتو آرتساخ) و آذربایجان اعلام حکومت نظامی کردند. در ۹ اکتبر ۲۰۲۰، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، میچل باچله با اشاره به رنج غیرنظامیان در منطقه درگیری قره باغ کوهستانی، درخواست آتش بس فوری کرد. او همچنین نگرانی های خود را در مورد مناطق پرجمعیتی که به هدف حملات تسلیحات سنگین تبدیل می شوند، ابراز کرد. در سال ۲۰۲۴، مرز دوفاکتو ارمنستان و آذربایجان اصلاح شد تا چهار روستای شهر متروکه در ارمنستان به آذربایجان داده شود، که قبلاً بخشی از شهرستان قزاق این کشور بودند. آرارات میرزویان وزیر امور خارجه ارمنستان و جیحون بایراموف وزیر امور خارجه آذربایجان در ۱۰ تا ۱۱ مه ۲۰۲۴ در آلماتی قزاقستان در چارچوب مذاکرات روند عادی سازی روابط ارمنستان و آذربایجان دیدار کردند.
روابط خارجی بین ارمنستان و چین وجود دارد. اولین اشارات به تماس ارمنی ها و مردم چینی در آثار مورخ قرن پنجم موسی خورنی و جغرافیدان و ریاضیدان قرن ششم ، آنانیا شیراکاتسی یافت می شود. جمهوری خلق چین در ۲۷ دسامبر ۱۹۹۱ ارمنستان را رسماً به رسمیت شناخت. روابط دیپلماتیک بین ارمنستان و جمهوری خلق چین در ۶ آوریل ۱۹۹۲ برقرار شد. سفارت چین در ارمنستان در ژوئیه ۱۹۹۲ تأسیس شد، در حالی که سفارت ارمنستان در چین در ۱۰ اوت ۱۹۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد سفیر ارمنستان در چین در سفارت پکن اقامت دارد. روسای جمهور ارمنستان، لوون تر-پتروسیان و رابرت کوچاریان در ماه مه ۱۹۹۶ و سپتامبر ۲۰۰۴ از چین بازدید کردند. رئیس جمهور سرژ سرکیسیان در ماه مه ۲۰۱۰ برای شرکت در مراسم افتتاحیه " اکسپو ۲۰۱۰ " در چین حاضر بود. بازدیدهای سطح بالا از چین به ارمنستان شامل بازدید اعضای کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین در سپتامبر ۲۰۰۳ و لی چانگچون در آوریل ۲۰۱۱ بود. تاریخچه. اولین روابط بین مردم ارمنستان و چین به حدود سال ۱۰۰۰ میلادی بازمی گردد. در زبان چینی، «ارمنستان» به صورت «یا-می-نی-یا» (Ya-mei-ni-ya) تلفظ می شود. این چهار کاراکتر به طور لغوی به معنی
“دختر زیبا آسیاً است. در افسانه ها و داستان های عامیانه ارمنی، چین به عنوان سرزمین چنُس، چینوماچین یا چینستان نامیده می شود. برخی از آثار ادبی کهن ارمنی دارای نشانه هایی از نمادهای فرهنگی چین هستند. به عنوان مثال، طراحی های کیلین، فن هوانگ و چرخ دارما در انجیل ارمنی وجود دارد. ارمنیان به منظور تجارت به چین سفر می کردند و ابریشم، پرسلان، یشم، پارچه های گلدوزی شده و سایر کالاها را از چین به ارمنستان از طریق جاده ابریشم وارد می کردند. در چین، تقاضای زیادی برای داروهای ارمنی، سبزیجات، رنگ های معدنی و حشرات وجود داشت، به ویژه کوشینل ارمنی که برای رنگ آمیزی بهترین ابریشم های چینی و هندی استفاده می شد. چینی جات و سلادونیت های کشف شده در خلال کاوش های باستان شناسی شهرهای ارمنی گارنی، دوین، آنی و قلعه آمبرد، گواهی بر تجارت اقتصادی ارمنی-چینی در دوران اولیه قرون وسطی هستند. موسی خورنی، آنانیا شیراکاتسی، استپانوس اربلیان و هتوم یکم دربارهٔ چین، فرهنگ چین و مردم چین نوشتند. در زمان امپراتوری مغول، روابط بین ارمنستان و چین شکوفا شد و این منجر به مهاجرت تعدادی از ارمنیان به چین گردید. همکاری بین این دو فرهنگ توسعه های قابل
توجهی در زمینه تجارت و بازرگانی را به همراه داشت. در سال ۱۶۸۸، کمپانی هند شرقی بریتانیا به پتانسیل تاجران ارمنی پی برد و به آنها اجازه دسترسی به تجارت دریایی چین را داد که این ارتباط را مستحکم تر کرد. ارمنیان از این فرصت بهره برداری کردند و مراکز تجاری دریایی مهمی در بندرها بزرگی مانند شانگهای و ماکائو تأسیس کردند. این امر نه تنها تبادل کالاها را تسهیل کرد، بلکه به تعاملات فرهنگی بین جوامع ارمنی و چینی کمک کرد و اهمیت ارمنستان را در زمینه تجارت بین المللی در آن دوره نشان داد. در ۲۷ دسامبر ۱۹۹۱، چین رسما ارمنستان را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت. در ۶ آوریل ۱۹۹۲ بسیاری از کشورهای آسیای مرکزی با چین روابط دیپلماتیک برقرار کردند. در ژوئیه ۱۹۹۲، چین سفارتی را در پایتخت ارمنستان، ایروان تأسیس کرد. در سال ۱۹۹۶، ارمنستان سفارت خود را در پکن تأسیس کرد.
روابط بین المللی ارمنستان و هند دوستانه توصیف شده است. دو کشور در زمینه های اقتصادی، فرهنگی، نظامی و فناوری روابط رو به رشد قوی دارند. در سال ۲۰۲۲، گزارش شد که دو کشور در حال بررسی احتمالات همکاری نظامی طولانی مدت هستند. ارمنستان در دهلی نو سفارت دارد. هند در ایروان سفارت دارد. تاریخچه. اعتقاد بر این است که زمانی که برخی از ارامنه به عنوان عناصر کمکی نیروهای تحت فرماندهی اسکندر مقدونی در هنگام عبور از ارمنستان در مسیر هند پیوستند به هند سفر کرده اند. اولین ارجاعات مستند به روابط متقابل ارمنی ها و هندی ها در کوروش نامه، اثری از یونان باستان توسط گزنفون (۴۳۰ قبل از میلاد - ۳۵۵ قبل از میلاد) یافت می شود. این اشارات نشان می دهد که چندین ارمنی به هند سفر کرده اند و از مسیرهای زمینی برای رسیدن به هند و همچنین جغرافیای عمومی و سیاسی، محیط اجتماعی-فرهنگی و زندگی اقتصادی شبه قاره هند به خوبی آگاه بوده اند. به گفته زنون گلاک، یکی از اولین شاگردان گریگوری روشنگر، قدیس حامی ارمنستان، حداقل ۷ شهر هندو در حدود سال ۳۴۹ قبل از میلاد در ارمنستان تأسیس شد. زنون نوشت که این مستعمره توسط دو شاهزاده هندی اهل اوجین که به ارمنستان
حمله کرده بودند تأسیس شد. تحت فرمانروایان هندو، شهرها تا سپیده دم مسیحیت در ارمنستان در سال ۳۰۱ پس از میلاد شکوفا شدند ویرانه های صومعه کاراپت مقدس، اکنون در ترکیه، در محل معابد هندو قرار دارد. شواهد تاریخی حاکی از وجود سکونتگاه های هندوان در ارمنستان در اوایل سال ۱۴۹ قبل از میلاد است. این شهرک ها در تارون، ارمنستان بزرگ (تقریباً مطابق با استان موش در ترکیه کنونی) توسط دو شاهزاده هندی، خانواده ها و همراهانشان، در زمین هایی که توسط حاکمان وقت ارمنستان ارائه شده بود، ایجاد شد. اسناد بایگانی (منتشر شده در سال ۱۹۵۶) در دهلی بیان می کند که توماس کانا، تاجر-دیپلمات بازرگان ارمنی در سال ۷۸۰ پس از میلاد از مسیر زمینی به ساحل مالابار رسید. توماس یک تاجر ثروتمند بود که عمدتاً ادویه جات و موصلی می خرید. او همچنین در به دست آوردن فرمانی از سلسله چرا که بر روی یک لوح مسی حک شده بود، که چندین امتیاز تجاری، اجتماعی و مذهبی را برای مسیحیان منطقه ای سنت توماس اعطا می کرد، نقش داشت. در منابع توماس کانا با نام "Knayi Thomman" یا "Kanaj Tomma" به معنای «توماس تاجر» شناخته می شود. ارمنیان با چندین بخش از هند روابط تجاری داشتند و
تا قرن هفتم تعداد کمی سکونتگاه ارمنی در ایالت کرالا در ساحل مالابار امروزی پدیدار شد. ارمنی ها بخش بزرگی از تجارت بین المللی این منطقه را به ویژه در گوهرسنگ ها و پارچه های با کیفیت کنترل می کردند. دوران معاصر. رئیس جمهور هند ساروپالی رادهاکرشنن در سپتامبر ۱۹۶۴ از جمهوری سوسیالیستی شوروی ارمنستان بازدید کرد و نخست وزیر ایندیرا گاندی در ژوئن ۱۹۷۶ به ارمنستان سفر و بازدید کرد. هند در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، سه ماه پس از اعلام استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی، ارمنستان را به رسمیت شناخت. روابط دیپلماتیک بین هند و ارمنستان در ۳۱ اوت ۱۹۹۲ برقرار شد. هند در ۱ مارس ۱۹۹۹ سفارت خود را در ایروان افتتاح کرد. ارمنستان که در آوریل ۱۹۹۴ یک کنسولگری افتخاری افتتاح کرده بود، در اکتبر ۱۹۹۹ سفارت خود را در دهلی نو تأسیس کرد رؤسای جمهور ارمنستان لوون تر-پتروسیان، روبرت کوچاریان و سرژ سارگسیان به ترتیب در سال های ۱۹۹۵، ۲۰۰۳ و ۲۰۱۷ از هند دیدن کردند. در سال ۲۰۱۹ پس از مصاحبه با ویون، نخست وزیر نیکول پاشینیان اظهار داشت که ارمنستان از هند در درگیری کشمیر بین هند و پاکستان حمایت می کند. ارمنستان در مارس ۲۰۲۰ قراردادی را برای خرید چهار
رادار مکان یابی سلاح سواتی به قیمت ۴۰ میلیون دلار از هند امضا کرد. در سپتامبر ۲۰۲۲، ارمنستان قراردادی به ارزش ۲۰۰۰ کرور روپیه (۲۴۰ میلیون دلار آمریکا) امضا کرد. از سال ۲۰۲۲، هند همچنین سیستم های ضد پهپاد، هویتزرهای یدک کش ATAGS، هویتزرهای خودکششی چرخدار TC-20 (MARG), بالستیک آشوین و موشک های پدافند هوایی آکاش را به ارمنستان فروخته می کند. رابطه فرهنگی. ارمنستان و هند به طور مشترک تمبرهای پستی منتشر کردند که میراث فرهنگی دو ملت را به تصویر می کشد. رقص کلاسیک هندی مانیپوری تمدن میتی، و رقص ارمنی هوو آرک که روی تمبرهای پستی منتشر شد در ارمنستان و هند به عنوان «رقص های ملی» (به ترتیب هند و ارمنستان) شناخته می شوند.
روابط ارمنستان و اندونزی به روابط خارجی ارمنستان و اندونزی اشاره دارد. هر دو کشور عضو بانک توسعه آسیایی، سازمان تجارت جهانی و سازمان ملل هستند. روابط دیپلماتیک بین ارمنستان و اندونزی از سال ۱۹۹۲ برقرار شده است. این دو کشور بر اهمیت همکاری های بین المللی تأکید دارند و در مجامع بین المللی نظیر سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای جهانی همکاری می کنند. این روابط به طور کلی بر پایه احترام متقابل و منافع مشترک بنا شده است. هر دو کشور به دنبال تقویت روابط سیاسی و اقتصادی خود هستند و در این راستا، تبادل هیئت ها و مذاکرات دیپلماتیک را انجام می دهند. تاریخچه. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۲، روابط دیپلماتیک بین اندونزی و ارمنستان برقرار شد. با وجود این، اندونزی از موضع جمهوری آذربایجان در مورد مناقشه قره باغ کوهستانی در مجامع بین المللی حمایت می کند. دو کشور یک مجمع مشورتی دوجانبه ایجاد کردند و در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۵ توافقنامه اجتناب از مالیات مضاعف را امضا کردند. دو کشور در ۸ اوت ۲۰۱۲ قرارداد همکاری اقتصادی، علمی و فناوری را امضا کردند. توافقنامه همکاری در زمینه آموزش و آموزش عالی بین دو کشور در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ امضا شد. به مناسبت بیست و پنجمین
سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک بین ارمنستان و اندونزی، ادوارد نالباندیان وزیر امور خارجه ارمنستان و رتنو مارسودی وزیر امور خارجه اندونزی در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷ نامه هایی را مبادله کردند. به گفته نعلبندیان، در طول ۲۵ سال گذشته، پایه محکمی برای رشد روابط بین دو کشور و تشویق روابط دوستانه بین دو ملت ایجاد شده است. وزیر مرسودی اظهار داشت که مطمئن است بیست و پنجمین سالگرد آغاز روابط دیپلماتیک، رونق تازه ای برای تعمیق دوستی و همکاری بین دو ملت خواهد بود. جوکو ویدودو رئیس جمهور اندونزی در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰ در دیدار دوجانبه ابوظبی با آرمن سرکیسیان رئیس جمهور ارمنستان اعلام کرد که روابط تاریخی دیرینه دو ملت بین آنها باید در قالب یک مشارکت متقابل دوجانبه تقویت شود. وی همچنین افزایش همکاری بین ارمنستان و اندونزی در زمینه فناوری اطلاعات (IT) را در اولویت قرار داد. وزرای امور خارجه ارمنستان و جمهوری اندونزی در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ پیام هایی را به مناسبت سی امین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک دو کشور مبادله کردند. آرارات میرزویان وزیر امور خارجه ارمنستان بر گسترش روابط همکاری در دو مجامع دوجانبه و چندجانبه تأکید کرد. وی ابراز خ
وش بینی کرد که با تلاش های هماهنگ، همکاری ارمنستان و اندونزی می تواند به سطح جدیدی برسد. طرف اندونزیایی برای همکاری در چارچوب پارامترهای توافقنامه تجارت آزاد که اندونزی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا در نهایت نهایی خواهند کرد، و همچنین ارتباطات محکم تر در زمینه تجارت و فناوری اطلاعات ارزش قائل است. رئیس جمهور ارمنستان، واهاگن خاچاتوریان، در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳ اعتبار نامه ای از جوکو ویدودو، رئیس جمهور اندونزی در اقامتگاه ریاست جمهوری جمهوری ارمنستان از سوی آریف باسالامه، سفیر اندونزی در اوکراین دریافت کرد. رئیس جمهور ارمنستان به دنبال تقویت همکاری اقتصادی اندونزی و ارمنستان است. سفیر اندونزی همچنین بر تعهد خود برای ترویج افزایش سرمایه گذاری و تجارت تأکید کرد. یکی از راه هایی که او قصد دارد این کار را انجام دهد میزبانی از انجمن های تجاری منظم در اندونزی است، مانند مجمع تجاری اندونزی - اروپا و نمایشگاه تجاری اندونزی، که رویدادهای سالانه با هدف بررسی چشم اندازهای تجارت و سرمایه گذاری بین دو کشور و مشارکت تجار ارمنی است. تجارت و سرمایه گذاری. حجم تجارت بین ارمنستان و اندونزی هنوز پایین است، اما در سال های اخیر تلاش ه
ایی برای افزایش این مبادلات صورت گرفته است. ارمنستان به عنوان یک کشور در حال توسعه، دارای فرصت های زیادی در زمینه های مختلف اقتصادی است. اندونزی به عنوان یکی از بزرگ ترین اقتصادهای جنوب شرق آسیا، می تواند به عنوان یک شریک تجاری مهم برای ارمنستان عمل کند. زمینه هایی مانند کشاورزی، فناوری اطلاعات و گردشگری می توانند فرصت های مناسبی برای سرمایه گذاری ایجاد کنند. در سال ۲۰۱۸، تجارت بین دو کشور به حدود ۲۷ میلیون دلار رسید. ارمنستان در سال ۲۰۲۱ حدود ۸۹۱ هزار دلار به اندونزی کالا صادر کرد. فروآلیاژها (۴۱٫۲ هزار دلار)، روغن زیتون خالص (۲۳٫۴ هزار دلار) و سایر فرآورده های خوراکی (۷۷۳ هزار دلار) بزرگ ترین صادرات ارمنستان به اندونزی هستند. صادرات ارمنستان به اندونزی با نرخ سالانه ۹٫۶۷ درصد در ۲۴ سال گذشته از ۹۷٫۱ هزار دلار در سال ۱۹۹۷ به ۸۹۱ هزار دلار در سال ۲۰۲۱ افزایش یافته است. اندونزی در سال ۲۰۲۱ حدود ۱۸٫۹ میلیون دلار به ارمنستان صادر داشته است. قهوه (۱۰٫۹ میلیون دلار)، ورقه های پلاستیکی خام (۱٫۵۱ میلیون دلار) و ماشین آلات پردازش سنگ (۱٫۴۹ میلیون دلار) بزرگ ترین صادرات اندونزی به ارمنستان بودند. صادرات اندونزی به ارم
نستان با نرخ سالانه ۲۱٫۵ درصد در ۲۴ سال گذشته از ۱۷۵ هزار دلار در سال ۱۹۹۷ به ۱۸٫۹ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱ افزایش یافته است. سفارت. ارمنستان در جاکارتا سفارت دارد. سفارت ارمنستان در اندونزی به عنوان نمایندگی دیپلماتیک این کشور در جاکارتا فعالیت می کند. این سفارت مسئولیت برقراری و تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین ارمنستان و اندونزی را بر عهده دارد. همچنین، این سفارت به ارائه خدمات کنسولی به شهروندان ارمنی مقیم اندونزی و تسهیل همکاری های تجاری و فرهنگی کمک می کند. اندونزی هیچ حضور دیپلماتیکی در ارمنستان ندارد. در عوض، سفارت این کشور در کیف در ارمنستان معتبر است. با این وجود، اندونزی یک کنسولگری افتخاری در ایروان دارد. با این حال، در حالی که دو کشور به دنبال راه هایی برای بهبود روابط دوجانبه خود هستند، ارمنستان اندونزی را برای افتتاح سفارت خود در ایروان تحت فشار قرار داده است.
روابط دوجانبه بین ارمنستان و عراق وجود دارد. ارمنستان در بغداد سفارت دارد و عراق در ایروان سفارت دارد. ارمنستان و عراق در سال ۱۹۹۲ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روابط دیپلماتیک خود را آغاز کردند. این روابط به عنوان یک فرصت برای هر دو کشور به منظور تقویت همکاری های سیاسی و اقتصادی تلقی می شود. در سال های اخیر، نمایندگان سیاسی و دیپلماتیک از هر دو کشور به طور متناوب به دیدار یکدیگر رفته اند. این تبادل ها شامل سفرهای رسمی و نشست های دو جانبه است که به تقویت روابط و افزایش درک متقابل کمک می کند. تاریخچه. ارمنستان و عراق به دلیل ارتباط باستانی و نزدیکی، روابط عمیقاً تاریخی دارند. ارتباط فرهنگی بین ارمنستان و عراق در زمان ارمنستان باستان و سومری ها که در بین النهرین سکونت داشتند، قدمت دارد. این روابط زمانی گسترش یافت که ارمنی ها شروع به نقل مکان و سکونت در بین النهرین کردند، که به یک جامعه قدیمی ارمنی در عراق کمک کرد، جایی که این جامعه در دوره های مختلف موفق به رشد و بالندگی شد. پادشاهی ارمنستان روابط گسترده ای با مردم بین النهرین داشت. تصور می شد که ریشه ارمنی ها از بین النهرین است که در عراق امروزی قرار دارد.
زمانی که نسل کشی ارمنی ها رخ داد، عراق بخشی از امپراتوری عثمانی بود. بسیاری از ارمنی ها توسط ارتش عثمانی به اجبار تبعید، اخراج و قتل عام شده بودند، بسیاری از ارمنی ها در عراق و کردستان عراق پناه گرفتند. بسیاری از اعراب محلی برای ارمنیان سرپناه و پناهگاه داده بودند، بنابراین از دوران سخت جان سالم به در بردند. پس از فتح ارمنستان توسط اتحاد جماهیر شوروی، روابط ارمنستان با عراق تا سال ۱۹۹۱ به شوروی تغییر یافت. روابط رسمی. ارمنستان و عراق پس از اعلام استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۲ روابط خود را برقرار کردند و ارمنستان در سال ۲۰۰۰ سفارت خود را در بغداد افتتاح کرد و عراق همتای خود را یک سال بعد افتتاح کرد. ارمنستان خود با جنگ عراق مخالف بود، اما نیروهایی را برای کمک به مأموریت آمریکایی در این کشور فرستاد. نسل کشی ارمنی ها. تنش های پراکنده بین عراق و ترکیه، که دومی دشمن سرسخت ارمنستان است، چندین بار باعث شده است که رهبری عراق، ترکیه را محکوم کند و به دنبال به رسمیت شناختن نسل کشی ارمنی ها باشد. رهبری اقلیم کردستان عراق تا حد زیادی این جنایات را محکوم کرده و از طرف مردم کرد از نسل کشی مردم ارمنی عذ
رخواهی کرده بود. در سال ۲۰۱۷، جامعه ارمنی در کردستان عراق به همه پرسی و نتایج در کردستان عراق خوش آمد گفت و همچنین در مورد حمایت کردها از ارمنی ها در جریان نسل کشی اظهار نظر کرد. در سال ۲۰۱۹، شیخ یوسف النصری، اعضای کمیته عالی دائمی همزیستی و صلح جامعه دولت عراق، و همچنین هیئت روحانیون، خواستار به رسمیت شناختن نسل کشی ارمنی ها شدند. همکاری های اقتصادی. عراق یکی از مهم ترین شرکای تجاری ارمنستان است. در سال ۲۰۱۶، تجارت بین آنها بیش از ۱۴۰ میلیون دلار بود. تجارت بین ارمنستان و عراق در سال ۲۰۱۶ ۳۰ درصد رشد داشته است. حجم تجارت. حجم تجارت بین ارمنستان و عراق به طور کلی پایین است. با این حال، در سال های اخیر، دو کشور تلاش کرده اند تا با برگزاری نمایشگاه ها و نشست های تجاری، مبادلات تجاری خود را افزایش دهند. محصولات ارمنی شامل مواد غذایی، نوشیدنی ها و محصولات صنعتی می تواند به بازار عراق وارد شود. فرصت های سرمایه گذاری. عراق به عنوان یک کشور با منابع طبیعی غنی، به ویژه نفت و گاز، فرصت های سرمایه گذاری خوبی را ارائه می دهد. ارمنستان می تواند در زمینه های زیرساختی، فناوری اطلاعات و صنایع غذایی به عراق کمک کند. همچنین،
عراق می تواند به ارمنستان در زمینه تأمین انرژی و مواد اولیه کمک کند. روابط فرهنگی. تبادل فرهنگی. ارمنستان و عراق دارای تاریخ و فرهنگی غنی هستند. جامعه ارمنی در عراق، که به ویژه در بغداد و مناطق دیگر زندگی می کند، به عنوان یک پل فرهنگی بین دو کشور عمل می کند. برگزاری جشنواره های فرهنگی، نمایشگاه های هنری و تبادل هنرمندان می تواند به تقویت این روابط کمک کند. آموزش و پژوهش. همکاری های آموزشی و پژوهشی نیز می تواند یکی از زمینه های مهم روابط فرهنگی باشد. تبادل دانشجویان و برگزاری کنفرانس ها و سمینارهای علمی می تواند به ارتقای سطح علمی و فرهنگی هر دو کشور کمک کند. نمایندگی های دیپلماتیک مقیم. ارمنستان در بغداد سفارت دارد. سفارت ارمنستان در عراق به عنوان نمایندگی دیپلماتیک این کشور در بغداد فعالیت می کند. این سفارت نقش مهمی در تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین ارمنستان و عراق دارد. سفارت ارمنستان در عراق پس از برقراری روابط دیپلماتیک در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد. این سفارت به عنوان نماینده رسمی ارمنستان در عراق، وظیفه برقراری و تقویت روابط دوجانبه را بر عهده دارد. عراق در ایروان سفارت دارد. سفارت عراق در ایروان، پایتخ
ت ارمنستان، به عنوان نمایندگی دیپلماتیک این کشور در ارمنستان فعالیت می کند. این سفارت نقش مهمی در تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین عراق و ارمنستان دارد.
ارمنستان و قزاقستان در ۲۷ اوت ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. ارمنستان در آستانه سفارت دارد و قزاقستان نیز در ایروان سفارت دارد. هر دو کشور عضو کامل اتحادیه اقتصادی اوراسیا، سازمان پیمان امنیت جمعی، سازمان امنیت و همکاری در اروپا و کشورهای مشترک المنافع هستند. ۲۵۰۰۰ نفر ارمنی تبار در قزاقستان زندگی می کنند. در طول تاریخ، قزاقستان، در کنار ازبکستان، کشورهای ترک نشین هستند که جمعیت ارمنی را می پذیرند.