Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گربه دوستی به طور کامل به رسمیت شناخته شده است، از جمله در انجمن سلطنتی گربه دوستی بریتانیا (GCCF), انجمن فرانسوی ثبت نژاد گربه ها (LOOF), و انجمن آفریقای جنوبی (SACC). همچنین این نژاد در فدراسیون جهانی گربه ها (WCF) در وضعیت پیش ثبت قرار دارد و در انجمن بین المللی گربه ها (TICA) فقط به صورت ثبت نامی پذیرفته شده است. تیفانی استرالیایی. یکی از نهادهای حاکم در استرالیا (اتحادیه ملی گربه های واراتا، WNCA، که اکنون با نام Australian National Cats Inc. , ANCATS شناخته می شود) از نام "تیفانی استرالیایی" استفاده می کند؛ با این حال، پذیرش و استانداردسازی بین المللی از آن پیروی نکرد. این گربه با تیفانی اروپایی و شانتیلی-تیفانی آمریکای شمالی متفاوت است. تیفانی بریتانیایی نیز از تلاقی گربه های چینچیلای ایرانی و برمه ای سرچشمه می گیرد. با این حال، تیفانی های استرالیایی اساساً برمیلاهای مو بلند هستند، زیرا فقط با نوک نقره ای یا طلایی یا سایه دار وجود دارند. این نژاد در اواخر دهه ۱۹۹۰ در استرالیا به طور جداگانه از گربه های تیفانی اروپایی با اصلاح نژاد آنها با چینچیلای ایرانی توسعه داده شد. بنابراین، بسیاری از تیفانی های ا
سترالیایی حاوی بیش از سه چهارم چینچیلای ایرانی هستند و ظاهر و خلق و خوی چینچیلای ایرانی قدیمی را حفظ می کنند. به طور خلاصه، تیفانی استرالیایی و تیفانی بریتانیایی هر دو از تلاقی چینچیلای ایرانی و برمه ای ایجاد شده اند، اما نسخه استرالیایی حاوی چینچیلای ایرانی بیشتری است. در نتیجه، فقط نوک نقره ای و طلایی و سایه دار در تیفانی استرالیایی مجاز است. استفاده از این نام به دلیل استانداردهای سهل انگارانه برای نام نژاد، فقدان هویت منحصر به فرد و ترکیب ژنتیکی متنوع، رو به کاهش است.
تویِن () منطقه ای مسکونی در قسمت های مرکزیِ شهر اسلو، پایتخت نروژ، و ناحیه ای از بخش گامله اسلو است.
پیوستوماتیت وژتانس ( "به انگلیسی:" Pyostomatitis vegetans)نوعی استوماتیت التهابی است و اغلب مرتبط با بیماری التهابی روده، یعنی کولیت اولسراتیو و بیماری کرون دیده می شود. این بیماری برخلاف معمول، ممکن است یکی از ویژگی های گرانولوماتوز دهانی-صورتی باشد.
سهراب دل انگیزان عضو هیئت علمی و استاد تمام گروه اقتصاد دانشگاه رازی وی از اعضای انجمن اقتصاددانان ایران به شمار می آید. تحصیلات. دل انگیزان دانش آموختهٔ رشتهٔ علوم اقتصادی در مقطع کارشناسی از دانشگاه اصفهان، کارشناسی ارشد از دانشگاه مازندران و دکتری تخصصی در همین رشته است. فعالیت ها. وی در زمینه های مختلف اقتصادی به فعالیت های پژوهشی، آموزشی و رسانه ای مشغول است و تاکنون مقالات، یادداشت ها و سخنرانی هایی در این حوزه ها ارائه داده است. او به عنوان کارشناس اقتصادی در برنامه های گوناگون تلویزیونی و رادیویی نیز حضور داشته است. همچنین در حوزهٔ توسعهٔ اقتصادی استان کرمانشاه نیز فعالیت دارد. وی در سال ۱۳۸۸ مرکز رشد واحدهای فناوری دانشگاه را راه اندازی کرد و هم زمان در تأسیس گروه مدیریت کارآفرینی در دو مقطع کارشناسی ارشد و دکتری، همچنین گروه آموزشی اقتصاد و تجارت الکترونیک در دانشکده فناوری های نوین مشارکت فعال داشت. در زمستان ۱۳۹۹ نیز مرکز مشاوره جامع دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی را به عنوان درگاه ارتباطی دانشگاه با جامعه پایه گذاری کرد. او تاکنون راهنمایی یا مشاوره بیش از ۱۶۸ پایان نامه کارشناسی ارشد و بیش از
۲۳ رساله دکتری را بر عهده داشته است. آثار. سهراب دل انگیزان مترجم و نویسنده ایرانی است که در زمینه های اقتصاد، مدیریت و جامعه شناسی تألیفات و ترجمه هایی منتشر کرده است
وینس فاستر، معاون مشاور حقوقی کاخ سفید، در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۳ در پارک فورت مارسی واقع در کنار بزرگراه جرج واشینگتن در ایالت ویرجینیا، خارج از واشینگتن دی.سی. مرده پیدا شد. دلیل مرگ او در پنج تحقیق رسمی، خودکشی اعلام شد. خودکشی و تحقیقات. پلیس پارک های ایالات متحده آمریکا در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۳ جسد وینس فاستر را که ظاهراً بر اثر شلیک گلوله ای که به صورت خودخواسته به سر خود زده بود، جان باخته بود، در پارک فورت مارسی (در نزدیکی بزرگراه جرج واشینگتن در ویرجینیا) پیدا کرد. او در حالی پیدا شد که یک اسلحه کلت کالیبر ۳۸ اسپشیال در دست راستش بود و انگشت شستش از داخل محافظ ماشه رد شده بود. کالبدشکافی و تحقیقات بعدی نشان داد که فاستر با همان اسلحه ای که در صحنه پیدا شده بود، با شلیک یک گلوله به دهانش، خودکشی کرده است. تحقیقات بعدی نشان داد که فاستر به خاطر اتهامات و انتقاداتی که در ارتباط با جنجال دفتر مسافرتی کاخ سفید مطرح شده بود، دچار آشفتگی روحی شده بود. او به دوستان و همکارانش گفته بود که به استعفا فکر می کند، اما از این می ترسید که نتواند «تحقیر شخصی» ناشی از بازگشت به آرکانزاس در شرایط شکست خورده را تحمل کند. او
اندکی پیش از مرگش به خواهرش گفته بود که دچار افسردگی است و یک روز پیش از خودکشی نیز برای درمان افسردگی به دنبال کمک پزشکی رفته بود. اگرچه پلیس هیچ مدرکی از وقوع جنایت پیدا نکرد، چند نشریه زرد و خبرنامه، گمانه زنی کردند که مرگ فاستر ممکن است یک قتل بوده باشد، و حتی احتمال دخالت خود کلینتون ها نیز مطرح شد. تحقیقات بعدی توسط دادستان ویژه، رابرت فیسک، و کمیته بانکی سنا به این نتیجه رسیدند که هیچ مدرکی مبنی بر وقوع قتل وجود ندارد. تحقیق نهایی، به رهبری دادستان ویژه کنت استار نیز نتیجه گرفت که هیچ مدرکی برای پشتیبانی از این ادعا که فاستر به قتل رسیده وجود ندارد. گزارش استار به چندین پرسش در مورد شواهد فیزیکی و جنایی که پیش تر باعث ایجاد تردید شده بودند، پاسخ داد. این گزارش تأیید کرد که فاستر صاحب اسلحه ای بود که در خودکشی استفاده شده بود و همچنین تأیید کرد که جسد پیش از کشف توسط پلیس جابجا نشده بود. گزارش نتیجه گیری کرد: «در مجموع، با توجه به تمام شواهد موجود، که قابل توجه هستند، دفتر بازرس مستقل با نتیجه ای که همه نهادهای رسمی بررسی کننده این موضوع به آن رسیده اند موافق است: آقای فاستر در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۳ با ش
لیک گلوله در پارک فورت مارسی خودکشی کرده است.» با این حال، خودکشی فاستر همچنان به گمانه زنی ها دامن زده است. دونالد ترامپ، نامزد وقت ریاست جمهوری، در سال ۲۰۱۶ با اظهاراتی در مصاحبه با "واشینگتن پست" خبرساز شد؛ او گفت که مرگ فاستر «خیلی مشکوک» بوده و افزود: «باید بگویم که افرادی هستند که همچنان این موضوع را مطرح می کنند، چون معتقدند این قطعاً یک قتل بوده است. من این کار را نمی کنم، چون فکر نمی کنم منصفانه باشد.» شواهد. کاغذ یادداشت پاره شده. پیش نویس یک استعفانامه که به ۲۷ تکه پاره شده بود، پس از مرگ فاستر در کیف دستی او پیدا شد. استیو نویرث، مشاور حقوقی وابسته به کاخ سفید، در تاریخ ۲۶ ژوئیه این تکه های پاره شده را در کیف فاستر کشف کرد. پس از دریافت این یادداشت از نویرث، برنارد نوسبام، مشاور حقوقی کاخ سفید، چندین بار آن را دست کاری کرد پیش از آنکه در شب بعد، آن را به ستوان جوزف مگبی از پلیس پارک های ایالات متحده آمریکا تحویل دهد. وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا در یک کنفرانس خبری مشترک با پلیس پارک در تاریخ ۱۰ اوت محتوای این یادداشت را افشا کرد. وزارت دادگستری اعلام کرد که اثر یک کف دست محوشده روی یادداشت و
جود داشته، اما هیچ اثر انگشتی یافت نشد؛ آن ها تأیید کردند که دست خط متعلق به فاستر بوده است. گزارش بازرس مستقل رابرت ری دربارهٔ رسوایی وایتواتر بیان می کند که آزمایشگاه اف بی آی در سال ۱۹۹۵ یک بررسی اثر انگشت روی این یادداشت انجام داد و اثر کف دست نوسبام را روی آن شناسایی کرد. سه کارشناس دست خط ادعا کردند که این یادداشت جعلی است. رجینالد آلتون، کارشناس نسخ خطی از دانشگاه آکسفورد، اظهار داشت که این جعل توسط «یک جاعل متوسط انجام شده، نه الزاماً حرفه ای؛ کسی که مثلاً می تواند یک چک را جعل کند». با این حال، گزارش نهایی اعلام کرد که سه بررسی مستقل دست خط توسط پلیس کنگره و اف بی آی تأیید کرده اند که دست خط موجود در یادداشت متعلق به فاستر بوده است. نظریه های توطئه. پروژه آرکانزاس. در تاریخ ۲ مه ۱۹۹۹، روزنامه "واشینگتن پست" جزئیات تازه ای از پیگیری نظریه توطئه دربارهٔ مرگ فاستر را در مقاله ای به قلم دیوید براک منتشر کرد. براک، یکی از چهره های کلیدی در ماجراهای تروپرگیت و رسوایی وایتواتر، پس از ناامیدی از فساد سیاسی ای که به گفته او پشت آنچه بعدها به عنوان «پروژه آرکانزاس» شناخته شد قرار داشت، از جنبش محافظه کار کناره
گیری کرد و جزئیات درونی این ماجرا را به طور عمومی فاش کرد. در این مقاله توضیح داده می شود که چگونه براک برای حضور در نشستی با رکس آرمستد به هتلی در فرودگاه میامی، فلوریدا، «فراخوانده» شد. براک ادعا می کند که آرمستد در این نشست، سناریوی پیچیده ای از «قتل وینس فاستر» را برای او تشریح کرده است — سناریویی که براک آن را غیرقابل باور توصیف می کند. توفان سیاسی: وقایع نامه کلینتون ها. در سال ۱۹۹۷، دن مولدیا، خبرنگار جنایی، از سوی انتشارات ریگنری، یک گروه محافظه کار که رؤسایشان از آثار منتشرشدهٔ او تحت تأثیر قرار گرفته بودند، دعوت شد تا کتابی دربارهٔ پرونده فاستر بنویسد. در جریان تحقیق دربارهٔ مرگ فاستر، مولدیا دریافت که اسناد مربوط به شرکت «وایت واتر» در تاریخ ۲۲ ژوئیه از دفتر فاستر خارج و برای وکیل شخصی خانواده کلینتون فرستاده شده اند. او همچنین متوجه شد که رایج ترین سناریوی توطئه به سرگرد رابرت هاینز از پلیس پارک های ایالات متحده آمریکا بازمی گردد؛ کسی که این ایده را با رید ایروین (از سازمان روزنامه نگاری مراقبتی ای آی ام) و کریستوفر رادی (از "نیویورک پست") در میان گذاشته بود. مولدیا نتیجه گیری می کند — و سرگرد ها
ینز نیز به طور علنی تأیید کرده — که هاینز اشتباهاً به ایروین و رادی گفته بود: «... هیچ خروجی برای گلوله در سر فاستر وجود نداشت … من فکر نمی کنم ماجرا چیزی شیطانی در خود داشت؛ او فقط داشت با خبرنگارها صحبت می کرد و می خواست چیزی برای گفتن داشته باشد.» با این حال، ادعای «نبود زخم خروجی» همچنان تکرار می شد. تحقیقات مولدیا، در کنار سایر اهداف، به دنبال یافتن منشأ این خط از حملات علیه اعتبار کلینتون ها بود. او در مصاحبه ای با "سلان" اشاره می کند که «فاستر روی کت خود چند تار موی بلوند و الیاف فرش داشت، و در لباس زیرش آثار منی یافت شده بود؛ بنابراین، امثال جری فال ول و محافل دست راستی این اطلاعات را به دست آوردند و… شروع به ساختن فیلم هایی کردند که ادعا می کردند کلینتون ها در این قتل دست داشته اند.» در سال ۱۹۹۴، فال ول از تولید فیلمی با عنوان "وقایع نامه کلینتون ها" حمایت مالی کرد؛ فیلمی که ادعاهای کریستوفر رادی را مطرح می کرد مبنی بر اینکه اسلحه ای که باعث مرگ فاستر شد، پس از واقعه در دست او قرار داده شده و جسد او به گونه ای چیده شده بود تا شبیه به یک خودکشی به نظر برسد. بودجه این فیلم از سوی گروهی به نام "شهروندان
برای دولت راستگو" تأمین شد؛ گروهی که فال ول در سال های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ مجموعاً ۲۰۰٬۰۰۰ دلار به آن پرداخت کرده بود. "شهروندان برای دولت راستگو" به طور پنهانی به افرادی پول پرداخت می کرد که اطلاعاتی در اختیار رسانه هایی نظیر صفحه سرمقاله "وال استریت ژورنال" و مجله "دی امریکن اسپکتیتر" قرار داده بودند؛ و در سال ۱۹۹۵ نیز پرداخت هایی به دو سرباز ایالت آرکانزاس انجام داد که از ایده توطئه در مرگ فاستر حمایت کرده بودند. این دو سرباز، راجر پری و لری پترسون، پیش تر نیز در حمایت از ادعاهای پالا جونز مبنی بر سوءرفتار جنسی و سوءاستفاده بیل کلینتون از منابع دولتی شهادت داده بودند (رجوع شود به تروپرگیت).
هم (به انگلیسی: Ham، ژوئیه ۱۹۵۷ – ۱۹ ژانویه ۱۹۸۳)، شامپانزه ای که با نام های هم شامپانزه و هم شامپانزه اخترشناس نیز شناخته می شود، اولین انسانیانی بود که به فضا رفت. در ۳۱ ژانویه ۱۹۶۱، هم در مأموریت مرکوری-ردستون ۲، بخشی از برنامه فضایی مرکوری ایالات متحده، یک پرواز زیر مداری انجام داد. هم قبل از بازگشت ایمن به زمین، با نام «شماره ۶۵» شناخته می شد، نام او از مخفف آزمایشگاهی که او را برای مأموریت تاریخی اش آماده کرده بود، گرفته شد - مرکز پزشکی هوافضای هالومن، واقع در پایگاه نیروی هوایی هالومن در نیومکزیکو، جنوب غربی آلاموگوردو. نام او همچنین به افتخار فرمانده آزمایشگاه پزشکی هوافضای هالومن، سرهنگ دوم همیلتون «هم» بلکشیر، انتخاب شده بود. اوایل زندگی. هم در ژوئیه ۱۹۵۷ در کامرون فرانسوی متولد شد، توسط شکارچیان حیوانات دستگیر و به مزرعه پرندگان نادر در میامی فرستاده شد. او توسط نیروی هوایی ایالات متحده خریداری و در ژوئیه ۱۹۵۹ به پایگاه نیروی هوایی هالومن منتقل شد. هم به قیمت ۴۵۷ دلار به نیروی هوایی ایالات متحده فروخته شد. در ابتدا ۴۰ نامزد برای سفر به فضا در هالومن وجود داشت. پس از ارزیابی، تعداد نامزدها به ۱۸ و س
پس به شش نفر، ازجمله هم، کاهش یافت.هم قبل از پروازش با نام شماره ۶۵ شناخته می شد، و پس از بازگشت موفقیت آمیزش به زمین به «هم» تغییر نام داد. بنا به گزارش ها، این تغییر نام به دلیل بود که مقامات نمی خواستند درصورت شکست مأموریت، خبر بدی مبنی بر مرگ یک شامپانزه «با نام» منتشر شود. در میان مربیانش، او با نام «چاپ چاپ چانگ» شناخته می شد. آموزش و مأموریت. از ژوئیه ۱۹۵۹، این شامپانزه دو ساله تحت هدایت جوزف وی. بردی، متخصص علوم اعصاب، در آزمایشگاه میدانی پزشکی-هالومن در پایگاه نیروی هوایی هالومن، برای انجام وظایف ساده و زمان بندی شده در پاسخ به نورها و صداهای الکتریکی آموزش دید. در طول آموزش های قبل از پرواز، به هم آموزش داده شد که ظرف پنج ثانیه پس از دیدن نور آبی چشمک زن، اهرمی را فشار دهد. عدم انجام این کار منجر به اعمال شوک الکتریکی سبک به کف پاهایش می شد، درحالی که پاسخ صحیح برای او یک تکه موز به ارمغان می آورد. هم در یک دوره ۱۵ ماهه به مدت ۲۱۹ ساعت آموزش دید. اگرچه هم اولین انسانیان بود، اما اولین حیوانی نبود که به فضا رفت؛ انواع دیگری از حیوانات، ازجمله نخستی سانان، قبل از او جو زمین را ترک کرده بودند. بااین حا
ل، هیچ یک از این حیوانات نمی توانستند بینش قابل توجهی را که هم می توانست ارائه دهد، ارائه دهند. یکی از دلایلی که شامپانزه برای این مأموریت انتخاب شد، شباهت های فراوان آنها به انسان بود. برخی از شباهت های آنها عبارتند از: قرارگیری اندام مشابه در داخل بدن و داشتن زمان پاسخ به محرکی که بسیار شبیه به انسان بود (فقط چند دسی ثانیه کندتر). ازطریق مشاهدات هم، دانشمندان درک بهتری از امکان ارسال انسان به فضا به دست آوردند. در ۳۱ ژانویه ۱۹۶۱، هم در یک مأموریت پروژه مرکوری با نام MR-2 قرار گرفت و از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، در یک پرواز زیرمداری پرتاب شد. براساس رویش دندان ها، هم در زمان پرواز ۴۴ ماهه بود. تعدادی حسگر فیزیولوژیکی برای نظارت بر علائم حیاتی (نوار قلب، تنفس و دمای بدن) هم استفاده شد.به جای پروب مورد استفاده در فضانوردان انسانی مرکوری، از یک پروب ترمیستور رکتوم تجاری استفاده شد.پروب تا عمق ۲۰ سانتی متر وارد رکتوم هم شد.حسگرهای فیزیولوژیکی حدود ۱۰ ساعت قبل از پرتاب روی هم قرار داده شدند.توانایی هم برای انجام وظایف در طول پرواز توسط دستگاه روان حرکتی ارزیابی شد.این دستگاه به هم یک نشانه بصری به شکل نوره
ای رنگی می داد و از دو اهرم پاسخ می خواست؛ اگر در کارش موفق می شد، نوشیدنی و غذا جایزه می گرفت؛ درصورت شکست، شوک الکتریکی سبکی به کف پاهایش وارد می شد. به دلیل نقص در سوپاپ، موشک ردستون نیروی رانشی بالاتر از حد انتظار ایجاد کرد. این ناهنجاری باعث فعال شدن موشک فرار اضطراری شد و هم را در معرض شتاب ۱۷ "g" قرار داد. جدا شدن موشک فرار مصرف شده همچنین باعث شد که مجموعه موشک های رترو زودتر از موعد جدا شوند. نبود موشک رترو باعث شد که کپسول با سرعت بیش از حد وارد جو شود. هم در حین ورود مجدد تحت فشار 14.7 "g" قرار گرفت. کپسول هم در اقیانوس اطلس سقوط کرد و بعداً در همان روز توسط ناو آمریکایی "دانر" بازیابی شد. کپسول در حین فرود آسیب دید و در عمق بیشتری از آب نسبت به آنچه طراحی شده بود، فرورفت. معاینه پس از پرواز، خراش کوچکی روی پل بینی هم نشان داد؛ او همچنین دچار کم آبی بدن شده و ۵٫۳۷٪ از وزن بدن خود را از دست داده بود؛ هرچند به طور کلی وضعیت جسمی خوبی داشت.پروازش ۱۶ دقیقه و ۳۹ ثانیه طول کشید. وقتی خبرنگاران به او نزدیک می شدند، آشفته می شد و وقتی مربی اش سعی می کرد او را برای عکس گرفتن در کپسول قرار دهد، وحشت می کرد.
عملکرد هم در فشار دادن اهرم در فضا تنها کسری از ثانیه کندتر از زمین بود، که نشان می دهد کارها را می توان در فضا انجام داد. از دو شوکی که هم در حین پرواز دریافت کرد، یکی اندکی پس از پرتاب به دلیل خطایی در دستگاه آزمایش بود؛ دیگری به دلیل عدم واکنش پس از تجربه کاهش سرعت ۱۴ "جی" در هنگام ورود مجدد به جو. نتایج پرواز آزمایشی او مستقیماً به پرواز زیرمداری آلن شپرد در ۵ مه ۱۹۶۱ با فضاپیمای "فریدوم ۷" منجر شد. پس از مأموریت. هم در سال ۱۹۶۳ از سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) بازنشسته شد. در ۵ آوریل ۱۹۶۳، هم به باغ وحش ملی در واشینگتن دی سی منتقل شد و ۱۷ سال در آنجا زندگی کرد. و پس از آن در ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۰ به گروه کوچکی از شامپانزه ها در باغ وحش کارولینای شمالی پیوست. هم از بیماری مزمن قلب و کبد رنج می برد. و در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۳، در سن ۲۵ سالگی، درگذشت. پس از مرگش، جسد هم برای کالبدشکافی به مؤسسه آسیب شناسی نیروهای مسلح تحویل داده شد. پس از کالبدشکافی، قرار بود او تاکسیدرمی شده و در موسسه اسمیتسونین به نمایش گذاشته شود، همان طور که شوروی سگ های فضایی پیشگام بلکا و استرلکا را به نمایش گذاشت. بااین حال، این طرح پس از و
اکنش منفی عمومی کنار گذاشته شد. اسکلت هم در مجموعه موزه ملی بهداشت و پزشکی، سیلور اسپرینگ، مریلند، نگهداری می شود و بقیه بقایای هم نیز در تالار مشاهیر فضایی بین المللی در الماگوردو، نیومکزیکو به خاک سپرده شد. سرهنگ جان استپ در مراسم یادبود، در مدح او متنی خواند. مینی، شامپانزه پشتیبان هم، تنها شامپانزه ماده ای بود که برای برنامه مرکوری آموزش دیده بود. پس از پایان نقش او در برنامه مرکوری، مینی بخشی از یک برنامه پرورش شامپانزه نیروی هوایی شد و نه فرزند به دنیا آورد و به بزرگ کردن فرزندان چندین عضو دیگر کلونی شامپانزه کمک کرد. او آخرین شامپانزه اخترشناس بازمانده بود و در ۱۴ مارس ۱۹۹۸ در سن ۴۱ سالگی درگذشت.
قضیه بِلَکمن یک روش کلی برای محاسبه تغییر امپدانس ناشی از بازخورد در یک مدار است. این قضیه توسط رالف بیب بلکمن در سال ۱۹۴۳ منتشر شد، توسط جان چوما به تحلیل گذر سیگنال مرتبط شد و توسط آر دی میدلبروک در قضیه عنصر اضافی و مدل بهره مجانبی سولومون روزن استارک محبوبیت یافت. رویکرد بلکمن منجر به فرمول امپدانس "Z" بین دو پایانه انتخاب شده از یک تقویت کننده با بازخورد منفی به عنوان فرمول بلکمن می شود: که در آن "ZD" = امپدانس با غیرفعال بودن بازخورد، "TSC" = انتقال حلقه با اتصال کوتاه سیگنال-کوچک دردوسَر جفت پایانه انتخاب شده، و "TOC" = انتقال حلقه با مدار باز دوسَر جفت پایانه. انتقال حلقه همچنین به عنوان نسبت بازگشت نامیده می شود. فرمول بلکمن را می توان با نتیجه میدلبروک برای امپدانس ورودی "Z" در یک مدار براساس قضیه عنصر اضافی مقایسه کرد: که اینجا: فرمول بلکمن را می توان با نتیجهٔ گذرسیگنال چوما نیز مقایسه کرد: که اینجا formula_10 مقدار formula_11 تحت شرایطی است که پارامتر انتخاب شده "P" روی صفر تنظیم شده باشد، نسبت بازگشت formula_12 با تحریک صفر ارزیابی می شود و formula_13 است formula_12 برای مورد مقاومت منبع اتصال ک
وتاه. همانند نتیجهٔ عنصر اضافی، تفاوت ها در دیدگاهی است که به فرمول منتهی می شود.
فتیله شمع () نخ شمع یا فتیله چراغ معمولاً از پنبه بافته شده ساخته می شود و شعله شمع یا چراغ موشی را نگه می دارد. فتیله شمع با استفاده از خاصیت مویینگی کار می کند؛ یعنی سوخت را به سمت شعله می کشاند. زمانی که سوخت مایع، که معمولاً همان موم ذوب شده شمع است، به شعله می رسد، بخار شده و می سوزد. به عبارت دیگر، فتیله، موم مایع را به درون شعله می کشاند تا بسوزد. فتیله شمع در نحوه سوختن شمع تأثیرگذار است. از جمله ویژگی های مهم فتیله می توان به قطر، سفتی، مقاومت در برابر آتش و نحوه محکم شدن آن اشاره کرد. گاهی اوقات فتیله ها به صورت نواری بافته می شوند تا هنگام سوختن به داخل شعله خم شوند و به این ترتیب، خودبه خود بسوزند و نیاز به کوتاه کردن نداشته باشند. اندازه فتیله تعیین می کند چه مقدار سوخت به شعله منتقل شود.
بلبل () رمانی در ژانر داستان تاریخی از نویسندهٔ آمریکایی کریستین هانا است که در سال ۲۰۱۵ توسط انتشارات سینت مارتین منتشر شد. این کتاب روایتگر داستان دو خواهر در فرانسه در دوران جنگ جهانی دوم است که برای بقا و مقاومت در برابر اشغال آلمان نازی تلاش می کنند. هانا این اثر را با الهام از روایت هایی دربارهٔ زنی بلژیکی به نام آندره دو یونگ نوشته است؛ زنی که به خلبانان سرنگون شدهٔ متفقین کمک می کرد تا از قلمروی نازی ها بگریزند. "بلبل" پس از انتشار، در فهرست های پرفروش بسیاری قرار گرفت. تا سال ۲۰۲۱، این کتاب به ۴۵ زبان ترجمه شده و بیش از ۴٫۵ میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رسیده است. بازخورد. نشریهٔ "یواس ای تودی" به این کتاب ۳٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد. "کِرکِس ریویوز" در نقدی دربارهٔ رمان نوشت: «گرایش [هانا] به احساساتی کردن، از جدیت این داستان می کاهد… با این حال، اثری محترم و درگیر کننده است که خواننده را با خود همراه می سازد.» این رمان فروش چشم گیری داشت؛ به مدت ۴۵ هفته در فهرست پرفروش ترین آثار داستانی گالینگور ان پی آر قرار گرفت و ۲۰ هفته نیز در فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز حضور داشت.
باشگاه فوتبال زیر ۲۳ سال اینتر میلان (به ) یک تیم فوتبال ایتالیایی است که به عنوان تیم ذخیره باشگاه فوتبال اینتر میلان فعالیت می کند. این باشگاه که در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۵ تأسیس شد و در سری سی و به رقابت می پردازد. تاریخچه. در فوریهٔ ۲۰۲۵ جوزپه ماروتا رئیس باشگاه فوتبال اینتر میلان از برنامه های باشگاه برای راه اندازی یک تیم ذخیره از فصل ۲۶–۲۰۲۵ خبر داد. این باشگاه چهارمین تیم ذخیره معرفی شده در فوتبال ایتالیا پس از باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن، باشگاه فوتبال زیر ۲۳ سال آتالانتا و آ.ث. میلان فوتورو، در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ رسماً به سری سی راه یافت و جایگزین باشگاه فوتبال اسپال شد که از رقابت ها کنار گذاشته شده بود. استفانو وکی به عنوان نخستین سرمربی تاریخ تیم منصوب شد. این تیم در چنترو اسپورتیوو جیاچینتو فاکتی که با نام «اینتره لو» نیز شناخته می شود، تمرین می کند؛ مجموعه ای با مساحت ۳۰٬۰۰۰ متر مربع که امکانات حرفه ای تمرین و آموزش را در محدودهٔ بین محله های «نیگواردا» و «برسو» در شمال میلان فراهم می کند. ورزشگاه. این باشگاه مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه بریانتئو در شهر مونزا حدود ۱۵ کیلومتری (۹ مایلی) شمال-شرقی میلان ب
رگزار می کند.
آنجلا وینبوش (زاده ) خواننده، ترانه سرا، آهنگساز آمریکایی است.
الکس وینستون با نام کامل الکساندرا لی وینستون (زاده ) خواننده، ترانه سرا آمریکایی است.
لن آمپی سیلین () یک داروی آنتی بیوتیک از دسته پنی سیلین ها است. این دارو استری از آمپی سیلین است؛ پس از مصرف خوراکی لن آمپی سیلین، به سرعت به آمپی سیلین تشکیل می شود. این دارو پروتئین های اتصال دهنده پنی سیلین باکتریایی (ترانس پپتیداز) را مهار می کند و در برابر طیف گسترده ای از عفونت های باکتریایی مؤثر است.
آلمه سیلین () همچنین با نام پنی سیلین O شناخته می شود,، یک پنی سیلین است که از نظر عملکرد آنتی بیوتیکی مشابه پنی سیلین G است. این دارو با جداسازی از پنی سیلین کریزوژنوم به دست می آید.
سیکلاسیلین () یک آنتی بیوتیک آمینوپنی سیلین است. طیف فعالیت آن مشابه آمپی سیلین است، اگرچه نسبت به آمپی سیلین کمتر به بتالاکتامازها حساس است و فراهمی زیستی بسیار بالاتری دارد. یک کارآزمایی بالینی تصادفی بزرگ و دوسوکور که در سال ۱۹۷۸ میلادی منتشر شد نیز نشان داد که سیکلاسیلین با عوارض جانبی به طور قابل توجهی کمتر و خفیف تری نسبت به آمپی سیلین همراه است؛ مطالعات بعدی به نظر می رسد این تحمل پذیری بهبود یافته را دست کم در کودکان تأیید کردند.
کوئیناسیلین () یک آنتی بیوتیک پنی سیلینی است که می تواند آنزیم های بتا-لاکتاماز را به صورت برگشت پذیر غیرفعال کند. فعالیت آن علیه استافیلوکوکوس اورئوس بسیار قوی تر از سایر ارگانیسم های گرم مثبت است.
سفسومید () یک آنتی بیوتیک از گروه سفالوسپورین ها است.
نیتروسفین () یک سوبسترای سفالوسپورین کروموژنیک است که به طور معمول برای تشخیص وجود آنزیم های بتالاکتاماز تولید شده توسط میکروب های گوناگون استفاده می شود. مقاومت با واسطه بتالاکتاماز در برابر آنتی بیوتیک های بتالاکتام مانند پنی سیلین، مکانیسم مقاومت گسترده ای برای تعدادی از باکتری ها از جمله اعضای خانواده انتروباکتریاسه، گروه اصلی باکتری های گرم منفی روده ای، است. روش های دیگری برای تشخیص بتالاکتاماز از جمله PCR وجود دارد. با این حال، نیتروسفین امکان تشخیص سریع بتالاکتاماز را با استفاده از مواد کم و تجهیزات ارزان قیمت فراهم می کند.
سفوسلیس () یک داروی سفالوسپورین نسل چهارم است. این دارو به طور گسترده در ژاپن و چین در درمان بالینی عفونت های گوناگون گرم مثبت و گرم منفی استفاده می شود. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که سفوزلیس در درمان عفونت های تنفسی و دستگاه ادراری مؤثر است.
سفماتیلن () یک داروی آنتی بیوتیک سفالوسپورین خوراکی فعال است. این دارو در ژاپن توسعه یافت و نخستین بار در سال ۱۹۹۲ میلادی معرفی شد. این دارو در شرایط آزمایشگاهی (in vitro)، سفماتیلن در برابر انواع باکتری های گرم مثبت و گرم منفی، از جمله استرپتوکوک پیوژنز و نایسریا گونوره، بسیار فعال است.
سفلوپرنام () یک داروی سفالوسپورین نسل چهارم است. این دارو در سال ۲۰۰۸ توسط شرکت داروسازی کوبیست که اکنون منحل شده است، ثبت اختراع شد. یک کارآزمایی بالینی در سال ۱۹۹۷ نشان داد که سفلوپرنام در برابر ذات الریه باکتریایی بسیار مؤثر است.
چاک منجونی (; – ) نوازنده فلوگل هورن، موزیسین جاز و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. او در دهه ۱۹۶۰ به عنوان عضوی از گروه آرت بلیکی به شهرت رسید و بعدها به همراه برادرش، گپ، گروه جاز برادرز را رهبری کرد و در سال ۱۹۷۷ با تک آهنگ جاز-پاپ خود با نام «حس خیلی خوبی دارد» به موفقیت بین المللی دست یافت. اوایل زندگی. منجونی در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۰ در راچستر، نیویورک، از والدینی ایتالیایی-آمریکایی متولد شد و در آنجا بزرگ شد. پدر و مادرش از علاقه مندان موسیقی جاز بودند و صاحب یک فروشگاه خواربار فروشی به نام منجونی بودند. منجونی در دوران دبستان درس موسیقی را با پیانو شروع کرد، اما بعدها به دنبال تماشای فیلم «مرد جوان با شیپور» به ترومپت روی آورد. او به همراه برادر پیانیستش، گپ، در دبیرستان یک گروه موسیقی تشکیل داد و در جلساتی با دیزی گیلسپی و مایلز دیویس نواخت.
یک انیمهٔ بلند ژاپنی محصول سال ۲۰۱۰ است. این فیلم که از مجموعهٔ تلویزیونی هاچ زنبور عسل اقتباس شده، در گیشهٔ ژاپن در رتبهٔ ششم قرار گرفت. این فیلم آخرین محصول گروه تی ای سی قبل از بسته شدن آن در اوت ۲۰۱۰ بود.
مرد عینکی با نام سابق جلبک فیلمی کمدی-اکشن ایرانی به کارگردانی کریم امینی، تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی محصول سال ۱۴۰۲ است. این فیلم از ۱ مرداد ۱۴۰۴ در سینماهای ایران اکران شد. خلاصه داستان. این فیلم دربارهٔ مردی به نام حلیم رایگان است که کاری جز تمیز کردن سرویس بهداشتی پارک ندارد. او که به دلیل گرفتن هزینه سرویس از مردم اخراج می شود و با داد و فریاد شروع به اعتراض می کند. در مدت کمی کلیپ داد و فریاد حلیم که حالا نامش را به کامبوزیا تغییر داده، در فضای مجازی بین همه می چرخد. پلیس به خانه حلیم می ریزد و او را به بازداشتگاه می برد. در زندان کاراکتر حلیم می فهمد که به دلیل شباهتش به یک تروریست به نام گرگ (Wolf) تحت تعقیب پنتاگون است و برای تحویل حلیم سی میلیون دلار جایزه تعیین کرده است. پدر او برای بدست آوردن جایزه میخواهد او تحویل بدهد که در راه ...