Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الکساندر تریفونوویچ تواردوفسکی (; ; - ۱۸ دسامبر ۱۹۷۱) شاعر، نویسنده، ویراستار و روزنامه نگار اهل شوروی سابق و سردبیر مجله ادبی "نووی میر" از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ و ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ بود. در طول سردبیری او، مجله "یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ" توسط الکساندر سولژنیتسین منتشر شد. او بیشتر به خاطر شعر طنز حماسی خود ""("Vasili Tyorkin") شناخته شده است. زندگی نامه. تواردوفسکی در یک خانواده روسی در زاگوریه در اسمولنسکی آویزد استان اسمولنسک در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. در زمان تولد او، خانواده در مزرعه ای زندگی می کردند که پدرش به صورت اقساطی از بانک زمین دهقانی خریداری کرده بود. پدر تواردوفسکی، پسر یک سرباز بی زمین، آهنگر بود. مزرعه در زمین فقیرانه ای قرار داشت، اما پدر تواردوفسکی آن را دوست داشت و به آنچه که از طریق سال ها کار سخت به دست آورده بود، افتخار می کرد. او این عشق و غرور را به الکساندر منتقل کرد. پدر تواردوفسکی مردی علاقه مند به مطالعه و باهوش بود که اغلب برای الکساندر و بقیه اعضای خانواده کتاب می خواند. الکساندر از دوران کودکی با آثار الکساندر پوشکین، نیکولای گوگول، میخائیل لرمانتوف، نیکولای نکراسوف و دیگران آشنا
شد. او در جوانی شروع به سرودن شعر کرد. در ۱۳ سالگی برخی از شعرهای خود را به معلم جوانی نشان داد و او انتقادات گمراه کننده ای به او کرد و به او گفت که شعر باید تا حد امکان نامفهوم سروده شود. اولین شعر منتشر شده او "کلبه ای جدید" بود که در روزنامه " "روستای اسمولنسک" " چاپ شد. پس از انتشار، او اشعار خود را جمع آوری کرد و به شاعر، میخائیل ایزاکوفسکی نشان داد. الکساندر بعداً به تأثیر ایزاکوفسکی اذعان کرد و گفت که او تنها شاعر شوروی بوده است که تأثیر مفیدی بر او داشته است. او به دلیل فقر مدرسه روستا را تنها پس از گذراندن چهار کلاس ترک کرد و خود را تماماً وقف ادبیات کرد. در سن ۱۸ سالگی به اسمولنسک رفت، اما نتوانست اثر ادبی پیدا کند. در زمستان ۱۹۳۰، پس از بازدید از مسکو، به روستای زادگاهش بازگشت. در این دوره با کمک یکی از مقامات حزبی وارد مؤسسه آموزشی شد، اما در آنجا تحصیلات خود را به پایان نرساند. تحصیلات خود را بعدها در انستیتوی تاریخ، فلسفه و ادبیات مسکو به پایان رساند. شعر او "سرزمین موراویا" در سالهای ۱۹۳۴–۱۹۳۶ سروده شد و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این شعر، همراه با دیگر شعر روایی اولیه اش، "جاده سوسیالیسم
" (۱۹۳۱)، محصول تلاش تواردوفسکی برای کنار آمدن با جمع سازی بود. او جایزه استالین را برای "سرزمین موراویا دریافت" کرد. پدر تواردوفسکی در دوران جمع سازی در اتحاد جماهیر شوروی به کولاک بودن متهم شد. در سال ۱۹۳۰، پس از اینکه الکساندر به اسمولنسک نقل مکان کرد، پدرش از ترس دستگیری از خانه فرار کرد. در سال ۱۹۳۱، به غیر از الکساندر، تمام خانواده از زاگوریه تبعید شدند. خانواده چندین سال از جایی به مکان دیگر رفتند، از هم جدا شدند و دوباره گرد هم آمدند و به دنبال کار و امنیت بودند. برخی از آنها مدتی را در اردوگاه های کار گذراندند. اورلاندو فیگس احساس ناراحتی الکساندر را از نحوه رفتار با خانواده اش توصیف می کند و در عین حال برای خودش، حرفه اش و پیشرفت های خلاقانه اش می ترسید اگر بخواهد فعالانه به آنها کمک کند. در اوت ۱۹۳۱، زمانی که پدر و برادرش به طور غیرمنتظره به محل کارش به اسمولنسک رسیدند، الکساندر با پلیس تماس گرفت و پدرش دستگیر شد. به احتمال زیاد اگر تواردوفسکی برای کمک به پدر کولاکش (از نظر بسیاری یک عنصر خطرناک و جنایتکار) دیده می شد، در کنار پدرش دستگیر می شد. تواردوفسکی در شعر متاخر خود به نام «به حق حافظه» (۱۹۶
۸) به گناهی که نسبت به پدرش احساس می کرد، اذعان داشت. در سال ۱۹۳۹، او در راهپیمایی به سمت غرب بلاروس، و همچنین در جنگ زمستانی شرکت کرد، در آنجا او بخشی از «تیپ نویسندگان» بود که شعر میهنی می سرود. او در سال ۱۹۴۰ به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی پیوست و در طول جنگ جهانی دوم خبرنگار جنگ بود. او در اوایل جنگ، به طور مستقل روی شعر خود ""("Vasili Tyorkin") کار کرد. در طول سال های پس از جنگ، او به عنوان سردبیر "نووی میر (Novy Mir)"، یک مجله ادبی اثرگذار، خدمت کرد. او در سال ۱۹۴۹ سردبیر این مجله شد. او در سال ۱۹۵۴ به دلیل انتشار مقالات غیرقابل قبول رسمی توسط و. پومرانتسف، فئودور آبراموف و م. شچگلوف از سمت خود برکنار شد. او دوباره در ژوئیه ۱۹۵۸ سردبیر اصلی شد. تواردوفسکی سخت جنگید تا حتی به رغم عدم تأیید رسمی، استقلال سنتی "نووی میر" را حفظ کند، در طول سردبیری او، این مجله کتابهای "ذوب" ایلیا ارنبورگ را در سال ۱۹۵۴، "عروسی وولوگدا" اثر الکساندر یاشین در سال ۱۹۶۲ و "روزی از زندگی ایوان دنیسوویچ" اثر الکساندر سولژنیتسین را در سال ۱۹۶۲ منتشر کرد. در آن سال ها، مجله اوکتیابر، با سردبیری "" کوچتوف، همتای طرفدار شوروی، ضد
غربی و ضد لیبرال "نووی میر" تواردوفسکی بود. در فوریه ۱۹۷۰، تواردوفسکی از "نووی میر" برکنار شد. وی که از دست دادن مجله ای که برای او اهمیت زیادی داشت، برایش سخت بود، سلامتی اش به هم ریخت و در دسامبر ۱۹۷۱ درگذشت. میراث. واسیلی تیورکین. محبوب ترین شعر بلند تواردوفسکی، واسیلی تیورکین ("" ، ۱۹۴۱–۱۹۴۵)، دربارهٔ یک سرباز عادی در جنگ آلمان و شوروی است. این شعر پر از طنز، سرود خوش بینی و تدبیر سرباز روسی بود. به طور شگفت انگیزی غیرسیاسی، زمینی و عمداً عاری از هر گونه قهرمانی زیبا بود. فصل به فصل چاپ شد و بلافاصله در روزنامه ها و مجلات به جبهه فرستاده شد و توسط دیمیتری اورلوف از طریق رادیو خوانده شد. تواردوفسکی دومین جایزه استالین خود را برای "واسیلی تیورکین دریافت" کرد. این شعر توسط منتقدان به عنوان یک شاهکار شناخته می شود که به دلیل «طنز خوب مثبت، رهایی از تعصبات، و نزدیکی آن به واقعیت زندگی &lt;شوروی&gt;»، «یک افق ملی و حتی بین المللی» قابل توجه است. همچنین به عنوان اثری که در دوران رژیم استالین نوشته شده است، منحصر به فرد است، زیرا فاقد محتوای ایدئولوژیک، تجلیل از استالین و دولت شوروی، و لحن پیروزمندانه ای است که
برای یک اثر «رئالیسم سوسیالیستی» لازم بود. همسر تواردوفسکی در سال ۱۹۴۳ نوشت: «این تصور را دارم که تلفظ نام شما در اینجا خطرناک است»، اما محبوبیت شعر آن را از سانسور نجات داد. دیگر آثار. شعر تواردوفسکی با مضمون جنگ جهانی دوم، "خانه ای در کنار جاده"، پایه ای برای مجموعه سمفونیک والری گاوریلین در سال ۱۹۸۴ با همین نام بود. در سال ۱۹۶۳، "تواردوفسکی تیورکین را در دنیای دیگر" منتشر کرد، طنزی دربارهٔ زندگی روزمره در اتحاد جماهیر شوروی و استالینیسم. تیورکین برای مدت کوتاهی وارد جهنم می شود و متوجه می شود که جهنم بسیار شبیه زندگی روزمره در اتحاد جماهیر شوروی است.
برش های زندگی فیلمی شامل گلچین بلند و ترسناک از فیلمساز مستقل آنتونی جی سامنر است که به وحشت زندگی روزمره می پردازد. تولید این فیلم ۴ سال طول کشید و سر انجام در سال ۲۰۱۰ به پایان رسید. موضوع. در داستان فیلم کلیه موارد ترسناک شامل انگل های جنسی، روده زدایی، زامبی ها، قاتلان زنجیره ای، کودکان شیاطین، شرورهای خشن، کارمندان اداره هار، بیگانگان، مومیایی ها، جنگجویان اسکلت، خون آشام ها، گرگینه ها، اژدها، مدوزا، جانوران، غول ها، روبات ها، سیکلوپ ها و جنین های خشمگین کتاب های طرح زندگی از گوشت پوشانده شده در برش های زندگی اثر آنتونی جی سامنر جمع شده اند (گالری ترس). میرا (کایلی ویلیامز) دچار فراموشی شده و در مقابل یک متل کثیف کنار جاده ای از خواب بیدار می شود. او سرنخ هایی را برای یافتن هویت خود در صفحات سه کتاب طراحی صحافی شده جستجو می کند، که در هر کتاب می تواند نمایانگر جنبه ای از زندگی روزمره، که شاید زندگی او باشد. با اطمینان از اینکه شخصیت های این کتاب ها در اطراف متل پرسه می زنند، واقعیت میرا شروع به فروپاشی می کند. آیا این تصورات واقعی است یا او دیوانه می شود؟ میرا ناامید به مراقبان متل روی می آورد تا بعدی وا
قعی را که در کتاب های پوشیده از گوشت بسته شده و سرنوشتی را که برای او در نظر گرفته اند کشف کند. در خانه … در محل کار … در بازی … وحشت هرگز دور نیست."
اکستروژن ضربه ای یکی از انواع فرآیندهای اکستروژن (روزن رانی) است که برای شکل دهی مواد از طریق نیروی پرس و با سرعت بالا استفاده می شود. این فرآیند قابلیت این را دارد تا قطعاتی با شکل نزدیک به محصول نهایی و تلرانس ابعادی مناسب تولید کند. اکستروژن ضربه ای شامل اکستروژن مستقیم، معکوس و ترکیبی است که بر اساس جهت حرکت سنبه و جریان ماده نسبت به هم تقسیم بندی می شوند. این روش عمدتا بر روی موادی با استحکام کم مانند آلومینیوم، مس و... قابلیت انجام دارد. پارامترها و ویژگی های مختلفی مانند سرعت سنبه، زاویه ورود قالب و... بر این فرآیند و خواص قطعه تولیدشده تاثیرگذار خواهند بود. معرفی فرآیند. در فرآیند اکستروژن ضربه ای، قطعه خام فلزی وارد قالب می شود و سپس یک سنبه، با نیروی چند صد تن و با سرعت بالا، به آن ضربه می زند. در نتیجه، ماده تحت فشار زیاد قرار گرفته و از طریق فضای موجود میان سنبه و قالب که تنها مسیر خروج است، جریان یافته و شکل داده می شود. این فرآیند بر اساس جهت حرکت سنبه و جریان ماده نسبت به هم، سه نوع اصلی دارد که عبارت اند از: از آنجایی که در اکثر موارد ماده در دمای اتاق است، اکستروژن ضربه ای را می توان یک فرآین
د شکل دهی سرد در نظر گرفت. تغییر شکل پلاستیک در دمای اتاق منجر به کرنش سختی می شود که دلیل آن حرکت نابجایی ها در ساختار شبکه ماده است. این امر با افزایش استحکام و کاهش همزمان شکل پذیری همراه است. همچنین با توجه به انجام فرآیند در دمای اتاق، پس از فرآیند شکل دهی انقباض چندانی رخ نمی دهد و تلرانس های ظاهری قطعه مطابق تلرانس های قالب خواهد بود. بنابراین، در بسیاری از موارد نیازی به مراحل پردازش بیشتری نیست. برای قطعات فنجانی شکل تولیدشده با روش اکستروژن ضربه ای، حداکثر ارتفاع ممکن قطعه به عوامل مختلفی بستگی دارد. برای مثال در قوطی های گرد ساخته شده از آلومینیوم غیر آلیاژی نسبت 10:1 بین ارتفاع و قطر داخلی قوطی را می توان با یک مرحله اکستروژن ضربه ای به دست آورد. برای ساخت قوطی های بلندتر ممکن است تعداد عملیات بیشتری نیاز باشد. ساخت قوطی های مستطیلی نیز با این روش شدنی است اما به راحتی قوطی های استوانه‎ ای نیست. بررسی ها نشان داده که در طول فرآیند اکستروژن نیرو تا حدی بالا رفته و پس از آن کاهش می یابد. در واقع نیروی اکسترود دارای یک قله است که با افزایش استحکام کششی ماده، افزایش می یابد و به ساختار ماده نیز حساس ا
ست. فنجان های استوانه ای جدار نازک با اکستروژن ضربه ای معکوس، از آلیاژ ریخته گری اصلاح شده تشکیل می شوند و بهبود کارپذیری (به انگلیسی: Workability) قطعه کار با اصلاح دانه بندی به دست می آید. همچنین در طول این فرآیند، یک خروج از مرکز δ غیرقابل اجتناب در فنجان رخ می دهد که به جنس قطعه کار وابسته نیست. مشخص شده است که از طریق حداکثر خروج از مرکز بدون ایجاد ترک می توان کارپذیری قطعه کار را ارزیابی کرد. اگر چه اکستروژن ضربه ای دارای مزایایی در تولید قطعات فنجانی شکل جدار نازک با بهره وری بالاست، اما کاربرد آن به مواد با استحکام کم محدود می شود. برای اجرای رضایت بخش اکستروژن ضربه ای، بدون بزرگ کردن نسبت جرم سنبه به جرم قطعه خام، لازم است نسبت های اکستروژن در مقایسه با اکستروژن معمولی که فشار اعمال شده به صورت پیوسته است، کوچک باشد. بنابراین فرآیند اکستروژن ضربه ای در ساخت قطعات کوچک قابل انجام است اما برای قطعات بزرگ تر به دلیل نسبت اکستروژن بالاتر و در نتیجه ی آن الزام استفاده از نسبت جرم سنبه به قطعه بزرگ، فرآیند غیرعملی خواهد بود. مزایای فرآیند. از آنجایی که این یک روش سردکار است، نیازی به گرم کردن قطعه کار از ق
بل نیست و در زمان و هزینه صرفه جویی می شود و در عین حال می توان از مزایای کار سرد بهره مند شد. همچنین خود فرآیند نیز فرآیندی سریع است زیرا تنها یک ضربه برای شکل دهی ماده لازم است. به علاوه هزینه های ابزارسازی آن کمتر است، در حالی که خود ابزارها نیز عمر طولانی تری نسبت به سایر تکنیک ها دارند. از نظر کارایی، فرآیند اکستروژن ضربه ای خروجی بالایی دارد، با حداقل مواد زاید. از دیگر مزایای اکستروژن ضربه ای می توان به افزایش مقاومت در برابر خوردگی، چیدمان یکنواخت دانه ها و ایجاد محصولات نهایی سبک تر اشاره کرد. علاوه بر این، قطعات تولید شده دقت ابعادی و پرداخت سطح خوبی دارند و برای دستیابی به محصول نهایی عمدتا نیازی به ماشینکاری های بعدی نخواهد بود . مواد قابل استفاده در فرآیند. آلومینیوم و آلیاژهای آلومینیوم، مس و آلیاژهای مس، فولادهای کربنی، فولادهای آلیاژی و فولادهای زنگ نزن، تیتانیم، روی و منیزیم را می توان با این روش اکسترود کرد. آلیاژهای آلومینیوم به خوبی با اکستروژن ضربه ای سرد سازگار هستند. آلیاژهای با استحکام کمتر و انعطاف پذیرتر، مانند آلومینیوم 1100 و 3003، راحت ترین آلیاژها برای اکسترود هستند. البته هنگامی
که در محصول نهایی به خواص مکانیکی بالاتری نیاز باشد، از گریدهایی با قابلیت عملیات حرارتی استفاده می شود. برای مثال فشار نسبی در اکستروژن سرد برای پنج نمونه از آلیاژهای مختلف آلومینیوم آنیل شده به این صورت محاسبه شده است (آلیاژ 1100=1.0): جنس ابزارهای فرآیند. فولادهای ابزار مورد استفاده در ساخت برخی قسمت های قالب اکستروژن آلومینیوم: کاربردهای فرآیند. قطعات تولید شده از اکستروژن ضربه ای از قطعات فنجانی ساده مانند کاسه های فیلتر هوای فشرده، محفظه سوئیچ ها و پیستون های ترمز گرفته تا قطعات پیچیده مانند سیلندرهای آیروسل، و قوطی های آجدار، اتصالات الکتریکی، محفظه های موتور، قطعات لوازم خانگی، شفت های پلکانی، پولی ها و مبدل های حرارتی را شامل می شود. همچنین آلومینیومی (مانند تیوب خمیردندان، چسب، رنگ و...) نیز با این روش تولید می گردند. از این فرآیند در تولید بدنه و درب باتری ها نیز استفاده می شود. گفته می شود با اکستروژن ضربه ای، می توان تا پنج برابر قطعات بیشتری نسبت به کشش عمیق ساخت، در حالی که استفاده از مواد نیز بسیار بیشتر است. از اکستروژن ضربه ای سرد همچنین می توان در تولید قطعات فنجانی شکل با دیواره های دو فل
زی ، از جنس دو فلز غیرمشابه، استفاده کرد.
انتشارات واتیکان () یک ناشر است که توسط سریر مقدس در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد. مسئول انتشار اسناد رسمی کلیسای کاتولیک روم از جمله مهر و موم پاپ و کتاب های منشور است. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵، پاپ فرانسیس فرمان داد که انتشارات واتیکان در نهایت به دبیرخانه تازه تأسیس ارتباطات در کوریای رم ادغام خواهد شد.
لئوپولد آوگوست آبل (؛ ۲۴ مارس ۱۷۱۸ – ) آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل آلمان بود. او نواختن ویولن را از فرانتس بندا فرا گرفت و در ارکستری در براونشوایگ مشغول به کار شد، تا آنکه به عنوان رهبر ارکستر دربار «» (۱۷۵۸)، «» (۱۷۶۶) و «دوک شورین» (۱۷۷۰) انتخاب شد. با این حال او هرگز به شهرت برادر بزرگش کارل فریدریش آبل نرسید.
کویورفول () یک تئوری الهیات مسیحی است که خانواده های پرجمعیت را موهبتی از جانب خداوند می داند. این امر باعث تشویق تولید مثل، پرهیز از همه اشکال پیشگیری از بارداری، و همچنین تنظیم خانواده طبیعی، و عقیم سازی می شود. برخی منابع از موضع کویورفول به عنوان مشیت الهی یاد کرده اند، در حالی که منابع دیگر آن را صرفاً به عنوان مظهر تولدگرایی معرفی کرده اند. بیشتر در ایالات متحده آمریکا رایج است، اما طرفداران آن در کانادا کانادا، استرالیا، نیوزیلند، بریتانیا و در جاهایی دیگر نیز هستند. یک تخمین در سال ۲۰۰۶ تعداد خانواده هایی که این فلسفه را پذیرفته اند از «هزاران تا ده ها هزار نفر» را نشان می دهد. تاریخچه. با پیشرفت روش های پیشگیری از تولد در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، بسیاری از جنبش های راست مسیحی بیانیه های رسمی علیه استفاده از آن ها صادر کردند و به ناسازگاری آن ها با عقاید و آرمان های کتاب مقدس اشاره کردند. علاوه بر این، کسانی معتقدند که مدل «رشد درونی» کویورفول تجلی گرایش گسترده تری است که در سبک زندگی گروه هایی مانند یهودیت ارتدکس (به ویژه حریدی و یهودیت حسیدی منعکس شده است) و برخی مسیحیان از جمله ارتدوکس ک
الوینیسم هلند، آناباپتیست سنتی (مانند آمیش، منونایت های مستعمره قدیمی و برخی منونایت های محافظه کار)، برخی از متدیست های سنتی جنبش مقدس محافظه کارانه و لاستادینیسم دیده می شود. دیدگاه. جنبش هایی مانند کویورفول به مزامیر ۱۲۷ از کتاب مقدس، جنبه سیاسی داه اند، همراه با یک سیستم اعتقادی که از کنترل تولد اجتناب می کند و معتقد است که خداوند تعداد مناسبی فرزندان را به آنها خواهد داد. آنها به معنای واقعی کلمه بر این باورند که هر کسی که بیشترین نوزاد را داشته باشد برنده است و آن را مبارزه اساسی سیاسی و معنوی می دانند. مضمون مزامیر ۱۲۷ عبارت است از: یکی از نویسندگان مرتبط با کویورفول گفته است: «این رحم است که «بذر الهی» را دریافت و تغذیه می کند که بیرون خواهد آمد تا نور در تاریکی باشد و اعمال شیطان را در این جهان نابود کند. خدا به دنبال ارتش است. … رحم سلاحی قدرتمند در برابر شیطان است. برخی از زنان از آوردن نوزاد به این دنیای شیطانی می ترسند، اما این یکی از مهم ترین دلایل بچه دار شدن است – روشنایی در این دنیای تاریک!»
در دهه ۱۹۴۰ در جامعه شناسی رویدادهای زیر رخ داد: ۱۹۴۳. از ژان پل سارتر کتاب هستی و نیستی منتشر شد.
دیدگاه مسیحیان در مورد پیشگیری از بارداری () قبل از قرن بیستم، سه شاخه اصلی مسیحیت - کلیسای کاتولیک، ارتدکس و پروتستانتیسم - از جمله اصلاح طلبان برجسته پروتستان مارتین لوتر و ژان کالون به طور کلی دارای دیدگاهی انتقادی برای پیشگیری از بارداری داشتند با این حال، امروزه در میان فرقه های مسیحی، دیدگاه های گوناگونی در مورد کنترل موالید وجود دارد که از پذیرش پیشگیری از تولد گرفته تا جنبش کویورفول که پیشگیری از بارداری را مجاز نمی داند و معتقد است مسیحیان باید خانواده های پرجمعیت داشته باشند.
فرانتس بندا (؛ – ) آهنگساز، موسیقی دان، کنسرت مایستر و نوازنده ویولن اهل پادشاهی بوهم بود که بیشتر طول عمر خود را با فعالیت در دربار فریدریش دوم، پادشاه پروس گذراند. او به عنوان کنسرت مایستر پادشاه، در یک بازهٔ زمانی چهل ساله بیش از ۵۰٬۰۰۰ کنسرتو اجرا کرد. از شاگردان او می توان به لئوپولد آوگوست آبل اشاره کرد.
سیگوریون بیرگیر سیگورذسون (به ایسلندی Sigurjón Birgir Sigurðsson؛ زاده ۲۷ اوت ۱۹۶۲)، معروف به شیون (Sjón ; ؛ به معنای «دید» و مخفف نام او)، نویسنده، شاعر، فیلم نامه نویس، نمایشنامه نویس، آهنگساز، ترانه سرا، موسیقی دان، و نویسنده کودکان اهل ایسلند است. شیون اغلب با خواننده بیورک همکاری می کند و در گروه آلترناتیو راک ایسلندی از ریکیاویک به نام حبه قند (The Sugarcubes) در نقش جانی تریمف اجرا کرده است. آثار او به ۳۰ زبان ترجمه شده است. زندگی شخصی. شون در لندن زندگی و کار کرده است، اما در حال حاضر با همسرش در مرکز ریکیاویک زندگی می کند. او دو فرزند بالغ دارد. آثار ترجمه شده. روباس - ترجمه شایان جوادی
اپسین های جانوری گیرنده های جفت شده با پروتئین G و گروهی از پروتئین ها هستند که از طریق رنگ بر، معمولاً شبکیه، به نور حساس می شوند. هنگامی که اپسین ها به شبکیه متصل می شوند، به پروتئین های رتینیلیدین تبدیل می شوند، اما معمولاً بدون در نظر گرفتن آنها همچنان اپسین نامیده می شوند. برجسته ترین آنها در سلول های گیرنده نور شبکیه دیده می شوند. پنج گروه کلاسیک از اپسین ها در بینایی نقش دارند و واسطه تبدیل یک فوتون نور به سیگنال الکتروشیمیایی هستند که نخستین مرحله در آبشار انتقال بصری است. اپسین دیگری که در شبکیه چشم پستانداران یافت می شود، ملانوپسین، در ساعت زیستی شبانه روزی و واکنش نوری مردمک دخیل است اما در بینایی نقش ندارد. انسان ها در مجموع ۹ اپسین دارند. علاوه بر بینایی و درک نور، اپسین ها ممکن است دما، صدا یا مواد شیمیایی را نیز حس کنند. ساختار و کارکرد. اپسین های جانوری نور را تشخیص می دهند و مولکول هایی هستند که به ما امکان دیدن را می دهند. اپسین ها گیرنده های جفت شده با پروتئین G (GPCRs) هستند، که گیرنده های شیمیایی هستند و دارای هفت حوزه گذرنده هستند که یک جایگاه اتصال برای لیگاند را تشکیل می دهند. لیگاند ا
پسین ها کروموفور ۱۱- "سیس" -رتینال مبتنی بر ویتامین A است، که به صورت کووالانسی از طریق شیف باز به یک باقی مانده لیزین در حوزه گذرنده هفتم متصل می شود. با این حال، 11- "cis" -retinal فقط جایگاه اتصال را مسدود می کند و اپسین را فعال نمی کند. اپسین تنها زمانی فعال می شود که 11- "cis" -retinal یک فوتون نور را جذب کند و ایزومریزه شود به همه- "trans" -retinal, شکل فعال گیرنده، که سبب تغییرهای همسان در اپسین می شود، که یک آبشار انتقال نوری را فعال می کند. بنابراین، یک گیرنده شیمیایی به گیرنده نور یا photo(n) تبدیل می شود. در سلول های گیرنده نوری مهره داران، تمام "ترانس" رتینال آزاد می شود و با یک شبکیه ۱۱ "سیس" جدید ساخته شده از سلول های اپیتلیال شبکیه جایگزین می شود. علاوه بر ۱۱- "cis" -retinal (A1)، 11- "cis" -۳،4-didehydroretinal (A2) نیز در مهره داران به عنوان لیگاند مانند ماهیان آب شیرین یافت می شود. در مقایسه با اپسین های A1، اپسین های متصل به A2 دارای "λ" max و طیف جذبی هستند.
سلطه گرایی () یا الهیات سلطه گروهی از ایدئولوژی های سیاسی مسیحی است که به دنبال ایجاد ملتی است که توسط مسیحیان و بر اساس درک آنها از قوانین و احکام دینی کتاب مقدس اداره می شود.
عنایت الهی یا مشیت الهی () مداخله خدا در جهان هستی است. معمولاً بین «عنایت عام» که به حمایت مستمر خداوند از وجود و قانون طبیعی اشاره دارد و «عنایت خاص» که به مداخله فوق العاده خداوند در زندگی مردم اشاره دارد، تمایز قائل می شوند. معجزه به طور کلی در دسته دوم قرار می گیرد.
فیلیپ هری بروملی (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰ - درگذشته ۲۱ فوریه ۲۰۰۷) یک بازیکن کریکت انگلیسی بود که بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۶ برای وارویک شایر کریکت درجه یک بازی کرد. او در استراتفورد آپون آون، وارویک شایر به دنیا آمد و در وارویک درگذشت. زندگی نامه. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ او به استثنای چند مورد در حدود نیمی از مسابقات وارویک شایر بازی کرد، در مقابل اسکس در سال ۱۹۵۲، او ۱۲۱ گل به ثمر رساند، اما این تنها دست آورد او بود و در کل فصل ۱۹۵۲ میانگین ضربات او فقط ۲۱٫۸۸ بود. در بازی سال ۱۹۵۳ با ووسسترشر، او پنج ویکت اینینگ دوم برای ۶۱ ران گرفت، که تنها بازگشت او با پنج ویکت در یک اینینگ بود. اما در همان مسابقه تعویض شد، او با آف بریک های برت ولتون از صحنه خارج شد و از تیم کنار گذاشته شد. بروملی بعد از فصل ۱۹۵۴ کریکت را ترک کرد، اگرچه او بدون موفقیت برای یک مسابقه در سال ۱۹۵۶ بازگشت او تا سال ۱۹۶۸ به طور متناوب برای تیم دوم Warwickshire در مسابقات قهرمانی مناطق کوچک و قهرمانی دوم یازده بازی نمود
لئوپولد، شاهزاده آنهالت-کوتن (؛ – ) شاهزاده ای آلمانی از خاندان آسکانیا بود و فرمانروای آنهالت-کوتن بود که به موسیقی و اپرا (به ویژه اپراهای ژان-باتیست لولی) علاقمند بود و خود دستی در موسیقی داشت و ویولا دا گامبا می نواخت. دلیل شهرت او، استخدام یوهان سباستیان باخ به عنوان کاپل مایستر دربارش مابین سال های ۱۷۱۷ تا ۱۷۲۳ بود. در همین زمان بود که باخ آثاری چون "کنسرتوهای براندنبورگ" و "کلاویه خوش آهنگ" را نوشت. پس از مرگ لئوپولد در سن ۳۳ سالگی در اثر آبله، باخ کانتاتی را برای مراسم خاکسپاری او به نام "گریه کنید، فرزندان، برای همه دنیا گریه کنید" نوشت که تنها متن آن باقی مانده است.
چرخه بینایی ، فرآیندی در شبکیه است که مولکول شبکیه را برای استفاده در بینایی دوباره پر می کند. شبکیه کروموفور اکثر اپسین های دیداری است، به این معنی که فوتون ها را جذب می کند تا آبشار انتقال نور آغاز شود. هنگامی که پروتون جذب می شود، "شبکیه 11-cis" با خارج شدن از پروتئین اپسین به شبکیه "تمام ترانس" تبدیل می شود. هر مولکول شبکیه باید از سلول گیرنده نوری به RPE و عقب برود تا تازه شود و با اپسین دیگری ترکیب شود. این مسیر بسته آنزیمی "شبکیه ۱۱ سیس"، گاهی به نام جرج والد (۱۹۰۶–۱۹۹۷)، که جایزه نوبل را در سال ۱۹۶۷ برای تلاش خود در جهت کشف آن دریافت کرد، چرخه بینایی والد نیز نامیده می شود.
ابارِما کالِجاسیس یک گونه گیاهی از خانواده باقلاییان است. این گیاه بومی در دامنه شرقی مرکز کوردیلرا (Cordillera Central) در بخش انتیوکیا، کلمبیا است. درخت کوچکی است که در جنگل های بارانی کوهستانی یافت می شود.
بند زیرسطحی یا دیواره زیرسطحی ، سازه ای است که در یک سفره زیرزمینی با هدف جلوگیری از جریان طبیعی آب زیرزمینی ساخته می شود و در نتیجه سطح آب زیرزمینی را بالا می برد و مقدار آب ذخیره شده در سفره را افزایش می دهد. به عنوان یک مانع زیرزمینی نفوذناپذیر در برابر آب عمل می کند، جریان آب زیرزمینی را در سفره زیرزمینی کنترل می کند و سطح ایستابی آب را بالا می برد.
فشرده سازی پسماند یا فشرده سازی زباله ، فرایند فشرده سازی زباله ها و کاهش اندازه و حجم آنها است. دستگاه های فشرده سازی پسماند و وسایل نقلیه جمع آوری زباله، پسماندها را فشرده می کنند تا بتوان مقدار بیشتری از آن را در همان فضا ذخیره کرد. زباله ها دوباره با دقت بیشتری در محل دفن زباله فشرده می شوند تا فضای ارزشمند هوایی حفظ شود و طول عمر محل دفن افزایش یابد.
پوشش روزانه در محل دفن زباله عملیاتی، لایه ای از خاک یا خاک فشرده است که در بالای رسوب یک روزه زباله قرار می گیرد. مزایای استفاده از پوشش روزانه عبارتند از:
اینیو آسانو (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰) هنرمند مانگای ژاپنی است. آسانو مانگای معروف سولانین را ساخت که به عنوان یک فیلم بلند در آوریل ۲۰۱۰ با بازی آئوی میازاکی در ژاپن منتشر شد. او همچنین با سریال شب بخیر پوپون معروف است. معروفیت. آسانو که به خاطر خلق داستان های شخصیت محور و واقع گرایانه، از برشی از زندگی گرفته تا وحشت روانشناختی، شهرت دارد، جایزه اول مسابقه GX را برای هنرمندان جوان مانگا در سال ۲۰۰۱ به دست آورد. در سال ۲۰۱۰، "یومیوری شیمبون"، آسانو را به عنوان «یکی از صداهای نسل خود» توصیف کرد.
پوشش پایانی یک سیستم چندلایه از مواد مختلف است که در درجه اول برای کاهش میزان آب رگباری که پس از بسته شدن به محل دفن زباله وارد می شود استفاده می شود. سیستم های پوشش پایانی مناسب همچنین آب سطحی سیستم لایه گذاری را به کمترین میزان می رساند، در برابر فرسایش ناشی از باد یا رواناب مقاومت می کند، مهاجرت گازهای دفن زباله را کنترل می کند و زیبایی شناسی را بهبود می بخشد. یک سیستم پوشش پایانی می تواند شامل لایه بالایی خاک متشکل از خاک غنی از مواد مغذی، یک لایه محافظ برای کاهش اثر یخ زدگی / ذوب شدن، یک لایه زهکشی که آب رگباری را حرکت می دهد، یک لایه مانع و یک لایه دانه بندی باشد.
بهره برداری و بازسازی محل دفن زباله یا کان کنی محل دفن زباله ، فرآیندی است که زباله های جامد را که در گذشته دفن شده اند، حفاری و پردازش می کند. هدف این فرایند کاهش مقدار توده دفن زباله محصور شده در محل دفن زباله بسته و/یا حذف موقت مواد خطرناک است تا اقدامات حفاظت ییش از جایگزینی توده دفن زباله انجام شود. در این فرایند، استخراج مواد باارزش قابل بازیافت، بخش قابل احتراق، خاک و فضای دفن زباله را بازیابی می کند. هوادهی خاک محل دفن زباله یک مزیت ثانویه با توجه به استفاده آینده محل دفن است. بخش قابل سوختن، برای تولید برق سودمند است. نمای کلی فرایند استخراج از محل دفن زباله، دنباله ای از ماشین های پردازش است که در یک سیستم نوار نقاله عملکردی قرار گرفته اند. اصل عملیات حفاری، الک و مرتب سازی مواد دفن زباله است. محل دفن زباله هیریه که توسط اداره منطقه دان در کنار شهر تل آویو، اسرائیل اداره می شود، مفهوم معدن را در اوایل سال ۱۹۵۳ معرفی کرد. زباله ها دارای منابع زیادی با ارزش بالا هستند که مهم ترین آنها فلزات غیرآهنی مانند قوطی های آلومینیومی و ضایعات فلزی است. غلظت آلومینیوم در بسیاری از محل های دفن زباله بیشتر از غلظت
آلومینیوم در بوکسیت است که این فلز از آن مشتق می شود.