Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اوکسانا سرهییونا مارکارووا ( ; متولد ۲۸ اکتبر ۱۹۷۶) یک سیاستمدار اوکراینی و سفیر فعلی اوکراین در ایالات متحده از فوریه ۲۰۲۱ است. مارکارووا همچنین وزیر دارایی سابق در دولت ولادیمیر گرویسمن و اولکسی هونچاروک بود. زندگی و تحصیلات. مارکارووا در شهر ریونه به دنیا آمد. پدرش ارمنی-اوکراینی است. در سال ۱۹۹۹، مارکارووا مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته محیط زیست در آکادمی کیف-موهیلا دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱، او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مالیه عمومی و تجارت در دانشگاه ایندیانا به پایان رساند. حرفه. در طی سالهای ۱۹۹۹ و ۱۹۹۸ و از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۱ ، مارکارووا به عنوان مشاور سیاست اقتصادی و مدیر ارتباطات خارجی و شرکتی در صندوق سرمایه گذاری مستقیم ایالات متحده کار کرد. در سال ۲۰۰۰ مارکارووا در ایالات متحده در بانک جهانی در گروه مسئول بازارهای بانکی و مالی در اروپا و آسیای میانه کارآموزی کرد. او بعداً رئیس هیئت مدیره (رئیس) شرکت ITT-Invest و بعداً رئیس هیئت مدیره گروه سرمایه گذاری ITT شد. مارکارووا از مارس ۲۰۱۵ به عنوان معاون وزیر دارایی زیر نظر وزرای متوالی ناتالی جارسکو و الکساندر دانیلیوک خدمت کرد. او در آوریل ۲۰۱۶ به
عنوان معاون وزیر دارایی منصوب شد. او علاوه بر وظایفش به عنوان معاون وزیر دارایی، در ۸ اوت ۲۰۱۶ نیز به عنوان کمیسر سرمایه گذاری منصوب شد، سمتی که تا زمان برکناری از این سمت در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹ حفظ شد. در آن زمان، او ایجاد و بهره برداری از دفتر جذب و پشتیبانی سرمایه گذاری اوکراین اینوست را مدیریت کرد و ایجاد صندوق راه اندازی اوکراین را آغاز کرد. پس از برکناری اولکساندر دانیلیوک در ۷ ژوئن ۲۰۱۸ به دنبال درگیری با نخست وزیر ولودیمیر گرویسمن مارکارووا در ۸ ژوئن ۲۰۱۸ به عنوان سرپرست وزیر دارایی منصوب شد. در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸ پارلمان اوکراین او را به عنوان وزیر دارایی منصوب کرد. آغاز به کار دولت شمیحال در ۴ مارس ۲۰۲۰ پایان دوره تصدی وی به عنوان وزیر دارایی بود. مارکارووا پس از اخراج در هیئت نظارت آکادمی کیف-موهیلا بازگشت. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱، رئیس جمهور اوکراین ، ولودیمیر زلنسکی، مارکارووا را به عنوان سفیر اوکراین در ایالات متحده منصوب کرد. مارکارووا پس از انتصاب خود گفت که اولویت های اصلی او برای سمت جدید گسترش "همکاری با دولت جو بایدن و گفتگوهای سیاسی بر اساس حمایت گسترده دو حزبی آنها" و "حداکثر کمک به توسعه شرکت های اوکرا
ینی در ایالات متحده و جذب شرکت های آمریکایی در اوکراین" است. در ۵ ژوئیه ۲۰۲۳، وی از سوی رئیس جمهور اوکراین به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار اوکراین در آنتیگوا و باربودا منصوب شد. در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴، مایک جانسون ، رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده، پس از بازدید زلنسکی از یک کارخانه مهمات در اسکرانتون ، پنسیلوانیا و حضور چند دموکرات سرشناس، از اوکراین خواست که مارکارووا را به عنوان سفیر در ایالات متحده برکنار کند. جانسون در نامه ای به زلنسکی که خواستار اخراج وی شده بود، مدعی شد که این دیدار نشان دهنده دخالت در انتخابات به نفع حزب دموکرات است. جوایز. مارکارووا در سال ۲۰۱۸ جایزه رهبر را دریافت کرد. در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰، اوکسانا مارکارووا نشان افتخار ملی فرانسه را دریافت کرد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۲، مارکووا نشان شاهدخت اولگا، درجه ۳ را دریافت کرد. زندگی شخصی. مارکارووا با بانکدار و تاجر دنیلو ووتلیز ازدواج کرده است. خانواده چهار فرزند دارند.
ژیان مرغ زیردم شکلاتی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است. این گونه برای نخستین بار توسط ویلوت (Vieillot) در سال ۱۸۲۳ به صورت علمی توصیف شد. در جنوب آرژانتین، شیلی و تیرا دل فوئگو زادآوری می کند. در طول زمستان استرالیایی به سوی شمال به پامپا مهاجرت می کند. زیستگاه طبیعی آن علفزار معتدل است.
مگس گیر ریش سفید گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است. این تنها عضو از سردهٔ Phelpsia است. در کلمبیا و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است.
مگس گیر گلوزرد گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
ژیان مرغ ماندابی سرسفید ، که معمولاً به عنوان ژیان مرغ ماندابی شناخته می شود، یک پرنده گنجشک سان کوچک وابسته به تیرهٔ ژیان مرغان است. این تنها گونه از سردهٔ "Arundinicola" است. این پرنده روزگرد که به طور انحصاری در آمریکای جنوبی یافت می شود، دارای دوریختی جنسی است و به داشتن رفتار جفت گیری تک همسری معروف است.
تیم ملی هاکی روی چمن مردان مالزی (با نام مستعار ببرهای سریع) نماینده مالزی در مسابقات بین المللی هاکی روی چمن است. در ماه اوت ۲۰۲۳، این تیم در رتبه بندی فدراسیون بین المللی هاکی در رده نهم جهان و رتبه دوم آسیا قرار داشت. نهاد حاکم بر این ورزش، کنفدراسیون هاکی مالزی است. تاریخچه. هاکی در مالزی دارای سابقه طولانی است، وفق اینکه اولین بازی رسمی در کوالالامپور در روز ۳۰ نوامبر ۱۸۹۸ برگزار شد. اولین بازی بین المللی مالزی در سال ۱۹۳۲ برابر تیم المپیک هند، که همان اواخر مدال طلای المپیک را به دست آورده بود، برگزار شد. مالزی هفت بار جواز حضور در جام جهانی را پیدا کرده است. بهترین مقامی که مالزی در ابن رویدادها کسب کرد در سال ۱۹۷۵ است که این کشور میزبان این رویداد بود و به مقام قابل توجه چهارمی دست یافت. ارزشمندترین رویداد هاکی مالزی، مسابقات سالانه سلطان ازلان شاه است که در کوالالامپور برگزار می شود. نام این رویداد به خاطر نام نهمین پادشاه مالزی، سلطان ازلان شاه گذاشته شده است که فردی علاقمند و حامی هاکی بود، برگزاری مسابقات بر اساس دعوت از تیم ها می باشد که از سال ۱۹۸۳ به صورت دو سالانه آغاز شد و بعد از بالندگی و مح
بوبیت در سال ۲۰۰۳ به رویداد سالانه تبدیل شد. تیم هاکی مالزی، اولین مقام قهرمانی خود در جام سلطان ازلان شاه را در سال ۲۰۲۲ با شکست دادن کره جنوبی در فینال با نتیجه ۳ بر ۲ کسب کرد. کوالالامپور افتخار میزبانی از برگزاری اولین دوره مسابقات کشورهای مشترک المنافع در سال ۱۹۹۸ را داشت که ورزش هاکی هم در بین مسابقات قرار داشت. تیم ملی مالزی با قرار گرفتن در جایگاه دوم و کسب مدال نقره توانایی خود را نشان داد، در فینال مسابقات برابر استرالیا با نتیجه ۴ بر صفر شکست خورد. دیگر دستاورد مهم مالزی میزبانی از جام جهانی هاکی ۲۰۰۲ بود که ۱۶ تیم در آن حضور داشت و تنها جام جهانی بود که به این فرمت برگزار شد. در این دوره به خاطر تطبیق با شرایط گرمای زیاد و رطوبت، تیم ها به جای ۱۶ بازیکن طبق روال معمول، اجازه یافتند ۱۸ بازیکن در اختیار داشته باشند. تاریخچه مسابقات. "کادر قرمز رنگ در ستون سال بیانگر این است که بازی ها در مالزی برگزار شده و جایگاه کسب شده را نشان می دهد." المپیک تابستانی جام جهانی بازی های آسیایی کاپ آسیا بازی های کشورهای مشترک المنافع لیگ جهانی جام ملتها جام سلطان ازلان شاه بازی های جنوب شرق آسیا
نرمال (به انگلیسی: Normal) یک تله فیلم آمریکایی درام به کارگردانی و نویسندگی جین اندرسون محصول سال ۲۰۰۳ که توسط اچ بی او فیلمز ساخته شده و در جشنواره فیلم ساندنس در سال ۲۰۰۳ به انتخاب رسمی تبدیل شد. این فیلم دربارهٔ یک کارگر خیالی کارخانه میدوسترن به نام روی اپلوود است که همسر ۲۵ ساله خود را با گفتن اینکه مایل است تحت عمل جراحی تغییر جنسیت قرار گیرد و به یک زن تبدیل شود، شگفت زده می کند. در مصاحبه ای با اچ بی او، از اندرسون پرسیده شد: "آیا زمانی که در مورد این موضوع تحقیق می کردید، از منابعی استفاده می کردید؟ یا کاملاً خارج از تصورات شما بود؟"، که او پاسخ داد "اوه، این تخیل من است، همه اینها تخیلی است." او همچنین گفت که می خواهد از این نمایشنامه "به عنوان استعاره ای برای مطالعه ازدواج" استفاده کند. جوایز. این فیلم نامزد سه جایزه گلدن گلوب، یک جایزه امی ساعات پربیننده و نامزد پنج جایزه دیگر شد. جسیکا لانگ و تام ویلکینسون هر دو نامزد بازیگری برای جوایز گلدن گلوب و جوایز ستلایت شدند.
ژیان مرغ آبی کدر گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است و تنها گونه از سردهٔ تک نماد "Ochthornis" است که در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پرو و ونزوئلا یافت می شود که زیستگاه طبیعی آن رودخانه ها است.
تقویت کننده هدایت انتقالی با تفاضل گیری جریان (سی دی تی ای) یک عنصر مداری فعال جدید است. ویژگی ها. سی دی تی ای عاری از خازن های ورودی پارازیتی نیست و به دلیل عملکرد حالت جریانی می تواند در محدوده فرکانس وسیعی کار کند. برخی از کاربردهای حالت ولتاژ و جریان با استفاده از این عنصر قبلاً در مقالات علمی گزارش شده است، به ویژه در زمینه فیلتر فرکانس: فیلترهای مرتبه بالاتر عمومی، مدارهای دومجذوری، بخش های تمام گذر، ژیراتورها، شبیه سازی اندوکتانس های زمین شده و شناور و ساختارهای نردبانی LCR. مطالعات دیگر نوسان سازهای فرکانس بالا مبتنی بر سی دی تی ای را پیشنهاد می کنند. کاربردهای غیرخطی سی دی تی ای نیز انتظار می رود، به ویژه یکسوسازهای دقیق، اشمیت تریگرها در حالت جریانی برای اهداف اندازه گیری و تولید سیگنال، ضرب کننده های حالت جریان و غیره. کارکرد اساسی. عنصر سی دی تی ای با نماد طرح واره آن در شکل ۱ دارای یک جفت ورودی جریانی امپدانس پایین p, n و یک پایانه کمکی z است که جریان خروجی آن تفاضل جریان های ورودی است. در اینجا، جریان های پایانه خروجی از نظر بزرگی برابر هستند، اما در جهت مخالف جریان دارند و حاصلضرب هدایت انتقالی
(formula_1) و ولتاژ در پایانه z اندازه آنها را می دهد؛ بنابراین، این عنصر فعال را می توان با معادلات زیر مشخص کرد: که اینجا formula_6 و formula_7 امپدانس خارجی متصل به پایانه z سی دی تی ای است. سی دی تی ای را می توان ترکیبی از یک واحد تفاضل گیری جریان به دنبال تقویت کننده هدایت انتقالی عملیاتی با دو خروجی (DO-OTA) در نظر گرفت. در حالت ایده آل، OTA به عنوان یک منبع جریان کنترل شده با ولتاژ ایده آل در نظر گرفته می شود و می توان آن را با formula_8 توصیف شود، که در اینجا Ix جریان خروجی است، formula_9 و formula_10 به ترتیب ولتاژ ورودی ناوارون و وارون OTA را نشان می دهد. توجه داشته باشید که gm تابعی از جریان بایاس است. هنگامی که این عنصر در سی دی تی ای استفاده می شود، یکی از پایانه های ورودی آن به زمین متصل می شود (به عنوان مثال، formula_11). با در دسترس بودن خروجی دوتایی، شرط formula_12 فرض می شود.
قاچاق سوخت در ایران پدیده ای رو به رشد دانسته شده است. دلیل اصلی قاچاق سوخت در گازوئیل و بنزین، اختلاف قیمت داخلی و قیمت کشورهای همسایه بوده و ۸۰ درصد از قاچاق سوخت مربوط به گازوئیل است. این قاچاق در ایران به روش هایی همچون سوخت بری زمینی و دریایی، مینی ریفاینری ها و واحدهای کوچک هیدروکربوری و ترانزیت سوخت انجام می گیرد. طبق بررسی های انجام شده، روزانه ۲۰ تا ۲۵ میلیون لیتر گازوئیل قاچاق می شود که از این مقدار، حدود ۶۵ درصد آن از استان سیستان و بلوچستان خارج می شود. ۱۵ درصد از استان هرمزگان، و ۲۰ درصد باقی مانده از سایر نقاط کشور، از جمله مناطق شمال غربی نظیر آذربایجان غربی تا مناطق جنوبی مانند خوزستان خارج می شود. با این حساب، حدود ۸۰ درصد قاچاق سوخت کشور را استان های جنوبی انجام می دهند. دلایل. دلیل اصلی قاچاق سوخت در گازوئیل و بنزین به اختلاف قیمت داخلی و قیمت کشورهای همسایه برمی گردد. بنزین و گازوئیل تولیدی در ایران به ترتیب تا سقف ۳۰ الی ۲۰۰ برابر قیمت داخلی توسط قاچاقچیان خرید و فروش می شود و یک تجارت پرسود را برای کل زنجیره قاچاق در ایران و کشورهای همسایه ایجاد کرده است. روش ها. به نظر می رسد دو روش نخس
ت قاچاق با استفاده از اصلاح سهمیه ها و نظارت بر آنها قابل مدیریت بوده و روش سوم با ممنوعت ترانزیت سوخت از ایران متوقف می شود. مناطق. طبق بررسی های انجام شده، روزانه ۲۰ تا ۲۵ میلیون لیتر گازوئیل قاچاق می شود که ۶۵ درصد آن از استان سیستان و بلوچستان، ۱۵ درصد از استان هرمزگان، و ۲۰ درصد باقی مانده از سایر نقاط کشور، از جمله مناطق شمال غربی نظیر آذربایجان غربی تا مناطق جنوبی مانند خوزستان خارج می شود که یعنی حدود ۸۰ درصد قاچاق سوخت کشور را استان های جنوبی انجام می دهند. تاکنون محموله های بسیاری از قاچاق در مناطق مختلفی کشف و توقیف شده اند؛ از جمله تهران، کرمان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، قزوین، بندرعباس و… ماجرای عزل استاندار سیستان و بلوچستان. در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ در مجلس اعلام شد که روزانه ۲۰ میلیون لیتر سوخت به پاکستان قاچاق می شود که خسارت سالانه آن می شود ۳۲۰ هزار میلیارد تومان. استاندار اسبق سیستان و بلوچستان گزارشی علیه جریان قاچاق سوخت از این استان آماده کرد، بعدش عزل شد.
راجر کیث ور (به انگلیسی: Roger Ver؛ زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۷۹) یک سرمایه گذار اولیه بیت کوین، استارت آپ های مرتبط با بیت کوین و مروج اولیه بیت کوین است که با نام مسیح بیت کوین شناخته می شود. او اکنون در درجه اول بیت کوین کش را تبلیغ می کند. وی قبلاً مدیرعامل بیت کوین دات کام بود. ور در سال ۲۰۱۴، پس از اخذ تابعیت در سنت کیتس و نویس به دلیل اعتقادات آزادیخواهانه و مخالفت با سیاست های مالیاتی ایالات متحده، به ویژه " مالیات خروج "، از تابعیت ایالات متحده خارج شد. او در آوریل ۲۰۲۴ به دلیل فرار مالیاتی در ایالات متحده متهم شد. وی در طول زندگی حرفه ای خود همواره از ارز دیجیتال به عنوان ابزاری برای آزادی اقتصادی و کاهش مداخله دولت تبلیغ کرده است.
آرارات تسولاکی مالخاسیان (؛ زادهٔ ) یک شیمی دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۰۷ سمت نمایندگی دوره سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۹ مارس ۱۹۴۸ در آرماویر به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۰) و دانشگاه دولتی مسکو (۱۹۷۳) فارغ التحصیل شد.
آلینا ماکسیمی کوشکیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک و سیاستمدار اهل ارمنستان است. عضو سومین دوره شورای شهر ایروان بود. زندگی نامه. وی در ۱۳ اوت ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد. وی خواهر هاروتیون کوشکیان می باشد. وی از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۱) فارغ التحصیل گشت.
آلیخانیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
زیستگاه پرندگان مهاجر دریای زرد چین مجموعه ای از پهنه میان کشندی، تالاب های گلی و دیگر اراضی تالابی ساحلی است که به عنوان زیستگاهی برای پرندگان مهاجر عمل می کند. در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، در چهل و سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در باکو، جمهوری آذربایجان برگزار شد، «زیستگاه پرندگان مهاجر دریای زرد (بوهای) چین (مرحلهٔ اول)» در فهرست میراث طبیعی جهانی ثبت شد. این منطقه نخستین میراث طبیعی چین از نوع تالاب های ساحلی به شمار می آید. در ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، این میراث جهانی با گسترش به مرحلهٔ دوم، تحت عنوان «زیستگاه پرندگان مهاجر دریای زرد (بوهای) چین (مرحلهٔ دوم)» ثبت شد. اطلاعات جغرافیایی. بخش نخست این زیستگاه عمدتاً در دریای زرد قرار دارد، درحالی که بخش دوم آن در خلیج بوهای واقع شده است. دریای زرد یک دریای نیمه بسته در حاشیهٔ اقیانوس آرام است که میان چین و شبه جزیره کره قرار دارد. این دریا در شمال دریای چین شرقی جای گرفته و مرز شمالی آن از دهانهٔ یانگ تسه تا جنوب غربی ججودو امتداد می یابد. میانگین عمق دریای زرد بیش از ۴۰ متر است و چندین ویژگی برجسته دارد، از جمله: رسوبات بسیار زیاد حمل شده از رودخانه ها (از جمله یانگ ت
سه و رود زرد)، که باعث شده آب این دریا ظاهری زردرنگ داشته باشد؛ تأثیر محسوس رودخانه ها بر شوری آب؛ تغییرات فصلی مشخص؛ یخ زدگی آب های ساحلی در زمستان؛ و تأثیرات شدید بادهای موسمی. معرفی زیستگاه. زیستگاه پرندگان مهاجر دریای زرد (بوهای) چین (مرحلهٔ اول) شامل ذخیره گاه ملی گوزن میلودی دافنگ جیانگسو، بخش جنوبی ذخیره گاه ملی پرندگان نادر یانچنگ جیانگسو، منطقهٔ آزمایشی دونگشا و ذخیره گاه طبیعی سطح شهری تیائوزینی یانچنگ جیانگسو (YS-1) است. همچنین، بخش میانی ذخیره گاه ملی پرندگان نادر یانچنگ جیانگسو (YS-2) نیز در این محدوده قرار دارد. مساحت کل این زیستگاه بیش از ۲٬۶۸۰ کیلومتر مربع است. علاوه بر این، برخی از مناطق حفاظت شده که بر پایهٔ کنوانسیون رامسر تأسیس شده اند، به طور کامل یا جزئی با این زیستگاه (مرحلهٔ اول و دوم) هم پوشانی دارند. از جملهٔ آن ها می توان به ذخیره گاه ملی مصب رودخانه شوانگتای، ذخیره گاه ملی فک خال دار دالیان، ذخیره گاه ملی مثلث دلتای رود زرد شاندونگ، دنگتن، ذخیره گاه ملی گوزن میلودی دافنگ جیانگسو و ذخیره گاه ملی ماهی خاویاری دهانه رود یانگ تسه شانگهای اشاره کرد.
جنگل باستانی چای جینگمای پوئر در یون نان، شهر پوئر، و در بخش جنوب شرقی بخش خودمختار لاهو لانسنگ بر روی کوه جینگمای واقع شده است. این منطقه یکی از نمونه های برجستهٔ جنگل های چای کشت شدهٔ انسانی به شمار می رود و از پنج منطقهٔ باستانی کشت چای، ۹ روستای تاریخی و سه منطقهٔ جنگلی محافظت شده تشکیل شده است. در سال ۲۰۱۳، باغ باستانی چای جینگمای در فهرست هفتمین گروه از میراث فرهنگی حفاظت شدهٔ ملی چین ثبت شد. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، چشم انداز فرهنگی جنگل باستانی چای جینگمای پوئر در چهل و پنجمین نشست میراث جهانی یونسکو به عنوان میراث جهانی به ثبت رسید. معرفی. روستای جینگمای عمدتاً محل سکونت قوم دای است، درحالی که روستای مانگ جینگ بیشتر توسط قوم برونگ اشغال شده است. جنگل باستانی چای جینگمای نمونه ای از چای یوان (چای بزرگ برگ یون نان) است که پیشینیان قوم های برونگ و دای آن را به صورت دستی پرورش داده اند. این جنگل یکی از بزرگ ترین و قدیمی ترین جنگل های چای کشت شدهٔ انسانی در جهان محسوب می شود و همچنان به خوبی حفظ شده است. بین قرون دهم تا چهاردهم، هنگامی که نیاکان برونگ و دای به کوه جینگمای مهاجرت کردند، مناطق گسترده ای از درختا
ن چای وحشی یافتند. این اقوام در جنگل ها سکونت گزیدند و درختان چای را در اطراف سکونتگاه های خود به صورت سازمان یافته کاشتند و یک سنت کشت چای در زیر سایهٔ جنگل را پایه گذاری کردند. در دوران دودمان مینگ و دودمان چینگ، با رونق تجارت چای، مقیاس کشت چای در کوه جینگمای گسترش یافت و جنگل های چای به یکی از منابع اقتصادی مهم اقوام بومی تبدیل شد. چشم انداز فرهنگی جنگل باستانی چای جینگمای پوئر شامل پنج جنگل چای بزرگ، پنج روستای برونگ و چهار روستای دای، و سه منطقهٔ جنگلی محافظت شده است. مجموع مساحت این منطقه ۱۹٬۰۹۵٫۷۴ هکتار است که ۷٬۱۶۷٫۸۹ هکتار آن در محدودهٔ میراث جهانی و ۱۱٬۹۲۷٫۸۵ هکتار در منطقهٔ حائل قرار دارد. منطقهٔ اصلی میراث جهانی شامل روستاهای جینگمای و مانگ جینگ در بخش هوی مین است که در مجموع ۱۰ روستا (۹ روستای تاریخی)، ۱٬۲۳۱ خانوار و ۵٬۰۸۸ نفر را در بر می گیرد. منطقهٔ حائل نیز شامل روستاهای جینگمای، مانگ جینگ، مانگ یون، و منطقه نوفو در روستای منگ سونگ است که در مجموع پنج روستا، ۲۶۵ خانوار و ۱٬۱۲۶ نفر را شامل می شود. در این منطقه، پنج جنگل چای حفظ شده، ازجمله جنگل چای دپینگژانگ و جنگل چای مانگ جینگ شان، با مساحت
۱٬۱۸۰ هکتار قرار دارند. برآوردها نشان می دهد که تعداد درختان چای باستانی در این محدوده بیش از ۱٫۲ میلیون اصله است.
باشگاه فوتبال سن مارکوس یک باشگاه فوتبال نیکاراگوئه ای است که در حال حاضر در لیگ برتر نیکاراگوئه بازی می کند.
تیاندی ژی جونگ به مجموعه ای از آثار تاریخی با قدمت طولانی در دنگ فنگ، استان هنان، چین اشاره دارد. این مجموعه شامل هشت مکان و یازده سازهٔ تاریخی ارزشمند، از جمله برج نجومی ژوگونگ، برج رصد دنگ فنگ، بتکده سونگیو، دروازه های تای شی، معبد ژونگ یوه، دروازه های شائوشی، دروازه های چی مو، آکادمی سونگیانگ، معبد هوئی شان و مجموعهٔ معبد شائولین (شامل معبد شائولین، جنگل پاگودا در معبد شائولین و چوزوآن) است. این ساختمان ها از دوران سلسله هان تا سلسله چینگ ساخته شده اند و گسترهٔ زمانی آن ها بیش از ۲۰۰۰ سال را در بر می گیرد. یونسکو در سال ۲۰۱۰ میلادی این مجموعه را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد. روند ثبت در فهرست میراث جهانی. در سال ۲۰۰۹، چین درخواست ثبت مجموعهٔ «تیاندی ژی جونگ» را به کمیته میراث جهانی ارائه داد، اما به دلیل نقص در مدارک ارائه شده، بررسی آن به تعویق افتاد. در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۰، در سی و چهارمین نشست کمیته میراث جهانی که در برازیلیا، برزیل برگزار شد، این مجموعهٔ تاریخی پس از بررسی های لازم به عنوان میراث فرهنگی جهانی ثبت شد. این مجموعهٔ تاریخی به سومین اثر فرهنگی ثبت شده از استان هنان در فهرست میراث جهانی یونس
کو پس از غارهای لانگمن و یین تبدیل شد. همچنین، «تیاندی ژی جونگ» سی و نهمین اثر چین بود که در فهرست میراث جهانی قرار گرفت.
مجموعه ساختمان های تاریخی کوه وودانگ در شمال غربی استان هوبئی چین واقع شده است. این مجموعه که تماماً از معماری تائوئیسم است، ابتدا در دوران دودمان تانگ ساخته شده است. در دوران دودمان مینگ و در سال های 永乐، بازسازی وسیعی بر روی کوه وودانگ انجام شد که مدت زمان آن ۱۴ سال به طول انجامید و در نهایت ۳۳ ساختمان شامل ۹ معبد و ۸ تماشاخانه ساخته شد. در دوران 嘉靖 این مجموعه دوباره بازسازی و گسترش یافت. از آنجا که از سال ۱۹۵۸ پروژه ساخت سد دانیانگکوه آغاز شد، برخی از این ساختمان ها در جریان انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۷ غرق شدند. این موارد شامل محل اصلی معبد جینگله و بخش هایی از مجموعه های تاریخی کوه وودانگ می شود که حدود یک سوم از مجموعه، شهر جونیانگ باستان و بسیاری از سایت ها و گورستان های متعلق به ایالت چو در دوران های اولیه را در بر می گرفت. در حال حاضر، بیش از ۲۰۰ بنای تاریخی از این مجموعه باقی مانده است که به ترتیب در فهرست اولین تا ششمین مجموعه آثار ملی مهم تاریخی قرار گرفته اند و در سال ۱۹۹۴ به عنوان میراث جهانی ثبت شدند.
برج های کاپینگ و روستاها به خاطر برج های قلعه ای و روستاهای مرتبط با آن شناخته شده اند و در روستاهای گوانگ دونگ، ژیانگمن، کایپینگ واقع شده اند. در حال حاضر، ۱۸۳۳ برج قلعه ای در این منطقه باقی مانده است. برج های کاپینگ و روستاها در سال ۲۰۰۷ به عنوان میراث جهانی معرفی شدند. این منطقه شامل چهار سایت میراث جهانی از جمله برج یینگ لونگ در روستای سه من لی، گروه روستای ماجیانگ لونگ، روستای زی لی و برج فانگ شی دنگ لو، و روستای جین جیانگ لی است. برج های کاپینگ در سال ۲۰۰۱ در فهرست پنجمین مجموعه آثار ملی تحت حفاظت ویژه قرار گرفتند. همچنین، منطقه گردشگری فرهنگی برج های کاپینگ در سال ۲۰۲۰ به عنوان منطقه گردشگری 5A ملی شناخته شد. تاریخ. اوایل. از زمان دودمان مینگ، به دلیل سیلاب ها و تهدیدات دزدی، مردم منطقه کاپینگ شروع به ساخت برج های قلعه ای کردند. اما تا پیش از جنگ های تریاک، تعداد برج ها هنوز چندان زیاد نبود. اوج شکوفایی. در اواسط قرن نوزدهم، با توسعه غربی ایالات متحده آمریکا و کانادا، از جمله بحران طلا و نیاز به نیروی کار خارجی برای ساخت راه آهن، و همچنین شیوع درگیری های داخلی در منطقه کاپینگ، که منجر به تشدید وضعیت مع
یشتی مردم شد، تعداد زیادی از کشاورزان به قاره آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب تعداد زیادی از کارگران چینی از کاپینگ به ایالات متحده و کانادا رفتند. در دهه ۱۸۸۰، با آغاز اجرای سیاست های چینی ستیزی در آمریکا و کانادا، قوانین جدید باعث شد که بسیاری از کارگران چینی مجبور به بازگشت به وطن و خرید زمین، ساخت خانه و ازدواج شوند. از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل دهه ۱۹۲۰، با رشد سریع اقتصاد آمریکا و کانادا، درآمد کارگران چینی و ارسال پول به کاپینگ به طور چشمگیری افزایش یافت که شرایط اقتصادی را برای ساخت گسترده برج های قلعه ای فراهم کرد. بین سال های ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۱، در مجموع ۱۶۴۸ برج قلعه ای در کاپینگ ساخته شد که ۸۹٫۹ درصد از کل برج ها را تشکیل می دهد؛ به ویژه در سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۱، ۹۴۰ برج ساخته شد که ۵۱٫۲ درصد از کل برج ها بود. علاوه بر این، به دلیل شیوع دزدی های محلی و جنگ های متعدد جمهوری چین، سرقت ها و دزدی ها به طور مکرر رخ می داد و از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۶، مدارس چندین بار توسط دزدان غارت شدند و صدها معلم و دانش آموز به اسارت درآمدند؛ به همین دلیل، برج های قلعه ای که برای مقابله با سیلاب و دزدی ساخته شده بودند، مورد تو
جه چینی های مهاجر قرار گرفتند و در نتیجه ساخت آن ها به شدت افزایش یافت، به طوری که در اوج زمان به بیش از ۳۰۰۰ برج رسید. دوره رکود. در دهه ۱۹۴۰، با کاهش محدودیت های مهاجرت به آمریکا و کانادا، بسیاری از چینی ها با خانواده های خود به هم پیوستند و ساخت برج های قلعه ای به تدریج کاهش یافت و در نهایت متوقف شد. آخرین برج قلعه ای که در کاپینگ ساخته شد، برج «جان لو» در روستای ژی تانگ از بخش چی کان در سال ۱۹۴۹ بود. گزارش ها نشان می دهند که بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۹، تنها ۷ برج قلعه ای در کاپینگ ساخته شد که ۰٫۳ درصد از کل برج ها را تشکیل می دهد. دوره حفاظت. در ژوئن ۲۰۰۱، برج های کاپینگ توسط شورای دولتی جمهوری خلق چین به عنوان پنجمین مجموعه آثار ملی تحت حفاظت ویژه در فهرست آثار تاریخی قرار گرفت. در فوریه ۲۰۰۰، دولت چین اقدام به معرفی برج های کاپینگ به عنوان میراث جهانی فرهنگی کرد. در همان سال، گروهی برای ثبت این میراث تشکیل شد. در تاریخ ۲ تا ۳ مارس ۲۰۰۶، کارشناسان یونسکو از برج های کاپینگ بازدید کردند و در ۱۵ تا ۱۸ سپتامبر همان سال، ارزیابی هایی توسط متخصص لو گوان یو از برج های کاپینگ انجام شد. در ژانویه ۲۰۰۷، در نشست ارزی
ابی کارشناسان ایکوموس که در پاریس برگزار شد، درخواست ثبت این برج ها به عنوان میراث جهانی با موفقیت تصویب شد. در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۷، در نشست بیست و یکمین کنفرانس جهانی میراث در نیوزیلند، برج های کاپینگ به طور رسمی در فهرست میراث جهانی ثبت شدند و به عنوان ۳۵امین میراث جهانی چین و نخستین میراث جهانی فرهنگی در گوانگ دونگ شناخته شدند. در سال ۲۰۱۳، منطقه گردشگری فرهنگی برج های کاپینگ تأسیس و به عنوان منطقه گردشگری 5A ملی معرفی شد. در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۰، وزارت فرهنگ و گردشگری چین منطقه گردشگری فرهنگی برج های کاپینگ را به عنوان منطقه گردشگری ملی 5A ارزیابی کرد. ویژگی ها. این ویژگی ها ترکیب معماری شرقی و غربی را نشان می دهند و شامل سبک های مختلفی چون معماری یونان باستان، تاریخ معماری روم باستان و معماری اسلامی است. فهرست آثار ملی مهم در فهرست حفاظت شده. بعضی از برج های دیده بانی در سال ۲۰۰۱ به عنوان آثار ملی مهم در فهرست حفاظت شده معرفی شدند و در مجموع ۳۵ مورد از آن ها در این فهرست قرار دارند.
روم میت (؛ ) یک ریلتی شوی تلویزیونی محصول کره جنوبی است که به عنوان بخشی از لاین آپ گود ساندی در شبکه اس بی اس پخش می شد. این برنامه نخستین بار از ۴ مه ۲۰۱۴ پخش شد. در این برنامه یازده سلبریتی با هم در یک خانهٔ مشترک واقع شده در ناحیه سونگ بوک در سئول زندگی می کنند و فضاهایی مانند آشپزخانه، اتاق نشیمن و سرویس بهداشتی را با هم به اشتراک می گذارند و کارهای خانه را انجام می دهند. این خانه دارای شصت دوربین و پنج اتاق خواب است. شش نفر از یازده هم اتاقی اصلی از برنامه جدا شدند و فصل اول "روم میت" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۴ به پایان رسید. هفت هم اتاقی جدید برای فصل دوم به برنامه اضافه شدند و از ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ پخش شد. با بازگشت برنامه "کی-پاپ استار" به "گود ساندی"، برنامه "روم میت" از ۲۵ نوامبر ۲۰۱۴ به طور مستقل هر سه شنبه ساعت ۲۳:۱۵ (کی اس تی) پخش شد. فصل دوم به دلیل ریتینگ پایین لغو شد و آخرین قسمت آن در ۱۴ آوریل ۲۰۱۵ پخش شد. تأیید شد که فصل سوم ساخته نخواهد شد.
محمد خواجه یکی از قبیله های بزرگ هزاره ها عمدتاً در افغانستان است که بیشتر از ولایت غزنی می باشند. تبار. هزاره های محمد خواجه متعلق به قبیلهٔ ترک یا ترکی-مغولی برلاس هستند که تا قرن شانزدهم (میلادی) به زبان جغتایی، یک زبان ترکی تبار از شاخهٔ قرلق، صحبت می کردند. امیر محمد خواجه. امیر محمد خواجه فرماندهٔ کُل سپاه ظهیرالدین محمد بابر از قبیلهٔ تیموری برلاس بود. سرزمین اجدادی او کِش، ترکستان در ازبکستان کنونی است. امیر محمد خواجه فرزند امیر حاجی سیف الدین بود که امیر حاجی سیف الدین در آغاز وزیر تیمور بود و بعداً به عنوان والی قندهار گماشته شد. پدربزرگ او، حاجی بیگ برلاس، رهبری برلاس را بر عهده داشت و عبدالله قرااناس را در جنوب خانات جغتای از قدرت سرنگون کرد. عبدالله که به تازگی قدرت را به دست گرفته بود، هنوز جوان و کم تجربه بود و حرکت او به کِش، حاجی بیگ را تهدید می کرد. امیر محمد خواجه به «خواجه بزرگ» معروف بود و نام او در بسیاری از خطوط تاریخی از جمله "بابرنامه" بارها ذکر شده است. امیر، خان، میرزا، شیخ، سردار، بیگ، شاه، غازی و سلطان القابی است که تا امروز مختص ایلات برلاس و خاندان او هستند. امیر محمد خواجه به