Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلهلمین مینی ماری انتمن کی یا ویلهلمین کی (; – ) نسل شناس و متخصص ژنتیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. او اولین زنی بود که دکترای جانورشناسی را از دانشگاه شیکاگو گرفت و در آنجا روی زنبورها مطالعه کرد. او به مطالعه اصلاح نژاد کمک کرد و یک معلم تأثیرگذار برای سوال رایت بود. زندگی. کی در هارتفورد، ویسکانسین، در سال ۱۸۷۲ به دنیا آمد. او چهارمین فرزند کاترین ای. نولر و چارلز جان انتمن بود. در دوران کودکی به مطالعه زنبورها می پرداخت. در سن ۱۶ سالگی در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون ثبت نام کرد. او در آنجا به ادوارد آساهل بیرج در مطالعه دریاچه مندوتا کمک کرد. در سال دوم او معاون دوم کلاس شد. بعداً در دوران تحصیل در دانشگاه، به انجمن افتخاری فی بتا کاپا پیوست. او مدرک بی ای خود را از دانشگاه ویسکانسین گرفت. او با حمایت یک فلوشیپ دردانشگاه شیکاگو شرکت کرد. در بزرگسالی، او علاقه دوران کودکی خود را به مطالعه زنبورها حفظ کرد و حتی برخی را به عنوان حیوان خانگی نگهداری می کرد. تحت نظارت چارلز داونپورت و چارلز اوتیس ویتمن بود، او تنوع زنبورها را مطالعه کرد. او افتخار لاتین magna cum laude را برای کار پایان نامه خود به دست آورد. وی
لهلمین اولین زنی بود که دکترای جانورشناسی خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. حرفه و پژوهش. پس از اخذ مدرک کارشناسی، کی به عنوان دستیار و زیست شناسی در دبیرستان گرین بی از سال ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۸ کار کرد او سپس به دانشگاه شیکاگو رفت و در سال ۱۹۰۱ دکترای جانورشناسی خود را دریافت کرد او برای مدت کوتاهی تا سال ۱۹۰۲ به عنوان دستیار در دانشگاه شیکاگو باقی ماند پس از آن از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ رئیس بخش مطالعات و طبیعت در دانشگاه نیومکزیکو شد او پس از سه سال زندگی در کالیفرنیا، از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ به عنوان یک معلم در کالج بلمونت مشغول به کار شد سپس از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۲ استاد زبان آلمانی و زیست شناسی در کالج لومبارد شد جایی که او علاقه سوال رایت به ژنتیک را تقویت کرد. آنها در طول زندگی خود به نامه نگاری ادامه دادند. از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴، کی به عنوان یک پژوهشگر اصلاح نژادی در اداره ثبت کار کرد. پس از آن، او برای مدت کوتاهی به عنوان محقق در انجمن خیریه عمومی در پنسیلوانیا کار کرد. از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷، او مدیر آموزش در مدرسه آموزشی ایالتی پنسیلوانیا در پولک بود. بعدها، کی به مدت سه سال به عنوان مجموعه دار کار کرد. از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹
۲۵، او رئیس تحقیقات زیست شناسی و اصلاح نژاد در بنیاد بهبود نژاد بود. در آنجا، او سخنرانی هایی از جمله با موضوعات «تناسب ارثی و انسانی»، «اثر مقایسه ای بر وراثت و محیط فردی»، «وراثت و شخصیت»، «آیا ما بهتر از پدرانمان هستیم؟»، «دوستان ما، درختان»، و «وراثت و اصلاح نژاد» را انجام داد. او در باشگاه باغ بتل کریک در مورد اهمیت درختان صحبت نیز کرد. از سال ۱۹۲۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۵ به عنوان محقق خصوصی کار کرد. بخشی از وقت او صرف هیئت مشاوره یک مرکز هنری جدید در فلوریدا شد که توسط بنیاد تاریخ زنان ساخته شده بود. زندگی شخصی. کی با کاریکاتوریست، فرانسیس بروت کی ازدواج کرد. آنها در لس آنجلس در کلیسای فرشتگان در ۲۳ ژوئن ۱۹۰۶ ازدواج کردند مدت کوتاهی پس از ازدواج آنها، شوهر کی در ۲ دسامبر ۱۹۰۶ بر اثر بیماری سل درگذشت کی در ۳۱ ژانویه ۱۹۵۵ در حالی که برای دیدن خانواده در اورت، واشینگتن ملاقات می کرد، بر اثر خونریزی مغزی درگذشت. او در گورستان روستای هارتلند در هارتلند، ویسکانسین به خاک سپرده شده است. میراث. او بخش اعظم دارایی اش را برای تأمین هزینه های یک مجموعه سخنرانی برای ژنتیک انسانی در انجمن ژنتیک آمریکا که نام او را
یدک می کشد وصیت کرد. بخش باقیمانده به دانشگاه ویسکانسین-مدیسون سپرده شد تا کمک هزینه های تحصیلی برای تحقیقات را تأمین کند.
در فیزیک تجربی، تله مغناطیسی ، دستگاهی است که از گرادیان میدان مغناطیسی برای به دام انداختن ذرات خنثی با گشتاورهای مغناطیسی استفاده می کند. اگرچه چنین تله هایی برای هدف های بسیاری در تحقیقات فیزیک استفاده شده اند، اما بهترین مرحله در خنک کردن اتم ها برای رسیدن به تراکم بوز-انیشتین شناخته می شوند. تله مغناطیسی (به عنوان راهی برای به دام انداختن اتم های بسیار سرد) نخستین بار توسط دیوید ای. پریچارد پیشنهاد شد.
اگنس برتا مارشال (; – ) سرآشپز مشهور، مخترع و کارآفرین اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. مارشال تاجری برجسته در زمان خود بود. او به ویژه برای کارهایش بر روی بستنی و سایر دسرهای یخ زده معروف بود، که در انگلستان ویکتوریایی لقب «ملکه یخ ها» را برای او به ارمغان آورد. مارشال در زمانی که بستنی هنوز یک خوراکی جدید بود به عنوان مخترع بستنی قیفی در نظر گرفته می شود، بستنی را در انگلستان و جاهای دیگر رایج کرد. مارشال از طریق کار خود ممکن است تا حد زیادی مسئول ظاهر و محبوبیت بستنی امروزی باشد. مشخص نیست که مارشال اولین بار کی و کجا آشپزی را یادگرفت. اسناد و نوشته های کمی که بعداً منتشر شد، به آموختن او از سرآشپزهای انگلستان، فرانسه و اتریش اشاره می کنند. او کار خود را در سال ۱۸۸۳ از طریق تأسیس مدرسه آشپزی مارشال آغاز کرد، که غذاهای پیشرفته انگلیسی و فرانسوی را تدریس می کرد و به یک مدرسه آشپزی مشهور تبدیل شد. مارشال چهار کتاب آشپزی نوشت که با استقبال خوب مواجه شد. دو تای آنها به بستنی و دسرهای دیگر اختصاص داشت. مارشال به همراه همسرش آلفرد، مشاغل مختلفی را اداره می کردند. از سال ۱۸۸۶ به بعد او مجله خود را به
نام "Table" منتشر کرد که شامل دستور العمل های هفتگی و گاه مقالاتی توسط مارشال در مورد موضوعات مختلف بود. مارشال علاقه شدیدی به فناوری داشت. او اولین پذیرنده فن آوری های جدید بود، مکرراً در مورد پیش بینی های خود دربارهٔ آینده می نوشت و چندین وسیله جدید اختراع کرد. اگرچه مارشال یکی از مشهورترین آشپزهای زمان خود و یکی از برجسته ترین نویسندگان آشپزی عصر ویکتوریا بود، اما پس از مرگش به سرعت در ابهام فرورفت و تا حد زیادی فراموش شد تا اینکه بار دیگر در اواخر سده بیستم به شهرت رسید. فناوری ابداع شده یا مفهوم سازی شده توسط مارشال، از جمله یخچال فریزر بستنی او و ایده ساخت بستنی با استفاده از نیتروژن مایع، از آن زمان دوباره محبوب شده است. زندگی. سال ها اعتقاد بر این بود که اگنس برتا اسمیت در ۲۴ اوت ۱۸۵۵ در والتامستو، اسکس زاده شده و دختر جان اسمیت، که به عنوان منشی کار می کرد، و همسرش سوزان بود. تحقیقات اخیر نشان داده است که او سه سال بزرگتر از آن چیزی بود که ادعا می کرد. و گواهی تولد او نشان می دهد که او در واقع در ۲۴ اوت ۱۸۵۲ در هاگرستون، در شرق لندن، به عنوان اگنس بیر اسمیت، دختر نامشروع سوزان اسمیت به دنیا آمد. تولد
او به روش مرسوم برای تولدهای نامشروع با نام خانوادگی مادرش ثبت شد و نام پدر، «بیر»، به عنوان نام اضافی به ثبت رسید. او توسط مادربزرگ مادری اش، سارا اسمیت، در والتامستو بزرگ شد و در سرشماری ۱۸۶۱ می توان یافت که در آنجا زندگی می کرده است. مادرش سوزان سه فرزند نامشروع دیگر با مردی به نام چارلز ولز داشت: مری سارا ولز اسمیت (۱۸۵۹)، جان آزبورن ولز اسمیت (۱۸۶۳) و آدا مارتا ولز اسمیت (۱۸۶۸). سوزان و چارلز ولز در سال ۱۸۶۹ ازدواج کردند و فرزندان پس از آن نام خانوادگی اسمیت را کنار گذاشتند. هیچ چیز از نحوه آموزش او مشخص نیست. طبق مقاله ای که بعداً در "Pall Mall Gazette" منتشر شد، او از کودکی مطالعه کاملی در مورد آشپزی انجام داده و در پاریس و با سرآشپزهای مشهور وین تمرین کرده است. مارشال در مقدمه اولین کتاب خود نوشت که «آموزش و درس های عملی را طی چندین سال از مقامات برجسته انگلیسی و قاره ای دریافت کرده است». این امر بعید به نظر می رسد، زیرا از یک خانواده فقیر و پیشینه ضعیف در شرق لندن می آید و گواهی تولد ۱۸۷۸ برای دخترش اتل، او را به عنوان یک خدمتکار خانه توصیف می کند. او احتمالاً هجده ساله بوده که در والتامستو به دنیا
آمده و در سرشماری سال ۱۸۷۱ به عنوان خدمتکار آشپزخانه کار می کرده است. در آوریل ۱۸۷۸، اگنس بیر اسمیت، خدمتکار خانه، دختری به نام اتل دویل اسمیت در دالستون به دنیا آورد و شناسنامه ان نشان می دهد که نام پدر، دویل، و نه آنطور که عموماً تصور می شود، شوهر آینده اش است. چند ماه بعد، در ۱۷ اوت ۱۸۷۸، او با آلفرد ویلیام مارشال، پسر سازنده ای به نام توماس مارشال، در کلیسای سنت جورج، میدان هانوفر ازدواج کرد. این زوج سه فرزند به نام های اگنس آلفردا (به نام «آگی»، متولد ۱۸۷۹)، آلفرد هارولد (متولد ۱۸۸۰) و ویلیام ادوارد متولد ۱۸۸۲) داشتند. دختر اتل به عنوان یکی از اعضا خانواده بزرگ شد و در زمانی اگنس نام دوم خود را به برتا تغییر داد.
قهرمان (به کره ای: 챔피언) یک فیلم ورزشی فیلم کمدی محصول سال ۲۰۱۸ کره جنوبی به کارگردانی کیم یونگ وان است. بازیگران این فیلم ما دونگ-سوک، کوان یول (بازیگر) و هان یه-ری هستند. داستان فیلم دربارهٔ مسابقات مچ اندازی است. این فیلم در اولین ماه اکران، در وب سایت تلویزیون آسیایی امتیاز ۹٫۴/۱۰ را به دست آورد. داستان. این فیلم داستان مارک به فرزندخواندگی را روایت می کند که سابقاً یک کشتی گیر بازو بود اما اکنون به عنوان یک بالنده کار می کند. او برای مسابقه ای به کره جنوبی می رود تا مادرش را که در کودکی او را به فرزندخواندگی واگذار کرده بود جستجو کند. مارک با کمک دوستش، جین کی، خانواده واقعی خود را پیدا می کند، اما متوجه می شود که مادرش مرده است. سپس با خواهر ناتنی خود و خانواده اش که هرگز آنها را نمی شناخت ملاقات می کند. از طریق ایمیل های مادرش که برای خواندن آن ها آمده بود، فهمید که احساس درد او از رها کردن او چیست. او بعداً در مسابقات کشوری مقابل حریفان خود پیروز می شود و در پایان حریفی به نام پانچ را در فینال شکست می دهد.
وینیفرد هالواچز (; –) دانشمند در زمینه بوم شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود. هالواچز به ایجاد و گسترش منطقه حفاظت شده گواناکاست (ACG) در شمال غربی کاستاریکا کمک کرد. کار هالواچز و همسرش دانیل اچ. جانزن، زیست شناس آمریکایی در ACG نمونه ای از حفاظت فراگیر در نظر گرفته می شود. با شروع کار در سال ۱۹۷۸، تحقیقات اولیه وینی هالواچز بر روی آگوتی آمریکای مرکزی به عنوان ذخیره کننده بذر و اثربخشی آنها به عنوان پخش کننده بذر گواپینول متمرکز شد. در آغاز در سال ۱۹۸۵، هالواچز و جانزن کار خود را برای احیای، گسترش، و حفاظت از جنگل های پهن برگ خشک حاره ای و نیمه حاره ای از طریق توسعه تنوع زیستی مورد تجدید نظر قرار دادند. آنها در سال ۱۹۸۹ به تأسیس انستیتو ملی دیورسیاد (INBio) کمک کردند، که هالواچز مشاور فنی آن بود، و ایجاد مشارکت های عمومی و خصوصی مانند قرارداد Merck-INBio را ترویج کردند. هالواچز و جانزن در سال ۱۹۹۷ صندوق حفاظت از جنگل خشک گواناکاست (GDFCF) را تأسیس کردند، و به ایجاد ACG در سال ۱۹۹۹ کمک کردند آنها در تمام سطوح آموزشی فعال بوده اند. حداقل هشت گونه حشره به نام "Hallwachs" نامگذاری شده است. زندگی. وینیفرد هالواچز
در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۴ به دنیا آمد. او در ایالت نیویورک و فیلادلفیا، پنسیلوانیا بزرگ شد. در سال ۱۹۷۶، هالواچز از دانشگاه پرینستون با مدرک کارشناسی در بیوشیمی فارغ التحصیل شد. بعد از پرینستون، یک سال را در سوئد گذراند. اولین سفر او به مناطق استوایی دیدار خواهرش در سپاه صلح در جمهوری آفریقای مرکزی بود. سپس هالواچز به فیلادلفیا بازگشت، و در دوره «زیستگاه و ارگانیسم ها» دانیل جانزن در دانشگاه پنسیلوانیا ثبت نام کرد. این کلاس به تاریخ طبیعی برهم کنش مصرف کننده-منبع استوایی می پرداخت که اغلب برگرفته از تحقیقات جانزن در استان گواناکاسته، استانی در شمال غربی کاستاریکا است. هالواچز در سفر بعدی خود به کاستاریکا به عنوان داوطلب به جانزن پیوست و از سال ۱۹۷۸ با او همکاری کرده است. حرفه. هالواچز در گواناکاست، تعامل حیوان و گیاه را شناسایی کرد که در مرکز تحقیقات دکترای او قرار گرفت. هالواچز تحقیقات اولیه خود را بر روی آگوتی آمریکای مرکزی ("Dasyprocta punctata") به عنوان ذخیره کننده و پراکنده کننده بذر گواپینول ("Hymenaea courbaril": Leguminosae) و دیگر درختان جنگلی اولیه متمرکز کرد. آگوتیس ها جوندگان جنگلی به اندازه گربه خانگی ه
ستند و گواپینول یک درخت سخت چوب است که دانه های بزرگ و سخت آن در ابتدا توسط مگافون استوایی منقرض شده پراکنده شده بودند. آن ها میوه ها را با قرقره های نخ تجهیز می کردند تا مسیر آگوتیس ها را تا انبارهای مخفی شان دنبال کنند. او هزاران ساعت از روز را صرف مشاهده آنها کرد و برای بیش از پنج سال اطلاعات جمع آوری کرد. هالواچز نشان داد که آگوتیس با برداشت دانه هایی که در کف جنگل یافت می شوند و ترجیحاً دانه های بزرگ تر را در انبارهای کم عمق خارج از منطقه گیاه مادر دفن می کند، یک روش ضروری برای پراکندگی بذر ثانویه ارائه می کند. فرض بر این است که چنین گونه های گیاهی با حضور حیوانات پراکنده در طول زمان تکامل سازگار شده اند. هالواچز برای پاسخگویی به نیازهای طرح های توسعه تنوع زیستی، تکمیل دکترای خود را برای چند سال به تعویق انداخت. او سرانجام دکترای خود را در سال ۱۹۹۴ در دانشگاه کرنل با پاملا پارکر به عنوان مشاور پایان نامه خود به پایان رساند. در سال ۱۹۸۵، با درک اینکه توسعه گسترده شهری در شمال غربی کاستاریکا به سرعت جنگلی را که در آن تحقیقات خود را انجام می دادند نابود می کرد، هالواچز و جانزن تمرکز کار خود را گسترش دادند.
هدف آنها دستیابی به احیای جنگل های استوایی، گسترش (از طریق خرید زمین) و حفاظت بود، در حالی که تحقیقات علمی خود را در سطح کاهش یافته ادامه می دهند. آنها از رویکردهای «توسعه تنوع زیستی» حمایت کردند که می تواند از ادغام اجتماعی انسان ها با محیط زیست و استفاده های غیر مخرب از تنوع زیستی حمایت کند. کار آنها در ACG به عنوان نمونه ای از حفاظت فراگیر در نظر گرفته می شود، که بر ارتباطات بین انسان و طبیعت در یک اکوسیستم و مشارکت افراد محلی در اهداف پایداری تأکید دارد. آموزش. هالواچز و جانزن در آموزش زیست شناسان مناطق گرمسیری آمریکای شمالی فعال بوده اند. در سال ۱۹۶۵، جانزن یک دوره هشت هفته ای را برای سازمان مطالعات گرمسیری طراحی کرد که توسط اکثر دانشجویان تحصیلات تکمیلی آمریکای شمالی در رشته زیست شناسی گرمسیری گذرانده شده است و همچنان تدریس می شود. در طول کلاس خود، دانشجویان در ACG میزبانی می شدند.
جان نیل (۲۰ ژوئنِ ۱۸۷۶ − ۲۵ اوتِ ۱۷۹۳) نویسنده و مترجم و فعّالِ مدنیِ آمریکایی بود. او از دههٔ ۱۸۱۰ تا دههٔ ۱۸۷۰ میلادی در آمریکا و بریتانیا قلم می زد و سخن می راند و از پیشگامانِ ملی گرایی ادبی آمریکایی بود. نیل علیهِ برده داری و لهِ حقوقِ زنان مبارزه کرد و زبانِ عامیانه را واردِ نوشته های ادبی کرد. سرگذشت. ۲۵ اوتِ ۱۷۹۳ جان نیل با یک خواهرِ دوقلو در پورتلند، مین زاده شد. یک ماهه بود که پدرش مرد و مادر سرپرستِ خانواده شد. تا دوازده سالگی در مدرسهٔ کوئیکرهای مادرش درس خواند و سپس کار و زندگیِ مستقل را آغاز کرد. در بیست سالگی به بوستون رفت و با سوءِ استفاده از شرایطِ جنگِ ۱۸۱۲ و قاچاقِ کالای غیرمجازِ انگلیسی پولی به دست آورد؛ ولی در ۱۸۱۶ همراهِ شرکایش ورشکسته شد. از ورشکستگیِ ۱۸۱۶ تا رفتن به لندن در ۱۸۲۳ زندگیِ بس سرشاری در بالتیمور کرد: روزنامه نگاری، شاعری، رمان نویسی، تحصیلِ حقوق، وکالت و آموختنِ یازده زبان. تا ۱۸۲۲ از اعضای اصلیِ حلقه دلفی بود. سالِ ۱۸۱۹ نمایشنامه ای منتشر کرد (هرچند هرگز نمایشنامه نویسِ موفّقی نشد) و نخستین ستون نویسِ روزانهٔ آمریکا نیز شد و بیشترِ "تاریخِ انقلابِ آمریکا"یش را هم نوشت. طرد
از جامعهٔ کوئیکرها به جرمِ یک دعوای خیابانی را پذیرفت و اواخرِ ۱۸۲۳ به کشتی نشست و رهسپارِ بریتانیا شد. سالِ ۱۸۲۴ به دعوتِ ویلیام بلکوود مجلّه نویس شد و نخستین مقاله اش دربارهٔ انتخاباتِ سالِ ۱۸۲۴ ریاستِ جمهوریِ ایالاتِ متحدهٔ آمریکا خوانندگانِ فراوان یافت. تا پاییزِ سالِ بعد با بلکوود همکاری کرد و پس از آن یک سال و نیم منشی و همکارِ جرمی بنتام شد. بهارِ ۱۸۲۷ بنتام خرجِ بازگشتش به آمریکا را داد. ولی آوازهٔ نیل افت کرده بود و دیگر رقیبِ ادبیِ جیمز فنیمور کوپر به شمار نمی رفت. ژوئنِ ۱۸۲۷ نیل به پورتلند برگشت و ناخرسندیِ هم وطنانش از نوشته هایش در انگلیس دربارهٔ آمریکا او را به ستیهندگی برانگیخت. به ورزش و آموزشِ ورزش و نوشتن دربارهٔ تربیتِ بدنی روی آورد. سالِ ۱۸۲۸ مجلّهٔ "یانکی" را پایه گذارد که تا پایانِ سالِ بعد منتشر شد. داستان هایش از این دوره به بعد از کارهای ماندگارش به شمار می رود. از ۱۸۲۹ سخنرانی هایش را در شهرهای گوناگون آغاز کرد و در مسائلِ مختلفی مانندِ حقوقِ زنان تأثیر گذاشت. سالِ ۱۸۲۸ ازدواج کرد و تا ۱۸۴۷ پنج فرزند یافت. سالِ ۱۸۳۶ خانهٔ خوبی در پورتلند ساخت و کارشناسی ارشدِ افتخاری از کالج بودین گ
رفت. از اواخرِ این دهه از کارهای ادبیِ خود کاست و به بازرگانی و کارهای مدنی و هنری (مثلِ معماری و طرّاحیِ داخلی) پرداخت. ناتانیل هاوثورن و جیمز راسل لوول در میانه های دههٔ ۱۸۴۰ از کم کار شدنش گفتند. سالِ ۱۸۵۱، پس از سال ها همدلی با یونیتارینیسم، به کلیسای کنگره گرایان گروید و مقالاتِ مذهبی نوشت. اواخرِ عمر، به خواهشِ هنری وادزورث لانگ فلو و دیگرانی، باز به نوشتنِ رمان پرداخت. سالِ ۱۸۶۹ حسبِ حالش را منتشر کرد. سرانجام ۲۰ ژوئنِ ۱۸۷۶ مرد و در پورتلند به خاک سپرده شد. میراث. ادگار آلن پو جان نیل را در درجهٔ اوّل یا دوّمِ میانِ اربابِ نبوغ به شمار آورد. دونالد سیرزِ زندگینامه نویس او را نویسنده ای بدونِ شاهکار وصف کرده که نامش زیرِ سایهٔ کهترانی گم شده. به عقیدهٔ جیمز راسل لوول، اگر نیل می توانست بر شتاب زدگی خود چیره شود، نویسندهٔ بزرگی می شد. سبا اسمیت و ناتانیل هاوثورن و هنری وادزورث لانگ فلو از نویسندگانی به شمار می روند که از نیل تأثیر پذیرفتند. حتّی گفته شده که ادگار آلن پو هم تحتِ تأثیرِ مقالاتِ اواخرِ دههٔ ۱۸۲۰ نیل بوده است. بسیاری از اهلِ نظر بر آنند که مهم ترین نویسندگانِ رنسانس آمریکایی نیمهٔ قرنِ نوزده
م، از رالف والدو امرسون و والت ویتمن و هرمان ملویل تا دیگران، از شگردهای نیل بهره ها برده اند. نیل در تاریخِ ادبیات آمریکا از نسلِ پس از مقلّدانِ ادبیاتِ بریتانیا و پیش از بزرگانِ رنسانسِ آمریکایی به شمار می رود.
ایوِت کوپر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی است که از سپتامبر ۲۰۲۵ به عنوان وزیر امور خارجه بریتانیا خدمت می کند. او پیشتر از ژوئیه ۲۰۲۵ تا سپتامبر ۲۰۲۵ وزیر کشور بریتانیا بوده است. کوپر همچنین از سال ۲۰۲۱ و قبلاً از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان وزیر کشور سایه حضور داشته است. او در کابینه گوردون براون به عنوان وزیر خزانه داری از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ و وزیر امور خارجه در امور کار و بازنشستگی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ خدمت کرد. او که یکی از اعضای حزب کارگر است، از سال ۱۹۹۷ عضو پارلمان (MP) برای نورمنتون، پونتفرکت و کسلفورد، و قبلاً نیز نماینده پونتفرکت و کسلفورد بوده است. کوپر یکی از ۱۰۱ نماینده زن حزب کارگر بود که در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۷ انتخاب شد. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ معاون پارلمانی وزیر امور خارجه در سه بخش زیر نظر نخست وزیر تونی بلر بود. او در سال ۲۰۰۵ به سمت وزیر دولت در امور مسکن و برنامه ریزی ارتقا یافت و زمانی که گوردون براون در سال ۲۰۰۷ نخست وزیر شد، در این سمت باقی ماند. او در سال ۲۰۰۸ به عنوان وزیر خزانه داری در کابینه براون منصوب شد و در سال ۲۰۰۹ به سمت وزیر امور خارجه کار و بازنشستگی ارتقا یافت. پس از شکست حزب کارگر د
ر انتخابات سراسری بریتانیا (۲۰۱۰)، کوپر از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ در کابینه سایه اد میلیبند به عنوان وزیر امور خارجه در سایه خدمت کرد. در سال ۲۰۱۱، همسرش اد بالز به سمت وزیر خزانه داری در سایه ارتقاء یافت. در ۱۳ می ۲۰۱۵، کوپر اعلام کرد که پس از استعفای میلیبند، برای رهبری حزب کارگر در انتخابات رهبری شرکت خواهد کرد. کوپر در دور اول با شکست مقابل جرمی کوربین با ۱۷ درصد آرا سوم شد. کوپر متعاقباً در سپتامبر ۲۰۱۵ از سمت وزیر کشور سایه استعفا داد و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ رئیس کمیته منتخب امور داخلی بود کوپر به عنوان پشتیبان، بارها به دنبال تمدید ماده ۵۰ برای به تأخیر انداختن برگزیت بود. او مجدداً در تغییر سازمان کی یر استارمر در نوامبر ۲۰۲۱ وزیر کشور سایه شد. زندگی و تحصیلات. کوپر در ۲۰ مارس ۱۹۶۹ در اینورنس، اسکاتلند به دنیا آمد. پدر او تونی کوپر، دبیرکل سابق اتحادیه کارگری پرسپکت، مدیر غیراجرایی سابق سازمان انحلال هسته ای و رئیس سابق انجمن صنعت هسته ای بریتانیا است. او همچنین مشاور دولت در هیئت مشاوران انرژی بود و مادرش جون معلم ریاضی بود. او در مدرسه اگگار، یک مدرسه جامع در هالیبورن، و کالج آلتون، هر دو در آلتون، همپشر تح
صیل کرد. او فلسفه، سیاست و اقتصاد را در کالج بالیول، آکسفورد خواند و با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۹۹۱ برای تحصیل در دانشگاه هاروارد بورسیه کندی دریافت کرد و تحصیلات تکمیلی خود را با مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد در دانشکده اقتصاد لندن به پایان رساند. حرفه. کوپر کار خود را به عنوان محقق سیاست اقتصادی برای صدراعظم سایه جان اسمیت در سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و سپس در آرکانزاس برای بیل کلینتون، نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری ایالات متحده، در سال ۱۹۹۲ کار کرد. بعداً در همان سال، او مشاور سیاستی هریت هارمن، وزیر ارشد سایه خزانه داری آمریکا شد. کوپر در سن ۲۴ سالگی به سندرم خستگی مزمن مبتلا شد که بهبودی او یک سال طول کشید. در سال ۱۹۹۴ او به عنوان همکار پژوهشی در مرکز عملکرد اقتصادی نقل مکان کرد. در سال ۱۹۹۵، او خبرنگار اقتصادی ارشد "ایندیپندنت" شد و تا انتخابش به مجلس عوام در سال ۱۹۹۷ در این سمت مشغول به فعالیت بود. سیاست. کوپر برای رقابت در کرسی حزب کارگر پونتفرکت و کسلفورد در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۷ انتخاب شد، پس از اینکه جفری لافت هاوس معاون رئیس مجلس بازنشستگی خود را اعلام کرد. او کرسی حزب کارگر را با اکثری
ت ۲۵۷۲۵ رای حفظ کرد و اولین سخنرانی خود را در ۲ ژوئیه ۱۹۹۷ در مجلس عوام ایراد کرد و در مورد مبارزه حوزه انتخابیه خود با بیکاری صحبت کرد. او به مدت دو سال در کمیته منتخب آموزش و استخدام خدمت کرد. زندگی شخصی. کوپر در ۱۰ ژانویه ۱۹۹۸ در ایست بورن با اد بالز ازدواج کرد. شوهر او وزیر اقتصاد خزانه داری در دولت تونی بلر و وزیر امور خارجه در امور کودکان، مدارس و خانواده ها در دوران گوردون براون بود، سپس در وزیر خزانه داری سایه و نامزد انتخابات رهبری حزب کارگر در سال ۲۰۱۰ بود. این زوج دو دختر و یک پسر دارند.
تقاطع عابر پیاده با نام های تقاطع اسکرامبل (کانادایی)، تقاطع X (بریتانیا)، تقاطع مورب (ایالات متحده) نیز شناخته می شود. نوعی جابجایی سیگنال ترافیکی است که به طور موقت تمام ترافیک وسایل نقلیه را متوقف می کند، در نتیجه به عابران پیاده اجازه می دهد تا همزمان از گذرگاه عابران پیاده در هر جهت، از جمله مورب، عبور کنند.
عبدالله ردیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده است.
راشد الرهیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتفاق، باشگاه فوتبال الاتحاد و باشگاه فوتبال هجر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است.
خالد الرشید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است.
محمد السهلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الرائد اشاره کرد.
عبدالعزیز السعران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده است.
مشعل الصبیانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده است.
مهند الشنقیطی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده است.
حسن شراحیلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الباطن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است.
عبدالله حسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی، و عربستان سعودی بازی کرده است.
حبیب الوطیان (؛ زادهٔ )یک بازیکن فوتبال اهل عربستان است که در پست دروازه بان برای باشگاه الهلال بازی میکند.
عبدالرحمان الیامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی، و عربستان سعودی بازی کرده است.
آیلین هرناندز (; – ) سازمان دهنده اتحادیه آفریقایی-آمریکایی، فعال حقوق مدنی و فعال حقوق زنان بود. او بین سال های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ به عنوان رئیس سازمان ملی زنان (NOW) خدمت کرد و اولین زنی بود که در کمیسیون فرصت های شغلی برابر حضور داشت. هرناندز در سال ۱۹۲۶ به دنیا آمد و در دانشگاه هاوارد تحصیل کرد. در آنجا علاقه اش به حقوق مدنی و سیاسی در حادثه ای که به او گفته شد باید یک تاکسی «سیاه» بگیرد، افزایش یافت. پس از فارغ التحصیلی با درجه ممتاز، او قبل از کمک به تأسیس سازمان ملی زنان، یک سازمان دهنده اتحادیه کارگری شد. او به عنوان دومین رئیس آن، به سازماندهی اعتصاب زنان برای برابری کمک کرد و در مقابل یک کمیته فرعی کنگره در مورد اصلاحیه حقوق برابر شهادت داد، اما او سازمان را به دلیل ناامیدی از آنچه به عنوان نابرابری های نژادی آن می دید، ترک کرد. هرناندز در ادامه چندین سازمان که بر زندگی و فعالیت زنان آفریقایی-آمریکایی تمرکز داشتند را تأسیس کرد و همزمان همراه با تدریس در چندین دانشگاه در کالیفرنیا فعالیت می کرد. او در سال ۲۰۱۷ در سن ۹۰ سالگی درگذشت. زندگی و تحصیلات. هرناندز در ۲۳ می ۱۹۲۶، با نام آیلین بلانچ کلارک در بروکلین
، نیویورک، از مهاجران جامائیکایی، چارلز هنری کلارک، مدیر تأمین آثار هنری، و اتل لوئیز هال، یک خیاط به دنیا آمد. به عنوان تنها خانواده آفریقایی-آمریکایی در بلوک خود در خلیج ریج آنها در معرض تبعیض نژادی از سوی همسایگان خود قرار گرفتند، چیزی که او بعداً به عنوان دلیلی برای علاقه خود به فعالیت های سیاسی به آن اشاره کرد. هرناندز در دبیرستان دخترانه بی ریج در بروکلین تحصیل کرد و به عنوان نفر برتر کلاس سال ۱۹۴۳ فارغ التحصیل شد و به دانشگاه هاوارد رفت. در هاوارد، ابتدا قصد داشت در آموزش و پرورش تحصیل کند و معلم شود، اما تجربه جداسازی در پایتخت و آب و هوا در محوطه دانشگاه، او را وادار کرد تا اهداف و برنامه هایش را تغییر دهد. او در عوض مدرکی در رشته جامعه شناسی و علوم سیاسی گرفت و در سال ۱۹۴۷ فارغ التحصیل شد و یکی از اعضای خانواده آلفا کاپا آلفا و بخش انجمن ملی برای پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) در کالج بود. علاقه او به حقوق مدنی با تجربه ای که در واشینگتن دی سی داشت برای شروع در هاوارد تداوم یافته بود. وقتی از یک متصدی ایستگاه خواست تا راهی دانشگاه شود، به او گفته شد که از یک تاکسی «سیاه» استفاده کند. او که از اصطلاحات