Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از سایر کشورهای صنعتی متمایز است. مدت مرخصی محافظت شده زایمان در رتبه ۲۰ از ۲۱ کشور پردرآمد قرار دارد. علاوه بر این، اکثر کشورهای ثروتمند خارجی نوعی غرامت دستمزد را برای مرخصی ارائه می کنند. ایالات متحده تنها کشوری از این ۲۱ کشور است که چنین مرخصی استحقاقی ارائه نمی دهد. در سال ۲۰۱۴، ایالات متحده در شاخص حقوق جهانی کنفدراسیون اتحادیه های کارگری بین المللی نمره ضعیف «۴» دریافت کرد، که بدترین مکان ها را از نظر حقوق کارگران رتبه بندی می کند و «۱» بهترین است. و "۵" بدترین. در سال ۲۰۱۴، بر اساس شاخص کار کودکان میپلکرافت در سال ۲۰۱۴، ایالات متحده یک کشور «متوسط ​​خطر» برای کار کودک در نظر گرفته شد. در سال ۲۰۱۵، ایالات متحده و پاپوآ گینه نو تنها کشورهایی در جهان بودند که طبق قانون مرخصی استحقاقی مادر را تضمین نمی کردند. گزارش های ITUC در سال ۲۰۲۰ و آکسفام در سال ۲۰۲۰ بیان می کنند که ایالات متحده در میان کشورهای توسعه یافته از نظر حمایت از کار در بین بدترین کشورها قرار دارد. مراقبت های بهداشتی. اعلامیه جهانی حقوق بشر که توسط سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ تصویب شد، بیان می کند که «هر کس حق دارد از سطح زندگی مناسب برای
سلامتی و رفاه خود و خانواده اش، از جمله غذا، پوشاک، مسکن و مراقبت های پزشکی." علاوه بر این، "اصول اخلاق پزشکی" انجمن پزشکی آمریکا پزشکان را ملزم می کند که به حقوق انسانی بیمار، از جمله ارائه درمان پزشکی در زمانی که بیمار هستند، احترام بگذارند. مورد نیاز است. برخلاف اکثر کشورهای صنعتی دیگر، ایالات متحده به اکثر شهروندان خود مراقبت های بهداشتی یارانه ای ارائه نمی دهد. برنامه ایالات متحده مدیکید پوشش یارانه ای را به برخی از گروه های افراد و خانواده های با درآمد و منابع کم، از جمله کودکان، زنان باردار، و افراد دارای معلولیت بسیار کم درآمد (افراد دارای معلولیت با درآمد بالاتر واجد شرایط نیستند) ارائه می دهد. مدیکید ، اگرچه آنها واجد شرایط مدیکر هستند). با این حال، طبق اسناد خود مدیکید، "برنامه مدیکید خدمات مراقبت های بهداشتی را حتی برای افراد بسیار فقیر ارائه نمی دهد، مگر اینکه آنها در یکی از گروه های واجد شرایط تعیین شده باشند."&lt;ref&gt;
مظفر رضایی (از اهالی خدابنده زنجان، درگذشت ۱۳۲۵ خورشیدی، آذربایجان، ایران) معروف به نایب مظفر و سلطان مظفر، در یادمان ها سرگرد مظفر رضایی، ملی گرا، آزادی خواه و بعدها افسر و فرمانده ژاندارمری ایران در زنجان در طی اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و از فرماندهان ایرانی در مقابل اشغال در غائله آذربایجان بود. او تا لحظه مرگ نگذاشت زنجان تحت تصرف نیروهای تجزیه طلب قرار بگیرد. پس از مرگ به خاطر خدمات و کشته شدن به او درجه سرگردی اعطا شد. زندگی. زندگی اولیه. مظفر رضایی، برادر احمد رضایی (فرمانده ژاندارمری زنجان)، یحیی رضایی(از افسران شهربانی)، عالمتاج رضایی (نقاش) و برادر همسر عین الله محمودی همدانی بود. براساس اسناد مجلس شورای ملی، او، همانند سایر اعضای خانواده، زاده قروه درگزین بود و در منطقه خدابنده زندگی می کرد. مظفر در دوران اشغال ایران در جنگ جهانی اول و قحطی ۱۲۹۸–۱۲۹۶ ایران حضور داشت و در همان زمان به خاطر حفاظت از ایران و مقابله با استعمارگران، با وساطت خویشاوندان و پس از برادر به ژاندارمری ایران با پیوست. غائله آذربایجان. پیش زمینه. زنجان در جنگ جهانی دوم از اهمیت فوق العاده ای برای متفقین برخوردار بود درنتیجه
حریم هوایی زنجان در ۳ شهریور ۱۳۲۰شمسی شکسته شد و هواپیماهای جنگی شوروی شهر زنجان و شماری دیگر از شهرهای شمالی ایران را بمباران کردند. زنجان از چند جهت برای نیروهای متفقین اهمیت داشت، زنجان محل تلاقی دو گروه اصلی نیروهای شوروی بود که از سمت رشت و تبریز به سمت ایران اعزام می شدند و آذوقه آن ها نیز از زنجان تأمین می شد. دلیل دوم زنجان دروازه آذربایجان محسوب می شد و به دلیل داشتن جاده و راه آهن سریع ترین و مطمئن ترین راه برای رساندن کمک های متفقین به شوروی محسوب می شد. پس از متارکه جنگ با ژاپن در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، ایران به علاقه شوروی به جنبش آذربایجان و موارد تکراری دخالت در استان، اعتراض کرد و مورد بی اعتنایی شوروی قرار گرفت که فقط نامه مجددی در خصوص تقاضای امتیازات نفتی فرستاد. شوروی ها در پاییز در مناطق کلیدی تسلیحات توزیع کردند و در اکتبر و نوامبر از خیزش های وسیع در سراسر استان حمایت کردند. وقتی بریتانیا و روسیه ایران را در ۱۹۴۱ اشغال کردند، بریتانیایی ها مهمات ارتش ایران را در تهران به غنیمت گرفتند. وقتی شوروی ها نسبت به اسلحه های درون آن ابراز تمایل کردند، بریتانیایی ها آن را بهشان دادند ولی شماره سریالشان
را ضبط کردند. اسلحه های جمع آوری شده از فداییان در تبریز پس از سقوط جمهوری دموکرات تقریباً در همه موارد با آن هایی که به ارتش سرخ تحویل داده شده بود مطابقت می کرد. وقتی ژاندارمری ایران سعی کرد بر شورشیان تازه مسلح شده تسلط یابد شوروی ها ایجاد مشکل کردند و مجبورشان کردند کنار بروند. همه مسیرهای اصلی ورودی به استان تا ۱۹ نوامبر به تسخیر فرقه دموکرات درآمد؛ ارتباطات قطع شد و شوروی ها ۱۵۰۰ نیروی ایرانی را در قزوین متوقف کردند. تبریز تا ۱۰ دسامبر در دست فرقه دموکرات بود؛ کمی بعد یک مجمع ملی تازه افتتاح شده و دولت خودمختار آذربایجان با نخست وزیری پیشه وری اعلام موجودیت کرد. در ۱۵ دسامبر، قاضی محمد یک قاضی موروثی و رهبر مذهبی مهاباد جمهوری مهاباد را برپا کرد. مقاومت زنجان. در پایان مارس ۱۹۴۵، نیروهای شوروی، زنجان، را ترک کردند. در یکم آوریل (۱۲ فروردین)، شاهی، میانه و در دوم آوریل، بندرشاه از نیروهای شوروی تخلیه شد. در همان روز موتولف، تلفنی به باقراف دستور داد که پیشه وری را برای گفتگو با نمایندگان تهران و دادن امتیاز مورد انتظار آماده کنند و نمایندگان شوروی در تبریز با وی به تفاهم برسند. هنگامی که ارتش به سوی آذرب
ایجان حرکت کرد دولت شوروی که نمی خواست در آن شرایط جهانی آتش جنگ در پیرامون مرزهایش افروخته شود و ضمناً اطمینان زیادی هم به قدرت نظامی و جنگی فرقه نداشت، به رهبران فرقه توصیه کرد از جنگ و مقاومت خودداری کنند و از در مدارا با دولت و ارتش اعزامی درآیند. پیشه وری که نمی توانست چنین وضعی را تحمل کند استعفا داد و بیریا به جای او به رهبری فرقه منصوب شد. خبر استعفای پیشه وری و عزیمت او به خارج همراه با اخبار وحشتناکی از رفتار مخالفان فرقه در زنجان و میانه با فداییان و اعضای فرقه می رسید، ترس و هراس را در دل های اینان به حد نهایت رساند و عزیمت آنان به سوی مرزهای شوروی آغاز شد. اینک فرصتی که عمال سر سپردهٔ قوام و شاه و دشمنان دیگر فرقه ای ها و به ویژه اراذل و اوباش و دزدان و غارتگران منتظر آن بودند فرا رسیده بود و پیش از آن که پای سربازان ارتش به تبریز برسد سیل خونی در کوچه های آن جاری شد. مظفر زمانی که با درجه نائب یا ستوانی ژاندارمری، به مقابله با غائله آذربایجان می پرداخت، برادر خود، احمد را که فرمانده ژاندارمری زنجان بود، در طی یک توطئه از پیش برنامه ریزی شده از دست داد. جهانشاه لو، رهبر دموکرات های زنجان که بنا ب
ه مشهور، سهم بزرگی در فجایعی که در زنجان رخ داد، از افرادی بود که برای تجزیه آذربایجان و الحاق زنجان به اتحادیه جماهیر شوروی تلاش کرد. در ۱۲ فروردین آیت الله مجتهدی در خاطرات خود نوشته است: براساس سند ۷۱۰۹۴۰ مرکز اسناد مجلس شورای ملی ( امروزه کتابخانه ومرکز اسناد مجلس شورای اسلامی) مظفر پس از کشته شدن برادرش، احمد رضایی که پس از شکست های طرفداران سید جعفر پیشه وری و با حمایت ارتش سرخ در منطقه زنجان و ناتوانی ایشان در جهت تجزیه زنجان انجام شده بود، به فرماندهی ژاندارمری زنجان می رسد . او که پیشتر نایب (ستوان) بود، به جای برادر به درجه سلطانی (سروانی)، رسیده و به حفاظت از ایران می پردازد. مرگ. اما او هم پس از چند پیروزی و چیرگی بر نیروهای دموکرات و شورش کردها، پس از یک هفته بعد از مرگ برادر با توطئه ای توسط اطرافیان جهانشاه لو، رهبر دموکرات زنجان کشته می شود. در این مرحله نیروهای فرقه دموکرات آذربایجان، در شرایط بی فرماندهی ژاندارمری منطقه، زنجان را تصرف کردند. اگرچه، مدتی بعد، در آذر ۱۳۲۵ نیروهای نظامی شوروی از ایران خارج شدند که این امر یکی از بزرگ ترین عوامل تضعیف فرقه دموکرات گردید. پس از خروج نیروهای شوروی
از ایران و همچنین فشارهای دولت های غربی، ارتش ایران و شورش مردم حکومت فرقه را برانداخت و بسیاری از رهبران و فعالان فرقه به شوروی گریختند و زنجان به ایران بازگشت. یادبود. براساس تصویب مجلس شورای ملی در جلسه ۳۰ تیرماه ۱۳۳۰ خورشیدی، مظفر رضایی که از افسران کشته شده ژاندارمری در غائله آذربایجان حساب می شد، یک درجه ارتقا یافت و به درجه سرگردی رسید.
کاواساکی کی دی سی-۲ یک هواپیمای دوباله تک موتوره از گونه مسافربری و نامه رسانی ساخت شرکت کاواساکی در امپراتوری ژاپن بود که دو فروند از آن از آن با اصلاح هواگرد شناسایی گونه ۸۸ پدید آمد. طراحی و کاربرد. انجمن داوطلبان دفاع دریایی امپراتوری ژاپن ماه اکتبر سال ۱۹۲۷ به شرکت کاواساکی سفارش دو هواپیمای ترابری برای اهدا به روزنامه "آساهی" و استفاده برای حمل مسافر در مسیر هوایی توکیو و اوساکا داد. این شرکت با نصب صندلی در هواگرد شناسایی گونه ۸۸ نسخه مسافربری آن را پدیدآورد. هواگرد پایه پیکربندی دوباله تک موتوره داشت و ساخت آن تمام فلزی با پوسته تنش دار فلزی در جلوی بدنه و پوشش پارچه ای در مابقی سطوح بود. کار باز طراحی را مهندس آلمانی ریشارت فوگت و توجو هیساشی انجام دادند. تغییرات ساختاری عمده ای در هواپیما اعمال شد که شامل کوتاه تر شدن بال بالایی، افزایش طول و وتر بال پایینی و مهارهای بین بالی N شکل بود. اتاقک چهار صندلی سرپوشیده پشت اتاقک سر باز خلبان قرار گرفت. امکان تبدیل این اتاقک برای عکس برداری هوایی و حمل مرسولات وجود داشت. هواپیمای حاصل می توانست با ارابه فرود شناور روی آب نیز بنشیند. وقتی ارابه شناور در آن ن
صب می شد سکان دُم بزرگ تری به کار می رفت که تا زیر بدنه می رفت. دو هواپیما سفارش داده شده ماه اکتبر سال ۱۹۲۸ تکمیل شدند و «گییو شماره ۴» و «گییو شماره ۵» نام گرفتند. این هواپیماها مدت کوتاهی در مسیر توکیو-اوساکا پرواز کردند تا این شرکت حمل ونقل هوایی ژاپن تأسیس شد و جای آن ها را در این مسیر گرفت. "آساهی" متعاقباً برنامه ای برای گردش سرتاسری دور ژاپن با این هواپیماها تنظیم کرد که از ماه ژوئیه سال ۱۹۲۹ آغاز شد. دو هواپیما در کنار هم از شهرهای شرق ژاپن بازدید کردند و سپس ماه اکتبر همان سال به نواحی غربی رفتند. از این کار برای تبلیغ هوانوردی در ژاپن استفاده شد. پس از پایان این گردش، "آساهی" هواپیماها را در کارنامه رسانی، عکس برداری هوایی و ترابری معمول به کار گرفت. از آن ها در حوادث منچوری هم استفاده شد. گییو شماره ۴ ماه سپتامبر سال ۱۹۳۰ هنگام برخاستن از باند در اوساکا به شدت دچار آسیب شد. تعمیرات آن یک سال به طول انجامید. ماه ژوئن سال ۱۹۳۲ به خدمت بازگشت. مدت کوتاهی بعد وادار به فرود اضطراری در پایگاه نیروی زمینی در فوکویاما شد و دوباره صدمه جدی دید. این بار، پس از ۲۲۹ ساعت پرواز، اوراق شد. گییو شماره ۵ به خدمت
در مسیر توکیو به تویاما یا توکیو تا سندای ادامه داد. این هواپیما نیز در نهایت ماه آوریل سال ۱۹۳۵، پس از ۷۲۳ ساعت پرواز، از خدمت فعال کنار رفت و به اتحادیه هوانوردی دانشجویان برای آموزش تعلق گرفت.
صغیر، اصطلاحی در قانون است که به افراد زیر سن قانونی، اشاره دارد. در بسیاری از کشورها، یک فرد، از سن ۱۸ سالگی، بزرگسال محسوب می شود؛ بنابراین، صغیر، فردی است که ۱۷ سال یا کمتر، داشته باشد. «صغیر»، همچنین می تواند به معنای شخصی باشد که برای انجام یک فعالیت خاص، به سن قانونی آن، نرسیده است، برای مثال، در حالی که ۱۸ سالگی، سن قانونی در آمریکا است، حداقل سن برای خرید نوشیدنی الکلی (مانند آبجو، شراب و نوشیدنی الکلی تقطیری) در آمریکا، ۲۱ سال است؛ بنابراین، در این زمینه، صغیر، فردی است که ۲۰ سال یا کمتر، داشته باشد.
احمد رضایی (از اهالی خدابنده زنجان، درگذشت ۱۳۲۵ خورشیدی، آذربایجان، ایران) معروف به سلطان احمد و در یادمان ها سرهنگ احمد رضایی، ملی گرا، آزادی خواه و بعدها افسر و فرمانده ژاندارمری ایران در زنجان در طی اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و از فرماندهان ایرانی در مقابل اشغال در غائله آذربایجان بود. او تا لحظه مرگ نگذاشت زنجان تحت تصرف نیروهای تجزیه طلب قرار بگیرد. پس از مرگ به خاطر خدمات در مقابله با غائله و از دست دادن جانش در این راه به او درجه سرهنگی اعطا شد. زندگی. زندگی اولیه. احمد رضایی، برادر بزرگ تر مظفر رضایی (پس از او، فرمانده ژاندارمری زنجان)، یحیی رضایی (از افسران شهربانی)، عالمتاج رضایی (نقاش) و برادر همسر عین الله محمودی همدانی بود. براساس اسناد مجلس شورای ملی، او، همانند سایر اعضای خانواده، زاده قروه درگزین بود و در منطقه خدابنده زندگی می کرد. احمد در دوران نوجوانی خود جنبش مشروطه ایران را مشاهده کرد. در طی اشغال ایران در جنگ جهانی اول توسط نیروهای روس به خاطر حفاظت از ایران و مقابله با استعمارگران، با وساطت خویشاوندان به ژاندارمری ایران با پیوست. او همانند سایر مردم ایران دوران قحطی ۱۲۹۸–۱۲۹۶ ایران را
تجربه کرد که گفته می شود نصفی از جمعیت ایران از بین رفتند. برادر او، مظفر، پس از وی به ژاندارمری پیوست. غائله آذربایجان. پیش زمینه. زنجان در جنگ جهانی دوم از اهمیت فوق العاده ای برای متفقین برخوردار بود درنتیجه حریم هوایی زنجان در ۳ شهریور ۱۳۲۰شمسی شکسته شد و هواپیماهای جنگی شوروی شهر زنجان و شماری دیگر از شهرهای شمالی ایران را بمباران کردند. زنجان از چند جهت برای نیروهای متفقین اهمیت داشت، زنجان محل تلاقی دو گروه اصلی نیروهای شوروی بود که از سمت رشت و تبریز به سمت ایران اعزام می شدند و آذوقه آن ها نیز از زنجان تأمین می شد. دلیل دوم زنجان دروازه آذربایجان محسوب می شد و به دلیل داشتن جاده و راه آهن سریع ترین و مطمئن ترین راه برای رساندن کمک های متفقین به شوروی محسوب می شد. پس از متارکه جنگ با ژاپن در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، ایران به علاقه شوروی به جنبش آذربایجان و موارد تکراری دخالت در استان، اعتراض کرد و مورد بی اعتنایی شوروی قرار گرفت که فقط نامه مجددی در خصوص تقاضای امتیازات نفتی فرستاد. شوروی ها در پاییز در مناطق کلیدی تسلیحات توزیع کردند و در اکتبر و نوامبر از خیزش های وسیع در سراسر استان حمایت کردند. وقتی بریتا
نیا و روسیه ایران را در ۱۹۴۱ اشغال کردند، بریتانیایی ها مهمات ارتش ایران را در تهران به غنیمت گرفتند. وقتی شوروی ها نسبت به اسلحه های درون آن ابراز تمایل کردند، بریتانیایی ها آن را بهشان دادند ولی شماره سریالشان را ضبط کردند. اسلحه های جمع آوری شده از فداییان در تبریز پس از سقوط جمهوری دموکرات تقریباً در همه موارد با آن هایی که به ارتش سرخ تحویل داده شده بود مطابقت می کرد. وقتی ژاندارمری ایران سعی کرد بر شورشیان تازه مسلح شده تسلط یابد شوروی ها ایجاد مشکل کردند و مجبورشان کردند کنار بروند. همه مسیرهای اصلی ورودی به استان تا ۱۹ نوامبر به تسخیر فرقه دموکرات درآمد؛ ارتباطات قطع شد و شوروی ها ۱۵۰۰ نیروی ایرانی را در قزوین متوقف کردند. تبریز تا ۱۰ دسامبر در دست فرقه دموکرات بود؛ کمی بعد یک مجمع ملی تازه افتتاح شده و دولت خودمختار آذربایجان با نخست وزیری پیشه وری اعلام موجودیت کرد. در ۱۵ دسامبر، قاضی محمد یک قاضی موروثی و رهبر مذهبی مهاباد جمهوری مهاباد را برپا کرد. مقاومت زنجان. در پایان مارس ۱۹۴۵، نیروهای شوروی، زنجان، را ترک کردند. در یکم آوریل (۱۲ فروردین)، شاهی، میانه و در دوم آوریل، بندرشاه از نیروهای شوروی ت
خلیه شد. در همان روز موتولف، تلفنی به باقراف دستور داد که پیشه وری را برای گفتگو با نمایندگان تهران و دادن امتیاز مورد انتظار آماده کنند و نمایندگان شوروی در تبریز با وی به تفاهم برسند. هنگامی که ارتش به سوی آذربایجان حرکت کرد دولت شوروی که نمی خواست در آن شرایط جهانی آتش جنگ در پیرامون مرزهایش افروخته شود و ضمناً اطمینان زیادی هم به قدرت نظامی و جنگی فرقه نداشت، به رهبران فرقه توصیه کرد از جنگ و مقاومت خودداری کنند و از در مدارا با دولت و ارتش اعزامی درآیند. پیشه وری که نمی توانست چنین وضعی را تحمل کند استعفا داد و بیریا به جای او به رهبری فرقه منصوب شد. خبر استعفای پیشه وری و عزیمت او به خارج همراه با اخبار وحشتناکی از رفتار مخالفان فرقه در زنجان و میانه با فداییان و اعضای فرقه می رسید، ترس و هراس را در دل های اینان به حد نهایت رساند و عزیمت آنان به سوی مرزهای شوروی آغاز شد. اینک فرصتی که عمال سر سپردهٔ قوام و شاه و دشمنان دیگر فرقه ای ها و به ویژه اراذل و اوباش و دزدان و غارتگران منتظر آن بودند فرا رسیده بود و پیش از آن که پای سربازان ارتش به تبریز برسد سیل خونی در کوچه های آن جاری شد. مظفر زمانی که با درج
ه نائب یا ستوانی ژاندارمری، به مقابله با غائله آذربایجان می پرداخت، برادر خود، احمد را که فرمانده ژاندارمری زنجان بود، در طی یک توطئه از پیش برنامه ریزی شده از دست داد. جهانشاه لو، رهبر دموکرات های زنجان که بنا به مشهور، سهم بزرگی در فجایعی که در زنجان رخ داد، از افرادی بود که برای تجزیه آذربایجان و الحاق زنجان به اتحادیه جماهیر شوروی تلاش کرد. مرگ. براساس سند ۷۱۰۹۴۰ مرکز اسناد مجلس شورای ملی (امروزه کتابخانه ومرکز اسناد مجلس شورای اسلامی) احمد رضایی پس از چیرگی بر طرفداران سید جعفر پیشه وری و جهان شاه لو و با حمایت ارتش سرخ در منطقه زنجان و ناتوانی ایشان در جهت تجزیه زنجان انجام شده بود، با توطئه ای توسط اطرافیان جهانشاه لو، رهبر دموکرات زنجان کشته می شود. یادبود. براساس تصویب مجلس شورای ملی در جلسه ۳۰ تیرماه ۱۳۳۰ خورشیدی، مظفر رضایی که از افسران کشته شده ژاندارمری در غائله آذربایجان حساب می شد، یک درجه ارتقا یافت و به درجه سرهنگی رسید.
آسیاب آبی کاه کوه در شهرستان سرایان از جاذبه های گردشگری استان خراسان جنوبی است. فعال بودن آسیاب، موقعیت مناسب، قرارگیری در مسیرآب زابر و چشم انداز مناسب منطقه، این محل را به مکانی برای دوستداران طبیعت و بناهای تاریخی تبدیل کرده است. این بنا در سال ۸۸ و با شماره ۲۸۷۲۲ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. معماری. عناصر معماری آسیاب آبی کاه کوه شامل تنوره، راهرو، سنگ آسیاب، اطاقک آسیاب، انبار گندم، انبار آرد، محل استراحت آسیابان و اصطبل است. معماری آسیاب های منطقه به دلیل موقعیت قرارگیری، مصالح مورد استفاده و نوع کاربری معمولاً از اصول شناخته شده و کلاسیک معماری به خصوص در طراحی طاق ها و قوس ها و پوشش ها تبعیت نمی کرده و پلان آن نیز بر اساس شرایط محیطی و شکل زمین طراحی شده است. در این آسیاب، آب زابر به داخل تنوره هدایت شده و پس از کمک به چرخه آرد کردن گندم از پایین آسیاب وارد مسیر اصلی خود شده و در اختیار کشاورزان قرار می گیرد. تنوره به شکل استوانه که قطر پایین آن کمتر است ساخته شده و ضخامت دیواره تنوره در بالا نسبت به پایین تنوره کمتر بوده به این دلیل که با توجه به این که فشار آب در پایین ترین قسمت تنوره ب
یشتر است دیواره تنوره ضخیم تر انتخاب و از قطر تنوره کاسته شده است. از پایین ترین بخش تنوره روزنه ای با قطر حدود ده سانتیمتر به قسمتی که چرخ آسیاب راه دارد برخورد کرده و با فشار حاصل از حجم زیاد آب، چرخ را که از جنس چوب است به چرخش درمی آورد و این چرخش به سنگ رویی آسیاب منتقل شده و گندم که از طریق سوراخ وسط دو سنگ به قسمت میانی سنگ ها منتقل شده، آرد می شود. مرمت و احیاء آسیاب آبی کاه کوه که در ابتدای ارتفاعات شمال سرایان قرار گرفته است، با کمک مالک صورت گرفته و در حال حاضر فعال است.
گزینش (Selection) فرآیندی است که توسط نازی ها در طول هولوکاست برای جدا کردن جمعیت به دو گروه استفاده می شود - کسانی که می توانند برای کار اجباری مورد استفاده قرار گیرند و کسانی که بی اثر هستند و باید مستقیماً به مرگ فرستاده شوند. زمینه. در طول هولوکاست، گزینش عملی بود که توسط مقامها آلمان نازی برای دسته بندی و حذف یهودیانی که «غیرمولد» (یعنی ناتوان از کار) تلقی می شدند، انجام می شد. افرادی که در این دسته قرار می گرفتند معمولاً در سنین میانسالی، دارای خانواده های بزرگ، کودکان، مددجویان، معلولان، بیماران و سالمندان بودند. همه این افراد به اردوگاه های تمرکز برای نابودی سیستماتیک که از ماه مه ۱۹۴۲ آغاز شد، اخراج می شدند. بقیه به عنوان نیروی کار تا فرسودگی و فروپاشی مورد استفاده قرار می گرفتند. به همین ترتیب، گزینش ها در ورودی اردوگاه ها نیز انجام می شد. این فرایند دوگانه برای فریب یهودیان، به عنوان بخشی از فریبکاری های مختلف پروپاگاندای نازی، طراحی شده بود تا یهودیان بدون مقاومت به قطارهایی که آنها را به اردوگاه های مرگ می برد، سوار شوند. حتی در طول زندگی روزمره اردوگاه ها، گزینش ها برای دسته بندی و جدا کردن کسان
ی که زنده مانده و هنوز قادر به کار بودند از کسانی که ضعیف شده بودند - موزلمان ها - انجام می شد. کسانی که موفق به زنده ماندن می شدند تا دسته بندی بعدی به کار ادامه می دادند و این چرخه تکرار می شد. گزینش در اردوگاه آشویتس. یهودیان از سراسر اروپا به اردوگاه آشویتس فرستاده شدند: از نروژ در شمال تا ردس در جنوب اروپا، و از تولوز در جنوب فرانسه تا اوکراین در شرق. اکثر مردم با قطار به اردوگاه می آمدند، اغلب پس از یک سفر بسیار سخت در واگن های گاو سربسته که چند روز، حتی بیش از یک هفته طول می کشید، و در «رمپ یهودی» پیاده می شدند. از ژوئن ۱۹۴۴، قطارها با زندانیان از طریق یک شاخه راه آهن که برای این منظور ساخته شده بود، به اردوگاه بیرکناو می آمدند. با رسیدن به سکو، یهودیان با خشونت و زور از قطار پیاده می شدند. زندانیان واحد کوماندو-کاندا مسئول پیاده کردن مسافران از واگن های قطار و جدا کردن آنها از وسایلشان بودند، با این وعده که اشیاء به آنها در اردوگاه بازگردانده می شود؛ به این زندانیان اجازه داده نمی شد در مورد سرنوشت رسیدگان به آنها چیزی بگویند. در سکو، مردان از زنان و کودکان جدا شدند. یک پزشک اس اس، که اغلب دکتر یوزف م
نگله بود، به همراه افسران اس اس دیگر گزینش از رسیدگان را براساس ظاهرشان انجام می دادند - کسانی که برای کار مناسب بودند و کسانی که مستقیماً برای کشتار فرستاده می شدند. یوزف منگله پزشکی بود در اردوگاه آشویتس که آزمایشها غیرانسانی روی انسان ها انجام می داد. هنگامی که قطاری با قربانیان جدید به اردوگاه می رسید، منگله تلاش می کرد پزشکی باشد که گزینش را انجام می دهد، تا بتواند خودش کسانی را که از نظرش برای آزمایشهایش مناسب بودند انتخاب کند. گزینش معمولاً به طور سطحی و تصادفی انجام می شد. بر اساس تخمین ها، ۱۰٪ تا ۲۰٪ از مردان برای کار انتخاب می شدند و بقیه برای کشتار فوری محکوم می شدند. کودکان کوچک از مادرانشان گرفته می شدند و به زنان مسن تر ملحق می شدند، همراه با بیماران، ناتوانان و سالمندان، که برای مرگ فرستاده می شدند. برخی از محموله ها بدون هیچ گزینشی به طور کامل به اتاق های گاز فرستاده می شدند. به این ترتیب، محموله هایی از بیماران روانی از سراسر اروپا بدون هیچ گزینشی مستقیماً از ایستگاه راه آهن به اتاق های گاز فرستاده می شدند.
سعید پورعظیمی (زادهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴) استاد دانشگاه، پژوهشگر و نویسندهٔ ایرانی است. او نویسندهٔ کتاب "بام بلند هم چراغی،" کامل ترین و موثق ترین منبع دربارهٔ زندگی و آثار احمد شاملو است. زندگی. سعید پورعظیمی، ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ در همدان به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان را در همدان گذراند. او در سال ۱۳۸۷ از دانشگاه بوعلی سینا در مقطع کارشناسی ادبیات فارسی فارغ التحصیل شد. در سال ۱۳۸۷ تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد را در دانشگاه خوارزمی تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۹۰ از پایان نامهٔ خود با عنوان "ابهام و معنی گریزی در غزلیات شمس" دفاع کرد. در سال ۱۳۹۱ وارد دورهٔ دکتری زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه خوارزمی تهران شد و با نوشتن رسالهٔ "تصحیح دیوان عارف قزوینی و تحقیق در احوال او" به راهنمایی تقی پورنامداریان و مسعود جعفری جزی این مقطع را در شهریور ۱۳۹۷ با درجهٔ عالی به پایان برد. در ۲۴ دی ۱۳۹۸ پایان نامهٔ او به عنوان برترین پایان نامهٔ مقطع دکتری ایران در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی برگزیدهٔ نهمین دورهٔ جایزه دکتر فتح الله مجتبایی شد. تحقیقات او دربارهٔ عارف قزوینی و احمد شاملو دارای نکته های تازه و بدیعی دربارهٔ زندگ
ی و شعر این دو شاعر بوده است. پورعظیمی به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا فعالیت می کند و نمایندهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی در دانشگاه بوعلی سینا است. پژوهش های او بیشتر در موضوعات شعر مشروطه، شعر نو (شاملوشناسی) و مولاناپژوهی است. کتاب شناسی. "بام بلند هم چراغی" (با آیدا دربارهٔ احمد شاملو) کامل ترین و موثق ترین منبع دربارهٔ زندگی و آثار احمد شاملو به شمار می رود.این کتاب مورد ستایش بسیاری از پژوهشگران و منتقدان قرار گرفت. این کتاب گفتگوی مفصل پورعظیمی با آیدا سرکیسیان (همسر شاملو) است و بسیاری از زوایای مخفی ذهن و زندگی شاملو را بر آفتاب افکنده است. این کتاب از آغاز آشنایی تا پایان همراهی آیدا سرکیسیان با شاملو را پیش روی خواننده می گذارد؛ یعنی از آغاز دههٔ ۱۳۴۰ تا پایان دههٔ ۱۳۷۰ (نزدیک به چهل سال) این کتاب سرشار از تصاویر کوتاه و قضاوت های تاریخی و سندساز، و از حشو و زوائد بسیار دور است و می توان با آن دورهٔ بسیار مهمی از تاریخ ادبیات معاصر ایران را درک کرد. "من بامدادم سرانجام" (یادنامهٔ احمد شاملو) نیز از پُرفروش ترین کتاب های بازار نشر ایران در پاییز ۱۳۹۶ بود و منتق
دان آن را از بهترین یادنامه های منتشرشده در ایران دانستند. منصور اوجی، سیاوش جمادی، ایران درودی حسن فیّاد، مسعود خیام و ابوالفضل خطیبی در یادداشت ها یا نامه هایی از اهمیت این دو کتاب در شاملوشناسی سخن گفته اند و نثر پورعظیمی را ستوده اند. جوایز و افتخارات. برندهٔ نهمین دورهٔ جایزه دکتر فتح الله مجتبایی به عنوان برترین پایان نامهٔ دکتری ایران در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی در سال ۱۳۹۷.
فساد گسترده در فوتبال ایران که به دلیل گردش مالی بالا در این حوزه پیش آمده است. که به کالچوپولی ایرانی تشبیه شده، مربوط به تخلفات مالی و تبادل رشوه در باشگاه فوتبال مس رفسنجان در سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ است. اردیبهشت ۱۴۰۳. با انتشار اخبار حضور رؤسای بلند ارکان پایه فدراسیون فوتبال و مدیران باشگاه ها و مجریان حوزه ورزش در دادگاه فساد و رشوه باشگاه مس رفسنجان که مربوط به سال ۱۴۰۰ در مجلات و اخبار و فضای مجازی فوتبال ایران بار دیگر وارد حاشیه جدید شد. و اسامی باشگاه ها و اشخاص جدیدی در رابطه با این پرونده مطرح شد. که باعث برکناری از کار یا واکنش این افراد را در پی داشت مانند: سهیل مهدیرئیس سازمان لیگ و خداداد افشاریان رئیس کمیته داوران فدراسیون و محمد حسین میثاقی مجری برنامه فوتبال برتر و سید مهدی هاشمی تهیه کننده برنامه فوتبال برتر و فریبرز محمودزاده مشاور رئیس فدراسیون فوتبال پژمان راهبر سردبیر سایت ورزش سه و امیر عرب براقی داور فوتبال، شهاب زندی مدیرعامل باشگاه فوتبال شمس آذر. باگذر زمان و مشخص شدن برخی موارد معلوم شد که متخلفان از کالاهایی همچون ارز دیجیتال، دلار، سکه و حواله خودرو و ساعت رولکس برای دادن رشوه ا
ستفاده می کردند. محمدحسین میثاقی. محمدحسین میثاقی در واکنش به خصوص مطرح شدن اسمش در پرونده فساد گفت: "متأسفانه یک گروه مافیایی فاسد هم در فوتبال وجود دارد که صاحب قدرت است و در بخش های مختلف از رسانه تا مدیر فدراسیون فوتبال و مربی حضور دارند. این گروه مافیایی الان که پرونده باز شده، دوست دارد شلوغ کند و انگ بزند تا خودش کنار برود ولی این بار کور خوانده و نمی تواند در برود. این یک مبارزه سیستماتیک با فساد در فوتبال است که از یک باشگاه (مس رفسنجان) شروع شده و شاید در باشگاه هم استانی و باشگاه های دیگر هم ادامه پیدا کند. هر فردی که سند یا مدرکی دارد که تیم فوتبال برتر یک ریال یا دلار تخلف کرده، منتشر کند تا ما هم پخش کنیم. خیلی ها از باشگاه های دیگر درگیر این پرونده خواهند شد. (م-ه) (ص-ذ) نگویید، هر مدرکی از عوامل فوتبال برتر دارید منتشر کنید! اظهارات علی اصغر کلانتری. علی اصغر کلانتری، سرمربی تیم فوتبال دسته اولی مس سونگون در این مورد گفته: کسی نمی تواند منکر مسائلی چون فساد، تبانی، جادوگر، دوپینگ و رشوه شود و هر کسی چنین کاری کند، جانماز آب می کشد! هر یکی، دو سالی که می گذرد، بخشی از این موارد افشا می شود و هم