Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارینوس نابلسی (؛ زاده ۴۴۰ پس از میلاد) فیلسوف نوافلاطونی، ریاضی دان، اخترشناس و سخن دان بود در فلاویا نئاپولیس (نابلس امروزی)، در فلسطین متولد شد. او در آتن شاگرد پروکلس بود. آثار به جا مانده از او مقدمه ای بر "دادهها" اثر اقلیدس، "زندگی پروکلوس" و دو متن در باب نجوم است. بیشتر آنچه از زندگی او می دانیم از اثر داماسکیوس است که در "سودا" موجود است. زندگی. به گفته شاگردش داماسکیوس، او سامری به دنیا آمد. این که آیا این اطلاعات درست است یا خیر مورد مناقشه است، اما ممکن حقیقت داشته باشد. داماسکیوس همچنین می افزاید که او از آیین سامری گرویده بود. او در زمانی به آتن آمد که به استثنای پروکلس، مردان برجسته کمی در مکتب نوافلاطونی وجود داشت. او مدتی قبل از مرگ پروکلس، به جانشینی او منصوب شد. پروکلس شرح خود بر «افسانه ار» افلاطون را به مارینوس تقدیم کرد. گزارش شده است که پروکلس نگران بود که مارینوس در آن دوره که اساتید دین یونانی قدیمی مورد آزار و اذیت مسیحیان قرار می گرفتند آسیب ببیند. مارینوس مجبور شد به اپیداروس پناهنده شود، و در تاریخی نامعلوم در آن جا درگذشت. فعالیت ها. تنها بقایایی از آثار مارینوس باقی مانده است.
مهم ترین اثر باقی مانده از او زندگی نامه پروکلس است، زیرا منبع اصلی اطلاعات در مورد زندگی پروکلس به شمار می رود. این اثر در ترکیبی از هگزامترهای نثر و حماسی نوشته شده است. انتشار زندگی نامه با توجه به اشاره به سال مرگ پروکلس ثابت شده است؛ زیرا او از یک خسوف یاد می کند که زمانی رخ می دهد که اولین سال پس از مرگ او کامل می شود. این اثر اولین بار با آثار مارکوس آئورلیوس در سال ۱۵۵۹ منتشر شد. در سال ۱۷۰۰ نیز توسط فابریسیوس در هامبورگ منتشر شد و در سال ۱۸۱۴ توسط ژان فرانسوا بواسوناد دو فونتارابی با اصلاحات و یادداشت هایی مجدداً ویرایش شد. او همچنین نویسنده تفسیر (یا مقدمه) در مورد "داده ه"ای اقلیدس و شرحی بر "تفسیر کوچک" تئون است. همچنین یک متن در باب نجوم از او باقی مانده است که در مورد کهکشان راه شیری بحث می کند. آثار گم شده او شامل تفسیرهایی بر ارسطو، تئون و برخی از گفتگوهای افلاطون بود. گفته می شود که تفسیرهایش بر آرای "فیلبوس" افلاطون را به توصیه شاگردی به نام ایزیدور از بین برد. بر اساس نسخه ای از داستانی از داماسکیوس، زمانی که مارینوس تفسیر را به شاگردش، که به او ارسطوگری آموخت، نشان داد، ایزیدور بر او پیش ن
هاد کرد تا آن را از بین ببرد. پژوهشگران کنونی گمان می کنند که این توصیه از این ترس ناشی می شود که تفسیر مارینوس مطالبی را دربردارد که ممکن است پارادایم نوافلاطونی حاکم را تضعیف کند.
منطقه می نامی شیتارا ، یکی از شهرستان های ژاپن است که در غرب استان آیچی در ژاپن واقع شده است.
جان ترنت کلی (زاده ۱ مارس ۱۹۶۶) یک وکیل، سیاستمدار، و افسر عمومی ارتش ایالات متحده اهل می سی سی پی است. یکی از اعضای حزب جمهوری خواه، کلی یکی از اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از است. جان ترنت کلی در ۱ مارس ۱۹۶۶ در یونیون، می سی سی پی، در خانواده جان و باربارا کلی به دنیا آمد. او ساکن سالتیلو، می سی سی پی است.
مردی با کلاه هودی () یا "مرد روی جعبه"، عکسی مشهور است که از رویدادهای زندان ابوغریب در عراق به وجود آمده است. این عکس یک زندانی را نشان می دهد که بر روی یک جعبه ایستاده و کلاهی بر سر دارد که تصویری قدرتمند و ترسناک ایجاد می کند و بحث هایی دربارهٔ حقوق بشر و رفتار با زندانیان را برانگیخته است. این تصویر مرد را با سیم هایی به انگشتانش نشان می دهد و نماد شکنجه در ابوغریب است و نماد جنگ عراق است. این تصویر روی جلد شماره ۸ مه ۲۰۰۴ اکونومیست، عکس آغازین نیویورکر در ۱۰ می ۲۰۰۴ و در ۱۱ مارس ۲۰۰۶ در اولین شماره نیویورک تایمز منتشر شد. مردی که در عکس قرار داشت در ابتدا علی شلال القیسی گزارش شد، اما مجله اینترنتی Salon.com بعداً در مورد هویت او تردیدهایی را مطرح کرد. بعداً گزارش شد که اگرچه از القیسی در موقعیتی مشابه عکس گرفته شده است، مرد کلاهدار واقعی، عبده حسین سعد فالح، ملقب به گیلیگان است. این نگاره در سال ۲۰۰۳ و در طول جنگ عراق گرفته شد، زمانی که برخی از سربازان به بدرفتاری با زندانیان متهم شدند. این تصویر به طور گسترده ای شناخته شد و آگاهی را دربارهٔ اهمیت رفتار با همه افراد با کرامت و احترام، صرف نظر از وضعیتشا
ن، افزایش داد. این تصویر به عنوان یادآوری از نیاز به همدلی و عدالت در زمان های دشوار عمل می کند. در هنر و رسانه، مرد کلاهدار به عنوان نمادی از مبارزات بسیاری از افرادی که در سراسر جهان با رفتار ناعادلانه مواجه هستند، استفاده شده است. این تصویر بینندگان را تشویق می کند تا به مسائل مانند جنگ، قدرت و حقوق همه افراد به طور انتقادی فکر کنند.
آسیاتیرانوس () دایناسوری بود از خانواده تیرانوسارید که در دوره کرتاسه پسین، حدود ۷۰ میلیون سال پیش، در آنچه امروزه آسیا نامیده می شود، زندگی می کرد. آسیاتیرانوس به گروه دایناسورهای تروپود تعلق دارد که به شکارچیان دوپای گوشت خوار شناخته می شوند. این دایناسور با دایناسور معروف تیرانوسوروس رکس نسبت نزدیکی دارد. آسیاتیرانوس شکارچی قدرتمندی بود، با دندان های تیز و پاهای قوی که به آن اجازه می داد به سرعت در تعقیب طعمه ها بدود. فسیل های آن در مغولستان کشف شده است که اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ تنوع دایناسورها که در دوران آن زندگی می کردند، ارائه می دهد. آسیاتیرانوس حس بویایی تیز و بینایی قوی داشت که به آن کمک می کرد به طور مؤثر شکار کند.
میکروفون نواری نوعی میکروفون است که از یک نوار آلومینیومی، دورآلومینیوم یا نانوفیلم نازک از نوار رسانای الکتریکی که بین قطب های آهنربا قرار می گیرد برای تولید ولتاژ توسط القای الکترومغناطیسی استفاده می کند. میکروفون های نواری معمولاً دوسویه هستند، به این معنی که صداها را از هر طرف میکروفون به خوبی دریافت می کنند. اصول کارکرد. در یک میکروفون سیم پیچ متحرک، دیافراگم به یک سیم پیچ متحرک سبک متصل می شود که هنگام حرکت به جلو و عقب بین قطب های آهنربای دائمی، ولتاژ تولید می کند. در میکروفون های نواری، یک نوار فلزی سبک بسیار نازک (معمولاً موجدار) بین قطب های آهنربا معلق است. با ارتعاش نوار، ولتاژی در زوایای قائم به سرعت نوار و جهت میدان مغناطیسی القا می شود و توسط اتصال هایی در انتهای نوار برداشته می شود. میکروفن های نواری را «میکروفون سرعتی» نیز می نامند، زیرا ولتاژ القایی متناسب با سرعت نوار و درنتیجه ذرات هوا در موج صوتی است، برخلاف برخی از میکروفون های دیگر که ولتاژ متناسب با جابجایی دیافراگم و هوا است. یکی از مزیت های مهمی که میکروفون نواری در زمان معرفی داشت این است که نوار بسیار سبک آن که تحت کشش بسیار کمی است
فرکانس تشدید کمتر از ۲۰ هرتز دارد؛ برخلاف فرکانس تشدید معمولی دیافراگم ها در میکروفون های با کیفیت بالا معاصر که از فناوری های دیگری استفاده می کنند. فرکانس تشدید معمولی این میکروفون ها در محدوده شنوایی انسان است؛ بنابراین حتی میکروفون های نواری بسیار اولیه که به صورت تجاری در دسترس بودند، پاسخ فرکانسی بسیار خوبی در سراسر محدوده اسمی شنوایی انسان (۲۰ هرتز تا ۲۰ کیلوهرتز برای عنفوان جوانی) داشتند. ولتاژ خروجی میکروفون های نواری قدیمی تر معمولاً در مقایسه با میکروفون های سیم پیچ متحرک بسیار کم است و از ترانسفورماتور افزایش دهنده برای افزایش ولتاژ خروجی و افزایش امپدانس خروجی استفاده می شود. میکروفون های نواری نوین به دلیل بهبود آهنرباها و ترانسفورماتورهای کارآمدتر از این مشکل رنج نمی برند و دارای سطوح خروجی هستند که می توانند از میکروفون های دینامیک طبقه معمولی فراتر بروند. میکروفن های نواری زمانی ظریف و گران بودند، اما مواد نوین، برخی از میکروفون های نواری امروزی را بسیار بادوام می کنند و بنابراین می توان از آن ها برای موسیقی عامه پسند و کارهای صحنه استفاده کرد. آن ها به دلیل توانایی شان در ثبت جزئیات با فرکا
نس بالا، در مقایسه با میکروفون های خازنی که اغلب می توانند به طور ذهنی «تهاجمی» یا «شکننده» در انتهای بالای طیف فرکانس به نظر برسند، بسیار ارزشمند هستند. با توجه به الگوی انتخاب دوسویه، میکروفون های نواری ممکن است به صورت جفت برای تولید آرایه ضبط جفت بلوملاین استفاده شوند. علاوه بر الگوی استاندارد دریافت دوسویه، میکروفون های نواری را می توان به گونه ای پیکربندی کرد که دارای الگوی کاردیوئید، هیپرکاردیوئید، و الگوی متغیر باشد. از آنجایی که بسیاری از میکسرها به منظور امکان استفاده از میکروفن های خازنی مجهز به برق فانتوم هستند، هنگام استفاده همزمان از میکروفن های خازنی و نواری باید مراقب بود. اگر میکروفون نواری به درستی سیم کشی نشده باشد، چیزی که در میکروفون های قدیمی تر دیده نشده است، این قابلیت می تواند به برخی از عناصر نواری آسیب برساند. با این حال، بهبود در طرح ها و مواد باعث شده است که این نگرانی ها در میکروفون های نواری نوین تا حد زیادی بی اهمیت باشد. تاریخچه. در اوایل دهه ۱۹۲۰، دکتر. والتر اچ. شاتکی و اروین گرلاخ اولین میکروفون نواری را با هم اختراع کردند. با چرخاندن مدار نواری در جهت مخالف، اولین بلندگوی
نواری را نیز اختراع کردند. چند سال بعد، دکتر هری اف. اولسون از آرسی ای شروع به توسعه میکروفون های نواری با استفاده از سیم پیچ های میدانی و آهنرباهای دائمی کرد. آرسی ای فوتوفون نوع PB-31 به صورت تجاری در سال ۱۹۳۱ تولید شد و تأثیر زیادی بر صنایع ضبط و پخش صدا گذاشت. میکروفون های خازنی در آن زمان نمی توانستند با پاسخ فرکانسی آن مقایسه شوند. تالار موسیقی رادیو سیتی در سال ۱۹۳۲ از PB-31 استفاده کرد. سال بعد، آرسی ای میکروفون سرعتی نوع 44A را معرفی کرد. کنترل تُن و الگوی آن به کاهش بازآوایش کمک کرد. بسیاری از مدل های نواری آرسی ای هنوز توسط مهندسان صوت مورد استفاده و معتبر هستند. بی بی سی-مارکونی نوع A یک میکروفون نواری نمادین بود که بین سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۵۹ توسط بی بی سی و مارکونی تولید همچنین نکته قابل توجه ST&amp;C کلوز ۴۰۳۸ (یا PGS - گرادیان فشار تکی) است که توسط بی بی سی در سال ۱۹۵۴ طراحی شد و هنوز برای برخی از کاربردها تا به امروز استفاده می شود. کاربردهای تاریخی آن از سخنرانی گرفته تا کنسرت های سمفونیک متفاوت بوده و به عنوان یک میکروفون سنتی ظریف و حساس در نظر گرفته می شود. بیرداینامیک ام ۱۶۰ آلمانی در سال ۱۹
۵۷ معرفی شد که دارای یک عنصر میکروفون کوچکتر با دو عدد نوارهای ۱۵ میلی متری برای ایجاد یک الگوی دریافت بسیار جهت دار ترکیب شده، بود. این میکروفون ثابت کرد که در استودیوهای ضبط محبوبیت دارد. در حدود سال ۲۰۰۲، میکروفون های نواری نسبتاً ارزان (۸۰ تا ۲۰۰ دلار) تولید شده در چین و با الهام از آرسی ای-۴۴ و میکروفون های نواری اوکتاوا شوروی قدیمی تر در دسترس قرار گرفتند. استوارت تاورنر مستقر در بریتانیا و شرکت او ایکس آدیو «دِ بیب» را توسعه دادند که میکروفون های نواری قدیمی رسلو را برای تُن صوتی بهتر، عملکرد و خروجی افزایش یافته تغییر دادند. در سال ۲۰۰۷، میکروفون هایی که از عناصر نواری ساخته شده از نانومواد قوی استفاده می کردند، در دسترس قرار گرفتند که درجه ای از بهبود بزرگای خلوص سیگنال و سطح خروجی را ارائه می کردند. میکروفون نواری یک طراحی الکتریکی ساده و بدون مدار فعال است. ساختن با یک کیت یا با ابزار و مواد اولیه امکان پذیر است. پیچیدگی صوتی میکروفون های نواری با انواع دیگر مبدل های تزویج شده با هوا قابل مقایسه است.
مکیا یه جون مرسر (انگلیسی: Mackiah Yejun Mercer؛ زاده ۲۱ ژانویه ۲۰۰۶) که بیشتر با نام هنری مکیا شناخته می شود، رپر، خواننده و رقصنده اهل استرالیا است. او یکی از اعضای گروه پسرانه امپرس اندوان است.
کیم سونگ-مو (کره ای:김승모؛ زاده ۳ ژوئیه ۲۰۰۶) که بیشتر با نام هنری سونگ مو شناخته می شود، خواننده و رقصنده اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه پسرانه امپرس اندوان است.
امپراتوری اشکانی و اسناد و منابع آن کتابی است که توسط 23 تاریخ دان نوشته شده است و توسط یوزف ویزه هوفر گردآوری شده است. این کتاب توسط 4 نفر (هوشنگ صادقی، خشایار بهاری، فرید جواهر کلام، آرزو رسولی طالقانی) به فارسی برگردانیده شد.
گوتیک شعاعسان () یک سبک فوق بهبود یافته و اصلاح شده از معماری گوتیک بود که در قرن ۱۳ و در کشور فرانسه ظهور یافت. این سبک تعیین کنندهٔ دوره گوتیک متعالی بود و اغلب به عنوان نقطهٔ اوج معماری گوتیک فرانسوی توصیف می گردد. از مشخصات بارز آن «خطوط شعاعی در تزیینات توری شکل و مشبک سر درها و پنجره های خورشیدی» و همچنین وجود قوس ها به تعداد فراوان است.
رشته کوه سینیر () یک رشته کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
معماری گوتیک فرانسوی () یک سبک معماری است که از سال ۱۱۴۰ میلادی در کشور فرانسه ظهور کرد و تا اواسط قرن ۱۶ میلادی نیز رواج داشت. برجسته ترین نمونه های کلیساهای بزرگ فرانسه از جمله کلیسای نوتردام پاریس، کلیسای جامع رنس، کلیسای سن-شپل و کلیسای جامع شارتر از آن جمله هستند
رشته کوه آکیتکان () یک رشته کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
رشته کوه کروپوتکین () یک کوه در بوریاتیای کشور روسیه است.
رشته کوه آنگارا () یک رشته کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
عسل کش لایسان (Himatione fraithii)، همچنین به نام لایسان آپاپان یا عسل خوار لایسان نیز شناخته می شود، گونه ای منقرض شده از فنچ است که بومی جزیره لایسان در جزایر شمال غربی هاوایی بود. این پرنده برای اولین بار در سال ۱۸۲۸ ثبت شد و در سال ۱۸۹۲ نام علمی خود را از والتر روچیلد دریافت کرد که آن را به همراه «آپاپان» در جنس هیماشن قرار داد. نام خاص، fraithii، به جورج دی فریث، فرماندار خود انتصابی لایسان اشاره دارد، اما به اشتباه نوشته شده است. روچیلد سعی کرد در انتشارات بعدی آن را به freethi اصلاح کند. این مورد توسط اکثر نویسندگان بعدی در سراسر قرن بیستم پذیرفته شد، و این پرنده نیز در بیشتر این زمان به عنوان زیرگونه از 'apapane، به عنوان H. sanguinea freethii در نظر گرفته شد. در قرن بیست و یکم، پس از تحقیقات بیشتر، نام اصلی دوباره برگزیده شد و دوباره یک گونه کامل در نظر گرفته شد. تصور می شود که اجدادش به عنوان عسل مرغ هاوایی، گروهی در زیرخانواده فنچ های Carduelinae، از آسیا آمده اند. عسل کش لایسان ۱۳ تا ۱۵ سانتی متر (۵ تا ۶ اینچ) طول و بال آن ۶۴ تا ۶۹ میلی متر (۲٫۵ تا ۲٫۷ اینچ) اندازه گیری شده بود. قرمز مایل به قرمز
روشن با رنگ نارنجی طلایی روی سر، سینه و بالای شکم بود. بقیه قسمت های بالایی آن قرمز نارنجی بود. قسمت پایین شکم خاکستری تیره بود که به رنگ سفید مایل به قهوه ای محو شد و پرهای مخفی زیر دم مایل به خاکستری بود. بال ها، دم، منقار و پاها قهوه ای تیره و عنبیه سیاه با طرح های قهوه ای بود. پرندگان نابالغ قهوه ای رنگ با قسمت های پایین تر کم رنگ تر بودند و لبه های سبز رنگی روی پرهای خود داشتند. اسکناس باریک و ریزش شده بود. جنس ها شبیه هم بودند، اگرچه منقار، بال ها و دم در ماده ها کمی کوتاه تر بودند. تفاوت آپاپان با عسل خرز لایسان در ویژگی هایی مانند قرمز بودن کل خون و داشتن صورتحساب طولانی تر. آواز عسل خزنده لایسان کم و شیرین توصیف شد که از چندین نت تشکیل شده است. لایسان یک جزیره مرجانی دورافتاده با مساحت ۳٫۶ کیلومتر مربع (۱٫۴ مایل مربع) است. عسل خرز در تمام طول زندگی می کرد، اما در داخل، در میان علف های بلند و بوته های کم ارتفاع در نزدیکی دشت باز که با تالاب جزیره هم مرز بود، فراوان بود. این پرنده بسیار فعال بود و با وجود اینکه نسبت به سایر پرندگان اعتماد کمتری داشت، گاهی برای شکار پروانه و خروسه کردن شبانه وارد ساختما
ن ها می شد. شهدخوار و حشره خوار بود و برخلاف «آپاپان» روی زمین نیز علوفه می جست. شهد و حشرات گل ها، مانند کرم ها و پروانه ها به نام آسیاب را جمع آوری می کرد و فقط قسمت های نرم گل ها را می خورد. لانه از علف ریز و ریشه با مقداری علف خشک ساخته شده بود. فصل تولید مثل احتمالاً بین ژانویه و ژوئن بود و اندازه کلاچ چهار یا پنج تخم بود. تخم ها سفید بدون براق و لکه ها و لکه هایی در انتهای بزرگ تر بودند. اندازه یک تخم مرغ معمولی ۱۸ در ۱۳٫۷ میلی متر (۰٫۷۱ در ۰٫۵۴ اینچ) است. این پرنده در زمان کشف زیاد به نظر نمی رسید و کمیاب ترین پرنده جزیره به حساب می آمد. در سال ۱۹۰۳، خرگوش های اهلی به جزیره معرفی شدند و اقدام به تخریب پوشش گیاهی آن کردند. با بازدید اکسپدیشن تاناگر در سال ۱۹۲۳، لایسان بایر و بیابانی مانند شده بود و تنها سه عسل کش لایسان پیدا شد که یکی از آنها فیلمبرداری شد. چند روز بعد، در ۲۳ آوریل، طوفان شن به جزیره رسید و آخرین پرندگان به دلیل کمبود پوشش تلف شدند. از بین رفتن پوشش گیاهی لایسان منجر به انقراض سه پرنده از پنج پرنده خشکی بومی آن شد. طبقه بندی کشتی عسل کش لایسان برای اولین بار در جزیره لایسان در ۳ آوریل ۱
۸۲۸ توسط سی. آیزنبک، جراح کشتی روسی مولر، که در حال بازدید از جزایر هاوایی بود (که در آن زمان جزایر ساندویچ نامیده می شد و اکسپدیشن لایسان "مولر" نامیده می شدند) ثبت شد. گزارش او در مقاله ای در سال ۱۸۳۴ توسط طبیعت شناس آلمانی هاینریش فون کیتلیتز منتشر شد. ایزنبک به یک "پرنده قرمز" و "پرنده زمزمه کننده" ("Colibri" در آلمانی) اشاره کرد، که در هر دو مورد احتمالاً به حیوان عسل خرز اشاره دارد، دومی به دلیل تغذیه از شهد. در سال ۱۸۹۲، جانورشناس و بانکدار بریتانیایی، والتر روچیلد، هفت گونه پرنده جدید از هاوایی را که توسط کلکسیونرهای نیوزیلندی هنری سی. پالمر و جرج سی. این مجموعه داران و دیگر کلکسیونرها در سال های ۱۸۹۰–۱۸۹۳ به جزایر هاوایی فرستاده شدند تا نمونه هایی را برای موزه تاریخ طبیعی روچیلد در ترینگ در انگلستان جمع آوری کنند. روچیلد نام حیوان خزنده عسل را Himatione fraithii گذاشت (نمونه نوع یک نر بالغ بود)، و آن را به عنوان عضوی از Drepanidae طبقه بندی کرد که در آن زمان به عنوان خانواده ای شناخته می شد که معمولاً به آنها عسل کش هاوایی می گفتند. او دریافت که آن را شبیه به ʻapapane (H. sanguinea)، همچنین از جنس Hi
matione، که در سراسر مجمع الجزایر اصلی هاوایی یافت می شود، در چندین جزئیات متفاوت است. نام عمومی از کلمه یونانی himation گرفته شده است.
رشته کوه پریمورسکی () یک رشته کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
ماهان صادقی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که از رده پایه های باشگاه الماس اسالم تالش به فوتبال حرفه ای معرفی شده و هم اکنون در پست وینگر برای باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند.
ژاک پی یر ژوزف رُد (به فرانسوی: Jacques Pierre Joseph Rode) (زاده ۱۶ فوریه ۱۷۷۴ – درگذشته ۲۵ نوامبر ۱۸۳۰) نوازنده ویولن و آهنگساز فرانسوی بود. پی یر رُد بهمراه جووانی باتیستا ویوتی، رودلف کرویتزر و پی یر بایلوت از سردمداران مکتب پاریس هستند. برخی آثار. یکی از مهمترین آثار پی یر رُد 24 کاپریس او برای ویلن تنها است که یکی از کتاب های آکادمیک پایه برای ویلن محسوب می شود.
کیم مین سو (؛ زادهٔ کیم می یونگ در ۹ مه ۱۹۸۷) بدمینتون باز اهل کره جنوبی است.
کیم مین سو (؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۰۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. کیم به خاطر ایفای نقش در "دهکده ساحلی چاچاچا" (۲۰۲۱) و "نیروهای امداد" (۲۰۲۲) شناخته می شود. علاوه بر این، کیم به عنوان مدل در تبلیغات گوناگونی حضور پیدا کرده است.
مِگان ۲.۰ (سبک دهی شده به صورت M3GAN 2.0) فیلمی آمریکایی در ژانر ترسناک علمی تخیلی به کارگردانی جرارد جانستون و نویسندگی جانستون و آکلا کوپر است. این فیلم دنباله ای بر "مگان" (۲۰۲۲) محسوب می شود، و الیسون ویلیامز و وایولت مک گرا در کنار ایوانا ساخنو، تیم شارپ، اریستاتل اطهری و جامین کلمنت در آن به ایفای نقش می پردازند. جیسون بلام و جیمز وان به عنوان تهیه کننده زیر نظر شرکت های بلوم هاوس پروداکشنز، اتومیک مانستر در کنار دیواید/کانکر بازمی گردند. نمایش افتتاحیه "مِگان ۲.۰" در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ در نیویورک سیتی بود و سپس در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده به نمایش درآمد. فیلم با واکنش های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود و ۳۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۱۵–۲۵ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است. زمینه داستان. دو سال پس از وقایع "مگان"، جما یک نویسنده و مدافع مقررات در صنعت هوش مصنوعی شده است. فناوری مگان دزدیده شده و توسط یک پیمانکار دفاعی برای ایجاد ربات جاسوسی به نام آملیا استفاده شده است که خودآگاه می شود و تصمیم به چیرگی هوش مصنوعی می گیرد. جما با بازسازی یک M3GAN ارتقا یافته
برای مبارزه با آملیا پاسخ می دهد. تولید. در نوامبر ۲۰۲۲، "نیویورک تایمز" گزارش داد که یونیورسال پیکچرز از عملکرد فروش گیشه "مگان" راضی بوده و برنامه هایی برای ساخت دنباله آن دارد. در ژانویه ۲۰۲۳، جرارد جانستون صحبت هایش را در مورد دنبالهٔ فیلم تأیید کرد، و جیمز وان توضیح داد که او «ایده ای دارد که دنباله ها به کجا خواهند رفت». چند هفته بعد، یونیورسال تاریخ انتشار و عنوان "مِگان ۲٫۰" را برای فیلم تأیید کرد. آکلا کوپر نیز برای نوشتن فیلمنامه و جانستون نیز برای کارگردانی بازگشتند. آلیسون ویلیامز و وایولت مک گرا به ترتیب نقش جما و کیدی را تکرار می کنند. جنا دیویس، برایان جردن آلوارز، و جن ون اپس نقش های خود را از فیلم قبلی تکرار می کنند، در حالی که ایوانا ساخنو، تیم شارپ، اریستاتل اطهری و جامین کلمنت به جمع بازیگران اصلی پیوستند. تصویربرداری اصلی از ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۴، در نیوزیلند آغاز شده است. انتشار. "مِگان ۲٫۰" در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم در ابتدا قرار بود در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵، و ۱۶ مه ۲۰۲۵ اکران شود.
نوربرت ارهارت (متولد ۲۶ مارس ۱۹۵۳ در هامبورگ) مورخ باستانی و نگارش نگار آلمانی است. نوربرت ارهارت در دانشگاه هامبورگ تاریخ تحصیل کرد و در سال 1982 پایان نامه ای در مورد میلتوس و مستعمرات آن نوشت. بررسی تطبیقی ​​نهادهای فرهنگی و سیاسی زیر نظر پیتر هرمان. ارهارت به عنوان جایزه ای برای پایان نامه خود، نیمی از کمک هزینه سفر را از موسسه باستان شناسی آلمان در سال 1983/84 دریافت کرد. او سپس دستیار پژوهشی پیتر ویس در دانشگاه کیل شد. این هابیلیتیشن در سال 1989 با اثر سنت و واقعیت انجام شد. مطالعات در مورد جنگ های بین ایالتی در یونان باستانی و کلاسیک اولیه در دانشگاه کیل. اثر منتشر نشده باقی ماند. در سال 1993 او به عنوان جانشین روث آلتیم-استیل به سمت استادی C3 برای تاریخ باستان در دانشگاه مونستر منصوب شد و تا پایان مارس 2017 در آنجا تدریس کرد. جانشین او پاتریک سینگر بود. تمرکز پژوهشی ارهارت تاریخ باستان یونان و آسیای صغیر است. آثار منتخب. Milet und seine Kolonien. Vergleichende Untersuchung der kulturellen und politischen Einrichtungen (= Europäische Hochschulschriften. Reihe 3: Geschichte und ihre Hilfswissenschaften.
Band 206). Peter Lang, Frankfurt am Main/Bern/New York 1983, ISBN 3-8204-7876-0. Herausgeber mit Linda-Marie Günther: Widerstand – Anpassung – Integration. Die griechische Staatenwelt und Rom. Festschrift für Jürgen Deininger zum 65. Geburtstag. Franz Steiner, Stuttgart 2002, ISBN 3-515-07911-4. mit Peter Herrmann und Wolfgang Günther: Inschriften von Milet. Teil 3: Inschriften n. 1020–1580 (= Milet. Ergebnisse der Ausgrabungen und Untersuchungen seit dem Jahre 1899. Band 6, Teil 3). Walter de Gruyter, Berlin/New York 2006, ISBN 978-3-11-018966-7. Herausgeber mit Eva Herrmann: Briefe von der archäologisch-epigraphischen Stipendiatenreise 1955/56 in den Ländern des Mittelmeerraums (= Quellen und Forschungen zur antiken Welt. Band 54). Utz, München 2008, ISBN 978-3-8316-0807-2. Herausgeber mit Henning Börm und Josef Wiesehöfer: Monumentum et instrumentum inscriptum. Beschriftete Objekte aus Kaiserzeit und Spätantike als historische Zeugnisse. Franz Steiner, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-515-09239-5.
رشته کوه کولار () یک رشته کوه در یاقوتستان کشور روسیه است.
رشته کوه اورولگان () یک رشته کوه در یاقوتستان کشور روسیه است.
کالین فیتز زندگی می کند! فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی روبرت بلا است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کریستوفر مک گینلی، مت مک گراث، ویلیام اچ میسی، اندی فول، جولیان فیلیپس، مارتا پلیمپتن، ماری مک کورمک، کریس باوئر، کاسپر آندریاس و کریستن جانستون ایفای نقش کرده اند.
پشت بند معلق () یا پشت بند شمشیری شکل خاصی از پشت بند (تکیه گاه) در معماری و متشکل از یک قوس است که از قسمت بالایی دیوار شروع شده و تا پایه ای با جرم زیاد امتداد می یابد. به کارگیری چنین تکنیکی، اساساً برای انتقال نیروهای جانبی [نیروهایی که معمولاً از سقف طاق دار ناشی می شوند] است که دیوار را به سمت بیرون می رانند. نمونهٔ بارز چنین تکنیکی در کلیسای نوتردام پاریس و مسجد جامع یزد قابل مشاهده است.
وحشت یا ترس ناگهانی فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی هنری برومل است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلیام اچ میسی، نو کمبل، تریسی آلمن، جان ریتر، باربارا بین، دونالد ساترلند، میگل ساندووال، تینا لیفورد، نیکول تام و دیوید دورفمن ایفای نقش کرده اند.
گان یینگ یک دیپلمات، کاوشگر و مقام نظامی چینی بود که در سال 97 پس از میلاد توسط ژنرال نظامی چینی بان چائو برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آن به امپراتوری روم فرستاده شد. گان یینگ به روم نرسید، فقط تا «دریای غربی» سفر کرد که می توانست به سواحل شرقی دریای مدیترانه، دریای سیاه یا ساحل اشکانی خلیج فارس اشاره کند.[نیازمند منبع] از آنجا. آنها می توانستند در عرض چند هفته فرات را به سمت شمال تا مرز روم در سوریه دنبال کنند، اما آنها این را نمی دانستند و در عوض قصد داشتند در اطراف عربستان به سمت مصر روم حرکت کنند، که ممکن بود 3 ماه از داستان های ملوانان محلی دلسرد شوند از بد آب و هوا دست کشیدند و به خانه رفتند.
طاق و تَویزه () یک ویژگی معماری برای «پوشش فضایی وسیع همچون شبستان کلیسا یا مسجد» و مرکب از دنده های قوسی ضربدری ‹×› یا مورب ‹)› است. تَویزه عضوی خمیده شکل یا رگهٔ برجسته است که بر دهانهٔ قوس یا محل تقاطع طاق های گهواره ای احداث شده و طاق را به بخش های کوچک تقسیم می کند. به طور معمول جنبهٔ تقویتی دارد هر چند، کاربردهای تزیینی را هم شامل می شود. در معماری رومی، معماری بیزانسی، معماری اسلامی و به ویژه در معماری گوتیک به وفور از این شیوه استفاده شده است. استفاده از ویژگی طاق و تَویزه به معماران کلیساهای گوتیک اجازه می داد تا بتوانند دیوارهای بلندتر و در عین حال نازک تر و پنجره های بسیار بزرگ تری بسازند.
محمدرضا زارع نژاد اشکذری (زاده ۱۳۲۸ یزد) سرتیپ دوم خلبان جنگنده نورثروپ اف-۵ نیروی هوایی ایران بود. وی در سیزدهمین روز تیر ماه سال ۱۳۶۵ موفق به سرنگونی یک فروند جنگنده مافوق صوت میگ ۲۵ متعلق به ارتش عراق با مسلسل سنگین ام۳۹ شد.
فان یه (398 - 23 ژانویه 446)، با نام محترم ویزونگ (蔚宗)، تاریخ دان، فیلسوف، و سیاستمدار چینی از سلسله لیو سونگ در دوره سلسله های جنوبی و شمالی بود. او گردآورنده متن تاریخی کتاب هان متأخر بود. چهارمین پسر فن تای (范泰)، فن یه در شائوکسینگ امروزی، ژجیانگ به دنیا آمد، اما خانه اجدادی او در نانیانگ، هنان بود. پس از تولد، او وارث یکی دیگر از بستگان مرد فن هنگجی (范弘之) شد.
اسکاتی شفر (; ) گلف باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تیم ملی بسکتبال جزایر کوک نماینده جزایر کوک در مسابقات بین المللی است.
لوچ سومو (Schistura balteata) گونه ای از پرتوبالگان از تیره لوچ ماهیان است که در نهرهای تپه ای که از کوه مینمولتکات تائونگ در تانینتاریی در جنوب میانمار سرچشمه می گیرد، که در غرب تایلند نیز ثبت شده است،یافت می شود. این گونه در تجارت آکواریوم یافت می شود. نام خاص آن از کلمه لاتین "balteatus" گرفته شده است که به الگوی رنگ این گونه اشاره دارد.
گورامی صداساز سرده ای از گورامی ها بومی آب های شیرین جنوب شرقی آسیا است. همه گونه ها ساکنان باتلاق ذغال سنگ نارس و گونه هایی بسیار تخصصی هستند. نرها معمولاً در جفت یابی بسیار رنگارنگ هستند. با این حال، نیاز آنها به آب نرم و اسیدی و غذای زنده، مانع از تبدیل شدن گونه های این جنس به ماهی های آکواریومی محبوب می کند. گونه ها. گونه های شناخته شده در حال حاضر عبارتند از: