Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صنایع آبجوسازی منهاس در مونرو، ویسکانسین واقع شده و متعلق به برادر و خواهری به نام های راویندر و است. ریشهٔ این خانوادهٔ کانادایی به مردمان دوگرا بر می گردد. آبجوسازی منهاس قدیمی ترین کارخانه آبجوسازی ایالت های غرب میانهٔ آمریکا و دومین کارخانهٔ قدیمی در ایالات متحده است که از بحران هایی همچون رکود بزرگ، قوانین مانع و آتش سوزی جان سالم به در برده است و در حال حاضر هجدهمین کارخانه آبجوسازی صنعتی در آمریکا است. صنایع آبجوسازی منهاس در سال ۱۸۴۵ میلادی به عنوان شرکت آبجوسازی مونرو تحت مالکیت آقای بیسینجر افتتاح شد. از زمان افتتاح، ده بار مالکیت کارخانه آبجوسازی و ملک آن تغییر کرد تا زمانی که خواهر و برادر منهاس آن را در سال ۲۰۰۶ خریداری کردند قبل از خرید منهاس، کارخانه آبجوسازی به نام شرکت آبجوسازی جوزف هوبر شناخته می شد. پس از خرید کارخانه توسط این خانواده، آن ها نام خانوادگی خود یعنی منهاس را برای آن برگزیدند.
آبجوسازی دشوتس یک کارخانه آبجوسازی صنعتی در شمال غربی ایالات متحده است که در بند، اورگن واقع شده است. این شرکت ابتدا در سال ۱۹۸۸ میلادی به عنوان یک میخانه آبجو تأسیس شد، و شهرت آن به خاطر محصولاتی مانند بلک بوت پورتر است. در سال ۲۰۰۸ میلادی کارخانه آبجوسازی دومین میخانه را در ناحیه پرل پورتلند، اورگان افتتاح کرد. آبجوسازی دشوتس محصولات خود را به ۲۸ ایالت آمریکا و نقاط مختلف دنیا صادر می کند. نام این کارخانه برگرفته از نام رودخانه دشوتس است که از اورگان می گذرد. در سال ۲۰۱۶ میلادی دشوتس هشتمین کارخانه آبجوسازی صنعتی و پانزدهمین کارخانه بزرگ آبجوسازی در ایالات متحده بود، و در سال ۲۰۱۲ میلادی تولید این کارخانه ۲۵٫۰۰۰ بشکه معادل ۲۹۰٫۰۰۰ هکتالیتر آبجو بوده است پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
اثر فرهنگی آمریکانا مربوط به تاریخ، جغرافیا، فرهنگ عامه و میراث فرهنگی ایالات متحده آمریکا است. امریکانا هر مجموعه ای از مطالب و چیزهایی است که مربوط به ایالات متحده یا مردم آمریکا است و نماینده یا حتی کلیشه ای از فرهنگ آمریکایی به عنوان یک کل است. آنچه که آمریکانا محسوب می شود و نیست، به شدت تحت تأثیر هویت ملی، بافت تاریخی، میهن پرستی و نوستالژی است. اخلاق یا باورها یا آرمان های راهنما که آمریکا را مشخص می کند، مانند رویای آمریکایی، محور این ایده است. امریکانا نه تنها اشیاء مادی را در بر می گیرد، بلکه افراد، مکان ها، مفاهیم و دوره های تاریخی را نیز در بر می گیرد که به طور عامه با فرهنگ آمریکایی شناخته می شوند. نام "آمریکانا" همچنین به موسیقی آمریکانا اشاره دارد، سبکی از موسیقی معاصر که عناصر سبک های مختلف موسیقی آمریکایی، از جمله کانتری، ریشه راک، فولک، بلوگراس و بلوز را در بر می گیرد و در نتیجه صدایی متمایز از ریشه ها ایجاد می شود. مثل نوستالژی. از اواسط تا اواخر قرن بیستم، Americana تا حد زیادی به عنوان یک نوستالژی برای یک زندگی ایدئال در شهرهای کوچک و شهرهای ایالات متحده در اواخر قرن، تقریباً در دوره بین
سال های ۱۸۸۰ و جنگ جهانی اول تصور شد. اعتقاد بر این بود که بسیاری از ساختار زندگی و فرهنگ آمریکایی قرن بیستم در آن زمان و مکان تثبیت شده است. هنری سیدل کانبی نویسنده آمریکایی نوشت: بسیاری از انواع مصنوعات فرهنگی در تعریف Americana قرار می گیرند: چیزهایی که درگیر هستند لازم نیست قدیمی باشند، بلکه معمولاً با برخی از عناصر اصلی تجربه آمریکایی مرتبط هستند. هر دوره از تاریخ ایالات متحده توسط تبلیغات و بازاریابی آن زمان منعکس می شود، و انواع مختلف عتیقه جات، اشیاء کلکسیونی، یادگاری ها و اقلام قدیمی از این دوره های زمانی نمونه ای از آنچه که عموماً آمریکایی تلقی می شود، هستند. "آتلانتیک" این اصطلاح را به عنوان «عامیانه ای برای آرامش بخش طبقه متوسط در فروشگاه عتیقه فروشی متوسط شما - چیزهایی مانند بالش های سوزن دار، دگرئوتیپ های جنگ داخلی و مجموعه های ظروف نقره ای حکاکی شده» توصیف کرد. نوستالژی این دوره مبتنی بر یادآوری اعتماد به زندگی آمریکایی بود که در آن دوره به دلیل عواملی مانند این احساس که مرز سرانجام «تسخیر شده» بود، با اعلام اداره سرشماری ایالات متحده که «بسته شد» در سال ۱۸۹۰، و همچنین پیروزی اخیر در جنگ اسپانی
ا و آمریکا. در سال ۱۹۱۲، ایالات متحده به طور کامل از نظر سیاسی به هم پیوسته شد و ایده ملت به عنوان یک وحدت واحد و مستحکم می توانست شروع به کار کند. همان طور که کانبی بیان کرد، دان دلیلو، رمان نویس ایتالیایی-آمریکایی بزرگ شد و گفت: زرق و برق این دوره ایدئال شده در بخش خیابان اصلی پارک موضوعی دیزنی لند، ایالات متحده (که از زادگاه والت دیزنی در مارسلین، میسوری و خانه کودکی هارپر گاف در فورت کالینز، کلرادو الهام گرفته شده است) به تصویر کشیده شده است و همچنین موزیکال و فیلم "مرد موسیقی" و تورنتون وایلدر، "شهر ما را" به نمایش می گذارند. مؤسسات شهر کوچکی مانند آرایشگاه، داروخانه، فواره نوشابه و بستنی فروشی، به ویژه در آمریکانا نوستالژیک مورد احترام هستند. برخی از آنها در نهایت با نوستالژی اواسط قرن بیستم برای دوره زمانی در مشاغلی مانند زنجیره بستنی فروشی فارل، با موضوع دهه ۱۸۹۰ احیا شدند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-07-12T16:02:02Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;MJXVI&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;MJXVI صفحهٔ فهرست نقاط دیدنی و تفریحی امارات متحده عربی را به فهرست جاذبه های گردشگری امارات متحده عربی منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37506368&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39266108&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-10-25T06:27:27Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Mavi 1720&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;40508796&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; باد در پشت من یک مجموعه تلویزیونی کانادایی است که بین سال های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ از کانال سی بی سی در کانادا پخش شد. این سریال توسط کوین سالیوان تولید و ساخته شد. این سریال دارای پنج فصل و هر فصل دارای ۱۳ قسمت بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40047404&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-08-12T17:25:44Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Taddah&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* منابع */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40047405&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; زبان شناسی بوم شناختی یا بوم زبان شناسی ، در دهه ۱۹۹۰ به عنوان پارادایم جدیدی از تحقیقات زبان شناختی پدیدار شد و زبان شناسی اجتماعی را گسترش داد تا نه تنها زمینه اجتماعی که زبان شناسی در آن گنجانده شده است، بلکه بافت بوم شناختی گسترده تر، از جمله گونه های دیگر و محیط فیزیکی را نیز در نظر بگیرد. دو حوزه اصلی مورد علاقه برای زبان شناسی بوم شناختی وجود دارد. اولی را می توان به عنوان «تحلیل بوم شناختی زبان» و دومی را به عنوان «زبان شناسی و تنوع زیستی» توصیف کرد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37672738&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-10-25T20:20:41Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;InternetArchiveBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;نجات ۱ منبع و علامت زدن ۰ به عنوان مرده.) #IABot (v2.0.9.5&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;38140060&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ان جی سی ۷۰۲۰ () یک کهکشان عدسی شکل میله ای است که در فاصله ۱۴۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی طاووس جای دارد. کهکشان NGC 7020 توسط اخترشناس جان هرشل در ۳۱ اوت ۱۸۳۶ کشف شد.
ان جی سی ۷۰۹۶ () یک کهکشان مارپیچی بزرگ است که در فاصله ۱۳۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی هندی واقع شده است. کهکشان NGC 7096 همچنین بخشی از گروهی از کهکشان ها است که شامل کهکشان NGC 7083 است. کهکشان NGC 7096 توسط اخترشناس جان هرشل در ۳۱ اوت ۱۸۳۶ کشف شد.
شرکت آبجوسازی نیو گلاروس شرکتی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۳ در نیو گلاروس، ویسکانسین تأسیس شده است، محصولات این کارخانه آبجوسازی مستقل را تنها در ویسکانسین می توان یافت. شرکت آبجوسازی نیو گلاروس پانزدهمین شرکت بزرگ آبجوسازی صنعتی و بیست و پنجمین شرکت بزرگ تولید آبجو در ایالات متحده از نظر حجم فروش است.
ان جی سی ۷۰۸۳ () یک کهکشان مارپیچی بدون میله است که در فاصله ۱۳۴ میلیون سال نوری در صورت فلکی هندی واقع شده است. همچنین به عنوان یک کهکشان مارپیچی لخته دار طبقه بندی می شود. کهکشان NGC 7083 توسط ستاره شناس، جیمز دانلوپ در ۲۸ اوت ۱۸۲۶ کشف شد.
ان جی سی ۷۰۹۸ () یک کهکشان مارپیچی دو میله ای است که در فاصله ۹۵ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی هشتک قرار دارد. قطر NGC 7098 ۱۵۲۴۰۰ سال نوری تخمین زده شده است. کهکشان NGC 7098 توسط اخترشناس جان هرشل در ۲۲ سپتامبر ۱۸۳۵ کشف شد.
ادبیات داستانی زیست محیطی، ادبیات داستانی بوم شناختی یا اکوفیکشن شاخه ای از ادبیات است که آثار داستانی طبیعت یا محیط محور را دربر می گیرد. در حالی که ریشه های این ژانر فوق العاده در کلاسیک، شبانی، رئالیسم جادویی، دگردیسی جانوران، داستان های علمی-تخیلی و دیگر ژانرها دیده می شود، واژه اکوفیکشن تا دهه ۱۹۶۰ رایج نبود، زمانی که جنبش های زیست محیطی بستری را برای انفجار ادبیات محیطی و طبیعت ایجاد کردند که الهام بخش بوم نقادی نیز بود. بوم نقادی مطالعه ادبیات و محیط زیست از دیدگاهی میان رشته ای است، جایی که پژوهشگران ادبیات متونی را تجزیه و تحلیل می کنند که دغدغه های زیست محیطی را نشان می دهد و روش های مختلفی را بررسی می کند که ادبیات با موضوع طبیعت برخورد می کند. هواداران محیط زیست ادعا کرده اند که رابطه انسان با اکوسیستم اغلب در ادبیات پیشین بی توجه بوده است.
ان جی سی ۷۰۱۳ () یک کهکشان مارپیچی یا عدسی شکل نسبتاً نزدیک است که حدود ۳۷ تا ۴۱.۴ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماکیان قرار دارد. کهکشان NGC 7013 توسط ستاره شناس انگلیسی ویلیام هرشل در ۱۷ ژوئیه ۱۷۸۴ کشف شد و همچنین توسط پسرش، اخترشناس جان هرشل، در ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۸ دیده شد.
ان جی سی ۴۴۲۹ () یک کهکشان عدسی شکل است که در فاصله ۵۵ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی دوشیزه قرار دارد. کهکشان NGC 4429 توسط ستاره شناس ویلیام هرشل در ۱۵ مارس ۱۷۸۴ کشف شد. این کهکشان عضوی از خوشه دوشیزه است.
آبجوسازی استیون پوینت کارخانه آبجوسازی منطقه ای است که در استیون پوینت، ویسکانسین در ایالات متحده واقع شده است. این کارخانه آبجوسازی پنجمین کارخانه آبجوسازی از نظر قدمت و سومین کارخانه آبجوسازی خصوصی در ایالات متحده است. رتبه این شرکت از نظر حجم فروش در میان تمام کارخانه های آبجوسازی در ایالات متحده از ۵۰ در سال ۲۰۰۹ به ۳۲ در سال ۲۰۱۵ ارتقا یافت در میان کارخانه های آبجوسازی صنعتی، حجم فروش این شرکت در سال ۲۰۱۵ در رتبه ۲۵ کشور قرار دارد
هدف ۱۵ توسعه پایدار یا هدف جهانی ۱۵ ، دربارهٔ "زندگی در سرزمین" است. یکی از ۱۷ هدف توسعه پایدار که توسط سازمان ملل در سال ۲۰۱۵ ایجاد شد، عبارت رسمی این است: "حفاظت، بازسازی و ترویج بهره برداری پایدار از اکوسیستم های خشکی، مدیریت پایدار جنگل ها، مبارزه با بیابان زایی، توقف و وارونه کردن تخریب زمین و توقف دست دادن تنوع زیستی ". این هدف ۱۲ هدف دارد که باید تا سال ۲۰۳۰ به آن دست یافت. پیشرفت به سوی اهداف با ۱۴ شاخص اندازه گیری می شود. نُه "هدف نتیجه محور" عبارتند از: حفاظت و بازسازی بوم سازگان های خشکی و آب شیرین. پایان دادن به جنگل زدایی و احیای جنگل های دگرگون شده؛ پایان دادن به بیابان زایی و بازسازی زمین های تخریب شده؛ تضمین حفاظت از بوم سازگان های کوهستانی، حفاظت از تنوع زیستی و زیستگاه های طبیعی؛ حفاظت از دسترسی به منابع ژنتیکی و به اشتراک گذاری عادلانه منافع؛ حذف شکار غیرقانونی و قاچاق گونه های حفاظت شده. جلوگیری از گونه های مهاجم بیگانه در خشکی و بوم سازگان های آبی؛ و ادغام بوم سازگان و تنوع زیستی در برنامه ریزی دولتی. سه "ابزار اجرایی " عبارتند از: افزایش منابع مالی برای حفظ و بهره برداری پایدار از بوم سا
زگان و تنوع زیستی؛ تأمین مالی و ایجاد انگیزه برای مدیریت پایدار جنگل؛ مبارزه با شکار غیرقانونی و قاچاق جهانی. گزارش سالانه ای توسط دبیرکل سازمان ملل متحد تهیه می شود که پیشرفت در راستای اهداف توسعه پایدار را ارزیابی می کند. این داده ها را دربارهٔ تغییرها در مناطق جنگلی، بیابان زایی، از دست دادن تنوع زیستی و دیگر پارامترهای مرتبط با SDG 15 ارائه می دهد.
شرکت سهامی آبجوسازی بل شرکت آبجوسازی آمریکایی است که در کامستاک و کالامزو، میشیگان فعالیت دارد. این کارخانه به عنوان یک فروشگاه آبجوسازی خانگی در سال ۱۹۸۳ شروع به کار کرد و از سال ۱۹۸۵ به تولید آبجو پرداخت، این کارخانه قدیمی ترین کارخانه آبجوسازی صنعتی موجود در میشیگان و قدیمی ترین آبجوسازی صنعتی در شرق کلرادو است. در سال ۲۰۲۱ آبجوسازی بل بزرگ ترین کارخانه آبجوسازی مستقل در میشیگان بود که بنیانگذار آن لری بل، شرکت را به شرکت آبجوسازی لیتل ورد که یک شرکت تابعه استرالیایی از گروه نوشیدنی کیرین ژاپن است، فروخت. در پایان سال 2021. این شرکت همچنین مالک آبجوسازی آپر هَند، یک بخش جداگانه در اسکانابا، میشیگان است.
آبجوسازی استون (که قبلاً با نام شرکت آبجوسازی استون شناخته می شد) کارخانه آبجوسازی آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در اسکاندیدو، کالیفرنیا، قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۹۶ در سن مارکوس، کالیفرنیا تأسیس شد و بزرگ ترین کارخانه آبجوسازی در جنوب کالیفرنیا است. بر اساس حجم فروش در سال ۲۰۲۰، نهمین کارخانه آبجوسازی صنعتی بزرگ در ایالات متحده بوده. در ژوئن ۲۰۲۲، شرکت های آبجوسازی استون و ساپورو اعلام کردند که ساپورو برای خرید آبجوسازی استون به توافق رسیده است و انتظار می رود قرارداد در اوت ۲۰۲۲ منعقد شود. تاریخ. استون در سال ۱۹۹۶ در سن مارکوس افتتاح شد. از سال ۱۹۹۹، این شرکت همچنین بازوی توزیع خود را به نام شرکت توزیع استون راه اندازی کرده است که در کالیفرنیای جنوبی خدمات ارائه می کند و بیش از ۴۰ برند آبجو، سیب و کومبوچا را نمایندگی می کند.
چونگزوو (به ژوانگ: Cungzcoj Si)(به چینی: 崇左市، به پین یین: Chóngzuǒ Shì) یک شهر در سطح ولایت در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار گوانگشی ژوانگ واقع شده است. خصوصیات. شهر در سطح ولایت چونگزوو ۱۷٬۳۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۴۷٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد. ۸۸٪ جمعیت شهر مردم ژوانگ و ۱۲٪ آن را مردم هان تشکیل می دهند. خواهرخوانده. شهر بیاویستوک خواهرخواندهٔ چانگژاو هست.
اواخر سلسله هان دوره ای از تاریخ چین از سال ۱۸۹ تا ۲۲۰ پس از میلاد بود که تقریباً همزمان با سلطنت پرآشوب آخرین فرمانروای سلسله هان، امپراتور شیان بود. در این دوره، کشور توسط شورش دستار زردها (۱۸۵–۲۰۵) به آشوب کشیده شد. سپس، امپراتوری هان توسط جنگ سالار دونگ ژئو ویران شد و به رژیم های منطقه ای که توسط جنگ سالاران مختلف اداره می شد، تجزیه شد، که برخی از آنها از اشراف و مقامات دربار امپراتوری هان بودند. یکی از آن جنگ سالاران، سائو سائو، به ظاهر، تحت حکومت امپراتور شیان به تدریج امپراتوری را دوباره متحد می کرد. امپراتور و دربارش در واقع توسط خود سائو سائو کنترل می شد که با مخالفت جنگ سالاران دیگر مواجه شد. تلاش های سائو سائو برای متحد کردن کامل کشور در نبرد صخره های سرخ در سال ۲۰۸ و ۲۰۹ زمانی که ارتش های او توسط نیروهای متحد سان کوان و لیو بی شکست خوردند با شکست مواجه شد. سلسله هان به طور رسمی در سال ۲۲۰ پایان یافت، زمانی که پسر و وارث سائو سائو، سائو پی، امپراتور شیان را تحت فشار قرار داد تا به نفع خود از سلطنت کناره گیری کند. سائو پی امپراتور یک سرزمین جدید به نام سائو وی شد. یک سال بعد، در واکنش به غصب تاج و ت
خت هان توسط سائو پی، لیو بی خود را امپراتور لیو شو هان اعلام کرد. و در سال ۲۲۹، سان کوان از این راه پیروی کرد و خود را امپراتور سون وو شرقی اعلام کرد. دوره از سقوط سلسله هان در سال ۲۲۰ تا اتحاد مجدد چین تحت سلسله جین در ماه مه ۲۸۰ به عنوان دوران سه پادشاهی در تاریخ چین شناخته می شود. فروپاشی قدرت امپراتوری (۱۸۴–۱۹۱). شورش دستار زردها و کاهش تسلط هان (۱۸۴–۱۸۹). در اواخر سلطنت امپراتور لینگ هان (۱۸۹–۱۶۸)، بسیاری از مقامات دربار امپراتوری به محض مرگ امپراتور لینگ، هرج و مرج را در صحنه سیاسی پیش بینی کردند. یکی از آن مقامات، لیو یان، در سال ۱۸۸ به امپراتور لینگ پیشنهاد کرد که ریشه شورش های ارضی در آن زمان، از جمله جدی ترین شورش، شورش دستار زردها در سال ۱۸۴، این بود که بازرسان (刺史) فاقد اختیارات اداری قابل توجهی بودند. امپراتور لینگ، که توسط لیو یان متقاعد شده بود، عنوان بازرسان را به «فرماندار» (牧) تغییر داد و به آنها این اختیار را داد که مالیات بگیرند و نیروهای مسلح را در داخل مرزها فرماندهی کنند. لیو یان به عنوان فرماندار استان یی (شامل حوضه سیچوان) مأمور شد، در حالی که چندین مقام مهم دیگر نیز فرماندار شدند، از
جمله لیو یو، که به عنوان فرماندار استان یی منصوب شد (شامل شمال هبی، پکن، تیانجین و لیائونینگ امروزی). نفوذ فزاینده این فرمانداران استانی مبنایی بود که جنگ سالاران بعدی مناطق وسیعی از امپراتوری هان را کنترل می کردند. جنگ قدرت امپراتوری (۱۸۹). امپراتور لینگ در سال ۱۸۹ درگذشت و پسر ۱۳ ساله اش، لیو بیان که به امپراتور شائو معروف شد، جانشین او شد. ملکه هو نایب السلطنه امپراتور جوان شد، در حالی که برادر بزرگتر او، ژنرال هو جین، قدرتمندترین مقام دربار امپراتوری شد. هو جین و یوان شائو نقشه کشیدند تا تمام ده ملازم، گروهی از صاحب منصبان با نفوذ در دربار را از بین ببرند، اما ملکه مادر، هو، نقشه آنها را نپذیرفت. در یک حرکت سرنوشت ساز، هو جین دونگ ژئو، یک جنگ سالار را که استان لیانگ (涼州؛ پوشش گانسوی کنونی) را کنترل می کرد، احضار کرد تا به پایتخت، لوئویانگ لشکرکشی کند تا ملکه هو را تحت فشار قرار دهد تا ده ملازم را از بین ببرد. پس از آنکه خواجه ها به نقشه هو جین پی بردند، او را به داخل کاخ کشاندند و او را به قتل رساندند (۲۲ سپتامبر ۱۸۹). در پاسخ، یوان شائو نگهبانان امپراتوری را در قتل عام بی رویه خواجه های کاخ رهبری کرد. خ
واجه های بازمانده امپراتور شائو و برادر کوچک ترش، شاهزاده هشت ساله چنلیو (که توسط مادربزرگش ملکه دواگر دونگ بزرگ شده بود) ربودند و به سمت شمال به سمت رودخانه زرد فرار کردند، اما در نهایت مجبور شدند با انداختن خود به رودخانه خودکشی کنند. دونگ ژئو به صحنه رسید و امپراتور شائو و شاهزاده چنلیو را پیدا کرد. امپراتور جوان عصبی و ترسناک ظاهر شد، در حالی که شاهزاده آرام و خونسرد بود و به دونگ ژئو دستور داد تا آنها را به قصر بازگرداند. دونگ ژئو از این فرصت استفاده کرد تا کنترل قدرت دولتی را در دست بگیرد و ارتش خود را به پایتخت بیاورد. چندی بعد، دونگ ژئو امپراتور شائو را خلع و مسموم کرد و شاهزاده چنلیو را جایگزین او کرد که به امپراتور شیان معروف شد. دونگ ژئو بر دربار امپراتوری تسلط داشت و خود را " صدر اعظم " (相國) نامید. دونگ ژئو همچنین به خود این امتیاز را داد که بدون نیاز به خلع سلاح یا درآوردن کفش هایش در دربار حضور یابد. مقاومت در برابر دونگ ژئو (۱۸۹–۱۹۱). در بهار سال ۱۹۰، چندین مقام استانی و جنگ سالاران، ائتلافی را علیه دونگ ژئو تشکیل دادند و ادعا کردند که او تصمیم دارد تاج و تخت را غصب کند و عملاً امپراتور شیان را
ربوده است. یوان شائو، فرماندار بوهای (در اطراف کانگژو امروزی، هبی)، به عنوان رهبر ائتلاف برگزیده شد. ارتش ائتلاف در هنئی (河內؛ در جیائوزو، هنان کنونی) مستقر بودند و به نظر می رسید آماده حرکت به سمت پایتخت لوئویانگ هستند. با این حال، ائتلاف در واقع نسبتاً به هم ریخته بود و یوان شائو فرماندهی مؤثری بر کل اتحاد نداشت. علاوه بر این، اعضای ائتلاف نیز برای رویارویی مستقیم با دونگ ژئو و ارتش قوی استان لیانگ مردد بودند. با این حال، دونگ ژو مضطرب بود و تصمیم گرفت برای اجتناب از ائتلاف، پایتخت را به چانگان در غرب منتقل کند. حدود یک ماه بعد، دونگ ژئو، امپراتور شیان و دربار امپراتوری را مجبور کرد به همراه ساکنان لوئویانگ به چانگان نقل مکان کنند و در این روند دستور داد پایتخت سابق با آتش بسوزانند. در طول این حرکت، دونگ ژئو در نزدیکی لوئویانگ باقی ماند و آماده مقاومت در برابر هرگونه حمله ائتلاف به او بود. در سال ۱۹۱، ائتلاف تلاش کرد تا موقعیت دونگ ژئو را با پیشنهاد به سلطنت رساندن لیو یو، که از زمانی که عضوی از قبیله سلطنتی بود، واجد شرایط امپراتوری شود، مشروعیت زدایی کند. لیو یو به امپراتور شیان وفادار ماند و قاطعانه از گ
رفتن تاج و تخت امتناع کرد. در حالی که اعضای ائتلاف به مشاجره بر سر نقشه های نبرد ادامه می دادند، یک ژنرال کوچک زیر نظر یوان شو، سون جیان، ریسک حساب شده ای را پذیرفت و مستقیماً به دونگ ژئو در نزدیکی لوئویانگ حمله کرد. پس از کسب چندین پیروزی بر نیروهای دونگ ژئو، سون جیان در نهایت دونگ ژئو را مجبور به عقب نشینی به چانگ آن کرد و لوئویانگ تحت کنترل ائتلاف قرار گرفت. برای ماه های بعدی تا پایان سال ۱۹۱، ائتلاف، اقدامات بیشتری علیه دونگ ژئو انجام نداد و در نهایت منحل شد و اعضای آن به پایگاه های مربوط خود بازگشتند. به زودی، چندین مقام به فکر کنترل و حکومت بر سرزمین های خود مانند امپراتوران افتادند. برجسته ترین جنگ سالارانی که در آن زمان ظهور کردند عبارتند از: با این حال، علاوه بر این جنگ سالاران بزرگ، با گذشت زمان، کل امپراتوری هان عملاً به بلوک های کوچکی تقسیم شد که هر یک توسط یک جنگ سالار محلی کنترل می شد. مرگ دونگ ژئو و ادامه جنگ (۱۹۲–۱۹۶). مرگ و سرانجام دونگ ژئو (۱۹۲). پس از اینکه دونگ ژئو به چانگان عقب نشینی کرد، کنترل شدیدتری بر دولت داشت و با تمام مخالفان علیه خود ظالمانه برخورد کرد. وزیر کشور وانگ یون و چند مق
ام دیگر، از جمله هوانگ وان (黃琬)، شیسون روئی (士孫瑞) و یانگ زان (楊瓚)، برای از بین بردن دونگ ژئو نقشه کشیدند. آنها در نهایت پسر خوانده دونگ ژئو، لو بو را متقاعد کردند که به آنها بپیوندد. لو بو از دونگ ژئو کینه داشت، زیرا دونگ ژئو تقریباً یک بار او را در هنگام عصبانیت بکشد، و همچنین به این دلیل که می ترسید رابطه مخفیانه اش با یکی از خدمتکاران دونگ ژئو برملا شود. در ماه مه ۱۹۲، توطئه گران به رهبری لو بو و وانگ یون، دونگ ژئو را ترور کردند و قبیله او را سلاخی کردند. پس از مرگ دونگ ژئو، اعتقاد بر این بود که هرج و مرج ناشی از «حکومت وحشت» دونگ ژئو فروکش خواهد کرد و دولت مرکزی به حالت اولیه خود باز خواهد گشت. با این حال، اگرچه وانگ یون به عنوان وزیری توانا در نظر گرفته می شد، اما به تدریج مغرور شد و چندین اشتباه کلیدی مرتکب شد که باعث سقوط او شد. او نتوانست روابط خوب خود را با لو بو حفظ کند و به شدت از عفو برای پیروان بازمانده دونگ ژئو امتناع ورزید و دستور داد که آنها را نابود کنند. این باعث شد تا افراد دونگ ژئو از اینکه ممکن است قتل عام شوند ترس داشته باشند. داماد دونگ ژو، نیو فو ، کنترل نیروهای دونگ ژئو در استان لیانگ
را به دست گرفت و در برابر وانگ یون مقاومت کرد، اما بعداً در یک حادثه آتش سوزی دوستانه جان باخت. زیردستان نیو فو، لی جو، گو سی و ون چو، می خواستند تسلیم دربار امپراتوری شوند، اما از آنجایی که قبلاً در برابر وانگ یون مقاومت کرده بودند، وانگ اکنون درخواست آنها را برای عفو رد کرد. لی جوئه، گو سی و ون چو ارتش خود را رهبری کردند تا به چانگان حمله کنند و کنترل دولت را به دست گرفتند. وانگ یون به همراه خانواده اش دستگیر و اعدام شد، در حالی که لو بو شکست خورد و رانده شد. ادامه جنگ (۱۹۳–۱۹۶). پس از به دست گرفتن کنترل دربار امپراتوری در چانگان، لی جوئه، گوا سی و فن چو بدون توجه به رفاه دولت هر طور که می خواستند انجام دادند. همزمان، جنگ سالاران استانی در سراسر چین برای گسترش قلمروهای خود یا پیشبرد منافع شخصی خود با یکدیگر جنگیدند. برخی از آن جنگ سالاران با نیروهای لی جو دوست بودند، در حالی که برخی دیگر با آنها دشمنی کردند، حتی اگر همه آنها اسماً امپراتور شیان را به عنوان حاکم مستقل چین تصدیق کردند. در سال ۱۹۳، درگیری مسلحانه بین جنگ سالاران شمالی لیو یو و گونگسون زان آغاز شد. لیو یو به شدت با جنگ مخالفت کرد در حالی که گو
نگسون زان به طور مداوم علیه یوان شائو می جنگید. لیو یو و گونگسون زان در یادبودهای مربوط خود به امپراتور شیان اتهاماتی را علیه یکدیگر مطرح کردند. در نهایت لیو یو نتوانست گونگسون زان را تحمل کند و به دومی حمله کرد، اما شکست خورد و کشته شد. در سال ۱۹۵، زمانی که لی جوئه و گو سی با هم فن چو را کشتند، آشوب در چانگان رخ داد و بعداً علیه یکدیگر قرار گرفتند. لی جوئه امپراتور شیان را گروگان گرفت در حالی که گو سی مقامات امپراتوری را ربود و هر دو طرف درگیر جنگ شدند. در اواخر همان سال، لی جو و گو سی صلح کردند و موافقت کردند که امپراتور شیان به پایتخت قدیمی، لوئویانگ بازگردد، اما بعداً از تصمیم خود پشیمان شدند و او را تعقیب کردند. در حالی که لی جو و گو سی هرگز نتوانستند امپراتور شیان را دوباره دستگیر کنند، دربار امپراتوری ضعیف شد و قادر به دفاع از خود نبود. از آنجایی که لوئویانگ قبلاً در زمان دونگ ژئو در اثر آتش سوزی ویران شده بود، شهر فاقد وسایل ضروری برای زندگی بود و بسیاری از مقامات از گرسنگی مردند یا به آدمخواری متوسل شدند. در همین زمان، مشاور یوان شائو، جو شو به او پیشنهاد داد که از امپراتور شیان در استان خود استقبال
کند تا بتواند کنترل مؤثری بر دولت داشته باشد. با این حال، مشاوران دیگر یوان، گو تو و چونیو چیونگ با دیدگاه جو شو مخالفت کردند و ادعا کردند که اگر یوان امپراتور شیان را به قلمرو خود بیاورد، باید در مورد تصمیمات کلیدی به امپراتور تسلیم شود و از مقررات مناسب دادگاه پیروی کند. یوان شائو در پذیرش امپراتور مردد ماند. اتحاد مجدد تدریجی زیر نظر سائو سائو (۱۹۶–۲۰۷). استفاده سائو سائو از امپراتور شیان به عنوان مقام رسمی. در حالی که یوان شائو هنوز در مورد استقبال یا عدم استقبال از امپراتور شیان بلاتکلیف بود، سائو سائو از موقعیت استفاده کرد و امپراتور را به قلمرو خود آورد. در آن زمان، سائو سائو هنوز یک جنگ سالار نسبتاً کوچک بود و فقط استان یان (兗州؛ که غرب شاندونگ و هنان شرقی امروزی را پوشش می داد) تحت کنترل او بود. در سال ۱۹۶، سائو سائو ارتش خود را به سمت لوئویانگ هدایت کرد. او با دونگ چنگ و یانگ فنگ (که از امپراتور شیان در برابر لی جوئه و گو سی محافظت می کردند) روبرو شد، آنها را به وفاداری خود متقاعد کرد و اجازه یافت با امپراتور ملاقات کند. به طور نمادین، سائو سائو قدرت را با دیگر مقامات و اشراف تقسیم می کرد، اما در واق
ع، او کنترل را در دست داشت، اما با این حال اطمینان داد که با مقامات و اشراف با احترام رفتار می شود، از این رو با حداقل مخالفت در دربار امپراتوری مواجه شد. بعداً، سائو سائو امپراتور را به پایگاه خود در خو (許؛ شوچانگ کنونی، هنان) همراهی کرد و پایتخت جدید را در آنجا تأسیس کرد. از آن زمان به بعد، اگرچه سائو سائو به طور نمادین تابع امپراتور شیان بود، او در واقع قدرت دولتی را در اختیار داشت و دربار امپراتوری را کنترل می کرد. با وجود این، کائو کائو هرگز به امپراتور شیان بی احترامی نکرد و در عوض، امپراتور را طبق مقررات رسمی امپراتوری تجلیل کرد. سائو سائو همچنین فرمان های امپراتوری را به نام امپراتور شیان به دیگر جنگ سالاران صادر کرد و به آنها دستور داد که در مقابل قدرت امپراتوری تسلیم شوند، در حالی که در واقع تسلیم او بودند. یوان شائو از جمله کسانی بود که فرمان های سائو سائو را دریافت کرده بود. تنها پس از آن یوان شائو متوجه شد که فرصت استفاده از امپراتور برای کنترل جنگ سالاران دیگر را از دست داده است. به قدرت رسیدن سائو سائو (۱۹۶–۱۹۹). حتی پس از انتقال به پایتخت جدید در ژو، دولت مرکزی همچنان فاقد بودجه و منابع غذایی