Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ج نشود، تأخیر در شروع شیردهی، تغذیه ناکافی، اشتباه در نحوه گرفتن کودک زیر پستان، مکیدن ضعیف و ناکافی نوزاد، تغییر ناگهانی در روال شیردهی، قطع ناگهانی شیردهی، یا کاهش شیر خوردن ناگهانی نوزاد هستند. مدیریت درمانی. مادر باید شیر مادر را از پستان ها خارج کند. اگر کودک می تواند به خوبی به پستان بچسبد و شیر بخورد، باید هر چند دفعه که کودک می خواهد شیردهی انجام شود. اگر نوزاد پستان را نمی گرد و قادر به مکیدن مؤثر نیست، مادر باید شیر خود را با دست یا پمپ چند بار بدوشد تا پستان ها نرم تر شوند و نوزاد بهتر بتواند سینه را بگیرد و سپس نوزاد را به شیر خوردن مکرر وادار کند. مادر می تواند کمپرس گرم را روی پستان بگذارد یا پیش از شیردوشی، دوش گرفتن آب گرم بگیرد تا شیر بهتر جریان یابد. او می تواند پس از تغذیه یا شیردهی از کمپرس سرد استفاده کند که به کاهش درد کمک می کند. احتقان پستان در بیمارستان های دوستدار کودک که «مراحل ده گانه» را انجام می دهند و به مادران کمک می کنند تا بلافاصله پس از زایمان شیردهی را شروع کنند، کمتر اتفاق می افتد. شیردهی منظم را می توان و باید ادامه داد. درمان احتقان پستان را می توان به گروهِ غیر پزشکی و
پزشکی تقسیم کرد. روش های غیرپزشکی شامل بسته های گرم/سرد، گوا-شا (خراش درمانی)، طب سوزنی و نوشیدن چای های گیاهی خاص است، در حالی که روش های پزشکی استفاده از آنزیم های پروتئولیتیک مانند سراتیوپپتیداز، پروتئاز و تجویز اکسی توسین زیرجلدی هستند. استفاده از برگ های کلم به عنوان یک درمان احتمالی ذکر شده، اما مطالعات نشان داده اند که این برگ ها «فایده ای کلی» برای رفع احتقان پستان ندارند. شواهد حاصل از کارآزمایی های بالینی منتشرشده در مورد اثربخشی گزینه های درمانی، کیفیت ضعیفی دارند و به اندازه کافی قوی نیستند که بتوان با اتکا به آن یک توصیه بالینی خوب را ارائه داد.
ممنتو موری (با طراحی" | Mori" روی جلد آلبوم) پانزدهمین آلبوم استودیویی دپش مد است که در ۲۴ مارس ۲۰۲۳، توسط شرکت ضبط کلمبیا و میوت منتشر شد. این اولین آلبوم استودیویی گروه پس از مرگ اندی فلچر، از بنیان گذاران گروه می باشد. زمینه. در ۲۶ مه ۲۰۲۲، اندی فلچر به طور غیرمنتظره ای درگذشت و علت مرگ بعداً دیسکسیون آئورت اعلام شد. اگرچه کار بر روی آلبوم قبل از مرگ فلچر آغاز شد، اما دیو گاهان در مصاحبه ای با "ان ام ئی" اظهار داشت که فلچر در هیچ بخشی از آلبوم مشارکت نداشته است. در اوت ۲۰۲۲، تصویری از مارتین گور و دیو گاهان در استودیو در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشته شد که نشان می داد آنها در استودیو مشغول کار بر روی آلبوم جدید هستند. در ۴ اکتبر ۲۰۲۲، گروه یک کنفرانس مطبوعاتی در برلین برگزار کرد و آلبوم آینده خود را با عنوان "Memento Mori" و یک تور جهانی برای همراهی با آن اعلام کرد. شرحی از آلبوم در وب سایت رسمی گروه منتشر شد: «۱۲ قطعه آلبوم گستره وسیعی از حالات و بافت ها را ترسیم می کند، از آغاز شوم آن تا تصمیم پایانی آن – که گستره ای از پارانویا و وسواس به کاتارسیس و شادی را در بر می گیرد و به تعداد بیشماری از نقاط
بین دست می یابد. " انتشار. در ۳ فوریه ۲۰۲۳، حساب رسمی توییتر گروه اعلام کرد، آهنگ " Ghosts Again " به عنوان اولین تک آهنگ آلبوم در تاریخ ۹ فوریه همراه با موزیک ویدیو منتشر خواهد شد. در ۹ مارس، "My Cosmos Is Mine" در پلتفرم های استریم برای تبلیغ بیشتر آلبوم منتشر گردید. به صورت تک آهنگ منتشر نشد. بازخورد. ممنتو موری نمره ۸۶ از ۱۰۰ را در میان چهارده نقد در وبگاه متاکریتیک دریافت کرد که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. "" گاردین" " به آن ۴/۵ ستاره داد و نوشت: "اشعار گور می گوید-آنچه می بینی همیشه در مورد ضروریات زندگی بهترین است - رابطه جنسی و مرگ - و Ghosts Again بهترین تک آهنگ این زوج در اعصار است، یک مدیتیشن طولانی دربارهٔ مرگ و میر. این مختصر و قدرتمند است. صدای هر دو در آن خوب است. تریل های همخوانی گور هرگز غنی تر از Soul With Me نبوده اند، در حالی که گاهان همیشه بی قرار از اپرا گرفته تا خزنده، او [در واقع] فردی مرکوری الکتروپاپ است. گرما در ادغام موسیقی صنعتی با ملودی ظریف آلبوم وجود دارد، و جیمز فورد تهیه کننده، جرقه های عجیبی را در آهنگ هایی مانند My Cosmos Is Mine ایجاد می کند. برای رکوردی که درگیر مرگ است
، قلب بزرگش از زندگی می ترکد.» کوری گرو از "رولینگ استون" پیام این آلبوم را ستود و اظهار داشت: «اعتراف به مرگ و میر، بسیاری از "ممنتو موری را تعریف می کند،" اما هرگز احساس سنگینی یا حتی آنقدر عبوس نیست. برخی از آهنگ ها حتی شاداب به نظر می رسند." او نتیجه گرفت: "مثل همیشه در دپش مد، همه چیز به مقدار زیادی اهمیت دارد، و در "ممنتو موری"، مخاطرات بیشتر از همیشه به نظر می رسد." نظر کریستینا جالرو از "ای بی سی نیوز" نیز در مورد آلبوم نیز مثبت بود و اظهار داشت: «۱۲ قطعه کاملاً دپش هستند، از نظر صدا کاملاً مست، از نظر هنری هیجان انگیز و گاهی گیج کننده. موسیقی عاشقانه به ورطه خیره شده و از آن می خواهد که دوباره آن را دوست داشته باشد. مرگ همیشه در حاشیه صدا معلق است، صدایی گرانج، صنعتی و بارانی نیز مملو از مهربانی عجیبی است. دپش مد ممکن است با مرگ و میر روبرو شود، اما قدرت آنها به عنوان نوازنده تا بی نهایت گسترش می یابد.» پرسنل. نوازندگان اضافی فنی اثر هنری
لاباروم () یک وکسیلوم (بیرق یا پرچم نظامی) بود که نماد «کای-رو» ☧ را نشان می داد، یک کریستوگرام که از دو حرف اول الفبای یونانی کلمه عیسی به زبان یونانی تشکیل شده بود. ΧΡΙΣΤΟΣ، یا Χριστός – خی Chi (χ) و Rho رو (ρ). اولین بار توسط امپراتور روم کنستانتین بزرگ استفاده شد.
پل پامبان () یک پل راه آهن می باشد که شهرک در سرزمین اصلی را با رامشوارام در جزیره پامبان متصل می کند. این پل در ۲۴ فوریه ۱۹۱۴ گشایش یافت.
ریلکسین () یک هورمون پروتئینی با وزن ۶۰۰۰ دالتون است که نخستین بار در سال ۱۹۲۶ توسط «فریدریک هیسا» توصیف شد. هورمون های پپتیدی خانوادهٔ ریلکسین متعلق به ابرخانوادهٔ انسولین هستند و از هفت پپتید ساخته شده اند که تشابه ساختمانی زیاد اما تشابه اندک در توالی آمینواسید دارند و شامل ریلکسین-۱ (RLN1)، ریلکسین-۲ (RLN2) و ریلکسین-۳ (RLN3) و پپتیدهای شبه انسولینی INSL3، INSL4، INSL5 و INSL6 هستند. عملکرد ریلکسین-۳، INSL4، INSL5 و INSL6 هنوز مشخص نشده است. تصور می شود که ریلکسین ممکن است در آینده یکی از اهداف درمانی در بیماری های زنان باشد. ساخت. در زنان، ریلکسین توسط جسم زرد تخمدان، پستان و در دوران بارداری نیز توسط جفت، کوریون و دسیدوا تولید می شود. در مردان این هورمون در پروستات تولید می شود و در منی انسان وجود دارد. ساختار. از نظر ساختاری، ریلکسین یک هترودایمر متشکل از دو زنجیرهٔ پپتیدی ۲۴ و ۲۹ آمینو اسیدی است که توسط سه پل دی سولفید به هم مرتبط شده اند و به نظر می رسد که با هورمون انسولین شباهت های ساختاری داشته باشد. ریلکسین از پیش ساز خود، «پروریلکسین»، طی فرایند پروتئین کافت پیرایش پساترجمه ای پپتید پیام رسان و
پپتید پایانه-C تولید می شود. عملکرد در انسان. دستگاه تولید مثل. در زنان، ریلکسین عمدتاً توسط جسم زرد تولید می شود، چه در زنان باردار و چه در زنان غیر باردار. سطح ریلکسین در عرض تقریباً ۱۴ روز پس از تخمک گذاری به اوج خود می رسد و سپس در صورت عدم وقوع بارداری کاهش می یابد و منجر به قاعدگی می شود. ریلکسین ممکن است در فرایند حیاتی دسیدواسازی رحم (آمادگی برای پذیرش) دخیل باشد و در کنار هورمون های استروئیدی به آندومتر اجازه دهد تا برای لانه گزینی آماده شود. در طول سه ماههٔ اول بارداری، سطح ریلکسین افزایش می یابد و میزان بیشتری از آن توسط دسیدوا ساخته می شود. سطح پلاسمایی ریلکسین در طول سه ماههٔ اول (۱۲–۸ هفته) در ۱٫۲ نانوگرم در میلی لیتر به اوج خود می رسد و متعاقباً پس از از بین رفتن جسم زرد کاهش می یابد. در طول حاملگی، ریلکسین واسطهٔ تغییرات همودینامیکی چون افزایش برون ده قلبی و افزایش جریان خون کلیوی است. این هورمون همچنین سایر رباط های لگن را در قسمت تحتانی دستگاه تناسلی شل می کند. در مردان، ریلکسین باعث افزایش تحرک اسپرم در مایع منی می شود. همچنین، ریلکسین در انزال مردانی که بدون مجرای وابران و کیسهٔ منی متولد
شده اند در غلظت های بالاتر از حد طبیعی یافت می شود. عملکرد قلب و عروق. در دستگاه گردش خون، ریلکسین توسط قلب ترشح می شود و به عنوان یک گشادکنندهٔ عروق عمدتاً از طریق مسیر نیتریک اکسید عمل می کند. مکانیسم های دیگر عبارت اند از فعال سازی NF-κB که با واسطهٔ فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF)، منجر به فعال سازی مسیرهای سیگنالینگ مرتبط با PI-3K/Akt می گردد و همچنین رونویسی متالوپروتئینازهای ماتریکس. در آزمایش های خارج از بدن با استفاده از شریان های مقاومت زیر جلدی، ریلکسین یک گشادکنندهٔ عروقی قوی وابسته به اندوتلیوم است. در آزمایش های برون تنی با استفاده از شریان های استقامتی زیر جلدی، ثابت شد ریلکسین یک گشادکنندهٔ عروقی قوی وابسته به اندوتلیوم است. ریلکسین همچنین از طریق تنظیم مثبت فاکتور رشد اندوتلیال عروقی، نقش مهمی در تشکیل رگ های خونی در دوران بارداری، رشد تومور یا زخم های ایسکمیک ایفا می کند. گیرنده ها. گیرنده های ریلکسین در قلب، ماهیچه های صاف، بافت های همبند، دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عصبی خودمختار یافت می شود. بیماری ها. زنانی که در طول کارآزمایی های بالینی متفرقه تحت درمان با ریلکسین بوده اند، خونریزی شدی
دتری را در طول سیکل قاعدگی خود تجربه کرده اند، که نشان می دهد سطح ریلکسین می تواند در خون ریزی غیرطبیعی رحم نقش داشته باشد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید ریلکسین به عنوان یک علت مستقیم مورد نیاز است. بیانِ کمتر ریلکسین در بین زنان مبتلا به آندومتریوز مشاهده شده است. تحقیقات در این زمینه محدود است و مطالعهٔ بیشتر در مورد نقش ریلکسین می تواند کمک زیادی به درک بیماری آندومتریوز کند. پژوهش های زیادی در توصیف اختلالات خاص مربوط به ریلکسین موجود نیست، اما ارتباطی میان این هورمون با اسکلرودرمی و فیبرومیالژیا پیشنهاد شده است. بارداری. این امکان وجود دارد که ریلکسین موجود در جفت جنین عاملی برای القای زایمان در انسان باشد و بنابراین احتمال دارد سطوح بالای سرمی ریلکسین در دوران بارداری با زایمان زودرس مرتبط باشد. سیر تکاملی. هورمون ریلکسین ۱ و ۲ از تکثیر ژن پروتو-آرال ان به ترتیب در ۴۴٫۲ و ۲۹٫۶ میلیون سال پیش در آخرین جد مشترک نخستی سانان راست بینی به وجود آمدند. تصور می شود دوپلیکاسیونی که منجر به تشکیل ریلکسین-۱ و ریلکسین-۲ شد، نتیجهٔ انتخاب مثبت و تکامل همگرا در سطح نوکلئوتید بین ژن ریلکسین در میمون های دنیای
جدید و ژن ریلکسین-۱ در میمون های انسان نما بوده است.
مناقشه آریان ()، مجموعه ای از مناقشات مسیحیت دربارهٔ ماهیت مسیح (عیسی) بود که با اختلاف بین آریوس و آتاناسیوس اسکندریه، دو متکلم الهیات مسیحی از مصر (اسکندریه) آغاز شد. مهم ترین این مناقشات مربوط به رابطه بین جوهر خدای پدر و جوهر پسر او(پسر خدا) بود. امپراتور کنستانتین بزرگ، از طریق اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵، تلاش کرد تا مسیحیت را متحد کند و نسخه واحد و مورد تأیید امپراتوری این ایمان را ایجاد کند. از قضا، تلاش های او باعث ایجاد اختلافات عمیق پس از شورای نیقیه شد. این اختلافات، کلیسا را به مدت بیش از ۵۵ سال، از زمان اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵، تا شورای اول قسطنطنیه، در سال ۳۸۱ به جناح های مختلف تقسیم کرد. هیچ انشعابی رسمی جدایی (دین) وجود نداشت. در داخل امپراتوری روم، جناح تثلیث در نهایت از طریق فرمان تسالونیکا، که در ۲۷ فوریه سال ۳۸۰ توسط سه امپراتور حاکم در آن زمان صادر شد، دست برتر را به دست آورد و مسیح شناسی نیقیه را به مسیحیت به عنوان دین دولتی روم و از طریق اجرای دقیق آن فرمان. در داخل امپراتوری روم تبدیل کرد. با این حال، در خارج از امپراتوری روم، آریانیسم و سایر اشکال وحدت گرایی (یونیتارینیسم) برای
مدتی به موعظه ادامه دادند. کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی، و همچنین سایر فرقه های مسیحی مدرن، عموماً از فرمول تثلیث پیروی می کنند، اگرچه هر کدام الهیات خاص خود را در این مورد دارند. تاریخ. آغازها. تاریخ اولیه این مناقشه باید از حدود ۳۵ سند موجود در منابع مختلف جمع آوری شود. مورخ تثلیث سقراط بیزانسی گزارش می دهد که آریوس اولین بار در زمان اسقف اسکندر اسکندریه بحث برانگیز شد، زمانی که آریوس قیاس زیر را فرموله کرد: «اگر پدر، پسر را می آورد، او که زاییده می شود، نقطه آغازی از وجود دارد: از این رو است که زمانی وجود دارد که پسر هنوز وجود نداشته. پس از آن ناگزیر است که وجود خود را، از عدم داشته باشد». آتاناسیوس اسقف اسکندریه به دلیل واکنش کندش علیه آریوس مورد انتقاد قرار گرفت. او نیز مانند سلف خود، دیونیسیوس، به نوسان متهم شده است. بر اساس اثر یوسبیوس قیصریه، زندگی کنستانتین، این مناقشه از اسکندریه تقریباً به تمام مناطق آفریقا گسترش یافته بود و توسط امپراتوری روم به عنوان اخلال در نظم عمومی تلقی می شد. کنستانتین بزرگ دو نامه به آریوس و آتاناسیوس اسقف اسکندر فرستاد و از رهبران مذهبی خواست تا از این اختلافات جلو
گیری کنند. مناقشه ادامه دار منجر به نظارت کنستانتین بر اولین شورای نیقیه شد. شورای اول نیقیه (۳۲۵). «آریانیسم در اسقف نشین اسکندریه وجود نخواهد داشت.» در زمانی که اسقف اسکندر سرانجام علیه رئیس خود آریوس عمل کرد، آموزه آریوس بسیار فراتر از مقر خود گسترش یافته بود. این موضوع برای کل کلیسا به موضوعی برای بحث و آشفتگی تبدیل شده بود. کلیسا اکنون یک نیروی قدرتمند در جهان روم بود، به طوری که کنستانتین یکم آن را در سال ۳۱۳ از طریق فرمان میلان قانونی کرد. کنستانتین مایل بود که کلیسا به انسجام اجتماعی و اخلاقی امپراتوری کمک کند، اختلاف مذهبی تهدیدی برای رفاه عمومی بود. در نتیجه، امپراتور علاقه شخصی به چندین موضوع جهانی، از جمله دوناتیسم و جدال مربوط به آن در ۳۱۶ داشت. او همچنین می خواست به اختلاف آریان پایان دهد. به این منظور، امپراتور اسقف هوسیوس کوردوبا را فرستاد تا موضوع را بررسی کند و در صورت امکان، اختلافات را حل کند. هوسیوس با نامه سرگشاده امپراتور همراه شد: «پس اجازه دهید هر یک از شما با توجه به دیگری، به توصیه بی طرفانه همکار خود گوش فرا دهید.» از آنجایی که با وجود تلاش های هوسیوس، بحث ادامه داشت، کنستانتین در
سال ۳۲۵ بعد از میلاد گامی بی سابقه برداشت: او یک شورای جهانی یا شورای سراسری مسیحیت در نیقیه متشکل از پیشوایان کلیسا از تمام نقاط امپراتوری برای حل این مسئله، احتمالاً به توصیه هوسیوس را فرا خواند. به طور سنتی گفته می شود که ۳۱۸ اسقف برای شرکت در شورا به نیکیه آمدند، اگرچه برخی دیگر ارقام را از ۲۵۰ تا ۳۰۰ پیشنهاد می کنند. اکثریت قریب به اتفاق آن اسقف ها از شرق بودند. ایتالیا، اسپانیا، گال، شمال آفریقا، ایران و سکاها هر کدام یک اسقف فرستادند. اسقف رم، سیلوستر یکم که خودش برای شرکت در آن خیلی پیر بود، دو کشیش را به عنوان نمایندگان خود فرستاد. آریوس خود در شورا و همچنین شماس جوان، آتاناسیوس اسکندریه (۲۹۶–۳۷۳) که به عنوان دستیار اسقف الکساندر اسکندریه شرکت کرد و قهرمان عقیده نیقیه شد و بیشتر عمر خود را صرف مبارزه با آریانیسم و شکل دیگری از وحدت گرایی یا یونیتارینیسم کرد. همچنین یوسبیوس قیصریه از قیصریه و یوسبیوس نیکومدیا نیز شرکت داشتند. قبل از تشکیل کنفرانس اصلی، هوسیوس ابتدا با اسکندر و حامیانش در نیکومدیا ملاقات کرد. ریاست شورا بر عهده خود امپراتور بود که در برخی از مباحث آن شرکت داشت و حتی رهبری آن را بر عهده
داشت. کسانی که از این عقیده حمایت می کردند که مسیح ابدی و هم جوهر با پدر است، توسط آتاناسیوس اسکندریه رهبری می شدند. کسانی که در عوض اصرار داشتند که پسر خدا از نظر زمان و ماهیت پس از خدای پدر آمده است، توسط آریوس رهبری می شد. حدود دو ماه دو طرف با توسل به کتاب مقدس برای توجیه مواضع مربوط خود بحث و مناظره کردند. آریوس معتقد بود که پسر خدا موجودی است که از هیچ ساخته شده است. و اینکه او اولین تولید خدا بود، قبل از همه اعصار. و او استدلال کرد که همه چیز دیگر از طریق پسر خدا عیسی آفریده شده است. آریوس گفت، بنابراین، تنها پسر است که مستقیماً از خدا آفریده شده و زاده شده است. علاوه بر این، زمانی بود که او وجود نداشت. آریوس گفت که او با اراده آزاد خود قادر بود، و بنابراین «آیا او به معنای واقعی یک پسر بود، باید پس از پدر آمده باشد، بنابراین زمان آشکارا زمانی بود که او نبود، و از این رو او موجودی محدود بود. بر اساس برخی از روایات موجود در قدیس نگاری کتاب مقدس، بحث در شورا به حدی داغ شد که نیکلاس قدیس یک دفعه یک سیلی به صورت آریوس زد. اکثر اسقفان در شورا در نهایت با عقیده ای موافقت کردند که پس از آن به عنوان اعتقادنام
ه نیقیه شناخته می شود که در اولین شورای نیقیه تدوین شد. این اعتقادنامه شامل کلمه homoousios به معنای "هم جوهری" یا "یکسان در ذات " بود که با باورهای آریوس ناسازگار بود. در ۱۹ ژوئن ۳۲۵، شورا و امپراتور بخشنامه ای به کلیساهای اسکندریه و اطراف آن صادر کردند: آریوس و دو تن از پارتیزان های تسلیم ناپذیرش (تئوناس و سکوندوس) خلع مقام شده و به ایلیریکوم (استان روم) تبعید شدند، در حالی که سه حامی دیگر - تئوگنیس نیقیه‏، یوسبیوس نیکومدیا و ماریس کلسدونی - تنها به دلیل احترام به امپراتور امضاهای خود را بر پای اعتقاد نامه قرار دادند. با این حال، کنستانتین به زودی دلیلی برای مشکوک به صداقت این سه پیدا کرد، زیرا بعداً آنها را در جمله ای که در مورد آریوس صادر شد گنجاند.
ویلیام تلفر (; – ) پرسنل نظامی و یک روحانی و استاد دانشگاهی در دانشگاه کمبریج انگلیسی بود که در مطالعات اولیه مسیحیت تخصص داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
سیاست های ضد پاگانیسم امپراتوری بیزانس اولیه () به قوانینی اشاره دارد که از ۳۹۵ تا ۵۶۷ بر ضد پاگانیسم توسط امپراتورهای بیزانس، امپراتوران آرکادیوس، هونوریوس، تئودئوس دوم، مارسیانوس و لئون یکم (بیزانس) وضع شد. آنها ممنوعیت های قانونی قبلی، به ویژه در مورد مراسم مذهبی و قربانی کردن را تکرار کردند و مجازات این اعمال را افزایش دادند. ادیان پاگانیسم هنوز پیروان زیادی داشتند، اما آنها به طور فزاینده ای مجبور بودند برای پیروی رسمی از دستورها، در نهان پنهان بمانند. حمایت قابل توجهی از پاگانیسم در میان اشراف رومی سناتورها، قضات ,افسران کاخ امپراتوری و سایر مقامات وجود داشت.
هاروسپکس () در دین روم باستان، شخصی بود که برای انجام نوعی طالع بینی به نام فال جگر (هاروسپیسینا) آموزش دیده بود. این نوع طالع بینی با بررسی و تحلیل احشایی که از قربانی کردن حیوان به دست می آمد، مخصوصاً جگر گوسفند و طیور قربانی شده، انجام می شد. خواندن فال به طور خاص از کبد با اصطلاح یونانی «هپاتوسکوپی» (همچنین هپاتومانسی) شناخته می شود. تعریف. پیشگویان رومی در کار بررسی فال ها و نشانه ها بودند تا زمان های خوش شانس و بدشانسی را برای فعالیت های خصوصی و عمومی شناسایی کنند. «هاروسپکس» کسی بود که می توانست پیامدهای خوب یا بد احشاء حیوانات قربانی را ارزیابی کند. جگر برای نشانه های تأیید یا عدم تأیید الهی خوانده می شد. تغییر رنگ، نقص، تراوش، بوی بد، عدم سوختن مناسب، و بسیاری از سرنخ های دیگر نشانه هایی از ناخرسندی الهی است، و نواحی مختلف یک اندام ممکن است مترجم را در جهت های متفاوت، معمولاً بد، نشان دهند. با این حال، جزئیات این عمل که زمانی ضروری بود، اکنون بیشتر از بین رفته است. رومیان باستان راه های مختلفی برای تعیین اینکه آیا خدایان یک روش خاص را تأیید می کنند یا خیر داشتند. چنین پیشگویی آگوری نامیده می شد و هار
وسپکس نوعی آگور بود که پیشگویی رسمی روم باستان به شمار می آمد. وظیفه اصلی هاروسپکس تفسیر اراده خدایان بر اساس تحلیل شکل جگر حیوانات قربانی بود. پیشینه. مدل های کبد در بابل، ماری (سوریه)، خاتوشا و اتروریا یافت شده اند. کتیبه هایی که معنای ویژگی های جگر را توصیف می کند، بسیار رایج است. بابلی های باستان در حقیقت معتقد بودند که کبد محل تفکر است. شواهدی از نشانه های کبد نشان می دهد که از هزاره سوم قبل از میلاد انجام می شده و مراسم واقعی پیچیده و پرهزینه بود. در هزاره اول قبل از میلاد، چهار حیوان قربانی مورد نیاز بود. در بین النهرین هدف اصلی از پیشگویی این بود که بتواند در برابر تهدیدات آینده عمل کند و اراده خدایان را بداند. این فال ها به شدت با تصمیم گیری، به ویژه در امور دولتی مرتبط بود. فال ها بر مسائل سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی دولتی نیز تأثیر داشتند، اما اینها به شدت بر زندگی مردم تأثیر می گذاشت. هاروسپکس ها در ابتدا در ماری (سوریه) (شمال بین النهرین) و هیتی ها ظاهر شدند. سپس هاروسپکس ها در اتروریا (ایتالیا) ظاهر شدند هنگامی که اتروسک ها توسط رومیان باستان تسخیر شدند، هاروسپکس ها در طول جنگ های پونیک (اواس
ط قرن سوم قبل از میلاد) در روم ظاهر شدند. هاروسپکس هم به دولت و هم به افراد توصیه می کرد. بیشتر اوقات، از خدمات آنها توسط سردارانی استفاده می شد که می خواستند لطف خدایان را برای فعالیت های رزمی خود ارزیابی کنند. امپراتور کلودیوس اولین کالج رسمی هاروسپکسی را تأسیس کرد که از شصت نفر تشکیل شده بود - به سرپرستی یک هاروسپکس ماکسیموس خاص. گفته می شود که این کالج تا قرن پنجم میلادی فعالیت می کرد. بعدها، الکساندر سوروس قرار بود کلیسای جامع هاروسپکس ها را ایجاد کند. روم. اگر رومیان باستان واقعاً می خواستند بدانند چه اتفاقی می افتد، ممکن بود به هاروسپکس روی بیاورند — پیشگویی آینده با بررسی احشا حیوانات — که بسیار دقیق تر از آگور تلقی می شد. رومیان باستان هاروسپکس را به اتروسک ها نسبت می دادند که قرن ها در شمال غربی ایتالیا زندگی می کردند و تأثیر عمیقی بر فرهنگ روم داشتند. (در واقع، برخی از مورخان پیشنهاد می کنند که رم توسط اتروسک ها تأسیس شده است، مجله ساینس در سال ۲۰۲۱ گزارش داد) یک متخصص در هاروسپکسی، هاروسپکس نامیده می شد و هاروسپکس های اتروسک به ویژه ماهر در نظر گرفته می شدند. اما مورخان متذکر می شوند که بابلیان با
ستان و دیگران نیز اعمال مشابهی داشتند. ایده پشت هاروسپکس این بود که اندام های داخلی حیوانات — معمولاً گوسفند یا طیور، اما گاهی گاو — که برای خدایان قربانی شده بودند می تواند رسانه ای برای پیام های آنها باشد. جگر حیوان قربانی مهم ترین عضو بود زیرا محل روح به حساب می آمد، اما قلب، ریه، کلیه، طحال و روده حیوان نیز مورد بررسی قرار گرفت. هر اندام از نظر وضعیت کلی آن مانند «براق و پر» یا «زمخت و منقبض شده» ارزیابی می شد، در حالی که اهمیت زیادی به این می شد که آیا کبد برآمدگی به نام «سر کبد» یا "caput iocineris" دارد یا خیر. نداشتن این ویژگی به معنای نامطلوب بودن پیشگویی بود، اما فقط یک هاروسپکس ماهر می توانست معنایی را در اندام پیدا کند. مدل هایی از کبد نیز ساخته شد، احتمالاً برای مرجع، که نشان می دهد بخش های مختلف اندام چه چیزی را ممکن است به تصویر بکشد. معروف ترین آنها جگر برنزی پیاچنزا، یک مصنوع اتروسکی از حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد است. در سال ۱۸۷۷ در شمال ایتالیا کشف شد. فرمان کنستانتین بزرگ. کنستانتین بزرگ در روز بعد از فرمان تعطیلی روزهای یکشنبه در امپراتوری روم در ۷ مارس ۳۲۱، در ۸ مارس، فرمان دیگری صادر کرد
و دستور داد تا با هاروسپکس، کسانی که با بررسی احشاء حیوانات قربانی شده، پیشگویی می کردند، مشورت کنند. او گفت: «هرگاه صاعقه به کاخ امپراتوری یا هر عمارت عمومی دیگری برخورد کرد، بنابر کاربرد قدیم، باید با هاروسپکس مشورت کرد که چه چیزی ممکن است معنای آن باشد، و گزارش دقیقی از پاسخ برای استفاده ما تهیه شود.»
قتل زنان باردار () نوعی آدم کشی است که به دنبال خشونت خانگی رخ می دهدصویری . خشونت خانگی یا خشونت شریک صمیمی (IPV) قربانیان زیادی دارد، و هنگام تجزیه و تحلیل مواردی که در آن قربانیان پا پیش گذاشته و آنرا گزارش کردند، مردان بیشتر از زنان مرتکب اعمال خشونت آمیز خانگی شده و زنان بیشتر احتمال دارد که آسیب های جدی را متحمل شوند. بسیاری از این زنان نه تنها از جان خود بلکه نسبت به جان فرزندان متولد نشده خود نیز هراسناک بودند. اخیراً توجه بیشتری هر مرگ ومیرهای مرتبط با بارداری به دلیل خشونت جلب شده است. خشونت شریک صمیمی ممکن است زمانی شروع شود که قربانی باردار شود. تحقیقات نشان داده است که سوءاستفاده در دوران بارداری یک زنگ خطر برای احتمال وقوع قتل های مرتبط با بارداری است. قتل زنان باردار نوعی از قتل هاست که به تازگی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. آمار محدودی در دسترس است زیرا هنوز سیستم قابل اعتمادی برای ردیابی چنین مواردی وجود ندارد. تعیین اینکه آیا بارداری یک عامل علیتی است یا خیر، دشوار است. آمار. مطابق گزارش ای بی سی نیوز مطالعات انجام شده در مریلند، نیویورک و شیکاگو نشان می دهد که تقریباً ۲۰ درصد از زنانی
که در دوران بارداری می میرند قربانی قتل هستند. در سال ۲۰۰۴، واشینگتن پست آمار مرگ ومیر را در سراسر ایالات متحده آمریکا بررسی کرد که مشخص شد از سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱٬۳۶۷ مورد قتل زن باردار و مادران تازه متولد شده رخ داده است: «ایزابل هوران» و «دایانا چنگ» از دپارتمان بهداشت و سلامت روانی مریلند مطالعه ای را در مورد مرگ های مرتبط با بارداری در مریلند بین سال های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۸ انجام دادند و مرگ مرتبط با بارداری را به صورت «مرگ در دوران بارداری» یا «طی یک سال پس از پایان بارداری» تعریف کردند. آنها دریافتند که قتل عامل اصلی مرگ ومیرهای مرتبط با بارداری است که ۲۰ درصد از این مرگ ها را شامل می شود. در مقابل، قتل تنها پنجمین علت مرگ زنان در سنین باروری بود که در یک سال پیش از تاریخ مرگ شان باردار نشده بودند و علت ۶٫۴ درصد از مرگ ومیرهای این گروه را به خود اختصاص داد. دومین علت مرگ های بارداری، بیماری قلبی بود که ۱۹ درصد موارد مرگ را شامل می شد. مطالعه ای با استفاده از داده های ناحیه کلمبیا همچنین نشان داد که قتل عامل اصلی مرگ ومیر مرتبط با بارداری است. مطابق یک مطالعه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری «نسبت کلی قتل مرتبط با
بارداری ۱٫۷ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده بود» و قتل علت اصلی مرگ ومیر مرتبط با بارداری نبود، اگرچه همچنان یکی از علل اصلی بود. با این حال، هوران و چنگ استدلال کردند که مطالعه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری مشکل را دست کم گرفته است زیرا از اطلاعات ناقص استفاده می کند. هوران و چنگ با استفاده از منابع اطلاعاتی بیشتر دریافتند که میزان قتل مرتبط با بارداری در مریلند ۱۰٫۵ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده است. آنها پیشنهاد کردند هر ایالت باید مجموعه داده های خود را در مورد مرگ و میرهای مرتبط با بارداری تکمیل کند. واشینگتن پست در سال ۲۰۰۴ گزارش داد که «۱۳ ایالت اعلام کرده اند هیچ راهی ندارند که تعیین کنند چه تعداد زن در دوران بارداری و دوران پس از زایمان در سال های اخیر کشته شده اند.» در سال ۲۰۰۳، کالیفرنیا این مشکل را با تغییر اسناد گواهی فوت خود برای درج وضعیت زایمان یک قربانی زن برطرف کرد. قتل دومین عامل مرگ ومیر در بین زنان ۲۰ تا ۲۴ ساله و پنجمین علت مرگ در بین زنان ۲۵ تا ۳۴ ساله در سال ۱۹۹۹ بود. بیشترین علت مرگ در هر دو گروه سنی سوانح است. تحقیقات انجام شده در مورد مرگ های مرتبط با بارداری در ویرجینیا نشان داد که قتل عام
ل اصلی مرگ بوده و ۱۳ درصد از کل مرگ ومیرهای نمونه گیری آماری را تشکیل می دهد. همان مطالعه نشان داد که خشونت (خودکشی، قتل، و مصرف تصادفی بیش از حد مواد) ۳۰ درصد از کل مرگ ومیرهای نمونه را تشکیل می دهد. تفاوت های نژادی نیز در داده ها مشهود بود، زنان سیاه پوست ۴٫۵ برابر بیشتر از زنان سفیدپوست در معرض خطر مرگ ناشی از قتل حاملگی بودند. قوانین و سیاست ها. «قانون قربانیان زاده نشدهٔ خشونت»، مصوب سال ۲۰۰۴، جنین را به عنوان «کودک در رحم» و شخص را به عنوان قربانی جرم قانونی تعریف می کند «اگر جراحت یا مرگ جنین در حین ارتکاب یک جنایت خشونت آمیز فدرال رخ دهد.» در آمریکا، ۳۸ ایالت قوانینی دارند که اگر قربانی در دوران بارداری به قتل برسند، مجازات مجرم سخت تر است. برخی از این قوانین جنین را «به منظور تعقیب کیفری مجرم» به عنوان یک «شخص» تعریف می کنند (کنفرانس ملی قانونگذاران ایالتی، ۲۰۰۸). لیسی پترسون، که در سال ۲۰۰۲ به قتل رسید، یکی از قربانیان مطرح و شناخته شدهٔ اینگونه جنایت هاست. در حال حاضر در مجلس سنای کارولینای شمالی، لایحه ای به نام قانون اس بی ۳۵۳ قربانیان زاده نشدهٔ خشونت در حال بررسی است تا قانونی برای مرگ جنین در