Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کند. هیرایاما با چشمانش به دنیا می نگرد، اما با قلبش می بیند. فیلم از ارتباط عمیق با طبیعت، و ضرورت مکث، برای صرف زمان برای جذب و درک کمال جزئیات کوچک و به ظاهر بی اهمیت صحبت می کند. هیرایاما نه تنها همه اینها را درک کرده است، بلکه آن را سنگ اصلی ذات خود قرار داده است. ماهیت فیلم به یاد می آورد که زندگی واقعاً چقدر ساده است.قهرمان ما برای هر روزی که می تواند زنده بماند، شادی و سپاس بی پایانی دارد، او هر چه می خواهد دارد. رضایت هیرایاما از زندگیش، حسادت برانگیز است. حسادت کردن به مردی که تمام روز توالت ها را تمیز می کند و تقریباً هیچ چیز ندارد، پیامی در دل فیلم "روزهای عالی" است. موسیقی متن. موسیقی ای که هیرایاما با نوار کاست خود به آن گوش می دهد، موتیف اصلی فیلم است. وندرس در تشریح روشی که هیرایاما برای موسیقی که به آن گوش می دهد انتخاب می کند، گفت: «شاید او به گذشته چسبیده است. اما او کمی به جوانی خود نیز چسبیده است و آن موسیقی را دوست دارد. او صبح دقیقاً همان چیزی را که قرار است برود انتخاب می کند. به آن روز گوش کن و این اتفاقی نیست.» وندرس لو رید را به عنوان «یک صدای قدرتمند در فیلم» توصیف کرد.
جوانی (بهار) (؛ ) یک فیلم مستند محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی وانگ بینگ است. این فیلم یک محصول مشترک بین المللی بین کشورهای فرانسه، لوکزامبورگ و هلند است. داستان آن روی گروهی از کارگران جوان نساجی در شهر ژیلی چین تمرکز دارد. این فیلم نخستین ورودی از یک سه گانه است که شخصیت های مشابه را در مدت زمانی طولانی دنبال می کند. این فیلم برای رقابت نخل طلای هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد، که در آنجا در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۲۳ اکران شد. خلاصه داستان. این فیلم روی گروهی از کارگران جوان ۲۰ ساله نساجی در شهر چین، واقع در ۱۵۰ کیلومتری خارج از شانگهای تمرکز دارد. جوانان هر سال روستاهای خود را ترک می کنند و به شهرک تولیدی مهاجرت می کنند. آنها به امید روزی بچه دار شدن، خرید یک خانه یا راه اندازی کسب و کار خود به طور خستگی ناپذیری کار می کنند. آنها در محل کار خود، در خوابگاه های غیربهداشتی زندگی می کنند. با گذشت زمان و سپری شدن فصل ها، دوستی ها و روابط عاشقانه بین آنها ایجاد شده و آنها به هم می پیوندند. پراکندگی جغرافیایی، بی ثباتی مالی، و فشارهای اقتصادی و خانوادگی، معصومیت و جوانی آنها را تسخیر می کند. وانگ بینگ یک سال را با آنها
در ژیلی سپری می کند: که شامل محل کار، خانه، در اینترنت، و روابط حرفه ای، عاشقانه و دوستی آنها است. در پایان سال، او آنها را در جهت مخالف استان اصلی خود دنبال می کند تا سال نو چینی را با خانواده هایشان جشن بگیرند. تولید. این فیلم توسط هاوس آن فایر، گلادیس گلوور و سی اس پروداکشن، در تولیدی مشترک باآرته، له فاوس (لوکزامبورگ)، ولیا فیلمز (هلند)، ایسترن لاین پیکچرز، و له فرسنوی - استودیو ملی هنرهای معاصر، تولید شده است. انتشار. "جوانی (بهار)" برای رقابت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ انتخاب شد، جایی که نخستین نمایش خود را در ۱۸ مه ۲۰۲۳ داشت.
آسفالت سیتی (؛ ابتدا با نام مگس های سیاه) یک فیلم درام دلهره آور آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی ژان-استفان ساوار و نویسندگی رایان کینگ و بن مک براون است که بر اساس رمان "مگس سیاه" اثر شانون برک از سال ۲۰۰۸ ساخته شده است. در این فیلم شان پن، تای شرایدن، بنگا آکینابه، راکل ناو، کالی ریس، مایکل پیت، کاترین واترستون و مایک تایسون ایفای نقش می کنند. این فیلم که در رقابت اصلی در هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۲۳ انتخاب شد و در ۱۸ مهٔ ۲۰۲۳ در این جشنواره به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۹ مارس ۲۰۲۴ به وسیلهٔ رودساید اترکشنز و ورتیکال منتشر شد. طرح داستان. در حال آماده شدن برای مدرسه پزشکی، اولی کراس به ژن روتکوفسکی، پیراپزشکی کهنه کار در یک رانندگی در سراسر شهر نیویورک می پیوندد. تولید. "مگس های سیاه" اقتباسی از رمانی به همین نام اثر شانون برک از سال ۲۰۰۸ است. در دسامبر ۲۰۱۸، فیلمنامه رایان کینگ برای این فیلم در فهرست سیاه، نظرسنجی سالانه پرطرفدارترین فیلمنامه های حال تولید نشده سال، قرار گرفت. در فوریه ۲۰۱۹، ژان-استفان ساوار به عنوان کارگردان انتخاب شد و مل گیبسون و تای شرایدن در حال مذاکره نهایی برای بازی در
این فیلم بودند. در فوریه ۲۰۲۱، شان پن جایگزین گیبسون در یکی از نقش های اصلی شد و اوپن رود فیلمز حق پخش ایالات متحده را به دست آورد. کاترین واترستون، مایکل پیت، مایک تایسون و راکل ناو در ماه های بعد به این پروژه پیوستند. تصویربرداری اصلی در می ۲۰۲۲ در شهر نیویورک توسط فیلمبردار دیوید اونگارو آغاز شد. انتشار. "مگس های سیاه" برای رقابت نخل طلای هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد، جایی که نخستین نمایش جهانی خود را در ۱۸ مه ۲۰۲۲ داشت. این فیلم قرار بود توسط اوپن رود فیلمز در ایالات متحده اکران شود. در ژانویهٔ ۲۰۲۴، ورتیکال و رودساید اترکشنز حقوق پخش آمریکای شمالی این فیلم به دست آوردند. نام آن به "آسفالت سیتی" تغییر داده شد، و از ۲۹ مارس ۲۰۲۴ به طور انحصاری در سینماها اکران شد.
شیمر یک فیلم درام ایتالیایی-فرانسوی-سوئیسی به کارگردانی آلیچه رورواکر با بازی جاش اوکانر و ایزابلا روسلینی است. این فیلم برای رقابت نخل طلای هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد و در آنجا در ۲۶ می ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و از سوی هیئت ملی بازبینی به عنوان یکی از ۵ فیلم برتر بین المللی سال ۲۰۲۳ انتخاب شد. تولید. فیلمبرداری در فوریه ۲۰۲۲ در توسکانی آغاز شد. در می ۲۰۲۲، اعلام شد که نئون حقوق پخش فیلم در آمریکای شمالی را به دست آورده است. انتشار. "شیمر" برای رقابت برای نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ انتخاب شد، و نخستین نمایش جهانی خود را در ۲۶ مه ۲۰۲۳ با عنوان بین المللی «"La Chimera"» داشت.
چهار دختر (؛ ) یک فیلم مستند عربی زبان محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی کوثر بن هنیه است. در این فیلم پس از ناپدید شدن دو دخترِ یک مادر تونسی، یک فیلمساز از بازیگران زن حرفه ای دعوت می کند تا این فقدان را جبران کنند. این فیلم محصول مشترک بین المللی فرانسه، تونس، آلمان و عربستان سعودی است. این فیلم در بخش مسابقه هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۲۳ شرکت داشت. طرح داستان. اولفا مادر چهار دختر و اهل تونس است. یک روز دو دختر بزرگ ترش ناپدید می شوند. کوثر بن هنیه، کارگردان فیلم، برای پر کردن جای خالی، بازیگران زن حرفه ای را دعوت می کند و بیننده را به داستان زندگی اولفا و دخترانش نزدیک تر می کند. این فیلم قالب های مستند و تخیلی را در هم آمیخته است. پیش زمینه. اولفا حمرونی اهل تونس در آوریل ۲۰۱۶ زمانی که افراط گرایی دو دختر نوجوانش، رحیمه و غفرانه چیخائویی را منتشر کرد، در حد بین المللی به شهرت رسید. هر دو دختر نوجوان کشور خود تونس را ترک کردند تا در کنار داعش در لیبی بجنگند. حمرونی علناً از مقامات تونس برای جلوگیری از خروج دخترش رحیمه از کشور انتقاد کرد. پس از دستگیری این دو زن توسط نیروهای لیبیایی، مقامات باز هم و
اکنشی نشان ندادند. همچنین گفته می شود که از خروج حمرونی از کشور جلوگیری شده است تا نتواند خودش به دنبال دخترانش در لیبی بگردد. تولید. این فیلم توسط ندیم چیخروها در تانیت فیلمز مستقر در پاریس و حبیب عطیه در سینتله فیلمز تونس تهیه شده است. انتشار. "چهار دختر" برای رقابت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ انتخاب شد، که در آنجا برای نخستین بار با عنوان بین المللی «"Four Daughters"» در ۱۹ مه ۲۰۲۳ نمایش داده شد. این دومین مشارکت تولیدی تونس در رقابت اصلی کن پس از فیلم "داستانی ساده" اثر عبداللطیف بن عمار در سال ۱۹۷۰ بود. این فیلم توسط شرکت توزیع فیلم ژور۲فِت (Jour2Fête) در ۵ ژوئیه ۲۰۲۳ در فرانسه اکران شد.
تابستان گذشته () یک فیلم درام شهوانی فرانسوی به کارگردانی کاترین بریا است که بر اساس فیلمنامه ای از بریا با همکاری پاسکال بونیتزر نوشته شده است. این فیلم یک بازسازی از فیلم دانمارکی "ملکه قلب ها" (۲۰۱۹) است. این فیلم با بازی لیا دروکر و ساموئل کرچر به بررسی تابوهای رابطه بین نامادری و پسرخوانده می پردازد. این فیلم برای رقابت نخل طلای هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن انتخاب و در ۲۵ می ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. این فیلم در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳ در فرانسه منتشر شد. طرح داستان. «آن» یک وکیل محترم است که با همسرش «پیِر» و دو دختر کوچکشان در پاریس زندگی می کند. «تئو»، پسر ۱۷ سالهٔ «پیِر» از ازدواج قبلیش به خانه نقل مکان می کند و «آن» در نهایت با او رابطه ای عاشقانه برقرار می کند. با انجام این کار، او با خطر از دست دادن حرفه و خانواده اش روبرو می شود. تئو شخصیتی شکننده است و با گذشت زمان، رابطهٔ آنها ویرانگر می شود. تولید. "تابستان گذشته" پانزدهمین فیلم بلند کارگردان کاترین بریا و اولین فیلم او پس از درام اتوبیوگرافیک او "سوءاستفاده از ضعف" است که ده سال پیش از آن اکران شد. این فیلم بازسازی فیلم دانمارکی "ملکه قلب ها" از سال ۲۰۱۹
است که توسط مای الطوخی کارگردانی شده است که با همکاری مارن لوئیزه کینه فیلم را نوشته است. ولری برونی تدسکی ابتدا برای نقش «آن» انتخاب شد و سپس لیا دروکر جایگزین او شد. ساموئل کیرشر، پسر بازیگران ایرن ژاکوب و ژروم کیرشر، اولین فیلم خود را در اینجا به عنوان پسرخوانده نوجوان تئو انجام می دهد. در مصاحبه ای که در اوایل فوریه ۲۰۲۳ انجام شد، دروکر گفت که "تابستان گذشته" «یکی از ناراحت کننده ترین فیلم هایی» است که او در آن بازی کرده است. این فیلم این سؤال را مطرح می کند: «آیا این عشق است؟ عشق کجا متوقف می شود؟ سرکشی از کجا شروع می شود؟» بدون «اخلاق گرایی». این فیلم دروکر را به یاد نمایشنامه "سیه پر" اثر دیوید هاروور، نمایشنامه نویس اسکاتلندی انداخت که وی آن را روی صحنه بازی کرده بود. "سیه پر" داستان زنی جوان را روایت می کند که با مردی میانسال ملاقات می کند، که پانزده سال پیش زمانی دوازده سال سن داشت توسط او مورد آزار جنسی قرار گرفته بود. فیلمبرداری از ۷ ژوئن تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۲ انجام شد. ژان لاپوآری به عنوان مدیر فیلمبرداری مشغول به کار بود. این فیلم توسط سعید بن سعید از طریق شرکت اس بی اس پروداکشنز تهیه شده است. به گف
ته کارگردان کاترین بریا، فیلمبرداری «در حالتی از لطف مطلق» انجام پذیرفته است. بریا خود را از نظر جسمی ضعیف توصیف کرد و می ترسید «نتواند آنرا محقق کند»، اما گفت که عشقش به فیلمبرداری را در طول تولید "تابستان گذشته" دوباره کشف کرده است. انتشار. "تابستان گذشته" برای رقابت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ انتخاب شد، که در آنجا نخستین نمایش جهانی خود را در ۲۵ مه ۲۰۲۳ با عنوان بین المللی «"Last Summer"» داشت. این فیلم در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳ توسط پیرامید دستریبیوشن در فرانسه اکران شد.
منطقهٔ مورد نظر یک فیلم درام تاریخی محصول ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی جاناتان گلیزر است. فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر مارتین آمیس از سال ۲۰۱۴ ساخته شده است که تا حدی مبتنی بر رخدادهای حقیقی است. کریستیان فریدل و زاندرا هوله به ترتیب نقش فرمانده نازی یعنی رودلف هوس و همسرش هدویگ را ایفا می کنند که با خانواده در خانه ای واقع در منطقهٔ مورد نظر در نزدیکی اردوگاه آشویتس زندگی می کنند. "منطقهٔ مورد نظر" نخستین نمایش جهانی خود را در هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن در ۱۹ مهٔ ۲۰۲۳ داشت که آن جا برندهٔ جایزهٔ بزرگ و جایزهٔ فیپرِشی شد. این فیلم در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ از طریق ای۲۴ در ایالات متحده اکران شد. "منطقهٔ مورد نظر" ستایش منتقدان را در پی داشت و از سوی هیئت ملی بازبینی فیلم، یکی از پنج فیلم جهانی برتر سال نام گرفت. این فیلم سه جایزهٔ بفتا شامل بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان برنده شد و در مراسم گلدن گلوب نامزد سه جایزه بود. در نود و ششمین دوره جوایز اسکار، این فیلم در پنج بخش (شامل بهترین فیلم) نامزد شد و جوایز بهترین فیلم بین المللی و بهترین صداگذاری را دریافت کرد. پیش زمینه و تولید. منطقه مورد نظر چهارمین فیلم ب
لند جاناتان گلیزر است. این اثر نخستین فیلم بلند او پس از فیلم مهیج و علمی-تخیلی زیر پوست (محصول ۲۰۱۳) به شمار می رود و اقتباسی آزاد از رمان «منطقه مورد نظر» نوشته ی مارتین ایمیس است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. داستان این رمان در اردوگاه کار اجباری آشْویتس می گذرد و بر شخصیت گولو تومسن، افسر رابط اِس اِس، تمرکز دارد که به همسر فرمانده اردوگاه دل می بازد. نسخه ی آلمانی این کتاب با عنوان Interessengebiet سال بعد در زوریخ منتشر شد. ناشر همیشگی آثار ایمیس در آلمان، یعنی نشر هانسر ()، از انتشار این کتاب سر باز زد. گلیزر در نگارش فیلمنامه، تنها برخی از بُن مایه های رمان را حفظ کرد و داستان عاشقانه را حذف نمود. برخلاف رمان، که نام فرماندهٔ اردوگاه "پاول دُل" (Paul Doll) است و نام سایر شخصیت های تاریخی، همسر و فرزندان فرمانده و حتی حیوانات خانگی آن ها تغییر کرده، در فیلم شخصیت ها، مانند فرماندهٔ اردوگاه رودُلف هُوس با نام واقعی تاریخی خود ظاهر می شوند. فیلمبرداری در مکان های اصلی اردوگاه آشویتس انجام شد. خانهٔ اصلی هُوس از پایان جنگ به مالکیت خصوصی درآمده است. کریس اودی (Chris Oddy)، طراح صحنهٔ فیلم چندین ماه وقت صرف کرد
تا یک خانهٔ متروکهٔ نزدیک را به بازسازی اقامتگاه هُوس تبدیل کند. اردوگاه آن سوی دیوار در کامپیوتر بازسازی شد، زیرا ساختمان ها برای زمانِ فیلمبرداری خیلی قدیمی به نظر می رسیدند. فیلمبرداری به زبان های آلمانی و لهستانی انجام شد. ووکاش ژال فیلمبردارِ فیلم همراه با گلیزر دوربین هایی هدایت پذیر از راه دور را در خانهٔ هُوس نصب کردند. به این ترتیب، صحنه ها با استفاده از ده دوربین در اتاق های مختلف فیلمبرداری شد. رویکردی که گلیزر آن را «برادر بزرگ در خانهٔ نازی ها» نامید، به بازیگران این امکان را داد تا در طول فیلمبرداری به طور گسترده ای بداهه پردازی کنند، آزادانه حرکت کنند و آزمایش کنند، بدون آن که تیم فیلمبرداری در محل حضور داشته باشد. گلیزر و ژال نمی خواستند اردوگاه به صورت زیبا و هنری به نظر برسد. بنابراین در طول فیلمبرداری از نورپردازی اضافی خودداری شد. گلیزر در توضیح رویکرد متفاوت خود نسبت به فیلم هایی مانند فهرست شیندلر (۱۹۹۳) یا پسر شائول (۲۰۱۵) گفت که تمرکزش نه بر قربانیان یا عاملان فجایع، بلکه بر تماشاگران بی طرف بوده است؛ کسانی که نظاره گر جنایات بودند: «به یاد دارم که چهره ی ایستادگان، نظاره گران، همدستا
ن [...] و خلاصه انسان های معمولی آلمانی بسیار مرا درگیر کرد. شروع به پرسیدن این سؤال کردم که چگونه ممکن است کسی بایستد و تنها نظاره گر باشد. برخی واقعاً لذت می برند. انگار دارند نمایش تماشا می کنند.» این سخنانی است که فولکهارت کنیگه () نیز در مصاحبهٔ خود با سوزان نیمن در کتاب «درس گرفتن از آلمانی ها» مطرح کرده. او که تا سال ۲۰۲۰ مدیرِ دیرینهٔ یادبود اردوگاه بوخن والد بود میگوید که اول میخواستند نامِ اردوگاه را اِتِرزبِرگ () بگذارند که ساکنان وایمار مخالفت کردند، چرا که این جنگل شهره بود به مکانِ محبوبِ گوته برای قدم زدن. گرچه نامِ دیگر اردوگاه های کار اجباری برگرفته از نامِ مکانی بود که در آن قرار داشت، اما اِس اِس در این مورد به سرعت واکنش نشان داد و نامی دیگر جعل کرد: «بوخن والد». موزهٔ بوخن والد نشان میدهد که نازیسم در دل آلمان، و آنهم آلمانِ در اوج شکوهمندیش، سر برآورد [جلوی انظار عموم] و نه در حاشیه هایش. کنیگه اذعان می کند که یکی از دلایل مشکوک شدنش به تسویه حساب با گذشته در آلمان این است که: چطور توجیهش کردند؟ چطور تحققش بخشیدند؟ چرا مقاومت انقدر کم بود؟ در ادامه میگوید: مسئله اصلی این نیست که من اگر د
ر سال های ۴۲ تا ۴۴ (سالهای پایانی جنگ جهانی دوم) بودم چه می کردم؟ بلکه اگر در سال های ۳۲ تا ۳۳ (سالهای به قدرت رسیدن حزبِ نازی) بودم چه می کردم؟ بدین ترتیب مسئلهٔ شجاعت مطرح میشود و نه مسئلهٔ مرگ و زندگی ، یعنی فرصت های زیادی وجود داشت که مردم [آلمان] دهان به اعتراض بگشایند اما اکثریت این کار را نکرده و [سکوت اختیار کرده و فقط به تماشا نشستند]. نام فیلم. منطقهٔ مورد نظر یا منطقهٔ منافع اردوگاه آشْویتس که به نام منطقهٔ منافع کمپ آشْویتس هم شناخته می شود () و نامِ کتاب و فیلم از آن برگرفته شده است، در دوران جنگ جهانی دوم منطقه ای ممنوعه توسط اِس اِس برای مجموعهٔ اردوگاه آشْویتس در لهستانِ تحت اشغال آلمان بود. در این منطقه که از دنیای بیرون جدا شده بود، بزرگ ترین مجموعه اردوگاه های کار اجباری و اردوگاه های مرگ رژیم نازی شکل گرفت. چند هفته پس از برپایی اردوگاه اصلی، اریش فون دم باخ-سلوسکی رئیس عالی رتبه اِس اِس و پلیس مسئولِ این منطقه، پس از اولین فرار موفق یک زندانی لهستانی در ژوئیه ۱۹۴۰ دستور اخراج جمعیت محلی را صادر کرد. جمعیت لهستانی باید از منطقه اطراف اردوگاه در شعاع پنج کیلومتر جابه جا می شدند تا فرارها غی
رممکن شود و کمک به فراریان متوقف گردد. ابتدا ساکنان روستای زاسوله (Zasole) مجبور شدند خانه های خود را ترک کنند، که بعداً این مسکن های متروکه توسط رهبران اِس اِسِ اردوگاه و خانواده هایشان مورد استفاده قرار گرفت. توسعه. گلیزر توسعه این پروژه را در سال ۲۰۱۹ تأیید کرد و ای۲۴ و فیلم۴پروداکشنز با سرمایه گذاری مشترک در تولید آن همکاری کردند. فیلمبرداری در ژوئن ۲۰۲۱ آغاز شد و طبق گزارش ها در ژانویه ۲۰۲۲ به پایان رسید. این فیلم در اردوگاه آشویتس فیلم برداری شد. انتشار. "منطقهٔ مورد نظر" برای رقابت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ برگزیده شد، که نخستین نمایش جهانی خود را در ۱۹ می ۲۰۲۳ در آنجا داشت. بازخورد. گیشه. تا ۱۰ مارس ۲۰۲۴، "منطقهٔ مورد نظر" ۸٫۲ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و نیز ۱۸٫۳ میلیون دلار در سایر کشورها فروش داشته است که فروش جهانی آن در کل به ۲۶٫۵ میلیون دلار رسیده است. در آخر هفتهٔ افتتاحیه خود در ایالات متحده، این فیلم از چهار سینما ۱۲۴٫۰۰۰ دلار به دست آورد. پس از پنج دریافت نامزدی اسکار، نمایش از ۲۱۵ سالن به ۳۳۳ سالن در هفتمین هفتهٔ اکران خود رسید و ۱٫۰۸ میلیون دلار (افزایش ۱۴۱ درصدی نسبت به آخر
هفته پیش) و مجموعاً ۳ میلیون دلار به دست آورد. واکنش انتقادی. "منطقه دلخواه" در هنگام نمایش با تحسین منتقدان روبه رو شد. در وبگاه گردآوری نقد راتن تومیتوز، ۹۳٪ از ۳۲۹ بازبینی مثبت است و این فیلم میانگین رتبهٔ ۸٫۷/۱۰ را دریافت کرده است. اجماع جمعی منتقدان این وبگاه می نویسند: «"منطقه دلخواه" بی طرفانه ماهیت عادی هم دستی افراد در جنایات بیمناک را بررسی می کند و ما را مجبور می کند که نگاه سردی به روزمرگی پشت یک وحشیگری غیرقابل بخشش بیندازیم.»
ربوده شده () یک فیلم درام تاریخی ایتالیایی زبان محصول ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی مشترک مارکو بلوکیو است. این فیلم دربارهٔ ادگاردو مورتارا، پسر جوان یهودی است که توسط ایالات پاپی از خانواده اش گرفته شده و به عنوان یک کاتولیک بزرگ شد. این فیلم بر اساس کتاب "پروندهٔ مورتارا" اثر دانیله اسکالیز ساخته شده است. این فیلم محصول مشترک ایتالیا، فرانسه و آلمان است. "ربوده شده" برای رقابت نخل طلای هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد، و در ۲۳ می ۲۰۲۳ در آنجا به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۵ مه در ایتالیا اکران شد. این فیلم نقدهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. خلاصه داستان. در سال ۱۸۵۸، در محلهٔ یهودیان بولونیا، سربازان پاپ به خانهٔ خانوادهٔ مورتارا حمله می کنند. به دستور کاردینال، آنها برای دستگیری ادگاردو، پسر شش سالهٔ خانواده فرستاده شده اند. بنا به شهادت خدمتکار سابق، این پسر در دوران نوزادی مخفیانه غسل تعمید داده شد. قانون پاپ نهایی است: او باید تحصیلات کاتولیک دریافت کند. پدر و مادرش برای دیدن دوبارهٔ او مبارزه می کنند، و افکار عمومی با حمایت از خانواده بر ضد قدرت موقت کلیسا نابردبار می شود. اما پاپ با
بازگرداندن کودک موافقت نمی کند. با بزرگ شدن ادگاردو با ایمان کاتولیک، قدرت موقت کلیسا رو به کاهش می رود و وحدت ایتالیا آغاز می شود. تولید. "فیلم ربوده شده" توسط مارکو بلوکیو و سوزانا نیکارلی با همکاری ادواردو آلبیناتی و دانیلا چزلی نوشته شده است. پینا توتارو به عنوان مشاور تاریخی فعالیت می کرد. تدوین فیلم توسط فرانچسکا کالولی و استفانو ماریوتی انجام شده است. فرانچسکو دی جاکومو به عنوان مدیر فیلمبرداری فعالیت می کرد. موسیقی اصلی توسط فابیو ماسیمو کاپوگرسو ارائه شده است. این فیلم توسط بپه کشتو و سیمون گاتونی از طریق آی بی سی مووی و کاواک فیلم با همکاری رای سینما در تولید مشترک با اد ویتام پروداکشن (فرانسه) و مچ فکتوری (آلمان) تولید شده است که با مشارکت کانال+، سینه پلاس و بی آر/، آرته فرانس سینما با همکاری فیلم آوند مدین اشتیفتونگ ان آرو و با حمایت منطقه ایل-دو-فرانس تولید شده است. فیلمبرداری در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲ در روکابیانکا آغاز شد، که در اواسط قرن ۱۹ بولونیا بازسازی شد. ماه بعد، فیلمبرداری به سابیونتا منتقل شد. فیلمبرداری صحنه های اضافی در لوکیشن هایی در رم و پاریس انجام شدند. در ژانویه ۲۰۲۳، تصویربرداری در فضای
باز به مدت دو روز در میدان ماگیوره بولونیا، از جمله در داخل سالن های کاخ آکورسیوس انجام شد. انتشار. "ربوده شده" برای رقابت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ انتخاب شد، و در آنجا نخستین نمایش جهانی خود را در ۲۳ مه ۲۰۲۳ داشت. این فیلم توسط دستریبیوشن ۰۱ در ۲۵ مه ۲۰۲۳ در ایتالیا اکران شد.
معبد دیانا یا معبد آونتین دیانا () یک معبد رومی در روم باستان بود که بر اساس تاریخ نیمه افسانه ایِ پادشاهی روم، در قرن ششم قبل از میلاد و در زمان سلطنت سرویوس تولیوس ساخته شد. تاریخچه. موافق آنچه که تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم" نقل کرده، رومیان و لاتینان این معبد را در سدهٔ ششم قبل از میلاد بنا کردند. قصّه آن بود که سرویوس تولیوس، ششمین شاه روم، شیفتهٔ عظمت معبد آرتمیس در افسوس شده بود، زیرا که شنیده بود که برای ساختنِ آن تمام دولت شهرهای آسیای صغیر (ترکیهٔ امروزی) با هم همکاری کرده بودند. پس او از دولت شهرهای اتحادیهٔ لاتین خواست که با او و دولتش همکاری کنند تا مشابه چنین معبدی را در روم بسازند. لاتینان پذیرفتند و با کمک رومیان معبدی بر تپهٔ آونتین بنا کردند و وقف آرتمیسش کردند.
ریتا لی (; – ) خواننده، موسیقی دان، آهنگساز، گیتارنواز، نوازنده پیانو، نویسنده، و بازیگر اهل برزیل بود. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۲۰۲۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که او در آن نقش آفرینی نموده است می توان به "روزهای بهتری در پیش است" اشاره کرد.
ویدا بلو (; – ) بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کانزاس سیتی رویالز اشاره کرد.
محاصره آلمریا توسط نیروهای پادشاهی لئون و کاستیا و متحدانشان از ژوئیه ۱۱۴۷ آغاز گشت و تا اکتبر همان ادامه یافت. در نهایت نیروهای مرابطون که وظیفه دفاع از شهر را از برعهده داشتند، تسلیم نیروهای متحد شدند تا آلمریا فتح شود. همزمان با آغاز موج جدید جنگ های صلیبی، آفونسوی هفتم، پادشاه کاستیا و لئون، نیز همچون کنت پرتغال، درصدد پیوند دادن گسترش قلمروی خود با جنگ مقدس بود. او به صلیبیون پیشنهاد حمله به بندر آلمریا را در جنوب شبه جزیره را داد. برای قانع کردن نیروهای صلیبی و به خصوص جنوایی برای شرکت در جنگ، افزون بر امتیازات معنوی، او امتیازات تجاری و مالی قابل توجهی را ارائه کرد. با موافقت صلیبیون، محاصره آلمریا از ژوئیه ۱۱۴۷ آغاز گشت و پس از دو ماه مقاومت، شهر توسط نیروهای صلیبی اشغال و فتح شد.
آلفونسوی هفتم که با لقب امپراتور نیز شناخته می شود، شاه گالیسیا از سال ۱۱۱۱ و پادشاه لئون و کاستیا از سال ۱۱۲۶ میلادی بود. او یکی از اعضای شاخه کاستیایی ایوریا و فرزند ریمون، کنت گالیسیا و اوراکا، ملکه لئون و کاستیا بود.
رامون برنگر چهارم که او را گاهی با لقب قدیس می خوانند، کنت بارسلون از ۱۹ اوت ۱۱۳۱ تا ۶ اوت ۱۱۶۲ بود که اتحادی میان کنت نشین بارسلون و پادشاهی آراگون برای تشکیل تاج آراگون برقرار کرد.
نیروانا در آتش () یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی و دلهره آور چینی است که با الهام از کتاب «لانگ یا بانگ» به قلم های یان ساخته شده است. این سریال توسط کونگ شنگ و لی زو کارگردانی شده است و هو گه، لیو تائو، و وانگ کای به ترتیب در نقش های می چانگ سو، شاهدخت نیهوانگ، و شاهزاده جینگ در آن ایفای نقش کرده اند. این مجموعه داستان لین شو را روایت می کند که با نام مستعار می چانگ سو وارد پایتخت لیانگ می شود تا عدالت را برای توطئه ای که دوازده سال پیش خانواده اش را به عنوان خائن معرفی کرده بود بر قرار کند. این سریال در ابتدا به صورت دو قسمت روزانه از شبکه های بیجینگ تی وی و دراگون تی وی، از دوشنبه تا یکشنبه بین ۱۹ سپتامبر الی ۱۵ اکتبر ۲۰۱۵ پخش می شد. "نیروانا در آتش" یک موفقیت تجاری بود و در روز نخست پخش بیش از ۱۰۰ میلیون بیننده به خود اختصاص داد، و به طور کلی در آی چی یی بیش از ۳.۳ میلیارد تا انتهای مجموعه بازدید داشت. تا دسامبر ۲۰۱۶، بر طبق گزارش وی لینکیج، مجموعاً ۱۳ میلیارد بیننده داشته است. دنبالهٔ آن تحت عنوان "نیروانا در آتش ۲: باد در چانگ لین می وزد"، از دسامبر ۲۰۱۷ تا فوریه ۲۰۱۸ پخش شد.
شهرستان مچتلینسکی (به لاتین: Mechetlinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بولشایا اوکا (به لاتین: Bolshaya Oka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
دانشگاه اتوپیا، که در زبان چینی به عنوان دانشگاه داتونگ یا تاتونگ شناخته می شود، یک دانشگاه خصوصی در شانگهای بود. این دانشگاه در مارس ۱۹۱۲ توسط گروهی از اعضای هیئت علمی سابق دانشگاه چینهوا به رهبری هو دانفو تأسیس شد و به یکی از معتبرترین دانشگاه های خصوصی در چین تبدیل شد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، دانشگاه اتوپیا همراه با بسیاری از دانشگاه های خصوصی دیگر در سال ۱۹۵۲ توسط دولت کمونیست تعطیل شد. هو دانفو، بنیانگذار اتوپیا، همراه با دولت شکست خورده کومینتانگ به تایوان رفت. او تلاش کرد تا دانشگاه اتوپیا را در تایوان مجدداً تأسیس کند، اما ناموفق بود.
«تتو» تک آهنگی از هنرمند اهل سوئد لورین است که در منتشر شد. در مسابقه یوروویژن ۲۰۲۳ که به میزبانی شهر لیورپول در بریتانیا برگزار شد، لورین به عنوان نماینده سوئد با این ترانه و برای دومین بار مقام نخست را برای کشورش به ارمغان آورد.
لت ۳ گروه موسیقی اهل کرواسی است. آن ها نماینده کرواسی در یوروویژن ۲۰۲۳ بودند.
بیون جونگ سو (؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۷۴) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او در دههٔ ۱۹۹۰ به عنوان مدل فعالیتش را آغاز کرد و استیج های سئول، پاریس و نیویورک از جمله برای برند کنزو حضور پیدا کرد. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۰۲ آغاز کرد و در مجموعه های تلویزیونی "زن همسایه" (۲۰۰۳)، "تو تنها نیستی" (۲۰۰۴)، "آخرین رسوایی" (۲۰۰۷) و "مانی" (۲۰۱۱) ایفای نقش کرده است. بیون در سال ۲۰۰۹ خط تولید لوازم آرایشی لیچت را راه اندازی کرد و سه کتاب نوشته است.
آسمودئوس (; ، "Asmodaios") یا آشمودای (; ، "ʾAšmədʾāy")، شاهزادهٔ دیوها و جهنم است. در اسلام و یهودیت او پادشاه هر دو شیاطین شامل (جن/شدیم) و دمون ها (دیو) است. آسمودئوس بیشتر از کتاب قانونی ثانی "توبیاس" شناخته می شود که در آنجا به عنوان هماورد اصلی، یا آرس گویتیا است. در طبقه بندی شیاطین اسقف افتخاری و متخصص الهیات پیتر بینسفلد، آسمودئوس به عنوان یکی از هفت پادشاه جهنم و عهده دار یکی از هفت گناه کبیره، نماد و مظهر شهوت است. در برخی از افسانه های تلمودی نیز از این دیو یاد شده است؛ به طور مثال در داستان ساخت هیکل سلیمان. در اسلام به نام او تحت عنوان شخصیت عروسکی در قرآن اشاره شده، که سلیمان را از سلطنتش خلع کرد و خود بر قلمرو پادشاهی وی سلطنت کرد. در کتاب دیوشناسی ژاک کولان دو پلانسی تحت نام "فرهنگ لغات دوزخی"، آسمودئوس با سینهٔ انسان، پای خروس، دم مار، و سه سر (اولی به مانند یک گاو نر، دومی به شکل مردی که آتش از دهانش بر افروخته می شود و سومی یک قوچ) سوار بر شیری دارای بال و گردن اژدها به تصویر کشیده می شود.