Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلخاندرا ماررو (نام خانوادگی: Espinoza Cruz ; زاده ۲۷ مارس ۱۹۸۷) مجری و بازیگر تلویزیون مکزیکی است. او در ۲۲ مه ۲۰۰۷ برنده سال اول مسابقه زیبایی یونیویزیون / برنامه تلویزیونی واقعیت تلویزیونی "زیبایی لاتین ما شد." اسپینوزا در تیجوانا از خانواده ای ده فرزندی به دنیا آمد. نام مادرش رزا ماریا است و در سال ۲۰۰۱ به همراه خانواده اش به سن یسیدرو، کالیفرنیا مهاجرت کرد. اسپینوزا در یک رستوران فست فود کار می کرد و در اوقات فراغت خود در مسابقات زیبایی شرکت می کرد.
تاتیان زاکی فریرا داسیلوا (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۹۴)، که به طور حرفه ای با نام تاتی زاکی شناخته می شود، یک خواننده، ترانه سرا و رقصنده برزیلی است. او که به خاطر موهای آبی روشنی که در اوایل دوران حرفه ای اش استفاده می کرد و موضع گیری های صریح اش شهرت داشت. زاکی در ۱۸ فوریه ۱۹۹۴ در سائو کائتانو دو سول، سائوپائولو به دنیا آمد و در سانتو آندره بزرگ شد. او ابتدا از ۷ سالگی شروع به نوشتن آهنگ کرد و در ابتدا به عنوان مهماندار هواپیما تحصیل کرد. حرفه موسیقی او به طور رسمی در سال ۲۰۱۳ آغاز شد، زمانی که او آهنگ "Salve, MC Kauan" را در یوتیوب آپلود کرد.
ماریا الیزا کامارگو ( ; متولد در گوایاکیل، اکوادور) یک بازیگر و فعال اکوادوری است. او به عنوان یک شرکت کننده در X Factor کلمبیا شروع کرد. او پس از تحصیل در رشته تئاتر در کودکی شروع به حضور در تله رمان های موسیقی کرد. حرفه بازیگری بین المللی کامارگو با نقل مکان به مکزیک آغاز شد. او نقش های منفی متعددی را در برنامه های پربیننده تلویزیونی دریافت کرد.
دین مالنکو (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
لنس استورم (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل کانادا است.
فرانسیسکا آنتونیا زامپونا (متخلص به مندز مونترو؛ زاده ۵ مه ۱۹۸۹ در آزوا د کامپوستلا) یک بازیگر آمریکایی، مجری تلویزیون و دارنده عنوان مسابقه زیبایی است. او در حال حاضر یکی از مجریان برنامه محبوب صبحگاهی "بیدارشو آمریکا! در شبکه تلویزیونی یونیویزیون است." فرانسیسکا در ۵ مه ۱۹۸۹ به دنیا آمد. در نوجوانی در تلویزیون دومینیکن حضور یافت و بر روی صفحه تلویزیون ظاهر شد. او در سال ۲۰۱۰ به ایالات متحده مهاجرت کرد اولین بار فرانسیسکا با راکی لاشاپل ازدواج کرد که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ به طول انجامید. او در سال ۲۰۲۲ با تاجر ایتالیایی فرانچسکو زامپونا ازدواج کرد و در حال حاضر در میامی، فلوریدا زندگی می کند. آنها دو بچه دارند.
غرور و احترام به خود فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی راج چاکرابورتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیت، سوبهاشری گونگالی، ساینتیکا بانرجی و سابیاسچی چاکرابارتی ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم کدام مسیر به خانه عمه من می رسد؟ است.
کارمن رویز هرناندز (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۴) یک هنرپیشه اسپانیایی است که عمدتاً برای کارهای تلویزیونیش شناخته می شود، اگرچه او تئاتر و فیلم نیز بازی کرده است. او در زندگی حرفه ای خود برای اجراهایش در زنان و من بی هستم شناخته شد. کارمن رویز هرناندز در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۴ در مادرید، دختری از یک آرایشگر و یک نقاش به دنیا آمد. پس از هفت سال کار برای تلفونیکا کار را رها کرد و آموزش خود را به عنوان بازیگر به پایان رساند.
اتل کمبل لوئیز اندرسون (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۸۸۳) متخلص به میسون یک شاعر، مقاله نویس، رمان نویس و نقاش استرالیایی اوایل قرن بیستم بود. او خود را عمدتاً یک شاعر می دانست، اما امروزه بیشتر به خاطر داستان های طنز و کنایه آمیزش شناخته می شود. اندرسون به عنوان یک نویسنده برجسته، هنرمند مدرنیسم و مفسر هنری توصیف شده است. زندگی و حرفه. اتل اندرسون در حومه لیمینگتون، در وارویک شایر انگلستان، از پدر و مادری استرالیایی که سایرس میسون و لوئیز کمپبل نام داشتند در تاریخ ۱۶ مارس ۱۸۸۳ به دنیا آمد. خانواده او به استرالیا مهاجرت کردند و او در سیدنی و در ملک پدربزرگش در نزدیکی پیکتون بزرگ شد. او هم در خانه و هم در مدرسه دخترانه و هم در کلیسایی در سیدنی انگلستان تحصیل کرد. اندرسون در ۸ اکتبر ۱۹۰۴ با سرتیپ آستین توماس اندرسون در بمبئی ازدواج کرد و در آنجا او را در ماموریت هایش همراهی می کرد. در سال ۱۹۰۷ آنها صاحب یک دختر به نام بتیا شدند. در آغاز جنگ جهانی اول، شوهرش به فرانسه فرستاده شد و اندرسون به کمبریج نقل مکان کرد، جایی که او در کالج داونینگ نقاشی خواند و برخی از کارهای خود را به نمایش گذاشت. هنگامی که در انگلستان بود به گروه کم
بریج پیوست و با هنرمندانی مانند سر ویلیام روتنشتاین همکاری کرد. او نقاشی های دیواری برای کلیساهای انگلیسی می کشید و باشگاه هنرها و صنایع دستی جوان ورسترشر را تأسیس کرد. اتل و همسرش برای مدتی در ووسسترشر زندگی کردند و پس از بازنشستگی شوهرش از ارتش در سال ۱۹۲۴، به استرالیا نقل مکان کردند و در تورامورا زندگی کردند. از سال ۱۹۲۷ سرتیپ اندرسون منشی چندین فرماندار ایالتی شد. او در سیدنی با نوشتن در مورد آثارشان، برپایی نمایشگاه ها در خانه اش، برپایی نمایشگاه ها در مکان های دیگر و افتتاح نمایشگاه ها، یکی از حامیان مهم هنر مدرن و نقاشان مدرنیستی چون گریس کاسینگتون اسمیت، دوریت بلک، رولاند واکلین و روی دو مایستر شد. او مقالاتی در مورد هنر مدرن و هنرمندان در نشریات مختلف استرالیا نوشت. نمایشگاهی از آثار رولاند واکلین در منزل وی برپا شد. در سال ۱۹۳۰ او خانه اش را از مبلمان خالی کرد تا نمایشگاهی از نقاشی های واکلین برگزار کند. در تورامورا، اتل اندرسون اتحادیه نقاشان دیوار تورامورا را در سال ۱۹۲۷ تأسیس کرد. رئیس کلیسای سنت جیمز، سیدنی از او خواست تا به تزئین کلیسای کوچک کودکان کمک کند و طرحی برای آن طراحی کند که این کار تو
سط گروه هنرمندان تحت نظارت او در سال ۱۹۲۹ اجرا شد. در ۱۶ مارس ۱۹۳۲، او نمایشگاه افتتاحیه مرکز هنر مدرن را که توسط دوریت بلک در خیابان مارگارت، سیدنی تأسیس شد، افتتاح کرد تا به آموزش و ترویج ایده های کوبیستی آموخته شده در طول سفر تحصیلی دوریت بلک به فرانسه بپردازد. اندرسون همچنین دربارهٔ آثار هنرمندان معاصر برای مجلاتی مانند مجله "هنر در استرالیا" می نوشت. شعر و داستان های او در مجلات مختلفی چون: "مجله اسپکتیتر"، "مجله پانچ"، "مجله کورن هیل"، "مجله آتلانتیک"، "روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد" و "مجله بولتن" منتشر می شدند. شعرهای او تحت تأثیر دانش او از ادبیات فرانسه و آثار مدرنیستی بسیار قابل توجه بودند. یکی از شعرهای او به صورت "آهنگی با نام "هاجر"" توسط جان آنتیل تنظیم شد. مرگ همسرش در سال ۱۹۴۹ به این معنی بود که او باید خود مخارج زندگی خود را تأمین می کرد. او با نوشتن اولین رمان خود در "بولتن توانست درآمد کسب کند." سرانجام او در ۴ اوت ۱۹۵۸ در سیدنی درگذشت.
آبهی و من و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی رادها موهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون پراکاش راج، تریشا، آیشواریا باسکران، گانش ونکاترامن، پریتویراج سوکوماران و جاگاپاتی ببو ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم آمریکایی پدر عروس است.
آرام رُوان یک خانواده از پرندگان راستهٔ کلنگ سانان هستند. آرام رو لنگ ("Aramus guarauna") تنها عضو زنده این خانواده است، اگرچه گونه های دیگری از فسیل ها شناخته شده اند، مانند "Aramus paludigrus" از میوسن میانی و "Badistornis aramus" از الیگوسن.
پرندگان در کانادا و ایالات متحده به چندین خانواده از پرندگان گام زن و پادراز در بوم سازگان های نیمه آبی به عنوان Wader یا Wading birds اشاره می کنند. اینها شامل خانواده های بال آتشیان (Phoenicopteridae)، لک لکان (Ciconiidae)، مرغ مقدسان (Threskiornithidae)، حواصیلان (Ardeidae) و خانواده های فوق العاده سرچکشیان (Scopidae) و نیل لک لکان (Balaenicipiti) است. در جاهای دیگر جهان، این کلمه به چیزی اشاره دارد که در آمریکایی های شمالی به آن «پرنده ساحلی» می نامند، خانواده های مختلفی از راسته سلیم سانان (Charadriiformes). در گذشته همه این خانواده ها بر اساس شباهت کلی در آناتومی و اکولوژی و همچنین برخی از داده های مولکولی در ردیف لک لک سانان (Ciconiiformes) طبقه بندی می شدند. با این حال، مطالعات ژنومی اخیر نشان داده است که این گروه چندتبار هستند، فلامینگوها بیشتر با کشیم ها مرتبط هستند، در حالی که اکراس ها، حواصیل ها، سرچکشی و نوک کفشی بیشتر به پلیکان مرتبط هستند. در نتیجه این تغییرها، فلامینگوها به ترتیب بال آتشی سانان (Phoenicopteriformes) و لک لک سانان (Ciconiiformes) تنها به لک لک ها محدود می شوند. بقیه پادرازها در
راسته پلیکان سانان (Pelecaniformes) طبقه بندی شده اند. در برخی از راهنماهای میدانی، خانواده های درناها (Gruidae) و مرغ لنگان (Aramidae) نیز به عنوان پادراز در نظر گرفته می شوند. با این حال، برخلاف خانواده های یادشده پیشین، درناها و لنگ مرغان هرگز به پرندگان شبه حواصیل وابسته نیستند و همیشه به عنوان اعضای راسته کلنگ سانان (Gruiformes) طبقه بندی می شوند.
آب و هوا یا ابدی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی ریتوپارنو گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیپانکار ده، جیشو سنگوپتا، ماماتا شانکار، ریا سن و آنانیا چاترجی ایفای نقش کرده اند.
آموزش علم، فناوری، جامعه و محیط زیست (STSE) زیرشاخه ای از جنبش علم فناوری و جامعه (STS) در آموزش علوم است و از آن نشات می گیرد. این نگرش بر آموزش پیشرفت های علمی و فناوری در زمینه های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی تأکید دارد. در این دیدگاه، دانش آموزان تشویق می شوند تا در مسائل مربوط به تأثیر علم بر زندگی روزمره شرکت کنند و تصمیمات مسئولانه ای در مورد چگونگی رسیدگی به چنین مسائلی بگیرند. جنبش STS سابقه طولانی در اصلاحات آموزش علوم دارد و طیف وسیعی از نظریه ها را در مورد رابطه بین علم، فناوری و جامعه در بر می گیرد. در طول بیست سال گذشته، کار پیتر فنشام، مدرس علم استرالیایی، به اصلاحات در آموزش علوم کمک شایانی کرده است. تلاش های فنشام شامل اهمیت دادن بیشتر به جنبش STS در برنامه درسی علوم مدرسه بود. علت اصلی تلاش های او تضمین توسعه یک برنامه درسی علمی بود که در آن زمینه های اجتماعی-سیاسی و فرهنگی تدوین شده بود. از دیدگاه فنشام، این به آن معناست که دانش آموزان دیدگاه های متفاوتی در مورد مسائل مربوط به تأثیر علم و فناوری بر زندگی روزمره داشته باشند. آنها همچنین ارتباط اکتشافات علمی را درک می کنند، نه اینکه صرفا
ً به یادگیری نظریه ها و موضوعاتی که علمی هستند ولی در زندگی واقعی دانش آموزش حضور ندارد، بپردازند. گرچه آموزش علوم در اواخر دهه ۱۹۷۰ دچار تغییرات شد، اما در دهه ۱۹۸۰ بود که در برنامه های درسی علوم، در زمینه های عمدتاً غربی، دیدگاه های STS جایگاه اصلی خود را پیدا کردند. این در زمانی رخ داد که مسائلی مانند آزمایش حیوانات، آلودگی محیط زیست و تأثیر روزافزون نوآوری های تکنولوژی بر زیرساخت های اجتماعی، شروع به ایجاد مشکلات و معضلات در زمینه های اخلاقی، اقتصادی و سیاسی کردند. همچنین در بین جوامع محققان، مربیان و دولت ها این نگرانی وجود داشت که ممکن است مردم رابطه بین علم و جامعه را درک نکنند. همچنین، نگرانی هایی درمورد وضعیت ضعیف سواد علمی در بین دانش آموزان وجود داشت. مربیان علوم شروع به حل این مشکل کردند که چگونه به دانش آموزان کمک کنند تا به شهروندان آگاه و فعال و همچنین دانشمندان، پزشکان و مهندسان آینده تبدیل شوند. به همین دلیل، طرفداران جنبش STS خواستار اصلاحات و تغییراتی در آموزش علوم شدند تا دانش آموزان را آماده درک پیشرفت های علمی در زمینه های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کند. دسترس پذیر و معنادار کردن ع
لم برای همه دانش آموزان و مهم تر از همه، درگیر کردن دانش آموزان با موضوعاتی که در دنیای واقعی مهم هستند. اهداف STS. اهداف کلیدی STS عبارتند از: هیچ تعریف واحدی برای آموزش STSE وجود ندارد. همان طور که قبلاً ذکر شد، STSE شکلی از STS است، اما تأکید بیشتری بر پیامدهای زیست محیطی پیشرفت های علمی و تکنولوژیکی دارد. در برنامه های درسی STSE, پیشرفت های علمی از انواع اقتصادی، زیست محیطی، اخلاقی، اخلاقی، اجتماعی و سیاسی مورد بررسی قرار می گیرند. در بهترین حالت، آموزش STSE را می توان به صورت جنبشی تعریف کرد که تلاش می کند درک رابط بین علم، جامعه، فناوری و محیط زیست را به ارمغان آورد. هدف کلیدی STSE کمک به دانش آموزان برای درک اهمیت پیشرفت های علمی در زندگی روزمره و پرورش صدای شهروندی فعال است. ارتقاء سواد علمی. در طول دو دهه گذشته، آموزش STSE جایگاه برجسته ای در برنامه های درسی علوم بخش های مختلف جهان، مانند استرالیا، اروپا، بریتانیا و آمریکا به خود اختصاص داده است. در کانادا، گنجاندن دیدگاه های STSE در آموزش علوم تا حد زیادی به عنوان نتیجه چارچوب مشترک نتایج یادگیری علوم، پروتکل پان کانادایی برای هم کاری در برنامه درسی
مدارس مطرح شده است (۱۹۹۷). این سند نیاز به توسعه سواد علمی در ارتباط با درک روابط بین علم، فناوری و محیط زیست را برجسته می کند. با توجه به سواد علمی می تواند به چهار روش مختلف درک شود: با این حال، بسیاری از معلمان علوم باور دارند که آموزش STSE به عنوان بخشی از برنامه آموزش علوم دشوار است و حتی به هویت حرفه ای خود آسیب می رساند، دانش سنتی بر واقعیت های علمی استوار تمرکز دارد و نه مسائل فلسفی، سیاسی و اجتماعیمربیان متوجه می شوند که ارزش برنامه درسی علمی را بی ارزش می کنند. اهداف آموزشی. در زمینه آموزش STSE, اهداف تدریس و یادگیری عمدتاً معطوف به ایجاد مفاهیم فرهنگی و دموکراتیک سواد علمی است. در اینجا، طرفداران آموزش STSE استدلال می کنند که به منظور گسترش درک دانشجویان از علم و آمادگی بهتر آن ها برای شهروندی فعال و مسئولانه در آینده، حوزه آموزش علوم باید فراتر از یادگیری در مورد نظریه های علمی، حقایق و مهارت های فنی باشد؛ بنابراین، هدف اساسی آموزش STSE تجهیز دانشجویان به درک و ایجاد تحولات علمی و تکنولوژیکی در زمینه های فرهنگی، زیست محیطی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آن ها است. برای مثال، دانش آموزان به جای یادگیری
در مورد حقایق و نظریه های الگوهای آب و هوایی می توانند آن ها را در زمینه مسائلی مانند گرم شدن جهانی هوای کره زمین جستجو کنند. آن ها همچنین می توانند پیامدهای زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی قوانین مربوطه مانند پروتکل کیوتو را مورد بحث قرار دهند. تصور می شود که این امر یک بوم غنی تر، more و مرتبط را فراهم می کند که در آن تئوری ها و پدیده های علمی مربوط به الگوهای آب و هوایی را می توان بررسی کرد. در اصل، هدف آموزش STSE توسعه مهارت ها و دیدگاه های زیر است: فرصت ها و چالش های آموزش STSE. اگرچه طرفداران آموزش و پرورش STSE به شدت بر مزایای آن در آموزش علوم تأکید دارند، اما مشکلات ذاتی در اجرای آن را نیز به رسمیت می شناسند. فرصت ها و چالش های آموزش STSE توسط هیوز (۲۰۰۰) و پدرتی و فوربز (۲۰۰۰) در پنج سطح مختلف بیان شده است: ارزش ها و باورها: اهداف آموزش STSE ممکن است ارزش ها و باورهای دانش آموزان و معلمان را به چالش بکشد و همچنین دیدگاه های سنتی و فرهنگی در مورد پیشرفت های علمی و تکنولوژیکی را به چالش بکشد. دانش آموزان فرصت هایی را برای درگیر شدن به دست می آورند و عمیقاً تأثیر توسعه علمی را بر زندگی خود از دیدگ
اه انتقادی و آگاهانه بررسی می کنند. این امر به توسعه ظرفیت های تحلیلی و حل مسئله دانش آموزان و همچنین توانایی آن ها در تصمیم گیری آگاهانه در زندگی روزمره آن ها کمک می کند. با برنامه ریزی و اجرای دروس آموزشی STSE, معلمان باید دیدگاهی متوازن از مسائل مورد بررسی ارائه دهند. این امر دانشجویان را قادر می سازد تا افکار خود را تنظیم کنند، به طور مستقل نظرات دیگر را کشف کنند و اعتماد به نفس خود را داشته باشند. معلمان همچنین باید محیط های درس ایمن و بدون قضاوت را پرورش دهند و همچنین باید مراقب باشند که ارزش ها و باورهای خود را بر دانش آموزان تحمیل نکنند. دانش و درک: ماهیت میان رشته ای آموزش STSE نیازمند تحقیق و جمع آوری اطلاعات از منابع مختلف است. در عین حال، معلمان باید درک صحیحی از مسائل از رشته های مختلف - فلسفه، تاریخ، جغرافیا، مطالعات اجتماعی، سیاست، اقتصاد، محیط زیست و علوم - ایجاد کنند. این امر به گونه ای است که دانش آموزان می توانند به طور مناسب به آن ها اجازه دهند تا به طور مؤثر در بحث ها، بحث ها و فرآیندهای تصمیم گیری درگیر شوند. این کار مشکلات را افزایش می دهد. بیشتر معلمان علوم در زمینه خاصی از علم تخصص دا
رند. فقدان زمان و منابع ممکن است بر این تأثیر بگذارد که معلمان و دانش آموزان از دیدگاه های مختلف چگونه می توانند مسائل را بررسی کنند. با این حال، یک رویکرد چند رشته ای به آموزش علوم به دانش آموزان امکان می دهد تا دیدگاه گرد تری در مورد مشکلات و فرصت هایی که علم در زندگی روزمره ما ارائه می دهد، کسب کنند. رویکرد آموزشی: بسته به سطوح تجربه معلم و آسایش، از روش های مختلف آموزشی مبتنی بر سازه گرایی می توان برای آموزش STSE در کلاس استفاده کرد. هآموزش هایی که در کلاس های درس STSE استفاده می شود، باید دانش آموزان را از سطوح مختلف درک به منظور توسعه توانایی های و اعتماد به نفس خود برای بررسی انتقادی مسائل و انجام اقدامات مسئولانه در نظر بگیرند. معلمان اغلب با چالش تبدیل شیوه های کلاسی از رویکردهای تکلیف محور به به رویکردهایی که بر توسعه درک دانش آموزان و انتقال عاملی برای یادگیری به دانش آموزان تمرکز دارند، مواجه هستند. منابع. .The STS Wiki پیوند به بیرون. «سیاستگذاری علم و تکنولوژی: رشته ای نوپا با نیازهایی خاص».
خوب و بد و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی هریشیکش موکرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج بابار، آنیتا راج، امجد خان، رانجیت و اوتپال دوت ایفای نقش کرده اند.
سید محسن هاشمی نژاد یکی از فرماندهان گارد جاویدان استاد دانشکده افسری و دانشگاه جنگ، رئیس ستاد و ژنرال آجودان محمدرضا پهلوی بود. به دلیل علاقه به نظام به دبیرستان نظام وارد شد و بعد از آن به دانشگاه افسری رفت و اولین سردوشی خود را به جهت کسب رتبه اول در دوره افسری، از دست محمدرضا پهلوی دریافت نمود. او با درجه سرهنگی به گارد جاویدان پیوست و در سال ۱۳۳۹ پس از ارتشبد غلامعلی اویسی به فرماندهی گارد نائل شد. وی به مدت دوازده سال در این سمت باقی ماند. از جمله اقدامات وی در زمان ریاست گارد، حفظ جان شاه در کاخ مرمر در زمان تظاهرات ۱۵ خرداد می باشد. او مدعیست در ۱۵ خرداد جمعیتی حدود سی الی چهل هزار نفر به سمت کاخ مرمر حرکت کرده بودند که با دستور قاطع محسن هاشمی نژاد نیروهای گارد قبل از رسیدن معترضان به محل اقامت شاه، با نظم از کاخ بیرون آمدند و بدون شلیک یک گلوله ولی با قاطعیت و خشونت جمعیت را متفرق کردند. ترور ناموفق شاه از طرف رضا شمس آبادی در سومین سال فرماندهی هاشمی نژاد بر گارد جاویدان اتفاق افتاد ولی به دلیل اینکه تقصیری متوجه نحوه حفاظت وی از شاه نبود، توبیخ یا برکنار نشد. هاشمی نژاد پس از فرماندهی گارد جاویدان
به دستور شاه به سمت رئیس دفتر نظامی و ژنرال آجودان پادشاه منصوب شد و تا انقلاب ۵۷ در این سمت باقی ماند. آخرین مأموریت او مشایعت فرزندان شاه: علیرضا پهلوی و لیلا پهلوی از ایران به آمریکا دو روز قبل از خروج شاه از ایران بود. زندگی نامه. محسن هاشمی نژاد در ۸ تیر ۱۲۹۹ متولد شد، تحصیلات نظامی خود را ابتدا در دبیرستان نظام آغاز و درسال ۱۳۲۱ با رتبه دانشجوی ممتاز از دانشکده افسری فارغ التحصیل گردید و جایزه فارغ التحصیلی خود را از دست محمد رضا شاه پهلوی دریافت نمود. وی دوره مقدماتی را در کالج نظامی در ویرجینیا و دوره های عالی را در کالج های نظامی یوستیس و فورت و دوره فرماندهی و ستاد را در انستیتوی نظامی فورت لون وورت با موفقیت به پایان رساند. سمت های سازمانی. اولین سمت ستوان هاشمی نژاد فرمانده دسته گروهان دانشکده افسری بود. وی در سال ۱۳۳۲ و با درجه سرگرد ریاست رکن سوم و همزمان استاد تاریخ نظامی دانشکده افسری را عهده دار گردید. در سال ۱۳۳۸ پس از بازگشت از دوره فرماندهی و ستاد از آمریکا سمت استادی در دانشکده تاکتیک دانشگاه جنگ را عهده دار گردید. وی همچنین رئیس ستاد لشکر آذربایجان بود. در سال ۱۳۳۹، به سمت ریاست ستاد لش
کر ۱ و در سال ۱۳۴۰ به سمت فرماندهی گارد جاویدان که در آن زمان تحت امر همین لشکر بود منصوب گردید. وی به واسطه لیاقت و حسن فرماندهی در یک دوره ۱۳ ساله توانست ضمن تشکیل گارد شاهنشاهی آمادگی رزمی این یگان را تا سطح سپاه ارتقا و عملاً گارد شاهنشاهی را به یکی از مهم ترین یگانهای پیاده-مکانیزه در نیروی زمینی تبدیل نماید. در عین حال واقعه ترور پادشاه در تاریخ ۲۱ فروردین ماه ۱۳۴۴ توسط سرباز وظیفه رضا شمس آبادی در زمان فرماندهی ایشان بر گارد جاویدان اتفاق افتاد. در جریان این واقعه ضارب به همراه ۲ درجه دار محافظ کشته ولی به شاه آسیبی وارد نگردید. تیمسار هاشمی نژاد در سال ۱۳۵۳ به سمت ریاست سرای نظامی شاهنشاهی و ژنرال آجودان محمد رضا شاه پهلوی منصوب گردید و این سمت را تا آخرین روز حضور در کشور حفظ نمود. شرح وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲. محسن هاشمی نژاد در جریان مصاحبه با تاریخ شفاهی هاروارد وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ را اینگونه شرح می دهد: در حدود ساعت یازده صبح، سرهنگ فیروزمند رئیس ستاد لشکر گارد به من اطلاع داد که اجتماعی بین سی تا چهل هزار نفر از میدان توپخانه دارند می آیند به طرف کاخ. اعلی حضرت توی کاخ مرمر در دفتر مشغول کار هستند. م
ن در داخل کاخ مرمر دارای دو گردان سرباز هستم که یک گردانش گردان جاویدان است که دائمی و یک گردانش وظیفه هستند. یک لحظه فکر کردم که اگر این عده بیایند در کاخ، راهی که دارم این است که مسلسل بگذارم آن بالا و تیراندازی کنم. ولی چرا این کار را بکنم؟ به عوض این که بیایم اینجا بایستم، بگذارم این عواملی که دارم بروند جلو و عده شروع کرد حرکت کردن. همینقدر که سرباز از توی کاخ آمد بیرون و آن آرایش لازم را گرفت، اینها با یک آرایش خیلی منظم حرکت کردند به طرف چهارراه حسن آباد. ما بدون یک تیراندازی تمام اینها را متفرق کردیم. آخرین تلاش فرماندهان قبل از خروج پادشاه در دی ۱۳۵۷. پس از استعفای ارتشبد ازهاری تیمسار هاشمی نژاد به دیدار فرماندهان عالی رتبه ارتش با شاه در تاریخ ۱۵ دی ماه ۱۳۵۷ اشاره می کند و می گوید: ما همه بعد از این که این حرفها را همه زدند فرماندهان نیرو بودند، افسران، به اصطلاح، درجه یک ارتش، اینها تصمیم گرفتند که همه بلند شوند و دسته جمعی بروند به خدمت پادشاه. در آن موقع به وسیله رئیس تشریفات که آقای اصلان افشار بود، اجازه گرفتیم و همه شرفیاب شدیم. اعلی حضرت سؤالی فرمودند که مطلب چیست؟ و یک یک افسران، نه یک نفر
به عنوان نماینده، یک یک افسران همه مطلب را گفتند که ما در وضعی قرار گرفتیم که خیلی ناگوار است. افسران و زیردستان ما از ما انتظار دارند و از ما سؤال می کنند که شما با این وضعی که پیش آمده چه می خواهید بکنید؟ و ما هم نمی دانیم چه بکنیم برای این که دستور روشنی برای ما نیست. بعد از این که همه اینها صحبتشان تمام شد اعلی حضرت فرمودند: «خوب، چه می خواهید بکنی؟» همه گفتند که «ما قصدمان این است که یک کاری بکنیم مملکت از این وضع بیرون بیاید.» افسران اصرار کردند که اعلی حضرت تشریف داشته باشید و اضافه کردند «اگر هم نمی خواهید که در تهران تشریف داشته باشد تشریف ببرید به جزیره کیش هواپیما و هلیکوپتر در اختیارتان هست و ما اقدام می کنیم». اعلی حضرت فرمودند که اگر موفق نشدید چی؟ افسران گفتند؛ «خوب اگر موفق نشدیم همه مان از بین می رویم» اعلی حضرت هم که در آنجا وسائل در اختیارتان هست. چون همه را اعلی حضرت در آنجا مُصر دیدند، فرمودند که «حالا شما بروید مطالعاتتان را بکنید. به هر حال این کار نیاز به مطالعه دارد.» ما هم از آنجا خارج شدیم. ارتشبد قره باغی نقل می کند که پادشاه در روز ۲۶ دی ماه پس از توشیح فرمان «حفظ نظم و انضباط» به
پرسنل ارتش به تیمسار قره باغی گفته است به «فرماندهان بگویید دیوانگی نکنند» که اشاره مستقیم به دیدار یاد شده فرماندهان با ایشان دارد. خروج از ایران و زندگی در تبعید. تیمسار هاشمی نژاد جریان خروج خود را از کشور در جریان مصاحبه با تاریخ شفاهی هاروارد اینگونه بازگو می کند: تقریباً پنج روز قبل از خروجم از ایران، به حضور اعلی حضرت شرفیاب شدم، عرض کردم که «قربان به من وظیفه ای محول نفرمودید. من هم در موقعی که اعلی حضرت تشریف نداشته باشید در اینجا سمتی ندارم. اگر اجازه می فرمایید چون من سال ها فرمانده گاردتان بودم چون اطلاع دارم تشریف فرما می شوید در التزام باشم. اگر اجازه نمی فرمایید چون سال هاست از مرخصی استفاده نکردم در این مدتی که اعلی حضرت تشریف فرما می شوید من از مرخصی استفاده کنم» همان موقع به وسیله رئیس تشریفات سلطنتی به من ابلاغ شد که اعلی حضرت فرمودند که شما فقط تا نیویورک والاحضرت ها را برسانید بعد از مرخصی استفاده کنید. بنده هم، به اصطلاح دستور روشن، ساعت نه پس از آنکه والاحضرتین، والاحضرت علیرضا و والاحضرت لیلا، تشریف آوردند به فرودگاه و بنده هم در التزام ایشان آمدم به نیویورک. و در آنجا طبق امر اعلی حض
رت با کسب اجازه از ایشان جدا شدم. تیمسار هاشمی نژاد پس از سرنگونی رژیم پادشاهی از بازگشت به کشور امتناع و ساکن مریلند آمریکا گردید.
ایمی آربس (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. او عکاسی پرتره را در مرکز بین المللی عکاسی، اندرسون رنچ، عکاسی ان اوآر دی و مرکز کار هنرهای زیبا تدریس می کند. او چندین کتاب عکاسی منتشر کرده است، از جمله دیوار چهارم که "نیویورکر" او را «شاهکار» نامید. آثار او در بیش از ۱۰۰ نشریه از جمله نیویورکر، "ونتی فر"، "رولینگ استون"، آرتیچکترل دایجست و مجله نیویورک تایمز منتشر شده است. او دختر آلن آربس بازیگر و دیان آربس عکاس، خواهر نویسنده و روزنامه نگار دون آربس و خواهرزاده شاعر برجسته هاورد نمروف است. زندگی نامه. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰، آربس یک ستون ماهانه مد استایل استریت در هفته نامهٔ خبری-فرهنگی با عنوان "آن د استریت" داشت. این عکس ها به بررسی عملکرد او و روش هایی می پردازند که مردم از مد به عنوان بیان خلاقیت استفاده می کردند. ستون او اغلب پرتره هایی از افراد مشهور را شامل می شد، از جمله مدونا، طراح مد آنا سویی، آندره واکر و کلش. در سال ۲۰۰۶، کتاب های «آن د استریت» که مورد استقبال قرار گرفته بود، منتشر شد. آنها مجموعه ای از بیش از ۷۰ مورد از تأثیرگذارترین تصاویر مربوط به زمان آربس در ویلچ ویس منتشر شده بود را ش
امل می شد. آثار اخیر. در یک سخنرانی در موزه همر یو سی ال ای، آربس عدم تمایل خود را برای عکاس شدن و سال های تحصیل در کالج موسیقی برکلی و معاشرت با گروه راک د کارز (که در آن زمان هنوز ناشناخته بود)، قبل از تحصیل در موزه هنرهای زیبا، بوستون، توصیف کرد. مجموعه ها. آثار او در مجموعه های عمومی زیر نگهداری می شود:
الخالی بانگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
آمارا کاربا بانگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ونس، باشگاه فوتبال المپیک خریبکه، و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابراهیما بانگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸، باشگاه فوتبال قونیه اسپور، باشگاه ورزشی جولیبا، باشگاه فوتبال تروا، و باشگاه فوتبال خزر لنکران اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
عثمان بانگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال شارلوا و باشگاه فوتبال گوانگ ژو سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
پاته بانگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال شوالان، و باشگاه فوتبال گنجلربیرلیئی سومقاییت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سامبگو بانگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال پانسرایکوش، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال الاهلی، باشگاه فوتبال کادیس، باشگاه فوتبال الاهلی طرابلس، و باشگاه فوتبال بوآویشتا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
حاجی باری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اورلاندو سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.