Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ابل تصور بود—با توجه به سابقه خشکسالی های مکرر و کمبود منابع آب شیرین در اسرائیل—اکنون با استفاده از فناوری شیرین سازی ممکن شده است، به طوری که این کشور توانایی تولید مازاد آب شیرین را نیز به دست آورده است. تا سال ۲۰۱۴، برنامه های شیرین سازی آب در اسرائیل حدود ۳۵٪ از آب آشامیدنی کشور را تأمین می کردند. این رقم در سال ۲۰۱۵ به حدود ۵۰٪ رسید و انتظار می رود تا سال ۲۰۵۰ به ۷۰٪ افزایش یابد. تا تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۵، بیش از ۵۰ درصد از آب مورد استفاده در خانوارها، کشاورزی و صنعت اسرائیل به صورت مصنوعی تولید می شد، عمدتاً از طریق فرآیندهای شیرین سازی و بازیافت فاضلاب. تأسیسات موجود شیرین سازی آب در اسرائیل: کارخانه های شیرین سازی اضافی، تمام نیازهای آب شیرین شهر ایلات را با شیرین سازی ترکیبی از آب لب شور چاه ها و آب دریا تأمین می کنند. تأسیسات مشابهی در منطقه عربا و جلگه ساحلی جنوبی رشته کوه کرمل وجود دارند. تحت پروژه سه جانبه با مشارکت امارات، قراردادی در ژوئن ۲۰۲۳ منعقد شده است که شامل صادرات ۲۰۰ میلیون متر مکعب آب شیرین شده توسط اسرائیل به اردن می شود، در مقابل برق تجدیدپذیر از اردن دریافت خواهد شد. بیش از ۲۰ سال است ک
ه احداث یک کارخانه بزرگ شیرین سازی آب برای نوار غزه در دستور کار قرار داشته است. اداره آب فلسطین طرح ساخت تأسیساتی به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار را تصویب کرده است. نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۳ گزارش داد که اسرائیل از این پروژه حمایت کرده و آموزش هایی در زمینه شیرین سازی به فلسطینیان ارائه داده است. در سال ۲۰۱۲، دولت فرانسه متعهد به ارائه کمک مالی به ارزش ۱۰ میلیون یورو برای احداث این کارخانه شد. کشورهای عربی نیز، با هماهنگی بانک توسعه اسلامی (IDB)، متعهد شدند که نیمی از بودجه مورد نیاز را تأمین کنند و این مبلغ با تعهد مالی مورد انتظار از طرف اروپا مطابقت داشت. همچنین، بانک سرمایه گذاری اروپا (European Investment Bank) خدمات پشتیبانی فنی برای این پروژه فراهم کرده است. بحرین. کارخانه شیرین سازی الحد در جزیره المحرق در سال ۲۰۰۰ تکمیل شد، از فرآیند تقطیر ناگهانی چندمرحله ای استفاده می کند و روزانه ۲۷۲٬۷۶۰ متر مکعب (۹٬۶۳۲٬۰۰۰ فوت مکعب) آب تولید می کند. ایستگاه انتقال آب تقطیرشده الحد، ظرفیت ذخیره سازی ۴۱۰ میلیون لیتر آب تقطیرشده را در مجموعه ای از مخازن فولادی ۴۵ میلیون لیتری فراهم می سازد. یک ایستگاه پمپاژ با ظرفیت ۱۳۵ می
لیون لیتر در روز جریان آب را به ایستگاه های ترکیبی الحد، المحرق، الحورة، السنابس و السیف ارسال می کند و همچنین گزینه ای برای تأمین ثقلی جریان های کم به پمپ های ترکیبی و پمپ هایی که به جنوسان، البدیع و سار انتقال می دهند، دارد. با تکمیل فاز سوم ساخت، ظرفیت کارخانه شیرین سازی آب دریا با اسمز معکوس (SWRO) در پروژه درة البحرین قرار بود به ۳۶٬۰۰۰ متر مکعب آب آشامیدنی در روز برسد تا نیازهای آبیاری مجموعه توسعه ای درة البحرین را تأمین کند. شرکت خدمات رسانی مستقر در بحرین، Energy Central Co، مسئول طراحی، ساخت و بهره برداری از این کارخانه شد. جمهوری اسلامی ایران. برآورد می شود که حدود ۴۰۰٬۰۰۰ متر مکعب در روز از ظرفیت تاریخی و تازه نصب شده شیرین سازی آب در ایران به صورت عملیاتی در حال بهره برداری باشد. از نظر فناوری، کارخانه های شیرین سازی موجود در ایران ترکیبی از فرآیندهای حرارتی و اسمز معکوس (RO) را به کار می برند. در میان فناوری های حرارتی، تقطیر ناگهانی چندمرحله ای (MSF) رایج ترین روش مورد استفاده است، اگرچه تقطیر با اثر چندگانه (MED) و فشرده سازی بخار (VC) نیز در برخی تأسیسات به کار گرفته می شوند. پروژه ایرانی انت
قال آب خلیج فارس (Persian Gulf Water Transfer) که توسط شرکت WASCO اجرا می شود، قرار است میزبان بزرگ ترین پروژه شیرین سازی آب در جهان باشد. این پروژه در بندرعباس واقع شده و ظرفیت نهایی آن ۱.۶ میلیون متر مکعب در روز خواهد بود. هدف اصلی این پروژه، تأمین آب مورد نیاز مناطق مرکزی و صنعتی کشور از طریق شیرین سازی آب دریا و انتقال آن به استان هایی مانند یزد، کرمان و اصفهان است. قبرس. کارخانه ای در قبرس، در نزدیکی شهر لارنکا فعالیت دارد. کارخانه شیرین سازی ذکیلیا (Dhekelia Desalination Plant) از سیستم اسمز معکوس (RO) برای تولید آب شیرین استفاده می کند. قطر. راس ابوفنتاس (Ras Abu Fontas - RAF) A2 – دارای ظرفیت ۱۶۰٬۰۰۰ متر مکعب در روز است. کشور قطر همچنین برنامه هایی برای احداث دو کارخانه جدید با ظرفیت مجموعاً ۷۳۵٬۰۰۰ متر مکعب در روز دارد. نمک زدایی (شیرین سازی آب) در اروپا. آلمان. آب شیرین در جزیره هِلگولاند از طریق دو کارخانه شیرین سازی اسمز معکوس (RO) تأمین می شود. جبل الطارق. آب شیرین در جبل الطارق توسط مجموعه ای از کارخانه های شیرین سازی اسمز معکوس (RO) و تقطیر ناگهانی چندمرحله ای (MSF) تأمین می شود. همچنین یک کارخ
انه آزمایشی شیرین سازی با اسمز مستقیم (Forward Osmosis) نیز در این منطقه فعال است. مالتا. مالت دارای چهار کارخانه شیرین سازی آب با اسمز معکوس (RO) در مناطق پمبروک (Pembroke)، چرکِووَا (Cirkewwa)، غار لابسی (Għar Lapsi) و هُندوق (Ħondoq) است. در سال ۲۰۲۲، این تأسیسات در مجموع حدود ۲۲ میلیون متر مکعب آب تولید کردند که معادل ۶۴٪ از کل تولید آب در کشور مالت بوده است. نروژ. نروژ کشوری است که تقریباً هیچ مشکلی در زمینه دسترسی به آب ندارد. بیش از ۹۹٪ از آب مورد نیاز جمعیت این کشور از منابع طبیعی آب شیرین مانند دریاچه ها، آبگیرها، رودخانه ها و آب های زیرزمینی تأمین می شود. با این حال، در نروژ سه تأسیسات کوچک شیرین سازی آب دریا وجود دارد که همگی در استان نوردلاند (Nordland) واقع شده اند. این تأسیسات تنها به حدود ۵۰۰ نفر خدمات رسانی می کنند و صرفاً برای مناطقی به کار می روند که به منابع آب شیرین دسترسی مستقیم ندارند. سوئد. در حالی که سرزمین اصلی سوئد به منابعی مانند رودخانه های طولانی، هزاران دریاچه و آب های زیرزمینی وابسته است، طبیعت آفتابی و خشک مجمع الجزایر دریای بالتیک موجب کمبود آب در جزیره گوتلند شده است. این جزی
ره دارای دو کارخانه شیرین سازی آب لب شور از دریای بالتیک است،یکی در هرویک (Herrvik) که در سال ۲۰۱۶ ساخته شد و دارای ظرفیت تولید ۴۸۰ متر مکعب در روز است و دیگری در کوارنوکرشامن (Kvarnåkershamn) با ظرفیت ۷٬۵۰۰ متر مکعب در روز. اسپانیا. لانزاروته شرقی ترین جزیره از جزایر قناری خودمختار اسپانیا است که منشاء آتشفشانی دارند. این جزیره، به دلیل نزدیکی به صحرای آفریقا، خشک ترین جزیره این مجمع الجزایر محسوب می شود و از منابع محدود آب برخوردار است. در سال ۱۹۶۴، یک کارخانه شیرین سازی آب خصوصی و تجاری برای خدمت رسانی به کل جزیره و توسعه صنعت گردشگری نصب شد. در سال ۱۹۷۴، این پروژه با سرمایه گذاری های دولتی و شهرداری ها تقویت شد، و در سال ۱۹۸۹ زیرساختی گسترده تر تحت عنوان کنسرسیوم آب جزیره لانزاروته (INALSA) تأسیس گردید.
انتخابات ۲۰۲۵ مجلس سوریه قرار است از ۱۵ تا ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵ برای انتخاب ۱۰۰ نفر از ۱۵۰ عضو مجلس خلق سوریه، قوه مقننه ملی این کشور، برگزار شود. این انتخابات اولین انتخاباتی خواهد بود که از زمان سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴ برگزار می شود و تحت نظارت دولت انتقالی سوریه به رهبری رئیس جمهور، احمد الشرع، برگزار می شود. برخلاف انتخابات قبلی در سوریه، انتخابات ۲۰۲۵ تحت یک سیستم انتخاباتی موقت و غیرمستقیم برگزار خواهد شد. از ۱۵۰ کرسی، ۱۰۰ عضو مجلس خلق (ام پی اِی) از طریق یک سیستم کالج انتخاباتی مبتنی بر حوزه انتخابی پر خواهند شد که ام پی اِی ها توسط کمیته های محلی متشکل از کارشناسان و چهره های جامعه انتخاب می شوند. ۵۰ ام پی اِی باقی مانده مستقیماً توسط رئیس جمهور منصوب می شوند و هیچ کرسی با رأی مستقیم مردم انتخاب نمی شود. تاریخچه. مجلس خلق سوریه قوه مقننه تک مجلسی این کشور است. در دوران حکومت های قبلی، از جمله حکومت بشار اسد، این مجلس اغلب چیزی بیش از یک مجلس قانون گذاری فرمایشی تلقی نمی شد که قوانینی را تصویب می کرد که همسو با منافع حزب حاکم بعث بود. پس از حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه، تغییرات سیاسی در سوریه و گذار به ی
ک مدل حکومتی جدید، مجلس خلق که در انتخابات مجلس در ژوئیه ۲۰۲۴ انتخاب شده بود، در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵ منحل و با یک شورای قانون گذاری موقت جایگزین شد. پس از تصویب قانون اساسی موقت ۲۰۲۵ سوریه، یک مجلس موقت به نام مجلس خلق تأسیس شد که رئیس جمهور یک سوم از نمایندگان مجلس خلق را منصوب می کرد. در ۲ ژوئن ۲۰۲۵، فرمان ۶۶ ریاست جمهوری صادر شد که کمیته عالی انتخابات مجلس خلق را تأسیس کرد. این کمیته ۱۱ نفره مسئول نظارت بر تشکیل کمیته های فرعی انتخاباتی است که دو سوم نمایندگان مجلس خلق را انتخاب می کنند. احمد الشرع، رئیس جمهور سوریه، گفت که زیرساخت های لازم برای برگزاری انتخابات مستقیم وجود ندارد و انور البنی، وکیل حقوق بشر سوری، گفت که «نبود کار سیاسی، احزاب و فعالیت های سیاسی»، علاوه بر لزوم ثبت نام آوارگان و افراد متوفی، و همچنین اعطای تابعیت توسط رژیم اسد به تعداد زیادی از شبه نظامیان ایرانی، به این معنی است که سیستم غیرمستقیم تا زمانی که زیرساخت های انتخابات مستقیم ایجاد نشود، «منطقی» است که سازماندهی آن می تواند تا چهار سال طول بکشد. نظام انتخاباتی. انتخابات ۲۰۲۵ تحت یک سیستم انتخاباتی موقت برگزار می شود. به گفته کمیته ع
الی، مجلس خلق از ۱۵۰ نماینده مجلس تشکیل خواهد شد که ۱۰۰ نماینده آن به صورت غیرمستقیم انتخاب می شوند و ۵۰ نماینده دیگر توسط رئیس جمهور سوریه منصوب می شوند. حوزه انتخابیه. چارچوب انتخاباتی موقت، انتخابات مستقیم مورد استفاده در رژیم سابق را با یک سیستم غیرمستقیم جایگزین می کند. به جای آرای مستقیم، کمیته های فرعی، کالج های انتخاباتی محلی تشکیل خواهند داد که به نوبه خود، نمایندگان مناطق حفاظت شده را انتخاب خواهند کرد. به گفته این کمیته، این رویکرد به دلیل فقدان زیرساخت ها، مانند داده های سرشماری قابل اعتماد و ثبت نام رأی دهندگان برای انجام انتخابات مستقیم، با ماهیت انتقالی و قانونگذاری - نه نمایندگی - پارلمان جدید مطابقت دارد. هدف، انتخاب تکنوکرات ها و دانشگاهیان است: ۷۰٪ از نمایندگان مناطق حفاظت شده، دانشگاهیان یا کارشناسان و ۳۰٪ از چهره های برجسته جامعه (ترجیحاً دارای مدارک دانشگاهی) خواهند بود. کمیته فرعی انتخابات هر استان، ۳۰ تا ۵۰ نفر را برای هر حوزه انتخابیه معرفی خواهد کرد و یک کالج انتخاباتی محلی تشکیل می دهد که از آن یک نماینده پارلمان انتخاب خواهد شد. سوریه ۶۵ حوزه اداری دارد و ۱۴ کمیته فرعی تشکیل خواهد
شد، یکی برای هر استان. برابری. کمیته عالی با چندین گروه، مانند شورای مشورتی زنان سوریه، و همچنین نمایندگان اتحادیه ها و سندیکاها، برای بحث در مورد دیدگاه ها و پیشنهادات، دیدار کرد. انور البنی، وکیل حقوق بشر سوری، همچنین پیشنهاد داد که رئیس جمهور می تواند نمایندگان مجلس محلی را برای مقابله با هرگونه تعادل از دست رفته برای گروه های به حاشیه رانده شده از کمیته های انتخابات منصوب کند. حوزه های انتخابیه. این کمیته تمایل خود را برای برگزاری انتخابات در سراسر سوریه، از جمله مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه، از جمله استان های رقه و حسکه، ابراز کرده است. اگر انتخابات در این مناطق امکان پذیر نباشد، کمیته ممکن است با مقامات و افراد سرشناس محلی برای تضمین مشارکت از طریق روش های غیرمستقیم همکاری کند. ۱۰۰ کرسی بر اساس استان ها انتخاب می شوند و هر استان به بخش هایی تقسیم می شود که به عنوان حوزه های انتخابیه عمل می کنند. محمد ولی، عضو کمیته، اظهار داشت که «هر [استان] چندین منطقه دارد و هر منطقه چندین نماینده مجلس تولید می کند». تاریخ. این کمیته تخمین زده است که روند انتخاب نمایندگان مجلس محلی ۶۰ تا ۹۰ روز طول خواهد کش
ید، که از ژوئن ۲۰۲۵ آغاز و در اوت ۲۰۲۵ پایان می یابد. انتخابات در یک روز در سراسر سوریه، که انتظار می رود در پایان اوت باشد، برگزار خواهد شد. مدت. این کمیته همچنین تخمین زده است که نمایندگان مجلس شورای ملی برای یک دوره پنج ساله خدمت خواهند کرد. با این حال، قرار است انتخابات پس از ۳۰ ماه تمدید شود، زیرا دوره مجلس خلق طبق اعلامیه قانون اساسی ۳۰ ماه تعیین شده است. این بدان معناست که اگرچه در ابتدا مأموریت کمیته به عنوان یک مأموریت بلندمدت در نظر گرفته شده بود، اما همچنان تابع چرخه قانونگذاری تعیین شده توسط چارچوب قانون اساسی است. نامزدی. به گفته رئیس کمیته، نامزدها باید: واکنش ها و تحلیل ها. انور البنی، وکیل حقوق بشر سوری و مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات حقوقی سوریه، این روند را با توجه به شرایط فعلی سوریه، گامی عملگرایانه توصیف کرده است. او فقدان زیرساخت ها و اسناد مدنی را تصدیق کرد و بر اهمیت گنجاندن جامعه مدنی و رهبری محلی در ساختارهای حکومت انتقالی تأکید کرد. البنی خاطرنشان کرد که تصمیمات این مجلس می تواند در آینده، پس از امکان برگزاری انتخابات مردمی، مورد بررسی، اصلاح یا لغو قرار گیرد.
رشید حمامی، که بیشتر با نام برادر رشید شناخته می شود (متولد ۱۹۷۱، مراکش)، مسلمان سابق مراکشی و نوکیش مسیحی است که پدرش امام بوده است. او یک آپولوژیست مسیحی و منتقد اسلام است و میزبان یک برنامه زنده هفتگی با امکان تماس تلفنی در تلویزیون الحیات است که در آن به مقایسه اسلام و مسیحیت می پردازد. زندگی نامه. رشید در مراکش و در خانواده ای مسلمان و سنتی به دنیا آمد و در دوکاله بزرگ شد. پدر او امام بود. او در ۶ سالگی یک ششم قرآن را حفظ کرد. رشید در دانشگاه حسن دوم در کازابلانکا اقتصاد و علوم کامپیوتر خواند. در سال ۱۹۹۰، در سن ۱۹ سالگی، پس از بررسی تفاوت های بین اسلام و مسیحیت، با هدف اولیه دفاع از اسلام، از اسلام به مسیحیت گروید. وقتی والدینش از تغییر دین او باخبر شدند، او را از خانه بیرون کردند و رشید با یک مبلغ مسیحی زندگی کرد، اما در نهایت مجبور به فرار از مراکش شد. او پس از اینکه متوجه شد بیش از ۸۰ میلیون عرب، گویش عربی کلاسیک قرآن را به درستی نمی فهمند، ترجمه قرآن را به گویش های محلی عربی آغاز کرد. او بر این باور بود که اگر مسلمانان بیشتری کلمات قرآن را بفهمند، این دین را ترک خواهند کرد. در سال ۲۰۰۵، او برنامه تل
ویزیونی خود را در تلویزیون الحیات آغاز کرد و به مقایسه فضایل مسیحیت نسبت به اسلام پرداخت. این برنامه ها شامل ۵۵ قسمت ضبط شده از «برداشتن حجاب» و ۵۵۵ قسمت زنده از «پرسش های جسورانه» بود که در سال ۲۰۱۸ پس از ۱۲ سال به پایان رسید. این برنامه ها به مسلمانان اجازه می داد تا تماس بگیرند و دربارهٔ مسیحیت سؤال بپرسند و همچنین شامل شهادت هایی از مسلمانان سابق بود که به مسیحیت گرویده بودند. این کانال در جهان اسلام بحث برانگیز است و در چندین کشور مسلمان ممنوع شده است. این کانال در سال ۲۰۰۳ توسط الحیات وزارتخانه ها، یک سازمان تبشیری، در قبرس تأسیس شد. در سال ۲۰۰۶، شرکای تبشیری جدیدی از جمله وزارتخانه های جویس مایر به تلویزیون الحیات پیوستند. دیدگاه ها. رشید درخواست می کند که مراکشی ها اجازه قانونی داشته باشند: در ویدیویی با عنوان «پیامی به رئیس جمهور اوباما از یک مسلمان سابق»، او تأکید می کند که اقدامات دولت اسلامی در عراق و سوریه (داعش) به دین اسلام مرتبط است، برخلاف ادعاهای مخالف، و معتقد است که تروریسم اسلامی در مدارس قرآنی و مساجد آغاز می شود: زندگی شخصی. رشید متأهل است. همسر او نیز یک مسیحی مراکشی است. آن ها سه فرزن
د دارند.
نام جنگی یک نام مستعار است که توسط کسی انتخاب می شود تا وقتی درگیر یک فعالیت خاص، به ویژه جنگیدن در جنگ است، از آن استفاده کند. در "رژیم باستانی" فرانسه، هر سرباز جدید (یا کاپیتان گروهانشان) هنگام ثبت نام در ارتش فرانسه، این نام را انتخاب می کرد. این نام های مستعار دارای یک شخصیت رسمی بودند و سلف شماره های شناسایی بودند: سربازان با نام کوچک، نام خانوادگی و "نام های مستعار جنگی" خود (مثلاً "Jean Amarault dit Lafidélité") شناسایی می شدند. این نام های مستعار معمولاً به محل تولد سرباز (مثلاً "Jean Deslandes dit Champigny"، برای سربازی که اهل شهری به نام Champigny بود) یا به یک ویژگی فیزیکی یا شخصی خاص (مثلاً "Antoine Bonnet dit Prettaboire"، برای سربازی "که آماده نوشیدن بود") مربوط می شدند. در سال ۱۷۱۶، "نام مستعار جنگی" برای هر سرباز اجباری بود. افسران "نام های مستعار جنگی را" انتخاب نمی کردند زیرا آنها را تحقیرآمیز می دانستند. در زندگی روزمره، این نام های مستعار می توانستند جایگزین نام خانوادگی واقعی شوند. "نام های مستعار جنگی" به دلایل امنیتی توسط اعضای مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم و مقاومت لهستان انتخاب می
شدند. چنین نام های مستعاری اغلب توسط سربازان نیروهای ویژه نظامی، مانند اعضای سرویس هوایی ویژه و واحدهای مشابه مبارزان مقاومت، تروریست ها و چریک ها انتخاب می شوند. این عمل هویت آنها را پنهان می کند و ممکن است خانواده هایشان را از انتقام محافظت کند. همچنین ممکن است نوعی جدایی از زندگی خانوادگی باشد. برخی از مردان معروفی که "نام های جنگی" را پذیرفتند عبارتند از: ایلیچ رامیرز سانچز (کارلوس شغال). ویلی برانت، صدراعظم آلمان غربی؛ فرمانده فرعی مارکوس، سخنگوی ارتش آزادیبخش ملی زاپاتیستا؛ و احمد الشرع (ابومحمد الجولانی)، رئیس جمهور سوریه. [ "" ] در طول مبارزه زیرزمینی لحی علیه بریتانیا در فلسطین تحت قیمومیت، فرمانده سازمان، اسحاق شامیر (که بعدها نخست وزیر اسرائیل شد)، به افتخار مایکل کالینز ایرلندی، "نام مستعار" «مایکل» را برای خود برگزید. این نام مستعار همچنین به صورت سوئدونیم (suedonim) در یک غلط املایی رایج از کلمه اصلی، به منظور حفظ ارزش تلگراف ها در جنگ جهانی اول و دوم، به کار گرفته شد. انقلابیون و رهبران مقاومت، مانند لنین، استالین، تروتسکی، گلدا مایر، فیلیپ لکلرک دو هاوتکلوک و یوسیپ بروز تیتو، اغلب پس از مبارزه
"، نام های مستعار جنگی" خود را به عنوان نام های خاص خود برگزیدند. جورجیوس گریواس، مبارز یونانی-قبرسی سازمان ملی مبارزان قبرس، "نام مستعار جنگی" دیگنیس (Διγενής) را برای خود برگزید. در لژیون خارجی فرانسه، سربازان تازه استخدام شده می توانند برای جدایی از زندگی گذشته خود، نام مستعار انتخاب کنند. مزدوران مدت هاست که از «نام های مستعار جنگی» استفاده می کنند، گاهی اوقات حتی بسته به کشور، درگیری و شرایط، از چندین هویت استفاده می کنند. [ "" ] برخی از آشناترین لقب های جنگی امروزی، کنیه هایی هستند که توسط مجاهدین دولت اسلامی و اعضای القاعده استفاده می شوند. این ها به شکل یک کنیه، چه به صورت تحت اللفظی و چه به صورت مجازی، به کار می روند. چنین نام های جنگی در آفریقا نیز استفاده شده است. بخشی از شکل گیری سربازان کودک شامل دادن چنین نام هایی به آنها بوده است. آنها همچنین توسط جنگجویان ارتش آزادی بخش خلق نامیبیا استفاده می شدند و برخی از جنگجویان این نام ها را به عنوان نام های دائمی خود حفظ کردند.
قاقم در نیوزیلند برای کنترل خرگوش های معرفی شده در این کشور معرفی شد اما اکنون تهدیدی بزرگ برای جمعیت پرندگان بومی آنجا است. بازه طبیعی قاقم محدود به بخش هایی از نیم کره شمالی است. دقیقاً قبل از اینکه انسان در نیوزیلند ساکن شود، این سرزمین بجز خفاش ها پستانداری ساکن در خشکی نداشت و پلی نزیایی ها و ساکنان اروپایی انواع مختلفی از حیوانات را به آنجا معرفی کردند. به ندرت، در ساوتلند، خز قاقم گزارش شده که سفید می شود که لباس های سلطنتی را با آن تزئین می کنند. معرفی قاقم. خرگوش توسط ساکنان اروپایی به عنوان حیوانی برای خوراک و شکار معرفی شد و در دهه ۱۸۷۰ داشت تبدیل به تهدیدی جدی برای اقتصاد نوظهور کشاورزی می شد. کشاورزان شروع به مطالبه راسویان (شامل قاقم) برای کنترل معضل خرگوش کردند. دانشمندان در نیوزیلند و بریتانیا از جمله پرنده شناس نیوزیلندی، والتر بولر، اخطارهایی در مورد خطرات قاقم برای حیات پرندگان دادند. اخطارها نادیده گرفته شدند و در دهه ۱۸۸۰ معرفی قاقم به این کشور آغاز شد. در طول شش سال، کاهش شدید جمعیت پرندگان مشاهده شد.
هارولد اِستفِن بِلَک (14 آوریل ۱۸۹۸–۱۱ دسامبر ۱۹۸۳) یک مهندس برق آمریکایی بود که با اختراع تقویت کننده با بازخورد منفی در سال ۱۹۲۷ انقلابی در زمینه الکترونیک کاربردی ایجاد کرد. از نظر برخی، اختراع او مهم ترین پیشرفت قرن بیستم در زمینه الکترونیک تلقی می شود، زیرا حوزه کاربرد گسترده ای دارد. این به این دلیل است که تمام دستگاه های الکترونیکی (لامپ های خلاء، ترانزیستورهای دوقطبی و ترانزیستورهای ماس) ذاتاً غیرخطی هستند، اما می توان آن ها را با اعمال بازخورد منفی تا حد زیادی خطی کرد. بازخورد منفی با قربانی کردن بهره برای خطسانی بالاتر (یا به عبارت دیگر، اعوجاج/مدولاسیون کوچکتر) کار می کند. با قربانی کردن بهره، تأثیر اضافی در افزایش پهنای باند تقویت کننده نیز دارد. با این حال، یک تقویت کننده با بازخورد منفی می تواند ناپایدار باشد به طوری که ممکن است نوسان کند. هنگامی که مشکل پایداری حل شد، تقویت کننده با بازخورد منفی در زمینه الکترونیک بسیار مفید است. بلک مقاله معروفی به "نام تقویت کننده هایی با بازخورد پایدارشده" در سال ۱۹۳۴ منتشر کرد. زندگی نامه. او در سال ۱۸۹۸ در لئومینستر، ماساچوست متولد شد. او برای اخذ مدرک اول
خود به مؤسسه پلی تکنیک ووستر (دبلیوپی آی) رفت. متعاقباً، در سال ۱۹۲۱ مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی برق از دبلیوپی آی دریافت کرد و سپس به وسترن الکتریک، که بازوی تولیدی اِی تی اَندتی بود، پیوست. او به آزمایشگاه های بل پیوست (۱۹۲۵)، جایی که تا زمان بازنشستگی اش (۱۹۶۳) عضو کادر فنی بود. بلک نوشتن زندگینامه خود را با عنوان موقت «قبل از پهلو گرفتن کشتی» آغاز کرد. با این حال، او در دسامبر ۱۹۸۳ در سن ۸۵ سالگی و قبل از اینکه بتواند آن را به پایان برساند، درگذشت. کار. تقویت کننده ها به ناچار غیرخطی هستند؛ بنابراین، هر بار که سیگنالی در یک شبکه مخابراتی تقویت می شود، که می تواند ده ها بار در یک مدار اتفاق بیفتد، نویز و اعوجاج اضافه می شود. بلک ابتدا تقویت کننده پیش خورد را اختراع کرد که سیگنال های ورودی و خروجی را مقایسه می کند و سپس اعوجاج را به صورت منفی تقویت کرده و دو سیگنال را با هم ترکیب می کند و مقداری از اعوجاج را حذف می کند. این طراحی تقویت کننده مشکلات مخابرات فراقاره ای را بهبود بخشید، اما حل نکرد. پس از سال ها کار، بلک تقویت کننده با بازخورد منفی را اختراع کرد که از بازخورد منفی برای کاهش بهره یک تقویت
کننده غیرخطی با بهره بالا استفاده می کند و آن را به عنوان یک تقویت کننده خطی با بهره پایین با نویز و اعوجاج بسیار کمتر عمل می کند. تقویت کننده های با بازخورد منفی به سیستم بل اجازه داد تا ازدحام خطوط را کاهش داده و شبکه راه دور خود را از طریق تلفن حامل گسترش دهد. این امر امکان طراحی سامانه های کنترل آتش دقیق را در جنگ جهانی دوم فراهم کرد و اساس تقویت کننده های عملیاتی اولیه و همچنین نوسان سازهای صوتی دقیق با فرکانس متغیر را تشکیل داد. طبق گفته بلک او الهام خود را برای اختراع تقویت کننده های با بازخورد منفی زمانی گرفت که در اوت ۱۹۲۷ با کشتی از رودخانه هادسون از نیوجرسی به نیویورک سفر می کرد. او که چیزی برای نوشتن نداشت، افکار خود را روی صفحه ای چاپ نشده از نیویورک تایمز ترسیم کرد و سپس آن را امضا و تاریخ زد. در آن زمان، دفتر مرکزی آزمایشگاه های بل به جای نیوجرسی در خیابان غربی ۴۶۳، منهتن، نیویورک سیتی قرار داشت و او در نیوجرسی زندگی می کرد، به طوری که هر روز صبح برای رفتن به محل کار از کشتی استفاده می کرد. پنجاه سال پس از اختراعش در سال ۱۹۲۷، او مقاله ای در "آی تریپل ئی اسپکتروم" در مورد پیشینه تاریخی اختراعش
منتشر کرد. او در سال ۱۹۳۴ مقاله ای کلاسیک در مورد تقویت کننده های با بازخورد منفی منتشر کرد، که دو بار در سال های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۹ در مجموعه مقالات آی تریپِل ئی تجدید چاپ شده است او در مقاله کلاسیک خود در سال ۱۹۳۴ با عنوان «تقویت کننده های با بازخورد پایدارشده»، به کار هری نایکوئیست در مورد معیار پایداری اشاره کرد، زیرا تقویت کننده های با بازخورد منفی می تواند ناپایدار و نوسانی باشد؛ بنابراین، با کمک نظریه نایکوئیست، او موفق شد تقویت کننده های با بازخورد منفی پایدار را نشان دهد که می تواند در واقعیت مورد استفاده قرار گیرد. برنارد فریدلند مقدمه ای برای چاپ مجدد ۱۹۹۹ در "پیریسیدینگ آو دِ آی تریپِل ئی" نوشت. "جیمز ئی بریتین" در سال ۱۹۹۷ دربارهٔ او نوشت. یک آگهی ترحیم در مورد بلک توسط "آی تریپِل ئی تِرَنزاَکشن آن اتوماتیک کنترل" در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. او همچنین روی مدولاسیون کد پالس کار کرد و کتابی در مورد «نظریه مدولاسیون» نوشت (ون نوسترند، ۱۹۵۳). او حق ثبت اختراعات زیادی را در اختیار داشت که مشهورترین آنها حق ثبت اختراع ایالات متحده ۲٬۱۰۲٬۶۷۱ «سامانه برگردان موج» بود که در سال ۱۹۳۷ به آزمایشگاه های بل صادر شد و شامل
تقویت کننده های با بازخورد منفی بود.
نبیل آصف قریشی (اردو: نبیل قریشی؛ ۱۳ آوریل ۱۹۸۳ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷) یک مدافع الهیات مسیحی و مبشر پاکستانی-آمریکایی است. قریشی که در خانواده ای احمدی متدین، (فرقه ای از اسلام که توسط جریان اصلی اسلام، نامسلمان شمرده می شود)، پرورش یافته بود، پس از چندین سال مباحثه با یک دوست مسیحی، در دوران دانشجویی به مسیحیت گروید.قریشی پس از دریافت دکترای پزشکی از دانشکده پزشکی ویرجینیای شرقی، مدرک کارشناسی ارشد در رشته الهیات را از دانشگاه دوک و مدرک دانشوری در رشته یهودیت و مسیحیت را از دانشگاه آکسفورد کسب کرد و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ به عنوان مدافع الهیات مسیحی با سازمان بین المللی راوی زکریا (RZIM) همکاری کرد. در اوت ۲۰۱۶، قریشی اعلام کرد که به سرطان معده مرحله چهارم مبتلا شده است. او پس از یک سال درمان، در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷ درگذشت. زندگی نامه. قریشی در سن دیگو، کالیفرنیا، از والدینی احمدی پاکستانی که به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند، متولد شد. پدرش در طول دوران کودکی قریشی در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد و پیش از بازنشستگی، به درجه ناوبان فرماندهی رسید. قریشی خانه دوران کودکی خود را با کلماتی مثبت توصیف کرد و گفت که وا
لدینش «عشق به دیگران و عشق به میهن را الگو قرار دادند.» در سال ۲۰۰۱، قریشی در دانشگاه اولد دومینیون در ویرجینیا تحصیل کرد و به عنوان رئیس انجمن افتخار پیش پزشکی فعالیت می کرد. او همچنین به مطالعه دفاعیات اسلامی می پرداخت و با مسیحیان وارد بحث های مذهبی می شد. پس از یکی از این بحث ها با یک مسیحی در دانشگاه اولد دومینیون به نام دیوید وود، این دو با هم دوست شدند و سال ها به بحث دربارهٔ ادعاهای تاریخی مسیحیت و اسلام پرداختند. به گفته قریشی، وود او را تشویق کرد تا مسیحیت و اسلام را با دیدگاهی یکسان و عینی بررسی کند. قریشی روایت می کند که از ایمان و جامعه احمدی خود راضی بود و نمی خواست آن را ترک کند، اما در نهایت پس از سال ها گفتگو با وود، به مسیحیت گروید. او گرویدنش را «دردناک ترین کاری که تا به حال انجام داده بود» توصیف کرد، زیرا پس از آن بیشتر دوستی ها و روابط خود را با مسلمانان دیگر از دست داد. قریشی با میشل ازدواج کرد. این زوج یک دختر به نام آیه داشتند که در اوت ۲۰۱۵ به دنیا آمد و نامش از یک شهید مسیحی گرفته شده بود. تحصیلات و حرفه. قریشی داستان گرویدن شخصی خود را در اولین کتابش با عنوان "در جستجوی الله، یافتن
یسوع" شرح داد که به پرفروش ترین کتاب نیویورک تایمز تبدیل شد و برای اولین بار در تاریخ جوایز، جایزه کتاب مسیحی را در هر دو بخش "بهترین نویسنده جدید" و "بهترین کتاب غیرداستانی سال ۲۰۱۵" دریافت کرد. پس از آن، مجله مسیحیت امروز در داستان روی جلد خود در ژوئیه ۲۰۱۴، قریشی را به عنوان یکی از "۳۳ نفر زیر ۳۳ سال" در میان رهبران مذهبی نوظهور معرفی کرد. قریشی پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه اولد دومینیون، در دانشکده پزشکی ویرجینیای شرقی تحصیل کرد. پس از دریافت دکترای پزشکی (MD) از آنجا، قریشی تصمیم گرفت زندگی خود را وقف مطالعه و موعظه انجیل مسیحی کند و به عنوان سخنران برای سازمان بین المللی راوی زکریا مشغول به کار شد. او پس از آن مدرک کارشناسی ارشد در دفاعیات الهیاتی از دانشگاه بیولا و در الهیات از دانشگاه دوک را تکمیل کرد. او مدرک MPhil در یهودیت و مسیحیت را در دانشگاه آکسفورد کسب کرد و در زمان مرگش در سال ۲۰۱۷، مشغول تکمیل مدرک DPhil در مطالعات عهد جدید در دانشگاه آکسفورد بود. قریشی برای دانشجویان بیش از صد دانشگاه از جمله دانشگاه آکسفورد، دانشگاه کلمبیا، دارتموث کالج، دانشگاه کرنل، دانشگاه بیولا، دانشگاه جانز هاپکینز