Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لاند مهاجرت نمود و در آن مکان نقشی در افزایش سرمایه کسب و کار یکپارچه آن داشت. بعد از یک دوره ۴ ساله به نام مدیر قسمت های شرکتی مسی فرگوسن، ایگان در سال ۱۹۸۰ به نام رئیس جگوار کارز منتخب گردید و کاری را که یک کسب وکار سخت بود تغییر نمود. یک خودروساز که با بسته گردیدن رو در رو بود، ۱۰ سال بعد به قیمت ۱٫۶ میلیارد پوند به فورد فروخته گردید، در آن هنگام ایگان به جایگاه مدیر اجرایی بی ای ای رفت. ایگان بعد از آن چندین نقش تجاری غیر اجرایی را عهده دار بود و از سال ۲۰۰۲تا ۲۰۰۴ به عنوان رئیس سی بی آی کار نمود، هنگامی که که مسئولیت شرکت آب میدلندز سورن ترنت را عهده دار بود. ایگان تا به امروزی مسئول باشگاه رانندگان جگوار می باشد، تنها باشگاه مسئولان جگوار که به شکل رسمی توسط سر ویلیام لیونز و خودروهای جگوار تحریم گردیده شده.
مطالعات زیست محیطی ، یک رشته دانشگاهی میان رشته ای است که به طور سیستماتیک به مطالعه برهم کنش انسان با محیط می پردازد. مطالعات محیطی اصول علوم فیزیکی، بازرگانی/اقتصاد، علوم انسانی و علوم اجتماعی را برای پرداختن به مسائل پیچیده زیست محیطی معاصر به هم متصل می کند. این یک زمینه مطالعاتی گسترده ای است که شامل محیط طبیعی، محیط انسانی و رابطه بین آنها می شود. این رشته شامل مطالعه در اصول اولیه بوم شناسی و علوم محیطی و همچنین موضوعات مرتبط مانند اخلاق، جغرافیا، مردم شناسی، سیاست، آموزش، سیاست، برنامه ریزی شهری، حقوق، اقتصاد، فلسفه، جامعه شناسی و عدالت اجتماعی، برنامه ریزی، کنترل آلودگی و مدیریت منابع طبیعی است. برنامه های تحصیلی بسیاری از محیط زیست وجود دارد، از جمله مدرک کارشناسی ارشد و کارشناسی. برنامه های درجه مطالعات زیست محیطی طیف گسترده ای از مهارت ها و ابزارهای تحلیلی مورد نیاز برای رویارویی با مسائل زیست محیطی جهان را فراهم می کند. دانش آموزان در مطالعات محیطی ابزارهای فکری و روش شناختی را برای درک و رسیدگی به مسائل زیست محیطی حیاتی زمان ما و تأثیر افراد، جامعه و سیاره به دست می آورند. هدف اصلی آموزش محیط زی
ست این است که تفکر و نگرش طرفدار محیط زیست را در همه افراد جامعه ایجاد کند. این به ایجاد اخلاق زیست محیطی و افزایش آگاهی مردم دربارهٔ اهمیت حفاظت از محیط زیست و تنوع زیستی کمک می کند. مراحل ارزیابی پیامدهای محیط زیست. مراحل ارزیابی پیامدهای (اثرات) زیست محیطی مشتمل بر مراحل زیر است: منابع. شریعت، سید محمود و منوری، سید مسعود، ۱۳۷۵، مقدمه ای بر ارزیابی اثرات زیست محیطی، تهران ، انتشارات سازمان حفاظت محیط زیست، چاپ اول
هانوماناسانا () یا حالت میمون یک آسانای نشسته در و یوگا مدرن به عنوان ورزش است. ریشه شناسی. این نام از کلمات سانسکریت "Hanuman" (یک موجود الهی در هندوئیسم که شبیه میمون است) و "asana" (حالت بدن) گرفته شده است. این وضعیت به یاد جهش عظیم هانومان برای رسیدن به لانکا از سرزمین اصلی هند است. این حالت در متون هاتا یوگا قرون وسطایی توصیف نشده است. در قرن بیستم در سنت های متنوع یوگا مطرح می شود. شرح. هانوماناسانا یک حالت پیشرفته است. یک پا را به جلو و دیگری را مستقیم به عقب کشیده و بازوها بالای سر کشیده شوند و کف دست ها به هم متصل شوند.
برنامه ریزی زیست محیطی ، فرایند آسان سازی تصمیم گیری برای انجام توسعه سرزمین با در نظر گرفتن عوامل محیطی طبیعی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حاکمیتی است و چارچوبی جامع برای دستیابی به نتایج پایدار فراهم می کند. هدف اصلی برنامه ریزی زیست محیطی ایجاد جوامع پایدار است که هدف آنها حفظ و حفاظت از زمین های توسعه نیافته است. برخی عناصر اصلی در برنامه ریزی زیست محیطی: ارزیابی های برنامه ریزی زیست محیطی شامل حوزه هایی مانند کاربری زمین، اقتصادی-اجتماعی، حمل ونقل، ویژگی های اقتصادی و مسکن، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، تالاب ها، زیستگاه گونه های در خطر انقراض، آسیب پذیری مناطق سیل خیز، فرسایش مناطق ساحلی و مطالعات بصری و غیره است. و از آن به عنوان یک ارزیابی برنامه ریزی محیطی یکپارچه یاد می شود. این توانایی تجزیه و تحلیل مسائل زیست محیطی است که تصمیم گیری حیاتی را آسان می سازد.
سیاست های زیست محیطی ، هم سیاست دربارهٔ محیط زیست (همچنین به سیاست گذاری زیست محیطی مراجعه کنید) و هم یک رشته تحصیلی دانشگاهی متمرکز بر سه مؤلفه اصلی را تعیین می کند:
دریاچه نمک هرابرجان یا کفه نمک هرابرجان یک دریاچه شور فصلی در کویر مرکزی ایران است. که بر اساس تقسیمات کشوری، این دریاچه در استان یزد، شهرستان مروست، دهستان هرابرجان و روستای هرابرجان قرار گرفته است. این دریاچه در شمال جغرافیایی هرابرجان قرار دارد که از دو راه روستای ترکان و روستای حسین آباد قابل تردد است.
حسابداری زیست محیطی ، زیرمجموعه ای از حسابداری است که هدف آن ترکیب اطلاعات اقتصادی و زیست محیطی است. می توان آن را در سطح شرکت یا در سطح یک اقتصاد ملی از طریق سیستم حسابداری یکپارچه زیست محیطی و اقتصادی، یا یک سیستم ماهواره ای برای حسابداری کشورها انجام داد. (از جمله، حسابداری ملی برآورد تولید ناخالص داخلی را تولید می کند. در غیر این صورت، به عنوان GDP شناخته می شود).
مسائل زیست محیطی، مشکلات زیست محیطی یا معضلات زیست محیطی پیامدهای فعالیت انسان بر محیط زیست بیوفیزیکی است که بیشتر آنها اثرات زیان باری هستند که سبب تخریب محیط زیست می شوند. حفاظت از محیط زیست عملی برای حفاظت از محیط زیست طبیعی در سطوح فردی، سازمانی یا دولتی به سود محیط زیست و انسان است. محیط گرایی، یک جنبش اجتماعی و زیست محیطی، به مسائل زیست محیطی از طریق حمایت، آموزش قانون گذاری و کنشگری می پردازد. مسائل زیست محیطی اثرات فعالیت انسان بر محیط زیست بیوفیزیکی است که بیشتر آنها اثرات مضری هستند که باعث تخریب محیط زیست می شوند. حفاظت از محیط زیست عملی برای حفاظت از محیط زیست طبیعی در سطوح فردی، سازمانی یا دولتی به سود محیط زیست و انسان است. محیطگرایی، یک جنبش اجتماعی و زیست محیطی، به مسائل زیست محیطی از طریق حمایت، آموزش قانون گذاری و فعالیت می پردازد. انواع. انواع مسائل زیست محیطی درحال حاضر می تواند شامل تغییرات آب و هوا، آلودگی، تخریب محیط زیست و تهی سازی منابع طبیعی باشد. جنبش حفاظت از محیط زیست اساساً گونه های در خطر انقراض، مناطق طبیعی با ارزش اکولوژیکی یا بوم شناسانه، غذاهای اصلاح شده ژنتیکی و گرم شدن کره
زمین را لابی می کند. سازمان ملل متحد نیز چارچوب ها و مسائل بین المللی محیط زیست برای سه موضوع کلیدی تغییرات آب و هوا، آلودگی و از دست دادن تنوع زیستی را به عنوان «بحران های سه گانه زمین» کدگذاری کرده است. تخریب. تخریب محیط زیست از طریق تهی سازی منابعی مانند آب، هوا و خاک ویا تخریب اکوسیستم ها، نابودی زیستگاه، انقراض حیات وحش، و آلودگی یعنی هرگونه تغییر یا اختلال در محیط که برای حیات ارگانیک مضر یا نامطلوب تلقی شود تعریف می شود. فرایند تخریب محیط زیست، تأثیر مسائل زیست محیطی را تشدید می کند و اثرات ماندگاری بر محیط باقی می گذارد. تخریب محیط زیست یکی از ده تهدیدی است که به طور رسمی توسط هیئت بلندپایه تهدیدها، چالش ها و تغییر سازمان ملل متحد نسبت به آن هشدار داده شده است. استراتژی بین المللی سازمان ملل برای کاهش بلایا، تخریب محیط زیست را «کاهش ظرفیت محیط زیست برای برآوردن اهداف و نیازهای اجتماعی و اکولوژیکی» تعریف می کند. تخریب محیط زیست انواع مختلفی دارد. مانند از بین رفتن زیستگاه های طبیعی و منابع طبیعی یا جنگل زدایی که به راحتی قابل مشاهده است. یا از طریق عوامل غیر مستقیم مانند ایجاد آلودگی پلاستیک به مرور ز
مان یا تجمع گازهای گلخانه ای که باعث ایجاد نقطه های عطف سامانه اقلیمی می شود. تلاش برای مقابله با این مشکل حفاظت از محیط زیست و مدیریت منبع زیست محیطی محسوب می شود. یکی از عوامل تخریب محیط زیست سوء مدیریت محیط زیست است. سوء مدیریت محیط زیست موضوعی که همچنین می تواند منجر به درگیری های زیست محیطی بشود که مردم آنها را در اعتراض به کسانی سازماندهی می کنند که عامل بد مدیریت کردن محیط زیست هستند.
برنامه ریزی مکانی دریایی ، فرآیندی است که چندین کاربر از اقیانوس - از جمله انرژی، صنعت، دولت، حفاظت و تفریح - را برای تصمیم گیری آگاهانه و هماهنگ دربارهٔ شیوهٔ استفاده پایدار از منابع دریایی گرد هم می آورد. برنامه ریزی مکانی دریایی به طور کلی از نقشه ها برای ایجاد تصویر جامع تری از یک منطقه دریایی استفاده می کند - شناسایی مکان و شیوهٔ استفاده از یک منطقه اقیانوسی و منابع طبیعی و زیستگاهی که وجود دارد. این شبیه به آمایش سرزمین یا برنامه ریزی کاربری سرزمین است، اما برای آب های دریایی.
ایستادن روی دستها در وضعیت معکوس عمودی ثابت با تعادل. دست ها و پاها کاملاً کشیده هستند، دست ها تقریباً به اندازه عرض شانه از هم فاصله دارند و پاها در کنار هم قرار دارند. انواع مختلفی از این وضعیت وجود دارد، که همه آنها نیاز به تعادل و قدرت بالاتنه کافی دارد. قدرت. این وضعیت از نظر نیاز به عضلانی بودن و قدرت مفاصل، سخت تلقی می شود. حرکات پایه دستی که مستلزم قدرت بسیار بالایی هستند شامل پایه پرس و فشار دادن پایه دستی است. انواع فعالیت ها. این حرکت در بسیاری از فعالیت های ورزشی از جمله رقص آکرو، سیرک، یوگا، کالیستنیک و ژیمناستیک انجام می شود. ژیمناستیک. دو سبک این وضعیت در ژیمناستیک مدرن وجود دارد: "پشت خمیده و پشت" "صاف". ویژگی های این وضعیت در ژیمناستیک:
شهرداری ال هاتیلو () یک بخش اداری از ایالت میراندا، ونزوئلا می باشد. این شهر به همراه باروتا، چاکائو، لیبرتادور و سوکره یکی از پنج شهرداری کاراکاس، پایتخت ونزوئلا می باشد. ال هاتیلو در شمال غربی ایالت میراندا قرار گرفته و همچنین نسبت به شهر کاراکاس در موقعیت جنوب شرقی کاراکاس قرار دارد. مقر حکومت شهری شهر ال هاتیلو است که در سال ۱۷۸۴ توسط دون بالتاسار دلئون، که نقش پر رنگی در پیشرفت منطقه داشت، تأسیس شد. البته منشأ این شهر برمی گردد به دوران استعمار اسپانیا و شهرداری تا سال ۱۹۹۱ تأسیس نشد. در سال ۲۰۰۰ - بعد از اینکه قانون اساسی جدید در ونزوئلا به تصویب رسید - بعضی از وظایف شهرداری به دفتر شهردار تلفیقی به نام شهردار آلکالدیا محول گردید که بر چهار شهرداری دیگر کاراکاس نیز اختیاراتی دارد. در شهر ال هاتیلو هنوز بعضی از ساختمان ها معماری های استعماری خود را دارد، از جمله یک کلیسای محلی قرن هجدهم و یک کلیسای ارتدکس رومانیایی منحصر به فرد. شهرداری همچنین دارای فرهنگ هنری غنی است، با حداقل دو جشنواره مهم موسیقی که سالانه جشن گرفته می شود و جشن های تعطیلات متعددی که میراث ال هاتیلو را منعکس می کند. فرهنگ، دمای مطبوع،
چشم انداز روستایی و خوراک‎شناسی شهرداری، آن را به مکانی مورد توجه بازدیدکنندگان شهر و مکانی مطلوب برای زندگی تبدیل کرده است. شهرداری با توجه به ظرفیت های گردشگری توانسته است درآمد مناسبی از این طریق کسب کند، فعالیتی که توسط دولت در حال پیگیری و ترویج است. اگرچه مناطق تجاری با شتاب بالایی در حال رشد هستند، اما همچنان در مناطق روستایی، کشاورزی به عنوان پایه ای از اقتصاد در بخش جنوبی ال هاتیلو باقی مانده است. بخش تجاری اغلب توسعه نیافته باقی مانده است و باعث جابجایی شدید کارکنان در داخل و خارج شهرداری گردیده است - مشکلی که زیرساخت های حمل و نقل ال هاتیلو را بسیار درگیر خود کرده و باعث شلوغی آن شده است. تاریخ. در قرن شانزدهم، زمانی که استعمار اسپانیایی ها در این منطقه آغاز شد، ال هاتیلو توسط ماریچ ها، مردمی بومی که احتمالاً با کالینا (کاریب ها) مرتبط بودند، سکونت داشتند. کاسیک تاماناکو رهبر این قبایل بود که به دلیل مقاومت در برابر استعمار اسپانیا شناخته می شد. با توسعه استعمار، ساکنان بومی کشته شدند. به دستور بنیان گذار کاراکاس دیگو د لوسادا، تاماناکو نیز به قتل رسید. در سال ۱۷۵۲، دون بالتاسار د لئون گارسیا از ک
ادیز، اسپانیا به ال هاتیلو آمد، در حالی که به تازگی دوران زندان خود را در "لا کاراکا"، اسپانیا به پایان رسانده بود، به دلیل مخالفت (با پدرش) با قوانین انحصاری شرکت گیپوسکوآنا، که مسئول آن بود. حفظ تجارت انحصاری بین اسپانیا و ونزوئلا. دون بالتاسار شهر ال هاتیلو را تأسیس کرد و تلاش بسیاری در جهت بهبود و پیشرفت ابتدایی آن کرد. دون بالتاسار برای ایجاد ال هاتیلو به عنوان یک جامعه قوی، متحد و مستقل تمرکز کرد، مقصود او این بود که شهری ایجاد کند به عنوان ناحیه ای متمایز از باروتا، که ال هاتیلو به آن وابسته بود. او این کار را در ۱۲ ژوئن ۱۷۸۴ انجام داد، زمانی که فرماندار و اسقف توافق کردند که ال هاتیلو را خودمختار و تحت هدایت دون بالتاسار، در مقابل ۱۸۰ خانواده قناری از نوادگان اعلام کنند. معمولاً این تاریخ را به عنوان تاریخ تأسیس شهر ال هاتیلو در نظر می گیرند. در همان سال، دون بالتاسار و برادر شوهرش املاک خود را به شهر اهدا کردند و یک مهندس در برنامه ریزی شهری، که شامل خیابان های شبکه ای و کلیسای محلی بود، کمک کرد. این کلیسا برای احترام به سانتا روزالیا د پالرمو ساخته شد که بالتاسار معتقد بود او را از طاعونی که پدرش را
در زندان کشته بود نجات داده است. در سال ۱۸۰۳، در سن ۷۹ سالگی، دون بالتاسار به طور غیرمنتظره ای در یک تصادف اسب کشته شد. در سال ۱۸۰۹، صاحبخانه و سرهنگ دوم مانوئل اسکالونا به جدایی ال هاتیلو از پتار، یکی دیگر از حومه های کاراکاس دست یافتند و آن را به عنوان جانشین دادگستری متفاوت تبدیل کردند - نوعی تقسیم اداری در آن زمان. در ۱۹ آوریل ۱۸۱۰، اسکالونا شهر را به جنبش استقلال تحت رهبری سیمون بولیوار ملحق کرد و به یکی دیگر از افراد مهم در تاریخ شهرداری تبدیل شد. آنا فرانسیسکا پرز گارسیا، همسر دون بالتاسار، زنی قابل توجه در ال هاتیلو بود که از کودکان جامعه، سالمندان و شهروندان بیمار مراقبت می کرد. او پس از زلزله ۱۸۱۲ مبلغ قابل توجهی را برای ساخت بیمارستانی در پتار اهدا کرد. این بیمارستان در حال حاضر به عنوان بیمارستان پرز د لئون د پتار شناخته می شود. یکی از جاه طلبانه ترین پروژه های شهرسازی در ال هاتیلو از زمان تأسیس آن محله ای به نام لا لاگونیتا بود. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، La Lagunita SA یک منطقه مسکونی «عملکردی، آینده نگرانه و راحت» ساخت. برای تشویق مردم به اسکان در منطقه، هر بسته شامل عضویت در کلوپ کشور لاگونیتا بود ک
ه به طور رسمی در سال ۱۹۶۴ افتتاح شد. طراح منظر برزیلی، روبرتو برل مارکس، در این پروژه مشارکت داشت، که در زمینی به مساحت ۴٫۳ میلیون متر مربع ساخته شد که زمانی متعلق به رئیس جمهور سابق ونزوئلا، الازار لوپز کنتراس بود. لا لاگونیتا از آن زمان به محله ای ثروتمند در ال هاتیلو تبدیل شده است. اگرچه ال هاتیلو از سال ۱۸۰۹ از پتار مستقل بود، اما بعداً بخشی از شهرداری سوکره شد، جایی که پتاره در آن قرار دارد. در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۱، مجلس قانونگذاری میراندا به ال هاتیلو خودمختاری کامل داد و آن را به شهرداری مستقل تبدیل کرد. این تصمیم در روزنامه رسمی در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۲ صادر شد. در سال ۱۹۹۳ مرسدس هرناندز د سیلوا به عنوان اولین شهردار ال هاتیلو انتخاب شد. از سال ۲۰۰۰، شهردار آلکالدیا برخی از وظایف شهرداری را مدیریت می کند. جغرافیا. شهرداری ال هاتیلو در منطقه جنوب شرقی شهر کاراکاس و در گوشه شمال غربی ایالت میراندا قرار دارد. این یکی از ۲۱ شهرداری این ایالت است. ال هاتیلو همچنین در حوزه قضایی شهردار آلکالدیا است که بر سه شهرداری مجاور میراندا و شهرداری لیبرتادور در ناحیه پایتخت قدرت دارد. این پنج شهرداری شهر کاراکاس را تشکیل می دهند.
ال هاتیلو دارای مساحت زمین - سومین شهرداری بزرگ پایتخت. مرز طبیعی جنوبی شهرداری محدوده تورگوا است که از شرق به غرب را در بر می گیرد و ال هاتیلو را از شهرداری های باروتا و پاز کاستیو جدا می کند. به موازات تورگوا در شمال، رشته کوه سابانتا قرار دارد. جریان Prepo بین دو محدوده اجرا می شود. در شمال رشته کوه سابانتا، جریان پرپو به رودخانه توسماره می ریزد که به رودخانه گوایر ختم می شود. جریان لا گوایریتا به گوایر در شمال شرقی ال هاتیلو می ریزد. رودخانه گوایر حد شرقی شهرداری است که آن را از سوکره و پاز کاستیلو در بخش جنوب شرقی ال هاتیلو جدا می کند. لا گوایریتا به عنوان مرز شمالی بین ال هاتیلو و شهرداری های باروتا و سوکره عمل می کند. با محدود کردن باروتا از غرب، مرزهای شهرداری از قله های ال ولکان، پاریاگوان، لا ماتا و دیگر قله ها می آیند تا زمانی که به محدوده تورگوا در جنوب شرقی ال هاتیلو برسند. بلندترین قله در ال هاتیلو پیکاچو د ال ولکان (به اسپانیایی به معنای "قله آتشفشان") با ۱۴۹۰ ارتفاع است. متر (4888 ft) بالاتر از سطح دریا، از آنجا که آنتن های رادیویی، تلویزیونی و مخابراتی به کاراکاس سرویس می دهند. علیرغم نامش،
این کوه تاریخچه آتشفشانی ثبت شده ای نداشته است. از دیگر کوه های مهم ال هاتیلو می توان به گاویلان با ، توپو د ال پائوجی در و توپو د پیراس پینتاداس در . محیط. ال هاتیلو، در ارتفاعی بالاتر از شهرداری های همسایه کاراکاس، هوای کمی خنک تر از مرکز شهر کاراکاس دارد. میانگین دما بین ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد (۷۰ تا ۷۵) است درجه فارنهایت). در بالاترین ارتفاع، دما می تواند تا ۱۸ کاهش یابد درجه سانتی گراد (۶۴ درجه فارنهایت) و جو ممکن است دارای مه ثابت باشد. میانگین بارندگی ۹۹۷٫۳ است میلی متر در سال (۳۹ اینچ)؛ مقادیر سالانه می تواند از ۸۰۰ تا ۱۵۰۰ متغیر باشد میلی متر (۳۲ تا ۵۹ که در). میانگین شاخص رطوبت ۷۵٪ است. مانند بقیه مناطق ونزوئلا، فصل بارانی از ماه می تا نوامبر است، در حالی که همه ماه های دیگر فصل خشک در نظر گرفته می شوند. بادها بادهای تجاری شمالی هستند. پوشش گیاهی بیشتر ال هاتیلو که در نزدیکی توده های آبی متمرکز است، جنگل های انبوهی است که حدود ۳۰ درصد از سطح را اشغال می کند. گیاهان کوچکتر مانند درختچه ها حدود ۹ درصد و گیاهان نیز درصد مشابهی را اشغال می کنند. در سال ۱۹۷۲، جنگل های ال هاتیلو به عنوان منطقه حفاظت شده
منطقه شهری کاراکاس اعلام شد. این شهرداری دارای طیف گسترده ای از گونه های پرنده است که بیش از دویست گونه ثبت شده از جمله گنجشک، عقاب، شاهین و جغد ثبت شده است. پرنده نگری در این منطقه توسط مقامات میراندا ترویج می شود که از حفاظت از این گونه ها نیز حمایت کرده اند. جمعیت شناسی. در قرن شانزدهم، ماریچ های بومی توسط کاوشگران کشته شدند. هنگامی که توسعه ال هاتیلو آغاز شد، اسپانیایی هایی از جزایر قناری در این منطقه ساکن شدند. خانواده هایی از مادیرا، پرتغال نیز به ال هاتیلو مهاجرت کردند و عمدتاً در محله La Unión در کشاورزی کار کردند. تا سال ۲۰۰۱، ۸۶ درصد از ساکنان ال هاتیلو در ونزوئلا به دنیا آمدند. بزرگ ترین گروهی که در ونزوئلا به دنیا نیامده اند از کلمبیا با ۴٫۲ درصد جمعیت، پس از آن اسپانیا با ۲٫۰ درصد، ایتالیا با ۱٫۰ درصد، ایالات متحده با ۱٫۰ درصد و پرتغال با ۰٫۸ درصد هستند. در سرشماری مؤسسه ملی آمار در سال ۲۰۰۱، شهرداری ال هاتیلو دارای ۵۴۲۲۵ سکنه بود، اما جمعیت شناسی نشان می دهد که جمعیت به سرعت در حال افزایش است. با افزایش تدریجی جمعیتی، جمعیت ال هاتیلو دیگر منحصر به هیچ گروه قومی خاصی نیست. در سال ۲۰۰۱، ۹۹۷ تولد د
ر ال هاتیلو، معادل ۱۸٫۴ تولد در هر هزار شهروند وجود داشت. نرخ مرگ و میر در همان سال ۲٫۹ در هر هزار شهروند بود. داده های ۲۰۰۱ نشان می دهد که به طور متوسط ۲۱٫۳ سال از عمر بالقوه از دست رفته است. علت اصلی مرگ بر اساس داده های سال ۱۹۹۹ سرطان و پس از آن بیماری قلبی و قتل بوده است. داده های سال ۲۰۰۰ نشان می دهد که بزرگ ترین گروه سنی ۱۵ تا ۱۹ ساله هستند که ۹٫۵ درصد از جمعیت ال هاتیلو را تشکیل می دهند. به ازای هر ۱۰۰ زن ۹۴٫۲ مرد وجود دارد. نرخ بیکاری در سال ۲۰۰۱ ۶٫۱ درصد بود که چهارمین پایین ترین رتبه را در بین ۲۱ شهرداری در میراندا به خود اختصاص داد. تا سال ۲۰۰۱، ۱۸۸۷۸ خانه در ال هاتیلو وجود داشت که از این تعداد ۱۳۵۴۵ خانه اشغال شده بود. خانه های باقی مانده یا خالی از سکنه بودند، گهگاه مورد استفاده قرار می گرفتند، در حال ساخت بودند، یا برای فروش بودند. به طور متوسط هر خانواده چهار نفر را تشکیل می دادند. از نظر ثروت، ۷۴٫۷ درصد جمعیت بالای سطح فقر، ۲۱٫۵ درصد فقیر و ۳٫۸ درصد بسیار فقیر بودند. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، هر خانوار در شهرداری به طور متوسط ۱۳۱۶۹۰۶ بولیوار ونزوئلا (۱۳۱۶٫۹۰۶ بولیوار fuertes) در ماه دریافت می
کرد که برابر با ۱۸۳۲ دلار آمریکا در آن زمان یا ۲۱۹۸۴ دلار آمریکا در سال بود. محله ها. اگرچه هیچ محدودیت مشخصی برای محله های ال هاتیلو وجود ندارد، وب سایت دولتی شهرداری را به شهری و روستایی تقسیم می کند. محله های شهری که در منطقه شمالی شهرداری متمرکز شده اند عبارتند از ال هاتیلو تاون، ال کالواریو، لا لاگونیتا، آلتو هاتیلو، لا بویرا، لاس ماریا، اوریپوتو، لوس پوملو، لوس نارانخوس، لوس ژرانیوس، لا کابانیا، سرو ورد، لیانو. ورد، کولیناس، ویستا ال واله، لوس اولیووس و ال سیگارال. محلات روستایی شهرداری در جنوب ال هاتیلو واقع شده است. اینها لایونیون، کورالیتو، تورگوا، لا هویادیتا، سابانتا، لا ماتا، کایکاگوانا و آلتوس د هالکون هستند. اقتصاد. اقتصاد شهرداری ال هاتیلو از سه بخش تشکیل شده است: بخش تجاری که همراه با افزایش جمعیت در حال رشد بوده است و عمدتاً توسط مراکز خرید و فروشگاه های خرده فروشی در اطراف مناطق شهری که اکثر آنها صنایع دستی معمولی کشور را به فروش می رسانند، نشان داده می شود. کشاورزی، در نیمه جنوبی شهرداری و از زمان تأسیس ال هاتیلو موجود است. و گردشگری، که به میزان قابل توجهی به درآمد ال هاتیلو کمک می کند و ت
وسط دولت ترویج می شود. ال هاتیلو یک مقصد بازدید روزانه در دسترس برای مردم کاراکاس است. شهرداری فقط است جنوب شرقی مرکز شهر کاراکاس، اما در کوه هایی که از دره پرازدحام کاراکاس خارج شده اند. بنابراین، توسعه بر گردشگری روزانه متمرکز شده است. میدان مرکزی شهر - پلازا بولیوار - و محیط اطراف آن به خوبی نگهداری می شود، و دولت شهرداری سفرهای اتوبوسی را در اطراف خیابان های باریک برای تماشای معماری استعماری شهر ارائه می دهد. سوغاتی ها و محصولات دست ساز خریدهای محبوبی هستند که در مغازه های صنعتگران محلی ارائه می شوند و رستوران های متعددی نیز وجود دارد. حداقل سه مرکز فرهنگی در شهرداری وجود دارد که گردشگران و ساکنان را به جشنواره های موسیقی و نمایشگاه های هنری جذب می کند. برای حمایت از افزایش جمعیت، مراکز خرید متعددی در شهرداری ساخته شده است. محله هایی مانند لا لاگونیتا، لوس نارانخوس و شهر ال هاتیلو اکنون دارای مراکز خرید در مقیاس بزرگ با سالن های سینمای چندگانه هستند. از دهه ۱۹۸۰، خانه های معمولی قدیمی تر شهر ال هاتیلو با حفظ معماری استعماری خود به فروشگاه ها و رستوران ها تبدیل شده اند. فرصت های شغلی در ال هاتیلو - یک جامع
ه اتاق خواب در کاراکاس - کاهش می یابد. مشاغل در شهرداری تقریباً کاملاً تجاری هستند و اقتصاد در جهات دیگر گسترش نیافته است. توسعه نیافتگی فضای اداری ناشی از کمبود زمین برای ساخت و سازهای اداری در مقیاس بزرگ است که مکان یابی دفاتر یا مشاغل بزرگ در منطقه را هزینه برمی کند. کسانی که به دنبال استخدام در دفاتر یا مشاغل بزرگتر هستند، باید به بیرون از ال هاتیلو نگاه کنند، که به ترافیک زیاد به، از و در ال هاتیلو کمک می کند. قانون و حکومت. قانون ونزوئلا تصریح می کند که دولت های شهری چهار وظیفه اصلی دارند: اجرایی، قانون گذاری، کنترل کننده و برنامه ریزی. وظیفه اجرایی توسط شهردار که نمایندگی اداره شهرداری را بر عهده دارد اداره می شود. قوه مقننه توسط شورای شهر، مرکب از هفت عضو شورا که وظیفه رسیدگی به احکام جدید و قوانین محلی را بر عهده دارند، نمایندگی می شود. وظایف کنترل کننده توسط دفتر کنترل شهرداری که بر حسابداری نظارت می کند، مدیریت می شود. در نهایت، برنامه ریزی توسط شورای برنامه ریزی عمومی محلی که پروژه های عمرانی شهرداری را مدیریت می کند، نمایندگی می شود. ال هاتیلو تا سال ۲۰۱۴ پنج شهردار داشته است. مرسدس هرناندز د سیل
وا اولین شهردار شهرداری بود که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ خدمت کرد. پس از او، فلورا آرانگوئن از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ شهردار بود. در همان سال، آلفردو کاتالان به عنوان شهردار انتخاب شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره انتخاب شد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸ میریام دو ناسیمنتو به عنوان شهردار انتخاب شد. او تا سال ۲۰۱۳ در این سمت خدمت کرد، زمانی که دیوید اسمولانسکی به عنوان شهردار جانشین او شد. رئیس شورای شهرداری در سال ۲۰۰۷ لئاندرو پریرا است که توسط حزب سیاسی عدالت اول حمایت می شود. همه اعضای شورا به جز یکی از احزاب سیاسی مخالف دولت رئیس جمهور هوگو چاوز هستند. همچنین یک کمیسیون قانونگذاری وجود دارد که در سال ۲۰۰۷ توسط سالوادور پیرونه، عضو شورای شهر ریاست می شود. وظیفه این کمیسیون کمک به شهرداری در امور حقوقی مانند ایجاد قوانین و مصوبات جدید است. در ۸ مارس ۲۰۰۰ - سال پس از معرفی قانون اساسی جدید در ونزوئلا - مقرر شد منطقه متروپولیتن کاراکاس ایجاد شود و برخی از اختیارات شهرداری ال هاتیلو به "شهردار آلکالدیا" واگذار شود. همچنین بر شهرداری های باروتا، لیبرتادور، سوکره و چاکائو اداره می شود. هر یک از این پنج شهرداری به بخش هایی تقسیم می شوند. ال هاتی
لو تنها یکی دارد، محله سانتا روزالیا د پالرمو، که گاهی به آن محله سانتا روزالیا د ال هاتیلو یا به سادگی کلیسای ال هاتیلو می گویند. در دسامبر ۲۰۰۶، چاوز به عنوان بخشی از اصلاح قانون اساسی، سازماندهی مجدد قدرت های شهرداری را پیشنهاد کرد. چاوز بار دیگر در مراسم تحلیف ریاست جمهوری خود در ژانویه ۲۰۰۷ به برنامه های اصلاحی خود اشاره کرد و شکل جدیدی از تقسیم بندی را پیشنهاد کرد - شهرهای اشتراکی - که در آن شهرداران و شهرداری ها با قدرت های جمعی جایگزین می شوند. جرم. نسبت به سایر شهرداری های کاراکاس، ال هاتیلو کمترین میزان جرم و جنایت در منطقه را دارد. داده های سال ۲۰۰۳ نشان می دهد که ۵۳۵۵۵ جنایت در پنج شهرداری کاراکاس رخ داده است، اما تنها ۴۱۸ (حدود ۰٫۷۸٪) در ال هاتیلو رخ داده است. جمعیت ال هاتیلو به طور قابل توجهی کمتر از جمعیت شهرداری های خواهر آن است. با مشاهده داده های جرم و جنایت در سال ۲۰۰۳ نسبت به داده های سرشماری سال ۲۰۰۱، ال هاتیلو نرخ سالانه ۷٫۷ جنایت به ازای هر هزار شهروند داشت، در حالی که میانگین پنج شهرداری کاراکاس ۱۹٫۴ به ازای هر هزار شهروند بود. نیروی پلیس اصلی در ال هاتیلو، پلیس شهری است که گاهی به آن
پولی هاتیلو نیز گفته می شود. سایر نیروهای پلیس نیز می توانند در شهرداری مداخله کنند، از جمله پلیس متروپولیتن، و پلیس ایالت میراندا. تحصیلات. شهرداری یک مرکز آموزش عالی دارد - دانشگاه نووا اسپارتا، ۳۰٬۰۰۰ متر مربع (۳۲۳۰۰۰ مربع ft) مؤسسه واقع در لس نارانخوس. مدرسه نووا اسپارتا در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد، اما دانشگاه خصوصی تا سال ۱۹۸۹ ساخته نشد. ال هاتیلو آموزش عمومی رایگان را با مجموع هفده مدرسه ابتدایی ارائه می دهد. یازده مورد عمومی و شش مورد خصوصی هستند. نوزده پیش دبستانی وجود دارد: ده پیش دبستانی و نه خصوصی. اطلاعات مربوط به آموزش متوسطه ناقص است. پنج مکتب متوسطه خصوصی در شهرداری وجود دارد، اما تعداد مدارس متوسطه دولتی در دسترس نیست. داده های دولتی هر مرحله آموزشی را جداگانه نشان می دهد، اما یک مرکز فردی ممکن است شامل آموزش پیش دبستانی، ابتدایی و متوسطه باشد. سرشماری ۲۰۰۱ ثبت نام ۸۵۲۵ دانش آموز را در طول سال تحصیلی ۲۰۰۰–۲۰۰۱ نشان می دهد. تا پایان سال تحصیلی، ۸۱۴۹ نفر گذشت. فرهنگ. مهم ترین نماد در فرهنگ ال هاتیلو سانتا روزالیا د پالرمو است. کلیسای مجاور میدان در بلوک مرکزی شهر ال هاتیلو به نام این قدیس نامگذاری شده
است و تنها محله شهرداری نیز نام او را دارد. جامعه عمدتاً کاتولیک است. مغازه های محلی بسیاری از محصولات دست ساز مذهبی را حمل می کنند، و شهرداری محل مدرسه علمیه سانتا روزا د لیما، سابقاً مدرسه علمیه سن خوزه است. در ال هاتیلو – و در سراسر ونزوئلا – تصاویر عیسی و مریم بخشی از هنر و فرهنگ است. دون بالتاسار د لئون و همسرش، آنا فرانسیسکا، به خاطر تأسیس و توسعه ال هاتیلو به یاد می آیند. مانوئل اسکالونا به دلیل حضور ال هاتیلو در جنبش استقلال قرن نوزدهم شناخته شده است. همان طور که در بقیه ونزوئلا، سیمون بولیوار یک قهرمان در نظر گرفته می شود. میراث. سانتا روزالیا د پالرمو - متولد پالرمو، ایتالیا - قدیس حامی ال هاتیلو است. روزالیا در سال ۱۶۲۴ هنگامی که بقایای او در غاری کشف شد، به کلیسای جامع پالرمو آورده شد و در طی یک طاعون در خیابان های پالرمو به نمایش گذاشته شد، شناخته شد. در عرض سه روز، طاعون پایان یافت. روزالیا به خاطر نجات بسیاری از طاعون و قدیس حامی شهر اعلام شد. سال ها بعد، بنیان گذار ال هاتیلو نیز معتقد بود که سانتا روزالیا از او در برابر عفونت محافظت کرده است. در جریان رسوایی گیپوزکوآنا در ونزوئلا، پدر بالتاسا