Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رکز بر آموزش جامعه در مورد مسائل مربوط به دولت محلی، مشارکت دهند و در جنبش حق رأی همراه کنند. در سال ۱۹۱۳، باشگاه حق رأی آلفا، توسط ایدا بی. ولز به عنوان یکی از بنیانگذاران و رهبران، تأسیس شد، تصور بر این است که این اولین انجمن حق رأی زنان آفریقایی-آمریکایی در ایالات متحده باشد. این گروه در انتشار روزنامه "Alpha Suffrage Record" کار می کرد تا محله ها را به تصویر بکشد و نظرات سیاسی را بیان کند. یکی از زنان سیاه پوست که بر پیشبرد «توسعه هنری و فکری» ادبی در میان آمریکایی های آفریقایی تبار در شمال متمرکز بود، بتیولا هلویز فورتسون بود. فورتسون یکی از اعضای فعال کلوپ های زنان در منطقه شیکاگو بود و باشگاه مطالعات ادبی زنان خود را به نام انجمن دانشگاه شیکاگو تأسیس کرد. همه زنان آفریقایی-آمریکایی که در این مبارزه مهم علیه محرومیت آنها از جنبش حق رأی زنان شرکت کردند، هفتاد سال یا بیشتر منتظر ماندند تا ثمره کار خود را ببینند. مسائل مربوط به اعمال رأی. پس از تصویب اصلاحیه نوزدهم در سال ۱۹۲۰، زنان آفریقایی-آمریکایی، به ویژه آنهایی که در ایالت های جنوبی ساکن بودند، همچنان با موانع متعددی روبرو بودند. در ابتدا، زنان آفریقا
یی-آمریکایی در شمال به راحتی می توانستند برای رأی دادن ثبت نام کنند و تعداد کمی از آنها فعالانه در سیاست شرکت کردند. یکی از این زنان آنی سیمز بنکس بود که به عنوان نماینده کنگره حزب جمهوری خواه کنتاکی در مارس ۱۹۲۰ انتخاب شد سفیدپوستان جنوبی متوجه فعالان زن آفریقایی-آمریکایی شدند که خود را برای حق رأی سازماندهی می کردند، و پس از تصویب اصلاحیه نوزدهم، ثبت نام رأی دهندگان زنان آفریقایی-آمریکایی در فلوریدا بیشتر از زنان سفیدپوست بود. زنان آفریقایی-آمریکایی مورد هدف چندین روش سلب حق رأی قرار گرفتند. این موارد شامل منتظر نگه داشتن آنها تا دوازده ساعت در صف ثبت نام برای رأی دادن بود. باید مالیات می پرداختند، و تحت آزمایش ها جدید قرار می گرفتند. ] یکی از آزمون های جدید آن بود که زنان آفریقایی-آمریکایی قبل از اینکه واجد شرایط رأی شوند، باید قانون اساسی را بخوانند و تفسیر کنند.در جنوب، زنان آفریقایی-آمریکایی با شدیدترین موانع رأی دادن مواجه بودند. این موانع شامل صدمه بدنی و اتهامات ساختگی بود که در صورت تلاش برای رأی دادن آنها را به زندان می انداختند. این رفتار با زنان آفریقایی-آمریکایی در جنوب تا دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت.
دایان جویس بیش (؛ زاده ) مشهور به دایان بیش ، نوازنده ارگ، آهنگساز، رهبر ارکستر، و همچنین تهیه کننده اجرایی آمریکایی است. او مجری مجموعه تلویزیونی "شادی موسیقی" است.به عنوان یک نوازنده کنسرت او در کنسرت هایی در سراسر آمریکای شمالی و اروپا اجرا می کند.دایان بیش در ویچیتا کانزاس کوچک ترین دختر هوارد لروی بیش و همسرش استر ژانت، متولد شوسلر، متولد شد. پدربزرگ و مادربزرگ او، جورج هارولد شوسلر و ماگدالنا بندر، در طول دهه ۱۸۷۰ از اشلباخ، آلمان، به فورلی، کانزاس مهاجرت کردند. بیش از پایان دبیرستان نام میانی خود را از «جویس» به «جوی» تغییر داد. برنامه شادی موسیقی. به گفته بیش، سه هدف برای برنامه "شادی موسیقی" وجود دارد: "نمایش کلیساها و ارگ های بزرگ با اجرای موسیقی کلاسیک و مقدس؛ انعکاس "تعالی در همه چیز و همه چیز برای جلال خدا". و برای آموزش، الهام بخشیدن و غنا بخشیدن به زندگی مردم از طریق عطایای خلقت خداوند» ایده چیزی که به برنامه "شادی موسیقی" تبدیل شد، زمانی شروع شد که بیش به ضبط های E. Power Biggs در حال نواختن ارگ های معروف اروپایی گوش داد. زمانی که او در دبیرستان تحصیل می کرد فکر می کرد برای شنوندگان خوب است که
بتوانند اندام ها و محیط اطرافشان را ببینند و همچنین آنها را بشنوند. پس از فارغ التحصیلی از کالج، زمانی که بیش در اروپا تحصیل می کرد و ارگ های مختلف اروپایی می نواخت، همچنان به رؤیای خود برای میزبانی یک برنامه تلویزیونی فکر می کرد. دیسکوگرافی. بیش از ۳۰ قطعه ضبط شده در بسیاری از ارگ های بزرگ جهان، از جمله ارگ مشهور مولر سنت باوکرک (یا گروت کرک) در هارلم، هلند، کلیسای جامع کانتربری، و کلیسای جامع نوتردام در پاریس، ساخته شده است. او اولین زن آمریکایی است که در ارگ کلیسای جامع فرایبورگ در فرایبورگ آلمان ضبط می کند. ضبط های او شامل موسیقی برای ارگ و ارکستر، برنج و ارگ، ویولن سل و ارگ، بسیاری از شاهکارهای بزرگ برای ارگ انفرادی، آهنگ های اصلی و تنظیم سرود است.
شبه جزیرهٔ بوشهر شبه جزیره ای در خلیج فارس است که شهر بوشهر بر آن واقع شده است. خلیج بوشهر در کنار این شبه جزیره قرار دارد. طول آن حدود ۱۵ کیلومتر و عرض آن بین ۲ الی ۴ کیلومتر است. بوشهر فقط از سمت شرق به خشکی راه دارد که در این قسمت جادهٔ ورودی به شهر به نام جادهٔ شیراز - بوشهر قرار دارد. شبه جزیره بوشهر در مقابل جزیره های عباسک، نگین، صدف و صدرا قرار دارد. پیشینه. براساس حفاری های باستان شناسی موریس پزار (باستان شناس فرانسوی) در سال ۱۹۱۳ میلادی که در مناطق گل پیل، امامزاده، و سبزآباد انجام شد، حدس زده شد که در دورهٔ عیلامیان به این شبه جزیره لیان گفته می شده است. به گفتهٔ برخی از محققان بوشهری، کلمهٔ لیان یک واژهٔ بابلی و به معنای «آفتاب درخشان» است.
شبه جزیرهٔ جاسک شبه جزیره ای در دریای عمان است که بندر جاسک در آن قرار دارد. این شبه جزیره خلیج شرقی و غربی جاسک را از یکدیگر جدا می کند. طول این شبه جزیره ۳٬۵۰۰ متر و عرض باریکترین نقاط آن ۹۰۰ متر است. خور جاسک که دارای زبانه های متعددی است، این شبه جزیره را از کرانة مقابل می بُرد و هنگام طغیان آب، گاه باعث قطع پیوستگی شبه جزیره با اراضی عقب می شود که در نتیجه جاسک به شکل جزیره درمی آید. تپه هایی به ارتفاع چهار تا شش متر در شمال این شبه جزیره واقع است. انتهای این شبه جزیره که به شکل دماغه است، جاسک سر یا راس الجاسک نام دارد. پیشینه. یاقوت حموی در سدهٔ ۷ هجری جاسک را جزیرهٔ بزرگی میان عمان و جزیرهٔ کیش وصف کرده است. به نظر می رسد به کار بردن عبارت «جزیره» برای جاسک به سبب وضع شبه جزیره ای آن است.
کاتارینا نیپِرتچ (متوفی ۱۴۸۷) یک نجیب زاده سوئدی و صاحب قلعه راسه پوری، سوئد (فنلاند فعلی) بود. پیشینه. کاترینا با ایوار اکسلسون تیللیله، مالک راسه پوری ازدواج کرد. پس از مرگ شوهرش در سال ۱۴۸۳، او کنترل قلعه و املاک مرتبط به آن را را به دست گرفت. در سال ۱۴۸۷، نایب السلطنه استن استور کبیر، رئیس جدیدی را برای راسه پوری منصوب کرد و نیروهایی را برای تصرف قلعه فرستاد، کاترینا ابتدا حاضر به سازش نشد و چند هفته در مقابل این نیروها از قلعه دفاع کرد. دختر او مارگارت لورندوتر توت با کریستین بنگتسون ازدواج کرد که یکی از قربانیان حمام خون استکهلم در نوامبر ۱۵۲۰ بود.
هوسار (؛ و ) گروهی از تیپ سواره نظام سبک است که ابتدا در قرن پانزدهم، زمان ماتیاش کوروینوس در مجارستان پا گرفت. عنوان و لباس متمایز این سوارکاران توسط هنگ های سواره نظام سبک در ارتش های اروپایی در اواخر قرن ۱۷ و ۱۸ مورد استفاده قرار می گرفت. فرم هوسارهای قرن نوزده متشکل از ژاکت مزین به قیطان و کلاه کاسکتی پردار با نام یا ، تصویری رمانتیک از خوش تیپی و ماجراجو بودن ارائه می داد. هوسارها امروزه نیز در رژه یا اسکورت تشریفاتی، یونیفورم های تاریخی بر تن می کنند. ریشه شناسی. بر سر اشتقاق واژه هوسار اختلاف است و چندین نظریه وجود دارد. بنا بر فرهنگ وبستر واژه از Huszár در زبان مجاری گرفته شده، که ریشه آن به هوسار در صربی قرون وسطایی بازمی گردد (سیریلیک: хусар، یا گوسار، سیریلیک: гусар) و معنای دزد دارد. تاکتیک های گروه حمله هوسارهای آغازین شبیه لشکر دزدان علیه عثمانی استفاده می شد. در صربی مدرن آن واژه به دزد دریایی گفته می شود. نظریه دیگر این است که این اصطلاح اصالتی مجاری دارد و مطلقاً بی شباهت به گوسار صربی است. تاکتیک و مهارت سوارکاران هوسار مشخصه جنگجویان اولیه مجارستان بود و در قرون باستان و اوایل قرون وسطی توس
ط قومیت های بسیاری در اوراسیا مانند هون ها، آوارها، پچنگ ها، کومان ها و بعداً توسط مغولان و تاتارها استفاده می شد. این نوع سواره نظام سبک مخصوص ارتش مجارستان بوده که در ابتدا مجهز به کمان، تیر، نیزه و شمشیر بود و بعداً با تفنگ و کارباین جایگزین شد. اولین استفاده کتبی از هوسار در اسناد مربوط به سال ۱۴۳۲ در مجارستان جنوبی (در آن زمان منطقه ای از پادشاهی مجارستان در مرز امپراتوری عثمانی) یافت شده است. این نوع از سواره نظام سبک قبلاً در قرن پانزدهم در مجارستان قرون وسطی به خوبی تثبیت شده بود. بر اساس استدلال دانشمندان بیزانسی، این اصطلاح سرچشمه در تمرینات نظامی رومی دارد و از کورساریُس، واژهٔ لاتین نشأت گرفته است. کتابچه های نظامی بیزانسی قرن دهم از سواره نظام سبک بالکان، چُنساریُری به ویژه صرب ها نام می برند، که «ایده آل برای جستجو و حمله» بودند. با فروپاشی روم، این واژه متعاقباً در تمرینات نظامی اروپایی باب شد.
پتلیاکوف په-۸ () یک بمب افکن سنگین ساخت شوروی بود که قبل از جنگ جهانی دوم طراحی شد و تنها بمب افکن چهار موتوره اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ بود. این بمب افکن که در تعداد محدود تولید شد، برای بمباران برلین در اوت ۱۹۴۱ استفاده شد. با این حال، مأموریت اصلی آن حمله به فرودگاه ها، محوطه های راه آهن و دیگر تأسیسات داخلی آلمان در شب بود، اگرچه یکی از آنها برای پرواز کمیسر خلق امور خارجه (وزیر امور خارجه) ویاچسلاو مولوتوف از مسکو به ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۴۲ استفاده شد. تاریخچه. توسعه و طراحی (۱۹۳۴–۱۹۳۶). پروژهی Pe-8 (با نام اولیهی ANT-42 یا TB-7) در اواسط دههی ۱۹۳۰ توسط دفتر طراحی پتلیاکوف تحت نظارت آندری توپولف آغاز شد. هدف ساخت یک بمبافکن سنگین دوربرد با قابلیت حمل بار مفید بالا و سرعت مناسب برای فرار از جنگندههای دشمن بود. طراحی اولیه شامل چهار موتور قدرتمند Mikulin AM-34FRN و بدنهی تمامفلزی بود که در آن زمان پیشرفته محسوب میشد. اولین پرواز آزمایشی در دسامبر ۱۹۳۶ انجام شد، اما مشکلات فنی موتورها و سیستمهای خنککننده باعث تأخیر در تولید انبوه شد. اولین پرواز آزمایشی در دسامبر ۱۹۳۶ انجام شد. تولید محدود (۱۹۳۹
–۱۹۴۴). با وجود برنامهریزی برای تولید انبوه، Pe-8 هرگز بهطور گسترده ساخته نشد. تنها ۹۳ فروند از این بمبافکن تولید شد که دلیل آن مشکلات صنعتی اتحاد شوروی در دوران جنگ جهانی دوم، کمبود موتورهای مناسب و اولویت دادن به جنگندهها و بمبافکنهای کوچکتر مانند Il-2 بود. برخی از مدلها با موتورهای Diesel Charomskiy M-40 یا شعاعی Shvetsov M-82 آزمایش شدند، اما این تغییرات نیز نتوانستند قابلیت اطمینان هواپیما را بهبود بخشند. نقش در جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱–۱۹۴۵). Pe-8 عمدتاً در عملیاتهای استراتژیک علیه اهداف آلمان نازی استفاده شد، از جمله بمباران برلین در اوت ۱۹۴۱. این بمبافکنها در حملات شبانه به زیرساختهای صنعتی و نظامی آلمان، مانند کارخانههای اسلحهسازی در کونیگزبرگ، نقش داشتند. با این حال، تعداد کم و مشکلات مکانیکی باعث شد تأثیر کلی آنها در جبههی شرق محدود باشد. برخی از هواپیماها نیز برای انتقال مقامات بلندپایهی شوروی (مانند وزیر خارجهی مولوتوف در سفر به بریتانیا و آمریکا در ۱۹۴۲) استفاده شدند. بازنشستگی (پس از ۱۹۴۵). پس از جنگ، Pe-8 بهسرعت از خدمت خارج شد، زیرا بمبافکنهای جدیدتر مانند توپولف Tu-4 (کپیبرداری از B-29 آمریکایی)
جایگزین آن شدند. امروزه تنها یک فروند نمونهی ناقص از Pe-8 در موزهی نیروی هوایی مونیخ آلمان نگهداری میشود.
نورافکن ضدهوایی ۱۴ یک نورافکن ضدهوایی فنلاندی بود که زنان سازمان لوتا سورد در دفاع هوایی در جنگ جهانی دوم از آن استفاده می کردند. پیش از این، رسیدگی به امور این نورافکن ضدهوایی بر عهده مردان ارتش فنلاند بود که با عزیمت آنان به میدان جنگ، این وظیفه به زنان سپرده و در دفاع هوایی از هلسینکی مورد استفاده قرار می گرفت. این پایگاه تنها واحد مسلح متشکل از زنان در ارتش فنلاند بود که به عنوان یک واحد نظامی مناسب برای انجام وظایف رزمی سازماندهی شد. نورافکن ضدهوایی ۱۴ از اواخر تابستان ۱۹۴۴ تا پایان جنگ جهانی دوم فعال بود. در طول جنگ جهانی دوم، برای جایگزینی مردانی که در ارتش مشغول شده بودند، لوتا سورد بسیج شد و در بیمارستان ها، در مواضع هشدار حمله هوایی و سایر وظایف کمکی همکاری نزدیک با ارتش داشت. این زنان به جز یک نورافکن ضدهوایی در سال ۱۹۴۴ رسماً غیرمسلح بودند ویرتانن استدلال می کند که «پاسخگویی آنها به ملت در انظار عمومی شکلی مردانه و نظامی داشت، اما جنبه خصوصی و زنانه ای داشت که شامل ویژگی هایی مانند مراقبت، کمک و دوست داشتن بود.» این سازمان پس از جنگ برچیده شد. پیشینه. با بهبود پدافند هوایی هلسینکی در بهار ۱۹۴۴ پس
از بمباران هلسینکی در جنگ جهانی دوم، تصمیم گرفته شد تا تعدادی از پرسنل واحدهای نورافکن ضدهوایی با زنان جایگزین شوند تا کمبود نیروی انسانی ارتش فنلاند کاهش یابد. سیصد زن از بین دانشجویانی که قبلاً در وظایف نظارت هوایی کار می کردند انتخاب شدند، که از این تعداد ۲۱۵ نفر آموزش تخصصی استفاده از نورافکن ضدهوایی را دیده بودند. کارآموزان عمدتاً از دانشگاه صنعتی هلسینکی، دانشگاه هلسینکی و دانشکده هنرهای زیبای هلسینکی و همچنین مدارس تورکو و تامپره بودند. آموزش در ۳۱ می ۱۹۴۴ در لایاسالو در هلسینکی آغاز شد، اما به یکباره فعالیت ها در ۹ ژوئن به حالت تعلیق درآمد زیرا هیچ تضمینی برای ادامه خدمت زنان پس از پاییز وجود نداشت چرا که مسئولیت های کاری دانشجویی فقط ماه های تابستان را پوشش می داد. این آموزش پس از ابراز علاقه زنان به این شغل و تعهد به خدمت تا زمانی که جنگ لازم باشد یا حداقل برای یک سال، ادامه یافت. سرانجام ۱۴۵ نفر انتخاب نهایی شدند. یک تعهد داوطلبانه کتبی برای ادامه خدمت و همچنین گذراندن یک معاینه پزشکی برای انجام وظیفه مداوم در فضای باز برای زنانی که مایل به خدمت در این یگان بودند مورد نیاز بود. پس از اتمام دوره آمو
زشی در ۲۶ ژوئیه، این زنان به عنوان یگان نورافکن ضدهوایی ۱۴ رسماً به هنگ ۱ ضدهوایی متصل شدند. این نورافکن طبق ساختار فرماندهی زنجیره نظامی عادی عمل می کرد و در اوایل ماه اوت برای محافظت از کم خطرترین بخش شهر در منطقه شمال غربی هلسینکی تعیین شد. پس از آتش بس به دستور فرمانده نیروی هوایی در ۲۴ سپتامبر این یگان منحل شد. تمرین های نظامی. زنان منتخب تمرینات خود را با موفقیت به پایان رسانده و به چهار گروه تقسیم شدند: ۲۵ فرمانده گروه نورافکن، ۳۰ متخصص موقعیت یابی صوتی، ۶۳ مسئول نورافکن، و ۲۹ مسئول موتور ژنراتور. در این بین کادر آموزشی و نظارتی شامل سه ستوان دوم زن و ۳۰ افسر نظامی بود. خدمت اجباری یک بحران جزئی برای سازمان لوتا سورد ایجاد کرد که بر اصل عدم خشونت تأکید کرده بود. به دلیل تهدید تهاجم شوروی، کمیته مرکزی لوتا سوارد مجبور شد با مسلح کردن زنان موافقت کند. جمله معروفی از فانی لوکونن در این زمینه وجود دارد. او به عنوان رهبر لوتا سوارد، گفت: خدمت مسلحانه برای زنان به معنای «مرگ زنانگی» است، اما شرایط زمان جنگ نیاز به اقدامات فوق العاده ای دارد.
آدریان اسکودرو (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال بی اسپانیا و اسپانیا بازی کرده است.
خرس تنبل سری لانکا ("Melursus ursinus inornatus") زیرگونه ای از خرس تنبل است که عمدتاً در جنگل های خشک دشتی در جزیره سریلانکا یافت می شود. بوم شناسی. از آنجایی که همه چیزخوار است، از آجیل، انواع توت ها و ریشه ها و همچنین از مردار و گوشت تغذیه می کند. یکی از اصلی ترین مواد اولیه آن حشرات است که با پوزه بلند و بدون موی خود آنها را از کنده ها و درختان پوسیده پاک می کند. در غیر این صورت، به ندرت حیوانات را می کشد. خرس تنبل با پلنگ همدل است. وضعیت حفاظت. خرس تنبل سری لانکا با جمعیتی کمتر از ۱۰۰۰ نفر (جمعیت وحشی ممکن است کمتر از ۵۰۰ نفر باشد) در بسیاری از جمعیت های منزوی با کاهش جمعیت بسیار در معرض تهدید است. تخریب جنگل های طبیعی منطقه خشک تهدید اصلی آن است زیرا برخلاف سایر حیوانات بزرگ سریلانکا، خرس تنبل سریلانکا برای منبع غذایی خود به شدت به جنگل های طبیعی وابسته است. افزایش تعامل خرس تنبل و انسان نیز باعث درگیری های زیادی شده است. این درگیری ها شامل مرگ و جراحت به انسان، تلف شدن دام، آسیب به اموال و کشتار تلافی جویانه حیات وحش است که باعث ترس انسان از این گونه می شود. اهمیت فرهنگی. در زیستگاه بومی خود سری لانکا،
این خرس در سینهالی والاها "و" در تامیل "کارادی" نامیده می شود. هر دو اصطلاح در انگلیسی به سادگی به " خرس " ترجمه می شوند.
دانشگاه عادی هبی (Chinese) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شیجیاژوانگ، استان هبی، چین است. این مؤسسه یکی از دانشگاه های اصلی استانی با بیش از ۱۰۰ سال سابقه است و توسط استان هبی و اداره آموزش چین پشتیبانی می شود. دانشگاه عادی هبی (HNU) رتبه خوبی دارد، به عنوان مثال، در رشته های ریاضیات و ریاضیات کاربردی، و علوم زیستی در رتبه اول در استان هبی قرار گرفته است. این دانشگاه در رشته مطالعه قانون در بین ۱۰۰ دانشگاه برتر چین رتبه بندی شد. HNU در سال ۲۰۱۵ رتبه سوم را در ۴ دانشگاه برتر زبان و ادبیات چینی کسب کرد. در رشته ریاضیات در سال ۲۰۱۲ توسط مرکز درجه گروه آموزشی چین در رتبه ۳۶ در چین قرار گرفت.
نقد یهودیت به انتقاد از آموزه ها، متون، قوانین و اعمال دینی یهود اشاره دارد که انتقادهای اولیه از مناقشات بین ادیان مسیحیت و یهودیت سرچشمه می گیرد. مناقشات مهم در قرون وسطی موجب انتقادات گسترده ای شد. نقدهای مدرن همچنین بازتاب دهنده اختلافات بین شاخه ای یهودی، بین یهودیت ارتدوکس، یهودیت محافظه کار و یهودیت اصلاح گرا است. آموزه ها و احکام. خدای شخص وار. باروخ اسپینوزا، مردخای کاپلان، و ملحدان برجسته، یهودیت را مورد انتقاد قرار داده اند؛ زیرا الهیات و متون دینی آن خدای شخصی را توصیف می کند که با شخصیت های مهم (موسی، ابراهیم و غیره) گفتگو می کند و با قوم عبری روابط و عهد برقرار می کند. اسپینوزا و کاپلان در عوض معتقد بودند که خدا انتزاعی، غیرشخصی، نیرویی از طبیعت است یا خود جهان را می سازد. متکلم و فیلسوف فرانتس رزنتسوایگ پیشنهاد کرد که این دو دیدگاه هر دو معتبر هستند و در یهودیت مکمل یک دیگرند. افراد برگزیده. بیشتر شاخه های یهودیت، یهودیان را «قوم برگزیده» می دانند، به این معنا که نقش ویژه ای در «حفظ آیات خدا» دارند یا برای «تأیید انسانیت مشترک». این نگرش، برای مثال، در بیانیهٔ سیاست یهودیت اصلاح گرا بازتاب شده
است، که بر این باور است که یهودیان مسئولیت دارند «با همه مردم در ایجاد پادشاهی خدا، برادری جهانی، عدالت، حقیقت و صلح بر روی زمین همکاری کنند». برخی از سکولارها و منتقدان وابسته به ادیان دیگر ادعا می کنند که این مفهوم دلالت بر طرفداری یا برتری نژادی دارد، مانند برخی از منتقدان یهودی، مانند باروخ اسپینوزا. برخی از یهودیان مفهوم «انتخاب» را مشکل ساز یا قدیمی می دانند، و چنین نگرانی هایی منجر به شکل گیری یهودیت بازسازی گرا شد که بنیانگذار آن، مردخای کاپلان، مفهوم یهودیان را به عنوان قوم برگزیده رد کرد و آن را به عنوان قوم مداری محکوم کرد. نقد دینی. انتقادات بین شاخه ای. یهودیت محافظه کار توسط برخی از رهبران یهودیت ارتدوکس به دلیل عدم پیروی درست از هلاخا (قانون دینی یهود) مورد انتقاد قرار می گیرد. همچنین توسط برخی از رهبران یهودیت اصلاح گرا به دلیل مغایرت با اصول اعضای جوان بالغ خود در مورد مسائلی مانند ازدواج های مختلط، تبار پدری، و تعیین همجنس گرایان مورد انتقاد قرار می گیرد - همه موضوعاتی که یهودیت محافظه کار با آن ها مخالف است و یهودیت اصلاح طلب از آن ها حمایت می کند. (جنبش محافظه کار از آن زمان به سمتی حرکت ک
رده است که به خاخام های همجنس گرا و «برگزاری مراسم تعهد همجنس گرایان» اجازه دهد.) نقد یهودیت سنتی توسط جنبش اصلاحی. جنبش اصلاحات ناشی از نارضایتی از جنبه های مختلف یهودیت سنتی یا یهودیت خاخام، همان طور که در بحث ها و سایر نوشته های سده نوزدهم و اوایل سده بیستم مستند شده است، شکل گرفت. لوئیس جیکوبز، خاخام برجسته ماسورتی، مشاجرات بین ارتدکس و جنبش اصلاحات را به شرح زیر توصیف کرد:دیوید آینهورن، خاخام اصلاح طلب آمریکایی، یهودیت اصلاح گرا را «رهایی» یهودیت می نامد:انتقادات یهودیت سنتی شامل انتقاداتی بود که بر این موضوع تأکید می کردند که قوانین تورات کاملاً الزام آور نیستند؛ انتقاداتی مبنی بر اینکه بسیاری از مراسم و مناسک ضروری نیست؛ انتقاداتی مبنی بر اینکه رهبری خاخامی بیش از حد مستبد است. انتقاداتی مبنی بر اینکه خرافات بیش از حد وجود دارد. انتقاداتی مبنی بر اینکه یهودیت سنتی منجر به انزوا از سایر جوامع می شود؛ و انتقاداتی مبنی بر اینکه یهودیت سنتی بیش از حد بر تبعید تأکید می کرد. برخی از این انتقادات در ز مان های بسیار قبلی توسط فیلسوف آوریل دا کاستا (۱۵۸۵–۱۶۴۰) پیش بینی شده بود که مقامات خاخام و تلمود را به دلیل
عدم اعتبار و معنویت مورد انتقاد قرار داد. انتقاد از سوی مسیحیت. انتقاد پولس از یهودیت. پولس یهودیان را به خاطر ناتوانی آن ها در باور اینکه عیسی مسیحا است (رومیان ۹:۳۰–۱۰:۱۳) و به دلیل دیدگاه آن ها در مورد موقعیت مطلوب و عدم برابری با غیریهودیان مورد انتقاد قرار می دهد (رومیان ۳:۲۷). در رومیان ۷–۱۲، یکی از انتقادات پولس به یهودیت این است که دینی است که به جای ایمان، بر اساس قانون استوار است. در بسیاری از تفاسیر از این انتقاد که قبل از اواسط سده بیستم انجام شد، یهودیت اساساً به دلیل گناه خود عدالت خواهی ناقص بود. این موضوع به دلیل تفاوت در نسخه های یهودیت موجود در آن زمان پیچیده شده است. برخی از پژوهشگران استدلال می کنند که نقد پولس از یهودیت درست است، برخی دیگر معتقدند که انتقاد پولس متوجه یهودیت هلنیستی است، اشکالی که پولس بیشتر با آن آشنا بود. به جای یهودیت خاخام، که از خط ستیزه جویانه یهودیت که پولس قبل از تبدیل شدن به دین خود پذیرفته بود اجتناب کرد. همچنین این سؤال وجود دارد که پولس چه کسی را مورد خطاب قرار می دهد. پولس خود را رسولی برای غیریهودیان می دانست و مشخص نیست که آیا متن رومیان به پیروان یهودی عی
سی (همانند پولس) خطاب شده بود، به غیریهودیان یا هر دو. اگر پایبندی به شریعت یهود شرط رستگاری بود، آنگاه رستگاری برای غیریهودیان بدون گرویدن به یهودیت انکار می شد. کریستر استندال نیز در همین راستا استدلال می کند که به گفته پولس، رد یهودیت از عیسی به عنوان یک نجات دهنده، چیزی است که امکان رستگاری غیریهودیان را فراهم می کند، که این رد بخشی از نقشه کلی خداست، و اسرائیل نیز نجات خواهد یافت. (مطابق Romans 11:26–27). برخی از پژوهشگران استدلال می کنند که موضوع اساسی انتقاد پولس از یهودیت به درک او از رابطه یهودیت با قوانین یهود بستگی دارد. E. P. Sanders، برای مثال، استدلال می کند که دیدگاه بسیاری از پژوهشگران عهد جدید از مسیحیان فردریش وبر در مورد نشان دهندهٔ کاریکاتوری از یهودیت است و این تفسیر از انتقاد پولس به دلیل درک نادرست از اصول یهودیت ناقص است. تفسیر سندرز بیان می کند که یهودیت به بهترین وجه به عنوان یک «نامیسم عهدی» شناخته می شود، که در آن فیض خدا داده شده و در عهد تأیید شده است، که پاسخ مناسب زندگی در محدوده های تعیین شده برای حفظ رابطه است. جیمز دان با دیدگاه سندرز موافق است که پل از یهودیت به دلیل ادعای
این که رستگاری از پایبندی به شریعت یا انجام کارهای خوب ناشی می شود، انتقاد نمی کرد، زیرا اینها اصول یهودیت نیستند، اما علیه سندرز استدلال می کند که انتقاد پل از یهودیت نشان دهندهٔ رد شکل «بیگانه هراسی» و قوم گرایانه یهودیت که پولس قبلاً به آن تعلق داشت: انتقاد واقعی پولس از یهودیت و یهودیان، عدالت خودساخته یهودیت نبود، بلکه آن چیزی بود که برخی آن را «امپریالیسم فرهنگی» یا «غرور قومی» نامیدند. دان استدلال می کند که پولس موضع خود را خیانت به یهودیت نمی داند، بلکه، پولس به روشی که یهودیان زمان او به اعمال یا شریعت به عنوان مرزی می نگریستند حمله می کند که مشخص می کند چه کسی «در» قوم خداست و چه کسی نیست. او به مفهوم باریک، نژادی، قومی و جغرافیایی تعریف شده آنها از قوم خدا حمله می کند و در جای خود، شکل «بازتر»، فراگیرتر یهودیت (بر اساس ایمان به مسیح) را ارائه می دهد؛ بنابراین، انتقاد پولس از یهودیت، به طور دقیق تر، انتقادی بود از رشته بیگانه هراسی یهودیت، که خود پولس قبلاً به آن تعلق داشت. [...] پولس در واقع در حال تبدیل شدن از یهودیت بسته به یهودیت باز بود.استدلال مشابهی توسط جورج اسمیگا ارائه شده است، که ادعا می
کند که انتقاد یهودیت در عهد جدید به بهترین وجه به عنوان انواع بحث های مذهبی درک می شود که به عنوان دعوت به تغییر دین به جای انتقاد به معنای استفاده رایج در نظر گرفته شده است. در مورد مرگ عیسی. این ایده که یهودیت و یهودیان در مجموع مسئول مرگ عیسی هستند، که اغلب در این ادعا که «یهودیان عیسی را کشتند» نشان داده می شود، در نوشته های ضدیهودی برجسته است. این در ابتدا توسط پولس در عهد جدید بیان شد (). کلیسای کاتولیک روم با صدور اعلامیه ای تحت عنوان Nostra aetate در سال ۱۹۶۵ رسماً از همدستی طولانی مدت خود در یهودی ستیزی انکار کرد که این تصور را که قوم یهود برای مرگ عیسی گناه دارند را رد کرد. انتقاد از سوی اسلام. در مجادله قرآنی علیه یهودیان جایگاه برجسته ای به مفهوم دین ابراهیم داده شده است. قرآن مسلمانان را نه یهودی و نه مسیحی معرفی می کند، بلکه پیروان ابراهیم معرفی می کند که از نظر جسمانی پدر یهودیان و اعراب بوده و قبل از نزول تورات می زیسته است. قرآن برای اینکه نشان دهد دین یهودیان دین پاک ابراهیم نیست، ماجرای گوساله پرستی را ذکر می کند و استدلال می کند که یهودیان به بخشی از وحی که به آنها داده شده اعتقاد ندارند و
آنها رباخواری نشان دهندهٔ دنیاپرستی و نافرمانی آنان از خداست. علاوه بر این، قرآن ادعا می کند که آنچه را که خداوند نازل نکرده است به خداوند نسبت می دهند. بر اساس قرآن، یهودیان شخصیتی به نام عزیر را به عنوان «پسر خدا» تجلیل کردند (به بیانات قرآنی در مورد تعالی تصور شده یهودی مراجعه کنید). شخصیت عزرا، که تصور می شود همان شخصیتی است که قرآن به آن اشاره کرده است (البته بدون هیچ مدرکی که نشان دهد عزرا و عزیر یک شخص هستند) در آثار پژوهشگر مسلمان اندلسی بعدی ابن حزم اهمیت یافت. صراحتاً عزرا را متهم کرد که دروغگو و بدعت گذار است که جعل کرده و در متن کتاب مقدس الحاقات را اضافه کرده است. ابن حزم در مناظره خود با یهودیت فهرستی از مواردی را که نادرستی و تناقضات زمانی و جغرافیایی می گفت ارائه کرد. محالات کلامی (عبارات انسانی، داستان های زنا و فحشا و نسبت دادن گناهان به پیامبران) و نیز عدم نقل موثق (تواتور) متن. هریبرت بوسه می نویسد: «تنها توضیح این فرضیه است که محمد، در تب و تاب بحث، می خواست یهودیان را به عقاید بدعت آمیز متهم کند که همتراز با بدعت آموزه مسیحی است که ماهیت الهی عیسی را تعلیم می دهد. می توانست از احترام با
لایی که عزرا در یهودیت اعطا شده است، استفاده کند.» نقد فلسفی. نقد فلسفی یهودیت یا بخشی از نقد دینی به طور کلی است یا به طور خاص بر جنبه های منحصر به فرد دین یهود متمرکز است. امانوئل کانت نمونه ای از دومی است. کانت معتقد بود که یهودیت از طریق الزام بیرونی به اطاعت از قوانین اخلاقی، داشتن تمرکز سکولار و عدم توجه به جاودانگی، از «اجرای معیارهای اساسی [یک] دین» شکست می خورد. آداب و رسوم. شچیتا (ذبح شحیطه). ذبح شحیطه از لحاظ تاریخی انتقاد غیریهودیان را به دلیل غیرانسانی بودن و غیربهداشتی بودن، تا حدی به عنوان یک اقدام ضدیهودی که خوردن گوشت ذبح شده به صورت آیینی باعث انحطاط، و تا حدی به دلیل انگیزه اقتصادی برای حذف یهودیان از صنعت گوشت شده است، برانگیخته است. اما گاهی این انتقادات متوجه یهودیت به عنوان یک دین بود. در سال ۱۸۹۳، حامیان حیوانات علیه ذبح شحیطه در آبردین تلاش کردند ظلم را با اعمال مذهبی یهودیان مرتبط کنند. در دهه ۱۹۲۰، منتقدان لهستانی ذبح شحیطه ادعا کردند که این عمل در واقع هیچ مبنایی در کتاب مقدس ندارد. در مقابل، مقامات یهود استدلال می کنند که روش های ذبح مستقیماً بر پایه () است و «این قوانین برای یهود