Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
احضار در انفیلد () یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی درام ترسناک است که به سفارش ساخته شد و نخستین بار در ۳ مه ۲۰۱۵ پخش شد. کریستوفر نایهوم، که پس از سریال بسیار محبوب دانمارکی قتل در کپنهاگ (به عنوان کارگردان ۱۲ قسمت) به شهرت رسید، این مینی سریال سه قسمتی را کارگردانی کرد. این سریال بر پایه کتاب «این خانه جن زده است» اثر نویسنده بریتانیایی آثار فراروانشناسی، ساخته شده و به مجموعه ای از رویدادهای عجیبی می پردازد که از اوت ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ در یک خانه اتفاق افتاد. مجموع این پدیده ها به عنوان «ارواح خبیث انفیلد» (Enfield Poltergeist) شناخته می شوند. این مجموعهٔ تلویزیونی با نام «شیطان در خانه» با دوبله فارسی از شبکه من وتو پخش شده است. داستان. این سریال، روایتگر اتفاق های فراطبیعی است که در سال ۱۹۷۷ در خانه ای به ظاهر معمولی واقع در انفیلد لندن روی می دهد. هجوم ارواح خبیثه که باعث وحشت خانواده هاجسون شده، بر روی جنت دختر یازده ساله خانواده تمرکز دارد. موریس گروس یک کارشناس آماتور ماوراءالطبیعه تلاش می کند به این خانواده کمک کند. همچنین یک کارشناس حرفه ای دیگر به نام گای لیون پلیفیر که درباره این پرونده مشکوک است به او
می پیوندد. آنها پس از شدت گرفتن فعالیت های ارواح خبیثه، تصمیم می گیرند برای حفظ امنیت جنت، او را به خانه ای دیگر بفرستند. موریس سرنخی از سرمنشاء روح مهاجم پیدا کرده و تلاش می کند گای را متقاعد کند که از مرکز تحقیقات فراروانشناسی کمک بگیرند. در ادامه اتفاق های عجیب و خطرناک تری روی می دهد. سرانجام موریس و گای تصمیم می گیرند از طریق احضار روح، به وقایع تهدیدآمیز پایان دهند. اما رویدادهای این خانه با ماجرای مرگ دختر موریس گره خورده و بر پیچیدگی مسائل افزوده است.
داوید روئیس (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) کارگردان فیلم و تهیه کننده فیلم اهل مکزیک است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چه کسی سارا را کشت؟" اشاره نمود.
خدمتکاری در منهتن () یک تله نوولا آمریکایی به زبان اسپانیایی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. این سریال بر پایه فیلم "خدمتکاری در منهتن" با بازی جنیفر لوپز و ریف فاینز ساخته شد. از بازیگران این سریال می توان به لیتسی دومینگس، ونسا ویللا و تینا رومرو اشاره کرد.
آئورلیو بالکارسل کارول () کارگردان و تهیه کننده تلویزیونی اهل کلمبیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سفری دیگر"، "نقاب آنالیا"، "پشت درهای بسته" و "خدمتکاری در منهتن" اشاره نمود.
ما ازدواج کردیم (; ) یک برنامه تلویزیونی واقع نمای کره جنوبی بود که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ در ام بی سی پخش شد. در این برنامه سلبریتی ها با هم زوج می شدند و در طول برنامه مانند یک زوج با یکدیگر برخورد می کردند و باید چالش های مختلفی را انجام می دادند. این برنامه برای چهار فصل پخش شد و چندین اسپین آف نیز داشت از جمله یک اسپین آف «نسخه جهانی» که با حضور سلبریتی های غیر کره ای بود.
اس ان ال کره (به ؛ ) یا به اختصار با نام اس ان ال کی (SNLK) نیز شناخته می شود، یک برنامه تلویزیونی واقع نمای کره جنوبی و یک اثر اقتباسی از برنامه آمریکایی "پخش زنده شنبه شب" است. این برنامه در ابتدا از ۳ دسامبر ۲۰۱۱ تا ۱۸ نوامبر ۲۰۱۷، شنبه ها ساعت ۲۲:۵۰ (کی اس تی) از تی وی ان پخش شد. در سال ۲۰۲۱ این برنامه توسط کوپانگ پلی احیا شد و از ۴ دسامبر ۲۰۲۱، شنبه ها ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از این پلتفرم پخش شد.
هور جون، داستان اصلی (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۳ در ژانر تاریخی است. این مجموعه از ۱۸ مارس تا ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۲۰:۵۰ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۱۳۵ قسمت پخش شد.
پارک یونگ وو (؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۷۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. فیلم شناسی. گزیده فیلم شناسی
تولد یک پولدار () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۰ با بازی جی هیون-وو، لی بو یونگ، لی شی-یونگ و نام گونگ مین است. این مجموعه از ۱ مارس تا ۴ مه ۲۰۱۰، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۲۰ قسمت پخش شد.
آلیس در چونگدامدونگ (به ؛ انگلیسی: "Cheongdam-dong Alice") یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی مون گیون یانگ و پارک شی هو است. این مجموعه از ۱ دسامبر ۲۰۱۲ تا ۲۷ ژانویه ۲۰۱۳، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از اس بی اس برای ۱۶ قسمت پخش شد.
چهرهٔ فرشته کوچک () یک تله نوولا مکزیکی برای کودکان است که در سال ۲۰۰۰ از تله ویسا پخش شد.
زندگی گلگون من () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۵ با بازی چوی جین شیل، سون هیون-جو و لی ته-ران است. این مجموعه از ۲۴ اوت تا ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۲۴ قسمت پخش شد. "زندگی گلگون من" یک موفقیت بود به میانگین آمار بینندگان ۳۴٫۲٪ در کل و در اوجش به ۴۷٪ رسید. این مجموعه به دومین درام کره ای پربیننده سال ۲۰۰۵ پس از "نام من کیم سام سون است" (در شبکه ام بی سی) و به پربیننده ترین درام کره ای شبکه کی بی اس در آن سال تبدیل شد. عملکرد بازیگری چوی جین شیل در این مجموعه، بسیار مورد تحسین قرار گرفت.
دانیلا () یک تله نوولا آمریکایی به زبان اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران این سریال تلویزیونی می توان به لیتسی دومینگس اشاره کرد.
یو ها (؛ زادهٔ ۹ فوریه ۱۹۶۳) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و شاعر معاصر اهل کره جنوبی است. او فیلم های "یک کارناوال کثیف" (۲۰۰۶) و "گانگنام بلوز" (۲۰۱۵) را کارگردانی کرده است. فیلم "گانگنام بلوز" فیلمی گانگستری با تلمیح به فیلم های مارتین اسکورسیزی همچون "دارودسته های نیویورکی"، "خیابان های پایین شهر" و "رفقای خوب" است.
کپلر-۱۳۸ (). کپلر-۱۳۸، همچنین به عنوان KOI-314 شناخته می شود، یک کوتوله سرخ . واقع در صورت فلکی شلیاق، ۲۱۹ سال نوری از زمین است. این سیاره در میدان دید فضاپیمای کپلر، ماهواره ای که مأموریت کپلر ناسا برای شناسایی سیاره هایی که از دیدگاه زمینی از برابر ستاره هایشان عبور می کنند، قرار دارد. این ستاره میزبان سه سیارهٔ تأیید شده و احتمالاً سیارهٔ چهارمی است، از جمله سیاره فراخورشیدی کم جرم با جرم و اندازهٔ اندازه گیری شده که تا به امروز کشف شده است؛ کپلر-۱۳۸بی، با جرمی قابل مقایسه با سیاره مریخ. کپلر-۱۳۸دی به دلیل کم بودن چگالی آن مورد توجه است. در ابتدا تصور می شد که این سیاره احتمالاً یک کوتوله گازی باشد، / مشاهدات جدیدتر تا سال ۲۰۲۲ نشان می دهد که این سیاره و همچنین سیاره c احتمالاً جهان های اقیانوسی هستند.
لیگ عالی تاجیکستان ۲۰۲۳، سی و دومین دوره لیگ عالی تاجیکستان، برترین سطح فوتبال تاجیکستان برای باشگاه های فوتبال تاجیکستان است. تیم ها. ۱۰ تیم در این دوره حضور دارند. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/2023_Tajikistan_Higher_League
عروسی در روم باستان () در روم باستان، عروسی یک آیین مقدس بود که شامل بسیاری از اعمال مذهبی بود. برای اینکه عروسی برگزار شود، عروس و داماد (داماد) یا پدرانشان باید به عروسی رضایت می دادند. به طور کلی، عروسی در ژوئن به دلیل خدای یونو برگزار می شود. عروسی هرگز در روزهایی که بدشانسی تلقی می شد برگزار نمی شد. در طول عروسی، داماد وانمود می کرد که عروس را می رباید. این کار برای متقاعد کردن سرپرستان خانه یا لارس انجام شد که عروس با میل و رغبت نرفته است. پس از آن، عروس و داماد اولین تجربه جنسی خود را روی یک مبل به نام «لکتوس» داشتند. در عروسی رومی هر دو جنس باید لباس خاصی می پوشیدند. پسرها باید «توگا ویرلیس» بپوشند در حالی که عروس تاج حلقه گل، حجاب، توری مو زرد، تسبیح عبادت از رز، موهای بافته شده (نماد پاکی و قدیمی ترین مدل مو) و سنجاقک مخصوصی که در موی عروس قرار می دادند را استفاده می کردند. در روم، عروس آرمانی از ازدواج هم ترسیده و هم خوشحال بود. انتظار می رفت او یاد بگیرد که تسلیم شوهرش باشد. در حالت آرمانی، او هیچ تجربه جنسی قبلی نداشت، زیرا هدف از عروسی رومی این بود که اطمینان حاصل شود که عروس در محدوده ازدواج قا
نونی تولید مثل می کند. قرار بود داماد آرمانی از نظر جنسی با تجربه باشد و مشتاق برگزاری عروسی باشد. از آنجایی که هدف عروس تولید مثل مشروع بود، تمسخر عروس معادل حمله به ساختار خانواده رومی بود. به همین دلیل، عروس باید تمام سنت ها را کاملاً رعایت می کرد.
کیکه سانتاندر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، تهیه کننده موسیقی، آهنگساز، ترانه پرداز و پزشک اهل کلمبیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او دانش آموختهٔ رشته پزشکی و جراحی در دانشگاه واله است و پس ار یک سال کار در این رشته، تصمیم گرفت خود را وقف فراگیری موسیقی و آهنگسازی کند. او امروزه یکی از اصلی ترین آهنگسازان لاتین معاصر محسوب می شود با هنرمندانی چون داوید بیسبال، تالیا، چایانه، لوئیس میگل، ناتالیا اوریرو، آلخاندرو فرناندس، خوزه لوئیز رودریگز، گلوریا استفان همکاری نموده است. وی بیش از ۷۱۰ آهنگ ساخته و بیش از ۲۵ میلیون آلبوم موسیقی در سراسر جهان فروخته است. او ترانه سرای "بیا صدایمان را بلند کنیم" جنیفر لوپز بود. سانتاندر برندهٔ جوایزی همچون جایزهٔ موسیقی لاتین بیلبورد، جایزهٔ بی ام آی و ۳ جایزه گرمی لاتین شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دانیلا" اشاره نمود.
حق سه فرزند یا جوس تریوم لیبروروم () امتیازی بود که به شهروندان رومی که حداقل سه فرزند داشتند یا آزادگان روم باستان (برده های آزاد شده) از هر دو جنس که حداقل چهار فرزند داشتند اعطا می شد. این یک نتیجه مستقیم از قوانین لگس یولیای و لکس پاپیا پوپیا بود، قوانینی که توسط آگوستوس در ۱۸ قبل از میلاد و ۹ پس از میلاد معرفی شدند. هدف این قوانین افزایش جمعیت رو به کاهش طبقات بالای روم بود. با این حال، به نظر می رسد که آنها کارکرد ثانویه مهمی نیز در پاداش دادن به روابط دوستی ها سیاسی داشته اند، زیرا گرفتن مزایای "حق سه فرزند" از طریق دوستی و روابط اجتماعی برای مارشال و سوئتونیوس مزایای مالی برای پرداختن آنها به حرفه شان را موجب شد. هدف حق سه فرزند پژوهشگران را بر آن داشت تا آن را به قانون اصلاح نژاد تعبیر کنند. با این حال، اکثر پژوهش های فعلی این قانون را تلاشی با انگیزه سیاسی برای افزایش نرخ تولد در میان طبقه سناتوری می دانند. مردانی که حق سه فرزند داشتند از مونرا (خدمات اجباری عام المنفعه) معاف می شدند. زنان دارای حق سه فرزند دیگر تحت تابعیت توتلا موریئروم (قیمت یکی از خویشاوندان مرد) نبودند و می توانستند ارثی دریافت
کنند که در غیر این صورت فقط به فرزندانشان می رسید. با این حال، واکنش سناتورها به حق سه فرزند تا حد زیادی یافتن نقاط ضعف آن بود. چشم انداز داشتن یک خانواده بزرگ هنوز جذاب نبود. فردی که در این قانون یک شهروند را متخلف می یافت، مستحق بخشی از ارث بود که کسب وکاری پرسود برای جاسوسان حرفه ای ایجاد می کرد. جاسوسان چنان فراگیر شدند که پاداش آن به یک چهارم اندازه قبلی کاهش یافت. با گذشت زمان، کنسول ها «حق سه فرزند» به برخی از شهروندان را به صورت پاداش برای کارهای خیر عمومی، داشتن مشاغل مهم یا به عنوان لطف شخصی، نه فقط تبلیغ پربار، اعطا کردند. سرانجام حق سه فرزند در سال ۵۳۴ پس از میلاد توسط ژوستینین یکم لغو شد. پس زمینه. در طول دوره نخستین امپراتور روم، آگوستین، طبقات بالای جامعه، گروه های طبقه سناتوری و سوارکاران، در حال کاهش بودند. این طبقات، ستون فقرات دولت را تشکیل می دادند و اداره مدنی و نظامی امپراتوری در دست آنها بود. جمعیت طبقات تحت تأثیر جنگ های داخلی اخیر و مهم تر از همه، کاهش نرخ زاد و ولد در طبقات بالا قرار گرفته بود. لگس یولیای (۱۸ پیش از میلاد) و لکس پاپیا پوپیا (۹ میلادی) توانسته بودند نرخ ازدواج را در ط
بقات بالا افزایش دهند، اما نرخ زاد و ولد به اندازه کافی از طریق این مجموعه قوانین افزایش نیافته بود. به همین دلیل "حق سه فرزند" تصویب شد. مفاهیم اصلاح نژادی. توجه به این نکته مهم است که جمعیت ایتالیای رومی به طور کلی در حال کاهش نبود. در واقع، ممکن است افزایش یافته باشد. رشد جمعیت عمدتاً به دلیل هجوم بردگان از خارج به ایتالیای روم بود؛ بنابراین، "حق سه فرزند" توسط محققان یک معیار اصلاح نژاد نامیده می شود، زیرا به طور خاص در جهت افزایش جمعیت خاصی که مطلوب تلقی می شدند، تصویب شده بود. استدلال می شود که جنبه رشد جمعیت در حق سه فرزند یک قصد ثانویه بود. مهم است که حق سه فرزند در متن لگس یولیای و لکس پاپیا پوپیا عنوان شده که به مسائل مربوط به بهداشت نژادی در این طبقات، مانند شرکای ازدواج مناسب می پردازد. مورخ نظامی جیمز فیلد، «حق سه فرزند» را با فرمان آلمان نازی (رایش سوم) که به موجب آن یک یهودی ممکن بود آریایی افتخاری شود در مقاله خود «"هدف لکس یولیا و پاپیا"»، برابر و یکسان می دانست. مشخصات حقوقی. "حق سه فرزند" جایزه ای بود که با پیروی از لکس یولیا و پاپیا به دست می آمد. این امتیاز مربوط به هر دو جنس بود، اما زنا
ن را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار داد. خصوصیات حق سه فرزند در "دایرةالمعارف حقوق روم" اثر «آدولف برگر» به شرح زیر تعریف شده است: پدران ممکن است مدعی معافیت (معذور بودن) از هزینه های عمومی و سرپرستی شوند که توسط قانون به آنها فراخوانده شده بودند. مهم ترین کاربرد "حق سه فرزند" مربوط به زنان بود. یک شهروند آزاد متولدشده با سه فرزند و یک زن آزادگان (برده آزادشده) با چهار فرزند (حق چهار فرزند) از قیمومیتی که زنان مشمول آن بودند (سرپرستی مشروع) آزاد می شدند و حق ارث فداشتند. "حق سه فرزند" زنان حتی زمانی که کودکان دیگر در قید حیات نبودند اعمال می شد. به طور خلاصه، این بدان معنی است که مرد نمی تواند مجبور شود که مسئولیت سرپرستی یک زن را که به طور قانونی صغیر است، به عهده بگیرد، در غیر این صورت او تحت عنوان سرپرستی زنان مکلف می شود. زنانی که تعداد مناسبی فرزند داشتند، دیگر نیازی به داشتن قیم یا سرپرست نداشتند البته به شرط اینکه ازدواج آنان سینه مانو نبود. در این نوع ازدواج زن پس از ازدواج نیز در قیمومت پدر باقی می ماند. زن همچنین حق ارثی را به دست آورد که در غیر این صورت به فرزندانش تعلق می گرفت. غالباً این بدان معنا
بود که او پس از مرگ شوهرش، دارایی و اموال او را به ارث می برد. همان طور که در بالا گفته شد، کودکان برای اینکه بتوانند در "حق سه فرزند" شمرده شوند، نیازی به زنده بودن نداشتند. فرزندان مشروع برای مردان و زنان شمارش می شدند. فرزندانی که از پدری ناشناس (فرزندان خارج از ازدواج) به دنیا می آمدند، در تعداد فرزندان یک زن تحت قانون "حق سه فرزند" حساب می شدند. کودکانی که دارای نقص های جسمی آشکار بودند، هر چند این نقص های به حدی بود که به عنوان یک انسان در نظر گرفته نمی شدند، اما همچنان در تعداد فرزندان مادر شمرده می شدند. تأثیر. پس از تصویب، این حق ارزشمند تلقی شد، اما به زودی به امتیازی تبدیل شد که با سه یا بیشتر تولد فرزند یک شهروند ارتباطی نداشت. بسیاری از مردم نمی خواستند بار بچه ها را تحمل کنند، اما با این حال به دنبال این پاداش ها بودند. این امر بسیاری از مردم را ترغیب کرد تا از خلأهای موجود در قانون سوء استفاده کنند، که اغلب از راه های غیرقانونی انجام می شد. پاداشی متشکل از درصدی از ارث درگیر برای جاسوسانی که دیگران را به طور غیرقانونی در حال بهره مندی از "حق سه فرزند" دستگیر کرده بودند، ارائه شد. این پاداش به
دلیل درآمدهای پرسود، تعداد زیادی جاسوس را ایجاد کرد. سپس برای کاهش مشکل جاسوسان، پاداش به یک چهارم اندازه قبلی کاهش یافت. در زمان هاای بعدی "حق سه فرزند" همچنین به افرادی که هیچ ارتباطی با تعداد فرزندانشان نداشتند به عنوان پاداش توسط امپراتور اعطا می شد. اغلب در رابطه با یک کار خیر، خدمت سربازی یا به عنوان یک لطف شخصی اعطا می شد. به بسیاری از رومیان معروف، "حق سه فرزند"، از جمله به سوئتونیوس، از طریق لطف شخصی تراجان به پلینی جوان اعطا شد، به مارشال (شاعر) توسط دومیتیان در پاداش چاپلوسی مارشال (شاعر) نسبت به دومیتیان، و به همسر امپراتور آگوستوس، لیویا دروسیلا - که دو فرزند داشت - در پاسخ به مرگ پسرش دروسوس در ۹ پ.م. به صاحبان کشتی های بزرگ نیز در زمان امپراتوری "حق سه فرزند" اعطا شد. "حق سه فرزند" سرانجام توسط امپراتور روم شرقی ژوستینین یکم در سال ۵۳۴ پس از میلاد لغو شد.
سطح نشین ماه یا ماه نشین فضاپیمایی است که برای فرود روی سطح ماه طراحی شده است. از سال ۲۰۲۱، ماژول ماه نشین آپولو تنها ماه نشینی است که تا به حال در پروازهای فضایی انسان مورد استفاده قرار گرفته است و طی برنامه آپولوی ایالات متحده، از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در مجموع شش فرود موفق بر روی سطح ماه انجام داد. چندین سطح نشین رباتیک دیگر نیز به سطح ماه رسیده اند و برخی از آن ها موفق شده اند که نمونه هایی را به زمین بازگردانند.
نیائئوس مارکیوس کوریولانوس یک سردار جمهوری روم در قرن پنجم قبل از میلاد بود که به پاس رشادت هایش در طول محاصره ی شهر کوریولی (از شهرهای ولسکیان) لقب «کوریولانوس» گرفت. بعداً، او، که از طبقه ی اشراف (پاتریکی ها) بود، با اقتدار تریبون های مردمی مخالفت کرد و برای همین مورد نفرت توده ها (پلبی ها) واقع شد و توده ها حکم به قتلش دادند؛ اما او شهر مادری اش را ترک کرد و به ولسکیانِ دشمن درپیوست تا به آنان کمک کند روم را شکست دهند و از ناسپاسی هم میهنانش انتقام بکشد. او در ارتش ولسکیان چنان توانمندیی از خود نشان داد که موفق شد چندین شهر را از اشغال رومیان خارج کند و حتی اردوگاهش را تا پنج مایلی خودِ شهرِ روم برپا کند؛ و چیزی نمانده بود که به روم حمله کند که مادر و همسر و فرزندان خردسالش از روم بیرون آمدند و او را التماس کردند که به شهر مادری اش حمله نکند. او نیز تحت تأثیر واقع شد و حمله نکرد. شخصیت او الهام بخش ویلیام شکسپیر و بتهوون در، به ترتیب، نگارش تراژدی "کوریولانوس" و یک قطعه ی ارکستر بود. زندگی. خدمت نظامی. در سال ۴۹۳ قبل از میلاد که پوستوموس کومینیوس و اسپوریوس کاسیوس کنسول بودند، کنسولْ کومینیوس به جنگ با ولس
کیان رفت و چندین شهر آنان را متصرف شد. در گام نهایی، وقتی شهر کوریولی را زیر محاصره گرفته بود، چند لژیونِ (پیاده نظامِ) ولسکیان از شهر آنتیوم برای نجات کوریولی راه افتادند. درحالی که رومیان تماماً متوجهِ اهالیِ محاصره شده ی شهر بودند و انتظار حمله از خارج شهر را نداشتند، این لژیون های ولسکیانْ رومیان را غافلگیر کردند و مورد حمله قرار دادند؛ اهالی کوریولی نیز از فرصت استفاده کردند و از شهرشان بیرون ریختند تا خود را از محاصره برهانند. از قضا، نیائئوس مارکیوسِ جوان (در آن زمان هنوز ملقب به کوریولانوس نشده بود) در اردوگاه رومیان حضور داشت. او دسته ای از جوانان ورزیده را برگزید و با ایشان نه تنها پاتک محاصره شدگان را پس زد، بلکه متهورانه از دروازه های گشوده شده ی شهرشان وارد شد و کشتار کرد و قدری آتش برگرفت و به سوی خانه ها پرت کرد. در نتیجه ی این دلاوری، فریاد اهالی شهر، که با ناله های بانوان و کودکان نیز درهم آمیخته بود، بر روحیه ی رومیان افزود و از آنِ ولسکیان کاست، چراکه ایشان می دیدند که این شهر ــ که به کمکش شتافته بودند ــ به دست دشمن افتاده است. پس شهر کوریولی به تصرف رومیان درآمد و این دستاوردِ نظامیِ نیا
ئئوس مارکیوس چنان بود که بر شهرت کنسولْ کومینیوس سایه افکند و چیزی نمانده بود که همگان از یاد ببرند که کنسول کومینیوس بوده که جنگ با ولسکیان را رهبری کرده و شهر کوریولی را گشوده بود. پس از این پیروزی، نیائئوس مارکیوس ملقب به «کوریولانوس» شد. در سال ۴۹۲ ق.م. که تیتوس گگانیوس و پوبلیوس مینوکیوس کنسول بودند، در خارج کشور صلح برقرار شد و در داخل نیز اختلافات طبقاتی میان توده ها (پلبی ها) و اشراف (پاتریکی ها) فروکش کرده بود، اما مشکلی مهیب تر از جنگ به جان جمهوری افتاد: به سبب آنکه مدتی قبل تر توده ها قهر کرده و به بست نشینی روی آورده بودند، اراضی روم زراعت نشده بودند و، برای همین، نخست کمبود گندم و سپس گرسنگی حادث شد، گویی که روم شهری محاصره شده بود. این مسئله ی قحطی چنان جدی بود که اگر کنسولان اقدامات و تدابیر لازم را اتخاذ نمی کردند، کار به مرگ بردگان و حتی توده های روم می کشید. تدبیر کنسولان این بود که به هرسوی ایتالیا بازرگانانی فرستادند تا گندم در مقیاس انبوه خریداری کنند. بیشترِ همسایگان روم به ایشان گندم ندادند چراکه از این قوم جنگجو، که بارها از او شکست خورده بودند، نفرت بخصوصی داشتند؛ برای همین، فرستادگا
ن ناچار شدند تا جاهای دورتر ایتالیا ــ از جمله سیسیل ــ بروند و گندم بخرند. سرانجام، گندم کافی از اتروسکان، همسایگان شمالی روم، خریدند و توده ها را با آن سیر کردند. در سال ۴۹۱ ق.م. که مارکوس مینوکیوس و آئولوس سمپرونیوس کنسول بودند، مقدار زایدی گندم از سیسیل وارد کردند و در سنا این بحث درگرفت که این گندم های اضافی را ــ در حالی که قحطی هم برطرف شده ــ با چه قیمتی به توده ها بفروشند. بسیاری از سناتورها بر این نظر بودند که وقتش رسیده آزادی خواهی و سرکشی توده ها را سرکوب کنند و همه ی آن حق و حقوقی را که توده ها با توسل به بست نشینی از آنان سلب کرده بودند بازپس بگیرند. بیش از همه، مارکیوس کوریولانوس، دشمن تریبون های مردم، طرفدار سخت گیری بر توده ها بود و پیشنهاد کرد که اگر توده ها خواستار قیمت ارزان گندم هستند، باید منصبِ تازه تأسیسِ تریبون های مردمی را ــ که مانعی در برابر قدرت سنا است ــ منحل کنند و به سروری سنا گردن بنهند. توده ها از این پیشنهاد به خشم آمدند و گفتند که سنا و محافظه کاران دارند از گرسنگی به مثابه ی سلاحی برضدمان استفاده می کنند و غذا و مایحتاجمان را کلاهبرداری می کنند و می خواهند این گندم های وا
رداتی را، که تنها ارزانیِ خدایان به ما هستند، از دهانمان بدزدند مگر اینکه تریبون های مردمی را دست بسته تقدیم مارکیوس کوریولانوس بکنیم و حاضر به شلاق خوردن از کنسولان شویم، و او حالا تبدیل به جلادی شده است که حکم می کند «یا مرگ یا بردگی». پس چون مارکیوس کوریولانوس داشت از سنا خارج می شد، نزدیک بود توده ها بر او یورش ببرند که تریبون ها علیه او اعلام جرم کردند و برایش وقت دادگاه تعیین کردند. پس خشم توده ها تسکین یافت؛ هریک از ایشان خودش را قاضیی می دانست که اختیار مرگ و زندگیِ دشمنِ محافظه کارش را در دست دارد. اما با غیبت کوریولانوس در موعد مقررِ دادگاهْ خشم توده ها افزون گشت. او غیابی محاکمه شد و به ولسکیان پناه برد و از کشور خودش کینه به دل گرفت؛ ولسکیان نیز او را به گرمی پذیرفتند. او در منزل یکی یکی از بزرگان ولسکیان به نام آتیوس تولیوس میهمان شد که از بزرگ ترین دشمنان رومیان بود. این دو تصمیم گرفتند سپاهی تشکیل داده با روم بجنگند. پس در سال ۴۸۸ ق.م. آتیوس تولیوس و مارکیوس کوریولانوس، پناهنده ی رومی، به فرماندهی سپاه ولسکیان برگزیده شدند. ولسکیانْ بیشترِ امیدشان را به نفر دومی بسته بودند، و او هم نشان داد که
اشتباه نکرده اند، چه فوراً معلوم شد که نیرومندی دولت روم بیشتر مدیون سردارانش است تا سپاهیانش: او ابتدا به کیرکئی لشکر کشید و مستعمره نشینان رومی را از آنجا راند و آن شهر را به ولسکیان داد. ساتریکوم، لونگولا، پُلوسکا، کوریولی و نوولا دیگر شهرهایی بودند که او از رومیان ستاند. سپس لاوینیوم را گرفت، بعد کوربیو، وتلیا، تربیوم، لابیکی و پدوم را. سپس قوایش را از پدوم روانه ی روم کرد و در پنج مایلی شهر اردو زد و اراضی رومیان را غارت کرد؛ محافظانی را به همراه غارت گران فرستاد تا مراقبت کنند که اراضیِ اشراف روم دست نخورده بمانند: خواه چون از توده های روم بیشتر کینه داشت، خواه چون می خواست به منازعات طبقاتی میان اشراف و توده های روم دامن بزند. این منازعات باید هم شعله ور می شدند، چه تریبون های مردمی، با بدگویی از سناتورها و ثروتمندانِ شهر، توده ها را برضدشان می شوراندند. لیکن ترس از حمله ی خارجی بزرگ ترین عامل وحدت بخش جامعه ی روم شده بود که روحیاتِ بدبینِ مردم را به یکدیگر پیوند می زد. فقط در یک مورد سنا و توده ها اتفاق نظر نداشتند و آن این بود که سنا راه حل را تنها در جنگ می دید اما توده ها به هر راه حلی به جز جنگ ما
یل بودند. در آن سال (۴۸۸ ق.م.) آقایان اسپوریوس ناوتیوس و سکستوس فوریوس کنسول بودند. توده ها شورش کردند و کنسولان را واداشتند تا نشست سنا را تشکیل دهند و در باب فرستادن نمایندگانی برای مذاکره با مارکیوس کوریولانوس رأی گیری کنند. با تشکیل نشست سنا، سناتورها با پیشنهاد مذاکره موافقت کردند و نمایندگانی به سوی کوریولانوس فرستادند. اما کوریولانوس پاسخی سخت به فرستادگان داد: «اگر شما رومیان اراضی ولسکیان را به ایشان بازگردانید، می توانیم درباب صلح مذاکره کنیم؛ اما اگر می خواهید به مفت از غنایم بهره ببرید، پس بدانید که من هم بدی ها و کم مهری های هموطنانم را و هم میزبانیِ گرمِ ولسکیان را فراموش نکرده ام، و کاری می کنم که همه بدانند که تبعید نه تنها از روحیه ام نکاسته، که افزونش هم کرده است.» رومیان همین فرستادگان را برای دومین مرتبه فرستادند، لیکن اینبار کوریولانوس به اردوگاه راهشان نداد. نقل است که حتی روحانیانی نیز، ملبس به جامه ی دینی شان، به سوی کوریولانوس فرستادند، اما ایشان نیز نتوانستند بیشتر از فرستادگان بر نظر کوریولانوس اثر کنند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-08-22T02:19:51Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Shfarshid&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Shfarshid صفحهٔ سیدابوالاعلی مودودی را به سید ابوالاعلی مودودی منتقل کرد: فاصله گذاری میان خطاب «سید» از نام کوچک&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37778130&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
نمروت هوهانسی باغداساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) عکاس اهل ارمنستان که از شاهدان نسل کشی ارمنی ها بود. زندگی نامه. وی در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۰۷ در وان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و چهره فرهنگی شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی عضو اتحادیه روزنامه نگاران اتجاد شوروی بود. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی در ۷ آوریل ۱۹۸۸ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آمیسیتیا () کلمه لاتین برای دوستی است، یا بین افراد، بین دولت و فرد یا بین دولت ها. این «یک اصطلاح فنی از زندگی سیاسی روم» از قرن دوم قبل از میلاد بود، زمانی که، به گفته سنکای جوان، توسط پوپولارها گایوس گراکوس و مارکوس لیویوس دروسوس معرفی شدند، که بدین وسیله دوستان خور را پاتروسینیوم در روم باستان رتبه بندی کردند. چنین آمیسیتیایی شامل معاهدات یا تعهدات متقابلی نبود. اگرچه دوستی بین افراد در حالت آرمانی دوستی واقعی بود که با علاقه متقابل مشخص می شد، اما در عمل بیشتر به اتحاد سیاسی شباهت داشت؛ بنابراین تشکیل و شکستن پیوندهای آمیسیتیا بسیار رسمی بود. آمیسی آگوستی (دوستان آگوستوس)، دربار را در زمان امپراتوری روم تشکیل دادند.
فینال جام لیگ ها ۲۰۲۳ آخرین بازی سومین دوره جام لیگ ها بود، یک تورنمنت فوتبال که بین باشگاه های لیگ برتر ایالات متحده آمریکا (ام ال اس) و لیگ مکزیک برگزار می شد. این مسابقه در ۱۹ اوت ۲۰۲۳ در ورزشگاه ژئودیس پارک در نشویل، تنسی، ایالات متحده برگزار شد. این مسابقه توسط نشویل (میزبان) و اینتر میامی برگزار شد. فینال با نتیجه ۱–۱ مساوی شد و اینتر میامی در ضربات پنالتی، اولین قهرمانی خود در جام لیگ ها را جشن گرفت. مسیر تا فینال. جام لیگ ها یک تورنمنت سالانه فوتبال بین باشگاه های لیگ برتر ایالات متحده آمریکا (ام ال اس) برای ایالات متحده آمریکا و کانادا و لیگ مکزیک برای مکزیک است. نسخه ۲۰۲۳، سومین دوره در تاریخ مسابقات، اولین نسخه ای بود که به ۴۷ تیم از دو لیگ گسترش یافت. ام ال اس و لیگ مکزیک هر دو فصل عادی خود را در طول مدت جام لیگ ها متوقف کردند، که با مرحله گروهی در اواسط ژوئیه آغاز شد و با فینال در اواسط اوت به پایان رسید. کل مسابقات در ایالات متحده و کانادا برگزار شد. هر دو فینالیست برای جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴ واجد شرایط شدند. هر دو فینالیست، نشویل و اینتر میامی، به عنوان تیم های توسعه دهنده در فصل ۲۰۲۰ وارد