Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کیلی (کیلن، کیرین، کیلا)، که به عنوان هزه یا به طور خاص قیلِئن (چینی: 奇勒恩؛ پین یین: Qílè'ēn) در زبان چینی شناخته می شود و همچنین به عنوان گویش Kur-Urmi زبان نانایی نیز شناخته می شود، یک زبان های تونگوزی در حال انقراض در روسیه و چین است. نانایی یک زبان تونگوسی جنوبی است و کیلی به طور سنتی به عنوان یکی از گویش های متنوع نانایی در نظر گرفته شده است، اما "احتمالاً به گروه شمالی تعلق دارد".
حکمرانی لاشخورها یک مجموعهٔ پویانمایی بزرگسالان آمریکایی در ژانر علمی–تخیلی، درام و ترسناک است که توسط جوزف بنت و چارلز هوتنر برای مکس ساخته شده و بر اساس فیلم کوتاه آن ها در سال ۲۰۱۶ با نام "لاشخورها" است. اچ بی او مکس این مجموعه را در ژوئن ۲۰۲۲ اعلام کرد و نخستین قسمت آن در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳ پخش شد. از زمان انتشار، این مجموعه مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بازیگری، داستان، پویانمایی و فضای آن مورد ستایش قرار گرفت. در ماه مه ۲۰۲۴، این مجموعه پس از یک فصل توسط مکس لغو شد. خلاصه داستان. این مجموعه، داستان بازماندگان کشتی باری بین ستاره ای آسیب دیدهٔ "دمتر ۲۲۷" را دنبال می کند که در سیاره ای بیگانه به نام وستا سرگردان شده اند؛ سیاره ای پر از گیاهان و جانوران. در ابتدا، بازماندگان به سه گروه تقسیم می شوند: «آزی» و همراه رباتیکش «لِوی»، «سم» و «اورسولا»، و «کیمن» که به تنهایی سفر می کند و موجودی تله پاتیک به نام «هالو» را همراه دارد. حیات بومی این سیاره دارای پیچیدگی های غیرمعمول، سطوح همزیستی و چرخه های زندگی خارق العاده است. مرزهای معمول میان گیاهان، حیوانات، هوش و اشکال زندگی به شدت سازمان یافته در اینجا نامشخص اس
ت. با گذر زمان، مسیر بازماندگان به سوی لاشه سقوط کردهٔ "دمتر" همگرا می شود. تولید. جوزف بنت و چارلز هوتنر فیلم کوتاه "لاشخورها" را در سال ۲۰۱۶ برای ادالت سویم ساختند، که به عنوان بخشی از بلوک تونامی پخش شد. این انیمیشن هشت دقیقه ای بدون دیالوگ، زوجی از انسان ها را نشان می دهد که درگیر تعاملات پیچیده ای با موجودات بیگانه هستند. در سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹، بنت و هوتنر این مفهوم را گسترش داده و یک قسمت آزمایشی برای سریال تولید کردند، اما این پروژه در ادالت سویم پیش نرفت. در نهایت، این مجموعه توسط اچ بی او مکس پذیرفته شد. این مجموعه دوازده قسمتی طی دو سال توسط شرکت تیتموز و گرین استریت پیکچرز تولید شد و گروهی از انیماتورهای بین المللی که از کشورهای مختلفی از جمله مکزیک، اسپانیا، پرتغال و فرانسه کار می کردند، در ساخت آن مشارکت داشتند. در ماه مه ۲۰۲۴، این مجموعه توسط مکس لغو شد. با این حال، نتفلیکس حق پخش فصل اول را به دست آورد و گزارش شد که احتمال تمدید مجموعه را بررسی می کند و تصمیم نهایی پس از انتشار در این پلتفرم گرفته خواهد شد. در نوامبر ۲۰۲۴، بنت تأیید کرد که نتفلیکس تصمیم گرفته است مجموعه را برای فصل دوم تمدید
نکند. انتشار. این مجموعه در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳ پخش شد و سه قسمت اول آن به طور هفتگی تا ۹ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. در ماه مه ۲۰۲۴، نتفلیکس حق پخش این مجموعه را خریداری کرد و در ۳۱ مه در ایالات متحده، بریتانیا، ایرلند و نیوزیلند منتشر کرد. بازخورد. این مجموعه با تحسین منتقدان مواجه شده است. در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، فصل اول با ۱۰۰٪ تأیید و میانگین امتیاز ۸٫۷ از ۱۰ بر اساس ۲۲ نقد روبه رو شده است. اجماع منتقدان این وبگاه می گوید: «"حکمرانی کرکس ها" با ارائهٔ جهانی زنده و پویاتر، تماشاگران و شخصیت های سرگردان خود را به کشف و ماجراجویی در دنیایی عجیب و غریب دعوت می کند.» جیمز پونیووزیک از "نیویورک تایمز" این مجموعه را «داستانی سرسبز، باشکوه و هیپنوتیزم کننده از بقا در مکانی که احساس می شود، برخلاف بسیاری از سیاره های علمی-تخیلی، واقعاً فرازمینی است» توصیف کرد. اندرو وبستر از "ورج)" آن را «ترکیبی از زیبایی و خشونت» دانست و نوشت که این مجموعه «شاید اصیل ترین اثر علمی-تخیلی سال باشد.» او همچنین سبک هنری آن را با ژان ژیرو مقایسه کرد. در هفتاد و ششمین جوایز امی ساعات پربیننده، این مجموعه نامزد دریافت جایزهٔ بهترین برن
امهٔ پویانمایی شد و جایزهٔ دستاورد فردی برجسته در انیمیشن را برای طراحی پس زمینه کسب کرد.
جیمز دیویدسون (؛ – ) استاد دانشگاه، و تاریخ دان فرهنگی اهل بریتانیا بود. دیویدسون در تاریخ اجتماعی یونان باستان تخصص دارد و سهم قابل توجهی در مطالعه همجنس گرایی باستانی داشته است.
دوک سفید لاغر () پرسونا و شخصیتی بود که دیوید بویی موسیقی دان انگلیسی، در میانهٔ دهه ۱۹۷۰ با آن در انظار عمومی ظاهر شد. اگرچه دوک در اصل همراه با آلبومِ سال ۱۹۷۶ بویی یعنی "ایستگاه به ایستگاه" شناخته می شود و نامش در قطعهٔ نخست آلبوم ذکر شده است، اما بویی در ابتدا طی تور کنسرت آلبوم "آمریکایی های جوان" در اواخر سال ۱۹۷۴، جنبه هایی از این شخصیت را به کار گرفت. ظاهر و شخصیت دوک سفید لاغر نیز تحت تأثیر شخصیت توماس جروم نیوتن، بیگانه انسان نما، با بازی بویی در فیلم "مردی که به زمین سقوط کرد" که در اواسط سال ۱۹۷۵ فیلم برداری شد، بود. دوک سفید لاغر به دلیل دیدگاه های ظاهراً هوادارانه در مورد فاشیست که بویی در مصاحبه های مطبوعاتی در این دوره بیان کرد، به یک چهره بحث برانگیز تبدیل شد. بلافاصله پس از بیان این نظرات، بویی ادعا کرد که این اظهارات متظاهرانه و برای جلب توجه هستند که از طریق این شخصیت بیان شده اند و منعکس کنندهٔ دیدگاه واقعی او را نیستند. در سال های بعد، او دلیل رفتار غیرعادی خود در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ را مصرف خیلی زیاد مواد مخدر سنگین (به ویژه کوکائین) در حین زندگی در لس آنجلس عنوان کرد. او در اواخر سال ۱۹۷۶
کالیفرنیا را به مقصد اروپا ترک کرد تا وضعیت روحی و جسمی خود را بهبود بخشد و در اوایل سال ۱۹۷۷ در برلین غربی اقامت گزید و در آن زمان بی سروصدا شخصیت دوک سفید لاغر را کنار گذاشت. ایجاد. دیوید بویی که پیش از شهرت، تجربه اجرا در تئاتر تجربی را داشت، در اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع به پذیرفتن شخصیت های مختلف برای اجرا کرد، که مهم ترین آن زیگی استارداست در دورهٔ گلم بود. او در سال ۱۹۷۳ در پایان تور زیگی استارداست این شخصیت را کنار گذاشت و شخصیت دیستوپیایی هالووین جک را برای آلبوم "سگ های الماسی" و بیشتر تورهای بعدی خود پذیرفت. نسخه اولیه شخصیت دوک سفید لاغر در اواخر سال ۱۹۷۴ در مرحله دوم تور ظاهر شد. این تور که به ساخت آلبوم "آمریکایی های جوان" منجر شد؛ موهای بویی هنوز نارنجی بود، اما کوتاه تر و لباس های روی صحنه از لباس های رنگارنگ گلم تا لباس های معمولی تر متغیر بود. از دوک سفید لاغر در تایتل ترک آلبوم بعدی بویی، "ایستگاه به ایستگاه" نام برده شد و او در طول تور ایزولار در نقش این شخصیت ظاهر شد. بویی به طور قابل توجهی تحت تأثیر ویلیام اس. باروز بود که در سال ۱۹۷۳ با او ملاقات کرد و مشتاقانه از تکنیکش به عنوان روشی برای به
ره برداری از فرآیندهای خلاقانه ناخودآگاه استفاده کرد. به گفتهٔ تانیا استارک، باروز در "ناهار لخت به" منی به عنوان «طناب سفید نازک» اشاره کرده و این ممکن است بر انتخاب نام دوک سفید لاغر تأثیر گذاشته باشد. خصوصیات. در نگاه اول، دوک سفید لاغر معمولی تر از تجسم های پر زرق و برق بویی به نظر می رسید. دوک با موهای بلوند آراسته و لباسی ساده و سبک کاباره متشکل از یک پیراهن سفید، شلوار مشکی و یک جلیقه، مردی توخالی بود که آهنگ های عاشقانه را با شدتی عذاب آور می خواند. این شخصیت «اشرافی دیوانه»، «زامبی غیراخلاق مدار»، و «ابرمرد "آریایی" بی احساس» توصیف شده است. خود بویی این شخصیت را اینگونه توصیف کرد: «یک نوع بسیار آریایی و فاشیست؛ به اصطلاح رمانتیک و مطلقاً بدون هیچ احساسی». جنجال. دوک سفید لاغر شخصیتی بحث برانگیز بود. زمانی که بویی در سال های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ مصاحبه ای در نقش این شخصیت داشت، اظهاراتی دربارهٔ آدولف هیتلر و آلمان نازی بیان کرد که برخی آن ها را به عنوان همدردی با فاشیسم یا حتی طرفدار فاشیسم تفسیر کردند. این جنجال در می ۱۹۷۶ عمیق تر شد، زمانی که عکسی از او مقابل طرفداران منتشر شد که برخی ادعا می کردند او در حال
انجام سلام نازی است. بویی این موضوع را تکذیب کرد و گفت که او به سادگی برای طرفداران دست تکان می داد و عکاس عکس را در حالی که دستش دراز بود گرفت. بویی در استکهلم نقل کرد «بریتانیا می تواند از یک رهبر فاشیست بهره مند شود». او به علت در اختیار داشتن لوازم وابسته به نازی، به وسیلهٔ گمرک مرز روسیه/لهستان بازداشت شد. او بعداً اعتیاد به کوکائین، شخصیت دوک سفید لاغر و زندگی در لس آنجلس را مقصرِ بیان اظهارات به نفعِ فاشیسم و رفتار خود در این دوره دانست. بویی بعداً گفت لس آنجلس «باید از روی زمین محو شود». او سپس بابت این گفته ها عذرخواهی کرد و در طول دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ از نژادپرستی در سیاست اروپا و صنعت موسیقی آمریکا انتقاد کرد. با این وجود، نظرات او در مورد فاشیسم منجر به پایه گذاری جنبش راک علیه نژادپرستی شد. پس از آن. در تلاش برای حفظ سلامت روانی و جسمی خود، بویی در اواخر سال ۱۹۷۶ کالیفرنیا را به مقصد اروپا ترک کرد و مدتی در ژنو، سوئیس ماند تا در اوایل سال ۱۹۷۷ به دوستش ایگی پاپ در برلین غربی بپیوندد. اگرچه او دوک سفید لاغر را به طور علنی کنار نگذاشت، اما پس از اقامت در اروپا در نقش این شخصیت ظاهر نشد. بویی تقریبا
ً دو سال در برلین غربی زندگی کرد و در این مدت با آلبوم های سه گانه برلین ("کم"، "«قهرمانان»" و "مستأجر") با همکاری برایان انو و تونی ویسکونتی، هم از نظر موسیقایی و هم شخصاً به فعالیت پرداخت. او همچنین آلبوم های ایگی پاپ یعنی "ابله" و "شهوت زندگی" را تهیه کرد.
خواکین گوتیرز (; – ) نویسنده، روزنامه نگار اهل کاستاریکا بود. او جوایز متعددی را از آن خود کرد. کتاب کوکوری که او برای کودکان نوشته به ده زبان ترجمه شده است. گوتیرز علاوه بر نوشتن کتاب های کودکان، قهرمان شطرنج، خبرنگار جنگ، روزنامه نگار، داستان نویس، مترجم، استاد و فعال کمونیست بود. زندگی. خواکین در شهر لیمون در سواحل کارائیب، متولد شد. اینجا منطقه جغرافیایی بود که برایش الهام بخش داستان کوکوری بود، گوتیرز در ۹ سالگی به سن خوزه نقل مکان کرد.
لی دو گیوم (؛ زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "وقتی تو خواب بودی"، "خدمتکار تو"، "عشق شفابخش من" و "به آرامی ذوبم کن" شناخته می شود.
کیم هو یونگ (؛ زادهٔ ۱۹ فوریه ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را با حضور در تئاتر موزیکال "اجاره" در سال ۲۰۰۲ آغاز کرد و سپس در موزیکال های دیگری نیز ایفای نقش کرد. او به خاطر نقش های زنانه اش شناخته شده است و به عنوان یک «بازیگر مرد متخصص در نقش های مبدل پوش» شناخته می شود. او برای بازی در نقش هایی مانند شخصیت همجنس گرای آنجل در تئاتر "اجاره"، یک شوگرل مبدل پوش به نام جی جی در "قمارباز" و گونگ گیل در تئاتر "یی" معروف است.
کتابخانه ایالتی بادن ( , BLB) یک کتابخانه جهانی بزرگ در کارلسروهه است. همراه با کتابخانه ایالتی وورتمبرگ، BLB سپرده قانونی و کتابخانه منطقه ای بادن-وورتمبرگ است. نمایه کتابخانه. این کتابخانه که در حدود سال ۱۵۰۰ تأسیس شده است، در سال ۲۰۲۳ حدود ۲٫۹ میلیون قلم رسانه ای را در خود جای داده است که شامل مجموعه بزرگی از نسخه های خطی قرون وسطایی، دست نوشته های موسیقی، خودکارها، کاغذهای شخصی و مجموعه های خطی، اینکانوبولا، کتاب های چاپی قدیمی و کمیاب و نقشه های تاریخی می شود. مجموعه های مدرن شامل آثاری در همه موضوعات است، اما با تمرکز ویژه بر تاریخ منطقه و موضوعات مختلف مربوط به بادن-وورتمبرگ و منطقه راین علیا می باشد. این کتابخانه با نگهداری از این مجموعه ها به میراث فرهنگی منطقه کمک می کند. با ارائه آنها از طریق مجموعه های دیجیتال خود، این میراث فرهنگی اروپایی را در دسترس عموم قرار می دهد. تاریخچه. کتابخانه ایالتی بادن از مجموعه کتاب هایی که زمانی متعلق به مارگراف ها و دوک های بزرگ بادن بود، ایجاد شد. منشأ این کتابخانه را می توان به کتابخانه مارگراف ها در فورتسهایم در حدود سال ۱۵۰۰ ردیابی کرد. پس از تأسیس کارلسروهه در
سال ۱۷۱۵، «کتابخانه دادگاه مارگراف های بادن» به ضمیمه ای از اقامتگاه جدید در کارلسروهه (۱۷۷۰) منتقل شد. به عنوان بخشی از سکولاریزاسیون در آلمان، بخش های بزرگی از کتابخانه های صومعه های بادن در بین سال های ۱۸۰۳ و ۱۸۰۷ در کتابخانه بزرگ آن زمان گنجانده شد. این امر به طور قابل توجهی مجموعه های کتابخانه را افزایش داد. در سال ۱۸۷۲، این کتابخانه به مدیریت دولتی و تابع وزارت کشور تبدیل شد. نام آن به دادگاه بزرگ دوکال و کتابخانه ایالتی تغییر کرد. در سال ۱۸۷۳، کتابخانه به «ساختمان مجموعه دوک بزرگ» واقع در فردریش پلاتزدر مرکز کارلسروهه منتقل شد. در سال ۱۹۱۸، نام کتابخانه یک بار دیگر به نام فعلی آن "کتابخانه ایالتی بادن" تغییر کرد. در سال ۱۹۴۲ در نتیجه یک حمله هوایی تقریباً کل دارایی (۳۶۰۰۰۰ جلد) و ساختمان کتابخانه در اثر آتش سوزی ویران شد. در نتیجه، کتابخانه در ساختمان آرشیو عمومی دولتی بادن-وورتمبرگ گنجانده شد. در سال ۱۹۶۴، یک ساختمان جدید، واقع در گونه پوره تکمیل شد. در سال ۱۹۹۱، کتابخانه دوباره به ساختمان فعلی خود منتقل گردید. مجموعه ها. آمار (۲۰۲۲): مجموعه های ویژه (۲۰۲۲): کتابخانه ایالتی بادن در سال ۲۰۱۰ شروع به د
یجیتالی کردن بخش هایی از مجموعه های خاص خود کرد که عمدتاً بر روی دست نوشته های قرون وسطایی، موسیقی های تاریخی و مجلات چاپی قرن نوزدهم که ارتباط خاص با تاریخ منطقه دارد، تمرکز داشت. در حال حاضر تمامی اسناد و تصاویر دیجیتال به صورت آنلاین و رایگان در دسترس عموم هستند (به مجموعه دیجیتال BLB مراجعه کنید). مجموعه های ویژه. نسخه خطی
رالی مونت کارلو ۲۰۲۲ (که به عنوان ۹۰امین رالی اتومبیل مونت کارلو نیز شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که در طول چهار روز از ۲۰ تا ۲۳ ژانویه ۲۰۲۲ برگزار شد. این مسابقه نودمین دوره از رالی مونت کارلو بود و به عنوان نخستین رالی از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، قهرمانی رالی جهان ۲ و قهرمانی رالی جهان ۳ به شمار می رفت. رویداد ۲۰۲۲ به طور کامل در کشور موناکو برگزار شد. این رالی شامل هفده مرحله ویژه بود که در مجموع مسافتی به طول را پوشش می داد. یادداشت ها:
مردم سیوسلاو، بومیان منطقهٔ شمال غربی اقیانوس آرام هستند. نامی خودشان بیان می کنند، «شا ' یوشتل ' ا» است. امروزه، مردم سیوسلاو به عنوان اعضای دو گروه شناخته می شوند: قبایل متحد سرخپوستان سیلتز و قبایل متحد کوس، اومپکوا پایین و سیوسلاو، که در جنوب غربی اورگن، در ساحل اقیانوس آرام واقع شده اند. قلمرو. از نظر تاریخی، سیوسلاوها در امتداد رودخانه سیوسلاو در غرب اورگن زندگی می کرده اند. آنها در دهه ۱۸۸۰ دارای ۳۴ روستای شناخته شده، بوده اند. زبان. زبان سیوسلاوها نزدیک به زبان اومپکوای پایین (یا Kuitsh) است و هر دو گروه به لهجه های زبان سیوسلاو، یک زبان پنوتیایی در ساحلی اورگان صحبت می کردند. ام اکنون زبان سیوسلاو منقرض شده است. تاریخچه. مردم سیوسلاو قرن ها در روستاهای خود در امتداد رودخانه سیوسلاو زندگی می کردند تا اینکه در سال ۱۸۶۰، به زور به یک منطقه حفاظت شده سرخپوستی در یچتس، اورگان منتقل شدند. مردم سیوسلاو، کوس و اومپکوا پایین، پیمان امپایر سال ۱۸۵۵ را امضا کرده بودند؛ با این حال، ایالات متحده این پیمان را تصویب نکرد و تا سال ۱۹۱۶ آن را گم کرد. در سال ۱۹۱۸، اعضای این سه قبیله که در قبایل متحد سیلتز ثبت نام نکرد
ه بودند، از دولت فدرال ایالات متحده در دادگاه مطالبات ایالات متحده برای به رسمیت شناختن فدرال شکایت کردند. پس از دو دهه، در سال ۱۹۳۸، دادگاه علیه قبایل رای داد. آنها در سال های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ شکایاتی را به کمیسیون مطالبات سرخپوستان ارائه کردند، اما رد شدند. با وجود عدم کسب به رسمیت شناختن، این قبایل در قانون سال ۱۹۵۴ که به رسمیت شناختن بیش از ۶۱ قبیله در اورگان را لغو کرد و در سال ۱۹۶۶ اجرایی شد، گنجانده شدند. در سال ۱۹۸۴، کنگره ایالات متحده قبایل متحد کوس، اومپکوا پایین و سیوسلاو را از طریق قانون به رسمیت شناخت.
پارک ملی کورکووادو () یک پارک ملی در شبه جزیره اوسا، در شهرستان اوسا، واقع در مناطق جنوب غربی کاستاریکا (۹ درجه شمال، ۸۳ درجه غرب) است که بخشی از ناحیه حفاظت شده اوسا می باشد. پارک ملی کورکووادو در ۲۴ اکتبر ۱۹۷۵ تأسیس شده و مساحتی برابر با را اشغال می کند. این پارک در حال حاضر بزرگترین پارک در کاستاریکا است و حدود یک سوم از شبه جزیره اوسا را پوشش می دهد.
مسجد روستوف () یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در روستای روستوف در شهرستان قبه و در کشور جمهوری آذربایجان واقع شده است. مسجد در سال ۱۹۰۳ میلادی با یاری زین العابدین تقی یف ساخته شد. با ابلاغیه شماره ۱۳۲ که در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ توسط کابینه وزیران جمهوری آذربایجان صادر شد، مسجد سابق در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت بومی قرار گرفت. این بنای تاریخی در سال ۲۰۰۸ بازسازی مرمت شد.
مسجد قزل حاجی لی () یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در شهر گنجه کشور جمهوری آذربایجان واقع شده است. این مسجد که در سال ۱۸۷۷ ساخته شده است، با ابلاغیه شماره ۱۳۲ کابینه وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت بومی قرار گرفت.
مِیهِم یا آشوب () آلبومی استودیویی از لیدی گاگا خواننده آمریکایی است که در ۷ مارس ۲۰۲۵ از طریق استریم لاین و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. در طول خلق این آلبوم، گاگا با تهیه کنندگانی مانند اندرو وات، سیرکوت و گیزافلشتاین کار کرد که نتیجهٔ آن شد آلبومی با «ترکیب آشوب ناک ژانرها» شامل سینث-پاپ، با عناصر الکترو، دیسکو، اینداستریال پاپ، راک و پاپ راک. از نظر اشعاری، این اثر به بررسی موضوعاتی مانند عشق، آشوب، شهرت، هویت و اشتیاق می پردازد و از استعاره هایی همچون تحول، دوگانگی و افراط بهره می گیرد. متن ترانه ها به بررسی تأثیر شهرت، کشمکش میان وجههٔ عمومی و خود شخص، و همچنین سرخوشی و بی پروایی به عنوان اشکالی از گریز می پردازد. این آلبوم در استودیوی ریک روبین در ملیبو، کالیفرنیا ضبط شد. پیش از این آلبوم دو تک آهنگ منتشر شدند: «بیماری» تک آهنگ آغازین آن بود که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. در ادامه «ابراکادابرا» به عنوان دومین تک آهنگ در ۳ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد. "میهم" همچنین شامل ترانهٔ مشترک «با لبخند بمیر» با برونو مارس است که در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی برندهٔ جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ دونفره/گروهی شد. "میهم
" در جدول فروش آلبوم ها در چندین کشور از جمله استرالیا، کانادا، نیوزیلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا صدرنشین شد. همچنین در اسپاتیفای بزرگ ترین شروع برای آلبوم یک هنرمند زن در سال ۲۰۲۵ را ثبت کرد و در ایالات متحده بیشترین تعداد استریم در هفته اول را برای یک آلبوم زنانه به دست آورد. "میهم" با ستایش منتقدان روبه رو شد. آن ها این اثر را بازگشت قدرتمندی به ریشه های پاپ گاگا، به ویژه آلبوم "شهرت" (۲۰۰۸)، توصیف کردند. این اثر از نظر منتقدان، بر اساس اطلاعات وبگاه متاکریتیک، تحسین شده ترین آلبوم گاگا در طول دوران کاری او بوده است. منتقدان به فرایند تولید، تنوع سبک ها و انسجام آلبوم اشاره کردند و عقیده داشتند او در ساخت آن از هنرمندانی مانند دیوید بویی، مدونا، مایکل جکسون، پرینس، ریدیوهد، ناین اینچ نیلز و سوزی اند د بنشیز الهام گرفته است. گاوگا در سال ۲۰۲۵ این آلبوم را با مجموعه ای از کنسرت ها تبلیغ کرد، از جمله اجرای اصلی در فستیوال کوچلا و یک کنسرت رایگان در برزیل که ۲٫۵ میلیون نفر در آن شرکت کردند. او برای این آلبوم هشتمین تور کنسرتی خود به نام میهم بال را برگزار کرد. زمینه. در سال ۲۰۲۲، لیدی گاگا تور کنسرتی خو
د برای آلبوم "کروماتیکا" (۲۰۲۰) را در چندین کشور برگزار کرد و کار بر روی آثار جدید خود را آغاز کرد. چندین ماه پیش از اعلام آلبوم، گاگا عکس هایی از خود در یک استودیوی ضبط را در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشت. در مارس ۲۰۲۴، گاگا برای اولین بار علناً در مورد این پروژه صحبت کرد و در مصاحبه ای اظهار داشت که «در حال نوشتن برخی از بهترین ترانه هایی که به خاطر دارم» است. در ماه مه سال بعد، او فیلم کنسرت کروماتیکا را منتشر کرد که در پایان این فیلم قطعه ای از موسیقی جدید وجود داشت. گاگا گفته که آلبوم پاپ بعدی او نشأت گرفته از مکان آسودگی اوست. نامزدش مایکل پولانسکی به او توصیه کرد که آلبومی پاپ بسازد و «به لذت آن متمایل شود». در اواسط سال ۲۰۲۴، گاگا تیزرهای دیگری برای پروژه جدید خود ارائه کرد. در ژوئیه ۲۰۲۴، پس از اجرایش در افتتاحیهٔ بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، با پخش تکه هایی از دو ترانهٔ منتشر نشده، طرفداران را شگفت زده کرد. در دسامبر ۲۰۲۴ طی مصاحبه ای با "لس آنجلس تایمز"، گاگا اعلام کرد که دونوازی او با برونو مارس، یعنی «با لبخند بمیر»، بخشی از آلبوم خواهد بود. ایجاد. به گفته گاگا، منبع الهام برای ساخت این آلبو
م از دوره ای از درون نگری عمیق و چالش های شخصی نشات گرفته است. گاگا، اندرو وات و مایکل پولانسکی به عنوان تهیه کنندگان اجرایی در "میهم" معرفی شده اند. او این آلبوم را «سفری هنجارشکن در ژانرها» توصیف کرد که تأثیرات موسیقایی متنوع و تجربیات زندگی او را منعکس می کند. در مصاحبه ای با "رولینگ استون" در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، گاگا این پروژه را یک اثر گلچین شده از منابع مختلف توصیف کرد که ژانرها، سبک ها و احساسات مختلف را در هم می آمیزد و همه به تبع عشق عمیق او به موسیقی هستند. گاگا این آلبوم را که از موسیقی رقص اینداستریال الهام گرفته شده بود، «پرتلاطم» و تلفیقی از ژانرهای مختلف نامیده است. قطعه ای نامشخص از این اثر توسط نویسندهٔ "وگ،" «شدید و شوم… صدای پرانرژی سنت گرای گاگا، آشوب آور اما در عین حال سرزنده» توصیف شده است. دی جی فرانسوی و تهیه کننده موسیقی گیزافلشتاین در این آلبوم همکاری کرد. این آلبوم در استودیوی ریک روبین در مالیبو، کالیفرنیا ضبط شد که در آن جا گاگا همچنین "جوآن" (۲۰۱۶) و موسیقی متن فیلم "ستاره ای متولد شده است" (۲۰۱۸) را ساخت. در می ۲۰۲۴، گاگا طی یک جلسه پرسش و پاسخ اعلام کرد که عمیقاً در نوشتن و ضبط آلب
وم مشغول شده است. او این اثر را «کاملاً متفاوت از هر کاری که قبلاً انجام داده ام» توصیف کرد و بر کاوش خود در نقض ژانرهای موسیقی و ترکیب تأثیرات خلاقانه جدید تأکید کرد. گاگا توضیح داد که هر ترانه بازتابی از هرج و مرج درونی خودش است که با لحن جشن مانند با هدف برقراری ارتباط با مخاطبان در محیط های مختلف، از مهمانی گرفته تا لحظات صمیمی در خانه ارائه می شود. ساختار. به گفته گاگا، "میهم" ادای احترامی است به «عشق او به موسیقی، گرد هم آوردن طیف گسترده ای از ژانرها، سبک ها و رویاهای مختلف». در مصاحبه ای با "لس آنجلس تایمز"، گاگا اظهار داشت که این آلبوم به شدت تحت تأثیر موسیقی اینداستریال است که ناشی از علاقه اش به کاوش در جنبه های مختلف موسیقی الکترونیک است. او توضیح داد: «دوست داشتم در مورد موسیقی صنعتی و زمینه های مختلف موسیقی الکترونیک یاد بگیرم» و بر پیگیری مداوم خود برای ترکیب ژانرها تأکید کرد و گفت: «احتمالاً به دلیل عدم پایبندی به یک چیز مورد قضاوت قرار گرفته ام، اما انجام ندادن این کار نیروی زندگی من است.» با توجه به رویکرد موسیقایی آن، او آن را «آشوب مطلق» توصیف کرد که «قوانین زیادی را زیر پا می گذارد و بسیار
سرگرم کننده است.» این هنرمند از گرفتن تأثیراتی از موسیقی های گوناگون از جمله «آلترناتیو دهه ۹۰، الکترو-گرانج، ملودی های پرینس و بویی، گیتار و نگرش، بیس لاین فانک، موسیقی الکترونیک فرانسوی و سینتی سایزرهای آنالوگ» نام برد. از منظر ژانر، او افزود: «فقط احساس خوبی دارد. به نظر خوب می رسد. در مورد دنبال کردن هرج ومرج خود به هر جایی در زندگی است که ممکن است شما را ببرد.» عنوان و طرح روی جلد. طرح روی جلد "میهم" در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۵ از طریق وبگاه و پلتفرم های رسمی گاگا رونمایی شد. قبل از اعلام رسمی، پوسترهای تبلیغاتی در شهر نیویورک به نمیش درآمدند که شامل عکس سیاه وسفید گاگا همراه با عنوان آلبوم و تاریخ انتشار با رنگ قرمز در پایین بود. روی جلد نسخه استاندارد، گاگا با موهای مشکی ژولیده و صورتش کمی انحراف در پشت شیشه شکسته دیده می شود. قاب پشتی طرح سیاه و سفید را دارد و "میهم" با فونت تحریف شده و تهاجمی نوشته شده است، در حالی که نام لیدی گاگا در زیر عکس با حروف کلاسیک تر قرار دارد و اولین "A" بر عکس است. نظارت بر تصویربرداری بر عهدهٔ فرانک لبون بود. گاگا در مصاحبه ای با "ال" اعلام کرد که عنوان آلبوم با شخصیتی مطابقت دار
د که حضورش در چهارده قطعه احساس می شود: یعنی "میهم" یا بی نظمی کامل. در موزیک ویدیوی «بیماری»، Mayhem—که توسط گاگا به تصویر کشیده شده است، با لباس سیاه با ناخن های بلند—در نقش یک چهره خونین در حال رانندگی ماشین ظاهر می شود. گاگا در مورد انتخاب عنوان اعلام کرد که «این آلبوم "میهم" نام داشت تا بخشی از من و قطعه ای از زندگی را به یادگار بگذارد که پذیرفتن آن همیشه آسان نیست.» بازخورد انتقادی. "میهم" بلافاصله پس از انتشار با تحسین منتقدان مواجه شد. تعدادی از منتقدان آن را نشانهٔ بازگشت گاگا به اوج هنری اش توصیف کردند. بر طبق گردآوری نقدها در متاکریتیک، "میهم" بر اساس نظر ۲۴ منتقد میانگین وزنی ۸۴ از ۱۰۰ را دریافت کرد که نشان گر «تحسین همگانی» است. این آلبوم بالاترین امتیاز را در طول دوران کاری گاگا داشت. وبگاه AnyDecentMusic? با گردآوری ۲۵ نقد و بر اساس ارزیابی آن ها از اجماع انتقادی، میانگین امتیاز ۷٫۵ از ۱۰ را به آلبوم داد. بریتنی اسپانوس از مجله "رولینگ استون" این آلبوم را قدرتمندترین اثر پاپ سال توصیف کرد و از اصالت لیدی گاگا تمجید کرد. الکسیس پتریدیس از "گاردین"، "میهم" را به خاطر ترکیب سبک های الکترونیک، هاوس
و دیسکو همراه با ملودی های به یادماندنی مورد ستایش قرار داده است. اد پوتون از "تایمز" این آلبوم را به عنوان «بازگشت پیروزمندانه به موسیقی پاپ که در ابتدا او را به شهرت رساند» توصیف کرد. نیل مک کورمیک نویسنده روزنامه "دیلی تلگراف"، ساختار ترانه ها و ملودی های جذاب گاگا را تحسین کرد و اشاره داشت که این اثر از نمادهای دهه ۱۹۸۰ مانند دیوید بویی، مدونا، بلاندی و سوزی اند د بنشیز الهام گرفته است. استیون جی. هوروویتز از مجله "ورایتی" به ارجاعات "میهم" به نخستین آلبوم گاگا یعنی "شهرت" (۲۰۰۸) اشاره کرد و آن را «به وضوح گاگا» توصیف کرد. ریچ جوزویاک از "پیچفورک" به این آلبوم امتیاز ۸ از ۱۰ داد و آن را «حمله ای عظیم از احساسات خوب» و «یادآوری اینکه چرا هواداران در ابتدا عاشق گاگا شدند» توصیف کرده است. او به بررسی درگیری های درونی در آلبوم پرداخته و اظهار داشته که «دوگانگی، مرگ و تصاویر مذهبی، رشته های وجودی هستند که آلبوم را به هم پیوند می دهند.» انتشار و ارتقاء. طی تبلیغ "" (۲۰۲۴)، گاگا تأیید کرد که تک آهنگ آغازین آلبوم در اکتبر ۲۰۲۴ منتشر خواهد شد و آلبوم در ابتدا قرار بود در فوریه سال بعد منتشر شود. او در جریان تور م
طبوعاتی فیلم در مورد پروژه آینده صحبت کرد. در ۲۱ اکتبر، گاگا رسماً در ۲۵ اکتبر انتشار تک آهنگ «بیماری» را از طریق رسانه های اجتماعی اعلام کرد و روز بعد یک تیزر از موزیک ویدیو خود را فاش کرد. ماه بعد، «بیماری» با انتشار دو نسخه آکوستیک همراه شد: نسخهٔ «پادزهر» که با پیانو در ۱۳ نوامبر و «زهر» که با گیتار الکتریک در ۲۰ نوامبر اجرا شد. در ۱۵ دسامبر، گاگا «بیماری» و «با لبخند بمیر» را در طول ویژه برنامهٔ کریسمسی "Carpool Karaoke" که در اپل تی وی پلاس منتشر شد اجرا کرد. در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵، گاگا شمارش معکوسی در وبگاه خود راه اندازی کرد که قرار بود در ۲۷ ژانویه به پایان برسد. هر روز، این وب سایت آثار هنری الهام گرفته از آثار قبلی او را به نمایش می گذاشت، که با "شهرت" (۲۰۰۸) شروع شد و تا "هارلکوئین" (۲۰۲۴) ادامه یافت. وقتی شمارش معکوس به پایان رسید، جلد رسمی آلبوم و تاریخ انتشار ۷ مارس مشخص شد. در ۲ فوریه، گاگا در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی شرکت کرد و موزیک ویدیوی «ابراکادابرا» را طی این مراسم با مشارکت مسترکارت به نمایش گذاشت. مجموعه "Hot Ones" در یوتیوب، قسمتی از مصاحبه با گاگا را در ۱۳ فوریه منتشر کرد. سپس گاگا