Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه پایان می رسد. برای کسی که در فنلاند بزرگ شده، قوانین غریزی هستند. بسته به اندازه، ترکیب، روابط و سن گروه، سه الگوی کلی وجود دارد: همه با هم به سونا می روند، زن و مرد جداگانه می روند، یا هر خانواده جداگانه می رود. سوناهای مختلط با افراد غیرخانوادگی در بین جوانان رایج تر است و برای افراد مسن یا در موقعیت های رسمی نادر است. نوجوانان معمولاً در مقطعی از رفتن به سونا با والدین خود دست می کشند. در سونا پوشیدن لباس در اتاق داغ بی ادبی است، هرچند نشستن روی حوله کوچک یا pefletti (دستمال یکبار مصرف مقاوم به گرما و رطوبت) اشکالی ندارد (در سوناهای عمومی مثل استخرها ممکن است اجباری باشد). هنگام خنک شدن، معمولاً حوله دور بدن می پیچند. برای فنلاندی ها، سونا (به جز موارد معدود) یک مکان کاملاً غیرجنسی است و برهنگی در آن امری عادی و بی ارتباط با مسائل جنسی است. در فنلاند، «سونا» فقط به معنای سونا است و نه چیز دیگر. در سوناهای عمومی، پوشیدن مایو در اتاق داغ به دلایل بهداشتی ممنوع است: در بسیاری از استخرهای سرپوشیده، برای بهداشت، کلر به آب اضافه می شود و اگر مایو خیس وارد اتاق داغ شود، کلر بخار شده و برای افراد مبتلا به آسم یا
آلرژی مشکل تنفسی ایجاد می کند. در خانه ها یا اقامتگاه های تابستانی، معمولاً سونا را برای احترام به مهمان گرم می کنند و رد کردن آن ممکن است سخت باشد. اما اگر مهمان نخواهد، فنلاندی ها ناراحت نمی شوند، مخصوصاً اگر رفتن به سونا برای مهمان سخت باشد (مثلاً بخاطر آرایش)، ناخوشایند باشد (مثلاً به خاطر برهنگی یا سونای مختلط)، یا به هر دلیل دیگری (مثلاً نداشتن لباس اضافه یا دیر وقت بودن و…). انواع. در فنلاند و استونی انواع مختلفی از سونا وجود دارد. این سوناها را می توان بر اساس نوع ساختمان یا نوع اجاق طبقه بندی کرد. تقسیم بندی اصلی سوناها بر اساس اجاق های یک بار گرم شونده و اجاق های پیوسته گرم شونده است. همه سوناهای دودی یک بار گرم شونده هستند، اما انواع دیگری از اجاق ها نیز وجود دارند که یک بار گرم می شوند. اجاق های یک بار گرم شونده، سنگ های بیشتری دارند که قبل از حمام کردن گرم می شوند. این کار را می توان با سوزاندن چوب، با یا بدون دودکش، نفت، گلوله های چوبی یا گاز طبیعی انجام داد. اجاق های پیوسته گرم شونده سنگ های کمتری دارند که در طول حمام گرم می شوند. گرم کردن می تواند با سوزاندن چوب، نفت یا گاز طبیعی یا به صورت ا
لکتریکی انجام شود. دمای سوناهای فنلاندی ۸۰ تا ۱۱۰ درجه سانتی گراد (۱۷۶ تا ۲۳۰ درجه فارنهایت) است و معمولاً بین ۸۰ تا ۹۰ درجه سانتی گراد (۱۷۶ تا ۱۹۴ درجه فارنهایت) نگه داشته می شود و علیرغم تبخیر آب löyly، به وضوح بالاتر از نقطه شبنم نگه داشته می شود، به طوری که تراکم بخار قابل مشاهده مانند سوناهای ترکی رخ نمی دهد. نوع دودی. سوناهای دودی (savusauna) فاقد دودکش هستند، بنابراین با سوختن چوب، دود تمام اتاق را فرا می گیرد. پس از رسیدن سونا به دمای مناسب، آتش خاموش و اتاق تهویه می شود. به لطف ساختار خاص اتاق، سونا گرمای کافی را برای مدت استفاده حفظ می کند. اگرچه سوناهای دودی سنتی تر محسوب می شوند، اما در سال های اخیر ساخت آنها افزایش یافته است. با این حال، به دلیل زمان و تلاش زیاد برای گرم کردن آنها (که ممکن است بیشتر روز طول بکشد)، بعید است جایگزین سوناهای معمولی شوند. سوناهای دودی علاوه بر فنلاند، در استونی، لتونی و لیتوانی نیز یافت می شوند. این سوناها ارزان، ساده و بادوام هستند (اگر در ساخت آنها نکات ایمنی رعایت شود). دوام آنها به دلیل خاصیت ضدعفونی کنندگی دود است. یکی از انواع نادر و خاص سونا، استفاده در آن از
مشعل گلوله چوبی برای گرم کردن اجاق سونای دودی (savukiuas) است. معمولاً مشعل در اتاق کنار اتاق سونا و اجاق (kiuas) قرار می گیرد. این مشعل، شبیه مشعل نفتی، توده بزرگی از سنگ ها را که نقش اجاق را دارند، گرم می کند. از آنجا که این فرایند سوختن بسیار تمیزتر از اجاق های دودی معمولی است، بوی دود کمتر تند و دودی است و رطوبت تولید شده توسط گلوله های چوبی، هوا را دلپذیرتر می کند. سونا با اجاق چوبی. این نوع سونا در روستاها رایج تر است، در حالی که سونای برقی در شهرها بیشتر استفاده می شود. اجاق فلزی با سنگ هایی در بالا (kiuas) با آتش چوب غان توس گرم می شود و اتاق سونا را به دمای دلخواه می رساند. اگر چوب غان در دسترس نباشد، هر چوب خشک دیگری مناسب است، اما چوب غان (توس) به دلیل کیفیت، بوی خوش و سوختن طولانی ترجیح داده می شود. مهم ترین نکته داشتن یک löyly خوب است، یعنی زمانی که سنگ ها آنقدر داغ باشند که آب ریخته شده روی آنها بخار شود و به افراد داخل سونا برسد. در همه انواع سونا، افراد روی نیمکت بلندی نزدیک سقف می نشینند تا بخار داغ به سرعت به آنها برسد. سونای برقی. اجاق سونای برقی. در آپارتمان های شهری و بیشتر سوناهای همگانی
از اجاق سونای برقی استفاده می شود، چون نیازی به آتش مستقیم ندارد و امکاناتی مثل تنظیم زمان، ترموستات و محدودکننده دما را ارائه می دهد. در سوناهای برقی معمولاً روی یا اطراف المنت های گرمایشی، سنگ هایی (kiuas) چیده شده تا بتوان روی آنها آب ریخت. این سنگ ها می توانند به صورت باز با گردش هوا یا بسته و عایق برای ذخیره گرما باشند. در سوناهای برقی، مدیر ساختمان می تواند سونا را جدا از ساکنین کنترل کند و مصرف برق آن را محدود کند. کنترل ها می توانند بی سیم باشند و تنظیمات بیشتری برای نور، تهویه و دستگاه های تولید بخار داشته باشند. معمولاً سونای ساختمان های آپارتمانی چند بار در هفته با ساعات مشخص برای آقایان و خانم ها و ساعات ویژه برای کسانی که درخواست ساعت خاصی کرده اند، در دسترس است. اگرچه خیلی ها سونای اجاق چوبی را به خاطر فضای سنتی اش ترجیح می دهند، اما برای ساکنین آپارتمان های شهری این گزینه معمولاً وجود ندارد و اجاق های برقی هم استفاده آسان تر و ایمنی بیشتری دارند و زباله چوبی تولید نمی کنند. سوناهای سیار. پیشاهنگان و بعضی گروه های جوانان معمولاً سوناهای چادری قابل حمل دارند. سوناهایی هم در خودرو، اتوبوس، تریلر
ماشین یا تراکتور، و حتی دوچرخه و قایق ساخته شده اند. در فنلاند، شرکت هایی هستند که سونای سیار اجاره می دهند و یک رویداد سالانه سونای سیار در تئووا برگزار می شود.
مدار مریخ ایستا () یا مدار استوایی مریخ همگام (AEO) یا مدار زمین ایستای مریخ یک مدار دایره ای مریخ همگام (ASO) است که در ارتفاع تقریبی ۱۷٬۰۳۲ کیلومتری استوای مریخ قرار دارد و از جهت چرخش مریخ پیروی می کند. اجرام قرارگرفته در 'مدار مریخ ایستا دارای تناوب مداری برابر با دوره چرخش مریخ هستند و بنابراین برای ناظران زمینی در موقعیت ثابتی در آسمان و بی حرکت به نظر می رسند. این مدار، مشابه مریخی مدار زمین ایستا (GEO) است. پیشوند "areo" در نام این مدار از نام آرس در اسطوره شناسی یونانی گرفته شده که معادل مارس در اسطوره شناسی روم و خدای جنگ است که این سیاره به نام آنها نام گذاری شده است. اگرچه این مدار امکان برقراری ارتباط و دیده بانی بدون وقفه از سطح مریخ را فراهم می کند، ولی به دلیل پیچیدگی فنی دستیابی و حفظ آن، تا کنون هیچ ماهواره ای در این مدار قرار نگرفته است.
مدار زهره مرکزی () به مداری اطلاق می شود که یک جسم به دور سیاره زهره می چرخد. زهره، برخلاف بسیاری از سیارات دیگر، ماه طبیعی ندارد، اما چندین کاوشگر و ماهواره های مصنوعی در مدار این سیاره قرار دارند. این مدار مشابه مدارهای دیگر سیارات مانند مدار زمین مرکزی (مدار پیرامون زمین) و مدار خورشیدمرکزی (مدار پیرامون خورشید) است. در مدار زهره، همانند دیگر مدارهای سیاره ای، مفاهیمی چون *حضیض* و *اوج* وجود دارند که به نزدیک ترین و دورترین فاصله های یک جسم از زهره در طول مدار اشاره دارند. *حضیض* این مدار *pericytherion* نامیده می شود که معادل *حضیض زمینی* (perigee) در مدار زمین است و *اوج* آن *apocytherion* نامیده می شود که مشابه *اوج زمینی* (apogee) در مدار زمین است. واژه شناسی. پیشوند *Cythero-* در نام "زهره مرکزی" از نام جزیره کیثیرا در اسطوره شناسی یونانی گرفته شده است. این جزیره به الهه آفرودیته مربوط می شود که در اساطیر یونان به عنوان الهه عشق و زیبایی شناخته شده و معادل آن در اساطیر رومی ونوس است. نام گذاری این مدار به «زهره مرکزی» (Cytherocentric) به طور ضمنی به ارتباط سیاره زهره با این الهه اشاره دارد. این نام گذ
اری در واقع یک ارجاع فرهنگی و اسطوره ای به زهره است که هم در افسانه ها و هم در تاریخ نگاری های علمی جایگاه خاصی دارد. در بسیاری از فرهنگ ها، زهره نماد زیبایی، اشتیاق و تابندگی است و برای همین است که این نام انتخاب شده است. ماهواره ها و کاوشگرها در مدار زهره مرکزی. اولین کاوشگر که به مدار زهره رسید، ونرا ۹ بود که در تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۷۵ وارد مدار این سیاره شد. این کاوشگر موفق شد نخستین تصاویر از سطح زهره را ارسال کند و اطلاعاتی درباره جو و شرایط سطحی سیاره جمع آوری کند. کاوشگر آکاتسوکی از آژانس کاوش های هوافضای ژاپن، آخرین کاوشگری است که در دسامبر ۲۰۱۵ به مدار زهره وارد شد. هدف اصلی این کاوشگر، مطالعه جو زهره و ابرهای آن است. کاوشگر آکاتسوکی اطلاعات ارزشمندی از ترکیب جو زهره و تغییرات دمایی و فشار در جو این سیاره فراهم کرده است. این کاوشگر موفق شد به طور خاص ویژگی های ابرهای زهره را شبیه سازی کرده و به شناخت بهتر چگونگی شکل گیری ابرهای اسیدی در این سیاره کمک کند. تاکنون هشت کاوشگر به مدار زهره وارد شده اند: این کاوشگرها نقش اساسی در تحقیق و درک ویژگی های جو، سطح و وضعیت محیطی زهره ایفا کرده اند. اطلاعات این کاو
شگرها در برنامه های آینده برای تحلیل و شناخت بهتر این سیاره استفاده خواهند شد. ویژگی های مدار زهره مرکزی. مدار زهره مرکزی به طور کلی یک مدار بیضوی است و بسیاری از ماهواره ها و کاوشگرها باید از طریق برنامه ریزی دقیق وارد این مدار شوند تا از برخورد با جو غلیظ و داغ زهره جلوگیری شود. جو زهره که از دی اکسید کربن و بخارات اسید سولفوریک تشکیل شده، یکی از چالش های بزرگ در کاوش این سیاره است. دما در سطح زهره به طور متوسط ۴۶۵ درجه سانتی گراد است که آن را به یکی از داغ ترین سیارات منظومه شمسی تبدیل کرده است. مدار زهره مرکزی به ویژه برای مطالعه جو زهره اهمیت دارد، زیرا در این مدار می توان به طور دقیق تری از تغییرات جو در نواحی مختلف این سیاره اطلاعات به دست آورد. این اطلاعات به پژوهشگران کمک می کند تا جزئیات بیشتری از وضعیت پویایی جو، جریان های جوی و ابرهای اسیدی این سیاره به دست آورند. با توجه به ویژگی های خاص جو زهره، کاوشگرهایی که به این مدار وارد می شوند باید برای مواجهه با فشار و دمای بسیار بالای جو آماده باشند. تحقیقات اخیر نشان داده اند که جو زهره به طور دائم در حال تغییر است و شرایط محیطی این سیاره در طول زمان ب
سیار پویا است.
تقویم ظهور (، در انگلیسی برگرفته از از واژه آلمانی Adventskalender به معنی گاه شمارِ آمدن)، یا تقویم کریسمس، تقویمی است که برای شمارش روزهای جشن ظهور در انتظار کریسمس استفاده می شود. در مسیحیت، جشن ظهور یک دوره آمادگی معنوی است که چهار یکشنبه قبل از کریسمس شروع می شود و تا شب کریسمس ادامه دارد. این دوره برای مسیحیان یادآور انتظار برای تولد عیسی مسیح و همچنین آمادگی باورمندان برای بازگشت دوباره او در آنچه آخرالزمان می دانند، است. در طول جشن ظهور، مسیحیان با دعا، روزه، مطالعه کتاب مقدس خود و انجام کارهای نیک به استقبال کریسمس می روند. تقویم ظهور، از آنجایی که تاریخ اولین یکشنبه جشن ظهور متغیر است و بین ۲۷ نوامبر تا ۳ دسامبر (شامل هر دو) قرار می گیرد، بسیاری از تقویم های ظهور قابل استفاده مجدد که از کاغذ یا چوب ساخته شده اند، از اول دسامبر شروع می شوند. برخی دیگر از اولین یکشنبه ظهور شروع می شوند. تقویم ظهور اولین بار توسط لوترهای آلمانی در قرن ۱۹ و ۲۰ استفاده شد و از آن زمان به سایر فرقه های مسیحی گسترش یافته است. طرح و استفاده. تقویم های ظهور سنتی صحنهٔ تولد مسیح، نیکلاس قدیس و آب و هوای زمستانی را به تصویر می
کشند، در حالی که برخی دیگر دارای موضوعات مختلفی از ورزش گرفته تا حرفه و فن هستند. آنها به اشکال مختلفی وجود دارند، از یک تقویم کاغذی ساده با درهایی که هر یک از روزها را می پوشانند تا جیب های پارچه ای روی یک صحنه پس زمینه تا جعبه های چوبی رنگ شده با سوراخ های مکعبی برای وسایل کوچک. بسیاری از تقویم های کریسمس به شکل یک کارت مستطیل شکل بزرگ با «در» هستند، یکی برای هر روز دسامبر که منتهی به و شامل شب کریسمس (۲۴ دسامبر) یا روز کریسمس (۲۵ دسامبر) می شود. درهای متوالی هر روز تا کریسمس باز می شوند، که از ابتدای فصل جشن ظهور برای آن سال شروع می شود، یا به سادگی از اول دسامبر، مانند تقویم های ظهور قابل استفاده مجدد. اغلب درها بدون ترتیب خاصی در سراسر تقویم توزیع می شوند. درهای تقویم باز می شوند تا یک تصویر، یک شعر، بخشی از یک داستان (مانند داستان میلاد عیسی) یا یک هدیه کوچک مانند یک اسباب بازی یا یک شکلات را نشان دهند. اغلب، هر دری دارای یک آیه کتاب مقدس و دعای مسیحی است که مسیحیان آن را به عنوان بخشی از عبادات روزانه ظهور خود می گنجانند. انواع مختلفی از تقویم های ظهور وجود دارد. برخی از روستاهای اروپایی تقویم های ظهو
ر را روی ساختمان ها یا حتی به اصطلاح تقویم های ظهور «زنده» ایجاد می کنند که در آن پنجره های مختلف برای هر روز ظهور تزئین می شوند. در اسکاندیناوی. در دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد، سنتی وجود دارد که تقویم های کریسمس (Julekalender، سوئدی: Julkalender، فنلاندی: Joulukalenteri، ایسلندی: Jóladagatal؛ کلمه محلی برای یک تقویم یول یا کریسمس) به شکل یک برنامه تلویزیونی یا رادیویی برگزار می شود که از اول دسامبر شروع می شود و در شب کریسمس (۲۴ دسامبر) به پایان می رسد. اولین نمایش از این دست در سال ۱۹۵۷ به شکل سریال رادیویی سوئدی Barnens adventskalender از رادیو پخش شد. اولین برنامه تلویزیونی این ژانر در سال ۱۹۶۰ به شکل برنامه سوئدی Titteliture پخش شد. اولین تقویم کریسمس که در دانمارک پخش شد Historier fra hele verden در سال ۱۹۶۲ بود. برنامه های تقویم تلویزیونی کریسمس اکنون به سایر کشورهای شمال اروپا گسترش یافته است. به عنوان مثال، در فنلاند، این نمایش Joulukalenteri نامیده می شود. در طول سال ها، چندین نوع تقویم کریسمس وجود داشته است. برخی برای کودکان، برخی برای کودکان و بزرگسالان و برخی فقط برای بزرگسالان هستند. یک
نمایش رادیویی تقویم کریسمس در سوئد وجود دارد که در روزهای منتهی به کریسمس پخش می شود. یک نمونه کلاسیک از تقویم کریسمس که مورد علاقه کودکان و همچنین بزرگسالان است، اگر صرفاً به دلایل نوستالژیک باشد، نمایش تلویزیونی نروژی Jul i Skomakergata در سال ۱۹۷۹ است. نمونه دیگر نمایش تلویزیونی ایسلندی Á baðkari til Betlehem در سال ۱۹۹۰ است.
هنوز زنده است (انگلیسی: It's Alive) یک فیلم ترسناک و علمی-تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی جوزف روسناک است. این فیلم یک بازسازی از فیلمی به همین نام محصول سال ۱۹۷۴ به نویسندگی و کارگردانی لری کوئن است. بیجو فیلیپس در نقش مادری بازی می کند که یک نوزاد جهش یافته دارد که هر کسی را در صورت ترس می کشد. این فیلم در ۲ آوریل ۲۰۰۹ به صورت فیلم ویدیویی منتشر شد و اکثراً نقدهای منفی را از منتقدین دریافت کرد. داستان. در آلبوکرکی، نیومکزیکو، لنور هارکر کالج را ترک می کند تا با دوست پسر معمار خود، فرانک، بچه دار شود. دکتر اوربینسون و تیم جراحی او پس از اینکه متوجه شدند اندازه نوزاد تنها در یک ماه دو برابر شده است، نوزاد را با سزارین بیرون می آورند. بعد از اینکه پزشک بند ناف را قطع می کند، دانیل نوزاد تازه متولد شده غوغا می کند و تیم جراحی را در اتاق عمل سلاخی می کند. او سپس روی شکم مادرش می خزد و به خواب می رود. لنور و دنیل روی میز عمل پیدا می شوند، اتاق غرق در خون. لنور هیچ خاطره ای از آنچه اتفاق افتاده است ندارد. پس از بازجویی توسط پلیس، لنور می خواهد آنجا را ترک کند و دنیل را به خانه ببرد. مقامات ترتیبی می دهن
د که یک روان شناس به او کمک کند تا خاطره زایمان خود را دوباره به دست آورد. به زودی، دنیل وقتی لنور را به او غذا می دهد گاز می گیرد و ذائقه اش را برای خون آشکار می کند و … ساخت. فیلمبرداری در صوفیه، بلغارستان، در مارس و آوریل ۲۰۰۷ انجام شد. انتشار. این فیلم در ۶ اکتبر ۲۰۰۹ به صورت مستقیم در دی وی دی در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم در دو نسخه دارای رتبه و بدون رتبه در دسترس است. این فیلم در اوت ۲۰۰۹ در فیلیپین اکران شد. در خارج از ایالات متحده، ۹۵۷٫۸۹۷ دلار درآمد داشت. بازخوردها. اورندورف از تالک به آن امتیاز ۱٫۵ از ۵ ستاره داد و نوشت که فیلم " فاقد تعلیق یا حتی امواج اساسی ترس است.
ابوشی ، کلاهی است که مردان بزرگسال هنگام پوشیدن لباس های رسمی ژاپنی از دوره هی آن تا امروز بر سر می گذاشتند. ابوشی اویا، شخصی است که مراسم بر سر گذاشتن کلاه را در مراسم گنبوکو انجام می دهد. گنپوکو مراسمی است که از دوره نارا در ژاپن برای ورود به بزرگسالی یا سن قانونی برگزار می شود. یکی از مناسک گذار است.
هینو سوکه تومو ; کوگه اشراف درباری، محقق کنفوسیوس، و استاد چای در اواخر دوره کاماکورا بود. دومین پسر هینو توشیمیتسو، دایناگون ارتش از خانواده ماناتسو-ریو هینو از خاندان فوجیوارای شمالی بود. او که دومین پسر یک اشراف طبقه متوسط به دنیا آمد، با استعداد خود به درجه اشرف ارشد رسید.
شمع ظهور () شمعی است که روزهای ماه دسامبر تا شب کریسمس روی آن مشخص شده است. این شمع معمولاً در خانه های مسیحیان در برخی کشورهای اروپایی استفاده می شود و هر روز در ماه دسامبر کمی بیشتر می سوزد تا به علامت آن روز برسد و نشان دهنده گذر روزها تا کریسمس باشد. بعضی از شمع های ظهور، مانند بعضی از تقویم های ظهور، از اول دسامبر شروع به شمارش می کنند، نه از ابتدای دقیق دوره جشن ظهور. بعضی خانواده ها با استفاده از شاخه های همیشه سبز و تزئینات کریسمس، یک وسیله تزئینی درست می کنند و شمع را در مرکز آن قرار می دهند. بعضی دیگر هم آن را در شمعدان می گذارند. این شمع معمولاً هر روز سر شام خانوادگی روشن می شود. شمع های ظهور به طور سنتی سفید هستند، اما رنگ های دیگر با موضوعات کریسمسی هم محبوب شده اند. به نظر می رسد رسم شمع ظهور از آلمان آغاز شده باشد، جایی که کودکان یک شمع کوچک را در یک پرتقال تزئین شده قرار می دهند. در آلمان این شمع Christingle نامیده می شود. این رسم اکنون در برخی کشورهای اروپایی دیگر مانند بریتانیا و جمهوری چک هم رواج دارد.
یوشیدا سادافوسا ; تولد ۱۲۷۲ - مرگ ۱۳۳۸ میلادی - کوگه اشراف درباری از هوکه (فوجیوارا)، دایناگون در اواخر دوره کاماکورا بود. در ۲۹ آوریل ۱۳۳۱، در جریان جنگ گنکو، او مخفیانه روکوهارا تاندای را از گفتگوهای مخفیانه برای سرنگونی شوگون سالاری کاماکورا آگاه کرد. پس از اینکه امپراتور گو-دایگو به جزایر اوکی تبعید شد، امپراتور بازنشسته امپراتور گوفوشیمی از جناح جیمیوئین از او خواست تا به این نو هیوجوشو بپیوندد. با این حال، در مارس ۱۳۳۳، او نظر کتبی را به شوگونی ارائه داد و خواستار بازگشت امپراتور گو-دایگو به کیوتو شد تا جنبش ضد شوگونی را که در نقاط مختلف در حال وقوع بود، سرکوب کند. این به عنوان اقدامی به دلیل نگرانی در مورد امنیت امپراتور گو-دایگو تفسیر شد، زیرا پس از سقوط شوگون سالاری کاماکورا توسط امپراتور گو-دایگو در جریان بازسازی کنمو به او موقعیت مهمی داده شد.
ساکورایاما کوره توشی ; تولد نامشخص - مرگ ۱۳۳۲ میلادی - سامورایی از ولایت بینگو، در اواخر دوره کاماکورا بود. نام رایج او شیرو است. در طول جنگ گنکو، او ارتشی را در ایچینومیا در ولایت بینگو در پاسخ به تشکیل ارتش توسط کوسونوکی ماساشیگه تشکیل داد. در یک مقطع، او نشانه هایی از شکست را نشان داد، اما زیردستان او با شکست ارتش دولتی در نبرد کاساگیاما پراکنده شدند. او پس از آتش زدن معبد کیبیتسو و کشتن همسر و فرزندانش به همراه اعضای خانواده خود دست به خودکشی زد.
محاصره کاساگی، جنگ کاساگی ، یکی از اولین نبردهای شورش گنکو بود که به دوره کاماکورا ژاپن پایان داد. امپراتور گودایگو که در حال توطئه علیه شوگون سالاری کاماکورا بود و خاندان هوجو سه گنجینه مقدس ژاپن را در کاساگی-درا، یک معبد بودایی مستحکم، در بالای کوه کاساگی، درست خارج از کیوتو پنهان کرده بودند و مخفیانه ارتشی را از آنجا جمع می کرد.
در ریاضیات، تابع واگُنی به هر تابعی گفته می شود که در کل محور حقیقی صفر باشد به جز درون یک بازه که برابر با یک ثابت "A" است. این تابع به دلیل شباهت نمودار آن به یک واگن جعبه ای، نوعی واگن راه آهن، نام گذاری شده است. تابع واگنی را می توان بر حسب توزیع یکنواخت به صورت زیر بیان کردformula_1که در آن توزیع یکنواخت "x" برای بازه و تابع پله هویساید است. مانند بسیاری از این توابع ناپیوسته، یک سؤال در مورد مقدار در نقاط گذرا وجود دارد. این مقادیر احتمالاً برای هر کاربرد به طور جداگانه بهترین مقدار انتخاب می شوند. وقتی یک تابع واگنی به عنوان پاسخ ضربه یک فیلتر انتخاب می شود، نتیجه یک فیلتر میانگین متحرک ساده است که پاسخ فرکانسی آن یک سینک در فرکانس، نوعی فیلتر پایین گذر است.
کاساگی-درا، معبد کاساگی ، معبدی از فرقه چیزان از فرقه شینگون واقع در کوه کاساگی، استان کیوتو در منطقه کانسای ژاپن واقع شده است. تصویر اصلی Maitreya Bodhisattva است. گفته می شود که بنیانگذار آن شاهزاده اوآما یا شاهزاده اوتومو است. از نظر تاریخی، ارتباط نزدیکی با معبد تودای جی و کوفوکو-جی در نانتو (نارا) دارد و راهبان مشهوری مانند جوکی (راهب) (貞慶 じょうけい) در اینجا زندگی می کردند که آن را به معبد مهمی در تاریخ بودیسم ژاپن تبدیل کرده است. به علاوه، این حوزه ها به عنوان صحنهٔ شورش گنکو در پایان دوره کاماکورا شناخته می شوند.
جوکی (; – ) روحانی، بهکشو در یوگه چاره شرق آسیا اهل ژاپن بود.
برناردینو تلسیو (لاتین: Bernardinus Telesius؛ ۷ نوامبر ۱۵۰۹ در کوزنتسا – ۲ اکتبر ۱۵۸۸ در همان جا) فیلسوف و طبیعت شناس ایتالیایی بود. او به عنوان یکی از پیشگامان فلسفه طبیعی رنسانس شناخته می شود و به خاطر مخالفتش با ارسطوگرایی و تأکید بر تجربه و مشاهده در علم مشهور است. تلسیو در خانواده ای ثروتمند در کوزنستا به دنیا آمد. او در دانشگاه پادوآ حقوق خواند و در آنجا با فلسفه ارسطو آشنا شد. با این حال، او به سرعت از ارسطوگرایی دست کشید و شروع به توسعه فلسفه طبیعی خود نمود. فلسفه طبیعی. تلسیو معتقد بود که طبیعت با قوانین مکانیکی قابل توضیح است و نیازی به هیچ توضیح فراطبیعی نیست. او همچنین بر اهمیت مشاهده و آزمایش در علم تأکید می کرد. فلسفه طبیعی او بر سه اصل استوار است: ماده، شکل و حرکت. ماده، تنها عنصر اولیه جهان است. شکل، جوهر اشیاء است و از ماده جدا نیست. حرکت، نیروی محرکه جهان است و از درون ماده نشأت می گیرد. فلسفه طبیعی تلسیو تأثیر قابل توجهی بر فلسفه علم در قرن شانزدهم و هفدهم داشت. ایده های او توسط فیلسوفان مشهوری مانند گالیله و فرانسیس بیکن مورد استفاده قرار گرفت. او به خاطر مخالفتش با ارسطوگرایی و تأکید بر ت
جربه و مشاهده در علم مشهور است. ایده های او تأثیر قابل توجهی بر توسعه علم مدرن داشت. نظریه ماده، گرما و سرما. به جای فرضیه ماده و صورت، او وجود را بر پایه ماده و نیرو بنا می کند. این نیرو دو عنصر مخالف دارد: گرما که منبسط می شود و سرما که منقبض می شود. این دو فرایند، علت تمام اشکال و انواع مختلف وجود هستند، در حالی که جرمی که نیرو بر آن عمل می کند، بدون تغییر باقی می ماند. هماهنگی کل در این است که هر چیز جداگانه ای مطابق با ماهیت خود رشد می کند و در عین حال حرکت آن به نفع بقیه است.
اوچیموشا گاری ، در طول دوره سنگوکو ژاپن، این عملی بود که در آن دهقانان، به عنوان بخشی از دفاع محلی خود در روستاهایشان، هنگام تغییر قدرت حاکم به دلیل شکست در جنگ، به جستجو، غارت و کشتن فرماندهان نظامی دشمن (اوچیموشا) می پرداختند. به آن «عمل حمله به جنگجوی شکست خورده» نیز می گویند، زیرا از آن برای خلع زره، شمشیر و سایر تجهیزات فرماندهان نظامی برای فروش یا به دست آوردن اشیای قیمتی استفاده می شود.
میسفیتس () یک گروه پانک راک آمریکایی است که اغلب به عنوان پیشگامان زیرژانرهارر پانک شناخته می شود و پانک و سایر تأثیرات موسیقی را با مضامین و تصاویر فیلم ترسناک ترکیب می کند. این گروه در سال ۱۹۷۷ در لادی، نیوجرسی، توسط خواننده، ترانه سرا و نوازنده کیبورد گلن دانتزیگ تأسیس شد.
یک حزب سیاسی اروپایی که با عنوان رسمی یک حزب سیاسی در سطح اروپا و به طور غیررسمی به عنوان یک حزب اروپایی شناخته می شود، نوعی حزب سیاسی است که به صورت فراملی در اروپا و در درون نهادهای اتحادیه اروپا فعالیت می کند. آنها توسط مقررات ۱۱۴۱/۲۰۱۴ اتحادیه اروپا در مورد اساسنامه و تأمین مالی احزاب سیاسی اروپایی و بنیادهای سیاسی اروپایی تنظیم و تأمین می شوند و کنش های آنها توسط «مرجع احزاب سیاسی اروپایی و بنیادهای سیاسی اروپایی» (APPF) نظارت می شود. احزاب سیاسی اروپایی –که عمدتاً از اعضای احزاب ملی و تعداد کمی عضو مستقل تشکیل شده اند– حق دارند در طول انتخابات اروپا کمپین تبلیغاتی کنند، که اغلب برای آن بیانیه هایی را اتخاذ می کنند که در آن مواضع و جاه طلبی هایشان را مشخص می کنند. پیش از انتخابات، برخی از آنها نامزد مورد نظر خود (معروف به Spitzenkandidat یا نامزد اصلی) را به عنوان رئیس بعدی کمیسیون اروپا تعیین می کنند. کار احزاب اروپایی را می توان با تشکیل و وابستگی به یک بنیاد سیاسی اروپایی تکمیل کرد. بنیادها مستقل از احزاب اروپایی هستند و به بحث عمومی در مورد مسائل سیاست و ادغام اروپایی کمک می کنند. همتایان احزاب اروپا
یی در پارلمان اروپا، پارلمان هستند. احزاب اروپایی از طریق جلسات هماهنگی با سران کشورها و دولت های خود بر روند تصمیم گیری در شورای اروپا تأثیر می گذارند. آنها همچنین با اعضای خود در کمیسیون اروپا همکاری نزدیک دارند. تاریخچه. دهه ۱۹۷۰. اولین احزاب سیاسی اروپایی در دهه ۱۹۷۰ و در آستانه اولین انتخابات پارلمان اروپا با حق رای عمومی (که در سال ۱۹۷۶ تصویب شد و برای اولین بار در سال ۱۹۷۹ برگزار شد) تشکیل شدند. در سال ۱۹۷۳، به دنبال گسترش جامعه اروپا به دانمارک، ایرلند و بریتانیا، کنگره بزرگ سوسیالیست در بن تشکیل جلسه دادند و "کنفدراسیون احزاب سوسیالیست جامعه اروپا" اعلام حضور کرد. در مارس ۱۹۷۶، فدراسیون احزاب لیبرال و دمکرات در اروپا توسط احزاب دانمارک، فرانسه، آلمان ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند در اشتوتگارت تأسیس شد. چند ماه بعد، در ژوئیه، نمایندگان احزاب بلژیک، فرانسه، آلمان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند در لوکزامبورگ گرد هم آمدند و حزب مردم اروپا را تأسیس کردند. دهه ۱۹۹۰. در سال ۱۹۹۲، بخش ۴۱ معاهده ماستریخت ماده ۱۳۸الف را به معاهده رم اضافه کرد. ماده ۱۳۸ الف (اصطلاحاً به آن "ماده احزاب می گویند") بیان می کرد ک
ه «احزاب سیاسی در سطح اروپا به عنوان عاملی برای ادغام در اتحادیه اهمیت دارند. آنها به شکل گیری آگاهی اروپایی و بیان اراده سیاسی شهروندان اتحادیه کمک می کنند». بدین ترتیب رسماً وجود احزاب اروپایی به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۹۹۷ در معاهده آمستردام تعیین شد که چه کسی باید مخارج تعین شده در "ماده احزاب" را پرداخت کند (و از ۱۲۸الف به ماده ۱۳۹ تغیر شماره داد). این مکانیسمی را فراهم کرد که به موجب آن احزاب اروپایی می توانستند از بودجه اتحادیه اروپا هزینه کنند و احزاب اروپایی شروع به خرج کردن این پول کردند. چنین هزینه هایی شامل تأمین مالی احزاب ملی نیز شد، نتیجه ای که در ابتدا در نظر گرفته نشده بود. ۲۰۰۳–۲۰۰۴. در ژوئن ۲۰۰۰، دیوان محاسبات اروپا در نظر گرفت که دیگر نباید تأمین مالی احزاب سیاسی اروپایی با تخصیص بودجه برای گروه های سیاسی در پارلمان اروپا انجام شود. این تصمیم باعث شد که معاهده نیس در سال ۲۰۰۱ پاراگراف دومی را به ماده ۱۹۱ معاهده عملکرد اتحادیه اروپا (که در آن زمان نام آن «معاهده تأسیس جامعه اقتصادی اروپا» بود) اضافه کند تا صراحتاً اجازه تأمین مالی احزاب سیاسی اروپایی را از بودجه اتحادیه بدهد. در بند جدید آ