Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای یک مفهوم استفاده شوند (یا برعکس، چندین شیء به یک کلمه اشاره کنند). کلماتی مانند «کورسر» و «شارژر» به صورت جایگزینی استفاده می شوند (حتی در یک سند) و در حالی که در یک حماسه از کلمه رونسی (نوعی اسب در قرون وسطی) به معنی پست و ناچیز یاد شود و در دیگری مهارت و سرعت این اسب را تحسین کند. تولید مثل. در طی افول امپراتوری روم و قرون وسطی اولیه، بخش قابل توجهی از نژادهایی که در دوران کلاسیک توسعه یافته بود، به دلیل جفت گیری بدون کنترل از بین رفت و در قرون بعدی باید دوباره مجدداً ساخته شوند. در غرب، این امر ممکن است تا حدودی به علت وابستگی بریتانیایی ها و اسکاندیناوی ها به جنگ پیاده محور باشد، جایی که اسب ها تنها برای سواری و تعقیب استفاده می شدند. انواع اسب. در طول این دوره، اسب ها به ندرت بر اساس نژادهایشان در نظر گرفته می شدند، بلکه براساس نوع آن ها تعریف می شدند: با توصیف هدف یا ویژگی های جسمانی آن ها. بسیاری از تعاریف یا دقیق نبوده یا قابل تعویض بودند. قبل از حدود قرن ۱۳، تعداد کمی از شجره نامه ها ثبت می شدند؛ بنابراین، بسیاری از اصطلاحات مربوط به اسب ها در قرون وسطی به نژادها به معنای امروزی اشاره نمی کردند، ب
لکه به ظاهر یا هدف آن ها اشاره می کردند. اسب های سواری. در طول قرون وسطی، اسب های سواری توسط انواع مردم استفاده می شدند و بنا بر همین دلیل، در کیفیت، اندازه و نژاد بسیار متنوع بودند. شوالیه ها و نجیب زادگان اسب های سواری را در کاروان های جنگی خود نگه می داشتند و اسب های جنگی خود را برای نبرد نگه می داشتند. نام های اسب ها به نژاد آنها اشاره نمی کرد بلکه به نوع آن ها اشاره می کرد. بسیاری از اسب ها بر اساس منطقه ای که آن ها یا اجداد نزدیکشان در آن زاده شده بودند، نامگذاری می شدند. به عنوان مثال در آلمان، اسب های مجارستانی به طور معمول برای سواری استفاده می شدند. اسب های فردی اغلب بر اساس گامشان (یورتمه رو یا یورغه رو)، رنگ آمیزیشان یا نام پرورش دهندگانشان توصیف می شدند. کشاورزی. رومی ها از یک سیستم کشاورزی دو مزرعه ای استفاده می کردند، اما از قرن هشتم میلادی به بعد، سیستم کشاورزی سه مزرعه ای رایج تر گردید. یک مزرعه با محصولات زمستانی، دومین مزرعه با محصول بهاری و سومین مزرعه خالی گذاشته می شد. خالی گذاشتن یک مزرعه این امکان را فراهم می کرد که مقدار بیشتری از محصول بهاره یعنی جو کشت شود که به عنوان تغذیه برای اسب
ها به کار می رفت.
مدهواچاریا (، )، در ساحل غربی کرناتکه هند در قرن سیزدهم به دنیا آمد. مادهوا در رشته فلسفه کلاسیک هندوستان تحصیل کرد و اوپانیشادهای موکیه، بهگود گیتا وبراهما سوتراس (پراستاناترائی) را تفسیر کرد و در اعتبار خود سی و هفت اثر از سانسکریت را در کارنامه خود نیز دارد. سبک نوشتن او بسیار شجاعانه و دارای بیانی فشرده بود. برترین اثر او آنوویاکیانا محسوب می شود. این اثر یک اثر تکمیل کننده فلسفه برای باسیای براهما سوتراس بوده که به شیوه شعرگونه نوشته شده است. در برخی از کارهایش او خود را آواتار وایو، پسر خدای ویشنو اعلام کرده است. مدهواچاریا منتقد آموزه هایی مانند ویدانته ادویته اثر عدی شانکارا و رامانوجا اثر ویشیشت ادویته بوده است. او به دفعات هندوستان را سفر کرد و از مکان هایی همانند بادرینات، بنگال، واراناسای، دواراک، گوآ و کانیاکوماری دیدن کرد و در مناظرات فلسفه ای شرکت کرد و مراکز آموزشی هندویی را بازدید کرد. مادهوا کریشنا موت را در اودوپی با مورتی که در سال ۱۲۸۵ از دوارکا گجرات محافظت شده بود تأسیس نمود. آموزه های مدهواچاریا بر این فرض بنا شده که بین آتمن (روح فردی، خویشتن) و برهمن (واقعیت نهایی، خدای ویشنو) تفاوتی
اساسی وجود دارد، اینها دو واقعیت تغییرناپذیر متفاوت هستند که روح فردی وابسته به برهمن است و هرگز عینی نمی باشد. آموزه های مکتب دوگانه خداباورانه مخالف با آموزه های یگانه گرایی بود که این آموزه یگانه گرایی در دو مکتب پرنفوذ ویدانته مبنی بر غیردوگانگی آدوایتا و غیردوگانه گرایی واجد شرایط ویشیشتادوایتا بود. مادهوا از یزدان شناسی آزادگری دفاع کرد که تنها راه رسیدن به آن از طریق شامل لطف خداوند شدن می باشد. مکتب دویتا توسط مادهوا تحت تأثیر ویشنو پرستی به همراه آدوایتا ویدانته و ویشیشتادوایتتا ویدانته تأسیس شد که جنبش بهکتی در هند قرون وسطی، و یکی از سه فلسفه تأثیر گذار ویدانته بوده است. کولاندران و کریمر در مورد تأثیر تاریخی مادهوا در آیین هندوئیسم می گویند که: مفید بوده است، اما گسترده نیست. زندگی نامه. سال تولد مدهواچاریا نامشخص است. بسیاری از منابع سال تولد او را بین سال های ۱۲۳۸ تا ۱۳۱۷ می دانند اما برخی نیز بر این عقیده هستند که او بین سالهای ۱۱۹۹ تا ۱۲۷۸ متولد شده است. مدهواچاریا در پاجاکا نیزاودوپی در یک منطقه ساحلی ایالت کارناتاکا در هندوستان امروزی متولد شد. طبق سنت ها اعتقاد بر این است که نام نام پدر او
نادویلایا است (سانسکریت: مادهیاگها، مادهیاماندیرا) و نام مادر او نامشخص است هرچند منابع بسیاری ادعا می کنند که نام مادر وی سادیاواتی و ویداواتی بوده است. با متولد شدن در یک خانواده برهمایی که به زبانن تولو صبحت می کنند او واسودوا نامیده شد. او بعداً به نام های پورناپراجنا، آنانداتیرتها و مادهواچاریا (یا فقط مادهوا) معروف شد. پورناپراجنا نامی بود که زمانی که شروع به کار سانیاسا (ترک یا کناره گیری) در نوجوانی به او داده شده بود. این نام زمانی به او اعطا شد که او به عنوان رهبر صومعه اش به نام آنند تیرتها برگزیده شد. سه نام دیگر او در کارهایش یافت شد. مادهواچاریا یا مادهوا نامهایی هستند که در ادبیات مدرن از بقیه نام ها رایجتر بوده یا دوایتا ویدانته که مربوط به ادبیات بوده است. مادهوا مدرسه اش را پس از اوپانایانا در سن هفت سالگی شروع کرد و هرچند که پدرش در ابتدا مخالف بود در نوجوانی یک راهب یا سانیاسی شد. او در صومعه آدوایتا ویدانته در اودوپی (کرناتکه) عضو شد و گورو آچیوتاپرکشا را که در برخی از منابع با نام آچیوترپراجنا به او اشاره می شود را پذیرفت.
راربی جی وب سایتی بود که فهرستی از فایل های تورنت را برای اشتراک گذاری فایل های همتا به همتا که از طریق پروتکل بیت تورنت استفاده می شود را ارائه می کرد و از سال ۲۰۱۴ تا زمان انحلالش در ۲۰۲۳ همواره در فهرست سالانه پربازدیدترین وب سایت های تورنت که توسط تورنت فریک گردآوری می شود حضور داشت. این وب سایت در ژانویه ۲۰۲۳ در رتبه چهارم قرار داشت. راربی جی به کاربران اجازه بارگذاری تورنت هایشان را نمی داد و صرفاً فهرستی از فایل های بارگذاری شده توسط مدیران سایت را ارائه می کرد. انحلال. در ۳۱ مه ۲۰۲۳ پیامی در صفحه اصلی سایت به نمایش درآمد که بیان می کرد گردانندگان سایت به دلایل متعددی از جمله تأثیر دنیاگیری کووید-۱۹ (و مرگ چندتن از اعضای گروه)، حمله روسیه به اوکراین (و حضور برخی از اعضا در مناطق جنگی)، اوج گیری تورم و هزینه های بالای نگهداری سایت قصد ادامه دادن ندارند و این وبسایت منحل شد.
میگوئل خواکین دیگو دل کارمن سرانو فرناندس (Miguel Joaquín Diego del Carmen Serrano Fernández) که به میگوئل سرانو (Miguel Serrano) نیز شناخته می شود (تولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۷- مرگ ۲۸ فوریه ۲۰۰۹)، دیپلماتی اهل شیلی، نویسنده، علوم خفیه شناس و فعال فاشیست بود. او در اواخر دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰ با نازی ها همدل بود و بعدها به عنوان یکی از نمایندگان هیتلریسم محرمانه تبدیل به یک چهره برجسته در جنبش نئونازی شد. سرانو در یک خانواده پولدار اهل شیلی و اروپایی تبار به دنیا آمد اما در کودکی یتیم شد و مادربزرگش او را بزرگ کرد. پس از تحصیل در مدرسه شبانه روزی ملی باروس آرانا، او به نوشتن و سیاست های راست تندرو علاقه پیدا کرد و با جنبش ملی سوسیالیست شیلی متحد شد. در طول جنگ جهانی دوم که در آن شیلی تا سال ۱۹۴۳ بیطرف بود، سرانو کمپین حمایت از آلمان نازی را به راه انداخت و تئوری های توطئه ضد یهود را از طریق نشریه دو هفته ای خود به نام "عصر جدید" (La Nueva Edad) را ترویج کرد. در سال ۱۹۴۲، او به یک فرقه غیبی که توسط یک مهاجر آلمانی تأسیس شده بود، پیوست که احساسات طرفدار نازی را با جادوی تشریفاتی و یوگای کندالینی ترکیب می کرد و آدو
لف هیتلر رهبر آلمان نازی را یک استاد معنوی معرفی می کرد که با تناسخ در قالب نجات دهنده نژاد آریایی دوباره در زمین تجلی یافته و او کسی است که انسان ها را از عصر تاریکی که کالی یوگا نام دارد خارج می کند. سرانو متقاعد شد که هیتلر در سال ۱۹۴۵ در نگذشته و به شکلی مخفی نجات یافته و در قطب جنوب زندگی می کند. سرانو پس از سفر به قطب جنوب به آلمان و سپس به سوئیس سفر کرد و در آنجا هرمان هسه رمان نویس و کارل یونگروانکاو را ملاقات کرد. در سال ۱۹۶۵ او خاطراتی از زمانی که با این دو فرد گذرانده بود، نوشت. در سال ۱۹۵۳ سرانو به سرجوخه های دیپلمات شیلیایی پیوست و تا سال ۱۹۶۳ در هندوستان مستقر شد و در آنجا به هندوئیسم علاقه شدیدی پیدا کرد و چندین کتاب نوشت. بعداً او سفیر یوگسلاوی و اتریش شد و زمانی که در اروپا بود با نازی های سابق و دیگر راست گراهای افراطی در این قاره سکونت داشتند، تماس گرفت. در انتخابات بعدی شیلی و ریاست جمهور مارکسیست به نام سالوادور آلنده، سرانو در سال ۱۹۷۰ از مقام دیپلماتیکی عزل شد. پس از آن در طی یک کودتا و کناره گیری آلنده و قدرتت گرفتن آگوستو پینوشه، سرانو در سال ۱۹۷۳ به شیلی بازگشت. او یک سازمان دهنده بر
جسته در جنبش نئونازی شیلی شد و جشن های سالانه تولد هیتلر را برگزار کرد، یک گردهمایی نئونازی ها را در سانتیاگو سازماندهی کرد و یک بیانیه سیاسی نئونازی نیز تهیه کرد. او یک کتاب سه جلدی در مورد هیتلر نوشت که در آن دیدگاه خود را در مورد رهبر نازی به عنوان یک آواتار بیان کرد. او ارتباط خود را با دیگر افراد نئونازی در دیگر نقاط دنیا حفظ کرد و با نشریات مختلف خارجی راست گرای افراطی مصاحبه کرد. در سال ۲۰۰۸ سرانو مفتخر به دریافت جایزه دستاورد یک عمر از دانشگاه بزرگ سانتیاگو شد. پس از ساویتری دوی، او به عنوان برجسته ترین نماینده هیتلریسم محرمانه در جنبش نئونازی شناخته می شود. در آن جنبش، او حتی در میان نئونازی هایی که ایده های او را باور ناپذیر می دانستند نیز به علت از خود گذشتگی اش برای هدفش نیز مورد احترام بود. زندگی نامه. دوران کودکی: ۱۹۱۷ – ۱۹۳۸. میگوئل جاکوئین دیگو دل کارمن سرانو فرناندز در ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۷ متولد شد. او از نسل خانواده مادری خود از کنتس های سیرا بلا می باشد. مادرش که برتا فرناندز فرناندز نام داشت، زمانی که سرانو پنج ساله بود درگذشت. در حالی که پدرش که دیگو سرانو مانترولا نام داشت سه سال بعد درگذشت.
ایگناتیوس رویستون داناکی کمپبل ، معروف به روی کمپبل (تولد ۲ اکتبر ۱۹۰۱ – مرگ ۲۳ آوریل ۱۹۵۷) شاعر، منتقد ادبی، مترجم ادبی، شاعر جنگی و هجو نویس اهل آفریقای جنوبی بود. روی کمپبل در یک خانوادهٔ سفیدپوست با نسب اسکاتلندی در دوربان، مستعمره ناتال آفریقای جنوبی به دنیا آمد. وی برای تحصیل در دانشگاه آکسفورد به انگلستان فرستاده شد، اما به جای آن، روی کمپبل در جامعه ادبی بوهمیای لندن فرو رفت. پس از ازدواجش با یک بوهمیایی به نام مری گارمن، روی کمپبل شعر مورد استقبال «تراپین ملتهب» را نوشت که باعث شد تا کمپبل ها وارد بالاترین حلقه های ادبی بریتانیا شوند. پس از حمایت از برابری نژادی در طول اقامتی که به عنوان سردبیر مجله ادبی «وورسلاگ» در آفریقای جنوبی داشت، کمپبل به انگلستان بازگشت و درگیر گروه بلومزبری شد. کمپبل در نهایت به این نتیجه رسید که گروه بلومزبری متکبر، همبستر، نیهیلیستی و ضد مسیحی هستند. او با نوشتن یک شعر مسخره به نام «جورجیاد» آن ها را مسخره کرد که باعث شد شهرت او به عنوان یک شاعر در محیط های ادبی دچار صدمه شود. پس از آن، کمپبل به کاتولیسیسم در اسپانیا گروید و حمایت صریح از فرانسیسکو فرانکو و ناسیونالیست ها،
باعث شد تا توسط لیبرال های چپ گرای انگلستان به عنوان یک فاشیست شناخته شود که باعث لطمه خوردن بیشتر به شهرت او به عنوان یک شاعر شد. کمپبل در طول جنگ جهانی دوم در ارتش بریتانیا خدمت کرد. او به طور مختصر در جلسات گروه «اینکلینگز» حضور داشت و با سی.اس. لوئیس و جی.آر.آر. تالکین دوست شد. در دوران پس از جنگ جهانی دوم، کمپبل به نوشتن و ترجمه شعر و سخنرانی ادامه داد. او همچنین به نویسندگان و متفکران سفیدپوست جنوب آفریقا، از جمله لورنز وان دیر پست، آلن پاتون و ایویس کریگ، در انتقاد از آپارتاید در آفریقای جنوبی پیوست. کمپبل در یک تصادف رانندگی در پرتغال در روز دوم عید پاک در سال ۱۹۵۷ جان خود را از دست داد. اگرچه تی.اس. الیوت، دیلان توماس و ادیت سیتوِل، کمپبل را یکی از بهترین شاعران دوره بین جنگ اول و دوم جهانی می دانستند، اما اتهام فاشیست بودن که در دهه ۱۹۳۰ به او مطرح شد، همچنان باعث تضعیف شدن جدی او در پذیرشش شد، هرچند که برخی از منتقدان تلاش کردند تا شهرت او را به او بازگردانند. ازدواج. در تاریخ ۱۱ فوریه ۱۹۲۲، روی کمپبل و مری گارمن در کلیسای انگلیسی واقع در ودنزبری نزدیک محل زندگی خانوادگی او ازدواج کردند. از آنجایی
که کمپبل لباس رسمی نو نداشت، یک کت و شلوار رسمی دست دوم به مبلغ ۱۲ شیلینگ خریداری کرده بود. اما مری وحشت کرده و خواستار این شد که روی لباس روزمره خود را به تن کند. مری لباس سیاه بلندی با شنل طلایی پوشید، نه به خاطر غیرعادی بودن بلکه به دلیل نداشتن لباسی دیگر آن را پوشید. در طول مراسم، زمانی که کمپبل پیش می رفت و در برابر میز عبادت زانو می زد، سوراخ هایی در سطح کفش هایش آشکار شد. در پاسخ، پرستار سابق مری با ناراحتی می گفت: "اوه خدای من، همیشه فکر می کردم خانم مری با یک آقای متشخص که یک پارک دارد ازدواج خواهد کرد!" بعداً روی کمپبل نوشت: «پدرم خیلی دیراز ماجرای ازدواج ما خبردار شد و نتوانست آن را متوقف کند. طبیعی بود که ناراحت شود چرا که من یک جوان کم سن و سال بودم و در این باره با او مشورت نکرده بودم، زیرا او همیشه با من خوب بوده و همیشه هر پولی را که در مواقع سختی از او خواسته بودم، برای من می فرستاد. بهانه من این بود و هنوز هم این است که نمی خواستم هیچ ریسکی برای ازدواج با این دختر کنم.»
اصطلاح پرنده دریایی برای بسیاری از گونه های پرندگان استفاده می شود که بیشتر در دریا زندگی می کنند. پرندگان دریایی هر چند همگی در این فهرست نباشند، به دسته های زیر تقسیم می شوند: بسیاری از پرندگان دریایی برای سال های پیاپی حتی بدون دیدن خشکی در دریا زندگی می کنند. دلیل اصلی رفتن پرندگان دریایی به خشکی جفت گیری می باشد. دوران جفت گیری (معاشقه، جفت گیری و جوجه پروری) معمولاً در بسیاری از پرندگان دریایی بسیار طولانی می باشد و حتی در برخی از آلباتروس های بزرگ تر ممکن است به بیش از یک سال طول بکشد که با پرندگان گنجشک سان این رفتار کاملاً در تضاد می باشد. پرندگان دریایی در تک گونه ها یا کلنی های مختلف، لانه های خود را با تراکم های مختلف و عمدتاً در جزایر دور از ساحل و در مناطقی که از شکارچیان در امان باشند، می سازند. هرچند پرندگان دریایی رفتارهای غیرعادی بسیاری در تمامی مراحل جفت گیری و چرخه تولیدمثل از خود به نمایش می گذارند که در خارج از متون علمی به طور گسترده گزارشی دربارهٔ آنها چاپ نشده است. مرحله جفت خواهی (معاشقه). مرحله معاشقه از جفت گیری به زمانی گفته می شود که بین جفت ها پیوندی ایجادشده و پیش از جفت گیری ر
خ می دهد و گاهی در مراحل جفت گیری و جوجه پروری از پدیده شناسی تولیدمثل نیز ادامه می یابد. ترتیب و تنوع رفتارهای معاشقه ای به شکل گسترده ای در بین گونه ها متفاوت می باشد، اما معمولاً با محافظت از قلمرو آغاز شده و در ادامه نمایش برای جذب جفت و انتخاب منطقه برای لانه سازی می باشد. پرندگان دریایی طول عمر طولانی داشته، به شکل اجتماعی تک همسر بوده و یک جفت برای طول عمر دارند. رقص های جفت گیری. پرندگان دریایی تنها خانواده های وابسته به مرغان هستند که رقص های تشریفاتی برای معاشقه دارند. این رقص ها پیچیده بوده و شامل به نمایش گذاشتن و خواندن فراخوان های جفت گیری می شود که میان خانواده ها و ترتیب آنها بسیار متغیر می باشند. آلباتروس ها برای رقص های پیچیده جفت گیری معروف هستند. همه گونه های آلباتروس ها گونه ای از تشریفات رقص دارند و بسیاری دیگر از گونه ها رقص هایی مشابه را به معرض نمایش می گذارند. رقص های دیداری و آوازی پیچیده آلباتروس ها یکی از پیشرفته ترین نمایش های جفت گیری در هر جانوری با عمر طولانی به شمار می رود. هر دو عضو این جفت از این رقص ها به عنوان نماینده ای برای کیفیت جفت استفاده می کنند و اعتقاد بر این است
که این یکی از فاکتورهای حائز اهمیت در انتخاب همسر در خانواده این پرندگان می باشد. در آلباتروس های پا سیاه و آلباتروس های لیسان ده مرحله از مراحل رقص جفت گیری شرح داده شده است که ممکن است ترتیب آنها به شکل های متغیر انجام شود. معاشقه به همراه تغذیه. زمانی که بین جفت ها پیوندی ایجاد شد، در برخی از گونه ها معاشقه با تغذیه رخ می دهد. معاشقه با تغذیه به زمانی گفته می شود که یکی از جفت ها برای جفتش با تشریفات خاصی غذا هدیه می آورد. اغلب جفت نر برای جفت ماده غذا می آورد اما در برخی از گونه های خاص، نقش جفت ها جابجا شده و جفت ماده برای جفت نر غذا هدیه می آورد. دلایل مختلفی برای معاشقه با تغذیه ارائه شده است: ۱. برای تقویت پیوستگی در رابطه. ۲. برای کاهش پرخاشگری بین نرها و ماده ها و ۳. برای تقویت کردن بیشتر ماده ها در طول مرحله تخم گذاری. جدا شدن جفت. برای بیشتر پرندگان دریایی اگر جفت گیری موفق باشد، آنها با همان جفت هر سال جفت گیری را ادامه می دهند تا زمانی که یکی از جفت ها بمیرد یا به کلنی برای تولیدمثل بازنگردد. هرچند گاهی پیوند بین جفت ها از بین رفته و از یکدیگر دور می شوند، درحالی که هر دو جفت زنده هستند. این فرا
یند با نام جدایی یا طلاق شناخته می شود.
انزو بارنچه آ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که به صورت قرضی برای باشگاه والنسیا بازی می کند. وی به عنوان یک هافبک دفاعی از نظر سبک بازی با پل پوگبا و استیون ان زونزی مقایسه می شود.
جیمز آبه (؛ ۱۷ ژوئیه ۱۸۸۳ – ۱۱ نوامبر ۱۹۷۳ (۹۰ سال)) عکاس، روزنامه نگار، و مجری رادیو اهل ایالات متحده آمریکا بود. جیمز ادوارد آبه در سال ۱۸۸۳ در آلفرد، مین متولد شد. زندگی نامه. حرفه او به عنوان یک عکاس بین المللی برای اولین بار توسط واشینگتن پست پوشش داده و تقویت شد. واشینگتن او را مأمور کرد تا در سال ۱۹۱۰ سفر کند و از یک سفر ۱۶ روزه با ناوگان جنگی آمریکایی به انگلستان و فرانسه عکس بگیرد. سال ها بعد او به عنوان یک عکاس خبری جوان در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ به سراسر اروپا سفر کرد و مبارزات ناپایدار قدرت در اوایل قرن بیستم را ضبط کرد. با این حال، او ابتدا با عکاسی از ستاره های تئاتر صحنه نیویورک و متعاقباً از ستاره های سینما در نیویورک، هالیوود، پاریس و لندن در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ نامی برای خود دست و پا کرد. تکنیک غیرمعمول او در کار در خارج از استودیو او را از سایر عکاسان آن دوره متمایز کرد. برای کسب درآمد، آبه عکس های خود را به مجلاتی مانند "وگ" و "ونتی فر" فروخت که باعث شهرت بیشتر سوژه های او شد. عکس های معروف. مشهورترین پرتره های آبه شامل پرتره های دوگانه کمیاب او از ستاره های فیلم صامت رودولف والنت
ینو و همسرش ناتاشا رامبووا، لیلین و دوروتی گیش و همچنین رقصندگانی از جمله خواهران دالی و آنا پاولوا است که همگی در دهه ۱۹۲۰ گرفته شده اند. با انعکاس مدهای در حال تغییر در محتوای مجلات، آبه یکی از اولین عکاسان روزنامه نگاری شد که آثار خود را در قالب عکس مقالات به نشریات بزرگ از جمله مجله لندن و برلینر ایلوستریرت سایتونگ ارسال کرد. او همچنین در طول جنگ داخلی اسپانیا و ظهور نازی ها در آلمان از صحنه های مختلف عکس گرفت. دخترش تیلی گفت: می توان از زندگی آبه فیلم خوبی ساخت. در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ آبه از سیاستمداران، ستارگان صحنه و سینما - هیتلر و موسولینی، چارلی چاپلین و ژوزفین بیکر - عکس می گرفت و بزرگترین کودتای دوران حرفه ای خود را به ثمر رساند وقتی که به کرملین راه یافت و به گفته دخترش تیلی، «فریب خورد». تصویری نادر از لبخند استالین. پرتره ژوزف استالین برای جلوگیری از شایعه مرگ رهبر شوروی استفاده شد. تیلی می گوید: او عکاسی خود را «بلیط» نامید. دخترش می گوید: او عاشق باله بود و سوژه مورد علاقه اش برای عکاسی آنا پاولوا بود. من می دانستم که او چقدر رقصندگان را دوست دارد، و البته برای من بسیار مهم بود که پدرم را راض
ی کنم. زندگی شخصی. آبه چهار بار ازدواج کرد و هشت فرزند داشت. اولین بار در سال ۱۹۰۵ با الویز ترنر ازدواج کرد که در نوامبر ۱۹۰۷ درگذشت. ازدواج دوم او با فیلیس ادواردز، معلمی از ریچموند ویرجینیا بود که در سال ۱۹۰۹ با او ازدواج کرد و از او صاحب سه فرزند به نام های الیزابت (بت) متولد ۱۹۱۰، فیلیس متولد ۱۹۱۱ و جیمز شد. کتاب ها. کتاب آبه به نام «من از روسیه عکاسی می کنم» در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. این اثر شامل هشتاد عکس است که توسط آبه گرفته شده است.
زیر دهانش فیلمی کانادایی در ژانر درام رمانتیک اروتیک و محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی ایپریل مولن و نویسندگی استفانی فابریزی است. در این فیلم ناتالی کریل در نقش جزمین و اریکا لیندر در نقش دالاس بازی می کنند، دو زن در تورنتو که با هم آشنا می شوند و یک رابطه عاشقانه پرشور را آغاز می کنند. تامی-امبر پیری، مایکو نگوین، الیز بائومن، ملانی لیشمن و سباستین پیگوت از بازیگران آن نیز می باشند. داستان. هنگامی که با دوست دخترش جزمین رابطه جنسی برقرار می کند، یک بام بام به نام دالاس خود را از نظر جنسی ناامید می بیند که نمی تواند به طور کامل ارگاسم داشته باشد در حالی که جوسلین یک ارگاسم عظیم دارد. علیرغم درخواست های جزمین، دالاس از او جدا می شود. در همین حال، جزمین، طراح مد موفق، با خوشحالی با مردی به نام رایل نامزد می کند. هنگام رفتن به یک سفر کاری او را پشت سر می گذارد. بعداً در همان شب، جزمین، با وجود اینکه ادعا می کند مستقیم است، با دوستش کلر به یک بار لزبین می رود تا زن بال او باشد. در حالی که در حمام بار است، جزمین با دالاس ملاقات می کند که متوجه می شود بلافاصله جذب جزمین می شود. دالاس به زودی به جزمین برخورد می کند، عل
ی رغم اینکه جزمین به او می گوید نامزد کرده است و سعی می کند خود را برای یافتن کلر بهانه کند، اما متوجه می شود که دوستش از قبل با زن دیگری در حال رقصیدن و جدال است. جزمین می رود تا دالاس دنبالش بیاید و با او کنار بیاید. در حالی که جزمین در ابتدا مقاومت می کند، به زودی مورد توافق قرار می گیرد، و او دالاس را می بوسد قبل از اینکه در نهایت متوقف شود و کلر را مجبور به ترک با او کند. کلر به جزمین می گوید که نگران این بوسه نباشد. صبح روز بعد پس از اینکه دالاس به سر کار می رود، نشان داده می شود که او در حال حاضر روی سقف خانه کنار خانه جزمین کار می کند. جزمین به زودی جذب دالاس می شود. او پس از دیدن او از پنجره شروع به خودارضایی در دالاس در وان حمام خود می کند. اگرچه جزمین در حین رفتن به محل کار خود دالاس را یک بار دیگر طرد می کند، اما دیدن یک مدل زن برهنه برای او به زودی هوس جزمین را بیدار می کند که باعث می شود در نهایت شکست را پذیرفته و موافقت کند که یک قرار با دالاس داشته باشد. در یک بار، دالاس سعی می کند با جزمین صمیمی شود، که علی رغم تمام تلاش هایش برای مقاومت، به زودی با دالاس در یک کوچه قرار می گیرد اما بعد از دی
دن یک زباله گرد در نزدیکی آن ها از دالاس می خواهد که او را به جای دیگری ببرد. دالاس جزمین را به آپارتمانش برمی گرداند، جایی که آن دو درگیر رابطه جنسی پرشور می شوند، پس از آن جزمین بعد از اینکه متوجه می شود به نامزدش خیانت کرده است شروع به گریه می کند، اما به زودی توسط دالاس آرام می گیرد. پس از بیدار شدن در صبح، جزمین با رایل تماس می گیرد و در حالی که در ابتدا احساس گناه می کند، تصمیم می گیرد به او نگوید چه اتفاقی افتاده است. پس از قطع کردن تلفن، دالاس و جزمین شروع به آشنایی بیشتر با هم می کنند و دالاس به او می گوید که چگونه یک پشت بام شده است و جزمین فاش می کند که زمانی در جوانی نسبت به دختر دیگری احساس می کرد، اما پس از اینکه مادرش پیدا کرد تصمیم گرفت این کار را دنبال نکند. بیرون در حالی که جزمین روزی را با هم می گذراند، نشان می دهد که چگونه یک بار فرصت شگفت انگیزی در حرفه خود داشته است، اما آن را رد کرده است، زیرا او باید حرکت کند. او آن را فدای رایل کرده بود که او نیز شانس مشابهی را با کار خود به دست آورد، که دالاس به او می گوید که اگر آن ها در یک رابطه بودند با جزمین نقل مکان می کرد. صبح روز بعد، این دو ز
ن دوباره رابطه جنسی پرشور و فوری دارند، زیرا رایل فردای آن روز باز خواهد گشت. در حالی که جزمین را به خانه می اندازد، دالاس برای آخرین بار تلاش می کند تا رابطه جنسی داشته باشد، زیرا جزمین به او می گوید که بعد از آن شب نمی توانند یکدیگر را ببینند. بهترین تلاش جزمین برای مقاومت در برابر این شکست، و او تسلیم می شود. در همین حال، رایل با جزمین تماس می گیرد تا به او اطلاع دهد که پس از یک طوفان باران که باعث شد سفر او زودتر لغو شود، به خانه می آید، اما او آنقدر درگیر رابطه جنسی با دالاس است که متوجه پیام او نمی شود. جزمین و دالاس عشق ورزی خود را به حمام منتقل می کنند و پس از مدتی رایل به سمت آن ها می رود. رایل ترک می کند، در حالی که جزمین به دنبال او می رود در حالی که دالاس به خانه بازمی گردد. رایل قبول می کند که اگر جزمین را برای همیشه از دالاس جدا کند، ببخشد، که او پس از خداحافظی دلخراش و آخرین بوسه انجام می دهد. در روزهای بعد، نشان داده می شود که این دو زن بدون یکدیگر بدبخت هستند زیرا دالاس یک بار دیگر حتی پس از برخورد شهوانی با یک استریپر باز هم از نظر جنسی ناامید شده است و جزمین زمانی که رایل تلاش می کند با او
رابطه جنسی برقرار کند گریه می کند، زیرا می داند که هرگز نخواهد داشت. همیشه برای او همان نامزد باشید. مدتی بعد دالاس و جزمین با هم آشنا می شوند و در آنجا آشتی می کنند زیرا جزمین فاش می کند که همه چیز را در مورد دالاس به دوستانش گفته است. تولید. این فیلم در سال ۲۰۱۵ در مدت سه هفته و نیم در تورنتو با گروه سازنده تماماً زن فیلمبرداری شد و متعاقباً در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۱۶ نمایش داده شد، و پس از اکران همزمان در ایالات متحده در آوریل. ۲۸، 2017. پذیرش انتقادی. این فیلم به طور کلی نقدهای منفی از سوی منتقدان دریافت کرد. اجماع این وب سایت می گوید: «"زیر دهانش" دو اجرای کم توجه از فتنه را ارائه می دهد که راه را برای شهوانی بی هدف بدون طرح، بدون توسعه شخصیت، دیالوگ های ناخوشایند و برهنگی کافی برای خسته کردن ارائه می کند.» دیگو سمرن از "اسلنت مگزین" به فیلم ۰٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت: «فیلم یک فانتزی غیرقابل شک پورنوگرافی است که به سختی سعی می کند چیزی غیر از ماده خودارضایی باشد.» او افزود: «بازی ها و دیالوگ های سفت و سخت "زیر دهانش" نشان می دهد که تأثیر اشتباه "آبی، گرم ترین رنگ است که" به زیبای
ی شناسی سکسی جنسی لزبین کاهش می یابد، اما کاملاً غافل از آن چیزی است که در واقع بدن های فوق العاده زیبا، غیرقابل تحمل و صاف و همیشه شاخ دار فیلم را متحرک می کند. " Guy Lodge of "Variety" آن را به عنوان یک رمان عاشقانه از نظر جنسی صریح، اما از لحاظ روایی ضعیف توصیف کرد که هرگز زیر پوست کاملاً آشکار شخصیت های شگفت انگیزش نمی رود.» فرانک شِک از "هالیوود ریپورتر" آن را «تلاش غیرقابل انکاری که گرمای زیادی را در صحنه های جنسی خود ارائه می دهد، در حالی که از نظر دراماتیک به طور قابل توجهی کوتاه می آید» خواند. کیتی والش از "لس آنجلس تایمز" گفت: «علی رغم فیلم سازان زن که در راس آن هستند، فیلم در قلمروی استثمارگر قدم می گذارد، با نسبت زمان نمایش فیلم به بدن های زن در حال چرخش بسیار بیشتر از تجربه های منحصربه فرد آن ها به عنوان همجنس گرا یا زنان بسته در جهان.»" جود درای از "ایندی وایر" نوشت: «دقیقاً زیر دهانش چیست؟ چانه اش؟ بدن او؟ تمام ذهن و روح او؟ این یک عنوان کاملاً مبهم برای یک فیلم بدون جهت است، کرایه آخر شب که به همان اندازه مردان شاخدار به اندازه لزبین های نوجوان شاخ دار از آن لذت خواهند برد.» رسانه خانگی. این ف
یلم در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۷ به صورت ویدیوی درخواستی در آمازون ویدئو در دسترس قرار گرفت. به دنبال آن نتفلیکس در ۱ اوت 2017.