Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شد. علاوه بر این، او اعتقاد داشت که زنان همانند مردان قادر به اختراع، تجارت و دیگر زمینه های حرفه ای هستند. در دهه های ۱۸۰۰، این باور هم نو و هم رادیکال محسوب می شد. وقتی او به عنوان تندنویس کار می کرد، حدود ۱۰ دلار در هفته درآمد داشت که بدون کمک یک شوهر برای تأمین خود کفایت نمی کرد. او برای جلب توجه عموم به مشکلات زنان در ایالات متحده آمریکا یک آگهی خرید و فروش منتشر کرد و سعی کرد خود را به عنوان یک «برده جوان آمریکایی» که به دنبال شوهر برای مالکیت خود می گردد، حراج کند. این آگهی به منظور نشان دادن وضعیت زنان و سیاه پوستان در کشور منتشر شد و بر این نکته تأکید می کرد که تنها افرادی که واقعاً آزاد بودند، مردان سفیدپوست بودند. آگهی که مگی منتشر کرد به موضوعی داغ در شهر تبدیل شد و به سرعت از طریق ستون های خبری و شایعات در سراسر کشور پخش شد. نام مگی به عنوان یک فمینیست صریح و سربلند بر سر زبان ها افتاد. مرگ. الیزابت جی. مگی در سال ۱۹۴۸ در سن ۸۱ سالگی درگذشت. او در کنار شوهرش، آلبرت والاس فیلیپس، که در سال ۱۹۳۷ درگذشته بود، در گورستان کلمبیا گاردنز در شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا دفن شد. مگی بدون اینکه فرزندی داشت
ه باشد درگذشت. در زمان مرگ او، از تأثیراتی که بر صنعت بازی های تخته ای و فرهنگ آمریکایی گذاشته بود، قدردانی نشد.
مگس گیر جنگلی سولویی گونه ای از پرندگان گنتجشک سان از تیرهٔ مگس گیرهای جهان قدیم (Muscicapidae) و بومی مجمع الجزایر سولو است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک گرمسیری است. در حالی که هنوز توسط اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ارزیابی نشده است، این گونه احتمالاً با نابودی زیستگاه تهدید می شود. مگس گیر جنگلی سولویی در سال ۲۰۲۱ توسط کمیته بین المللی پرنده شناسان به عنوان گونه ای متمایز از مگس گیر جنگلی دم حنایی ("Cyornis rufocauda") جدا شد.
در زبان های برنامه نویسی تعامد به این معناست که عملیات های موجود در ان زبان بدون اثر گذاری بر بخش های دیگر تنها بتوانند یک چیز را تغییر دهند. این واژه بسیار در توصیف زبان های برنامه نویسی استفاده میشود. متعامد بودن یک زبان به این معناست که برای نوشتن ساختار های زبان برای کنترل داده و منطق بتوان با مجموعه کوچکی از ساختارهای پایه ای آن هم با تعداد هر چه کمتر روش آنها را ترکیب نموده تا بتوان به مقصد رسید. این قابلیت زبان در رابطه با سادگی زبان هم میباشد بگونه ای که هرچقدر زبان متعامد تر طراحی شود استثنا های موجود در زبان کمتر میباشد. این قابلیت باعث راحتی در یادگیری , خوانایی و نوشتن آن زبان میگردد. زمانی که میگوییم که ویژگی متعامد است به این معنی است که مفهوم ان مستقل از متن (متنی که در ان بکار رفته ) است و مهم ترین ویژگی های تقارن(شبیه بودن رفتار در محل های مختلف ) و سازگاری(ثبات در معنا و عملکرد) میباشد .(برای نمونه پوینتر یک مفموم متعامد است) با یک مثال از IBM mainframe وVAX میتوان این مفهوم را راحت تر درک کرد. IBM mainframe دو دستور متفاوت ولی در عمل یکسان برای جمع کردن محتوای یک رجیستر با سلولی از حافظه (ی
ا با رجیستری دیگر) دارد که در زیر نشان داده شده است: A R1,R2; AR R1,R2; همانطور که در بالا مشاهده می کنید این دو عمل در نوشتار متفاوت ولی در عمل یکسان هستند(جمع کردن محتوای دو رجیستر و ذخیره کردن حاصل در رجیستر اول) ADDL operand1, operand2 ولی کد بالا که برای VAX نوشته شده است کدی یکتا برای عمل جمع کردن می باشد و این یعنی عمل جمع کردن در VAX متعامد تر از IBM می باشد. توضیح زیر که در گزارش تجدید نظر شده زبان الگول 68 میباشد به توصیف طراحی متعامد پرداخته است: تعداد مفاهیم اولیه که مستقل هستند کاهش یافته است از این جهت که زبان بتواند راحت تر توصیف , قابل یادگیری و پیاده سازی شود. از سمت دیگر در این مفاهیم از ویژگی متعامد بودن بهره برده شده تا قدرت بیانی زبان و در عین حال تلاش شده تا از زائدات برای زبان جلوگیر شود.میتوان طراحی زبان سی را از جهت تعامد بررسی کرده , این زبان تا حدودی ناسازگاری دارد که یادگیری و استفاده ان برای کاربر سخت تر میشود که برای مثال میتوان: اگر چه در ابتدا مفهوم تعامد برای زبان های برنامه نویسی مطرح شد اما بعدا در طراحی API و رابط کاربری بعنوان یک ویژگی با ارزش یاد شد, بگونه ای که در آنجا ن
یز داشتن مجموعه عملیات های اولیه ای که تداخل نداشته باشد ارزشمند است و این باعث میشود تا توضیح پذیر تر شوند. از طرفی دیگر باید یادآوری کرد که تعامد الزاما به سادگی کمک نمی کند ( برای مثال میتوان مقایسهIBM و VAX را در نظر گرفت ـ در اخر میتوان به دید که پردازشگر های معماری با اینکه نسبت به معماری کم تر متعامدند ولی موفق تر شده اند.
مگس گیر جنگلی بانگایی گونه ای از پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ مگس گیران جهان قدیم (Muscicapidae) است. این گونه بومی پِلِنگ در اندونزی است که زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
نبرد الوارد نبردی بین ارتش بیزانس تحت فرماندهی ژرمانوس و ارتش ساسانی تحت فرماندهی ذوان وِه بود. ارتش بیزانس ارتش ساسانی را قاطعانه شکست داد و فرمانده آن ها را کشت. در طول اولین حمله به بیزانس، پس از تسخیر دارا، ارتش ایران به فرماندهی ذوان وِه به ارمنستان بیزانس وارد شد. فرمانده بیزانس ژرمانوس به سمت موقعیت او پیشروی کرد و دو ارتش در الوارد (نزدیک ایروان) با هم روبرو شدند. نبردی سخت درگرفت که طی آن ارتش ایران شکست خورد و فرمانده آن ها کشته شد. به دلیل این نبرد، حمله ایران متوقف شد و ساسانیان تنها یک سال بعد توانستند به حمله خود ادامه دهند.
نوک تخت زیتونی غربی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است. در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، پاناما، پرو و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و باتلاق های نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
مگس گیر تیره یک پرنده گنجشک سان کوچک از تیرهٔ ژیان مرغان و تنها عضو از سردهٔ "Cnemotriccus" است که از کلمبیا و ونزوئلا از جنوب تا بولیوی، پاراگوئه و آرژانتین و در ترینیداد و توباگو زادآوری می کند. این مگس گیر در شمال و شرق آمریکای جنوبی، شامل سراسر حوضه آمازون و گویان همچنین همهٔ برزیل به جز منطقه مرزی دورتر جنوب شرقی با اروگوئه یافت می شود.
ماری-آن پی یرت پلز لاووازیه (؛ – ) نجیب زاده، شیمی دان، تصویرگر و مترجم اهل فرانسه بود. شوهرِ اولِ مادام لاووازیه، شیمی دان و نجیب زادهٔ فرانسوی آنتوان لاووازیه بود. او به عنوان دستیار آزمایشگاهی همسرش فعالیت می کرد و از مهارت های زبانی خود برای نوشتن آثار او و معرفی آن ها به مخاطبان بین المللی استفاده می کرد. او همچنین نقش اساسی در ترجمه چندین اثر علمی ایفا کرد و در استانداردسازی روش علمی تأثیرگذار بود. مشارکت در علم شیمی. مادام لاوازیه در طول روز در آزمایشگاه لاووازیه همراه او حضور داشت و یادداشت هایی را در دفترچه های آزمایشگاهی او می نوشت و نمودارهایی از طراحی های آزمایشگاهی او می کشید. آموزش هایی که از نقاش فرانسوی ژاک-لویی داوید دریافت کرده بود، به او این امکان را داد تا به طور دقیق و صحیح تجهیزات آزمایشگاهی را ترسیم کند که در نهایت به هم دوره های لاووازیه کمک کرد تا روش ها و نتایج آزمایش های او را بهتر درک کنند. علاوه بر این، او به عنوان ویراستار گزارش های همسرش عمل می کرد. لاووازیه با همکاری یکدیگر، شیمی را بازسازی کردند، رشته ای که ریشه در کیمیاگری داشت و در آن زمان تحت تاثیر عمیق نظریه فلوژیستون گئور
گ اشتال بود. در قرن هجدهم، نظریه فلوژیستون (عنصر آتش گونه ای که در طول سوختن یک ماده آزاد یا جذب می شود) برای توصیف تغییرات ظاهری که مواد در هنگام سوختن نشان می دهند، استفاده می شد. مادام لاوازیه، به دلیل تسلطش بر زبان های انگلیسی، لاتین و فرانسه، قادر بود آثار مختلف در مورد فلوژیستون را به فرانسوی ترجمه کند تا همسرش آن ها را مطالعه کند. شاید مهم ترین ترجمه او، ترجمهٔ «مقاله ای در مورد فلوژیستون و ساختار اسیدها» از ریچارد کیروان باشد که او آن را ترجمه و نقد کرده و یادداشت هایی در پاورقی اضافه کرده و اشتباهات شیمیایی موجود در مقاله را اصلاح کرده بود. باوجود این که نام او به عنوان مترجم در نسخهٔ اصلی ذکر نشده بود، اما در نسخه های بعدی نامش به عنوان مترجم نوشته شد. او همچنین آثار جوزف پریستلی، هنری کاوندیش و دیگران را برای استفاده شخصی لاووازیه ترجمه کرده بود. این کار خدمت ارزشمندی به لاووازیه بود که برای به روز بودن در زمینه های شیمیایی به ترجمه های مادام لاووازیه از آثار خارجی وابسته بود. در مورد نظریه فلوژیستون، ترجمه های مادام لاووازیه بود که او را متقاعد کرد که این ایده نادرست است و در نهایت به تحقیقات او د
ر زمینه احتراق و کشف گاز اکسیژن منتهی شد. مادام لاووازیه همچنین در انتشار "رساله ابتدایی شیمی" (۱۷۸۹) لاووازیه که دیدگاه یکپارچه ای از شیمی به عنوان یک رشته علمی ارائه می داد، نقشی اساسی داشت. این اثر تحول آفرین به عنوان یک مانیفست شیمیایی در نظر گرفته شد که ایدهٔ بقای جرم را معرفی کرد و فهرستی از عناصر و سیستم جدیدی برای نام گذاری شیمیایی به وجود آورد. مادام لاووازیه ۱۳ نقاشی از تجهیزات آزمایشگاهی که زوج لاووازیه در آزمایش های خود استفاده می کردند، کشید. او همچنین سوابق دقیقی از روش های آزمایش ها نگه داشت که اعتبار زیادی به یافته های منتشرشده از آنتوان لاووازیه افزود. مادام لاووازیه قبل از مرگش موفق شد تقریباً تمام دفترچه های آزمایشگاهی و تجهیزات شیمیایی شوهرش را بازیابی کند که بیشتر آن ها اکنون در مجموعه ای در دانشگاه کرنل نگهداری می شود که بزرگ ترین مجموعهٔ آن ها در خارج از اروپا است. سالی که مادام لاووازیه درگذشت، کتابی منتشر شد که نشان می داد او کتابخانه ای غنی از آثار مذهبی داشت که شامل نسخه هایی از کتاب مقدس، "اعترافات سنت آگوستین"، "خطبه ها بر اساس کتاب مقدس" ژاک سورن، "مقالات اخلاقی" پیر نیکول، "نامه
های شهرستانی" بلز پاسکال، "موعظه ها" اثر لوئی بوردالو و "تقلیدی از مسیح" توماس آ. کمپیس بود. آموزش هنری و مشارکت ها. مادام لاووازیه آموزش هنری خود را زیر نظر نقاش فرانسوی ژاک-لویی داوید در اواخر سال ۱۷۸۵ یا اوایل سال ۱۷۸۶ آغاز کرد. مدت کوتاهی بعد، احتمالاً در سال ۱۷۸۷، داوید یک پرتره دو نفره تمام قد از مادام لاووازیه و همسرش نقاشی کرد که در آن مادام لاووازیه در پیش زمینه قرار داشت. آموزش های هنری مادام لاووازیه به او این امکان را داد که نه تنها آزمایش ها و انتشارات همسرش را مستند و توصیف کند (او حتی خود را به عنوان یک شرکت کننده در دو نقاشی از آزمایش ها همسرش به تصویر کشید)، بلکه برای مثال، پرتره ای از بنجامین فرانکلین، یکی از اندیشمندان علمی که در سالن های او حضور داشتند، نقاشی کند. در ادامه، روابط مادام لاووازیه با داوید به دلیل سیاست های رادیکال او در چارچوب انقلاب فرانسه قطع شد. مرگ. ماری در ۱۰ فوریه ۱۸۳۶ در خانه خود در پاریس در سن ۷۸ سالگی به طور ناگهانی درگذشت. او در گورستان گورستان پر-لاشز در پاریس به خاک سپرده شده است.
محاصره تفلیس (۶۲۷–۶۲۸) محاصره ای توسط امپراتوری بیزانس و خاقانات ترک غربی در سال های ۶۲۷–۶۲۸ علیه شاهزاده استفن یکم، حاکم دست نشانده ساسانی ویروزان بود. پیش زمینه. در طول محاصره قسطنطنیه، هراکلیوس با مردمی که منابع بیزانسی «خزرها» می نامیدند، تحت رهبری تون جبغو خان، که اکنون عموماً با خاقانات ترک غربی گوک ترک ها شناسایی می شوند، متحد شد، و او را با هدایای شگفت انگیز و وعده ازدواج با "پورفیروگنیتا" اودوکسیا اپیفانیا فریفت. پیش تر، در سال ۵۶۸، ترکان تحت رهبری ایستمی زمانی که روابطشان با ایران بر سر مسائل تجاری تیره شد، به بیزانس روی آوردند. ایستمی هیئتی به رهبری دیپلمات سغدی مانیا مستقیماً به قسطنطنیه فرستاد که در سال ۵۶۸ وارد قسطنطنیه و نه تنها ابریشم را به عنوان هدیه به ژوستین دوم پیشنهاد کرد، بلکه پیشنهادی برای اتحاد علیه ایران ساسانی ارائه کرد. ژوستین دوم موافقت کرد و هیئتی را به خاقانات ترک فرستاد و تجارت مستقیم ابریشم چینی مورد نظر سغدی ها را تضمین کرد. در شرق، در سال ۶۲۵، ترکان از ضعف ساسانیان برای اشغال باختر و افغانستان امروزی تا سند استفاده کردند و یبغوهای تخارستان را تأسیس کردند. ترکان که در قفقاز مس
تقر بودند، با فرستادن ۴۰٬۰۰۰ نفر از مردان خود برای غارت ایران در سال ۶۲۶، به اتحاد پاسخ دادند و آغاز سومین جنگ ایران و ترکان را رقم زدند. رقابت مداوم بین امپراتوری های بیزانس و ساسانی برای برتری در قفقاز و قیام ناموفق (۵۲۳) گرجی ها تحت رهبری واختانگ یکم پیامدهای وخیمی برای کشور داشت. پس از آن، پادشاه ایبری فقط قدرت اسمی داشت، در حالی که کشور عملاً توسط ایرانیان اداره می شد. در زمان تصدی وژان برزمهر که "مرزبان" ایبری بود، قدیس نامه های آن دوره نشان می داد که "پادشاهان" در تفلیس فقط مقام "ماماساخلیسی" را داشتند که به معنای "رئیس خاندان (سلطنتی)" است. هنگامی که پاکور سوم در سال ۵۸۰ درگذشت، دولت ایران تحت رهبری هرمز چهارم (۵۷۸–۵۹۰) از این فرصت برای لغو سلطنت ایبری استفاده کرد. ایبری به یک استان ایرانی تبدیل شد که از طریق حکومت مستقیم ایران و توسط "مرزبانان ایرانی" اداره می شد، محاصره. در سال ۶۲۷، هراکلیوس متحدان خود را در نزدیکی تفلیس ملاقات کرد و عملیات مشترک بیزانس و گوک ترک را برای محاصره تفلیس آغاز کرد، جایی که بیزانسی ها از منجنیق ها برای شکستن دیوارها استفاده کردند، که یکی از اولین کاربردهای شناخته شده توسط
بیزانسی ها بود. در پاسخ، شاه ساسانی خسرو پرویز ۱٬۰۰۰ سوار را تحت فرماندهی ژنرال شهرپلنگ برای تقویت شهر فرستاد. محاصره بدون پیشرفت چندانی ادامه یافت و با حملات مکرر از سوی محاصره شدگان همراه بود. پس از دو ماه، خزرها به استپ عقب نشینی کردند و قول دادند تا پاییز بازگردند. تون جبغو خان، بوری شاد که پسر یا برادرزاده اش بود را مسئول چهل هزار نفری باقی مانده کرد که قرار بود در طول محاصره به هراکلیوس کمک کنند. طولی نکشید که اینها نیز رفتند و بیزانسی ها را برای ادامه محاصره به تنهایی رها کرده و باعث تمسخر محاصره شدگان شدند. در اواسط سپتامبر، در حالی که محاصره ادامه داشت، هراکلیوس به سمت جنوب حرکت کرد تا پایگاه خود را در بالای دجله امن کند. در ۱۲ دسامبر، او ساسانیان را در نبرد نینوا شکست داد و به سمت تیسفون حرکت کرد، اما قبل از رسیدن به پایتخت، خسرو پرویز توسط پسرش قباد کشته شد و در آوریل ۶۲۸ با هراکلیوس آتش بس کرد. آتش بس شکننده بود، زیرا متحدان هراکلیوس به جنگ در قفقاز ادامه دادند. در اواخر سال ۶۲۸، متحدان تفلیس را تصرف، آن را غارت و چپاول کردند، و استفن یکم زنده زنده پوست کنده شد. هراکلیوس، آذرنرسی یکم را بر تخت سل
طنت ایبری قرار داد.
اثر پارادوکس یا اثر متناقض فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی اسکات واینتروب است. در این فیلم بازیگرانی همچون هاروی کایتل، اولگا کوریلنکو، الیور ترونا و آلیس استونز ایفای نقش کرده اند.
درس های پنگوئن (به انگلیسی: The Penguin Lessons) یک فیلم کمدی درام محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی پیتر کاتانیو است. این فیلم که توسط جف پوپ از خاطرات تام میشل در سال ۲۰۱۶ اقتباس شده است، استیو کوگان را در نقش میشل، یک معلم بریتانیایی که در سال ۱۹۷۶ در آرژانتین کار می کند، بازی می کند و با نجات یک پنگوئن یتیم از ساحل، متوجه می شود که زندگی اش دگرگون شده است. این فیلم در سال ۲۰۲۳ در اسپانیا فیلمبرداری شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴ به عنوان یک نمایش گالا به نمایش درآمد و در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ توسط سونی پیکچرز کلاسیکس در ایالات متحده منتشر شد. همچنین در ۱۸ آوریل ۲۰۲۵ توسط (لاینزگیت انگلستان) در بریتانیا و ایرلند منتشر شد.
جنیس سوپرانو () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی خانواده سوپرانو محصول شبکه اچ بی او و فیلم قدیسان فراوان نیوآرک است. این شخصیت توسط آیدا تورتورو به تصویر کشیده شده است و جنیس جوان در فلش بک هایی که مدلین بلو و جولیت فاکس به تصویر کشیده اند ظاهر می شود. او در سریال نقش خواهر بزرگتر قهرمان فیلم تونی سوپرانو را بر عهده دارد. الکساندرا اینتراتور نقش جنیس سوپرانوی جوان را در فیلم پیش درآمد قدیسان فراوان نیوآرک (محصول ۲۰۲۱) بازی می کند. پس زمینه. جنیس به عنوان بزرگ ترین فرزند رئیس اوباش جانی بوی سوپرانو و لیویا سوپرانو در خانواده ای که از طریق جرم و جنایت تأمین می شود متولد شد. جنیس به دلیل روحیات جنایتکارانه خانواده اش از خود راضی بار آمد. او به عنوان فردی دارای طبیعت بسیار سنگدل و سرکش به تصویر کشیده شده است. در سریال، پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، جنیس نام پارواتی واساچ را برای خود برگزید و با نام جدید خود به سراسر اروپا سفر کرد و مدتی در پاریس، فرانسه و سریلانکا اقامت کرد. او با مردی اهل کبک به نام یوجین ازدواج کرد. در این سریال، این زوج صاحب پسری به نام هارپو «هال» شدند که نامش را برگرفته از آهنگ «بلوز ها
رپو» اثر فوبه اسنو بود. یوجین بعداً فرزندشان را به مونترال بازگرداند و جنیس تلاش ناموفقی برای درخواست از وزارت امور خارجه برای بازگرداندن او داشت. او به عنوان یک باربر اسباب کشی در یک اسپرسو بار در المپیا، واشینگتن کار می کرد و سرانجام برای همیشه به نیوجرسی بازگشت. از زمان بازگشت به نیوجرسی، جنیس نشان می دهد که خود را از یک شورشی میانسال به یک خانه دار ایتالیایی مادی گرا و سطح بالا تبدیل کرده است. رابطه او با تونی اغلب تیره است، زیرا تونی همچنان او را مسئول ازهم پاشیدن خانواده و رها کردن او برای مقابله با مادر بدسرپرست خود می داند. زندگی نامه. در فصل دوم سریال، جانیس ظاهراً با هدف مراقبت از مادر بیمارش به نیوآرک، نیوجرسی بازمی گردد. دوست پسر دوران دبیرستان او، ریچی آپریل (دیوید پروال)، یکی از اعضای خانواده جنایتکار دیمئو است که تقریباً در همان زمان از زندان آزاد می شود. وقتی تونی و ریچی شروع به دعوا می کنند، جانیس با گفتن اینکه تونی با ریچی ناعادلانه رفتار می کند، وضعیت را تشدید می کند و حتی پیشنهاد می کند که ریچی علیه تونی اقدام کند. ریچی در ابتدا تمایلی به این کار ندارد. ریچی مشکلاتی را برای تونی ایجاد می ک
ند و با اعلام نامزدی او با جنیس شرایط پیچیده تر می شود. تونی از این نامزدی ناراضی است. جانیس و ریچی با برنامه ریزی یک عروسی عجیب و غریب و ارائه پیشنهاد برای خانه ای گران قیمت در شورت هیلز، نیوجرسی، با وجود اینکه ریچی هنوز یک شغل سطح پایین دارد و به عنوان یک ماهی فروش کار می کند، جدیت خود را به تونی نشان می دهند. پس از کشته شدن ریچی آپریل به دست جنیس، او مدتی با رالف رابطه برقرار می کند با کمک درمانگر فمینیست خود به زودی به این نتیجه می رسد که رابطه او با رالف یک اشتباه است. پس از اینکه رالف با خوشحالی به او می گوید که دیگر روزالی آپریل را نمی بیند و قصد دارد با او نقل مکان کند، جانیس دچار خشم شده و او را از پله ها به پایین هل می دهد و فریاد می کشد که او را ترک کند. مدتی بعد، تونی از جنیس در مورد فتیش های جنسی عجیب رالف، که او اخیراً از آنها آگاه شده بود، می پرسد. او در ابتدا حاضر نمی شود به او چیزی بگوید، ظاهراً برای حفظ حریم خصوصی رالف. با این حال، وقتی تونی به او پیشنهاد پول می دهد، فوراً همه چیزهایی را که تونی می خواهد بداند به او می گوید. پس از ناپدید شدن رالف، جانیس به بابی باکالیری (استیو اسکیریپا) که ب
ه تازگی همسرش را از دست داده است وارد رابطه شد و در نهایت با او ازدواج کرد.
اعتیاد فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی ایبل فرارا است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیلی تیلور، کریستوفر واکن، آنابلا شورا، ادی فالکو، پال کالدرون، فردرو استار، کاترین اربه و مایکل امپریولی ایفای نقش کرده اند.
مامی یک کلیشه تاریخی در ایالات متحده آمریکا است و زنان سیاه پوستی که معمولاً بردهٔ خانگی هستند را پرستار کودک نشان می دهد. شخصیت تخیلی مامی، اغلب زنی تیره پوست با ویژگی های مادرانه است. خاستگاه کلیشهٔ مامی، ریشه در تاریخ برده داری در ایالات متحده آمریکا دارد، زیرا زنان برده اغلب وظیفهٔ خانه داری و مراقبت از کودکان را در خانواده های برده دار آمریکایی برعهده داشتند. کاریکاتور مامی، برای ایجاد روایتی از زنان سیاه پوست استفاده شد که از وجود نهاد برده داری راضی هستند و به بردهٔ خانگی بودن قانع می شوند. کلیشهٔ مامی، زنان سیاه پوست را با نقش های خانگی مرتبط می داند و استدلال شده است که در کنار جداسازی و تبعیض، فرصت های شغلی را برای زنان سیاه پوست در دورهٔ جیم کرو (۱۸۷۷ تا ۱۹۶۶) محدود کرده بود. تاریخ. کاریکاتور مامی، نخستین بار دههٔ ۱۸۳۰ در ادبیات پیش از جنگ داخلی آمریکا دیده شد، تا با توصیف هواداران لغو برده داری از وضعیت بردگان مخالفت و از برده داری پشتیبانی کند. یکی از قدیمی ترین نسخه های داستانی شخصیت مامی، عمه کلویی در "کلبهٔ عمو تام" (۱۸۵۲) اثر هریت بیچر استو است. برخی پژوهش گران، ریشهٔ شخصیت مامی را در تاریخ ب
رده داری در ایالات متحده آمریکا می دانند. زنان سیاه پوستی که به بردگی کشیده می شدند، خدمتکار خانواده های سفیدپوست بودند. وظایف آن ها تهیهٔ غذا، نظافت خانه و تربیت و پرستاری از فرزندان صاحبانشان بود. تصویر مامی از این شرایط به وجود آمد. دوره جدایی نژادی و یادبود نشنال مال. شخصیت مامی در دورهٔ برده داری شکل گرفت، اما در دورهٔ بازسازی به شهرت رسید. پژوهش گران ممکن است استدلال کنند که جنوب ایالات متحده، نقش مامی را برای انکار تاریخ ایجاد کرد تا به میراث برده داری و تبعیض نژادی، مشروعیت ببخشد و دوباره آن ها را به نفع خود تفسیر کند. تصویر مامی، به ویژه در دورهٔ جدایی نژادی برجسته شد و همین طور که در سدهٔ بیست و یکم ادامه پیدا کرد، تکثیر می شود. در سال ۱۹۲۳، اتحادیهٔ دختران مؤتلفه پیشنهاد ساخت مجسمهٔ مامی در نشنال مال را داد. مجسمهٔ پیشنهادی، به «مامی سیاه جنوب» اختصاص داده می شد. این لایحه در مجلس سنا ایستاده مورد تشویق قرار گرفت و با اجماع دو حزب به تصویب رسید، اما پس از اعتراضات کتبی هزاران زن سیاه پوست، در کمیتهٔ مجلس نمایندگان لغو شد. نقد تاریخی. اصالت تاریخی شخصیت مامی، مورد تردید است. بنا به گزارش های تاریخی،
بیشتر زنان خدمتکار نوجوان یا جوان بوده اند و مانند مامی «حالت مادربزرگانه» نداشته اند. ملیسا هریس پری استدلال کرده که مامی، آفریدهٔ تخیل برتری سفیدپوستان است که کنیزهای ناتوان و مجبور را زنانی آرامش بخش، راحت و راضی تصور می کرد. این در تضاد با سایر گزارش های تاریخی دقیق از زنان برده است، که از دست اربابان بدسرپرست برای جان خود می ترسیدند. در سال ۱۹۸۱، اندی وارهول مامی را در مجموعهٔ "اسطوره ها" در کنار دیگر شخصیت های اساطیری و فولکلور مانند بابا نوئل، میکی ماوس و سوپرمن قرار داد. کیمبرلی والاس سندرز در کتاب "مامی: یک سده از نژاد، جنسیت و خاطرات جنوبی" (۲۰۰۸) استدلال کرد که ویژگی های کلیشه ای مامی، به منبع الهام او اشاره دارد: «یک ازدواج طولانی مدت و پردردسر از ذات باوری نژادی و جنسیتی، اسطوره شناسی و نوستالژی جنوبی». تصویر خیالی مامی، در تخیل رایج ایالات متحدهٔ امروزی باقی مانده است. روان شناس شنه کوا واکر بارنز استدلال می کند که نزاکت سیاسی، باعث شده است که شخصیت مامی در فرهنگ سدهٔ بیست و یکم کم تر رایج باشد، اما کهن الگوی مامی همچنان بر تصویر زنان آفریقایی-آمریکایی در داستان ها، تأثیر می گذارد و آن ها را مر
اقبانی خوب، پرورش دهنده، فداکار، توانمند و برای قهرمانان سفیدپوست، حامی می داند. او میراندا بیلی، مرسدس جونز و آیوی ونتز را مثال زد. ویژگی های داستانی. مامی معمولاً زنی سالمند، دارای اضافه وزن و پوست تیره به تصویر کشیده می شود. او یک مراقب ایدئال است: مهربان، وفادار، مادرانه، غیرتهدیدکننده، فرمان بردار و فروتن. شخصیت مامی نشان دهندهٔ احترام به اقتدار سفیدپوستان است. همچنین مامی در مواردی، جسارت به خرج می دهد. او به برده داران/کارفرمایان خود وفادار است و هدف اصلی او در زندگی، مراقبت از نیازهای آن هاست. در برخی موارد، مامی خودش خانواده ای دارد. اما وظایف مراقبتی او، همیشه حرف اول را می زنند و همین باعث می شود که او مادر یا مادربزرگی غافل باشد. مامی اغلب با خانوادهٔ خود بدرفتار و نسبت به خانوادهٔ سفیدپوست خود وفادار است. علاوه بر این، او هیچ دوست سیاه پوستی ندارد. ملیسا هریس پری، ارتباط میان مامی و سایر آمریکایی های آفریقایی تبار را در "" (۲۰۱۱) اینطور خلاصه می کند: «مامی محافظ یا مدافع کودکان یا اجتماعات سیاه پوستان نبود. او نمایندهٔ یک ایدئال مادرانه بود، اما نه در مراقبت از فرزندان خودش. عشق، شیدایی، مشاوره،
تأدیب و سرپرستی او منحصراً برای زنان و کودکان سفیدپوست بود.» این کلیشه در تضاد با کلیشهٔ ایزابل است، که زنان جوان آفریقایی-آمریکایی را اغواکننده و بی بندوبار نشان می دهد. مامی گهگاه زنی مذهبی است. در اغلب موارد، مامی یک شخصیت غیرجنسی است: «بدون هرگونه تمایل شخصی که ممکن است او را به گناه وسوسه کند». این به مامی کمک می کند تا هم رازدار و هم یک راهنمای اخلاقی برای جوانان باشد و آن ها را در راه درست نگه دارد. کیمبرلی والاس سندرز هم ویژگی های دیگری از مامی را ذکر کرده است: بدنی تیره و درشت، چهرهٔ گرد و خندان، صدایی عمیقاً پرطنین و آرام بخش، خندهٔ تند. ویژگی های شخصی او شامل صبر بی نهایت، شوخ طبعی خودتحقیرانه، درک و پذیرش ضمنی حقارت خود و ارادت به سفیدپوستان است. مامی همچنین سینه های درشت دارد، فاقد هرگونه قوهٔ جنسی است و با مردان سیاه پوست به طور بالقوه از روی دشمنی رفتار می کند. خیلی از این ویژگی ها برای برده های زن آفریقایی-آمریکایی انکار می شدند، اما دربارهٔ مامی عموماً درست بودند. پوشش. لباس مامی، اغلب نشان دهندهٔ بردگی اوست. مامی معمولاً مرتب و تمیز ظاهر می شود و لباسی می پوشد که برای وظایف خانگی او مناسب اس
ت. گاهی مامی به شکلی «آراسته» ظاهر می شود و کلاه با مانتوی مخملی از ابریشم می پوشد، که به برده دارش تعلق دارد. شرایط زندگی. وقتی مامی در خانهٔ برده داران حضور ندارد و مشغول رسیدگی به نیازهای فرزندانشان نیست، جداگانه زندگی می کند. او با شوهر و فرزندانش در کلبه ای زندگی می کرد که از نظر اندازه و ساختار، از کلبهٔ برده های دیگر متمایز بود. کلبه در نزدیکی خانهٔ برده دار قرار می گیرد، اما با فاصله از کلبه های دیگر. اگرچه وظایف او کم تر خسته کننده و سخت بودند، ساعت کاری او اغلب طولانی بود و زمان کمی برای اوقات فراغت خودش باقی می ماند. زندگی او حول وظایفش می چرخید و چنان فرصتی نداشت که به کاری غیر از خدمت بپردازد. انعطاف پذیری در وظایفش وجود داشت که او را از یک پرستار معمولی یا یک دایه متمایز می کرد. در برخی از خانواده های ثروتمندتر، مامی دستیارانی داشت که به او کمک می کردند تا از فرزندان خانواده مراقبت کند. این زنان اغلب خیلی جوان تر از خود مامی بودند. مامی، برخلاف سایر بردگان، معمولاً برای فروش نبود و فرزندان مامی تا زمان ممکن، در یک خانواده نگهداری می شدند و همان روابطی را که مامی با برده دار داشت، حفظ می کردند. م
واقعی بودند که مامی، مجبور می شد فرزندان خود را برای نگهداری از فرزندان صاحبخانه رها کند. در خیلی از موارد، مامی ترجیح می دهد که از فرزندان خود چشم پوشی کند، تا بتواند شیر مادر را برای فرزندان برده دارش تأمین کند. مامی می ترسید که اگر به فرزندان خود شیر بدهد، شیر کافی برای فرزندان برده دار نماند. نقش در خانواده های مزرعه دار. نقش خیالی مامی در خانواده های مزرعه دار، ریشه در نقش برده های سیاه پوست در مزرعه دارد. بردگان سیاه پوست، نقش حیاتی در خانواده های مزرعه دار داشتند. برای مامی، بیشتر این وظایف عموماً مربوط به مراقبت از فرزندان خانواده برده دار می شود، بنابراین خانم خانه را از تمام کارهای طاقت فرسا رها می کند و این شامل مراقبت از کودک نیز می شود. وقتی بچه ها بزرگ شدند و توانستند به درستی از خودشان مراقبت کنند، نقش اصلی مامی کمک به خانم در کارهای خانه است. با افزایش سال های خدمت مامی به خانواده، حوزهٔ نفوذ او نیز بیشتر می شود. او به اندازهٔ خانم خانه، اقتدار دارد و می تواند به همهٔ افراد خانه دستور دهد. مامی معمولاً به اندازهٔ اعضای خونی، جزئی از خانوادهٔ برده دارش است. اگرچه او از وضعیت پایین تری برخوردار