Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یوریکی ، اعضای طبقه سامورایی در ژاپن فئودالی بودند. یوریکی به معنای یاری دهنده یا دستیار است. شرح و تاریخچه یوریکی ها در طول لشکرکشی های نظامی در دوره های کاماکورا و موروماچی به دایمیوها (اربابان فئودال) یا فرماندهان تعیین شدهٔ آنها کمک می کردند. در طول دوره سنگوکو، با افزایش مقیاس جنگ، سازماندهی ارتش ها به فرماندهی دایمیوهای سنگوکو (اربابان فئودال) به بخش های کوچک تری تقسیم شد. دایمیوها به عنوان فرمانده کل، سو-دایشو (総大将)، کل ارتش را فرماندهی می کردند. تحت نظر او، سامورایی دایشو (侍大将) فرماندهی نیروی سواره نظام اصلی را بر عهده داشت، در حالی که آشیگارو تایشو (足軽大将) فرماندهی آشیگاروها (足軽) را که پیاده می جنگیدند، بر عهده داشت. یوریکی ها، که اغلب از جیزامورای (地侍) بودند، به سامورایی دایشو و آشیگارو تایشو سوار بر اسب کمک می کردند. در دوره ادو، یوریکی ها در ادارات دولتی کمک های اداری ارائه می دادند. در میان یوریکی های مختلف، ماچیکاتا یوریکی ها بودند که مسئول پلیس تحت فرماندهی ماچی-بوگیو بودند. در رده پایین تر یوریکی ها، دوشین ها قرار داشتند. در شهر ادو حدود ۲۵ یوریکی وجود داشت که هر کدام برای دو اداره ماچی-بوگیو ک
ار می کردند. از آنجایی که مقام آنها گوکه نین (御家人) بود، در اصل معادل کاچی (徒士) بودند و اجازه سوار شدن بر اسب را نداشتند، اما یوریکی ها به عنوان یک استثنای ویژه اجازه سوار شدن داشتند.
مجمع شهرداران آسیایی یک نهاد و شبکه همکاری منطقه ای بین المللی میان شهرداران و مقامات شهرهای آسیایی است که با هدف فراهم ساختن زمینه تبادل اطلاعات، دانش فنی و تجارب مدیریت شهری و توسعه مناسبات و همکاری های فنی و تخصصی میان آنان و نیز ارتقای همگرایی و انسجام میان کشورها، شهرها، شهرداران و شهروندان آسیایی، در تهران پایه گذاری و شهر تهران به عنوان مقر دائمی دبیرخانه این سازمان انتخاب شده است. ساختار حاکمیتی. ﺣﮑﻤﺮاﻧﯽ در ﻣﺠﻤﻊ در ﻗﺎﻟﺐ ﺳﺎﺧﺘﺎر ذﯾﻞ اﺳﺖ؛ ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ. ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ، عالی ترین ﻧﻬﺎد در ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻬﺮداران آﺳﯿﺎﯾﯽ اﺳﺖ و ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎی ﻣﺠﻤﻊ اﺳﺖ. ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮔﺬاری ﮐﻠﯽ و ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻣﺴﯿﺮ ﺣﺮﮐﺖ و ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﻣﺠﻤﻊ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد. ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ. ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ، ﻧﻬﺎد اﺻﻠﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮ در ﻣﺠﻤﻊ اﺳﺖ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ دارد اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت اتخاذﺷﺪه از ﺟﺎﻧﺐ ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ اﺟﺮاﯾﯽ ﺷﻮد. دﺑﯿﺮﮐﻞ. دﺑﯿﺮﮐﻞ، ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و رﺋﯿﺲ دﺑﯿﺮﺧﺎﻧﻪ داﺋﻤﯽ اﺳﺖ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﻣﻮر اداری و ﻣﺎﻟﯽ ﻣﺠﻤﻊ را ﺑﺮﻋﻬﺪه دارد. اﯾﺸﺎن ﻫﺪاﯾﺖ روﻧﺪ اﺟﺮای ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ و ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ را نیز ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد و باید درﻗﺒﺎل ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ است. ﺧﺰاﻧﻪ دار. ﺧﺰاﻧﻪ دار
ﻣﺴﺌﻮلیت ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ اﺟﺮای راﻫﺒﺮد ﻣﺎﻟﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﺠﻤﻊ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد. ﺧﺰاﻧﻪ دار توسط مجمع عمومی اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ شود. ﺧﺰاﻧﻪ دار ﮔﺰارش ﻣﺎﻟﯽ و ﺣﺴﺎب ﺳﺎﻟﯽ را ﺑﻪ دﺑﯿﺮﮐﻞ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ او ﻧﯿﺰ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﻪ رﺋﯿﺲ، ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ و ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﮔﺰارش ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮارد ذﯾﻞ اﺳﺖ؛
ساگارا سوزو (؛ تولد ۱۸۳۹ – مرگ ۱۸۶۸، فرد نظامی اهل ژاپن بود. نام واقعی کوجیما شیرو (小島 四郎)، رهبر یگان اول سکیهوتای، گروهی از افراط گرایان سیاسی ژاپنی بود که در سال ۱۸۶۸ در طول جنگ بوشین تشکیل شد. تاریخچه. او در سال ۱۸۳۹ با نام کوجیما شیرو در آکاساکا، ادو به عنوان چهارمین پسر پدر ثروتمند کوجیما هیوما و همسرش یاسو به دنیا آمد. او در سال ۱۸۶۴ با واتانابه ترو، دختر خادم خاندان ماتسودایرا (گنجی ۱) ازدواج کرد. پسر آنها، کاواجیرو، در سال ۱۸۶۵ (گنجی ۲) به دنیا آمد که با او خوشحال بود و فکر می کرد پسر تازه متولد شده اش هدیه ای از جانب الوهیت معبد هیکاوا است. پس از نبرد توبا-فوشیمی در سال ۱۸۶۸، سکیهوتای، که ساگارا رهبر واحد اول آن بود، متشکل از یک دسته غیرنظامی که عمدتاً از کشاورزان و بازرگانان تشکیل شده بود، در ۱ فوریه ۱۸۶۸ در معبد کنگورین-جی در ماتسوجی، ولایت اومی با حمایت سایگو تاکاموری و ایواکورا تومومی تشکیل شد. این گروه قول کاهش مالیات را به افرادی که از آن حمایت می کردند، داد، حرکتی که در ابتدا توسط دولت جدید حمایت می شد. دولت جدید بعداً متوجه شد که به دلایل مالی قادر به انجام این وعده نیستند. هنگامی که از ساگار
ا توسط فرماندهی اتحاد ساتچو خواسته شد که به مقر خود بازگردد، ساگارا تصمیم گرفت این کار را نکند زیرا معتقد بود که خیلی زود خواهد بود. این، همراه با تعدادی از اقدامات غیرمجاز قبلی، منجر به روی آوردن نیروهای ساچدو به واحد او شد. علاوه بر این، دولت جدید که به دنبال یک قربانی برای ناتوانی خود در تحقق وعده کاهش مالیات بود، سکیهوتای را ارتشی جعلی اعلام کرد که از نام دولت برای مبارزات انتخاباتی خود سوءاستفاده می کند. ساگارا به همراه هفت افسر دیگر در ۲۴ مارس ۱۸۶۸ توسط نیرویی تحت فرماندهی ستاد نظامی شیندو تاتواکی دستگیر شدند. ساگارا مجبور بود اعدام افسرانش توسط سر بریدن را یکی یکی تماشا کند تا اینکه خودش در شیموسووا، استان ناگانو در ۲۶ مارس ۱۸۶۸ سر از تنشان جدا شد. سرهای آنها صبح روز بعد برای نمایش گذاشته شد. همسرش، ترو، پس از شنیدن این خبر، پسرش کواجیرو را به خواهر بزرگ ساگارا (ازدواج خانواده کیمورا) سپرد و بلافاصله پس از آن خودکشی کرد. در حالی که سر ساگارا در معرض نمایش بود، بعداً توسط دوست نزدیکش و یک محقق کوکوگاکو Iida Takesato دزدیده شد و مخفیانه دفن شد. پس از اینکه محل دفن اصلی آنها در معبد دیگر نگهداری نمی شد، ق
برهای آنها در گورستان آئویاما، آکاساکا، توکیو، ژاپن توسط خانواده کیمورا دوباره دفن شد.
سکی هو-تای ، هنگ هرالد سرخ یک گروه انقلابی ژاپنی بود که در سال ۱۸۶۸ در طول جنگ بوشین تشکیل شد. بررسی اجمالی. ارتش سکی هوتای در کنار دولت جدید و یکی از واحدهای نظامی پیشرو برای شرکت در جنگ بوشین بود که از ۳ ژانویه ۱۸۶۸ آغاز شد. پس از پیروزی در نبرد توبا-فوشیمی، ارتش دولت جدید ارتش توسی خود را در امتداد بزرگراه های سانین، توکای، توسان و هوکوریکو اعزام کرد. این جنبش با هدف مطیع کردن شوگون سابق، یوشینوبو توکوگاوا و نیروهایش که پس از شکست به ادو گریخته بودند، انجام شد. به دستور تاکاموری سایگو، عضو قلمرو ساتسوما، ارتش سکیهوتای در ۱۰ ژانویه در کوه ماتسوئو در شهرستان آیچی از منطقه اومی-نو-کونی تشکیل شد. مقام های دربار امپراتوری، توشیزانه آیانوکوجی و کینیسا شیگه نوی، به عنوان رهبران ارتش منصوب شدند. وظایف اصلی ارتش سکی هوتای، آماده شدن برای پیشروی ارتش توسی، پیشاهنگی برای کسب اطلاعات در مورد هر منطقه و جذب سایر وفاداران بود. در آن زمان، ارتش سکی هوتای از ۳ واحد تشکیل شده بود. رهبر واحد اول، ساگارا سوزو بود که در آکاساکا، ادو متولد شده بود و به امپراتور احترام می گذاشت. این واحد اول عمدتاً از وفاداران کانتو تشکیل شده ب
ود. واحد دوم توسط میکیسابورو سوزوکی، عضو سابق شینسنگومی (یک نیروی پلیس ویژه در اواخر دوره شوگون سالاری) رهبری می شد. این واحد دوم از پیروان سابق ایتو کاشیتارو که شینسنگومی را ترک کرده بودند، تشکیل شده بود. پس از ترور ایتو توسط شینسنگومی که ۲ ماه قبل در آبورا-نو-کوجی در کیوتو رخ داد، این پیروان از قلمرو ساتسوما حمایت دریافت کردند و شروع به اعلام احترام به امپراتور کردند. واحد سوم توسط رنسابورو یوکاوا از قلمرو میناکوچی رهبری می شد و عمدتاً از جنگجویان قلمرو میناکوچی تشکیل شده بود. ساگارا کاهش مالیات زمین را پیشنهاد کرد که به ارتش توسی اجازه می داد به راحتی پیشروی کند. او در روز دوازدهم دادخواستی را به دولت جدید ارائه داد و ایده اش پذیرفته شد. ارتش سکیهوتای به عنوان طلایه دار ارتش توسی، در روز پانزدهم از کوه ماتسوئو حرکت کرد. ارتش سکیهوتای به مناطق مختلف از جمله سرزمین های سابق شوگون سالاری سفر کرد و اعلام کرد که اجاره زمین ۵۰٪ کاهش خواهد یافت. پس از مدت کوتاهی، ارتش سکیهوتای بدون مجوز عمل کرد و مسیر خود را به بزرگراه توسان (بزرگراه ناکاسن)، مسیری که ساگارا رفقای زیادی در آن داشت، تغییر داد. اقدامات ارتش سکیهوتا
ی به تدریج به باری بر دوش دولت جدید تبدیل شد، به طوری که در روز بیست و هفتم کاهش ۵۰٪ اجاره زمین را لغو کرد. در همان روز، توشیزانه آیانکوجی توسط پدرش شیگه تومی اوهارا دستور بازگشت به کیوتو را دریافت کرد. در نتیجه، واحدهای دوم و سوم به کیوتو بازگشتند و تنها واحد اول به رهبری ساگارا باقی ماند. واحد اول نام خود را به «ارتش کیودو» تغییر داد و به حمله خود در امتداد بزرگراه توسان ادامه داد. این نوع اقدام آشکار توسط ارتش سکیهوتای، پاکسازی آنها را توسط دولت جدید را موجب شد. در ۳ مارس ۱۸۶۸، ساگارا و ۷ افسر دیگر از ارتش سکیهوتای در شهر شیموسووا در منطقه شینانو-نو-کونی اعدام شدند. سایر اعضای ارتش به تبعید محکوم شدند. کوروکوما کاتسوزو به سکیهوتای می پیوندد. کوروکوما کاتسوزو، قماربازی از روستای کامیکوروکوما، ولایت کای (شهر میساکا، شهر فوفوکی، استان یاماناشی)، نیز به سکیهوتای پیوست. کاتسوزو با استفاده از روستای کامیکوروکوما به عنوان پایگاه خود، با قماربازان رقیب از کای و شیمیزو جیروچو از ولایت سوروگا مبارزه کرد، اما در سال ۱۸۶۵، سرکوب گسترده ای علیه قماربازان در ولایت کای انجام شد و کاتسوزو از کای گریخت. پس از آن، کاتسوزو ب
ه متحد خود میزونو یاتارو در گیفو پناه برد و از طریق یاتارو، در ژانویه ۱۸۶۸ با استفاده از نام مستعار "کومیایاما کاتسوزو" به سکیهوتای پیوست. پس از اعدام ساگارا سوزو و دستگیری میزونو یاتارو که منجر به انحلال سکیهوتای شد، کاتسوزو به توکیو رفت و در واحد هفتم وظیفه (واحد اول چریکی) شیجو تاکاتسوگو در کیوتو ثبت نام کرد، جایی که در جنگ بوشین شرکت کرد، اما در ۱۴ اکتبر ۱۸۷۱ (۲۶ نوامبر ۱۸۷۱) توسط دولت جدید به ظن فرار از واحد اول چریکی دستگیر و اعدام شد. کاتسوزو در مدرسه خصوصی موتو گایکی و پسرش توتا، کاهنان ارشد معبد هیمینه در روستای کامیکوروکوما، که آنها نیز از وفاداران به دربار امپراتوری بودند، تحصیل کرد و اعتقاد بر این است که نفوذ ایدئولوژیک پدر و پسر موتو دلیل پیوستن کاتسوزو به سکیهوتای و ارتش امپراتوری بوده است.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۸۹ چهارمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم الجزایری وفاق سطیف، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۸۸ و تیم قطری السد، قهرمان جام باشگاه های آسیا ۸۹–۱۹۸۸ برگزار شد. بازی رفت در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۹۹۰ به میزبانی وفاق سطیف در ورزشگاه ۱۷ ژوئن در قسنطینه برگزار شد، در حالی که بازی برگشت در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰ به میزبانی السد در ورزشگاه جاسم بن حمد در دوحه برگزار شد. وفاق سطیف مسابقه را در مجموع ۵–۱ برنده شد.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۲ پنجمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم تونسی آفریقایی، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۹۱ و تیم عربی الهلال، قهرمان جام باشگاه های آسیا ۱۹۹۱ برگزار شد.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۴ هفتمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم مصری زمالک، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۹۳ و تیم تایلندی تای فارمرز بانک، قهرمان جام باشگاه های آسیا ۹۴–۱۹۹۳ برگزار شد. بازی رفت به میزبانی زمالک در ورزشگاه المحله در محله الکبری در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۴ برگزار شد، در حالی که بازی برگشت به میزبانی تای فامرز بانک در ورزشگاه کاسیکورن بانک در بانکوک در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۴ برگزار شد. نتیجه در مجموع ۲–۲ شد، بنابراین تای فارمرز بانک به دلیل گل زده در خانه حریف برنده شد.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۵ هشتمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم تونسی اسپرانس، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۹۴ و تیم تایلندی تای فارمرز بانک، قهرمان جام باشگاه های آسیا ۹۵–۱۹۹۴ برگزار شد.
اسکات پیلگریم پرواز می کند یک مجموعه تلویزیونی انیمه در ژانر اکشن ماجراجویی است که توسط برایان لی اومالی و بن داوید گرابینسکی برای نتفلیکس ساخته شده است. این مجموعه بر اساس رمان های گرافیکی "اسکات پیلگریم" ساخته شده است، که توسط اومالی نوشته و طراحی شده اند، و تمام بازیگران اصلی اقتباس سینمایی سال ۲۰۱۰، تحت عنوان "اسکات پیلگریم در برابر دنیا" نقش های خود را برای صداپیشگی انگلیسی این سریال تکرار کرده اند. این مجموعه در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳ به تعداد هشت قسمت منتشر شد و با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود. برخلاف فیلم که عمدتاً اقتباسی وفادار به کمیک ها است، "پرواز می کند" طرح داستانی متفاوتی دارد، که در آن اسکات پیلگریمِ معروف در قسمت اول ناپدید می شود؛ و در ادامه، رامونا فلاورز، معشوقهٔ او سعی می کند بفهمد چه کسی مسئول ناپدید شدن اوست، در حالی که شخصیت های دیگر داستان روی اقتباسی تخیلی از زندگی اسکات کار می کنند. پیش فرض. داستان مجموعه که در تورنتو، کانادا اتفاق می افتد، به بازگویی نسخهٔ جایگزین مجموعه رمان های گرافیکی و فیلم اصلی "اسکات پیلگریم" می پردازد. همانند نسخهٔ اصلی، اسکات پیلگریم، نوازنده گیتار بیس
در یک گروه موسیقی راک مستقل، عاشق دختری مرموز به نام رامونا فلاورز می شود و توجه هفت دوست پسر سابق شرور رامونا را به خود جلب می کند. اوضاع به طرز غیرمنتظره ای زمانی تغییر می کند که اسکات در نبرد با متیو پتل، اولین دوست پسر شرور رامونا، شکست می خورد و ظاهراً کشته می شود. همزمان با اینکه مسیر زندگی همه، از جمله دوستان سابق شرور رامونا، به طرز چشمگیری تغییر می کند، رامونا متوجه می شود که اسکات ممکن است هنوز زنده باشد و ناپدید شدن او را بررسی می کند. صداپیشگان. تمام بازیگران اصلی انگلیسی زبان، نقش های خود را از فیلم "اسکات پیلگریم در برابر دنیا" محصول ۲۰۱۰ تکرار می کنند. نسخهٔ انگلیسی نسخهٔ ژاپنی
ناهید تقوی فعال حقوق بشر و دوتابعیتی ایران-آلمان است که از مهر ۱۳۹۹ در زندان اوین به سر می برد. بازداشت تقوی بخشی از سیاست جمهوری اسلامی ایزان برای استفاده از شهروندان کشورهای خارجی «به عنوان مهره چانه زنی در روابط خود با سایر کشورها» است. دستگیری. در مهر ۱۳۹۹ ناهید تقوی توسط سپاه پاسداران بازداشت شد. پس از هفت ماه زندان انفرادی و بازجویی، تقوی به اتهاماتی مثل «مشارکت در اداره یک گروه غیرقانونی» به ۱۰ سال و هشت ماه حبس محکوم شده بود. او در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۲ به صورت موقت و با دستبند الکترونیکی از زندان اوین ازاد شد، اما در ۹ اسفند بدون دلیل روشن مجدداً به زندان بازگردانده شد. ازادی. در تاریخ ۲۳ دی ۱۴۰۳ سازمان عفو بین الملل خبری در مورد آزادی تقوی منتشر کرد، پس از آنکه وی بیش از ۱۵۰۰ روز در حبس گذراند. خبر آزادی تقوی، درست قبل از آغاز مذاکرات ایران در ژنو، با بریتانیا، فرانسه و آلمان درباره امور منطقه ای، بین المللی و برنامه هسته ای ایران منتشر شد.
دیزی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی پراتاپ کی. پوتان است. در این فیلم بازیگرانی همچون هاریش کومار، سونیا، لاکشمی، کمال حسن، ندومودی ونو و جاگاتی اسریکومار ایفای نقش کرده اند.
احمد یادگار مورخی اهل هند در دوره اوایل امپراتوری گورکانی (سده ۱۰ قمری/۱۶ میلادی) بود. وی مؤلف اثر تاریخ شاهی، تاریخ سلاطین افغان در هند، محسوب می شود. احمد خود را «خدمتگزار دوران پیشین سلاطین سور» معرفی کرده و در پیشگفتار اثرش نوشته که این کتاب به دستور داوود شاه کرّانی، آخرین حاکم افغان بنگال (۹۸۰-۹۸۴ق /۱۵۷۲-۱۵۷۶م) تألیف شده است. اثر او روایتی از آغاز سلطنت بهلول لودی و پایان آن با شکست و اعدام «همو»، سردار و شاه هندی دهلی در نبرد دوم پانی پت ارائه می دهد. بااین حال، چند پژوهش معاصر این اثر را فاقد اصالت تاریخی و احتمالاً ساخته و پرداخته روند کتاب فروشی آن دوره می داند؛ ادعاهای یادگار درباره مشاهده زوال حکومت سور و خدمت در دربار داوود شاه از سوی این پژوهشگران مردود شناخته شده؛ و اینکه بخش زیادی از متن کتاب نیز از نوشته های مورخان دوره اکبرشاه و جهانگیرشاه، به ویژه طبقات اکبری و معدن "اخبار احمدی" تألیف احمدبن بهبل کم گو مستقیم اقتباس شده است.
مک لارن اف۱ جی تی آر خودرو مسابقه ای اسپرت مک لارن اف۱ است که برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ برای مسابقات خودروی جی تی مانند سری جهانی جی تی بی پی آر، قهرمانی جی تی اف آی ای، جی جی تی سی و قهرمانی جی تی بریتانیا تولید شد. این خودرو از موتور تنفس طبیعی بی ام و S70/2 وی۱۲ بهره می برد. این خودرو بیشتر به خاطر پیروزی خود در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز ۱۹۹۵ مشهور است، جایی که در شرایط بسیار بارانی، در مقابل خودروهای اولیه سریع تر، پیروز شد. اف۱ جی تی آر تا سال ۲۰۰۵ در مسابقات بین المللی شرکت می کرد و در نهایت آخرین شاسی مسابقه ای آن بازنشسته شد.
پسر راهزنان (؛ ) فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی مندیپ بنیپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیو خارود، پوجا ورما، جاجیت ساندو، خوش شانس دهلیوال، هاردیپ گیل، سوخدیپ سوخ، آنیتا ملاقات، کولجیندر سیدو و وینود کومار ایفای نقش کرده اند.
دلال فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی پارتو گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، عایشا جولکا، راج بابار، تینو آناند، شاکتی کاپور، ریتا بهادری و ساتین کاپو ایفای نقش کرده اند.
نخستین لشکرکشی مونجامیونگ به شیلا،اولین سری از اقدامات نظامی امپراتور مونجامیونگ بود که در آن نیروهای امپراتوری گوگوریو با پادشاهی شیلا در ژوئیه ۴۹۴ میلادی درگیر شدند. پیش زمینه. در سال ۴۹۴ میلادی، آخرین بقایای پادشاهی بویو، پس از شکست از قبایل موهه، تسلیم گوگوریو شدند.جذب بویو در سال ۴۹۴ نشان دهنده یک پیروزی استراتژیک بزرگ برای گوگوریو در شمال بود. این امر به مونجامیونگ اجازه داد تا توجه و منابع نظامی خود را بیشتر به سمت جنوب، یعنی مرزهای متخاصم با بکجه و شیلا، معطوف کند. این همزمانی جذب بویو و درگیری با شیلا در همان سال، نشان می دهد که گوگوریو در حال تثبیت هژمونی خود در تمام جهات بود، اما با چالش های متفاوتی در شمال و جنوب روبرو بود. این می تواند به عنوان یک عامل انگیزشی برای گوگوریو در تشدید حملات به جنوب پس از تثبیت شمال تلقی شود، زیرا مرز شمالی دیگر نیازی به تمرکز نظامی گسترده نداشت. مکان نبرد. این نبرد در دشت سالسو آغاز شد. مهم است که این مکان با رودخانه سالسو که محل نبرد معروف سال ۶۱۲ میلادی بین گوگوریو و سلسله سوئی بود، متفاوت است. چندین منبع به رودخانه چئونگچئون به عنوان مکان سالسو اشاره می کنند، اما
یک منبع دیگر به طور صریح بیان می کند که سالسوون در سال ۴۹۴ میلادی رودخانه چئونگچئون در کره شمالی نیست، بلکه چئونگچئون در شهرستان گوسان، استان چونگ چئونگ شمالی است. این تمایز حیاتی است زیرا از سردرگمی با نبرد بسیار معروف تر سالسو در قرن هفتم جلوگیری می کند. این مکان در مرکز شبه جزیره و در منطقه مرزی بین سه پادشاهی قرار داشت، که نشان دهنده تلاش گوگوریو برای نفوذ به مناطق مرکزی و شکستن اتحاد جنوب بود. یک منبع دیگر مکان سالسو شیلا را رودخانه جئونتان در شهرستان یونگ هئونگ و گئونیاسئونگ را جین سول سئونگ در یونگ هئونگ گانگ استان گانگوون می داند. با این حال، با توجه به سازگاری بیشتر منابع دیگر که به استان چونگ چئونگ شمالی یعنی گوسان اشاره می کنند، این مکان به عنوان محتمل تر در نظر گرفته می شود. پس از درگیری اولیه در دشت سالسو، نیروهای شیلا به قلعه گئونیا عقب نشینی کردند. این قلعه نیز در شهرستان گوسان، استان چونگ چئونگ شمالی قرار دارد. جزئیات نبرد. در ژوئیه ۴۹۴ میلادی، نیروهای گوگوریو به شیلا در دشت سالسو حمله کردند. نیروهای شیلا در این نبرد اولیه نتوانستند مقاومت کنند و به قلعه گئونیا عقب نشینی کردند. ارتش گوگوریو ب
ه دنبال نیروهای شیلا، قلعه گئونیا را محاصره و مورد حمله قرار داد. در این نقطه، پادشاه دونگ سئونگ از بکجه، ۳۰۰۰ نیروی کمکی را برای کمک به شیلا به قلعه گئونیا فرستاد. با رسیدن نیروهای کمکی بکجه، ارتش گوگوریو با دیدن این تقویت، مجبور به عقب نشینی شد و محاصره قلعه گئونیا را شکست. بکجه به سرعت به درخواست کمک شیلا پاسخ داد و ۳۰۰۰ نیرو اعزام کرد.این رویداد احتمالاً اتحاد بین بکجه و شیلا را تقویت کرد و گوگوریو را وادار به بازنگری استراتژی های خود در حملات بعدی به جنوب کرد، زیرا مشخص شد که حملات مستقیم به یک پادشاهی تنها، بدون در نظر گرفتن متحدش، دشوار خواهد بود. نتیجه نبرد. نتیجه نبرد سال ۴۹۴ میلادی، عقب نشینی تاکتیکی ارتش گوگوریو پس از مواجهه با نیروهای متحد شیلا و باکجه بود. شیلا موفق شد قلعه گئونیا را حفظ کند و از سقوط آن جلوگیری کند. این نبرد، به جای تضعیف، به تقویت پیوندهای اتحاد بین باکجه و شیلا کمک کرد.
شورش تنپو ، یک قیام دهقانی بود که در اوت ۱۸۳۶ (تنپو ۷) در اواخر دوره ادو در ولایت کای رخ داد. این قیام از منطقه گونای (ناحیه تسورو) در شرق ولایت کای آغاز شد، به منطقه کونیناکا گسترش یافت و به شورشی در مقیاس ملی تبدیل شد. همچنین با نام های شورش گونای، شورش ولایت کای و شورش کوشو شناخته می شود. شورش تنپو یا اغتشاش گونای و شورش اوشیو هیهاچیرو دو حادثه ای بود که تأثیر زیادی بر شوگون سالاری داشتند. معمولاً اعتقاد بر این است که باکوماتسو یا پایان دوره ادو با ورود کشتی های سیاه پری، ۱۶ سال بعد، آغاز شد. با این حال، برای مردم کوشو (ولایت کای) که هیچ ارتباطی با دریا نداشتند، مناسب است که اغتشا گونای را به عنوان نقطه شروع باکوماتسو در نظر گرفته شود. پیشینه آشفتگی تنپو. ولایت کای در سال ۱۷۲۴ (نهمین سال از دوران کیوهو) مستقیماً به قلمرو شوگون سالاری (تنریو) تبدیل شد و کوفو کینبان و سانبون دایکان که مسئول منطقه شهر کوفو بودند، این منطقه را کنترل می کردند. در منطقه کونیناکا، که شامل حوضه کوفو می شود، مزارع برنج جدید در اوایل دوره مدرن توسعه یافتند و به منطقه ای برای تولید غلات تبدیل شد. برنج تولید شده در کشور توسط انجمن عمد
ه فروشان کوفو مدیریت می شد و مقداری از آن در سواحل رودخانه کاجیکازاوا به همراه برنج وارداتی از استان شینانو انباشته می شد و از طریق قایق هایی در رودخانه فوجی به ادو منتقل می شد. از سوی دیگر، منطقه کوهستانی گونای زمین های زراعی کمی داشت، بنابراین معیشت مردم به شدت به کشاورزی، مانند کار در کوهستان و تولید منسوجات گونای، وابسته بود و برنج لازم از کونیناکا، ولایت ساگامی و ولایت سوروگا وارد می شد. در دوره کانسی، گروه عمده فروشان کوفو تضعیف شدند، بازرگانان برنج در کاجیکازاوا-جوکو (که اکنون کاجیکازاوا، فوجیکاوا-چو نامیده می شود) برنج خریدند و میزان برنج حمل شده به عنوان برنج در گردش افزایش یافت. بازرگانانی که از شینانو برنج می خریدند نیز به آنجا نقل مکان کردند و باعث افزایش قیمت برنج شدند. در سال ۱۸۳۳ (تنپو ۴)، یک تابستان سرد باعث برداشت ضعیف در سراسر کشور شد که منجر به قیمت بالای برنج و قحطی (قحطی تنپو) شد. تأثیر تابستان سرد در منطقه گونای و حتی در کشور جدی بود، دفتر خاطرات خانواده ناتسومه هارا، کشاورزی در روستای ناتسومه هارا، یاتسوشیرو-گون (میساکا-چو، فوفوکی-شی)، تأثیر تابستان سرد را به عنوان «برداشت ضعیف بدون هیچ
معنایی از ۵۰ سال» توصیف کرد و فضای شورش از قبل در میان خانواده اوکوئمون از روستای کومانودو، مانریکی-سوجی، یاماناشی-گون، که هدف شورش در طول شورش های تنپو قرار گرفت، گسترش یافته بود. ناآرامی های جهان در کوفو-چو نیز در حال گسترش بود و باعث ناآرامی هایی می شد. شورش. زمان، هفتمین سال از دوران تنپو است. در تقویم میلادی، این سال ۱۸۳۶ است. «قحطی بزرگ تنپو» که چندین سال است ادامه دارد، هنوز پایان نیافته است. نه تنها این، بلکه امسال به دلیل خسارات ناشی از هوای سرد و سیل، اوضاع بدتر هم شد. منطقه ای که بیشترین آسیب را از قحطی دیده، توهوکو است. منطقه توهوکو که در برابر خسارات ناشی از سرما آسیب پذیر است، همیشه در طول قحطی ها قربانی های زیادی داده است. در اوت همان سال، به دلیل اثرات قحطی، قیامی گسترده در کوشو رخ داد. این قیام به اصطلاح «اغتشاش» بود. این بزرگ ترین قیامی بود که در طول قحطی تنپو رخ داد و شوگون سالاری مشغول رسیدگی به آن بود. «گونای» که در اینجا ذکر شده است، نامی قدیمی برای بخش شرقی کوشو و منطقه پنج دریاچه فوجی است که با گان سابق مطابقت دارد و در اصطلاح مدرن به مناطق اطراف فوجی یوشیدا، تسورو، اوتسوکی و اوئنوهار
ا اشاره دارد. از سوی دیگر، منطقه ای که در حوضه کوفو (سه شهرستان یاماناشی و غیره) قرار دارد، «کونیچو» نامیده شده است. به طور تقریبی، منطقه در منطقه اصلی کوشو، مانند حوضه کوفو، «کونیچو» است و منطقه در جنوب شرقی، هم مرز با کوه های میساکا و گذرگاه ساساگو، «گونای» است. به دلیل ویژگی های جغرافیایی، گونای در معرض قحطی قرار داشت. از آنجا که آب و هوا و خاک برای کشاورزی مناسب نیست، بسیاری از مردم با تولید پارچه های ابریشمی امرار معاش می کنند. معمولاً وقتی قحطی رخ می دهد، مردم برای خرید برنج هجوم می آورند. وقتی برنج به دلیل احتکار کمیاب می شود، قیمت برنج به شدت افزایش می یابد. برعکس، قیمت کالاهای غیرضروری مانند پارچه های ابریشمی کاهش می یابد. نرخ خودکفایی غذایی پایین است و مردم شهرستان که برای امرار معاش خود به پارچه های ابریشمی وابسته هستند، به سرعت در تهیه برنج دچار مشکل شدند و صدها نفر از مردم گرسنه به جمعیت پیوستند و به سمت مغازه های برنج و دفتر قاضی رفتند. اتفاقاً، از اواسط دوره ادو، کوشو دایمیو نداشته، بلکه یک تنریو بوده است، یعنی سرزمینی که مستقیماً توسط شوگون سالاری کنترل می شود. دفاتر قاضی در کوفو، ایچیکاوا و ک
وفو قرار دارند و قاضی ها از ادو اعزام می شوند. با این حال، این قاضی ها کاملاً بی فایده هستند. مقام های شوگون سالاری ادو نه به عنوان یک تبعیدی جزیره ای، بلکه به عنوان یک «تبعیدی کوهستانی» یعنی یک مقام تنزل یافته به کوشو فرستاده می شوند و این مقام ها هیچ انگیزه یا توانایی ندارند. آنها هرگز به سرکوب قیام با زور فکر نمی کردند. از سوی دیگر، مردم کوشو نیز تمایل زیادی به پیروی از «میراث تاکدا شینگن» گذشته دارند و هیچ قصدی برای وفاداری به این «قاضیان» ندارند. رابطه بین مقام ها و مردم به بدترین نحو بود. شوگون سالاری به دلیل این اختلاف سلسله مراتبی، کوشو را «سرزمینی دشوار» می نامید و همیشه با کوشو تند رفتار می کرد. اکنون، هنگامی که مردم فقیر شهرستان، از گذرگاه ساساگو در بزرگراه کوشو عبور کردند و وارد حوضه کوفو یا «کونیچو» شدند، مردم فقیر و بی خانمان از سراسر کشور که این هیاهو را شنیده بودند و به آنها پیوستند و تعداد مردم به چند هزار نفر افزایش یافت. این تعداد همچنان در حال افزایش بود و در نهایت به ۳۰٬۰۰۰ نفر رسید. البته، تا آن زمان، این جمعیت به جمعیتی تبدیل شده بود که بسیار فراتر از انتظارات شورشیان اولیه بود و آنها د
ر سراسر منطقه کوشو پراکنده شدند. مغازه های برنج و بازرگانان ثروتمند یکی پس از دیگری مورد حمله قرار گرفتند و گاهی حتی به آتش کشیده شدند. بیش از ۳۰۰ خانه ویران شد. قاضی های شوگون سالاری گیج شده بودند و قادر به انجام هیچ اقدام مؤثری نبودند، بنابراین در نهایت، سربازانی از حوزه های مجاور نومازو و سووا تاکاشیما به دستور شوگون سالاری ادو اعزام شدند و شورشیان سرانجام سرکوب شدند. بسیاری از مردم به دلیل دست داشتن در قیام دستگیر شدند و بعداً بیش از ۵۰۰ نفر مجازات شدند. در همین حال، بسیاری از قضات و مقامات شوگون سالاری به دلیل عدم مسئولیت در قبال اوضاع برکنار شدند.
نبرد قلعه چیانگ، نخستین اقدام نظامی امپراتور مونجامیونگ علیه بکجه بود که در آن نیروهای گوگوریو با باکجه و متحدش شیلا درگیر شدند،نتیجه این جنگ باعث شد تا گوگوریو در استراتژی خود تغییراتی انجام دهد که منجر به نبرد اوسان سونگ شد. شرح نبرد. در اوت سال ۴۹۵ میلادی، نیروهای گوگوریو به قلعه چی یانگ بکجه حمله کرده و آن را محاصره کردند. بکجه که تحت فشار شدید قرار گرفته بود و محاصره قلعه در حال فروپاشی کامل بود،از متحد خود شیلا درخواست کمک کرد. پادشاه سوجی از شیلا به این درخواست پاسخ داد و ژنرال دئوکجی را به همراه نیروهای کمکی برای یاری بکجه اعزام کرد. با رسیدن نیروهای کمکی شیلا، ارتش گوگوریو که قلعه چی یانگ را محاصره کرده بود، با مقاومت شدید نیروهای متحد باکجه و شیلا مواجه شد و در نهایت شکست خورده و مجبور به عقب نشینی شد. پادشاه دونگ سونگ از بکجه پس از این پیروزی، سفیری به شیلا فرستاد تا از کمک آنها قدردانی کند. این شکست باعث شد تا گوگوریو استراتژی حملات خود به جنوب را با توجه به اتحاد دو کشور تغییر دهد.