Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پروفیل یک مجله خبری هفتگی اتریشی است که به زبان آلمانی منتشر می شود و مقر آن در وین است. این مجله از سال ۱۹۷۰ منتشر می شود. "پروفیل" گاهی همتای اتریشی "اشپیگل" در نظر گرفته می شود. تاریخچه و مشخصات. "پروفیل" در سال ۱۹۷۰ توسط اسکار برونر که همچنین "مجله گرایش" و روزنامه "دراستاندارد" را تأسیس کرد، ایجاد شد. دفتر مرکزی این مجله در وین است. اولین نسخه "پروفیل" به صورت ماهنامه در ۷ سپتامبر ۱۹۷۰ منتشر شد. از اکتبر ۱۹۷۲، هر دو هفته یکبار و از ژانویه ۱۹۷۴هر هفته منتشر می شد. در سال ۲۰۰۱ "پروفیل" بخشی از شرکت انتشاراتی نیوز شد. در سال ۱۹۷۵ مجله تجاری، "اکو"، با "پروفیل" ادغام شد. "پروفیل" شامل بخش هایی است برای داخل اتریش، خارج از کشور، اقتصاد، جامعه، علم و فرهنگ. بخش حاشیه ها، کاریکاتورها و نامه هایی به سردبیر نیز در این مجله منتشر می شود. "پروفیل" در اواسط دهه ۱۹۸۰ گرایشی مستقل و لیبرال داشت. در دهه ۲۰۰۰ مجله یک موضع سیاسی چپ لیبرال گرفت. این گروه روشنفکران اتریش را هدف قرار می دهد. علاوه بر آن "مشخصات" و "گرایش" مجله آغازگر روزنامه نگاری تحقیقی در کشور بود. "پروفیل" بود که پیشینه نازی کورت والدهایم، رئیس جمهور ساب
ق اتریش را فاش کرد. روزنامه نگار تحقیقی هوبرتوس چرنین به عنوان سردبیر سیاسی "پروفیل" فعالیت داشت. او داستان ارتباط نازی کورت والدهایم را کشف نمود. کریستین راینر در سال ۱۹۹۸ جانشین جوزف ووتزی به عنوان ناشر و سردبیر "پروفیل" شد. اعضای هیئت تحریریه شامل اسون گاچر، استفان جنی و هربرت لاکنر بودند. آنا تالهامر در آوریل ۲۰۲۳ سردبیری این مجله را بر عهده گرفت. تجدید ساختار ۲۰۲۲/۲۰۲۳. در دسامبر ۲۰۲۲ اعلام شد ریچارد گراسل علاوه بر کار روزنامه نگاری در "کوریر"، مدیر عامل "پروفیل" نیز خواهد شد. در همان روز اعلام شد که کریستین راینر که سردبیر و ناشر "پروفیل" بود کناره گیری کرد. سردبیر شرکت مسئولیت محدود در آلمان به سرپرستی گراسل در ژانویه ۲۰۲۳ ناشر جدید "پروفیل" شد. از اول مارس ۲۰۲۳ سردبیر جدید آنا تالهامر بوده است. مایکل نیکبخش، رئیس بخش اقتصاد و معاون سردبیر نیز در همین زمینه مجله را ترک کرد. به او این فرصت داده شده بود تا آکادمی تحقیقاتی "کوریر" و "پروفیل" را با حفظ سمت سردبیری اداره کند. اما نیکبخش در فوریه ۲۰۲۳ قبل از شروع آکادمی، "به طور کامل" از رهبری مجله استعفا داد. او برنامه ای را برای آکادمی تحقیقاتی تهیه کرده ب
ود و در جلسه ای آن را به ریچارد گراسل، مارتینا سالومون و آنا تالهامر ارائه نمود. به گفته نیکبخش، آنها «با جدیت تمام» در این آکادمی شروع به طبقه بندی سخنرانان مورد نظر «بر اساس وابستگی های مشکوک یا فرضی حزبی-سیاسی» کرده بودند. تیراژ. شمارگان "پروفیل" ۷۲۰۰۰ نسخه در سال ۱۹۸۵ بود. و در سال ۱۹۹۳، این مجله بیش از ۱۰۰۰۰۰ نسخه تیراژ داشت. این هفته نامه در سال ۲۰۰۳ تیراژش ۷۶۰۰۰ نسخه و در سه ماهه اول ۲۰۰۴ به ۷۸۰۰۰ نسخه رسید، در سال ۲۰۰۶، این مجله ۶ درصد خوانندگان را جذب کرده بود و بعد از "مجله نیوز در" رتبه دوم قرار داشت. تیراژ این مجله در سال ۲۰۰۷ ۲۵۱ هزار نسخه، در نیمه اول سال ۲۰۰۸، ۵۹۱۲۴ نسخه، در سال ۲۰۱۰، ۹۳۰۰۰ نسخه، و تیراژ این مجله در نیمه اول سال ۲۰۱۳، ۷۱۰۳۳ نسخه بوده است.
الی جونیور کروپی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در لوریان توپ می زند. بورنموث او را با رقم سیزده میلیون یورو جذب کرده است. بااین حال، او تا تابستان ۲۰۲۵ در لوریان باقی خواهد ماند تا نارنجی پوشان را در مسیر رسیدن به لیگ ۱ فرانسه همراهی کند. سپس این ستاره ی فرانسوی ماجراجویی جدیدش در لیگ برتر را آغاز می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه و زیر ۱۷ سال فرانسه بازی کرده است.
آرچی گری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک میانی برای باشگاه تاتنهام در لیگ برتر انگلستان بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد و تاتنهام اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال انگلستان، زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، و زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده است.
بیابان کارکراس () بیابانی کوچک در منطقه یوکان کانادا است. این بیابان با مساحتی حدود ۲٫۶ کیلومتر مربع، کوچک ترین بیابان جهان لقب گرفته است. این بیابان در قدیم «گذر گوزن شمالی» (Caribou Crossing) نامیده می شد، زیرا تعداد زیادی از گوزن های شمالی از طریق منطقه مهاجرت می کردند. جغرافیا. بیابان کارکراس در نزدیکی شهر کارکراس، در دره یوکان واقع شده است. این بیابان در واقع بستر یک دریاچه یخچالی عظیم در دوران پلیستوسن بوده که پس از عقب نشینی یخ ها، به تدریج خشک شده است. اقلیم. بیابان کارکراس علی رغم قرارگیری در منطقه ای با آب و هوای مرطوب، به دلیل اثر باران سایه ای که توسط کوه های اطراف ایجاد می شود، دارای آب و هوای خشک و بیابانی است. میانگین بارندگی سالانه در این منطقه کمتر از ۵۰ سانتی متر است. گیا و زیا. به دلیل شرایط خشک و خاکی نامناسب، پوشش گیاهی بیابان کارکراس بسیار محدود است. در این بیابان، گیاهانی مانند گلسنگ، خزه، و بوته های کوچک یافت می شوند. جانوران ساکن در بیابان کارکراس نیز تنوع زیادی ندارند. برخی از جانوران این منطقه شامل مارمولک، مار، خرگوش، و پرندگانی مانند شاهین و جغد می شوند. گردشگری. بیابان کارکراس به
دلیل جاذبه های طبیعی و منحصر به فرد خود، به عنوان یک مقصد گردشگری محبوب در منطقه یوکان شناخته می شود. تپه های ماسه ای روان، تالاب های کوچک، و منظره های کوهستانی از جمله جاذبه های این بیابان هستند. بیابان کارکراس به دلیل اکوسیستم منحصر به فرد خود، از نظر علمی و زیست محیطی حائز اهمیت است. این بیابان همچنین به عنوان یک مکان تفریحی برای مردم محلی و گردشگران مورد استفاده قرار می گیرد. این بیابان با چالش هایی مانند تغییرات آب و هوایی و فرسایش خاک روبرو است. تغییرات آب و هوایی می تواند منجر به افزایش خشکسالی و از بین رفتن پوشش گیاهی در این منطقه شود. فرسایش خاک نیز به دلیل وزش بادهای شدید و عدم وجود پوشش گیاهی مناسب، در حال گسترش است. اقداماتی برای حفاظت از بیابان کارکراس در حال انجام است. این اقدامات شامل کاشت درختان و بوته ها برای جلوگیری از فرسایش خاک، و همچنین آموزش مردم محلی و گردشگران در مورد اهمیت حفظ محیط زیست این منطقه می شود.
لوئیس مایلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد و تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلیس بازی می کند. وی همچنین سابقه بازی در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان را در کارنامه دارد.
آسان اوئدرائوگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال آلمان و جوانان آلمان بازی کرده است.
سکه های ایلخانی مجموعه ای از سکه های تاریخی گوناگون اند که در دوران استیلای ایلخانان مغول بر فلات ایران ضرب شده اند و شامل انواع طلا، نقره و مس می شوند. با پذیرش آغاز اصلاحات پولی در زمان غازان خان به عنوان یک نقطه عطف تاریخی، این سکه ها به دو گروه متقدم (۱۲۵۶ تا ۱۲۹۷ م) و متأخر (۱۲۹۷ تا ۱۳۳۵ م) قابل تقسیم هستند. از لحاظ تنوع طرح ها و زیبایی خطوط و نقوش، سکه های ایلخانی جزو بهترین سکه های اسلامی ایران محسوب می شوند. برداشت عمومی از نظام پولی ایلخانی این است که تک فلزی و برپایه نقره بوده، ولی برخی پژوهشگران نیز آن را یک نظام پولی دوفلزی برپایه طلا و نقره، یک نظام پولی دوفلزی ولی با پایه اصلی نقره و حتی یک نظام پولی سه فلزی (شامل مس) دانسته اند. وجود تنها تعداد کمی سکه طلای شناخته شده از این دوره و عدم وجود معیاری مشخص برای سنجش نسبت ارزش بین سکه های طلا و نقره در دوره ایلخانی، مهم ترین دلایلی است که سبب شده استفاده از سکه های طلا در این دوره را بیشتر تشریفاتی و در حد نوعی کالای تجملی و دارای پرستیژ بدانند. مهم ترین دلایل مخالفان برای رد نظریه اشاره شده نیز استناد به وجود سکه های طلای شناخته شده از این دوره در
کنار برخی اشارات منابع تاریخی دوره ایلخانی به کاربرد سکه های طلا در کارهای دیوانی و تجاری است. برای نمونه اشاراتی که تاریخ وصاف به نقش سکه های طلا در انجام تجارت دریایی فارس کرده است. در دوره ایلخانی به تدریج بر تعداد ضرابخانه ها افزوده شد و در زمان ابوسعید بهادرخان به بیش از ۱۰۰ ضرابخانه رسید. به احتمالی، نیمی از این تعداد در آناتولی شرقی و منطقه جزیره بوده اند و بقیه نیز در دیگر بخش های امپراتوری ایلخانی قرار داشتند. علی رغم فروپاشی دولت ایلخانان در نیمه نخست سده ۱۴ م، شیوه های ضرب سکه آن ها همچنان الگوی اصلی سکه های ایرانی در دوره ملوک الطوایفی پس از ایلخانان تا زمان یورش های تیمور گورکانی باقی ماند. سنگین ترین سکه های ایلخانی شناخته شده به ترتیب یک سکه نقره از دوره ابوسعید بهادرخان به تاریخ سال ۷۲۴ ه .ق و ضرب تبریز به وزن ۱۰۳٫۶۵ گرم و یک سکه طلا از دوره اولجایتو به تاریخ سال ۷۱۰ ه .ق و ضرب بغداد به وزن ۱۰۱٫۴۸ گرم هستند. پیشینه. دوره متقدم. نخستین سکه های این دوره مشابه سکه های حکومت های پیشین در ایران بودند، با این تفاوت که در این سکه ها نام خاقان (منگوقاآن) و نام ایلخان (هولاکو) جایگزین نام های خلیفه و س
لطان شده بودند. بااین حال سکه های جدید صرفاً دنباله سکه های پیشین نیستند. ثبت آیه ۲۶ سوره آل عمران بر این سکه ها نشان می دهد که از ابتدا حاکمان مغول با شعائر اسلامی آشنا بوده و با بهره گیری از آن ها سعی در توجیه حکومت خود بر مسلمانان را داشته اند. ضرب سکه به نام هولاکو تا سال ها پس از مرگ او نیز تداوم پیدا کرد. آخرین سکه هایی که نام هولاکو را برخود دارند، مربوط به ماردین و به تاریخ سال ۶۷۹ ه .ق هستند. نام اباقا، پسر و جانشین هولاکو، از سال ۶۶۴ ه .ق به تدریج بر سکه ها ظاهر شد و نخستین شهری که به نام او سکه ضرب کرد بغداد بود. اینکه چرا ضرب سکه به نام هولاکو در بخش غربی قلمروی ایلخانان تا سال ها پس از مرگش تداوم یافته مشخص نیست. در تعدادی از سکه های پسامرگ هولاکو، نام منگوقاآن نیز درج گردیده، درحالی که برخی دیگر تنها عنوان قاآن را برخود دارند. در همان زمان و چند سالی پس از آن، در مرو، دامغان، اسفراین، جرجان و تفلیس، سکه هایی تولید می شدند که عموماً فاقد نام حاکم و تاریخ ضرب بودند و تنها عنوان «قاآن العادل» را برخود داشتند. تا انتهای دهه ۱۲۷۰ میلادی، ضرب سکه های نقره در تمام ایران رایج شده بود. به موازات این مسئل
ه، ضرب سکه های طلا و مس نیز درحال افزایش بود. نخستین کوشش برای یکسان سازی سکه ها، همان هنگام و با ترویج سکه های دوزبانه مغولی-عربی صورت گرفت. این سکه ها نخستین بار سال ۶۷۴ ه .ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا نیز تنها سکه محلی تبریز محسوب می شدند، اما در طول دو دهه بعد از این تاریخ، به تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت. یک سوی سکه های مذکور دارای متن شهادتین همراه با تاریخ و محل ضرب به خط کوفی بودند و بر سوی دیگرشان عبارات مغولی با خط اویغوری ثبت می شدند. از سال ۶۸۰ ه .ق اهالی گرجستان که مسیحی بودند اجازه یافتند تا به جای درج متن شهادتین، عبارت «بسم الاب و الابن و روح القدس (تثلیث)» را بر سکه های گرجی بیاورند. بدین ترتیب از این تاریخ تا سال ۶۹۸ ه .ق، گرجستان به تنها بخش قلمروی ایلخانان تبدیل شد که شعائر اسلامی بر سکه هایش درج نمی شدند. سکه های مذکور دارای نقش صلیب نیز بودند که در دوره سلطنت احمد تگودار برای مدت کوتاهی با ستاره جایگزین شد و نشان می دهد که تگودار به عنوان نخستین ایلخان مسلمان کوشیده تا نمادهای مسیحی را از سکه ها بزداید. سکه های گرجی منقوش به متن تثلیت دارای یک سوی مغولی نیز هستند که ش
امل عبارات رایج سکه های ایلخانی می شود. این سکه ها امروزه به «سکه های گرجی-هولاکویی» نامورند و شامل انواع نقره و مس می شوند. میانگین وزن در نمونه های طلا از سکه های دوزبانه مغولی-عربی در زمان اباقا و جانشینانش تا پیش از غازان، برابر ۴٫۲۸ گرم است؛ وزن ایده آل آن ها مطابق مثقال مغولی بایستی ۴٫۴۸ گرم باشد. نمونه های نقره از همین سکه ها با وزن کمی بیش از نصف مثقال مذکور ضرب می شدند و میانگین وزن ۲٫۴۳ گرم دارند. از سال ۶۸۳ ه .ق (۱۲۸۴ م)، مثقال معیار سکه های نقره به وزن ۴٫۲۴ تغییر کرد و سکه های نقره با کمی افزایش وزن به میانگین ۲٫۴۷ گرم رسیدند. بدین ترتیب از این تاریخ تا دوره غازان، سکه های طلا و نقره استاندارد هر کدام با مثقال ویژه خود ضرب می شدند. نوشته های مغولی این سکه ها، وفاداری ایلخان به خاقان دودمان یوآن را اعلام می کردند. از زمان احمد تگودار نام ایلخان بر سکه های دوزبانه مغولی-عربی با الفبای عربی نیز ثبت می شد تا عموم مردم بتوانند نام فرمانروا را در سکه ها تشخیص دهند. مورد جالب توجه در این زمینه گیخاتو است که به جای نام خودش، لقب بودایی تبتی «ایرنجین تورجی (جواهری از الماس)» را با دو خط اویغوری و عربی بر س
که ها ثبت می کرد. بااین که عربی و پس از آن مغولی زبان های چیره بر سکه های ایلخانی محسوب می شوند، سکه هایی نیز وجود دارند که دارای اصطلاحات و عبارات فارسی هستند. برای نمونه در سکه هایی که پادشاه خاتون در کرمان ضرب کرده، از ایلخان وقت با عنوان «گیخاتو پادشاه جهان خداوند عالم» یاد شده است. همچنین اصطلاحات «پادشاه جهان» و «پادشاه عالم» از زمان اباقا جزو عناوین معمول برای معرفی قاآن و گاهی حتی معرفی ایلخان بوده است. با روی کار آمدن غازان، عنوان قاآن که اشاره ای به خاقان مغول بود از سکه ها برداشته شد. ایلخان جدید برای نمایش اقتدار و مشروعیتش شروع به ثبت چندین عنوان افتخاری مختلف مانند «پادشاه جهان»، «پادشاه اسلام»، «شهنشاه اعظم» و «سلطان الاسلام» بر سکه هایش کرد. هرچند که پس از تثبیت حکومتش و آغاز اصطلاحات پولی تنها به ذکر نام «غازان محمود» بر سکه ها اکتفا کرد. در گرجستان به دلیل اختلاف با اردوی زرین و لزوم پشتیبانی سیاسی خاقان برای حاکمیت بر آن سرزمین، ضرب سکه ها تا مدتی با همان فرمول سنتی «ضرب سکه توسط ایلخان به نام خاقان» ادامه یافت. از سال ۶۹۸ ه .ق تا ابتدای پادشاهی اولجایتو، طی یک روند چند ساله، سکه های اصلاحی
به تدریج جایگزین سکه های گرجی-هولاکویی شدند. دوره متأخر. تا آغاز زمامداری غازان خان، ایلخانان با وجود کوشش هایی موفق به یکسان سازی سکه ها نشدند. بنابر نوشته های رشیدالدین فضل الله همدانی، تا زمان غازان در روم، فارس، کرمان، گرجستان و ماردین به نام حکام محلی و با عیار ویژه خودشان سکه می زده اند. به دنبال اصلاحات غازان یک واحد پول نقره همگانی برپایه درهم در سال ۶۹۶ ه .ق (۱۲۹۷ م) با استاندارد وزن نیم مثقال (۱۲ نخود)، یعنی حدود ۲٫۱۶ گرم شکل گرفت که انواع ربع، نیم، دو و شش درهمی نیز داشت. سکه شش درهمی را با نام دینار می شناختند. به جز سکه های یک و دو درهمی، تولید سایر گونه های این پول محدود بوده است. سکه های طلا همچنان فاقد معیار وزنی مشخص بودند، اما بیشتر در اوزان ۴٫۳ و ۸٫۶ گرم، یعنی برابر با یک و دو مثقال ضرب می شدند. سکه های طلا را به منظور تمایز از دینارهای نقره (شش درهمی) با نام «دینار زر» می شناختند. بنابر تاریخ وصاف، ارزش نقدی هر مثقال طلا در زمان غازان خان برابر با چهار دینار و ارزش نقدی هر مثقال نقره برابر با یک دینار بوده است. ضرب سکه های مسی یا فلوس در حد مصارف خرد محلی با اوزان و شکل های گوناگون باقی م
اند. احتمالاً ارزش هر سی سکه مسی برابر با یک درهم بوده است. سکه های اصلاحی غازان مانند پیشینیانش مغولی-عربی هستند، ولی به جای اظهار تبعیت و وفاداری به خاقان، این عبارت را برخود دارند: «غازان با اتکا به نیروی ایزدی سکه ضرب کرد.» با پایان دوره غازان، ثبت عبارات مغولی بر سکه های ایلخانی متوقف شد. تنها در سکه های نوع دوم اولجایتو که میان سال های ۷۰۹ تا ۷۱۳ ه .ق ضرب شده اند، حاشیه شان به خط اویغوری نام «سلطان اولجایتو»، به صورت Öljeitü Sultan ثبت شده است. بر سکه های اصلاحی غازان یک نشان واره سه حرفی است که دربارهٔ ماهیت آن اختلاف نظر گسترده وجود دارد. مشابه این سه حرف در سکه های ایلخانان دیگر دیده نشده است. رشیدالدین فضل الله همدانی به این نشان واره کوتاه اشاره کرده: «و نشانی بر آن (سکه) کرد که هر کس را آن نشان کردن میسر نشود…» بنابراین مطابق نوشته وی، این نشان واره برای جلوگیری از جعل کردن سکه ها نقش شده است. در زمان اولجایتو و ابوسعید، سکه های نقره با سه موج کاهش وزن در سال ۷۱۳، دهه ۷۲۰ و سال ۷۳۴ ه .ق مواجه شدند که وزن آن ها را به ترتیب به ۱۱، ۱۰ و ۹ و درنهایت ۸ نخود کاهش داد. این موج های کاهش وزن را احتمالاً بت
وان ناشی از نابسامانی های سیاسی داخلی و درگیری های مرزی خارجی دانست. از نظر شکل، سکه های اولجایتو دارای ۳ و سکه های ابوسعید دارای ۸ نوع مختلف اند که در زمان های متفاوتی ضرب شده اند. ۲ نوع متأخر از سکه های اولجایتو مربوط به دوره پس از شیعه شدن او در سال ۷۰۹ ه .ق هستند که برخلاف نوع نخست سکه های او و همچنین بخش اعظم سکه های پسرش به جای نام های خلفای راشدین، نام های دوازده امام را برخود دارند. بنابر نوشته های رشیدالدین، ظاهراً در زمان غازان خان نیز نوعی دینار زر به نام «درست طلا» به وزن صد مثقال وجود داشته که آیات قرآن و نام های دوازده امام همراه با نام غازان به خطوط گوناگون بر آن ثبت می شده است. این گونه سکه های طلا به عنوان پاداش به کسانی که مورد توجه پادشاه قرار می گرفتند اعطا می شده است. ثبت شعائر شیعی بر سکه های ایلخانی نخستین بار در سکه های ضرب استرآباد (که بیشتر اهالی آن شیعه بودند) و در زمان حکومت ارغون خان با درج شعار «علی ولی الله» بر سکه ها رخ داد. در دوره اولجایتو و ابوسعید، نام پادشاه معمولاً همراه با مجموعه ای از عناوین سلطنتی پرطمطراق و بلندپروازانه بر سکه ها درج می شد. در آخرین نوع از سکه های ابو
سعید، نام او با خط اویغوری به صورت Busayid نوشته شده که نشان دهنده بازگشتی به سبک قدیمی ضرب سکه های ایلخانی است. نوع تاریخ به کاررفته در این سکه ها هجری قمری نیست، بلکه تاریخی به مبدأ ۱ رجب سال ۷۰۱ ه .ق یا به احتمال دیگر ۱۳ رجب سال ۷۰۱ ه .ق است که در زمان غازان خان ساخته شده و «گاه شماری ایلخانی» خوانده می شود. بدین ترتیب آخرین سکه های ابوسعیدی در سال های ۳۳ (۷۳۴ و ۷۳۵ ه .ق) و ۳۴ (۷۳۵ و ۷۳۶ ه .ق) از گاه شماری ایلخانی ضرب شده اند. تزئینات. دوره فرمانروایی مغولان بر ایران با معرفی خط اویغوری به سکه ها همراه بود. نوعی از خوش نویسی کوفی، نامور به خط بنایی نیز در اواخر دوره ایلخانی برای درج متن شهادتین بر روی سکه ها به کار می رفت. برخی نقوش هندسی به کاررفته برای تزئین سکه ها، در آثار مربوط به کاشی کاری های این دوره نیز قابل مشاهده اند. مطابق الگوی معمول سکه های اسلامی، بیشتر سکه های ایلخانی فاقد نقوش انسانی، جانوری و گیاهی اند. بااین حال شمار قابل توجه ای از سکه ها، به ویژه سکه های مسی، دارای نقوش موجودات زنده اند. از میان این نقوش، دست کم تعدادی بیانگر نمادهای بروج دوازده گانه و گاه شماری جانوری هستند و سایرین نی
ز به احتمالی باورهای محلی یا نمادهای ویژه شهرهای ضرب کننده سکه ها را نشان می دهند. روی شماری از سکه های هولاکو، نقش تمغایی هلالی شکل وجود دارد. در دوره ایلخانی و در زمان زمامداری اباقا برای نخستین بار نقشی از شیر و خورشید بر سکه های ایرانی نقر گردید. شواهد نشان می دهند که نخستین بار کیخسرو دوم، یکی از سلاطین سلجوقی روم اقدام به ضرب سکه با نقش شیر و خورشید کرده است. بدین ترتیب وجود این نقش در سکه های ایلخانی شاید متأثر از سکه های سلجوقی باشد.
در زیست شناسی تکاملی، میان بلاستولا یا گذار میانی بلاستولا (انگلیسی: Midblastula Transition (MBT)) در مرحله بلوستولای رشد جنینی در غیرپستانداران رخ می دهد. در این مرحله به جنین، بلاستولا گفته می شود. مجموعه ای از تغییرها در بلاستولا که مشخصه گذار میان بلاستولا است شامل فعال شدن رونویسی ژن زیگوتیک، کند شدن چرخه سلولی، افزایش ناهمزمانی در تقسیم سلولی و افزایش جابجایی سلولی است.
بیابان یوما () بیابانی در جنوب غربی ایالات متحده آمریکا و شمال غربی مکزیک است. این بیابان در ایالت های آریزونا و کالیفرنیا در آمریکا و ایالت سونورا در مکزیک واقع شده است. جغرافیا. بیابان یوما مساحتی حدود ۲۶۰۰۰ کیلومتر مربع را دربر می گیرد. این بیابان از شرق به کوه های کالیفرنیا، از غرب به کوه های آریزونا، از شمال به رودخانه کلرادو و از جنوب به خلیج کالیفرنیا محدود می شود. بیابان یوما دارای آب و هوای گرم و خشک است. میانگین دمای هوا در این منطقه در طول سال حدود ۲۵ درجه سانتی گراد است. بارندگی سالانه در بیابان یوما بسیار کم و حدود ۱۰۰ میلی متر است. پوشش گیاهی. بوته قطران (Larrea tridentata) که در سراسر بیابان یوما پراکنده است، گیاه غالب در این منطقه است. کاکتوس ساگوارو (Carnegiea gigantea) و اوکوتلیو (Fouquieria splendens) در باهاداها (bajadas) رایج هستند، در حالی که بسیاری از درختان بیابانی که در این منطقه یافت می شوند به آبراهه های خشک محدود می شوند. این درختان شامل درمان عقرب (Parkinsonia)، بید بیابانی آمریکایی (Chilopsis linearis)، آهن چوب صحرایی (Olneya tesota) و درخت دود (Psorothamnus spinosus) می شوند. بی
ابان یوما شمالی ترین نقطه رویش درخت فیل (Bursera microphylla) و سوسن آبی باخا (Triteleiopsis palmeri)[2] است.
رایان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی واسکو دوگاما اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده است.
مجید مصطفوی (زاده۲۸ دی ۱۳۲۶ در تهران) وکیل پایه یک دادگستری، مترجم, نویسنده و محقق ایرانی است. وی فرزند دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی (پزشک، طبیب، استاد دانشگاه و محقق بزرگ ایرانی در طب سنتی) و برادر فرید مصطفوی (فیلم نامه نویس مشهور ایرانی) است. وی در سال ۱۳۴۲ تحصیلات سه ساله دوم متوسطه در دبیرستان دارالفنون در خیابان ناصرخسرو در رشته ادبی گذراند و در سال ۱۳۴۵ با نشریه "دنیای علم" (به صاحب امتیازی پدرش، دکتر جلال مصطفوی کاشانی) در زمینه تهیه و گردآوری مطالب، نگارش و ترجمه، ویراستاری، تهیه جدول کلمات متقاطع، کار در چاپخانه، و... همکاری کرد. در همین سال ها از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران دررشته علوم سیاسی (چهار سال – تا سال ۱۳۴۹) فارغ التحصیل شد. از آذر ۱۳۵۱ تا مهر ۱۳۵۶ در وزارت اطلاعات (که بعداً به وزارت اطلاعات و جهانگردی تغییر نام یافت) مشغول کار شد؛ ابتدا به صورت پیمانی به عنوان کارشناس علوم اجتماعی و سپس از سال ۱۳۵۳ به طور رسمی به عنوان کارشناس امور انتشارات داخلی و کارشناس نظارت و ارزشیابی بود و در تاریخ ۱۳۵۶ استعفا داد. در همین سال کارآموزی وکالت با دکتر احمد متین دفتری را آغاز نمود و یک سال بع
د به کار وکالت دادگستری پرداخت. مجید مصطفوی در سال ۱۳۶۶ همکاری با "مرکز اطلاعات فنی ایران" به مدیریت جهانبخش و جهانگیر نورائی را شروع کرد و در سال ۱۳۳۹ دفتر وکالت و مشاوره حقوقی بین المللی با جهانبخش نورائی در سه راه طالقانی و پس از آن در یوسف آباد را راه اندازی کرد. وی از سالهای جوانی با مطبوعات در زمینه مقالات و ترجمه های سینمایی و ادبی از جمله دنیای علم، آژنگ هوایی، روزنامه آیندگان، نامه نور، سینمای نوین، ماهنامه فیلم، ماهنامه مفید، دنیای سخن، نامه بازرگانی، فیلم و سینما، فیلم نگار و نگاه نو همکاری داشت و در سال های اخیر با ماهنامه سینمایی فیلم امروز همکاری دارد. مجید مصطفوی تا به امروز بیش از ۲۰ ترجمه و تالیف انجام داده که شامل کتب سینمایی، نمایشنامه و ادبی هستند و بیش از پانزده کتاب دیگر در دست انتشار دارد. سال ۱۳۹۵ انتشار کتاب "راهنمای سینمای آمریکای لاتین" (نشر چشمه) و فرهنگ واژه ها و مفاهیم سینمایی (تالیف) نشر روزنه کار از بزرگترین کارهای وی است که حاصل چند سال تحقیق و ترجمه است. ترجمه ها و تالیف ها. ۱- یاسوجیرو ازو (مجموعه مقالات درباره ازو) از انتشارات ماهنامه فیلم – ۱۳۶۷ ۲- چاقو در آب (فیلمنامه، نو
شته رومن پولانسکی، یرژی اسکولیموفسکی و یاکوب گلدبرگ)، نشر نی - ۱۳۷۷ (چاپ دوم در سال ۱۳۸۳) ۳- گاردن پارتی (نمایشنامه، نوشته واسلاو هاول)، نشر نیلا – ۱۳۸۲ ۴- اکوئوس/ اسب (نمایشنامه، نوشته پیتر شفر)، نشر تجربه - ۱۳۸۳ (تجدید چاپ با تجدید نظر کامل در نشر نیلا، ۱۴۰۴) ۵- تعطیلی از دست رفته (فیلمنامه، نوشته بیلی وایلدر)، نشر نیلا - ۱۳۸۵ ۶- ریورساید درایو (نمایشنامه، نوشته وودی آلن)، نشر نیلا – ۱۳۹۱ ۷- مشنگ ها (نمایشنامه، نوشته نیل سایمون)، نشر نیلا – ۱۳۹۴ ۸- اتاقی در هتل لندن (نمایشنامه، نوشته نیل سایمون)، نشر نیلا – ۱۳۹۵ ۹- سینمای صامت (لیام اولیری و پل شرودر رودریگث)، نشر شوند – ۱۳۹۵ ۱۰- سینمای آمریکای لاتین (تألیف)، نشر چشمه، چاپ اول ۱۳۹۵، چاپ دوم ۱۳۹۶ ۱۱- پیکاسو در لاپن آژیل (نمایشنامه، نوشته استیو مارتین)، نشر شوند – ۱۳۹۶ ۱۲- پابرهنه در برادوی: زندگی و آثار نیل سایمون (تألیف) نشر نیلا - ۱۳۹۹ ۱۳- صد سال تنهایی (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۲ ۱۴- آله خاندرو خودوروفسکی: نابغه یا دیوانه؟ (تالیف) نشر روزنه کار - ۱۴۰۲ ۱۵- طناب؛ نمایشنامه ای در سه پرده (پاتریک همیلتو
ن) (ترجمه) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۶- فرهنگ واژه ها و مفاهیم سینمایی (تالیف) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۷- خوشه های خشم (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۸- جنگ و صلح (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۳ ۱۹- خشم و هیاهو (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ ۲۰- بابا گوریو (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ ۲۱- داستان دو شهر (خلاصه رمان و تحلیل آن، گروهی از دانش آموختگان دانشگاه هاروارد) نشر روزنه کار - ۱۴۰۴ منابع. https://nilabook.com/p,605,%D8%A7%DA%A9%D9%88%D8%A6%D9%88%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%A8.html
لایه بندی اقیانوس ، جداسازی طبیعی آب اقیانوس به لایه های افقی بر اساس چگالی است که عموماً پایدار است، زیرا آب گرم روی آب سرد شناور است و گرمایش بیشتر از خورشید است که این آرایش را تقویت می کند. لایه بندی با اختلاط مکانیکی ناشی از باد کاهش می یابد، اما با همرفت (بالا رفتن آب گرم، فرورفتن آب سرد) تقویت می شود. لایه بندی در تمام حوضه های اقیانوسی و همچنین در دیگر آب ها رخ می دهد. لایه ها در لایه بندی مانعی برای اختلاط آب هستند که بر تبادل گرما، کربن، اکسیژن و دیگر مواد مغذی تأثیر می گذارد. لایه آمیختهٔ سطحی بالاترین لایه در اقیانوس است و به خوبی توسط اثرات مکانیکی (باد) و حرارتی (همرفت) درهم آمیخته می شود. تغییرات آب و هوایی سبب می شود که لایه بندی بالای اقیانوس ها افزایش یابد. به دلیل بالا آمدن و پایین آمدن، که هر دو ناشی از باد هستند، آمیختگی لایه های مختلف می تواند به ترتیب از طریق بالا آمدن آب سرد غنی از مواد مغذی و غرق شدن آب گرم رخ دهد. به طور کلی، لایه ها بر اساس چگالی آب هستند: سنگین تر و در نتیجه متراکم تر، آب زیر آب سبک تر است که نشان دهنده یک طبقه بندی پایدار است. به عنوان مثال، چگالی شیب لایه ای در ا
قیانوس است که در آن تغییر چگالی در مقایسه با لایه های دیگر اقیانوس بیشترین میزان را دارد. ضخامت ترموکلاین در همه جا ثابت نیست و به متغیرهای مختلفی بستگی دارد.
نوا-سی یا فرودگر ماه نوا-سی () یا Nova-C، یکی از مجموعه فرودگرهای ماه است که توسط شرکت آمریکایی اینتوئتیو مشینز برای ارسال محموله های تجاری کوچک به سطح ماه طراحی شده است. اینتوئتیو مشینز، یکی از نُه ارائه دهندهٔ خدمات فرود تجاری بود که توسط ناسا در نوامبر سال ۲۰۱۸ به منظور ارائه پیشنهاد برای برنامه خدمات باربری ماه تجاری (CLPS) انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹ ناسا به اینتوئتیو مشینز یک «سفارش وظیفه» برای تحویل محموله علمی به ماه اعطا کرد. در سال ۲۰۲۱ اینتوئتیو مشینز یک قرارداد ۷۷ میلیون دلاری (ایالات متحده) را برای انجام فرود روی ماه برای ناسا دریافت کرد. این نخستین فرودگر از سه فرودگر "نوا-سی"، "ماموریت آی ام-۱/ نوا-سی فرودگر اودیسه Odysseus Lander" است. قرار بود که این فرودگر، روز چهارشنبه ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ در ساعت ۱۲:۵۷ ظهر به وقت شرقی پرتاب شود. اما راه اندازی به دلیل دمای «مغایر با دمای اسمی» در مخزن متان پرتاب اودیسه به تعویق افتاد. اودیسه، فرودگر مأموریت IM-1، در ۱۵ فوریه سال ۲۰۲۴ در ساعت ۱:۰۵ بامداد به وقت شرقی پرتاب شد. در ۲۱ فوریه سال ۲۰۲۴، فرودگر اودیسه به مدار ماه رسید و در ۲۲ فوریه سال ۲۰۲۴ در ساعت ۲۳:۲۴ UTC