Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باخ گیزلشافت (؛ "معنای تحت اللفظی: انجمن باخ") انجمنی بود که در سال ۱۸۵۰ با هدفِ مشخصِ انتشار آثار کامل یوهان سباستیان باخ بنیان گذاری شد. پس از دستیابی به هدف تعریف شده و اتمام پروژه، انجمن خود را منحل کرد. این انجمن را نباید با جایگزین آن نویه باخ گیزلشافت (انجمن نوین باخ) اشتباه گرفت که در سال ۱۹۰۰ پایه گذاری شد. بنیان گذاران باخ گیزلشافت موریتس هاوپتمان (خوانندهٔ کلیسای سنت توماس، لایپزیگ و جانشین باخ در آنجا)، اتو یان (نویسندهٔ زندگی نامهٔ ولفگانگ آمادئوس موتسارت)، کارل فردیناند بکر (مدرس کنسرواتوار لایپزیگ) و روبرت شومان (آهنگساز و نوازندهٔ پیانو) بودند. باخ گیزلشافت نشر آثار باخ را از سال ۱۸۵۱ با شمارهٔ بی وی فاو ۱ آغاز کرد که یکی از کانتات های وی بود. کارش را در سال ۱۹۰۰ با نشر ۴۶ جلد به پایان رساند. با اینحال، گاهی از هنر فوگ که در سال ۱۹۲۶ توسط «ولفگانگ گراسر» منتشر شد، به عنوان جلد ۴۷ یاد می شود. یوهانس برامس یکی از مشترکان این پروژه بود و در هیئت تحریریه آن نیز حضور داشت. در هر جلد، فهرستی از نام مشترکان چاپ می شد.
سوپرمچ یک تورنمنت فوتبال دوستانه پیش فصل سالانه است. این مسابقات قبلاً به دلیل حمایت مالی به عنوان جام توماس کوک تا سال ۲۰۰۸، جام فروستال در سال ۲۰۱۰، جام وینولی در سال ۲۰۱۲ و سوپرمچ توسط کارلسبرگ شناخته می شد. منچستر سیتی میزبان این مسابقات است. این بازی معمولاً آخرین بازی قبل از بازی افتتاحیه لیگ برتر است و یک باشگاه بسیار مشهور یوفا در آن حضور دارد. منچسترسیتی در دوره های قبلی این رقابت ها مقابل تیم های لیگ قهرمانان اروپا، آرسنال، بروسیا دورتموند، لاتزیو، آ.ث. میلان، المپیاکوس، پورتو، اشتوتگارت و والنسیا بازی کرده است. سوپرمچ هایی که منچستر سیتی در آن شرکت نمی کنند به عنوان سوپرگیم شناخته می شوند و در یوتبری، سوئد برگزار می شوند. حمایت. اسپانسر افتتاحیه جام، آژانس مسافرتی توماس کوک بود. در سال ۲۰۱۰، اسپانسر مسابقات به فورستال منتقل شد، که قرارداد نمایندگی با منچستر سیتی امضا کرده بود. در سال ۲۰۱۲، مسابقات دوباره اسپانسرها را تغییر داد، این بار به شرکت ورزشی "وینولی". در سال ۲۰۱۳، اعلام شد که وینولی اسپانسر خود را به یک رقیب منتقل کرده است. در ۵ ژوئن ۲۰۱۳، شرکت دانمارکی نوشیدنی های الکلی کارلسبورگ حمایت مال
ی این رویداد را به عهده گرفت که در آن زمان به عنوان سوپرمچ توسط کارلزبرگ شناخته می شد. در سال ۲۰۱۵، هیچ حامی عنوانی برای این رقابت وجود نداشت.
نویه باخ گیزلشافت (؛ "معنای تحت اللفظی: انجمن نوین باخ") سازمانی مستقر در شهر لایپزیگ آلمان است که به موسیقی آهنگساز بزرگ آلمانی یوهان سباستیان باخ اختصاص دارد. این سازمان در سال ۱۹۰۰ جایگزین باخ گیزلشافت شد که ما بین سال های ۱۸۵۰ و ۱۹۰۰ نسخه کاملی از آثار باخ را منتشر کرد که برخی قطعات آن برای نخستین بار بود که نشر می یافت. پس از تکمیل این آثار جمع آوری شده (باخ-آسگابه)، باخ گیزلشافت خود را منحل کرد. نویه باخ گیزلشافت سه وظیفهٔ سنگین را به عهده گرفت:
ناحیه مونگار (به لاتین: Mongar District) یک ناحیه در بوتان است. ناحیه مونگار ۲٬۸۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جستجوی فضای حالت فرآیندی است که در زمینه علوم کامپیوتر از جمله هوش مصنوعی (AI) استفاده می شود که در آن پیکربندی ها یا "حالت های" متوالی یک نمونه با هدف یافتن یک "حالت هدف" با ویژگی مطلوب درنظرگرفته می شود. مسائل اغلب به عنوان فضای حالت، مجموعه ای از "حالت" هایی که یک مشکل می تواند در آنها باشد، مدل می شود. اگر "عملیاتی" برای تبدیل حالت اول به حالت دوم انجام شود، مجموعه ای از حالت ها نموداری را تشکیل می دهد که در آن دو حالت به هم متصل می شوند. جستجوی فضای حالت اغلب با روش های جستجوی سنتی علوم رایانه متفاوت است زیرا فضای حالت "غیرصریح" است: نمودار فضای حالت معمولی برای ایجاد و ذخیره در حافظه بسیار بزرگتر از آن است. در عوض، گره ها در حین کاوش تولید می شوند و معمولاً پس از آن دور ریخته می شوند. یک راه حل برای یک نمونه جستجوی ترکیبیاتی ممکن است شامل خود حالت هدف یا مسیری از "حالت اولیه به حالت" هدف باشد. نمونه هایی از الگوریتم های جستجوی فضای حالت. جستجوی ناآگاهانه. به گفته پول و مک ورث، موارد زیر روش های جستجوی فضای-حالت "ناآگاهانه" هستند، به این معنی که آنها هیچ اطلاعات قبلی در مورد مکان هدف ندارند. این روش ها م
کان هدف را به شکل یک تابع اکتشافی می گیرند. پول و مک ورث مثال های زیر را به عنوان الگوریتم های جستجوی آگاهانه ذکر می کنند:
در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹، نرخ بهره قراردادهای بازخرید یک شبه (یا «رپو»)، که وام های کوتاه مدت بین مؤسسات مالی هستند، یک جهش ناگهانی و غیرمنتظره را تجربه کردند. معیاری برای نرخ بهره در بازپرداخت های یک شبه در ایالات متحده، نرخ تأمین مالی یک شبه تضمین شده(SOFR)، از ۲٫۴۳ درصد در ۱۶ سپتامبر به ۵٫۲۵ درصد در ۱۷ سپتامبر افزایش یافت. در طی روز معاملاتی، نرخ بهره به ۱۰ درصد رسید. این فعالیت همچنین بر نرخ های بهره وام های بدون تضمین بین مؤسسات مالی تأثیر گذاشت و نرخ بهره مؤثر وجوه فدرال (EFFR) که به عنوان معیاری برای چنین نرخ هایی عمل می کند، بالاتر از محدوده هدف تعیین شده توسط فدرال رزرو حرکت کرد. این فعالیت باعث مداخله اضطراری توسط بانک فدرال رزرو نیویورک شد که در ۱۷ سپتامبر ۷۵ میلیارد دلار نقدینگی به بازارهای رپوتزریق کرد و این کار را هر روز صبح تا پایان هفته ادامه داد. در ۱۹ سپتامبر، کمیته بازار آزاد فدرال رزرو نیز سود پرداختی به ذخایر بانکی را کاهش داد. این اقدامات در نهایت در آرام کردن بازارها موفقیت آمیز بود و تا ۲۰ سپتامبر، نرخ ها به سطح باثباتی بازگشتند. بانک فدرال رزرو نیویورک تا ژوئن ۲۰۲۰ به طور منظم نقدینگی لازم
را برای بازار رپوفراهم می کرد. دلایل افزایش نرخ فوراً مشخص نشد. بعدها اقتصاددانان علت اصلی آن را کمبود موقت پول نقد موجود در سیستم مالی دانستند که خود ناشی از دو رویداد در ۱۶ سپتامبر بود: سررسید پرداخت مالیات سه ماهه شرکت ها و انتشار اوراق جدید خزانه داری. اثرات این کمبود موقت با کاهش سطح ذخایر در سیستم بانکی تشدید شد. سایر عوامل مؤثر توسط اقتصاددانان و ناظران پیشنهاد شده است. پیش زمینه. وام دهی یک شبه. بانک ها و مؤسسات مالی ذخایر نقدی خود را به صورت روزانه تجزیه و تحلیل می کنند و ارزیابی می کنند که آیا آنها مازاد یا کسری وجه نقد با توجه به نیازهای خود دارند. بانک هایی که نقدینگی کافی برای تأمین نیاز نقدینگی خود ندارند، آن را از بانک ها و صندوق های بازار پول با وجه نقد مازاد وام می گیرند. این نوع وام معمولاً یک شبه انجام می شود، به این معنی که وجه نقد روز بعد بازپرداخت می شود. بازار رپو. قراردادهای بازخرید، که معمولاً به عنوان رپو نامیده می شوند، نوعی وام هستند که توسط اوراق بهادار تضمین می شوند و عموماً برای مدت کوتاهی ارائه می شوند. اگرچه رپوها از نظر اقتصادی معادل وام های تضمین شده است، اما از نظر قانونی ب
ه عنوان یک فروش و پس از آن خرید مجدد اوراق بهادار ساخت یافته است.در یک تراکنش رپو دو مرحله وجود دارد. ابتدا وام گیرنده اوراق بهادار خود را به وام دهنده می فروشد و در ازای آن پول نقد دریافت می کند. دوم، وام گیرنده اوراق بهادار را از وام دهنده با بازپرداخت مبلغ نقدی که دریافت کرده به اضافه مبلغ اضافی، که همان بهره است، دوباره خریداری می کند.این ساختار به وام دهندگان این امکان را می دهد که وام هایی با ریسک بسیار کم ارائه کنند، و وام گیرندگان با نرخ های پایین وام بگیرند. بازار رپو توسط بانک ها، موسسات مالی و سرمایه گذاران نهادی برای استقراض نقدینگی برای رفع نیازهای نقدینگی یک شبه خود استفاده می شود یا برای تأمین مالی موقعیت ها در بازار.در این زمینه، اوراق بهادار بازخرید شده اغلب اوراق بهادار خزانه داری هستند، اما می توانند اوراق بهادار نهادهای تحت دولت آمریکا و اوراق بهادار با پشتوانه رهنی نیز باشند.نرخ تأمین مالی یک شبه تضمینی (SOFR) یک سنجه جامع از هزینه استقراض نقدی یک شبه است که توسط اوراق بهادار خزانه داری تضمین می شود.حجم روزانه معاملات ریپو به طور کلی حدود ۱ تریلیون دلار تخمین زده می شود. از این رو، به گفت
ه اقتصاددانان بانک تسویه بین المللی، «هر گونه اختلال پایدار در این بازار [...] می تواند به سرعت باعث ایجاد موجی در سیستم مالی شود». بازار رپو در ایالات متحده به طور کلی به دو بخش تقسیم می شود: بازار سه طرفه و بازار دوجانبه. بازار سه طرفه شامل معامله گران بزرگ و ممتاز است که وجه نقد از صندوق های بازار پول قرض می گیرند. این بخش «سه طرفه» نامیده می شود، زیرا یک شخص ثالث، بانک نیویورک ملون، خدمات مختلفی را به فعالان بازار ارائه می کند. بازار دوجانبه شامل معامله گران بزرگی است که به وام گیرندگان مانند معامله گران کوچکتر و صندوق های تأمینی وام می دهند. یک رویه معمول این است که معامله گران در بازار سه طرفه وجه نقد قرض می گیرند تا آن را به مشتریان خود در بازار دوجانبه قرض دهند. بازار وجوه فدرال. وجوه فدرال، وجوهی هستند که توسط مؤسسات مالی یک شبه وام یا قرض گرفته می شوند تا نیازهای نقدینگی خود را برآورده کنند. بر خلاف رپوها، وجوه فدرال بدون تضمین هستند.به گفته فردریک میشکین اقتصاددان و استنلی ایکینز، استاد امور مالی، اصطلاح «وجوه فدرال» گمراه کننده است: «وجوه فدرال هیچ ارتباطی با دولت فدرال ندارند» و «این اصطلاح از ای
ن واقعیت ناشی می شود که این وجوه در محل فدرال رزرو نگهداری می شوند.».بازار رپو و بازار وجوه فدرال از نظر تئوری مجزا هستند. با این حال، پیوندها و تعاملات قابل توجهی بین این دو وجود دارد و شوک ها در یک بازار می توانند خود را به بازار دیگر منتقل کنند. نرخ بهره وجوه فدرال جزء مهمی از سیاست پولی ایالات متحده است. برای اجرای سیاست پولی خود، کمیته بازار آزاد فدرال رزرو یک محدوده هدف را برای نرخ وجوه فدرال تعیین می کند.اگرچه فدرال رزرو نمی تواند مستقیماً نرخی را که عمدتاً توسط نیروهای عرضه و تقاضا تعیین می شود، کنترل کند، می تواند با تعدیل نرخ بهره موجودی ذخیره شده توسط بانک ها در فدرال رزرو، بر آن تأثیر بگذارد، یا توسط خرید (یا فروش) اوراق بهادار از (یا به) بانک ها.معیار نرخ بهره روی وجوه فدرال، نرخ مؤثر وجوه فدرال (EFFR) است که به عنوان نرخ بهره متوسط مؤثر تراکنش های یک شبه صندوق های فدرال در هر روز کاری محاسبه می شود و توسط بانک فدرال رزرو نیویورک منتشر شده است. رویدادها. افزایش نرخ ها. پیش از سپتامبر ۲۰۱۹، هر دو نرخ تأمین مالی یک شبه تضمین شده و نرخ مؤثر وجوه فدرال کاملاً پایدار بودند. نرخ تأمین مالی یک شبه تضمین
شده از سال ۲۰۱۵ به جز یک روز در محدوده هدف کمیته بازار آزاد فدرال باقی مانده بود. نرخ تأمین مالی یک شبه تضمین شده کمی نوسانی تر بود، به خصوص در حدود تاریخ های گزارش پایان سه ماهه، اما به ندرت بیش از ۰٫۲ واحد درصد در یک روز جابه جا شده بود. در روز دوشنبه ۱۶ سپتامبر، نرخ تأمین مالی یک شبه تضمین شده به ۲٫۴۳ درصد رسید که نسبت به روز کاری قبل (آدینه، ۱۳ سپتامبر) ۰٫۱۳ واحد درصد افزایش داشت. نرخ مؤثر وجوه فدرال ۲٫۲۵ درصد بود که نسبت به ۱۳ سپتامبر ۰٫۱۱ درصد افزایش داشت. نرخ مؤثر وجوه فدرال در حد بالایی محدوده هدف فدرال رزرو معامله می شد که ۲ تا ۲٫۲۵ درصد بود. در صبح روز سه شنبه، ۱۷ سپتامبر، نرخ های بهره در معاملات رپو یک شبه افزایش ناگهانی و غیرمنتظره را تجربه کردند.در طول روز معاملاتی، نرخ های بهره در معاملات یک شبه رپو تا ۱۰ درصد افزایش یافت، که ۱ درصد بالای معاملات به ۹ درصد رسید.سنجه نرخ تأمین مالی یک شبه تضمین شده ۲٫۳ واحد درصد افزایش یافت و به ۵٫۲۵ درصد در روز رسید. فشارها در بازار رپو به سرعت به بازار وجوه فدرال سرازیر شد، و نرخ مؤثر وجوه فدرال بالاتر از محدوده هدف خود به ۲٫۳ درصد رسید. اقدامات فدرال رزرو. از
صبح روز سه شنبه، ۱۷ سپتامبر، بانک فدرال رزرو نیویورک (یا فدرال رزرو نیویورک) شروع به اقداماتی برای بازگرداندن ثبات به بازار کرد. اندکی پس از ساعت ۹ صبح، اعلام کرد که شروع به وام دادن نقدی به وام گیرندگان در بازار رپو به مبلغ ۷۵ میلیارد دلار خواهد کرد.فدرال رزرو نیویورک به عنوان وثیقه، اوراق بهادار خزانه داری، اوراق بدهی نهادهای تحت حمایت دولت آمریکا و گواهی پشتوانه رهن کارگزاریها را می پذیرد.نرخ بهره مدت کوتاهی پس از اعلام شروع به کاهش کرد.بیشتر معاملات رپو در اوایل صبح انجام می شود و بنابراین قبل از اعلام فدرال رزرو نیویورک انجام شده است: در نتیجه، تنها ۵۳ میلیارد دلار توسط فعالان بازار از فدرال رزرو نیویورک وام گرفته شد. در بعدازظهر ۱۷ سپتامبر، نرخ های رپو نسبتاً بالا ماند، زیرا فعالان بازار مطمئن نبودند که آیا فدرال رزرو نیویورک به مداخله خود در روزهای بعد ادامه می دهد یا خیر. این نگرانی ها زمانی کاهش یافت که فدرال رزرو نیویورک در ساعت ۸:۱۵ صبح روز بعد (چهارشنبه ۱۸ سپتامبر) اعلام کرد که دومین عملیات وام دهی یک شبه ۷۵ میلیارد دلاری را انجام خواهد داد. سپس نرخ های رپو تثبیت شد و نرخ های وجوه فدرال به محدوده
هدف فدرال رزرو نزدیک تر شد. در ۱۹ سپتامبر، کمیته بازار آزاد فدرال، نرخ بهره پرداختی به مانده ذخایر بانک ها را کاهش داد، تا نرخ مؤثر وجوه فدرال را کاهش دهد، که تمایل دارد کمی بالاتر از نرخ پرداخت شده در ذخایر بانکی معامله شود.این تصمیم همچنین شانس بازگشت نرخ مؤثر وجوه فدرال به سطوح بالاتر از محدوده هدف فدرال رزرو را کاهش داد.در همین حال، فدرال رزرو نیویورک به وام روزانه ۷۵ میلیارد دلاری یک شبه به فعالان بازار هر روز صبح هفته، تا جمعه ۲۰ سپتامبر ادامه داد.هر سه عملیات به طور کامل پرداخت شدند.در ۲۰ سپتامبر، فدرال رزرو نیویورک اعلام کرد که به انجام عملیات به طور روزانه تا ۱۰ اکتبر ادامه خواهد داد. اقدامات فدرال رزرو و فدرال رزرو نیویورک در آرام کردن فعالیت بازار موفقیت آمیز بود: تا ۲۰ سپتامبر، نرخ تراکنش های یک شبه رپو به ۱٫۷۵ درصد کاهش یافت و نرخ های صندوق های فدرال رزرو به ۱٫۹ درصد کاهش یافت. پیامد. فدرال رزرو نیویورک به مدت چند ماه به ارائه نقدینگی به فعالان بازار ادامه داد تا نوسانات را کنترل و محدود کند. در ژوئن ۲۰۲۰، فدرال رزرو نیویورک، پس از مشاهده «بهبود قابل توجه» در شرایط بازار، عملیات خود را در بازار
مخزن های سهام منقبض کرد. از ژوئن ۲۰۲۰، فعالان بازار استفاده از تسهیلات نقدینگی فدرال رزرو را متوقف کردند.در ژانویه ۲۰۲۱، فدرال رزرو نیویورک به دلیل «عملکرد روان و پایدار» بازار، به طور کلی تسهیلات رپوی خود را متوقف کرد. عوامل پیشنهادی. علت رویدادهای بازار سپتامبر ۲۰۱۹ بلافاصله مشخص نشد، و وال استریت ژورنال این رویداد را به عنوان یک «معما» توصیف کرد.با گذشت زمان، ناظران بازار و اقتصاددانان ترکیبی از چندین عامل را به عنوان دلایل افزایش نرخ ها پیشنهاد کرده اند. کمبود موقت نقدینگی. دو اتفاق در اواسط سپتامبر اتفاق افتاد که مقدار پول نقد موجود در سیستم را کاهش داد و بنابراین بر بازار تأمین مالی یک شبه فشار وارد کرد. اولاً، مالیات سه ماهه شرکتی در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹ سررسید می شدند. در نتیجه مقدار قابل توجهی وجه نقد از حساب مشتریان برداشت و به خزانه واریز شد. در طی چند روز، مالیات دهندگان بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار از سیستم بانکی و صندوق های بازار پول برای پرداخت مالیات خود خارج کردند.این امر باعث کاهش مقدار نقدینگی موجود در سیستم و به ویژه در بازار رپو شد، زیرا بانک ها و صندوق های بازار پول عموماً وجه نقد اضافی خود را در
بازار رپو قرض می دهند. ثانیاً، اوراق جدید خزانه داری در ۱۶ سپتامبر تسویه شد، به این معنی که مبلغ آنها توسط خریداران آنها در این تاریخ پرداخت شد.کل مبلغ پرداخت شده توسط خریداران در ازای اوراق بهادار خزانه داری ۵۴ میلیارد دلار بود، که از حساب های بانکی و بازار پول آنها برداشت شد.با این حال، «[یک] سهم قابل توجهی از بدهی های خزانه داری تازه منتشر شده معمولاً توسط کارگزاران اوراق بهادار خریداری می شود که سپس به تدریج اوراق قرضه را به مشتریان خود می فروشند.»از لحظه ای که کارگزاران اوراق بهادار تازه منتشر شده خزانه داری را خریداری می کنند و لحظه ای که می توانند آنها را به مشتریان بفروشند، با وام دادن اوراق بهادار در بازار رپو، هزینه خرید خود را تأمین مالی می کنند.بنابراین، اوراق بهادار خزانه داری بیشتری برای تأمین مالی در بازار در ۱۶ سپتامبر وجود داشت، اما پول نقد کمتری در دسترس وام گیرندگان برای خرید آنها بود. در نتیجه، به نظر می رسید که نرخ افزایش یافته برای تأمین مالی یک شبه ناشی از افزایش موقت تقاضا برای پول نقد و کاهش موقت و همزمان عرضه نقدینگی باشد، که منجر به کمبود پول نقد در دسترس در سیستم شد. عوامل دیگر. با
این وجود، کمبود موقت پول نقد برای توضیح شدت حرکت مشاهده شده در سپتامبر ۲۰۱۹ کافی نیست. به نظر می رسد که اثرات کمبود موقت نقدینگی با روندهای گسترده تر بازار تشدید شده است. کاهش ذخایر بانکی. رویدادهای سپتامبر ۲۰۱۹ با کاهش سطح ذخایر در سیستم بانکی همراه بوده است.منظور از ذخایر، در این زمینه؛ وجوه نقدی است که بانک ها در حساب های بانک مرکزی نگهداری می کنند. کارکرد اصلی ذخایر این است که بانک ها به طور کلی به عنوان روشی برای تسویه تراکنش هایی که بین مشتریانشان انجام شده است، پرداخت هایی را به یکدیگر انجام دهند. ذخایر را می توان با هزینه های دولت افزایش داد، که منجر به انتقال پول نقد از حساب های دولتی به حساب های بانکی می شود. در مقابل، دولت می تواند با فروش اوراق قرضه دولتی، مانند اوراق بهادار خزانه، به سرمایه گذاران، ذخایر را کاهش دهد، که منجر به انتقال وجه نقد از حساب های بانکی (و در نتیجه ذخایر) به حساب های دولتی می شود. در طی و پس از بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸، فدرال رزرو با خرید تریلیون ها دلار اوراق بهادار خزانه داری و اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن از بانک ها و سرمایه گذاران، اقتصاد را تحریک کرد. در نتیجه، ذخایر
از حدود ۱۰ میلیارد دلار در پایان سال ۲۰۰۷ به حداکثر ۲٫۸ تریلیون دلار در سال ۲۰۱۴ افزایش یافت.در اکتبر ۲۰۱۷، فدرال رزرو شروع به کاهش اندازه دارایی های خود کرد،به ویژه با توقف خرید اوراق بهادار خزانه داری و اجازه دادن به انقضای موجودی اوراق خزانه خود. در نتیجه، ذخایر به تدریج شروع به کاهش کرد، و موسسات مالی شروع به نگهداری مقدار فزاینده ای از اوراق بهادار خزانه داری کردند.به گفته اقتصاددانان بانک تسویه بین المللی، این روند به ویژه در چهار بانک اصلی که به عنوان وام دهنده در بازار رپو فعال هستند مشهود بود: از سال ۲۰۱۸، دارایی های نقدی آنها به طور فزاینده ای به سمت اوراق بهادار خزانه داری منحرف شد که این امر کار را برای آنها بابت قرض دادن پول نقد خود در هنگامی که تقاضا افزایش می یابد دشوارتر کرد. در اواسط سپتامبر ۲۰۱۹، عرضه ذخایر در سیستم بانکی به ۱٫۴ تریلیون دلار رسید که کمترین میزان از سال ۲۰۱۱ است.اقتصاددانان و تحلیلگران پیشنهاد کرده اند که چنین مقدار اندکی از ذخایر ممکن است کمبود نقدینگی را که در ۱۷ سپتامبر تجربه شده بود تشدید کند. مقررات و مدیریت نقدینگی. به گفته جیمی دایمن، مدیر عامل جی پی مورگان، این بانک
پول نقد و تمایل به استفاده نقدینگی در بازارهای رپو را داشت، اما با مقررات مربوط به نقدینگی بانک از انجام این کار جلوگیری شد.مقررات نقدینگی بانک ها را ملزم می کند تا همیشه دارایی های نقدی (مانند پول نقد) را برای زنده ماندن در سناریوهای بحران، مانند بحران های بانکداری، نگه دارند. برخی از اقتصاددانان اذعان کرده اند که مقررات نقدینگی ممکن است بانک ها را از اعطای وام نقدی بیشتر در بازارهای رپو در سپتامبر ۲۰۱۹ بازداشته باشد و در نتیجه به کمبود نقدینگی کمک کند.سایر محققان دیدگاه متفاوتی داشته اند. آنها استدلال کرده اند که ناتوانی بانک ها در استفاده سریع نقدینگی برای سود بردن از نرخ های بالا ناشی از خود مقررات نقدینگی نیست، بلکه ناشی از چارچوب مدیریت ریسک محتاطانه تر است که پس از بحران ۲۰۰۷–۲۰۰۸ توسط بانک ها وضع شده است. ]آنها همچنین خاطرنشان کرده اند که سایر وام دهندگان مهم در بازار رپو، مانند صندوق های بازار پول و صندوق های بازنشستگی، علیرغم اینکه مشمول مقررات بانکی نبودند، به طور مشابه در اواسط سپتامبر ۲۰۱۹ تمایلی به وام دادن نداشتند. سایر عوامل پیشنهادی. اقتصاددانان و ناظران بازار عوامل دیگری را به عنوان دلایل اح
تمالی افزایش در اواسط سپتامبر مطرح کرده اند:
سرپانگ (به لاتین: Sarpang) یک شهر در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است. سرپانگ ۱۰٬۴۱۶ نفر جمعیت دارد و ۳۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دهستان در بوتان یا گِوُگ (gewog) ( "geok") یک مجموعه روستا در بوتان است. دهستان ها یک واحد اداری جغرافیایی کوچک تر از ناحیه ها هستند و بزرگ تر از شهرداری ها (Thromde). بوتان ۲۰۵ دهستان دارد که میانگین مساحت آنها است. در ژوئیهٔ ۲۰۱۱، دولت ۱۱ دهستان در سراسر بوتان را برای سازماندهی مجدد، از جمله ادغام و انشعاب، در نظر گرفت تا در دولت های محلی ناحیه ها در مورد آنها بحث شود. این تغییرات برای ارتقای سهولت سفر به مراکز دهستان ها و تخصیص عادلانهٔ منابع توسعه در نظر گرفته شده بود. فهرست دهستان های بوتان. در زیر فهرستی از ۲۰۵ دهستان بوتان به تفکیک ناحیه ها به ترتیب زمانی آمده است:
دهستان باکولی (به لاتین: Bakuli Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سادروپ جونگخار واقع شده است.
دهستان باپبی (به لاتین: Bapbi Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تیمفو واقع شده است.
دهستان بارا (به لاتین: Bara Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است. دهستان بارا ۱۸۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان بتنی (به لاتین: Beteni Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تسیرنگ واقع شده است.
دهستان بهور (به لاتین: Bhur Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است.
دهستان بیدونگ (به لاتین: Bidung Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تراشیگانگ واقع شده است.
دهستان بیرو (به لاتین: Biru Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است. دهستان بیرو ۴۹٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان بجاچو (به لاتین: Bjacho Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ چوخا واقع شده است. دهستان بجاچو ۱۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان بجنداگ (به لاتین: Bjendag Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ وانگدودودرنگ واقع شده است.
دهستان بجی (به لاتین: Bji Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیه ها واقع شده است. دهستان بجی ۸۰۲٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۳۰ نفر جمعیت دارد.
دهستان بجوکا (به لاتین: Bjoka Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ ژهمگانگ واقع شده است.
دهستان بونگو (به لاتین: Bongo Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ چوخا واقع شده است. دهستان بونگو ۳۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۱۲ نفر جمعیت دارد.
دهستان بومدلینگ (به لاتین: Bumdeling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تراشیانگتس واقع شده است.
دهستان چاناوتی (به لاتین: Chanautey Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تسیرنگ واقع شده است.
دهستان چاپچا (به لاتین: Chapcha Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ چوخا واقع شده است. دهستان چاپچا ۱۱۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان چارگهاری (به لاتین: Chargharey Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است.
دهستان چاسخار (به لاتین: Chaskhar Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ مونگار واقع شده است.
دهستان چنگماری (به لاتین: Chengmari Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است.
دهستان چهالی (به لاتین: Chhali Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ مونگار واقع شده است.
دهستان چهوخور (به لاتین: Chhoekhor Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ بومتهنگ واقع شده است.
دهستان چهوبو (به لاتین: Chhubu Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ پوناخا واقع شده است.
دهستان چهودزوم (به لاتین: Chhudzom Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است.
دهستان چهوم (به لاتین: Chhume Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ بومتهنگ واقع شده است.
دهستان چهوزاگانگ (به لاتین: Chhuzagang Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است.
دهستان چیموونگ (به لاتین: Chimoong Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ پماگاتشل واقع شده است.
دهستان چوخورلینگ (به لاتین: Choekhorling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ پماگاتشل واقع شده است.
دهستان دالا (به لاتین: Dala Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ چوخا واقع شده است. دهستان دالا ۱۳۹٫۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان دانگچو (به لاتین: Dangchu Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ وانگدودودرنگ واقع شده است.
دهستان دچنلینگ (به لاتین: Dechenling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ پماگاتشل واقع شده است.
دهستان دنچوخا (به لاتین: Denchukha Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است.
دهستان دورالی (به لاتین: Deorali Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ داگانا واقع شده است.
دهستان دواتهانگ (به لاتین: Dewathang Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سادروپ جونگخار واقع شده است.
دهستان دوبان (به لاتین: Doban Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است.
دهستان دورونا (به لاتین: Dorona Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ داگانا واقع شده است. دهستان دورونا ۲٬۳۵۵ نفر جمعیت دارد.
دهستان دراگتنگ (به لاتین: Dragteng Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ ترونگسا واقع شده است.
دهستان درامتس (به لاتین: Drametse Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ مونگار واقع شده است.
دهستان درپونگ (به لاتین: Drepung Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ مونگار واقع شده است.
دهستان دونچوخا (به لاتین: Duenchukha Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است.
دهستان دونگلگانگ (به لاتین: Dunglegang Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تسیرنگ واقع شده است.
دهستان دونگماد (به لاتین: Dungmaed Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ پماگاتشل واقع شده است.
دهستان دونگتو (به لاتین: Dungtoe Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است.
دهستان دونگنا (به لاتین: Dungna Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ چوخا واقع شده است. دهستان دونگنا ۱۶۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان دزومی (به لاتین: Dzomi Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ پوناخا واقع شده است.
دهستان گایریگاون (به لاتین: Gairigaun Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تسیرنگ واقع شده است.
دهستان گاکیلینگ (به لاتین: Gakiling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است.
دهستان گاکیلینگ (به لاتین: Gakiling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ ها واقع شده است.
دهستان گانگتنگ (به لاتین: Gangteng Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ وانگدودودرنگ واقع شده است.
دهستان گانگزور (به لاتین: Gangzur Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ لهونتسه واقع شده است.
دهستان گاستشو گوم (به لاتین: Gasetsho Gom Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ وانگدودودرنگ واقع شده است.
دهستان گاستشو اوم (به لاتین: Gasetsho Om Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ وانگدودودرنگ واقع شده است.
دهستان گلپهو (به لاتین: Gelephu Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سرپانگ واقع شده است.
دهستان گنی (به لاتین: Genye Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تیمفو واقع شده است.
دهستان گسارلینگ (به لاتین: Gesarling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ داگانا واقع شده است.
دهستان گتنا (به لاتین: Getena Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ چوخا واقع شده است. دهستان گتنا ۲۱۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دهستان گهوماونی (به لاتین: Ghumauney Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سامتس واقع شده است.
دهستان گومدار (به لاتین: Gomdar Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ سادروپ جونگخار واقع شده است.
دهستان گونگدو (به لاتین: Gongdue Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ مونگار واقع شده است.
دهستان گوسارلینگ (به لاتین: Gosarling Gewog) یک دهستان در کشور بوتان است که در ناحیهٔ تسیرنگ واقع شده است.