Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نمونه گیری غیراحتمالی شکلی از نمونه گیری است که از تکنیک های نمونه گیری تصادفی استفاده نمی کند، جایی که احتمال دریافت هر نمونه خاصی ممکن است محاسبه شود. نمونه گیری استفاده از زیرمجموعه ای از جامعه برای نشان دادن کل جمعیت یا اطلاع رسانی دربارهٔ فرآیندهای (اجتماعی) است که فراتر از موارد خاص، افراد یا سایت های مورد مطالعه معنادار هستند. نمونه گیری احتمالی یا نمونه گیری تصادفی یک روش نمونه گیری است که در آن احتمال به دست آوردن هر نمونه خاصی محاسبه می شود. در مواردی که اعتبار خارجی برای اهداف یا هدف مطالعه اهمیت حیاتی ندارد، ممکن است پژوهشگران ترجیح دهند از نمونه گیری غیراحتمالی استفاده کنند. نمونه گیری غیراحتمالی این معیار را برآورده نمی کند. "هدف از روش های نمونه گیری غیراحتمالی برای استنتاج از نمونه به جامعه عمومی در شرایط آماری نیست". در عوض، برای مثال، نظریه زمینه ای را می توان از طریق نمونه گیری غیراحتمالی تکراری تا رسیدن به اشباع نظری تولید کرد (اشتراوس و کوربین، ۱۹۹۰). نمونه گیری غیراحتمالی اغلب در تحقیقات کمی آماری مناسب نیست.
وزن دهی وارون احتمالی یک تکنیک آماری برای محاسبه آمار استانداردشده برای شبه جمعیت متفاوت از جمعیتی است که داده ها در آن جمع آوری شده اند. طرح های مطالعه با جمعیت نمونه گیری متفاوت و جمعیت استنتاج هدف (جمعیت هدف) در کاربرد رایج هستند. ممکن است عوامل بازدارنده ای وجود داشته باشد که پژوهشگران را از نمونه گیری مستقیم از جمعیت هدف بازمی دارد، مانند هزینه، زمان، یا نگرانی های اخلاقی. یک راه حل برای این مشکل استفاده از یک راهبرد طراحی جایگزین است، به عنوان مثال نمونه برداری طبقه بندی شده. وزن دهی، زمانی که به درستی اعمال شود، به طور بالقوه می تواند کارایی را بهبود بخشد و سوگیری برآوردگرهای بدون وزن را کاهش دهد.
نمونه قضاوتی یا نمونه کارشناسی (Expert sample) نوعی نمونه غیرتصادفی است که بر اساس نظر کارشناس انتخاب می شود. نتایج به دست آمده از یک نمونه قضاوتی، به دلیل یکسان نبودن چارچوب و جامعه، در معرض درجه هایی از سوگیری هستند. این چارچوب فهرستی از تمام واحدها، آیتم ها، افراد و غیره است که جامعه مورد مطالعه را تعریف می کند. نمونه گیری قضاوتی نجیب به ارائه اطلاعات دقیق دربارهٔ مشکلات در به دست آوردن تمایز است. یک نمونه تصادفی سوگیرانهٔ کمتر، اما به طور بالقوه اطلاعات خام کمتری را ارائه می دهد. افت این سیستم قابل توجه است زیرا هر نمونه غیرتصادفی سوگیری را زیر سؤال می برد، که انواع تحلیل های آماری را که ممکن است به طور منطقی انجام دهید محدود می کند، و محدودیت های چشمگیری برای توانایی متخصصان برای انتخاب نمونه خوب وجود دارد.
گزین طوطی ها یا طوطی های اکلکتوس (Eclectus) یک سرده از طوطی ها در راستهٔ طوطی سانان (Psittaciformes) است که از چهار گونه شناخته شده موجود با نام طوطی اکلکتوس و یک گونهٔ "Eclectus infectus" منقرض شده، به نام طوطی اکلکتوس اقیانوسیه تشکیل شده است. طوطی های اکلکتوس موجود، طوطی هایی با جثه متوسط بومی مناطق اقیانوسیه، به ویژه گینه نو و استرالیا هستند. نرها عمدتاً سبز روشن هستند، ماده ها عمدتاً قرمز روشن هستند. زمانی تصور می شد که اکلکتوس های نر و ماده گونه های متفاوتی باشند. وضعیت حفاظت از گونه های به جامانده در ردهٔ کمترین نگرانی است. طوطی اکلکتوس در اسارت خوب عمل می کند و حیوان خانگی بسیار محبوبی در سراسر جهان است. در حال حاضر پنج گونه در این سرده شناخته شده است.
آیات خضوره (۱۹۹۶–۲۰۲۳) یک روزنامه نگار فلسطینی بود. او دارای مدرک لیسانس در رشته رسانه های دیجیتال از دانشگاه آزاد قدس بود. وی در یک مؤسسهٔ رسانه ای به عنوان سردبیر و مسئول روابط عمومی فعال بود و علاوه بر روزنامه نگاری و تهیهٔ گزارش، در زمینهٔ ایجاد وبلاگ های تبلیغاتی برای شرکت های خصوصی هم فعالیت می کرد. او گزارشی از مشکل دپوی زباله و نحوه حل آن تهیه کرده بود. او به همراه مادربزرگ و سه برادرش در شامگاه ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳ در جریان حمله هوایی که توسط نیروی هوایی اسرائیل به خانه وی در بیت لاهیا در شمال شهر غزه انجام شد، کشته شد.
مجمع شهرداران کلان شهرهای ایران از نهادهای مربوط به شهرداری ها در نظام جمهوری اسلامی ایران است که با حضور شهرداران کلانشهرهای ایران تشکیل می شود. مسئولیت های این مجمع تا پیش از انقلاب در اختیار اتحادیه شهرداری های ایران بود و در حال حاضر در غیاب اتحادیه شهرداران ایران به تشکیل جلسه می پردازد. مجمع شهرداران کلان شهرهای ایران در ۱۴ مهر ۱۳۷۸ در مشهد تأسیس شد اما در سال ۱۳۸۵ با درخواست شهردار وقت تهران و تصویب شهرداران عضو به تهران منتقل شد. ریاست مجمع را براساس آخرین رأی گیری انجام شده در ۳۰ آذر ۱۴۰۰ علیرضا زاکانی شهردار کلانشهر تهران بر عهده دارد. زاکانی هم احسان متولیان را به عنوان دبیر کل مجمع منصوب کرده است. وظایف. مجمع شهرداران کلان شهرهای ایران بر اساس موضوع ماده ۳۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده تشکیل می شود. هدف از تشکیل آن انتقال تجارب و حفظ حقوق و منافع مشترک و عمومی شهرداری ها و تقویت مدیریت شهری اعلام شده است. نشست های مجمع به صورت فصلی با حضور همه اعضا برگزار می شود. همچنین متناظر با معاونت ها، ادارات کل و سازمان های شهرداری ها، کمیسیون های ده گانه مجمع نیز نشست های تخصصی خود را به صورت فصلی برگزار می
کنند. اعضا. در زمان تأسیس این مجمع در سال ۱۳۷۸ شهرداران شهرهای دارای بیش از ۱ میلیون نفر جمعیت امکان عضویت در آن را داشتند. با این وجود هیئت وزیران در جلسه ۳۰ آبان ۱۳۸۸ تعریف کلانشهر را به شورای عالی شهرسازی و معماری ایران تفویض کرد و آن شورا نیز تعریف کلانشهر را طبق مصوبه شماره ۳۰۳۰۶-۳۳۰-۳۰۰ خود به شهرهای دارای جمعیت بیش از ۵۰۰ هزار نفر تغییر داد. به همین دلیل از سال ۱۳۸۸ شهرداران مراکز استانی که دارای این جمعیت بودند نیز به عضویت مجمع درآمدند و در حال حاضر مجمع شهرداران کلان شهرهای ایران دارای ۲۰ عضو است. بر اساس مصوبه هیأت وزیران مؤرخه ۱۷ آبان ۱۳۹۶ سمت شهرداری کلان شهرهای بالای ۱ میلیون نفر «مدیریت سیاسی» محسوب شده و با مقامات موضوع بند (ه) ماده ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری همتراز شده است. این بدین معنی ست که شهرداری کلان شهرهای بالای ۱ میلیون نفر جمعیت همتراز با «معاون وزیر» هستند.
کاروان المپیکی اسواتینی، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، دوازدهمین حضور کاروان اسواتینی در المپیک بود. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۷۲، تنها در المپیک ۱۹۷۶ مونترال در پی تحریم کانگولیز و المپیک ۱۹۸۰ مسکو در پی تحریم شوروی به رهبری ایالات متحده شرکت نکرده است. این کاروان تا المپیک ۲۰۱۶، با نام "سوازیلند" در مسابقات شرکت می کرد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
کاروان المپیکی کامرون، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، شانزدهمین حضور کاروان کامرون در المپیک بود. نخستین حضور این کاروان به المپیک ۱۹۶۴ برمی گردد. این کاروان در این دوره موفق به کسب مدال نشد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
جانسئوگاک () آرشیوی از تاریخ کره است که توسط آکادمی مطالعات کره ای در نزدیکی سئول، کره جنوبی اداره می شود. این مجموعه بر آثار مرتبط با تاریخ و فرهنگ سنتی کره تمرکز دارد و ریشه در کتابخانه سلطنتی دارد که در کاخ چانگ دیوک گونگ نگهداری می شد. از جمله آثار منحصربه فرد این مجموعه می توان به کلکسیون بزرگ ایگ وه، یا «پروتکل های سلطنتی» که موضوعات متنوعی مانند مراسم ازدواج سلطنتی و تکنیک های ساخت وساز را پوشش می دهند، شجره نامه های سلطنتی دودمان چوسان، مواد نقشه نگاری و رمان های سنتی کره ای نوشته شده به خط هانگول اشاره کرد.
کاروان المپیکی گوآم، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۸۸، تاکنون موفق به کسب مدال نشده است. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این رشته اشاره دارد.
کاهوی وحشی طنجه ای یا کاهوی وحشی تینگیتانا گونه ای از گیاهان خانواده کاسنیان است که به طور عمده پراکندگی آن در مدیترانه و آسیای غربی است. این گیاه با نام رایج کاهوی وحشی دروغین نیز شناخته می شود. توصیف. برگ ها دارای آرایشی متناوب بوده و حاشیه ای دندانه دار دارند. هیچ گوشوارک بر روی دمبرگ وجود ندارد. این گیاه یک گیاه یک ساله است و دوره گل دهی آن از ماه مارس تا مه است. مانند اکثر نهان دانگان، گل های آن دوجنسی هستند. گلبرگ ها به رنگ زرد هستند. زیستگاه اصلی. "کاهوی وحشی طنجه ای" به عنوان یک گلوکوفیتا به رشد در خاک های شور عادت دارد. بیابان های خشک و درختچه ای از زیستگاه های رایج آن هستند. این گیاه همچنین در فرورفتگی شنی در خاورمیانه به خوبی رشد می کند. در فرانسه، این گونه به عنوان یک گیاه طبیعی شده شناخته شده است. یکی دیگر از کشورهایی که این گیاه در آن رشد می کند، استرالیا است، جایی که به عنوان یک علف هرز شناخته می شود. زیستگاه های اصلی آن در استرالیا شامل مناطق شهری، تپه های شنی ساحلی و دشت های آبرفتی است. این گیاه در بحرین، کویت، قطر، امارات متحده عربی و شرق عربستان سعودی مشاهده شده است. نام های رایج آن در مناط
ق عربی شامل "هوذان"، "موریر" و "مورار" است. موارد استفاده های سنتی از این گیاه در طب سنتی در خاورمیانه ثبت شده است، به طوری که برگ های آن برای درمان بیماری هایی مانند یبوست، قولنج و التهاب چشم استفاده می شود.
جنگ آلبانی و ونیز جنگی ۱۰ ماهه بود که بین نیروهای ونیزی و عثمانی علیه آلبانیایی ها درگرفت. این جنگ به دنبال اختلاف میان جمهوری ونیز و خاندان دوکاجینی بر سر تصاحب قلعهٔ داگنوم رخ نمود. اسکندربیگ که در آن زمان متحد خاندان دوکاجینی بود، علیه چندین شهر تحت کنترل ونیزی ها در امتداد خط ساحلی آلبانی لشکر کشید تا ونیزی ها را برای بازگرداندن داگنوم تحت فشار قرار دهد. در پاسخ، جمهوری ونیز هم یک نیروی محلی برای شکستن محاصرهٔ قلعهٔ داگنوم فرستاد و از امپراتوری عثمانی خواست که یک نیروی اعزامی به آلبانی بفرستد. در آن زمان، عثمانی ها پیشتر قلعهٔ سوتیگراد را محاصره کرده بودند که باعث تضعیف کوشش های اسکندربیگ شد. با این حال، اتحادیه لژه هم قوای ونیزی و هم عثمانی را شکست داد. اتحادیه در ۲۳ ژوئیه ۱۴۴۸ بر نیروهای ونیزی در دروازه های اشکودر و سه هفته بعد در ۱۴ اوت ۱۴۴۸، بر عثمانی ها در نبرد اورانیک پیروز شد. پس از آن، ونیز با سربازان کمی برای دفاع از آلبانی ونیزی مستقر ماند و اتحادیه در عین ادامه جنگ با امپراتوری عثمانی، با جمهوری ونیز قرارداد صلح امضا کرد. پس از این جنگ، ونیز به طور جدی اسکندربیگ یا اتحادیه لژه را به چالش نکشید
و به اسکندربیگ اجازه داد تا بر مبارزات خود علیه امپراتوری عثمانی تمرکز کند. پیشینه. در سال ۱۴۴۴، اسکندربیگ سردار بزرگ آلبانیایی، موفق شده بود مهم ترین شاهزادگان آلبانی را تحت رهبری خود در اتحادیه لژه که کنفدراسیونی از همه شاهزادگان آلبانیایی بود، متحد کند. هنگامی که نیکولاس دوکاجینی، یکی از اعضای خاندان دوکاجینی (یک خاندان قدرتمند در شمال آلبانی) به کمین نشست و لکه زاهاریا آلتیسفری، شاهزادهٔ داگنوم و یکی از اعضای اتحادیه را کشت، تنش در درون اتحادیه ایجاد شد. نیکولاس به آن دلیل این قتل را برنامه ریزی کرده بود که زاهاریا فرزندی نداشت و او با این کار راحت تر موفق به تسخیر داگنوم می شد. مشخص نیست که زاهاریا دقیقاً در چه سالی کشته شده است؛ یک سند ونیزی به تاریخ ۴ ژانویهٔ ۱۴۴۵، از زاهاریا به عنوان ارباب وقت داگنوم یاد می کند که به بوکسیا، مادر زاهاریا داده شده بود و استفانو ماگنو وقایع نگار ونیزی، نوشته است که زاهاریا در اواخر سال ۱۴۴۴ به قتل رسیده است. این دو شاهزاده از قبل بر سر ازدواج با ایرنه دوشمانی، تنها دختر لکه دوشمانی شاهزاده زادریما، اختلاف داشتند. در سال ۱۴۴۵، شاهزادگان آلبانیایی به عروسی مامیکا، خواهر ک
وچک تر اسکندربیگ که با موزاکا توپیا ازدواج کرده بود، دعوت شده بودند. ورود ایرنه به مجلس عروسی، به سرعت زمینه ساز آغاز درگیری شد. دوکاجینی از ایرنه خواست که با او ازدواج کند؛ اما زهاریا که مست بود با دیدن این صحنه خشمگین و به دوکاجینی حمله ور شد. برخی از شاهزادگان تلاش کردند تا نزاع را متوقف کنند، اما فقط افراد بیشتری درگیر ماجرا شدند. تا جایی که چند تن پیش از ختم درگیری مجروح شدند یا جان خود را از دست دادند. هیچ یک از دو هماورد آسیب فیزیکی ندیده بودند؛ اما پس از این رخداد، دوکاجینی از نظر شخصیتی تحقیر شد. مرگ زاهاریا بدون داشتن فرزند، حکومت او را بی جانشین گذاشت. در نتیجه، مادرش قلعه را به آلبانی ونیزی سپرد که بخشی از دارایی های جمهوری ونیز بود. اسکندربیگ از نمایندگان ونیزی خواست که داگنوم (به همراه ساتی، گلادری و دوشمانی که توسط ونیز تصرف شده بود) به اتحادیه بازگردانده شوند، زیرا آن قلعه از یک مسیر تجاری مهم محافظت می کرد؛ اما دولت ونیز امتناع ورزید و در نتیجه اسکندربیگ برای جنگ خود علیه جمهوری آماده شد. اتحادیه به زودی نمایندگانی را به همسایگان خود استفان یکم کرنویویچ و جوراج برانکوویچ فرستاد. برانکوویچ، ار
باب استبداد صربستان که همچنین با ونیز بر سر شاهزاده زتا اختلاف داشت، آمادگی خود را برای کمک به اسکندربیگ در برابر تنها جمهوری ونیز و نه امپراتوری عثمانی، ابراز کرد. ونیزی ها سفیری را نزد اسکندربیگ فرستادند و در ازای کنار گذاشتن تمام ادعاها بر داگنوم و برقراری امنیت در راه ها، ۱٬۰۰۰ دوکات به او پیشنهاد کردند؛ اما اسکندربیگ از پذیرش این پیشنهاد امتناع کرد و خصومت ها ادامه یافت. لشکرکشی های اولیه. در دسامبر ۱۴۴۷، اسکندربیگ با گذاشتن یک نیروی حفاظتی متشکل از ۳٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ هزار نفر به فرماندهی ورانا کنتی برای محافظت از مرز در صورت تهاجم عثمانی، خود با نیرویی بالغ بر از ۱۴٬۰۰۰ نفر به سمت داگنوم راهی شد. او ابتدا به محافظان داگنوم فرصت تسلیم شدن داد و پس از رد شدن پیشنهاد، فوراً قلعه را محاصره کرد. او همچنین برای تحت فشار قرار دادن ونیزی ها به سمت دراج که در آن زمان یکی دیگر از املاک آلبانی ونیزی بود، روی آورد و شهر را از منابع محلی و تجارت محروم کرد. این عمل ونیز را وادار کرد تا دو گالی را که در ابتدا عازم کرت بودند به دراج بفرستد تا از آنجا مراقبت کند. ونیز در آن زمان اسکندربیگ را به چشم یک دست نشاندهٔ سرکش عثمان
ی می دید؛ از این رو، در ۴ مارس ۱۴۴۸، به هر کسی که موفق به ترور اسکندربیگ می شد، مستمری مادام العمر ماهانه ۱۰۰ دوکات طلا پیشنهاد کرد. در ماه مه، نیروهای عثمانی سوتیگراد را محاصره و فشار زیادی بر لشکرکشی های اسکندربیگ وارد کردند. در ۲۷ ژوئن ۱۴۴۸، ونیز آندریا ونیر را که در آن زمان پرودیتور قلعه رزفا در اشکودر بود، نزد عثمانیان فرستاد تا آنها را برای حمله به آلبانی متقاعد کند. پس از آن، ونیر را برای ملاقات با اسکندربیگ هم فرستادند تا او را نیز برای پایان مخاصمات راضی کند. او همچنین موظف بود تا خاندان دوکاجینی را از اتحاد خود با اسکندربیگ سرد کند. علیرغم اقداماتی که ونیزی ها انجام دادند، اسکندربیگ بی وقفه به سمت اشکودر حرکت کرد. او همچنین به ونیزی ها پیشنهاد داد که اگر جرئت دارند، نیرویی را برای شکست دادنش بفرستند. محاصرهٔ داگنوم با ۴٬۰۰۰ سربازی که اسکندربیگ آنجا گذاشته بود، ادامه یافت. نبرد رودخانه درین. در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۴۴۸، اسکندربیگ با ۱۰٬۰۰۰ مرد از رود درین عبور کرد و با قوای ۱۵٬۰۰۰ نفری ونیزی تحت فرماندهی دانیله یوریچی که فرماندار قلعهٔ اشکودر بود، روبه رو شد. این نیروهای ونیزی عمدتاً از مزدوران محلی تشکیل شده
بودند و مرکز خط اصلی نیروهای یوریچی را تشکیل می دادند. در مرکز این خط، واحدهایی به رهبری کوجا و آندریاس هوموی، سیمئون ولکاتا، واسیلیه اوگرین، خانواده زاپا (یوان و برادرش)، خانواده پداناری (هفت برادر پداناری و بسیاری دیگر)، خانواده مونتا (سه پسر رایکو مونتا)، خانواده مالونشی (پتار و دو پسرش) و بوشا سورنیا از پرانویا، حضور داشتند. یوریچی با نیروهای دالماسی خود در جناح چپ مستقر شد، درحالی که جناح راست از بومیان ایتالیایی تشکیل شده بود. اسکندربیگ با گارد شخصی اش در جناح راست و مقابل یوریچی قرار گرفت. مرکز ارتش اسکندربیگ به فرماندهی تانوش توپیا بود و جناح راست ارتش اسکندربیگ تحت رهبری مویسی گولمی قرار داشت. اسکندربیگ برای سربازان تحت فرمان خود روشن ساخت که در نبرد چه باید بکنند و نبرد را با دستور به کمانداران و به آتش کشیدن خط اصلی نیروهای ارتش ونیز آغاز کرد. مرکز و جناح راست ارتش اسکندربیگ با مرکز و جناح چپ نیروهای ونیزی درگیر شدند و به زودی، جناح راست ارتش اسکندربیگ پیشروی کرد و موفق شد جناح چپ ارتش ونیز را عقب براند. این پیشرفت با حمله ای به شکاف های خطوط ونیزی همراه بود که باعث بی نظمی در صفوف آنها شد. نبرد سا
عت ها ادامه یافت تا اینکه گروه های بزرگی از نیروهای ونیزی شروع به فرار کردند. اسکندربیگ با دیدن فرار دشمنان، دستور حمله ای تمام عیار را صادر کرد و کل ارتش جمهوری ونیز را شکست داد. سربازان ونیزی تا دروازه های اشکودر تعقیب شدند و سپس اسکندربیگ و نیروهایش اسیران ونیزی را مقابل قلعه به نمایش گذاشتند. آلبانیایی ها توانستند ۲٬۵۰۰ نفر تلفات بر نیروهای ونیزی وارد و ۱٬۰۰۰ نفر دیگر را هم اسیر کنند. در مقابل، ارتش اسکندربیگ تنها ۴۰۰ نفر تلفات داد که بیشتر در جناح راست بود. حضور ونیزی ها در آلبانی تضعیف شد و نیروهای پادگان ها در شهرها پراکنده شدند. اسکندربیگ از منطقه عقب نشینی کرد تا با حملهٔ عثمانی مقابله کند. قبل از ترک منطقه، اسکندربیگ قلعهٔ بالچ نزدیک داگنوم را به فرماندهی مارین اسپانی سپرد. پس از خروج اسکندربیگ، آندریا ونیر دستور تصرف قلعه را داد و مارین اسپانی ناچار به ترک آن شد. ونیر سپس قلعه را به خاکستر تبدیل کرد. در پاسخ، آمسس کاستریوتا که یکی از همکاران اسپانی بود، با تعداد کمی نیرو به یک قلعهٔ ونیزی نزدیک حمله کرد؛ اما ناکام ماند. پسایند. در شرایطی که قلعه های دراج، اشکودر و داگنوم در آستانهٔ تسلیم شدن و ونیز
ی ها شاهد پیروزی ارتش آلبانی در نبرد اورانیک بودند، ونیزی ها آندریا ونیر را برای آغاز مذاکرات صلح با آلبانیایی ها فرستادند. کنفرانس صلح در السیو برگزار و صلح نامه در ۴ اکتبر ۱۴۴۸ توسط اسکندربیگ و جرج آریانیتی که نمایندهٔ سایر شاهزادگان آلبانی بودند، امضا شد. امضاکنندگان توافق کردند که جمهوری ونیز داگنوم را حفظ کند و در مقابل، ونیزی ها موافقت کردند که اسکندربیگ سالانه ۱٬۴۰۰ دوکات مستمری بگیرد و معافیت مالیاتی سالانه برای خروج ۲۰۰ اسب بار نمک از دراج دریافت کند. همچنین قراردادی برای ایجاد امتیازات تجاری بین آریانیتی (متحد اسکندربیگ) و ونیز منعقد شد. علاوه بر این، در صورت اخراج شدن اسکندربیگ از آلبانی، ونیز موظف بود به او پناه دهد و در ازای دو فالکونت از آلبانی، دو طاقه اسکارلت (پارچه اشرافی) به اسکندربیگ داده شد. با این حال، همچنان تهدیدات بین دو طرف رد و بدل می شد و درگیری های غیررسمی ادامه یافت. ونیز که نسبت به اسکندربیگ محتاط بود، دیگر به طور آشکار او را به چالش نمی کشید. در سال ۱۴۶۳ و زمانی که ونیز با عثمانی ها در جنگ بود، معاهدهٔ دیگری امضا شد. با این حال، تا پیش از جنگ بین عثمانی ها و ونیزی ها در همان سال
، صلحی میان عثمانی ها و اسکندربیگ برقرار نشد. عثمانیان پس از شکست در نبرد اورانیک به مقدونیه عقب نشینی کردند و برای حملهٔ دیگری به آلبانی آماده شدند. آنها در طول جنگ آلبانی و ونیز، سوتیگراد را پس از چندین ماه محاصره فتح کردند و از آنجا می توانستند بدون ممانعت وارد آلبانی شوند.
یونیون پاسفیک ۸۴۴ یک لوکوموتیو بخار کلاس "FEF-3" 4-8-4 "شمالی" است که متعلق به راه آهن یونیون پاسیفیک است. شماره ۸۴۴ که در دسامبر ۱۹۴۴ توسط شرکت امریکن لوکوموتیو در اسکنکتدی، نیویورک ساخته شد، یکی از چهار لوکوموتیو باقی مانده از سری FEF و تنها لوکوموتیو در حال کار است. لوکوموتیو تا سال ۱۹۵۹ در خدمات درآمدی کار می کرد. در حالی که در انتظار اسقاط بود، همراه با بقیه ناوگان لوکوموتیو بخار UP ذخیره شد. در سال ۱۹۶۰ مدیران راه آهن به مزایای داشتن برنامه بخار پی بردند و شماره ۸۴۴ را برای فعالیت های خاص حفظ کردند. امروزه این لوکوموتیو یکی از قدیمی ترین لوکوموتیوهای سرویس UP و تنها لوکوموتیو بخار است که هرگز توسط راه آهن کلاس I آمریکای شمالی بازنشسته نشده است.
میشل لوئیز هلن فیشباخ ( ; ; متولد ۳ نوامبر ۱۹۶۵) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که نماینده ایالات متحده از ناحیه هفتم کنگره مینه سوتا است. این ناحیه که بسیار روستایی است، از نظر مساحت بزرگ ترین ناحیه مینه سوتا است و بیشتر بخش غربی ایالت را شامل می شود. فیشباخ که یک جمهوری خواه بود از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ به عنوان چهل و نهمین فرماندار مینه سوتا خدمت کرد. او به عنوان کارآموز رودی بوشویتس درگیر سیاست شد.
مارتین هایدگر در "هستی و زمان" بین اونتیکال و هستی شناسی، یا میان "وجود" و "هستی" تمایز قائل می شود. او این تمایز را «تفاوت هستی شناختی» نامید. از همین تمایز است که او مفهوم هستی شناسی بنیادی () را توسعه می دهد. تاریخ هستی شناسی در فلسفه غرب، به تعبیر هایدگر، اونتیکال است، درحالی که هستی شناسی باید هستی شناسی بنیادی را تعیین کند. او می گوید «تحقیق هستی شناختی» برای درک مبانی علوم لازم است. هستی شناسی، پدیدارشناسی و تفاوت هستی شناختی. تیلور کارمن (۲۰۰۳) می نویسد، هستی شناسی سنتی می پرسد «چرا چیزی وجود دارد؟» درحالی که هستی شناسی بنیادی هایدگر می پرسد: «به چه معناست که چیزی وجود داشته باشد؟». کارمن توضیح می دهد: هستی شناسی بنیادی هایدگر با هستی شناسی سنتی مرتبط است، زیرا به این موضوع مربوط می شود که «هر فهمی از موجودیت ها لزوماً چه چیزی را پیش فرض می گیرد، یعنی درک ما از آن چیزی که موجودیت ها به موجب آن موجودیت ها هستند». این «تفاوت هستی شناختی» در فلسفه هایدگر نقش اساسی دارد. هایدگر در سال ۱۹۳۷ در "افاداتی به فلسفه" آن را «"جوهر" دازاین» توصیف کرد، جایی که «دازاین» به موجودی (مانند انسان) اشاره می کند که معنای
هستی خود برای او مسئله است. او سنت فلسفی غرب را به تمرکز نادرست بر روی «اونتیک» متهم می کند و بنابراین این تمایز را کنار می گذارد. این کار منجر به اشتباه درک "وجود" به عنوان یک نوع موجود نهایی شده است. هستی شناسی بنیادی نتیجه تصمیم هایدگر برای تفسیر مجدد پدیدارشناسی است که قبل تر توسط معلم او ادموند هوسرل توسعه یافته بود. به گفته هایدگر پروژه پدیدارشناختی مستلزم اصطلاحات جدید و بازتعریف مفاهیم سنتی بود. برای مثال این نظریه که یک پدیده جوهر یک چیز است را نمی توان صرفاً با مفاهیم و اصطلاحات سنتی بیان کرد. در واقع، هایدگر پیوسته از به کار بردن این مفاهیم در معانی هوسرلی آن خودداری می کرد. علاوه بر این، هایدگر در ادامه هستی شناسی بنیادی خود را از هستی شناسی های قبلی جدا می کند. هایدگر می نویسد که روشن ساختن معنای هستی برای اساس همه رشته های علم لازم است. برای هایدگر، اشکال هستی شناختی پژوهشی که توسط دانشمندان انجام می شود، پیش فرض بنیادی-هستی شناختی دارد. در تعریف هوسرل، «پدیده» جامع و برای سرمایه گذاری های فلسفی او کافی به نظر می رسید. اما هایدگر فضایی برای توسعه جدید دید. هایدگر با تغییر اولویت از آگاهی (روان
شناسی) به هستی (هستی شناسی) مسیر جدیدی را برای تحقیق پدیدارشناختی گشود.
جودی یک فیلم درام آمریکایی در سبک کمدی سیاه آماده اکران به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی مشترک الخاندرو گونسالس اینیاریتو است. در این فیلم تام کروز در نقش اصلی به همراه بازیگران گروهی از جمله زاندرا هوله، جان گودمن، مایکل استولبارگ، جسی پلمونس، سوفی وایلد و ریز احمد بازی می کنند. خلاصه داستان. این فیلم دربارهٔ قدرتمندترین مرد جهان است که سعی می کند قبل از اینکه فاجعه ای که به راه انداخته همه چیز را نابود کند، ثابت کند که ناجی بشریت است. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۷ نوامبر ۲۰۲۴ در بریتانیا با امانوئل لوبزکی به عنوان فیلمبردار آغاز شد.
والدمار آدامچیک بازیکن سابق فوتبال اهل لهستان است که در پست مهاجم بازی می کرد.
کاروان المپیکی موریتانی، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، دوازدهمین تجربه کاروان موریتانی در المپیک بود. شرکت کنندگان. فهرست دو ورزشکار موریتانی به شرح زیر است.
انکشاف جهان (، به معنای واقعی کلمه «توسعه، درک») به این اشاره دارد که چگونه چیزها به دلیل این که بخشی از یک جهان هستی شناختی هستند؛ یعنی یک پس زمینه معنایی از پیش تفسیرشده و ساختار کل نگر دارند، قابل فهم و معنادار می شوند. گفته می شود که این درک ابتدا از طریق برخوردهای عملی روزمره با دیگران، با چیزهای موجود در جهان و از طریق زبان برای انسان آشکار می شود. این پدیده توسط فیلسوف آلمانی مارتین هایدگر در کتاب "هستی و زمان" توصیف شده است. فیلسوفانی مانند جان دیویی، یورگن هابرماس، نیکولاس کمپریدیس و چارلز تیلور درباره آن بحث کرده اند. برخی از فیلسوفان، مانند ایان هکینگ و نیکولاس کمپریدیس، نیز توضیح داده اند که چگونه این درک هستی شناختی می تواند به طرق مختلف (از جمله از طریق اشکال بدیع استدلال فلسفی) بازگشایی شود. استدلال های انکشاف جهان. استدلال های انکشاف جهان خانواده ای از استدلال های فلسفی هستند که نیکلاس کمپریدیس در کتاب "نقد و افشای" خود شرح داده است. به گفته کمپریدیس، این استدلال ها اشکال متمایزی دارند که گاهی به آن "سبک های استدلال" نیز گفته می شود، که به جای روش هایی که قیاسی، استقرایی هستند، با رویکردی فشای
ی شروع می شوند. به عقیده کامپریدیس و تیلور، این اشکال استدلال تلاش می کنند تا ویژگی های یک درک هستی شناختی یا فرهنگی-زبانی (یا «جهان» به معنای خاص هستی شناختی) را آشکار کنند تا پس زمینه معنا و «فضای منطقی» را روشن یا تغییر دهند؛ که یک استدلال به طور ضمنی به آن بستگی دارد. گفته می شود که نمونه اصلی این نوع استدلال، نقد درون ماندگار است، اگرچه این تنها نوع آن نیست.
رویاهای بهاری و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۷ و به کارگردانی ناصر حسین است. در این فیلم بازیگرانی همچون آشا پارک، راجش خانا، نانا پالشیکار و پایدی جیراج ایفای نقش کرده اند.
یی وانگ جیک () یا اداره خاندان یی (Office of the Yi Dynasty) سازمانی بود که امور خاندان سلطنتی یی کره را در زمان استعمار ژاپن بر کره مدیریت می کرد. این سازمان در فوریه ۱۹۱۱ به عنوان بخشی از دفتر خاندان امپراتوری دولت مرکزی ژاپنی تأسیس شد اما تحت نظارت روزانه فرماندار کل کره بود.
باهو بیگم فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۷ و به کارگردانی ام. صدیق است. در این فیلم بازیگرانی همچون مینا کوماری، آشوک کومار، لالیتا پاوار، لیلا میشارا و هلن ایفای نقش کرده اند.
کاروان المپیکی جزایر کیمن، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، دوازدهمین حضور کاروان جزایر کیمن در المپیک بود. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۷۶، تنها در المپیک ۱۹۸۰ مسکو در پی حمایت از ایالات متحده در تحریم شوروی شرکت نکرد. این کاروان تاکنون موفق به کسب مدالی در المپیک نشده است.
شین یون بوک (؛ ۱۷۵۸–۱۸۱۳) که بیشتر با نام هنری هه وون () شناخته می شود، یک نقاش کره ای در دوران پادشاهی چوسان بود.
کوه های سلمی () رشته کوهی در استان حائل، عربستان سعودی است. این رشته کوه، مانند کوه های اجا، بخشی از رشته کوه شمر محسوب می شود.
وقت زیادی گذشت و روزهای زیادی گذشت فیلمی هندی محصول سال ۱۹۵۴ و به کارگردانی اس.اس. واسان است. در این فیلم بازیگرانی همچون مدهوبالا، راتان کومار، آقا، ساویتری و لالیتا پاوار ایفای نقش کرده اند.