Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارلین دوماس (متولد ۳ اوت ۱۹۵۳)، هنرمند و نقاش برجسته ای از آفریقای جنوبی است که هم اکنون در هلند زندگی و فعالیت می کند. زندگی و فعالیت ها. مارلین دوماس در سال ۱۹۵۳ در کیپ تاون، آفریقای جنوبی به دنیا آمد و در منطقه کویلز ریور در کیپ غربی بزرگ شد، جایی که پدرش تاکستان انگور داشت. او در دوران کودکی شاهد نظام آپارتاید بود. دوماس از سال ۱۹۷۳ نقاشی را آغاز کرد و دغدغه های سیاسی و تأملاتش دربارهٔ هویت خود به عنوان یک زن سفیدپوست از تبار آفریکانس در آفریقای جنوبی را در آثارش به نمایش گذاشت. او از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ در دانشگاه کیپ تاون هنر خواند و سپس در آتلیه ۶۳ در هارلم (که اکنون در آمستردام قرار دارد) ادامه تحصیل داد. او همچنین در سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ روان شناسی را در دانشگاه آمستردام مطالعه کرد. دوماس هم اکنون در هلند زندگی و کار می کند و یکی از پرکارترین هنرمندان این کشور به شمار می رود. دوماس در چندین فیلم به عنوان بازیگر حضور داشته است، از جمله «"خانم سوءتفاهم"» (۱۹۹۷)، «"آلیس نیل"» (۲۰۰۷)، «"کنتریج و دوماس در گفتگو"» (۲۰۰۹)، «"آینده همین اکنون است!"» (۲۰۱۱) و «"درهم ریخته"» (۲۰۱۷). چندین کتاب نیز شامل تصاویر و ن
قاشی های او هستند، از جمله «"مارلین دوماس: اسطوره ها و فناپذیران"»، «"ونوس و آدونیس"»، «"دیوید زویرنر: ۲۵ سال"»، «"مارلین دوماس: در برابر دیوار"»، «"مارلین دوماس: شیرینی های بی ارزش"»، «"مارلین دوماس: تصویر به مثابه بار"»، «"مارلین دوماس: اندازه گیری گور خود"» و «"آزمایش هایی با حقیقت: گاندی و تصاویر خشونت"». دوماس اغلب از عکس های پولاروید دوستان و معشوقه هایش به عنوان مرجع نقاشی هایش استفاده می کند و در عین حال به مجلات و طرح های پورنوگرافیک نیز ارجاع می دهد. او همچنین پرتره هایی از کودکان و صحنه های اروتیک خلق می کند تا تأثیری بر دنیای هنر معاصر بگذارد. او معتقد است بسیاری از کارهای جنسی اش بسیار شخصی هستند. او در بسیاری از نقاشی هایش، دوستان، مدل ها و چهره های سیاسی برجسته را به تصویر می کشد. نقاشی های دوماس به عنوان پرتره شناخته می شوند، اما او افراد را به صورت مستقیم نشان نمی دهد، بلکه حالتی عاطفی را که ممکن است شخص در آن قرار داشته باشد، به تصویر می کشد. هنر او بر موضوعات و مضامین جدی تری مانند سکسوالیته و نژاد، گناه و بی گناهی، خشونت و احساسات تمرکز دارد. سبک دوماس به سنت رمانتیسیسم کلاسیک نزدیک تر است
. او از ضربات قلم موی آزاد استفاده می کند تا اعوجاج ایجاد کند، اما در عین حال جزئیات زیادی را به آثارش می افزاید. دوماس به استفاده از تکنیکی علاقه دارد که در آن لایه های نازک رنگ با لایه های ضخیم ترکیب می شوند. تکنیک های نقاشی مورد علاقه او رنگ روغن روی بوم و جوهر روی کاغذ هستند. موضوعات آثارش از نوزادان تازه متولدشده، مدل ها، رقصنده های استریپتیز تا چهره های متعدد از فرهنگ عامه را در بر می گیرد. فروش نقاشی «"ژول-دی فرو"» (۱۹۸۵)، او را به عنوان یکی از سه هنرمند زن زنده ای که آثارشان بیش از یک میلیون دلار فروخته شده، معرفی کرد. فروش نقاشی «"پسران مدرسه ای"» (۱۹۸۶–۱۹۸۷) در آرت بازل میامی بیچ ۲۰۲۳ به مبلغ ۹ میلیون دلار رسید و رکورد قبلی او را که برای نقاشی «"بازدیدکننده"» (۱۹۹۵) در سال ۲۰۰۸ به مبلغ ۶٫۳ میلیون دلار فروخته شده بود، شکست. دوماس در آکادمی هنرهای تجسمی (ABV) در تیلبورگ، آکادمی هنر و صنعت (AKI) در انسخده، آکادمی ملی هنرهای تجسمی در آمستردام و آتلیه های دیگری در آمستردام به عنوان مربی و مشاور تدریس کرده است. آثار دوماس در مجموعه های موزه هنر مدرن و موزه دوردرختس نگهداری می شوند.آثار او همچنین در نمایشگ
اه «زنان نقاش زنان» در سال ۲۰۲۲ در موزه هنر مدرن فورت ورث به نمایش درآمد. تحصیلات دانشگاهی. دوماس مدرک افتخاری از دانشگاه آنتورپ دریافت کرده است. او همچنین دارای مدارکی از دانشگاه کیپ تاون، آتلیه های ۶۳ در هارلم، و مؤسسه روان شناسی دانشگاه آمستردام است.
جلیله رضا (۳۱ دسامبر ۱۹۱۵ – ۲۲ مارس ۲۰۰۱) شاعر مصری بود. در اسکندریه زاده شد و در آنجا درس خواند. با شاعران ابراهیم ناجی و محمد الاسمر آشنا شد که به او کمک کردند تا آثارش را در روزنامهٔ «الزمان» منتشر کند. جلیله رضا یکی از مهم ترین شاعران زن مصری و از اعضای گروه آپولو جدید در مصر شمرده می شد. وی به عضویت کمیتهٔ شعر شورای تخصصی ملی، اتحادیه نویسندگان و انجمن ادبیات نوین انتخاب شد. زندگی و پیشه. جلیله بنت محمد فؤاد رضا در اسکندریه در ۳۱ دسامبر ۱۹۱۵ از پدری مصری و مادری تُرک به دنیا آمد. او کوچک ترین خواهرانش بود و پدرش در دادگاه های مدنی کار می کرد، به همین دلیل بین شهرها و روستاهای مصر علیا نقل مکان می کرد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان الفشن آغاز کرد. هنگامی که خانواده به اسکندریه بازگشتند، او به مدرسه ابتدایی العروة الوثقی پیوست. سپس به قاهره نقل مکان کرد و به بخش شبانه روزی مدرسهٔ فرانسوی الراعی الصالح در شبرا پیوست. از این رو فرصتی یافت که علاوه بر زبان عربی به زبان فرانسه نیز تسلط یابد، در خواندن ادبیات و شعر فرانسوی غوطه ور شد. دیپلم دبیرستان خود را به زبان فرانسه گرفت. او زندگی شعری خود را با سرودهای عام
یانه، آهنگ ها و ترانه های محلی آغاز کرد. سپس به شعر عربی روی آورد. هر مجموعه ای از شعر، کتاب یا مجله را خواند. او خود را وقف خواندن کرد تا اینکه به زبان عربی، دستور زبان، صرف شناسی و ساخت و ساز آن تسلط یافت؛ علاوه بر فرهنگ فرانسوی خود که او را قادر ساخت تا با ادبیات فرانسه و شاعران غربی آشنا شود.به شعر کلاسیک گرایش پیدا کرد. او عضو کمیتهٔ شعر شورای ملی، اتحادیهٔ نویسندگان و انجمن ادبیات مدرن بود. شاعر ابراهیم ناجی به او علاقه مند شد و پس از خواندن شعرش، او را «ناجی کوچک» نامید. محمد الاسمر، شاعری دیگر، به او کمک کرد تا برخی از اشعارش را در روزنامهٔ «الزمان» منتشر کند. بنا به دیدگاه محمد التونجی، «جلیله رضا شاعری است طبیعی که شعرهایش را با توجه به فطرت و غریزه می رساید و آنچه در دل دارد را با سبکی روشن و سرشار از اشتیاق و امید بیان می کند.» جلیله رضا به طور کلی متعلق به مکتب رمانتیک است که در مصر توسط گروه آپولو نمایندگی می شد و تأثیر شاعران این مکتب بر او آشکار است، به ویژه ابراهیم ناجی. جلیله رضا در سال ۱۹۸۳ برای مجموعه شعرش «العودة إلی المحارة» برندهٔ جایزه تشویقی دولتی شد و نشان درجه یک علم و هنر را در هما
ن سال دریافت کرد. جلیله رضا در ۲۲ مارس ۲۰۰۱ (در برخی منابع ۱۲ مارس) درگذشت. زندگی شخصی. جلیله رضا در جوانی با یک قاضی ازدواج کرد و در برخی از استان های مصر علیا، زندگی تلخی را با او سپری کرد. صاحب یک پسر، جلال و یک دختر به نام ثریا شد. جلال بر اثر ابتلا به حصبه دچار یک بیماری روانی شد که تا زمان مرگش بهبود نیافت و همین موضوع باعث اندوه او شد. جلیله رضا پس از ده سال زندگی مشترک، از شوهرش طلاق گرفت. سپس با مرد دیگری، محمد السوادی، صاحب مجلهٔ «السوادی»، ازدواج کرد، اما او نیز درگذشت. به دلیل مرگ همسرش از لحاظ روحی و روانی رنج زیادی کشید و همهٔ این ها در شعرش بازتاب یافت. این تأثیر در شعر او که با حسی از غم و اندوه پوشانده شده است، گاه به طور ضمنی و گاه صراحتاً مشهود است. در یکی که یکی از مجموعه هایش با عباراتی سرشار از اندوه، شعرش را به پسرش تقدیم می کند، جایی که می گوید: «به کسی که نمی داند من مادرش هستم، اما جانم را تنها برای او وقف می کنم… به تنها پسرم، تنها چیزی که یک جایگزین برای او در آن پیدا کردم، تقدیم می کنم.»جلیله رضا عاشق موسیقی بود، پیانو می نواخت و مناظر طبیعی را با زغال و روغن نقاشی می کرد. در کودک
ی با پدرش در سراسر مصر جابجا شد. در مصر علیا، او اجساد کسانی را دید که در رود نیل غرق شده بودند. این صحنه ها به طور طبیعی باعث انزجار شدید او شد، در نهایت از هر نوع گوشتی بیزار و گیاهخوار شد.برای اینکه چرا گیاهخوار شده و گوشت نمی خورد، در خاطرات خود گفته است: «وقتی به ده سالگی رسیدم، پدرم به شهر الفشن در مصر علیا نقل مکان کرد. خانهٔ ما در آنجا یکی از زیباترین خانه های شهر بود، در راه کانال و در همسایگی مرکز شهر،.. و آپارتمان ما مشرف به حیاط مرکز شهر بود… به خاطر این وضعیت خانهٔ ما، یک اتفاقی افتاد که تا به امروز خیلی از آن رنج می برم… من گیاهخوارم و گوشت نمی خورم و این داستان دارد. آنها اغلب یک فرد غرق شده را از آب کانال بیرون می کشیدند و او را مستقیماً به حیاط، بخش باز آپارتمان ما می آورند. من و برادرم به بالکن می رفتیم، جایی که ما می توانستیم تماشا کنیم که آنها چه می کنند. مرد غرق شده را روی کاناپهٔ چوبی دراز می کردند و دکتر خودش را مشغول تشریح او می کرد و جگر را در یک بطری و ریه ها را در شیشهٔ دیگر می گذاشت و شکمش را کاملاً باز می کرد. این منظره زشت و وحشتناک بود، اما با گذشت زمان به آن عادت کردیم و برادرم
دو سال از خوردن گوشت خودداری کرد، سپس به آن بازگشت، اما من برای همیشه پرهیز کردم.» آثار. از مجموعه شعرهای وی: دیگر آثار:
آمالاسینثا (؛ حوالی سال ۴۹۵ میلادی – ۳۰ آوریل ۵۳۵) بانوی سیاستمدار و ملکه حاکم پادشاهی استروگوت ها از سال ۵۲۶ تا ۵۳۵ میلادی بود. وی که در ابتدا نایب السلطنه پسرش آتالاریک بود پس از مرگ زودهنگام پسرش در خردسالی، ملکه حاکم قلمروی آن پادشاهی شد. آمالاسینثا تحصیلات عالیه داشت و کاسیودوروس و پروکوپیوس هردو او را به خاطر خِرد و توانایی اش در تکلم به سه زبان (یونانی، گوتیک و لاتین) تحسین کرده اند. موقعیت او به عنوان یک فرمانروای زن مستقل و وابستگی آشکارش به فرهنگ روم، باعث نارضایتی اشراف گوتیک در دربار او شد و او پس از شش ماه از حکومت انحصاری خلع و کشته شد. امپراتور روم شرقی ژوستینین یکم مرگ او بهانه ای برای جنگ و حمله به ایتالیا قرار دهد و جنگ گوت ها را آغاز کرد. امروزه بیشتر دانسته های ما دربارهٔ این شخصیت تاریخی بر پایهٔ نامه های کاسیودوروس، وزیر ارشد و مشاور ادبی آمالاسینثا و تاریخ نگاری های پروکوپیوس و ژوردانس است. خانواده. آمالاسینثا احتمالاً در سال ۴۹۵ در راونا زاده شد و تنها فرزند تئودوریک بزرگ و همسرش آئودوفلدا، خواهر کلوویس یکم پادشاه فرانک ها بود. اتحاد والدین آمالاسینثا، مانند بسیاری از ازدواج های سلطنتی
در آن زمان، هدفی سیاسی داشت. تئودوریک در سال ۴۹۳، پس از اینکه پادشاهی های مختلف گوتیک را شکست داد و به دنبال اتحاد با فرانک ها بود، با آئودوفلدا ازدواج کرد. آمالاسینثا در «خاندان آمالی» (از طرف پدری) به دنیا آمد که این سلسله از گوت های آلمانی تبار تشکیل می شد. مانند پدرش، آمالاسینثا به دلایل سیاسی با «یوتاریک» شاهزاده آمالی ازدواج کرد تا از وارث قانونی تاج و تخت اطمینان حاصل شود. آنها با هم دو فرزند داشتند، آتالاریک و ماتاسونتا. یوتاریک در سال ۵۲۲ درگذشت که زنگ خطر و هشداری برای تئودوریک بود، زیرا پادشاهی او فاقد یک وارث مرد بالغ برای به ارث بردن تاج و تخت بود. از آنجایی که آتالاریک پسر آمالاسینثا در زمان مرگ تئودوریک تنها ۱۰ سال داشت، آمالاسوینتا در کنار پسرش به عنوان نایب السلطنه کنترل پادشاهی را به دست گرفت و اگرچه گزارش های کاسیودوروس و پروکوپیوس از آتالاریک به عنوان پادشاه یاد می کنند، اما عملاً آمالاسینثا بود به نمایندگی از او حکمرانی کرد. مرگ. در حالی که آمالاسینثا توسط رقیب سلطنتی خود تئوداهاد زندانی بود، در ۳۰ آوریل ۵۳۵ هنگام حمام کردن به قتل رسید. مرگ آمالاسینثا بهانه ای شد برای ژوستینین یکم برای ج
نگ با استروگوت ها و تلاش برای بازپس گیری ایتالیا و الحاق آن به امپراتوری روم. به گفته پروکوپیوس مورخ رومی شرقی، آمالاسینثا در حوالی زمان مرگش در فکر تسلیم ایتالیا به ژوستینین یکم بود. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تئودورا، امپراتور بیزانس، توسط توطئه ای با تئوداهاد از طریق سفیر ژوستینین یکم، پطرس پاتریسی ترتیبی داد که آمالاسینثا را به قتل برساند. پروکوپیوس معتقد است که تئودورا، آمالاسینثا را به عنوان یک رقیب عشقی بالقوه و تهدیدی برای موقعیت خودش به عنوان فرمانروای زن می دید. با این حال، پژوهش های مدرن ادعا کرده اند که تئودورا از جانب ژوستینین یکم در ترتیب دادن قتل آمالاسوینتا مشارکت کرد، زیرا به او دلیل محکمه پسندی برای حمله به تئوداهاد می داد. در سال ۵۳۶، تئوداهاد توسط ویتیگیز که به اجبار با دختر آمالاسینثا «ماتاسونتا» ازدواج کرده بود، خلع شد. سرانجام با حمایت مردم، ویتگیس تئوداهاد را به قتل رساند. میراث امروزی. هنر. زندگی آمالاسینثا موضوع یک تراژدی شد، نخستین نمایشنامه ای که کارلو گولدونی جوان آن را نوشته و در سال ۱۷۳۳ در میلان به روی صحنه برد. شاعر رومانیایی جرج کوشبوک شعری با عنوان «رجینا اوستروگوتیلور»
(ملکه استروگوت ها) سروده است که در آن آمالاسینثا (به عنوان آمالاسوندا) کمی قبل از کشتن او با تئوداهاد (که در شعر به عنوان تئودات ذکر شده است) صحبت می کند. آنر بلکمن در سال ۱۹۶۸ نقش آمالاسینثا را در "نبرد برای رم" بازی کرد. نام دهی. سیارک ۶۵۰ به افتخار او «آمالاسینثا» نام نهاده شده است. رانونکولوس آمالاسینثائه نوعی آلاله در منطقهٔ پومرانی است که در نزدیکی گورستان گوت ها یافت می شود.
حِصّه السیّد زید الرِّفاعی (۱۹۴۷) فولکلوریست، نویسنده، شاعر و استاد دانشگاه کویتی است. مدرک کارشناسی خود را در زبان عربی از دانشگاه قاهره دریافت کرد و سپس کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۷۱ و دکترا را در سال ۱۹۸۲ از دانشگاه ایندیانا گرفت. او به عنوان مدرس فولکلور در گروه زبان عربی در دانشگاه کویت کار می کند. او مشارکت های زیادی در کنفرانس های عربی و بین المللی دارد و اشعار خود را در شماری از روزنامه های محلی و عربی منتشر کرد. آثار بسیاری در زمینهٔ فولکلور کویتی چاپ کرده است. اولین مجموعه شعری خود در سال ۱۹۹۵، پس از عملیات آزادسازی کویت با عنوان «آه ای وطن» چاپ کرد. در سال ۲۰۱۰، جایزهٔ تشویقی دولتی در حوزهٔ ادبیات (جایزه مطالعات زبانی، ادبی و انتقادی) به او رسید. زندگی و پیشه. حِصّه الرِّفاعی در سال ۱۹۴۷ در شهر کویت به دنیا آمد. پدرش، سید زید الرفاعی، از روشنفکران پیشگام کویت و از بنیانگذاران کتابخانه ملی در کویت در سال ۱۹۲۴ بود. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، به مصر رفت. مدرک کارشناسی خود را در زبان عربی از دانشگاه قاهره دریافت کرد و سپس کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۷۱ گرفت و عنوان پایان نامهٔ او «ترانه های
دریا» بود که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.این کتاب مرجع مهمی برای پژوهشگران میراث، به ویژه میراث ترانه هایی دریایی به شمار می رود. او تحصیلات تکمیلی خود را در ایالات متحده آمریکا ادامه داد و دکترای خود را از دانشگاه ایندیانا، گروه فولکلور در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد و موضوع پایان نامهٔ او «نهمه و نهام» بود؛ نهام، خوانندهٔ کَشتی است. وقتی به وطن بازگشت، در دانشگاه کویت به عنوان استاد در گروه زبان عربی، دانشکدهٔ ادبیات، متخصص در مطالعات فولکلور، ادبی و میراث کار کرد. حصه الرفاعی در رشتهٔ خود که میراث عامیانه و فولکلور است، مطالعات و تحقیقات تخصصی زیادی ارائه کرده و در کنفرانس ها و سمینارهایی در داخل و خارج از کویت شرکت کرده است. او به عنوان شاعر، مجموعه شعری پس از عملیات آزادسازی کویت با عنوان «آه ای وطن» چاپ کرد که سرشار از روحیهٔ ملی است. او همچنین در کمیتهٔ کویت آزاد در ایالات متحده آمریکا نیز شرکت کرد. به زبان های انگلیسی و فرانسه مسلط است. حصه الرفاعی در سال ۲۰۱۰، جایزه تشویقی دولتی را در رشتهٔ مطالعات زبانی، ادبی و انتقادی دریافت کرد.او همچنین به طور فعال در زمینهٔ رسانه از جمله تلویزیون، رادیو و روزنامه ها مشارکت دار
د. از طریق این رسانه های جمعی، مفهوم میراث عامه و فولکلور را تحت تأثیر قرار داد و تصویری نوین از جامعهٔ کویت در گذشته نشان داد. محمد التونجی دربارهٔ او گفته است: «حصه شاعری است که جامعه خود را نقد می کند و مردان میهن را می ستاید. شعرهایش قافیه دار و نَفسش بلند است. با این حال، کمی اشکالات کلامی دارد.» آثار. از جمله مجموعه شعری وی: آثار او در رشتهٔ فولکلور عبارت اند از:
ایستگاه متروی میدان خراسان یکی از ایستگاه های خط ۶ متروی تهران است که در ۲۷ اسفند ۱۴۰۳ به صورت رسمی مورد بهره برداری قرار گرفت و در ضلع جنوبی میدان خراسان کوچه کاظمی واقع شده است. این ایستگاه با معماری خاص ایرانی-اسلامی به عنوان یکی از زیباترین ایستگاه های خطوط زیرزمینی تهران شناخته شده است. ویژگی ها. طول سکوی این ایستگاه ۱۴۰ متر و عمق آن از سطح زمین ۲۶ متر است. زیربنای کل ایستگاه ۶۲۰۰ مترمربع است.
جنگل پیانو که در ژاپن با نام نیز شناخته می شود، یک مجموعه مانگای ژاپنی اثر ماکوتو ایسشیکی است. این مجموعه از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵ توسط کودانشا منتشر شد. ابتدا در "مجله Young Magazine Uppers" چاپ شد و سپس به "هفته نامه مورنینگ" منتقل گردید. این مجموعه نهایتاً در ۲۶ جلد به پایان رسید. در سال ۲۰۰۷ شرکت مدهاوس به کارگردانی ماسایوکی کوجیما یک فیلم انیمه ژاپنی از این کتاب اقتباس کرد. در در این فیلم، ولادیمیر اشکنازی، پیانیست سرشناس نیز حضور داشت. از این مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه توسط شرکت گیانا نیز اقتباس شد که از آوریل ۲۰۱۸ تا آوریل ۲۰۱۹ از ان اچ کی پخش شد. بازخورد. "جنگل پیانو" در سال ۲۰۰۸ جایزه بزرگ بهترین مانگا را در دوازدهمین جشنواره هنرهای رسانه ای ژاپن دریافت کرد. اقتباس سینمایی این کتاب در همان هفته ای که اکران شد، در جایگاه نهم باکس آفیس ژاپن قرار گرفت که برای یک فیلم انیمیشن غیرفرانچایز بسیار بالا بود. تا پایان سال، این فیلم معادل ۱۵۵۵۲۹۷ دلار به دست آورد و در جدول باکس آفیس سالانه ژاپن در رتبه ۱۱۹ قرار گرفت. در کره جنوبی، این فیلم به مدت ۵۰ هفته از سینما اکران شد و معادل ۱۸۲۸۸۴ دلار فروخت. این فیلم در
سال ۲۰۰۸ نامزد دریافت جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین انیمیشن سال شد.
کارمن مارتین گایته (۸ دسامبر ۱۹۲۵ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۰) نویسنده اسپانیایی بود که بسیاری از رمان ها، داستان های کوتاه، فیلم نامه ها و مقاله ها را در ژانرهای مختلف نوشت. آثار او به طرز قابل توجهی شناخته شده اند: در سال ۱۹۵۷، او برای "بین پرده ها" جایزه نادل را دریافت کرد؛ در سال ۱۹۸۸ او برنده جایزه شاهزاده آستوریاس شد؛ در سال ۱۹۹۲ جایزه کاستییا و لئون د لاس لتراس را دریافت کرد و همچنین به او جایزه آثبو د هونر برای یک عمر فعالیت ادبی اش اهدا شد. زندگی نامه. کارمن مارتین گایته در ۸ دسامبر ۱۹۲۵ در سالامانکا به دنیا آمد. او دومین دختر خوزه مارتین لوپز، که در والادولید متولد شده بود، و ماریا گایته ولوسو از اورنس بود. والدین او در سالامانکا آشنا شدند، جایی که پدرش به عنوان دفترخانه مشغول به کار بود. مادر و پدربزرگ و مادربزرگ مادری اش اهل اورنس بودند؛ جایی که پدربزرگش استاد جغرافیا و عموی بزرگش بنیان گذار "انجمن اورنس" و ناشر روزنامه "ال اورنس" بود. خانواده گایته تابستان های خود را در مزرعه پدربزرگ و مادربزرگ او در سن لورنسو د پیور (بارباداس)، واقع در پنج کیلومتری اورنس، سپری می کردند. این سفرها باعث شد که او با گالیسیا و
فرهنگ آن ارتباط نزدیکی پیدا کند؛ تجربه ای که بعدها در آثار او، از جمله "بندها" و "رشته ها"، نمود پیدا کرد. مارتین گایته در شهر سالامانکا بزرگ شد. پدرش تمایلات سیاسی آزادی خواهانه داشت و نمی خواست او در یک مؤسسه دینی تحصیل کند؛ بنابراین، به جای حضور در مدرسه های مذهبی در سال های اولیه اش، مارتین گایته در خانه توسط معلمان خصوصی و پدرش که به تاریخ و ادبیات علاقه مند بود، آموزش دید. آغاز جنگ داخلی اسپانیا فرصت تحصیل مارتین گایته را در دو سال آخر دبیرستان در مؤسسه مدرسه مادرید، همان طور که خواهرش آنا نیز پیش تر انجام داده بود، از او گرفت. او تحصیلات متوسطه خود را در مؤسسه مدرسه زنان سالامانکا به پایان رساند؛ مدرسه ای که بعدها در رمان "بین پرده ها" به آن اشاره کرد. در این مدرسه، او از آموزش های رافائل لاپسا و سالوادور فرناندز رامیرز بهره مند شد؛ افرادی که بعدها به عضویت آکادمی سلطنتی اسپانیا درآمدند و نقش قابل توجهی در شکل گیری تمایلات ادبی او ایفا کردند. در سال ۱۹۴۳، مارتین گایته فلسفه را در دانشگاه سالامانکا آغاز کرد و تحت تعلیم استادانی چون فرانسیسکو مالدونادو، آنتونیو توار، مانوئل گارسیا کالوو و آلونسو زامورا و
یسنته قرار گرفت. در نخستین سال تحصیلی، او با شخصیت های برجسته ای همچون ایگناسیو آلدکوا و آگوستین گارسیا کالوو آشنا شد. در همین دوران، نخستین اشعار او در مجله "کارها و روزها" منتشر شد. علاقه او به هنر تئاتر نیز در این سال ها شکل گرفت و او در چندین نمایش به عنوان بازیگر حضور پیدا کرد. تابستان سال ۱۹۴۶، او موفق به دریافت بورسیه تحصیلی از دانشگاه کویمبرا شد که این تجربه، علاقه او به فرهنگ پرتغالی-گالیشیایی را بیش از پیش عمق بخشید. پس از اتمام مدرک خود در زبان های رومی در تابستان ۱۹۴۸، او بورس تحصیلی برای تحصیلات بیشتر در خارج از کشور در کالج بین المللی کن دریافت کرد. در آنجا، او فرانسوی خود را تکمیل کرد و با جامعه ای بازتر و جهان شمول تر آشنا شد. در همان سال، او به مادرید نقل مکان کرد تا پایان نامه دکترای خود را در زمینه کانسونیر گالیسیا-پرتغالی سده سیزدهم آماده کند، که آن را کامل نکرد. در مادرید، ایگناسیو آلدکوا او را به حلقه ای ادبی معرفی کرد که شامل برخی از نویسندگانی بود که جزو نسل ۵۰ بودند. اعضای برجسته این حلقه مداردو فرایله، آلفونسو ساستره، مایراتا او ویسییدو، خیسوس فرناندز سانتوس، رافائل سانچز فرلوسیو، خو
سه فینا آلدکوا و کارلوس ادموندو د آوری بودند.
پس از شکار یک فیلم دلهره آور، جنایی و درام ایتالیای-آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی لوکا گوادانینو با بازی جولیا رابرتس، ایو ادبری، اندرو گارفیلد، مایکل استولبارگ و کلویی سونی است. خلاصه داستان. یک استاد کالج پس از اینکه یکی از همکارانش با یک اتهام جدی مواجه می شود، مجبور می شود با گذشته پنهانی خود دست و پنجه نرم کند. تولید. تصویربرداری اصلی در لندن و دانشگاه کمبریج در ۶ ژوئیه ۲۰۲۴ آغاز شد. فیلمبرداری در ۱۶ اوت، پس از ۶ هفته از فیلمبرداری به پایان رسید. انتشار. این فیلم قرار است در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ به صورت محدود در ایالات متحده اکران شود، قبل از اینکه در ۱۷ اکتبر به اکران گسترده برسد.
رالی ایپرس ۲۰۲۲ (همچنین به عنوان آردکا ایپرس رالی ۲۰۲۲ شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۱۸ و ۲۱ اوت ۲۰۲۲ در کشور بلژیک برگزار شد. این پنجاه و هشتمین دوره رالی ایپرس را رقم زد. این رویداد نهمین دور از رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، مسابقات قهرمانی رالی جهان و قهرمانی رالی جهان ۳ بود. رویداد ۲۰۲۲ در ایپر در فلاندر غربی برگزار شد و بیش از ۲۰ مرحله ویژه با مسافت رقابتی در مجموع مسابقه داشت.
قهرمانان (به انگلیسی: The Protagonists) یک فیلم دلهره آور و جنایی محصول سال ۱۹۹۹ سینمای ایتالیا به نویسندگی و کارگردانی لوکا گوادانینو در اولین کارگردانی خود است. تیلدا سوینتن و فابریتسیا ساکی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در پنجاه و ششمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز در ۸ سپتامبر ۱۹۹۹ داشت. این فیلم در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۹ در ایتالیا اکران شد. در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۴ توسط آرجنگ فیلمز در بریتانیا به صورت دی وی دی منتشر شد. داستان. این فیلم داستان یک گروه فیلمبرداری ایتالیایی را روایت می کند که در لندن هستند و در حال بازسازی زندگی واقعی سرآشپز مصری محمد السید توسط دو جوان ۱۹ ساله جیمی پترولینی و ریچارد السی در سال ۱۹۹۴ هستند. تولید. تولید این فیلم در سال ۱۹۹۸ آغاز شد و فیلمبرداری اصلی آن در لندن انجام شد. واکنش انتقادی. این فیلم نقدهای منفی منتقدان را دریافت کرد.
ناکس چندلر (به انگلیسی: Knox Chandler) (زادهٔ ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۸) نوازندهٔ آمریکایی است. او عمدتاً گیتاریست است، اما ویولنسل، گیتار بیس و سایر سازها را نیز می نوازد. او به عنوان نوازندهٔ استودیویی نیز فعالیت داشته است. آموزش. چندلر در مدرسه هاموناسِت در مدیسون، کانتیکت تحصیل کرد و از کالج بارد در آناندیل-آن-هادسون، نیویورک فارغ التحصیل شد. او گواهینامهٔ تحصیلات تکمیلی را از دانشگاه ساسکس انگلستان از مؤسسهٔ موسیقی مدرن بریتانیایی-ایرلندی (BIMM) دریافت کرد.
آکودی باشوو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
باختی بایوو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کوسکیه وو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
من یک زن هستم () ترانه ای است که توسط خواننده آمریکایی جردین اسپارکس اجرا شده است. این آهنگ توسط علی پیر گاشانی، دین جوزیا و رایان تدر نوشته شده است که آهنگسازی این قطعه را نیر برعهده داشتند. «من یک زن هستم» به صورت آنلاین از طریق ای اوال موزیک در ۵ مه ۲۰۱۱ در دسترس قرار گرفت و بعداً در ۱۰ می ۲۰۱۱ به طور رسمی در ایالات متحده منتشر شد. اشعار این آهنگ حاوی پیامی دربارهٔ توانمندسازی زنان است ودر مورد جنبه های مختلف زندگی زنان صحبت می کند. زمینه. من یک زن هستم به صورت آنلاین از طریق ای اوال موزیک در ۵ مه ۲۰۱۱ در دسترس قرار گرفت. این آهنگ توسط علی پیر، دین جوزیا و رایان تدر نوشته شده است. «من یک زن هستم» برای دانلود در آی تیونز استور در سراسر جهان در تاریخ ۶ مه ۲۰۱۱، و بعداً در ایالات متحده در ۱۰ می ۲۰۱۱ در دسترس قرار گرفت. اسپارکس در مورد این آهنگ گفت: «من یک زن هستم ترانه ای در مورد جنبه های مختلف زندگی زنان است. این می تواند یک مادر، یک مجری، یا زنی باشد که در یک فضای اداری کار می کند - همه چیز مربوط به آن چیزی است که ما به عنوان یک زن از سر می گذرانیم و این که زندگی ما چقدر دیوانه وار است. یک مایل با کفش های م
ن راه بروید، اگر جرات دارید. ما خیلی چیزها را حمل می کنیم، همه چیز در مورد شگفت انگیز بودن یک زن است.» بازخورد منتقدین. پس از انتشار، «من زن هستم» با استقبال بسیار گسترده ای از طرف منتقدان موسیقی مواجه شد. رسانه رایتس کاپیتال نوشت: «این آهنگ تا حدودی تجربی، شورانگیز و پر از انرژی زنانه است، شاید تا به حال این بهترین چیزی است که از جوردین شنیده ایم.» نادین چئونگ از رادیو بلاگ AOL گفت که این آهنگ «جنبه جدیدی» از اسپارکس نشان می دهد، و افزود که «او با نگرشی پرشور آواز می خواند و روحیه لطیف خود را پشت در می گذارد.» جیسون لیپشوتز از بیلبورد آن را «قدرت آفرین» نامید. جیمز دین از اتاق خبر MTV نوشت: «اسپارکس از موسیقی خود به عنوان ابزاری برای شادی، رشد و بلوغ استفاده می کند». بسیاری از منتقدین همچنین به شباهت های این آهنگ با قطعات بیانسه خواننده آمریکایی ریتم و بلوز اشاره کردند. یکی از نویسندگان WPLJ گفت: "من یک زن هستم" "یک آهنگ رقص قدرتمند است، یک سرود توانمندسازی زنانه است که بسیار یادآور بیانسه است." جرت ویزلمن از نیویورک پست این آهنگ را به عنوان «نسخه ای از بیانسه» توصیف کرد. گیل کافمن از ام|تی وی نیوز آن را «قط
عه ریتم و بلوز در سبک بیانسه» نامید. اجراها و عملکرد تجاری. در ۱۲ مه ۲۰۱۱، اسپارکس من زن هستم را را برای اولین بار به صورت زنده در فصل دهم آمریکن آیدل اجرا کرد. در نیمه دوم اجرا، اسپارکس کت خود را درآورد تا لباسی مشکی و اندام نمای او نمایان شود و سپس رقصندگان زن جای خود را به رقصندگان مرد دادند. ترانه «من زن هستم» در سیزدهمین فصل از برنامه رقص با ستارگان توسط زنان رقصنده نمایش اجرا شد. «من زن هستم» در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده در رتبه هشتاد و دو با ۳۳۰۰۰ دانلود فروخته شده قرار گرفت.
لوکاس آگازی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست وینگر راست یا دفاع راست برای باشگاه دفنسور اسپورتینگ در لیگ دسته اول فوتبال اروگوئه بازی می کند. وی در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده است.
رقص چرخشی سغدی ()، (هو ژوان 胡旋, Húxuăn، «بربر چرخان»، همچنین به عنوان هو ژوانوو 胡旋舞, Húxuănwǔ شناخته می شود رقص بربرهای چرخان رقص سغدی بود که در نیمه اول هزاره اول پس از میلاد به چین وارد شد. این رقص توسط چینی ها تقلید شد و در چین رایج شد و در آنجا در دربار اجرا شد.
هوتنگ ()، اصطلاح چینی برای نوعی رقص بود که در آسیای مرکزی، به ویژه در میان سغدی ها و منطقه تاشکند (石國، Shíguó) سرچشمه گرفت. این رقص در زمان دودمان تانگ به خوبی شناخته شده بود و تصاویر متعددی از آن در آثار هنری وجود دارد. مشخصه رقص چرخیدن، جهش و برگشتن بود.