Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لکار پیش تر به عنوان پژوهشگر مهمان در مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک فعالیت کرده است. او از طریق این مؤسسه مقالات و تحلیل هایی منتشر کرده که عمدتاً به سیاست داخلی ایران، امنیت منطقه ای و نقش شبه نظامیان در کشور می پردازند. حوزه پژوهشی و دیدگاه های کلیدی. گلکار در سیاست رژیم های اقتدارگرا تخصص دارد، با تمرکز ویژه بر ایران. پژوهش های او به بررسی سازوکارهای کنترل اجتماعی می پردازد که توسط دولت ایران، به ویژه از طریق سازمان های شبه نظامی مانند بسیج، اعمال می شوند. گلکار به طور گسترده ای به عنوان یکی از برجسته ترین کارشناسان در زمینه بسیج و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) شناخته می شود. استدلال اصلی گلکار این است که بسیج صرفاً یک نیروی نظامی یا امنیتی نیست، بلکه یک شبکه گسترده اجتماعی و سیاسی است که به تمامی ابعاد زندگی در ایران نفوذ کرده است. او معتقد است بسیج ابزار اصلی سرکوب سیاسی، تلقین ایدئولوژیک و گسترش ترس در جامعه است؛ وضعیتی که گلکار آن را «جامعه اسیر» می نامد. به گفته ی او، وظیفه اصلی بسیج، حفظ ثبات رژیم از طریق نظارت، ارعاب، و تحمیل همسویی ایدئولوژیک در سراسر جامعه است. در کتاب پیشگامانه خود با
عنوان "جامعه " (۲۰۱۵)، گلکار نخستین تحلیل جامع از بسیج، اصلی ترین سازمان شبه نظامی جمهوری اسلامی، را ارائه می دهد. او با بهره گیری از منابع متنوعی – از جمله انتشارات رسمی بسیج و سپاه پاسداران، وب سایت ها، وبلاگ ها، همچنین مصاحبه ها و نظرسنجی هایی که شخصاً انجام داده – به بررسی تاریخچه، ساختار، و نفوذ گسترده بسیج در جامعه، اقتصاد و نظام آموزشی ایران می پردازد. گلکار استدلال می کند که بسیج ابزاری کلیدی برای سرکوب مخالفت ها، بسیج حامیان رژیم، و گسترش تبلیغات حکومتی است. او تأکید دارد که بسیاری از ایرانیان نه از سر تعهد ایدئولوژیک، بلکه به دلایل عمل گرایانه ای مانند مزایای اقتصادی، دسترسی ترجیحی به آموزش عالی، و فرصت های شغلی به بسیج می پیوندند. با این حال، رژیم با تشدید تلاش های ایدئولوژیک سعی در حفظ وفاداری اعضا دارد؛ روندی که به رادیکالیزه شدن برخی از اعضا و در عین حال به بیگانگی و نارضایتی عمومی در سطح جامعه منجر می شود. کتاب او با استقبال گسترده ای روبرو شد، در سال ۲۰۱۵ از سوی نشریه "Foreign Affairs" به عنوان یکی از کتاب های برجسته در حوزه حقوق بشر انتخاب شد، و از آن به عنوان «اثری پیشگام در فهم سیاست ایران»
یاد شده است. همچنین این کتاب موفق به دریافت مدال نقره ای جایزه کتاب از مؤسسه واشنگتن شد. پژوهش های گلکار به طور مکرر در مباحث دانشگاهی و پوشش رسانه های بین المللی درباره ایران، رژیم های اقتدارگرا و جامعه مدنی مورد استناد قرار می گیرند. انتشارات. گلکار، سعید. "جامعهٔ اسیر: شبه نظامیان بسیج و کنترل اجتماعی در ایران پس از انقلاب". انتشارات مرکز ویلسون / انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۲۰۱۵.
تور «روح ها را بیدار کن» (به انگلیسی: The Wake Up the Souls Tour) یک تور کنسرت توسط گروه راک و متال ارمنی-آمریکایی سیستم آو ا داون بود که در آوریل ۲۰۱۵ آغاز شد. این تور برای بزرگداشت صدمین سالگرد نسل کشی ارمنی ها و افزایش آگاهی از وقایعی بود که در آن تقریباً ۱٫۵ میلیون ارمنی توسط دولت امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۱۵ کشته شدند. پیشینه. آنها پس از اعلام حضورشان در کنسرت کریسمس KROQ Almost Acoustic 2014, اعلام کردند که در سپتامبر آینده در جشنواره راک این ریو در برزیل نیز حضور خواهند داشت. سپس شایعاتی در مورد یک تور جهانی کامل و شاید یک آلبوم جدید پخش شد، به خصوص به دلیل توییت های عجیب اما هماهنگ جان دالمایان، درامر گروه که به تدریج تا اعلام خبر در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ شمارش معکوس می کرد. او روز قبل اعلام تور در عبارت «TYWK» را توییت کرد که باعث شد بسیاری گمان کنند منظورش «فردا خواهید فهمید» بوده است. تور با یک توقف در آمریکای شمالی آغاز شد. سیستم در نوامبر ۲۰۱۴ از «تور روح ها را بیدار کن» رونمایی کرد که قرار است از ۱۰ آوریل در ورزشگاه ومبلی لندن آغاز شود و در ۲۳ آوریل برای اولین اجرای گروه در سرزمین خود، ارمنستان، به پای
ان برسد. اجرای آنها در میدان جمهوری در ایروان، رایگان بود. هدف اصلی این تور، ایجاد آگاهی و به رسمیت شناختن نسل کشی ارمنی ها در سراسر جهان، به ویژه در ترکیه بود که دولت آن نسل کشی انجام شده توسط امپراتوری عثمانی را به طور کامل به رسمیت نمی شناسد. در اطلاعیه گروه در وب سایتشان، از مردم ترکیه که در موضوع نسل کشی ارمنی ها در کنار گروه هستند، خواسته شده است تا در این مورد صحبت کرده و آگاهی رسانی کنند.
رستوران وگان (ویگن Vegan) نوعی رستوران است که تنها غذاهای کاملاً گیاهی را ارائه می دهد. در این رستوران ها از هیچ گونه مادهٔ حیوانی مانند گوشت، لبنیات، تخم مرغ یا عسل استفاده نمی شود. این نوع رستوران ها به طور خاص برای افرادی طراحی شده اند که رژیم غذایی گیاه خواری یا وگانیسم را دنبال می کنند. تفاوت رستوران گیاهی و وگان. اگرچه دو واژهٔ «گیاهی» و «وگان» گاهی به جای هم استفاده می شوند، اما در برخی کشورها تفاوت هایی میان آن ها قائل می شوند. رستوران های «گیاه خواری» ممکن است در برخی غذاها از لبنیات یا تخم مرغ استفاده کنند (رژیم لاکتو-اوو)، در حالی که رستوران های «وگان» به طور کامل از هرگونه مادهٔ حیوانی پرهیز می کنند. بنابراین، تمامی رستوران های وگان گیاهی اند، اما همهٔ رستوران های گیاهی الزاماً وگان نیستند. تاریخچه. نخستین رستوران های گیاه محور در دوران باستان در هند و شرق آسیا شکل گرفتند، تحت تأثیر آموزه هایی مانند آهیمسا در هندوئیسم، بودیسم و جینیسم. این مذاهب پیروان خود را به پرهیز از کشتن جانداران و تغذیهٔ غیرخشونت آمیز دعوت می کردند. در غرب، نخستین رستوران های گیاهی در اواخر قرن نوزدهم در اروپا و آمریکا ظاهر
شدند. یکی از نخستین نمونه ها، «Vegetarian Restaurant No.1» در نیویورک بود که در سال ۱۸۹۵ تأسیس شد. در قرن بیستم، به ویژه از دههٔ ۱۹۷۰ به بعد، با رشد جنبش های زیست محیطی، حقوق حیوانات و سبک زندگی طبیعی، موج تازه ای از رستوران های گیاهی و وگان پدید آمد. از دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، با افزایش آگاهی عمومی نسبت به اثرات زیست محیطی دام پروری، محبوبیت این رستوران ها به طور چشمگیری افزایش یافت. نمونه هایی مانند «Loving Hut»، «Veggie Grill» و «Crossroads Kitchen» از رستوران های مشهور بین المللی در این زمینه هستند. وضعیت در ایران. رستوران های گیاهی در ایران از اوایل دهه ۱۳۹۰ به شکل جدی تری مطرح شدند. با رشد آگاهی درباره گیاه خواری، وگان شدن و افزایش تقاضا برای غذاهای سالم، برخی از شهرهای بزرگ ایران میزبان رستوران هایی با منوی کاملاً وگان شدند. برخی از این رستوران ها علاوه بر غذا، محصولات گیاهی مانند شیرهای گیاهی، لبنیات وگان و فرآورده های بدون گلوتن نیز ارائه می دهند. از نمونه های شناخته شده رستوران های وگان در ایران می توان به: رستوران گیاهی زمین، رستوران خانه هنرمندان، رستوران مهر میترا، رستوران سایدا وگان، رستوران پیور، رست
وران گیاهی محلی بین الملل و ... اشاره کرد. چالش ها. رستوران های وگان با مشکلاتی مانند تأمین مواد اولیهٔ خاص، آگاهی پایین عمومی، قیمت بالاتر غذاها، مقاومت فرهنگی نسبت به حذف گوشت و محدودیت های تبلیغاتی مواجه هستند. با این حال، رشد روزافزون تقاضا برای تغذیهٔ گیاهی، افزایش جنبش های حمایت از حیوانات، و تغییر سبک زندگی نسل جوان، زمینه را برای توسعهٔ بیشتر این رستوران ها فراهم کرده است. منابع. ‏* The Vegan Society ‏* What is a Vegan Restaurant? ‏* Harvard School of Public Health – Healthy Eating Plate ‏* BBC – Plant-based diets and climate change پیوند به بیرون. ‏* فهرست جهانی رستوران های وگان – HappyCow ‏* منابع آموزشی برای آغاز وگان شدن – Veganuary
میراژمن یک فیلم ابرقهرمانی شیلیایی محصول سال ۲۰۰۷ به نویسندگی و کارگردانی ارنستو دیاز اسپینوزا با بازی مارکو سارور و ماریا النا سوئت است. این فیلم برای دریافت جایزه موج بعدی AMD برای بهترین فیلم بلند رقابت کرد و مدال برنز و جایزه تماشاگران را در سومین جشنواره فیلم فانتزی از آن خود کرد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۱۵ جولای ۲۰۰۷، در یازدهمین جشنواره بین المللی فیلم فنتیژا، تجربه کرد، سپس در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷، در سومین جشنواره فیلم فانتاستیک، به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۰ مارس ۲۰۰۸، در سینماهای شیلی به صورت تجاری اکران شد. داستان. مرد جوانی که از یک تراژدی خانوادگی رنج می برد، می خواهد از برادرش که در یک مرکز درمانی بستری است، حمایت کند. او با لباس ابرقهرمانی از کتاب های مصور، به افراد ضعیف کمک می کند، با جرم و جنایت مبارزه می کند و برادرش را با تحسین این قهرمان خیابانی جدید، به واکنش وامی دارد. گیشه. فیلم «میراژمن» در ۱۱ هفته نمایش خود در سینماها، ۸۰٫۸۳۶ بیننده را به خود جذب کرد و با فروش ۱۸۹٫۳۹۳٫۰۹۱ دلار پزو شیلی، به پنجمین فیلم پرفروش ملی آن سال تبدیل شد.
تاریخچه مراقبت از زخم از پیشاتاریخ تا پزشکی مدرن امتداد دارد. زخم ها به طور طبیعی خود به خود بهبود می بایند، اما شکارچی-گردآورنده متوجه شده بودند که برخی عوامل و برخی گیاه درمانی می توانند روند بهبود را تسریع یا تسهیل کنند، به ویژه در صورت شدید بودن آسیب. در تاریخ باستان، پس از آن، ضرورت بهداشت و توقف خونریزی درک شد و تکنیک های پانسمان زخم و جراحی توسعه یافت. در نهایت ، نظریه میکروبی بیماری ها به بهبود مراقبت از زخم نیز کمک کرد. شیوه پزشکی باستانی. با گذر زمان، تمدن های مختلف شروع به ساخت درمان های دارویی گیاهی مخصوص به خود برای درمان زخم ها کردند؛ این درمان ها بسته به درختان، درختچه ها یا سایر انواع گیاهانی که در محیط زیست آن ها وجود داشت، متفاوت بود. این درمان های گیاهی، قدیمی ترین شکل از درمان زخم به شمار می روند. منطقی است فرض شود که این روش ها در ابتدا چندان ایمن نبوده اند، چراکه ممکن بود به دلیل مصرف بیش از حد یا انتخاب نادرست گیاهان، به جای درمان باعث آسیب شوند، تا زمانی که گیاه مؤثر شناسایی گردد. با این حال، بسیاری از مردم باستانی که وظیفه درمانگری را از طریق استفاده از گیاهان بر عهده داشتند، با گیاها
ن دارویی بومی منطقه خود که می توانستند به آسیب دیدگان کمک کنند، آشنایی کامل داشتند. این دانش از طریق تجربه و تکرار به دست آمده و منتقل می شد؛ به این صورت که درمانگران بارها از یک داروی گیاهی برای نوع خاصی از زخم استفاده می کردند و با باور به تأثیر مثبت آن بر روند بهبود، آن را به کار می بردند. بسیاری از داروها و سموم گیاهی باستانی، امروزه به عنوان الگوهایی برای پزشکی مدرن مورد استفاده قرار می گیرند. برای نمونه، کورار که سمی باستانی برای نیزه در آمریکای جنوبی بود، در قرن بیستم به عنوان شل کننده عضلانی توبوکورارین کلراید مورد استفاده قرار گرفت. افراد بومی قبیله ها، مشاهدات گوناگونی در خصوص اثرات بخش های مختلف گیاهان ــ مانند ریشه ها، برگ ها و غیره ــ بر انواع خاصی از زخم ها انجام می دادند. آن ها همچنین بررسی می کردند که کدام فصل، زمان از روز یا وضعیت ماه باعث فعال تر شدن یک گیاه می شود. با این حال، موارد اخیر (مانند فازهای ماه) در مقایسه با بخش های مختلف گیاه یا فصل رشد، تأثیر کمتری در شکل گیری پزشکی مدرن داشته اند.
پائولو آگوستینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
او را برگردانید ، فیلمی در ژانر وحشت روان شناختی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی مشترک دنی فیلیپو و مایکل فیلیپو و نویسندگی دنی فیلیپو و بیل هینزمن است. این فیلم توسط شرکت های کازوی فیلمز، بلو بیر، سالمیرا پروداکشنز و با حمایت شرکت فیلم استرالیای جنوبی تولید شده است. در این اثر، بیلی بارات، سورا وانگ، جونا رن فیلیپس و سالی هاوکینز به ایفای نقش پرداخته اند. داستان فیلم حول محور دو خواهر و برادر ناتنی یتیم می چرخد که تحت سرپرستی مادرخوانده ای مرموز قرار می گیرند و درگیر آیینی اسرارآمیز می شوند. «او را برگردانید» در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۵ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز در استرالیا و یک روز بعد، در ۳۰ مه ۲۰۲۵، توسط ای۲۴ در ایالات متحده به صورت سینمایی اکران شد. این فیلم با استقبال مثبت منتقدان مواجه شد و نقدهای ستایش آمیزی دریافت کرد. اثر حاضر به هارلی والاس، دوست برادران فیلیپو که پیش از آغاز تولید درگذشت، تقدیم شده است. داستان. اندی، پسری ۱۷ ساله، و خواهر ناتنی کم بینای او، پایپر، پس از کشف مرگ ناگهانی پدرشان در حمام، به خانهٔ لورا، مشاوری عجیب و مرموز، فرستاده می شوند. لورا علاوه بر سرپرستی این دو، مسئولیت مراقبت از الیو
ر، پسری لال با رفتارهای غیرعادی را نیز بر عهده دارد. کتی، دختر نابینای لورا، پیش تر بر اثر غرق شدگی تصادفی در استخر خانه جان باخته است. اندی که از رفتارهای غیرمعمول لورا، توجه بیش ازحد او به پایپر و اعمال عجیب الیور احساس ناراحتی می کند، به وندی، مددکار اجتماعی خود، و لورا اعلام می کند که پس از ۱۸ سالگی قصد دارد سرپرستی پایپر را بر عهده بگیرد. لورا، با زیرکی به تدریج سلامت روانی اندی را تضعیف کرده و او را فاقد صلاحیت برای مراقبت از پایپر می خواند. در مراسم خاکسپاری پدر اندی و پایپر، لورا به طور مخفیانه تار مویی از جسد او برمی دارد و سپس به اندی می گوید که برخی معتقدند روح پس از مرگ در جسم باقی می ماند. همان شب، اندی با حسرت فاش می کند که پدرش با او بدرفتاری می کرده، اما با پایپر مهربان بوده، و این موضوع او را آزار می دهد. لورا نیز با اندوه از مرگ کتی سخن می گوید و اظهار می کند که حاضر است هر کاری انجام دهد تا دوباره صدای «مامان» را از او بشنود. روز بعد، اندی در تلاش برای ارتباط با الیور، به او طالبی تعارف می کند، اما الیور به جای خوردن میوه، چاقوی استفاده شده برای برش طالبی را می جود. هنگامی که اندی سعی می کن
د او را از محدودهٔ ملک لورا دور کند تا کمک بیاورد، الیور دچار تشنج شده و فریاد می زند: «کمکم کنید.» لورا از راه می رسد، او را به اتاقش برده و با حرکات دورانی دست روی سرش، او را آرام می کند. سپس، تار موی پدر اندی را به او می دهد. آن شب، اندی هنگام دوش گرفتن با توهمی از الیور به عنوان شبح پدرش مواجه می شود که به او هشدار می دهد: «او در باران خواهد مُرد.» اندی، وحشت زده دچار ضربهٔ مغزی شده و به بیمارستان منتقل می شود. در حالی که اندی در بیمارستان بستری است، لورا پایپر را به انباری قفل دار می برد، جایی که جسد کتی در فریزری نگه داری می شود، و لباس های کتی را به تن پایپر می کند. مشخص می شود که الیور تحت تسخیر موجودی شیطانی به نام تاری قرار دارد، موجودی که لورا از طریق آیینی آماتور و مبتنی بر نوار VHS روسی احضار کرده است. این آیین نیازمند تغذیهٔ جسد فردی که قرار است زنده شود به یک میزبان تسخیرشده است تا روح و جسم به بدن تازه درگذشته ای منتقل شود که به همان روش مرگ موردنظر کشته شده است. لورا قصد دارد پایپر را در بارانی شدید در استخر غرق کند تا مرگ کتی را بازسازی کرده و از الیور برای تکمیل آیین استفاده کند، اما هنوز م
نتظر لحظهٔ مناسب است، در حالی که تاری روزبه روز بی قرارتر می شود. پس از بازگشت اندی، لورا با استفاده از ادکلن او و متهم کردنش به حمله به پایپر، او را در مقابل دیگران مقصر جلوه می دهد و اندی را به بدرفتاری مشابه پدرش متهم می کند، که به مشاجره ای شدید منجر می شود. اندی، ناامید، به آژانس سرپرستی مراجعه کرده و متوجه می شود که «الیور» در واقع کودکی گمشده به نام کانر برد است. او وندی را متقاعد می کند که تحقیق کند و هشدار می دهد که پایپر در خطر است. اندی برای پایپر پیامی صوتی می فرستد و دربارهٔ لورا و حقیقت بدرفتاری های پدرشان هشدار می دهد. لورا این پیام را شنود کرده و با تمیز کردن خانه، وندی را در بازدید بعدی فریب می دهد تا زمانی که وندی متوجه زخم خون ریزی دهندهٔ بازوی لورا می شود. پس از بازجویی، لورا با هیجان ادعا می کند که می تواند کتی را زنده کند. اندی و وندی سپس الیور را در حال خوردن جسد کتی می یابند. در تلاش برای فرار، لورا با ماشین از روی آن ها رد می شود، وندی کشته می شود و اندی، به شدت مجروح، توسط لورا در گودالی پر از آب باران غرق می شود. لورا پایپر را به خانه بازمی گرداند. الیور، که بخشی از گوشت اندی را خور
ده و با صدای او صحبت می کند، سعی می کند پایپر را فریب دهد. پایپر، مشکوک، خود را در حمام حبس کرده و جسد اندی را پیدا می کند. لورا وارد شده و آیین را برای پایپر توضیح می دهد. پایپر در تلاش برای فرار، به طور تصادفی خود را بیهوش می کند. لورا او را به سمت استخر می برد و در حالی که الیور تماشا می کند، شروع به غرق کردن او می کند. در لحظه ای بحرانی، پایپر فریاد می زند «مامان»، که باعث توقف لورا می شود. پایپر به جاده فرار کرده و توسط زوجی رهگذر نجات می یابد. الیور از مرز دایره ای ملک عبور می کند و با خروج تاری از بدنش، بیهوش می شود. پلیس برای شناسایی او وارد صحنه می شود. لورا، غرق در احساس گناه، جسد نیمه جان کتی را به استخر برده و در حالی که مأموران پلیس او را محاصره کرده اند، آن را در آغوش می گیرد. تولید. در آوریل ۲۰۲۴، اعلام شد که دنی و مایکل فیلیپو (معروف به راک راکا) در حال ساخت دنباله ای ترسناک و اورجینال بر فیلم "«با من حرف بزن"» به تهیه کنندگی سامانتا جنینگز و کریستینا سایتون در شرکت کازوی فیلمز هستند. سالی هاوکینز به عنوان بازیگر اصلی این فیلم انتخاب شده بود و ای۲۴ فروش و توزیع جهانی آن را بر عهده داشت. برادرا
ن فیلیپو در ابتدا قصد داشتند اقتباسی سینمایی از بازی "مبارز خیابانی" را در سال ۲۰۲۳ کارگردانی کنند، اما از این پروژه کناره گیری کردند تا روی فیلم "«او را برگردانید»" که از ژانر وحشت، سایکو و شر الهام گرفته شده است، تمرکز کنند. فیلمنامه توسط دنی فیلیپو و بیل هینزمن نوشته شده است، و توسط شرکت راک راکا با تأمین مالی شرکت فیلم استرالیای جنوبی و تهیه کنندگی-سالمیرا تهیه شده است. در اواخر ماه مه، بیلی بارات، جونا رن فیلیپس، سالی-آن آپتون، استیون فیلیپس و سورا وانگ به جمع بازیگران فیلم پیوستند. وانگ در مصاحبه ای با "مجله پیپل" اظهار داشت که «هیچ تجربه ای در بازیگری ندارد» و پس از اینکه مادرش از طریق فیس بوک از فراخوان بازیگری مطلع شد، در تست بازیگری شرکت کرد. تصویربرداری اصلی در ژوئن ۲۰۲۴ آغاز شد. خانواده فیلیپو برای فیلمبرداری در آدلاید و مناطق اطراف آن، مانند لایتسویو، به ایالت زادگاهشان، استرالیای جنوبی، بازگشتند. فیلمبرداری پس از ۴۱ روز به پایان رسید. انتشار. در فوریه ۲۰۲۵، شرکت گروه سینمایی سونی پیکچرز حق توزیع بین المللی این فیلم را به جز چین، روسیه و ژاپن به دست آورد. "فیلم «او را برگردانید»" در تاریخ ۲۹ مه ۲
۰۲۵ توسط اِستیج سیکس فیلم در استرالیا اکران شد و روز بعد توسط ای۲۴ در ایالات متحده اکران شد. قرار است در ۱ اوت ۲۰۲۵ در بریتانیا اکران شود. استقبال. گیشه تا تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۲۵، فیلم «او را برگردانید» در ایالات متحده و کانادا ۱۹ میلیون دلار و در سایر مناطق ۴ میلیون دلار فروش داشته است، که مجموع فروش جهانی آن به ۲۳ میلیون دلار می رسد. در ایالات متحده و کانادا، فیلم «او را برگردانید» همزمان با فیلم «افسانه های کاراته کید» اکران شد و پیش بینی می شد که در آخر هفته افتتاحیه خود ۵ تا ۷ میلیون دلار از ۲۴۴۹ سینما فروش داشته باشد. این فیلم در روز نخست اکران خود ۳٫۱ میلیون دلار فروش کرد، که ۸۵۰ هزار دلار آن از پیش نمایش های پنجشنبه شب به دست آمد. فیلم در نهایت با فروش ۷٫۱ میلیون دلار در آخر هفته افتتاحیه، در جایگاه سوم قرار گرفت. پاسخ انتقادی در وبگاه جمع آوری نقد راتن تومیتوز، ۸۹٪ از ۱۹۰ نقد منتقدان مثبت بوده است. اجماع این وبگاه چنین می نویسد: «کابوسی خانوادگی که ترسناک ترین لحظات خود را از بازی دیوانه وار سالی هاوکینز می گیرد، «او را برگردانید» یک اثر مهیج نمونه ای است که کارگردانان دنی و مایکل فیلیپو را به عنوان استا
دان مدرن ژانر وحشت تثبیت می کند.» این فیلم در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس نظر ۳۲ منتقد، امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. مخاطبان نظرسنجی شده توسط سینمااسکور به فیلم به طور میانگین نمره «بی مثبت» در مقیاس آ مثبت تا اف دادند، در حالی که مخاطبان بررسی شده توسط پست ترک به آن امتیاز مثبت کلی ۸۰٪ اعطا کردند، و ۵۷٪ اظهار داشتند که قطعاً فیلم را توصیه می کنند. مونیکا کاستیلو از راجر ایبرت به فیلم ۳ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت که «شاید ترسناک تر - هرچند کمی پراکنده تر - از اولین فیلم بلند پرفروش این دو برادر باشد». کاستیلو به ریتم سریع و لحظات تکان دهنده فیلم اشاره کرد، اما از بخش های نوار وی اچ اس به عنوان «تاکتیکی غیرضروری برای ایجاد ترس» انتقاد کرد. او بازی های هاوکینز، برت و وانگ را به خاطر اجراهای عمیقاً احساسی و تنش پایدار فیلم ستود، اما در نهایت نوشت که «به سطح بالای اولین حضور برادران فیلیپو نمی رسد.» ژانت کاتسولیس از نیویورک تایمز «اجراهای برجسته بازیگران اصلی» را تحسین کرد و به ویژه از بازی برت در نقش اندی ستایش کرد. کاتسولیس همچنین از ارزش شوک ب
صری و بار احساسی فیلم تمجید کرد، اما آن را «از نظر منطقی آشوبناک تر از فیلم قبلی» خواند. دیوید فیر از رولینگ استون نوشت که این فیلم دنباله ای قدرتمند برای «با من حرف بزن» است و به «تسلط برتر بر ریتم و تنش لحظه ای» افتخار می کند. فیر همچنین شخصیت الیور را فراتر از «کلیشه رایج کودک ترسناک» دانست و آن را که اغلب «بیش از حد استفاده شده و تنبل» است، مورد تمسخر قرار داد. نقدی از سمی پورسل از راف درفت آتلانتا، جلوه های ویژه و ماهیت ناراحت کننده فیلم را ستود، اما اظهار داشت که «به عمق احساسی مورد نظر خود دست نیافت.» پورسل بازی فیلیپس در نقش الیور را «یکی از بهترین های فیلم» و «به طرز عجیبی موفق در ارائه طنزی ظریف در روایتی تلخ» توصیف کرد. او افزود: «ایجاد تعادل بین احساسات واقعاً تأثیرگذار و نوع داستان سرایی غلیظی که فیلیپو به آن علاقه مند است، دشوار است»، زیرا ترکیب تصاویر گروتسک و مضامین احساسی را بی اثر یافت. بری وورست از هالیوودین توتو با نگاهی بسیار انتقادی تر، به فیلم یک و نیم ستاره داد. وورست صحنه های خشونت آمیز فیلم را بیش از حد شدید دانست و آن را به عنوان «نیاز مبرم به جلب توجه» نقد کرد. با این حال، او بازی
هاوکینز را «دلیل اصلی برای تماشای فیلم» بسیار ستود.
فارست سیتی یک منطقه توسعه املاک و مستغلات یکپارچه و منطقه ویژه مالی (SFZ) در شهر اسکندر پوتری، ایالت جوهور، مالزی است. این منطقه ساحلی در جنوب غربی ناحیه جوهور بهرو، دومین ناحیه بزرگ مالزی از لحاظ جمعیت، واقع شده است. اولین بار در سال ۲۰۰۶ به عنوان یک پروژه سرمایه گذاری بیست ساله اعلام شد که به طور عمده توسط شرکت کانتری گاردن تأمین مالی می شد و تحت عنوان ابتکار کمربند و جاده مطرح شده بود. در سال ۲۰۲۴، فارست سیتی توسط دولت به عنوان اولین منطقه آزاد تجاری معاف از مالیات مالزی تعیین شده است که در درجه اول خدمات تجاری جهانی، موسسات بانکداری و شرکت های فناوری مالی را به خود جذب می کند. مراسم آن در سال ۲۰۱۶ توسط نجیب رزاق، نخست وزیر وقت مالزی، با نظر موافق سلطان سلطان ابراهیم اسماعیل، سلطان جوهور برگزار شد. فارست سیتی یک سرمایه گذاری مشترک بین شرکت "اسپلاندا دانگا ۸۸"، وابسته به شرکت تابعه حکومت ایالتی "کومپولان پراسارانا راکیات جوهور" (KPRJ)، از طریق یک سرمایه گذاری مشترک با هلدینگ کانتری گاردن (CGPV) است که ۶۰ درصد سهام آن متعلق به هلدینگ کانتری گاردن و ۴۰ درصد دیگر متعلق به کومپولان پراسارانا راکیات جوهور است. ف
ارست سیتی تحت مدیریت شورای شهر اسکندر پوتری و سازمان توسعه منطقه ای اسکندر است. سیر تکاملی فارست سیتی بحث برانگیز شده است. این پروژه نه برای مالزیایی های محلی، بلکه برای شهروندان طبقه متوسط رو به بالای چینی که به دنبال سرمایه گذاری ثروت خود در خارج از کشور بودند، با ارائه املاک ساحلی نسبتاً مقرون به صرفه در مقایسه با شهرهای ساحلی گران قیمت در داخل کشورشان مانند شانگهای، در نظر گرفته شده بود. با این حال، فروش قوی دوره اولیه از سوی خریداران چین پس از آنکه شی جین پینگ رهبر این کشور، کنترل های ارزی از جمله محدودیت سالانه ۵۰ هزار دلاری برای میزان خرید خریداران در خارج از کشور را اعمال کرد، سقوط کرد. این روند فروش ضعیف با بحران سیاسی مالزی در سال های ۲۰۲۲-۲۰۲۰ و همه گیری کووید-۱۹ تشدید شد، به طوری که این پروژه در سال ۲۰۲۲ به عنوان " شهر ارواح " توصیف شد این پروژه که در زمین های احیا شده، انجام گرفته است به دلیل ایجاد حجم زیادی از تخریب زیستگاه ها در حوالی آن، نیز مورد انتقاد قرار گرفته است.
ارتش آزادی بخش لسوتو (به انگلیسی: Lesotho Liberation Army یا LLA) شاخهٔ نظامی حزب کنگره باسوتولند (BCP) و یک نیروی چریکی ضد دولتی در کشور لسوتو بود که در میانه دهه ۱۹۷۰ تأسیس شد. این ارتش با الهام از جنبش های ضداستعماری و پان آفریقایی، هدف خود را سرنگونی حکومت نخست وزیر لیبوا جاناتان و برقراری دموکراسی اعلام کرده بود. پیش زمینه. در سال ۱۹۷۰، حزب کنگره باسوتولند (BCP) در انتخابات عمومی لسوتو پیروز شد، اما دولت وقت به رهبری لیبوا جاناتان نتایج انتخابات را با اعلام وضعیت اضطراری باطل و قانون اساسی را معلق کرد. پس از یک قیام ناکام در سال ۱۹۷۴، نستو موکله، رهبر حزب، به تبعید رفت و از خارج کشور رهبری شاخهٔ خارجی حزب و ارتش تازه تأسیس آزادی بخش را بر عهده گرفت. تشکیل و آموزش. ارتش آزادی بخش لسوتو با همکاری نزدیک ارتش آزادی بخش مردم آزانیا (APLA)، شاخهٔ نظامی کنگره پان آفریقای آزانیا (PAC) آفریقای جنوبی تأسیس شد. پوتلاکو لِبالو، از بنیان گذاران حزب کنگره باسوتولند و عضو برجستهٔ کنگره پان آفریقای آزانیا، در شکل گیری ایدئولوژی و راهبردهای ارتش نقش مهمی ایفا کرد. در سال ۱۹۷۶، ۱۷۸ کارگر معدن باسوتو که در آفریقای جنوبی شا
غل بودند، برای آموزش نظامی به لیبی اعزام شدند و تحت حمایت دولت معمر قذافی آموزش دیدند. فعالیت ها. نخستین حملهٔ مسلحانه ارتش در مه ۱۹۷۹ با بمب گذاری در ادارهٔ پست مرکزی صورت گرفت. نستو موکله در همان سال مدعی شد که علاوه بر نیروهای آموزش دیده در خارج، حدود ۵۰۰ تا ۱٬۰۰۰ جنگجو در کوه های لسوتو فعال اند. حملات چریکی ارتش آزادی بخش لسوتو شامل مین گذاری، بمب گذاری، حملات خمپاره ای، ترور و تیراندازی های هدفمند بود. از جمله اهداف آن ها می توان به فرودگاه لِریبه، هتل هیلتون، زیرساخت های نفتی و برقی، نیروهای پلیس، سیاستمداران و مراکز دیپلماتیک مانند مرکز فرهنگی ایالات متحده و خودرو سفیر آلمان غربی اشاره کرد. نقش آفریقای جنوبی. با وجود تفاوت های ایدئولوژیک، دولت آپارتاید آفریقای جنوبی به رهبری پی دبلیو بوتا به دلیل مواضع ضدآفریقای جنوبی لیبوا جاناتان، از ارتش آزادی بخش لسوتو حمایت مالی و لجستیکی کرد. گفته می شود که دولت بوتا به ارتش آزادی بخش لسوتو اجازهٔ عبور از خاک خود را نیز داده است. در عین حال، ارتش همچنان ارتباط خود را با کنگره پان آفریقای آزانیا حفظ کرده بود. در سال ۱۹۸۲، «جاما امبکی»، برادر تابو امبکی، هنگام کمک
به ارتش آزادی بخش در لسوتو کشته شد. پایان فعالیت. در پی کودتای نظامی جاستین لخانیه علیه لیبوا جاناتان در سال ۱۹۸۶ و تغییر شرایط سیاسی داخلی، نقش ارتش آزادی بخش کمرنگ تر شد. گفته می شود لخانیه به اشتباه تحت فریب، به این گروه کمک مالی کرده است. با آغاز مذاکرات صلح در اوایل دهه ۱۹۹۰ و بازگشت نستو موکله به کشور، جناح های مختلف حزب کنگره باسوتولند متحد شدند و ارتش آزادی بخش لسوتو منحل گردید. حزب در انتخابات سراسری ۱۹۹۳ پیروز شد و نستو موکله نخست وزیر شد.
کامه یوو () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
جنگ مدرن اولیه () یا جنگ مدرن نخستین عصر جنگ در اوایل دوران مدرن پس از جنگ های قرون وسطی است. این دوران با شروع استفاده گسترده از باروت و توسعه سلاح های مناسب برای استفاده از مواد منفجره، از جمله توپخانه و سلاح گرم، مرتبط است. به همین دلیل، این دوره به عنوان عصر جنگ باروتی نیز شناخته می شود، مفهومی که توسط مایکل رابرتز در دهه ۱۹۵۰ معرفی شد. تکنیک های استحکامات به دلیل توسعه توپخانه به سرعت تکامل یافتند. سلاح های گرم، جنگ را متحول کردند و نقش اشراف و سواره نظام سنگین را کاهش دادند. سلاح های گرم اولیه، مانند تفنگ های آرکوبوس و تفنگ های فتیله ای، به تدریج جایگزین کمان ها و کمان های پولادی شدند و با مؤثرتر شدن سلاح های گرم، منجر به معرفی و زوال زره های صفحه ای شدند. تفنگ های فتیله ای تا دهه ۱۶۹۰ غالب شدند و اختراع سرنیزه، نیزه ها و تفنگ ها را با هم ترکیب کرد و پیاده نظام را به مهم ترین نیروی نظامی تبدیل کرد. جنگ همچنین شاهد تغییر به سمت ارتش های بزرگتر و درگیری های ویرانگرتر بود. ظهور دولت های متمرکز و بوروکراسی ها از ارتش های جدید و عظیم پشتیبانی می کرد، در حالی که استفاده از مزدوران کاهش می یافت. آرایش های نظام