Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گان، آیداهو، واشینگتن و جنوب بریتیش کلمبیا، بسیاری از تعداد دفعات دویدن به کمتر از ۱۰٪ از تعداد تاریخی خود کاهش یافته است؛ برخی نیز ناپدید شده اند. بسیاری از مناطق پرورش ماهی سالمون، تحت سلطه ماهی های پرورشی هستند. در رودخانه کلمبیا، که زمانی یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان ماهی سالمون بود، بیش از ۸۰ درصد از کل ماهی های صید شده اکنون ماهی های پرورشی هستند. الگوی کاهش جمعیت ماهی سالمون مختص غرب آمریکای شمالی نیست. از چهار منطقه زمین که در طول تاریخ محل تجمع ماهی های آزاد بوده اند (شرق دور آسیا، اروپای اقیانوس اطلس، شرق آمریکای شمالی و غرب آمریکای شمالی)، به نظر می رسد که تجمع ماهی های آزاد در کالیفرنیا، اورگان، واشینگتن، آیداهو و جنوب بریتیش کلمبیا، بدون تغییر چشمگیر در روندهای فعلی و بلندمدت، از سه منطقه دیگر تقلید خواهد کرد: انقراض یا کاهش شدید جمعیت ماهی های آزاد. از اواخر دهه ۱۸۴۰، مجموعه ای از عوامل باعث کاهش این روند شده و انبوهی از موانع خاص، مانع از بهبود آن شده است. در سراسر منطقه، بسیاری از ذخایر ماهی قزل آلای وحشی (گروهی از افراد با جفت گیری که تقریباً معادل یک «جمعیت» است) کاهش یافته و برخی از آنها ن
اپدید شده اند. وضعیت ماهی سالمون در امتداد ساحل غربی آمریکای شمالی یکسان نیست. برخی از گزینه های احیای ماهی سالمون وحشی و زیستگاه ها بهتر از سایرین هستند. هنوز هم در برخی مناطق مانند حوزه های آبخیز ساحلی شمال کالیفرنیا، اورگان، واشینگتن و برخی مناطق جنوب بریتیش کلمبیا، تعداد نسبتاً سالمی از ماهی سالمون وحشی (و زیستگاه) وجود دارد. پیست های اسکی در شمال بریتیش کلمبیا، یوکان و آلاسکا در شرایط بسیار بهتری قرار دارند. انتخاب های سیاسی گذشته. ۱۸۲۰–۱۸۴۰ - با ورود شکارچیان به شمال غربی اقیانوس آرام در اوایل قرن نوزدهم، برداشت سیستماتیک و فشرده سگ های آبی آغاز شد. تعداد زیاد سگ آبی می تواند محیط آبی را به طور قابل توجهی تغییر دهد و در بیشتر موارد زیستگاه پرورش ماهی سالمون را بهبود بخشد. با کاهش جمعیت سگ های آبی، بسیاری از ماهی های سالمون تحت تأثیر منفی قرار گرفتند. با تشدید رقابت بین ایالات متحده و بریتانیای کبیر برای کنترل شمال غربی اقیانوس آرام، شرکت بریتانیایی هادسون بی سیاستی را اتخاذ کرد که هیچ سگ آبی را در حوزه های آبی که به دام می انداختند، رها نمی کرد، زیرا بدون سگ آبی، شکارچیان خز آمریکایی (و مهاجران) کمتر اح
تمال داشت که به شمال غربی اقیانوس آرام بیایند. تأثیر کلی سگ های آبیِ در حال انقراض بر ماهی سالمون ساحل غربی ناشناخته است، اما احتمالاً زیاد بوده است. ۱۸۴۸ - آشکارترین نقطه عطف در کاهش دو قرنهٔ ماهی سالمون وحشی با کشف طلا در کالیفرنیا رخ داد. تا سال ۱۸۴۹، کاهش جمعیت ماهی قزل آلا به طور جدی آغاز شد و به طور گسترده در روزنامه های آن زمان گزارش شد. تا دهه ۱۸۵۰، برداشت بیش از حد و تأثیرات فعالیت های معدنی، ماهی های سالمون را در نهرهای داخل و اطراف دره مرکزی کالیفرنیا از بین برده بود. در پاسخ، مقرراتی وضع شد که برخی از شیوه های ماهیگیری و استخراج معدن را محدود می کرد. بعدها، درخواست هایی برای ایجاد مراکز تکثیر ماهی قزل آلا به منظور تأمین ذخایر مکمل برای غلبه بر اثرات مخرب عملیات استخراج معادن مطرح شد. ۱۸۷۰–۱۹۰۰ - در دره مرکزی کالیفرنیا، پس از ۳۰ سال کاهش در تعداد ماهی های آزاد، پرورش تکمیلی از طریق مراکز تکثیر، به طور گسترده توسط دانشمندان حرفه ای شیلات و عموم مردم به عنوان راه حلی برای کاهش تعداد ماهی های آزاد در نظر گرفته شد. تا سال ۱۹۰۰، ذخیره سازی از محل های تخم گذاری تا حد زیادی بر حفظ یا احیای زیستگاه طبیعی ب
ه عنوان استراتژی بازیابی ترجیحی غلبه کرده بود. ۱۹۰۵–۱۹۳۹ - هدف سیاسی «بازپس گیری حوضه کلاماث» (در امتداد مرز اورگان/کالیفرنیا) منعکس کننده ارزش ها و اولویت های آن دوران بود. ایجاد زمین های کشاورزی حاصلخیز از طریق آبیاری، هدف سیاست عمومی بود. در رقابت بین اولویت های اجتماعی، کشاورزی آبی بر ماهی قزل آلا پیروز شد. در طول چند دههٔ بعد، میلیون ها دلار برای توسعهٔ یک سیستم پیچیده از سدها و کانال ها در حوضهٔ کلامات (و جاهای دیگر) هزینه شد. ۱۹۲۹–۱۹۳۹ - هدف سیاستی «به کار گماردن مردم» بر چشم انداز سیاسی غالب بود، چرا که مردم در مورد چگونگی مقابله با اثرات رکود بزرگ بحث می کردند. پروژه های عظیم عمرانی، مانند سدهای بلند حوزه کلمبیا و جاهای دیگر، با وجود اینکه تأثیر پیش بینی شده و مخرب آنها بر ماهی قزل آلای وحشی قابل درک بود، ساخته شدند. تنها یک سد، گرند کولی، یک چهارم حوضه کلمبیا را به طور کامل و دائمی به روی ماهی های آزاد مهاجر مسدود کرد، و هزاران مایل از رودخانه اصلی تنها در یک اقدام به نفع ماهی های آزاد از بین رفت. ۱۹۴۱–۱۹۴۵ - پوسترهایی که بسیاری از ساختمان های عمومی را زینت می دادند، شعارشان این بود: «آمریکا - زرادخ
انه دموکراسی». هواپیماهای جنگی به تعداد زیاد و در کوتاه ترین زمان ممکن مورد نیاز بودند؛ بنابراین، تولید برق در شمال غربی اقیانوس آرام به میزان زیادی افزایش یافت تا اشتهای سیری ناپذیر کارخانه های ذوب آلومینیوم را تأمین کند. برق آبی وجود داشت؛ تقاضای زمان جنگ برای آلومینیوم بسیار زیاد بود؛ حمایت عمومی تقریباً جهانی بود. توربین ها که به مدت چهار سال با حداکثر ظرفیت خود، هفت روز هفته و ۲۴ ساعت شبانه روز کار می کردند، ماهی های سالمون را با سرعتی ویرانگر می بلعیدند. این جنگی برای بقا بود و بمب افکن ها بر ماهی قزل آلا پیروز شدند. ۱۹۴۸ - سیل های گسترده باعث ایجاد اثرات فاجعه باری در سراسر منطقه شد و سیاستمداران به درخواست مردم برای حفاظت از خود توجه کردند. پس از سیل ۱۹۴۸، سدهای کنترل سیل زیادی در واشینگتن، اورگان، آیداهو و بریتیش کلمبیا ساخته شدند. جامعه به طور جمعی خواستار محافظت از جان و مال انسان ها در برابر تخلیه کنترل نشده رودخانه ها شد. ۱۹۵۵–۱۹۶۵ - فناوری تهویه مطبوع ارزان و مؤثر خانگی و تجاری پس از جنگ جهانی دوم به سرعت توسعه یافت. تا سال ۱۹۶۰، تأثیر غیرمستقیم استفاده گسترده از تهویه مطبوع بر ماهی قزل آلا کامل
اً آشکار بود: (۱) افزایش شدید تقاضا برای برق؛ و (۲) افزایش کلی رشد جمعیت منطقه ای، زیرا مناطقی که قبلاً نامطلوب بودند، با ظهور تهویه مطبوع، به مکان های مطلوب تری برای زندگی تبدیل شدند. بخش عمده ای از ساحل غربی در طول ماه های تابستان گرم است، بنابراین تهویه مطبوع بازار مناسبی پیدا کرده است. در رابطه مستقیم با صید ماهی سالمون، تقاضای برق اکنون "هم" برای زمستان و هم برای تابستان بالا است و این امر مستلزم افزایش ظرفیت تولید و خطوط انتقال است. ۱۹۹۱–۲۰۱۱ - اولین «بخش جمعیتی متمایز» ماهی سالمون تحت شرایط قانون گونه های در معرض خطر انقراض فهرست شد. با این اقدام، بحث سیاست گذاری از احیای صید ماهی سالمون به منظور حمایت از ماهیگیری، به حفاظت از صید ماهی سالمون در برابر انقراض تغییر جهت داد، دو هدف سیاسی بسیار متفاوت. یک قرن پیش، نگرانی زیادی در مورد اینکه آیا ماهی سالمون زندگی خود را در محل تخم گذاری آغاز کرده یا در نهر، وجود نداشت. اکنون، به گفته برخی، ماهی سالمون تولید شده در مراکز تکثیر، راه حل احیا نیستند، بلکه بخشی از مشکل احیا هستند. ۲۰۰۱ - خشکسالی کالیفرنیا در سال ۲۰۰۱ شدید بود و همراه با خاموشی های مداوم کالیفرن
یا، اداره برق بونویل ایالات متحده را بر آن داشت تا وضعیت اضطراری برق اعلام کند، اهداف از پیش توافق شده بین سازمانی برای آزادسازی جریان ماهی سالمون را کنار بگذارد و با استفاده از آب ذخیره شده برای کمک به مهاجرت ماهی سالمون، برق برای انتقال به کالیفرنیا تولید کند. حمایت های سنتی. به طور سنتی، زیستگاه های ماهی سالمون تا زمانی که به شدت تخریب نشده و در آستانه انقراض قرار نگرفته اند، محافظت نمی شوند. در آن زمان، ممکن است چندین گام برای احیای جمعیت برداشته شود. پرورش ماهی یک راه حل محبوب است که در کوتاه مدت موفقیت آمیز است. با این حال، آنها ممکن است به جای پرداختن به ریشه مشکل، فقط آن را پنهان کنند. سایر روش های حفاظت ممکن است شامل محدود کردن یا حذف برداشت از مراتع، حفاظت کیفیت آب یا کاهش استخراج آب برای مصرف انسان و حفاظت از زیستگاه باشد. در ۲۰ سال گذشته، شیلات ایالت واشینگتن، با همکاری قبایل محلی، برداشت ماهی سالمون در پوجت ساوند را تا ۹۰ درصد کاهش داده است. حفاظت از زیستگاه در یک مدل هسته/اقماری مورد بررسی قرار می گیرد که در آن مناطق خاصی به عنوان مناطق «هسته» پراستفاده و مناطق «اقماری» کم ارزش تر شناسایی می شون
د. این مدل فرض می کند که تمام زیستگاه های بالقوه توسط ماهی سالمون مورد استفاده قرار نخواهند گرفت. مشکل این روش این است که به مناطق بین هسته و مناطق ماهواره ای، پتانسیل ذاتی پایینی داده می شود که ممکن است منجر به اولویت پایین تر برای حفاظت شود. اگر این دالان ها به دلیل سدسازی یا تخریب زیستگاه های ساحلی غیرقابل عبور شوند، منطقه اقماری مربوطه به عنوان زیستگاه از بین می رود. اگر چندین مورد از این مناطق محافظت نشده باقی بمانند، کل مساحت زیستگاه ماهی سالمون می تواند به سرعت کاهش یابد. برخی این را یک استراتژی شکست خورده می دانند که احتمالاً منجر به انقراض ماهی قزل آلا می شود. استراتژی پناهگاه حفاظتی. روش جدیدی برای حفاظت توسط رار و اوگروت از مرکز ماهی آزاد وحشی ارائه شده است. روش آنها رویکردی گسترده تر در حفاظت از زیستگاه ماهی سالمون دارد. آنها به جای استفاده از رویکرد هسته/ماهواره، حفاظت از کل حوضه آبریز را به عنوان یک سیستم کامل پیشنهاد می کنند. آنها این را «استراتژی پیشگیرانه حفاظت از زیستگاه ها» می نامند که هدف آن حفظ زیستگاه های نهر در غرب ایالات متحده و کانادا با ارزش های ویژه بالا است، مناطقی که «دژهای قزل آل
ا» محسوب می شوند. تخمین زده می شود که چهار تا شش حوضه آبریز وجود دارد که این نیاز را برآورده می کنند. این حوضه های با ارزش بالا غیرقابل جایگزین هستند و باید اکنون که هنوز عمدتاً بکر هستند، محافظت شوند. انتظار می رود حوضه ها یا «دژهای مستحکم» در این دسته بتوانند تا ۱۰۰ سال آینده خود را حفظ کنند. این روش قرار نیست جایگزینی برای حمایت های فعلی ارائه شده توسط دولت های محلی، ایالتی و فدرال، مانند روش های مورد بحث در بالا، باشد. در عوض، این یک روش پیشگیرانه برای کاهش یا جلوگیری از نیاز به این روش های دیگر است. ایده این استراتژی «سرچشمه به دریا» اولین بار در سال ۱۸۹۲ مطرح شد. به دلیل موفقیت مراکز تکثیر و پرورش ماهی در رودخانه های آمریکا، این ایده در آن زمان رونق چندانی نگرفت. این ایده در اوایل دهه ۱۹۹۰، زمانی که طرفداران محیط زیست متوجه کاستی ها و عدم هماهنگی بین تلاش های مقامات فدرال، ایالتی و محلی شدند، دوباره مطرح شد. سازمان های مسئول شیلات اغلب فاقد اختیار لازم برای اقدام در مورد تهدیدات موجود هستند. مفهوم سازی جدید از حفاظت از زیستگاه ماهی سالمون این فرض را مطرح کرد که ما باید ابتدا با کار از سرچشمه های پایین د
ست، از دست نخورده ترین یا ارزشمندترین زهکش ها محافظت کنیم تا یک کریدور پیوسته از زیستگاه های حفاظت شده ایجاد کنیم. تعدادی از این پناهگاه های مقیاس زیرحوضه برای محافظت از کل یک حوضه به عنوان یک واحد کامل، گرد هم می آیند. این بدان معنا نیست که تمام زمین ها متعلق به دولت ها یا سازمان های حفاظت از محیط زیست خواهد بود. این طرح پیش بینی می کند که مالکان زمین های دولتی و خصوصی در مقیاس زیرحوضه برای حفظ زیستگاه با هم همکاری کنند. این هدف با استفاده از سه اصل اساسی محقق خواهد شد. هدف اول ایجاد «مجموعه ای از جمعیت های ماهی سالمون اقیانوس آرام دست نخورده و متنوع (از نظر تاریخچه زندگی، ژنتیک و گونه ها) در پناهگاه های کامل حوضه» است. این جمعیت ها می توانند منبعی از افراد برای پیوند به رودخانه های دیگر در صورت نیاز باشند. هدف اصل دوم «تضمین حفظ ارتباط عملکردی زیستگاه از سرچشمه تا مصب رودخانه» است. این ارتباط زیستگاهی با فراهم کردن چندین مکان تخم ریزی محلی، به ارتقای تنوع در جمعیت کمک می کند. اصل آخر، «سیستمی از دژها (زیرحوضه های اولویت دار منطقه ای)» را ایجاد می کند که شامل مهم ترین جمعیت ها و زیستگاه های بیولوژیکی خواهد ب
ود. این اصول می توانند برای ایجاد دژهای زیرحوضه و پناهگاه های حوضه که در بالا مورد بحث قرار گرفتند، مورد استفاده قرار گیرند. در مناطقی که زیستگاه در حال حاضر به دلیل جمعیت بالای انسانی بسیار تکه تکه شده است، ممکن است فقط ایجاد حفاظت در سطح زیرحوضه امکان پذیر باشد. این مناطق شامل مناطقی در انتهای جنوبی زیستگاه ماهی سالمون مانند کالیفرنیای شمالی می شود. ایجاد پناهگاه های کامل در حوضه آبریز فقط در مناطق کم جمعیت مانند شمال بریتیش کلمبیا و آلاسکا امکان پذیر است. احتمالاً فقط چهار تا شش مورد از این پناهگاه های در مقیاس حوضه وجود خواهد داشت. این مناطق می توانند به صورت مختلط مورد استفاده قرار گیرند تا هم برای جمعیت محلی و هم برای جمعیت ماهی قزل آلا ارزش ایجاد کنند. با این حال، استفاده مختلط محدودیت هایی خواهد داشت. چنین محدودیت هایی ممکن است شامل محرومیت از مناطقی باشد که برای ماهی سالمون ارزش زیادی دارند، مانند مکان های ایده آل برای تخم ریزی یا مکان هایی که ماهی های جوان ممکن است در معرض خطر باشند. استحکامات بر اساس ارزش و عملی بودن اتصال سرچشمه های اغلب دست نخورده به مناطق مصب که اغلب دچار اختلال شده اند، تعیین م
ی شدند. این روش نسبتاً جدید حفاظت، طرفدار حذف روش های حفاظتی فعلی نیست. در عوض، این کار پایه و اساسی برای زیستگاه ماهی سالمون در آینده ایجاد می کند که نیازی به چنین احیا و محدودیتی ندارد. این اهداف بزرگ هستند و احتمالاً به بودجه ای نیاز دارند که هرگز در حفاظت از ماهی سالمون دیده نشده است، اما این پتانسیل را دارد که در درازمدت بازدهی بهتری داشته باشد. تا زمانی که این نوع برنامه ریزی و تأمین مالی به واقعیت تبدیل شود، پروژه های کوچک تر مانند پروژه ای که اخیراً در پیوجت ساند اتخاذ شده است، پلی بین روش های قدیمی و جدید هستند. هچری ها. بحث هایی در مورد اثربخشی مراکز جوجه کشی وجود دارد. طرفداران این طرح استدلال می کنند که مراکز تکثیر و پرورش ماهی برای بقای ماهی سالمون در منطقه پوجت ساوند و فراتر از آن ضروری است. گروه های دیگر با این مراکز تکثیر مخالفند، زیرا ادعا می کنند که این مراکز با معرفی جمعیت های ماهی سالمون که به صورت مصنوعی پرورش داده شده اند و قرار دادن آنها در مقابل جمعیت طبیعی، تعادل زیست محیطی را برهم می زنند. مشکل مراکز تکثیر ماهی قزل آلا در ارتباطات ظریف بین عناصر سیستم ماهی قزل آلا نهفته است. اولین مر
اکز جوجه کشی صرفاً محل های جوجه کشی بودند که بچه ماهی های کوچک را در نهرها رها می کردند. از طریق این سیستم، مردم سعی می کردند از تخم های ماهی قزل آلای جوان در کف رودخانه محافظت کنند تا مرگ و میر آنها را کاهش دهند و به این ترتیب جمعیت ماهی قزل آلا را افزایش دهند. مردم قبل از اینکه آنها را رها کنند، آنها را تا اندازه انگشت قد بزرگ می کنند و ماهی سالمون را در فضای بسته قرار می دهند. با این حال، مردم آنها را با مخلوطی از احشاء ماهی، گوشت اسب، سیرابی و گوشت خوک و گاو فاسد تغذیه می کنند. در نتیجه، باعث بیماری می شود، علاوه بر این، این بیماری از یک ماهی قزل آلا به ماهی های دیگر سرایت می کند. حذف سد. چرخه زندگی ماهی سالمون عامل بسیار مهمی در حفاظت از آن است. آنها به همان بستر شنی که در آن از تخم بیرون آمده اند، برمی گردند تا تخم های خود را بگذارند و سپس می میرند و مواد مغذی را که در غیر این صورت نداشتند، به محیط اطراف خود می رسانند. یک مطالعه اخیر، ۱۳۷ گونه را مستند کرده است که از مواد مغذی اقیانوسی که ماهی سالمون ارائه می دهد، بهره مند می شوند و از آنها استفاده می کنند. ایجاد سدهای فراوان در امتداد رودخانه های اسنیک
و کلمبیا، دسترسی ماهی سالمون به برخی از بکرترین زیستگاه های موجود را مسدود کرده و مانع از آن شده است که آنها بتوانند به طور مؤثر تخم ریزی کنند، کاری که بدون وجود سدها می توانستند انجام دهند. اگرچه برخی از سدها دارای نردبان های ماهیگیری برای کمک به ماهی های سالمون در سفرشان به سمت بالای رودخانه هستند، بسیاری از ماهی های سالمون اغلب در بازگشت به محل تولد خود می میرند. اگر سدها برداشته شوند و منطقه به استفاده از منابع انرژی جایگزین مانند باد و انرژی موج روی آورد، این امر به ماهی های سالمون وحشی اجازه می دهد تا به زیستگاه های بکر خود بازگردند، جایی که می توانند تخم هایی بگذارند که به احتمال زیاد از تخم بیرون می آیند و به ماهی سالمون وحشی قابل توجهی تبدیل می شوند و همچنین مواد مغذی را برای زیستگاه بکر فعلی فراهم می کنند که آن را به منطقه پرورش ماهی سالمون حتی بهتر تبدیل می کند. در سال ۲۰۰۰، شعبه اورگان انجمن شیلات آمریکا - که نماینده صدها متخصص شیلات بود - قطعنامه ای را تصویب کرد که «چهار سد پایینی رودخانه اسنیک تهدید قابل توجهی برای ادامه حیات ذخایر ماهی سالمون و قزل آلای باقی مانده رودخانه اسنیک هستند؛ و اگر جا
معه مایل به بازگرداندن این ماهی های آزاد به سطوح پایدار و قابل ماهیگیری است، بخش قابل توجهی از رودخانه اسنیک پایینی باید با شکستن چهار سد پایینی رودخانه اسنیک به وضعیت جریان آزاد بازگردانده شود و این اقدام باید به زودی انجام شود.» برای حفاظت از ماهی سالمون حیاتی است که ماهی های سالمون وحشی باقی مانده بتوانند در زیستگاه های امن و باکیفیت تخم ریزی کنند تا جمعیت ماهی سالمون دوباره افزایش یابد. گروه های حفاظت از ماهی سالمون ائتلاف ها، شوراها، سازمان های غیرانتفاعی و گروه های تحت حمایت دولت زیادی وجود دارند که بر حفظ ماهی سالمون وحشی تمرکز دارند. همان طور که میندی کامرون در مقاله ای در سیاتل تایمز در سال ۲۰۰۲ نوشت، «میلیاردها دلار برای معکوس کردن روند کاهش صید ماهی سالمون هزینه شده است، بدون هیچ تضمینی برای موفقیت. آنچه در اینجا مورد نیاز است، نوع جدیدی از گفتگوی عمومی در مورد ماهی سالمون و جایگاه آنها در آینده ماست.»
حسین بن علی بن محمد ابن الولید انف قُرَشی (؟ – ۱۲۶۸) داعی مطلق مستعلوی طِیبی از یمن بود. او هشتمین داعی مطلق اسماعیلی طیبی در یمن بود که از سال ۱۲۳۰ تا زمان مرگش در سال ۱۲۶۸ حکومت کرد. حسین که از عشیرهٔ برجستهٔ بنی ولید قرشی در یمن به شمار می رفت، در سال ۶۲۷ هجری / ۱۲۳۰ میلادی به عنوان هشتمین داعی، جانشین احمد بن مبارک ابن الولید شد و این منصب را تا پایان عمرش حفظ کرد. به عنوان فرزند داعی پنجم، علی بن محمد ابن الولید، حسین دارای روابط دوستانه ای با خاندان رسولی بود و توانست برخی از آنان را به مذهب اسماعیلی طِیبی جذب کند. وی به عنوان یک عالم برجسته، آثار مهمی در حوزهٔ باطن گرایی اسماعیلی تألیف کرد که از جمله آن ها می توان به رسالهٔ «المبدأ و المعاد» اشاره کرد؛ رساله ای که به موضوعاتی همچون پیدایش جهان و علوم اسکاتولوژیکی (آخرت شناسی) می پردازد.
حفاظت آشکار، به رفتار مصرف کنندگانی اطلاق می شود که با خرید محصولات سازگار با محیط زیست، در واقع در پی نمایش جایگاه اجتماعی بالاتری هستند. خاستگاه. این اصطلاح برگرفته از مفهوم «مصرف گرایی خودنمایانه» است که نخستین بار توسط تورستین وبلن، اقتصاددان و جامعه شناس آمریکایی، در کتاب خود با عنوان نظریه طبقه تن آسا": مطالعه ای اقتصادی در سیر تحول نهادها" (۱۸۹۹) مطرح شد. وبلن در این اثر، به توصیف گروه هایی از طبقه نوکیسه پرداخت که با استفاده از قدرت خرید خود، در پی نمایش منزلت و پایگاه اجتماعی بودند. اصطلاح «حفاظت آشکار» نخستین بار توسط سیمور سَکس، استاد اقتصاد در دانشگاه سیراکیوس، در یک گفت وگوی خصوصی مطرح شد. آزمایش ها. بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹، سه استاد روان شناسی—ولاداس گریسکویسیوس (دانشگاه مینه سوتا)، جاشوا ام. تایبور (دانشگاه نیومکزیکو) و برم فن دن برگ (مدرسه مدیریت روتردام)—مجموعه ای از آزمایش ها را برای بررسی پدیده «مصرف گرایی خودنمایانه» انجام دادند. نتیجه این پژوهش ها در مقاله ای با عنوان "سبز شدن برای دیده شدن: منزلت، شهرت و صرفه جویی تظاهری" منتشر شد. آنان در این مقاله استدلال کردند که «خرید محصولات سازگار
با محیط زیست می تواند به عنوان نوعی رفتار نوع دوستانه تلقی شود، زیرا این محصولات معمولاً قیمت بالاتری دارند و کیفیت آن ها نسبت به محصولات معمولی پایین تر است، اما در عوض برای محیط زیست و در نتیجه برای همه سودمند هستند». از آن جا که رفتارهای نوع دوستانه می توانند به عنوان اصل علامت دهی پرهزینه از منزلت اجتماعی تلقی شوند، حفاظت آشکار نیز می تواند نشانه ای از جایگاه اجتماعی بالا باشد. آزمایش های این پژوهشگران نشان داد که برانگیختن انگیزه های منزلتی به طور معناداری بر ترجیحات مصرف کنندگان اثر می گذارد؛ به گونه ای که افراد در شرایطی که احساس می کنند در معرض دید دیگران هستند یا قضاوت اجتماعی در میان است، تمایل بیشتری به انتخاب محصولات سبز و سازگار با محیط زیست از خود نشان می دهند. نکته جالب آن است که این ترجیح حتی زمانی که محصولات سبز قیمت بالاتری دارند و از نظر عملکرد یا کیفیت نسبت به محصولات رایج مزیتی ندارند، همچنان حفظ می شود. در واقع، همین هزینهٔ بالاتر و فدا کردن برخی مزایا به نفع محیط زیست، به عنوان نشانه ای از نوع دوستی و ازخودگذشتگی تلقی می شود که می تواند به تقویت وجهه اجتماعی فرد در نگاه دیگران بینجامد.
این تأثیر به ویژه در فضاهای عمومی مانند خیابان ها، فروشگاه ها، محل کار یا در حضور دوستان و آشنایان آشکارتر است، چرا که فرد در این موقعیت ها آگاهانه یا ناخودآگاه در تلاش است تا پیامی از آگاهی اجتماعی، مسئولیت پذیری و جایگاه فرهنگی بالاتر به اطرافیان منتقل کند. در مقابل، در موقعیت های خصوصی که امکان دیده شدن وجود ندارد، این انگیزه ها کمرنگ تر می شوند و افراد ممکن است بیشتر به صرفه جویی اقتصادی یا کارآمدی محصول توجه کنند تا پیامدهای اجتماعی انتخابشان. از منظر روان شناسی اجتماعی، این یافته ها حاکی از آن است که رفتار زیست محیطی، علاوه بر ریشه های اخلاقی یا شناختی، می تواند ریشه در انگیزه های اجتماعی و رقابت بر سر جایگاه و شأن نیز داشته باشد؛ بنابراین، بهره برداری هوشمندانه از سازوکارهای منزلتی می تواند راهی مؤثر برای طراحی سیاست های تشویقی در راستای گسترش مصرف پایدار و حفاظت از محیط زیست باشد.
گل شهر محله ای در غرب شهر کرج در استان البرز است که درمنطقه ۵ شهرداری کرج واقع شده است، و گل شهر یکی از محله ها و مناطق پرجمعیت شهر کرج است. گل شهر از شرق به دهقان ویلا، از غرب به حصارک، از جنوب به باغ سیب در مهرشهر و از شمال به کرج نو متصل است. همچنین امامزاده طاهر که مشاهیر زیادی در آن دفن شده اند، در جنوب این محله قرار دارد. تاریخچه. منطقه گل شهر در ابتدا زمین های کشاورزی و باغی در غرب کرج بود. با گسترش تهران و کرج، دولت زمین هایی را برای اسکان کارکنان کارخانه ها و مهاجران داخلی در نظر گرفت. اولین خانه ها در قالب محله های کارگری و ارزان قیمت ساخته شدند. با توسعه صنعتی کرج (کارخانه هایی مانند ایران خودرو، کفش ملی و...)، مهاجران کارگر از استان های غربی و جنوبی کشور به گل شهر آمدند و گل شهر به یکی از مراکز اصلی زندگی مهاجران در ایران تبدیل شد. رشد مهاجرت شدت گرفت و خانه سازی غیراصولی در مناطق خاکی اطراف افزایش یافت. گل شهر به دلیل ارزان بودن زمین و اجاره ها، میزبان اقشار کم درآمد و خانواده های مهاجر شد. کمبود خدمات شهری، مشکلات بهداشتی، فقر و بافت فرسوده در برخی نقاط پدیدار شد. با این حال ایستگاه متروی گلشهر
(در خط ۵ متروی تهران) باعث بهبود نسبی حمل ونقل و افزایش اهمیت منطقه شد. دسترسی ها. ایستگاه متروی گلشهر (خط ۵ مترو تهران-کرج-هشتگرد) در همین محله واقع شده است. خطوط متعدد اتوبوسرانی و تاکسیرانی نیز گل شهر را به سایر نقاط کرج متصل می کنند. همچنین این محله در نوار شمالی بزرگ راه تهران کرج قرار دارد؛ و دسترسی برای تردد راحت به قزوین و تهران فراهم است.
سیستم هوشمند ترکیبی به سامانه ای نرم افزاری گفته می شود که به صورت همزمان از ترکیب روش ها و فنون چند رشته ای هوش مصنوعی بهره می برد؛ مانند: از دیدگاه علوم شناختی، هر سامانه هوشمند طبیعی یک سامانه ترکیبی است، زیرا عملیات ذهنی را هم در سطح نمادین و هم در سطح زیرنمادین انجام می دهد. در چند سال اخیر بحث فزاینده ای درباره اهمیت یکپارچه سازی سامانه های هوش مصنوعی شکل گرفته است. بر این اساس که تا کنون سامانه های ساده و خاص هوش مصنوعی (مانند سامانه های بینایی رایانه ای، تولید گفتار و غیره، یا نرم افزارهایی که از برخی مدل های ذکرشده بهره می برند) ایجاد شده اند و اکنون زمان آن است که برای خلق سامانه های گسترده هوش مصنوعی، به یکپارچه سازی بپردازیم. از جمله مدافعان این رویکرد می توان به پژوهشگرانی چون ماروین مینسکی، ران سان، آرون اسلمن، آنژلو دالی و مایکل آ. آربیب اشاره کرد. یک نمونه ترکیبی، سامانه کنترل سلسله مراتبی است که در آن لایه های پایین تر و واکنشی، زیرنمادین هستند. لایه های بالاتر که محدودیت های زمانی کمتری دارند، قادر به استدلال بر پایه مدل جهان انتزاعی و انجام زمان بندی و برنامه ریزی هستند. سامانه های هوشمند م
عمولاً بر فرایندهای استدلال ترکیبی متکی اند، که شامل استقرا، استنتاج، ربایش و استدلال به روش قیاس می شود.برای نمونه، کنترل کننده های سلسله مراتبی را تصور کن که در لایه های پایین واکنشی زیرنمادین عمل می کنند، در حالی که لایه های بالاتر قابلیت استدلال انتزاعی و برنامه ریزی دارند.
جام لیگ ها ۲۰۲۵ پنجمین دوره جام لیگ ها بود، یک تورنمنت بین المللی فوتبال باشگاهی که بین باشگاه های لیگ برتر فوتبال (ام ال اس) و لیگا ام اکس در آمریکای شمالی برگزار می شود. این مسابقات از ۲۹ ژوئیه تا ۳۱ اوت ۲۰۲۵ با حضور ۳۶ تیم برگزار شد. برخلاف دوره های قبلی، فقط ۱۸ تیم برتر ام ال اس از فصل ۲۰۲۴ به این مسابقات راه پیدا کردند. هر ۱۸ باشگاه لیگا ام اکس در این مسابقات شرکت کردند. سیاتل ساندرز با شکست دادن اینتر میامی با نتیجه ۳–۰ در فینال در ورزشگاه لومن فیلد در سیاتل، اولین عنوان قهرمانی خود را در جام لیگ ها به دست آورد. فرمت. این مسابقات شامل یک مرحله لیگ، معروف به "مرحله اول"، و یک مرحله حذفی بود. در طول مرحله اول، تیم ها سه بازی با تیم های لیگ دیگر انجام دادند. چهار تیم برتر هر لیگ به مرحله حذفی راه پیدا می کنند که شامل یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و یک فینال است. مانند دوره های قبلی جام لیگ ها، سه باشگاه برتر به جام قهرمانان کونکاکاف راه پیدا می کنند. تیم ها. سی و شش تیم در جام لیگ ها شرکت کردند، از جمله هر ۱۸ تیم لیگا ام اکس و ۱۸ تیم از ۳۰ تیم ام ال اس. ۱۸ تیم ام ال اس با رسیدن به مراحل پلی آف جام ام ال اس ۲۰
۲۴، به جام لیگ ها راه یافتند، البته با یک استثنا. سن دیگو جایگزین ونکوور وایتکپس شد که به دلیل شرکت در دو جام دیگر در سال ۲۰۲۵، در این مسابقات شرکت نکرد. قرعه کشی. برای تعیین مسابقات، همه تیم ها در یک رتبه بندی ترکیبی قرار گرفتند که از جدول حمایت ساپورترز شیلد ۲۰۲۴ برای تیم های ام ال اس و ۳۴ بازی اخیر در فصل های کلاسورا و آپرتورا ۲۰۲۴ برای تیم های لیگا ام اکس استفاده می کرد. سپس این تیم ها بر اساس معیارهای جغرافیایی و عملکرد به یک منطقه شرقی و یک منطقه غربی تقسیم شدند. در هر منطقه، تیم ها بر اساس رتبه بندی ترکیبی به سطوحی اختصاص داده شدند، با این محدودیت که هر سطح شامل سه تیم از هر لیگ باشد. ست ها. در نهایت، شش «ست» با قرعه کشی یک تیم در هر لیگ از هر یک از سه سطح یک منطقه تشکیل شد. تیم ها سه مسابقه با تیم هایی از ست خود که از لیگ آنها نیستند، انجام دادند. تاریخ مسابقات. برنامه مسابقات به شرح زیر است. مرحله حذفی. گروه بندی مرحله یک چهارم نهایی به شرح زیر تعیین شد: فینال. هردو تیم فینالیست به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۶ راه پیدا می کنند، و برنده مستقیما وارد مرحله یک هشتم نهایی می شود.