Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دایان نوکوری (زاده ۱ دسامبر ۱۹۸۴ در کیگوزی-موکیکه) دوندهٔ مسافت حرفه ای بوروندی-آمریکایی است. او در پانزده سالگی برای بوروندی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی در دوی ۵۰۰۰ متر و در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن در ماراتن شرکت کرد. نوکوری در کالج برای دانشگاه آیووا نامزد شد. او پرچمدار بوروندی در بازی های المپیک تابستانی در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲ بود. سال های اولیه. نوکوری در اوایل نوجوانی شروع به دویدن کرد، کمی بیشتر از یک سال قبل از اولین تجربهٔ المپیک خود (المپیک ۲۰۰۰ سیدنی). او دو بار در مسابقات جهانی دو صحرانوردی شرکت کرد و در سال ۲۰۰۰ در ردهٔ هجدهم قرار گرفت و سال بعد در ردهٔ بیست و هفتم قرار گرفت.او مدال برنز دوی ۱۰٬۰۰۰ متر را در بازی های فرانسه ۲۰۰۱ در اتاوا، انتاریو، کانادا به دست آورد. پس از پایان بازی ها، نوکوری به تورنتو گریخت و به هنگام جنگ داخلی بوروندی درخواست پناهندگی کرد. در آن زمان، نوکوری قبلاً پدرش را بر اثر درگیری از دست داده بود، می دانست که اگر در بوروندی بماند، فرصتی برای دویدن نخواهد داشت. به او پناهندگی داده شد و با خویشاوندانش در پیکرینگ، انتاریو، حومهٔ تورنتو زندگی کرد. دانشگاه آیووا و باتلر C
CC. نوکوری در حالی که در کانادا زندگی می کرد به دویدن ادامه داد و مربیان کراس کانتری و مسیرهای راه دور از دانشگاه های آمریکا، به ویژه دانشگاه آیووا، به او علاقه مند شدند. با این حال، نوکوری خیلی کم انگلیسی صحبت می کرد، بنابراین در کالج محلی باتلر در ال دورادو، کانزاس شرکت کرد. در باتلر، نوکوری در حالی که انگلیسی (زبان سوم او) را یادگرفت، در کلاس ها شرکت کرد و ۹ قهرمانی ملی NJCAA و ۱۷ افتخار جهانی NJCAA را به دست آورد و زیر نظر کرک هانتر آموزش دید. پس از دو فصل در باتلر، نوکوری به دانشگاه آیووا منتقل شد تا با مربی لیان اندرسن که دایان را مستقیماً از دبیرستان استخدام کرده بود، کار کند. اندرسون تا حد زیادی مسئول حضور نوکوری در باتلر بود. نوکوری در دوران حضور خود در آیووا، دو قهرمانی در مسابقات قهرمانی ده بزرگ را در کراس کانتری (۲۰۰۷) و ۵۰۰۰ متر در مسیر در فضای باز (۲۰۰۸) به دست آورد. او سه بار به عنوان یک آمریکایی تماماً انتخاب شد و برندهٔ جایزهٔ ورزشی-دانشجویی ویلما رودولف شد. او آیووا را با سوابق مدرسه در ده رویداد ترک کرد. در آخرین مسابقه دانشگاهی او (مسابقات قهرمانی NCAA، ۱۰۰۰۰ متر) تیرکشیدن پهلو، نوکوری را
مجبور به خروج زودهنگام کرد و تنها چند دور باقی مانده بود در حالی که در مقام دوم قرار داشت. پیشهٔ حرفه ای. او در اولین مسابقهٔ حرفه ای خود در سال ۲۰۰۸ در شلتر آیلند ۱۰کیلومتر شرکت کرد. اجراهای اصلی مسابقه در زیر آمده است. نوکوری اولین بار در سن ۱۵ سالگی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در بازی های المپیک تابستانی سیدنی دوی ۵۰۰۰ متر را دوید. او در مسابقات خود در رده چهاردهم قرار گرفت اما به فینال راه پیدا نکرد. او دوازده سال بعد به المپیک بازگشت و در ماراتن زنان شرکت کرد. او در جایگاه ۳۱ به پایان رسید و رکورد ملی بوروندی دیگری را به نام خود ثبت کرد (او صاحب امتیاز قبلی در ماراتن بود) در ۲:۳۰:۱۳.۱۱۸ دونده مسابقه را آغاز کردند و ۱۰۷ نفر به پایان رسیدند. نوکوری همچنین پرچمدار بوروندی بود و شش ورزشکار این کشور را در مراسم افتتاحیه رهبری کرد.نوکوری همچنین پرچم را در سیدنی حمل کرد. او رکورد ملی خود را در نیمه ماراتن نیویورک در مارس ۲۰۱۳ بهبود بخشید و با زمان ۱:۰۹:۱۲ ساعت پس از کارولین روتیچ دوم شد. نوکوری در حال حاضر رکورددار بوروندی در دوهای ۱۵۰۰ متر، ۵۰۰۰ متر، ۱۰۰۰۰ متر، نیمه ماراتن و ماراتن است. او زیر نظر مربی اندرسون به
تمرینات خود ادامه می دهد. سرگذشت او در تعدادی از مقالات از جمله "Running Times" در اکتبر ۲۰۱۲ مستند شده است. دایان نوکوری بار دیگر در بازی های المپیک ۲۰۱۶ ریودوژانیرو در اوت ۲۰۱۶ با دوی ۱۰۰۰۰ متر نمایندهٔ بوروندی بود. او در سال ۲۰۱۷ شهروند ایالات متحده شد. او دارای تابعیت دوگانه از بوروندی و ایالات متحده است. او در فوریه ۲۰۲۰ واجد شرایط رقابت بین المللی برای ایالات متحده شد.
نلوی تیافاک (؛ زادهٔ ) بوکسور کامرونی تبار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جمیلی دینی ابودو مویندز (؛ زادهٔ ) بوکسور عرب تبار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
رویدادهای ترکیبی در بازی های المپیک تابستانی در چندین فرمت و قالب از رویدادهای چند ورزشی به رقابت گذاشته می شوند. امروزه دو رویداد ترکیبی دو و میدانی در برنامه فعلی دو و میدانی المپیک وجود دارد: یک ده گانهٔ مردان (دوی ۱۰۰ متر، پرش طول، پرتاب وزنه، پرش ارتفاع، ۴۰۰ متر، ۱۱۰ متر با مانع، پرتاب دیسک، پرش نیزه، پرتاب نیزه و ۱۵۰۰ متر) و هفت گانه بانوان (۱۰۰ متر با مانع، پرش ارتفاع، پرتاب وزنه، ۲۰۰ متر، پرش طول، پرتاب نیزه و ۸۰۰ متر). اولین مسابقات چند رویدادی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ رخ داد: ورزش های سه گانه شامل پرش طول، پرتاب تیر و دوی ۱۰۰ یارد بود. در آن دوره، همچنین در مسابقات قهرمانی همه جانبه ورزشکاران در بیش از ۱۰ رشتهٔ مختلف به رقابت می پرداختند که پایه و اساس مسابقات ده گانه بود. هیچ رویداد ترکیبی در بازی های بعدی برگزار نشد، اما بازی های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ شاهد معرفی رویداد ده گانه مدرن و همچنین پنج گانه مردان (که برای سه بازی به طول می انجامید) بود. اولین مسابقه زنان در سال ۱۹۶۴ در قالب مسابقات پنج گانه زنان برگزار شد. این قالب اصلاح شد تا دو ورزش دیگر را شامل شود، به گونه ای که در بازی ه
ای المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به هفت گانه تبدیل شد تا منعکس کننده توسعه ورزش زنان باشد. رکورد المپیک در رشته دهگانه ۹۰۱۸ امتیاز است که توسط ورزشکار کانادایی دیمین وارنر در سال ۲۰۲۱ ثبت شده است. امتیاز ۷۲۹۱ جکی جوینر-کرسی در سال ۱۹۸۸ هم رکورد فعلی المپیک و هم رکورد جهانی هفتگانه است و این تنها موردی است که در المپیک رکوردش شکسته شده است. رکورد جهانی ده گانه مردان پیوند قوی با این رقابت ها داشته است، به طوری که دارندگان مدال طلای المپیک در سال های ۱۹۲۸، ۱۹۳۲، ۱۹۳۶، ۱۹۵۲، ۱۹۷۲، ۱۹۷۶ و ۱۹۸۴ رکورد جهانی را نیز بهبود بخشیده بودند. پنج مرد تاکنون دو مقام در مسابقات ترکیبی المپیک کسب کرده اند. باب ماتیاس، دیلی تامپسون و اشتون ایتون همگی عناوین ده گانه را دو بار پشت سر هم به دست آورده اند، جیم تورپ هر دو عنوان قهرمانی ده گانه و پنج گانه را در سال ۱۹۱۲ به دست آورد، و ایرو لتونن دو عنوان پنج گانه المپیک را کسب کرد. نفیساتو تیام با کسب سه عنوان قهرمانی المپیک در مسابقات هفتگانه موفق ترین ورزشکار این رشتهٔ ورزشی است، او در کنار جکی جوینر-کرسی تنها ورزشکاران مسابقات ترکیبی با سه مدال المپیک هستند. در سال ۱۹۱۲، تورپ توسط گوستاو پ
نجم سوئدی به عنوان " بزرگترین ورزشکار جهان " انتخاب شد و از آن زمان تاکنون، این عنوان به طور سنتی در رسانه ها به قهرمان ده گانه المپیک اعطا می شود. دو مدال طلای تورپ در سال ۱۹۱۳ میلادی به این دلیل که او قوانین آماتوری را زیر پا گذاشته بود (به دلیل گرفتن پول برای بازی بیسبال) از او پس گرفته شد، اما کمیته بین المللی المپیک او را در سال ۱۹۸۲، ۳۰ سال پس از مرگش، به عنوان قهرمان بازشناخت و البته دیگر مدال آوران تنزل رتبه نیافتند. بازی های بین المللی ۱۹۰۶ که اکنون به عنوان یک رویداد المپیک رسمی در نظر گرفته نمی شود، رویدادی مبتنی بر پنج گانه المپیک باستان را به نمایش گذاشت که چهار مسابقه دو و میدانی را با یک مسابقه کشتی ترکیب می کرد. خلاصه مدال. هفتگانه زنان. مدال آوران با چند عنوان. هفت زن در مسابقات هفت گانه المپیک مدال های متعددی کسب کرده اند، در حالی که یک نفر هشتم در پنج گانه المپیک قبلی به این موفقیت دست یافت. از این تعداد، تنها جکی جوینر-کرسی و نفیساتو تیام موفق به کسب سه مدال شده اند. فقط نفیساتو تیام سه عنوان قهرمانی را کسب کرد. رویدادهای منحله. مردان همه ادوار. متشکل از دوی ۱۰۰ یارد، پرتاب تیر، پرش ارتفاع
، ۸۸۰ پیاده روی، پرتاب چکش، پرش با نیزه، ۱۲۰ با مانع، پرتاب وزنه، پرش طول و دوی مایل. سه گانه مردان. شامل پرش طول، پرتاب تیر و دوی ۱۰۰ یارد. پنج گانه مردان. شامل پرش طول، پرتاب نیزه، ۲۰۰ متر، پرتاب دیسک و ۱۵۰۰ متر بود. ایرو لهتونن موفق ترین ورزشکار در تاریخ سه دوره این رویداد بود که دو مدال از سه مدال طلای ممکن را به دست آورد و تنها فردی بود که دو بار به سکو رسید. پنج گانه زنان. شامل ۱۰۰ متر با مانع، پرتاب نیزه، پرش ارتفاع، پرش طول و ۲۰۰ متر است. در سال ۱۹۸۰، ۲۰۰ متر با ۸۰۰ متر جایگزین شد. بورگلند پولاک، برنده مدال برنز در سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶، تنها زنی بود که در طول تاریخ پنج دوره المپیک، دو مدال پنج گانه المپیک را کسب کرد.
باشگاه اتومبیل رانی غرب ، که گاهی به اختصار ACO نامیده می شود، بزرگ ترین گروه خودروسازی در فرانسه است. این شرکت در سال ۱۹۰۶ توسط علاقه مندان به اتومبیل سازی و مسابقات اتومبیلرانی تأسیس شد و بیشتر به دلیل برگزاری مسابقه سالانه لمانز ۲۴ ساعته مشهور است. این باشگاه همچنین به نمایندگی از رانندگان فرانسوی در مورد مسائلی مانند ساخت و نگهداری جاده ها، در دسترس بودن آموزشگاه های رانندگی و کلاس های ایمنی جاده ها، و ادغام نوآوری های فنی در وسایل نقلیه جدید لابی می کند. این باشگاه زیر نظر فدراسیون اتومبیلرانی فرانسه فعالیت می کند. تاریخچه. تاریخچه این باشگاه با باشگاه اتومبیل د لا سارته، شرکت مادر این باشگاه، که در شهر لومان تأسیس شد، آغاز می شود. در سال ۱۹۰۶، اعضای این گروه شامل آمدی بولی و پل جمین، بودند. با کمک باشگاه بزرگ تر اتومبیلرانی فرانسه، مسابقه ای را در جاده های عمومی محلی، در مسیری مثلثی ۶۵ مایلی (حدود ۱۰۵ کیلومتر) که لومان را به سن کاله و لا فرته-برنارد متصل می کرد، ترتیب دادند. مسابقه ۱۲ دور و با عنوان جایزه بزرگ l'ACF (به انگلیسی: Grand Prix de l'ACF,)، طی دو روز برگزار شد. برنده این مسابقه فرانس سیز با خ
ودرو رنو بود، این مسابقه، اولین جایزه بزرگ فرانسه بود که در نهایت تبدیل به جایزه بزرگ فرانسه کنونی شد. پس از جنگ جهانی اول، باشگاه اتومبیلرانی غرب توجه خود را به طراحی یک پیست کوتاه تر در جاده های عمومی در جنوب شهر معطوف کرد. ژرژ دورانددبیر ارشد سازمان، به همراه سردبیر مجله، چارلز فاروکس از "خودروسازی لا وی" و تولیدکننده لاستیک، امیل کوکیل، ایده یک مسابقه ۲۴ ساعته را مطرح کردند. اولین لمان ۲۴ ساعته در ۲۶ مه ۱۹۲۳ برگزار شد. اولین خودرو ورودی توسط جان داف با یک بنتلی در این باشگاه ثبت نام شد. جنگ جهانی دوم و پس از آن. پیست لومان در سال ۱۹۴۰ توسط نیروی هوایی سلطنتی و سپس در پایان همان سال توسط آلمانی ها اشغال شد. لومان در اوت ۱۹۴۴ توسط ارتش آزادیخواهان فرانسه آزاد شد، اما تقریباً پنج سال زمان برد تا بار دیگر لمانز ۲۴ ساعته دوباره برگزار شود. پس از جنگ، زمین های باشگاه اتومبیلرانی غرب و پیست به دلیل بمب های ریخته شده توسط متفقین و آلمان خا در آن مکان به طور کامل خراب شده بود، باشگاه اتومبیلرانی غرب با کمک وزیر دولت و معاون لا سارت، کریستین پینو که اولین میلیون را فراهم کرده بود، وظیفه بازسازی را به عهده گرفت و آغ
از کرد. علاوه بر این، باشگاه اتومبیلرانی غرب یک وام را نیز برای بازسازی این پیست گرفت. در سال ۱۹۴۶، باشگاه رانندگان مسابقات اتومبیلرانی بریتانیا یک «صندوق لمانز» را به نفع باشگاه اتومبیلرانی غرب افتتاح کرد و در مجموع ۳۵۸ پوند و ۱۱ شیلینگ جمع آوری کرد تا به بازسازی امکانات در پیست لمانز کمک کند. بازسازی این پیست در ۷ فوریه ۱۹۴۹ آغاز شد و اولین رویداد پس از جنگ جهانی دوم را در لمانز در ۲۵–۲۶ ژوئن همان سال برگزار شد. پینو که در کنار چارلز فارو ایستاده بود، پرچم شروع مسابقه را تکان داد. دو جایگاه تماشاگر جدید برای رانندگان مسابقه و مبارزان مقاومت رابرت بنویست و ژان پیر ویمیل نامگذاری شد. فاجعه لمانز ۱۹۵۵. در جریان رویداد ۲۴ ساعته لمانز در سال ۱۹۵۵، تصادفی رخ داد که در آن ۸۴ نفر کشته شدند که به عنوان بدترین تصادف در تاریخ ورزش موتوراسپورت شناخته می شود. این امر منجر به اقدامات زیادی توسط باشگاه اتومبیلرانی غرب برای تغییر ساختمان ها و رویه های مورد استفاده در پیست و همچنین طراحی مجدد پیت لین و ورودی جلویی در محل حادثه شد. همچنین منجر به تغییر قوانین برای نوع خودروهای مجاز در مسابقات ۲۴ ساعته لمان در سال های بعد و ه
مچنین اعمال فرمول مصرف سوخت نیز شد. مسابقات. جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۶۷ یک مسابقه فرمول یک بود که در پیست بوگاتی، لمانز، در ۲ ژوئیه ۱۹۶۷ برگزار شد. این باشگاه به عنوان یک نهاد حاکم برای سری های مسابقه، به ویژه سری های خودروهای ورزشی، مسئول است. این باشگاه مسابقات یا سری مسابقات زیر را مدیریت، اجرا کرده یا از آنها حمایت کرده است:
ماراتن در مسابقات جهانی دو و میدانی از اولین دورهٔ آن، در سال ۱۹۸۳ میلادی، در دو بخش مردان و زنان به رقابت گذاشته شده است. این مسابقات از لحاظ ارزشمندی، دومین تورنمنت معتبر جهانی در این رشته (پس از ماراتن در المپیک) است. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ میلادی، این تورنمنت میزبان مسابقات تیمی جام جهانی ماراتن هم بود. در حال حاضر بخشی از برنامه و تقویم کلان ماراتن های جهانی است که شامل شش مسابقه برتر سالانه است. فرمت مسابقات دارای مسابقات جداگانه مردان و زنان است که هر دو به عنوان یک فینال مستقیم عمل می کنند. تعداد شرکت کنندگان معمولاً بین شصت تا هشتاد دونده در هر مسابقه است. این رویداد معمولاً در استادیوم اصلی شروع شده و همان جا به پایان می رسد و بقیهٔ مسیر مسابقه در جاده های اطراف شهر میزبان برگزار می شود. رکوردهای قهرمانی این رویداد عبارتند از ۲:۰۶:۵۴ ساعت برای مردان، که توسط آبل کیروی در سال ۲۰۰۹، و ۲:۲۰:۵۷ ساعت برای زنان، توسط پائولا رادکلیف در سال ۲۰۰۵ ثبت شد. رکورد جهانی هرگز در مسابقات توسط مردان یا زنان شکسته نشده است یا با آن برابری نکرده است، که نشان دهنده فقدان ضربان ساز و رویکرد تاکتیکی بیشتر ورزشکاران به مساب
قات قهرمانی است. کاترین ندربا و ادنا کیپلاگات موفق ترین ورزشکاران این رویداد هستند که هر کدام دو مدال طلا و یک مدال نقره در ماراتن زنان کسب کرده اند. علاوه بر این، کیپلاگات در پنج ماراتن پیاپی قهرمانی دو و میدانی جهان، از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، به پنج نفر نخست راه یافت. سه ورزشکار دیگر دو بار برنده ماراتن مسابقات جهانی شده اند: آبل آنتون، جواد غریب، و آبل کیروی - که همه آنها به همراه ادنا کیپلاگات پیروزهای متوالی داشتند. کنیا با کسب ۱۰ مدال طلا طی ادوار مختلف (پنج مدال مردان و پنج مدال زنان)، موفق ترین کشور در تاریخ این مسابقات است. اتیوپی با ۶ مدال طلا (سه طلای مردان و سه طلای زنان) در رتبه بعدی قرار دارد. در میان کشورهای اروپایی نیز، اسپانیا با کسب پنج مدال طلا، بهترین نتایج را کسب کرده است. در بین کشورهای آسیایی هم ژاپن با یک طلای مردان و دو طلای زنان، پیشتاز است. رکوردهای سنی. پاتریک دوپوی از پلی نزی فرانسه در سال ۲۰۰۷ با ۴۶ سال و ۸۵ روز مسن ترین مرد تاریخ مسابقات قهرمانی جهان شد. طبق مقررات فعلی، رکوردهای جوان ترین شرکت کنندگان قبت نمی ماند؛ زیرا هر ورزشکاری در رده نوجوانان (زیر ۲۰ سال) یا کمتر، در آن سال واج
د شرایط شرکت در ماراتن نیست. دوپینگ. اولین محرومیت دوپینگ در ماراتن قهرمانی جهان در سال ۲۰۰۱ بود، زمانی که روبرتو باربی، دونده ایتالیایی که نفر شصتم در مسابقه مردان بود، به وسیلهٔ تست دوپینگ محروم شد. نایلیا یولامانوا، که نفر هشتم در مسابقه زنان ۲۰۰۹ بود، نخستین زنی بود که به علت دوپینگ محروم گردید و میخائیل لمایف، ورزشکار روس، نتیجه اش در همان دوره از مسابقات، از جدول نهایی مسابقه مردان پاک شد. بی نظمی های مربوط به پاسپورت بیولوژیکی باعث شد که نامزدی های عبدالرحیم گمری در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ به صورت گذشته نگر باطل شوند. برنامهٔ ضد دوپینگ، در مسابقات قهرمانی سال ۲۰۱۳ میلادی باعث شد جرمیاس سالوژ از مسابقات ماراتن مردان به علت مثبت شدن دوپینگ او، محروم شود.
مفت بر فیلمی به کارگردانی عادل تبریزی، نویسندگی نیما نافع و الهه سعادتی و تهیه کنندگی عبدالله علیخانی و محمدحسین فرح بخش محصول سال ۱۴۰۲ است.
گوتیتوم گبرسلاسه (زاده ۱۵ ژانویه 1995) یک دونده دوی استقامت زنان از کشور اتیوپی است. او مدال طلای ماراتن مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۲ را به دست آورد. در سال ۲۰۲۱، در اولین حضور خود در رقابت های ماراتن، گبرسلاسه در مسابقه زنان در ماراتن برلین، در آلمان، به قهرمانی دست یافت. او در ماراتن تأخیری ۲۰۲۱ توکیو شرکت کرد و با زمان ۲:۱۸:۱۸ سوم شد. او همچنین در ماراتن شهر نیویورک ۲۰۲۲ به مقام سوم رسید. فعالیت حرفه ای. گوتیتوم گبرسلاسه ۱۶ ساله در مسابقات دو و میدانی قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۱۱ که در لیل متروپول فرانسه برگزار می شد، در ماده ۳۰۰۰ متر دختران مدال طلای این رقابت ها را به دست آورد. یک سال بعد، او مدال برنز ماده ۵۰۰۰ متر زنان را در مسابقات قهرمانی آفریقا در دو و میدانی ۲۰۱۲ در شهر پورتو نوو، در بنین، به دست آورد. در سال ۲۰۱۳، گوتیتوم گبرسلاسه در مسابقات قهرمانی جهانی کراس کانتری (صحرانوردی) که در شهر بیدگوشچ، در لهستان، برگزار می شد، در مسابقه نوجوان زنان شرکت کرد. او در سال ۲۰۱۵ میلادی نیز در بازی های آفریقایی در برازاویل، جمهوری کنگو در ماده ۵۰۰۰ متر زنان به مقام چهارم دست یافت.
جنگل اورشلیم یک جنگل شهری (Municipal forest) کاج است که در جبال الخلیل در حومه اورشلیم قرار دارد. اطراف آن را مناطق بیت هاکرم، یافه نوف (Yefe Nof)، عین کرم، هر نوف (Har Nof)، گیوات شاول و روستای بیت زایت احاطه کرده است. این جنگل در طول دهه ۱۹۵۰ توسط صندوق ملی یهودیان و با حمایت مالی اهداء کنندگان خصوصی ایجاد شد. تاریخچه. در سال های اولیه تأسیس این کشور، صندوق ملی یهودیان هزاران درخت را در امتداد حاشیه غربی اورشلیم کاشت و یک کمربند سبز ایجاد کرد. اولین درخت جنگل اورشلیم در سال ۱۹۵۶ توسط دومین رئیس جمهور اسرائیل، اسحاق بن زوی کاشته شد. در اوج دوران خود، مساحت جنگل ۴۷۰ هکتار بود. در طول سال ها، مرزهای جنگل به دلیل گسترش مناطق شهری کاهش یافت و اکنون تنها ۱۲۵ هکتار را پوشش داده است. موزه هولوکاست ید وشم در جنگل پایین کوه هرتسل واقع شده است. جنگل به عنوان پناهگاهی برای حیات وحش عمل می کند و دسته هایی از شغال ها در این جنگل زندگی می کنند.
بازی های پان هِلِنیک اصطلاح جمعی برای چهار جشن مذهبی جداگانه است که در یونان باستان برگزار می شد و به ویژه به دلیل مسابقات ورزشی که شامل آن ها می شد، شهرت داشت. این چهار جشنواره عبارت بودند از: بازی های المپیک که به افتخار زئوس در المپیا برگزار می شد، بازی های پیتیان که در دلفی برگزار شد و آپولو را گرامی می داشت، بازی های نِمِی، که در نِمِئا رخ می داد و به احترام زئوس برپا می د، و سرانجام بازی های ایستمی در شهر ایستمی و به افتخار پوزئیدون. مکان هایی که این بازی ها در آن برگزار می شدند «چهار مکان مقدس بزرگ پان هلنیک» در نظر گرفته می شدند. هر یک از این بازی ها در یک دوره چهار ساله برگزار می شد که با المپیک شروع شده و به ترتیب هر سال یکی از آن ها را جشن می گرفتند. ورزشکاران همراه با شهرت و آوازهٔ پیروزی در بازی های باستانی، تاج های برگ متفاوتی را از بازی های مختلف کسب می کردند. از بازی های المپیک، فرد پیروز یک تاج گل زیتون، از بازی های پیتیان یک تاج گل بو، از بازی های نِمِن تاجی از برگ های کرفس کوهی، و از بازی های ایستمی تاجی از کاج می برد. توضیحات. المپیاد چرخه ای چهار ساله بود که با بازی های المپیک شروع می شد،
این مسابقات از روش هایی بود که یونانیان باستان زمان را اندازه گیری می کردند. بازی ها در یک چرخه چهار ساله برگزار می شد که با بازی های المپیک در سال اول آغاز می شد. بازی های نمیان در سال دوم، بازی های پیتیان در سال سوم و بازی های ایستمی در سال چهارم برگزار می شد. ساختار بازی ها به این شکل بود که ورزشکاران فردی بتوانند در همه بازی ها شرکت کنند. شرکت کنندگان می توانستند از سراسر جهان یونانی، از جمله مستعمرات مختلف یونان از آسیای صغیر تا ایبریا برای شرکت در بازی ها بیایند. برای پرداخت هزینه های آموزشی، حمل و نقل، اسکان و سایر هزینه ها به ثروت قابل توجهی نیاز بود. با این حال، رقبا اغلب توسط شهر خود یا اسپانسرهای خصوصی تأمین مالی می شدند، و بسیاری از آنها با هم از مسابقه ای به مسابقه ای دیگر سفر می کردند و جوایز نقدی را به دست می آوردند. رویدادهای اصلی در هر یک از بازی ها مسابقه ارابه رانی، کشتی، بوکس، پانکریشن، "استادیون" و مسابقات مختلف پیاده روی، و پنج گانه (شامل کشتی، "استادیون"، پرش طول، پرتاب نیزه، و پرتاب دیسک) بود. به جز مسابقه ارابه رانی، همه مسابقات دیگر برهنه انجام شد. به گفته یانگ، از آنجایی که بازی ها
ی المپیک اصلی و اوج همه بازی ها در این مدار بود، هر جشنواره ممکن بود رویدادهای خاص خود را داشته باشد اما باید شامل همه رویدادهایی می بود که در المپیک رخ می داد. این شیوه به ورزشکاران این فرصت را می داد تا در مسابقات اصلی همگی حضور یابند و در تمام بازی های پان هلنیک دیگر هم شرکت کنند. به گفته جیسون کونیگ، مورخ معاصر، بازی ها نه تنها به خاطر مسابقات ورزشی سه روزه شان، بلکه به این دلیل که تماشاگران زیادی را از سراسر جهان به خود جذب می کردند، بسیار محبوب بودند. این به مردم اجازه می داد تا در فعالیت های دیگری مانند رویدادهای مذهبی، سخنرانی ها و حتی اجراهای موسیقی نیز شرکت کنند. بازی های المپیک قدیمی ترین بازی ها بود که گفته می شود در سال ۷۷۶ قبل از میلاد آغاز شده است. اگرچه احتمال بیشتری وجود دارد که آنها در اواخر قرن هفتم قبل از میلاد تأسیس شده باشند. چنین بازیهایی تا به قدرت رسیدن امپراتور مسیحی روم، تئودوسیوس، در سال ۳۹۳ پس از میلاد دوام آوردند و در آن هنگام به عنوان رسوم بت پرست ملغی شدند. بازی های پیتیان، نمیان و ایستمی به احتمال زیاد زمانی در ربع اول یا دوم قرن ششم قبل از میلاد آغاز شده و به المپیک پیوستند.
بازی های المپیک به عنوان بازی های استفانیتیک نیز شناخته می شوند (برگرفته از "استفانوس،" کلمه یونانی آتیک به معنای تاج)، زیرا برندگان فقط یک حلقه تاج برای پیروزی خود دریافت می کردند. بر خلاف سایر مسابقات ورزشی یا هنری یونان باستان، مانند بازی های پان آتنایک، که در آن به برندگان آمفوره های زیادی از روغن زیتون درجه یک آتن اهدا می شد، در المپیک هیچ جایزه مالی یا مادی اعطا نمی شد. اگرچه برندگان هیچ جایزه مادی در بازی ها دریافت نمی کردند، اما در بازگشت به پولیس خود اغلب با هدایا و افتخارات مواجه می شدند. چهار بازی. بازی های المپیک. طبق گزارش المپین ۱ پیندار، منشأ بازی های المپیک باستان را می توان در پلوپس، پسر تانتالوس جستجو کرد. پلوپس به دنبال به دست آوردن هیپودامیا برای ازدواج بود. پادشاه اونومائوس، پدر هیپودامیا، از پیشگویی خبر داشت که مرگ او را به دست دامادش می دانست. پادشاه اونومائوس تصمیم می گیرد تنها راه برای ازدواج با دخترش شرکت در مسابقه ارابه رانی باشد که بسیاری از خواستگاران را به کشتن داد. پلوپس به درگاه پوزئیدون دعا می کند تا ارابه ای به قدری سریع به او عطا کند که او را پیروز گرداند. پوزئیدون یک ارابه
طلایی و اسب های بالدار به او عطا کرد. پلوپس با این ارابه پیروز مسابقه شد و توانست با هیپودامیا ازدواج کند. همچنین ادعا شده است که پلوپس میرتیلوس را مجبور به دستکاری ارابه پادشاه اونومائوس کرد که باعث شد او مسابقه را از دست بدهد و در پایان این بازی بمیرد. پس از پیروزی، پلوپس جشنواره ای را برای ادای احترام به خدایان و احترام به پادشاه اونومائوس در المپیا با ارابه سواری و سایر بازی ها ترتیب داد. بازی های المپیک هر چهار سال یکبار در محل المپیا در یونان برگزار می شد. تصور می شود که اولین بازی های ثبت شده در سال ۷۷۶ قبل از میلاد بوده اند، اما به گفته محقق معاصر، دیوید سی یانگ، این امکان وجود دارد که سال ها پیش از این نیز وجود داشته باشند. بازی های المپیک اولین بازی هایی بودند که تقریباً ۲۰۰ سال قبل از ایجاد بازی های پان هلنیک وجود داشتند. از آنجایی که بازی ها در المپیا برگزار می شد، در کنار آن جشنواره برگزار می شد و قربانی ها/پیشنهادها به افتخار زئوس اهدا می شدند و برنده بازی ها تاج گل زیتون دریافت می کرد. تاج زیتون از این افسانه (به گفته پاوسانیاس) ناشی می شود که هراکلس بازی های المپیک را آغاز کرد و درخت زیتونی کا
شت که برای یونانیان مقدس شد و تاج گل های فاتحان المپیک از آن درخت بریده می شد. در نسخه پیندار از بازی های المپیک، مسابقه ارابه رانی اولین رویداد در زمان خلقت بود. در نسخه های پاوسانیاس، مسابقه پیاده روی تنها رویداد تا چهاردهمین جشنواره المپیک است. سپس یک مسابقه دیگر اضافه می شود که از مسابقهٔ اصلی طولانی تر است. به گفته یانگ، از آنجایی که بازی های المپیک اصلی و اوج همه بازی های این چهارگانه بود، هر جشنواره ممکن بود رویدادهای خاص خود را داشته باشد، اما باید شامل همه رویدادهایی می بود که در المپیک رخ می داد. داستان منشأ دیگری از پاوسانیاس نقل شده است که هراکلس برادران کوچکتر خود را به مسابقه پیاده روی دعوت کرد. برنده مسابقه یک شاخه زیتون را به عنوان جایزه دریافت می کرد، زیرا تعدادشان زیاد بود. پاوسانیاس افسانه دیگری را به زئوس نسبت می دهد. تصور می شود که او بازی های المپیک را به افتخار پیروزی اش در شکست دادن پدرش کرونوس آغاز کرد. بازی های پیتیان. بازی های پیتیان در سال ۵۸۲ قبل از میلاد در دلفی برای بزرگداشت خدای آپولو تأسیس شد. در اصل، این بازی ها هر هشت سال یکبار برگزار می شد و فقط یک مسابقه برگزار می شد: آواز
خواندن برای آپولو با سیتارا. بازی های پیتیان دومین بازی های مهم پان هلنیک بود و در اواخر آگوست سال سوم هر المپیاد برگزار می شد. با این حال، بحث هایی در مورد شروع جشنواره پیتیان در میان مورخان وجود دارد. برخی از مورخان معتقدند پاوسانیاس تاریخ اولین جشن پیتی ها را به ۵۸۶ قبل از میلاد می رساند. این استدلال به این دلیل است که ارجاعات کمی به تاریخ در اشعار پیندار وجود دارد در حالی که پاوسانیاس جشنواره های شماره گذاری شده را به وضوح بیان می کند. این بازی ها شامل ترکیبی از رویدادهای ورزشی که در بازی های المپیک قبلی رخ داده اند و رویدادهای موسیقی بود. جایزه برنده بازی های پیتیان یک تاج گل بو است در "توصیف یونان" توسط پاوسانیاس، او کلیستنس سیکیونی را به عنوان برنده اولین مسابقه ارابه سواری بازی های پیتیان معرفی می کند. همچنین کلیستنس را به خلق بازی های پیتیان نسبت می دهند. او برای کسانی که خود را شایسته ازدواج با دختر محبوبش می دانستند، مسابقات ورزشی ترتیب داد. این مسابقات به جشنواره Pythian تبدیل شد. بازی های نِمِئان. بازی های نمیان در سال ۵۷۳ قبل از میلاد در پناهگاه زئوس در نمئا تأسیس شد. این بازی ها یک سال در میان
، هر سال دوم و چهارم، در همان سال هایی که بازی های ایستمی برگزار می شد، هر چند در زمان های مختلفی از این سال ها برگزار می شد. بازی های نمیان در ماه جولای برگزار می شد، در حالی که بازی های ایستمی در آوریل یا می برگزار می شد. بازی های نمئا دو داستان اصلی دارند. پاوسانیاس از شناخته شده ترین افسانه می گوید که بازی ها در اصل بازی های تشییع جنازه برای گرامیداشت مرگ نوزاد اوفلتس، پسر شیرخوار لیکورگوس و اوریدیس بودند. به لیکورگوس یک پیشگویی گفته شد که پسرش تا زمانی که راه نرود نمی تواند زمین را لمس کند. لیکورگوس برده ای را گماشت تا از پسرش مراقبت کند و از سرنگونی او جلوگیری کند. روزی هفت نفر دشمن تبس به برده و نوزاد اوفلتس برخورد کردند و از او نوشیدنی خواستند. غلام نوزاد را در میان کرفس وحشی روی زمین گذاشت تا به هفت نفر کمک کند. افلتس مورد حمله مار قرار گرفت و کشته شد و بدین ترتیب پیشگویی محقق شد. بازی های نمیان به افتخار او برگزار شد و جایزه برنده تاج گل کرفس وحشی بود. در منشأ دوم اساطیری، هراکلس اولین فرمان از ده دستور پادشاه اوریستئوس را انجام می دهد. او وظیفه داشت پوست شیری را که در تپه های نمئا تعقیب می کرد، باز