Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زرای آموزش و پرورش دیگر کتاب های درسی را با علامت اختصاری «بی آر دی» تصویب نکرد. در مقاله های برلین غربی، اگر موضوع آلمان در کلاس بررسی می شد، می توان این اختصار را به عنوان یک اشتباه مشخص کرد.&lt;ref name="Spiegel_39/1978"&gt;"„Wer BRD sagt, richtet Unheil an“", Der Spiegel 39/1978 vom 25. September 1978.&lt;/ref&gt; از ۴ اکتبر ۱۹۷۶ بخشنامه ای از وزیر آموزش شلزویگ-هولشتاین (NBl. کیلومتر کلید -HS 274)، که اختصار "بی آر دی" را به عنوان "مطلوب" توضیح می دهد. در سال ۱۹۷۷، GfdS این اختصار را در فهرست کلمات سال قرار داد. آندریاس فون شولر، وزیر امور خارجه پارلمانی در وزارت کشور فدرال، در ۳۰ اعلام کرد. در ۱ نوامبر ۱۹۷۹، به بوندستاگ آلمان اطلاع داده شد که باید از استفاده از نام اختصاری «بی آر دی» خودداری شود. پس از آنکه وزارتخانه های آموزش و پرورش هر ایالت فدرال قبلاً در دهه ۱۹۷۰ اشاره کردند که نام کامل «جمهوری فدرال آلمان» باید در دروس مدرسه استفاده شود، کنفرانس وزیران آموزش و پرورش در ۲۰۲ امین خود جلسه عمومی ۱۲. فوریه ۱۹۸۱ قطعنامه ای مبنی بر عدم استفاده از مخفف "بی آر دی" در کتاب های درسی مدرسه و کارهای نقشه برداری
برای درس های مدرسه. این تصمیم متعاقباً توسط ایالت های فدرال جداگانه از طریق انتشار در روزنامه های رسمی آنها، از جمله در بادن-وورتمبرگ در تاریخ ۱۴، در قوانین ایالتی اجرا شد. آوریل ۱۹۸۱ و در Schleswig-Holstein در ۴. اوت 1981. نظر رسمی در مورد "FRG" یکی از معدود مواردی است (همچنین رجوع کنید به املاح) که در آن تلاش شد تا به این طریق مستقیماً در استفاده از زبان آلمانی فدرال مداخله شود. در دهه ۱۹۸۰، در رابطه با ماجرای فلیک «جمهوری خریداری شده»، این مخفف همچنین با عبارت جدلی سیاسی «جمهوری موز آلمان» همراه بود. مخفف جمهوری دموکراتیک آلمان. در جمهوری دموکراتیک آلمان، جمهوری فدرال عمدتاً در دو دهه اول تقسیم آلمان، "آلمان غربی" نامیده می شد؛ بنابراین، رهبری SED از نامگذاری رسمی "جمهوری فدرال آلمان" اجتناب کرد. به همین دلیل، اصطلاحات «جمهوری فدرال آلمان غربی» و «جمهوری فدرال آلمان» (DBR) گاهی در نامه های رسمی استفاده می شد. مهم تر از همه، تشبیه با نام دولتی "جمهوری" دموکراتیک آلمان (GDR) به منظور تأکید بر نظریه دو دولتی که توسط اتحاد جماهیر شوروی فرض شده بود و برای باز نگه داشتن واژه "آلمان" برای یک ملت کاملاً آلمانی مو
رد توجه قرار گرفت. به عنوان انعکاسی به این واقعیت که این نام در آن زمان توسط سیاستمداران اخراج شده در جمهوری فدرال نیز استفاده می شد، دولت فدرال "جمهوری فدرال آلمان" را در دستورالعمل های تعیین خود در سال ۱۹۶۱ به عنوان "همتای اصطلاحی "نظریه دو دولت" معرفی کرد. که این نام را "نادرست" کرد و مارک "به هر قیمتی از آن اجتناب کرد". ادبیات آلمان شرقی نیز این نام را برگزید. با این حال، این در سال ۱۹۶۸ با اجرایی شدن قانون اساسی جدید جمهوری دموکراتیک آلمان که با آن جمهوری دموکراتیک آلمان با هدف اتحاد مجدد خداحافظی کرد، تغییر کرد. از آن زمان، اختصار "بی آر دی" به طور رسمی در GDR برای جمهوری فدرال علاوه بر نام رسمی ایالت "جمهوری فدرال آلمان" استفاده شده است. این اصطلاح در استفاده عمومی نیز گسترش یافت. موافقت با اختصارات آلمانی فدرال. در ایالت های فدرال قدیمی، اختصارات "BR Germany" همچنین BRep "Germany"), "BR Dt." , "BR Dtl", "بی آر دیt." , "BRep." "آلمان"، "BRep." "آلمان"، "B'Rep." "آلمانی"، "B.Rep." "آلمانی"، "BRep." "D", "BR Dtld." یا گهگاه - تا آنجا که مربوط به زمینه است - به سادگی "BRep." و "Dtld." ارجح؛ استفاده رسمی ا
ز مخفف "بی آر دی" مورد نظر بوده و نیست ("همچنین به بخش" " استفاده فعلی " مراجعه کنید). در کاربرد شفاهی، نام کوتاه "جمهوری فدرال" برای جمهوری فدرال آلمان رایج بوده و هست. علامت ملیت وسیله نقلیه موتوری. این واقعیت که هر دو ایالت آلمان از کد ملیت "D" استفاده می کردند منجر به نامگذاری همین نام توسط مجله تلویزیونی آلمان غربی با "مشخصه D" در سال ۱۹۷۱ شد. به منظور «تأکید بر استقلال آنها»، GDR پلاک "D" را از ۰۱٫۰۱ جایگزین کرد. ژانویه ۱۹۷۴ با "کد ملیت DDR". در نتیجه، گروه های چپ در جمهوری فدرال، به ویژه حزب کمونیست آلمان (DKP) از هواداران خود خواستند که کد ملیت «متکبرانه» "D" را که با نام «علامت D» نیز شناخته می شود، در وسایل نقلیه موتوری خود جایگزین کنند در چنین مواردی، گاهی اخطارهای جریمه در جاده های عمومی توزیع می شد که با این واقعیت توجیه می شد که برچسب "بی آر دی" با نشانگر ملیت خارجی اشتباه گرفته می شد. از سوی دیگر، در پاییز ۱۹۸۹، شهروندان جمهوری دموکراتیک آلمان تلاش خود را برای وحدت ملی با تبدیل علامت GDR به علامت D با حذف حرف اول و آخر ابراز کردند. اختصارات بین المللی. در سطح بین المللی، اختصارات مربوط مانند FR
G (برای "جمهوری فدرال آلمان") در انگلیسی و RFA "(République Fédérale d'Allemagne)" در فرانسه رایج بوده و گاهی رایج هستند. مخفف روسی ФРГ (برای Федеративная Республика Германия, "Federativnaja Respublika Germanija") هنوز هم امروزه بسیار رایج است. اختصارات مختلفی برای آلمان متحد رایج است: استفاده امروزی. از پایان جنگ سرد در اواخر ۲۰ قرن و با اتحاد مجدد آلمان، بحث در مورد مخفف "بی آر دی" جذابیت خود را از دست داد. از دهه ۱۹۹۰، فرهنگ لغت Duden "FRG" را با "جمهوری فدرال آلمان" یکی دانسته است، در حالی که اشاره می کند که این یک "اختصار غیر رسمی" است. از آن زمان، آژانس فدرال آموزش مدنی، که زیرمجموعه وزارت کشور فدرال است، گهگاه از علامت اختصاری "بی آر دی" که در گذشته بدون مناقشه نبود، در وب سایت های خود و هنگام انتشار نشریات علمی این مخفف نیز به طور منظم در رسانه ها استفاده می شود، به عنوان مثال در "فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ"، در "زوددویچه تسایتونگ" یا در "جهان"، حتی اگر اکنون به آلمان متحد اشاره داشته باشد. اصطلاح «FRG قدیمی» از حدود سال ۲۰۰۰ به عنوان اشاره ای به "جمهوری فدرال آلمان قبل از سال ۱۹۹۰" در رسانه ها ظاهر
شد، که نه تنها از نظر جغرافیایی، بلکه از نظر اقتصاد بازار اجتماعی نیز با جمهوری فدرال قرن بیست و یکم متفاوت بود. بسیاری از شرکت هایی که به نیازهای مردم خدمت می کنند، هنوز خصوصی نشده اند، اما دارای مالکیت فدرال، ایالتی یا شهرداری هستند (مثلاً. B. دویچه باندزپست Bundesbahn، بیمارستان ها). استفاده از جناح راست افراطی. افراط گرایان راست مانند هورست مالر و ناسیونالیست ها در برخی از موارد از علامت اختصاری "بی آر دی" استفاده می کنند تا نشان دهند که از دیدگاه آنها، جمهوری فدرال آلمان تنها بخشی از آلمان را در بر می گیرد (که در محدوده مرزهای ۱۹۳۷ قرار دارد). معاهده مرزی آلمان و لهستان به سرزمین های شرقی سابق آلمان در سال ۱۹۹۰ - و از طرف دیگر یک کشور مستقل نیست، بلکه صرفاً یک «شکل سازمانی یک روش قدرت های دشمن رایش آلمان» "(OMF-بی آر دی) است" - بر اساس اصطلاح "شکل سازمانی یک روش حاکمیت خارجی " که توسط کارلو اشمید در سال ۱۹۴۸ ابداع شد. علاوه بر این، از این مخفف در نمایندگی هایی استفاده می شود که جمهوری فدرال را به عنوان یک دولت غیرقانونی می بینند که حکومت آن با به اصطلاح "دولت های موقت رایش " در تضاد است، به عنوان مثال به
عنوان "بی آر دی GmbH". مشاجره مشابه. یک بحث ایدئولوژیک قابل مقایسه در مورد اصطلاحات "برلین (غربی)"، "برلین" "غربی و برلین غربی" با مخفف "WB" وجود داشت. ساخت براکت مورد استفاده در برلین (غرب) و جمهوری فدرال آلمان ("آلمان غربی") برای روشن کردن وحدت شهر برلین بود که به دو بخش تقسیم شد. جمهوری دموکراتیک آلمان تلاش کرد تا تصوری از یک جغرافیای مستقل ایجاد کند (مانند هند غربی) و منطقه سیاسی («واحد سیاسی مستقل برلین غربی»)، و برای محدود کردن آن از "برلین، پایتخت جمهوری دموکراتیک آلمان". همچنین بحث سیاسی در مورد واژه آلمان غربی و همچنین با توجه به اینکه جمهوری دموکراتیک آلمان نمی تواند کشوری خارجی برای جمهوری فدرال باشد و همچنین در مورد مخفف GDR که در پرس اسپرینگر قبل از ۲. اوت 1989 فقط در گیومه استفاده شد.
اوت لاین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فروشگاه کالای مذهبی () که همچنین تحت عنوان فروشگاه هدایای مذهبی و فروشگاه ملزومات مذهبی نیز شناخته می شود، فروشگاهی است که مختص به تهیه اجناسی است که در انجام آداب و رسوم خاص مذهبی همانند بودیسم، تائوئیسم، دین های سنتی چینی، مسیحیت و اسلام و ادیان دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. این مغازه ها در سراسر ایران و ناحیه چین بزرگ و همچنین جوامع چینی خارج از کشور در تمام جهان، به تعداد زیادی وجود دارد. به طور معمول در ایران، برای خرید قرآن، مفاتیح الجنان، اجناسی مانند تسبیح و بسیاری کالاهای دیگر به فروشگاه های کالای مذهبی مراجعه می کنند. در مسیحیت، اغلب برای خرید کتاب و اجناس هنری مسیحی و وسایل نیایش در منزل، همچنین هدایایی همچون کتاب مقدس، گردن آویز صلیب برای مراسمی همانند غسل تعمید، تأیید، پیوند مقدس به فروشگاه های کالای مذهبی مراجعه می کنند.
کریپن ناحیه ای از آبگرم کنایپ باد شانداو (باد شواندوا) مورد تأیید ایالت در ناحیه ساکسون سوئیس-کوهستان های سنگ شرقی در زاکسن است. جغرافیا. کریپن تنها ناحیه در ساحل چپ البه در مقابل Postelwitz است. کریپنباخ در نزدیکی کریپن به البه می ریزد. حجم آب تغذیه شده توسط Gautzschgrabenquell در نزدیکی مرز با جمهوری چک، اما منابعی فراتر از مرز را نیز دریافت می کند، حوضه آبریز خود را تقریباً تا Maxičky در سمت بوهمیا کوه های ماسه سنگی البه در زیر Okrouhlik (494) امتداد می دهد. متر تو NN). تاریخچه. محل استقرار اولیه صنعتگران و بازرگانان در ساحل چپ البه با خانه های نیمه چوبی حفظ شده، که در اوایل سال ۱۳۷۹ ذکر شد، از اواخر قرن نوزدهم وجود داشته است. قرن، زمانی که توسعه گردشگری آغاز شد، یک استراحتگاه تابستانی. این منطقه حوزه فعالیت فردریش گوتلوب کلر (۹۵–۱۸۱۶)، شهروند کریپن و مخترع چوب زمینی برای تولید کاغذ، از سال ۱۸۵۳ تا زمان مرگش بود. لوح یادبودی در منزل شماره ۷۶ در خیابان اصلی به نام او، موزه انبار، جایی که مخترع در آن زندگی می کرد، به او و کارهایش ادای احترام می کند. در سال ۲۰۰۹ کریپن ۵۶۸ سکنه (۱۹۹۹: ۷۲۰ نفر) داشت. کریپن در ۱
متولد شد در ژانویه ۱۹۹۹ ثبت شد. ترافیک. کمی در غرب شهر، ایستگاه "کریپن" در خط راه آهن Děčín-Dresden-Neustadt قرار دارد. ایستگاه کریپن هر ۶۰ دقیقه در هر جهت توسط S-Bahn درسدن (خط S1 Meissen-Triebischtal-Schöna) و هر ۲ ساعت یک بار توسط Elbe-Labe-Sprinter (Rumburk-Bad Schandau-Děčín hl.n.) خدمات رسانی می شود. یک بار در روز (آخر هفته) کریپن نیز توسط Wanderexpress-Böhmica (Dresden–Děčín hl.n.) سرو می شود. –Litoměřice město) نزدیک شد. یک کشتی بین مرکز Bad Schandauer و کریپن حرکت می کند. متفرقه. دو فروند بخار پارو به نام شهر تغییر نام دادند - در سالهای ۱۹۳۸ و ۱۹۴۶.
فایت هایدوشکا (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل اتریش است. او از سال ۱۹۸۵ تهیه کننده پنجاه فیلم بوده است. وی در سال ۲۰۱۳ برای فیلم "عشق" نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم در کنار مارگارت منه گز،استفان آرنت و میشائل کتس شد.
شرکت معدنی و صنعتی گل گهر یک شرکت معدنی و صنعتی ایرانی ثبت شده در بورس اوراق بهادار تهران است که در زمینه استخراج سنگ آهن از معدن سنگ آهن گل گهر فعالیت می کند. این شرکت از شرکت های زیرمجموعه گروه مدیریت سرمایه گذاری امید (وابسته به بانک سپه) است. ۴۲ درصد از سهام شرکت معدنی و صنعتی گل گهر و بیش از ۵۰ درصد از سهام شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین به صورت مستقیم و غیرمستقیم متعلق به شرکت های وابسته گروه مدیریت سرمایه گذاری امید بانک سپه است. ظرفیت. شرکت معدنی و صنعتی گل گهر در حال حاضر بزرگترین تولید کننده کنسانتره سنگ آهن و گندله ایران است که دارای ظرفیت تولید بیش از ۱۵ میلیون تن کنسانتره و بیش از ۱۰ میلیون تن گندله است. با اجرای پروژه های توسعه و بهینه سازی خطوط شرکت، مجموع تولیدات سالانه این شرکت به بیش ۳۰ میلیون تن می رسد. این شرکت به منظور توسعه زنجیره ارزش خود با تأسیس شرکت های فولادی سهم خود را در تولید محصولات فولادی نظیر آهن اسفنجی توسعه داده است و با تولید اسلب نازک و مقاطع فولادی، این زنجیره تکمیل خواهد شد. این شرکت همچنین بزرگ ترین تولیدکننده خوراک صنعت فولاد ایران ست و اولین زنجیره کامل معدن تا فولاد را د
ر ایران داراست. اهداف. شرکت صنعتی و معدنی گل گهر با ۶۴۰ میلیون تن ذخایر زمین شناسی و مشارکت فعال در توسعه پایدار زنجیره ارزش محصولات معدنی و صنعتی، تولید سالانه ۲۰ میلیون تن سنگ آهن، ۸ میلیون تن کنستانتره، ۶ میلیون تن گندله، ۳.۵ میلیون تن آهن اسفنجی و ۱.۵ میلیون تن فولاد را به عنوان اهداف خود تعیین کرده است. تولید. شرکت صنعتی و معدنی گل گهر دارای چندین کارخانه تولید است. کارخانه خطوط 7،6،5 فرآوری باظرفیت 6 میلیون تن در سال، کارخانه خط 4 فرآوری با ظرفیت 2 میلیون تن در سال، خطوط 1 ، 2 و 3 فرآوری (کارخانه تغلیظ) با ظرفیت 6 میلیون تن در سال و خطوط گندله سازی شامل کارخانه گندله سازی شماره یک و دو از جمله خطوط تولید در این شرکت است. معدن سنگ آهن گل گهر. معدن سنگ آهن گل گهر در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سیرجان در استان کرمان واقع شده است. این معدن در شش آنومالی مجزا در مجموع با ذخیره ای در حدود ۱۲۰۰ میلیون تن در محدوده ای به طول تقریبی ۱۰ کیلومتر و عرض تقریبی ۴ کیلومتر قرار گرفته است. بهره برداری از توده معدنی شماره یک که قدیمی ترین توده در حال بهره برداری این معدن است، بر عهده شرکت معدنی و صنعتی گل گهر است که بخ
ش زیادی از آن استخراج شده است. پیشینه. منطقه معدنی و صنعتی گل گهر، با برخورداری از ذخایر غنی سنگ آهن، به عنوان یکی از قطب های برجسته معدنی و صنعتی خاورمیانه شناخته می شود. پروژه اکتشاف سنگ آهن گل گهر در سال ۱۳۴۸ توسط شرکت خصوصی ایران باریت آغاز شد و سپس با مشارکت شرکت ژاپنی ماروبنی ادامه یافت. در سال ۱۳۵۳، مسئولیت این پروژه به شرکت ملی فولاد ایران واگذار شد. همان سال، مطالعات اولیه و مهندسی برای استخراج سالانه ۵ میلیون تن سنگ آهن از معدن شماره یک و تولید ۲.۵ میلیون تن کنسانتره آغاز شد. این طرح با همکاری شرکت سوئدی گرانگز، به عنوان مشاور، پیش رفت. با آغاز جنگ ایران و عراق، روند اجرایی پروژه دچار وقفه شد، اما سرانجام از سال ۱۳۷۳، بهره برداری از خطوط ۱ و ۲ تولید کنسانتره با ظرفیت اسمی ۲.۵ میلیون تن آغاز و سپس به ۳.۵ میلیون تن افزایش یافت. خط سوم فرآوری سنگ آهن نیز از مهرماه ۱۳۸۳ وارد فاز بهره برداری شد. با توجه به تقاضای فزاینده کارخانه های فولادسازی ایران برای کنسانتره سنگ آهن، ظرفیت تولید این سه خط به بیش از ۶ میلیون تن در سال ارتقا یافت. در راستای تکمیل زنجیره ارزش و پاسخ به نیازهای روزافزون صنعت فولاد، شرکت
گل گهر احداث یک واحد گندله سازی را در مجاورت معدن گل گهر در دستور کار قرار داد. مطالعات اولیه این پروژه از سال ۱۳۷۳ آغاز شد و پس از مذاکرات متعدد با شرکت های خارجی، این کارخانه با ظرفیت ۵ میلیون تن در سال ۱۳۸۹ به بهره برداری رسید. علاوه بر این، کارخانه گندله سازی شماره ۲ نیز با ظرفیت ۵ میلیون تن و بهره گیری از فناوری شرکت آلمانی اتوتک، از سال ۱۳۹۱ در دست ساخت قرار گرفت و در آبان ۱۳۹۵ به مرحله بهره برداری رسید. برنامه های توسعه. چشم انداز شرکت توسعه آهن و فولاد گل گهر، تکمیل زنجیره فولادسازی و رسیدن به تولید سالیانه ۶ میلیون تن آهن اسفنجی، ۳ میلیون تن اسلب ضخیم و ۱٫۵میلیون تن محصولات نهایی با ارزش افزوده بالا است. مطابق این چشم انداز، طرح بزرگ احداث کارخانه فولادسازی، به عنوان بزرگ ترین پروژه به همراه تعدادی از پروژه های مرتبط با این طرح در حال اجرا است. ویژگی بارز طرح احداث کارخانه فولادسازی، استفاده از آهن اسفنجی به صورت گرم و با دمای ۶۵۰ درجه سانتی گراد است که در واحدهای مجاور تولید می شود و به دوکوره قوس الکتریکی شارژ می شود. مذاب تولید شده پس از فرآیند ذوب و عملیات متالورژیکی، توسط ماشین ریخته گری به اسلب
ضخیم تبدیل می شود. طبق طرح جامع فولاد ایران، برای گروه گل گهر که دارای ۶۴۰ میلیون تن ذخیره زمین شناسی است، تولید سالیانه بیش از ۲۶ میلیون تن کنسانتره، ۲۳٫۵ میلیون تن گندله، ۱۲٫۴ میلیون تن آهن اسفنجی، ۷٫۵ میلیون تن شمش فولادی و ۴٫۱ میلیون تن محصول فولادی هدف گذاری شده است. این شرکت دارای اولین زنجیرهٔ کامل معدن تا فولاد ایران است. سهامداران. سهام داران عمدهٔ شرکت معدنی و صنعتی گل گهر عبارتند از: شرکت گروه سرمایه گذاری امید، شرکت سرمایه گذاری توسعه معادن و فلزات، شرکت سرمایه گذاری استانی (سهامی عدالت)، شرکت فولاد مبارکه اصفهان، بانک سپه، شرکت واسط مالی فروردین با مسئولیت محدود، شرکت گروه توسعه مالی مهر آیندگان، شرکت سرمایه گذاری صندوق بازنشستگی کشوری. محیط زیست و مسئولیت اجتماعی. شرکت معدنی و صنعتی گل گهر در راستای مسئولیت های اجتماعی عملیات اجرایی پروژه سولفورزدایی از گازهای خروجی کارخانه گندله سازی شرکت گل گهر سیرجان که این طرح دود گوگرد متصاعد از گندله را که برای محیط زیست آسیب داشت، را به نوعی کود تبدیل می کند. بر این اساس دودهای مضر در این دود را به کود سولفات آلومینیوم تبدیل می کند و این کود مورد نیاز کش
اورزی خواهد بود. همچنین اجرای این طرح برای ۲۰۰ نفر اشتغال ایجاد و ۲۰ هزار میلیارد تومان میزان سرمایه گذاری اعلام شده است. تصفیه فاضلاب صنعتی به عنوان بخشی از منابع آبی پایدار از دیگر فعالیت های این شرکت در راستای حفظ محیط زیست است. عملیات بهسازی ورودی سیرجان- شیراز، جدول گذاری و آسفالت ۵۰ درصد از معابر شهر سیرجان، احداث سالن اجتماعات ۱۶۰۰ نفری، آسفالت و بهسازی معابر شهر سیرجان، طراحی و اجرای راه آهن سیرجان- کرمان، از دیگر اقدامات این شرکت در راستای انجام مسئولیت های اجتماعی است. بیمارستان تخصصی گل گهر. شرکت معدنی و صنعتی گل گهر در راستای ایفای مسئولیت های اجتماعی پروژه احداث بیمارستان تخصصی گل گهر از شهریور سال ۱۳۹۵ با کار مطالعاتی اولیه شروع و در همین سال محل اجرای پروژه در منطقه ویژه اقتصادی سیرجان تعیین و مشاور طراح انتخاب شد و از آبان ماه ۱۳۹۶ کار خود را با تجهیز کارگاه و گودبرداری زیرزمین شروع کرد. این پروژه دارای بخش هایی از قبیل قلب و آنژیوگرافی، سنگ شکن، رادیوتراپی، رادیولوژی، فیزیوتراپی، ارتوپدی، زنان و زایمان و ناباروری، کودکان، جراحی عمومی و داخلی است. گهر پارک. گهر بوستان سیرجان، دهکده ای تفریحی ا
ست که در مساحتی با متراژ ۵۸۹۵۶۸۹ متر مربع و در راستای ایفای مسئولیت های اجتماعی توسط شرکت معدنی و صنعتی گل گهر احداث شد. آغاز احداث این پارک سال ۱۴۰۰ بود، و از سال ۱۴۰۲ به طور آزمایشی مورد بهره برداری قرار گرفت.
میشائل کتس (؛ زادهٔ ۲۸ فوریه ۱۹۵۴) تهیه کننده فیلم اهل اتریش است.
مهاجرت محیط زیستی به مهاجرت افراد به دلیل شرایط محیط زیست در محل زندگی گفته می شود. به مهاجرینی که از شرایط با آب وهوای بحرانی و سکونت ناپذیر یا با خطر جانی دنبال شرایط بهتر می روند پناهندهٔ محیط زیستی گفته می شود. عامل. چند مورد از عوامل مهاجرت های محیط زیستی موارد زیر هستند.
بازی های سوکما () رویداد چندورزشی ملی دو سالانه است که با شرکت ورزشکاران جوان از ۱۳ ایالت و قلمروهای فدرال مالزی برگزار می شود. برگزاری این بازی ها توسط شورای ملی ورزش مالزی، شورای ورزش ایالت از ایالت های عضو مربوطه، شورای المپیک مالزی و انجمن ملی ورزش بازی های رویداد ورزشی مرتبط برنامه ریزی می گردد. لوگوی این بازی ها توسط آقای انوار بن دان در سال ۱۹۸۶ طراحی گردید.
جرمی سیمز (زاده ) بازیگر و کارگردان استرالیایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های گرما، شهر انتظار، جعبه احمق ها و سافاری در حال چرخش اشاره کرد.
ارزششو نداره () یک مجموعه تلویزیونی اینترنتی کره جنوبی سال ۲۰۲۱ با بازی پارک سه-وان، شین هیون سونگ، چوی یونگجه، مینی، هان هیون مین و کارسون الن است. این مجموعه اولین سیتکام کره ای نتفلیکس است و در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ منتشر شد.
یک اوت لاین که رئوس مطالب، نمای کلی یا طرح کلی ترجمه شده، فهرستی است که موضوعی را به صورت سلسله مراتب تنظیم می کند و نوعی ساختار درختی است. از اوت لاین برای ارائه نکات اصلی یک موضوع خاص استفاده می شود. در یک اوت لاین هر مورد ممکن است به موارد فرعی دیگری نیز تقسیم شود. اوت لاین می تواند به عنوان ابزاری برای تهیه پیش نویس یک سند یا به عنوان خلاصه ای از محتوای یک سند یا یک دانش استفاده شود. نباید آن را با معنی کلی اصطلاح «اوت لاین» که خلاصه یا مروری بر یک موضوع را به صورت شفاهی یا نوشته شده ارائه می دهد ("خلاصه نویسی")، اشتباه گرفت. برای نمونه مقاله نمای کلی هوش مصنوعی، موضوعات پیرامون هوش مصنوعی را به صورت رئوس مطالب ارائه کرده، درحالی که در کتاب چکیده تاریخ، نویسنده از شیوه خلاصه نویسی برای موضوعش استفاده کرده است.
آخرین ورمیر فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی دن فریدکین است. در این فیلم بازیگرانی همچون گای پیرس، کلیس بنگ، ویکی کریپس، رولاند مولر، آگوست دیل، اولیویا گرانت و آدریان اسکاربرو ایفای نقش کرده اند.
سَرفصلِ دُروس یا سیلابِس (تلفظ: )، یا مشخصات (specification) سندی است که اطلاعات مربوط به یک دوره یا کلاس دانشگاهی/علمی را شرح می دهد و انتظارات و مسئولیت های مرتبط را تعریف می کند. سَرفصلِ دُروس یک نمای کلی یا خلاصه ای از برنامه درسی را نشان می دهد. سَرفصل ممکن است به دست یک "هیئت علمی" تنظیم شود یا به دست آموزگار خصوصی یا مربی ای که دوره را تدریس یا هدایت می کند آماده شود. این کلمه همچنین به صورت کلی تر برای یک چکیده یا برنامه دانشی به کار می رود، و در این معنا، به دو داده نامه که کلیسای کاتولیک در سال های ۱۸۶۴ و ۱۹۰۷ در محکومیت برخی مواضع اعتقادی خاص منتشر کرد، اشاره می کند.
بوریس داویدویچ کامکوف ( ; ۳ ژوئن ۱۸۸۵ - ۲۹ اوت ۱۹۳۸) یک انقلابی و سیاست مدار روس و از اعضا و رهبران حزب سوسیالیست انقلابی بود. وی در زمان وقوع انقلاب اکتبر، رهبری جناح چپ حزب سوسیالیست انقلابی را برعهده داشت. او پس از انقلاب اکتبر با جدا کردن جناح خود و تأسیس حزب سوسیالیست انقلابی چپ(اِس اِرهای چپ) به حمایت از دولت نوپای بلشویک پرداخت و از دسامبر ۱۹۱۷ تا مارس ۱۹۱۸ عضو سونارکوم روسیه شوروی به رهبری ولادیمیر لنین بود، اما پس از مخالفت با صلح برست لیتوفسک در مارس ۱۹۱۸ از دولت لنین جدا شد و تا پایان عمر بخشی از مخالفین دولت کمونیستی شوروی بود. وی در زمان تصفیه بزرگ در سال ۱۹۳۸ اعدام شد. اوایل زندگی. بوریس داویدویچ کاتز که در ادامه زندگی با نام مستعار "کامکوف" مشهور شد، در ۳ ژوئن ۱۸۸۵ در بسارابیا به دنیا آمد. پدر او یک پزشک بود. وی در نوجوانی وارد فعالیت های سیاسی رادیکال شد و در سال ۱۹۰۴ به حزب سوسیالیست انقلابی پیوست. او در انقلاب ۱۹۰۵ مشارکت کرد و پس از سرکوب انقلاب، دستگیر و به سیبری تبعید شد. کامکوف در سال ۱۹۰۷ از تبعید فرار کرد و به خارج از کشور گریخت. وی سرانجام وارد آلمان شد و در دانشگاه هایدلبرگ به تحصیل
حقوق پرداخت و در سال ۱۹۱۱ از دانشگاه فارغ التحصیل شد. جنگ جهانی اول و انقلاب فوریه. کامکوف در آغاز جنگ جهانی اول موضع انترناسیونالیستی و ضد جنگ اتخاذ کرد. او به جناح پاسیفیست حزب سوسیالیست انقلابی که اعضای آن در پاریس ساکن بودند پیوست و از کنفرانس زیمروالد حمایت کرد. وی همچنین در کمک به زندانیان جنگی روس که در آلمان اسیر بودند مشارکت کرد و از این فرصت برای تبلیغ پروپاگاندای انقلابی بین اسیران جنگی روس بهره برد. کامکوف پس از وقوع انقلاب فوریه به روسیه بازگشت و در آوریل ۱۹۱۷ به عضویت شورای پتروگراد درآمد. او به همراه مارک ناتانسون به رهبری جناح چپ حزب سوسیالیست انقلابی رسید. این قضیه کامکوف را در موضع مخالف منشویک ها و جناح راست حزب سوسیالیست انقلابی که توسط الکساندر کرنسکی رهبری می شد قرار داد. کامکوف در ابتدای بازگشت به روسیه چند مقام دون پایه را در تشکیلات حزب سوسیالیست انقلابی اشغال کرد و به همکاری با اعضای جناح راست حزب پرداخت، اما با گذشت زمان و اوج گیری اختلافات درون حزبی، به فکر جدایی کامل جناح چپ از تشکیلات حزب سوسیالیست انقلابی و تبدیل آن به یک حزب مستقل افتاد. جدایی جناح چپ در پایان تابستان ۱۹۱۷ اتفا
ق افتاد و حزب سوسیالیست انقلابی چپ که اعضای آن اغلب با نام اختصاری اس ارهای چپ مشهورند، تأسیس شد. بوریس کامکوف که حال به یکی از رهبران اصلی اس ارهای چپ تبدیل شده بود در پائیز ۱۹۱۷ با بلشویک ها و رهبر آنان، ولادیمیر لنین بر سر لزوم سرنگونی دولت موقت روسیه که آن زمان توسط هم حزبی سابق وی یعنی کرنسکی رهبری می شد، هم نظر شد. همکاری با بلشویک ها. پس از انقلاب اکتبر، اس ارهای چپ اولین حزبی بودند که دولت لنین را به رسمیت شناختند و شروع به مذاکره با بلشویک ها برای تشکیل یک دولت ائتلافی کردند. کامکوف طرفدار تشکیل یک دولت ائتلافی با حضور همه همه احزاب سوسیالیستی بود، زیرا وی بر این عقیده بود که نیروی انقلابی چپ نباید راه خودش را از نیروهای دموکراتیک میانه رو جدا کند. هرچند درنهایت مشخص شد که تشکیل یک ائتلاف با حضور تمام احزاب سوسیالیستی با وجود مخالفت لنین از یک سو و منشویک ها از سوی دیگر غیرممکن است و اس ارهای چپ تصمیم گرفتند که به تنهایی به دولت ائتلافی وارد شوند. درنتیجه کامکوف به همراه شش تن از هم حزبی هایش به سونارکوم روسیه شوروی که تحت رهبری ولادیمیر لنین قرار داشت، وارد شد. دوره دولت ائتلافی بلشویک ها و اس ارهای
چپ کوتاه بود. هرچند کامکوف از مذاکرات صلح با دول محور حمایت کرده بود ولی به شدت با شرایط سنگین پیشنهاد شده از طرف آلمان برای صلح مخالفت کرد، زیرا می ترسید این شرایط دستاوردهای انقلاب روسیه را از بین ببرد. اس ارهای چپ به همراه چند تن از کمونیست های چپ همچون تروتسکی و یوفه با پیمان صلح مخالفت کردند. هرچند کمونیست های چپ به زودی از مخالفت خود دست کشیدند، اما اس ارهای چپ بر سر موضع خود باقی ماندند و در مارس ۱۹۱۸ از دولت ائتلافی خارج شدند. پس از خروج اس ارهای چپ از دولت روند تصفیه اعضای آنان از ادارات دولتی و شوراهای کارگری و دهقانی آغاز شد و کامکوف و حزبش رسما به نیروهای اپوزیسیون ملحق شدند. درگیری با بلشویک ها. در ژوئن ۱۹۱۸ اس ارهای چپ رسماً سیاست اعتراض مسالمت آمیز علیه بلشویک ها را کنار گذاشتند و شروع به برنامه ریزی برای اعتصاب های غیرقانونی، قیام های مسلحانه و ترور مقامات و دیپلمات ها نمودند. اس ارهای چپ در ۶ ژوئیه ۱۹۱۸ سفیر آلمان در مسکو را با هدف آغاز دوباره جنگ با آلمان ترور کردند و در یک اقدام ناموفق در ۳۰ اوت همان سال به جان لنین سوءقصد کردند. بلشویک ها جواب این اقدامات را با سرکوب خشونت آمیز دادند. با
این وجود اس ارهای چپ قاطعانه مقاومت مسلحانه علیه بلشویک ها را ادامه می دادند. همه رهبران اس ارهای چپ به جز مارک ناتانسون موافق نظر کامکوف برای ادامه مقاومت همه جانبه علیه بلشویک ها بودند. ناتانسون معتقد به همکاری با بلشویک ها برای استقرار سوسیالیسم در روسیه شوروی بود. با وجود هم نظری رهبران برای مقابله با بلشویک ها، بسیاری از اعضای دون پایه اس ارهای چپ با نظر مارک ناتانسون برای همکاری با دولت لنین موافق بودند و این اختلاف نظر به مرور زمان باعث تضعیف آنتی بلشویک های تندرو همچون کامکوف در حزب شد. بوریس کامکوف به همراه ماریا اسپیریدونووا در ۷ ژوئیه ۱۹۱۸ اقدام به برپایی یک قیام مسلحانه علیه بلشویک ها در مسکو کرد که به سرعت شکست خورد و درنتیجه کامکوف مجبور به اختفا شد. بلشویک ها قیام ژوئیه اس ارهای چپ را به عنوان اقدام ضدانقلابی و هم دستی با بورژوازی تعبیر نمودند، ولی اس ارهای چپ قیام خود را اعتراض به همکاری دولت لنین با آلمان امپریالیست معرفی کردند. زندان، تبعید و مرگ. در نوامبر ۱۹۱۸ اکثر اعضای کمیته مرکزی حزب سوسیالیست انقلابی چپ(اس ارهای چپ) به اتهام اقدامات ضدانقلابی محاکمه شدند. کامکوف که به کشور تازه استقلال
یافته لیتوانی گریخته بود، در آن کشور اقدام به سازماندهی مجدد کمیته مرکزی حزب کرد. وی در سال ۱۹۲۰ به طور مخفیانه به مسکو بازگشت، اما حضورش به سرعت فاش شد و او را بازداشت کردند. کامکوف برای مدت کوتاهی آزاد شد تا اینکه در سال ۱۹۲۱ مجدداً به زندان افتاد. او در سال ۱۹۲۳ ابتدا به چلیابینسک، سپس به تور و درنهایت به وورونژ تبعید شد. در سال ۱۹۳۱ وی را دوباره محاکمه و زندانی کردند. در سال ۱۹۳۳ کامکوف به آرخانگلسک تبعید شد و تا ۴ سال بعد را در آنجا زندگی کرد. او در سال ۱۹۳۷ برای آخرین بار به زندان افتاد و درنهایت در ۲۹ اوت ۱۹۳۸ در جریان تصفیه بزرگ کشته شد. دولت شوروی کامکوف را در سال ۱۹۹۱، یعنی ۵۳ سال پس از مرگش از اتهاماتش تبرئه کرد.