Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، و در واقع امروزه نیز هنوز در انواع خاصی از مسیحیت رایج است، بلکه در توسعه مسیحیت پست مدرن و همچنین اگزیستانسیالیسم و پست مدرنیسم به طور کلی اگزیستانسیالیسم مسیحی مهم بودند.
دو گفتار سازنده () کتابی نوشته سورن کی یرکگور است که در سال ۱۸۴۳ منتشر شد. تاریخچه. کی یرکگور سه ماه پس از انتشار کتاب "یا این/یا آن،" "دو گفتار سازنده" را منتشر کرد، که بدون نتیجه گیری به بحث میان الف) زیباشناس، و ب) اخلاق دان، مبنی بر این که بهترین راه برای زندگی کردن کدام است، پایان یافت. کی یرکگور امیدوار بود که این کتاب همه چیز را برای هر دوی آن ها درونی کند. در سال ۱۸۳۲ هگل بحثی را با مسیحیت آغاز کرد و گفت که دانش برای ایمان آسیب رسان نیست، بلکه مفید است. او می گوید: فلسفه (عشق به معرفت) «همان محتوای دین است». این تا حدی مدیون تلاش های « آنسلم و آبلارد» است که ساختار اساسی ایمان را در قرون وسطی توسعه دادند. هگل می خواهد مردم اعتقاد خود به خدا را به جای ایمان بر اساس معرفت قرار دهند، اما کی یرکگور می خواهد که هر فردی ایمان خود را در حضور خدا نشان دهد. ایمان با زحمت ذهنی به دست نمی آید، با مبارزه شخصی و یاری خداوند به دست می آید. کی یرکگور خوانندگان خود را از دنیای بیرونی مشاهده، به دنیای درونی ایمان می کشاند. بازخورد. کی یرکگور ۲۰۰ نسخه از گفتارها را فروخت و تنها یک ویراستار آن را بررسی کرد. "دو گفتار"و
"یا این/یا آن" هر دو توسط مایر آرون گلدشمیت و یوهان لودویگ هایبرگ بررسی شدند. "دو گفتار" باید تا سال ۱۹۲۷ منتظر می ماند تا مورد توجه قرار گیرد و تا سال ۱۹۴۶ به انگلیسی ترجمه نشد. دیوید اف. سوئنسون هجده گفتار را ترجمه کرد و آن ها را در چهار جلد منتشر کرد. و سپس کالج سینت الاف آن ها را در سال ۱۹۹۰ در یک جلد ترجمه و منتشر کرد. محققین بیشتر کارهای کی یرکگور را به رابطه او با پدرش، رگینه اولسن، ماجرای کورسیر یا حمله او به کلیسا مرتبط می دانند. همه با وجود بیرونی او سر و کار دارند.
گوناگونه به مجموعه ای از آثار مختلف نوشته شده توسط نویسندگان مختلف اطلاق می شود. به معنای ترکیب، مجموعه یا دسته ای از آثار، یک گوناگونه می تواند شامل آثاری در زمینه های مختلف و در انواع شکل های مختلف باشد. برخلاف گلچین ها که هدفشان ارائهٔ یک دیدگاه "انتخابی" و "معتبر" از ادبیات است، گوناگونه ها برای سرگرمی مخاطبان معاصر تولید می شدند و بنابراین بیشتر بر "جمعی بودن" و "محبوبیت" تأکید دارند. لورا ماندل و ریتا رالی می گویند: گوناگونه های دست نویس در قرون وسطی اهمیت زیادی دارند و منابع بسیاری از اشعار کوتاه بازمانده از دورهٔ قرون وسطی به زبان های محلی هستند. گوناگونه های قرون وسطی اغلب شامل انواع مختلفی از متون هستند که شعر را با اسناد قانونی، دستورالعمل ها، موسیقی، ادبیات پزشکی و مذهبی و سایر انواع متون ترکیب می کنند و در زمینه های قرون وسطی، ترکیب انواع مختلف متون اغلب به عنوان شرط لازم برای توصیف یک دست نویس به عنوان گوناگونه در نظر گرفته می شود. این مجموعه ها ممکن است به عنوان یک مجموعه نوشته شده باشند، یا نمایانگر دست نویس هایی از منابع مختلف باشند که بعداً برای راحتی به هم متصل شده اند. در عصر جدید اولیه، گ
وناگونه ها همچنان در یک زمینهٔ ادبی محدودتر، هم در شکل های دست نویس و هم چاپی، اهمیت داشتند، عمدتاً به عنوان وسیله ای برای جمع آوری قطعات کوتاه شعر، اما همچنین آثار دیگر. تعداد آنها تا اوج اهمیت خود در قرن هجدهم افزایش یافت، زمانی که بیش از ۱۰۰۰ مجموعهٔ شعر انگلیسی منتشر شد، قبل از ظهور گلچین ها در اوایل قرن نوزدهم. گوناگونهٔ چاپی به تدریج به فرمت مجله های منتشر شده به طور منظم تبدیل شد و بسیاری از مجله های اولیه از این واژه در عناوین خود استفاده می کردند.
یگان محافظ فرمانده کل قوا (که به اختصار گارد CINC نیز نامیده می شود، اما نام رسمی آن گروهان A، گردان چهارم، هنگ سوم پیاده نظام ایالات متحده است) یکی از واحدهای نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است. این یگان علاوه بر تکالیف نظامی خود، تکالیف عمومی و مسؤولیت مهار اغتشاش در منطقه کلان شهری واشینگتن را برعهده دارد. محل استقرار این یگان در پایگاه مشترک مایر-هندرسون هال در شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا است و به نوعی یادآور و ادامه دهنده ی راه محافظان شخصی جرج واشنگتن، اولین رئیس جمهور ایالات متحده، محسوب می شود. ارتش ایالات متحده، یگان محافظ فرمانده کل قوا را به عنوان «یگان تشریفاتی ویژه» معرفی کرده است. این یگان زیرمجموعه هنگ سوم پیاده نظام (گارد قدیمی) است که وظیفه اصلی آن اسکورت رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا است. تاریخچه و مأموریت. گروهان A که امروزه با نام یگان محافظ فرمانده کل قوا شناخته می شود، در اصل به عنوان محافظ شخصی جرج واشنگتن تشکیل شد. این یگان در ۱۱ مارس ۱۷۷۶ به دستور واشنگتن و با نام «گارد عالیجناب» یا «محافظان جان واشنگتن» شروع به کار کرد و روز بعد در کمبریج (ماساچوست) رسماً به عنوان رسته محافظان و اس
کورت او سازماندهی شد. اما دولت انقلابی در فیلادلفیا با این نام گذاری ها مخالفت کرد و در آوریل ۱۷۷۷، دومین کنگره قاره ای استفاده از این القاب را در مکاتبات رسمی ممنوع اعلام کرد. تعداد اعضای یگان محافظ فرمانده کل قوا بین ۱۸۰ تا ۲۵۰ نفر متغیر بود. این یگان در ۱۵ نوامبر ۱۷۸۳ منحل شد. هنگ سوم پیاده نظام، که گروهان A اکنون جزئی از آن است، در ۳ ژوئن ۱۷۸۴ تأسیس شد و تا سال ۱۹۴۶ فعال بود. در سال ۱۹۴۸، این هنگ مجدداً فعال و مأمور دفاع از ناحیه کلمبیا شد. در این زمان، یگان تشریفاتی ناحیه نظامی واشنگتن به هنگ سوم پیاده نظام ملحق و به عنوان گروهان A، گردان چهارم، معرفی شد. در دسامبر ۱۹۷۳، هنگام آماده سازی ها برای جشن های دویستمین سالگرد استقلال ایالات متحده، این گروهان به عنوان یگان محافظ فرمانده کل قوا تعیین شد و ساختار و وظایف کنونی خود را به دست آورد. امروزه، یگان محافظ فرمانده کل قوا علاوه بر انجام وظایف نظامی، در مراسم مختلفی مانند مراسم بازنشستگی افسران ارشد، مراسم استقبال از مقامات کشوری و مراسم تحلیف ریاست جمهوری شرکت می کند و وظایف تشریفاتی مهمی را بر عهده دارد. یونیفرم و تجهیزات. یگان محافظ CINC که در پایگاه فور
ت مایر مستقر است، یک «یگان تشریفاتی ویژه» در ارتش ایالات متحده به حساب می آید. این یگان ها اجازه ی استفاده از یونیفرم هایی متفاوت با یونیفرم استاندارد ارتش را در زمان انجام تکالیف عمومی دارند. یونیفرم تشریفاتی این یگان شامل پالتوهای بلند آبی رنگ و شلوارهای سرهمی سفید است و سربازان کلاه سه گوش (پوشش) مشکی و کلاه گیس های پودری سفید بر سر می گذارند. جالب اینجاست که این یگان به جای تفنگ ام۱۴ که سایر واحدهای هنگ برای انجام تکالیف عمومی از آن استفاده می کنند، به تفنگ های سرپر مدل براون بس مجهز شده است. براون بس تفنگی است که طرح اولیه ی آن در سال ۱۷۲۲ برای نیروی زمینی بریتانیا ساخته شد. پرچمی که یگان محافظ CINC حمل می کند نسخه ی تغییر یافته ای از پرچم شخصی جرج واشنگتن است.
فری! مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی است که توسط استودیو کیوتو انیمیشن تولید شده است. فصل اول در سال ۲۰۱۳ و فصل دوم در سال ۲۰۱۴ و فصل سوم در سال ۲۰۱۸ پخش شدند. داستان. داستان دربارهٔ یک دانش آموز دبیرستانی و یک شناگر با استعداد به نام هاروکا ناناسه است که پس از مواجهه شدن با رقیب دوران کودکی خود، تیم شنای دبیرستانش را احیا می کنند. او در کنار دوستانش در این تیم جمع می شوند تا برای مسابقات تمرین کنند.
کوفیا برگ زوفا ، خلنگ کاذب، خلنگ مکزیکی، خلنگ هاوایی و یا علف الفی، یک درختچه کوچک همیشه سبز بومی مکزیک، گواتمالا و هندوراس است. شرح. ارتفاع آن به حدود ۶۰ سانتی متر و عرض ۹۰ سانتی متر می رسد و دارای گل های بنفش، اسطوخودوسی یا سفید و شاخ و برگ های ظریف است. برگ های آن کوچک، باریک و سبز تیره است. میوه یک کپسول حاوی بذرهای کوچک کروی است. لقب خاص هیسوپیفولیا لاتین (hyssopifolia) (که در چندین نام گیاهی دیگر، از جمله "پشمالو برگ زوفا" () نیز دیده می شود) به معنای «برگ زوفا» است، که به برگ های باریک و ظریف آن گیاه اشاره دارد. زیستگاه. در آب و هوای گرم، نیمه گرم و معتدل بین ۵۰۰ تا ۲۲۴۰ متر از سطح دریا وجود دارد. گیاهی زینتی که در باغ ها و باغچه ها رشد می کند، در سواحل نهرها رشد می کند که با پوشش گیاهی آشفته جنگل های برگ ریز و برگ ریز زیراستوایی و همچنین جنگل های میانه دوست کوهستانی همراه است. این گونه در هاوایی طبیعی شده است و در آنجا به عنوان یک علف هرز جدی در نظر گرفته می شود. کشت. در کشت، گونه با طیف وسیعی از خاک ها در یک موقعیت آفتابی یا نیمه سایه با زهکشی خوب سازگار می شود. می توان آن را در فضای باز در مناطق پهن
ه سرمایی (USDA 8B-11) کشت کرد، اما دمای انجماد را تحمل نمی کند. در مناطق سردتر ممکن است به صورت یکساله کشت شود. گیاهان را می توان با قلمه زدن، لایه بندی یا تقسیم بندی تکثیر کرد. آنها آزادانه بذر می دهند و نهال های جدیدی که ظاهر می شوند به راحتی جابه جا می شوند. این گیاه جایزه گاردن مریت را از انجمن سلطنتی باغبانی () دریافت کرده است (تأیید شده در سال ۲۰۲۰).
وارسِن اوهانس آقابکیان ( ، زاده ۱۹۵۸) استاد دانشگاه و سیاستمدار فلسطینی ارمنی تبار است که از ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، به عنوان وزیر امور خارجه و خارج نشینان در دولت محمد مصطفی کار می کند، بدین ترتیب، او نخستین زنی است که در تاریخ این کشور عهده دار این سمت می شود و نخستین زن ارمنی فلسطینی است که وزیر شده است. او پیشتر از ۳۱ مارس ۲۰۲۴، به عنوان وزیر مشاور در امور خارجه و مهاجران در همان دولت منصوب شده بود.آقابکیان به مسائل حقوق بشر و زنان علاقه مند است و در بسیاری از سازمان های مدنی فلسطینی و دانشگاه های فلسطینی عضویت داشته است. مطالعات، تحقیقات و گزارش های زیادی منتشر کرده است. او پیش از وزارت، به عنوان کمیسر کل کمیسیون مستقل حقوق بشر فلسطین خدمت می کرد. او در رشتهٔ مطالعات اداری و سیاست آموزشی از دانشگاه پیتسبورگ در ایالات متحده در سال ۱۹۸۸ دانش آموخته شد. زندگی و پیشه. وارسین اوهانس وارطان آقابکیان-شاهن در سال ۱۹۵۸ در اردن زاده شد. در محلهٔ ارمنی اورشلیم بزرگ شد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه پردو در ایالات متحده در سال ۱۹۸۳ و دکترا در مطالعات اداری و سیاست آموزشی از دانشگاه پیتسبورگ در ایالات متحده در سال ۱۹
۸۸ اخذ کرد. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۵ به عنوان استادیار و بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ دانشیار دانشگاه قدس در اورشلیم منصوب شد. او رئیس دانشکده حرفه های بهداشتی بین ۱۹۹۵–۱۹۹۸ بود سپس رئیس تحصیلات تکمیلی بین سال های ۱۹۹۸–۲۰۰۰ در همان دانشگاه منصوب شد. او سمت هماهنگ کنندهٔ واحد توسعهٔ منابع انسانی در شورای بهداشت فلسطین را برعهده داشت. پروژهٔ توسعهٔ منابع انسانی سلامت را در فلسطین ۱۹۹۹–۲۰۰۰ مدیریت کرد. همچنین پروژهٔ مطالعات میان بخشی را در اورشلیم/خاورمیانه و اتحادیه اروپا ۲۰۰۰–۲۰۰۲ رهبری کرد. به مدیریت تحقیقات و برنامه ریزی بنیاد تعاون در سال های ۲۰۰۳–۲۰۰۵ مشغول شد. سپس مدیر پروژه نهادسازی در دفتر رئیس جمهور فلسطین ۲۰۰۶–۲۰۰۹ بود. آقابکیان مدیر اجرایی «قدس، پایتخت فرهنگ عربی» در سال ۲۰۰۹ بود. به عنوان کمیسر کل کمیسیون مستقل حقوق بشر در سال های ۲۰۱۶–۲۰۱۸ کار کرد. از سال ۲۰۱۰ تا زمان تصدی وزارتخانه در واحد پشتیبانی مذاکرات به عنوان مدیر عملیات و مشاور کار کرد. او همچنین به عنوان دانشیار و مسئول برنامه ریزی استراتژیک در دانشگاه دارالکلمه در بیت لحم مشغول شد. او به عنوان عضوی از کمیته ای انتخاب شد که برنامه راهبردی برای حفظ
حضور مسیحیان در سرزمین مقدس را تدوین کرد. او یکی از اعضای مؤسس و فعال کمیته ریاست جمهوری برای بازسازی کلیسای مهد و کمیتهٔ ریاست جمهوری برای امور کلیسا است. در ۲۸ مارس ۲۰۲۴، محمود عباس، رئیس جمهور، تشکیل وزیران دولت نوزدهم فلسطین به ریاست محمد مصطفی را تأیید کرد و به آن رأی اعتماد داد. آقابکیان در ۳۱ مارس ۲۰۲۴ به عنوان وزیر امور خارجه و مهاجرین در مقر ریاست جمهوری فلسطین در البیره سوگند یاد کرد. استقبال بسیاری از تعیین او به عنوان اولین زن ارمنی در دولت فلسطین شد.در ۲ آوریل ۲۰۲۴، رئیس جمهور محمود عباس، هیئت مدیره بنیاد ملی مستندسازی تاریخ فلسطین و حفظ خاطره را که در ۱ فوریه ۲۰۲۴ تأسیس شد، تشکیل داد و او را به عنوان عضو آن منصوب کرد. آثار. از جمله آثار عربی وی:
امای یا اومای، (ترکی باستان: 𐰆𐰢𐰖، ترکی آذربایجانی و ترکی استانبولی: Umay) الهه باروری در اساطیر ترکی و تنگریسم است. ، مادران و کودکان با مربوط است. اومای شبیه الهه ‎های مادر زمین است که در ادیان مختلف دیگر یافت می شود. ویژگی ها. اومای به عنوان مادر و زن به تصویر کشیده شده است. او کارهای نیک انجام می دهد. تعیین کننده فرزندانی است که باید به دنیا بیایند. سه شاخ دارد. او در لباس سفید است. موهای سفید و نقره ای دارد که تا زمین می رسد. پیر به نظر نمی رسد، میانسال است. او می تواند به شکل یک پرنده باشد و بال داشته باشد. او صاحب درخت زندگی است. از کودکان محافظت می کند. او فراوانی را در زمین تقسیم می کند. به اطرافش نور می تابد. گاهی اوقات می تواند عصبانی شود و مردم را بترساند. آنهایی که فرزندی ندارند به او فداکاری می کنند. او در آسمان زندگی می کند. گاهی به زمین فرود می آید. او با یک قو یا یک اسب برازنده در کنار او به تصویر کشیده شده است. از زنان باردار و بچه حیوانات محافظت می کند. موجودات خیالی مانند اوماجی، هوما، اومو، هوممو و... توسط او فرستاده می شوند. اما معانی ترسناکی به آنها تعلق می گیرد. مرگ کودکان اغلب در خانه
هایی اتفاق می افتد که او از کودکان محافظت نمی کند و در این مورد او را «قارا اومای» (اومای مشکی) خطاب می کنند. گاهی به آن همای می گویند و معانی ادغام شده با پرنده هما دارد. او می تواند خود را به عنوان یک پرنده آبی و سفید مبدل کند. همچنین به روح خلاقی به نام «آما خانم» مرتبط است. ریشه شناسی. از ریشه (Um/Om) گرفته شده است. از ریشه امید، آرزو، ترس می آید. معنی جفت را نیز حفظ می کند. به معنای محافظ، دلسوز است. Umaç به معنای هدف است. اومای نیز به معنای انتخاب گوینده، متمایز شدن است. Umay نیز در مغولی به معنای رحم است. در زبان Tungusic، ریشه Omo / Umu به معنای تخم گذاری است. در ترکی قدیم به معنای Uma / Umat / ubat، در Tungusic Omah / Umah و در یاکوت به معنای Umay است که رابطه آن را با od نیز آشکار می کند.
مهار اغتشاش به روش های مختلفی اشاره دارد که نیروهای انتظامی، نظامی، شبه نظامی یا امنیتی، به منظور کنترل، متفرق ساختن و دستگیری افرادی که در ناآرامی های اجتماعی، تجمعات غیرقانونی یا اعتراضات غیرقانونی شرکت دارند، به کار می برند. در شرایطی که اغتشاش به صورت خودجوش و بدون برنامه ریزی قبلی رخ داده و فاقد منطق و دلیل مشخصی باشد، ممکن است اقداماتی که موجب تأمل و توقف لحظه ای افراد شود (مانند ایجاد صداهای بلند و ناگهانی یا صدور فرامین و دستورهایی با لحن آرام و قاطع) برای خاتمه دادن به آن کافی باشد. با این وجود، هنگامی که خشم و اعتراض مردم ناشی از علتی مشخص باشد یا اغتشاش به صورت سازماندهی شده و با برنامه ریزی قبلی صورت گرفته باشد، این روش ها معمولاً کارایی لازم را نداشته و با شکست مواجه می شوند. در دوران گذشته، پرسنل مهار اغتشاش از سلاح های غیرکشنده مانند باتوم و شلاق برای پراکنده ساختن جمعیت و بازداشت افراد استفاده می کردند. از دهه ۱۹۸۰ به این سو، مأموران مهار اغتشاش به ابزارهای دیگری مانند گاز اشک آور که باعث سوزش چشم و اشک ریزش می شود، اسپری فلفل که سوزش شدید در چشم و بینی ایجاد می کند، گلوله های لاستیکی که با ضر
به و درد باعث متفرق شدن افراد می شود، نارنجک های صوتی که با ایجاد صدای مهیب باعث شوک و ترس می شوند، و شوکرهای الکتریکی که با ایجاد شوک الکتریکی باعث از کار افتادن عضلات می شوند، نیز مجهز شده اند. در برخی موارد نیز ممکن است یگان های ضد شورش از تجهیزات پیشرفته تری مانند دستگاه های صوتی دوربرد که با انتشار امواج صوتی با فرکانس خاص باعث پراکنده شدن جمعیت می شوند، ماشین های آب پاش که با پاشیدن آب با فشار زیاد به سمت جمعیت آنها را متفرق می کنند، خودروهای زرهی برای حفاظت از نیروهای خود در برابر حملات معترضان، نظارت هوایی با استفاده از هلی کوپتر یا پهپاد برای رصد و کنترل شرایط، سگ های پلیس برای تعقیب و دستگیری افراد، و حتی پلیس سواره که با استفاده از اسب به راحتی در میان جمعیت حرکت کرده و آنها را کنترل می کنند، استفاده کنند. افرادی که وظیفه مهار اغتشاش را بر عهده دارند، برای حفاظت از خود در برابر خطرات احتمالی، از تجهیزات حفاظتی ویژه ای استفاده می کنند. این تجهیزات شامل کلاه ضد شورش برای محافظت از سر در برابر ضربه، محافظ صورت برای جلوگیری از آسیب به چشم و صورت، جلیقه ضد گلوله برای محافظت از بدن در برابر گلوله و سایر
اشیاء پرنده، محافظ گردن برای جلوگیری از آسیب به گردن و نای، زانوبند برای محافظت از زانو در هنگام درگیری و افتادن، ماسک گاز برای محافظت در برابر گازهای اشک آور و سایر گازهای سمی، و سپر ضد شورش برای دفاع در برابر حملات معترضان و پرتاب اشیاء می شود. با وجود اینکه تاکتیک های مهار اغتشاش در کنترل جمعیت و برقراری نظم مؤثر هستند، اما نباید فراموش کرد که این درگیری ها می توانند تأثیرات روانی عمیقی بر هر دو طرف درگیر، یعنی هم شورشیان و هم پلیس، داشته باشند. قرار گرفتن در معرض ترس و وحشت شدید، استرس و فشار روانی بالا، و خشونت و درگیری فیزیکی در طول این حوادث می تواند منجر به بروز مشکلات سلامت روان طولانی مدت مانند اضطراب و نگرانی مداوم، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) که با علائمی مانند بازگشت به خاطرات ناگوار حادثه، کابوس های شبانه، و احساس ترس و اضطراب شدید همراه است، و افزایش پرخاشگری و عصبانیت شود. این تأثیرات می توانند زندگی عادی و سلامت روان معترضان و افسران پلیس را به طور جدی تحت تأثیر قرار دهند. در طول تاریخ، مواردی نیز وجود داشته است که در آن ها از سلاح های مرگبار برای سرکوب خشونت آمیز اعتراضات و شورش ها استفا
ده شده و باعث کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از مردم شده است. برخی از این حوادث عبارتند از: تاریخچه. از گذشته های دور، برقراری و حفظ نظم و امنیت در تجمعات و اعتراضات مردمی و همچنین فرونشاندن شورش ها و ناآرامی های اجتماعی، همواره یکی از دغدغه های اصلی حکومت ها و دولت ها در سراسر جهان بوده است. تا اوایل قرن بیستم، در اکثر کشورها نیروی ویژه ای که به طور اختصاصی برای این منظور آموزش دیده و سازماندهی شده باشد، وجود نداشت. به همین دلیل، زمانی که نیروی پلیس عادی برای کنترل شرایط کافی نبود، معمولاً از ارتش برای مهار اغتشاشات و برقراری نظم استفاده می شد. اما این روش اغلب با پیامدهای ناگواری همراه بود. گاهی سربازان با مردم همدردی کرده و به آنها می پیوستند و گاهی نیز با خشونت بی رویه و سرکوب گری مقابله می کردند که منجر به کشته و زخمی شدن معترضان می شد. به عبارت دیگر، استفاده از ارتش برای مهار اغتشاشات، مانند شمشیری دو لبه بود که می توانست هم به نفع و هم به ضرر دولت تمام شود. اصطلاح انگلیسی «Riot Control»، که امروزه در زبان انگلیسی برای توصیف این گونه عملیات به کار می رود، احتمالاً اولین بار در سال ۱۹۱۵ و در فیلم کوتاه «کلا
هبرداری رستوران ارزان قیمت» از مجموعه فیلم های کمدی پلیس های کی استون استفاده شده است. این فیلم ها که در دهه ۱۹۱۰ ساخته می شدند، به تصویر کشیدن صحنه های خنده دار از ناکارآمدی و بی نظمی پلیس در آمریکا معروف بودند. برای درک بهتر چالش های مهار اغتشاش، می توان به تجربه کشور فرانسه در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نگاهی انداخت. در آن دوران، یک شورش و ناآرامی اجتماعی در فرانسه رخ داد که به دلیل مدیریت ضعیف و استفاده از خشونت بی رویه توسط ارتش، به شکست انجامید و حتی در برخی موارد باعث تشدید ناآرامی ها شد. ژاندارمری ملی فرانسه در طول قرن نوزدهم و در دوران آشوب و ناآرامی، چندین بار سعی کرد با ایجاد نیروهای ژاندارمری «سیار» و ویژه، به این مشکل رسیدگی کند. اما این واحدها که به طور موقت و برای مدت زمان محدودی تشکیل می شدند، پس از پایان هر شورش یا ناآرامی، منحل می شدند و هیچ ساختار و سازمان دائمی برای مهار اغتشاشات وجود نداشت. این وضعیت تا سال ۱۹۲۱ ادامه داشت تا اینکه بالاخره تصمیم گرفته شد «جوخه های ژاندارمری سیار» به طور دائم در چارچوب ژاندارمری استانی ایجاد شود. این جوخه ها که برخی سواره و برخی پیاده بودند، هر کدام از ۴
۰ ژاندارم تشکیل می شد (در منطقه پاریس ۶۰ ژاندارم). در سال ۱۹۲۶، این جوخه ها با یکدیگر ادغام شده و «گارد جمهوری خواه سیار» (GRM) را تشکیل دادند. GRM در سال ۱۹۲۷ به شاخه ای مجزا و تخصصی از ژاندارمری تبدیل شد و جوخه های آن به بخشی از گروهان ها و لژیون ها تبدیل شدند. تا سال ۱۹۴۰، GRM به نیرویی بزرگ با ۲۱۰۰۰ نفر تبدیل شد که از ۱۴ لژیون، ۵۴ گروه گروهانی و ۱۶۷ گروهان تشکیل می شد. GRM که برای مدت طولانی تنها نیروی بزرگ و متخصص در زمینه حفظ یا برقراری قانون و نظم در فرانسه در طول تظاهرات یا شورش ها بود، به تدریج اصول و راهبردهای لازم برای مهار اغتشاشات را ایجاد کرد. این اصول شامل خویشتن داری و پرهیز از خشونت، اجتناب از مواجهه مستقیم با معترضان تا حد ممکن، و همیشه باز گذاشتن «راه فرار» برای جمعیت برای جلوگیری از تشدید درگیری و خشونت می شد. در سال ۱۹۴۰، پس از سقوط فرانسه در جنگ جهانی دوم و اشغال این کشور توسط آلمان نازی، مقامات آلمانی GRM را منحل کردند، اما در سال ۱۹۴۴ و پس از آزادسازی فرانسه، این نیرو دوباره احیا شد و در سال ۱۹۵۴ به ژاندارمری سیار تغییر نام داد. در قاره آسیا، اولین گروه که به طور ویژه در زمینه تکنیک ها
ی مدرن مهار اغتشاش آموزش دیده بود، در سال ۱۹۲۵ در شانگهای تحت استعمار تشکیل شد. این اقدام در واکنش به شورش ضعیف مدیریت شده «جنبش سی ام مه» صورت گرفت. در این جنبش، دانشجویان و کارگران چینی در اعتراض به نفوذ و استثمار خارجی در کشورشان به خیابان ها آمدند و تظاهرات مسالمت آمیز آنها توسط پلیس به خشونت کشیده شد و منجر به کشته شدن تعدادی از آنها شد. این حادثه باعث خشم و انزجار عمومی شد و نیاز به یک نیروی ویژه برای مهار اغتشاشات را بیش از پیش آشکار کرد. در دهه ۱۹۲۰، شانگهای به دلیل از هم پاشیدگی نیروی انتظامی در کشور چین، رشد جرایم سازمان یافته و تجارت افسارگسیخته تریاک، به یکی از خطرناک ترین شهرهای جهان تبدیل شده بود. در این شرایط پر آشوب، «ویلیام ای. فربیرن»، کمیسر دستیار بریتانیایی و افسر «اریک آنتونی سایکس» از پلیس شهرداری شانگهای، روش های جدید و مؤثری را برای مبارزه با جرم و جنایت و مهار اغتشاشات ابداع کردند. این روش ها شامل تیراندازی با تپانچه جنگی، مهارت های مبارزه تن به تن و آموزش مبارزه با چاقو می شد. هدف از این آموزش ها، افزایش توانایی و مهارت پلیس در مقابله با مجرمان و شورشیان مسلح بود. تحت رهبری فربیرن، پ
لیس شهرداری شانگهای (SMP) روش های بسیار زیادی را برای مهار اغتشاش ایجاد کرد. این تکنیک های مهار اغتشاش منجر به معرفی «واحد ذخیره» شانگهای شد. این واحد ویژه که از میان بهترین و کارآزموده ترین افسران پلیس انتخاب شده بودند، برای متفرق کردن اجباری شورش ها و واکنش به جرایم سطح بالا مانند آدم ربایی و سرقت های مسلحانه استفاده می شد. واحد ذخیره به سرعت به عنوان یک نیروی ضربت و واکنش سریع در شانگهای شناخته شد و نقش مهمی در برقراری امنیت و نظم در این شهر داشت. مهارت های پرورش یافته در شانگهای به سرعت مورد توجه نیروهای پلیس بین المللی و یگان های جنگی سرّی قرار گرفت و توسط آنها پذیرفته و اقتباس شد. یگان های جنگی سرّی به واحدهایی اطلاق می شود که به طور مخفیانه و با اهداف خاص مانند جاسوسی، خرابکاری و عملیات پشت خطوط دشمن فعالیت می کنند. فربیرن نقش مهمی در گسترش این مهارت ها داشت. او نه تنها رهبری واحد ذخیره را بر عهده داشت، بلکه روش های خود را در سراسر جهان، از جمله در ایالات متحده، قبرس تحت استعمار و شهرک های تنگه آموزش می داد. به این ترتیب، روش های نوین مهار اغتشاش که در شانگهای ابداع شده بود، به سرعت در سراسر جهان گسترش
یافت و به استانداردهای جدید در این زمینه تبدیل شد. نمونه های معاصر. اعتراضات جنبش جان سیاه پوستان مهم است. در ماه مه ۲۰۲۰، جورج فلوید، مردی سیاه پوست و آمریکایی در شهر مینیاپولیس، هنگامی که در بازداشت پلیس بود، توسط یک افسر پلیس سفیدپوست به قتل رسید. این حادثه که به صورت فیلم توسط یک شاهد ضبط و در رسانه های اجتماعی منتشر شد، خشم و انزجار عمومی را در آمریکا و سایر کشورهای جهان برانگیخت. در این فیلم، دیده می شد که افسر پلیس زانوی خود را به مدت بیش از نه دقیقه روی گردن جورج فلوید فشار می دهد، در حالی که او به سختی نفس می کشد و التماس می کند که نمی تواند نفس بکشد. این صحنه دلخراش، بار دیگر تبعیض نژادی سیستماتیک و خشونت پلیس علیه سیاه پوستان در آمریکا را در کانون توجه قرار داد و موجب آغاز موجی از اعتراضات گسترده در حمایت از جنبش جان سیاه پوستان مهم است شد. در تابستان ۲۰۲۰، آمریکا شاهد تعداد زیادی تظاهرات گسترده در حمایت از جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» بود. این اعتراضات که با هدف مقابله با تعصب نژادی و خشونت پلیس علیه سیاه پوستان برگزار می شد، در بسیاری از شهرهای آمریکا به وقوع پیوست و با حضور میلیون ها نفر از ا
قشار مختلف جامعه همراه بود. معترضان خواستار اصلاحات اساسی در نظام پلیس و برقراری عدالت نژادی در جامعه آمریکا بودند. با توجه به حجم زیاد اعتراضات و درگیری های پراکنده بین معترضان و پلیس، ادارات پلیس و در برخی موارد نیروی گارد ملی برای پایان دادن به این اعتراضات به خیابان ها اعزام شدند. پلیس اغلب از لباس و تجهیزات ضد شورش استفاده می کرد و برای متفرق کردن معترضان از گلوله های غیرکشنده مانند گلوله های لاستیکی و همچنین مواد تحریک کننده مانند گاز اشک آور و اسپری فلفل استفاده می کرد. استفاده از این روش ها توسط پلیس، با انتقادهای زیادی از سوی فعالان حقوق بشر و سازمان های بین المللی مواجه شد و آنها پلیس را به استفاده بی رویه از زور و نقض حقوق معترضان متهم کردند. این حوادث به طور گسترده در رسانه های اجتماعی مستند شد و فیلم ها و تصاویر زیادی از خشونت پلیس علیه معترضان در اینترنت منتشر شد. این فیلم ها و تصاویر که اغلب توسط شهروندان عادی با استفاده از تلفن های همراه خود ضبط می شد، نقش مهمی در افزایش آگاهی عمومی دربارهٔ خشونت پلیس و تبعیض نژادی در آمریکا داشت. مستندسازی و حمایت از اعتراضات در رسانه های اجتماعی به گسترش و ج
هانی شدن جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» کمک کرد و باعث شد تا مردم در سراسر جهان با این جنبش و اهداف آن آشنا شوند و به آن بپیوندند. یک مطالعه که توسط مؤسسه ملی بهداشت انجام شد، به بررسی نقش رسانه های اجتماعی در افزایش آگاهی عمومی دربارهٔ تبعیض نژادی و خشونت پلیس و همچنین تأثیر آنها در مشروعیت بخشیدن به جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» پرداخت. این مطالعه نشان داد که رسانه های اجتماعی نقش مهمی در سازماندهی اعتراضات، انتشار اطلاعات و ایجاد همبستگی بین معترضان داشته اند. علاوه بر پلیس، گروه های ضد اعتراض و شبه نظامیان راست گرا نیز به معترضان حمله کرده و آنها را مورد خشونت قرار دادند. این گروه ها که اغلب مسلح به سلاح های گرم بودند و با ایدئولوژی های نژادپرستانه و ضد سیاه پوستان شناخته می شدند، به دنبال ایجاد ترس و وحشت در میان معترضان و برهم زدن اعتراضات مسالمت آمیز آنها بودند. آنها به جای استفاده از مواد تحریک کننده یا سایر ابزارهای استاندارد مهار اغتشاش، اغلب از روش های خشن تری مانند زدن ماشین به معترضان استفاده می کردند. این اقدامات خشن منجر به مجروح و حتی کشته شدن تعدادی از معترضان شد. داده ها نشان می دهد که اعتر
اضات جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» به طور خاص با مداخله دولتی بسیار بیشتری نسبت به سایر اعتراضات در آمریکا مواجه شد. این مداخله دولتی علاوه بر اعزام نیروهای پلیس و گارد ملی برای مهار اعتراضات، شامل استفاده از تکنیک های نظارتی و جاسوسی علیه فعالان و رهبران جنبش نیز می شد. تکنیک های سرکوب که توسط دولت و همچنین گروه های ضد اعتراض راست گرا استفاده می شد، منجر به مجروح و کشته شدن تعدادی از معترضان شد و باعث شد تا بسیاری از فعالان و سازمان های حقوق بشری دولت آمریکا را به نقض حقوق بشر و سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز متهم کنند. در طول و پس از اعتراضات، قوانین و مقررات زیادی تصویب یا نوشته شد تا این اعتراضات را محدود کند و از تکرار آنها در آینده جلوگیری کند. قانون گذاران و مردم دربارهٔ روش های مهار اغتشاش و نقض اصلاحیه اول قانون اساسی ایالات متحده از جمله حق تجمع و حق آزادی بیان توسط این روش ها، ابراز نگرانی کردند. ۴۵ ایالت از ۵۰ ایالت آمریکا این قوانین را مورد بررسی قرار دادند. هر دو حزب سیاسی اصلی در آمریکا دربارهٔ تمایز بین شورش و اعتراض ابراز نگرانی کردند و بر ضرورت حفظ حق اعتراض مسالمت آمیز مردم تأکید کردند. اعتراض