Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر نقش خبرنگار ارشد خارجی ABC، موران رهبری پوشش شبکه را در داستان های مهم بین المللی بر عهده داشت، از جمله برگزیت، بحران مهاجران در اروپا، جنگ های داخلی سوریه و اوکراین، و حملات تروریستی بزرگ در لندن، پاریس، بروکسل، برلین و نقاط دیگر.. در طول سال ها، فعالیت های روزنامه نگاری موران با جوایز متعددی مورد تقدیر قرار گرفته است، از جمله جایزه جورج فاستر پی بادی، جایزه امی، جایزه مریمان اسمیت از انجمن خبرنگاران کاخ سفید (دو بار) و جایزه روزنامه نگاری تورگود مارشال. وقتی موران به عنوان خبرنگار ارشد خارجی ABC منصوب شد، بن شرود، رئیس وقت شبکه خبری ABC، گفت: «دامنه توانمندی های تری به عنوان خبرنگار استثنایی است. او به همان اندازه در مصاحبه با یک قاتل حرفه ای در یکی از بدنام ترین باندهای مکزیک مهارت دارد که در تحلیل برخی از پیچیده ترین تصمیمات دیوان عالی قضا... تری نویسنده ای درخشان و داستان سرایی با استعداد است که توانایی دیدن داستانی را دارد که هیچ کس دیگری نمی بیند، اهمیت آن را برای مخاطب توضیح می دهد و همه این کارها را به شیوه ای شیک و جذاب انجام می دهد.» در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۲۵، موران توسط شبکه خبری ABC به دلیل یک توییت
بحث برانگیز در نیمه شب (که بعدها موران آن را حذف کرد) که رئیس جمهور دونالد ترامپ و معاون رئیس کارکنان او، استیفن میلر را مورد انتقاد قرار می داد، معلق شد. متن توییت چنین بود: «بله، او یکی از افرادی است که انگیزه های حرکت ترامپیستی را مفهوم سازی می کند و آنها را به سیاست تبدیل می کند. اما نکته جالب درباره میلر این نیست. نکته مغز او نیست، بلکه زهر است. میلر مردی است که به شدت با ظرفیت نفرت غنی شده است. او یک نفرت پیشه درجه یک است. فقط با نگاه کردن به او می توان فهمید که نفرت هایش غذای روحی او هستند. او نفرتش را می خورد. ترامپ هم یک نفرت پیشه درجه یک است، اما نفرت او تنها وسیله ای برای رسیدن به هدف است و آن هدف، جلال خود اوست. این غذای روحی اوست.» یک سخنگوی شبکه ABC اعلام کرد که این شبکه «نماینده عینیت و بی طرفی در پوشش خبری خود است و حملات شخصی و ذهنی به دیگران را تأیید نمی کند. این پست [توسط موران] نمایانگر دیدگاه های ABC News نیست و با استانداردهای ما مغایرت دارد.» در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵ اعلام شد که ABC «به طور فوری» همکاری خود را با موران قطع خواهد کرد. زندگی شخصی. موران دو بار ازدواج کرده است. او در اواخر د
هه ۱۹۸۰ با همسر اولش، کارن اسلر، ازدواج کرد. در سال ۲۰۱۵، با همسر دومش، یوهانا کاکس، که زبان شناس زبان چینی و تحلیل گر اطلاعات چین است و پیش تر به عنوان خبرنگار در مجله Elle فعالیت داشته، نامزد شد. یوهانا برنده برنامه تلویزیونی واقع نمای Stylista بود. این زوج سه فرزند دارند. همچنین موران یک فرزند از ازدواج اول خود دارد.
باشگاه ورزشی رتنام یک باشگاه فوتبال حرفه ای سری لانکایی مستقر در کلمبو است که در سوپر لیگ سری لانکا، رقابت می کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد. این تیم شامل بازیکن ملی پوش کاسون جایاسوریا، عضو تیم سری لانکا است که در اولین دوره مسابقات چلنج کاپ آسیا در بنگلادش در سال ۲۰۰۶ نایب قهرمان شد و اخیراً با ۲۱ گل زده، بهترین گلزن لیگ برتر سری لانکا شده بود. از دیگر بازیکنان تیم راتنام می توان به چاتورا مادورانگا، راومی محی الدین، نادیکا پوشپا کومارا، فصول رحمان، دامیکا سنارات و ال. تاروشا اشاره کرد. در دومین دوره مسابقات در مالزی، رتنام تیم نپالی مانانگ مارسیانگدی را با نتیجه ۲–۰ شکست داد، سپس با نتیجه ۰–۳ از دوردوی-دینامو نارین (قرقیزستان) و ۱–۲ از وخش قرغان تپه (تاجیکستان) شکست خورد. رتنام با پیروزی مقابل سندرز در فینال لیگ برتر در نوامبر ۲۰۰۷، عنوان قهرمانی لیگ برتر خود را که در سال ۲۰۰۶ به دست آورده بود، حفظ کرد.
گروپو دسپورتیوو د لام پاک یک باشگاه فوتبال حرفه ای اهل ماکائو است که در شهر ماکائو بازی می کند. آنها در لیگ دسته اول ماکائو بازی می کنند. لام پاک یکی از تیم های قوی در ماکائو است. آنها به دلایل مالی منحل شدند.
قلمرو سادووارا ، یک قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت حکومت شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو ژاپن، در منطقه کنونی استان میازاکی مرکزی بود.
قلمرو تاکادا ، یک قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت حکومت شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو ژاپن بود. در ولایت اچیگو، در منطقه هوکوریکو هونشو واقع شده بود.
قلمرو هامادا ، یک قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو ژاپن، در منطقه کنونی استان شیمانه بود.
شاهدخت یوشیکو تیهو-این; – ) کوچک ترین دختر شاهزاده آریسوگاوا از شاخه آریسوگاوا نو میا، همسر توکوگاوا ناری آکی و مادر توکوگاوا یوشینوبو آخرین شوگون از شوگون سالاری توکوگاوا بود. نام پس از مرگ او بونمئی فوجین (文明夫人) بود. زندگی. در سال ۱۸۲۰، یک سال پس از آنکه توکوگاوا ناری آکی به مقام فرمانروایی رسید، با یوشیکو ازدواج کرد. اگرچه او دوازدهمین شاهزاده خانم و کوچک ترین دختر شاهزاده آریسوگاوا بود، اما ۲۷ سال داشت که در آن زمان بسیار مسن برای اولین ازدواج محسوب می شد. شاید خود او از این موضوع آگاه بود، زیرا به مادر شوهرش، مینه هیمه، گفت: «من پیر هستم و ممکن است نتوانم بچه دار شوم، بنابراین می خواهم ناری آکی برای من زن غیراصلی بگیرد.» با وجود چنین نگرانی هایی، توکوگاوا ناری آکی، در سال ۱۸۳۲، یک سال پس از ازدواجشان، پسر بزرگشان، توکوگاوا یوشی آتسو، به دنیا آمد. آنها همچنین صاحب سه پسر و یک دختر، پسر دوم، جیرومارو، دختر پنجم، ایهیمه و پسر هفتم، توکوگاوا یوشینوبو، شدند. یوشینوبو زمانی به دنیا آمد که یوشیکو ۳۳ ساله بود. ناری آکی همچنین از زنان عیر اصلی اش بسیاری نیز فرزند داشت و در طول زندگی خود پدر ۳۷ فرزند شد. یوشیکو، م
ادر یوشینوبو، به عنوان همسری خردمند، ماهر در شعر و خوشنویسی واکا و همچنین ماهر در استفاده از ناگیناتا، بسیار مورد احترام بود.
توکوگاوا یوشی هیسا ، (۲ سپتامبر ۱۸۸۴ (۱۷ میجی) - ۲۲ ژانویه ۱۹۲۲ (۱۱ تایشو)) هفتمین پسر توکوگاوا یوشینوبو و سیاستمدار ژاپنی بود. او دوک درجه سه و نشان طبقه سوم بود. اطرافیانش او را با محبت «کی کیو-ساما» صدا می زدند، با تلفظی که موقع خواندن به کار می بردند. مادر او شینمورا نوبو، همسر غیراصلی توکوگاوا یوشینوبو بود. او در مناصب مختلفی از جمله عضویت در مجلس اعیان (ژاپن)، مدیر بانک اول و رئیس شورای ارث اموال اعیان خدمت کرد.
باشگاه فوتبال روور-گواردیا بیشکک یک باشگاه فوتبال مستقر در بیشکک، قرقیزستان است که در لیگ برتر قرقیزستان بازی می کند.
باشگاه فوتبال دابل فلاور یک باشگاه فوتبال هنگ کنگی است که در لیگ دسته سوم هنگ کنگ بازی می کند. این باشگاه در دهه ۱۹۹۰ در لیگ دسته اول آن زمان با نام اینستنت-دیکت بسیار موفق بود.
نیروی هوایی دهم () واحدی از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، به طور خاص یک نیروی هوایی شماره دار از فرماندهی ذخیره نیروی هوایی است. نیروی هوایی دهم در پایگاه هوایی نیروی دریایی فورت ورث، پایگاه ذخیره مشترک/کارسول فیلد، در ایالت تگزاس قرار دارد. این نیرو فعالیت های ۱۴۰۰۰ ذخیره نیروی هوایی و ۹۵۰ غیرنظامی مستقر در ۳۰ تأسیسات نظامی در سراسر ایالات متحده را هدایت می کند. واحدها و هواپیماهای نیروی هوایی دهم در درجه اول توسط نیروهای هوایی رزمی، به ویژه فرماندهی نبرد هوایی و تعداد کمتری نیز توسط فرماندهی تهاجم جهانی نیروی هوایی، نیروهای هوایی اقیانوس آرام، ستاد فرماندهی عملیات های ویژه نیروی هوایی و فرماندهی آموزش و تمرین هوایی به دست آمده است. علاوه بر این، واحدهای دهم نیروی هوایی، ماهواره ها را برای فرماندهی فضایی نیروی هوایی در حمایت از وزارت دفاع و اداره ملی اقیانوسی و جوی به پرواز درمی آورند. نیروی هوایی دهم، نیروی هوایی رزمی ارتش ایالات متحده آمریکا (نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا) بود که برای عملیات چین، برمه، هندوچین و هند در طول جنگ جهانی دوم در جبهه چین برمه و هند ایجاد شد. این نیرو در ۱۲ فوریه
۱۹۴۲ در دهلی نو، هند، پیرامون هسته ای از پرسنل نیروی هوایی که تازه از جاوه و فیلیپین آمده بودند، تحت فرماندهی سرلشکر (بعدها سپهبد) لوئیس بررتون تأسیس شد. در سال های پس از جنگ جهانی دوم، نیروی هوایی دهم هم به دفاع هوایی ایالات متحده تحت فرماندهی سابق پدافند هوایی و فرماندهی دفاع هوافضا و نیز به برنامه های آموزش و آمادگی ذخیره تحت نظارت نیروی هوایی ذخیره و فرماندهی نیروی هوایی ذخیره خدمت کرده است.
ارتباطات نظامی () یا سیگنال های نظامی شامل تمام جنبه های ارتباطات یا انتقال اطلاعات توسط نیروهای مسلح می شود. نمونه هایی از ارتباطات نظامی شامل متن، صدا، فکس، ارتباطات تاکتیکی زمینی، سیگنال دهی دریایی، مایکروویو زمینی، پراکندگی تروپوسفری، سیستم ها و تجهیزات ارتباطات ماهواره ای، نظارت و تجزیه و تحلیل سیگنال، امنیت، جهت یابی و پارازیت می شود. فوری ترین اهداف در ارتباطات نظامی، انتقال اطلاعات به فرماندهان و دریافت دستورات از آنها به نیروهای زیرمجموعه است. ارتباطات نظامی از دوران ماقبل تاریخ تا به امروز ادامه دارد. اولین ارتباطات نظامی توسط دوندگان ارائه می شد. بعدها، ارتباطات به سیگنال های بصری پیشرفت کرد. به عنوان مثال، کشتی های دریایی از سیگنال دهی پرچم برای ارتباط از کشتی به کشتی استفاده می کردند. این پرچم ها مجموعه ای یکنواخت از کدهای دریایی هستند که به راحتی قابل شناسایی بوده و پیام ها و کدهای بصری را بین کشتی ها و از کشتی به ساحل منتقل می کنند. سپس ارتش ها روش هایی را برای استفاده از سیگنال دهی صوتی برای ارتباط با یکدیگر کشف کردند. این روش ارتباط توسط تلگراف امکان پذیر بود. تلگراف یک وسیله الکترونیکی است ک
ه توسط فرستنده استفاده می شود و وقتی فرستنده کلید تلگراف را فشار می دهد، جریان را قطع می کند و یک پالس صوتی ایجاد کرده که در ایستگاه گیرنده شنیده می شود. سپس گیرنده پالس ها را رمزگشایی کرده تا در نهایت پیام ها را رمزگشایی کند. از آن زمان، ارتباطات نظامی تکامل یافته و بسیار پیشرفته تر شده است. امروزه، دیدگاه های زیادی برای بررسی چگونگی ارتباط سربازان در سراسر جهان وجود دارد. آنتونی کینگ بیان می کند که چگونه جامعه شناسان نظامی تلاش کرده اند تا توضیح دهند که چگونه نهادهای نظامی، سطوح بالای انسجام اجتماعی را توسعه داده و حفظ می کنند. ارتباطات نقش مهمی در تقویت انسجام اجتماعی در نیروهای مسلح ایفا می کند، زیرا به سربازان اجازه می دهد تا روابط برقرار کرده، اعتماد ایجاد کنند و برای اهداف مشترک با یکدیگر همکاری نمایند.
نیروهای امنیتی () سازمان های قانونی با وظایف حفظ امنیت داخلی هستند. در بافت حقوقی چندین کشور، این اصطلاح به طرق مختلف به واحدهای پلیس و نیروی نظامی که به طور هماهنگ کار می کنند، یا نقش نیروهای نظامی نامنظم، نظامی نما و شبه نظامی (مانند ژاندارمری) که وظیفه امنیت عمومی را برعهده دارند، اشاره دارد. نیروهای امنیتی یک اصطلاح جمعی برای افرادی است که خدمات امنیتی خصوصی ارائه می دهند، این اصطلاح همچنین برای نهادهای اجرایی یک دولت یا حکومت که برای اعمال انحصار دولت در استفاده از زور و حفظ یا بازگرداندن امنیت داخلی فعالیت می کنند نیز استفاده می شود. این نهادها شامل پلیس، واحدهای شبه نظامی، پلیس مخفی، سرویس های اطلاعاتی داخلی و ارتش می شوند. این اصطلاح به طور معمول در رسانه ها استفاده می شود، صرف نظر از اینکه سیستم دموکراسی، سیستم حکومتی پارلمانی، سلطنت انتخابی، سلطنت مشروطه، سیستم حکومتی ریاست جمهوری، سیستم حکومتی نیمه ریاست جمهوری، استبدادی، جمهوری خلق یا دیکتاتوری باشد.
ماهیگیری با سیانید، روشی خاص برای شکار ماهیان زنده، به ویژه جهت استفاده در آکواریومهاست که در آن از محلولی حاوی سدیم سیانیدبرای بی حرکت کردن ماهیان در زیستگاهشان استفاده می شود. در این شیوه، سیانید به درون محیط دریایی اسپری می شود تا ماهی ها موقتاً ناتوان شوند و به راحتی صید گردند. این روش نه تنها جمعیت هدف را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه اثرات منفی و مخرب فراوانی بر زندگی دریایی، از جمله مرجان ها و صخره های مرجانی دارد. این نوع صیادی یکی از روش های ناپایدار و زیان بار در بهره برداری از منابع دریایی به شمار می رود و در بسیاری از کشورها ممنوع اعلام شده است. تاریخچه و جغرافیا. صیادی با سیانید عمدتاً در مناطق ماهیگیری آب دریا جنوب شرقی آسیا رواج دارد. از آنجا که این روش هرگز به صورت رسمی تأیید یا به شکل گسترده ای معرفی نشد، منشأ دقیق آن نیز مشخص نیست؛ اما گمان می رود که در دهه ۱۹۵۰ میلادی در کشور فیلیپین پدید آمده باشد. در ادامه قرن بیستم، این شیوه توسط برخی از صیادان در کشورهای اندونزی، تایلند، مالدیو، تایوان و برخی مناطق دیگر نیز به کار گرفته شد. در ابتدا، صیادی با سیانید با هدف بی هوش کردن و زنده گیری ماهیان ب
رای آکواریوم ها و مجموعه داران طراحی شد، اما به تدریج در صید ماهی برای مصرف انسانی نیز مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه این روش در بسیاری از کشورهایی که در آن به کار می رود غیرقانونی اعلام شده، اجرای قوانین مربوطه اغلب با جدیت و نظارت کافی همراه نیست. از جمله گونه های پرطرفدار که با استفاده از صیادی با سیانید شکار می شوند می توان به هامور ،زمردماهیان و قزل آلای مرجانی اشاره کرد. موسسه منابع جهانی (WRI) در سال ۱۹۹۶ برآورد کرد که تقریباً ۲۰٪ از ماهیان زنده ای که در بازار فیلیپین معامله می شدند، با استفاده از روش صیادی با سیانید شکار شده بودند. اگر این آمار را بازتابی از وضعیت کلی جنوب شرقی آسیا در نظر بگیریم، مهندس محیط زیست دیوید زومباک (David Dzombak) تخمین می زند که سالانه ماهی زندهٔ خوراکی با استفاده از این روش صید می شوند. روش. صیادان برای صید با سیانید، بدون استفاده از دستگاه های تنفس مصنوعی به دریا شیرجه می زنند؛ هرچند برخی از آن ها از دستگاهی بسیار خطرناک استفاده می کنند که معمولاً شامل شیلنگ های باغی است که به کمپرسورهای هوا (مانند آن هایی که برای چکش های بادی به کار می روند) متصل شده اند و از سطح، هوا را
به غواص می رسانند. این ابزار، به دلیل عدم کنترل دقیق فشار و کیفیت هوا، خطرات جدی برای سلامت غواص دارد. صیادان با رسیدن به آبسنگ مرجانی، سم سیانید را بین لایه های مرجان اسپری می کنند. سپس ماهیان نیمه بی هوش شده را جمع آوری می کنند. ماهیان خوراکی—که بخشی از آن ها برای مصرف عمومی فروخته می شوند—ابتدا به مدت ده تا چهارده روز در آب شیرین نگهداری می شوند تا اصطلاحاً «شست وشو» داده شوند و بخشی از سموم دفع گردد. مطالعات اخیر نشان داده اند که ترکیب استفاده از سیانید و فشارهای ناشی از دستکاری پس از صید، موجب مرگ ومیر تا سقف ۷۵٪ از موجودات زنده در کمتر از ۴۸ ساعت پس از صید می شود. به دلیل این میزان بالای تلفات، صیادان ناچارند تعداد بسیار بیشتری ماهی را صید کنند تا بتوانند خسارت ناشی از مرگ پس از صید را جبران نمایند. مکانیسم. در آب دریا، سیانید سدیم به یون های سدیم و سیانید تجزیه می شود. در بدن انسان، سیانیدها پروتئین هموگلوبینِ ناقل اکسیژن را مسدود می کنند؛ هموگلوبین در ماهی ها شباهت زیادی به هموگلوبین انسانی دارد و حتی با سرعت بیشتری با اکسیژن ترکیب می شود. با پیوند برگشت ناپذیر یون های سیانید به ناحیه فعال ساختار همو
گلوبین، اکسیژن قادر به رسیدن به سلول ها نمی گردد و تأثیری مشابه با مسمومیت با مونوکسید کربن ایجاد می شود. پلیپ های مرجانی، ماهیان جوان و تخم ها آسیب پذیرترین گروه ها هستند؛ ماهیان بالغ می توانند تا حدودی دوزهای بالاتری را تحمل کنند. استفاده از سیانید در شرایط آزمایشگاهی، موجب مرگ مرجان ها در دوزهای مشخص شده است، با این حال، تعمیم این داده ها به جمعیت های طبیعی بسیار دشوار است. در انسان، بلع یا استنشاق سیانید باعث بیهوشی در عرض یک دقیقه می شود و به دنبال آن خفگی رخ می دهد. دوزهای پایین تر می توانند منجر به ناتوانی موقت یا دائمی و/یا اختلالات حسی شوند. این خطر همواره صیادان را تهدید می کند؛ گزارش های محلی متعددی از چنین حوادث شغلی وجود دارد، اما این حوادث معمولاً در آمارها یا گزارش های رسمی ثبت نمی شوند. تخریب زیستگاه. بسیاری از مناطق ماهیگیری و غواصی در سراسر جنوب شرقی آسیا که پیش تر نیز به واسطه ماهیگیری انفجاری به شدت آسیب دیده بودند، به واسطهٔ صیادی با سیانید به کلی نابود شده یا از بین رفته اند. غلظت سیانید، فرایند فتوسنتز را در زئوگزانتلاها ــ جلبک های همزیستی که درون بافت مرجان ها زندگی می کنند ــ کاهش می
دهد؛ این اختلال باعث از بین رفتن رنگ مرجان ها (پدیده سفیدشدگی) می شود و همچنین یکی از منابع اصلی تغذیه آن ها را نابود می کند.حتی در دوزهای بسیار پایین نیز، سیانید موجب افزایش نرخ مرگ ومیر در مرجان ها می شود.
امنیت عمومی () پیشگیری و محافظت از رویدادهایی است که می تواند ایمنی و امنیت در مکان های عمومی را از خطر قابل توجه، آسیب یا خسارت به اموال به خطر بیندازد. این امر اغلب توسط یک حکومت یا دولت منطقه ای یا ایالتی انجام می شود تا از شهروندان، افراد در قلمرو خود، سازمان ها و مؤسسات در برابر تهدیدات برای بقا و رفاه آنها اطمینان حاصل شود. مسائل مربوط به امنیت عمومی که یک حوزه قضایی شهرداری، شهرستان، منطقه یا فدرال ممکن است به آنها رسیدگی کند شامل جرایم، آتش سوزی های ساختمانی، آتش سوزی های گسترده، فوریت های پزشکی، حوادث با تلفات جمعی، بلایا، تروریسم و سایر نگرانی ها است. سازمان های امنیت عمومی سازمان هایی هستند که امنیت عمومی را حفظ می کنند. این سازمان ها اغلب شامل خدمات اضطراری و امدادگران اولیه مانند نیروهای انتظامی، خدمات آتش نشانی، خدمات پزشکی اورژانس، نیروهای امنیتی و نیروهای نظامی هستند. آنها اغلب توسط یک دولت اداره می شوند، اگرچه برخی از سازمان های امنیت عمومی خصوصی نیز در صورت امکان وجود دارند.
جانورزدایی، به معنای انقراض جهانی، محلی یا کارکردی جمعیت ها یا گونه های جانوری از جامعه بوم شناختی است. ازدیاد جمعیت انسان، همراه با پیشرفت فناوری های بهره برداری، منجر به بهره کشی شدیدتر و کارآمدتر از محیط زیست شده است. این روند باعث کاهش چشمگیر مهره داران بزرگ از زیست بوم ها شده و پدیده ای را به وجود آورده که با عنوان «جنگل های خالی» (empty forest) شناخته می شود. جانورزدایی با انقراض تفاوت دارد؛ این اصطلاح نه تنها ناپدید شدن گونه ها را شامل می شود، بلکه کاهش جمعیت آن ها را نیز در بر می گیرد. نخستین اشاره به آثار جانورزدایی در سال ۱۹۸۸، در سمپوزیوم «تعاملات گیاه و جانور» در دانشگاه کمپیناس برزیل و در زمینه قلمرو نوحاره ای (نواحی استوایی قاره آمریکا) صورت گرفت. از آن زمان تاکنون، این اصطلاح کاربرد گسترده تری در زیست شناسی حفاظت یافته و به عنوان پدیده ای جهانی شناخته می شود. برآوردها نشان می دهد که بیش از ۵۰ درصد از جمعیت حیات وحش جهان در طی ۴۰ سال گذشته از بین رفته است. در سال ۲۰۱۶ پیش بینی شد که تا سال ۲۰۲۰، ۶۸٪ از گونه های حیات وحش جهان نابود خواهند شد. در منطقه آمریکای جنوبی، تصور می شود که تا ۷۰ درصد از ج
معیت حیات وحش از دست رفته است. مطالعه ای در سال ۲۰۲۱ نشان داد که تنها حدود ۳٪ از سطح خشکی های زمین به لحاظ بوم شناختی و جانوری دست نخورده باقی مانده است؛ به این معنا که هنوز جمعیت های بومی جانوران در آن وجود دارند و اثرگذاری انسان یا بسیار اندک است یا اصلاً وجود ندارد. در نوامبر ۲۰۱۷، بیش از ۱۵٬۰۰۰ دانشمند از سراسر جهان هشدار دومی صادر کردند که در آن، ضمن ابراز نگرانی نسبت به روند تخریب محیط زیست، خواستار تدوین و اجرای سیاست هایی برای توقف جانورزدایی، بحران شکار غیرقانونی، و بهره کشی و تجارت حیات وحش شدند. عوامل محرک. بهره برداری بیش از حد. شکار و برداشت شدید حیوانات، گونه های مهره دار در معرض خطر را در سراسر جهان تهدید می کند. مهره داران شکارچی یا گونه های بازی، به عنوان منابع باارزش در جنگل ها و ساواناهای مناطق گرمسیری شناخته می شوند. به عنوان مثال، در منطقه آمازون برزیل سالانه حدود ۲۳ میلیون مهره دار کشته می شوند؛ از جمله گونه هایی که بیشترین حساسیت را به برداشت دارند می توان به نخستی سانان، تاپیر، گراز بدبوی لب سفید، آرمادیلو غول پیکر و لاک پشت زمینی اشاره کرد. بهره برداری بی رویه می تواند تراکم جمعیت این
گونه ها را بیش از نصف کاهش دهد و همچنین تراکم جمعیتی آن ها را کم کند. جمعیت هایی که در نزدیکی روستاها و سکونتگاه های انسانی قرار دارند، به طور قابل توجهی بیشتر در معرض کاهش و تخلیه قرار دارند. همچنین، با افزایش تراکم سکونتگاه های محلی مانند روستاها، فراوانی گونه های بازی محلی کاهش می یابد. تخریب و تکه تکه شدن زیستگاه. رشد جمعیت انسانی منجر به تغییرات در کاربری سرزمین می شود که این امر می تواند باعث گسستگی زیستگاه طبیعی شود. پستانداران بزرگ معمولاً نسبت به حیوانات کوچک تر آسیب پذیرتر هستند، زیرا آن ها به محدوده های زیستی بزرگ تری نیاز دارند و بنابراین بیشتر در معرض تأثیرات ناشی از جنگل زدایی قرار می گیرند. گونه های بزرگ مانند فیل ها، کرگدن ها، نخستی سانان، تاپیر و گراز بدبو اولین جانورانی هستند که در جنگل های بارانی قطعه قطعه شده از بین می روند. گونه های مهاجم. تأثیرات انسانی مانند مستعمره سازی و کشاورزی باعث شده اند گونه ها خارج از زیستگاه های بومی خود پراکنده شوند. قطعه قطعه شدن زیستگاه ها علاوه بر کاهش منابع و زیستگاه، تأثیرات زنجیره ای بر گونه های بومی دارد؛ به گونه ای که مناطق را آسیب پذیر در برابر هجوم
گونه های غیر بومی می کند. گونه های مهاجم می توانند با گونه های بومی رقابت کنند یا به طور مستقیم آن ها را شکار کنند و همچنین زیستگاه را به گونه ای تغییر دهند که شرایط برای بقای گونه های بومی نامناسب شود. الگوهای جهانی. مناطق گرمسیری بیشترین تأثیر را از جانورزدایی متحمل شده اند. این مناطق که شامل آمازون برزیل، حوضه کنگو در آفریقای مرکزی و اندونزی می شوند، بیشترین نرخ بهره برداری بیش از حد و تخریب زیستگاه را تجربه می کنند. با این حال، علل خاص جانورزدایی در هر منطقه متفاوت است و مناطقی که یک گروه در معرض خطر (مانند پرندگان) را دارند، لزوماً سایر گروه های در معرض خطر (مانند پستانداران، حشرات یا دوزیستان) را نیز در خود ندارند.
سرویس مخفی () یک آژانس دولتی، آژانس اطلاعاتی یا فعالیت های یک سازمان دولتی است که به جمع آوری داده های اطلاعاتی می پردازد. وظایف و اختیارات یک سرویس مخفی می تواند از کشوری به کشور دیگر بسیار متفاوت باشد. به عنوان مثال، یک کشور ممکن است یک سرویس مخفی تأسیس کند که برخی از اختیارات پلیسی (مانند نظارت) را داشته باشد اما سایر اختیارات را نداشته باشد. اختیارات و وظایف یک سازمان دولتی ممکن است تا حدی مخفی و تا حدی غیر مخفی باشد. ممکن است گفته شود که فرد در داخل کشور به صورت آشکار و در خارج از کشور به صورت مخفیانه فعالیت می کند، یا برعکس. پلیس مخفی و اف بی آی اغلب می توانند سرویس های مخفی در نظر گرفته شوند. دولت ها و رژیم های مختلف، در زمان ها و مکان های متفاوت، نهادهایی را تأسیس کردند که می توان آنها را به عنوان یک سرویس مخفی یا پلیس مخفی توصیف کرد، به عنوان مثال، مأموران مخفی امپراتوری روم باستان گاهی اوقات به این عنوان تعریف می شدند. در دوران مدرن، افسر پلیس فرانسوی، ژوزف فوشه، گاهی اوقات به عنوان پیشگام اطلاعات مخفی در نظر گرفته می شود. از جمله موارد دیگر، گفته می شود که او در زمان کنسول اول خود (۱۷۹۹–۱۸۰۴) از طر
یق شبکه ای بزرگ و محکم از خبرچینان مختلف، از چندین سوء قصد به جان ناپلئون بناپارت جلوگیری کرده است. ویلیام ویکهام همچنین به خاطر تأسیس یکی از اولین سرویس های اطلاعاتی که امروزه به این نام شناخته می شود و همچنین به عنوان پیشگام مفاهیم اساسی این حرفه، مانند «چرخه اطلاعات»، شناخته می شود.
تغییرات اقلیمی اثرات بی شماری بر کشاورزی دارد که بسیاری از آنها تأمین امنیت غذایی جهانی را برای فعالیت های کشاورزی دشوارتر می کند. افزایش دما و تغییر الگوهای آب و هوایی اغلب به دلیل کمبود آب ناشی از خشکسالی، موج گرما و سیل منجر به کاهش عملکرد محصولات کشاورزی می شود. این تأثیرات تغییر اقلیم همچنین می تواند خطر درو و از بین رفتن همزمان محصولات کشاورزی در چندین منطقه را افزایش دهد. در حال حاضر این خطر نادر است، اما اگر این خرابی های همزمان محصولات کشاورزی رخ دهد، می تواند عواقب قابل توجهی برای تأمین غذای جهانی داشته باشد. انتظار می رود بسیاری از آفات و بیماری های گیاهی شیوع بیشتری پیدا کنند یا به مناطق جدید گسترش یابند. انتظار می رود دام های جهان تحت تأثیر بسیاری از همین مسائل قرار گیرند. این مسائل از گرمازدگی بیشتر گرفته تا کمبود خوراک دام و شیوع انگل ها و بیماری های منتقله از طریق ناقلین را شامل می شود. افزایش سطح کربن دی اکسید در اتمسفر زمین ناشی از فعالیت های انسانی (عمدتاً سوزاندن سوخت های فسیلی) باعث ایجاد اثر می شود. این اثر بخش کوچکی از اثرات مضر تغییرات اقلیمی بر کشاورزی را جبران می کند. با این حال، این
به قیمت کاهش سطح ریزمغذی های ضروری در محصولات کشاورزی تمام می شود. علاوه بر این، کوددهی با CO2 تأثیر کمی بر محصولات C4 مانند ذرت دارد. در سواحل، انتظار می رود برخی از زمین های کشاورزی به دلیل افزایش سطح آب دریا از بین بروند، در حالی که عقب نشینی یخچال های طبیعی از سال ۱۸۵۰ می تواند منجر به کاهش آب آبیاری موجود شود. از سوی دیگر، با آب شدن پایایخبندان، ممکن است زمین های قابل کشت بیشتری در دسترس قرار گیرند. از دیگر اثرات می توان به فرسایش و تغییرات در حاصلخیزی خاک و طول فصل رشد اشاره کرد. باکتری هایی مانند "سالمونلا" و قارچ هایی که مایکوتوکسین تولید می کنند، با گرم شدن هوا سریع تر رشد می کنند. رشد آنها اثرات منفی بر ایمنی غذایی، پسماند غذایی و قیمت ها دارد. تحقیقات گسترده ای دربارهٔ تأثیرات تغییرات اقلیمی بر محصولات کشاورزی خاص، به ویژه چهار قوت غالب یعنی ذرت، برنج، گندم و سویا صورت گرفته است. این چهار محصول اساسی، مسئول تأمین حدود دوسوم از کل کالری مصرفی انسان ها هستند؛ چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم از طریق تغذیهٔ دام ها این تحقیقات به بررسی ابهامات مهمی می پردازند، از جمله رشد جمعیت جهانی در آینده،
که انتظار می رود تقاضای جهانی برای مواد غذایی را در افق قابل پیش بینی افزایش دهد. از دیگر عوامل نامشخص، می توان به میزان فرسایش خاک و کاهش سطح آب های زیرزمینی در آینده اشاره کرد. در مقابل، مجموعه ای از بهبودهای قابل توجه در بهره وری کشاورزی که در قالب انقلاب سبز شناخته می شود، از سال ۱۹۶۰ تاکنون موجب افزایش عملکرد محصولات در هر واحد سطح زمین به میزان بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ درصد شده است. پیش بینی می شود بخشی از این روند پیشرفت در سال های آینده نیز ادامه یابد. امنیت غذایی جهانی در کوتاه مدت تغییرات چندانی نخواهد داشت. در سال ۲۰۲۱، بین ۷۲۰ میلیون تا ۸۱۱ میلیون نفر دچار سوءتغذیه بودند و حدود ۲۰۰ هزار نفر در سطحی فاجعه بار از ناامنی غذایی قرار داشتند. انتظار می رود که تغییرات اقلیمی بین ۸ تا ۸۰ میلیون نفر دیگر را تا سال ۲۰۵۰ در معرض خطر گرسنگی قرار دهد. این برآورد به شدت گرمایش آینده و میزان اثربخشی اقدامات سازگاری با تغییر اقلیم بستگی دارد. پیش بینی می شود رشد بهره وری کشاورزی تا آن زمان امنیت غذایی را برای صدها میلیون نفر بهبود بخشد. پیش بینی هایی که به بازه های زمانی دورتر، مانند سال ۲۱۰۰ و فراتر از آن می پردازند، ناد
رند. با این حال، نگرانی هایی در مورد تأثیر هوای غیرعادی بر امنیت غذایی وجود دارد. با این حال، در وضعیت کنونی، انتظار نمی رود که تغییرات اقلیمی در قرن ۲۱ منجر به وقوع قحطی گسترده جهانی شود.
مصنوعی سازی خاک، محیط زیست، زیستگاه طبیعی یا نیمه طبیعی، به معنای از دست دادن ویژگی های آن است. از جمله طبیعی بودن آن، کیفیتی که شامل ظرفیت خودپایدار برای پناه دادن به تنوع زیستی خاص، چرخه های طبیعی (کربن، نیتروژن، آب، چرخه های اکسیژن و غیره) و ویژگی های بیوژئوشیمیایی (به عنوان مثال، جذب کربن) می شود. این امر عموماً با از دست دادن ظرفیت خودترمیمی از سوی محیط زیست (کاهش تاب آوری بوم شناختی) همراه است. مصنوعی سازی اغلب به ناپدید شدن فضاهای طبیعی زیر بتن یا قیر، در طول ساخت ساختمان ها (آپارتمان ها، هتل ها، خانه ها، مغازه ها، صنایع، پارکینگ ها) یا شبکه های حمل ونقل خلاصه می شود. اگرچه آب بندی خاک بخش بزرگی از مصنوعی سازی زمین است، اما به طور کلی، زمانی اتفاق می افتد که محیط های طبیعی به شدت توسط انسان تغییر شکل داده شوند. به عنوان مثال، امکانات تفریحی و ورزشی (فضاهای سبز، زمین های گلف، زمین های ورزشی، پیست های موتورکراس، تفریحگاه های ورزشی زمستانی و غیره)، کانال ها، خاکریزهای جاده ای و نور مصنوعی هر کدام می توانند منجر به تله های بوم شناختی و سایر اثرات، مرگ ومیر حیوانات در جاده ها، آلودگی نوری و غیره شوند و همچن