Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمد زین طحان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی صفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
محمد باقر یونس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
سانسور در ادبیات کودک و نوجوان پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ زیر نظر هیأتی به نام هیئت نظارت بر کتاب کودک اعمال می شود. فعالیت این هیئت و صدور مجوز کتاب های کودک و نوجوان تا اواخر دههٔ هشتاد از طریق ادارهٔ کتاب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت می گرفت و با اصلاحی که در سال ۱۳۸۹ در مصوبهٔ ضوابط نشر کتاب صورت گرفت انتخاب نهایی و فعالیت اعضای این هیئت به شورای عالی انقلاب فرهنگی منتقل شد. کلیهٔ کتاب های کودک و نوجوان به منظور تطابق با آنچه که از سوی حکومت، فرهنگ ایرانی اسلامی نامیده می شود پیش از چاپ زیر نظر این هیئت بررسی می شود و در صورت نیاز اصلاح و سپس چاپ می شود. تعاریف و تاریخچه. سانسور به صورت تلاش حکومت، سازمان های خصوصی، فرد یا گروه برای جلوگیری از خواندن، دیدن و شنیدن آنچه که تصور می رود برای حکومت یا اخلاق عمومی خطرناک و زیانبار باشد، تعریف می شود. به عبارت دیگر، سانسور عملی است که بر اساس آن همه به طرف یک فرهنگ که مطلوب دولت است سوق داده می شوند و از ترویج فرهنگ های دیگر و افکار و عقاید دیگر جلوگیری می شود. سانسور در ایران با اعمال نظر حکومتی بر مطبوعات آغاز شد و ناصرالدین شاه اولین فرمان سانسور مطبوعات را
سال ۱۲۴۹ خورشیدی صادر کرد:روزنامجات دولت علیه که در دارالخلافه بطبع می رسد مغایر سلیقهٔ ما و خالی از نتایج و فوایدی بود که در هر مملکت از روزنامه حاصل است. محمد حسین خان پیشخدمت و مترجم مخصوص را که از وضع روزنامجات خارجه و ترتیب اخبار و کیفیت انتشار آن اطلاعات کامل داشت باین خدمت مأمور فرمودیم که مطابق تعهدات خود از ابتدای سنهٔ قوی نیل شروع بانتظام عمل دارالطباعه کرده به قسمی کلمه مقصود خاطر ماست در ترتیب و تنظیم روزنامجات اهتمامات حسنه مرعی دارد. (شهر ذیحجه الحرام ۱۲۸۷)در ادامهٔ این روند، در دیماه سال ۱۲۶۳ خورشیدی ادارهٔ سانسور زیر نظر وزارت انطباعات سلسلهٔ قاجار تأسیس شد. سانسور ادبیات، سینما و مطبوعات در دورهٔ پهلوی اول و دوم نیز ادامه یافت. پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، شورای عالی انقلاب فرهنگی در جلسه ۱۴۹ به تاریخ ۶۷/۲/۲۰ قانونی با نام اهداف، سیاستها و ضوابط نشر کتاب تصویب کرد. محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی وقت، در جلسه ۶۶۰ مورخ ۸۹/۱/۲۴ این مصوبه را اصلاح کرد. طی این تغییرات، وضعیت هیئت نظارت برنشر کتاب شفافتر شد و فعالیت آن از سطح وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به شورای عالی انقل
اب فرهنگی تغییر پیدا کرد. همچنین با آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد در سال ۱۳۸۴ حسین صفار هرندی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جدید، اعلام کرد متن تمام کتب منتشره تا سال مذکور باید برای بازبینی دوباره و صدور مجوز جدید به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فرستاده شوند. انواع سانسور کتاب. سانسور و ممیزی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به گفتهٔ اود علی بابایی، مدیر مسئول انتشارات امید فردا، سه نوع و درجه دارد. نوع اول، به ممیزی نگارشی و ویرایشی می پردازد و کتاب هایی که ایرادات جزئی داشته باشند با رفع آن به زیر چاپ می روند. در این نوع از ممیزی، نداشتن مرجع در متون یا اصلاحات نگارشی، ویرایشی ایراد محسوب می شود. نوع دوم ممیزی، سانسور محتوایی به شکل سطحی است و بعضی از کتاب ها در این مرحله بر اساس دستورالعمل ضوابط نشر مصوب سال ۸۹ شورای عالی انقلاب فرهنگی، اصلاحیه می خورد و برای اصلاح در اختیار ناشر و مؤلف قرار می گیرد تا بعد از اصلاح، برای بازبینی مجدد به شورا ارسال شود. نوع سوم ممیزی، ممیزی محتوایی عمقی است. این درجه از اعمال سانسور شامل کتاب هایی می شود که به لحاظ محتوایی دارای ایرادات متعدد بوده و قابل رفع نیستند. در این گ
ونه از سانسور، شورا کتاب را به کلی رد کرده، معلق یا غیرمجاز اعلام می کند. سانسور در حوزهٔ کودک و نوجوان. شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۶۷ هیئت نظارت بر نشر کتاب های کودک و نوجوان را موظف به تنظیم آیین نامه ای برای نظارت بر چاپ کتاب های این حوزه کرد اما تا سال ۱۳۷۳ هیچ مقررات نوشته ای بر سانسور کتاب های کودک و نوجوان حاکم نبود. در سال ۱۳۷۳ این هیئت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسیس شد و آیین نامه ای در خصوص هدایت، نظارت و حمایت در زمینهٔ کتاب های کودک و نوجوان و همچنین ضوابط چاپ و نشر آنها تدوین و تصویب کرد. تا سال ۱۳۸۹ سانسور و نظارت بر چاپ کتاب های حوزهٔ کودک و نوجوان و صدور مجوز انتشار زیر نظر ادارهٔ کتاب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت می گرفت و پس از آن مطابق مصوبهٔ اصلاحی ضوابط نشر کتاب، انتخاب نهایی و فعالیت اعضای این هیئت به شورای عالی انقلاب فرهنگی منتقل شد. از میان موافقان سانسور در حوزهٔ ادبیات کودک، محمدرضا سرشار، نویسنده و پژوهشگر در سال ۱۳۷۷ نظرش در مورد مخالفان سانسور و دلیل ضرورت سانسور از دید خود را اینگونه برمی شمرد:کُنه نظر کسانی که معتقدند نباید از سوی دولت نظارتی بر کتاب ـ کودک و نوج
وان یا بزرگسالش فرق نمی کند ـ اعمال شود، به لیبرالیسم برمی گردد؛ زیرا این جهان بینی لیبرالی است که با ادعای آزادی خواهی بر آن است که کنترل و نظارت قانون و مجری آن، یعنی دولت، را بر شئون متفاوت زندگی افراد کشور تا آنجا که ممکن است کمرنگتر و کم اثرتر کند. که این تفکر، اگر به آن میدان داده شود، در نهایت، به کمتر از نوعی بی قانونی و بی نظارتی محض، که همان آنارشیسم است، رضایت نخواهد داد. به عبارت روشنتر، طرفداران عدم نظارت بر فرآورده های فرهنگ، چه خود بدانند و چه ندانند، یا یک عده لیبرال مسلک اند یا سیاسی کارهایی که چون با هستهٔ اصلی نظام ما، یعنی دینی بودن آن، موافق نیستند، علی الحساب این نظر را مطرح و تبلیغ می کنند تا شاید بتوانند از راه کتاب و دیگر فرآورده های فرهنگی، اندیشه و جهان بینی مورد نظر خود را رواج دهند. اما یقین داشته باشید که همین ها اگر خدای ناکرده، روزی دری به تخته خورد و خودشان ادارهٔ کشور را در دست گرفتند، هرگز چنین آزادی هایی را برای مخالفان خود، مخصوصاً مذهبی ها، قائل نخواهند شد؛ یعنی در واقع، شعار آزادی قلم و بیان و امثال آن، برای اینها، جز حربه ای برای پیشبرد مقاصد خود تا سر حد نابودی این نظا
م و به دست گرفتن ادارهٔ کشور توسط خودشان نیست.در حوزهٔ کتاب کودک و نوجوان دست کم تا سال ۱۳۷۷ تنها ناشران خصوصی ملزم به گرفتن مجوز ارشاد بوده اند و ناشران دولتی از جمله هفت ناشر بزرگ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، مدرسه، تربیت، سروش، زلال، امیرکبیر و حوزهٔ هنری نیازی به مجوز نداشته اند. طبق مادهٔ پنج و شش مصوبهٔ اصلاحی ضوابط نشر کتاب، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی موظف است از میان صاحبنظران و نویسندگان کتاب های کودکان و نوجوانان و اشخاص آگاه به مسائل تربیتی در اسلام، هیأتی با دست کم پنج عضو انتخاب و برای تصویب عضویت به شورای عالی انقلاب فرهنگی معرفی کند. زیر نظر این هیئت، متناسب با هر رشتهٔ تخصصی و کاری، کمیته ای از افراد صاحبنظر با تأیید شورای فرهنگ عمومی تشکیل می شود. این هیئت وظیفه دارد بر کتاب های کودک و نوجوان نظارت کند تا از حیث شکل و محتوا با فرهنگ اسلامی و ایرانی و اصول تربیتی منطبق باشد. این اصول به تفصیل در مادهٔ ۴ این مصوبه و در سه بخش دین و اخلاق، سیاست و اجتماع و حقوق و فرهنگ عمومی تعریف شده است. ترکیب اعضای هیئت نظارت بر کتاب کودک در دوره های مختلف. در جلسات هیئت نظارت بر کتاب کودک علاوه بر اعضا
، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت و معاون امور فرهنگی این وزارتخانه نیز به طور منظم حضور دارند. اعضای این هیئت به انتخاب وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی انتخاب می شوند. طبق مادهٔ ۹ مصوبهٔ اصلاحی ضوابط نشر کتاب، این هیئت می تواند کمیته های متعدد داوری برای بررسی و ارزیابی آثار تشکیل دهد. این آثار برای بررسی و ارزیابی به یکی از این کمیته ها به عنوان کمیتهٔ اولیه ارائه می شود. درصورتیکه پاسخ کمیتهٔ اولیه نسبت به انتشار اثری مساعد باشد، با اخذ تعهد کتبی از ناشر، مجوز چاپ داده می شود. اگر نظر مساعد نباشد، ناشر با ارائهٔ تعهد مبنی بر اعمال اصلاحات خواسته شده می تواند اثر را منتشر کند. اگر ناشر به رأی کمیتهٔ اولیه اعتراض داشته باشد، موضوع برای بررسی مجدد به کمیتهٔ دوم (موازی) ارائه می شود و پس از بررسی، در صورت تأیید نظر کمیتهٔ اولیه، ناشر باید اصلاحات ابلاغی را اعمال کند. اگر میان کمیته های اول و دوم اختلاف نظر وجود داشته باشد، موضوع به کمیتهٔ سوم برای بررسی و اظهارنظر نهائی ارائه می شود. دهه شصت و هفتاد خورشیدی. در دهه ۶۰ و ۷۰ صدور مجوز کتاب های کودکان به عهدهٔ اداره کتاب کودک وزارت ارشاد
بود. در سال ۱۳۷۳ هیئت نظارت بر کتب کودک و نوجوان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسیس شد و آیین نامه ای در خصوص هدایت، نظارت و حمایت در زمینهٔ کتاب های کودک و نوجوان و همچنین ضوابط چاپ و نشر آنها تدوین و تصویب کرد. از اعضای شورای پنج نفرهٔ نظارت بر کتاب کودک و نوجوان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این دوره می توان به محمدرضا سرشار و شکوه قاسم نیا، شاعر حوزهٔ کودک و نوجوان اشاره کرد. بنا بر مصوبه جلسه ۲۳۶ شورای فرهنگ عمومی مورخ ۷۵/۶/۵ شورای فرهنگ عمومی ، صادق آیینه وند ،احمد احمدی، زهرا احمدی (از شورای کتاب کودک)، علی اصغر احمدی، محمدعلی اردبیلی، جواد اژه ای، زهرا افشار، علیرضا برازش، سیمیندخت بهزادپور، نصرالله پورجوادی، احمد پورنجاتی، سیدرضا تقوی، رسول جعفریان، محسن چینی فروشان (از شورای کتاب کودک)، غلامعلی حداد عادل، بهأالدین خرمشاهی، سیدهادی خسروشاهی، رضا داوری اردکانی، حکیمه دبیران، حسین درگاهی، بهمن دری (از شورای کتاب کودک)، مصطفی دلشاد تهرانی، ابراهیم دینانی، محمد رجبی، مجتبی رحماندوست، مصطفی رحماندوست (از شورای کتاب کودک)، جلال رفیع، فاطمه رمضانزاده ،زهرا رهنورد، حسین زرگری نژاد، سیدمهدی شجاعی (از شورای ک
تاب کودک)، محمدرضا شرفی، علی اکبر صادقی رشاد، عباسعلی عمید زنجانی، امیرحسین فردی (از شورای کتاب کودک)، حسین غفاری، علی قائمی، محمود گلزاری، سیدسعید لواسانی، جواد محدثی، مصطفی محقق داماد، علیرضا مختارپور، احمد مسجدجامعی، علی مطهری، مهدی مظاهری، عبدالحسین معزی، مسیح مهاجری، حسین میرمحمدصادقی، عبدالله ناصر طاهری، حسین نمازی، فریدون وردی نژاد به عنوان اعضای هیأت نظارت بر کتاب و نیز کتاب کودکان انتخاب شدند. دهه هشتاد خورشیدی. در سال ۱۳۸۱در دورهٔ وزارت احمد مسجدجامعی برای نخستین بار جلسهٔ هیئت نظارت بر کتاب کودک و نوجوان به طور رسمی تشکیل شد. بنا بر اعلام سایت رسمی دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی، اعضای این هیئت در فاصله سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ شامل حسین ابراهیمی الوند، محمدرضا بایرامی، مهدی حجوانی، محمدرضا دادگر، حسین فتاحی، سیدعلی کاشفی خوانساری و مهنوش مشیری بوده است. حجت الاسلام مظفر سالاری، محمدعلی شعاعی و مهدی ارگانی نیز از اعضای تکمیلی هیئت بوده اند. و در جلسهٔ ۳۸۵ مورخ ۸۲/۱۰/۳۰ این شورا فریدون عموزاده خلیلی به عنوان نماینده شورای فرهنگ عمومی در هیئت نظارت بر کتاب کودک و نوجوان در هیئت نظارت بر کتاب کودک معرفی شده ا
ست. به نقل از خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، مصطفی رحماندوست، زهرا احمدی، محسن چینی فروشان و حجت الاسلام محمدرضا حشمتی نیز از اعضای این هیئت در این دوره بوده اند. در سال های بعد و در دوره وزارت محمدحسین صفار هرندی، هیئت نظارت بر کتاب کودک با ترکیب مصطفی رحماندوست، سیدعلی کاشفی خوانساری، محسن چینی فروشان و حسین فتاحی، محسن پرویز، مجید حمیدزاده، محمدرضا سرشار، احمد عربلو، بابک نیک طلب، جعفر ابراهیمی شاهد، حجت الاسلام محمدحسن راستگو و امیرحسین فردی در دولت نهم به کار خود ادامه داده است. دهه نود خورشیدی. در دوره وزارت علی جنتی(۱۳۹۵–۱۳۹۲) از افرادی چون مصطفی رحماندوست، علیرضا حاجیان زاده، سیدعلی کاشفی خوانساری، محمدرضا وصفی، ابراهیم حسن بیگی، سیدمهدی شجاعی، مهدی حجوانی، سپیده خلیلی، علی اصغر سیدآبادی، مهدی ارگانی، محسن چینی فروشان، محسن مؤمنی، افشین علاء، سیدصادق موسوی، حجت الاسلام محمدحسن راستگو، حجت الاسلام محمدرضا حشمتی، محمدعلی بنی اسدی، محسن پرویز، زهرا زواریان، زهرا احمدی، علی اکبر اشعری، منوچهر اکبرلو، حجت الاسلام عبدالله حسن زاده، سیدعلی محمد رفیعی و حمیدرضا شاه آبادی برای عضویت در هیئت نظارت بر کتاب کود
ک دعوت شده است. از آغاز سال ۱۴۰۰ خورشیدی. محسن پرویز، محمدحسین صلواتیان، جواد محقق، محمدرضا سرشار، مظفر سالاری، محسن چینی فروشان و مهدی کاموس در تاریخ ۱۴۰۰/۱۰/۲۸ به پیشنهاد محمدمهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به شورای عالی انقلاب فرهنگی، به عنوان اعضای هیئت نظارت بر ضوابط نشر کتاب های کودکان و نوجوانان انتخاب شدند. نوع فعالیت ها. محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) از سال های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۵ عضو هیئت نظارت بر کتاب های کودک و نوجوان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده است. سید علی کاشفی خوانساری از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ عضو هیئت نظارت بر نشر کتاب کودک و نوجوان و از سال های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ دبیر هیئت نظارت بر نشر کتاب کودک و نوجوان بوده است. حجت الاسلام مظفر سالاری دو دوره عضو هیئت نظارت بر کتاب کودک و نوجوان بوده است و از سال ۱۳۸۳ با عنوان عضو هیئت نظارت بر کتاب کودک و نوجوان، در تدوین آیین نامه نظارت، همکاری داشته است. محسن چینی فروشان، بهمن دری، محمد میرکیانی، امیرحسین فردی و جواد محقق ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان اعضای هیئت نظارت بر کتاب کودکان انتخاب و معرفی شدند. این هیئت در اولین جلسه کاری خود
سانسور گزیده کتاب های کلاسیک را طبق آیین نامه کتاب های کودک و نوجوان به تصویب رساند و دربارهٔ تصویرگری کتب دینی در حوزه کودکان و نوجوانان نیز تصمیماتی در این جلسه اتخاذ شد. به نقل از بهمن دری معاون امور فرهنگی وزیر ارشاد، مصطفی رحماندوست تا سال ۱۳۹۰به مدت سی سال و در تمام دوره های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در هیئت نظارت بر چاپ کتاب کودک و نوجوان عضو بوده است. محسن چینی فروشان، جواد محقق، حجت الاسلام مظفر سالاری، حجت الاسلام عبدالله حسن زاده و مهنوش مشیری در بهمن ۱۳۹۲ از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان اعضای هیئت نظارت بر نشر کتاب کودک و نوجوان معرفی شدند. علی اصغر سیدآبادی، مشاور وزیر ارشاد در امور برنامه ریزی دولت حسن روحانی از دبیران هیئت نظارت بر کتاب کودک بوده است. هادی خورشاهیان در سال ۱۴۰۰ مسئول واحد نظارت بر ضوابط نشر کتب کودک و نوجوان در وزارت ارشاد بوده است. مریم سقلاطونی از دیگر اعضای هیئت نظارت بر کتاب کودک و نوجوان بوده است. خودسانسوری. سانسور همیشه از سوی حکومت یا سازمان های خاص اعمال نمی شود، بلکه فشار وارده بر اهالی نشر از سوی حکومت یا سازمان های خاص حکومتی نیز آنان را وادار به خودسانسور
ی می کند و شاعران، نویسندگان، تصویرگرانو مترجمان و ناشران کتاب های کودک و نوجوان با خودسانسوری یا دست بردن در متن کتب خارجی و معتدل کردن آن، گاه در این فرایند نقش دارند. طبیعتاً این مسئله به خصوص در حوزهٔ تألیف به خلاقیت نویسندگان ضربه می زند و رقابت با آثار ترجمه را مشکل تر می کند. از میان نویسندگان حوزهٔ کودک و نوجوان، علی اشرف درویشیان به گفتهٔ علیرضا زرگر، بنیانگذار جایزهٔ ادبی مهرگان ادب، از مخالفان جدی سانسور بوده است. این نویسندهٔ کودک و عضو کانون نویسندگان ایران همواره نسبت به محدودیت های نویسندگان اعتراض داشت و پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز آثارش مورد سانسور قرار گرفت. او در مصاحبه ای با علی کاکاوند به خاطره ای از حضورش در مراسم شب شعری در دانشگاه کرمانشاه اشاره می کند. او خطاب به مسئولین دانشگاه گفته بود:شما خیال کردید کتاب های مرا سانسور کنید می آیند کتاب های شما را می خوانند؟ نه، ملتی که به سانسور عادت کند نه کتاب شما را می خواند، نه کتاب من را.به گفتهٔ مصطفی رحماندوست عشق از موضوعاتی است که به دلیل خودسانسوری نویسندگان و شاعران کمتر در کتاب های نوجوان به آن پرداخته می شود و این مسئله باعث می شود نویسندگا
ن در آثارشان دربارهٔ عشق ننویسند. از سوی دیگر، نویسندگان کتاب های دینی برای حوزهٔ کودک نیز به گفتهٔ ابراهیم حسن بیگی، نویسندهٔ کودک و نوجوان، به دلیل وجود سانسور از طرف مدیران فرهنگی و به دلیل برداشت های متفاوت از سوی برخی از روحانیون با خودسانسوری مواجه هستند و گاه این موضوع باعث شده نویسندگان آثار دینی، از کار خود دست بکشند. نمونه هایی از سانسور در کتاب های کودک و نوجوان. سانسور در کتاب های کودک و نوجوان در سال های پس از انقلاب ۱۳۵۷ در کتاب های درسی و غیردرسی به یکسان اعمال شده است.
هر تیم در جام باشگاه های جهان ۲۰۱۴ باید یک تیم ۲۳ نفره (که سه نفر از آنها باید دروازه بان باشند) را تا مهلت مقرر فیفا در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴ معرفی می کرد. تعویض بازیکن مصدوم تا ۲۴ ساعت قبل از اولین بازی تیم مجاز بود. اوکلند سیتی. سرمربی: رامون تریبولیتکس کروز آزول. سرمربی: لوییس فرناندو تنا وفاق سطیف. سرمربی: خیرالدین مضوی مغرب تطوان. سرمربی: عزیز العمری رئال مادرید. سرمربی: کارلو آنچلوتی سن لورنسو. سرمربی: ادگاردو بائوسا وسترن سیدنی واندررز. سرمربی: تونی پاپاویک
خبرگزاری امارات () و مخفف فارسی و عربی (وام)، خبرگزاری رسمی دولت امارات متحده عربی است. این خبرگزاری در نوامبر ۱۹۷۶ تأسیس شد و در جون ۱۹۷۷ با انتشار اخبار به زبان عربی رسماً وارد عرصه اطلاع رسانی شد. این خبرگزاری عضو اتحادیه خبرگزاری های کشورهای عرب (فانا) است. زبان عبری. این خبرگزاری در ششم آوریل ۲۰۲۱ سرویس زبان عبری خود را به عنوان نوزدهمین زبان راه اندازی کرد که در میان خبرگزاری های عربی تا حدی نامعمول است و چنانچه این خبرگزاری اعلام کرده این اقدام به دلیل آغاز روابط امارات با اسرائیل و در جهت تقویت آن بوده است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی خبرگزاری امارات (وام)
شهدطوطیک های درخشان یک سرده از پرندگان خانواده طوطیان سبز است که بومی جزایر گرمسیری اقیانوس آرام است. یازده گونه از این شهدطوطی تباران کوچک وجود دارد که از شرق فیجی تا ساموآ، پلی نزی فرانسه و تا شرق جزیره هندرسون را شامل می شود. همه اعضای این سرده دارای پرهای درخشان استثنایی هستند، به ویژه پرهای نامعمول آبی در سراسر بدون شهدطوطیک آبی و شهدطوطیک لاجوردی. شهدطوطیک های درخشان به شدت توسط دگرگونی های انسانی در جزایر خود تهدید می شوند. بیشتر گونه ها در چندین جزیره از بین رفته اند و دو گونه پیش از ورود کاوشگران اروپایی به اقیانوس آرام منقرض شده اند. دو گونه توسط IUCN به عنوان گونه های در معرض خطر و دو گونه آسیب پذیر در نظر گرفته شده اند. آنها در درجه نخست توسط گونه های معرفی شده، مانند موش، و از دست دادن زیستگاه در معرض تهدید هستند. این سرده ۱۱ گونه دارد.
شهدطوطیک های سبز یک سرده از طوطی های خانواده طوطیان سبز است.
شهدطوطیک رخ آلویی یا شهدطوطیک سبیل دار , گونه ای از طوطی های خانواده طوطیان سبز است. در سردهٔ تک نماد "Oreopsittacus" است و در ارتفاعات گینه نو یافت می شود. محدوده بومی شهدطوطیک رخ آلویی، کوه های با ارتفاع بین حدود ۲۰۰۰ متر تا ۳۷۵۰ متر از سرزمین اصلی گینه نو در هر دو منطقه اندونزی و پاپوآ گینه نو جزیره ای است.
شهدطوطیک خوش رنگ که گاهی به نام شهدطوطی زینتی نیز نامیده می شود، گونه ای از طوطیهای خانواده طوطیان سبز است. این گونه بومی مجمع الجزایر سولاوسی در اندونزی است. در جنگل ها، درختزارها، حراها و کشتزارها یافت می شود و به طور محلی رایج است. شهدطوطیک خوش رنگ در گدشته در سرده "مویین زبان ها" قرار می گرفت، اما بر اساس نتایج یک تجزیه و تحلیل ژنتیکی مولکولی از شهدطوطیک ها که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، به سرده تازه معرفی شده "شهدطوطیک های سبز" منتقل شد. شهدطوطیک های خوش رنگ معمولاً به صورت جفت یا در دسته های کوچک جمع می شوند، اگرچه گله های بزرگی دیده شده است. گاهی ممکن است گله های چندگونه ای با شهدطوطیک زرد و سبز تشکیل دهند.
شهدطوطیک شامگاه ، که همچنین به نام شهدطوطیک سینه سرخ یا شهدطوطیک فورستن شناخته می شود، گونه ای از طوطی ها است که در جزایر اندونزیایی بالی، لومبوک، سومباوا، تانا جامپیا (بین سولاوسی و فلورس) و فلورس کالائوتو (بین سولاوسی و فلورس) بومی است. در گذشته به عنوان زیرگونه ای از شهدطوطیک رنگین کمان در نظر گرفته می شد، اما پس از بررسی در سال ۱۹۹۷، به طور فزاینده ای به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته می شود.
شهدطوطیک راه راه گونه ای از طوطی های خانواده طوطیان سبز و بومی گینه نو است. این تنها گونه ای است که در سرده "Synorhacma" قرار دارد. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند. این گونه بومی جنگل های کوهستانی رشته کوه های مرکزی در غرب پاپوآ (استان)، اندونزی و مرکز پاپوآ گینه نو (به ویژه منطقه رودخانه اوک تدی) است. اعتقاد بر این است که احتمالاً کوچرو است.
شهدطوطیک پَری یکی از گونه های طوطی از خانواده طوطیان سبز است. نام های رایج دیگر عبارتند از: شهدطوطیک سرخ کوچک و شهدطوطی سرخ کوچک. زیستگاه طبیعی آن در گینه نو یافت می شود و جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. رنگ آن عمدتاً سرخ با مقداری زرد در گلو و سبز در بالها است. دو زیرگونه شناخته شده است، "C. p. pulchella" و "C. p. rothschildi".
شهدطوطیک گونه گون ، گونه ای از طوطی های خانواده طوطیان سبز است که در نواحی ساحلی شمالی استرالیا بومی است. این تنها گونه از سردهٔ "Psitteuteles" است. شهدطوطیک گونه گون در جنگل های اوکالیپتوس استوایی، تالاب ها و مناطق علفزار در شمال کوئینزلند، قلمرو شمالی و استرالیای غربی زندگی می کند. از بروم در استرالیای غربی در سراسر خلیج (قلمرو شمالی)، از جنوب تا کوه ایسا و از شمال تا رودخانه ژاردینه در کوئینزلند را دربر می گیرد.
شهدطوطیک اطلسی یا شهدطوطیک لاجوردی گونه ای از طوطی های خانواده طوطیان سبز است که بومی جزایر مارکیز است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های کوهستانی مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری و کشتزارها است. عمدتاً با ورود موش سیاه و همچنین جنگل زدایی تهدید می شود.
سخت شدگی سرمایی فرایند فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی است که توسط آن یک جاندار زنده برای هوای سرد آماده می شود. گیاهان در مناطق معتدل و قطبی با جابجایی مواد مغذی از برگ ها و شاخسارها به اندام های ذخیره سازی با دمای زمستان و دمای زیر صفر سازگار می شوند. دمای انجماد سبب ایجاد تنش کم آبی در گیاهان می شود، زیرا جذب آب در ریشه و انتقال آب در گیاه کاهش می یابد. آب درون و میان سلول های گیاه یخ زده و منبسط می شود و سبب آسیب بافتی می شود. سخت شدگی سرمایی فرآیندی است که در آن گیاه برای جلوگیری یا کاهش آسیب های سلولی ناشی از دماهای زیر صفر، دستخوش تغییرهای فیزیولوژیک می شود. افراد ناسازگار می توانند در دمای -۵ سلسیوس زنده بمانند، درحالی که یک فرد سازگار در همان گونه می تواند در دمای ۳۰- درجه سلسیوس زنده بماند. گیاهانی که از مناطق استوایی منشأ گرفته اند، مانند گوجه فرنگی یا ذرت، سخت شدگی سرمایی را پشت سر نمی گذارند و توانایی دوام آوردن در دمای انجماد را ندارند. گیاه سازگاری را با قرار گرفتن در معرض سرما و در عین حال دمای سرد آغاز می کند. فرایند را می توان به سه مرحله تقسیم کرد. ابتدا گیاه دمای پایین را درک می کند، سپس سیگنال ر
ا برای فعال کردن یا سرکوب بیان ژن های مناسب تبدیل می کند. در نهایت، از این ژن ها برای مبارزه با تنش ناشی از دمای زیر صفر که بر سلول های زنده اش تأثیر می گذارد، استفاده می کند. بسیاری از ژن ها و پاسخ ها به تنش دمای پایین با تنش های غیرزیستی دیگر مانند خشکی یا شوری مشترک هستند. هنگامی که دما کاهش می یابد، سیالیت غشاء، پایداری RNA و DNA و فعالیت آنزیم تغییر می کند. اینها به نوبه خود بر رونویسی، ترجمه، متابولیسم میانی و فتوسنتز تأثیر می گذارند و سبب عدم تعادل انرژی می شوند. تصور می شود که این عدم تعادل انرژی یکی از راه هایی است که گیاه دمای پایین را تشخیص می دهد. آزمایش ها روی "رشادی" نشان می دهد که گیاه به جای دمای مطلق، تغییر دما را تشخیص می دهد. میزان افت دما مستقیماً به میزان هجوم کلسیم از فضای بین سلول ها به درون سلول مرتبط است. کانال های کلسیمی در غشای سلولی افت دما را تشخیص می دهند و بیان ژن های مسئول دمای پایین را در "یونجه" و "آرابیدوپسیس" افزایش می دهند. پاسخ به تغییر در افزایش کلسیم به نوع سلول و سابقه تنش بستگی دارد. بافت ساقه بیشتر از سلول های ریشه واکنش نشان می دهد و سلولی که در گدشته با تنش سرما سا
زگار شده است، بیشتر از سلولی که در گدشته سخت شدگی سرمایی را ندیده است، پاسخ می دهد. نور آغاز سخت شدگی سرمایی را مستقیماً کنترل نمی کند، اما کوتاه شدن نور روز با سقوط همراه است و آغاز به تولید گونه های فعال اکسیژن و تحریک فتوسیستم ۲ می کند که بر مکانیسم های انتقال سیگنال در دمای پایین تأثیر می گذارد. گیاهانی که درک کمتری از طول روز دارند، سازگاری به سرما دارند.
خبرگزاری بحرین () و مخفف فارسی و عربی (بنا)، خبرگزاری رسمی دولت بحرین است. خبرگزاری بحرین از تغییر نام خبرگزاری گلف نیوز شکل گرفته است. خبرگزاری گلف نیوز در اول آوریل ۱۹۷۸ زیر نظر نخست وزیر بحرین تاسیس شد و سپس در سال ۱۹۸۵ زیر نظر وزارت اطلاعات این کشور قرار گرفت و نهایتا در سال ۲۰۰۳ با دستور پادشاهی بحرین به خبرگزاری بحرین تغییر نام داد. این خبرگزاری عضو اتحادیه خبرگزاری های کشورهای عرب (FANAا)، اتحادیه خبرگزاری های کشورهای اسلامی ( INA) و خبرگزاری های آسیایی (OANA) است. خبرگزاری بحرین، تنها خبرگزاری شناخته شده بحرین است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی خبرگزاری بحرین)
در افسانهٔ بنیان گذاری روم، ماده گرگ (که در لاتین به آن لوپا می گویند) گرگی ایتالیایی بود که از دو نوزاد دوقلو به نام های رومولوس و رِموس نگهداری کرد و به آن ها شیر داد. این دو نوزاد به فرمان پادشاه آمولیوس از شهر آلبا لونگا در طبیعت رها شده بودند تا بمیرند. ماده گرگ آن ها را در غارش، که «لوپرکال» نام داشت، پناه داد تا این که یک چوپان به نام فاوستولوس آن ها را پیدا کرد. رومولوس بعدها بنیان گذار و نخستین پادشاه شهر رم شد و هر دو برادر در طول تاریخ به عنوان بنیان گذاران روم شناخته شدند. تصویر ماده گرگ که به این دو نوزاد شیر می دهد از زمان های باستان نمادی شناخته شده از روم بوده و یکی از مشهورترین نشانه های اسطوره های باستانی به شمار می رود. خاستگاه ها. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد گرگ در میان اقوام باستانی ایتالیا جایگاه ویژه ای داشته است. یکی از افسانه ها روایت می کند که قوم هیرپینی این نام را به این دلیل گرفته اند که وقتی برای تأسیس نخستین مستعمرهٔ خود حرکت کردند، گرگی آن ها را به محل مورد نظرشان هدایت کرد (واژهٔ "hirpus" به معنای گرگ در زبان اسکی-اومبری). افسانهٔ لوپرکال در مرکز روایت دوقلوها قرار دارد و
احتمالاً از آن ها نیز قدیمی تر است. برای خدای رومی مارس، گرگ حیوانی مقدس است. همچنان بحث هایی دربارهٔ ارتباط این داستان با جشنوارهٔ باستانی لوپرکالیا وجود دارد. در اسطوره شناسی یونانی، گفته می شود که مادر آپولون، یعنی لتو، برای فرار از هرا، او را در قالب یک ماده گرگ به دنیا آورد. منابع ادبی. سه نسخهٔ «معیار» از این افسانه – نوشته های تیتوس لیویوس، پلوتارک و دیونوسیوس هالیکارناسی – همگی به شدت تحت تأثیر آثار کوئینتوس فابیوس پیکتور هستند. او یکی از نخستین تاریخ نگاران رومی محسوب می شود و اثر از دست رفتهٔ او ماجرای ماده گرگ و دوقلوها را توصیف کرده است. دوقلوها به فرمان آمولیوس رها شده بودند. برخی روایت ها می گویند که آن ها باید در کنار رود رها می شدند، و برخی دیگر می گویند که باید به داخل آب انداخته می شدند. خدمتکاری که مأمور این کار بود یا از انجام آن صرف نظر کرد یا به دلیل بالا بودن آب، نتوانست به نقطهٔ مورد نظر برسد. به جای آن، بچه ها را در آب ایستاده ای در پای پالاتین رها کرد. روایت ها می گویند که یا سبد دوقلوها زیر درخت انجیر گذاشته شد یا در اثر جریان آب به آن نقطه رسید. در هر دو حالت، ماده گرگ آن ها را پید