Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی را از مؤسسه علم و فناوری دانشگاه منچستر (UMIST)، در سال ۱۹۸۸ دریافت کرد. شغل و تحقیق. سوفیا آنانیادو دستیار پژوهشی در مؤسسه مطالعات مفاهیم و شناختی دال مولدر سوئیس، (ISSCO، ۱۹۸۳–۱۹۸۴)، دستیار پژوهشی (۱۹۸۵–۱۹۸۸) سپس دانشیار پژوهشی (۱۹۸۸–۱۹۹۳) در گروه مهندسی زبان در مؤسسه علم و فناوری دانشگاه منچستر UMIST، استاد ارشد در دانشگاه متروپولیتن منچستر (۱۹۹۳–۱۹۹۹) و استاد ارشد در دانشکده علوم و مهندسی محاسبات، دانشگاه سالفورد (۲۰۰۰–۲۰۰۵)، سپس خوانشگر زبان های رایانه در دانشکده علوم رایانه دانشگاه منچستر (۲۰۰۵–۲۰۰۹) بود. از سال ۲۰۰۹، او به عنوان استاد علوم رایانه در گروه علوم کامپیوتر در دانشگاه منچستر خدمت کرده است. آنانیادو آثار خود را از سال ۱۹۸۶ منتشر کرده است، از سال ۲۰۱۸، او به عنوان معاون مدیر مؤسسه علوم داده و هوش مصنوعی، در دانشگاه منچستر خدمت کرده است. آنانیادو از انستیتو فرانسوی آتن مدرک دیپلم مترجم (۱۹۷۹) و گواهی مشاوره از دانشگاه سالفورد، انگلستان در سال ۲۰۰۴ دریافت کرد. جوایز و افتخارات. آنانیادو در سال ۲۰۱۹، به پاس کمک هایش در هوش مصنوعی و متن کاوی برای زیست پزشکی، در بیستمین سالگرد مؤسسه مطالعات مدیتر
انه، دکترای افتخاری از دانشگاه اژه دریافت کرد. آنانیادو جایزه نوآوری معماری مدیریت اطلاعات بدون ساختار (UIMA) را از IBM در سه سال متوالی (۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸) دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۴ جایزه دایوا آدریان و جایزه اعتماد ژاپن را از وزارت آموزش ژاپن در سال ۱۹۹۷ دریافت کرد. آنانیادو از سال ۲۰۱۸ عضو مؤسسه آلن تورینگ لندن بوده است. از سال ۲۰۲۱، او عضو انجمن ELLIS، انجمن حرفه ای آزمایشگاه بین المللی اروپایی برای یادگیری و سیستم های هوشمند است. آنانیادو از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ به عنوان معاون (VP) انجمن اروپایی اصطلاحات خدمت کرد. در بیست و هشتمین کنفرانس بین المللی زبان شناسی محاسباتی (COLING 2020)، او با ام. لی و اچ تاکامورا، عنوان مقاله برجسته ای را برای مقاله «یک مدل عصبی برای جمع آوری حاشیه نویسی همسو در جمع سپاری» دریافت کرد.
یوهان یاکوب باخوفن (زاده ۲۲ دسامبر ۱۸۱۵ – درگذشته ۲۵ نوامبر ۱۸۸۷) باستان شناس، حقوق دان، زبانشناس، انسان شناس و استاد حقوق روم در دانشگاه بازل از ۱۸۴۱ ۱۸۴۵ و اهل سوئیس بود. باخوفن اغلب با نظریه هایش پیرامون مادرسالاری ماقبل تاریخ، یا "Das Mutterrecht"، عنوان کتاب اصلی او در سال ۱۸۶۱ «"حق مادر: تحقیقی دربارهٔ شخصیت مذهبی و حقوقی مادرسالاری در دنیای باستان» مرتبط است." باکوفن اسنادی را گردآوری کرد که نشان می دهد که مادرسالاری منشأ جامعه انسانی، مذهب، اخلاق و نزاکت است. او یک «حق مادری» باستانی را در چهارچوب یک مذهب یا دین "مبتدی مادرسالار مطرح" کرد. باخوفن به پیشرو مهم نظریه های مادرسالاری قرن بیستم تبدیل شد، مانند فرهنگ قدیمی اروپا که توسط ماریجا گیمبوتاس در دهه ۱۹۵۰ مطرح شد، و زمینه الهیات فمینیستی و " مطالعات مادرسالاری " در فمینیسم دهه ۱۹۷۰. زندگی نامه. او در یک خانواده ثروتمند اهل بازل فعال در صنعت ابریشم متولد شد و در خدمت کلیسای اصلاح شده فرانسه در بازل شرکت کرد. پس از حضور در جیمنیزیوم، باکوفن در بازل و در برلین زیر نظر آگوست بوک، کارل فردیناند رانکه و فردریش کارل فون ساوینی و همچنین در گوتینگن تحصیل کر
د. پس از اتمام دکترای خود در بازل، دو سال دیگر در پاریس، لندن و کمبریج تحصیل کرد. او در سال ۱۸۴۱ برای حقوق روم به کرسی بازل فراخوانده شد. در سال ۱۸۴۲ به همراه پدرش به رم سفر کرد تا به گفته خودش، وطن معنوی خود را با چشمان خود ببیند. پس از بازگشت به بازل، او به دادگاه استیناف فراخوانده شد و کتاب بعدی او در مورد حقوق رومی مورد تحسین دانشگاهیان قرار گرفت. او همچنین به عضویت شورای بزرگ بازل انتخاب شد. او در سال ۱۸۴۴ از سمت استادی خود بازنشسته شد، پس از آنکه در مطبوعات محلی مطرح شد که ثروت خانواده اش به او کمک می کرد تا این شغل را در دانشگاه به عهده بگیرد. در سال ۱۸۴۵ او همچنین از شورای بزرگ استعفا داد. او به عنوان قاضی به مدت بیست و پنج سال باقی ماند و پس از ازدواج با لوئیز باکوفن-بورکهارت استعفا داد. در سال ۱۸۴۸ او سفر دومی را به رم انجام داد که در آن شاهد انقلاب روم بود و تمرکز تحقیقاتی خود را از دوران باستان کلاسیک اما دوران اولیه باستان تغییر داد. در ۱۸۵۱–۱۸۵۲ او به یونان، مگنا گراسیا و اتروریا سفر کرد. او بیشتر آثار خود را به عنوان یک محقق خصوصی منتشر کرد. زندگی شخصی. مادرش والریا مریان باخوفن در سال ۱۸۵۶ درگ
ذشت، اما او همچنان در همان خانه پدرش زندگی می کرد. این خانه همان خانه ای بود که بین سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۳ مرکز ثبت احوال بازل و بخشی از موزه آنتیکن بازل و ساملونگ لودویگ در دهه ۱۹۸۰ بود. در سال ۱۸۶۵، او با لوئیز باکوفن بورکهارت بیست و پنج ساله آن زمان از خانواده ای اصیل بازل ازدواج کرد. او قبل از اینکه وزیر بازل و پسری به دنیا بیاید، خانه ای در میدان می خرید. لوئیز باکوفن بورکهارت پس از مرگ شوهرش در سال ۱۸۷۷ در خانه ای در میدان مینستر زندگی می کرد یوهان یاکوب باکوفن در گورستان "Wolfgottesacker" در بازل به خاک سپرده شده است. این مقبره توسط ریچارد کیسلینگ سا شده است. حق مادر Das Mutterrecht. "حق مادر باخوفن" در سال ۱۸۶۱ چهار مرحله از تکامل فرهنگی را پیشنهاد کرد که یکدیگر را جذب می کنند: پذیرش. واکنش اولیه کمی نسبت به نظریه تکامل فرهنگی باکوفن وجود داشت، عمدتاً به دلیل سبک ادبی غیرقابل نفوذ او، اما در نهایت، همراه با انتقاد شدید، این کتاب الهام بخش چندین نسل از قوم شناسان، فیلسوفان اجتماعی و حتی نویسندگان شد: لوئیس هنری مورگان ; فردریش انگلس، که از باکوفن برای "منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت" استفاده کرد. توما
س مان؛ جین الن هریسون که از باکوفن الهام گرفت تا حرفه خود را به اسطوره شناسی اختصاص دهد. والتر بنیامین ; کارل یونگ؛ اریش فروم؛ رابرت گریوز؛ راینر ماریا ریلکه ; جوزف کمبل؛ اتو گراس؛ اریش نویمان و مخالفانی مانند جولیوس اوولا. در دهه ۱۹۳۰ کار او توسط چندین دانشگاه برجسته در جهان آلمانی زبان تحسین شد. فردریش انگلس نظرات باخوفن را اینگونه تحلیل کرد: امیل دورکیم باکوفن را به خاطر برهم زدن این «تصور قدیمی» که پدر باید «عنصر اساسی خانواده» باشد، نسبت داد. قبل از باکوفن، دورکیم ادعا می کند که «هیچ کس در خواب نمی دید که می تواند یک سازمان خانوادگی وجود داشته باشد که اقتدار پدری سنگ اصلی آن نباشد». نوشته های واقعی باکوفن این است که مادرسالاری به عنوان شورش علیه هرزگی سرچشمه گرفته است، به دلیل فشارهای جنسی که باعث ایجاد مادرسالاری و تک همسری شده است. همان طور که توسط جوزف کمبل در "اساطیر غرب" و دیگران اشاره شده است، نظریه های باکوفن در تقابل شدید با نظریه های منشأ آریایی دین، فرهنگ و جامعه قرار می گیرند، و هم کمبل و هم نویسندگانی مانند اوولا پیشنهاد کرده اند که نظریه های باکوفن تنها به اندازه کافی توسعه و گسترش دین در می
ان فرهنگ های پیشآریایی مدیترانه و شام، و احتمالاً آسیای جنوبی، اما توسعه ای جداگانه و پدرسالارانه در میان قبایل آریایی که اروپا و بخش هایی از آسیا را فتح کردند، وجود داشت. انگلس گفت که باکوفن تئوری خود مبنی بر اینکه ماتریارسالی بی بند و باری است را ثابت کرده است، اما باکوفن برعکس استدلال می کند که مادرسالاری تک همسری را معرفی کرده است.
آلبرت مول (؛ ۴ مه ۱۸۶۲، لیسا – ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹، برلین) متخصص مغز و اعصاب، روان شناس، سکسولوژیست و پژوهشگر اخلاق بود. او در کنار ایوان بلوخ و مگنوس هیرشفلد بنیانگذار روان شناسی پزشکی و جنسیت شناسی محسوب می شود. اگرچه مول در زمینه جنسیت شناسی پیشگام بود، اما معاصران او مانند مگنوس هیرشفلد و زیگموند فروید آثار او زیر سؤال می بردند، بیشتر به دلیل رقابت تلخ بین آنها. مول معتقد بود ماهیت جنسی شامل دو بخش کاملاً متمایز است: تحریک جنسی و کشش جنسی. زندگی نامه. مول که پسر یک تاجر یهودی بود، در لیسا(پروس) به دنیا آمد، قبل از تحصیل پزشکی در برسلاو، فرایبورگ، ینا و برلین، در مدرسه کاتولیک در شهر گلگوگو سیلزی تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۵، مول با انجام تحقیقاتی در مورد عواقب بی حرکتی طولانی مدت مفاصل در حیوانات آزمایشگاهی، موفق به دریافت مدرک پزشکی شد. مول در یک تور از بیمارستان Salpêtrière در پاریس، تظاهرات معروف هیستری و هیپنوتیزم توسط ژان مارتین شارکو (۱۸۲۵–۱۸۹۳) را مشاهده کرد. در بازگشت به برلین در سال ۱۸۸۷، مول یک مطب خصوصی برای بیماری های عصبی افتتاح کرد که در آن از درمان گروهی برای بیمارانی که شکایات عصبی و رفتارهای جنسی ن
اهنجار داشتند، استفاده کرد. مول یکی از اعضای پیشگام انجمن روان شناسی تجربی برلین بود. او در سال ۱۹۱۳ انجمن بین المللی تحقیقات جنسی را تأسیس کرد. او یک کنفرانس بین المللی با این موضوع برنامه ریزی کرد، اما در نهایت به دلیل جنگ جهانی اول به تأخیر افتاد. در سال ۱۹۲۶، مول کنگره بین المللی یک هفته ای سکسولوژی را در برلین سازماندهی و ریاست کرد، اولین کنگره علمی بین المللی در آلمان پس از جنگ. در اوایل دهه ۱۹۲۰، او یک مؤسسه خصوصی برای روان شناسی عملی تأسیس کرد که آزمایشات روان شناسی را انجام می داد و مشاوره شغلی ارائه می کرد. مول اغلب به عنوان شاهد متخصص در دادگاه خدمت می کرد، به ویژه در پرونده های مربوط به جرایم جنسی. او تا سال ۱۹۳۸ مشغول به کار بود تا اینکه دولت ناسیونال سوسیالیست در آلمان مجوز پزشکی او را به دلیل تبار یهودی اش لغو کرد. او تنها یک سال بعد، در سپتامبر ۱۹۳۹، مجرد درگذشت رقابت با معاصرانش. زیگموند فروید. انتشارات مول "Das Sexualleben des Kindes" (1908) زیگموند فروید را خشمگین کرد زیرا روانکاوی را به شدت مورد انتقاد قرار داد. مول معتقد بود که تعریف فروید از تمایلات جنسی نوزادان فاقد دقت و پایه کافی است.
مول در مورد شواهد تجربی مطالعات موردی فروید متقاعد نشد و پیشنهاد کرد که مقدمات نظری و بازنمایی های نمادین، به جای اینکه صحت آن را آزمایش کنند، فقط نظریه را تأیید می کنند. مول معتقد بود که فروید از طریق پیشنهاد درمانگر بر تحریف خاطرات بیمارانش تأثیر می گذارد و او تأثیر تمایلات جنسی را در علت شناسی روان رنجورها اغراق می کند. مول افزود که او روش درمانی فروید را در درمان بیماران روان رنجور امتحان کرد، اما دریافت که همان طور که فروید ادعا می کند، تمایلات جنسی هیچ نقش برجسته ای ایفا نمی کند. فروید حتی قبل از "ظهور Das Sexualleben"، مول را در بین همکارانش تحقیر کرد. مول یک پزشک برجسته در برلین بود. فروید و معاصرانش تدافعی بودند زیرا پزشکان از نظر تاریخی به روانکاوی با شک و تردید یا خصومت آشکار می نگریستند. فروید اعتبار مول را زیر سؤال برد و شخصیت او را بدنام کرد، حتی مول را به دلیل عدم اعتبار فروید در انتقاد از تمایلات جنسی نوزادان و تکنیک روانکاوی به سرقت ادبی متهم کرد. پس از ملاقات مول، فروید در نامه ای به کارل یونگ نوشت: «به طور خلاصه، او (مول) یک جانور است، اساساً یک پزشک نیست؛ او دارای ساختار فکری و اخلاقی یک
آدم خوار است. او اتاق مرا مانند خود شیطان آلوده کرده است و من او را به اندازه کافی سر جای خود قرار نداده ام. اکنون البته باید از او انتظار بدترین حملات را داشته باشیم.» مگنوس هیرشفلد. آلبرت مول و مگنوس هیرشفلد از برجسته ترین سکس شناسان و روانشناسان پزشکی قرن بیستم هستند. نه مول و نه هیرشفلد هرگز ازدواج نکردند و تا آنجا که ما می دانیم هیچ فرزندی نداشتند. هر دو اولین اثر جنسی خود را در مورد همجنس گرایی منتشر کردند. اینجاست که شباهت های آنها به پایان می رسد. مول خود را دانشمندی خالص و عاری از علایق سیاسی می دانست. از سوی دیگر، هیرشفلد کمتر به قوانین حرفه پزشکی توجه داشت و بیشتر به هویت خود به عنوان یک انسان دوست علمی اهمیت می داد. هیرشفلد اغلب به عنوان اولین قهرمان جنبش همجنس گرایی شناخته می شود. هیرشفلد هرگز در مورد گرایش جنسی خود چیزی ننوشت، اما معمولاً به عنوان یک همجنسگرا شناخته می شد. فقط می توان در مورد زندگی شخصی مول حدس و گمان زد، اما توجه داشته باشید که او یک مجرد مادام العمر بود. مول تأیید کرد که هیرشفلد «ماهیت مشکل ساز» دارد. او هیرشفلد را زن تلقی می کرد و عینیت او را به ویژه در موارد انحراف جنسی و جر
ایم جنایی جنسی زیر سؤال می برد. هیرشفلد هم، به نوبه خود، مهارت و تخصص مول را به عنوان یک شاهد متخصص در دادگاه در مورد چنین موضوعاتی زیر سؤال می برد. با وجود این واقعیت که مول اولین گزارش علمی مدرن از همجنس گرایی را منتشر کرده بود. مول بعداً هیرشفلد را با توجه به مسائل همجنس گرایی به شدت محکوم کرد. مول موضع کمیته علمی- بشردوستانه هیرشفلد در مورد همجنس گرایی را به عنوان یک «سم» برای هر همجنس گرا که به دنبال «درمان» است،» معرفی کرد. او احساس کرد که کمیته بر تحریک و دستکاری علم برای تجلیل از رفتار جنسی انحرافی تأکید دارد. مول تا آنجا پیش رفت که تهدید به انتشار شواهدی مبنی بر «ماهیت مشکل ساز هیرشفلد» کرد. در پایان، مول هرگز این «شواهد» را منتشر نکرد، بلکه کاری به مراتب بدتر انجام داد. هیرشفلد به پاریس نقل مکان کرده بود که توسط نازی ها تبعید شده بود. در ژانویه ۱۹۳۴، مول نامه ای به رئیس دانشکده پزشکی پاریس ارسال کرد که شامل یک نسخه برای وزیر خارجه آلمان بود. مول در نامه خود مدعی شد که شهرت هیرشفلد به عنوان یک پزشک و دانشمند به دلیل سیاست و اعتقادات شخصی وی خدشه دار شده است. مول در ادامه هیرشفلد را یک «فرصت طلب دوطرف
ه» توصیف کرد و تا زمانی که انجمن های سیاسی او در روز انقلاب در برلین رونمایی شد، خود را یک نظامی معرفی کرد. در نتیجه، هیرشفلد از طبابت در فرانسه منع شد و یک سال بعد در تبعید درگذشت. دیدگاه ها در مورد همجنس گرایی و قانون جزای آلمان با کد ۱۷۵. در دهه ۱۹۲۰، تغییر در افکار عمومی آلمان منجر به قضاوت شدیدتر در مورد جرایم جنسی، علیرغم عدم تغییر در خود قوانین شد. قانون مجازات شاهنشاهی ۱۷۵ می گوید: "اقدام جنسی غیرطبیعی که بین افراد جنس مذکر یا توسط انسان با حیوانات انجام شود، مجازات حبس دارد؛ از دست دادن حقوق مدنی نیز ممکن است تحمیل شود . " در این زمان، دادگاه ها این قانون را برای مجازات شدید تمام انحرافات جنسی درک شده به طور گسترده تفسیر کردند. سکسولوژیست ها و روانشناسان پزشکی آلمانی که اغلب به عنوان شاهد خبره در موارد انحراف فراخوانده می شدند، با دادخواستی پاسخ دادند که برابری قانونی اعمال همجنس گرا و دگرجنس گرا را در میان بزرگسالان موافق تأیید می کرد. مول یکی از اولین کسانی بود که این طومار را امضا کرد که توسط کمیته علمی- بشردوستانه "هیرشفلد" به پارلمان آلمان ارائه شد. با این حال، مول بعداً علیه کمیته استدلال کرد و
اظهار داشت که عینیت اخلاقی به ندرت اتفاق می افتد که رفتار خود را بیمارگونه یا اختلال در نظر بگیرد. مول سایر حامیان پایان دادن به قانون ۱۷۵ را به عنوان تعالی بخشیدن به همجنس گرایی می دید. مول استدلال کرد که گناه یا نفرت از نقطه نظر پزشکی به همان اندازه قابل چشم پوشی است، همان طور که مسئله وراثت همجنس گرایان نیز چنین بود. مول درمان همجنس گرایی را تأیید کرد و آن را با ناهنجاری های فیزیکی مانند شکاف کام مقایسه کرد. در خاتمه، مول به «همجنس گرایان نجیب اندیش» توصیه کرد در صورتی که انتظار همدردی از سوی جامعه دگرجنس گرا داشته باشند، هر گونه بقایای غرور در مورد همجنس گرایی را نادیده بگیرند. مول با مجازات های قانونی سخت گیرانه برای اعمال همجنس بازی توافقی مخالفت می کرد و در عین حال درمان تبدیلی را نیز به توصیه می کرد، عملی که اکنون توسط همه روانشناسان معتبر زیان بار شناخته می شود. نظریه های جنسی. تحلیل مول از تمایلات جنسی نوزادان بر مرز بین رشد جنسی طبیعی و غیرطبیعی تأکید کرد. او در تاریخچه پرونده خود دریافت که افراد سالم و «منحرف» در گزارش های خود از درگیری های جنسی دوران کودکی تفاوت چندانی با هم ندارند. انگیزه ها و
اعمال جنسی متعدد، از جمله خودارضایی، جذب افراد همجنس یا سنین مختلف، و دیگر تمایلات فتیشیستی، در دوران کودکی غیرمعمول نبودند و لزوماً نشان دهنده بروز انحراف در بزرگسالی نبودند. اظهارات مول متکی بر تجربه او از شرکت در خودارضایی متقابل در مدرسه شبانه روزی پسرانه اش بود. مول چنین فعالیت هایی را به عنوان رشد جنسی مشخصه بین سنین ۸ تا ۱۰ سالگی و پایان بلوغ در ۲۰ سالگی توصیف کرد. او اظهار داشت که بلوغ اندام های جنسی، انگیزه های جنسی متمایز، معاشرت های ذهنی و عادت ها را آشکار می کند. در حالی که بیشتر بزرگسالان تمایلات و تمایلات دگرجنس گرا را در خود ایجاد می کنند، اقلیت تمایلات همجنس گرایی یا دوجنس گرایی را نشان می دهند. انحراف جنسی می تواند هم در افراد دگرجنس و هم در افراد همجنس گرا ظاهر شود. مول استدلال می کرد که محرک های روانی و محیطی که از دگرگونی طبیعی تمایلات جنسی کودکان جلوگیری می کنند، عوامل تعیین کننده انحراف هستند. در چهار مرحله پاسخ جنسی مول پاسخ جنسی را به چهار مرحله تقسیم کرد: در "کتاب زندگی جنسی کودک"، او والدین را تشویق کرد که به فرزندان خود آموزش جنسی بدهند. هیپنوتیزم. مول یک محقق برجسته در موضوع هیپنوت
یزم بود. مول گزارش خود از تاریخچه هیپنوتیزم و آزمایشات خود در "هیپنوتیزم" را در سال ۱۸۸۹ منتشر کرد که در تهیه آن از حمایت پروفسور آگوست فورل و دکتر مکس دسوآر استفاده کرد. تحقیق روانی. مول منتقد سرسخت عرفان، غیبت و معنویت بود. با وجود اینکه او تحقیقات فراروان شناسی را مطالعه می کرد، نسبت به آن انتقاد داشت و برای پدیده های ماوراء الطبیعه توضیحات روان شناختی طبیعت گرایانه ارائه کرد. او غالباً در افشای نقاب از مدیوم ها و سانس ها افراط می کرد. کتاب او "علوم مسیحی، پزشکی و غیبت" (۱۹۰۲) متن اولیه روان شناسی ناهنجاری است. مول در این کتاب از اعمالی مانند علم مسیحیت، معنویت گرایی و غیبت گرایی انتقاد کرد و نوشت که آنها نتیجه تقلب و پیشنهاد هیپنوتیزمی هستند. او استدلال کرد که این پیشنهاد درمان علم مسیحیت و همچنین رابطه ظاهراً ماوراء طبیعی بین مغناطیس کننده ها و خواب آوران آنها را توضیح می دهد. او نوشت که تقلب و هیپنوتیزم می تواند پدیده های مدیومیستی را توضیح دهد. به گفته (Wolffram, 2012) «[Moll] استدلال کرد که فضای هیپنوتیزم کننده اتاق جلسات تاریک و تأثیر پیشنهادی اعتبار اجتماعی و علمی آزمایشگران می تواند برای توضیح اینک
ه چرا افراد به ظاهر منطقی از پدیده های غیبی حمایت می کنند استفاده شود.» در سال ۱۹۰۳، مول هانس باهوش را آزمایش کرد و اولین کسی بود که پیشنهاد کرد اسب استعداد روانی ندارد اما به علائم ناخودآگاه واکنش نشان می دهد. مول درگیر یک دعوای حقوقی با رسانه معنوی ماریا وولهارت بود که او را کلاهبردار می دانست.
آدلا ولارده پرز (؛ در سیوداد خوارس در مکزیک – در ایالات متحده آمریکا) یک کنشگر مکزیکی بود که در انقلاب مکزیک جنگید. زندگی نامه. آدلا ولارده پرز دختر یکی از اهالی ثروتمند سیوداد خوارس بود و در سنین جوانی به تحصیل در رشته پزشکی جذب شد. در سال ۱۹۱۵، به انجمن مکزیکی صلیب سفید پیوست. او خالق گروه انقلابی سولدادراس (سربازان زن) بود. اینها زنانی بودند که در صحنه نبرد به مداوای سربازان مجروح می پرداختند، حتی برخی از آنها اسلحه به دست گرفته و جنگیدند. با این حال، آدلا ولارده، «آدلیتا» به دلیل ارزشش در جنگ شناخته نشد و پس از انقلاب مکزیک فراموش شد. تنها در سال ۱۹۶۲ بود که او سرانجام به عنوان یک جانباز انقلاب و به دلیل مخالفتش با دولت ویکتوریانو هوئرتا شناخته شد. او در سال ۱۹۷۱ در فقر شدید در ایالات متحده درگذشت. میراث و یادبود. اکنون آدلا ولارده پرز به عنوان زنی شناخته می شود که نامش نشان دهنده تمام پرستارانی است که خدمات خود را نه تنها برای مراقبت از بیماران و مجروحان در جریان انقلاب مکزیک، بلکه برای حمل سلاح، مراقبت از غذا و حتی در صورت نیاز شرکت در نبردها ارائه دادند. آهنگساز آنتونیو دل ریو، ترانه «No me importa» (م
ن اهمیتی نمی دهم) را به او تقدیم کرد و توضیح داد: «چند آهنگ مانند La Charrita و طبق برخی نسخه ها آهنگ La Adelita برای او ساخته شده است.»
سبرانگ جایا (جاوه ای: سبرڠ جای) یک منطقهٔ مسکونی در حومهٔ شهر سبرانگ پرای، ایالت پنانگ، مالزی است. این منطقه که در کرانه جنوبی رود پرای و شرق پرای واقع شده است، دردههٔ ۱۹۷۰ رو به توسعه گذاشت. از آن زمان، سبرانگ جایا با پیشرفت های مختلف در سطوح تجاری و خرده فروشی، به منطقه ای پررونق تبدیل گشت.
جو جونگ هیوک (؛ زادهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعهٔ تلویزیونی سال ۲۰۲۲ "وکیل وو خارق العاده" در نقش وکیل کوان مین وو حضور پیدا کرد. از آثار دیگری که در آنها ایفای نقش کرده است می توان به "سلول های یومی" (۲۰۲۱–۲۰۲۲)، "دی.پی." (۲۰۲۱) و "شادی" (۲۰۲۱) اشاره کرد.
کیم هیون یونگ (؛ زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۹۹۶) که بیشتر با نام هنری جو هیون یونگ () شناخته می شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. شهرت او به خاطر حضور در "اس ان ال کره" در سال ۲۰۲۱ و "وکیل وو خارق العاده" در سال ۲۰۲۲ افزایش پیدا کرد.
ها یون کیونگ (؛ زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "پلی لیست بیمارستان" (۲۰۲۰–۲۰۲۱) و "وکیل وو خارق العاده" (۲۰۲۲) شناخته می شود.
از حجتیه تا کمونیسم کارگری، خودزندگی نامه و مجموعه مقالات نوشته بابک یزدی. دربارهٔ کتاب. کتاب خودزندگی ،نامه ی بابک یزدی و مجموعه مقالاتی از اوست. حسن پویا در «چند کلمه به عنوان پیش درآمد» می نویسد: در مورد کتاب او (از حجتیه تا کمونیسم کارگری) نوشته های مربوط به سال های آوارگی در دبی، فرار از دبی با لنج به هندوستان، زندان های هندوستان، مرثیه ای برای دل خودم، نام به منطور حکمت و ئاسخ زنده یاد منصور حکمت به او و...» درباره نویسنده. بابک یزدی، فعال و مدافع زندانیان سیاسی، از بنیانگزارا «سازمان دافع از زندانیان سیاسی» و «کانون خاوران» مدیر اجرایی کانون خاوران بابک یزدی به همراه سایر اعضای حزب کمونیست کارگری در تجمعات در شرق کانادا در رابطه با جنبش «زن زندگی آزادی» نقش پررنگی داشته اند. ، عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری و دبیر کنونی این حزی در شرق کانادا بخشی از کتاب. برای آشنایی با شیوه نویسندگی بابک یزدی بخشی از آن نقل می شود: چرا مسلمان نیستم… انسان با خدا متولد نمی شود ولی در بسیاری از موارد شرایط زمانی ـ مکانی در او تأثیر فراوان دارد. من هم مثل خیلی های دیگر نه تنها پدر، مادر، زبان، محل تولد، رنگ پوست و غی
ره را خودم انتخاب نکردم، بلکه علاوه بر اینها خدا و مذهب و خرافات هم از خانواده و محیط به من تحمیل شد و متاسفانه بیست و سه سال طول کشید تا توانستم خودم را از این قید و بندها و خرافات آزاد کنم نقدها و نظرها. اولین چیز جالب کتاب در باب زایش خود بابک است، بخش تولد هنگام درو را بخوانید. دوم در زمان کودکی اش است که با دوستش میوه های کدخدا را می دزدند و شبانه جلوی خانه های فقرا می گذارند. دیگر این که در بخش هایی که از بی دین شدنش می گوید، کار جالبی که کرده این است که ایجاد شک کرده که اساس هر بینش علمی است. فرهنگ بسته و پیچیده ی خاورمیانه را در اولین عشق بابک می بینیم. در یک جامعه ای که مبتنی بر جباریت است دوران آوارگی بابک آغاز می شود. به دوبی می رود، به کار سخت گماشته می شود. با لنج به هند می رود و گرفتار توفان اقیانوس می شود. در هند به زندان می افتد و شرح گرسنگی و سختی های زندان را باید خواند که خیلی جالب است. در بخش دیگری از نوشته خود به موضوع نامه بابک یزدی به منصور حکمت در مورد مرگ احمد شاملو می پردازد و آن را سند بسیار مهمی برمی شمارد.
بهروز همتی (درگذشتهٔ ۱۳۹۹) معلم و سیاستمدار سابق ایرانی است که دومین استاندار خراسان شمالی بوده است.
پیش ویرایش: فرآیندی است که به موجب آن فردی پیش از به کار بردنِ ترجمه ماشینی سندی را آماده می کند. هدف اصلیِ پیش ویرایش: کم کردنِ حجمِ کارِی پس از ویرایش با استفاده از سندِ منبع برای بهبودِ خروجیِ خامِ ترجمه ماشینی است. پیش ویرایش همچنین می تواند برای طرح های ترجمه انسانی مفید باشد؛ چراکه می تواند میزانِ کاربرد حافظه ترجمه را افزایش دهد. پیش ویرایش، به طور کلی، زمانی ارزشِ پیش ویرایش را داشته که بیش از سه زبان مقصد وجود داشته باشد. در این مورد، پیش ویرایش فرآیند ترجمه ماشینی را با بازبینی (درستی) املاء و دستور زبان و به کار نبردن ساختارِ نحوی مبهم یا پچیده و تأیید هم سازگاری اصطلاحات باید تسهیل کند، هرچند این امر بَسا برای فایل های ای قابل استفاده باشد که درست تبدیل نشده است. پیش ویرایش زبانی مهم تر از پیش ویرایشِ صفحه آرایی است؛ چراکه اشتباهات می تواند بر کیفیت ترجمه ماشینی أثر بگذارد.
نظریه ارزش افزوده (با عنوان نظریه فشار اجتماعی نیز شناخته می شود) یک نظریه جامعه شناختی است که برای اولین بار توسط نیل اسملسر در سال ۱۹۶۲ ارائه شد. طبق این نظریه شرایط خاصی برای رشد یک جنبش اجتماعی مورد نیاز است. خلاصه نظریه. نیل اسملسر، جنبش های اجتماعی را از عوارض تغییرات سریع جتماعی می دانست. او استدلال کرد که شش چیز برای ظهور رفتار جمعی لازم و کافی است، و اینکه جنبش های اجتماعی باید طی مراحل زیر تکامل یابند: در علوم دانشگاهی. مفهوم ارزش افزوده در حوزه اقتصاد نیز کاربرد دارد. در این مورد به ارزش کل درآمد ایجاد شده توسط یک محصول منهای مصرف میانی اشاره می شود. نقد. منتقدان نظریه ارزش افزوده خاطرنشان می کنند که این نظریه بیش از حد بر رویکرد ساختاری-کارکردی متمرکز است، زیرا تمام فشارهای وارده بر جامعه را مخرب می داند.
ویپاریتا کارانی ( ; IAST) معکوس انجام دادن است. هم آسانا و هم یک مودرا در هاتا یوگا است. در یوگا مدرن به عنوان ورزش است. ریشه شناسی. این نام از واژه های سانسکریت विपरीत "viparīta"، معکوس و करणी "karaṇī"، «نوع خاص تمرین» گرفته شده است. این وضعیت از قرن هفدهم به بعد در هاتا یوگا انجام شده است. شرح. ویپاریتا کارانی می تواند هر تمرینی باشد که در آن فرد وارونه باشد. این می تواند شامل آساناهای پایه شانه (Sarvangasana)، پایه سر (Sirsasana) یا پایه دستی (Adho Mukha Vrksasana) باشد. در "هاتا یوگا پرادیپیکا"، مانند اکثر متون کلاسیک در مورد هاتا یوگا، ویپاریتا کارانی به عنوان یک مودرا ذکر شده است، به این معنی که هدف آن هدایت انرژی به سمت بالا در بدن است، با استفاده از عمل گرانش بر روی بدن وارونه، برخلاف آساناهایی که در "هاتا یوگا پرادیپیکا" برای ایجاد ثبات استفاده می شوند. در یکی از بیان های رایج ویپاریتا کارانی به عنوان آسانا در یوگای پوسچرال مدرن، این شبیه به Salamba Sarvāngāsana (ایستاده شانه حمایت شده) است اما با امتداد در ستون فقرات سینه ای (به جای ستون فقرات گردنی، آرنج ها روی زمین و دست ها در حمایت از باسن یا پای
ین کمر).
دورواساسانا (به سانسکریت: दुर्वासासन) یا دورواسانا، یک آسانا ایستاده پیشرفته در هاتا یوگا است. ریشه شناسی. نام این وضعیت از Durvasa (दुर्वासा) یک حکیم عصبانی گرفته شده است. در قرن هجدهم، آیه ۸۱ Hathabhyasapaddhati، حالتی را توصیف می کند که آن را Trivikramasana با عبارت «پا را روی گردن بگذارید و بایستید» نام گذاری کرده است. "Sritattvanidhi" قرن نوزدهم حالتی را توصیف و نشان می دهد که آن را Trivikramasana نامیده است، اما محقق یوگا نورمن Sjoman بیان می کند که Durvasasana است. شرح. Durvasasana یک حالت تعادل ایستاده پیشرفته با یک پا پشت گردن است. دستها روی سینه در وضعیت دعا با هم نگه داشته می شوند. BKS Iyengar علاوه بر امتیاز سطح دشواری ۲۱ (از ۶۰)، بیان می کند که حفظ تعادل در این وضعیت دشوار است، و توصیه می کند برای شروع از یک پشتیبانی استفاده کنید. در Ashtanga Vinyasa Yoga، تنفس در حالت طبیعی یا ujjayi بیان شده است.
مؤسسه فناوران صنایع غذایی () یک انجمن علمی بین المللی و غیرانتفاعی متشکل از متخصصان درگیر در علوم غذایی، فناوری مواد غذایی و حوزه های مرتبط در دانشگاه، دولت و صنعت است. بیش از ۱۷۰۰۰ عضو از بیش از ۹۵ کشور جهان دارد.
اوتکاتاسانا ( ; IAST: "Utkaṭāsana")، حالت صندلی، یا وضعیت قدرتمند، یک آسانای ایستاده در یوگا مدرن به عنوان ورزش است. این یک آسانا با چمباتمه پایین در هاتا یوگا قرون وسطایی بوده است. ریشه شناسی. این نام از کلمات سانسکریت "utkaṭa" (उत्कट) به معنای قدرتمند و قوی، بالاتر از معمول، شدت، قدرت" و "āsana" (आसन) به معنای حالت قرار گرفتن است. گفته می شود وضعیت صندلی از سرچشمه می گیرد. نسخه قدیمی تر این حالت، با چمباتمه زدن یوگی به سمت پایین تا پاشنه ها در وضعیتی نزدیک به Upaveshasana، در قرن نوزدهم "Sritattvanidhi" نشان داده شده است. شرح. در اوتکاتاسانا، زانوها به اندازه عرض باسن از هم باز و خم شده اند. باسن عقب است و قفسه سینه جلو است. هر دو بازو بالای سر و در راستای گوش قرار دارند. ستون فقرات کشیده است. این حالت به شکل صاعقه است و گفته می شود قدرتمند و محرک است.