Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماریا والریفنا بوتینا (، گاهی اوقات به صورت ماریا بوتینا ترجمه می شود. متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۸۸) یک سیاستمدار، فعال سیاسی، روزنامه نگار و کارآفرین سابق روسی است که در سال ۲۰۱۸ به عنوان یک عامل خارجی ثبت نشده روسیه در ایالات متحده محکوم شد. بوتینا در ۱۰ نوامبر ۱۹۸۸ در شهر سیبری بارنائول، در منطقه آلتای، حدود شرق مرز کنونی قزاقستان و روسیه به دنیا آمد. مادرش مهندس ارشد یک شرکت انرژی بود و پدرش والری ویکتوروویچ بوتین یک کارآفرین بود که یک تجارت تولید مبلمان در بارنول تأسیس کرد. او یک خواهر و یک خواهرزاده به نام کیرا دارد. بوتینا به عنوان دستیار الکساندر تورشین (عضو سابق شورای فدراسیون، عضو حزب روسیه متحد ولادیمیر پوتین و معاون رئیس بانک مرکزی روسیه) کار می کرد. . او برای نفوذ به گروه های محافظه کار در ایالات متحده، از جمله انجمن ملی تفنگ، به عنوان بخشی از تلاش برای ارتقای منافع روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶، کار کرد. کمیته اطلاعات سنا بعداً به این نتیجه رسید که او تلاش کرده است کمپین ترامپ را متقاعد کند که یک کانال ارتباطی مخفی با روسیه ایجاد کند.
دانشگاه مای فاه لوانگ (MFU)، واقع در استان چیانگ رای در شمال تایلند، نام خود را از شاهزاده مادر (سومدت یاه) گرفته است، مای فاه لوانگ نامی بود که مردم محلی چیانگ رای به او داده بودند. این یک دانشگاه دولتی مستقل است که تحت منشور سلطنتی در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد. این دانشگاه به عنوان یک دانشگاه بین المللی در تایلند نیز شناخته می شود. دانشگاه مای فاه لوانگ (MFU) به عنوان یک دانشگاه دولتی مستقل، تحت منشور سلطنتی، در سال ۱۹۹۸، با حمایت دولت سلطنتی تایلند تأسیس شد. این دانشگاه برای پاسخگویی به نیازهای مردم در شمال تایلند و برای بزرگداشت کمک های مادر پادشاه، پرنسس سریناگاریندرا، که در میان رعایایش به نام «مای فاه لوانگ» شناخته می شود، تأسیس شد. دانشگاه مای فاه لوانگ از کلاس افتتاحیه خود با ۶۴ دانش آموز در سال ۱۹۹۸، با ثبت نام کمتر از ۱۵۰۰۰ دانش آموز، به سریع ترین مؤسسه در حال رشد تایلند تبدیل شده است. دانشگاه مای فاه لوانگ از زبان انگلیسی به عنوان ابزار آموزشی استفاده می کند. دانشگاه مای فاه لوانگ تمام ۱۵ دانشکده را مدیریت می کند که ۳۸ رشته کارشناسی، ۲۵ مدرک تحصیلات تکمیلی و ۱۵ مدرک حرفه ای ارائه می دهند.
حیات وحش شیلی به خاطر شکل باریک و کشیده این کشور بسیار گوناگون است. شیلی که اغلب بدان «ستون فقرات آمریکای جنوبی» می گویند، ۱۰۰ منطقه محافظت شده دارد که در مجموع مساحت ۱۴٫۵ میلیون هکتار (۲۰٪ کشور) را در ۳۶ پارک ملی، ۴۹ ذخیره گاه ملی و ۱۵ یادمان ملی پوشانده اند. در قسمت جنوبی شیلی ۵۰٪ گیاگان (بخشی از جنگل های بارانی معتدل به نام جنگل های بالدیبیان) بوم زاد هستند که ویژگی منحصربه فردی در دنیا است. گل زنگوله ای شیلی گل ملی، رخ کرکس آند پرنده ملی و گوزن آندی جنوبی حیوان ملی شیلی است. از نظر قانونی حیات وحش در شیلی مال بدون مالک (res nullius) است. اقلیم. در شمال شیلی بیابان آتاکامای ناملایم با حیات وحش معمول در بیابان مانند کاکتوس وجود دارد. در قسمت میانی کشور اقلیم مدیترانه ای معتدل وجود دارد؛ در حالی که جنوب کشور دارای مناطق کوهستانی سرد و مرطوب و جزایر متعدد است.
ماجرای جعبه مقوایی یکی از ۵۶ داستان کوتاه شرلوک هلمز است که توسط سر آرتور کانن دویل نوشته شده است. این داستان اولین بار در مجله استرند در بریتانیا در ژانویه ۱۸۹۳ و در هفته نامه هارپرز در ایالات متحده در ۱۴ ژانویه ۱۸۹۳ منتشر شد. خلاصه داستان. جعبه مقوایی داستانی است دربارهٔ بسته وحشتناکی که به دست دوشیزه «سوزان کاشینگ» می رسد. او بانوی منزوی و مجردی است که پنجاه سال دارد و زندگی آرامی را می گذراند. یک روز پستچی بسته کوچکی را به او تحویل می دهد. داخل بسته، جعبه ای مقوایی پر از بلورهای نمک قرار دارد. دوشیزه کاشینگ هنگام خالی کردن نمک ها، دو گوش انسان را در میان آن پیدا می کند. پلیس در ابتدا تصور می کند که این کار، نوعی شوخی عجیب است اما هولمز نظر دیگری دارد و از خیانتی با عواقبی خونین پرده برمی دارد. ترجمه فارسی. این داستان را نشر هرمس با ترجمه مژده دقیقی منتشر کرده است.
یخ بسته یا یخ سریع (همچنین یخ سریع خشکی و یخ سریع ساحلی نیز نامیده می شود) یخ دریایی است که به خطوط ساحلی بستر دریا یا به کوه های یخ در خشکی لنگر شده است. یخ سریع می تواند از آب دریا یا با انجماد تکه های یخ که به سمت ساحل یا سایر لنگرگاه ها حرکت می کنند رشد کند. بر خلاف رانه یخ، یخ سریع با جریان و باد حرکت نمی کند. عرض (و حضور) این منطقه یخی معمولاً فصلی است و به ضخامت یخ، توپوگرافی کف دریا و جزایر بستگی دارد. دامنه آن از چند متر تا چند صد کیلومتر است. گسترش به سمت دریا تابعی از عوامل متعددی است، به ویژه عمق آب، حفاظت از خط ساحلی، زمان سال و فشار یخ بسته.
بافل طالبانی (به کردی: بافڵ تاڵەبانی) سیاستمدار کرد اهل عراق می باشد. او متولد ۱۹۷۳ در بیروت است. سمت کنونی وی ریاست اتحادیه میهنی کردستان است. پیشینه. اطلاعاتی از تحصیلات وی در دست نیست، وی پیش از همکاری با پدرش (جلال طالبانی) در لندن بود و آموزش رسمی نظامی را با نیروهای ویژه تیپ خارجی فرانسه و انگلستان گذراند. سال ۲۰۰۳ پس از جنگ عراق به کردستان بازگشت و نقش رسمی خود به عنوان رئیس یگان اطلاعات اتحادیه میهنی کردستان را بر عهده گرفت. سال ۲۰۰۴ گروه مبارزه با تروریسم را که نیروهایش از نیروهای پیشمرگه مسلح وابسته به دولت منطقه کردستان بودند را تأسیس و رهبری کرد که حامی نیروهای چند ملیتی عراق بودند. این گروه در ابتدا بر مبارزه با گسترش القاعده در عراق تمرکز داشت. در همان سال نام وی با مأموریت مبارزه با جاسوسی گره خورد که به کشته شدن عبدالله قرداش عضو دفتر سیاسی داعش منجر شد. سال ۲۰۱۰ برای حمایت از منافع سیاسی اتحادیه میهنی کردستان از خدمت تمام وقت نظام استعفا داد و اواسط سال ۲۰۱۰ به گروه مبارزه با داعش پیوست. فعالیت سیاسی. پس از ترک خدمت فعال، بافل در مجموعه خانوادگی خود در سلیمانیه مستقر شد. او به عنوان مذاکره کن
نده و فیلسوف سیاسی درون حزب شناخته می شود و توانایی حرکت روان بین خطوط حزبی را برای منافع کردستان دارد. بافل همچنین حامی برادر کوچکتر خود، قباد طالبانی، بود و با این حمایتگری معاون نخست وزیر اقلیم کردستان عراق شد. در سال ۲۰۱۶، بافل هدایت ارگان تصمیم گیری حزب اتحادیه میهنی کردستان (PUK) را برعهده داشت و به همراه هیئت حزب اتحادیه میهنی کردستان به ایران برای گفتگو سفر کرد. گفته می شود او نقش کلیدی در بازگرداندن رهبران سنتی حزب اتحادیه میهنی کردستان به عنوان یک عضو بلندپایه از خانواده طالبانی داشت. او با کاهش تنش های حزب اتحادیه میهنی کردستان، رهبری مشترک حزب اتحادیه میهنی کردستان با جنبش تغییر را بازسازی کرد و یک جبهه متحد به مسعود بارزانی، رئیس جمهور پیشین اقلیم کردستان عراق و رهبر حزب دموکرات کردستان (KDP) ارائه کرد. تحولات در اواخر ۲۰۱۷. در جریان همه پرسی استقلال منطقه کردستان در سال ۲۰۱۷، بافل به عنوان میانجی بین اقلیم کردستان عراق، عراق و جامعه بین المللی فعالیت کرد و برای ارائه یک راهکار در جریان رای گیری تلاش کرد. اگرچه این راهکار از نظر بازیگران اصلی داخلی و خارجی پذیرفته شده بود، اما نهایتاً توسط پارلما
ن منطقه کردستان رد شد. بافل تصمیم به از دست دادن کرکوک و مناطق نفت خیز را به دلیل تصمیم کردها برای پیشبرد یک همه پرسی استقلال دانست. توافقی که توسط پارلمان کردستان پذیرفته و مورد تأیید قرار گرفت. او این تصمیم را یک اشتباه فاحش خواند و گفت پیشنهاد ایالات متحده برای تعویق همه پرسی به مدت دو سال باید پذیرفته می شد. در اکتبر، نیروهای عراقی پس از نبرد شدید با پیشمرگه ها کنترل استان کرکوک را به دست گرفتند. گفته می شود که بافل طالبانی دستور داده بود که نیروهای نظامی او از منطقه عقب نشینی کنند تا ارتش عراق و نیروهای بسیج مردمی کنترل منطقه را به دست گیرند. با این حال، بافل به شدت این اتهامات را رد کرد. او ادعاهایی مبنی بر اینکه این اقدام بخشی از توافقی بوده که او با بغداد و تهران ترتیب داده بود را «بی اساس» خواند و گفت که نیروهایش واقعاً جنگیدند و تعدادی از سربازان خود را از دست دادند، اما تصمیم به عقب نشینی گرفتند زیرا در صفوف پیشمرگه ها تلفات زیادی وارد شده بود. علاوه بر این، در مصاحبه ای که در "نیویورک تایمز" در نوامبر ۲۰۱۷ منتشر شد، فاش شد که پیش از واگذاری کرکوک، بافل یک راهکار متفاوت دیگر پیشنهاد کرده بود. او تص
ور می کرد که نیروهای ائتلاف تحت رهبری آمریکا در مقابل داعش می توانند یک پایگاه نظامی بزرگ نزدیک به کرکوک را به همراه نیروهای فدرال و نیروهای کرد وفادار به حزب پدرش به دست گیرند. طبق مقاله "نیویورک تایمز"، بافل نتوانست اجماع میان حزب اتحادیه میهنی کردستان (PUK) و حزب دموکرات کردستان حاکم برای پیشبرد طرح جایگزین خود ایجاد کند. زندگی شخصی. او پسر جلال طالبانی، دبیرکل پیشین اتحادیه میهنی کردستان (PUK) و هرو ابراهیم احمد است. او برادر بزرگتر قباد طالبانی و پسرعموی لاهور طالبانی است. او با دختر ملا بختیار، که به عنوان مغز متفکر حزب اتحادیه میهنی کردستان شناخته می شود، ازدواج کرده است. در ۲۷ اوت ۲۰۲۰، بافل تست مثبت برای کووید ۱۹ داشت. در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰، او از ویروس کرونا بهبود یافت.
جنگ گوگوریو–وی () ،مجموعه ای از تهاجمات علیه گوگوریو بود که از سال ۲۴۴ تا ۲۴۵ توسط سائو وی آغاز شد،که بعدا زمینه ساز جنگ دوم گوگوریو-وی در ۲۵۹ میلادی شد. این تهاجمات، تلافی علیه یورش گوگوریو در سال ۲۴۲، پایتخت گوگوریو هواندو را ویران کرد، پادشاه آن را فراری داد، و روابط خراجی بین گوگوریو و سایر قبایل شبه جزیره کره را که بخش عمده ای از اقتصاد گوگوریو را تشکیل می دادند، قطع کرد. اگرچه پادشاه از دستگیری طفره رفت و در پایتخت جدید مستقر شد، گوگوریو برای مدتی به شدت کاهش یافت و نیم قرن آینده را صرف بازسازی ساختار حاکم خود و بازپس گیری کنترل مردمش کرد، که در متون تاریخی چین ذکر نشده است. تا زمانی که گوگوریو دوباره در سالنامه های چین ظاهر شد، ایالت به یک نهاد سیاسی بسیار قدرتمندتر تبدیل شده بود - بنابراین تهاجم وی توسط مورخان به عنوان نقطه ای در تاریخ گوگوریو شناسایی شد که مراحل مختلف رشد گوگوریو را تقسیم کرد. علاوه بر این، لشکرکشی دوم جنگ شامل دورترین لشکرکشی به منچوری توسط ارتش چین تا آن زمان بود و بنابراین در ارائه اولین توصیفات مردمانی که در آنجا زندگی می کردند مؤثر بود. پیش زمینه. دولت داری گوگوریو در میان مردم
منچوری و شبه جزیره کره در قرن اول و دوم پیش از میلاد شکل گرفت، زمانی که دودمان هان غربی کنترل خود را به شمال شرق آسیا گسترش داد و چهار فرمانداری هان را ایجاد کرد. با رشد و متمرکز شدن گوگوریو، این دولت داری به تدریج با دودمان هان در تماس قرار گرفت و درگیری هایی با آن داشت. گوگوریو قدرت خود را با فتح سرزمین های شمال شبه جزیره که تحت سلطه هان بودند، تحکیم کرد. هنگامی که قدرت دودمان هان به دلیل ناآرامی های داخلی در قرن دوم میلادی کاهش یافت، فرمانده جنگی گونگ سان دو کنترل فرمانداری های لیائودونگ (遼東) و شوانتو را به دست گرفت که به طور مستقیم مجاور گوگوریو بودند. گروه گونگ سان دو اغلب با گوگوریو به اختلاف می پرداختند، علی رغم همکاری اولیه و این درگیری ها به اوج خود در نزاع جانشینی گوگوریو در سال ۲۰۴ رسید، که جانشین گونگ سان دو، گونگ سان کانگ از آن بهره برداری کرد. اگرچه نامزد حمایت شده توسط گونگ سان کانگ در نهایت شکست خورد، پیروز این نبرد، سان سانگ از گوگوریو مجبور شد پایتخت خود را به سمت جنوب شرقی به هواندو (که امروزه جی آن، جیلین است) در کنار رود یالو منتقل کند که حفاظت بهتری فراهم می آورد. گونگ سان کانگ وارد شد و
نظم را به فرمانداری لیلانگ بازگرداند و فرمانداری جدید دایفانگ را با تقسیم بخش جنوبی لیلانگ تأسیس کرد. در مقایسه با پایتخت مناسب کشاورزی و غنی قبلی، جولبون، هواندو در منطقه ای کوهستانی واقع شده بود که زمین قابل کشت کمی داشت. برای حفظ اقتصاد، هواندو مجبور بود منابع را به طور مداوم از مردم روستا استخراج کند، که شامل جوامع قبیله ای اوکجه و یه می شد. گفته می شد که اوکجه به عنوان بردگان واقعی برای پادشاه گوگوریو کار می کردند و مایحتاج (مانند پارچه، ماهی، نمک و سایر محصولات دریایی) را از شمال شرق شبه جزیره به حوضه یالو حمل می کردند، که این نشان دهنده ترتیبی بود که گوگوریو پس از ورود گونگ سان کانگ مجبور به پذیرش آن شده بود. تا دهه ۲۳۰ میلادی، گوگوریو قدرت خود را از این روابط تابع بازگرداند و حضور خود را در منطقه جولبون بازیابی کرد. در سال ۲۳۴، دولت جانشین دودمان هان، سائو وی، ارتباط دوستانه ای با گوگوریو برقرار کرد و در سال ۲۳۸، ائتلافی میان وی و گوگوریو دشمن مشترک خود، گونگ سان یوان، آخرین فرمانده جنگی گونگ سان را نابود کرد (به ائتلاف لیائودونگ سیمای یی مراجعه کنید). وی تمامی سرزمین های گونگ سان یوان، از جمله لیلان
گ و دایفانگ را تصرف کرد — اکنون نفوذ وی به شبه جزیره کره، مجاور گوگوریو، گسترش یافته بود. با این حال، جمعیت هان در لیائودونگ کاهش شدیدی یافت چرا که وی اقدام به پاکسازی گسترده تمامی کسانی که به گونگ سان یوان خدمت کرده بودند، کرده و جمعیت ساحلی را به شاندونگ منتقل کرد تا در برابر حمله دریایی از سوی دشمن شرقی، وو، واکنش نشان دهد. ائتلاف میان گوگوریو و وی در سال ۲۴۲ شکسته شد، زمانی که پادشاه دونگ چئون از گوگوریو افرادی را برای غارت ناحیه لیائودونگ شی آن پینگ (西安平؛ نزدیک به دن دونگ امروزی، لیائونینگ) در دهانه رود یالو فرستاد. شی آن پینگ منطقه ای مهم بود که در اوایل دهه ۲۳۰ میلادی تحت کنترل گوگوریو قرار داشت اما در جریان کمپین لیائودونگ در سال ۲۳۸ توسط نیروهای وی تصرف شد. این منطقه زمین های کشاورزی حیاتی بود که محل سکونت مردم «رودخانه یان مک» (小水貊) بود، شاخه ای از مردم گوگوریو که به دلیل کمان های عالی خود معروف بودند. علاوه بر این، شی آن پینگ به گوگوریو دسترسی به دریا می داد که از طریق آن در گذشته با وو شرقی ارتباط برقرار می کرد. در نهایت، حضور گوگوریو در آنجا مسیرهای زمینی بین دشت مرکزی و فرمانداری های سائو وی در
شبه جزیره کره را قطع می کرد. دربار سائو وی به این تهدید آشکار برای کنترل خود بر لِلانگ و دایفانگ واکنش شدیدی نشان داد.
در آمار، نسبت همبستگی یا نرخ همبستگی ، معیاری از رابطه منحنی بین پراکندگی آماری در دسته های فردی و پراکندگی در کل جامعه یا نمونه است. اندازه گیری به عنوان "نسبت" دو انحراف استاندارد که این نوع تغییر را نشان می دهد تعریف می شود. زمینه در اینجا مانند ضریب همبستگی درون دسته ای است که مقدار آن مجذور نرخ همبستگی است.
جنگل نواری ، جنگلی است که به عنوان راهرویی در امتداد رودخانه ها یا تالاب ها شکل می گیرد و به چشم اندازهایی که در غیر این صورت، تنها درختان کمی دارند مانند ساواناها، علفزارها یا بیابان ها نمایان می شود. جنگل نواری آب و هوای معتدل تری را در بالای رودخانه حفظ می کند. جنگل های نواری که به عنوان پوشش گیاهی جنگلی طولانی و باریک مرتبط با رودخانه ها تعریف می شوند، از نظر ساختاری و گیاه شناسی ناهمگن هستند. زیستگاه این جنگل ها با چشم انداز پیرامونی متفاوت است، زیرا برای مثال غنی از مواد مغذی یا مرطوب هستند و/یا احتمال آتش سوزی کمتری وجود دارد. پهنای جنگل ها گاهی تنها چند متر است، زیرا به آبی که در امتداد آن قرار دارند وابستگی دارند. گونه های انسان اولیه مانند آردی کپی رامید، جنوبی کپی انامی و انسان رودولفی در جنگل های نواری ساکن بوده اند.
آرونس تارکوئینیوس یکی از سه پسر لوکیوس تارکوئینیوس متکبر ــ هفتمین و آخرین پادشاه روم ــ و همسرش تولیای جوان تر بود. منابع تاریخی در باب اینکه آرونس فرزند دوم یا سوم بوده اتفاق نظر ندارند. از تکه های بازماندهٔ نخستین مؤرخ رومی، فابیوس پیکتور، می توان دید که او سومین فرزند بوده، لیکن تیتوس لیویوس و دیونوسیوس هالیکارناسی او را دومین فرزند تارکوئینیوس متکبر می دانند. زندگی. پادشاهی پدرش (۵۳۴ تا ۵۰۹ قبل از میلاد). برطبق روایات تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم"، وقتی لوکیوس تارکوئینیوس متکبر پادشاه روم بود، دو پسرش آرونس و تیتوس را با خواهرزاده اش، لوکیوس یونیوس بروتوس، به جزیرهٔ دلوس نزد پیشگوی معبد دلفی فرستاد تا در باب فال شومی که خودش دیده بود از پیشگو سؤال کنند. پس چون این سه تن به دلوس رسیدند و مأموریت محولهٔ شاه را به جای آوردند، تیتوس و آرونس هوس کردند از پیتیا بپرسند که پادشاهی بر روم نصیب کدام یک از آن دو می شود. پیتیا پاسخ داد که «هر یک از شما که زودتر مادرش را ببوسد شاه روم می شود.» پس دو شاهزاده قرعه زدند که کدامشان در بازگشت به ایتالیا زودتر مادرش را ببوسد. اما بروتوس با خود اندیشید که مراد آن پیش
گو از مادر همانا زمین بوده است، چه رومیان زمین را مادر بشر می دانستند. پس در بازگشت به روم، وقتی بر ایتالیا پا گذاشتند، بروتوس تظاهر به لغزیدن کرده خود را بر زمین انداخته آن را بوسید. او در ۵۰۹ قبل از میلاد خاندان شاه را اخراج و جمهوری روم را تأسیس کرد. خلع از پادشاهی و دوران جمهوری. در سال ۵۰۹ ق. م، پس از تجاوز سکستوس تارکوئینیوس به لوکرتیا، بروتوس با سه تن دیگر انقلابی را رهبری کرد که به خلع قدرت خاندان تارکوئینیان و تأسیس جمهوری انجامید و خود نخستین کنسول این جمهوری شد. لوکیوس تارکوئینیوس با دو فرزندش، تیتوس و آرونس، به کائره، از دولت شهرهای اتروسکان، پناهنده شد. خاندان تارکوئینیان در نخستین تلاششان برای بازپس گیری قدرت توطئه ای در روم ترتیب دادند که شکست خورد. در دومین تلاش، ایشان به دولت شهرهای ویئی و تارکوئینیئی متوسل شدند. این دو دولت شهر سپاهی در اختیارشان قرار دادند تا با رومیان بجنگند و تاج وتختشان را پس بگیرند. در این سپاه، آرونس و پدرش لوکیوس فرماندهی سپاه را برعهده داشتند و در سپاه جمهوری روم نیز بروتوس و پوبلیوس والریوس پوبلیکولا فرمانده بودند؛ این نبرد به نبرد جنگل آرسیا شهرت یافت (سال ۵۰۹ ق. م
). پس چون آرونس پسرعمه اش بروتوس را دید، اسبش را مهمیز زد و به سویش تاخت. در جنگ تن به تنی که میان آن دو روی داد، هر دو نیزه خورده از اسبان بر زمین افتاده مردند. این نبرد با پیروزی رومیان به پایان رسید و تارکوئینیان نتوانستند تاج وتخت روم را بازپس بگیرند؛ پس اینبار به یکی دیگر از دولت شهرهای اتروسکان به نام کلوسیوم، که پادشاهش لارس پورسنا بود، پناهنده شدند. در ادبیات. دانته آلیگیری، شاعر نامدار ایتالیایی، در نخستین بخش "کمدی الهی"، برزخ، آرونس را در چهارمین حفرهٔ طبقهٔ هشتم جهنم در کنار ساحران و منجمان و پیامبران دروغین جای می دهد.
جفری کی. هدن Jeffrey K. Hadden (۲۲ اوت ۱۹۳۶–۲۶ ژانویهٔ ۲۰۰۳) استاد جامعه شناسی آمریکایی بود. او کار تدریس خود را در دانشگاه وسترن رزرو و سپس در دانشگاه ویرجینیا از سال ۱۹۷۲ آغاز کرد و دکترای خود را در سال ۱۹۶۳ در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، با عنوان جمعیت شناس و بوم شناس انسانی گرفت. او در حین تدریس جامعه شناسی شهری در WRU، به همراه لوئیس اچ ماسوتی و کلوین جی لارسن، "متروپلیس در بحران: دیدگاه های اجتماعی و سیاسی" نوشت. او به همراه ماسوتی، کتاب "شهرنشینی حومه ها" (انتشارات سیج ۱۹۷۳) هدن کتاب های علمی متعددی منتشر کرد. و مقالاتی در باب دین بررسی دین از منظر نظریه جنبش اجتماعی می پردازد و هدف اصلی خود را مطالعه تطبیقی دین و سیاست می داند. در دهه ۱۹۶۰، هدن در مورد دخالت روحانیون پروتستان لیبرال، در جنبش حقوق مدنی مطالعه کرد و به قلم تحریر درآورد و احتمالاً بیشتر به خاطر مطالعاتش در مورد مبلغان مذهبی و ظهور جناح راست مسیحی در ایالت متحده آمریکا در طول دهه ۱۹۸۰ شناخته می شود و در مورد وزارتخانه های جری فالول در نزدیکی لینچبورگ و پت رابرتسون در ویرجینیا بیچ مطالعه داشت. در طول سال های اوج فعالیت حقوق مدنی وی در جنوب،
او متوجه شد که روحانیون انجیلی پیوسته از دخالت روحانیون لیبرال به این دلیل که دین و سیاست نباید با هم درآمیزند، انتقاد می کردند که این سبب شد تا علاقه هدن به مبلغان مذهبی به طور قابل توجهی برانگیخته شود، زیرا به طور فزاینده ای برای او آشکار شد که روحانیون خودشان برای دخالت و نفوذ در روند سیاسی پیش دستی می کنند. هدن بسیار پرتلاش بود و اولین نشریه او با موضوع پخش مذهبی با عنوان "نجات روح از طریق ویدئو" در " قرن مسیحی " در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. در سال ۱۹۹۸، هدن بر ساخت سه وب سایت در مورد موضوعات آزادی مذهبی در دانشگاه ویرجینیا برنامه ریزی و نظارت کرد، که آنها شامل: "صفحه آزادی مذهبی"، "پخش مذهبی"، و "پروژه صفحه اصلی جنبش های مذهبی می شدند". تلاش او در این زمینه، شامل مشارکت صدها دانشجوی لیسانس بود که دروس جامعه شناسی جنبش های دینی جدید هدن را در آن دوره گذراندند. در سال ۱۹۹۳ او یک اثر دو جلدی با عنوان "کتاب راهنمای فرق و فرق در آمریکا را" با همراهی دیوید بروملی (استاد جامعه شناسی در دانشگاه ویرجینیا کامنولث) مورد ویرایش قرار داد. هدن مقالات متعددی و همین طور ۲۵ کتاب را در طول زندگی حرفه ای خود به ثمر رساند. وی در ۲
۶ ژانویه ۲۰۰۳ در سن ۶۶ سالگی بر اثر سرطان پانکراس در شارلوتزویل ویرجینیا درگذشت. کتابشناسی جزئی. برخی از کتاب های هدن عبارتند از
آزمایشگاه پرنده شناسی کُرنل یک واحد از دانشگاه کرنل در ایتاکا، نیویورک است که به مطالعه پرندگان و دیگر حیات وحش می پردازد. این در مرکز پرندگان و تنوع زیستی ایموژن پاورز جانسون در پناهگاه ساپساکر وودز قرار دارد. تقریباً ۲۵۰ دانشمند، استاد، کارمند و دانشجو در برنامه های مختلفی که به مأموریت آزمایشگاه اختصاص داده شده اند، کار می کنند: تفسیر و حفظ تنوع زیستی زمین از طریق تحقیق، آموزش، و علم شهروندی متمرکز بر پرندگان. کار در آزمایشگاه عمدتاً توسط ۷۵۰۰۰ عضو آن پشتیبانی می شود. آزمایشگاه کُرنل کتاب هایی را با عنوان گروه انتشارات آزمایشگاه کُرنل، یک نشریه فصلی، مجله "Living Bird" و یک خبرنامه الکترونیکی ماهانه منتشر می کند. این آزمایشگاه، پروژه ها و وبگاه های علمی شهروندی متعددی را مدیریت می کند، از جمله برنده جایزه Webby برای "All About Birds".
انجمن پرنده نگری آمریکایی (American Birding Association (ABA))، یک سازمان غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد و به پرنده نگری تفریحی در کانادا و ایالات متحده اختصاص دارد. آن را «دارای استاندارد برای پرندگان جدی در آمریکای شمالی» نامیده اند. انجمن پرنده نگری آمریکایی که در ابتدا بر روی یافتن، فهرست بندی و شناسایی پرندگان کمیاب متمرکز بود، اکنون به دنبال خدمات رسانی به همه پرندگان با طیف گسترده ای از خدمات و انتشارات است. در دسامبر ۱۹۶۸، جیم تاکر در نخستین شماره (جلد ۰، شماره ۰) مجله "The Birdwatcher's Digest" تشکیل گروهی را به نام «انجمن پرنده نگری آمریکایی» برای تبادل اطلاعات و مقایسه فهرست های پرندگان پیشنهاد کرد.
محمد ابراهیموف یا ممد ابراگیموف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر آزاد آذری تبار اهل شوروی بود.
الکساندر ایگناتنکو (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ حضور داشته است.
ایگور روستوروتسکی (؛ زادهٔ ۴ فوریه ۱۹۶۲) کشتی گیر فرنگی اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان ورزشی اتحاد شوروی شده است.
تمو کاساراشویلی (؛ زاده ۱۹۵۹) کشتی گیر فرنگی گرجی تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان ورزشی اتحاد شوروی شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
آناتولی کافکایف (; – ) کشتی گیر فرنگی اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
اِریک گلِن وِیل (زاده ۶ مه 1985) یک اقتصاددان آمریکایی و پژوهشگر مایکروسافت ریسرچ نیوانگلند و یکی از دو نویسندهٔ کتاب "بازارهای رادیکال: ریشه کن کردن سرمایه داری و دموکراسی برای تحقق جامعه ای عادلانه" است. وِیل یکی از ابداع کنندگان رای گیری مربع، به عنوان روشی در تصمیم گیری جمعی است که به منظور امکان بیان دقیق احساسات رای دهندگان در مورد یک موضوع به کار می رود. و روش تامین مالی مربع، روشی برای پرداخت دموکراتیک منابع، را نیز طراحی کرده است. سنین جوانی و تحصیل. ویل در سانفرانسیسکو به دنیا آمد، و در پالو آلتو، کالیفرنیا بزرگ شد. او یهودی است. در محیط خانواده او، والدینش طرفدار حزب دموکرات بودند. ویل در جوانی پس از آشنایی با آثار آین رند و میلتون فریدمن، عقاید بازار آزاد را پذیرفت. ویل در سال ۲۰۰۳ از دبیرستان مقدماتی Choate Rosemary Hall فارغ التحصیل شد و در آنجا جایزه داگلاس نورث را برای اقتصاد و جایزه ویلیام گاردنر و مری آتواتر چوات را به عنوان محقق برجسته مرد دریافت کرد. او به دانشگاه پرینستون رفت، جایی که چهار سال بعد، تمام دروس و امتحانات خود را برای دکترای فلسفه در اقتصاد به پایان رساند و در سال ۲۰۰۷ شاگرد
اول شد. حرفه. ویل پس از دکترای خود، سه سال را به عنوان عضو جوان در انجمن پیروان هاروارد و سه سال دیگر را به عنوان استادیار در دانشگاه شیکاگو گذراند و سپس به عنوان اقتصاددان و محقق به مایکروسافت ریسرچ ملحق شد. او همچنین دوره ای را در دانشگاه ییل با عنوان «طراحی اقتصاد دیجیتال» تدریس می کند که اقتصاد و علوم رایانه را به همان شکلی که اقتصاددانان دیجیتال در شرکت های فناوری ترکیب می کنند، ترکیب می کند. زندگی شخصی. ویل در سال ۲۰۱۰ با آلیشا کارولین هالند ازدواج کرد آنها در سال ۲۰۰۳ در اولین سال حضورشان در پرینستون با هم آشنا شدند. هالند به عنوان دانشیار رشتهٔ سیاست در پرینستون کار می کرد.
رشید خوتابا (؛ زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۵۱) کشتی گیر کشتی آزاد اهل اتحاد جماهیر شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آناتولی کیروف (؛ زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۳۶) کشتی گیر کشتی فرنگی اهل روسیه است.
اریک اندرو پوزنر (؛ متولد ۵ دسامبر 1965) یک وکیل آمریکایی و پژوهشگر حقوق است که از سال ۲۰۲۲ به عنوان مشاور در بخش ضد انحصار وزارت دادگستری خدمت کرده است پوزنر به عنوان استاد حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو، حقوق بین الملل، حقوق قراردادها و ورشکستگی را در میان سایر زمینه ها تدریس کرده است. او پسر ریچارد پوزنر قاضی بازنشسته حوزه هفتم است. تحصیلات. پوزنر در دانشگاه ییل درس خواند و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشتهٔ فلسفه گرفت. و مدرک JD خود را از دانشکده حقوق هاروارد در سال ۱۹۹۱ دریافت نمود. او کارمند قاضی استفان اف ویلیامز از حوزه واشینگتن بود. حرفه. پوزنر کار تدریس خود را از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ در دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانیا آغاز کرد در سال ۱۹۹۸، او به دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو پیوست، جایی که هم اکنون استاد حقوق کرکلند و الیس و کرسی تحقیقاتی استر کین است. او همچنین استاد مدعو در دانشکده حقوق کلمبیا و دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک بوده است. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱، او سردبیر "مجله مطالعات حقوقی" بود. پوزنر نویسنده یا شریک نویسندگان کتاب ها و مقالات بسیاری در زمینه هایی از جمله حقوق بین الملل، تحلیل هزینه
و فایده، و قانون اساسی بوده است. او در شیکاگو به تدریس دروس ضد انحصار، قراردادها، حقوق بین الملل عمومی و مقررات مالی می پردازد. از سال ۲۰۲۲، پوزنر به عنوان مشاور دستیار دادستان کل در امور ضدانحصار در وزارت دادگستری ایالات متحده شروع به کار کرد. کارها. کتاب های منتشر شده پوزنر در موضوعات مختلفی از جمله حقوق بین الملل، حقوق روابط خارجی، قراردادها، و نظریه بازی ها بوده و طیف گسترده ای دارند. در سال ۲۰۰۵، پوزنر در مورد محاکمه صدام حسین هم پستی منتشر کرد. زندگی شخصی. او یک زن و دو فرزند دارد. او پسر قاضی دادگاه تجدیدنظر سابق ایالات متحده در حوزه هفتم، ریچارد پوزنر، است.
پترو مارتا (; – ) کشتی گیر کشتی آزاد اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ابراهیم داداشوف (؛ ۱۰ آوریل ۱۹۲۶ – ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۰) کشتی گیر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان ورزشی اتحاد شوروی و نشان پرچم سرخ کار شده است.
آگوست انگلاس (; – ) کشتی گیر استونیایی تبار اهل شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان ورزشی اتحاد شوروی، نشان ستاره سفید، درجه چهارم، و نشان پرچم سرخ کار شده است.