Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مئیر بارآشر ( ; متولد ۱۹۵۵) استاد اسلام شناسی در دانشگاه عبری اورشلیم و رئیس فعلی گروه زبان و ادبیات عربی در همان دانشگاه است. علایق پژوهشی او بر تفسیر قرآن، جوامع دینی در اسلام، به ویژه تشیع اثنی عشری و مذهب نصیری-علوی، و تعاملات مذهبی و تاریخی بین یهودیت و اسلام متمرکز است.
بندیکتا سانچس (؛ زادهٔ ) بازیگر و عکاس سابق اهل اسپانیا است. او در سال ۲۰۲۰ و در سن ۸۶ سالگی برندهٔ جایزه گویای بهترین بازیگر جدید زن شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آتش خواهد آمد" اشاره کرد.
نِرِئا باروس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است که در سال ۲۰۱۴ برندهٔ جایزه گویای بهترین بازیگر جدید زن شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "عروس کولی"، "لجن زار" و "پرینسیپه" اشاره کرد.
لائورا گالان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی بابت نقش آفرینی هایش برندهٔ جوایزی همچون جایزه گویای بهترین بازیگر جدید زن، جایزهٔ اتحادیه بازیگران و بازیگران زن و جایزهٔ حلقه نویسندگان سینمایی شده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مردی که دن کیشوت را کشت" اشاره نمود.
ژوآنا هیبیرو (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل پرتغال است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کشتی"، "بی نهایت"، "مردی که دن کیشوت را کشت"، "فاتیما" اشاره کرد.
مجله خاور نزدیک شناسی (انگلیسی: Journal of Near Eastern Studies) یک مجله دانشگاهی است که توسط انتشارات دانشگاه شیکاگو منتشر می شود و تحقیقاتی را در مورد تمدن های باستانی و قرون وسطایی خاور نزدیک شامل باستان شناسی، هنر، تاریخ، ادبیات، زبان شناسی، دین، حقوق و علم پوشش می دهد. "JNES" به مطالعه تمدن های خاور نزدیک از پیش از تاریخ تا پایان دوره عثمانی در سال ۱۹۲۲ اختصاص دارد. "JNES" دامنه منحصربفردی از زمان، مکان و موضوع را شامل می شود، از جمله مشارکت های دانشمندان با شهرت بین المللی در مورد موضوعات آشورشناسی، مصرشناسی، هیتی شناسی، تورات، و مطالعات باستانی وابسته، و همچنین حوزه دومی از تأکید در مطالعات اسلامی اولیه، قرون وسطی، و اوایل-مدرن. دامنه انضباطی این مجله از تاریخ و زبان گرفته تا دین و ادبیات تا باستان شناسی و تاریخ هنر را شامل می شود.
ارنست استارلینگ (; – ) دانشمند در زمینه فیزیولوژی اهل بریتانیا بود. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال پادشاهی و همکار انجمن سلطنتی بوده است. او به عنوان یک فیزیولوژیست ایده های اساسی بسیاری را در زمینهٔ حرفهٔ خود ارائه کرد. این ایده ها بخش های مهمی از مشارکت بریتانیا در فیزیولوژی بود زمینه ای که کشورش در آن زمان در جهان پیشتاز بود. "ارنست استارلینگ" حداقل چهار سهم مهم داشت:
لائورا وِیسمار (؛ زادهٔ ۱۹۹۲) بازیگر اهل اسپانیا است. وی تحصیلات خود را در رشتهٔ بازیگری در بارسلون گذراند و سپس در رشته تهیه کنندگی سینما و تلویزیون در دانشگاه وست مینستر بریتانیا ادامه تحصیل داد. وی بابت نقش آفرینی هایش برندهٔ جوایزی چون سمینسی، جایزه گائودی، سان جوردی و جایزه گویای بهترین بازیگر جدید زن شده است. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "عبور از خط قرمز" اشاره کرد.
امیر شیلاتی فرد (۱۳۰۱–۱۳۹۴) دیپلمات ایرانی در دورهٔ پهلوی بود. او تحصیل کردهٔ علوم سیاسی در دانشگاه تهران، حقوق در دانشگاه پاریس و علوم نظامی در دانشکده افسری بود و درجه سرگردی نیز داشت. در سال ۱۳۳۲ به وزارت امور خارجه راه یافت و به مدیرکلی سیاسی، معاونت فرهنگی و پارلمانی، سرکنسولی در استانبول و سفارت در آنکارا و پاریس رسید. وی تا سال ۱۳۵۸ در وزارت امور خارجه حضور داشت. او در سال ۱۳۱۹ از دبیرستان نظام تهران دیپلم گرفت و در سال ۱۳۲۱ به دانشکده افسری راه یافت. وی از دانشگاه تهران لیسانس حقوق و در سال ۱۳۲۸ از دانشگاه پاریس دکتری حقوق دریافت کرد و گواهینامه آکادمی حقوق بین المللی لاهه را نیز اخذ نمود. او در سال ۱۳۳۲ با درجهٔ سرگردی از ارتش استعفا داد و به وزارت خارجه رفت و طی سال های ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۷ در مشاغل مختلفی از جمله کارمند ادارهٔ گذرنامه، ادارهٔ امور حقوقی، ادارهٔ سازمان های بین المللی، ادارهٔ اطلاعات، ادارهٔ امور اقتصادی، ادارهٔ چهارم سیاسی، دبیر اول و دوم سفارت ایران در مادرید، دبیر اول سفارت ایران در واشینگتن، معاون سرکنسول در هامبورگ، سرکنسول ایران در استانبول، مدیرکل امور فرهنگی و اجتماعی، سفیر ایران در
ترکیه، سرپرست اداره روابط فرهنگی، عضو شورای عالی امور استخدامی معاونت پارلمانی وزارت امور خارجه و سفیر کبیر ایران در فرانسه به کار پرداخت. امیر شیلاتی فرد در طول خدمت در دوران پهلوی بارها مورد تشویق قرار گرفت که از جمله می توان به مدال علمی درجه یک وزارت فرهنگ، نشان درجه ۳ خدمت، نشان درجه ۳ دانش، نشان درجه ۳ افتخار شش ماه ارشدیت، سه تقدیر از طرف ستاد ارتش، تقدیر کتبی از دادرسی ارتش، دو تقدیر کتبی از اداره سازمان ملل متحد و در سال ۱۳۴۶ نشان درجه سوم تاج از شاه اشاره کرد.
در فراماسونری، سازمان ها و گروه های بسیاری وجود دارند که هر یک دارای ساختار و اصطلاحات خاص خود هستند. این گروه ها به طور کلی به عنوان نهادهای فراماسونری، محافل فراماسونری یا گروه های وابسته به فراماسونری شناخته می شوند. تفاوت میان آیین ها و گروه های وابسته به فراماسونری. اصلاحات «گروه وابسته» و «آیین یا محفل هماهنگ» در فراماسونری می توانند حتی برای افراد آشنا به این سنتها گیج کننده باشند. یک «آیین» یا «محفل هماهنگ» در فراماسونری، یک نظام سازمانی است که شامل درجات مختلفی برای ورود افراد تازه است. هرچند که همهٔ آیین ها تمام درجات مربوط به لژهای آبی را اجرا نمی کنند، این درجات در ساختار آن ها گنجانده شده اند. به طور کلی، یک آیین، هستهٔ اصلی فراماسونری را تشکیل می دهد. در مقابل، یک «گروه وابسته» سازمانی است که با فراماسونری پیوند دارد و توسط لژ بزرگ به رسمیت شناخته شده است، اما سیستم درجات لژ آبی یا درجات بالاتر را شامل نمی شود. درک این تفاوت ها به شناخت بهتر ساختار پیچیدهٔ فراماسونری کمک می کند. همچنین شایان ذکر است که آیین ها گاهی به عنوان «محفل هماهنگ» نیز نامیده می شوند، چراکه مناسک آن ها با لژ بزرگ همخوانی د
ارد. روابط میان سازمان های فراماسونی. واحد اصلی در فراماسونری، لژ فراماسونی است که تنها نهادی است که می تواند یک فراماسون را «پذیرش» کند. این لژها تحت نظارت یک لژ بزرگ فعالیت می کنند که در سطح ملی یا منطقه ای بر تمام لژها قلمرو خود نظارت دارد. یک لژ فراماسونی سه درجهٔ اصلی را اعطا می کند: شاگرد تازه وارد، یارکار و استاد فراماسون. هرچند هیچ درجه ای در فراماسونری بالاتر از استاد فراماسون وجود ندارد، اما درجات تکمیلی ای وجود دارند که فقط به استادان فراماسون ارائه می شوند. بیشتر این درجات تحت نظارت سازمان های بزرگ جداگانه ای قرار دارند که مستقل از لژ بزرگ فعالیت می کنند. لژ بزرگ انگلستان، که هرچند قدرت اجرایی بر سایر لژها بزرگ ندارد اما به عنوان قدیمی ترین لژ بزرگ جهان تأثیر تاریخی بر سنت ها و آیین های فراماسونی دارد، «فراماسونی ناب و کهن» را شامل سه درجهٔ شاگرد تازه وارد، یارکار و استاد فراماسون همراه با آیین سلطنتی مقدس می داند. درجهٔ سلطنتی مقدس از قدمت بالایی برخوردار است و در بسیاری از نظام های فراماسونی اهمیت ویژه ای دارد. این درجه در سه نهاد قدیمی فراماسونری یعنی لژهای بزرگ انگلستان، اسکاتلند و ایرلند به ع
نوان بخش تکمیلی ساختار اصلی فراماسونی در نظر گرفته می شود. سازمان های فراماسونی متعددی وجود دارند که بیشتر آن ها عنوان «فراماسونی» دارند یا به نوعی خود را با این جنبش مرتبط می دانند. عضویت در این سازمان ها معمولاً مستلزم این است که متقاضی، یک استاد فراماسون فعال باشد. در برخی کشورها به ویژه ایالات متحده آمریکا، دو مسیر اصلی برای پیشرفت فراماسونی وجود دارد: آیین اسکاتلندی و آیین یورکی. در دیگر کشورها مانند انگلستان، اسکاتلند، ایرلند و بسیاری از کشورهای مشترک المنافع، مجموعه ای از درجات و محافل مستقل وجود دارد که تحت یک سازمان کلی قرار ندارند. تاریخچه. پیش از سال ۱۷۳۰ میلادی یک نظام سه درجه ای در فراماسونری شکل گرفت که به سرعت استاندارد رایج در لژهای انگلستان، ایرلند و اسکاتلند تبدیل شد. این ساختار احتمالاً از طریق گسترش و بازآرایی سیستم دو درجه ای اولیه و همچنین پرداختن به افسانهٔ هیرامی در درجهٔ سوم، یعنی درجهٔ استاد فراماسون تکامل یافته است. در دههٔ ۱۷۴۰، درجات «شوالیهای» در اروپا ظهور کردند که ممکن است با گرایش اشرافی سازی فراماسونری مرتبط باشند. ایجاد آیین سلطنتی مقدس نیز در همین دوره اتفاق افتاد که در ادا
مه روایت هیرامی به کشف دوبارهٔ اسراری می پرداخت که با مرگ معمار اصلی از دست رفته بودند. در سال ۱۷۵۱ میلادی گروهی از لژهای مستقل (عمدتاً ایرلندی) در لندن «لژ بزرگ کهن انگلستان» را تشکیل دادند که به سرعت به سازمانی برای لژهای مستقل در انگلستان تبدیل شد. دبیر دوم آن، لارنس درموت معتقد بود که آیین سلطنتی مقدس در واقع درجهٔ چهارم است. در سال ۱۸۱۳ هنگامی که دو لژ بزرگ انگلستان با یکدیگر ادغام شدند، توافق شد که «فراماسونری ناب و کهن» تنها شامل سه درجه باشد و آیین سلطنتی مقدس به عنوان بخشی از این ساختار حفظ شود. دورهٔ ۱۷۴۰ تا ۱۸۱۳ میلادی شاهد ظهور محافل و درجات متعددی در فراماسونری بود. این محافل جدید دامنهٔ فراماسونری را گسترش دادند و عناصر متنوعی را شامل شدند. برخی از آن ها موقتی بوده و از بین رفتند، اما برخی دیگر ماندگار شدند و به بخشی از سنت فراماسونری تبدیل شدند. آیین ها، محافل و درجات در کشورهای مختلف. انگلستان و ولز. در انگلستان و ولز، پس از سه درجهٔ اصلی فراماسونری، مجموعه ای از درجات و محافل جداگانه وجود دارند که فقط برای استادان فراماسون قابل دسترسی هستند. تحت قانون اساسی انگلیس، آیین سلطنتی مقدس تنها درجه
ای است که به طور رسمی توسط لژ بزرگ انگلستان از سه درجهٔ اولیه به رسمیت شناخته شده است. اسکاتلند. در اسکاتلند سازمان های نظارتی اصلی شامل لژ بزرگ اسکاتلند و «محفل عالی آیین سلطنتی مقدس» هستند. تحت قانون فراماسونی اسکاتلند، درجهٔ استاد نشان دار را می توان در یک لژ اصلی یا یک محفل آیین سلطنتی مقدس دریافت کرد. ایالات متحدهٔ آمریکا. در آمریکا، دو مجموعهٔ اصلی از درجات تکمیلی وجود دارند: کانادا، ایرلند و سایر کشورها. کانادا، ایرلند و دیگر کشورها نیز ساختار مشابهی دارند که شامل آیین یورکی، آیین اسکاتلندی و محافل مستقل فراماسونی می شود. بدنه های وابسته. در فراماسونری، بدنه های وابسته به سازمان هایی گفته می شود که دارای سیستم درجات تشرفی (آیین یا بدنه هماهنگ) نیستند. این سازمان ها به عنوان گروه های جنبی فراماسونری شناخته می شوند. هر لژ بزرگ لیستی از بدنه های وابسته مورد تأیید خود دارد، بنابراین این لیست ممکن است بسته به حوزهٔ قضایی لژ بزرگ متفاوت باشد. این سازمان های وابسته و گروه های جوانان بیشتر در آمریکای شمالی و مرکزی یافت می شوند و در آمریکای جنوبی نیز تا حدودی حضور دارند. در اروپا به طور کلی رایج نیستند، مگر در
مناطقی که تحت تأثیر حضور بلند مدت آمریکا بوده اند به ویژه مناطقی با سابقهٔ حضور نظامی ایالات متحده. نظام مصر باستانی سیوت ها (Ancient Egyptian Order of Sciots). این یک سازمان برادری است که در سال ۱۹۱۱ در ایالات متحده تأسیس شد. هدف آن گسترش شادی و دوستی در میان اعضا است که از آن ها با عنوان «اهرام» یاد می شود. این سازمان به دلیل آیین ها و نمادپردازی مصری محور خود شناخته می شود. ساختار آن به صورت واحدهای محلی به نام «اهرام» است که اعضا در آن ها برای فعالیت های اجتماعی و خیریه همکاری می کنند. شعار این محفل "یکدیگر را تقویت کنید" است. انجمن راهبان آبی (Society of Blue Friars [S. B. F.]). این سازمان فراماسونری در سال ۱۹۳۲ با هدف شناخت و تقدیر از نویسندگان فراماسونی تأسیس شد. به عنوان یکی از کوچک ترین و منحصر به فردترین بدنه های وابسته به فراماسونری شناخته می شود. شراینرز (Shriners International). این سازمان که پیشتر با نام «محفل کهن عربی اشراف نیایش اسرارآمیز» (A. A. O. N. M. S.) شناخته می شد، اعضای خود را در مراکز یا معابد شراینر گرد هم می آورد. شراینرز به دلیل کلاههای فیروزهای رنگ خود، رژههای مجلل و فعالیت های خ
یریه در زمینهٔ بیمارستان های کودکان شهرت دارد. گروه های وابسته به شراینرز: محفل سلطنتی دلقک ها (Royal Order of Jesters [R. O. J.]). این گروه که به طور غیررسمی «دلقک ها» نامیده می شود، دارای شعبه هایی است که هر سال حداکثر ۱۳ عضو جدید می پذیرند. عضویت تنها با دعوت و رأی گیری یکپارچه امکان پذیر است و فقط برای اعضای شراینرز در وضعیت خوب در نظر گرفته می شود. محفل کتزاکواتل (Order of Quetzalcoatl). این سازمان که در سال ۱۴ مارس ۱۹۴۵ در مکزیکوسیتی تأسیس شد، یک محفل اختصاصی درون فراماسونری است. فعالیت های آن خیریه محور بوده و مهم ترین مشارکت آن، تأمین هزینه های حمل و نقل بیماران به بیمارستان های شراینرز است. های توئلو (High Twelve). این سازمان بر حمایت از جوانان و رویدادهای میهن پرستانه متمرکز است و یکی از بدنه های وابسته به فراماسونری محسوب می شود. سروهای بلند لبنان (Tall Cedars of Lebanon). این سازمان به طور غیررسمی «سرو بلند» نیز نامیده می شود در گروه هایی به نام «جنگل ها» سازماندهی شده و جلسات خود را در لژهای فراماسونی برگزار می کنند. محفل ستارهٔ شرقی (Order of the Eastern Star). این سازمان مخصوص فراماسون های استا
د و بستگان زن آن ها اعضای ارشد محفل دختران جاب و رینبو است. هر محفل توسط ماترون شایسته رهبری شده و توسط پاترون شایسته پشتیبانی می شود. زنان باید از طریق نسبت خونی، ازدواج یا فرزندخواندگی به یک فراماسون استاد مرتبط باشند.
مسعود جهانبانی (زادهٔ ۱۳۰۱ در تهران) دیپلمات ایرانی در دورهٔ پهلوی بود. او فرزند اول امان الله جهانبانی از همسر دومش بود. او در سال ۱۳۲۲ وارد وزارت خارجه شد. ازجمله مهم ترین پست ها و مشاغل وی در وزارت امور خارجه می توان به دبیر دوم نمایندگی دائمی شاهنشاهی در سازمان ملل متحد، معاون اداره اقتصادیات، معاون ادارهٔ سوم سیاسی، دبیر دوم سفارت کبرای شاهنشاهی در پاریس، دبیر اول سفارت کبرای شاهنشاهی در پاریس، دبیر مخصوص وزیر امور خارجه، نماینده علی البدل در دورهٔ سیزدهم سازمان ملل، کفیل کنسولگری نیویورک، سرکنسول نیویورک با مقام وزیر مختاری، رئیس ادارهٔ تشریفات وزارت امور خارجه، معاون ثابت اداری وزارت امور خارجه و سفیر کبیر ایران در فرانسه بود. مسعود جهانبانی در مقطع پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، در خارج از کشور به سر می برد و هیچ گاه بازنگشت. وی، تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان تربیت تهران انجام داده، در جوانی با دختر عمویش بدری منیر جهانبانی ازدواج کرد. همسر وی فرزند سرلشکر منصور جهانبانی بود؛ به عبارتی، مسعود جهانبانی باجناغ غلامرضا پهلوی و برادرش حسین بود. او مدرک دکترای خودش در رشتهٔ حقوق بین الملل را از دانشگاه پاریس اخذ ک
ایل میشخاص یکی از ایل های کردتبار ساکن استان ایلام است. خاستگاه و سکونتگاه ها. خاستگاه این مردم در بخش سیوان (محمودآباد ،میش خاص) و قسمتی از بخش مرکزی شهرستان ایلام می باشد، نظیر از شهر و آبادی های شامل :جعفرآباد (ایلام)، محمودآباد (ایلام)، میدان (ایلام)، داروند (ایلام)، حیدرآباد (ایلام)، حسین آباد (ایلام)، سربیشه (ایلام)، شان کبود، چاویز، چشمه داوی (چشمه دای)، بلیین (ایلام) و زردالوآباد است، همچین تعداد زیادی از این مردم در شهر ایلام سکونت دارند. ایلاق و قشلاق. ییلاق مردم میشخاص در قدیم دره ییلاقی هفت آو، دره گاوز، و دامنه کوه های کبیرکوه، قلارنگ، شلم و شاه نخجیر (گورژنه) و قشلاق نیز در شهرهای مهران و صالح آباد در مناطق کولگ، کوه سرخ، دهلبان، تنگه کنجان چم بوده است. طایفه ها و تیرها. شامل ۹ طایفه و چندین تیره می باشد از جمله:
مرز لبنان و سوریه، ۳۹۴ کیلومتر (۲۴۵ مایل) طول دارد و از سواحل دریای مدیترانه در شمال تا نقطه مرزی سه گانه با اسرائیل در جنوب، امتداد دارد.
آنه گابارائین (؛ زادهٔ ) بازیگری از سرزمین باسک اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بمب هراس"، "خانواده سرانو" و "دیار اجدادی" اشاره کرد. وی در سال ۲۰۲۴ برندهٔ جایزه گویا بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
جمشید قریب (۱۲۹۰–۱۳۷۸) دیپلمات ایرانی در دورهٔ پهلوی بود. او سال ها به عنوان سفیر کبیر ایران در کشورهای مصر، چکسلواکی، سوئیس، اسپانیا و ترکیه خدمت کرد. او فرزند مترجم الممالک قریب بود. وی در سال ۱۲۹۰ در تهران متولد شد. جمشید قریب پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه وارد مدرسهٔ عالی حقوق و علوم سیاسی شد و دورهٔ سه سالهٔ مدرسهٔ مزبور را در علم حقوق به اتمام رسانید و در سال ۱۳۱۱ به استخدام وزارت امور خارجه درآمد. او مدتی در ادارات مختلف به کارآموزی و تجربه اندوزی پرداخت. اولین سمت خارج از کشور او، وابسته سفارت برلین بود. بعد در نمایندگی ژنو همان سمت را احراز کرد. مدتی در تهران منشی مخصوص وزارتی بود. آنگاه با سمت دبیراول به سفارت کبرای ایران در آنکارا تعیین گردید. مدتی نیز کاردار موقت بود تا به ریاست اداره تابعیت منصوب گردید. زمانی نیز سرپرستی دفتر شمس پهلوی را برعهده داشت. پس از آن به ریاست اداره اول سیاسی منصوب شد. مدتی هم سرکنسول در بصره بود و برای بار دوم به رایزنی در سفارت کبرای ترکیه با مقام وزیرمختاری تعیین گردید. دیگر مشاغل وی عبارتند از وزیر مختاری در ترکیه، عضویت شورای عالی سیاسی، ریاست تشریفات وزارت ا
مور خارجه. جمشید قریب در دی ماه ۱۳۳۷ به سمت سفیر کبیری ایران در مصر تعیین گردید. او در زمان قطع روابط سیاسی ایران و مصر در دوران ریاست جمهوری جمال عبدالناصر، از این کشور اخراج شد و به ایران بازگشت. ایران نیز متقابلاً سفیر مصر در ایران را اخراج کرد. قریب در شهریور ۱۳۴۰ به سمت وزیرمختار در کشور چکسلواکی تعیین گردید. در سال ۱۳۴۱ که سفارتخانه های ایران و چکسلواکی تبدیل به سفارت کبری شدند؛ در نتیجه قریب سفیرکبیر شد و پس از چندی به سفیرکبیری ایران در سوئیس تعیین شد. قریب از ۱۳۴۶ تا مهر ۱۳۵۰ سفارت کبرای ایران را در اسپانیا عهده دار بود و پس از آن به سفارت ایران در ترکیه منصوب گردید و قریب چهار سال در آن مأموریت بود و سرانجام بازنشسته شد و در خارج از کشور اقامت گزید. او سرانجام در سال ۱۳۷۸ در اروپا درگذشت.
کلارا سگورا (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل اسپانیا و یکی از هنرمندان پُرکار تئاتر کاتالان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دریای درون"، "سه قدم بالاتر از بهشت"، "فیلم اسپانیایی"، "چشمان جولیا"، "۴۷"، "۱۰۰ متر"، "سراب"، "یک تپانچه در هر دست" و "شیفته او" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گویا بهترین بازیگر نقش مکمل زن، جایزه گائودی، جایزهٔ بوتاکا و جایزه کرئو د سان جردی شده است.
میگل رِیان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی نخستین هنرمند اسپانیایی است که موفق به دریافت «جایزه گویا برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد» (بابت نقش آفرینی در "دایه عزیز") شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دایه عزیز"، "دل دیوانه"، "جنگل افسون شده"، "سفر به هیچ کجا"، "بگو چطور شد"، "دردسر قریب الوقوع"، "عقاب سرخ"، "خانواده سرانو"، "در ستایش زنان مسن"، "پیاده روی کنید"، "نینت"، "خون ماه مه"، "سرباز کوچک اسپانیایی"، "من وایرال شده ام"، "کاروسل حوالی ۱۹۵۰" و "چندی بعد" اشاره کرد.
شاهدخت یامانوبه (؛ (مرگ اکتبر ۶۸۶) در دوره آسوکا، او دختر امپراتور تنجی بود که مادرش بانو هیتاچی (دختر سوگا نو آکائه) بود. او با شاهزاده اوتسو ازدواج کرد و آنها صاحب یک پسر به نام شاهزاده آوازو شدند ( وقتی شاهزاده اوتسو در سال ۶۸۶ اعدام شد، او با پاهای برهنه با موهای ژولیده از خانه بیرون دوید و خود را کشت. او اهل ژاپن بود. گفته می شود مردمی که مرگ او را تماشا می کردند از غم و اندوه گریه می کردند.
پل پلیشکا (; – ) خواننده اپرا اهل ایالات متحده آمریکا بود که در اپرای متروپولیتن نیویورک آواز می خواند.
شاهزاده اوتسو (؛ 663 – ) شاعر، پسر امپراتور تنمو اهل ژاپن بود. شاهزاده اوتسو که به عنوان وارث احتمالی امپراتور در نظر گرفته می شد، رسیدگی به امور ایالتی را در سال ۶۸۳ آغاز کرد، اما در سال ۶۸۵ با تجدید نظر در سیستم رتبه بندی دربار تنزل رتبه یافت. اندکی پس از مرگ امپراتور تنمو، اوتسو به توطئه متهم شد و به سرعت در سال ۶۸۶ اعدام شد. آخرین روزهای زندگی او در نیهون شوکی و مان یوشو توصیف شده است. شخصیت او از طریق گلچین های شعر از جمله کایفوسو ظهور می کند. زندگی. مادر او شاهدخت اوتا بود که پدرش امپراتور تنجی بود؛ او برادر کوچکتر شاهدخت اوکو بود. همسر او شاهدخت یامانوبه، دختر امپراتور تنجی، و بنابراین او با خاله خود ازدواج کرده بود. شاهزاده اوتسو که یک شخصیت محبوب و بسیار توانا بود، به عنوان جانشین احتمالی تاج و تخت سلطنتی منصوب شد، اما پس از اتهامات دروغین امپراتریس جیتو به منظور ارتقای پسرش، شاهزاده کوساکابه به مقام ولیعهدی، در ۶۸۹ اعدام شد.
شاهدخت اوکو (؛ ۱۲ فوریه ۶۶۱ – ) شاعر، نویسنده و شاهزاده خانم ژاپنی در طول دوره آسوکا در تاریخ ژاپن بود. او دختر امپراتور تنمو و خواهر شاهزاده اوتسو بود. به عنوان یک دختر جوان، او شاهد شورش جینشین بود. طبق گفته مان یوشو ("گلچین ده هزار برگ")، او اولین سایئو بود که در معبد ایسه خدمت کرد. پس از مرگ برادرش شاهزاده اوتسو در سال ۶۸۶، او از ایسه به ولایت یاماتو بازگشت تا بقایای او را در کوه فوتاکامی، پیش از پایان آرام زندگی او در سن ۴۰ سالگی، نگهداری کند.
شاهدخت اوتا (؛ 644? – ?) از خاندان سلطنتی در ژاپن در دوره آسوکا بود. او دختر بزرگ امپراتور تنجی بود. او خواهر بزرگ شاهدخت اونو-سارارا (امپراتریس جیتو) بود. او مادر شاهدخت اوکو و شاهزاده اوتسو از امپراتور تنمو بود مادرش خانم اوچی بود که پدرش سوگا نو کورایامادا-نو ایشیکاوامارو بود. او از سلامت خوبی برخوردار نبود. او در حدود سال ۶۶۸ درگذشت، زمانی که فرزندانش شاهدخت اوکو هفت ساله و شاهزاده اوتسو پنج ساله بودند. جسد او در روز بیست و هفتم ماه دوم همان سال در کنار امپراتریس کوگیوکو و عمه اوتا، ملکه دواگر هاشیبیتو، به خاک سپرده شد.
آقامالیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
سورن کاراپتی خودویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۸ مهٔ ۱۹۱۲ در روستای دوین به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان پرچم سرخ کار، نشان ستاره سرخ، مدال دفاع از قفقاز و آموزگار شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۲ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
کدگذاری جفت بایتی (به اختصار ) که با digram coding نیز شناخته می شود الگوریتمی است که نخستین بار در سال ۱۹۹۴ توسط فیلیپ گیج توصیف شد و برای کدگذاری رشته های متنی به منظور فشرده سازی و تبدیل آنها به رشته های کوتاه تر از طریق ایجاد و استفاده از یک جدول ترجمه به کار می رود. نسخه ای از این الگوریتم با کمی تغییرات، در توکن سازهای مدل های زبانی بزرگ مورد استفاده قرار می گیرد. نسخه اصلی این الگوریتم بر فشرده سازی تمرکز داشت. این روش، زوج بایت های با بیشترین تکرار را با یک بایت جدید که در مجموعه داده اولیه وجود ندارد جایگزین می کند. برای بازسازی مجموعه داده اولیه، داشتن یک جدول مراجعه و جستجو از جایگزینی ها ضروری است. نسخه اصلاح شده این الگوریتم «توکن» هایی (واحدهای شناسایی) را می سازد که می توانند مقادیر متفاوتی از متن منبع را پوشش دهند، که شامل نویسه های منفرد (از جمله تک رقم یا نشانه های نگارشی تکی) یا حتی کلمات کامل (حتی واژه های مرکب طولانی) می شود. الگوریتم اصلی. الگوریتم اصلی BPE با جایگزین کردن مداوم متداول ترین توالی های پیوسته از کاراکترها در متن اصلی، با بایت های «جایگزین» استفاده نشده (در متن اولیه) عمل م
ی کند. این تکرار زمانی پایان می یابد که دیگر توالی ای یافت نشود و متن هدف عملاً فشرده می ماند. از طریق وارون کردن این فرایند می توان متن را از حالت فشرده خارج کرد. به این صورت که با استفاده از یک جدول مراجعه و جستجو، اصطلاحات جایگزین شناخته شده به توالی اصلی مربوطه بازگردانده شوند. در مقاله اصلی، این جدول همراه با متن فشرده شده کدگذاری و ذخیره می شود. مثال. فرض کنید داده ای که باید کدگذاری شود به صورت زیر باشد aaabdaaabac زوج بایت «aa» بیشترین تکرار را دارد و بنابراین با بایتی که در داده اصلی وجود ندارد، مانند «Z» جایگزین می شود. اکنون داده و جدول جایگزینی به صورت زیر است: ZabdZabac Z=aa سپس این فرایند با زوج بایت «ab» تکرار می شود و آن را با «Y» جایگزین می کند: ZYdZYac Y=ab Z=aa تنها زوج بایتی که باقی مانده فقط یک بار تکرار شده، و در این مرحله ممکن است الگوریتم متوقف شود. یا این که فرایند می تواند بازگشتی شده و ادامه یابد و «ZY» را با «X» جایگزین کند: XdXac X=ZY Y=ab Z=aa در این مرحله دیگر هیچ زوج بایتی که بیش از یک بار رخ دهد، وجود ندارد و بنابراین داده بیشتر از این با کدگذاری زوج-بایتی فشرده نمی شود. برای
خارج کردن داده از حالت فشرده، کافی است جایگزینی های انجام شده را به شکل معکوس انجام دهیم. الگوریتم تصحیح شده. الگوریتم اصلی BPE برای استفاده در مدل زبانی، به ویژه در مدل های زبانی بزرگِ مبتنی بر شبکه های عصبی، تغییر یافته است. نسخه تغییر یافته به دنبال فشرده سازی حداکثری متن نیست، بلکه متن ساده را به «توکن»هایی تبدیل می کند که در حقیقت اعداد طبیعی هستند. همه توکن های منحصربه فردی که در یک پیکره متنی یافت می شوند در دایره واژگان توکن فهرست می شوند. اندازه این واژگان در مورد جی پی تی ۳.۵ و جی پی تی ۴ برابر با ۱۰۰۲۵۶ است. الگوریتم توکن سازیِ تغییر یافته، در ابتدا مجموعه نویسه های منحصربه فرد را به عنوان ان-گرم تک نویسه ای (توکن های اولیه) در نظر می گیرد. سپس به صورت پی درپی، پرکاربردترین زوج توکن مجاور را در هم ادغام می کند و آن را به یک ان-گرم طولانی تر تبدیل می کند و تمام رخدادهای آن زوج را با این توکن جدید جایگزین می کند. این عمل تا زمانی تکرار می شود که به واژگانی با اندازه از پیش تعیین شده برسیم. توجه داشته باشید که همواره می توان واژگان جدید را از توکن های واژگان نهایی و نویسه های مجموعه اولیه تولید کرد. ا
ین رویکرد BPE تغییر یافته در سال های اخیر از زبان گفتاری به زبان اشاره نیز گسترش یافته است. مثال. فرض کنید در حال کدگذاری همان مثال قبلی «aaabdaaabac» هستیم، با یک اندازه واژگان معادل عدد ۶. با این وضعیت، متن اصلی با استفاده از دایره واژگان «a=0, b=1, d=2, c=3» به صورت «0, 0, 0, 1, 2, 0, 0, 0, 1, 0, 3» کدگذاری می شود. سپس فرایند همانند قبل ادامه می یابد و همراه با دایره واژگان «a=0, b=1, d=2, c=3, aa=4, ab=5»، متن قبلی به «4, 5, 2, 4, 5, 0, 3» کدگذاری می شود. تا اینجا اساس کار همان فرایند پیشین است. با این حال، اگر اندازه واژگان ۵ تعیین شده بود، فرایند در دایره واژگان «a=0, b=1, d=2, c=3, aa=4» متوقف می شد، و مثال به صورت «4, 0, 1, 2, 4, 0, 1, 0, 3» کدگذاری می شد. از سوی دیگر، اگر اندازه واژگان ۸ تعیین می شد، در نهایت کدگذاری «7, 6, 0, 3» به دست می آمد، با که با استفاده از دایره واژگانی «a=0, b=1, d=2, c=3, aa=4, ab=5, aaab=6, aaabd=7» اتفاق می افتاد. این روش لزوماً بهینه ترین حالت فشرده سازی نیست، اما هدف BPE تغییر یافته، فشرده سازی حداکثری مجموعه داده ها نیست، بلکه می خواهد آن را به شکلی مناسب برای آموزش مد
ل های زبانی کدگذاری کند. BPE در سطح بایت. در مثال بالا، خروجی BPE یک دایره واژگان است که می تواند برای کدگذاری هر متنی که با حروف «abcd» نوشته شده، مورد استفاده قرار گیرد. اما قادر نخواهد بود متنی را که شامل حروف دیگری است، مانند «no»، کدگذاری کند. حتی اگر هر ۲۶ حرف الفبا در واژگان حضور داشته باشند، از آنجا که در دنیا زبان های متعدد با خط های گوناگون وجود دارد، به ناچار برخی نویسه ها قابل کدگذاری توسط چنین واژگانی نخواهند بود. یکی از راهکارها این است که هر نویسه غیرقابل کدگذاری را با یک نویسه ویژه به نام UNK («ناشناخته») جایگزین کنیم. روش «BPE در سطح بایت» راهکاری متفاوت است. در این روش ابتدا متن به قالب متنی یوتی اف-۸ تبدیل شده و سپس به شکل یک جریان از بایت ها پردازش می شود. به این ترتیب هر متنی که در UTF-8 کدگذاری شده باشد می تواند توسط BPE کدگذاری شود. این روش در مدل های شبه برت مانند RoBERTa، BART و DeBERTa، و نیز در مدل های شبیه به جی پی تی نظیر جی پی تی ۲ استفاده شده است. منابع.