Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«ژاله خون شد» از سرودهای انقلاب ۱۳۵۷ با آهنگسازی حسین علیزاده و شعری از سیاوش کسرایی است که بعد از تظاهرات ۱۷ شهریور ساخته شد. جمعی از چهره های بزرگ موسیقی در اعتراض به واقعهٔ ۱۷ شهریور در میدان ژالهٔ تهران، از کار در رادیو استعفا دادند. آنها در زیرزمین خانهٔ محمدرضا لطفی جمع می آمدند و ترانه می ساختند. این شعر هم از محصولات این دوران است.
فدریکو دومینگز (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که آخرین بار برای تیم اروگوئه ای مونته ویدئو واندررز بازی کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال آرژانتین، زیر ۲۰ سال آرژانتین، و آرژانتین بازی کرده است.
کوشوم یک رود در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده است.
ماریو دومینگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در پست مهاجم برای والنسیا سی اف مستایا بازی می کند.
«میهن ای میهن» از ترانه های انقلاب ۱۳۵۷ با صدای محمدرضا شجریان، شعر ابوالقاسم لاهوتی و آهنگسازی محمدجلیل عندلیبی است. بعدها علیرضا افتخاری و سالار عقیلی این ترانه را بازخوانی کردند.
منیترازپام () دارویی است که از مشتقات بنزودیازپین است. از نظر ساختار شبیه به تترازپام و نیمتازپام است و گروه 7 کلروی تترازپام با نیترو جایگزین شده است. این یک عامل خواب آور است که در درمان بی خوابی استفاده می شود و بنابراین دارای اثرات آرام بخش قوی، ضد تشنج، شل کننده عضلانی و ضد اضطراب مانند سایر بنزودیازپین های خواب آور است. منیترازپام یک عامل خواب آور خوراکی خوب است، با این حال، تأخیر در زمان رسیدن به حداکثر سطوح پلاسما، مزایای منیترازپام برای درمان بی خوابی را در مقایسه با سایر خواب آورها زیر سوال می برد. به طور معمول، خواص خواب آور خواب آورها در عرض نیم ساعت رخ می دهد. در برخی موارد، مانند تمازپام و نیترازپام، اثرات خواب آور قوی را می توان پانزده تا بیست دقیقه پس از مصرف خوراکی احساس کرد.
ایرازپین () یک مشتق بنزودیازپین حاوی گروه عاملی ایزوتیوسیانات است. این یک پادکنشگر غیر رقابتی محل اتصال بنزودیازپین است. ایرازپین و سایر بنزودیازپین های آلکیله کننده، مانند کنازپین، به صورت غیررقابتی (کووالانسی) در شرایط آزمایشگاهی به گیرنده های بنزودیازپین مغز متصل می شوند و ممکن است اثر ضد تشنجی طولانی مدتی داشته باشند.
آلفنال () یک مشتق باربیتورات است که در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسعه یافت. این ماده عمدتاً دارای خواص ضد تشنجی است و گهگاه برای درمان صرع یا تشنج استفاده می شود، البته نه به اندازه باربیتورات های شناخته شده تر مانند فنوباربیتال. LD50: موش (خوراکی): 280 mg/kg
رود تاندزوت (به ارمنی: Տանձուտ) یک رود در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده است.
رود آردون (به لاتین: Ardon) یک رود در روسیه است که در اوستیای شمالی-آلانیا واقع شده است.
فیاگدون (به لاتین: Fiagdon) یک رود در روسیه است که در اوستیای شمالی-آلانیا واقع شده است.
گیزلدون (به لاتین: Gizeldon) یک رود در روسیه است که در اوستیای شمالی-آلانیا واقع شده است.
رود والریک (به لاتین: Valerik) یک رود در روسیه است که در چچن واقع شده است.
کامبیلیفکا (به لاتین: Kambileyevka) یک رود در روسیه است که در اوستیای شمالی-آلانیا واقع شده است.
ناتانیل آستین براون (انگلیسی: Nathaniel Austin Brown؛ زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۸۵) خواننده، ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی آمریکایی است. اوایل زندگی. براون در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۵ در تارزانا، کالیفرنیا، در خانواده ناتانیل براون و ربی جکسون به دنیا آمد. او عضوی از خانواده جکسون و تنها پسر خواننده، ربی جکسون و همسرش ناتانیل براون است. او دو خواهر بزرگ تر به نام های استیسی و یاشی دارد.
کلیسای جامع روح القدس، پنانگ () مقر اصلی اسقف کلیسای کاتولیک پنانگ، که در حال حاضر سباستین فرانسیس است، می باشد. این کلیسا در منطقه مسکونی آیلند پارک نزدیک گرین لین، گلوگور، پنانگ، مالزی واقع شده است. این کلیسا یک کلیسای میراث جهانی (کم اهمیت) است.
فیلم سینمایی حورا محصول سال ۱۳۹۴ به کارگردانی غلامرضا ساغرچیان و تهیه کنندگی مجید عباسی است. این فیلم در چند جشنواره بین المللی حضوری موفق و تحسین برانگیز داشته است. حورا در بیستمین دوره از جشنواره بین المللی فیل طلایی در هند به روی صحنه رفت و موفق به کسب جایزه بهترین فیلم از این رویداد سینمایی شد.&lt;ref name="
ایستگاه متروی چهل و پنج متری گلشهر (شهید شمس) یکی از ایستگاه های خط ۲ متروی کرج می باشد. این ایستگاه در در تقاطع بلوار ۴۵ متری گلشهر و خیابان بهشتی در غرب کلانشهر کرج واقع شده است. این ایستگاه در ۸ اسفند سال ۱۴۰۱ افتتاح شد. این ایستگاه به همراه ایستگاه متروی آیت الله طالقانی اولین ایستگاه های مترو در کرج می باشند که بعد از ۱۹ سال عملیات عمرانی افتتاح شدند. ساعات حرکت. حرکت قطار ها از ایستگاه متروی چهل و پنج متری گلشهر به ایستگاه متروی آیت الله طالقانی به شرح زیر می باشد. شنبه ها = تعطیل است یکشنبه ها = ساعت ۱۱ ، ساعت ۱۱:۴۰ ، ساعت ۱۲:۲۰ دوشنبه ها = تعطیل است سه شنبه ها = ساعت ۱۱ ، ساعت ۱۱:۴۰ ، ساعت ۱۲:۲۰ چهارشنبه ها = تعطیل است پنجشنبه ها = ساعت ۱۱ ، ساعت ۱۱:۴۰ ، ساعت ۱۲:۲۰ جمعه ها = تعطیل است توجه این برنامه تا پایان بهمن ۱۴۰۲ اعتبار دارد. نقشه خطوط متروی کرج. نقشه ی خطوط مترو کرج ساعات حرکت قطارها در خط ۲ متروی کرج
دلار صلح () یک سکه یک دلاری ایالات متحده است که برای گردش از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ و در سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ ضرب شد و دوباره در سال ۲۰۲۱ شروع شد. این سکه توسط آنتونی دی فرانچیشی طراحی شد و نتیجه رقابتی برای یافتن طرح هایی بود که نماد صلح بودند. جلوی آن نمایانگر سر و گردن الهه آزادی در نیمرخ است و پشت آن عقاب سرسفید در حال استراحت را نشان می دهد که شاخه زیتون را در آغوش گرفته و افسانه «صلح» را در دست گرفته است. این آخرین سکه دلار آمریکا بود که برای گردش با جنس نقره ضرب شد. با تصویب قانون پیتمن در سال ۱۹۱۸، ضرابخانه ایالات متحده ملزم به زدن میلیون ها دلار نقره شد و این کار را در سال ۱۹۲۱ با استفاده از طرح دلار مورگان آغاز کرد. سکه شناسان شروع به لابی کردن ضرابخانه برای انتشار سکه ای کردند که به یاد صلح پس از جنگ جهانی اول بود. اگرچه آنها نتوانستند کنگره را به تصویب لایحه ای مبنی بر نیاز به طراحی مجدد برسانند، اما توانستند مقامات دولتی را متقاعد کنند که وارد عمل شوند. دلار صلح توسط اندرو دابلیو. ملون وزیر خزانه داری در دسامبر ۱۹۲۱ تصویب شد و طراحی مجدد سکه ایالات متحده را که در سال ۱۹۰۷ آغاز شده بود تکمیل کرد. عموم مر
دم بر این باور بودند که طرح اعلام شده، که شامل یک شمشیر شکسته بود، نشان دهنده شکست بود و ضرابخانه با عجله اقدام به برداشتن شمشیر کرد. دلار صلح اولین بار در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۱ ضرب شد. بیش از یک میلیون سکه با تاریخ ۱۹۲۱ ساخته شد. هنگامی که الزام های قانون پیتمن در سال ۱۹۲۸ برآورده شد، ضرابخانه تولید سکه ها را متوقف کرد، اما در نتیجه قوانین بیشتر در سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ تعداد بیشتری از سکه ها ضرب شد. در سال ۱۹۶۵، در میان جنجال های فراوان، ضرابخانه دنور بیش از ۳۱۶۰۰۰ دلار صلح در سال ۱۹۶۴ به دست آورد، اما این دلارها هرگز صادر نشدند و گمان می رود همه آنها ذوب شده باشند. در سال ۲۰۲۱، ضرابخانه ایالات متحده برای جشن صدمین سالگرد طراحی، یک دلار صلح ویژه در سال ۲۰۲۱ تولید کرد و ضرب سکه ها از سال ۲۰۲۳ به بعد ادامه خواهد داشت.
دلار مورگان () یک سکه یک دلاری ایالات متحده است که از سال ۱۸۷۸ تا ۱۹۰۴، در سال ۱۹۲۱ ضرب شد و دوباره در سال ۲۰۲۱ شروع شد. این اولین دلار نقره استاندارد ضرب شده از زمان تصویب قانون ضرب سکه سال ۱۸۷۳ بود که به ضرب سکه رایگان نقره و تولید نقره پایان داد. طرح قبلی، دلار آزادی نشسته بود. حاوی ۴۱۲٫۵ دانه ۹۰٪ نقره خالص (یا ۳۷۱٫۲۵ گرم = ۲۴٫۰۵۶ گرم = ۰٫۷۷۳۵ اونس تن نقره خالص). این سکه به افتخار طراح آن، دستیار حکاکی ضرابخانه ایالات متحده، جورج تی مورگان، نامگذاری شده است. جلوی پرتره نمایه آزادی را با الگوبرداری از طرح آنا ویلیامز، در حالی که پشت آن عقابی را با بال های باز به تصویر می کشد. علامت ضرابخانه، در صورت وجود، بر روی عکس بالا بین D و O در «دلار» ظاهر می شود.
فرانسوی ها از نگاهِ … () مجموعه ای از ۵ فیلم کوتاه است که توسط ۵ کارگردان نامدار ساخته شد. این پروژه توسط روزنامه فیگارو به عنوان بخشی از جشن دهمین سالگرد انتشار مجله اش در سال ۱۹۸۸ راه اندازی و حمایت مالی شد. کارگردانان و فیلم های آنان به شرح زیر است:
سکه دلار () یک سکه ایالات متحده آمریکا با ارزش اسمی یک دلار آمریکا است. سکه های یک دلاری در ایالات متحده در نسخه های طلا، نقره و فلزات پایه ضرب شده است. سکه های یک دلاری اولین بار در سال ۱۷۹۴ در ایالات متحده ضرب شد. در حالی که دلارهای طلای واقعی دیگر ضرب نمی شوند، دلارهای ساکاگاویا، ریاست جمهوری و دلار نوآوری آمریکا به دلیل رنگشان گاهی به عنوان دلار طلایی شناخته می شوند. دلارهای طلایی مانند چندین سکه دیگر از سکه های ایالات متحده، از نظر قطر و رنگ مشابه همتای کانادایی خود هستند (معروف به "loonie"، که سیزده سال قبل از دلار ساکاگاویا پیش از آن است). با این حال، برخلاف سکه های ۱۱ وجهی دلار کانادا، سکه های "دلار طلایی" ایالات متحده گرد هستند. سکه های دلاری از زمان پیدایش هرگز در گردش رایج نبوده اند. علی رغم تلاش های دولت برای ترویج استفاده از آنها برای صرفه جویی در هزینه چاپ اسکناس های یک دلاری، مانند برنامه سکه یک دلاری ریاست جمهوری، اکثر آمریکایی ها در حال حاضر از این اسکناس استفاده می کنند. به همین دلیل، ضرابخانه از ۱۱ دسامبر ۲۰۱۱ سکه های یک دلاری برای گردش عمومی تولید نکرده است و تمامی سکه های یک دلاری تولید ش
ده پس از آن تاریخ، به طور خاص برای مجموعه داران بوده است. این سکه های کلکسیونی را می توان مستقیماً از ضرابخانه سفارش داد، در حالی که یک دلارهای گردشی قبل از سال ۲۰۱۲ را می توان از اکثر بانک های ایالات متحده دریافت کرد.
تورته () یک کیک غنی و معمولاً چند لایه است که با خامه فرم گرفته، کرم کره، موس (دسر)، نگهدارنده میوه، یا میوه پر می شود.
مؤسسهٔ آبی پارسی یک مؤسسهٔ انتشاراتی است که در سال ۱۳۹۸ فعالیت خود را در تهران آغاز کرده است. این مؤسسه در حوزهٔ ایرانشناسی، تاریخ، علوم اجتماعی، روان شناسی، ادبیات و هنر به انتشار کتاب می پردازد. آبی پارسی در دو سال اول فعالیت انتشاراتی خود بیش از چهل عنوان کتاب منتشر کرده است. از آن جمله است انتشار پژوهش های ایران فرهنگی که یک پروژهٔ مطالعاتی در حوزهٔ ایران شناسی است و بخش اول آن به منطقهٔ بلوچستان و قوم بلوچ اختصاص دارد و می توان آن را وسیع ترین پروژهٔ مطالعاتی دربارهٔ یک قوم در ایران دانست که تاکنون منتشر شده است. این مؤسسه کتاب هایی مشترک را با همکاری انجمن ایرانشناسی فرانسه در ایران، بنیاد دانشنامهٔ ایرانیکا، مرکز ملی پژوهش های علمی فرانسه و نیز انتشارات بریل منتشر کرده است. نخستین دورهٔ فعالیت انتشاراتی این موسسه با عنوان انتشارات پل فیروزه وابسته به مؤسسهٔ آبی پارسی انجام شده و از دی ماه ۱۴۰۱ به طور مستقل با نام انتشارات مؤسسهٔ آبی پارسی فعالیت خود را ادامه داده است. مجموعهٔ پژوهش های ایران فرهنگی. پژوهش های ایران فرهنگی یک پروژهٔ مطالعاتی در حوزهٔ ایران شناسی است که بخش اول آن به منطقهٔ بلوچستان و قو
م بلوچ اختصاص دارد و در قالب بیست و دو جلد کتاب انتشار یافته است. سرپرست و دبیر علمی این پروژه محسن شهرنازدار بوده و جمعی از پژوهندگان، مترجمان و ویراستاران علمی با او همکاری کرده اند. این مجموعه را می توان وسیع ترین پروژهٔ مطالعاتی دربارهٔ یک حوزهٔ قومی در ایران دانست که تاکنون منتشر شده است. این مجموعه در چندین بخش شامل مطالعات انسان شناختی و فرهنگی، مطالعات تاریخی، اسناد، نسخ خطی و سفرنامه های ایرانی و غیر ایرانی تدوین شده و به جنبه های مختلف تاریخ و فرهنگ قوم بلوچ پرداخته است.
دلار ساکاگاویا () (همچنین به عنوان «دلار طلایی» شناخته می شود) یک سکه یک دلاری ایالات متحده است که در سال ۲۰۰۰ معرفی شد، اگرچه برای گردش عمومی بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ و دوباره از سال ۲۰۱۲ به بعد به دلیل عدم محبوبیت عمومی در بین مردم و تقاضای کم تجارت ضرب نشده است. این سکه ها دارای هسته مسی هستند که با برنج منگنز پوشانده شده است و رنگ طلایی متمایز به آنها می دهد. روی این سکه دارای یک طرح از گلنا گوداکر است. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، پشت سکه یک طرح از عقاب در حال پرواز توسط توماس دی. راجرز را نشان می داد. از سال ۲۰۰۹، طرح پشت دلار ساکاگاویا هر سال تغییر می کند و هر طرح در این سری جنبه های متفاوتی از فرهنگ بومیان آمریکا را به تصویر می کشد. این سکه ها با عنوان «دلار بومی آمریکا» به بازار عرضه می شوند.
هادی عزیز مرادی کرد(زاده ۱۳۱۷ - ترور شده در تاریخ ۲ دی ۱۳۶۴) در شهرستان ملایر در استان همدان زاده شد و ساکن شهر استانبول ترکیه بود که در روز ۲ دی ۱۳۶۴ ترور شد. او متأهل و دارای ۲ دختر بود. تحصیلات و فعالیت های کاری. عزیز مرادی در سال ۱۳۴۱ از دانشکده افسری فارغ التحصیل شد. او در همان سال دوره مقدماتی رسته ای را به پایان برد و سپس دوره های چتربازی، رنجر و عملیات ویژه را در ایران و آمریکا گذارند و در سال ۱۳۵۷ دانشگاه فرماندهی و ستاد را به پایان برد. وی با درجه سرهنگ دومی در نیروهای ویژه هوابرد ارتش (نوهد) فعالیت کرد و در سال های ۱۳۴۸–۱۳۴۹ در عملیات «عمّا» شرکت کرد و سپس درجه ارشدیت گرفت. او پس از انقلاب اسلامی و انحلال تیپ «نوهد»، به عنوان معاون فرمانده تیپ زرهی ۹۲ خوزستان به کار مشغول شد. او به بسیج و مسلح کردن شیوخ وابسته به برخی از عشایر عرب و توجیه و جذب نیروهای داخل تیپ پرداخت. فعالیت های سیاسی. عزیز مرادی پس از شکست کودتای نوژه ، به علت نقش فعال و مستقیمی که در این طرح داشت، در اواخر تیر ۱۳۵۹ به ترکیه و سپس به فرانسه رفت و به شاخه نظامی نهضت مقاومت ملی ایران که شاپور بختیار بنیانگذارش بود، پیوست. (روزنامه
قیام ایران، ۱۲ دی ۱۳۶۴). در تابستان ۱۳۶۴، پس از ترور سرهنگ شاهوردی لو در ترکیه، سرهنگ عزیز مرادی به ترکیه رفت و در یک آپارتمان در شهر استانبول که به نام برادرزاده اش کرایه کرده بود ساکن شد و بین پاریس و ترکیه تردد می کرد. او از تابستان ۱۳۶۴ تا زمان مرگ مسئول نهضت مقاومت ملی ایران در ترکیه بود و به عنوان هماهنگ کننده ماموریت های درون مرزی و گرفتن اطلاعات از داخل ایران، ارتباط با اعضای نهضت مقاومت ملی و افراد مخالف نظام و با عشایر در ایران را عهده دار شد. (مصاحبه بنیاد، ۱۶ تیر ۱۴۰۱). او همچنین مسئول تیم های نجات شاخه نظامی نهضت برای خارج کردن مخالفان از ایران و مسئول آموزش مخالفان ایرانی مقیم کشورهای امارت و کویت بود. عزیز مرادی در میان افرادی که او را می شناختند محبوبیت داشت و به گفته یکی از همرزمانش، «افسری شجاع و بسیار با درایت بود. شخصیتی متواضع داشت و مدبر، سخت کوش و جدی بود.» تهدید و مرگ. هادی عزیز مرادی در روز ۲ دی ۱۳۶۴ در استانبول ترکیه ترور شد. بر اساس گزارش روزنامه جمهوریت به نقل از یکی از نمایندگان جامعه آذربایجانی های ترکیه که چند روز قبل از ترور آقای عزیز مرادی با او ملاقات کرده بود، «او از تابستان
۱۳۶۴، تلفن ها و نامه های تهدید کننده دریافت کرده بود و مقام های ترک از این وضعیت آگاه بودند.» این نماینده جامعه آذربایجانی های مقیم ترکیه در مصاحبه با روزنامه جمهوریت ترکیه عنوان کرد: «۲ سرهنگ ایرانی در تابستان ۱۳۶۴ نقشه ترور آقای عزیز مرادی را طراحی کردند. این افراد با این نقشه که از مأمور اطلاعات نظامی حکومت ایران هستند و از ایران فرار کرده اند، توانستند خود را به آقای عزیز مرادی نزدیک کنند». عزیز مرادی در ساعت ۵ بعد از ظهر روز دوشنبه ۲ دی ۱۳۶۴ هنگام خروج از منزلش در منطقه باکیرکوی، محله یئنی در شهر استانبول با شلیک چندین گلوله توسط سه نفر ناشناس کشته شد. ضاربان پس از کشتن آقای عزیز مرادی، کیف او را با خود بردند. روزنامه جمهوریت به نقل از مقام های امنیتی ترکیه دلیل عدم موفقیت پلیس در دستگیری مظنونان ترور آقای عزیزمرادی را حرفه ای بودن آنها و برخورداری آنها از حمایت های قابل توجه عنوان کرد. در این گزارش به جزئیات منبع حمایت ها اشاره نشده است. بر اساس گزارش روزنامه جمهوریت، «جاسوس های ایرانی و مأموران سازمان امنیت اطلاعات ایران [وزارت اطلاعات]» عامل ترور عزیز مرادی بودند. روزنامه قیام ایران بر اساس گزارش منت
شر شده در روزنامه ملیت ترکیه در آبان ۱۳۶۵ نوشت، پلیس ترکیه هویت و محل اقامت سه فرد ایرانی شامل یک عضو وزارت اطلاعات ایران که متهم به ترور سه عضو نهضت مقاومت ملی از جمله عزیز مرادی بودند را شناسایی کرد. واکنش نهضت مقاومت ملی ایران. شاپور بختیار رهبر نهضت مقاومت ملی ایران، در سالگرد ترور عزیز مرادی با انتشار پیامی جمهوری اسلامی ایران را عامل ترور او معرفی کرد. واکنش دولت وقت ترکیه. پلیس ترکیه عوامل وابسته به حکومت جمهوری اسلامی ایران را مسئول ترور عزیز مرادی معرفی کردند. بنابه به گزارش روزنامه قیام ایران به نقل از روزنامه ملیت ترکیه در آبان ۱۳۶۵، پلیس عکس و مشخصات این سه متهم که بعد از انجام ترورها به ایران فرار کرده بودند را در اختیار نیروهای مرزبانی ترکیه و پلیس بین الملل قرار داد. به دنبال ترور اغور مومجی روزنامه نگار معروف ترک که مقاله ای در مورد گروه های تروریست اسلامی ترکیه نوشته بود مبنی بر اینکه این گروه با استفاده از حمایت های مالی، نظامی و فکری حکومت ایران در ترور مخالفان حکومت ایران از جمله عزیز مرادی نقش داشتند، دولت ترکیه تعدادی اعضای این گروه های افراطی اسلامی را در یک خانه ویلایی در منطقه بیکوز ا
ستانبول در ۲۷ دی ۱۳۷۸ دستگیر کرد. در جلسات محاکمات این افراد، بر اساس مدارک و اسناد کشف شده از این افراد و نیز اعترافات آنها، به سابقه حضور و نقش عوامل امنیتی و دیپلماتیک حکومت ایران در ربودن و ترور مخالفان حکومت ایران، بارها اشاره شده است. در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، این افراد سفرهای متعددی به ایران جهت آموزش نظامی داشتند. در رای دادگاه در مورد ده ها عملیات تروریستی ملاحظاتی وجود دارد. با اینکه قتل عزیز مرادی به متهمان این پرونده منتسب نشد، اما در جای جای رای، ارتباط متهمان با نیروهای امنیتی ایران و همچنین کمک مالی، اطلاعاتی و تسهیلاتی ایران به متهمان جهت ترور روشنفکران ترک و مخالفان ایرانی حکومت ایران در ترکیه اشاره شده است. در رای مذکور اسامی کارمندان سفارت ایران که در ترورها نقش مستقیم و غیر مستقیم داشتند اشاره شده است.
ازدواج کودکان در افغانستان () به گفته یونیسف، ازدواج کودکان یا کودک همسری «ازدواج رسمی یا اتحادیه غیررسمی قبل از ۱۸ سالگی» است و دختران را بیشتر از پسران تحت تأثیر قرار می دهد. در افغانستان، تا ۵۷ درصد از دختران قبل از ۱۹ سالگی ازدواج می کنند. متداول ترین سنین ازدواج دختران ۱۵ و ۱۶ سالگی است. عواملی مانند پویایی جنسیت، ساختار خانواده، ادراکات/ایدئولوژی های فرهنگی، سیاسی و اقتصادی همگی در تعیین اینکه آیا یک دختر در سنین پایین ازدواج کرده است یا خیر، نقش دارند. ازدواج کودکان با پیامدهای زیانباری مانند ناتوانی در کسب آموزش و مهارت برای کار مستقل برای دختران مرتبط است.[۴] دختران همچنین ممکن است آسیب فیزیکی ببینند، زیرا بدن آنها اغلب برای زایمان رشد نمی کند و در نتیجه آسیب های عاطفی، ذهنی و جسمی هم برای دختر و هم برای فرزندش ایجاد می شود. قوانین مربوط به ازدواج کودکان. قانون دولت افغانستان. مطابق ماده ۴۰ قانون مدنی افغانستان، «نکاح عقدی است بین زن و مرد برای تشکیل خانواده.» ماده ۷۰ سن قانونی ازدواج را برای دختران ۱۶ سال و برای پسران ۱۸ سال تعیین کرده است. ماده ۷۱ (فرع ۱) حق ازدواج دختر را قبل از رسیدن به سن ۱۶ سال
تمام به پدر یا قیم او می دهد و ازدواج برای افراد صغیر زیر ۱۵ سال تحت هیچ شرایطی جایز نیست. علیرغم استقرار قانون مدنی، آداب و رسوم منطقه ای بر قوانین ملی و نیز قوانین شرعی یا احکام اسلام ارجحیت دارد. اما به دلیل نقص در اجرای قانون مدنی، ازدواج کودکان همچنان رواج دارد. در حالی که قوانین جدید به تدریج معرفی می شوند، برنامه عمران ملل متحد سالانه شاخص نابرابری جنسیتی هنوز افغانستان را به عنوان ششمین کشور بد برای برابری زنان در جهان رتبه بندی می کند. آمار کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نشان داد که حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد از کل ازدواج ها در افغانستان اجباری و/یا ازدواج در سنین پایین. شریعت. در اسلام ازدواج نشان دهنده اعتراف زوج به مسئولیت اجتماعی خود و توافق برای پایبندی به شرایط و ضوابط قرارداد ازدواج است. یکی از شروط عقد نکاح اسلامی مستلزم رضایت شفاهی و کتبی عروس و داماد و نیز پذیرش خواستگاری مرد توسط زن است. قانون شریعت که به عنوان شریعت اسلامی نیز شناخته می شود، مقررات زیر را در مورد ازدواج حکم می کند: اسلام، به ویژه مکتب سنی حنفی مرکز فرهنگ افغانستان است. از اواسط قرن هجدهم تا اواسط قرن نوزدهم، جامعه افغانستان عم
دتاً غیرمتمرکز بود و گروه های قومی مختلف تصمیم گرفتند که چگونه اصول حنفی را عمل و اجرا کنند. با این حال، پژوهش ها نشان داده است که قضات خانواده اغلب احکامی صادر می کنند که حقوق زنان را که در شریعت ذکر شده نادیده می گیرد. بعدها، از سال ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۱، امیر عبدالرحمن خان، فرمانروای افغانستان، احکام سلطنتی را بر اساس شریعت وضع کرد که به دنبال حذف ازدواج کودکان و اجباری بود. به همین ترتیب، پسرش امیر حبیب الله خان به عنوان حاکم در سال های ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۹، همین قانون را برای پیشبرد حقوق زنان حفظ کرد. از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸، رئیس جمهور محمد داود قوانین مربوط به قانون خانواده را تصویب کرد که بر اساس قانون لیبرال تر مالکی بود و فرمان شماره ۷ ازدواج کودکان برای دختران زیر ۱۶ سال و پسران زیر ۱۸ سال را غیرقانونی کرد. مجازات متخلفان نیز اجرا شد که شامل حبس تا سه سال می شد. تحصیلات. در سال ۲۰۰۴، نرخ سواد برای دختران نوجوان افغان حدود ۲۱٪ بوده است. پس از ازدواج، تحصیلات کودک اغلب به پایان می رسد. معمولاً این به این دلیل اتفاق می افتد که کودک مسئولیت های خانگی و همچنین مراقبت از کودک را بر عهده می گیرد. با این حال، حتی اگر کودک موفق
به دریافت مجوز برای حضور در مدرسه شود، مدیران مدرسه اغلب این کار را رد می کنند. او در مدرسه حضور دارد، که ناشی از این باور است که ازدواج دختران در مدرسه به اخلاق دختران مجرد آسیب وارد می کند. فرصت ها، که استقلال را محدود می کند و آنها را بیشتر در معرض فقر قرار می دهد. فقدان تحصیلات نیز دختران را مجبور می کند که در موقعیت های آزاردهنده به زندگی خود ادامه دهند، زیرا آنها از گزینه های دیگر آگاهی ندارند.
مرز نظامی ، ; ; ) سرزمین مرزی سلطنت هابسبورگ و بعداً امپراتوری اتریش و اتریش مجارستان بود. این سازمان به عنوان "حصار بهداشتی" در برابر تهاجمات امپراتوری عثمانی عمل کرد. استقرار سیستم دفاعی جدید در مجارستان و کرواسی در قرن شانزدهم و پس از انتخاب فردیناند اول به عنوان پادشاه صورت گرفت. شش منطقه تحت مدیریت نظامی ویژه در مجارستان و کرواسی ایجاد شد. مرزهای نظامی کرواسی و مرزهای نظامی اسلاونی تحت صلاحیت سابور و ممنوعیت کرواسی قرار گرفتند. در سال ۱۶۲۷ آنها تحت کنترل مستقیم ارتش هابسبورگ قرار گرفتند. برای بیش از دو قرن، آنها تا زمان لغو مرز نظامی در سال ۱۸۸۱، قدرت نظامی و غیرنظامی کامل را بر منطقه حفظ کردند در طول قرن هفدهم، قلمرو به سمت شرق گسترش یافت و بخش های جدیدی ایجاد شد. در آن زمان، از کرواسی در غرب تا شرق ترانسیلوانیا در شرق امتداد داشت و بخش هایی از کرواسی، بوسنی و هرزگوین، صربستان، رومانی و مجارستان کنونی را شامل می شد. در این دوره، سیستم دفاعی نیز تغییر کرد، از یک مدل پادگان متعارف به یکی از جوامع «سرباز - شهرک نشین». ساکنان این منطقه به معروف بودند (یا مرزنشینان). آنها اکثراً کروات، صرب، آلمان، ولاخ و دیگ
ر استعمارگران بودند. در ازای اعطای زمین، آزادی مذهبی و نرخ های مالیاتی مطلوب، آنها منطقه را مستعمره کردند و به عنوان سنگری برای سلطنت در برابر تهاجمات عثمانی عمل کردند. آلمانی ها در اواخر قرن هجدهم توسط مجارستان برای اسکان مجدد و توسعه دره رودخانه دانوب استخدام شدند و به سوابی های دانوبی معروف شدند. هنگ های نظامی تشکیل شده توسط شهرک نشینان دلیل خاصی برای ایستادن و مبارزه داشتند و با زمین و شرایط محلی آشنا بودند. آنها به زودی شهرت نظامی قابل توجهی به دست آوردند. زمینه. جنگ های عثمانی در اروپا باعث مرز پادشاهی مجارستان شد - و متعاقباً سلطنت هابسبورگ - به سمت شمال غربی تغییر مکان دهد. بیشتر قلمرو قدیمی کرواسی یا به سرزمین عثمانی تبدیل شد یا با قلمرو عثمانی جدید هم مرز بود. در سال ۱۴۳۵، در تلاش برای تقویت دفاع در برابر عثمانی ها و ونیز، پادشاه زیگیسمونت به اصطلاح را تأسیس کرد. یک اردوگاه نظامی، هر کدام در کرواسی، اسلاونیا و اوسورا. در سال ۱۴۶۳ پادشاه ماتیاس کوروینوس "بانوینای" یاجچه و سربرنیک را تأسیس کرد و در سال ۱۴۶۹ کاپیتانی نظامی سنج را با الگوبرداری از فرماندهان عثمانی در استان بوسنی تأسیس کرد. هدف همه این ا
قدامات بهبود دفاع بود، اما در نهایت ناموفق بود. اما، آنها منجر به توسعه پیاده نظام پاندور و سواره نظام هوسر شدند. ولاخ ها معروف به " مارتولوس " و " وینوک " خطرناک ترین عنصر نظامی در دوران عثمانی بودند، در حالی که ولاها و صرب هایی که در قرن پانزدهم از عثمانی گریختند، سنت نظامی مشابهی داشتند که هابسبورگ ها شروع به استفاده از آن در سمت مرز خود کردند. تعدادی از ولاخ ها از بوسنی به آنها ملحق شدند و بنابراین در زمان هابسبورگ ها سیستم خاصی از مالکیت زمین و سازمان نظامی ایجاد شد، یعنی مرز نظامی. این مرز نظامی منطقه ای بود که در آن لشکرکشی های جنگی بزرگ انجام می شد، اما بیشتر شامل درگیری های ابدی بین ولاخ های عثمانی و ولاخ های هابسبورگ بود. تاریخ. قرن شانزدهم. پس از آنکه پارلمان کرواسی در سال ۱۵۲۶، هابسبورگ های اتریشی را به عنوان پادشاه کرواسی انتخاب کرد، فردیناند اول به پارلمان کرواسی قول داد که به آنها ۲۰۰ سواره نظام و ۲۰۰ پیاده نظام بدهد و هزینه ۸۰۰ سواره نظام دیگر را نیز که توسط ارتش فرماندهی می شوند، پرداخت خواهد کرد. کروات ها به زودی سلطنت هابسبورگ کاپیتانی دیگری را در بیهاچ تأسیس کرد. در کوتاه مدت، همه اینها بی
اثر بود، زیرا در سال ۱۵۲۹ عثمانی ها منطقه را درنوردیدند، بودا را تصرف کردند و وین را محاصره کردند و در سراسر مناطق مرزی کرواسی ویرانی به بار آوردند. هدف هابسبورگ ها نگه داشتن نیروهای عثمانی در خاک مجارستان و کرواسی قبل از رسیدن به اتریش بود، اما برنامه دفاعی مشخصی نداشتند. در دهه ۱۵۳۰، نیروهای کمکی قابل توجهی تنها به مهم ترین قلعه های مرزی با امپراتوری عثمانی فرستاده شد. در دهه ۱۵۴۰ و به دنبال لشکرکشی عثمانی در سال ۱۵۵۲، چندین کنفرانس برگزار شد که در آنها یک استراتژی دفاعی جدید اتخاذ شد. قرار بود مناطق دفاعی جداگانه در بخش هایی از مجارستان و کرواسی در اطراف قلعه های مرزی ایجاد شود. استان های اتریش و بوهمی موظف به کمک مالی به این سیستم جدید بودند که از دهه ۱۵۵۰ شروع شد. در پایان دهه ۱۵۶۰، سیستم مرزی جدید شامل حدود ۱۰۰–۱۲۰ قلعه بود و از دریای آدریاتیک تا ترانسیلوانیا امتداد داشت. این در شش فرماندهی کاپیتان قلعه مرزی ( سازماندهی شد): علاوه بر این، چهار ژنرال کاپیتان منطقه (). از دهه ۱۵۳۰، مهاجرت به مرزهای نظامی شامل تعداد زیادی از مارتولوها، استعمارگران نظامی ولاخ و سایر افراد نامنظم که بخشی از سیستم نظامی عثما
نی بودند، عمدتاً مسیحی و برخی مسلمان بودند. هزینه های نظامی جدید به یک نگرانی قابل توجه تبدیل شد و کنگره سرزمین های اتریش داخلی در بروک آن در مور در سال ۱۵۷۸ تعهدات هر سرزمین را در پوشش هزینه های نظامی و اولویت ها در بهبود استراتژی دفاعی را مشخص کرد. مشخص شد که دوک نشین اشتایر هزینه مرزهای اسلاونی و مجارستان و دوک نشین کارنیولا برای مرز کرواسی تأمین مالی خواهد کرد. دوک نشین کارینتیا منابع مالی خود را در اختیار اشتایریا و کارنیولا قرار داد تا پول را در جاهایی که لازم بود هدایت کنند. در نیمه دوم قرن شانزدهم، حدود ۲۰۰۰۰ سرباز در قلعه های مرزی مجارستان و کرواسی مستقر بودند. در پایان قرن شانزدهم، ولاخ های اسلاوی شده، سایر ولاخ ها و صرب ها از قلمرو عثمانی به مرزهای نظامی و دالماسی گریختند. در همان زمان مرزهای نظامی کرواسی به عنوان شناخته شد و از دهه ۱۶۳۰ مرز نظامی اسلاونی علیا به عنوان Varaždin شناخته شد. . در طول قرن های ۱۶ و ۱۷، اداره نظامی مرزی از ممنوعیت کرواسی و سابور (پارلمان) خارج شد و در عوض در فرماندهی عالی آرشیدوک چارلز و شورای جنگ در گراتس مستقر شد. قرن ۱۷. با وجود حمایت مالی اشراف اتریش داخلی، تأمین مال