Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ستند. اسرائیل به تنهایی این فرض را به چالش می کشد و استدلال می کند که کرانه باختری و غزه «سرزمین های مورد مناقشه» هستند، و اینکه کنوانسیون ها اعمال نمی شوند زیرا این سرزمین ها بخشی از قلمرو حاکمیتی دولت دیگری را تشکیل نمی دهند، و همچنین انتقال یهودیان به مناطق مانند کرانه باختری نه یک اقدام دولتی، بلکه یک جنبش داوطلبانه از سوی یهودیان اسرائیل است، موضعی که یورام دینشتاین با آن مخالفت می کند. دیوان بین المللی دادگستری همچنین در نظر مشورتی خود در سال ۲۰۰۴ در مورد حصار مرزی کرانه باختری اعلام کرد که شهرک های اسرائیل در کرانه باختری بر خلاف قوانین بین المللی ایجاد شده است. در سال ۱۹۸۰، اسرائیل از امضای کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات خودداری کرد که قوانین ملی را موظف می کند در هنگام تضاد این دو، جای خود را به حقوق بین الملل بدهند، و به جای هر گونه اجباری برای رعایت تعهدات معاهده اش شهرک سازی ها را بر اساس قوانین خود تنظیم می کند و این طور استدلال می کند که تمامی نهادهای ذیربط سازمان ملل که در این مورد قضاوت می کنند «ضدصهیونیستی و ضدیهودی» هستند. خشونت شهرک نشینان. اگرچه کیفرستانی شهرک نشینان به اواخر دهه ۱۹۷۰
برمی گردد، زمانی که آنها مجاز به حمل اسلحه برای دفاع از خود شدند - یک فرمان آنها را از خدمت نظامی در اسرائیل معاف می کرد و آنها را به واحدهای کرانه باختری فرا می خواند و دیگری به آنها این اختیار را می داد که از فلسطینی ها اسناد هویتی شان را مطالبه کنند و حتی دستگیرشان کنند - تروریسم شهرک نشینان رسماً حداقل به جنبش زیرزمینی یهودیان در اوایل دهه ۱۹۸۰ برمی گردد که با هدف قرار دادن و از کار انداختن شدید، از طریق استقرار خودروهای بمب گذاری شده، شهرداران کرانه باختری مانند بسام شاکا از نابلس کریم خلف از رام الله آغاز شد.. در دو سال اول انتفاضه اول، شهرک نشینان حداقل ۳۴ فلسطینی را کشتند که چهارتایشان فلسطینی های زیر ۱۶ سال بودند و ۱۱ نفرشان با ابتکار عمل شهرک نشینان در خانه یا هنگام نگهبانی از گله ها کشته شدند. شش نفر دیگر احتمالاً در اثر اقدامات شهرک نشینان جان خود را از دست دادند و هشت نفر در پاسخ به پرتاب سنگ به اتومبیل ها کشته شدند. تنها دو نفر بر اثر درگیری جان باختند. در دهه ۱۹۸۰، تلاش های یک گروه تروریستی یهودی به رهبری مئیر کاهان برای ایجاد شهرک توسط سایر شهرک نشینان، سران گوش مونیم، بلوکه شد، اگرچه دیدگاه ه
ای کاهان بعداً انگیزه قتل عام مسجد الخلیل شد. مجازات دسته جمعی. استفاده اسرائیل از اقدامات تنبیهی دسته جمعی، مانند محدودیت های رفت و آمد، گلوله باران مناطق مسکونی، دستگیری های دسته جمعی، و تخریب زیرساخت های بهداشت عمومی. مواد ۳۳ و ۵۳ کنوانسیون چهارم ژنو را نقض می کند. تخریب خانه ها. تخریب خانه نوعی مجازات دسته جمعی محسوب می شود. طبق قانون اشغالگری، تخریب اموال، مگر به جهت ضرورت مطلق نظامی، ممنوع است. روند تخریب خانه های فلسطینی ها ظرف دو روز پس از فتح منطقه در شهر قدیمی اورشلیم معروف به محله مراکشی در مجاورت دیوار غربی آغاز شد. بر اساس برآورد ICAHD، از آغاز اشغال اراضی فلسطین تا سال ۲۰۱۵، تخمین زده می شود که اسرائیل ۴۸۴۸۸ ساختمان فلسطینی را ویران کرده و صدها هزار فلسطینی را آواره کرده است. اسرائیل رویه خود را علیه خانه هایی که بدون مجوز اسرائیل یا نوعی بازدارندگی از تروریسم ساخته شده اند، می داند، زیرا یک ستیزه جو مجبور می شود تأثیر اقدامات خود را بر خانواده اش در نظر بگیرد. بین سپتامبر ۲۰۰۰ و پایان سال ۲۰۰۴، از ۴۱۰۰ خانه ای که ارتش اسرائیل در این سرزمین ها ویران کرد، ۶۲۸ خانه که ۳۹۸۳ نفر را در خود جای داده ب
ود به عنوان مجازات در نظر گرفته شد، زیرا یکی از اعضای یک خانواده در شورش الاقصی دست داشته است. از سال ۲۰۰۶ تا ۳۱ اوت ۲۰۱۸، اسرائیل حداقل ۱۳۶۰ واحد مسکونی فلسطینی را در کرانه باختری (بدون احتساب بیت المقدس شرقی) تخریب کرد که باعث شد ۶۱۱۵ نفر - از جمله حداقل ۳۰۹۴ خردسال - خانه های خود را از دست بدهند. 698 مورد از این تعداد، خانه های ۲۹۴۸ فلسطینی که ۱۳۳۴ نفر آن ها خردسال بودند، در دره اردن (ژانویه ۲۰۰۶ تا سپتامبر ۲۰۱۷) ویران شدند. حتی کلبه های چوپانان که مالیات آن ها به درستی پرداخت شده است نیز ممکن است تخریب شوند. شکنجه. کشورها بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو موظفند از شکنجه، از جمله رنج روانی جلوگیری کنند. به گفته لیزا هاجر (۲۰۰۵) و دکتر راشل استرومسا، مدیر کمیته عمومی علیه شکنجه در اسرائیل، شکنجه یکی از مشخصه های همیشگی روش های اسرائیلی برای بازجویی از فلسطینی ها بوده است. شکنجه می تواند بر دو نوع جسمی و روانی باشد. گزارش های مربوط به شکنجه در دهه ۱۹۷۰ منتشر شد و در اواسط دهه ۱۹۸۰ توسط سازمان غیردولتی الحق مستندسازی شد. کمیسیون لاندو در سال ۱۹۸۷ برخی از سوء استفاده ها را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که «فشار فیز
یکی متوسط» قابل قبول است. این عمل سپس توسط دادگاه عالی اسرائیل ممنوع شد و مجوزهای مورد به مورد توسط دادستان کل ممنوع شد. فرزندان. موارد مستند شده هدف قرار گرفتن و قتل کودکان فلسطینی توسط نیروهای اسرائیلی به اولین روزهای درگیری بازمی گردد. پس از جنگ ۱۹۴۸، قبل از اشغال رسمی کرانه باختری توسط اسرائیل، درگیری های مرزی بین اسرائیلی ها و اعراب با موارد متعددی که شامل تیراندازی سربازان اسرائیلی به فلسطینی های غیرمسلح از جمله کودکان می شد، یک اتفاق عادی بود. در جریان یورش بیت جالا در سال ۱۹۵۲، ۴ کودک ۶ تا ۱۴ ساله بر اثر شلیک مسلسل کشته شدند. در طول انتفاضه اول، کودکان فلسطینی مرتباً دچار جراحات جدی و اغلب کشنده می شدند. انتفاضه اول شاهد دخالت فوق العاده بالای نوجوانان فلسطینی بود و اسرائیل را بر آن داشت تا پرتاب سنگ را بر اساس قانون اشغالگری، یک جنایت اعلام کند، طبقه بندی ای که برای کودکان و همچنین بزرگسالان اعمال می شود و اجازه حبس طولانی مدت خردسالان را می دهد. به نظر می رسد بدرفتاری با کودکان فلسطینی در سیستم بازداشت نظامی اسرائیل گسترده، سازمان یافته و نهادینه شده است. بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ توسط صندوق بین
المللی اورژانس کودکان سازمان ملل متحد، که ۱۰ سال از اتهامات بدرفتاری با کودکان در اقدامات نظامی اسرائیل در کرانه باختری را پوشش می دهد، اگرچه قوانین بین المللی ایجاب می کند که با همه کودکانی که در تماس با سیستم های قضایی هستند با احترام رفتار شود شواهد ناظران متعدد خارجی در طول یک دهه حاکی از آن است که کودکان فلسطینی تحت بازداشت نظامی اسرائیل از رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز رنج می برند. در قانون، ممنوعیت چنین اعمالی «مطلق و بدون قید و شرط» است و حتی ملاحظات امنیتی یا تهدید به جنگ نمی تواند این قاعده را نادیده بگیرد. مالیات. در حقوق بین الملل هیچ قدرت اشغالگری حق ندارد علاوه بر مالیات هایی که قبل از اشغال وجود داشت، مالیات وضع کند. بر اساس دستور نظامی ۳۱ مورخ ۲۷ ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل سیستم مالیاتی اردن را با یک تغییر قابل توجه در اختیار گرفت: اسرائیلی ها که به شهرک ها مهاجرت می کردند، از مالیات معاف بودند و طبق قوانین اسرائیل مشمول مالیات می شدند، در حالی که تا سال ۱۹۸۸، نرخ بالای مالیات بر درآمد ۵۵ درصد بود. برای افراد دارای درآمد در دهک ۸۰۰۰ دینار فشرده شد به طوری که برای کسانی که ۵۲۳۱ دینار درآمد داشتند اعمال شد
. در اسرائیل دهک مالیاتی ۴۸ درصدی برای کسانی اعمال می شود که تقریباً دو برابر این مقدار درآمد داشتند. هزینه های اقتصادی کلی. یک مطالعه مشترک توسط وزارت اقتصاد ملی فلسطین و محققان مؤسسه تحقیقات کاربردی اورشلیم نشان داد که تا سال ۲۰۱۰ هزینه های اشغالگری تنها در سال ۲۰۱۰ به ۸۴٫۹٪ از کل تولید ناخالص داخلی فلسطین (۶٫۸۹۷ میلیارد دلار آمریکا) رسید). برآورد آنها برای سال ۲۰۱۴ بیان می کند که کل هزینه اقتصادی اشغال گریاسرائیل ۷۴٫۲۷ درصد از تولید ناخالص داخلی اسمی فلسطین یا حدود ۹٫۴۶ میلیارد دلار (آمریکا) بوده است. هزینه برای اقتصاد اسرائیل تا سال ۲۰۰۷ حدود ۵۰ میلیارد دلار برآورد شد. وضعیت حقوقی. قانونی بودن خود اشغال، در حالی که بسیار کمتر از نقض خاص حقوق بین الملل بشردوستانه مورد پوشش قرار می گیرد، توجه فزاینده ای را از سوی دانشمندان و جامعه بین المللی به خود جلب کرده است، با قطعنامه های متعدد مجمع عمومی سازمان ملل متحد که خود این اشغال را غیرقانونی توصیف می کند. محققان تا حد زیادی به این نتیجه رسیده اند که صرف نظر از اینکه در ابتدا قانونی بوده است یا خیر، این تصرف در طول زمان غیرقانونی شده است. دلایل ذکر شده برای غیر
قانونی بودن آن عبارتند از استفاده از زور برای اهداف غیرمجاز مانند الحاق، نقض حق تعیین سرنوشت فلسطین، اینکه اشغال خود یک رژیم غیرقانونی «تسلط، سلطه و استثمار بیگانگان» یا ترکیبی از این عوامل است. . ایال بنونیستی اظهار داشته که امتناع یک اشغالگر از مشارکت با حسن نیت با تلاش برای دستیابی به یک راه حل مسالمت آمیز نه تنها باید غیرقانونی محسوب شود، بلکه باید به عنوان یک الحاق آشکار تلقی شود. رلف وایلد محقق حقوق بین الملل اظهار می دارد که «شیوه رایج برای درک مدت ادامه یافته اشغال… نقض طولانی مدت حقوق بین الملل است». با این حال، اسرائیل اشغال این سرزمین را تکذیب می کند و معتقد است که حضورش قانونی است. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۲، هیئت دائمی حقیقت یاب سازمان ملل متحد در مورد مناقشه اسرائیل در فلسطین گزارشی به مجمع عمومی سازمان ملل منتشر کرد که در آن از شورای امنیت خواست به «اشغال دائمی» اسرائیل پایان دهد و از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواست تا مقامات اسرائیلی را محاکمه کنند. این گزارش «دلایل منطقی» یافت تا به این نتیجه برسد که اشغال «هم اکنون بر اساس قوانین بین المللی به دلیل ادامه پیدا کردن آن و «سیاست های واقعی الحاق» اسرائی
ل غیرقانونی است». یائیر لاپید، نخست وزیر اسرائیل، گفت که این گزارش "سوگیرانه، نادرست، تحریک آمیز و آشکارا نامتوازن" است و توییت کرد که "همه انتقادات از اسرائیل یهودی ستیزی نیست، اما این گزارش توسط یهودی ستیزان نوشته شده است… گزارشی کاملاً ضد یهود است». دیوان بین المللی دادگستری (ICJ) درخواست سازمان ملل متحد (سازمان ملل) را در مورد پیامدهای حقوقی ناشی از سیاست ها و اقدامات اسرائیل در سرزمین های اشغالی فلسطین از جمله بیت المقدس شرقی پذیرفت. دادگاه ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳ را برای ارائه اظهارات کتبی و ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳ را برای نظرات کتبی بعدی در مورد اظهارات تعیین کرد.
ادوین پتریکات (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۴۷) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مسکوی کوچک"، "کونگ-فو"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "پیت بول"، "در خوشی و سختی"، "موج جرم و جنایت"، "عشق اول"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "دوشیزه بی اهمیت" و "المپیک ۴۰" اشاره نمود.
حزب برابری و دمکراسی خلق ها (به تُرکی: Halkların Eşitlik ve Demokrasi Partisi، به کُردی: Partiya Wekhevî û Demokrasiya Gelan)، که به صورت مخفف به شکل (به ترکی استانبولی: HEDEP) شناخته می شود، یک حزب سیاسی در ترکیه است. این حزب در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲ با نام حزب سبزها و آینده چپ (به ترکی: Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi) با ادغام حزب سبزها و حزب برابری و دموکراسی تأسیس شد. این حزب در آوریل ۲۰۱۶ نام خود را تغییر داد.این اخرین تغییر نام نبود با ادغام حزب دموکراتیک خلق ها و حزب چپ سبز در سال 2023 حزب برابری و دمکراسی خلق ها بوجود امد. از اعضای برجسته حزب می توان به مورات بلگه، نویسنده سیاسی چپگرا و ستون نویس نشریه «طرف»، قوتلوق آتامان، فیلمساز و هنرمند معاصر، و افق اوراس، معاون سابق استانبول و رئیس حزب آزادی و همبستگی (ÖDP) اشاره کرد. تاریخچه. این حزب یکی از مشارکت کنندگان در کنگره دموکراتیک خلق ها (HDK) یک ابتکار عمل سیاسی است که در تأسیس حزب دموکراتیک خلق ها (HDP) در سال ۲۰۱۲ مؤثر بود. حزب برابری و دموکراسی خلق در 15 اکتبر 2023 نام خود را از حزب چپ سبز و آینده به حزب برابری و دموکراسی خلق تغییر داد و در همان کنگره تو
لای حاتموغلولری و تونچر باکرهان به عنوان رهبران مشترک این حزب انتخاب شدند. مواضع. حزب برابری و دمکراسی خلق ها به طور رسمی نسل کشی ارمنی ها را به رسمیت شناخته است.
دیسک دور سیاره ای () انباشتگی چنبره، پنکیک مانند یا حلقه ای شکل از ماده متشکل از گاز، غبار، سیاره کوچک، سیارک یا قطعات برخوردی در مدار یک سیاره است. در اطراف یک سیاره، آنها مخازن موادی هستند که ممکن است قمرهای فراخورشیدی یا ماهک ها) از آنها تشکیل شوند. چنین دیسکی می تواند خود را از راه های گوناگونی نشان دهد. در اوت ۲۰۱۸، اخترشناسان کشف احتمالی یک "دیسک دور سیاره ای" در اطراف CS Cha B را گزارش کردند. نویسندگان بیان می کنند که "سیستم CS Cha تنها سیستمی است که احتمالاً یک "دیسک دور سیاره ای" و همچنین یک دیسک دور ستاره ای حل شده در آن وجود دارد." ستاره کوتوله سرخ، و قرص را دور ستاره ای می کند."
در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، اردوگاه جبالیا مورد حمله جنگنده های اسرائیلی قرار گرفت که حداقل ۴۷ کشته برجای گذاشت. بیش از صد نفر در زیر آوار ناپدید شدند. وزارت کشور غزه اعلام کرد که این اردوگاه «کاملاً ویران شده است» و تخمین های اولیه حدود ۴۰۰ زخمی یا کشته شده است. سخنگوی ارتش اسرائیل دانیل هاگاری تأیید کرد که جنگنده های اسرائیلی به کمپ آوارگان حمله کردند و اظهار داشت که این حمله به کشته شدن ابراهیم بیاری، یکی از رهبران کلیدی حملات ۷ اکتبر و همچنین کشته شدن ده ها شبه نظامی در «مجموعه تونل های زیرزمینی گسترده» منجر شد. اردوگاه آوارگان جبالیا بسیار پرجمعیت است و علیرغم دستور تخلیه، ویدئوهای شبکه های اجتماعی نشان می دهد که بسیاری از غیرنظامیان در کمپ باقی مانده اند. این اردوگاه در طول جنگ اسرائیل و حماس هدف حملات هوایی متعدد اسرائیل قرار گرفته بود. به گفته وزارت بهداشت غزه، این حمله هوایی بیش از صد نفر را زیر آوار گرفتار کرد. بیمارستان اندونزی اعلام کرد که بیشتر قربانیان زن و کودک بودند. وزارت کشور غزه اعلام کرد که این اردوگاه «به طور کامل ویران شده است» و تخمین های اولیه حدود ۴۰۰ زخمی یا کشته شده است. دانیل هاگاری ، سخنگوی
ارتش اسرائیل، حمله جنگنده های اسرائیلی به اردوگاه آوارگان را تأیید کرد و اظهار داشت که در این حمله یکی از فرماندهان حماس که رهبری حملات ۷ اکتبر را بر عهده داشت، ده ها شبه نظامی فلسطینی کشته شد و تونل های فلسطینی را ویران کرد. حماس حضور هر فرماندهی را رد کرد و گفت که اسرائیل از این ادعاها به عنوان بهانه ای برای حمله استفاده می کند. محل فاجعه. کمپ پناهندگان جابالیا میزبان ۱۱۰۰۰۰ نفر در ۱٫۴ کیلومتر مربع است که آن را به یکی از پرجمعیت ترین مکان های جهان تبدیل می کند. در حالی که اسرائیل دستور تخلیه غزه را صادر کرده بود، ویدئوهای رسانه های اجتماعی از اواخر اکتبر نشان می دهد که تعداد زیادی از غیرنظامیان هنوز باقی مانده اند. از زمان آغاز بمباران نوار غزه توسط رژیم صهیونیستی، اردوگاه آوارگان جبالیا تا قبل از ۳۱ اکتبر چهار بار بمباران شده بود. اولین بمباران یک مسجد و یک بازار را ویران کرد. بیش از ۱۵۰ نفر در بمب گذاری های قبلی کشته شده بودند. حمله اسرائیل به اردوگاه. مدیر دفاع مدنی غزه به الجزیره گفت که اسرائیل شش بمب ساخت آمریکا را به این منطقه پرتاب کرد. "نیویورک تایمز" به نقل از یک تحلیلگر می گوید که این خسارات با م
همات حمله مستقیم مشترکی که اسرائیل استفاده می کند مطابقت دارد. وزارت بهداشت غزه که توسط حماس اداره می شود در ابتدا از کشته شدن ۵۰ نفر و زخمی شدن ۱۵۰ نفر خبر داد. بیمارستان اندونزی، در همان نزدیکی، گفت که ۱۲۰ جسد را دریافت کرده و ۲۸۰ مجروح را مداوا کرده است که اکثر آنها زن و کودک هستند. "نیویورک تایمز" همچنین تأیید کرد که فیلم نشان می دهد که کودکان زیادی از زیر آوارها بیرون کشیده شده اند. گردان های قسام، شاخه نظامی حماس، گفت که در این حمله هفت غیرنظامی گروگان کشته شدند که سه نفر از آنها پاسپورت خارجی داشتند. وزارت بهداشت غزه در ۱ نوامبر اعلام کرد که حملات هر دو روز به کشته شدن ۱۹۵ نفر و مجروح شدن ۷۷۷ نفر دیگر منجر شد و ۱۲۰ نفر دیگر در زیر آوار مدفون شدند. اتهام جنایت جنگی به اسرائیل. بیانیه ارتش اسرائیل هیچ گونه احتمالی برای وقوع اشتباه (مثلاً شناسایی اشتباه هدف، خطای خلبان، نقص تسلیحات) ذکر نکرده است. همچنین ارتش اسرائیل نشان نداد که تلفات غیرنظامیان بیشتر از آن چیزی است که آنها انتظار داشتند. از این رو ناظران به این نتیجه رسیدند که حمله هوایی «بر اساس برنامه ریزی انجام شد.» لری لوئیس، مشاور وزارت امور خارجه
آمریکا، گفت: این حمله نشان داد که تحمل اسرائیل در قبال تلفات غیرنظامیان به طور قابل توجهی بالاتر از آن چیزی است که ایالات متحده می پذیرد. در ۲ نوامبر، دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرد که تلفات غیرنظامیان و مقیاس تخریب به این معنی است که این حمله می تواند جنایت جنگی باشد. عمر شاکر، یکی از مدیران دیده بان حقوق بشر، گفت که هشدارها برای تخلیه یک منطقه آنها را از وظایف خود برای محافظت از غیرنظامیان تخلیه نشده مستثنی نمی کند و اظهار داشت که حملاتی که انتظار می رود صدمات نامتناسب به غیرنظامیان و اموال غیرنظامیان وارد شود، طبق قوانین بین المللی ممنوع است. واکنش های بین المللی. این حمله بلافاصله توسط وزارت خارجه مصر، عربستان، اردن و قطر محکوم شد. بولیوی روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل قطع کرد و کلمبیا و شیلی سفیران خود را فراخواندند. رئیس جمهور برزیل، لولا داسیلوا از کشتار کودکان در این حملات ابراز ناراحتی کرد و از اسرائیل خواست که به حملات پایان دهد.
پرواز ۵۰۱۷ ایر الجزیره یک پرواز بین المللی مسافربری برنامه ریزی شده از اواگادوگو، بورکینافاسو، به الجزایر، الجزایر بود که در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ در نزدیکی گوسی، مالی سقوط کرد. جت دوقلوی مک دانل داگلاس MD-83 با ۱۱۰ مسافر و ۶ خدمه، که توسط سوئیفت ایر برای ایر الجزیره اداره می شد، حدود ۵۰ دقیقه پس از بلند شدن از رادار ناپدید شد. دفتر تحقیقات و تجزیه و تحلیل فرانسه برای ایمنی هوانوردی غیرنظامی (BEA) که به مقامات کشور مالی کمک می کند، در آوریل ۲۰۱۶ گزارش تحقیقی را منتشر کرد و به این نتیجه رسید که در حالی که هواپیما با خلبان خودکار در حال پرواز بود، تجمع یخ روی موتورها باعث کاهش نیروی رانش شد. سقوط پرواز ۵۰۱۷ مرگبارترین حادثه در تاریخ هوانوردی مالی است.
رشد اندیشه زیستی کتابی نوشته ارنست مایر است که اولین بار در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. این کتاب با عنوان فرعی تنوع، تکامل، و وراثت است و به همان اندازه که کتاب زیست شناسی است، یک کتاب فلسفه و تاریخ است. این کتاب یک مطالعه جامع و آکادمیک در مورد ۲۴۰۰ سال اول علم زیست شناسی است. این کتاب تا حد زیادی بر این تمرکز دارد که چگونه مفروضات فلسفی زیست شناسان بر درک آن ها تأثیر گذاشته و آن ها را محدود کرده است. این موضوع شامل بسیاری از مشاهدات کلی مهم در مورد نقش فلسفه در تحقیق علمی و جایگاه زیست شناسی در میان علوم است.
لو پتی سنگال or سنگال کوچک ، یک منطقه در محله ای از حومه شهر نیویورک، در منطقه منهتن واقع شده است. این منطقه توسط جامعهٔ مهاجران غرب آفریقایی به نام "لو پتی سنگال" و توسط برخی از افراد خارج از این منطقه به عنوان «سنگال کوچک» نامیده می شود. لو پتی سنگال یک بخش کوچک تر از منطقه بزرگتر و قدیمی تر هارلم است. مشخص کردن مرزهای دقیق این محله دشوار است زیرا این منطقه هنوز جدید است و جمعیت آن از سال ۱۹۸۵ که وجود نداشت تا سال ۲۰۰۵ به ۶٬۵۰۰ نفر رشد کرده است. لو پتی سنگال به طور کلی در هارلم مرکزی واقع شده است. خیابان های اصلی منطقه اطراف خیابان ۱۱۶ غربی بین خیابان لنوکس / بولوارد مالکوم ایکس (Lenox Avenue / Malcolm X Boulevard) به شرق و بولوارد فردریک داگلاس به غرب هستند. در این محله می توان فروشگاه ها، رستوران ها، بیستروها، نانوایی ها، کافه ها و سایر املاک تجاری متعلق به فرهنگ آفریقای غربی را پیدا کرد.
جایگزینی پادشاهی های یونانی توسط امپراتوری روم به عنوان حاکم حوزه مدیترانه شرقی منجر به تقویت بازرگانی دریایی با شرق و حذف مالیات هایی شد که پیش از این توسط واسطه های مسیرهای تجاری زمینی گرفته می شد. بازرگانی در مسیرهای زمینی از طریق آسیای صغیر و خاورمیانه با هند، قبل از رونق مسیر بازرگانی جنوبی از طریق دریای سرخ (پس از فتح مصر توسط آگوستوس) نیز انجام می شد. مسیر جنوبی چنان به تقویت بازرگانی بین امپراتوری روم باستان و شبه قاره هند کمک کرد، که جایگزین مسیر بازرگانی زمینی شد. بازرگانان رومی و یونانی در کشور باستانی تامیل، جنوب هند و سریلانکا کنونی، رفت و آمد داشتند و شهرک های بازرگانی ایجاد کردند که بازرگانی با شبه قاره هند را توسط دنیای یونانی-رومی تضمین می کرد، و مدت ها پس از سقوط امپراتوری روم و از دست دادن بنادر دریای سرخ (که قبلاً از زمان سلسله بطلمیوس برای تأمین امنیت مسیرهای بازرگانی هند استفاده می شد) باقی ماندند. اعراب به رهبری عمرو بن العاص در اواخر سال ۶۳۹ یا اوایل سال ۶۴۰ میلادی وارد مصر شدند که این پیشروی سرآغاز فتح اسلامی مصر بود. تصرف اسکندریه و بقیه کشور، به بازرگانی ۶۷۰ ساله روم با شبه قاره پای
ان داد. با این حال، اطلاعات مربوط به شبه قاره هند و تجارت آن در کتب بیزانسی محفوظ مانده است و احتمالاً دربار امپراتور همچنان نوعی روابط دیپلماتیک با این منطقه حداقل تا زمان کنستانتین هفتم حفظ کرده است. قسطنطنیه نیز در قرن پانزدهم به دست ترک های عثمانی سقوط کرد و این آغازی بود برای کنترل بر مستقیم ترین راه های بازرگانی بین اروپا و آسیا. عثمانی ها تجارت شرق را با اروپا قطع کردند و به نوبه خود منجر به تلاش اروپایی ها برای یافتن مسیر دریایی جدید در اطراف آفریقا شدند که عصر اکتشافات اروپایی و در نهایت ظهور مرکانتیلیسم و استعمار اروپا را به وجود آورد. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
کریستین شریدر-فرشت (به انگلیسی: Kristin Shrader-Frechette)، (زاده ۱۹۴۴) استاد گروه علوم زیستی و گروه فلسفه، در دانشگاه نوتردام است. او قبلاً در دانشگاه کالیفرنیا و دانشگاه فلوریدا کرسی های استادی داشته است. بیش تر کارهای تحقیقاتی "شریدر-فریشت" مشکلات اخلاقی در ارزیابی ریسک، بهداشت عمومی یا عدالت زیست محیطی را تجزیه و تحلیل می کند؛ به ویژه آن هایی که مربوط به خطرات رادیولوژیکی، زیست محیطی و انرژی است. "شریدر-فرشت" جایزه شهروندی جهانی را دریافت کرده است و "کاتولیک دایجست" او را یکی از ۱۲ قهرمان ایالات متحده و جهان معرفی کرده است. تحصیلات. "کریستین شریدر-فریشت" در دانشگاه زاویر فیزیک خواند و در سال ۱۹۶۷ فارغ التحصیل شد. او دکترای خود را در فلسفه از دانشگاه نوتردام در سال ۱۹۷۲ دریافت کرد. "شریدر-فریشت" همچنین کارهای پسادکتری مرتبط با زیست شناسی، اقتصاد و هیدروژئولوژی انجام داد. آثار. "شریدر-فریشت" بیش از ۳۸۰ مقاله و ۱۶ کتاب/تک نگاری منتشر کرده است، از جمله "دفن عدم قطعیت: خطر و موردی در برابر دفع زمین شناسی زباله های هسته ای" (۱۹۹۳)، "روش در اکولوژی" (۱۹۹۳)، "اخلاق تحقیقات علمی" (۱۹۹۴)، "فناوری و ارزش های انسانی"
(۱۹۹۶)، "عدالت زیست محیطی: ایجاد برابری، بازپس گیری دموکراسی" (۲۰۰۲) "، اقدام، نجات جان: وظایف ما برای حفاظت از محیط زیست و سلامت عمومی" (۲۰۰۷)، و "چه خواهد شد. اثر: مبارزه با تغییرات آب و هوایی با انرژی های تجدیدپذیر، نه انرژی هسته ای" (۲۰۱۱). کتاب ها و مقالات او به ۱۳ زبان ترجمه شده است. "شریدر-فریشت" در حال حاضر روی دو جلد جدید کار می کند: "ریسک های ارزیابی ریسک" و "فلسفه علم و سیاست عمومی". شریدر-فریشت در کتاب "چه خواهد شد" در سال ۲۰۱۱ می گوید که انرژی هسته ای یک فناوری اقتصادی یا عملی نیست:این کتاب از داده های بازار، مطالعات علمی و تحلیل های اخلاقی استفاده می کند تا نشان دهد که چرا باید به دنبال انرژی سبز و حفاظت، و نه شکافت هسته ای، برای رسیدگی به تغییرات آب و هوایی جهانی باشیم. فصل ۶ از مطالعات علمی کلاسیک از هاروارد، پرینستون و وزارت انرژی ایالات متحده استفاده می کند تا نشان دهد که چگونه بهبود حفاظت و بهره وری انرژی - همراه با افزایش استفاده از انرژی باد و انرژی خورشیدی - می تواند تمام انرژی مورد نیاز را تأمین کند، درحالی که هزینه کمتری نسبت به سوخت های فسیلی یا شکافت هسته ای دارد. جوایز. در سال ۲۰۰۴
"شریدر-فریشت" جایزه جهانی فناوری را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، "کاتولیک دایجست" او را یکی از ۱۲ قهرمان ایالات متحده و جهان نامید، زیرا به دلیل فعالیت عدالت زیست محیطی، او طرف دار جوامع اقلیت و فقیر است. در سال ۲۰۱۱، دانشگاه تافتس جایزه شهروندی جهانی ژان مایر را به او اعطا کرد.
امیلی براون (؛ زادهٔ ) صداپیشه، تهیه کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
کوه رداپ (Redtop Mountain) یک قله کوه با ارتفاع است که در کوه های پرسل بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده است. نام این کوه به طور رسمی در ۹ ژوئن ۱۹۶۰ به تصویب رسید که توسط هیئت نام های جغرافیایی کانادا تأیید شد. بر اساس طبقه بندی آب و هوای کوپن، کوه رداپ در یک منطقه آب و هوایی نیمه قطبی با زمستان های سرد، برفی و تابستان های معتدل واقع شده است.
هیئت نام های جغرافیایی کانادا (GNBC) یک کمیته ملی با دبیرخانه ای در منابع طبیعی کانادا، بخشی از دولت کانادا است که اجازه نام های استفاده شده و تغییر نام در نقشه های رسمی دولت فدرال کانادا را می دهد. این هیئت در دسامبر ۱۸۹۷، به دستور شورا، به عنوان هیئت جغرافیایی کانادا ایجاد شد. این سازمان متشکل از یک عضو هیئت مدیره از هر یک از چهار دپارتمان دولت کانادا، و همچنین نقشه بردار کل سرزمین های Dominion بود. در دسامبر ۱۸۹۹، دستور در شورا اصلاح شد تا به استان ها و مناطق کانادایی این حق داده شود که هر کدام یک مقام را برای عضویت در هیئت مدیره معرفی کنند.
کتابخانه امیر خسرو بلخی () یک کتابخانه در افغانستان است. در دهه ۱۹۹۰ حدود ۲۰۰۰۰ کتاب، مجله، روزنامه و کتاب کمیاب در زمینه های تاریخ، ادبیات، جغرافیا و مذهب را در اختیار داشت.
منطقه کلان شهری پراویدنس (به انگلیسی: Providence metropolitan area) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در رود آیلند واقع شده است. این منطقه سی و هشتمین منطقه کلان شهری در ایالات متحده آمریکا است. جمعیت. منطقه کلان شهری پراویدنس ۱٬۶۱۲٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
فرنچ کوارتر (به انگلیسی: French Quarter) یک محله و بافت تاریخی در ایالات متحده آمریکا است که در چارلستون، کارولینای جنوبی واقع شده است. این محله جزو فهرست ثبت ملی مکان های تاریخی است.
کنزینگتون (به انگلیسی: Kensington) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فیلادلفیا واقع شده است. ثبت ملی مکان های تاریخی. این منطقه مسکونی جزو فهرست ثبت ملی مکان های تاریخی در ایالات متحده آمریکا است.
مونتروز (به انگلیسی: Montrose) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در هیوستون واقع شده است. این منطقه همچنین به عنوان نیرتاون یا نیرتاون/ مونتروز نیز شناخته می شود. موزه ها. مجموعه منیل، در خیابان سول راس بین خیابان آلاباما و خیابان ریچموند، یک موزه رایگان می باشد که توسط فرد خیر هیوستون، جان و دومینیک دو منیل احداث شده برای نگهداری مجموعه آثار هنری. مجموعه منیل توسط معمار رنزو پیانو طراحی شده است. موزه هنرهای زیبا، هیوستون در منطقه موزه هیوستون، در اطراف منطقه مونتروز قرار دارد.
پل ای. گریفیث (به انگلیسی: Paul E. Griffiths)، استاد فلسفه در دانشگاه سیدنی است و در فلسفه علم، به ویژه فلسفه زیست شناسی کار می کند. او در سال ۱۹۶۲ در انگلستان متولد شد و در سال ۱۹۸۴ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه کمبریج دریافت کرد و مدرک دکتری خود را در فلسفه از دانشگاه ملی استرالیا در سال ۱۹۸۹ زیر نظر کیم استرلنی دریافت کرد. او پیش تر در دانشگاه پیتسبرگ، دانشگاه کوئینزلند و دانشگاه اتاگو تدریس می کرد. او بخشی از هر سال را در دانشگاه اکستر در ایجنیس: مرکز مطالعات علوم زیستی می گذراند. "گریفیث" عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا و آکادمی علوم انسانی استرالیا است. "گریفیث" همراه با راسل گری دیدگاهی نظری در مورد رشد بیولوژیکی، وراثت و تکامل به نام «نظریه سیستم های رشدی» (DST) توسعه دادند. در سال ۱۹۹۹، "گریفیث" به همراه مشاور سابقش، کیم استرنی، "جنسیت و مرگ" را منتشر کرد، که درمان جامعی برای مشکلات و موقعیت های جایگزین در فلسفه زیست شناسی بود. این کتاب تعدادی از مواضع ارائه شده در مقالات قبلی را در مورد طیفی از موضوعات در فلسفه زیست شناسی گنجانده است. آخرین کتاب او که در سال ۲۰۱۳ با همکاری کارولا استوتز منتشر شد، بر فل