Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-12T21:45:30Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار، اصلاح ارقام&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42219068&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; لوون نیکلایی مانوچاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نقشه بردار و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۷ اوت ۱۸۹۰ در تفلیس به دنیا آمد و از (۱۹۱۶) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) و نشان پرچم سرخ شده است. وی در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۴ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت.
ان بی ای ۲کی۱۳ یک بازی ویدئویی بسکتبال در سال ۲۰۱۲ است که توسط استودیوی ویژوال کانسپتس توسعه یافته و شرکت ۲کی آن را منتشر کرده است. این بازی در اکتبر ۲۰۱۲ برای پلتفرم های اندروید، آی اواس، ویندوز، پلی استیشن ۳، پلی استیشن همراه، وی و ایکس باکس ۳۶۰ عرضه شد. نسخه ای نیز برای کنسول وی یو به عنوان لانچ تایتل در آمریکای شمالی منتشر شد و نسخه مناطق پال در دسامبر همان سال عرضه گردید. بلیک گریفین از لس آنجلس کلیپرز، کوین دورانت از اکلاهما سیتی تاندر و دریک رز از شیکاگو بولز بازیکنان روی جلد این نسخه هستند که همگی در حال انجام اسلم دانک نشان داده شده اند. ان بی ای ۲کی۱۳ دنباله نسخه ان بی ای ۲کی۱۲ در مجموعه بازی های ان بی ای ۲کی محسوب می شود. این بازی چهاردهمین نسخه از سری است و جی-زی به عنوان تهیه کننده اجرایی در طراحی بازی و انتخاب موسیقی های آن نقش مستقیم داشت. این نسخه چهارمین و آخرین بازی ان بی ای ۲کی است که برای کنسول های وی و PSP منتشر شد و تنها نسخه قابل اجرا روی وی یو محسوب می شود. توسعه. در اواسط ژوئن ۲۰۱۲، ۲کی اسپورتس کمپین تبلیغاتی «جلد را کشف کن» را راه اندازی کرد که طی آن با افزایش توئیت های حاوی هشتگ NBA
2K13، سرنخ هایی دربارهٔ ورزشکاران روی جلد بازی فاش می شد. همچنین، قابلیت سازگاری بازی با کینکت برای کنسول ایکس باکس ۳۶۰ اعلام شد. دو اسطوره از نسخه قبلی، ان بی ای ۲کی۱۲، جولیوس اروینگ و کریم عبدالجبار حذف شدند. در ۳ مه ۲۰۱۲، ۲کی اسپورتس اعلام کرد که به عنوان هدیه پیش خرید، محتوای قابل دانلود آل-استار ویکند شامل مسابقه اسلم دانک، مسابقه پرتاب سه امتیازی، چالش ستاره های نوظهور و بازی آل-استار ان بی ای ارائه می شود. همچنین ابزار طراحی کفش به بازی افزوده شد که امکان ساخت و ویرایش کفش با برندهای نایکی، جردن، آدیداس، اسپالدینگ، ریباک، کانورس، آندر آرمور و همچنین مدل های جنریک/ساده را فراهم می کرد. جی-زی، خواننده رپ، به عنوان تهیه کننده اجرایی این بازی فعالیت داشته است. ایدهٔ حضور همزمان تیم های ملی بسکتبال مردان آمریکا در سال های ۱۹۹۲ و ۲۰۱۲ در بازی نیز از سوی او ارائه شد. علاوه بر این، او در اینتروداکشن بازی ظاهر شد، انتخاب ترانه های موسیقی متن بازی را بر عهده داشت و در طراحی منوهای درون بازی و سایر المان های بصری مشارکت کرد. در ابتدا، اسکاتی پیپن به دلیل عدم امکان استفاده از تصویرش، از بازی کنار گذاشته شد. با این
حال، پس از ناامیدی گسترده هواداران از غیبت او، به فهرست تیمش اضافه شد. موسیقی متن بازی در اوت ۲۰۱۲ معرفی شد که شامل آثار جی-زی و هنرمندانی مانند ناس، کانیه وست و یوتو بود. موسیقی متن. ان بی ای ۲کی۱۳ برای موسیقی متن خود که توسط جی-زی انتخاب و تهیه شده بود، مورد ستایش منتقدین قرار گرفت. گیم کور از طریق سی بی اس نوشت: «سهم جی-زی غیرقابل انکار است. موسیقی متن به سادگی بهترین مجموعه هیپ هاپ تاریخ بازی های ورزشی است که تاکنون ساخته شده.» بیلبورد از ۲کی به خاطر آوردن هنرمندان مختلف به موسیقی متن بازی تقدیر کرد. از ایندی راک (فینیکس، درتی پروجکترز) گرفته تا موسیقی الکترو (دفت پانک، ژوستیس) و هیپ هاپ، با کلاسیک هایی مثل «دنیا از آنِ توست» از ناس و «شوخی نیستم» از اِریک بی و راکیم که در کنار شماری از مشهورترین آثار جی-زی قرار گرفته اند. بازخورد. ان بی ای ۲کی۱۳ به طور کلی با نقدهای مثبت مواجه شد و امتیاز متاکریتیک ۸۸ از ۱۰۰ را به دست آورد. آی جی ان نمره ۹٫۱ از ۱۰ را به این بازی داد و نوشت: «حتی وقتی بازیکن مسیر باز و بدون مانعی به سمت سبد دارد، ۲کی۱۳ یک دانک فوق العاده تمام را به نمایش می گذارد با نسخه امسال.» و اینکه
«این بازی بی تردید بهترین بازی بسکتبالی است که وجود دارد و شاید حتی بهترین بازی ورزشی ساخته شده تا امروز باشد. تمام.» گیم اسپات نیز نمره ۹ از ۱۰ را به ان بی ای ۲کی۱۳ اختصاص داد و گفت: «واقع گرایی ارتقایافته و سیستم کنترل جدید باعث شده اند که ان بی ای ۲کی۱۳ بازآفرینی فوق العاده ای از بسکتبال حرفه ای باشد.» گیم رولیشن نیز با امتیاز ۹ از ۱۰ عنوان کرد: «شکی نیست که ان بی ای ۲کی۱۳ جزو بازی های ماندگار است. بدون هیچ رقیب واقعی، هیچ محدودیتی برای موفقیت آن وجود ندارد. اگر هنوز این بازی را تهیه نکرده اید، واقعاً چیزی را از دست داده اید. شاید هیچ وقت نتوانم با اطمینان بگویم یک بازی ارزش ۶۰ دلار را دارد، اما این یکی ارزشش حتی بیشتر هم هست.» همچنین گیم تریلرز به بازی نمره ۹٫۱ از ۱۰ داد. برخلاف نقدهای عمدتاً مثبت، جویستیک و گیمزرادار نسبت به ان بی ای ۲کی۱۳ نظراتی متوسط ارائه کردند. هر دو نشریه تجربه داخل زمین بازی را ستایش کردند، اما از مودهای بازی انتقاد داشتند. جویستیک مودهای My Career و My Team را «بی روح و فاقد نوآوری» توصیف کرد، و گیمزرادار نیز از حذف مودهای Jordan Challenge و Greatest Challenge که در نسخه های قبلی
وجود داشت، ابراز نارضایتی کرد. در شانزدهمین دوره جوایز سالانه DICE، فرهنگستان هنر و علوم تعاملی، "ان بی ای ۲کی۱۳" را به عنوان «بازی ورزشی سال» نامزد کرد.
ادمایر راکتی () یک اسب مسابقه اهل ژاپن بود که در میدان اسب دوانی فلمینگتون در ملبورن، استرالیا درگذشت. پیش زمینه. ادمایر راکتی یک اسب با رنگ کهر و نشانهٔ ستارهٔ سفید بود که در ژاپن و توسط مزرعهٔ نوردن پرورش یافت. او از اولین نسل تولدهای اسبی بود که توسط هارتز کرای تولید مثل شده بود؛ هارتز کرای اسبی بود که در میان پیروزی هایش مسابقاتی همچون آریما کینن و دوبی شیما کلاسیک را به دست آورده بود. در دوران مسابقه، ادمایر راکتی مالک و مربی اش به ترتیب ری ایچی کاندو و تومویوکی اومدا بودند. دوران مسابقه. ۲۰۱۰–۲۰۱۴: مسابقه در ژاپن. ادمایر راکتی در دو سالگی در اواخر ۲۰۱۰ دو بار به مسابقه رفت و در دومین حضورش یعنی ۱۱ دسامبر در مسابقهٔ ۱۸۰۰ متری «اولین مسابقه برای اسبان تازه وارد» در هنشین برنده شد. در سال بعد هفت بار مسابقه داد و تنها پیروزی خود را در سپتامبر در همان میدان در مسافت ۲۰۰۰ متر کسب کرد. در چهار سالگی نیز هفت مسابقه داد و دو بار در ناکایاما پیروز شد و در مسابقهٔ ۲۴۰۰ متری «مسابقات کوتُ اِستیکس» در کیوتو در اکتبر به پیروزی دست یافت. در دو مسابقهٔ پایانی همان سال، به ردهٔ بالاتر ارتقا یافت و در مسابقهٔ «اندروما ا
ِستیکس» و «کینکو شو درجهٔ دو» به ترتیب مقام سوم را کسب کرد. در پنج ساله گی عملکرد بهتری نشان داد و در برخی از معتبرترین مسابقات ژاپن شرکت کرد. پس از کسب رتبهٔ سوم در اولین حضور، در مسافتی معادل ۳۴۰۰ متر شرکت کرد و مسابقهٔ «دایموند اِستیکس» را در توکیو برد، با تفاضل دو و نیم طول از اسبی که در سال ۲۰۱۰ در «تنو شو» پیروز شده بود به نام Jaguar Mail. او در شش مسابقهٔ باقی مانده پیروزی نداشت اما در مسابقات «تنو شو» و جاپن کاپ در جایگاه چهارم قرار گرفت. در دو مسابقهٔ آغازین ۲۰۱۴، او در برابر گلد شیپ در هنشین دوم شد و سپس بدون جایگاه در «تنو شو» به کار خود پایان داد. ۲۰۱۴: دورهٔ استرالیا. در پاییز ۲۰۱۴، ادمایر راکتی برای حضور در مسابقهٔ «ملبورن کاپ» به استرالیا فرستاده شد. در ۱۸ اکتبر، او برای آماده سازی در مسابقهٔ درجهٔ یک «کالفیلد کاپ» با مسافت ۲۴۰۰ متر شرکت کرد که سوارکارش زک پورن از استرالیا و مقیم هنگ کنگ بود. یازده روز پیش از آن، او در ایستگاه قرنطینهٔ ویرربی مورد حملهٔ اسب همراهش به نام «ادمایر اینازوما» قرار گرفت اما آسیبی جدی ندید. با ضریب ۱۰ به ۱ در «کالفیلد کاپ»، ادمایر راکتی از مسیر بیرونی فشار آورد، در م
راحل پایانی پیش افتاد و با نیم طول جلو زدن از اسب نیوزیلندی «رایزینگ رومنس» و با فاصلهٔ نیم طول دیگر از «لوسیا والنتینا» در جایگاه سوم، پیروز شد. پس از مسابقه، مربی اش تومویوکی اومدا گفت «خیلی خوشحالم که می گریم. هیچ اسب ژاپنی تاکنون این مسابقه را نبرده بود بنابراین برایم افتخار بزرگی است. او امروز با هندیکپ ۵۸ کیلوگرم شرکت کرده و در ژاپن مسابقات پر اهمیتی انجام نداده بود، پس نمی دانستیم چگونه پیش خواهد رفت، ولی شاید او استرالیا را دوست دارد.» ۲۰۱۴: ملبورن کاپ و مرگ. پیروزی او در «کالفیلد کاپ» باعث افزایش وزنش به ۵۸٫۵ کیلوگرم برای مسابقهٔ «ملبورن کاپ» شد؛ وزنی که از زمان «تینک بیگ» در سال ۱۹۷۵ هیچ برنده ای با آن وزن برنده نشده بود. او با ضریب ۹ به ۲ به عنوان گزینهٔ محبوب شروع کرد اما در ۶۰۰ متر پایانی کاملاً ضعیف شد و در میان ۲۲ شرکت کننده آخر ایستاد. پس از پایان مسابقه، فرو ریخت و به علت ایست قلبی ناشی از فیبریلاسیون بطنی درگذشت. پس از مرگش، زک پورن اظهار کرد «وقتی دیدم در نصف مسیر نمی تواند من را بکشد فوراً سرعتش را کم کردم، سلامت اسب اولویت دارد. خیلی ناراحت کننده است. او به من هیجان زیادی در کالفیلد داد و
اینکه چنین چیزی برایش اتفاق افتاد منصفانه نیست.» سپس آرسی پی سی ای استرالیا بیانیه ای منتشر کرد: «این رویداد یادآور خطرات واقعی مسابقات برای اسب هاست. متأسفانه آسیب و مرگ بهایی است که برخی اسب ها برای سرگرمی ما در ورزشی می پردازند که فشار زیادی بر آن ها وارد می کند.» اسکلت ادمایر راکتی در باغ یادبود اسطوره های زنده در گرینوِیل، ویکتوریا دفن شد.
کانجی آمائو ، تولد ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۳ - مرگ ۳ ژوئیه ۲۰۱۱ (۷۷ ساله)، تهیه کننده فیلم ژاپنی بود. از جمله فیلم هایی که او به عنوان تهیه کننده در آن شرکت داشته است، می توان از "۱۳ آدمکش (۱۹۶۳)" و "یازده سامورایی" (۱۹۶۴) نام برد.
پرو آگوایو جونیور (؛ – ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل مکزیک بود. مرگ. در ۲۰ مارس ۲۰۱۵، پرو آگوایو جونیور در یک مسابقهٔ تگ تیم شرکت کرد و با مانیک در برابر ری میستریو جونیور و اکستریم تایگر در یک شوی کشتی حرفه ای برای پروموشن د کرش در تیخوانا، باخا کالیفرنیا، مکزیک رقابت کرد. در جریان مسابقه، میستریو از یک هدسیزرز تیک داون استفاده کرد که به گفتهٔ خودش، قرار بود آگوایو را به حالت اجرای فن ۶۱۹ روی طناب ها هدایت کند، اما به دلیلی نامشخص او به بیرون از رینگ پرتاب شد. آگوایو به رینگ بازگشت و میستریو با یک دراپ کیک به شانهٔ او ضربه زد تا او را بار دیگر برای اجرای فن معروفش، ۶۱۹، در موقعیت طناب میانی قرار دهد. آگوایو ظاهراً تلاش کرد تا با پای چپش بلند شود. سپس مانیک نیز روی همان طناب میانی کنار آگوایو افتاد؛ و زمانی که آگوایو بی حرکت و بیهوش به نظر می رسید، مانیک سعی کرد با تکان دادن او، بیدارش کند. میستریو از طناب میانی برگشت تا فن ۶۱۹ را اجرا کند، اما به هیچ کدام از حریفان برخورد نکرد، زیرا آگوایو پیش تر روی طناب خم شده بود و مانیک نیز سر خود را پایین آورده بود. در حالی که مسابقه ادامه داشت، کونان که کنار رینگ حضور دا
شت، سعی کرد آگوایو را با تکان دادن بیدار کند. مسابقه همچنان ادامه پیدا کرد و میستریو با مشاهدهٔ بی حرکتی آگوایو، توجه داور را به آن جلب کرد. سپس میستریو مانیک را در وسط رینگ پین کرد، در حالی که کونان مجدداً در تلاش بود تا آگوایو را احیا کند. پس از پایان مسابقه، چند نفر به سراغ آگوایو رفتند چون تصور می کردند او فقط بیهوش شده و نیاز به کمک پزشکی دارد. سپس مسئولان او را از رینگ خارج کردند. وقتی آمبولانس رسید، آگوایو به بیمارستان محلی دل پرادو منتقل شد، جایی که حوالی ساعت ۱ بامداد ۲۱ مارس، مرگ او اعلام شد. آگوایو ۳۵ سال داشت. بر اساس بیانیهٔ اولیهٔ بیمارستان، آگوایو به دلیل آسیب دیدگی مهره های گردن جان باخت، که گفته شد بر اثر همان دراپ کیکی بود که ری میستریو به او زد و باعث شد او به شدت به طناب ها برخورد کند و دچار شلاق گردن شدید شود که گردنش را شکست. علت نهایی مرگ، ایست قلبی اعلام شد که بر اثر سکتهٔ گردنی ناشی از شکستگی سه مهره گردن رخ داد. کالبدشکافی نشان داد که آگوایو جونیور مهره های C-1، C-2 و C-3 گردنش را شکسته بود. پزشک قانونی اعلام کرد که این شکستگی ها در دو لحظهٔ متفاوت از ضربه رخ داده و آگوایو تقریباً بل
افاصله جان باخته است. ویدئویی از زاویهٔ دیگر که توسط یکی از تماشاگران گرفته شده، نشان می دهد که آگوایو پس از برخورد اولیه پای چپ خود را حرکت می دهد. آگوایو جونیور بلافاصله توسط پزشک معاینه نشد و به جای برانکارد، با یک صفحهٔ چوبی از رینگ خارج شد، که همین باعث انتقادهایی به برگزارکنندگان شد. با این حال، پزشک قانونی اعلام کرد که این موضوع تفاوتی در نتیجه نداشت. کمیسیون کشتی تیخوانا بعداً توضیح داد که پزشک در پشت صحنه مشغول درمان دو مصدوم دیگر بود، که یکی از آن ها آسیب دیدگی نخاعی داشت و نمی خواستند او را از برانکارد جدا کنند، به همین دلیل از صفحهٔ چوبی برای انتقال آگوایو استفاده شد. پزشکان بیش از یک ساعت تلاش کردند تا آگوایو را احیا کنند، اما موفق نشدند. در ۲۱ مارس، دادستان کل باخا کالیفرنیا تحقیقاتی را دربارهٔ مرگ آگوایو آغاز کرد، اما هیچ اتهام کیفری مطرح نشد. آگوایو جونیور در ۲۳ مارس در گوادالاخارا به خاک سپرده شد و کونان و ری میستریو جونیور تابوت برداران او بودند. از احترام به آگوایو جونیور، میستریو بدون ماسک در مراسم حاضر شد. همسر میستریو گفت که او به عنوان یک انسان، نه یک کشتی گیر در مراسم شرکت کرد. میستریو
بسیار ناراحت بود و با خانوادهٔ پرو روبه رو شد تا تسلیت بگوید. خانوادهٔ پرو به او گفتند: «احساس گناه نکن، این دست خدا بود، ما کاملاً درک می کنیم.» پس از مرگ او، «کمیسیون ورزش مجلس سنای مکزیک» طرحی با عنوان «قانون ایمنی ورزش در کشور» ارائه کرد. بسیاری از پروموشن ها از جمله AAA، CMLL، د کرش، لوچا آندرگراند و لیگ جهانی کشتی (WWL) پس از مرگ آگوایو جونیور به او ادای احترام کردند. در ۹ اوت در تریپل مانیا XXIII، آگوایو جونیور وارد تالار مشاهیر AAA شد.
ویکتور باریو (; – ) گاوباز اهل اسپانیا بود که در حال حاضر برای ایکس در پست گراز بازی می کند. وی بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می کرد. زندگی اولیه. والدین باریو، که هر دو از او پیشی گرفتند، خوآکین باریو و استر هرنانز بودند. طبق گفتهٔ اولین وکیل باریو، خوسه گالان ("خوسله")، باریو آموزش رسمی در زمینهٔ گاوبازی ندیده بود. او در مزارع محلی دربارهٔ این حرفه یاد گرفت و در واقع تا بیست سالگی هیچ گاه روبروی یک گاو ایستاده نبود. با این حال، حداقل یک منبع می گوید که باریو فارغ التحصیل مدرسهٔ گاوبازی «اسکویلا د تائورماکیا د "ال اسپینار"» در سگویا بوده است. مرگ. در ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، در جریان جشن های «واکیا دِل آنخل» (به معنی «گوسالهٔ فرشته» — فرشته، حامی شهر و فرشته نگهبان مقدس است) در تروئل، باریو همراه با کوررو واکزکز و مورینیتو د آراندا در برنامه حضور داشت. در آن زمان باریو ۲۹ سال داشت. او سومین گاو بعدازظهر را از گلهٔ لوس ماگنوس به وزن ۵۲۹ کیلوگرم دریافت کرد که نامش لورنزو بود، و این آخرین گاوی بود که باریو مقابل آن قرار گرفت. لورنزو ضربهٔ مرگباری به باریو زد و شاخش را عمیقاً به سینهٔ گاوباز فرو کرد. باریو ظرف چن
د دقیقه جان باخت. شاخ لورنزو از زیر بغل گاوباز عبور کرد، ریهٔ راست او را سوراخ کرد و آئورت توراسیک او را پاره کرد که منجر به خونریزی شدید و مرگ سریع شد. این نخستین بار در بیش از سی سال بود که یک گاوباز در اسپانیا در جریان یک «کوریدا» جان خود را از دست داد (به استثنای باندریلروها مانولو مونتولیو و رامون سوتو وارگاس که در ۱۹۹۲ درگذشتند) و پیش از باریو آخرین بار ژوزه کوبرو سانچز "ال ییو" در ۳۰ اوت ۱۹۸۵ در کولمنار ویخو، مادرید چنین اتفاقی را تجربه کرده بود. کل حادثه به صورت زنده از تلویزیون پخش شد. جسد باریو به شهر زادگاهش آورده شد و در مرکز ورزشی محلی، سالن تسلیتی برای عرض تسلیت برپا شد. مراسم تدفین باریو در سپولودا، سگویا با حضور گستردهٔ مردم، از جمله مقامات، گاوبازان و هواداران برگزار شد. پس از مرگ باریو، بسیاری از مدافعان حقوق حیوانات و مخالفان گاوبازی پیام هایی منتشر کردند که ممکن است جرم محسوب شود و به همین دلیل «بنیاد گاو مبارز لیدیا» ("بنیاد گاو مبارز") و خانوادهٔ ویکتور باریو علیه پیام هایی که توهین آمیز و افترا آمیز می دانستند، اقدام حقوقی کردند. به عنوان نمونه، خانوادهٔ باریو علیه معلمی به نام ویسنت بل
نگر شکایت کردند که گفته بود در حساب کاربری خود در فیسبوک آرزو دارد همان سرنوشت (یعنی مرگ) برای همهٔ بستگان باریو اتفاق بیفتد. در ۴ سپتامبر ۲۰۱۶، یک کوریدا به افتخار باریو در میدان گاوبازی والادولید برگزار شد. گاوها از گله های خوآن پدرو دومک، نونز دل کووویلو، زالدویندو، دومینگو هرناندز و ویکتوریانو دل ریو تأمین شدند و توسط خوان خوزه پادیلا، خوزه توماس، مورانته د لا پوئبلا، جولیان لوپز اسکوبار ("ال جولی")، مانزانارس ایجو و آلخاندرو تالوانته کشته شدند. در سال ۲۰۱۷، یک پلاک در میدان گاوبازی والدموریو، در محلی که باریو به عنوان نولویرو و ماتادور با شانه های باز حمل شده بود، رونمایی شد. همچنین در میدان گاوبازی تروئل، کاشی ای به افتخار گاوباز با بال های فرشتهٔ نگهبان تزئین شده بود. در ۲۰۲۱، موزاییک سرامیکی به یاد باریو در لاس ونتاس، درست در کنار دروازهٔ بزرگ رونمایی شد. هنرمند آن لوییس گوردیو بود.
جوبی سوزوکی ، فیلم بردار ژاپنی بود. از جمله فیلم هایی که او فیلمبردار فیلم بوده است می توان به "۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)" و "" (۱۹۵۹) اشاره کرد.
نبردهای بدون افتخار و انسانیت ، یک فیلم یاکوزایی ژاپنی محصول ۱۹۷۳ به کارگردانی کینجی فوکاساکو است.فیلمنامه کازوئو کاساهارا مجموعه ای از مقاله های روزنامه نگار روزنامه نگار کویچی آیبوشی را اقتباس می کند، که بازنویسی دست نویسی بود که در اصل توسط یاکوزا کوزو مینو نوشته شده بود. این اولین فیلم از یک مجموعه پنج قسمتی است که فوکاساکو در یک بازه زمانی تنها دو سال ساخته است.
شینتارو میاموتو ، تدوین گر ژاپنی بود. او طیف گسترده ای از آثار را ویرایش کرده است. از جمله فیلم هایی که او ویراستار/تدوین گر فیلم بوده است می توان از "۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)" و "نبردهای بدون افتخار و انسانیت (فیلم)" (۱۹۷۳) نام برد.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۸ از ۱۷ سپتامبر تا ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ برگزار شد. در مجموع هشت تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۸ به رقابت پرداختند. تیم های راه یافته. مرحله حذفی شامل هفت تیم بود که به عنوان برندگان مرحله گروهی صعود کرده بودند، به علاوه مدافع عنوان قهرمانی، اوراوا رد دایموندز. یک چهارم نهایی. بازی های رفت در ۱۷ سپتامر و بازی های برگشت در ۲۴ سپتامر ۲۰۰۸ برگزار شدند. مسابقات. "آدلاید یونایتد در مجموع ۲–۱ برنده شد." "بنیادکار در مجموع ۷–۳ برنده شد." "گامبا اوساکا در مجموع ۴–۱ برنده شد." "اوراوا رد دایموندز در مجموع ۴–۳ برنده شد." نیمه نهایی. بازی های رفت در ۸ اکتبر، و بازی های برگشت در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸ برگزار شدند. مسابقات. "گامبا اوساکا در مجموع ۴–۲ برنده شد." "آدلاید یونایتد در مجموع ۳–۱ برنده شد." فینال. بازی های رفت و برگشت فینال به ترتیب در تاریخ های ۵ و ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ برگزار شد. "گامبا اوساکا در مجموع ۵–۰ برنده شد."
کانجی آمائو ، تولد ۲۱ ژانویه سال ۳۴ دوره میجی - مرگ ۹ مارس ۱۹۶۸ میلادی، تهیه کننده فیلم ژاپنی بود. از جمله فیلم هایی که او به عنوان تهیه کننده در آن شرکت داشته است، می توان از "۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)" نام برد. حرفه. او از سنین پایین به تئاتر علاقه داشت و اولین بازی خود را در تئاتر مومی-زا در اوساکا انجام داد. در سال ۱۹۲۴، به بخش بازیگری توآ کینما پیوست. او به ماکینو پروداکشنز تغییر شغل داد و در چندین نمایش ظاهر شد. در سال ۱۹۲۸، بازیگری را رها کرد و به عنوان رئیس بخش تبلیغات چیزو پروداکشنز، رئیس نیپون انگی کانسای تسوشین و مدیر عامل تسوشین گوشا خدمت کرد. در سال ۱۹۴۷، قبل از اینکه تهیه کننده شود، رئیس بخش تبلیغات تویوکو فیلمز (توئی) شد. او عمدتاً روی فیلم هایی با بازی کاتاوکا چیزو کار می کند. او نویسنده کتاب «ظهور و سقوط فیلم های ژاپنی» است.
پارتو هامبارتسومی مارگاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک جراح زنان و زایمان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۰ سپتامبر ۱۸۹۸ در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۷) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) و نشان لنین شده است. وی ۱۶ مارس ۱۹۸۰ در در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
میکائیل مانوکی مانوکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک مکانیک و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۵ اوت ۱۹۱۱ در باغچه سرای به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۶) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی(۱۹۷۰) شده است. وی در ۱۱ اوت ۱۹۷۶ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
دایسوکه تنگان، ، نوشتن نام به صورت کانجی (天顔大介) اشتباه است، او پسر شوهی ایمامورا کارگردان فیلم است. (نام اصلی: دایسوکه ایمامورا، زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۵۹) فیلمنامه نویس و کارگردان ژاپنی است. او رئیس بخش فیلم در مؤسسه تصویر متحرک ژاپن بود و از سال ۲۰۱۷ رئیس آن بوده است. او از دانشگاه ریوکو فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۸۴ او به شینچوشا پیوست، اما در سال ۱۹۹۱ آن را ترک کرد و به دنبال یک حرفه خلاقانه بود. اولین کارگردانی او در سال ۱۹۹۰ بود. او همچنین به عنوان فیلمنامه نویس فیلم های کارگردانانی مانند شوهی ایمامورا و تاکاشی میکه شناخته می شود. مصاحبه در مورد فیلم. کارگردان تاکاشی میکه از تنگان دایسوکه، پسر مربی سابقش شوهی ایمامورا، خواست تا فیلمنامه فیلم ۱۳ آدم کش (فیلم ۲۰۱۰) را بنویسد. وقتی از تنگان دایسوکه پرسیده شد که نظرش در مورد سامورایی چیست، او اینگونه پاسخ داد:
لوون آرشالویسی ماتینیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک فیزیولوژیست عصبی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۱ سپتامبر ۱۹۲۳ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی پزشکی تفلیس (۱۹۴۶) فارغ التحصیل شد. وی در فعالیت می کرد. وی عضو بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۴) شده است.
آساطور یپرمی مارگاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک پرورش دهنده میوه و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در مالیشکا به دنیا آمد . وی در دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شده است. وی در ۱۹۹۳ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
بلبل سرکاهی گونه ای پرندهٔ آوازخوان از تیرهٔ بلبلان (Pycnonotidae) است. این گونه از شبه جزیرهٔ مالایا تا بورنئو یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری، بوته زارهای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، زمین های زراعی، مزارع و باغ های روستایی است. این گونه به دلیل نابودی زیستگاه و شکار غیرقانونی در معرض تهدید است. نام های جایگزین برای بلبل سرکاهی شامل بلبل تاج کاهی و بلبل تاج زرد است.
بلبل گلوراه راه یا بلبل گلورگه ای، گونه ای پرندهٔ آوازخوان از تیرهٔ بلبلان از راستهٔ گنجشکسانان است. این گونه در جنوب شرقی آسیا یافت می شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل های پست گرمسیری نمناک و جنگل های کوهستانی گرمسیری نمناک است. این یک گونهٔ رایج است و اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت آن را در ردهٔ «کمترین نگرانی» ارزیابی کرده است.
هوهانس چالتیکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۲ نوامبر ۱۹۰۲ در قارص به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۷) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان و دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۶۱) بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۰) و نشان لنین شده است. وی در ۸ مارس ۱۹۷۲ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
رمانتیسم راین (به آلمانی: "Rheinromantik") جریانی هنری، ادبی، و فرهنگی در قرن نوزدهم بود که بر زیبایی های طبیعی، تاریخی، و فرهنگی منطقه رود راین در آلمان تمرکز داشت. این جنبش، که بخشی از رمانتیسم اروپایی محسوب می شود، با الهام از مناظر بکر دره راین، قلعه های قرون وسطایی، افسانه ها، و حس نوستالژی برای گذشته تاریخی آلمان شکل گرفت. رمانتیسم راین در نقاشی، ادبیات، موسیقی، و بعدها گردشگری تأثیر عمیقی گذاشت و به خلق تصویری رؤیایی از منطقه راین کمک کرد. تاریخچه. رمانتیسم راین (به آلمانی: "Rheinromantik") جریانی هنری، ادبی و فرهنگی بود که در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم در آلمان شکل گرفت و بر زیبایی های طبیعی، تاریخی و اسطوره ای منطقهٔ رود راین، به ویژه درهٔ میانی راین بین شهرهای ماینتس و کلن، تمرکز داشت. این جنبش، که بخشی از رمانتیسم گسترده تر اروپایی به شمار می رود، در واکنش به صنعتی شدن سریع، عقل گرایی عصر روشنگری و تحولات اجتماعی ناشی از انقلاب فرانسه پدید آمد. رمانتیسم راین با تأکید بر احساسات، طبیعت، نوستالژی نسبت به گذشتهٔ تاریخی و افسانه های محلی، تأثیر عمیقی بر هنر، ادبیات، موسیقی، معماری و گردشگری گذا
شت. این جریان همچنین نقشی مهم در تقویت حس هویت ملی آلمانی پیش از اتحاد آلمان در سال ۱۸۷۱ ایفا کرد و منطقهٔ راین را به یکی از نمادهای فرهنگی و تاریخی اروپا بدل نمود. ظهور اولیه (اواخر قرن هجدهم). رمانتیسم راین در اواخر قرن هجدهم، زمانی که نویسندگان و شاعران آلمانی به ستایش مناظر طبیعی و تاریخ غنی منطقهٔ راین پرداختند، ریشه دواند. یوهان ولفگانگ فون گوته در سال ۱۷۷۴، طی سفرهایش به راین، در یادداشت های خود از زیبایی های درهٔ راین سخن گفت و آن را منبعی برای الهام شاعرانه توصیف کرد. فریدریش هولدرلین و هاینریش فون کلیست نیز با توصیف مناظر و افسانه های محلی راین در آثارشان، زمینه ساز نگاه رمانتیک به این منطقه شدند. فریدریش شلگل، از نظریه پردازان برجستهٔ رمانتیسم، در سال ۱۸۰۶ در یادداشت های سفرش ("Rheinfahrt") نوشت: «برای من، تنها مناطقی که معمولاً خشن و وحشی خوانده می شوند، زیبا هستند.» این گفته نشان دهندهٔ جذابیت طبیعت بکر راین برای هنرمندان رمانتیک بود. اشغال ساحل چپ راین توسط نیروهای فرانسوی پس از انقلاب فرانسه (۱۷۹۴–۱۸۱۵) به تقویت حس هویت ملی آلمانی کمک کرد. در این دوره، راین به نمادی از فرهنگ و تاریخ آلمان در بر
ابر نفوذ خارجی تبدیل شد. شاعرانی مانند ارنست موریتس آرنت با سرودن شعر «Was ist des Deutschen Vaterland?» در سال ۱۸۱۳، که شامل خط معروف «راین، راین، راین آلمانی» بود، این حس ملی گرایانه را تقویت کردند. نقش بریتانیا در جهانی سازی رمانتیسم راین. در اوایل قرن نوزدهم، نویسندگان و هنرمندان بریتانیایی نقش مهمی در ترویج تصویر رمانتیک راین در سطح جهانی ایفا کردند. لرد بایرون، شاعر برجستهٔ رمانتیک، در سال ۱۸۱۶ طی سفر به راین، در اثرش "چایلد هارولد" (۱۸۱۸) مناظر این منطقه را با توصیفاتی شاعرانه و احساسی به تصویر کشید و توجه مخاطبان انگلیسی زبان را جلب کرد. مری شلی، نویسندهٔ رمان "فرانکنشتاین"، در سفرهایش در سال های ۱۸۱۴ و ۱۸۱۶ از راین الهام گرفت و بخش هایی از داستان خود را در این منطقه قرار داد که حس رمزآلود و رمانتیک را منتقل می کرد. آن ردکلیف، نویسندهٔ رمان های گوتیک، نیز با توصیف مناظر راین در آثارش، به خلق تصویری رمانتیک و اسرارآمیز از این منطقه کمک کرد. نقاشان بریتانیایی نیز تأثیر بسزایی داشتند. ویلیام ترنر، نقاش برجستهٔ رمانتیک، در دهه های ۱۸۱۰ و ۱۸۲۰ مجموعه ای از نقاشی های آبرنگ از مناظر راین خلق کرد که با استفاد