Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مولکولی، ساختار (خطی، منشعب، در قفس) و ماهیت گروه های جایگزین (R = آلکیل، آریل، H, OH، آلکوکسی) متفاوت است. رزین های سیلیکونی جایگزین شده با آریل در دمای بین ~۳۰۰ درجه فارنهایت (~۱۵۰ درجه سانتی گراد) و ~۴۰۰ درجه فارنهایت (~۲۰۰ درجه سانتی گراد) پلیمریزه شده (مکانیسم درمان تراکم) نسبت به رزین های سیلیکونی جایگزین آلکیل پایداری حرارتی بیشتری دارند. حرارت دادن بالای ~۶۰۰ درجه فارنهایت (~۳۰۰ درجه سانتی گراد) تمام پلیمرهای سیلیکونی را به سرامیک تبدیل می کند زیرا همهٔ اجزای آلی به صورت پیرولیتیک تجزیه می شوند و پلیمرهای سیلیکات کریستالی با فرمول کلی (n)SiO2 باقی می مانند. علاوه بر کاربردها به عنوان پیش سازهای کامپوزیت زمینه سرامیکی، رزین های سیلیکونی به شکل پلیمرهای پلی سیلوکسان ساخته شده از رزین های سیلیکونی با قابلیت آویز آکریلات، وینیل اتر یا اپوکسی به عنوان UV، پرتو الکترونی و کامپوزیت های زمینه پلیمری ترموست کاربرد پیدا می کنند، جایی که با مقاومت خود به اکسیداسیون، حرارت و تخریب اشعه ماوراء بنفش مشخص می شوند. انواع دیگر کاربردها در حوزه کلی کامپوزیت ها برای سیلیکون ها شامل درزگیرها، مواد پوشش دهنده و به عنوان
یک کیسه قابل استفاده مجدد برای پخت قطعات کامپوزیت در کیسه خلاء است. رزین های وینیل استر. رزین های وینیل استر که با واکنش های افزودن بین یک رزین اپوکسی با مشتقات اسیداکریلیک ساخته می شوند، هنگامی که در یک مونومر عملکردی وینیل مانند استایرن، پلیمریزه رقیق/حل می شوند. ترموست های حاصل به دلیل چسبندگی بالا، مقاومت در برابر حرارت و مقاومت در برابر خوردگی قابل توجه هستند. آنها از پلی استرها قوی تر و نسبت به اپوکسی ها در برابر ضربه مقاوم تر هستند. رزین های وینیل استر برای لایه گذاری مرطوب، SMC و BMC در ساخت و تعمیر اجزای مقاوم در برابر خوردگی و حرارت از خطوط لوله، کشتی ها و ساختمان ها گرفته تا کاربردهای حمل ونقل، دریایی، نظامی و هوافضا استفاده می شوند. متفرقه. آمینورزین ها دسته دیگری از پیش پلیمرهای ترموست هستند که از همپلیمریزاسیون آمین ها یا آمیدها با یک آلدهید تشکیل می شوند. رزین های اوره فرمالدئید و ملامین فرمالدئید، اگرچه به طور گسترده در کاربردهای کامپوزیت ساختاری با کارایی بالا مورد استفاده قرار نمی گیرند، مشخصاً به عنوان زمینه پلیمری در قالب گیری و ترکیبات اکستروژن که در آن برخی از پرکننده ها و تقویت کننده ها
استفاده می شود، استفاده می شود. رزین های اوره فرمالدئید به طور گسترده ای به عنوان چسب زمینه در محصولات ساختمانی مانند نئوپان، تخته ویفر و تخته سه لایی استفاده می شوند که ساختارهای کامپوزیت ذرات و لایه ای واقعی هستند. رزین های ملامین فرمالدئید برای لمینیت پلاستیک استفاده می شوند. پیش پلیمرهای رزین فوران ساخته شده از فورفوریل الکل، یا با اصلاح فورفورال با فنل، فرمالدئید (متانال)، اوره یا سایر اکستنشن کننده ها، شبیه رزین های آمینو و فنلی هستند که شامل چند تراکم و آزاد شدن آب و همچنین گرما می شود. در حالی که آنها به طور کلی تحت تأثیر گرما، کاتالیزورها و فشار تشکیل می شوند، رزین های فوران می توانند به عنوان سیستم های سخت شده با اسید بدون پخت دو جزئی نیز فرموله شوند که با مقاومت بالا در برابر گرما، اسیدها و قلیایی ها مشخص می شوند. رزین های فوران برای ساخت کامپوزیت های پایدار-بیوکامپوزیت های ساخته شده از یک زمینه مشتق شده زیستی (در این مورد رزین فوران) یا تقویت کننده های بیوفیبر یا هردو مورد توجه فزاینده ای هستند.
سعدالدوله صفی الدین مردخای بن هبةالله مُحاسِب ابهری پزشک و وزیر یهودی در ایران ایلخانی قرن سیزدهم میلادی بود. او در بوروکراسی سلسلهٔ ایلخانان شهرت یافت و بین سال های ۱۲۸۹–۱۲۹۱ تا زمان ترورش توسط مخالفان به سمت وزیر اعظمی ایران منصوب شد. او به دلیل شایستگی و کاردانی، امور کشور را سامان بخشید. مرگ او آغاز شورش های یهودی ستیزانه در شهرهای سراسر ایران از سوی جمعیت مسلمان بود که نسبت به انتصاب یهودیان به مناصب ارشد در دولت ایلخانان بدبین بودند. او که اصالتاً اهل شهر ابهر در غرب ایران بود، از سال ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۱ در دوران حکومت ارغون خان ایلخان مغول، مقام وزیر اعظمی ایران را بر عهده داشت. به گفته ابوالفرج، سعد پدر زن بخشدار بغداد بود. سعد در وزارت خزانه داری منصبی داشت و در آنجا چنان خود را متمایز کرد که فرماندار مغول حسادت کرد و او را به عنوان پزشک منصوب کرد. در آنجا سعد با اردو کیا، سردار قدرتمندی دوست شد و از طریق نفوذ او برای جمع آوری مالیات های معوقه به بغداد فرستاده شد. او در جمع آوری پول به قدری موفق بود که ارغون خان او را به عنوان دستیار در بخش مالیهٔ بغداد منصوب کرد و اردو کیا به عنوان فرماندار نظامی یا امیر آ
ن استان منصوب گردید. سعد دشمنان زیادی داشت. مقامات مغول از او متنفر بودند زیرا دیگر نمی توانستند درآمدهای حکومتی را به مصرف خود اختصاص دهند. و مسلمانان این که یک یهودی را بر آنها حکمرانی کند را خفت بار می دانستند. سعد نیز با محبوبان ارغون خان دشمنی کرده بود و خود گرفتار غرور بود. گزارش های نادرستی در مورد او پخش شد و هیچ فرصتی برای بدگویی از او به ارغون از دست نرفته بود، هرچند بی تأثیر می نمود. می گفتند سعد در صدد معرفی دین جدیدی بود که در رأس آن ایلخان قرار داشت. سرانجام ارغون خان مریض شد و دشمنان سعد از این فرصت استفاده کردند و از شر سعد یهودی خلاص شدند. در اواخر عمر، سعدالدوله قصد داشت کاربری کعبه را تغییر دهد اما بیماری ارغون خان و شورش مخالفان مانع او شد. و در سال ۱۲۹۱ میلادی او را کشتند و تمام اموال او مصادره شد و خانوادهٔ او و به طور کلی تمام یهودیان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. در مورد جایگاه وی در دستگاه ارغون خان چنین گفته اند: منابع. http://www.jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=38&amp;letter=S&amp;search=Sa%27ad%20al-Daulah Jacobs, Joseph and Mary W. Montgomery. "Sa'd al-Daulah". Jewish Encycl
opedia. Funk and Wagnalls, 1901–1906, which gives the following bibliography: Abu al-Faraj, Chronicon Syriacum, pp. 610, 624-625, Leipzig, 1789; Hammer-Purgstall, Gesch. der Ilchane, i.377 et seq. , Darmstadt, 1842; Howorth, History of the Mongols, iii.331 et seq. , London, 1888; Grätz, Gesch. vii.173, 183-186; Weill, Gesch. der Chalifen, iv.146 et seq. دائرة المعارف بزرگ اسلامی - جلد چهارم - صفحهٔ ۴۴۶. Amitai, Reuven (2010). "Saʿd al-Dawla". In Norman A. Stillman (ed.). Encyclopedia of Jews in the Islamic World. Brill Online. شیخ جعفر سبحانی. وهابیت، مبانی فکری و کارنامه -. دائرة المعارف بزرگ اسلامی - جلد چهارم - صفحهٔ ۱۱۹۲. دائرة المعارف بزرگ اسلامی - جلد چهارم - صفحهٔ ۱۱۹۲.
میکروسکوپ نیروی اتمی بدون تماس ( nc-AFM )، که همچنین میکروسکوپ نیروی دینامیکی ( DFM ) نیز شناخته می شود، یک حالت میکروسکوپ نیروی اتمی است که خود نوعی میکروسکوپ کاوشگر روبشی است. در این میکروسکوپ یک کاوشگر تیز نزدیک (در مرتبه آنگستروم ) به سطح مورد مطالعه منتقل می شود. در مرحله بعد، کاوشگر در سراسر سطح به صورت شطرنجی اسکن می شود، سپس تصویر از برهمکنش نیرو همگام با اسکن ساخته می شود. کاوشگر به یک تشدید کننده، معمولاً یک پایه سیلیکونی یا یک تشدید کننده کریستال کوارتز متصل است. در طول اندازه گیری ها، حسگر به گونه ای هدایت می شود تا نوسان کند. فعل و انفعالات نیرو یا با اندازه گیری تغییر در دامنه نوسان در یک فرکانس ثابت درست خارج از رزونانس (مدولاسیون دامنه) یا با اندازه گیری تغییر در فرکانس تشدید به طور مستقیم با استفاده از یک مدار بازخورد (معمولاً یک حلقه قفل فاز ) اندازه گیری می شود تا همیشه حرکت کند. سنسور در رزونانس (مدولاسیون فرکانس). حالت های عملکرد. دو حالت عمده عملکرد nc-AFM، مدولاسیون فرکانس (FM) و مدولاسیون دامنه (AM)، در زیر توضیح داده شده اند. نوسان فرکانس. میکروسکوپ نیروی اتمی مدولاسیون فرکانس، که توس
ط آلبرشت، گروتر، هورن و روگار در سال 1991 معرفی شد، یک نوع از nc-AFM است که در آن تغییر فرکانس تشدید حسگر مستقیماً با تحریک حسگر بر روی تشدید ردیابی می شود. برای حفظ تحریک در تشدید، الکترونیک ها باید یک اختلاف فاز 90 درجه بین تحریک و پاسخ سنسور حفظ کنند. این عمل یا با راندن سنسور با تغییر فاز سیگنال انحراف به میزان 90 درجه انجام می شود، یا با استفاده از یک حلقه فاز قفل شده پیشرفته که می تواند به یک فاز خاص قفل شود. سپس میکروسکوپ می تواند از تغییر فرکانس تشدید ( fformula_1 ) به عنوان کانال مرجع SPM، یا در حالت بازخورد ، یا می توان آن را به طور مستقیم در حالت ارتفاع ثابت ثبت نمود. معمولاً هنگام ضبط تصاویر مدوله شده با فرکانس، از یک حلقه بازخورد اضافی برای ثابت نگه داشتن دامنه تشدید با تنظیم کردن دامنه درایو استفاده می شود. با ضبط کردن دامنه درایو در طول اسکن (معمولاً به عنوان کانال میرایی اشاره می شود زیرا نیاز به دامنه درایو بالاتر مربوط به میرایی بیشتر در سیستم است) یک تصویر تکمیلی ثبت می شود که فقط نیروهای میرایی را نشان می دهد. این اجازه می دهد تا نیروهای نامیرا و میرایی در آزمایش از هم تفکیک شوند. مدولاسیو
ن دامنه. مدولاسیون دامنه یکی از انواع اصلی عملیات بود که توسط Binnig و Quate در مقاله AFM اصلی خود در سال 1986 معرفی شد، در این حالت حسگر فقط از رزونانس برانگیخته می شود. با برانگیختن سنسور درست بالای فرکانس تشدید آن، تشخیص نیروهایی را که فرکانس تشدید را تغییر می دهند با استفاده نظارت بر دامنه نوسان امکان پذیر می شود. نیروی جاذبه روی کاوشگر باعث کاهش فرکانس تشدید حسگرها می شود، بنابراین فرکانس حرکتی از تشدید دورتر است و دامنه کاهش می یابد، برعکس این اتفاق برای نیروی دافعه صادق است. سپس الکترونیک های کنترل میکروسکوپ می توانند از دامنه به عنوان کانال مرجع SPM استفاده کنند، یا در حالت بازخورد ، یا می تواند به طور مستقیم در حالت ارتفاع ثابت ثبت شود. اگر نیروهای غیر محافظه کار (میرایی) در طول آزمایش تغییر کنند، مدولاسیون دامنه ممکن است از کار بیفتد، زیرا این امر دامنه بیشترین رزونانس خود را تغییر می دهد، که به عنوان تغییر در فرکانس تشدید تعبیر می شود. یک مشکل احتمالی دیگر مدولاسیون دامنه این است که تغییر ناگهانی به نیرویی که دافعه بیشتری دارد (کمتر جذاب است) می تواند رزونانس را از فرکانس درایو عبور دهد و باعث شود
تا مجددا کاهش یابد. در حالت ارتفاع ثابت، این فقط به یک مصنوع تصویر منجر می شود، اما در حالت بازخورد، بازخورد را به عنوان یک نیروی جذب کننده تر می خواند که باعث بازخورد مثبت می شود تا زمانی که بازخورد اشباع شود. مزیت مدولاسیون دامنه این است که تنها یک حلقه بازخورد (حلقه بازخورد توپوگرافی) در مقایسه با سه حلقه در مدولاسیون فرکانس (حلقه فاز/فرکانس، حلقه دامنه، و حلقه توپوگرافی) وجود دارد که عملیات و پیاده سازی را بسیار آسان تر می کند. با این حال، مدولاسیون دامنه به ندرت در خلاء استفاده می شود به دلیل اینکه Q سنسور معمولاً آنقدر زیاد است که سنسور قبل از اینکه دامنه به مقدار جدید خود برسد چندین بار نوسان می کند و در نتیجه عملکرد را کند می کند. حسگرها. میکروپایه سیلیکونی. میکروپایه های سیلیکونی برای هر دو AFM تماسی و nc-AFM استفاده می شود. ریزپایه های سیلیکونی از حکاکی کوچک (~100×10×1 میکرومتر) مستطیل، مثلث یا وی شکل از نیترید سیلیکون تولید می شوند. اوایل آنها بدون نوک یکپارچه تولید می شدند و نوک های فلزی باید روی آن تبخیر می شد، با گذشت زمان روشی برای ادغام نوک ها در فرآیند ساخت پایه پیدا شد. پایه های nc-AFM دارای
سفتی بالاتر، (~ 40N/m) و فرکانس تشدید، ~200 کیلوهرتز هستند، نسبت به کنسول های AFM (با سفتی ~ 0.2 N/m و فرکانس های تشدید ~ 15کیلوهرتز). دلیل سفتی بیشتر این است که در اثر نیروهای واندروالس از برخورد کاوشگر با سطح جلوگیری شود. سرهای میکروپایه های سیلیکونی را می توان برای مقاصد خاصی پوشش داد، مانند پوشش های فرومغناطیسی برای استفاده به عنوان میکروسکوپ نیروی مغناطیسی . با آلایش سیلیکون، حسگر را می توان رسانا کرد تا امکان میکروسکوپ تونل زنی میکروسکوپی همزمان (STM) و عملیات nc-AFM را فراهم کند. حسگر qPlus. سنسور q Plus در بسیاری از nc-AFM های خلاء فوق العاده بالا مورد استفاده قرار می گیرد. این سنسور در اصل از یک چنگال کوارتز از یک ساعت مچی ساخته شده بود. برخلاف حسگر چنگال تنظیم کوارتز که از دو بند جفت شده تشکیل شده است که در جهت مخالف یکدیگر نوسان می کنند، سنسور q Plus تنها یک مین دارد که نوسان می کند. چنگال تنظیم به یک پایه چسبانده می شود به طوری که یکی از بند های چنگال تنظیم بی حرکت می شود، یک سیم تنگستن ، حکاکی شده تا یک راس تیز داشته باشد، سپس به شاخک آزاد چسبانده می شود. این حسگر در سال 1996 توسط فیزیکدان فرانت
س جی. گیسیبل اختراع شد. سیگنال انحراف AFM توسط اثر پیزوالکتریک تولید می شود و می تواند از دو الکترود روی چنگال تنظیم خوانده شود. به دلیل اینکه سیم نوک تنگستن رسانا است، سنسور می تواند برای عملیات ترکیبی STM/nc-AFM استفاده شود. نوک می تواند به صورت الکتریکی به یکی از الکترودهای چنگال تنظیم یا به یک سیم طلایی نازک (حدود 30 میکرومتر) متصل شود. مزیت سیم جداگانه این است که می تواند تداخل بین جریان تونل و کانال های انحراف را کاهش دهد، با این حال سیم رزونانس خاص خود را دارد که می تواند بر ویژگی های تشدید سنسور اثر بکند. نسخه های جدید حسگر qPlus با یک یا چند الکترود خدمات یکپارچه همانطور که در مرجع پیشنهاد شده و در پیاده سازی شده اند، این مشکل را حل می کنند. واکنش برگمن اخیرا توسط گروه IBM در زوریخ با استفاده از سنسور qPlus این چنینی با الکترود STM یکپارچه تصویربرداری شده است. این سنسور سفتی بسیار بالاتری نسبت به میکروپایه های سیلیکونی دارد، (~ 1800 نیوتن بر متر) (قرار دادن نوک در پایین تر از تیغه می تواند منجر به سفتی بالاتر ~ 2600 نیوتن بر متر شود). این سفتی بالاتر به نیروهای بالاتر قبل از ضربه محکم اجازه می دهد تا
با ناپایداری ها تماس پیدا کنند. فرکانس تشدید حسگر q Plus معمولاً کمتر از یک میکروپایه های سیلیکونی است، ~25کیلوهرتز (چنگال های تنظیم ساعت دارای فرکانس تشدید 32768 هرتز هستند قبل از جاگذاری نوک). عوامل متعددی (به ویژه نویز آشکارساز و فرکانس ویژه) بر سرعت کار اثر می گذارد. حسگرهای q Plus با سیم های نوک بلند که به طول حسگر نزدیک می شوند، حرکت راس را نشان می دهند که دیگر عمود بر سطح نیست، بنابراین نیروها را در جهت متفاوتی که انتظار می رود کاوش می کنند. حسگرهای دیگر. قبل از توسعه میکروپایه سیلیکونی، از ورق طلا یا سیم های تنگستن به عنوان حسگر AFM استفاده می شد. طیف وسیعی از طرح های تشدید کننده کریستال کوارتز استفاده شده است، معروف ترین آنها حسگر qPlus است که در بالا توضیح داده شد. توسعه جدیدی که در حال جلب توجه است، حسگر Kolibri، با استفاده از یک تشدید کننده کوارتز کششی طولی، با فرکانس تشدید بسیار بالا (~1) است. مگاهرتز) امکان عملکرد بسیار سریع را فراهم می کند. اندازه گیری نیرو. طیف سنجی نیرو. طیف سنجی نیرو یک روش برای اندازه گیری نیروهای بین نوک و نمونه است. در این روش حلقه بازخورد توپوگرافی غیرفعال شده و نوک آن
به سمت سطح شیبدار رفته و سپس به عقب بر می گردد. در طول شیب، دامنه یا تغییر فرکانس (بسته به حالت عملیات) ثبت می شود تا قدرت اندرکنش در فواصل مختلف نشان داده شود. طیف سنجی نیرو در ابتدا در حالت مدولاسیون دامنه انجام می شد، اما اکنون بیشتر در مدولاسیون فرکانس استفاده می شود. نیرو به طور مستقیم در طول اندازه گیری طیف سنجی اندازه گیری نمی شود، در عوض تغییر فرکانس اندازه گیری می شود که سپس باید به نیرو تبدیل شود. تغییر فرکانس را می توان با رابطه زیر محاسبه کرد : formula_2 در این رابطه، formula_3 نوسان نوک از موقعیت تعادل آن است، formula_4، سفتی حسگرها و formula_5، فرکانس تشدید است و formula_6 دامنه نوسان است. براکت های زاویه نشان دهنده میانگین یک چرخه نوسان هستند. با این حال، تبدیل یک تغییر فرکانس اندازه گیری به یک نیرو، که در طول یک آزمایش واقعی ضروری است، بسیار پیچیده تر است. دو روش معمولا برای این تبدیل استفاده می شود، روش سادر جارویس و روش ماتریس گیسیبل. برای اندازه گیری نیروهای شیمیایی، اثر نیروهای واندروالس با برد بالا باید از داده های تغییر فرکانس کم شود. در اصل این کار با استفاده از یک قانون توان در دامنه ط
یف دور (زمانی که نوک آن از سطح دور است) و برون یابی آن در اندرکنش کوتاه برد (نوک نزدیک به سطح) انجام می شد. با این وجود، این اتصال نسبت به جایی که برش بین نیروهای بلند برد و کوتاه انتخاب می شود، بسیار حساس است و منجر به نتایجی با دقت مشکوک می شود. معمولاً مناسب ترین روش انجام دو اندازه گیری طیف سنجی است، یکی بر روی هر مولکول مورد مطالعه، و دیگری در بالای بخش پایین تری از سطح تمیز، سپس کم کردن دومی را از اولی به صورت مستقیم. این روش برای ویژگی های مورد مطالعه روی سطح صاف قابل استفاده نیست زیرا ممکن است بخش پایینی وجود نداشته باشد. طیف سنجی شبکه ای. طیف سنجی شبکه ای گسترش طیف سنجی نیرو است که در بالا توضیح داده شد. در طیف سنجی شبکه، طیف های نیروی چندگانه در یک شبکه روی یک سطح گرفته می شوند تا یک نقشه نیروی سه بعدی در بالای سطح تشکیل بشود. این آزمایش ها می تواند زمان زیادی، اغلب بیش از 24 ساعت طول بکشد، بنابراین میکروسکوپ معمولاً با هلیوم مایع خنک شده یا از یک روش ردیابی اتم برای تصحیح رانش استفاده می شود. اندازه گیری نیروی جانبی. انجام اندازه گیری نیروی جانبی با استفاده از یک کاوشگر nc-AFM که در حالت عادی نسبت
به سطح آزمایش شونده نوسان دارد، امکان پذیر است. این روش از روش مشابهی برای طیف سنجی نیرو استفاده می کند به جز اینکه نوک به موازات سطح حرکت می کند در حالی که تغییر فرکانس ثبت می شود، این کار در چندین ارتفاع بالای سطح تکرار می شود، از سطح دور شروع شده و نزدیک تر می گردد. پس از هر تغییری در سطح، به عنوان مثال حرکت یک اتم روی سطح، آزمایش متوقف می شود. این یک شبکه دوبعدی از تغییر فرکانس اندازه گیری شده تولید می کند. با استفاده از یک محاسبه طیف سنجی نیرو مناسب، هر یک از بردارهای تغییر فرکانس عمودی را می توان به بردار نیرو در راستای "z" تبدیل نمود، بنابراین یک شبکه دو بعدی از نیروهای حساب شده ایجاد کرد. این نیروها را می توان به صورت عمودی برای ایجاد یک نقشه دو بعدی از پتانسیل ادغام نمود. سپس می توان پتانسیل را به صورت افقی برای محاسبه نیروهای جانبی متمایز کرد. از آنجایی که این روش بر پردازش ریاضی سنگین وابسته است، که در آن هر حالت یک حرکت عمودی نوک را در نظر می گیرد، بسیار مهم است که حسگر زاویه دار نباشد و طول نوک در مقایسه با طول حسگر بسیار کوتاه باشد. اندازه گیری مستقیم نیروهای جانبی با استفاده از حالت پیچشی با یک
پایه سیلیکونی یا با جهت دهی حسگر برای نوسان موازی با سطح امکان پذیر است. با استفاده از تکنیک دوم، Weymouth و همکاران. برهمکنش کوچک دو مولکول CO و همچنین سفتی جانبی نوک انتهایی CO را اندازه گیری کرد. تصویربرداری زیر مولکولی. وضوح زیر مولکولی می توان در حالت ارتفاع ثابت به دست آورده شود. در این حالت بسیار مهم است که پایه را در دامنه های نوسانی کوچک و حتی زیر آنگستروم کار کنیم. سپس تغییر فرکانس مستقل از دامنه است و نسبت به نیروهای کوتاه برد بسیار حساس است، احتمالاً کنتراست مقیاس اتمی را در فاصله کوتاهی از نوک نمونه ایجاد می کند. نیاز به دامنه کوچک با سنسور q plus برآورده می شود. پایه های مبتنی بر حسگر q plus بسیار سفت تر از پایه های سیلیکونی معمولی هستند و امکان عملکرد پایدار در رژیم نیروی منفی بدون ناپایداری را فراهم می کنند. مزیت اضافه شده پایه سفت امکان اندازه گیری جریان تونل STM در حین انجام آزمایش AFM است، بنابراین داده های تکمیلی برای تصاویر AFM فراهم می کند. برای بهبود وضوح در مقیاس حقیقی اتمی، راس نوک پایه را می توان با اتم یا مولکول یک ساختار شناخته شده و ویژگی های مناسب عملیاتی کرد. عملکرد نوک با بردا
شتن یک ذره انتخابی به انتهای راس نوک انجام می شود. نشان داده شده است که مولکول CO یک گزینه برجسته برای عملیاتی کردن نوک است، اما احتمالات دیگری مانند اتم های Xe نیز مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. نشان داده شده است که اتم ها و مولکول های واکنش پذیر مانند هالوژن های Br و Cl یا فلزات برای اهداف تصویربرداری به خوبی عمل نمی کنند. با راس نوک خنثی، می توان به نمونه با شرایط پایدار نزدیک تر شد، در حالی که نوک واکنشی شانس بالاتری برای حرکت تصادفی یا برداشتن اتم از نمونه دارد. کنتراست اتمی در حوزه نیروی دافعه نزدیک به نمونه حاصل می شود، جایی که تغییر فرکانس به طور کلی به دافعه پائولی به دلیل همپوشانی توابع موج بین نوک و نمونه نسبت داده می شود. از سوی دیگر، برهمکنش واندروالس، صرفاً یک پس زمینه پراکنده به کل نیرو اضافه می کند. در طول برداشت، مولکول CO خود را طوری جهت می دهد که اتم کربن به نوک کاوشگر فلزی متصل می شود. همانطور که در شکل نشان داده شده است، مولکول CO، به دلیل ساختار خطی خود، می تواند در حین تجربه نیروهای متفاوت در حین اسکن خم شود. به نظر می رسد این خمش یکی از دلایل اصلی بهبود کنتراست باشد، اگرچه این یک
نیاز کلی برای تفکیک اتمی برای انتهای مختلف نوک مانند یک اتم اکسیژن است که خمش ناچیز را نشان می دهد. علاوه بر این، خم شدن مولکول CO سهم خود را به تصاویر اضافه می کند، که ممکن است باعث ایجاد ویژگی های شبیه پیوند در مکان هایی شود که هیچ پیوندی وجود ندارد. بنابراین، هنگام تفسیر معنای فیزیکی تصویر به دست آمده با یک مولکول نوک خمشی مانند CO باید مراقب بود. نتایج قابل توجه. nc-AFM اولین شکل AFM بود که به جای میانگین گرفتن از چندین تماس، چه در سطوح غیر واکنشی و چه در سطوح واکنش پذیر، به تصاویر با وضوح واقعی اتمی دست یافت. nc-AFM اولین شکل میکروسکوپ برای دستیابی به تصاویر با وضوح زیراتمی بود، در ابتدا بر روی اتم های نوک و بعداً روی آداتوم های منفرد آهن روی مس. nc-AFM اولین تکنیکی بود که مستقیماً پیوندهای شیمیایی را در فضای واقعی تصویر می کرد. این وضوح با برداشتن یک مولکول CO منفرد در راس نوک به دست آمد. nc-AFM برای بررسی برهمکنش نیرو بین یک جفت مولکول مورد مصرف قرار گرفته است.
آلکلاد یک ورق آلومینیومی مقاوم در برابر خوردگی است. آلکلاد یک محصول فلزی داپلکس است که با روکش کردن یک هسته آلیاژ آلومینیوم با لایه های سطحی آلومینیوم خالص یا آلیاژ آلومینیوم ساخته می شود که در نتیجه مقاومت آن در برابر خوردگی افزایش می یابد. آلکلاد یک ساندویچ از آلیاژ آلومینیوم با استحکام بالا بین دو ورق فلز خالص برای ترکیبی از استحکام و مقاومت در برابر خوردگی است که توسط نورد این فلزات با هم تولید می شود.نقطه ذوب این نوع آلمینیوم حدود است. Alclad یک علامت تجاری Alcoa است و به آلمینیومی که با دو لایه آلمینیوم کلاد به قطر تقریبی 5.5 درصد احاطه شده می گوییند. از اواخر دهه بیستم قرن نوزدهم 1920 ، آلکلاد به عنوان یک ماده در کلاس هوانوردی تولید شد و برای اولین بار در همین بخش در ساخت کشتی هوایی ZMC-2 استفاده شد. این ماده نسبت به اکثر آلیاژهای مبتنی بر آلومینیوم به طور قابل توجهی مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارد و تنها برای سبکی و کاهش افزایش وزن ، استفاده از آلکلاد را برای ساخت عناصر مختلف هواپیما مانند بدنه، اسکلت هواپیما، پوسته و روکش جذاب می کند. و اینگونه، آلکلاد به یک ماده نسبتاً محبوب و روتین برای ساخت هوا
پیماها تبدیل شد. جزئیات. این ماده در NACA -TN-259 در آگوست سال 1927 ، به عنوان یک محصول آلومینیومی جدید با مقاومت در برابر خوردگی که برتری قابل توجهی نسبت به آلیاژهای قوی فعلی دارد، توصیف شد. استفاده از این ماده برای افزایش طول عمر یک قطعه سازه استفاده می شود. آلکلاد یک آلیاژ آلومینیومی است که از عملیات حرارتی روی ، مس، منگنز، منیزیم تشکیل شده است. این ماده دارای مقاومت در برابر خوردگی فلز خالص در سطح و استحکام آلیاژ قوی در درون و لایه های میانی است. از ویژگی های مهم این ماده می توان به اتحاد بین آلیاژ و آلومینیوم خالص اشاره کرد. نتایج اولیه آزمایش های اسپری نمک (24 هفته قرار گرفتن در معرض این آزمایش) نشان می دهد که تغییرات در استحکام کششی و افزایش طول Alclad 17ST، در صورت وقوع، آنقدر کوچک است که در محدوده خطای آزمایشی قرار دارد. در کاربردهای مربوط به ساخت هواپیما، آلکلاد ثابت کرده است که در مقایسه مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دربرابر ورق آلمینیومی دارد. از آنجایی که آلومینیوم خالص نسبت به بیشتر آلیاژهای آلومینیوم مقاومت نسبی بیشتری در برابر خوردگی دارد، سریعا مشخص شد که یک پوشش نازک از آلومینیوم خالص بر روی
سطح بیرونی آن آلیاژها از کیفیت برتر هر دو ماده بهره و به نوعی خواص را توامان دارا است. بنابراین، یک مزیت و ویژگی کلیدی آلکلاد نسبت به اکثر آلیاژهای آلومینیومی، مقاومت بالای آن در برابر خوردگی است. با این حال، هنگام کار و انجام عملیات بر روی سطح خارجی پوشیده از آلکلاد، مانند تمیز کردن پوسته و رویه هواپیما، باید دقت زیادی کرد تا از زخمی شدن سطح و در معرض سطح قرارگرفتن آلیاژ آسیب پذیر زیر آن و پیری زودرس آن عناصر جلوگیری شود. با توجه به پوشش طبیعی نسبتا براق آن که موجب زیبایی ظاهری آن می شود ، آلکلاد اغلب بعنوان عناصر خارجی و سطحی ، به ویژه در طول ترمیم و بازسازی استفاده می شود. با توجه به مشاهدات برخی از تکنیک های تولید، مانند جوشکاری ، در صورت استفاده از آلکلاد مناسب نیستند. پاک کننده های ملایم با عدد pH خنثی و ساینده های ظریف تر برای تمیز کردن و صیقل دادن سطوح آلکلاد توصیه می شود. استفاده از موم ضد آب و سایر پوشش های بازدارنده برای کاهش بیشتر خوردگی مورد استفاده واقع می شود. در قرن بیست و یکم، تحقیق و ارزیابی روی پوشش ها و موارد کاربرد جدید این ماده در حال انجام بود. تاریخچه. ورق آلکلاد به دلیل ویژگی های مطل
وب مانند مقاومت در برابر خستگی بالا و استحکام، به ماده ای پرکاربرد در صنعت هوانوردی برای ساخت هواپیما تبدیل شده است. در طول نیمه اول قرن بیستم، مطالعات قابل توجهی در مورد میزان خوردگی آلیاژهای مختلف آلومینیوم که سبک وزن بودند برای استفاده در صنعت هواپیمایی انجام شد. اولین هواپیمایی که از آلکلاد ساخته شد، کشتی هوایی تمام فلزی نیروی دریایی ایالات متحده ZMC -2 بود که در سال 1927 در ایستگاه هوایی نیروی دریایی گروس ایل ساخته شد. البته قبل از این مورد، آلومینیوم روی زپلین های پیشگام ساخته شده توسط فردیناند زپلین نیز استفاده شده بود. آلکلاد بیشتر در عناصر و اجزای خاصی از هواپیما، از جمله بدنه، اسکلت، پوسته و رویه و پوشش کاربرد دارد. آلیاژ آلومینیومی که آلکلاد از آن مشتق شده است به یکی از رایج ترین آلیاژهای مورد استفاده در بین تمام آلیاژهای مبتنی بر آلومینیوم تبدیل شده است. در حالی که آلومینیوم بدون پوشش که وزن کمتری نسبت به آلکلاد دارد نیز به طور گسترده در هواپیماهای مدرن بر خلاف احتمال بیشتر خوردگی استفاده می شود. استفاده متناوب از این دو ماده اغلب توسط اجزا یا عناصر خاصی که از آنها تشکیل شده است تعریف می شود. در A
lclad درجه هوانوردی، ضخامت لایه روکش خارجی معمولاً بصورت متغیر بین 1٪ تا 15٪ از ضخامت کل است.
(از τακτικός "مربوط به ترتیب یا نظم") استریوشیمی نسبی مراکز کایرال مجاور در یک ماکرومولکول است. اهمیت عملی تاکتیک به تأثیرات روی خواص فیزیکی پلیمر بستگی دارد. منظم بودن ساختار ماکرومولکولی بر درجه ای که دارای نظم برد بلند کریستالی سفت و سخت یا اختلال برد بلند بی شکل و انعطاف پذیر است تأثیر می گذارد. دانش دقیق تاکتیسیته یک پلیمر همچنین به درک اینکه پلیمر در چه دمایی ذوب می شود، میزان محلول بودن آن در یک حلال و خواص مکانیکی آن کمک می کند. یک ماکرومولکول تاکتیکی در تعریف IUPAC یک ماکرومولکول است که در آن به طور اساسی تمام واحدهای پیکربندی (تکرارکننده) یکسان می باشند. تاکتیسیته به ویژه در پلیمرهای وینیل از نوع - قابل توجه است که در آن، هر واحد تکراری با یک جایگزین R در یک طرف ستون فقرات پلیمری توسط واحد تکرارشونده بعدی با جایگزین در همان سمت قبلی، طرف دیگر مانند قبلی یا به طور تصادفی نسبت به قبلی قرار گرفته است. در یک ماکرومولکول هیدروکربنی که تمام اتم های کربن آن، ستون فقرات را در یک هندسه مولکولی چهاروجهی تشکیل می دهند، ستون فقرات زیگزاگ در صفحه کاغذ است و جانشین ها یا از کاغذ بیرون می آیند یا به داخل کاغذ عقب