Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت بیگ شرکت داشت. این لشکر شامل گروهی از سپاهیان به رهبری حسن خیری بیگ و نیز کردهای شافعی بود. در روز بعد از شروع عملیات، شورشیان کرد ضدحمله ناموفقی را به پرتک آغاز کردند. شورشیان کرد در کایاجی، مازگرت (۱۳ آوریل) و شیمالی غربی (۱۶ آوریل) شکست خوردند. در ۱۶ آوریل، شورشیان به منطقه ای بین ناظمیه و نهر اوهی کاهش یافتند. در ۱۸ آوریل، پس از شکست ۵۰۰ شورشی در منطقه، نیروهای عثمانی کواک تپه و روستاهای اطراف را غارت کردند. روز بعد روستای لمیت را به آتش کشیدند. با پیشروی نیروهای عثمانی، آنها در شیهین، کوپیک (۲۲ آوریل)، تپه گوکریک، سینوارتاشی (۲۳ آوریل)، و تپه زلبابا (۲۸ آوریل) با کردها درگیر شدند. در ۲ می، شورشیان کرد تسلیم شدند. عملیات با شکست شورشیان که تلفات سنگینی متحمل شده بودند به پایان رسید. با در نظر گرفتن اوضاع تحت کنترل عثمانی، آمادگی غیرنظامیان مسلمان هارپوت برای فرار منسوخ شده بود. پس از شکست قیام، کل جمعیت قبایل مسئول از درسیم تبعید شدند. تهدید عقبه عثمانی توسط کُردها (۱۹۱۶). در اواخر سال ۱۹۱۶، عثمانی ها شکست های سختی را از روس ها متحمل شدند و شکست شدیدی را در بینگول متحمل شدند. این امر باعث شد کردها بار د
یگر علیه مقامات عثمانی قیام کنند. کاروان های عثمانی در درسیم مورد حمله قرار گرفتند و واحدهای منزوی سلاخی شدند. از سپتامبر تا اکتبر ۱۹۱۶، تلاش های شورشیان کُرد، وضعیت عقب نشینی عثمانی در جنوب کیگی را به وضعیت ناامنی و بی نظمی تبدیل کرد. در ماه اکتبر، شورش کردها در کنار عوامل دیگر، ژنرال عثمانی احمد عزت پاشا را به عقب نشینی نیروها از جبهه سوق داد که سپس شورش را سرکوب کردند. قیام در بوتان، درسیم و خارپوت (تابستان ۱۹۱۷). در تابستان ۱۹۱۷ شورش کردها در بوتان، درسیم و خارپوت رخ داد. قیام در ماردین، دیاربکر، بیتلیس، دخالت روسیه (اوت ۱۹۱۷). در اوایل اوت ۱۹۱۷، شورش کردها در ماردین و دیاربکر و سپس بیتلیس به وقوع پیوست. در حالی که سایر قیام های کُردی هیچ حمایت نظامی از سوی متفقین جنگ جهانی اول دریافت نکردند، قیام های اوت ۱۹۱۷ از حمایت محدود روسیه برخوردار شدند. تأسیس یک دولت کُردی توسط محمود برزنجی (۱۹۱۸). با فروپاشی امپراتوری عثمانی در اکتبر ۱۹۱۸، محمود برزنجی به دنبال جدا شدن از عثمانی و ایجاد یک کردستان جنوبی خودمختار تحت نظارت بریتانیا بود. وی توسط شورایی از سرشناسان کُرد در منطقه سلیمانیه به عنوان رئیس دولت انتخاب ش
د و به محض تصرف کرکوک توسط انگلیسی ها (۲۵ اکتبر ۱۹۱۸) او نیروهای عثمانی حاضر در منطقه خود را به اسارت گرفت و پایان حکومت عثمانی را اعلام کرد. سایر مناطق کردنشین مانند رانیا و کویزنجاق نیز از این روند پیروی کردند. این امر منجر به ایجاد یک دولت شبه مستقل کردی شد که تا زمانی که بریتانیا در ژوئن ۱۹۱۹ پس از یک شورش منحل شد، ادامه یافت. مقاومت منفعل. حمایت غیرنظامیان کُرد از نیروهای روسیه. در ۲ اوت ۱۹۱۶، ارتش دوم عثمانی به رهبری احمد عزت پاشا حمله ای را برای بازپس گیری ملازگیرت از روسیه آغاز کرد. روسیه با عجله واحدهای کوهستانی مجرب برای توقف حملات عثمانی پاسخ داد. غیرنظامیان کُرد دشمن امپراتوری عثمانی به نیروهای روسیه کمک کردند تا مسیرهای ناشناخته ای را در میان کوه ها پیدا کنند. حمله عثمانی در اوایل سپتامبر متوقف شد و در ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۶ به پایان رسید مخالفان غیرنظامی کُرد با نسل کشی ارامنه. در جریان نسل کشی ارامنه، برخی از غیرنظامیان کُرد، پناهندگان ارمنی را مخفی کردند یا به فرزندی پذیرفتند. مقاومت کُردها در برابر استخدام عثمانی. اگرچه ده ها هزار کُرد در طول جنگ جهانی اول برای ارتش عثمانی خدمت می کردند، تلاش ها برا
ی استخدام همیشه موفقیت آمیز نبودند. در دیاربکر و بیتلیس، تنها بخش کوچکی از قبایل کُرد عضو "حمیدیه" بودند، در حالی که، برای مثال، در درسیم، همه از پیوستن خودداری کردند. فقدان شور و شوق نظامی معمولاً در میان کردها در ارتش عثمانی مشاهده می شد و نیروهای کرد غالباً نسبت به دستورات و اجتناب از مسئولیت خود اهانت می کردند. رهبری عثمانی اغلب به کردها بی اعتماد بود و عمداً آنها را با مقدار ناکافی تسلیحات و مهمات قدیمی مجهز می کرد. فرار کُردها از ارتش امپراتوری عثمانی امری رایج بود و تا پایان جنگ تقریباً هیچ سرباز کُردی در ارتش عثمانی باقی نماند. تلفات. نظامی. برهان اوزکوک، افسر ستاد عثمانی، در سال ۱۹۳۲ می نویسد که شورشیان کرد در نبردی در ۲۸ آوریل ۱۹۱۶، ۳۰۰ کشته و ۲۰۰ اسیر در جریان شورش درسیم متحمل شدند. او همچنین به کشته شدن ۱۰۰ سرباز کُرد در ۱ تا ۲ مه اشاره می کند. او آماری از کل شورش درسیم در سال ۱۹۱۶ ارائه نمی کند، و همچنین آماری از تلفات عثمانی ارائه نمی دهد. یاکوپ کایا می نویسد که نیروهای کُرد در جریان شورش درسیم در سال ۱۹۱۶ تلفات سنگینی متحمل شده بودند. غیرنظامی. در جریان شورش درسیم در سال ۱۹۱۶، شورشیان کرد روستا
های ناظمیه، مازغت، پرتک و چارسندجک را ویران کردند. نیروهای عثمانی با غارت کاوکتپه و روستاهای اطراف به شورش پاسخ دادند. روستای لمیت را نیز به آتش کشیدند. در پاسخ به شورش های کرد، مقامات عثمانی اقدام به تبعید غیرنظامیان کُرد کردند. اکثر منابع حاکی از آن است که در طول جنگ جهانی اول حدود ۷۰۰٬۰۰۰ کرد تبعید شدند، اگرچه آمار موثقی وجود ندارد. صفراستیان (۱۹۴۵) تخمین می زند که نیمی از این کردهای تبعید شده مرده اند. اونگور (۲۰۰۹) می نویسد که «برای محاسبه دقیق تعداد اخراج شده به مطالعه جداگانه ای نیاز است». عواقب. امتیاز گرفتن کُردها (۱۹۱۹–۱۹۲۰). کُردها ادعای استقلال خود را به کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ ارائه کردند[ "" ] طبق معاهده سور، اقلیم کردستان، از جمله استان موصل، قرار بود برای تصمیم گیری دربارهٔ سرنوشت خود همه پرسی برگزار کند. به دلیل نابرابری مناطق کُردنشین و مرزهای سیاسی و اداری منطقه، هیچ توافق کلی میان کُردها در مورد اینکه مرزهای کردستان باید چگونه باشد، وجود نداشت. طرح کلی کردستان به عنوان یک موجودیت در سال ۱۹۱۹ توسط شریف پاشا، که نماینده انجمن اعتلای کردستان ("Kürdistan Teali Cemiyeti") در کنفرانس صلح پ
اریس بود، پیشنهاد شده بود. وی مرزهای منطقه را اینگونه تعریف کرد:مرزهای کردستان ترکیه، از نظر قوم نگاری، از شمال در زیون، در مرز قفقاز آغاز می شود و به سمت غرب تا ارزروم، ارزنجان، کمه، آراپگیر، بسنی و دیویک (دیوریک؟) ادامه می یابد. در جنوب آنها خط حران، کوه های سنجار، تل اسفار، اربیل، سلیمانیه، عک المان، سین را دنبال می کنند. در مشرق راوندیز، باشکله، وزیرکله، یعنی مرز ایران تا کوه آرارات.این امر باعث ایجاد اختلاف در میان سایر ملی گرایانُ کرد شد، زیرا منطقه وان را مستثنی کرد (احتمالاً به عنوان عاملی برای ادعاهای ارامنه در آن منطقه). امین علی بدرخان نقشه جایگزینی را پیشنهاد کرد که شامل وان و یک خروجی به دریا از طریق استان هاتای کنونی ترکیه است. در میان اعلامیه مشترک هیئت های کُرد و ارمنی، ادعاهای کُردها در مورد ولایت ارزروم و ساسون کنار گذاشته شد، اما استدلال برای حاکمیت بر آغری و موش باقی ماند. هیچ یک از این پیشنهادها توسط معاهده سور تأیید نشد، که در آن یک کردستان کوتاه شده در قلمرو کنونی ترکیه (با کنار گذاشتن کردهای ایران، عراق تحت کنترل بریتانیا و سوریه تحت کنترل فرانسه) مشخص شده بود. شورش کوچگیری (۱۹۲۱). جنگ
استقلال ترکیه (۱۹ مه ۱۹۱۹–۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳) بین جنبش ملی ترکیه و قدرت های متفقین - یعنی یونان در غرب، ارمنستان در شرق، فرانسه در جنوب، سلطنت طلبان و جدایی طلبان در شهرهای مختلف، درگرفت. و بریتانیا و ایتالیا در قسطنطنیه (استانبول کنونی) - پس از اشغال و تقسیم بخش هایی از امپراتوری عثمانی در پی شکست عثمانی ها در جنگ جهانی اول. در جریان این جنگ، شورشیان کُرد در شورش کوچگیری علیه دولت آنکارا جنگیدند. پس از امضای معاهده سور، کُردها احساس اعتماد بیشتری کردند که می توانند حداقل به نوعی حکومت خودمختار برای خود دست یابند. عبدالقادر عبیدالله، پسر شیخ عبیدالله و رئیس SAK, از ایده خودمختاری کردها در ترکیه حمایت کرد. اما نوری درسیمی و مصطفی پاشا بیش از خودمختاری خواستار ایجاد کردستان مستقل بر اساس ماده ۶۴ این معاهده بودند. مصطفی کمال وقایع منطقه درسیم را پیگیری کرد و چون متوجه شد برخی از کُردها در راستای چهارده نکته اعلام شده توسط رئیس جمهور آمریکا وودرو ویلسون به دنبال خودمختاری هستند، پاسخ داد که طرح ویلسون برای مردم بی ارزش است. مردم استان های شرقی و آنها باید از جنبش ملی گرای ترک او پیروی کنند. شورش در منطقه بسیار مبارز
کوچگیری در شرق استان سیواس امروزی در فوریه ۱۹۲۱ آغاز شد. شورشیان در ۱۷ ژوئن ۱۹۲۱ سرکوب شدند. امتیازات رها شده (۱۹۲۳). پس از پیروزی های ملی گرایان ترک در جبهه های ترکیه-ارمنستان، فرانسه-ترکیه و یونان-ترک (که اغلب به ترتیب به عنوان جبهه شرقی، جبهه جنوبی و جبهه غربی در جنگ استقلال ترکیه شناخته می شود)، معاهده سور منعقد شد. رها شد و معاهدات جدیدی امضا شد. معاهده لوزان (۱۹۲۳) نامی از کُردها نداشت. پس از لوزان (۱۹۲۳-اکنون). شورش کردها در ترکیه پس از معاهده لوزان ادامه یافت. در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، شورش بیت سباب (۱۹۲۴)، شورش شیخ سعید (۱۹۲۵)، شورش آرارات (۱۹۲۷–۱۹۳۰)، و شورش درسیم (۱۹۳۷–۱۹۳۸) وجود داشت. مرحله کنونی درگیری کردها و ترکیه در سال ۱۹۷۸ آغاز شد.
شهریار خان (؛ – ) دیپلمات اهل پاکستان بود که در سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به عنوان وزیر امور خارجه پاکستان مشغول به کار بود.
پیتر اوتوش (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، استاد دانشگاه، و نوازنده پیانو اهل مجارستان بود. او پس از تحصیل در رشته آهنگسازی در بوداپست و کلن، از سال ۱۹۶۲ در مجارستان مشغول به ساختن موسیقی فیلم شد. وی بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ با گروه اشتوکهاوزن به عنوان نوازنده همکاری کرد. او یکی از اعضای بنیانگذار گروه اولدورف در سال ۱۹۷۳ بود و تا اواخر دهه ۱۹۷۰ به همکاری خود با این گروه ادامه داد. اوتوش از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱ مدیر موسیقی و رهبر ارکستر انترکانتمپوران پاریس و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ رهبر مهمان ارکستر سمفونیک بی بی سی بود و پس از آن چندین ارکستر دیگر را نیز رهبری کرد. وی در طول دوران فعالیت هنری خود برندهٔ جوایزی همچون مدال گوته و جایزه کشوت شد.
بنین دارای منابع متنوعی از حیات وحش شامل گیاگان و زیاگان است که عمدتاً در دو منطقه محافظت شده مجاور پارک ملی پنجاری و پارک ملی دابلیو هستند. اولی برای گونه های متعدد پرنده مشهور است و دومی غنی از پستانداران و گونه های شکارچی است. علاوه بر اینها، بسیاری ذخیره گاه های جنگلی دیگر در این کشور شناخته شده هستند اما به راحتی قابل دسترسی و به خوبی محافظت شده نیستند یا منابع حیات وحش آنها به اندازه کافی بررسی نشده اند. ناحیه محافظت شده بنین که به شکل یک سامانه ناحیه محافظت شده ملی تعریف می شود، در شمال بنین قرار و غالباً بوم سازگان گرم دشت جنگلی دارد. این ناحیه ۱۰٫۳ درصد کشور را در بر می گیرد و بخشی از مجموعه دابلیو-آرلی-پنجاری (WAP) است که ۴۳ درصد آن در بنین، ۳۶ درصد در بورکینافاسو و ۲۱ درصد آن در نیجر است.
خاندان فوکوشیما یکی از خاندان های سامورایی در ژاپن و رهبر آن به نام فوکوشیما ماسانوری (۱۵۶۱–۱۶۲۴) یکی از طرفداران تویوتومی هیده یوشی و یکی از هفت نیزه دار شیزوگاتاکه بود که در ولایت اُورای در دوره سنگوکو حکمرانی می کرد. در نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰، فوکوشیما ماسانوری در کنار ارتش شرقی ایه یاسو توکوگاوا جنگید تا ایشیدا میتسوناری، فرمانده ارتش غرب را که با او رابطه بدی داشت، شکست دهد. در نتیجه، ارتش شرقی پیروز شد و به پاس تلاش های آنها، ۴۹۸۲۰۰ ککو در قلمرو هیروشیما ولایت آکی داده شد.
قمری زمینی بزرگ یک گونه منقرض شده از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) است. این گونه در مانگایا در جزایر کوک جنوبی، و در پلی نزی فرانسه یافت شد، جایی که استخوان های زیرفسیلی بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ سال در ماکیز و همچنین بین ۷۵۰ تا ۱۲۵۰ سال در پایگاه اشغال اوایل Faahia در هواهین در جزایر انجمن یافت شده است.
قمری زمینی تونگان که به نام قمری زمینی خجالتی یا قمری زمینی دوست داشتنی نیز شناخته می شود، گونه ای از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) است که در ساموآی آمریکایی، فیجی، ساموآ، تونگا و جزایر والیس و فوتونا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می کند.
قمری زمینی پالائو گونه ای از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) و بومی پالائو است و در جنگل ها زندگی می کند. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت آن را به عنوان یک گونه در معرض خطر ارزیابی کرده است.
قمری زمینی گلوسفید یک گونه از کبوتران زمینی از سرده "Gallicolumba" است. به عنوان نزدیم تهدید طبقه بندی می شود. قمری زمینی گلوسفید معمولاً از میوه ها تغذیه می کند و گاهی از حشرات، دانه ها و برگ ها تغذیه می کند.
مجتبی بیات (زاده تهران، ۲۴ ژوئن ۱۹۷۴)، با نام رسمی آرنو بیات، تاجر ایرانی - فرانسوی است. او از سال ۲۰۱۷ رئیس فوتبال باشگاه فوتبال د نانت است. وی برادرزاده عباس بیات و برادر مهدی بیات است. زندگی نامه. موگی بیات متولد ایران است و در ۶ سالگی به آمریکا رفت و در آنجا به علت بیماری تحت معالجه قرار گرفت. یک سال بعد او و خانواده اش به فرانسه نقل مکان کردند. بعدها بیات تاجر شد و مدیر برند آب میوه سانی لند فرانسه شد. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر عامل باشگاه فوتبال باشگاه فوتبال رویال شارلوا منصوب شد. از دسامبر ۲۰۱۰ بیات به عنوان دلال بازیکن فعال شد. او در نقل و انتقالات آنتونی لیمبومبه، کاوه رضایی، اوبی اولاره، لوکاس تئودورچیک، ماسیمو برونو، آدرین تربل، ساموئل کالو، بوباکار سانه، توماس فوکت و سایر بازیکنان تأثیر داشت.
رودخانه سوپر ( اینوکتیتوت : ) ، به معنی "رود بزرگ) یک آبراه در جزیره بافین، نوناووت است. رودخانه بیش از ۱۰۰ کیلومتر (۶۲ مایل) جریان دارد و سپس به دریاچه سوپر و ورودی دلپذیر می ریزد. رودخانه سوپر در سال ۱۹۹۲ به عنوان رودخانه میراث کانادا انتخاب شد پژوهش. گیاهان منطقه رودخانه سوپر از دهه ۱۹۲۰ مورد مطالعه یا موجودی قرار نگرفتند. در ژوئن ۲۰۱۲، چهار گیاه شناس کانادایی از هرباریوم ملی کانادا به منطقه رودخانه سوپر سفر کردند تا با جمع آوری نمونه ها و فهرست بندی نمونه های گیاه، تنوع زیستی گیاه شناسی منطقه را ارزیابی کنند.این سفر بخشی از یک پروژه پنج ساله برای ثبت فلور قطب شمال و بهبود طبقه بندی اکولوژی قطب شمال بود.
قمری زمینی پیشانی سفید یا قمری زمینی جزایر کارولین یک گونه از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) و بومی میکرونزی است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های حرا نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، بیشه های نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و کلان کشت ها است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می کند.
کُوکوجین در زبان ژاپنی به طور کلی، به مردم و ساکنان یک کشور یا استان گفته می شود. به عنوان یک کلمه برای اشاره به مردم یا ساکنان قلمروها در شش تاریخ ملی (روکوکوشی؛ یک اصطلاح کلی برای شش کتاب تاریخ ملی ژاپن است که افسانه ها و تاریخ ژاپن را از ابتدای زمان تا ۸۸۷ شرح می دهد)، نیهون کوکی و ساندای جیروکو استفاده می شود و می توان آن را به عنوان اچیزن کُوکوجین، یاماتو کُوکوجین، کاواچی کُوکوجین و غیره مشاهده کرد. علاوه بر این، در منابع تاریخی قرون وسطی، کلمه کُوکوجین ریوشو برای اشاره به ارباب بالفعل یک ارباب محلی، در مقابل مقام دولت مرکزی که "ارباب اسمی" پایتخت بود (سیستم کُوکوجین ریوشو) استفاده می شد. تقریباً مترادف «کونیشو» و «زایکوکوشو» است و هیچ تفاوت واضحی وجود ندارد.
قمری زمینی نوک کلفت یک گونه قمری منقرض شده از خانواده کبوتران (Columbidae) است. این گونه کم شناخته شده تنها از دو نمونه از ۱۸۸۲ و ۱۹۲۷ شناخته شده است. هولوتایپ مربوط به سال ۱۸۸۲ را می توان در موزه استرالیا در سیدنی دید.
وتار یک جزیره گرمسیری است که وابسته به استان ملوک اندونزی است و بزرگ ترین جزیره از جزایر Maluku Barat Daya (به معنای واقعی "جزایر جنوب غربی") Regency جزایر Maluku است. این جزیره در شرق جزایر سوندای کوچک قرار دارد که شامل آلور و تیمور در نزدیکی آن می شود، اما از نظر سیاسی بخشی از جزایر ملوک است. در جنوب، در سراسر تنگه وتار، جزیره تیمور قرار دارد. در نزدیک ترین حالت ۵۰ کیلومتر دورتر در غرب، در سراسر تنگه امبای، جزیره آلور قرار دارد. در جنوب غربی جزیره بسیار کوچک لیران قرار دارد که همچنین بخشی از ناحیه غربی وتار ("Kecamatan Wetar Barat") و در جنوب غربی جزیره کوچک تیمور شرقی آتائورو است. در شمال دریای باندا و در شرق جزایر رومنگ و دامار قرار دارند، در حالی که در جنوب شرقی دیگر جزایر اصلی جزایر بارات دایا قرار دارند. با احتساب لیران و دیگر جزایر کوچک فراساحلی، وتار ۳۹۴۰ کیلومتر 2 مساحت دارد و در سال ۲۰۱۰، جمعیت آن ۷۹۱۶ نفر و در سرشماری ۲۰۲۰، جمعیت آن ۸۶۲۲ نفر بود. برآورد رسمی در میانهٔ سال ۲۰۲۲، ۸۶۶۰ بود. از نظر اداری، وتار به چهار ناحیه ("ککاماتان") از ناحیه ملوک بارات دایا تقسیم می شود. وتار یکی از ۹۲ جزیره دوراف
تاده اندونزی است که به طور رسمی فهرست شده است.
قمری زمینی وتار گونه ای از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) است که در وتار، اندونزی و در تیمور یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های موسمی و جنگل های نواری و احتمالاً درختزارها و بامبوها هستند. این گونه که به دلیل از دست دادن زیستگاه و شکار در معرض تهدید است، توسط IUCN به عنوان در خطر انقراض ارزیابی می شود.
ساکشی پرادان (زاده ) بازیگر و مدل هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم و دوستی ۲ اشاره کرد.
خفاش گوش بزرگ اوزارک یک گونه در خطر انقراض است که تنها در تعداد کمی از غارها در آرکانزاس، اوکلاهما و میسوری، جنوب مرکزی ایالات متحده یافت می شود. همچنین به عنوان خفاش گوش بزرگ غربی، خفاش گوش دراز و خفاش دماغه ای شناخته می شود، ظاهر آن با یک جفت گوش بزرگ و یک بینی توده دار مشخص می شود.
خرموش کانگورویی غول پیکر یک گونه در حال انقراض از جوندگان دیگرموشان بومی کالیفرنیا است.
جسیا اسلام (زاده ) مدل، بازیگر و ملکه زیبایی بنگلادشی است. او دختر شایسته بنگلادش در سال ۲۰۱۷ شد. همچنین در سال ۲۰۱۷ نماینده بنگلادش در دوشیزه دنیا بود. او همچنین قرار است به نمایندگی از بنگلادش در مراسم دوشیزه گرند اینترنشنال ۲۰۲۴ شرکت کند. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم اشاره کرد.
دختر زندانی فیلمی درام محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی کاترین هاردویک و نویسندگی مارک باچی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیت بکینسیل، برایان کاکس، کریستوفر کانوری، جان هورتاس، ارنی هادسون و تایسون ریتر ایفای نقش کرده اند. نمایش افتتاحیه "دختر زندانی" در طی جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ بود، و سپس توسط ورتیکال انترتینمنت در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ در ایالات متحده اکران شد.
شبکه پیرامونی واقعیت مجازی به اختصار VRPN، یک رابط مبتنی بر شبکه مستقل از دستگاه برای دسترسی به پیرامون های واقعیت مجازی در برنامه های واقعیت مجازی است. این رابط توسط راسل ام. تیلور دوم در دانشکده علوم کامپیوتر دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل طراحی و پیاده سازی شد. زمانی که شبکه پیرامونی واقعیت مجازی بخشی از تجارت بود، توسط سِنسیکس (Sensics) نگهداری و پشتیبانی می شد. در حال حاضر توسط رلیاسولو (ReliaSolve) نگهداری می شود و با همکاری جامعه ای با بازدهی بالا از مشارکت کنندگان توسعه می یابد. توضیحات مفصل تر در vrpn.net و در VRPN-VRST ارائه شده است. هدف شبکه پیرامونی واقعیت مجازی ارائه یک رابط یکسان برای دستگاه های ورودی مانند ردیاب های حرکت یا کنترل کننده های اهرمک است. علاوه بر این کاربردهای زیر را ارائه می دهد: سیستم شبکه پیرامونی واقعیت مجازی از رابط های برنامه نویسی برای برنامه های کاربر و همین طور درایورهای سخت افزاری و یک برنامه سرور که با دستگاه های سخت افزاری ارتباط برقرار می کند تشکیل شده است. رابط های کاربر به زبان سی++ نوشته شده اند ولی با سی#، پایتون و جاوا لفاف پیچی یا رَپ (به انگلیسی: wrap) شده ا
ند. یک کاربرد معمول از شبکه پیرامونی واقعیت مجازی، کدگذاری و ارسال داده های ضبط حرکت 6DoF از طریق شبکه در لحظه است. ایجاد شبکه. یک کاربر شبکه پیرامونی واقعیت مجازی می تواند با یک سرور شبکه پیرامونی واقعیت مجازی (دستگاه ارائه دهندهٔ داده) به دو شیوه ارتباط برقرار کند: یا از طریق پروتکل کنترل انتقال (TCP) (قابل اعتماد ولی با بازدهی پایینتر)، یا از طریق پروتکل بسته دادهٔ کاربر (UDP) (غیرقابل اعتماد، اما با تأخیر کمتر و بازدهی بالاتر). غالباً وقتی تأخیر نداشتن مسئله ای مهم دارد، حالت «غیرقابل اعتماد» ترجیح داده می شود. سری شروع اتصال «غیرقابل اعتماد» از هر دو پروتکل پروتکل کنترل انتقال (TCP) و پروتکل بسته دادهٔ کاربر (UDP) استفاده می کند. این سری اتصال به شرح زیر عمل می کند: نقاط قوت این رویکرد عبارتند از: زمان اتصال سریع و تشخیص سریع عدم موفقیت حین برقراری اتصال. اما پروتکل شروع اتصال «غیرقابل اعتماد» به اصل طراحی پروتکل لایه بندی دقیق توجهی ندارد، زیرا بار شبکه پیرامونی واقعیت مجازی در سطح برنامه اطلاعاتی را در مورد سطوح پایین تر در پشته شبکه، یعنی نام دستگاه ها و شماره درگاه های پروتکل کنترل انتقال (TCP)/پروتک
ل بسته دادهٔ کاربر (UDP) نشت می دهد. به دلیل این انتخاب در طراحی، ممکن نیست دو دستگاه متصل شده از طریق برگردان نشانی شبکه (NAT) ارتباط برقرار کنند: روتر نه تنها باید اطلاعات لایه ۳ را در سربرگ بسته ها ترجمه کند، بلکه باید ارجاعات به آدرس های IP و شماره درگاه ها در بار شبکه پیرامونی واقعیت مجازی را نیز ترجمه کند. برای کنار آمدن با این مشکل، شبکه پیرامونی واقعیت مجازی یک حالت دوم شروع اتصل اولیه «قابل اعتماد» منحصراً با پروتکل کنترل انتقال (TCP) ارائه می دهد که یک تعامل استاندارد پروتکل کنترل انتقال (TCP) سرور-کاربر است: سرور شبکه پیرامونی واقعیت مجازی به یک درگاه پروتکل کنترل انتقال (TCP) شناخته شده گوش می دهد و کاربر یک ارتباط را شروع می کند. در این حالت، تمام داده ها با همان اتصال پروتکل کنترل انتقال (TCP) ارسال می شوند و نیازی به یک ارتباط پروتکل بسته دادهٔ کاربر (UDP) نیست.
خاندان اچیزن ماتسودایرا یکی از خاندان های ژاپنی شاخه ای از خاندان ماتسودایرا بود که از ولایت اچیزن منشأ می گرفت. همچنین به عنوان خاندان اچیزن نیز شناخته می شود. گاهی به کل خاندانی اشاره می کند که بنیانگذار آن یوکی هیده یاسو، پسر دوم توکوگاوا ایه یاسو بود، و گاهی تنها به خاندان فوکویی ماتسودایرا (قلمرو فوکویی) بر اساس موقعیت قلمرو آن اشاره می کند.
خاندان خاندان آیزوماتسودایرا یکی از خاندان های ژاپنی شاخه ای از خاندان ماتسودایرا بود که از هوشینا ماسایوکی چهارمین پسر توکوگاوا هیده تادا شوگون دوم از شوگون سالاری توکوگاوا، منشأ می گرفت.
توکوگاوا مونه تاکه (; – ) سامورایی، و نویسنده اهل ژاپن بود. اولین رئیس شاخه گوسانکیو از خاندان توکوگاوا، درآمدی در سطح دایمیو داشت، اما خود دایمیو نبود، در عوض محل سکونتش در داخل دروازه تایاسو (Tayasu-mon 田安MON) قلعه ادو بود. زمانی که مادرش اوکان در سال 1722 درگذشت، او توسط اوکومه نو کاتا، یکی از صیغه های توکوگاوا یوشیمونه هشتمین شوگون از شوگون سالاری توکوگاوا بزرگ شد.
ماتسودایرا ناریساوا (; – ) سامورایی اهل ژاپن و بیست و دومین پسر شوگون توکوگاوا ایه ناری بود.
هپی ساندی (; ) یک برنامه ریلتی-ورایتی محصول کره جنوبی است که از کی بی اس۲ پخش می شود.
دختران و پسران موسیقی کانت داون (; ) یک برنامه تلویزیونی موسیقی محصول کره جنوبی است. این برنامه از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۱۷:۰۰ (کی اس تی) از ام نت پخش شد.
گلد مدالیست (, ) یک شرکت سرگرمی سهامی خاص در کره جنوبی است که در سال ۲۰۱۹ توسط لی سا رانگ و کیم می هه تأسیس شد. این شرکت اکنون بازیگران کیم سو هیون و سول این آه را مدیریت می کند. گلد مدالیست همچنین یکی از تولیدکنندگان مجموعه های تلویزیونی "مشکلی نیست که خوب نباشی" (۲۰۲۰) و "یک روز معمولی" (۲۰۲۱) بوده است.
جورج ابوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک برای تاتنهام هاتسپر بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان بازی کرده است.
هری ابوت (؛ ۱۵ مارس ۱۸۹۵ – ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که به عنوان دروازه بان در لیگ فوتبال انگلیس برای نلسون، لوتون تاون و روچدیل بازی کرد.
عثمان انگوم کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال قونیه اسپور، باشگاه فوتبال مشلان، و باشگاه ورزشی وارخم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سکوبا کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آداما سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال گینه و گینه بازی کرده است.
عبدالله سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال گینه و گینه بازی کرده است.
ابراهیما سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک-گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سرن یونایتد، باشگاه فوتبال مشلان، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، و باشگاه فوتبال فولام اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و گینه بازی کرده است.
کاراموکو سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آلبینولفه، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، و باشگاه فوتبال بنونتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
محمد سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، باشگاه فوتبال بورسااسپور، و باشگاه فوتبال مشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مورلای سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سدان و باشگاه فوتبال شاتورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سلیم سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی پی بی، باشگاه فوتبال اروکا، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال آکادمیکا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سیدوبا سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال گینه و گینه بازی کرده است.
دوباره بیست سالگی (️) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۵ با بازی چوی جی وو، لی سانگ یون، چوی وون یونگ، سون نا اون و کیم مین جه است. این مجموعه از ۲۸ اوت تا ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۰:۳۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
جویس لیلیث رابینسون (متخلص به لاوسون؛ ۲ ژوئیه ۱۹۲۵–۱۲ مه ۲۰۱۳) یک کارمند دولتی جامائیکایی بود که بیشتر به دلیل کارش به عنوان کتابدار شناخته می شد. او برای دوره های طولانی به عنوان مدیر خدمات کتابخانه جامائیکا (۱۹۷۶–۱۹۵۷) و رئیس کتابخانه ملی جامائیکا (۱۹۹۶–۱۹۷۹) خدمت کرد و همچنین مدت کوتاهی مدیر کل شرکت پخش جامائیکا (۱۹۸۲–۱۹۸۱) بود. اوایل زندگی. رابینسون در سنت جیمز پریش به دنیا آمد. او در سن شش سالگی یتیم شد، در ابتدا تحت سرپرستی مادربزرگ مادری اش قرار گرفت و مدتی بعد توسط سایر اقوامش به فرزندخواندگی پذیرفته و بزرگ شد. مادر خوانده او یک معلم مدرسه در بلک ریور بود، جایی که او تحصیلات اولیه خود را گذراند. رابینسون در سن ۱۲ سالگی به دنبال برنده شدن یک بورس تحصیلی برای شرکت در کالج سنت سیمون به کینگستون نقل مکان کرد. او از ۱۶ سالگی در حالی که هنوز دانش آموز بود، به عنوان معلم شروع به کار کرد و به دلیل کار موفقی که داشت، به بلک ریور بازگشت تا در یک دبیرستان محلی به عنوان دبیر کار کند و در نهایت مدیر دبیرستان شد. او در سال ۱۹۶۷ با لزلی رابینسون که یک استاد ریاضیات بود، ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند به نام های لس