Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ها مرد را مجبور به رقابت بر سر تعداد محدودی از عروس ها کرده است، پدیده ای که به عنوان فشار ازدواج شناخته می شود. در مواردی، خانواده ها نوزادان دختر را به عنوان راهی برای تضمین عروسی آینده برای پسران خود می پذیرند. این دختران توسط خانواده های فرزندخوانده خود بزرگ می شوند تا یاد بگیرند که چگونه از خانواده های آینده خود مراقبت کنند. قاچاق جنسی زنان. کمبود زنان در چین باعث افزایش تقاضا برای عروس در میان "گوانگ گوان" (مردان مجرد) شده است. کارشناسان تخمین می زنند که تا سال ۲۰۳۰، ۲۵ درصد از مردان چینی در اواخر دهه ۳۰ زندگی خود به دلیل پدیده زنان مفقود مجرد خواهند ماند. خانواده ها در بخش های روستایی چین به خرید و فروش عروس های ربوده شده متوسل می شوند و آنها را مجبور می کنند که فرزندان پسرانشان را به دنیا بیاورند. عروس ها گاهی از آن سوی مرز در میانمار، برمه ربوده می شوند. زنان قاچاق شده مورد آزار جنسی، جسمی و عاطفی، کار اجباری و در برخی موارد داروهای اجباری برای بهبود باروری قرار می گیرند. اگر ربوده شدگان علاقه بیشتری به بچه دار شدن داشته باشند، زنان گاهی آزاد می شوند. اکثریت زنان ربوده شده بین ۱۳ تا ۲۴ سال سن دارند
مجریان قانون اغلب گزارش های زنان گمشده را نادیده می گیرند و گاهی خانواده ها را مجبور می کنند تا دختران و همسران خود را پیدا کنند. قربانیان قاچاق فراری با نقض قوانین مهاجرت تحت نظر مقامات چینی و همچنین بدنامی اجتماعی هنگام بازگشت به جوامع خود مواجه می شوند. شیوع کارگران جنسی. یک مشکل بالقوه با تعداد زیادی از مردان بی همسر این است که میلیون ها کارگر جنسی چینی بازار کار دارند. اگرچه روسپیگری در چین غیرقانونی است، اما به نظر می رسد که کارگران زن برای پاسخگویی به تقاضای افزایش یافته مردان بی همسر، گسترش یافته است. در چین، صنعت کار جنسی زنان در قرن بیستم شکوفا شده است. تعداد کارگران جنسی زن در چین از ۲۵۰۰۰ نفر در سال ۱۹۸۵ به ۴۲۰۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۶ افزایش یافت توسط اداره امنیت عمومی چین تخمین زده شد که تا سال ۲۰۰۰ بین 4 ۶ میلیون کارگر جنسی در چین وجود داشت وزارت خارجه آمریکا در سال ۲۰۰۱ تخمین زد که ۱۰ میلیون کارگر جنسی در چین وجود دارد. نرخ باروری. در سال ۱۹۶۵، چهارده سال قبل از اجرای سیاست تک فرزندی، میزان باروری کل در چین ۶٫۳۹ تولد به ازای هر زن بود. پس از سیاست تک فرزندی در سال ۱۹۷۹، نرخ باروری به ۲٫۷۵ تولد به از
ای هر زن کاهش یافت و به سرعت در سال های آتی کاهش یافت. در ابتدا، هدف چین کاهش نرخ باروری به سطح جایگزینی ۲٫۱ تولد برای هر زن بود، اما نرخ باروری به کاهش ادامه داد و اکنون به ۱٫۶ تولد برای هر زن رسیده است. جمعیت سالخورده. تعداد زیاد زنان مفقود در نهایت به مشکل پیری جمعیت در چین کمک می کنند. از آنجایی که زن و مرد با هم مسئول تولید مثل اجتماعی هستند، کمبود زنان منجر به کاهش تعداد نوزادان فعلی و آینده خواهد شد و در نهایت مشکل پیری در چین را تسریع خواهد کرد. بر اساس پیش بینی ها، بر اساس نسبت جنسی فعلی، جمعیت سالمندان در چین تا ۳۰ سال آینده سالانه حدود ۳ درصد افزایش خواهد یافت. افراد بالای ۶۵ سال در چین بین سال های ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰، ۱۵ درصد از جمعیت را تشکیل می دهند، در حالی که افراد بالای ۶۰ سال، یک چهارم جمعیت را در سال ۲۰۵۰ تشکیل می دهند این جمعیت سالمند که به سرعت در حال افزایش است، بار اجتماعی سیستم بیمه بازنشستگی را نیز تشدید خواهد کرد. تغییر در قوانین و سیاست ها. برای کنترل نسبت جنسی نامتعادل، که ناشی از اثرات ترکیبی ترجیح پسر، سقط جنین انتخابی و سیاست تک فرزندی است، دولت چین اقدامات مؤثری را انجام داده است. قوا
نین منع کودک کشی، رها کردن و بی توجهی به کودکان دختر در حال حاضر وجود دارد. برای قاچاق و آدم ربایی نیز مجازات هایی در نظر گرفته شده است. دولت چین همچنین قوانینی را منتشر کرده است که تعیین جنسیت جنین و سقط جنین انتخابی را ممنوع می کند. چین مردان جوان مجرد بی بضاعت را در ارتش آزادیبخش خلق و پلیس مسلح مردمی شبه نظامی استخدام کرده است. بهبود وضعیت زنان همچنین می تواند به کاهش نسبت جنسی در هنگام تولد کمک کند. دولت چین توجه بیشتری به حقوق قانونی زنان به ویژه توسعه اقتصادی آنها دارد. تأکید بیشتری بر وضع قوانین و مقررات برای وضعیت اقتصادی زنان، فرصت های تحصیلی، ارث بردن اموال خانواده، تمایل به ازدواج و حمایت های مربوط به سالمندی شده است. از سال ۲۰۰۵، ۶۰۰ رنمینبی در ماه به عنوان مستمری به والدین روستایی که دارای دختر هستند، داده می شود. در سال ۲۰۰۰، به منظور ایجاد یک محیط بهتر برای بقای دختران در شهر چائوهو، استان آنهویی، «منطقه آزمایشی چائوهو بهبود محیط بقای دختر-کودک» تأسیس و در سال ۲۰۰۳ اجرایی شد. فعالیت های اصلی عبارت بودند از: «تأسیس سازمان های تخصصی، اجرای آموزش ها، مجازات افرادی که مرتکب سقط جنین انتخابی غیرپزش
کی و نوزادکشی شده اند، حمایت از مقررات و قوانین مربوط به برابری جنسیتی، برگزاری بحث های گروهی متمرکز برای مادرشوهرها، کمک مشارکت زنان در فعالیت های اجتماعی-اقتصادی از طریق ارائه حمایت های اقتصادی، تشویق مشارکت فعال مردان در بهبود وضعیت زنان، ارتقای سیستم تأمین اجتماعی، و رواج ازدواج های خارج از محل (که در آن شوهران در خانواده های مادرزادی همسران ازدواج می کنند) علاوه بر سایر فعالیت ها. " نتایج پس از سه سال دلگرم کننده بود: نسبت جنسی در هنگام تولد از بیش از ۱۲۵ در سال ۱۹۹۹ به ۱۱۴ در سال ۲۰۰۲ رسید. بر اساس این برنامه، در سال ۲۰۰۳، کمیسیون جمعیت و تنظیم خانواده کمپینی به نام «مراقبت از دختران» را برای تشویق زوج ها به در نظر گرفتن مزایای داشتن فرزند دختر به راه انداخت. نتایج همچنین قابل توجه بود: یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷ نشان داد که ترجیح پسر در مناطق شرکت کننده کاهش یافته است و نسبت جنسی در هنگام تولد در روستاهای استان شانشی از ۱۳۵ در سال ۲۰۰۳ به ۱۱۸ در سال ۲۰۰۷ کاهش یافته است.
جاستین زیگموند یا زیگموندین (۲۶ دسامبر ۱۶۳۶–۱۰ نوامبر ۱۷۰۵) یک ماما سیلزیایی بود که کتاب مامای "دربار" (۱۶۹۰) اولین کتابچه راهنمای آلمانی منتشرشده توسط زنان بود. اوایل زندگی. زیگموند در ۲۶ دسامبر ۱۶۳۶، دختر الیاس دیتریش، وزیر لوتری، در رونستاک (در حال حاضر روزتوکا، لهستان)، در دوک نشین سابق سیلزی جاور به دنیا آمد. پدرش درسال ۱۶۵۰ درحالی که او ۱۴ ساله بود درگذشت. درسال ۱۶۵۵ با کریستین زیگموند، حسابدار ازدواج کرد. اگرچه این زوج در طول ۴۲ سال زندگی مشترک بدون فرزند ماندند، کریستین زیگموند درطول زندگی حرفه ای همسرش حمایت قابل توجهی را ارائه کرد. میراث. در ۲۸ مارس ۲۰۲۳، به عنوان بخشی از کمپین ماه تاریخچه زنان، گوگل زیگموند را با یک لوگوی روز جشن گرفت که دامنه آن شامل ایالات متحده، بریتانیا، ایسلند، سوئیس، یونان و آلمان بود.
استنلی لارنس کروچ (زاده: ۱۴ دسامبر ۱۹۴۵–درگذشته: ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰) شاعر، منتقد موسیقی، منتقد فرهنگی، ستون نویس، رمان نویس و زندگی نامه نویس آمریکایی بود. او به خاطر نقدهای جاز و رمانش با نام "آیا ماه تنها به نظر نمی رسد؟" در سال ۲۰۰۰ مشهور شد. زندگی نامه. استنلی لارنس کروچ در لس آنجلس به دنیا آمد، او پسر جیمز و اما بی (فورد) بود. او توسط مادرش بزرگ شد. در مستند تلویزیونی کن برنز در سال ۲۰۰۵ "با نام سیاهی نابخشودنی"، کروچ گفت که پدرش یک «جنایتکار» بوده است و یک بار با جک جانسون بوکسور رویارویی داشته. او در کودکی یک خواننده هوس باز بود و تا زمانی که دبیرستان را تمام کرد، آثار کامل ارنست همینگوی، مارک تواین، اف. اسکات فیتزجرالد و بسیاری دیگر از آثار کلاسیک ادبیات آمریکا را خوانده بود. مادرش به او تجربیات دوران جوانی خود در شرق تگزاس و فرهنگ سیاه پوستان جنوب غرب میانه، از جمله صحنه جاز کانزاس سیتی، کانزاس را منتقل کرده بود. او یکی از علاقه مندان به جاز در دو مفهوم زیباشناختی و تاریخی بود. او در سال ۱۹۶۳ از دبیرستان توماس جفرسون در لس آنجلس فارغ التحصیل شد. پس از دبیرستان، او در کالج های متوسطه تحصیل کرد و در جنبش
حقوق مدنی فعال شد و برای کمیته هماهنگی بدون خشونت دانشجویی کار کرد. او همچنین در پروژه های هنری و آموزشی با محوریت جامعه آفریقایی-آمریکایی لس آنجلس شرکت داشت و به زودی به خاطر شعرهایش مشهور شد. در سال ۱۹۶۸، شاعر کالج پیتزر بود، سپس تا سال ۱۹۷۵ در کالج پومونا به تدریس تئاتر و ادبیات پرداخت. شورش های واتس یک رویداد مهم در رشد اولیه او به عنوان یک متفکر در مورد مسائل نژادی بود. نقل قولی از این شورش، با نام «امشب برای هیچ نغمه ای آمبولانس نیست» به عنوانی برای یک سخنرانی جدلی که از ایده های ملی گرای سیاه پوست حمایت می کرد، استفاده شد، که برای سوژه ضبط در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. همچنین برای مجموعه شعرهای او در سال ۱۹۷۲ استفاده شد. کروچ سپس به عنوان یک درامر جاز به فعالیت پرداخت. او به همراه دیوید موری گروه موسیقی سیاه بی نهایت را تشکیل داد. در سال ۱۹۷۵، او با نقل مکان از کالیفرنیا به نیویورک سیتی تلاش کرد تا تلاش های خود را بیشتر کند، جایی که با موری در یک اتاق زیر شیروانی در بالای یک باشگاه دهکده شرقی به نام قصر تین هم اتاق شد. او درامر موری و سایر نوازندگان صحنه زیرزمینی جاز لفت نیویورک بود. هنگامی که به عنوان یک درام
ر کار می کرد، کروچ رزرو جاز آوانگارد در کلوپ بود و همچنین رویدادهای کنسرت گاه به گاه را در قلعه بانوان سازماندهی کرد. به اعتراف خودش او درامر خوبی نبود و گفت: «مشکل این بود که من واقعاً نمی توانستم بنوازم. از آنجایی که من این کارهای آوانگارد را انجام می دادم، مجبور نبودم آنقدر خوب باشم، اما من یک بند انگشت واقعی بودم.» کروچ با رالف الیسون و آلبرت موری دوست شد، فرایند این دوستی بر تفکر او باعث شد از تمرکز نسبت به تأثیرپذیری از نژاد فاصله بگیرد. او در رابطه با تأثیر موری اظهار داشت: «من دیدم که چقدر مهم است که خود را از ایدئولوژی رهایی بخشی. وقتی به چیزها صرفاً از نظر نژاد یا طبقه نگاه می کنید، آنچه را که واقعاً در جریان است را از دست می دهید.» او در سال ۱۹۷۹ در گفتگو با امیری باراکا شاعر و نویسنده آمریکایی در صدای دهکده، موضع خود را از ایدئولوژی ناسیونالیستی سیاهپوستان جدا کرد. او همچنین به عنوان یک منتقد عمومی از روندهای فرهنگی و هنری اخیر که به نظر او پوچ، ساختگی یا فاسد بود انتقاد می کرد. اهداف او شامل تلفیقی از جنبش های آوانگارد در جاز (از جمله مشارکت خودش در دومی) و ادبیات بود که به نظر او عدم شایستگی خود
را در پشت حالت های نژادی پنهان می کرد. به عنوان نویسنده صدا از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ فعالیت داشت، او به دلیل انتقادات صریح خود از منظر اهدافش و تمایل به تحقیر شرکت کنندگان شهرت داشت. در این دوره بود که او به دوست و مربی روشنفکر وینتون مارسالیس و مدافع جنبش نئوسنت گرایی تبدیل شد که به نظر او ارزش های اصلی جاز را احیا می کرد. در سال ۱۹۸۷، او مشاور هنری برنامه جاز در مرکز لینکلن شد و مارسالیس که بعداً مدیر هنری آن شد در سال ۱۹۹۱ به او پیوست. کروچ به دلیل افت سلامتی در دهه آخر زندگی کمتر در عموم ظاهر می شد. او در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ در بیمارستان کالواری شهر نیویورک درگذشت. علت مرگ او یک «بیماری طولانی و نامشخص» بود، اگرچه در بهار ۲۰۲۰ با یک دوره کووید-۱۹ دست و پنجه نرم کرد. او در ۷۴ سالگی درگذشت. زندگی شخصی. کروچ در کارول گاردن، بروکلین زندگی می کرد. ارتباط با وینتون مارسالیس و کن برنز. وینتون مارسالیس، ترومپتر، کروچ را «بهترین دوست من در جهان» و «مربی» نامید. این دو پس از اینکه مارسالیس در سن ۱۷ سالگی در شهر نیویورک ساکن شد تا در مدرسه جولیارد تحصیل کنند، با هم آشنا شدند. این دو رابطه نزدیکی داشتند، از زمان اولین آلبوم
خود در سال ۱۹۸۲، یادداشت های خطی را برای آلبوم های مارسالیس نوشته بود. زمانی که مارسالیس به عنوان «مشاور خلاق ارشد» برای مستند "جاز" ساخته کن برنز در سال ۲۰۰۱ خدمت کرد، کروچ در هیئت مشاوران فیلم حضور داشت و به طور گسترده در صحنه بود برخی از منتقدان و علاقه مندان به موسیقی جاز، مشارکت مارسالیس و کروچ را به طور خاص به عنوان دلایلی برای تمرکز بی رویه فیلم بر موسیقی جاز سنتی و مستقیم ذکر کردند. پس از "جاز"، کروچ در فیلم های دیگر برنز از جمله دی وی دی نسخه بازسازی شده "جنگ داخلی" در سال ۲۰۰۲ و مستند "سیاهی نابخشودنی: ظهور و سقوط جک جانسون در سال" ۲۰۰۴ ظاهر شد.
آینه جادویی (انگلیسی: Magic Mirror) یک شی عرفانی است که در داستان سفیدبرفی به صورت آینه دستی یا آینه دیواری به تصویر کشیده شده است.
بردگان شنعار یک رمان فانتزی تاریخی است که توسط جاستین آلن نوشته شده و در سال ۲۰۰۶ منتشر شده است. این کتاب به بررسی زندگی اولیه و خاستگاه شخصیت ها و مردمانی می پردازد که در اسطوره های خاورمیانه و متون مذهبی، به ویژه کتاب مقدس پیدایش و "حماسه گیلگمش" یافت می شوند. در کتاب پیدایش تصاویری از نفیلیم (که در کتاب نیفیلیم نامیده می شود)، یارد (پدربزرگ متوشالح)، لمک (پدر نوح) و آدا (همسر لامک) گنجانده شده است. نام شنعار نیز از کتاب پیدایش فصل دهم آمده است. به همین ترتیب، از حماسه گیلگمش و اسطوره های مربوط به خاورمیانه، چهره هایی مانند گیلگمش، انکیدو و خدایان مردوک، بعل و مولوخ به دست می آیند.
کشتی قهرمانی آسیا ۲۰۲۳ سی و ششمین دوره از رقابت های قهرمانی آسیا می باشد که از ۹ تا ۱۴ آوریل ۲۰۲۳ (۲۰ تا ۲۵ فروردین ۱۴۰۲) در آستانه،قزاقستان برگزار گردید.
سیل ۲۰۱۳ شمال هند ()، در ماه ژوئن ۲۰۱۳، رگبار بارانی در میانه های روز در ایالت اوتاراکند شمال هند شروع شد که باعث سیل خانمانسوز و رانش زمینی گردید که به بدترین بلای طبیعی کشور بعد از سونامی ۲۰۰۴ تبدیل شد. میزان بارش باران در آن ماه، بسیار بیشتر از میزان بارشی بود که به طور معمول در این ماه در این ایالت اتفاق می افتاد. واریزه رودخانه ها را مسدود کرد و باعث جمع شدن مقدار عظیمی آب شدند. سیل بزرگ در روز ۱۶ ژوئن ۲۰۱۳ اتفاق افتاد. هرچند برخی بخش های هیماچال پرادش، هاریانا، دهلی و اوتار پرادش، و نیز برخی از نواحی غرب نپال و برخی از قسمت های غرب تبت بارندگی شدیدتری را تجربه کردند. بیش از ۸۹ درصد از تلفات و خسارت ها در اوتاراکند اتفاق افتاد. بسیاری از مردم بر اثر سیل کشته شدند. براساس آماری که توسط دولت اوتاراکند در دسترس قرار گرفت، تا روز ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳ گمان می رود بیش از ۵٬۷۰۰ نفر از مردم کشته شده باشند." از مجموع این آمار، ۹۳۴ نفر را ساکنان محلی در بر می گرفت. بعد از مدتی، آمار مجموع کشته شده ها ۶٬۰۵۴ نفر برآورد گردید. تخریب پل هاو جاده ها، حدود ۳۰۰٬۰۰۰ زائر و گردشگر را در دره های منتهی به سه مکان از چهار مکان زیارت
ی هندوی چوتا چار دام گیر انداخت.نیروی هوایی هند و نیروی زمینی هند و گروه های شبه نظامی بیش از ۱۱۰٬۰۰۰ نفر از مردم را از مناطق سیل زده تخلیه کردند.
نشانه پس زنی شیر () یک نشانه پزشکی است که طی آن نوزاد از یکی از پستان های مادر شیر نمی خورد و آن را پس می زند. این علامت نشانگر احتمالی سرطان پستان است.
الکساندرا گرانت (انگلیسی: Alexandra Grant) (متولد ۱۹۷۰) هنرمند تجسمی آمریکایی است که زبان و متون نوشتاری را از طریق نقاشی، طراحی، مجسمه سازی، ویدئو و سایر رسانه ها بررسی می کند. او از زبان و تبادل نظر با نویسندگان به عنوان منبعی برای بسیاری از آن کار استفاده می کند. گرانت فرایند نوشتن و ایده های مبتنی بر نظریه زبان شناختی را بررسی می کند، زیرا به هنر متصل می شود و تصاویر بصری الهام گرفته از متن و نصب های گروهی مشترک بر اساس آن فرایند ایجاد می کند. اکنون او در لس آنجلس مستقر است. سنین جوانی و تحصیل. گرانت در سال ۱۹۷۰ در اوهایو به دنیا آمد. پدر او استاد زمین شناسی اهل اسکاتلند بود که در سال ۱۹۶۹ به کالج اوبرلین اوهایو نقل مکان کرده بود. مادر او استاد علوم سیاسی آمریکایی، دیپلمات خدمات خارجی، و مدیر آموزشی مستقر در آفریقا و خاورمیانه بود. پدر و مادرش که هر دو مدتی را در آفریقا گذراندند، زمانی که او جوان بود طلاق گرفتند و او با مادرش که در مکزیکوسیتی مستقر بود، زندگی می کرد. او در مکزیکوسیتی در مدرسه ای بریتانیایی که متشکل از دانش آموزان چند ملیتی بود، تحصیل کرد. زمانی که گرانت ۱۱ ساله بود، به مدت یک سال در مدرسه
شبانه روزی توماس جفرسون در سنت لوئیس، میسوری تحصیل کرد. مدت کوتاهی پس از آن، او به همراه مادرش به پاریس نقل مکان کرد و در مدرسه بین المللی پاریس تحصیل کرد. به خاطر زندگی در مکان های مختلف در اروپا و خاورمیانه، گرانت چند زبانه است و به انگلیسی، اسپانیایی و فرانسوی صحبت می کند.
تولید قهوه در کامرون برای اقتصاد کامرون اهمیت زیادی دارد. قهوه به طور وسیعی در کشور پرورش می یابد، در حالی که پرورش قهوه روبوستا بیشتر در مناطق ساحلی متداول است و پرورش قهوه عربیکا بیشتر در ارتفاعات غربی رایج است. در سال ۲۰۱۴، کامرون در فهرست بزرگ ترین تولید کنند گان قهوه در جهان، دارای رتبه سی و یکم بود.
ابوبکر العبیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
احمد عبدالقادر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
اسامه عبدالسلام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
سالم عبلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
المعتصم ابوشنف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
لوئیس ده آگوستینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه-لیبی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول (مونته ویدئو) و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
زکریا الهریش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
احمد عزاقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
فرج البرعصی (؛ ۱۹۶۰ – ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
معتز بن عامر (؛ زادهٔ ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الاهلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
علی البشاری (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
منصور البرکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال القیروانیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
ایهاب بوسیفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی و باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
عمر داوود (; – ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
عبدالله داجو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
دانیال الفضلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
عبدالسلام عمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
حمدو الهونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گروه ورزشی شاوش، باشگاه فوتبال سانتا کلارا، و طرابلس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
موید اللافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
سالم المسلاتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
صلاح فکرون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
یوسف فایق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
محمد الصنانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد و باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
در طول تاریخ ایالات متحده، رکود بزرگ با سقوط وال استریت در اکتبر ۱۹۲۹ میلادی آغاز شد و سپس در سراسر جهان گسترش یافت. این دوره در ۱۹۳۱–۱۹۳۳ آغاز شد و «بهبود و بازیابی» از آن در سال ۱۹۴۰ میلادی اتفاق افتاد. سقوط بازار سهام یک دهه آمار بیکاری بالا، فقر، سود کم، کاهش تورم، کاهش درآمد مزارع و از دست دادن فرصت ها برای رشد اقتصادی و همچنین برای پیشرفت شخصی را در ایالات متحده آغاز کرد. در مجموع و در طول دوره رکود بزرگ، اعتماد عمومی به آینده اقتصادی از دست رفت.توضیحات معمول برای روی دادن رکود بزرگ شامل عوامل متعددی، به ویژه بدهی بالای مصرف کننده، بازارهای کنترل نشده که اجازه وام های بیش از حد خوش بینانه توسط بانک ها و سرمایه گذاران را می دهد، و فقدان صنایع جدید با رشد بالا است. همه این عوامل با یکدیگر برای ایجاد یک مارپیچ اقتصادی نزولی از کاهش هزینه ها، کاهش اعتماد و کاهش تولید در تعامل بودند. صنایعی که بیشترین آسیب را دیدند شامل ساخت و ساز، کشتیرانی، معدن، چوب بری و کشاورزی بودند. همچنین تولید کالاهای بادوام مانند خودرو و لوازم خانگی که مصرف کنندگان می توانند خرید آن ها را به تعویق بیندازند، ضربه سختی خوردند. اقتصاد
در زمستان ۱۹۳۲–۱۹۳۳ به بدترین حالت خود رسید و سپس چهار سال رشد داشت تا اینکه رکود ۱۹۳۷-۱۹۳۸ سطوح بالای بیکاری را بازگرداند. رکود اقتصادی باعث تغییرات سیاسی عمده در آمریکا شد. سه سال پس از رکود، هربرت هوور، ریس جمهور ایالات متحده، که به طور گسترده به خاطر کم کاری برای مبارزه با بحران سرزنش می شد، در انتخابات سال ۱۹۳۲ از فرانکلین دلانو روزولت با قاطعیت شکست خورد. طرح احیای اقتصادی روزولت با نام نیو دیل، برنامه های بی سابقه ای را برای امداد، بهبودی و اصلاحاتی را به وجود آورد که یک هم سویی اساسی سیاستی با حاکمیت لیبرالیسم و محافظه کاری را تا سال ۱۹۳۸ میلادی در ایالات متحده به ارمغان آورد. مهاجرت انبوه مردم از مناطق بسیار آسیب دیده در «دشت های بزرگ» و در جنوب به مکان هایی مانند کالیفرنیا و شهرهای شمال (مهاجرت بزرگ) صورت گرفت. تنش های نژادی نیز در این مدت افزایش یافت. خاطره جمعی رکود نظریه های مدرن دولت و اقتصاد را شکل داد و منجر به تغییرات زیادی در نحوه برخورد دولت با رکود اقتصادی شد. از این تغییرات می توان به استفاده از بسته های محرک اقتصادی، اقتصاد کینزی و تامین اجتماعی اشاره کرد. این دوره همچنین بخشی از ادبیات
مدرن آمریکا را شکل داد و در نتیجه رمان های معروفی مانند "خوشه های خشم" جان اشتاین بک و "موش ها و آدم ها" در این دوره به وجود آمد.
در علم اقتصاد، بدهی مصرف کننده (به انگلیسی:consumer debt) مبلغی است که مصرف کنندگان بدهی دارند. (در مقابل بدهی مربوط به شرکت ها یا دولت ها) بدهی مصرف کننده شامل بدهی های ناشی از خرید کالاهایی است که قابل مصرف هستند و یا سود و ارزشی را ایجاد نمی کنند. از نظر اقتصاد کلان، این بدهی است که به جای سرمایه گذاری برای تأمین مالی مصرف استفاده می شود. رایج ترین شکل های بدهی مصرف کننده، بدهی کارت اعتباری، وام های روز پرداخت، وام های دانشجویی و سایر امور مالی مصرف کننده است که اغلب با نرخ های بهره بالاتر از وام های تضمین شده بلندمدت مانند وام مسکن هستند. بدهی بلندمدت مصرف کننده اغلب از نظر مالی نابهینه در نظر گرفته می شود. برخی از اقلام مصرفی مانند خودرو ممکن است به نحوی دارای سطوح بالای سودمندی و کاربرد در بازار باشند در نتیجه تحمیل بدهی کوتاه مدت ممکن است برای چنین نوع اقلام مصرفی توجیه کننده باشد اما اکثر کالاهای مصرفی چنین نیستند. برای مثال، متحمل شدن بدهی مصرف کننده با بهره بالا از طریق خرید تلویزیون با صفحه بزرگ «اکنون»، به جای پس انداز برای آن، معمولاً نمی تواند با مزایای ذهنی داشتن تلویزیون زودهنگام توجیه مالی شو
د. در بسیاری از کشورها، آسان شدن گرفتن بدهی مصرف کننده فراتر از توان بازپرداخت فرد باعث رشد صنعت مشاوره اعتباری و گرفتن بدهی بیشتر برای پرداخت بدهی های قبلی شده است. سهولت انباشت بدهی به این راحتی بازپرداخت این بدهی ها را دشوارتر کرده است و ان پدیده منجر به امتیاز اعتباری پایین تر می شود و با سلامت روان ارتباط دارد. مقدار بدهی معوق در برابر درآمد قابل تصرف مصرف کننده به عنوان نسبت اهرم مصرف کننده بیان می شود. به صورت ماهانه، توصیه می شود که این نسبت بدهی بیشتر از ۲۰ درصد دستمزد دریافتی یک فرد نباشد. نرخ بهره به طیفی از عوامل بستگی دارد، از جمله شرایط اقتصادی، توانایی درک شده مشتری برای بازپرداخت، فشارهای رقابتی از سوی سایر وام دهندگان، و ساختار ذاتی و امنیت محصول اعتباری. نرخ ها معمولاً از ۰٫۲۵ درصد بالاتر از نرخ پایه تا دو رقمی متغیر است. بدهی های مصرف کننده نیز با وام های تهاجمی و نابرابرانه مرتبط است، اگرچه بحث های زیادی در مورد اینکه دقیقاً چه چیزی وام های تهاجمی و نابرابرانه را تشکیل می دهد، وجود دارد. در سال های اخیر، یک تحلیل جایگزین ممکن است بدهی مصرف کننده را راهی برای افزایش تولید داخلی بداند، به ای
ن دلیل که اگر اعتبار به راحتی در دسترس باشد، افزایش تقاضا برای کالاهای مصرفی باید باعث افزایش کل تولید داخلی شود. فرضیه درآمد دائمی نشان می دهد که مصرف کنندگان برای کاهش و مصرف بهینه در طول زندگی خود، و برای مخارج مالی (به ویژه مسکن و تحصیل) در اوایل زندگی خود وارد بدهی می شوند و بدهی خود را در دوره هایی از زندگی که دارای درآمد بالاتری هستند پرداخت می کنند. بدهی های شخصی به ویژه در ایالات متحده و بریتانیا در حال افزایش است. با این حال، طبق گزارش فدرال رزرو آمریکا، نسبت خدمات بدهی خانوارهای ایالات متحده در پایین ترین سطح از زمان اوج خود در پاییز ۲۰۰۸ میلادی قرار دارد. نسبت بدهی به تولید ناخالصی، نسبت اهرم مصرفه کننده. بدهی خصوصی یک کشور را می توان به عنوان «نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی» اندازه گیری کرد، که کل بدهی خصوصی باقی مانده ساکنان آن تقسیم بر تولید ناخالص داخلی سالانه آن کشور است. یک متغیر نسبت اهرم مصرف کننده است که نسبت بدهی به درآمد شخصی می باشد.
فیلوستورگیوس (؛ – ) نویسنده، و مورخ اهل روم باستان بود. اطلاعات بسیار کمی از زندگی او در دسترس است. او در بوریسوس، کاپادوکیه از اولامپیا و کارتریوس به دنیا آمد، و از بیست سالگی در قسطنطنیه زندگی کرد. گفته می شود که او از خانواده ای آریانیسم می آمد و در قسطنطنیه به زودی خود را به یونومیوس سیزیکوس متصل کرد، که فیلوستورگیوس او را در کارش مورد تحسین بسیاری قرار داد. او تاریخچه ای از مناقشه آریان با عنوان "تاریخ کلیسایی (آریانیسم)" (Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, Ekklēsiastikē Historia) نوشت. اصل کتاب فیلوستورگیوس بین سالهای ۴۲۵ و ۴۳۳، به عبارت دیگر، اندکی زودتر از تاریخ سقراط بیزانسی ظاهر شد و در دوازده جلد صحافی شده در دو کتاب شکل گرفت.
کاروسیوس (; (مرگ ۲۹۳) پرسنل نظامی اهل روم باستان بود. او اهل قبیله مناپی از استان رومی گالیا بلجیکا، بود که غاصب قدرت در امپراتوری روم در سال ۲۸۶، در طول شورش کاروسیوس، خود را امپراتور در بریتانیا (استان روم) و گالیا شمالی (امپریوم بریتانیوم) اعلام کرد. او این کار را تنها ۱۳ سال پس از پایان یافتن امپراتوری گال در سال ۲۷۳ انجام داد. او به مدت هفت سال قدرت را در دست گرفت و نام «امپراتور شمال» را برای آن نامگذاری کرد و سرانجام توسط وزیر دارایی اش آلکتوس ترور شد. این وضعیت تا سال ۲۹۳ ادامه یافت، زمانی که کنستانتیوس کلروس (کنستانسیوس یکم)، سزار غربی کنونی، به داخل گال لشکر کشید و منطقه غصب شده را برای امپراتوری روم پس گرفت.