Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان در حوزه خود، کراوفورد دشواری های کار در یک حرفه تحت سلطه مردان را درک می کند و از تجربه حرفه ای خود برای راهنمایی و باز کردن درهای موفقیت برای زنان جوان استفاده می کند. تحصیلات. همان طور که پیش تر اشاره شد، ماریا لوئیزا کراوفورد ابتدا در کالج برین ماور در پنسیلوانیا تحصیل کرد، جایی که یک کلاس زمین شناسی را به عنوان یک گزینه گذراند و متوجه شد که واقعاً از آن لذت می برد، بنابراین در نهایت رشته اصلی خود را به زمین شناسی تغییر داد. در سال ۱۹۶۰، کراوفورد با مدرک کارشناسی هنر در زمین شناسی از کالج برین ماور فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۶۰–۱۹۶۱، او با فلوشیپ فولبرایت در دانشگاه اسلو در نروژ فعالیت کرد، پیش از آن که تحصیلات تکمیلی خود را آغاز کند. در حالی که در نروژ بود، او همچنین در یک موزه کار کرد و به مطالعات کانی شناسی کمک کرد. کراوفورد از تحصیلات تکمیلی خود به دلیل امکان یادگیری و تمرکز بر سنگ شناسی دگرگونی، لذت می برد. در سال ۱۹۶۵، او دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. مدت کوتاهی پس از آن، او به عنوان استاد زمین شناسی در کالج برین ماور منصوب شد و در سال های ۱۹۸۵–۱۹۹۲ به عنوان استاد برجسته زمی
ن شناسی ویلیام آر. کنان جونیور نامگذاری شد. حرفه. در طول حرفه ۴۰ ساله اش، ماریا لوئیزا کراوفورد ۶۸ مقاله جداگانه در مجلات مختلف نوشت. زمینه تحقیقاتی او در طول حرفه اش چندین بار تغییر کرد. با این حال، عمده کارهای کراوفورد بر درک فرآیندهای زمین شناسی گذشته مرتبط با پوسته زمین متمرکز بود. دوره ای از زمان وجود داشت که کراوفورد علاقه زیادی به سنگ شناسی ماه پیدا کرد. او در مطالعه چندین سنگ ماه که طی ماموریت های آپولو به زمین آورده شده بودند، شرکت داشت. با مطالعه این سنگ ها، او توانست تعیین کند که در بخشی از تاریخ ماه، شهاب سنگ های بزرگ به سطح آن برخورد کرده و باعث ایجاد گدازه های سیلابی شده اند. کاری که او با سنگ های ماه انجام داد، همچنان در مطالعات قمری تا به امروز ذکر می شود. در مراحل بعدی حرفه اش، ماریا لوئیزا کراوفورد در مطالعه ACCRETE که در آلاسکا و بریتیش کلمبیا انجام شد، شرکت داشت. این مطالعه تغییری از کار قبلی او بر روی سنگ شناسی ماه بود. این بار او در حال مطالعه برخورد قاره ای بود. این پژوهش بخشی از یک مطالعه بزرگ تر بود که نحوه تشکیل یک قاره کاملاً جدید از طریق یک سری برخورد بین قطعات قاره ها را شرح می دا
د. به طور کلی، جامعه زمین شناسی این مطالعه ACCRETE را پذیرفت و تحسین کرد.
آن هاید (؛ ۱۲ مارس ۱۶۳۷ – ) نخستین همسر جیمز، دوک یورک بود که بعدها مبدل به جیمز دوم، پادشاه انگلستان شد. وی دختر یکی از اشراف انگلیسی - ادوارد هاید (که بعداً ارل کلرندون شد) - بود و زمانی که هر دو در هلند در تبعید زندگی می کردند، با شوهر آینده اش آشنا شد. او در سال ۱۶۶۰ با جیمز، دوک یورک ازدواج کرد و دو ماه بعد اولین فرزند این زوج را به دنیا آورد که خارج از ازدواج قانونی زاده شده بود. برخی از ناظران این ازدواج را تأیید نکردند، اما برادر جیمز، چارلز دوم پادشاه انگلستان خواستار این بود که این ازدواج رسمی شود. یکی دیگر از دلایل عدم تأیید، محبت عمومی جیمز نسبت به آن هاید بود. آنها هشت فرزند داشتند که شش فرزندشان در اوایل کودکی درگذشتند. آن دو کودکی به سن بزرگسالی رسیدند ماری دوم، ملکه انگلستان و ملکه آن بودند. جیمز یک مرد زنباره و هوسباز بود که معشوقه های زیادی داشت و به همین سبب آن هاید اغلب او را سرزنش می کرد، و جیمز فرزندان نامشروع بسیاری داشت. آن هاید که در اصل یک انگلیکان بود، بلافاصله پس از ازدواج با جیمز به مذهب کاتولیک گروید. او در جریان بازدید از هلند و فرانسه با مذهب کاتولیک آشنا و به شدت جذب آن شده بو
د. تا حدودی به دلیل نفوذ آن هاید، همسرش جیمز نیز به کاتولیک گروید، که در نهایت به انقلاب شکوهمند منجر شد. او بعدها به سرطان پستان پیشرفته مبتلا شد و اندکی پس از تولد هشتمین فرزندش درگذشت. سالهای اولیه (۱۶۳۷–۱۶۶۰). در سال ۱۶۲۹، ادوارد هاید با همسر اول خود، آن آیلیف اهلِ گریتنهام ازدواج کرد. شش ماه پس از ازدواج، همسرش آبله گرفت، سقط جنین کرد و درگذشت. سه سال بعد، هاید با فرانسیس آیلسبری ازدواج کرد. دختر بزرگ این زوج در سال ۱۶۳۷ در کرنبورن لانژ در وینزر، بارکشر به دنیا آمد. والدین او را به نام همسر اول ادوارد هاید، «آن» نام نهادند. تقریباً هیچ چیز از زندگی او قبل از سال ۱۶۴۹، زمانی که خانواده اش پس از اعدام شاه مخلوع چارلز یکم به هلند گریختند، در دست نیست. در طول نخستین جنگ داخلی انگلستان پدرش مشاور برجسته چارلز اول بود، سپس در سال ۱۶۴۶ با پسرش چارلز دوم به تبعید رفت. مانند بسیاری از پناهندگان، آنها در بردا ساکن شدند، جایی که «مری اورانژ» به بسیاری از فراریان انگلیسی پناه داد. مری ظاهراً برخلاف میل مادرش هنریتا ماریا که از هاید متنفر بود، آن هاید را به عنوان خدمتکار افتخاری منصوب کرد. آن هاید در میان افرادی که د
ر لاهه یا در خانه روستایی شاهزاده اورانژ در تیلینگن ملاقات می کرد، محبوب عموم شد. او جذاب و شیک بود و مردان بسیاری را به خود جذب کرد. یکی از اولین مردانی که عاشق آن هاید شد، اسپنسر کامپتون، پسر ارل نورث همپتون بود. با این حال، دیری نپائید که آن هاید عاشق هنری جرمین شد که او هم متقابلاً احساسات خود را به آن هاید نشان داد. وی هنگامی که با جیمز، دوک یورک، پسر شاه مخلوع ملاقات کرد، آن به همان سرعت جرمین را کنار گذاشت. در ۲۴ نوامبر ۱۶۵۹، دو یا سه سال پس از اولین ملاقات او، جیمز دوم به رغم مخالفت بسیاری از جمله پدرش، که آن هاید را در اتاقی حبس کرد و ظاهراً از چارلز خواست تا او را اعدام کند، قول داد که با آن هاید ازدواج کند. چارلز این توصیه را رد کرد و گفت که شخصیت قوی آن هاید تأثیر مثبتی بر برادر ضعیف او خواهد داشت. مرگ و میراث. آن هاید به مدت ۱۵ ماه پس از تولد کوچک ترین پسرش، ادگار، بیمار بود. او هنریتا را در سال ۱۶۶۹ و کاترین را در سال ۱۶۷۱ به دنیا آورد، اما هرگز پس از تولد کاترین بهبودی کامل نیافت. او که مبتلا به سرطان پستان بود، در ۳۱ مارس ۱۶۷۱ درگذشت. در بستر مرگ، برادرانش هنری و لورنس سعی کردند یک کشیش انگلیس
ی را بیاورند تا او را شفاعت کرده و مراسم عشای ربانی را به جا آورد، اما آن هاید امتناع کرد و به جایش مراسم «ویتاکوم» را از کشیش کلیسای کاتولیک دریافت کرد. دو روز پس از مرگ او، جسد مومیایی شده او در سرداب ماری، ملکه اسکاتلند در نمازخانهٔ کوچک هنری هفتم در کلیسای وست مینستر دفن شد. در ژوئن ۱۶۷۱، تنها پسر بازمانده آن، ادگار، به دلایل طبیعی درگذشت، و به دنبال آن کاترین در دسامبر درگذشت و ماری و آن را به عنوان وارثان دوک یورک باقی گذاشت. پس از مرگ آن هاید، پرتره ای از او توسط ویلم ویزینگ به سفارش مری دوم ملکهٔ آینده کشیده شد. این قبلاً بالای درب اتاق نشیمن ملکه در گاردن هاوس واقع در قلعه وینزر آویزان بود. دو سال پس از مرگ همسر اولش، جیمز دوم، پادشاه انگلستان با یک شاهزاده خانم کاتولیک به نام ماری مدنا ازدواج کرد. ماری مدنا تنها پسر او، جیمز فرانسیس ادوارد استوارت را به دنیا آورد که تا بزرگسالی زنده ماند. جیمز در سال ۱۶۸۵ پادشاه انگلستان، ایرلند و اسکاتلند شد، اما در جریان انقلاب شکوهمند سال ۱۶۸۸ از قدرت خلع شد. سپس پارلمان انگلیس تاج و تخت را به دختر بزرگ آن هاید یعنی مری و همسرش ویلیام سوم پیشنهاد کرد. پس از مرگ م
ری در سال ۱۶۹۴ و ویلیام در سال ۱۷۰۲، تنها فرزند بازمانده آن هاید، ملکه آن ملکه سه پادشاهی انگلستان، ایرلند و اسکاتلند شد و در سال ۱۷۰۷، اولین حاکم پادشاهی متحد بریتانیای کبیر شد.
آن ل. پلنت یک بیوشیمیست آمریکایی است. او عضو مؤسسه موسسه ملی استانداردها و فناوری است که پیش از این رئیس بخش زیست سیستم ها و بیومواد بود. پلنت به بررسی اندازه گیری ها و مدل های جمعیت های سلولی می پردازد. او دریافت کننده مدال های مدال نقره وزارت بازرگانی ایالات متحده و مدال برنز وزارت بازرگانی ایالات متحده است. پلنت عضو مؤسسه آمریکایی مهندسی پزشکی و زیست شناسی و انجمن پیشبرد علم آمریکا است. تحصیلات. پلنت در سال ۱۹۷۶ با افتخار بورسیه دانشگاهی در رشته زیست شناسی و با گرایش های فرعی ریاضیات و شیمی از دانشگاه آریزونا فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۷۸، او کارشناسی ارشد خود را در رشته تغذیه انسانی از دانشگاه نبراسکا-لینکلن تحت نظر استاد کنستنس کیس دریافت کرد. پایان نامه او با عنوان "اثر مکمل های مس و فیبر بر استفاده از مس در انسان ها" بود. پلنت در سال ۱۹۸۳ دکترای خود را در رشته بیوشیمی از دانشکده پزشکی بیلر دریافت کرد. مشاور دکتری او لوئیس سی. اسمیت بود. پایان نامه او با عنوان "انتقال فازی آبی هیدروکربن های آروماتیک پلی سیلیکلیک در غشای مدل و سلول ها" بود. حرفه و تحقیق. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۵، پلنت شیمی دان تحقیقاتی در موسس
ه ملی استانداردها و فناوری (NIST) بود که به عنوان رهبر پروژه گروه چندرشته ای بیوسنسورها فعالیت می کرد. در این مدت، او همچنین به عنوان دانشمند بازدیدی در مرکز هلمولتس برای تحقیقات عفونت حضور داشت. او از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ در کمیته مشاوره تحقیقاتی مدیر مؤسسه ملی فناوری و استانداردها عضویت داشت و برای دوره ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ ریاست این کمیته را بر عهده داشت. پلنت از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ مشاور علمی مدیر آزمایشگاه علوم و فناوری شیمیایی مؤسسه ملی فناوری و استانداردها بود. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱، پلنت رهبر گروه مواد بیومولکولی بود و تحقیقات را با بودجه ای تقریبی ۲ میلیون دلار هماهنگ و هدایت می کرد. او به عنوان دانشمند بازدیدی در مؤسسه مکس پلانک مخصوص تحقیقات پلیمر فعالیت داشت. او از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ به عنوان محقق بازدیدی در دپارتمان زیست شناسی دانشگاه جان هاپکینز حضور داشت و تأثیر ماتریکس خارج سلولی بر شکل سلول و بیان ژن را با مایکل ادیدین تحقیق کرد. پلنت نماینده مؤسسه ملی فناوری و استانداردها در شورای ملی علم و فناوری از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ بود. او از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ رهبر گروه علوم سیستم های سلولی در بخش علوم بیوشیمی در مؤسسه ملی فناوری و استاندارد
ها بود. از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷، او رئیس بخش زیست سیستم ها و بیومواد در مؤسسه ملی فناوری و استانداردها بود که در آنجا به بررسی بهبود تضمین اندازه گیری ها برای سیستم های زیستی پیچیده می پرداخت. بخش او شامل حدود ۸۰ نفر پرسنل و همکاران با بودجه ای معادل ۱۶ میلیون دلار بود. , پلنت عضو مؤسسه ملی فناوری و استانداردها است که در آنجا به تحقیق در زمینه اندازه گیری ها و مدل های جمعیت های سلولی می پردازد. شاخه تحقیقاتی پلنت به بررسی اندازه گیری های سلول های تک از میکروسکوپ سلول زنده و توسعه رویکردهای نظری می پردازد که به درک پیش بینی کننده سیستم های سلولی پیچیده منتهی می شود. در حال حاضر، پلنت به بررسی شبکه های مولکولی کوچک در سلول های بنیادی القایی پرتوان مهندسی شده با مدل ترمودینامیک آماری می پردازد. ناهمگنی فنوتیپ های سلولی در جمعیت های ایزوژنیک، پنجره ای به تنوع روش های عمل دستگاه سلولی برای پردازش اطلاعات می دهد. این تنوع در بیان بازتاب دهنده نوسانات استوکیستیکی است که در آن متغیرهای شبکه های مرتبط با یکدیگر تعامل دارند تا تنظیم بالا و پایین را انجام دهند. اهداف آزمایشگاه پلنت شامل اندازه گیری ثابت های سینتیکی این نوسانات
و همبستگی های میان آنهاست تا مبنای ترمودینامیکی برای درک این که کدام اندازه گیری های سلولی برای کنترل یک فنوتیپ خاص مهم ترین هستند، فراهم شود. این کار به چالشی اساسی در ویژگی های درمان های مبتنی بر سلول می پردازد، یعنی اینکه باید چه چیزهایی اندازه گیری شوند که اطلاعات پیش بینی کننده ای دربارهٔ محصول سلولی فراهم کنند تا عملکرد مطلوب تضمین شود. انجام این مطالعه شامل تعداد زیادی از همکاران مؤسسه ملی فناوری و استانداردها است که به بررسی چالش ها در تصویربرداری کمی سریع و بدون مداخله، ویرایش ژنوم CRISPR-Cas در خطوط گزارشگر iPSC، تحلیل تصاویر از جمله استفاده از استنتاج CNN و مدل سازی نظری می پردازند. جوایز و افتخارات. در سال های ۱۹۹۱ و ۲۰۱۱، پلنت مدال برنز وزارت بازرگانی ایالات متحده را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۷ مدال نقره وزارت بازرگانی ایالات متحده را دریافت کرد. پلنت در سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو مؤسسه آمریکایی مهندسی پزشکی و زیست شناسی انتخاب شد. او در سال ۲۰۱۶ به عضویت انجمن پیشبرد علم آمریکا درآمد.
استل رزماری رامی (; – ) یک غددشناس، فیزیولوژیست و فمینیست آمریکایی بود که به طور بین المللی به خاطر رد ادعاهای ادگار برمن، جراح و رهبر حزب دموکرات، مشهور شد. برمن ادعا کرده بود زنان به خاطر «عدم تعادل های هورمونی شدید» شایستگی تصدی مناصب عالی عمومی را ندارند. نگرش متعادل رامی به زندگی در این نقل قول بعدی او تجلی یافت: «من عشق ورزیده ام. و مورد عشق قرار گرفته ام. و باقی همه موسیقی پس زمینه است.» زندگی اولیه. رامی با نام استلا رزماری روبین در دیترویت، میشیگان از والدین مهاجر یهودی متولد شد و پس از نقل مکان خانواده اش در دوران نوزادی، در بروکلین، نیویورک بزرگ شد. مادرش که مهاجری فرانسوی با تحصیلات کلاس سوم و بی سواد بود، او را به معنای «ستاره» نامگذاری کرده بود. در طول کودکی، مادر رامی او و خواهر و برادرهایش را به تحصیل تشویق می کرد. در دوران مدرسه، معلمی اصرار داشت نام او را به صورت رسمی «استل» ثبت کند. پدر رامی زمانی که او نوجوان بود درگذشت. تحصیلات. رامی در ۱۵ سالگی از دبیرستان فارغ التحصیل شد و در ۱۹ سالگی مدرک لیسانس خود را در ریاضیات و زیست شناسی از کالج بروکلین دریافت کرد. در اوج رکود بزرگ، او بورسیه ای ۷
۵۰ دلاری برای تدریس در کالج کوئینز نیویورک به دست آورد و سپس در سال ۱۹۴۰ مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی فیزیک از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. در سال ۱۹۴۱ با جیمز تی. رامی، وکیل، ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. در سال ۱۹۵۰، دکترای فیزیولوژی خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در طول عمرش، ۱۴ مدرک افتخاری به او اعطا شد. او اولین عضو زن هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه شیکاگو بود. تدریس و پژوهش. در سال ۱۹۴۱، رامی برای شغل در دپارتمان شیمی دانشگاه تنسی درخواست داد، اما به او گفته شد «باید به خانه برود و از شوهرش مراقبت کند.» چند ماه پس از آن، پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم، رئیس دپارتمان به رامی پیشنهاد تدریس ترمودینامیک و بیوشیمی به دانشجویان نظامی را داد. رامی استاد بازنشسته فیزیولوژی و بیوفیزیک در دانشکده پزشکی دانشگاه جرج تاون بود. جنجال سیاسی. در سال ۱۹۷۰، دکتر ادگار برمن، جراح بازنشسته، در جلسه کمیته اولویت های ملی حزب دموکرات، درخواست پتسی مینک، نماینده کنگره، برای اقدام دربارهٔ حقوق زنان را رد کرد. برمن با تأکید بر آنچه تفاوت های شدید بین مردان و زنان می دانست، اصرار داشت که «توفان های ماهانه عد
م تعادل هورمونی» زنان را برای مناصب عالی ناشایست می کند. او گفت: «فرض کنید یک رئیس جمهور زن یائسه داشتیم که باید دربارهٔ خلیج خوک ها تصمیم می گرفت؟... با وجود همه شرایط برابر، باز هم ترجیح می دادم یک مرد مثل جان اف. کندی در بحران موشکی کوبا تصمیم می گرفت تا یک زن همسن.» به عنوان یک غددشناس، رامی نامه هایی به واشینگتن ایونینگ استار و واشینگتن پست نوشت و ادعاهای برمن را مورد انتقاد قرار داد. در یکی از نامه ها نوشت: «متعجب شدم که بفهمم هورمون های تخمدانی برای سلول های مغزی سمی هستند»، و همچنین اشاره کرد که در طول بحران موشکی کوبا، جان اف. کندی از بیماری آدیسون رنج می برد و داروهای او برای این اختلال هورمونی شدید می توانستند نوسانات شدید خلقی ایجاد کنند. باشگاه ملی مطبوعات زنان میزبان مناظره ای بین رامی و برمن بود که برمن با این جمله آغاز کرد: «من واقعاً زنان را دوست دارم.» رامی پاسخ داد: «هنری هشتم هم همین طور بود.» بر اساس گزارش واشینگتن پست، رامی در این مناظره بر برمن غلبه کرد. پس از این مناظره، برمن از کمیته ملی دموکرات استعفا داد و رامی به یک سخنران عمومی در مورد حقوق زنان تبدیل شد.
آلووا کریستین الیسر (۱۸۹۲–۱۹۶۴) یک زمین شناس و یکی از اولین چینه شناسان زن در آمریکای شمالی بود. اوایل زندگی. آلووا سی. الیسر در ۲۶ آوریل ۱۸۹۲ در گلوستون، تگزاس متولد شد. او در سن هشت سالگی از طوفان بزرگ گلوستون ۱۹۰۰ جان سالم به در برد. دو برادر نوزادش در این رویداد کشته شدند. الیسر که شاگرد ممتاز کلاس خود بود، بعدها در سال ۱۹۱۵ به عنوان دانشجوی ممتاز در زمین شناسی از دانشگاه تگزاس فارغ التحصیل شد و یکی از دو زنی بود که در این رشته فارغ التحصیل شدند. پس از فارغ التحصیلی، الیسر در دبیرستان بال موقعیت تدریس داشت. این موقعیت کوتاه مدت بود زیرا او تصمیم گرفت به دانشگاه بازگردد و به امید تبدیل شدن به استاد، به تحصیل ادامه دهد. همزمان با تحصیل، الیسر در زمینه زمین شناسی تحت نظارت استادان خود، پروفسور فرانسیس ال. ویتنی و پروفسور هال پی. بایبی تحقیق می کرد. یکی از اولین مقالات پژوهشی او کمی پس از آن، در سال ۱۹۱۸ منتشر شد که شامل کشفیات متعدد سنگواره های او بود. همین سنگواره ها در کتاب راهنمای فسیل های کرتاسه تگزاس، توسط دبلیو. اس. آدکین (۱۹۲۸) گنجانده شدند. در همان سال، الیسر به عنوان استاد در دانشگاه کانزاس مشغول به
تدریس زمین شناسی شد و در سال ۱۹۱۹ توانست تجربه خود را در همکاری با بررسی زمین شناسی کانزاس اعمال کند. حرفه. در سال ۱۹۲۰، آلووا سی. الیسر دوباره حرفه خود را تغییر داد و شروع به کار برای شرکت نفت و پالایش هومبل کرد. او به طور خاص توسط والاس پرت برای طراحی یک آزمایشگاه زیرسطحی استخدام شد که برای نشان دادن توسعه نفت و گاز طبیعی و همچنین سایر مواد معدنی فعالیت می کرد. این همان جایی بود که او واقعاً توانست در زمینه مطالعه زمین شناسی نفت نامی برای خود بسازد و دستاوردهای زیادی را برای زنان در زمین شناسی رقم بزند. الیسر آزمایشگاهی طراحی و افتتاح کرد که بر دوره های زمانی ترشیاری و کرتاسه متمرکز بود. تنها چند ماه پس از افتتاح آزمایشگاه، او یک کشف عمده از فرامینیفرها در یکی از چاه های شرکت در گوس کریک انجام داد. مطالعات او بر روی فرامینیفرها به وجود صخره های مرجانی دوره الیگوسن در گنبد نمکی دامون ماوند در شهرستان برازوریا اشاره کرد. برخی از نمونه های او در مجموعه نوع NPL نگهداری می شوند. او یکی از اولین کسانی بود که پتانسیل استفاده از فرامینیفرها برای همبستگی سنگ ها از مغزه های حفاری را دید. این یافته ها اساس برخی از مع
روف ترین نوشته های او در سال های آینده بود. آلووا سی. الیسر یکی از اولین چینه شناسان زن و یکی از برجسته ترین میکروپالئونتولوژیست های اقتصادی در ایالات متحده بود و تأثیر پایداری در زمینه زمین شناسی بر جای گذاشت و راه را برای بسیاری از زنان در این حوزه هموار کرد. هنگامی که او توسط شرکت نفت و پالایش هومبل برای کار در یک آزمایشگاه زیرسطحی استخدام شد، اولین زنی شد که برای یک شرکت در این حوزه فعالیت کرد – و همزمان توانست در ایجاد انجمن زمین شناسی هوستون کمک کند. در مجلات متعدد خود با جوزف آگوستین کوشمن، آن ها فرامینیفرهای موجود را مطالعه کردند و پانزده گونه جدید و هفت گونه متفاوت را کشف کردند. با وجود مشارکت هایش، او برای کشف خود در زمینه فرامینیفرها در کتاب "سفر جویندگان نفت" نوشته ادوین اوون اعتبار نگرفت، که تنها از جِی. اِی. آدن، ادوین تی. دامبل، جوزف آگوستین کوشمن و جسی جی. گالووی نام برد. با این حال، این چهار نفر تنها با استفاده از تحقیقات خود الیسر و نویسندگان مشترکش استر اپلین و هدویگ کنیکر توانستند به نتایج خود دست یابند. الیسر، همراه با اپلین و کنیکر، همگی ایده استفاده از میکروفسیل ها برای شناسایی و یافتن
نفت را پیشنهاد دادند. آلووا سی. الیسر به طور مستقل همچنان تأثیرگذار بود و کارهایش توسط بسیاری از سازمان های زمین شناسی معروف در ایالات متحده منتشر شد. از دستاوردهای برجسته او می توان به عضویت در انجمن زمین شناسی آمریکا و معاونت انجمن زمین شناسی هوستون به مدت دو سال اشاره کرد. الیسر بیش از بیست سال برای شرکت نفت و پالایش هومبل کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۴۷ بازنشسته شد. او در طول حرفه خود در اقدامات خیریه شرکت داشت و کتابخانه زمین شناسی خود شامل ۳۰۰۰ جلد را به دانشگاه تگزاس اهدا کرد. او در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۴، در سن هفتادودو سالگی در گلوستون، تگزاس درگذشت.
گورزادیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
ماریا موریساوا (۲ نوامبر ۱۹۱۹ – ۱۰ ژوئن ۱۹۹۴) یک ژئومورفولوژیست آمریکایی بود. موریساوا بخش مهمی از انقلاب در این حوزه که در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، بود. او ژئومورفولوژی رودخانه ها، مناطق فعال گسل ها، تکتونیک صفحه ای، ژئومورفولوژی ساحلی، مخاطرات زمین شناسی، و ژئومورفولوژی محیطی را مطالعه کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. موریساوا در ۲ نوامبر ۱۹۱۹ متولد شد و در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۴ در اثر تصادف تک خودرویی درگذشت. او در تولدو، اوهایو از پدری ژاپنی و مادری آمریکایی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۴۱ مدرک کارشناسی ریاضیات را از کالج هانتر با گرایش شیمی دریافت کرد. سپس مدرک کارشناسی ارشد الهیات را دریافت کرد و پس از آن به زمین شناسی روی آورد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه وایومینگ در سال ۱۹۵۲ گرفت. او از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ در کالج برین ماور تدریس کرد. در سال ۱۹۶۰، موریساوا دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. آرتور نیوئل استرالر مشاور او در کار دکتری اش دربارهٔ ژئومورفولوژی کمی جریان های پنسیلوانیا بود. تمایل موریساوا به درک دنیای طبیعی در بررسی های علمی متنوع او نمایان می شود. او علاقه ای خاص به گیاهان، حیوانات، زیبایی و
ارزش زیبایی شناسی مناظر داشت. حرفه. موریساوا در سال ۱۹۵۹ به عنوان استادیار در دانشگاه مونتانا فعالیت خود را آغاز کرد. پس از آن، از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ در واشینگتن، دی.سی. برای سازمان زمین شناسی ایالات متحده مشغول به کار بود. او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ به تدریس در کالج انتیاک ادامه داد. موریساوا به عنوان مشاور انجمن زمین شناسی آمریکا و انجمن کواترنری آمریکا فعالیت داشت. همچنین، او چندین بار به عنوان رئیس بخش زمین شناسی کواترنری و ژئومورفولوژی انجمن زمین شناسی آمریکا انتخاب شد. به دلیل شهرت ملی و بین المللی موریساوا، دانشمندان از سراسر جهان برای مطالعات سبتیکال خود به بینگهمتون گرد هم می آمدند. در سال های ۱۹۸۷–۱۹۸۸، او جایزه فولبرایت را برای سخنرانی در هند دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰، او به عنوان زمین شناس مقیم در کارلتون منصوب شد، پس از اینکه چندین دانشگاه از او درخواست همکاری کردند. در بینگهمتون، او خدمات خود را با کمک به مدیریت محیط زیست اهدا کرد. این خدمت مستمر منجر به این شد که موریساوا به یکی از مشارکت کنندگان کلیدی در نوشتن طرح جامع برای شهر وستال، نیویورک تبدیل شود. موریساوا در سال ۱۹۶۰ به حوزه تخصصی خود پیوست، در آن
زمان تعداد کمی از زنان در تحقیق و تدریس علوم در سطح دانشگاه مشغول بودند. او اولین زن رئیس بخش زمین شناسی کواترنری و ژئومورفولوژی (QG&amp;G) بود و در طول حرفه اش به راهنمایی دانشمندان جوان تر پرداخت. در طول حرفه اش در بینگهمتون، نیویورک، موریساوا همیشه درهای دفتر خود را برای دانشجویانش باز نگه می داشت تا در زمان ناهار، بحث هایی دربارهٔ جنبه های مختلف وضعیت زمین شناسی و ژئومورفولوژی انجام دهند. ماری علاقه زیادی به تدریس و مشارکت در بحث های زمین شناسی با دانشجویانش داشت. ماری موریساوا هشت کتاب نوشت، از جمله "ارزیابی چشم اندازهای رودخانه" در سال ۱۹۷۱. او در سال ۱۹۸۶ مجله "ژئومورفولوژی" را تأسیس کرد و سردبیر ارشد آن بود. او به عنوان اولین زن رئیس بخش زمین شناسی کواترنری و ژئومورفولوژی انجمن زمین شناسی آمریکا منصوب شد و به تأسیس "سمپوزیوم های سالانه ژئومورفولوژی بینگهمتون" کمک کرد. برای به رسمیت شناختن دستاوردهای پژوهشی و آموزشی اش، او در سال ۱۹۹۲ جایزه مربی برجسته را از انجمن زنان زمین شناس دریافت کرد. تحقیقات. ماری موریساوا بخشی از انقلاب ژئومورفولوژی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود. این کار شامل اندازه گیری شیب ها و
کانال های جریانی و درک رابطه آن ها با تأثیرات در مقیاس بزرگ تر می شد. موریساوا بر روی شیب های توده ای در رشته کوه راکی تحقیقاتی انجام داد که شامل بررسی های مرتبط با ژئومورفولوژی بود. او همچنین یکی از بنیان گذاران ژئومورفولوژی محیطی به شمار می آید.
مَهیره عبدالعزیز (۶ نوامبر ۱۹۷۹) شخصیت رسانه ای، مجری و بازیگر اماراتی است. مدرک کارشناسی ارشد معماری را از مؤسسهٔ سلطنتی معماری کانادا گرفت. فعالیت خود را در عرصهٔ رسانه با ارائه برنامه های گوناگون آغاز کرد. ابتدا مجری اقتصادی در MBC عربی بود سپس در برنامه ای مشابه به شبکهٔ العربیه رفت و برنامه هایی از جمله «صباح العربیه»، «کلام نواعم» و برنامهٔ خودش «فردا زیباتر است» را مجری گری و گویندگی کرد. حرفهٔ بازیگری خود را با سریال «سلفی» در سال ۲۰۱۵ آغاز کرد. زندگی و پیشه. مهیره عبدالعزیز متولد ۶ نوامبر ۱۹۷۹ از یک پدر اماراتی و یک مادر مصری در دبی است. او در دبی زندگی می کند و خود را «دختر دبی» توصیف می کند. مدرک کارشناسی ارشد معماری را از مؤسسهٔ سلطنتی معماری کانادا گرفت. او مدال طلای عالی را از مؤسسه سلطنتی معماری کانادا برای پروژه فارغ التحصیلی خود در معماری دریافت کرد که در مجلهٔ «معمار کانادایی» منتشر شد. او به خانواده ای تعلق دارد که همه در زمینهٔ معماری کار می کنند. بعد از اینکه شبکهٔ ام بی سی اقتصادی به دلیل رونق بازار املاک در آن زمان، از مجری مرد یا زنی درخواست کرد تا برنامهٔ املاک را ارائه دهد، تصادف نقش
مهمی در ورود او به عرصهٔ رسانه ایفا کرد. او درخواست داد و پذیرفته شد. او کار خود را در عرصهٔ رسانه به عنوان یک مجری اقتصادی در MBC عربی آغاز کرد. سپس در سال ۲۰۰۵ به عنوان خبرنگار در شبکهٔ العربیه مشغول به کار شد و یک برنامهٔ تخصصی در زمینه املاک و مستغلات به نام «آن لوکیشن» به مدت دو فصل ارائه کرد. او مصاحبه های بسیاری با شماری از شخصیت های مهم در زمینهٔ اقتصادی از جمله محمد العبار، احمد بن سعید آل مکتوم، محمد بن راشد آل مکتوم و سعود الفیصل انجام داد. در سال ۲۰۱۲، او شروع به ارائه اولین برنامه صبحگاهی خود، به نام «صباح العربیه» کرد. سپس در سال ۲۰۱۷ به برنامهٔ «کلام نرم» پیوست. در سال ۲۰۱۸، او برای ارائه رویداد سالانه امیدسازان توسط بنیاد محمد بن راشد انتخاب شد. برنامه «فردا زیباتر است» را در سال ۲۰۲۰ ارائه کرد. در سال ۲۰۲۱، او به عنوان اولین پخش کنندهٔ عرب در تیک توک انتخاب شد تا برنامهٔ «در تیک توک بیاموزید» را که در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ نمایش داده شد، ارائه دهد. بازیگری از علایق اصلی عبدالعزیز بود، بنابراین در سال ۲۰۱۵ او شروع به حضور در سریال هایی از جمله «سلفی» ، «دیوا» و «کُد (اتاق فرار)» کرد. حرفهٔ بازیگری او
در سال ۲۰۲۴ پس از حضور او در سریال سعودی «پاییز قلب» که اولین نسخهٔ عربستانی یک سریال ترکی است، ادامه یافت. همچنین در سریال «قول» (۲۰۲۴) ظاهر شد. مهیره عبدالعزیز در فصل سوم برنامهٔ دبی بلینگ شرکت کرد که به بررسی زندگی افراد ثروتمند و مشهور در دبی با تمرکز بر تجمل، درام و روابط شخصی در کنار شماری از برجستگان از جمله لجین عضاضه، مونا قطان، مودل روز و جوانا کریم می پردازد. زندگی شخصی. او در سال ۲۰۱۱ با تاجر لبنانی خالد عزالدین ازدواج کرد. حاصل ازدواج آنها تنها یک دختر به نام یسما بود. او مایل بود که زندگی شخصی خود را از کانون توجهات دور نگه دارد و جزئیات زیادی در مورد همسرش از طریق رسانه ها به اشتراک نگذارد. در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۵، عبدالعزیز به طور رسمی از طریق حساب اینستاگرام خود طلاق خود را از خالد عزالدین اعلام کرد.
خدیجه ارسلان خاتون (درگذشت پس از ۴۶۸ ق / ۱۰۷۵ م)، شاهدخت سلجوقی و همسر خلیفه عباسی، القائم بامرالله، و همچنین همسر علی بن فرامرز، امیر آل کاکویه بود. او در سده پنجم هجری یکی از زنان برجسته خاندان سلجوقی و از چهره های اثرگذار در روابط خلافت عباسی با سلجوقیان و نیز در دربار آل کاکویه در یزد به شمار می رفت. زندگی نامه. نسب و خانواده. "خدیجه ارسلان خاتون دختر داوود چَغری بیگ، فرمانروای سلجوقی و یکی از بنیان گذاران این دودمان بود. او خواهر سلطان آلب ارسلان (حک: ۴۵۵–۴۶۵ ق / ۱۰۶۳–۱۰۷۲ م) و عمه سلطان ملک شاه سلجوقی (حک: ۴۶۵–۴۸۵ ق / ۱۰۷۲–۱۰۹۲ م) بود؛ بنابراین، جایگاه او در زمره زنان خاندان حاکم سلجوقی قرار داشت که در تحکیم مناسبات سیاسی و ازدواج های استراتژیک نقشی برجسته ایفا می کردند. ازدواج با خلیفه عباسی. در سال ۴۴۸ هجری قمری / ۱۰۵۶ میلادی، "خدیجه ارسلان خاتون با خلیفه عباسی، القائم بامرالله (حک: ۴۲۲–۴۶۷ ق / ۱۰۳۱–۱۰۷۵ م) ازدواج کرد. خطبهٔ عقد آنان توسط عالمی به نام رئیس الرؤسا قرائت شد. این ازدواج بخشی از سیاست نزدیکی میان خلافت عباسی و امپراتوری سلجوقی بود که در آن زمان در حال گسترش قدرت خود در شرق اسلامی بود. در