Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پادشاه گونگ از ژو (به چینی: 周共王) با نام شخصی جی ییهو (به چینی: 姬繄扈)؛ ششمین پادشاه دودمان ژو در چین باستان بود. تاریخ سلطنت وی مورد اختلاف است، اما عموماً تصور می شود که او از ۹۲۲ تا ۹۰۰ پ. م یا ۹۱۷/۱۵ تا ۹۰۰ پ. م حکومت کرده است. زندگی. پادشاه گونگ ژو در سال ۹۲۲ پ. م پس از درگذشت پدرش، پادشاه مو ژو، بر تخت نشست. او بر خلاف برخی از اجداد خود، به جای گسترش قلمرو یا تسخیر دیگران از طریق جنگ، به توسعه اقتصاد و افزایش دارایی خود اختصاص داد. طبق یکی از گزارش های ثبت شده توسط تاریخ نگار بزرگ، پادشاه گونگ ژو در یک جنگ ایالت می را ویران کرد. هنگامی که او در ایالت می در حال گردش بود، سه زن بسیار زیبا را دید و به ارباب می دستور داد تا آنها را پیدا کند و به کاخش بفرستد. اما ارباب ایالت آن سه زن را به عنوان صیغه خود گرفت که باعث عصبانیت پادشاه گونگ شد. پس به این ایالت هجوم آورد و آن ارباب را اعدام کرد. او پس از ۱۵ سال سلطنت، با آرامش در کاخ درگذشت و تاج و تخت را به پسرش، پادشاه ییه ژو سپرد. خانواده. ملکه ها پسران
دیوید کاکبرن (متولد ۱۲اکتبر ۱۹۴۹) در سنت اندروز و آکسفورد فلسفه خوانده و در سوانسی ، دانشگاه آزاد تدریس کرده است و تا سال ۲۰۱۰ بیش از ۳۰سال را در دانشگاه ولز، لامپیتر گذرانده است، که در آنجا دوره های فلسفه ذهن ، اسپینوزا ، ویتگنشتاین و دیگر مباحث را تدریس می کند.. او در سال های ۱۹۹۴تا ۱۹۹۶یک آکادمی خوانندگان بریتانیایی داشت که در طی آن کتاب "زمان های" "دیگر" را نوشت. او همچنین علاقه و مشارکت عمیقی در گروه حقوق بشر عفو بین الملل دارد. انتشارات. "برای یک فهرست کامل به وب سایت Lampeter مراجعه کنید"
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ و فروپاشی اقتصاد تحت کنترل روسیه شوروی، فدراسیون روسیه جدید تحت رهبری بوریس یلتسین در سال ۱۹۹۱ ایجاد شد. فدراسیون روسیه اصلاحات اقتصادی متعددی از جمله خصوصی سازی و آزادسازی بازار و تجارت به دلیل فروپاشی کمونیسم داشت. اقتصاد نسبت به اوایل دهه ۱۹۹۰ بسیار با ثبات تر است، اما تورم همچنان یک مسئله برای روسیه باقی مانده است. از نظر تاریخی و در حال حاضر، اقتصاد روسیه از نظر سیستم حقوقی ضعیف، توسعه نیافتگی فعالیت های اقتصادی مدرن، عقب ماندگی تکنولوژیک و استانداردهای زندگی پایین تر، به شدت با اقتصادهای توسعه یافته بزرگ تفاوت داشته است. پیشینه تاریخی. برای حدود ۶۹ سال، اقتصاد روسیه و بقیه کشورهای اتحاد جماهیر شوروی بر اساس یک اقتصاد برنامه ریزی شده متمرکز، با کنترل دولتی تقریباً بر تمام ابزارهای تولید و تصمیمات سرمایه گذاری، تولید و مصرف در سراسر اقتصاد، عمل کردند. سیاست اقتصادی بر اساس دستورات حزب کمونیست، که تمام جنبه های فعالیت اقتصادی را کنترل می کرد، اتخاذ شد. از زمان فروپاشی کمونیسم در اوایل دهه ۱۹۹۰، روسیه در انتقال از یک اقتصاد متمرکز به یک اقتصاد مبتنی بر بازار با م
شکلاتی روبرو شده است. بخش اعظم ساختار اقتصاد شوروی که تا سال ۱۹۸۷ عمل می کرد، تحت رهبری ژوزف استالین سرچشمه گرفت و تنها تغییرات اتفاقی بین سال های ۱۹۵۳ و ۱۹۸۷ انجام شد. برنامه های پنج ساله و برنامه های سالانه مکانیسم های اصلی دولت شوروی برای تبدیل سیاست های اقتصادی به برنامه های اقتصادی بودند. با توجه به آن سیاست ها، کمیته برنامه ریزی دولتی (Gosudarstvennyy planovyy komitet—گاسپلن) اهداف خروجی در سراسر کشور را برای دوره های برنامه ریزی تعیین شده تدوین کرد. سپس سازمان های برنامه ریزی منطقه ای این اهداف را برای واحدهای اقتصادی مانند شرکت های صنعتی دولتی و مزارع دولتی (سوخوزی؛ مفرد. سوخوز) و مزارع جمعی (کلخوزی؛ مفرد. کلخوز) پالایش می کردند، که هر یک برنامه خروجی خاص خود را داشتند. برنامه ریزی مرکزی با این فرض عمل می کند که اگر هر واحد برنامه خود را برآورده کند یا از آن فراتر رود، آنگاه تقاضا و عرضه متعادل می شود. نقش دولت اطمینان از تحقق برنامه ها بود. مسئولیت تولید از بالا به پایین جریان داشت. در سطح ملی، حدود هفتاد وزارتخانه دولتی و کمیته ایالتی، که هر یک مسئول یک بخش تولیدی یا فرعی هستند، بر فعالیت های تولیدی
اقتصادی واحدهای حوزه مسئولیت خود نظارت می کردند. نهادهای وزیران منطقه ای به وزارتخانه های سطح ملی و واحدهای اقتصادی کنترل شده در مناطق جغرافیایی مربوطه گزارش می دادند. این طرح ها اهداف خروجی را برای مواد خام و کالاهای واسطه ای و همچنین کالاها و خدمات نهایی را در بر می گرفت. در تئوری، اما نه در عمل، سیستم برنامه ریزی مرکزی تعادل بین بخش ها را در سراسر اقتصاد تضمین می کند. تحت برنامه ریزی مرکزی، دولت عملکردهای تخصیصی را انجام می داد که قیمت ها در یک سیستم بازار انجام می دهند. در اقتصاد شوروی، قیمت ها فقط یک سازوکار حسابداری بود. دولت قیمت تمام کالاها و خدمات را بر اساس نقش محصول در طرح و سایر معیارهای غیراقتصادی تعیین می کرد که این نوع سیستم قیمت گذاری ناهنجاری هایی را سبب می شد. به عنوان مثال، قیمت نان، یکی از مواد اصلی رژیم غذایی روسی، کمتر از قیمت گندمی بود که برای تولید آن استفاده می شد. در برخی موارد، کشاورزان دام های خود را به جای غلات با نان تغذیه می کردند، زیرا قیمت نان کمتر بود. در مثالی دیگر، هزینه های اجاره آپارتمان ها برای دستیابی به برابری اجتماعی بسیار پایین تعیین شد، اما مسکن بسیار کم بود. صنایع
شوروی مواد خامی مانند نفت، گاز طبیعی و زغال سنگ را با قیمت هایی کمتر از سطح بازار جهانی به دست می آوردند که باعث تشویق به ضایعات می شد. سیستم برنامه ریزی مرکزی به رهبران شوروی این امکان را می داد که در مواقع بحرانی، مانند تهاجم نازی ها، منابع را به سرعت به کار گیرند و کشور را در دوره پس از جنگ صنعتی مجدد کنند. توسعه سریع پایگاه دفاعی و صنعتی آن پس از جنگ به اتحاد جماهیر شوروی اجازه داد تا به یک ابرقدرت تبدیل شود. تلاش ها و شکست های اصلاح طلبان در دوران پرسترویکا (تجدید ساختار) در رژیم میخائیل گورباچف (۱۹۸۵–۱۹۹۱) پیچیدگی چالش را تأیید کرد. گذار به اقتصاد بازار. پس از سال ۱۹۹۱، تحت رهبری بوریس یلتسین، کشور چرخش قابل توجهی به سمت توسعه اقتصاد بازار با اعمال اصول اساسی مانند قیمت های تعیین شده توسط بازار انجام داد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، روسیه سعی در توسعه اقتصاد بازار و دستیابی به رشد اقتصادی ثابت داشته است. در اکتبر ۱۹۹۱، یلتسین اعلام کرد که روسیه طبق توصیه ایالات متحده و صندوق بین المللی پول، اصلاحات رادیکال و بازار محور را در راستای «شوک درمانی» پیش خواهد برد.ابر تورم ناشی از حذف کنت
رل قیمت شوروی و دگربار پس از بحران مالی روسیه در سال ۱۹۹۸ بود. روسیه با در نظر گرفتن این نقش به عنوان شخصیت حقوقی ادامه دار اتحاد جماهیر شوروی، مسئولیت تسویه بدهی های خارجی اتحاد جماهیر شوروی را بر عهده گرفت، اگرچه جمعیت آن در زمان انحلال تنها نیمی از جمعیت اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل می داد. تولید ناخالص داخلی روسیه بین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸، علی رغم ثروت این کشور از منابع طبیعی، جمعیت تحصیلکرده و پایگاه صنعتی متنوع آن -اگرچه به طور فزاینده ای ویران شده بود -، حدود ۴۰ درصد کاهش یافت. با این حال، چنین رقمی ممکن است گمراه کننده باشد، زیرا بیشتر تولید ناخالص داخلی اتحاد جماهیر شوروی مربوط به هزینه های نظامی و تولید کالاهایی بود که تقاضای کمی برای آنها وجود داشت. توقف بخش اعظم آن هزینه های بیهوده این تصور نادرست از انقباض اقتصادی بزرگتر از حقیقی را ایجاد کرد. سیاست های پولی و مالی. در ژانویه ۱۹۹۲، دولت همزمان با لغو کنترل قیمت، ایجاد پول و اعتبار را نیز محدود کرد. با این حال، در ابتدای فوریه، بانک مرکزی به ریاست ویکتور گراشچنکو، کنترل عرضه پول را رها کرد. در سه ماهه دوم و سوم سال ۹۲، حجم پول به ترتیب ۳۴ درصد و ۳۰
درصد افزایش یافته است. تا پایان سال ۱۹۹۲، حجم پول روسیه هجده برابر افزایش یافت. این به طور مستقیم منجر به تورم بالا و بدتر شدن نرخ مبادله روبل شد. تورم. در سال ۱۹۹۲، اولین سال اصلاحات اقتصادی، قیمت های خرده فروشی در روسیه به ۲۵۲۰ درصد افزایش یافت. یکی از دلایل اصلی این افزایش، مقررات زدایی بیشتر قیمت ها در ژانویه ۱۹۹۲ بود، اقدامی که تنها در آن ماه باعث افزایش میانگین ۲۴۵ درصدی قیمت شد. تا سال ۱۹۹۳ نرخ سالانه به ۲۴۰ درصد کاهش یافته بود، که هنوز رقم بسیار بالایی است. در سال ۱۹۹۴ نرخ تورم به ۲۲۴ درصد بهبود یافته بود.
امیل آرنود (؛ ۲۱ اکتبر ۱۸۶۴ – ۱۱ دسامبر ۱۹۲۱) وکیل، نویسنده، و سردفتر اهل فرانسه بود که به خاطر نوشته های ضدجنگ و ابداع اصطلاح صلح جویی مشهور شد. آرنود در سال ۱۸۶۱ «اتحادیه بین المللی برای صلح و آزادی» را تأسیس کرد و به عنوان اولین رئیس آن انتخاب شد. در سال ۱۹۰۱ او عقاید خود را در رساله ای با عنوان Code de la Paix تدوین کرد که به طور کلی اهداف، مواضع سیاسی و روش شناسی جنبش صلح را ترسیم و تعریف کرد. او این جنبش سیاسی جدید را «پاسیفیسم» نام نهاد و آن را به عنوان بدیلی در برابر ایدئولوژی های ستیزه جویانه سیاسی نوظهور مانند سوسیالیسم و آنارشیسم تنظیم کرد. او طرفدار انسان گرایی، خیریه و مدارا، حل منازعات بدون خشونت، و دستیابی به راه حل های سیاسی سودمند متقابل از طریق ایجاد اجماع بود. امیل سخنران دومین کنفرانس صلح جهانی بود که طی مراسمی در کلیسای جامع سنت پل برگزار شد هنگامی که فرانسه در سال ۱۹۱۴ وارد جنگ جهانی اول شد آرنود با وجود بالا بودن سن، داوطلب خدمت سربازی شد و در پایان جنگ مفتخر به دریافت صلیب نظامی شد.
زن یک فیلم ترسناک و دلهره آور آمریکایی به کارگردانی لاکی مک کی با بازی پولیانا مکینتاش، آنجلا بتیس و شان بریدجرز محصول سال ۲۰۱۱ است. در سال ۲۰۱۹ دنباله این فیلم با عنوان دارلین منتشر شد. داستان. فیلم به روی یک زن وحشی ناشناس آغاز می شود، با زخمی در پهلوی تن اش در حالی که در جنگل جستجو می کند، به غار خود بازمی گردد و دور چیزی که به نظر می رسد فرزندش است می چرخد. یک گرگ که ظاهراً توسط زن وحشی رام شده است، دور شیرخوار نیز می چرخد، اما هیچ آسیبی ندارد. اگرچه در فیلم به آن اشاره ای نشده است، اما این زن آخرین عضو باقی مانده از یک قبیله آدمخوار است. سرانجام یک وکیل تصمیم می گیرد که آخرین زن بازمانده از یک قبیله انسان های وحشی را متمدن سازد. او با این تصمیم جان تمام خانواده اش را به خطر می اندازد و… بازخوردها. استقبال انتقادی از این فیلم مثبت بوده است. تا مارس ۲۰۲۱، این فیلم بر اساس ۵۱ نقد با میانگین امتیاز ۶٫۴ از ۱۰ در سایت راتن تومیتوز دارای ۷۳٪ محبوبیت است.
در دهه ۱۸۶۰ در جامعه شناسی رویدادهای زیر رخ داد: ۱۸۶۰. "تولد" ۱۸۶۱. مناسبت ها ۱۸۶۲. مناسبت ها ۱۸۶۴. مناسبت ها "تولد" ۱۸۶۷. مناسبت ها ۱۸۶۹. مناسبت ها
جیان اوک (به انگلیسی: Jeon Ok) (۲ آوریل ۱۹۱۱ – ۲۲ اکتبر ۱۹۶۹) بازیگر و خواننده کره ای بود. جیان به دلیل هنر فوق العاده اش در بازیگری در درام های تراژیک به عنوان «ملکه اشک» شناخته می شد. زندگی نامه. جیان اوک در سال ۱۹۱۱ میلادی، در دوران استعمار ژاپن بر کره، در شهر هامهونگ، واقع در استان هامگیونگ جنوبی، که اکنون بخشی از کره شمالی است، زاده شد.
شوک هموراژیک () صورتی از شوک است که به واسطهٔ کم حجمی شدید خون (حجم ناکافی خون یا مایعات برون سلولی) ایجاد می شود. این شوک ممکن است در نتیجهٔ دهیدراتاسیون شدید از طریق مکانیسم های مختلف خونریزی نیز ایجاد شود. شوک هموراژیک یک فوریت پزشکی محسوب می شود و در صورتی که درمان نشده و به آن رسیدگی نشود، ایسکمی حاصل از آن می تواند منجر به آسیب به اعضای بدن و متعاقباً اختلال عملکرد اندام های متعدد شود.
دارلین یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی و نویسندگی پولیانا مکینتاش با بازی لورین کانی، برایان بت، نورا-جین نون، کوپر اندروز و پولیانا مکینتاش است. این فیلم به عنوان دنباله زن (فیلم ۲۰۱۱) عمل می کند. داستان. هنگامی که دارلین (لورین کانی) سرگردان و گرسنه به دنبال یک سرپناه می گردد، او به یک بیمارستان کاتولیک پناه می برد و در آنجا توسط یک کشیش و تعدادی راهبه مورد حمایت قرار می گیرد. اما او دارای رازی تاریک و بسیار خطرناک هست که…
اسمیرتازاپین () اسمیرتازاپین (ORG-50,081) دارویی است که توسط Organon برای درمان بی خوابی و علائم و ازوموتور (مانند گرگرفتگی) مرتبط با یائسگی در دست توسعه بود. اسمیرتازاپین انانتیومر (S)-(+) میرتازاپین است و دارای فارماکولوژی کلی مشابهی است، از جمله اثرات آگونیست معکوس در گیرنده های H1 و 5-HT2 و اعمال آنتاگونیستی در گیرنده های α2-آدرنرژیک.
نگین عبدالملکی (زادهٔ قروه کردستان – درگذشتهٔ ۲۰ مهر ۱۴۰۱ همدان)، دانشجوی ۲۱ سالهٔ رشته مهندسی پزشکی در دانشگاه صنعتی همدان بود که ۲۰ مهر ۱۴۰۱ و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بر اثر ضربات باتون به سر و جمجمه کشته شد. او در شهر همدان بر اثر ضربات باتوم دچار خونریزی شده و پس از بازگشت به خوابگاه دانشجویی جانش را از دست داد. تهدید حکومتی. بنا به گزارشی، نیروهای حراست به همراه تعدادی از نیروهای امنیتی فوراً به خوابگاه دانشجویان صنعتی همدان، هجوم برده و شروع به تهدید دانشجویانی کردند که از چگونگی مرگ نگین، مطلع بودند. همچنین خانواده عبدالملکی را از شهرستان قروه به همدان فراخواندند و هم خانواده و هم دانشجویان مطلع را تهدید کردند که باید عامل مرگ نگین عبدالملکی، خوردن کنسرو ماهی تاریخ مصرف گذشته، اعلام شود. تجمع اعتراضی دانشجویی. در اعتراض به کشته شدن نگین عبدالملکی، دانشجویان در دانشگاه همدان، تجمع اعتراضی برگزار کردند. ادعای حکومت جمهوری اسلامی. حسن خانجانی، دادستان همدان ۲ آبان ۱۴۰۱ اعلام کرد فوت نگین عبدالملکی بر اثر «مسمومیت با مشروبات الکلی» در یک باغ بوده و آثار ضرب و جرح در بدن وی وجود ندارد. حسن رضانیا، معاون سی
اسی و امنیتی استاندار همدان ۳ آبان ۱۴۰۱ در جمع خبرنگاران اعلام کرد مرگ دانشجوی دانشگاه صنعتی این شهر ارتباطی به ناآرامی های اخیر ندارد و پرونده این فرد «جنایی» است. اساساً مسئولان حکومت جمهوری اسلامی دلیل کشته شدن معترضان را خودکشی، بیماری زمینه ای، گاز گرفتن سگ و حتی شلیک معترضان به یکدیگر اعلام می کنند.
ایدازوکسان () دارویی است که در پژوهش های علمی استفاده می شود. این دارو هم به عنوان یک آنتاگونیست انتخابی گیرنده آدرنرژیک α۲ و هم به عنوان یک آنتاگونیست برای گیرنده ایمیدازولین عمل می کند. این دارو به عنوان یک ضد افسردگی تحت بررسی بوده است، اما به این ترتیب به بازار نرسیده است. اخیراً، به عنوان یک درمان کمکی در اسکیزوفرنی تحت بررسی است. به دلیل تضاد گیرنده آلفا-۲، می تواند اثرات درمانی داروهای ضد روان پریشی را افزایش دهد، احتمالاً با افزایش انتقال عصبی دوپامین در قشر جلوی مغز مغز، ناحیه ای از مغز که تصور می شود در پاتوژنز اسکیزوفرنی نقش دارد.
حرار (به عربی: حرار) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. حرار ۷٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۰۶ نفر جمعیت دارد و ۸۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
حویش (به عربی: الحویش) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده است. حویش ۶٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۵۱ نفر جمعیت دارد و ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایران آکادمیا یک مؤسسهٔ آموزشی آنلاین و مردم نهاد است که در زمینهٔ آموزش علوم انسانی و علوم اجتماعی فعالیت می کند. این مؤسسه در سال ۲۰۱۲ پیرو افزایش محدودیت های آموزشی در داخل ایران و به منظور آموزش علوم انسانی و اجتماعی به دانشجویان ایرانی به زبان فارسی پایه گذاری شده است. آصف بیات، داریوش آشوری، رها بحرینی، سعید پیوندی و محمدرضا نیکفر از جمله استادان دانشگاهی این مؤسسه هستند. تاریخچه. ایران آکادمیا در سال ۲۰۱۲ و در پی افزایش محدودیت در زمینهٔ آموزش و تحصیل علوم انسانی و علوم اجتماعی پس از وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ در هلند بنیان گذاری شد. علیرضا کاظمی، شاهین نصیری و رها بحرینی از جمله پایه گذاران این مؤسسه هستند. به گفتهٔ علیرضا کاظمی، یکی از بنیان گذاران این مؤسسه، نخستین دورهٔ آموزشی برگزارشده در ایران آکادمیا یک دورهٔ یک سالهٔ «مطالعات اجتماعی با رویکردی بینارشته ای» بوده است که از فوریهٔ ۲۰۱۵ آغاز شد. درخواست اعتبارسنجی ایران آکادمیا در سال ۲۰۱۶ از سوی چارچوب اعتبارسنجی هلند (NLQF) مورد تأیید قرار گرفت. منابع مالی این مؤسسه از طریق جمع آوری کمک های مالی مردمی تأمین می شود. ثبت نام و اعطای مد
رک. دوره های این مؤسسه تنها برای دانشجویانی است که دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ مرتبط باشند و ثبت نام در آن نیز، به گفتهٔ کاظمی، رایگان است. مدرک اعطاشده از سوی ایران آکادمیا در چارچوب چارچوب ارزیابی اروپا و معادل مدرک کارشناسی ارشد در دانشگاه های هلند است. به گفتهٔ شاهین نصیری، یکی دیگر از بنیان گذاران این مؤسسه، این مدرک «از سوی سازمان های اعتباربخشی علمی در هلند با معیارهای عملی اروپا» صادر می شود. کادر آموزشی. آصف بیات، داریوش آشوری، رها بحرینی، سعید پیوندی و محمدرضا نیکفر از جمله استادانی هستند که در ایران آکادمیا به آموزشی علوم انسانی و اجتماعی می پردازند.
هانس کیپنبرگر (به آلمانی: Hans Kippenberger؛ ۱۵ ژانویه ۱۸۹۸ – ۳ اکتبر ۱۹۳۷) یک سیاستمدار آلمانی (حزب کمونیست آلمان) بود. بین ۱۹۲۸ و ۱۹۳۳ او به عنوان عضو پارلمان ملی (رایشستاگ) نشست. مانند بسیاری از اعضای حزب کمونیست در آن زمان، او نیز تحت «نام های حزب» فعالیت می کرد، که ممکن است در منابع او را شناسایی کنند. اینها عبارتند از «انوبرگ»، «لئو ولف» و «ارنست ولف». اوایل زندگی. هانس کیپنبرگر در لایپزیگ دیده به جهان گشود. پدرش یک واعظ بود. او تا سطح متوسط به مدرسه رفت و سپس در یک کارخانه ماشین های چاپ، که هنوز در لایپزیگ بود، کارآموز شد، بعد از مدت کوتاهی برای کار بانکی کارآموزی کرد. در سال ۱۹۱۵، کیپنبرگر برای خدمت سربازی داوطلب شد و بقیه جنگ جهانی اول را در ارتش امپراتوری آلمان گذراند. او در جبهه غرب خدمت کرد، چندین بار مجروح شد و نشان درجه یک صلیب آهنین دریافت کرد. هنگامی که کیپنبرگر در ژانویه ۱۹۱۹ مرخص شد، به درجه ستوان رسیده بود. در اوایل سال ۱۹۱۹ او یک دوره کارآموزی تجاری را آغاز کرد که منجر به شغل دفتری در لایپزیگ شد. از ژوئن ۱۹۲۱ او در هامبورگ مستقر شد و به عنوان خبرنگار زبان های خارجی برای شرکت های مختلف استخ
دام شد و با زبان های انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی و اسپانیایی کار می کرد. رادیکال شدن. کیپنبرگر قبلاً در لایپزیگ به حزب سوسیال دموکرات مستقل پیوسته بود، و هنگامی که این حزب از هم پاشید، او بخشی از جناح طرفدار شوروی بود که به حزب کمونیست تازه تأسیس پیوست. در سال ۱۹۲۲ او به طور تمام وقت توسط حزب استخدام شد و بخشی از آنچه یک منبع آن را «دستگاه مخفی» حزب معرفی می کند. در همین حال، او در دانشگاه هامبورگ در سخنرانی های مربوط به اقتصاد اجتماعی شرکت کرد، اگرچه مشخص نیست که او به طور رسمی به عنوان دانشجو در این دانشگاه ثبت نام کرده باشد. او یکی از رهبران گروه دانشجویی حزب کمونیست شد و در قیام هامبورگ که در اکتبر ۱۹۲۳ شروع شد، نقش رهبری را ایفا کرد. کیپنبرگر در محلهٔ چپ گرای سیاسی شهر بارمبک، گروهی از کارگران را رهبری می کرد که توانستند خال های کمونیست را در پلیس هامبورگ و واحدهای رایش ور بکارند. او توانست با آموزش های نظامی خوبی که می داد و نظارت های پس از آن، گروه های مبارز کمونیست را به عقب براند. با وجود انتخاب شدن به پارلمان منطقه ای هامبورگ در سال ۱۹۲۴، پس از قیام هامبورگ، دادستان عمومی هامبورگ حکم بازداشت کیپنبرگ
ر را صادر کرد. او که به شدت مجروح شد، برای چندین ماه به طور غیرقانونی (ثبت نام نشده در شهرداری محلی) در لایپزیک زندگی کرد تا مارس ۱۹۲۴ زمانی که کیپنبرگر به اتحاد جماهیر شوروی گریخت. زمانی که کیپنبرگر در مسکو زندگی می کرد، شخصاً توسط ژنرال یان کارلوویچ برزین در سرویس اطلاعات نظامی شوروی استخدام شد. پس از آن که جمهوری وایمار کسانی را که در قیام هامبورگ شرکت کرده بودند عفو کرد، کیپنبرگر به آلمان بازگشت و به گفته جان کوهلر، "مهمترین رابط بین سرویس مخفی اتحاد جماهیر شوروی و حزب کمونیست آلمان بود که در دوره های مختلف تحت حکومت آلمان فعالیت می کرد." اسم رمز الکس، آدام و ولف." منابع در مورد اینکه آیا او در پایان سال ۱۹۲۴ از اتحاد جماهیر شوروی بازگشت و سپس به طور غیرقانونی (ثبت نام نشده) در آلمان زندگی یا تا سال ۱۹۲۶ (یا پس از آن) در اتحاد جماهیر شوروی ماند، متفاوت است. همچنین پیشنهاد می شود که او در مسکو و همچنین با حضور در آکادمی نظامی، در «دانشگاه کمونیستی اقلیت های ملی در غرب» تحصیل کرد. در طول ۱۹۲۴/۱۹۲۵ او هنوز - ظاهراً بدون موفقیت - توسط پلیس هامبورگ در ارتباط با نقشی که در قیام هامبورگ ایفا کرده بود، جستجو می ش
د. طوفان بازان قرمز. در اواخر دهه ۱۹۲۰، کمینترن به کیپنبرگر دستور داد تا یک شاخه شبه نظامی مخفی برای حزب ایجاد کند. در پاسخ، "کیپنبرگر" یا «واحد دفاع شخصی حزب» را ایجاد کرد. به گفته جان کوهلر، "کهنه سربازان جنگ جهانی اول به تازه کارها نحوه کار با تپانچه، تفنگ، مسلسل و نارنجک دستی را آموزش دادند. این آموزش مخفیانه در حومه کم جمعیت و چوپانی اطراف برلین انجام شد.» به گفته جان کوهلر، اعضای "دفاع از خود حزب (به انگلیسی: Parteiselbstschutz)" در جلسات حزب به عنوان جسارت کننده خدمت می کردند و در نبردهای خیابانی با دشمنان سیاسی در شکستن سرها تخصص داشتند." علاوه بر حزب سوسیال دموکرات آلمان حاکم و واحدهای شبه نظامی رایش بانر، دشمنان "سرسخت" دفاع شخصی حزبی، کلاه ایمنی بودند که شاخه مسلح حزب ملی خلق آلمان، تروتسکیست ها و «احزاب رادیکال ملی گرا» بودند. به گفته کوهلر، مردان سلبستشوتز کی.پی. دی «همیشه یک "میله فولادی"، دو فنر فولادی را حمل می کردند که با تلسکوپ به لوله ای به طول هفت اینچ می رفتند، که وقتی گسترش می داد به یک سلاح مرگبار چهارده اینچی تبدیل می شد. این مبارزان خیابانی اغلب به تپانچه نیز مسلح بودند. نماینده. در م
اه مه ۱۹۲۸ او برای عضویت در رایشتاگ در انتخابات عمومی شرکت کرد. او با وجود دستگیری در جریان مبارزات انتخاباتی موفق بود. او به عنوان یک عضو منتخب رایشتاگ از مصونیت های خاصی برخوردار بود و پس از مشخص شدن نتیجه انتخابات، باید آزاد می شد. او به عنوان یکی از اعضای حزب کمونیست در حوزه انتخاباتی ۲۹ (لایپزیگ) حضور داشت. در دوازدهمین کنفرانس حزب، که در سال ۱۹۲۹ در منطقه عروسی مرکزی برلین برگزار شد، کیپنبرگ به عنوان نامزد عضویت در کمیته مرکزی حزب پذیرفته شد. در رایشتاگ تمرکز او بر مسائل دفاعی بود: او عضو کمیسیون نظامی پارلمان بود. او تا سال ۱۹۳۳ به نشستن در رایشتاگ ادامه داد. در خارج از اتاق، او به اصطلاح «گزارش عملیاتی» را ساخت، که در سال ۱۹۲۷ در داخل دستگاه نظامی غیرقانونی حزب ایجاد شد، اما از ۱۹۳۲ آگاهانه از آن جدا شد. این یک ارگان شبه نظامی متشکل از تقریباً ۳۰۰عضو بود که از طرف اتحاد جماهیر شوروی وظایف اقتصادی-جاسوسی را بر عهده می گرفتند و همچنین در مورد تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به طور کلی در دوره ای که تنش فزاینده در آلمان بود گزارش می داد. از دیدگاه حزب نازی، «بی بی-رزورت» «خطرناک ترین ساختار حزب کمونیست آ
لمان» بود. قتل های بالوپلاتز. برنامه ریزی. در روزهای پایانی جمهوری وایمار، حزب کی.پی. دی سیاست ترور دو افسر پلیس برلین را در انتقام از هر عضو کی.پی. دی کشته شده توسط پلیس داشت. در ۲ اوت ۱۹۳۱، اعضای کی.پی. دی از رایشتاگ کیپنبرگر و هاینز نویمان از والتر اولبریخت، رهبر حزب در منطقه برلین-براندنبورگ، لباسی دریافت کردند. اولبریخت که از مداخله پلیس و شکست نیومن و کیپنبرگر در پیروی از این سیاست خشمگین شده بود، زمزمه کرد: "در خانه در زاکسن، ما مدت ها پیش کاری در مورد پلیس انجام می دادیم. اینجا در برلین، ما خیلی بیشتر گول نخواهیم زد. به زودی سر پلیس را خواهیم زد.» کیپنبرگر و نویمان که از سخنان اولبریخت خشمگین شده بودند، تصمیم گرفتند پل آنلاف، کاپیتان چهل و دو ساله حوزه هفتم پلیس برلین را ترور کنند. کاپیتان آنلاف، یک بیوه با سه دختر، توسط کی.پی. دی به "گونه خوک" یا «صورت خوک» ملقب شده بود. به گفته جان کوهلر، «از بین تمام پلیس های برلین، قرمزها از آنلاف بیشتر متنفر بودند. حوزه او شامل منطقه اطراف مقر کی.پی. دی بود که آن را به خطرناک ترین منطقه در شهر تبدیل کرد. کاپیتان تقریباً همیشه جوخه های شورش را رهبری می کرد که تجمع
ات غیرقانونی حزب کمونیست را در هم شکستند.» در صبح روز یکشنبه ۹ اوت ۱۹۳۱، کیپنبرگر و نویمان آخرین جلسه توجیهی خود را در اتاقی در سالن آبجوی حوصله سر بر به تیم ضربه زدند. اعضای "دفاع از خود حزب" اریش میلکه و اریش زیمر به عنوان تیراندازان انتخاب شدند. در طول جلسه، مکس ماترن یک تپانچه لوگر را به همکار مکس تونرت داد و گفت: «الان داریم جدی می شویم. . . ما می خواهیم چیزی به "شواینبک" بدهیم تا ما را به خاطر بسپارد." سپس کیپنبرگر از میلکه و زیمر پرسید: "آیا مطمئن هستید که آماده تیراندازی به "شواینبکه" هستید؟" میلکه پاسخ داد که او بارها کاپیتان آنلاوف را در جریان بازرسی پلیس از مقر حزب دیده است. سپس کیپنبرگر به آن ها دستور داد تا در یک سالن آبجوی مجاور منتظر بمانند که به آنها اجازه می دهد تا بر کل بالوپلاتز مشرف شوند. او همچنین به آنها یادآوری کرد که کاپیتان آنلاف در همه جا توسط گروهبان ارشد ماکس ویلیگ، که کی.پی. دی به او لقب "حصار" داده بود، همراهی می کرد. "کیپنبرگر" نتیجه گرفت: "وقتی شواین بک و "هوسر" را می بینید، از آنها مراقبت می کنید." به میلکه و زیمر اطلاع داده شد که پس از تکمیل ترورها، یک انحراف به فرار آنها کمک
خواهدکرد. سپس آنها باید به خانه های خود بازمی گشتند و منتظر دستورها بیشتر می شدند. در آن شب، کاپیتان آنلاف با تظاهرات خشونت آمیزی که خواستار انحلال پارلمان پروس بود به بولو-پلاتز فریب خورد. به گفته جان کوهلر، «همان طور که اغلب در مورد مبارزه با اس.پی. دی غالب اتفاق می افتاد، کی.پی. دی و نازی ها در طول مبارزات انتخاباتی پیش از همه پرسی، نیروهای خود را با هم ترکیب کرده بودند. در مقطعی از این کمپین خاص، جوزف گوبلز، رئیس تبلیغات نازی ها، حتی یک سکوی سخنران را با والتر اولبریخت، آژیتاتور کی.پی. دی به اشتراک گذاشت. هر دو حزب خواهان انحلال پارلمان بودند زیرا امیدوار بودند که انتخابات جدید اس.پی. دی، دشمن قسم خورده همه رادیکال ها را از قدرت کنار بزند. این واقعیت توضیح داد که چرا جو به ویژه در این یکشنبه بی ثبات بود.» قتل در سینما بابل. در ساعت هشت آن شب، میلکه و زیمر در حالی که کاپیتان آنلاف، گروهبان ویلیگ و سروان فرانتس لنک به سمت سینمای بابیلون که در گوشه میدان بلوو پلاتز و خیابان قیصر-ویلهلم-استراسه قرار داشت، در آستانه در منتظر ماندند. وقتی به در خانه سینما رسیدند، پلیس ها صدای فریاد یک نفر را شنیدند:" "شواین بک
"!" همان طور که کاپیتان آنلاف به سمت صدا چرخید، میلکه و زیمر در محدوده نقطه خالی تیراندازی کردند. گروهبان ویلیگ از ناحیه دست چپ و شکم زخمی شد. با این حال، او موفق شد تپانچه لوگر خود را بکشد و یک مجله کامل به سمت مهاجمان شلیک کرد. کاپیتان فرانتس لنک از ناحیه قفسه سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در مقابل در ورودی کشته شد. ویلیگ خزید و سر کاپیتان آنلاف را که دو گلوله در گردن گرفته بود، گرفت. وقتی زندگی اش رو به پایان بود، کاپیتان نفس نفس زد: «"ویدرسهن"... "گروس"..."(خیلی طولانی… خداحافظ…). در همین حال، میلکه و زیمر با دویدن به سالن تئاتر و خروج اضطراری فرار کردند. آنها تپانچه های خود را روی یک حصار پرتاب کردند، جایی که بعداً توسط کارآگاهان قتل از "جوخه قتل پیدا شدند". میلکه و زیمر سپس به خانه های خود بازگشتند. به گفته کوهلر، «بازگشت در بالوپلاتز، قتل ها باعث یک اقدام پلیسی بزرگ شده بود. حداقل هزار افسر به میدان ریختند و نبرد خونین خیابانی درگرفت. سنگ و آجر از پشت بام ها پرتاب شد. افراد مسلح کمونیست از پشت بام خانه های آپارتمانی اطراف تیراندازی کردند. با تاریک شدن هوا، نورافکن های پلیس ساختمان ها را روشن کردند.