Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مجارستان عثمانی (، به معنای واقعی واژه ای «اطاعت ترکی») شامل بخش هایی از پادشاهی مجارستان می شد که از محاصره بودا در سال ۱۵۴۱ تا پیمان کارلویتس در سال ۱۶۹۹، تحت فرمان روایی امپراتوری عثمانی بودند. این مناطق تحت عنوان «مجارستان» در امپراتوری گنجانده شده بودند. مجارستان عثمانی برای مدت زیادی، ترانسدانوبیای جنوبی و کمابیش کلیهٔ منطقه دشت بزرگ مجارستان را تحت پوشش داشت. در طول دوران فرمان روایی عثمانی، مجارستان از لحاظ اداری به ایالت تقسیم شده بود که هرکدام نیز به سنجاق هایی تقسیم شده بودند. مالکیت بیشتر زمین به دست سربازان و مقامات عثمانی بود و نواحی باقی مانده به دست دولت بود. مجارستان عثمانی یک منطقهٔ مرزی بود و با پادگان های سربازان، مستحکم شده بود. این منطقه از لحاظ اقتصادی توسعه نیافته بود و باعث تخلیهٔ منابع عثمانی بود. در طول جنگ های مجارستان-هابسبورگ-عثمانی، تلفات زیادی بر جمعیت مجارستان وارد شد. با وجود مهاجرت از بخش های دیگر امپراتوری و روی آوردن برخی به اسلام، دین اکثریت مردم منطقه مسیحی بود. عثمانی ها به نسبت مدارا بودند و این مدارایی به پروتستانتیسم اجازهٔ رشد داد، برخلاف سلطنت پیشین مجارستان که آن
را سرکوب می کرد. تا پایان سدهٔ شانزدهم، بیشتر جمعیت پروتستان و عمدتاً کالوینیست بودند. در سال ۱۶۸۶، بودا از عثمانی ها بازپس گرفته شد و در سال ۱۶۸۷، پس از نبرد موهاچ، مجلس مجارستان وراثت تاج مقدس مجارستان را به نفع هابسبورگ ها به رسمیت شناخت. ارتش امپراتوری، نسبتاً سریع ترک ها را از مجارستان بیرون و ترانسیلوانیا را نیز اشغال کرد. به دنبال شکست ترک ها در جنگ بزرگ عثمانی، عثمانی ها از دست رفتن مجارستان را در پیمان کارلویتس در سال ۱۶۹۹ به رسمیت شناختند. باقی ماندهٔ مناطق تحت اشغال عثمانی که شامل مناطق مرزی پادشاهی مجارستان می شدند، یعنی ایالت تمشوار، سیرمیا و بلگراد در طول جنگ اتریش و عثمانی میان سال های ۱۷۱۶ و ۱۷۱۸ توسط هابسبورگ ها بازپس گرفته شدند. واگذاری این مناطق در عهدنامه پاساروفچه در سال ۱۷۱۸ به رسمیت شناخته شد.
در فیزیک و مهندسی، پوش یک سیگنال نوسانی یک منحنی هموار است که حداکثر و حداقل آن را مشخص می کند؛ بنابراین، پوش مفهوم دامنه ثابت را به دامنه لحظه ای تعمیم می دهد. شکل، یک موج سینوسی مدوله شده را نشان می دهد که بین یک "پوش بالا" و یک "پوش پایین" درحال تغییر است. تابع پوش ممکن است تابعی از زمان، مکان، زاویه یا در واقع از هر متغیری باشد. در امواج ضربانی. یک موقعیت رایج که منجر به یک تابع پوش در هر دو فضای "x" و زمان "t" می شود، برهم نهی دو موج با طول موج و فرکانس تقریباً یکسان است: که از فرمول مثلثاتی برای جمع دو موج سینوسی، و تقریب Δ "λ" ≪ "λ" استفاده می کند: در اینجا "λ" mod "طول موج مدولاسیون" توسط: داده می شود. این طول موج مدولاسیون دو برابر خود پوش است زیرا هر نیم طول موج موج کسینوس مدوله کننده هم مقادیر مثبت و هم منفی موج سینوسی مدوله شده را کنترل می کند. به همین ترتیب، "فرکانس ضربانی" فرکانس پوش، دو برابر موج مدوله کننده یا ۲Δ "f" است. اگر این موج یک موج صوتی باشد، گوش فرکانس مربوط به "f" را می شنود و دامنه این صوت با فرکانس ضربان تغییر می کند. سرعت فاز و گروه. شناسه تابع سینوسی های بالا جدا از ضریب ۲ عبارت
ند از: با زیرنویس های "C" و "E" که به "حامل" و "پوش" اشاره دارد. همان دامنه "F" موج از مقادیر یکسان ξC و ξE حاصل می شود، که هر کدام ممکن است خود به همان مقدار بر روی انتخاب های مختلف اما به درستی مرتبط "x" و "t" برگردانند. این تغییرناپذیری به این معنی است که می توان این شکل موج ها را در فضا ردیابی کرد تا سرعت یک موقعیت با دامنه ثابت را در زمان انتشار پیدا کرد. برای ثابت ماندن آرگومان موج حامل، شرط این است: که نشان می دهد برای ثابت نگه داشتن دامنه، فاصله Δ"x" با فاصله زمانی Δ"t" با اصطلاح "سرعت فاز" "v"p مرتبط است. از سوی دیگر، همین ملاحظات نشان می دهد که پوش با "سرعت گروه" به اصطلاح "v"g منتشر می شود: عبارت رایج تر برای سرعت گروه با معرفی "بردار موج" "k" به دست می آید: متوجه می شویم که برای تغییرات کوچک Δ"λ"، مقدار تغییر کوچک مربوطه در بردار موج، مثلاً Δ"k"، برابر است با: بنابراین سرعت گروه را می توان به صورت زیر بازنویسی کرد: که در آن "ω" فرکانس برحسب رادیان بر ثانیه است: "ω" = ۲"f". در همه مجیط ها، فرکانس و بردار موج با یک "رابطه پاشش"، "ω" = "ω"("k") مرتبط هستند و سرعت گروه را می توان نوشت: در محیطی مانند
خلاء کلاسیک، رابطه پاشش امواج الکترومغناطیسی به صورت زیر است: که در آن "c"0 سرعت نور در خلاء کلاسیک است. برای این مورد، سرعت فاز و گروه هر دو "c"0 هستند. دربه اصطلاح "محیط های پاشنده،" رابطه پاشش می تواند تابعی پیچیده از بردار موج باشد، و سرعت فاز و گروه یکسان نیست. به عنوان مثال، برای انواع مختلفی از امواج نشان داده شده توسط ارتعاشات اتمی (فونون) در GaAs، روابط پاشش در شکل برای جهات مختلف بردار موج k نشان داده شده است. در حالت کلی، سرعت فاز و گروه ممکن است جهت های متفاوتی داشته باشند. در تقریب تابع. در فیزیک ماده چگال، یک تابع ویژه انرژی برای یک حامل بار سیار در یک کریستال می تواند به صورت موج بلوخ بیان شود: که در اینجا "n" شاخص برای باند (مثلاً نوار هدایت یا ظرفیت) است r موقعیت مکانی است و k یک بردار موج است. این نمایی یک تابع متغیر سینوسی است که مربوط به یک پوش مدوله کننده متغیر است که باسرعت بخش متغیر تابع موج "u""n,"k را مدوله می کند رفتار تابع موج نزدیک به هسته اتم های شبکه را توصیف می کند. پوش به مقادیر k درون یک بازه محدود شده توسط ناحیه بریلوئن کریستال محدود می شود، و این موضوع سرعت تغییر آن را با مک
ان r محدود می کند. در تعیین رفتار حامل ها با استفاده از مکانیک کوانتومی، معمولاً "از تقریب پوش" استفاده می شود که در آن معادله شرودینگر برای اشاره فقط به رفتار پوش ساده شده است و شرایط مرزی به جای تابع موج کامل، به طور مستقیم به تابع پوش اعمال می شود. به عنوان مثال، تابع موج حاملی که در نزدیکی ناخالصی به دام افتاده است توسط یک تابع پوش "F" کنترل می شود که برهم نهی توابع بلوخ حاکم است: که در آن مولفه های فوریه پوش "F" (k) از معادله تقریبی شرودینگر یافت می شود. در برخی کاربردها، قسمت تناوبی "u"k با مقدار آن در نزدیکی لبه نوار جایگزین می شود، مثلاً k = k0 و سپس: در الگوهای پراش. الگوهای پراش از شکاف های متعدد دارای پوش هایی هستند که توسط الگوی پراش تک شکافی تعیین می شوند. برای یک شکاف منفرد الگوی زیر به دست می آید: که α زاویه پراش، "d" عرض شکاف و λ طول موج است. برای شکاف های متعدد، الگوی است. که در آن "q" تعداد شکاف ها و "g" ثابت توری است. ضریب اول، نتیجه تک شکاف "I1"، ضریب دوم را که باسرعت بیشتری تغییر می کند، مدوله می کند که به تعداد شکاف ها و فاصله آنها بستگی دارد. برآورد. آشکارساز پوش مداری است که سعی می کند
پوش را از سیگنال آنالوگ استخراج کند. در پردازش سیگنال دیجیتال، پوش ممکن است با استفاده از تبدیل هیلبرت یا دامنه متحرک مؤثر (RMS) تخمین زده شود. منابع. This article incorporates material from the Citizendium article "Envelope function", which is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License but not under the GFDL.
دوشیزه گرند ایران یک عنوان مسابقه ملی زیبایی است که به نمایندگان ایران در مسابقه دوشیزه گرند اینترنشنال اهدا می شود. این عنوان برای اولین بار در سال ۲۰۱۴ به بهاره حیدری، برنده دوشیزه ایران ۲۰۱۳ اهدا شد، که پس از آن در مسابقات دوشیزه گرند اینترنشنال ۲۰۱۴ در تایلند شرکت کرد. با این حال، او جایگاهی به دست نیاورد. به طور سنتی، برندگان مسابقه دوشیزه ایران نیز تا سال ۲۰۲۱ به عنوان دارندگان عنوان دوشیزه گرند ایران در نظر گرفته می شدند، که که قرارداد با میس گرند اینترنشنال متوقف شد و برنده ملی به جای آن برای رقابت در دوشیزه زمین فرستاده شد. از زمان تأسیس دوشیزه گرند اینترنشنال، ایران سه بار در این مسابقات شرکت کرده اما تمامی نمایندگان آن جایگاهی دریافت نکردند. تاریخچه. از زمان وقوع انقلاب اسلامی در ایران در سال ۱۳۵۷، برگزاری مسابقات زیبایی ممنوع است. چندین مسابقه که قبلاً به طور سالانه برگزار می شد، لغو گردید. بعدها در سال ۲۰۱۳، یک تهیه کننده تلویزیونی ایرانی آمریکایی و رئیس یک شرکت رسانه ای استرالیایی IMAJH، جورج کلونی، یک مسابقه مجازی ایرانی به نام دوشیزه ایران را تأسیس کردند و اولین برنده آن - بهاره حیدری - به رقا
بت بین المللی دوشیزه گرند اینترنشنال ۲۰۱۴ در تایلند فرستاده شد. پس از خاتمه شراکت IMAJH و دوشیزه گرند اینترنشنال در سال ۲۰۲۱ و مسابقه ملی نیز به ملکه پرسیا تغییر نام داد که برنده آن برای رقابت به مسابقات دوشیزه زمین فرستاده شد. عاطفه اسکندری صاحب عنوان سال ۱۳۹۵ به دلیل شرکت در مسابقه زیبایی و انتشار تصاویر تحریک آمیز جنسی برخلاف قوانین جمهوری اسلامی دستگیر و زندانی شد وی سپس در اوایل سال ۱۳۹۰ پس از حدود ۵ سال حبس آزاد شد. مسابقه بین المللی. در ادامه فهرستی از نمایندگان ایران در مسابقه دوشیزه گرند اینترنشنال آورده شده است.
لاریسا الکساندرنوا (؛ زادهٔ ) خواننده پاپ و جز و بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. دولینا تاکنون برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار فدراسیون روسیه، هنرمند مردمی فدراسیون روسیه، هنرمند شایسته فدراسیون روسیه، و نشان دوستی شده است. زندگی نامه. دولینا در ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۵ در باکو در یک خانواده یهودی اشکنازی متولد شد. هر دوی والدین او اصالتاً اهل اودسا بودند. پدرش، الکساندر مارکوویچ کودلمن یک کارگر ساختمانی بود و مادرش گالینا ایزرایلونا کودلمن (با نام خانوادگی دولینا)، یک خیاط بود. وقتی دولینا سه ساله بود، خانواده به اودسا نقل مکان کردند. در شش سالگی، او شروع به تحصیل در یک مدرسه موسیقی کرد و در آنجا به آموختن ویولن سل پرداخت. فعالیت موسیقی دولینا در سال ۱۹۷۱ در گروه اجرای "اودسای من" (ما بومیان اودسا هستیم) آغاز شد. او سپس به عنوان خواننده اصلی برای ارکستر اجرایی دولتی ارمنستان، ارکستر اجرای دولتی آذربایجان و گروه اجرا سوورمننیک (معاصر) به اجرا پرداخت. در سال ۱۹۸۱، دولینا همراه با ویلاند راد به عنوان بخشی از تور "آنتولوژی آوازهای جاز" حضور یافت. در سال ۱۹۸۲، دولینا
آهنگ "Tri belyh Konya" (سه اسب سفید) را برای موسیقی متن فیلم جادوگران اجرا کرد. او در سال ۱۹۸۴ در اثر موزیکال "Istoriya doktora Fausta" (داستان دکتر فاوست) به اجرا پرداخت. در سال ۱۹۹۱، دولینا در فستیوال رادیو پرستیژ در لاروشل، فرانسه در مقابل ۲۰۰۰۰ نفر اجرا کرد. در همان سال جایزه "بهترین خواننده زن" در مسابقه ملی روسیه (Profi) به او اهدا شد. در سال ۱۹۹۳، او عنوان هنرمند پرافتخار روسیه روسیه را کسب کرد. او در سال ۱۹۹۴ برنده جایزه "دلفین کریستال" در مسابقات سراسری روسیه در یالتا شد و همچنین پس از نامزدی در بخش "بهترین خواننده زن راک" برنده جایزه ملی موسیقی "Ovation" شد. او در سال ۱۹۹۵ یک برنامه اجرای زنده جدید به نام "Ya ne nravlus' sebye" (من خودم را دوست ندارم) راه انداخت و در باکو، آلماتی، کیف، ایروان، مینسک، ریگا، کیشینف و اورشلیم و همچنین تعدادی از شهرهای اروپا و ایالات متحده تور برگزار کرد. او در سال ۱۹۹۶ بار دیگر برنده جایزه "Ovation" شد، این بار در بخش "بهترین خواننده پاپ زن". در سال ۲۰۰۴، دولینا در یک مسابقه بوکس در شهر فینیکس ایالات متحده به اجرای زنده پرداخت. دولینا خوانندگی انفرادی را در سال ۱۹۸۵ آغ
از کرد و با ویکتور رزنیکوف آهنگساز ساکن لنینگراد همکاری کرد. مواضع سیاسی. دولینا از تهاجم روسیه به اوکراین حمایت کرد و اداره ریاست جمهوری روسیه او را در فهرست خوانندگانی قرار داد که توصیه می شد به رویدادهای تحت حمایت دولت دعوت شوند. در ژانویه ۲۰۲۳، اوکراین تحریم هایی را علیه دولینا به دلیل حمایت او از حمله روسیه به اوکراین اعمال کرد. در فوریه ۲۰۲۳ کانادا او را به دلیل دست داشتن در پروپاگاندای روسیه و انتشار اطلاعات نادرست مربوط به جنگ تحریم کرد.
آسپازیا نام هنری الزا یوهانا امیلیا لیزته پلیکشانه (نام اصلی الزا روزنبرگا; ۱۶ مارس ۱۸۶۵ – ۵ نوامبر ۱۹۴۳) بود، یک شاعر و نمایشنامه نویس لاتویایی بود. زندگی نامه. آسپازیا در سال ۱۸۶۵ در خانواده ای دهقانی ثروتمند در دهستان دوبله در فرمانداری کورلند نزدیک یلگاوا به دنیا آمد و بزرگ شد. او در آنجا تحصیل کرد و در سازمان های جوانان فعالیت داشت. او در سال آخر تحصیلات خود مدرسه را ترک کرد و در سال ۱۸۸۶ با ویلهلم ماکس والتر ازدواج کرد. بعدها به ادبیات، عمدتاً نویسندگان آلمانی علاقه مند شد. اولین اثر منتشر شده او در سال ۱۸۸۷ در روزنامه "دیئناس لاپا" ظاهر شد. در سال ۱۸۹۱ از همسرش جدا شد و تا سال ۱۸۹۳ به عنوان معلم خصوصی در دهستان یائون سورلوکا کار کرد. در سال ۱۸۹۳ در ریگا مستقر شد و به عنوان روزنامه نگار شروع به کار کرد. در سال ۱۸۹۴، اولین نمایشنامه های او "وایدلوته" و "حقوق از دست رفته" در ریگا اجرا شدند. در آن سال ها او با یانیس پلیکشانس (بیشتر با نام راینیس شناخته می شود) آشنا شد، یک ویراستار روزنامه، شاعر، وکیل و رهبر جنبش جریان نو. تحت تأثیر او، آسپازیا به جریان نو پیوست. این زوج در سال ۱۸۹۷ پس از سرکوب جریان نو، به
پانه وژیس، لیتوانی نقل مکان کردند و در همان سال، اولین مجموعه شعر خود را منتشر کرد. به دلیل فعالیت هایش، راینیس به زندان افتاد و بعداً از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۳ به پنج سال تبعید در روسیه محکوم شد و آسپازیا او را همراهی کرد. آنها با هم بسیاری از آثار گوته را به لتونیایی ترجمه کردند. بعداً به لتونی بازگشتند و به نوشتن ادامه دادند، در حالی که راینیس نیز در سیاست های سوسیالیستی شرکت کرد. انقلاب ۱۹۰۵ در ژانویه با اعتراضاتی در سن پترزبورگ آغاز شد. در عرض چند روز، اعتراضات به ریگا گسترش یافت و بسیاری در ۱۳ ژانویه ۱۹۰۵ کشته شدند. نمایشنامه آسپازیا به نام «وایدلوته» (راهبه) در ژانویه اجرا شد و به عنوان یک فراخوان جدایی از روسیه امپریالیستی تعبیر شد. (راینیس همچنین مجموعه ای از شعرهای انقلابی به نام "بذر طوفان" منتشر کرد) تزار دستور سرکوب داد و بسیاری از انقلابیون در سال های ۱۹۰۵–۱۹۰۶ دستگیر و کشته شدند؛ بنابراین، راینیس و آسپازیا به سوئیس فرار کردند و از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۲۰ در تبعید در کاستانیولا زندگی کردند. پس از بازگشت به لتونی مستقل پس از جنگ جهانی اول، آسپازیا در جنبش فمینیستی فعال بود. او همچنین به حزب کارگران اجتماعی د
موکراتیک لتونی پیوست و به مجمع قانون اساسی انتخاب شد. پس از مرگ راینیس در سال ۱۹۲۹، آسپازیا به طور خصوصی در ریگا یا در خانه تابستانی خود در دوبولتی زندگی می کرد. او در ۵ نوامبر ۱۹۴۳ در دوبولتی درگذشت و در قبرستان راینیس در ریگا، در کنار همسرش به خاک سپرده شد. آثار ادبی. اولین آثار آسپازیا واقع گرایانه هستند، اما بیشتر آثار او نئورمانتیک هستند. برخی از آثار او نگاهی نوستالژیک به گذشته دارند. به عنوان مثال، نمایشنامه "وایدلوته" (خدمتکار زن به خدایان در اساطیر لیتوانی) که در سال ۱۸۹۴ نوشته شده است، در دوک نشین بزرگ لیتوانی در قرن ۱۴ اتفاق می افتد. نمایشنامه های "حقوق ساده" و "اهداف نرسیده" بحث های زیادی را برانگیختند زیرا علیه جامعه پدرسالاری اعتراض داشتند. نمایشنامه "پرده نقره ای" به عنوان بهترین اثر او محسوب می شود. در سال ۱۹۲۳، او نمایشنامه ای به نام "آسپازیا" نوشت. در مجموعه شعر "گل های سرخ"، چیزهای ساده و عادی به صورت رمانتیک دیده می شوند. در عین حال، شعرهای او پر از نور، تخیل و حالت های شورشی هستند. در "غروب روح" (۱۹۰۴)، حالت های بدبینانه غلبه می کنند. در حالی که در خارج از کشور زندگی می کرد، آسپازیا مجموع
ه شعرهایی به نام "گوشه آفتابی" و "گسترش بال ها" نوشت که جنبه های اجتماعی کمتری داشتند و متن های بیشتر صمیمی، کمتر شورشی علیه جامعه و احساسات شخصی بیشتری داشتند.
مسابقات انفرادی زنان رویدادی در رشته تنیس در برنامه بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ در پاریس بود. از روز ۶ تا ۱۱ ژوئیه در پوتو برگزار شد. در این بخش از بازی ها ۶ شرکت کننده از ۴ کشور حضور داشتند. در این رویداد، شارلوت کوپر از بریتانیا به قهرمانی رسید. ایوان پروو فرانسوی مدال نقره دریافت کرد، در حالی که ماریون جونز فارکئور آمریکایی و هدویگا روزنباومووا از بوهم مدال برنز را به خود اختصاص دادند. این رویداد کوپر را به اولین زنی تبدیل کرد که توانست در بخش انفرادی زنان المپیک به قهرمانی برسد (پیش از این، الن دو پورتالس در رویداد تیمی در بخش قایقرانی مدال طلا کسب کرد؛ مارگارت ابوت مدتی بعد در ماه اکتبر، در مسابقات گلف زنان قهرمان شد). پس زمینه. این اولین دوره برگزاری مسابقه تنیس انفرادی زنان بود. تنیس از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۸۴ در برنامه مسابقات المپیک تابستانی قرار نداشت، اگرچه در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۸۴ به عنوان رویداد نمایشی حضور داشت. در المپیک تابستانی ۱۹۰۰، زمین مسابقات زنان کوچک اما متمایز بود. شارلوت کوپر بریتانیایی سه بار عنوان انفرادی مسابقات ویمبلدون (۱۸۹۵، ۱۸۹۶، ۱۸۹۸) را به دست آورده بود. فرانسه بهترین بازیکن خود، ای
وان پروو را داشت. بوهم دومین بازیکن برتر خود، هدویگا روزنباومووا را به مسابقات فرستاد. ماریون جونز فارکئور در سال ۱۸۹۹ قهرمان ایالات متحده شد (که این قهرمانی را در سال ۱۹۰۲ دوباره به دست آورد). (خواهر او جورجینا جونز نیز در مسابقه شرکت کرد) شیوه مسابقه. مسابقه به صورت تورنمنت تک حذفی بود که برای کسب جایگاه سوم مسابقه ای برگزار نمی شد (هر دو شرکت کننده بازنده در مرحله نیمه نهایی به صورت مشترک در جایگاه سوم قرار می گرفتند). تمام مسابقات بر اساس سه ست برگزار شد.
آملیا جنکس بلومر (۲۷ مه ۱۸۱۸&amp;– ۳۰ دسامبر ۱۸۹۴) ویراستار روزنامه آمریکایی و طرفدار حقوق زنان و نهضت مخالفت با مصرف الکل بود. اگرچه او سبک اصلاح پوشاک زنان که به عنوان بلومرها شناخته می شود را ایجاد نکرد، اما نام او به دلیل حمایت اولیه و قوی اش با آن مرتبط شد. در کار خود با "لیلی"، او اولین زنی شد که یک روزنامه برای زنان را مالک، اداره و ویرایش کرد. اوایل زندگی. آملیا جنکس در سال ۱۸۱۸ در هومر، نیویورک، به دنیا آمد، به والدینش آنانیاس جنکس و لوسی (وب) جنکس. او یکی از کوچک ترین اعضای خانواده بزرگش بود و حداقل ۴ خواهر و ۲ برادر داشت. او از یک خانواده با وضعیت مالی متوسط بود و تنها چند سال آموزش رسمی در مدرسه منطقه ای محلی دریافت کرد. حرفه. پس از مدت کوتاهی به عنوان معلم مدرسه در سن ۱۷ سالگی، تصمیم گرفت جابجا شود و به خانه خواهر تازه ازدواج کرده اش الویرا که در واترلو زندگی می کرد، نقل مکان کرد. در عرض یک سال، او به خانه خانواده اورن چمبرلین در سِنِکا فالز نقل مکان کرد تا به عنوان معلم خانگی برای سه فرزند کوچک تر آن ها عمل کند. در ۱۵ آوریل ۱۸۴۰، هنگامی که ۲۲ ساله بود، با دانشجوی حقوق دکستر بلومر ازدواج کرد که ا
و را تشویق کرد برای روزنامه خود در نیویورک، "سنکا فالز کانتی کوریر" بنویسد. بلومر از فعالیت های او حمایت کرد؛ او حتی به عنوان بخشی از نهضت مخالفت با مصرف الکل، از نوشیدن الکل دست کشید. او سال های اولیه زندگی خود را در شهرستان کورتلند، نیویورک گذراند. بلومر و خانواده اش در سال ۱۸۵۲ به آیووا نقل مکان کردند. فعالیت های اجتماعی. در سال ۱۸۴۸، بلومر در کنوانسیون سنکا فالز، اولین کنوانسیون حقوق زنان شرکت کرد، اگرچه به دلیل ارتباط عمیق او با کلیسای اسقفی، اعلامیه احساسات و قطعنامه های بعدی را امضا نکرد. این جلسه انگیزه ای برای او شد تا روزنامه اش را راه اندازی کند. سال بعد، او به ویرایش اولین روزنامه توسط و برای زنان، "لیلی" پرداخت. این روزنامه که از سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۳ به صورت دو هفته نامه منتشر می شد، به عنوان یک مجله نهضت مخالفت با مصرف الکل آغاز به کار کرد، اما به تدریج محتوایی گسترده تر از دستورهای غذایی تا مطالب اخلاقی را دربر گرفت، به ویژه زمانی که تحت تأثیر سافرجیست ها الیزابت کدی استنتون و سوزان بی آنتونی قرار گرفت. بلومر احساس می کرد که از آنجا که سخنرانی زنان نامناسب به نظر می رسید، نوشتن بهترین راه برای زنان
برای کار برای اصلاحات است. در اصل، قرار بود لیلی برای «توزیع خانگی» در میان اعضای انجمن نهضت مخالفت با مصرف الکل بانوان سنکا فالز که در سال ۱۸۴۸ تشکیل شده بود، باشد و در نهایت به تیراژی بیش از ۴۰۰۰ نسخه رسید. این روزنامه در اوایل با موانع متعددی مواجه شد و اشتیاق انجمن کم رنگ شد. بلومر تعهد به انتشار را احساس کرد و مسئولیت کامل ویرایش و انتشار روزنامه را بر عهده گرفت. در ابتدا، صفحه عنوان شامل عبارت «توسط یک کمیته از بانوان منتشر شده است.» اما بعد از سال ۱۸۵۰، تنها نام بلومر در سرصفحه ظاهر شد. این روزنامه الگویی برای نشریات بعدی با تمرکز بر حق رأی زنان بود.
ربات وحشی سه گانه ای از رمان های علمی تخیلی برای کودکان و نوجوانان نوشته پیتر براون نویسنده و تصویرگر آمریکایی است. این رمان توسط انتشارات لیتل، براون اند کمپانی منتشر شد و با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شده است. چهارمین کتاب این مجموعه منحصربه فرد است؛ چراکه داستان سه گانه اصلی را دنبال نمی کند و بیشتر با رویدادهای داستان اصلی "ربات وحشی (۲۰۱۸)" همپوشانی دارد. در سال ۲۰۲۴ یک فیلم انیمیشنی از اولین کتاب این مجموعه اقتباس شد.
ایستگاه راه آهن مُشکاف () یکی ایستگاه راه آهن در ناحیه کچهی بخش نصیرآباد در ایالت بلوچستان پاکستان است. در تاریخ ۲۱ اسفند ۱۴۰۳، شبه نظامیان جدایی طلب «ارتش آزادی بخش بلوچستان» به قطار «جعفر اکسپرس» در این ایستگاه قطار حمله کرده و حدود ۲۱۴ مسافر را گروگان گرفتند. این گروه تهدید کرد در صورت عدم تحقق خواسته هایشان طی ۴۸ ساعت، گروگان ها را خواهند کشت و قطار را نابود خواهند کرد. نیروهای امنیتی پاکستان عملیات گسترده ای را برای نجات گروگان ها آغاز کرد و همه مهاجمان را کشت. با این حال، گزارش ها حاکی از کشته شدن تعدادی از گروگان ها توسط شبه نظامیان بود.
فصل دوم مجموعه تلویزیونی درام پساآخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" در ۱۳ آوریل ۲۰۲۵ از اچ بی او پخش شد. این مجموعه مبتنی بر فرنچایز بازی ویدیویی ساختهٔ ناتی داگ است و داستان آن بیست سال در بحبوحهٔ بیماری همه گیر ناشی از نوعی عفونت قارچی انبوه است که باعث می شود میزبانان آن به موجودات زامبی مانند تبدیل شوند و جامعه را ویران کنند. فصل دوم مبتنی بر بازی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" (۲۰۲۰) است و به جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) پنج سال پس از اتفاقات فصل نخست می پردازد که با برادر جوئل، تامی (گابریل لونا)، و دوستان الی، دینا (ایزابلا مرسد) و جسی (یانگ مازینو)، در جکسون، وایومینگ ساکن شده اند. اچ بی او کمتر از دو هفته پس از پخش قسمت افتتاحیه در ژانویه ۲۰۲۳، "آخرین بازمانده از ما" را برای فصل دوم تمدید کرد. نگارش این فصل بر عهدهٔ خالقان مجموعه یعنی کریگ مازن و نیل دراکمن در کنار هیلی گراس و بو شیم بود. دراکمن نویسندگی و کارگردانی بازی های ویدیویی را برعهده داشت و گراس در نویسندگی "قسمت ۲" بازی نیز مشارکت داشت. این فصل از فوریه تا اوت ۲۰۲۴ در بریتیش کلمبیا فیلم برداری شد. دراکمن، مازن و پیتر هور به عن
وان کارگردان بازگشتند و همچنین کیت هرون، نینا لوپز-کورادو، مارک مایلود و استیون ویلیامز کارگردانان جدید این فصل هستند. گوستابو سانتائولایا و دیوید فلمینگ برای آهنگسازی این فصل بازگشتند. منتقدان بر این باورند که این فصل جایگاه "آخرین بازمانده از ما" را به عنوان بهترین اقتباس از بازی ویدیویی تثبیت کرده است. آن ها از صحنه های اکشن، کارگردانی، اجراها، طراحی تولید و نویسندگی اثر تمجید کردند. با این حال، برخی منتقدان به ریتم داستان ایراد گرفته و آن را ناتمام دانسته اند. به طور کلی، قسمت آغازین فصل، از طریق کانال های تلویزیونی و پلتفرم مکس، در نخستین روز پخش، ۵٫۳ میلیون بیننده داشت که حاکی از افزایش ۱۳٪ نسبت به قسمت آغازین فصل نخست بود. تا ماه مه، این سریال به طور میانگین در هر قسمت نزدیک به ۳۷ میلیون بیننده در سراسر جهان داشت. قسمت ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; تولید. اچ بی او در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳، کمتر از دو هفته پس از پخش قسمت اول، "آخرین بازمانده از ما" را برای فصل دوم تمدید کرد. در حالی که فصل اول وقایع بازی ویدیویی "آخرین بازمانده از ما" (۲۰۱۳) ساختهٔ ناتی داگ و نسخه قابل دانلود آن "" (۲۰۱۴) را پوشش
می دهد، قرار شد فصل دوم دنباله این بازی، "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" (۲۰۲۰) را پوشش دهد. دراکمن و مازن می خواستند از افزودن محتوای اضافی بین بازی ها اجتناب کنند. انتظار می رود "قسمت ۲" چندین فصل را دربر گیرد، و مازن نمی خواهد تعداد فصل ها از بازی ها پیشی بگیرد. در حین نوشتن نگارش فصل اول مجموعه، مازن و دراکمن اطمینان حاصل کردند که شخصیت ها به تحولات خود در "قسمت ۲" بازی وفادار بمانند به این دلیل که ممکن بود این مجموعه فصل های بیشتری داشته باشد. انتخاب بازیگران فصل دوم در مهٔ ۲۰۲۳ به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا متوقف شد. بازیگران به دلیل نبود فیلم نامه، صحنه هایی از قسمت دوم بازی را هنرآزمایی کرده بودند. تیم سازنده می خواست مراحل انتخاب بازیگران فصل دوم را با ابی شروع کند. مراحل انتخاب بازیگر این نقش قبل از اعتصابات آغاز شده بود. کیتلین دیور پس از واکنش ها به اجرایش در "هیچ کس تو را نجات نخواهد داد" (۲۰۲۳) در نوامبر در حال مذاکره برای بازی در نقش ابی بوده است. انتخاب او در ۹ ژانویه ۲۰۲۴ اعلام شد، پس از آن یانگ مازینو در نقش جسی در ۱۰ ژانویه، و ایزابلا مرسد در نقش دینا در ۱۱ ژانویه. انتشار. پخش. در دس
امبر ۲۰۲۳، اچ بی او اعلام کرد که فصل دوم قرار است در سال ۲۰۲۵ در شبکه تلویزیونی و سرویس استریم مکس پخش شود. کیسی بلویز، رئیس و مدیر اجرایی اچ بی او و مکس، گفت که این مجموعه در بازه زمانی برای واجد شرایط بودن جوایز امی پخش خواهد شد. دراکمن در ۶ ژانویه ۲۰۲۵ بازه زمانی آوریل را برای پخش اعلام کرد. ماه بعد، اچ بی او تاریخ نمایش قسمت نخست را ۱۳ آوریل اعلام کرد. تبلیغ. تیم بازاریابی با دقت بخش هایی از سکانس هایی را برای هر یک تریلرها انتخاب کرد تا از لو رفتن داستان جلوگیری شود، به ویژه در مورد حضور شخصیت ابی. آن ها برای حفظ غافلگیری از رویکرد قسمت دوم بازی که در برخی صحنه ها جای شخصیت ها را تغییر می دادند پرهیز کردند. واکنش نقادانه. در وب سایت جمع آوری نقدها، راتن تومیتوز، فصل دوم مجموعهٔ "آخرین بازمانده از ما" بر اساس نظر ۱۱۰ منتقد، امتیاز ۹۶٪ را کسب کرده است و میانگین نمره آن ۸٫۴ از ۱۰ است. نظر کلی این وب سایت، فصل دوم را «گسترشی چالش برانگیز» توصیف کرده که «اجراهای فوق العاده و حس واقعی گرایی فصل قبلی را حفظ کرده است». در متاکریتیک نیز بر اساس ۴۰ نقد، میانگین وزنی ۸۲ از ۱۰۰ به دست آمده که نشان دهنده «تحسین همگان
ی» است. منتقدان عقیده داشتند این فصل جایگاه "آخرین بازمانده از ما" را به عنوان بهترین اقتباس از یک بازی ویدیویی تثبیت کرده است. جرمی متای در "اسلش فیلم" معتقد است که این فصل «استاندارد جدیدی برای اقتباس های بازی های ویدیویی در آینده تعیین کرده است». جان نوگنت از "امپایر" آن را «مجموعه ای دیگر از اپیزودهای قابل توجه» و «اوج تلویزیون پساآخرالزمانی» نامیده، و راس بونایم از "کولایدر" آن را «یکی از بهترین فصل های تلویزیونی سال ۲۰۲۵» خوانده است. منتقدان سکانس های اکشن، کارگردانی، اجراها، طراحی صحنه و فیلم نامه را تحسین کردند، اما برخی از آن ها به روند کند روایت داستان ایراد گرفتند و معتقد بودند که داستان کامل نیست. متای از "اسلش فیلم" چشم انداز خلاقانه یکپارچه بین بخش های مختلف تولید را ستود، و بونایم از "کولایدر" تطابق هر کارگردان با موضوعات آشنای خود را تحسین کرد. چندین منتقد سکانس های اکشن اپیزود دوم را با بهترین لحظات "بازی تاج وتخت" مقایسه کردند؛ نوگنت از "امپایر" آن را «تلویزیونی سینمایی در مقیاس بزرگ و استثنایی» خواند که کمتر کسی جز اچ بی او قادر به خلق آن است، و جیمز جکسون از "تایمز" آن را با سکانس آغازین "