Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر این، از دوره هی آن تا دوره سنگوکو، بازرگانان، صنعتگران و سایر مشاغل مشابه تعاونی هایی به نام زا (اصناف) تشکیل دادند. آنها با عضویت در این انجمن و پرداخت مالیات به عنوان حق زمین به صاحبان زمین از قبیل اشراف درباری و معابد و زیارتگاه ها توانستند فعالیت های تولیدی و تجاری را در مناطق خاصی در انحصار خود درآورند. به عبارت دیگر، تا زمانی که کسی عضو اتحادیه نبود، اجازه افتتاح محل فروش را نداشت. طبیعتاً فعالان تجاری نوظهور که به این اتحادیه تعلق ندارند نیز خواستار آن بودند که حق فروش نیز به آنها داده شود. بنابراین، فئودال های دوره سنگوکو که می خواستند شهرهای قلعه خود را از طریق فعالیت های اقتصادی آزاد توسعه دهند، امتیازات اعضای اتحادیه زا (اصناف) را لغو کردند و آنها را از مالیات معاف کردند. کلمه «راکو» در راکوایچی راکوزا به معنای عاری بودن از محدودیت است. به عبارت دیگر، راکوایچی راکوزا سیاستی است که به طور همزمان مردم را از مالیات بازار معاف می کند و لزوم تعلق داشتن به زا (اصناف) را لغو می کند. روکاکو سادایوری. راکوایچی راکوزا به طور کلی به عنوان سیاستی که توسط اودا نوبوناگا انجام می شود مشهور است، اما اودا نوبوناگ
ا در اصل بنیان گذار آن نبود. اولین شخصی که این سیاست را پیاده کرد، روکاکو سادایوری، شوگو-دایمیو ولایت اومی (استان شیگا فعلی) بود. روکاکو سادایوری فرمان راکوایچی را در سال ۱۵۴۹ (سال هجدهم تنبون) در شهر قلعه ای در قلعه کاننونجی در آزوچی (شهر اومیهاچیمان، شیگا کنونی، استان شیگا) صادر کرد. با تمرکز بسیاری از بازرگانان در این شهر قلعه، به عنوان یک شهر تجاری بزرگ شکوفا شد. ایماگاوا اوجیزانه. علاوه بر این، ایماگاوا اوجیزانه، یک فرمانده نظامی از ولایت سوروگا و ولایت توتومی (استان شیزوئوکا در غرب میانه کنونی)، نیز فردی بود که راکوایچی راکوزا را قبل از اودا نوبوناگا اجرا کرد. پس از کشته شدن پدرش ایماگاوا یوشیموتو توسط اودا نوبوناگا در نبرد اوکه هازاما، او به ریاست خاندان ایماگاوا رسید. در سال ۱۵۶۶ (سال نهم ایروکو)، ایماگاوا اوجیزانه «فرمان فوجی اومیا راکوایچی» را صادر کرد. دروازه های معبد فوجیسان هونگو سنگن تایشا که به طور گسترده در فوجی اومیای (شهر کنونی فوجینومیا، استان شیزوکا) پرستش می شد، مملو از زائرانی بود که از سراسر کشور بازدید می کردند: بازاری منظم ۶ بار در ماه برگزار می شد. اما تجارت غیرقانونی ادامه داشت، از
خرید و فروش در بازار مالیات اخذ می شد و حتی در مقابل دروازه های حرم سنگن تایشا ایست بازرسی ایجاد شده بود و تجارت و رفت و آمد آزاد و امن را غیرممکن کرد؛ بنابراین، ایماگاوا اوجیزانه شهر روکوسای را یک راکو ایچی ساخت و مالیات و پست های بازرسی را متوقف کرد. اودا نوبوناگا. در سال ۱۵۶۷ (سال دهم ایروکو)، اودا نوبوناگا، که فقط یک دایمیو کوچک از ولایت اُواری (استان آیچی امروزی) بود، جای خود را به سایتو تاتسواوکی، یک دایمیو از ولایت مینو (استان جنوبی گیفو امروزی) داد. او قلعه اینابایاما (قلعه گیفو کنونی) را که نوه سایتو دوسان در آنجا سنگر گرفته بود، تسخیر کرد و ولایت مینو را فتح کرد. اودا نوبوناگا با استفاده از این پیروزی به عنوان یک فرصت، نام قلعه اینابایاما را به قلعه گیفو تغییر داد و اولین گام را در جهت اتحاد کشور برداشت و از آن به عنوان پایگاه خود استفاده کرد. برای این منظور، اودا نوبوناگا معتقد بود که بازسازی و توسعه اقتصادی شهر قلعه ضروری است و نصب فرمان در کوساتسو (تابلوی اعلانات برای اطلاع عموم مردم) را صادر کرد. این شامل معافیت هایی از مالیات هایی بود که قبلاً باید در بازار پرداخت شود و توانایی هر کسی برای انجا
م تجارت. این اولین فرمان راکو ایچی راکوزا بود که توسط اودا نوبوناگا صادر شد. حذف نقاط بازرسی. در سال بعد، ۱۵۶۸ (سال یازدهم ایروکو)، پست های بازرسی که مانع از حرکت مردم و کالاها می شد، لغو شد. ما ترافیک را در همه جای قلمرو خود آزاد خواهیم کرد. نفوذ اودا نوبوناگا از آواری و مینو تا ایسه (استان میه جنوبی امروزی)، میکاوا (استان آیچی شرقی امروزی)، کینای (تمام مناطق کانسای در مرکز کیوتو) و اچیزن (استان آیچی شرقی امروزی) بود. با گسترش این منطقه به بخش شمالی امروزی استان فوکویی، تعداد پست های بازرسی که لغو شدند افزایش یافت. علاوه بر این، تعریض جاده ها و آنچه اکنون توسعه زیرساخت می نامیم نیز انجام خواهد شد. این سیاست ها نه تنها برای بازرگانان بلکه برای خود اودا نوبوناگا نیز مزایای زیادی داشت. در جریان نبردها، جابه جایی مقادیر زیادی آذوقه مانند اسلحه، اسب و آذوقه ضروری بود و برای این منظور همکاری بازرگانان و راه های سالم ضروری بود. سیاست های منحصر به فرد. پس از آن اودا نوبوناگا چندین بار فرمان راکوایچی صادر کرد. مشهورترین حکم راکوایچی که توسط نوبوناگا اودا صادر شد، فرمانی است که در سال ۱۵۷۷ (تنشو ۵) به شهر قلعه آزوچی (
شهر اومیهاچیمان، شیگا، استان شیگا) صادر شد، که یک قانون ۱۳ ماده ای است. شهر آزوچی به عنوان یک راکوایچی (بازار منصفانه) در نظر گرفته می شود و هیچ مالیاتی از هیئت تجاری در فوشینیاکو (普請役 کارگران مهندسی عمران) و تنما-یاکو (伝馬役 حمل و نقل در شهرهای قلعه و ایستگاه های پست) دریافت نمی شد. او علاوه بر چشم پوشی از قید و بند در اختیار گذاشتن افراد و اسب ها برای استفاده، سیاست های اقتصادی کاملی را طراحی کرد که هیچ دایمیو قبلی نتوانسته بود به آن دست یابد، مانند عدم تمایز بین کسانی که از خارج آمده بودند و کسانی که برای زمان مدت طولانی در آنجا زندگی می کردند. راکوایچی راکوزا هیجان زیادی را به شهر آزوچی آورد و اودا نوبوناگا از حمایت گسترده بازرگانان برخوردار شد. راکوایچی راکوزا، که به عنوان سیاست نوآورانه اودا نوبوناگا، شخصیت کاریزماتیک آن دوران شناخته می شود، سیستم قدیمی را در هم شکست، زا و پست های بازرسی را که نمادی از منافع شخصی بودند، لغو کرد و جان تازه ای به بازار انحصاری و بسته دمید. همچنین آغاز گذار از قرون وسطی به اوایل دوران مدرن بود.
لازا لازارویچ (؛ – ) روان پزشک، متخصص مغز و اعصاب و مؤلف اهل پادشاهی صربستان بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هومبولت برلین بود و طبابت را در سال ۱۸۸۱ در بلگراد آغاز کرد. کمی بعد او پزشک شخصی میلان یکم صربستان (پادشاه صربستان) شد. نخستین عمل آب مروارید در صربستان توسط لازارویچ انجام شد و در سال ۱۸۸۴ او اولین پزشکی بود که به اتریش فرستاده شد تا با سیستم لنفاوی جانوری آشنا شود. او همچنین نخستین بیمارستان مدرن سالمندان را تأسیس کرد. او در جنگ صربستان-بلغارستان حضور داشت و درجه اش سرهنگ بود.
کوساتسو یا سی ساتسو، یک اطلاعیه عمومی/تابلوی اعلانات از اعلامیه های هان (ژاپن)، دایمیو یا شوگون در تاریخ ژاپن در مورد قوانین محلی یا سراسری بود. کوساتسو از اواخر دوره نارا تا اوایل دوره میجی استفاده می شد. یکی از کوساتسوها در دوره ادو در مورد منع مسیحیت بود.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۸۲ هجدهمین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. اونال بازی فینال را ۳–۲ برد و برای دومین بار قهرمان کونکاکاف شد. فرمت. تیم ها به ۳ منطقه (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) تقسیم شدند، که هر کدام تیم برنده را برای شرکت در مسابقات نهایی فرستادند. مسابقات به صورت رفت و برگشت برگزار شد. فینال. "اونام در مجموع ۳–۲ برنده شد"
هایاست۱ () نخستین ماهواره بومی ارمنستان است که در ساعت ۱۰:۱۹ صبح به وقت محلی ایروان روز ۱ دسامبر ۲۰۲۳ توسط پرتابگر فالکون ۹ شرکت اسپیس اکس از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ در ساحل کالیفرنیا به فضا فرستاده شد این ماهواره تلاش مشترک دو بنیاد مستقر در ارمنستان، آزمایشگاه تحقیقات فضایی بازومک و مرکز آموزشی و نوآوری علمی می باشد. هایاست۱ با وزن حدود ۱ کیلوگرم، در هر ۹۰ دقیقه یک بار به دور مدار زمین می چرخد. این پرواز در اصل برای روز ۲۹ نوامبر برنامه ریزی شده بود اما به مدت ۲ روز به تعویق افتاد مطالعه بیشتر. https://www.azatutyun.am/a/32710347.html https://en.armradio.am/2023/12/01/armenias-first-domestic-satellite-hayasat-1-to-be-launched-into-space-tonight/ https://tass.com/world/1715001
تئو پورشیر (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای، راننده خودروی مسابقه ای، و اتومبیل ران فرمول ۱ اهل فرانسه است. این راننده اخیرأ برای تیم ارو مک لارن در مسابقات سری ایندی کار مسابقه داده است. پورشیر فعالیت خود را مسابقات اتومبیل های تک نفره را در سال ۲۰۱۸ در مسابقات قهرمانی نوجوانان فرمول ۴ فرانسه شروع کرد. سال بعد، او به مسابقات سطح بالاتر رفت و قهرمانی فرمول ۴ آداک ۲۰۱۹ را به دست آورد. پورشایر با تیم ای آر تی گرند پری برای حضور در مسابقات قهرمانی فرمول ۳ فصل ۲۰۲۰ قرارداد همکاری امضا کرد و با سه امتیاز کمتر نسبت به اسکار پیاستری نایب قهرمان این سری شد. این تیم او را به مسابقات قهرمانی فرمول ۲ در سال ۲۰۲۱ برد و در طول اولین سال او در رده پنجم جدول رده بندی قرار گرفت. این راننده فرانسوی در سال ۲۰۲۲ نایب قهرمان این مسابقات شد و در سال ۲۰۲۳ عنوان قهرمانی را به دست آورد. در سال ۲۰۲۴، به طور موقت با ارو مک لارن در سری ایندی کار شرکت کرد و جایگزین دیوید مالوکاس مصدوم شد. حرفه ورزشی. کارتینگ. پورشایر در شهر گرس، فرانسه به دنیا آمد، کارتینگ را در سن دو و نیم سالگی شروع کرد و اولین مسابقه خود را در هفت سالگی انجام داد. از آنجا
او چندین قهرمانی را در زادگاهش فرانسه به دست آورد و همچنین در مسابقات قهرمانی نوجوانان کارتینگ آلمان (DKM Junior) به مقام قهرمانی رسید. مسابقات قهرمانی فرمول ۴ آداک. در سال ۲۰۱۹ پورشیر در سطح مسابقات فرمول ۴ باقی ماند، اما به سری مسابقات آمریکایی فرمول ۴ آداک رفت. پورشایر با کسب مقام دوم در مسابقه دوم در اوشرسلبن، اولین سکوی خود را در این سری کسب کرد. در مسابقه ردبول رینگ، پورشایر در دومین مسابقه مقام دوم را کسب کرد. با این حال جریمه برای دنیس هاگر، رقیب قهرمانی و راننده نوجوان تیم ردبول، باعث شد که پورشیر اولین برد خود در سری مسابقات فرمول ۴ آداک را به دست بیاورد. او روز بعد در مسابقه دوم مقام سوم را به دست آورد. پورشیر در مسابقه پشتیبانی جایزه بزرگ آلمان یک سکوی دوگانه و دو مقام سوم دیگر را نیز در جایزه بزرگ زندورت به دست آورد. مسابقات قهرمانی فرمول ۳. قهرمانی فرمول 3 FIA در اکتبر سال ۲۰۱۹، پورشایر در تست های پس از پایان فصل در پیست ریکاردو تورمو شرکت کرد و در سه جلسه با تیم های کارلین باز ریسینگ و ای آر تی گرند پری شرکت کرد. دو ماه بعد، او برای رقابت در فصل ۲۰۲۰ مسابقات قهرمانی فرمول ۳ به ای آر تی گرند پر
ی پیوست. این فصل قرار بود در ماه مارس در بحرین شروع شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به ژوئیه موکول شد. پورشایر در برای مسابقه اول در ردبول رینگ شروع سختی برای مسابقه افتتاحیه فصل داشت، و به لطف عملکرد ضعیف خود در تعیین خط در رده های سیزدهم و بیست و ششم در دو مسابقه قرار گرفت. با این حال با کسب رتبه پنجم در تعیین خط و رده نهم در مسابقه اول در دومین آخر هفته ردبول رینگ نتایج قبلی خود را به فراموشی سپرد. برای مسابقه دوم در این آخر هفته در جایگاه دوم قرار گرفت و از جیک هیوز در پیچ اول پیش افتاد. علیرغم اینکه هیوز و لیام لاوسون از او سبقت گرفتند، هر دو راننده بعداً در مسابقه با هم برخورد کردند و برد به پورشیر رسید تا او اولین پیروزی خود در مسابقات قهرمانی فرمول ۳ را در ۱۶ سالگی به دست آورد تا او را تبدیل به جوان ترین راننده ای تبدیل کند که در مسابقات قهرمانی فرمول ۳ برنده شده است. مسابقات ژاپنی سوپر فرمولا. پورشیر برای تست های مسابقات سوپر فرمولا درپیست سوزوکا در تاریخ ۷ تا ۸ دسامبر ۲۰۲۲ با کوندو ریسینگ حضور پیدا اما این تست ها لغو شد. اولین تست او در ۶-۸ دسامبر سال بعد انجام شد. ۲۰۲۴: محدودیت در مسابقات. تیم ا
یمپول خیلی زود تأیید کرد که پورشایر برای آنها در مسابقات قهرمانی سوپر فرمولا فصل ۲۰۲۴ مسابقه خواهد داد. پورشیر در اولین مسابقه فصل در سوزوکا، پس از خروج مسیر در مسابقه که باعث شد رده های بسیار زیادی را از دست بدهد، هجدهم شد. پورشایر به طور کلی از مسابقات قهرمانی سوپر فرمولا انصراف داد تا با تیم ارو مک لارن در مسابقات سری ایندی کار به صورت پاره وقت شرکت کند. فرمول یک. پورشایر به عنوان بخشی از قرارداد خود با تیم یو اس ریسینگ در سری مسابقات قهرمانی فرمول ۴ آداک در سال ۲۰۱۹، به عضویت تیم ساوبر جونیور درآمد. در ژوئن ۲۰۲۰، پورشیر قرارداد خود را با این تیم تمدید کرد. پورشایر اولین تست فرمول یک خود را در اوت سال ۲۰۲۱ با رانندگی آلفا رومئو ریسینگ سی۳۸ در ورزشگاه هونگارورینگ انجام داد. نام پورشایر به عنوان یکی از مدعیان صندلی دوم آلفارومئو در کنار والتری بوتاس قرار گرفت، اما این صندلی به راننده چینی گوانیو ژو رسید. رئیس تیم آلفارومئو، فردریک واسور، اظهار داشت که حضور پورشیر در فرمول یک "خیلی ریسکی" است. پورشیر در فصل ۲۰۲۲ به عنوان تست با تیم فرمول یک آلفارومئو در جلسه تمرینی جمعه شرکت کرد. پورشیر اولین حضور خود را در ت
مرینات تیم آلفارومئو در جلسه تمرینی اول جایزه بزرگ ایالات متحده ۲۰۲۲ انجام داد همچنین او تایید کرد که راننده ذخیره تیم برای فصل ۲۰۲۳ خواهد شد. پورشایر همچنین در تست های پس از فصل در ابوظبی شرکت کرد.
محمد کرام الدینی معلم، پژوهشگر، نویسنده و مترجم ایرانی، بنیان گذار المپیاد زیست شناسی ایران، نویسندهٔ کتاب های درسی زیست شناسی ایران، نویسنده و مترجم ده ها کتاب در زمینهٔ علم و آموزش علم است. &lt;br&gt; او معلم نمونهٔ کشور (۱۳۷۰)، برنده ٔ جایزه ٔ چراغ به خاطر یک عمر ترویج علم (۱۴۰۲)، عضو هیئت ژوری المپیاد جهانی زیست شناسی در ۲۱ کشور و مؤلف یا مترجم چهار دوره کتاب سال کشور (۱۳۸۵، ۱۳۸۹، ۱۳۹۰ و ۱۳۹۶) بوده است. او هم چنین به مدت هجده سال (۱۴۰۱-۱۳۸۳) سردبیر نشریه ی علمی-آموزشی رشد آموزش زیست شناسی بوده است. زندگی و فعالیت های حرفه ای. محمد کرام الدینی فعالیت های حرفه ای خود را در سال ۱۳۵۴ به عنوان معلم زیست شناسی آغاز کرد و در مدارس روستاها و شهرهای مختلف کشور و نیز در خارج از کشور به تدریس زیست شناسی پرداخت و هم زمان کار روزنامه نگاری علمی را که از نوجوانی شروع کرده بود، ادامه داد. در سال ۱۳۷۱ فعالیت خود را به عنوان کارشناس در دفتر برنامه ریزی و تألیف کتب درسی، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش شروع کرد و در سال ۱۳۸۵ از این سازمان بازنشسته شد. او از آن زمان تاکنون به تدریس و نیز تألیف و ترجمه
ی کتاب هایی در زمینه ی ترویج علم و نیز ادبیات پرداخته است. محمد کرام الدینی هم چنین مؤسس المپیاد زیست شناسی ایران و نخستین رییس آن بوده و تاکنون عضو هیئت داوران بین المللی المپیاد جهانی زیست شناسی در ۲۱ کشور بوده است: (سوئد/ اوپسالا -۱۹۹۹، ترکیه/ آنتالیا -۲۰۰۰، بلژیک/ بروکسل -۲۰۰۱، لتونی/ ریگا-یورمالا -۲۰۰۲، بلاروس/ مینسک -۲۰۰۳، استرالیا/ بریزبن -۲۰۰۴، چین/ پکن -۲۰۰۵، آرژانتین/ ریوکوارتو -۲۰۰۶، کانادا/ ساسکاتون -۲۰۰۷، هندوستان/ مومبای -۲۰۰۸، کرهٔ جنوبی/ چنگوون -۲۰۱۰، سوئیس/ برن -۲۰۱۳، اندونزی/ بالی -۲۰۱۴، دانمارک/ آرهوس -۲۰۱۵، ویتنام/ هانوی -۲۰۱۶، ایران/ تهران -۲۰۱۸، ارمنستان/ ایروان -۲۰۲۲، امارات متحد عربی/ العین – ۲۰۲۳، قزاقستان/ آستانه ۲۰۲۴ و فیلیپین/ کزون ۲۰۲۵). نوشته ها. کتاب های تألیفی. ۱. مجموعه مقالات، ره آورد، ۱۳۷۲ ۲. آشنایی با مبانی زیست شناسی(کار مشترک)، انتشارات علوی، ۱۳۷۶ ۳. زیست شناسی(کار گروهی)، انتشارات علوی، ۱۳۷۷ ۴. فتوسنتز، انتشارات محراب قلم-۱۳۷۸ (اثر برگزیده سومین دوره جشنواره کتاب های آموزشی رشد - ۱۳۸۱) ۵. زیست شناسی گیاهی، انتشارات فاطمی ۱۳۷۹ ۶. فرهنگ سخن، (دوره های ۸ جلدی، ۲ جلدی، تک جل
دی بزرگ و جیبی) (کار گروهی) انتشارات علمی – ۱۳۸۱ ۷. آشتی با علوم زیستی و بهداشت- جلد ۱، کتاب کار دانش آموز، مؤسسه آشتی با علوم،(کار گروهی) ۱۳۸۲ ۸. آشتی با علوم زیستی و بهداشت- جلد ۲، کتاب کار دانش آموز، موسسه آشتی با علوم،(کار گروهی) ۱۳۸۲ ۹. علوم زیستی و بهداشت، کتاب کار و فعالیت های تکمیلی دانش آموز، مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی محراب قلم،(کار گروهی) ۱۳۸۲ ۱۰. رفتارشناسی، انتشارات فاطمی ۱۳۹۰ ۱۱. بوم شناسی، انتشارات فاطمی، ۱۳۹۱ ۱۲. زیستن چون پروانه: درنگی در آموزش زیست شناسی، انتشارات خانه زیست شناسی، ۱۳۹۱ ۱۳. دانستنی های جانوران ایران و جهان (۶جلد: بی مهره ها، ماهی ها، دوزیستان، خزندگان، پرندگان و پستانداران)، ویژهٔ کودکان و نوجوانان، انتشارات طلایی، ۱۳۹۵ ۱۴. این نیز بگذرد، خاطرات کودکی، مرکز کرمان شناسی، زمستان ۱۴۰۰ کتاب های ویرایشی. ۱۵. بافت شناسی، انتشارات دانشگاه پیام نور ۱۳۷۷ ۱۶. زیست شناسی گیاهی، انتشارات مدرسه ۱۳۷۹ ۱۷. جانوران اطراف ما- انتشارات مدرسه – ۱۳۸۰ ۱۸. دورهٔ دو جلدی زیست شناسی با رویکرد مولکولی: درسنامهٔ بین المللی، انتشارات فاطمی، ۱۳۸۹ ۱۹. دورهٔ ۷ جلدی ثروت های طبیعی زمین، نشر افق ۲۰. تغییر گونه
ها، انتشارات فاطمی، ۱۳۸۸ ۲۱. علم تکامل و جامعه، انتشارات خانه زیست شناسی، ۱۳۸۸ ۲۲. زیست شناسی سلولی مولکولی، انتشارات فاطمی، ۱۳۸۹ ۲۳. فیزیولوژی جانوری(۲جلد)، انتشارات فاطمی، ۱۳۹۰ ۲۴. گاندو تمساح ایران، نشر طلایی، ۱۳۹۵ کتاب های ترجمه ای. ۲۵. زیست شناسی (مجموعهٔ کمبریج) انتشارات مدرسه، ۱۳۸۲ ۲۶. نمایش حیوانات(مجموعهٔ ۶ جلدی و تک جلدی، ویژهٔ کودکان) انتشارات افق، ۱۳۸۴ ۲۷. گیاهان، انتشارات فنی ایران- ۱۳۸۴ (دارندهٔ عنوان کتاب سال ۱۳۸۵) ۲۸. زیست شناسی با رویکرد مولکولی(بی اس سی اس)(دو جلد)، (کار گروهی)، انتشارات فاطمی، ۱۳۸۹ ۲۹. بوم شناسی، مجموعه دیسکاوری، انتشارات فاطمی، ۱۳۸۸(دارنده عنوان کتاب سال ۱۳۸۸) ۳۰. دائرةالمعارف اینترنتی نوجوانان، انتشارات محراب قلم (کار گروهی)، ۱۳۸۹ ۳۱. دانشنامهٔ علوم کودکان و نوجوانان، انتشارات افق(کار گروهی) ۳۲. ۱۰۰۱ اختراع، میراث مسلمانان در جهان ما (کار گروهی)، انتشارات طلایی، ۱۳۹۱ ۳۳. ولگردها (رمان)، انتشارات نوشتار ۳۴. اطلس ماجراجویی اقیانوس ها، انتشارات هوپا (۱۴۰۳) ۳۵. رخنه در رمز داروین: مهندسی ژنتیک و آیندهٔ انسان، انتشارات فاطمی، ۱۴۰۰ ۳۶. نژاد برتر: بازگشت علم نژادشناسی، انتشارات
فاطمی (۱۴۰۱) ۳۷. مرز حیات (دربارهٔ چیستی زندگی)، انشارات فاطمی (۱۴۰۲) ۳۸. اسرار درخت ها، انتشارات طلایی (۱۴۰۱) ۳۹. انگل نابه کار، انتشارات محراب قلم (۱۴۰۱) ۴۰. باکتری بدجنس، انتشارات محراب قلم (۱۴۰۱) ۴۱. قارج ناقلا، انتشارات محراب قلم (۱۴۰۱) ۴۲. ویروس وحشی، انتشارات محراب قلم (۱۴۰۱) ۴۳. شکافی در آفرینش، انشارات گودو، (۱۴۰۳) کتاب های درسی (کار گروهی). ۴۴. علوم تجربی پایهٔ پنجم ابتدایی ۴۵. علوم زیستی و بهداشت سال اول دبیرستان-۱۳۷۸ و ۱۳۷۶ ۴۶. زیست شناسی و آزمایشگاه (۱) سال دوم رشتهٔ علوم تجربی-۱۳۷۹ ۴۷. کتاب معلم زیست شناسی و آزمایشگاه (۱)، ۱۳۸۱ ۴۸. کتاب معلم علوم زیستی و بهداشت-۱۳۷۸ ۴۹. آموزش بهداشت باروری پیوست کتاب علوم تجربی سال سوم راهنمایی ۱۳۸۰ ۵۰. علوم تجربی- سال سوم راهنمایی-۱۳۸۰ ۵۱. زیست شناسی و آزمایشگاه (۲)، سال سوم رشتهٔ علوم تجربی-۱۳۸۰ ۵۲. کتاب معلم زیست شناسی و آزمایشگاه (۲)، ۱۳۸۲ ۵۳. زیست شناسی پیش دانشگاهی، دورهٔ پیش دانشگاهی، ۱۳۸۱ ۵۴. پیشگیری از ایدز، پیوست علوم زیستی و بهداشت سال اول دبیرستان، ۱۳۸۲ ۵۵. زیست شناسی (۱)، پایهٔ دهم متوسطهٔ دوم (۱۳۹۵) گردآوری، ترجمه، نظارت و هماهنگی تولید کتاب. ۵۶.
المپیاد زیست شناسی، موسسه فرهنگی و انتشاراتی محراب قلم، ۱۳۸۳ ۵۷. فرهنگنامهٔ حیات وحش ایران (مهره داران)، انتشارات طلایی، ۱۳۸۸ افتخارات. ۱. دارندهٔ رتبهٔ اول کاریکاتوریست های آماتور کشور (۱۳۵۰)&lt;br&gt; ۲. دارندهٔ رتبهٔ معلم نمونهٔ کشور، (۱۳۷۰)&lt;br&gt; ۳. کارشناس نمونهٔ سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش، (۱۳۸۱)&lt;br&gt; ۴. کارشناس نمونهٔ دفتر برنامه ریزی و تألیف کتاب های درسی، (۱۳۸۲)&lt;br&gt; ۵. دارندهٔ عنوان مؤلف بهترین کتاب آموزشی (کتاب فتوسنتز، انتشارات محراب قلم)، (۱۳۸۱)&lt;br&gt; ۶. دارندهٔ عنوان مترجم کتاب سال ۱۳۸۵ (کتاب گیاهان، از مجموعه ی علم چیست برای نوجوانان، انتشارات فنی ایران)، (۱۳۸۵)&lt;br&gt; ۷. دارندهٔ عنوان ناظر شایسته در تألیف کتاب (فرهنگنامه ی حیات وحش ایران: مهره داران، انتشارات طلایی)، (۱۳۹۰)&lt;br&gt; ۸. دارندهٔ عنوان مترجم کتاب سال ۱۳۸۸ ( بوم شناسی از مجموعه ی کتاب های مفاهیم پایه در علوم تجربی، انتشارات فاطمی)، (۱۳۸۸)&lt;br&gt; ۹. دارندهٔ عنوان بهترین مترجم کتاب های آموزشی از سوی نهمین جشنوارهٔ کتاب های آموزشی رشد (کتاب زیست شناسی با رویکرد مولکولی، انتشارات فاط
می)، (۱۳۹۰)&lt;br&gt; ۱۰. دارندهٔ عنوان سردبیر موفق مجلات علمی آموزشی رشد، (۱۳۸۹)&lt;br&gt; ۱۱. دارندهٔ عنوان مؤلف پیش کسوت شایستهٔ کتاب های درسی، (۱۳۸۹)&lt;br&gt; ۱۲. دارندهٔ عنوان کارشناس شایستهٔ بنیاد ملی نخبگان، (۱۳۹۰)&lt;br&gt; ۱۳. مترجم تقدیر شده از سوی بیست و یکمین جشنوارهٔ کتاب های برتر دانشگاهی (کتاب زیست شناسی با رویکرد مولکولی، انتشارات فاطمی)، (۱۳۹۱)&lt;br&gt; ۱۴. مترجم تقدیر شدهٔ بهترین کتاب مرجع (میراث مسلمانان در جهان ما، انتشارات طلایی)، (افتخار مشترک)، (۱۳۹۲)&lt;br&gt; ۱۵. مؤلف تقدیرشده در یازدهمین همایش تجلیل از مؤلفان و پدیدآورندگان مواد و رسانه های آموزشی، (۱۳۹۵)&lt;br&gt; ۱۶. مؤلف کتاب برتر نهمین دوره جشنوارهٔ کتاب های برتر کودکان و نوجوانان (مجموعهٔ ۶جلدی دانستنی های جانوران ایران و جهان)، (۱۳۹۶)&lt;br&gt; ۱۷. مؤلف تقدیرشده در پانزدهمین جشنوارهٔ کتاب های آموزشی رشد (مجموعهٔ ۶جلدی دانستنی های جانوران ایران و جهان)، (۱۳۹۶)&lt;br&gt; ۱۸. مؤلف تقدیر شدهٔ سی و پنجمین دورهٔ کتاب سال (مجموعهٔ ۶جلدی دانستنی های جانوران ایران و جهان)، (۱۳۹۶)&lt;br&gt; ۱۹. دارندهٔ شش نشان چهارستاره از شورای کتاب ک
ودک، (۱۳۹۷)&lt;br&gt; ۲۰. عضو تقدیرشدهٔ هیئت داوران بین المللی المپیاد جهانی زیست شناسی، (۱۴۰۲)&lt;br&gt; ۲۱. برنده ی جایزه ی چراغ به خاطر یک عمر ترویج علم (۱۴۰۲)
رابرت دبلیو ویرچ (زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۴۳) یک سیاستمدار دموکرات آمریکایی از شهرستان کنوشا، ویسکانسین است. او عضو مجلس سنای ویسکانسین است و از سال ۱۹۹۷ به نمایندگی از ناحیه ۲۲ سنای ویسکانسین فعالیت می کند. او قبلاً دو دوره از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ در مجلس ایالتی ویسکانسین خدمت کرده بود. ویرچ در کنوشا، ویسکانسین به دنیا آمد و تمام زندگی خود را در منطقه کنوشا گذرانده است. او از دبیرستان مری دی برادفورد فارغ التحصیل شد و به دنبال راه پدر و پدربزرگش برای کار در کارخانه شرکت برنج آمریکا در کنوشا رفت. ویرچ در حالی که در کارخانه کار می کرد، از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ در نیروهای ذخیره ارتش ایالات متحده نیز ثبت نام کرد. او در دوره های شبانه در دانشگاه ویسکانسین پارک ساید شرکت کرد و در سال ۱۹۷۰ مدرک لیسانس خود را گرفت.
کیس آرتس (; – ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. او در اتحادیه فوتبال متحد بازی می کرد و یک بار در سال ۱۹۶۶ در تیم ملی هلند در سطح بین المللی بازی کرد.
جو سوندره آس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در حال حاضر در پست مهاجم برای لوانگر بازی می کند.
استینار آسه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل نروژ است که برای بران و استارت در پست مهاجم بازی می کرد. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال نروژ و نروژ بازی کرده است. او ۶ بار در سطح بین المللی با نروژ بازی کرد و در ۲۱۱ بازی در بالاترین سطح فوتبال نروژ ۸۱ گل به ثمر رساند.
تورشتاین اندرسن آسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در پست یک مهاجم برای لین بازی می کند. او در تیم جوانان نوردسترند بازی فوتبال را شروع کرد و اولین بازی خود را در تیم بزرگسالان قبل از ۱۵ سالگی انجام داد.
انتخابات پارلمانی اتریش در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴ در اتریش برای انتخاب بیست و هشتمین شورای ملی و مجلس سفلی پارلمان، در واقع دو مجلس اتریش برگزار می شود. پیشینه. انتخابات مجلس اتریش (۲۰۱۹) که پس از ماجرای ایبیزا برگزار شد، باعث فروپاشی دولت ائتلافی بین حزب مردم اتریش (ÖVP) و حزب آزادی اتریش (FPÖ) به رهبری صدراعظم سباستین کورتس شد. این ائتلاف در رأی عدم اعتماد سرنگون شد و یک دولت موقت غیرحزبی جایگزین آن گردید. این انتخابات یک پیروزی قوی برای ÖVP به ارمغان آورد که به اکثریت ۳۷٫۵٪ رسید، حال آنکه حزب آزادی FPÖ آرایش ۱۶٪ کاهش یافت، که بدترین نتیجه این حزب از سال ۲۰۰۶ بود. حزب مخالف سوسیال دموکرات اتریش (SPÖ) با ۲۱ درصد، بدترین عملکرد خود را در بیش از یک قرن به ثبت رساند. سبزها پس از ناکامی در کسب کرسی در سال ۲۰۱۷ به شورای ملی بازگشتند و با ۱۴ درصد بهترین نتیجه تاریخی خود را به دست آوردند. و حزب نیوس آرایش ۸٪ بهبود یافت. نظام انتخاباتی. ۱۸۳ عضو شورای ملی با لیست باز نمایندگی تناسبی در سه سطح انتخاب می شوند. یک حوزه انتخابیه ملی واحد، ۹ حوزه بر اساس ایالت های فدرال و ۳۹ حوزه انتخابیه منطقه ای. کرسی ها بر اساس نتایج آخرین سر
شماری به حوزه های انتخابیه منطقه ای تقسیم می شود. برای اینکه احزاب بتوانند هر کدام یک نمایندگی در شورای ملی داشته باشند، باید حداقل یک کرسی در یک حوزه انتخابیه را مستقیماً کسب کنند یا از آستانه ۴ درصدی انتخابات سراسری عبور کنند. پس از انتخابات، کرسی ها در یک فرایند سه مرحله ای به نامزدهای احزاب و فهرست های موفق، از حوزه های انتخابیه منطقه ای، اختصاص می یابد. کرسی ها بر اساس سهمیه هیر در حوزه های انتخابیه منطقه ای و با کرسی های تخصیص نیافته در سطح حوزه انتخابیه ایالتی توزیع می شود. سپس تمامی کرسی های باقی مانده با استفاده از روش هوندت در سطح فدرال تخصیص داده می شود تا از تناسب کلی بین سهم آرای ملی حزب و سهم آن از کرسی های پارلمان اطمینان حاصل شود. علاوه بر رای دادن به یک حزب سیاسی، رای دهندگان می توانند سه رای ترجیحی برای نامزدهای خاص آن حزب بدهند، اما ملزم به انجام آن نیستند. این آرای اضافی بر تخصیص متناسب بر اساس رای به حزب یا لیست تأثیری نمی گذارد، اما می تواند ترتیب رتبه نامزدها را در لیست های یک حزب در سطح فدرال، ایالتی و منطقه ای تغییر دهد. آستانه افزایش موقعیت یک نامزد در لیست احزاب فدرال ۷ درصد است، در
مقایسه با ۱۰ درصد در سطح ایالتی و ۱۴ درصد در سطح منطقه ای. اسامی نامزدهای لیست احزاب منطقه ای روی برگه رای چاپ شده و می توان با علامت "x" علامت گذاری کرد تا ترجیح رای دهنده را نشان دهد. با این حال، آرای ترجیحی برای نامزدهای فهرست احزاب در سطح ایالتی و فدرال، باید توسط رای دهنده نوشته شود، یا با نوشتن نام یا شماره رتبه نامزد در یک نقطه خالی که برای این منظور ارائه شده است. عواقب. پس از پیش بینی های اولیه که حزب آزادی اتریش آرای زیادی به دست آورد، حامیان حزب آزادی اتریش جشن گرفتند. مایکل شندلیتز، دبیرکل FPÖ گفت «مردان و زنان اتریش امروز تاریخ را ساخته اند» در حالی که هربرت کیکل از سایر احزاب خواست تا در تشکیل ائتلاف با حزب او تجدید نظر کنند. در پاسخ، کارل نهمر تکرار کرد که حزب مردم اتریش وارد ائتلاف با FPÖ نمی شود مگر اینکه کیکل از سمت وزارت کنار گذاشته شود. نهمر همچنین گفت از اینکه حزب مردم اتریش نتوانست برنده شود، «تلخ» است، اما نقش خود را در بهبود نمایش حزب پس از نظرسنجی پایین تصدیق کرد. حدود ۳۰۰ نفر در ۲۹ سپتامبر در مقابل ساختمان پارلمان اتریش در وین تظاهرات کردند و نهمر را «نازی» خواندند. رهبران احزاب راس
ت افراطی در سراسر اروپا، از جمله مارین لوپن از تجمع ملی در فرانسه، ماتئو سالوینی از اتحادیه در ایتالیا، سانتیاگو آباسکال کوند از Vox در اسپانیا، خیرت ویلدرس از حزب آزادی در هلند و آلیس وایدل آلترناتیو برای آلمان، به هربرت کیکل و حزب آزادی اتریش پیام تبریک فرستادند. در اولین نظرسنجی پس از انتخابات، مارکت لازارسفلد ۲۴٪ برای «حزب آزادی اتریش» دریافت که حال ۳۰٪ است، ۲۵٪حزب مخالف سوسیال دموکرات اتریش و حزب مردم اتریش ۲۰٪، NEOS ۱۱٪، حزب سبز ۸٪ حمایت داشت و سایرین ۶ درصد آرای رای دهندگان را به خود اختصاص دادند. اکثر رای دهندگان ائتلاف FPÖ-ÖVP (۲۹٪)، پس از آن ÖVP-SPÖ-NEOS (۲۳٪)، ÖVP-SPÖ-سبزها (۱۲٪)، ÖVP-SPÖ (۹٪)، FPÖ-SPÖ (۹٪) را ترجیح می دهند. ائتلاف های دیگر (۳ درصد) و ۱۵ درصد بلاتکلیف هستند. تشکیل دولت. رئیس جمهور الکساندر فن در بلن متعهد شد که تشکیل دولتی را تضمین کند که به «پایه های لیبرال دموکراسی ما» احترام بگذارد. اگرچه این یک کنوانسیون است که رئیس جمهور ابتدا از رهبر بزرگ ترین حزب می خواهد که تا دولت تشکیل دهد، اما انتخاب بر اساس قانون اساسی انجام شده و آنها را ملزم می کند. ون در بلن قبلاً گفته بود که ممکن اس