Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
Brain) که توسط اچ. جی. ولز در کتابی با همین نام ارائه شد، به تازگی توسط پیر لوی در کتابش با عنوان «""» به طور عمیق بررسی شده است. هاوارد بلوم در رساله ای با عنوان «» به شباهت هایی در الگوهای سازمان دهی در طبیعت، عملکرد مغز انسان، جامعه و کیهان می پردازد. او همچنین نظریه ای مطرح می کند مبنی بر اینکه انتخاب گروهی، تغییرات تکاملی را از طریق پردازش اطلاعات جمعی هدایت می کند. الکساندر فلور مفهوم مغز جهانی را با پیشرفت های کنونی در زمینه شبکه های دانش جهانی که توسط فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی شکل گرفته اند، مرتبط دانسته است. او همچنین ذهن جمعی را در زمینه جنبش های اجتماعی آسیا در کتاب خود با عنوان «عمل گرایی در ارتباطات توسعه» مورد بحث قرار داده است. بازتعریف حکمت جمعی از دیدگاه دیو پولارد: «بسیاری از مسائل شناختی، هماهنگی و همکاری، زمانی بهترین شکل حل را پیدا می کنند که از گروه هایی از افراد نسبتاً آگاه، بی طرف و درگیر با موضوع نظرخواهی شود (هرچه این گروه بزرگ تر باشد، بهتر است). پاسخ گروه تقریباً همیشه بسیار بهتر از پاسخ هر متخصصِ منفرد است – حتی بهتر از بهترین پاسخ میان متخصصان حاضر در همان گروه.» تعریف
و پژوهش های معاصر. بهره گیری از حکمت جمعی انسان ها، به یکی از حوزه های پررونق و مورد توجه در پژوهش های معاصر و فناوری های نو تبدیل شده است. به کارگیری این مفهوم در روش شناسی هایی که با هدف استفاده از خرد جمعی طراحی شده اند، به آثار الکساندر کریستاکیس و گروه او نسبت داده می شود. با توجه به اینکه چالش های امروزی جوامع بسیار پیچیده و چندلایه هستند، تنها راهکار مؤثر، توسعه فناوری هایی است که توانایی بهره برداری از هوش جمعی و حکمت جمعی افراد – یا حتی انبوه مردم – را داشته باشند. نمونه هایی از نهادهایی که در این زمینه فعالیت می کنند عبارت اند از: ابتکار حکمت جمعی. ابتکار حکمت جمعی در سال ۲۰۰۰ با حمایت مؤسسه فتزر (Fetzer Institute) شکل گرفت تا مواد و منابع مرتبط با پژوهش، نظریه و کاربردهای حکمت جمعی را گردآوری کند. این پروژه همکاری میان فعالان و دانشگاهیان در حوزه هایی مانند کسب وکار، مراقبت های بهداشتی، سلامت روان، آموزش، عدالت کیفری و حل تعارض بود. چند تن از اعضای مؤسس این ابتکار بعدها با هم کتابی با عنوان «قدرت حکمت جمعی» (The Power of Collective Wisdom) را تألیف کردند. در این کتاب شش رویکرد یا اصل که از قدرت حکم
ت جمعی پشتیبانی می کنند، معرفی شده اند: دو دیدگاه متفاوت دربارهٔ حکمت جمعی مسیرهای بسیار متفاوتی را دنبال می کنند. دیدگاه اول معتقد است که تجمع افراد و اطلاعات می تواند به پیشرفت حکمت کمک کند، به این معنا که حکمت بر پایه انباشت داده ها و دانش ساخته می شود و نیازی به قضاوت یا ارزیابی دقیق نیست. برخی این باور را نقد کرده اند که اهمیت «ارزیابی تطبیقی» را نادیده می گیرد. دیدگاه دوم استدلال می کند که حکمت تنها در حالت های ذهنی بازتابی و تأملی ممکن است، از جمله فراروانشناسی (متاکاگنیشن). به گفته آلن بریسکین، حکمت نیازمند تأمل سیستماتیک بر خود درونی و شرایط بیرونی نظم اجتماعی است. مارک بائرلاین نیز معتقد است که ارتباط بیش از حد و گسترده دانش، بیشتر باعث ممانعت از رشد فکری شده تا پیشرفت آن.
ساختار مالکیت (یا به انگلیسی: ktetic یا Possessive به اختصار POS یا POSS؛ از Latin: possessivus) ; Ancient Greek: κτητικός، رومی شده: کتتیکوس) یک کلمه یا ساختار دستوری است که نشان دهنده رابطه مالکیت به معنای عام آن است. این رابطه می تواند شامل مالکیت مطلق یا تعدادی از انواع دیگر روابط، کم و بیش مشابه آن نسبت به شخصی یا شیئی باشد. بیشتر زبان های اروپایی دارای ساختارهای ملکی مرتبط با ضمایر شخصی هستند، مانند: my , mine , your , yours , his و غیره که در زبان انگلیسی وجود دارد. دو شیوه استفاده از این موارد در اینجا بیان می شود: ۱_ همراه با یک اسم، مانند «ماشین من»، «خواهران تو»، «رئیس او». در اینجا صفت ملکی به عنوان یک حرف تعریف ملکی عمل می کند. ۲_ بدون اسم همراه، مانند «ماشین من قرمز است» My Car is red. ، «من ماشین تو را ترجیح می دهم» I prefer your car، «این کتاب مال اوست» This is your book. صفت ملکی که به این شکل استفاده شود، صفت ملکی اسمی، صفت ملکی یا ضمیر مطلق نامیده می شود. بعضی زبان ها، از جمله انگلیسی، دارای حالت های ملکی مشتق شده از اسم یا عبارات اسمی نیز هستند، مانند Jane's , the cows' و nobody's. اینها م
ی توانند به همان دو صورتِ از صورت های مشتق ساختار مالکیتی استفاده شوند مانند: دفتر جین Jane book's یا آن کتاب مال او است That is hers. افعال ملکی گاهی به عنوان یک حالت دستوری (حالت ملکی) در نظر گرفته می شوند، اگرچه گاهی نیز به عنوان حالت مفعولی در نظر گرفته می شوند، یا حالت خنثی دارند. از سوی دیگر، می توان گفت که برخی زبان ها، مانند زبان های کارائیب، حالت ملکی دارند که برای اشاره به طرف دیگر (چیزی که در تصرف است) در یک رابطه ملکیت استفاده می شود. ویژگی مشابهی که در برخی زبان ها یافت می شود، پسوند ملکی است که معمولاً به اسم اضافه شده تا مالکیت را نشان دهد، مانند taloni فنلاندی ("خانه من")، که در آن talo به معنای "خانه" و پسوند -ni به معنای "مال من" است. مفاهیم صفت ملکی و ضمیر ملکی گاهی با هم اشتباه گرفته می شوند، اگرچه دقیقاً یکسان نیستند. ساختار ملکی، در انگلیسی مدرن نشان دهندهٔ یک رابطهٔ «از» است که می تواند ملکی باشد یا نباشد؛ به عبارت دیگر، ضمیر یا صفت ملکی زیرمجموعه ای از ساختار مالکیتی است. برای مثال، ساختار ملکی «سرعت ماشین» Car speed معادل صفت ملکی «سرعت ماشین» است.
باشگاه ورزشی محمدان که معمولاً با نام محمدان شناخته می شود، یک باشگاه چند ورزشی هندی است که در کلکته، بنگال غربی مستقر است. این باشگاه بیشتر به خاطر بخش فوتبال حرفه ای مردان خود که در سوپر لیگ هند، و همچنین لیگ فوتبال کلکته (سی اف ال)، قدیمی ترین لیگ فوتبال در آسیا، رقابت می کند، شناخته می شود. این باشگاه که در فوریه ۱۸۹۱ تأسیس شد، یکی از قدیمی ترین باشگاه های فوتبال فعال در کشور است. محمدان اولین باشگاه هندی است که جام دوراند را برنده شده است، همچنین اولین باشگاه هندی است که در یک تورنمنت خارجی برنده شده است. این باشگاه قبل از صعود به لیگ برتر سی اف ال در سال ۱۹۳۳، به اتحادیه فوتبال هند پیوست تا در دسته دوم سی اف ال بازی کند و یک سال بعد، محمدان اولین تیم هندی بود که قهرمان لیگ شد و در سال ۱۹۳۸ اولین تیمی بود که پنج بار متوالی این عنوان را کسب کرد. پس از استقلال هند، محمدان با قهرمانی در جام طلایی آقاخان در سال ۱۹۶۰، اولین باشگاه هندی بود که در یک تورنمنت فوتبال در خاک خارجی قهرمان شد. در سال ۱۹۹۶، این باشگاه یکی از اعضای بنیانگذار اولین لیگ سراسری هند - لیگ ملی فوتبال (ان اف ال) - بود. با وجود تمام افتخارات
ش، محمدان هرگز در هیچ لیگ سطح بالایی قهرمان نشده است، تنها توانست در دسته دوم ان اف ال فصل ۰۵–۲۰۰۴ پیروز شود تا به ان اف ال راه یابد و در مسابقات مقدماتی آی لیگ ۲۰۲۰ نیز به آی لیگ راه یابد که در آن زمان لیگ سطح اول هند بود. آنها دو بار در سال های ۸۴–۱۹۸۳ و ۸۵–۱۹۸۴ جام فدراسیون را از آن خود کرده اند. باشگاه محمدان که در سال های اولیه جنبش استقلال هند تأسیس شد، در طول دوره پرآشوب مبارزه برای آزادی در بنگال استعماری و مبارزه بعدی برای جایگاه در چشم انداز تغییر یافته پس از تقسیم هند، نمادی از هویت مترقی مسلمانان بوده است. بنابراین، این باشگاه در درجه اول توسط جمعیت مسلمانان بنگال حمایت می شود و با گسترش این ورزش به جمعیت قابل توجهی در طول روزهای تأسیس خود، حمایت عمده ای از جامعه ساکن در کلکته ارائه داده است. این امر منجر به رقابت فرقه ای با رقبای شهری خود - بنگال شرقی و موهون باگان - شد که در دهه های اولیه عمدتاً توسط جمعیت هندو بنگال حمایت می شدند. رقابت با هر دو تیم به دلیل نادر بودن رویارویی آنها در مسابقات بزرگ، در طول زمان غیر فرقه ای و عمدتاً ناچیز شده است. تیم جوانان این باشگاه در جام برتر منچستر یونایتد ه
ند شرکت کرد.
سونوبو (هانجا: 消奴部) یکی از پنج قبیله اصلی گوگوریو بود. نام های دیگری مانند یئون نوبو (涓奴部)، بیر یو نابو (沸流那部)، بیر یوبو (沸流部) و بیر یوگوک (沸流国) همگی به احتمال زیاد به این قبیله اشاره دارند. پس از بازسازماندهی پنج لشکر توسط امپراتور نهم، گوگوک چئون وانگ، به پنج بخش اداری (شرق، غرب، جنوب، شمال و مرکز)، این قبیله به نام های سئوبو (西部)، اوبو (右部) یا باکبو (白部) شناخته شد. پیشینه. سونوبو یکی از نیروهای اولیه در تأسیس گوگوریو بود و پیش از تثبیت کامل قدرت پادشاهی توسط قبیله گیروبو، پادشاهانی از این قبیله برمی خاستند. رهبر اصلی سونوبو، که به عنوان «رئیس مشروع» شناخته می شد، مانند اعضای خاندان سلطنتی با عنوان گوچوگا (古鄒加) نامیده می شد و از امتیاز داشتن معبد اجدادی و تقدیس یئونگ سونگ ساجیک برخوردار بود. با این حال، با پیشرفت نظام تمرکزگرای گوگوریو، این قبیله از قرن چهارم میلادی به بعد رو به زوال رفت. بر اساس نام هایی مانند بیر یوگوک و بیر یو نابو، گمان می رود که منطقه هوانین در امتداد رودخانه هون گانگ مرکز اصلی سونوبو بوده است. احتمالاً این قبیله از طریق تعامل با فرمانداری هیوندو به یکی از نیروهای کلیدی در اوایل گوگوری
و تبدیل شد و پایگاه آن ها در حوزه رودخانه بویی گانگ، که به چئک گورو متصل می شود، قرار داشته است. برخی منابع چینی، مانند «سوابق سه پادشاهی»، ادعا می کنند که گوگوریو توسط قبیله گیروبو بنیان نهاده نشد، بلکه پادشاهی از سونوبو به گیروبو منتقل شد. این دیدگاه حاکی از آن است که پیش از تأسیس رسمی گوگوریو توسط جومونگ در سال ۳۷ پیش از میلاد، نیرویی به نام گوگوریو وجود داشته است. بر اساس «سوابق سه پادشاهی، بخش دونگ یی»، پادشاهان گوگوریو در ابتدا از قبیله یئون نوبو (که احتمالاً همان سونوبو است) برمی خاستند و این قبیله معبد اجدادی جداگانه ای داشت و یئونگ سونگ ساجیک را تقدیس می کرد. رهبر این قبیله با عنوان گوچوگا (古雛加) شناخته می شد. اما در زمان پادشاه دونگ میونگ سونگ، بنیان گذار گوگوریو، قبیله گیروبو قدرت را به دست گرفت. در سال ۱۹۷ میلادی، پس از درگذشت پادشاه گوگوک چئون و به تخت نشستن برادر کوچکترش، گو یئون-او، با عنوان پادشاه سانسانگ، برادر بزرگتر او، گو بال-گی، از پذیرش سلطنت سر باز زد و دست به شورش زد. قبیله یئون نوبو (سونوبو) از گو بال-گی حمایت کرد، اما پس از شکست و کشته شدن او، حدود ۳۰,۰۰۰ نفر از اعضای این قبیله از گوگ
وریو جدا شدند و به سوی گونگسون گانگ در لیائودونگ گریختند. رویداد ها. در ماه هفتم یعنی پاییز ۱۳۲ میلادی، پادشاه سوسونگ در کوه وای سان به شکار رفت و ضیافتی با نزدیکانش برگزار کرد. در این هنگام، اوتائه می یو از گوان نابو، اوتائه اُجیر یو از هوان نابو و یانگ شین، از افراد برجسته بیر یو نابو، به طور مخفیانه با پادشاه گفت وگو کردند. در سال ۱۸۴ میلادی، گو بال-گی، که نتوانست به تخت سلطنت برسد، با همکاری سونوبو و خاندان گونگسون در لیائودونگ دست به شورش زد. دو سال بعد در اکتبر ۱۸۶ میلادی، یانگ شین از بیر یو نابو به مقام «وزیر میانی» (جونگ وای داپو) منصوب شد.
برج اولمیلته () بنایی است که در اواسط قرن ششم میلادی به عنوان شمالی ترین بخش دیوار داخلی قلعه پیونگ یانگ در امپراتوری گوگوریو ساخته شد. این عمارت در دامنه قله یولمیل بونگ، واقع در کوه کومسوسان در منطقه جونگ-گو شهر پیونگ یانگ قرار دارد. درباره ریشه نام «اولمیلته» دو روایت وجود دارد: یکی حکایت از آن دارد که پری ای به نام اولمیل از آسمان به این مکان فرود آمد و شیفته مناظر خیره کننده آن شد و در آنجا به بازی پرداخت؛ روایت دیگر حاکی از آن است که ژنرال اولمیل، فرزند ژنرال اولچی موندوک، برای دفاع از این مکان جنگیده است. نمای کنونی این بنا در سال ۱۷۱۴ میلادی (چهلمین سال سلطنت پادشاه سوکجونگ) طی بازسازی پایه های ستون آن مرمت شد. اولمیلته همچنین به دلیل تحصن کانگ جوریونگ، فعال کارگری، در سال ۱۹۳۱ شهرت یافته و آخرین بار در سال ۱۹۶۰ بازسازی شده است. این بنا بر روی پایه ای به ارتفاع ۱۱ متر ساخته شده و دارای سقفی شیروانی با یک طبقه است که در نمای جلویی ۳ دهانه (۷.۴۶ متر) و در کناره ها ۲ دهانه (۵.۲۹ متر) دارد. ستون های آن از یک پایه سنگی مربع شکل به ارتفاع حدود ۱ متر تشکیل شده اند که ستون های آویزان به آن ها متصل شده اند تا
از بنا در برابر باد و باران محافظت کنند. مناظر اطراف چنان چشم نواز است که «بازی بهاری اولمیلته» به عنوان یکی از «هشت منظره دیدنی پیونگ یانگ» شناخته می شود.
جزیره عشق (که به صورت love island نیز نوشته می شود و خارج از ایالات متحده با نام جزیره عشق آمریکایی شناخته می شود و از فصل چهارم در داخل کشور نیز همین نام را دارد) یک برنامه واقع نمای عاشقانه آمریکایی است که بر پایهٔ مجموعهٔ بریتانیایی جزیره عشق ساخته شده است. این برنامه در سال ۲۰۱۸ توسط شبکهٔ سی بی اس اعلام و سفارش داده شد و نخستین بار در ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ پخش شد و سه فصل ابتدایی آن از همین شبکه روی آنتن رفت. از فصل چهارم به بعد، این مجموعه به شبکهٔ اینترنتی «پیکاک» واگذار شد. مجری کنونی برنامه آریانا مدیکس است و ایان استرلینگ روایت آن را برعهده دارد. پیش تر آریِل وندنبرگ مجری سه فصل اول و سارا هایلند مجری فصل چهارم و پنجم بوده اند. این مجموعه در دوران پخش خود از شبکهٔ پیکاک به موفقیت بیشتری دست یافته است. برنامه در فصل ششم خود رکوردهای بیننده را شکست و طبق داده های نیلسن، با ۴۳۴ میلیون دقیقه تماشا، به پربیننده ترین برنامه واقع نما در ایالات متحده در میان تمام پلتفرم های پخش آنلاین تبدیل شد.این مجموعه به دلیل بهره گیری هوشمندانه از شبکه های اجتماعی برای تبلیغ برنامه شناخته می شود؛ به طوری که کلیپ های آن اغلب در
پلتفرم های مختلف وایرال می شوند و به همین دلیل بسیاری از منتقدان آن را «پدیده ای در فرهنگ عامه» توصیف کرده اند.در پی این موفقیت، شبکهٔ پیکاک ساخت نسخه ای فرعی با عنوان «جزیره عشق: فراتر از ویلا» را تأیید کرده که قرار است در تابستان ۲۰۲۵ پخش شود. فصل هفتم در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۵ پخش شد. فرمت برنامه. جزیره عشق شامل گروهی از شرکت کنندگان است که «جزیره نشین» نامیده می شوند و در ویلایی دور از دنیای بیرون، به صورت کاملاً ایزوله و تحت نظارت دائمی دوربین زندگی می کنند. برای باقی ماندن در ویلا، جزیره نشین ها باید با یکی دیگر از شرکت کنندگان وارد یک زوج شوند؛ چه به خاطر عشق، دوستی یا صرفاً بقا، چرا که زوج برنده در پایان برنامه ۱۰۰٬۰۰۰ دلار جایزه دریافت می کند. در روز نخست، شرکت کنندگان بر اساس برداشت اولیه خود با یکدیگر جفت می شوند، اما در طول برنامه مجبور به «تغییر زوج» می شوند، جایی که می توانند انتخاب کنند که در زوج فعلی بمانند یا آن را تغییر دهند. هر جزیره نشینی که پس از جفت سازی تنها بماند، از برنامه حذف شده و از جزیره «اخراج» می شود. همچنین شرکت کنندگان می توانند از طریق رأی گیری عمومی در طول برنامه حذف شوند. بینندگ
ان می توانند از طریق اپلیکیشن جزیره عشق که در گوشی های هوشمند در دسترس است، به زوج مورد علاقه شان یا به زوجی که به نظرشان بیشترین سازگاری را دارند رأی دهند. زوج هایی که کمترین رأی را بیاورند، در خطر حذف قرار می گیرند. گاهی اوقات پیچش هایی در روند برنامه رخ می دهد که در آن جزیره نشین ها باید یکدیگر را حذف کنند. در هفتهٔ پایانی، مردم به زوجی رأی می دهند که دوست دارند برنده برنامه شود و جایزه را با خود به خانه ببرد. در مدت حضور در ویلا، هر جزیره نشین یک تلفن همراه مخصوص دارد که تنها از طریق پیامک می تواند با دیگر شرکت کنندگان ارتباط برقرار کند یا پیام هایی دربارهٔ چالش های جدید، حذف ها یا تغییر زوج دریافت کند. جزیره نشین ها و زوج ها در بازی ها و چالش های متعددی شرکت می کنند. برخی از شرکت کنندگان نیز برای قرار ملاقات از ویلا خارج می شوند یا می توانند با برنده شدن در چالش ها، قرار ملاقات ببرند. گاهی اوقات، یک زوج از طرف برنامه انتخاب می شود تا به «مخفیگاه» فرستاده شوند، جایی که می توانند یک شب را به دور از سایر زوج ها با هم سپری کنند. تولید. توسعه. در ۲۲ فوریهٔ ۲۰۰۶ اعلام شد که نسخهٔ آمریکایی برنامهٔ «جزیرهٔ عشق چ
هره ها» در شبکهٔ «مای نتورک تی وی» در دست تولید است، اما این برنامه هرگز ساخته نشد. در ۸ اوت ۲۰۱۸ گزارش شد که شبکهٔ «سی بی اس» حق پخش نسخهٔ آمریکاییِ بدون حضور چهره های مشهور این مجموعه را از شرکت های «آی تی وی استودیوز» و «موشن کانتنت گروپ» خریداری کرده و دیوید جُرج، آدام شِر و دیوید آیلنبرگ به عنوان تهیه کنندگان اجرایی انتخاب شدند. در ادامه، سایمون توماس، مندی موریس، بن ترزبای، ریچارد فاستر و چت فنستر نیز به عنوان مدیران اجرایی تولید به جمع تیم اولیه پیوستند. پس از آن اعلام شد که آریِل وندنبرگ مجری این مجموعه خواهد بود. فصل اول برنامهٔ «جزیرهٔ عشق» از ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ تا ۷ اوت ۲۰۱۹ پخش شد. این فصل در ویلای تاکالی واقع در فیجی فیلم برداری شد. در حالی که فصل اول هنوز در حال پخش بود، در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۹ تمدید آن برای فصل دوم اعلام شد. در ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۱، اعلام شد که این مجموعه برای فصل سوم نیز تمدید شده و این بار در هاوایی فیلم برداری خواهد شد. در ۱۳ مه ۲۰۲۱، اعلام شد که فصل سوم در تاریخ ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ روی آنتن می رود.در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، این مجموعه برای فصل چهارم و پنجم تمدید شد و از تابستان ۲۰۲۲ به شبکهٔ «پیکاک» م
نتقل گردید. فصل چهارم در ایالت کالیفرنیا فیلم برداری شد. در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، شبکهٔ پیکاک این برنامه را برای فصل ششم و هفتم تمدید کرد. فصل ششم در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۲۴ با پیچش ها و تغییرات جدید، از جمله تغییر مجری، بازگشت. پیش تر «جزیرهٔ عشق آمریکا» با اجرای سارا هایلند روی آنتن می رفت، در حالی که فصل ششم با مجری گری آریانا مدیکس و در ویلای جدید واقع در فیجی برگزار شد. پخش. برنامهٔ «جزیرهٔ عشق» با یک قسمت افتتاحیه ۹۰ دقیقه ای در تاریخ ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ آغاز شد و تا ۷ اوت ۲۰۱۹ هر شب در طول هفته پخش شد و در مجموع ۲۲ قسمت در فصل اول داشت. علاوه بر پخش از شبکهٔ سی بی اس، این مجموعه به صورت همزمان در کانادا از شبکهٔ «سی تی وی» نیز پخش شد و فصل دوم آن در استرالیا از پلتفرم پخش آنلاین «حالا ۹» روی آنتن رفت. در بریتانیا، این مجموعه ابتدا در سال ۲۰۱۹ از شبکهٔ «آی تی وی بی» و سپس در سال ۲۰۲۰ از شبکهٔ «آی تی وی۲» پخش شد. شبکهٔ آی تی وی بی حق پخش فصل سوم را نیز به دست آورد. اسپین آف ها. بازی های جزیره عشق (۲۰۲۳–تاکنون). یک نسخه فرعی با عنوان «بازی های جزیرهٔ عشق» در نوامبر ۲۰۲۳ از شبکهٔ پیکاک پخش شد. پس از پایان فصل ششم نسخهٔ آمر
یکایی، در اوت ۲۰۲۴ اعلام شد که این مجموعه برای فصل دوم تمدید شده است. جزیره عشق آمریکا: پس تابان (۲۰۲۴ تاکنون). در ژوئن ۲۰۲۴ تأیید شد که یک نسخهٔ فرعی جدید با عنوان «جزیرهٔ عشق: پس تابان» همزمان با فصل ششم پخش خواهد شد. این برنامه به صورت زنده در روزهای شنبه روی آنتن می رود و مجری آن مائورا هیگینز، یکی از شرکت کنندگان سابق جزیرهٔ عشق بریتانیا، است. این برنامه شامل حضور مهمانان مشهور و همچنین شرکت کنندگان سابق جزیرهٔ عشق آمریکا و سایر نسخه های بین المللی می شود. گزارش شده که سوفی مانک، مجری برنامهٔ جزیرهٔ عشق استرالیا، در فصل هفتم جایگزین مائورا هیگینز خواهد شد. با این حال انتظار می رود مائورا هیگینز در ادامهٔ فصل به برنامهٔ افترسان بازگردد. همچنین ایال بوکر به عنوان مجری مهمان برای یک قسمت جای سوفی مانک را گرفت. جزیره عشق: فراتر از ویلا (۲۰۲۵). در آوریل ۲۰۲۵ اعلام شد که شبکهٔ پیکاک ساخت یک نسخهٔ فرعی جدید با حضور شرکت کنندگان فصل ششم را تأیید کرده است. این برنامه قرار است در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ پخش شود و زندگی جزیره نشین ها را پس از خروج از ویلا دنبال می کند؛ جایی که آن ها در مسیر رسیدن به رویاهایشان، کشف روابط جد
ید و رویارویی با واقعیت های شهرت قرار می گیرند. بازیگران این برنامه شامل جانا کریگ، آرون ایوانز، میگل هاریچی، لیا کاتب، کیلر مارتین، کانر نیوسام، سرنا پیج، کنی رودریگز، اولیویا واکر و کندال واشینگتن هستند. همچنین دیگر شرکت کنندگان سابق جزیرهٔ عشق نیز در بخش هایی از برنامه حضور خواهند داشت.
جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۱۵ به نویسنده فرانسوی رومن رولان (۱۸۶۶–۱۹۴۴) با دلیل «به عنوان ادای احترامی به آرمان گرایی والای آثار ادبی او و همدردی و عشق به حقیقت که با آن انواع مختلف انسان ها را توصیف کرده است.» اهدا شد. این جایزه سال بعد در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۱۶ به او اهدا شد، رولان سومین فرانسوی است که برنده جایزه نوبل ادبیات می شود. برنده جایزه. رولان عارف و صلح طلبی بود که در زمینه معنویت، یوگا و فلسفه هندی مطالعه می کرد. او در سال ۱۹۲۹ انجمن بین المللی بیوژنتیک را برای پیشبرد هماهنگی، پایداری و صلح تأسیس کرد. او از طریق ارتباطات، ایده «احساس اقیانوسی» را که به حس یکی بودن با جهان اشاره دارد، به افرادی مانند زیگموند فروید و دیگران منتقل کرد و باعث الهام بسیاری از نویسندگان شد. صرف نظر از ژانر، ادبیات رولان بر جستجوی لذت، هدف و حقیقت توسط بشریت متمرکز است. ژان کریستف کرافت و آنت ریویر، شخصیت های اصلی مجموعه رمان های "ژان-کریستف" (۱۹۰۴–۱۹۱۲) و "روح مسحور" (۱۹۲۲–۱۹۳۳) در کشمکش برای وجود مادی و معنوی خود هستند. رولان برای تعریف سبک مجموعه آثار، اصطلاح «roman-fleuve» را ابداع کرد که به «رمان رودخانه ای» ترجمه و گفته
می شود. او در مقاله خود با عنوان «تئاتر مردم» از دموکراتیزه کردن تئاتر دفاع کرد. در سال ۱۹۳۶، رومن رولان، زیگموند فروید متخصص مغز و اعصاب و نویسنده اتریشی را برای نوبل ادبیات نامزد کرد که منجر به بحث های زیادی در کمیته نوبل آکادمی شد. گفتگوهای نامزدی. نامزدی ها. آکادمی زبان سوئدی ۲۶ نامزدی پیشنهادی برای ۲۲ نویسنده دریافت کرد. در میان آنها رومن رولان که به تازگی نامزد شده بود، سال بعد پس از تنها سه نامزدی، این جایزه را دریافت کرد. دیگر نویسندگان تازه نامزد شده چارلز داوتی کاوشگر بریتانیایی، و فردیناند آوناریوس، شاعر آلمانی، بودند. نویسنده ایتالیایی، گراتزیا دلدا - تنها نامزد زن - بیشترین تعداد نامزدی را دریافت کرد. نویسندگان معروفی من جمله مری الیزابت برادون، توماس الکساندر براون، ساتورنینو کالیا، لوئیجی کاپوانا، لوئیجی کاپوانا، گاستون آرمان دو کایاوه، رمی دو گورمون، فرانسیسکو گینر د لوس ریوس، توفیق فکرت، جیمز الروی فلکر، جاستوس مایلز فورمن، الیزابت بوینتون هاربرت، البرت هابرد، چارلز کلاین، اورلیو تولنتینو، لوسی بتیا والفورد، بوکر تی. واشینگتن، الن جی وایت و جولیا دیتو یانگ در سال ۱۹۱۵ بدون اینکه نامزد دریافت
جایزه شوند، درگذشتند. تصمیم جایزه. در سال ۱۹۱۶، کمیته نوبل پیشنهاد داد که جایزه سال ۱۹۱۵ به نویسنده اسپانیایی، بنیتو پرز گالدوس اهدا شود. اما در نهایت، اعضای آکادمی سوئد به جای پرز گالدوس، به رومن رولان رأی دادند تا جایزه را دریافت کند. انتخاب رولان به عنوان بازیگر نقش اول مرد در زمان جنگ جهانی اول که از نظر سیاسی بحث برانگیز بود، او را هم در آلمان و هم در فرانسه، زادگاهش، منفور کرده بود.
جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۵۴ به نویسنده آمریکایی ارنست همینگوی (۱۸۹۹–۱۹۶۱) «به خاطر تسلطش بر هنر روایت، که اخیراً در "پیرمرد و دریا" نشان داده شده است، و به خاطر تأثیری که بر سبک معاصر گذاشته است» اهدا شد. پس از ویلیام فاکنر که در سال ۱۹۴۹ برنده این جایزه شد، همینگوی پنجمین آمریکایی است که این جایزه را دریافت کرد. برنده جایزه. ارنست همینگوی به خاطر نثر موجز و شفافش شناخته می شود و تأثیر زیادی بر داستان نویسی قرن بیستم داشته است. آثار او عشق، جنگ، بیابان و فقدان را بررسی می کنند. مضمون اختگی نیز در آثار او، به ویژه در "خورشید همچنان می دمد" (۱۹۲۶)، رواج دارد. در سال ۱۹۵۲، او کتاب "پیرمرد و دریا" را منتشر کرد، اثری که هنگام اهدای جایزه نوبل توسط آکادمی سوئد مورد ستایش زیاد قرار گرفت. از دیگر آثار مشهور او می توان به "وداع با اسلحه" (۱۹۲۹) و "زنگ ها برای که به صدا درمی آیند" (۱۹۴۰) اشاره کرد. منمنمن پیرمرد و دریا. رمان کوتاه همینگوی، "پیرمرد و دریا" به طور خاص در تقدیرنامه نوبل او مورد اشاره و تقدیر قرار گرفت. این رمان که با تکیه بر تجربیات شخصی همینگوی به عنوان یک ماهیگیر نوشته شده، داستان غم انگیز یک ماهیگیر کوب
ایی در گلف استریم و مارلین غول پیکری که می کشد و از دست می دهد را روایت می کند. این کتاب جایزه پولیتزر سال ۱۹۵۳ را برای داستان نیز برنده شد. گفتگوهای نامزدی. نامزدی ها. ارنست همینگوی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۴ چهار بار نامزد دریافت این جایزه شد، سه بار اول توسط اعضای آکادمی زبان سوئدی و در سال ۱۹۵۴ توسط یک استاد زبان شناسی انگلیسی اتریشی نامزد شد. در مجموع، کمیته نوبل ۳۵ پیشنهاد نامزدی برای ۲۷ نویسنده دریافت کرد. بیشترین تعداد نامزدی برای هالدور لاکسنس با ۶ نامزدی بود. دیگر نویسندگان نامزد شده عبارتند از آندره مالرو، نیکوس کازانتزاکیس، رودولف کاسنر، مارک آلدانوف، ادوارد مورگان فورستر، گوتفرید بن، رامون منندز پیدال و رابرت فراست. ۵ نفر از نامزدها برای اولین بار نامزد شده بودند که از جمله آنها می توان کارل گوستاو یونگ، ریکاردو روخاس و یاروسلاو سایفرت (که در سال ۱۹۸۴ این جایزه را دریافت کرد) اشاره کرد. دو نفر از نامزدها زن بودند: هنریت چاراسون و کونچا اسپینا د لا سرنا. نویسندگانی چون سعید فائق آباسیانیک، Frederick Lewis Allen Juan Alvarez، ویتالیانو برانکاتی، Frans G. Bengtsson , Maxwell Bodenheim , Ludovic Dauş،
استیگ داگرمن، Oswald de Andrade , Winnifred Gorbatimer , Joseph Herbatimer, Joseph Herbatimer. جیمز هیلتون، ادوارد لو روی، زوفیا ناؤکوفسکا، میخائیل پریشوین، سوکوتسو ساموکاوا، هلا وولیوکی و فرانسیس برت یانگ در سال ۱۹۵۴ بدون اینکه نامزد دریافت جایزه شده باشند درگذشتند. تصمیم گیری در مورد جایزه. نامزدی همینگوی در سال ۱۹۴۷ توسط پر هالستروم، یکی از اعضای کمیته، رد شد و در گزارشی اعلام کرد که سبک نوشتاری همینگوی بیش از حد سرگرم کننده و سطحی است. همینگوی در سال ۱۹۵۰ دوباره مورد بررسی و رد قرار گرفت، زمانی که آکادمی سوئد دریافت که کتاب اخیر او "در امتداد رودخانه به سمت درخت ها" به اندازه آثار قبلی اش قوی نیست و همچنین خاطرنشان کرد که همینگوی از قبل موفقیت زیادی داشته و بعید است که به جایزه نقدی این جایزه نیاز داشته باشد.
اسحاق بن احمد سامانی یکی از شاهزادگان دودمان سامانیان و پسر احمد بن اسد بود. او پس از مرگ برادرانش نصر و اسماعیل خواهان تاج وتخت نشد ولی با درگذشت برادرزاده اش احمد بن اسماعیل در سال ۳۰۱ هجری (۹۱۴ میلادی) در آغاز امیریِ نصر دوم سامانی که کودکی خردسال بود، خواهان تاج وتخت شد و در سمرقند دست به شورش زد. زندگی نامه. اسحاق از شاهزادگان خاندان سامانی بود و در نیمه دوم سده ۹ میلادی زاده شد. او برادر اسماعیل یکم سامانی بود و پس از مرگ برادرزاده اش احمد سامانی (فرزند اسماعیل)، چون نصر دوم خردسال بود، در سمرقند برابر پایتخت شورید. شورش او در دوره ای بخارا و سمرقند را دچار آشوب کرد، ولی سرانجام سپاهیان وفادار به نصر دوم و وزیرش ابوالفضل بلعمی توانستند شورش را سرکوب کنند. اسحاق پس از شکست از صحنه کنار رفت و از سرنوشت او پس از آن گزارشی ریز بینانه ای در بن مایه های تاریخی نیامده است. تلاش فرزندان اسحاق: پسرش الیاس در سمرقند به یاری پدر برخاست و پسر دیگرش ابوصالح منصور در نیشابور در برابر نصر برخاست و برخی شهرهای خراسان را گرفت .
ابوالقاسم طنبوری بازرگانی بغدادی بود که حکایت های گوناگونی ازش رایج است، و شناخته تر از همه داستانِ کفش هایش. در هنر و ادبیاتِ نوین. ادیب الممالک فراهانی حکایتِ کفش های طنبوری را به شعرِ فارسی درآورده است. فیلمِ "کفشهای میرزا نوروز" نیز بر اساسِ سرگذشتِ ابوالقاسم طنبوری است. در اردن و کویت نیز از ماجرای کفش های طنبوری فیلم هایی ساخته شده است.