Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بدهی های عمومی، دارایی و تجارت به وزارت های دارایی کمک می کند و به مقامات دولتی آموزش هایی در زمینه حفظ صلح و پیشگیری از درگیری ارائه می دهد. این مؤسسه از طریق مرکز ماهواره ای سازمان ملل متحد (UNOSAT) از صندوق ها، برنامه ها، آژانس های تخصصی و کشورهای عضو با تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای در قلمرو مربوط به خود پشتیبانی می کند و آموزش و توسعه ظرفیت در استفاده از فناوری های اطلاعات مکانی را ارائه می دهد. از سال ۲۰۰۳، یونیتار دوره هایی را برای حمایت از رهبران شهرداری ها و منطقه ای که با سیاست های عمومی پیچیده سروکار دارند، ارائه می دهد. یکی دیگر از وظایف این مؤسسه، سازماندهی رویدادها و به اشتراک گذاری دانش برای دبیرکل سازمان ملل متحد، از جمله برگزاری سمینار سالانه نمایندگان ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد و همچنین نشست های استراتژیک برای دپارتمان های سازمان ملل می باشد. یونیتار همچنین ابتکارات بین سازمانی سازمان ملل متحد مانند پلتفرم آموزشی سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوا یا گروه مهاجرت جهانی را رهبری می کند. فعالیت های تحقیقاتی یونیتار بر روی سیستم های دانش و کاربردهای عملی آنها متمرکز است. آنها از فعالیت
های آموزشی مؤسسه از طریق فراهم کردن محیط های آموزشی مناسب برای پاسخگویی به نیازهای یادگیرندگان بزرگسال حمایت می کنند، بنابراین افزایش، کارایی و گسترش فعالیت ها توسعه ظرفیت مؤسسه را تسهیل می کنند. اداره نهاد. یونیتار که به عنوان یک نهاد مستقل در داخل سیستم سازمان ملل متحد عمل می کند، توسط یک مدیر اجرایی و هیئت امناء اداره می شود. مدیر اجرایی و اعضای هیئت مدیره توسط دبیرکل سازمان ملل متحد منصوب می شوند. مدیران اجرایی یونیتار: منابع مالی. یونیتار یک نهاد پروژه محور است و به هیچ عنوان از بودجه عادی سازمان ملل استفاده نمی کند. این مؤسسه کاملاً از کمک های داوطلبانه عمدتاً کشورهای عضو سازمان ملل، سایر آژانس های سازمان ملل، سازمان های بین المللی و بین دولتی، سازمان های غیردولتی و همچنین بخش خصوصی تأمین می شود. دفاتر. دفتر مرکزی یونیتار در ژنو (سوئیس) مستقر است که با سه دفتر منتقل شده به شهر نیویورک (ایالات متحده) هیروشیما (ژاپن) و بن (آلمان) تکمیل شده است. دو دفتر پروژه در پورت هارکورت (نیجریه) و جوبا (سودان جنوبی)؛ و دو مرکز یونیتار-مرکز ماهواره ای سازمان ملل متحد در بانکوک (تایلند) و نایروبی (کنیا). یونیتار همچنین
از طریق شبکه جهانی CIFAL خود (مرکز بین المللی شکل گیری مدیران و رهبران) متشکل از ۲۲ مرکز آموزشی بین المللی مرتبط، آموزش ارائه می دهد. این مراکز CIFAL در سراسر آسیا، آفریقا، استرالیا، اروپا، آمریکا و کارائیب قرار دارد. زمینه های کاری. یونیتار دارای تخصص آموزشی در زمینه دیپلماسی چندجانبه، پیشگیری از درگیری و برقراری صلح، حفظ صلح، سازگاری با تغییرات آب و هوا، اقتصاد سبز، حاکمیت محیطی، مدیریت مواد شیمیایی و زباله، حکومت محلی، و همچنین امور مالی عمومی و تجارت، و حمایت از انسجام برای دستور کار ۲۰۳۰ است. یونیتار همچنین به عنوان یک مرکز تحقیقاتی برای استفاده از تصاویر ماهواره ای در موقعیت های بشردوستانه، درگیری یا فاجعه، از طریق مرکز ماهواره ای سازمان ملل متحد عمل می کند. فعالیت این مؤسسه در پنج رکن سازماندهی شده است:
صلیبیه () شهری در استان جهرا، کویت است، که به عنوان گرم ترین شهر آسیا و سومین شهر گرم دنیا شناخته می شود. این شهر دارای ۲ مجموعه صنعتی بزرگ می باشد و دفتر مرکزی چندین شرکت کویتی در آن مستقر می باشد.
جینو روک کا (به ایتالیایی: Gino Rocca) ( زاده ۲۲ فوریه ۱۸۹۱ – درگذشته ۱۳ فوریه ۱۹۴۱، میلان) نویسنده، نمایشنامه نویس، روزنامه نگار و منتقد تئاتر ایتالیایی بود. روک کا نویسنده بیش از نود نمایشنامه و کتاب کمدی بوده، که عمده آنها به زبان ونیزی نوشته شده و توسط شرکت های متعدد در تئاتر تا به امروز به نمایش گذاشته شده است. زندگی نامه. جینو روک کا در مانتوا از پدری اهل تورین و مادری اهل فلتر متولد شد، اولین سال های جوانی خود را بین پیمونت و ونتو گذراند و چند سالی در دانشکده حقوق دانشگاه پادوآ و تورین تحصیل کرد. در سال ۱۹۱۳، پس از رها کردن تحصیل، به میلان نقل مکان کرد و در آنجا با بنیتو موسولینی آشنا شد و بیش از بیست سال منتقد روزنامه مردم ایتالیا شد. ظهور جنگ جهانی اول تأثیر قابل زیادی بر نویسنده جوان گذاشت که در رمان اوراگانو در سال ۱۹۱۹ این تاثیرگذاری نشان داده شد. در همین سال او از بنیانگذاران مجله ادبی نوولا بود. در سال ۱۹۳۱ روک کا جایزه باگوتا را برای رمان «آخرین ها، اولین ها بودند» دریافت کرد. در سال ۱۹۳۴ به عنوان مدیر اولین جشنواره تئاتر بینال ونیز منصوب شد و برای اولین و آخرین بار کمدی گلدونی به نام «کافی شاپ
» را کارگردانی کرد. این اولین بار بود که یک اثر گلدونی در فضای باز اجرا شد. او به ونیز نقل مکان کرد و بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ نمایشنامه ایل گاززتتینو را کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۴۱ در میلان درگذشت، اما در فونتزازو، در استان بلونو به خاک سپرده شد.
گیکیو ایتو (، ؛ ۲۳ فوریه ۱۹۰۹ – ۲۳ اکتبر ۱۹۹۶) ایران شناس و اوستاشناس ژاپنی و استاد برجسته دانشگاه کیوتو بود. او استاد و پژوهشگر زبان های سانسکریت، اوستایی، پهلوی و نیز دین زرتشت در دانشگاه های کیوتو و اوساکا بود که آثار ارزشمندی درباره ی مزدیسنا در ژاپن برجای گذاشت. زندگی. گیکیو ایتو در شهر ، شهرستان ، استان یاماگوچی متولد شد. در سال ۱۹۱۸ خانواده اش به استان فوکوئی نقل مکان کرد. او دوره نخست دبیرستان را در و دوره دوم آن را در رشته ادبیات گذراند. در سال ۱۹۳۰ در دانشکده ادبیات دانشگاه امپراتوری کیوتو در رشته زبان سانسکریت مشغول تحصیل شد و در سال ۱۹۳۵ فارغ التحصیل گردید. گیکیو ایتو در دوره دانشجویی به جز زبان سانسکریت که رشته تحصیلی او بود به شکل خودآموز زبانه های اوستایی، پهلوی و آرامی را فراگرفت. او پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد با پایان نامه «تکمیل گاتاهای اوستا با توجه به ریگ ودا» از همان دانشگاه، در سال ۱۹۴۰ دستیار آموزشی و عضو پژوهشی دانشکده ادبیات دانشگاه کیوتو گردید و از سال ۱۹۴۱ به عنوان استادیار در همان دانشگاه به پژوهش و تدریس زبان پهلوی و آیین زرتشت مشغول گشت. در سال ۱۹۴۷، او به مقام دانشیار در دانشک
ده ادبیات دانشگاه کیوتو نائل گردید. در سال ۱۹۵۳ دکتری عالی ادبیات را از دانشگاه کیوتو برای رساله «رمزگشایی از مجموعه نامه های منوچهر» دریافت کرد. در سال ۱۹۶۸ به درجه علمی استادی رسید و کرسی زبان و ادب سانسکریت را تصدی کرد؛ تا آنکه در بهار سال ۱۹۷۲ از آن دانشگاه بازنشسته شد. در میان سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ گیکیو ایتو در دانشگاه مطالعات خارجی اوساکا زبان های اوستایی، فارسی باستان و پهلوی را تدریس می کرد، و پژوهشگران بسیاری را برای جامعه علمی ژاپن بار آورد. او در سال ۱۹۷۴ به بالاترین درجه دانشگاهی یعنی استاد ممتاز دست یافت. در همان سال به عضویت افتخاری درآمد. در سال ۱۹۷۷ استاد دانشکده مطالعات خارجی شد و در سال ۱۹۸۰ از همان دانشگاه به مقام استاد برجسته دست یافت. او دانشمندی پوینده، پرکوشش، وارسته، دانش دوست و مورد احترام جامعه دانشگاهی ژاپن بود و تا پایان زندگانیش از تدریس در دانشگاه و پژوهش در زمینه آیین زرتشت و پهلوی شناسی دست نکشید. در میان پژوهشگران ژاپنی، بیش از همه گیکیو ایتو و ایموتو ئه ایچی کوشیده اند تا نشانه هایی از آمدن ایرانیان (بازماندگان شاهنشاهی ساسانی پس از حمله اعراب) به ژاپن و تأثیر فرهنگ ایران بر
دوره آسوکا در روزگار امپراتریس سویکو (۵۹۳-۶۲۸ م) در سده هفتم میلادی پیدا کنند. در گنجینه معبد بودایی هوریوجی نوشته هایی به زبان های پهلوی و سغدی روی الواح چوبی کشف گردید که گواه دیگر بر آمدن ایرانیان به ژاپن در آن زمان می باشد. دستاوردهای علمی گیکیو ایتو گوناگون و فراوان بود، پژوهش در زبان شناسی سانسکریت و اوستایی، خواندن و معنی نوشته یافت شده به زبان پهلوی، شرح تازه ای از آئین زرتشت، ترجمه سنگ نوشته های فارسی باستان و پهلوی، تنها بخشی از دستاوردهای ایشان می باشد. او در آیین بودا که از قلمرو فرهنگ ایرانی در آسیای میانه به آسیای شرقی آمد و در شمال ژاپن تبلیغ شد، عناصر ایرانی بسیاری پیدا کرد. (آن شی گائو شاهزاده اشکانی و آن سوآن بازرگان پارتی نخستین بار نوشته های بودایی را در سال ۱۴۸ میلادی به زبان چینی ترجمه کردند و موجب آشنایی چین به آیین بودا شدند. در سال ۵۵۲ میلادی آیین بودا وارد ژاپن شد.) او دریافت که سهم فرهنگ ایران در مناسبات شرق و غرب بسیار مهم بوده است، و فرهنگ و مردم ایران در فرهنگ آسیای خاوری اثرگذار بوده اند. او همچنین هفدهمین کاهن ارشد معبد میون جی از فرقه جودو شینشو هونگانجی در شهر (ناگاتو کنونی)،
استان یاماگوچی بود. کتاب ها. حاصلِ پژوهش های گیکیو ایتو چندین کتاب و بیش از صدوپنجاه مقاله است. از میان کتاب ها و ترجمه ها و مقاله های فراوانش می توان به موارد زیر اشاره کرد: ترجمه ها
سالن ورزشی شهید افراسیابی (با نام پیشین سالن مهران) از قدیمی ترین سالن های سرپوشیده تهران است گنجایش این سالن نزدیک به ۱۸۰۰ صندلی است که به عنوان یک سالن چند منظوره برای مسابقات داخل سالن قابل بهره برداری است. مساحت این سالن ۲۶۳۰ متر مربع و زمان ساخت آن در دهه ۱۳۴۰ است. بخش هایی از این سالن در سال ۱۳۸۷ بازسازی شد. بهره برداری از این سالن در اختیار مجموعه ورزشی شهید شیرودی (امجدیه) است که از آن برای برگزاری مسابقات، تمرین، اردو و کلاس های آموزشی در رشته های گوناگون ورزشی بکار گرفته می شود.
هرمان متس (۹ ژوئن ۱۸۷۸–۲۵ مه ۱۹۵۹) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان های مختلفی را بر عهده داشت. زندگی نامه. ترفیع درجات: هرمان متس روز ۸ مارس سال ۱۸۹۷ به عنوان افسر محصل به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست و به هنگ ۸ لایب گرانادیر ملحق گشت. روز ۸ اکتبر سال ۱۸۹۸ درجه ستوان دومی در هنگ ۱۶۴ پیاده نظام هانوفر به او اعطا گردید. از ماه اکتبر سال ۱۹۰۲ تا ماه سپتامبر سال ۱۹۰۴ آجودان یک گردان و سپس از ماه اکتر سال ۱۹۰۴ تا سال ۱۹۱۱ آجودان هنگ ۱۶۴ پیاده نظام بود. از روز ۱ اکتبر سال ۱۹۰۸ برای حدود سه سال وارد دانشکده جنگ شد. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۱۳ به درجه سروانی ترفیع یافت و تا هنگام آغاز جنگ جهانی اول در ستاد کل کبیر به خدمت پرداخت. ماه مارس سال ۱۹۱۸ به درجه سرگردی ارتقا پذیرفت. همان سال افسر عملیات ستاد کل فرماندهی کل ۵۴ شد. در طول جنگ نشان های افتخار مختلفی از جمله نشان خاندان هونت سولرن با شمشیرها و هر دو درجه صلیب آهنین را دریافت نمود. پس از جنگ در نیروهای مسلح ۱۰۰ هزار نفری آلمان باقی ماند و به وزارت رایشسور در برلین منتقل گشت. روز ۱ آوریل سال ۱۹۲۳ به درجه سرهنگ د
ومی رسید. برای چند سال فرمانده گردان ۳ هنگ ۵ پیاده نظام پروس در روستوک بود. سال ۱۹۲۶ به ستاد کل گروه فرماندهی ۱ در برلین منتقل شد. بهار سال ۱۹۲۷ مجدداً به وزارت رایشسور بازگشت. در این موقعیت روز ۱ مه سال ۱۹۲۷ به درجه سرهنگی دست یافت. روز ۱ فوریه سال ۱۹۲۸ به فرماندهی هنگ ۷ پیاده نظام پروس در شوایدنیتس منصوب گشت. در این جایگاه روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۱ درجه سرتیپی به او اعطا گردید. روز ۱ آوریل همان سال از خدمت فعال نظامی بازنشسته گشت. به هر حال، پاییز سال ۱۹۳۵ به عنوان یک غیرنظامی به عنوان مدرس تاریخ جنگ در دانشکده جنگ در برلین به کار گرفته شد. هنگام بسیج عمومی در تابستان سال ۱۹۳۹، مجدداً به خدمت فراخوانده شد و به فرماندهی بخش ۱۲ حفاظت مرزی در کوسترینگ منصوب گردید. با تغییر عنوان این ستاد، اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ فرمانده فرماندهی عالی ۳۴ شد. با این یگان به عنوان نیروی حفاظتی در ناحیه دولت عمومی مستقر بود. روز ۱ مارس سال ۱۹۴۰ به درجه سرلشکری و روز ۱ دسامبر همان سال به درجه سپهبدی (ژنرال پیاده نظام) ترفیع یافت. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در بهار سال ۱۹۴۱، با یگان خود در قسمت جنوبی جبهه به عنوان ن
یروی ذخیره گروه ارتش جنوب به خدمت پرداخت و هر دو گیره نشان صلیب آهنین را دریافت نمود. متس در سن ۶۳ سالگی مسن ترین ژنرال آلمانی در سال ۱۹۴۱ در جبهه شرقی به حساب می آمد. بین روزهای ۱ تا ۱۳ سپتامبر سال ۱۹۴۱ جایگاه فرماندهی خود را به سرلشکر فردیناند شال سپرد و مجدداً به آن بازگشت. روز ۲۳ دسامبر همان سال دوباره از این مقام کناره گرفت. از روز ۲۵ دسامبر برای چند ماه در فهرست افسران ذخیره قرار داشت. روز ۱۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ به جهت دستاوردهایش در فرماندهی یگانش مفتخر به دریافت نشان صلیب آلمانی طلایی گشت. سپهبد هرمان متس در نهایت روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۳ از خدمت فعال مرخص شد.
عبداللطیف گلداری (؛ ۱۹۳۹ – ) یا عبداللطیف گله داری کارآفرین، اهالی کسب وکار، بازرگان و مدیر اجرایی اماراتی ایرانی تبار بود، که در سال ۱۹۶۰ شرکت برادران گلداری و در سال ۱۹۸۲ با مشارکت برادران خود، گروه گلداری را تأسیس کرد.
Chemical compound اوکراتوکسین آ—سمی که توسط گونه های مختلف "آسپرژیلوس" و "پنی سیلیوم" تولید می شود—یکی از فراوان ترین مایکوتوکسین های آلوده کننده مواد غذایی است. انسان می تواند از طریق مصرف محصولات غذایی آلوده، به ویژه غلات و گوشت خوک آلوده، و همچنین قهوه، انگور شرابی و انگور خشک در معرض این سم قرار بگیرد. این سم در بافت ها و اندام های حیوانات و همچنین خون انسان و شیر مادر یافت شده است. اکراتوکسین آ، مانند اکثر مواد سمی، دارای تفاوت های سم شناختی زیادی برای گونه ها و جنس ها است.
ملیکا بلالی (زادهٔ ۶ دی ۱۳۷۸) کشتی گیر، فعال حقوق زنان، شاعر و نقاش ایرانی-اسکاتلندی است. وی در تیرماه سال ۱۴۰۱ قهرمان کشتی آزاد بریتانیا شد و بر روی سکو به حجاب اجباری اعتراض کرد و تابلویی به همراه خود داشت که بر روی آن نوشته شده بود: «حجاب اجباری را متوقف کنید، من حق دارم کشتی گیر باشم». پیوند به بیرون. ملیکا بلالی در اینستاگرام زندگی شخصی. ملیکا بلالی در شهرکرد زاده شد. او در ایران به دلیل حجاب اجباری نمی توانست در مسابقات بین المللی کشتی زنان شرکت کند و در سال ۱۳۹۸ به ایالات متحده مهاجرت کرد. او سپس به اسکاتلند رفت و فعالیت های حرفه ای خود را شروع کرد. علاوه بر کشتی، نقاشی ها و اشعار او درباره دفاع از حقوق زنان ایرانی است. بلالی در جشنوارهٔ آرکانزانس آمریکا نیز برای پوستر فیلم کوتاه "حد" به کارگردانی جواد دارایی برندهٔ جایزهٔ طراحی پوستر شده است. تهدید به مرگ. ملیکا در تابستان سال ۱۴۰۱ پس از قهرمانی در مسابقات قهرمانی بریتانیا و اعتراض به حجاب اجباری تهدید به مرگ شد که منجر به اجرای تدابیر امنیتی پلیس اسکاتلند برای وی شد.
ریچارد لادلو اینگلیش (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) تاریخ نگار اهل بریتانیا است. وی استاد دانشگاه کوئینز بلفاست و دانشگاه سنت اندروز بود و خود دانش آموخته کیبل کالج در دانشگاه آکسفورد بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده است.
داروهای تیوپورین آنتی متابولیت های پورینی هستند که به طور گسترده در درمان لوسمی لنفوبلاستیک حاد، اختلالات خودایمنی (به عنوان مثال، بیماری کرون، روماتیسم مفصلی) و افراد دریافت کننده عضو پیوندی استفاده می شوند. متابولیسم توسط S-متیل ترانسفراز کاتالیز می شود.
یک مرگ تصادفی مرگ غیرطبیعی است که در اثر تصادف مانند لغزش و سقوط، تصادف رانندگی یا مسمومیت تصادفی ایجاد می شود. مرگ تصادفی از مرگ با علل طبیعی، بیماری، و از قتل عمدی و خودکشی متمایز می باشد. اگر شخصی علت غیرعمدی مرگ بوده باشد، ممکن است مرگ تصادفی را قتل یا خودکشی تلقی کرد. برای مقاصد جنایی و حقوقی، معمولاً فقط قتل عمدی به عنوان «قتل» طبقه بندی می شود. استثناهایی مانند دفاع از خود در حوزه های قضایی متفاوت، متفاوت است. در برخی موارد، افراد متهم به قتل به عنوان دفاعیات ادعا کرده اند که متوفی در واقع قربانی یک مرگ تصادفی بوده است نه یک عمل و قتل عمدی. با این حال، شخصی که مسئول مرگ تصادفی دیگری از طریق غفلت است، ممکن است همچنان از نظر کیفری در قتل شبه عمد، و از نظر مدنی برای مرگ غیرقانونی مسئول باشد. بیمه مرگ تصادفی و تکه تکه شدن و بیمه نامه های مشابه در صورت فوت تصادفی سودی را پرداخت می کنند، با این بیمه نامه ها باید ثابت شود که مرگ معین در واقع یک تصادف است، نه خودکشی یا قتل عمدی (ممکن است تقلب بیمه ای رخ داده باشد). پیشنهاد شده است که «اکثریت قریب به اتفاق تصادفات واقعا تصادفی نیستند، بلکه حوادث ناشی از حماقت،
سهل انگاری و قضاوت نادرست آشکار انسانی هستند». مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ایالات متحده در سال ۲۰۱۵ میلادی گزارش کرد که در ایالات متحده، ۱۴۶۵۷۱ «مرگ با جراحات غیرعمد» در آن سال رخ داده که چهارمین علت مرگ و میر بوده. از این تعداد، ۴۷ هزار و ۴۷۸ مورد ناشی از مسمومیت غیرعمد، ۳۷ هزار و ۷۵۷ مورد ناشی از تصادفات رانندگی و ۳۳ هزار و ۳۸۱ مورد ناشی از سقوط بوده است. همچنین سالانه حدود ۵۰۰۰۰۰ مرگ و میر ناشی از غرق شدن در سراسر جهان گزارش می شود. در برخی کشورها، تمام مرگ های تصادفی (یا مرگ های ظاهراً تصادفی) توسط ارگان های دولتی بررسی می شود و گاهی یک خانواده تحقیقات خصوصی انجام می دهد حکم «مرگ تصادفی» در چنین مواردی زمانی استرداد می شود که هیچ عامل مؤثری از فعل یا ترک فعل قربانی («مرگ بر اثر حادثه») یا توسط شخص دیگری («قتل غیرقانونی») وجود نداشته باشد. مرگ و میر در طول زمان جنگ، به دلیل هدف گیری غیر دقیق یا نادرست، ممکن است به طور حسن تعبیری به عنوان تلفات جانبی یا نتیجه آتش خودی شناخته شود.
جک تاونلی (؛ – ) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تیپ ۲۷۷ پیاده قوچان یا تیپ ۲۷۷ متحرک هجومی از تیپ های پیاده نظام نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، زیرمجموعه لشکر ۷۷ پیاده خراسان و تحت امر قرارگاه منطقه ای شمال شرق نزاجا است، که پادگان و ستاد فرماندهی آن در شهر قوچان، استان خراسان رضوی مستقر می باشد. تیپ ۲۷۷ پیاده قوچان در خلال جنگ ایران و عراق، از یگان های عمل کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران و تحت امر لشکر ۷۷ پیاده خراسان بود. هم اکنون سرهنگ امینی والا فرماندهی تیپ ۲۷۷ پیاده قوچان را برعهده دارد.
آلبرتو کولومبو (؛ ۲۷ نوامبر ۱۸۸۸ – ۲۴ مارس ۱۹۵۴) رهبر ارکستر، موسیقی دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در گرداگرد شهر" اشاره نمود.
ارنست میلر (؛ زادهٔ ) بازیگر و قهرمان سابق کشتی کج اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کشتی گیر" اشاره کرد.
"دیانا (")، مقام مراقبه است. تمرکز و مراقبه مقام پنجم از مقامات دهگانه «بودی ساتوا» (boddhisattva) (بوداسف) است. دیانا. به مرحله پنجم «بودی ساتوا»، صفت تسخیر ناپذیر بودن (sadurjaya) گفته شده است، چه در این مرحله نیروی مکاشفه و حالت مراقبه (dhyāna) ظاهر می شوند و «بودی ساتوا» به کنه چهار حقیقت شریف بودائی پی می برد. مراقبه و کشف و شهود. ژرف ترین تأثیر بودائی در چین و ژاپن؛ به واسطهٔ مکاتب بودائی، که راه اشراق و طریق کشف و شهود (dhyāna) را می آموخته اند بوده است. مراقبه و تمرکز چهارگانه. «بودی ساتواها» (بوداهای بالقوه) منتها درجهٔ خرد و فرزانگی را به واسطه مراقبه و تمرکز (dhyāna) چهارگانه به دست می آورند: معرفت خاموش. هنگام رسیدن به خاموشی، حصول خاموشی (Nirodha-samāpatti)، کنش های جسمی، لفظی و روانی معلق و متوقف شده، و حیات معرفت خاموش ادراک خواهد شد.
والی ورنان (؛ – ) بازیگر و هنرمند رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "از این طرف لطفاً"، "گوریل"، "چه راهی برای رفتن!"، "گروه رگتایم الکساندر"، "سگ های شکاری برادوی" و "افتخار دیگر ارزشی ندارد" اشاره کرد.
مری لیوینگستون (؛ – ) بازیگر و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "از این طرف لطفاً" اشاره نمود.
ماریان جردن (؛ – ) بازیگر و مجری رادیو اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۶۱ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "از این طرف لطفاً" و "روزهای بهشتی" اشاره نمود.
بانوی ما از لیویش (; ) یک کلیسای ارتدکس صربی مربوط به سدهٔ چهاردهم میلادی واقع شده در پریزرن در جنوب کوزوو است. از سال ۲۰۰۶، این کلیسا بخشی از یک میراث جهانی یونسکو به نام «بناهای قرون وسطایی در کوزوو» است. در ابتدای سدهٔ چهاردهم میلادی، این کلیسا به جای یک کلیسای بیزانسی هنگام فرمانروایی استفان میلوتین، پادشاه صربستان ساخته شد. پس از اینکه امپراتوری عثمانی این منطقه را ضمیمهٔ خاک خود کرد، یک مناره ساخته شد و کلیسا به یک مسجد تبدیل شد. در سال ۱۹۱۲، زمانی که ارتش صربستان کوزوو را ضمیمه کرد، وضعیت کلیسا احیا شد. پس از جنگ جهانی دوم، تحت فرمانروایی جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی، این کلیسا احیای گسترده دید و به یک موزه تبدیل شد. این کلیسا در طول ناآرامی ۲۰۰۴ در کوزوو بسیار آسیب دید و از آن زمان تاکنون چندین مرحله مرمت را پشت سر گذاشته است.
جیم جردن (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "از این طرف لطفاً"، "نجات دهندگان"، "روزهای بهشتی" و "نگاه کن چه کسی می خندد" اشاره کرد.
فردریک لانسدیل (؛ ۵ فوریه ۱۸۸۱ – ۴ آوریل ۱۹۵۴) نمایشنامه نویس اهل بریتانیا بود. از فیلم هایی که با اقتباس از اثر وی ساخته شده است، می توان به "فرشته" و "آخرین خانم چینی" اشاره نمود.
ورزشکاران قدرتی، همچنین به عنوان مسابقات قویترین مردان شناخته می شود، ورزشی است که قدرت ورزشکاران را به روش های مختلف غیر سنتی آزمایش می کند. برخی از رشته ها مشابه رشته های پاورلیفتینگ می دانند و برخی از پاورلیفترها نیز با موفقیت دراین مسابقات قدرتی شرکت کرده اند. با این حال، رویدادهای ورزشکاران قدرتی استقامت بدنی را تا حدی آزمایش می کنند که در پاورلیفتینگ یا سایر ورزش های مبتنی بر قدرت، مانند حمل یخچال، چرخاندن لاستیک های کامیون، و کشیدن وسایل نقلیه با طناب یافت نمی شود. رقابت هایی که برای آزمایش قدرت شرکت کنندگان طراحی شده اند، سابقه ثبت شده قبل از آن را دارند. اولین دوره برگزاری این مسابقات در کشور اسکاتلند بوده است. تاریخچه. مسابقات ورزشکاران قدرتی در زمان های گذشته نیز بوده است. اعتقاد بر این بود که اولین المپیک (دو، پرتاب، پریدن) در سال ۷۷۶ قبل از میلاد برگزار شد. در بسیاری از تمدن ها سوابقی از شاهکارهای قدرتی وجود دارد که توسط قهرمانان بزرگ، شاید اسطوره هایی، مانند هراکلس، جالوت، آورم استورولفسون و میلو انجام شده است. مسابقاتی که رویدادهای قویترین مردان مدرن از آنها الگوبرداری شده است، گردهمایی های های
لند اسکاتلند، در حدود سال ۱۸۲۰ توسط سر والتر اسکات رسمیت یافت. در سال ۱۸۴۸، ملکه ویکتوریا در بازی های هایلند برانمار شرکت کرد. در قرن های ۱۸ و ۱۹، مردان قوی در سیرک به انجام حرکاتی از جمله خم کردن میله های آهنی، شکستن زنجیرهای آهنی که به دور سینه شان بسته شده بود و بلند کردن اجسام سنگین می پرداختند ورزشکاران قدرتمند مشهور این دوره عبارتند از: توماس توپهام، یوگن سندو، لوئیس سیر، توماس اینچ، آرتور ساکسون، آنگوس مک اسکیل و الکساندر زاس.
در اخترزمین شناسی عنکبوتیه، تارعنکبوت یا آراکنوئید () یک ساختار زمین شناسی بزرگ شبیه به تار عنکبوت است. آن ها منشأ ناشناخته ای دارند و تنها در سطح سیاره زهره یافت شده اند. آن ها به صورت بیضی هایی متحدالمرکز که توسط شبکهٔ پیچیده ای از شکستگی ها احاطه شده اند با وسعتی که می تواند تا حدود ۲۰۰ کیلومتر وسعت داشته باشد، ظاهر می شوند. بیش از ۹۰ "عنکبوتیه" در زهره شناسایی شده است. "عنکبوتیه" می تواند نسبت عجیبی با پدیدهٔ آتشفشان داشته باشد، با این حال، ممکن است عنکبوتیه های مختلف نیز توسط فرآیندهای دیگری تشکیل شوند. یکی از توضیح های احتمالی این است که بالا آمدن ماگما از داخل سیاره بر روی سطح فشار آورده و باعث ایجاد شکاف می شود.یک نظریه جایگزین در مورد منشأ عنکبوتیه ها این است که آن ها پیش ساز تشکیل تاج هستند. بسیاری از آنچه در مورد عنکبوتیه ها تاکنون شناخته شده، نتیجهٔ بررسی های انجام شده توسط تحلیل گران C.B. Dawson و L.S. Crumpler بوده است.
تام استولتمن (زاده ۳۰ مه ۱۹۹۴) یک ورزشکار رشته قویترین مردان حرفه ای، و اهل بریتانیایی است که دو بار قوی ترین مرد جهان و قوی ترین مرد بریتانیا انتخاب شده است استولتمن با نام مستعار "آلباتروس" به دلیل بازوهای قابل توجهش، به دلیل مهارتش در مسابقات اطلس استونز، رویداد برتر مرد قوی ترین مردان، شناخته شده است. در سال ۲۰۲۰، استولتمن رکورد جهانی بلند کردن ۵ قطعه بتن غول پیکر و توپ بتنی را در ۱۶٫۰۱ ثانیه دارد. او همچنین رکورد جهانی سنگین ترین سنگ اطلسی را که تا کنون از روی سکو به وزن بلند شده است، دارد. . در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱، استولتمن برنده مسابقه قویترین مردان جهان شد و اولین مردی از اسکاتلند بود که برنده قویترین مردان جهان می شد و پنجمین فرد بریتانیایی بود که این کار را انجام داد. در ۲۹ مه ۲۰۲۲، استولتمن برنده قویترین مردان جهان در سال ۲۰۲۲ شد، و تنها دومین بریتانیایی بود که دو عنوان قهرمانی را به دست آورد، ۳۷ سال بعد از چف کیپس وی اولین بریتانیایی بود که عناوین پی در پی را به دست آورد. در سال ۲۰۲۴ برای سومین بار قهرمان قوی ترین مردان جهان شد. اوایل زندگی. استولتمن در سن ۵ سالگی به اوتیسم مبتلا شد و در مدرسه ابتدایی نی
ومور و آکادمی اینورگوردون در ارتفاعات اسکاتلند تحصیل کرد و در آنجا اشتیاق خود را به بازی فوتبال افزایش داد. به دلیل بازی در تیم فوتبال مدرسه، استولتمن به جوانان راس کانتی و رنجرز دعوت شد تا برای آزمایشات آماده شوند. استولتمن با الهام از موفقیت لوک به عنوان قوی ترین مرد اسکاتلند، در سن ۱۶ سالگی توجه خود را به تمرین با وزنه در باشگاه محلی معطوف کرد. در عرض یک سال، او چنان استعدادی نشان داد که لوک تصمیم گرفت او را زیر بال خود بگیرد و او را از طریق آموزش های پیشرفته برای قدرتمند شدن راهنمایی کند.
درگیری ۲۰۲۲ اسرائیل و غزه نبردی است میان اسرائیل و نیروهای جهادی نوار غزه به رهبری جنبش جهاد اسلامی فلسطین، جنگ پس از ترور فرمانده برجسته گردان های قدس، تیسیر الجعبری، در ۵ اوت ۲۰۲۲ توسط ارتش اسرائیل آغاز شد و پس از آن جهاد اسلامی فلسطین حملات موشکی پی در پی و شدید را به سمت شهرها و شهرک های اسرائیلی انجام داد، که باعث شروع جنگ شد.
دنی مور (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زنان"، "فرشته" و "مادر مجرد" اشاره کرد.
هربرت ماندین (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مسیر یک طرفه"، "شرلوک هولمز"، "اورینت اکسپرس"، "ماجراهای رابین هود"، "شورش در بونتی"، "فرشته"، "سواران"، "دیوید کاپرفیلد، و "امشب عاشقم باش" اشاره کرد.
سیاوش نورپور (زادهٔ ۲۸ آذر ۱۳۲۸ – درگذشتهٔ ۲۶ تیر ۱۴۰۱) آهنگساز، مدرس موسیقی، نوازندهٔ تار، سه تار و تنبور کُرد اهل ایران بود. تصنیف «مردانِ خدا» از آثار او است. وی همچنین بنیان گذار و سرپرست گروه موسیقی مشتاق بود. زندگی نامه. سیاوش نورپور ۲۸ آذر سال ۱۳۲۸ در محلهٔ فیض آباد کرمانشاه متولد شد. فراگیری موسیقی را از ۷ سالگی آغاز کرد. هنگامی که پدرش استعداد و علاقهٔ او به موسیقی را دید، وی را نزد غلام زنده دل، از شاگردان درویش خان در کرمانشاه برد. او از ده سالگی در کلاس های غلام زنده دل شرکت کرد و پس از آن از آموزش های حاجی خان ناظری و فرزندش کیخسرو پورناظری بهره برد. او از سال ۱۳۵۰ ردیف های موسیقی ایرانی را نزد منصور معارفی فراگرفت و تا سال ۱۳۵۳ با ارکستر فرهنگ و هنر کرمانشاه به همکاری پرداخت. او همچنین سلفژ را از «شهرستانی» و محمد اوشال، اصول شعر و مطالعه بر روی کتاب "بحورالالحان" اثر فرصت الدوله شیرازی و کتاب های عبدالقادر مراغه ای و ابونصر فارابی را از احمد اردلان، شعر و آواز و شیوهٔ مثنوی خوانی و دیکتهٔ آوازی را از ابراهیم کیمند و کتاب های هنرستان موسیقی را از علی نظری آموخت. وی طی سه دوره، در مسابقات تارِ ار