Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
استفن پی استیچ (به انگلیسی: Stephen Stich، زاده ۹ مه ۱۹۴۳)، استاد ممتاز فلسفه و علوم شناختی در دانشگاه راتگرز، و همچنین استاد افتخاری فلسفه در دانشگاه شفیلد است. علایق اصلی فلسفی "استیچ" در فلسفه ذهن، معرفت شناسی و روان شناسی اخلاقی است. کتاب او در سال ۱۹۸۳، «"از روان شناسی عامیانه تا علوم شناختی: موردی علیه باور»"، توجه زیادی را به خود جلب کرد. او در این کتاب به نوعی ماتریالیسم حذف گرا در مورد ذهن می پردازد. او در سال های بعد نظر خود را تغییر داد، و در سال ۱۹۹۶ در کتابش به نام "«ساختارشکنی ذهن»" به این تغییر اشاره شد. تحصیلات و کار. "استیچ" از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ در دانشگاه پنسیلوانیا در مقطع کارشناسی مشغول تحصیل بود، و در آن جا عضو بود. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد، و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ در دانشگاه پرینستون دکترای خود را تحت مشاوره و هدایت پل بن الصراف و گیلبرت هارمن دریافت کرد. "استیچ" به تدریس در دانشگاه میشیگان (۱۹۶۸–۱۹۷۸)، دانشگاه مریلند، کالج پارک (۱۹۷۸–۱۹۸۶)، دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو (۱۹۸۶–۱۹۸۹)، و از سال ۱۹۸۹، در دانشگاه راتگرز مشغول بوده است. او در فوریه ۲۰۰۵ به عنوان استاد افتخاری
در بخش فلسفه به دانشگاه شفیلد پیوست. او عمدتاً در راتگرز مانده است، اما به طور دوره ای در شفیلد نیز حضور دارد؛ در آن جا، و در مرکز مطالعات شناختی هانگ سنگ تدریس می کند. در سال ۲۰۰۷ جایزه ژان نیکود را دریافت کرد و مجموعه ای از سخنرانی ها را در پاریس، با عنوان «"نظریه اخلاقی با علم شناختی ملاقات کرد: چگونه علم شناختی می تواند بحث های سنتی را متحول کند»" ایراد کرد. در سال ۲۰۰۹، به عنوان عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. در سال ۲۰۲۰، استاد مدعو در دانشگاه پرینستون شد. کار فلسفی. "استیچ" به خاطر کارهایش در فلسفه ذهن، علوم شناختی، معرفت شناسی و روان شناسی اخلاقی شناخته شده است. او در فلسفه ذهن و علوم شناختی، برای شکلی از "ماتریالیسم حذف گرا" استدلال هایی کرده است (۱۹۸۳)؛ این دیدگاه که صحبت از ذهن باید با صحبت از بستر فیزیکی آن جایگزین شود. از آن زمان، او برخی از دیدگاه های خود را تغییر داده است. در معرفت شناسی، ماهیت شهودها را با استفاده از تکنیک های فلسفه تجربی، به ویژه شهودهای معرفتی که در بین فرهنگها متفاوت است بررسی کرده است. این بررسی منعکس کننده یک شک و تردید کلی در مورد تحلیل فلسفی و روش های سنتی فل
سفه تحلیلی است. او در "کتاب «تجزیه عقل»" به طور خلاصه شکلی از نسبیت گرایی معرفتی را در روح عمل گرایی ترسیم کرد. او و شان نیکولز مسئول تئوری «"چگونگی درک انسان از حالت های ذهنی خود و دیگران»"، یا نظریه ذهن هستند. نظریه آن ها ترکیبی است که شامل عناصر و است، و همچنین هدف آن توضیح معماری ذهنی است که تظاهر را امکان پذیر می کند.
پرویز سنگ سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده کردکوی در مجلس شورای ملی حضور داشت.
امیرحسین زهرائی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده دشت گرگان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
امیرعباس جهانی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده کرج در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمد بدرخانی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده کرج در مجلس شورای ملی حضور داشت.
عباس زاهدی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده کرج در مجلس شورای ملی حضور داشت.
رضا پیرزاده سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده قوچان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سیدشفیع شکرائی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده قم در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میر وجیه الله صدر سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده قروه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
احمد برادر سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده اسلام آباد غرب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
رضا سجادی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده بجنورد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
هیلاری کورنبلیت (به انگلیسی: Hilary Kornblith) فیلسوف آمریکایی است. او استاد فلسفه در دانشگاه آمهرست ماساچوست، و یکی از برجسته ترین طرف داران معرفت شناسی طبیعی شده در معرفت شناسی معاصر است. زندگی نامه. "کورنبلیت" مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو، در سال ۱۹۷۵، و دکترای خود را از دانشگاه کورنل، در سال ۱۹۸۰ دریافت کرد، و در آن جا زیر نظر سیدنی شومیکر و ریچارد بوید تحصیل کرد. کورنبلیت قبل از رفتن به دانشگاه ماساچوست در سال ۲۰۰۳، در دانشگاه ورمانت تدریس می کرد. علایق پژوهشی او شامل معرفت شناسی، متافیزیک و فلسفه ذهن است. جدای از معرفت شناسی طبیعی شده، آخرین کار او شامل نقش شهود در نظریه پردازی فلسفی، تضاد بین برون گرایی و درون گرایی در معرفت شناسی، و حالات ذهنی حیوانات غیرانسانی است. گزارش طبیعت گرایانه از استنتاج استقرایی. "کورنبلیت" در کتاب «"استنتاج استقرایی و زمینه طبیعی آن"» (در سال ۱۹۹۳) استدلال می کند که دانش استقرایی به واسطه تناسب بین ظرفیت های روان شناختی ذاتی ما و ساختار علّی جهان، ممکن است. به تبعیت از بوید، کورنبلیت ساختار علّی مورد بحث را ساختاری از انواع طبیعی می داند؛ یعنی وی
ژگی های خوشه ای هموستاتیک. چنین گونه های طبیعی به واسطه این واقعیت که گرایش های استنتاجی ذاتی ما (همان طور که توسط روان شناسی تجربی آشکار شده) به گونه ای ساختار یافته اند که دنیایی از انواع طبیعی را فرض می کنند، و زمینه طبیعی را برای استنتاج استقرایی فراهم می کنند؛ در نتیجه تمایل دارند اطلاعات دقیقی را برای ما فراهم کنند؛ باورهایی در مورد جهان، در محیطی که دارای چنین گونه های طبیعی است. دانش به مثابه یک گونه طبیعی. "کورنبلیت" شاید بیش تر به خاطر دفاع از این دیدگاه که دانش یک گونه طبیعی است، شناخته شده باشد. این ادعا در کتاب «"دانش و جایگاه آن در طبیعت»" (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۰۲) دفاع می شود، جایی که "کورنبلیت" استدلال می کند که دانش، همان طور که در رفتارشناسی شناختی مورد مطالعه قرار می گیرد، مقوله ای است که به اندازه کافی، قوی و از لحاظ استقرایی ارزشمند است، تا به عنوان یک گونه طبیعی واجد شرایط باشد. در نتیجه، او مدعی است که روش مناسب برای معرفت شناسی تجربی است، برخلاف آنچه اغلب معرفت شناسان تصور می کنند، که به جای بررسی تجربی، از طریق تحلیل فلسفی و بررسی شهودها پیش می رفتند. در مقابل تحلیل مفهومی. دان
ش به عنوان گونه ای طبیعی، مبنای نقد او از فلسفه را به عنوان تحلیل مفهومی فراهم می کند. به عقیده "کورنبلیت"، موضوع مناسب تحلیل فلسفی، مفاهیم نیستند، بلکه پدیده هایی هستند که توسط آن مفاهیم انتخاب می شوند. در عین حال، کار "کورنبلیت" در معناشناسی نشان می دهد که ادعاهای او در مورد تحلیل مفهومی در واقع می تواند مستقل از دیدگاه او در مورد دانش به عنوان یک نوع طبیعی انگیزه داشته باشد. او استدلال کرده است که نه تنها برای انواع طبیعی، بلکه برای انواع مصنوع نیز معناشناسی درستی را ارائه می کند؛ ادعایی که اگر درست باشد، به این ایده که بررسی تجربی یک روش فلسفی امیدوارکننده ارائه می کند، مستقل از این که آیا درست باشد، یا اکثریت ابژه های تحقیق فلسفی از انواع طبیعی به نظر برسند، قابل قبول است.
محمدابراهیم نیک پور (زاده ١٣٠٠ تهران-نامعلوم)سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده لنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. وی از اعضای هیئت رئیسه اتاق بازرگانی تهران در چندین دوره قبل از انقلاب بود. زندگی نامه. محمدابراهیم نیک پور ، فرزند عبدالحسین نیک پور به سال ١٣٠٠ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شرف و دوره دبیرستان را در دبیرستان های شرف و پانزدهم بهمن گذراند. او جهت تحصیل در رشته اقتصاد عازم آلمان شد و پس از بازگشت به ایران به همکاری با پدرش در فعالیت های تجاری پرداخت. نیکپور در ابتدا مدیریت شرکت پخش نفت تهران و حومه را برعهده داشت و سپس مدیریت شرکت های کارخانجات شیشه ایران و ریاست هیئت مدیره شرکت سهامی بیمه شرق را برعهده گرفت. وی چندین دوره به عضویت هیئت مدیره اتاق بازرگانی تهران درآمد. پس از چندى مدیریت بانک پارس که با سرمایه شخصى عبدالحسین نیک پور ایجاد شده بود، به ابراهیم نیک‏پور واگذار شد. وی در دوره بیست ‏و سوم به عنوان نماینده لنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت. نیک پور در دوره هفتم به عنوان سناتور از تهران در مجلس سنا انتخاب شد. منابع.
جاناتان لی کوانویگ (به انگلیسی: Jonathan Lee Kvanvig؛ زاده ۷ دسامبر ۱۹۵۴) استاد فلسفه در دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس است. "کوانویگ" در زمینه هایی مانند معرفت شناسی، فلسفه دین، منطق و فلسفه زبان، آثار فراوانی منتشر کرده است. برخی از کتاب های او عبارتند از «"عقلانیت و تأمل»"، «"ارزش دانش و تعقیب فهم»"، و «"مسئله جهنم»" (منتشرشده در سال ۱۹۹۳)، که در مورد جهنم، به شیوه ای کلامی و فلسفی مدرن بحث می کند. او صاحب و مدیر وبلاگ "برخی تردیدها" ("Certain Doubts)" است که موضوعات مرتبط با معرفت شناسی را پوشش می دهد.
امیلی فیسک گیفین (متولد ۲۰ مارس ۱۹۷۲) نویسنده آمریکایی چندین رمان است که معمولاً به عنوان بخشی از ادبیات زنانه طبقه بندی می شوند. از آثار قابل توجه او می توان به "چیزی قرض گرفته شده"، "قلب موضوع" و "یکی و تنها" اشاره کرد. اوایل زندگی. امیلی گیفین در ۲۰ مارس ۱۹۷۲ به دنیا آمد. او در دبیرستان ناپرویل شمالی در ناپرویل، ایلینوی (حومه شیکاگو) تحصیل کرد، جایی که او عضو یک باشگاه نویسندگی خلاق بود و به عنوان سردبیر روزنامه مدرسه انجام وظیفه می کرد. گیفین مدرک کارشناسی خود را در دانشگاه ویک فارست به دست آورد، جایی که در رشته تاریخ و زبان انگلیسی می خواند و همچنین به عنوان مدیر تیم بسکتبال نیز مشغول بود، سپس در دانشکده حقوق در دانشگاه ویرجینیا شروع به تحصیل کرد. حرفه. پس از فارغ التحصیلی از دانشکده حقوق در سال ۱۹۹۷، او به منهتن نقل مکان کرد و در بخش دعاوی حقوقی Winston &amp;amp; Strawn مشغول به کار شد. در سال ۲۰۰۱، او به لندن نقل مکان کرد و شروع به نوشتن تمام وقت کرد. اولین رمان جوان او، "لیلی هلدینگ ترو"، توسط هشت ناشر رد شد. گیفین رمان جدیدی را شروع کرد، سپس با کتابی با عنوان "Rolling the Dice را شروع کرد که بعدها با
نام" "چیزی قرض گرفته شد یک رمان پرفروش شد،" در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، که نقدهای مثبتی دریافت کرد و به فهرست پرفروش های نیویورک تایمز راه یافت. ۹ تا از رمان های او پرفروش ترین های بین المللی بوده اند. سه نفر به طور همزمان در لیست ۱۵۰ نفر برتر "USA Today" ظاهر شدند. از روی چیزی قرض گرفته شده یک فیلم بلند سینمایی اقتباس شد.
عبدالحسین آموزگار (١٢٩٩ مشهد-١٣۵٨ تهران) سردبیر و مدیرمسئول روزنامه آفتاب شرق بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
جی دی تروت (به انگلیسی: J. D. Trout؛ زاده ۱۹۵۹) فیلسوف علم، دانشمند شناختی، مدرس و نویسنده غیرداستانی آمریکایی است، که دارای کرسی فلسفه در مؤسسه فناوری ایلینویز است. تحقیقات او بر ماهیت پیشرفت علمی و تأثیر آن بر درک و رفاه انسان متمرکز است. تحصیلات و کار. "تروت" در کلیولند اوهایو، از مادری با اصالت سیسیلی و ایرلندی، یکی از اعضای "زنان پذیرفته شده برای خدمات اضطراری داوطلبانه" ("WAVES: for Women Accepted for Volunteer Emergency Service")، در نیروی دریایی ایالات متحده متولد شد. او در مدارس دولتی در کلیولند و منطقه فیلادلفیا تحصیل کرد، و در آن جا بوکس آموخت. "تروت" مدرک لیسانس خود را در رشته فلسفه و تاریخ در دانشگاه باکنل، در سال ۱۹۸۲، و دکترای خود را در فلسفه، در دانشگاه کرنل در سال ۱۹۸۸، تحت نظارت ریچارد بوید دریافت کرد. او تا در سال ۲۰۱۸ در دانشگاه لویولا شیکاگو تدریس کرد. "تروت" عضو پیش دکتری بنیاد ملی علوم آمریکا و هم کار فارغ التحصیل در دانشگاه کرنل بود. در سال های ۱۹۸۸–۱۹۸۹، عضو فوق دکتری ملون در کالج برین ماور و برنده جایزه انتخابی برای کتابش در سال ۱۹۹۸، به نام «"اندازه گیری جهان اتفاقی"» بود. در سال ۱۹
۹۹، استاد مدعو در دانشگاه اینسبروک بود. در سال ۲۰۰۵، استاد مدعو فلسفه در دانشگاه شیکاگو و محقق مدعو در دانشکده تحصیلات تکمیلی تجارت بود. کار فلسفی. "تروت" پس از آغاز فعالیتی موازی در پردازش زبان گفتاری در دهه بیست زندگی، تعدادی مقاله تجربی و نظری در مورد ادراک گفتار نوشت. کارهای او بر روی موضوعات فلسفی و روان شناسی، اغلب ترکیبی از زبان شناسی، زیست شناسی، اقتصاد، تاریخ و سیاست عمومی است. «"اندازه گیری جهان اتفاقی: واقع گرایی، طبیعت گرایی و روش های کمی در علوم رفتاری»" معتقد است که روان شناسی ادراکی و روان شناسی شناختی، که اغلب به عنوان نام «علم» به حاشیه رانده می شوند، به عنوان حوزه های بالغ در حال ظهور هستند و سزاوار وزن فکری می باشند. فیزیک و شیمی، برای حمایت از نسخه جدیدی از رئالیسم علمی به نام واقع گرایی اندازه گیری شده به کار گرفته شد. در سال ۲۰۰۵، "تروت" به همراه مایکل بیشاپ، «"معرفت شناسی و روان شناسی قضاوت انسان"» را منتشر کردند. این کتاب استدلال می کند که معرفت شناسی، همان طور که در دنیای انگلیسی زبان انجام می شود، به یک تمرین محلی و مکتبی تبدیل شده است، و باید با روان شناسی بهبودبخش، حوزه ای از روان
شناسی که به ارزیابی و بهبود تصمیم گیری اختصاص دارد، جایگزین شود. کتاب «"شکاف هم دلی: ساختن پل هایی از زندگی خوب به سوی جامعه خوب"»، تحقیقات علمی در مورد هم دلی، اراده آزاد و تصمیم گیری را به خدمت می گیرد تا توضیح دهد که چگونه افراد شایسته می توانند درجات نامناسب نابرابری و رنج را نادیده بگیرند، و یک چشم انداز واقعی ایجاد می کند تا سیاست هایی که رفاه انسان را بهبود می بخشد، دیده شوند. جدیدترین کتاب او، «"شکاف هم دلی"»، نشان می دهد که یک دموکراسی منصفانه و انسانی در دوران مدرن باید به علم روان شناسی روی آورد، تا سیاست هایی ایجاد کند که نقص های طبیعی افراد را اصلاح کند.
باختمه یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در اقلیم کردستان عراق واقع شده است.
باتیل (به عربی: ناحیة باتیل) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در شهرستان سمیل واقع شده است. باتیل ۲٬۰۸۳ نفر جمعیت دارد.
سعید بهادری سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده سرآب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
نیروی ضدمحرکه الکتریکی یا نیروی ضدالکتروموتوری یا نیروی رویارویی الکتروران (ضد ئی ام اف، سی ئی ام اف، ئی ام اف برگشتی )، نیروی محرکه الکتریکی (EMF) است که به صورت ولتاژی که با تغییر جریان القاشده آن مخالفت می کند، ظاهر می شود. سی ئی ام اف، ئی ام اف ناشی از القای الکترومغناطیسی است. جزئیات. به عنوان مثال، ولتاژی که در یک سلف یا سیم پیچ ظاهر می شود به دلیل تغییر در جریان است که باعث تغییر در میدان مغناطیسی درون سیم پیچ و درنتیجه ولتاژ خودالقایی می شود. قطبیت ولتاژ در هر لحظه با تغییر ولتاژ اعمال شده برای ثابت نگه داشتن جریان مخالف است. این ولتاژ به صورت سری با ولتاژ اعمال شده اصلی است و مخالف آن است و به آن «نیروی محرکه برگشتی» می گویند (طبق قانون لنز). با افت ولتاژ کمتر در مقاومت داخلی موتور، همان طور که موتور سریع تر می چرخد، جریان جاری به داخل موتور کاهش می یابد. یکی از کاربردهای عملی این پدیده اندازه گیری غیرمستقیم سرعت و موقعیت موتور است، زیرا ئی ام اف برگشتی متناسب با سرعت چرخش آرمیچر است. در کنترل موتور و رباتیک، ئی ام اف برگشتی اغلب به استفاده از ولتاژ تولیدشده توسط یک موتور چرخان برای استنتاج سرعت چرخش
موتور، برای استفاده در کنترل بهتر موتور به روش های خاص اشاره دارد.
حسین مظاهری سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سیدحسن مرتضوی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده تربت حیدریه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
هتل نوآر فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی سباستین گوتیه رس است. در این فیلم بازیگرانی همچون روفس سوئل، مالین اکرمان، کارلا گوجینو، دنی دویتو، رزاریو داوسون، کوین کانلی، رابرت فورستر و مندی مور ایفای نقش کرده اند.
میرزا ابراهیم خان ملک آرائی (نامعلوم-درگذشت ۱۳۱۱) سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره های چهارم، پنجم، ششم، هفتم و هشتم به عنوان نماینده قزوین در مجلس شورای ملی حضور داشت.
قره کول یک دریاچه در قزاقستان است که در استان آق تپه واقع شده است.
فدیو (به عربی: فدیو) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان لاذقیه واقع شده است. فدیو ۴٬۰۶۵ نفر جمعیت دارد.
دریاچه قورغالجین یک دریاچه در قزاقستان است که در بلندی های قزاق واقع شده است.
یسنانقاتی یک رود در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده است.
جمرین (به عربی: جمرین) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه مرکزی درعا واقع شده است. جمرین ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
سلیم (به عربی: سلیم) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در سویدا واقع شده است. سلیم ۲٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
صماد (به عربی: صماد) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه مرکزی درعا واقع شده است. صماد ۳٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
شقرا (به عربی: شقرا) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان درعا واقع شده است. شقرا ۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
خلخله (به عربی: خلخلة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان سویدا واقع شده است. خلخله ۲٬۲۶۸ نفر جمعیت دارد.
تل وردیات یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه الحسکه واقع شده است.
خاتونیه بحره یک روستا در سوریه است که در استان حسکه واقع شده است. خاتونیه بحره ۱٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
تل طلعه یک روستا در سوریه است که در استان حسکه واقع شده است. تل طلعه ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
المغایر (به عربی: المغایر) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه جرابلس واقع شده است.
من اینجا نیستم فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی میشل شوماخر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جی.کی. سیمونز، سباستین استن، مندی مور، ماکس گرینفیلد، ایان آرمیتیج، مایکا مونرو، جرمی مگوایر، هارولد پرینو و دیوید کوچنر ایفای نقش کرده اند.
بئر محلی (به عربی: بئر محلی) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان حلب واقع شده است. بئر محلی ۴۳۰ نفر جمعیت دارد.
اسنبل (به عربی: اسنبل) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان حلب واقع شده است. اسنبل ۱٬۰۰۳ نفر جمعیت دارد.
ابلین (به عربی: إبلین) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ادلب واقع شده است. ابلین ۲٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد.
دیواین ایکوبور (انگلیسی: Divine Ikubor؛ متولد ۱ مه ۲۰۰۰) معروف به رِما (انگلیسی: Rema) خواننده، ترانه سرا و رپر اهل نیجریه است. او پس از انتشار آهنگ «دومبی» به شهرت رسید. در سال ۲۰۱۹، او قراردادی را با جونزینگ ورلد، یکی از شرکت های تابعه ماوین رکوردز امضا کرد. در ۲۶ آگوست ۲۰۲۲، او ریمیکسی از آهنگ خود «آرام باش» را با سلنا گومز منتشر کرد که در شماره 5 در بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت. اوایل زندگی. دیواین ایکوبور در یک خانواده مسیحی در شهر بنین متولد شد. او در دوران دبیرستان با خوانندگی و رپ بزرگ شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در گروه مدارس ایگیله، ایالت ادو گذراند. پدر و برادر بزرگترش فوت کرده اند و رما از مادرش مراقبت می کند. در فرهنگ. در سپتامبر ۲۰۲۰، آهنگ های رما در موسیقی متن فیفا ۲۱ گنجانده شد.
جیسون استنلی (به انگلیسی: Jason Stanley؛ زاده ۱۹۶۹) فیلسوف آمریکایی است که استاد ژاکوب اوروسکی، در رشته فلسفه در دانشگاه ییل است. او بیش تر به خاطر مشارکت هایش در فلسفه زبان و معرفت شناسی شناخته می شود، که اغلب از حوزه های دیگر، از جمله زبان شناسی و علوم شناختی، استفاده می کند، و بر آن تأثیر می گذارد. "استنلی" در کار اخیر خود، ابزارهایی را از فلسفه زبان و معرفت شناسی برای پاسخ گویی به مسائل فلسفه سیاسی، به ویژه در کتابش «"چگونه پروپاگاندا کار می کند»" (۲۰۱۵)، آورده است. جوانی و تحصیل. "استنلی" در شمال نیویورک در خانواده ای یهودی بزرگ شد، و از دبیرستان کورکوران در سیراکوس نیویورک فارغ التحصیل شد. در دوران دبیرستان، به مدت یک سال در لونن آلمان به عنوان بخشی از «تبادل جوانان کنگره-بوندستاگ» تحصیل کرد. او در دانشگاه ایالتی نیویورک در بینگهامتون ثبت نام کرد و در آن جا فلسفه زبان را زیر نظر جک کامینسکی خواند. در سال ۱۹۸۷ به دانشگاه توبینگن منتقل شد، اما در سال ۱۹۸۸ به دانشگاه ایالتی نیویورک بازگشت؛ این بار به دانشگاه استونی بروک. در آن جا زیر نظر پیتر لودلو و ریچارد لارسون به مطالعه فلسفه و زبان شناسی پرداخت. استنل
ی مدرک کارشناسی خود را در می ۱۹۹۰ دریافت کرد و در ژانویه ۱۹۹۵ دکترای خود را از مؤسسه فناوری ماساچوست با رابرت استالناکر به عنوان مشاور پایان نامه اخذ کرد. زندگی حرفه ای. "استنلی" پس از دریافت دکترای خود، شغلی را به عنوان مدرس حقوق بگیر در دانشگاه کالج آکسفورد پذیرفت. او به نیویورک بازگشت و تا سال ۲۰۰۰ در دانشگاه کرنل تدریس کرد. بعد به عنوان دانشیار فلسفه در دانشگاه میشیگانمنصوب شد. در سال ۲۰۰۴ به بخش فلسفه در دانشگاه راتگرز نقل مکان کرد، و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ در آن جا تدریس کرد. در مارس ۲۰۱۳ کرسی استادی را در دانشگاه ییل پذیرفت. او نویسنده پنج کتاب است، از جمله «"چگونه پروپاگاندا کار می کند»" (2015) و «"چگونه فاشیسم کار می کند»" (۲۰۱۸). آثار "استنلی" به عنوان فیلسوف زبان و مرجعی در تبلیغات ودروغ گویی سیاسی حکومتی و فاشیسم، اغلب سیاست معاصر و امور خارجی را از دریچه آلمان نازی و هولوکاست می نگرد. او در سال 2018 و ۲۰۲۱ با واکس مدیا، در سال ۲۰۲۰ با ان پی آر؛ در سال ۲۰۲۰ با کی سی آردابلیو در لس آنجلس، و در سال ۲۰۲۱ با "" در بوستون مصاحبه کرده است. زندگی شخصی. والدین "استنلی"، هر دو از اروپا به ایالات متحده مهاجرت
کردند- پدرش در سال ۱۹۳۹، از آلمان و مادرش از لهستان. او در شمال ایالت نیویورک بزرگ شد. او نوه است، که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸، ۴۱۲ نفر را از اردوگاه های کار اجباری نازی ها آزاد کرد. استنلی پیشینه یهودی خود را این گونه توصیف می کند که نوشته هایش در مورد فاشیسم را آگاه می کند: «برای من یهودیت به معنای تعهد من به توجه در برابری و حقوق گروه های اقلیت است.» جوایز. کتاب «"دانش و علایق عملی»" او در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه کتاب شد. در سال ۲۰۱۶، برای کتاب «"چگونه پروپاگاندا کار می کند»،" جایزه پروس در فلسفه را دریافت کرد.
کشتن نوزادان دختر () کشتن عمدی دختران تازه متولد شده است. در کشورهایی که سابقه نوزادکشی دختران را دارند، عمل مدرن سقط جنین بر پایه جنسیت اغلب به عنوان مبحثی مرتبط مورد بحث قرار می گیرد. کشتن نوزادان دختر عامل اصلی نگرانی در چندین کشور مانند چین، هند و پاکستان است. استدلال شده است که جایگاه پایین زنان در جوامع مردسالار سبب سوگیری علیه زنان می شود. در سال ۱۹۷۸، لایلا ویلیامسون، انسان شناس، در خلاصه ای از داده هایی که در مورد گستردگی کودک کشی گردآوری کرده بود، دریافت که نوزادکشی در همه قاره ها رخ داده و توسط گروه هایی از شکارچیان تا جوامع بسیار توسعه یافته امروزی انجام شده است. این رویه به عنوان یک استثنا، در همه جا امری عادی بوده است. این عمل در میان مردم بومی استرالیا، شمال آلاسکا و جنوب آسیا ثبت شده و باربارا میلر استدلال می کند که این عمل - حتی در جهان غرب - «تقریباً فراگیر» است. میلر معتقد است که کشتن نوزادان دختر در مناطقی که زنان در آن به شغل کشاورزی مشغول نیستند و مناطقی که در آنها دادن جهیزیه معمول است، امری عادی است. چارلز داروین در سال ۱۸۷۱ در کتاب "تبار انسان و گزینش در ارتباط با جنسیت" نوشت که این ع
مل در میان قبایل بومی استرالیا رایج بود. نوزادکشی دختر نیز ارتباط تنگاتنگی با کمبود آموزش و نرخ بالای فقر دارد، که بیان می دارد چرا در مناطقی مانند هند، پاکستان و غرب آفریقا شایع است. تحقیقی که توسط مرکز تحقیقات پیو بر اساس داده های دولت هند انجام شد، برآورد می کند که دست کم ۹ میلیون زن را در دوره ۲۰۰۰–۲۰۱۹ در هند «مفقود» هستند. در سال ۱۹۹۰، آمارتیا سن که در مجله "نقد کتاب نیویورک" مقاله می نویسد، «برآورد نمود که ۱۰۰ میلیون زن، کمتر از آنچه انتظار می رفت، در آسیا وجود دارد، و این تعداد زن «گمشده» بی صدا داستان وحشتناکی را برایمان بیان می کنند. نابرابری و بی توجهی منجر به مرگ ومیر بیش از حد زنان می شود». در ابتدا نظر آمارتیا سن در مورد سوگیری جنسیتی مورد اعتراض قرار گرفت و گفته شد که هپاتیت ب علت تغییر در نسبت جنسی انسانی است. با این حال اکنون به طور گسترده پذیرفته شده است که کمبود عددی در سراسر جهان در زنان به دلیل سقط جنین های انتخابی، نوزادکشی و بی توجهی [به دختران] است. وقوع منطقه ای. چین. چین سابقه ۲۰۰۰ ساله در کشتن نوزادان دختر دارد. مبلغان مسیحی پس از ورد به چین در اواخر قرن شانزدهم، دریافتند که نوزادکش
ی دختر در حال انجام است - نوزادان تازه متولد شده در رودخانه ها یا روی تل زباله می انداختند. در قرن هفدهم، ماتئو ریتچی متئو ریچی نوشته است که این عمل در چندین استان چین رخ داده و دلیل اصلی این عمل فقر بوده است. در چین قرن نوزدهم، کشتن نوزادان دختر رواج داشت. شرحی از متون دودمان چینگ شیوع «نی نو» («غرق کردن دختران») را برملا می کند، و غرق کردن روش رایجی بود که برای کشتن کودکان مؤنث استفاده می شد. روش های دیگر شامل خفه کردن و محرومیت غذایی تا مرگ بود. گذاشتن کودک در معرض عوامل طبیعی روش دیگری برای کشتن یک نوزاد بود: کودک را در سبدی می گذاشتند و سپس آن را در درختی قرار می دادند. صومعه های بودایی «برج های بچه» برای مردم ایجاد کردند تا کودکان را در آنجا رها کنند. با این حال مشخص نیست که آیا کودکان برای فرزندخواندگی رها می شدند یا اینکه پیشتر مرده بودند و برای دفن در آنجا گذاشته می شدند. در سال ۱۸۴۵ در استان جیانگشی، یک مبلغ مذهبی نوشت که این کودکان تا دو روز در معرض عوامل محیطی زنده ماندند و کسانی که از آنجا می گذشتند هیچ توجهی نمی کردند. در بیشتر استان های چین در طول قرن نوزدهم، کشتن نوزادان دختر انجام می شد. در س
ال ۱۸۷۸، مبلغ یسوعی فرانسوی «گابریل پالاتر» اسنادی را از ۱۳ استان در این باره جمع آوری کرد، و در «سالنامه دوران مقدس کودکی» نیز شواهدی از کودک کشی در شانشی و سیچوآن ثبت شده است. بر پایهٔ اطلاعات جمع آوری شده توسط پالاتر، این عمل به طور گسترده در استان های جنوب شرقی و در منطقه رودخانه یانگ تسه سفلی شیوع داشت. در چین، نوزادکشی دختر عملی کاملاً مقبول و قابل چشم پوشی نبود. بودیسم به ویژه در محکوم نمودن این عمل بسیار جدی و کاری بود. بودایی ها نوشتند که کشتن دختران جوان کارمای بدی به همراه خواهد داشت. برعکس، کسانی که جان یک دختر جوان را از طریق مداخله یا از طریق اهدای هدایای مالی یا غذا نجات می دهند، کارمای خوبی به دست می آورند که منجر به زندگی مرفه، عمر طولانی و موفقیت برای پسرانشان می شود. با این حال، اعتقاد بودایی ها به تناسخ به این معنی بود که مرگ یک نوزاد، پایان کار نیست، زیرا کودک دوباره متولد می شود. این باور احساس گناه ناشی از نوزادکشی دختر را کاهش می داد. نگرش کنفوسیوسی نسبت به کشتن نوزادان دختر متناقض بود. تقوای فرزندی کنفوسیوسی با بها دادن به سن بالا نسبت به جوانی، ارزش کودکان را کاهش می داد. تأکید کنفوس
یوس بر خانواده منجر به افزایش جهیزیه شد که به نوبه خود منجر به گران تر شدن هزینه های داشتن یک دختر نسبت به پسر گردید و سبب شد خانواده ها احساس کنند که نمی توانند از پس هزینه های دختر داشتن بربیایند. رسم کنفوسیوس برای نگه داشتن پسر در کنار خانواده به این معنا بود که پولی که برای تربیت دختر به همراه جهیزیه خرج می شود، هنگام ازدواج دختر و با رفتن او به خانواده ای دیگر از بین می رود و به این ترتیب دختران را «کالای زیان ده» می نامیدند. برعکس، باور کنفوسیوسی رِن باعث شد تا روشنفکران کنفوسیوسی از این ایده حمایت کنند که کشتن نوزادان دختر کاری نادرست است و این عمل تعادل بین یین و یانگ را برهم می زند. یک مقاله سفید منتشرشده توسط دولت چین در سال ۱۹۸۰ بیان کرد که کشتن نوزادان دختر یک «عمل شیطانی فئودالیستی» است. موضع رسمی دولت در مورد این عمل این است که این کار دوران فئودالی به جا مانده و نتیجه سیاست های تک فرزندی دولت چین نیست. با این حال جینگ بائو-نی استدلال می کند که «غیرقابل تصور» است که باور کنیم هیچ ارتباطی بین سیاست های تنظیم خانواده دولتی و کشتن نوزادان دختر وجود ندارد. عربستان پیش از اسلام. برخی آیات قرآن — خاصه