Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مجاهدین در چچن ( روسی : моджахеды в Чечне , "Muzhakhady v Chechnye" ; عربی : المجاهدون العرب فی الشیشان ) داوطلبان مجاهد اسلامگرای خارجی بودند که در چچن و سایر نقاط قفقاز شمالی می جنگیدند . این سازمان توسط فتحی الاردنی در سال 1995 در جریان جنگ اول چچن ایجاد شد ، جایی که این سازمان علیه فدراسیون روسیه به نفع استقلال چچن به عنوان جمهوری چچن ایچکریا جنگید . در طول جنگ دوم چچن، این سازمان نقش مهمی در ادامه نبردها ایفا کرد نام. این واحد در طول حیات خود با نام های مختلفی شناخته شده است. از جمله می توان به مجاهدین چچن ، هنگ اسلامی ، گردان اسلامی ، اعراب در چچن و انصار در چچن اشاره کرد . اگرچه اکثریت قریب به اتفاق این واحد همیشه از داوطلبان عرب تشکیل شده است ، اما اعضای غیرعرب، معمولاً کردها ، ترک ها و دیگر قفقازی های شمالی نیز در آن حضور داشتند. این واحد را نباید با هنگ ویژه اسلامی (SPIR)، تیپ 055 القاعده یا تیپ حافظ صلح بین المللی اسلامی (IIPB) اشتباه گرفت. تاریخچه. مجاهدین خارجی نقش مهمی در جنگ های اول و دوم چچن ایفا کرده اند . پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و متعاقب آن اعلام استقلال چچن، جنگجویان خارجی شروع به
ورود به منطقه کردند و خود را با شورشیان چچنی، به ویژه باسایف که ابن خطاب با او دوستی برقرار کرد، مرتبط ساختند. بسیاری از آنها کهنه سربازان جنگ شوروی و افغانستان بودند و قبل از حمله روسیه ، از تخصص خود برای آموزش جنگجویان چچنی استفاده می کردند. جنگ اول چچن و دوره بین دو جنگ جهانی. در طول جنگ اول چچن، آنها به خاطر تاکتیک های چریکی خود که تلفات شدیدی به نیروهای روسی وارد می کرد، بدنام و مورد ترس بودند . مجاهدین همچنین کمک مالی قابل توجهی به آرمان چچن کردند؛ با دسترسی آنها به ثروت عظیم خیریه های سلفی مانند الحرمین ، آنها به زودی به منبع مالی ارزشمندی برای مقاومت چچن تبدیل شدند، که از خود منابع بسیار کمی داشت یا اصلاً منبعی نداشت. پس از خروج نیروهای روسی از چچن، اکثر مجاهدین تصمیم گرفتند در کشور بمانند، از جمله خطاب که با زنی داغستانی ازدواج کرده بود . در سال ۱۹۹۹، جنگجویان خارجی نقش مهمی در جنگ داغستان ایفا کردند . شامیل باسایف و خطاب تیپ حافظ صلح بین المللی اسلامی را که متشکل از جنگجویان چچنی بود، ایجاد کرده بودند. این تهاجم در حمایت از شورشیان جدایی طلب جماعت اسلامی داغستان آغاز شد . پس از نبرد، آنها به چچن عقب
نشینی کردند. این تهاجم بهانه ای برای دولت جدید روسیه جهت مداخله فراهم کرد و در دسامبر ۱۹۹۹ نیروهای زمینی روسیه دوباره به چچن حمله کردند. جنگ دوم چچن. در جریان جنگ دوم چچن که متعاقباً رخ داد ، مجاهدین عرب نقش مهم دیگری نیز ایفا کردند، هم از نظر اعزام جنگجو و هم از نظر کمک های مالی. در این زمان بود که روس ها موفق شدند برجسته ترین فرماندهان مجاهدین، ابن خطاب و ابو الولید، را از بین ببرند . ساختار. گردان خارجی عمدتاً از اعراب تشکیل شده بود، با این حال، جنگجویان قفقازی و کرد نیز به تعداد نسبتاً کمی در آن حضور داشتند . همه امیران (رهبران) شناخته شده فوت کرده اند. اولین امیر آن ابن الخطاب (سعودی) بود که در مارس 2002 کشته شد و ابوالولید (سعودی) جانشین او شد که در آوریل 2004 کشته شد. جانشین او ابوحفص الاردنی ( اردنی) بود که در نوامبر 2006 کشته شد. جانشین او مهند (سعودی) بود که در 21 آوریل 2011 در درگیری با نیروهای امنیتی در روستای چچنی سرژن-یورت کشته شد. چند هفته بعد، جانشین او عبدالله کرد (کرد) نیز کشته شد. این گردان به چندین واحد مجاهدین به فرماندهی امیران مربوطه تقسیم شد که تا سال 2012 منحل شدند.
ادوارد هراچی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
قلعه یونچئون دانگپو (هانجا: 漣川 堂浦城، هانگول: 연천 당포성) دژی تاریخی از دوره سه پادشاهی کره و متعلق به امپراتوری گوگوریو است. این قلعه در منطقه دونگی-ری، بخش میسان-میون، شهرستان یونچئون، استان گیونگگی-دو در کره جنوبی واقع شده و به عنوان یکی از استحکامات دفاعی کلیدی گوگوریو در برابر تهاجمات خارجی عمل می کرد. این بنا در تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۰۳ به عنوان بنای یادبود شماره ۱۹۲ ثبت شد و سپس در ۲ ژانویه ۲۰۰۶ به مکان تاریخی کره جنوبی شماره ۴۶۸ ارتقا یافت. طرح کلی. هیچ اشاره ای به قلعه دانگپو در اسناد جغرافیایی مختلف دوره سلسله چوسون یافت نشده است، اما در کتاب «گی-اون-بیول-جیپ» (記言別集)، نوشته هئو موک، آمده است: «قلعه ای قدیمی بر دیوار دامنه تپه ای روبروی ما-جئون وجود داشته که زیارتگاهی بر فراز آن قرار دارد و منطقه مقابل آن دانگپو نامیده می شود. چاهی بزرگ از میان آن جاری است و مسیرها را به هم پیوند می دهد.» بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳، بررسی های سطحی و کاوش های باستان شناسی در این مکان انجام شد که به کشف تعدادی سفال متعلق به دوره گوگوریو انجامید. این یافته ها نشان داد که قلعه دانگپو متعلق به دوره سه پادشاهی بوده و بسیار محتمل است که
به امپراتوری گوگوریو تعلق داشته است. قلعه دانگپو دژی مسطح است که بر صخره ای طبیعی در کرانه شمالی رودخانه ایمجین و شاخه های آن، در شمال غربی جونگوک-اوپ، احداث شده است. این قلعه به شکل مثلثی با نوک تیز در بخش غربی طراحی شده و دیوار شرقی آن، که برای جلوگیری از نفوذ دشمنان ساخته شده، ارتفاع بلندی دارد، در حالی که دیوارهای جنوبی و شمالی، که در امتداد صخره های طبیعی قرار دارند، کوتاه تر هستند. ساختار کلی قلعه شباهت زیادی به قلعه های اوندائه-ری و هوروگورو در نزدیکی آن دارد و به ویژه شیوه ساخت آن با قلعه هوروگورو بسیار مشابه است. طول قلعه از انتهای غربی تا دیوار شرقی حدود ۲۰۰ متر، عرض دیوار شرقی ۵۰ متر و محیط کلی آن تقریباً ۴۵۰ متر است. در حال حاضر، بخش باقی مانده از دیوار شرقی ۶ متر ارتفاع و در پایه ۳۹ متر عرض دارد. قسمت جنوبی دیوار شرقی برای ایجاد ورودی قلعه و بخش شمالی آن برای احداث خندق تا حدی تخریب شده است. قلعه یونچئون دانگپو، همراه با قلعه های یونچئون هوروگورو و یونچئون اونداریسونگ، دژی منحصربه فرد در کنار رودخانه است که بر روی زمینی مثلثی شکل، در محل تلاقی رودخانه ایمجین و شاخه های رودخانه هانتان، بنا شده اس
ت. این قلعه ارتباط نزدیکی با دوره سه پادشاهی دارد، زمانی که رودخانه ایمجین به عنوان مرز طبیعی شناخته می شد. این بنا میراثی فرهنگی با ارزش علمی برجسته است.
آرمن آرشالویسی سیمونیان (؛ زادهٔ ) یک زیست شیمی دان اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۱۹۳۲ در آتسارات به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۸) فارغ التحصیل شد. وی در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان و دانشگاه دولتی گاوار فعالیت می کند. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شده است.
قلعه هوروگورو (هانگول: 호로고루، هانجا: 虎盧堡) دژی تاریخی از دوره سه پادشاهی، متعلق به امپراتوری گوگوریو، است که در منطقه جانگنام-میون، شهرستان یئونچئون، استان گیونگی-دو، کره جنوبی قرار دارد. این قلعه در تاریخ ۲ ژانویه ۲۰۰۶ به عنوان مکان تاریخی شماره ۴۶۷ جمهوری کره ثبت شد. دلیل نامگذاری. قلعه یونچئون هوروگورو دژی مسطح و منحصربه فرد در کنار رودخانه است که بر روی زمینی مثلثی شکل، در محل تلاقی رودخانه های ایمجین و هانتان با شاخه هایشان، بنا شده است. این قلعه، همراه با دیگر دژهای منطقه، ارتباط تنگاتنگی با دوره سه پادشاهی، به ویژه امپراتوری گوگوریو، دارد، زمانی که رودخانه ایمجین به عنوان یک مرز طبیعی نقش کلیدی ایفا می کرد. به دلیل ارزش علمی برجسته، این قلعه به عنوان میراث فرهنگی ملی (مکان تاریخی) برای حفاظت و مدیریت ثبت شده است.
پدافند هوایی کوتاه برد () یا شوراد گروهی از سلاح ها و تاکتیک های ضدهوایی است که به دفاع در برابر تهدیدات هوایی در ارتفاع پایین، عمدتاً بالگردها و هواپیماهای کم ارتفاع مانند جنگنده ای-۱۰ یا سوخو-۲۵، مربوط می شود. پدافند هوایی کوتاه برد و مکمل های آن، سامانه هیماد (پدافند هوایی ارتفاع بالا تا متوسط) و سامانه ضدموشکی تاد (ترمینال پدافند منطقه ای ارتفاع بالا)، پدافند هوایی فضای نبرد را بر اساس ارتفاع و برد سلاح های دفاعی تقسیم می کنند.
مارلنا ژیرایری هواکیمیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲ مارس ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۳) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شده است. وی در ۳۱ مهٔ ۲۰۲۴ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
گریگور مسروبی گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک باستان شناس، تاریخ نگار و دانشمند اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲ مارس ۱۹۳۰ در ولادی قفقاز به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شده است. وی در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
این جدولی از قلعه های کره ای در چین است که توسط امپراتوری گوگوریو در استان های لیائونینگ و جی لین در چین در دوره سه پادشاهی کره بنیان شده اند.
الساندرو اورسینی (زاده ۱۴ آوریل ۱۹۷۵) جامعه شناس و پژوهشگر ایتالیایی در حوزه تروریسم و دانشیار در دانشگاه لوئیس در رم ایتالیا است. زندگی اولیه و تحصیل. اورسینی بر ۱۴ آوریل ۱۹۷۵ در ناپل زاده شد. او پسر آرتورو اورسینی، روان شناس یونگی بود که بعدها استاد نظریه و تکنیک های آزمایش شخصیت و مدیر دانشکده روان شناسی بالینی در دانشگاه ساپینزا رم شد. هنگامی که اورسینی ۱۵ ساله بود، خانواده اش به لاتینا نقل مکان کردند، جایی که او در دبیرستان کلاسیک دانته آلیگری تحصیل کرد. او مدرک جامعه شناسی را از دانشگاه ساپینزا گرفت و سپس از دانشگاه روما تری دکتری دریافت نمود. شغل. در نوامبر ۲۰۰۴، اورسینی به عنوان پژوهشگر در دانشگاه آزاد مدیترانه ای مشغول به کار شد. او وظایف تدریس داشت و در سال ۲۰۰۷ به دلیل غیبت از دانشگاه توبیخ شد. چندین جامعه شناس مشهور و اتحادیه فدراسیون کارکنان آموزش و پرورش در حمایت از اورسینی به دانشگاه نامه نوشتند. او متعاقباً پژوهشگر جامعه شناسی پدیده های سیاسی در دانشگاه تورورگاتا رم بود، جایی که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ مدیریت مرکز مطالعات تروریسم را با تمرکز بر تروریسم اسلامی در اروپا بر عهده داشت. کتاب او درباره
داعش بخاطر بهترین کار در مورد یک موضوع امور جاری که در سال 2016 توسط انتشارات ریتسولی لیبری منتشر شده، برنده جایزه شد. اورسینی در دانشگاه لوئیس، دانشیار است و جامعه شناسی عمومی و جامعه شناسی تروریسم تدریس می کند. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲، او همچنین همکار پژوهشی مرکز مطالعات بین المللی دانشگاه MIT یا مؤسسه فناوری ماساچوست در ایالات متحده بود، جایی که او به عنوان پژوهشگر مهمان در هر دو بخش علوم سیاسی و مرکز مطالعات بین المللی فعالیت داشت. علایق پژوهشی او بر «استراتژی های دسترسی به گروه های خشونت آمیز با انگیزه نفرت ایدئولوژیک» متمرکز است. او بنیانگذار و مدیر رصدخانه امنیت بین المللی دانشگاه LUISS و وب سایت خبری «امنیت بین المللی» است. او عضو هیئت مشاوره علمی مجله «مطالعات در تضاد و تروریسم»، شبکه آگاهی از رادیکالیزاسیون شورای اروپا و کمیته «سناریوهای آینده» از اداره کل نیروهای مسلح ایتالیا است. از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲، اورسینی ستون نویس روزنامه «ایل مساجرو» بود و مقالاتی در مورد مسایل ژئوپلیتیکی و بین المللی می نوشت. پس از آغاز حمله روسیه به اوکراین، او به دلیل اختلاف با سردبیر ماسیمو مارتینلی، «ایل مساجرو» را ترک کرد.
او متعاقباً به دعوت سردبیر مارکو تراواگلیو ستون نویس «ایل فاتو کوتیدیانو» شد. مدل DRIA. اورسینی بر اساس شرح حال تروریست ها، مدلی را که خود آن را مدل DRIA (تجزیه، بازسازی، انسجام، بیگانگی) می نامد، برای تشریح فرآیند رادیکال شدن توسعه داده است. اورسینی می گوید این تحلیل در مورد "تروریست های حرفه ای" صدق می کند. او این افراد را کسانی تعریف می کند که آماده اند تا جان خود را برای یک ایدئولوژی سیاسی-مذهبی فدا کنند - ایدئولوژی ای که با این باور مشخص می شود که جهان، به شکلی که هست، کاملاً فاسد است ("فاجعه گرایی رادیکال") و محکوم به نابودی است ("در انتظار پایان")، و همچنین وسواس خلاص شدن از شر جهان، غیرانسانی کردن دشمنان، لذت بردن از شهادت و آزار و اذیت، و این باور که هدف، وسیله را توجیه می کند. به گفته اورسینی، این فعالیت به یک نیاز معنوی برآورده نشده برای معنابخشی به زندگی تروریست ها پاسخ می دهد. مدل دریا شامل چهار مرحله است: آثار و استقبال. کتاب "کالبدشکافی بریگادهای سرخ". نسخه ایتالیایی. در سال ۲۰۰۹، اورسینی کتابی با روش تک نگاری در مورد انگیزه های کسانی منتشر کرد که به بریگاد سرخ - یک گروه چپ افراطی - پیوسته بودن
د. این کتاب ابتدا به ایل مولینو، ناشر برتر علوم اجتماعی ایتالیا، ارائه شده بود که انتشار آن را رد کرد و آنگاه توسط انتشارات روبتینو ادیتوره منتشر شد. اسپنسر ام. دی اسکالا، مورخ متخصص در سوسیالیسم ایتالیایی، مقدمه این کتاب را نوشته است. اورسینی برای ارائه دیدگاه خود در مورد بریگادهای سرخ از روش مطالعه موردی استفاده کرد که قتل سیاسی، چه از سوی چپ افراطی باشد و چه از سوی گروه های نئونازی، چه از سوی کنشگران غیردولتی و چه از سوی گروه هایی مانند رژیم پل پوت که دستگاه دولتی را به دست گرفته اند، با انگیزه تفکر مسیحایی انجام می شود. فرقه های مذهبی یا سیاسی خشونت آمیز هنگامی در تبدیل اعضای خود به تروریست موفق می شوند که بتوانند این باور را به آنها القا کنند که این گروه مأموریتی معنوی برای پاکسازی جهان از فساد دارد. ریچارد دریک، مورخ اروپای معاصر، تاریخ ایتالیا و تروریسم، پس از انتشار کتاب، بحث اورسینی در مورد پیشینه بریگادهای سرخ را به عنوان «شاهکار تاریخ فکری» توصیف کرد که نه تنها تلاش می کند تاریخ تروریسم ایتالیا، بلکه منبع تفکر تروریستی را نیز توضیح دهد. گویدو پانوینی، مورخ اجتماعی که بر تاریخ اروپا و خشونت سیاسی و
تروریسم تمرکز دارد، باورمند بود که طیف گسترده تشابهات تاریخی ذکر شده توسط اورسینی، اگرچه بینش های بسیاری ارائه می دهد ولی ممکن است خواننده را تا حدودی گیج کند ولی پیوندی را که اورسینی بین خشونت تروریستی و رفتار رادیکال های راست گرا و رژیم های تمامیت خواه برقرار کرده بود، بسیار جالب یافت. این اثر برنده جایزه تاریخ Acqui شد. نقد و بررسی ترجمه انگلیسی. دو سال بعد، ترجمه ای از کتاب «کالبدشکافی بریگادهای سرخ» توسط انتشارات دانشگاه کرنل منتشر شد. این کتاب نقدهای کاملاً متفاوتی دریافت کرد: در حالی که برخی بر سهم آن در درک طرز فکر تروریست ها تأکید داشتند، برخی دیگر به ویژه از فقدان تاریخ گرایی انتقاد کردند. کتاب "فداکاری: زندگی من در یک شبه نظامی فاشیستی". در اوایل دهه ۲۰۱۰، اورسینی خود را در دو [موضوع] فاشیستی جای داد. به مدت سه ماه در میان شبه نظامیان به نمایش گذاشته شد تا دیدگاهی خودمردم نگارانه به دست آورد که بعدها با عنوان «فداکاری: زندگی من در یک شبه نظامی فاشیست» منتشر شد. آر. جی. بی. باسورث این اثر را تصویری غیرانتقادی یافت که کاملاً با فاشیست ها همدلانه است. کریستین اولیوو، متخصص در سیاست مخالفت اجتماعی در ا
روپای شرقی-مرکزی پساکمونیستی، تحت تأثیر توصیف دست اول اورسینی از گسست با «ایدئولوژی بورژوایی» رایجِ اجتناب از درگیری و حفظ خود قرار گرفت که ناشی از تأکید گروه های فاشیستی بر ورزش های رزمی مانند MMA بود، که ارزش های فداکاری را القا می کرد و جستجو را تشویق می کرد. منازعه خشونت آمیز (با درگیری با گروه های چپ افراطی) را به عنوان یک شیوه زندگی شجاعانه رد می کند. کتاب "مرتد چپ: برونو ریزی، نخبه گرای دموکرات". ژائو برناردو، مورخ پرتغالی کمونیسم، سرمایه داری و فاشیسم، اظهار داشت که اگرچه این کتاب «به طور مفید» به بررسی توسعه مواضع سیاسی برونو ریزی از سال ۱۹۳۷ به بعد می پردازد، موضوعی که تا حد زیادی در تحقیقات کمبود آن احساس می شود ولی او این کتاب را «بشدت ناقص» می داند زیرا بحث گسترده تر افکار چپ انتقادی در مورد اتحاد جماهیر شوروی را فراتر از «دیدگاه های تروتسکی در مورد اتحاد جماهیر شوروی استالینیستی» دربرنمی گیرد. با حذف چندین دیدگاه دیگر از اندیشمندان سیاسی ایتالیایی در طول زندگی ریزی و تأثیر آنها بر اندیشه او، این کتاب «برونو ریزی ای دلپذیر برای ذائقه معاصر ایجاد می کند و هر چیزی را حذف می کند که نئولیبرال ها به آ
ن علاقه ای ندارند» و در نهایت به درک فرد ارائه شده آسیب می رساند. دیدگاه ها. اوکراین. اورسینی با شرکت به عنوان مهمان برنامه گفتگوی جنجالی حمله روسیه به اوکراین، محبوبیت بسیاری پیدا کرد، جایی که او بارها انتقاد خود را از توسعه طلبی ناتو نسبت به روسیه و شکست دیپلماسی اتحادیه اروپا ابراز کرد که او آن را از عوامل مشترک جنگ در اوکراین می داند. مقالاتی همانند "کوریره دلا سرا" و "لوموند" اورسینی را به عنوان اشاعه دهنده تبلیغات جنگ روسیه توصیف کرده اند. دانشگاه لوئیس، با ترس از آسیب های اعتباری، در سال ۲۰۲۲ بیانیه ای صادر کرد و «همبستگی کامل خود را با مردم اوکراین» ابراز نمود. در مارس ۲۰۲۴، اورسینی مقاله ای در «ایل فاتو کوتی دیانو» نوشت و در آن اظهار داشت که سربازان و خودروهای ایتالیایی در پایگاه کنستانتسا در رومانی در حال انجام وظیفه هستند و در معرض خطر قریب الوقوع شکست نظامی اوکراین قرار دارند. وزارت دفاع ایتالیا این ادعاها را رد کرد و اظهار داشت اظهارات اورسینی «کاملاً نادرست است. سربازان نیروی هوایی ایتالیا که بخشی از گروه ویژه «گلادیاتور» در کنستانتا بودند، در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ به ایتالیا بازگشتند» همو افزود «اورسین
ی یا کاملاً بی نیت است یا حتی قادر به مراجعه به منابع وب معمولی نیست.» امور ایتالیا. در سال ۲۰۲۳، اورسینی قانونی را تأیید کرد که توسط حکومت ملونی پیشنهاد شده بود و ایجاد مساجد در گاراژها و انبارها را ممنوع می کرد. او استدلال کرد این قانون با هدف تشویق مسلمانان به تجمع در مساجد بزرگ و در نتیجه جلوگیری از تجزیه و انزوا و رادیکال شدن وضع شده است.
باشگاه فوتبال راج پراچا یک باشگاه فوتبال حرفه ای تایلندی است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ ۳ تایلند بازی می کند.
باشگاه فوتبال آن جانگ که به سادگی با نام آن جانگ شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در استان آن جانگ، ویتنام واقع شده است. این تیم در حال حاضر در مسابقات ملی دسته سوم ویتنام حضور دارد.
جویی ()، معروف به سیاه پوشان یک رتبه یا عنوان در نظام بوروکراتیک امپراتوری گوگوریو بود که به عنوان نهمین رتبه در میان ده رتبه اولیه این حکومت شناخته می شود. این عنوان در ابتدا به اعضای گروه های قبیله ای وابسته به رهبران قبیله ای اشاره داشت، اما با تبدیل گوگوریو به یک دولت متمرکز، به بخشی از نظام اداری رسمی تبدیل شد. تاریخچه. گوگوریو در سال ۳۷ پیش از میلاد توسط جومونگ تأسیس شد، این امپراتوری در اوج خود قلمرویی گسترده از کره شمالی کنونی، منچوری چین، و بخش هایی از روسیه را در بر می گرفت. منابع اصلی تاریخی درباره گوگوریو شامل سامگوک ساگی، نوشته کیم بوشیک در سال ۱۱۴۵، و کتیبه گوانگ گه تو بزرگ است که دستاوردهای نظامی گوانگ گه تو بزرگ را ثبت کرده است. تعریف. بر اساس سامگوک ساگی، جویی و سئونین در ابتدا به عنوان رتبه های پایین با ماهیت وابسته یعنی گاشین در خدمت پادشاه یا مقامات ارشد یا همان دئگا در گوگوریو آغاز شدند. با این حال، این توصیف به دوره امپراتور دونگچون اشاره دارد و به اشتباه به عنوان ویژگی دوره اولیه تلقی شده است، در حالی که نظام اولیه گوگوریو در آن زمان در حال تحول به دوره میانی بود. نظام رتبه بندی این امپ
راتوری شامل عناوینی مانند جویی بود که در منابع به عنوان نهمین رتبه از ده رتبه اصلی ذکر شده است. این رتبه بعد از ساجا و قبل از سئونین قرار داشت. بر اساس منابع، مقامات جویی احتمالاً لباس سیاه می پوشیدند که نقش آن ها در وظایف اداری یا نظامی بود را به نشان میداد. در واقع، جویی و سئونین، مانند په جا و ووته، به رهبران جوامع کوچک محلی که هنوز تا حدی خودمختاری داشتند، اطلاق می شد. در معیارهای سه هان، جویی به رهبران کشورهای کوچک مانند گوسوگوک، و سئونین به رهبران جوامع کوچک تر، مانند سرپرستان یک محله، اشاره داشت. این عناوین در نظام رتبه بندی گوگوریو ادغام شدند. نابو، سران پنج قبیله گوگوریو بود که شورای جگا را بنیان ساختند،با انحلال نابو، این عناوین به تدریج بی اهمیت شدند و به رتبه های پایین ترین سطح بوروکراتیک تبدیل شدند. سندی از دوره پادشاه دونگچون نشان می دهد که ۲۵ نفر از مقامات جویی برای اسکورت هیئت دیپلماتیک وو به کار گرفته شدند، که این امر نشان دهنده نقش نظامی جویی و نقش فرهنگی-اداری سونین است. در قرن چهارم، با انحلال نظام نابو و ایجاد نظام رتبه بندی متمرکز با محوریت پادشاه، عنوان «جویی» حذف شد، اما سونین در نظام
رتبه بندی باقی ماند و تا پایان گوگوریو به عنوان پایین ترین رتبه حفظ شد. در اواخر گوگوریو، عنوان جوئی دودئه هیونگ (هانجا: 皂衣頭大兄) دوباره ظاهر شد. تقابل معانی. یکی از موضوعات بحث برانگیز در مورد سئونین این است که آیا این واژه به صورت 先人 به معنی شخص ارشد نوشته شده یا 仙人 که معنی آن میشود شخص جاودانه یا عارف.اخیرا این موضوع مدت هاست که مورد بحث قرار گرفته است. بر اساس نظر کمیته تدوین تاریخ ملی:در سامگوک ساگی، هوهان سو، و یانگ سو، عنوان به صورت 皁衣先人 به معنی سئونین با لباس سیاه ذکر شده است.در جو سو، بوک سا، و گو تانگ سو، عنوان به صورت 仙人 به معنی شخص جاودانه آمده است.در سین تانگ سو و بخش گوریوگی از هان وون، عنوان به صورت 先人 به معنی شخص ارشد ثبت گشته است. برخی در محافل دانشگاهی معتقدند که ساختار وابستگی جویی و سئونین بر ایجاد نظام هوارانگ-نانگدو در شیلا تأثیر گذاشته باشد، اما این نظریه در حد گمانه زنی است و به عنوان نظریه اصلی پذیرفته نشده است.در آموزش های تبلیغاتی ارتش کره جنوبی، نظریه گروه رزمی جویی-سئونین به شدت ترویج می شود و به عنوان پایه ای برای روحیه جنگاوری مورد استناد قرار می گیرد.در سامگوک ساگی، گوگوریو بون گ
ی، دان گون وانگ گوم به عنوان سونین یا 仙人، وانگ گوم ذکر شده است. همچنین، شخصیت های تاریخی مانند میونگ نیم داپو که در نبرد جوئون ارتش یان متاخر را شکست داد، ژنرال اولجی موندوک که تهاجم سلسله سوئی را با قاطعیت دفع کرد، و یون گه سومون نخست وزیر قدرتمند اواخر گوگوریو به عنوان افرادی با پیشینه جویی-سئونین شناخته می شوند. نظریه ها. برخی نظریه پردازان، به ویژه شین چه هو، جویی و سئونین را به عنوان یک گروه رزمی تلقی کرده اند.این نظریه ابتدا در کتاب جوسان سانگوسا شین چه هو مطرح شد. او گروه های رزمی گوگوریو، مانند سربازان راهب مانند سونگ گون ذکرشده در گوریوسا و راهبان غیرروحانی مانند جئگا هواسانگ در گوریودوکیونگ، را با جویی-سئونین مرتبط دانست و آن ها را به عنوان گروهی مذهبی-رزمی توصیف کرد. شین چه هو این ایده را برای تقویت روحیه ملی گرایانه و جنگاوری در برابر استعمار ژاپن ترویج داد.جونگ این بو، از طریق نوشته هایش در کتاب خود، این نظریه را تأیید کرد و اظهار داشت که سنت های هوارانگ شیلا و جویی-سونین گوگوریو در روحیه فداکاری راهبان بودایی در برابر مشکلات ملی ریشه دارد.با این حال، شواهد مستند یا کتیبه ای برای اثبات این نظریه
وجود ندارد و بیشتر به استنباط های شین چه هو وابسته است، به همین دلیل در محافل دانشگاهی پذیرفته نشده است. همچنین، جویی و سونین معمولاً به طور جداگانه در منابع ذکر شده اند، هرچند در سین تانگ سو و بخش گوریوگی از هان وون به عنوان یک موجودیت واحد تلقی شده اند. به احتمال زیاد، این عناوین به جای گروه رزمی خاص، به طبقه ای از جنگجویان پایین رتبه، مشابه سامورایی های ژاپن، اشاره دارند.این نظریه توسط کیم سان هو در دئجوسین جگوکسا گسترش یافت و در درام یون گه سومون بازتاب یافت.اخیراً، این ایده از طریق وب تون هایی نیز منتشر شده است. تصویرسازی مدرن. • "سریال یون گه سومون، محصول سال ۲۰۰۶" • "سریال گل و شمشیر، محصول سال ۲۰۱۳"
باشگاه فوتبال شاختیور قزل قیه یک باشگاه فوتبال قرقیزستانی مستقر در قزل قیه، قرقیزستان است که در لیگ برتر قرقیزستان بازی می کرد.
باندونگ رایا یک باشگاه فوتبال حرفه ای اندونزیایی از باندونگ بود. این باشگاه در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۷ تأسیس شد. این باشگاه تا زمان تشکیل لیگ برتر لیگ اندونزی در سال ۱۹۹۴ در گالاتاما بازی می کرد و تا زمان انحلال باشگاه در سال ۱۹۹۷ به دلیل مشکلات مالی، در آن دسته بازی کرد.
میکائیل (میشا) گارگینی زالینیان (؛ زادهٔ - ) یک شیمی دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۴ مهٔ ۱۹۳۰ در گتاوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۲) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فعالیت کرده است. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شده است. منابع. --&gt;
باشگاه ارتش نپال، که با نام ارتش تریبهوان کلاب نیز شناخته می شود، باشگاه ورزشی ارتش نپال است که در کاتماندو مستقر است. در کریکت، آنها در لیگ برتر کریکت ملی داخلی و بعداً در جام یک روزه نخست وزیر بازی می کردند، در حالی که در فوتبال در لیگ دسته اول یادبود شهدا و لیگ ملی زنان بازی می کنند.
نشان شاهزاده مقدس دانیال مسکو (روسی: Орден святого благоверного князя Даниила Московского) که از آن با عنوان نشان سنت دانیال نیز یاد می شود، یک جایزه معتبر در کلیسای ارتدکس روسیه است که به نام «دانیال الکساندروویچ» معروف به «دانیل مسکو» (Daniel of Moscow)، جوان ترین پسر الکساندر نوسکی و یکی از قدیسان و شاهزادگان روسیه در قرن ۱۳ میلادی، نامگذاری شده است. این نشان در سال ۱۹۸۸ میلادی به منظور تقدیر از افراد یا گروه هایی که خدمات قابل توجهی به جامعه و کلیسای ارتدکس روسیه داده اند، ایجاد شد. نشان سنت دانیال در سه درجه اعطا خواهد شد، که درجه اول بالاترین سطح آن به شمار می رود و معمولاً شامل تصویری از شاهزاده دانیل مسکو یا نمادهای مرتبط با او است. این نشان یکی از جوایز مهم کلیسایی در روسیه به شمار می رود و دریافت آن نشان دهنده احترام و قدردانی کلیسای ارتدکس روسیه از فعالیت های فرد یا گروه مورد نظر است. این نشان می تواند به روحانیون، افراد غیر روحانی و در موارد خاص، به سازمان ها به خاطر خدماتشان در احیای زندگی معنوی در روسیه اعطا شود. تاریخچه. این نشان در ۷ دی ماه ۱۳۶۷ خورشیدی (۲۸ دسامبر ۱۹۸۸ میلادی) توسط پاتریارک پی
من یکم (سرگئی میخایلویچ ایزوکوف) به عنوان پاتریارک مسکو و تمام روسیه در آن زمان، و شورای مقدس کلیسای ارتدکس روسیه ایجاد شد. هدف از تأسیس این نشان، گرامیداشت هزارمین سالگرد غسل تعمید روسیه (پذیرش مسیحیت در روسیه) و اعطای نشانی به افرادی که در زمینه های مذهبی، فرهنگی، بشردوستانه یا اجتماعی فعالیت داشته و به کلیسای ارتدکس روسیه خدمت کرده اند، است. پذیرش مسیحیت در روسیه به عنوان یک رویداد تاریخی در سال ۹۸۸ میلادی به وقوع پیوسته و کلیسای ارتدکس روسیه آن را به عنوان نقطه عطفی در تاریخ خود قلمداد می کند.
باشگاه فوتبال تلکام مالزی، که معمولاً با نام تی ام اف سی شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای مالزیایی بود که ریشه در ملاکا داشت، تا اینکه باشگاه پایگاه خود را به کوالا لامپور منتقل کرد. آخرین زمین خانگی این باشگاه، ورزشگاه ۲۵۰۰۰ نفری ام بی پی جی بود. این باشگاه تا فصل ۰۷–۲۰۰۶ سوپر لیگ مالزی بازی می کرد. این باشگاه متعلق به تلکام مالزی بود. رنگ های لباس معمول آنها نارنجی و آبی بود.
باشگاه ورزشی پلیس سری لانکا یک باشگاه فوتبال حرفه ای سری لانکایی مستقر در کلمبو است. آنها در لیگ قهرمانان سری لانکا بازی می کنند. این تیم تحت حمایت پلیس سری لانکا است.
باشگاه فوتبال وودلندز ولینگتون یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در وودلندز، سنگاپور بود که در لیگ برتر فوتبال سنگاپور، یعنی بازی می کرد. این باشگاه از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۴ در لیگ برتر فوتبال شرکت می کرد. ورزشگاه وودلندز، ورزشگاهی با ۴۳۰۰ صندلی است که از زمان تأسیس تاکنون در آن بازی کرده اند.
باشگاه فوتبال قیصر یک باشگاه فوتبال حرفه ای قزاقی است که در ورزشگاه گانی مرادبایف در قزل اوردا مستقر است. آنها از اعضای بنیانگذار لیگ برتر قزاقستان هستند و تنها سه فصل پس از سقوط به دسته پایین تر، در این لیگ حضور نداشته اند. موفق ترین فصل آنها فصل ۱۹۹۸ بود که جام حذفی قزاقستان را بردند و در لیگ چهارم شدند. آنها همچنین در سال ۲۰۱۹ جام حذفی قزاقستان را نیز از آن خود کردند.
باشگاه ورزشی و فرهنگی الاتحاد یک باشگاه فوتبال حرفه ای یمنی است که در شهر اب واقع شده است.
باشگاه فوتبال سمباونگ رنجرز یک باشگاه فوتبال حرفه ای بود که در سمباونگ، سنگاپور مستقر بود. این باشگاه در لیگ برتر فوتبال سنگاپور (اس لیگ)، بالاترین سطح فوتبال در سنگاپور، بازی می کرد. این باشگاه همچنین در بین هواداران با نام "استالیونز" شناخته می شد. آنها همچنین به خاطر پیراهن های شبیه نیجریه ای خود با طرح های خارق العاده که در فصل افتتاحیه لیگ برتر در دهه ۹۰ استفاده می شد، شناخته می شدند.