Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مخترع (به انگلیسی: The Inventor) یک فیلم پویانمایی استاپ موشن زندگی نامه ای محصول سال ۲۰۲۳ دربارهٔ لئوناردو داوینچی به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی جیم کاپویانکو و کارگردانی مشترک پیر لوک گرانژون است. صداپیشگان شامل استفن فرای، ماریون کوتیار، دیزی ریدلی و مت بری هستند. مخترع محصول مشترک ایالات متحده، فرانسه و ایرلند است. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در رقابت رسمی در جشنواره بین المللی فیلم انیمیشن انسی در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۳ داشت. کمپانی بلو فاکس اینترتایمنت فیلم را در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ در ایالات متحده اکران کرد، در حالی که KMBO فیلم را در سینماهای فرانسه در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴ اکران خواهد کرد. خلاصه داستان. این فیلم زندگی مخترع لئوناردو داوینچی را دنبال می کند که ایتالیا را ترک می کند تا به دربار فرانسه بپیوندد، جایی که می تواند آزادانه آزمایش کند. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز از ۳۹ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۶٫۷ از ۱۰ مثبت هستند. اجماع وب سایت چنین می گوید: «یک درس تاریخ با انیمیشن زیبا، مخترع تا حدودی نامشخص به نظر می رسد که می خواهد به کدام مخاطب برسد، اما همچنان سرگرم کننده و اغلب
درگیرکننده است.» در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می کند، به فیلم یک امتیاز اختصاص داد. امتیاز ۶۸ از ۱۰۰، بر اساس رای هفت منتقد، نشان دهنده نظرات «به طور کلی مطلوب» است.
انیسا انور علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بمبئی سیتی اشاره کرد.
دختر شاه مرداب (به انگلیسی: The Marsh King's Daughter) یک فیلم دلهره آور روان شناختی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی نیل برگر و نویسندگی ال اسمیت و مارک ال. اسمیت است که بر اساس رمانی به همین نام اثر کارن دیون در سال ۲۰۱۷ ساخته شده است. در این فیلم دیزی ریدلی، بن مندلسون، گرت هدلند، کارن پیستوریوس، بروکلین پرینس و گیل بیرمنگام به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم در ۳ نوامبر ۲۰۲۳ توسط لاینزگیت فیلمز و رودساید اترکشنز در ایالات متحده منتشر شد. داستان. در مورد زنی جوان به نام هلنا (با بازی دیزی ریدلی) است که یک زندگی به ظاهر عادی دارد اما راز تاریکی را از همه پنهان می کند. پدر هلنا در واقع پادشاه مرداب بدنام است، کسی که در گذشته او و مادرش را برای سال ها در اسارت نگه داشته بود. حال هلنا پس از یک عمر تلاش برای فرار از گذشته خود، زمانی که پدرش به طور غیرمنتظره ای از زندان فرار می کند، مجبور می شود بار دیگر با گذشته روبرو شده و… تولید. فیلمبرداری در ۷ ژوئن ۲۰۲۱ در انتاریو، کانادا آغاز شد. فیلمبرداری به طور رسمی در ۶ اوت ۲۰۲۱ به پایان رسید. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز از ۳۶ نقد منتقد، با میانگین امتیا
ز ۵٫۴ از ۱۰ مثبت هستند. اجماع این وب سایت می گوید: «دختر پادشاه مرداب با وعده های فراوان شروع می شود و بازیگران قابل توجهی دارد، اما سرعت سرکش و نتیجه گیری ناشیانه داستان بر آن ها غلبه می کند». در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس ۱۳ منتقد، امتیاز ۴۶ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده است که نشان دهنده نقدهای «مختلط یا متوسط» است.
پِلازا مایور (به اسپانیایی: plaza Mayor ) یا میدان اصلی، یک فضای عمومی بزرگ در قلب مادرید، پایتخت اسپانیا است. زمانی مرکز مادرید کهن بود. اولین بار در زمان سلطنت فیلیپ سوم (۱۵۸۰–۱۶۱۹) ساخته شد. تنها چند بلوک دورتر، میدان معروف دیگری به نام پوئِرتا دِل سُل (Puerta del Sol) قرار دارد. تاریخ و معماری. قدمت پلازا مایور به قرن پانزدهم بازمی گردد، جایی که در ابتدا «پلازا دل آرابال» "Plaza del Arrabal"نام داشت و به عنوان بازار اصلی شهر استفاده می شد. در سال ۱۵۶۱، میدان به شهر مادرید منتقل شد. پادشاه فیلیپ دوم، معمار کلاسیک خوان د هررا را مأمور بازسازی این منطقه کرد. ساخت و ساز تا زمان سلطنت فیلیپ سوم در سال ۱۶۱۷ آغاز نشد. خوان گومز د مورا به بازسازی معماری ادامه داد و دو سال بعد در سال ۱۶۱۹ به پایان رسید. پلازا مایور در تاریخ خود دچار ۳ آتش سوزی بزرگ شده است. اولین مورد در سال ۱۶۳۱ بود. پس از این آتش سوزی ، خوان گومز د مورا بازسازی میدان را بر عهده گرفت. دومین آتش سوزی در سال ۱۶۷۰ اتفاق افتاد و معمار توماس رومان مسئول بازسازی بود. آخرین آتش سوزی یک سوم میدان را گرفت و در سال ۱۷۹۰ رخ داد. امروزه معماری پلازا مایور به
خوان د ویانوئبا نسبت داده می شود. او پس از آتش سوزی عظیم در سال ۱۷۹۰ بازسازی را انجام داد. پیش از این، ساختمان هایی که میدان را محصور می کردند، پنج طبقه بودند. ویانوئبا ساختمان های اطراف میدان را به سه طبقه کاهش داد، گوشه ها را بست و ورودی های بزرگی به میدان ایجاد کرد. ساخت و ساز پس از مرگ خوان د ویانوئبا توسط آنتونیو لوپز آگوادو و کوستودیو مورنو و در سال ۱۸۵۴ به پایان رسید امروزه پلازا مایور مستطیل شکل است. ابعاد آن ۱۲۹ در ۹۴ متر، با ۲۳۷ بالکن در ساختمان های مسکونی سه طبقه که رو به داخل به سمت پلازا هستند. برای ورود یا خروج از پلازا مایور، ده ورودی وجود دارد، که نه عدد از آن ها داری دروازه هستند. نام. نام میدان در طول زمان تغییر کرده است. این شهر با نام های «Plaza del Arrabal", "Plaza de la Constitución", "Plaza Real", "Plaza de la República» و اکنون «پلازا مایور» شناخته می شود. این نام ها منعکس کننده وقایع، تاریخ و سلطنت در تاریخ اسپانیا هستند. مجسمه. مجسمه برنزی پادشاه فیلیپ سوم در مرکز میدان وجود دارد که در سال ۱۶۱۶ توسط ژان بولونی و پیترو تاکا ساخته شده است. مجسمه سوارکاری فیلیپ سوم در جیامبولونیا مربوط
به سال ۱۶۱۶ است، اما تا سال ۱۸۴۸ در مرکز میدان قرار نداشت. این مجسمه هدیه دوکِ فلورانس در آن زمان بود. ملکه ایزابل دوم دستور داده که آن را از کازا د کامپو منتقل کند تا به مرکز و کانون دید پلازا مایور تبدیل شود.
نسیم سلطان بیگی خبرنگار و فعال دانشجویی ایرانی است. او دانش آموخته رشته علوم ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی است. دستگیری ها. ۱۳۸۵. او پس از دستگیری در تجمع فعالان جنبش زنان در ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۵، به مدت هشت شبانه روز در بند ۲۰۹ زندان اوین بازداشت بود. ۱۳۸۶. از سوی قاضی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به دو سال حبس تعلیقی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام محکوم شد. در آذر همین سال مجدداً به مدت ۵۴ روز در بند ۲۰۹ زندانی شد. ۱۳۸۹. به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به چهار سال حبس تعزیری محکوم شد و حکم پیشین از حالت تعلیق خارج شد. ۱۳۹۱. در مهرماه این سال برای اجرای محکومیت قبلی به زندان رفت و تا اواخر سال ۹۲ در حبس بود. ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲. در ایام خیزش ۱۴۰۱ ایران، هنگام عزیمت به سفر در فرودگاه امام خمینی دستگیر شد. او پس از ۲۷ روز بازداشت به قید وثیقه آزاد شد. چند ماه بعد حکم این پرونده به او و سعیده شفیعی ابلاغ شد. حکمی که شامل سه سال و هفت ماه زندان برای اتهام اجتماع و تبانی، هشت ماه برای تبلیغ علیه نظام، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال ممنوعیت عضویت د
ر گروه های سیاسی بود. این حکم در پاییز ۱۴۰۲ اجرا شد. سلطان بیگی پیش از مراجعه به زندان در گفتگو با روزنامه هم میهن، علت محکومیت خود را انجام رسالت خبرنگاری خود عنوان کرد و دربارهٔ موضوع همکاری ماهنامه «خط صلح» عنوان کرد: «در سال ۱۴۰۰ در اینستاگرام آگهی این ماهنامه را دیدم که نیاز به همکار خبرنگار داشتند و این آگهی کاملاً علنی بود. سایت را بررسی کردم و متوجه شدم که برخی نمایندگان مجلس و مقامات دولتی با این ماهنامه مصاحبه کرده اند. از طرف دیگر سایت هم فیلتر نبود. با توجه به این موارد بود که از اسفند ۱۴۰۰ تا اردیبهشت یا خرداد ۱۴۰۱ به صورت حق التحریر در حوزه اجتماعی با این ماهنامه دیجیتال همکاری کرده ام. از نظر من هیچ مسئله عجیبی وجود نداشت و به نظر می رسید روی این سایت هیچ حساسیتی وجود ندارد.» حوزه فعالیت او با این رسانه در زمینه پوشش مسائل اجتماعی، مثل زنان کارتن خواب و کمبود دارو بوده است. واکنش ها به صدور و اجرای حکم. گزارشگران بدون مرز ضمن محکومیت زندانی شدن نسیم سلطان بیگی و سعیده شفیعی، این اقدام را «انتقام جویی از خبرنگاران» خواند. مرخصی درمانی. سلطان بیگی در نوزدهم اسفند ۱۴۰۲ با نظر کمیسیون پزشکی قانونی
و موافقت دادستان، برای معالجه و درمان بیماری از زندان اوین آزاد شد. ممنوع الملاقاتی به خاطر هم خوانی ترانه. اواخر آذر ۱۴۰۲، ویدیویی از هم خوانی تلفنی نسیم سلطان بیگی، نیلوفر حامدی و الهه محمدی با خاطره حکیمی، خواننده ترانه سفرناک در شبکه های اجتماعی مورد استقبال قرار گرفت. چند روز پس از آن مقامات زندان اوین این سه زندانی را تا آخر دی ماه همان سال از ملاقات ممنوع کردند و دلیلش را «خارج از مقررات از تلفن زندان» ذکر کردند. این مسئولان در پاسخ به اعتراض سه خبرنگار بابت مجازاتِ کار غیر خلاف گفته اند: «آخه آهنگش چیزه».
یاوری مردمی فرانسه (به فرانسوی:)، یک انجمن غیردولتی، مردمی، غیرانتفاعی و از بزرگترین انجمن هایِ همبستگی و یاوری در فرانسه است که از سال ۱۹۴۵ تاکنون فعّالیت دارد. هیئت های این انجمن بارها برای رساندنِ کمک و همبستگی به ایران نیز آمده اند و از جمله کمک های شایانی به قربانیانِ زلزله های رودبار (۱۳۶۹)، قائن (۱۳۷۶) و به ویژه بم (۱۳۸۲) رسانیده اند.
آرتور هراری (؛ زادهٔ ۱۹۸۱ در پاریس) کارگردان، فیلمنامه نویس و بازیگر فرانسوی است. حرفه. هراری پس از سه فیلم کوتاه و یک فیلم نیمه بلند، نخستین فیلم بلند خود یعنی "گنجاندن تاریکی" را کارگردانی کرد که فیلمی در ژانر سرقت و درام انتقامی خانوادگی دربارهٔ دلالان الماس در آنتورپ بود. دومین فیلم بلند او با نام "" به عنوان فیلم افتتاحیه در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ برگزیده شد. هراری به همراه نویسنده همکارش ونسان پویمیرو، جایزه سزار را برای بهترین فیلمنامه اصلی در فوریه ۲۰۲۲ دریافت کرد. زندگی شخصی. آرتور هراری نوه کلمان هراری بازیگر مصری-فرانسوی است. برادرش، تام، فیلمبردار است. دیگر برادر او، لوکاس، رمان نویس گرافیکی است. ژوستین تریه کارگردان و فیلم نامه نویس شریک زندگی هراری است و دو فرزند دارند. هراری فیلمنامه های فیلم های تریه، پیشگو (۲۰۱۹) و آناتومی یک سقوط (۲۰۲۳) را نوشت که دومی در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ جایزه نخل طلا را دریافت کرد. گفت وگو با مجله فیلم امروز. آرتور هراری در گفت وگوی اختصاصی با مجله فیلم امروز، درخصوص سینمای ایران گفت که پس از دیدن فیلم طعم گیلاس ساخته عباس کیارستمی، سخت شیفته آن شده است
و فیلم متری شیش و نیم (سعید روستایی)، او را بسیار تحت تأثیر قرار داده است. او همچنین به فیلم جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی) و برخی از فیلم های محسن مخملباف و چند کارگردان دیگر ایرانی نیز ابراز علاقمندی کرد.
پاک کننده (به انگلیسی: Cleaner) یک فیلم اکشن و دلهره آور بریتانیایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی مارتین کمبل با بازی دیزی ریدلی، کلایو اوون و تاز اسکایلر است. اسکای اورجینال فیلم حقوق این فیلم را با برنامه ریزی برای اکران اوایل سال ۲۰۲۵ در اسکای سینما به دست آورد. این فیلم در ۲۱ فوریه ۲۰۲۵ در ایالات متحده منتشر شد. داستان. فعالان افراطی محیط زیست جشن سالانه یک شرکت فعال در زمینه انرژیهای پاک را که در شهر لندن برگزار می شود برای افشای فسادهای صورت گرفته تصاحب می کنند. برخی از اعضای تندروتر گروه، گروگان ها را با جلیقه های انفجاری گرفته و تهدید می کنند که در صورت مداخله پلیس، ساختمان را منفجر خواهند کرد. در این بین یک سرباز سابق ارتش اما بسیار آموزش دیده که به عنوان نظافتچی شیشه های ساختمان کار می کند و در حالیکه برادرش نیز در آن ساختمان است، سعی می کند گروگان ها را نجات دهد. تولید. فیلمبرداری اصلی در سپتامبر ۲۰۲۳ در لندن آغاز شده است. اولین تصاویر از فیلمبرداری ریدلی در لندن در اکتبر ۲۰۲۳ در رسانه ها ظاهر شد.
راهنمای گردشگری دارای نشان آبی، راهنمای گردشگری است که به عنوان راهنمای واجد شرایط و معتبر برای گردشگران در بریتانیا گواهینامه دریافت کرد ه است. تاریخچه. سازمان صدور گواهی اولیه، که در اصل «انجمن اساتید راهنما» نام داشت، برای شناسایی راهنمایان گردشگری واجد شرایط برای جشنواره بریتانیا در سال ۱۹۵۱ گشوده شد. پس از چندین بار تغییر نام، به «انجمن راهنمایان گردشگری ثبت شده» و اخیراً به«انجمن راهنمایان گردشگری بریتانیا» تبدیل شد. در سال ۲۰۰۲، «مؤسسه راهنمایان گردشگری» برای اعتبار بخشیدن به برنامه های آموزشی راهنمایان گردشگری، ارزیابی مدارک و مهارت زبان، اعتبار دادن به مربیان و اعطای نشان گشوده شد. ارزیابی. موسسه راهنمایان گردشگری، راهنمایان را در انگلستان بررسی و تایید می کند. در اسکاتلند، انجمن راهنمایان گردشگری اسکاتلند (STGA) استانداردها را تعیین کرده و تمام دوره های آموزشی را اعتبار می بخشد. همه راهنماهای دارای نشان آبی باید امتحانات مؤسسه انگلستان یا امتحانات STGA را پشت سر بگذارند. آنها تا دو سال در سطح دانشگاه تحصیل می کنند و در یک سری آز مون های کتبی و عملی جامع شرکت نموده تا که واجد شرایط تبدیل شدن به «راهن
مای گردشگری دارای نشان آبی» شوند. برای واجد شرایط بودن، فراگیران باید یک برنامه درسی گسترده و آزمون های هر درس را بگذرانند. مؤسسه راهنمایان گردشگری، سه نشان گوناگون اعطا می کند:
اسب سیستانی یکی دیگر از انواع نژاد اسب ایران به شمار می رود، که بیشتر در سیستان مشاهده می گردد. اسب سیستانی اسبی خونسرد و قوی هیکل می باشد. در میان انواع نژاد اسب ایران، این اسب سنگین وزن ترین آن ها محسوب می گردد. سر ستبر و نیرومند این نژاد نشان دهنده آن است که اسب های جنگی بوده اند. اسب سیستانی یکی از بهترین و معروف ترین نژادهای اسب در ایران و جهان می باشد. خصوصیات. این نژاد اسب آرام، صبور و فرمان پذیر است. برخلاف اسب های ایرانی که خون گرم هستند، اسب سیستانی خون سرد و دارای وزن سنگین می باشد. از آن برای حمل بار و مراسمات محلی استفاده می کنند و سواری نرمی نسبت به سایر نژادها دارد. اسب سیستانی در رنگ های کهر تیره، نیله، طلایی، خرمایی و قهوه ای سوخته وجود دارد. گفته می شود در رنگ های نادری مانند مشکی خالص، آبی قزل، آبی و خال خالی دیده شده است. مشکلات رایج سلامتی و رفتار. این نژاد اسب هم مانند سایر نژادها به نظافت و مراقبت خاصی نیاز دارد. بهترین روش برای برقرای ارتباط و نشان دادن محبت به اسب تیمار کردن و لمس آن است. مراقبت از سم های آن بسیار ضروری است چون که سم آسیب دیده باعث بروز جراحت و بیماری می شود. جایگاه پ
راهمیت اسب در بین سکاها (مردم سیستانی). شیوه زندگی سکاها مبتنی بر سپاهیان و قشونی بیابان گرد و در تاخت وتاز همیشگی بوده و اسب جزء جدا نشدنی از زندگی قوم سکا (سگزی) به شمار می رفته است. آنها جزء نخستین مردمانی بودند که به رام کردن و پرورش اسب پرداختند و آیین نبرد و به ویژه تیراندازی و کمانداری بر روی اسب نیز از ابتکارات این قوم به شمار می رود. رایزنی رستم با اسب خود (رخش) و نقش تعیین کننده اسب در نبرد با دیوان، دقیقاً نشانه و نمونه ای از جایگاه برجسته اسب در میان مردمان سکایی است. در داستان های شاهنامه فردوسی پیروزی های رستم وابسته به فراست و توانایی اسبش است و مرگ او زمانی فرامی رسد که به وضعیت اسبش بی اعتنایی می کند. نشانه ای از اسب سیستانی. شهر تاریخی دهانه غلامان یا دروازهٔ بردگان تنها شهر به جای مانده از دوران هخامنشی می باشد، در حفاری ها و ابنیه مکشوفه مصالح به کار رفته اکثراً خشت خام بوده است. در جریان عملیات کاوش، دو نمونه اثر نقاشی بی نظیر بر روی دیوارها کشف شد. در نخستین نقاشی شهر صحنه ای از شکار است که طی آن حاکم یا امیری بر کالسکه مکعب شکل نشسته و کالسکه توسط یک اسب قوی هکیل کشیده می شود و یک سوار
با تیر و کمان در حال تعقیب گراز بزرگی است. این سوار دارای کلاه یا نوعی تاج قرمز رنگ است. خاطر نشان می شود که گراز حیوان بومی منطقه سیستان بوده. این نقاشی در ارتفاع حدود ۹۰ ساتنی متری از کف زمین و در ابعاد ۳۵ ×۱۲۰ ساتنی متری با رنگ سیاه بر دیواره یکی از اتاقهای این بنا نقش بسته یا نقاط سفید و رنگی تزئین شده است. این نقاشی شباهت زیادی به اثر مهر دایوش بزرگ در شهر تب (Tabes) در مصر دارد که هم اکنون این مهر در موزه بریتانیا نگهداری می شود. در دومین نقاشی کشف شده نیز اثری به صورت کنده کاری شده بر بالای یک درگاهی و زیر سقف یک اتاق در ابعاد ۵۰×۴۰ ساتنی متر نقش بسته است. در این تصویر یک اسب روبروی پلکانی ایستاده و پلکان به یک ساختمان منتهی می شود و انسانی بالای این پلکان ایستاده است. گفته می شود که در بخشهای دیگری از اتاقها این ساختمان نیز آثار پراکنده ای از نقاشی به چشم می خورد که متأسفانه توسط موریانه ها از بین رفته است. این دو نقاشی به احتمال زیاد اسب سیستانی می باشند با توجه به اینکه ذکر شد که کالسکه توسط اسبی قوی هیکل و متناسب با ویژگی های اسب سیستانی کشیده می شد.
یک امر غیرتجاری (به انگلیسی: Non-commercial activity) به عمل یا فعالیتی گفته می شود که شامل عملیات تجارتی ازقبیل خرید و فروش نبوده و به هدف کسب منفعت مالی انجام نمی شود.(برعکس یک فعالیت تجاری که در خدمت کسب منافع و سود بوده و بر بازرگانی متمرکز است) اشاره نمود. موسساتی که دارای فعالیت غیرتجاری هستند،شامل فعالیت هایی از قبیل خرید و فروش و توزیع کالاها نبوده و به فعالیت های فرهنگی، خیریه، آموزشی، شهرداری ها، مدارس و غیره می پردازند.
جرالد آرماند گالگو () و شارلین ادل ویلیامز () که به صورت خلاصه با نام جرالد و شارلین گالگو () شناخته می شوند، دو آدم کش زنجیره ای و متجاوز اهل آمریکا بودند که در فاصله سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ در منطقه ساکرامنتو، کالیفرنیا فعالیت می کردند. این زوج حداقل یازده قربانی را به قتل رساندند. قربانیان این دو عموماً نوجوانان و دختران کم سن وسال بودند. شارلین و جرالد، پیش از به قتل رساندن قربانیان از آن ها به عنوان برده جنسی استفاده می کردند. جرالد گالگو در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۴۶ در ساکرامنتو به دنیا آمد. مادرش یک کارگر جنسی و پدرش نیز جنایتکاری خرده پا بود که در سال ۱۹۵۵ به جرم به قتل رساندن یک مأمور پلیس هنگام فرار از زندان، اعدام شد. جرالد دوران کودکی و نوجوانی بسیار ناآرامی را پشت سر گذاشت و مدام توسط دوست پسرهای متعدد مادر خود مورد حمله فیزیکی قرار می گرفت. جرالد نخستین جرم خود را در ۱۰ سالگی و زمانی مرتکب شد که از شدت گرسنگی از خانه همسایه خود دزدی کرد. او در مجموع، ۲۳ بار توسط پلیس بازداشت شده است. یک مورد دستگیری او زمانی رخ داد که در سن ۱۲ سالگی از دختری ۶ ساله سوءاستفاده جنسی کرد. شارلین ویلیامز در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۶ استوکتون
، کالیفرنیا به دنیا آمد. او در گزارشات به عنوان دختری باهوش، خجالتی و زیبا توصیف شده است. ویلیامز خانواده ثروتمندی داشت. پدرش یک تاجر معروف و معاون فروشگاه های زنجیره ای در کالیفرنیا بود. او به همراه والدینش مدام در سفر و رفت وآمد کاری بود. بعد از آنکه مادرش در یک تصادف شدید، آسیب فراوانی دید، ویلیامز مسئولیت مراقبت از مادرش را برعهده گرفت و همچنین به همراه پدرش به محل کار او می رفت؛ جایی که همگی قدرت تکلم و هوش او را علی رغم سن کمش تحسین می کردند.
گویش های زازاکی, انواع زبان زازا هستند که توسط مردم زازا در آناتولی شرقی و جوامع مختلف دیاسپورا گفتگو می شود. طبق گفته SIL International، یکی از مقامات طبقه بندی زبان، زازاکی (zza) یک زبان کلان است و به عنوان دو زبان جداگانه (ISO 639 diq &amp; kiu) طبقه بندی می شود. بر اساس گزارش موسسه زبان زازا فرانکفورت و پروفسور دکتر ل. پل زبان زازا به سه گویش اصلی تقسیم می شود: شاخه شمالی، مرکزی و جنوبی. علاوه بر این، زبان زازاکی دارای گویش های انتقالی و حاشیه ای نیز می باشد که جایگاه ویژه ای دارند و نمی توان آنها را به طور کامل در هیچ گروه گویشی قرار داد. در زازاکی کلمات از ناحیه ای به منطقه دیگر دستخوش تغییرات صوتی گوناگون شده اند. علاوه بر تفاوت در تلفظ، گویش های زازا ممکن است در واژگان خود نیز متفاوت باشند. با گذشت زمان، برخی از کلمات اهمیت خود را از دست دادند، یا به کلی فراموش شدند و به شکل های دیگر کلمه تبدیل شدند یا استفاده از آنها در پس زمینه یا رتبه سوم قرار گرفت. ویژگی های مشخصی وجود دارد که گویش های شمالی، مرکزی و جنوبی را از یکدیگر متمایز می کند. تقسیم زازاها به سه فرقه (حنفی، شافعی، علوی) به شکل گیری لهجه ها
کمک کرد. بین گویش های اصلی زازا نیز تفاوت های لهجه ای وجود دارد. برخی از مناطق بیشتر تحت تأثیر زبان های همسایه قرار گرفته اند. به عنوان مثال گویش درسیم از نظر آوایی نوآوری های زیادی را تجربه کرده است و تخمین زده می شود که ارمنی مسئول این امر باشد. گویش وارتو که متعلق به همین گروه گویش است از این تغییر دور مانده است. مثال ها. مهم ترین ویژگی گویش شمالی این است که صامت های «k» و «g» را وقتی در مجاورت مصوت های «ê» یا «i» قرار می دهند، کام می کند. اما برخی از روستاهای حوزات و کیگی این صدای «k»/»g» را حفظ کرده اند. واژه های مثال ها در ایران میانه و ایرانی باستان با k/g شروع می شدند: در حالی که مصدرهای بعدی در شمال و جنوب وجود دارد ("-ene" برای فعل، "-ış" برای اسم)، در مرکز به یک شکل واحد کاهش یافته است. معادل آن در فارسی -en و -ëš (مثال: dānëst-en دانستن 'دانستن'، dān-ëš دانش 'دانش')، در پهلوی -ten و išn است (مثال: germ xwerišn 'غذای گرم'. ، فعل "غذا خوردن").شباهت با ترکی -iş تصادفی است: چیزی که زازاکی مرکزی را در مقایسه با گویش های دیگر باستانی می سازد، استفاده آن از عدد «یو» «یک» است که میراثی از ایرانیان قرون وس
طی است.این عدد در پارت ēw و در پهلوی ēwek است: حرف ربط «همچنین» ساختار صوتی متفاوتی را در هر گویش نشان می دهد: در حالی که زازاکی مرکزی (گویش پالو-بینگولی و تا حدی دیاربکر) صدای c را در انتهای کلمات حفظ می کند که از ایرانی قدیم ç گرفته شده است (مثلاً سغدی rōč 'gūn')، در شمال به z یا dz و در جنوب به j تبدیل می شود.این تعویق در کلمات با منشأ خارجی نیز ظاهر می شود: اگر زازاکی را که در پالو و بینگول صحبت می شود مبنای بگیریم، یکی از ویژگی هایی که زازاکی مرکزی را از زازاکی جنوبی و شمالی متمایز می کند این است که مصوت ê در برخی اشکال یا کلمات به صورت i تلفظ می شود: در گویش های شرقی-درسیمی و لهجه های پالو-بینگولی، مصوت "ê" در ابتدا و بین کلمات به صورت "ye" تلفظ می شود: در زازاکی جنوبی و در عبارات اسمی و صفتی مخصوص برخی از لهجه های انتقالی، «-د-» بین اسم نسبی و عبارت اسمی قرار می گیرد: ویژگی دیگری که زازاکی مرکزی را از زازاکی شمالی و جنوبی متمایز می کند، حرف مجهول است: -ê، در مرکزی (-êk): مشاهده می شود که در برخی از گویش های (اقلیتی) در زازاکی مرکزی، پسوندهای نسبی مؤنث و مذکر در -ê ترکیب شده اند: به دلیل صامت های s یا z
در جلوی مصوت ها، صامت های ç، c و çh به صورت tsh، dz و ts ظاهر شدند. این ویژگی در بیشتر درسیم و ارزنجان، تکمان، تا حدی در هینیس و در گویش چارکانی در کوچگیری وجود دارد:
سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۶۵ چهارمین سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران و اولین سرشماری عمومی نفوس و مسکن بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به مرحله اجرا درآمد. این سرشماری در شرایط جنگ با عراق و محاصره اقتصادی در نیمه دوم سال ۱۳۶۱ تهیه و پس از اجرای آزمایشی در سه شهرستان از سه استان و چند حوزه نمونه در هر یک از استانهای دیگر در ۱۳۶۵ بطور کامل و نهایی اجرا شد. سرشماری به طور همزمان در تمام نقاط کشور از تاریخ ۱۶ تا ۳۰ مهر ۱۳۶۵ انجام شد. در این مرحله، سازمان برنامه و بودجه وقت استانها، مراکز تربیت معلم و سایر سازمانها و مؤسسات دولتی و همچنین نهادهای انقلاب اسلامی در راستای اجرای سرشماری با مرکز آمار ایران همکاری داشتند.
دیوید ای. وودلی (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل استرالیا است. او بیشتر به خاطر نقش هایش در سریال های تلویزیونی «نقطه اکو» در نقش هاپر هدلی و «خانه و دوری» در نقش جوئل نش شناخته می شود. حرفه. او دوران حرفه ای کار خود را به عنوان یک بازیگر تئاتر در بریزبن، استرالیا، آغاز کرد. وودلی با گروه تئاتر محلی "گرین اند تونیک" وارد تور بازیگری شد و سپس در نقش های دوگانه انکی و اوتنپیشتی، تولید شرکت تئاتر کوئینزلند را به اجرا گذاشت. وی به باور اینکه بریتانیا بیشترین بازیگران برجسته را تولید می کند، به انگلیس مهاجرت کرد تا در زمینه مطالعات دراما در استودیوی دراما سنت کاترین در گیلدفورد، بریتانیا، تحت نظر جون و آدریان کوپر شرکت کند. بازگشت دیوید ادوین وودلی به استرالیا همراه با تجربه های زیادی در زمینه مهارت های سوارکاری بود. او به عنوان اسب سوار فعال، در آستانه بازگشت به کشور، در زمینه ایجاد نمایش های اسب سواری تحت آموزش ریک آندرسون، یک نمایش اسب سواری زنده در منطقه گلدکوست، شرکت کرد. وی در سال ۱۹۹۵ پس از به دست آوردن نقش هاپر هدلی به عنوان بازیگر اصلی در درام تلویزیونی شبکه ۱۰ به نام «اکو پوینت»، به
سیدنی مهاجرت کرد. این سریال شامل بازیگران همچون رز بیرن (۲۸ هفته بعد) و مارتین هندرسون (حلقه) بود. وودلی سپس به عنوان بازیگر اصلی در سریال معروف و طولانی مدت «خانه و دوری» در سال های ۱۹۹۸–۲۰۰۰ به عنوان جوئل نش بازی کرد. وودلی نقش های متعددی را در بسیاری از سریال های دراما استرالیایی از جمله در سریال برنده جایزه تلویزیون ABC به نام ""، همچنین در تولیدات آمریکایی مانند "اسپارتاکوس - خدایان ارنا" و "اسطوره جستجوگر". ایفا کرده است. وودلی نقش «مایک اوانز» را در اولین قسمت از سه گانه علمی-تخیلی به نام «مسئله سه جسم» بازی کرده است که اقتباسی است از رمانی با همین نام نوشته لیو سیشین، نویسنده چینی و برنده جایزه هوگو در سال ۲۰۱۵. این فیلم قرار است در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. وودلی دارای مدرک در زمینه تولید فیلم از موسسه SAE سیدنی است.
فراورده های جنگلی غیرچوبی یا محصولات جنگلی غیرچوبی ، غذاها، مواد و/یا کالاهای مفیدی هستند که از جنگل هایی غیر از الوار به دست می آیند. محدوده برداشت از جمع آوری وحشی تا کشاورزی است. آنها معمولاً شامل جانوران شکارشونده، خزدارها، آجیل، دانه ها، توت ها، سته ها، قارچ ها، روغن ها، شیره ها شاخ و برگ ها، گردوخاک، گیاهان دارویی، ذغال سنگ نارس، ماست، چوب هیزم، ماهی، حشرات، ادویه ها و علوفه هستند. مفاهیم همپوشانی شامل فراورده های جنگلی غیرچوبی (NWFPs) , فراورده های جنگلی وحشی، فراورده های جنگلی جزئی، فراورده های جنگلی ویژه، جزئی، جایگزین و فرعی.
میوه ریزی یا ریزش میوه میوه درختان و درختچه های جنگلی مانند بلوط و دیگر میوه های فندقی است. این اصطلاح از واژه قدیمی انگلیسی "mæst" برگرفته شده است، به معنی آجیل درختان جنگلی که روی زمین انباشته شده اند، به ویژه آنهایی که در طول تاریخ برای پروار کردن خوک های اهلی و به عنوان منابع غذایی برای حیات وحش به کار می رفتند. در مناطق گرمسیری فصلی جنوب شرق آسیا، کل جنگل ها، از جمله صدها گونه درخت و درختچه، در دوره های نامنظم ۲ تا ۱۲ ساله میوه ریزی می کنند.
حسین دوماری (زادهٔ ۱۳۷۳) کارگردان و فیلم نامه نویس ایرانی است. او برای فیلم های "جان دار"، "نسبت خونی"٬ "شنای پروانه" و "یادگار جنوب" تاکنون چهار بار نامزد سیمرغ بلورین شده است. "یادگار جنوب" دومین فیلم دوماری و پورامیری بود که با نامزدی در ۱۱ بخش جشنواره فیلم فجر خوش درخشید. او همچنین برای فیلم "نسبت خونی" برندهٔ بهترین فیلمنامه و نامزد بهترین کارگردانی در جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران شد. دوماری و پورامیری که اولین فیلم بلند خود را در سن ۲۳سالگی ساخته اند، از سوی برخی رسانه ها «جوان ترین فیلم سازان سینمای ایران» لقب گرفته اند. زندگی. ٰٰٰٰحسین دوماری در سال ۱۳۷۳ در شهر کرمان متولد شد. در هنرستان رشتهٔ سینما را دنبال کرد. بعد به تهران آمد و به تحصیل در دانشگاه سوره مشغول شد. دوماری پیش از ساختن اولین فیلم بلند خود، سابقهٔ ساخت سه فیلم کوتاه را داشت و زمانی که تحصیل در دانشگاه سوره را آغاز کرد، با پدرام پورامیری که در بیشتر آثارشان همکاری داشتند؛ قرار گذاشتند که پایان نامه شان یک فیلم سینمایی باشد. این طرح تحقق پیدا کرد. آنها پس از ساخت فیلم کوتاه "نسبت خونی" که با موفقیت هایی همراه شده بود، فیلم "جان دا
ر" را ساختند که نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول شد. "جان دار" یک سال بعد از نگارش فیلمنامه اش مقابل دوربین رفت. مدتی بعد، محمد کارت که به عنوان بازیگر در "نسبت خونی" حضور داشت از آنها دعوت به همکاری کرد که منجر به نوشتن فیلمنامهٔ "شنای پروانه" شد. این فیلم نامزد دوازده سیمرغ بلورین از جمله جایزهٔ بهترین فیلمنامه در جشنوارهٔ فیلم فجر شد. دوماری در نگارش فیلمنامهٔ مجموعه های تلویزیونیِ "افرا" و "یاغی" نیز همکاری داشته است.