Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژان گیمپل (۱۰ اکتبر ۱۹۱۸ – ۱۵ ژوئن ۱۹۹۶) مورخ فرانسوی و قرون وسطایی بود. گیمپل یکی از سه پسر یک پدر فرانسوی، فروشنده آثار هنری رنه گیمپل، و یک مادر انگلیسی، فلورانس، کوچک ترین خواهر لرد دووین بود. گیمپل در خانه ای در Bois de Boulogne در خانه ای مجلل بزرگ شد، اگرچه او در فرانسه و بریتانیا تحصیل کرد. او قبل از اینکه خود را به عنوان منتقد مفهوم هنرمند بزرگ معرفی کند، زندگی خود را به عنوان دلال الماس می گذراند. در طول جنگ جهانی دوم، گیمپل در مقاومت فرانسه خدمت کرد، که به خاطر آن نشان کروکس دو گور، مدال مقاومت و لژیون افتخار دریافت کرد. در سال ۱۹۸۷، گیمپل معاون مؤسس انجمن تاریخ فناوری و علم قرون وسطی، وابسته به بریتانیا AVISTA، و انجمن ویلارد د هانکور شد. گیمپل معتقد بود که اساس توسعه پایدار در کشورهای در حال توسعه باید ماشین های قرون وسطایی با فناوری پایین باشد که بتوان با استفاده از صنعتگران و منابع محلی ساخته، نگهداری، تعمیر و جایگزین کرد. او همچنین بنیان گذار مدل هایی برای توسعه روستایی بود که بخشی از جنبش فناوری مناسب است. گیمپل و همسرش کاترین در سال های آخر عمرش یک سالن در لندن داشتند.
فدریکو براندینی (۱۵۲۲/۱۵۲۵–۱۵۷۵) یک مجسمه ساز و استاد گچ بری ایتالیایی بود که در سبک تکلف گرایی فعالیت می کرد و به عنوان هنرمند دربار گیدوبالدو دوم دلا رووره، دوک اوربینو، شناخته می شد. اوایل زندگی. براندینی در اوربینو متولد شد و بین سال های ۱۵۳۸ تا ۱۵۴۱ به عنوان شاگرد در کارگاه جیووانی ماریا دی کاستلدورانته، یک هنرمند مایولیکا، مشغول به کار بود. او تزئینات دیوار و سقف گچی در کاخ دوکال، اوربینو را خلق کرده است. شاهکار او "پرزپیو"، یک صحنه تولد مسیح با مجسمه های گچی به اندازه طبیعی است که در نمازخانه کلیسای سن جوزپه، اوربینو قرار دارد. حرفه. برای جشن ازدواج گیدوبالدو با ویتوریا فارنزه در سال ۱۵۴۸، براندینی یکی از اعضای تیمی بود که کاخ دوکال در پزارو را تزئین کردند و در آنجا با تادئو زوکاری و لودوویکو کرچی همکاری داشت. بین سال های ۱۵۵۱ تا ۱۵۵۳، او برای پاپ ژولیوس سوم در ویلا جولیا در رم کار کرد. اگر، همان طور که به نظر محتمل است، براندینی همان "فدریکو دی اوربینو استوکاتوره" باشد که پرداخت هایی برای کارهای «چشمه ها» در ویلا جولیا بین سپتامبر ۱۵۵۲ و ژوئن ۱۵۵۳ برای او ثبت شده است. از اواسط دهه ۱۵۵۰، براندینی بر رو
ی تزئینات گچی سقف ها و دیگر بخش ها در کاخ تیرانی-کاستراکانه در کایلی برای فلیچه تیرانی کار کرد. او این کار را در حدود سال ۱۵۷۱ به پایان رساند، زمانی که نقش "آهنگری ولکان" را بر روی شومینه در سالن بزرگ اجرا کرد. او همچنین پنج پانل برجسته برای سقفی قوس دار در کاخ کوربولی، اوربینو ساخت که طراحی های آن از تادئو زوکاری اقتباس شده بودند، کسی که در زمان حضور براندینی در ویلا جولیا مشغول به کار بود. او همچنین بر روی پالازتو باویرا در سنیگالیا (۱۵۶۰) و کاخ روکا در فابریانو کار کرد. در اواخر زندگی، براندینی تزئینات گچی در قلعه برانکالئونی، پیوبیکو را برای آنتونیو دوم دی مونالدو (درگذشته ۱۵۹۸) و در نمازخانه اوربینو در باسیلیکای خانه مقدس، لورِتو، که در سال های ۱۵۷۱–۷۲ توسط گیدوبالدو سفارش داده شده بود، اجرا کرد. یکی دیگر از آثار او نقش برجسته "شهادت سنت کاترین" در کلیسای سنتا کاترینا، اوربینو است. یک تندیس نیم تنه برنزی از شاعر درباری و دیپلمات آنتونیو گالی (۱۵۱۰–۱۵۶۱) که در مجموعه فریک، نیویورک قرار دارد و پیش تر به لئونه لئونی نسبت داده شده بود، توسط جان پوپ-هنسی به براندینی منتسب شد. گالی همچنین به عنوان معلم فرزند گ
یدوبالدو دلا رووره و سفیر او در رم و ونیز خدمت می کرد. این نیم تنه، که بر اساس یک نوشته بعدی روی پایه به گالی نسبت داده شده است، تنها اثر ریخته گری برنزی منسوب به این مجسمه ساز و تنها اثر پرتره او به شمار می رود. براندینی تقریباً به فراموشی سپرده شده بود تا زمانی که در دهه ۱۹۲۰ توسط لوئیجی سرا به عنوان برجسته ترین مجسمه ساز قرن شانزدهم در مارکه معرفی شد.
دربارهٔ خانواده (؛ ) یک فیلم کمدی درام محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی به کارگردانی یانگ وو سوک و با بازی کیم یون سوک، لی سونگ گی، کیم سونگ ریونگ، کانگ هان نا و پارک سو یونگ است. این فیلم در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۴ منتشر شد. تولید. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی در اکتبر ۲۲۲ آغاز شد و ور ژانویه ۲۰۲۳ به پایان رسید.
پابزرگ ملانزی یا بوته مرغ ملانزی گونه ای مرغ پابزرگ است که در جزایر ملانزی بومی است. مرغ بوته ای ملانزی راهبرد منحصر به فردی برای جوجه کشی تخم دارد که در آن به منابع گرمای محیطی استوار است. این گونه پرنده از نظر فرهنگی برای مردم بومی ملانزی مهم است. همه مرغ های پابزرگ در استرالیا یافت می شوند، و در این منطقه، پرنده های ملانزی دارای پراکنش جزیره ای هستند که مجمع الجزایر بیسمارک و جزایر سلیمان را در بر می گیرد. بوته مرغ ملانزی در جزایر کوچک و بزرگ زندگی می کند و نسبتاً رایج است (اگرچه در سراسر محدوده آن کم و بیش رایج است).
پابزرگ نیکوبار یا بوته مرغ نیکوبار یک مرغ پابزرگ است که در برخی از جزایر نیکوبار (هند) یافت می شود. مانند دیگر خویشاوندان مرغ پابزرگ، لانه تپه ای بزرگی با خاک و پوشش گیاهی می سازد و تخم ها در اثر گرمای حاصل از تجزیه از تخم بیرون می آیند. جوجه های تازه بیرون آمده از خاک سست تپه بالا می روند و پردار می شوند و توانایی پرواز دارند. جزایر نیکوبار در لبه پراکندگی مرغ پابزرگ قرار دارند و به خوبی از نزدیک ترین محدوده دیگر گونه های مرغ پابزرگ جدا شده اند. این گونه که محدود به جزایر کوچک است و شکار آن را تهدید می کند، در معرض انقراض است. اعتقاد بر این است که سونامی سال ۲۰۰۴ جمعیت برخی از جزایر را از بین برده و در چندین جزیرهٔ دیگر، جمعیت را کاهش داده است.
مرغ پابزرگ تیره ، که همچنین به عنوان بوته مرغ تیره یا پابزرگ معمولی شناخته می شود، پرنده ای است متوسط اندازه، تقریباً ۴۱ سانتی متر (۱۶ اینچ) طول و مایل به سیاه با تاج نوک تیز کوتاه، پوست صورت قرمز برهنه، پاهای تیره، عنبیه قهوه ای و یک نوک قهوه ای تیره و زرد است. نر و ماده شبیه هم هستند. این گونه زمینی در جنگل ها و مرداب ها، از جمله حرا، جزایر ملوک و راجا آمپات در اندونزی زندگی می کند. مانند دیگر مرغ های پابزرگ، تخم های خود را در تپه ای می گذارد که از خاک آمیخته با برگ، ماسه، شن و چوب که می تواند به اندازه قطر و ایستاده نزدیک به بلند است. بسیاری از مقامات، بوته مرغ بیاک را به عنوان زیرگونه ای از این گونه معرفی می کنند، اما این دو به طور فزاینده ای به عنوان گونه های جداگانه در نظر گرفته می شوند. در همان زمان، بسیاری از مقامات آرایه "M. forsteni" را گونه ای جداگانه، مرغ پابزرگ فورستن می دانند، اما اندازه گیری ها و شواهد مولکولی نشان می دهند که این دو بسیار نزدیک هستند، و مسلماً بهتر است که هم گونه در نظر گرفته شوند. به طور سنتی، اکثر اعضای سردهٔ "Megapodius" به عنوان زیرگونه "M. freycinet" ذکر شده اند، اما امروز
ه، همه مقامات اصلی این را نادرست می دانند. نام خاص یادبود کاوشگر فرانسوی لویی کلود دساولز د فرسینه است. گونه ای نسبتاً رایج در بخش بزرگی از گسترهٔ آن، پرنده های غبارآلود به عنوان کمترین نگرانی در فهرست سرخ گونه های در معرض خطر IUCN ارزیابی می شوند.
پابزرگ تانیمبار یا بوته مرغ تانیمبار یک مرغ پابزرگ کوچک بومی جزایر تانیمبار اندونزی است. گاهی به عنوان زیرگونه ای از بوته مرغ پانارنجی، "Megapodius reinwardt" در نظر گرفته می شود. این پرنده زمینی به اندازه یک مرغ اهلی است که در طیف گسترده ای از زیستگاه های جنگلی و بوته ای یافت می شود.
جیمز استیون لیندسی (انگلیسی: James Stephen Lindsay) زاده سال ۱۹۷۹ میلادی که با نام حرفه ای جیمز آ. لیندسی شناخته می شود، یک نویسنده آمریکایی است. سرشناسی وی مدیون است که طی آن او به همراه ۲ نویسنده دیگر، یعنی پیتر بوقوسیان و به منظور کشف فساد سوگیری و پیش داوری در محافل دانشگاهی، در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ میلادی به جعل حساب شده مقالات علمی در مورد موضوعاتی نظیر تبعیض نژادی و جنسی پرداخته و نهایتاً موفق شدند این مقالات را در معتبرترین نشریات علمی و دانشگاهی ایالات متحده، منتشر کنند. بعضی از این مقالات جعلی نه تنها توسط استادان سرشناس مورد استناد قرار گرفته اند، بلکه در معتبرترین نشریات دانشگاهی از آنها تقدیر شده است. لیندسی چندین کتاب از جمله کتابی مشترک در سال ۲۰۲۰ میلادی با همکاری هلن پلاکروز، تحت عنوانی که ترجمه تقریبی أن به فارسی «نظریه های بدبینانه» است منتشر کرده و در آنها. از تئوری های توطئه جناح راست مانند مارکسیسم فرهنگی و شعارهای ضد ال جی بی تی دفاع کرده است.
سوئیت بیبی به یک استودیوی کانادایی توسعه روایت و مشاوره مستقر در مونترال است. این شرکت توسط توسعه دهندگان سابق یوبی سافت از جمله کیم بلر (نویسنده) و دیوید بدارد تأسیس شده است. این شرکت در طی فرآیند توسعه بازی های ویدئویی، در زمینه روایت داستانی مشاوره می دهد تا تنوع برابری و شمول را در روایت های بازی و استودیوها ترویج کند. سوئیت بیبی همچنین با چندین توسعه دهنده و بازی ها از جمله و آلن ویک ۲ همکاری کرده است. تاریخچه. شرکت سوئیت بیبی در سال ۲۰۱۸ در مونترال کانادا تأسیس شد. این شرکت توسط کیم بلر، نویسنده، و دیوید بدارد، مدیر محصولات سابق یوبی سافت، راه اندازی شد. بلر به عنوان مدیرعامل و بدارد به عنوان مدیر اجرایی فعالیت خود را آغاز کردند. هدف بلر از تأسیس شرکت کمک به پیشرفت زنان و گروه های به حاشیه رانده شده در صنعت بازی های ویدئویی بود. این شرکت در طول ساخت بازی ها روی داستان پردازی و شخصیت سازی مشاوره می دهد و تلاش می کند تنوع جنسیتی و نژادی را در تیم های تولید بازی ساز ها ترویج کنند. از جمله کارهای آن ها، اطمینان از پرداخت منصفانه، آموزش، و ثبت اعتبار مناسب برای اعضای تیم هایه شمول است هدف اصلی شرکت این است ک
ه شخصیت های متعلق به گروه های مختلف اجتماعی شامل شمول ها ال جی بی تی ها تنها برای حضور نمادین در بازی ها نباید اضافه شوند بلکه به تصویر کشیده آن ها در بازی باید محترمانه باشد و حتما در داستان کلی جای بگیرد و کیفیت بالایی در روایت داشته باشد. برای این منظور سوئیت بیبی جلساتی با توسعه دهندگان و نمایندگان فرهنگ ها و قومیت های مختلف برگزار می کند تا شخصیت های مرتبط با این فرهنگ ها به طور دقیق و متناسب طراحی شوند. همچنین، این شرکت توسعه دهندگان شمول را در صورت نیاز به استودیوهای دیگر معرفی می کند. از سال ۲۰۱۸، بلر و بدارد روی یک پروژه چندرسانه ای شامل کمیک، رمان و بازی به نام Unknown 9 کار کردند. این شرکت در بازی نیز روی داستان و شخصیت پردازی همکاری داشت و تمرکز ویژه ای روی شخصیت سیاه پوست انگربودا داشت تا ارتباط بهتری با مخاطبان سیاه پوست برقرار کند، بلر در طراحی داستان و پیش زمینه شخصیت زن بازی آلن ویک ۲ نقش داشت و همچنین در ساخت شخصیت اصلی بازی Flintlock: The Siege of Dawn کمک کرد. سوییت بیبی در مراحل پایانی ساخت بازی نیز به تیم تولید اضافه شد و روی دیالوگ های شخصیت ها و تبلیغات درون بازی و محتواهای جانبی کار ک
رد. این شرکت همچنین در نوشتن فیلمنامه بازی مرد عنکبوتی ۲ مشارکت داشت. تا سال ۲۰۲۴ سوئیت بیبی دارای ۱۶ کارمند است.
عصر محوری () اصطلاحی است که توسط فیلسوف آلمانی کارل یاسپرس ابداع شده است. به تغییرات گسترده ای در اندیشه دینی و فلسفی اشاره دارد که از حدود قرن هشتم تا سوم پیش از میلاد در مکان های مختلف رخ داده است. به گفته یاسپرس، در این دوره، شیوه های فکری جهانشمول در ایران، هند، چین، شام (سرزمین) و جهان یونانی-رومی (اروپای دوران باستان) ظاهر شد. در یک توسعه موازی چشمگیر، بدون هیچ گونه آمیختگی آشکار بین این فرهنگ های متفاوت. یاسپرس متفکران کلیدی را از این عصر شناسایی کرد که تأثیر عمیقی بر فلسفه ها و ادیان آینده داشتند و ویژگی های مشترک در هر حوزه ای را که آن متفکران از آن ظهور کردند، شناسایی کرد.
دین چگونه تکامل یافت و چرا ماندگار شد () کتابی است چاپ سال ۲۰۲۲ در مورد روان شناسی فرگشتی دین در آن رابین دانبار، روان شناس فرگشتی، نظریه ای در مورد چرایی و چگونگی مذهبی بودن افراد ارائه می دهد. نقطه شروع او این مشاهده است که هیچ فرهنگی بدون نوعی دین شناخته نمی شود. دانبار تعجب می کند که این گرایش جهانی به دین از کجا می آید، همچنین از اینکه چرا به نظر می رسد که ادیان دائماً تکه تکه می شوند. مطالب. در فصل اول، دانبار موقعیت عرفان را مورد بحث قرار می دهد: اعتقاد به دنیای روحی که با ورود به آن، احساسات طاقت فرسایی آزاد می شود. در دیدگاه عرفانی، دانبار بین استعداد افراد برای وارد شدن به خلسه، اعتقاد آنها به جهان متعالی و توانایی فراخواندن نیروهای پنهان برای کمک تمایز قائل می شود. روش های بسیار پیچیده ای برای القای خلسه (موسیقی، رقص، تکنیک های تنفس، مراقبه، روزه داری، داروهای روان گردان، و غیره) ایجاد شده اند. این مقام عرفانی اگرچه جهانی نیست، تاریخچه عمیقی دارد و به صورت یک جریان پنهان به طور گسترده حضور دارد. دانبار آن را شالوده و نیروی محرکه همه دینداری ها می داند. از وجود این گرایش عرفانی نمی توان استنباط کرد
که در واقع یک واقعیت متناظر وجود دارد. دانبار سپس به دنبال مزایای تکاملی دین است. اگرچه او این را قابل قبول می داند که می تواند محصول جانبی ناسازگار مکانیسم های روان شناختی باشد، اما غیرممکن می داند که این تنها توضیح برای پدیده ای باشد که به زمان و احساسات زیادی نیاز دارد. اعمال مذهبی سازگاری فردی را بهبود می بخشد. به نظر می رسد مؤمنان شادتر و سالم تر هستند، صرف نظر از اینکه آیا این به دلیل اثر دارونما است. علاوه بر این، دین به ایجاد پیوندهایی کمک می کند که نه تنها شبکه حمایتی بزرگتری را فراهم می کند، بلکه رضایت را نیز فراهم می کند. دانبار در یک نمودار، پیوندهای علی بین کارکردهای مختلف دین را نشان می دهد. یکی از اصلی ترین آنها ایجاد اتحاد برای غلبه بر استرس گروه های بزرگ و در نتیجه تجهیز بهتر در برابر تهدیدهای خارجی است. هنگامی که دین به این دلیل تکامل یافت، کارکردهای ثانویه اضافه می شوند: مزایای سلامتی، درک بهتر جهان، همکاری بهتر. زمانی که زبان وجود داشت، دین می توانست پدید آید. از نظر شناختی مبتنی بر نگرش عرفانی است، ظرفیتی که متکی بر مهارت های بالای ذهنی انسان مدرن و بر اندورفین است. از نظر ذهنی، یک دین جم
عی مستلزم پنج درجه است («من معتقدم» که شما «فکر می کنید» که ما هم «می دانیم» که خدا «وجود دارد» و هم «می خواهد» ما را مجازات کند.). سیستم اندورفین می تواند حالت های خلسه ایجاد کند که در آن فرد غوطه ور شدن در آگاهی دیگری را تجربه می کند. این توانایی ماورایی از نظر روانی بسیار قدرتمند است زیرا سیستم عصبی زیستی را برای پیوند اجتماعی فعال می کند. آواز خواندن، رقصیدن، مهمانی و داستان سرایی ابزارهای قدرتمند جامعه سازی هستند. گروهی انجام دادن این مراسم باعث آزاد شدن اندورفین می شود. در آغاز نوسنگی، جمعیت در خاور نزدیک افزایش یافت و جوامع گسترش یافتند. انگیزه این کار یورش ها و جستجوی محافظت در برابر آنها از طریق کمک های متقابل بود. ایجاد روستاهای دفاعی کشاورزی را در سطح اقتصادی ضروری می کرد. از آنجایی که جوامع بزرگتر دارای اصطکاک و خشونت داخلی به میزان قابل توجهی بودند، مکانیسم هایی برای افزایش انسجام اجتماعی مورد نیاز بود. پاسخی حیاتی به این امر ظهور ادیان اعتقادی با خدایان بسیار اخلاقی، تشریفات رسمی تر و متخصصان مذهبی بود. ایمان مشترک و تشریفات مشترک، حسی از با هم بودن را ایجاد کرد که در درون افراد انگیزه ایجاد پیو
ند با جامعه را برانگیخت. قربانی کردنهای جدید و آیین های مرتبط با آنها مقدم بر قشربندی اجتماعی و پیچیدگی سیاسی بود. این آیین ها به جوامع طبقه بندی شده اجازه می دادند، که به نوبه خود برای جوامع بزرگ تر (مذهب → پیچیدگی اجتماعی → اندازه جمعیت). اولین مراسم رسمی با هدف خشنود ساختن خدایان دمدمی مزاج و انتقام جو بود تا جامعه را مجازات نکنند. این مستلزم فداکاری و گاهی قربانی انسان بود. این گونه ادیان پیرامون عذاب الهی از ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد به بعد ظهور کردند. و به ویژه در حدود ۲۵۰۰ پ.م. در جوامعی با صد هزار نفر یا بیشتر. گام بعدی ظهور خدایان اخلاق مدار بود که به رفاه و رفتار شخصی انسان علاقه داشتند. آنها مقررات اخلاقی با اثر انضباطی صادر کردند: کسانی که اطاعت می کردند پاداش می گرفتند و متخلفان در دنیا یا آخرت مجازات می شدند. در امپراتوری هایی که جمعیت آنها بیش از یک میلیون نفر بود، خدایان اخلاق مدار ظاهر شدند. با این حال، در زنجیره علّی، راه حل قبل از مشکل نبود: این پیچیدگی اجتماعی بود که مکانیسم های تثبیت کننده را ایجاب می کرد و بنابراین نیروی محرکه تکامل خدایان اخلاق گرا در عصر محوری (حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد) ب
ود. به نظر می رسد که پشت سر هم سقف های شیشه ای تحمیلی از نظر جمعیتی وجود دارد که شکستن آنها مستلزم افزایش پیچیدگی مذهبی است. وقتی راه حل دینی پیدا نمی شود، جامعه از نظر مقیاس یا حتی تکه تکه و قهقرایی گیر می کند. در این صورت اثر کامل مازاد کشاورزی و شهرنشینی حاصل نخواهد شد. مازاد غذا نیز برای ایجاد یک طبقه روحانی ضروری است. از نظر شماتیک، تقریباً دو نوع دین وجود دارد: شمنی و اعتقادی. انتقال از نوع اول به نوع دوم به چهار مرحله متوالی تقسیم می شود که هر یک با جمعیت خاصی مرتبط است: ادیان: اگرچه متوالی است، اما یک هسته از مراحل اولیه هنوز در فازهای بعدی وجود دارد. این می تواند به عنوان رشد لایه ها دیده شود، با لایه های قدیمی تر وابستگی عاطفی را فراهم می کند. دین علاوه بر اینکه احتمالاً یک دین غیررسمی در میان نئاندرتال ها و دیگر گونه های انسان باستانی است، پدیده ای از انسان های مدرن از لحاظ تشریحی است. از آنجایی که ظرفیت های شناختی آن اساساً بدون تغییر باقی مانده است، تکامل دینی از طریق چهار مرحله از نظر فرهنگی هدایت شده است، در پاسخ به مشکلات فزاینده انسجام اجتماعی ناشی از افزایش جمعیت. تقریباً همه ادیان جهانی در
شمال منطقه نیمه گرمسیری سرچشمه می گیرند. در مناطق گرمسیری، فشار انتخاب بیماری های کشنده به قدری قوی است که باعث ایجاد تمایز مذهبی به عنوان راهی برای محدود کردن تعامل انسانی شده است. جداسازی از ابتلا به بیماری هایی که فرد برای آنها ایمنی ندارد، جلوگیری می کند. در مناطقی با بار بیماری بیشتر، ادیان قبیله ای بیشتری وجود دارد که به طور متوسط تعداد پیروان کمتری دارند. راه های دیگر برای محدود کردن تعاملات اجتماعی با غریبه ها، تفاوت های زبانی و جمع گرایی درون قبیله است. این پدیده ها الگوی جغرافیایی یکسانی دارند. هر چه به خط استوا نزدیک تر باشد، دوره پوشش گیاهی طولانی تر است، بنابراین می توان بیشتر خودکفایی را به حداقل رساند. در منطقه نیمه گرمسیری دوره پوشش گیاهی به اندازه کافی طولانی و بار بیماری به اندازه کافی کم بود تا شرایط عالی برای رشد سریع جمعیت ایجاد شود. مذاهب اعتقادی، دائماً با خطر پراکندگی از طریق تشکیل فرقه ها مواجه هستند. کاریزما رهبران نقش مهمی در این امر دارند. آنها اغلب از آسیب شناسی روانی رنج می برند و این آنها را برای خلسه مناسب می کرد. پیروان آنها عمیقاً به این افراد غیرمعمول ارادت دارند و اغلب معجز
ه هایی را به آنها نسبت می دهند، طبق اصل حداقلی ضد شهودی (نقض قانون طبیعی، اما نه آنقدر آشکار که دیگر قابل قبول نباشد). معمولاً یک پیوند شخصی بین گورو و دانش آموزان وجود دارد که در آن لمس محوری است. میل صمیمت اغلب توسط رهبر مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرد. تمایل به تشکیل گروه های صمیمی عمیقاً در روان انسان ریشه دارد و اغلب بر مکانیسم های از بالا به پایین که جوامع در مقیاس بزرگ را در کنار هم نگه می دارد، غلبه می کند. در زیر روبنای اعتقادی ادیان اصلی، اشکال شمنی قدیمی تری وجود دارد که احساسات مؤمنان را جذب می کند. به هر حال، دین بیشتر یک پدیده احساسی است تا یک پدیده مبتنی بر عقل. برای تقویت حس همبستگی، دین به روان شناسی طبیعی ما در مقابل آنها متوسل می شود. در حالی که این امر در مقیاس کوچک به خوبی کار می کند، بدون استثنا منجر به درگیری و خشونت ستیزه جویانه در مقیاس ادیان جهانی می شود. سپس از دین برای توجیه تعصب و تبعیض علیه گروه های همسایه استفاده می شود. برای فرد، دین مزایای غیرقابل انکاری به همراه دارد، اما پتانسیل خشونت توده ای - بسیار بیشتر از هر جهان بینی سکولار - هنوز حل نشده است. به نظر می رسد کاهش دیند
اری در غرب با رفاه مرتبط است: نیاز کمتری به آرامش ناشی از فقر و نابرابری وجود دارد. با این حال، مذهب در گروه های جمعیتی کم تر در غرب نیز قوی است. حتی برای غیر مؤمنان، نمادگرایی مذهبی هنگامی که در آیین های ملی گنجانده شود، عظمت و وقار می بخشد. تلاش ها برای ایجاد ادیان سکولار موفقیت آمیز نبوده است، شاید به استثنای ناسیونالیستی اساطیر نازی. مذهب یک ویژگی عمیقاً انسانی است و دانبار به سختی می بیند که چه چیزی بتواند جای آن را بگیرد. چه خوب و چه بد، دین به عنوان یک پدیده احتمالاً به حیات خود ادامه خواهد داد، البته بدون شک با محتوای متفاوت. بازخورد. "گاردین" با قدردانی از استدلال مرکزی قدرتمند، مروری عالی بر نظریه های جایگزین و مثال های واضح، کتاب را به طور مثبت بررسی کرد. «فایننشال تایمز» این کتاب را با وجود برخی اشتباهات جزئی، از نظر فکری گسترده و دقیق خواند.
استان پنسیلوانیا که با نام مستعمره پنسیلوانیا شناخته می شود، یک مستعمره بریتانیایی در آمریکای شمالی بود که توسط ویلیام پن تأسیس شد، که زمین را از طریق کمک مالی از چارلز دوم انگلستان در سال ۱۶۸۱ دریافت کرد. نام پنسیلوانیا از "پنز وودز" گرفته شده است که به پدر ویلیام پن، دریاسالار سر ویلیام پن اشاره دارد. استان پنسیلوانیا یکی از دو مستعمره اصلی بازسازی بود. منشور مستعمره انحصاری در خانواده پن باقی ماند تا اینکه بعداً پس از انقلاب آمریکا برکنار شدند و مشترک المنافع پنسیلوانیا به عنوان یکی از سیزده ایالت اصلی تأسیس شد. شهرستان های پایین تر در دلاور، مستعمره ای جداگانه در استان پنسیلوانیا، در طول انقلاب آمریکا جدا شدند و به عنوان ایالت دلاور تأسیس شدند و همچنین به یکی از سیزده ایالت اصلی تبدیل شدند. این مستعمره کواکرهای انگلیسی، آلمانی و مرزنشینان اسکاتلندی-ایرلندی را به خود جذب کرد. قبیله سرخپوستان لناپی صلح را با کویکرها ترویج کردند. با این حال، پس از مرگ ویلیام پن و تامانند، که هر دو از همزیستی مسالمت آمیز حمایت می کردند، در نهایت جنگ ها شروع شد. کویکرها اساطیر لناپ را اهریمنی کردند با وجود آنکه کویکرها مدافعان
قوی آزادی مذهبی بودند. فیلادلفیا، مرکز استان پنسیلوانیا، به عنوان یک بندر اصلی و شهر تجاری و مکان مرکزی برای تفکر، نوشته ها و برنامه ریزی هایی که در نهایت الهام بخش انقلاب آمریکا بودند، پدیدار شد. در قرن ۱۸ام، فیلادلفیا به عنوان دومین شهر بزرگ امپراتوری بریتانیا، پس از لندن ظهور کرد. پس از جنگ انقلابی آمریکا، فیلادلفیا تا سال ۱۸۰۰ به عنوان پایتخت کشور جدید آمریکا استفاده شد، زمانی که همزمان پایتخت جدیدی در واشنگتن دی سی ساخته شد.
کاظم برگ نیسی (۱۳۳۵ - ۱۳۸۹ش) ادب پژوه، مصحح و مترجم زبان عربی بود. او شرح هایی بر شعرهای حافظ شیرازی، سعدی شیرازی، شمس تبریزی، مولوی، خیّام و فردوسی نگاشته است. تخصص اصلی وی در زبان عربی بود. وی "ترانه های مهیار دمشقی" سروده آدونیس و به همراه صادق سجّادی "واژه نامه فلسفه و علوم اجتماعی" را از زبان عربی به زبان فارسی ترجمه کرده بود. وی در سال ۱۳۸۹ در اثر سقوط آسانسور جان باخت.
باشگاه فوتبال هلنایتس یک باشگاه فوتبال حرفه ای از جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا است که در گروو پلیس واقع شده است. آنها در مسابقات باشگاهی جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا به عنوان یکی از موفق ترین باشگاه ها شرکت می کنند.
نوسان ساز خط تأخیری یا نوسانگر خط تاخیر شکلی از نوسان ساز الکترونیکی است که از خط تأخیر به عنوان عنصر زمان بندی اصلی خود استفاده می کند. مدار با وارون سازی خروجی خط تأخیر و بازخورد آن سیگنال به ورودی خط تأخیر با تقویت مناسب تنظیم می شود تا نوسان کند. ساده ترین سبک نوسان ساز خط تأخیری، زمانی که به درستی طراحی شود، با نقطه دقیقاً دو برابر دوره تناوب تاخیر خط تاخیر نوسان می کند. خروجی های اضافی که از نظر فرکانس با خروجی اصلی همبسته هستند، اما در فاز متفاوت هستند، می توانند با استفاده از انشعاب های اضافی از داخل خط تأخیر استخراج شوند. خط تأخیر ممکن است با یک خط تأخیر فیزیکی (مانند یک شبکه LC یا یک خط انتقال) تحقق یابد. برخلاف یک نوسان ساز جابجایی فاز که در آن اجزای LC به صورت فشرده قرار می گیرند، ظرفیت ها و اندوکتانس ها در طول خط تأخیر توزیع می شوند. یک نوسان ساز حلقوی از خط تأخیری استفاده می کند که از تاخیر دروازه یک آبشار از دروازه های منطقی تشکیل شده است. زمان بندی مدار با استفاده از خط تأخیر فیزیکی معمولاً بسیار دقیق تر است. همچنین آسان تر است که چنین مداری در مُد دلخواه نوسان کند. نوسان ساز خط تاخیر ممکن است
اجازه "راندن آزاد" داشته باشد یا ممکن است برای استفاده در منطق ناهمزمان دروازه ای شود. از آنجایی که کاواک نوری یک خط تأخیری است، لیزر را می توان به عنوان یک مورد خاص از نوسانگر خط تاخیر در نظر گرفت.
ماریا تدسکی (؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۰۴–۲۹ ژانویه ۱۹۹۵) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زندگی لئوناردو داوینچی"، "امشب در منزل آلیس"، "فرانچسکو"، "ماسک"، "چشمان سیاه"، "شیطان در بدن"، "جینجر و فرد"، "نام گل سرخ"، "بهیار"، "سکس و لذت"، "بیا جلو، ابله"، "یک پارچه جواهر"، "پیرینو، پزشک اس.ای.یو.بی."، "من خوش عکسم"، "شهر زنان"، "شکر، عسل و فلفل"، "تمرین ارکستر"، "خانم معلم با همه کلاس… می رقصد"، "رو به جلو… حرکت!"، "مشکل پردردسر"، "جالو در ونیز"، "جنایت بی نقص"، "کلافه و ملول از محبت خانواده"، "مرد لاتینو… تحت تعقیب"، "شب بخیر، آقایان و خانم ها"، "سکس با لبخند ۲"، "نشان تو چیست؟"، "دو قلب، یک نیایشگاه"، "حلزون بزرگ"، "آمارکورد"، "جووانونا شاسی بلند"، "دلیل آن قطره های عجیب خون روی بدن جنیفر چیست؟"، "اسمش را آندره آ می گذاریم"، "اولین شب آرامش"، "پرنده ای با بال های بلورین"، "ساتیریکون فلینی"، "با صدای لوپارا"، "من، من، من… و دیگران"، "گنجینه سان جنارو"، "خیانت به سبک ایتالیایی"، "ببخشید، موافقید یا مخالف؟"، "پری ها"، "جولیتای ارواح"، "نعلبکی بال دار"، "همسرم"، "هشت ونیم"،
"آنا" و "راهزن" اشاره نمود.
بنای یادبود یا آرامگاه نرئید یک مجسمه مجسمه سازی شده مقبره از زانتوس در لیکیا (در آن زمان بخشی از امپراتوری ایرانی هخامنشی)، نزدیک به امروز روز فتحیه در استان موگله، ترکیه. این معبد به شکل یک معبد یونانی در بالای یک پایه تزئین شده با دیوارهای تزئین شده بود و گمان می رود که در اوایل قرن چهارم قبل از میلاد (حدود ۳۹۰ قبل از میلاد) به عنوان آرامگاه آربیناس (لیسیایی، سلسله زانتیان که بر غرب حکومت می کرد. لیکیا تحت امپراتوری هخامنشی. گمان می رود که آرامگاه او تا دوران بیزانس پیش از خراب شدن پابرجا بوده است. ویرانه ها توسط مسافر بریتانیایی چارلز فلوس در اوایل دهه ۱۸۴۰ دوباره کشف شد. همراهان آنها را به موزه بریتانیا فرستادند، جایی که برخی از آنها بازسازی شده اند تا نشان دهند نمای شرقی بنای تاریخی چگونه به نظر می رسد. بنا به گفته ملانی میخائیل یدیس، بنای یادبود نیرید، اگرچه ظاهری یونانی دارد، اما آرامگاه هارپی و آرامگاه پایوا بر اساس معیارهای اصلی زرتشتی «با بودن» ساخته شده اند. متشکل از سنگ ضخیم، بر روی ازاره از زمین، و دارای تک پنجره بدون پنجره اتاق ها". بنای یادبود نرید الهام بخش اصلی بنای معروف مقبره در هالیکارناس
وس بود. مقبره ها در زانتوس. زانتوس که زانتوس نیز نامیده می شود، یک ایالت شهری اصلی از لیسیا ها، مردمی بومی جنوب غربی آناتولی (ترکیه کنونی) بود.بسیاری از مقبره های زانتوس مقبره ستونی هستند که از یک اتاق تدفین سنگی در بالای یک ستون سنگی بزرگ تشکیل شده اند. بدن در بالای سازه سنگی قرار می گیرد و آن را بالاتر از چشم انداز قرار می دهد. این مقبره ها برای مردانی است که در یک سلسله لیکیایی از اواسط قرن ششم تا اواسط قرن چهارم قبل از میلاد حکومت می کردند و به نشان دادن تداوم قدرت آنها در منطقه کمک می کند.مقبره ها نه تنها به عنوان نوعی یادبود برای حفظ خاطره حاکمان عمل می کنند، بلکه اقتباس(؟) سبک دکوراسیون یونانی را نیز آشکار می کنند. زانتوس ایالت شهری بود که توسط پادشاهی اداره می شد که تحت فرمانروایی امپراتوری هخامنشی بود. تداوم حکومت سلسله در زانتوس از طریق سنت ساخت مقبره های ستونی نشان داده شد. هنگامی که این مقبره ها ساخته شدند، ایده های غالب هنر کلاسیک یونانی متأخر در تصاویر لیکیایی نفوذ کرد. ستون ها توسط سر چارلز فلووز، یک مرد انگلیسی که در شام و آسیای صغیر،و در سال ۱۸۴۸ به موزه بریتانیا منتقل شدند آربیناس. لیکیه توس