Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لاف سبزیجات که در تمام طول سال کشت می شدند، میوه ها فصلی تر بودند. انار و انگور به مقبره های متوفی نیز آورده می شدند. گوشت، مرغ و ماهی. گوشت از حیوانات اهلی، شکار و طیور تهیه می شد. این گوشت احتمالاً شامل کبک، بلدرچین، کبوتر، اردک و غاز می شد. مرغ به احتمال زیاد حدود قرن پنجم تا چهارم پیش از میلاد به مصر رسید، اگرچه در واقع هیچ استخوان مرغی مربوط به قبل از دوره یونانی-رومی یافت نشده است. مهم ترین حیوانات گاو، گوسفند، بز و خوک بودند (با این حال کاهنان مصری خوک را به خدای شیطانی "ست" نسبت می دادند و خوردن آن برای آنها تابو بود). هرودوت، مورخ یونانی قرن پنجم پیش از میلاد، ادعا کرد که مصریان از خوردن گاوهای ماده خودداری می کردند، زیرا آنها به دلیل ارتباط با ایزیس، مقدس بودند. آنها گاوهای نر را که از نظر تمیزی و عاری بودن از بیماری بررسی می شدند، قربانی می کردند و پس از سوزاندن آیینی، بقیه گوشت را می خوردند. گاوهای نر بیمار یا مریض که شایسته قربانی نبودند و مرده بودند، طبق آیینی دفن می شدند و پس از پاک شدن استخوان ها از گوشت توسط تجزیه، از خاک بیرون آورده شده و در معبد قرار می گرفتند. یونانیان در مصر فقط سر گاوهای
نری را که بریده و نفرین شده بودند، می خوردند، زیرا اجازه نداشتند گوشت قربانی مقدس را بخورند. کاوش های انجام شده در روستای کارگران جیزه، شواهدی از کشتار گسترده گاو، گوسفند و خوک را کشف کرده است، به طوری که محققان تخمین می زنند که نیروی کار سازنده هرم بزرگ جیزه، هر روز با گوشت گاو تغذیه می شدند. گوشت گوسفند و خوک رایج تر بودند، با وجود اینکه هرودوت تأکید کرده بود که خوک ها توسط مصریان نجس تلقی شده و از خوردن آنها اجتناب می شد. مرغ، چه وحشی و چه اهلی، و ماهی برای همه به جز فقیرترین افراد در دسترس بود. موش و جوجه تیغی نیز خورده می شدند؛ یک روش معمول برای پخت جوجه تیغی، پوشاندن آن توسط گل خاک رس و پختن آن بود. وقتی خاک رس باز و برداشته می شد، خارهای را نیز با خود می برد. جگر چرب، یک غذای لذیذ که هنوز هم مصرف می شود، توسط مصریان باستان اختراع شد. تکنیک خوراندن اجباری (گاواژ)، یعنی چپاندن اجباری غذا به اردک ها و غازهای اهلی، به ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد یعنی زمانی که مصریان شروع به نگهداری پرندگان برای غذا کردند. بازتاب آشپزی مصر باستان در سلیقه غذایی مصریان امروزی. بسیاری از غذاهای مدرن مصری ریشه در دور
ان باستان دارند و تا به امروز جزء اصلی غذاهای مصری باقی مانده اند. قابل توجه ترین این غذاها عبارت است از: ۱. عیش شمسی (نان خورشیدی). یک نان با خمیر ترش غلیظ است که در مصر با آرد گندم تهیه می شود. گمان می رود این نام که به «نان خورشیدی» ترجمه می شود، از رسم ورآمدن خمیر در آفتاب گرفته شده باشد. این نان به طور سنتی در خانه در تنورهای سفالی گنبدی شکل با دهانه هایی در بالا پخته می شود، اگرچه این سنت با رواج روزافزون نان های از پیش پخته شده در حال محو شدن است. ۲. ماهی فَسیخ. فسیخ یک غذای سنتی مصری است. این غذا عمدتاً، هرچند نه منحصراً، در طول جشنواره شم النسیم، یک جشن بهاری که ریشه های آن به دوران مصر باستان برمی گردد و به عنوان یک تعطیلات ملی در مصر گرامی داشته می شود، مصرف می شود. فسیخ از ماهی کفال خاکستری شور، ترشی، تخمیر شده و خشک شده از جنس کفال -یک ماهی آب شور که هم در دریای مدیترانه و هم در دریای سرخ زندگی می کند- تشکیل شده است. ۳. فول مدمس. فول مدمس به طور خلاصه فول، خورشی از باقلای پخته شده است که با روغن زیتون، زیره و در صورت لازم با جعفری خرد شده، سیر، پیاز، آبلیمو، فلفل چیلی و سایر سبزیجات، گیاهان و ادو
یه ها پخت می شود. فول مدمس به طور سنتی در یک قابلمه فلزی بزرگ تهیه و سرو می شود. این غذا به ویژه یک غذای اصلی در سودان و مصر است و به ویژه در شهرهای شمالی مانند قاهره و جیزه به عنوان یک غذای ملی در نظر گرفته می شود. ۴. کعک. کَعَک یا کَحقه، نوعی شیرینی پخته شده با انواع مختلف است که در سراسر جهان عرب و خاور نزدیک تولید می شود. ۵. ملوخیه. ملوخیه نوعی گیاه است که از برگ های گیاه "Corchorus olitorius" تهیه می شود، که در انگلیسی معمولاً با نام های "jute, Jew's-mallow, nalta jute یا tossa jute" شناخته می شود. این گیاه به عنوان سبزی استفاده می شود و عمدتاً در مصر، شام (لبنان، سوریه، فلسطین و اردن)، عربستان سعودی، سودان، قبرس، لیبی، تونس، نیجریه و الجزایر مصرف می شود. ملوخیه نسبتاً تلخ است و وقتی جوشانده می شود، مایع حاصل، آبگوشتی غلیظ و بسیار لعاب دار است. اغلب آن را «لزج» توصیف می کنند، تقریباً شبیه بامیه پخته شده. ۶. بُصاره. بصاره غذایی در آشپزی مصری و مراکشی است که با باقلا خرد شده، پیاز، سیر، سبزیجات معطر تازه و ادویه ها تهیه می شود. همه مواد به آرامی پخته و سپس مخلوط می شوند تا یک سس یا غذای جانبی خامه ای و معط
ر به دست آید. ۷. دانه نخل دوم. نخل دوُم گونه ای از درخت نخل است که در مصر می روید و بومی کرانه های رود نیل است. میوه آن بیضی شکل و خوردنی است. از برگ ها و الیاف آن در مصر سبد می بافند. چای دوم در مصر محبوبیت دارد و مردم معتقدند که برای رفع فشار خون بالا سودمند است. ۸. فطیر مشلتت. فطیر مشلتت، که اغلب به اختصار مشلتت نامیده می شود، یک شیرینی سنتی مصری با لایه های خمیر نازک است. این شیرینی از لایه های نازک متعدد خمیر و روغن حیوانی تشکیل شده است. فطیر مشلتت معمولاً با مخلفات شیرین یا خوش طعم آماده می شود. انواع فطیر شیرین معمولاً در عسل یا شیره قند فرو برده می شوند یا به مربا آغشته می شوند، در حالی که مخلفات خوش طعم آن شامل پنیرهایی مانند پنیر میش و همچنین زیتون و ترشی است. پای هایی که از یک نوع خمیر ساخته می شوند اما به جای لایه های متعدد خمیر، با مواد مختلف پر می شوند، معمولاً فطیر نامیده می شوند که آنها را از مشلتت فطیر ساده متمایز می کند. ۹. پنیر رومی. پنیر رومی یکی از انواع اصلی پنیر در مصر است. با وجود نامش (رومی)، این پنیر اصالتی مصری دارد. بوی تند و تیزی دارد و بسته به زمان تولید آن، میزان شوری آن متفاوت
بوفالو یک فیلم کمدی درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی تانیا وکسلر و نویسندگی برایان ساکا است. در این فیلم زوئی دویچ نقش یک محکوم آزاد شده را بازی می کند که در تلاش برای فرار از زادگاهش بوفالو (نیویورک)، برای پول کلاهبرداری تلاش می کند و در حالی که خودش با بدهی دست و پنجه نرم می کند، به یک طلبکار تبدیل می شود. جودی گریر، جرمین فاولر، نوا رید و جای کورتنی نیز در نقش های مکمل ظاهر می شوند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ترایبکا در ۲۷ آوریل ۲۰۱۹ تجربه کرد و در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ توسط مگنولیا پیکچرز در سینماهای منتخب و به صورت سفارشی اکران شد. این فیلم به طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد که مفهوم فیلم و بازی های دویچ، گریر و کورتنی را ستودند، در حالی که برخی از فیلمنامه ساکا و برخی از عناصر داستانی آن انتقاد کردند. ساخت. فیلمبرداری در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸ در تورنتو، کانادا آغاز شد. تصویربرداری اصلی در ۲۳ اوت ۲۰۱۸ به پایان رسید.
میدان تیراندازی، میدان تیر، میدان اسلحه یا زمین تیراندازی، یک مرکز، محل یا زمین تخصصی است که به طور خاص برای کسب صلاحیت در استفاده از سلاح گرم، آموزش، تمرین یا مسابقات طراحی شده است. برخی از میدان های تیراندازی توسط ارتش یا سازمان های انتظامی اداره می شوند، اگرچه اکثر میدان ها متعلق به بخش خصوصی و متعلق به غیرنظامیان و باشگاه های ورزشی هستند و عمدتاً به تیراندازان تفریحی خدمات ارائه می دهند. هر مرکز معمولاً توسط یک یا چند پرسنل ناظر، که به عنوان "افسر میدان تیر" یا گاهی اوقات در ایالات متحده به عنوان "استاد میدان تیر" شناخته می شوند، نظارت می شود. پرسنل نظارتی مسئول اطمینان از رعایت کلیه قوانین ایمنی و قوانین مربوطه در همه زمان ها هستند. میدان های تیراندازی می توانند سرپوشیده یا روباز باشند و ممکن است به انواع خاصی از سلاح گرم که می توان از آن ها استفاده کرد، مانند تپانچه یا تفنگ های بلند، محدود شوند، یا می توانند در رشته های المپیکی خاصی مانند تیراندازی تراپ – اسکیت یا تپانچه – تفنگ بادی ۱۰ متر تخصص داشته باشند. بیشتر میدان های تیراندازی سرپوشیده استفاده از کالیبرهای پرقدرت، تفنگ ها یا سلاح های گرم کاملاً ات
وماتیک را محدود می کنند. سالن تیراندازی، یک مرکز تیراندازی تفریحی با تفنگ های اسباب بازی (معمولاً تفنگ های بادی بسیار کم قدرت مانند تفنگ های بادی یا تفنگ های ایرسافت، و گاهی تفنگ های سبک یا حتی تفنگ های آبی) است که اغلب در پارک های تفریحی، پاساژها، کارناوال ها یا نمایشگاه ها واقع شده است تا با اهدای عروسک ها، اسباب بازی ها و سوغاتی های مختلف به عنوان جایزه، بازی ها و سرگرمی های غیررسمی و ایمن را برای جمعیت بازدیدکننده فراهم کند.
پادشاهی فدرال، فدراسیونی از ایالت ها است که یک پادشاه واحد در رأس کل فدراسیون قرار دارد. به عنوان یک اصطلاح در علوم سیاسی. این اصطلاح توسط ادوارد آگوستوس فریمن، در کتاب «تاریخ دولت فدرال» (۱۸۶۳) وارد گفتمان سیاسی و تاریخی انگلیسی شد. خود فریمن معتقد بود که یک سلطنت فدرال فقط به صورت انتزاعی امکان پذیر است. فهرست پادشاهی های فدرال. در حال حاضر تنها دو کشور واجد شرایط پادشاهی فدرال هستند که در آنها حاکم ملت، شخصی متفاوت از حاکمان ایالت های تشکیل دهنده است.
نشان ملی مالزی شامل یک سپر یا سپرچه، دو ببر برای حامیان، یک هلال و ستاره چهارده پر برای نشان و شعار است. از آنجایی که نشان ملی مالزی از نشان ملی ایالات فدرال مالایی تحت حکومت استعماری بریتانیا گرفته شده است، به طرح های نشان های اروپایی شباهت دارد.
صلح طولانی ()، اصطلاحی است برای دوره تاریخی بی سابقه ای از ثبات نسبی جهانی پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ تا به امروز. دوره جنگ سرد (1947-1991) با فقدان جنگ های بزرگ بین قدرت بزرگ جهانی آن دوره، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی مشخص می شد. اولین بار در سال ۱۹۸۶ شناخته شد، دوره «صلح نسبی» با ثبات نسبتاً طولانی امپراتوری روم، صلح رومی، مقایسه شده است. یا صلح بریتانیایی، قرنی از صلح نسبی که بین پایان جنگ های ناپلئونی در سال ۱۸۱۵ و آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ وجود داشت، که طی آن امپراتوری بریتانیا هژمونی جهانی را در اختیار داشت.
برونو لانگا (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موزامبیک است که در حال حاضر برای پافوس به صورت قرضی از آلمریا در پست مدافع بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ماکساکونه و بلک بولز و آمورا و ویتوریا ستوبال و شاوش و آلمریا و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و موزامبیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. اوایل دوران. لانگا دوران بزرگسالان خود را در موزامبیک و با ماکساگوئنه آغاز کرد. در ژوئیهٔ ۲۰۱۸، او توسط بلک بولز خریداری شد اما به صورت قرضی به آمورا در کمپئوناتو پرتغال رفت. پس از این که لانگا در آمورا به طور منظم بازی کرد در ۲۶ مه ۲۰۱۹ قراردادی دائمی سه ساله با این باشگاه امضا کرد اما در ۲۲ ژوئن به صورت قرضی به ویتوریا ستوبال در لیگا پرتغال پیوست و به تیم زیر ۲۳ سال اختصاص یافت. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۰ پس از فسخ قرارداد قرضی خود به آمورا بازگشت و در تیم منتخب فصل ۲۱–۲۰۲۰ کمپئوناتو پرتغال نام گرفت. شاوس. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱، لانگا به شاوس در لیگا پرتغال ۲ پیوست. او نخستین بازی حرفه ای خود را با این باشگاه در ۲۴ ژوئیه و در شکست ۲–۱ برابر فارنزه در جام اتحادیه پرتغال انجام داد و در لیگ
ا پرتغال ۲ ۲۲–۲۰۲۱ بازیکن ثابت تیم بود و توانست با این تیم به دستهٔ بالاتر صعود کند. لانگا نخستین بازی خود در سطح اول فوتبال پرتغال را در ۷ اوت ۲۰۲۲ انجام داد و در شکست ۱–۰ خانگی مقابل ویتوریا گیمارش از ابتدا به میدان رفت. او نخستین گل حرفه ای خود را در ۳ سپتامبر ۲۰۲۳ و در شکست ۲–۱ خانگی مقابل موریرنسه به ثمر رساند. آلمریا. در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، آلمریا از لا لیگا اعلام کرد که لانگا را تا پایان لا لیگا ۲۴–۲۰۲۳ به صورت قرضی با بند خرید به خدمت گرفته است. در ۲ ژوئیه و با وجود سقوط باشگاه به دستهٔ پایین تر او با قراردادی چهارساله به طور دائمی به این تیم پیوست. در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، آلمریا اعلام کرد که لانگا به صورت قرضی و به مدت یک سال به پافوس قبرس خواهد رفت. دوران ملی. لانگا نماینده زیر ۲۰ سال موزامبیک در جام کونسیفای زیر ۲۰ سال ۲۰۱۶ بود. او نخستین بازی خود با تیم ملی موزامبیک را در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۶ و در شکست ۳–۰ برابر نامیبیا در جام کونسیفای ۲۰۱۶ انجام داد.
سالن بیلیارد که با نام های سالن اسنوکر، اتاق بیلیارد نیز شناخته می شود، مکانی است که افراد برای انجام ورزش های بیلیارد مانند بیلیارد، اسنوکر یا کاروم بیلیارد دور هم جمع می شوند. چنین مکان هایی معمولاً الکل سرو می کنند و اغلب بازی های آرکید، دستگاه های اسلات، بازی های کارتی، دارت، فوتبال دستی و سایر بازی ها را ارائه می دهند. برخی از سالن های بیلیارد ممکن است با یک سالن بولینگ ترکیب یا ادغام شوند. تاریخچه. بیلیارد به عنوان یک گزینه سرپوشیده برای جایگزینی بازی هایی مانند کروکت که روی چمن انجام می شدند، توسعه یافت. مکان های اختصاصی در قرن نوزدهم شروع به ظهور کردند و تا اوایل قرن بیستم، سالن های بیلیارد و بیلیارد در بسیاری از کشورها رایج شدند؛ در سال ۱۹۱۵، ۸۳۰ سالن در شیکاگو وجود داشت. به ویژه در آمریکای شمالی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، سالن های بیلیارد به عنوان یک بیماری اجتماعی توسط بسیاری از افراد تلقی می شدند و قوانینی در بسیاری از حوزه های قضایی برای تعیین محدودیت های سنی در سالن های بیلیارد و محدود کردن قمار و فروش الکل تصویب شد. آهنگ «Trouble» در موزیکال موفق سال ۱۹۵۷، The Music Man، این تعصب را به سخره گرفت (
حتی بیلیارد کاروم را که نیاز به «قضاوت، هوش و بلوغ» دارد، در مقابل بیلیارد که گفته می شود دروازه ای به تنبلی، قمار، سیگار کشیدن و زن بارگی است، مقایسه کرد). تا دهه ۱۹۹۰، برداشت عمومی کمتر انتقادی شده بود. تا دهه ۲۰۱۰، با افزایش رقابت از سوی تعداد فزاینده ای از مکان های تفریحی رقیب و همچنین در دسترس بودن قمار آنلاین، درآمد حاصل از فعالیت سالن های بیلیارد در ایالات متحده به طور قابل توجهی کاهش یافته بود. از سوی دیگر، در کره، سالن های بیلیارد پس از سال ها رکود، محبوبیت بیشتری پیدا کرده اند. در فرهنگ عامه. سالن های بیلیارد به طور برجسته ای در رمان و فیلم «بیلیاردباز» و کتاب و فیلم دنباله آن، «رنگ پول»، و همچنین سایر فیلم های بیلیارد مانند «خوره های بیلیارد» و «گالری تیراندازی» حضور دارند. عمق تاریخی خرده فرهنگ بیلیارد آمریکایی در «رنگ پول» به طرق مختلف مورد توجه قرار گرفته است، از جمله دیالوگ هایی که فضایل مکان های خاص و برجسته را ستایش می کنند، ناامیدی از کشف تعطیلی چنین سالنی، اظهار نظری مبنی بر اینکه مشتریان دائمی یک سالن معروف «هرگز خیابانی را که در آن قرار دارد ترک نمی کنند» و بازگشت یک سرایدار سالن بیلیارد
در «بیلیاردباز» به عنوان صاحب سالن دهه ها بعد در دنباله.
ماریوس ایلیا (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قبرس است که در حال حاضر برای پافوس در پست مهاجم بازی می کند. در فصل های گذشته به صورت قرضی برای آلکی اوروکلینی و آپوئل بازی کرده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اتنیکوس اچنا و لیماسول و آلکی اوروکلینی و آپوئل و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال و قبرس بازی کرده است.
ژوائو کوریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای پافوس در پست مدافع بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ویتوریا گیماریش بی و شاوش و پینالوونسه و آمارلوس و پالهاوا و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده است. دوران باشگاهی. در ۸ اوت ۲۰۱۵، کوریا اولین بازی حرفه ای خود را با ویتوریا گیماریش بی در مسابقه ای از لیگا پرتغال ۲ مقابل سانتا کلارا انجام داد. دوران ملی. کوریا که در پرتغال به دنیا آمد اصالتی زادگاهی از کیپ ورد دارد. او در مارس ۲۰۲۲ برای انجام چند بازی دوستانه به تیم ملی فوتبال کیپ ورد دعوت شد. او نخستین بازی خود را برای کیپ ورد در پیروزی ۲–۰ دوستانه برابر گوادلوپ انجام داد.
پدرو فیلیپه فیگوئیردو رودریگس مشهور به پپه(؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای پافوس در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بنفیکا بی و اشتوریل پرایا و ویتوریا گیماریش و المپیاکوس و فامالیکاو و آنکاراگوچو و کارتاخنا و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال بازی کرده است. دوران باشگاهی. بنفیکا. رودریگز که در ساتائو، ناحیه ویزئو به دنیا آمد در ۱۲ سالگی از باشگاه محلی Associação Social Cultural e Recreativa e Desportista da Casa do Benfica de Viseu به سیستم جوانان بنفیکا پیوست. در ۲۶ اوت ۲۰۱۵، زمانی که هنوز یک بازیکن جوان بود نخستین بازی حرفه ای خود را با تیم ذخیره بنفیکا انجام داد و در پیروزی خانگی ۱–۰ برابر اولیوییرنزه در لیگا پرتغال ۲ به طور کامل بازی کرد. رودریگز در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ نخستین گل خود در این رقابت ها را در تساوی ۲–۲ خارج از خانه برابر آکادمیکو ویزئو به ثمر رساند. در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ او چهار بار (همه از روی ضربه پنالتی) در ۳۸ بازی گلزنی کرد و به تیم کمک
کرد که در رده چهارم قرار گیرد. در ۲۱ اوت ۲۰۱۷ رودریگز به صورت قرضی به استوریل پرایا پیوست. او نخستین بازی خود در لیگا پرتغال را شش روز بعد با این باشگاه انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه های پایانی در شکست ۲–۱ خارج از خانه برابر اسپورتینگ وارد زمین شد. رودریگز نخستین گل خود در رده بالای فوتبال پرتغال را در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸ به ثمر رساند و به میزبانان کمک کرد تا با یک شوت از راه دور زودهنگام توندلا را ۳–۰ شکست دهند. ویتوریا گیماریش. پیش از فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ رودریگز به صورت قرضی به ویتوریا گیماریش رفت. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹ او با یک قرارداد پنج ساله دائمی موافقت کرد. رودریگز در طول دوران حضورش در ورزشگاه د. آفونزو هنریکس پنج گل رسمی به ثمر رساند. نخستین گل او در ۸ اوت ۲۰۱۹ در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه برابر ونتسپیلز در دور سوم مقدماتی لیگ اروپا بود و او همین کار را در بازی برگشت (۶–۰) تکرار کرد. المپیاکوس. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۰ المپیاکوس اعلام کرد که رودریگز را با قراردادی پنج ساله و با مبلغ انتقالی در حدود ۴ میلیون یورو به خدمت گرفته است. در پنجره نقل و انتقالات بعدی او تا ۳۰ ژوئن به صورت قرضی به فامالیکاو فرستاده شد
و این انتقال برای کل فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۱ تمدید شد. رودریگز فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ را هم به صورت قرضی سپری کرد و ابتدا به آنکاراگوچو (در سوپر لیگ فوتبال ترکیه) رفت و سپس به کارتاخنا (در سگوندا دیویسیون) پیوست. پافوس. در ۲۱ اوت ۲۰۲۳ و در حالی که همچنان متعلق به المپیاکوس بود رودریگز به مدت یک سال به پافوس در دسته اول فوتبال قبرس پیوست. در ژوئیه ۲۰۲۴ او با یک قرارداد دائمی موافقت کرد. دوران ملی. در تمام رده های جوانان رودریگز ۷۸ بازی ملی برای پرتغال انجام داد. نخستین بازی او برای زیر ۲۱ ساله ها در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۶ و در سن ۱۹ سالگی بود که به جای دانیل پودنس در دقیقه ۶۰ وارد زمین شد و تیم با نتیجه ۷–۱ خارج از خانه لیختن اشتاین را در چارچوب مقدماتی مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۱۷ شکست داد. همچنین رودریگز تیم ملی زیر ۲۰ سال را در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۱۷ در کره جنوبی نمایندگی کرد.
سالن بولینگ (که با نام های مرکز بولینگ یا از نظر تاریخی باشگاه بولینگ نیز شناخته می شود) مکانی است که در آن ورزش بولینگ انجام می شود. می تواند یک مرکز اختصاصی یا بخشی از یک مرکز دیگر، مانند باشگاه یا خانه مسکونی باشد. تاریخچه. در اواخر دهه ۱۸۳۰ در شهر نیویورک، سالن بولینگ هتل نیکرباکر با سه خط افتتاح شد. به جای چوب، این سالن سرپوشیده از خاک رس برای خط بولینگ استفاده می کرد. تا سال ۱۸۵۰، بیش از ۴۰۰ سالن بولینگ در شهر نیویورک وجود داشت که آن را به عنوان «پایتخت بولینگ آمریکای شمالی» تبدیل کرد. از آنجا که نسخه های اولیه بولینگ دشوار بودند و نگرانی هایی در مورد قمار وجود داشت، این ورزش رو به زوال گذاشت. چندین شهر در ایالات متحده به دلیل ارتباط بولینگ با قمار، آن را تحت نظارت قرار دادند. در اواخر قرن نوزدهم، بولینگ در بسیاری از شهرهای ایالات متحده احیا شد. سالن ها اغلب در زیرزمین های سالن ها قرار داشتند و مکانی برای ملاقات، معاشرت و نوشیدن الکل برای مردان طبقه کارگر فراهم می کردند. بارها از ویژگی های اصلی سالن های بولینگ بودند و هنوز هم هستند. این ورزش در طول رکود بزرگ همچنان محبوب بود و تا سال ۱۹۳۹، ۴۶۰۰ سالن بول
ینگ در سراسر ایالات متحده وجود داشت. فناوری های جدیدی در سالن های بولینگ به کار گرفته شد، از جمله معرفی پین سترهای اتوماتیک (یا پین اسپاترها) در سال ۱۹۵۲ که جایگزین پین باکس هایی شدند که پین های بولینگ را به صورت دستی قرار می دادند. امروزه، اکثر امکانات سالن های بولینگ توسط شرکت بولرو اداره می شود. در سال ۲۰۱۵، بیش از ۷۰ میلیون نفر در ایالات متحده بولینگ بازی کردند.
الکساندر بریتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای اسپورتینگ در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورتینگ بی و اسپورتینگ و کارنک و لیندا-ا-ولها اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال بازی کرده است. دوران باشگاهی. بریتو محصول آکادمی جوانان ACRD Carenque و SC Linda-a-Velha است، پیش از آنکه در سال ۲۰۱۷ به آکادمی جوانان اسپورتینگ منتقل شود. در ۲۱ فوریه ۲۰۲۲، او نخستین قرارداد حرفه ای خود را با اسپورتینگ امضا کرد و برای فصل ۲۴–۲۰۲۳ به تیم ذخیره های آن ها ارتقا یافت. در ۳۰ مه ۲۰۲۴، او قراردادش را با باشگاه تا سال ۲۰۲۷ تمدید کرد. در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، او برای نخستین بار به تمرینات تیم اصلی اسپورتینگ ملحق شد. او نخستین بازی حرفه ای و حضورش در تیم بزرگسالان اسپورتینگ را به عنوان بازیکن تعویضی در تساوی ۲–۲ برابر آروکا در لیگا پرتغال در ۱۵ فوریه ۲۰۲۵ انجام داد. دوران ملی. بریتو که در پرتغال متولد شده، اصالتی کیپ وردی دارد. او در سال ۲۰۲۲ به تیم ملی زیر ۱۸ سال پرتغال برای مجموعه ای از دیدارهای دوستانه دعوت شد.
ژایرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای جوهر دارالتعظیم در پست هافبک و مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آ اس ترنچین، اینترناسیونال، هایدوک اسپلیت، پائوک، و بوتافوگو اشاره کرد. دوران باشگاهی. ژایرو دوران حرفه ای خود را در باشگاه برزیلی بوتافوگو آغاز کرد. او در زمستان ۲۰۱۴ به ای اس ترنتسین پیوست و یک قرارداد یک ساله امضا کرد. ژایرو از مادورِیرا برزیل به ترنتسین آمد. این باشگاه در طول رقابت های کوپا آمستردام که او برای بوتافوگو بازی می کرد، او را زیر نظر گرفت. در ابتدای سال ۲۰۱۵، او قراردادی سه ساله با ترنتسین امضا کرد. در دور دوم مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا برابر استوا بخارست، او روی هر سه گل در پیروزی ۳–۲ خارج از خانه پاس گل داد. در ۸ اوت ۲۰۱۵، پائوک اعلام کرد که ژایرو را از ای اس ترنتسین با مبلغی حدود ۴۰۰ هزار یورو به خدمت گرفته است. ژایرو قراردادی چهارساله با این باشگاه امضا کرد. در ۳ دسامبر ۲۰۱۵، در پیروزی ۶–۲ خارج از خانه برابر خانیا در جام حذفی فوتبال یونان، او نخستین گلش را برای باشگاه به ثمر رساند. در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۶ نیز او نخستین گلش در لی
گ را در پیروزی ۳–۱ خانگی برابر پاس جیانینا زد. در ۳۰ اوت ۲۰۱۶، او با قراردادی قرضی یک ساله از پائوک به پاس جیانینا پیوست. در ۸ اوت ۲۰۱۷، او به طور قرضی به شریف تیراسپول ملحق شد و قراردادی یک ساله امضا کرد. در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷، هت تریک او در پیروزی ۶–۳ خانگی برابر داسیا به باشگاهش کمک کرد تا صدرنشین لیگ باقی بماند. ژایرو به هایدوک اشپلیت کرواسی برای فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ پیوست و در تمام رقابت ها ۱۳ گل و ۱۰ پاس گل به دست آورد. در پایان فصل، او در تیم منتخب فصل لیگ قرار گرفت. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹، ژایرو قراردادش را برای سه سال دیگر تمدید کرد. در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ژایرو به عنوان جدیدترین خرید جوهور دارالتعظیم در سوپر لیگ فوتبال مالزی معرفی شد. در بازی افتتاحیه فصل ۲۶–۲۰۲۵ در ۸ اوت ۲۰۲۵، او نخستین گل بازی را در همان دقیقه نخست به ثمر رساند و در نخستین حضورش برای باشگاه موفق به گلزنی شد.
ایلکر باشبوغ (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ترکیه است که در فاصله سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به عنوان بیست و ششمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. او به نقض مواد ۳۰۹، ۳۱۰ و ۳۱۱ قانون مجازات ترکیه متهم شد. در اوت ۲۰۱۳، او به اتهام «تأسیس و رهبری یک سازمان تروریستی» و «تلاش برای نابودی دولت ترکیه یا تلاش برای جلوگیری جزئی یا کامل از عملکرد آن» به حبس ابد محکوم شد. با این حال، دادگاه قانون اساسی ترکیه تشخیص داد که حقوق قانونی باشبوغ نقض شده و محکومیت او را لغو کرد. او در ۷ مارس ۲۰۱۴ آزاد شد.
ایشیک کوشانر (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ترکیه است که در فاصله سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ به عنوان بیست و هفتمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. زندگی نامه. کوشانر در سال ۱۹۴۵ در ازمیر، ترکیه متولد شد. او در سال ۱۹۶۵ از آکادمی نظامی ترکیه و در سال ۱۹۶۶ از مدرسه پیاده نظام فارغ التحصیل شد. تا سال ۱۹۷۶، او در چندین گروه از ارتش ترکیه به عنوان فرمانده دسته و گروهان، به عنوان مربی در فرماندهی مدرسه و مرکز آموزشی کماندوهای کوهستان در ایردیر و به عنوان فرمانده دسته در تیپ کماندوهای ترکیه در عملیات آتیلا در سال ۱۹۷۴ خدمت کرد. او بعداً به عنوان فرمانده نیروهای عملیات ویژه در ستاد کل ترکیه در آنکارا منصوب شد. کوشانر در سال ۱۹۷۸ از دانشکده ستاد ارتش ترکیه فارغ التحصیل شد و به عنوان افسر فرمانده در فرماندهی بخش جنگ ویژه ستاد کل ترکیه در آنکارا خدمت کرد. پس از فارغ التحصیلی از کالج دفاعی ناتو، او به عنوان افسر فرماندهی در ستاد نیروهای متفقین جنوب اروپا در ایتالیا خدمت کرد. کوشانر بعداً در بخش برنامه ریزی و هماهنگی فرماندهی لجستیک در ارتش سوم ترکیه خدمت کرد. پس از فارغ التحصیلی از کالج سلطنتی مطالعات دف
اعی در لندن، بریتانیا، کوشانر به عنوان رئیس بخش استراتژی در بخش استراتژی و برنامه ریزی نیروها در ستاد کل ارتش ترکیه در آنکارا منصوب شد. او به عنوان سرهنگ، فرماندهی هنگ ۱۳۱ پیاده در لشکر ۸ پیاده ارتش ترکیه را بر عهده داشت و سپس به عنوان فرمانده فرماندهی عملیات ویژه در ستاد کل ارتش ترکیه در آنکارا منصوب شد. در سال ۱۹۹۲، کوشانر به درجه سرتیپ ارتقا یافت و به فرماندهی اداره برنامه ریزی لجستیک و بعداً تیپ ۱ کماندوی ارتش ترکیه منصوب شد. کوشانر در سال ۱۹۹۶ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به فرماندهی آکادمی ارتش ترکیه منصوب شد. در سال ۲۰۰۰، کوشانر به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان معاون وزیر دفاع ترکیه و بعداً به عنوان فرمانده نیروی صلح ترکیه در قبرس شمالی خدمت کرد. کوشانر در سال ۲۰۰۴ به درجه ژنرالی ارتقا یافت و به عنوان فرمانده ارتش اژه ترکیه و بعداً به عنوان معاون رئیس ستاد کل ترکیه خدمت کرد. در ۴ آگوست ۲۰۰۶، ژنرال کوشانر به عنوان فرمانده ژاندارمری ترکیه منصوب شد. پس از او، ژنرال آونی آتیلا ایشیک به عنوان فرمانده ژاندارمری منصوب شد و در ۳۰ اوت ۲۰۰۸ فرماندهی ارتش ترکیه را بر عهده گرفت. در ۸ آگوست ۲۰۱۰، ژنرال کوشانر ب
ه عنوان رئیس ستاد کل منصوب شد و در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ این سمت را بر عهده گرفت. کوشانر به همراه رهبران ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی، همزمان در ۲۹ جولای ۲۰۱۱، تنها چند روز قبل از جلسه مهم برنامه ریزی شده برای ۱ اوت ۲۰۱۱ برای بحث در مورد انتصاب افسران ارشد نظامی، درخواست کناره گیری از وظایف خود و «بازنشستگی» خود را کردند. بازنشستگی و استعفا در سیستم اداری مدنی ترکیه اصطلاحات متفاوتی هستند. نیویورک تایمز اظهار داشت که اقدام آنها اعتراض به «دستگیری های گسترده ده ها ژنرال» به عنوان بخشی از تحقیقات توطئه بوده است. در طول تحقیقاتی که بیش از یک سال به طول انجامید، بیش از ۴۰ ژنرال (یک دهم فرماندهان ارشد نظامی) بازداشت شدند. اختلافاتی بین ارتش و دولت وجود داشت، زیرا ارتش می خواست برخی از افسران را ارتقا دهد، اما به دلیل مظنون بودن به تحقیقات توطئه، نمی توانست. ژنرال ایشیک کوشانر با نوردان کوشانر ازدواج کرده و دو فرزند دارد.