Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت التلهونی، از ۲۴ مارس ۱۹۶۹ تا ۳۰ ژوئن ۱۹۶۸ دوباره در همین در همان دولت گمارده شد. محمد ادیب العامری یکی از بنیانگذاران انجمن نویسندگان اردن در سال ۱۹۷۴ بود و بیش از یک بار به عنوان رئیس آن انتخاب شد. در دوران ریاستش بر این انجمن، دعوتنامه ای برای سفر به چکسلواکی جهت امضای قرارداد همکاری فرهنگی دریافت کرد، بنابراین به پراگ رفت. در حالی که در پراگ بود، دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان منتقل شد. با این حال، او خیلی زود در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸ درگذشت و جسدش به امّان منتقل شد و در گورستان سحاب به خاک سپرده شد. آثار. او علاوه بر تعدادی کتاب درسی و ترجمه، کتاب های زیادی منتشر کرد، از جمله مهم ترین آنها:
تیان همسر فرعون مصر باستان سوبک حتپ چهارم از دودمان سیزدهم مصر بود که در اواخر سدهٔ هجدهم پیش از میلاد سلطنت می کرد. تیان لقب «"همسر پادشاه"» را دارد و تنها از چند شیء باستانی شناخته شده است. در موزه بریتانیا مهره ای وجود دارد که روی آن نوشته ای کوتاه دیده می شود: «همسر پادشاه، تیان، محبوب حاثور، بانوی اطفیح.» در موزه لوور نیز یک اسکراب با نام و لقب او وجود دارد. در موزه مصر قاهره جعبه ای نگهداری می شود که روی آن نوشته شده: «[...]حُتپ، زادهٔ پادشاه خانفررع و فرزند ملکه تیان.» نام پسر تنها به صورت ناقص باقی مانده است. خانفررع نام سلطنتی پادشاه سوبک حتپ چهارم است. این نوشته تیان را به عنوان همسر این پادشاه معرفی می کند. همچنین تکه ای از یک گلدان سفالین لعاب دار یافت شده که نام دختر او، نبت یونت را دربردارد. تیان در هیچ کدام از آثار یادبودی پادشاه دیده نمی شود؛ شاید او در اواخر دوران سلطنت سوبک حتپ چهارم با او ازدواج کرده باشد.
جزیره پاناییر (ترکی استانبولی: Panayır Adası)، جزیره ای کوچک در دریای اژه و متعلق به ترکیه است. این جزیره پیش تر با نام جزیره زراعت («جزیره کشاورزی») شناخته می شد و امروزه با نام آلتین آداسی («جزیره طلایی») نیز شهرت دارد. پاناییر بخشی از شهرستان دیدیم در استان آیدین است و در مختصات ۳۷°۱۹′۳۶″ شمالی ۲۷°۱۹′۵۰″ شرقی واقع شده است. مساحت آن حدود ۰٫۴ کیلومتر مربع است و با ساحل آلتینکوم ۱٫۴ کیلومتر فاصله دارد. پیشینه. نام جزیره پاناییر از واژه یونانی پاناگیا (Παναγία) گرفته شده است. در گذشته، به دلیل فعالیت های کشاورزی در این منطقه، به آن «جزیره زراعت» گفته می شد. وضعیت کنونی. جزیره در حال حاضر خالی از سکنه است. در آن یک کلیسای متروکه، یک ساختمان متعلق به وزارت کشاورزی ترکیه و یک فانوس دریایی وجود دارد. وضعیت حقوقی. جزیره پاناییر پیش تر به عنوان یک منطقه حفاظت شده (SIT) به ثبت رسیده بود. در سال ۲۰۱۰، وزارت محیط زیست و شهرسازی ترکیه این وضعیت را لغو کرد.
تامار باغداساری ملکومیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در در باکو به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمندی مردمی أذربایجان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۴ اکتبر ۱۹۸۱ در سن ۶۶ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
نیروی زمینی اروپا و آفریقای ایالات متحده آمریکا () یک فرماندهی خدماتی در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و یک جبهه زمینی است، که مسئولیت هدایت عملیات زمینی را در سراسر حوزه مسئولیت فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا و فرماندهی آفریقای ایالات متحده آمریکا برعهده دارد. در طول جنگ سرد، این فرماندهی بر تشکیلات زمینی که عمدتاً بر پیمان ورشو در شرق به عنوان بخشی از گروه ارتش مرکزی ناتو متمرکز بودند، نظارت داشت. از زمان انقلاب های ۱۹۸۹، این فرماندهی به میزان قابل توجهی اندازه خود را کاهش داده، نیروهای آمریکایی را به جنگ خلیج فارس، حمله ۲۰۰۳ به عراق، جنگ کوزوو و جنگ افغانستان اعزام کرده، همچنین همکاری امنیتی با سایر نیروهای زمینی ناتو را افزایش داده است. از سال ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۶، نیروی زمینی ایالات متحده در اروپا با ارتش هفتم ایالات متحده همکاری داشت. ارتش هفتم از آن زمان منحل و در این فرماندهی ادغام شده است. در نوامبر ۲۰۲۰ نیروی زمینی آفریقای ایالات متحده با نیروی زمینی اروپای ایالات متحده ادغام شد، تا یک فرماندهی جدید به نام نیروی زمینی اروپا و آفریقای ایالات متحده آمریکا تشکیل شود.
آوتیس هاروتیونی ترزیباشیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲ سپتامبر ۱۸۷۳ در وان به دنیا آمد و مدارس عیسویان و در زادگاهش تحصیل نمود. وی در وان، ارمنستان شرقی، کنستانتینوپل و پاریس زندگی کرد. ترزیباشیان عضو حزب لیبرال دموکرات ارمنی بود. وی سمت شهرداری وان را نیز برعهده داشت. وی همچنین در مقاومت وان شرکت نمود. وی در ۳۱ مارس ۱۹۴۷ در سن ۷۳ سالگی در پاریس درگذشت.
سِنِب سِن ملکه همسر مصر باستان و همسر فرعون نفرحتپ یکم در دوران دودمان سیزدهم مصر بود. شواهد تاریخی. او در یک کتیبه سنگی در جزیره سهیل ذکر شده است، جایی که اعضای خانوادهٔ پادشاه نام برده شده اند (اما خود پادشاه در آن نیامده است). علاوه بر این، او در یک اسکراب و در آرامگاهی در الکاب نیز ذکر شده است؛ در آنجا از دخترش، نفرحُتپ، نیز یاد شده است. مُهر برلین آ. ام ۳۲۶۳۰. یک اسکراب از جنس سنگ صابون که متعلق به خدمتکاری به نام سِنِب سِن بوده است. لقب های او عبارت اند از: «همسر پادشاه» و «خنمت نفرحدجت». کتیبه سنگی اس ئی اچ ۱۶۲. با عنوان «همسر پادشاه». در این کتیبه، او پس از والدین نفرحتپ یکم، اما پیش از برادران و فرزندان او ذکر شده است. در این یادبود همچنین از یکی از آشنایان پادشاه به نام نِب عنخ (پی دی ۲۹۴) و خزانه داری به نام سِنِبی (پی دی ۶۳۴) نیز نام برده شده است. آرامگاه الکاب، آرامگاه شماره ۶۴ (۹). با عنوان «همسر پادشاه». در اینجا، او به عنوان مادر نفرحوتپ (با عنوان «سرور نجیب») معرفی شده که با رئیس خانهٔ بزرگ، رِسِنب، ازدواج کرده بود. نفرحوتپ نیز مادر حتشپسوت مادرِ اینی، بوده است.
مارو مورادیان-آلازان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خاطره نویس اهل ارمنستان بود. وی همچنین از بازماندگان نسل کشی ارمنی ها بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی مارو موراتیان () در ۱۹۰۸ در ارزروم به دنیا آمد . وی در ۱۹۷۴ در سن ۶۶ سالگی به علت بیماری سرطان درگذشت.
ناحیه برئا (به لاتین: "Berea District") یکی از نواحی کشور لسوتو است که در غرب این کشور واقع شده است. ناحیه برئا با مساحتی معادل ۲٬۲۲۲ کیلومتر مربع و جمعیتی حدود ۲۶۲٬۶۱۶ نفر، یکی از نواحی مهم و پرجمعیت کشور به شمار می آید. مرکز ناحیه برئا، شهر تیاتیاننگ است.
سِنِت "همسر پادشاه" و "مادر پادشاه" در مصر باستان بود که از طریق سه تندیس شناخته می شود. این تندیس ها به دورهٔ پادشاهی میانه مصر تعلق دارند و احتمالاً مربوط به دودمان دوازدهم مصر هستند. همسر و پسر سلطنتی او به طور قطعی مشخص نیستند. در این تندیس ها، ملکه نشسته بر تخت دیده می شود. در دو مورد از این تندیس ها، بخش بالایی آنها از بین رفته است. در تندیس سوم، بخش بالایی باقی مانده اما صورت به شدت آسیب دیده است. گای کالندر پیشنهاد داده که پادشاه آمنمحات دوم ممکن است همسر او بوده باشد، زیرا هنوز همسر مشخصی برای این پادشاه شناسایی نشده، در حالی که برای بیشتر پادشاهان دودمان دوازدهم همسرانشان شناخته شده اند.
سوبک نخت () شاهدختی در مصر باستان در اواخر دودمان دوازدهم مصر و اوایل دودمان سیزدهم مصر بود. او دختر پادشاهی ناشناس بود و بر روی یک تندیس مسی به همراه کودک شیرخواری که شاهزاده است، نشان داده شده است. زندگی نامه. سوبک نخت، دختر پادشاه، از منابع دیگری جز یک تندیس کوچک مسی شناخته شده نیست. مجسمه ها/تندیس های مسی به ویژه در دوران سلطنت آمنمحات سوم تا اوایل دودمان سیزدهم مصر، قبل از اینکه آشفتگی های سیاسی چنین آثار هنری را کمتر رایج کند، شناخته شده اند. ظاهراً، سوبک نخت دختر یک پادشاه ناشناس در این دوره و مادر یک شاهزاده ناشناس بوده است؛ بنابراین، ممکن است شوهرش نیز پادشاه بوده باشد. با این حال، این تندیس ممکن است پذیرای تفاسیر دیگری باشد. تندیس مسی سوبک نخت. تندیس مسی سوبک نخت، مهارت های زیادی را در طراحی و ساخت مجسمه های فلزی نشان می دهد. این تندیس، زنی را نشان می دهد که در حال شیر دادن به فرزند پسر خود است. این نوع صحنه ممکن است منعکس کننده ایسیس-هوروس و بعداً مریم-عیسی باشد، بنابراین ریشه های آن به پادشاهی میانه مصر باستان بازمی گردد. کتیبه به «زن اشراف زاده موروثی»، سوبک نخت، اشاره دارد. او مار کبرا-اورائوس ب
ه سر دارد که نشان می دهد او یک شاهدخت است. همچنین کودک به عنوان یک شاهزاده نشان داده شده است. این تندیس ممکن است به عنوان بزرگداشت یک تولد، نشانه ای از ارادت یک پادشاه حاکم به مادرش یا آرزوی کمک الهی برای باردار شدن به فرزندی که پادشاه مصر خواهد شد، تفسیر شود. این تندیس بخشی از مجموعه موزه بروکلین است.
ناحیه لریبه (به لاتین: Leribe District) یکی از نواحی کشور لسوتو است که در شمال غربی این کشور واقع شده است. این ناحیه با مساحتی معادل ۲٬۸۲۸ کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود ۳۳۷٬۵۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶، یکی از نواحی مهم کشور به شمار می آید.
منطقه میانی (به انگلیسی: Intermediate Region) یک مدل ژئوپلیتیکی است که در دهه ۱۹۷۰ توسط تاریخ نگار یونانی دیمیتری کیتسیکیس، استاد دانشگاه اتاوا در کانادا ارائه شده است. بر اساس این مدل، قاره اوراسیا از سه منطقه تشکیل شده است؛ علاوه بر اروپای غربی و خاور دور، منطقه سومی به نام «منطقه میانی» نیز بین این دو یافت می شود که تمدنی متمایز را تشکیل می دهد. این منطقه به صورت تقریبی اروپای شرقی، آسیای مرکزی، خاورمیانه و شمال آفریقا (منطقه منا MENA) را پوشش می دهد.
کیچیک-نووای ؛ ؛ (ح. سده ۱۸ام) عاشوق اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. هیچ اطلاعات زندگینامه ای از این عاشوق در دست نیست، جز اینکه او در قرن هجدهم میلادی در تفلیس زندگی می کرده است.
لودوایر (به انگلیسی: Loudwire) یک مجله رسانه آنلاین آمریکایی است که اخبار هنرمندان هارد راک و هوی متال را پوشش می دهد. "لودوایر" متعلق به کسب و کار رسانه و سرگرمی تاونسکور میدیا است. از زمان راه اندازی در اوت ۲۰۱۱، "لودوایر" مصاحبه های انحصاری با هنرمندان برجسته ای مانند: اسلپ نات، آزی آزبورن، متالیکا، جوداس پریست، گانز ان روزز، مگادث، آیرن میدن، کیس، ماتلی کرو، سویسایدال تندنسیز و بسیاری دیگر را انجام داده است. "لودوایر" همچنین به طور انحصاری مطالب جدیدی از جوداس پریست، انترکس، جینز ادیکشن، استون ساور، فیل انسلمو و بسیاری دیگر از آثار برجستهٔ راک و متال را به نمایش گذاشته است. "شب های لودوایر" و "آخر هفتهٔ لودوایر" برنامه های رادیویی ملی تاونسکور هستند که در ایستگاه های راک آن در سراسر کشور پخش می شوند. یکی از مجموعه های اینترنتی "لودوایر"، "ویکی پدیا: واقعیت یا تخیل؟" است. جوایز موسیقی لودوایر. این مجله "جوایز موسیقی لودوایر" را که یک مراسم سالانهٔ جوایز است، برگزار می کند. اولین مراسم و کنسرت به میزبانی کریس جریکو در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ در The Novo در لس آنجلس برگزار شد. جوایز بر اساس رای خوانندگان وب سایت اهدا
آنوش وارطانیان (؛ زادهٔ )، نویسنده ادبیات کودک و شاعر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۲ مارس ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده لغت شناسی دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی از سال ۲۰۰۴ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد. وی در کتابخانه ملی ارمنستان و فعالیت می کند. وی برنده جوایزی همچون مدال یادبود گریگور نارکاتسی و مدال طلای وزارت علوم و آموزش جمهوری ارمنستان شد. وی در سال ۱۹۷۷ با ادوارد میلیتونیان (نویسنده) ازدواج کرده است و صاحب دو پسر است.
استاد مالین یک باشگاه فوتبال و ورزشی حرفه ای مالیایی مستقر در باماکو است. این باشگاه که یکی از دو باشگاه برتر فوتبال مالی است، زمین های تمرینی آنها میزبان سایر ورزش ها از جمله یک باشگاه بسکتبال موفق نیز می باشد.
باشگاه ورزشی سنت جورج یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در آدیس آبابا، اتیوپی است. آنها در لیگ برتر فوتبال اتیوپی بازی می کنند. این باشگاه که در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد، اولین باشگاه در اتیوپی بود و به عنوان نمادی از ملی گرایی اتیوپیایی و مقاومت در برابر نیروهای اشغالگر ایتالیای فاشیستی تأسیس شد.
کریستیان دِدِیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۴ آوریل ۱۹۱۰ در ازمیر به دنیا آمد و از دانشگاه پاریس فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۲۲ ساکن پاریس بود. وی برادر شارل ددیان بود. دِدِیان عضو جماعت مخیتاریست بود. ددیان آثار خویش را به زبان ارمنی غربی و فرانسوی می نگاشت. وی برنده جوایزی همچون شد. وی در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۰ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
تاکابوتی () زنی متأهل از مصر باستان بود که بین بیست تا سی سالگی درگذشت. او در شهر تِبِس مصر، در اواخر دودمان بیست و پنجم مصر (حدود سال ۶۶۰ پیش از میلاد) زندگی می کرد. جسد مومیایی شدهٔ او و تابوتش هم اکنون در موزه اولستر در شهر بلفاست ایرلند شمالی نگهداری می شود. تاکابوتی نخستین مومیایی ای بود که در ایرلند گشوده شد؛ این اتفاق در سال ۱۸۳۵ رخ داد. تابوت او در تاریخ ۲۷ ژانویه ۱۸۳۵ در موزه انجمن تاریخ طبیعی بلفاست در کالج اسکوئر شمالی باز شد و پارچه های مومیایی باز شدند. ادوارد هینکس، مصرشناس برجستهٔ ایرلندی، در این مراسم حضور داشت و کتیبه های هیروگلیفی را رمزگشایی کرد. این نوشته ها نشان دادند که تاکابوتی زنی از طبقهٔ اشراف و بانوی یک خانهٔ بزرگ بوده است. نام مادر او تاسِنی ریت و نام پدرش نِس پارِه، کاهن معبد آمون بوده است. تاکابوتی در گورستانی در غرب تبس دفن شده بود. در ابتدا تصور می شد که او به قتل رسیده است، چرا که آثار بریدگی با چاقو بر بدنش دیده می شد. پس از جنگ های ناپلئونی، تجارت مومیایی های مصری رونق یافت. تاکابوتی در سال ۱۸۳۴ توسط توماس گرگ از خانهٔ بَلیمیناک در هالیوود واقع در شهرستان داون خریداری شد. در
آن زمان، باز کردن مومیایی ها هم کنجکاوی برانگیز بود و هم از منظر علمی اهمیت زیادی داشت. در بررسی های بعدی، گونه هایی از قاب بالان کشف شد که بعدها به عنوان "سوسک پاقرمز گوشت" هوپ، ۱۸۳۴، "سوسک چرم و فرش" دی گیر، ۱۷۷۴ و سوسم گوشت فریسکیُ کوگه لان، ۱۷۹۲ شناسایی شدند. تابوت نقاشی شدهٔ او به تنهایی توجه زیادی را جلب کرد، و پارچه های کتانی ظریف مومیایی نیز مورد توجه ویژه قرار گرفتند؛ به ویژه در شهری که مرکز صنعت کتان ایرلند بود. با گذشت ۱۷۰ سال، تاکابوتی همچنان یکی از جاذبه های محبوب بازدیدکنندگان باقی مانده است. در آوریل ۲۰۲۱، کتابی تازه دربارهٔ تاکابوتی منتشر شد که نشان داد برخلاف تصورات پیشین، او با چاقو کشته نشده، بلکه با تبر به قتل رسیده است—احتمالاً زمانی که سعی داشته از مهاجمش فرار کند (که گفته می شود یا یک سرباز آشوری بوده یا یکی از افراد خودی). زخم در ناحیهٔ بالای شانهٔ چپ او یافت شده و به احتمال زیاد باعث مرگ آنی اش شده است. همچنین مشخص شد که برخلاف تصورات قبلی، قلب او برداشته نشده بود. افزون بر این، دو جهش ژنتیکی نادر در بدن او کشف شد: یک دندان اضافه (که فقط در ۰٫۰۲ درصد جمعیت دیده می شود) و یک مهرهٔ اضا
فی در ستون فقرات (که در ۲ درصد جمعیت دیده می شود). پژوهش دی ان ای. در سال ۲۰۲۰، مرکز کی ان اچ دانشگاه منچستر، دی ان ای میتوکندری (mtDNA) تاکابوتی را مورد بررسی قرار داد. نتیجهٔ این بررسی نشان داد که تک گروه او از نوع H4a1 بوده است؛ این تک گروه به طور عمده به عنوان «تک گروه اروپایی» توصیف شده و نشان دهندهٔ ریشه های اروپایی فرد است. در سوابق باستان شناسی، تک گروه H4a1 پیش تر در بقایای انسان هایی از: جزایر قناری (بازماندگان قوم گوانچه، بین قرون ۶ تا ۱۴ میلادی)، فرهنگ های باستانی پیاله ناقوسی و اونیتیتسه در آلمان (حدود ۲۵۰۰ تا ۱۸۰۰ پیش از میلاد) و یک فرد از دورهٔ آغازین عصر برنز در بلغارستان (حدود ۲۲۰۰ پیش از میلاد) یافت شده است. قدیمی ترین نمونه های گزارش شده از H4a1 متعلق به دوران نوسنگی کاردیال در اسپانیا و پرتغال هستند که قدمتشان به حدود ۵۳۰۰ پیش از میلاد می رسد. بر پایهٔ پژوهش های فریگل و همکاران (۲۰۱۹ و ۲۰۲۰)، وجود تک گروه H4a1 در نمونه های باستانی جزایر قناری با «ورودهای پیشاتاریخی اوراسیایی به شمال آفریقا» هم خوانی دارد. همچنین، حضور این تک گروه در اروپا در دوران عصر برنز از احتمال مهاجرت هایی به شمال آفر
یقا پس از دوران نوسنگی پشتیبانی می کند. در بقایای گوانچه ها از جزایر قناری، هر دو منشأ کشاورزان نوسنگی اروپایی وفرهنگ پیاله ناقوسی اروپای مرکزی شناسایی شده است. نوع خاص H4a1 که در تاکابوتی یافت شده، در جمعیت های امروزی بسیار نادر است، به طوری که در حدود ۲٪ از مردم جنوب ایبری (اسپانیا/پرتغال)، حدود ۱٪ از جمعیت لبنان و ۱٫۵٪ از چند جمعیت مختلف جزایر قناری دیده شده است. بررسی موی تاکابوتی که به خوبی حفظ شده بود نیز نشان داد که رنگ طبیعی موی او قهوه ای مایل به قرمز (مو خرمایی) بوده است.
جان آدامز ویکهام (; – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ به عنوان ۳۰مین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. ویکهام فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۰ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ فرمانده لشکر ۳ پیاده بود و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ فرماندهی لشکر ۱۰۱ هوابرد را برعهده داشت. وی از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ مدیر ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا بود، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ به عنوان فرمانده ارتش هشتم ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد، در فاصله سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ فرماندهی نیروهای کره ایالات متحده برعهده داشت و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ جانشین فرمانده نیروی زمینی آمریکا بود.
استرونکاتورا یک پاستای سنتی از آشپزی کالابریایی و به ویژه مربوط به جیویا تاورو است. اگرچه در حال حاضر در سرتاسر کالابریا رایج است، اما منطقه دارای بیشترین فروش و مصرف آن را می توان ناحیه تیریانی استان رجیو کالابریا در نظر گرفت. ماده اصلی این غذا پاستایی است که شبیه به لینگوئینی بوده و از باقیمانده های آرد و سبوس حاصل از آسیاب کردن گندم تهیه می شود. در گذشته، باقیمانده کف آسیاب برای تهیه استرونکاتورا جارو زده می شد و به دلیل همین منشأ غیر بهداشتی اش فورش آن غیرقانونی بود و تنها توسط فقرا مصرف می شد. تولید آن اکنون بهداشتی شده است و به یک غذای اصلی تبدیل شده است.
ورود طغرل بیک به بغداد رخدادی سرنوشت ساز در تاریخ سرزمین های اسلامی بود که در سال ۴۴۷ قمری برابر با ۱۰۵۵ میلادی روی داد. با ورود طغرل بیک، بنیادگذار دودمان سلجوقی، به بغداد، فرمانروایی پوشالی خلیفه عباسی ناتوان تر شد و دورهٔ تازه ای از پشتیبانی دودمان های مسلمان از خلافت اسلامی آغاز شد. زمینه. در میانه های سدهٔ چهارم هجری، خلافت عباسی به دست امیران آل بویه افتاده بود و خلیفه، تنها نامی از فرمانروایی داشت. فرمانروایی آل بویه با کشمکش های درونی و شورش های گوناگون روبه رو بود. از سوی دیگر، سلجوقیان که از خاستگاه ترکمانان فرارود برخاسته بودند، توانسته بودند در زمان کوتاهی بخش های بزرگی از ایران را زیر فرمان آورند. خلیفه القائم بامرالله که از فشار امیران بویی به ستوه آمده بود، به طغرل بیک نامه نوشت و از او درخواست یاری کرد. طغرل بیک که خود خواهان روا بودن دینی برای فرمانروایی خویش بود، این درخواست را به فال نیک گرفت. جایگاه حمدانیان. در هنگام ورود طغرل بیک به بغداد، بازماندگان حمدانیان که پیشتر در موصل و دیاربکر فرمانروایی داشتند، نقشی ناچیز ولی برجسته در رخدادهای پیرامونی بازی کردند. شماری از سران حمدانی که از چی
رگی آل بویه ناخشنود بودند، به هواداری از خلیفه عباسی و طغرل بیک پرداختند. پشتیبانی آنان زمینه را برای پذیرش آسان تر طغرل بیک در نزد مردم بغداد هموار ساخت. بساسیری. در سال های پیش از ورود طغرل بیک به بغداد، ارسلان بساسیری، سردار ترک نژاد و از کارگزاران آل بویه، کوشید با پشتیبانی فاطمیان مصر خلافت عباسی را براندازد. بساسیری که کنترل بخش هایی از عراق از جمله واسط و کوفه را در دست داشت، در بغداد نیز آشوب هایی به راه انداخت. با رسیدن طغرل بیک به بغداد و سرکوب نیروهای بساسیری، خطر او از سر خلافت عباسی دور شد و جایگاه القائم بامرالله استوار گردید. چگونگی ورود به بغداد. طغرل بیک پس از سامان دادن به کارهای خراسان و عراق عجم، در سال ۴۴۷ قمری به سوی بغداد روانه شد. سپاه او بدون درگیری سختی، بغداد را گشود. امیران بویی، از جمله ملک رحیم، دستگیر و برکنار شدند. با ورود طغرل بیک به بغداد، او در مسجد جامع شهر به نام خلیفه خطبه خواند و رسماً پشتیبان خلافت شناخته شد. خلیفه القائم نیز به پاس این یاری، او را با فرنام «رکن الدین» ستود. پیامدها. ورود طغرل بیک به بغداد پایان چیرگی آل بویه بر دستگاه خلافت بود و پایه های دولت سلجوقیان
را استوار ساخت. از این پس، خلیفه عباسی نقش دینی و آیینی خویش را نگه داشت، ولی فرمانروایی راستین در دست سلجوقیان افتاد. ورود طغرل بیک همچنین سرآغاز دوره ای از شکوفایی و آبادانی در جهان اسلام شد که در سایهٔ آرامش سیاسی فراهم آمد.
لیدا بالابکی نانیان (؛ ؛ زادهٔ ) اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰ مه ۲۰۱۰سمت استانداری استان شیراک را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژوئن ۱۹۴۸ در شهرستان گوی گول به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ التحصیل گشت. منابع. &lt;ref&gt;
فمینیسم یهودی جنبشی است که در پی آن است که جایگاه مذهبی، قانونی و اجتماعی زنان یهودی را با مردان یهودی در یهودیت برابر کند. جنبش های فمینیستی، با رویکردها و موفقیت های متفاوت، در همه شاخه های اصلی دین یهود گسترش یافته است. جنبش فمینیستی یهودی را می توان در اوایل دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده جستجو کرد. به گفته جودیت پلاسکو نارضایتی اصلی فمینیست های یهودی اولیه حذف زنان از گروه مذهبی مینیان که تماماً مردانه بود، معافیت زنان از وظیفه مذهبی میتزوه و ۶۱۳ فرمان تورات (میتزوه به معنای ۶۱۳ فرمان داده شده در تورات در کوه سینا و هفت فرمان خاخامی که بعداً وضع شدند، در مجموع ۶۲۰ فرمان است)، و شهادت و اختیار طلاق در دادگاه های مذهبی یهود بود.
یک مجموعه مانگای فانتزی تاریک ژاپنی است که توسط کئی اورانا نوشته و مصورسازی شده است. این مجموعه از فوریه ۲۰۲۲ به صورت سریالی در "هفته نامه شونن کودانشا" از انتشارات کودانشا در حال پخش است. تا مارس ۲۰۲۵، فصل های آن در چهارده جلد تانکوبون جمع آوری شدند. یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز به کارگردانی فومیهیکو سوگانوما، توسط استودیوی بونز فیلم بر اساس نسخه مانگا دستمایه اقتباس قرار گرفت که قرار است از ژوئیه ۲۰۲۵ پخش شود. داستان. پسر جوانی به نام رودو در محله های فقیرنشین یک جامعه ثروتمند در میان جمعیت «قبیله ای» زندگی می کند که از نوادگان جنایتکاران تبعید شده توسط جامعه هستند. رودو از اسراف طبقهٔ مرفه متنفر است، چرا که آن ها اغلب هر چیزی را که زباله به حساب می آید، از جمله مجرمان، در یک محل دفن زباله عظیم در زیر شهر می اندازند که به «پرتگاه» معروف است. رگتو پدرخواندهٔ رودو، به او گفته بود که پدر بیولوژیکی اش قبل از تولد او به دلیل ارتکاب جرمی به پرتگاه انداخته شده است. در یکی از روزها، رودو پس از کند و کاو در یکی از محل های دفن پسماند به خانه باز می گردد و رگتو را مرده می یابد. رودو که در محل حادثه دستگیر شده است، عل
یرغم بی گناهی اش، به دلیل جایگاهش به عنوان یکی از اعضای قبیله، بلافاصله به قتل متهم می شود. رودو که قادر به فرار از سرنوشت خود نیست، قسم می خورد از آن مردم انتقام بگیرد و سپس به درون پرتگاه انداخته می شود. رودو پس از اینکه به داخل پرتگاه انداخته می شود، در حالی به هوش می آید که خود را سرگردان در میان انبوهی از زباله های بدبو می بیند. رودو سپس توسط هیولاهای بزرگی که از زباله ساخته شده اند مورد حمله قرار می گیرد و آن ها را دفع می کند تا اینکه توسط مردی به نام انجین نجات می یابد. مرد برای رودو توضیح می دهد که در واقع او زیر زمین نیست، بلکه از یک «گوی» به سطح زمین افتاده است. انجین پس از تست کردن رودو و بیدار کردن قدرتش به عنوان یک «بخشنده»، از او دعوت می کند تا به عنوان یک «پاک کننده» به او بپیوندد. انجین توضیح می دهد که پاک کننده ها سازمانی از بخشندگان هستند که از قدرت سلاح های منحصر به فردی به نام «ابزارهای حیاتی» برای شکار جانوران زباله ای که به او حمله کرده اند، استفاده می کنند. رودو برخلاف میلش پیشنهاد انجین برای پیوستن به گروه پاک کننده ها را می پذیرد، البته تا زمانی که این پیشنهاد به او در رسیدن به هدفش ک
ه بازگشت به گوی و انتقام گرفتن از کسانی که او را به گودال انداخته اند، کمک کند.
جورج ویلیام کیسی جونیور (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ به عنوان سی و ششمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. کیسی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۰ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ فرماندهی لشکر ۱ زرهی را برعهده داشت، از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ مدیر طرح ها و سیاست های استراتژیک ستاد مشترک نیروهای مسلح بود و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ به عنوان مدیر ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا فعالیت می کرد. وی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا بود و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ فرماندهی نیروی چندملیتی عراق را برعهده داشت. او در سال ۲۰۱۱ پس از ۳۱ سال خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد. پدر وی؛ جورج ویلیام کیسی نیز سرلشکر نیروی زمینی آمریکا بود که در خلال جنگ ویتنام کشته شد.
فمینیسم سفید اصطلاحی است برای توصیف عباراتی از فمینیسم که بر زنان سفیدپوست تمرکز دارد، و در عین حال برای بیان ناتوانی در پرداختن به وجود اشکال مختلف سرکوب که زنان اقلیت های قومی و زنان فاقد امتیازات دیگر با آن روبه رو هستند، استفاده می شود. سفید بودن در ساختار دادن تجربیات زندگی زنان سفیدپوست در زمینه های مختلف بسیار مهم است. این اصطلاح برای برچسب زدن و انتقاد از نظریه هایی استفاده شده است که صرفاً بر نابرابری مبتنی بر جنسیت تمرکز دارند. «فمینیسم سفید» بیشتر به عنوان برچسبی تحقیرآمیز استفاده می شود، و معمولاً برای سرزنش شکست در به رسمیت شناختن و ادغام اینترسکشنالیتی سایر ویژگی های هویتی در یک جنبش گسترده تر استفاده می شود که برای برابری در بیش از یک جبهه مبارزه می کند. در فمینیسم سفید، ستم بر زنان در چارچوبی تک محوری تحلیل می شود و در نتیجه هویت و تجربیات زنان اقلیت های قومی نادیده گرفته می شود. این اصطلاح همچنین برای اشاره به نظریه های فمینیستی به کار رفته است که به طور خاص بر تجربه زنان سفیدپوست، هم سوجنسی، دگرجنس گرا و توانمندگرایی تمرکز می کنند و در آن تجارب زنان بدون این ویژگی ها حذف یا به حاشیه رانده شد
ه اند. این انتقاد عمدتاً علیه اولین موج های فمینیسم که حول محور توانمندسازی زنان طبقه متوسط سفیدپوست در جوامع غربی تلقی می شد، مطرح شده است. اصطلاح فمینیسم سفید نسبتاً جدید است، و منتقدان مفاهیمی که آن را نشان می دهد به آغاز جنبش فمینیستی، به ویژه در ایالات متحده نسبت می دهند. ریشه ها. در ابتدا، فمینیسم در جوامع غربی توسط زنان تحصیل کرده سفیدپوست که در درجه اول بر حق رأی و نمایندگی سیاسی تمرکز داشتند، آغاز شد. نمونه ای از این تمرکز در متن مری ولستون کرافت یافت می شود، و "احقاق حقوق زنان" منتشر شد، جایی که ولستون کرافت از برابری اخلاقی و سیاسی بین زن و مرد حمایت می کند، اما فقط اعضای طبقه متوسط را مورد خطاب قرار می دهد. به طور مشابه، در فرانسه، المپ دو گوژ از حقوق زنان در اعلامیه حقوق زن و شهروند مؤنث در سال ۱۷۹۱ دفاع کرد. فمینیسم سفید با تلاش برای پنهان کردن مشارکت و عملکرد زنان سفیدپوست در برترپنداری نژاد سفید، با قربانی دیدن آن ها به دلیل جنسیتشان، و عدم پاسخگویی برای نقشی که در آن دارند، هماهنگ می کند.
رسوایی نفت در برابر گندم (AWB) به پرداخت رشوه به رژیم صدام حسین، رئیس جمهور وقت عراق، در تضاد با برنامه بشردوستانه نفت در برابر غذا سازمان ملل متحد اشاره دارد. شرکت سازمان گندم استرالیا (AWB Limited) یک سازمان عمده بازاریابی غلات مستقر در استرالیا است. در بیشتر طول قرن بیستم و اوایل قرن بیست ویکم، این شرکت یک نهاد دولتی استرالیا محسوب می شد و تحت سیستم "بازار انحصاری گندم" فعالیت می کرد؛ به این معنا که تنها مرجع قانونی برای صادرات گندم استرالیا بود و گندم را با یک قیمت ثابت از کشاورزان خریداری می کرد. در اواسط دهه ۲۰۰۰ مشخص شد که سازمان گندم استرالیا از طریق واسطه ها، به رژیم صدام حسین رشوه پرداخت می کرد تا قراردادهای پرسود فروش گندم به عراق را حفظ کند. این اقدامات آشکارا نقض تحریم های سازمان ملل متحد و قوانین داخلی استرالیا بود. تا پیش از مطرح شدن این اتهامات در سال ۲۰۰۵، سازمان گندم استرالیا حدود ۹۰٪ از بازار گندم عراق را تأمین می کرد. پل ولکر، بازرس ویژه سازمان ملل، در تحقیقات خود اعلام کرد که سازمان گندم استرالیا تنها عامل پرداخت رشوه نبودند، اما بزرگ ترین منبع پرداخت های غیرقانونی به رژیم عراق محسوب می ش