Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دند. همچنین، شهرهای مهم دون هوانگ، جیوچوان (سوزوی باستانی)، وو-وی (لیانگژو سابق) و جین چنگ نیز به عنوان مراکز اصلی تجارت سغدیان در چین نام برده شده اند. نکتهٔ قابل توجه این است که دو مورد از این نامه ها توسط زنان نوشته شده اند که تصویری کم سابقه از نقش زنان در جامعهٔ سغدیان به دست می دهد. محتوای یکی از این نامه های که به دست زنی به نام میونای نوشته شده، شکایت از شوهر اوست که وی را در تنگدستی رها کرده است. سُغدیان، مردمانی ایرانی تبار بودند که بین قرون چهارم تا نهم میلادی در تجارت جاده ابریشم نقش مهمی داشتند. سرزمین اصلی آن ها در محدودهٔ امروزی سمرقند در آسیای مرکزی قرار داشت و قلمرو آن ها شامل جنوب ازبکستان و غرب تاجیکستان می شد. تاجران سغدی به سراسر اوراسیا سفر می کردند و منابع چینی هوش تجاری و مهارت های بازرگانی آن ها را ستوده اند. برخی از سغدیان ساکن در چین به مقامات اداری نیز تبدیل شدند. زبان سغدی به طور گسترده برای ارتباط در مسیرهای تجاری استفاده می شد و برخی متون بودایی در چین توسط سغدیان ترجمه شدند. شواهد حضور سغدیان در شمال پاکستان امروزی شامل کتیبه هایی بر روی صخره ها در مسیرهای تجاری است. یافته های
باستان شناسی در شهرهای سغدی آسیای مرکزی، معماری و نقاشی های چشمگیری را آشکار کرده که تمدن شهری و چندفرهنگی این مردم را نشان می دهد، هرچند که آن ها هرگز یک امپراتوری بزرگ تأسیس نکردند. ویژگی های نامه ها. قدمت این نامه ها مورد بحث های علمی بوده، اما پژوهش های پروفسور نیکلاس سیمز-ویلیامز و همکارانش، تاریخ ۳۱۳–۳۱۴ میلادی را محتمل تر می دانند. دو مورد از این نامه ها (شماره های ۱ و ۳) توسط یک زن در مضیقه نوشته شده که در دون هوانگ رها شده بود، در حالی که نامه های ۲ و ۵ به فعالیت های تجاری نویسندگانشان مربوط می شود. اگرچه اسناد گسترده تری از سده های بعدی در آسیای مرکزی کشف شده اند، اما نامه های باستانی سغدی، قدیمی ترین نمونه های مهم از نوشته های سغدی هستند و اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ تاریخ اولیهٔ مهاجرت سغدیان در شرق جاده ابریشم ارائه می دهند. نامهٔ شماره ۲ احتمالاً توسط تاجری مقیم جین چنگ (لانژو امروزی، در استان گانسو) نوشته شده است. او این نامه را به دفتر مرکزی در سمرقند ارسال کرده بود. بخش اول این نامه به مهاجرت سغدیان در چین و نابودی دو شهر مهم چینی یه و پایتخت وقت، لویانگ توسط هون ها در ۳۱۱ میلادی اشاره دارد. بخش
دوم به نحوهٔ توزیع سرمایه ای که نویسنده در وطن سپرده بود مربوط می شود. نامهٔ شماره ۵ از شهر گوزانگ (وو-وی امروزی، در راهرو هِکسی، شمال غرب لویانگ) ارسال شده است. گیرندهٔ این نامه احتمالاً در ختن، یکی از شهرهای مهم مسیر جنوبی جاده ابریشم، زندگی می کرد. این نامه نیز به آشفتگی و شرایط دشوار چین اشاره دارد. نویسنده توضیح می دهد که همکار تجاری اش، غاوتوس، او را رها کرده و او مجبور شده از دون هوانگ به گوزانگ بازگردد. نامه ها نام چندین کالای تجاری را ذکر می کنند، از جمله: معنای برخی اصطلاحات مرتبط با کالاهای دیگر مشخص نیست. از مقادیر ذکرشده در نامه ها می توان دریافت که حجم تجارت کم بوده، اما روی کالاهای گران قیمت و سبک متمرکز بوده است.
حمله روبات ها () با نام اصلی کارت های روباز () یک فیلم جاسوسی اسپانیایی-فرانسوی به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. از بازیگران فیلم می توان به ادی کنستانتین، فرانسوا برایون و فرناندو ری اشاره کرد.
تونل سن آدریان یا لیزاراته به عنوان برجسته ترین نقطه در مسیر تاریخی باسکی راه سنت جیمز شناخته می شود. این تونل شامل یک غار طبیعی است که توسط فرسایش آب در سنگ ایجاد شده (که به آن "لیزاراته" می گویند، احتمالاً از «لیزه آراته» به معنای 'دروازه سنگی غار' مشتق شده است) و در دو سمت شمالی و جنوبی دهانه دارد؛ درون آن نیز یک صومعه کوچک وجود دارد. این تونل یک مسیر طبیعی را فراهم می کند که استان های گیپوسکوا و آلابا/آرابا را از هم جدا می کند (مرز دقیق در "آلتو دی لا هورکا" قرار دارد).
Clearlake Capital Group، LP یک شرکت سهام خصوصی است که در سال ۲۰۰۶ تاسیس شد و بر بخش های فناوری، صنعتی و مصرف کننده تمرکز دارد. دفتر مرکزی این شرکت در سانتا مونیکا با شعبه های آن در دالاس ، لندن و دوبلین قرار دارد. در سال ۲۰۲۲، این شرکت بخشی از یک کنسرسیوم سرمایه گذار به نام بلوکو بود که چلسی را خریداری کرد. در سال ۲۰۲۴، Clearlake Capital در رتبه بندی "Private Equity International" PEI ۳۰۰ از بزرگ ترین شرکت های سهام خصوصی در جهان در رتبه شانزدهم قرار گرفت.
ایسکمی حاد اندام (ALI) زمانی اتفاق می افتد که یک عضو به طور ناگهانی در عرض 14 روز پس از شروع علائم، فاقد گردش جریان خون شود. از سوی دیگر، زمانی که علائم بیش از 14 روز باشد، ایسکمی اندام بحرانی ( نامیده می شود. CLI مرحله پایانی بیماری عروق محیطی است که در آن هنوز مقداری گردش خون جانبی (مسیرهای گردش خون متناوب) وجود دارد که مقداری جریان خون (هر چند ناکافی) را به قسمت های انتهایی اندام ها می رساند. در حالی که اندام ها در عارضه ایسکمی حاد و مزمن اندام ممکن است بدون نبض باشند، اندام ایسکمیک مزمن به دلیل شبکه شریان جانبی به خوبی توسعه یافته، معمولاً گرم و صورتی هستند و نیازی به مداخله اورژانسی برای جلوگیری از از دست دادن اندام ندارند، در حالی که ALI یک عارضه اورژانسی عروق است. ایسکمی حاد اندام معمولاً در اثر آمبولی یا ترومبوز یا به ندرت در اثر دیسکسیون یا تروما ایجاد می شود. ترومبوز معمولاً در اثر بیماری عروق محیطی (بیماری تصلب شرایین که منجر به انسداد عروق خونی می شود) ایجاد می گردد، در حالی که آمبولی معمولاً منشأ قلبی دارد. در ایالات متحده تخمین زده می شود که ALI در ۱۴ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال رخ می دهد. با مر
اقبت های جراحی مناسب، ایسکمی حاد اندام یک وضعیت بسیار قابل درمان است. با این حال، درمان تأخیری (بیش از ۶ تا ۱۲ ساعت) می تواند منجر به ناتوانی دائمی، قطع عضو و/یا مرگ شود. تشخیص زودهنگام و گام هایی در جهت رفع مشکل با تکنیک های حفظ اندام می تواند اندام را نجات دهد. سندرم کمپارتمان یک عارضه گاه به گاه است که ممکن است در ایسکمی حاد اندام نیز به دلیل بیوتوکسین هایی که دور انسداد تجمع می یابند و منجر به ادم می شوند، رخ دهد. علائم و نشانه ها. علائم ایسکمی حاد اندام می تواند از چند دقیقه تا چند روز رخ دهد. علائم کلاسیک ایسکمی حاد اندام عبارتند از: این علائم "شش P" نامیده می شوند. آنها معمولاً به اشتباه به سندرم کمپارتمان نسبت داده می شوند. علائم همچنین ممکن است شامل لنگش متناوب یا درد در هنگام استراحت باشد. در مراحل پایانی، خواب رفتگی (بی حسی کامل) به دلیل مرگ سلول های عصبی جایگزین پارستزی می شود. در موارد شدید، قانقاریا می تواند به طور ناگهانی رخ دهد و به سرعت گسترش یابد، و باید ظرف شش ساعت پس از ایسکمی، درمان شود. هنگامی که بیماران با حمله ناگهانی و شدید مراجعه می کنند، انسداد آمبولیک برای آنها باید در نظر گرفته شو
د. انسداد حاد شریانی نیز ممکن است منجر به اسپاسم شریانی شود که باعث ظاهر سفید «مرمری» می گردد. بیمارانی که علل آمبولیک (تکه کوچکی از ضایعات که از جای دیگری در بدن مانند قلب جدا می شود) دارند، اغلب با کاهش نبض های یک طرفه خود را نشان می دهند، در حالی که بیمارانی که دارای ترومبوتیک (لخته ای که مستقیماً در رگ خونی تشکیل می شود) علت ALI آن ها است، مانند تصلب شرایین، عارضه اغلب با کاهش نبض های دو طرفه تظاهر می کنند. علل. بیشتر ایسکمی حاد اندام ناشی از ترومبوز (۴۰٪ موارد)، آمبولی (۳۰٪)، ترومبوز پیوند عروقی (۲۰٪)، ترومبوز توسط آنوریسم شریان پوپلیتئال (۵٪) و ترومای حاد (۵٪) است. عوامل خطر. عوامل خطر عبارتند از: سابقه دیابت، بیماری عروق کرونر، استعمال دخانیات، فیبریلاسیون دهلیزی، اختلالات انعقادی بیش از حد، بیماری های خودایمنی، یا بیماری های مؤثر بر بافت های همبند، مانند سندرم اهلرز-دانلوس. در غیر این صورت در یک بیمار که هیچ فاکتور خطر شناخته شده ای ندارد، باید به فیبریلاسیون دهلیزی همراه با آمبولی مشکوک بود. ترومبوز. ترومبوز زمانی رخ می دهد که یک لخته خون در داخل یک سرخرگ تشکیل شود که می تواند ناشی از تصلب شرایین یا
حالت انعقادپذیری بالا باشد. این عارضه منجر به انسداد شریان و در نتیجه ایسکمی می شود. برخلاف علل آمبولی ایسکمی اندام، ترومبوز پیشرونده است و با گذشت زمان ایجاد می شود. در حالت های انعقادپذیری بالا، ترومبوز می تواند در نواحی بدون آترواسکلروز رخ دهد و معمولاً در بیماران مبتلا به بدخیمی، افزایش تمایل به لخته شدن خون یا جریان خون کم ظاهر می شود. آمبولی. منابع رایج آمبولی که منجر به انسداد شریانی می شود شامل ترومبوس از قلب یا ضایعات از آئورت پروگزیمال است. با عبور آمبولی از طریق شریان های محیطی که باریک تر هستند، خطر انسداد افزایش می یابد. شریان هایی که بیشتر تحت تأثیر آمبولی قرار می گیرند شامل شریان فمورال مشترک، ایلیاک مشترک و انشعابات شریان پوپلیتئال است. ترومبوز پیوند عروقی. ترومبوز در نتیجه مداخلات قلبی به طور فزاینده ای رایج شده است. لخته ممکن است در غلاف یا نوک کاتتر ایجاد شود که به طور بالقوه باعث آمبولی در حین برداشتن غلاف می شود. آنوریسم. ترومبوزهای تشکیل شده در داخل آنوریسم اغلب در شریان پوپلیتئال دیده می شوند. گزارش شده است که ایسکمی حاد اندام ناشی از آنوریسم شریان پوپلیتئال ۲۰ تا ۶۰ درصد احتمال از دست
دادن اندام و ۱۲ درصد مرگ و میر دارد. تروما. ایسکمی حاد اندام همچنین ممکن است به دلیل اختلال تروماتیک جریان خون در اندام ایجاد شود که ممکن است با علائم سخت یا علائم نرم آسیب عروقی ظاهر شود. علائم سخت شامل خونریزی ضربانی، هماتوم های در حال گسترش (جمع شده خون) یا عدم وجود نبض دیستال است و باید به صورت اورژانسی مورد عمل جراحی قرار گیرد. علائم نرم شامل کاهش نبض یا آسیب عصبی است. تشخیص. پس از شناسایی علائم و نشانه های ایسکمی حاد اندام، باید علت و محل انسداد و شدت آن بررسی شود. معاینه بالینی نبض می تواند برای تشخیص محل انسداد با یافتن ناحیه ای که نبض در آن تشخیص داده می شود تا ناحیه ای که نبض از بین می رود، انجام شود. همچنین دمای پوست در ناحیه بدون نبض در مقایسه با مناطقی که نبض ها وجود دارند سردتر است. ارزیابی داپلر اغلب اولین انتخاب تصویربرداری برای تشخیص ALI است زیرا ارزان، در دسترس، غیر تهاجمی است و می تواند در مدت زمان کوتاهی انجام شود. برای نشان دادن وسعت و شدت ایسکمی با نشان دادن جریان در شریان های کوچکتر استفاده می شود. انسداد شریان با کاهش یا عدم وجود جریان در دیستال انسداد دیده می شود. سونوگرافی داپلر حتی
می تواند پلاک آمبولیک و ترومبوتیک را تشخیص دهد. اولی یک ترومب مشخص و گرد را نشان می دهد، در حالی که دومی لومن شریانی باریک با پلاک آترواسکلروتیک را نشان می دهد. اگرچه سونوگرافی داپلر اطلاعات بسیار خوبی را ارائه می دهد، اما ممکن است در ارزیابی شریان های آئورت یا ایلیاک در بیمارانی که چاق هستند یا گاز قابل توجهی دارند، مشکل هایی وجود داشته باشد. سایر ابزارهای تشخیصی سونوگرافی دوبلکس، سی تی آنژیوگرافی (CTA) و آنژیوگرافی تشدید مغناطیسی (MRA) هستند. CTA و MRA تصاویر با وضوح بالاتری را ارائه می دهند که در برنامه ریزی ریواسکولاریزیشن مورد استفاده قرار می گیرند، اما ممکن است به دلیل محدودیت های زمانی، تنها در بیمارانی که اندام در معرض خطری ندارند، استفاده شوند. CTA از تشعشع استفاده می کند و ممکن است عروقی را که در دیستال انسداد قرار دارند، برای باز رگ سازی جذب ماده نداشته باشد، اما بسیار سریعتر از MRA است. در درمان ایسکمی حاد اندام، زمان بندی همه چیز است. بیمارانی که مشکوک به ALI هستند نیز باید برای آمبولی قلبی، ترومبوز قلبی، انفارکتوس میوکارد و عملکرد قلب، رادیوگرافی قفسه سینه و اکوکاردیوگرام ارزیابی دریافت کنند. مق
یاس طبقه بندی رادرفورد پرکاربردترین سیستم برای تعیین پیش آگهی و استراتژی مدیریت در این عارضه است. پیشگیری. پیشگیری اولیه از ایسکمی حاد اندام با آگاهی از بیماری شریان محیطی (PAD) شروع می شود. در بیماران مبتلا به PAD، ترک سیگار، کنترل وزن، کنترل فشار خون، کنترل دیابت، فعالیت بدنی و کنترل ریتم در مبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی باید در بیمار مورد تشویق قرار گیرد. اصلاح شیوه زندگی مانند ورزش، تغذیه سالم، مدیریت وزن و مدیریت استرس همگی در کاهش التهاب و سایر عوامل خطر برای PAD مهم هستند. درمان دارویی مانند داروهای ضد فشار خون، درمان کاهنده چربی، درمان ضد دیابت و ضدلخته ها را می توان در زمانی که اصلاح سبک زندگی به تنهایی کافی نیست در نظر گرفت. داروهای ضد پلاکتی با شواهد سطح 1C برای بیماران مبتلا به PAD علامت دار با ترجیح کلوپیدوگرل بر آسپرین توصیه می شود. کارآزمایی VIVA کاهش ۷ درصدی مرگ و میر ناشی از استفاده از شاخص فشار مچ پا-بازویی (ABI)، مدیریت فشار خون و سونوگرافی را برای غربالگری بیماری عروقی نشان داد. درمان. معمولاً ابتدا برای جلوگیری از ایجاد لخته و کمک به کاهش ایسکمی، ضد انعقاد اولیه با هپارین توصیه می شود. م
لاحظات در درمان. بهترین دوره درمان در هر مورد متفاوت است. قبل از تصمیم گیری در مورد درمان مناسب، پزشک باید جزئیات پرونده را در نظر بگیرد. هیچ درمانی برای همه بیماران مؤثر نیست. درمان به عوامل زیادی بستگی دارد، از جمله: مداخله اندوواسکولار. مداخلات اندوواسکولار برای ALI روش های کم تهاجمی هستند که برای بازیابی سریع جریان خون و اجتناب از جراحی های گسترده تر طراحی شده اند. در مداخلات اندوواسکولار، از کاتتر برای تحویل داروهایی مانند ترومبولیتیک برای حل کردن لخته استفاده می شود. در گذشته، استرپتوکیناز اصلی ترین ماده شیمیایی ترومبولیتیک بود. اخیراً داروهایی مانند فعال کننده پلاسمینوژن بافتی، اوروکیناز و آنیسترپلاز به جای آنها استفاده شده است. روش های مکانیکی تزریق ترکیبات ترومبولیتیک با معرفی کاتترهای اسپری پالس بهبود یافته است - که فرصت بیشتری را برای بیماران فراهم می کند تا از جراحی اجتناب کنند. ترومبولیز فارماکولوژیک نیاز به قرار دادن کاتتر در ناحیه آسیب دیده دارد، اغلب سیمی با سوراخ هایی به کاتتر متصل می شود که اجازه می دهد ناحیه پراکندگی وسیع تری از عامل ترومبولیتیک ایجاد شود. این عوامل ترومبوز ایجاد کننده ایسک
می را به سرعت و به طور مؤثر لیز می کنند. با این حال، اثربخشی درمان ترومبولیتیک به دلیل عوارض هموراژیک محدود شده است. اندازه گیری سطح فیبرینوژن پلاسما به عنوان پیش بینی کننده این عوارض خونریزی دهنده پیشنهاد شده است. با این حال، بر اساس یک بررسی سیستماتیک از متون پژوهشی موجود تا ژانویه ۲۰۱۶، ارزش پیش بینی پلاسما اثبات نشده است. پس از حل یا برداشتن لخته، ممکن است یک استنت یا بالون برای باز نگه داشتن شریان و جلوگیری از ایسکمی بیشتر در محل قرار داده شود. عوارض عمده ترومبولیز شامل خونریزی داخل جمجمه، خونریزی عمده، سندرم کمپارتمان و شکست ترومبولیز است. مدیریت جراحی. جراحی اغلب در افرادی با کلاس رادرفورد 2b یا بالاتر توصیه می شود، زیرا جریان خون عموماً با سرعت بیشتری بازیابی می شود. مداخله جراحی اولیه در ایسکمی حاد اندام، آمبولکتومی اورژانسی با استفاده از کاتتر فوگارتی است، به شرطی که اندام همچنان در بازه زمانی ۴ تا ۶ ساعت زنده بماند. گزینه های دیگر شامل بای پس عروقی برای هدایت جریان خون در اطراف لخته است. مدیریت پزشکی. برای پیشگیری ثانویه از ALI، تجویز ضد انعقاد برای طولانی مدت و مدیریت آترواسکلروز باید در نظر گرفته
شود. پیش آگهی. خطر مرگ و میر و حوادث قلبی عروقی در افراد مبتلا به ایسکمی اندام بالا است. در بازه یک سال، حدود ۲۰–۲۵٪ از این بیماران می میرند و ۲۵–۳۰٪ نیاز به قطع عضو پیدا می کنند. اپیدمیولوژی. علت اصلی ایسکمی حاد اندام، آمبولی شریانی (۸۰٪) است، در حالی که ترومبوز شریانی مسئول ۲۰٪ موارد است. در موارد نادر، آنوریسم شریان پوپلیتئال برای ایجاد لخته خون یا آمبولی که منجر به ایسکمی می شود، یافت شده است.
آلفردو مارتینِس فرناندِس (؛ – ) بازیگر و سیاستمدار اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آوای وحش"، "۵۵ روز در پکن"، "شکار"، "داغ ننگ"، "یخ در بهشت نعنایی"، "دو مافیا علیه پنجه طلایی"، "لژیونرهای کلئوپاترا"، "ملکه باشگاه تابارن"، "حمله روبات ها" و "جاسوسی در لیسبون" اشاره کرد.
دم قطاری دم سبز گونه ای مرغ مگس در تبار خورشیدفرشته تباران (Lesbiini) از زیرتیرهٔ خورشیدیان (Lesbiinae) است که در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و احتمالاً ونزوئلا یافت می شود.
سوفی هاردی (؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۳۸) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "حمله روبات ها" اشاره کرد.
کوه های دونگ فایا ین () , به معنای "جنگل فرمانروای سرد") رشته کوهی در استان پتچابون، استان چایاپوم، استان لوپبوری، استان سارابوری و استان ناکون راتچاسیما، تایلند است. از آنجا که دونگ فایا ین نسبت به رشته کوه های شمالی و جنوبی متراکم تر و کم ارتفاع تر است، نخستین جاده ها و راه آهن هایی که منطقه ایسان را به پایتخت بانکوک متصل کردند، از این کوه ها عبور کردند. پیش از احداث راه آهن در آغاز قرن بیستم، ارتباط میان این دو بخش تایلند دشوار بود. بررسی برای ساخت خط شمال شرقی راه آهن دولتی تایلند در سال ۱۸۸۷ آغاز شد. جغرافیا. رشته کوه دونگ فایا ین عمدتاً از مجموعه ای از تپه های پراکنده با ارتفاع متوسط تشکیل شده که از جنوب رشته کوه پتچابون به صورت قوسی شکل ادامه یافته و به سمت شمال رشته کوه سانکامپنگ می رسد. این رشته کوه حدود ۱۷۰ کیلومتر طول دارد و بیشینه ارتفاع آن در فو خینگ در شمالی ترین نقطه به ۱۱۶۷ متر می رسد. دیگر قله های مهم عبارتند از: کائو فنگ یای با ارتفاع ۹۰۰ متر، کائو خوئن لان با ارتفاع ۷۶۷ متر، کائو چام دوت با ارتفاع ۷۸۲ متر، کائو چالونگ تونگ با ارتفاع ۷۱۸ متر، کائو چان لوآنگ با ارتفاع ۷۴۵ متر، کائو لوم و کائو
ساوونگ هر دو با ارتفاع ۷۲۲ متر، کائو وونگ چان دائنگ با ارتفاع ۷۲۱ متر، کائو پریک با ارتفاع ۶۸۹ متر، کائو سومفوت با ارتفاع ۶۹۵ متر، کائو کرادون با ارتفاع ۶۵۷ متر، کائو اینتایا با ارتفاع ۶۷۶ متر، کائو موت انگام با ارتفاع ۶۸۳ متر، کائو پلای خلونگ کوم با ارتفاع ۶۵۵ متر و کائو سادائو با ارتفاع ۵۷۵ متر. مرز شمالی توده کوه پتچابون به وضوح مشخص نیست، اما به طور تقریبی از جنوب مدار ۱۶ درجه شمالی آغاز می شود، جایی که رشته کوه های تشکیل دهنده سامانه پتچابون به گروهی از کوه های پراکنده و کم ارتفاع تر تبدیل می شوند که به ندرت از ۸۰۰ متر فراتر می روند و به سمت جنوب امتداد می یابند. زنجیره شرقی رشته کوه پتچابون در برخی منابع جغرافیایی به عنوان «رشته کوه فنگ هوی» ذکر شده است. این نام به طور کلی به بخش شمالی سامانه کوهستانی دونگ فایا ین اشاره دارد، زیرا کائو فنگ هوی قله ای به ارتفاع ۱۰۰۸ متر در غرب چایاپوم است که فراتر از انتهای جنوبی رشته کوه پتچابون و در نیمه شمالی دونگ فایا ین واقع شده است. رشته کوه دونگ فایا ین دره رود چائو پرایا در تایلند مرکزی را از فلات کورات در شمال شرق جدا می کند. این کوه ها از سمت شرق توسط شاخه های
ی از رود چی و رود مون و از سمت غرب توسط شاخه هایی از رود پا ساک زهکشی می شوند.
رشته کوه سانکامپنگ () یا سانکامبنگ یا سونگومپانگ (, , ; , ) یکی از رشته کوههایی است که تایلند شرقی را از شمال شرق یا ایسان جدا می کند. این رشته کوه در استان ناکون نایوک، استان پراچینبوری، استان سا کایو، استان سارابوری و استان ناکون راتچاسیما، تایلند قرار دارد. توصیف. واژه "سانکامپنگ" در زبان تایلندی به معنای استحکامات یا پشت بند است که نامی مناسب برای توصیف این رشته کوه به شمار می رود، زیرا این رشته کوه در واقع یک سد طبیعی میان فلات کورات و دشت تایلند مرکزی محسوب می شود. این زنجیره کوهستانی در جهت شمال غربی - جنوب شرقی امتداد دارد. بخش شمالی این رشته کوه با انتهای جنوبی کوه های دونگ فایا ین که در مرز جنوب غربی فلات کورات در جهت شمال-جنوب قرار دارند، ادغام می شود. در شرق، این رشته کوه به کوه های دانگرک متصل می شود که یک سامانه گسترده تر با جهت شرق-غرب بوده و تا لائوس امتداد دارد. دامنه های جنوبی این رشته کوه به رود بنگ پاکونگ تخلیه می شوند. این رشته کوه از دو توده کوه فشرده تشکیل شده که بلندترین ارتفاعات در بخش غربی قرار دارد. بلندترین نقطه آن خائو روم با ارتفاع ۱۳۵۱ متر است که به خائو خیائو نیز معروف است. دیگ
ر قله های مهم عبارتند از: خائو لائم با ارتفاع ۱۳۲۶ متر، خائو چان با ارتفاع ۱۳۱۳ متر، خائو فالامی با ارتفاع ۱۱۱۲ متر، خائو سام یوت با ارتفاع ۱۱۴۲ متر، خائو اینتانی با ارتفاع ۱۰۵۲ متر، خائو فا فا با ارتفاع ۱۰۷۱ متر، خائو کائو با ارتفاع ۱۰۱۷ متر، خائو سالات دای با ارتفاع ۸۲۱ متر، خائو سامو پون با ارتفاع ۸۰۵ متر، خائو لائم نوی با ارتفاع ۷۸۷ متر و خائو فاینگ ما با ارتفاع ۸۲۴ متر. در انتهای شرقی توده کوه غربی، خائو کامپائنگ با ارتفاع ۸۷۵ متر و خائو دان فای مای با ارتفاع ۵۵۸ متر قرار دارند که در نزدیکی دره ای هستند که بزرگراه ۳۰۴ تایلند (AH 19) از میان آن عبور می کند و شهر کابین بوری را به ناکون راتچاسیما متصل می کند. توده کوه شرقی از خائو لامانگ با ارتفاع ۹۹۲ متر، فو سام انگام با ارتفاع ۹۴۹ متر و خائو تاپ تائو با ارتفاع ۸۴۳ متر آغاز می شود. در این نقطه، شاخه ای از این توده کوه به سمت شمال شرق امتداد می یابد که شامل خائو چاوا با ارتفاع ۷۴۸ متر و خائو پلای لام کاتوک با ارتفاع ۷۲۳ متر است که به انتهای جنوبی رشته کوه دونگ فایا ین متصل می شود. در شرق، دو کوه به نام «خائو یای» وجود دارند: یکی با ارتفاع ۷۷۶ متر در شمال خا
ئو توآنگ با ارتفاع ۷۶۱ متر و دیگری با ارتفاع ۷۹۶ متر در جنوب آن. در ادامه، میانگین ارتفاع قله ها به حدود ۴۰۰ متر کاهش می یابد و بزرگراه ۳۴۸ تایلند در این منطقه پایین تر از شمال به جنوب عبور می کند و این رشته کوه را به کوه های دانگرک متصل می کند. چندین رودخانه از این رشته کوه سرچشمه می گیرند که رود مون که به سمت شرق جریان دارد، بزرگ ترین آنهاست. رود مهم دیگر کلونگ پرپرونگ است. از نظر اداری، بیشتر منطقه این رشته کوه در محدوده استان پراچینبوری و استان سا کایو قرار دارد، در حالی که بخش های کوچکتری در استان ناکون راتچاسیما، استان ناکون نایوک و استان سارابوری قرار گرفته است. در این رشته کوه، ماسه سنگ در مناطق جنوبی و شمالی دیده می شود. همچنین شیل و شیست نیز در برخی بخش ها وجود دارند. در دامنه جنوبی، شیب های تندی از جنس گرانیت و جوش سنگ مشاهده می شود. سنگ آهک نیز در قسمت شرقی، نزدیک به کوه های دانگرک وجود دارد. تاریخچه. حدود سال ۱۹۲۲، گروهی از ساکنان روستاهای بان تا دان و بان تا چای در استان ناکون نایوک، در بخش غربی این کوه ها سکونت گزیدند. تا ۳۰ خانوار در زمین هایی که از جنگل پاک سازی شده بود، کشاورزی می کردند. این
منطقه به طور رسمی توسط دولت به رسمیت شناخته شد و به عنوان «تامبون خائو یای» در ناحیه پاک پلی طبقه بندی شد، هرچند که نزدیک ترین کوه به نام «خائو یای» در انتهای دیگر این رشته کوه قرار داشت.
دم قطاری دم سیاه گونه ای مرغ مگس از تیرهٔ مگس مرغان (Trochilidae) است. بین ۲۵۰۰ تا ۳۸۰۰ متر در کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، بوته زارهای نیمه گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع بالا و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است.
پارک ملی تپ لن () در رشته کوه سانکامپائنگ در استان های استان پراچینبوری و استان ناکون راتچاسیما در تایلند واقع شده است. این پارک در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۱ به عنوان یک پارک ملی تأسیس شد و چهلمین پارک ملی کشور بود. جاذبه های آن شامل جنگل لان و باغ تفریحی، آبشار تپ لان (یا آبشار هیو نوک کوک)، مخزن تپ لان، آبشار هوای یای، سد لام مون بون و ساحل چوم تاوان است. جغرافیا. با مساحتی برابر با ۱٬۳۹۷٬۳۷۵ رای ~ ، این پارک دومین پارک ملی بزرگ تایلند است. مقر اصلی پارک تپ لان در بو پرام، نادی، استان پراچینبوری قرار دارد. این پارک شامل زیرمجموعه های بو پرام، نا دی، پراچینبوری؛ پاک تونگ چای، وانگ نام خائو، خون بوری و سوئنگ سانگ در استان ناکون راتچاسیما و پاکام در استان بوری رام است. بلندترین قله آن کائو لامانگ با ارتفاع است. زمین این منطقه شامل رشته کوه ها، دره ها، شکاف ها و آبشارها است. آب و هوا. پارک تپ لان دارای سه فصل است و میانگین دمای سالانه آن ۲۸ درجه سانتی گراد است. فصل بارانی از ماه مه تا اکتبر ادامه دارد و در بیشتر روزها باران می بارد. مرطوب ترین ماه، اکتبر است. در این فصل حدود ۲۶۹ میلی متر باران در پارک تپ لان می بارد. فصل
سرد از نوامبر تا فوریه است و سردترین ماه، دسامبر، با میانگین حداکثر دمای روزانه ۲۴ درجه سانتی گراد است. فصل گرم از مارس تا آوریل ادامه دارد و دما در این مدت به ۳۱ درجه سانتی گراد می رسد.
دم قطاری ها یک سردهٔ کوچک از مرغ مگس است. دو عضو آن، که هر دو به عنوان دم قطاری شناخته می شوند، در مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی یافت می شوند. آنها عبارتند از:
پارک ملی پنگ سیدا () یک پارک ملی در رشته کوه سانکامفنگ است که مساحت آن ۵۲۷٬۵۰۰ رای (~) می باشد در استان سا کایو در شرق تایلند واقع شده است. این پارک ۲۸ کیلومتر از شهر سا کایو، مرکز استان فاصله دارد. این پارک به همراه پارک ملی خوا یای، پارک ملی تپ لان، پارک ملی تا پرایا و پناهگاه حیات وحش دانگ یای، بخشی از مجموعه جنگل دانگ فایا ین در فهرست میراث جهانی یونسکو به شمار می آید که مساحت کل آن حدود ۶٬۱۰۰ کیلومتر مربع است. یکی از جاذبه های برجسته پارک آبشار پانگ سی دا است. اکولوژی. طبق اطلاعات جمع آوری شده در سال ۲۰۰۰ این پارک خانه ۲۷۱ گونه مهره دار است: ۸۱ گونه پستاندار، ۱۴۳ گونه پرنده (۱۳۱ گونه ساکن)، ۱۹ گونه خزنده، ۱۶ گونه دوزیست و ۱۹ گونه ماهی آب شیرین. تمساح سیامی "Crocodylus siamensis" که در معرض خطر انقراض قرار دارد، گزارش شده است که در این پارک زندگی می کند، به همراه فیل آسیایی، گاومیش هندی، سگ وحشی آسیایی (که تخمین زده شده کمتر از ۲٬۵۰۰ بزرگسال از این سگ وحشی در دنیا وجود دارد) پلنگ، خرس خورشیدی مالایایی، خرس سیاه آسیایی و گیبون دست سفید. حیوانات رایج تر شامل مکاک دم کوتاه، گوزن سمبر، گوزن فریادکش و خوک هستن
د. دو پرنده در معرض خطر عمده، حواصیل خاکستری و حواصیل ارغوانی، "Ardea cinerea" و "A. purpurea" هستند. منطقه پارک همچنین خانه بسیاری از گونه های پروانه است. در فاصله دو کیلومتری از ورودی، منطقه ای مخصوص پروانه ها وجود دارد که در فصل های خاصی صدها پروانه در آن جمع می شوند. به منظور ایمنی بازدیدکنندگان و همچنین حفاظت از محیط زیست، در این منطقه دروازه ای کنترل شده وجود دارد و از بازدیدکنندگان خواسته می شود که برای راهنمایی بیشتر به مرکز بازدیدکنندگان مراجعه کنند. حدود ۶ کیلومتر دورتر، می توان توقف کرده و پیاده به زمین های گاومیش هندی رفت، جایی که برج حیات وحش برای مشاهده قرار دارد. ۲۵ کیلومتر از ورودی یک دیدگاه برای مشاهده پارک وجود دارد.
کوه های تنسرم یا رشته کوه تنسرم نام جغرافیایی یک رشته کوه به طول تقریبی ۱٬۷۰۰ کیلومتر است که بخشی از سیستم کوهستانی هندو-مالایی می باشد. این کوه ها در جنوب شرق آسیا قرار دارند. با وجود ارتفاع نسبتاً کم خود، این کوه ها یک مانع مؤثر بین تایلند و میانمار در نواحی شمالی و مرکزی این دو کشور به شمار می روند. تنها دو جاده اصلی بین المللی و نقاط مرزی وجود دارد که در بین کانتچانابوری و تاک قرار دارند، یکی در سه معبد و دیگری در مای سو، که دومی در انتهای شمالی رشته کوه قرار دارد، جایی که کوه های تنسرم با رشته کوه داونا ملاقات می کنند. نقاط مرزی کوچکتر شامل سینگ خورن، نزدیک پراچواپ خیری خان، و همچنین بونگ تی و فو نام رون در غرب کانتچانابوری هستند. پیش بینی می شود که دومی در صورت ادامه پروژه پروژه بندر داوی و همچنین جاده و خط راه آهن بین بانکوک و این بندر اهمیت بیشتری پیدا کند. بخش جنوبی این رشته کوه وسیع، از کرای ایستمس عبور کرده و به شبه جزیره مالایی می رسد و تقریباً به سنگاپور می رسد. بسیاری از رودخانه ها منبع خود را از این کوه ها می گیرند، اما هیچ کدام از آن ها رودخانه های بسیار طولانی نیستند.