Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
همات و شنیدن و دیدن چیزهایی که وجود خارجی ندارند رخ دهد، که در آن صورت ممکن است فرد لباسهای خود را درآورد (توضیح می دهد که چرا کوهنوردان نیمه برهنه شده اند). و توهمات ممکن است بخش های خاصی از داستان اوتوچنکو را ناخواسته به صورت اغراق آمیز تغیر داده باشد، زیرا افرادی که تجربه ای آسیب زا داشته اند، اغلب جزئیات آن را به اشتباه به خاطر می آورند. مانور نظامی. یک نظریه نشان می دهد که کوهنوردان ممکن است به طور تصادفی با یک آزمایش نظامی ارتش روسیه که در کوهستان انجام شده، کشته شده باشند تا این آزمایش مخفی بماند. این نظریه به دلیل اینکه رشته کوه خمار-دابان یک منطقه عمومی است و افراد زیادی در طول فصل توریستی در آن تردد می کنند، غیرقابل باور تلقی می شد و آن را به مکان و زمان بعید برای انجام آزمایش های مخفی تبدیل می کرد. عوامل اعصاب. علائم توصیف شده توسط اتوچنکو شبیه مرگ توسط عوامل عصبی است. به ویژه کف کردن دهان و تشنج با مرگ ناشی از یک عامل عصبی قوی مطابقت دارد. کبودی ریه ها همچنین می تواند نشانه مرگ بر اثر گاز اعصاب باشد، زیرا تماس با آن ممکن است باعث ناراحتی تنفسی و ایست قلبی شود که با علت مرگ کورووینا هم مطابقت دارد.
نوویچوک، خانواده ای از عوامل اعصاب که توسط اتحاد جماهیر شوروی و روسیه تا سال ۱۹۹۳ ساخته شدند و به عنوان مرگبارترین عامل اعصاب موجود شناخته می شوند، طبق گزارش ها در مناطق نزدیک خمار-دابان آزمایش شده است. آب آلوده. دریاچه بایکال در مجاورت منطقه به عنوان «محل تخلیه زباله های سمی» شناخته می شود. اگر زباله ها در پایین دست ریخته شده و توسط آب شسته شده باشند، کوهنوردان ممکن است سموم موجود در آب را نوشیده و برخی از سموم ممکن است در گزارش سم شناسی استاندارد قابل مشاهده نبوده باشند. مسمومیت با قارچ. نظریه دیگری نشان می دهد که کوهنوردان ممکن است به دلیل مسمومیت با قارچ دچار توهم شده باشند. کوروینا همچنین به جستجوی قارچ سیلوسایبین معروف بود و این هنرجستجو را به شاگردانش نیز آموزش می داد. حتی یکی از کوهنوردان ممکن است به طور تصادفی قارچ های سمی را به صبحانه خود اضافه کرده باشد. در موارد بسیار نادر، مصرف بیش از حد مسکالین و اسید ایبوتنیک، که بیشتر در قارچ آگاریک رایج است (قهوه ای/قرمز/زرد با نقاط سفید در بالا، همچنین به عنوان قارچ ماریو/سانتا شناخته می شود) ممکن است باعث روان پریشی، تشنج، ایست قلبی شود و فرد را به کما برس
اند. قارچ های معروف به فرشته ویرانگر و قارچ کلاهک مرگ زمانی که کاملاً بالغ نشده باشند می توانند شبیه به سایر قارچ های خوراکی مانند قارچ های شلتوکی و دکمه ای باشند. منابع. __نمایه__
موت نجمت یک ملکه مصر باستان از دودمان بیست و یکم مصر بود. او همسر بزرگ سلطنتی برادرش فرعون پسوسنس یکم بود. عموماً فرض بر این است که او مادر فرعون آمنم اوپه بوده است، اما از آنجایی که شواهد نسب شناختی دقیقی وجود ندارد، اساساً بر این واقعیت استوار است که آمنم اوپه تاج و تخت را به دست آورد. اینکه او مادر ولیعهد رامسس-عنخف ان موت بوده است مورد چالش قرار گرفته است و اکنون بعید به نظر می رسد. او دختر کاهن اعظم آمون پینجم یکم بود که فرمانروای دفاکتو مصر سفلا از ۱۰۷۰ ق.م. به بعد بود و سپس در سال ۱۰۵۴ پیش از میلاد خود را فرعون خواند. مادر او دوات حتحور-حنوت تاوی، دختر رامسس یازدهم آخرین فرمانروای دودمان بیستم مصر بود. سه تن از برادران او به عنوان کاهنان اعظم آمون جانشین یکدیگر شدند و یک خواهر، ماعت کارع موتمحت همسر خدای آمون شد. وی را در تانیس در گوری به موازات گور همسرش به خاک سپردند. چند شی تدفینی از مقبرهٔ او در حال حاضر در موزه مصر قاهره موجود است.
ماتئو جوزف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال لیدز یونایتد در چمپیونشیپ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد و باشگاه فوتبال اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است. جوزف در سانتاندر اسپانیا متولد شد و در سال ۲۰۱۷ بعد از فصلی پربار در تیم های پایه راسینگ سانتاندر به عضویت آکادمی باشگاه فوتبال اسپانیول درآمد.
ماعت کارع موتمحت () کاهنهٔ اعظم مصر باستان و همسر خدای آمون در دودمان بیست و یکم مصر بود. او دختر کاهن اعظم آمون پیتجم یکم بود که از سال ۱۰۷۰ پیش از میلاد به بعد، عملاً حاکم دفاکتو مصر سفلا بود و سپس در سال ۱۰۵۴ پیش از میلاد خود را فرعون اعلام کرد. مادرش دوات حتحور-حنوت تاوی، دختر رامسس یازدهم آخرین حاکم دودمان بیستم مصر بود. ماعت کارع موتمحت عنوان «ستایشگر مقدس: همسر خدای آمون» را در زمان سلطنت پدرش دریافت کرد؛ او اولین «همسر خدا» بود که مقامی را که قبلاً از امتیازات فراعنه بود، به دست آورد. خواهر و برادرانش نیز مناصب مهمی را به دست آوردند: یکی از برادرانش فرعون شد، یکی از خواهرانش ملکه شد و سه برادر به ترتیب عنوان کاهن اعظم آمون را به دست آوردند. پس از او دختر برادرش، حنوت تاوی، کاهن اعظم منخپرع، به عنوان همسر خدا برگزیده شد. چندین تصویر از او شناسایی شده است: او به عنوان یک دختر جوان در معبد اقصر به همراه خواهرانش حنوت تاوی و موت نجمت به تصویر کشیده شده است، همچنین به عنوان کاهنه اعظم در نمای معبد خونسو در کرنک و همچنین به شکل مجسمه ای که اکنون در مارسی قرار دارد. محل دفن اصلی او ناشناخته است؛ مومیایی او د
ر مقبرهٔ دی بی ۳۲۰ به همراه تابوت ها، اوشابتی و دیگر مومیایی های خانواده نزدیکش پیدا شد. یک مومیایی کوچک که در ابتدا تصور می شد فرزند اوست، بعداً مشخص شد که متعلق به یک میمون خانگی است. (اصولا مرسوم بود که همسران خدا مجرد بمانند).
نوناختی (؛ زنده و فعال حوالی سال ۱۱۰۰ ق.م.) زنی در مصر باستان که در دوران حکمرانی دودمان بیستم مصر زندگی می کرد. زندگی. او در روستای کارگران در دیر المدینه زندگی می کرد و دو بار ازدواج کرد. اولین ازدواج او با قنیرخوپسف، کاتب ارشد دیر المدینه بود که صاحب کتابخانه بزرگی از متون بود (و نقاشی های دیواری زیادی را در اطراف منطقه دره پادشاهان حکاکی کرده بود). وقتی آنها ازدواج کردند، نوناختی تنها ۱۲ سال داشت، در حالی که شوهرش در دهه ۵۰ زندگی خود بود. پس از مرگ شوهر اولش، او با خائمنون، یک کارگر ساده روستایی ازدواج کرد. او چندین فرزند - به احتمال زیاد از ازدواج دومش - داشت که در مجموع ۴ پسر و ۴ دختر بودند. در دهه ۱۹۲۰، باستان شناسانی که در دیر المدینه کار می کردند، ۴ پاپیروس کشف کردند که مربوط به ارث املاک نوناختی بود: این سند به طور کلی به عنوان «وصیت نامه نوناختی» شناخته می شود. این وصیت نامه در واقع رونوشتی از اظهارات شفاهی نوناختی در دربار دیر المدینه، در اکتبر ۱۱۴۵ پیش از میلاد، در سومین سال سلطنت فرعون رامسس پنجم است. نوناختی که در آن زمان بسیار مسن بود (احتمالاً حدود ۸۰ سال) اظهار داشت که چهار فرزندش نباید هیچ
یک از اموال او را به ارث ببرند، زیرا در دوران پیری از او مراقبت نکرده اند. اگرچه این فرزندان اموالی را که زمانی متعلق به پدرشان - خائمنون، همسر دوم نوناختی، بود به ارث می بردند، اما هیچ چیزی از دارایی او یا شوهر اولش به ارث نمی بردند. یک سند دادگاهی دیگر، مربوط به یک سال بعد، نشان می دهد که نوناختی فوت کرده است، زیرا خائمون به دادگاه مراجعه نمود و درخواست کرد که همه چیز طبق خواسته نوناختی انجام شود. این وصیت نامه، بینشی در مورد حقوق زنان مصری در طول سلسله بیستم، و همچنین قانون و پویایی خانواده، از جمله انتظارات از رفتار فرزندان با والدین مسن، ارائه می دهد. به عنوان مثال، وصیت نامه نشان می دهد که نوناختی می توانست از پدرش اموالی را به ارث ببرد و این اموال در طول هر دو ازدواجش متعلق به او باقی ماند.
دنی رامیرز (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "با استعداد", دنیای سینمایی مارول، "" (۲۰۲۲) شناخته می شود. او در مجموعه تلویزیونی "آخرین بازمانده از ما" نقش منی را ایفا کرد. اوایل زندگی. رامیرز در شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا زاده شد. او اصالتی کلمبیایی و مکزیکی دارد. وی در دبیرستان میامی کورال پارک سینیور تحصیل کرد. رامیرز در دوران نوجوانی علاقه مند بود که ورزشکار شود و در رشته های فوتبال آمریکایی و فوتبال فعالیت داشت. او می گوید پس از مواجهه با مصدومیت های متعدد، حدود یک سال طول کشید تا دریابد که باید مسیر شغلی جدیدی را در پیش گیرد.
محمد طغان خان (نام دیگر: احمد دوم طغان خان، درگذشتهٔ ۱۰۲۶)، خاقان بزرگ قراخانیان از سال ۱۰۲۴ تا ۱۰۲۶ میلادی بود. زندگی نامه. وی از خاندان قراخانی و فرزند هارون بغراخان بود. برخی نوشته ها از او با نام «احمد» نیز یاد کرده اند. از دوران جوانی اش آگاهی چندانی در دست نیست. در ۱۰۱۷ میلادی، از سوی خاقان بزرگ منصور ارسلان خان، فرنام خاقان کوچک را دریافت کرد. سپس با برادرش یوسف قادر خان کشمکش شد که مایه کم توان شدن قراخانیان گردید. با این همه، در همان سال توانست تازش خیتان ها را برگرداند. پس از مرگ منصور در سال ۱۰۲۴، محمدتغان خان خاقان بزرگ شد. با این همه، کشمکش با یوسف پایان نیافت. وی در همان سال با برادر دیگر خود، علی تکین، که در فرارود فرمانروایی می کرد، هم پیمان شد. ولی در ۱۰۲۵ از سوی محمود غزنوی، که هم پیمان یوسف بود، شکست خورد و سرانجام در ۱۰۲۶ کشته شد. پس از او، یوسف قادرخان در جایگاه خاقان بزرگ فرمانروایی را در دست گرفت.
جانگ جین یونگ (؛ زادهٔ ۵ مه ۲۰۰۱) که به طور حرفه ای با نام جانگ دا آه () شناخته می شود، بازیگر اهل کره جنوبی زیر نظر کینگ کنگ بای استارشیپ است. او به خاطر ایفای نقش بک ها رین در مجموعه تلویزیونی "بازی هرم" شناخته می شود. اوایل زندگی. جانگ دا آه زادهٔ ۵ مه ۲۰۰۱ در سئول، کره جنوبی است. او خواهر بزرگتر جانگ وون یونگ، عضو گروه دخترانه کره ای آیو است. حرفه. در ۷ آوریل ۲۰۲۳، جانگ با شرکت کینگ کنگ بای استارشیپ قرارداد امضا کرد. طبق گزارش ها، او با نام هنری جانگ دا آه فعالیت خواهد کرد. در ۲۶ مه ۲۰۲۳، این آژانس رسماً اعلام کرد که جانگ دا آه در مجموعه جدید اصلی پلتفرم تیوینگ با عنوان "بازی هرم"، که اقتباسی از وب تون معروف ناور با همین نام است، ایفای نقش خواهد کرد. در ۲۹ فوریه، جانگ در مجموعه تلویزیونی "بازی هرم" (۲۰۲۴) با ایفای نقش بک ها رین، شخصیت منفی و روان پریش داستان، مقابل دوربین رفت. طبق گزارش ها، او در مجموعه تلویزیونی "ستارهٔ طلایی من" ایفای نقش می کند که در سال ۲۰۲۵ از شبکه ئی ان ای پخش خواهد شد.
هاروتیون (هاروت) واردِرِسی شوشانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی و سیاستمدار اهل ارمنستان بود . زندگی نامه. در ۸ مارس ۱۹۱۳ در گانتیادی به دنیا آمد . وی همچنین برنده نشان جنگ میهنی درجه یک (۱۹۸۵)، نشان ستاره سرخ (۱۹۴۵)، مدال دفاع از استالینگراد، شهروند افتخاری آبخاز (۱۹۸۳) شده است. وی در ۱۹۸۸ در سن ۷۵ سالگی در گانتیادی درگذشت.
مرکز مهار تروریسم ()یا به اختصاراً «سِیکات» (CECOT) یک زندان فوق امنیتی در تکولوکا، ال سالوادور است. این زندان در اواخر سال ۲۰۲۲ در میان سرکوب گروه های بزرگ در کشور ساخته شد. دولت سالوادور این زندان را در اواخر ژانویه ۲۰۲۳ افتتاح کرد و از ماه بعد شروع به اسکان زندانیان کرد. ظرفیت این زندان در بدو افتتاح، ۴۰٬۰۰۰ نفر بوده است. این زندان، بزرگ ترین زندان آمریکای لاتین و یکی از بزرگ ترین زندان های جهان می باشد. این زندان، تحت ریاست جمهوری نجیب بقیله، و با هدف مبارزه با باندهای خلافی که با سیطره خویش بر جامعهٔ ال سالوادور، باعث و بانی ناامنی، فساد، و جنایات گسترده در این کشور بودند، بنا نهاده شد. نجیب بقیله سرسختی تدارکات امنیتی در این زندان، و دلیل پروسهٔ تحقیر شخصیتی زندانیان به دست مأموران آن، تبلیغ کرد. دولت ال سالوادور ادعا کرد که این زندان، برای مجرمان خطرناکی چون قاتلین زنجیره ای طراحی شده است، و هدف اینست که اینگونه زندانیان «دیگر دنیای خارج از زندان را نبینند. ساخت و افتتاح این زندان، با تضعیف حاکمیت قانون در این کشور، با دستگیری گستردهٔ چند ده هزار مرد بدون رسیدگی یا اثبات جرم آنان، و زندانی شدن ۱٫۶٪ از
جمعیت این کشور، هم زمان شد. نهادهای حقوق بشری، دولت ال سالوادور را متهم به نقض حقوق بشر در مدیریت این زندان کرده اند. این زندان، در سال ۲۰۲۵ میلادی، به دلیل پیمان بین نجیب بقیله و وزارت خارجه آمریکا در طول دومین دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپدر صدر اخبار بین المللی قرار گرفت. بر طبق این پیمان، قرار بر این بود که به ازای پرداخت پول به ال سالوادور، زندان «مرکز مهار تروریسم» در این کشور میزبان مهاجرین غیرقانونی باشد که سابقهٔ جنایی عضویت در باندهای خلاف کار (منجمله باند ونزوئلایی «ترن د آراگوا» (Tren de Aragua)) دارند. در این راستا، ۲۳۸ نفر مهاجر منجمله ونزوئلایی، توسط دولت دونالد ترامپ به ال سالوادور فرستاده شدند. این تبعیدها با استناد به قانونی مصوب در سال ۱۷۸۹ میلادی به عنوان «قانون بیگانگان دشمن» و به شکل فوق العاده انجام شده است. دولت ترامپ ادعا کرد که تمامی این افراد از مجرمان خطرناک عضو باندهای خلاف کار بوده و در جنایاتی چون قتل و تجاوز دست داشته اند. از قرار معلوم، از این ۲۳۸ نفر، تنها هفت نفر از آنان یا متهم به جرائم سنگین، یا متهم به جرم قاچاق انسان بودند. ۱۰ نفر دیگر متهم به جرائم سبک دیگر، و ۱۳ نفر م
تهم به جرائمی نامعلوم بودند. در کل، ۲۰۸ نفر، معادل ۹۰٪ از تبعید شدگان به این زندان، هیچ گونه اتهامی نداشتند. گزارش های خبری بازتاب دهندهٔ این می باشد که پلیس مهاجرت آمریکا، از مقوله هایی چون «شکل تتو» و «نوعی خاص از لباس» به عنوان مدرک عضویت در باند خلاف کار استفاده کرده اند. تا به امروز، دادگاه های مختلف آمریکا یا دستور به توقف تبعید بدون دادگاه بازداشت شدگان، یا دستور به اقدام برای برگرداندن برخی از این افراد که حضور آنان در آمریکا قانونی بوده (متقاضیان پناهندگی که منتظر تعییت تکلیف پروندهٔ خویش می باشند). اما دولت آمریکا (و همین طور دولت نجیب بقیله) از تبعیت از این دستورها سر باز زده اند. ترامپ همچنین در گفت وگوها با نجیب بقیله، ابراز کرد که وی قصد و آرزوی تبعید «مجرمان بومی آمریکایی» به ال سالوادور را دارد و دولت بقیله به فکر تأسیس پنج زندان مشابه دیگر باشد. تبعید مهاجرین بدون هیچ پروسهٔ قانونی، عدم تبعیت از احکام دادگاه ها در احقاق حق تبعیدهای «اشتباهی»، و آرزوی ترامپ در گسترش دادن این وضعیت به شهروندان آمریکایی، نگرانی های زیادی را در جامعهٔ آمریکا در پی داشته است پیش زمینه. جنایت های باندهای خلافکار در
ال سالوادور. در طول جنگ داخلی السالوادور صدها هزار نفر از شهروندان این کشور به ایالات متحده آمریکا پناه بردند. از این جمعیت، تعداد زیادی از مردان جوان در لس آنجلس (و همین طور در زندان های آمریکا)، به دلیل فقر و نبود فرصت های شغلی، دست به ایجاد باندهای خلافکار متعددی زدند. با شروع دهه ۱۹۹۰، پایان جنگ داخلی السالوادور، و برگردانده شدن شهروندان ال سالوادور به این شکور، باندهای خلافکار نیز به طور گسترده این کشور وارد شدند. باندهای خلافکار شروع به کسب قدرت و نفوذ در ال سالوادور کردند. دو تا از بزرگ ترین باندهای خیابانی «مارا سالواتروچا» (معمولاً به عنوان MS-13 شناخته می شوند) و «باند خیابان هجدهم» () بودند؛ باندهای کوچکتر دیگر شامل «لا ماکینا» ()، «ماوماو» ()، و «میرادا لوکا» () بودند. در ال سالوادور، این باندها جوانان ال سالوادور، که پس از اتمام جنگ داخلی، توسط دولت ال سالوادور مورد بی اعتنایی قرار گرفته بودند، به طور گسترده به عضویت گرفتند. در سال ۲۰۲۰ میلادی، حدود ۶۰٬۰۰۰ نفر عضو باندهای خلافکار، و حدود ۴۰۰٬۰۰۰ نفر هم دست و هم کار آنان در جامعهٔ ال سالوادور وجود داشت. باندها نفوذ خود را بر جامعه تحمیل کردند و ا
ز طریق قتل، اخاذی، قاچاق مواد مخدر و کسب وکار کسب درآمد کردند. باندها همچنین با ممانعت از مبارزات انتخاباتی نامزدهای سیاسی در محله های خاص تحت کنترل خود، بر سیاست ملی تأثیر گذاشتند، و رهبران باند اعلام کردند که آنان توانایی تعیین و تغییر نتایج انتخابات را دارند. به دلیل خشونت این باندها، ال سالوادور یکی از بالاترین نرخ های قتل در جهان را داشت، با حداکثر نرخ ۱۰۳ قتل در هر ۱۰۰٬۰۰۰ در سال ۲۰۱۵ میلادی (بالاترین نرخ در جهان).
نُجمت () یا نِجمت یا نوتمیت، زن نجیب زاده ای در مصر باستان در اواخر دورهٔ دودمان بیستم مصر و اوایل دودمان بیست و یکم مصر بود که همسر حریحور کاهن تعظم معبد آمون در تِبِس بود. زندگی. نُجمت ممکن است دختر آخرین فرعون رامسسی رامسس یازدهم، و حتی احتمالاً همسر پی عنخ بوده باشد، در صورتی که دومی واقعاً سلفِ حریحور بوده باشد، همان طور که کارل یانسن-وینکلن تأیید می کند. در اوایل زندگی اش، او عناوینی مانند "بانوی دربار" و "رئیس حرمسرای آمون" را داشت. به گفته دو مصرشناس، آیدان دادسون و دیان هیلتون، نُجمت از همسر اولش پی عنخ چندین فرزند داشت: حقانفر، حقاماعت، عنخف ان موت، فعنموت (یک زن) و مشهورترین آنها، کاهن اعظم آینده آمون/فرعون پینجم یکم. نُجمت به معتمدترین محرم اسرار پی عنخ تبدیل شد و هر بار که او مجبور به انجام کارهایش در نوبیا بود، مدیریت تِبِس به او واگذار می شد. هنگامی که حدود سال ۱۰۷۰ پیش از میلاد پی عنخ درگذشت، حریحور به عنوان جانشین او پیشنهاد شد؛ با این حال، نُجمت توانست با ازدواج با این مرد، امتیازات ویژه خود را حفظ کند. بعدها، حریحور بسیاری از عناوین سلطنتی را که قبلاً برای پادشاه در نظر گرفته شده بود، به خو
د اختصاص داد و عملاً به عنوان فرعون عمل کرد - اگرچه فقط در داخل مرزهای معبد آمون در کارنک - از این رو نُجمت موقعیتی مشابه ملکه همسر پیدا کرد: نام او درون یک کارتوش حک شده بود و بعدها عناوینی مانند "بانوی دو سرزمین" و "مادر پادشاه" را به خود اختصاص داد. نُجمت بیش از هر دو همسر خود زنده ماند و سرانجام در سال اول فرمانروایی اسمندس حوالی ۱۰۶۴ پیش از میلاد درگذشت. مومیایی. مومیایی او در مخفیگاه دیر البحری (تی تی۳۲۰) کشف شد. جسد متعلق به یک پیرزن است. او با یک تکنیک جدید مومیایی کردن که شامل استفاده از چشم های مصنوعی و بسته بندی اندام ها و صورت بود، مومیایی شده بود. قلب هنوز در بدن او قرار داشت. همراه با مومیایی او، دو کتاب مردگان پیدا شد. یکی از آنها، پاپیروس بی ام ۱۰۴۹۰ که اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می شود، متعلق به «نجمت مادر پادشاه، دختر حریرع مادر پادشاه» بود. در حالی که نام نُجمت به صورت کارتوش نوشته شده بود، نام حریرع اینطور نبود. از آنجایی که بیشتر این نُجمت به عنوان همسر کاهن اعظم حریحور دیده می شود، عنوان حریرع اغلب به عنوان «مادر شوهر پادشاه» تعبیر می شود اگرچه عنوان او «که گاو نر قوی را به دنیا آورد
» نشان می دهد که او در واقع باید یک پسر (پادشاه) به دنیا آورده باشد. کتاب دیگر مردگان از مقبره او را می توان در مجموعه موزه بریتانیا (بی ۱۰۵۴۱) نیز یافت و یکی از زیباترین پاپیروس های مصور از مصر باستان است.
«روزهای آینده» () اولین قسمت از فصل دوم مجموعه درام پسا-آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و کارگردانی شده است، در ۱۳ آوریل ۲۰۲۵ از شبکه اچ بی او پخش شد. این قسمت پنج سال پس از اتفاقات فصل اول رخ می دهد و داستان جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) را دنبال می کند که رابطه شان به دلیل دروغی که جوئل در قسمت قبلی گفته، دچار تنش شده است. آن ها در جکسون، وایومینگ مستقر شده اند و با برادر جوئل، تامی (گابریل لونا) و دوستان الی، دینا (ایزابلا مرسد) و جسی (یانگ مازینو) زندگی می کنند. این قسمت در فوریه و مارس ۲۰۲۴ عمدتاً در بریتیش کلمبیا فیلم برداری شد، از جمله در ساحل بریتانیا که در آن، شهر جکسون بر روی یک ملک خصوصی ساخته شد. این قسمت چندین شخصیت جدید معرفی می کند، از جمله ابی (کیتلین دیور) و گیل (کاترین اوهارا)، که برای آن ها نویسندگان تغییراتی نسبت به بازی ها ایجاد کرده اند تا با قالب این مجموعه سازگار شوند. منتقدان این قسمت را به عنوان یک آغاز قوی ارزیابی کردند که عمدتاً برای معرفی بخش های باقی ماندهٔ فصل طراحی شده است و از کارگردانی، فیلم ب
رداری، نویسندگی و بازی های پاسکال، رمزی و اوهارا تمجید کردند. این قسمت در روز اول پخش خود توسط ۵٫۳ میلیون بیننده تماشا شد. داستان. پس از اینکه جوئل به الی قسم می خورد که داستانش دربارهٔ فایرفلایز حقیقت دارد، الی پس از لحظه ای تردید پاسخ «باشه» می دهد و همراه جوئل به سوی منطقه امن جکسون، وایومینگ حرکت می کنند. در سالت لیک سیتی، گروهی از اعضای باقی مانده فایرفلایز در حال دفن قربانیان کشتار بیمارستان هستند. یکی از آن ها، ابی، اصرار دارد جوئل را پیدا کنند، اما اووِن او را متقاعد می کند که ابتدا در سیاتل تجدید قوا کنند. ابی سوگند می خورد که انتقام جوئل را به آهستگی خواهد گرفت. پنج سال بعد، در پایان سال ۲۰۲۸، رابطهٔ الی و جوئل دچار فاصله شده است. در تمرینات رزمی، جسی به الی هشدار می دهد که محتاط باشد تا از خشم جوئل جلوگیری شود، اما الی خواهان رفتار برابر است. تامی، برادر جوئل، به دستور جوئل، الی را از گشت زنی خارج می کند، اما الی بر انجام مأموریتش پافشاری می کند. در جریان پاک سازی یک سوپرمارکت متروکه از مبتلایان، الی با گونه ای جدید مواجه می شود که می تواند بدون صدا حرکت کند و او را دنبال کند. پس از اینکه این موجود
الی را گاز می گیرد، الی موفق به کشتنش می شود و این موضوع را به شورای جکسون گزارش می دهد. در جکسون، جوئل و دیگر ساکنان مشغول بازسازی ساختمان های فرسوده هستند، درحالی که جمعیت پناهندگان شهر رو به افزایش است. ماریا به جوئل دستور می دهد سریع تر کار کند. جوئل پیشنهاد می دهد ورود پناهندگان محدود شود، اما ماریا یادآوری می کند که خود او و الی نیز به عنوان پناهنده وارد جکسون شدند. او سپس در جلسه ای با روان درمانگر خود، گیل، اعتراف می کند که برای نجات الی دست به کشتار زده است. در مهمانی شب سال نو، دینا با الی می رقصد و آن ها یکدیگر را می بوسند، که موجب واکنش همجنس گراهراسانه سِت می شود. جوئل با او درگیر می شود، اما الی به او می گوید که نیازی به کمکش ندارد و جوئل از او دور می شود. بعدتر، الی او را در حال نواختن گیتار روی ایوان خانه اش می بیند، اما با او صحبت نمی کند. در همین حال، بدون آگاهی اهالی جکسون، شاخه های آلوده از طریق یک لوله شکسته وارد شهر می شوند و در همان زمان، ابی و دوستانش از دور در حال مشاهدهٔ شهر هستند.
ایمته (یا نیبیه) (به زبان کوتی: 𒄿𒈨𒋼) یکی از پادشاهان کوتیان بود که در اواخر هزاره سوم پیش از میلاد بر بخش هایی از میانرودان و مناطق زاگرس حکمرانی می کرد. اطلاعات دربارهٔ این پادشاه عمدتاً از طریق فهرست شاهان کوتی و برخی منابع اکدی به دست آمده است. دوران حکومت. بر اساس تحقیقات ایرving Finkel و Stephanie Dalley، دوره حکومت ایمته مصادف با آخرین سال های تسلط کوتیان بر بین النهرین بود، پیش از آنکه اوتو-هنگال از اوروک، حکومت آنان را سرنگون کند. شواهد تاریخی. نام ایمته در فهرست شاهان کوتی (SKL) ذکر شده است، اما طول دقیق حکومت او مشخص نیست. جورج روکس اشاره می کند که کوتیان در این دوره کنترل ضعیفی بر جنوب بین النهرین داشتند و این امر به شورش های محلی منجر شد.
«مدت های طولانی» () سومین قسمت از فصل اول مجموعه درام پسا-آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و توسط پیتر هوار کارگردانی شده است، در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۳ از شبکه اچ بی او پخش شد. در این قسمت، جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) به لینکلن، ماساچوست سفر می کنند تا بیل (نیک آفرمن) را پیدا کنند. در این قسمت، فلش بک هایی به بیل در طول بیش از بیست سال نشان داده می شود، زمانی که او در شهر خود زنده می ماند و با شریک زندگی اش فرانک (ماری بارتلت) آشنا می شود. عنوان این قسمت از ترانهٔ «مدت های طولانی» اثر لیندا رانستد در سال ۱۹۷۰ گرفته شده است که نقشی مهم در رابطهٔ بیل و فرانک ایفا می کند. کریگ مازن قصد داشت داستان بیل را از بازی ویدئویی گسترش دهد؛ او معتقد بود این کار فرصت عمیق تری برای بررسی مفاهیمی چون عشق، شادی و گذر زمان فراهم می کند. فیلمبرداری این قسمت در سپتامبر ۲۰۲۱ در منطقهٔ سابق بیچ وود در های ریور، آلبرتا انجام شد؛ طراح تولید جان پینو و تیمش در مدت شش تا دوازده هفته شهر لینکلن را ساختند. منتقدان به طور گسترده ای این قسمت را بهترین قسمت فصل د
انستند و از عملکرد آفرمن و بارتلت، نویسندگی مازن و کارگردانی هوار تمجید ویژه ای کردند. این قسمت در روز اول پخش خود توسط ۶٫۴ میلیون نفر تماشا شد. همچنین این قسمت جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله هوار برای کارگردانی برجسته در جوایز انجمن کارگردانان آمریکا و آفرمن برای بازیگر مهمان برجسته در جوایز امی هنرهای خلاق، که بارتلت نیز در آن نامزد شده بود.
اینکی یکم (به زبان اکدی: 𒀭𒂗𒆠) یکی از پادشاهان کوتیان بود که بر شهر مهم شوش و مناطق گوتیوم حکمرانی می کرد. او در دوره ای حساس از تاریخ میانرودان حکومت می کرد که کوتیان کنترل بخش هایی از بین النهرین را در دست داشتند. دوران حکومت. بر اساس تحقیقات D.T. Potts در کتاب "The Archaeology of Elam"، اینکی یکم احتمالاً یکی از نخستین حاکمان کوتی بود که پایتخت خود را به شوش منتقل کرد و تلاش کرد تا فرهنگ کوتی را با تمدن ایلامی تلفیق کند. اقدامات و سیاست ها. فرانسوا والات در پژوهش های خود اشاره می کند که اینکی یکم سیاست های زیر را دنبال می کرد: شواهد باستان شناسی. مهم ترین شواهد مربوط به این دوره شامل:
زرله گب (به زبان کوتی: 𒍝𒊏𒀖𒄖) یکی از آخرین پادشاهان کوتیان بود که در اواخر حکومت این سلسله بر مناطق زاگرس و بخش هایی از میانرودان فرمانروایی می کرد. نام او در فهرست شاهان کوتی ذکر شده است. دوران حکومت. بر اساس تحقیقات جورج روکس در کتاب "Ancient Iraq"، زرله گب در دوره ای حساس حکومت می کرد که قدرت کوتیان به شدت کاهش یافته بود و با شورش های متعدد در مناطق تحت کنترل خود روبرو بودند. چالش های سیاسی. دی.تی. پاتس اشاره می کند که در این دوره: شواهد تاریخی. اطلاعات درباره زرله گب عمدتاً از این منابع به دست آمده:
«خویشاوند» () ششمین قسمت از فصل اول مجموعه درام پسا-آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و توسط یاسمیلا ژبانیچ کارگردانی شده است، در ۱۹ فوریه ۲۰۲۳ از شبکه اچ بی او پخش شد. در این قسمت، جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) به جکسون، وایومینگ سفر می کنند، جایی که برادر جوئل، تامی (گابریل لونا) و همسرش ماریا (روتینا وسلی) را پیدا می کنند. این قسمت در نوامبر و دسامبر ۲۰۲۱ فیلم برداری شد. ژبانیچ به داستان جذب شد زیرا احساس می کرد که جامعه ای که در جکسون به نمایش گذاشته شده، تجربیات او از دوران کودکی در سارایوو را بازتاب می دهد. کنمور، آلبرتا برای شبیه سازی جکسون استفاده شد؛ کسب وکارهای محلی تغییر شکل داده و ساختمان هایی در این شهر ساخته شد، از جمله یک دیوار چوبی ۳۰ فوتی (۹٫۱ متر) در یکی از خیابان های اصلی. این قسمت نقدهای مثبتی دریافت کرد و از نویسندگی، کارگردانی، فیلم برداری و بازیگری پاسکال، رمزی و لونا تمجید شد. این قسمت در روز اول پخش خود توسط ۷٫۸ میلیون بیننده تماشا شد. پاسکال برای عملکرد خود در این قسمت، نامزد جایزه امی ساعات پربیننده بر
ای بهترین بازیگر نقش اول مرد در مجموعه تلویزیونی درام در هفتاد و پنجمین جوایز امی شد.
شولمه (به زبان کوتی: 𒋗𒌌𒈨) یکی از پادشاهان متأخر کوتیان بود که در دوره افول این سلسله حکمرانی می کرد. نام او در فهرست شاهان کوتی و برخی متون اکدی دوره اور سوم ذکر شده است. دوران حکومت. بر اساس تحقیقات پیر آمدیه در کتاب "Histoire de la Mésopotamie"، شولمه در دورانی حکومت می کرد که: شواهد تاریخی. ویلهلم هینتس در مطالعات خود اشاره می کند که: روابط خارجی. مطالعات ایگور دیاکونوف نشان می دهد که شولمه با چالش های زیر روبرو بود: