Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رِوِل (تا سال ۲۰۲۰ با نام مرکز رِوِل یا Rewell Center) یک مرکز خرید در حاشیهٔ بازار بزرگ میدان مرکزی واسا، در منطقهٔ کِسکُستا (مرکز شهر واسا) است. این مرکز بزرگ ترین مرکز خرید اوستروبوتنیای جنوبی و از پربازدیدترین مکان های تجاری شهر محسوب می شود. این مرکز خرید روبروی مرکز خرید اسپن قرار دارد. معماری و تاریخچه. پلان های این مجموعه در دههٔ ۱۹۶۰ توسط معمار نامدار ویلیو رِوِل طراحی شد و در سال ۱۹۶۳ ساخت آن در بلوکی میان خیابان های هوویکئودن پوئیستیکو (Hovioikeudenpuistikko)، واسان پوئیستیکو (Vaasanpuistikko)، راستووان کاتو (Raastuvankatu) و میدان مرکزی آغاز شد. در ابتدا، ساختمان شامل یک مجموعهٔ تجاری معمولی با حدود ۳۰ فروشگاه بود. در سال ۱۹۹۰، این بلوک بازسازی و به یک مرکز خرید سرپوشیده با سقف شیشه ای تبدیل شد. در این زمان، ۶۰ فروشگاه در فضایی به وسعت ۱۶٬۵۰۰ متر مربع مستقر شدند و ۳٬۸۰۰ متر مربع فضای عمومی با نور طبیعی ایجاد شد. این پروژه در سال ۲۰۰۳ نیز گسترش یافت. در اکتبر ۲۰۲۰، هم زمان با سی سالگی این مرکز، لوگوی جدیدی برای آن طراحی شد و نام رسمی آن از "Rewell Center" به "Rewell" کوتاه شد. خدمات و فروشگاه ها. م
رکز رِوِل دارای ۵۶ فروشگاه، رستوران، و خدمات متنوع است. همچنین خدمات دیگری نظیر گروه پستی (Posti)، داروخانه، بانک، فروشگاه لوازم خانگی، عینک فروشی و باشگاه ورزشی نیز در این مجموعه فعال اند. دسترسی و امکانات دیگر. زیر ساختمان میدان، پارکینگ «توری پارکی» قرار دارد که حدود ۸۴۰ جای پارک برای خودرو دارد. این پارکینگ به مرکز خرید متصل است.
انقلاب مانگنیجی ، انقلابی بود که در اکتبر سال ۶۴۲ میلای (بیست و چهارمین سال سلطنت امپراتور یونگ نیو) توسط یون گه سومون در پیونگ یانگ گوگوریو رخ داد. یون گه سومون که در آن زمان یک ژنرال و حاکم از خاندان قدرتمند یون از گوگوریو بود و از تصمیمات امپراتور و عمویش یون ته سو که در آن زمان مانگنیجی گوگوریو بود و دیگر وزیران دربار که مبنی بر صلح و سازش با دودمان تانگ بود ناراضی بود وی که این را ضعف می دانست کودتایی علیه امپراتور و دربار انجام داد. وی در این کودتا ۱۰۰ تا ۱۸۰ وزیر و مقام دربار طرفدار صلح با تانگ بودند را کشت و امپراتور یونگ نیو را از سلطنت برکنار کرد. وی سپس پادشاه گو جانگ را بر تخت سلطنت نشاند و قدرت را به دست گرفت، و عنوان «ته مانگنیجی» را به خودش اختصاص داد. پیش زمینه. ظهور جناح صلح طلب. از زمانی که امپراتور پیونگ وون در سال ۵۸۶ میلادی کاخ جدیدی ساخت و پایتخت را به پیونگ یانگ منتقل کرد، اختلافات میان گونگنه پایتخت قدیمی و پیونگ یانگ پایتخت نو شدت گرفت. گونگنه از سال ۳ میلادی زمانی که پادشاه یوری پایتخت را به آنجا منتقل کرد، تا سال ۴۲۷ میلادی که امپراتور جانگسو پایتخت را به پیونگ یانگ برد، به مدت بیش
از ۴۰۰ سال پایتخت گوگوریو بود. به همین دلیل، مشروعیت و نفوذ جناح های آن به حدی بود که دولت مرکزی در پیونگ یانگ نمی توانست آنان را نادیده بگیرد. در واقع، هدف پادشاه جانگسو از انتقال پایتخت به پیونگ یانگ این بود که از گونگنه، که تحت کنترل پنج قبیله قدرتمند حاکم بر گوگوریو قرار داشت، فاصله بگیرد و با ایجاد یک پایتخت جدید، نیروهای تازه ای را در آنجا شکل دهد و قدرت گونگنه را کاهش داده و در نتیجه، اقتدار سلطنت را تقویت کند. از سوی دیگر، جناح گونگنه و جناح پیونگ یانگ در طول جنگ های گوگوریو–سویی با همکاری یکدیگر توانستند ارتش سه میلیون نفری امپراتور یانگدی را طی چهار سری تهاجم بزرگ از ۵۹۸ تا ۶۱۷ دفع کنند و به پیروزی برسند. اما پس از فروپاشی دودمان سویی و قدرت گیری دودمان تانگ، که نشانه هایی از قصد حمله به گوگوریو را نشان می داد، این دو جناح از هم جدا شدند. در این زمان، به رهبری امپراتور یونگ نیو، دو دیدگاه شکل گرفت: جناح خودخوانده صلح طلب (주화파) که خواستار همزیستی و سازش و خدمت به دودمان تانگ بود، و جناح مورد خطاب جنگ طلب (주전파) که مانند دوران دودمان سویی، به دنبال روابط برابر و مستقل بعنوان امپراطوری-امپراطوری بود، نه
امپراطوری-پادشاهی خراجگزار و تابع؛ گونگنه، با ۴۰۰ سال سابقه به عنوان پایتخت، پایگاه پنج بخش گوگوریو بود و جناح صلح طلب متشکل از این قبایل، که منافع خود را را بر منافع ملی ترجیح می دادند خواستار پرهیز از جنگ بوده و در آنجا دست بالا را داشتند. در مقابل، پیونگ یانگ، به عنوان پایتخت جدید، پایگاه جناح ضدتانگ شد که نیروهای نوظهور در آن نقش اصلی را ایفا می کردند. پادشاه یونگ نیو، قهرمان جنگی گوگوریو که همراه اولجی موندوک، در جنگ گوگوریو-سو به پیروزی دست یافت، او پس از درگذشت برادرش پادشاه یونگ یانگ که سیاست های سخت گیرانه ای داشت، به تخت نشست و همواره سیاست های دوستانه و تابعانه با سلسله تانگ در پیش گرفت. وزیران صلح طلب، که حول پادشاه گرد آمده بودند، کنترل دربار را در دست گرفتند و سیاست های کشور را تعیین می کردند. پادشاه یونگ ریو با پیروی از خط مشی صلح طلبانه، اقداماتی برای تقویت روابط با سلسله تانگ انجام داد: در نهایت، دودمان تانگ به پادشاه یونگ نیو عنوان «پادشاه گوگوریو، ارباب عالی لیائودونگ» را اعطا کرد. این اقدام، که نشان دهنده نزدیکی بیشتر به تانگ بود، خشم و نارضایتی جناح دیگر در پیونگ یانگ را برانگیخت (خطابه
قرار دادن بی سابقه حاکم گوگوریو و ادعا بر لیائودونگ که از بنیادهای گوگوریو بود و آخرین سرزمینی بود که بازماندگان هان را از آن بیرون کردند). پس از آنکه امپراتور تایزونگ با کشتن ولیعهد لی جیان چنگ و فشار بر امپراتور گائوزو برای واگذاری تخت به قدرت رسید، پادشاه یونگ نیو برای حفظ روابط دوستانه، سفیرانی به دربار تانگ فرستاد و تبادلات را ادامه داد. پادشاهی های بکجه و شیلا به تانگ شکایت کردند که گوگوریو مسیر دسترسی آن ها به چین را مسدود کرده است. در واکنش، تانگ از گوگوریو خواست تا با این دو پادشاهی صلح کند. پادشاه یونگ نیو این درخواست امپراتور تای زونگ را پذیرفت و با بکجه و شیلا آشتی کرد. به این ترتیب، یونگ نیو با اتخاذ سیاست های صلح طلبانه و هماهنگی با تانگ، نه تنها روابط خارجی گوگوریو را مدیریت کرد، بلکه به ثبات داخلی کشور نیز کمک کرد، هرچند این اقدامات همیشه با موافقت همه جناح های داخلی همراه نبود. اتفاقات. نارضایتی فزاینده جناح ضدتانگ با محدود شدن موضع پادشاه یونگ نیو، شدیدتر شد اما پادشاه یونگ نیو و جناح صلح نه تنها نارضایتی جناح طرفدار جنگ را نادیده گرفتند، بلکه وارد کردن مکاتب جدید بت پرستی از تانگ را نیز توس
عه دادند و در نهایت حتی بر توقف ساخت دیوار بزرگ که برای دفاع در برابر حملات تانگ انجام می شد، اصرار ورزیدند. در این زمان، یون گه سومون که جانشین پدرش یون ته جو شده بود و بر ساخت دیوار بزرگ مرزی نظارت داشت، به شدت با این حجم از انفعال و دستورالعمل های تمام نشدنی تانگ مخالفت کرد. یون گه سومون از قبل چهره ای کلیدی در جناح طرفدار جنگ بود و موقعیت بزرگی در قلعه پیونگ یانگ داشت، بنابراین جناح ضد صلح طلبان به شدت از مخالفت او متزلزل شد. همچنین اختلافات داخلی در میان خانواده سلطنتی وجود داشت. در اصل، در میان فرزندان امپراتور پیونگ وون بیست و پنجمین امپراتور گوگوریو، گو وون پسر بزرگتر و گو گونمو پسر دوم وارث تاج و تخت بودند، اما پسر سوم گو ته یانگ، وارث تاج و تخت نشد، بنابراین او از رقابت برای تاج و تخت کنار گذاشته شد. به همین دلیل بود که نیروهایی که از امپراتور یونگ یانگ پیروی می کردند از دولت فعلی ناراضی بودند. در این شرایط، گو جانگ پسر بزرگ گو ته یانگ، با تبانی با یون گه سومون و تکیه بر جناح جوجون، تلاش کرد تا تاج و تخت را به دست گیرد. پادشاه یونگ نیو و وزرای جناح صلح، با آگاهی از افکار عمومی مبنی بر اینکه جناح جنگ
و جناح گو ته یانگ در حال جمع شدن دور یون گه سومون هستند، از نفوذ و شخصیت او ترسیدند و سعی کردند زودتر از شر یون گه سومون خلاص شوند اما یون گه سومون که احساس کرده بود پادشاه یونگ نیو در تلاش برای خلاص شدن از شر اوست، با نزدیکان خود و جناح جنگ توطئه کرد تا پادشاه یونگ نیو و جناح سازش کار را ریشه کن کند. ترور پادشاه و به قدرت رسیدن گو جانگ. در اکتبر ۶۴۲ میلادی او حدود ۱۰۰ وزیر را که گمان می رود از جناح صلح بودند (نیهون شوکی بیان می کند که این تعداد «حدود ۱۸۰ نفر» بودند) به رژه نیروهایی که او فرماندهی می کرد دعوت کرد و سپس به سمت دیوار بزرگ حرکت کرد، همه آنها را کشت و با حمله به کاخ در قلعه پیونگ یانگ و کشتن پادشاه یونگ نیو، کودتایی را ترتیب داد. یون گه سومون، پادشاه یونگ نیو را که در تلاش برای فرار بود، دستگیر و کشت، سپس بدن او را تکه تکه کرد و سر و اندام های او را در خیابان آویزان کرد. سپس گوجانگ را به عنوان پادشاه بوجانگ به تخت نشاند و ته مانگنیجی (막리지) را ایجاد کرد که قدرت بیشتری نسبت به مانگنیجی (대막리지)، مناصب سطح نخست وزیری گوگوریو که توسط پدربزرگش یون جایو و پدرش یون ته جو در اختیار داشتند، داشت و خود را د
ر آن مقام قرار داد. در مورد کودتای او، نویسنده تو هیونشین در کتاب تاریخ شگفت انگیز کره (سوهه مونجیپ) می نویسد که این حادثه ناشی از خشم علیه ضعف و تحقیر گسترده و بی سابقه در روابط پادشاه یونگ نیو نسبت به تانگ بوده است. او معتقد است که ارتش با تمایلات وطن پرستانه خود به جناح ضدسازش که نماد آن یون گه سومون بود پیوست و کودتایی ترتیب دادند و پادشاه یونگ نیو را ترور کردند.
باشگاه فوتبال زنان پرسپولیس یک باشگاه فوتبال زنان در تهران، ایران است که در سال ۱۳۵۱ بنیان گذاری شد. این باشگاه، از پیشگامان فوتبال زنان در ایران بوده است و اثرگذاری اجتماعی قابل توجهی دارد. دارندهٔ آن، باشگاه ورزشی پرسپولیس است. این تیم، هم اکنون در لیگ برتر زنان ایران رقابت می کند. دوران نخستین. پرسپولیس پیش از انقلاب ۱۳۵۷ تیم زنان را به شکل حرفه ای داشت. آن ها پس از تاج و به همراه دیهیم و عقاب از پیشگامان فوتبال زنان در ایران بودند. نخستین تیم زنان پرسپولیس، در بدنهٔ تیم ملی فوتبال زنان ایران، با تیم زنان ایتالیا نیز مسابقه داده بودند. تلاش های ناکام برای راه اندازی پس از انقلاب ۱۳۵۷. در تابستان ۱۳۸۷، رئیس کمیته بانوان فدراسیون فوتبال ایران از این باشگاه درخواست کرد تا در لیگ شرکت کند. در اواخر همان سال، پرسپولیس امتیاز تیم زنان پیکان را در اختیار گرفت و در لیگ فوتبال زنان ایران شرکت کرد. راه اندازی اجباری توسط AFC؛ آغاز با قهرمانی لیگ یک. در سال ۲۰۲۳ اعلام شد که با توجه به اجبار کنفدراسیون فوتبال آسیا برای تیم داری در فوتبال زنان، باشگاه پرسپولیس بخش زنان خود را دوباره بنیان گذاری خواهد کرد. در ۱۲ اکتبر ۲
۰۲۴، اعلام شد که سرانجام پس از مخالفت ها و مشکل های فراوان، پرسپولیس با خرید امتیاز «تیم فوتبال زنان ئاکو کرمانشاه» در لیگ یک زنان ایران تیم دار شد و دوباره تیم فوتبال زنان خود را، راه اندازی کرد. در اکتبر ۲۰۲۴، آشکار شد باشگاه پرسپولیس تشکیلات سازمانی و زیرساختی ای برای تیم زنان خود در نظر ندارد و برنامه ای نیز برای فوتبال پایه زنان، نخواهد داشت. بسیاری تخمین زدند با رفع سختگیری AFC برای تیم داری باشگاه ها در بخش زنان، تیم زنان پرسپولیس نیز با توجه به مشکلات ورزش زنان در ایران، دوباره منحل خواهد شد. اگرچه حسین بادامکی، یک مقام باشگاه پرسپولیس، در این باره گفت که بدون بخش زنان، این باشگاه چیزی کم داشته است و پرسپولیس، به صورت قطعی، برای بخش زنان خود، سازمان دهی و زیرساخت ایجاد خواهد کرد. در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، شادی رضایی به عنوان سرمربی تیم، گزینش گردید. کمی پس از راه اندازی در اکتبر ۲۰۲۴، باشگاه پرسپولیس فراخوانی برای یافتن دختران توانمند فوتبالیست منتشر کرد و تنها در دو روز، بیش از ۳۰۰ دختر در تمرین این تیم تست دادند. راه اندازی دوباره تیم زنان پرسپولیس، شور و خواستاری بسیاری میان دختران علاقه مند به فوتبال ایرا
ن، ایجاد کرد. به گونه ای که در پنج روز، بیشتر از ۵۰۰ دختر برای عضویت در تیم، تست دادند. در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۴، تیم در نخستین بازی خود در لیگ دسته یک زنان ایران یک بر صفر شکست خورد. اگرچه کیت های بازیکنان همانند تیم مردان بود، اما زمین مسابقه چمن مصنوعی بود که در مسابقه های فوتبال مردان ممنوع بوده است و تیم، همراه خود، پزشک نیز نداشت. شمار زیادی از بازیکنان دو تیم مصدوم شدند و یکی از بازیکنان پرسپولیس دچار خون ریزی شدید شد و به دلیل نبود پزشک، بیهوش، به بیمارستان برده شد؛ عدم دادن امکانات مناسب به تیم زنان در این بازی، باعث سرافکندگی این باشگاه دانسته شد. در ۳ فوریه ۲۰۲۵، تیم زنان پرسپولیس در بازی برگشت پلی آف لیگ دسته یک زنان، با یک گل از فولاد شکست خورد اما با توجه به برد ۳–۰ در دیدار رفت، توانست در نخستین فصل پس از راه اندازی دوباره، به لیگ برتر زنان ایران راه پیدا کند. پس از قطعی کردن راه یابی به لیگ برتر، پرسپولیس با سرمربی گری شادی رضایی با پیروزی در فینال لیگ دسته یک فوتبال زنان ایران، در این سال قهرمان این لیگ نیز شد. دوران شروع در لیگ برتر. پس از راه یابی پرسپولیس به لیگ برتر زنان ایران در فصل ۲۰۲۵، مدیرا
ن باشگاه تصمیم گرفتند ورزشگاه کاظمی تهران را به خانهٔ این تیم تبدیل کنند. شایعه ها پیرامون دگرگونی در پرسنل تیم، از جمله سرمربی، در رسانه ها پخش شدند و گمانه زنی ها اشاره به حضور مریم آزمون بر روی نیمکت پرسپولیس داشتند. در این دوره، جذب ستارگان فوتبال زنان ایران و ملی پوشان توسط پرسپولیس را رسانه ها پیش بینی کرده بودند. فصل ها و پیشینه در آسیا. باشگاه تاکنون در هیچ کدام از رقابت های فرامرزی، چه پیش از انقلاب ۱۳۵۷ چه پس از آن، شرکت نکرده است. با این حال، باتوجه به راه یابی احتمالی، تخمین زده می شود به زودی این اتفاق، رخ دهد.
بوجار بوکوشی (; – ) اورولوژی و سیاستمدار اهل کوزوو بود. وی از ۵ اکتبر ۱۹۹۱ تا ۱ فوریه ۲۰۰۰ نخست وزیر این کشور بود. بوجار بوکوشی در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
دروازه پوتونگ ، دروازه غربی سیستم داخلی شهر محصور پیونگ یانگ (قلعه پیونگ یانگ) است. این بنا در واقع در سده ششم به عنوان بنای رسمی امپراتوری گوگوریو بنیان گشت و بعدها در سال ۱۴۷۳ میلادی بازسازی گشت. این بنا دارای یک پایه گرانیتی است که روی آن یک سازه دو طبقه قرار دارد. سازه این دروازه در جریان تخریب پیونگ یانگ در جنگ کره توسط نیروی هوایی آمریکا نابود شد، با این حال مدت ها بعد در سال ۱۹۵۵ بازسازی شد. این سازه فرهنگی به عنوان گنجینه ملی شماره ۳ در آسیا ثبت و تأیید شده است. منابع. http://www.naenara.com.kp/en/news/news_view.php?23+1463
گوگوریو پیگی () یک نگاشته پیشگویی کره ای است که سقوط امپراتوری کره ای گوگوریو را پیش بینی کرده است. وجود این کتاب در بن مایگان دیگر نیز تأیید شده است، اگرچه وجود آن تا حدودی نامشخص است. با این حال محتوای آن عمدتاً نامشخص است؛ تنها چیزی که از آن می دانیم این است که سقوط امپراتوری گوگوریو را در ۹۰۰ سالگی توسط یک فرمانده نظامی ۸۰ ساله پیش بینی کرده است. منابع. https://encykorea.aks.ac.kr/Article/E0003329Kim hong-jik 金弘稙، "گوگوریو پیگی گو 高句麗秘記考" [مطالعه ای در مورد "سوابق مخفی گوگوریو"]. "Hanguk godaesa yeongu"韓國高代史硏究 (سئول: Singu munhwasa، 1971).
استخراج بخار خاک (SVE) یک فرایند تصفیه فیزیکی برای پالایش درجا آلاینده های فرار در خاک های منطقه غیراشباع است. SVE (که به آن تخلیه خاک درجا یا استخراج خلاء نیز گفته می شود) مبتنی بر انتقال جرم آلاینده از فازهای جامد (جذب شده) و مایع (آبی یا غیرآبی) به فاز گازی است و متعاقباً آلودگی فاز گازی در چاه های استخراج جمع آوری می شود. توده آلاینده استخراج شده در فاز گاز (و هر فاز مایع تغلیظ شده) در سیستم های روزمینی تصفیه می شود. در اصل، SVE معادل ناحیهٔ غیرشفاف فناوری پمپ و تصفیه برای اصلاح آب های زیرزمینی است. SVE به ویژه در برابر آلاینده هایی با ثابت های قانون هنری بالاتر، از جمله حلال های مختلف کلردار و هیدروکربن ها، واکنش پذیر است. SVE یک فناوری اصلاحی بالغ و اثبات شده است و توسط آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا (EPA) به عنوان یک راهکار احتمالی شناسایی شده است. پیکربندی. فناوری پالایش با استخراج بخار خاک از دمنده های خلأ و چاه های استخراج برای القای جریان گاز در زیرسطح زمین استفاده می کند و بخار خاک آلوده را جمع آوری می کند که متعاقباً در سطح زمین تصفیه می شود. سیستم های SVE می توانند به جریان گاز از طری
ق مسیرهای طبیعی متکی باشند یا ممکن است چاه های خاصی برای جریان گاز (اجباری یا طبیعی) نصب شوند. استخراج گاز خاک با خلاء، جریان گاز را در یک محل القا می کند و نیروی محرکه انتقال جرم را از فاز آبی (رطوبت خاک)، فاز غیر آبی (فاز خالص) و فاز جامد (خاک) به فاز گازی افزایش می دهد؛ بنابراین جریان هوا در یک سایت یک جنبه کلیدی است، اما رطوبت خاک و ناهمگونی زیرسطحی (یعنی ترکیبی از مواد با نفوذپذیری کم و زیاد) می تواند منجر به جریان گاز کمتر در برخی مناطق شود. در برخی شرایط، مانند افزایش میرایی طبیعی تحت نظارت، می توان از یک سیستم SVE غیرفعال که به پمپاژ بارومتریک متکی است، استفاده کرد. SVE به عنوان یک فناوری پاکسازی منطقهٔ غیرشفاف مزایای متعددی دارد. این سیستم را می توان با چاه های استاندارد و تجهیزات آماده (دمنده ها، ابزار دقیق، تصفیه بخار و غیره) پیاده سازی کرد. SVE همچنین می تواند با حداقل اختلال در محل اجرا شود، که در درجه اول شامل نصب چاه و حداقل تجهیزات روزمینی است. بسته به ماهیت آلودگی و زمین شناسی زیرسطحی، SVE پتانسیل تصفیه حجم زیادی از خاک را با هزینه های معقول دارد. گاز (بخار) خاک که توسط سیستم SVE استخراج می ش
ود، معمولاً قبل از تخلیه مجدد به محیط زیست نیاز به تصفیه دارد. تصفیه روی زمین در درجه اول برای جریان گاز است، اگرچه میعان مایع باید مدیریت شود (و در برخی موارد ممکن است به طور خاص مورد نظر باشد). تکنیک های تصفیه متنوعی برای تصفیه روی زمین موجود است و شامل تخریب حرارتی (مثلاً اکسیداسیون حرارتی شعله مستقیم، اکسیدکننده های کاتالیزوری)، جذب سطحی (مثلاً کربن فعال دانه ای، زئولیت ها، پلیمرها)، بیوفیلتراسیون، تخریب پلاسمای غیر حرارتی، تخریب فتولیتیک/ فوتوکاتالیستی، جداسازی غشایی، جذب گاز و تراکم بخار می شود. رایج ترین فناوری های تصفیه آب روی زمین، اکسیداسیون حرارتی و جذب سطحی کربن فعال دانه ای هستند. انتخاب یک فناوری خاص تصفیه روی زمین به نوع آلاینده، غلظت گازهای خروجی، توان عملیاتی و ملاحظات اقتصادی بستگی دارد. اثربخشی SVE، یعنی نرخ و درجه حذف جرم، به عوامل متعددی بستگی دارد که بر انتقال جرم آلاینده به فاز گازی تأثیر می گذارند. اثربخشی SVE تابعی از خواص آلاینده (مثلاً ثابت قانون هنری، فشار بخار، نقطه جوش، ضریب جذب)، دمای زیرسطحی، خواص خاک منطقه وادوز (مثلاً اندازه دانه های خاک، میزان رطوبت خاک، نفوذپذیری خاک، میزان
کربن خاک)، ناهمگنی زیرسطحی و نیروی محرکه جریان هوا (گرادیان فشار اعمال شده) است. به عنوان مثال، مقدار باقیمانده از یک آلاینده بسیار فرار (مانند تری کلرواتن) در یک ماسه همگن با نفوذپذیری بالا و محتوای کربن کم (یعنی جذب کم/ناچیز) به راحتی با SVE تصفیه می شود. در مقابل، یک منطقهٔ وادوز ناهمگن با یک یا چند لایهٔ رسی حاوی نفتالین باقیمانده، به زمان تیمار طولانی تر و/یا بهبود SVE نیاز دارد. مسائل مربوط به اثربخشی SVE شامل پس مانده شدن و برگشت به حالت اولیه است که از مناطق آلوده با جریان هوای کمتر (یعنی مناطق با نفوذپذیری کم یا مناطق با رطوبت بالا) و/یا فراریت کمتر (یا جذب بیشتر) ناشی می شود. کارهای اخیر در سایت های وزارت انرژی ایالات متحده، لایه بندی و مناطق نفوذپذیری کم در زیرسطحی و چگونگی تأثیر آنها بر عملیات SVE را بررسی کرده اند. بهبود. بهبود اثربخشی SVE می تواند شامل حفاری جهت دار، شکست پنوماتیکی و هیدرولیکی و بهبود حرارتی (مثلاً تزریق هوای گرم یا بخار) باشد. حفاری جهت دار و بهبود شکافت، عموماً برای بهبود جریان گاز از طریق زیرسطحی، به ویژه در مناطق با نفوذپذیری کمتر، در نظر گرفته می شوند. افزایش دما مانند تزر
یق هوای گرم یا بخار، دمای خاک زیرسطحی را افزایش می دهد و در نتیجه، فراریت آلودگی را بهبود می بخشد. علاوه بر این، تزریق هوای گرم (خشک) می تواند رطوبت خاک را از بین ببرد و در نتیجه نفوذپذیری گاز خاک را بهبود بخشد. فناوری های حرارتی اضافی (مانند گرمایش مقاومت الکتریکی، گرمایش خاک شش فاز، گرمایش فرکانس رادیویی یا گرمایش هدایت حرارتی) می توانند برای گرم کردن خاک و تبخیر/واجذب آلاینده ها به زیرسطح اعمال شوند، اما این فناوری ها معمولاً به عنوان فناوری های جداگانه ای (در مقابل افزایش SVE) در نظر گرفته می شوند که ممکن است از استخراج خلاء (یا روش های دیگر) برای جمع آوری گاز خاک استفاده کنند. طراحی، بهینه سازی، ارزیابی عملکرد و خاتمه. در انتخاب به عنوان یک راه حل، اجرای SVE شامل عناصر زیر است: طراحی سیستم، بهره برداری، بهینه سازی، ارزیابی عملکرد و بسته شدن. چندین سند راهنما اطلاعاتی در مورد این جنبه های پیاده سازی ارائه می دهند. اسناد راهنمای EPA و سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده یک چارچوب کلی برای طراحی، بهره برداری، بهینه سازی و بسته شدن یک سیستم SVE ایجاد می کنند. راهنمای مرکز مهندسی و محیط زیست نیروی هوایی اقدامات و
ملاحظاتی را برای بهینه سازی سیستم SVE ارائه می دهد، اما اطلاعات محدودی در رابطه با رویکردهای مربوط به بستن SVE و دستیابی به اهداف اصلاحی دارد. راهنمایی های آزمایشگاه ملی شمال غربی اقیانوس آرام با بحث در مورد اقدامات و تصمیمات خاص مربوط به بهینه سازی، انتقال و/یا خاتمه SVE، این اسناد را تکمیل می کند. طراحی و بهره برداری از یک سیستم SVE نسبتاً ساده است و عدم قطعیت های اصلی مربوط به زمین شناسی زیرسطحی/ویژگی های سازند و محل آلودگی است. با گذشت زمان، معمولاً یک سیستم SVE به دلیل محدودیت های انتقال جرم یا حذف جرم آلاینده، نرخ کاهشی در استخراج آلاینده ها نشان می دهد. ارزیابی عملکرد، جنبه ای کلیدی برای ارائه ورودی برای تصمیم گیری در مورد بهینه سازی، خاتمه یا انتقال سیستم به فناوری دیگری برای جایگزینی یا تقویت SVE است. ارزیابی برگشت و شار جرمی رویکردهایی را برای ارزیابی عملکرد سیستم و به دست آوردن اطلاعاتی که می توان بر اساس آنها تصمیم گیری کرد، ارائه می دهد.
تخلیه آب توازن معمولاً حاوی انواع مواد بیولوژیکی از جمله گیاه، جانوران، ویروس ها و باکتری ها است. این مواد اغلب شامل گونه های غیربومی، مزاحم و عجیب و غریب هستند که می توانند خسارات زیست محیطی و اقتصادی گسترده ای به بوم سازگان آبی وارد کنند. اعتقاد بر این است که تخلیه آب توازن کشتی ها منبع اصلی گونه های مهاجم در آب های دریایی ایالات متحده است، بنابراین خطرات بهداشت عمومی و زیست محیطی و همچنین هزینه های اقتصادی قابل توجهی را برای صنایعی مانند آب و برق، شیلات تجاری و تفریحی، کشاورزی و گردشگری ایجاد می کند. مطالعات نشان می دهد که هزینه اقتصادی ناشی از ورود نرم تنان آفت (صدف گورخری، صدف آسیایی و غیره) به اکوسیستم های آبی ایالات متحده بیش از ۶ میلیارد دلار در سال است. صدف سیاه گورخری، بومی دریای خزر و دریای سیاه، در سال ۱۹۸۸ توسط آب توازن یک کشتی باری اقیانوس اطلس به دریاچه سنت کلیر رسید و ظرف ۱۰ سال به تمام پنج دریاچه های بزرگ همسایه گسترش یافت. هزینه اقتصادی این معرفی توسط خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده حدود ۵ میلیارد دلار تخمین زده شده است. کنگره در تلاشی برای کنترل گونه های مهاجم آبزی، قانون ملی گونه های مه
اجم سال ۱۹۹۶ (NISA) را تصویب کرد. گارد ساحلی طبق قانون NISA، در سال ۲۰۱۲ مقررات مربوط به آب توازن را صادر کرد. آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا (EPA) مجوزهای تخلیه برای کنترل آب توازن را تحت قانون آب پاک صادر کرده است. پیشینه و پرونده قضایی. دادخواست هایی برای پوشش نظارتی تخلیه آب توازن. به دلیل مشکل رو به رشد ورود گونه های مهاجم به آب های ایالات متحده از طریق آب توازن، در ژانویه ۱۹۹۹، تعدادی از سازمان های حفاظت از محیط زیست، گروه های ماهیگیری، قبایل بومی آمریکا و آژانس های آب از سازمان حفاظت از محیط زیست (EPA) درخواست کردند تا قانون سال ۱۹۷۳ خود را که تخلیه آب توازن را تحت قانون آب پاک (CWA) معاف می کرد، لغو کند. آنها استدلال کردند که آب توازن باید به عنوان «تخلیه آلاینده» تحت برنامه مجوز سیستم ملی حذف تخلیه آلاینده ها (NPDES) تنظیم شود. سازمان حفاظت محیط زیست در سپتامبر ۲۰۰۳ این دادخواست را رد کرد و گفت که استثنای «عملیات عادی» سیاست دیرینه این سازمان است که کنگره دو بار (در سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۹۶) با آن موافقت کرده است، زمانی که موضوع گونه های مزاحم آبزی در آب توازن را بررسی کرد و تفسیر CWA سازمان حف
اظت محیط زیست را تغییر نداد. علاوه بر این، EPA اعلام کرد که سایر فعالیت های فدرال در حال انجام مربوط به کنترل گونه های مهاجم در آب توازن احتمالاً مؤثرتر از تغییر قوانین NPDES خواهد بود. تا همین اواخر، این تلاش ها برای محدود کردن تخلیه آب توازن توسط کشتی های کروز و سایر کشتی ها، به جز در دریاچه های بزرگ، عمدتاً داوطلبانه بود. از سال ۲۰۰۴، تمام شناورهای مجهز به مخازن آب توازن باید دارای طرح مدیریت آب توازن باشند. وکلای محیط زیست شمال غربی و همکاران در برابر سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده. پس از رد دادخواست اداری آنها، گروه های محیط زیستی با طرح دعوی در دادگاه، خواستار لغو مقرراتی شدند که تخلیه آب توازن را از مجوز CWA معاف می کند. در مارس ۲۰۰۵، یک دادگاه ناحیه ای ایالات متحده آمریکا به نفع این گروه ها رأی داد و در سپتامبر ۲۰۰۶، دادگاه موضوع را به EPA ارجاع داد و دستور داد که آیین نامه مورد اعتراض تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۸ لغو شود. دادگاه منطقه ای ادعای EPA مبنی بر اینکه کنگره قبلاً با معافیت «عملیات عادی» کشتی ها از مجوز CWA موافقت کرده بود را رد کرد و با استدلال EPA مبنی بر اینکه مهلت دو ساله دادگاه، مشکلات عملی
برای آژانس و صنعت مربوطه ایجاد می کند، مخالفت کرد. نکته قابل توجه این است که اگرچه تمرکز چالش گروه های زیست محیطی عمدتاً بر معافیت مجاز EPA برای تخلیه آب توازن بود، حکم دادگاه - و الزام آن به EPA برای لغو معافیت مندرج در ۴۰ CFR §122.3(a) - به طور کامل در مورد سایر انواع تخلیه کشتی که تحت پوشش معافیت نظارتی هستند، از جمله آب خاکستری و آب ته نشین شده، اعمال می شود. این حکم در سال ۲۰۰۸ توسط دادگاه تجدیدنظر حوزه نهم تأیید شد. الزامات نظارتی. مجوز عمومی کشتی ۲۰۰۸. در ژوئن ۲۰۰۷، سازمان حفاظت محیط زیست درخواست نظر عمومی در مورد تنظیم مقررات تخلیه آب توازن از کشتی ها را مطرح کرد، که مقدمه ای برای جمع آوری اطلاعات و وضع قوانین احتمالی در پاسخ به دستور دادگاه منطقه ای بود. در سال ۲۰۰۸، این آژانس "مجوز عمومی کشتی" را منتشر کرد که تخلیه بار کشتی ها را تنظیم می کرد. این مجوز شامل تخلیه آب توازن از تمام کشتی های تجاری، از جمله کشتی های ماهیگیری، نیز می شد. این مجوز، استفاده از بهترین شیوه های مدیریتی را برای کنترل آب توازن الزامی می کرد، اما محدودیت های عددی تخلیه آلاینده ها را شامل نمی شد. قانون قایق رانی پاک سال ۲۰۰۸. قا
نون قایق رانی پاک مصوب سال ۲۰۰۸، کشتی های تفریحی را از الزام به اخذ مجوزهای تخلیه NPDES معاف کرد، اما اپراتورهای کشتی باید BMPها را برای کنترل تخلیه های خود اجرا کنند. مطالعه ۲۰۱۱. یک مطالعه شورای تحقیقات ملی در سال ۲۰۱۱، توصیه هایی در مورد توسعه داده ها و روش های تعیین محدودیت های عددی مجوز ارائه داد. این مطالعه نشان داد که تعیین تعداد دقیق ارگانیسم هایی که می توان انتظار داشت جمعیت جدیدی را ایجاد کنند، پیچیده است. این پیشنهاد، گام اولیه ای را برای ایجاد یک معیار برای غلظت موجودات زنده در آب بالاست زیر سطوح فعلی، و سپس استفاده از مدل ها برای تجزیه و تحلیل داده های تجربی و میدانی جهت کمک به تصمیم گیری های آینده در مورد استانداردهای تخلیه آب بالاست، پیشنهاد کرد. حکم نهایی استانداردهای گارد ساحلی برای تخلیه آب توازن در سال ۲۰۱۲. کنگره قانون ملی گونه های مهاجم را در سال ۱۹۹۶ تصویب کرد. موجودات زنده ای که توسط NISA هدف قرار می گیرند، به عنوان گونه های مزاحم آبزی طبقه بندی می شوند، از جمله به ویژه صدف زبرا و روف اوراسیایی. NISA مقررات مربوط به آب توازن را که عامل کلیدی در گسترش گونه های مهاجم آبزی است، تصویب کرد.