Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و از ۱۹۹۸ «رسماً» از فهرست بیماری های روانی خارج نشد. قانونی بودن فعالیت جنسی همجنس گرایانه. روند جرم زدایی. فعالیت جنسی همجنس گرایانه میان مردان و زنان از اواخر ۱۹۹۷ در قزاقستان قانونی شده است، زمانی که بر اساس قانون کیفری اصلاح شده، روابط همجنس گرایانه میان بزرگسالان با رضایت طرفین دیگر جرم محسوب نمی شد. پیش از سال ۱۹۹۷، مادهٔ ۱۰۴ قانون جزای قزاقستان «لواط» را جرم انگاری می کرد. این قانون برگرفته از مادهٔ ۱۲۱ اتحاد جماهیر شوروی پیشین بود که تنها آمیزش جنسی مقعدی میان مردان را به طور مشخص جرم انگاری می کرد. در اواخر ۱۹۹۷ این قانون لغو و با تعیین سن رضایت مشترک ۱۶ سال برای همهٔ فعالیت های جنسی جایگزین شد. همجنس گرایی زنانه هرگز جرم محسوب نمی شد. در سال ۱۹۹۸، رابطهٔ جنسی با رضایت میان زوج های همجنس به طور کامل قانونی شد. در حال حاضر هیچ بندی در قانون اساسی قزاقستان وجود ندارد که هر جنبه ای از روابط جنسی همجنس گرایانه را جرم انگاری کند. هویت و بیان جنسیتی. از سال ۲۰۰۳، افراد تراجنسیتی در قزاقستان اجازه یافته اند که جنسیت قانونی خود را در مدارک هویتی رسمی تغییر دهند. افرادی که مایل به تغییر جنسیت قانونی خود هستن
د باید تشخیص «اختلال هویت جنسیتی» دریافت کنند که شامل چندین آزمایش پزشکی و یک ارزیابی روان پزشکی ۳۰ روزه است. این ارزیابی های روان پزشکی توسط کمیسیون های پزشکی انجام می شود، اما این کمیسیون ها پیش تر تنها در آلماتی، بزرگ ترین شهر قزاقستان، قابل تشکیل بودند. از سال ۲۰۲۳، کمیسیون های پزشکی مسئول تشخیص «ترنس سکشوالیسم» می توانند در هر منطقهٔ قزاقستان تشکیل شوند. با این حال در عمل، تنها کمیسیون فعال همچنان در آلماتی مستقر است، زیرا شرایط لازم برای اتاق های جداگانهٔ متخصصان اورولوژی، زنان و دیگر تخصص ها فقط در آلماتی فراهم است. پیش از آنکه افراد تراجنسیتی در قزاقستان توسط کمیسیون پزشکی ارزیابی شوند، باید حدود ۱۰۰٬۰۰۰ ₸ تنگه قزاقستان بپردازند. اگر تصمیم کمیسیون مثبت باشد، متقاضیان گواهی دریافت می کنند که باید ظرف ۶ ماه از آن برای آغاز فرایند پزشکی تغییر جنسیت استفاده کنند، در غیر این صورت باید روند را از نو آغاز کنند. در سال ۲۰۱۱، دستورالعمل های تازه ای تصویب شد که تنها پس از انجام جراحی تأیید جنسیت، معاینات پزشکی جسمی و روان پزشکی، هورمون درمانی و عقیم سازی، اجازهٔ تغییر مدارک هویتی داده می شود. افزون بر این، افرا
د زیر ۲۱ سال مجاز به تغییر جنسیت در مدارک رسمی خود نیستند. فعالان ترنس در قزاقستان به وزارت بهداشت قزاقستان و دیگر نهادهای دولتی دسترسی دارند که در سال ۲۰۱۷ به تصویب روندهای نسبتاً بهتری برای شناسایی قانونی جنسیت نسبت به کشورهای همسایه انجامید. شناسایی روابط همجنس. قزاقستان ازدواج با همجنس یا اتحاد مدنی را به رسمیت نمی شناسد. فرزندخواندگی و فرزندپروری. از سال ۲۰۲۰، زوج های همجنس در قزاقستان نمی توانند به طور قانونی کودکی را به فرزندی بپذیرند. در فوریهٔ ۲۰۲۴، رئیس جمهور قاسم جومارت توقایف قانونی را امضا کرد که فرزندخواندگی کودکان یتیم توسط زوج های همجنس را ممنوع می کرد. ناتالیا جومادیلدایِوا، معاون وزیر آموزش، حتی اظهار داشت که گرایش جنسی والدین آینده نقش «کلیدی» در تأیید صلاحیت ایفا خواهد کرد. او گفت که این موضوع از طریق یک «آزمون روان شناسی ویژه» ارزیابی خواهد شد. این اقدام به ویژه از سوی رسانه های مستقل مورد انتقاد قرار گرفت، زیرا قانون روسیه را به عنوان الگو قرار داده بود. حمایت های ضد تبعیض. خشونت و تبعیض علیه افراد LGBTQ در قزاقستان نسبتاً رایج است و اغلب به پلیس گزارش نمی شود. هنوز هیچ قانونی در قزاقستا
ن وجود ندارد که از افراد LGBTQ در برابر تبعیض در زمینه های اشتغال، آموزش، مسکن، بهداشت و درمان، اماکن عمومی یا اعتبار مالی حمایت کند. اهدای خون. هیچ محدودیتی برای مردان همجنس گرا و دوجنس گرا برای اهدای خون از سوی دولت قزاقستان وجود ندارد. خدمت نظامی. در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲، وزیر دفاع عادیلبک ژاکسیبکوف اعلام کرده بود که مردان همجنس گرا در ارتش کشور پذیرفته نمی شوند و معاف اند، زیرا «اختلال میل جنسی» دارند. از سال ۲۰۲۲، زنان و مردان همجنس گرا و دوجنس گرا اجازه دارند آشکارا در ارتش خدمت کنند. وزارت دفاع قزاقستان در سال ۲۰۲۲ در مصاحبه ای اعلام کرد که هیچ کس به دلیل گرایش جنسی از خدمت نظامی منع نمی شود. آزادی بیان و ابراز. در ۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، شورای قانون اساسی قزاقستان لایحه ای را که «تبلیغ گرایش جنسی غیرسنتی» را ممنوع می کرد، مغایر قانون اساسی اعلام کرد. شورا این لایحه را به دلیل ابهام در واژه پردازی رد کرد. این لایحه در فوریهٔ ۲۰۱۵ از سنا، مجلس علیای پارلمان قزاقستان گذشت و برای امضا به رئیس جمهور نورسلطان نظربایف ارسال شد. پیش تر نیز مجلس سفلی آن را تصویب کرده بود. دیده بان حقوق بشر گفت: «با رد این لایحهٔ تبلیغاتی، شورای
قانون اساسی قزاقستان یک سابقهٔ مهم علیه تصویب قوانین تبعیض آمیز ایجاد کرد.» در سپتامبر ۲۰۱۹، دادگاه عالی قزاقستان در پرونده ای تاریخی حکم داد که دو زن از یک کاربر فیس بوک که بدون اجازهٔ آنان ویدیویی از بوسه شان منتشر کرده بود، غرامت دریافت کنند. این ویدیو موجب شد تعداد زیادی نظر همجنس گراهراس و خشونت بار ثبت شود و پیش از حذف توسط کاربر، ظرف یک روز ۶۰٬۰۰۰ بار دیده شد. دیده بان حقوق بشر این حکم را نقطهٔ عطفی برای حقوق حریم خصوصی دانست. در آوریل ۲۰۲۳، عضو مجلس قزاقستان ارداق نظاروف پیشنهاد داد نمایش فیلم ها و سریال هایی که موضوع LGBTQ را مطرح می کنند ممنوع شود. در ۵ آوریل ۲۰۲۴، اعضای مجلس، آشات آیماگامبیتوف و ژاناربک اشیمجانوف، پیشنهاد کردند قانون «رسانه های جمعی» به گونه ای اصلاح شود که هرگونه اشاره به افراد LGBTQ در رسانه های قزاقستان ممنوع شود. اشیمجانوف سپس ادعا کرد که این تغییر سانسور اطلاعات نخواهد بود، بلکه تبلیغات و «تحمیل اطلاعات جانبدارانه» را منع خواهد کرد. همچنین روشن شد که این تغییر شامل اخبار مربوط به افراد LGBTQ نمی شود و بیشتر برای «جلوگیری از ترویج ایده هایی که می تواند باعث شکاف در جامعه شود» خ
واهد بود. قابل توجه است که در صورت تصویب این تغییر، شکل تازهٔ قانون «تبلیغات دگرباشان» را هم سنگ «تبلیغ یا تحریک پرستش خشونت و بی رحمی، برتری اجتماعی، نژادی، ملی، مذهبی، طبقاتی و قبیله ای» قرار می دهد. آیماگامبیتوف برخلاف اشیمجانوف از اظهارنظر دربارهٔ این پیشنهاد خودداری کرد. در ۱۰ آوریل ۲۰۲۴، دیگر اعضای مجلس، از جمله ادیل ژانبیرشین و سَمات موسابایف، پیشنهاد پیگرد کیفری افرادی را دادند که به «تبلیغ دگرباشان» می پردازند. افکار عمومی. در مهٔ ۲۰۱۵، پلانت رومئو، یک شبکهٔ اجتماعی دگرباشان، نخستین «شاخص خوشبختی همجنس گرایان» (GHI) خود را منتشر کرد. از مردان همجنس گرا در بیش از ۱۲۰ کشور پرسیده شد که دربارهٔ دید جامعه به همجنس گرایی چه احساسی دارند، تجربهٔ آنان از رفتار دیگران چگونه است و تا چه اندازه از زندگی خود رضایت دارند. قزاقستان در رتبهٔ ۱۱۸ قرار گرفت، درست بالاتر از غنا و پایین تر از بورکینافاسو، با امتیاز GHI برابر با ۲۹. بر اساس یک نظرسنجی در بازهٔ ژوئن ۲۰۱۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ از سوی مرکز تحقیقات پیو، ۸۹٪ مردم قزاقستان با ازدواج با همجنس مخالف بودند و تنها ۷٪ از آن حمایت می کردند. در سال ۲۰۱۶، مدیریت معنوی مسلمان
ان قزاقستان یک فتوی علیه جراحی های تغییر جنسیت صادر کرد. شرایط زندگی. افراد LGBTQ در قزاقستان در جریان زندگی روزمرهٔ خود با تبعیض و پیش داوری بر اساس گرایش جنسی یا هویت جنسیتی مواجه می شوند. بروز نگرش های منفی نسبت به افراد LGBTQ، مانند طرد اجتماعی، تمسخر و خشونت، اغلب به آسیب های جسمی، روانی و عاطفی برای قربانیان منجر می شود. برای اجتناب از خطراتی که از سوی کسانی که گرایش های جنسی غیردگرجنس گرایانه را نمی پذیرند ایجاد می شود، بسیاری از افراد LGBTQ احساس می کنند ناچارند گرایش جنسی یا هویت جنسیتی خود را از تقریباً همهٔ افراد زندگی شان پنهان کنند. اکثریت، پنهان کردن گرایش جنسی یا هویت جنسیتی خود در محیط کار را ضروری می دانند تا شغل خود را حفظ کنند و از دشمنی کارفرمایان و همکاران بگریزند. تلاش ها برای گزارش خشونت های همجنس گراهراس یا ترنس هراس به پلیس اغلب با مقاومت و حتی خصومت از سوی مأموران اجرای قانون روبه رو می شود. یک مطالعهٔ فراملی در سال ۲۰۱۱ توسط دانشگاه شیکاگو نشان داد که روند رو به رشد پذیرش دگرباشان جنسی در روسیه و برخی جمهوری های پیشین شوروی کند یا معکوس شده است، که خلاف روند جهانی بود. آمار. بر پایه
ٔ یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸ که توسط مرکز جمهوری خواه پیشگیری و کنترل ایدز و وزارت بهداشت قزاقستان انجام شد، حدود ۶۲٬۰۰۰ مردان مردآمیز در قزاقستان وجود داشتند؛ حدود ۶٬۰۰۰ نفر در آلماتی، ۳٬۳۰۰ نفر در آستانه و ۴٬۹۰۰ نفر در استان قراغندی. با این حال، انتظار می رود این رقم بسیار بالاتر باشد، زیرا همجنس گراهراسی اجتماعی ممکن است افراد را از آشکارسازی هویت جنسی خود بازدارد. سازمان ملل متحد. قزاقستان با اصلاحات تاریخی در زمینهٔ حقوق دگرباشان در سازمان ملل متحد مخالفت کرده است. در سال ۲۰۱۱، این کشور با «بیانیهٔ مشترک دربارهٔ پایان دادن به خشونت و نقض حقوق بشر مرتبط با گرایش جنسی و هویت جنسیتی» در سازمان ملل مخالفت کرد.
یونشین (کره ای: 연신؛ هانجا: 燕信)(درگذشته: ۴۷۸ میلادی) از مقامات بکجه و شورشی در دوران سلطنت پادشاه سامگون از بکجه بود. او نجیب زاده ای از خاندان یون ، یکی از هشت خاندان اصلی، بود. او نخستین کسی است که به عنوان نجیب زاده ای از خاندان یون در سامگوک ساگی ظاهر می شود. تاریخچه. او رتبه اونسول (恩率)، سومین رتبه در میان ۱۶ رتبه رسمی، را داشت. پس از آنکه افسر نظامی هگو (解仇)، وزیری قدرتمند، پادشاه مونجو (文周王) را ترور کرد، او در طول سلطنت پادشاه سامگون (三斤王) به حکومت بر کشور ادامه داد، اما هنگامی که او در ژانویه ۴۷۸ (دومین سال سلطنت پادشاه سامگون) با پایگاه خود در دادوسونگ (大豆城) شورش کرد، یونسین که قبلاً با هگو توطئه کرده بود، با توافق هگو به شورشیان پیوست. با این حال، آنها توسط نیروی تنبیهی ۲۵۰۰ نفری به رهبری جواپیونگ جینام و دوکسول جینرو به شدت شکست خوردند، هگو دستگیر و اعدام شد و یونشین به گوگوریو گریخت و در آنجا ساکن شد، با این حال خانواده او همگی دستگیر و در بازار اونگجین گردن زده شدند.
سازمان اطلاعات امنیتی استرالیا () یا ایزو سازمان اطلاعات داخلی و امنیت ملی دولت استرالیا است که مسئول حفاظت در برابر جاسوسی، خرابکاری، اقدامات مداخله خارجی، خشونت با انگیزه سیاسی، تروریسم و حملات به سیستم دفاع ملی است. این سازمان نهاد اصلی جامعه اطلاعاتی استرالیا است. سازمان اطلاعات امنیتی استرالیا طیف گسترده ای از اختیارات نظارتی برای جمع آوری اطلاعات انسانی و سیگنالی دارد. به طورکلی، عملیات سازمان اطلاعات امنیتی استرالیا که نیاز به اختیارات پلیس برای دستگیری و بازداشت تحت حکم دارد، با پلیس فدرال استرالیا یا با نیروهای پلیس ایالتی و منطقه ای هماهنگ می شود. این سازمان با اف بی آی ایالات متحده یا ام آی۵ بریتانیا قابل مقایسه است. دفتر مرکزی سازمان اطلاعات امنیتی استرالیا در کانبرا است و در هر ایالت و پایتخت سرزمین اصلی یک دفتر محلی وجود دارد. یک دفتر مرکزی جدید که با بودجه ۶۳۰ میلیون دلار ساخته شد، به نام بن چیفلی، نخست وزیری که این سازمان را تأسیس کرد، به طور رسمی توسط نخست وزیر وقت، کوین راد، در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۳ افتتاح شد.
مسجد رنگین مسجدی قدیمی ساخت قرن پانزده میلادی در نزدیکی در تتوو، مقدونیه شمالی است که بعداَ در سال ۱۸۳۳ از نو ساخته شد. سبک کنونی تزئینات مسجد به بازسازی آن بازمی گردد. مسجد به دلیل تزئینات نقاشی داخلی و بیرونی قابل توجه است.
آینینا و دانینا ()، یک جفت ایزدبانو پاگانیسم هستند که در کارتلی باستان - پادشاهی ایبری از اروپای دوران باستان - همان طور که توسط تواریخ گرجی قرون وسطایی ادعا شده است، پرستش می شدند. فراتر از این سوابق متأخر، هیچ مدرکی دال بر وجود این فرقه ها در دسترس نیست. بر اساس «تاریخ پادشاهان و پدران» قرن یازدهم، بخشی از مجموعه «تواریخ گرجی»، بت های آینینا و دانانا توسط ساورماگ اول ایبریا، دومین پادشاه کارتلی، در جاده منتهی به شهر سلطنتی متسختا برپا شده اند. منبع قدیمی تر، مربوط به قرن هفتم تا نهم، «تغییر دین کارتلی (وقایع نگاری)»، گزارش می دهد که ساورماگ مسئول ایجاد آیین آینینا بود، در حالی که داماد و جانشین او، میروان اول ایبریا، بت دانینا را خلق کرد. سلطنت ساورماگ و میروان، به صورت گذشته نگر، در قرن های سوم و دوم پیش از میلاد قرار دارد. مورخان مدرن فرض می کنند که آینینا و دانینا/آینینا و دانانا تحریفی از دو نام یک خدای واحد هستند. «دانینا/دانانا» از حرف ربط گرجی «دا» + «نانا» تشکیل شده است. نیکلاس مار در نام های گرجی بازتابی از آناهیتا ایرانی و نان-آس غیرایرانی می دید، در حالی که میشائیل تسرتلی معتقد بود که آنها تحت تأ
ثیر اینانا سومری، معادل ایشتار اکدی، قرار گرفته اند.
«صبح» ترانه ای از دو خواننده-ترانه پرداز آمریکایی تیانا تیلور و کلانی می باشد که در ۱ نوامبر سال ۲۰۱۹ به همراهٔ یک موزیک ویدئو به کارگردانی تیلور منتشر گردید. این ترانه دومین قطعه پس از «چطور می خوایش؟» در سومین آلبوم تیلور تحت عنوان "آلبوم" می باشد.
من نژادپرست نیستم، اما… عبارتی است که غالباً پیش از طرح یک استدلال نژادپرستانه به کار می رود و نوعی «نقاب نزاکت سیاسی» به آن می بخشد. برداشت ها. این عبارت «ریاکارانه» و «عذرخواهانه» توصیف شده است. ادواردو بونیلا-سیلوا و تایرون فورمن استدلال کرده اند که این عبارت توسط «نژادپرستانِ نوین، همهٔ سفیدپوستانِ خوش برخورد» به کار می رود.آلانا لنتین در سرمقاله ای برای ای بی سی، این عبارت را نمونه ای از «اینکه چگونه انکار نژادپرستی، خشونت آن را بازتولید می کند» دانست.تورستن لاندسبرگ و ریچل استوارت از دویچه وله نوشتند که این تکیه کلام «معمولاً به دنبال دیدگاهی می آید که در بهترین حالت نشانهٔ ناآگاهی و در بدترین حالت نشانهٔ تعصب ریشه دار یا حتی نفرت نژادی است».ایبرام اکس. کندی بر این باور بود که کاربرد این عبارت شیوه ای ناکارآمد برای مبارزه با نژادپرستی است. بسامد. باو (۱۹۹۱) دریافت که وقتی از افراد پرسیده شد چرا اصطلاح آفریقایی-آمریکایی باید یا نباید به کار رود، بسیاری از پاسخ دهندگان سخن خود را با «من نژادپرست نیستم، اما…» آغاز کردند.براون (۲۰۰۶) دریافت که این عبارت اغلب توسط مصاحبه شوندگان لانکاستری به کار می رفت که نگ
ران ورود اقلیت های نژادی بودند.سایمون گودمن از دانشگاه کاونتری نوشت که این عبارت «ویژگی اصلی گفتمان دربارهٔ مهاجرت به بریتانیا» را در خود دارد: «اصرار بر انکار نژادپرستانه بودن مخالفت با آن [مهاجرت]». ادوِی پلِنل این عبارت را به «فرانسویِ معمولی» نسبت داده است.محفوظ بنون در ۱۹۷۵ دیدگاهی مشابه بیان کرد و نوشت: «نگرش نژادپرستانهٔ معمولِ فرانسوی به این صورت بیان می شود: «من نژادپرست نیستم، اما معتقدم الجزایری ها اوباشی هستند که باید اخراج شوند؛ سیفیلیسی که همچون تیر برمی خیزد».»در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۸، آدریان بلک، سفیدبرترپندار آمریکایی پیشین، گفت که پدرش هنگام جذب افراد به ناسیونالیسم سفید، به دنبال کسانی می گشت که «جمله شان را با عبارت «من نژادپرست نیستم، اما…» آغاز کنند. و اگر چنین می گفتند، یعنی تقریباً آمادهٔ پیوستن بودند». دونالد کلارک از روزنامهٔ "ایرِش تایمز" نوشت که انتخاب هلی بیلی در نقش "پری دریایی کوچولو" «نشان دهندهٔ همان توجیهات معمول و غیرقانع کننده بود».حساب کاربری توییتر YesYoureRacist هدفش محکوم کردن «نژادپرستی روزمره در توییتر» است و «توئیت های کاربران عادی را بازنشر می کند که می گویند: ‹من ن
ژادپرست نیستم، اما…› و پس از آن چیزی می آورند که، خب، نژادپرستانه است».
اَکت آپ ()یا ائتلاف مبارزه با ایدز یک جنبش مردمی بین المللی با رویکرد سیاسی است که برای پایان دادن به همه گیری ایدز فعالیت می کند. این گروه از طریق اقدام عملی، پژوهش های پزشکی، درمان، حمایت گری و تلاش برای تغییر قوانین و سیاست های عمومی، در جهت بهبود زندگی افراد مبتلا به ایدز کار می کند. اَکت آپ در تاریخ ۱۲ مارس ۱۹۸۷ در مرکز خدمات اجتماعی لزبین ها و مردان همجنس گرا در نیویورک شکل گرفت. لری کریمر، یکی از بنیان گذاران اصلی، به عنوان بخشی از یک برنامه سخنرانی چرخشی دعوت شد تا در این همایش ها صحبت کند و سخنرانی پُرحضور او بر اقدام برای مقابله با ایدز تمرکز داشت. کریمر از وضعیت «بحران سلامت مردان همجنس گرا» که آن را فاقد قدرت سیاسی می دانست، انتقاد کرد. کریمر از بنیان گذاران جی ام اچ سی بود، اما در سال ۱۹۸۳ از هیئت مدیره آن استعفا داده بود. به گفته داگلاس کریمپ، کریمر از حاضران پرسید: «آیا می خواهیم یک سازمان جدید ویژه اقدام سیاسی راه اندازی کنیم؟» پاسخ، «یک بلهٔ قاطع» بود. حدود ۳۰۰ نفر دو روز بعد گرد هم آمدند و اَکت آپ را تشکیل دادند. در دومین راهپیمایی ملی در واشینگتن برای حقوق لزبین ها و مردان همجنس گرا در اکتب
ر ۱۹۸۷، گروه اَکت آپِ نیویورک برای نخستین بار در سطح ملی ظاهر شد و حضور فعالی در راهپیمایی، گردهمایی اصلی و نافرمانی مدنی در برابر ساختمان دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در روز بعد داشت. تحت تأثیر این رویکرد جدیدِ رادیکال و مبتنی بر کنش مستقیم، سایر شرکت کنندگان پس از بازگشت به شهرهای خود، شاخه های محلی اَکت آپ را در شهرهایی مانند بوستون، شیکاگو، لس آنجلس، رود آیلند، سان فرانسیسکو، واشینگتن دی.سی. و دیگر نقاط تشکیل دادند. فعالیت اَکت آپ به صورت بین المللی گسترش یافت. در بسیاری از کشورها، جنبش های جداگانه ای با الگو گرفتن از مدل آمریکایی شکل گرفتند. برای نمونه، فعال برجسته حقوق همجنس گرایان، روزا فون پراونهایم، از بنیان گذاران اَکت آپ در آلمان بود.
"«من نژادپرست نیستم؛ دوستان سیاه پوست دارم» " (گونهٔ دیگری: " «برخی از بهترین دوستانم سیاه پوست هستند»" ) عبارتی است که عمدتاً توسط سفیدپوستان به کار می رود تا ادعا کنند نسبت به سیاه پوستان یا افراد رنگین پوست نژادپرست نیستند. این عبارت که در اواسط دههٔ ۲۰۱۰ محبوب شد، از آن زمان به بعد موجب شکل گیری بسیاری از میم های اینترنتی و بحث ها دربارهٔ نگرش های نژادی شده است. کاربرد این عبارت در بحثی مرتبط با انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۶، در برنامهٔ تلویزیونی آمریکا "بلک -یش"،باعث شد که رسانه ها بحث گسترده ای دربارهٔ این «کلیشهٔ قدیمی» آغاز کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۴ در نشریهٔ "روانشناسی اجتماعی اساسی و کاربردی" این عبارت را به عنوان «ادعای رایج بی گناهی از طریق رابطه یا همراهی» فهرست کرد.یک مطالعهٔ دیگر در سال ۲۰۱۱ در نشریهٔ "ژورنال مطالعات سیاه پوستان"، نشان داد که اغلب آمریکایی های آفریقایی تبار تحت تأثیر ادعای سفیدپوستان مبنی بر داشتن «دوستان سیاه پوست» قرار نمی گیرند و این ادعا معمولاً باعث می شود که آمریکایی های آفریقایی تبار فکر کنند فرد ادعاکننده در واقع بیش تر، نه کم تر، دارای تعصبات
نژادی است.این عبارت به عنوان نمونه ای از «مقاومت در برابر تفکر ضدنژادپرستی» ذکر شده است، برخی پیشنهادها برای نقد منطق این عبارت، شامل این مثال است: «این شبیه این است که بگوییم تبعیض جنسی وجود ندارد، چون همهٔ ما یک دوست یا عضو خانوادهٔ زن داریم».
خوب بود تا وقتی که دیگه نبود دومین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه پرداز آمریکایی کلانی می باشد که در ۸ مهٔ سال ۲۰۲۰ از سوی آتلانتیک رکوردز منتشر گردید. در این آلبوم هنرمندانی نظیر توری لینز (که بعداً حذف شد)، جنه آیکو، ماسگو، لاکی دی، جیمز بلیک، مگان د استالین حضور دارند و همچنین تای دولا ساین که نامش ذکر نشده است. سه تک آهنگ تبلیغاتی پیش از انتشار آلبوم منتشر شدند؛ «سمی»، «کار همه» و «اف اندام یو» که به ترتیب در ۱۲ مارس، ۱۶ آوریل و ۳۰ آوریل سال ۲۰۲۰ در دسترس قرار گرفتند. تک آهنگ رسمی و اصلی آلبوم با نام «آیا می توانم» نیز در ۳ ژوئن سال ۲۰۲۰ منتشر گردید. چندین قطعه از آلبوم دارای موزیک ویدئو بودند که به دلیل پاندمی کرونا در خانهٔ خود این خواننده فیلم برداری شدند. این آلبوم در رتبهٔ دوم جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت.
آنتونی آلبانیزی، نخست وزیر استرالیا همراه با وزیر امور خارجه، وزیر امور داخلی و رییس سازمان اطلاعات این کشور در یک نشست خبری در پارلمان استرالیا و در روز سه شنبه ۲۶ اوت ۲۰۲۵ اعلام کرد که در پی اثبات نقش تهران در دو حمله یهودستیزانه در شهرهای سیدنی و ملبورن، احمد صادقی سفیر ایران و سه دیپلمات دیگر را از این کشور اخراج کرده و فعالیت سفارت استرالیا در تهران را به حالت تعلیق درآورده است. بنا به برآوردهای سازمان اطلاعات استرالیا ایران پشت دو حمله علیه رستوران «لوئیس کانتیننتال کیچن» در سیدنی در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۴ و کنیسه «آداس اسرائیل» ملبورن در ۶ دسامبر ۲۰۲۴ بوده است. نخست وزیر استرالیا همچنین افزود، احتمالا ایران حملات بیشتری انجام داده و دولت او قانونی را تصویب خواهد کرد تا سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شود.
«عسل» ترانه ای از خواننده-ترانه پرداز آمریکایی کلانی می باشد که در ۶ اکتبر سال ۲۰۱۷ منتشر گردید. وی اولین بار این قطعه را به صورت زنده در مراسم زنان در موسیقی بیلبورد ۲۰۱۷ اجرا کرد. موزیک ویدئوی رسمی این اثر در ۴ دسامبر سال ۲۰۱۷ منتشر شد. پس زمینه. «عسل» توسط کلانی نوشته شده و تهیه و تولید آن نیز بر عهده جفرو بوده است. کلانی می گوید این قطعه با استفاده از لوپ گیتار جفرو و همراهی بهترین دوستانشان ساخته شده است. وی این ترانه را برای معشوقش نوشته و در آن از عشق به عنوان یک راه فرار و رهایی از دردش استفاده می نماید. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی این ترانه در ۴ دسامبر سال ۲۰۱۷ روی حساب کلانی در یوتیوب منتشر شد. کارگردانی این ویدئو بر عهدهٔ دیوید کامارنا بوده است. بازخوردها. "بیلبورد" در سال ۲۰۱۹ این قطعه را در فهرست «۳۰ ترانهٔ عاشقانهٔ لزبین» خود قرار داد.
دارک آی یک بازی ماجراجویی وحشت روان شناختی اول شخص محصول سال ۱۹۹۵ می باشد که توسط اینسکیپ توسعه یافته و توسط تایم وارنر اینتراکتیو برای ویندوز و مک منتشر گردیده است.
اینوکوما نوریتوشی، یک سرگرد چپ از گارد امپراتوری که در اوایل دوره ادو بود که ملکی به ارزش ۲۰۰ ککو در اختیار داشت. نوریتوشی رئیس خاندان اینوکوما، شاخه ای از خانوادهٔ یاماشینا بود که در دوره ادو به خانواده های مختلف دایمیو داده می شد. نوریتوشی به عنوان یک «مرد خوش قیافه بی نظیر» مشهور بود که یادآور شاعر آریوارا نو ناریهیرا و هیکارو گنجی قهرمان داستان گنجی بود. مدل مو و نحوه بستن اوبی او به «اینوکوما-یو» (مانند گراز) معروف بود و در کیوتو آنقدر محبوب بود که به سرعت رواج پیدا کرد. او همچنین سابقه طولانی در زن بارگی داشت و به عنوان «بی بندوبارترین اشراف زاده» شناخته می شد. در فوریه 1607، او ناگهان توسط امپراتور بخشیده شد و به اوساکا گریخت، جایی که شایعاتی مبنی بر رابطه او با زنان درباری پخش شد. حتی پس از بازگشت به کیوتو، رفتار او بهبود نیافت و بسیاری از اشراف زادگان را به محل اقامت خود دعوت کرد و با زنان درباری به روابط نامشروع پرداخت. بررسی اجمالی. نوریتوشی به عنوان یکی از دست نشاندگان نزدیک امپراتور، ناینشو، به امپراتور گویوزی خدمت می کرد، اما در هنر نیز تبحر داشت، در نایشیدوکورو کاگورا کوتو می نواخت و اشعاری را
به مجامع شعر واکای ​​امپراتور ارائه می داد. او علاوه بر رونویسی دفتر خاطرات تاکایاسو واشیو با نام "نیسویی-کی"، به دستور امپراتوری، شاهزاده ماساهیتو را در سفرهای زیارتی اش به ایشیاما-درا و می-درا همراهی می کرد و همچنین به عنوان فرستاده شینجو تومون-این در قلعه فوشیمی با توکوگاوا ایه یاسو ملاقات کرد. ظاهر زیبای او اغلب با هیکارو گنجی، شخصیت اصلی داستان گنجی مقایسه می شد. او دائماً به همسران دیگران و زنان درباری نزدیک می شد و روابط نامشروع برقرار می کرد. وقتی امپراتور گویوزی از داستان او باخبر شد، در سال ۱۶۰۷ با حکم امپراتوری از دربار کیوتو طرد و از کیوتو تبعید شد. او سرانجام دوباره به کیوتو بازگشت، چند همدست جمع کرد و زندگی ای مملو از روابط جنسی نامشروع را آغاز کرد. طولی نکشید که یک گروه بزرگ عیاشی تشکیل شد، از جمله کاسان نو این تاداناگا (花山院 忠長 かさんのいん ただなが）، سرلشکر چپ گارد امپراتوری، که «هیروهاشی نو تسوبونه» 広橋局، زن مورد علاقه امپراتور گویوزی، را اغوا کرده بود. در سال ۱۶۰۹ (کیچو ۱۴) بود که خبر این گروه به امپراتور گویوزی رسید. امپراتور خشمگین، مجازات اعدام را برای همه آنها درخواست کرد. وقتی حقیقت آشکار شد، نوری
توشی به سرعت به کیوشو رفت و قصد فرار به کره (کشور) را داشت. گفته می شود که او در قلمرو هیوگا (میازاکی امروزی) پنهان شده بود. با این حال، با وجود این همه افراد درگیر، اعدام همه باعث سردرگمی زیادی می شد. علاوه بر این، در آن زمان، مجازات اعدام مجازاتی برای اشراف نبود. در نتیجه، شوگون سالاری ادو، که اختیارات تحقیقاتی داشت، جلسه ای بین اولین شوگون، آیه یاسو، و کیوتو شوشیدای (معاون فرماندار کیوتو) برگزار کرد. فقط دو نفر از سردسته ها، نوریتوشی و دندانپزشک دربار امپراتوری، کانیاسو بیکو، به اعدام محکوم شدند. بقیه به ایوو جیما، قلمرو ماتسومائه در ازو، یا جزیره نیجیما در ایزو تبعید شدند. این واقعه به عنوان حادثه اینوکوما شناخته شد. اعدام. در ژوئیه ۱۶۰۹، حادثه اینوکوما، توطئه ای بین پنج بانوی درباری و هفت اشراف زاده درباری، از جمله کاراسومارو میتسوهیرو 烏丸 光広 からすまる みつひろ، آشکار شد. در طول تحقیقات، مشخص شد که نوریتوشی این عیاشی ها را تسهیل می کرده است. امپراتور گویوزی خشمگین، وظیفه رسیدگی به این موضوع را به شوگون سالاری سپرد. در ۴ اوت همان سال، شوگون سالاری دستور دستگیری نوریتوشی را در سراسر کشور صادر کرد و به او دستور اکید
داد که پس از دستگیری، او را به شوشیدای کیوتو تحویل دهند. نوریتوشی از ترس پیگرد قانونی شوشیدای، به تحریک اودا یوریناگا، عضو کابوکی مونو (باند خلافکار) در آن زمان، به استان های غربی گریخت. برخی می گویند که او حتی اقدام به تبعید به کره (کشور) کرد. با این حال، اواخر همان ماه، در حالی که در ولایت هیوگا پنهان شده بود، توسط ملازمش، آشو، مورد خیانت قرار گرفت و توسط تاکاهاشی موتوتانه، ارباب قلعه نوبئوکا، دستگیر شد. در ۱۶ سپتامبر، او را در قفسی تا کیوتو اسکورت کردند. او در نیجو زندانی شد و در ۱۷ اکتبر در معبد جوزنجی 上善寺 じょうぜんじ با گردن زدن اعدام شد. او در سن ۲۷ سالگی درگذشت. پیامد. حادثه اینوکوما کنترل شوگون سالاری بر اشراف را افزایش داد و منجر به تصویب قوانین دربار امپراتوری و اشراف شد.
مرحله گروهی ای اف سی کاپ ۲۰۱۷ از ۲۰ فوریه تا ۳۱ مه ۲۰۱۷ برگزار شد. در مجموع ۳۴ تیم در مرحله گروهی برای تعیین ۱۱ تیم راه یافته به مرحله حذفی ای اف سی کاپ ۲۰۱۷ به رقابت پرداختند. قرعه کشی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۳۰ به وقت مالزی (یوتی سی ۸+)، در هتل هیلتون پتالینگ جایا در پتالینگ جایا، مالزی برگزار شد. ۳۶ تیم در نه گروه چهار تیمی قرار گرفتند: سه گروه در منطقه غرب آسیا (گروه های A تا C) و منطقه آسه آن (گروه های F تا H) و یک گروه در منطقه آسیای مرکزی (گروه D)، منطقه جنوب آسیا (گروه E) و منطقه شرق آسیا (گروه I). تیم های یک فدراسیون در منطقه غرب آسیا و منطقه آسه آن نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. با توجه به انصراف تیم های منطقه آسه آن و منطقه شرق آسیا پس از قرعه کشی، تنها ۳۴ تیم در مرحله گروهی به رقابت پرداختند و گروه های H و I تنها سه تیم داشتند. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت گردشی برگزار شد. سیدبندی هر تیم در قرعه کشی بر اساس فدراسیون و جایگاه واجد شرایط آنها در فدراسیون شان تعیین شد. نحوه قرعه کشی به شرح زیر بود: ۳۴ تیم زیر در قرعه کشی مرحله گروهی شرکت کردند که شام
ل ۲۹ تیم راه یافته مستقیم و پنج برنده مرحله پلی آف از پلی آف مقدماتی بود که هویت آنها در زمان قرعه کشی مشخص نبود. در ابتدا ۳۰ تیم راه یافته مستقیم و شش برنده دور پلی آف وجود داشت، اما به دلیل انصراف یک تیم، یک تیم راه یافته مستقیم کمتر در منطقه آسه آن وجود داشت و مسابقات پلی آف مقدماتی منطقه آسیای شرقی به دلیل انصراف سه تیم برگزار نشد. فرمت. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت گردشی برگزار شد. تیم های زیر به مرحله حذفی راه یافتند: معیارهای تساوی شکن. تیم ها بر اساس امتیاز رتبه بندی می شوند (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت). در صورت تساوی امتیازها، معیارهای تساوی شکن به ترتیب زیر اعمال می شود: برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (غ: منطقه غرب آسیا؛ م: منطقه آسیای مرکزی؛ ج: منطقه جنوب آسیا؛ آ: منطقه آسه آن؛ ش: منطقه شرق آسیا). از سال ۲۰۱۷، مسابقات در منطقه غرب آسیا به جای سه شنبه و چهارشنبه، دوشنبه و سه شنبه برگزار شد. گروه ها. گروه A. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; ---- ---- گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; ---- ---- گروه C. &lt;onlyinclude&gt;