Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوامبر۲۰۰۶ منصوب شدند، اعضای خاندان سلطنتی آل خلیفه هستند. بحرین دارای یک جامعه مدنی پیچیده است که پیش از اصلاحات ارائه شده توسط ملک حمد است و ریشه در ظهور جنبش کارگری و توسعه طبقه متوسط تحصیلکرده در دهه ۱۹۳۰ دارد. بر اساس یک مطالعه در سال۲۰۰۶ در مورد جامعه مدنی در بحرین توسط موسسه دانشگاه اروپا،"صداها در پارلمان، مناظرات در مجالس، بنرها در خیابان: خیابان های مشارکت سیاسی در بحرین": اقدامات دولت برای پیوستن به معاهدات بین المللی حمایت از حقوق بشر اغلب با مخالفت پارلمان مواجه شده است. تلاش اولیه برای تصویب پروتکل اختیاری میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی از سوی پارلمان در فوریه۲۰۰۶ به این دلیل که نمایندگان برجسته مجلس گفتند مغایر با قوانین اسلامی است، مسدود شد. دکتر صلاح عبدالرحمن، رئیس بلوک المنبر، شکایت کرد که این میثاق به شهروندان اجازه می دهد بدون هیچ محدودیتی دین خود را تغییر دهند و خاطرنشان کرد: «این بدان معناست که مسلمانان می توانند به دین دیگری روی آورند، چیزی که خلاف قوانین اسلامی است، زیرا کسانی که این کار را انجام می دهند باید سر بریده شوند». گفت. بر اساس این کنوانسیون، زنان حق دارند بدون رضایت پد
ر خود ازدواج کنند، در حالی که در اسلام اگر باکره بود باید چنین کنند. تا ژوئن۲۰۰۶ بود که تلاش دوم برای تصویب الحاق کشور به میثاق انجام شد، به این معنی که بحرین تا۲۰ سپتامبر۲۰۰۶ رسماً به این معاهده نپیوست. جامعه مدنی در حمایت از قوانین خاص برای ارتقای حقوق بشر از طریق پارلمان برجسته بوده است. یکی از کارزارهای اخیر درخواست از دولت بحرین برای تصویب اساسنامه رم دادگاه کیفری بین المللی است. این شورا توسط شعبه بحرین ائتلاف برای دادگاه کیفری بین المللی رهبری می شود و از دولت می خواهد که پیش نویس لایحه تصویب را هرچه زودتر به پارلمان منتقل کند. ائتلاف بحرین برای دیوان کیفری بین الملل به ریاست ناصر بوردستانی (که همچنین رئیس عفو بین الملل شعبه بحرین است) است که اظهار داشت: امل باشا، هماهنگ کننده دادگاه کیفری بین المللی برای خاورمیانه و شمال آفریقا، با اشاره به نقشی که بحرین در منطقه ایفا می کند و اثر دومینو، گفت: تصویب بحرین می تواند تأثیر قابل توجهی در میان کشورهای همسایه خلیج فارس داشته باشد: او گفت: «ما معتقدیم که بحرین می تواند با تصویب در اسرع وقت به عنوان یک کاتالیزور واقعی عمل کند. «این یک تقویت جدی برای جنبش رو ب
ه رشد جهانی برای اطمینان از پاسخگویی در مورد بدترین نقض حقوق بشر بین المللی و حقوق بشردوستانه خواهد بود.» در۲۵ نوامبر۲۰۲۰،"گاردین" گزارش داد که سه زندانی سیاسی که ادعا می کردند قربانی نقض حقوق بشر در بحرین شده اند، از لوئیس همیلتون درخواست کردند تا از موقعیت خود به عنوان قهرمان فرمول یک استفاده کند تا واقعیت معضل خود را به جهان نشان دهد. آنها همچنین در نامه ای به همیلتون از تعهد او به پیگیری برابری، ضد نژادپرستی و حقوق بشر ستایش کردند. از زمان قیام۲۰۱۱، بسیاری از مردم بحرین بارها به میزبانی مسابقات جایزه بزرگ فرمول ۱ اعتراض کرده اند، در حالی که صدها زندانی سیاسی در زندان های بحرین انباشته و شکنجه شده بودند. در سال۲۰۱۲، صلاح عباس توسط پلیس بحرین به قتل رسید و جسد او یک روز قبل از جایزه بزرگ پیدا شد. به همین ترتیب، در سال۲۰۱۷، نجاح یوسف به دلیل انتقاد از جایزه بزرگ بحرین در شبکه های اجتماعی توسط مقامات بحرینی دستگیر، شکنجه و مورد تجاوز جنسی قرار گرفت. در ۴ اکتبر۲۰۲۱، بر اساس گزارش آمریکایی ها برای دموکراسی و حقوق بشر در بحرین (ADHRB)، چهار نماینده فرانسوی ژرار لزول، ژان شیستوف لاگارد، ایزابل راوش و دومینیک پوتی
ه از وزیر خارجه فرانسه خواستند تا در مورد وخامت اوضاع حقوق بشر در بحرین، به ویژه زندانی کردن مخالفان سیاسی. صحبت کند. بحرینی ها در انتخابات نوامبر۲۰۲۲ حاضر شدند تا به یک تغییر معنادار رأی دهند، اما متوجه شدند که مخالفان طبق گفته گروه های حقوق بشر ممنوع شده اند. با وجود بیش از ۳۳۰ نامزد، که شامل رکورد ۷۳ زن بود که در انتخابات شرکت کردند،انتخابات در نهایت یک رویداد ناعادلانه بود و همه آنها از رقابت منع شدند. عفو بین الملل مدعی شد که انتخابات در «محیط سرکوب سیاسی» برگزار شد. حقوق شهروندی. در آخر هفته ۳۱ ژانویه/۱ فوریه۲۰۱۵٬۷۲ شهروند بحرینی، از جمله "حدود ۵۰ روزنامه نگار، وبلاگ نویس، شخصیت های مذهبی، پزشکان، فعالان سیاسی و حقوق بشر" و حدود۲۰ نفر "مظنون یا شناخته شده به ترک بحرین برای پیوستن به داعش ". در عراق و سوریه، تابعیت آنها لغو شد. لغو شهروندی در کانال تازه راه اندازی شده خبری العرب در ۱ فوریه مورد بحث قرار گرفت. بر اساس گزارش سالانه دیده بان حقوق بشر در سال۲۰۱۶، مقامات بحرین می توانند تابعیت هر فردی را که در کمک به یک کشور متخاصم یا آسیب رساندن به منافع پادشاهی دست داشته است، لغو کنند. در ژانویه، وزیر کشور
تابعیت ۷۲ نفر از جمله نمایندگان مجلس و سیاستمداران سابق را لغو کرد و مدعی شد که آنها در «اقدامات غیرقانونی» از جمله «تحریک و حمایت از تغییر رژیم از طریق غیرقانونی» دست داشته اند. مجازات مرگ. در سال۲۰۱۷، بحرین به تعلیق اجرای مجازات اعدام پایان داد و تا سال۲۰۲۰ شش نفر را اعدام کرد. بر اساس گزارش مؤسسه حقوق و دموکراسی بحرین، تا سال۲۰۲۱٬۲۷ نفر در کشور محکوم به اعدام هستند که۲۵ نفر در معرض «خطر قریب الوقوع» اعدام هستند. گزارشی توسط دیده بان حقوق بشر که در اکتبر۲۰۲۲ منتشر شد، مدعی شد که علیرغم توقف عملی اعدام ها در سال۲۰۱۷، اعدام ها در بحرین همچنان ادامه دارد. تقریباً ۵۱ نفر به اعدام محکوم شدند که درخواست تجدید نظر خود را تمام کرده بودند، اگرچه قانون بحرین تحت کنترل پادشاه حمد بن عیسی آل خلیفه است. این امکان برای شاه وجود داشت که احکام را تصویب کند یا برای محکومان عفو کند. این گزارش مدعی شد که دادگاه های بحرین در سطوح مختلف در بررسی گزارش های مربوط به شکنجه یا سوء استفاده به عنوان وسیله ای برای اجبار اعترافات به عنوان مدرکی برای صدور حکم اعدام، که طبق ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) ممنوع شده است،
شکست خوردند. آزادی بیان. دولت مدعی است که مطبوعات آزاد هستند. با این حال، قانون مجازات سال ۱۹۷۶، که امروزه هنوز فعال است، به دلیل اعطای اختیارات گسترده به رژیم برای سرکوب مخالفان، به طور گسترده توسط نهادهای حقوق بشر محلی و بین المللی مورد انتقاد قرار گرفته است. دیده بان حقوق بشر در سال۲۰۰۴ خاطرنشان کرد که قانون جزا به دولت «اختلاف گسترده ای برای سرکوب انتقادات عمومی» می دهد و «مقرراتی دارد که با استانداردهای بین المللی حقوق بشر در تضاد است». عفو بین الملل در سال۲۰۰۴ اعلام کرد که این کد می تواند «به عنوان توجیهی برای محدود کردن آزادی بیان استفاده شود. این سازمان مجدداً درخواست خود را برای بازنگری این کد در اسرع وقت برای اطمینان از انطباق با استانداردهای بین المللی حقوق بشر تکرار می کند.» بر اساس گزارش سازمان دیده بان حقوق بشر در سال۲۰۱۱ و مطبوعات بین المللی، آزادی مطبوعات چه در چاپ و چه در وب سایت ها با مسدود شدن وب سایت ها، شکنجه روزنامه نگاران و اخراج سردبیران به شدت محدود شده است. از سال۲۰۱۷،دیده بان حقوق بشر اعلام کرد که مقامات بحرینی ظاهراً اعضای خانواده این افراد را هدف قرار می دهند. یک فعال برجسته بحری
نی، سید الودایی، در تلافی فعالیت های حقوق بشری خود. آنها هم برادر شوهر و هم مادرشوهرش را بازداشت کرده اند. سید الودایی مقامات بحرین را به نقض جدی حقوق بشر متهم کرده است. از زمانی که سید الودایی را مجبور به تبعید در بریتانیا کردند، مقامات به تهدید و آزار همسر، پسر نوزاد و بستگانش با شکنجه متوسل شدند. بر اساس گزارش عفو بین الملل دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در بحرین در سال۲۰۱۶، مقامات به اعمال محدودیت ها بر حقوق آزادی بیان و تشکل ادامه دادند و به محدود کردن حق تجمع مسالمت آمیز ادامه دادند. این سازمان بین المللی گفت که مقامات چندین فعال را بازداشت و دیگران را از سفر به خارج منع کردند. مقامات همچنین به سیاست خود در حذف تابعیت مخالفان ادامه دادند. در جریان بحران دیپلماتیک قطر در سال۲۰۱۷، بحرین هرگونه ابراز همدردی با قطر را ممنوع کرد. متخلفان با جریمه نقدی و حبس تا پنج سال مواجه خواهند شد. در ۱۱ ژوئیه۲۰۲۰، از وزارت خارجه بریتانیا خواسته شد تا برای جلوگیری از اعدام محمد رمضان و حسین موسی، دو فعال دموکراسی بحرینی که علیرغم ادعای اعترافات گرفته شده از طریق شکنجه توسط دادگاه بحرین به اعدام محکوم شدند، مداخله کند. در ژانویه۲۰
۲۱، سه معاون دایل ایرین، نایل کالینز، جوآن کالینز و مایکل کرید از سیمون کاونی وزیر امور خارجه ایرلند در مورد نقض حقوق بشر در بحرین سؤال کردند. آنها از مقامات ایرلند خواستند تا برای آزادی حسن مشیمه، رهبر حزب سیاسی مخالف بحرین تلاش کنند. در پاسخ به نمایندگان، کاونی نسبت به نقض آزادی بیان در منامه ابراز نگرانی جدی کرد و از رژیم خواست تا مشایما را آزاد کند. در ۱۳ دسامبر۲۰۲۱،"دیده بان حقوق بشر" خواستار آن شد که به مناسبت روز ملی بحرین، ۱۶ دسامبر۲۰۲۱، مقامات از عفو مرسوم برای آزادی همه افرادی که به دلیل استفاده از آزادی بیان و اجتماع در زندان هستند استفاده کنند. برجسته ترین رهبران اپوزیسیون، از جمله مدافعان حقوق بشر و روزنامه نگاران، بیش از یک دهه است که به دلیل نقش خود در اعتراضات دموکراسی خواهانه در سال۲۰۱۱ پشت میله های زندان هستند. بر اساس این گزارش ها، بحرین یکی از بالاترین نرخ های زندانی شدن سرانه در خاورمیانه را دارد. سانسور اینترنت. سانسور اینترنت در بحرین توسط ابتکار اوپن نت اینیشیتیو در اوت۲۰۰۹ به عنوان فراگیر در حوزه های سیاسی و اجتماعی، به عنوان ابزارهای اینترنتی اساسی و در درگیری/امنیت انتخابی طبقه بندی
است. بحرین در سال۲۰۱۲ در فهرست دشمنان اینترنتی گزارشگران بدون مرز قرار گرفت در ۵ ژانویه۲۰۰۹، وزارت فرهنگ و اطلاعات دستوری صادر کرد (قطعنامه شماره۱ سال2009) بر اساس قانون مخابرات و قانون مطبوعات و انتشارات بحرین که انسداد و رفع انسداد وب سایت ها را تنظیم می کند. این قطعنامه از همه ISPها - از جمله موارد دیگر - می خواهد که یک راه حل نرم افزاری مسدودکننده وب سایت را که توسط وزارت انتخاب شده است تهیه و نصب کنند. سازمان تنظیم مقررات ارتباطات (TRA) با هماهنگی تهیه راه حل نرم افزاری مسدود کننده وب سایت یکپارچه، وزارت فرهنگ و اطلاعات را در اجرای این مصوبه یاری رساند. این راه حل نرم افزاری صرفاً توسط وزارت اطلاعات و فرهنگ اداره می شود و نه عرصه تحقیقات حمل و نقل و نه ارائه دهنده خدمات اینترنت ها هیچ کنترلی بر سایت هایی که مسدود یا رفع انسداد شده اند ندارند. آزادی انجمن. بر اساس گزارش کشور دیده بان حقوق بشر در سال۲۰۱۱، آزادی انجمن ها به شدت توسط قانون انجمن محدود شده است، «که سازمان ها را از دخالت در فعالیت های سیاسی منع می کند.» انجمن حقوق بشر بحرین، مرکز حقوق بشر بحرین و جامعه حقوق بشر جوانان بحرین بسته شده یا دستور
تعطیلی داده شده است. در ژوئن۲۰۱۷، حزب جامعه اقدام دموکراتیک ملی (وعد) به اتهام تروریسم ممنوع شد. این ممنوعیت توسط عفو بین الملل و مؤسسه حقوق و دموکراسی بحرین مورد انتقاد قرار گرفت. لین معلوف از عفو بین الملل اظهار داشت که «تعلیق واد یک حمله آشکار به آزادی بیان و اجتماع است». بندرگت. رسوایی بندرگیت به توطئه سیاسی ادعایی مقامات دولتی خاص در بحرین برای دامن زدن به اختلافات فرقه ای و به حاشیه راندن جامعه اکثریت شیعه در این کشور اشاره دارد. گفته می شود که این توطئه توسط شیخ احمد بن عطیه الله آل خلیفه، وزیر امور کابینه و رئیس سازمان انفورماتیک مدنی و عضو خاندان سلطنتی آل خلیفه رهبری و تأمین مالی شده است. این اتهامات در سپتامبر۲۰۰۶ در یک سند۲۴۰ صفحه ای که توسط مرکز توسعه دموکراتیک خلیج فارس تهیه شده و توسط دکتر صلاح البندر، مشاور وزارت امور کابینه تهیه شده بود، فاش شد. در پی انتشار این گزارش، پلیس بحرین دکتر البندر را به زور به بریتانیا تبعید کرد، جایی که وی دارای تابعیت است. به گفته دکتر البندر، وزیر به پنج عامل اصلی در مجموع بیش از۲٫۷ دلار پرداخت کرد میلیون برای اجرا: آزادی مذهب. قانون اساسی می گوید که اسلام دین ر
سمی است و شریعت منبع اصلی قانون گذاری است. اصل۲۲ قانون اساسی آزادی وجدان، مصونیت از عبادت و آزادی انجام مناسک دینی و برگزاری رژه ها و مجالس مذهبی را با رعایت آداب و رسوم کشور مقرر می دارد. با این حال، دولت محدودیت هایی برای اعمال این حق قائل شد. دولت به اعمال سطحی از کنترل و نظارت بر مسلمانان سنی و شیعه ادامه داد و همچنان تبعیض دولت علیه مسلمانان شیعه در زمینه های خاص وجود داشت. اعضای دیگر گروه های مذهبی که به طور خصوصی به مذهب خود عمل می کنند بدون دخالت دولت این کار را انجام می دهند. گاهی گزارش هایی از حوادثی بین دولت و عناصری از جمعیت اکثریت شیعه که اغلب از حکومت تحت کنترل سنی ها انتقاد می کردند،منتشر می شد. مشکلات همچنان وجود داشت که عمدتاً ناشی از رفتار نابرابر دولت با شیعیان در کشور بود. تخریب اماکن مذهبی. در پی قیام بهار عربی در سال۲۰۱۱ و سرکوب اعتراضات شیعیان در بحرین، طبق گزارشی در روزنامه های مک کلاچی، «ده ها» مسجد شیعیان توسط دولت تخریب شده اند. به گفته رهبران شیعه که با خبرنگار مصاحبه شده است، گروه های کاری اغلب «در نیمه شب با همراهی پلیس و اسکورت نظامی» برای تخریب مساجد آمده اند و در بسیاری از موا
رد، آوار ساختمان ها را قبل از بیدار شدن مردم شهر از بین برده اند. تا اثری از خود باقی نماند شیخ خالد بن علی بن عبدالله آل خلیفه، وزیر دادگستری و امور اسلامی بحرین، در دفاع از تخریب ها اظهار داشت: اینها مساجد نیستند. اینها ساختمان های غیرقانونی هستند.» با این حال خبرنگار مک کلاچی دریافت که عکس های گرفته شده از چندین مسجد قبل از تخریب آنها توسط دولت «نشان می دهد که ساختمان های ده ها ساله به خوبی نگهداری شده اند.» رسانه و نشریه. بحرین هشت روزنامه روزانه دارد که بخش وسیعی از افکار را نمایندگی می کنند. در سال۲۰۰۲،"الوسات" توسط منصور الجمری، فرزند رهبر معنوی شیعیان بحرین، شیخ عبدالامیر الجمری و سخنگوی جنبش آزادی بحرین راه اندازی شد. این روزنامه به طور گسترده با مخالفان اسلامگرای شیعه، به ویژه علی سلمان، موافق است. اخبار الخلیج به طور سنتی به جریان های ناسیونالیست چپ و عرب بحرین نزدیک بوده و ستون نویسان جنجالی مانند سمیرا رجب در آن حضور دارند. الایام کاملاً طرفدار دولت است و مالک آن مشاور پادشاه است. قانون مطبوعات۴۷ در سال۲۰۰۲ به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است و به عنوان محدودکننده مورد انتقاد قرار گرفته است، زیرا ا
تهامات جنایی علیه افرادی که از رئیس دولت یا اسلام انتقاد می کنند یا «امنیت ملی» را تهدید می کنند، مشخص می کند. با این حال، بحث در روزنامه ها اغلب با روزنامه نگارانی که مکرراً از وزرای دولت انتقاد می کنند، قوی است: به عنوان مثال یکی از روزنامه ها اخیراً از وزیر مسکن، فهمی الجودر، به دلیل «ستایش مضحک» از پادشاه انتقاد کرد. روشنفکران لیبرال در مطبوعات با مبارزات هماهنگ علیه آنها توسط اسلام گرایان مواجه شده اند. در سال۲۰۰۵، صدها تن از اسلام گرایان شیعه پس از انتشار کاریکاتورهایی در مورد پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ایران، در مقابل دفاتر الایام تظاهرات کردند. در حالی که یک کمپین اسلام گرایان سنی علیه سردبیر روزنامه، عیسی الشایگی، در کنفرانسی از فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران محکوم شد: «حمله وحشیانه و بی دلیل به یک همکار محترم و برجسته نمونه ای از شخصیت نابردبار و غیر دموکراتیک سیاست افراطی است. که به طور فزاینده ای علیه مطبوعات آزاد مورد استفاده قرار می گیرد." برخی از روشنفکران لیبرال بحرینی در بحرین به شدت از دولت بحرین به دلیل «نفع گروه های مذهبی افراطی اسلامی و عجله در پاسخگویی به خواسته های آنها به
بهای به خطر انداختن منافع بسیاری از گروه های اجتماعی و بخش های مختلف تولید» انتقاد کردند و نسبت به این روند ابراز نگرانی کردند. سیاست بحرین در پرتو ترس از کاهش آزادی ها و صدور قوانین طالبانی است که پیچ ها را بر آنها سفت می کند. همه رسانه های پخش تحت مالکیت و مدیریت دولت هستند. در سال۲۰۰۵، سه مدیر وب سایت توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند. به این ترتیب، بسیاری از وب سایت ها و وبلاگ های سیاسی توسط دولت مسدود شده اند، و از نوامبر۲۰۰۵، دولت تمامی وب سایت های بحرین را ملزم به ثبت نام در وزارت اطلاعات می کند. در اوت۲۰۰۶، مقامات دولتی بحرین دسترسی اینترنت به Google Earth و Google Video را مسدود کردند. اخیراً آنها سایت محبوب anonymous.com را مسدود کرده اند در مهرماه ۱۳۸۵ دادگاه کیفری ممنوعیت انتشار هرگونه خبر، اطلاعات یا تفسیری را در مورد سلسله اتهامات جنجال بندرگیت صادر کرد که تا به امروز ادامه داشته است. در هفته های بعد، وزارت اطلاعات به رساننده خدمات اینترنتی های بحرینی دستور داد تا چندین وب سایت را که این ممنوعیت را نقض می کنند، مسدود کنند، از جمله وب سایت های اقدام ملی دموکراتیک (جامعه سیاسی مخالف لیبرال)، مرکز حق
وق بشر بحرین و شبکه عربی اطلاعات حقوق بشر. دستور مسدودسازی با بیانیه های مطبوعاتی وزارتخانه همراه بود که صاحبان وب سایت ها را به برخورد قانونی تهدید کرد. در ژانویه۲۰۰۹، بحرین از طریق اداره امور اطلاعاتی (IAA) تعداد زیادی سایت را مسدود کرد. فیلتر جدید تأثیر قابل توجهی در سرعت دسترسی به اینترنت برای همه ترافیک داشته است. در ۳۱ اوت۲۰۱۴، احمد همیدان، عکاس پس از پوشش خبری قیام سال۲۰۱۱، به اتهام حمله به پلیس به ۱۰ سال زندان محکوم شد. اجتماعات عمومی. آزادی های سیاسی جدید به این معنی است که فعالیت ها و تظاهرات سیاسی عمومی یک اتفاق عادی است: بر اساس آمار وزارت کشور، ۴۹۸ تظاهرات خیابانی در سال۲۰۰۶ برگزار شد که این رقم در سال قبل از آن۲۵۹ بود. در ژوئیه۲۰۰۵،دیده بان حقوق بشر گفت: علی رغم این پیش بینی، مؤسسه دانشگاه اروپایی در مطالعه خود در مورد جامعه مدنی در بحرین در سال۲۰۰۶،"صداها در پارلمان، مناظرات در مجالس، بنرها در خیابان: خیابان های مشارکت سیاسی در بحرین"، دریافت که: بحرین تنها کشوری در خاورمیانه است که یک وزیر ارشد دولتی را به دلیل مستقیم موضوع حقوق بشر برکنار کرده است. در سال۲۰۰۴، هنگامی که نیروهای امنیتی به تظاه
راتی که توسط رهبران مذهبی شیعه رهبری می شد، گلوله های لاستیکی شلیک کردند، ملک حمد بلافاصله وزیر کشور قدیمی کشور (و عضو خانواده سلطنتی) شیخ محمد بن خلیفه آل خلیفه را برکنار کرد. در حالی که تظاهرات عمومی در مورد مسائل مختلف به طور مرتب برگزار می شود، گاهی به درگیری بین پلیس و جوانان منجر شده است. ۱۵ فعال شیعه بحرینی بین ۱۶ تا۲۰ می۲۰۰۷ در پی درگیری با پلیس دستگیر شدند. بر اساس گزارش انجمن جوانان بحرین برای حقوق بشر، سیزده نفر همچنان در بازداشت هستند (تا ژوئن۲۰۰۷). در پاسخ به مشکل ارائه شده توسط معترضان خشن، گروه حقوق بشر مستقر در صربستان، مرکز اقدامات غیر خشونت آمیز کاربردی و استراتژی ها، به بحرین دعوت شده است تا به تظاهرکنندگان بیاموزد که چگونه تظاهرات مسالمت آمیز را انجام دهند. بر اساس طرحی که در سال۲۰۰۷ آغاز شد، اردوگاه های صلح در نقاط مشکل ساز مختلف ایجاد خواهند شد که در آن متخصصان در مورد استفاده از راهبردهای اعتراضی که شامل خشونت نیست توصیه می کنند. پیش بینی می شود که هزار جوان از این طرح آموزشی عبور کنند. وزارت کشور مجبور شد در ماه مه۲۰۰۷ در برابر فشار رهبران تجاری برای «سرکوب» اغتشاشگران، و همچنین مقابله
با نگرانی ها مبنی بر اینکه ساکنان محلی امور را به دست خود گرفته و خود با آشوبگران برخورد کنند، مقاومت کند. پس از اینکه ساکنان شهر توبلی با سه مرد نقابدار که ظاهراً قصد انجام اقداماتی را داشتند، مواجه شدند و آنها را تعقیب کردند، نگرانی ها در مورد هوشیاری به درخواست عباس محفود، نایب رئیس شورای مرکزی شهرداری برای همکاری نزدیک تر بین سیاستمداران و وزارت کشور برای خنثی کردن شورش منجر شد. خرابکاری با استفاده از بمب های آتشین کوکتل مولوتف. در گزارشی که در سال۲۰۰۶ منتشر شد،" شبکه عربی برای اطلاعات حقوق بشر " (عضو تبادل بین المللی آزادی بیان) دو مورد از آزار و اذیت فعالان حقوق بشر توسط مقامات دولتی از طریق تجاوزات فیزیکی و جنسی و پرونده های ساختگی را مستند کرد. از ژوئن۲۰۱۶، روستای دیراز در محاصره دولت بحرین قرار دارد. این محاصره شامل حکومت بحرین از ممانعت اجباری شیعیان برای اقامه نماز جماعت (جمعه) در مسجد امام صادق در دیراز بود. ارتداد و توهین به مقدسات. قانون مجازات بحرین به صراحت برای ارتداد یا الحاد مجازات تعیین نکرده است، اما از آنجایی که ارتداد در اسلام مجازات اعدام دارد و قانون اساسی بحرین بیان می کند که اسلام
دین رسمی است و شریعت (قوانین اسلامی) منبع اصلی برای ارتداد است. به این ترتیب، یک دین دولتی تأسیس شده وجود دارد که در آن مطالعات اسلامی در مدارس دولتی اجباری است،کنترل مذهبی بر قوانین خانواده یا قوانین مربوط به مسائل اخلاقی وجود دارد، ارتداد و توهین به مقدسات هر دو غیرقانونی هستند و با مجازات زندان محکوم می شوند، بنابراین شهروندان بحرینی که از والدین مسلمان متولد شده اند نمی توانند دین خود را به طور قانونی تغییر دهند. شهروندانی که از کتاب مقدس اسلامی انتقاد یا مسخره می کنند، می توانند تا یک سال تمام زندانی شوند. در اکتبر۲۰۲۰، یک شهروند زن بحرینی ناشناس که کتاب مقدس اسلامی را در توییتر مسخره می کرد، گزارش شد که متعاقباً دستگیر شد. در سپتامبر۲۰۲۲، شیخ عبدالرحمن بن محمد بن راشد آل خلیفه، رئیس شورای عالی امور اسلامی در بحرین، در جریان شرکت در جشن یازدهمین سالگرد معرفی اسلام در باشقیرستان، گفت: «شکی نیست که شما دارید. نقش پیشگام مردم مسلمان و مؤسسات بزرگ اسلامی در سراسر جهان را در "مقابله با کمپین های گسترش الحاد و انحطاط اخلاقی و تهدید خانواده ها، جوامع و ارزش ها"، با افتخار دنبال می کنند.&lt;ref name="https://www
.bna.bh/ 2022"&gt;&lt;/ref&gt;
شهرستان بلاگووارسکی (به لاتین: Blagovarsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
آگاردی (به لاتین: Agardy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ادارهٔ سرزمین های اشغالی دشمن یک اداره نظامی مشترک میان بریتانیا، فرانسه و عرب ها بر استان های شامی امپراتوری عثمانی سابق بین سال های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ بود که در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۷ به دنبال کمپین سینا و فلسطین و انقلاب عربی در جنگ جهانی اول تأسیس شد. اگرچه اعلام موجودیت این اداره توسط ارتش بریتانیا، که کنترل منطقه را در دست داشتند، اعلام شد، اما در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۸ توافقی بین فرانسه و بریتانیا صورت گرفت که در آن توافق شد که بریتانیا در برخی موارد کنترل فرانسوی ها را در اختیار بگیرد. بر اساس «طرح شریفی» که توسط تواس لارنس مطرح شد، در نوامبر ۱۹۱۸ کنترل مشترک منطقه شرقی به هاشمی ها داده شد. پس از اشغال ولایت آدانا (منطقه کیلیکیا) در دسامبر ۱۹۱۸، قلمرو جدیدی به نام او-ای-تی-اِی شمالی تأسیس شد. در سال ۱۹۲۰ پس از واگذاری قیمومیت سوریه و لبنان و قیمومت بریتانیا بر فلسطین در کنفرانس ۱۹–۲۶ آوریل ۱۹۲۰ در سن رمو، دولت او-ای-تی-اِی غربی و جنوبی پایان یافت. در او-ای-تی-اِی شرقی، اداره بریتانیا پس از خروج نیروهای بریتانیا از قلمرو در نوامبر ۱۹۱۹، و پس از آن اعلامیه پادشاهی عرب سوریه در همان منطقه پایان یافت. پس از شکست فرانسویان از م
لک فیصل در ژوئیه ۱۹۲۰، این منطقه به دو بخش تقسیم شد. بخش شمالی این قلمرو با او-ای-تی-اِی غربی که توسط فرانسه اداره می شد ترکیب شد و بخش جنوبی به سرزمین هیچ کس تبدیل شد و بعداً به امارت فرااردن تبدیل شد. به دلیل موفقیت در جنگ استقلال ترکیه، سنجق های مرعش، عینتاب و اورفا از استان حلب سابق پس از سال ۱۹۲۱ در ترکیه باقی ماندند. همچنین، بخش های آنتاکیا و اسکندرون سنجق حلب در سال ۱۹۳۸ به عنوان جمهوری ختای هم جدا شدند. سپس این جمهوری در سال ۱۹۳۹ بخشی از ترکیه شد. تاریخ. شروع. در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۸، به دنبال شکست نیروهای بریتانیا و عرب از امپراتوری عثمانی، فیلد مارشال ادموند آلنبی اعلام کرد که سوریه عثمانی قرار بودبه سه زیر واحد اداری تقسیم شود، که تفاوت بسیار کمی با تقسیمات عثمانی قبلی داشت: در دسامبر ۱۹۱۸، به دنبال اشغال منطقه کیلیکیه، منطقه جدیدی ایجاد شد. رویدادهای بعدی. در این دولت نیازهای فوری مردم تأمین شد، دانه بذر و دام وارد و توزیع شد، منابع مالی با شرایط آسان از طریق بانکداران ارتش در دسترس قرار گرفت، ارز ثابتی ایجاد شد و خدمات پستی احیا شد. آلنبی اصرار داشت که تا زمانی که مدیریت نظامی لازم است، مسئولیت او باقی
می ماند. اداره ها. او-ای-تی-اِی جنوب. این منطقه به چهار ناحیه تقسیم شد: اورشلیم، یافا، مجدل و بئر السبع، که هر کدام زیر نظر یک فرماندار نظامی بودند. هر دو مدیر اول بریتانیا، ژنرال مانی و واتسون، به دلیل عدم حمایت از صهیونیست ها بر عرب ها توسط لندن برکنار شدند. هنگامی که دولت او-ای-تی-اِی پایان یافت، هربرت ساموئل سیاستمدار صهیونیستی به عنوان اولین مدیر غیرنظامی منصوب شد. ساموئل پذیرش این نقش و پایان مدیریت نظامی را در سندی که اغلب نقل می شود، ثبت کرده است: «دریافت شده از سرلشکر سر لوئیس جی. بولز KCB—One Palestine، کامل». او-ای-تی-اِی شرق. او-ای-تی-اِی شرق یک اداره نظامی مشترک عرب ها و بریتانیا بود. ارتش عرب و بریتانیا در ۱ اکتبر ۱۹۱۸ وارد دمشق شدند و در ۳ اکتبر ۱۹۱۸ علی رضا الرکابی به عنوان فرماندار نظامی او-ای-تی-اِی شرقی منصوب شد. شاهزاده فیصل پسر ملک حسین مکه در ۴ اکتبر وارد دمشق شد و ریکابی را به عنوان رئیس شورای مدیران (یعنی نخست وزیر) سوریه منصوب کرد. تعریف مرز او-ای-تی-اِی شرق ابهاماتی را در جنوب و شرق ایجاد کرد که منجر به ادعاهای رقیب از سوی پادشاهی حجاز و عراق اشغالی شد. شروع و اداره. او-ای-تی-اِی در
۲۳ اکتبر ۱۹۱۸ تحت قوانین پذیرفته شده اشغال نظامی تأسیس شد. از هم پاشیدگی. ادارات او-ای-تی-اِی در زمان های مختلف در هر یک از مناطق، پس از انتصاب رسمی ادارات مدنی (قبل از اجرایی شدن رسمی دستورات) منحل شدند:
بیونیکل مجموعه ای ویدئویی از انیمیشن های اکشن علمی فانتزی رایانه ای است که بر اساس اسباب بازی به همین نام از کمپانی لگو ساخته شده است. در مجموع چهار فیلم از این مجموعه اکران شده است. سه مورد اول از میرامکس به عنوان سه گانه اصلی، و از ان بی سی یونیورسال که به عنوان یک دنباله مستقل ساخته شد؛ داستان این فیلم در جهانی متفاوت و با شخصیت های جدید اتفاق می افتد، که قرار بود سری جدیدی از فیلم های این مجموعه را شروع کند، اما دنباله های آن در نهایت پس از توقف خط محصول «بیونیکل» در سال ۲۰۱۰ لغو شدند.
صهبا مطلّبی نوازندهٔ ایرانی-آمریکایی، برندهٔ جایزهٔ گرَمی، و از استادان برجستهٔ تار و سه تار است. او به عنوان یکی از چهره های پیشرو در موسیقی کلاسیک ایرانی شناخته می شود؛ هنرمندی نوآور، آموزگاری الهام بخش، و نماینده ای جهانی برای موسیقی سنتی ایران. وی به عنوان سولیست ارکستر ملی ایران فعالیت داشته و در این قالب با محمدرضا شجریان نیز همکاری کرده است. صهبا در شصت و پنجمین مراسم جایزه گرمی، همراه با گروه "الجا"، موفق به دریافت جایزهٔ بهترین آلبوم موسیقی جاز لاتین شد. به عنوان معلمی متعهد، صهبا بیش از هزار ویدئوی آموزشی رایگان در زمینهٔ نوازندگی تار و سه تار و تحلیل موسیقی سنتی ایرانی، از طریق یوتیوب و کانال شخصی اش با نام SahbaMusic در اختیار هنرجویان سراسر جهان قرار داده است. زندگی. صهبا مطلّبی متولد سال ۱۳۵۷ در تهران است. تسلط خیره کنندهٔ او بر ساز تار و آفرینش آثاری زیبا، منحصربه فرد و تأثیرگذار، او را به یکی از چهره های جهانی موسیقی بدل کرده است. صهبا تنها زن موسیقی دان ایرانی است که تابوی مردانه ای را که قرن ها بر موسیقی ایرانی سایه افکنده بود، شکسته و عنوان «استاد» را از آن خود کرده است. از او با القابی چون