Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ٔ بازی توصیف کرد و نوشت که هیچ مکان دیگری نتوانست به میزان «آگاهی فرهنگی» تیلتد تاورز برسد. به گفتهٔ "پی سی گیمزان"، سالتی تاورز محبوب ترین مکان در فصل پنجم قسمت دوم بود. منتقدان روی هم رفته دیدگاه های منفی دربارهٔ تیلتد تاورز داشتند و بیشتر محبوبیت آن که منجر به سختی بازی شده بود را نقد می کردند. هنگام معرفی، سسیلیا دآناستاسیو در نوشتار "کوتاکو" نوشت که تیلتد تاورز «شیطانی» است و به گونه ای طراحی شده اند تا بازیکن معمولی را از خود متنفر کند و افکار خود را به مهارت و تجربهٔ خود در بازی نسبت دهد. کریستین دانلن از "یوروگیمر"، فرود آمدن در این مکان را با قرار گرفتن در چرخ گوشت یکی دانست و محبوبیت این مکان را به خاطر «دوگانه» کردن گیم پلی "فورتنایت" نقد کرد و همچنین گفت پرهواداری آن باقی مکان های بازی را کم تر جالب نشان می دهد. او نیز در نتیجه تجربهٔ بازی در مکان را تکراری توصیف نمود. برت مکدونسکی از "دستراکتید" با دانلن افکار همسانی را داشت و نوشت که محبوبیت مکان، با «کم جمعیت» نشان دادن باقی نقشه، باعث آشفتگی در بازی می شود. در مقابل، گاسلین از "پولیگان" تیلتد تاورز را «تجربه ای منحصربه فرد» و یکی از سرگرم کنند
ه ترین مکان های بازی توصیف کرد. در طول فصل ایکس، گاسلین نسخهٔ غرب وحشی این مکان را ستود و مبارزه در آنجا را به دلیل غیرفعال سازی مکانیک های ساخت وساز بازی، یک «تغییر بزرگ سرعت» توصیف کرد. زمانی که تیلتد تاورز در خطر نابودی به دست شهاب سنگ قرار داشت، دانلن و مکدونسکی هر دو نوشتند که این مکان به دلیل مشکلاتش سزاوار نابودی است، مکدونسکی نیز نوشت «اگر [تیلتد تاورز] ویران شود، "فورتنایت" بازی متعادل تری می شود». هنگام نابودی مکان بعدتر در همان سال، جیمز دیونپورت از "پی سی گیمر" تصمیم اپیک برای زدایش مکان را انتقاد کرد و نوشت که این تصمیم در کنار بازگشت «درام گان» به شدت تعادل بازی را به هم می زند. او ویرانی تیلتد تاورز را یکی از «ویرانگرترین» رویدادها در تاریخچهٔ "فورتنایت بتل رویال" توصیف کرد. در طول قسمت چهارم، فیل اوون از "گیم اسپات" تیلتد تاورز در قسمت سوم را به یک مکان نو به نام مگا سیتی در قسمت چهارم مقایسه کرد. اوون، روند بازی در تیلتد تاورز در حالت «نو بیلد»، که در آن مکانیک های ساخت وساز بازی را زدوده شده بود را مورد انتقاد قرار داد. او اظهار داشت که این بازی به دلیل طراحی قدیمی آن که حول محور ساخت وساز ا
ست، برای این حالت بازی طراحی نشده است، همچنین او این مکان را به عنوان «یک شکنجه روانی» توصیف کرد. او در مقایسه، مگا سیتی را بهتر می دید و آن را مکانی با طراحی بهتر از تیلتد تاورز توصیف کرد. آهنگی در "نینجاورکز"، آلبومی از استریمر "فورتنایت" نینجا در همکاری با آلسو، به نام تیلتد تاورز نام گذاری شد.
بارب اودسا (Pethia padamya)، گونه ای ماهی از خانواده کپورماهیان است که بومی میانمار مرکزی است. البته در برکه مصنوعی بالای آبشار آنیساکان و همچنین در قسمت های پایین رودخانه چیندوین نیز وجود دارد. سال های زیادی است که بارب اودسا ماهی محبوب و شناخته شده ای در بین دوستداران آکواریوم و ماهی باز ها است و اغلب آن را با بارب تیک تاک تو که کمی کم رنگ تر است، اشتباه گرفته می شود، اما در نهایت در سال ۲۰۰۸ به عنوان گونه ای جداگانه به صورت علمی توصیف شد. بارب اودسا یک ماهی کوچک با بدنی فشرده است. در بین ۲۸ نمونه بالغ (۱۲ نر، ۱۶ ماده) که در زمان توصیف گونه آن اندازه گیری شد، هر دو جنس نر و ماده دارای اندازه ای در حدود بودند. این گونه دارای دوشکلی جنسی است که امکان شناسایی آسان جنس نر و ماده از هم را فراهم می کند. در آکواریوم. مانند بیشتر بارب ها، بارب اودسا یک ماهی فعال و به طور کلی صلح جو است که بهتر است در یک آکواریوم اجتماعی نگهداری شود. این ماهی اگر در گروه های ۵ نفره یا بیشتر نگهداری نشود می تواند نسبت به سایر جفت های آکواریوم نیمه تهاجمی شود. از آنجایی که این ماهی به سرعت شنا و حرکت میکند، بهتر است در یک آکواریوم با
فضاهای باز نگهداری شود، اما فضاهای مخفی بزرگ با چوب یا گیاهان توصیه می شود، زیرا چنانچه آکواریوم بیش از حد برهنه باشد، ماهی ها تمایل به افسردگی پیدا خواهند کرد. همچنین داشتن در آکواریوم برای جلوگیری از پریدن آنها توصیه می شود چون این ماهی ها پرش کننده های شگفت انگیزی هستند. پرورش. بارب اودسا گونه ای است که بصورت پراکنده و معمولاً روی توده هایی از مواد گیاهی مانند خزه یا سایر گیاهان آبزی تخم گذاری میکند. والدین هیچ مراقبتی از خود نشان نمی دهند و هر تخم گذاشته ای را که پیدا کنند می خورند. بچه ها معمولاً بعد از ۲۴ ساعت از تخم بیرون می آیند و در ابتدا از پلانکتون ها تغذیه میکنند. بسته به دما، غذای ارائه شده و کیفیت آب، بچه ماهی ها پس از طی ۵ تا ۸ ماه بالغ می شود.
بارب پوست ماری با نام علمی Desmopuntius rhomboocellatus، گونه ای ماهی از خانواده کپورماهیان بومی بورنئو است که در غرب و مرکز کالیمانتان یافت می شود. طول این گونه به در واحد TL می رسد. نام "پوست ماری" به نشانه های چشم دروغین لوزی شکل در گوشه پهلوها اشاره دارد.
محمد یوسف جان نثار (که به نام یوسف جانیسار نیز شناخته می شود) فیلم ساز و تهیه کننده افغان-فرانسوی است که در سال ۱۹۷۰ در ولایت پنجشیر افغانستان به دنیا آمد. از سال ۱۹۸۶، او به عنوان فیلمبردار نظامی زیر نظر فرمانده احمد شاه مسعود در جنگ علیه اشغال شوروی و سپس در مبارزه با طالبان فعالیت کرد. کار مستندسازی او نقش حیاتی در حفظ آرشیوهای صوتی-تصویری تاریخی از مبارزات افغانستان ایفا کرده است. در آگوست ۲۰۲۱، نثار و خانواده اش در جریان سقوط کابل و در عملیات آپاگان به فرانسه تخلیه شدند. بیوگرافی. یوسف جان نثار در یک خانواده کشاورز در پنجشیر به دنیا آمد، اما وقتی سه ساله بود پدرش را از دست داد. در دوران نوجوانی، او پول جمع کرد تا اولین دوربین خود را خریداری کند. در سال ۱۹۸۶، به نیروهای احمد شاه مسعود پیوست و به عنوان دستیار نظامی مشغول به کار شد، اگرچه مسعود در ابتدا او را برای جنگیدن خیلی جوان می دانست. به جای آن، نثار به فیلمبرداری از عملیات ها، حرکت های استراتژیک و زندگی روزمره در درون ائتلاف شمال منصوب شد و زمانی که فرمانده از میدان جنگ غایب بود، به "چشم مسعود" تبدیل شد. فیلم های نثار لحظات کلیدی تاریخ افغانستان را م
ستند کرده است، از جمله نبردها، ماموریت های شناسایی و تصاویری پشت صحنه از مقاومت مجاهدین. او مسئول فهرست برداری و حفظ این فیلم ها بود، که در ابتدا در پنجشیر نگهداری می شدند، سپس زمانی که مجاهدین در سال ۱۹۹۲ کابل را تصرف کردند به پایتخت منتقل شدند و در نهایت پس از به قدرت رسیدن طالبان در سال ۱۹۹۶ دوباره به پنجشیر بازگشتند. پس از ترور مسعود در سال ۲۰۰۱، نثار با مؤسسه ملی صوتی-تصویری فرانسه (INA) همکاری کرد تا بخشی از آرشیوهای خود را حفظ کند، در حالی که بیشتر آن ها را در خانه اش در کابل نگه می داشت که تنها خانواده اش از محل نگهداری آن ها مطلع بودند. زمانی که طالبان در سال ۲۰۲۱ تهدید به تصرف کابل کردند، نثار با سفارت فرانسه تماس گرفت تا از تخریب آرشیوهای خود جلوگیری کند. در جولای ۲۰۲۱، هیئت باستان شناسی فرانسه به طور محرمانه هفت صندوق فلزی بزرگ را که حاوی ۳۵۰ نوار ویدئویی VHS، ۲۰۰ نوار Hi-8، ۳,۰۰۰ نوار MiniDV و ۲۵ هارد دیسک بود، تخلیه کردند—مجموعاً ۵,۰۰۰ ساعت فیلم تاریخی. در تاریخ ۲۳ آگوست ۲۰۲۱، یوسف جان نثار، همسرش نوریه و هشت فرزندشان (با سنین ۱۵ تا ۲۷ سال) با کمک سفارت فرانسه و به عنوان بخشی از عملیات آپاگان از
کابل به پاریس تخلیه شدند. کارنامه و مشارکت ها. کار نثار به طور گسترده ای به دلیل اهمیت تاریخی اش مورد توجه قرار گرفته است. فیلم های آرشیوی او بخشی از مجموعه «افغانستان-مسعود» مؤسسه ملی صوتی-تصویری فرانسه (INA) شده است که از طریق پلتفرم Mediapro برای فیلم سازان و پژوهشگران قابل دسترسی است. در سال ۲۰۲۳، اتحادیه حفاظت از میراث در مناطق درگیر در جنگ (ALIPH) از حفظ، فهرست برداری و دیجیتال سازی این آرشیوها حمایت کرد و به نثار و تیمی از INA کمک کرد تا این مجموعه را مستند کرده و فهرست برداری کنند. کارهای او در چندین مستند معتبر به نمایش درآمده اند، از جمله در برنامه های INA ttendu (فرانس اینفو، ۲۰۲۱)، Afghanistan: Memory as a Weapon (فرانس کلتور، ۲۰۲۲) و Operation Jawbreaker (نتفلیکس، ۲۰۲۳)، جایی که او به عنوان فیلمبردار رسمی ائتلاف شمال ظاهر شد. همچنین، فیلم های نثار در مستند Mystères d’archives (۲۰۱۲) و سریال History Catchers نیز به نمایش درآمدند، که یکی از قسمت های آن در سال ۲۰۱۹ به مرگ احمد شاه مسعود و نقش حیاتی نثار در مستندسازی آن اختصاص داشت. میراث. از طریق لنز دوربین خود، نثار برخی از مهم ترین لحظات تاریخ اف
غانستان را ثبت کرده و آن ها را برای نسل های آینده حفظ کرده است. آرشیوهای او به عنوان مجموعه ای منسجم، معتبر و تاریخی مورد تحسین قرار گرفته اند که تاب آوری مردم افغانستان را در طول دهه ها جنگ به نمایش می گذارند. جوایز. در سال ۲۰۲۴، محمد یوسف جان نثار جایزه مدیریت رسانه ای FIAT/IFTA را در خلال کنفرانس جهانی FIAT/IFTA در بخارست، رومانی دریافت کرد. این جایزه به پروژه هایی اعطا می شود که در زمینه حفظ، مدیریت و استفاده از آرشیوهای صوتی-تصویری پیشرفت هایی به وجود آورده باشند. نثار به خاطر تلاش هایش در مستندسازی و مدیریت تصاویر تاریخی مرتبط با ائتلاف شمال و احمد شاه مسعود، به عنوان فردی که به حفظ میراث صوتی-تصویری افغانستان کمک کرده است، مورد تقدیر قرار گرفت.
نوگاهاید یک برند آمریکاییِ چرم مصنوعی است. نوگاهاید یک پشتیبان کامپوزیت بافتنی و پوشش پلی وینیل کلراید منبسط شده (PVC) است. این محصول توسط بایرون ا. هانتر، شیمیدان ارشد در شرکت لاستیک ایالات متحده توسعه یافته است و اکنون توسط شرکت درون گذارده محصولات مهندسی یونی رویال تولید و فروخته می شود. نام آن، برای اولین بار به عنوان یک علامت تجاری در سال ۱۹۳۶ میلادی استفاده شد، از نام نوگاتاک، کنتیکت، جایی که برای اولین بار در آنجا تولید شد، می آید. اکنون در استوتون، ویسکانسین تولید می شود. کاربرد. کاربرد اصلی نوگاهاید به عنوان جایگزینی برای چرم در اثاث یا تودوزی است. در چنین کاربری بسیار بادوام است و به راحتی با اسفنج یا پارچه مرطوب پاک شده و قابل نگهداری است. از آنجایی که یک محصول مصنوعی است، به صورت رول های بلند عرضه می شود، که اجازه می دهد بر خلاف پوست طبیعی حیوانات، قسمت های بزرگی از مبلمان را بدون درز پوشاند. جنرال موتورز برای چندین دهه از این ماده در چندین خودروی خود استفاده کرد، با عبارات "کورداوین" و بعدها "وینیل مادریدی" برای بیوک، "مُراکسین" برای اولدزموبیل و "موروکاید" برای خودروهای پونتیاک، در حالی که شورلت
از یک نام تجاری (برند) خاص استفاده نکرد و آن را به سادگی در بروشورهای فروش خود به عنوان "داخلی وینیل" ذکر کرد. بازاریابی. یک کمپین بازاریابی در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی با طنز ادعا کرد که نوگاهاید از پوست حیوانی به نام "نوگا" به دست آمده است. این ادعا به یک افسانه شهری تبدیل شد. این کمپین تأکید کرد که بر خلاف سایر حیوانات، که معمولاً برای به دست آوردن پوستشان، باید ذبح شوند، نوگاها می توانند بدون آسیب رساندن به خود پوست خود را بریزند. عروسک نوگا، یک هیولای خپل شاخدار با پوزخندی پهن و دندان دار، در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی بسیار محبوب و رایج شد و هنوز هم به فروش می رسد.
باشگاه فوتبال لانگرئو () یک باشگاه فوتبال مستقر در لانگرئو، آستوریاس، اسپانیا است که در حال حاضر در سگوندا فدراسیون، چهارمین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه گانزابال، مستقر در لانگرئو، آستوریاس، اسپانیا انجام می دهند که به اندازه ۴۰۲۴ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد.
آبل برتونس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اوساسونا بازی می کند.
دیگو اسپخو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اوساسونا بی بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا بازی کرده است.
ابراهیم بن حبیب الصّباغ (۱۷۱۵ – ۱۷۷۶) پزشک و سیاستمدار فلسطینی عثمانی واز برجسته ترین یاران ظاهر العمر الزیدانی بود. اصلش ازکسروان بود و پدرش در عکا سکنی گزید. او اصول طبابت را نزد راهبی در یکی از دِیرهای شویر آموخت و پس از بازگشت به عکا، به نبوغ و درمانگری خوب مشهور شد. پس از مدتی ثروتمند شد و به تجارت پرداخت. ظاهر العمر او را به عنوان پزشک شخصی خود، سرمایه گذار وجوه خود و نیز مشاور شخصی خود برگزید. پس از محاصرهٔ عکا و سقوط آن و ترور ظاهر، الصباغ دستگیر و اموالش مصادره شد و سپس به عنوان اسیر به استانبول برده شد و در آنجا کشته شد. زندگی. ابراهیم بن حبیب الصباغ در سال ۱۷۱۵م/۱۱۲۷ ق در شهر عکا، سنجق عکا، ولایت صیدا، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد و توسط عمویش بزرگ شد. اصالتاً اهل کسروان (لبنان) بود که پدر و عمویش در سال ۱۷۰۰ در عکا ساکن شدند. او برای آموزش پزشکی به شویر در لبنان رفت و نزد راهبی در صومعه ای طب آموخت و در آن سرآمد شد. عمویش هنگامی که هفت ساله بود او را به صومعه سنت جان در الشویر در کسروان فرستاد و در آنجا ادبیات و علوم مهندسی را نزد پدر بروکوبیوس فرا گرفت. او تا بیست و نه سالگی در دیر ادامه داد و به
عکا بازگشت.او سال ها در عکا زندگی کرد و به طبابت می پرداخت تا اینکه به دلیل مهارت و درمان خوب شهرت یافت و یکی از ثروتمندترین افراد شد و به تجارت پرداخت. ظاهر العمر او را به عنوان پزشک شخصی خود انتخاب کرد، سپس اعتماد او را جلب کرد و سرمایه گذار دارایی هایش در تجارت و همچنین مشاورش در مدیریت شد. پس از اینکه ظاهر العمر یوسف قسیس برکنار کرد، ابراهیم الصباغ را به جای وی به عنوان وزیر منصوب نمود. ابراهیم الصباغ از فرقه کلیسای کاتولیک یونانی پادشاهی بود که وزیر سابق نیز به آن وابسته بود. ابراهیم الصباغ ریاست هیئتی از کاتبان را بر عهده داشت که اکثر آنها از همین فرقه بودند، ماننی میکائیل البحری پسر عبود البحری از تجار حمص و إبراهیم أبو قالوش بودند دمشقی اصل که به عکا مهاجرت کرد. همچنین در میان کاتبان میکائیل السکروج و برادرش طنوس و گروهی از مشاوران مانند یوسف النجار المعلوف و پدر خلیف از ناصره بودند. ظاهر العمر از مسیحیان به عنوان وزیر و نویسنده استفاده می کرد، زیرا بسیاری از آنها در صومعه ها تحصیل کرده بودند و از سطح دانش و فرهنگی برخوردار بودند که آنها را واجد شرایط انجام وظایف مسؤولانهٔ بین المللی می کرد. ظاهر از
توانایی ها و تجربیات آنان در امور حکومتی بدون تبعیض دینی استفاده می کرد. روابط تجاری ظاهر با بازرگانان اروپایی او را مجبور کرد به کارمندانی که به برخی از زبان های اروپایی مسلط هستند تکیه کند. ابراهیم الصباغ وزیر امور اداری و دارایی و پزشک شخصی ظاهر بود. حیدر أحمد الشهابی کار ابراهیم الصباغ را این گونه شرح داده و می گوید: «و ظاهر العمر را مدّبری بود که زمام تدبیرش را به او سپرده و ولایت امورش را بر عهده گرفته بود و او ابراهیم الصباغ بود.» ابراهیم الصباغ حرفهٔ خود را ارتقا داد و از یک حسابدار، صندوقدار یا مجری صرف به یک مشاور و شریک ضروری، یک متخصص در امور جمعیت، اقتصاد، امور اداری و حکومتداری و متخصص در مدیریت روابط خارجی تبدیل شد. این امر او را برای ایفای نقش محوری در مناطق تحت حکومت ظاهر العمر واجد شرایط ساخت. ابراهیم خانه ای مجلل و کارخانه ای بزرگ در عکا ساخت و مورد تجلیل پاپ قرار گرفت. اما او شدید الامساک بود و به پول عشق می ورزید. در سال ۱۷۵۷ م ظاهر به سختی بیمار شد و در آستانه مرگ بود و دکتر سلیمان صوان نتوانست او را معالجه کند، ابراهیم الصباغ را که به علم فراوان در طب شهرت داشت، آوردند و او در این امر م
وفق شد و ظاهر العمر او را به جای سلیمان صوان به عنوان پزشک شخصی منصوب کرد. ابراهیم الصباغ با ظاهر ارتباط نزدیک داشت و به او توصیه های مهمی می کرد. او یک اتحاد سیاسی یکپارچه با ارباب خود تشکیل داد. او به دفاع از او و استقرار حکومت او علاقه داشت و بدین ترتیب سرنوشت آنها به هم گره خورده بود. ابراهیم الصباغ در حمایت از امور فرقهٔ خود به طور خاص و مسیحیان به طور عام مشارکت داشت. فرزندان و خویشاوندان و اعضای فرقهٔ او به مسئولیت های مهمی رسیدند، از این رو او در سال ۱۷۶۰ میلادی کلیسایی در عکا ساخت پس از آنکه فرمان لازم برای آن را از خلیفهٔ عثمانی اخذ کرد و آن را کلیسای مری اندروز نامید. در عهد ابراهیم الصباغ و با حمایت او، اولین اسقف کاتولیک رومی، از «کلیسای کاتولیک یونانی پادشاهی» در عکا منصوب شد که پدر ژرمنوس آدام نام داشت. ابراهیم الصباغ در اعطای مجوز به مارونی ها برای به دست آوردن عبادتگاه در ناصره در سال ۱۷۷۱ میلادی کمک کرد. هنگامی که عکا در سال ۱۱۷۵ میلادی بر روی ظاهر العمر محاصره شد و دولت از ابراهیم الصباغ که تمام پول والی را در دست داشت، هفت سال مالیات خواست؛ اما ابراهیم امتناع نمود و ظاهر العمر را بر مقاومت
تحریک می کرد. این ماجرا با سقوط عکا و کشته شدن ظاهر العمر و دستگیری ابراهیم الصباغ پایان یافت. گفته شده که مجموع پولی که ظاهر العمر و فرزندانش و ابراهیم الصباغ به خزانهٔ سلطان منتقل کردند، پنج میلیون لیرهٔ طلا و بیست و پنج میلیون فرانک طلا بود؛ همهٔ این ها به جز آنچه توسط کسانی که در مصادرهٔ اموال کار کردند، اختلاس شده بود. ابراهیم الصباغ به عنوان اسیر به استانبول منتقل شد و در سال ۱۷۷۶م/ ۱۱۹۰ق کشته شد. ابراهیم الصباغ از خود چهار پسر به جا گذاشت: حبیب، یوسف، عبود و نیکولا (نقولا). نیکولا کتابی به عنوان «الروض الظاهر فی تاریخ الظاهر» نوشت، پیش از آنکه به دمشق مهاجرت کند همراه پدرش در پزشکی و دولت داری همکارش بود. در میان پسران نیکولا، میخائیل و عبود به شهرت رسیدند که دوران جوانی خود را در دمشق گذراندند، در آنجا به تحصیل ادبیات و زبان پرداختند، سپس با پدرشان به مصر رفتند. وقتی ناپلئون بناپارت در سال ۱۷۹۸ به مصر آمد، با علمایی که گرد او جمع شده بودند، میخائیل و عبود تماس گرفتند و پس از خروج ناپلئون از مصر مجبور شدند به فرانسه بروند.
نشانی از گناه () یک فیلم دلهره آور چینی به نویسندگی و کارگردانی جیا ژانکو و با بازی جیانگ وو و ژائو تائو، همسر جیا که مدت ها نیز با او همکاری کرده است، می باشد. این عنوان اشاره به "نشانی از ذن" دارد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ نامزد نخل طلا شد و جیا جایزه بهترین فیلم نامه جشنواره کن را برنده شد.
بسته بندی پیشرفته عبارت است از انبوهش و میان هابندش قطعات قبل از بسته بندی مدار مجتمع سنتی که در آن یک دای بسته بندی می شود. بسته بندی پیشرفته اجازه می دهد تا چندین افزاره، از جمله افزاره های الکتریکی، مکانیکی یا نیم رسانا، با هم ادغام و به عنوان یک افزاره الکترونیکی بسته بندی شوند. بسته بندی پیشرفته از فرایندها و فنون هایی استفاده می کند که معمولاً در تأسیسات برساخت نیم رساناها انجام می شوند، برخلاف بسته بندی مدار مجتمع مرسوم که اینطور نیست؛ بنابراین بسته بندی پیشرفته بین ساخت و بسته بندی سنتی - یا به عبارت دیگر، بین بی ئی اوال و پسابرساخت قرار می گیرد. بسته بندی پیشرفته شامل ماژول های چندتراشه ای، آی سی های سه بعدی، آی سی های ۲٫۵ بعدی، مجتمع سازی ناهمگن، بسته بندی سطح ویفر با گنجایش خروجی، سامانه در بسته، بسته بندی آژیدن، منطق ترکیبی (پردازنده ها) و حافظه در یک بسته، پشته سازی دای، بندزنی/پشته سازی ویفر، چندین تراشک یا دای ها در یک بسته، ترکیبی از این فنون ها و موارد دیگر است. آی سی های ۲٫۵ بعدی و سه بعدی را بسته های ۲٫۵ بعدی یا سه بعدی نیز می نامند. بسته بندی پیشرفته می تواند به دستیابی به دستاوردهای عملکر
دی از طریق ادغام چندین افزاره در یک بسته و افزایش بازدهی مرتبط (با کاهش مسافتی که سیگنال ها باید طی کنند، به عبارت دیگر کاهش مسیرهای سیگنال)، و امکان اتصال های زیاد بین افزاره ها، بدون نیاز به متوسل شدن به ترانزیستورهای کوچکتر که ساخت آنها به طور فزاینده ای دشوارتر شده است، کمک کند. بسته بندی با گنجایش خروجی به عنوان یک گزینه کم هزینه برای بسته بندی های پیشرفته دیده می شود. بسته بندی پیشرفته در بسط یافتن قانون مور اساسی در نظر گرفته می شود. نمونه ای از ادغام ناهمگن، ئی ام آی بی اینتل است که از پُل های ساخته شده بر روی زیرلایههای سیلیکونی برای اتصال دای های مختلف به یکدیگر استفاده می کند. مثال دیگر فناوری CoWoS TSMC است که از یک میان نهادنده استفاده می کند. بسته بندی پیشرفته ارتباط نزدیکی با یکپارچه سازی سامانه دارد، که در سامانه های مرتبط با «هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، خودروسازی و 5G» استفاده می شود. یکپارچه سازی سامانه شامل «راه هایی برای جلوگیری از قرار دادن همه چیز بر روی یک تک تراشه با ایجاد سامانه ای است که چندین تراشه کوچک تر یا تراشک ها را به هم متصل می کند» بسته های پیشرفته می توانند تراشک هایی از چند
ین فروشنده داشته باشند. برای فعال کردن این امر، استانداردهایی برای اتصال تراشک ها مانند UCie ایجاد شده است.
اتحادیه های کارگری در کشورهای مختلف بر پایه الگوهای رشد و کاهش، سطوح خشونت و انواع فعالیت های سیاسی مقایسه شده اند. چگالی اتحادیه. در زیر مقایسه ای از تراکم اتحادیه در بین کشورهای OECD ارائه شده است. توجه داشته باشید که این میزان معمولاً کمتر از میزان پوشش چانه زنی جمعی است (برای مثال، فرانسه تراکم اتحادیه ها را ۹٪ در سال ۲۰۱۴ گزارش کرد، در حالی که چانه زنی جمعی ۹۸٫۵٪ از کارگران را در همان سال پوشش داده است). رشد و کاهش اتحادیه. در اواسط دهه ۱۹۵۰، میزان ۳۶ درصد از نیروی کار ایالات متحده عضو اتحادیه بودند. در نقطه اوج اتحادیه آمریکا در دهه ۱۹۵۰، تعداد اعضاء اتحادیه در ایالات متحده کمتر از اکثر کشورهای مشابه بود. تا سال ۱۹۸۹، این رقم به حدود ۱۶ درصد کاهش یافته بود، که پایین ترین درصد در میان دموکراسی های توسعه یافته به جز فرانسه است. عضویت اتحادیه برای سایر دموکراسی های توسعه یافته، در ۱۹۸۶/۸۷ عبارت بودند از: در سال ۱۹۸۷، اتحاد ایالات متحده در اتحادیه ۳۷ امتیاز کمتر از میانگین هفده کشور مورد بررسی بود که از ۱۷ امتیاز کمتر از میانگین در سال ۱۹۷۰ کمتر بود. بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۷، عضویت اتحادیه تنها در سه کشور دیگ
ر کاهش یافت: اتریش با ۳ درصد، ژاپن ۷ درصد، و هلند ۴ درصد. در ایالات متحده، عضویت اتحادیه ۱۴ درصد کاهش یافته بود. از سال ۱۹۷۱ تا اواخر دهه ۱۹۸۰، ۱۰ درصد کاهش عضویت در اتحادیه در بخش دولتی ایالات متحده و ۴۲ درصد کاهش در عضویت اتحادیه در بخش خصوصی ایالات متحده وجود داشت. برای مقایسه، هیچ کاهشی در عضویت اتحادیه در بخش خصوصی در سوئد مشاهده نشد. در کشورهای دیگر افت به صورت زیر بود: فرانسه. CGT. کنفدراسیون عمومی کار ("CGT") یک مرکز ملی اتحادیه های کارگری، اولین از پنج کنفدراسیون اصلی اتحادیه های کارگری فرانسه است. تا دهه ۱۹۹۰ ارتباط نزدیکی با حزب کمونیست فرانسه (PCF) داشت.
فرخنده بوته ای گونه ای از پرندگان تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) است. در کلمبیا و اکوادور یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، بوته زارهای نیمه گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع بالا و جنگل های پیشین به شدت تخریب شده است.
سسک بوته ای رودخانه جا (Dja) گونه ای از سسکان جهان قدیم از تیرهٔ سسکان ملخی (Locustellidae) است که در کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی و گابن یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن باتلاق ها است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می کند.
چرخ ریسک بوته ای گونه ای از پرندگان از تیرهٔ چکاوکان اقیانوسیه (Acanthizidae) است. بومی تاسمانی و جزیره کینگ در استرالیا است. زیستگاه طبیعی آن جنگل بارانی معتدل، جنگل راش "Nothofagus" و جنگل های اکالیپتوس است. این یک گونه کوچک است که شبیه به خس نشین ها ("Sericornis)" (که زمانی در کنار آن جای داشت) است.
وو جی یای (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چین است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آکادمی نظامی آرسنال" اشاره کرد.
لباسِ جذب () لباسی است که معمولاً با استفاده از نوعی پارچه کششی روی پوست نگه داشته می شود. پارچه های کشسان تجاری («الاستومریک») مانند اسپندکس یا الاستین (که به طور گسترده با نام "لایکراً شناخته می شود) در سال ۱۹۶۲ وارد بازار شد و بسیاری از زمینه های صنعت پوشاک را متحول کرد. طیف وسیعی از لباس ها ممکن است برای چسباندن به پوست ساخته شوند. انواع لباس جذب. لباس ژیمناستیک. در سال ۱۸۸۶، نام «لباس ژیمناستیک» به یک لباس یک تکه چسبان به بدن داده شد که تنه را، از جمله کشاله ران (اما نه پاها و نه بازوها را) می پوشاند. این لباس به نام ژول لوتارد، آکروبات فرانسوی (۱۸۳۸–۱۸۷۰)، سال ها پس از مرگش، نامگذاری شد. در اوایل قرن بیستم، استفاده از لباس های ژیمناستیک عمدتاً به سیرک و نمایش های آکروباتیک محدود می شد، اما توسط رقصندگان حرفه ای، مانند دختران نمایش های برادوی نیز پوشیده می شد. لباس های ژیمناستیک روی صحنه معمولاً با جوراب شلواری یا جوراب ساق بلند پوشیده می شد. در دهه ۱۹۵۰، لباس های ژیمناستیک سنتی همچنان عمدتاً توسط بازیگران صحنه و سیرک پوشیده می شدند، اما لباس های ژیمناستیک شروع به استفاده به عنوان لباس های ورزشی ساده و ک
اربردی، اغلب در محیط های نهادی مانند مدارس و در تمرینات تناسب اندام کردند. این لباس ها تقریباً همیشه سیاه رنگ بودند و با جوراب شلواری ضخیم پوشیده می شدند. بین سال های ۱۹۵۰ و ۱۹۷۰، لباس های ژیمناستیک از نظر ظاهری به همین شکل باقی ماندند تا اینکه در دهه ۱۹۷۰ تغییر سبک ایجاد شد، زمانی که لباس های ژیمناستیک رنگارنگ تر در صحنه ظاهر شدند، اغلب در باله و ورزش. لباس شنا. دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شاهد تأثیر لباس های ژیمناستیک بر سبک های لباس شنا بود. لباس های شنای یک تکه زنانه امروزه هنوز از نظر ظاهری شبیه به لباس های ژیمناستیک هستند. رایج ترین نوع لباس شنای یک تکه، مایو یا لباس تنه است که شبیه به یک لباس ژیمناستیک بدون آستین یا بادی است. در سال های اولیه، لباس شنای یک تکه دارای دامن کوتاه یا شورت های میکرو بود که بیشتر دلایل رعایت عفت بود، اما به مرور در دهه ۱۹۴۰ شروع به ناپدید شدن کردند. یکی از نوآوری های اخیر در لباس های شنای یک تکه، بدی اسکین است که از نظر ظاهری شبیه به یونیتارد یا لباس غواصی است. اگرچه این لباس ها کل تنه، بازوها و پاها را می پوشانند، اما عملکرد آن ها عفت نیست، بلکه کاهش اصطکاک در آب برای شناگران حرفه
ای است. جوراب بادی. جوراب بادی لباسی است یک تکه که به پوست چسبانده می شود که نیم تنه، پاها و گاهی اوقات بازوهای فرد پوشنده را می پوشاند. این یک لباس پایه یا کالایی از لباس زیر است که معمولاً از پارچه ای شفاف مشابه پارچه ای که برای جوراب های ساق بلند یا جوراب شلواری استفاده می شود. جوراب بادی با یونیتارد که به عنوان لباس پوشیده می شود و جوراب شلواری که به عنوان لباس تمرین یا لباس نمایش توسط آکروبات ها، ژیمناست ها و سایر اجراکنندگان مشابه استفاده می شود، متفاوت است. جوراب های بدن نما که برای آشکار شدن طراحی شده اند، اما نه چندان آشکار، ممکن است توسط هنرمندانی مانند رقصندگان شکم و رقصندگان عجیب و غریب به عنوان لباس زیر پوشیده شوند. حداقل در دهه ۱۸۶۰ از جوراب های بدن نما روی صحنه استفاده می شد. در سال ۱۸۶۱، آدا آیزاکس منکن، هنرپیشه آمریکایی، به طور بحث برانگیزی یک جوراب بدن رنگی گوشتی روی صحنه پوشید تا عفت خود را حفظ کند و در قوانین فحاشی باقی بماند، در حالی که توهم برهنگی را ایجاد کرد. یونیتارد. یونیتارد نوعی لباس است که ویژگی های لباس ژیمناستیک را با ویژگی های جوراب شلواری ترکیب می کند و پاها را می پوشاند و گاه
ی تا بازوها امتداد می یابد. این در اصل یک لباس یک تکه است که هم لباس ژیمناستیک است و هم جوراب شلواری، اغلب شبیه به لباس بدن است اما برای استفاده روزمره به عنوان لباس بیرونی طراحی شده است. بادی. بادی تنه، کشاله ران، و گاهی پاها، دست ها و پاها را می پوشاند. سبک یک بادی پایه شبیه به یک لباس شنای یک تکه و یک لباس ژیمناستیک است، اگرچه مواد ممکن است متفاوت باشد، و یک بادی، بر خلاف یک لباس شنا یا لباس ژیمناستیک، دارای دکمه های فشار، قلاب یا چسب در کشاله ران است. یک بادی ممکن است دارای آستین و سبک های مختلف بند شانه و یقه باشد. بادی ها می توانند از تعدادی پارچه، از جمله پنبه، گیپور، نایلون و غیره ساخته شوند. به طور کلی، بادی های پارچه ای شامل الیاف قابل انعطاف مانند اسپندکس برای تناسب بهتر با شکل بدن هستند. یک بادی معمولاً با شلوار یا دامن پوشیده می شود و در بیشتر موارد بالای لباس بالای کمر را نمایان می کند. قسمت بالاتنه ممکن است به عنوان یک تاپ برای خط صافی که می دهد عمل کند یا به این دلیل که نمی تواند از شلوار یا دامن جدا شود. آنها همچنین ممکن است به طور کلی توسط زنان به عنوان لباس زیر، لباس ورزشی یا لباس زیر پوشید