Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توماس ویلفرد، با نام اصلی ریچار دادگار لوستروم (۱۸ ژوئن ۱۸۸۹ - ۱۵ اوت ۱۹۶۸) نوازنده و مخترع دانمارکی بود. وی بیش تر به علت سبک هنری خود که آن را لومیا می نامند و همچنین طراحی های او برای ارگان های رنگی به نام کلا ویلوکس، معروف شده است. ویلفرد به اصطلاح «ارگ رنگی» تمایل نداشت و کلمه "" را از لاتین به معنی «نور با کلید نواخته می شود» به کار برد. آثار نوآورانه او، ظهور هنر نور را در آمریکا پیش بینی کرد و بر نسل های بعدی هنرمندان تجسمی، تأثیر زیادی گذاشت. لومیا (Lumia)، شکلی از هنر است که از نور استفاده می کند. لومیا در ابتدا با موسیقی مرتبط بود؛ اما بعداً با نقاشی همراه شد. این اصطلاح توسط هنرمندی در قرن بیستم، به نام توماس ویلفرد ابداع شد. در اوایل قرن بیستم، هنرمندان ترویج رنگ و نور را هم زمان در آثارشان آغاز کردند. ویلفرد در جهت ایجاد لومیا به عنوان شکل جدیدی از هنر تلاش کرد، اما این رسانه هنوز به رسمیت شناخته نشده است. زندگی. پدر ویلفرد یک استودیوی عکاسی را اداره می کرد و ویلفرد در جوانی با هنر آشنا شد؛ او سپس نقاشی و شعر را در پاریس خواند، در اوایل به عنوان «ویلفرد نوازنده عود» در سفر به اروپا و آمریکا در ح
ال اجرای آوازهای مینسترل بر روی عود باستانی به موفقیت دست یافت. در حدود سال ۱۹۰۵، ویلفرد شروع به آزمایش با تکه های شیشه رنگی و منابع نور کرد. پس از نقل مکان به نیویورک، او همراه با کلود فایت براگدون و کرک پاتریک بریس، گروهی از تئوسوفیست ها به نام پرومته ها را تأسیس کردند. پرومته ها به کاوش در امور معنوی از طریق بیان هنری مدرن، اختصاص داشتند. بریس به عنوان حامی گروه نیز خدمت کرد. در حالی که بسیاری از مردم نور را به عنوان یک رسانه هنری (به ویژه اندام های رنگی) آزمایش کرده بودند، ویلفرد اولین کسی بود که از نور به عنوان یک هنر رسمی صحبت کرد. او اصطلاح «لومیا» را برای توصیف «هنر هشتم» ابداع کرد که در آن نور به عنوان یک شکل هنری بیانگر به تنهایی می ایستد. ویلفرد مشتاق بود که لومیا باید یک هنر خاموش باشد. مکانیسم های ویلفرد اغلب طرح های پیچیده ای بودند که از مکتب Rube Goldberg توصیف شده اند. او یک هنرمند با تجربه بود اما تحصیلات مکانیکی کمی داشت. گفته می شود دستگاه های او بسیار محکم بودند و بسیاری از آنها هنوز با اکثر قطعات اصلی کار می کنند. در سال ۱۹۱۹ ویلفرد مدل A Clavilux را در استودیوی لانگ آیلند خود (واقع در ام
لاک بریس) ساخت. اولین رسیتال عمومی در سال ۱۹۲۲ برگزار شد و اجراهایی را در کلاویلوکس مدل B برای تماشاگران در خانه نمایش محله در نیویورک به نمایش گذاشت. مطبوعات به شدت استقبال کردند. در بین تماشاچیان آن شب اول لئوپولد استوکوفسکی بود. کلاویلوکس ساز پیچیده ای بود که به فرد اجازه می داد آهنگ های لومیا را خلق و اجرا کند. مدل های بعدی B-H مدل های تور و سخنرانی بودند که آخرین مدلشان قبل از جنگ جهانی دوم ساخته شد. ویلفرد مؤسسه هنری نور را تأسیس کرد که یک سالن رسیتال در چلسی داشت و بعدها در کاخ بزرگ مرکزی. جنگ جهانی دوم باعث شد که تئاتر کاخ بزرگ مرکزی به یک مرکز معرفی ارتش تبدیل شود و ویلفرد با خدمت به عنوان مترجم سهم خود را برای متفقین انجام داد. پس از جنگ ویلفرد دیگر رسیتال کلاویلوکس را اجرا نکرد و کار خود را بر لومیا ضبط شده و نمایش تئاتر متمرکز کرد. ویلفرد همچنین در کار با مناظر پیش بینی شده برای تئاتر پیشگام بود. موفقیت اولیه او در این کار، تولید ۱۹۳۰ برادوی «وایکینگ ها» از ایبسن بود. ویلفرد در دهه ۱۹۵۰ با جان اشبی کانوی دانشگاه واشینگتن کار مهمی در این زمینه انجام داد. نحوه کار کلاویلوکس. از اواخر دهه ۱۹۲۰، ویلفر
د شروع به ساخت دستگاه های لومیا کوچک تر و کم پیچیده تر کرد، برخی برای نمایشگاه خانگی در نظر گرفته شدند، درحالی که برخی دیگر برای نصب در موزه ها و گالری های هنری طراحی شدند. از سال ۱۹۳۱، او شروع به تغییر تأکید خود بر لومیا از رسیتال کنسرت ها به نمایشگاه های موزه و گالری کرد. تنها حدود سی و پنج ترکیب موجود از کلاویلوکس جونیور و لومیا وجود دارد. ویلفرد به صراحت مخالفت خود را با ضبط آثار لومیا بر روی فیلم بیان کرده است (در نوشته های جمع آوری شده اش در «توماس ویلفرد کلاویلوکس»)، که بقای آثارش را به وجود ماشین هایش وابسته کرده است. بیشتر آثار موجود در مجموعه اپشتاین هستند و خانوادهٔ اپشتاین ترکیبات لومیا را به موزه های سراسر جهان امانت داده اند. در سال ۲۰۰۳، دو کلاویلوکس اصلی (مدل های E &amp; G) از زباله دانی روستای شرقی نجات یافتند و اکنون در سیاتل، واشینگتن در انتظار بازسازی توسط اپشتاین ها نگهداری می شوند. نمایشگاه های موزه. در سال ۱۹۵۲، او در نمایشگاه تأثیرگذار موزه هنر مدرن «۱۵ آمریکایی» در کنار اکسپرسیونیست های انتزاعی مانند جکسون پولاک، ویلم دکونینگ شرکت کرد. و مارک روتکو. ویلفرد در این مرحله از زندگی حرفه ا
ی خود، از یک موزیکال به یک قیاس مبتنی بر نقاشی برای «لومیا» تغییر جهت داد تا آن را برای عموم مردم توضیح دهد. یکی از اینستالیشن های او، «سوئیت لومیا، Opus8ors مسحور شد» ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۰، زمانی که برچیده شد و در انبار قرار گرفت. موزه هنر مدرن دارای سه کامپ ویلفرد لومیا است موقعیت ها و بسیاری از هنرمندان عصر روانگردان پس از دیدن ترکیبات MoMA الهام گرفتند که با نور کار کنند. به دلیل تأثیر او بر این نسل از هنرمندان، آخرین اثر ویلفرد "لوکاتا، اپوس ۱۶۲" در نمایشگاه «تابستان عشق» که در بهار ۲۰۰۷ میزبان موزه ویتنی بود، قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، گالری هنر دانشگاه ییل اولین نمایشگاهی را که صرفاً به ویلفرد و آهنگ های سبک او در بیش از چهل سال اختصاص داده شده بود، ترتیب داد. از ۱۷ فوریه ۲۰۱۷ تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷، قبل از سفر به موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان در واشینگتن دی سی از ۶ اکتبر ۲۰۱۷ تا ۷ ژانویه ۲۰۱۸ در گالری هنر دانشگاه ییل در معرض دید قرار گرفت. در فرهنگ عامه. در سال ۲۰۱۱، گزیده های کوتاهی از «اپوس ۱۶۱»، آخرین اثر لومیا ویلفرد، در چندین نقطه مهم در فیلم ترنس مالیک (درخت زندگی) نمایش داده شد.
کریسمس در کانوی فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی جان کنت هریسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون اندی گارسیا، مندی مور، مری-لوئیز پارکر، چری اوتری و ریلی اسمیت ایفای نقش کرده اند.
رفتار بد فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی تیم گریک است. در این فیلم بازیگرانی همچون نات وولف، سلنا گومز، مری-لوئیز پارکر، الیزابت شو، دیلان مک درموت، جیسون لی، هدر گراهام، کری الویس، پاتریک واربرتون، گری بیوسی، جیسون اکونیا، راستی جوینر، میچل هیور، اسکات ایوانز و گیل مک کینی ایفای نقش کرده اند. خلاصه داستان: نینا پنینگتون (سلناگومز) دانش آموزی در مدرسه که رابطه اش با دوست پسر خود رو به پایان است او دختری شیرین و دوست داشتنی است که یکی از همکلاسی هایش به نام ریک (نات وولف) در حالی که مشکلات خانوادگی زیادی دارد مانند هوس باز بودن پدرش و طلاق پدر و مادرش به او ابراز علاقه میکند و برای به دست آوردن دل او یک شرطبندی انجام داده.اما سرنوشت گاها برخلاف آنچه ما می خواهیم پیش میرود و در این مورد نیز همینطور است.
نارسیسو لوپس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو اورو و باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
ساتورنینو مارتینس (؛ ۱۹۲۸ – ۷ نوامبر ۱۹۶۰) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیکاکسا، باشگاه فوتبال لئون، و باشگاه فوتبال آتلانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
رافائل آوالوس (؛ ۲۲ نوامبر ۱۹۲۵ – ۱۵ آوریل ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آتلانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
خوسه نارانخو (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو اورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
آلفردو تورس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اطلس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
تست خستگی یک شکل تخصصی از تست مکانیکی است که با اعمال بارگذاری چرخه ای بر روی یک "کوپن" یا سازه انجام می شود. این آزمایش ها یا برای تولید عمر خستگی و داده های رشد ترک، شناسایی مکان های بحرانی و یا برای نشان دادن ایمنی سازه ای که ممکن است مستعد خستگی باشد استفاده می شوند. تست خستگی بر روی طیف وسیعی از قطعات از نمونه بریده شده گرفته تا کالاهای مورد تست با اندازه کامل مانند خودرو و هواپیما استفاده می شود. تست های خستگی روی نمونه های بریده شده معمولاً با استفاده از دستگاه های تست سروو هیدرولیک انجام می شوند که قادر به اعمال بارهای چرخه ای "با دامنه متغیر" بزرگ هستند. تست "دامنه ثابت" می تواند توسط ماشین های نوسانی ساده تر نیز اعمال شود. "عمر خستگی" یک نمونه تعداد چرخه هایی است که برای شکستن نمونه طول می کشد. این داده ها را می توان برای ایجاد منحنی های استرس-زندگی یا کرنش-زندگی استفاده کرد. سرعت رشد ترک در یک نمونه را می توان در طول آزمایش یا بعد از آن با استفاده از فراکتوگرافی اندازه گیری کرد. آزمایش نمونه ها همچنین می تواند در داخل اتاقک های محیطی انجام شود که در آن دما، رطوبت و محیطی که ممکن است بر سرعت رشد ترک
تأثیر بگذارد را می توان کنترل کرد. به دلیل اندازه و شکل منحصر به فرد مقالات آزمایشی با اندازه کامل، "دکل های آزمایشی" ویژه برای اعمال بار از طریق یک سری محرک های هیدرولیکی یا الکتریکی ساخته می شوند. هدف محرک ها بازتولید بارهای قابل توجهی است که توسط یک سازه تجربه می شود، که در مورد هواپیما ممکن است شامل مانور، وزش باد، بوفه و بارگذاری زمین-هوا-زمین (GAG) باشد. یک نمونه معرف یا بلوک بارگذاری به طور مکرر اعمال می شود تا زمانی که عمر ایمن سازه نشان داده شود یا خرابی هایی رخ دهد که نیاز به تعمیر دارند. ابزار دقیقی مانند لودسل ها ، کرنش سنج ها و گیج های جابجایی بر روی سازه نصب می شوند تا اطمینان حاصل شود که بارگذاری صحیح اعمال شده است . بازرسی های دوره ای از سازه در اطراف غلظت های بحرانی تنش مانند سوراخ ها و اتصالات برای تعیین زمان یافتن ترک های قابل تشخیص و اطمینان از اینکه هرگونه ترکی رخ می دهد، بر سایر نواحی مقاله آزمایشی تأثیر نمی گذارد، انجام می شود. از آنجایی که نمی توان همه بارها را اعمال کرد، هر گونه بارهای سازه ای نامتعادل معمولاً از طریق سازه های غیر بحرانی مانند زیرانداز به کف آزمایشی واکنش نشان می دهن
د. استانداردهای شایستگی پرواز معمولاً نیاز به انجام آزمایش خستگی برای هواپیماهای بزرگ قبل از صدور گواهینامه دارند تا "عمر ایمن" آن ها مشخص شود. هواپیماهای کوچک ممکن است ایمنی را از طریق محاسبات نشان دهند، اگرچه معمولاً به دلیل عدم اطمینان بیشتر از عوامل "پراکندگی" یا ایمنی بزرگتر استفاده می شود. تست های نمونه. از آزمون های خستگی برای به دست آوردن داده های مواد مانند سرعت رشد ترک خستگی استفاده می شود که می تواند با معادلات رشد ترک برای پیش بینی عمر خستگی استفاده شود. این آزمایش ها معمولاً میزان رشد ترک را در هر چرخه تعیین می کنند formula_1 در مقابل محدوده فاکتور شدت تنش formula_2 ، که در آن حداقل ضریب شدت تنش formula_3 مربوط به حداقل بار برای formula_4 و برای صفر در نظر گرفته می شود formula_5 ، و formula_6 نسبت استرس است formula_7 . آزمایش های استاندارد برای اطمینان از تکرارپذیری و امکان تعیین آسان فاکتور شدت تنش ایجاد شده اند، اما می توان از اشکال دیگر استفاده کرد، مشروط بر اینکه کوپن به اندازه کافی بزرگ باشد که بیشتر الاستیک باشد. شکل نمونه می توان از انواع نمونه ها استفاده کرد اما برخی از نمونه های رایج عبا
رتند از: فرمول های محدوده شدت تنش. نمونه کشش فشرده. formula_8 ضخامت توصیه شده است . محدوده شدت استرس formula_9 برای نمونه های فشرده را می توان از بار اعمال شده formula_10 ، برای یک نمونه عرض formula_11 با استفاده از محاسبه کرد. formula_12 جایی که formula_13 و formula_14 طول ترک و formula_15 فاصله بین بار اعمال شده و صفحه پشتی نمونه است. این معادله برای formula_16 معتبر است. نمونه کشش ترک خورده در مرکز این نمونه دارای یک ترک مرکزی از طول formula_17 است. معیار تجربی زیر برای اطمینان از اینکه نمونه به اندازه کافی بزرگ است برای اطمینان از برآورده شدن مکانیک شکست الاستیک خطی استفاده می شود formula_18 جایی که formula_19 تنش تسلیم جبران 0.2 درصد و formula_11 ضخامت نمونه است. محدوده شدت تنش برای نمونه را می توان از محاسبه کرد. formula_21 نمونه ترک تک لبه این نمونه با یک ترک جانبی طول formula_14. حداقل اندازه نمونه با داده می شود. formula_23 محدوده شدت استرس برای این نمونه است. formula_24 جایی که F برابراست با formula_25 و formula_26 برابر است با formula_27 و formula_28 . ابزار دقیق ابزار دقیق زیر معمولا برای نظارت بر
تست های نمونه استفاده می شود: تست های خستگی در مقیاس کامل. آزمایشات در مقیاس کامل ممکن است برای موارد زیر استفاده شوند: همچنین می توان از تست های خستگی برای تعیین میزان آسیب خستگی گسترده استفاده کرد. مقاله تست. صدور گواهینامه مستلزم دانستن و محاسبه تاریخچه بار کامل است که توسط یک مقاله آزمایشی تجربه شده است . استفاده از مقالات آزمایشی که قبلاً برای آزمایش اثبات استاتیکی استفاده شده اند، باعث ایجاد مشکلاتی در جاهایی که "اضافه بار" اعمال شده اند و می تواند سرعت رشد ترک های خستگی را به تاخیر بیندازد. بارهای آزمایشی معمولاً با استفاده از یک سیستم جمع آوری داده ثبت می شوند که داده هایی را از احتمالاً هزاران ورودی از ابزار دقیق نصب شده بر روی مقاله آزمایشی به دست می آورد، از جمله: فشارسنج، فشارسنج، لودسل، LVDT و غیره. ترک های خستگی معمولاً از مناطق با تنش بالا مانند غلظت تنش یا نقص های مواد و ساخت شروع می شوند. مهم است که مقاله آزمایشی نماینده همه این ویژگی ها باشد. ترک ها ممکن است از منابع زیر شروع شوند: توالی بارگذاری. یک بلوک نماینده بارگذاری به طور مکرر اعمال می شود تا زمانی که "عمر ایمن" سازه نشان داده شود یا
خرابی هایی رخ دهد که نیاز به تعمیر دارند. اندازه دنباله به گونه ای انتخاب می شود که حداکثر بارهایی که ممکن است باعث اثرات عقب ماندگی شوند به اندازه کافی اغلب، معمولاً حداقل ده بار در طول آزمایش اعمال شوند، به طوری که هیچ اثر توالی وجود نداشته باشد. توالی بارگذاری به طور کلی فیلتر می شود تا اعمال چرخه های کوچک آسیب رسان غیرخستگی را که اعمال آن ها خیلی طول می کشد، حذف کند. دو نوع فیلتر معمولا استفاده می شود: سرعت تست سازه های بزرگ معمولاً محدود به چند هرتز است و باید از فرکانس تشدید سازه اجتناب شود. دستگاه تست. تمام اجزایی که بخشی از دستگاه "آزمایشی" یا ابزار دقیق نیستند، "دستگاه تست" نامیده می شوند. اجزای زیر معمولاً در "تست های خستگی در مقیاس کامل" یافت می شوند: ابزار دقیق. ابزار دقیق زیر معمولا در تست خستگی استفاده می شود: نصب هر گونه فشارسنج بر روی مقاله آزمایشی که برای نظارت بر هواپیماهای ناوگان نیز استفاده می شود، مهم است. این اجازه می دهد تا همان محاسبات آسیب را روی مقاله آزمایشی انجام شود که برای ردیابی عمر خستگی هواپیماهای ناوگان استفاده می شود. این راه اصلی برای اطمینان از اینکه هواپیماهای ناوگان از
عمر ایمن تعیین شده از آزمایش خستگی تجاوز نمی کنند است. بازرسی ها. بازرسی جزء آزمون خستگی را تشکیل می دهد. دانستن زمان وقوع یک ترک قابل تشخیص برای تعیین عمر تایید شده هر جزء علاوه بر به حداقل رساندن آسیب به سازه اطراف و ایجاد تعمیراتی که کمترین تأثیر را بر گواهی سازه مجاور دارد، مهم است. بازرسی های غیرمخرب ممکن است در طول آزمایش انجام شود و آزمایش های مخرب ممکن است در پایان آزمایش مورد استفاده قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که سازه ظرفیت تحمل بار خود را حفظ می کند. گواهینامه. تفسیر و صدور گواهینامه آزمون شامل استفاده از نتایج آزمون خستگی برای توجیه عمر و عملکرد ایمن یک آیتم است. هدف از صدور گواهینامه این است که اطمینان حاصل شود که احتمال خرابی در سرویس به طور قابل قبولی کم است. ممکن است لازم باشد عوامل زیر در نظر گرفته شوند: استانداردهای پروازی معمولاً ایجاب می کند که هواپیما حتی با ساختار تخریب شده به دلیل وجود ترک ناشی از خستگی، ایمن بماند. [13] تست های خستگی قابل توجه. منابع:
خوسه لوئیس لامادرید (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیکاکسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
رائول آریانو (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
توماس بالکاسار (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
سالوادور موتا (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال نیکاکسا، باشگاه فوتبال آتلانتی، و باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
سرخیو براوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لئون و باشگاه فوتبال تیگرس اونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
خوان گومس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اطلس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
کارلوس سپتین (؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۲۳ – ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آتلانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
مویسس خینیچ (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آتلانتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
ماریو اوچوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آمریکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
کارلوس کاروس (; – ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
رانولفو کورتس (؛ زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۳۴ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو اورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
رنگِ شگفت انگیزِ بعد یا رنگِ شگفت انگیزِ روح (انگلیسی: The Astonishing Color of After) یک رمان برای جوانان نوشته امیلی ایکس. آر. پن است که در ۲۰ مارس ۲۰۱۸ منتشر شده است. این رمان به موضوعاتی از جمله خودکشی و سلامت روان از طریق داستان یک نوجوان دو نژادی، لی، که در جستجوی مادرش است؛ لی معتقد است به دنبال خودکشی او، مادرش به پرنده ای قرمز تبدیل شده است. او پرنده را به تایوان، زادگاه مادرش تعقیب می کند، جایی که برای اولین بار با پدربزرگ و مادربزرگش ملاقات کرده و سعی می کند قبل از پایان ماه سنتی ارواح، آنچه را که پرنده سعی دارد به او بیاموزد، بیاموزد. در طول داستان، لی از رنگ ها برای توصیف احساسات و هنر خود به عنوان راهی برای پردازش اندوه خود استفاده می کند. در این میان او با پدرش نیز درگیر است که باور نمی کند غم و اندوه خود را تحمل کرده و همچنین فکر می کند باید به دنبال چیزی عملی تر از هنر باشد. "رنگ شگفت انگیزِ روح" بازنمایی فرهنگی آسیایی-آمریکایی و همچنین به تصویر کشیدن موضوعاتی مانند سلامت روان و خودکشی نوجوانان، منجر به بحث های انتقادی و علمی درباره ی ارزش آموزشی رمان شده است. تایم، "رنگ شگفت انگیزِ روح" را د
ر فهرست «۱۰۰ بهترین کتاب YA در تمام دوران» خود قرار داد. ترجمه فارسی این اثر در نشر پرتقال منتشر شده است.
صدای گرافیکی یا صدای ترسیم شده. Fr. son dessiné، تولید لحن گرافیکی آلمانی؛ این صدای ضبط شده ای است که از تصاویر کشیده شده مستقیماً روی فیلم یا کاغذ که سپس با استفاده از یک سیستم صوتی پخش می شوند ایجاد می شود. بسته به فناوری به کار رفته چندین تکنیک مختلف وجود دارد، اما همه آنها نتیجه فناوری صدا روی فیلم و بر اساس ایجاد آهنگ های صوتی پلی فونیک نوری مصنوعی بر روی فیلم شفاف هستند. تاریخ. اولین سیستم های عملی صدا روی فیلم تقریباً به طور همزمان در اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا و آلمان ایجاد شد. در شوروی پاول تاگر اولین تحولات را در سال 1926 در مسکو آغاز کرد. در سال 1927، کمی بیش از چند ماه بعد، الکساندر شورین تحقیقات خود را در لنینگراد (سن پیترزبورگ کنونی) آغاز کرد. نسخه محبوب شورینوفون او که بطور گسترده برای ضبط صدای میدانی و استودیویی استفاده میشد، بر اساس بازتولید مکانیکی شیارهای طولی گرامافون مانند امتداد نوار فیلم بود. نسخه دیگری از سیستم "شورین - کیناپ " که عمدتاً برای تولید صدا روی فیلم استفاده می شود، بر اساس یک ضبط نوری با منطقه متغیر روی فیلم است. (رمزگذاری مجدد عرضی همانطور که در روسیه نامیده م
ی شود.) در سال 1916، آرسنی آوراموف در مقاله "آینده علم موسیقی و عصر جدید در تاریخ موسیقی" دیدگاه خود را در مورد آینده هنر موسیقی اعلام کرد: دانستن راه ضبط، پیچیده ترین بافت های صوتی با استفاده از گرامافون، پس از تجزیه و تحلیل ساختار منحنی شیار صدا، هدایت سوزن غشای تشدیدکننده، می توان با ایجاد شیاری با ساختار مناسب، هر صدایی، حتی خارق العاده ترین صدا را به صورت مصنوعی ایجاد کرد. در اکتبر 1929 اولین فیلم سینمایی "پیاتیلتکا". فیلم پلان ولیکیه ربات توسط "یک اتاق" ساخته شده است. گروه کار بر روی این فیلم شامل نقاش، تصویرگر کتاب و انیماتور میخائیل تسهخانوفسکی و همچنین مخترع و مهندس با استعداد اوگنی شولپو بود. اما برجسته ترین شرکت کننده در این پروژه آرسنی آوراموف - آهنگساز، روزنامه نگار، نظریه پرداز موسیقی، مخترع، یکی از ماجراجوترین افراد زمان خود، محرک اجرا، دشمن آشتی ناپذیر سیستم کلاسیک دوازده تن (بر اساس مقیاس خوش خلق) و مروج سیستم اولتراکروماتیک سیستم ولتتون توسعه دهنده آلات و ابزارهای موسیقی تجربی، و نویسنده داستان سمفونی آژیرهای کارخانه بود. اعضای خدمه از منظره اولین قطعه صوتی که تا به حال دیده بودند شگفت زده ش
دند و میخائیل تسخانوفسکی این ایده را بیان کرده بود: "اگر برخی زیورآلات مصری یا یونان باستان را به عنوان آهنگ صوتی در نظر بگیریم، شاید موسیقی باستانی ناشناخته ای را بشنویم؟". هر یک از اعضای خدمه بلافاصله در فرآیند صدای فیلم نوری جدید ابزاری را برای تحقق بخشیدن مؤثر به ایده های دیرینه خود تشخیص دادند: آرسنی آوراموف ، برای توسعه بیشتر مفهوم خود از سیستم "ولتتون" اولتراکروماتیک و کشف کیفیت های صوتی صدای تزئینی جدید استفاده کرد.اوگنی شولپو ، درحال توسعه ابزارهای موسیقی "بی اجرا" خود بود. روز بعد آنها با عصبانیت در حال کار بر روی آزمایش هایی بودند که از آنها به عنوان صدای زینتی، طراحی شده، کاغذی، گرافیکی و مصنوعی یاد می کردند. در 20 فوریه 1930، درست چند ماه بعد، آرسنی آوراموف روند جدیدی را در سخنرانی خود برای گروه صدا بر روی فیلم در ARRK ذکر کرد. در اکتبر 1930 تکنیک جدیدی در مقاله "ضرب صدا" (انیمیشن صدا) بوجود آمد. دقیقاً در همان زمان تلاش های مشابهی در آلمان توسط رودولف پنینگر در مونیخ انجام می شد. با توجه به اظهارات اسکار فیشینگر از مقاله خود: زیورآلات صدا برای اولین بار در سال 1932 به زبان آلمانی منتشر شد و سپس
در سراسر جهان توزیع شد. بین زینت و موسیقی پیوندهای مستقیم وجود دارد، به این معنی که زیورآلات موسیقی هستند. اگر به نواری از فیلم از آزمایشات من با صدای مصنوعی نگاه کنید، در امتداد یک لبه نوار نازکی از الگوهای زینتی دندانه دار خواهید دید. این زیورآلات موسیقی کشیده شده اند، آنها صدا هستند. این صداها هنگامی که از طریق یک پروژکتور اجرا می شوند، صداهای گرافیکی صداهایی از خلوصی که تاکنون شنیده نشده را پخش می کنند و بنابراین، کاملاً واضح است که امکانات فوق العاده ای برای ساخت موسیقی در آینده باز می شود. این حرف ها در یک روزنامه عمومی آلمان به نام(قدرت و جوهر) بر اساس مقاله ای که در سال 1931 منتشر شد. رویکرد آوراموف نیز مشابه بود: «آرسنی آوراموف آهنگساز در مؤسسه علمی-پژوهشی آزمایش های جالبی را روی خلق موسیقی دستی انجام می دهد. او به جای ضبط صدای رایج روی فیلم با استفاده از میکروفون و فتوسل، به سادگی روی کاغذ اشکال هندسی ترسیم می کند و سپس از آنها در مسیر صوتی نوار فیلم عکس می گیرد. سپس این نوار فیلم به عنوان یک فیلم معمولی با استفاده از پروژکتور فیلم پخش می شود. در 20 فوریه 1930، درست چند ماه بعد آرسنی آوراموف روند جد
یدی را در سخنرانی خود برای گروه صدا بر روی فیلم در ARRK ذکر کرد. آوراموف در اکتبر 1930 تکنیک جدیدی در مقاله "ضرب صدا" توسط ویزنبرگ در سال 1930 توضیح داد. دقیقاً در همان زمان تلاش های مشابهی در آلمان توسط رودولف پنینگر در مونیخ انجام می شد. 1931-32، توسط اسکار فیشینگر در برلین. با توجه به اظهارات اسکار فیشینگر از مقاله خود "زیورآلات صدا" که برای اولین بار در سال 1932 به زبان آلمانی منتشر شد و در سراسر جهان توزیع شد، "بین زینت و موسیقی پیوندهای مستقیم وجود دارد، به این معنی که زیورآلات موسیقی هستند. اگر به نواری از فیلم از آزمایشات من با صدای مصنوعی نگاه کنید، در امتداد یک لبه نوار نازکی از الگوهای زینتی دندانه دار خواهید دید. این زیورآلات موسیقی کشیده شده اند - آنها صدا هستند: هنگامی که از طریق یک پروژکتور اجرا می شوند، این صداهای گرافیکی صداهایی از خلوصی که تاکنون شنیده نشده را پخش می کنند، و بنابراین، کاملاً واضح است که امکانات فوق.العاده ای برای ساخت موسیقی در آینده باز می شود. رویکرد آوراموف نیز مشابه بود؛ آرسنی آوراموف آهنگساز در مؤسسه علمی-پژوهشی آزمایش های جالبی را روی خلق موسیقی دستی انجام می دهد. او ب
ه جای ضبط صدای رایج روی فیلم با استفاده از میکروفون و فتوسل، به سادگی روی کاغذ اشکال هندسی ترسیم می کند و سپس از آنها در مسیر صوتی نوار فیلم عکس می گیرد. سپس این نوار فیلم به عنوان یک فیلم معمولی با استفاده از پروژکتور فیلم پخش می شود. این نوار فیلم که توسط فتوسل خوانده می شود، تقویت می شود و توسط بلندگو نظارت می شود، به نظر می رسد که حاوی یک ضبط موسیقی شناخته شده است، در حالی که ارتباط تایم آن با هیچ ابزار موسیقی موجود غیرممکن است. رفیق آوراموف در حال حاضر مطالعه ای در زمینه ثبت اشکال هندسی پیچیده تر انجام می دهد. به عنوان مثال، برای ثبت نمایش های گرافیکی ساده ترین معادلات جبری، ترسیم مدارهای مولکولی برخی از عناصر شیمیایی در این پژوهش، گروهی از کارمندان جوان پژوهشکده فیلم و عکس، آهنگساز را یاری می کنند. اورااموف تا پایان دسامبر کار جدید خود را به پایان خواهد رساند و آن را به جامعه فیلم نمایش می دهد. احتمالاً گوش دادن به چکیده های «موسیقی دستی» در پخش رادیویی سازماندهی خواهد شد (کینو 1931). هیئت ملی فیلم کانادا. در دهه 1950، هیئت ملی فیلم کانادا انیماتورها نورمن مک لارن و اولین لمبارت و آهنگساز فیلم موریس بلک
برن آزمایشات خود را با گرافیک آغاز کردند. صدا، اقتباس از تکنیک های پنینگر و هنرمند روسی نیکلای وینوف. مک لارن در سال 1951 یک فیلم کوتاه به نام "Pen Point Percussion" ساخت و کار خود را به نمایش گذاشت. سال بعد، مک لارن تحسین برانگیزترین کار خود را به پایان رساند، فیلم ضدجنگ برنده جایزه اسکار «همسایگان» که استاپ موشن پیکسیلاسیون را با یک موسیقی متن گرافیکی ترکیب کرد. "Blinkity Blank" یک فیلم انیمیشن کوتاه محصول 1955 توسط نورمن مک لارن است که مستقیماً بر روی رهبر فیلم سیاه حکاکی شده است و جاز بداهه را با صداهای گرافیکی ترکیب می کند. در سال 1971، مک لارن آخرین فیلم صوتی گرافیکی خود "سنکرومی" را ساخت.
امیلی ایکس آر. پَن (انگلیسی: Emily X.R. Pan) نویسنده آمریکایی و پرفروش ترین نویسنده داستان های مخصوص برای جوانان در نیویورک تایمز است که بیشتر به خاطر اولین رمانش به نام "رنگِ شگفت انگیزِ روح" شناخته می شود.