Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اتحادیه اپیروس یا لیگ اپیروس (Epirote: Κοινὸν Ἀπειρωτᾶν, Koinòn Āpeirōtân; Attic: Κοινὸν Ἠπειρωτῶν, Koinòn Ēpeirōtôn) یک کوینون یا ائتلافی باستانی واقع در اپیروس بود. مردمان اپیروسی را در زبان انگلیسی اپیروت می نامند. قبایل اصلی این لیگ عمدتاً مولوسی ها، تسپروتی ها و چائونی ها را شامل می شدند. تاریخچه. این ائتلاف بین سال های ۳۷۰ و ۳۲۰ قبل از میلاد تأسیس شد (ابتدا به عنوان اتحادیه مولوسیان در ۳۷۰ پیش از میلاد شناخته می شد)، که با متحد شدن سه قبیله اصلی اپیروس (یعنی مولوس ها، تسپروتی ها و چائونی ها) گسترش یافت. اوراکل دودونا مرکز مذهبی، سیاسی و فرهنگی اتحادیه مولسیان و بعداً تمام اتحادیه اپیروس بود. پیرهوس اپیروسی در ۲۹۷ قبل از میلاد رهبر اتحادیه شد. هنگامی که آگاتوکلس پادشاه سیراکوز، جزیره کورس را فتح کرد، این جزیره را به عنوان جهیزیه به دخترش لاناسا در ازدواج او با پیروهس در سال ۲۹۵ قبل از میلاد هدیه کرد. سپس جزیره به عضویت لیگ اپیروس درآمد. شاید در آن زمان بود که شهرک کاسیوپه برای خدمت به عنوان پایگاهی برای لشکرکشی های پادشاه اپیروس تأسیس شد. این جزیره تا سال ۲۵۵ قبل از میلاد در اتحادیه اپیروس باقی ماند تا ا
ینکه پس از مرگ اسکندر دوم اپیروس مستقل شد. اتحادیه در جریان نبرد فینیس توسط ایلیری ها شکست خورد، که مجبور شد برای جلوگیری از حملات بیشتر با تئوتا(Teuta) متحد شود. این اتحاد اپیروسی ها را با آچایی ها و آتولی ها دشمنی کرد، اما احتمالاً پس از شکست ایلیریایی ها در جنگ اول ایلیریا پایان یافت. اگرچه اتحادیه اپیروس در دو جنگ اول مقدونیه بی طرف باقی ماند، اما در نهایت در جنگ سوم مقدونیه (۱۷۱–۱۶۸ قبل از میلاد) منحل شد، و مولوسیان در کنار مقدونی ها و چائونی ها و تسپروتی ها از جمهوری روم حمایت کردند.
پادشاهی کارتلی () یک پادشاهی مربوط به اواخر قرون وسطی و اوایل عصر جدید در شرق گرجستان بود که بر کارتلی حکومت می کرد و مرکز آن تفلیس بود. این کشور در فرایند تقسیم سه جانبه پادشاهی گرجستان در سال ۱۴۷۸ پدیدار شد و به جز چندین فاصله کوتاه تا سال ۱۷۶۲ وجود داشت تا این که کارتلی و پادشاهی همسایه کاختی از طریق جانشینی سلسله ای باگراتیونی با هم ادغام شدند. پادشاهی کارتلی در بیشتر طول حکومتش تابع سلسله های متوالی ایران و در دوره بسیار کوتاه تری تابع عثمانی بود، اما از چند دوره استقلال نیز، به ویژه پس از ۱۷۴۷ برخوردار شد.
فرضیه تسکین حالت منفی () بیان می کند که انسان یک انگیزه ذاتی برای کاهش خلق و خوی منفی دارد. آبیان می کند که انسان یک انگیزه ذاتی برای کاهش خلق و خوی منفی دارد. با درگیر شدن در هر رفتاری که خلق و خوی مثبت را افزایش می دهد، از جمله رفتار کمکی، زیرا با ارزش های مثبتی مانند لبخند و تشکر همراه است، می توان خلق و خوی منفی را کاهش داد؛ بنابراین خلق و خوی منفی، کمک کننده بودن را افزایش می دهد، زیرا با کمک به دیگران می تواند احساسات بد خود را کاهش دهد.
مریچل ماس (؛ زادهٔ ) شناگر زن شنای موزون اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده است.
تیری اندیکومونایو (; ) دونده دو استقامت بوروندی تبار اهل اسپانیا است.
آلیسا اوژوگینا (؛ زادهٔ ) شناگر زن شنای موزون روس تبار اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
پادشاهی ایمرتی () یک پادشاهی گرجستانی بود که در سال ۱۴۵۵ توسط یکی از اعضای خاندان باگراتیونی در زمان تقسیم پادشاهی متحد گرجستان به پادشاهی های کوچکتر و رقیب ایجاد شد. تا پیش از آن زمان، ایمرتی یک پادشاهی جداگانه در قلمرو پادشاهی گرجستان به حساب می آمد که شاخه ای از خانواده سلطنتی باگراتیونی حکومت آن را بر عهده داشت. این قلمرو توسط جورج پنجم فتح شد و بار دیگر با پادشاهی شرقی گرجستان متحد شد. با این حال، از سال ۱۴۵۵ به بعد، ایمرتی به مدت چندین قرن به میدان نبرد دائمی بین نیروهای گرجستان و عثمانی تبدیل شد که منجر به افول تدریجی پادشاهی به دلیل جنگ ها و بی ثباتی مداوم شد. این تهدیدها حاکمان محلی گرجستان را وادار کرد تا به دنبال روابط نزدیکتر با روسیه تزاری باشند. در سال ۱۶۴۹، ایمرتی سفیران خود را به دربار سلطنتی روسیه فرستاد و روسیه در سال ۱۶۵۱ از آن استقبال کرد. در حضور سفرای روسیه، الکساندر سوم ایمرتی با تزار الکسی روسیه سوگند وفاداری یاد کرد. با این حال، درگیری های داخلی میان خاندان سلطنتی گرجستان ادامه یافت و اگرچه الکساندر سوم برای مدت کوتاهی توانست تمام گرجستان غربی را کنترل کند، اما این تحکیم کوتاه مدت بود
. تا زمان مرگ او در سال ۱۶۶۰، گرجستان غربی هنوز در بی ثباتی بود. در این دوره پر هرج و مرج، ارچیل ایمرتی چندین بار بر تخت سلطنت نشست و خلع شد. تلاش های او برای جلب کمک های روسیه و بعداً پاپ اینوسنت دوازدهم ناموفق بود و سرانجام به روسیه تبعید شد. تحت فشار پاول سیسیانوف، در سال ۱۸۰۴ سلیمان دوم ایمرتی فرمانروایی امپراتوری روسیه را پذیرفت، اما در سال ۱۸۱۰ به طور کامل ار سلطنت خلع شد. در طی زمانی که ایمرتی یک دولت خراجگذار بود، شاهزادگان مینگرلیا، آبخازیا و گوریا استقلال خود را از ایمرتی اعلام کردند و دولت های خود را تأسیس کردند.
داگر () گروهی از قایق های ماهیگیری همانند هم بود که به طور معمول در دریای شمال به فعالیت مشغول بودند و در اوائل قرن چهارده از آنها با این واژه نام برده می شد. نمونه اولیه این قایق ها دارای یک بادبان بودند: تا قرن هفدهم، داگرهای دو بادبان رایج بودند. از این قایق ها بیشتر به خاطر صید ماهی روغن توسط چوب و قلاب ماهیگیری استفاده می شد. در حال حاضر ماهی روغن را در زبان هلندی با واژه (kabeljauw) معادل (Atlantic cod، روغن ماهی اطلسی) می نامند ولی در آن دوران بیشتر واژه داگه (dogge) یا داگویس (doggevis) بیشتر رایج بود. قایق های هلندی در تمام پهنه دریای شمال حضور داشتند و واژه "داگر" به پهنه آبی سرشار از ماهی گفته می شد که آنها اغلب در آنجا ماهیگیری می کردند و به کرانه داگر معروف شد.
قانون براندولینی، که با نام اصل عدم تقارن چرند نیز شناخته می شود، یک زبانزد اینترنتی است که در سال ۲۰۱۳ پدید آمد و بر تلاش برای از بین بردن اطلاعات نادرست، برای سنجیدن سادگی نسبی ایجاد آن در وهله اول تأکید دارد. قانون موارد زیر را بیان می کند: افزایش محبوبیت آسان ایده ها از طریق اینترنت، نمونه های مرتبط را بسیار افزایش داده است، اما خود اصل عدم تقارن مدت هاست که به رسمیت شناخته شده است. ریشه ها. این زبانزد به طور همگانی در ژانویه ۲۰۱۳ توسط آلبرتو براندولینی، برنامه نویس ایتالیایی ساختارمند شد. به گفته خود براندولینی، که از خواندن "کتاب تفکر، سریع و آهسته" دنیل کانمن درست پیش از تماشای یک برنامه گفتگوی سیاسی ایتالیایی با نخست وزیر پیشین سیلویو برلوسکونی و روزنامه نگار مارکو تراوالیو الهام گرفته است. نمونه ها. ادعای نادرست مداوم مبنی بر اینکه واکسن ها باعث اوتیسم می شوند، نمونه بارز قانون براندولینی است. با این همه، بررسی های گسترده نشان می دهد هیچ رابطه ای وجود ندارد که نشان دهد واکسن تأثیر مخربی بر سلامت عمومی داشته است. دهه ها پژوهش و تلاش برای آموزش مردم نتوانسته است اطلاعات نادرست را ریشه کن کند.
کمدی جسمانی یا کمدی فیزیکی گونه ای از کمدی است که بر بکارگیری بدن برای ایجاد حالتی خنده دار متمرکز است. کمدی جسمانی می تواند شامل اسلپ استیک، دلقک بازی، ادابازی شیرین کاری های جسمی یا شکلک های مضحک چهره باشد. کمدی جسمانی به عنوان بخشی از کمدیا دلآرته آغاز شد.
استانداردهای انتشار الزامات قانونی حاکم بر آلاینده های هوای منتشر شده در جو هستند. استانداردهای انتشار محدودیت های کمی را برای مقدار مجاز آلاینده های خاص هوا تعیین می کند که ممکن است از منابع خاصی در بازه های زمانی خاص منتشر شود. آنها به طور کلی برای دستیابی به استانداردهای کیفیت هوا و محافظت از زندگی انسان طراحی شده اند. مناطق و کشورهای مختلف استانداردهای متفاوتی برای آلایندگی خودروها دارند. منابع تنظیم شده. بسیاری از استانداردهای انتشار گازهای گلخانه ای بر تنظیم آلاینده های منتشر شده توسط خودروها (خودروهای موتوری) و سایر وسایل نقلیه موتوری تمرکز دارند. برخی دیگر انتشارات ناشی از صنعت، نیروگاه ها، تجهیزات کوچک مانند چمن زنی و ژنراتورهای دیزلی و سایر منابع آلودگی هوا را تنظیم می کنند. اولین استانداردهای آلایندگی خودرو در سال 1963 در ایالات متحده به تصویب رسید که عمدتاً پاسخی به مشکلات محدود لس آنجلس بود. سه سال بعد ژاپن اولین قوانین انتشار گازهای گلخانه ای خود را تصویب کرد که بین سال های 1970 و 1972 توسط کانادا، استرالیا و چندین کشور اروپایی دنبال شد.استانداردهای اولیه عمدتاً مربوط به مونوکسید کربن (CO) و هید
روکربن ها (HC) بود. مقررات مربوط به انتشار اکسید نیتروژن (NOx) در ایالات متحده، ژاپن و کانادا در سال های 1973 و 1974 ارائه شد که سوئد در سال 1976 و جامعه اقتصادی اروپا در سال 1977 به دنبال آن بودند. استاندارد عملکرد آلایندگی خودرو. استاندارد عملکرد آلایندگی محدودیتی است که آستانه هایی را تعیین می کند که بالاتر از آن ممکن است به نوع دیگری از فناوری کنترل آلایندگی خودرو نیاز باشد. در حالی که استانداردهای عملکرد انتشار برای تعیین محدودیت برای آلاینده های معمولی مانند اکسیدهای نیتروژن و اکسیدهای گوگرد (NOx و SOx) استفاده شده است، این تکنیک نظارتی ممکن است برای تنظیم گازهای گلخانه ای، به ویژه دی اکسید کربن (CO2) استفاده شود. در ایالات متحده، این مقدار به پوند دی اکسید کربن در هر مگاوات ساعت (پوند CO2/MWhr) و کیلوگرم CO2/MWhr در جاهای دیگر داده می شود. اروپا. قبل از اینکه اتحادیه اروپا شروع به ساده سازی استانداردهای انتشار گازهای گلخانه ای کند، مجموعه های مختلفی از قوانین وجود داشت. اعضای جامعه اقتصادی اروپا (EEC) دارای یک سری قوانین واحد بودند که به طور قابل توجهی سهل تر از قوانین ایالات متحده یا ژاپن بود. اینها ب
ه تدریج تشدید شدند و از خودروهای بیش از دو لیتری شروع شد زیرا افزایش قیمت تأثیر کمتری در این بخش خواهد داشت .هنجارهای ECE 15/05 (همچنین به عنوان توافق لوکزامبورگ شناخته می شود، به اندازه کافی سختگیرانه که اساساً به مبدل های کاتالیزوری نیاز دارد) به تدریج شروع به اعمال کرد: مرحله اولیه برای خودروهای بیش از 2000 سی سی در دو مرحله در اکتبر 1988 و اکتبر 1989 اعمال شد.خودروهای بین 1.4 تا 2.0 لیتر، در اکتبر 1991 و سپس اکتبر 1993. خودروهای زیر 1400 سی سی باید دو مجموعه بعدی از مقررات را که به ترتیب در اکتبر 1992 و اکتبر 1994 اعمال می شد، رعایت می کردند. خودروسازان فرانسوی و ایتالیایی که به شدت در رده خودروهای کوچک حضور داشتند، در طول دهه 1980 به شدت علیه این مقررات لابی کرده بودند. در اتحادیه اروپا، آلمان پیشرو در تنظیم آلایندگی خودروها بود. آلمان به خریداران خودروهایی که استانداردهای ایالات متحده یا ECE را برآورده می کنند، مشوق های مالی می دهد، با اعتبارات کمتری برای آنهایی که تا حدی شرایط را برآورده می کنند. این مشوق ها تأثیر زیادی داشت. تنها 6.5 درصد از خودروهای جدید ثبت شده در آلمان در سال 1988 هیچ گونه الزامات
آلایندگی را برآورده نمی کردند و 67.3 درصد با سخت ترین استانداردهای ایالات متحده یا ECE مطابقت داشتند. سوئد یکی از اولین کشورهایی بود که قوانین سخت گیرانه تری را وضع کرد (برای سال 1975) و محدودیت های شدیدی را برای تعداد وسایل نقلیه موجود در آنجا ایجاد کرد. این استانداردها همچنین باعث مشکلات رانندگی و افزایش شدید مصرف سوخت شدند - تا حدی به این دلیل که تولیدکنندگان نمی توانستند هزینه ها را برای رعایت مقررات خاصی که فقط در یک بازار بسیار کوچک اعمال می شد توجیه کنند. در سال 1982، جامعه اروپا محاسبه کرد که استانداردهای سوئدی مصرف سوخت را 9 درصد افزایش داد، در حالی که خودروها را 2.5 درصد گرانتر کرد.برای سال 1983 سوئیس (و سپس استرالیا) به مجموعه مقررات مشابهی ملحق شد که به تدریج تعداد موتورهای تایید شده را افزایش داد.یکی از مشکلات استانداردهای سختگیرانه این بود که آنها موتورهای کاتالیزور را در نظر نمی گرفتند، به این معنی که وسایل نقلیه ای که به این ترتیب مجهز می شدند قبل از ثبت قانونی باید مبدل های کاتالیزوری را حذف می کردند. آمریکا. ایالات متحده مجموعه ای از استانداردهای آلایندگی خود را دارد که همه وسایل نقلیه جدید
باید از آنها پیروی کنند. در ایالات متحده، استانداردهای انتشار توسط آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) مدیریت می شود. در سال 2014، EPA استانداردهای "Tier 3" خود را برای خودروها، کامیون ها و سایر وسایل نقلیه موتوری منتشر کرد که الزامات انتشار آلودگی هوا را تشدید کرد و محتوای گوگرد در بنزین را کاهش داد.EPA مقررات جداگانه ای برای موتورهای کوچک مانند تجهیزات نگهداری از زمین دارد. ایالت ها همچنین باید مقررات متفرقه انتشار گازهای گلخانه ای را به منظور انطباق با استانداردهای ملی کیفیت هوای محیط منتشر کنند. در دسامبر 2021 EPA استانداردهای جدید گازهای گلخانه ای را برای خودروهای سواری و کامیون های سبک صادر کرد که برای سال مدل خودرو 2023 مؤثر است. چین. با توجه به رشد سریع ثروت و رفاه، تعداد نیروگاه های زغال سنگ و ماشین ها در جاده های چین به سرعت در حال افزایش است و مشکل آلودگی مداوم ایجاد می کند. چین اولین کنترل آلاینده های خود را در خودروها در سال 2000، معادل استانداردهای یورو I به اجرا گذاشت. اداره حفاظت از محیط زیست دولتی چین (SEPA) مجدداً در 1 ژوئیه 2004 کنترل انتشار گازهای گلخانه ای را به استاندارد Euro II ارتقا داد. اس
تاندارد انتشار دقیق تر، استاندارد ملی III، معادل استانداردهای یورو III، در 1 ژوئیه 2007 به اجرا درآمد.برنامه ها برای اجرای استانداردهای یورو IV در سال 2010 بود. پکن استاندارد یورو 4 را از قبل در 1 ژانویه 2008 معرفی کرد و اولین شهر در سرزمین اصلی چین بود که این استاندارد را پذیرفت. 1-از 1 ژانویه 2018، تمام خودروهای جدید باید با چین 5 (مشابه یورو 5) مطابقت داشته باشند. 2-از 1 ژانویه 2021، تمام خودروهای جدید در چین باید با چین 6a (مشابه یورو 6) مطابقت داشته باشند. 3-از 1 ژوئیه 2023، تمام خودروهای جدید در چین باید با China 6b (سخت تر از یورو 6) مطابقت داشته باشند. استانداردهای انتشار. قانون NOx و PM استانداردهای انتشار را برای دسته های مشخصی از وسایل نقلیه بزرگراهی در حال استفاده از جمله وسایل نقلیه کالاهای تجاری (باری) مانند کامیون ها و کامیون ها، اتوبوس ها و وسایل نقلیه موتوری با مقاصد خاص، صرف نظر از نوع سوخت، معرفی می کند. این مقررات همچنین در مورد خودروهای سواری دیزلی (اما نه برای اتومبیل های بنزینی) اعمال می شود. خودروهای در حال استفاده در دسته های مشخص شده باید استانداردهای آلایندگی 1997/98 را برای نوع خود
روی جدید مربوط رعایت کنند (در مورد موتورهای سنگین NOx = 4.5 گرم در کیلووات ساعت، PM = 0.25 گرم در کیلووات ساعت). به عبارت دیگر، استانداردهای وسایل نقلیه جدید 1997/98 به طور عطف به ماسبق برای وسایل نقلیه قدیمی تر که قبلاً در جاده ها هستند اعمال می شود. مالکان خودرو دو روش برای رعایت کردن دارند: 1-خودروهای قدیمی را با مدل های جدیدتر و تمیزتر جایگزین کنید. 2-وسایل نقلیه قدیمی را با دستگاه های کنترل NOx و PM تایید شده بهسازی کنید. وسایل نقلیه دارای مهلتی بین 8 تا 12 سال از زمان ثبت نام اولیه برای رعایت آنها هستند. دوره مهلت به نوع خودرو بستگی دارد، به شرح زیر: 1.خودروهای تجاری سبک (GVW ≤ 2500 کیلوگرم): 8 سال 2.خودروهای تجاری سنگین (GVW &gt; 2500 کیلوگرم): 9 سال 3.اتوبوس های کوچک (11-29 صندلی): 10 سال 4.اتوبوس های بزرگ (≥ 30 صندلی): 12 سال 5.وسایل نقلیه ویژه (بر اساس یک کامیون باری یا اتوبوس): 10 سال 6.خودروهای سواری دیزلی: 9 سال علاوه بر این، این مقررات اجازه می دهد تا برآورده شدن الزامات آن بسته به سن وسیله نقلیه، 0.5 تا 2.5 سال دیگر به تعویق بیفتد. این تاخیر تا حدی برای هماهنگ کردن قانون NOx و PM با برنامه مقاو
م سازی دیزل توکیو معرفی شد. قانون NOx و PM در ارتباط با برنامه بازرسی خودروهای ژاپنی اجرا می شود، که در آن خودروهای ناسازگار نمی توانند در مناطق تعیین شده تحت بازرسی قرار گیرند. این امر به نوبه خود ممکن است موجب صدور حکمی در مورد عملیات وسیله نقلیه تحت قانون وسایل نقلیه حمل و نقل جاده ای شود.
نیروگاه بادی بانگوئی () یک نیروگاه بادی در بانگوئی، ایلوکوس شمالی، فیلیپین است. این نیروگاه بادی از ۲۰ واحد توربین بادی وستاس وی۸۲ (V82) ۱٫۶۵ مگاوات که در ارتفاع ۷۰ متر (۲۳۰ فوت) قرار دارند، بهره می برد که در یک ردیف به امتداد ۹ کیلومتر (۵٫۶ مایل) در خط ساحلی خلیج بانگوئی، حاشیه دریای جنوبی چین واقع شده اند. فاز اول پروژه ساخت نیروگاه نورث ویند در خلیج بانگوئی شامل ۱۵ توربین بادی بود که حداکثر ظرفیت تولید برق هر کدام بالغ بر ۱٫۶۵ مگاوات بوده و در مجموع برابر با ۲۴٫۷۵ مگاوات می گردید. فاز ۲ در ماه اوت ۲۰۰۸ تکمیل گردید و ۵ توربین بادی دیگر به توربین های قبلی اضافه شد و حداکثر ظرفیت تولید برق را به ۳۳ مگاوات رساند.
در سال های اخیر آشکار شده است که محیط و مکانیسم های زیربنایی بر بیان ژن و ژنوم خارج از جزم اصلی زیست شناسی تأثیر می گذارد. مشخص شده است که مکانیسم های اپی ژنتیکی زیادی در تنظیم و بیان ژن ها مانند متیلاسیون DNA و بازسازی کروماتین نقش دارند. اعتقاد بر این است که این مکانیسم های اپی ژنتیکی عاملی در ایجاد بیماری های پاتولوژیک مانند دیابت نوع ۲ هستند. درک اپی ژنوم بیماران دیابتی ممکن است به روشن شدن علل پنهان این بیماری کمک کند. ژن کاندید PPARGC1A. ژن PPARGC1A ژن های دخیل در متابولیسم انرژی را تنظیم می کند. از آنجایی که دیابت نوع ۲ با هیپرگلیسمی مزمن در نتیجه اختلال در عملکرد سلول های بتا پانکراس و مقاومت به انسولین در بافت های محیطی مشخص می شود، تصور می شد که ممکن است این ژن در بیماران دیابتی نوع ۲ از طریق متیلاسیون DNA کاهش یابد.
یوسف عنبر (عربی: "یوسف عنبر"؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۶۲) بازیکن سابق فوتبال و سرمربی اهل عربستان سعودی است. دوران بازیگری. عنبر برای باشگاه الاهلی عربستان بازی می کرد و به عنوان یکی از مهم ترین بازیکنان این باشگاه در دهه ۱۹۸۰ شناخته می شد. سبک بازی. عنبر به عنوان مدافع بازی می کرد و عمدتاً در پست دفاع چپ به میدان می رفت. تحصیلات. عنبر مدرک کارشناسی ارشد ورزش را از دانشگاه لیسبون در پرتغال گرفت.
قلمرو نظامی فزان-غدامس قلمرویی در قسمت جنوبی لیبی ایتالیا بود که از سال ۱۹۴۳ تا استقلال لیبی در سال ۱۹۵۱ توسط فرانسه آزاد اشغال و اداره می شد. این بخشی از اشغال لیبی توسط متفقین بود. نیروهای فرانسه آزاد از چاد فرانسه در سال ۱۹۴۳ منطقه ای را که منطقه نظامی جنوبی ایتالیا بود اشغال کردند، و چندین درخواست برای ضمیمه کردن فزان از نظر اداری به متصرفات فرانسه در شمال آفریقا ارائه کردند. فزان در ۲۴ دسامبر ۱۹۵۱ با طرابلس و برقه پیوست تا پادشاهی لیبی را تشکیل دهد. این اولین کشوری بود که از طریق سازمان ملل به استقلال رسید، و یکی از اولین متصرفات اروپایی سابق در آفریقا بود که استقلال را به دست آورد.
اپی ژنتیک دیابت نوع ۱ همچون اپی ژنتیک دیابت نوع ۲ یکی از اقسام مطالعات اپی ژنتیک در دنیاست. اپی ژنتیک به عنوان تغییرات ارثی در بیان ژن تعریف می شود که هیچ تأثیر مستقیمی بر توالی DNA ندارد. به طور ضمنی، این تغییرات اپی ژنتیکی از نظر ژنتیکی تعیین نمی شوند، اگرچه می توانند تحت تأثیر تغییرات ژنتیکی ارثی قرار گیرند. شواهد نشان می دهد که بیماری های خودایمنی، مانند دیابت نوع ۱، از تأثیر متقابل بین عوامل ژنتیکی و غیر ژنتیکی ناشی می شوند. در حالی که علل ژنتیکی این بیماری ها به خوبی شناخته شده است، اثرات غیر ژنتیکی کمتر قطعی است. علاوه بر این، مکانیسم دقیق همکاری آنها برای شروع فرایند خودایمنی مخرب هنوز ناشناخته است. این نگرانی های اولیه در تعامل بین عوامل ژنتیکی و غیر ژنتیکی را شناسایی می کند و جدیدترین شواهد مربوط به دخالت اثرات غیر ژنتیکی در پیشرفت بیماری، از جمله تأثیر اثرات اپی ژنتیکی بر مسیرها ی کلیدی را بررسی می کند. دیابت نوع ۱. دیابت نوع ۱ وضعیتی است که با یک پاسخ خودایمنی مشخص می شود که منجر به تخریب سلول های بتا ی ترشح کننده انسولین در جزایر لانگرهانس می شود. میزان تطابق برای دیابت نوع ۱ در دوقلوهای تک تخمکی
تنوع قابل توجهی را نشان می دهد که از ۱۳٪تا ۶۷٫۷٪ متغیر است. این تنوع ممکن است به خاطر تنوع مرتبط با ژنوتیپ های آنتی ژن لکوسیت انسانی (HLA)مرتبط با دیابت نوع ۱ نسبت داده شود. شایان ذکر است، افراد دارای ژنوتیپ هتروزیگوت DR4/DR3 با بالاترین خطر مواجه هستند، اگرچه اکثر ناقالن این ژنوتیپ به دیابت مبتلا نمی شوند. از سو ی دیگر، سایر ژنوتیپ های HLA خطر متوسط یا کم ابتلا به این بیمار ی را به همراه دارند. در حالی که سایر ژن ها مانند INS ,PTPN22 و CTLA4 نیز در استعداد ابتلا به دیابت نوع ۱ نقش دارند، ناحیه HLA نقش اساسی در توسعه آن ایفا می کند. این محدوده خطر ژنتیکی برا ی دیابت نوع ۱ فرصتی را برای دخالت مکانیسم های اپی ژنتیکی فراهم می کند. علیرغم شواهد قابل توجهی که از دخالت عوامل غیر ژنتیکی در پاتوژنز دیابت نوع ۱ حمایت می کند، شواهد خاصی برای عوامل محیطی وجود ندارد، اگرچه برخی از آنها پیشنهاد شده اند و ممکن است در واقع به روند بیماری مرتبط باشند. متیلاسیون DNA و دیابت نوع ۱. اپی ژنتیک ارتباط قابل توجهی بین حساسیت ژن های فرد و تأثیر محیط در پیشرفت بیماری های خودایمنی ارائه می دهد. درک بهتر از همبستگی بین عوامل ژنتیکی و
محیطی در بیماری های خودایمنی پیچیده، درک ما را در مورد پیشگیری و درمان بیشتر می کند. شواهد حاکی از آن است که اپی ژنتیک، از طریق تعامل پیچیده عوامل ژنتیکی و محیطی، در ایجاد بیماری های خودایمنی نقش دارد. نشانگرهای اپی ژنتیک به طور بالقوه می توانند به عنوان نشانگرهای زیستی عمل کنند. با این وجود، هنوز مشخص نیست که آیا تغییرات اپی ژنتیکی در بیماری های خودایمنی در نتیجه یک پاسخ ایمنی غیرطبیعی است که به تظاهرات بیماری بر اساس بالینی کمک می کند یا اینکه چنین تغییراتی نتیجه خود فرایند بیماری است. همان طور که تعداد فزاینده ای از نشانگرهای اپی ژنتیک مرتبط با بیماری های انسانی کشف می شوند، رویکردهای درمانی با هدف قرار دادن اصلاحات اپی ژنتیکی توسعه خواهند یافت. معکوس کردن اثرات این تغییرات، که در اثر فعالیت آنزیمی ایجاد می شود، ممکن است یک درمان یا درمان بالقوه ارائه دهد. علاوه بر این، مهارکننده های HDAC با ایجاد اختلال در تولید سیتوکین های التهابی در سلول های سینوویال RA اثربخشی درمانی بالقوه ای را در RA نشان داده اند. علاوه بر مداخلات درمانی، مکانیسم های اپی ژنتیکی به طور بالقوه می تواند برای تشخیص زودهنگام بیماری مانند
استفاده از miRNAها به عنوان نشانگرهای زیستی مورد استفاده قرار گیرد. miRNAها که پایداری از خود نشان می دهند، می توانند در سلول های تک هسته ای خون محیطی و سرم شناسایی شوند. با ردیابی به هدف اصلی miRNA، ممکن است بتوان مسیرهای دخیل در بیماری های خود ایمنی را شناسایی کرد. با این حال، این کار ساده نخواهد بود. در واقع، همان miRNAها می توانند در بیماری های خودایمنی مختلف دخیل باشند و ژن های مختلفی را هدف قرار دهند. برای مثال، miR-124a پیشنهاد می شود که هم در RA و هم در T1D دخالت داشته باشد. کاهش شیوع آلل های هتروزیگوت پرخطر HLA DR3 و DR4 در میان گروه های بیماران مسن تر منجر به کاهش میزان تطابق مشاهده شده در گروه های سنی بالاتر می شود. بر اساس این مشاهدات، نرخ تطابق پایین مشاهده شده در T1D با شروع بزرگسالان نشان می دهد که تغییرات اپی ژنتیکی ممکن است تأثیر قابل توجهی بر روند بیماری منجر به T1D در بزرگسالان نسبت به بیماران جوان داشته باشد. با توجه به افزایش جهانی دیابت و تغییر فنوتیپ مرتبط با T1D، نیاز به درک بهتری از نحوه تعامل عوامل محیطی با زمینه ژنتیکی حساس در ایجاد بیماری وجود دارد؛ بنابراین، مطالعات بر روی اپی ژن
تیک پتانسیل ارائه بینشی در مورد این موضوع را دارد. پروفایل متیلاسیون DNA جامع اخیر، ۲۷۶ جایگاه CpG مرتبط با پروموترهای ۲۵۴ ژن را شناسایی کرده است که متیلاسیون دی ان ای متفاوت قابل توجهی را در جزایر دیابتی نشان می دهند. با در نظر گرفتن ارتباط بین افزایش وزن بدن، مقاومت به انسولین و T1D در بزرگسالان یا LADA - شکلی از دیابت خودایمنی که به آرامی در حال پیشرفت است، داده های مربوط به متیلاسیون DNA نقش مهمی در اختلال اپی ژنتیکی در جزایر دیابتی را برجسته می کند؛ بنابراین، تغییرات اپی ژنتیکی می تواند باعث اختلال در عملکرد سلول های بتا و در نهایت نارسایی سلول های بتا در افراد با حساسیت ژنتیکی پایین تر HLA، مانند افرادی که تحت تأثیر LADA قرار دارند، شود. علاوه بر این، به دلیل ارائه دهنده متیل (مانند متیونین و کولین) و عوامل کمکی (مانند ویتامین B12، اسید فولیک و پیریدوکسال فسفات)، تغذیه به طور بالقوه در متیلاسیون DNA نقش دارد. مطالعات اخیر نقش سیتوکین های پیش التهابی و ضد التهابی IL-1RA, IL6 و TNF-alpha را در پاتوژنز T1D و LADA بزرگسالان گزارش کرده اند. علاوه بر این، پاسخ به مصرف بیش از حد غذا تحت تأثیر فرآیندهای ایمنی ذ
اتی و اکسیداتیو، از جمله گیرنده Toll مانند ۴ و سیگنال دهی با واسطه التهاب و همچنین تولید سیتوکین است. بیان برخی از ژن های کلیدی ممکن است دستخوش تغییرات اپی ژنتیکی شود که می تواند گامی مهم در توسعه T1D در بزرگسالان باشد. در نتیجه، مطالعات آینده در مورد اپی ژنتیک T1D باید معیارهای انتخاب بیمار مانند سن شروع، وجود مقاومت به انسولین، وزن و بیماری های خودایمنی مرتبط را به دقت در نظر بگیرند، زیرا این متغیرهای مخدوش کننده ممکن است بر تفسیر نتایج تأثیر بگذارند. نقش متیلاسیون DNA در پاتوژنژ. متیلاسیون DNA فرآیندی است که در آن یک گروه متیل به طور کووالانسی به کربن ۵' مولکول های DNA در یک مکان CpG متصل می شود. متیلاسیون DNA معمولاً منجر به خاموش شدن ژن می شود و در حفظ رشد طبیعی جنین، نقش بندی ژنومی، غیرفعال سازی X و سرکوب پیری از جمله مهم است. برخی تغییرات اپی ژنتیکی که بیان طبیعی ژن را مختل می کنند. اکنون به عنوان مستعد ابتلا به T1DM شناخته شده است. با هدف قرار دادن مکانیسم های درگیر، محققان از DM در موش های دیابتی غیرچاق (NOD) پیشگیری و درمان کردند. چندین ژن برای افزایش یا کاهش خطر T1DM ایجاد شده است. از جمله ژن های م
ستعد کننده، ژن های آنتی ژن لکوسیت انسانی (HLA) هستند. هر تغییر اپی ژنتیکی که این ژن ها را هدف قرار می دهد، ممکن است با ایجاد اختلال در بیان و عملکرد طبیعی این ژن ها، باعث ایجاد بیماری زایی T1DM شود که منجر به خودایمنی سلول های بتا می شود. تغییرات مشابهی در بیان ژن مؤثر بر سیستم ایمنی در اندام های هدف مختلف مانند پانکراس در مورد T1DM در افراد مبتلا به بیماری های خودایمنی مختلف مشاهده شده است. نشان داده شده است که پانکراس افراد مبتلا به T1DM دارای بیان بیش از حد ژن های پاسخ ایمنی التهابی است. بر اساس این یافته، داروهایی که بیان بیش از حد این ژن ها را سرکوب می کنند در موش ها نشان داده اند که التهاب را کاهش می دهند، سلول های بتا را دوباره رشد می کنند و T1DM را معکوس می کنند. متیلاسیون DNA نقش مهمی در حفظ رشد طبیعی جنین پانکراس و تمایز سلول های بتا ایفا می کند. عملکرد اولیه سلول های بتا، که ترشح انسولین پاسخ گلوکز است، پس از تولد به دست می آید و از طریق یک برنامه متابولیک توسط DNA متیل ترانسفراز 3A (DNMT3A) واسطه می شود. این نشان می دهد که علاوه بر نقشی که در بلوغ سلول های بتا دارد، متیلاسیون DNA به حفظ عملکرد طبی
عی سلول نیز کمک می کند. رویدادهای سلولی و مولکولی را در جزایر پانکراس و سلول های بتا در طول القای DM در موش های NOD بررسی کردند. خودایمنی در موش های NOD بین ۳ تا ۴ هفتگی ایجاد شد و به دنبال آن پاسخ های ایمنی تطبیقی که سلول های بتا را از بین بردند، ایجاد شد. دانشمندان کاهش رشد سلول های بتا را با افزایش نفوذ سلول های T به جزایر لانگرهانس با افزایش سن مشاهده کردند. سایت های CpG، که رونویسی ژن انسولین ۱ و انسولین ۲ را افزایش می دهند، در دوره پیش دیابتی نیز متیلاسیون می شوند. علاوه بر این، آن ها بیان بیش از حد سیتوکین های خاص را در جزایر موش های NOD پیش دیابتی مشاهده کردند که باعث القای DNMTs و متیلاسیون ژن انسولین شده و رونویسی انسولین را تحت تأثیر قرار می دهد؛ بنابراین، تغییرات اپی ژنتیک، به ویژه تغییراتی که شامل تغییرات عملکرد ژن در پاسخ به محرک های ایمنی است، ممکن است پیوند مکانیکی بین سیستم ایمنی، از دست دادن بیان ژن انسولین و شروع T1DM باشد همچنین نقش متیلاسیون در بیان ژن و پاتوژنز بیماری را روشن می کند. این مطالعه الگوهای متیلاسیون DNA 7 CpG را در ناحیه شروع رونویسی در پروموتر ژن INS بررسی کرد. دانشمندان خا