Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هوش جمعی در ابتدا هر دو مفهوم هوش جمعی و هوش مشارکتی را در بر می گرفت، و بسیاری از سیستم ها دارای ویژگی هایی از هر دو هستند. این اصطلاح نخستین بار توسط پیر لوی (Pierre Lévy) در کتابی به همین نام مطرح شد که نخست در سال ۱۹۹۴ به زبان فرانسوی منتشر شد. لووی «هوش جمعی» را چنین تعریف کرد:«شکلی از هوش توزیع شده به صورت جهانی، که به طور پیوسته ارتقاء می یابد، در زمان واقعی هماهنگ می شود، و در بسیج مؤثر مهارت ها نمود می یابد.»پس از انتشار کتاب لووی، دانشمندان علوم رایانه ای اصطلاح هوش جمعی را برای اشاره به نوع خاصی از کاربردها در چارچوب کلی تر این حوزه به کار بردند — به ویژه، کاربردهایی که ورودی های تعداد زیادی از پاسخ دهندگان مجزا به پرسش های خاص (عمدتاً کمّی) را پردازش می کنند (برای مثال: "قیمت حافظه DRAM در سال آینده چقدر خواهد بود؟") الگوریتم ها در این سیستم ها ورودی ها را یکدست سازی می کنند و ناشناس بودن سنتی پاسخ دهندگان نظرسنجی را حفظ می نمایند تا پیش بینی هایی بهتر از میانگین ارائه دهند. مطالعات اخیر دربارهٔ شبکه های وابستگی نشان می دهند که پیوندهایی بین هوش جمعی و هوش مشارکتی وجود دارد. شبکه های وابستگی مبتنی
بر همبستگی جزئی که نوعی جدید از شبکه های مبتنی بر همبستگی هستند، توانایی کشف روابط پنهان میان گره های شبکه را دارند. تحقیقات دورور وای. کنِت (Dror Y. Kenett) و استاد راهنمای دکترای او، اشل بن-جیکوب (Eshel Ben-Jacob)، اطلاعات پنهانی دربارهٔ ساختار زیرین بازار سهام ایالات متحده را کشف کردند که در شبکه های همبستگی استاندارد وجود نداشت، و یافته های خود را در سال ۲۰۱۱ منتشر نمودند. کاربرد. هوش مشارکتی به مسائلی می پردازد که در آن ها تخصص فردی، اولویت های گاه متضاد ذی نفعان، و تفسیرهای متفاوت کارشناسان متنوع برای حل مسئله اهمیت حیاتی دارند. کاربردهای احتمالی آینده هوش مشارکتی شامل موارد زیر است: ویکی پدیا، یکی از محبوب ترین وب سایت های اینترنتی، نمونه ای برجسته از یک شبکه نوآوری است که هوش مشارکتی توزیع شده را به نمایش می گذارد و اصولی را برای آزمایشگاه های کسب وکار تجربی و شتاب دهنده های استارت آپ ها به تصویر می کشد. نسل جدیدی از ابزارها برای حمایت از هوش مشارکتی در حال شکل گیری است که از پلتفرم های جمع سپاری، سیستم های توصیه گر و محاسبات تکاملی الهام گرفته اند. ابزارهای موجود برای تسهیل حل مسئله گروهی شامل نرم ا
فزارهای گروهی تعاملی (collaborative groupware)، کنفرانس همزمان مانند پیام رسانی فوری، چت آنلاین و تخته سفید مشترک است که با پیام رسانی ناهم زمانی مانند پست الکترونیکی، انجمن های با ساختار موضوعی و مدیریت شده، وبلاگ ها و ویکی های گروهی تکمیل می شوند. مدیریت سازمان هوشمند بر این ابزارها و همچنین روش هایی برای تعامل اعضای گروه، ترویج تفکر خلاق، بازخورد عضویت در گروه، کنترل کیفیت و بررسی همتا، و داشتن یک حافظه یا پایگاه دانش مستند گروهی تکیه دارد. با همکاری اعضا، گروه یک حافظه مشترک توسعه می دهد که از طریق مصنوعات مشارکتی گروه مانند صورتجلسات، متن های گفتگوهای ساختاریافته و نقاشی ها قابل دسترسی است. این حافظه مشترک (حافظه گروهی) همچنین از طریق خاطرات اعضای گروه در دسترس است؛ توجه فعلی به این است که چگونه فناوری می تواند اثربخشی حافظه گذشته مشترک و ظرفیت حل مسئله آینده را پشتیبانی و تقویت کند. فرادانش توصیف می کند که چگونه محتوای دانش با زمینه دانش خود در همکاری های میان رشته ای، چندسازمانی یا توزیع شده جهانی تعامل دارد.
اُوِردوز () سومین آلبوم چندآهنگه از گروه پسرانهٔ کره ای–چینی اکسو کی و اکسو ام است. این آلبوم در ۷ مه ۲۰۱۴ توسط اس ام انترتینمنت منتشر و از طریق کی تی میوزیک در دو نسخهٔ کره ای و چینی توزیع شد. این اثر پس از آلبوم ویژهٔ زمستانی گروه با عنوان "معجزه هایی در دسامبر" که در دسامبر ۲۰۱۳ منتشر شد، عرضه شد. این آلبوم، آخرین حضور اعضای گروه، کریس و لو هان را پیش از ترک گروه شامل می شود. این دو عضو پس از انتشار آلبوم، با ارائهٔ دادخواست هایی علیه اس ام انترتینمنت خواستار فسخ قراردادهای خود شدند. همچنین "اوردوز" آخرین آلبومی است که توسط دو زیرگروه اکسو کی و اکسو ام به صورت جداگانه منتشر شده است. پیش زمینه و انتشار. قرار بود سومین آلبوم چندآهنگهٔ اکسو کی و اکسو ام در ۲۱ آوریل ۲۰۱۴ منتشر شود، اما به دلیل فاجعهٔ غم انگیز کشتی سه وول که در ۱۶ آوریل رخ داد، تاریخ انتشار به تعویق افتاد. موزیک ویدئوهای این آلبوم در ۶ مه ۲۰۱۴ در یوتیوب منتشر شدند و خود آلبوم در ۷ مه به بازار آمد. پیش از انتشار، این آلبوم بیش از ۶۶۰٬۰۰۰ پیش سفارش دریافت کرد که در آن زمان آن را به پرفروش ترین مینی آلبوم تاریخ کره از نظر پیش فروش تبدیل کرد. در ۱۵
مه ۲۰۱۴، لیدر اکسو ام، کریس، دادخواستی برای فسخ قراردادش با اس ام انترتینمنت ارائه داد و به بی توجهی به وضعیت سلامت خود و نقض حقوق بشر از سوی شرکت اشاره کرد. نسخهٔ کره ای آلبوم در رتبهٔ دوم جدول آلبوم های جهانی "بیلبورد" قرار گرفت و همچنین به رتبهٔ ۱۲۹ جدول "بیلبورد" ۲۰۰ دست یافت، که در آن زمان اکسو را به گروه پسرانه کره ای با بالاترین جایگاه در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ تبدیل کرد.
کارمین همچنین به نام های کوشینیل (وقتی از حشره ی کوشینیل استخراج می شود)، عصاره ی کوشینیل، دریاچه ی زرشک یا دریاچه ی کارمین نیز شناخته می شود. این ماده رنگدانه ای به رنگ قرمز روشن است که از کمپلکس آلومینیوم مشتق شده و از اسید کارمینیک به دست می آید. نام های کد خاص برای این رنگدانه شامل قرمز طبیعی ۴، CI ۷۵۴۷۰ یا E120 می باشد. "کارمین" همچنین یک اصطلاح عمومی برای رنگ قرمز تیره است.
معجزه هایی در دسامبر (؛ کره ای: 12월의 기적؛ چینی: 十二月的奇迹) دومین آلبوم چندآهنگهٔ گروه پسرانهٔ کره ای–چینی اکسو است که در ۹ دسامبر ۲۰۱۳ توسط اس ام انترتینمنت منتشر شد. این آلبوم به عنوان یک آلبوم ویژهٔ زمستانی ارائه شده است و دنباله ای برای نخستین آلبوم استودیویی گروه با عنوان "اکس اواکس او" است که در ژوئن ۲۰۱۳ منتشر شده بود. همانند سایر آثار گروه تا پیش از انتشار آلبوم "گیتی" در سال ۲۰۱۷، این آلبوم نیز در دو نسخهٔ کره ای و چینی عرضه شد. "معجزه هایی در دسامبر" دومین انتشار رسمی گروه و نخستین آلبوم چندآهنگه ای است که به صورت گسترده با حضور اعضای هر دو زیرگروه، اکسو کی و اکسو ام، تبلیغ و اجرا شد. پیش زمینه و آهنگسازی. براساس توصیف وبگاه "ناور میوزیک"، قطعهٔ اصلی آلبوم یعنی «معجزه هایی در دسامبر» یک ترانهٔ پاپ بالاد است که در تنظیم آن از پیانو و سازهای زهی استفاده شده است. این ترانه توسط آهنگسازان باسابقه ای مانند آندریاس یوهانسون استون و ریک هانلی در همکاری با تیم تهیهٔ موسیقی اس ام انترتینمنت ساخته و تنظیم شده است. در نسخهٔ کره ای این قطعه، چن، بک هیون و دی. او خوانندگی می کنند، در حالی که در نسخهٔ چینی، چن و بک هی
ون به همراه لو هان به اجرای آواز می پردازند. این ترانه روایت مردی است که با حسرت به رابطهٔ گذشته اش با معشوقه اش فکر می کند و آرزوی بازگشت به آن را دارد، اما به دلیل احساس شرم و گناه، قادر به این کار نیست. یون سورا و لیو یوان به ترتیب ترانه سرایان نسخه های کره ای و چینی این ترانه هستند.
نمایشگاه کتاب هلسینکی (, ) یک نمایشگاه بازرگانی سالانه برای کتاب است که از سال ۲۰۰۱ برگزار می شود. این نمایشگاه در ماه اکتبر در مرکز نمایشگاه ها و همایش های هلسینکی در هلسینکی، فنلاند برگزار می شود.
«شکوفه» ترانه ای از خوانندهٔ استونیایی کرلی می باشد که به عنوان یک تک آهنگ از سومین آلبوم چندآهنگهٔ وی تحت عنوان "عمیق ترین ریشه ها" (۲۰۱۶) منتشر گردیده است؛ این ترانه در ۲۹ آوریل سال ۲۰۱۶ منتشر گردید و موزیک ویدئوی آن نیز یک روز قبل منتشر شده بود. نسخهٔ کرال این ترانه با نام «شکوفه (نواهای تالار بهشت)» در ۲۷ مهٔ سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
ابوالفضل نظم پرور قلم تراش و چاقوساز اهل ایران بود که شهرت او به دلیل ساخت قلم تراش خوشنویسی است. زندگی و فعالیت حرفه ای. نظم پرور در سال ۱۳۰۵ در شهر زنجان به دنیا آمد. او ابتدا در شهر زنجان حرفهٔ چلنگری را آموخت و به کار تعمیر اسلحه (تفنگ شکاری و اسلحهٔ کمری) پرداخت. از بیست سالگی چاقوسازی را نزد فتحعلی زنجانی آموخت و در مدت دو سال این حرفه را فراگرفت و به ساخت انواع چاقوهای شکاری و جیبی مشغول شد. در بیست وپنج سالگی به تهران آمد و اولین قلم تراش را به سفارش خوشنویس زنجانی محمدولی کیمیاقلم ساخت که به جهت کیفیتِ مرغوب آن اسباب شهرت او را فراهم آورد. پس از آن هنرمندان خوشنویس از سراسر ایران برای سفارش قلم تراش به او مراجعه می کردند. وی برخلاف دیگر قلم تراش سازان که برای ساختن تیغه از شاه فنر خودرو و یا فولادهای مشابه استفاده می کردند، از سوهان های نیکلسون و ماه نشان ساخت سوئد استفاده می کرد. طراحی نقوش ابداعی در باربند قلم تراش ها مانند سرطوطی، ماهی، عقاب و کبوتر نیز زینتِ پشتِ تیغه های قلم تراش های ساختِ اوست. قلم تراش های نظم پرور از حیث نفاست بیشتر مورد توجه مجموعه داران واقع شد و کاربرد آن در درجهٔ دوم قرار
گرفت. بسیاری از خوشنویسان از جمله عبدالله فرادی صدها قلم تراش از او را در مجموعهٔ خود گردآوردند. در نخستین همایش گنجینه های از یاد رفتهٔ هنر ایران فرهنگستان هنر در سال ۱۳۸۶، از ابوالفضل نظم پرور در کنار ۱۳ هنرمند پیشکسوت دیگر تجلیل شد. نظم پرور در ۱۱ دی ۱۳۹۰ در سن هشتاد و پنج سالگی از دنیا رفت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
زوال عقل زودرس () یا زوال عقل با شروع در سن کم، به نوعی از زوال عقل اطلاق می شود که علائم آن پیش از ۶۵ سالگی آغاز می شود. دمانس زودهنگام یک اصطلاح کلی است که مجموعه ای از اختلالات با کاهش پیشرونده عملکرد شناختی را در بر می گیرد، به ویژه در حوزه هایی مانند کارکردهای اجرایی، یادگیری، زبان، حافظه یا رفتار. این وضعیت ممکن است به دلایل گوناگونی مانند فرایندهای تحلیل برنده (دژنراتیو)، خودایمنی یا عفونت های مختلف رخ دهد. شایع ترین نوع زوال عقل زودرس، بیماری آلزایمر زودرس است و پس از آن، زوال عقل پیشانی گیجگاهی و زوال عقل عروقی در رتبه های بعدی قرار دارند. بیماری آلزایمر حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد از موارد را شامل می شود. انواع کمتر شایع زوال عقل زودرس شامل زوال عقل اجسام لویی، زوال عقل بیماری پارکینسون، بیماری هانتینگتون، بیماری کروتزفلد جاکوب، ام اس، زوال عقل ناشی از مصرف الکل و سایر ناهنجاری ها می شود. همچنین، برخی بیماری های تحلیل برنده عصبی در کودکان مانند ناهنجاری های میتوکندری، بیماری های ذخیره ای لیزوزومی، و لکودیستروفی ها نیز می توانند خود را به صورت زوال عقل زودرس نشان دهند. زوال عقل زودرس یک مسئله مهم در حوزه سلام
ت عمومی به شمار می رود، زیرا تعداد افراد مبتلا به این نوع زوال عقل در سراسر جهان رو به افزایش است. طبقه بندی. برای رفع سردرگمی رایجی که در مکالمات روزمره میان «زوال عقل» و «بیماری آلزایمر» وجود دارد، باید گفت که زوال عقل یک سندرم است که مؤلفه های اصلی آن شامل کاهش حافظه و اختلال شناختی است و توانایی فرد را برای انجام فعالیت های روزمره تحت تأثیر قرار می دهد؛ در حالی که بیماری آلزایمر شایع ترین علت زوال عقل به شمار می رود. برای توصیف زوال عقل زودرس، اصطلاحات گوناگونی به کار می رود. واژه هایی مانند دمانس با شروع در سن کم (young onset dementia) به منظور تمایز قائل شدن بین زوال عقلی که در افراد زیر ۶۵ سال (زودرس) و زیر ۴۵ سال (شروع در سن کم) رخ می دهد، ابداع شده اند. از نظر طبقه بندی، زوال عقل زودرس به دو نوع اصلی تقسیم می شود: نکته مهم این است که بیماری آلزایمر به مراتب شایع تر از سایر علل زوال عقل است و به همین دلیل، هم در افراد بالای ۶۵ سال و هم در افراد بین ۵۰ تا ۶۵ سال، شایع ترین علت زوال عقل محسوب می شود. علائم و نشانه ها. در مقایسه با زوال با شروع در سنین بالا، افراد مبتلا به زوال عقل زودرس بیشتر احتمال دار
د به انواعی از زوال عقل غیر از بیماری آلزایمر دچار باشند، هرچند که آلزایمر همچنان شایع ترین علت در هر دو گروه محسوب می شود. به طور کلی، زوال عقل زودرس، سیر پیشرونده و سریع تری دارد و معمولاً با آسیب های عصبی گسترده تری همراه است. علائم اولیه اغلب شامل تغییرات رفتاری، افسردگی یا روان پریشی (سایکوز) هستند که سپس به نقص های شناختی آشکار تبدیل می شوند. یک فرضیه مطرح شده این است که به دلیل ذخیره شناختی کمتر در زوال عقل دیررس، میزان آسیب های پاتولوژیک مشابه در این افراد ممکن است عوارض بالینی کمتری ایجاد کند، در حالی که در زوال عقل زودرس این آسیب ها سریع تر بروز می یابند. تحقیقات نشان داده اند که ناحیه های شناختی درگیر نیز بین دمانس زوال عقل زودرس و دیررس تفاوت دارند. از نظر علائم رفتاری، زوال عقل زودرس بیشتر با اختلال در تمرکز و توجه همراه است، اما کمتر باعث سردرگمی، توهم، هذیان، بی قراری یا بی بندوباری رفتاری می شود. از نظر علائم حرکتی، زوال عقل زودرس در مقایسه با دمانس دیررسِ کمتر روی «سیالی کلامی» یا «روان زبانی» (verbal fluency) و عملکرد اجرایی حرکتی تأثیر می گذارد. علل زوال عقل زودرس زوال عقل زودرس می تواند به
دلایل مختلفی ایجاد شود. علل اصلی آن عبارت اند از: همچنین، زوال عقل زودرس ممکن است ناشی از بیماری های تحلیل برنده عصبی دوران کودکی باشد که در سنین بالاتر ادامه می یابند یا آشکار می شوند. این بیماری ها مانند اختلالات میتوکندریایی یا بیماری های ذخیره ای لیزوزومی هستند و در افراد زیر ۳۵ سال از شایع ترین علل زوال عقل به شمار می روند. در برخی موارد، زوال عقل زودرس ممکن است قابل برگشت باشد و در اثر عواملی مانند بیماری های التهابی (مانند ام اس یا سارکوئیدوز عصبی)، عفونت ها یا سموم ایجاد شود. عوامل خطر. عوامل خطر رایج برای زوال عقل زودرس مانند دیابت، فشار خون بالا و چاقی در زوال عقل زودرس نیز به عنوان عوامل خطر مؤثر شناسایی شده اند. اخیراً مشخص شده است که برخی بیماری های مزمن دیگر نیز با زوال عقل زودرس ارتباط دارند، از جمله بیماری های قلبی عروقی، بیماری های تنفسی و بیماری های گوارشی. وجود یک یا چند بیماری مزمن در یک فرد، احتمال بروز زوال عقل زودرس را بیشتر از دمانس دیررس افزایش می دهد. همچنین، پایین بودن وضعیت اجتماعی-اقتصادی رابطه قوی تری با زوال عقل زودرس نسبت به زوال عقل دیررس دارد. از طرفی، سابقه خانوادگی به ویژه
در موارد بیماری آلزایمر با شروع زودهنگام، می تواند نقش مهمی به عنوان عامل خطر ایفا کند. از نظر جنسیت نیز زنان بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر هستند در حالی که در مردان زوال عقل عروقی شایع تر است. مطالعات نشان داده اند که مردان کمتر از زنان به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند. سیر بیماری و پیش آگهی. برآورد نرخ بقا در زوال عقل زودرس برای پیش بینی روند بیماری، مدیریت و درمان اهمیت زیادی دارد. به طور کلی، شروع بیماری در سنین پایین تر با پیش آگهی بهتر همراه است. میانگین زمان بقا پس از تشخیص، برای مردان و زنان تقریباً ۶ تا ۱۰ سال است، البته این عدد بسته به نوع زوال عقل متغیر است. شایع ترین علت مرگ در بیماران مبتلا به زوال عقل زودرس، بیماری های تنفسی مانند سینه پهلو (پنومونی) است. سایر علل شامل بیماری های قلبی عروقی و درگیری های عروقی مغز (سکته های مغزی) هستند. همه گیرشناسی. زوال عقل زودرس کمتر از زوال عقل دیررس شایع است و تقریباً ۱۰٪ از کل موارد زوال عقل در سطح جهان را تشکیل می دهد. بر اساس مطالعات جدید: افزایش مداوم شیوع با افزایش سن، به ویژه در دو نوع زیر بارزتر است: (۱) آلزایمر نوع فراموشی زا (۲) نوعِ رفتاریِ
زوال عقل پیشانی گیجگاهی. این دو، شایع ترین زیرگونه های علل اصلی زوال عقل زودرس هستند و نقش مهمی در روند افزایش شیوع دارند. پژوهش ها. پژوهش های اخیر بر گروه های سنی مختلف دمانس و چگونگی تفاوت آن ها با یکدیگر تمرکز کرده اند. مطالعات نشان داده اند که تنوع بیشتری در میان افراد جوان مبتلا به دمانس نسبت به بیماران مسن تر وجود دارد. شواهدی در مورد علل بیماری آلزایمر در مغز افراد جوان یافت شده است که می تواند منجر به انواع فنوتیپی متفاوت در مقایسه با افراد مسن شود. این موضوع توضیح می دهد که چرا افراد جوان مبتلا به بیماری آلزایمر آگاهی بیشتری نسبت به افراد مسن دارند.
زوال عقل پیش رس یا جنون زودرس (؛ به معنای «زوال عقل زودهنگام» یا «جنون نابهنگام») یک تشخیص روان پزشکی منسوخ شده است که در ابتدا برای توصیف اختلال روان پریشی مزمن و رو به زوال به کار می رفت؛ اختلالی که با فروپاشی سریع عملکرد شناختی همراه بود و معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی آغاز می شد. در گذر زمان، اصطلاح زوال عقل پیش رس به تدریج با اصطلاح "اسکیزوفرنی" جایگزین شد. در ابتدا، مفهوم اسکیزوفرنی شامل مواردی بود که امروزه در طیف اوتیسم نیز قرار می گیرند. اصطلاح زوال عقل پیش رس نخستین بار توسط روان پزشک آلمانی هاینریش شوله در سال ۱۸۸۰ استفاده شد. این اصطلاح همچنین در سال ۱۸۹۱ توسط آرنولد پیک (۱۸۵۱–۱۹۲۴)، استاد روان پزشکی دانشگاه کارل پراگ، به کار رفت. او در گزارشی بالینی کوتاه، فردی را با روان پریشی شبیه به هِـبفرنی (نوعی روان پریشی با شروع در نوجوانی) توصیف کرد. روان پزشک آلمانی امیل کرپلین (۱۸۵۶–۱۹۲۶) توصیف دقیق اصطلاح زوال عقل پیش رس را در کتاب های درسی خود رواج داد. اختلالی که او توصیف کرد، بعدها به عنوان بیماری ای مجزا شناخته شد و نام آن به اسکیزوفرنی تغییر یافت. کرپلین طبقه بندی پیچیده روان پزشکی قر
ن نوزدهم را ساده کرد و آن را به دو دسته کلی تقسیم نمود: روان پریشی شیدایی–افسردگی (که اکنون اختلال دوقطبی نامیده می شود) و زوال عقل پیش رس. این تقسیم بندی که به آن دوگانگی کرپلینی (Kraepelinian dichotomy) می گویند، تأثیر عمیقی بر روان پزشکی قرن بیستم گذاشت، گرچه بعدها مورد نقد قرار گرفت. در زوال عقل پیش رس، اختلال اصلی، نقص در عملکرد شناختی یا ذهنی، مانند توجه، حافظه و رفتار هدفمند در نظر گرفته می شد. کرپلین این وضعیت را در مقابل روان پریشی شیدایی–افسردگی (که اکنون اختلال دوقطبی نامیده می شود) و سایر اختلالات خلقی مانند اختلال افسردگی عمده قرار داد. اما در نهایت نتیجه گرفت که نمی توان فقط بر اساس علائم مقطعی، این دسته ها را به وضوح از هم متمایز کرد. کرپلین زوال عقل پیش رس را بیماری ای رو به وخامت و غیرقابل درمان می دانست که هیچ بهبودی در آن رخ نمی دهد. با این حال، تا سال ۱۹۱۳ و به ویژه تا ۱۹۲۰، او اذعان کرد که هرچند ممکن است نقص شناختی پایداری در بیشتر موارد باقی بماند، اما پیش آگهی آن به آن بدی که در دهه ۱۸۹۰ توصیف کرده بود، نیست. با این وجود، او همچنان این اختلال را به عنوان یک بیماری مشخص و جدی در نظر می گ
رفت که نشان دهنده جنونی غیرقابل درمان و غیرقابل توضیح بود. آدولف مایر دربارهٔ این بیماری گفته است: «تاریخچه زوال عقل پیش رس، در واقع همان تاریخ روان پزشکی به طور کامل است.»
معبد کونکایکومیو ، یک معبد بودایی در کیوتو، ژاپن است. این یکی از معبد سران فرقه جودو ( بوداگرایی پاک بوم) بودیسم است. سامورایی های آیزو به خاطر این جمله شان معروف هستند: «حتی اگر برای عدالت بمیریم، برای گناه زندگی نمی کنیم .» قبر سامورایی های آیزو که برای این کلمات جان باختند، در معبد کونکای-کومیوجی واقع شده است، جایی که مقر شوگوشوکو کیوتو (محافظ کیوتو) در آن قرار داشت.
مؤسسه علم و فناوری پیشرفته کنیا یک دانشگاه دولتی است که فقط برای مقاطع تحصیلات تکمیلی در نظر گرفته شده است و در سال ۲۰۲۱ تأسیس گردید. هدف از تأسیس این دانشگاه، برطرف سازی کمبود مهندسان ماهر مورد نیاز برای کشور و منطقه است، و همچنین برای تبدیل کنیا به یک کشور صنعتی تا سال ۲۰۳۰ است. ساخت وساز و تأمین مالی. هزینه ساخت این مؤسسه با دریافت وام ۱۰ میلیارد شیلینگ کنیا (۷۲ میلیون دلار آمریکا) توسط دولت کنیا از بانک صادرات-واردات کره تأمین گردید. آکادمی ها. این دانشگاه در ابتدا با شش دپارتمان شروع به فعالیت خواهد کرد:
آیین های عزاداری محرم در شیراز، از جمله غنی ترین و کهن ترین نمودهای فرهنگ شیعی در جنوب ایران به شمار می روند. این مراسم که از قرون گذشته تاکنون با شور و شعوری خاص برگزار می شوند، تلفیقی از سوگواری مذهبی، هنر آیینی و هویت محلی مردم فارس هستند. وجود بارگاه احمد بن موسی (شاهچراغ) نیز در تقویت معنویت و شکوه عزاداری های شیراز نقش بی بدیلی ایفا کرده و این شهر را به یکی از مهم ترین مراکز سوگواری محرم در جنوب کشور تبدیل کرده است. در طول سالیان، آیین های عزاداری شیراز با تأثیر از فضای مذهبی، تاریخ محلی، و فرهنگ شفاهی مردم فارس، به تدریج ساختاری متمایز و با هویت پیدا کرده اند. تاریخچه آیین عزاداری محرم در شیراز. سابقه عزاداری محرم در شهر شیراز به قرون نخستین گسترش تشیع در ایران بازمی گردد. با تثبیت حکومت های شیعی، به ویژه از دوره صفویه به بعد، عزاداری امام حسین (ع) در ساختار اجتماعی و مذهبی این شهر نهادینه شد. در متون تاریخی از برگزاری مجالس روضه خوانی، تعزیه، و حمل علم در دوره های زندیه و قاجاریه در شیراز یاد شده است. بسیاری از محله های قدیمی نظیر سنگ سیاه، درب شاهزاده و لب آب در ایام محرم فعال بوده اند و تکایا و حسین
یه های سنتی آن ها به عنوان پایگاه های عزاداری عمل می کرده اند. آیین های عزاداری شیراز در گذر زمان نه تنها تضعیف نشده اند، بلکه با ورود نسل های جوان و گسترش رسانه ها، فرم های جدیدی از حضور مردمی و هنری به خود گرفته اند. ترکیب سنت های بومی با جلوه های نمایشی و آیینی، این مراسم را به پدیده ای فرهنگی و پویا بدل کرده است که همچنان شایسته ثبت، پژوهش و حفاظت است. آیین های شاخص عزاداری محرم در شیراز. سینه زنی قطاری. یکی از برجسته ترین آیین های محرم در شیراز، «سینه زنی قطاری» یا «سینه زنی حلزونی» است که با نظم هندسی خاصی برگزار می شود. در این آیین، عزاداران با لباس سیاه، به صورت دایره های متداخل پشت سر هم قرار گرفته و هم زمان با نوحه خوانی، به سینه زنی می پردازند. این حرکت شبیه مارپیچ حلزونی است و شکلی نمادین از وحدت و هماهنگی را به نمایش می گذارد. این سنت در مسجد تاریخی بغدادی شیراز ریشه دارد و طبق اسناد رسمی، قدمتی بیش از ۱۵۰ سال دارد. در سال ۱۳۹۹، این آیین به عنوان میراث معنوی ثبت ملی ایران به ثبت رسید. چاووش خوانی. آیین چاووش خوانی یکی دیگر از سنت های آغازین محرم در شیراز است. این رسم قدیمی معمولاً با ورود ماه محر
م برگزار می شود و طی آن، یک یا چند نفر از چاووش خوانان با صدای بلند، همراه با کوبیدن بر طبل یا زنجیر، ورود ایام عزا را اعلام می کنند. در محله های قدیمی، چاووش خوانان با گشت زنی در کوچه ها، مردم را برای حضور در مجالس سوگواری دعوت می کردند. این آیین به ویژه در مناطق سنگ سیاه و درب شاهزاده بسیار رایج بوده و امروزه نیز در برخی هیئت ها با شکل های تازه تری برگزار می شود. حمل طبق چراغ و آینه. در برخی مناطق شیراز، به ویژه در شب های تاسوعا و عاشورا، آیینی با عنوان حمل طبق چراغ و آینه برگزار می شود. در این مراسم، نوجوانان یا جوانان، طبق هایی حاوی شمع، آینه، گل و پارچه سیاه را به عنوان نذر و نماد عزاداری حمل کرده و با نوحه خوانی وارد جمع عزاداران می شوند. این طبق ها به صورت سنتی تزیین می شوند و در بعضی مناطق، اعتقاد بر این است که روشن کردن شمع ها و انعکاس نور آن در آینه، نشانه پاکی نیت و سوگواری بی ریا است. تعزیه خوانی. تعزیه خوانی یکی از آیین های نمایشی عاشورایی در شیراز است که سابقه ای دیرینه دارد. در مناطق مختلف شهر، به ویژه در اطراف حرم شاهچراغ، گروه های تعزیه خوان به بازنمایی وقایع کربلا می پردازند. این تعزیه ها در
ایام تاسوعا، عاشورا و اربعین برگزار می شود و مخاطبان فراوانی از میان زائران و مردم محلی دارد. لباس های خاص، دیالوگ های حفظ شده، و ترکیب شعر و نثر از ویژگی های اصلی این آیین هستند. برخی منابع تاریخی نیز اشاره دارند که تعزیه در دوران قاجار و پهلوی در شیراز با حمایت بزرگان محلی برگزار می شده است. آیین های عزاداری محرم در شهر شیراز، تلفیقی از باورهای دینی، سنت های تاریخی و هویت فرهنگی مردم این منطقه هستند. این آیین ها با تکیه بر ساختار منسجم، ریتم خاص، نمادهای بصری و مشارکت مردمی، جایگاهی ممتاز در میان سوگواری های عاشورایی در ایران دارند. با توجه به قدمت تاریخی، تنوع آیینی، و حضور مستمر این آیین ها در بافت اجتماعی شهر، مستندسازی، آموزش، و ثبت گسترده تر آن ها در فهرست های ملی و جهانی میراث معنوی می تواند گامی مؤثر در حفاظت از هویت فرهنگی جنوب ایران باشد.
ذخیره شناختی یا اندوختهٔ شناختی () به معنای مقاومت ذهن و مغز در برابر آسیب های مغزی است. تاب آوری ذهن از طریق رفتار ارزیابی می شود، در حالی که آسیب های عصبی-پاتولوژیک معمولاً به صورت هیستولوژیک (بافت شناسی) ارزیابی می شوند، اگرچه آسیب ها ممکن است با استفاده از نشانگرهای خونی و روش های تصویربرداری تخمین زده شوند. برای بررسی مفهوم «ذخیره»، دو مدل وجود دارد: ذخیره مغزی و ذخیره شناختی. این اصطلاحات، هرچند اغلب به طور مترادف در نوشتارهای علمی به کار می روند، اما روشی مفید برای بحث در مورد این مدل ها فراهم می آورند. با استفاده از یک تشبیه رایانه ای، می توان ذخیره مغزی را سخت افزار و ذخیره شناختی را نرم افزار در نظر گرفت. تمام این عوامل در حال حاضر به عنوان عوامل مؤثر در ذخیره جهانی شناخته می شوند. اصطلاح ذخیره شناختی معمولاً برای اشاره به هر دو نوع ذخیره (مغزی و شناختی) در نوشتارها و مقاله های علمی به کار می رود. در سال ۱۹۸۸، مطالعه ای که در مجله "سالنامه مغز و اعصاب" منتشر شد، یافته هایی از کالبدشکافی پس از مرگ بر روی ۱۳۷ فرد مسن را گزارش کرد که به طور غیرمنتظره ای نشان داد که تفاوتی بین شدت آسیب پاتولوژیک بیماری
آلزایمر و بروز بالینی این بیماری وجود دارد: برخی از شرکت کنندگان که مغزهایشان آسیب شدید ناشی از آلزایمر داشت، هیچ علائم بالینی از بیماری را نداشتند، یا اگر علامتی داشتند، اندک بود. علاوه بر این، مطالعه نشان داد که این افراد دارای وزن مغز بیشتر و تعداد بیشتری از نورون ها نسبت به گروه های کنترل هم سن بودند. محققان دو توضیح ممکن برای این پدیده ارائه کردند: ممکن است این افراد، آلزایمرشان در مراحل ابتدایی و تکوین اولیه بوده اما به طریقی از صدمه یا اتلاف تعداد زیادی نورون ها جلوگیری کرده باشند، یا به احتمال دیگر، با مغزهای بزرگ تر و نورون های بیشتری داشته اند و بنابراین ممکن است گفته شود که دارای «ذخیره مغزی» بیشتر بوده اند. این نخستین باری است که این اصطلاح در ادبیات علمی در این زمینه استفاده می شد. این مطالعه باعث جلب توجه به این زمینه شد و برای تأیید بیشتر این یافته های اولیه، مطالعات بیشتری انجام شد. ذخیره بیشتر به آستانه تحمل و مقاومت بالاتری پیش از بروز بیماری و علائمش منجر می شود. علاوه بر این، افرادی که ظرفیت و ذخیرهٔ بیشتری داشتند، پس از بروز اختلال بالینی، افت سریع تری را نشان دادند، که احتمالاً نشان دهند
ه شکست تمامی سیستم ها و استراتژی های جبرانی است که فرد با ذخیره بیشتر برای مقابله با آسیب های عصبی-پاتولوژیک فزاینده به کار برده بود. ذخیره مغزی. ذخیره مغزی را می توان به عنوان تاب آوری مغز تعریف کرد، یعنی توانایی مغز برای مقابله با آسیب های فزاینده در حالی که همچنان به طور مناسب عمل می کند. این الگوی کنش پذیر و آستانه ای فرض می کند که یک سرحد ثابت وجود دارد که به محض رسیدن به آن، به طور اجتناب ناپذیر منجر به بروز علائم بالینی زوال عقل می شود. اندازه مغز. مطالعه ای در ۱۹۹۷ نشان داد که آسیب پاتولوژیک بیماری آلزایمر در مغزهای بزرگ لزوماً منجر به زوال عقل بالینی نمی شود. مطالعه دیگری گزارش کرد که محیط سر به طور مستقل با کاهش خطر زوال عقل بالینی آلزایمر مرتبط است. در حالی که برخی از مطالعات، مانند مطالعات ذکر شده، ارتباطی را نشان می دهند، برخی دیگر این ارتباط را تأیید نمی کنند. به نظر می رسد این تفاوت به این دلیل است که محیط سر و دیگر برآوردها، اندازه گیری های غیرمستقیم هستند. تعداد اتصالات نورونی. مقدار از دست دادن سیناپس ها در زوال عقل زودرس بیشتر از زوال عقل دیررس است. این ممکن است نشان دهنده آسیب پذیری در برا