Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرهیختگی یا والایی ، احساس هیجانی است که با دیدن رفتار فضیلت آمیز واقعی یا خیالی با حسن اخلاقی قابل توجه برانگیخته می شود. این به عنوان یک احساس متمایز از گرم گرفتن و گسترش روابط تجربه می شود که با قدردانی و محبت برای فردی که رفتار استثنایی او دیده می شود، همراه است. والایی، کسانی که آن را تجربه می کنند را برای باز بودن، همبستگی و کمک به دیگران برانگیخته می کند. فرهیختگی سبب می شود تا فرد احساس کند که نسبت به انسانیت بالاتر رفته و خوش بین است.
نگاهی در آینه بینداز () ششمین آلبوم استودیویی گروه نیو متال آمریکایی کورن است. این آلبوم که در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۳ (۳۰ آبان ۱۳۸۲) از طریق اپیک رکوردز منتشر شد، آخرین آلبوم استودیویی کورن است که ترکیب اصلی آنها را به نمایش می گذارد، زیرا گیتاریست اصلی آنها برایان «هد» ولش در فوریه ۲۰۰۵ گروه را ترک کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۳ با انتشار آلبوم جابجایی پارادایم به گروه بازگشت. درامر اصلی، دیوید سیلوریا نیز کورن را قبل از پایان سال ۲۰۰۶ پس از انتشار آلبوم بعدی آنها (تو را در طرف دیگر خواهم دید) ترک کرد. همچنین این آخرین آلبوم استودیویی کورن تحت برچسب موسیقی ناشران اپیک رکوردز و ایمورتال رکوردز بود. فهرست آهنگ ها. همه آهنگ ها به جز موارد ذکر شده، توسط کورن نوشته شده است.
&lt;templatestyles src="Hlist/styles.css" /&gt; تحسین یا آفرین ، یک احساس اجتماعی است که با دیدن افراد دارای شایستگی، استعداد یا مهارت فراتر از استانداردها احساس می شود. تحسین یادگیری اجتماعی را در گروه ها تسهیل می کند. تحسین از طریق یادگیری از الگوها انگیزه خودیاری را ایجاد می کند. سارا آلگو و جاناتان هایت تحسین را در زمره هیجان های ستایشگر دیگر، در کنار هیبت، فرهیختگی و قدردانی قرار می دهند. آنها پیشنهاد می کنند که تحسین احساسی است که نسبت به فرهیختگی غیرمنطقی احساس می کنیم (یعنی شاهد یک عمل با مهارت عالی)، در حالی که فرهیختگی هیجانی است که نسبت به برتری اخلاقی احساس می کنیم (یعنی شاهد انجام عملی با فضیلت بیش از اندازه). نویسندگان دیگر هر دوی این احساسات را "تحسین" می نامند و بین "تحسین مهارت" و "تحسین فضیلت" تمایز قائل می شوند. ریچارد اسمیت تحسین را به عنوان یک احساس جذبی متمرکز بر دیگر دسته بندی می کند، که سبب می شود افراد تمایل داشته باشند تا شبیه کسانی باشند که آنها را تحسین می کنند. او تحسین را با رشک (یک احساس متضاد متمرکز بر دیگری) مقایسه می کند، و پیشنهاد می کند که رشک سبب می شود تا از شایستگی دیگرا
ن احساس ناامیدی کنیم، در حالی که تحسین نشاط بخش و انگیزه بخش است. در تحسین باید مراقب بود تا این عنصر ارتباطی با تملق خلط نشود. فلذا در امر تحسین مواردی را باید مد نظر قرار داد. اما لازم بذکر است که آنسوی تحسین، عنصر انتقاد قرار دارد که باید در بیان آن نهایت دقت و ذکاوت را به کار گرفت. چرا که انتقاد سازنده خود از اصولی تبعیت می کند که دانستن آن راهگشای خوبی برای ارتباطات می باشد. تحسین بجا نشانه بلوغ فرد تحسین کننده نسبت به فضای ارتباطی می باشد و منجر به افزایش عزت نفس در طرفین ارتباط می گردد.
سایشی پس لثوی واک دار نوعی صدای هم خوان (صامت) در زبان ها است که در گروهی از زبان های جهان استفاده می شود. نمادی که در الفبای آوانگاری بین المللی برای این صدا استفاده می شود نویسهٔ ʒ است. حالتی از تلفظ این صامت که با گرد شدن لب ها همراه است را در این الفبا به صورت ʒʷ نشان می دهند. در زبان فارسی برای نمایاندن هم خوان سایشی پس لثوی واک دار از حرف «ژ» استفاده می شود. منابع. Wikipedia contributors, "Voiced postalveolar fricative," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed April 21, 2010).
عذرخواهی یا پوزش بیان حسرت یا پشیمانی از اعمال است، در حالی که معذرت خواستن عمل ابراز پشیمانی یا پشیمانی است. در موقعیت های غیررسمی، ممکن است به آن گفتن تاسف بگویند. هدف عذرخواهی عموماً بخشش، آشتی و بازگرداندن رابطه بین افراد درگیر در یک اختلاف است. ماهیت عذرخواهی حداقل شامل دو نفر است که یکی از آنها به دیگری بی احترامی یا توهین کرده است.
زنان در قبرس شمالی شهروندان جمهوری ترک قبرس شمالی می باشندکه در سطح بین المللی به رسمیت شناخته نشده است، مکانی که در عرصه های علم، حقوق و عدالت مشارکت داشته اند. با این شرایط موجود، عوامل بسیاری رداع از مشارکت زن ها در سیاست گردیده است و زن ها تنها ۸ درصد مجلس شورای قبرس شمالی را ایجاد می کنند. در سال ۲۰۱۳، سیبل سیبر نخستین نخست وزیر زن قبرس شمالی شد. قبرس شمالی هیچ تکیه گاه کارآمدی برای زن ها ندارد. در سال ۲۰۱۴، مجلس به اتفاق رای ها به تشکیل دادن یک اداره ترویج تساوی جنسیتی رای داد که نهادهایی برای رفاه زنان تشکیل می دهد. ملاحظه های اجتماعی. نظرسنجی از ۶۰۰ زن در سال ۲۰۱۰ برای کمیته پشتیبانی از زندگی زنان (کی ای وای ای دی) نشان داد که ۵۱٪ از زن ها موافق بودند که زنان باید با نقش های جنسیتی از قبل تعیین شده سازگاری داشته باشند، ۸۸٪ قبول داشتند که بیش از هر چیز، زن ها باید مطلوب باشند. مادران و محافظان خانه، ۵۸ درصد بر این باور بودند که زنان باید پیش از همسرشان در خانه باشند و ۸۰ درصد بر این باور بودند که دختر ها باید برای «زن شدن» تربیت شوند، ۲۰ درصد بر این باور بودند که زنان ارمله یا بیوه نباید به تنهایی زندگ
ی کنند. ۴۰ درصد بر این دیدگاه بودند که به علت فشار جامعه در دستیابی به اهداف خود با مشکل روبرو می باشند، در حالی که ۳۸ درصد بر این باور بودند که نقش اصلی در زندگی مردمی برای زنان در برابر با مردان اصلی نمی باشد. ۵۵ درصد بر این باور بودند که زن ها باید این توانایی را داشته باشند که در خارج از خانواده مشغول فعالیت باشند، حتی اگر شرایط اقتصادی آن را نپذیرد. سیاست. کمبود هایی که زنانی را که وارد زمینه سیاست در قبرس شمالی شده اند تحت تأثیر قرار می دهند شامل تفویض زمان برای خانه، مادری، خانواده و زندگی سیاسی می باشد. این ماهیت که کافه ها و میخانه های سنتی نوشیدنی، فضاهای اجتماعی که به شکل سنتی ویژه مرد ها بوده اند، در مرکز سیاست ترک های قبرس بر جای می مانند، عاملی عایق برای زنان می باشد. حتی بعضی از ستاد های ناحیه ای حذب های سیاسی تحت عنوان قهوه خانه انجام می دهند.
حواس پنج گانه فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی جرمی پودسوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون مری-لوئیز پارکر، پاسکال بوسیر، ریچارد کلارکین، برندن فلچر، مارکو لئوناردی، دنیل مکلوور، نادیا لیتز، گابریل راس، مالی پارکر، فیلیپ ولته و تارا روسلینگ ایفای نقش کرده اند.
تو را در طرف دیگر خواهم دید () هفتمین آلبوم استودیویی گروه نیو متال آمریکایی کورن است که در ۶ دسامبر ۲۰۰۵ (۱۵ آذر ۱۳۸۴) توسط ویرجین رکوردز منتشر شد. این اولین آلبوم آنها به عنوان یک گروه چهار نفره پس از جدایی گیتاریست قدیمی برایان «هد» ولش و آخرین آلبوم با درامر اصلی دیوید سیلوریا قبل از جدایی او از گروه در دسامبر ۲۰۰۶ است. این آلبوم برای اولین بار در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۶ در ایالات متحده گواهی طلا گرفت. گواهینامه رکورد پلاتینیوم بعدی در ۱۶ مارس ۲۰۰۶ اعطا شد. این آلبوم بیشتر به خاطر مشارکت تیم تولید معروف ماتریکس شناخته می شود که قبلاً با خوانندگان پاپ مانند آوریل لوین، بریتنی اسپیرز و شکیرا کار کرده بود. کارگردانی ماتریکس صدایی متفاوت به موسیقی کورن داد. این آلبوم دارای طراحی صفحه آرایی و یک نقاشی اصلی از دیوید استوپاکیس، نقاش سوررئالیست/گوتیک آمریکایی است. یازده نقاشی دیگر از این هنرمند به عنوان آثار هنری اضافی در نسخه ویژه دیلوکس آلبوم ظاهر می شود. فهرست آهنگ ها. این آلبوم با سیستم حفاظتی «کنترل نسخه برداری» در برخی کشورها منتشر شد.
امید واهی فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی جان سی والش است. در این فیلم بازیگرانی همچون مری-لوئیز پارکر، مارتین داناوان، ربکا گی هارت، کوین سوسمن، گوینویر ترنر، پیتر جکوبسن و جیل هنسی ایفای نقش کرده اند.
داستان های ترسناک برای روباه های جوان یا قصه گوی جنگلِ سیاه یک کتاب کودکانه در سال ۲۰۱۹ نوشته کریستین مک کی هایدیکر، با تصویرگری های جونی وو است. این کتاب که توسط هنری هولت منتشر شد، ابتدا تصور می شد شبیه برخی از داستان های ترسناک خرس های برنستین باشد، اما در مجموعه ای از داستان ها بر اساس داستان های ترسناک کلاسیک بازنویسی شد. این رمان شامل چندین داستان مرتبط است که توسط یک پیرِ شرور به عنوان داستان های هشدار دهنده برای نسل جدید کیت ها گفته می شود. داستان ها روی میا و اولی، دو روباه از لانه های مختلف متمرکز شده اند، که از خانواده هایشان جدا شده اند و باید خود را در برابر خطراتی که در جنگل نهفته است، مانند شکارچی ها، انسان ها و دیگر روباه ها محافظت کنند. داستان های ترسناک برای روباه های جوان با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شد، هایدیکر به دلیل مهارتش در خلق شخصیت های جالب و داستان های تاریک مورد تحسین قرار گرفت، در حالی که نقاشی های وو به دلیل سبک و اهمیتشان در ایجاد فضایی ترسناک توسط منتقدان برجسته شدند. این کتاب در سال ۲۰۲۰ جایزه نشان نیوبری را دریافت کرد و توسط ای ال ای و بوک لیست در لیست «بهترین» ها قر
ار گرفت. دنباله ای به نام "داستان های ترسناک برای روباه های جوان: شهر"، در ۳۱ اوت ۲۰۲۱ منتشر شد. موضوعات اصلی. داستان هایی که توسط این پیرمرد بیان می شود، قرار است به عنوان افسانه های هشداردهنده برای نسل بعدی، با جنبه های اخلاقی داستان پریان، خدمت کنند. یکی از اولین مفاهیمی که هایدیکر در کتابش بررسی کرد، مفهوم «وحشت خانگی» از دیدگاه میا و اُلی است. در حالی که اُلی به دلیل ناتوانی اش دائماً توسط خواهرانش مورد آزار و اذیت قرار می گیرد، میا توسط معلمش مورد حمله قرار می گیرد، معلمی که دچار هار شده و مجبور می شود بقیه اعضای خانواده اش را رها کند. وین، پدر بدسرپرست اُلی است که به دلیل نحوه تولد اُلی می خواهد او بمیرد و در موارد متعدد به اُلی حمله می کند. وین نه تنها ترسناک، بلکه مردانگی سمی را نیز نشان می دهد. وین نه تنها به عنوان آزاردهنده فیزیکی، بلکه از نظر عاطفی نیز به تصویر کشیده می شود؛ او در یکی از فصل ها نشان داده می شود که تلاش می کند تا میا را اصلاح کند تا او به شرور دیگر لانه اش بپیوندد. پس زمینه. هنگام نوشتن اولین نسخه از "داستان های ترسناک برای روباه های جوان"، هایدیکر تصمیم گرفت تا بازگویی برخی از داس
تان های ترسناک قدیمی خرس های برنزستین، مانند «درخت قدیمی شبح وار» و «خرس ها در شب» را ایجاد کند. با این تفاوت که داستان او وحشیانه تر بود. در آن زمان، از آنجایی که هنوز منتشر نشده بود و نمی دانست محدودیت های پذیرفته شده داستان های ترسناک درجه متوسط چیست، هایدیکر همچنین به دنبال الهام گرفتن در داستان های نیل گیمن، میگری سو و گیدویتز بود. بعدها، هایدیکر، به توصیهٔ کارگزارش، جان ام. کیوسیک، داستان را تغییر داد تا «هیچ شخصیت های انسان سازی» نداشته باشد. در ابتدا، شخصیت های داستان در جامعه ای متمدن زندگی می کردند که شامل پوشیدن لباس و رفتن به فروشگاه برای خرید غذا بود. هایدیکر پس از پیروی از توصیه ها، روباه ها را دوباره طراحی کرد تا واقع بینانه تر باشند. او همچنین بر تمام داستان هایی که موازی با داستان های ترسناک کلاسیک هستند، اما از چشم یک روباه دیده می شوند، تمرکز کرد. کیوزیک همچنین توصیه کرده بود که از انتشار یک مجموعه داستان کوتاه، به ویژه یکی از داستان های ترسناک، خودداری شود، بنابراین هایدیکر آن را تغییر داد تا آن ها به هم متصل شوند و رمانی کامل را تشکیل دهند، در حالی که همچنین «به ازای هر غرغره ای یک آغوش م
ی افزاید». تصویرسازی های کتاب توسط جونی وو انجام شده است و تا حدی از هنر استفان گامل الهام گرفته شده است که در داستان های کلاسیک "داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی" وجود دارد. از نظر هایدیکر، خود داستان ها تا حدی به دلیل آن تصاویر ترسناک بودند. تصاویر وو، که بیشتر سیاه و سفید هستند، توصیف شده اند که با زغال چوب یا گرافیت خلق شده اند.
تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی (TSR) یک فناوری است که به واسطهٔ آن وسیلهٔ نقلیه می تواند علائم راهنمایی و رانندگی را که در جاده ها قرار داده شده است را تشخیص دهد، برای مثال «محدودیت سرعت» یا «هشدار وجود کودکان». این بخشی از ویژگی هایی است که مجموعاً ADAS نامیده می شود. این فناوری توسط تأمین کنندگان مختلف خودرو در حال توسعه است. میتوان از تکنیک های پردازش تصویر برای تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی استفاده کرد. روش های تشخیص عبارتند از روش های مبتنی بر رنگ و شکل و همچنین روش هایی مبتنی بر یادگیری ماشین. تاریخچه. قرارداد علائم و راهنمایی و رانندگی وین عهدنامه ای است که در سال ۱۹۶۸ امضا شد و موفق شد تا علائم راهنمایی و رانندگی را در کشورهای مختلف به حالت استاندارد دربیاورد. حدود ۵۲ کشور این عهدنامه را امضا کرده اند که ۳۱ کشور آن، اروپایی می باشند. این قرارداد به طور کلی علائم راهنمایی و رانندگی را با حروف A تا H به هفت دسته تقسیم کرده است. این استانداردسازی محرک اصلی برای کمک به توسعه سیستم های تشخیص علائم ترافیکی است که می تواند در سطح جهانی مورد استفاده قرار گیرد. پیاده سازی. سیستم تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی
چگونه کار می کند؟ علائم راهنمایی و رانندگی را می توان با استفاده از دوربین هایی که در جلوی بسیاری از خودروها، وسایل نقلیه و کامیون های مدرن کار گذاشته می شوند، تحلیل کرد. از مهم ترین کابردهای سیستم تشخیص علائم ترافیکی، محدودیت سرعت است. اغلب داده های دریافت شده از GPS اطلاعات سرعت را به سادگی دست می آورند، اما از علائم ترافیکی محدودیت سرعت جدیدتری نیز برای به دست آوردن اطلاعات و نمایش آن در نمایشگر خودرو برای هشدار به راننده علائم راهنمایی و رانندگی استفاده کرد. این یک سیستم دستیار هوشمند راننده می باشد که در اکثر خودروهای مرغوب، به خصوص در خودروهای اروپایی، موجود است. سیستم های تشخیص علائم راهنمایی رانندگی مدرن با استفاده از شبکه های عصبی پیچشی توسعه می یابند که عمدتاً توسط الزامات وسایل نقلیه رانندگی خودکار هدایت می شوند. در این شرایط، سیستم تشخیص نیاز به شناسایی انواع علائم راهنمایی و رانندگی دارد و نه فقط محدودیت سرعت. اینجاست که قرارداد علائم راهنمایی و رانندگی وین به کار می آید. یک شبکه عصبی پیچشی را می توان آموزش داد تا این علائم راهنمایی و رانندگی را که تعریف های مشخصی دارند را ببیند و با استفاده از
تکنیک های یادگیری عمیق «یاد بگیرد». شبکه عصبی از پردازش تصویر و بینایی رایانه ای برای آموزش شبکه استفاده می کند. سپس از شبکه عصبی آموزش دیده را می توان برای شناسایی علائم ترافیکی جدید در زمان واقعی استفاده کرد. شرکت های خودروهای رانندگی خودکار از جمله خودروی خودران گوگل و اوبر مجموعه داده های علائم ترافیکی را همراه با شرکت های نقشه و ناوبری مانند تام تام تولید می کنند و برای پردازش داده به دیگر شرکت ها می سپارند. بینایی رایانه ای در سطح بالا و روش های شبکه عصبی این اهداف را بسیار مؤثر می کند و در زمان واقعی قابل دستیابی می باشد. الگوریتم های مختلفی برای تشخیص علائم ترافیکی موجود است. از رایج ترین موارد آنها الگوریتم هایی می باشد که بر اساس شکل تابلو هستند. شکل های هندسی مانند شش ضلعی، دایره و مستطیل هر کدام مربوط به دسته ای خاص از علائم می باشند که می توانند برای دسته بندی استفاده شوند. سایر الگوریتم های اصلی برای تشخیص کاراکتر شامل ویژگی های Haar مانند، کد زنجیره فریمن، تشخیص AdaBoost و روش های شبکه های عصبی یادگیری عمیق است. از ویژگی های Haar مانند می توان برای ایجاد طبقه بندی کننده های آبشاری استفاده کرد ک
ه سپس می تواند به شناسایی کاراکترهای تابلوی علامت کمک کند. یادگیری عمیق نیز می تواند در تشخیص علائم ترافیکی مؤثر باشد. برای مثال می توان با استفاده از الگوریتم Ramer-Douglas-Peucker به طور تقریبی تشخیص داد که تصویر ند ضلعی می باشد و آن را با شکل تابلو تطابق داد. همچنین روش هایی مانند ماشین بردار پشتیبانی و Byte-MCT با طبقه بندی آدابوست در یکی از روش های تشخیص علائم راهنمایی و رانندگی تاکنون استفاده شده است. شناسایی علائم محدودیت سرعت باید توانایی تشخیص واحدهای متفاوت را در نظر بگیرند. برای مثال، در ایرلند شمالی سرعت بر اساس مایل بر ساعت می باشد در صورتیکه در ایرلند سرعت کیلومتر در ساعت است و وسیلهٔ نقلیه ای که از سمت ایرلند شمالی به ایرلند سفر می کند باید متوجه این تفاوت شود. سیستم های کمک سرعت هوشمند ژئوفنسینگ و ارجاع به پایگاه های اطلاعاتی ناوبری آنلاین می تواند به عنوان اشاره ای به الگوریتم برای شناسایی واحدهایی که احتمالاً مورد استفاده قرار می گیرند استفاده شود. کاربرد. این اطلاعات ممکن است برای دستیار کنترل سرعت هوشمند کمک کننده باشند. استفاده در صنعت خودروسازی. برخی از شرکت های خودروسازی برجسته جهان اعم
از، آئودی، بی ام و، سیتروئن، فورد، هوندا، اینفینیتی، جگوار، جیپ، لندرور، لکسوس، مرسدس بنز، نیسان، اوپل، پژو، پورشه، رنو، تویوتا، فولکس واگن و ولوو از این سیستم استفاده می کنند. برای مثال نمونه ای ار ماشین هایی که از این سیستم استفاده می کنند در زیر آورده شده است.
هوتپ ها خرده فرهنگ آمریکایی های آفریقایی تبار هستند که ازمصر باستان بعنوان منبع غرور سیاه پوستان استفاده می کنند. یکی از باورهای قابل تشخیص این گروه این نظریه است که مصریان باستان تمدنی از نظر نژادی همگن بودند که به طور یکسان از یک گروه قومی سیاه پوست تشکیل شده بود، برخلاف نظریه پذیرفته شده تر که مصریان باستان جامعه بسیار متنوعی بودند. متشکل از مردم بومی دره نیل مصر، گروه های قومی که در صحرا زندگی می کردند، لیبیایی ها، سودانی ها و در نهایت یونانی ها و عرب ها پس از فتوحات.
انجمن استعمار آمریکا (ACS)، در ابتدا انجمن استعمار آزادگان رنگین پوست آمریکا تا سال۱۸۳۷، یک سازمان آمریکایی بود که در سال۱۸۱۶ توسط رابرت فینلی برای تشویق و حمایت از مهاجرت سیاه پوستان آزاد و بردگان آزاد شده به قاره آفریقا تأسیس شد. انجمن استعمار آمریکا برای رسیدگی به این دیدگاه رایج که افراد رنگین پوست آزاد نمی توانند در جامعه ایالات متحده ادغام شوند، تأسیس شد. جمعیت آنها به دنبال جنگ انقلابی آمریکا به طور پیوسته افزایش یافته بود، از ۶۰۰۰۰ نفر در سال ۱۷۹۰ به ۳۰۰۰۰۰ نفر در سال ۱۸۳۰ رسید. برده داران می ترسیدند که این سیاهان آزاد ممکن است به بردگان خود کمک کنند تا فرار کنند یا شورش کنند. علاوه بر این، بسیاری از سفیدپوستان آمریکایی معتقد بودند که آمریکایی های آفریقایی تبار نژاد پست تری هستند، و بنابراین، باید به مکانی منتقل شوند که بتوانند در آرامش زندگی کنند، جایی که با تعصب مواجه نشوند، جایی که بتوانند شهروند باشند. جامعه آفریقایی-آمریکایی و جنبش الغا به شدت با این پروژه مخالفت کردند. در بیشتر موارد، خانواده های آمریکایی های آفریقایی تبار برای نسل ها در ایالات متحده زندگی می کردند، و احساسات غالب آنها این بود ک
ه آنها آفریقایی تر از اروپایی های سفیدپوست آمریکایی نیستند. برخلاف ادعاها مبنی بر داوطلبانه بودن مهاجرت آنها، بسیاری از آمریکایی های آفریقایی تبار، چه آزاد و چه برده، تحت فشار قرار گرفتند تا مهاجرت کنند. در واقع، بردگانی مانند زفانیاه کینگزلی، گاهی بردگان خود را بشرط خروج فوری از کشور آزاد می کردند. زمینه. رشد برده داری در جنوب. پس از اختراع پنبه پاک کن در دهه۱۷۹۰، رشد و صادرات پنبه تبدیل به یک تجارت بسیار سودآور شد. مرکز اصلی این تجارت، راه اندازی مزارع بود که کارکنان آن را کارگران برده بودند. با توجه به افزایش تقاضا، واردات بردگان آفریقایی رشد کرد تا اینکه واردات قانونی در سال۱۸۰۸ ممنوع شد، پس از آن مریلند و ویرجینیا آشکارا بردگان را پرورش دادند و کودکان را برای فروش «جنوب» از طریق دلالانی مانند فرانکلین و آرمفیلد به صاحبان مزارع «تولید» کردند.. این منجر به جابجایی اجباری حدود یک میلیون نفر برده شده به جنوب عمیق شد. آفریقایی ها و آمریکایی های آفریقایی تبار تثبیت شده و صاحب فرزند شدند و تعداد کل بردگان تا اواسط قرن نوزدهم به چهار میلیون نفر رسید. رشد تعداد سیاه پوستان آزاد. تا حدی به دلیل تلاش های آزادسازی ک
ه توسط آرمان های انقلابی، واعظان پروتستان و جنبش الغا انجام شد، تعداد سیاه پوستان آزاد که بسیاری از آنها آزاد به دنیا آمدند، افزایش یافت. حتی در شمال، جایی که برده داری در حال لغو شدن بود، تبعیض علیه سیاهان آزاد شایع و اغلب قانونی بود. چند ایالت قبل از دهه ۱۸۶۰ حقوق شهروندی را به سیاه پوستان آزاد تعمیم دادند و دولت فدرال که عمدتاً تحت کنترل قدرت برده بود، هرگز تمایلی برای به چالش کشیدن وضعیت موجود نژادی نشان نداد. حتی در شمال، سیاه پوستان آزاد اغلب به عنوان مهاجرانی ناخواسته دیده می شدند که مشاغل را از بین می بردند، زیرا آنها ارزان کار می کردند.
آلبوم بدون عنوان () هشتمین آلبوم استودیویی گروه نیو متال آمریکایی کورن است که اغلب به طور غیررسمی از آن به عنوان کورن ۲ (Korn II) یاد می شود. این آلبوم در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ توسط ویرجین رکوردز منتشر شد. این تنها انتشار استودیویی گروه، بدون درامر رسمی است که بین خروج دیوید سیلوریا در سال ۲۰۰۶ و ورود ری لوزیر در اواخر سال ۲۰۰۷ منتشر شد. خواننده گروه، جاناتان دیویس، به طور موقت تری بوزیو (Terry Bozzio) و بروکس واکرمن را به عنوان نوازندگان درام استخدام کرد. این آلبوم، عمداً بدون عنوان منتشر شد، همان طور که دیویس استدلال کرد، "چرا اجازه نمی دهیم طرفداران ما آن را هر طور که می خواهند بنامند؟" آلبوم بدون عنوان، در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷ در ایالات متحده گواهی طلا گرفت.
در افغانستان، زنان برای حضور در اماکن عمومی مجبورند همیشه برقع بپوشند، زیرا به گفته یکی از سخنگوهای طالبان، «چهره زن مایه فساد» مردانی است که با آنها محرم نیستند. افغانستان در دوره حکومت طالبان، قوانینی را برای تفکیک جنسیتی اعمال می کرد که بسیار سخت تر از قوانین دیگر کشورهای اسلامی بود. اجرای این قوانین با خشونت بسیار همراه بود؛ به حدی که بسیاری آن را "آپارتاید جنسیتی" نامیده اند. در افغانستان، پزشکان مرد حق معاینه و درمان زنان را نداشتند؛ و به زنان نیز اجازه معاینه مردان داده نمی شد. همچنین زنان حق صحبت کردن با مردان نامحرم را نداشتند. طالبان، زنانی که بدون محرم از خانه بیرون می آمدند به تازیانه محکوم می کردند. کار کردن و تحصیل نیز برای زنان در افغانستان ممنوع بود. با سقوط حکومت طالبان این محدودیت ها برداشته شد و آپارتاید جنسیتی در افغانستان پایان یافت. ولی بعدها حکومت طالبان پس از سرکوب دولت افغانستان دوباره با قوانین قدیمی خود بر افغانستان حکومت می کند. طالبان (۱۹۹۶ - ۲۰۰۱). در دوران امارت اسلامی افغانستان، طالبان با صدور احکامی زنان را از تحصیل منع کردند. جمهوری اسلامی افغانستان (۲۰۰۴ - ۲۰۲۱). در دوران جم
هوری اسلامی افغانستان، بیشتر مردان تا قبل از رفتن به دانشگاه، با زنان غیر از خانواده خود در ارتباط نبودند. طالبان (۲۰۲۱ - اکنون). پس از حضور طالبان در سال ۲۰۲۱، همه دانشگاه ها در سراسر کشور از نظر جنسیت تفکیک شدند. بر اساس قوانین جدید طالبان که از هفته آتی اجرا می شود، ۶ روز کاری برای حضور دانشجویان دختر و پسر تقسیم می شود. وزارت تحصیلات عالی افغانستان اعلام کرد، دانشگاه کابل و دانشگاه پلی تکنیک کابل از پیشگامان این قانون هستند. در نوبت تحصیلی زنان، هیچ دانشجوی پسری اجازه حضور در محیط دانشگاه را ندارد؛ همچنین دانشجویان دختر موظف هستند که این قانون را در شیفت تحصیلی پسران رعایت کنند. این قوانین محدود به حضور دانشجویان نیست؛ اساتید زن حق ندارند به دانشجویان پسر واحدهای درسی را تدریس کنند. همچنین دانشجویان دختر از حق حضور در دفتر اساتید آقا محروم هستند. از ماه مارس ۲۰۲۲، طالبان شروع به جداسازی تمام پارک های تفریحی و تفرجگاه ها بر اساس جنسیت کردند. وزارت امر به معروف و نهی از منکر افغانستان اعلام کرد که در کابل، مردان می توانند در روزهای چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه به پارک ها بروند و زنان می وانند در روزهای یک
شنبه، دوشنبه و سه شنبه به پارک ها بروند. این وزارتخانه با تاکید بر اینکه مردان در روز زنان اجازه ورود به پارک ها را ندارند، افزود: هیچکس اجازه شکایت ندارد.
شبه فلسفه اصطلاحی است که به یک ایده یا نظام فلسفی که مجموعه ای از استانداردهای فلسفی مورد انتظار را برآورده نمی کند گفته می شود. هیچ مجموعه ای از استانداردهای پذیرفته شده جهانی درمورد شبه فلسفه وجود ندارد، اما شباهت ها و برخی نقاط مشترک را می توان در یک شبه فلسفه یافت. تعریف ها. به گفته محققی قرن هجدهمی با نام کریستوفر هیومن شبه فلسفه دارای شش ویژگی است که ششمین آنها اعتبار ۵ مورد اول را از به چالش می کشد: به گفته مایکل اوکشات، شبه فلسفه «نظریه پردازی است که تا حدی در درون و تا حدودی خارج از یک روش استعلامی پیش می رود». جوزف پایپر خاطرنشان می کند که نمی توان یک نظام و سیستم بسته فلسفی وجود داشته باشد و هر نظام فلسفه ای که ادعا می کند «یک فرمولی کیهانی و جهانی» را کشف کرده است، یک شبه فلسفه است. او از ایمانوئل کانت پیروی می کند. کانت فرض «والاترین اصل» را که از آن می توان ایدئالیسم استعلایی را توسعه داد، رد کرد و آن را شبه فلسفه و عرفان گرایی نامید. نیکلاس رشر، در کتاب «"»"، "شبه" فلسفه را اینگونه توصیف می کند: «انواعی از ژرف اندیشی که خود را فلسفی جلوه می دهند، اما نالایق، ناتوان، فاقد جدیت فکری و نشان دهنده
تعهد ناکافی به دنبال حقیقت هستند». رشر اضافه می کند که این اصطلاح به ویژه زمانی مناسب است که برای «کسانی که از منابع عقلی برای اثبات این ادعا استفاده می کنند که عقلانیت در مسائل استعلامی غیرقابل دستیابی است» به کار رود. تاریخچه. اصطلاح «شبه فلسفه» ظاهراً توسط جین آستین ابداع شده است. در فلسفه قاره ای. سوسیو اشاره می کند که فیلسوفان متمایل به فلسفه تحلیلی تمایل دارند که فلسفه مارتین هایدگر را به عنوان نوعی شبه فلسفه رد و نقد کنند. به گفته کریستنسن، هایدگر خود فلسفه هوسرل را فلسفه "اسکین نامیده" است. استفاده های دیگر. واژه «شبه فلسفه» در نقد بسیاری از مکتب ها و تفکرات فلسفی چون نازیسم، مارکسیسم، رمانتیسیسم، جزم اندیشی، افلاطون گرایی، فلسفه مدرسی، فلسفه قاره ای، اثبات گرایی، داروینیسم اجتماعی، عرفان، روان کاوی و … استفاده شده است.
کانال ایرتیش-قراغندا یک آبراهه و انتقال میان حوضه ای در قزاقستان است.
ذخیره گاه طبیعی آلاکول یک ذخیره گاه زیست کره است که در قزاقستان واقع شده است.
جزایر تنگیزی یک گروه از جزایر در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است.
دشت کولوندا (به لاتین: Kulunda Steppe) یک دشت در روسیه و قزاقستان است که در دشت سیبری غربی واقع شده است.
کوک ژیلائو یک منطقه حفاظت شده در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
یخچال طبیعی گورودتسکی یک یخچال طبیعی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده است.
آبشار کایراک یک آبشار در قزاقستان است که در پارک ملی ایل-آلاتائو واقع شده است.
پروالنه (به لاتین: Perevalne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شبه جزیره کریمه واقع شده است. پروالنه ۳٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد و ۴۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چاتیرداغ (به لاتین: Chatyr-Dag) یک رشته کوه در روسیه است که در شبه جزیره کریمه واقع شده است. چاتیرداغ ۱٬۵۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سوکولینه (به لاتین: Sokolyne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شبه جزیره کریمه واقع شده است. سوکولینه ۱٬۲۵۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سوورووه (به لاتین: Suvorove) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در کریمه واقع شده است. سوورووه ۱٬۳۵۷ نفر جمعیت دارد.
سوورووه (به لاتین: Suvorove) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در جمهوری کریمه واقع شده است. سوورووه ۵۵۴ نفر جمعیت دارد.
وولوشینه (به لاتین: Voloshyne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در جمهوری کریمه واقع شده است. وولوشینه ۱۵۲ نفر جمعیت دارد.
زاتیشنه (به لاتین: Zatyshne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شبه جزیره کریمه واقع شده است. زاتیشنه ۱۵۳ نفر جمعیت دارد.
زملیانیچنه (به لاتین: Zemlianychne) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شبه جزیره کریمه واقع شده است. زملیانیچنه ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
میژریچیا (به لاتین: Mizhrichchia) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرداری سوداک واقع شده است. میژریچیا ۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۹ نفر جمعیت دارد و ۱۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لوبانووه (به لاتین: Lobanove) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در شبه جزیره کریمه واقع شده است. لوبانووه ۱٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.