Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ساموئل ادوارد کونکین سوم (به انگلیسی: Samuel Edward Konkin III) (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۴۷ – درگذشته ۲۳ فوریه ۲۰۰۴)، همچنین با نام SEK3، فیلسوف اختیار گرا آمریکایی و اقتصاددان مکتب اتریشی بود. او به عنوان نویسنده نشریه "مانیفست جدید آزادیخواهانه"، طرفدار فلسفه سیاسی بود که او آن را آگوریسم نامید. عقاید سیاسی. کنکین آزادی خواهی رادیکال را در نظر داشت. او بنیانگذار مؤسسه آگوریست بود. کنکین رأی گیری را رد می کرد و معتقد بود که با اخلاق آزادیخواهانه سازگار نیست. او همچنین از هم پهلویی با حزب لیبرتارین اجتناب کرد، حزبی که او آن را یک همدستی دولت گرایانه علیه آزادی خواهی می دانست. او از مخالفان رابرت نوزیک فیلسوف بانفوذ مینارشیست بود و از فداییان نوزیک به عنوان «نوزیس» یاد می کرد. کنکین استراتژی خود را برای دستیابی به یک جامعه آزادی خواه در مانیفست مشهور خود ارائه می دهد. از آنجایی که او رای دادن و سایر ابزارهایی را که مردم معمولاً برای تغییر اجتماعی تلاش می کنند را رد می کرد، مردم را تشویق کرد تا با اختصاص دادن فعالیت های اقتصادی خود به بازار سیاه و منابع بازار خاکستری، که مالیات یا مقرراتی برای آنها وجود ندارد، رضایت خود
را از دولت سلب کنند زندگی شخصی. کنکین در ادمونتون آلبرتا در خانواده ساموئل ادوارد کونکین دوم و هلن کنکین متولد شد. او یک برادر به نام آلن داشت. او در سال ۱۹۹۰ با شیلا وایمر ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام ساموئل ایوانز-کانکین شد. ازدواج به زودی پس از آن پایان یافت. اگرچه کونکین یک آتئیست بود، اما همیشه طرفدار سی.اس. لوئیس و جی آر آر تالکین بود. کونکین همچنین به دلیل سبک لباس پوشیدنش قابل توجه بود: «برای نشان دادن عقاید آنارشیستی خود، لباس کاملاً سیاه می پوشید، رنگی که از اواخر قرن نوزدهم با آن جنبش مرتبط است». در۲۳ فوریه ۲۰۰۴، کنکین به مرگ طبیعی در آپارتمان خود در غرب لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. او در کنار پدرش در ادمونتون آلبرتا به خاک سپرده شد منابع انگلیسی (English references). 1- "A Fannish Tribute to Samuel Edward Konkin III". www.pulpless.com. 2- Gordon, David (2011-04-01) Sam Konkin and Libertarian Theory, LewRockwell.com; accessed October ۲۸, ۲۰۱۷. 3- Samuel Edward Konkin III Copywrongs, EnemigosdelEstado.com "El Salvador: The War to Come". 4- Heider, Ulrike (1994). Anarchism. San Francisco: City Lig
hts Books. ISBN 978-0-87286-289-0. "New Libertarian #11". KoPubCo. Retrieved 2017-10-01. 5- Konkin, Samuel (1984), Thrusting the Stake into Lemkin's Bleeding Heart 6- "The Last, Whole Introduction to Agorism" (PDF). Papers of the Libertarian Left. Archived from the original (PDF) on 27 April 2022. Retrieved 4 May ۲۰۲۲.
داگلاس مک لین (؛ – ) بازیگر، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مرغان" و "مشکل دشوار" اشاره کرد.
لنی اشتنگل (؛ – ) بازیگر اهل آلمان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مشکل دشوار" و "بربرها" اشاره کرد.
زمستان ۵۴، ابه پیر () فیلمی فرانسوی به کارگردانی «دونی آمار» است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. روبر هیرش بابت هنرنمایی اش در این فیلم برندهٔ جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سال ۱۹۹۰ شد.
جزیره () فیلمی استرالیایی به کارگردانی پل کاکس است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به ایرنه پاپاس، ایو سیتا، آنوجا ویراسینگهه و کریس هیوود اشاره کرد.
آنوجا ویراسینگهِه (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل سری لانکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی یکی از مشهورترین بازیگران سینمای سینهالی است و در سال ۱۹۸۷ برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن در جشنواره بین المللی فیلم هند شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جزیره" اشاره نمود.
پل کاکس (؛ – ) کارگردان فیلم، عکاس، تدوین گر، تهیه کننده فیلم و فیلم نامه نویس اهل استرالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کاکتوس"، "جزیره"، "تبعید"، ""، "رستگاری" و "جایی که مورچه های سبز خواب می بینند" اشاره کرد.
یه فاشان (؛ ؛ ۶۳۱ – ۷۲۰) مشهور به «مرد کامل، یه» مجوسی، ساحر و معجزه گر تائوئیست اهل چین بود که در دوران حکومت دودمان تانگ می زیست. بر اساس تذکره نویسی های موجود از زندگانی مقدسان، او به صورت انسانی فناناپذیر «در روز روشن» در ۱۲ ژوئیه ۷۲۰ به بهشت عروج کرد.
محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه (محور HPA یا محور HTPA) مجموعهٔ پیچیده ای از تأثیرات مستقیم و تعاملات بازخورد بین سه جزء است: هیپوتالاموس (بخشی از مغز واقع در زیر تالاموس)، غدهٔ هیپوفیز (ساختاری که در زیر هیپوتالاموس قرار دارد) و غدد فوق کلیوی (اندام های کوچک و مخروطی در بالای کلیه ها). این اندام ها و فعل و انفعالات آن ها محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال را تشکیل می دهند. محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه یک سیستم عصبی-غددی اصلی است که واکنش ها به استرس را کنترل می کند و بسیاری از فرآیندهای بدن از جمله گوارش، دستگاه ایمنی، خلق و خو و احساسات، تمایلات جنسی، و ذخیره و مصرف انرژی را تنظیم می کند. این مکانیسم رایج برای تعامل بین غدد، هورمون ها و بخش هایی از میان مغز است که سندرم سازگاری عمومی (GAS) را واسطه می کند. در حالی که هورمون های استروئیدی عمدتاً در مهره داران تولید می شوند، نقش فیزیولوژیکی محور HPA و کورتیکواستروئیدها در پاسخ به استرس آنقدر اساسی است که سیستم های مشابه را می توان در بی مهرگان و جانداران تک سلولی نیز یافت. محور HPA در کنار محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد (HPG)، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-تیرو
ئید (HPT) و سیستم هیپوتالاموس-نوروهیپوفیزیال، چهار سیستم عصبی-غددی اصلی هستند که هیپوتالاموس و هیپوفیز از طریق آن ها عملکرد عصبی-غده ای را هدایت می کنند. عملکرد. ترشح هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین (CRH) از هیپوتالاموس تحت تأثیر استرس، فعالیت بدنی، بیماری، سطح کورتیزول خون و چرخهٔ خواب/بیداری (ریتم شبانه روزی) است. در افراد سالم، کورتیزول پس از بیدار شدن به سرعت افزایش می یابد و در عرض ۳۰ تا ۴۵ دقیقه به اوج خود می رسد. سپس به تدریج در طول روز کاهش می یابد و در اواخر بعدازظهر دوباره افزایش می یابد. سطح کورتیزول سپس در اواخر عصر کاهش می یابد و در نیمه شب به پایین ترین مقدار می رسد. این فرایند، مربوط به چرخهٔ فعالیت–استراحت جانداران است. یک چرخهٔ شبانه روزی غیرطبیعی کورتیزول با سندرم خستگی مزمن، بی خوابی و فرسودگی شغلی مرتبط است. محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه نقشی مرکزی در تنظیم بسیاری از سیستم های هموستاتیک بدن از جمله سیستم متابولیک، دستگاه قلبی-عروقی، دستگاه ایمنی، سیستم تولیدمثل و دستگاه عصبی مرکزی دارد. محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه تأثیرات فیزیکی و روانی اجتماعی را ادغام می کند تا به جاندار اجازه د
هد تا به طور مؤثر با محیط خود سازگار شود، از منابع استفاده کند و بقای خود را بهینه کند. اتصالات تشریحی بین نواحی مغز مانند بادامه مغز، هیپوکامپ، قشر پیش پیشانی و هیپوتالاموس، فعال شدن محور HPA را تسهیل می کنند. اطلاعات حسی که به بخش جانبی بادامه مغز می رسد، پردازش شده و به هستهٔ مرکزی بادامه منتقل می شود، که سپس به چندین قسمت از مغز که در پاسخ به ترس نقش دارند، پخش می شود. در هیپوتالاموس، تکانه های سیگنال ترس هم دستگاه عصبی سمپاتیک و هم سیستم های تعدیل کنندهٔ محور HPA را فعال می کنند. افزایش تولید کورتیزول در هنگام استرس منجر به افزایش در دسترس بودن گلوکز به منظور تسهیل پاسخ جنگ یا گریز می شود. کورتیزول علاوه بر افزایش مستقیم در دسترس بودن گلوکز، فرآیندهای متابولیک بسیار سخت دستگاه ایمنی را سرکوب می کند و در نتیجه باعث در دسترس بودن بیشتر گلوکز می شود. گلوکوکورتیکوئیدها عملکردهای مهم زیادی دارند، از جمله تعدیل واکنش های استرسی، اما مقدار بیش از حد آن ها می توانند مضر باشند. اعتقاد بر این است که آتروفی هیپوکامپ در انسان و جانورانی که در معرض استرس شدید قرار دارند به دلیل قرار گرفتن طولانی مدت در معرض غلظت بالا
ی گلوکوکورتیکوئیدها ایجاد می شود. کمبود هیپوکامپ ممکن است منابع حافظهٔ موجود را کاهش دهد تا به بدن کمک کند تا واکنش های مناسب به استرس را فرموله کند.
اوسیا ()، یا گوهر (جوهر)، یکی از مفاهیم بنیادین و بسیار مهم فلسفه و متافیزیک است. فیلسوفان واژه «گوهر» را برای موجود قائم به ذات، چه حادث و چه قدیم به کار برده اند. در فلسفهٔ اسلامی، جوهر (که معرّبِ گوهر است) اصطلاحی است معادل با واژهٔ یونانی "اوسیا" که به معنایِ ذات، ماهیت، نهاد، سرشت، وجود پاینده، و باشندگی است. افلاطون. گوهر در نزد افلاطون، به جهان ایده ها یا مُثُل (نظریه مثل) تعلق داشت و جهان محسوس، سایه آنها به حساب می آمد و نمی توانست در جایگاه حقیقت ثابت و کلی، یعنی گوهر باشد. ارسطو. جوهر در تفکر ارسطو به عالم محسوس بازگردانده می شود و جدایی میان عالم محسوس و معقول در هم فرو می ریزد. ارسطو مثال و جوهر را نه در عالمی دیگر، بلکه در دل اشیاء مادی جستجو می کند و تفکر پیرامون شناسایی حقیقت و جوهر اشیاء را نیازمند به جدایی از محسوسات نمی داند، بلکه معتقد است با مراجعه به خود محسوسات، اندیشه قادر به استخراج حقایق خواهد بود. ابن عربی. در جهان بینی صوفی پنج عالم یا پنج مرتبهٔ وجودی شناخته شده است، که هر کدام از آنها نمایانگر وجهی وجودی از تجلی حقیقت محض (the absolute Reality الحق) می باشند. ذات الهی. در نزد ابن
عربی، عوالم در درون خود کلیتی ارگانیک دارند، اشیاء عالم پایین تر چون نمادها یا صور خیالی در خدمت عوالم بالاترند؛ لذا هر چه در عالم معمولی وجود دارد (که پایین ترینِ حضرات الهی است) «مثال» نمودی (symbol-exemplification) است برای چیزی که در عالم امثال (Images) می باشد، و هر چه در عالم امثال وجود دارد، صورتی است که حالتی از امور عالم اسماء و صفات را منعکس می کند، در حالی که هر صفتی جلوه ای از تجلی ذات الهی است. ذات الهی (Divine Essence)، در الهیات مسیحی هم یکی از مفاهیم اعتقادی است.
مرا به خاطر بسپار (انگلیسی: Remember Me) آهنگی از انیمیشن پیکسار در سال ۲۰۱۷، به نام کوکو"،" نوشته رابرت لوپز و کریستن اندرسون لوپز است. این آهنگ توسط بنجامین برات، گائل گارسیا برنال، آنتونی گونزالس و آنا اوفلیا مورگویا به شکل های مختلف در فیلم اجرا شد. میگل و ناتالیا لافورکاد یک نسخه پاپ از این آهنگ را اجرا کردند که در تیتراژ پایانی فیلم وجود دارد. کارلوس ریورا نسخه کاور این آهنگ را با عنوان "Recuérdame" برای آلبوم موسیقی متن فیلم اسپانیایی زبان ضبط کرد. که برنده بهترین آهنگ اصلی در جشنواره شدنودمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۱۸ شد. این آهنگ در برنامه ویژه تلویزیونی ABC 2020 "The Disney Family Singalong: Volume II" پخش شد. متن. این آهنگ در زمینه های مختلف در طول فیلم استفاده شد. این آهنگ به عنوان محبوب ترین آهنگ ارنستو د لا کروز (بنجامین برات) که توسط شریک موسیقی او هکتور ریورا (گائل گارسیا برنال) نوشته شده است، شناخته می شود و برای اولین بار در یک تنظیم ماریاچی، به عنوان درخواستی از ارنستو به طرفدارانش برای حفظ او در آهنگ هایشان معرفی شد. حتی وقتی در جاهای دیگر گشت می زند. سپس به عنوان یک لالایی از هکتور برا
ی دخترش کوکو ظاهر می شود (که نشان می دهد این آهنگ برای او نوشته شده است)، زمانی که او مجبور است به عنوان یک هنرمند دوره گرد به راه های دور سفر کند. سپس از آن به عنوان یک آهنگ نوستالژیک استفاده می شود تا کوکوی مسن تر (آنا اوفلیا مورگویا) را به دوران قبلی زندگی اش برگرداند و میگل (آنتونی گونزالس) را دوباره به هم پیوند دهد. سپس در یک نسخه پاپ ظاهر می شود که در تیتراژ پایانی پخش می شود و توسط خوانندگان میگل و ناتالیا لافورکاد خوانده می شود. این قطعه "بندی است که چندین نسل را در عشق مشترک به موسیقی پیوند می دهد". تولید. "تیم فروزن(یخ زده)" کریستن اندرسون-لوپز و رابرت لوپز برای این پروژه استخدام شدند. کارگردان لی آنکریچ از زمانی که در سال ۲۰۰۶ فیلم «"پیدا کردن نمو – موزیکال"» را نوشتند، آنها را تحسین کرده بود. چالشی که در این آهنگ وجود داشت، ساختن اشعاری بود که بسته به زمینه ای که در آن خوانده می شد، معنا می کرد. این تیم در مورد موسیقی محبوب مکزیکی تحقیق کردند و می خواستند آهنگی بنویسند که می توانست توسط خورخه نگرته یا پدرو اینفانته خوانده شود. آنها آن را به عنوان یک بولرو - ranchero نوشتند. سبک آهنگ، دانستن اینکه
اگر به عنوان یک تصنیف آرام اجرا شود نیز می تواند کارساز باشد. رابرت موسیقی را نوشت و کریستن شعر را نوشت. او می خواست ایده به خاطر سپردن افراد را در زمانی که دور هستند بررسی کند و توضیح داد: «قدرت موسیقی در بازگرداندن مردم به زندگی، به معنای واقعی کلمه». افتخارات. "مرا به خاطر بسپار" برنده جایزه اسکار بهترین آهنگ اصلی شد (با این برد، آهنگساز رابرت لوپز اولین برنده دوبل EGOT شد). این آهنگ همچنین برنده جایزه فیلم انتخاب منتقدان برای بهترین آهنگ شد و نامزد جایزه گلدن گلوب برای بهترین آهنگ اصلی و جایزه گرمی برای بهترین آهنگ نوشته شده برای رسانه های تصویری شد.
امیلیا مرنس (زاده ) خواننده، ترانه سرا و موسیقی دان آرژانتینی است.
شائولین آمریکایی یک فیلم رزمی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی لوکاس لو با بازی ریس مادیگان، ترنت بوشی، دنیل دای کیم و کیم چان است. داستان. یک استاد هنرهای رزمی پس از تحقیر شدن در رینگ توسط یک کیک بوکسور کثیف که شورتش را پایین می آورد و سپس به او ضربه می زند، تصمیم می گیرد به چین سفر کند و وارد صومعه ای شود که در آنجا ممکن است شکل مبارزه شائولین را بیاموزد.
خیریه انسان رنجور یا نویسنده شبح فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی الن کامینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون الن کامینگ، دیوید بورناز، آن هیچ، هنری توماس، کرن بلک، جین لینچ، کری فیشر، ماریا-النا لاس و راشل لفو ایفای نقش کرده اند.
شبیه ساز زیردریایی معمولاً یک بازی رایانه ای است که در آن بازیکن کنترل یک زیردریایی را به عهده می گیرد. شکل معمول بازی رفتن به یک سری مأموریت است که در هر یک از آنها چندین نبرد وجود دارد که هدف آن غرق کردن کشتی های سطحی و جان سالم به در بردن از ضدحمله های ناوشکن است. شبیه سازهای زیردریایی به دلیل سرعت بسیار متغیر بازی قابل توجه هستند. ممکن است ساعت ها زمان شبیه سازی شده طول بکشد تا در موقعیتی قرار بگیرید تا به کاروانی که به خوبی از آن دفاع شده است، حمله کنید. و شبیه سازهای فرعی معمولاً گزینه ای را در اختیار بازیکنان قرار می دهند تا نسبت زمان واقعی به زمان شبیه سازی شده را به صورت دلخواه تنظیم کنند. اکثر شبیه سازهای زیردریایی از جنگ جهانی دوم به عنوان صحنه استفاده می کنند. جنگ های زیردریایی آن طولانی و شدید بود، مطالب تاریخی گسترده است، و توانایی های محدود زیردریایی های آن دوره، امتیاز بالایی بر مهارت بازی کردن دارد. بازی ها معمولاً شامل زیردریایی های ایالات متحده در اقیانوس آرام یا او-بوت های آلمانی در اقیانوس اطلس هستند. دسته محبوب دیگر زیردریایی های تهاجمی مدرن، به ویژه زیردریایی های هستند که پس از شماره شن
اسایی بدنه اولین کشتی این کلاس به نام "688s" نیز شناخته می شود. نمایشگرهای بازی به طور کلی شامل یک نقشه بالای سر یا نمای «رادار»، نشان دادن زیردریایی و هر کشتی که موقعیت آن قابل تشخیص است، نمای پریسکوپ در صورتی که زیردریایی به اندازه کافی به سطح نزدیک باشد، مجموعه ای از سنج ها که عمق و مسیر را نشان می دهد و یک قایق است. طرحی که در دسترس بودن اژدر، آسیب به زیرسیستم های مختلف و سایر مشکلاتی که ممکن است در بازی رخ دهد را نشان دهد. اولین شبیه ساز زیردریایی در دسترس عموم غیرنظامی Thorn EMI's فرمانده زیردریایی در سال ۱۹۸۲ بود. عنوان ها. بازی ماجراجویی (1989) توسط سییرا انترتینمنت شامل یک قسمت شبیه ساز زیردریایی بود. بازی شبیه ساز وسیله نقلیه "" (۲۰۰۶) توسط کویی دارای بدنه زیردریایی است و بازیکن را در چندین مأموریت خلبانی زیردریایی قرار می دهد، اگرچه چندین مأموریت دیگر نیز برای استفاده از زیردریایی محدود شده است. شبیه سازهای AUV. همچنین تعدادی شبیه ساز برای روبات های زیر آب مانند سامانه های خودگردان زیر آبی وجود دارد. این شبیه سازها معمولاً توسط مؤسسات تحقیقاتی برای آزمایش الگوریتم های کنترل و هماهنگی ربات قبل یا در
حین توسعه یک زیردریایی استفاده می شوند. یکی از آنها UWSim، شبیه ساز زیر آب است که در IRSLab برای تحقیق و توسعه رباتیک دریایی توسعه یافته است. UWSim با پروژه های تحقیقاتی RAUVI و TRIDENT به عنوان ابزاری برای آزمایش و یکپارچه سازی الگوریتم های ادراک و کنترل قبل از اجرای آنها بر روی ربات های واقعی شروع شد و تا به امروز به توسعه خود ادامه داده است.
راگوی ناپلی (در "ناپلی با نام می شود و ایتالیایی به عنوان یا ragù napoletano) یکی از دو نوع معروف سس گوشت به نام راگو است. همان طور که از نامش پیداست، این نوع تخصص ناپل است. گونه دیگر از بولونیا منشأ گرفته و در ایتالیایی با نام ragù bolognese" یا "ragù alla bolognese" شناخته می شود. نوع ناپلی از دو قسمت اصلی تهیه می شود: گوشت و سس گوجه فرنگی که چند چاشنی به آن اضافه می شود. با این حال، یک تفاوت عمده در نحوه استفاده از گوشت و همچنین میزان گوجه فرنگی در سس است. نسخه های بولونیزی از گوشت بسیار ریز خرد شده استفاده می کنند، در حالی که نسخه های ناپلی از گوشت کامل استفاده می کنند و هنگام پخت آن را از کسرول گرفته و به عنوان غذای دوم یا با پاستا سرو می کنند. ترجیحات برای مواد تشکیل دهنده نیز متفاوت است. در ناپل، شراب سفید با شراب قرمز، کره با چربی خوک یا روغن زیتون جایگزین می شود، و بسیاری از برگ های ریحان در جاهایی که راگوی بولونی فاقد گیاهان دارویی است استفاده می شود. در دستور غذای ناپلی، ممکن است با افزودن کشمش، دانه کاج، و اینولتینی با مواد پرکننده مختلف، محتوای آن غنی شود. از شیر یا خامه استفاده نمی شود و مقدار ن
سبی سس گوجه فرنگی ترجیح داده می شود، برخلاف استفاده از بولونی ها با حداقل مقدار. فصل گوجه فرنگی در ناپل جنوبی تر از شمال بولونیا طولانی تر است. مانند بولونی، راگوی ناپلی نیز دارای طیف گسترده ای از انواع است که شناخته شده ترین آنها "راگو گارداپورتا" (راگوی دربان) است. راگوی ناپلی شباهت های زیادی با " گریوی یکشنبه " ایتالیایی-آمریکایی دارد، و تفاوت اصلی آن افزودن تنوع بیشتری از گوشت در نسخه آمریکایی است، معروف ترین آنها کوفته (از آنجا اسپاگتی و کوفته)، بریسول، سوسیس و گوشت خوک.
آلوپاتی، آلوپاتیک یا درمان به ضد یا علاج بضد یک اصطلاح قدیمی است که برای تعریف پزشکی مدرن مبتنی بر شواهد استفاده می شود. و گاهی نقطه مقابل درمان به روش هومئوپاتی در نظر گرفته می شود. تفاوت های منطقه ای در استفاده از این اصطلاح وجود دارد. در ایالات متحده، این اصطلاح برای تضاد با پزشکی استئوپاتیک، به ویژه در زمینه آموزش پزشکی استفاده می شود. در هند، این اصطلاح برای تمایز طب مدرن از آیورودا، هومئوپاتی و سایر طب های جایگزین سنتی مشابه، به ویژه هنگام مقایسه درمان ها و داروها استفاده می شود. این اصطلاحات در سال ۱۸۱۰ توسط مخترع هومیوپاتی، ساموئل هانمن ابداع شد. در ابتدا توسط طبیبان هومیوپاتی قرن نوزدهم به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز برای طب قهرمانانه () رایج سنتی اروپایی آن زمان و پیش درآمدی برای طب مدرن، که بر شواهدی از اثربخشی متکی نبود، استفاده می شد. طب قهرمانانه بر این باور استوار بود که بیماری ناشی از عدم تعادل در میان چهار «مزاج» (خون، بلغم، صفرا زرد و صفرا سیاه) است و سعی می کرد به جای درمان علل زمینه ای آن ها با اصلاح این عدم تعادل، علائم بیماری را با روش های «خشن و نادرست» بر خلاف و ضد علائم آن بیماری ها درم
ان کند: بیماری در اثر بیش از حد بودن یک مزاج طبعی ایجاد می شود و بنابراین با ایجاد شرایط «برعکس» آن درمان می شود. مطالعه ای که توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، «پزشکی آلوپاتیک» را به عنوان «مقوله وسیعی از اقدامات پزشکی که گاهی اوقات پزشکی غربی، زیست پزشکی، پزشکی مبتنی بر شواهد، یا پزشکی مدرن نامیده می شود» تعریف کرد. سازمان جهانی بهداشت در یک مطالعه جهانی از این اصطلاح برای تمایز طب غربی از طب سنتی و از طب جایگزین استفاده کرد و خاطرنشان کرد که در مناطق خاصی از جهان «وضعیت قانونی پزشکان برابر با طب آلوپاتیک است» که در آن جا پزشکان هم دارای گواهینامه پزشکی غربی و هم طب جایگزین هستند. اصطلاح آلوپاتی همچنین برای توصیف هر چیزی که هومئوپاتی نبود به کار می رفت. کیمبال اتوود ()، محقق آمریکایی و منتقد طب جایگزین، اظهار می دارد که معنایی که از برچسب آلوپاتی در نظر گرفته شده است هرگز توسط طب رایج پذیرفته نشده است و هنوز هم توسط برخی توهین آمیز تلقی می شود. ویلیام تی جارویس ()، مدافع سلامت و شکاک آمریکایی، اظهار داشت که «اگرچه بسیاری از درمان های مدرن را می توان به گونه ای تفسیر کرد که با یک منطق آلوپ
اتیک مطابقت دارند (مثلاً استفاده از ملین برای تسکین یبوست)، اما پزشکی استاندارد هرگز به یک اصل آلوپاتیک وفادار نبوده است. برچسب "آلوپات" "از نظر طب معمولی بسیار تمسخر آمیز تلقی می شد." اکثر درمان های پزشکی مبتنی بر علم مدرن (برای مثال آنتی بیوتیک ها، واکسن ها و شیمی درمان ها) با تعریف هانمن از آلوپاتی مطابقت ندارند، زیرا به دنبال پیشگیری از بیماری یا کاهش بیماری با از بین بردن علت آن هستند. واژه شناسی. اصطلاحات «پزشکی آلوپاتیک» و «آلوپاتی» برگرفته از پیشوند یونانی {'} «آلوس» به معنی «دیگر»، «متفاوت» و + پسوند {'} «"پثوس"» به معنی «رنج» می باشد.
پل پنانگ (بزرگراه ۳۶) یک پل عوارضی راه دوبانده و آزادراه در ایالت پنانگ، مالزی به طول ۱۳٫۵ کیلومتر (۸٫۴ مایل) است. این پل با ایجاد گذرگاه روی تنگه پنانگ، پرای در بخش دیگر ایالت که در سرزمین اصلی قرار دارد را به گلوگور در جزیره، متصل می کند. پل پنانگ تا افتتاح پل دوم در سال ۲۰۱۴ تنها جاده ارتباطی بین شبه جزیره مالزی و جزیره پنانگ بود. این پل با اندازه طول پل روی آب، به مقدار ۸٫۴ کیلومتر (۵٫۲ مایل)، دومین پل دراز در مالزی و پنجمین پل دراز در آسیای جنوب شرقی از لحاظ طول کل است. ویژگی ها. درازای کل پل پنانگ برابر با ۱۳٫۵ کیلومتر (۸٫۴ مایل) است: که از این مقدار، درازای روی آب ۸٫۴ کیلومتر (۵٫۲ مایل)، درازای قرار گرفته در جزیره پنانگ ۱٫۵ کیلومتر (۰٫۹۳ مایل) و درازای قرار گرفته در پرای ۳٫۶ کیلومتر (۲٫۲ مایل) می باشد. دهانه اصلی ۲۲۵ متری، ۳۳ متر بالای آب قرار دارد، که توسط چهار دکل ۱۰۱٫۵ متری نگه داشته شده است. دارای ۳ باند مسیر حرکت در هر جهت با محدوده سرعت ۷۰ تا ۸۰ کیلومتر بر ساعت می باشد.
هانس اسکیلسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ای آی کی، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه ورزشی براگا، باشگاه فوتبال هامارابی، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال اوسترشوندس و باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال، و بزرگسالان سوئد بازی کرده است. دوران ملی. اسکیلسون در طول دو سال هشت بازی ملی برای سوئد انجام داد که اولین بازی او در سال ۱۹۸۸ انجام شد. همچنین در آن سال، او در المپیک ۱۹۸۸ سئول برای تیم ملی فوتبال المپیک سوئد بازی کرد و در دو بازی حضور یافت. زندگی شخصی. وی با مالین سوئدبرگ، دیگر بازیکن فوتبال ازدواج کرد و حاصل ازدواج آن ها، دو فرزند است که یکی از آن ها ویلیوت سوئدبرگ است که هم اکنون به عنوان فوتبالیست حرفه ای برای باشگاه فوتبال سلتاویگو در لا لیگا بازی می کند. پس از بازنشستگی از فوتبال. اندکی پس از بازنشستگی، اسکیلسون مدت کوتاهی به عنوان مربی در باشگاه های دسته پایین تر اوسترسوندز و انکوپینگ اس کی مربیگری کرد. او پس از آن به یک بازیکن حرفه ای پوکر تبدیل شد.
جیلی بویو یک کراس اوور است که توسط خودروساز چینی جیلی تولید می شود. مدل ها. بویو پرو. نسخه فیس لیفت شده با نام بویو پرو در ژوئیه ۲۰۱۰ در چین معرفی شد. بویو پرو دارای سیستم اطلاعات سرگرمی جدید جی کی یو آی، طراحی کابین کاملاً جدید و موتور جدید ۱٫۵ لیتری توربو است که این موتور ساختهٔ ولوو است. بویو ایکس. جیلی بویو ایکس به همان پیشرانه بویو پرو مجهز شده است. در اکتبر ۲۰۲۲، جیلی، بویو ایکس را با دو نوع موتور در چین عرضه کرد. پروتون ایکس۷۰. پروتون ایکس۷۰ با تغییرات جزئی در نمای داخلی و خارجی خودرو رونمایی و عرضه شد. آشکارترین تغییر ایکس۷۰ فرمان راست بودن این خودرو است در حالی که جیلی بویو پرو یک خودروی فرمان چپ است. پروتون ایکس۷۰ در دسامبر ۲۰۲۰ در پاکستان عرضه شد. فریزون اف ایکس. جیلی فریزون اف ایکش یک وانت بار ۴ در است که بر اساس پلتفرم بویو پرو ساخته شده است. این خودرو از مشابه طراحی هیوندای سانتا کروز است. موتور این خودرو از همان موتور ۱٫۸ لیتری توربو بویو پرو استفاده می کند.
بل کوگان ؛ (زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۰۲ میلادی – درگذشتهٔ ۱ ژانویه ۲۰۰۰ میلادی) یک طراح صنعتی متولد روسیه بود و به عنوان اولین زن برجسته در این حرفه در ایالات متحدهٔ آمریکا (مادرخواندهٔ طراحی صنعتی) و همچنین یکی از بنیانگذاران خود این حرفه در نظر گرفته می شود. در سال ۱۹۹۴ میلادی، او به عنوان یکی از اعضای انجمن طراحان صنعتی آمریکا (IDSA) و مؤسسهٔ طراحان صنعتی (IDI) شناخته شد. سنین جوانی و تحصیل. کوگان در ۲۶ ژوئن ۱۹۰۲ میلادی در ایلیاشوکا، روسیه به دنیا آمد و در سال ۱۹۰۶ میلادی به آلن تاون، پنسیلوانیا مهاجرت کرد. از کودکی به هنر علاقه نشان داد. کوگان در مورد سال آخر دبیرستانش می گوید: «... یک الهام غیرقابل توضیح از سوی معلم هنر دبیرستان من، او را وادار کرد که در رشتهٔ طراحی مکانیک مطالعه کنم.» کوگان تنها دختر کلاس بود. او از دبیرستان بیت لحم با بورسیهٔ هنر از آکادمی هنرهای زیبا پنسیلوانیا فارغ التحصیل شد. با این حال، پس از فارغ التحصیلی، او تصمیم گرفت به جای آن به مؤسسهٔ پرت در بروکلین برود، در حالی که برای تأمین هزینه خود در کلاس طراحی مکانیکی تدریس می کرد. در سال ۱۹۲۰ میلادی، در حالی که ترم اول تحصیل در پرت را می گذران
د، مجبور شد برای مدیریت فروشگاه جواهرات پدرش، آنجا را ترک کند. در این مدت، او همچنین در لیگ دانشجویان هنر در منهتن شرکت کرد. در سال ۱۹۲۹ میلادی، او توسط شرکت کوئیکر سیلور استخدام شد، که او را به عنوان یک طراح نقره در مدرسهٔ طراحی رود آیلند و مدرسهٔ هنر آلمان در فورتسهایم آموزش داد. در تابستان سال ۱۹۲۹ میلادی، کویکر برای کوگان هزینه کرد تا دوره ای را در دانشگاه نیویورک بگذراند که به گفته کوگان:چشمانم را به این واقعیت باز کرد که طراحی فقط اتفاق نیفتاده است. باید توسعه می یافت. احساس می کردم که فوق العاده است، مانند یک پازل، همه بخش ها در آن قرار دارند: آموزش کسب وکار، نقاشی، مطالعهٔ رنگ، و علاقه ام به مکانیک، ماشین آلات و مشکلات تولید. حرفه. در ژوئیه ۱۹۳۲ میلادی، او استودیوی طراحی خود را — همکاران بل کوگان (بی کی ای) — در شمارهٔ ۱۸۵، خیابان مدیسون در شهر نیویورک با حمایت کوئیکر افتتاح کرد و شروع به طراحی محصولات خانگی برای باوش و لومب، باکالیت کورپ، شرکت داو کمیکال، شیشه فدرال، هاویلند و شرکت، لیبی گلس، مریلند پلاستیک، رد وینگ پاتری (سفال گری بال قرمز)، رید و بارتون، شرکت تولیدی تول، و شیشه ایالات متحده کرد. پن
ج سال بعد، او به سراسر اروپا سفر کرد تا روندهای طراحی اسکاندیناوی را مطالعه کند و تا سال ۱۹۳۹ میلادی خود را در خط مقدم طراحی مدرن در ایالات متحدهٔ آمریکا یافت. او یکی از اولین طراحان صنعتی بود که تجربیاتی با پلاستیک ها کرد. آزمایش های اولیهٔ او شامل مجموعه های سرویس بهداشتی و ساعت های سلولوئیدی، توستری با روکش کروم بر پایهٔ پلاستیکی و جواهرات باکالیتی بود. در حالی که بیشتر طراحان فقط روی پلیمرها آزمایش می کردند، او بیان کرد: «در پلاستیک ها، تولیدکنندگان ماده ای با امکانات فوق العاده دارند. هنوز در روند رشد و توسعهٔ فعال است، اما به سرعت در حال پیشرفت است. این ماده ای است که هیچ سازنده ای، اگر او هوشیار و مراقب رقابت خود باشد، نمی تواند از آن چشم پوشی کند. رادیوها، ساعت ها، ظروف، جواهرات – که امروزه همه در پلاستیک ساخته می شوند – اهمیت بسیار زیادی دارند.» کوگان معتقد بود که: «طراحی خوب باید مصرف کننده را راضی نگاه دارد و سازنده را در سیاهی نگاه دارد.» کوگان در مصاحبه ای گفت: «امروزه احتمالاً هیچ گروهی وجود ندارد که به هوس ها و خواسته های خریداران مشتاقانه تر از طراحان صنعتی پاسخگو باشد؛ از این رو دیدگاه طراح ا