Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تواند پاسخ دهد، دختر به تانجیرو اطمینان می دهد که مراقب او خواهد بود و به بهبود تکنیک های او کمک می کند، او نام خود را ماکومو و نام پسر را سابیتو روشن می کند، برای چند روز آینده، ماکومو زمانی را صرف اشاره به ایرادات و اصلاح حرکات غیر ضروری در تکنیک های تانجیرو می کند. تانجیرو می داند که ماکومو و سابیتو خواهر و برادر نبودند و آنها توسط ساکونجی بزرگ شده اند، همراه با سایر کودکانی که ماکومو می گوید مراقب تانجیرو نیز بوده اند، او به تانجیرو در مورد مفهوم تکنیک تنفس با تمرکز کامل دستور می دهد : با گشاد کردن ریه های او و آوردن هوای بیشتر به جریان خونش، دمای بدنش بالا می رود و ضربان قلبش تند می شود تا مانند یک شیطان قوی شود، تانجیرو همچنین یاد می گیرد که چگونه نخ بازکننده ای را که از تیغه اش به نقطه ای در حریفش می رود، بو کند، هنگامی که او می تواند این موضوع را ببیند، می توان یک اسلش را کاملاً انجام داد. توانایی ها. تانجیرو از ابتدا به عنوان یک مبارز شگرف نمایش داده شد به طوری که دارای استعداد ذاتی قوی به خصوص در شمشیرزنی بود. او همچنین دارای حس های قوی مثل حس بویایی بالا و همین طور دارای ارادهٔ بالایی است. توانایی
های ذاتی او به اندازه ای قوی بود که او بتواند از گیو تومیوکا، یکی از شیطان کش های قدرتمند پیشی بگیرد. درست بعد از فرا گرفتن سبک تنفس آب و شرکت در گزینش نهایی، او قادر شد تا به آسانی تعداد زیادی از شیطان های سطح پایین را به تنهایی شکست دهد. بعد از رویدادهای آرک روستای شمشیرزنی، مهارت های شمشیرزنی تانجیرو به سطح هاشیرا رسید و او را به یکی از قدرتمندترین شمشیرزن ها تبدیل کرد. تجهیزات. کاتانای نیچیرین استاندارد: تانجیرو به عنوان یک شیطان کش از یک کاتانای نیچیرین با اندازه و شکل استاندارد استفاده می کند. اولین کاتانای او توسط هوتارو هاگانزوکا ساخته شد. این کاتانا در اصل رنگی متالیک داشت، اما اولین باری که او آن را در دست گرفت به مشکی تیره تغییر کرد. همچنین او می تواند با هنر خون شیطان نزوکو کامادو یا در زمان فعال شدن نشان شیطان کش، این تیغه را به رنگ سرخ روشن درآورد. پس از وقایع در روستای شمشیرساز، او کاتانای خود را با کاتانای یافته شده در داخل یوریچی تایپ زیرو عوض کرد. این کاتانا در نبرد نهایی با موزان کیبوتسوجی شکست. توانایی ها (شیطان). تانجیرو بعداً توسط موزان کیبوتسوجی به یک شیطان تبدیل شد و این آخرین تلاش مو
زان برای به جا ماندن میراثش بعد از کشته شدن توسط دسته شیطان کش بود. موزان امیدوار بود که احساسات و توانایی های خود را به تانجیرو منتقل کند و او را تبدیل به پادشاه شیطان بعدی کند. یوشیرو بیان کرده است که پتانسیل تانجیرو برای تبدیل شدن به یک شیطان بسیار بالاتر از خواهرش است، به طوری که او اولین شیطانی بود که در برابر نور خورشید مقاومت داشت، چیزی که حتی در مورد موزان صادق نبود. این نشان می داد که اگر تانجیرو به حداکثر پتانسیل خود برسد، به موجودی قوی تر از خود پادشاه شیطان تبدیل می شود. سبک مبارزه (شیطان). مبارزه در دامنه کوتاه-تا-متوسط: به کارگیری از تنفس خورشید در کنار هنر خون شیطان سبکی را ایجاد کرده است که ترکیبی حملات نزدیک با شمشیر و حملاتی شلاقی همانند موزان است که دامنهٔ متوسطی را پوشش می دهد.
کرِس (انگلیسی: Cress) یک رمان علمی-تخیلی نوجوانان در سال ۲۰۱۴ است که توسط نویسنده آمریکایی مریسا مایر نوشته و توسط انتشارات مک میلن منتشر شده است. این سومین رمان از مجموعه "سلسله ی لونار" و دنباله "اسکارلت" است. این داستان بر اساس افسانه "راپانزل" است.
پولِستار ۴ یک اس یووی کوپه الکتریکی مبتنی بر باتری است که توسط شرکت پولستار ساخته شده است و از نظر کلاس در میان مدل های پولستار ۲ و پولستار ۳ قرار می گیرد. بررسی اجمالی. این مدل ابتدا در سال ۲۰۲۱ معرفی شد و پیش از رونمایی رسمی، چند بار مورد اصلاح قرار گرفت. به گفتهٔ توماس اینگنلات، مدیرعامل شرکت پولستار، پولستار ۴ یک نسخهٔ اصلاح شده از پولستار ۳ نیست؛ چرا که این شرکت «کل طراحی را برای ایجاد یک نژاد جدید از کوپه اس یووی مورد بررسی مجدد قرار داده اند». پولستار ۴ فاقد شیشهٔ عقب است و در عوض از دوربینی روی سقف استفاده می کند که تصویر فضای پشت خودرو را در یک آینهٔ دید عقب دیجیتال نمایش می دهد.
موسیقی فیلم یا موسیقی متن به موسیقی ای گفته می شود که منحصراً برای یک فیلم سینمایی یا مجموعه تلویزیونی نوشته شده و بخشی از ساندتِرَک یا مجموعه صداهای ضبط شده بر روی یک فیلم است. اولین فیلم ناطق سینمای ایران که موسیقی داشت، "شیرین و فرهاد"(۱۳۱۳) ساختهٔ عبدالحسین سپنتا بود. در این فیلم از قطعات ویولون مصطفی نوریانی به عنوان موسیقی متن استفاده شد. در سال های بعد، آهنگ سازان دیگری از قبیل علینقی وزیری برای فیلم "لیلی و مجنون" (۱۳۱۶)، روح الله خالقی و ابوالحسن صبا برای فیلم "طوفان زندگی" (۱۳۲۷)، قطعاتی را نوشتند اما بیست سال طول کشید تا به صورت حرفه ای، برای فیلمی ایرانی موسیقی متن ساخته شود. "عروس دجله"، به کارگردانی نصرت الله محتشم اولین فیلمی بود که موسیقی متن اختصاصی داشت. موسیقی این فیلم را مرتضی حنانه ساخت. تا سال ها بعد، نگاه کارگردانان و البته تهیه کنندگان ایرانی به موسیقی فیلم همچنان تزئینی و کم اهمیت بود و اغلب ترجیح می دادند از قطعات موسیقی شناخته شده و ترانه های مشهور در فیلم هایشان استفاده کنند. در این دوره، موسیقی فیلم ملغمه ای بود از موسیقی کلاسیک غربی، قطعات معروفی از امین الله حسین و امیرف و آهنگس
ازان یونانی نظیر تئودوراکیس و حاجی داکیس. از موسیقی متن فیلم "زد"، ساختهٔ کوستا گاوراس به کرات در فیلم های تجاری ایرانی استفاده می شد. در سال های اول دههٔ ۱۳۴۰، در اغلب فیلم ها صحنه ای وجود داشت که شخصیت داستان پا به کافه یا کاباره ای می گذاشت و به این ترتیب فرصتی دست می داد تا کارگردان چند ترانه و تصنیف را در فیلم بگنجاند. عارف، آغاسی و عهدیه، از خوانندگان محبوب آن دوره بودند. در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۳۴۰، دو آهنگساز شاخص، اسفندیار منفردزاده با فیلم "قیصر" و فرهاد فخرالدینی با فیلم "شوهر آهو خانم" که هر دو در سال ۱۳۴۷ ساخته شدند، با ساختن آثاری متفاوت، تحولی در موسیقی فیلم ایجاد کردند. پیش از انقلاب ۵۷، در پنج دوره از شش دوره جشنواره سینمایی سپاس تهران، برندگان جایزه بهترین موسیقی متن معرفی شدند. پس از انقلاب جشنواره فیلم فجر، جشن خانه سینما و جشن حافظ جشنواره های ایرانی ای هستند که در رشته موسیقی متن جایزه می دهند. در میان برندگان سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن، حسین علیزاده، مجید انتظامی و محمدرضا علیقلی با چهار سیمرغ بیشترین جایزه را از جشنوارهٔ فیلم فجر دریافت کرده اند. در این فهرست مجموعه ای از آهنگسازان فیلم
اهل ایران آمده است که در یک یا چند اثر شاخص سازندهٔ موسیقی متن بوده اند.
زمستان (انگلیسی: Winter) یک رمان علمی-تخیلی نوجوانان در سال ۲۰۱۵ است که توسط نویسنده آمریکایی مریسا مایر نوشته و توسط انتشارات مک میلن منتشر شده است. این چهارمین و آخرین کتاب از مجموعه "سلسله ی لونار" و دنباله "کرس" است. داستان بر اساس افسانه "سفید برفی" است.
این مقاله شامل فهرستی از نشریات سینمایی است که از آغاز تا امروز در ایران منتشر شده اند.
مریسا مایر (انگلیسی: Marissa Meyer؛ زاده ۱۹ فوریه ۱۹۸۴) رمان نویس آمریکایی است. بخش بزرگی از کتاب شناسی او بر بازگویی افسانه ها متمرکز است. او بیشتر برای سری کتاب خود به نام "سلسله ی لونار" شناخته می شود که شامل اولین رمان سال ۲۰۱۲ او به نام "سیندر" است.
موسیقی در ژاپن شامل طیف گسترده ای از دو ژانر متفاوت سنتی و مدرن است. واژهٔ «موسیقی» در زبان ژاپنی 音楽 ("اُنگاکو") است که از کانجی 音 "اُن" (صدا) و کانجی 楽 "گاکو" (موسیقی، آسایش) تشکیل شده است. کشور ژاپن، بزرگ ترین بازار جهان برای موسیقی در رسانه های فیزیکی و در کل دومین بازار بزرگ موسیقی در جهان است و ارزش خرده فروشی آن ۲٫۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۷ بوده است.
فیلم مستند «فریاد روزها؛ محمدرضا حکیمی» به کارگردانی وحید موحدی و تهیه کنندگی و روایت محمدرضا موحدی به معرفیِ شخصیت و افکار محمدرضا حکیمی می پردازد. دربارهٔ فیلم. در این مستند و در دیداری با محمدرضا شفیعی کدکنی، بخش قابل توجهی از نما و صدای محمدرضا حکیمی برای نخستین بار، مجال تماشا پیدا می کند. در کنار گفت وگو و مصاحبه با برخی صاحب نظران همچون: محمد اسفندیاری، محمدعلی مهدوی راد ،سید محمدعلی ایازی ،سید محمدعلی ابطحی، امیر عباس علیزمانی؛ تولید "مستند فریاد روزها؛ محمدرضا حکیمی"، از سال ۱۳۹۴ و در زمان زندگی محمدرضا حکیمی کلید خورد و در نهایت با وقفه ای، پس از فوت ایشان ساخت مستند ادامه یافت. این مستند از میان ساحت های مختلف محمدرضا حکیمی، به وجه فرهنگی و اجتماعی اش پرداخته است. نمایش مستند. در نخستین سالگرد درگذشت محمدرضا حکیمی با عنوان «شب بزرگداشت مرزبان عدالت» همراه با نمایش نخستین فیلم مستند ساخته شده دربارهٔ وی در مشهد برگزار شد. این مستند در چهارمین دوره جشنواره اشراق نیز به نمایش درآمد و کاندید بهترین فیلم مستند جشنواره شد. مستند فریاد روزها به دومین دوره جشنواره ملی میراث فرهنگی راه یافت و به صورت محدود
و آنلاین در سایت هاشور اکران شد . دومین سالگرد درگذشت استادمحمدرضا حکیمی در میبد با نمایش و تحلیل مستند «فریاد روزها» برگزار گردید. راوی مستند. محمدرضا موحدی در قسمتی از فیلم به خاطره روزی که محمدرضا شفیعی کدکنی و محمدرضا حکیمی دیدار کردند، می پردازد: «آن شب رفتم منزل استاد حکیمی و طبق قرار، به سعادت آبادِ دکتر شفیعی بردمش. بسیار مشتاقانه منتظرِ دیدار دوست قدیمی و صمیمی خود بود و از او مشتاق تر و شیداتر، دکتر شفیعی! از حجره های مدرسه نواب مشهد تا مؤسسه فرانکلین و فصل مشترک هایشان با ابتهاج و شجریان و… سخن ها رفت. برابری یک مستند با صد کتاب. محمد اسفندیاری (پژوهشگر و کتابشناس) نویسنده اندیشه نامه محمدرضا حکیمی، با اشاره به فیلم مستند فریاد روزها در مقایسه با تمامی کتب منتشرشده درباره ایشان، می گوید: درباره استاد حکیمی تا آنجایی که می دانم سه کتاب نوشته شده که یکی از آنها برای بنده است (کتاب راه خورشیدی) در کل، سه کتاب درباره ایشان منتشر شده و می خواهم بگویم: اگر نود و هفت کتاب دیگر درباره ایشان منتشر شود، می شود صد کتاب؛ آن صد کتاب برابراست با این فیلم. منابع. روایتی از محمدرضا حکیمی در یک مستند / ایسنا تیزر م
ستند فریاد روزها در YouTube اسامی فیلم های راه یافته به بخش مستند اشراق نخستین فیلم درباره مرحوم علامه محمد رضا حکیمی / ایرنا برابری یک مستند با صد کتاب/ صبا گزارش نمایش مستند در دومین سالگرد استاد حکیمی / شرق از آنونس مستند بلند فریاد روزها، رونمایی شد./ انتخاب مقایسه بین فیلم مستند و کتاب درباره شخصیت یک اندیشمند خاطره دیدار شفیعی کدکنی با زنده یاد محمدرضا حکیمی / صبا
تروت (; ) یک ژانر از موسیقی عامه پسند کره است که به خاطر استفاده از ریتم تکراری و آواز آهنگین شناخته می شود. ژانر تروت در دوران استعمار ژاپن بر کره در نیمهٔ اول قرن بیستم به وجود آمد و تحت تأثیر بسیاری از ژانرهای موسیقی کره ای، ژاپنی، آمریکایی و اروپایی قرار گرفت. تروت حدوداً از ۱۰۰ سال پیش وجود دارد و سبک متمایز آوازخوانی آن دائماً در حال تکامل بوده است.
در سیستماتیک، یک ایدئوتیپ ("Ideotype") نمونه ای است که توسط نویسنده آن تاکسون به عنوان متعلق به آن تاکسون خاص شناسایی شده است، اما از جایی غیر از محل آن تیپ جمع آوری شده است. مفهوم ایدئوتیپ در اصلاح نباتات توسط دونالد در سال 1968 برای توصیف ظاهر ایده آل گونه های گیاهی معرفی شد که در لغت به معنای "شکلی که بیانگر یک ایده است" می باشد. به گفته دونالد، یک ایدئوتیپ یک مدل بیولوژیکی است که انتظار می رود در یک محیط تعریف شده به شیوه ای خاص عمل کند یا رفتار کند: "ایدئوتیپ زراعی یک مدل گیاهی است که انتظار می رود زمانی که به عنوان یک رقم توسعه یابد، مقداربیشتر یا کیفیت بهتری از دانه، روغن یا محصولات مفید دیگر را تولید کند." دونالد و هامبلین (1976) مفاهیم انزوا (isolation)، رقابت (competition) و ایدئوتیپ های زراعی را ارائه کردند. ایدئوتیپ بازار، ایدئوتیپ اقلیمی، ایدئوتیپ خاکی، ایدئوتیپ استرس و ایدئوتیپ بیماری/آفت از دیگر مفاهیم آنها هستند. این اصطلاح همچنین در علوم شناختی و روان شناسی شناختی استفاده می شود، جایی که رونالدو ویگو (2011، 2013، 2014) آن را برای اشاره به نوعی مفهوم فرانمایشی معرفی کرد که یک اثر حافظه مرکب اس
ت که از اطلاعات ساختاری شناسایی شده توسط انسان در محرک های طبقه بندی شده است.
فیونا مایو کرولی (انگلیسی: Fiona Maeve Crawley ؛ زادهٔ ۷ فوریهٔ ۲۰۰۲) ، یک تنیس باز اهل ایالات متحده است. او که تنیس دانشکده را برای تیم پاشنه های تار کارولینای شمالی بازی می کند، تاکنون در مسابقه رده بندی تک نفری بانوان ان بی سی ای ای بخش یکم در رتبه نخست قرار گرفته است. بعدها مایو کرولی به همراه کارسون تانگویلیگ قهرمان مسابقات دو نفره ان سی ای ای ۲۰۲۳ می شود. اوایل زندگی و حرفه. فیونا که اهل سن آنتونیو است، از سنین ۶ تا ۹ سالگی رشته تنیس را آغاز نمود، او در حالی که در اوکیناوا، ژاپن مشغول زندگی بود. محلی که پدرش ، پیتر، به عنوان یکی از اعضای نیروی هوایی ، ایالات متحده در آنجا مستقر شده بود. فیونا از پدر و مادری ورزشکار متولد می شود: پدر او در ایالت میشیگان در رشته فوتبال شاغل بوده، و او به همراه خواهر و برادرهای بزرگ تر از خودش ، بنام لیام و سولن، در رشته تنیس با یکدیگر تمرین می کردند، بعدها آنان به ترتیب در تیم های ترینیتی و کلرادو تنیس بازی می کردند.
جانگ هو گون (؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷) که به طور حرفه ای با نام جانگ مینهو () شناخته می شود، خواننده اهل کره جنوبی است. او همچنین مدل، رقصنده و مجری تلویزیونی است. اوایل زندگی. جانگ هو گون زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷ در بوسان، کره جنوبی بود و زمانیکه که کودک بود، به اینچئون نقل مکان کرد. او کوچک ترین فرزند از میان سه خواهر و برادر است. جانگ زمانیکه که دانش آموز دبیرستانی بود، از اینچئون به سئول رفت تا در مدرسه بازیگری حضور پیدا کند. او همچنین در تبلیغات تلویزیونی مختلفی مدل شد.
آنیتا شایق، که اغلب به عنوان آنیتا شناخته می شود. یک خواننده و آهنگساز موسیقی هندی است که در بمبئی هند زندگی می کند. او موسیقی کلاسیک هندی، صوفی، غزل، فولکلور و پاپ را اجرا می کند و به زبان های مالایالام، کانادا، تلوگو، اوریا، پنجابی و تامیل خوانده است. او در ۱۲ سال فعالیت خود در صنعت سینما، بیش از ۱۰۰ آهنگ را ضبط کرده است. آنیتا شایق در خانواده سراجونیزا بیگم، معلم موسیقی دبیرستان، و شیخ ابراهیم به دنیا آمد. او از کالج دولتی زنان در رشته موسیقی فارغ التحصیل شد. او موسیقی هندوستانی، صوفی، کارناتیک و غربی را مطالعه کرده است.
دریای لاخر ()، که همچنین به نام دریاچهٔ لاخ نیز شناخته می شود، یک دریاچه دهانه آتشفشانی با قُطر در راینلاند فالتس، آلمان حدود شمال غرب کوبلنتس، بن و غرب آندرناخ است. این دریاچه در رشته کوه آیفل قرار دارد و بخشی از میدان آتشفشانی آیفل شرقی است. این دریاچه توسط یک فوران پلینیایی حدود ۱۳٬۰۰۰ پیش از امروز تشکیل شد و یک VEI به اندازه ۶، هم اندازهٔ فوران کوه پیناتوبو در سال ۱۹۹۱ داشت. گاز آتشفشانی در ساحل جنوب شرقی دریاچه نشان دهندهٔ آتشفشان خیزی است. شرح. دریاچه لاخ بیضی شکل است و توسط کرانه های بلند احاطه شده است. از گدازهٔ آن برای سنگ های آسیاب از دوران رومی تا زمان اختراع غلطک های آهنی برای آسیاب غلات به کار برده می شد.
اریتم نکرولیتیک آکرال به انگلیسی: Necrolytic acral erythema، نوعی بیماری پوستی است که در اثر عفونت ویروسی هپاتیت C یا کمبود روی بروز می کند. این بیماری یک پاپولوسکوموس و گاهی تاولی است که دارای شباهت بالینی و بافت شناسی با سایر اریتم های نکرولیتیک مانند اریتم نکرولیتیک مهاجر، پسودوگلوکاگونوم و سندرم های کمبود تغذیه است.
لجن کش، پیت کش , ماشین تخلیه چاه یا تانکر خلأ ماشین کامیون تانکر است که پمپ سوارشده رویش دارد و طراحی آن به این شکلی است که فاضلاب یا مدفوع حیوانات، لجن یا مایع را بالای مخزن تانک کامیون فرومی کند. برای جمع کردن نخاله ساختمان به جای این دستگاه یک ماشین مکش حفاری suction excavator را استفاده می کنند. بسته به سایز این خودروها چند ده هزار لیتر ظرفیت دارند. کامیون ها را دارای انواع پمپ ها پمپ تیغه دورانی، پمپ رینگ-مایع می سازند. اندازه شلنگ های مکش معمولاً به طور نرمال ۳ اینچ است. تانکر برای خالی کردن چاه فاضلاب استفاده دارد که بعداً در تصفیه خانه فاضلاب تخلیه می کند. تخلیه مایعات به وسیله این تانکرها برای مخزن های پتروشیمی و چاه های گاز طبیعی و چاه های نفت، پاک کردن آلودگی خاک هم کاربرد دارد. نسخه مینی یا کوچک این کامیون ها ۲۰۰۰ لیتر جا دارد. حدود دو سوم جمعیت کشورهای توسعه نیافته فاضلاب لوله کشی ندارند که این خودروها جزو گزینه های راه حل هستند.
چریک های فدایی خلق ایران-هرمزگان یک سازمان کمونیستی بود که در نتیجه انشعاب از چریک های فدایی خلق ایران و از تغییر نام «چریک های فدایی خلق ایران-شاخه هرمزگان» (با حذف کلمه شاخه) و در ادامه فعالیت های تشکیلات هرمزگان چریک های فدایی خلق ایران در دی ۱۳۶۱ تأسیس شد. این گروه بدون اعلام انحلال فعالیت بیرونی آشکاری نداشته است. تاریخچه. گروهی از جوانان هرمزگان از اواخر سال ۱۳۵۶ با متون و منابع فکری سازمان چریک های فدایی خلق ایران آشنا شده بودند. در سال ۱۳۵۸ اعضای اصلی این گروه که «هسته هرمزگان» نامیده می شدند برای حضور در سخنرانی اشرف دهقانی و برقراری ارتباط با چریک های فدایی خلق ایران به مهاباد رفتند. پس از این دیدار، گروه به هرمزگان بازگشت و به عنوان هوادار به تبلیغ برای خط اشرف دهقانی پرداخت. همزمان گروه دیگری نیز در هرمزگان در ارتباط با تشکیلات چریک های فدایی خلق ایران شکل گرفته بود که «هسته سیاهکل» نامیده می شد. هسته‫ هرمزگان از عزیز پوراحمدی، علیرضا قاسمی، محمود یوسفی، حسین رکنی و هسته سیاهکل از فتح الله فربد، قنبر پیشدست، محمد رمضان پور، سعید اسکندری و رضا خالصی تشکیل شده بود. هسته هرمزگان از طریق عزیز پوراحمدی
و علیرضا قاسمی با محمد حرمتی پور در ارتباط بودند. به تدریج هر دو گروه رشد کرده و افراد زیادی را جذب کردند. علاوه بر این ها در بهار ۱۳۵۸ «جنبش دانش آموزی ۱۹ بهمن» در هرمزگان با انتشار اعلامیه ای اعلام موجودیت کرد که این گروه نیز به خط اشرف دهقانی متمایل بود و به فعالیت سیاسی-تبلیغاتی می پرداخت. پس از اعلام موجودیت «جنبش دانش آموزی ۱۹ بهمن»، چریک های فدایی خلق ایران محمدحسین خادمی را به عنوان نماینده خود از تهران برای سامان دادن و یکپارچه سازی نیروها در هرمزگان به این منطقه اعزام کردند. پس از بحث و تبادل نظر دو هسته هرمزگان و سیاهکل یکپارچه شده و افراد این دو هسته در دو گروه سیاسی و نظامی با یکدیگر وحدت یافتند و «شاخه هرمزگان» نامیده شدند. شاخه هرمزگان توسط شورایی ۵ نفره اداره می شد که ترکیبی از افراد باسابقه هر دو گروه سیاسی و نظامی و یک نماینده از تشکیلات مرکزی چریک ها بود. اعضای شورا عبارت بودند از عزیز پوراحمدی، فتح الله فربد، حسین رکنی، رضا خالصی و کاک حسین. شاخه هرمزگان تا اواسط سال ۱۳۵۹ به گسترش فعالیت های خود پرداخت و اعضای زیادی را جذب کرد. در تابستان ۱۳۵۸ مباحثه ای حول استراتژی، تاکتیک و فعالیت عملی
در میان نیروهای تشکیلات هرمزگان آغاز شده و دو گزینه برای فعالیت مسلحانه مطرح شده بود: اول گشودن جبهه ای در بلوچستان با هدف تضعیف نظامی رژیم که در کردستان درگیر است و دوم تقویت تشکیلات مادر و کمک رسانی به نقاط ضعیف تر در شهرهای دیگر ایران از طریق گسترش جنگ چریکی شهری. هر دو دیدگاه بر ضرورت اتخاذ استراتژی جنگ مسلحانه تأکید می کرد و بحث عمدتاً بر سر اولویت ها، وضعیت مناطق و حوزه ها و چگونگی انجام آن بود. به دنبال این مباحثات چند عملیات مصادره بانک و ابزارهایی مانند دستگا تایپ، کپی و بی سیم به منظور تأمین نیازهای مالی و تدارکات جنگ مسلحانه صورت گرفت. سپس مباحثات حول شناسایی منطقه مناسب برای آغاز مبارزه مسلحانه به این نتیجه منجر شد که کوه های بلوچستان گزینه منسبی برای ورود به فاز مسلحانه است. در انتخاب این گزینه، یکی از اعضای جدید گروه به نام عیسی احمدی که اهل آن منطقه بود و با کوه های بلوچستان آشنایی داشت نقش داشت. به دنبال این تصمیم، گروه در رشته کوه دستگرد در امتداد کوه های بشاگرد در شرق استان هرمزگان و در محلی به نام قلعه گنج مستقر شد. هدف گروه در ابتدا آموزش نظامی اعضای خود و نیز شناسایی کامل منطقه و ایجاد تأ
سیسات برای نگهداری سلاح، مواد غذایی و دارو بود که چند ماه به طول انجامید.با این وجود وقوع درگیری محلی سبب قتل قنبر پیشدست و محمود یوسفی و زخمی شدن عزیز پوراحمدی و فتح الله فربد و نتیجتاً لو رفتن محل استقرار شد که برنامه را ناکام گذاشت و اعضای تشکیلات به شهر بازگشتند. این در حالی بود که تشکیلات مرکزی چریک های فدایی خلق ایران هم از برنامه شاخه هرمزگان برای انجام فعالیت مسلحانه در بلوچستان مطلع شده و با آن مخالفت کرده بود. تحرکات شاخه هرمزگان در کوه های بلوچستان با صف آرایی نیروهای حکومت و افزایش سرکوب نیروهای چریک فدایی در هرمزگان همراه شد. اوایل سال ۱۳۵۹ بیش از ۶۰۰ معلم در استان هرمزگان و به ویژه شهر بندرعباس از کار اخراج شدند. در مقابل معلمان و دانش آموزان دست به اعتصابات گسترده ای زدند که نزدیک به یک سال به طول کشید. نیروهای امنیتی سپاه، بسیج و حزب الله به اعتصاب ها حمله کرده و معترضات را دستگیر می کردند. به دستور ولی فقیه مصطفی پورمحمدی دادستان هرمزگان شد و ده ها نفر اعدام شدند. عبدالصمد شمشیری فرمانده گروه ضربت سپاه پاسداران هرمزگان که صنم قریشی دختر دانش آموز ۱۷ ساله عضو مجاهدین خلق را در ۲ فروردین ۱۳۶۰ د
ر حال فروش روزنامه با شلیک مستقیم به قتل رسانده بود و سرگردگی حملات به تظاهرات ها و اعتصابات معلمان، دانش آموزان و کارگران ۱۹ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۹ را بر عهده داشت در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۰ توسط «یک واحد عملیاتی طرفداران چریک های فدایی خلق» ترور و کشته شد. بدین ترتیب تنش سیاسی در هرمزگان بالا گرفت، و بندرعباس به یکی از کانون های مخالفت با جمهوری اسلامی تبدیل شد. شاخه هرمزگان از اوایل فروردین ۱۳۶۰ از حالت تدافعی خارج و حالت نیمه تهاجمی و ضدحمله به خود گرفته بود. در این دوره تشکیلات دست به انجام چند عملیات ترور و ربایش سلاح از مأموران حکومت زد. در ۹ اردیبهشت ۱۳۶۰ اتوموبیل حامل سلاح متلعق به بسیج مصادره شد که طی این عملیات ۶ قبضه اسلحه سرقت شده و یکی از اعضای بسیج کشته شد. این عملیات سبب شد تا برگزاری مراسم روز جهانی کارگر نیز که توسط سازمان پیکار فراخوان داده شده بود لغو گردد. تهاجمی شدن تشکیلات هرمزگان در عین فقدان آموزش و تجربه لازم سبب شد تا نیروهای شناخته شده تشکیلات نتوانند بیش از آن در فضای هرمزگان بمانند. در اردیبهشت ۱۳۶۰ نشست مشترکی بین تشکیلات هرمزگان و سازمان مادر برگزار شد که طی آن تشکیلات مرکزی بار دیگر مخالفت
خود را با فعالیت مسلحانه در بلوچستان اعلام کرد و از آن ها خواست اعضای خود را به تهران اعزام کنند تا در صورت گشایش جبهه ای در شمال ایران برای آن نیروها نقش پشت جبهه را ایفا کنند. این به معنای انتخاب گزینه دوم برای فعالیت مسلحانه بود و به معنای آن تشکیلات هرمزگان شش هسته پنج نفره از اعضای خود را به تهران و یک هسته را نیز به زاهدان اعزام کرد. این اعزام ها با انشعاب گروه محمد حرمتی پور و عبدالرحیم صبوری تحت عنوان چریک های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی بخش خلق های ایران) در سال ۱۳۶۰ مصادف شد، با این وجود تشکیلات هرمزگان و گروه های اعزامی به تهران از این انشعاب اطلاع نیافتند و از آنجا که محمدحسین با فریبرز سنجری که به خط اشرف دهقانی گرایش داشت در ارتباط بود، لذا شاخه هرمزگان نیز فعالیت خود را با همان تشکیلات ادامه داد. این در حالی بود که حرمتی پور با برخی از اعضای تشکیلات هرمزگان در ارتباط بود و رابط عزیز احمدی پور محسوب می شد و مسئله ایفای نقش به عنوان پشت جبهه نیروهای شمال نیز به همین امر بازمی گشا. با همه این ها مسئله ایفای نقش به عنوان پشت جبهه نیروهای شمال منتفی شده بود، چرا که تشکیلات هرمزگان در ارتباط با چریک
های فدایی خلق ایران و تشکیلات تحت رهبری اشرف دهقانی باقی ماند که با جنگ در شمال مخالف بودند. یکی از هسته های تشکیلات هرمزگان در کرج دست به مصادره یک بانک زد. به دنبال آن از مرداد ۱۳۶۰ ضربات به گروه افزایش یافت. محمدحسین، زهرا ابایی (طیبه)، فتح الله فربد و دو نفر دیگر در کرج دستگیر شدند. دستگیری ها و درگیری ها ادامه یافت و تا ماه شهریور بیشتر اعضای هسته یا دستگیر و یا کشته شده بودند. در این دوران حسین رکنی به سازماندهی چند ترور پرداخت. با این وجود در اواخر آبان ۱۳۶۰ هسته تحت مسئولیت حسین رکنی نیز ضربه خورد و اعضای آن دستگیر شدند. گروه توانست حتی با وجود این حملات فعالیت خود را ادامه دهد و چند ترور دیگر را سازماندهی کند. در پاییز یا زمستان ۱۳۶۰ نماینده تشکیلات هرمزگان به کردستان رفت و با مرکزیت چریک های فدایی خلق ایران دیدار کرد. در این دیدار مرکزیت از فعالیت های مسلحانه تشکیلات استقبال کرد و در جلسه ای که در روستای دایماب نقده برگزار شد محمدحسین به عنوان عضو مرکزیت چریک های فدایی خلق ایران ارتقاء یافت و تشکیلات هرمزگان نیز به صورت رسمی «چریک های فدایی خلق ایران-شاخه هرمزگان» نامگذاری شد. در اسفند ۱۳۶۰ هسته های
ی از هواداران شاخه هرمزگان از بندرعباس، زاهدان و تهران به کردستان رفتند و تحت نظر میرهادی کابلی و خادمی دوره آموزشی سپری کردند. این دوره ها سبب شد تا چند نفر از اعضای شاخه هرمزگان به افرادی عملیاتی تبدیل شوند. با این وجود اختلافاتی در میان شاخه هرمزگان و دیگر گروه های چریک های فدایی خلق ایران بروز کرد. یکی از موارد اختلاف بر سر ارتباط چریک های فدایی خلق ایران با دولت عراق و دریافت کمک مالی از این دولت بود. شاخه هرمزگان با این روابط مخالف بود و آن را جدایی از مشی مسعود احمدزاده می دانست که به وابستگی خواهد انجامید. این در حالی بود که سایر بخش های گروه دریافت این کمک ها را یک تاکتیک با هدف استفاده از تضاد امپریالیست ها به نفع انقلاب ارزیابی می کردند. اختلافات در مرکزیت سبب شد تا نیروهای شاخه هرمزگان در کردستان در سه مقر دایماب (به فرماندهی میرهادی کابلی)، کلب رضاخان (به فرماندهی خادمی) و خلیفان (به مسئولیت محمدحسین) تقسیم شوند. انحلال و انشعاب. اختلافات میان شاخه هرمزگان و مرکزیت چریک های فدایی خلق ایران در نهایت در تیر ۱۳۶۱ باعث گسسته شدن روابط داخلی گروه شد. شاخه هرمزگان با انتشار اعلامیه ای اعلام کرد که اعضا
ی گروه زین پس با یکدیگر رابطه تشکیلاتی ندارند و تجربه اقامت خود در کردستان را نیز ناموفق اعلام کرد. امکانات گروه ها تقسیم شد و تعدادی از اعضا به تدریج خروج از کردستان را آغاز کردند. پس از انتشار خبر انحلال شاخه هرمزگان و اعلام تصمیم آن ها به خروج از کردستان، نیروهای سازمان چریک های فدایی خلق ایران (اقلیت) با همکاری حزب دموکرات کردستان ایران با بهانه ساختن اینکه این افراد قصد تحویل سلاح خود به حکومت را دارند با آن ها درگیر شدند که این درگیری با وساطت دفتر سیاسی حزب دموکرات و خلع سلاح آن افراد پایان یافت. چریک های فدایی خلق ایران نیز با انتشار اعلامیه ای به سازمان اقلیت هشدار داد که چنین رفتارهایی به ضرر جنبش خواهد بود. متعاقباً محمدحسین در شهریور ۱۳۶۱ از گروه هرمزگان اخراج و یک شورای ۵ نفره جایگزین او شد. بخش باقی مانده شاخه هرمزگان در کردستان از دی ۱۳۶۱ با حذف کلمه «شاخه» از نام خود دست به انشعاب زد و به عنوان سازمان جدیدی اعلام موجودیت کرد. اعضای «چریک های فدایی خلق ایران-هرمزگان» به تدریج به بندرعباس بازگشتند و در آنجا مورد سرکوب قرار گرفتند.
زانتوس که به لاتین کُسانْتوس نیز نامیده می شود، یکی از ایالت شهرهای لیکیه، سکونتگاه مردم بومی جنوب غرب آناتولی (ترکیه کنونی) بود. بسیاری از مقبره های زانتوس یا آرامگاه های زانتوس، مقبره های ستونی هستند که از یک اتاق تدفین سنگی در بالای یک ستون سنگی بزرگ تشکیل شده اند. بنا در بالای سازه سنگی قرار می گیرد و آن را بالاتر از چشم انداز قرار می دهد. این مقبره ها برای مردانی است که از اواسط قرن ششم تا اواسط قرن چهارم قبل از میلاد در یک سلسله لیکیایی حکومت می کردند و این بنا به نشان دادن تداوم قدرت آنها در منطقه کمک می کرد. این مقبره ها نه تنها به عنوان نوعی یادبود برای حفظ یاد حاکمان عمل می کردند، بلکه اقتباس از سبک یونانی را نیز آشکار می کنند. زانتوس ایالت شهری بود که توسط پادشاهی اداره می شد که تحت فرمانروایی شاهنشاهی هخامنشی بود. تداوم حکومت سلسله در زانتوس از طریق سنت ساخت مقبره های ستونی نشان داده شد. هنگامی که این مقبره ها ساخته شدند، ایده های هنری غالب یونانی کلاسیک متاخر در بناهای لیکیایی نفوذ کرد. مقبره ها از ساخت سنت محلی دور شدند و به دنبال تجدید حیات یونانیان در این زمان، از ربع دوم قرن چهارم قبل از میلا