Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عبدالرضا فریدزاده (۱۳۳۱–۱۴۰۳) شاعر ایرانی، نمایشنامه نویس، بازیگر و کارگردان تئاتر بود. زندگی. فریدزاده در ۱۲ دی ۱۳۳۱ در بروجرد متولد شد و کارش را از دههٔ ۱۳۴۰ با انتشار شعر و داستان شروع کرد. در سال ۱۳۵۵ وارد دانشکده هنرهای دراماتیک شد و تئاترهای گوناگون خیابانی و صحنه ای با موضوعات اجتماعی را کارگردانی کرد. پس از انقلاب در تئاتر شهر فعالیت داشت و کتاب های متعددی نیز منتشر کرد. او آموزگار بازنشسته و از بنیانگذاران حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی بود. او برای کتاب "سحرگاه با شیطان" در نوزدهمین دورهٔ جایزهٔ کتاب فصل، شایستهٔ تقدیر شناخته شد.
سیاه شدن (انگلیسی: The Blackening) یک فیلم کمدی ترسناک سیاه پوستان آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ است که به کارگردانی تیم استوری و نویسندگی تریسی اولیور و دیوین پرکینز ساخته شده است. این فیلم بر اساس فیلم کوتاهی به همین نام از گروه کمدی 3Peat در سال ۲۰۱۸ ساخته شده است. بازیگران اصلی فیلم شامل دیوین پرکینز، گریس بایرز، جرمین فاولر، ملوین گرگ، ایکس مایو، آنتوانت رابرتسون، سینکوآ والز، جی فارو و ایوان اورجی هستند. داستان فیلم که در روز جونتینث اتفاق می افتد، گروهی از دوستان سیاه پوست را دنبال می کند که در حین اقامت در یک کلبه جنگلی، هدف یک قاتل نقاب دار قرار می گیرند. فیلم The Blackening در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو برای اولین بار به نمایش درآمد و در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ توسط لاینزگیت در ایالات متحده و در ۲۳ اوت ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در بریتانیا اکران شد. این فیلم ۱۸ میلیون دلار فروش داشت و نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد. منتقدان به طنزپردازی فیلم در مورد کلیشه های ژانر ترسناک و تصورات قالبی نژادی اشاره کردند. داستان. مورگان و شاون برای جشن جونتینت با دوستانشان به یک کلبه در جنگل می روند. آن
ها در اتاق بازی با یک بردگیم نژادپرستانه به نام "The Blackening" روبه رو می شوند. ناگهان برق می رود و یک صدای مرموز آن ها را مجبور به بازی می کند. شاون پس از پاسخ اشتباه به یک سؤال، با تیری به گردن کشته می شود و مورگان اسیر می شود. روز بعد، دوستانشان به کلبه می رسند و شب هنگام، دوباره برق می رود. آن ها بازی را پیدا می کنند و صدا به آن ها می گوید که برای نجات مورگان باید بازی کنند. در نهایت، پس از یک سری حملات و خیانت ها، مشخص می شود که کلیفتون، که از دوستان قدیمی شان است، پشت این نقشه بوده تا از آن ها انتقام بگیرد. اما در نهایت، او را به داخل چاهی می اندازند و از دست او خلاص می شوند. در صبح روز بعد، دوستان برای کمک گرفتن، به جای پلیس، آتش نشانی را صدا می زنند، اما با شلنگ آب مورد حمله قرار می گیرند. ادامه احتمالی. در نوامبر ۲۰۲۳، ورایتی گزارش داد که MRC و لاینزگیت در حال مذاکره با نویسندگان دیوین پرکینز، تریسی الیور و تهیه کننده ای. برایان دابینز برای بازگشت برای یک دنباله بودند. پرکینز قبلاً به مجله گفته بود که فرنچایزی شبیه به «سریال های ترسناک فیلم های ترسناک در مقابل سبک چاقوکشی (فیلم ۲۰۱۹) با یک بازیگر ج
دید برای هر رمز و راز» در نظر گرفته است. منابع. در ویکی پدیای انگلیسی
ب ام و نازکا سی۲ (همچنین با نام ایتال دیزاین نازکا سی۲ شناخته می شود) یک خودروی اسپورت مفهومی است که در سال ۱۹۹۱ در نمایشگاه خودرو توکیو معرفی شد. این خودرو توسط استودیوی مشهور طراحی خودرو ایتال دیزاین، خانه جورجتو جوجارو، طراحی شده است و دارای طراحی جلویی مشابه ب ام و است. این یک تکامل یافته از ب ام و نازکا ام۱۲ از سال ۱۹۹۱ بود. تاریخچه. پروژه نازکا در سال ۱۹۹۱ زمانی که نازکا ام۱۲ در نمایشگاه خودروی توکیو عرضه شد آغاز شد. این طراحی برگرفته از کانسپت بوگاتی آی دی ۹۰ است که یک سال قبل از آن رونمایی شد. M12 نخستین خودرویی بود که توسط پسر جوجارو، فابریزیو طراحی شد و عناصر طراحی از خودروهای مسابقه ای گروه C را در خود جای داد. این خودرو هنگام آزمایش در تونل باد ب ام و به ضریب درگ دست یافت. این خودرو دارای بدنه فیبر کربنی بود که از مواد برای ساخت قاب فضایی نیز استفاده می کرد. به همین دلیل وزن خودرو در مجموع بود. پوشش موتور و جلوی خودرو از یک تکه فیبر کربن ساخته شده است. این خودرو دارای یک پوشش شیشه ای موتور بود که موتور ۵٫۰ لیتری وی۱۲ مشترک با ب ام و ۸۵۰آی را نشان می داد. قدرت خروجی موتور بود. این خودرو دارای مکانی
زم درب منحصر به فردی بود که دارای درهای معمولی بود، در کنار پنجره هایی که به صورت در بال پرنده ای باز می شدند. یک سال بعد در سال ۱۹۹۲، نازکا سی۲ معرفی شد. سی۲ جلوی بازطراحی شده ای داشت (چراغ های جلو در کنار جلوپنجره کلیوی جابجا شده بودند) و موتور اصلاح شده ای داشت. ایتال دیزاین شرکت آلمانی خودروسازی آلپینا را وارد این پروژه کرده بود. آلپینا موتور را اصلاح کرد و در نتیجه موتور اضافی به دست آورد. این موتور با آلپینا بی۱۲ ۵٫۰ مشترک بود. علاوه بر این، سی۲ همچنین دارای صندلی های مسابقه ای ثابت و سه اسپویلر در عقب بود تا نشان دهنده وضعیت الهام گرفته از مسابقه باشد. وزن سی۲ نیز کمتر از ام۱۲ پیشین بود. مشخصات. موتور مورد استفاده نسخه اصلاح شده ۵٫۰ لیتری وی۱۲ مورد استفاده در ب ام و سری ۸ بود که توسط آلپینا تنظیم شده بود. این موتور در ابتدا حداکثر توان خروجی را تولید می کرد. بیشینه سرعت این خودرو بود. تولید. در مجموع ۳ خودرو از جمله ام۱۲ تولید شد. این خودرو به عنوان جایگزینی رسمی برای ب ام و ام۱ در نظر گرفته شده بود، اما ب ام و در تولید خودروی اسپرت موتور وسط دیگری پس از شکست ام۱ مردد بود، بنابراین آنها ادامه ندادند. ب
ام و به ایتال دیزاین اجازه داد تا از نام و جلوپنجره خود فقط بر روی ۳ خودروی مفهومی ساخته شده استفاده کند. نازکا سی۲ اسپایدر. در مسابقه بزرگ فرمول یک در سال ۱۹۹۳ که در مونت کارلو برگزار شد، ایتال دیزاین یک نسخه جدید و کمی بازطراحی شده از سی۲ به نام سی۲ اسپایدر را معرفی کرد. این خودرو به جای درهای نیمه گولینگ که روی کوپه وجود داشت، پانل های شیشه ای قابل جابجایی داشت که همراه با روکش موتور اصلاح شده، آن را به یک رودستر تبدیل می کرد. قطعات قابل جابجایی در محفظه چمدان جلوی خودرو قرار داشتند و به سرعت قابل نصب مجدد بودند. یک رول بار به رنگ خودرو به منظور تقویت شاسی برای جبران از بین رفتن پانل های شیشه ای قابل جابجایی تعبیه شد. منیفولد ورودی موتور به منظور امکان عملکرد در هوای آزاد دوباره طراحی شد. این خودرو دارای یک موتور ۵٫۶ لیتری وی۱۲ مشترک با ۸۵۰سی اس آی بود. این موتور حداکثر توان خروجی را تولید کرد به جای گیربکس ۵ سرعته کوپه یک گیربکس ۶ سرعته برای مقابله بهتر با افزایش قدرت نصب شد. فرهنگ عامه. ایتال دیزاین نازکا سی۲ در بازی کامپیوتری "جنون سرعت ۲: نسخه ویژه" و اسپایدر در نسخه PlayStation بازی "" ظاهر می شود. ک
ارگردان ایتالیایی کارلو وانزینا نازکا سی۲ را برای صحنه ای در فیلم سال ۱۹۹۶ خود به "نام A spasso nel tempo" همراه با آزتک ها و ماچیموتو انتخاب کرد.
محمد صادق جوادی حصار، از اعضای شورای مرکزی حزب اعتماد ملی است. جوادی حصار، مدیر مسئول روزنامه توقیف شده توس بود که در شهریور سال ۱۳۷۶ مدتی بازداشت شده بود. وی همچنین یکی از امضاء کنندگان بیانیه ای است که ۶۷۴ تن از فعالان سیاسی و فرهنگی ایران چهارسال پیش درانتقاد از شرایط این کشور صادر کردند و در آن، سیاست های دولت محمود احمدی نژاد را " واکنشی، دشمن تراش، بی برنامه و ضد ملی " خواند. پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) محمد صادق جوادی حصار از اعضای حزب اعتماد ملی دستگیر شد. وی همچنین مدیر مسئول روزنامه (توس) بود.
مگس گیر پهلوزیتونی یک پرنده گنجشک سان کوچک تا متوسط در تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است. این یک گونه مهاجر است که برای تولیدمثل در تابستان از جنوب به آمریکای شمالی سفر می کند. این پرنده بسیار چابک است و عمدتاً حشرات پروازی را در هنگام پرواز مصرف می کند. از سال ۲۰۱۶، این گونه در سطح جهانی (IUCN) تقریباً در معرض خطر قرار گرفته و به دلیل کاهش جمعیت در کانادا در معرض تهدید قرار گرفته است.
بندر بیلبائو در خلیج بیلبائو آبرا و در امتداد خور بیلبائو در بیسکای (سرزمین باسک) قرار دارد. امکانات اصلی در شهرداری های سانتورتزی و زیربنا، تقریباً ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل) غربی بیلبائو واقع شده اند. همچنین به نام های بندر خارجی و سوپراپورتو شناخته می شود، این مجموعه بندری شامل ۳٫۱۳ کیلومتر مربع (۷۷۳ جریب) زمین و ۱۶٫۹۴ کیلومتر مربع (۴۱۸۶ جریب) آب در امتداد ۱۷ کیلومتر (۱۰٫۶ مایل) از خط ساحلی است.
ابوالفضل ذلیخایی(زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع چپ برای باشگاه فوتبال استقلال در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دوران باشگاهی. سال های اولیه. ابوالفضل ذلیخایی اوایل بازیکن فوتسال بوده بعد از اینکه آقای گل یک دوره مسابقات کشوری شد به تیم ملی فوتسال ایران دعوت شده است. که به توصیه مربی او وارد دنیای فوتبال شد. یک سال در تیم منتخب همدان فوتبال بازی کرده و در ان وقت بود که مربی وی پیشنهاد اینکه به صورت حرفه ای تر فوتبال بازی کند را داد به همین دلیل با خانواده خودش راهی تهران شد. اوایل به تیم نوجوانان پاراگ پیوسته بود که به دلیل شرایط نامناسب داخلی تیم این تیم منحل شد. بعد ها در تست نونهالان استقلال شرکت کرد و عضوی از تیم استقلال شد سرمربی او حسین صدرمحمدی بود که او را انتخاب کرد. استقلال. ابوالفضل ذلیخایی در ۲۶ دی ۱۴۰۳ در نقل انتقالات زمستانی با عقد قراردادی پنج ساله به باشگاه فوتبال استقلال پیوست. دوران ملی. تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران. ابوالفضل ذلیخایی در سال ۲۰۲۳ با نظر حسین عبدی سرمربی تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران ملی پوش شد. او در بازی ایران و یمن در جام ملت های زیر ۲۰ سال آسیا اولین
گل ملی خود را زد. زندگی شخصی. وی در مصاحبه ای گفته: ۱۸ اسفند ۱۳۸۴ در خانواده ترک در شهر همدان به دنیا آمده تا ۱۵ سالگی همدان بوده و سپس به تهران آمده.
پس از سوختن یا افتربرن (انگلیسی: Afterburn) یک فیلم اکشن علمی تخیلی پسا آخرالزمانی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی جی. جی. پری و نویسندگی مت جانسون است. داستان یک دهه پس از نابودی فناوری زمین توسط یک شعله خورشیدی رخ می دهد. توسعه اولیه این فیلم در سال ۲۰۱۸ آغاز شد، سپس متوقف شد و در سال ۲۰۲۴ دوباره از سر گرفته شد. داستان «پس از سوختن» ده سال پس از نابودی فناوری در سراسر جهان توسط یک شعله خورشیدی رخ می دهد و داستان سرباز پیشین جیک (باتیستا) را دنبال می کند که به عنوان یک شکارچی گنج کار می کند و اشیاء ارزشمند دنیای قدیم را برای مشتریان قدرتمند بازیابی می کند. آخرین مأموریت او: با مبارز آزادی دریا (کوریلنکو) متحد شوید تا مونالیزا را پیش از اینکه یک جنگسالار بی هدف اول به آنجا برسد، بازیابی کنید. خلاصه داستان. پس از اینکه یک شعله عظیم خورشیدی نیم کره شرقی زمین را نابود می کند، یک گنج یاب جسور برای ماجراجویی به اروپا برای کشف مونالیزای آرزومند، فقط برای اینکه بفهمد جهان بیشتر نیاز به یک نقاش دارد تا به یک قهرمان. ساخت. فیلمبرداری در ۱۰ می ۲۰۲۴ در براتیسلاوا، اسلواکی آغاز شد. فیلمبرداری در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۴ به پایا
ن رسید. انتشار. این فیلم در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۲۵ در سینماهای منتخب ایالات متحده (اکران محدود) منتشر شد.
مکتب هوآیان () یکی از شاخه های آیین بودایی مهایانه است که در دوران دودمان تانگ (۶۱۸–۹۰۷ میلادی) در چین شکل گرفت. مکتب هوآیان یکی از تأثیرگذارترین مکاتب فلسفی در آیین بودایی است. از مهم ترین آموزه های آن می توان به این عقیده اشاره کرد که «یک، همه است و همه، یک است» و این که واقعیت نهایی با دنیای ظاهری و فریبنده تفاوتی ندارد. هوآیان معتقد است که درک این حقیقت به همدلی جهانی می انجامد. این مکتب به دلیل تحلیل های عمیقش، به ویژه در گفت وگوی تیرهای سقف از فازانگ و اثر سرچشمهٔ انسانیت از زونگ می شهرت دارد. مکتب هوآیان در آیین بودایی چین یکی از برجسته ترین مکاتب فلسفی مهایانه به شمار می رود. این مکتب بر درهم تنیدگی همه چیز در جهان تأکید دارد و از استعاره هایی مانند تور ایندرا برای توضیح این ارتباط استفاده می کند. با این که هوآیان منبعی ارزشمند برای بوداییان امروزی است، کمتر کسی با آموزه های آن آشناست. حتی در دوران گذشته نیز این مکتب چندان غالب نبود. مفسران برجستهٔ آن بین قرن ششم تا نهم میلادی فعال بودند و آثار پیچیده و دشوارشان چندان خوانده نشد. این مکتب هرگز جایگاه مؤسسه ای پایداری در چین نیافت و امروزه تنها در ژاپن
با نام کِگون به طور محدود باقی مانده است. پیشینه. این مکتب بر اساس سوترای گل آرایی (Avataṃsaka Sūtra) و آموزه های چهره های برجسته ای مانند ژی یَن (۶۰۲–۶۶۸)، فازانگ (۶۴۳–۷۱۲)، چِنگ گوان (۷۳۸–۸۳۹)، زونگ می (۷۸۰–۸۴۱) و لی تونگ شوان (۶۳۵–۷۳۰) بنا شده است. نام دیگر این مکتب شیان شو است که از نام دیگر فازانگ گرفته شده است. در کشورهای دیگر شرق آسیا، این مکتب با نام هوآئوم در کره، کِگون در ژاپن و هوا نگیِم در ویتنام شناخته می شود. پیروان هوآیان، سوترای گل آرایی را برترین آموزش بودا می دانند و علاوه بر آن، از متون و آموزه های دیگر مانند بیداری ایمان در مهایانه و فلسفه های مادیَمه که (میانه گرایی) و یوگاچارَه (فلسفه آگاهی) نیز بهره می برند. آموزه های این مکتب، به ویژه در زمینه درهم تنیدگی همه چیز در جهان، پیدایش همه پدیده ها از یک منشأ واحد، و حضور همیشگی بودایی گری در همه جا، تأثیر زیادی بر آیین بودایی در چین و سایر کشورهای شرق آسیا داشته است. همچنین، برخی پژوهشگران این مکتب را پایهٔ فلسفی اصلی ذن (چان) می دانند. نام هوآیان که به معنی «گل آرایی» است، از سوترای گل آرایی (Avataṃsaka Sūtra) گرفته شده است. این مکتب تحت ت
أثیر آموزه های مادیَمه که (میانه گرایی)، یوگاچارَه (فلسفه آگاهی) و اثر بیداری ایمان در مهایانه بوده، اما در تفسیر «تهیگی» (śūnyatā) به عنوان «درهم تنیدگی» و دادن ارزش ذاتی به جهان طبیعی، رویکردی چینی دارد. این مکتب به کره (با نام هوآئوم) و ژاپن (با نام کِگون) گسترش یافت. پس از سرکوب بودیسم در چین توسط امپراتور ووزونگ (۸۴۲–۸۴۶ میلادی)، مکتب هوآیان از رونق افتاد، اما آموزه ها، مفاهیم و زبان آن تأثیر عمیقی بر ذن (چان) بودیسم و فلسفهٔ نئوکنفوسیوسی در دوران سونگ و مینگ گذاشت. منابع. Norden V, Jones N. Huayan Buddhism. Stanford.edu. Published November 5, 2019. Accessed February 25, 2025. https://plato.stanford.edu/entries/buddhism-huayan/ ADZG. Huayan Buddhism and the Phenomenal Universe of the Flower Ornament Sutra - Ancient Dragon Zen Gate. Ancient Dragon Zen Gate - Soto Zen Buddhist Meditation. Published February 27, 2019. Accessed February 25, 2025. https://www.ancientdragon.org/huayan-buddhism-and-the-phenomenal-universe-of-the-flower-ornament-sutra/
حادثه بوکیت کپونگ یک رویارویی مسلحانه در سال ۱۹۵۰ در خلال وضعیت اضطراری مالایا بین فدراسیون پلیس مالایا و چریک های ارتش آزادیبخش ملی مالایا (MNLA)، شاخه نظامی حزب کمونیست مالایا(MCP) بود. این درگیری در منطقه ای پیرامون ایستگاه پلیس بوکیت کپونگ در بوکیت کپونگ رخ داد. ایستگاه پلیس که از چوب ساخته شده بود در سواحل رود موار، در حدود فاصله ۵۹ کیلومتری از شهر موار، ایالت جوهُر قرار داشت.
فازانگ (چینی: 法藏؛ ۶۴۳–۷۱۲ میلادی) یک دانشمند، مترجم و رهبر مذهبی چینی-سُغدی در دوران دودمان تانگ بود. او سومین پیشوای مکتب هوآیان در بودیسم شرق آسیا، از شخصیت های کلیدی در دربار امپراتوری چین، و یکی از فیلسوفان برجستهٔ بودایی به شمار می رفت. برخی پژوهشگران او را مهم ترین چهره یا حتی بنیان گذار واقعی مکتب هوآیان می دانند. تبار فازانگ از مردمان ایرانی تبار سُغد، یکی از مراکز مهم تجارت در جادهٔ ابریشم، بود، اما او در پایتخت تانگ، چانگ آن (امروزه شی آن) به دنیا آمد. خانوادهٔ او با فرهنگ چینی سازگار شده بودند. فازانگ به عنوان مترجمی توانمند و آشنا به زبان سانسکریت شهرت داشت و در تهیهٔ ترجمهٔ جدیدی از نسخهٔ گستردهٔ سوترای گاṇḍاویوها نقش داشت. او همچنین یک تفسیر مستقل بر سوترای گل آرایی نوشت که با نام «ثبت پژوهش در اسرار سوترای هوآیان» (Huayan jing tanxuan ji) شناخته می شود. فازانگ از طریق ارتباط با شهبانو وو زتیان و نگارش چندین مقاله دربارهٔ فلسفهٔ هوآیان، از جمله «مقالهٔ شیر طلایی»، به ترویج و گسترش این مکتب پرداخت. زندگی اولیه. اطلاعات کمی دربارهٔ اوایل زندگی فازانگ در دست است. خانوادهٔ او از سغدیان ساکن در محله
ای سغدی نشین در چانگ آن بودند. پدرش، کانگ می، در دربار تانگ مقامی رسمی داشت، اما دربارهٔ مادرش اطلاعات دقیقی وجود ندارد. در برخی منابع چینی آمده که او پس از دیدن خوابی که در آن پرتوهای خورشید را می بلعید، باردار شد. گفته می شود که خانوادهٔ پدری فازانگ ثروتمند بودند، که این امر احتمالاً به پدرش کمک کرد تا در میان اشراف چینی جایگاهی پیدا کند. با این حال، منابع تاریخی دربارهٔ اصالت دقیق خانوادگی او اطلاعات متناقضی ارائه می دهند. در مقابل، استادان و شاگردان فازانگ در منابع تاریخی بهتر ثبت شده اند. ژی یَن (Zhiyan) استاد اصلی او بود و داوچِنگ و بائوچِن نیز تأثیر زیادی بر او داشتند. فازانگ شاگردان بسیاری داشت، اما منابع فقط از چهار شاگرد اصلی او نام برده اند: هوِی شیاو، خوای جی، هوِی ژائو و از همه مشهورتر اویسانگ، که بعدها مکتب هوآئوم را در کره بنیان گذاشت. علاوه بر این، فازانگ احتمالاً شاگردان متعددی از جمله راهبه ای به نام فاچِنگ، دو شاگرد کره ای دیگر و یک زندگینامه نویس چینی به نام چیانلی داشته است. فازانگ از نوجوانی به آیین بودایی علاقه داشت. در پانزده سالگی، او انگشت خود را در برابر استوپای آیوانگ شلیتا (که است
خوان انگشت بودا را در خود جای داده بود) سوزاند. این کار در آن زمان نوعی آیین مذهبی رایج بود. با این حال، او پس از جست وجو در چانگ آن نتوانست استادی مناسب بیابد، بنابراین به کوه ژونگنان رفت و در آنجا به مطالعهٔ سوتره های مهایانه، به ویژه سوترای گل آرایی (Avatamsaka) پرداخت. او همچنین برخی آیین های دائویی مانند نوشیدن اکسیرهای گیاهی را تمرین کرد. پس از چندین سال گوشه نشینی و با شنیدن خبر بیماری والدینش، به چانگ آن بازگشت. در آنجا، با استادش ژی یَن آشنا شد و به دلیل دانش وسیعش دربارهٔ سوترای گل آرایی او را تحت تأثیر قرار داد. فازانگ حدود ۶۶۳ میلادی به عنوان شاگرد غیررسمی نزد ژی یَن رفت، اما همچنان سفرهای زیادی انجام می داد و نزد او ساکن نشد. پیش از درگذشت ژی یَن در ۶۶۸ میلادی، او از دو استاد آیین وینایا، داوچِنگ و بائوچِن، خواست که از فازانگ حمایت کنند. پس از آن، داوچنگ به عنوان یکی از مدیران معبد تازه ساخت تای یوانسی در چانگ آن منصوب شد. فازانگ نیز برای ادامهٔ زندگی خود، در همین معبد به راهبان بودایی پیوست. برخی منابع قدیمی ادعا کرده اند که فازانگ بیش از حد شایستهٔ دریافت سوگندهای بوداسفانه (Bodhisattva Precept
s) بوده یا اینکه مراسم راهبان شدن او به طور معجزه آسایی انجام شده است. اما در واقع، این گزارش ها تلاش هایی برای توجیه نبود شواهدی از انجام یک آیین رسمی برای ورود او به راهبگی هستند. ۶۷۰–۷۰۰ میلادی. پس از ۶۷۰ میلادی، فازانگ پس از پیوستن به راهبان، بین کوه ژونگنان (در معابد ووجنسی و ژی شیانگسی) و تای یوانسی در پایتخت دررفت وآمد بود. او در این دوره به تدریس سوترای گل آرایی پرداخت. از ۶۸۰ تا ۶۸۷ میلادی، با راهب هندی دیواکارا در ترجمهٔ متون هندی به چینی همکاری کرد. در سال های ۶۸۸–۶۸۹ میلادی، امپراتریس وو زتیان (که در آن زمان هنوز نایب السلطنه بود) به فازانگ دستور داد که در لوئویانگ یک تریبون بلند برای تدریس سوترای گل آرایی و محل بودی ماندا برای هشت گروه شنوندگان بسازد. این اقدام باعث ترویج گستردهٔ آموزه های هوآیان شد و همچنین رابطهٔ فازانگ با امپراتریس را مستحکم تر کرد. در این دوره، فازانگ با مترجم بودایی دیگری به نام دِوِندراپراجنیا همکاری کرد و همچنان با شاگردش اویسانگ (بنیان گذار مکتب هوآئوم در کره) در ارتباط بود. این مکاتبات نه تنها علاقهٔ عمیق او به شاگردش را نشان می دهند، بلکه نگاهی نادر به رابطهٔ دوستانهٔ ی
ک استاد و شاگرد در سنت بودایی ارائه می کنند. با تأسیس دودمان ژو توسط امپراتریس وو در ۶۹۰ میلادی، فازانگ به تدریس سوترای گل آرایی ادامه داد و به سفرهای متعددی پرداخت. او همچنین با کاهنان دائویی مناظره کرد. با این حال، در مقطعی (بین ۶۹۴ تا مه ۶۹۵ میلادی)، به جنوب چین تبعید شد، اما در اوت ۶۹۵ میلادی دوباره بازگشت. در همان سال، نسخهٔ جدید سوترای گل آرایی که توسط تیم ترجمهٔ شیکشاناندا انجام شده بود، منتشر شد و طی مراسمی جشن گرفته شد. فازانگ سپس به تدریس این سوتره پرداخت. در یکی از این جلسات در حدود ۷۰۰ میلادی، در هنگام سخنرانی او زلزله ای رخ داد که این رویداد به عنوان نشانه ای مبارک تلقی شد. در سال ۶۹۷ میلادی، فازانگ در سرکوب شورش خیتان ها نقشی مهم ایفا کرد. او مراسم آیینی بودایی برگزار کرد تا به ارتش چین در پیروزی کمک کند. این اقدام رابطهٔ او را با امپراتریس وو محکم تر کرد و موفقیت در جنگ موج جدیدی از علاقه به بودیسم در دربار را برانگیخت. برخی منابع اشاره کرده اند که فازانگ احتمالاً از نسخهٔ زوانزانگ از دعاهای بودایی (Dhāraṇī) مربوط به آوالوکیته سورا، که شامل اذکار اسرارآمیز برای دفع دشمنان بود، استفاده کرد تا ار
تش چین را تقویت کند. ۷۰۰–۷۱۳ میلادی. قرن هشتم میلادی شاهد تحولات و ناآرامی های سیاسی بسیاری بود. بین سال های ۷۰۰ تا ۷۰۵ میلادی، فازانگ به دستور امپراتریس وو به فعالیت های ترجمه ای خود ادامه داد. او با تیم ترجمهٔ شیکشاناندا همکاری کرد تا نسخه ای جدید از "سوترای لانکاواتارا" را تهیه کند که در سال ۷۰۴ میلادی تکمیل شد. در این دوره، گفته می شود که فازانگ به معبد فامن سفر کرد تا یک یادگار مقدس بودایی را بازیابد که گفته می شد خاصیت شفابخشی دارد. در آنجا، آیین های نیایش متعددی پیرامون این یادگار برگزار شد. پس از کناره گیری وو زتیان از قدرت به دلیل کشمکش های سیاسی، لی شیان دوباره به تخت نشست و فازانگ وفاداری خود را به او اعلام کرد. همچنین، در جریان یک شورش سیاسی، فازانگ با ارائهٔ اطلاعات مهم به امپراتور، به سرکوب آن کمک کرد. در نتیجه، در سال ۷۰۵ میلادی، ژونگ زونگ او را به مقام افتخاری رتبهٔ پنجم ارتقا داد و یک معبد نیز به افتخار او (Shengshansi) بازسازی شد. در سال ۷۰۶ میلادی، فازانگ به تیم ترجمهٔ بودیروچی پیوست تا بر روی "سوترای ماهاراتناکوتا" ("Da Baoji jing") کار کند. این پروژه برای سال ها مرکز فعالیت های علمی او بو
د و تا پس از درگذشتش در ۷۱۳ میلادی تکمیل نشد. معجزهٔ باران و نفوذ دربار. در سال های ۷۰۸ تا ۷۰۹ میلادی، خشکسالی شدیدی در مناطق اطراف پایتخت رخ داد. فازانگ به فرمان امپراتور، آیین های مذهبی لازم را برای درخواست باران اجرا کرد. به گفتهٔ منابع تاریخی، در روز هفتم، باران شدیدی شروع به باریدن کرد و ده شبانه روز ادامه یافت، که موجب خشنودی ژونگ زونگ شد. به نظر می رسد که فازانگ در این مراسم از دُهرانی مهاپراتیسارا (رقص باران) که در متون بودایی ذکر شده، استفاده کرده است. در سال های پایانی زندگی، فازانگ حمایت بیشتری از سوی دربار دریافت کرد و به گسترش معابد بودایی هوآیان در چانگ آن، لوئویانگ، وو و یُوئه (ژجیانگ و جیانگسو) کمک کرد. بنا بر گزارش های زندگینامه نویس او، چوی چی وون، در این دوره تعداد انجمن های مطالعهٔ سوترای گل آرایی که توسط غیرراهبان بودایی برگزار می شد، از ده هزار فراتر رفت. فازانگ در ۱۶ دسامبر ۷۱۲ میلادی (در سن ۶۹ سالگی) در معبد بزرگ جیانفو درگذشت. امپراتور رویزونگ با اهدای کمک مالی سخاوتمندانه ای به یاد او، به احترامش ادای دین کرد. فازانگ در جنوب معبد هوآیانسی، در دشت شن هه به خاک سپرده شد. تأثیرات و میرا
ث فازانگ. بزرگ ترین تأثیر فازانگ بر شاگرد برجسته اش، اویسانگ (۶۲۵–۷۰۲) بود که بعدها مکتب هوآیان کره ای را تأسیس کرد. رابطهٔ او و اویسانگ به خوبی ثبت شده و نشان دهندهٔ دوستی عمیق و مکاتبات مداوم آنها در طول زندگی شان است. فازانگ همچنین تأثیر زیادی بر یکی دیگر از شاگردان کره ای خود، سیمسانگ (ژاپنی: شین جو) داشت. سیمسانگ تعالیم هوآیان را به ژاپن منتقل کرد و استاد روبن (۶۸۹–۷۷۳) بود که بعدها مکتب کِگون (نسخهٔ ژاپنی هوآیان) را بنیان نهاد. یکی از بزرگ ترین دستاوردهای فازانگ در گسترش بودیسم هوآیان در چین، ترجمهٔ سوترای گل آرایی ("Avatamsaka sutra") بود. او در این پروژه با اساتید هندی و چینی متعددی همکاری کرد و تفسیری مهم بر این سوتره نوشت. تعالیم سوترای گل آرایی از طریق سخنرانی های گسترده و همچنین رابطهٔ نزدیک فازانگ با وو زتیان و درباریان ترویج شد، که در نهایت به ساخت و گسترش معابد هوآیان در چانگ آن، وو و یُوئه منجر شد. فازانگ همچنین نقش مهمی در بهبود و ترویج فناوری چاپ چوبی (چاپ چوبی) ایفا کرد و از این روش برای چاپ متون بودایی استفاده کرد. در واقع، قدیمی ترین متن چاپ چوبی دارای تاریخ ثبت شده، نسخه ای از سوترای دُه
رانی بود که توسط فازانگ در سال ۷۰۴ میلادی ترجمه شد. این نسخه در معبد پولگوکسا در کره کشف شده است.
میونای (؛ یک زن سُغدی در قرن چهارم میلادی بود که توسط همسرش، نَنَی دات، در دووان (دون هوانگ) چین رها شد و به تنگدستی افتاد. اطلاعات مربوط به او از نامه های باستانی سغدی (شماره ۱ و ۳) به دست آمده است. در نامهٔ باستانی شماره ۱، میونای به مادرش، چَتیس، نامه می نویسد و وضعیت خود و فرزندش، شاین را توضیح می دهد. او می گوید که سعی کرده کسی را پیدا کند که او را نزد مادرش ببرد، اما کسی حاضر به کمک نیست، بنابراین «برای زنده ماندن به کمک های یک موبد زرتشتی وابسته ام.» در نامهٔ باستانی شماره ۳، میونای خطاب به همسرش، نَنَی دات، نامه ای پر از شکایت می نویسد. او از این که همسرش هرگز به نامه هایش پاسخ نداده یا برای او پولی نفرستاده، گلایه می کند و می نویسد: «من از فرمان تو پیروی کردم و به دون هوانگ آمدم، و نه سخن مادرم را شنیدم و نه برادرانم را. بی شک در همان روزی که فرمان تو را اطاعت کردم، خدایان بر من خشمگین بودند!» در پایان نامه، میونای خشم خود را آشکارا ابراز می کند و می نویسد: «ترجیح می دهم همسر یک سگ یا خوک باشم تا همسر تو!»
قانون گونه های در خطر ( , SARA) بخشی از قانون فدرال کانادا است که در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۲ در کانادا به قانون تبدیل شد. این برنامه برای برآورده کردن یکی از تعهدات کلیدی کانادا در کنوانسیون بین المللی تنوع زیستی طراحی شده است. هدف این "قانون" جلوگیری از ناپدید شدن گونه های حیات وحش در کانادا با حفاظت از جانداران در معرض خطر یا در تهدید و زیستگاه های آنها است. همچنین گونه هایی را که هنوز در معرض خطر نیستند، اما وجود یا زیستگاه آنها در خطر است، مدیریت می کند.
نامه های باستانی سغدی از مهم ترین اسناد تاریخی مربوط به سغدیان، پنج نامهٔ تقریباً کامل است که در ۱۹۰۷ میلادی توسط اورل اشتاین، باستان شناس مشهور بریتانیایی، در یک برج دیده بانی چینی در نزدیکی دروازه یشم کشف شد. این منطقه یک پست مرزی محافظتی در غرب دووان (دون هوانگ) بود که دروازهٔ ورود به چین محسوب می شد. این نامه ها در ۹۰ کیلومتری غرب دون هوانگ و ۵۵۰ کیلومتری شرق لولان (یکی دیگر از مراکز مهم جاده ابریشم) پیدا شدند. به نظر می رسد که این نامه ها توسط یک پادگان چینی ضبط شده اند، زیرا در آن زمان کنترل چین بر این ناحیه در معرض تهدید بود. این نامه ها به این دلیل ارزشمند هستند که قدیمی ترین نمونه های شناخته شده از زبان سغدی به شمار می آیند می شوند. این نامه ها در اوایل قرن چهارم میلادی، روی کاغذ و توسط تاجران و خانواده های سغدی در غرب چین نوشته شده اند. گیرندگان این نامه ها در سرزمین های سغدی یا شهرهای تجاری دیگر مانند لولان سکونت داشتند. این اسناد نگاهی کم نظیر به زندگی و دغدغه های تاجران خارجی در چین ارائه می دهند. در این نامه ها به سغدیانی اشاره شده که در آن زمان در پایتخت چین، لویانگ (در استان هنان)، زندگی می کر