Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کن سی گاهی در انگلیسی به صورت "، "Ken Sai"، ترجمه می شود عنوان افتخاری ژاپنی به جنگجوی با مهارت افسانه ای در شمشیرزنی. ترجمه تحت اللفظی «کنسی» «قدیس شمشیر» است. این نشان دهنده درجه بالاتری از کمال است (احتمالاً شامل یک بعد اخلاقی نیز می شود) نسبت به کنگو یا «استاد شمشیر». کنسی را نباید با کلمه کنشی به معنای «شمشیرزن» اشتباه گرفت. کنسی معروف. سایر کنسی های تاریخی اغلب بنیانگذاران کنجوتسو هستند. اگرچه چنین قاعده مکتوبی وجود ندارد، اما عنوان دارای چنان اعتباری است که معمولاً درک می شود که در هر زمان معین نباید بیش از یک کنسی وجود داشته باشد.
میاموتو میکینوسوکه ; – ) بوشی و ملازم خاندان هوندا در دوره ادو فرزندخوانده میاموتو موساشی اهل ژاپن بود. سندی بیان می کند که پسرخوانده موساشی، میاموتو میکینوسوکه، سومین پسر ناکاگاوا شیمانوسوکه بود. شیمانوسوکه در خدمت میزونو کاتسوشیگه، یک ملازم نزدیک توکوگاوا ایه یاسو بود که فرمانده موساشی در طول محاصره قلعه اوساکا نیز بود، خدمت می کرد. تقریباً مطمئن است که شیمانوسوکه در طول این محاصره مرده است و احتمالاً موساشی پس از آن سرپرستی پسرش میکینوسوکه و همچنین برادر کوچکترش میاموتو کوروتارو را به عهده گرفته است. احتمالاً به خاطر دوستی بین او و میکنوسوکه. پس از آن به نظر می رسد که پدر خوانده آنها این دو برادر را به هیرافوکو آورده است، جایی که نامادری موساشی، یوشیکو، با شوهرش، تاسومی ماساهیسا، زندگی می کرد. سند دیگر وجود دارد که ببان می کند میاموتو میکینوسوکه پسر شینمن سوکان و از پسرعموهای میاموتو موساشی بود. میکینوسوکه پس از مرگ اربابش هوندا تاداتوکی، جونشی (آیین خودکشی به نشانه وفاداری پس از مرگ ارباب) انجام داد. شغل. شغلی مدتی پس از سال ۱۶۱۷ میکینوسوکه به خدمت دایمیو هوندا تاداتوکی که پسر هوندا تاداماسا بود وارد شد.
موساشی او را از همان محاصره ای که پدر میکینوسوکه را کشت، می شناخت. در بهار ۱۶۲۶ تاداتوکی به بیماری سل مبتلا شد و در اواسط ماه مه وضعیت سلامتی او به شدت بدتر شد. میکینوسوکه و سن هیمه (نوه ایه یاسو) همسر تاداتوکی برای چندین هفته کمک کردند تا از ارباب خود پرستاری کند در حالی که او بدتر شده بود. تاداتوکی سرانجام در همان سال درگذشت. برخی منابع ادعا می کنند که میکینوسوکه در زمان مرگ تاداتوکی در ادو نبود. مرگ. طبق سنت، میکینوسوکه تصمیم گرفت پس از مرگ اربابش خودکشی کند. این عمل به نام جونشی شناخته می شود. قبل از آن، میکینوسوکه برای خداحافظی برای ملاقات با موساشی سفر کرد. قبل از مرگ، میکینوسوکه یک شعر خودکشی «شعر مرگ» نوشت. هنگامی که او به رسم هاراکیری به شکم خود چاقو زد، ملازم او میاتا کانبی بود که سر او را برید. قبر میکینوسوکه در معبد انگیو واقع در پشت معبد هوندا تاداتوکی قرار دارد و روی آن نوشته شده است: «میاموتو میکینوسوکه، پسر خوانده میاموتو موساشی: پس از خدمت به تاداتوکی و تعهد هاراکیری در مقابل قبر اربابش، اهل ایسه. و پسر خوانده موساشی، بیست و سه ساله.» درست پشت قبر خود میاتا کانبی قرار دارد.
کانه ماکی جیسای ; – ) استاد سبک مبارزه چوجو-ریو بود. او شاگرد تودا سیگن و استاد ایتو ایتتوسای احتمالاً ساساکی کوجیرو نیز بود. نفوذ فرهنگی. کانه ماکی جیسای یک شخصیت برجسته در مجموعه مانگای ژاپنی واگاباند است، که در آن او یکی از چهره های اصلی سریال "کوجیرو آرک " است که ساساکی کوجیرو را از همان بدو تولدش بزرگ کرده و او را در اوایل بزرگسالی او آموزش داده است.
یاگیو توشیتوشی یا یاگیو هیوگونوسوکه; – ) بنیان گذار سبک یاگیو شینکاگه-ریو در دوره ادو اهل ژاپن بود. او نوه یاگیو مونه توشی و برادرزاده یاگیو مونه نوری بود. در افسانه. در حالی که شمشیرباز معروف میاموتو موساشی در ناگویا اقامت داشت، موساشی متوجه یک جنگجوی خاص شد که در خیابان راه می رفت، با روشی برای حرکت خود که برای موساشی جالب بود. موساشی سپس به هیوگونوسکه نزدیک شد و هیوگونوسوکه هم همین کار را کرد. موساشی پرسید: "آیا شما ارباب یاگیو هیوگونوسوکه نیستید؟" هیوگونوسوکه پاسخ داد: "من هستم. آیا شما ارباب میاموتو موساشی نیستید؟" اگرچه موساشی و هیوگونوسوکه در گذشته هرگز همدیگر را ملاقات نکرده بودند، اما به دلیل روش راه رفتن مخصوص او، همراه با نیروی رزمی خاصی که از او نشأت می گرفت، نمی توانست کسی جز هیوگونوسوکه باشد؛ بنابراین، هیوگونوسکه و موساشی به جای ارزیابی یکدیگر در جنگ، مانند دوستان قدیمی در خانه یاگیو با هم صحبت کردند. هیوگونوسوکه در "موساشی (رمان)" اثر ایجی یوشیکاوا نیز حضور دارد.
پی. جی. واشینگتن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بسکتبال مردان کنتاکی وایلدکتز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
احسان الله عبدالقادر الجابری (۱۸۷۹ – ۸ مارس ۱۹۸۰) سیاست مدار سوری بود. او در حلب به دنیا آمد و در آنجا و استانبول تحصیل کرد. دو سال به وکالت پرداخت و به عنوان کارمند در پایتخت امپراتوری عثمانی، استانبول، خدمت می کرد. در مناصب خود ترقی کرد و به شهرت رسید و امیر سِر محمد پنجم و سپس محمد ششم شد. به هنگام برپایی پادشاهی عربی سوریه در ۱۹۱۸–۱۹۱۹ به شهرداری حلب و منشی ارشد ملک فیصل اول منصوب شد. پس از نبرد میسلون در ۲۳ ژانویه ۱۹۲۰، سوریه را ترک کرد. مقامات قیمومیت فرانسه او را به اعدام محکوم و اموالش را مصادره کردند. او در اروپا اقامت کرد و برای استقلال کشورش تلاش کرد و با شکیب ارسلان و ریاض الصلح همکاری نمود. در سال ۱۹۲۳ مخفیانه وارد سوریه شد و مدتی ماندگار شد و سپس به ترکیه و سوئیس گریخت. مجلهٔ «مردم عرب» را به زبانی عربی به صورت مشترک در ژنو منتشر کرد. در سال ۱۹۳۷ به کشورش بازگشت و فرماندار لاذقیه و نمایندهٔ مجلس شد. پس از سقوط جمهوری متحد عربی در ۱۹۶۱ از سیاست بازنشسته شد. سال های بعد در قاهره اقامت گزید و در آنجا درگذشت. زندگی و پیشه. احسان الله بن عبدالقادر لطفی الجابری در سال ۱۸۷۹ میلادی در شهر حلب، ولایت حلب
، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. پدرش مفتی حلب بود. اولین تحصیلات خود را در شهر حلب در مدارس ابتدایی و رشیدیه گذراند. او به استانبول رفت، در مدرسه مقدماتی درس خواند و با جوانان عرب آنجا کار کرد. وی از دانشکدهٔ حقوق در مقطع دکترا با رتبهٔ بالاترین فارغ التحصیل شد. او از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۴ در استانبول وکالت کرد و در این مدت برندهٔ جایزه ای در شعر ترکی شد. با نهادهای سیاسی و انجمن های ملی عربی که خواستار استقلال کشورهای عربی بودند، تماس داشت.وی به اتهام دریافت نامه هایی از سوی عبدالرحمن کواکبی و برخی سازمان های عربی ضد امپراتوری عثمانی به مدت شش ماه در زندان بود. سپس به واسطهٔ برادر همسرش، الکورانی، از ناظر امور داخلی، به ادارهٔ ترجمهٔ ژاندارمری جابجا شد. در مناصب خود بالاتر رفت تا اینکه رئیس و بازرس هماهنگی و سازمان های پلیس عمومی شد.او به دبیرخانه سلطان ارتقا یافت و در آنجا پانزده روز به عبدالحمید دوم، هشت سال به محمد پنجم و سه سال و نیم به محمد ششم خدمت کرد. از این طریق توانست اسرار دولتی را جمع آوری کند به ویژه اینکه حافظه ای قوی داشت و روز به روز خاطرات خود را می نوشت. اهمیت آن خاطرات به حدی بود که در سال ۱۹۳
۵ مبلغ شصت هزار دلار به او پیشنهاد شد، اما او نپذیرفت. این یادداشت ها در خانهٔ او در قاهره در زمان غیبت او در حلب از بین رفت. او تحت فشار دوستانش دوباره سعی کرد آن را بازنویسی کند و خاطرات را تا سال ۱۹۲۷ ادامه داد. این بازنوشته ها در حالی که او با کشتی از بیروت به اسکندریه می رفت، دزدیده شدند. در سال ۱۹۱۳ در کنفرانس پاریس شرکت داشت که تصمیمات مهمی اتخاذ کردند که شامل مطالبات و حقوق عرب های امپراتوری عثمانی بود.او ثروتی از شغل خود به دست آورد که او را قادر ساخت که پس از سرنگونی امپراتوری عثمانی، آزادانه در عرصهٔ سیاست، با گردش در اروپا و کشورهای عربی فعالیت کند. او مستقیماً به دعوت شاهزاده فیصل به سوریه بازگشت. وی ریاست شهرداری حلب را برعهده گرفت و سپس به عنوان عضوی از مجلس شورا به عنوان دبیر ارشد و رئیس دفتر فیصل در همان زمان در ۸ مارس ۱۹۲۰ در اعلامیه استقلال پادشاهی عربی سوریه شرکت کرد. الجابری در نبرد میسلون در سال ۱۹۲۰ شرکت کرد. او در ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۰ به همراه فیصل سوریه را ترک کرد و یک سال کامل در اروپا ماند؛ پس از آن از ملک فیصل جدا شد، زیرا وی سرپرستی بریتانیا در عراق را پذیرفت و او را به عنوان پادشاه آن ک
شور منصوب کردند. فرانسوی ها الجابری را به اعدام محکوم کردند و اموالش را تصرف کردند، بنابراین او در اروپا اقامت کرد و برای استقلال کشورش تلاش کرد. وی در کنفرانس سوری-فلسطینی که در ژنو در ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۱ برگزار شد به عنوان عضو هیئت دائمی دفاع از مسئلهٔ فلسطین انتخاب شد، به همراه شکیب ارسلان و سلیمان کنعان که پس از مرگ کنعان، ریاض الصلح انتخاب شد.در سال ۱۹۲۳ به دعوت شریف حسین، الجابری به امان سفر کرد و در آنجا در کنفرانس عرب شرکت کرد و توانست وارد سوریه شود. انجمن حقوق بشر را تأسیس کرد که از آن حزب خلق و پس از آن تشکل ملی پدید آمد. در نتیجهٔ این فعالیت، مقامات قیمومیت فرانسه سعی کردند او را دستگیر کنند، اما او موفق شد به ترکیه بگریزد. مقامات فرانسوی برای بار دوم او را به اعدام محکوم کردند و او ترکیه را به مقصد سوئیس ترک کرد و تا سال ۱۹۲۶ در آنجا ماند.او به همراه لطف الله و شکیب ارسلان برای انعقاد معاهده به پاریس دعوت شد و در واقع توافق صورت گرفت، اما روی کار آمدن ریمون پوانکاره باعث تأخیر در کار شد و به همین دلیل به سوئیس بازگشت. در ژنو به همراه شکیب ارسلان مجله ای فرانسوی زبان با عنوان «مردم عرب» برای دفاع از ح
قوق عرب ها و دفاع از سوریه منتشر کرد. پس از انعقاد معاهده ۱۹۳۶ بین دولت سوریه و فرانسه و صدور عفو عمومی، او در سال ۱۹۳۷ به سوریه بازگشت و دو ماه پس از ورود به فرمانداری لاذقیه منصوب شد. او نزدیک به دو سال در آنجا ماند و با مقامات درگیر شد. در پایان دوران ملی دستگیر شد و اقامت اجباری وی در لبنان در عینطوره به مدت چهار سال تعیین شد. پس از مرگ برادرش، سعدالله الجابری، به عنوان نمایندهٔ حلب انتخاب شد و در رأس فهرست میهن گرایان قرار گرفت و به عنوان رئیس کمیته امور خارجی انتخاب شد و در تمام مدت دوره خود در آن کمیته باقی ماند. او در سال ۱۹۵۴ مجدداً انتخاب شد و تا زمان اتحاد مصر و سوریه رهبری جامعهٔ ملّی را بر عهده داشت و ریاست اتحادیهٔ کشورهای عربی که در قاهره بین جمهوری عربی متحده و یمن تأسیس شد، را برعهده گرفت. پس از بازنشستگی از سیاست، در قاهره اقامت گزید. در آنجا در روز ۸ مارس ۱۹۸۰ درگذشت. پیکرش در ۱۱ مارس ۱۹۸۰ با هواپیما به امان و از آنجا به صورت هوایی به حلب منتقل شد و در آنجا به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. او یک دختر داشت که با وصفی التل، سیاستمدار اردنی ازدواج کرده است.
آیتسمیک اوهانیان (؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار، پزشک اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۷ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۵۷ در کیروواکان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۱۱) شد.
آنا سارگسی تر-مارکوسیان (؛ زادهٔ ) فیزیولوژیست اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۵۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۴) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۵) شده است.
تساغیک لیودویکی وارطانیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار؟، پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۳ اوت ۱۹۶۹ در آگاراک به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۸) شده است.
آرمن هراچیکی وارطانیان (؛ زادهٔ ) پزشک، چشم پزشک، استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۳ نوامبر ۱۹۵۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۰) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه رئیس جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) (۲۰۱۰) و مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۸؟) شده است.
آلبرت آندرانیکی وانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح، پزشک، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۳۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) شده است. وی در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
واهان رافیکی پوغوسیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۰ اوت ۱۹۶۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۱۴) شده است.
کیم هایکی شوکوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک و جراح اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ در نور بایزید به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۱۹۹۹)، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۱۹۹۰) و نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱ مارس ۲۰۰۰ در سن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
ولادیمیر آرمناکی شکویان (؛ زادهٔ ) ایمنی شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۹ فوریهٔ ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۶۴) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) و دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شده است.
لاریسا وارازداتی مورادیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۶ در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۱۰) شده است.
آلفرد آرمناکی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ آوریل ۱۹۳۵ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۵۸) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۵) شده است. وی در ۵ فوریهٔ ۲۰۱۶ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
آرمن رافائلی ملیکیان (؛ زادهٔ ) یک جراح و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۱ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۰ مارس ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۹) شده است.
هوهانس موریسی مانوئلیان (؛ ) پزشک، عصب شناس و استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ایروان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۱۷) شده است.
لائورا آرمناکی مانوکیان (؛ ؛ زادهٔ ) یک کالبدشناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۲ دسامبر ۱۹۳۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۶۰) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) شده است. منابع.
آلکساندر سرگئی مالایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) چشم پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۸ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. پدر وی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۶) و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن (۲۰۱۱) شده است. وی در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
لوون آندرانیکی جاغاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح، پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳ مارس ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. آندرانیک چاغاریان پدر وی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی () و پزشک شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شده است. وی در ۱ اوت ۲۰۲۲ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت.
بلندی های خنتئی-دائور () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
رشته کوه چیکوکون () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
مارات هامازاسبی هوهانیسیان (؛ زادهٔ ) جراح، استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۵ در نور بایزیت به دنیا آمد و از انستیتو پزشکی شماره ۱ مسکو (۱۹۶۹) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) شده است.
رشته کوه خنتئی () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
گولتس سوخوندو () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
کودکس رژیوس به معنی دست نوشتهٔ سلطنتی، یک دفترنامه ایسلندی است که در آن بسیاری از اشعار نورس باستان از "ادای منظوم" بر جای مانده است. "دست نوشتهٔ سلطنتی" متن اصلی از این مجموعه است و در نیمه دوم سده سیزدهم میلادی، یعنی حدود سیصد سال پس از پذیرش مسیحت در ایسلند متشکل از ۴۵ برگ بر پوست گاو نگاشته شده است. این اثر در ابتدا شامل هشت برگ دیگر بود که اکنون گم شده اند. این تنها منبع بسیاری از اشعار دربر گیرنده آن است. در متون پژوهشگران، این نسخه خطی معمولاً به صورت اختصاری [R] برای کودکس رژیوس یا [K] برای کونونگسبوک خوانده می شود. این دفترنامه در سال ۱۶۴۳ از یکی از کلبه های روستایی ایسلند کشف شد، زمانی که در اختیار برینیولفور اسوینسون، اسقف آن زمان اسکالهولت در ایسلند قرار گرفت، که در سال ۱۶۶۲ آن را به عنوان هدیه برای شاه فردریک سوم دانمارک ارسال کرد. سپس تا ۲۱ آوریل ۱۹۷۱، در کتابخانه سلطنتی کپنهاگ نگهداری می شد، زمانی که به دنبال توافق حکومت های دانمارک و ایسلند به زادگاهش ریکیاویک بازگردانده شد، و اکنون در مؤسسه آرنی مگنوسون برای مطالعات ایسلندی نگهداری می شود. از آنجایی که سفر هوایی در آن زمان با چنین محموله های
گرانبهایی کاملاً قابل اعتماد نبود، با کشتی همراه با اسکورت نظامی حمل می شد. یکی از نسخه های خطی اصلی "ادای اسنوری" (GKS 2367 4to) نیز کودکس رژیوس نام دارد. این کتاب از ۵۵ صفحه کاغذی تشکیل شده است که مربوط به اوایل سده چهاردهم میلادی است، و بخشی از همان هدیه اسقف برینیولفور به شاه فردریک سوم بود. این نسخه نیز در سال ۱۹۸۵ به ایسلند بازگردانده شد، جایی که اکنون در مؤسسه آرنی مگنوسون برای مطالعات ایسلندی قرار دارد.
کوه شامان () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
یوری آنوشاوانی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۰ آوریل ۱۹۵۷ در به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۱) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۱۲) شده است.
گولتس کروپوتکین () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
کونتالاکسکی گولتس () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
هاملت گریگوری هایراپتیان (؛ زادهٔ ) پزشک، قلب شناس، استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۹ اکتبر ۱۹۶۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۱۱) شده است.
رشته کوه استاوونیک () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
تونکا گولتسی () یکی از کوه های سیبری جنوبی در استان بوریاتیای ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
کیتوی گولتسی () یکی از کوه های سیبری جنوبی در استان بوریاتیای ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
ویُلِن بارویری هاکوبیان (؛ زادهٔ ) پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ مهٔ ۱۹۳۸ در گارناهوویت به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۹۰) بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۱۹۹۸)، نشان مسروپ ماشتوتس مقدس (۲۰۰۰)، مدال وازگن سارگسیان (۲۰۱۱، جایزه رئیس جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) (۲۰۰۳)، مدال گارگین نژده (۲۰۱۲)، مدال دراستامات کانایان (۲۰۰۲)، مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان (۲۰۰۵)، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان، نشان افتخار ساهاک مقدس-مسروپ مقدس)، شهروند افتخاری ایروان (۲۰۰۰) و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن (۲۰۰۱) شده است.
دراستامات ناهاپتی خوداوردیان (؛ زادهٔ ) فیزیولوژیست اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) و مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) شده است.
قله گراندیوزنی () یکی از کوه های سیبری جنوبی در سرزمین کراسنویارسک ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
رشته کوه ارگاکی () یکی از کوه های سیبری جنوبی در استان بوریاتیای ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
هاملت سرگئی تامازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، جراح و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۰۷ نماینده دوره سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱ مهٔ ۱۹۴۷ در روستای به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار (۱۹۸۹) و مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۹) شده است. وی در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۱در سن ۶۳ سالگی درگذشت
تامار سارگسی تادئوسیان (؛ زادهٔ - درگذشته نامعلوم ) داروساز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۰ نوامبر ۱۹۲۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) و نشان پیش کسوت کار شده است.
سورن گقامی زهرابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح مغز و اعصاب، عصب شناسی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ آوریل ۱۹۲۱ در آغاوناتون به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مارشال باقرامیان ()، مدال مخیتار هراتسی ()، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰)، نشان پیش کسوت کار، نشان جنگ میهنی (درجه دو) و نشان ستاره سرخ شده است. وی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۷ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
هارمیک (هاروتیون) داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، روان پزشکی ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۴ (۲ اسفند ۱۳۰۲) در تهران به دنیا آمد وی تحصیلات خویش را در مدرسه هایکازیان و کالج آمریکایی تهران به اتمام رساند. و سپس در ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) در رشته پزشکی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل گردید. وی مدرک تخصصی روان پزشکی را در سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴) از انستیتو روان پزشکی لندن کسب نمود. دکتر داویدیان در کنار فعالیت حرفه ای مسئولیت های چندی را برعهده داشته که از آن جمله می توان به ریاست بیمارستان روزبه از سال ۱۹۹۳–۱۹۷۹ (۱۳۲۷–۱۳۵۸) و سمت استادی دانشگاه علوم پزشکی اشاره نمود. وی از سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) به عضویت فرهنگستان علوم پزشکی ایران و سپس به عضویت فرهنگستان مرکزی ایران درآمد و از مؤسسان انجمن روانپزشکان ایران محسوب می گردد. دکتر هاراطون داویدیان در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹) از سوی سازمان بین المللی روانپزشکان به عنوان یکی از پنج روان پزشک برجستهٔ جهان انتخاب گردید. به پاس خدمات شایان توجه وی در زمینهٔ تخصص روان پزشکی و نیز در هنگام ریاست بیمارستان روزبه کتابخانهٔ این بیمارستان به نام وی نامگذاری گردید. وی در ۱۲ نوامبر ۲۰
۰۹ (۲۱ آبان ۱۳۸۸) سن ۸۵ سالگی در تهران درگذشت. آثار. وی همچنین مؤلف تعداد زیادی مقالات تخصصی می باشد که در مجلات داخلی و خارجی به چاپ رسیده اند. جوایز. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۶) شده است.
المیرا موشغی گئورگیان (؛ زادهٔ ) پزشک، نوروپاتولوژی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ فوریه ۱۹۳۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۱۹۹۸) و پزشک شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) شده است.
احسان الشّریف (۱۸۸۹ – ۱۹۶۳) سیاستمدار و وکیل سوری بود.او یکی از بنیانگذاران حزب خلق با عبدالرحمن الشهبندر در سال ۱۹۲۵ و بلوک ملی با هاشم الاتاسی در سال ۱۹۲۷ بود. وی در سال ۱۹۲۸ به عنوان قانونگذار در مجلس مؤسسان انتخاب شد و به فرمانداری حلب در سال ۱۹۴۴ منصوب شد. او در آغاز دوران استقلال به عنوان وزیر مختار در ترکیه مشغول به کار بود. زندگی و پیشه. احسان الشریف در سال ۱۸۸۹ در دمشق، مرکز ولایت سوریه، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. در مکتب عنبر درس خواند، جایی که او یک شورش دانش آموزی را علیه مدیر عثمانی مکتب رهبری کرد، زیرا مدیر سعی داشت دانش آموزان عرب را مجبور به صحبت کردن به زبان ترکی عثمانی کند. آنها به اتاق مدیریت حمله کردند و مدیر را بازداشت کردند. او قبل از اتمام تحصیلات متوسطه با اخراج از مدرسه و خدمت پیش از موعد به خدمت اجباری در ارتش عثمانی مجازات شد.او کار خود را به عنوان افسر در ارتش عثمانی آغاز کرد و بین دمشق، استانبول، قونیه و صوفیه جابجا می شد. الشریف با مردم ارمنی همدردی کرد و با توجه به کشتارهایی که در دوران حمیدی در دههٔ ۱۸۹۰ در معرض آن قرار گرفتند، از آنان دفاع کرد. او از طریق یکی از بستگانش در
ارتش، افسر یوسف العظمه، به فرانسه گریخت. تا پایان جنگ جهانی اول در پاریس اقامت داشت و در دانشگاه سوربن به تحصیل در رشته حقوق پرداخت و مدرک خود را گرفت. پس از بازگشت به سوریه، در سال ۱۹۱۹ دفتر وکالتی را همراه فوزی الغازی در دمشق افتتاح کرد و علاوه بر کار حقوقی، به عنوان مدرس در مؤسسه حقوق دانشگاه سوریه منصوب شد. او به همراه عبدالرحمن شهبندر در تأسیس حزب خلق در سال ۱۹۲۵ مشارکت داشت. این حزب مخالف قیمومت فرانسه بود که در سال ۱۹۲۰ بر سوریه تحمیل شد. اعضای آن تحت تعقیب قرار گرفتند. الشریف در انقلاب بزرگ سوری در سال ۱۹۲۵ شرکت کرد. به همین سبب، مقامات قیمومیت الشریف را به دلیل جایگاهی که در حمایت از آن انقلاب داشت، دستگیر کردند و تا سال ۱۹۲۷ در قلعهٔ ارواد محبوس بود تا اینکه دستور تبعید او به بیروت صادر شد. او در تأسیس بلوک ملی در سال ۱۹۲۷ میلادی شرکت کرد. این بلوک با هدف آزادسازی کشور و مبارزه با قیمومیت فرانسه از طریق ابزارهای سیاسی و نه نظامی، اولین نبردهای سیاسی خود را در انتخابات کنفرانس تأسیسی در سال ۱۹۲۸ انجام داد، که برای وضع اولین قانون اساسی جمهوری در سوریه تشکیل شد. به عنوان نمایندهٔ دمشق در مجلس مؤسسان
۱۹۲۸ در فهرست ملی انتخاب شد و در سال های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۶ به عنوان نمایندهٔ دمشق در مجلس مجدداً انتخاب شد.از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸ به وکالت مشغول شد. او در ۹ ژانویه ۱۹۴۴ به عنوان نماینده دولت سوریه در شورای عالی منافع مشترک منصوب شد. سپس در سال ۱۹۳۶ به وکالت بازگشت. وی در فاصله سال های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ میلادی به فرمانداری حلب منصوب شد. سپس وزیر مختار سوریه در ترکیه منصوب شد و اندکی پس از کودتای حسنی الزعیم در سال ۱۹۴۹ از سمت خود برکنار شد. او در سال ۱۹۴۹ به دلیل امتناع از حمایت از اولین کودتا به رهبری حسنی الزعیم علیه رئیس جمهور شکری القوتلی برکنار شد؛ وی از مشروعیت حکومت القوتلی دفاع کرد و گفت که مخالف دخالت نظامی در زندگی سیاسی است. در محاکمات بغداد که پس از انقلاب عراق در سال ۱۹۵۸ صورت گرفت، نام وی در میان اسامی سیاستمداران سوری ذکر شد که مخفیانه در کودتا علیه حسنی الزعیم شرکت کردند. احسان الشریف در ماه مهٔ ۱۹۵۰ حزب جمهوری دموکراتیک را تأسیس کرد. این حزب پس از موفقیت کودتای چهارم در سال ۱۹۵۱ به دستور سرلشکر فوزی سلو منحل شد. احساس الشریف پس از بازنشستگی از سیاست، در سال ۱۹۶۳ در دمشق درگذشت.
گئورگ واهانی گریگوریان (؛ زادهٔ ) جراح اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۵۱ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو پزشکی تومسک (۱۹۷۹) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی () و شده است.
سامانه دریاچه یراونا-خورگا () یک گروه از دریاچه ها در استان بوریاتیای کشور روسیه است.
هایراپت مسروپی گالستیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد، پزشک و سرطان شناسی اهل ارمنستان بود. زندگی. وی در ۳۱ اوت ۱۹۳۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۱۹۹۹)، شهروند افتخاری ایروان (۲۰۰۶)، مدال رونتگن (۲۰۰۳)، مدال ارلیخ (۲۰۰۰) و مدال نقره ایوان پاولوف (۱۹۹۹) شده است. وی در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
گاگیک آرتاشسی بگلاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، ماما اهل ارمنستان که ریاست دپارتمان زنان و زایمان دانشگاه پزشکی دولتی ایروان را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی پسر آرتاشس بگلاریان است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۰) و (۲۰۱۴) شده است. وی در ۲۰۲۱ در سن ۷۵ سالگی درگذشت.