Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ج خوردگی یک عامل اساسی در سینتیک رشد محسوب می شود. اتصال یک اتم به نقطه پیچ خوردگی یا جدا شدن آن از این نقطه، انرژی سطح آزاد بلور را تغییر نمی دهند، زیرا تعداد پیوندهای شکسته شده تغییری نمی کند. این موضوع نشان می دهد که پتانسیل شیمیایی یک اتم در نقطه پیج خوردگی برابر با پتانسیل شیمیایی بلور است. به عبارت دیگر، نقطه پیچ خوردگی تنها نوع نقطه جذب است که در آن، یک آداتوم به بخشی از بلور تبدیل می شود. اگر از بلورشناسی استفاده شود یا دماهای رشد بالاتر باشند که تأثیرات آنتروپی را افزایش می دهد، سطح بلور زبرتر می شود و تعداد نقاط پیچ خوردگی افزایش می یابد. این موضوع باعث می شود که اتم های سطحی شانش بیشتری برای رسیدن به نقطه پیچ خوردگی و تبدیل شدن به بخشی از بلور را داشته باشند. این فرایند مکانیزم معمول رشد بلور محسوب می شود. برعکس، در دماهای پایین تر رشد، سطح بلور صاف تر می شود، که به معنای افزایش تعداد نقاط جذب روی تراس ها است. نقاط پیچ خوردگی همچنان وجود دارند، اما تنها در لبه های پله ها مشاهده می شوند. در این شرایط، رشد بلور فقط از طریق حرکت جانبی پله ها اتفاق می افتد. این رشد به عنوان مکانیزم رشد لایه ای شناخته م
ی شود. رشد آداتوم ها روی سطح به این بستگی دارد که کدام برهم کنش ها غالب است یا ساختار سطح چگونه است. اگر برهم کنش آداتوم-آداتوم قوی تر باشد، آداتوم ها هرمی هایی را روی سطح ایجاد می کنند. اگر برهم کنش های آداتوم و سطح قوی تر باشد، آداتوم ها خود را به گونه ای مرتب می کنند که لایه هایی را روی سطح ایجاد کنند. اما این موضوع به منشأ پله های روی سطح نیز بستگی دارد. در رشد لایه به لایه، برهم کنش های سطحی آداتوم ها قویترین برهم کنش ها هستند. آداتوم ها ابتدا جزایر دوبعدی را روی سطح تشکیل می دهند؛ این جزایر به تدریج رشد می کنند و با یکدیگر ادغام می شوند. زمانی که جزایر به اندازه کافی بزرگ شدند و سطح را پوشش دادند، لایه بعدی شروع به رشد پیدا کردن می کند. این فرایند، رشد فرانک-ون در مرو (FM) نامیده می شود؛ در شرایطی که نیروهای پیوند سطحی قوی باشند، رخ می دهد. در این نوع رشد، لایه ها به صورت مرتب و یکنواخت روی همدیگر قرار می گیرند. در برخی موارد، چرخه ساخت لایه های جدید در رشد لایه به لایه توسط محدودیت های جنبشی شکسته می شود. در این موارد، رشد در لایه های بالاتر قبل از اتمام لایه های پایین تر شروع می شود، به این معنی که جز
ایر سه بعدی ایجاد می شود. نوع جدیدی از رشد به نام رشد چند لایه ای به جای رشد لایه به لایه آغاز می شود. رشد چند لایه را می توان به رشد ولمر-وبر و رشد استرانسکی- کراستانوف تقیسم بندی کرد. اگر سطح کریستال دارای نابجایی پیچشی باشد، ممکن است نوع دیگری از رشد به نام رشد مارپیجی رخ دهد. در اطراف نابجایی پیچشی، یک شکل مارپیچی در طول رشد دیده می شود. در این حالت ممکن است برای رشد کریستال دیگر نیازی به ایجاد جزایر نباشد. رشد مارپیچی در اکثر موارد در دماهای بالا رخ می دهد و نقش مهمی در تشکیل بلورها دارد. آداتوم ها از طریق اپیتاکسی به سطح متصل می شوند. در این فرایند لایه های جدیدی از کریستال از طریق اتصال های جدید ایجاد می شود. این می تواند از طریق یک واکنش شیمیایی، گرم کردن یا سانتریفیوژ اتفاق بیافتد. به طور کلی، آنچه که در اینجا اتفاق می افتد این است که ذراتی که برای تشکیل یک لایه جدید استفاده می شوند، همیشه جذب خواهند شد. برای ایجاد پیوند با سطح، نیاز به انرژی است. هر ذره مقدار انرژی مورد نیاز برای اتصال به آن قسمت از سطح را ندارد، زیرا برای قسمت های مختلف، انرژی های متفاوتی نیز نیاز است. اگر یک شار F از ذرات ورودی دا
شته باشیم، بخش از آن جذب می شود که به آن شار جذب گفته می شود. شار جذب (formula_1) برابر است با حاصل ضرب جریان ورودی (F) در ضریب چسبندگی (s)، که نشان دهنده ذزات جذب شده به کل ذرات ورودی است. formula_2 ضریب چسبندگی (Sticking Coefficient) متغیری است که به ویژگی های سطح و انرژی اتم ورودی و همچنین به ماهیت شیمیایی ذره نیز وابسته است. اگر هم ذره و هم سطح از موادی تشکیل شده باشند که به راحتی با سایر ذرات واکنش می دهند، چسبیدن اتم ها به سطح آسان تر خواهد بود. کاربردها. در سال ۲۰۱۲، دانشمندان دانشگاه نیوساوت ولز توانستند با استفاده از فسفین، به طور دقیق و کنترل شده، یک اتم سیلیکون را بر سطح سیلیکون اپیتاکسیال جاگذاری کنند. این آداتوم به عنوان ترانزیستور تک اتمی شناخته شد. همان طور که در شیمی، موقعیت یون ها در فرمول های مولکولی مشخص می شود، در دستگاه های الکترونیکی مانند ترانزیستورهای سیلیکونی نیز می توان مکان دقیق هر اتم های آلاینده (دوپانت) و تأثیر آنها بر عملکرد دستگاه شناسایی کرد. این فرایند امکان پیش بینی ویژگی های دقیق نیمه هادی ها را فراهم می کند. فناوری امروزی همچنین امکان ایجاد زنجیره ای از آداتوم ها بر روی سط
وح سیلیکونی فراهم کرده است که می توان از آنها برای بررسی مدل های نظری استفاده کرد. علاوه بر مواردی که در بالا گفته شد، پژوهشگران موفق شده اند با افزودن اتم های سیلیکون به بلورهای (SiGe)، چاه های کوانتومی ایحاد کنند. در این چاه ها، تابش نوری خاصی از اکسایتون های محبوس مشاهده شده است.
مثلث پیوند یا مثلث ون آرکل-کتلار (نام گذاری به افتخار و ) یکی از ابزارهای مهم در شیمی مدرن است که در ترکیبات دوتایی برای توصیف پیوندهای شیمیایی استفاده می شود. این مدل ساده، ارتباط میان سه نوع اصلی پیوند شیمیایی - یونی، کووالانسی و فلزی - را نشان می دهد و به شیمی دانان کمک می کند تا درک بهتری از ماهیت پیوندهای شیمیایی و ساختار مواد داشته باشند. تاریخچه. مثلث ون آرکل در نیمه اول قرن بیستم طراحی شد. این مدل نتیجه پیشرفت در نظریه های علم مواد و توسعه مفاهیم الکترونگاتیوی بود. پایه گذاری این مدل به پیشرفت های علمی در زمینه های مختلف، از جمله نظریه های پیوند شیمیایی، بازمی گردد. پیوند یونی: نظریه پیوند یونی اولین بار توسط هلمهولتز در سال ۱۸۸۱ ارائه شد. او از قوانین فارادی در الکترولیز الهام گرفت. شیمی دانان برجسته ای مانند لوئیس، بورن، و فایانس نیز در تکمیل این نظریه نقش داشتند. ون آرکل و دی بوئر در سال ۱۹۲۹ توصیف دقیقی از پیوند یونی ارائه کردند. پیوند کووالانسی: این نظریه در اوایل قرن بیستم توسط شیمی دانانی مانند جی جی تامسون، ویلیام رمزی و گیلبرت لوئیس توسعه یافت. مقاله مشهور لوئیس در سال ۱۹۱۶ پایه گذار نظریه پی
وند کووالانسی بود. پیوند فلزی: نظریه پیوند فلزی کمتر از دو نوع دیگر مورد توجه قرار گرفته است زیرا که این پیوند به دلیل ماهیت پیچیده ترکیبات بین فلزی و آلیاژها چالش برانگیز بوده است. لوئیس در سال ۱۹۱۳ این نوع پیوند را به عنوان مدلی مستقل معرفی کرد. طراحی مثلث ون آرکل. اولین نسخه از مثلث ون آرکل در سال ۱۹۴۱ توسط آنتون ادوارد ون آرکل در کتابی با عنوان مولکول ها و کریستال ها معرفی شد. نسخه اولیه این مدل تنها پیوندهای میانی روی اضلاع مثلث را بررسی می کرد. در سال ۱۹۴۷، همکار ون آرکل، کتلار، این مدل را گسترش داد و ترکیبات داخل مثلث را نیز تحلیل کرد. در سال ۱۹۴۱ ون آرکل سه نوع ماده افراطی و مواد مرتبط با آن هارا شناسایی کرد. او با استفاده از ۳۶ عنصر گروه اصلی، شامل فلزات، نافلزات و شبه فلزات، پیوندهای یونی، فلزی و کووالانسی را در گوشه های یک مثلث متساوی الاضلاع قرار داد. او گونه های میانی را نیز پیشنهاد کرد. این مثلث بیانگر این است که پیوندهای شیمیایی فقط پیوندهایی از یک نوع خاص نیستند؛ بلکه نوع پیوندها با هم در ارتباط اند. ترکیبات مختلف درجات مختلفی از ویژگی های پیوندی متفاوت دارند. (به عنوان مثال، پیوندهای کووالانس
ی با ویژگی یونی قابل توجه، پیوندهای کووالانسی قطبی نامیده می شوند). شش سال بعد، در سال ۱۹۴۷، کتلار ایده ون آرکل را با افزودن ترکیبات بیشتر گسترش داد. او همچنین پیوندهای مختلف را روی اضلاع مثلث توسعه داد. گسترش. بسیاری از مردم این ایده را گسترش داده اند. برخی (برای مثال مثلث کمیتی آلن) از آرایش الکترونی الکترون به عنوان پارامتر اتمی استفاده کردند، برخی دیگر (مثلث کمیتی جنسن، مثلث کمیتی نورمن) از الکترونگاتیوی ترکیب ها استفاده کردند. امروزه از مثلث های الکترونگاتیوی بیشتر برای رتبه بندی نوع پیوند شیمیایی استفاده می شود. در سال ۱۹۸۰، بیل جنسن از دانشگاه سینسیناتی مثلث ون آرکل را به صورت کمی توسعه داد. او از مقیاس های مختلف الکترونگاتیوی برای بررسی محدودیت ها و پیش بینی ساختار و خواص ترکیبات استفاده کرد. نظریه و ساختار. مثلث ون آرکل برای ترکیبات دوتایی طراحی شده است و از دو محور اصلی تشکیل می شود: محور افقی (x): این محور میزان محلی بودن الکترون ها را نشان می دهد. سمت چپ: عناصر با الکترون های غیرمحلی (مانند فلزات). سمت راست: عناصر با الکترون های محلی (مانند غیر فلزات کووالانسی). محور عمودی (y): این محور نشان دهنده
میزان عدم تقارن در توزیع الکترون ها بین دو اتم است. پایین مثلث: اتم هایی با الکترونگاتیوی مشابه که توزیع الکترون ها متقارن است. بالای مثلث: اتم هایی با اختلاف زیاد در الکترونگاتیوی که منجر به پیوند یونی می شود. نقاط کلیدی در مثلث. گوشه چپ پایین: نمایانگر پیوند فلزی است که در آن الکترون ها به طور کامل غیرمحلی هستند. فلز سزیم یک نمونه از این حالت است. گوشه راست پایین: نمایانگر پیوند کووالانسی است که در آن الکترون ها به طور کامل محلی هستند. فلورین نمونه ای از این حالت است. راس مثلث: نشان دهنده پیوند یونی است که در آن اختلاف الکترونگاتیوی بین دو اتم حداکثر است. ترکیب سزیم فلوراید (CsF) نمونه ای از این حالت است. تحلیل ترکیبات. برای استفاده از مثلث ون آرکل، دو مقدار محاسبه می شود: میانگین مقادیر الکترونگاتیوی عناصر: این مقدار موقعیت ترکیب روی محور افقی (x) را مشخص می کند. اختلاف مقادیر الکترونگاتیوی عناصر: این مقدار موقعیت ترکیب روی محور عمودی (y) را تعیین می کند. روش های ترسیم. محاسبهٔ مستقیم: میانگین مقادیر الکترونگاتیوی به عنوان x و اختلاف این مقادیر به عنوان y محاسبه می شود. روش هندسی: خطوطی از نقاط مربوط به ع
ناصر روی محور افقی کشیده می شود که با اضلاع مثلث موازی هستند. محل تقاطع این خطوط موقعیت ترکیب را نشان می دهد. کاربردها. مثلث ون آرکل چندین کاربرد علمی و عملی دارد که شامل موارد زیر است: بسیاری از ترکیبات شیمیایی به طور کامل در دسته بندی های یونی، کووالانسی یا فلزی قرار نمی گیرند. مثلث ون آرکل نشان می دهد که پیوندها به صورت پیوسته بین این حالت های ایده آل قرار دارند. محل ترکیب روی مثلث به طور تقریبی نوع پیوند و برخی خواص مانند رسانایی الکتریکی را پیش بینی می کند. ترکیبات نزدیک به گوشه فلزی معمولاً رسانا هستند، در حالی که ترکیبات میانی ممکن است نیمه رسانا باشند. این مدل به طور بصری نشان می دهد که پیوندهای شیمیایی خالص نیستند و طیفی از ویژگی ها بین سه حالت اصلی وجود دارد. ترکیبات نزدیک به گوشه فلزی مثلث معمولاً رسانای الکتریسیته هستند. همچنین، برخی ترکیبات در ناحیه های خاصی از مثلث ممکن است خاصیت نیمه رسانایی داشته باشند. محدودیت ها. با وجود کاربردهای گسترده، مثلث ون آرکل دارای محدودیت هایی است: ساختار مواد به عواملی مانند استوکیومتری و پیکربندی الکترونی وابسته است که در این مدل لحاظ نمی شوند. آلوتروپ های یک عنص
ر (مانند گرافیت و الماس) با وجود خواص متفاوت، مقدار الکترونگاتیوی یکسانی دارند. در ترکیباتی مانند کلرید سرب، نوع پیوند با تغییر حالت اکسایش عنصر تغییر می کند. این مدل توانایی توضیح چنین تغییراتی را ندارد. خواص الکتریکی ترکیبات به عوامل دیگری مانند ساختار بلوری و حرکت الکترون ها بستگی دارد که در این مدل در نظر گرفته نمی شوند. استفاده. ترکیبات مختلفی که از قاعده هشتگانه (عناصر گروه sp و هیدروژن) پیروی می کنند، می توانند در مثلث ون آرکل-کتلار قرار گیرند. با این حال، عناصر گروه d به دلیل الکترونگاتیویته بسیار بالای خود، قابل بررسی با این روش نیستند، زیرا مقدار الکترونگاتیویته آن ها تقریباً ثابت در نظر گرفته می شود. برای بررسی نوع پیوند غالب بین ترکیبات، می توان از نموداری استفاده کرد که در آن میانگین الکترونگاتیویته دو ترکیب روی محور x و تفاوت الکترونگاتیویته روی محور y قرار دارد. در سمت راست (از یونی تا کووالانسی) باید ترکیباتی با تفاوت الکترونگاتیوی متفاوت باشد. ترکیبات با الکترونگاتیوی برابر، مانند Cl 2 (کلر) در گوشه مرتبط با کووالانسی قرار می گیرند، در حالی که گوشه یونی دارای ترکیباتی با اختلاف الکترونگاتیوی
زیاد است، مانند NaCl (نمک خوراکی). قسمت پایینی (از فلزی تا کووالانسی) حاوی ترکیباتی با درجه جهت متفاوت در پیوند است. در یک سوی طیف، پیوندهای فلزی با پیوندهای غیرمتمرکز قرار دارند و در سوی دیگر، پیوندهای کووالانسی که در آن ها اوربیتال ها به صورت جهت دار با یکدیگر هم پوشانی دارند. سمت چپ (از یونی تا فلزی) برای پیوندهای غیرمتمرکز با تفاوت الکترونگاتیویته متغیر در نظر گرفته شده است. تئوری. مثلث ون آرکل-کتلار شامل ترکیبات دوتایی است که می توانند به یکدیگر متصل شوند. یکی از ساده ترین روش ها برای کمی سازی مثلث ون آرکل-کتلار این است که تفاوت مقادیر الکترونگاتیویته دو عنصر در ترکیب (محور y) که به آن پارامتر یونیسیته (I) نیز گفته می شود را در مقابل میانگین مقادیر الکترونگاتیویته دو عنصر در ترکیب (محور x) که به آن پارامتر کووالانسی (C) گفته می شود، رسم کنیم. چرخش ها و بازتاب های مثلث. ایدهٔ «مثلث پیوند» با سه گوشهٔ فلزی، یونی و کووالانسی بسیار متنوع است و می توان آن را به روش های مختلفی گسترش داد. در مثلث اصلی ون آرکل: مکان پیوند کووالانسی در پایین سمت چپ، محل پیوند یونی در بالا و مکان پیوند فلزی در پایین سمت راست قرار
دارد، در حالی که در مثلث کتلار: کووالانسی در پایین سمت چپ، فلزی در بالا و یونی در پایین سمت راست دیده می شود. از نظر هندسی، شش روش برای ساخت مثلث ها از طریق چرخش و بازتاب وجود دارد.
حافظ السعید (۱۸۴۱ – ۱۹۱۵) سیاستمدار عثمانی فلسطینی بود. مدیر ناحیهٔ رمله و بیت لحم، سپس شهردار طولکرم شد. مدتی رئیس دادگاه تجارت در یافا بود. در سال ۱۹۰۸ به عنوان نماینده یافا در مجلس نمایندگان عثمانی انتخاب شد. از سوی دادگاه عرفی احمد جمال پاشا در عالیه برای او حکم اعدام صادر شد و در زندان در سن ۷۴ سالگی درگذشت. زندگی و پیشه. حافظ بن الشیخ سعید المصطفی در سال ۱۸۴۱ یا ۱۸۴۳ در شهر غزه یا یافا، امپراتوری عثمانی، در خانواده ای مغربی تبار که قرن ها پیش به فلسطین مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد. پدرش در کودکی در سال ۱۸۴۴ از دنیا رفت، به همین دلیل برادرش مصطفی بیگ السعید مسئولیتش را برعهده گرفت. مصطفی بیگ حاکم (متسلم) یافا و سپس قدس بود و مالیات سالانه و تعداد معینی سرباز را در اختیار امپراتوری عثمانی قرار می داد. در آن دوران یهودیان درصدد خرید زمین هایی برآمدند، از این رو در شورای قدس تصمیمی صادر شد مبنی بر اینکه حکم شرعی، خرید زمین آنها را تأیید نمی کند و حق آنها منحصر بر تجارت است. زمانی که ابراهیم پاشا فلسطین را اشغال کرد، حاکم مصر تصمیم شورای قدس را برای ممانعت از خرید اراضی توسط آنها تأیید کرد. حافظ السعید نزد
علمای برجسته تحصیل کرد زبان های عربی و ترکی را یادگرفت. او به عنوان قائم مقام رمله (که وابسته به متصرفیه قدس بود) انتخاب شد، سپس قائم مقام بیت لحم و بعد از آن منطقهٔ بنی صعب در طولکرم بود. در زمان او بین راهبان کلیسای مهد در بیت لحم بر سر حقوق فرقه های مسیحی برای انجام مناسک دینی و زمان و مکان آنها اختلاف شدیدی درگرفت که منجر به درگیری مسلحانه و تخریب غار کلیسای مهد شد. روسیه به نفع ارتدوکس ها و فرانسه به نفع لاتین ها دخالت کردند، بنابراین دولت عثمانی وظیفهٔ جداسازی فرقه ها و تعیین و ثبت حقوق هر فرقه را به حافظ السعید سپرد و او را به ریاست بیت لحم (۱۸۷۳–۱۸۷۴) برای این منظور منصوب کرد. او گزارش بسیار مهمی تهیه کرد که در آن حقوق هر فرقه را مشخص کرد. ادارهٔ عقاید در باب عالی، یعنی صدارت، این گزارش را پذیرفت و نسخه ای از آن را نگه داشت و دیگری را به مرکز لواء قدس ارجاع داد. حافظ السعید به مدت سه سال بر اجرای گزارش نظارت کرد، سپس استعفا داد و به یافا بازگشت و در آنجا به ریاست دادگاه تجارت منصوب شد. سپس دو بار به عضویت شورای ادارهٔ یافا انتخاب شد. در پی انقلاب عُرابی پاشا در مصر در دورهٔ ۱۸۷۹–۱۸۸۲ و ارتباط دریایی ی
افا با آن، دولت، سمت شهرداری یافا را به وی سپرد. پس از پایان نهضت عربی، دولت او را به سرپرستی شهرداری یافا منصوب کرد و او در بهسازی و ساخت جاده ها و زیباسازی آن کوشید. هنگامی که امپراتور آلمان از یافا بازدید کرد، نشان عقاب سرخ را به او اعطا کرد و دولت نیز به او نشان «درجه دوم ممتاز» داد. وی در سال ۱۹۰۸ به همراه نمایندگانی چون سعید الحسینی و روحی الخالدی به عنوان نمایندهٔ قدس (قدس، غزه و یافا) در مجلس نمایندگان عثمانی انتخاب شد. برای مخالفت با فدرالیست ها، او و گروهی از نمایندگان در تشکیل حزب آزادی و ائتلاف شرکت کردند. او در مجلس عثمانی خواستار تبدیل زبان عربی به زبان رسمی در این دولت و آشنایی روسا و اعضای دادگاه های سرزمین های عربی زیر سلطهٔ عثمانی با عربی شد تا در مورد پرونده ها با عدالت تصمیم گیری شود. حافظ بیگ در مجلس نمایندگان بحث شهرک سازی و زمین فروشی صهیونیست ها را مطرح کرد. در سال ۱۹۰۹، او خواستار بسته شدن بندر یافا به روی مهاجرت یهودیان شد، به ویژه که ساخت شهر تل آویو در آن سال آغاز شده بود. به گفتهٔ عادل مناع، «علی رغم برخی اظهارات و مواضع در این راستا، مواضع وی در مقایسه با مواضع دو همکارش در مجلس،
الخالدی و الحسینی، معتدل و مصالحه آمیز بود. همچنین خود یهودیان او را دارای مواضع معتدلی در مورد اسکان و مهاجرت یهودیان صهیونیست می دانستند.» پس از پایان دورهٔ مجلس عثمانی در سال ۱۹۱۲، حافظ بیگ به یافا بازگشت، جایی که در آستانهٔ جنگ جهانی اول یکی از سرشناسان شهر بود. هنگامی که جنبش خواستار اصلاح دولت، یک جنبش اصلاح طلب عربی، در سال ۱۹۱۳ در بیروت به وجود آمد، حافظ السعید با تلگراف به نخست وزیر و وزارت کشور در استانبول از مقررات اصلاحی ارائه شده توسط مجمع اصلاح طلبان حمایت کرد و دربارهٔ سرنوشت بد دولت در صورت عدم اتخاذ اصلاحات هشدار داد، تقاضای اجرای سریع مقررات اصلاحی در فلسطین ارائه داد، زیرا این راه به نظر او تنها شیوهٔ نجات دولت عثمانی بود.او وعده اجرای اصلاحات را به زودی دریافت کرد، اما شروع به ارسال درخواست های اصلاحی به صفحات روزنامهٔ «الحقیقه» بیروت کرد. وی خرابی دولت را ناشی از سوء مدیریت و عدم تمایل آن به اصلاح می دانست و از نادیده گرفتن حقوق عرب ها می گفت در حالی که آنها اکثریت را تشکیل می دادند. تدریس زبان عربی، دستور زبان، صرف شناسی، علوم، تاریخ، تألیف و سایر دروس آن را به زبان ترکی را محکوم می کرد
. او به حزب تمرکززدایی اداری پیوست که خواستار حکومتی بود که حقوق عرب ها و زبانشان را حفظ کند. حزب، او را به عنوان نمایندهٔ معتبر خود در یافا در سال ۱۹۱۳ برگزید. هنگامی که حاکم سوریه و فرماندهٔ ارتش چهارم، احمد جمال پاشا، عرب های آزادی خواه را در سال ۱۹۱۵ به دادگاه عرفی برد، دستور دستگیری حافظ السعید را صادر کرد. او در دادگاه عرفی جنگ در عالیه محاکمه شد و در آنجا مواضع جسورانه ای داشت و به همین دلیل به اعدام محکوم شد. وی مسن ترین محکومین بود و پس از آن سعید الکرمی جای می گرفت، بنابراین حکم اعدام با حبس ابد جایگزین شد. دوران حافظ بیگ در زندان عالیه دیری نپایید، زیرا او پس از بیش از یک سال ماندن در زندان در سال ۱۹۱۶ درگذشت. به گفته "دانشنامه فلسطین" او در سپتامبر ۱۹۱۵، یک ماه پس از اعدام اولین گروه همرزمانش (۲۱ اوت ۱۹۱۵) در زندان درگذشت و مخفیانه در مکانی نامشخص، به خاک سپرده شد.
شرکت گاوینا ؛ توسط دینو گاوینا در سال ۱۹۶۰ میلادی تأسیس شد که نقش مدیرعامل را بر عهده گرفت و معمار، کارلو اسکارپا را برای ریاست شرکت فراخواند. دفتر مرکزیِ تاریخی این شرکت در سن لاتسارو دی ساونا، در ساختمانی که توسط پیر جاکومو کاستیلیونی در سال ۱۹۵۹ میلادی طراحی شده، واقع شده است. در سال ۱۹۶۳ میلادی، به لطف مشوق های دولتی برای توسعهٔ جنوب ایتالیا، دینو گاوینا یک دفتر در فولینیو افتتاح کرد. در سال ۱۹۶۲ میلادی دینو گاوینا با مارسل بروئر در نیویورک ملاقات کرد و او را متقاعد کرد که طرح های خود را از دههٔ ۱۹۲۰ میلادی دوباره ویرایش و خلق کند. از دیگر طراحان شناخته شده که با گاوینا همکاری کردند، می توان از: پیر جاکومو کاستیلیونی، آکیله کاستیلیونی، کارلو اسکارپا، اینیاتسیو گاردلا، توبیا اسکارپا نام برد. پس از فروش شرکت به شرکت آمریکایی نول در سال ۱۹۶۸ میلادی و بسته شدن برند بولونیزه، چندین محصول از مجموعهٔ گاوینا با نام تجاری نول به فروش رسید. برخی از آن ها بعداً به تولیدکنندگان دیگر فروخته شد (مانند صندلی راحتی سنلوکا). نول همچنان از دفتر مرکزی فولینیو برای تولید مجموعهٔ خود برای مشتریان اروپایی استفاده می کند. محصول
ات. از جملهٔ این محصولات، عبارتند از:
تولید انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند موضوعی است که از نظر فنی، اقتصادی و سیاسی در سال های اولیه قرن بیست و یک مطرح شد. زمینه منابع طبیعی برای انرژی تجدیدپذیر بر اساس استانداردهای اروپایی و حتی جهانی زیاد است و مهم ترین منابع بالقوه آن باد، موج و جزر و مد است. انرژی های تجدیدپذیر تقریباً تمام برق اسکاتلند را تولید می کنند که عمدتاً از انرژی باد در این کشور است. در سال ۲۰۲۰، اسکاتلند دارای ۱۲ گیگاوات (GW) ظرفیت برق تجدیدپذیر بود که حدود یک چهارم کل تولید انرژی های تجدیدپذیر بریتانیا را تولید می کرد. از بیشترین تا کمترین ظرفیت تولید انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند به ترتیب باد ساحلی، انرژی آبی، باد فراساحلی، پی وی خورشیدی و زیست توده است. اسکاتلند بیشتر برق تولید شده از این روش را صادر می کند. در روز ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴، دولت اسکاتلند تأیید کرد که این کشور معادل ۱۱۳ درصد از برق مصرفی اسکاتلند را از منابع انرژی تجدیدپذیر تولید کرد، که این بالاترین درصدی است که تاکنون برای تولید انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند ثبت شده است. نیل گری دبیر ارشد کابینه در اقتصاد رفاه، کار منصفانه و انرژی، از آن به عنوان «یک نقطه عطف مهم در طی طریق اسک
اتلند به سوی صفر خالص در انتشار دی اکسید کربن» استقبال کرد. این اولین باری است که اسکاتلند بیش از آنچه که در واقع مصرف می کند، انرژی تجدیدپذیر تولید می کند و همان طور که گری ادعا می کند، «پتانسیل عظیم اقتصاد سبز اسکاتلند» را نشان می دهد. بهبود مستمر در مهندسی و اقتصاد امکان استفاده بیشتر از منابع تجدیدپذیر را فراهم می کند. ترس در مورد فقر سوخت و تغییر اقلیم، این موضوع را در دستور کار سیاسی قرار داده است. در سال ۲۰۲۰ یک چهارم کل مصرف انرژی، از جمله گرما و حمل ونقل، از انرژی های تجدیدپذیر تأمین می شد و هدف دولت اسکاتلند تا سال ۲۰۳۰ رساندن این مقدار به پنجاه درصد است. علاوه بر برنامه های در نظر گرفته شده برای افزایش ظرفیت تولید در مقیاس بزرگ با استفاده از منابع تجدیدپذیر، طرح های مرتبط گوناگونی برای کاهش انتشار کربن در حال تحقیق و پژوهش هستند. اگرچه حمایت قابل توجهی از سوی بخش های دولتی، خصوصی و جامعه محور وجود دارد، اما نگرانی هایی در مورد تأثیر فناوری ها بر محیط طبیعی ابراز شده است. همچنین یک بحث سیاسی در مورد رابطه بین مکان یابی، و مالکیت و کنترل این منابع که به طور گسترده توزیع شده، وجود دارد. تحقق توانایی.
چکیده ای از منابع در دسترس اسکاتلند اهداف در سال ۲۰۰۵، هدف این بود که در سال ۲۰۱۰، ۱۸ درصد از تولید برق اسکاتلند از طریق منابع تجدیدپذیر حاصل شود و در سال ۲۰۲۰، این مقدار به ۴۰ درصد افزایش یابد. در سال ۲۰۰۷، این هدف گذاری برای سال ۲۰۲۰ به ۵۰ درصد افزایش یافت همراه با اینکه هدف گذاری موقتی برای سال ۲۰۱۱، ۳۱ درصد در نظر گرفته شد. در سال بعد، اهداف جدید مبنی بر کاهش ۸۰ درصدی مجموع انتشار گاز گلخانه ای در سال ۲۰۵۰ اعلام شد و در سند برنامه آموزشی تغییر اقلیم سال ۲۰۰۹ مورد تأیید قرار گرفت. ماف اسمیت، مدیر کمیسیون توسعه پایدار در اسکاتلند اظهار داشت «دولت ها در سراسر جهان از انجام اقدامات لازم طفره می روند. دولت اسکاتلند باید به خاطر عزم خود برای پیشرو بودن در این مسیر مورد ستایش واقع شود». اسکاتلند در نظر دارد تا سال ۲۰۳۰، ۵۰ درصد از کل انرژی (نه فقط محدود به برق) را از انرژی های تجدیدپذیر تولید کند. هدفی جاه طلبانه که توسط برنامه ۷ ساله برای ساخت نیروگاه بادی دریایی به منظور تولید ۸ گیگاوات انرژی مازاد بر مصرف در سال ۲۰۳۰، تنظیم گردیده است. سیاست دولت اسکاتلند مبنی بر کاهش انتشار گاز گلخانه ای به سمت صفر خالص در س
ال ۲۰۴۵، همچنان پابرجاست. تاریخچه بودجه در نظر گرفته شده برای تولید برق تنها بخشی از بودجه کلی را شامل می شود که برای همه انرژی مصرفی در نظر گرفته می شود. در سال ۲۰۰۲، اسکاتلند در مجموع ۱۷۵ تراوات ساعت (TWh) انرژی، در تمام اشکال خود مصرف کرد که نسبت به سال ۱۹۹۰ حدود ۲ درصد کاهش داشت. از این مقدار، تنها ۲۰ درصد به صورت برق توسط استفاده کنندگان نهایی مورد مصرف قرار گرفت، بیشترین انرژی مصرفی از طریق سوزاندن مشتقات نفت خام (۴۱ درصد) و گاز (۳۶ درصد) است. با وجود این، ظرفیت تولید برق تجدیدپذیر ممکن است بالغ بر ۶۰ گیگاوات یا بیشتر از این مقدار باشد. در سال ۲۰۰۶، مجموع ظرفیت نامی تولید برق در تمام اشکال انرژی تجدیدپذیر کمتر از ۲ گیگاوات، حدود یک پنجم از مجموع تولید برق بود. اسکاتلند همچنین ذخایر قابل توجهی از سوخت فسیلی، از جمله ذخایر اثبات شده نفت و گاز، و ۶۹ درصد از منابع زغال سنگ بریتانیا، را در اختیار دارد. با این وجود، دولت اسکاتلند اهداف جاه طلبانه ای را برای تولید انرژی تجدیدپذیر در نظر دارد. در سال ۲۰۱۲، بیش از ۴۰ درصد از برق اسکاتلند از انرژی تجدیدپذیر تأمین می شد و اسکاتلند حدود ۴۰ درصد از تولید انرژی تجدید
پذیر بریتانیا را برآورده می کرد. در انتهای سال ۲۰۱۲ بالغ بر ۵٬۸۰۱ مگاوات ظرفیت نامی برق انرژی تجدیدپذیر وجود داشت که نسبت به انتهای سال ۲۰۱۱، ۲۰٫۹۵ درصد (۱٬۰۰۵ مگاوات) افزایش پیدا کرده بود. در سال ۲۰۱۲، تولید برق انرژی تجدیدپذیر با رکورد خوبی به ۱۴٬۷۵۶ گیگاوات ساعت رسید که نسبت به سال ۲۰۱۱، افزایش ۷٫۳ درصدی داشت. در سال ۲۰۱۵، ۵۹ درصد از برق مصرفی اسکاتلند از منابع تجدیدپذیر به دست آمد و از هدف ۵۰ درصدی، که برای آن سال در نظر گرفته شده بود فراتر رفت. اسکاتلند در سال ۲۰۱۸، بیش از ۲۸ درصد از برق تولیدی خود را به سایر نقاط بریتانیا صادر کرد. تا سال ۲۰۱۹، تولید برق از انرژی تجدیدپذیر ۳۰٬۵۲۸ گیگاوات ساعت بود که بیش از ۹۰ درصد از مصرف ناخالص برق اسکاتلند (۳۳٬۹۱۴ گیگاوات ساعت) و ۲۱ درصد از مجموع مصرف انرژی از منابع تجدیدپذیر را دربر گرفت. در آغاز سال ۲۰۲۰، ظرفیت نامی برق تولیدی تجدیدپذیر اسکاتلند بالغ بر ۱۱٫۸ گیگاوات بود که حدود ۲۵ درصد از کل تولید برق تجدیدپذیر بریتانیا (۱۱۹٫۳۳۵ گیگاوات ساعت) را شامل می شد. تأثیر اقتصادی بر اساس بررسی انجام گرفته توسط گروه تجدیدپذیرهای اسکاتلند در سال ۲۰۱۳، صنعت انرژی تجدیدپذیر بیش
از ۱۱٬۵۰۰ شغل در اسکاتلند را تحت سیطره خود دارد. با پروژه های انرژی تجدیدپذیر در دست اجرا به ظرفیت ۱۳٫۹ گیگاوات، این بخش دارای پتانسیل رشد سریع در سال های پیشرو با ایجاد شغل های بیشتر در منطقه است. گلاسگو، فایف و ادینبورگ مراکز کلیدی توسعه نیروگاه بادی دریایی هستند و صنایع نوظهور انرژی موج و جزر و مد در اطراف جزایر و ارتفاعات متمرکز شده اند. با سیستم های زیست انرژی در نواحی همچون لاخابر، ماری و دامفریس و گالووی شغل در روستاها ایجاد می شود. دلیل مهم برای این ایده های جاه طلبانه، نگرانی روزافزون بین المللی در مورد تغییر اقلیم ناشی از عوامل انسانی است. طرح پیشنهادی کمیسیون سلطنتی آلودگی محیطی این بود که کاهش انتشار دی اکسید کربن تا ۶۰ درصد، در اوراق سفید انرژی ۲۰۰۳ در دولت بریتانیا گنجانده شود. انرژی بادی. انرژی بادی با ظرفیت نامی ۸٬۴۲۳ مگاوات در سال ۲۰۱۸، در بین فناوری های انرژی تجدیدپذیر سریعترین رشد را در کشور داشت. در روز ۷ اوت ۲۰۱۶، وضعیت به وجود آمده از باد زیاد و مصرف کم، باعث تولید انرژی بادی زیادتر (۱۰۶ درصد) نسبت به مصرف گردید. در طی ۲۴ ساعت در آن روز، توربین های نیروگاه بادی اسکاتلند ۳۹٬۵۴۵ مگاوات ساع