Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وزارت بهداشت فلسطین مسئولیت خدمات درمانی را در کرانه باختری به عهده دارد. این وزارتخانه، یکی از چهار ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی کلیدی فلسطین بوده که به همراه خدمات پزشکی نظامی، اونروا، سازمان های غیردولتی و بخش خصوصی را زیر نظر دارد. ۲۷ بیمارستان و ۶۱ درصد تخت های بیمارستانی در فلسطین تحت اداره این وزارتخانه هستند. از سال ۲۰۱۹ تا سال ۲۰۲۴، دکتر وزیر بهداشت فلسطین بود. از ۲۰۲۴ تا کنون این مسئولیت به سپرده شده است. لیست وزیران بهداشت. لیست وزرای بهداشت تشکیلات خودگردان فلسطین به شرح زیر است:
مِراف باهتا اُگباگابِر (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۸۹) دوندهٔ نیمه استقامت اریتره ای است. او نمایندهٔ سوئد در مسابقات بین المللی است و در دو دوی ۱۵۰۰ متر و ۳۰۰۰ متر تخصص دارد. مراف باهتا در نوجوانی برای اریتره مسابقه و در مسابقات قهرمانی جهانی نوجوانان در سال ۲۰۰۶ در ۱۵۰۰ متر به مقام پنجم رسید. او از زمانی که در سال ۲۰۰۸ به سوئد نقل مکان کرد، به حرفهٔ دویدن خود ادامه داد و اولین طلای جهانی خود را در سال ۲۰۱۱ در ۵۰۰۰ متر کسب کرد. او در سال ۲۰۱۳ شهروند سوئد شد. از سال ۲۰۱۴، او نمایندهٔ سوئد است و در همان سال با بیش از ۵۰۰۰ متر در زوریخ، قهرمان اروپا شد. او همچنین چندین مدال در مسابقات قهرمانی اروپا (دوومیدانی و صحرانوردی) در انفرادی و تیمی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۱ به دست آورد. در نوامبر ۲۰۲۱ در مسابقات قهرمانی اروپا در دوبلین موفق به کسب مدال نقره شد. زندگی نامه. او در دکیشاهای، اریتره که در آن زمان هنوز بخشی از اتیوپی بود، به دنیا آمد. او از نوجوانی و از سن ۱۵ سالگی شروع به دویدن کرده است. مسافت مورد علاقهٔ او از ۱۵۰۰ متر تا ۱۰ کیلومتر است. به عنوان نوجوان، او در مسابقات جهانی دو صحرانوردی شرکت کرد و در سال ۲۰۰۶ دوازدهم و در
سال ۲۰۰۷ ششم شد. او به همراه هم تیمی هایش مدال نقرهی مسابقات تیمی را در مسابقات قهرمانی سال ۲۰۰۷ به دست آورد. او در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۲۰۰۶ در مادهٔ ۱۵۰۰ متر پنجم شد. در بازی های سراسری آفریقا ۲۰۰۷، او در ۵۰۰۰ متر هفتم شد. او در اولین مسابقهٔ صحرانوردی بزرگسالان خود در مسابقات قهرمانی صحرانوردی جهان در سال ۲۰۰۸ شرکت کرد، اما فقط ۴۳ام شد. بهترین زمان های شخصی او ۴:۰۵٫۱۱ دقیقه در ۱۵۰۰ متر است که در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ در اوسدان-زولده به دست آمد؛ و همچنین ۱۴:۵۹٫۴۹ دقیقه در ۵۰۰۰ متر، در ژوئیهٔ ۲۰۱۴ در پالو آلتو، ایالات متحده آمریکا. بهترین رکورد ۵۰۰۰ شخصی او نیز رکوردی سوئدی به شمار آمد (رکورد پیشین در سال ۱۹۹۵ متعلق به سارا ودلوند بود). با مسابقهٔ زیر ۱۵ سال، مراف به موفقیت بزرگ بین المللی خود دست یافت و بلافاصله به یکی از بهترین دوندگان مسافت طولانی در خاک اروپا و مدعی مدال مسابقات قهرمانی اروپا در آینده تبدیل شد. او در سال ۲۰۰۸ از اریتره به سوئد نقل مکان کرد. او در سوئد به حرفهٔ دویدن خود ادامه داد و از طرف اولف فریبرگ، مربی مصطفی محمد حمایت شد. باهتا در سال ۲۰۱۲ مجوز اقامت دائم خود را دریافت کرد و ب
رای شهروندی سوئد درخواست داد. در دسامبر او تابعیت خود را دریافت کرد و از سال ۲۰۱۴ واجد شرایط رقابت برای سوئد در مسابقات قهرمانی بین المللی شده است. او نمایندهٔ سوئد در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بود و در ۱۵۰۰ متر به مقام ششم رسید. او در سال ۲۰۱۴ نیز برندهٔ جِی میلن شد؛ یک مسابقه دوی صحرایی فقط برای دختران-زنان در استکهلم، سوئد. او در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۷ در مادهٔ ۱۵۰۰ متر نهم شد. تعلیق دوپینگ. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۸، روزنامه سوئدی "Aftonbladet" گزارش داد که او مظنون به نقض دوپینگ است. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹، اعلام شد که او به دلیل دوپینگ تعلیق شده است. دورهٔ تعلیق تا حدی به ماسبق است و از ۱ سپتامبر ۲۰۱۸ تا ۱ سپتامبر ۲۰۱۹ ادامه داشت.
ریمارت گرند گابالو (زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۹۶) یک بوکسور حرفه ای فیلیپینی است. او از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ دارنده عنوان موقت قهرمانی "شورای جهانی بوکس" در وزن بنتام وید بود و پیش تر در سال ۲۰۱۸ عنوان موقت قهرمانی "اتحادیه جهانی بوکس" در وزن بنتام وید را به دست آورده بود. دوران حرفه ای. گابالو در سال ۲۰۱۴ به دنیای حرفه ای بوکس وارد شد و قبل از اینکه به رقابت با استیفن یانگ برای کسب عنوان موقت قهرمانی "اتحادیه جهانی بوکس" در وزن بنتام وید بپردازد، ۱۸ مبارزه متوالی را پیروز شد. گابالو در مقابل رودریگز. در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۰، گابالو با امانوئل رودریگز برای کسب عنوان موقت فهرمانی "شورای جهانی بوکس" در وزن بنتام وید به رقابت پرداخت. رودریگز از سوی "شورای جهانی بوکس" و مجله رینگ به عنوان شماره ۱ در وزن بنتام وید رتبه بندی شده بود. با اینکه گابالو در این مبارزه به وضوح از رودریگز شکست خورده بود و ضربات زیادی از او دریافت کرده بود، داوران به گابالو پیروزی تفکیکی را اعطا کردند که به عنوان یک تقلب در مسابقات شناخته شد. یکی از داوران رودریگز را برنده واضح دید و امتیاز ۱۱۸–۱۱۰ به نفع او داد، در حالی که دو داور دیگر به ترتیب امتیاز ۱
۱۶–۱۱۲ و ۱۱۵–۱۱۲ را به نفع گابالو اعلام کردند. همچنین طرفداران نیز رودریگز را برنده واضح مسابقه می دانستند و ۳۰ نمره گذار در "بوکسرس" امتیاز متوسط ۱۱۶٫۵۷–۱۱۱٫۶۳ به نفع رودریگز را ثبت کردند. گابالو در مقابل دونایر. در مبارزه بعدی، گابالو برای کسب عنوان قهرمانی "شورای جهانی بوکس" با نانیتو دونایر رقابت کرد. دونایر مبارزه را با قدرت آغاز کرد و در دور چهارم با ضربه چپ به کبد، گابالو را ناک اوت کرد به طوری که گابالو نتوانست از زمین برخیزد. گابالو در مقابل سوئنو و برابو. پس از تجربه شکست، گابالو در مبارزه بعدی خود با هموطنش ریکاردو سوئنو برای کسب عناوین "اورینتال" و قهرمانی "شورای بوکس آسیا" در وزن بنتام وید به رقابت پرداخت. این مبارزه در سالن ورزشگاه لاگائو، جنرال سانتوس برگزار شد. گابالو با پیروزی شگفت انگیز در دور دوم با ناک اوت تکنیکی به پیروزی رسید. در اولین دفاع گابالو از عنوان "اورینتال" در برابر میکائیل برابو، که به تازگی به دنیای بوکس بازگشته بود، مبارزه نزدیکی صورت گرفت که در نهایت با پیروزی تفکیکی به نفع گابالو به پایان رسید. گابالو در مقابل پایفاروپ. پیش از پیروزی برابو، گابالو به عنوان مدعی قطعی برای ک
سب عنوان قهرمانی سازمان جهانی بوکس "که در دست" اندرو مولونی بود، معرفی شد. مولونی ابتدا از عنوان قهرمانی خود در پیروزی ای بحث برانگیز در برابر سائول سانچز دفاع کرد. یک ماه بعد، گابالو دفاع دوم خود از کمربند "اورینتال" را در برابر پایفاروپ، قهرمان پیشین موقت قهرمانی "اتحادیه جهانی بوکس" در وزن استراوید، انجام داد. گابالو با زدن ضربه چپ به بدن پایفاروپ، حریف تایلندی اش را سریعاً شکست داد و مبارزه را در ۳۲ ثانیه به پایان رساند. با اینکه گابالو به نظر می رسید رقیب منطقی برای مولونی باشد، اما در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۴، اعلام شد که مولونی قصد دارد از عنوان قهرمانی "سازمان جهانی بوکس" خود در برابر یوشاکی تاکئی دفاع کند. گابالو در مقابل تورس. در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۴، گابالو برای برگزاری یک مبارزه تدارکاتی پیش از رقابت برای کسب قهرمانی جهانی آماده شد و منتظر برنده مبارزه مولونی و تاکئی بود. حریف گابالو، کنبون تورس، حریف مناسبی بود که از سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ با رکورد ۱۰–۲ بازنشسته شده بود و پس از بازگشت در سال ۲۰۱۶، رکورد ۱۲–۳ را به ثبت رساند و دوباره بازنشسته شد. او در سال ۲۰۲۳ دوباره به دنیای بوکس بازگشت و اولین مبارزه اش ر
ا با پیروزی پشت سر گذاشت. تورس سپس وعده پیروزی ای دیگر را داد و به وعده اش عمل کرد. تورس در این مبارزه با کسب سه ناک داون، گابالو را در دور اول با ناک اوت تکنیکی شکست داد.
جمع آوری غیررسمی پسماند عبارت است از «دسته بندی دستی و استخراج مواد مختلف قابل بازیافت و قابل استفاده مجدد از زباله های مخلوط، در محل های دفن قانونی و غیرقانونی، روی یا زیر انبوه زباله ها، در سطل ها، در نقاط مختلف انتقال، در کامیون های حمل ونقل یا جاهای دیگر». هنگامی که این فعالیت در سطل های زباله انجام می شود، از اصطلاح «حذف» استفاده می شود. این فعالیت یکی از راه های جمع آوری پسماند است، روش های دیگر شامل جمع آوری آن ها در مبدأ (پیش از مخلوط شدن با زباله های دیگر) یا جمع آوری آن به روش سازمان یافته (از طریق مراکز دفع زباله) است. این فعالیت اغلب ناسالم، اغلب مخاطره آمیز است، گاهی حتی بستگی به مکان ممنوع است. علاوه بر این، دیدگاه جامعه نسبت به افرادی که زباله ها را به طور غیررسمی جمع آوری می کنند، اغلب مستهلک کننده است: به استثنای موارد معدودی از افرادی که این کار را برای اهداف علمی یا هنری یا برای خودشان انجام می دهند. معمولاً فقط توسط کسانی انجام می شود که گزینه های کمی دارند، برای مثال ساکنان زاغه در کشورهای در حال توسعه. بخشی از اقتصاد غیررسمی است. در حالی که تشخیص دقیق تعداد افراد درگیر در این فعالیت دشوا
ر است، برآوردها بین ۲ تا ۶ میلیون نفر در سراسر جهان است.
مارتین گریفیتس (زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۵۱ )، یک دیپلمات بریتانیایی است و به عنوان معاون دبیرکل در امور بشردوستانه و هماهنگ کننده امداد اضطراری در سازمان ملل خدمت می کرد. وی در سازمان ملل متحد، از ۱۲ مه ۲۰۲۱ تا ژوئن ۲۰۲۴ خدمت کرد. سال های آغازین. گریفیتس که در کلمبو، سریلانکا به دنیا آمد، در مدرسه لیتون پارک و دانشگاه ساسکس تحصیل کرد. او دارای مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات آسیای جنوب شرقی از دانشکده مطالعات شرق و آفریقا در دانشگاه لندن و یک وکیل دادگستری واجد شرایط است. او به زبان فرانسه و انگلیسی صحبت می کند. حرفه. گریفیس یک دیپلمات حرفه ای در وزارت امور خارجه و مشترک المنافع بریتانیا بود و یک میانجی باتجربه در مناقشه است. گریفیس قبلاً به عنوان اولین مدیر اجرایی مؤسسه اروپایی صلح از سال ۲۰۱۶ تا سپتامبر ۲۰۱۸ خدمت کرده است. در سال ۱۹۹۹، او به راه اندازی مرکز گفتگوهای بشردوستانه در ژنو کمک کرد. او همچنین برای Save The Children، Action Aid و یونیسف کار کرده است و به عنوان مشاور چندین فرستاده سازمان ملل متحد در سوریه کار کرده است. از ۱۶ فوریه ۲۰۱۸ تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱ گریفیس به عنوان فرستاده ویژه سازمان ملل متحد در امور یمن
در دفتر فرستاده ویژه دبیرکل برای یمن خدمت کرد. در فوریه ۲۰۲۱ او در تلاش برای یافتن راه حلی سیاسی برای جنگ داخلی یمن از ایران بازدید کرد. تلاش ها برای پایان دادن به درگیری عمدتاً ناموفق بود. در ۱۲ مه ۲۰۲۱، آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد، اعلام کرد که گریفیتس را به عنوان معاون دبیرکل در امور بشردوستانه و هماهنگ کننده امداد اضطراری در دفتر هماهنگی امور بشردوستانه (OCHA) منصوب کرده است. در ۱۵ فوریه ۲۰۲۴، اسکای نیوز گزارش داد که از نظر آقای گریفیس، "حماس برای ما یک گروه تروریستی نیست، همانطور که می دانید، یک جنبش سیاسی است." در مارس ۲۰۲۴، گریفیس اظهار داشت که از حادثه کمک های بشردوستانه الرشید وحشت زده شده است و گفت: "زندگی با سرعت وحشتناکی از غزه در حال تخلیه است." در ۲۵ مارس ۲۰۲۴، مارتین گریفیس اعلام کرد که به دلایل بهداشتی پست خود را در دفتر امور بشردوستانه سازمان ملل ترک می کند.
دنباله (انگلیسی: Sequence) سیزدهمین آلبوم چندآهنگه از گروه پسرانه اهل کره جنوبی اس اف۹ است که در ۸ ژانویه ۲۰۲۴ توسط اف ان سی منتشر شد. این آلبوم از شش قطعه، از جمله «Bibora» تشکیل شده است. موفقیت تجاری. آلبوم در جدول گائون کره در رتبه ۲ و جدول ژاپن در رتبه ۳۶ قرار گرفت. همچنین فروش آن در کره ۱۱۳,۹۹۶ بود.
میلو یا میلون، اهل کروتون ورزشکار معروف یونان باستان از مستعمره یونانی کروتون در مگنا گراسیا (ایتالیای امروزی) بود که در اواخر قرن ششم پیش از میلاد می زیست. او شش بار قهرمان بازی های المپیک باستان شد. یک بار برای کشتی پسران در سال ۵۴۰ قبل از میلاد در المپیک شصتم، و پنج قهرمانی دیگر کشتی در المپیادهای شصت و دو تا شصت و ششم. میلو پس از این دستاوردها همچنان به رقابت ادامه می داد، حتی پس از این که به عنوان یک ورزشکار معمولی در المپیک در نظر گرفته می شد، همچنان شرکت می کرد. در المپیاد شصت و هفتم، او بیش از ۴۰ سال سن داشت. او همچنین در بسیاری از بازی های پیتیان شرکت می کرد. تاریخی و واقعی بودن شخصیت او توسط بسیاری از نویسندگان کلاسیک، از جمله ارسطو، پوسانیاس، سیسرون، هرودوت، ویترویوس، اپیکتت و نویسندهٔ ناشناس کتاب "سودا" تأیید شده است؛ اما داستان های افسانه ای زیادی پیرامون نام او وجود دارند. دیودوروس سیکولوس در کتابی که در باب تاریخ نوشته، می گوید میلو از پیروان فیثاغورس بود و همچنین فرماندهی ارتش کروتونی ها که در سال ۵۱۱ قبل از میلاد سیباری ها را شکست دادند، را برعهده داشت و در حالی در این میدان نبرد شرکت یافت که
تاج های زیتون المپیک را بر روی سر داشت و در لباسی از جنس پوست شیر و با چماقی در دست، خود را همانند هرکول آراسته بود. مرگ میلو به موضوعی محبوب در هنر نقاشی و پیکره تراشی در اواخر دوران رنسانس در ایتالیا تبدیل شده بود و تا حدود سال ۱۹۰۰ میلادی ساخت چنین تندیس هایی ادامه یافت؛ زیرا به مجسمه ساز اجازه می داد تا مهارت خود را در یک ژست آناتومیک دراماتیک نشان دهد. افسانه های قدرت میلو. منابع باستانی و افسانه ها گزارش می دهند که او از نشان دادن قدرت خود بسیار لذت می برد. افسانه های بسیاری دربارهٔ قدرت نمایی او وجود دارد: مرگ. افسانه ها حاکی از آن است که چنین قدرت نمایی کردن نهایتاً موجب شکست خوردن او شد. آخرین خودنمایی قدرت او زمانی انجام شد که در حومه شهری سفر می کرد و با روستاییان ملاقات کرد که تلاش می کردند یک کنده را با چکش و گوه بشکافند. میلو با هیجان از مرد پرسید که آیا می توان با قدرت بشری، بدون استفاده از هیچ ابزاری، چوب را از میان شکافت. روستایی که از پیشنهاد میلو به وجد آمده بود، در حالی که میلو به آزمودن این عمل برآمد، برای تهیهٔ غذا برای او رفت. میلو بلافاصله سعی کرد با وارد کردن انگشتانش در شکافی که روس
تایی گوه ها را در آن فروکرده بود، دو سوی کنده را از هم جدا کند. همان طور که کنده را به دو سو می گشود، گوه ها افتادند و انگشتان میلو را به دام انداختند. بدین ترتیب با افتادن گوه ها، دو دست میلو داخل شکاف کندهٔ درخت گیر کرد و او در آنجا منتظر شد تا روستایی با غذا برگردد. افسانه در ادامه می گوید که عُمر میلو زمانی به سر رسید که دسته ای گرگ یا یک شیر از مخمصهٔ او استفاده کردند و او را دریدند. لحظات پایانی این افسانه در پیکره ها و تندیس های بسیاری به نمایش گذاشته شده است.
سرخی آلتیمیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای در پست هافبک برای باشگاه فوتبال رئال بتیس، از تیم های شاغل در لا لیگا بازی می کند. از باشگاه هایی که سرخی آلتیمیرا در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد. دوران باشگاهی. سال های اولیه. سرخی آلتیمیرا در کارددئو، استان بارسلونا، ایالت کاتالونیا به دنیا آمد و در سال ۲۰۱۲ به آکادمی معروف باشگاه فوتبال بارسلونا به نام لا ماسیا پیوست. وی از باشگاه محلی کارددئو به این تیم ملحق شد. سابادل. در سال ۲۰۱۹، او باشگاه فوتبال بارسلونا را ترک کرد و به باشگاه فوتبال سابادل پیوست. قرضی به گرانویرس. در ۲۹ مه ۲۰۲۰، برای حرفه ای تر شدن و فرصت بیشتر برای بازی، سرخی آلتیمیرا به مدت یک فصل به تیمی از ترسرا دیویسیون، باشگاه ورزشی گرانویرس قرض داده شد. او در ۱ نوامبر اولین بازی خود را به عنوان بازیکن اصلی انجام داد و در نیمه دوم به عنوان بازیکن تعویضی، در پیروزی ۷–۰ خارج از خانه مقابل باشگاه ورزشی فیگرس به میدان رفت. بازگشت به سابادل. پس از بازگشت به باشگاه فوتبال سابادل، سرخی آلتیمیرا توسط سرمربی تیم، آنتونیو هیدالگو، در ترکیب تیم اول
قرار گرفت و در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ قرارداد خود را با باشگاه تمدید کرد. او در تمام مسابقات در فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۱ به ۲۹ بار برای تیمش به میدان رفت. عملکرد سرخی آلتیمیرا موجب جلب توجه باشگاه سابقش در رده پایه، بارسلونا و دیگر تیم ها شد. گزارش ها حاکی از علاقه شدید جرارد پیکه، ستاره سابق فوتبال و مالک باشگاه فوتبال آندورا و همچنین تیم لا لیگایی ویارئال به او بود. با این حال، با وجود تلاش های بارسلونا برای جذب سرخی آلتیمیرا در روز پایانی پنجره نقل و انتقالات در اوت ۲۰۲۲، نتوانستند بر سر انتقال به توافق برسند و سرخی آلتیمیرا تا ژوئن ۲۰۲۳ تحت قرارداد سابادل باقی ماند. ختافه. در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳، مارکا گزارش داد که سرخی آلتیمیرا به صورت شخصی توافق کرده است تا پس از اتمام قراردادش به باشگاهی از سطح اول فوتبال اسپانیا، لا لیگا، به نام باشگاه فوتبال ختافه با قراردادی چهار ساله بپیوندد. در ۶ ژوئیه، باشگاه ختافه به طور رسمی امضای قرارداد با او را اعلام کرد. بتیس. در ۱۱ اوت ۲۰۲۳، سرخی آلتیمیرا قراردادی پنج ساله با باشگاه فوتبال رئال بتیس (که در لا لیگا فعالیت داشت) امضا کرد. رئال بتیس برای امضای قرارداد با آلتیمیرا متقاعد شد دو میلیو
ن یورو هزینه اخذ رضایت نامه وی را به ختافه بپردازد. او اولین بازی خود را در لا لیگا در ورزشگاه بنیتو ویامارین در ۲ سپتامبر ۲۰۲۳ مقابل باشگاه فوتبال رایو وایکانو انجام داد و تیم سبز و سفید (بتیس) با نتیجه ۱-۰ پیروز شدند. زندگی شخصی. پدر سرخی آلتیمیرا آئورلی و پسرعمویش آدریا نیز بازیکن فوتبال هستند. پدرش به عنوان مهاجم بازی می کرد، در حالی که پسرعمویش یک مدافع است؛ هر دو نیز در بارسا پرورش یافته بودند. آئورلی آلتیمرا، پدر سرخی، پس از پایان دوران بازی مدتی در بارسلونا تحت عنوان یکی از دستیاران پپ گواردیولا مشغول فعالیت بود و پس از آن همین سمت را در کادرفنی تیتو ویلانوا بر عهده گرفت. پس از آن دوران نیز مدتی به عنوان یکی از کارمندان باشگاه فوتبال بارسلونا مشغول فعالیت بود.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰سال عراق نماینده عراق در مسابقات بین المللی است.
بوکس یونان باستان (، "پیگماچیا" به معنی «مبارزه با مُشت») حداقل (بنا بر "ایلیاد" هومر) به قرن هشتم پیش از میلاد برمی گردد و در زمینه های اجتماعی گوناگون در دولت شهرهای یونانی برگزار می شد. بیشتر منابع موجود در مورد بوکس در یونان باستان تکه تکه یا افسانه ای هستند، که بازسازی قوانین، آداب و رسوم و تاریخچه مربوط به این فعالیت را با جزئیات، بسیار دشوار می کند. با این حال، واضح است که مسابقات بوکس با دستکش بخش مهمی از فرهنگ ورزشی یونان باستان در اوایل دوره کلاسیک بود. منشأ. شواهد باستان شناسی و هنری از بوکس یونان باستان ("πύξ" - "pyx" یا "πυγμή" - "pygme" در یونانی باستان) در اوایل دوره مینوسی و میسنی وجود دارد. افسانه های زیادی در مورد منشأ بوکس در یونان وجود دارند. یکی از افسانه ها حاکی از آن است که فرمانروای قهرمان، تسئوس، شکلی از بوکس را اختراع کرد که در آن دو مرد رو در رو می نشستند و با مشت یکدیگر را می زدند تا اینکه یکی از آنها کشته شود. با گذشت زمان، تغییراتی اعمال شد تا بوکسورها در حالت ایستاده مقابله کنند و دستکش (با تیغه) بپوشند و از بازو تا زیر آرنج خود را بپوشانند؛ به غیر از این پوشش، آن ها کاملاً برهن
ه می جنگیدند. بر اساس "ایلیاد"، جنگجویان میسنایی مشت زنی را در میان مسابقات خود برای گرامیداشت کشته شدگان گنجاندند؛ اگرچه ممکن است حماسه های هومری فرهنگ یونانی متأخر را به جای تاریخ قدیمی تر منعکس کنند. بوکس یکی از مسابقاتی بود که در اواخر جنگ تروا به یادبود دوست کشته شده آشیل، پاتروکلوس، برگزار شد. در بزرگداشت پاتروکلوس بود که یونانی ها بعداً بوکس ("پیگمه" یا "پیگماچیا") را به بازی های المپیک سال ۶۸۸ قبل از میلاد، معرفی کردند. شرکت کنندگان روی کیسه های بوکس (به نام ) تمرین کرده و آموزش می دیدند. مبارزان برای محافظت از خود در برابر آسیب، بندهای چرمی (به نام هیمانتس) روی دست ها (انگشتان آزاد) می گذاشتند و مچ دست و گاهی سینه خود را هم می بستند. هیچ محافظی برای صورت یا سر مبارزان وجود نداشت، یعنی بوکس یونانی در مقایسه با بوکس امروزی بسیار خطرناک تر بود. تماشای بازی ها، به ویژه بوکس، برای زنان ممنوع بود. فیلوستراتوس محقق و مورخ معتقد بود که بوکس در ابتدا در اسپارت توسعه یافت. اسپارتی های اولیه معتقد بودند که کلاه ایمنی غیرضروری است و بوکس آن ها را برای ضربات اجتناب ناپذیری که قرار بود در نبرد به سرشان وارد شود، آ
ماده می کرد. با این حال، اسپارتی ها هرگز در جنبه رقابتی بوکس در قالب یک ورزش، شرکت نکردند و ابزار شکست را ناپسند می دانستند. تجهیزات. گونه ای که برای محافظت دست ها و بند انگشتان استفاده می شد می توانست سبک مبارزه را برای رقبا تعیین کند. از زمان "ایلیاد" تا حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد، «هیمانتس» به عنوان محافظ برای بند انگشت و دست استفاده می شد. هیمانتس بندهایی از جنس پوست گاو بودند که تقریباً بلندی داشتند و چندین بار دور دست و بند انگشتان پیچیده می شدند. این بندها معمولاً دارای حلقه هایی بودند که ورزشکار می توانست چهار انگشت خود را درون آن وارد کند و دست را به شکل یک مشت محکم ببندد. به طور کلی، این تنها شکل محافظتی بود که شرکت کنندگان از دوران هومر تا پایان قرن پنجم استفاده می کردند. منابع کلاسیک آنها را به عنوان «دستکش های نرم» توصیف می کنند، اگرچه مطالعات مدرن نشان داده است که این بندها اصلاً هم نرم نبودند و محافظی برای بند انگشتان به شمار می رفتند، نه برای ملایم کردن ضربه به حریف؛ دقیقاً مانند دستکش های مدرن که از دست محافظت می کنند و اجازه می دهند مشت های سخت تری به حریف وارد آید. چنین دستکش هایی را امروزه
می توان در بسیاری از گلدان های حفاری شده از قرن پنجم و ششم قبل از میلاد کشف کرد. در حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد، «سفایرای» معرفی شد. سفایرای بسیار شبیه هیمانتس بود؛ تنها تفاوت قابل توجه این بود که آنها دارای یک قسمت درونی بالشتکی بودند که در اطراف دست ها پیچیده می شد و قسمت بیرونی بند به طور قابل توجهی ضخیم تر و سخت تر بود. علاوه بر این، در این دوره زمانی برای تسهیل آسیب بیشتر، «تسمه های تیز» معرفی شدند و تا حدود سال ۲۰۰ پس از میلاد محبوبیت داشتند. اندکی قبل از اختراع سفایرای، "اوزیس" در بوکس معرفی شد. اوزیس از چندین نوار چرمی ضخیم تشکیل شده بود که دور دست، مچ و ساعد را احاطه می کرد. یک نوار به جنس پشم گوسفند، بر روی ساعد قرار داده می شد تا عرق بازیکن را جذب کند. بندک های چرمی تا ناحیهٔ ساعد بالا کشیده می شدند تا در هنگام مشت زدن حمایت بیشتری برای بازیکن داشته باشد و بند انگشتان نیز با چرم تقویت شدند. «کورکوس» معادل کیسه های بوکس مدرن بود. کوریکوس برای تمرین در پالائسترا (واقع در بخشی از ژیمناسیوم) استفاده می شد و با ماسه، آرد یا ارزن داخل آن را پر می کردند. این کیسه ها معمولاً در نقاشی هایی که از بوکس در آن زم
ان کشیده می شد، به تصویر کشیده شده اند. قوانین. قوانین پذیرفته شدهٔ بوکس باستانی یونانیان، امروزه بر اساس منابع و تصاویر تاریخی چندان شناخته شده نیست. اگرچه شواهدی برای چگونگی ضربات در بوکس یونان باستان وجود دارد، این مسئله همچنان موضوع بحث در میان محققان است. به دلیل وجود تعداد محدود منابع و ارجاعات دست نخورده به این ورزش، قوانین فقط قابل استنباط هستند. برخلاف بوکس مدرن، یونانی ها رقبا را در یک رینگ محصور نمی کردند تا مبارزه را در فاصله نزدیک تشویق کنند؛ بنابراین، بیشتر بوکسورها رویکرد دفاعی می گرفتند. علاوه بر این، بوکس در یونان باستان به راندهای فردی تقسیم نمی شد. رقبا تا آنقدر مبارزه می کردند تا یکی از آن ها از پا در آید. بوکسوری که می افتاد را می شد مورد ضرب و شتم قرار داد و تفاوتی با حالت ایستاده نداشت. روش مدرن تقسیم بوکسورها به دسته های وزنی در بین یونانی ها رایج نبود. به طور معمول، هر مردی که مایل به شرکت در این رویداد بود، بدون در نظر گرفتن قدرت یا توده عضلانیش، به بازی ها راه می یافت و شرکت کنندگان تصادفی با یکدیگر رقابت می کردند. قوانین دقیق بوکس در دوران باستان را نمی توان به طور قطعی دانست و در
منابع و تصاویر تاریخی به جای مانده شواهد کمی باقی است. اعتقاد بر این است که هر نوع ضربه ای با دست مجاز بود، هرچند استفاده از دست برای کوبیدن به کرهٔ چشم مجاز نبود. در دست گرفتن یا گلاویز شدن با حریف نیز ممنوع بود. اگر به دلیل سرسختی رقبا، مبارزه بیش از حد طول می کشید، ورزشکاران می توانستند بدون اینکه هیچ یک از آنها از خود دفاع کنند، به نوبت به یکدیگر ضربه بزنند تا روند ناک اوت یا تسلیم شدن را تسریع کنند. احتمالاً قضات با کتک زدن متخلفان با ترکیه یا شلاق قوانین را اجرا می کردند.
«کجایی» ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی پینک پانترس به همراهٔ خواننده-ترانه پرداز آمریکایی ویلو می باشد که در ۲۲ آویل سال ۲۰۲۲ از سوی الکترا رکوردز و پارلفون منتشر گردید. این ترانه از «نمیذارم این تموم شه» اثر پرامور نمونه برداشته است.
آندرس تیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال کاتانیا، برای باشگاه فوتبال سالرنیتانا، از باشگاه های حاضر در سری بی بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال کالیاری، و باشگاه فوتبال یوونتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال کلمبیا بازی کرده است. دوران ملی. تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال. تیو اولین بازی خود را در مسابقات مائوریس ری ولو سال ۲۰۱۴ انجام داد و در ۳ مسابقه بازی کرد. تیو در جام ملت های جوانان آمریکای جنوبی ۲۰۱۵ به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کلمبیا فراخوانده شد و در همه مسابقات بازی کرد و به کلمبیا کمک کرد تا به عنوان نایب قهرمان برسد. دوران باشگاهی. انویگادو. آندرس تیو کار خود را در تیم جوانان انویگادو آغاز کرد. به لطف عملکردهای خوبش، او به تیم بزرگسالان انویگادو ملحق شد و در سن ۱۷ سالگی در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۱۴ مقابل باشگاه فوتبال ایندپندینته مدئین برای اولین بار کرد. آندرس تیو در فصل نخست خود ۱۶ بار بازی کرد و ۲ گل به ثمر رساند؛ به خاطر عملکردش، بسیاری از تیم های اروپایی خو
اهان پیوستن او به جمع خود بودند، از جمله می توان به تیم هایی مانند یوونتوس و کالیاری در ایتالیا اشاره کرد. یوونتوس. در طول پنجره نقل و انتقالات زمستان ۲۰۱۵، یکی از غول های سری آ، یوونتوس آندرس تیو را به مدت یک فصل با مبلغ ۱ میلیون یورو به صورت قرضی جذب کرد و گزینه خرید او را معادل مبلغ ۱٫۴ میلیون یورو قرار دادند. سپس یوونتوس پس از ۷ بازی در تیم جوانان، بند خرید دائمی آندرس تیو را فعال کرد. در ۸ اوت ۲۰۱۵، آندرس تیو به عنوان بازیکن تعویضی در پیروزی یوونتوس در سوپرکاپ ایتالیا مقابل لاتزیو به میدان رفت. قرضی به کالیاری. در ۱۹ اوت ۲۰۱۵، آندرس تیو به صورت قرضی به تیمی از سری بی، کالیاری پیوست. در ۱۱ اکتبر، او به عنوان یار تعویضی در پیروزی ۳–۱ خانگی کالیاری مقابل چزنا در دقیقه ۷۸ وارد زمین شد و اولین بازی خود در سری بی را انجام داد. در ۲۷ اکتبر، آندرس تیو اولین بازی خود به عنوان بازیکن اصلی را برای کالیاری انجام داد که آن بازی به تساوی ۰–۰ خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال پروجا انجامید و در دقیقه ۷۸ جای خود را به مارکو فوساتی داد. در ۱۵ نوامبر، او اولین بازی کامل خود را برای کالیاری انجام داد که در آن بازی ۳–۱ مقابل
اسپزیا پیروز شدند. در ۳ دسامبر، آندرس تیو در دور چهارم کوپا ایتالیا در پیروزی ۱–۰ خارج از خانه مقابل ساسولو به میدان رفت. در ۹ دسامبر، او اولین گل خود را برای کالیاری در دقیقه ۱۳ در پیروزی ۳–۱ خارج از خانه مقابل ویرتوس لانچانو به ثمر رساند. در ۱۵ دسامبر، او در شکست ۳–۰ خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال اینتر میلان در مرحله یک چهارم نهایی کوپا ایتالیا به میدان رفت. در ۲۴ دسامبر، در جریان پیروزی ۲–۰ خارج از خانه مقابل سالرنیتانا او به عنوان یار جانشین در دقیقه ۸۴ گل دوم خود را به ثمر رساند، اما در دقیقه ۸۶ با کارت قرمز اخراج شد. آندرس تیو مدت قرارداد قرضی خود را در کالیاری با ۲۶ بازی و ۲ گل به پایان رساند. قرضی به امپولی. در ۴ ژوئیه ۲۰۱۶، آندرس تیو به صورت قرضی به باشگاه سری آ، امپولی پیوست. در ۱۳ اوت، او در پیروزی ۲–۰ خانگی مقابل ویچنزا در دور سوم کوپا ایتالیا به میدان رفت و کل بازی را بازی کرد. در ۲۱ اکتبر، آندرس تیو در شکست ۱–۰ خانگی مقابل سامپدوریا در سری آ به میدان رفت و در دقیقه ۴۶ جای خود را به راده کرونیچ داد. در ۱۲ سپتامبر، او اولین بازی کامل خود را برای امپولی انجام داد که در آن بازی ۲–۱ مقابل کروتونه