Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بودند، والکیریا از روی میز یک حرکت شیرجه ای پا به روی لینچ انجام داد. در پایان، بیلی قصد داشت با زنجیر به لینچ ضربه بزند، اما به جای آن به والکیریا ضربه زد. سپس لینچ با یک "من هندل اسلم" والکیریا را پین کرد تا عنوان قهرمانی خود را حفظ کند و طبق شرط پیش از مسابقه، والکیریا دیگر قادر به گرفتن حق مسابقه بر سر این عنوان تا زمانی که لینچ قهرمان آن است، نخواهد بود. در مسابقه چهارم، سولو سیکوا در یک مسابقه استیل کیج از عنوان قهرمانی ایالات متحده در برابر جیکوب فاتو دفاع کرد. فاتو دو بار با "مون سالت" از بالای طناب، سیکوا را به زمین زد. سپس تانگا لوا، جی سی متئو و تالا تانگا از راه رسیدند و قفس را محاصره کردند. سپس جیمی اوسو قبل از اینکه تالا او را از روی میز گزارشگران به بیرون پرتاب کند، "سوپرکیک "هایی روی لوا و متئو اجرا کرد. سیکوا یک "اسپایک ساموآیی" روی فاتو اجرا کرد و او را به زمین زد. در پایان، تالا، فاتو را به قفس دستبند زد، اما فاتو فرار کرد. وقتی فاتو مانع فرار سیکوا شد، تالا در را به سر فاتو کوبید و به سیکوا اجازه داد از قفس فرار کند و عنوان را حفظ کند. در مسابقه ماقبل آخر، دامینیک میستریو از عنوان قهرمانی
بین قاره ای در برابر ای جی استایلز دفاع کرد. استایلز تلاش کرد یک "فراگ اسپلش" بزند، اما میستریو زانوهایش را به زمین زد. استایلز "کالف کراشر" بر روی میستریو زد که او طناب ها را گرفت و سابمیشن را شکست. در حالی که میستریو قبل از افتادن، صندلی را به سمت استایلز پرتاب کرد، داور می خواست مسابقه را تمام کند، اما استایلز و میستریو بلند شدند. در پایان، وقتی استایلز یک "کالف کراشر" زد، میستریو فرار کرد و کفشش شل شد. سپس میستریو با کفش به استایلز زد و با یک ضربه "فراگ اسپلش" او را پین کرد تا عنوان قهرمانی را حفظ کند. پیش از مسابقه پایانی، استفانی مک من از راه رسید و تعداد تماشاگران شب دوم را ۶۰,۵۶۱ نفر اعلام کرد. مسابقه پایانی. در مسابقه پایانی، جان سینا در یک استریت فایت از عنوان قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیوئی در برابر کودی رودز دفاع کرد. سینا عصایی از تایریس هالیبرتون گرفت و با آن به رودز ضربه زد. سینا سعی کرد که "AA" انجام دهد، اما رودز مقابله کرد و سینا را به پله ها کوبید. سپس سینا و رودز با صندلی به یکدیگر حمله کردند. سینا مجددا سعی کرد که فینیشر خودش را انجام دهد، اما رودز مقابله کرد و "کودی کاتر" روی سینا اجر
ا کرد و او را پین کرد، اما موفق به پیروزی نشد. سینا یک "AA" روی رودز اجرا کرد که او با یک "مون سالت" و یک "دیزَستِر کیک" به او پاسخ داد . رودز یک حرکت "کودی کاتر" دیگر اجرا کرد، سینا یک دراپ صندلی اجرا کرد و رودز یک حرکت "پایل درایور" اجرا کرد که منجر به پین شد. سپس سینا یک حرکت "AA" دیگر روی رودز اجرا کرد. سینا سابمیشن "STF" را روی رودز اعمال کرد که او از رینگ بیرون خزید و فرار کرد. سینا با میکروفون به سر رودز کوبید و روی زمین "کد رد" را اجرا کرد. سینا از روی میز گزارشگران، حرکت "Attitude Adjustment" را روی رودز اجرا کرد که باعث شد رودز نزدیک به زمین بیفتد. رودز حرکت "کراس رودز" را روی سینا اجرا کرد که باعث شد رودز نزدیک به زمین بیفتد. سینا با اجرای حرکت "Diving Leg Drop" و اجرای حرکت "Attitude Adjustment"، نزدیک به پیروزی بود که موفق نشد. سینا از زیر رینگ یک میز گرفت، اما رودز یک "DDT" روی سینا اجرا کرد. سپس سینا و رودز از میان جمعیت و زیر صحنه با هم درگیر شدند. سینا در حالی که رودز را روی شانه هایش حمل می کرد، از صحنه بیرون آمد و به سمت رینگ رفت. رودز سینا را از روی میز به پایین فرستاد و حرکت "Cross Rhodes
" را اجرا کرد. رودز با یک صندلی فلزی به سر سینا ضربه زد. سینا "STF" را روی رودز اجرا کرد و این بار طناب را دور گردن رودز پیچید، اما رودز طناب را دور سر سینا پیچید. سینا فرار کرد و سعی کرد "Attitude Adjustment" را اجرا کند، اما رودز در مقابل سه بار "Cross Rhodes" را اجرا کرد. رودز سعی کرد با کمربند قهرمانی به سینا ضربه بزند، اما سینا جاخالی داد و دو بار حرکت "Attitude Adjustment" را اجرا کرد، سپس کمربند را کنار گذاشت و با اجرای "Avalanche Attitude Adjustment" روی رودز، نزدیک به پیروزی شد ولی همچنان موفق به پین نشد. در پایان، هنگامی که سینا سعی کرد با اجرای "Avalanche Attitude Adjustment" روی رودز از روی میز، او را شکست دهد، رودز با اجرای "Cody Cutter" روی میز، سینا را پین کرد و پس از "Cross Rhodes"، عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. پس از مسابقه، سینا عنوان را برداشت و به رودز داد و این دو یکدیگر را در آغوش گرفتند و سینا مجددا به شخصیت مثبت (فیس) تبدیل شد. رودز رینگ را ترک کرد تا سینا از هواداران تشکر کند. در پایان رویداد، براک لزنر برای اولین بار از زمان سامراسلم ۲۰۲۳ به میادین بازگشت. سینا سعی کرد با یک "کلوزل
این" به لزنر ضربه بزند که او جاخالی داد و با یک "F-5" آن را خنثی کرد. نظرات. این رویداد، نقدهای عمدتا مثبتی دریافت کرد و مسابقه پایانی هر دو شب مورد تحسین قرار گرفتند. شکیل مهجوری از سی بی اس اسپورتز به رویداد اصلی شب اول نمره A داد و اظهار داشت که «کشتی گیران بااستعداد، یک مسابقه قدیمی مملو از فن ها و ضربات خشن را تداعی کردند»، او آن را «بهترین مسابقه با اختلاف زیاد روی یک برنامه مسابقه تقریبا بی کیفیت» نامید و در ادامه گفت «پانک و گونتر یک مسابقه آرام و با پایان عالی اجرا کردند». او در مورد کش کردن مانی این د بنک سث رالینز نیز صحبت کرد و گفت که در مورد اجرای آن «مردد» است، اما اظهار داشت که «رالینز کار فوق العاده ای در وانمود کردن به مصدومیتش انجام داد» و این اجرای مانی این د بنک «به هیچ وجه شوکه کننده نبود، بلکه یک پایان دراماتیک برای سامراسلم شب اول و تعهدی مهم به رالینز بود». جان کانتون از "TJR Wrestling" به آن امتیاز چهار ستاره از پنج ستاره داد و در نقد خود نوشت: «من این مسابقه را کاملا دوست داشتم. من آن را مسابقه سال یا چیزی شبیه به آن نمی نامم، اما دیدن یک مین اونت چهار ستاره خوب است» و «از دیدگاه روا
یت داستان، فکر می کنم آنها کار فوق العاده ای انجام دادند». او کش کیف را «چیزی که بسیاری از ما انتظار داشتیم» نامید و گفت که «آنها آن را کاملا بازی کردند و جواب داد». در مجموع، او به شب اول سامراسلم امتیاز ۷.۵ از ۱۰ داد. اریک بیستون از بلیچر رپورت با بررسی رویداد اصلی شب دوم، به این مسابقه امتیاز +A داد و آن را «یک مسابقه تمام عیار و کاندیدای مسابقه سال» ارزیابی کرد. بیستون آن را «بهترین عملکرد سینا از زمان سری مسابقاتش مقابل ای جی استایلز در سال ۲۰۱۷-۲۰۱۶» نامید و آن را هم رده با مسابقات کلاسیک اخیر رودز مقابل رینز و استایلز دانست. وید کلر از "Pro Wrestling Torch" آن را «بسیار بالاتر از انتظارات» و «عملکردی قوی از سینا و کودی» نامید. جیسون پاول از "Prowrestling.net" نوشت: «[سینا] سخت تلاش کرد و یک جدال عالی با کودی ترتیب داد» و «خیلی بهتر از چیزی بود که انتظار داشتم». برنت بروک هاوس از سی بی اس اسپورتس به آن نمره B داد و گفت: «مسابقه خوبی برای سینا بود و خیلی خیلی بهتر از مسابقه فاجعه بار آنها در رسلمنیا بود.». کانتون به این مسابقه پنج ستاره داد و اظهار داشت: «مسابقه ای عالی بود که به راحتی بهترین مسابقه تک ن
فره سینا در سال جاری بود». او گفت که «این یک مسابقه کلاسیک سینا در پی پرویوها بود و باید به جان اعتبار داد، او یک اجرای حماسی ارائه داد» و «برد کودی تصمیم درستی بود زیرا دیدن سینا به عنوان یک قهرمان ۱۷ دوره ای جهان WWE عالی بود، اما احساس کردم که او باید قبل از بازنشستگی عنوان را از دست بدهد و بازگرداندن عنوان به کودی بسیار منطقی است». در مجموع، کانتون به سامراسلم یکشنبه امتیاز ۸.۵ از ۱۰ داد. دیو ملتزر، روزنامه نگار با سابقه کشتی حرفه ای، در شب اول برای خبرنامه "Wrestling Observer" نوشت که به مسابقه ی رومن رینز و جی اوسو در مقابل بران بریکر و برانسون رید چهار ستاره، به مسابقه ی قهرمانی تگ تیم زنان سه ستاره، به مسابقه سمی زین در مقابل کاریون کراس ۱.۵ ستاره (مسابقه با کم ترین ستاره در هر دو شب)، به مسابقه قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی دو ستاره، به مسابقه رندی اورتون و جلی رول در مقابل درو مکینتایر و لوگان پاول ۳.۷۵ ستاره و به مسابقه ی قهرمانی سنگین وزن جهان بین گانتر و سی ام پانک ۴.۵ ستاره داده است. برای شب دوم، او به مسابقه سه گانه قهرمانی زنان جهان چهار ستاره، مسابقه تی ال سی برای عنوان قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئ
ی ۴.۷۵ ستاره، مسابقه قهرمانی بین قاره ای زنان ۳.۷۵ ستاره، مسابقه قفس فولادین قهرمانی ایالات متحده دو ستاره، مسابقه قهرمانی بین قاره ای ۲.۷۵ ستاره و در نهایت، مسابقه اصلی مبارزه خیابانی قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیوئی بین جان سینا و کودی رودز پنج ستاره، بالاترین امتیاز مسابقه این رویداد، را داد. جنجال بازگشت براک لزنر. بازگشت براک لزنر جنجال برانگیز شد، زیرا او از سامراسلم ۲۰۲۳ پس از افشای نامش در رسوایی قاچاق جنسی وینس مک من، در شوهای این دبلیودبلیوئی حاضر نبود. دیو ملتزر از خبرنامه "Wrestling Observer" فاش کرد که لزنر در هفته های منتهی به این رویداد اجازه بازگشت پیدا کرده بود و بازگشت او دلیل عدم برگزاری کنفرانس مطبوعاتی پس از رویداد بود. پال «تریپل اچ» لوک، مدیر ارشد محتوا، اظهار داشت که مسابقه با لزنر «آرزوی» جان سینا بوده است، اگرچه این موضوع توسط ملتزر و روزنامه نگار دیگر خبرنامه فوق الذکر، برایان آلوارز مورد تردید قرار گرفت. پس از این رویداد، نماینده جنل گرانت، شاکی پرونده رسوایی قاچاق جنسی، بیانیه ای منتشر کرد و گفت:برای مدت طولانی، سوءاستفاده تحت رهبری دبلیودبلیوئی رواج داشت. این شرکت به جای اصلاح
این اشتباه، هیچ کاری برای اطمینان از پاسخگو بودن مسئولان انجام نداده است. این تلاش برای پنهان کردن سوء رفتار نتیجه معکوس خواهد داشت. ما مشتاقانه منتظر افشای کامل حقایق، از جمله حقایق مربوط به آقای لزنر، در دادگاهی هستیم که به آن تعلق دارد، اما در عین حال، شما را به شکایت به روز شده جنل گرانت ارجاع می دهیم که به تفصیل، سوءاستفاده هایی را که او توسط مک من و دیگران در زمان کار در دبلیودبلیوئی متحمل شده است، شرح می دهد.او همچنین بخش های اصلاح شده ای از دادخواست گرانت را که از براک لزنر نام برده بود، به اشتراک گذاشت و ادعا کرد که مک من ترتیب داده بود که لزنر محتوای صریحی از گرانت را به عنوان انگیزه ای برای امضای قرارداد جدید با دبلیودبلیوئی در سال ۲۰۲۱ دریافت کند. پیامدها. در ۶ اوت ۲۰۲۵، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که ای اس پی ان پلاس از آوریل ۲۰۲۶ حق پخش رویدادهای این شرکت در ایالات متحده را بر عهده خواهد گرفت. به این ترتیب، این آخرین سامر اسلم بود که به صورت زنده از پیکاک پخش می شد. راو. سث رالینز، قهرمان جدید عنوان سنگین وزن جهان (به همراه بران بریکر، برانسون رید و پاول هیمن، که اکنون با نام «ویژن» شناخته می شود) قس
مت بعدی راورا با صحبت در مورد کش کردن کیف مانی این د بنک خود آغاز کرد. ال ای نایت با اشاره به پیروزی خود مقابل رالینز در ستردی نایتز مین اونت ۴۰، صحبت او را قطع کرد. قرار بود مسابقه ای بین رالینز و نایت برای کسب عنوان قهرمانی در مین اونت همان شب برگزار شود که بریکر و رید از حضور در کنار رینگ منع شدند و رالینز پس از دخالت سی ام پانک و حمله به او، با رد صلاحیت برنده شد. پس از آن، بریکر و رید به نایت و پانک حمله کردند تا اینکه رومن رینز وارد شد و شروع به حمله به آنان کرد. با این حال، رالینز با یک ضربه "استامپ"، رینز را نقش بر زمین کرد، و به دنبال آن بریکر با "اسپیر" و رید با سه ضربه "سونامی"، او را نقش بر زمین کردند. هفته بعد، پانک و نایت پس از حمله رالینز به پانک، بریکر و رید را با رد صلاحیت شکست دادند. سپس جی اوسو به نایت و پانک کمک کرد و با ویژن درگیر شدند. سپس آدام پیرس، مدیر کل راو، اعلام کرد که رالینز در یک مسابقه چهار نفره در کلش این پاریس، از عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان در برابر پانک، نایت و اوسو دفاع خواهد کرد. همچنین در راو، الکسا بلیس و شارلوت فلر پیروزی خود و قهرمانی عنوان تگ تیم زنان را جشن گرفتند.
راکل رودریگز و روکسان پرز حرف او را قطع کردند و یک مسابقه مجدد برای عنوان قهرمانی ترتیب دادند که در آن بلیس و فلیر عنوان خود را حفظ کردند. ریا ریپلی در قسمت ۱۱ اوت راو، برای ایو اسکای در مسابقه پیش رویش در برابر نیومی برای عنوان قهرمانی جهانی زنان آرزوی موفقیت کرد. با این حال، این مسابقه هرگز برگزار نشد زیرا نیومی از نظر پزشکی برای شرکت در مسابقه تایید نشد. اسمک داون. جان سینا قسمت بعدی اسمک داون را با صحبت در مورد شکست خود در سامراسلم و حمله براک لزنر آغاز کرد، اما لوگان پاول حرفش را قطع کرد. پس از رد و بدل شدن کلمات، قرار شد مسابقه ای بین سینا و پاول برای کلش در پاریس برگزار شود. پاول و درو مکینتایر به سینا حمله کردند تا اینکه قهرمان جدید عنوان قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیوئی، کودی رودز، مانع این دو شد. این منجر به یک مسابقه تگ تیم شد که در آن سینا و رودز پس از حمله پاول با یک ضربه غیرقانونی به سینا، پاول و مکینتایر را با رد صلاحیت شکست دادند. پس از مسابقه، سینا و پاول در پشت صحنه با هم درگیر شدند در حالی که رودز و مینتایر در کنار رینگ با هم درگیر بودند. مکینتایر با کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی به رودز ض
ربه زد و سپس از کنار میز گزارشگران، یک ضربه "کلیمور" به رودز زد.
این مقاله تاریخچه حزب لیبرال کانادا را پوشش می دهد. مدل سیستم های حزبی. بر اساس پژوهش های اخیر، از زمان کنفدراسیون، چهار نظام حزبی در سطح فدرال در کانادا وجود داشته است که هر کدام الگوهای متمایز حمایت اجتماعی، روابط حمایتی، سبک های رهبری و استراتژی های انتخاباتی خاص خود را داشته اند.استیو پاتن چهار نظام حزبی را در تاریخ سیاسی کانادا شناسایی می کند: نظام حزبی اول از سیاست های استعماری پیش از کنفدراسیون پدید آمد، «اوج» آن از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۱۱ بود و تا بحران سربازگیری اجباری سال ۱۹۱۷ ادامه یافت. این نظام با حمایت های محلی که توسط دو حزب بزرگ، لیبرال ها و محافظه کاران، مدیریت می شد مشخص می شد. نظام حزبی دوم پس از جنگ جهانی اول پدید آمد و اوج آن از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۵۷ بود. این نظام با منطقه گرایی مشخص می شد و شاهد ظهور چندین حزب اعتراضی مانند ترقی خواهان، حزب اعتبار اجتماعی و فدراسیون مشترک المنافع تعاونی بود. نظام حزبی سوم در سال ۱۹۶۳ پدید آمد و اوج آن از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳ بود و پس از آن شروع به فروپاشی کرد. دو حزب بزرگ توسط یک حزب سوم قوی، حزب دموکراتیک جدید، به چالش کشیده شدند. کمپین ها در این دوره به دلیل رسانه الک
ترونیکی، دامنه ملی بیشتری پیدا کردند و تمرکز بیشتری بر رهبری داشتند. سیاست غالب این دوره اقتصاد کینزی بود. نظام حزبی چهارم شامل ظهور حزب اصلاحات، بلوک کبکوا و ادغام اتحاد کانادا با محافظه کاران مترقی است. این نظام شاهد حرکت اکثر احزاب به سمت رقابت های رهبری «یک نفر یک رای» و اصلاحات اساسی در قوانین مالی کمپین در سال ۲۰۰۴ بود. نظام حزبی چهارم با سیاست های بازارمحور که سیاست های کینزی را رها کردند اما دولت رفاه را حفظ کردند، مشخص می شود. کلارکسون نشان می دهد که چگونه حزب لیبرال با استفاده از رویکردهای مختلف بر تمام نظام های حزبی تسلط داشته است. این حزب با یک «رویکرد مشتری مدارانه» تحت رهبری سر ویلفرید لوریه آغاز کرد، که به یک سیستم «دلالی» در دهه های ۱۹۲۰، ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ تحت رهبری ویلیام لیون مکنزی کینگ تکامل یافت. دهه ۱۹۵۰ شاهد ظهور یک «سیستم پان-کانادایی» بود که تا دهه ۱۹۹۰ ادامه یافت. انتخابات سال ۱۹۹۳، که کلارکسون آن را یک «زلزله» انتخاباتی که نظام حزبی را «متلاشی» کرد، توصیف می کند، شاهد ظهور سیاست های منطقه ای در یک نظام حزبی چهارگانه بود که در آن گروه های مختلف از مسائل و نگرانی های منطقه ای حمایت می کردند.
کلارکسون نتیجه می گیرد که سوگیری ذاتی ساخته شده در سیستم «اکثریت نسبی»، عمدتاً به نفع لیبرال ها بوده است. قرن نوزدهم. ریشه ها. لیبرال ها از اصلاح طلبان اواسط قرن نوزدهم که برای دولت مسئول در سراسر آمریکای شمالی بریتانیا تلاش می کردند، منشعب شده اند. این افراد شامل جورج براون، رابرت بالدوین، ویلیام لیون مکنزی و کلیر گریتز در کانادای علیا، جوزف هاو در نوا اسکوشیا و پاتریوت ها و روژها در کانادای سفلی به رهبری چهره هایی مانند لویی-جوزف پاپینو بودند. کلیر گریتز و پارت روژ گاهی از سال ۱۸۵۴ به عنوان یک بلوک متحد در مجلس استان کانادا عمل می کردند، اما یک حزب لیبرال متحد که اعضای انگلیسی و فرانسوی کانادایی را با هم ترکیب می کرد تا سال ۱۸۶۷ تشکیل نشد. کنفدراسیون. در زمان کنفدراسیون مستعمرات سابق بریتانیایی کانادا (اکنون انتاریو و کبک)، نیوبرانزویک و نوا اسکوشیا، لیبرال های رادیکال توسط ائتلاف محافظه کار عملگرایانه تر که تحت رهبری جان ای. مک دانلد گرد هم آمده بودند، به حاشیه رانده شدند. در ۲۹ سال پس از کنفدراسیون کانادا، لیبرال ها به اپوزیسیون واگذار شدند، به جز یک دوره کوتاه در دولت. الکساندر مکنزی توانست حزب را در سا
ل ۱۸۷۳ پس از آنکه دولت مک دونالد به دلیل رسوایی اقیانوس آرام رأی عدم اعتماد در مجلس عوام را از دست داد، به قدرت برساند. مکنزی در انتخابات سال ۱۸۷۴ پیروز شد، اما دولت را در سال ۱۸۷۸ به مک دونالد باخت. لیبرال ها ۱۸ سال بعد را در اپوزیسیون گذراندند. در برخورد با اتحادیه های کارگری، لیبرال های طرفدار عدم مداخله تحت رهبری مکنزی، جورج براون و ادوارد بلیک ضد کارگر بودند، در حالی که محافظه کاران تحت رهبری مک دونالد در فرایند اجرای سیاست ملی خود برای افزایش دستمزدها (و سود) با اعمال تعرفه بر واردات، طرفدار کارگر بودند. مک دونالد حامی مالی مهم روزنامه کارگری و دوست رهبران اتحادیه های کارگری بود که به نوبه خود در طول کمپین های انتخاباتی آن دهه به حزب او کمک کردند. استان ها. در انتاریو، حزب لیبرال تحت رهبری اولیور مووات دولت استانی را کنترل می کرد و از حقوق استان ها دفاع می کرد. او در تماس نزدیک با مقامات کاتولیک بود و آرای کاتولیک های ایرلندی را دریافت می کرد. در جزیره پرنس ادوارد در دهه ۱۸۶۰، مسئله کنفدراسیون رهبری حزب محافظه کار مستعمره را در سال های ۱۸۶۴–۱۸۶۵ از هم جدا کرد، اما پس از آن مسائل اصلی فرقه گرایی و مالکیت
غایب زمین بود. انحراف حامیان روستایی از محافظه کاران به لیبرال ها اجازه داد تا در انتخابات استانی سال ۱۸۶۷ پیروز شوند. اما مسئله کمک های فرقه ای به مدارس، حمایت کاتولیک های رومی را در سال ۱۸۷۰ از لیبرال ها گرفت و منجر به یک دولت ائتلافی شد که ۱۷ سال از ۲۱ سال بعد بر جزیره حکومت کرد. حزب لیبرال نوا اسکوشیا در انتخابات ملی در دهه های ۱۸۸۰ و اوایل ۱۸۹۰ عملکرد ضعیفی داشت. حزب ملی از سیاست هایی حمایت می کرد که یارانه ملی زغال سنگ را متوقف می کرد و عملاً مدارس کاتولیک را در مانیتوبا حذف می کرد، سیاست هایی که به ترتیب توسط معدنچیان زغال سنگ استانی و کاتولیک ها ناپسند تلقی می شد. ویلیام استیونز فیلدینگ بر یک سیاست زغال سنگ معتدل تر تأثیر گذاشت و مسئله مدرسه را حل کرد؛ بنابراین در سال ۱۸۹۶ لیبرال های استانی عملکرد خود را در انتخابات ملی بهبود بخشیدند.
نینگ آن (به چینی: 宁安市) یک شهر (در سطح شهرستان) در چین است که در تابعیت شهر مودان جیانگ (شهر در سطح ولایت)، استان هئی لونگ جیانگ واقع شده است. نام این شهر، متحول شدهٔ نام منچوی نینگگوتا (به منچو: ) به معنای «۶» می باشد. این منطقه یکی از قلعه ها و دژهای مهم این منطقه از منچوری بوده. دلیل نام گذاری این منطقه به «شش» این است که در گذشته، حفاظت از این منطقه بر دوش های شش نوهٔ رئیس قبیله ای از طوائف جورچن، «منگکه تیمور» گذاشته شده بود. در کره ای، نام این شهر نیونگان (به کره ای: 녕안시) می باشد. شهر نینگ آن در فاصله ای ۳۰ کیلومتری در جنوب منطقهٔ شهریِ اصلی شهر مودان جیانگ قرار دارد. تقسیمات اداری. شهر نینگ آن به ۱ ناحیه، ۸ شهرک، ۲ قصبه، و ۲ قصبه قومیتی (یکی مختص کره ای ها، دیگری مشترکا مختص کره ای ها و منچوها) تابعه تقسیم شده است. دو «میدان» هم سطح قصبه نیز تابع این شهرستان می باشند.
بمب گذاری های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ کویت بمب گذاری هایی است که در کویت از ۱۲ دسامبر ۱۹۸۳ دو ماه پس از انفجار مقر تفنگداران دریایی آمریکا در بیروت آغاز داد. بمب گذاری اولیه یک حمله ۹۰ دقیقه ای هماهنگ شده به شش نقطه کلیدی، شامل دو سفارتخانه، فرودگاه، و کارخانه پتروشیمی اصلی کویت بود و و زیرساختهای کویت را مورد هدف قرار می داد. به حزب شیعهٔ الدعوه و ابومهدی المهندس اتهام وارد شده که این بمب گذاری ها را انجام داده است. این حوادث منجر به کشته شدن پنج تن شد. این حمله بیشتر از آن لحاظ قابل توجه هست که می توانست در صورت موفقیت بزرگترین حمله تروریستی قرن بیستم باشد، اما به خاطر نصب ناصحیح بمب ها تنها چند نفر کشته داد. بمب گذاری های ۱۹۸۳ کویت. بمب گذاری های ۱۹۸۳ کویت حملاتی به شش تأسیسات کلیدی در ۱۲ دسامبر ۱۹۸۳، دو ماه پس از بمب گذاری پادگان بیروت در همان سال بودند. حمله هماهنگ ۹۰ دقیقه ای به دو سفارتخانه، فرودگاه اصلی کویت و کارخانه پتروشیمی، بیشتر به خاطر خساراتی که قرار بود وارد کند، قابل توجه بود تا آنچه واقعاً ویران شد. آنچه که می توانست «بدترین حادثه تروریستی قرن بیستم در خاورمیانه » باشد، به دلیل نقص در ساخت بمب ها، تنها
شش نفر را کشت. عاملان این بمب گذاری ناشناس بودند، اما گفته می شود که با جمهوری اسلامی ایران مرتبط بوده اند. گمان می رود انگیزه این بمب گذاری، مجازات کویت به دلیل کمک های نظامی و مالی اش به عراق در جنگ ایران و عراق بوده باشد. بمب گذاری ها. در ۱۲ دسامبر ۱۹۸۳، یک کامیون حامل ۴۵ سیلندر بزرگ گاز متصل به مواد منفجره خمیری، دروازه های ورودی سفارت آمریکا در شهر کویت را شکست و به ساختمان اداری سه طبقه سفارت کوبید و نیمی از سازه را ویران کرد. این انفجار باعث شکستن پنجره ها و درها در خانه ها و مغازه های دوردست شد. در ابتدا پنج نفر کشته شدند (دو فلسطینی، دو کویتی و یک سوری). آمار کشته شدگان در این حدود باقی ماند، چرا که راننده به ساختمان پرجمعیت تر صدراعظم برخورد نکرد و مهم تر از آن، تنها یک چهارم مواد منفجره عمل کردند. یک دیپلمات آمریکایی به روزنامه نگار رابین رایت گفت: «اگر همه چیز خراب شده بود، اینجا تبدیل به یک پارکینگ می شد.» در عرض یک ساعت، تلاش هایی برای انجام پنج انفجار دیگر صورت گرفت. یک ساعت بعد، خودرویی که مقابل سفارت فرانسه پارک شده بود، منفجر شد و حفره ای بزرگ به قطر حدود ۹ متر در دیوار امنیتی سفارت ایجاد ک
رد. در این حادثه، پنج نفر زخمی شدند. هدفی که قرار بود قدرتمندترین انفجار را داشته باشد، پالایشگاه نفت و کارخانه نمک زدایی آب اصلی کویت، یعنی کارخانه پتروشیمی شعیبه، بود. ۱۵۰ سیلندر گاز روی یک کامیون حامل ۲۰۰ سیلندر، در ۱۵۰ متری پالایشگاه شماره ۲ و تنها چند متر دورتر از توده ای از مواد شیمیایی بسیار قابل اشتعال بر پایه سولفات منفجر شدند. اگر این انفجارها موفقیت آمیز بود، تولید نفت یکی از صادرکنندگان عمده نفت جهان را فلج می کرد و بخش عمده ای از منابع آب کویت را از کار می انداخت. بمب های خودرویی دیگری در برج مراقبت فرودگاه بین المللی کویت، مرکز کنترل برق و محل اقامت کارمندان آمریکایی شرکت ریتیان که در حال نصب سیستم موشکی در کویت بود، منفجر شدند. دو بمب در شرکت ریتیان منفجر شدند، اولی قصد داشت ساکنان را به بیرون از ساختمان بکشاند و دومی قصد داشت آن ها را بکشد. این تلاش شکست خورد زیرا ساکنان بیرون نیامدند. یک تکنسین مصری در بمب گذاری برج مراقبت کشته شد، اما هیچ یک از بمب گذاری های دیگر منجر به تلفات جانی نشد. بمب گذاری سفارت آمریکا، در کنار بمب گذاری حزب الله در سفارت آمریکا و بمب گذاری پادگان تفنگداران دریایی در
لبنان در اوایل همان سال که گمان می رود حزب الله طراح آن بوده باشد، نمونه اولیه بمب گذاری انتحاری در خاورمیانه بود. مسئولیت. در آن زمان گزارش شده بود که سازمان جهاد اسلامی و حزب الدعوه اسلامی در این بمب گذاری دست داشته اند. اندکی پس از انفجارها، جهاد اسلامی با مقامات کویتی تماس گرفت تا مسئولیت این انفجار را بر عهده بگیرند. این ادعا پس از آن جدی گرفته شد که لاف تماس گیرندگان مبنی بر وجود «هفتمین بمب» با کشف یک خودروی بمب گذاری شده در مقابل اداره مهاجرت تأیید شد. زمانی که بقایای انگشت شست یک انسان پیدا شد و اثر انگشت آن به رعد مرتین عجیل، یک عضو شیعه ۲۵ ساله عراقی از حزب الدعوه، تعلق گرفت، ارتباط گروه الدعوه اسلامی با این بمب گذاری مشخص شد. در نهایت، ۲۱ متهم دیگر محاکمه شدند (۱۷ نفر در عملیات تعقیب و گریز سراسری دستگیر و ۴ نفر غیابی محاکمه شدند). پس از یک محاکمه شش هفته ای، شش نفر به اعدام (سه نفر از آنها غیابی)، هفت نفر به حبس ابد و هفت نفر به حبس بین پنج تا پانزده سال محکوم شدند. یکی از کسانی که در فوریه ۲۰۰۷ توسط دادگاهی در کویت محکوم شد، جمال جعفر محمد، که بیشتر با نام مستعار ابومهدی المهندس شناخته می شود، ع
ضو سازمان کتائب حزب الله و پارلمان عراق و فرمانده نظامی نیروهای بسیج مردمی بود. انگیزه. تحلیلگران معتقدند که این بمب گذاری ها کار ایران با همکاری متحدان شیعه اش از عراق و لبنان بوده است. کویت در جنگ ایران و عراق از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ حمایت قابل توجهی از عراق کرده بود. بین سال های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴، کویت ۷ میلیارد دلار کمک مالی ارائه داد و پس از عربستان سعودی دومین کشور در کمک به عراق بود. ویرانی گسترده و تلفات انسانی در کویت می توانست الگویی برای سایر کشورهای عرب نشین حوزه خلیج فارس باشد که به عراق در برابر ایران کمک می کردند. در سال ۱۹۸۵، کشورهای عربی خلیج فارس کمک های مالی به عراق ارائه دادند که در مجموع به ۴۰ تا ۵۰ میلیارد دلار می رسید. تصور می شود آمریکایی ها و فرانسوی ها به دلیل کمکشان به عراق و عدم کمک به ایران، در کویت هدف قرار گرفته اند. آمریکا ارسال تمام محموله های تسلیحات به ایران را متوقف کرده بود و در سال ۱۹۸۳ در عملیات ثابت قدم ۲ میلیارد دلار اعتبار تجاری به عراق اعطا کرده بود. پاسخ. گفته می شود این انفجارها دولت کویت را «کاملاً غافلگیر» کرده و آن ها را از اینکه چنین عملیات تروریستی سازمان یافته ای می تو
انسته درست جلوی چشمشان رخ دهد، مبهوت، وحشت زده و تا مغز استخوانشان لرزانده است. طبق گزارش روزنامه ی "«ماندی مورنینگ" گزت»، این کشور که تا آن زمان آرام بود، به یک «حکومت پلیسی» تبدیل شد، با دستگیری کارگران خارجی، ایجاد موانع متعدد در جاده ها، بررسی هویت و دستور تیراندازی به هر کسی که از توقف یا بازرسی خودداری کند. فشار بر کویت برای آزادی بمب گذاران. از «۱۷ کویتی»، ۱۲ نفر عراقی عضو الدعوه بودند، و ۳ نفر لبنانی بودند. یکی از آنها مصطفی بدرالدین بود که به اعدام محکوم شد. او همچنین پسرعمو و برادر همسر یکی از افسران ارشد حزب الله، عماد مغنیه، بود. «تحلیلگران می گویند شکی نیست که مغنیه و بدرالدین در برنامه ریزی بمب گذاری های دسامبر ۱۹۸۳ در کویت علیه سفارتخانه های ایالات متحده و فرانسه در آنجا نقش داشته اند...» هم سازماندهی حزب الله و جمهوری اسلامی ایران و هم موقعیت دفتر مرکزی حزب الدعوه به آزادی شیعیان انقلابی در کویت کمک کرد. در لبنان، گروگان های غربی، از جمله فرانک ریژه آمریکایی و کریستین ژوبر فرانسوی، توسط رادیکال های شیعه نگهداری می شدند که آزادی تروریست های الدعوه را به عنوان بهای آزادی گروگان ها مطالبه می کردن
د. در ۲۷ مارس ۱۹۸۴، پس از محکومیت متهمان الدعوه، گروگان گیران تهدید کردند که اگر دولت کویت اعدام برنامه ریزی شده ی زندانیان الدعوه را اجرا کند، گروگان های خود را خواهند کشت. یک ماه بعد، بنجامین ویر آمریکایی توسط بازیگرانی که همین درخواست را داشتند، ربوده شد. تری ویت، مذاکره کننده گروگان های انگلیکان، به امیر کویت متوسل شد و سعی کرد ویزای ورود به کویت را دریافت کند. گمان می رود که عدم پیشرفت او در آزادسازی تروریست های محکوم، دلیل ربوده شدن خودش و گذراندن پنج سال به عنوان گروگان بوده است. اگرچه قرار بود محکومان به اعدام ظرف ۳۰ روز به دار آویخته شوند اما امیر کویت حکم اعدام آن ها را امضا نکرد. اعدام ها سال ها به تعویق افتاد تا اینکه این مردان فرار کردند. ایران. عبدالعزیز حسین، سخنگوی ارشد دولت کویت، این بمب گذاری ها را «اولین عملیات متمرکز ایران برای صدور انقلاب و بی ثبات کردن خلیج فارس پس از شکست ایران در نفوذ به جبهه [جنگ] عراق» نامید. کویت در صورت عدم آزادی متهمان، با حملات بیشتر تهدید شد، و رادیو تهران مرتباً هشدارهایی از الدعوه پخش می کرد مبنی بر این که اگر به «قهرمانان» حاضر در دادگاه آسیبی برسد، کویت با «