Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خالق ارباب حلقه ها و سیلماریلیون، علاوه بر اینکه استاد زبان شناسی و ادبیات بود، یک کاتولیک رومی ِمؤمن نیز بود. عقاید مذهبی او تأثیر ژرفی بر آثارش، به ویژه در زمینه پردازش مضامین اخلاقی و معنوی، داشته است. او خود «ارباب حلقه ها» را سرشار از نمادگراییِ مسیحی خوانده است. بسیاری از مضامین الهیاتی مسیحی در روایت داستان به چشم می خورد، از جمله: نبرد خیر و شر: این مضمون که در تمام ادیان و اسطوره ها وجود دارد، در آثار تالکین به شکلی برجسته به تصویر کشیده شده است. مبارزه شخصیت های مثبت مانند گندالف، آراگورن و فرودو بگینز با نیروهای اهریمنی سائورون و یارانش، تمثیلی از مبارزه ازلی و ابدی خیر و شر در جهان است. پیروزی فروتنی بر غرور: در داستان های تالکین، شخصیت های فروتن و بی تکلف مانند فرودو و سام در نهایت بر نیروهای متکبر و خودخواه مانند سائورون و سارومان پیروز می شوند. این موضوع نشان دهنده اهمیت فضایل اخلاقی مانند فروتنی، گذشت و ایثار در غلبه بر پلیدی و رسیدن به سعادت است. نقش فیض الهی: در آثار تالکین، اگرچه شخصیت ها با اراده و تلاش خود در مقابل شر مقاومت می کنند، اما در نهایت این فیض و لطف الهی است که آن ها را در این
مسیر یاری می کند و به پیروزی می رساند. این موضوع به باور مسیحی دربارهٔ نقش خداوند در هدایت و نجات انسان اشاره دارد. کتاب مقدس و روایت های سنتی مسیحی در نوشتن «سیلماریلیون» نیز الهام بخش تالکین بوده اند. به ویژه، داستان هبوط انسان از بهشت در کتاب مقدس که به عنوان قصهٔ «هبوط آدم و حوا» شناخته می شود، بر بخش های مختلف «سیلماریلیون» تأثیر گذاشته است. برای مثال، آینولینداله (موسیقی آفرینش) که در آن برخی از فرشتگان به رهبری ملکور در مقابل اراده خداوند شورش می کنند، یادآور اخراج شیطان و یارانش از بهشت است. همچنین، جنگ و نزاع در میان الف ها و سقوط نومه نور که در نتیجه غرور و جاه طلبی آن ها رخ می دهد، به نوعی بازتاب داستان هبوط انسان و عواقب ناشی از آن است. این تأثیرپذیری ها نشان می دهد که آثار تالکین ریشه در باورها و آموزه های مسیحی دارند و در عین حال با خلاقیت و نبوغ تالکین به آثاری منحصربه فرد و ماندگار تبدیل شده اند. مکان های جهنّمی. در جهان خیالی سرزمین میانه، مکان های متعددی وجود دارند که به انحای مختلف نماینده و نشانگرِ جهنم دانسته شده اند یا شباهت های فراوانی با آن دارند. این مکان ها با ویژگی هایی مانند تاریک
ی، آتش، عذاب، وحشت و ناامیدی که در آن ها حاکم است، تصویری ملموس و سمبلیک از جهنم را در ذهن خواننده ایجاد می کنند. به عنوان مثال می توان به موارد زیر اشاره کرد: آنگباند: دژ زیرزمینی و مخوف مورگوت، ارباب پلید عصر اول، که در سیلماریلیون به تصویر کشیده شده است. آنگباند با تاریکی مطلق، آتش و دود و موجودات خوفناکی که در آن ساکن هستند، یادآور تصاویر جهنم در کتاب مقدس و دیگر متون مسیحی است. موردور: سرزمین سائورون، جانشین مورگوت، در ارباب حلقه ها. موردور با آتشفشان مهیب کوهِ هلاکت، خاکستر و دود که همیشه آسمان آن را پوشانده است، و موجودات پلید و شیطانی که در آن زندگی می کنند، تصویری وحشتناک و جهنمی را به نمایش می گذارد. موریا: تونل های تاریک و پرپیچ وخم موریا که زمانی محل زندگی دورف ها بود، اما اکنون به تصرف موجودات خوفناک درآمده است، نیز به دلیل تاریکی، سکوت مرگبار و احساس وحشت و ناامیدی که در آن حاکم است، یادآور جهنم است. ایزن گارد: دایره بسته و محصور ایزن گارد با مرکزیت برج اُرتانک و آتش ها و کوره های زیرزمینی اش که محل زندگی اورک ها تحت فرمان سارومان، جادوگر خائن، است، از دیگر نمونه های مکان های جهنمی در سرزمین میا
نه هستند. این مکان ها با ویژگی هایی مانند تاریکی و اختناق، آتش و دود، عذاب و شکنجه، وحشت و ناامیدی که در آن ها حاکم است، تصویری ملموس و سمبلیک از جهنم را در ذهن خواننده ایجاد می کنند. این مکان ها نه تنها در جهانِ تالکین مکان های فیزیکی هستند، بلکه به عنوان نمادهایی از پلیدی، فساد و تباهی نیز عمل می کنند. جهنم های صنعتی. چارلز آ. هوتار، پژوهشگرِ ادبیات انگلیسی، ایزن گارد را به عنوان «جهنمی صنعتی» توصیف می کند و آن را با کارخانه ها و صنایع آلوده و ویرانگر در دنیای واقعی مقایسه می کند. او برای تأکید بر این نکته، به توصیف تالکین از ایزن گارد اشاره می کند و بر برخی از کلمات او مانند «تونل حفر شده»، «دایره»، «تاریک»، «عمیق»، «گورستان مرده های بی قرار»، «زمین می لرزید»، «خزانه ها»، «کوره ها»، «چرخ های آهنی»، «بی پایان»، «از زیر روشن شده» و «سمی» تأکید می کند. هوتار با اشاره به این ویژگی ها، ایزن گارد را «جهنم دیگری [پس از موریا و موردور]» می نامد و معتقد است که این مکان با فضای خفقان آور، آلودگی صنعتی و فعالیت های بی رحمانه و مخرب سارومان، تصویری ملموس از جهنم را به نمایش می گذارد. با این حال، او برج اُرتانک را با ش
کل منحصربه فرد و قدرت شگفت انگیز و باستانی خود، قابل تحسین می داند و معتقد است که تالکین نسبت به فناوری و صنعت دیدگاهی دوگانه داشته است؛ یعنی آن را نه به طور کامل می پذیرفته و نه به طور کامل رد می کرده است. تام شیپی نیز در تحلیل شخصیت سارومان به نکات جالبی اشاره می کند. او به نظر تری برد دربارهٔ سارومان اشاره می کند که گفته بود: «او ذهنی از جنس فلز و چرخ دارد». این تشبیه نشان دهندهٔ شیفتگی سارومان به فناوری و ماشین و غفلت او از طبیعت و روح زنده آن است. همچنین به ریشه نام ایزن گارد که در انگلیسی قدیمی به معنای «شهر آهن» است، اشاره می کند که تأکیدی بر جنبه صنعتی و بی روح این مکان است. شیپی با یادآوری حمله به انتها (غول های درخت که نماد طبیعت هستند) در ایزن گارد با استفاده از «نوعی ناپالم [یا] شاید… [با توجه به] تجربه خود تالکین، یک شعله افکن»، بر جنبه ویرانگر و آلوده کننده فناوری در خدمت سارومان تأکید می کند. او نتیجه می گیرد که سارومان به دلیل «عشق فسادآور به ماشین ها» به «آلودگی عمدی» و نابودی طبیعت روی آورده است و این موضوع را به «تصور کودکی خود تالکین از زشتی صنعتی… آسیابِ سارهول، با صاحب آن که به معنای واق
عی کلمه استخوان ها را خرد می کرد» ربط می دهد. در واقع، تالکین در شخصیت سارومان و ایزن گارد، خطرات ناشی از وابستگی افراطی به فناوری و غفلت از طبیعت را به تصویر می کشد و نشان می دهد که چگونه این وابستگی می تواند به فساد، تباهی و ویرانی منجر شود. دیوید دی. اوبرهلمن در دایرةالمعارف جی.آر.آر. تالکین، به تبعیت از سی. پتی، بیان می کند که «جهنم های صنعتی» متعددی در اثر تالکین وجود دارد، مانند ایزن گارد ویران شده و مملو از ماشین سارومان. او اشاره می کند که نمونه اولیه آن قلعه زیرزمینی والای ساقط شده یا مورگوت، یعنی انگباند بود که نام آن به معنای «زندان آهن» یا «جهنم آهن» بود. در واقع، تالکین با الهام از تصورات مسیحی از جهنم و با خلاقیت خود، تصویری وحشتناک و دوزخی از مکان هایی مانند ایزن گارد و آنگباند خلق کرده است که در آنها فناوری و صنعت به ابزاری برای ستم، شکنجه و ویرانی تبدیل شده اند. دروازه های جهنم. در سرزمین میانه، برخی از دروازه ها نیز به دلیل ویژگی های خاص و نقش سمبلیک خود، یادآور دروازه های جهنم در تصورات مسیحی هستند. این دروازه ها معمولاً ورودی به مکان های تاریک، خطرناک و مملو از موجودات اهریمنی هستند و عبور
از آن ها با خطرات و چالش های فراوانی همراه است. به عنوان مثال می توان به موارد زیر اشاره کرد: دروازه غربی موریا: چارلز آ. هوتار رویکرد مسافران به تونل های تاریک موریا در زیر کوهستان مه آلود را با گذر ادیسه از چنگال اسکیلا و گرداب خاروبدیس مقایسه می کند. در اساطیر یونان، سیلا هیولایی دریایی با شش سر و دوازده پا بود که در تنگه مسینا زندگی می کرد و خاروبدیس نیز گردابی مهیب بود که کشتی ها را به کام خود می کشید. ادیسه در سفر خود مجبور شد از میان این دو خطر عبور کند و با هوشیاری و شجاعت از آن ها جان سالم به در برد. به همین ترتیب، مسافران در «ارباب حلقه ها» نیز برای ورود به موریا باید از دروازه غربی آن که توسط نگهبان آب، هیولایی با بازوهای غول پیکر و شاخک های بلند، محافظت می شود، عبور کنند. این دروازه با فضای تاریک و ترسناک و هیولایی که از آن محافظت می کند، یادآور دروازه های جهنم در تصورات مسیحی است. هوتار «دروازهٔ برخورد کننده» که پشت مسافران هنگام ورود به موریا بسته می شود را به صخره های سرگردان که در اسطوره شناسی یونانی در نزدیکی ورودی دنیای مردگان قرار دارند، تشبیه می کند. آن قلمرو که هادس نیز نامیده می شود (ها
دس نام خدای دنیای زیرین در اساطیر یونان است)، جایی است که یونانیان فکر می کردند مردم پس از مرگ به آنجا می روند و هرگز باز نمی گردند. نگهبان آب با بازوهای غول پیکر و شاخک های بلند، هیولایی که از دروازه قلمرو زیرزمینی محافظت می کند، با سیلای افسانه ای که به ملوانان یونانی حمله می کرد، شباهت دارد. دروازه سیاه موردور: تام شیپی می نویسد که تالکینِ کاتولیک در لحظاتی از آنچه تالکین «یوکاتاستروف» (eucatastrophe) می نامید، یعنی لحظات پیروزی ناگهانی و غیرمنتظرهٔ خیر بر شر، به تمثیل (ادبیات) و نوشتن دربارهٔ مکاشفهٔ مسیحی بسیار نزدیک می شود. وقتی حلقهٔ یگانه نابود می شود و سائورون برای همیشه سرنگون می شود، عقاب بزرگی به عنوان پیام رسان می آید تا خبر خوش را گزارش دهد. عقاب آوازی می خواند که به گفته شیپی، بسیار شبیه مزامیر ۲۴ و ۳۳ در کتاب مقدس است و حتی از کلمات نسخه شاه جیمز کتاب مقدس مانند "ye" و "hath" استفاده می کند. وقتی عقاب می خواند: «و دروازه سیاه شکسته شده است»، شیپی معتقد است که معنای ظاهری آن دروازه مورانون است، اما می تواند «به راحتی به مرگ و جهنم نیز اشاره داشته باشد»، همان طور که در انجیل متی ۱۶:۱۸ آمده است.
به نظر او، این درجه از دوپهلو حرف زدن «عمدی» بوده، زیرا تاریخ نوشته شدن آن ۲۵ مارس بود که برای آنگلوساکسون ها تاریخ مصلوب شدن مسیح، عید بشارت و آخرین روز آفرینش بود. این قطعه شعر که توسط عقاب پیام آور والار خوانده می شود، خبر پیروزی بر سائورون و بازگشت پادشاه را به مردم میناس تیریث اعلام می کند. در این شعر، عقاب مردم را به شادی و سرور فرا می خواند و به آن ها اطمینان می دهد که مقاومت و پاسبانی آن ها در مقابل نیروهای شر بیهوده نبوده است. شکسته شدن دروازه سیاه نماد شکست سائورون و پیروزی نهایی خیر بر شر است. همچنین، عبور پادشاه از دروازه سیاه و پیروزی او نشان دهنده برقراری دوباره صلح و عدالت در سرزمین میانه است. سیریث اونگول: ورودی دیگر به موردور، گذرگاه خطرناک سیریث اونگول است که توسط عنکبوت غول پیکر شلوب محافظت می شود. جین چنس شلوب را به نگهبان دروازه جهنم در بهشت گمشده اثر جان میلتون تشبیه می کند. جرج اچ. تامسون نیز شلوب را با «گناه و مرگ» میلتون مقایسه می کند و اشاره می کند که آن ها «نه به خدا و نه به شیطان خدمت نمی کنند، بلکه فقط به منافع خود توجه دارند»، یعنی همان کاری که شلوب انجام می دهد. او «مرگ و هرج و
مرجی است که بر همه چیز غلبه خواهد کرد». سفر به جهنم. کاتاباسیس. پژوهشگران، برخی از سفرها به اعماق تاریکی در سرزمین میانه را با «کاتابازیس» یا سفر به دنیای مردگان در اساطیر یونان باستان قیاس کرده اند. کاتابازیس، به معنای سفر به دنیای زیرین و رویارویی با موجودات و نیروهای اهریمنی است که قهرمان داستان با به خطر انداختن جان خود، به قلب تاریکی و مرگ قدم می گذارد تا به هدفی والا دست یابد. در سرزمین میانه نیز شاهد چنین سفرهای پرخطری هستیم. برای مثال، سفر پرمخاطره برن و لوثین به انگباند، دژ مورگوت، که در آن سفر این دو عاشق برای بازپس گیری سیلماریل از چنگال ارباب تاریکی، به دل خطر می زنند، یا سفر تنها و سرشار از عشق لوتین به تالارهای ماندوس، خدای مرگ، برای التماس و بازگرداندن برن به زندگی، نمونه هایی از این گونه سفرها هستند. «پیتر آستروپ ساندت»، پژوهشگرِ آثار تالکین، به طور ویژه به مقایسه برن و لوتین با شخصیت اورفئوس در اسطوره های یونانی می پردازد. او معتقد است که برخلاف اسطوره اورفئوس و ائورودیکه که در آن اورفئوس برای نجات همسرش به دنیای زیرین سفر می کند، در داستان تالکین این لوتین است که نقش قهرمان و نجات دهنده را ب
ر عهده دارد. او با قدرت جادویی و عشق بی نظیرش به برن، به تالارهای ماندوس می رود و با آواز خواندن و التماس، ماندوس را متقاعد می کند که به برن اجازه بازگشت به زندگی را بدهد. تالکین خود این داستان را «نوعی افسانه اورفئوس به صورت معکوس» نامیده است که از شعر انگلیسی میانه «"سر اورفئو"» الهام گرفته شده است. «بن الدن استیونز»، از دیگر پژوهشگرانِ آثار تالکین، نیز به این مقایسه می پردازد و شباهت ها و تفاوت های داستان برن و لوتین با اسطوره اورفئوس و ائورودیکه را بررسی می کند. او معتقد است که اگرچه هر دو داستان به مفهوم سفر به دنیای زیرین و بازگشت به زندگی می پردازند، اما در جزئیات و شیوه روایت با یکدیگر تفاوت دارند. در حالی که اورفئوس تنها یک بار برای نجات ائورودیکه به دنیای زیرین سفر می کند و در نهایت در این کار ناکام می ماند، لوتین سه بار برن را از مرگ نجات می دهد: یک بار از زندان قلعه سائورون در «تول-این-گاورهوت» با استفاده از جادوی آواز خود، بار دیگر از آنگباند مورگوت با یاری سیلماریل و در نهایت با متقاعد کردن ماندوس برای بخشیدن زندگی دوباره به برن. همچنین، در اسطوره یونانی، ائورودیکه پس از بازگشت به زندگی دوباره م
ی میرد و اورفئوس نیز در غم از دست دادن او جان می سپارد، اما در داستان تالکین، برن و لوتین پس از رستاخیز خود از زندگی دوم لذت می برند و در کنار یکدیگر به زندگی ادامه می دهند. در واقع، تالکین با الهام از اسطوره اورفئوس و ائورودیکه و با ذوق و خلاقیت هنری خود، داستانی عاشقانه و در عین حال حماسی را در سرزمین میانه خلق کرده است که در آن لوتین، برخلاف ائورودیکه، نقش یک قهرمان فعال و نجات دهنده را بر عهده دارد. او با قدرت عشق و جادوی خود، بر مرگ و تاریکی غلبه می کند و عاشق خود را از چنگال مرگ رها می سازد. این داستان نه تنها یادآور مضامین عشق، فداکاری و امید در اساطیر باستان است، بلکه به عنوان نمادی از پیروزی اراده، عشق و امید بر نیروهای شر و تاریکی در جهان تالکین نیز عمل می کند. نزول در جهنم. تالکین در بخش های متعددی از "سیلماریلیون" و "ارباب حلقه ها"، مضمون قرون وسطایی «نزول در دوزخ» را به شکلی بدیع و خلاقانه به کار گرفته و با جهان داستانی خود درآمیخته است. رابرت استید، پژوهشگر آثار تالکین، بر این باور است که تالکین نه تنها از این مضمون الهام گرفته، بلکه آن را با ظرافت و مهارت تمام با داستان های خود هماهنگ کرده است.
در روایت قرون وسطایی «نزول در دوزخ»، مسیح پس از مصلوب شدن و پیش از رستاخیز، به دوزخ فرود می آید و با قدرت نور الهی خود، اسیران شیطان را از چنگال او رها می سازد. استید معتقد است که این مضمون شامل عناصر زیر است: (۱) شخصی که در تاریکی و اسارت به سر می برد. (۲) زندانبانی قدرتمند و شرور که او را در بند کشیده است. (۳) رهایی بخشی که از زندانبان قدرتمندتر است. (۴) رهایی بخش با خود نور و امید به ارمغان می آورد. (۵) رهایی بخش اسیر را از بند رهایی می بخشد. استید داستان «برن و لوتین» را به عنوان نمونه ای از این مضمون ذکر می کند. در این داستان، لوتین با عشق و فداکاری خود، برن را از زندان سائورون رهایی می بخشد. برن از تاریکی زندان و لوتین از ناامیدی و یأس رهایی می یابند. استید با اشاره به این نکته که هر دوی آن ها جنبه هایی از مسیح را در خود دارند، می نویسد: استید معتقد است که نجات هابیت ها از جادوی تاریک [[ «[[Barrow-wight|بارو-وایت]]» (ارواح خبیثه گورستان) توسط [[تام بامبادیل]] در «ارباب حلقه ها» نیز نمونه ای دیگر، هرچند کمتر واضح، از مضمون «نزول در دوزخ» است. بامبادیل با قدرت آواز و شادی خود، جادوی بارو-وایت را می شکند
و آن ها را در نور خورشید محو می کند. در این جا، بامبادیل نقش رهایی بخش را بازی می کند و با خود نور و امید به ارمغان می آورد. استید دو مثال دیگر از این مضمون قرون وسطایی را ارائه می دهد و معتقد است که این دو نمونه به طور کامل تری در داستان استتار شده اند و کشف آن ها نیازمند توجه و تحلیل بیشتر است. رهایی [[تئودن]]: اولین مورد، آزاد کردن شاه تئودن از نفوذ شوم [[گریمای مارزبان]] توسط گندالف جادوگر است. [[گریمای مارزبان|مارزبان]] که به سارومان خدمت می کند، با دسیسه و نیرنگ، ذهن تئودن را مسموم و او را در تاریکی و ناامیدی اسیر کرده است. گندالف با قدرت جادوگری خود، جادوی [[گریمای مارزبان|مارزبان]] را باطل و تئودن را از این اسارت ذهنی رهایی می بخشد. استید با اشاره به این نکته که تئودن در واقع مُرده یا زندانی فیزیکی نبوده، بلکه در تاریکی ناامیدی و یأس اسیر بوده است، می نویسد: «تئودن در واقع مرده نبود و در زندان هم نبود. او هنوز پادشاه بود، اما در تاریکی ناامیدی محبوس شده بود که توسط مشاوره های حیله گرانه [[گریمای مارزبان|مارزبان]] ایجاد و تقویت می شد». در این جا، گندالف نقش رهایی بخش را بازی می کند و با قدرت نور و امید
، تئودن را از چنگال تاریکی و ناامیدی رها می سازد: «پس از سرزنش و نکوهشِ مارزبان توسط گندالف، او عصای خود را بلند می کند و در این هنگام، صدای رعد و برق در تالار می پیچد و همه جا در تاریکی فرو می رود، به جز شخصیت نورانی خود گندالف». رهایی فرودو: دومین مورد، رهایی پیچیده فرودو توسط [[سم وایز گمجی|سام وایز گمجی]] است. در این داستان، [[گالوم]] با خدعه و نیرنگ، فرودو و سام را به لانه تاریک شلوب می کشاند. شلوب که عنکبوتی غول پیکر و اهریمنی است، فرودو را نیش می زند و او را با تارهای خود می بندد. سام با شجاعت و فداکاری با شلوب مبارزه می کند و فرودو را که فکر می کند مُرده است، از چنگال شلوب رها می کند. اما گروهی از [[اورک (موجود تخیلی)|اورک]]ها جسد فرودو را به برج سیریث اونگول می برند. سام که از نجات فرودو ناامید نشده است، به برج نفوذ کرده و با شکست دادن اورک ها و نگهبانان برج، فرودو را نجات می دهد. استید به نقش «[[Phial of Galadriel|فیال گالادریل]]» (ظرف نورانی که گالادریل به فرودو داده. بود) در این رهایی اشاره می کند و معتقد است که سام هم در مبارزه با شلوب و هم در شکستن محافظ نگهبانان خاموش دروازه برج، از نور فیال بر
ای غلبه بر تاریکی و شر استفاده می کند. فرودو در واقع نمرده بود، بلکه به نظر می رسید که مُرده است، گرچه مرگ بدون شک نزدیکش بود. استید با اشاره به اینکه سام در ظاهر با الگوی نیروی مقاومت ناپذیر شبیه مسیح تناسب ندارد، می گوید که او در روایت داستان، نقش «رهایی بخش نورانی در مرکز مضمون نزول در دوزخ» را بازی می کند. در واقع، سام با عشق و وفاداری بی نظیر خود به فرودو، و با شجاعت و ایثار خود، به نمادی از امید و رهایی در داستان تبدیل می شود. تحلیل رابرت استید از تشابهات سرزمین میانه در مورد نزول در دوزخ شیطان. [[پرونده:Flag_of_Mordor_SVG.svg|بندانگشتی|یکی از نام هایی که تالکین برای سائورون به کار می برد، «چشم بی پلک» است که یادآور «قدرت ویرانگر شیطان» است. ]] تالکین با استفاده از استعاره «چشم بی پلک»، به ویژگی مهمی از سائورون اشاره می کند. چشم بی پلک نمادی از نظارت و کنترل دائمی سائورون بر سرزمین میانه است. او با چشم همیشه بیدار خود، همه چیز را زیر نظر دارد و هیچ چیز از دید او پنهان نمی ماند. این ویژگی سائورون یادآور تصویری است که در متون مسیحی از شیطان ارائه شده است. شیطان نیز به عنوان موجودی با آگاهی و قدرت فراوان ت
وصیف می شود که همیشه در کمین انسان هاست و به دنبال فرصتی برای گمراه کردن و نابودی آن هاست. همچنین، چشم بی پلک سائورون می تواند نمادی از «چشم الهی» باشد که در متون مسیحی و سایر ادیان به آن اشاره شده است. چشم الهی نماد نظارت و آگاهی خداوند بر تمام مخلوقات و اعمال آنها است. اما در مورد سائورون، این چشم به ابزاری برای کنترل و سلطه بر دیگران تبدیل شده است. در واقع، سائورون با استفاده از قدرت و نظارت خود، سعی دارد اراده و آزادی موجودات دیگر را سلب کرده و آنها را به بردگی خود درآورد. بنابراین، استعاره «چشم بی پلک» نه تنها به قدرت و نظارت دائمی سائورون اشاره دارد، بلکه به سوءاستفاده او از این قدرت و تلاش او برای سلطه بر دیگران نیز تأکید می کند. این استعاره با ایجاد تصویری هولناک و شیطانی از سائورون، بر نقش او به عنوان مظهر شر و تاریکی در داستان های تالکین تأکید می کند. پژوهشگران نیز ملکور و سائورون را به شیطان تشبیه کرده اند. «خائومه پوودا»، پژوهشگر آثار تالکین، اشاره می کند که هر دو ارباب تاریکی، قربانیان خود را شکنجه می دهند، همان طور که گفته می شود شیطان در جهنم با گناهکاران چنین می کند. او می افزاید که تالکین شیط
ان را در "ارباب حلقه هاً هم به صورت "چشم بی پلک" و هم به عنوان شخصیتی مجسّم به تصویر می کشد. از نظر پوودا، استفاده از چشم بی پلک «یک نمادِپردازیِ عمیق تر و فرهیخته تر است که بر قدرت ویرانگر شیطان تأکید می کند» در حالی که استفاده از شخصیت مجسّم مربوط به درک عامه است، کسی «که کمتر ترسناک است، احمق تر بوده و به راحتی فریب می خورد». او همچنین اشاره می کند که سائورون دارای ارتش هایی متشکل از سواران سیاه ([[نازگول]])، [[بالروگ]]های چشم آتشین و [[اورک (موجود تخیلی)|اورک]]هاست، درست همان طور که شیطان در کتاب مقدس "لژیون هایی" از شیاطین را رهبری می کند، و یکی از "تجسم های سنتی" شیطان، سواری سیاهپوش نشسته بر اسبی سیاه است. پوودا می نویسد با توجه به اینکه سائورون در نقش شیطان است، سارومان با الگوی «مردی که روح خود را در ازای قدرت و ثروت زمینی به شیطان می فروشد» ([[معامله با شیطان]]) مطابقت دارد. او همچنین اشاره می کند که کلمهٔ "orc" در [[زبان انگلیسی باستان]] به معنای "شیطان" بوده است و تالکین اورک ها را به عنوان "موجوداتی که توسط شیطان تسخیر شده اند" به تصویر می کشد. آن ها او را می پرستند. بدن های آن ها در اثر شکنجه و
رنج دچار تغییر شکل شده است. مانند تصویرسازی های سنتی از شیطان، چهره اورک تاریک است و چشمانش مانند زغالِ زنده و آتشین است. منابع. فرعی. &lt;references responsive="0"&gt; منابع. [[رده:ادبیات داستانی]] [[رده:ادبیات]] [[رده:ارباب حلقه ها]] [[رده:فانتزی تاریخی]]
ژاپن در سال ۲۰۲۱ () سال دوم دنیاگیری کووید-۱۹ در ژاپن بود که باعث شد اقتصاد ملی ژاپن وارد رکود شود. این رکود تا ۱ اکتبر ۲۰۲۱ (هنگامی که وضعیت اضطراری چهارم تمام شود) ادامه داشت. . از نظر سیاسی، فومیو کیشیدا رسماً به عنوان نخست وزیر ژاپن در ۴ اکتبر ۲۰۲۱ پس از پیروزی در انتخابات رهبری حزب لیبرال دموکرات ژاپن (۲۰۲۱) انتخاب شد. رویدادها. اکتبر. زلزله چیبا ۲۰۲۱ ۷ اکتبر، طبق گزارش USGS، زلزله ای در مقیاس ۵٫۹ در حوالی منطقه کلان شهری توکیو، بر اساس گزارش رسمی تأیید شده، ۴۹ نفر مجروح شدند، به دلیل زمین لرزه شدید متوسط با مرکز در شمال غربی استان چیبا
هلمت (به انگلیسی: Helmet) یک گروه آلترناتیو متال آمریکایی از شهر نیویورک است که در سال ۱۹۸۹ توسط خواننده و نوازندهٔ گیتار پیج همیلتون تشکیل شد. هلمت تغییرات زیادی در ترکیب با همیلتون به عنوان تنها عضو ثابت داشته است. از سال ۲۰۱۰، گروه متشکل از همیلتون، درامر کایل استیونسون، نوازندهٔ گیتار دن بیمن و نوازندهٔ بیس دیو کیس است. هلمت، ۹ آلبوم استودیویی و دو آلبوم تلفیقی منتشر کرده است. پس از انتشار اولین آلبوم خود، "تسمه آن را روشن کنید" (۱۹۹۰)، در ناشر ضبط آمفتامین رپتایل، هلمت با اینترسکوپ رکوردز قرارداد امضا کرد و سه آلبوم برای این ناشر منتشر کرد، از جمله آلبوم موفق "در ضمن" (۱۹۹۲). دو آلبوم بعدی آنها - "بتی" (۱۹۹۴) و "پس از طعم" (۱۹۹۷) - نیز موفق بودند، اما با تحسین منتقدان یا محبوبیت "در ضمن" مطابقت نداشتند. هلمت در سال ۱۹۹۸ از هم پاشید، اما در سال ۲۰۰۴ اصلاح شد و از آن زمان تاکنون پنج آلبوم دیگر منتشر کرده است - "اندازه مهم است" (۲۰۰۴)، "تک رنگ" (۲۰۰۶)، "دیدن سگ چشم" (۲۰۱۰)، "مرده برای جهان" (۲۰۱۶)، و آخرین آنها، "چپ" (۲۰۲۳). تاریخچه. شکل گیری و سال های اولیه (۱۹۹۱–۱۹۸۹). همیلتون در اوایل سال ۱۹۸۹ پس از ترک
گروه آلترناتیو راک بند آو سوزانز که دو آلبوم با آنها ضبط کرده بود، هلمت را تشکیل داد. این نوازندهٔ گیتار متولد اورگن که در ابتدا به نیویورک نقل مکان کرد تا گیتار جاز را در مدرسه موسیقی منهتن بخواند، هنری بوگدان نوازندهٔ بیس را که او نیز اهل اورگن بود، نوازندهٔ گیتار استرالیایی پیتر منگد و درامر اهل فلوریدیا، جان استنیر را به عنوان اولین ترکیب رسمی گروه به خدمت گرفت. قبل از اینکه همیلتون به یک نام بسنده کند، همسر وقت نوازندهٔ گیتار پیتر منگد، رینه کوکورو نام آلمانی «هلموث» را پیشنهاد کرد. همیلتون پیشنهاد او را اشتباه تعبیر کرد و به اشتباه فکر کرد که منظور او از شکل کلاه ایمنی است. سپس همیلتون با هیجان فکر کرد که هلمت «مثل نام بسیار جالبی برای یک گروه به نظر می رسد» و املای انگلیسی شدهٔ آن را انتخاب کرد. نام های دیگری که مورد توجه قرار گرفته اند، «کرای روث» و «پلی ارکیدز»، به همراه نام های پنهان تر و مبهم تر «تونا لورنزو» و «فورث آلبیومن» بودند. آنها توسط تام هزل مایر، نوازندهٔ گیتار گروه هیلو آو فلایز مشاهده شدند و با ناشر هزل مایر آمفتامین رپتایل رکوردز قرارداد امضا کردند و اولین تک آهنگ ۷ اینچی خود با نام «آ
زار دهنده متولد شد» را در اواخر همان سال منتشر کردند (به صورت آلبوم با قطعات بیشتری در سال ۱۹۹۵ منتشر شد). آمفتامین رکوردز اولین آلبوم استودیویی هلمت "تسمه آن را روشن کنید" را در سال ۱۹۹۰ منتشر کرد که بلافاصله پس از آن بیش از ۴۰٬۰۰۰ نسخه فروخت. هزل مایر یک بار اظهار داشت که این آلبوم باعث شد این ناشر در دههٔ ۱۹۹۰ ادامه یابد. موفقیت های تجاری (۱۹۹۸–۱۹۹۲). اگرچه "تسمه آن را روشن کنید" به موفقیت محلی چشمگیری دست یافته بود، ناشرهای بزرگ ضبط علاقه ای به امضای قرارداد با هلمت نداشتند تا زمانی که گروه نیروانا در سال ۱۹۹۱ به موفقیت اصلی رسید و صحنهٔ موسیقی جایگزین را وارد جریان اصلی کرد. مدتی پس از آن، گروه شروع به دریافت قراردادهای ناشر اصلی از ریلیتیویتی، وارنر و اینترسکوپ رکوردز کرد. در ژانویه ۱۹۹۲، هلمت با اینترسکوپ قرارداد امضا کرد و مبلغی معادل ۱٫۲ میلیون دلار بین سه آلبوم (۴۰۰٬۰۰۰ دلار برای هر ضبط)، ۵۰٬۰۰۰ دلار پشتیبانی تور و کنترل بی سابقه ای بر کار آنها دریافت کرد. اولین آلبوم آنها برای اینترسکوپ، "در ضمن"، در سال ۱۹۹۲ منتشر شد و در سال ۱۹۹۴ گواهی نامهٔ طلا را دریافت کرد. این آلبوم بیش از دو میلیون نسخه در س
راسر جهان فروخته است و همچنان پرفروش ترین آلبوم هلمت است. هلمت تورهای بی وقفه ای در ایالات متحده، برزیل، اروپا و آسیا داشت و عموماً همراه با دیگر هنرمندان ضبط آمفتامین رپتایل بود. تنش های داخلی گروه گاهی بالا می رفت. در اوایل سال ۱۹۹۳، پیتر منگد به دلیل اختلاف قراردادی، هلمت را ترک کرد. او بعداً در سال ۱۹۹۵ به ابرگروه هندسام ملحق شد که قبل از انحلال یک آلبوم با نام خود گروه در اپیک رکوردز در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد. راب اچوریا، نوازندهٔ گیتار گروه هاردکور رست این پیسز جایگزین منگد شد. هلمت همچنین آهنگی برای فیلم شب قضات به نام فقط یک قربانی دیگر با همکاری گروه هاوس آو پین ساخته است. سومین آلبوم هلمت، "بتی"، در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. با وجود مدیریت بالاترین جایگاه گروه در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ در رتبهٔ ۴۵، این آلبوم به اندازهٔ "در ضمن" فروش نداشت. در سال ۱۹۹۵، گروه در فیلم "" ظاهر شد و آهنگ «علامت جهان هستی» گروه بلک سبث را پوشش داد و آزی آزبورن به عنوان مدیر گروه ظاهر شد. بعداً، پس از ضبط و تور در حمایت از "بتی"، اچوریا دوستانه از گروه جدا شد و به گروه بایوهازرد پیوست. هلمت در سال ۱۹۹۷ "پس از طعم" را به عنوان سه قطعه ضبط
کرد. اولین نسخه از آلبوم در آخرین لحظه در پاییز ۱۹۹۶، زمانی که فعالیت های تبلیغاتی شروع شده بود، پس گرفته شد، و انتشار دیسک را با یک میکس صوتی جدید تا مارس سال بعد به تعویق انداخت. نوازندهٔ گیتار کریس ترینر (قبلاً از اورنج ۹ میلی متر) برای این تور برای حمایت از آلبوم استخدام شد. در حالی که آهنگ «دقیقاً آن چیزی که می خواستی» به یک موفقیت متوسط رادیویی تبدیل شد، این آلبوم به خوبی انتشارات اصلی قبلی هلمت نبود، چند هفته ای را در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ گذراند و ۱۳۲٬۰۰۰ نسخه در دههٔ بعد فروخت. با "تور پس از طعم" در سال ۱۹۹۷ ثابت شد که پایان این گروه برای نزدیک به یک دهه است. در میان اختلافات خصوصی طولانی مدت، اعضا تصمیم گرفتند که آن را کنار بگذارند و اجرای نهایی اصلی هلمت در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۷ در ایتالیا انجام شد. گروه در نوامبر ۱۹۹۸ رسماً از هم پاشید. از همیلتون در مورد جدایی پرسیده شد، «۹ سال، ۱۶۰۰ نمایش، ۵ آلبوم، و دیگر برای ما سخت بود که به یکدیگر نگاه کنیم.» بوگدان قبل از بازگشت به خانه به اورگن برای نواختن برای گروه میدنایت سرنیدرز، گروه مون لایترز را در نیویورک با بلیس بلاد، که برای آنها گیتار استیل می نواخت، تشکیل