Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسلمان عمدتاً با پادگان های محلی درگیر درگیری های کوچک در حومه جنوبی سوریه بودند.هدف مسلمانان در آغاز فتح احتمالاً این بود که عشایر عرب زبان نیمه کوچ نشین و عشایر مستقر در حاشیه صحرای جنوب سوریه را تحت کنترل خود درآورند. مرحله دوم با ورود خالد بن ولید و سپاهیانش به شام در سال ۶۳۴ آغاز شد.تحت فرماندهی عالی خالد، ارتش مسلمانان مراکز شهری جنوب سوریه، بصری، دمشق، بیسان (اسکیتوپلیس)، پلا، غزه و موقتاً حمص (امسا) و بعلبک (هیراپولیس) را محاصره و تصرف کردند. هراکلیوس با استقرار ارتش های امپراتوری پی در پی علیه مسلمانان پاسخ داد. بیزانسی ها در نبردهای مهم آجنادین در فلسطین و فحل و یرموک در ماوراء اردن شکست قاطعانه ای خوردند که همگی در سال های ۶۳۴–۶۳۶ روی داد. پیروزی های مسلمانان در میدان جنگ عملاً به مقاومت سازمان یافته بیزانس پایان داد. مرحله سوم، که از حدود سال ۶۳۷ آغاز شد، ارتش مسلمانان به سرعت حومه شمال سوریه را اشغال کرد، در حالی که به طور پیوسته شهرهای منفرد در سراسر منطقه را فتح کرد که پادگان های آنها به تنهایی پس از شکست دفاع امپراتوری ایستادگی کردند. از جمله شهرهایی که تعدادی از آنها تا سال ۶۳۷ یا ۶۳۸ پابرجا
بودند، حلب (بروئه) و قنسرین (کلسیس) در شمال، حما، حمص و بعلبک (دو شهر آخری احتمالاً برای بار دوم)، دمشق احتمالاً برای بار دوم و اورشلیم بودند. طی چند سال آینده، شهرهای ساحلی مدیترانه شامل بیروت، صیدا، صور، قیساریه، انطاکیه، طرابلس و عسقلان (اشکلون امروزی) به تصرف نیروهای مسلمان درآمدند.
نبرد نفرین شدگان (به انگلیسی: Battle of the Damned) یک فیلم علمی تخیلی، اکشن و ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی کریستوفر هاتون با بازی دولف لاندگرن، ملانی زانتی، مت دوران و دیوید فیلد است. پس از یک شیوع ویروسی مرگبار، سرباز ویژه مکس گاتلینگ (لاندگرن) و تعدادی از بازماندگان و تیمی از روبات ها را در مبارزه با ارتش مردگان رهبری می کند. لاندگرن در مورد این فیلم گفت: "این بار من با زامبی های انسانی آلوده به ویروس، به قول ما "خورندگان" روبرو هستم. مکس به شهری آلوده و متروک فرستاده می شود تا دختر یک صنعتگر ثروتمند را پیدا کند. انتشار. این فیلم در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۳ در بریتانیا و ۱۸ فوریه ۲۰۱۴ در ایالات متحده منتشر شد.
پرچم فعلی در 22 ژوئیه 1999 با تصمیم شورای نمایندگان شهر بلگورود به شماره 321 تصویب شد و در سال 2002 با شماره ثبت 978 به ثبت هرالدیک دولتی فدراسیون روسیه وارد شد. توضیحات. پرچم شهر بلگورود (بوم آبی با نوار سفید در پایین) شیر زرد رنگی را نشان می دهد که روی پاهای عقب خود ایستاده و عقاب سفیدی بالای آن اوج می گیرد. نمادهای شهر بیش از 300 سال قدمت دارند و در زمان سلطنت پیتر اول ظاهر شدند. تزار روسیه به افتخار پیروزی بر سوئدی ها در نبرد پولتاوا (1709) نشان رسمی خود را به مردم بلگورود تقدیم کرد. در سال 1712، نشان بر روی پرچم هنگ بلگورود به تصویر کشیده شد که دشمن را شکست داد و در سال 1727 به نماد استان تازه تأسیس تبدیل شد.
راه گزینی پردازنده گرافیکی(به انگلیسی: GPU switching)، مکانیزمی است که در رایانه هایی با چند پردازنده گرافیکی استفاده می شود. این مکانیزم به کاربر توانایی جابجایی بین پردازنده های گرافیکی را برای به حداکثر رساندن عملکرد گرافیکی یا افزایش طول عمر باتری می دهد. این روش بیشتر در لپ تاپ های مخصوص بازی استفاده می شود که معمولا دارای یک پردازنده گرافیکی مجتمع و یک کارت گرافیک مجزا هستند. اجزاء پایه. اغلب رایانه هایی که از این مکانیزم استفاده می کنند، شامل پردازنده گرافیکی مجتمع و کارت گرافیک مجزا هستند که در دو دسته زیر قرار می گیرند. گرافیک های مجتمع. همچنین به عنوان: "گرافیک های مجتمع"، "روش های گرافیک اشتراک گذاشته شده"، "پردازنده های گرافیکی مجتمع"(IGP) یا "معماری حافظه مجتمع"(UMA) شناخته می شود. این گونه پردازنده های گرافیکی به طور معمول واحدهای پردازشی بسیار کمتری دارند و با CPU حافظه یکسانی را به اشتراک می گذارند. گاهی اوقات پردازنده های گرافیکی با مادربرد یکپارچه می شوند که عموما به عنوان، "گرافیک های آنبرد(به انگلیسی: on-board graphics)" شناخته می شوند. یک مادربرد با پردازنده گرافیکی آنبرد نیازی به کارت گر
افیک مجزا یا CPU همراه با پردازنده گرافیکی ندارد. کارت گرافیک های مجزا. همچنین به عنوان: "کارت گرافیک های گسسته(به انگلیسی: discrete graphics cards) نیز" شناخته می شوند. برخلاف گرافیک های مجتمع، کارت گرافیک های مجزا، واحدهای پردازشی بسیار بیشتری دارند و دارای رَم (به انگلیسی: RAM) مخصوص به خود با پهنای باند بسیار بالاتر هستند. در بعضی موارد، چیپ های گرافیک مجزا می توانند با مادربردها یکپارچه شوند مانند مادربرد B15-GP104. صرف نظر از این حقیقت که چیپ گرافیک مجتمع شده است، همچنان به عنوان یک سیستم کارت گرافیک مجزا به حساب می آید زیرا چیپ گرافیکی با حافظه مختص به خودش یکپارچه شده است. تئوری. اغلب رایانه های شخصی دارای مادربردی هستند که از ساختار پل جنوبی(به انگلیسی: Southbridge) و پل شمالی(به انگلیسی: Northbridge) استفاده می کند. کنترل پل شمالی. پل شمالی(به انگلیسی: Northbridge) یکی از چیپست های منطقی اصلی است که ارتباطات بین CPU ،GPU ،RAM و پل جنوبی(به انگلیسی: Southbridge) را مدیریت می کند. کارت گرافیک مجزا معمولاً روی اسلات کارت گرافیک مانند PCI-Express نصب می شود و گرافیک مجتمع روی خود CPU یا گاهی اوقات بر رو
ی پل شمالی مجتمع می شود. پل شمالی بیشترین مسئولیت را برای جابجایی بین GPUها دارد. روش کار معمولاً دارای فرآیند زیر است (به شکل ۱ در سمت چپ مراجعه کنید): کنترل پل جنوبی. پل جنوبی(به انگلیسی: Southbridge) مجموعه ای از مدارهای مجتمع مانند I/O Controller Hub(ICH) اینتل است. تمام عملکردهای ورودی/خروجی کامپیوتر مانند دریافت ورودی صفحه کلید و خروجی داده ها بر روی صفحه نمایش را مدیریت می کند. روشی که پل جنوبی معمولا با آن کار می کند دو مرحله دارد: دلیل اینکه مرحله دوم می تواند اختیاری باشد این است که گاهی اوقات داده های رندر شده مستقیماً از کارت گرافیک مجزا که در اسلات کارت گرافیک قرار دارد خارج می شوند بنابراین نیازی به خروجی داده ها از طریق پل جنوبی نیست. هدف اصلی. راه گزینی پردازنده گرافیکی بیشتر برای صرفه جویی در مصرف انرژی از طریق سوئیچ کردن بین کارت های گرافیک استفاده می شود. کارت های گرافیک مجزا انرژی بسیار بیشتری نسبت به گرافیک های مجتمع مصرف می کنند، اما عملکرد سه بعدی بالاتری را نیز ارائه می دهند که برای تجربه بهتر بازی و CAD مورد نیاز است. در زیر لیستی از توان طراحی گرمایی (TDP) محبوب ترین CPUها با گرافیک
مجتمع و کارت گرافیک مجزا آورده شده است. کارت های گرافیک مجزا مصرف انرژی بسیار بالاتری نسبت به گرافیک های مجتمع در هر دو پلتفرم نشان می دهند. غیرفعال کردن آنها در زمانی که نیازی به پردازش گرافیکی سنگین نیست می تواند مصرف انرژی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. فناوری ها. Nvidia Optimus. Nvidia Optimus یک فناوری راه گزینی پردازنده گرافیکی کامپیوتر است که توسط انویدیا ایجاد شده است که می تواند به صورت پویا و یکپارچه بین دو کارت گرافیک بر اساس برنامه های در حال اجرا جابجا شود. AMD Enduro. AMD Enduro یک نام تجاری جمعی است که توسط AMD توسعه یافته است و دارای فناوری های جدید بسیار زیادی است که می تواند به میزان قابل توجهی در مصرف انرژی صرفه جویی کند. قبلاً به عنوان: "PowerXpress" و "Dynamic Switchable Graphics (DSG)" نامگذاری شده بود. این فناوری یک سیستم پیچیده را برای پیش بینی مقدار مورد نیاز برای استفاده کارت های گرافیک و جابه جایی بین کارت های گرافیک بر اساس نیاز پیش بینی شده، پیاده سازی می کند. این فناوری همچنین یک طرح کنترل قدرت جدید را معرفی می کند که به کارت های گرافیک مجزا اجازه می دهد در زمان بیکاری انرژی مص
رف نکنند. تولید کنندگان. گرافیک مجتمع. در رایانه های شخصی، پردازنده های گرافیکی مجتمع(IGP) عمدتاً توسط اینتل و AMD ساخته می شوند و بر روی CPU هایشان ادغام می شوند. آنها معمولاً با نام های زیر شناخته می شوند: کارت گرافیک های مجزا. محبوب ترین کارت های گرافیک مجزا توسط AMD و Nvidia تولید می شوند. آنها معمولاً با نام های زیر شناخته می شوند: پشتیبانی از درایورها و سیستم عامل. اکثر سیستم عامل های رایج از این ویژگی پشتیبانی داخلی دارند. با این حال، کاربران ممکن است برای تجربه بهتر، درایورهای به روز شده را از Nvidia یا AMDدانلود کنند. پشتیبانی از ویندوز. ویندوز 7 دارای پشتیبانی داخلی از این ویژگی است. بسته به برنامه ای که در حال اجرا است، سیستم به طور خودکار بین GPU ها سوئیچ می کند. با این حال، کاربر ممکن است GPU ها را به صورت دستی از طریق دیوایس منیجر(Device manager) یا پاور منیجر(Power manager) تغییر دهد. پشتیبانی از لینوکس. در سیستم عامل های لینوکس، یک پچ(به انگلیسی: patch) به نام codice_1 از نسخه 2.6.34 به هسته لینوکس اضافه شده است تا بتواند با چندین GPU سروکار داشته باشد. در اینجا، سوئیچ کردن نیاز به راه اندازی
مجدد سیستم پنجره X دارد تا در نظر گرفته شود. مرکز کنترل اوبونتو به کاربر اجازه می دهد تا از طریق رابط کاربری گرافیکی به قابلیت codice_1 دسترسی داشته باشد. پشتیبانی از سیستم عامل مک. سیستم عامل مک از نسخه 10.5 Leopard از این ویژگی پشتیبانی داخلی دارد. از زمان OS X Mountain Lion ، اپل نرم افزار نظارت بر GPU را با نرم افزار نظارت بر فعالیت( به انگلیسی: Activity Monitor) ادغام کرده است.
عبدالغفور آرزو شاعر، نویسنده، بیدل شناس، دیپلمات و استاد دانشگاه اهل هرات افغانستان است. آرزو یکی از پُرکارترین نویسندگان معاصر افغانستان است که تا اکنون بیش از ۴۰ اثر در حوزه های شعر و ادبیات، عرفان، فرهنگ و جامعه از او به چاپ رسیده است. عبدالغفور آرزو به پاس فعالیت های ادبی و فرهنگی خود مدال غازی میربچه کوت خان کوهدامنی و نشان فرهنگی هنری ابوالقاسم فردوسی را تا اکنون کسب کرده است. او دکترای تخصصی زبان و ادبیات فارسی دارد و نیز به عنوان کاردار و سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در کشورهای ایران و تاجیکستان کار کرده است. شهرت آرزو اما بیشتر به خاطر اشعار و کتاب ها و رساله های اوست. زندگیِ شخصی و تحصیلات. عبدالغفور آرزو در ۲۸ دلو/بهمن سال ۱۳۴۰ خورشیدی در شهر هرات افغانستان به دنیا آمد و در خانواده ای تحصیل کرده بزرگ شد. او دوران ابتدایی مکتب/مدرسه را در مکتب ابتدایی/دبستان سیف ابن یعقوب هروی (سیفی) به پایان رسانید. پدرش به تاریخ، عرفان، ادبیات و موسیقی کلاسیک علاقه داشت. او از سال ۱۳۵۸ شروع به نوشتن شعر کرد. برادرش عبدالرسول آرزو، طبیب و شاعر بود. ذوق ادبی عبدالغفور آرزو در مکتب سخنوری و سخن شناسی برادرش پرورش یاف
ت. به گفته آرزو، او ذایقه ادبی را از مادر و گرایش به عرفان و تاریخ را از پدر فرا گرفته است. پس از حمله شوروی به افغانستان، عبدالغفور آرزو در ماه ثور سال ۱۳۵۸ خورشیدی به دلیل مخالفت با اشغال افغانستان توسط شوروی به زندان افتاد اما پس از رهایی از زندان در ماه سرطان/تیر همان سال به ایران مهاجرت کرد. چند سالی را در شهرستان بیرجند گذراند و سپس در شهر مشهد، مرکز استان خراسان رضوی اقامت گزید. مدتی در انجمن شاعران مهاجر افغانستان و سپس در مرکز فرهنگی زنان به تدریس پرداخت و مقالات خود را نیز همزمان منتشر کرد. وی در سال ۱۳۶۸ با رودابه تمنا، دختر عبدالکریم تمنا هروی نویسنده و شاعر شناخته شده افغانستان ازدواج کرد. عبدالغفور آرزو سپس تحصیلات عالی خود را در تهران ادامه داد و مدرک دکترای خود را از دانشگاه تربیت مدرس تهران به دست آورد. دکتور آرزو همچنان یک دوره کارشناسی ارشد/ماستری را در علوم سیاسی از دانشگاه آموزگاری(صدرالدین عینی) تاجیکستان در سال ۲۰۱۶ به پایان رسانید. پس از سقوط نظام جمهوری اسلامی افغانستان به دست طالبان در سال ۲۰۲۱ میلادی، عبدالغفور آرزو همراه با خانواده اش دوباره به ایران مهاجر شد و پس از مدتی به دلیل ش
رایط دشوار اقامتی در ایران به آلمان پناهنده شد. او اکنون با خانواده اش در ایالت نیدرزاکسن آلمان زندگی می کند. سوابق اجرایی. دکتور عبدالغفور آرزو از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۱ به عنوان رئیس اداری ولایت هرات وظیفه اجرا کرد. او همان سال به عنوان مستشار سفارت افغانستان در ایران تعیین شد و تا سال ۱۳۸۶ در این سمت انجام وظیفه کرد. آرزو سپس در سال ۱۳۸۷ خورشیدی به عنوان مشاور وزیر امور خارجه افغانستان و سپس در سال ۱۳۸۹ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در کشور تاجیکستان تعیین شد. او در طول شش سال حضور خود در تاجیکستان در پهلوی حضور دیپلماتیک، فعالیت های فرهنگی زیادی انجام داد ازجمله چاپ کتاب «شادزی…/ در قلمرو رودکی» به خط سریلیک و چاپ مجموعه شعر«لبخند خدا» به خط فارسی و سریلیک. دکتور آرزو پس از ختم ماموریت دیپلماتیک خود در تاجیکستان به افغانستان برگشت و تا زمان سقوط نظام جمهوری اسلامی افغانستان به دست طالبان به عنوان رئیس آرشیف/آرشیو وزارت خارجه این کشور انجام وظیفه کرد. منابع. انتشارات سوره مهر [/ 'لبخند خدا': رونمایی کتابی از اشعار دکتر عبدالغفور آرزو در دوشنبه
کمین یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی جورجیو سرافینی با بازی دولف لاندگرن، وینی جونز، رندی کوچار، جیانی کاپالدی و دانیل بونجور است. این فیلم در بریتانیا در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳ و در ایالات متحده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. کوچار، لاندگرن و جونز با هم در سه فیلم سرافینی پشت سر هم بازی کردند. هر فیلم نیز از همان گروه استفاده می کرد. این فیلم با نام اصلی راش، به هارد راش تغییر نام داد و در نهایت برای جلوگیری از درگیری با دیگر فیلم های آینده، به کمین تغییر نام داد.
ابومحمد محمود بن احمد بن موسی بدرالدین العینی (762ق/1360م- 855ق/1453م) از علمای اهل سنت مذهب حنفی و طریقت شاذلیه بود. زندگینامه. او در سال 762 هجری قمری (1360 میلادی) در شهر عینتاب (غازیانتپه در ترکیه امروزی) در خانواده ای عالم به دنیا آمد. او به تحصیل تاریخ، ادب و علوم دینی اسلامی پرداخت. شواهدی وجود دارد که او حداقل تا حدودی فارسی هم می دانست. در سال 788 هجری قمری (1386 م) به اورشلیم سفر کرد و در آنجا با شیخ حنفی الصیرامی که رئیس مدرسه و خانقاه ظاهریه در قاهره بود، ملاقات کرد. الصیرامی از العینی دعوت کرد تا او را تا قاهره همراهی کند و در آنجا یکی از صوفیان ظاهریه شد. از قاهره برای تدریس به دمشق رفت و در آنجا بعنوان محتسب منصوب شد و مدتی قبل از سال 800 هجری قمری (1398 میلادی) به قاهره بازگشت. العینی و مقریزی چندین بار در طی چند سال آینده جانشین یکدیگر به عنوان محتسب قاهره شدند ولی هیچ کدام برای مدت طولانی این پست را حفظ نکردند. اعتبار العینی با افزایش سن بیشتر شد. مؤید شیخ در سال 823 هجری قمری (1420 میلادی) او را سفیر قرامانیان منصوب کرد.
میدجرنی (به ) یک آزمایشگاه تحقیقاتی مستقل است که یک برنامه هوش مصنوعی انحصاری با همین نام تولید می کند و تصاویری را از توضیح های متنی شبیه به دال-ای و استیبل دیفیوژن ایجاد می کند. این ابزار در حال حاضر در نسخه بتای باز است که در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۲ وارد شده است. تیم میدجرنی توسط دیوید هولز، که یکی از بنیانگذاران لیپ موشن است، رهبری می شود. هولز در اوت ۲۰۲۲ به "وبگاه رجیستر" گفت که این شرکت قبلاً سودآور بوده است. کاربران با استفاده از اعلان های ربات دیسکورد، آثار هنری را با میدجرنی ایجاد می کنند. تاریخچه. میدجرنی توسط دیوید هولز (David Holz)، یکی از بنیانگذاران لیپ موشن تأسیس و اولین بار در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۲ وارد نسخه بتای باز شد. با این حال، در ۱۴ مارس ۲۰۲۲، سرور دیسکورد با درخواست ارسال عکس های با کیفیت بالا در توییتر/ردیت برای آموزش سیستم راه اندازی شد. این شرکت روی بهبود الگوریتم های خود کار می کند و هر چند ماه یکبار نسخه های جدیدی را منتشر می کند. نسخه ۲ الگوریتم آنها در آوریل ۲۰۲۲ و نسخه ۳ در ژوئیه راه اندازی شد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲، تکرار آلفای نسخه ۴ برای کاربران منتشر شد. عملکرد. میدجرنی در حال حاضر فقط از طریق ی
ک ربات دیسکورد در خود دیسکورد رسمی میدجرنی، از طریق پیام مستقیم به ربات، یا با دعوت از ربات به یک سرور شخص ثالث قابل دسترسی است. برای تولید تصاویر، کاربران از دستور استفاده می کنند و یک اعلان را تایپ می کنند. سپس ربات چهار تصویر را در قالب یک عکس به کاربر ارائه می دهد. زیر عکس ارائه شده، برای هر کدام از چهار تصویر، دستور بزرگ نمایی (U1,U2,U3,U4) و ایجاد مجدد چهار گونه مختلف از همان عکس ها (V1,V2,V3,V4)، وجود دارد. میدجرنی همچنین در حال کار بر روی یک رابط وب است. آنها به تازگی یک برنامه وب ایجاد کردند که در آن افراد می توانند آزادانه عکس های خود را ببینند و پردازنده های گرافیکی سریع با ویژگی های آرامش بخش برای بهبود عملکرد دریافت کنند. استفاده. بنیانگذار میدجرنی، دیوید هولز می گوید که هنرمندان را نه به عنوان رقیب های میدجرنی، بلکه به عنوان مشتری می بیند. هولز به "وبگاه رجیستر" گفت که هنرمندان از میدجرنی برای نمونه سازی سریع مفاهیم هنری استفاده می کنند تا قبل از شروع کار خودشان، آن مفاهیم هنری را به مشتریان نشان دهند. به دلیل مجموعه آموزشی، میدجرنی ممکن است شامل آثار هنرمندان دارای حق چاپ باشد. برخی از هنرمندان
، میدجرنی را به بی ارزش کردن آثار خلاقانه اصلی متهم کرده اند. شرایط خدمات میدجرنی شامل یک خط مشی حذف قانون کپی رایت هزاره دیجیتال است که به هنرمندان این امکان را می دهد که اگر فکر می کنند نقض حق تکثیر مشهود است، درخواست کنند آثارشان از مجموعه حذف شود. صنعت تبلیغات به سرعت از ابزارهای هوش مصنوعی مانند میدجرنی، دال-ای و استیبل دیفیوژن استفاده کرده است. به گفته اد ایج ("Ad Age")، ابزارهایی که به تبلیغ کنندگان امکان می دهند محتوای اصلی را تولید و ایده های طوفان فکری سریع ایجاد کنند، فرصت های جدیدی مانند «تبلیغات سفارشی ایجاد شده برای افراد، روشی جدید برای ایجاد جلوه های ویژه یا حتی کارآمدتر کردن "تبلیغات" تجارت الکترونیک» را فراهم می کنند. استفاده قابل توجه و بحث های پیرامون. میدجرنی توسط مجله بریتانیایی "اکونومیست" برای عکس روی جلد ژوئن ۲۰۲۲ استفاده شد (که معمولاً برای پرداختن به یک رویداد مهم در دنیا استفاده می شود). در ایتالیا، روزنامه پیشرو "کوریره دلا سرا،" کمیکی را منتشر کرد که توسط نویسنده ونی سانتونی (Vanni Santoni) با میدجرنی در اوت ۲۰۲۲ ایجاد شده بود. چارلی وارزل (Charlie Warzel) از میدجرنی برای تهیه دو
تصویر از الکس جونز برای خبرنامه وارزل در "مجله آتلانتیک" استفاده کرد. استفاده از رویه تولید شده توسط هوش مصنوعی، مورد انتقاد افرادی قرار گرفت که احساس می کنند این رویه باعث از بین رفتن کسب و کار هنرمندان واقعی می شود. وارزل در مقاله ای دربارهٔ تصمیم خود برای استفاده از تصاویر تولید شده، اقدام خود را یک «اشتباه» خواند. "برنامه هفته پیش امشب با جان اولیور" شامل یک بخش ۱۰ دقیقه ای درون برنامه میدجرنی بود که در یک قسمت پخش شده در اوت ۲۰۲۲ نمایش داده شده است. یک تصویر ایجاد شده توسط میدجرنی به نام تئاتر اپرای فضایی (به ) مقام اول را در مسابقه هنر دیجیتال در نمایشگاه ایالتی کلرادو در سال ۲۰۲۲ کسب کرد. جیسون آلن (Jason Allen)، نویسندهٔ اعلانی که باعث تولید تصویر تئاتر اپرای فضایی در میدجرنی شد، این تصویر را روی بوم چاپ کرد و با نام «جیسون ام. آلن به وسیله میدجرنی» در مسابقه شرکت کرد اما دیگر هنرمندان دیجیتال از شنیدن این خبر ناراحت شده بودند. آلن عذرخواهی نکرد و اصرار داشت که از قوانین مسابقه پیروی کرده است. داوران دو دسته نمی دانستند که میدجرنی از هوش مصنوعی برای تولید تصاویر استفاده می کند، اگرچه بعداً گفتند که ا
گر این را می دانستند، به هر حال جایزه برتر را به آلن می دادند. این رویداد شبیه به اتفاقی بود که در سال ۱۹۵۸ در داستان کوتاه «ویژگی زیبایی» (Thing of Beauty) نوشته دیمن نایت شرح داده شده است. در این داستان، مردی از یک ماشین برای ایجاد تصویر برنده در یک مسابقه هنری استفاده می کند. همان طور که در واقعه کلرادو، داوران داستان متوجه نشدند که تصویر توسط ماشین ایجاد شده است. در دسامبر ۲۰۲۲، از میدجرنی برای ایجاد یک کتاب کودکان تولید شده توسط هوش مصنوعی، در یک تعطیلات آخر هفته استفاده شد. این کتاب با عنوان "آلیس و درخشش" ("Alice and Sparkle")، دختر جوانی را نشان می دهد که روباتی می سازد که دچار خودآگاهی می شود. خالق این کتاب، "عمار ریشی" (Ammaar Reeshi)، ساعت ها وقت صرف کرد تا درخواست های میدجرنی را تغییر دهد و صدها نتیجه تولید شده را رد کرد تا در نهایت ۱۳ تصویر برای کتاب انتخاب کند. هم محصول و هم فرایند، انتقاداتی را برانگیخت به طوری که یکی از هنرمندان نوشت: «مشکل اصلی… این است که این تصاویر، بر اساس کار هنرمندان آموزش دیده است. این خلاقیت ها و سبک های متمایز ما است که ایجاد کردیم، و رضایت ندادیم که مورد استفاده قرار
گیرد.» شکایت قضایی. در ژانویه ۲۰۲۳، سه هنرمند "سارا اندرسن"، "کلی مک کرنان" و "کارلا اورتیز" شکایتی را برای نقض حق چاپ علیه استیبل دیفیوژن، میدجرنی و دوینت آرت تنظیم کردند و مدعی شدند که این شرکت ها با آموزش ابزارهای هوش مصنوعی بر روی پنج میلیارد تصویر که از وب برداشته اند، بدون رضایت هنرمندان اصلی، حقوق میلیون ها هنرمند را نقض کرده اند.
دانشکده فیزیک دانشگاه تهران اولین مرکز رسمی آموزش فیزیک در ایران است که در سال ۱۳۱۳ همزمان با بنانهاده شدن دانشگاه تهران تحت نظر دانشکدگان علوم دانشگاه تهران در پردیس مرکزی دانشگاه توسط پروفسور محمود حسابی شکل گرفت. این دانشکده اولین نسل فیزیک دانان ایرانی و بسیاری از بزرگان این عرصه را تربیت کرده که باعث گسترش فیزیک در دیگر دانشگاه های کشور شدند. هم اکنون دفتر انجمن فیزیک ایران در این دانشکده قرار دارد. تاریخچه. می توان شکل گیری اولیه دانشکده را مربوط به دوران تأسیس دارالفنون در سال ۱۲۳۰ خورشیدی دانست. دروسی که در دارالفنون تدریس می شد عبارت بودند از فیزیک، شیمی، طبیعیات، داروسازی و تجزیه معادن که به تدریج حساب، هندسه، جغرافیا و نقاشی نیز به آنها اضافه شد. سپس در سال ۱۳۰۷ طی طرحی مؤسسه ای به نام دارالمعلمین عالی (دانشسرای عالی) مشتمل بر دانشکده های علوم و ادبیات ایجاد گردید. دانشکده علوم شامل رشته های فیزیک-شیمی، ریاضی و طبیعی بود. بعد از چند سال این مؤسسه به محل مدرسه علمیه سابق منتقل شد و این دانشکده دو استاد ایرانی و هفت استاد فرانسوی و جمعاً صد محصل داشت. دکتر محمود حسابی و غلامحسین راهنما دو استاد ایران
ی این مجموعه بودند. در نهایت در سال ۱۳۱۳ پس از شکل گیری دانشگاه تهران، دانشسرای عالی به آن پیوسته و دانشکده علوم و… شکل گرفتند. سپس واژه دانشگاه به جای اونیورسیته، دانشکده به جای فاکولته و دانشسرای عالی به جای دارالمعلمین معمول شد و نام دانشجو و دانشیار بر اساس نام دانش انتخاب شد. از سال ۱۳۱۳ تا سال ۱۳۳۷ دانشکده علوم برای دوره لیسانس سه ساله از طریق امتحاناتی که توسط دانشکده برگزار می شد (به شکل درون گروهی) دانشجو می پذیرفت. ساختمان دانشکده علوم در سال ۱۳۳۰ افتتاح شد و تصمیم گرفته شد به جای اینکه در هر دانشکده گروه های مختلف علوم دایر باشد، کلیه رشته های علوم پایه در دانشکده علوم مستقر شود. در سال ۱۳۳۱ رشته فیزیک-شیمی به دو رشته مستقل فیزیک و شیمی تفکیک شدند. برای ایجاد هماهنگی بین برنامه دانشکده با دانشکده های خارج در سال ۱۳۴۲ مقرر شد دوره لیسانس به ۴ سال افزایش یابد و مدرک آن که به نام دیپلم بود، لیسانس شناخته شود. از این سال دانشجویان از مسیر کنکور سراسری به دانشگاه راه یافتند. همچنین دوره های فوق لیسانس نیز گسترش یافت و گام مؤثری که در راه تحول دانشگاه و دانشکده برداشته شد، تنظیم دروس براساس واحد بود. پس
از آن گروه فیزیک با هدایت دکتر حسابی و به همراه جمعی از اولین شاگردان ایشان مانند دکتر کمال الدین جناب، دکتر علی اصغر خمسوی، دکتر ضیاءالدین اسماعیل بیگی و… گسترش یافته و اولین نسل فیزیکدانان، مهندسان و معلمان ایران که ایشان نیز در آینده متخصص رشته خود شدند را تربیت کرد. که باعث شکل گیری و رشد رشته فیزیک در دیگر دانشگاه های تهران و دیگر شهرها شد. گروه فیزیک که توسط دکتر محمود حسابی شکل گرفته و مستقر در محل دانشکده علوم واقع در پردیس مرکزی دانشگاه بود، نهایتاً توسط شخص ایشان در سال ۱۳۵۲ به موقعیت کنونی خود در خیابان کارگر شمالی واقع در امیرآباد انتقال یافت. از سال ۱۳۸۴ در پی ارتقای تشکیلات سازمانی دانشگاه تهران، گروه فیزیک به دانشکده فیزیک تغییر نام یافت. رتبه و افتخارات. رتبه بندی QS. در آخرین رتبه بندی QS دانشکده فیزیک توانست با کسب رتبه ۴۰۱–۴۵۰ جهانی بالاتر از دیگر دانشگاه ها در رتبه اول کشور قرار بگیرد. رتبه بندی USNews. دانشگاه تهران در USNews برای سال های متمادی توانسته رتبه برتر کشور را در حوزه کلی فیزیک و دیگر گرایش های آن به خود اختصاص دهد و در آخرین ویرایش این نظام رتبه بندی توانسته رتبه ۴۳۲ جهانی در
فیزیک را بالاتر از سایر رقبای خود کسب کند. همچنین توانست در گرایش فیزیک ماده چگال با رتبه ۲۵۰ تنها دانشگاه وزارت علوم حاضر در این رتبه بندی باشد. رتبه بندی لایدن. در نظام رتبه بندی لایدن CWTS نیز دانشگاه در حوزه علوم فیزیک و مهندسی توانسته بالاتر از دیگر مراکز کشور در رتبه اول قرار بگیرد. رتبه بندی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC). در آخرین ویرایش رتبه بندی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) در شاخه فیزیک، دانشگاه تهران توانست رتبه اول کشور را به طور مشترک با دانشگاه صنعتی اصفهان کسب کند. قطب علمی. طبق آخرین لیست اعلام شده از طرف وزارت علوم در دانشکده فیزیک قطب علمی فیزیک ساختار و خواص میکروسکوپی ماده شکل گرفته و در حال فعالیت است. همکاری های بین المللی. دانشکده فیزیک در پروژه های بین المللی متعددی مانند پروژه PANDA در کشور آلمان و ALICE و FCC در CERN همکاری های سازنده ای داشته و افتخارات متعددی را کسب کرده است. گروه های پژوهشی و افراد. دانشکده فیزیک دارای پنج گروه پژوهشی کلی در گرایش های مختلف فیزیک می باشد که در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری پذیرش دانشجو و در دوره پسادکتری پذیرش محقق دارد
. این گروه ها شامل بوده که در ادامه هر یک از گروه ها معرفی می شوند. فیزیک ماده چگال و نانوفیزیک و سیستم های پیچیده. این گروه شامل ۸ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۳ استاد به نام های عباس علی صابری، یاسر عبدی، محمدرضا محمدی زاده، ۲ دانشیار به نام های میرفائز میری و سیدمهدی واعظ علائی و ۲ استادیار به نام های محمدخزائی و رضا سپهری نیا است. حوزه فعالیت این گروه در سه بخش کلی زیر است: گرانش و اخترفیزیک. این گروه شامل ۵ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۲ استاد به نام های محمدنوری زنوز و فاطمه شجاعی باغینی، ۲ دانشیار به نام های امیرمسعود عباسی و ناهید احمدی و ۱ استادیار به نام مهدیار نوربالا است. حوزه فعالیت و تحقیقات این گروه بر روی موضوعات نظری انجام می شود که به هر طریقی با نظریه نسبیت عام اینشتین (GR) مرتبط هستند و از تلاش برای درک بهتر GR با مطالعه پدیده های مختلف، تا بررسی نظریه های اصلاح شده گرانش را شامل می شوند. کیهان شناسی و اخترفیزیک نیز عرصه هایی برای کاربردهای GR هستند که از کیهان بسیار اولیه تا دوران متأخر را در برمی گیرد. تنوع این فعالیت ها زمانی که با پیشرفت های فیزیک ذرات یا ایده های گمانه زنی گرانش کوانتومی تر
کیب شود، حتی بیشتر می شود. فیزیک اتمی و مولکولی. این گروه شامل ۷ عضو هیئت علمی فعال اعم از 1 استاد به نام فرزین آقامیر ، ۴ دانشیار به نام های عطاملک قربان زاده، خسرو حسنی، مسعود مهجورشفیهی و ارشمید نهال و ۱ استادیار به نام فرخ سررشته داری است. فیزیک ذرات بنیادی. این گروه شامل ۶ عضو هیئت علمی فعال اعم از 2 استاد به نام های کاظم عزیزی، صدیقه دلدار ، ۱ دانشیار به نام حسین محسنی سجادی و ۲ استادیار به نام های هاجر ابراهیم نجف آبادی و سارا خطیبی است. فیزیک هادرون ها، هسته ها و شتابدهنده های ذرات. این گروه شامل ۳ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۲ استاد به نام های کاظم عزیزی (مشترک با گروه ذرات بنیادی) و حمیدرضا مشفق و ۱ دانشیار به نام مسعود مهجورشفیعی (مشترک با گروه اتمی مولکولی) است. فارغ التحصیلان برجسته. از فارغ التحصیلان به نام و شاخص این دانشکده می توان به افراد ذیل اشاره کرد: