Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الیز پریشیدیگی: اگر x یک فرایند پراکنش از formula_19 باشد، formula_31 یک تابع مشتق پذیر و formula_32 فرایند وینر، در اینصورت داریم:formula_33که در آن formula_34 پریشیدگی formula_35 نسبت به فرایند وینر می باشد. اثبات: گیریم formula_36، آنگاه داریم formula_37، پس می توان داشت:formula_38از طرف دیگر formula_39که می توان نتیجه گرفت: formula_40 از طرف دیگر گیریم formula_41، در نتیجه داریم: formula_42بنابراین دیده می شود که formula_43 و formula_44 هردو از یک SDE یکسان پیروی می کنند، حال از آنجا که formula_45، پس نتیجه می شود که formula_44 و formula_43 برابرند. از این قضیه نتیجه می شود که پریشیدن (اختلال) فرایند وینر به فرایند پراکنشی می انجامد که با مشتق مالیاون رابطه دارد. نتیجه: از روابط (A2) و (A5) می توان نتیجه گرفت که:formula_48نتیجه: از رابطه (A5)، با قرار دادن formula_49 ، داریم:formula_50که تعریفی دیگر برای مشتق مالیاوین بدست می دهد. ----رابطه Clark-Ocone-Haussman: این رابطه در ارتباط با قضیه بازنمود مارتینگل می باشد. به طور ویژه برای کارکردوار وینر formula_51 داریم:formula_52که در آن formula_53 فیلتراسیون ط
بیعی از فرایند وینر است. اثبات: از روی بازنمود مارتینگل می دانیم که: formula_54، نیز به یاری رابطه (A2) داریم:formula_55که برای (۱) از رابطه A2 و برای (۲) از قاعده ایزومتری استفاده شد. در نتیجه:formula_56و در نتیجه formula_57. توجه شود که رابطه (*) در بالا، از این جهت بدین صورت نوشته شد که formula_58 باید حتماً یک فرایند formula_59-سازگار (adapted-formula_59) باشد. درنتیجه نمی توان نتیجه گرفت که formula_61 چراکه formula_62 لزوماً سازگار نیست. ارتباط با قضیه گیرسانوف. فرض کنید تعریف کنیم formula_63، آنگاه طبق قضیه گیرسانوف (Girsanov) خواهیم داشت:formula_64آنگاه خواهیم داشت:formula_65در نتیجه با توجه به رابطه (A5) خواهیم داشت:formula_66که اثباتی دیگر از رابطه (A2) می باشد.
ممنوعیت سبز نوعی اقدام اعتصابی است که معمولاً توسط یک اتحادیه کارگری یا سایر گروه های کارگری به صورت سازمان یافته انجام می شود این نوع اقدام معمولاً برای اهداف محیط زیست یا حفاظت از محیط زیست انجام می شود. این اقدام عمدتاً در استرالیا در دهه ۱۹۷۰ به رهبری فدراسیون کارگران ساختمانی (BLF) برای محافظت از پارک ها، مسکن های کم درآمد و ساختمان های با اهمیت تاریخی استفاده شد. تأثیرات بین المللی. اگرچه ممنوعیت سبز تنها برای سه تا چهار سال در استرالیا اجرا شد، اما به طور قابل توجهی بر سیاست بین الملل تأثیر گذاشت، زیرا به نظر می رسد این جنبش به ادغام کلمه «سبز» در اصطلاحات سیاسی جهان کمک کرده است.
نان ذرت یک نان سریع تهیه شده از آرد ذرت است که با غذاهای جنوب ایالات متحده مرتبط است و منشأ آن به غذاهای بومی آمریکا برمی گردد. کوفته ها و پنکیک هایی که از آرد ذرت ریز آسیاب شده تهیه می شوند، غذاهای اصلی مردم هوپی در آریزونا هستند. مردم هیداتسا در غرب میانه به نان ذرت پخته شده "ناکتسی" می گویند، در حالی که مردم چوکتاو در جنوب شرقی آن را "بوناها" می نامند. قبایل چروکی و سنکا خمیر اصلی را با موادی مانند شاه بلوط، تخمه آفتابگردان، سیب یا توت غنی کرده و گاهی آن را با لوبیا یا سیب زمینی ترکیب می کنند. امروزه برای پخت نان ذرت به جای استفاده از خمیرمایه معمولاً از بکینگ پودر استفاده می کنند. تاریخچه. مردم بومی قاره آمریکا هزاران سال قبل از ورود اروپاییان به دنیای جدید، شروع به استفاده از ذرت و آرد ذرت به عنوان غذا کردند. برای اولین بار حدود شش هزار سال پیش در مکزیک استفاده شد، و بین هزار تا سه هزار سال پیش، ذرت به ایالات متحده فعلی معرفی شد. آشپزهای بومی تعدادی دستور پخت برای ذرت، از جمله نان ذرت، تهیه کردند که بعداً توسط مهاجران اروپایی و بردگان آفریقایی - به ویژه کسانی که در مستعمرات جنوبی زندگی می کردند، مورد است
فاده قرار گرفت. اگرچه بومیان قاره آمریکا برای اولین بار ذرت را کشت کردند، اما مدت کوتاهی پس از تجارت برده در اقیانوس اطلس، توسط بازرگانان اروپایی به غرب آفریقا معرفی شد و به سرعت به یک غذای اصلی در آشپزی آفریقا تبدیل شد. غذاهای تهیه شده از آرد ذرت در سنگامبیا و ساحل صحرا نشان دهنده انتقال فرهنگ است که در سراسر اقیانوس اطلس رخ داده است. نان ذرت به سنگ بنای آشپزی در جنوب شرقی ایالات متحده تبدیل شده است و همچنین در بشقاب های آمریکایی های آفریقایی تبار، آمریکایی های اروپایی آمریکایی و بومیان به طور یکسان نمایش داده می شود. برای اولین بار در مستعمرات آمریکا، نان ذرت ترکیبی ساده از آرد ذرت آسیاب شده و آب بود که سپس با هم مخلوط می شد و روی آتش یا در اجاق پخته می شد. در این مرحله از تاریخ، استفاده از نان ذرت در غذاهای جنوبی از سر ناچاری بود. اگرچه کشاورزان شمال شرق و غرب میانه می توانستند گندم و چاودار بکارند، اما گرما و رطوبت جنوب باعث شد گندم ها پژمرده و فاسد شوند. از این رو استفاده از نان ذرت رواج پیدا کرد. انواع نان ذرت. نان ذرت یک ماده محبوب در آشپزی جنوب است و بسیاری از مردم به دلیل بافت و عطر ویژه ای که دارد ا
ز خوردن آن لذت می برند. نان ذرت را می توان پخته، سرخ کرده یا (به ندرت) بخارپز کرد. نان ذرت بخارپز، نرم تر، جویدنی تر و بیشتر شبیه پودینگ آرد ذرت است تا نان ذرت. پخت نان ذرت. نان ذرت یک نان متداول در غذاهای ایالات متحده است، به ویژه با غذاهای جنوبی و جنوب غربی مرتبط است، و همچنین یک غذای اصلی سنتی برای کشورهایی است که آرد گندم برای آن ها گران تمام می شود. نان ذرت را می توان به عنوان صبحانه میل کرد. همچنین به طور گسترده ای با باربیکیو و فلفل قرمز مصرف می شود. در بخش هایی از جنوب و جنوب غربی ایالات متحده، نان ذرت، همراه با لوبیا چیتی، یک ناهار رایج برای بسیاری از مردم بوده است. هنوز هم یک غذای جانبی رایج برای بسیاری از شام ها است که اغلب با کره سرو می شود. خرده های نان ذرت نیز در سس ها قابل استفاده است. استفاده از نان ذرت به ویژه همراه با بوقلمون روز شکرگزاری رایج است. در ایالات متحده، نان ذرت شمال و جنوب متفاوت است، زیرا به طور کلی از انواع مختلف پودر ذرت و درجات مختلف شکر و تخم مرغ استفاده می شود. نان ذرت جنوبی به طور سنتی با شکر کم یا بدون شکر و مقادیر کمتر آرد (یا بدون آرد) درست می شود و نان ذرت شمالی شیرین
تر و شبیه کیک است. نان ذرت جنوبی به طور سنتی از آرد ذرت سفید و باترمیلک استفاده می شود. در تگزاس، نان ذرت دلچسبی درست شده است که با دانه های ذرت تازه و فلفل هالاپینو تهیه شده و روی آن پنیر رنده شده است. نان ذرت معمولاً با ملاس در ایالت های جنوبی و با کره و عسل در ایالات شمالی آمریکا مصرف می شود. نان ذرت تابه ای. نان ذرت سرخ شده یا پخته شده در تابه یک غذای اصلی سنتی در روستاهای ایالات متحده، به ویژه در جنوب است. این نان را در تابه چدنی سنگین می پزند. خمیر تهیه شده از آرد ذرت، تخم مرغ و شیر را مستقیماً در روغن داغ می ریزند. مخلوط را روی اجاق یا داخل فر قرار داده تا به شکل کیک بزرگ، شکننده و گاهی بسیار مرطوب با رویه ترد پخته شود. این نان معمولاً سنگین است و معمولاً تکه ای از آن همراه غذا سرو می شود نه به عنوان یک نان معمولی همراه غذا خورده شود. نان ذرت آب گرم. یک روش دیگر برای پخت این نان وجود دارد و آن هم روش سرخ کردنی شامل ریختن مقدار کمی از خمیر تهیه شده در روغن داغ است. برای تهیه خمیر، آب جوش با (آرد ذرت، بکینگ پودر یا مواد شیمیایی دیگر) مخلوط کرده و سپس خمیر در یک تابه حاوی روغن داغ ریخته می شود. سپس اجازه
می دهند تارویه خمیر طلایی و سرخ شود. در حالی که مرکز خمیر به شکل نان ترد و لطیفی در می آید. این نان های سرخ شده معمولاً به قطر هستند. این نوع نان ذرت اغلب به عنوان نان ذرت «آب داغ» یا «غذا داغ» شناخته می شود و منحصر به فرد جنوب آمریکاست.
نیویورک - پرسبیتری وستچست، سابق و قبل از آن مرکز بیمارستان لارنس) یک بخش از بیمارستان نیویورک-پرسبیترین واقع در برانکسویل، نیویورک است. این یک بیمارستان عمومی ۲۸۸ تختخوابی است که مراقبت های بستری و سرپایی را عمدتاً به ساکنان شهرستان وستچستر جنوبی ارائه می دهد. این یک مرکز سکته مغزی اولیه و یک مرکز پری ناتال سطح ۲ است. این بیمارستان سالانه حدود ۴۲۰۰۰ بیمار را در بخش اورژانس خود درمان می کند و حدود ۱۳۰۰ نوزاد به دنیا می آورد. تاریخچه. این بیمارستان در سال ۱۹۰۹ به عنوان بیمارستان لارنس توسط تاجر برجسته ویلیام ون دوزر لارنس تأسیس شد، که پس از اینکه پسرش مبتلا به آپاندیسیت شد و مجبور شد به شهر نیویورک منتقل شود، نیاز به یک بیمارستان اجتماعی را تشخیص داد. در سال ۲۰۰۵، مرکز بیمارستان لارنس یکی از اعضای وابسته به سیستم مراقبت های بهداشتی نیویورک-پرسبیتریان شد و در سال ۲۰۱۴ با بیمارستان پرسبیتریان نیویورک وارد همکاری رسمی شد که منجر به تغییر نام بیمارستان به بیمارستان نیویورک-پرزبیتریان، لارنس شد پیشگامی یک مرکز سرطان و جراحی دو طبقه به مساحت ۴۰۰۰۰ فوت مربع در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۳ رخ داد که ساخت آن ۶۵ میلیون دلار هزینه داشت،
این مرکز در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶ افتتاح شد، بیمارستان به طور کامل توسط بیمارستان نیویورک-پرسبیتریان در سال ۲۰۱۸ خریداری شد.
قرارداد صلح پاریس (، ) که به صورت رسمی به توافقنامه صلح جامع کامبوج مشهور است در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۹۱ منعقد شد و پایان رسمی جنگ کامبوج و ویتنام و جنگ سوم هندوچین بود. این توافق منجر به استقرار اولین مأموریت عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد (نهاد انتقال قدرت رفراندوم در کامبوج) از زمان جنگ سرد و اولین موقعیتی شد که در آن سازمان ملل متحد به عنوان دولت یک کشور مسئولیت را بر عهده گرفت. این توافقنامه توسط ۱۹ کشور امضا شد. موافقت نامه های صلح پاریس به شکل زیر بود:
بابکیه ایشان پیروان بابک خرّم دین می باشند. سرکرده فرقه. ابک خرمی ایرانی است از زادگان روستای خرم از توابع اردبیل در ناحیه آذزبایجان مادرش به او از عبدالله نامی از مردان نبط، بطور فحشا حامله می شود بدون این که پدری برای خود بشناسد. به همراه مادرش زندگی می کرده و بابک این گونه از دامن ناپاک زاده شده و در دامن او پرورش یافته پس می توان بسیاری از عملکردهای ناشایست او را با همین زمینه توجیه کرد. برای فرار از فقر، به چوپانی پرداخت و در همان کوهستان با جاویدان (سهل) آشنا شد. او از بزرگان و سران آن منطقه بود و بابک مقداری از عمر خود را با او گذراند و در طول این زندگی برتر مورد پسند همسر جاویدان نیز واقع شد و در زمانی کوتاه پس از این جریانات جاویدان، در جنگی طایفه ای کشته می شود. و همسر او اعلام می کند که جاویدان، بابک را جانشین خود نمود. و این اعلامیه مورد تایید اطرافیان واقع می شود.
پُررَجه ها () یک سرده از خانوادهٔ بال توریان شاپرکی است. در سردهٔ پررجه ها دست کم دو گونه توصیف شده وجود دارد که بومی آمریکای شمالی هستند. نام این سرده از واژه های یونانی πολύς ("polys") به معنی «پُر و بسیار» و στοιχάς ("stoichas") به معنی «رج یا در ردیف های پشت سر هم» گرفته شده است. این نام به ویژگی های ظاهری این شاپرک، به ویژه ساختار بال های آن که دارای طرح های مشخص و شاید ردیف های خاصی از رگبال ها یا الگوهای چشمگیر است، اشاره دارد. گونه ها. این دو گونه به سردهٔ پررجه ها تعلق دارند:
این مقاله فهرستی از فیلم هایی ارائه می دهد که در آنها فرشتگان ظاهر می شوند:
پُررَجهٔ خال دار () یک گونه از سردهٔ پررجه ها در خانوادهٔ بال توریان شاپرکی است که در آمریکای مرکزی و آمریکای شمالی یافت می شود، در دهه ۱۹۵۰ در نظر گرفته شد که از شرق آمریکای شمالی منقرض شده بود، اما به طور ناگهانی در فایتویل (آرکانزاس)، دوباره کشف شد. این شاپرک در آن شهر در سال ۲۰۱۲ بر روی دیوار یک وال مارت پیدا شد.
دژ ریگا () دژی در کرانهٔ رود دائوگاوا در ریگا، پایتخت لتونی است. دژ ریگا در سال ۱۳۳۰ بنیان نهاده شد و ساختمان آن میان سال های ۱۴۹۷ و ۱۵۱۵ کاملاً بازسازی شد. در سال ۱۶۴۱ پس از تصرف دژ به دست سوئدی ها، در دژ پیوست های جادار ساخته شد. این دژ بین قرن های ۱۷ و ۱۹ به طور مداوم افزایش و بازسازی می شد. در سال ۱۹۳۸، دولت لتونی این دژ را به عنوان سکونتگاه خود برگزید. امروزه، این دژ سکونتگاه رسمی رئیس جمهوری لتونی و جایگاه چندین موزه است. تاریخچه. این دژ بر اساس پیمان نامه ای میان ریگا و شوالیه های لیوونی ساخته شد؛ در سدهٔ سیزدهم اهالی ریگا ضد شوالیه ها شورش کردند و دژ اصلی که در مرکز شهر واقع بود را ویران کردند. به دلیل درگیری مداوم با اهالی ریگا، شوالیه ها تصمیم بر ساخت دژی نو فرای مرزهای شهر به جای بازسازی دژ اصلی گرفتند. این دژ نقش سکونتگاه استاد بزرگ شوالیه های لیوونی را داشت، اما به دلیل درگیری های مداوم به اهالی ریگا، سکونتگاه در سال ۱۴۸۴ به دژ سسیس منتقل شد. اهالی ریگا به مرور در نبرد شکست خوردند و مجبور به بازسازی دژ شدند که در سال ۱۵۱۵ به پایان رسید. پس از پیمان ویلنیوس، شوالیه های لیوونی دیگر وجود نداشتند و د
ر سال ۱۵۶۱، این دژ به پناهگاه نظامی لیتوانی و سپس لهستان–لیتوانی تبدیل شد. در سال ۱۶۲۱، ریگا تحت ادارهٔ امپراتوری سوئد آمد و دژ ریگا به عنوان سکونتگاه مدیریت سوئدی به کار رفت. پس از اینکه شهر در اوایل سدهٔ هجدهم تحت چیرگی امپراتوری روسیه قرار گرفت، دژ ریگا به عنوان سکونتگاه مدیریت و دیوان های استان ریگا (که شامل بیشتر سرزمین های لتونی و استونی می شد) تبدیل شد. چندین موزه در بخش جنوبی دژ قرار دارند. پس از استقلال دوبارهٔ لتونی، بخش شمالی دژ به عنوان سکونتگاه رئیس جمهور لتونی تعیین شد. معماری. ساختمان اصلی دژ، سه طبقه داشت که یک حیاط درونی مستطیل شکل را احاطه کرده بود و در گوشه ها، چهار برج مستطیل شکل داشت. پس از ویرانی دژ در سال ۱۴۸۴ به دنبال توسعه های فناوری نظامی، دو تا از برج ها با برج های مدور جایگزین شدند. دژ در طول سدهٔ هفدهم توسعهٔ وسیعی را تجربه کرد، زمانی که تقریباً دائماً در حال ساخت بود. در سال ۱۶۲۸، زرادخانه به دژ چسبیده بود و صد سال بعد، در سال ۱۷۸۳ برای ساخت یک دیوان خانه تخریب شد.
دوک نشین کورلند و سمیگالیا یک دوک نشین در منطقهٔ بالتیک بود که آن زمان به عنوان لیوونی شناخته می شد و از سال ۱۵۶۱ تا ۱۵۶۹ به عنوان دولت خراجگزار دوک نشین بزرگ لیتوانی وجود داشت و سپس از سال ۱۵۶۹ تا ۱۷۲۶ بخشی از تاج نشین پادشاهی لهستان شد و در سال ۱۷۲۶ با مشترک المنافع لهستان–لیتوانی متحد شد. در ۲۴ اکتبر ۱۷۹۵، در سومین تجزیه لهستان، این دوک نشین ضمیمهٔ امپراتوری روسیه شد
توبیاس (به عبری: טוֹבִיָּהוּ Ṭōvijjahū، به معنی «خداوند خوب است») پسر توبیت در کتاب توبیت، یکی از نوشته های متأخر عهد عتیق است. توبیاس در کتاب توبیت. توبیاس پدر (توبیت) در دوران اسارت آشوریان در نینوا به خدای خود وفادار ماند و از طریق نیکوکاری متمایز شد. حتی در امتحانات نیز اعتماد خود را به خدا از دست نداد. پسرش، توبیاس جوان، در سفری توسط فرشته رافائل همراه شد و با همسر آینده خود سارا (دختر ادنا) ملاقات کرد. در این سفر یک سگ نیز توبیاس جوان را همراهی و محافظت می کرد. در ترجمه های کتاب مقدس کاتولیک رومی، بین توبیاس پدر (توبیت) و توبیاس پسر تمایز قائل شده است. در ترجمه های پروتستانی مانند انجیل لوتر، نام عبری توبیاس در هر دو مورد استفاده می شود. شمایل. توبیاس اغلب در شمایل نگاری به عنوان یک مسافر، همراه با فرشته رافائل یا هنگامی که فرشته بزرگ با خانواده توبیاس خداحافظی می کند، به تصویر کشیده می شود. او حامی زائران، مسافران و کسانی است که از بیماری های چشمی رنج می برند. روز سالگرد او ۱۳ سپتامبر است. پدرش توبیت هنگام شفای نابینایی خود به تصویر کشیده می شود. توبیت قدیس حامی گورکنان است.
شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR) یک اندیشکده هویت پان-اروپایی است که دفاتری در هفت پایتخت اروپایی دارد. این مرکز که در ماه اکتبر ۲۰۰۷ راه اندازی شد پژوهش هایی را در مورد سیاست خارجی و امنیتی اروپا انجام می دهد و امکانات برگزاری نشست هایی را برای تصمیم گیرندگان، فعالان و تأثیرگذاران برای به اشتراک گذاشتن ایده ها فراهم می کند. شورای اروپایی روابط خارجی ائتلاف هایی برای تغییر در سطح اروپا ایجاد می کند و بحث های آگاهانه در مورد نقش اروپا در جهان را ترویج می کند. این شورا دفاتری در برلین، لندن، مادرید، پاریس، رم، ورشو و صوفیه دارد. شورای اروپایی روابط خارجی در سال ۲۰۰۷ توسط مارک لئونارد به همراه شورایی متشکل از ۵۰ عضو مؤسس به ریاست مارتی آهتیساری، یوشکا فیشر و میبل ون اورنج با سرمایه اولیه از بنیاد جامعه باز جرج سوروس، بنیاد جامعه، سیگرید راوسینگ، یونی کردیت و بنیاد روابط بین الملل و گفتگوی خارجی (FRIDE) تأسیس شد. شورای اروپایی روابط خارجی بیش از ۳۰۰ فرد اروپایی را از سراسر اروپا گرد هم می آورد. انجمن راهبردی شورای اروپایی روابط خارجی که در حال حاضر توسط کارل بیلت، لیکه فریس و نوربرت روتگن اداره می شود، شامل وزرای
امور خارجه، نخست وزیران سابق، اعضای پارلمان های ملی و پارلمان اروپا، کمیسیونرهای اتحادیه اروپا، دبیران کل سابق ناتو، متفکران، روزنامه نگاران و سردمداران تجاری است. این شورا سالی یک بار به عنوان یک پیکره کامل برای نشست سالانه شورا که هر سال در یک پایتخت اروپایی متفاوت برگزار می شود، گرد هم می آید. شورا قوی ترین و بارزترین بیان هویت پان-اروپایی شورای اروپایی روابط خارجی است. دفاتر ملی. شورای اروپایی روابط خارجی دارای دفاتری در برلین، لندن، مادرید، پاریس، رم و صوفیه است، وفق اینکه شعبه برلین به عنوان اداره مرکزی به فعالیت می پردازد. هنگامی که شورای اروپایی روابط خارجی در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، دفاتر برلین، لندن، مادرید، پاریس و صوفیه به طور همزمان افتتاح شدند. دفاتر رم و ورشو به ترتیب در سال ۲۰۱۰ و سپتامبر ۲۰۱۱ افتتاح شدند. برنامه ها، نشریات و رویدادها. پژوهش اندیشکده عموماً به پنج برنامه تقسیم می شود. این برنامه ها آفریقا، آسیا، اروپای پهناور، قدرت اروپایی، خاورمیانه و شمال آفریقا هستند. اضافه بر این، همکاران شورای اروپایی روابط خارجی مقالات تدبیرگری در موضوعاتی که خارج از این چهارچوب قرار دارند منتشر می کند. پرسن
ل شورای اروپایی روابط خارجی به طور منظم، تحلیل و تفاسیر را در روزنامه های اصلی اروپایی منتشر می کنند. آفریقا برنامه آفریقای شورای اروپایی روابط خارجی، ژئوپلیتیک روابط آفریقا-اروپا را تحلیل می کند. این امر روابط بین اتحادیه اروپا و اتحادیه آفریقا، اسباب و استراتژی های سیاست خارجی و نیز فرصت هایی برای یافتن راه حل های سیاست سازنده را در بر می گیرد. این برنامه همچنین بر دو ناحیه: شاخ آفریقا و ساحل که به طور خاص به اروپا مرتبط است، متمرکز می باشد. آسیا برنامه آسیا به دنبال کمک به اروپایی ها جهت تنظیم دوباره روابط با چین و شرکای آسیایی آن است. این برنامه وضعیت داخلی چین، نقش آن در منطقه، نفوذ فزاینده آن در جهان را تجزیه و تحلیل می کند و تأکید مجددی بر تقویت روابط اروپا با منطقه هند-پاسیفیک، به ویژه هند و ژاپن دارد. اروپای پهناور اهداف برنامه اروپای پهناور کمک به اتحادیه اروپا است تا به یک نقش آفرین جغراسیاسی قویتر در همسایگی شرق خود تبدیل شود. برای دستیابی به این هدف، برنامه از فعالیت تصمیم گیرندگان اتحادیه اروپا در جهت سیاست منسجم و یکپارچه در قبال روسیه حمایت می کند و استراتژی باثباتی را برای دفاع از ارزش ها و م
صلحت های اتحادیه اروپا در منطقه اروپای پهناور می گستراند. برنامه روی کشورهای پساشوروی، بالکان غربی و ترکیه تمرکز دارد و در سال ۲۰۰۷ با هدف ترویج این فرایند راه اندازی شد. خاورمیانه و شمال آفریقا برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا به دنبال حمایت از دستور کار منسجم اروپایی در پیگیری منافع منطقه ای، با تلاش جهت فرصت های پیشرفت برای کاهش تنش، ثبات منطقه و انتقال دموکراتیک است. اعضاء و هیئت مدیره. این شورا هم اکنون دارای بیش از ۳۰۰ عضو است که هر یک برای دوره سه ساله با گزینه مجاز برای انتخاب مجدد، به فعالیت می پردارند. این هموندی نخست وزیران سابق، رئیس جمهورها، کمیسیونرهای اروپایی، نمایندگان و وزیران فعلی و سابق، فرهیختگان جامعه و پیشروان تجارت، فعالان و شخصیت های فرهنگی کشورهای عضو اتحادیه اروپا و کشورهای نامزد شده برای الحاق به این شورا را در بر می گیرد. این کنگاشگاه قویترین و بارزترین سیمای هویت پان اروپایی شورای اروپایی روابط خارجی است. به واسطه شبکه های فردی و مشغولیت جمعی با سیاست شورای اروپایی روابط خارجی و ابتکارهای حمایت عمومی، اعضاء این کنگاشگاه به شورای ما کمک می کنند تا گفتگوهای ملی در پایتخت های اتحادیه ا
روپا را در مورد اولویت ها و چالش های اتحادیه اروپا، مطابق با ویژگی های اروپایی درآوریم. شورا سالی یکبار به صورت مجموعه کامل تشکیل جلسه می دهد تا در مورد چگونگی پیشرفت اهداف خود بحث کنند. علاوه بر این گروه هایی از اعضای شورا، تیم های کاری مختلف جغرافیایی و موضوعی را تشکیل داده که به کارکنان این شورا، ایده های خط مشی و کمک به فعالیت های این شورا در داخل کشور خود، مشاوره و بازخوردهای صورت گرفته را ارائه می دهند. تامین مالی. شورای اروپایی روابط خارجی یک سازمان غیر انتفاعی خصوصی است که به کمک های مالی متکی است. این شورا در ابتدا با حمایت بنیادهای جامعه باز، بنیاد جامعه و بنیاد روابط بین الملل و گفتگوی خارجی (FRIDE) تاسیس شد. حدود نیمی از بودجه این شورا توسط بنیادها، یک سوم آن توسط دولت ها و باقی از طریق کمک های مالی شرکت ها و افراد تامین می شود . بنیادهای جامعه باز، تامین کننده مالی اصلی بودجه این شورا با اهداء یک سوم (۲٬۳۴۵٬۵۶۶ پوند در سال ۲۰۱۷) از مجموع تامین مالی شورا (۷٬۲۷۸٬۱۲۲ پوند در سال ۲۰۱۷) بود. رسانگری. شورای اروپایی روابط خارجی به طور منظم نظرات و تحلیل هایی در مورد موضوعات سیاست خارجی در وب سایت خود من
تشر می کند. این شورا همچنین پادکست هایی به زبان انگلیسی و آلمانی و گاهی پادکست هایی به زبان فرانسوی، ایتالیایی و اسپانیایی ارائه می کند. شورای اروپایی روابط خارجی یک فید توئیتر دارد. این شورا گزارش های تدبیری، اگاهی ها و یادداشت های منفرد را منتشر می کند که به صورت رایگان از سایت شورای اروپایی روابط خارجی قابل بارگذاری است. دفاتر ملی شورای اروپایی روابط خارجی رویدادهایی همچون سمینارها، گروه های جینجر (ginger groups) و رونمایی از نشریات را به طور مرتب برگزار می کند. جوایز و تقدیرنامه. شورای اروپایی روابط خارجی در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ توسط گزارش سالانه جهانی "Go-To Think-Tanks" دانشگاه پنسیلوانیا به عنوان "بهترین اندیشکده جدید در جهان" انتخاب شد. شورای اروپایی روابط خارجی جوایز بهترین اندیشکده سال مجله پراسپکت را در سال ۲۰۱۵ (بهترین اندیشکده امور بین الملل اتحادیه اروپا)، ۲۰۱۴ (اندیشکده سال امور بین الملل بریتانیا)، و ۲۰۱۰ (رفتار اندیشکده مستقر در بریتانیا با اندیشکده سال امور غیر بریتانیا) را دریافت کرده است. در سال ۲۰۱۱، دکتر جیمز جی مک گان، مسئول دانشگاهی گردآوری رتبه بندی دانشگاه پنسیلوانیا، در کتابی در مورد اند
یشکده های جهانی نوشت: «این واقعیت که شورای اروپایی روابط خارجی تلاش می کند تا مشاوره و تحقیق در زمینه سیاست را از طریق تمرکز پان اروپایی دنبال کند به این معنی است که از محدودیت های ملی ناشی از فعالیت با یک چارچوب دولتی خاص فارغ است. از یک جهت، می تواند راه حل ها و توصیه هایی را تجویز کند که به طور کلی و شاید به نفع اروپا باشد به مراتب بیشتر از زمانی که آنها این کار را تنها با در نظر گرفتن منافع آلمان یا فرانسه انجام می دادند. یک دیدگاه بلندمدت نسبت به دیدگاهی که تلاش می کند یک مسئله منطقه ای یا جهانی را با فشار برای راه حلی حل و فصل کند که تنها به نفع آن باشد یا نگرانی های یک دولت را کاهش دهد.»
پیچی پاستای دست پیچ و ضخیم است که شبیه اسپاگتی چاق است. منشأ آن از استان سیه نا است و در مناطق توسکانی، مونتالچینو این پاستا به پینچی معروف است. خمیر پاستا معمولاً فقط از آرد و آب تهیه می شود. افزودن تخم مرغ طبق سنت های خانوادگی تعیین شده و اختیاری است. به جای آب می توان از اسفناج ریز خرد شده یا رشته رشته شده استفاده کرد. خمیر را در یک ورقه صاف ضخیم پهن می کنند، سپس به صورت نواری برش می دهند. در برخی خانواده ها، نوار خمیر را بین یک کف دست و میز می پیچند، در حالی که بقیه نوار را دور دست دیگر می پیچند. همچنین این حالت می تواند با پیچش نوار بین کف دست ها فرم داد. در هر دو روش، پاستا ضخیم و کمی نازک تر از مداد معمولی شکل می گیرد. این پاستا به دلیل ماهیت دست سازش اندازه یک شکلی نداشته و ضخامت متفاوتی در طول رشته دارد. با انواع سس ها و گوشت ها مصرف می شود، به ویژه:
یک انیمه درام ژاپنی اثر ای-۱ پیکچرز به کارگردانی تاتسویوکی ناگای و نویسندگی ماری اوکادا است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. ماسایوشی تاناکا مدیر اصلی انیمیت این فیلم بود و طراحی شخصیت ها را برعهده داشت. این تیم سه نفره قبلاً روی تورادورا! و کار کرده بودند. داستان. جون ناروسه، دختر جوان خیال پرداز و پرحرفی بود. او قبلاً عاشق افسانه ها بود. اما به خاطر آزارهایی که با حرف هایش به دیگران می رساند، نفرین شد و دیگر نتوانست صحبت کند. او هر وقت می خواهد صحبت کند، دچار شکم درد می شود. اوضاع جون به همین منوال بود تا اینکه در دوران دبیرستان، با گروه آواز مدرسه نگاهش به زندگی عوض شد.
استرینگوتسی یک پاستا گندم ایتالیایی است که یکی از قابل توجه ترین این نوع پاستا در منطقه اومبریا تولید می شود. نودل های با مقطع مستطیلی و بلند که با دست درست می شوند و معمولاً با ترافل سیاه محلی، راگوی گوشت یا سس گوجه فرنگی سرو می گردند. نام این پاستا از شباهت آن به بند کفش گرفته شده است، زیرا "stringhe" به معنای «رشته» ایتالیایی است.
محلهٔ بوکان نام یک خیابان و یکی از محله های منطقه ۱ شهرداری تهران شمال شرق شهر تهران است. این محله در نیاوران تهران قرار دارد. بام بوکان، یکی از ۳ بام معروف تهران است. در گذشته به این خیابان، کوهستان هم گفته می شد. کوچه ای هم به همین نام (کوهستان) در این خیابان وجود دارد. بوکان یکی از محله های گران قیمت تهران نیز به شمار می رود. وجه تسمیه. در وزارت کشور و تقسیمات کشوری ایران، بوکان، نام شهرستانی در جنوب استان آذربایجان غربی است. اما براساس اطلاعات شهرداری تهران و همچنین تابلوی این خیابان، این وجه تسمیه ارتباطی با شهر بوکان ندارد. همچنین در مکتوبات تاریخی به خصوص در دورهٔ قاجار و پهلوی، به نام چنین محله ای در تهران اشاره نشده است. در اسناد و مدارک خطی و نقشه های تاریخی، از بوکان بعنوان منطقه ای در شمالغرب ایران یاد شده است. با اینکه قدمت این محله به دوره ناصرالدین شاه برمی گردد اما نامگذاری آن به «بوکان» مربوط سال ها قبل (دههٔ ۷۰ شمسی) است. نام این محله از شهید لطف الله بوکان که از آذری های زنجان بودند گرفته شده است.
تاگلیولینی نوعی پاستا روبانی است که تقریباً شبیه اسپاگتی است ک تقریباً پهنا دارد و از یک لایه خمیر شبیه تالیاتله، اما نازک مانند کاپلینی بریده می شود. این دستور پختی سنتی در مناطق مولیزه و پیه مونت ایتالیا است. در پیه مونت آن را تاجارین می نامند و از خمیر تخم مرغ ("pasta all'uovo") درست می کنند. خمیر حاوی سمولینا، آرد و نمک نیز هست. معمولاً با کره و ترافل ("tajarin ai tartufi") یا "sugo d'arrosto"، که سسی تهیه شده از چکیده گوشت (اشک کباب) است، سرو می کنند. "تاگلیولینی" زمان پخت کوتاهی دارد، مخصوصاً وقتی که از خمیر تازه تهیه شده باشد و بهترین نتیجه را با سس های سبک، ماهی، غذاهای لاکچری یا سوپ دارد. کلمه "تاگلیولینی" مخفف کلمه "tagliare" است که به معنای بریدن است.
مملوکان عراق () گروهی از مملوکان عراق با اصلیت گرجی بودند که در سده ۱۸ و اوایل سده ۱۹ میلادی بر میانرودان حکومت می کردند. در امپراتوری عثمانی مملوک به بردگانی گفته می شد که پس از اسلام آوردن آزاد شده و برای امور خاصی تربیت می شدند. آن ها پس از کسب آموزش های لازم در بخش های گوناگونی نظامی یا مدنی به کار گرفته می شدند. مملوک ها در عراق بیشتر از مردمان قفقاز مانند گرجی ها و چرکس ها بودند که توانستند در این ناحیه تا حدی از سلطه اربابان عثمانی خود خارج شده و درجاتی از رونق اقتصادی را به ارمغان بیاورند. امپراتوری در سال ۱۸۳۱ میلادی مملوکان میانرودان را برانداخت و به صورت مستقیم بر منطقه حاکم شد که این وضعیت تا پایان جنگ جهانی اول ادامه داشت. با این وجود مملوکان عراق به علت ریشه هایی که در ساختار نخبگانی و اداری منطقه میانرودان داشتند تا مدت ها بخش مهمی از جامعه عراق و اداره این کشور محسوب می شدند. پیشینه. منطقه میانرودان میدانگاه همیشگی پادشاهان ایران و عثمانی بود و افزون بر این از درگیری های گاه و بیگاه مذهبی و قومی نیز رنج می برد. به همین سبب نیز این ناحیه هیچگاه به صورت کامل در امپراتوری عثمانی ادغام نشد. پیش از