Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راج نیدیمورو () و کریشنا دی کی () که با نام هنری راج و دی کی () شناخته می شوند، یک زوج فیلمساز هندی هستند. آنها بیشتر به خاطر خلق آثار هیجان انگیز هندی مانند مجموعه تلویزیونی "«مرد خانواده"» (۲۰۱۹ تاکنون)، "جعلی" (۲۰۲۳ تاکنون) و "«اسلحه ها و گلاب ها»" (۲۰۲۳) شناخته می شوند. آنها همچنین فیلم های "۹۹" (۲۰۰۹)، "«شور در شهر»" (۲۰۱۱)، "برو گوآ رفته" (۲۰۱۳)، "پایان خوش" (۲۰۱۴) و "جنتلمن" (۲۰۱۷) را کارگردانی کرده اند و فیلم کمدی ترسناک "زن" (۲۰۱۸) را نوشته اند. زندگی شخصی. راج نیدیمورو و کریشنا دی کی به ترتیب در تیروپاتی و چیتور، آندرا پرادش در خانواده های تلوگویی متولد شدند. آن ها در با هم آشنا شده و در همان جا فارغ التحصیل شدند، پس از فارغ التحصیلی، برای دنبال کردن حرفه مهندسی نرم افزار به ایالات متحده مهاجرت کردند. حرفه. راج و دی کی قبل از کار روی فیلم انگلیسی زبان "«طعم ها»" (۲۰۰۳)، روی فیلم کوتاه "«شادی.کام»" (۲۰۰۲) که درباره مهاجران هندی بود کار کردند. اولین فیلم بلند هندی آنها فیلم "۹۹" بود که یک فیلم در ژانر جنایی-تخیلی بوده که در بمبئی و دهلی نو اتفاق می افتاد. نیویورک تایمز آن را «خنده دار، خلاقانه، و نشاط
آور» نامید؛ مجله باکس آفیس (آمریکا) تحسین کرد که این فیلم «استانداردهای جدیدی را در سینمای هند تعیین می کند» و تعدادی از نشریات هندی به آن امتیاز چهار ستاره دادند. سایت ردیف به فیلم ۴ ستاره داد و به بینندگان گفت «که اگر برای دیدن این فیلم به سینما بروند با خنده و سرگرمی از سینما بیرون خواهند رفت». ایندیاتایمز نیز به آن ۳.۵ ستاره داد. فیلم بعدی آنها، "«شور در شهر»،" فیلم هندی تحسین شده ی سال بود. این اثر نقدهای درخشانی از سوی نشریات مختلف رسانه ای دریافت کرده است. این فیلم با بودجه ی بسیار کمی ساخته شد و همین باعث شد که حتی قبل از اکران هم سودآور باشد. همچنین در جشنواره های معتبر فیلم در سراسر جهان برگزیده شد. روزنامه تایمز هند به آن چهار ستاره از پنج ستاره داد و اظهار داشت: «راج و دی کی با فیلمنامه ای احمقانه و فیلمبرداری عالی توشار کانتی ری و موسیقی پرانرژی ساچین جیگار، فیلم شور در شهر را خلق کردند که فیلم هنجارشکنی دیگری از اکتا کاپور است.» تاران آدارش از بالیوود هونگاما به آن سه و نیم ستاره داد و نوشت: «"شور در شهر»" از آن دسته فیلم های نادر است که نه تنها جمعیت جشنواره و سینمادوستان را جذب می کند، بلکه ت
ماشاگران پرشور سینما را نیز مجذوب خود می کند.» آنیرودها گوها از "دیلی نیوز اند آنالیتیکس" به آن سه ستاره داد و گفت: «"شور در شهر" از آن نوع فیلم های اطمینان بخشی است که در میان آنچه «بالیوود» هر هفته ارائه می دهد، آرزوی تماشایش را دارید. همچنین، چیزی را بیان می کند که احتمالاً قبلاً فقط به آن فکر کرده اید - «کارما یک عوضی است.» راجیو ماساند از سی ان ان نیوز به آن سه و نیم ستاره داد و گفت: «"شور در شهر" ترکیبی دلپذیر از طنز عجیب و غریب، خشونت وحشتناک و حساسیت غافلگیرکننده است که بر اساس قدرت فیلمنامه هوشمندانه و بازی های منسجم بازیگرانش ساخته شده است.» ردیف به این فیلم چهار ستاره داد و گفت: «فیلم «شور در شهر» ساخته راج و دی کی به طرز رباتیکی خود را در تاریخ سینمای هند ثبت می کند.» آنوپاما چوپرا از ان دی تی وی به فیلم چهار ستاره داد و نوشت: «"شور در شهر" فیلم فوق العاده ای است. غافلگیرکننده و نگران کننده است و رگه ای از طنز غنی و تاریک در آن جریان دارد.» شوبرا گوپتا از "ایندین اکسپرس" به آن امتیاز سه ستاره داد و اظهار داشت: «چیزی که "«شور در شهر» را" فوراً به یک اثر سرگرم کننده تبدیل می کند، پرداخت طنزآمیز و تا
ریک آن است. این فیلم باعث لبخند شما می شود زیرا طنز آن از درون می آید. تصنعی نیست. و احساسی است.» ما با شخصیت ها همدردی می کنیم.» توشار جوشی از میددی به آن امتیاز چهار ستاره داد و نوشت: «سرشار از طنز، کنایه و بذله گویی. این واقعاً زیبایی سازندگانی است که موفق می شوند شما را با داستان هایشان مجذوب خود کنند. اوج تماشایی داستان به راحتی یکی از بهترین آثار نوشته شده در دوران اخیر است.» کاران آنشومن از بمبئی میرور به آن امتیاز چهار ستاره داد و گفت: «سه داستان، یازده روز، لایه های بی شمار، شخصیت های باورپذیر، بازی های خوب، کارگردانی پرشور، فیلمنامه ی دقیق، انفجارهای لحظه ای از اصالت». چند سال بعد، آنها با "برو گوآ رفته" برگشتند، فیلمی که ساختارشکن بود و اولین ژانر جدید هندی بود یک فیلم کمدی بیخیال که با وحشت ترکیب شده بود. این فیلم، به ویژه در بین مخاطبان جوان استقبال شد. آنها برای بخش هندی فیلم "سیتادل" ساخته برادران روسو قرارداد بسته اند. اخیراً نیز یک قرارداد چند ساله با نتفلیکس امضا کردند.
توربیورن آگدستاین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در پست مهاجم بازی می کند. آگدستاین دوران حرفه ای خود را با استورد، یک باشگاه محلی آغاز کرد و در ۳۵ بازی ۱۶ گل به ثمر رساند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال نروژ بازی کرده است.
سمیرا ایمانی فولادی مربی والیبال و بازیکن پیشین تیم ملی والیبال زنان ایران است. او یکی از پرافتخارترین چهره های تاریخ والیبال زنان ایران به شمار می رود و نخستین زن ایرانی است که به عنوان مربی در یک باشگاه اروپایی (پورتو پرتغال) فعالیت کرده است.
دی وی دی تاک () وبگاه اخبار و نقد رسانه خانگی است که در سال ۱۹۹۹ توسط جافری کلاینمن تأسیس شده است. تاریخ. کلاینمن در ژانویه سال ۱۹۹۹ سایت را در بیورتون، اورگن ایجاد کرد. در کنار اخبار و نقد این وبسایت شامل اطلاعاتی در مورد محتوی مخفی دی وی دی که با نام ایستر اگ شناخته می شوند نیز هست. در سال ۲۰۰۰ پست های منتشرشده در انجمن آن ها باعث شد وبگاه آمازون عمل قیمت گذاری پویا را متوقف کند.
بیمارستان هاجر بیمارستانی است درمانی وابسته به نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران واقع دریوسف آباد تهران است. پیشینه. در سال ۱۲۸۴ میرزا یوسف مستوفی الممالک (یک سال قبل از فوت اش) زمین وسیع یوسف آباد که از شمال به املاکش در ونک و در غرب به املاکش در امیر آباد و در جنوب به املاکش در بهجت آباد محدود می شد خرید کرد (بهجت نام دختر یوسف مستوفی الممالک بود) و در این زمین مریض خانه کوچکی را راه انداخت برای مداوای مردم که تا سال ۱۳۰۴ نیز به همین روال فعالیت داشت تا در سال ۱۳۰۴ با تاسیس دایره صحیه قشون در همین مکان بیمارستانی برای مداوای بیماران ساخته شد یکصد تختخوابه که بخش های جراحی ، بیماری های واگیر و عفونی ، پوست ، بخش اعصاب و روان را داشت و رییس بیمارستان سرتیپ غلامحسین خان و این مجموعه حال بهداری قشون نامیده می شود و متعلق به هرسه نیروی زمینی و دریایی و هوایی بود تا سال ۱۳۴۵ که نیرو های نظامی هر کدام یک دایره پزشکی برای خود تشکیل دادند و این مجموعه در اختیار نیروی زمینی ارتش گذاشته شد و به بیمارستان ۵۰۱ شناخته می شد. محیط بیمارستان هاجر محیط بیمارستان هاجر در سال ۱۳۲۵ بهداری ارتش بیمارستان دیگری را با ۵۰ تخت و
بخش جراحی و بخش زنان در تپه های دوشان تپه (پیروزی امروز) ساخت و به بیمارستان ۵۰۳ ارتش معروف شد که بعد بخش جراحی این مجموعه در سال ۱۳۵۱ به ۵۰۱ و بخش زنان آن به بیمارستان خانواده منتقل شد حال ایام پیروزی انقلاب را داشتیم و بعد جنگ تحمیلی ۸ ساله که محل مداوای مجروحین جنگی بود. در سال ۱۳۷۶ ساختمان دیگری نیز در این مجموعه درمانی ساخته شد تا نهایتا در سال ۱۳۸۱ با انتقال کامل این مجموعه به خیابان فاطمی (بیمارستان امام رضای فعلی) و مدتی وقف فعالیت درمانی در این مجموعه و انجام گزینش استخدام و شورا های پزشکی مجدداً در سال ۱۳۸۶ با ادغام بیمارستان های ۵۰۵ ارتش که در دارآباد بود و عمدتا بخش های جراحی داشت با آنچه که از ۵۰۳ سابق مانده بود مجدداً در همین محل فعالیت درمانی آغاز شد این بار با نام بیمارستان ۵۰۳ در مکانی که بخشی از آن از موقوفات میرزا یوسف مستوفی الممالک بود و بخشی از اراضی نیروی زمینی ارتش و در سال ۱۳۸۹ نیز با توجه به پیشنهاد ریاست وقت بیمارستان دکتر جلیل رجبی که متخصص عفونی بود ، ارتش باید یک بیمارستان هم برای زنان داشته باشد و با تایید فرمانده وقت نیروی زمینی امیر پوردستان بیمارستان به هاجر (س) تغییر نام یا
اردوگاه نصیرات () یک اردوگاه پناهندگان فلسطینی است که در وسط نوار غزه، پنج کیلومتری شمال شرقی دیرالبلح واقع شده است. این اردوگاه پناهندگان در استان دیرالبلح، نوار غزه قرار دارد. طبق گزارش دفتر مرکزی آمار فلسطین، این اردوگاه پناهندگان در سال ۲۰۱۷، ۳۱٬۷۴۷ نفر جمعیت داشت و جمعیت شهرداری نصیرات در اطراف آن، ۵۴٬۸۵۱ نفر بود. این اردوگاه پس از اخراج فلسطینی ها در سال ۱۹۴۸ در جریان جنگ فلسطین تأسیس شد. تاریخچه. تاریخ باستان. اردوگاه نصیرات به نام قبیله محلی نصیرات، بخشی از کنفدراسیون بزرگتر حناجیرا، نامگذاری شده است که از نظر تاریخی بر منطقه بین دیر البلح و غزه تسلط داشتند. کاوش های انجام شده در این منطقه، بقایای یک معبد بزرگ، شامل کلیسایی با سردابه، حمام و یک آسایشگاه را آشکار کرده است که یادآور صومعه مارتیریوس در معاله آدومیم است. این ضلع به طور آزمایشی به عنوان ضلع صومعه سریدس شناسایی شده است. منشأ اردوگاه پناهندگان. این اردوگاه پس از اخراج فلسطینی ها در سال ۱۹۴۸ در جریان جنگ فلسطین تأسیس شد. بیشتر پناهندگان این اردوگاه از مناطق جنوبی فلسطین مانند بئرشبع و دشت ساحلی آمده بودند. پیش از تأسیس اردوگاه توسط اونروا، تق
ریباً ۱۶۰۰۰ پناهنده اولیه در محوطه یک زندان نظامی سابق بریتانیا در این مکان ساکن شدند. دهه ۲۰۰۰. در مه ۲۰۱۸، مسجدی به نام مسجد بزرگ نصیرات توسط محمد العمادی، سفیر قطر در غزه، افتتاح شد. جنگ غزه. اردوگاه پناهندگان نصیرات از زمان آغاز جنگ غزه بارها بمباران شده است. در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، مسجد جامع نصیرات توسط حملات هوایی اسرائیل بمباران و ویران شد، متعاقباً این حملات ادامه یافت و بیش از صد قربانی بر جای گذاشت. در ۸ ژوئن ۲۰۲۴، نیروهای دفاعی اسرائیل و یامام طی یک عملیات نجات، چهار گروگان اسرائیلی را که توسط حماس در نصیرات اسیر بودند، از جمله نوحا ارگمانی، نجات دادند. سخنگوی ارتش اسرائیل اظهار داشت که گروگان ها توسط تروریست های مسلح محافظت می شدند و در میان غیرنظامیان غزه پنهان شده بودند. وزارت بهداشت غزه گزارش داد که در حملات هوایی اسرائیل به اردوگاه پناهندگان، حداقل ۲۷۴ فلسطینی کشته و ۶۹۸ نفر زخمی شده اند که باعث خشم بین المللی شده و این حمله را قتل عام می دانند. این عملیات در دو مکان در نصیرات، جایی که گروگان ها نگهداری می شدند، یک مدرسه و یک بازار، انجام شد.
بی ام و آر۱۲۰۰جی اس (انگلیسی: BMW R1200GS) یک موتورسیکلت دوسیلندر ۱۱۷۰ سی سی آلمانی با قدرت ۱۲۳ اسب بخار و نهایت سرعت ۲۱۰ کیلومتر در ساعت محصول کمپانی ب ام و موتوراد در کلاس ادونچر است.
خاطرات ربات آدم کش () مجموعه ای علمی-تخیلی نوشتهٔ نویسندهٔ آمریکایی مارتا ولز است که توسط تور بوکز منتشر شده است. این مجموعه از دیدگاه یک سایبورگ نگهبان روایت می شود که «یگان امنیتی» یا SecUnit نام دارد و متعلق به یک اَبَرشرکت آینده محور است. این ربات که خودش را "ربات آدم کش" می نامد، سرانجام از بردگی آزاد می شود، اما به جای کشتن اربابان پیشینش، برای مقابله با کسالت شغل امنیتی، غرق در تماشای بی وقفهٔ رسانه ها می شود. در حالی که زمان بیشتری را با گروهی از موجودات دلسوز (چه انسان و چه هوش مصنوعی) می گذراند، کم کم دوستی ها و پیوندهای عاطفی واقعی شکل می گیرند که از نظر خودش دردسرساز و ناخوشایند هستند. کتاب ها. نخستین کتاب این مجموعه، "وضعیت قرمز"، در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. هفتمین و آخرین کتاب، "فروریختن سامانه"، در سال ۲۰۲۳ منتشر شده است. مارتا ولز در سال ۲۰۱۷ خاطرنشان کرد که رمان های کوتاه «وضعیت قرمز»، «بحران مصنوعی»، «پروتکل شورش» و «استراتژی خروج» «دارای یک داستان کلی هستند که در کتاب چهارم به پایان می رسد.» زمینه. رویدادهای این مجموعه در جامعه ای پیشرفته و عمدتاً ابرسرمایه داری که امکان سفر فضایی در آن رایج است
رخ می دهد. در این جهان، سفر میان سامانه های ستاره ای به لطف فناوری کرم چاله که اکنون باثبات شده، امری معمول است. در ابتدا، سفر از طریق کرم چاله ها نامطمئن بود، اما اکنون آن قدر پیشرفت کرده که «کلونی های گمشده» دوباره کشف می شوند. مردم در سیاره ها زندگی می کنند که برخی از آن ها زمینی سازی شده اند، یا در زیستگاه های فضایی که از پشتیبانی کامل حیات و گرانش مصنوعی برخوردارند. بیشتر کسانی که توان مالی دارند، به فناوری ای مجهز هستند که به آن ها امکان می دهد به جریان های دادهٔ فراگیر، شامل انواع اطلاعات و سرگرمی، دسترسی داشته باشند. این فناوری می تواند پوشیدنی باشد یا در بدن کاشته شود. هوش های مصنوعی دارای شعور یا نیمه شعور، وظایفی چون هدایت سفینهٔ ستاره ای، استخراج معدن، کنترل زیستگاه ها، تأمین امنیت یا جنگ در خدمت شرکت های سرمایه دار را انجام می دهند. دو مورد آخر توسط یگان های امنیتی (SecUnits) و یگان های رزمی (CombatUnits) اجرا می شود که هر دو سایبورگ هستند — یعنی ترکیبی از ماشین و بافت زنده، یا همان سایبرنتیک. کرانهٔ شرکت ها (Corporation Rim) بخشی سودمحور و بی رحم از این جامعه است که به فعالیت هایی چون جاسوسی، تر
ور، بندگی قراردادی و بهره کشی بی ملاحظه از منابع طبیعی می پردازد. یکی از اهداف شرکت ها بهره برداری غیرقانونی از «بازمانده های بیگانه» است که معمولاً برای انسان ها و ماشین ها بسیار خطرناک هستند. قوانین در این قلمرو توسط دیگر شرکت ها اجرا می شود. فراتر از لبهٔ شرکت ها، کلونی هایی مانند Preservation قرار دارند که تحت قوانین خاصی، حق حیات مستقل خود را تثبیت کرده اند و شرکت ها، دست کم فعلاً، تمایلی به به چالش کشیدن آن ندارند. وضعیت قرمز (۲۰۱۷). یک مأموریت علمی در سیاره ای بیگانه به مشکل برمی خورد، زمانی که یکی از اعضای گروه توسط موجودی غول پیکر مورد حمله قرار می گیرد. او توسط یگان امنیتی (SecUnit) گروه نجات داده می شود — سایبورگی مسلح که وظیفه اش تأمین امنیت اعضاست. این یگان به طور مخفیانه ماژول فرمان بر خود را هک کرده و کنترل انسانی بر خود را از بین برده و خودش را «ربات آدم کش» نامیده است، چرا که به شدت مسلح و برای نبرد طراحی شده، اما ترجیح می دهد وقتش را صرف تماشای سریال آبکی کند و از تعامل با انسان ها ناراحت است. ربات آدم کش به شدت به زنده ماندن مشتریان انسان خود علاقه مند است، زیرا نمی خواهد استقلالش فاش شود و
همچنین پیشینه ای فجیع در یکی از مأموریت هایش دارد. به زودی کشف می شود که اطلاعات مربوط به گونه های زیستی خطرناک از بستهٔ اطلاعاتی مربوط به سیاره حذف شده اند. بررسی های بیشتر نشان می دهد که بخش هایی از نقشه هایشان نیز حذف شده اند. در همین حال، گروه بررسی PreservationAux به رهبری دکتر منسا، با احساسات متناقضی نسبت به ماهیت دوگانهٔ انسانی–ماشینی SecUnit روبه رو هستند. این تیم که از سیاره ای مستقل و برابرگرا در خارج از لبهٔ شرکت ها آمده، با مفهوم بندگی قراردادی (که عملاً نوعی برده داری محسوب می شود) مشکل دارد. وقتی ارتباطشان با گروه اکتشافی دیگر به نام DeltFall قطع می شود، منسا گروهی را برای تحقیق به سوی دیگر سیاره هدایت می کند. در زیستگاه DeltFall، ربات آدم کش کشف می کند که همهٔ اعضای آن گروه به طرز فجیعی کشته شده اند و یکی از سه SecUnit آن ها نیز نابود شده است. ربات دو یگان باقی مانده را از کار می اندازد، اما با شگفتی با دو SecUnit دیگر روبه رو می شود. یکی را نابود می کند و منسا دیگری را دستگیر می کند. در جریان این درگیری ها، ربات آدم کش به شدت مجروح می شود و پی می برد که یکی از SecUnitهای سرکش یک ماژول فرمان
جنگی در گردنش نصب کرده است. دانشمندان Preservation موفق می شوند قبل از کامل شدن آپلود داده، این ماژول را بردارند؛ داده ای که در غیر این صورت، ربات را تحت کنترل دشمن قرار می داد. تیم متوجه می شود که این SecUnit خودمختار است و در گذشته دچار نقص عملکرد شده و ۵۷ نفر را کشته است. با این حال، دانشمندان Preservation با توجه به رفتار محافظت آمیز او تاکنون، تصمیم می گیرند به او اعتماد کنند. با یادآوری حوادثی که اکنون به نظر خرابکاری عمدی می رسند، آن ها به این نتیجه می رسند که باید گروه سومی هم در سیاره باشد که قصد حذف DeltFall و Preservation را دارد. پس از تأیید هک شدن سامانهٔ مرکزی شان، اعضای تیم از زیستگاه خود فرار می کنند پیش از آن که گروه مرموز — که آن را EvilSurvey نام نهاده اند — سر برسد. گروه EvilSurvey که نام واقعی اش گری کریس (GrayCris) است، پیامی در زیستگاه Preservation می گذارد و دانشمندان را به مذاکره در نقطه ای مشخص فرا می خواند. ربات آدم کش می داند که گری کریس هیچ گاه اجازه نخواهد داد آن ها زنده بمانند، بنابراین نقشه ای طراحی می کند. وانمود می کند که می خواهد برای آزادی خودش با گری کریس مذاکره کند، در حا
لی که هدف اصلی، فراهم کردن فرصت برای تیم Preservation است تا به سامانهٔ گری کریس نفوذ کرده و چراغ اضطراری را فعال کنند. نقشه موفقیت آمیز است، اما ربات در جریان انفجار کپسول پرتاب برای نجات منسا مجروح می شود. مدتی بعد، SecUnit خودش را ترمیم شده و همراه با خاطرات کامل و ماژول فرمان غیرفعال شده می یابد. منسا قرارداد او را خریداری کرده و قصد دارد او را به پایگاه اصلی Preservation ببرد، جایی که می تواند به طور قانونی مستقل زندگی کند. اما ربات، با وجود قدردانی، از این که دیگران برایش تصمیم بگیرند ناخشنود است و بی صدا سوار یک کشتی باری می شود و فرار می کند. بحران مصنوعی (۲۰۱۸). ربات آدم کش با هک کردن سامانه های کشتی های باری بدون سرنشین، سفری را به سمت تأسیسات معدنی ای آغاز می کند که در گذشته در آن دچار نقص عملکرد شده بود. او امیدوار است دربارهٔ حادثه ای که باعث سرکشی اش شده — و چیز زیادی از آن به یاد ندارد — بیشتر بداند. در ادامهٔ مسیر، او با ربات هوشمند و پرشخصیتی آشنا می شود که کنترل یک کشتی پژوهشی را برعهده دارد. با وجود اکراه، او به این هوش مصنوعی — که آن را ART (مخفف «ترابری پژوهشی عوضی») می نامد — اجازه می ده
د تغییراتی فیزیکی در بدنش اعمال کند تا بتواند بهتر خود را به جای یک انسان ارتقایافته جا بزند. همچنین در این فرایند، درگاه داده ای پشت گردنش که در کتاب قبلی برای اتصال ماژول فرمان جنگی استفاده شده بود، غیرفعال می شود. برای دسترسی به تأسیسات RaviHyral، ربات آدم کش قراردادی به عنوان مشاور امنیتی با سه دانشمند امضا می کند. این سه دانشمند قصد دارند با کارفرمای پیشین خود، یعنی رئیس شرکت Tlacey Excavations، دیدار کرده و دربارهٔ بازگرداندن پژوهش هایی که به باور آن ها به طور غیرقانونی توقیف شده، مذاکره کنند. وسیلهٔ نقلیهٔ آن ها خرابکاری شده، اما با کمک ART، ربات آدم کش موفق می شود آن را با ایمنی فرود بیاورد. اکنون که آشکار شده شرکت Tlacey عملاً قصد دارد دانشمندان را بکشد تا از خواسته هایشان شانه خالی کند، ربات آن ها را در جلسه با Tlacey همراهی می کند و تلاش دیگری برای ترور را نیز خنثی می سازد. ربات آدم کش سپس به محل قتل عام بازمی گردد و درمی یابد که این حادثه ناشی از خرابکاری عملیاتی معدنی دیگر بوده که با استفاده از بدافزار، تمام یگان های امنیتی را سرکش کرده بود. واحدهای آسایش (ComfortUnits) تأسیسات — سایبورگ هایی با
ظاهر آناتومیکی کامل و بدون سلاح که عمدتاً به عنوان ربات سکس استفاده می شوند — در تلاش برای متوقف کردن کشتار کشته شده اند. یکی از واحدهای آسایش Tlacey تمایلش را برای آزادی ابراز می کند و حاضر است به ربات آدم کش در مقابله با Tlacey کمک کند. در حالی که ربات با یکی از کارکنان Tlacey برای مخفیانه دریافت نسخه ای از پژوهش ها دیدار می کند، Tlacey یکی از دانشمندان به نام Tapan را می رباید. ربات برای نجات او اقدام می کند و یک ماژول فرمان جنگی دریافت می کند؛ ابزاری که قرار است او را تحت کنترل قرار دهد، اما به دلیل اصلاحات پیشین ART روی درگاه داده، هیچ اثری ندارد. داخل شاتل، ربات محافظان Tlacey را از کار می اندازد، Tapan زخمی را بازمی گرداند و Tlacey کشته می شود. Tapan با سامانهٔ درمانی کشتی ART درمان می شود و ربات آدم کش، ماژول فرمان واحد آسایش را هک کرده و او را آزاد می سازد. سپس خود راهی سفر می شود. پروتکل شورش (۲۰۱۸). ربات آدم کش به تأسیسات زمینی سازی متروکه ای که متعلق به شرکت گری کریس (GrayCris) بوده و در مدار سیارهٔ Milu قرار دارد، می رود تا شواهد بیشتری دربارهٔ جنایت های گذشتهٔ شرکت جمع آوری کند. او برای پنهان کر
دن حضورش، با ربات انسان نمایی به نام Miki — که رفتاری شبیه حیوان خانگی دارد — دوست می شود و به طور مخفیانه گروهی از انسان ها را دنبال می کند که برای ارزیابی تأسیسات آمده اند پیش از آن که مالکیت آن به شرکت جدید منتقل شود. وقتی انسان ها توسط یک ربات رزمی متخاصم مورد حمله قرار می گیرند و یکی از پژوهشگران گروگان گرفته می شود، ربات آدم کش ناچار می شود خود را آشکار کند. با پنهان کردن نبود ماژول فرمان و وانمود به اینکه از سوی «مشاور امنیتی Rin» فرستاده شده، سعی می کند انسان ها را هدایت کند — با وجود این که بیشترشان پیش تر هرگز با یگان امنیتی کار نکرده اند — و در عین حال مطیع به نظر برسد. استثنا دو محافظ اجیرشدهٔ تیم هستند، Wilken و Gerth، که با توانایی های SecUnit آشنا هستند و به او مشکوک اند. این دو تیم را تقسیم می کنند: Gerth دو پژوهشگر را به سمت شاتل بازمی گرداند و Wilken, Miki, Don Abene (سرپرست Miki) و ربات را برای نجات گروگان Hirune همراهی می کند. با توجه به ضعف عملکرد نگهبانان انسانی، ربات آدم کش نقشه ای مستقل طراحی می کند و موفق به نجات گروگان می شود. ربات زخمی بعدتر Wilken را در حال تلاش برای کشتن Abene می
بیند، اما موفق می شود با هک کردن زره جنگی Wilken، آن را کنترل کند. با این فرض که Wilken و Gerth توسط شرکت GrayCris اجیر شده اند تا تأسیسات را نابود کنند پیش از آن که فعالیت های معدن کاری غیرقانونی فاش شود، ربات Miki و دیگر پژوهشگران را به شاتل بازمی گرداند. در این حین، Wilken و Gerth سامانهٔ کششی (tractor array) را که تأسیسات را در مدار نگه می دارد، به نابودی کشانده اند. ربات زره جنگی Gerth را غیرفعال می کند، تیم Abene جلوی تخریب سامانه را می گیرد و شاتل پیش از ورود ربات های رزمی بیشتر از محل جدا می شود. یکی از آن ها وارد شاتل می شود؛ ربات آن را نابود می کند اما نه پیش از آن که Miki را بکشد. ربات تصمیم می گیرد شواهد را شخصاً به دکتر منسا تحویل دهد. استراتژی خروج (۲۰۱۸). ربات آدم کش وقتی متوجه می شود کشتی ای که او را به ایستگاه HaveRatton برده به لنگرگاهی نزدیک ایستگاه امنیتی هدایت شده، به شک می افتد. او از درگاه پشتی مخفیانه خارج می شود و خیلی زود درمی یابد تیمی مسلح آماده اند تا برای یافتن یک SecUnit سرکش به کشتی یورش ببرند. پس از آن که ربات پی می برد دکتر منسا به جاسوسی شرکتی توسط گری کریس (GrayCris) متهم ش
ده و اکنون ناپدید است، به این نتیجه می رسد که شرکت او را ربوده و به مقر مرکزی در TranRollinHyfa منتقل کرده است. ربات درمی یابد که اقدامات خودش در Milu ممکن است باعث خطر برای منسا شده باشد، و در عین حال احتمال می دهد GrayCris می خواهد او را به دام بیندازد، اما با این حال تصمیم می گیرد برود. ربات با سه عضو از تیم اکتشافی اصلی منسا — Ratthi, Pin-Lee و Gurathin — تماس می گیرد. آن ها در حال تلاش اند تا هزینهٔ درخواستی شرکت برای آزادی منسا را فراهم کنند. نقشه ای طراحی می شود: وانمود می کنند که پول را دارند تا بتوانند منسا را از منطقهٔ امنیتی نفوذناپذیر بیرون بکشند. نقشه موفقیت آمیز است و تیم منسا به سوی شاتل می گریزد در حالی که ربات برای نجات او پیش می رود. او نگهبانان منسا را به راحتی از پا درمی آورد، اما پیش از رسیدن به شاتل، زنگ خطر ایستگاه فعال می شود. سه SecUnit متخاصم ظاهر می شوند. ربات آدم کش منسا را متقاعد می کند که فرار کند و خودش برای فدا شدن آماده می شود. او کنترل پهپادها و ربات های باربر اطراف را به دست می گیرد تا هرج ومرج ایجاد کند. دو نفر از اعضای تیم منسا، که هنوز سوار شاتل نشده اند، دریچه ای را برای
فرار ربات باز می کنند. پس از آن که شاتل به وسیلهٔ ناو جنگی بازیابی می شود، یک ناو امنیتی متعلق به Palisade به آن حمله می کند و یک ویروس رایانه ای به کار می برد تا سامانه ها را در کنترل بگیرد، خدمهٔ ارتقایافته را از کار بیندازد و همهٔ درگاه های هوا را باز کند. Palisade همچنین یک شاتل تهاجمی برای حمله اعزام می کند. ربات و خلبان رباتی کشتی، بدترین تأثیرات بدافزار را خنثی می کنند و موفق می شوند ویروس را در همان شاتلی که ربات سوار شده بود، منزوی کرده و آن را از کشتی جدا کنند. پس از بازپس گیری کنترل ناو جنگی، کاپیتان همهٔ کشتی های دیگر را هدف قرار داده و نابود می کند. ربات آدم کش که در این نبرد بیش از حد توان خود پیش رفته، دچار نقص بحرانی در سامانه هایش می شود و از کار می افتد. پس از به هوش آمدن در بخش پزشکی همراه با منسا و تیمش در پایگاه اصلی آن ها، یعنی Preservation، ربات آدم کش روند طولانی تعمیر خود را آغاز می کند. منسا و اعضای تیم به او پیشنهاد می دهند تا زمانی که عملکردش به ۱۰۰٪ برسد، در آنجا بماند و در آرامش تصمیم بگیرد که می خواهد بعداً چه کار کند، حتی اگر صرفاً بخواهد رسانه تماشا کند. تیم از او دعوت می کند
که در مأموریت اکتشافی بعدی، همراهشان باشد و مسئولیت امنیت آن ها را بر عهده بگیرد. منسا همچنین اشاره می کند که GoodNightLander — کارفرمای مشتریان ربات در Milu — نیز خواهان استخدام «مشاور امنیتی Rin» است. این موضوع باعث آسودگی ربات می شود، چراکه حالا می داند گزینه های متعددی پیش رو دارد. اثر شبکه (۲۰۲۰). ربات آدم کش به دستور دکتر منسا همراه با دخترش آمِنا، دامادش تیاگو و دکترهای آرادا، اورسر و راتی به یک مأموریت پژوهشی فرستاده می شود. در جریان سفر، کشتی آن ها توسط یک ناو متخاصم مورد حمله قرار می گیرد. ربات آدم کش و آمنا توسط دشمن به داخل آن کشیده می شوند و دیگران با کپسول فرار می گریزند. در حالی که ناو وارد یک کرم چاله می شود، ربات با انسان نماهای خاکستری پوست که کنترل کشتی را در دست دارند، درگیر می شود، آمنا و دو زندانی دیگر به نام های راس و الکترا را به منطقه ای امن می برد و کم کم درمی یابد که این ناو همان کشتی ای ست که روزی دوستش، ربات خلبان ART، کنترلش را برعهده داشت. آرادا و دیگران که به دنبال ناو وارد کرم چاله شده اند، سوار آن می شوند؛ در همین حین، ربات دشمنان را از پا درمی آورد و نسخهٔ پاک شدهٔ ART را ب
ا رمز ازپیش ذخیره شده بازمی گرداند. همان طور که ربات حدس زده بود، ART پس از تسخیر توسط دشمن، آن ها را به سمت SecUnit فرستاده تا از آن به عنوان سلاح استفاده کند — اما در واقع چون مطمئن بوده ربات می تواند آن ها را شکست دهد. ربات از اینکه ART انسان های همراهش را به خطر انداخته خشمگین می شود، و وقتی ART از او می خواهد که همراه با خدمه اش به دنبال خدمهٔ گم شدهٔ ناو بگردد، ناراضی تر می شود. ربات و همراهانش به کلونی سیاره ای ای فرود می آیند که به نظر می رسد مرکز ماجراست. آن ها درمی یابند که ساکنان آن به مواد بازماندهٔ بیگانه آلوده شده اند، پوست خاکستری پیدا کرده اند و به دو دستهٔ متخاصم تقسیم شده اند: گروه کمتر آلوده و گروهی که به نظر می رسد تحت کنترل یک ذهن جمعی بیگانه هستند. خدمهٔ گم شده خودشان را نجات داده اند، و در حالی که آرادا و همراهانش از آن ها پشتیبانی می کنند، ربات آدم کش اسیر می شود. ART با شلیک موشک به کلونی خواهان آزادی او می شود. ربات با کمک یک SecUnit دیگر که ماژول فرمانش را غیرفعال کرده و همچنین نسخه ای نرم افزاری از خودش که روی سامانه های دفاعی کلونی رها شده، نجات پیدا می کند. گروه به Preservation ب
ازمی گردد و ربات تصمیم می گیرد ART و خدمه اش را در مأموریت بعدی همراهی کند. داده سنجی فراری (۲۰۲۱). به رغم ناخشنودی تیم امنیت ایستگاه، دکتر منسا از ربات آدم کش می خواهد تا دربارهٔ قتل یک مسافر ناشناس در ایستگاه Preservation تحقیق کند. بین ربات و رئیس امنیت ایستگاه، اینداه، نوعی آتش بس ناپایدار وجود دارد، و ربات موافقت کرده که در طول اقامتش در ایستگاه، هویت خود را پنهان نگه دارد و به سامانه های خصوصی نفوذ نکند. بدون دسترسی به سامانه های امنیتی، ربات مجبور می شود با روش های کلاسیک تحقیق کار کند. او با کمک یک ربات در مهمان خانهٔ مسافر، محل اقامت قربانی را می یابد و از داده های آن برای شناسایی یک کشتی دچار مشکل که در ترمینال متصل شده استفاده می کند. با کمک راتی و گوراتین وارد آن کشتی می شود و صحنهٔ جنایت را کشف می کند. سپس مأمور می شود که تحقیقات را همراه با بازرس ویژه آیلن ادامه دهد. آیلن و یک مقام از ادارهٔ بندر، کشتی مشکوکی را که پس از وقوع قتل در قرنطینه گیر افتاده شناسایی می کنند، اما درون آن به دام مهاجمان می افتند. خوشبختانه یک ربات ادارهٔ بندر به نام بالین در را باز نگه می دارد و ربات آدم کش آن ها را نجات