Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۹۳۰ اسب بخار (۶۹۰ کیلووات) استفاده شد. بدنه هواپیما دارای شاسی نیمه یکپارچه با مقطعی چهارگوش و دارای بالهای صاف و دم رو به عقب بود. نمونه اولیه گوارانی با این استاندارد بازسازی شد و در ۲۶ آوریل ۱۹۶۳ به پروازدرآمد. تاریخچه کاربری. در ژوئن ۱۹۶۵ نمونه اولیه گوارانی ۲ (به شماره سریال TX-01) در نمایشگاه هوایی پاریس در فرودگاه لو بورژه فرانسه به نمایش گذاشته شد و به پرواز درآمد. TX-01 بعداً برای ارزیابی فنی به مرکز تست هوایی به اختصار CEV در ایستر، فرانسه پرواز نمود، جایی که در مجموع ۲۰۰ ساعت پرواز آزمایشی را انجام داد. این هواپیما در فوریه ۱۹۶۶ به اف ام ای، آرژانتین بازگردانده شد و اولین هواپیمای ساخت آمریکای لاتین بود که بر فراز اقیانوس اطلس پرواز نموده و از آن گذر کرد. در نوامبر ۱۹۶۸، یک آی ای-۵۰ یک پرواز رفت و برگشت از ریوگالگوس به جنوبگان آرژانتین انجام داد. برای افزایش برد در این هواپیما از مخازن سوخت اضافی استفاده شد. گوارانی-۲، که بعدها جی-۲ (G-II) نامیده شد، در چند سری برای نیروی هوایی آرژانتین با قابلیت های مختلف تولید شد، از جمله گونه های ترابری با شماره شناسایی T-110 الی T-128، گونه های با مأموریت عکسبر
داری و تصویرسنجی با شماره شناسایی F-31 الی F-35 کدگذاری شدند. آزمایش هایی برای تطبیق آی ای-۵۰ با قابلیت های اضافی انجام شد، از جمله آنکه در سال ۱۹۷۸ با احتمال قریب الوقوع درگیری با شیلی هواپیمای به شماره شناسایی CN 05 T-114 برای رها نمودن نیروهای هوابرد چترباز مورد استفاده قرار گرفت. نمونه دیگر در سال ۱۹۶۸، هواپیمای به شماره شناسایی T-125.1 برای امکان فرود و برخاست از روی برف به اسکی مجهز شد. آخرین نمونه پرواز در ۷ ژانویه ۲۰۰۷ (۱۷ دی ماه ۱۳۸۵ خورشیدی) در تیپ دوم هوایی ، در پارانا، در استان آنتره ریوس، آرژانتین بازنشسته شد و آخرین پرواز خود را به موزه ملی هوانوردی آرژانتین در مورون، استان بوئنوس آیرس، آرژانتین انجام داد. جایی که در آنجا به معرض نمایش گذاشته شد. جستارهای وابسته. هواگردهای با عملکرد، پیکربندی یا دوره زمانی مشابه
در ریاضیات و علوم رایانه، در حوزه نظریه کدگذاری (به انگلیسی: coding theory)، محدوده همینگ (به انگلیسی: Hamming bound) حدی بر پارامترهای یک کد بلوک (به انگلیسی: block code) قراردادی می باشد. همچنین به عنوان محدوده جاسازی گوی ها (به انگلیسی: sphere-packing bound) یا محدوه حجم (به انگلیسی: volume bound) از تفسیری بر حسب جاسازی گوی ها در فاصله همینگ (به انگلیسی: hamming metric) در فضایی از تمام کلمات ممکن، شناخته می شود. این یک محدودیت مهم در کارایی ایجاد می کند که بوسیله آن هرکد تصحیح خطا (به انگلیسی: error-correcting code) می تواند از فضایی که کدواژه هایش (به انگلیسی: code words) در آن جاسازی شده بهره گیرد. گفته می شود کدی که به محدوده همینگ می رسد یک کد کامل است. تاریخچه کد های تصحیح خطا. یک پیام اصلی و یک نسخه کدگذاری شده هر دو در الفبایی از "q" حرف ترکیب شده اند. هر کلمه کد شامل "n" حرف می باشد. پیام اصلی (به طول"m" ) کوتاه تر از "n" حرف می باشد. پیام به وسیله یک الگوریتم کدگذاری به یک کلمه کد "n" حرفی تبدیل می شود، از طریق یک کانال نویزی منتقل شده و در نهایت توسط گیرنده رمزگشایی خواهد شد. فرآیند رمزگشایی، ی
ک کلمه کد آشفته را که فقط به عنوان یک حرف ذکر می شد را به عنوان کلمه کد معتبر که "نزدیک ترین" به رشته "n" حرفی دریافتی است، تفسیر می کند. از نظر ریاضی، دقیقاً "q""m" پیام ممکن به طول "m" وجود دارد و هر پیام می تواند به عنوان یک بردار به طول "m" در نظر گرفته شود. طرح کدگذاری، یک m (vector) بعدی را به یک بردار n بعدی تبدیل می کند. دقیقاً "q""m" کلمه کد معتبر ممکن است، اما هر یک از "q""n" کلمات ممکن است دریافت شوند؛ زیرا کانال نویزی ممکن است یک یا چند واژه از "n" حرف را در هنگام ارسال یک کلمه کد تغییر دهد. بیان حد. تعاریف مقدماتی. یک مجموعه الفبایی formula_1 مجموعه ای از نمادها با formula_2 عنصر است. مجموعه رشته های به طول formula_3 روی مجموعه الفبایی formula_1 بصورت formula_5 نشان داده می شوند. . (در این مجموعه رشته ها، formula_6 رشته متمایز وجود دارد.) یک کد بلوکی ary- formula_2 به طول formula_3 زیرمجموعه ای از رشته های formula_5 است، که در آن مجموعه الفبایی formula_1 هر مجموعه الفبایی با formula_2 عنصر می باشد. (انتخاب مجموعه الفبایی formula_1 تأثیری بر نتیجه نمی گذارد، به شرطی که الفبا دارای اندازه formula_2
باشد). تعریف حد. فرض کنیم formula_14نشان دهنده حداکثر اندازه ممکن یک کد بلوکی ary- formula_2 با طول formula_3 و حداقل فاصله همینگ (به انگلیسی: Hamming distance) formula_17 بین عناصر کد بلوکی باشد. (که لزوما برای formula_18 مثبت است). سپس حد همینگ به صورت زیر است: formula_19 که در آن formula_20
مادهٔ تاریک یک مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی آمریکایی است که توسط بلیک کراوچ بر اساس رمانی به همین نام در سال ۲۰۱۶ ساخته شده است. این سریال اولین بار در ۸ می ۲۰۲۴ در اپل تی وی پلاس با دو قسمت پخش شد. داستان. یک فیزیکدان در شیکاگو به یک نسخه دیگر از زندگی خود تبدیل می شود و او را مجبور می کند برای بازگشت به زندگی خود مبارزه کند تا از آسیب رساندن نسخه جایگزین خود به خانواده اش جلوگیری کند. تولید. اولین بار در سال ۲۰۲۰ اعلام شد اپل تی وی وارد پروسه ساخت سریالی اقتباسی از رمانی به نام "ماده تاریک" نوشته شده توسط بلیک کراوچ شده است و اعلام شد کراوچ به عنوان مجری و نویسنده این سریال انتخاب شده است. این سریال در نهایت در سال ۲۰۲۲ چراغ سبز اپل تی وی را برای ساخت ۹ قسمت دریافت کرد. لویی لتریر چهار قسمت آغازین سریال را کارگردانی کرده است. تا سپتامبر ۰۲۲، جنیفر کانلی، آلیس براگا، جیمی سیمپسون، اوکس فگلی و دایو اوکنی به جمع بازیگران این سریال پیوستند. در ماه دسامبر، آماندا بروگل در نقشی تکراری به بازیگران می پیوندد. تولید این سریال در ۴ اکتبر ۲۰۲۲ در شیکاگو آغاز شد و اولین قسمت این سریال در تاریخ ۸ می ۲۰۲۴ به نمایش درآمد.
نقدها. وبگاه راتن تومیتوز بر اساس ۵۷ نقد منتقدان امتیاز ۸۱ درصد و میانگین ۶٫۹ از ۱۰ را به این سریال داد. همچنین متاکتریک بر اساس ۲۱ نقد خود امتیاز ۶۳ از ۱۰۰ را به این سریال داد که نشان دهنده رضایت مطلوب منتقدان از این سریال است.
مدل ۲۰۴ (M204) یک سیستم مدیریت پایگاه داده برای رایانه های بزرگ آی بی ام و سازگار است که توسط شرکت رایانه ای آمریکا توسعه و تجاری سازی شده است. این سیستم در سال ۱۹۶۵ اعلام شد، و اولین بار در سال ۱۹۷۲ به کار گرفته شد. این سیستم شامل یک زبان برنامه نویسی و یک محیط برای توسعه برنامه ها است. مدل ۲۰۴ با استفاده از زبان اسمبلی برای سیستم/۳۶۰ آی بی ام و جانشینان آن پیاده سازی شده است و می تواند با پایگاه داده بسیار بزرگ و بارهای تراکنشی ۱۰۰۰ TPS برخورد کند. شرح محصول. مدل ۲۰۴ از نوع خاصی از نمایه بیتی که توسط بیل مان ابداع شده است، استفاده می کند و ترکیبی از استفاده از جدول درهم سازی، درخت بی و فن آوری های لیست رکورد پارتیشن بندی شده را برای بهینه سازی سرعت و کارایی دسترسی به پایگاه داده به کار می برد. این سیستم به عنوان "یکی از سه سیستم مدیریت پایگاه داده فهرست معکوس اصلی ... که دو سیستم دیگر" اداباس و Datacom/DB ADR هستند، توصیف شده است. با اینکه مدل ۲۰۴ یک محصول پایگاه داده پیش از SQL (و پیش از پایگاه داده رابطه ای) است، امکان نقشه برداری دستی فایل های پایگاه داده مدل ۲۰۴ به معادل های تقریبی SQL و ارائه برخی قابل
یت های محدود SQL با استفاده از سرور SQL مدل ۲۰۴ وجود دارد. کاربران. مدل ۲۰۴ به طور معمول در کاربردهای دولتی و نظامی استفاده می شود. این سیستم به صورت تجاری در انگلستان توسط مارکس اند اسپنسر استفاده شده است. همچنین در سیستم مالیات املاک شهرستان ونتورا در کالیفرنیا، سیستم مدیریت اطلاعات عدالت شهرستان هریس، تگزاس، و سیستم مدارس نیویورک به نام خودکارسازی مدارس استفاده شده است. لیستی غیررسمی از کاربران گذشته و حال مدل ۲۰۴ که در سال ۲۰۱۰ جمع آوری شده است، بیش از ۱۴۰ سازمان را در سراسر جهان شناسایی کرد. از سال ۱۹۸۶، این سیستم توسط مرکز اطلاعات ناوگان دریایی اروپا و اقیانوس اطلس (FICEURLANT) استفاده شده است. مدل ۲۰۴ برای دهه ها بخش مرکزی امنیت اجتماعی استرالیا بوده است. خدمات استرالیا از این سیستم برای سیستم ISIS خود استفاده کرده اند که بیش از ۱۱۰ میلیارد دلار در پرداخت های رفاهی به حدود ۶ میلیون استرالیایی پرداخت می کند. پروژه ای به ارزش ۱.۵ میلیارد دلار استرالیا برای جایگزینی ISIS قرار بود در سال ۲۰۲۲ تکمیل شود اما به تعویق افتاد. این پروژه در ژوئیه ۲۰۲۳ متوقف شد پس از اینکه ۱۹۱ میلیون دلار استرالیا خرج شد، زیرا سی
ستم جایگزین (مبتنی بر نرم افزار اتوماسیون فرآیند کسب وکار Pegasystems) چند دقیقه طول می کشید تا وظایفی را انجام دهد که مدل ۲۰۴ می توانست در چند ثانیه انجام دهد. در یک مصاحبه رسانه ای در سال ۲۰۱۴، خزانه دار وقت استرالیا جو هاکی اظهار داشت که سیستم امنیت اجتماعی استرالیا و پنتاگون تنها مشتریان فعال باقی مانده مدل ۲۰۴ در جهان هستند. اطلاعات شرکتی. محصولات افزودنی برای پایگاه داده مدل ۲۰۴ قبلاً توسط شرکت Sirius Software, Inc. موجود بود. Sirius، واقع در کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده، در سال ۲۰۱۲ توسط Rocket Software خریداری شد.
یوزف بروجینسکی (؛ – ) متخصص اطفال اهل لهستان بود. وی به سبب مشارکت های مهمش در زمینهٔ مراقبت پیشگیرانه پزشکی برای عفونت کودکان و همچنین مطالعات عصب شناسی در زمینهٔ مننژیت شهرت دارد. او در سن ۴۳ سالگی بر اثر سندرم نفروتیک درگذشت.
باش () یک مجموعهٔ تلویزیونی پلیسی آمریکایی به تهیه کنندگی آمازون استودیوز و فابریک انترتینمنت است که در آن تیتوس ولیور نقش هری باش، کارآگاه شاغل در اداره پلیس لس آنجلس را بازی می کند. این مجموعه توسط اریک اورمایر برای آمازون توسعه داده شد و فصل نخست آن از رمان های "شهر استخوان ها" (۲۰۰۲)، "اکو پارک" (۲۰۰۶)، و "بلوند بتونی" (۱۹۹۴) اثر مایکل کانلی الهام گرفته است. "باش" یکی از دو مجموعهٔ درام اولیه (همراه با "سپس") بود که در اوایل سال ۲۰۱۴ به صورت آنلاین از آمازون پخش شد و پیش از آن که استودیوی آمازون تصمیمی برای سفارش دادن مجموعه بگیرد، بینندگان مجموعه نظرات خود را در مورد آن بیان کردند. هفتمین فصل از این مجموعه که آخرین فصل آن نیز بود، در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ منتشر شد. تاکنون ساخت دو دنبالهٔ اشتقاقی از این مجموعه اعلام شده است. ""، که ولیور آن را «اساساً فصل هشتم "باش"» خوانده است، در ۶ مهٔ ۲۰۲۲ از آمازون فریوی پخش شد و فصل های دوم و سوم آن نیز ساخته شدند و فصل سوم آن در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر شد. دنبالهٔ دوم این مجموعه ماجرای کارآگاه رنه بالارد را روایت می کند؛ شخصیتی که کانلی او را در رمان ۲۰۱۷ خود با نام "نمایش دیرهن
گان" معرفی کرد. فصل اول. فصل اول داستان کارآگاه هری باش (با بازی تیتوس ولیور) از پلیس لس آنجلس را روایت می کند که در حال بررسی دو پرونده است. پرونده اول مربوط به قتل یک پسر ۱۲ ساله است که استخوان های او در تپه های هالیوود پیدا شده است. همزمان، باش به دلیل تیراندازی به یک مظنون در حالت دفاع از خود محاکمه می شود و با شکایت مدنی همسر مظنون روبروست. باش در جستجوی حقیقت در هر دو پرونده، با رینارد ویتس (با بازی جیسون گدریک) مواجه می شود، قاتل سریالی که مدعی است قاتل آن پسر است و علاقه شخصی به باش دارد. باش در تلاش است تا ضمن مقابله با چالش های شغلی، گذشته و زندگی شخصی اش، عدالت را برای قربانیان برقرار کند. فصل دوم. شش ماه پس از وقایع فصل اول، باش از تعلیق کاری خود بازمی گردد. او به بررسی قتل یک تهیه کننده هالیوودی می پردازد که به نظر می رسد با مافیا ارتباط دارد. تحقیقات باش او را به لاس وگاس می کشاند، جایی که متوجه می شود اوضاع برای دختر نوجوانش و همسر سابقش خوب پیش نمی رود. تحقیقات باش تقریباً جان خانواده اش را به خطر می اندازد، چرا که او وارد پرونده دیگری می شود که به شبکه ای از پلیس های فاسد مرتبط است. همچنین، ش
واهد جدیدی دربارهٔ قتل مادر فقید او که دهه ها قبل رخ داده است، پدیدار می شود. باش شروع به بررسی شرایط منجر به قتل مادرش می کند. فصل سوم. شانزده ماه بعد. باش با سرنخ های جدیدی که به پرونده قتل مادرش مربوط می شود، مواجه می شود. فصل با حضور یک نوجوان خیابانی که دیوارنویسی می کند و در نزدیکی محل قتل یک سرباز بازنشسته بی خانمان به نام بیلی میدوز است، آغاز می شود. باش به عنوان مظنون در قتل اخیر اد گان (فردی که روش قتلش مشابه قاتل مادر باش است) شناخته شده و به شدت توسط کارآگاه با تجربه جیمی رابرتسون تعقیب می شود. هم زمان، باش نظارت بر یک محاکمه جنایی در جریان را انجام می دهد که مربوط به یک غول فیلمسازی قدرتمند هالیوودی است که در بازداشت خانگی قرار دارد. این کارگردان برای امنیت خود از یک کارآگاه بازنشسته با بیش از ۲۰ سال سابقه کار پلیسی استفاده می کند که به عنوان یک دشمن مداخله گر و قوی برای باش و پلیس لس آنجلس ظاهر می شود. زندگی شخصی باش با چالش های جدیدی روبرو می شود. دختر نوجوانش، مَدی، اکنون با او در لس آنجلس زندگی می کند. او همچنین با معاون دادستان منطقه وارد یک رابطه عاشقانه شده است. قاتل زنجیره ای معروف به قات
ل کره تاون (KTK) نیز در این فصل معرفی می شود.
اونشوگاتا ، نهادی بود که در دولت کنمو و شوگون سالاری موروماچی تأسیس شد و کار اونشو (پاداش) را انجام می داد. این نهاد توسط امپراتور گو-دایگو، که در سال ۱۳۳۳ حکومت شوگون سالاری کاماکورا را سرنگون کرد، برای تعمق و تحقیق در مورد کسب اونشو/ انعام یا پاداش تأسیس شد. اونشو به جوایزی اطلاق می شود که ارباب به ملازمان و سامورایی ها برای بهره برداری های نظامی آنها در نبردهایی که قبل از دوره مدرن اولیه رخ داده است، مانند اعطای فیف ها یا نامه های دولتی، تقدیرنامه ها، کالاها، مجوزهای رسمی و توصیه هایی برای انتصاب در مناصب دولتی.
اونشو ، به پاداش ها و جوایزی گفته می شود می شود که ارباب فئودالی به ملازمان و سامورایی ها برای بهره برداری های نظامی آنها در نبردهایی که قبل از دوره مدرن اولیه رخ داده است، اهدا می شد، مانند اعطای فیف ها یا نامه های دولتی، تقدیرنامه ها، کالاها، مجوزهای رسمی و توصیه هایی برای انتصاب در مناصب دولتی. اونشوگاتا ، نهادی بود که در دولت کنمو و شوگون سالاری موروماچی تأسیس شد و کار «اونشو» (پاداش در قبال خدمت نظامی) را انجام می داد.
FLOW-MATIC ، که در ابتدا با نام B-0 شناخته می شد ( زبان تجاری نسخه 0 )، اولین زبان پردازش داده شبیه به انگلیسی بود. این زبان برای UNIVAC I در رمینگتون رند زیر نظر گریس هاپر از سال 1955 تا 1959 توسعه یافت و به شکل گیری توسعه COBOL کمک کرد. توسعه. هاپر دریافته بود که مشتریان پردازش داده های کسب و کار با نمادهای ریاضی ناخوشایند هستند: در اواخر سال 1953، او پیشنهاد کرد که مشکلات پردازش داده باید با استفاده از کلمه های کلیدی انگلیسی بیان شود، اما مدیریت رند این ایده را غیرقابل اجرا در نظر گرفت. در اوایل سال 1955، او و تیمش مشخصاتی برای چنین زبان برنامه نویسی نوشتند و یک نمونه اولیه را پیاده سازی کردند. کامپایلر FLOW-MATIC در اوایل سال 1958 در دسترس عموم قرار گرفت و در سال 1959 به طور قابل ملاحظه ای کامل شد. نوآوری ها و نفوذ. سیستم Laning و Zierler اولین زبان برنامه نویسی بود که فرمول های جبری را تجزیه کرد. وقتی هاپر در سال 1954 از آن زبان آگاه شد، مسیر کار او را تغییر داد. FLOW-MATIC اولین زبان برنامه نویسی بود که عملیات را با استفاده از عبارات مشابه انگلیسی بیان کرد . همچنین اولین سیستمی بود که به طور مشخص توصیف
داده ها را از عملیات روی آن جدا کرد. زبان تعریف داده آن، بر خلاف عبارت های اجرایی آن، مانند انگلیسی نبود. در عوض، ساختار داده ها با پر کردن فرم های از پیش چاپ شده تعریف شده است. FLOW-MATIC و نسل مستقیم آن AIMACO به شکل COBOL ، که چندین عنصر آن را در خود جای داده است: تقسیم برنامه به بخش ها، جداسازی بخش های مختلف برنامه. بخش های Flow-Matic شامل ' (بخش محیطی)، ' (بخش داده ها) و (بخش رویه) بود. نمونه برنامه. نمونه برنامه FLOW-MATIC: &lt;syntaxhighlight&gt; (0) INPUT INVENTORY FILE-A PRICE FILE-B ; OUTPUT PRICED-INV FILE-C UNPRICED-INV FILE-D ; HSP D . (1) COMPARE PRODUCT-NO (A) WITH PRODUCT-NO (B) ; IF GREATER GO TO OPERATION 10 ; IF EQUAL GO TO OPERATION 5 ; OTHERWISE GO TO OPERATION 2 . (2) TRANSFER A TO D . (3) WRITE-ITEM D . (4) JUMP TO OPERATION 8 . (5) TRANSFER A TO C . (6) MOVE UNIT-PRICE (B) TO UNIT-PRICE (C) . (7) WRITE-ITEM C . (8) READ-ITEM A ; IF END OF DATA GO TO OPERATION 14 . (9) JUMP TO OPERATION 1 . (10) READ-ITEM B ; IF END OF DATA GO TO OPERATION 12 . (11) JUMP TO OPERATION 1 . (12) SET OPERAT
ION 9 TO GO TO OPERATION 2 . (13) JUMP TO OPERATION 2 . (14) TEST PRODUCT-NO (B) AGAINST ; IF EQUAL GO TO OPERATION 16 ; OTHERWISE GO TO OPERATION 15 . (15) REWIND B . (16) CLOSE-OUT FILES C ; D . &lt;/syntaxhighlight&gt;توجه داشته باشید که این نمونه فقط شامل دستورهای اجرایی برنامه، قسمت COMPILER است. فیلدهای رکورد PRODUCT-NO و UNIT-PRICE در بخش DIRECTORY تعریف شده بودند که (همانطور که قبلاً ذکر شد) از ربان انگلیسی مانند استفاده نمی شد. فایل ها با حرف در انتهای FILE-LETER ارجاع می شوند. مثال: FILE-A بعداً فقط توسط A ارجاع داده می شود و برای سهولت ارجاع در کد زیر است. عملیات در یک دنباله ناگسستنی از 0 تا n شماره گذاری می شوند و به ترتیب انجام می شوند، مگر اینکه یک عبارت برعکس به دست آمده/انجام شود (اجرا شود) (JUMP و غیره). بیشترین شماره عملیاتی است که برنامه را متوقف می کند. یک نمای کلی بسیار دقیق تر از FLOW-MATIC در کتابچه راهنمای سیستم برنامه نویسی FLOW-MATIC موجود است
چمدان اتمی یک وسیله هسته ای چمدانی (همچنین با نام های بمب اتمی چمدانی، بمب چمدانی، کوله پشتی هسته ای، اس نوک، مینی هسته ای و بمب هسته ای جیبی شناخته می شود) یک است که به اندازه کافی قابل حمل است که می تواند از یک چمدان به عنوان روش ارسال خود استفاده کند. هم ایالات متحده آمریکا و هم اتحاد جماهیر شوروی سلاح های هسته ای به اندازه کافی کوچک ساختند که در کوله پشتی هایی با طراحی خاص در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ قابل حمل باشند. نه ایالات متحده آمریکا و نه اتحاد جماهیر شوروی هرگز وجود یا توسعه تسلیحاتی را به اندازه ای کوچک که در یک چمدان یا کیف معمولی جای می گیرد، علنی نکرده اند. اما با معیارهای کوچک، راحتی پنهان سازی و قابل حمل مطابقت دارد. اما بازده انفجاری آن برای یک سلاح هسته ای بسیار کم بود. در اواسط دهه ۱۹۷۰، بحث از امکان توسعه چنین وسیله ای برای ارتش به نگرانی در مورد استفاده احتمالی آن در تغییر کرد. این مفهوم در اواخر دوران جنگ سرد به یکی از عناصر اصلی ژانر هیجان انگیز جاسوسی تبدیل شد. علم اشتقاق لغات. اصطلاح «بمب چمدانی (هسته ای/اتمی)» در دهه ۱۹۵۰ با چشم انداز کاهش اندازه کوچک ترین سلاح های هسته ای تاکتیکی معرفی ش
د، البته صرفاً به عنوان یک «شکل گفتاری» برای کوچک سازی، نه لزوماً برای تحویل در چمدان های واقعی بررسی اجمالی. ارزش سلاح های هسته ای قابل حمل در توانایی آن ها برای قاچاق آسان از مرزها، حمل و نقل با وسایل گسترده و قرار دادن آنها در نزدیکی اهداف استراتژیک یا به عنوان وسیله ای برای غیرقابل سکونت کردن سرزمین دشمن است. در ، در طراحی سلاح های کوچک بین وزن و اندازه جمع و جور تعادل وجود دارد. بسیار کوچک (به اندازه قطر و متر) سلاح های ، که ممکن است در یک کیف بزرگ یا چمدان معمولی جا شود، آزمایش شده اند، اما سبک ترین آنها نزدیک به است. و حداکثر بازدهی فقط ۰٫۱۹ کیلوتن داشت (دستگاه هسته ای سویفت، آزمایش شده در آزمایش یوما در ۲۷ می 1956). بیشترین بازده یک دستگاه انفجار خطی نسبتاً فشرده کمتر از ۲ کیلوتن برای طرح توپخانه ایالات متحده لغو شده (یا هرگز مستقر نشده اما ظاهراً آزمایش شده) با بازده کمتر از ۲ کیلوتن برای گلوله توپخانه قطر و طول. اتحاد جماهیر شوروی و روسیه. وجود بالقوه و محل نگهداری بمب های هسته ای شوروی به اندازه یک چمدان، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به موضوعی فزاینده ای برای بحث تبدیل شد. نگرانی های عمده در مو
رد امنیت کلی دولت جدید روسیه و کنترل ذخایر هسته ای آن در ۳۰ می ۱۹۹۷، زمانی که یک هیئت کنگره آمریکایی اعزامی به روسیه با ژنرال ، دبیر سابق شورای امنیت ملی روسیه ملاقات کرد، مطرح شد. لبد در این دیدار به احتمال ناپدید شدن چندین بمب هسته ای قابل حمل اشاره کرد. به گفته لبد، «در طول دوره کوتاه خود به عنوان دبیر شورای امنیت در سال ۱۹۹۶، او اطلاعاتی دریافت کرد که دولت تجزیه طلب چچن دارای تجهیزات کوچک هسته ای است. او در تلاش برای روشن شدن وضعیت، کمیسیون ویژه ای را به ریاست جمهوری تشکیل داد. دستیار او، ولادیمیر دنیسوف، به گفته لبد، کمیسیون تنها توانست ۴۸ مهمات از این قبیل را از مجموع ۱۳۲ مورد پیدا کند، که نشان می دهد ۸۴ مورد از بین رفته است. با این حال، لبد متعاقباً «تعداد کل بمب های هسته ای چمدان را چندین بار تغییر داد و در پایان بیان کرد که تعداد آنها بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ بوده، اما احتمالاً نزدیک تر به ۱۰۰ است» اگرچه «نباید توجه داشت که تقریباً هیچ چیز وجود ندارد. از روش های کار کمیسیون اطلاع دارد». لبد در اواخر سال چندین بیانیه مطبوعاتی و مصاحبه های تلویزیونی در مورد این موضوع انجام داد. لبد طی مصاحبه ای با مجله خبری سی ب
ی اس "۶۰ دقیقه" در ۷ سپتامبر ۱۹۹۷ ادعا کرد که ارتش روسیه رد بیش از صد نفر از مجموع ۲۵۰ مورد را از دست داده است. "بمب های هسته ای به اندازه چمدان". لبد اظهار داشت که این وسایل شبیه چمدان ساخته شده اند و او تنها چند سال قبل از وجود آنها مطلع شده است. در ۱۰ سپتامبر، (MINATOM) ادعاهای لبد را بی اساس خواند. سخنگوی وزارتخانه به خبرگزاری فرانسه گفت: "ما نمی دانیم ژنرال لبد چه چیزی صحبت می کند. چنین سلاح هایی وجود ندارد." وزیر ویکتور چرنومیردین "حکایت لبد را به عنوان "حماقت مطلق" به سخره گرفت و گفت که "کلیه سلاح های هسته ای روسیه تحت کنترل کامل و کاملاً قابل اعتماد نیروهای مسلح روسیه است" در حالی که ولادیمیر اوتاونکو، سخنگوی وزارت دفاع روسیه، وی اظهار داشت: «هیچ بمب هسته ای در روسیه خارج از کنترل نیروهای مسلح روسیه وجود ندارد. اوتاونکو همچنین اعتبار لبد را در مورد این موضوع خاص زیر سؤال برد زیرا "او هرگز به مسائل امنیت هسته ای پرداخته و نمی تواند وضعیت را بداند. " در مصاحبه با خبرگزاری روسی اینترفکس، دنیسوف، معاون سابق لبد، ادعا کرد که او یک گروه کاری ویژه را در ژوئیه ۱۹۹۶ رهبری کرده است تا بررسی کند که آیا چنین سلاح
ی مستقر شده است یا خیر." در عرض دو ماه که چنین وسایلی در زرادخانه فعال روسیه وجود نداشت و همه سلاح ها در انبارهای "مناسب" بودند. با این حال، او گفت که این گروه نمی تواند احتمال وجود سلاح های مشابه در اوکراین، گرجستان یا کشورهای بالتیک را رد کند.» با این حال، علی رغم رد ادعاهای لبد توسط دولت روسیه، منافع عمومی ناشی از حضور در تلویزیون لبد در نهایت باعث برانگیختن جلسه استماع کنگره در ایالات متحده شد که بین ۱ تا ۲ اکتبر ۱۹۹۷ برگزار شد و قرار بود دربارهٔ «تروریسم هسته ای و اقدامات متقابل» بحث شود. " مهمترین این گفتگوها، وجود تجهیزات هسته ای قابل حمل در زرادخانه اتحاد جماهیر شوروی سابق و امکان تکثیر این سلاح ها در سراسر جهان بود. اگرچه خود در جلسات استماع غایب بود، اما مصاحبه های لبد اغلب به عنوان دلیلی برای نگرانی در سراسر آنها ذکر می شد، به ویژه ادعاهای او در مورد ۸۴ دستگاه هسته ای مفقود شده و توانایی ظاهری آنها برای کشتن ۱۰۰۰۰۰ نفر. علاوه بر این، یکی از شاهدانی که ادعاهای لبد را تأیید کرد، رئیس سابق کمیسیون بین سازمانی امنیت محیطی شورای امنیت ملی روسیه، بود که به عنوان «مشاور سابق محیط زیست» رئیس جمهور روسیه بو
ریس یلتسین خدمت کرده بود. در آن زمان مورد توجه همسالان خود در آکادمی علوم روسیه بود. خود یابلوکوف مدت کوتاهی پس از لبد با شبکه تلویزیونی روسی ان تی وی مصاحبه تلویزیونی کرد و همچنین نامه ای به نوایا گازتا نوشت که هم وجود سلاح های هسته ای به اندازه یک چمدان و هم احتمال ناپدید شدن برخی از آنها را تأیید کرد. گفت: «من با افرادی که این بمب ها را ساخته اند صحبت کرده ام، بنابراین می دانم که آنها وجود دارند.» او اعلام کرد که ۷۰۰ دستگاه از این دست، که آنها را «مین های هسته ای» می نامد، در اتحاد جماهیر شوروی وجود داشته است. او همچنین تصریح کرد که این دستگاه ها از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته اند. در این ارتباطات، یابلوکوف ادعا کرد که با بسیاری از محققانی که دستی در ساخت سلاح های هسته ای به اندازه چمدان داشتند، ملاقات کرده است. علاوه بر این، رد اصلی او علیه انکار مسکو این بود که این دستگاه ها به دلیل ماهیت بسیار حساس آنها، به ویژه در نتیجه استفاده فرضی از آنها توسط کاگ ب، با اهدافی از ایالات متحده گرفته تا ناتوهای مختلف، هرگز در فهرست موجودی قرار نگرفتند. کشورهای اروپای شرقی بنابراین تأیید وجود این سلاح ها علاوه بر امنیت و موجودی
این سلاح ها در نهایت نتایج گمراه کننده ای را به همراه خواهد داشت. با این حال، "اظهار یابلوکوف با تمام اطلاعات موجود در مورد زنجیره نگهداری سلاح های هسته ای، که ظاهراً تنها مسئولیت GUMO 12 بود، در تضاد است. علاوه بر این، باید امکان بررسی سوابق وزارت دفاع در مورد سیاهه های مربوط به تاسیسات تولید و سپس هرگونه " دستگاه های نامشخص فاش می شوند.» در طول جلسه، یابلوکوف همچنین موضع خود را مبنی بر اینکه انبارهای تسلیحات هسته ای کاگ ب مستقل از که اخیراً منحل شده است، ادامه می دهد، ادامه می دهد و بینش بیشتری در مورد اینکه چرا انکارهای دولت روسیه با ادعاهای لبد و یابلوکوف در تضاد است، ارائه می کند. یابلوکوف همچنین منبع اطلاعات خود را که تا این لحظه مبهم باقی مانده بود، با استناد به ارتباطات دانشمندانی که در تأسیسات هسته ای کراسنویارسک-۲۶، تومسک-۷، چلیابینسک-"۶۵" و پنزا-۱۹ در روسیه کار می کردند، توضیح داد. یابلوکوف همچنین توضیح داد که اگر این سلاح ها در دهه ۱۹۷۰ ساخته می شدند، کلاهک های جنگی باید حداقل دو بار در آن نقطه به دلیل تخریب مواد جایگزین شوند، اگرچه او نمی توانست تضمین کند که این اتفاق افتاده است، و «بدون دانش دق
یق از طراحی کلاهک های شوروی، نمی توان فهمید که کدام قطعات در چه بازه های زمانی نیاز به تعویض دارند.» متأسفانه، «مشکل ارزیابی وضعیت، قبل از هر چیز، از این واقعیت ناشی می شود که اگر نگوییم همه، بسیاری از شرکت کنندگان در رسوایی ۹۸–۱۹۹۷ می توانستند انگیزه های پنهانی داشته باشند. فرماندار کراسنویارسک، با گزینه ای برای کاندیداتوری مجدد برای ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۰. یابلوکوف، یک مبارز همیشگی علیه Minatom، آماده بود تا از هر چیزی که از نقطه نظر فنی به او کمک کند، حمایت کند به خصوص سؤال برانگیز است». از سوی دیگر، «می توان انتظار داشت که مقامات وزارت دفاع روسیه و Minatom هر چیزی را انکار کنند، صرف نظر از اینکه ادعاها به طور کامل یا حتی تا حدی درست است. [...] در نهایت، هیچ منبع واحدی را نمی توان کاملاً قابل اعتماد در نظر گرفت.» با این حال، قابل توجه است که اظهارات نمایندگان وزارت دفاع و میناتوم "با دقت بیان شد و وجود "چمدان های هسته ای" را انکار کرد، اما لزوماً وجود سایر دستگاه های هسته ای کوچک را رد کرد. مین های هسته ای «یک کلاس شناخته شده از سلاح های هسته ای هستند»، در حالی که «وجود دستگاه های کوچک تر که به طور سفارش
ی برای نیروهای ویژه طراحی شده اند، احتمالاً مشابه مهمات تخریب اتمی کوچک آمریکایی (SADM) هستند، نباید حکم شود. با این اخطار که وجود آنها را نمی توان به عنوان یک واقعیت ثابت در نظر گرفت." اگرچه، «دلایل کافی برای این باور وجود دارد که اتحاد جماهیر شوروی یک یا چند نوع دستگاه هسته ای قابل حمل داشته است»، گزارش هایی مبنی بر دزدیده شدن یا مفقود شدن تعداد زیادی از این دستگاه ها «به احتمال زیاد درست نبود»، و احتمالاً «به دلیل اطلاعات ناقص یا انگیزه های پنهان ایجاد شده اند.» ، بالاترین رتبه افسر جی آریو که به ایالات متحده فرار کرده است، ادعا کرده است که چنین دستگاه های ساخت روسیه وجود دارند و آنها را با جزئیات بیشتری توضیح داده است. دستگاه ها، "شناسایی شده به عنوان RA-115 (یا RA-115-01 برای سلاح های شناور)" وزن آنها بین پنجاه تا شصت پوند است. اگر به یک منبع الکتریکی متصل شوند، می توانند سال ها دوام بیاورند. در صورت قطع برق، یک باتری پشتیبان وجود دارد. اگر باتری کم شود، سلاح دارای یک فرستنده است که پیامی رمزگذاری شده یا از طریق ماهواره یا مستقیماً به یک پست GRU در سفارت یا کنسولگری روسیه ارسال می کند. به گفته لونف، تعدا