Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
٪ از زمین های زیست پذیر ماداگاسکار را تحت تأثیر قرار داده است. از زمان ورود انسان ها به این جزیره حدود ۲۰۰۰ سال پیش، ماداگاسکار بیش از ۹۰٪ از جنگل های اولیه خود را از دست داده است. بیشتر این تخریب پس از استقلال از فرانسه رخ داده و عمدتاً ناشی از استفاده مردم محلی از روش های کشاورزی سوزاندن و پاکسازی زمین برای تأمین معیشت بوده است. نیجریه. طبق گزارش سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO)، نیجریه بالاترین نرخ جنگل زدایی اولیه در جهان را دارد. این کشور در پنج سال گذشته بیش از نیمی از جنگل های اولیه خود را از دست داده است. عوامل اصلی این تخریب شامل قطع درختان، کشاورزی معیشتی و جمع آوری هیزم برای سوخت هستند. تقریباً ۹۰٪ از جنگل های بارانی غرب آفریقا نابود شده است آسیا. شرق آسیا. ژاپن. یویچی کورودا در اینجا تاریخچه و نمای کلی فعلی «تخریب گسترده زمین و چشم انداز» را ترسیم می کند. همچنین به رانش زمین و فرسایش مراجعه کنید. آسیای شمالی. روسیه. روسیه دارای بزرگ ترین مساحت جنگل ها در میان کشورهای جهان است، با حدود ۱۲ میلیون کیلومتر مربع جنگل های تایگا، که از جنگل های آمازون نیز بزرگ تر است. جنگل های روسیه شامل ۵۵٪ از مخروطی
ان جهان هستند و ۱۱٪ از زیست توده زمین را تشکیل می دهند. تخمین زده می شود که سالانه ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۷٬۷۰۰ مایل مربع) از این جنگل ها نابود می شوند. مناطق نزدیک تر به چین بیشترین تأثیر را می پذیرند، زیرا چین منبع اصلی چوب است. جنگل زدایی در روسیه به ویژه مخرب است، زیرا این جنگل ها به دلیل زمستان های بسیار سرد، فصل رشد کوتاهی دارند و بنابراین مدت بیشتری طول می کشد تا بهبود یابند.
نشت نفت مدیترانه در سال ۲۰۲۱ یک فاجعه زیست محیطی بود که در فوریه ۲۰۲۱ در امتداد دریای مدیترانه اسرائیل و لبنان رخ داد. از ۱۶ فوریه ۲۰۲۱، ده ها تا صدها تن قیر در امتداد در سواحل جمع شد. بخش کوچکی از ساحل اسرائیل از روشن هانیکرا (کیوتز) تا اشکلون، پس از طوفانی شدید و امواجی با ارتفاع غیرمعمول. رسوبات قیر همچنین به شدت سواحل جنوب لبنان را تحت تأثیر قرار داده است. طبق گزارش صلح سبز عکس های ماهواره ای سنتینل اروپا، ۱۲ لکه نفتی آشکار را در فواصل مختلف از ساحل بین ۱۱ تا ۱۳ فوریه ۲۰۲۱ نشان داد. واکنش دولت. تمام سواحل اسرائیل تا اطلاع ثانوی بسته شد. به مردم توصیه شد که در ساحل شنا نکنند یا ورزش نکنند، زیرا قرار گرفتن در معرض قیر می تواند سلامت آنها را به خطر بیندازد. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، از ساحل نزدیک شهر بندری اشدود بازدید کرد و اعلام کرد که وزارت حفاظت از محیط زیست طرحی برای پاکسازی سواحل تهیه خواهد کرد. ارتش اسرائیل متعهد شد که چندین هزار سرباز را برای پشتیبانی از بیش از ۴۰۰۰ داوطلب که پاکسازی سواحل از توده های قیر را آغاز کرده بودند، مستقر کند. وزارت حفاظت از محیط زیست اعلام کرد که این آلودگی به دل
یل ده ها تا صدها تن نفت ریخته شده از یک کشتی یا تخلیه غیرقانونی آن به دریا از یک کشتی حمل مایعات بوده است و آنها با آژانس های اروپایی برای شناسایی کشتی مسئول این آلودگی همکاری می کنند. نه کشتی که در ۱۱ فوریه ۲۰۲۱ حدود ۵۰ کیلومتر از ساحل اسرائیل فاصله داشته اند، در نظر گرفته خواهند شد. محیط زیست و سلامت. حیوانات دریایی متعددی مانند ماهی ها، لاک پشت ها و پرندگان دریایی در حالی که به آب افتاده و با لایه ای سیاه و چسبنده پوشیده شده بودند، پیدا شدند. کل اکوسیستم ساحل ممکن است برای دهه ها آسیب دیده باشد. مقامات گفتند که پاکسازی ماه ها تا سال ها طول خواهد کشید و هزینه تخمینی آن ده ها میلیون شِکِل خواهد بود. سازمان طبیعت و پارک های اسرائیل، آلودگی دریایی را بدترین فاجعه طبیعی سال های اخیر توصیف کرد. منطقه حفاظت شده طبیعی ساحل تایر تقریباً دو تُن قیر داشت که بخش عمده آن زیر شن ها پنهان بود. این منطقه حفاظت شده به عنوان یک مکان مهم برای لانه سازی لاک پشت های دریایی سرخ و سبز در معرض خطر انقراض است. بسیاری از سواحل آسیب دیده دیگر در جنوب لبنان نیز زیستگاه های مهمی برای لاک پشت ها و سایر موجودات هستند.&lt;ref name="NPR 2
021/03/28"&gt;&lt;/ref&gt; یک نهنگ باله دار جوان که جسدش به ساحلی در جنوب اسرائیل رسید، در ریه هایش مایع سیاه رنگی یافت شد. صخره های مرجانی متعدد در سواحل اسرائیل با لایه ای از قیر پوشیده شده بودند. به گفته سازمان طبیعت و پارک های اسرائیل، این امر وجود یک حلزون دریایی نادر را که اخیراً دوباره کشف شده است، به خطر می اندازد. چندین داوطلب که در عملیات پاکسازی گسترده شرکت داشتند، پس از استنشاق گازهای سمی از حالت تهوع شکایت کردند و به بیمارستان منتقل شدند. تحقیقات. طبق تحقیقات رسمی اسرائیل، نفت نشت شده از نفتکش امرالد که از ایران به سوریه می رفت، سرچشمه گرفته است. شرکت اطلاعاتی خصوصی بلک کیوب اعلام کرد که این کشتی از طریق یک ساختار پیچیده از شرکت های صوری، متعلق به خانواده سوری ملاح است. این نفتکش توسط باشگاه اسلامی مستقر در امارات متحده عربی بیمه شده بود، که طبق فهرست لویدز «فقط توسط مالکان کشتی ایرانی که نمی توانند پوشش بیمه ای دیگری پیدا کنند، استفاده می شود». دستور دهان بند زدن. به درخواست وزارت حفاظت از محیط زیست، دادگاه بدوی حیفا در ۲۲ فوریه حکم سکوت صادر کرد: انتشار نام افراد یا کشتی ها، بندرها، مسیرهای ناو
بری یا محموله هایی که می تواند منجر به شناسایی مظنونان شود، ممنوع شد. رسانه های اسرائیلی این اقدام را «غیرقانونی» توصیف کردند، در حالی که سازمان حفاظت از محیط زیست آدام توا ودین نسبت به از دست رفتن اعتماد به دولت در نتیجه این اقدام هشدار داد. نماینده ای از مرکز تحقیقات زیست محیطی در حیفا، وزارت محیط زیست را به عدم پیشگیری از چنین فجایعی و عدم شفافیت متهم کرد. روز بعد، دستور سکوت تا حدی لغو شد و تنها تحقیقات جاری تحت پوشش قرار گرفت. در ۳ مارس، گیلا گاملیل، وزیر محیط زیست اسرائیل، گفت که نفت عمداً توسط کشتی حامل آن از ایران به سوریه ریخته شده است و آن را یک اقدام تروریسم زیست محیطی خواند؛ با این حال، ادعاهای او توسط مقامات امنیتی رد شد.
روان شناسی حفاظت ، مطالعهٔ علمی روابط متقابل بین انسان ها و سایر اجزای طبیعت، با تمرکز ویژه بر چگونگی تشویق به حفاظت از جهان طبیعی است. این روان شناسی به جای اینکه یک حوزهٔ تخصصی در خود روان شناسی باشد، یک حوزهٔ رو به رشد برای دانشمندان، محققان و متخصصان همهٔ رشته ها است تا گرد هم آیند و زمین و آنچه را که می توان برای حفظ آن انجام داد، بهتر درک کنند. این شبکه در پی درک این موضوع است که چرا انسان ها به محیط زیست آسیب می رسانند یا به آن کمک می کنند و برای تغییر چنین رفتاری چه می توان کرد. اصطلاح «روان شناسی حفاظت از محیط زیست» به هر حوزه ای از روان شناسی اشاره دارد که دانش قابل فهمی در مورد محیط زیست و تأثیرات انسان بر جهان طبیعی دارد. روانشناسان حفاظت از محیط زیست از توانایی های خود در روان شناسی «سبزسازی» استفاده می کنند و جامعه را از نظر اکولوژیکی پایدار می سازند. علم روان شناسی حفاظت به سمت پایداری محیطی گرایش دارد که شامل نگرانی هایی مانند حفاظت از منابع طبیعی، حفاظت از اکوسیستم ها و مسائل مربوط به کیفیت زندگی برای انسان ها و سایر گونه ها می شود. یکی از مسائل رایج، عدم درک تمایز بین روان شناسی حفاظت از محی
ط زیست و حوزهٔ جاافتاده تر روان شناسی محیطی استو روان شناسی محیطی به مطالعهٔ تعاملات بین افراد و تمام محیط های فیزیکی آنها می پردازد، از جمله اینکه چگونه افراد محیط های ساخته شده و طبیعی را تغییر می دهند و چگونه این محیط ها آنها را تغییر می دهند. روان شناسی محیطی در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ آغاز شد (اولین برنامهٔ رسمی با این نام در سال ۱۹۶۸ در دانشگاه سیتی نیویورک تأسیس شد) و اصطلاحی است که بیشتر در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد. روان شناسی حفاظت، که اخیراً در سال ۲۰۰۳ مطرح شد و عمدتاً توسط گروهی از دانشگاهیان آمریکایی مرتبط با باغ وحش ها و دپارتمان های مطالعات محیطی مطرح شد، با تمرکز اصلی بر روابط بین انسان ها و حیوانات آغاز گردید. برخی در مجلات بوم شناسی، سیاست گذاری و زیست شناسی پیشنهاد کرده اند که این رویکرد باید گسترش یابد تا تلاش کند بفهمد چرا انسان ها احساس می کنند به محیط زیست باید آسیب بزنند یا کمک کنند، و همچنین چگونه می توان تلاش های حفاظت از محیط زیست را ترویج داد. پیشگامان این عرصه. روانشناسان همهٔ زمینه ها از جمله فلسفه، زیست شناسی، جامعه شناسی، صنعت و سازمان، سلامت و مصرف کننده، به همراه بسیاری ا
ز زیرشاخه های دیگر مانند آموزش محیط زیست و زیست شناسی حفاظت، گرد هم می آیند تا دانش خود را در آموزش دیگران برای همکاری و تشویق به ایجاد رابطه ای سازگار بین انسان ها و محیط اطرافشان به کار گیرند. این روانشناسان با مکان هایی مانند باغ وحش ها و آکواریوم ها همکاری می کنند. باغ وحش ها و آکواریوم ها ممکن است فقط مکانی برای تفریح و سرگرمی به نظر برسند، اما در واقع سخت تلاش می کنند تا پیام های مثبتی را منتشر کنند و مردم را در مورد خانه ها و نیازهای حیواناتی که در آنجا زندگی می کنند، آموزش دهند. آنها در تلاشند تا راهی برای تعامل و آموزش عواقب اعمال روزمرهٔ انسان ها بر حیوانات و محیط زیست به عموم مردم پیدا کنند، نه اینکه صرفاً حیوانات را تماشا کنند. روانشناسان و جامعه شناسان از کارگاه ها و اتاق های فکر باغ وحش ها بازدید کرده اند تا ارزیابی کنند که آیا حیوانات به بهترین شکل ممکن دیده و نمایش داده می شوند و در عین حال دانش آموزنده ای به عموم ارائه می دهند یا خیر. رابطهٔ حفاظت از محیط زیست با زیست شناسی و روان شناسی. زیست شناسی حفاظت در ابتدا به عنوان یک رشتهٔ بحران محور، با هدف ارائهٔ اصول و ابزارهایی برای حفظ تنوع زیستی
، مفهوم سازی شد. این شاخه ای از زیست شناسی است که به حفظ تنوع ژنتیکی در گیاهان و حیوانات می پردازد. این حوزهٔ علمی برای مطالعهٔ مشکلات پیچیدهٔ پیرامون تخریب زیستگاه ها و حفاظت از گونه ها تکامل یافته است. اهداف زیست شناسان حفاظت، درک چگونگی تأثیر انسان ها بر تنوع زیستی و ارائه راه حل های بالقوه ای است که هم برای انسان ها و هم برای گونه های غیرانسانی مفید باشد. در این زمینه، بدیهی است که زمینه های اساسی زیست شناسی وجود دارد که می تواند به راحتی به درک بهتر و مشارکت در حفاظت از تنوع زیستی کمک کند. دانش زیستی به تنهایی برای حل مشکلات حفاظت از محیط زیست کافی نیست و نقش علوم اجتماعی در حل این مشکلات به طور فزاینده ای اهمیت یافته است. تصور می شد با ترکیب دانش زیست شناسی حفاظت با سایر زمینه ها، دستاوردهای زیادی حاصل شود. روان شناسی به عنوان مطالعه علمی تفکر، احساس و رفتار انسان تعریف می شود. روان شناسی یکی از حوزه هایی بود که می توانست مفاهیم آن را در حفاظت از محیط زیست به کار گیرد. روان شناسی می تواند در ارائهٔ بینشی در مورد استدلال اخلاقی و عملکرد اخلاقی، که در قلب روابط انسان و طبیعت نهفته است، کمک کند.
J002E3 جسمی در فضا است که گمان می رود مرحله سوم S-IVB موشک آپولو ۱۲ ساترن ۵ باشد. این سیاره در ۳ سپتامبر ۲۰۰۲ توسط ستاره شناس آماتور، بیل یونگ، کشف شد. در ابتدا تصور می شد که یک سیارک است، اما از آن زمان به طور آزمایشی بر اساس شواهد طیف شناسی که با تیتانیوم دی اکسید موجود در رنگ مورد استفاده در موشک ها مطابقت دارد، به عنوان مرحله سوم آپولو ۱۲ ساترن ۵ شناسایی شده است. قرار بود این مرحله در نوامبر ۱۹۶۹ به مدار خورشیدمرکزی تزریق شود، اما اکنون اعتقاد بر این است که به جای آن، به یک مدار ناپایدار بالای زمین رفته است که در سال ۱۹۷۱ و دوباره در ژوئن ۲۰۰۳ از نزدیکی زمین خارج شد و تقریباً یک چرخه ۴۰ ساله بین مدار خورشیدمرکزی و مدار زمین مرکزی دارد. کشف. وقتی برای اولین بار کشف شد، خیلی زود مشخص شد که این جسم در مداری به دور زمین در حال گردش است. ستاره شناسان از این موضوع شگفت زده شدند، زیرا ماه تنها جسم بزرگی است که به دور زمین در گردش است، و هر چیز دیگری مدت ها پیش به دلیل آشفتگی های زمین، ماه و خورشید به بیرون پرتاب می شد. بنابراین، احتمالاً اخیراً وارد مدار زمین مرکزی شده است، اما هیچ فضاپیمای جدیدی که با مدار J002
E3 مطابقت داشته باشد، پرتاب نشده است. یک توضیح می توانست این باشد که عدد ۳۰ بود قطعه سنگی به عرض یک متر، اما ستاره شناسان دانشگاه آریزونا دریافتند که مشاهدات طیفی از این جسم، همبستگی قوی بین ویژگی های جذبی و ترکیبی از مواد ساخته دست بشر از جمله رنگ سفید، رنگ سیاه و آلومینیوم را نشان می دهد که با موشک های ساترن ۵ مطابقت دارد. ردیابی مدار آن نشان داد که این جسم به مدت ۳۱ سال به دور خورشید در حال چرخش بوده است. سال ها و آخرین بار در سال ۱۹۷۱ در مجاورت زمین قرار گرفته بود. به نظر می رسید که این بخشی از مأموریت آپولو ۱۴ بوده است، اما ناسا از محل تمام سخت افزارهای مورد استفاده برای آن مأموریت اطلاع داشت؛ برای مثال، مرحله سوم موشک عمداً برای مطالعات لرزه نگاری به ماه برخورد کرد. محتمل ترین توضیح، مرحله سوم S-IVB برای آپولو ۱۲ به نظر می رسد. مشاهدات نورسنجی J002E3 که در فوریه ۲۰۰۳ از سایت نوری و ابررایانه ای نیروی هوایی مائویی انجام شد، با مدل منحنی نور S-IVB متشکل از یک استوانه پخش شده در حال غلتیدن با دوره ۶۳٫۴۶ ثانیه و انحراف ۷۹ ± ۱۰ درجه مطابقت داشت. ناسا در ابتدا قصد داشت S-IVB را به مدار خورشید هدایت کند، اما ا
حتراق طولانی مدت به این معنی بود که تخلیه سوخت باقی مانده در مخزن S-IVB به مرحله موشک انرژی کافی برای فرار از سیستم زمین-ماه را نداد و در عوض، این مرحله پس از عبور از کنار ماه در ۱۸ نوامبر، در یک مدار نیمه پایدار به دور زمین قرار گرفت. نوامبر ۱۹۶۹. تصور می شود که J002E3 در ماه ژوئن مدار زمین را ترک کرده است. ۲۰۰۳، و اینکه ممکن است در اواسط دهه ۲۰۴۰ به مدار زمین بازگردد. برخورد احتمالی با زمین یا ماه. مسیرهای مداری این جرم آسمانی به دور زمین، گاهی اوقات آن را در شعاع مدار ماه قرار می دهد و می تواند در نهایت منجر به ورود به جو زمین یا برخورد با ماه شود. آپولو ۱۲ عدد S-IVB خالی، واحد ابزار دقیق و پایه آداپتور فضاپیما، جرمی حدود . این کمتر از یک پنجم است. جرم اسکای لب، که از یک S-IVB مشابه ساخته شده بود و در ۱۱ سپتامبر از مدار خارج شد ژوئیه ۱۹۷۹. اجسامی با جرم حدود تقریباً ۱۰ وارد جو زمین می شوند بار در سال، که تقریباً هر ۱۰ سال یک بار به سطح زمین برخورد می کند. سال. ده مرحله S-IVB اساساً مشابه و خالی از ماموریت های آپولو، اسکای لب و پروژه آزمایشی آپولو-سایوز از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۵ دوباره وارد جو شده اند. در همه موا
رد (از جمله ایستگاه اسکای لب)، اشیاء در جو سوختند و به قطعات نسبتاً کوچکی تبدیل شدند، نه اینکه به صورت یک جرم واحد به زمین برخورد کنند. از سوی دیگر، این اشیاء از مدار پایین زمین یا یک مسیر بالستیک وارد شدند، با انرژی کمتری نسبت به انرژی احتمالی J002E3 که اگر از مدار خورشید وارد می شد، ممکن بود داشته باشد.
BBC micro:bit یا به اختصار micro:bit یک رایانه تک بردی مبتنی بر ARM است که برای آموزش برنامه نویسی و مفاهیم محاسباتی به دانش آموزان طراحی شده است. این دستگاه توسط بی بی سی و با مشارکت شرکت ها و نهادهای آموزشی توسعه یافته است. micro:bit از سال ۲۰۱۶ به عنوان بخشی از کمپین «Make It Digital» در اختیار دانش آموزان بریتانیایی قرار گرفت و سپس در سراسر جهان گسترش یافت. تاریخچه. در ۱۲ مارس ۲۰۱۵، بی بی سی اعلام کرد که قصد دارد بیش از یک میلیون برد micro:bit را به دانش آموزان بریتانیایی هدیه دهد. طراحی نهایی در ژوئیه همان سال رونمایی شد. اگرچه قرار بود توزیع در سپتامبر ۲۰۱۵ آغاز شود، اما به دلیل مشکلات تولید، شروع رسمی توزیع به فوریه ۲۰۱۶ موکول شد. در اکتبر ۲۰۲۰، نسخهٔ دوم micro:bit با سخت افزار ارتقایافته منتشر شد که شامل پردازنده جدید، رم بیشتر، میکروفون داخلی، بیزر و امکانات ارتباطی بهتر بود. سخت افزار. micro:bit دارای ویژگی های زیر است: نرم افزار. کاربران می توانند micro:bit را با استفاده از زبان های زیر برنامه نویسی کنند: اهداف آموزشی. هدف اصلی micro:bit، گسترش سواد دیجیتال در میان کودکان و نوجوانان است. این پروژه
با الهام از موفقیت BBC Micro در دهه ۱۹۸۰ طراحی شده است. با استفاده از micro:bit، دانش آموزان می توانند مفاهیم پایه ای الکترونیک، برنامه نویسی و طراحی سخت افزار را از سنین پایین یاد بگیرند. تا سال ۲۰۱۸، بیش از دو میلیون دستگاه micro:bit در بیش از ۵۰ کشور جهان توزیع شده است. بنیاد آموزشی. در اکتبر ۲۰۱۶، برای گسترش جهانی این پروژه تأسیس شد. این بنیاد مسئول تولید منابع آموزشی، پشتیبانی از مربیان، و توسعه نسخه های بین المللی micro:bit است.
انکار تغییرات اقلیمی: سرها در شن (به انگلیسی: Climate Change Denial: Heads in the Sand) کتابی غیرداستانی است که در سال ۲۰۱۱ دربارهٔ انکار تغییرات اقلیمی، به طور مشترک توسط هایدن واشینگتن و جان کوک نوشته شده و پیشگفتاری از نائومی اورسکز دارد. واشینگتن پیش از نگارش این اثر، پیشینه ای در علوم محیطی داشت؛ کوک، که در رشته فیزیک تحصیل کرده بود، (در سال ۲۰۰۷) وب سایت «علم شکاکانه» را تأسیس کرد که شواهد بررسی شده توسط داوری همتا در مورد گرمایش جهانی را گردآوری می کند. این کتاب برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ توسط ارث اسکن، زیرمجموعه ای از روتلج، در قالب های جلد سخت و جلد شومیز منتشر شد. این کتاب، تحلیل عمیق و رد انکار تغییرات اقلیمی را ارائه می دهد و چندین استدلال را نکته به نکته بررسی کرده و آنها را با شواهد بررسی شده توسط داوری همتا از اجماع علمی برای تغییرات اقلیمی رد می کند. نویسندگان ادعا می کنند کسانی که تغییرات اقلیمی را انکار می کنند، از تاکتیک هایی ازجمله گلچین کردن داده ها به گونه ای که ادعا می شود از دیدگاه های خاص خودشان پشتیبانی می کند، و حمله به صداقت دانشمندان اقلیمی استفاده می کنند. واشینگتن و کوک از نظریه
علوم اجتماعی برای بررسی پدیده انکار تغییرات اقلیمی در میان عموم مردم استفاده می کنند و این پدیده را نوعی آسیب شناسی می نامند. این کتاب، حمایت مالی از انکار تغییرات اقلیمی را به صنعت سوخت های فسیلی نسبت می دهد و ادعا می کند که شرکت های این صنعت تلاش کرده اند تا افکار عمومی را در این مورد تحت تأثیر قرار دهند. واشینگتن و کوک می نویسند که سیاستمداران تمایل دارند از واژگان طفره آمیز به عنوان بخشی از یک تاکتیک تبلیغاتی ازطریق تحریف واقعیت (پروپاگاندا) استفاده کنند، به عنوان راهی برای منحرف کردن توجه عمومی از تغییرات اقلیمی و منفعل ماندن در مورد این موضوع. نویسندگان نتیجه می گیرند که اگر عموم مردم از انکار دست بردارند، می توان به طور واقع بینانه ای به مشکل تغییرات اقلیمی پرداخت. انکار تغییرات اقلیمی تهدیدی جدی برای کره زمین است و باید فوراً به آن رسیدگی شود، زیرا عواقب عدم اقدام وخیم است. جان کوک به خاطر تحقیقاتش در مورد این کتاب و تلاش هایش در انتقال جوهره علم تغییرات اقلیمی به عموم مردم، جایزه یورکا موزه استرالیا در سال ۲۰۱۱ را برای پیشرفت دانش تغییرات اقلیمی دریافت کرد. "انکار تغییرات اقلیمی" با استقبال مثبتی از
سوی نشریاتی ازجمله: "اکولوژیست"، مجله "ECOS", نشریه دانشگاهی "Natures Sciences Sociétés", مجله "آموزش" منتشرشده توسط فدراسیون معلمان نیو ساوت ولز مواجه شد. پیشینه. این کتاب به طور مشترک توسط محققان علوم محیطی استرالیایی، هایدن واشینگتن و جان کوک، نوشته شده است. واشینگتن پیش از نوشتن این کتاب، بیش از ۳۰ سال به عنوان دانشمند محیط زیست فعالیت داشت. کتاب های منتشرشده قبلی او در زمینه علوم محیطی عبارتند از: "راهکارهای زیست محیطی" (۱۹۹۱)، "حس شگفتی" (۲۰۰۲) و "گره طبیعت وحشی" (۲۰۰۹). در سال ۲۰۱۵، واشینگتن به عنوان پژوهشگر مهمان در مؤسسه مطالعات محیطی دانشگاه نیو ساوت ولز حضور داشت. تحصیلات کوک شامل پیش زمینه ای در فیزیک است. کوک پیش از کار روی این کتاب، وب سایت «علم شکاکانه» را تأسیس کرد که شواهد بررسی شده توسط داوری همتا را در مورد تغییرات اقلیمی گردآوری می کند. او رایج ترین ادعاهای مطرح شده توسط افرادی که علیه اجماع علمی در مورد تغییرات اقلیمی استدلال می کنند را به همراه شواهدی برای رد هر نکته ای که مطرح کرده اند، در سایت قرار داد. پس از انتشار کتاب "«انکار تغییرات اقلیمی: سرها در شن»"، کوک در نوشتن کتاب های دیگری
در همین زمینه با عنوان "«علم تغییرات اقلیمی: یک سنتز مدرن: جلد ۱»" "– آب وهوای فیزیکی" (۲۰۱۳) همکاری کرد. در سال ۲۰۱۵، کوک به عنوان پژوهشگر ارتباطات اقلیمی در دانشگاه کوئینزلند خدمت کرد. "کتاب «انکار تغییرات اقلیمی: سرها در شن»" اولین بار در سال ۲۰۱۱ توسط ارث اسکن، زیرمجموعه ای از روتلج، منتشر شد. هر دو نسخه جلد سخت و شومیز در آوریل ۲۰۱۱ منتشر شدند. این کتاب در همان سال توسط ناشر در قالب کتاب الکترونیکی نیز منتشر شد. دومین نسخه کتاب الکترونیکی توسط انتشارات روتلج در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این کتاب در ماه مه ۲۰۱۳ توسط آمازون ازطریق کیندل در دسترس قرار گرفت. خلاصه مطالب. "انکار تغییرات اقلیمی: سرها در شن،" تجزیه و تحلیل دقیقی از انکار تغییرات اقلیمی و همچنین رد آن ارائه می دهد. نائومی اورِسکِز در پیشگفتار کتابش می نویسد که مردم به دلیل احساس ترس قربانی پدیده انکار می شوند. این کتاب چندین استدلال علیه گرمایش جهانی را بررسی می کند و از شواهد بررسی شده توسط داوری همتا از اجماع علمی برای پشتیبانی از منطق خود جهت رد اعتبار هر استدلال استفاده می کند. روش شناسی کسانی که تغییرات اقلیمی را انکار می کنند، ارزیابی می شود، از
جمله: گزینش (گل چین کردن) داده هایی که ظاهراً از دیدگاه های خاص آنها پشتیبانی می کنند، حفظ سطح بالایی از شواهد تغییرات اقلیمی توسط انکارکنندگان آن، و انتقاد از ارزش های خود دانشمندان اقلیم. این کتاب توضیح می دهد که چرا برخی افراد و عموم مردم تمایل دارند اجماع علمی در مورد تغییرات اقلیمی را انکار کنند. نویسندگان با استفاده از نظریه علوم اجتماعی، مفهوم گسترده تر انکار را مورد بحث قرار می دهند و خاطرنشان می کنند که وقوع آن در جامعه زمانی ظاهر می شود که افراد از اعمال خود وحشت زده یا شرمنده باشند. آنها می نویسند که این انگیزه ها، وقتی از یک فرد به جامعهٔ وسیع تر گسترش می یابند، خود را به عنوان نوعی بیماری نشان می دهند. این کتاب، انکار تغییرات اقلیمی را به عنوان یک آسیب شناسی که فرهنگ کره زمین را تحت تأثیر قرار می دهد، معرفی می کند. نویسندگان از وجود رابطه ای معکوس بین افزایش اجماع علمی در مورد تغییرات اقلیمی و افزایش همزمان انکار همین موضوع در میان عموم مردم ابراز تاسف می کنند. این کتاب به شناسایی یک زیربنای شرکتی می پردازد که ازطریق شرکت هایی که از صنعت سوخت های فسیلی سود می برند، بر افکار عمومی تأثیر می گذارد.
واشینگتن و کوک می نویسند که سیاستمداران اغلب از کلمات طفره آمیز به عنوان نوعی تبلیغات و فریب استفاده می کنند تا طوری رفتار کنند که انگار قرار است کاری در مورد تغییرات اقلیمی انجام دهند، درحالی که در واقع در مورد این موضوع منفعل هستند. نویسندگان در ادامه به سطح بالاتری از انکار - در میان عموم مردم - اشاره می کنند. آنها استدلال می کنند که جامعه ازطریق انفعال و مقاومت در برابر اجماع علمی، امکان انکار علم اقلیم شناسی را فراهم می کند. نویسندگان نتیجه می گیرند که اگر عموم مردم از انکار تغییرات اقلیمی دست بردارند، می توان به طور واقع بینانه ای به خود این مشکل و به طور قابل توجهی رسیدگی کرد. واکنش. جان کوک، یکی از نویسندگان این کتاب، جایزه ی یوریکا برای پیشرفت دانش تغییرات اقلیمی در سال ۲۰۱۱ را که توسط دولت نیو ساوت ولز و به عنوان بخشی از جوایز یوریکای موزهٔ استرالیا اعطا می شود، از آن خود کرد و به خاطر نقشش در انتقال جوهرهٔ علم تغییرات اقلیمی به عموم مردم مورد تقدیر قرار گرفت. پروفسور اووه هوگ-گلدبرگ، مدیر مؤسسه تغییرات جهانی دانشگاه کوئینزلند، تحقیقات کوک و تألیف کتاب "«انکار تغییرات اقلیمی: سرها در شن»" را دلیل ا
صلی دریافت این جایزه توسط او عنوان کرد. "مجله اکولوژیست" کتاب را بررسی کرد و آن را اینگونه توصیف کرد: «به خوبی تحقیق شده و پاورقی ها با دقت و وسواس نوشته شده است». این بررسی به این نتیجه رسید: "کتاب «انکار تغییرات اقلیمی»" کتابی خردمندانه، به موقع و «شایسته توجه مخاطبان است.» مری-لو کانسیدین در مقاله ای برای مجله "ECOS" نوشت که این کتاب «اعتراضات به علم داوری شده توسط داوری همتا را با جزئیات دقیق بررسی می کند». کانسیداین این کتاب را به کسانی که قبلاً از وب سایت «علم شکاکانه» بازدید کرده بودند و متعاقباً می خواستند دربارهٔ موضوع گسترده تر مورد بحث در سایت اطلاعات بیشتری کسب کنند، توصیه کرد. در نقدی که مجله دانشگاهی "Natures Sciences Sociétés" بر این کتاب نوشت، تز نویسندگان به دلیل توانایی اش در ارائه دلیل برای تحلیل هایشان مورد تحسین قرار گرفت: «این کتاب نشان می دهد که چگونه می توانیم بر انکار غلبه کنیم، واقعیت را بپذیریم و در نتیجه بحران اقلیمی را حل کنیم.» "انجمن علوم نیچرز" این کار را به ذی نفعان متعدد توصیه کرد و نتیجه گرفت: «این کار دانشمندان، دانشجویان دانشگاه، فعالان تغییرات اقلیمی و همچنین عموم مردم را
که به دنبال کنار گذاشتن انکار و اقدام هستند، مشغول خواهد کرد.» جنین کیتسون این کتاب را برای مجله "آموزش"، یکی از نشریات فدراسیون معلمان نیو ساوت ولز، نقد و بررسی کرد. کیتسون این اثر را در چارچوب نیاز عموم به اقدام پیش از رسیدن به نقطه ای بی بازگشت، به موقع و مهم توصیف کرد: «این کتابی حیاتی است که باید قبل از اینکه تغییرات اقلیمی افسارگسیخته واقعاً از کنترل ما خارج شود، خوانده شود.» نقد او اینگونه به پایان رسید: «فقط می توان امیدوار بود که این کتاب توسط منکران تغییرات اقلیمی خوانده شود تا بتوانیم سفر چالش برانگیز به سوی آینده ای پایدار ازنظر زیست محیطی را آغاز کنیم.»
بانک بذر هزاره (به انگلیسی: Millennium Seed Bank؛ مخفف: MSB) بزرگ ترین برنامهٔ حفاظت از گیاهان "به صورت غیر رویشی" در جهان است، که توسط باغ گیاه شناسی سلطنتی، کیو، انگلستان هماهنگ می شود. این پروژه پس از دریافت کمک هزینه کمیسیون هزاره در سال ۱۹۹۵، در سال ۱۹۹۶ آغاز به کار کرد و اکنون در ساختمان هزاره ولکام تراست واقع در محوطهٔ ویکهرست پلیس، ساسکس غربی قرار دارد. هدف آن ارائهٔ یک «بیمه نامه» در برابر انقراض گیاهان در طبیعت با ذخیرهٔ بذر برای استفاده در آینده است. این تأسیسات ذخیره سازی شامل انبارهای بزرگ یخ زده زیرزمینی است که بزرگ ترین بانک بذر گیاهان وحشی جهان یا مجموعه ای از بذر گونه های وحشی را در خود جای داده اند. این پروژه توسط دکتر پیتر تامپسون آغاز شده بود و پس از جدایی راجر اسمیت از پروژه، توسط پل اسمیت اداره می شد. راجر اسمیت در سال ۲۰۰۰ در مراسم سال نو ملکه، به پاس خدماتش به این پروژه، نشان نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. پروژه. گروه هایی با همکاری سایر پروژه های تنوع زیستی در سراسر جهان، برای جمع آوری بذر گیاهان مناطق خشک اعزام می شوند. در صورت امکان، مجموعه ها در کشور مبدأ نگهداری می شوند و
نسخه های تکراری برای ذخیره سازی به پروژهٔ بانک بذر هزاره ارسال می شوند. مشارکت های عمده ای در تمام قاره ها وجود دارد که کشورهای درگیر را قادر می سازد تا به اهداف بین المللی مانند استراتژی جهانی حفاظت از گیاهان و اهداف توسعهٔ هزاره برنامهٔ محیط زیست سازمان ملل متحد دست یابند. بانک بذر کیو دستخوش تغییرات زیادی شده است. تأسیسات بانک بذر کیو که توسط پیتر تامپسون در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد، پیش از بانک بذر هزاره تأسیس شد و از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۵ توسط راجر اسمیت ریاست می شد. از سال ۲۰۰۵، پاول اسمیت ریاست بانک بذر هزاره را بر عهده گرفت. ساختمان بانک بذر هزاره ولکام تراست توسط شرکت استانتون ویلیامز طراحی و در سال ۲۰۰۰ توسط پرنس چارلز افتتاح شد. آزمایشگاه ها و دفاتر در دو طرف فضای وسیعی که برای بازدیدکنندگان باز است و یک نمایشگاه را در خود جای داده، قرار گرفته اند. از اینجا بازدیدکنندگان می توانند از طریق پنجره های محوطه های کاری، تمیز کردن و آماده سازی بذرها را مشاهده کنند و ورودی خزانه های زیرزمینی را که بذرها در دمای در آن نگهداری می شوند، ببینند. در سال ۲۰۰۱، برنامهٔ بین المللی بانک بذر هزاره آغاز شد. در آوریل ۲۰۰۷، این با
نک یک میلیاردمین بذر خود، مربوط به گونهٔ "Oxytenanthera abyssinica"، نوعی بامبوی آفریقایی، را داشت. در اکتبر ۲۰۰۹، با افزودن موز وحشی "Musa itinerans" به خزانه بذر خود، به هدف ۱۰ درصدی خود که ذخیرهٔ تمام گونه های گیاهی وحشی جهان بود، دست یافت. با افزایش تخمین ها برای تعداد گونه های گیاهی دانه دار، ۳۴۰۸۸ گونه گیاهی وحشی و ۱۹۸۰۴۰۵۰۳۶ بذر موجود در انبار تا ژوئن ۲۰۱۵، بیش از ۱۳٪ از گونه های گیاهی وحشی جهان را تشکیل می دهند. اهداف. اهداف اصلی پروژه عبارتند از: منابع. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;