Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا «بهبود» بخشند، نه اینکه نرم افزار نو ایجاد کنند. در سامانه های نرم افزاری سازمانی، «کاربر ارشد» ممکن است یک نقش رسمی باشد که به فردی داده می شود که برنامه نویس نیست، بلکه متخصص نرم افزارهای تجاری است. اغلب این افراد نقش شغلی کاربر عادی خود را حفظ می کنند، ولی در آزمایش، آموزش و پشتیبانی سطح اول نرم افزار سازمانی نیز فعالیت دارند. برخی از نرم افزارها به گونهٔ ویژه برای کاربران حرفه ای شایسته دانسته می شوند و ممکن است به همین منظور طراحی شوند. برای نمونه می توان به پخش کننده رسانه VLC، یک چارچوب چندرسانه ای، یک پخش کننده و یک سرور اشاره کرد که شامل ویژگی های پیچیده ای است که در سایر مجموعه های پخش کننده رسانه یافت نمی شود. مسائل مربوط به طراحی رابط کاربری. شدت استفاده. آزمایش کاربر برای نرم افزار اغلب بر روی کاربران عادی یا معمولی تمرکز دارد. کاربران چیره دست می توانند در سنجش درروی کاربران معمولی و حداقلی به عناصر رابط کاربری متفاوتی نیاز داشته باشند، زیرا ممکن است به کمک و نشانه های کمتری نیاز داشته باشند. یک کاربر حرفه ای ممکن است در مقایسه با یک کاربر معمولی یا گاه به گاه، تمام وقت از یک برنامه استفاده کن
د؛ بنابراین برنامه ای که برای کاربران حرفه ای طراحی شده است، معمولاً شامل ویژگی هایی است که استفاده از رابط را برای متخصصان آسان تر می کند، حتی اگر این ویژگی ها برای مبتدیان گیج کننده باشد. میانبرها. یک نمونهٔ معمول، کلیدهای ترکیبی گسترده، مانند Ctrl+F یا Alt+Enter است؛ داشتن کلیدهای ترکیبی و میانبر برای بسیاری از توابع، نشانه ای از طراحی نرم افزار کاربرمحور است، زیرا به کاربرانی که تلاش بیشتری برای یادگیری میانبرها می کنند، این امکان را می دهد که بدون برداشتن دست خود از روی صفحه کلید، به سرعت با برنامه کار کنند. کاربران حرفه ای معمولاً می خواهند نرم افزار را با کمترین همکنش یا با بیشترین تندی ممکن اجرا کنند و بتوانند وظایف را به روشی دقیق و دقیقاً قابل تکرار انجام دهند، در حالی که کاربران معمولی ممکن است خوشحال شوند اگر برنامه بتواند به طور شهودی "تقریباً" کاری را که می خواهند انجام دهد. برای کمک به خودکارسازی وظایف تکراری در طول استفاده سنگین، رابط های کاربری حرفه ای اغلب امکان نوشتن ماکروها را فراهم می کنند و توابع برنامه ممکن است از پیش با این هدف که به گونهٔ برنامه نویسی در اسکریپت نویسی استفاده شوند، در
نظر گرفته شوند. کاربران حرفه ای در مقابل مینیمالیست ها. طراحی رابط کاربری ممکن است مجبور باشد بین نیازهای گیج کنندهٔ مبتدیان و مینیمالیست ها در مقابل نیازهای پیچیدهٔ متخصصان و کاربران حرفه ای، تعادل برقرار کند. این نگرانی ها ممکن است تا حدودی با مشکل دوازده چشمک زن همپوشانی داشته باشند، که در آن یک رابط کاربری پیچیده باعث می شود کاربران از ویژگی های خاصی اجتناب کنند. ممکن است بسیار دشوار باشد که هم کاربران جدید را که می خواهند رابط های کاربری بصری باشند و هم متخصصانی را که می خواهند قدرت و انعطاف پذیری داشته باشند، جذب کرد. با این حال، برای این مشکلات راه حل هایی وجود دارد، مانند: کاربران همچنین ممکن است به اشتباه خود را به عنوان کاربران حرفه ای معرفی کنند، در حالی که از صلاحیت کامل برخوردار نیستند، این امر الزامات طراحی نرم افزاری را که خواسته ها و نیازهای آن کاربران را برآورده می کند، پیچیده تر می کند. سادگی در مقابل کارایی. یک رابط کاربری ساده و شهودی اغلب پیچیدگی "فنی" یک برنامه را افزایش می دهد و مانع استفاده کارآمد از آن می شود، در حالی که یک رابط کاربری با طراحی خوب اما "ظاهراً" پیچیده می تواند با در
دسترس قرار دادن سریع بسیاری از ویژگی های پیشرفته برای متخصصان، کارایی را افزایش دهد. به عنوان مثال، برنامه ای با میانبرهای صفحه کلید پیشرفته فراوان، ممکن است بی جهت پیچیده "به نظر برسد"، اما کاربران باتجربه و حرفه ای ممکن است اجتناب از توالی های طولانی کلیک ماوس برای پیمایش منوها و پنجره های بازشو را آسان تر و سریع تر بیابند. چنین منوها و پنجره هایی ممکن است برای راهنمایی "شهودی" کاربران جدید در مسیر مورد نظر وجود داشته باشند، اما اغلب از نظر طراحی بیش از حد ساده هستند، به طوری که افراد تازه کار می توانند به راحتی مراحل مورد نیاز را درک کنند. ارائه همزمان هر دو رابط کاربری یک گزینه است، اما به زمان توسعه بسیار طولانی نیاز دارد، بنابراین اغلب بده بستان هایی انجام می شود. نقش های رسمی. SAP و اوراکل. SAP و Oracle سیستم های سازمانی هستند که برای کسب گواهینامه حرفه ای به مجموعه ای پیچیده از آموزش ها نیاز دارند. به همین دلیل، و همچنین برای تشویق تعامل با سیستم ها، بسیاری از شرکت ها یک «مدل کاربر برتر» (که به آن کاربر قدرتمند، قهرمان نیز گفته می شود) ایجاد کرده اند تا کاربران عادی را جذب کرده و آنها را به سطح رهبری
در سیستم ارتقا دهند. انجام این کار سه هدف را محقق می کند: تحقیقات گسترده ای در مورد مدل کاربر برتر در SAP، به ویژه در رابطه با نقشی که آنها در آموزش و پشتیبانی از کاربران نهایی ایفا می کنند، انجام شده است. در حال حاضر، بیش از ۷۰٪ از شرکت های SAP از نوعی مدل کاربر برتر استفاده می کنند. مدیریت ویندوز. در مایکروسافت ویندوز ۲۰۰۰، ویندوز XP حرفه ای و ویندوز سرور ۲۰۰۳، یک گروه «کاربران قدرتمند» در سیستم وجود دارد که مجوزهای بیشتری نسبت به یک کاربر محدود معمولی می دهد، اما از مجوزهای Administrator کمتر است. اگر کاربری عضو گروه کاربران قدرتمند باشد، احتمال بیشتری دارد که سیستم را در معرض بدافزار قرار دهد تا یک کاربر معمولی و می تواند با نصب عمدی بدافزار، حساب خود را به Administrator ارتقا دهد. بنابراین، گروه کاربران قدرتمند باید فقط با کاربران قابل اعتماد و آگاه استفاده شود. این گروه برای نگهداری کاربران غیرقابل اعتماد مناسب نیست. گروه کاربران قدرتمند در ویندوز ویستا به عنوان بخشی از ادغام ویژگی های ارتقاء امتیاز در معرفی User Account Control منسوخ شد. در ویندوز ویستا Business l یا بالاتر، هنوز می توانید از طریق کارب
ران و گروه های محلی یک «کاربر قدرتمند» ایجاد کنید، اما هیچ تفاوتی با یک کاربر استاندارد وجود ندارد زیرا تمام ورودی های ACL سیستم فایل به طور کامل حذف می شوند. نرم افزار. نرم افزارهایی که کاربران حرفه ای ممکن است برای بهینه سازی گردش کار خود به کار گیرند عبارتند از:
فرانتس امانوئل آوگوست (فون) گایبل ()، معروف به امانوئل گایبل ( – )، شاعر، مترجم، و نمایشنامه نویس اهل آلمان بود. زندگی. گایبل در ۱۸۱۵ در شهر لوبک زاده شد. او فرزند یک کشیش بود. گایبل در ابتدا قرار بود حرفهٔ پدرش را در پیش گیرد، و در بن و برلین تحصیل کرد؛ اما علایق واقعی او نه در الهیات، بلکه در لغت شناسی کلاسیک و زبان های رومیایی بود. در سال ۱۸۳۸، او یک معلم خصوصی در آتن پذیرفت و تا سال ۱۸۴۰ در آن شهر ماند. در همان سال، به همراه دوستش ارنست کورتیوس، مجموعه ای از ترجمه ها از زبان یونانی ر منتشر کرد. نخستین اشعار او در سال ۱۸۴۱ در کتابی با نام "زمان" منتشر شد. در سال ۱۸۴۲، او با حقوق سالانه ۳۰۰ تالر به خدمت فریدریش ویلهلم چهارم، پادشاه پروس، درآمد. در زمان وی، او تراژدی "شاه رودریش" (۱۸۴۳)، حماسهٔ "شاه زیگورد براوتفارت" (۱۸۴۶)، و "یونیوس لیدر" (۱۸۴۸، شامل اشعاری با سبکی پرشورتر و مردانه تر از اشعار اولیه اش) را خلق کرد….
خایرونیا یا خایرونیه (به انگلیسی: به )، یک روستا و یک شهر سابق در بوئوتیا در کشور یونان است که در حدود ۳۵ کیلومتری شرق دلفی واقع شده است. این سکونتگاه قبلاً با نام () شناخته می شد که در سال ۱۹۱۶ به () تغییر نام داد. از زمان اصلاحات دولت محلی در سال ۲۰۱۱، این شهر بخشی از شهرداری لیوادیا است که خود یک واحد شهری از آن محسوب می شود. مساحت این واحد شهری ۱۱۱٫۴۴۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۶٫۹۹۵ نفر است. جمعیت ۹۹۳ نفر (۲۰۲۱) از این شهر در نزدیکی کوه توریون در دره رودخانه سفیسوس، در شمال غربی تبس واقع شده است. تاریخچه. دوران باستان. نخستین سکونت در دوره پیشاتاریخ در محلی که اکنون به نام «ماگولا بالومنو» (Μαγούλα Μπαλωμένου) شناخته می شود صورت گرفت. نام قدیمی آن «آرن» بود و در ابتدا در ساحل دریاچه «کوپایس» (که بعدها خشک شد) قرار داشت. «خارونیا» تابع «اورخومِنوس» بود که از سال ۶۰۰ پیش از میلاد عضو اتحادیه بئوتیان بود. در اواخر سده پنجم پیش از میلاد، «خارونیا» همراه با «آکرافنیوم» و «کوپیا» جزو یکی از ۱۱ ناحیه بوئوتیا به شمار می رفت. اهمیت «خارونیا» در موقعیت راهبردی آن، در نزدیکی ابتدای گذرگاهی باریک بود که آخرین مانع جد
ی بر سر راه یک مهاجم در یونان مرکزی به شمار می رفت، و این محل صحنه چندین نبرد تاریخی بوده است. مشهورترین آن ها نبرد سال ۳۳۸ پیش از میلاد است، میان فیلیپ دوم مقدونی و ائتلافی از چندین دولت شهر یونانی، عمدتاً «تبس» و «آتن». به گفته پلوتارک، در جریان این نبرد، واحد نخبه سربازان تبسی که به گروه مقدس تبس معروف بودند، به طور کامل نابود شدند. در سال ۱۸۱۸، شیر خایرونیا که بنای یادبود تدفینی با ارتفاع نزدیک به ۶ متر (۲۰ فوت) و ساخته شده به افتخار گروه مقدس بود، توسط مسافران انگلیسی دوباره کشف شد. این یادمان که به صورت قطعه قطعه باقی مانده بود، در سال ۱۹۰۲ توسط سازمانی به نام «انجمن خارونیا» بازسازی شد و بر سکویی در محل کشف آن نصب گردید. محل گور دسته جمعی تبسی ها در سال های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰ توسط پاناگیوتیس استاماتاکیس حفاری شد، و محوطه پیشاتاریخی «ماگولا بالامنو» نیز ۲۳ سال بعد توسط باستان شناس «جورج سوتریادیس» کاوش گردید. زندگی نامه نویس و مقاله نویس باستانی، پلوتارک، در خارونیا متولد شد و در نوشته های خود چندین بار به این موضوع و دیگر حقایق مربوط به زادگاهش اشاره کرده است. پلوتارک به تعداد زیادی از گورهای آمازون ها در نز
دیکی نهر «هائِمون» اشاره می کند و بر این باور است که این ها مربوط به کشته شدگان آمازون ها در مسیر بازگشت به خانه پس از پایان جنگ آتیک بوده اند. او در کتاب "زندگی های موازی" از پیامبر یونانی، پریپُلتاس نیز یاد می کند. قرون وسطی. خایرونیا در سراسر دوران باستان مسکونی باقی ماند و با وجود ویران شدن در جریان زلزله خلیج مالی در سال ۵۵۱ میلادی، احتمالاً در طول قرن های بعدی نیز وجود داشته است، همان طور که به طور مداوم در میان شهرهای تم هلاس (Theme of Hellas) وجود آن تأیید شده است. هنوز بقایای یک کلیسای سه ایوانی اولیه مسیحی، که به سنت پاراسکوی اختصاص داده شده بود، باقی مانده است. پس از جنگ صلیبی چهارم و تأسیس دوک نشین صلیبی آتن، قلعه ای در این شهر، در محل آکروپولیس باستانی ساخته شد. این قلعه بخشی از یک شبکه دفاعی گسترده در امتداد دره سفیسوس بود که توسط صلیبیون فرانکی ساخته شده بود و محل اقامت ارباب آن بود. در زمان فرانک ها، این شهر به نام کاپراینا (به و به شناخته می شد)، نامی که اولین بار در سال ۱۳۸۱ میلادی به آن اشاره شده و تا اوایل دوران مدرن مورد استفاده قرار می گرفت. این شهر احتمالاً در سال ۱۴۶۰ میلادی تحت حکومت
عثمانی قرار گرفت. حمل و نقل. این شهر توسط ایستگاه راه آهن خایرونیا و با توقف محلی به آتن و لایانوکلادی خدمات رسانی می شود.
قطره های خدا () یک مجموعه مانگای ژاپنی است که موضوع آن در مورد شراب است. این مانگا توسط تاداشی آگی نوشته شده است، که نام مستعار تیم خلاق خواهر و برادر یوکوا و شین کیبایاشی است و توسط شو اوکیموتو تصویرسازی شده است. داستان در دو بخش روایت می شود – بخش اول بر روی شخصیت اصلی شیزوکو کانزاکی و رقیبش ایسئی تومینه متمرکز است که در جستجوی شراب های «دوازده رسول» هستند، و بخش دوم بر روی پیدا کردن «قطره های خدا» تمرکز دارد. بخش سوم از سریال به عنوان دنباله کوتاهی است که جزئیات زندگی شیزوکو را پس از رقابت و پذیرش دختر ایسئی تحت سرپرستی خود نشان می دهد. این سریال اولین بار در نوامبر ۲۰۰۴ در مجله مورنینگ در ژاپن منتشر شد و در ژوئن ۲۰۱۴ به پایان رسید، با آخرین جلد در ژوئیه همان سال منتشر شد. یک سریال مانگای دنباله دار به نام قطره های خدا: ازدواج منتشر شد که از جایی که مانگای اصلی تمام شده ادامه می یابد و بر روی سفر شیزوکو به خارج از کشور برای عمیق تر کردن دانش خود درباره شراب و جستجوی «قطره های خدا» تمرکز دارد. تم این مانگا «ازدواج» بین شراب و غذا است که به بررسی ترکیب های مختلف بین آن ها می پردازد. این سریال از ۲۸ مه ۲۰۱۵ آ
غاز شد، چند ماه پس از پایان انتشار مانگای اصلی، و در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰ به پایان رسید و در مجموع ۲۶ جلد جمع آوری شد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، دنباله دیگری به نام قطره های خدا: قسمت دوم اعلام شد و از ۲۱ سپتامبر در مجله مورنینگ منتشر شد و در ۱۸ آوریل ۲۰۲۴ به پایان می رسد. داستان پس از «ازدواج» اتفاق می افتد، جایی که شیزوکوی مسن تر به سفر خود در سراسر جهان ادامه می دهد و به پاریس می رسد تا به دختر ایسئی در مورد شراب آموزش دهد. این دنباله برای تنها دو جلد برنامه ریزی شده است. "قطره های خدا" به طور گسترده ای موفق بوده و تحسین های زیادی برای دانش دقیق آن در مورد شراب، شخصیت ها، داستان و هنر دریافت کرده است و به خاطر تأثیر جهانی آن بر بازار شراب، به ویژه فروش شراب های معرفی شده در مانگا، مشهور است. "قطره های خدا" همچنین دو اقتباس تلویزیونی لایو-اکشن را الهام بخشیده است.
نظامی سازی پلیس () (در برخی رسانه ها، شبه نظامی سازی پلیس) به معنای استفاده از تجهیزات و تاکتیک های نظامی توسط مأموران اجرای قانون است. این روش شامل استفاده از نفربرهای زرهی، تفنگ های تهاجمی، مسلسل های دستی، نارنجک های صوتی، تفنگ های تک تیرانداز و تیم های سلاح ها و تاکتیک های ویژه می شود. نظامی سازی اجرای قانون همچنین با جمع آوری اطلاعات به سبک آژانس های اطلاعاتی با هدف قرار دادن عموم مردم و فعالان سیاسی و با سبکی تهاجمی تر از اجرای قانون مرتبط است. پیتر کراسکا، استاد عدالت کیفری، نظامی سازی پلیس را به عنوان «فرآیندی که طی آن پلیس غیرنظامی به طور فزاینده ای از اصول نظامی گری و مدل نظامی الهام می گیرد و خود را بر اساس آن الگوسازی می کند» تعریف کرده است. ناظران به نظامی سازی پلیس اعتراضات، اشاره کرده اند. از دهه ۱۹۷۰، پلیس ضد شورش با استفاده از اسلحه هایی با گلوله های لاستیکی یا گلوله های پلاستیکی به معترضان شلیک کرده است. گاز اشک آور که توسط نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا برای مهار اغتشاش در سال ۱۹۱۹ توسعه داده شد، هنوز هم به طور گسترده علیه معترضان استفاده می شود. استفاده از گاز اشک آور در جنگ توسط معاهدات م
ختلف بین المللی که اکثر ایالت ها امضا کرده اند، ممنوع است. با این حال، استفاده از آن برای اجرای قانون یا ارتش در موقعیت های داخلی یا غیرجنگی مجاز است. نگرانی هایی در مورد نظامی شدن پلیس توسط هر دو سر طیف سیاسی در ایالات متحده مطرح شده است، و هم مؤسسه کیتو و هم اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا، انتقاداتی را از این عمل ابراز کرده اند. انجمن برادران پلیس از تجهیز مأموران اجرای قانون به تجهیزات نظامی حمایت کرده و ادعا می کند که این امر ایمنی مأموران را افزایش می دهد و آنها را قادر می سازد تا از مردم و سایر امدادگران (به عنوان مثال، آتش نشانان و پرسنل خدمات پزشکی اورژانس) محافظت کنند. با این حال، یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ نشان داد که نیروهای پلیسی که تجهیزات نظامی دریافت کرده اند، صرف نظر از میزان جرم و جنایت محلی، احتمال برخورد خشونت آمیز با مردم را بیشتر داشته اند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ نشان داد که واحدهای پلیس نظامی شده در ایالات متحده، حتی پس از کنترل نرخ جرایم محلی، بیشتر در جوامعی با سهم زیادی از آمریکایی های آفریقایی تبار مستقر شده اند. بسیاری از کشورها نیز حداقل یک ژاندارمری دارند که یک نیروی نظامی با وظایف اجرای
قانون در میان جمعیت غیرنظامی است. فرانسه برخی از سلاح ها را به عنوان «سلاح های نیروی واسطه» طبقه بندی می کند، مانند نسخه بازسازی شده ال بی دی ۴۰ از نارنجک انداز نظامی سوئیسی جی ال۰۶ که در موقعیت های پلیس ضد شورش یا علیه افراد در مداخلات خاص تر استفاده می شود. در حالی که قدرت کامل اسلحه های نظامی را ندارند، برخی از سلاح ها سنگین تر از سلاح های معمولی پلیس هستند و همچنان کشنده هستند. این سلاح ها اغلب با عنوان «سلاح های کشتار محدود» شناخته می شوند.
ایراکلی کوویریکادزه (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل گرجستان است. زندگی نامه. ایراکلی در تفلیس به دنیا آمد و در همان جا بزرگ شد. وی فارغ التحصیل دانشگاه تئاتر و فیلم شوتا روستاولی است. در سال ۲۰۱۴، ایراکلی در فیلم "تفلیس، دوستت دارم" نقش اصلی را ایفا کرد. در همان سال به نیویورک سفر کرد تا در دوره های بازیگری در استودیو معروف استلا آدلر شرکت کند. در دوران تحصیل در نیویورک، او با کارگردان گرجی، رزو گیگینه اشویلی، آشنا شد که به او پیشنهاد بازی در نقش اصلی فیلم "گروگان" را داد. اولین نمایش این فیلم در شصت و هشتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین انجام شد، جایی که ایراکلی به عنوان یکی از ده بازیگر برتر و بااستعداد اروپا معرفی شد و نخستین گرجی ای شد که جایزه «ستاره نوظهور اروپا» را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷، ایراکلی به همراه همسرش به لس آنجلس نقل مکان کرد. در طول اقامت در این شهر، او در فیلم "کجا هستی" با آنتونی هاپکینز به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۲۳، او به همراه دیگر بازیگران گرجی در فیلم "استخراج ۲" که یک فیلم ماجراجویی و هیجان انگیز از شبکه نتفلیکس است، به ایفای نقش پرداخت. در حال ح
اضر، او در سریال گرجی جدید "تغییر نشانه ها" بازی می کند، که داستان زندگی دانشجویان و ماجراهای آن ها را روایت می کند. این سریال به همت و همکاری کاویا پلاس و «دانشگاه گرجی-آمریکایی» ساخته شده است. در سال ۲۰۱۹، ایراکلی تابعیت ایالات متحده آمریکا را دریافت کرد. علاوه بر زبان گرجی، او به راحتی به زبان های انگلیسی و روسی حرف می زند.
بولشوی لوگ () یک منطقه حفاظت شده در بخش کراسننسکی در استان بلگورود کشور روسیه است.
پتروفسکی بورکی ()یک منطقه حفاظت شده در بخش والویسکی در استان بلگورود کشور روسیه است.
کاخ الرحاب (به عربی: قصر الرحاب) کاخی در بغداد، عراق بود که به دستور ملک فیصل دوم ساخته شد. این کاخ محل اقامت خصوصی خانواده سلطنتی عراق بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۸، در دوران سلطنت فیصل دوم، بود. تاریخچه. این کاخ با هزینه خانواده سلطنتی در حومه المنصور ساخته شد. این کاخ جایگزین کاخ الظهور به عنوان اقامتگاه خصوصی خانواده سلطنتی شد. قرار بود آخرین اقامتگاه خانواده سلطنتی عراق باشد. در دهه 1950، کاخ سلطنتی جدید برای جایگزینی آن ساخته شد، اما قبل از لغو سلطنت، مسکونی نبود. کاخ الرحاب صحنه قتل عام خانواده سلطنتی در طول انقلاب 14 ژوئیه 1958 بود. این ساختمان در سال 1973 تخریب شد.
یوهانس خراردس کولمانس (۸ ژوئن ۱۸۴۲–۲۹ مارس ۱۹۱۲) تصویرگر پرندگان اهل هلند بود که بخش عمده عمر خود را در انگلستان گذراند. وی در طول دوران فعالیت حرفه ای خود، تصویرگری شماری از برجسته ترین آثار پرنده شناسی قرن نوزدهم را بر عهده داشت. زندگی نامه. کولمانز در شهر روتردام زاده شد. در سال های جوانی، به گردآوری نمونه های جانوری برای موزه هایی همچون موزه تاریخ طبیعی لیدن می پرداخت. مدیر این موزه، هرمان اشلگل، او را تشویق و در سال ۱۸۶۴ به سفر اکتشافی به غرب آفریقا اعزام کرد. در سال ۱۸۶۹، ریچارد باودلر شارپ وی را ترغیب کرد تا مونوگراف خود دربارهٔ خانواده ماهی خورک ها (۱۸۶۸–۱۸۷۱) را تصویرسازی کند و به انگلستان مهاجرت نماید؛ جایی که تا پایان عمر در آن سکونت داشت. او دوبار ازدواج کرد و از همسر نخست هشت فرزند و از همسر دوم هفت فرزند داشت که تنها نه تن از آنان به سن بزرگسالی رسیدند. افزون بر فعالیت های علمی، مطالبی در حوزه معنویت نگاشت و مدعی بود که در لحظه مرگ یکی از پسرانش پیشگویی داشته است. کولمانز در ایلفورد، اسکس (که امروزه بخشی از لندن بزرگ به شمار می آید) درگذشت و در گورستان جاده باکینگهام، ایلفورد، در قبری بی نام و ن
شان به خاک سپرده شد.
اروپا اکولوژی () یک ائتلاف انتخاباتی سبز از احزاب سیاسی فرانسه بود که برای انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۰۹ تشکیل شد و متشکل از حزب سبزها و دیگر اکولوژیست ها و منطقه گرایان بود. این ائتلاف در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸ با حمایت حزب سبز اروپا و دانیل کوهن بندیت، نماینده پارلمان اروپا با تابعیت فرانسوی-آلمانی که پیش تر عضو اتحاد ۹۰/سبزها آلمان بود و در سال ۲۰۰۹ از فرانسه نامزد شد، آغاز به کار کرد. از زمان تشکیل، این ائتلاف مورد حمایت چهره هایی همچون سیسیل دوفلو، ژوزه بووه و دومینیک وانه قرار گرفت. پس از کسب رکورد ۱۶٫۲۸٪ آرا در انتخابات اروپایی ۲۰۰۹، این ائتلاف فعالیت خود را ادامه داد و در انتخابات منطقه ای فرانسه (۲۰۱۰) نیز شرکت کرد. در نوامبر ۲۰۱۰، این ائتلاف به یک حزب سیاسی با نام اکولوژیست ها (EELV) تبدیل شد. ترکیب. «اروپا اکولوژی» از احزاب و شخصیت های زیر تشکیل شده بود: حزب سبزها: سیسیل دوفلو، دومینیک وانه، دانیل کوهن-بندیت، ژرار اونستا و دیگران. [فدراسیون مناطق و ملل همبسته: احزاب منطقه گرا از جمله "حزب ملت کورسیکا'، "اتحاد دموکراتیک برتانی" و "حزب اکسیتان". جامعه مدنی: اوا ژولی، لورانس ویشنیفسکی، فیلیپ مه ریو. اعضای پیشین
حزب کمونیست فرانسه: استفان گاتینیون. فعالان جنبش ضد جهانی سازی نئولیبرالی: ژوزه بووه، فرانسوا دوفور. انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۰۹. نامزدهای اصلی. شرق فرانسه: ساندرین بلیه ایل-دو-فرانس: دانیل کوهن بندیت (حزب سبزها) مرکز فرانسه: ژان-پل بسه شمال غرب: هلن فلوتغ (حزب سبزها) سرزمین های فرادریایی: هری دوریمل (حزب سبزها) جنوب شرق فرانسه: میشل ریوازی (حزب سبزها) جنوب غرب فرانسه: ژوزه بووه غرب فرانسه: یانیک ژادو نتایج. اروپا اکولوژی در سطح ملی ۱۶٫۲۸٪ آرا، معادل ۲٬۸۰۳٬۷۵۹ رأی، به دست آورد. این نتیجه تنها ۰٫۲٪ کمتر از حزب سوسیالیست بود و در مناطقی کلیدی چون ایل-دو-فرانس، پروانس-آلپ-کوت دازور و رون-آلپ حتی از سوسیالیست ها پیشی گرفت. این بالاترین نتیجه ای بود که تا آن زمان یک جنبش، حزب یا ائتلاف سبز در هر انتخابات ملی فرانسه به دست آورده بود. شرق فرانسه: ۱۴٫۲۷٪ (ساندرین بلیه) ایل-دو-فرانس: ۲۰٫۸۶٪ (دانیل کوهن-بندیت، اوا ژولی، پاسکال کانفن و کریما دلی) مرکز فرانسه: ۱۳٫۵۸٪ (ژان-پل بسه) شمال غرب:: ۱۲٫۱۰٪ (هلن فلوتغ) سرزمین های فرادریایی فرانسه: ۱۶٫۲۵٪ (بدون کسب کرسی) جنوب شرق فرانسه: ۱۸٫۲۷٪ (میشل ریوازی، فرانسوا آلفونسی و مالیک
ا بناراب-آتّو) جنوب غرب فرانسه: ۱۵٫۸۳٪ (ژوزه بووه و کاترین گرِز) غرب فرانسه: ۱۶٫۶۵٪ (یانیک ژادو و نیکول کیل-نیلسن) علاوه بر این، "ائتلاف مستقل اکولوژیست ها"، یک جریان سبز کوچک تر، در سطح ملی ۳٫۶۳٪ آرا را کسب کرد. انتخابات منطقه ای ۲۰۱۰. با اتکا به موفقیت چشمگیر در انتخابات پارلمان اروپا، ائتلاف «اروپا اکولوژی» با محوریت حزب سبزها و احزاب و جنبش های همسو دوباره شکل گرفت. این ائتلاف تصمیم گرفت در تمام مناطق فرانسه به طور مستقل نامزد معرفی کند، با این هدف که در دور دوم از جناح چپ حمایت کند. با این حال، هدف نهایی اعلام شدهٔ حزب، به دست گرفتن کنترل یکی از مناطق مهم – مانند ایل-دو-فرانس – از حزب سوسیالیست بود. از جمله نامزدهای این ائتلاف می توان به فیلیپ مه ریو پژوهشگر، لورانس ویچنیفسکی قاضی، فرانسوا دوفور فعال روستایی، و آگوستن لوگران از انجمن بی خانمان ها به نام «فرزندان دن کیشوت» اشاره کرد. نتایج. اروپا اکولوژی در دور نخست ۱۲٫۱۹٪ آرای ملی، معادل ۲٬۳۷۳٬۹۲۲ رأی را به دست آورد و در مجموع پس از حزب سوسیالیست و اتحاد برای جنبش مردمی در جایگاه سوم قرار گرفت. این حزب در مناطقی چون رون-آلپ (۱۷٫۸۲٪)، ایل-دو-فرانس (۱۶٫۵۸٪
) و آلزاس (۱۵٫۶۰٪) نتایج چشمگیری کسب کرد. در دور دوم، اروپا اکولوژی با حزب سوسیالیست فهرست های مشترک ارائه داد، به جز در برتاین.
میاسویه دوو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
«هم زندانی های من» کتابی از میخائیل خودورکوفسکی است که توسط انتشارات پنگوئن در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این کتاب تجربیات او در زندان پس از دستگیری اش در سال ۲۰۰۳ توسط مقامات روسی را روایت می کند. او در روایت خود، انتقادات و نگرانی های خود را از سیاست و جامعه مدنی مدرن روسیه ارائه می دهد. کتاب. خودورکوفسکی، تاجری که در آن زمان ثروتمندترین مرد روسیه و منتقد سرسخت دولت ولادیمیر پوتین بود، در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳ به اتهام کلاهبرداری دستگیر شد. او در سال ۲۰۰۵ محاکمه و سپس به مدت هشت سال در زندان های مختلف روسیه نگهداری شد. کتاب "«هم زندانی های من»" روایتی از زندگی او در زندان است. این کتاب کمتر بر خودورکوفسکی و بیشتر بر برخی از افرادی که در دوران بازداشت با آنها ملاقات کرده، از جمله زندانبانان و دیگر زندانیان، تمرکز دارد. هدف او ترسیم تصویری از زندگی در زندان معاصر روسیه از جنبه های مختلف و از دیدگاه های مختلف است. این کتاب شامل فصل های کوتاهی است که در یک بررسی به عنوان «طرح کلی» توصیف شده اند و عمدتاً سه تا پنج صفحه هستند. برخی از فصل های کتاب خودورکوفسکی به شرح حال مختصری از هم بندان او اختصاص دارد. در میان آنها می توان به
سرگئی، کارگر راه آهن که به جرم قاچاق مواد مخدر دستگیر شده است؛ کولیا، زندانی ای که پس از ضرب و شتم توسط نگهبان، در یک عمل «هارا-کیری تمام عیار» «خودش را باز کرد» و باعث شد که تمام وجودش بیرون بریزد؛ الکساندر، «یک نازی واقعی» که «به هولوکاست اعتقادی ندارد»؛ الکسی، که در نوزده سالگی به دلیل رابطه با دختری کوچکتر از خودش به عنوان کودک آزار زندانی شد؛ آرتیوم، زندانی ای که خودورکوفسکی و دیگر زندانیان او را از اقدام به خودکشی نجات دادند؛ آرکادی، خدمتکاری که «به عنوان «زبان گشا» کار می کند» و سعی می کند اطلاعاتی در مورد هرگونه جرم یا همدستی که تازه وارد ممکن است در طول تحقیقات خود در مورد آنها سکوت کرده باشد، استخراج کند. از جمله عناوین فصل ها می توان به «موش»، «پدر»، «معتاد» و «دزد» اشاره کرد. خودورکوفسکی در مورد «طبقه نجس ها» در زندان، از جمله همجنس گرایان، متجاوزان جنسی و کودک آزاری، بحث می کند. او همچنین نقش و شخصیت پلیس، وکلا و قضات را بررسی می کند و می گوید که در جریان کارشان «آنها تقریباً همیشه دروغ می گویند و معمولاً فقط برای جلب اعتماد کسی حقیقت را می گویند - که این امر آنها را قادر می سازد بعداً با موفقیت
بیشتری دروغ بگویند.» او زندانبانان را به عنوان «جاسازی یک ایدئولوژی جنایی» در بین زندانیان توصیف می کند و از این طریق «به طور مؤثر سربازان پیاده آینده دنیای جنایتکاران را آموزش می دهد.» او همچنین می نویسد که اگرچه قرار است بازپرس مستقل عمل کند، اما در واقع «فقط یک چرخ دنده در سلسله مراتب اجرای قانون است - یک بوروکرات خرده پا که اغلب حتی در برخی از جنبه های کلیدی کارش حرفی برای گفتن ندارد.» او می گوید: «افرادی که در زندان احساس بی بندوباری بیشتری می کنند، بازپرسان پلیس هستند.» اگرچه کتاب او عمدتاً از روایت و توصیف تشکیل شده است، اما گاهی خودورکوفسکی تأملات خود را در مورد سؤالاتی مانند «وجدان چیست؟ چگونه آنچه را که «خوب» است تعریف می کنیم و از چه چیزی تا آخر عمرمان شرمنده ایم؟» به اشتراک می گذارد او به عنوان نمونه ای از غلبه وجدان بر ترس، دربارهٔ یک زندانی دیگر به نام لیوشا می نویسد که برای دروغ گفتن علیه خودورکوفسکی در دادگاه رشوه گرفته بود، اما به هر حال حقیقت را گفت. خودورکوفسکی در این کتاب اظهار می کند که «آنچه در زندان اتفاق می افتد» گاهی می تواند «مانند نسخه ای از زندگی عادی در آن سوی دروازه های زندان به
نظر برسد، فقط به یک افراط عجیب و غریب تبدیل شده است.» علاوه بر این، او اظهار می کند که به احتمال زیاد «در چند سال آینده» روس ها خود را «در حال زندگی در یک دولت پلیسی-بوروکراتیک، با قدرت مطلق در دست یک بوروکراسی فاسد» خواهند یافت. پذیرش. جان لوید، منتقد "فایننشال تایمز"، نوشت که «طرح های اولیه این کتاب جدید، زنده، انسانی و تکان دهنده هستند… شهادت خودورکوفسکی این است که اینجا یک سیستم فاسد وجود دارد که تلاش کمی یا هیچ تلاشی برای انجام کاری بیش از جمع کردن افراد ناامید، معتاد به مواد مخدر، شرور - و گاهی خیال پرداز - ندارد. دیدگاه او این است که روسیه «در نهایت راه تمدن اروپایی را در پیش خواهد گرفت»... دیدگاه خودورکوفسکی زمان خواهد برد - و ممکن است به روش های سخت تری از آنچه او امیدوار است، محقق شود.» جان اومالی در "واشینگتن پست،" کتاب خودورکوفسکی را «روشنگر و شجاعانه» خواند و خاطرنشان کرد که داستان ها به طور دقیق وضعیت جامعه مدنی روسیه ناشی از سال ها بی تفاوتی سیاسی و حکومت استبدادی را به تصویر می کشند. راجر بویز از "تایمز" نیز کتاب "«هم زندانی های من»" را ستود و این کتاب را به عنوان تشخیص دقیقی از مبارزات سیاسی
روسیه که توسط علائم آن مشهود است، توصیف کرد و «جرم واقعی» خودورکوفسکی را عدم تعهد به وفاداری فئودالی نامید.