Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جشنواره فیلم پارسی استرالیا (PFFA) جشنواره ی رقابتی سالانه است که به نمایش آثار فیلم سازان ایرانی و فارسی زبانان از سراسر جهان اختصاص دارد. این جشنواره معمولاً در بازه ای ده روزه بین آوریل و می برگزار می شود و مجموعه ای از فیلم های بلند، مستندها و فیلم های کوتاه را به نمایش می گذارد. در این جشنواره، جوایز متعددی از جمله غزال طلایی برای بهترین فیلم بلند، بهترین مستند و بهترین فیلم کوتاه اهدا می شود. از سال ۲۰۱۱، مدیریت این جشنواره بر عهده امین پلنگی است. تاریخچه. جشنواره فیلم پارسی استرالیا در سال ۲۰۱۱ توسط امین پلنگی، فیلم ساز ایرانی-استرالیایی، تأسیس شد. نخستین دوره این جشنواره در سیدنی برگزار شد و سپس به دیگر شهرهای بزرگ استرالیا گسترش یافت و در سالن های Palace Cinemas به نمایش درآمد. این جشنواره با نمایش آثاری با مضامین هویت، مهاجرت و مسائل اجتماعی به عنوان بستری برای معرفی سینمای پارسی و تقویت تبادلات فرهنگی میان جوامع استرالیایی و فارسی زبان عمل کرده است. این جشنواره همچنین میزبان نخستین نمایش آثاری از اصغر فرهادی و محمد رسول اف در استرالیا بوده است. بخش رقابتی و جوایز. جایزه غزال طلایی نمادی از حیات هنر
ی و شهود خلاقانه، برگرفته از نقش یک غزال بالدار باستانی متعلق به شاهنشاهی هخامنشی است. هر ساله، هیئتی از داوران، فیلم های منتخب را ارزیابی کرده و در بخش های زیر جایزه غزال طلایی اهدا می کنند:
ش م س آلبومی از همایون شجریان است که در سال ۱۴۰۳ منتشر شد. این آلبوم با صدای همایون شجریان و آهنگسازی کیخسرو پورناظری در ۹ قطعه تهیه شد که ۷ قطعه آن باکلام و دو قطعه بی کلام است. مراسم رونمایی آلبوم ۲۴ شهریورماه ۱۴۰۳ در تالار وحدت برگزار شد. دربارهٔ آلبوم. همایون شجریان دربارهٔ این آلبوم گفت: کیخسرو پورناظری آهنگساز دربارهٔ این آلبوم گفت: رونمایی آلبوم. مراسم رونمایی از این آلبوم ۲۴ شهریورماه در تالار وحدت برگزار شد. در این مراسم جمعی از اهالی فرهنگ و هنر، اقتصاد، سیاست و ورزش از جمله رؤیا نونهالی (بازیگر)، رامین حیدری فاروقی (کارگردان)، حمید استیلی (بازیکن فوتبال سابق)، بهداد سلیمی (وزنه بردار)، بهرام دبیری (نقاش)، سهراب پورناظری (آهنگساز)، آرش گوران (رهبر ارکستر)، بهنام ابوالقاسم (آهنگساز)، آزاد میرزاپور (نوازنده تار)، همایون نصیری (نوازنده سازهای کوبه ای)، داوود گنجه ای (نوازنده کمانچه)، محمدجواد ظریف (سیاستمدار)، علی ربیعی (سیاستمدار)، محمد علی ابطحی (سیاستمدار)، عادل فردوسی پور و سفرای کشورهای سوئیس و عربستان حضور داشتند. آوا مشکاتیان اجرای این برنامه را عهده دار بود و در ابتدا از محسن سیفی (مدیرعامل بان
ک صادرات ایران و حامی آلبوم) برای سخنرانی دعوت کرد.
عصر برنز در اروپا با مصنوعات برنزی و استفاده از ابزارهای برنزی شناخته می شود. عصر برنز منطقه ای جانشین عصر نوسنگی و عصر مس می شود و به دنبال آن عصر آهن می آید. این دوره با عصر برنز اژه ای در ۳۲۰۰ قبل از میلاد آغاز می شود و تمام هزاره دوم قبل از میلاد را در بر می گیرد (شامل فرهنگ های اونتیتزه، اوتومانی، عصر برنز بریتانیا، آرگاریک، عصر برنز نوردیک، تومولوس، نوراژیک، تراماره، اورنفیلد و لوساتی)، که تا حدود سال ۸۰۰ قبل از میلاد در اروپای مرکزی ادامه دارد.
در اروپا، عصر آهن آخرین مرحله از دوره پیشاتاریخ و اولین دوره از نیمه تاریخی است، که در ابتدا به معنای توصیف مناطق خاص توسط نویسندگان یونانی و رومی بود. برای بسیاری از اروپا، این دوره پس از تسخیر توسط رومی ها به طور ناگهانی به پایان رسید، اگرچه فلزکاری آهن همچنان به عنوان فناوری غالب تا دوران اخیر باقی ماند. در دیگر نقاط، این دوره تا قرون اولیه میلادی ادامه داشت یا به مسیحیت تبدیل شد یا توسط فتح جدیدی در دوره مهاجرت جایگزین شد.
کلیسای روح القدس، جاوورکا یک کلیسای یادبود نزدیک زاتولمین در اسلوونی است. این کلیسا بر روی تپهٔ جاوورکا (ارتفاع: ) بالای فلات پولوگ قرار دارد و حدود از دهکده فاصله دارد. این کلیسا به عنوان یادبودی برای سربازان کشته شده در نبردهای ایزونزو ساخته شده است. در نزدیکی کلیسا، مزرعه بلیک قرار دارد که پس از زلزله در پوسوجیه در سال ۱۹۸۸ بازسازی شد اما ساکنی ندارد. دسترسی به کلیسا از جاده ای است که از زاتولمین شروع شده و به طور شیب دار بالای رودخانه تولمینکا و از کنار چندین جریان کوچک و آبشار کوچک عبور می کند. نه چندان دور از جاوورکا، مزرعهٔ مسکونی زاستنار قرار دارد.
تالشی ها در ایران بخشی از قوم تالشی هستند که از نظر تاریخی در برخی از مناطق شمالی ایران زندگی می کنند. تالشی ها در اصل از نوادگان قبایل بومی هستند که به زبانی نزدیک به تالشی امروزی صحبت می کردند. ژوزف میخائیلوویچ اورانسکی زمانی بر این باور بود که در داخل ایران طبق برآوردهای تقریبی ۸۰ هزار تالشی وجود دارد. بر اساس منابع دیگر، حدود ۱۰۰ هزار تالشی در ایران زندگی می کردند. اطلاعات عمومی. در ایران، تالشی ها در یک گروه فشرده در جنوب مرز آذربایجان و ایران زندگی می کنند. زیستگاه آنها حاشیه غربی آذربایجان شرقی (از شهرستان آستارا در شمال تا خلخال در جنوب) است. ساکنان چهار شهرستان استان گیلان هستند: آستارا، تالش، رضوانشهر و ماسال. در شهرستان آستارا تالشی ها عمدتاً روستایی هستند. به ویژه، در سکونتگاه هایی مانند وین بین، سیچ، لاواندویل، ویرمونی، چالوند اکثریت را تشکیل می دهند. تعداد قابل توجهی از تالش ها نیز در شهرستان های فومن، صومعه سرا، خلخال، شفت، نمین و تعدادی از روستاهای نزدیک اردبیل زندگی می کنند. تالش تا اواسط قرن بیستم با پنج بلوک گرگانرود، اسالم، تالش دولاب، شاندرمن و ماسال به عنوان یک شهرستان مجزا در استان گیلا
ن محسوب می شد. این شهرستان را خمسه تالش یا بلوک پنجگانی تالش نیز می نامیدند. مرکز خمسه تالش شهر شفارود در کرانه دریای خزر بود. اما از آنجایی که در حاشیه جنوب شرقی منطقه قرار دارد، مرکز شهرستان به بازار گرگانرود منتقل شد. لازم است ذکر شود که در این زمان بازار هوایگ، لیسار و اسالم نیز مراکز تجاری بودند. اما در سال ۱۹۴۷ سیستم اداری مناطق تالش دستخوش تغییر شد. تالش در سال ۵۶ دارای چهار ناحیه گرگانرود، تالش دولاب، شاندرمن و ماسال بود. مرکز تالش هشتپر بود که بعدها به تالش تغییر نام داد. به گزارش اداره کل دارایی استان گیلان، در سال ۱۳۷۶ تعداد تالش های جنوب تالش ۳۲۵۳۴۰ نفر بوده که در ۷ شهر و ۵۷۶ روستا زندگی می کنند. با این حال، مانند شمال تالش، آمار رسمی بسیار دور از واقعیت است. در ایران در سرشماری نفوس همان طور که می دانیم فقط وابستگی مذهبی لحاظ می شود. در واقع، تعداد تالش ها در ایران ممکن است بسیار بیشتر باشد، آن هم در محدوده یک تا دو میلیون نفر. در ایران، سرشماری رسمی نفوس، ترکیب قومیتی را در نظر نمی گیرد، بنابراین صحبت در مورد تعداد تالش ها به شدت دشوار است. بر اساس داده های ۳۰ سال پیش (زمانی که تعداد تالش ها در
ایران ۱۳۰ هزار نفر تعیین شد) و برآورد میانگین رشد جمعیت در این سال ها، رقم ۵۵۰ هزار نفر به ما داده شد. تالشی ها در شمال غربی استان گیلان زندگی می کنند. چشم انداز این سرزمین جلگه ای است که از شمال به جنوب به صورت نواری کشیده شده و از شرق به دریای خزر و از غرب به کوه های تالش محدود می شود. نام کوه ها عامل مهمی در تلقی مردمان همسایه این منطقه به عنوان تالشی و تالشی ها به عنوان خودکشت شد. علاوه بر این، این کوه ها هستند که چشم انداز «آنها» برای تالش ها هستند. تالشی ایرانی به سه بخش جنوبی، مرکزی و شمالی تقسیم می شود که مطابق با تقسیم بندی گویشی زبان تالشی است. به استثنای بخش کوچکی از تالش مرکزی، جمعیت در همه جا چند قومیتی است. تالش های جنوبی در میان گیلیاک ها، پرجمعیت ترین مردم گیلان (حدود ۳ میلیون نفر) زندگی می کنند. گیلیاک ها بر نهادهای حاکمیتی منطقه تسلط دارند. تالش های گیلان اغلب به عنوان دامداران کوهستانی شناخته می شوند. این در حالی است که از دیرباز یکی از شاخه های مهم اقتصاد برای آنها کشاورزی به ویژه برنج کاری است که نمونه آن منطقه است. مزارع برنج تا کوهپایه ها ادامه دارد. به یک هکتار زمین برای کاشت برنج جریب
و خود زمین را بیجوره کیلا می گویند. هر خانواده به طور متوسط دارای زمین هایی از نیم جریب تا چندین هکتار است. در میان تالش های استان گیلان، مهاجرت به شهرها به طور واضحی مشاهده می شود که مرکز اداری استان، شهر رشت، مرکز جذب جریان های مهاجرت است. خود خبرچین ها موفقیت تالشی ها در زمینه های غیرکشاورزی را پدیده ای جدید می دانند. مهاجرت ها عمدتاً ماهیت اقتصادی و طولانی مدت دارند و جوانان در میان مهاجران غالب هستند. زبان تالش های ایرانی با توجه به اطلاعاتی که داریم با زبان تالشی های منطقه لنکران تفاوت چندانی ندارد. بدیهی است که تالش های ایران از نظر اقتصادی و فرهنگی در سطح پایینی با سایر مردمان این کشور عقب مانده قرار دارند. در ایران، گروه قابل توجهی از اهل سنت را روستاهای منطقه اردبیل شامل: امباران، امینجان، جند، میزران، میناور، کولش می باشند. در روستا. سنی های پیله چای درآمیخته با شیعیان زندگی می کنند. در ناحیه شهرستان نمین جمعیت روستایی سنی و در خود نمین شیعه هستند. در مورد پراکندگی تالشی ها و زبان آنها در منطقه کوهستانی هم مرز با این ساحل از غرب فقط اطلاعات پرس و جو داریم. سکونتگاه اصلی آنها تولارود و رک است. مرز
جنوبی توسط نواحی ماسوله و گسکر تشکیل شده است که قبلاً جمعیت آن گیلکی بوده است. تالشی ها نیز در ولسوالی خلخال زندگی می کنند و به نام منطقه خلخالیان نامیده می شوند. در داخل ایران، اما از قبل در فلات در جهت غرب ناحیه زووند منطقه لنکران، نزدیکتر به اردبیل، تعدادی روستای تالشی نیز وجود دارد: آمباران، کولش، جید، دلیداش، کولتپه، دخول تپه، پیله چای، سریخانلی. جمعیت در آنها صرفاً تالشی است، به استثنای ساریخانی که در آن با ترکی مخلوط شده است. پیله چای یک مرکز منطقه ای مهم با چندین هزار خانه است.
آنگوئو، یا آن گوآ، بخارا کشوری باستانی در نواحی غربی و یکی از ۹ دولت شهر سغد همچنین یک اصطلاح عمومی برای مردم و کشور سغد) است که در زمان سلسله هان شرقی (۲۵–۲۲۰ میلادی) قلمرو امپراتوری کوشان بود.
همان طور که جهان می چرخد () یک سریال آبکی تلویزیونی آمریکایی است که به مدت ۵۴ سال از ۲ آوریل ۱۹۵۶ تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۰ از شبکه سی بی اس پخش شد. ایرنا فیلیپس این مجموعه را به عنوان نمایش خواهر دیگر مجموعهٔ خود یعنی "روشنگر مسیر" (Guiding Light) خلق کرد. با ۱۳٫۷۶۳ ساعت حکایت انباشته، "همان طور که جهان می چرخد" طولانی ترین زمان اجرا را در بین هر برنامه تلویزیونی دارد. از نظر پخش مداوم، این مجموعه با ۵۴ سال پخش، چهارمین پخش طولانی سریال تلویزیونی روزانه در تلویزیون آمریکاست. این مجموعه برای ۴۳ سال نخست در منهتن و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ در بروکلین تولید شد.
لوئیزا تترازینی (زاده ۲۹ ژوئن ۱۸۷۱ – درگذشته ۲۸ آوریل ۱۹۴۰) یک سوپرانو کولوراتور ایتالیایی بود که در سطح بین المللی شهرت زیادی داشت. تترازینی «صدایی پرزرق و برق با صدایی درخشان و بُرد و چابکی فراتر از حد معمول داشت…». او از دهه ۱۸۹۰ تا ۱۹۲۰ از حرفه بسیار موفق اپرا و برگزاری کنسرت در اروپا و آمریکا بهره مند شد. صدای او در ضبط های انجام گرفته از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۲۰ ماندگار ماند. او در سال ۱۹۲۱ خاطراتی "به نام «زندگی آواز من"» و در سال ۱۹۲۳ مقاله ای "به نام «چگونه آواز بخوانیم»" را نوشت. پس از بازنشستگی، تا زمان مرگش در خانه خود در میلان و رم به تدریس صدا پرداخت. زندگی نامه. اوایل زندگی تترازینی در روز ۲۹ ژوئن ۱۸۷۱ در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. پدرش خیاط بود و دو خواهر و دو برادر داشت. گفته شده است که او از سه سالگی شروع به خوانندگی کرد. خود لوئیزا آواز خواندن را در اوایل کودکی به یاد می آورد و به یاد می آورد که پدرش اولین کسی بود که او را با خواننده معروف بل کانتو سوپرانو، آدلینا پاتی مقایسه کرد. لوئیزا برای اولین بار نزد خواهر بزرگش، اِوا تترازینی (۱۸۶۲–۱۹۳۸) آواز خواند. اِوا همچنین یک بانوی اول سوپرانو بود که
در سطح بین المللی نامی برای خود دست و پا کرد. لوئیزا به عنوان فردی معروف بود که در حین انجام کارهای روزمره، به تمام تمرین نقش های اپرا و آواز خواندن هر بخش آوایی می پرداخت. او تحصیلات خود را در مؤسسه موسیقی بین ده تا سیزده سالگی نزد پروفسور چکرینی آغاز کرد. او در روز ۱۴ اکتبر ۱۸۸۹ با جوزپه سانتینو آلبرتو اسکالابرنی (Giuseppe Santino Alberto Scalaberni) ازدواج کرد. دوران شغلی به واسطه یک شانس، تترازینی به جای یک بانوی اول اپرای بیمار قرار گرفت و در روز ۲۱ اکتبر ۱۸۹۰ در فلورانس برای اولین بار در نقش اینز (Inez) در نمایش زن آفریقایی اثر مایربر در نوزده سالگی به صحنه رفت. او به یاد می آورد که پس از اولین بازی خود، «پیاده روها از تئاتر تا خانه من، حتی با اینکه دیروقت بود ولی پر از مردم بود، که به نظر می رسید همه آنها با صدای بلند به من تبریک می گویند.» سپس، او آواز نقش اینز را در روز ۲۶ دسامبر ۱۸۹۰ در رم برای پادشاه و ملکه ایتالیا اجرا کرد. سپس توسط ملکه دعوت شد تا آواز "لیبستوت" از اپرای "تریستان و ایزولده" را بخواند، زیرا این اپرای مورد علاقه ملکه بود. بخش اول کار او عمدتاً در تئاترهای استانی ایتالیا و سپس برگزا
ری تور (گشت و گذاری) در آمریکای جنوبی سپری شد. او با پیترو سزار، که نزدیک به ۱۴ سال معشوق اوگردید، به بوئنوس آیرس رفت و در آنجا ۲۸۰ پوند در ماه برای آواز خواندن به او پیشنهاد شد. زمانی که در بوئنوس آیرس بود، همسرش آلبرتو به دنبال او رفت تا او را به فلورانس بازگرداند. او حاضر به آشتی نشد. او در ماه اکتبر بدون او به فلورانس رفت و او چند روز بعد در نقش آنتا در کریسپینو و شایعات ("Crispino e la comare)" اولین بازی خود را انجام داد. وقتی آلبرتو در روز ۴ ژوئن ۱۹۰۵ درگذشت، آنها هنوز از هم جدا بودند. تترازینی اولین بار در روز ۲۱ نوامبر ۱۸۹۲ اپرای "لوچیا دی لامرمور" را در بوئنوس آیرس خواند. این اپرای مورد علاقه او و همچنین رئیس جمهور آرژانتین، لوئیس سانز پنا (Luis Sáenz Peña) بود. او بسیار علاقمند و طرفدارش بود. تا قبل از فصل چهارم بوئنوس آیرس، او نامزد دریافت ۵۵۰۰ پوند در ماه بود. در راستای اجرا در آرژانتین به آمریکای جنوبی سفر کرد. او تا سال ۱۸۹۵ در آنجا به اجرای آواز ادامه داد. پیوند به بیرون. زندگی نامه کتاب عکس آثار ضبط شده و رسانه
در نظریه اعداد ، غربال عمومی میدان اعداد (GNFS) کارآمدترین الگوریتم کلاسیک شناخته شده برای تجزیه اعداد صحیح بزرگتر از است. از نظر رهیافت آنی (اکتشافی) ، پیچیدگی آن برای تجزیه یک عدد صحیح (شامل بیت) به شکل زیر است در نمادهای O و L . این یک تعمیم از غربال خاص میدان اعداد است: در حالی که دومی فقط می تواند اعداد یک شکل از اعداد خاص را تجزیه کند، غربال عمومی میدان اعداد می تواند هر عددی را به غیر از نماهای اول (که با گرفتن ریشه به راحتی تجزیه می شوند) تجزیه کند. در اصل غربال میدان اعداد (شامل خاص و عمومی) را می توان به عنوان بهبودی برای غربال ساده تر منطقی یا غربال درجه دوم شناخت و درک کرد. هنگام استفاده از چنین الگوریتم هایی برای تجزیه کردن یک عدد بزرگ ، لازم است اعداد صاف (یعنی اعدادی با فاکتورهای اول کوچک) با مرتبه را پیدا کرد. اندازه این مقادیر به صورت نمایی در اندازه است (به زیر مراجعه کنید). از سوی دیگر، غربال عمومی میدان اعداد، موفق به جستجوی اعداد صافی می شود که به اندازه زیر نمایی هستند. از آنجایی که این اعداد کوچکتر هستند، به احتمال زیاد نسبت به اعداد بررسی شده در الگوریتم های قبلی صاف هستند. این کلید کا
رایی غربال میدان عددی است. برای دستیابی به این افزایش سرعت، غربال میدان عددی باید محاسبات و فاکتورسازی را در میدانهای جبری اعداد انجام دهد. این منجر به بسیاری از جنبه های پیچیده الگوریتم در مقایسه با غربال ساده تر منطقی می شود. اندازه ورودی الگوریتم است یا به عبارت دیگر تعداد بیت ها در نمایش دودویی (باینری) است. هر عنصری از برای ثابت در نمایی است. زمان اجرای غربال میدان عددی فوق چند جمله ای است اما در اندازه ورودی زیر نمایی است . میدان های اعداد. فرض کنید یک چند جمله ای از درجه روی formula_2 (اعداد گویا) است، و یک ریشه مختلط از باشد. سپس، است که می توان آن را به گونه ای مرتب کرد که را به عنوان ترکیبی خطی از توان های r کمتر از k بیان کند. این معادله می تواند برای حذف هر توان r با توان e ≥ k استفاده شود. به عنوان مثال، اگر و واحد موهومی باشد، آنگاه است یا . این به ما امکان می دهد ضرب مختلط را به صورت زیر تعریف کنیم: به طور کلی، این به طور مستقیم به میدان جبری اعداد formula_4 منتهی می شود، که می توان آن را به عنوان مجموعه ای از اعداد مختلط به صورت زیر تعریف کرد: حاصلضرب هر دو مقدار از این نوع را می توان با گرفتن
حاصلضرب چندجمله ای ها محاسبه کرد، سپس هر توان r با توان e ≥ k را همانطور که در بالا توضیح داده شد، کاهش داد و مقداری به همان شکل به دست آورد. برای اطمینان از اینکه این میدان در واقع بعدی است و به یک میدان کوچکتر تبدیل نمی شود، کافی است که یک چند جمله ای تجزیه ناپذیر روی اعداد گویا باشد. به طور مشابه، می توان حلقه اعداد صحیح formula_6 را به عنوان زیر مجموعه از formula_4 تعریف کرد که ریشه های چندجمله ای مونیک (یکسان) با ضرایب صحیح هستند. در برخی موارد، این حلقه اعداد صحیح معادل حلقه formula_8 است. با این حال، موارد خاص زیادی وجود دارد. روش. دو چند جمله ای "f"("x") و "g"("x") با درجات کوچک "d" و "e" انتخاب می شوند که ضرایب صحیح دارند و روی اعداد گویا تجزیه ناپذیر هستند و وقتی به پیمانه n تفسیر می شوند"،" یک ریشه صحیح مشترک m دارند. یک استراتژی بهینه برای انتخاب این چند جمله ای ها وجود ندارد. یک روش ساده این است که درجه "d را" برای یک چند جمله ای انتخاب کنیم، بسط "n" را در مبنای "m" (اعداد مجاز مابین "-m" و "m") برای تعدادی از "m" مختلف از مرتبه "n" 1/ "d" در نظر بگیریم و "f"("x") را به عنوان چندجمله ای با کوچکت
رین ضرایب و "g"("x") را به عنوان "x - m" انتخاب کنیم. حلقه های میدان اعداد Z[r₁] و Z[r₂] را در نظر بگیرید، جایی که r₁ و r₂ ریشه های چندجمله ای های f و g هستند. از آنجا که f از درجه d با ضرایب صحیح است، اگر a و b اعداد صحیح باشند، "b""d" · f(a/b) نیز چنین خواهد بود که آن را r می نامیم. به طور مشابه، s = b"e" · g(a/b) یک عدد صحیح است. هدف یافتن مقادیر صحیح a و b است که به طور همزمان r و s را نسبت به پایه انتخابی اعداد اول، صاف کنند. اگر a و b کوچک باشند، r و s نیز کوچک خواهند بود، تقریباً به اندازه m، و ما شانس بیشتری برای صاف بودن آنها به طور همزمان داریم. بهترین روش شناخته شده فعلی برای این جستجو، غربالگری شبکه است. برای به دست آوردن بازده قابل قبول، لازم است که از یک پایه عامل بزرگ استفاده شود. با داشتن چنین جفت های به تعداد کافی، با استفاده از حذف گاوسی، می توانیم حاصلضرب های r و s مربوطه را به طور همزمان مربع کنیم. یک شرط کمی قوی تر لازم است - که آنها اعداد صاف مربع در میدان های اعداد ما باشند، اما این شرط را نیز می توان با این روش به دست آورد. هر عدد r صاف به نوعی a − r₁b است و از این رو حاصلضرب عوامل مرب
وطه a − r₁b یک مربع در Z[r₁] است، با یک "ریشه مربع" که می توان آن را تعیین کرد (به عنوان حاصلضرب عوامل شناخته شده در [r₁]Z) - معمولاً به عنوان یک عدد جبری غیرمنطقی نشان داده می شود. به طور مشابه، حاصلضرب عوامل a − r₂b یک مربع در Z[r₂] است، با یک "ریشه مربع" که آن نیز قابل محاسبه است. لازم به ذکر است که استفاده از حذف گاوسی زمان اجرای بهینه الگوریتم را بدست نمی دهد. در عوض، الگوریتم های حل ماتریس پراکنده مانند Block Lanczos یا Block Wiedemann استفاده می شوند. از آنجا که m ریشه هر دو f و g به پیمانه n است، هم ریختی هایی از حلقه های ℤ[r₁] و ℤ[r₂] به حلقه ℤ/nℤ (اعداد صحیح به پیمانه n) وجود دارد که r₁ و r₂ را به m نگاشت می کنند، و این هم ریختی ها هر "ریشه مربع" (که معمولاً به عنوان یک عدد گویا نشان داده نمی شود) را به نماینده صحیح آن نگاشت می کنند. اکنون حاصلضرب عوامل a − mb به پیمانه n را می توان به دو روش - یکی برای هر حلقه همریخت و یکی به عنوان یک مربع به دست آورد. بنابراین، می توان دو عدد x و y را یافت، به طوری که x² − y² بر n بخش پذیر باشد و دوباره با احتمال حداقل نصف، با یافتن بزرگترین مقسوم علیه مشترک n و x
− y، یک عامل از n را به دست می آوریم. بهبود انتخاب چندجمله ای. انتخاب چندجمله ای می تواند به طور چشمگیری بر زمان تکمیل بقیه الگوریتم تأثیر بگذارد. روش انتخاب چندجمله ای ها بر اساس بسط n در مبنای m که در بالا نشان داده شد، در بسیاری از موقعیت های عملی بهینه نیست و منجر به توسعه روش های بهتر شده است. یکی از این روش ها توسط مورفی و برنت پیشنهاد شد. آنها یک امتیاز دو بخشی برای چندجمله ای ها معرفی می کنند که بر اساس وجود ریشه ها به پیمانه اعداد اول کوچک و همینطور این پیمانه ها میانگین مقداری که چندجمله ای روی ناحیه غربالگری قرار می گیرد، است. بهترین نتایج گزارش شده با روش Thorsten Kleinjung به دست آمد، که اجازه می دهد g(x) = ax + b باشد و روی a متشکل از عوامل اول کوچک همنهشت با ۱ به پیمانه 2d و روی ضرایب پیشرو f که بر ۶۰ بخش پذیرند، جستجو می کند. پیاده سازی ها. برخی از پیاده سازی ها بر روی یک کلاس کوچکتر معین از اعداد تمرکز می کنند. اینها به عنوان تکنیک های غربال خاص میدان اعداد شناخته می شوند، مانند آنچه در پروژه استفاده می شود. پروژه ای به نام NFSNET از سال ۲۰۰۲ تا حداقل سال ۲۰۰۷ اجرا می شد. این پروژه از محاسبا
ت توزیع شده داوطلبانه در اینترنت استفاده می کرد. پل لیلاند از بریتانیا و ریچارد واکربارث از تگزاس در آن دخیل بودند. تا سال ۲۰۰۷، پیاده سازی استاندارد طلایی مجموعه ای از نرم افزار بود که توسط CWI در هلند توسعه و توزیع شده بود و فقط تحت یک مجوز نسبتاً محدود در دسترس بود. در سال ۲۰۰۷، Jason Papadopoulos یک پیاده سازی سریعتر از پردازش نهایی را به عنوان بخشی از msieve توسعه داد که در مالکیت عمومی است. هر دو پیاده سازی قابلیت توزیع بین چندین گره در یک خوشه با یک اتصال سریع کافی را دارند. انتخاب چندجمله ای معمولاً توسط نرم افزار GPL نوشته شده توسط Kleinjung یا توسط msieve انجام می شود، و غربالگری شبکه توسط نرم افزار GPL نوشته شده توسط Franke و Kleinjung. این موارد در GGNFS توزیع می شوند.
نا () دومین آلبوم چندآهنگه از خواننده اهل کره جنوبی ایم نایون است که در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴ از طریق جی وای پی انترتینمنت و ریپابلیک رکوردز منتشر شد. این آلبوم چندآهنگه شامل هفت قطعه از جمله تک آهنگ آغازین «ای بی سی دی» است.
فرهنگ بِداری نخستین شواهد مستقیم از کشاورزی را در مصر علیا در دوران پیش دودمانی ارائه می دهد. این فرهنگ بین ۴۴۰۰ تا ۴۰۰۰ پیش از میلاد رونق داشت و ممکن است که تا حدود ۵۰۰۰ پیش از میلاد نیز شکل گرفته باشد. مکان یابی و حفاری. فرهنگ بداری به دلیل کشف آن در منطقه بداری (به عربی: البداری) به این نام شناخته شده است. این منطقه در استان اسیوت در مصر علیا قرار دارد و بین مَطمار و قاو، حدود ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) شمال غرب لوکسور امروزی (تب باستانی) واقع شده است. البداری شامل چندین گورستان پیش دودمانی است که از مهم ترین آن ها می توان به مستجده، دیر تاسه، و گورستان خود البداری اشاره کرد. همچنین حداقل یک محل سکونت متعلق به اوایل دوران پیش دودمانی در حَمّامیه در این منطقه شناسایی شده است. این ناحیه حدود ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) در امتداد ساحل شرقی رود نیل امتداد دارد. برخی از محوطه های بداری شواهدی از استفاده در دوره های بعدی پیش دودمانی نیز نشان می دهند. این منطقه برای اولین بار بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۱ توسط "گای برانتون" و "گرترود کاتون-تامپسون" کاوش شد. تاکنون حدود چهل سکونتگاه و ششصد گور در این منطقه شناسایی شده است. ویژگی
های فرهنگی. اقتصاد فرهنگ بداری عمدتاً بر کشاورزی، ماهیگیری و دامداری استوار بود. مردم این فرهنگ گندم، جو، عدس و غده های خوراکی کشت می کردند. گودال هایی که در این منطقه کشف شده اند، ممکن است به عنوان انبار غلات مورد استفاده قرار گرفته باشند. آن ها گاو، گوسفند و بز پرورش می دادند و احشامشان، همراه با سگ ها، به صورت آیینی دفن می شدند. همچنین از بومرنگ استفاده می کردند، از رود نیل ماهیگیری کرده و آهو شکار می کردند. اطلاعات کمی در مورد ساختمان های آنها وجود دارد، اگرچه بقایای کنده های چوبی در یک مکان پیدا شده است و ممکن است با کلبه یا پناهگاهی با ساخت و ساز ناشناخته مرتبط باشد. متوفیان را در حصیرهای نی یا پوست حیوانات می پیچیدند و در گودال هایی دفن می کردند که معمولاً سرشان به سمت جنوب قرار داشت و به سمت غرب می نگریستند. این سنت به نظر می رسد با اعتقادات دوره های سلسله ای بعدی که غرب را سرزمین مردگان می دانستند، همخوانی دارد. گاهی اوقات، متوفیان همراه با مجسمه های زنانه از جنس عاج یا وسایل شخصی مانند صدف، ابزارهای سنگ چخماق، حرزهایی به شکل حیواناتی همچون بز و اسب آبی، و جواهراتی از جنس عاج، کوارتز یا مس دفن می شدن
د. همچنین، سنگ معدن مالاکیت سبز روی پالت های سنگی یافت شده که احتمالاً برای تزئین شخصی استفاده می شد. ابزارهای کشف شده شامل خراشنده های انتهایی، تبر، داس های دوطرفه و نوک پیکان هایی با پایه مقعر بودند. نشانه هایی از طبقه بندی اجتماعی نیز در این فرهنگ دیده شده است، به طوری که افراد مرفه تر جامعه در بخش هایی مجزا از دیگران دفن می شدند. یکی از شاخص ترین ویژگی های فرهنگ بداری، سفال های با سر سیاه است که در این گورستان ها کشف شده اند. این سفال ها با الگوهای موج دار متمایز خود به عنوان مهم ترین عناصر هویت فرهنگی بداری شناخته می شوند. تجارت. گلدان های بازالتی که در محوطه های بداری کشف شده اند، احتمالاً از ناحیه دلتای نیل یا از طریق رودخانه از شمال غربی خرید و فروش می شدند. صدف ها نیز به مقدار زیاد از دریای سرخ وارد شده اند. فیروزه احتمالاً از منطقه سینا آمده است. برای یک دیگ چهار دسته از جنس ظروف صورتی سخت، ارتباطی با منطقه شام یا سوریه امروزی برآورد شده است. سفال های سیاه با طرح های حکاکی شده سفید، ممکن است مستقیماً از غرب یا جنوب وارد شده باشند. همچنین، اسلب های پورفیری یافت شده در این منطقه، مشابه نمونه های بعدی
در نوبیا هستند، اما ممکن است مواد اولیه آن ها از کوه های دریای سرخ تهیه شده باشند. دانه های استاتیت لعاب دار در محل ساخته نشده اند، که نشان می دهد بداری ها یک قبیله منزوی نبودند، بلکه با فرهنگ های اطراف خود در تماس بودند. علاوه بر این، آن ها عشایر کوچ نشین هم نبودند، زیرا گلدان هایی که استفاده می کردند بسیار بزرگ و شکننده بودند و برای سبک زندگی کوچ کننده و متحرک، مناسب به نظر نمی رسیدند. انسان شناسی فیزیکی. به نظر می رسد که فرهنگ بداری ها از چندین منبع مختلف تأثیر گرفته باشد، که در این میان، صحرای غربی احتمالاً مهم ترین منبع نفوذ بوده است. فرهنگ بداری احتمالاً محدود به منطقه بداری نبوده است، زیرا یافته های مشابهی در جنوب تر، در محوطه هایی مانند محگر دندرا، ارمنت، الکاب و نِخن (که یونانیان آن را هیراکنپولیس نامیدند) کشف شده است. همچنین، آثاری از این فرهنگ در شرق، در وادی حمامات نیز یافت شده است، که نشان می دهد دامنه این فرهنگ فراتر از یک منطقه خاص بوده است. پژوهش های قدیمی و مدرن، بداری ها را به عنوان یک جمعیت بومی شمال شرقی آفریقا توصیف کرده اند که ریشه در زمینه ای محلی دارد. فرانک یورکو مصرشناس، بداری ها را
«آمیخته ای از ویژگی های فیزیکی شمال آفریقا و جنوب صحرا» می داند و به تجزیه و تحلیل قدیمی تر بقایای اسکلتی اشاره می کند که «عناصر آفریقایی استوایی را در جمعیت اولیه فرهنگ بادریان نشان می دهد». شواهد باستان شناسی اخیر نشان داده است که محوطه های نیل وادیِ تاسیان و بداریان بخشی از یک شبکه پیرامونی از فرهنگ های پیشین شمال شرقی آفریقا بوده اند. این شبکه شامل جابه جایی جمعیت های بداری، صحرانشین، نوبیایی و نیلوتی بوده است.