Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و قادر به حل چالش های دنیای واقعی در زمینه های پزشکی، صنعتی، فضائی و آزمایشگاهی هستند. با این حال، هنوز چالش های زیادی برای غلبه بر آن ها وجود دارد که فرصت های رشد در این حوزه را فراهم می کند. مفاهیم بنیادین. یک ربات انطباق پذیر، ویژگی هایی دارد که آن را از ربات هایی که صرف نظر از عوامل خارجی، وظیفه خود را انجام می دهند، متمایز می کند. چهار مفهوم که ربات های انطباق پذیر از آن ها برای ایجاد این تمایز استفاده می کنند عبارتند از: انطباق پذیری، حس و ادراک، یادگیری و هوش، و عمل گری. انطباق پذیری. ربات را می توان زمانی تطبیق پذیر تعریف کرد که دارای قابلیت هایی مانند ایمنی ذاتی و عملکرد بدون نقص، توانایی یادگیری و ظرفیت انجام وظایفی باشد که ربات های سنتی قادر به انجام آن ها نیستند. این قابلیت ها می توانند از طریق فناوری کنترل نیرو، هوش سلسله مراتبی و سایر رویکردهای نوآورانه به دست آیند. اختراع جان آدلر در سال ۱۹۹۴، سایبرنایف، یک سیستم جراحی رباتیک است که قادر به استفاده از دقت فوق العاده در اقدامات پزشکی است و چنین تطبیق پذیری هایی را نشان می دهد. ادراک و حس گری. اطلاعات محیطی جمع آوری شده از طریق محیط های جانبی به
صورت هوشمندانه در سیستم های تطبیق پذیر پردازش می شوند. سیستم های هوش مصنوعی می توانند این داده ها را پردازش کرده و بر اساس آن اصول اولیه وظایف را تنظیم کنند که به اقدام تطبیقی منجر می شود. در سال ۲۰۰۱، “Canadarm 2” به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) پرتاب شد و نقش کلیدی در نگهداری ایستگاه با استفاده از داده های محیط های جانبی برای تطبیق ایستگاه با تغییرات محیطی درون آن داشت. یادگیری و هوش. هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و یادگیری عمیق به سیستم ها این امکان را می دهند که دربارهٔ جهان اطراف خود بیاموزند و در اجرای وظایف خود به طور تدریجی هوشمندتر شوند. در سال ۱۹۹۷ ربات “ Sojourner” به مریخ پرتاب شد که دارای یک رایانه داخلی بود و این امکان را داشت تا با وقایع و موانع پیش بینی نشده حتی با داده های کم سازگار شود. این رویکرد پیش زمینه ای برای اضافه کردن هوش مصنوعی در سیستم های تطبیق پذیر بود. در اواخر همان سال، رایانه “ Deep Blue” شرکت IBM توانست گری کاسپاروف را در بازی شطرنج شکست دهد، که نشانی سرآغاز از توانایی برنامه ریزی و واکنش هوش مصنوعی در ربات ها بود. عملیات فعال سازی. این عملیات در سیستم های رباتیک به ربات اجازه
می دهد تا حرکت کند. عملگرهای قابل تنظیم معمولاً در پاسخ به تغییرات محیطی عمل می کنند، مانند تغییرات دما که می تواند شکل عملگر را تغییر دهد و به این ترتیب عملکرد آن را دستخوش تغییر کند. عملیات خودکفا (بدون اتصال به منبع تغذیه) قابل دستیابی است، به ویژه در رباتیک نرم، جایی که محرک های خارجی می توانند شکل یک عملگر را تغییر دهند و انرژی مکانیکی تولید کنند. در سال ۱۹۸۹، رودنی بروکس رباتی به نام Ghengis را طراحی کرد، که رباتی شش پای است و قادر به عبور از زمین های دشوار است. مدل شش پای Ghengis از شش عملگر برای حرکت استفاده می کند و همچنان با مدل های مدرن شش پای مانند Rhex بارز باقی مانده است. نرم افزار. این کیت ها با یک پلتفرم نرم افزاری باز ارایه می شوند که برای مجموعه ای از عملکردهای رایج رباتیک طراحی شده است. همچنین این کیت ها شامل سخت افزارهای رایج رباتیک (مانند سنسورهای مادون قرمز، موتورها، میکروفن و دوربین ویدئویی) هستند که به راحتی با نرم افزار ارتباط برقرار می کنند و قابلیت های ربات را افزایش می دهند. فرایند اصلاح یک ربات به منظور دستیابی به قابلیت های متنوعی همچون همکاری می تواند شامل انتخاب یک ماژول، تعوی
ض ماژول ها، برنامه ریزی ربات از طریق نرم افزار و اجرای دستورات باشد. انواع. ربات های نرم. رباتیک با گیره های نرم یک حوزه نوظهور در صحنه رباتیک قابل انعطاف است که بر اساس تله فونی ونیسی طراحی شده است. دو سطح رباتیک نرم ماژول های گیره زنی و پیچش را فراهم می آورند. این فناوری در محیط های مختلف مورد آزمایش قرار گرفته است تا تأثیر اشیاء مختلف، خطاهای موقعیت اشیاء و نصب سطوح رباتیک نرم بر ظرفیت گیره زنی را تعیین کند. عملگرهای بی سیم، به ویژه در ربات های نرم با پلیمرهای کریستال مایع، قابل دست یابی هستند؛ این پلیمرها نوعی از مواد پاسخ دهنده به تحریک هستند که دارای اثر حافظه شکل دوطرفه می باشند. این قابلیت به پلیمرهای کریستال مایع اجازه می دهد تا با تغییر شکل در پاسخ به تحریکات خارجی، انرژی مکانیکی تولید کنند و بدین ترتیب، عملگرهای بی سیم امکان پذیر می شوند. ربات های مدولار. ربات هایی که برای محیط های بیرونی طراحی شده اند و به تغییرات چشم انداز و موانع سازگار می شوند. این ربات ها به صورت زنجیره ای از ماژول های مستقل با مفاصل لولایی ساده ساخته شده اند که به ربات های مدولار این امکان را می دهد تا به اشکال مختلف تغییر شک
ل دهند و بر روی زمین ها حرکت کنند. برخی از این اشکال شامل پیکربندی هایی مانند عنکبوتی، مارپیچی و حلقه ای هستند. رباتیک تجمعی. رشته ای از رباتیک که از هوش تجمعی برای گروه های ربات های ساده و همگن استفاده می کند. ربات های تجمعی از الگوریتم هایی پیروی می کنند که معمولاً به گونه ای طراحی شده اند تا رفتار حیوانات واقعی را تقلید کرده و حرکات خود را به عنوان پاسخ به محرک های محیطی تعیین کنند. ربات های بیوهیبریدی. رباتیک بیوهیبریدی از بافت ها یا سلول های زنده برای ارائه قابلیت هایی به ماشین ها استفاده می کند که دستیابی به آن ها به صورت دیگر دشوار است. به عنوان مثال، سلول های عضلانی برای امکان حرکت بعضی از ربات های بیوهیبریدی به کار رفته اند. رباتیک تجمعی در برخی موارد با رباتیک بیوهیبریدی ترکیب می شود، به ویژه در زمینه پزشکی. ربات های ترکیبی حشره و ماشین، که به عنوان حشرات سایبورگ یا بیوبات های حشره نیز شناخته می شوند، ادغام یک حشره زنده و یک سیستم کنترل مصنوعی هستند که با بدن آن ترکیب شده اند تا حرکات یا رفتارهای آن را کنترل کنند. برنامه های کاربردی. رباتیک های تطبیق پذیر دارای قابلیت هایی هستند که آنها را در بسیاری
از زمینه ها شامل زمینه های پزشکی، صنعتی و آزمایشگاهی کاربردی کرده است. یادگیری از طریق نمایش راهبردی برای انتقال مهارت های حرکتی انسان به ربات ها است. هدف اصلی شناسایی عناصر حرکتی مهم، یعنی حرکت های معنی داری که انسان ها انجام می دهند، از طریق نمایش و بازسازی این حرکات برای تطبیق ربات با آن حرکت ها است. مشکلاتی در زمینه تطبیق مهارت های آموخته شده از طریق نمایش به محیط های جدید (تغییری نسبت به سناریویی که در آن ربات آموزش اولیه دیده) وجود داشته است. این مشکلات با استفاده از یک مدل یادگیری مبتنی بر سیستم دینامیکی غیرخطی که مسیرها را به صورت عناصر حرکتی دینامیکی رمزگذاری می کند، مورد بررسی قرار گرفته است. این عناصر حرکتی دینامیکی مشابه همان عناصر حرکتی هستند، اما به شکل حرکات معنی داری هستند که توسط معادله ریاضی نشان داده می شوند؛ متغیرهای معادله با تغییر محیط تغییر می کنند و در نتیجه حرکت اجراشده تغییر می کند. مسیرهای ضبط شده از طریق این سیستم ها ثابت کرده اند که در طیف وسیعی از محیط ها قابل استفاده هستند و ربات ها را در حوزه های کاری خود موثرتر می سازند. یادگیری از طریق نمایش باعث پیشرفت کاربرد رباتیک در زمین
ه هایی شده است که دقت در آنها ضروری است، مانند محیط های جراحی. در حوزه پزشکی، فناوری رباتیک کمک کننده هوشمند (SAR) بر استفاده از داده های حسی دریافت شده از دستگاه های پوشیدنی متمرکز است تا وضعیت کاربر را درک کند. اطلاعات جمع آوری شده به ماشین این امکان را می دهد که نظارت، انگیزش و راهنمایی شخصی سازی شده ای برای توانبخشی فراهم کند. تعامل شهودی فیزیکی انسان و ربات (HRI) و رابط های بین انسان و ربات، قابلیت هایی مانند ضبط حرکات یک جراح برای استنباط قصد او، تعیین پارامترهای مکانیکی بافت انسانی و استفاده از دیگر داده های حسی در سناریوهای پزشکی را فراهم می کند. رباتیک های بیوهیبرید نیز دارای کاربردهای پزشکی هستند که از اجزای زیست تخریب پذیر استفاده می کنند تا ربات ها به طور ایمن درون بدن انسان کار کنند. هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، و یادگیری عمیق پیشرفت هایی در رباتیک تطبیق پذیر، مانند ناوبری خودکار، تشخیص و دست کاری اشیاء، پردازش زبان طبیعی، و نگهداری پیش بینانه را امکان پذیر ساخته اند. این فناوری ها در توسعه ربات های همکار (cobots) بسیار مؤثر بوده اند؛ ربات هایی که توانایی کار در کنار انسان ها و تطبیق با محیط های در
حال تغییر را دارند. در حوزه صنعتی، هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، و یادگیری عمیق می توانند برای انجام بررسی های کنترل کیفیت بر روی محصولات تولیدی، شناسایی عیوب در محصولات، و هشدار به تیم های تولید جهت اعمال تغییرات لازم به صورت بلادرنگ مورد استفاده قرار گیرند. چالش ها و محدودیت ها. سیستم هایی که شامل همکاری فیزیکی بین انسان ها و ربات ها هستند، به دلیل عدم قطعیت های انسانی، طراحی بهینه آن ها دشوار است. انسان ها به طور مداوم نیروی حرکات خود را تحت تأثیر عواملی همچون احساسات، فرآیندهای زیستی و دیگر عوامل خارجی که برای ربات ناشناخته هستند، تغییر می دهند. این موضوع می تواند جمع آوری داده های حسی را برای تطابق موفق در ربات ها دشوار کند. همچنین، نیازها، ویژگی ها و ترجیحات خاصی که یک بیمار در یک سناریوی پزشکی ممکن است به آن ها نیاز داشته باشد، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. سیستم های رباتیک قابل انطباق نیاز به زمان بیشتری برای سازگاری با محیط جدیدی که از بیمار به بیمار معرفی می شود، دارند. نیاز به داده های قابل اعتماد از فناوری حسگری، چالشی برای سیستم های قابل انطباق، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی است. با پیشرفت سریع مدل
های هوش مصنوعی، نیاز به توسعه فناوری های جانبی که قادر به ارائه اطلاعات لازم برای این سیستم ها باشند، به طور فزاینده ای چالش برانگیز می شود. همچنین، نیاز به محیط های پویا برای آموزش الگوریتم های هوش مصنوعی، چالش آفرین است زیرا نه هر سناریویی که یک ماشین ممکن است در آن قرار بگیرد، در طول فرایند آموزش به آن معرفی خواهد شد. ربات های تجمعی با محدودیت هایی نظیر تداخل و برخورد، عدم قطعیت، کمبود تخصص و عدم درک الگوی رفتاری کلونی مواجه هستند. رباتیک بیوهیبرید با چالش هایی روبرو است، زیرا سلول های زنده حساس هستند؛ حتی اگر به خاطر ویژگی های مواد زیستی، قابل انطباق با محیط های مختلف باشند.
هو نام جون (؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۹۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "دلال ازدواج"، "عالیجناب" و "وقتی تلفن زنگ می زند" شناخته می شود.
روابط بین ارمنستان و فرانسه از زمان برقراری تماس فرانسوی ها و ارمنی ها در پادشاهی ارمنی کیلیکیه در قرن دوازدهم برقرار بوده است. روابط رسمی دیپلماتیک بین ارمنستان و فرانسه در ۲۴ فوریه ۱۹۹۲ برقرار شد. با توجه به روابط خوب دو کشور، سال ۲۰۰۶ در فرانسه به عنوان سال ارمنستان اعلام شد. فرانسه پس از روسیه و ایالات متحده، سومین جامعه ارمنی دیاسپورای بزرگ در جهان را دارد و با تخمین ها از ۲۵۰۰۰۰ تا ۷۵۰۰۰۰، بزرگ ترین جامعه ارمنی را در اتحادیه اروپا دارد. ارمنستان یک سفارت در پاریس و یک کنسولگری در لیون و مارسی دارد. فرانسه در ایروان سفارت دارد. هر دو کشور عضو شورای اروپا هستند. فرانسه پس از روسیه و ایالات متحده سومین جامعه بزرگ ارمنی در جهان را دارد که تعداد آنها بین ۲۵۰٫۰۰۰ تا ۷۵۰۰۰۰ تخمین زده می شود. جامعه ارمنی در فرانسه به ریشه های فرهنگی خود نزدیک بود، در حالی که در همان زمان؛ آنها در جامعه فرانسه ادغام شدند و کمک زیادی به فرهنگ فرانسوی زبان کردند. تاریخچه. روابط دیپلماتیک بین ارمنستان و فرانسه در ۲۴ فوریه ۱۹۹۲ برقرار شد. در ۲ اکتبر ۲۰۰۹، ویگن چیتچیان به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار ارمنستان در فرانسه منصوب
شد. در ۵ نوامبر ۲۰۱۰، هانری رینود، سفیر فوق العاده و تام الاختیار جمهوری فرانسه در ارمنستان، استوارنامه خود را به رئیس جمهور ارمنستان، سرژ سرکیسیان تقدیم کرد. همچنین در ۱ دسامبر ۲۰۱۱ واردان سیرماکس به عنوان سرکنسول ارمنستان در مارسی منصوب شد. در ۷ ژانویه ۲۰۱۵، وزیر امور خارجه ارمنستان ، ادوارد نالبندیان، بیانیه ای مطبوعاتی در مورد تیراندازی در شارلی ابدو منتشر کرد و گفت: "ما به شدت اقدام تروریستی انجام شده در دفتر مجله "شارلی ابدو" در پاریس را محکوم می کنیم و افزود: «اقدامات افراط گرایان هیچ توجیهی ندارد و بار دیگر ضرورت همبستگی گسترده تر در مبارزه جامعه بین المللی علیه تروریسم را ثابت می کند.». دولت ارمنستان همچنین "تسلیت و حمایت خود را به مردم، مقامات فرانسه دوست، تحریریه مجله "شارلی ابدو" و بستگان قربانیان ابراز کرد. اگرچه ارمنستان جمعیت بسیار کمی فرانسوی زبان دارد، اما به دلیل روابط تاریخی اش با فرانسه، ارمنستان به عنوان میزبان اجلاس دوسالانه فرانکفونی در سال ۲۰۱۸ انتخاب شد زبان فرانسه در Fondation Université Française en Arménie در ایروان تدریس می شود. روز جهانی فرانکفونی یا روز جهانی پاسداشت زبان فرانسه
است که تاریخ آن(۲۰ مارس) مصادف با روز زبان فرانسه در سازمان ملل است و از سال ۲۰۱۰ توسط سازمان یونسکو به نام روز جهانی فرانکوفون نامگذاری شد. در اکتبر ۲۰۲۳، فرانسه فروش تجهیزات نظامی، به ویژه سیستم های دفاع هوایی، به ارمنستان را آغاز کرد، در حالی که نگرانی ها از درگیری بین ارمنستان و آذربایجان پس از حمله آذربایجان و متعاقب آن پاکسازی قومی در قره باغ کوهستانی افزایش یافت. نسل کشی ارمنی ها. در طول نسل کشی ارمنی ها، فرانسه ده ها هزار پناهنده ارمنی را پذیرفت که از نسل کشی فرار کردند فرانسه نیز یکی از معدود کشورهایی بود که قایق های نجات را برای ارمنی ها فرستاد. پس از مقاومت ۵۳ روزه شهروندان ارمنی در برابر حملات عثمانی، جمعیت موسی داغ توسط نیروی دریایی فرانسه نجات یافتند. جمعیتی که در نهایت در لبنان و عمدتاً در شهر انجار ساکن شدند. در سال ۱۹۹۸، قطعنامه ای از سوی مجمع ملی فرانسه در مورد شناسایی نسل کشی ارمنی ها تصویب شد در سال ۲۰۰۱ فرانسه اولین کشور اروپایی بود که نسل کشی ارمنی ها را به رسمیت شناخت. در سال ۲۰۰۶، مجمع ملی فرانسه به نفع لایحه ای رأی داد که انکار نسل کشی ارمنی ها را غیرقانونی می سازد. ارمنی های در فران
سه. فرانسه پس از روسیه و ایالات متحده سومین جامعه بزرگ ارمنی در جهان را دارد که تعداد آنها بین 250000 تا ۷۵۰۰۰۰ تخمین زده می شود. جامعه ارمنی در فرانسه به ریشه های فرهنگی خود نزدیک بودند، در حالی که در همان زمان؛ آنها در جامعه فرانسه ادغام شدند و کمک زیادی به فرهنگ فرانسوی زبان کردند. نمایندگی ها. ارمنستان یک سفارت در پاریس و سرکنسولگری در لیون و مارسی دارد و فرانسه در ایروان سفارت دارد.
روابط بین ارمنستان و آلمان همیشه با ثبات و مستحکم بوده و هر دو کشور به همکاری و پیشرفت در طی سالیان متمادی ادامه می دهند. رهبران هر دو کشور روابط دوجانبه را مورد بحث و بررسی قرار دادند و خاطرنشان کردند که این روابط در چند سال گذشته به طور قابل توجهی بهبود یافته است.
روابط خارجی دو جانبه بین ارمنستان و گرجستان وجود دارد. هر دو کشور از کشورهای جدا شده اتحاد جماهیر شوروی بودند. دولت های هر دو کشور به طور کلی روابط مثبتی داشته اند، اما مشکلاتی نیز وجود داشته است. هر دو کشور عضو شورای اروپا، جامعه سیاسی اروپا، و مجمع پارلمانی اتحادیه اروپا شراکت شرقی و یورونست هستند. گرجستان یکی از اعضای سازمان توسعه اقتصادی و دموکراسی گوآم است که ارمنستان را از پروژه های حمل و نقل و انرژی منطقه ای خارج می کند. روابط با گرجستان برای ارمنستان از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا تحت محاصره مرزی اعمال شده علیه ارمنستان توسط ترکیه و آذربایجان به دلیل مناقشه قره باغ کوهستانی، گرجستان تنها ارتباط زمینی خود با اروپا را با دسترسی به بندرها دریای سیاه ارائه می دهد. با این حال، به دلیل اتکای ارمنستان به روسیه و گرجستان، که هر دو در جنگ روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸ شرکت کردند و در نتیجه روابط دیپلماتیک و اقتصادی را قطع کردند. منطقه جاواختی در جنوب گرجستان دارای جمعیت زیادی ارمنی است و اگرچه سازمان های مدنی محلی مانند جاواخک متحد وجود داشته اند که برای خودمختاری تلاش می کنند، از زمان پایان جنگ گرجستان و ار
منستان در سال ۱۹۱۹ هیچ خشونتی بین ارمنی ها و گرجی ها در این منطقه وجود نداشته است. از زمان استقلال، روحانیون گرجستان کلیساهای ارمنی ها را اشغال کرده اند، و ارمنی ها در گرجستان و ارمنستان علیه تخریب تظاهرات کرده اند. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۸، تظاهرکنندگان ارمنی در مقابل سفارت گرجستان در ارمنستان از دولت گرجستان خواستند تا فوراً تجاوزات به کلیساهای ارمنی را متوقف کند و مجرمان را مجازات کند و اقدامات حزب گرجستان را نسل کشی سفید خواندند. برخی از ارمنی ها بر این باورند که از زمانی که تعدادی از خانواده های گرجی در آنجا اسکان داده شده اند، قربانی سیاست تغییر توازن جمعیتی منطقه سامتسخه-جاواختی هستند. ارمنی ها نیز در دولت کمتر حضور دارند که این امر منجر به درک تبعیض و بی اعتمادی متقابل می شود. اعتراضات متعددی وجود داشت که برخی از آنها پس از درگیری با مأموران انتظامی به خشونت کشیده شدند. گرجستان همچنین در قطعنامه ۶۲/۲۴۳ مجمع عمومی سازمان ملل از جمهوری آذربایجان علیه ارمنستان حمایت کرد و ارمنستان نیز به چندین قطعنامه سازمان ملل در مورد آبخازیا که بر حق بازگشت همه آوارگان و پناهندگان به مناطق جدا شده گرجستان تأکید می کند، رای م
نفی داده است. با وجود اختلافات اعلام شده و منافع متضاد، روابط دوجانبه بین دو کشور پایدار و در حال توسعه است. در سال ۲۰۱۹، برای اولین بار، ارمنستان در مورد حق گرجی ها برای بازگشت به خانه های خود در آبخازیا و اوستیای جنوبی از روسیه جدا شده بودند طی قطعنامه سازمان ملل متحد در ۴ ژوئن، ارمنستان علیه گرجستان در رابطه با بازگشت آوارگان رای نداد. این اقدام به عنوان نشانه ای از تلاش ارمنستان برای تقویت روابط با گرجستان مورد استقبال قرار گرفت. در ژوئن ۲۰۲۴، ارمنستان بار دیگر با رای مثبت به قطعنامه سازمان ملل که خواستار حق بازگشت گرجی ها به آبخازیا و اوستیای جنوبی بود، از گرجستان حمایت کرد. رای ارمنی ها توسط رسانه های گرجستان یک «لحظه تاریخی» اعلام شد. تاریخچه. ارمنستان و گرجستان سابقه ای طولانی از روابط فرهنگی و سیاسی دارند. این تعامل در قرون وسطی به اوج رسید، زمانی که هر دو کشور در گفتگوهای فرهنگی پر بهره ای شرکت کردند و خود را علیه امپراتوری های مسلمان همسایه متحد کردند. ازدواج های مکرر بین خانواده های سلطنتی و اشرافی ارمنی و گرجستان وجود داشت و هر دو قومی در چندین منطقه مرزی مخلوط شدند. فتح روم. این ارتباط نزدیک با
ارمنستان باعث حمله (۶۵ قبل از میلاد) توسط ژنرال رومیان پومپای شد که در آن زمان در جنگ با مهرداد ششم، پادشاه پنتوس و ارمنستان بود؛ اما روم قدرت خود را به طور دائمی بر ایبریا برقرار نکرد. نوزده سال بعد، رومیان دوباره (۳۶ قبل از میلاد) به ایبریا راه پیمودند و پادشاه فرنواز دوم را مجبور کردند تا به کمپین خود علیه آلبانی ملحق شود. در این مدت، ارمنستان و پونتوس به هزینه روم در حال گسترش بودند و متصرفات مدیترانه شرقی آن را تصرف کردند. با این حال، موفقیت اتحاد ضد رومی دیری نپایید. در نتیجه لشکرکشی های درخشان رومیان پومپه و لوکولوس از غرب، و حمله اشکانیان از جنوب، ارمنستان بخش قابل توجهی از فتوحات خود را تا سال ۶۵ قبل از میلاد از دست داد و به وابستگی رومی-اشکانی تبدیل شد. در همان زمان، پادشاهی پونتوس به طور کامل توسط رومیان ویران شد و تمام قلمرو آن از جمله کلخیس به عنوان استان های خود در امپراتوری روم گنجانده شد. پادشاهی سابق کولخیس به استان رومی کولخیس تبدیل شد که توسط قانونگذاران رومی اداره می شد. ۶۰۰ سال بعد از تاریخ گرجستان با مبارزات روم و پرشیا (ایران) از جمله اشکانیان و ساسانیان که برای تسلط بر خاورمیانه از جمل
ه سوریه، بین النهرین، ارمنستان، آلبانی و ایبریا جنگ های طولانی علیه یکدیگر داشتند، مشخص شد. در اواخر قرن چهارم، روم مجبور شد آلبانی و بیشتر ارمنستان را به شاهنشاهی ساسانی واگذار کند. به استان لازیکوم درجه ای از خودمختاری داده شد که در پایان قرن با تشکیل پادشاهی جدید لازیکا-اگریسی در قلمروهای پادشاهی های کوچکتر زان ها، سوان ها، آپسیل ها و سانیق ها به استقلال کامل رسید. این ایالت جدید گرجستان غربی تا سال ۵۶۲ که توسط امپراتوری بیزانس جذب شد بیش از ۲۵۰ سال زنده ماند. در حالی که پادشاهی گرجستان کولخیس به عنوان یک استان رومی اداره می شد، ایبریای قفقاز آزادانه حمایت امپراتوری روم را پذیرفت. کتیبه ای سنگی کشف شده در متسختا از فرمانروای قرن اول میهدرات اول (۵۸–۱۰۶ پس از میلاد) به عنوان «دوست سزارها» و پادشاه «ایبری های روم دوست» صحبت می کند. امپراتور وسپاسیان در سال ۷۵ پس از میلاد، مکان باستانی متسختای آرزامی را برای پادشاهان ایبری مستحکم کرد. در قرن دوم پس از میلاد، ایبریا موقعیت خود را در این منطقه تقویت کرد، به ویژه در زمان پادشاهی پارسمان دوم که به استقلال کامل از روم دست یافت و برخی از مناطق از دست رفته قبلی را ا
ز ارمنستان در حال انحطاط دوباره تسخیر کرد. در قرن سوم پس از میلاد، قبیله لازها بر بیشتر کولخیس تسلط یافت و پادشاهی لازستان را تأسیس کرد که در محلی به نام اگریسی شناخته می شود. کلخیس صحنه رقابت طولانی بین امپراتوری روم شرقی / بیزانس و ساسانی بود که در جنگ لازستان از ۵۴۲ تا ۵۶۲ به اوج خود رسید. اوایل قرون وسطی. اقتدار پادشاهان ارمنی با عنوان «شاه شاهان» ("شاهانشاه") به ایالات همسایه گرجستان، آلبانی قفقاز و چندین امارت عربی منتقل شد. اقلیت ها. نزدیک به ۱۶۸۱۰۲ ارمنی در گرجستان زندگی می کنند که از این میان ۸۱۰۸۹ نفر در منطقه سامتسخه-جاواختی و ۵۳۴۰۹ نفر در تفلیس زندگی می کنند. اقلیت گرجی در ارمنستان طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ در ارمنستان ۹۷۴ نفر است.
روابط کنونی و تاریخی بین ارمنستان و دانمارک وجود دارد. ارمنستان یک سفارت در کپنهاگ دارد، و دانمارک از طریق سفارت خود در کیف، اوکراین در ارمنستان نمایندگی دارد. روابط دیپلماتیک در ۱۴ ژانویه ۱۹۹۲ برقرار شد. در سال ۲۰۰۸، ادوارد نالباندیان، وزیر امور خارجه ارمنستان، روابط ارمنستان و دانمارک را «دوستانه» خواند. در سال ۲۰۱۳، Amstreamبه عنوان یک سازمان مستقل غیر سیاسی و غیرانتفاعی به منظور راه اندازی ابزارهای همکاری و مشارکت بین ارمنستان و اسکاندیناوی در زمینه تجارت، آموزش و فرهنگ تأسیس شد. هر دو کشور عضو شورای اروپا هستند. تاریخچه. روابط تجاری بین ارمنستان و دانمارک به سال ۱۵۶۸ بازمی گردد، زمانی که مسافر و نویسنده ارمنی پیرزاده قاپانتسی از دانمارک دیدن کرد. ۱۸۰۰ میلادی در جریان کشتار حمیدیه شامل قتل عام و کشتار دسته جمعی ارمنی ها در امپراتوری عثمانی که در دههٔ ۱۸۹۰ میلادی به وقوع پیوست، دولت دانمارک این کشتارها را محکوم کرد و به شدت علیه امپراتوری عثمانی اعتراض کرد. گیورگ برندس محقق و منتقد معروف دانمارکی، در مورد کشتارها نظر داد و در سال ۱۹۰۳ کتابی دربارهٔ ارمنی ها نوشت. ۱۹۰۰ میلادی مبلغان دانمارکی حداقل از سده نو
زدهم در ارمنستان فعال بودند. به گفته ماتیاس بیورنلوند، مورخ دانمارکی، مبلغ، کارن ژپه را می توان به عنوان اولین امدادگر دانمارک به حساب آورد. این حضور به این دلیل بود که او تا حد زیادی از موعظه دکترین پروتستان به ارمنی ها ارتدوکس خودداری کرد، در عوض بر دستیابی به اهداف توسعه بشردوستانه، مانند بهبود آموزش و انجام عملیات نجات برای آزادی زنان ارمنی اسیر شده تمرکز کرد. در آن زمان که برای کارگران اروپایی غیرمعمول بود، در سال های منتهی به نسل کشی ارمنی ها، ژپه همراه با سایر افراد و سازمان های دانمارکی نیز برای به رسمیت شناختن بین المللی حق تعیین سرنوشت ارمنی ها تلاش کردند. ارمنستان اندکی پس از جنگ جهانی اول در معاهده سور، پیمانی میان نیروهای متفقین و امپراتوری عثمانی بود استقلال یافت. با این حال، ایالت جدید، ارمنستان ویلسون، به طور رسمی توسط ترکیه یا ایالات متحده به رسمیت شناخته نشد، زیرا رئیس جمهور وودرو ویلسون بیست و هشتمین رئیس جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا، که بر اثر سکته مغزی ضعیف شده بود و بدون معرف سیاسی خود ، سرهنگ هاوس، در مجلس سنا توسط هنری کابوت لاج سیاستمدار آمریکایی شکست خورد. در سال ۱۹۲۱ جمهوری موقت ارمنس
تان تحت فشار نظامی ترکان جوان که ائتلافی متشکل از چند گروه سیاسی تُرک گرا در امپراتوری عثمانی که در قتل عام های یونانی ها، ارمنی ها و آشوری ها در قرن بیستم دست داشت فروپاشید. ژپه و سایر دانمارکی ها از دانمارک به منطقه بازگشتند تا از طرف ارمنی ها به کار خود ادامه دهند. کار آنها شامل ایجاد اولین دهکده کشاورزی ارمنی ها در سوریه برای تأمین معیشت ارمنی ها آواره بود، سکونتگاه هایی که جپه و یارانش تأسیس کردند در مقایسه با اردوگاه های دیگر که ارمنی ها را اشغال کردند، به دلیل رونق و رفاه مورد توجه قرار گرفتند. در نوامبر ۱۹۲۰، دانمارک پیشنهاد جامعه ملل را پذیرفت تا به عنوان میانجی در جنگ بین جمهوری دموکراتیک ارمنستان و ملی گرایان ترک تحت رهبری مصطفی کمال عمل کند. پس از زلزله ۱۹۸۸ اسپیتاک در ارمنستان، دانمارک به ارمنستان کمک کرد. دوران کنونی. از زمانی که کشور مدرن ارمنستان در سال ۱۹۹۱ استقلال یافت، دو کشور برای ایجاد روابط با دولت و سازمان های غیردولتی در این زمینه تلاش کرده اند. به گفته وزارت امور خارجه دانمارک، نهادهای جامعه مدنی مانند "Mission Ost"، "نمایندگی ارمنی دانمارک" و "انجمن دانمارکی برای تحقیقات قفقاز" در تو
سعه روابط دوجانبه فعال بوده اند. در سال ۲۰۰۳، حدود ۱۰۰ مهاجر غیرقانونی ارمنی در دانمارک زندگی می کردند و در مذاکرات بین دو دولت موضوعی برای بازگشت به ارمنستان بود. در سال ۲۰۰۴، رئیس جمهور ارمنستان رابرت کوچاریان در مورد توسعه روابط با سفیر دانمارک گفتگو کرد و بیان کرد که کارهای زیادی برای انجام باقی مانده است. دو طرف بر اهمیت تقویت همکاری های اقتصادی تأکید کردند. سرژ سرکیسیان، رئیس جمهور ارمنستان در یک نشست دیپلماتیک در سال ۲۰۰۹ با سفیر جدید دانمارک، تمایل خود را برای گشترش بیشتر روابط دوجانبه ابراز کرد و زمینه های خاصی را برای افزایش همکاری مانند کشاورزی و بهره وری انرژی، که در آن دانمارک دارای تخصص قابل توجهی است، پیشنهاد کرد. هر دو کشور برای تقویت روابط اقتصادی توافقنامه مالیات مضاعف امضا کردند. هر دو کشور قرارداد خدمات هوایی را در سال ۲۰۰۰ امضا کردند. ارمنستان و دانمارک در آوریل ۲۰۰۳ موافقتنامه "پذیرش مجدد افراد با اقامت غیرمجاز را" امضا کردند نسل کشی ارمنی ها. منابع مختلف از کارگران دانمارکی فعال در ارمنستان در اوایل قرن بیستم توسط ماتیاس بیورنلوند برای ارائه دیدگاه های جدید در مورد نسل کشی ارمنی ها استف
اده شده است. با این حال، دولت دانمارک رسماً این موضوع را به رسمیت نمی شناسد که کشتار جمعی ارمنی ها باید به عنوان نسل کشی طبقه بندی شود، و می گوید که قضاوت در مورد انجام این کار به عهده مورخان است. مورخان توربن یورگنسن و ماتیاس بیورنلوند در نامه ای سرگشاده توسط «وزارت مطالعات هولوکاست و نسل کشی دانمارک و انکار و نسبی سازی نسل کشی ارمنی ها» نوشتند: وقتی صحبت از واقعیت تاریخی نسل کشی ارمنی ها به میان می آید، هیچ «طرف ارمنی» یا «طرف ترکی» در این «پرسش» وجود ندارد، درست همان طور که هیچ «طرف یهودی» یا «طرف آلمانی» در واقعیت تاریخی هولوکاست وجود ندارد: یک طرف علمی و یک طرف غیرعلمی وجود دارد که شامل پذیرش یا انکار است. در مورد انکار نسل کشی ارمنی ها، این انکار بر اساس تلاش های وسیع جعل، تحریف، پاکسازی آرشیوها و تهدیدات مستقیم آغاز شده یا حمایت شده توسط دولت ترکیه بنا شده است که هرگونه «گفت وگو» با انکارکنندگان ترکی را به شدت مشکل ساز می کند. گسترش روابط. در مرحله دوم برنامه همسایگی، ارمنستان از اولویت بالایی برخوردار است. برنامه همسایگی به ارمنستان در توسعه روستایی و اقتصادی کمک می کند. در سال ۲۰۰۴، دانمارک توافقنامه
ای را برای کمک به ارمنستان در اجرای پروتکل مکانیسم توسعه پاک (CDM) و کمک به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای امضا کرد. این قرارداد در مارس ۲۰۰۵ به اجرا درآمد. در سال ۲۰۰۶، دانمارک با ۱۰ میلیون کرون دانمارک به ارمنستان برای کودکان معلول ارمنی کمک کرد. دانمارک در سال ۲۰۰۷ ناظرانی را از طریق سازمان امنیت و همکاری اروپا به ارمنستان فرستاد و ۱۶ میلیون کرون به پروژه انرژی های تجدیدپذیر ارمنستان ارائه کرد. دانمارک نیز پس از عواقب انسانی جنگ اول قره باغ کوهستانی به ارمنستان کمک ارسال کرد. تجارت. صادرات دانمارک به ارمنستان در سال ۲۰۰۸ حدود ۳۰٫۶ میلیون کرون دانمارک بود، در حالی که واردات دانمارک از ارمنستان ۵ میلیون کرون دانمارک بود. روابط دیپلماتیک. هیچ کدام از این کشورها سفیر مقیم ندارند.
روابط خارجی بین ارمنستان و بلغارستان وجود دارد. هر دو کشور عضو کامل سازمان همکاری اقتصادی دریای سیاه و شورای اروپا هستند. هر دو کشور سفارتخانه های خود را در پایتخت های مربوطه دارند.