Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د، با توجه به انصراف پیکان، جایگزین این تیم شد. براساس قرعه کشی صورت گرفته، دربی کرمان در هفته چهارم و دربی اصفهان در هفته پنجم برگزار شد. جدول رده بندی. دور برگشت بازی ها. نقل و انتقالات زمستانی. با اعلام روابط عمومی سازمان لیگ فوتبال ایران، تاریخ نقل و انتقالات زمستانی لیگ برتر فوتبال بانوان (نیم فصل) از اول آذر تا ۱۷ دی ماه ۱۴۰۳ بود. برنامه دور برگشت در روز ۲۸ آذر ۱۴۰۳ توسط سازمان لیگ فوتبال ایران اعلام شد. جدول گلزنان. براساس حکم کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، دیدار هفته ی اول بین دو تیم ملوان بندرانزلی و نماینده بوشهر به دلیل تخلف نماینده بوشهر، ۳-۰ به سود ملوان اعلام شد.
هنری کوپلیک (؛ – ) پزشک متخصص کودکان و نوزادان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در کالج شهری نیویورک و کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا تحصیل و مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۸۱ دریافت کرد. در سال ۱۸۹۶، او نخستین کسی بود که یک نشانهٔ تشخیصی مهم و اولیه سرخک را که اکنون با نامِ لکه های کوپلیک شناخته می شود، توصیف کرد. دانه های کوپلیک که وجودشان برای سرخک پاتوگنومونیک در نظر گرفته می شوند، چند روز پیش از ظهور بثورات پوستی و قبل از اینکه عفونت به حداکثر خود برسد، در دهان ایجاد می شود. این به افرادی که در دوره نهفتگی بیماری هستند اجازه می دهد تا خود را از دیگران جدا کنند و به جلوگیری از گسترش عفونت به دیگران و کنترل اپیدمی ها کمک می کند.
میمِسیس کتابِ اریش آورباخ دربارهٔ بازنماییِ واقعیت در ادبیاتِ مغرب زمین است. به فارسی. مسعود شیربچه این کتاب را به فارسی درآورده است.
باشگاه فوتبال رناته () یک باشگاه فوتبال مستقر در رناته، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را درورزشگاه چیتا دی مدا، مستقر در رناته انجام می دهند که به اندازه ۳۰۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. آن ها در سال ۱۹۴۷ تأسیس شدند و به علت رنگ پیراهن مشابه با باشگاه فوتبال اینتر میلان لقب مشترکی با آن ها دارند؛ نراتزوری که به معنای آبی و مشکی است. تاریخچه. از آغاز تا سال های ۲۰۰۰. اتحادیه ورزشی رناته در ۱۹۴۶ توسط گروهی از ساکنان محلی که عاشق فوتبال و طرفدار اینتر بودند، که از آن ها رنگ های اجتماعی سیاه و آبی را اقتباس کردند، تأسیس شد در سال ۱۹۶۱ این باشگاه نام خود را به "باشگاه فوتبال رناته" تغییر داد؛ به ابتکار پیشوای کلیسا، دون پاسکوال زانزی، فهرست بازیکنان با گروهی از جوانان محلی بازسازی شد. به طور همزمان، منطقه ای از یک معدن سابق خریداری شد تا زمین بازی را گسترش داده و آن را مطابق با استانداردها کند. پس از یک دوره طولانی حضور در مسابقات منطقه ای، در سال ۲۰۰۵ رناته به طور تاریخی به سری دی صعود کرد و در آنجا ثبات یافت و سه
نجات متوالی را به دست آورد. سطح مسابقات افزایش یافت و در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ رناته در جایگاه دوم قرار گرفت و به نیمه نهایی پلی آف رسید، جایی که توسط باشگاه فوتبال نوچرینا متوقف شد. در فصل بعد، این تیم در جایگاه پنجم قرار گرفت و برای دومین بار متوالی به پلی آف راه یافت؛ در مرحله حذفی، رناته ابتدا ۳–۰ آلزانوسن را شکست داد و سپس ۲–۰ دارفو باریو را مغلوب کرد و دوباره به پلی آف ملی رسید، جایی که تنها یک پیروزی به دست آورد و در نهایت در جایگاه آخر گروه ۲ قرار گرفت. نتیجه سال قبل همچنین برای رناته اولین صعود به کوپا ایتالیا را به ارمغان آورد، جایی که در دور اول با نتیجه ۳–۲ مقابل باشگاه فوتبال ترنانا حذف شد. سال های ۲۰۱۰ و حرفه ای گری. اگرچه در جایگاه اول برای بازگشت به لیگ نبود، در تابستان ۲۰۱۰ رناته برای ورود به حرفه ای گری آماده شد: با توجه به بسیاری از انصراف ها، در تاریخ ۴ اوت ۲۰۱۰ شورای فدراسیون به طور رسمی بازگشت این تیم به لیگا پرو سکوندا دیویسیونه را تأیید کرد و آن ها را به گروه A تخصیص داد. ابعاد کوچک استادیوم ماریو ریبولدی شهر رناته، که با معیارهای ساختاری لیگ حرفه ای ایتالیا مطابقت نداشت، تیم را مجبور به انتقا
ل زمین خانگی خود به استادیوم شهرداری مدا (چیتا دی مدا) شهری نزدیک رناته کرد. در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰، پس از هفت هفته مسابقه و با تنها سه امتیاز در جدول که نشان دهنده جایگاه موقت پیش از آخر بود، مربی جولیانو دل اورتو برکنار گردید و سیمونه بولدینی جایگزین او شد که موفق شد تیم بریانزولا را احیا کند و آن را به صعود در جدول برساند تا به پلی آف راه یابد، جایی که در نیمه نهایی مقابل باشگاه فوتبال فرالپیسالو شکست خورد. بعدتر، تحت هدایت مربی جدید اسکار مگونی، تیم به راحتی دو هفته پیش از پایان لیگ بقای خود را قطعی کرد، در حالی که در فصل بعد با کسب جایگاه ششم به پلی آف راه یافت؛ مسیر آن ها در نیمه نهایی به دست باشگاه فوتبال ونتزیا متوقف شد. در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳، تیم در جایگاه دوم قرار گرفت و حق بازی (برای اولین بار در تاریخ خود) در سری سی ایتالیا را به دست آورد. پس از دو فصل که با بقا به پایان رسید، در ۲۰۱۷–۲۰۱۶ و ۲۰۱۸–۲۰۱۷، پلنگ ها، که ابتدا زیر نظر لوچیانو فوسکی و سپس روبرتو سوولی بودند، دو بار در منطقه پلی آف قرار گرفتند (در مورد دوم حتی برای مدت کوتاهی در صدر جدول گروه خود بودند)، اما همیشه در دور اول حذف شدند. فصل ۲۰۱۹–
۲۰۱۸ سری سی برای پلنگ ها دشوارتر بود، جایی که آن ها دو بار مربی خود را تغییر دادند (اول اسکار بروی کار را شروع کرد بعد گیائوچینو آدامو و سپس آیمو دیانا) سکان کار را در اختیار گرفتند و به طور مداوم در قسمت پایین جدول قرار داشتند: نجات از سقوط در آخرین روز فصل حاصل شد، به دلیل جایگاه چهارم از انتها هم امتیاز با باشگاه فوتبال ریمینی ۱۹۱۲ (که به دلیل شکست در دیدار مستقیم، رمینی مجبور به بازی در پلی آف سقوط شد). دیانا، که در سمت خود ابقا شد، رناته را در میان تیم های برتر گروه آ برای فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹ قرار داد: جایگاه سوم در پایان فصل (که به دلیل شیوع کووید-۱۹ در آوریل ۲۰۲۰ زودتر از موعد متوقف شد) بهترین نتیجه در تاریخ باشگاه بود. «مسیر» بعدی در پلی آف صعود، که در ماه ژوئیه پس از پایان "قرنطینه" ملی آغاز شد، در مسابقه تک حذفی دور هشتم نهایی مقابل باشگاه فوتبال نووارا به پایان رسید. سال بعد نیز سری سی شاهد حضور پلنگ های سیاه و آبی، که همچنان تحت هدایت دیانا بودند، در بالای جدول گروه خود بود؛ آن ها برای چندین هفته حتی در صدر قرار داشتند؛ سپس بازگشت باشگاه فوتبال کومو و باشگاه فوتبال الساندریا آن ها را به تکرار جایگاه سوم
که یک سال قبل به دست آورده بودند، رساند و به پلی آف ملی راه یافتند. پلنگ ها در دور اول باشگاه فوتبال متلیکا را حذف کردند و سپس تا آخرین لحظه با باشگاه فوتبال پادوا برای صعود به "نیمه نهایی" رقابت کردند: شکست ۳–۱ در بازی رفت با پیروزی مشابه در بازی برگشت جبران شد، اما این نتیجه به دلیل جایگاه بهتر در جدول به ونتوها اجازه صعود داد. در تابستان ۲۰۲۱ آیمو دیانا به باشگاه فوتبال رجینا منتقل شد؛ پس از یک دوره که نیمکت به فرانچسکو پاراویچینی سپرده شد، در پایان ماه اوت، روبرتو سوولی دوباره استخدام شد و او موفق شد پلنگ ها را در صدر گروه خود نگه دارد.
النا لیلیک (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
اوی لیبفارث (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
کلودیا زوولینسکا (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
کیمبرلی وودز (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲۲ مدال طلا، ۱۳ مدال نقره، ۱۹ مدال برنز شده است.
اصل چهارم قانون اساسی ایالات متحده روابط بین ایالت های مختلف و همچنین روابط بین هر ایالت و دولت فدرال ایالات متحده را تشریح می کند. همچنین به کنگره این اختیار را می دهد که ایالت های جدید را بپذیرد و قلمروها و دیگر سرزمین های فدرال را اداره کند. بخش اعتبار و رسمیت کامل، ایالت ها را ملزم می کند که «اعتبار و رسمیت» را به اعمال عمومی، سوابق و دادرسی دادگاه های دیگر ایالت ها بسط دهند. دیوان عالی اعلام کرده است که این بند، ایالت ها را از بازگشایی پرونده هایی که به طور قطعی توسط دادگاه های یک ایالت دیگر تصمیم گیری شده است، بازمی دارد. بند امتیازات و مصونیت ها مستلزم حمایت بین ایالتی از «امتیازات و مصونیت ها» است که هر ایالت را از رفتار تبعیض آمیز با شهروندان دیگر کشورها بازمی دارد. بند استرداد مستلزم آن است که فراریان دادگستری به درخواست مقام اجرایی کشوری که از آن فرار می کنند استرداد شوند. از سال ۱۹۸۷ پرونده "پورتوریکو در برابر" "برانستاد"، دادگاه های فدرال نیز ممکن است از بند استرداد برای الزام استرداد فراریان استفاده کنند. بند برده فراری مستلزم بازگشت بردگان فراری است. این بند لغو نشده است، اما توسط متمم سیزدهم ک
ه برده داری را لغو کرد، به جز در سیستم زندان، مورد بحث قرار گرفت. بخش نخست: اعتبار و رسمیت کامل. قوانین عمومی سوابق و تصمیمات قضایی یک ایالت در سایر ایالت ها اعتبار و رسمیت کامل خواهد داشت کنگره می تواند از طریق قوانین کلی شیوه احراز اصالت این قوانین سوابق و تصمیمات مزبور و اثر آن را معین نماید. بخش چهارم: تعهدات ایالات متحده. دولت جمهوری خواه و حفاظت از تهاجم و خشونت: ایالات متحده برای هر یک از ایالت های اتحادیه شکل حکومت جمهوری را تضمین و در برابر حمله به هر یک از آنها حمایت خواهد نمود؛ و در صورت درخواست مجلس قانون گذاری ایالتی، یا قوه مجریه در زمانی که نتوان مجلس مزبور را تشکیل داد) در مقابل آشوب داخلی به آنها کمک خواهد کرد.
آنژل اوگ (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اصل پنجم قانون اساسی ایالات متحده روند تغییر قانون اساسی را شرح می دهد. بر اساس ماده پنج، فرایند تغییر قانون اساسی شامل پیشنهاد اصلاحیه یا اصلاحیه ها و تصویب بعدی است. اصلاحات ممکن است توسط کنگره با دو سوم آرا در هر دو مجلس نمایندگان و سنا پیشنهاد شود. یا توسط کنوانسیونی برای پیشنهاد اصلاحاتی که به درخواست دو سوم مجالس ایالتی توسط کنگره فراخوانده شده است. برای تبدیل شدن به بخشی از قانون اساسی، یک متمم باید پس از آن توسط یا - همان طور که کنگره تعیین می کند - مجلس قانونگذاری سه چهارم ایالت ها یا با تصویب کنوانسیون های انجام شده در سه چهارم ایالت ها تصویب شود، فرآیندی که تاکنون تنها یک بار مورد استفاده قرار گرفته است. در تاریخ آمریکا با تصویب اصلاحیه بیست و یکم در سال 1933. رای هر ایالت (برای تصویب یا رد یک اصلاحیه پیشنهادی) بدون توجه به جمعیت یک ایالت یا مدت زمان اقامت در اتحادیه، وزن یکسانی دارد. ماده پنج در مورد ضرب الاجل های تصویب اصلاحات پیشنهادی ساکت است، اما اکثر اصلاحات پیشنهادی از سال ۱۹۱۷ شامل مهلتی برای تصویب است. علمای حقوق عموماً موافق هستند که روند اصلاح ماده پنج خود را می توان با رویه های مندرج در
ماده پنج اصلاح کرد، اما در مورد اینکه آیا ماده پنج وسیله انحصاری اصلاح قانون اساسی است یا خیر اختلاف نظر وجود دارد. متن. هر گاه دو سوم نمایندگان دو مجلس ضروری تشخیص دهند، کنگره پیشنهاد اصلاحاتی را برای قانون اساسی ارائه خواهد کرد یا بنا به درخواست مجلس های قانون گذاری دو سوم ایالت ها مجمعی برای پیشنهاد اصلاحات تشکیل خواهد داد. در هر دو حالت هرگاه پیشنهادها را مجلس های قانون گذاری سه چهارم ایالت ها تصویب کنند به عنوان بخشی از این قانون اساسی برای کلیه مقاصد و اهداف معتبر خواهد بود هر یک از دو روش اصلاحی فوق را کنگره می تواند پیشنهاد نماید. با وجود این هیچ اصلاحیه ای که ممکن است قبل از سال یک هزار و هشتصد و هشت میلادی به تصویب رسد به هیچ نحوی بر بندهای اول و چهارم بخش نهم اصل اول تأثیری نخواهد گذاشت و هیچ ایالتی بدون رضایت خود از حق رأی مساوی در سنا محروم نمی شود.
نئومی فوکس (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
شکاف بزرگ () اخترشناسی (که گاهی هم شکاف تاریک یا در موارد کمتری «رودخانه تاریک» هم نامیده شده) نوار تاریکی است که توسط ابرهای بین ستاره ای غبار کیهانی ایجاد می شود که به طور قابل توجهی مرکز و بیشتر بخش های شعاعی کهکشان راه شیری را از دید زمینی مبهم می کند (تاریک می کند). در آسمان های صاف و تاریک شب، این شکاف به همان اندازه شفاف به نظر می رسد که برآمدگی درخشان ستارگان در اطراف مرکز کهکشانی برای چشم غیرمسلح یا دوربین دوچشمی. شکاف تا حد زیادی بین منظومه شمسی (که نزدیک به لبه داخلی بازوی شکارچی است) و بازوی بعدی، به سمت داخل، بازوی کمان است. ابرها مانعی برای میلیون ها ستاره کهکشان هستند که در طول موج های مرئی شناسایی شده اند، که یک نوار مه آلود درخشان را تشکیل می دهند که به عرض ۳۰ درجه ظاهر می شود و در آسمان شب کمان می یابد. ابرهای درون بخش شعاعی ما کهکشان در حدود ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ پارسک (۲۶۰۰ تا ۳۳۰۰ لیون) از زمین گستره دارند. تخمین زده می شود که این ابرها حاوی حدود ۱ میلیون جرم خورشیدی پلاسما و غبار هستند. ویژگی ها. با چشم غیرمسلح، "شکاف بزرگ" به صورت یک خط تاریک ظاهر می شود که نوار روشن کهکشان راه شیری را به شکل عمو
دی تقسیم می کند. "شکاف بزرگ" یک سوم کهکشان راه شیری را می پوشاند و نوارهایی از ستارگان متعدد مانند ابر ستاره ای ماکیان در کنار آن قرار دارد. در غرب ابرهای قیفیوس، ابر قیفی/Le Gentil 3 و سحابی مرزی آمریکای شمالی، شکاف بزرگ با کوله زغال سنگ شمالی در صورت فلکی ماکیان آغاز می شود، جایی که به شکاف ماکیان معروف است. شکاف بزرگ از آنجا بر روی شکاف سرپنز-آکویلا امتداد دارد. به Ophiuchus، جایی که گسترش می یابد. به قوس، جایی که مرکز کهکشانی را پنهان می کند. اساساً به قنطورس ختم می شود. نمای کلی کهکشان راه شیری که توسط گایا دیده می شود، با ویژگی های تاریک برجسته و ابرهای ستاره ای برچسب گذاری شده. شکاف بزرگ از سمت چپ در سراسر میدان کهکشانی ستارگان گسترش می یابد.
باشگاه فوتبال ترنتو ۱۹۲۱ () یک باشگاه فوتبال مستقر در ترنتو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه بریاماسکو، مستقر در ترنتو انجام می دهند که به اندازه ۴۲۲۷ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. از آغاز تا پس از جنگ. فوتبال در ترنتو در سال ۱۹۲۱ با تأسیس "انجمن فوتبال ترنتو" آغاز شد، که در همان سال "اتحادیه ورزشی ترنتو"، که رنگ های اجتماعی اش سفید-آبی و نشانش شیر در حال زوزه بود، و "ورزش پیاده روی" (که به آن "پرو ترنتو" نیز گفته می شود) که لباس های بازی اش سیاه ستاره دار بود، را گرد هم آورد. در سال های اولیه وجود، ترنتو با این دو طرح رنگی به بازی پرداخت. اولین زمین بازی تیم، میدان سابق دارت، سپس میدان ونیز بود، اما این زمین سنگلاخی و به سختی قابل استفاده بود، بنابراین چند سال بعد "استادیوم" در منطقه بریاماسکو افتتاح شد. در ابتدا، با تیمی که پس از برخی عملکردهای خوب در لیگ های بین منطقه ای، به طور ناگهانی فعالیت خود را متوقف کرد، دوران سختی بود، در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۹، این انجمن با نام "انجمن ورزشی ترنتو" دوباره س
ازماندهی شد و برای اشاره به نشان شهر، رنگ های اجتماعی زرد-آبی را انتخاب کرد، اما به زودی شکست خورد. در سال ۱۹۳۱ باشگاه فوتبال ترنتو دوباره تأسیس شد و اولین دربی دوگانه منطقه ای را در برابر باشگاه فوتبال بولزانو برگزار کرد که با حضور سه هزار تماشاگر در خارج و بیش از چهار هزار نفر در استادیوم بریاماسکو همراه بود. در مسابقات ۱۹۳۵–۱۹۳۴، ترنتو یک نیم فصل به یاد ماندنی را تجربه کرد و به مقام اول رسید؛ اما افت عملکرد در نیم فصل دوم باعث شد تا به مقام سوم سقوط کند، هرچند که با پیروزی معتبر خانگی (در برابر بیش از پنج هزار نفر) مقابل فیومانا این ناکامی را جبران کرد. به همین دلیل، ترنتو به سری سی جدید برای فصل ۱۹۳۵–۳۶ راه یافت، جایی که اما در آخرین جایگاه قرار گرفت و سقوط کرد. از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷، ترنتو دوره ای از نیمه تعطیلی را به دلیل مشکلات مالی و سازمانی تجربه کرد؛ بنابراین، باشگاه مجدداً تأسیس شد و نام "انجمن فوتبال ترنتو" را دوباره به خود گرفت که در اولین لیگ شرکت کرد و در پایان فصل ۱۹۳۹–۱۹۳۸ به سری سی راه یافت. اما تجربه حضور در سری سی تنها یک سال به طول انجامید و باز سقوط کرد. در فصل بعد، باشگاه ترنتو دوباره در مساب
قات شرکت کرد و در مقام چهارم قرار گرفت و مجدداً به سری سی صعود کرد. در سال بعد در سری سی، تیم نام "انجمن فوتبال ترنتو-کاپرونی" را به خود گرفت، زیرا شعبه ای از کارخانه محلی کاپرونی بود و تنها آبی به عنوان رنگ اجتماعی انتخاب شد. بدین ترتیب، مقام هفتم را کسب کرد؛ سپس، در آخرین مسابقه قبل از تعلیق به دلیل جنگ جهانی دوم، ترنتو-کاپرونی در مقام پنجم قرار گرفت و به این ترتیب حق شرکت در سری بی را در از سرگیری فعالیت های ورزشی به دست آورد. پس از جنگ، فصل ۱۹۴۵–۱۹۴۶ شاهد حضور دوباره ترنتو بود که در سری مختلط B-C Alta Italia شرکت کرد و در پایان به مقام دوازدهم رسید و به سری سی بازگشت؛ به زودی سطح فعالیت به دلیل مشکلات مالی شدید محدود شد. در سال ۱۹۴۸، رنتسو هلفر، سیاستمدار، به ریاست ترنتو رسید و برای مدت طولانی سرنوشت های باشگاه را مدیریت کرد. از سال های پنجاه تا هشتاد. برای بازگشت به سری سی، پس از سه سال در ترفیع بین منطقه ای، ترنتو باید منتظر فصل ۱۹۵۰–۱۹۵۱ می ماند، که در آن ۱۱۹ گل در ۳۴ بازی به ثمر رساند و ۶۲ امتیاز کسب کرد. در فصل ۱۹۵۲–۱۹۵۱، سری سی، تیم به دلیل نیازهای مالی به نوعی کاهش یافت و آرزوهای طرفداران زرد-آبی ب
ه مقام پنجم محدود شد که منجر به سقوط به سری دی و وداع با رؤیای سری سی جدید با یک گروه شد. از آن زمان، ترنتو دوره ای از افول را تجربه کرد که در سال ۱۹۵۹ با ورود ایتو دل فاورو، کارآفرین، به ریاست باشگاه متوقف شد. در سال های اولیه ریاست او، اوضاع برای یک دهه خوب پیش نرفت و اعتراضات طرفداران را به همراه داشت، اما در نهایت، عقاب ها به رده های بالا رسیدند. در سال ۱۹۷۰، جورجو گریگولی، رئیس شورای استانی، به عنوان نایب رئیس باشگاه زرد-آبی وارد شد تا به دنبال صعود به سری سی باشد. ورود او باعث افزایش شور و شوق حول تیم شد و حضور ۶۰۰۰ نفر در استادیوم را ثبت کرد، جایی که در آخرین روز، ترنتو با یک امتیاز برتری نسبت به پوردنونه در رده دوم، به خارج از خانه به کاستل فرانکو رفت و با تساوی در جدول به مرحله اول پلی آف صعود کرد. بازی پلی آف در والداگنو مقابل پوردنونه با پیروزی ترنتو ۲–۰ به پایان رسید و گل ها را اسکالی و بابو به ثمر رساندند که باعث شادی طرفداران شد. رئیس دل فاورو، پس از صعود ترنتو به سری سی، با احساساتی که از سوی طرفداران خواسته می شد، به دنبال یک صعود دیگر به سری بی بود، که هرگز محقق نشد. در فصل ۱۹۷۵–۱۹۷۴ از سری س
ی، باشگاه تصمیم به تلاش مجدد گرفت و با سرمربی گری فرانزوی و لودادیو، تا هفته یازدهم ترنتو را در رده های بالای جدول نگه داشتند، اما در پایان فصل ترنتو تنها در مقام هشتم قرار گرفت. در سال بعد، عقاب ها در مقام آخر قرار گرفتند و به سری دی سقوط کردند. در فصل ۱۹۷۷–۱۹۷۶، دوره دیوید آغاز شد که در ژانویه به جای فرانزوی روی نیمکت نشست و با اهداف جاه طلبانه، به سری سی بازگشت و پی یرجورجیو لوتروتی یکی از پرچم داران فوتبال ترنتینو شد. سال بعد، تیم در مقام خوبی قرار گرفت، اما در فصل بعدی، با جدایی های مهم از جمله کدونیاتو، دیوینا، اسگاربوسا، دامونتی و گلزن بالارین، به مشکل برخورد کرد و علی رغم ورود دیرهنگام آنجلو دومنگینی، نتوانست از سقوط بد جلوگیری کند. در فصل ۱۹۸۰–۱۹۷۹، با ماریو دیوید به عنوان مدیر ورزشی و برونو باونی در نیمکت، پایه های محکمی برای ترنتو گذاشته شد و بازیکنان منطقه ای مانند: لوتروتی، تلچ، دالدوسو، آندریتا، یوریاتی، برتوکی در حمله و چیانکتی در دفاع به کار گرفته شدند. در پایان فصل، ترنتو با باشگاه فوتبال پادوا در مقام دوم قرار گرفت و در روز جمعه ۱۳ ژوئن برای پلی آف صعود به ورونا رفت. نتیجه با تساوی ۲–۲ به پا
یان رسید و گل های لوتروتی از روی نقطه پنالتی و مارچی برای زرد-آبی ها در زمان های عادی به ثمر رسید و پیروزی نهایی در پنالتی ها با گل نهایی پارلاتو حاصل شد. از ۱۹۸۰ به بعد. در سال های ۸۰، تاریخ ترنتو به ریاست جورجو گریگولی و ایجاد گروهی متشکل از کارآفرینان محلی مشخص شد. اولین فصل از دهه جدید، پس از شروع سخت، به طرفداران یک جایگاه شایسته در میانه جدول هدیه داد، سپس باونی به دلیل اختلافات با دیوید از سمت خود کناره گیری کرد و استواناتو جایگزین او شد. او سیاست ارتقاء جوانان منطقه ای را که دیوید دوست داشت، دنبال کرد و بازیکنانی مانند دمتته، مانتگنی، برتیناتو و پالانچ را به تیم آورد. برای تقویت خط دفاعی، در اکتبر از اودینزه جیجی دی آگوستینی، بازیکن آینده دار ملی، به تیم پیوست. در پایان تورنمنت، ترنتو در مقام دهم قرار گرفت. پس از آخرین فصل دیوید در ترنتو، که در تابستان به بولونیا منتقل شد، این جایگاه به کلودیو مولیناری واگذار شد. سپس در سال ۱۹۸۳، ترنتو که با اهداف صعود به سری بی شروع کرده بود، در نهایت در مقام آخر با ۱۲ امتیاز قرار گرفت و با تغییرات متعدد در نیمکت، با سه مربی: کاپلی، آنسالونی و در نهایت بازارینی سقوط
کرد. سال بعد، برونو باونی دوباره به نیمکت بازگشت، اما ماجراجویی در سری C2 هرچند که با بازگشت لوتروتی و دومینیکالی به ترنتو و ورود فابریزی، مارچتی و آراودی در حمله و بنکاردینو و کاستیونی در دفاع، آغاز نشد، اما بسیار هیجان انگیز بود و پس از شروعی خوب، در آخرین روز در زمین صدرنشین اوستپیتالتو، عقاب ها با گل بنکاردینو پیروز شدند و به پلی آف مانتووا رسیدند و در آنجا نیز پیروز شدند و پس از یک سال دوباره به سری C1 بازگشتند و با پیروزی در یک بازی پلی آف به پنالتی ها و با درخشش مایر و گل نهایی لومانو صعود کردند. فصل ۱۹۸۶–۱۹۸۵ با پایانی هیجان انگیز و نجات در آخرین روز به پایان رسید. در پایان فصل باونی نیمکت را ترک کرد و پائولو فراریو به عنوان سرمربی جدید آمد و تیم را به طور کامل بازسازی کرد و با ورود مهاجم نیکو پنز به ۳۷ امتیاز نهایی رسید و بهترین نتیجه تاریخ در سری C1 را کسب کرد. در فصل ۱۱–۲۰۱۰، از سری D گروه B، در مرحله پلی آوت به تیم Eccellenza Trentino-Alto Adige/Südtirol سقوط کرد. در فصل ۱۲–۲۰۱۱ این تیم از Eccellenza Trentino–South Tyrol به سری D پس از پلی آف صعود کرد. این تیم در سال ۲۰۱۳ دوباره سقوط کرد. در سال ۲
۰۱۴ ترنتو از اچلنتسا به رده پایین تد سقوط کرد. پس از انتقال عنوان ورزشی به یک شرکت جدید در همان سال، باشگاه فونیکس در سال ۲۰۱۶ به اچلنتسا صعود کرد. در فصل ۲۰۲۰–۲۱ سری دی، تحت هدایت سرمربی کارمین پارلاتو، ترنتو قهرمان شد، بنابراین پس از ۱۸ سال حضور در لیگ های آماتور، به حرفه ای شدن بازگشت.
اصل ششم قانون اساسی ایالات متحده قانون ها و معاهده ها ایالات متحده را که مطابق با آن تنظیم شده است را به عنوان قانون عالی کشور تعیین می کند، آزمون یا گزینش دینی و مذهبی را به عنوان شرط لازم برای تصدی پست دولتی ممنوع می کند، و ایالات متحده را تحت قانون اساسی نگه می دارد. مسئول بدهی های متحمل شده توسط ایالات متحده بر اساس اصول کنفدراسیون است. بندها. بدهی ها. بند اول این ماده مقرر می دارد که بدهی هایی که قبل از تصویب قانون اساسی منعقد شده اند، همچنان که طبق اصول کنفدراسیون بود، همچنان معتبر هستند. برتری. بند دو مقرر می دارد که قانون اساسی، قوانین فدرال که بر اساس آن وضع شده اند و معاهدات منعقد شده تحت اختیار آن، قانون عالی کشور را تشکیل می دهند. این مقرر می دارد که دادگاه های ایالتی ملزم به رعایت قانون عالی هستند. در صورت تضاد بین قوانین فدرال و ایالتی، قانون فدرال باید اعمال شود. حتی قوانین اساسی ایالت ها تابع قوانین فدرال هستند. سوگند. کنگره برای یک دفتر تحت ایالات متحده نیازی به آزمایشات مذهبی نخواهد داشت؛ بنابراین، کنگره ممکن است کلمات مرسوم «پس خدایا به من کمک کن» را در یک سوگند بگنجاند، اما یک فرد هیچ اجبا
ری برای بیان آنها نخواهد داشت، زیرا چنین الزامی یک آزمایش دینی است.
کارل دی کری (Carl De Crée) ، تولد ۱۹ ژوئن ۱۹۷۷ میلادی، جودوکا از اهالی بلژیک پروفسور شناخته شده بین المللی است. تخصص آکادمیک او در زمینه تولید مثل غدد درون ریز، فیزیولوژی ورزشی، پزشکی ورزشی و سکسولوژی است. او همچنین چینی-ژاپن شناس، یک رشته دانشگاهی است که با فعالیت او به عنوان جودوکا مرتبط است.
غزلی با مطلع «دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما»، غزل شماره ۱۰ دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
باشگاه فوتبال یونیون کلودینسه کیوجا () یک باشگاه فوتبال مستقر در کیوجا، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه آلدو ئه دینو بلارین، مستقر در کیوجا انجام می دهند که به اندازه ۳۶۲۲ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. پس از سپری کردن چند سال در میانه جدول، در سال ۲۰۰۶–۲۰۰۷ آنها به مقام سومی دست یافتند که ارزش دسترسی به پلی آف را داشت و در آنجا توسط باشگاه فوتبال کارپی (۱–۲) حذف شدند. در سال بعد، آنها با کسب مقام دوم و همچنین رسیدن به فینال مرحله گروهی، پس از حذف چیتا دی یسولو، نتیجه خود را بهبود بخشیدند. فینال برای آنها مطلوب نبود، زیرا آنها در خانه توسط سمبونیفیسز ۱–۰ شکست خوردند. با این حال، مقام دوم به گراناتا اجازه داد تا در دور اول کوپا ایتالیا ۲۰۰۸–۲۰۰۹ بازی کنند. در شروع فصل، گراناتا با باشگاه فوتبال چزنا روبرو شد، اما توسط رومانیولی ۳–۱ شکست خورد. سالی که کیوجا سوتومارینا برای سومین فصل متوالی واجد شرایط حضور در پلی آف شد. آنها در مرحله گروهی پیروز شدند و ابتدا یوروتز و سپس یونیون کوئینتو را حذف کردند، اما د
ر مرحله ملی در تورنمنت مثلثی که با ویتربزه و باشگاه فوتبال رناته ۱۹۲۱ روبرو شدند حذف گشتند. نتایج به دست آمده باعث شد تا آن ها یک حضور جدید، در فصل بعد، در کوپا ایتالیا کسب کند. فصل ۲۰۰۹–۱۰ دوباره با یک سفر به کوپا ایتالیا برای یونیون آغاز شد، حریف آن ها باشگاه فوتبال کرمونزه است که با پیروزی ۲–۰ به مرحله بعد صعود کردند. در پلی آف، کیوجایی ها در دور اول در خانه فوسومبونه (۱–۰) پیروز می شود اما در فینال گروهی با نتیجه ۳–۱ از باشگاه فوتبال کارپی شکست می خورد. پس از سال ها که به پلی آف ختم شده بود، فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ برای کیوجا سوتومارینا با مشکلات فراوانی همراه بود و در جایگاه میانه جدول قرار گرفت. بحران در تابستان ۲۰۱۱ ادامه یافت و کیوجا سوتومارینا نتوانست در سری دی ثبت نام کند. سال های «کلودینسه» (۲۰۱۱–۲۰۱۹). در تابستان ۲۰۱۱، سوتومارینا لیدو، باشگاهی که به تازگی به اچلنتسا ونتو صعود کرده بود (در سال ۲۰۰۶ تأسیس شده)، با چیوجا سوتومارینا که در سری دی ثبت نام نکرده بود، ادغام شد و نام "انجمن ورزشی آماتوری کلودینسه" را برای باشگاه انتخاب کرد. این نام مورد قبول طرفداران قدیمی "یونیون سی.اس." قرار نگرفت زیرا به سنت گران
اتا مرتبط نبود. پس از یک جلسه توضیحی بین رئیس جدید ایوانو بوسکولو بیلو و گروه های اولترای گراناتا در نوامبر ۲۰۱۴، توافقی بین طرفین حاصل نشد و هر یک بر مواضع خود باقی ماندند؛ بنابراین، اگرچه کلودینسه جدید، که در سال ۲۰۱۲ به سری دی صعود کرد، رنگ های اجتماعی و نمایندگی منطقه ای مشابه با کیوجا سوتومارینا قدیمی داشت، اما به دلیل عدم حفظ سنت تاریخی آن به طور رسمی، دیگر مورد حمایت حرکت اولتراهوی شهر ونتو قرار نگرفت. احیای یونیون (از ۲۰۱۹). پس از هشت سال گذراندن از کلودینسه در اچلنتسا و سری دی با جمعیتی اندک، در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۹، پس از گفتگویی که توسط اداره ورزش شهر کیوجا برگزار شد، باشگاه لوگوی خود را تغییر داد و آن را به شکلی نزدیک تر به سنت یونیونیستی تبدیل کرد و نام خود را به "یونیون کلودینسه کیوجا" تغییر داد. شهر و طرفداران سازمان یافته دوباره به طور انبوه از تیم حمایت کردند. در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴، تیم موفق به کسب مقام اول در گروه خود در سری دی شد و به این ترتیب به صورت مستقیم به سری سی صعود کرد و پس از ۴۷ سال دوباره به رده سوم فوتبال بازگشت.