Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موافقت جنسی نقش مهمی در قوانین مربوط به تجاوز جنسی، حمله جنسی و سایر اشکال خشونت جنسی ایفا می کند. در یک دادگاه حقوقی، اینکه آیا قربانی ادعایی به طور آزادانه موافق بوده است یا خیر و آیا آنان قابلیت دادن موافقت را داشته اند یا خیر، می تواند تعیین کننده باشد که آیا تجاوز کننده متهم به تجاوز جنسی، حمله جنسی یا یک شکل دیگری از تجاوز جنسی محسوب می شود یا خیر. اگرچه بسیاری از حوزه های قضایی تعریف دقیقی از موافقت جنسی ندارند، اما تقریباً تمامی حوزه های قضایی در جهان یک سن قانونی را تعیین نموده اند که قبل از آن کودکان قابلیت دادن موافقت به فعالیت جنسی را نداشته باشند و همین امر باعث تعیین شدن تجاوز قانونی به آنان می شود (به قوانین مربوط به سوء استفاده جنسی از کودکان مراجعه شود). در بسیاری از حکومت ها قوانین و شرایطی تعیین شده است که طبق آن افراد بزرگسال نیز قابلیت موافقت را ندارند، مانند بیهوشی، مستی به دلیل مصرف الکل یا داروی دیگر، معلولیت ذهنی یا جسمی، یا فریب دربارهٔ طبیعت عمل یا هویت متهم (تجاوز از طریق فریب دادن). بیشتر اختلاف در این باره است که آیا قانون تجاوز برای بزرگسالان سالم و قابل موافقت باید بر اساس عدم
موافقت آنان به رابطه جنسی یا بر اساس اجبار آنان به رابطه جنسی از طریق خشونت یا تهدیدات بنا شود. برخی از قوانین تعیین می کنند که تا زمانی که هیچ اجباری بر آنان اعمال نگردیده باشد، افراد قادر به موافقت همیشه به طور خودکار به رابطه جنسی موافقت می کنند (موافقت ضمنی)، در حالی که قوانین دیگر تعیین می کنند که موافقت کردن یا عدم موافقت یک موضوع است که فقط افراد قادر می توانند با تمام اراده خود انجام دهند (موافقت آزاد یا مثبت). قوانین مبتنی بر اجبار در مقابل قوانین مبتنی بر موافقت. قوانین مبتنی بر اجبار در مقابل قوانین مبتنی بر موافقت در نظریه حقوقی، دو مدل اصلی در قوانین مبارزه با تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی وجود دارند: قانون بین المللی. قانون ۷۰ (که در سال ۲۰۰۲ منتشر گردید) از قوانین رویه و شواهد دیوان کیفری بین المللی (که دربارهٔ تعارضات نظامی بین کشورها قانون تعیین می کند) چکیده ای از استنتاجات غیرمجاز از رضایت که متهمان ممکن است سعی کنند برای ادعای رضایت داشتن از آن استفاده کنند را ارائه می دهد.
پیتر اراسموس کریستین کالوند (۱۹ اوت ۱۸۴۴ – ۴ ژوئیه ۱۹۱۹؛ همچنین با املای "کریستین" یا "کالوند") یک فیلولوژیست دانمارکی بود که در مطالعات اسکاندیناوی تخصص داشت. زندگی نامه. کریستین کالوند در سولستد در لولند دانمارک به دنیا آمد. او در سال ۱۸۶۳ به عنوان دانشجوی آکادمی نظامی مشغول تحصیل شد، سپس به دانشگاه کپنهاگ رفت. ماگ در فیلولوژی جدید و دانمارکی در سال ۱۸۶۹ و دکترای فلسفی او در سال ۱۸۷۹ به تحصیلش ادامه داد، بین سال های ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۴، او یک سفر علمی به ایسلند داشت تا توپوگرافی و فرهنگ این کشور را مطالعه کند. او متعاقباً شرحی تاریخی-توپوگرافیکی از ایسلند را در دو جلد نوشت (۱۸۷۷–۱۸۸۲). او در سال ۱۸۸۳ به عنوان کتابدار اصلی مجموعه نسخه های خطی ایسلندی ارنی مگنوسون منصوب شد. در سال ۱۹۰۷ کالوند نشان دانبروگ را دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۹ در فردریکسبرگ درگذشت.
لذت سکس همجنس گرایانه کتابی نوشتهٔ چارلز سیلورستاین و ادموند وایت است. این کتاب، یک راهنمای آمیزش جنسی برای مردان مردآمیز است و نخستین بار در سال ۱۹۷۷ منتشر شد و از کتاب پرفروش سال ۱۹۷۲ «لذت جنسی» الهام گرفت. تیراژ اصلی ۷۵۰۰۰ نسخه بود. این کتاب به زبان های فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، سوئدی و ژاپنی ترجمه شده است. این کتاب ۲۰۷ صفحه ای به عنوان راهنمای نحوه ای «با فصل هایی در مورد مضراب، گشت زنی جنسی و صحبت های کثیف، یک کاما سوترای همجنس گرا با موقعیت های جنسی پیشنهادی مانند «خرچنگ» و یک راهنمای فرهنگی با فصل های غیرجنسی در مورد واقعیت های آینده است. بیرون، سیاست همجنسگرایان، نژادپرستی و موارد دیگر.» این کتاب به خاطر لحن مثبت جنسی اش مشهور است. سیلورستاین در خاطرات خود نوشت «که آن ها می خواستند این کتاب تمرکز گسترده تری داشته باشد تا صرفاً رابطهٔ جنسی، همچنین باید به خواننده دربارهٔ زندگی در جامعهٔ همجنس گرایان توصیه کند و اکثر قسمت های کتاب تمام شده ماهیت غیرجنسی دارند.» کتاب تا حدی به نویسندهٔ فعال کریستوفر کاکس تقدیم شد. سیلورستاین درمانگر وایت بود که ناشر به او پیشنهاد کار به عنوان نویسنده را داد. وایت می گو
ید: «نیاز به پرداخت کرایه خانه از نیازم برای درمان بیشتر بود.» دنباله ها. پس از این کتاب، «لذت جدید جنسیت همجنسگرا» منتشر شد که توسط Perennial در اوت ۱۹۹۳، با نویسندهٔ مشترک فلیس پیکانو و «لذت جنسی همجنسگرایان» به طور کامل بازبینی و گسترش یافت. نسخهٔ منتشرشده توسط ویلیام مورو در ژانویهٔ ۲۰۰۶، با نویسندگی مشترک پیکانو.
ژنومیک تغذیه ای که همچنین با عنوان نوتروژنومیک نیز شناخته می شود، علمی است که به بررسی رابطه میان ژنوم و تغذیه و سلامت انسان می پردازد. افرادی که در این زمینه فعالیت می کنند در جهت ایجاد درک درستی از نحوه واکنش کل بدن به یک غذا از طریق زیست شناسی سامانه ها و همچنین روابط میان ژن و ماده غذایی تلاش می کنند. مفهوم ژنومیک تغذیه ای به عنوان رابطه ای میان غذا و ژن، برای اولین بار در سال ۲۰۰۱ مطرح شد. جستارهای وابسته. ژنومیک
یوسف کونه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. او در پست مدافع چپ برای باشگاه آژاکسیو در لیگ ۲ فرانسه، به صورت قرضی از لیون بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
رومن کوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل لهستان است که در پست مهاجم بازی می کرد. پسر او جاکوب کوسکی نیز یک فوتبالیست حرفه ای است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
مارتین اراسموس مردی از آفریقای جنوبی است که در رشته کشتی آزاد فعال است. او مدال طلای وزن ۹۷ کیلوگرم مردان را در بازی های مشترک المنافع 2018 که در گلد کوست استرالیا برگزار شد، به دست آورد. مارتین مدال طلای خود را در دسته ۹۷ کیلوگرمی مردان در مسابقات کشتی قهرمانی آفریقا ۲۰۱۸ که در پورت هارکورت نیجریه برگزار شد، کسب کرد. همچنین او توانست مدال نقره خود را در سال های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۱۸ در مسابقات کشتی قهرمانی آفریقا به دست آورد او در مسابقات انتخابی المپیک آفریقا و اقیانوسیه در سال ۲۰۲۱ شرکت کرد و امیدوار بود برای مسابقات توکیو، ژاپن بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ جواز کسب کند.
ایاکیو خمو (، زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۹۴) جودوکار اوکراینی است. او در دستهٔ مثبت ۱۰۰ کیلوگرمی مردان دارنده مدال برنز جهان ۲۰۱۵ است، همچنین سابقهٔ حضور در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ را نیز درکارنامه ورزشی خود دارد. او توانست یک مدال برنز در مسابقات مسترز جهانی جودو در سال ۲۰۲۱ که در دوحه قطر برگزار شد، کسب نماید.
یزید ابولیلی (؛ زادهٔ ) بازیکن اردنی باشگاه فوتبال حسین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال حسین اشاره کرد.وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
عبدالله ابوزمع (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوکره و باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
عبدالله ابوزیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
عصام ابوطوق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشباب اردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
محمد ابوزریق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
جمال ابوعابد (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
عمار ابو علیقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
سالم العجالین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
مهدی علامه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
محمد العلاونه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
رأفت علی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکویت و باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
یزن العرب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
عبدالله العطار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
محمد عوض (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
فادی عوض (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
راتب العوضات (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
رجائی عاید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
یاسین البخیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشعله عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الاتفاق، باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی، باشگاه ورزشی الفیصلی، و باشگاه فوتبال التعاون عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
بشار بنی یاسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، باشگاه ورزشی الوحدات، باشگاه فوتبال صور، باشگاه فوتبال الحزم عربستان سعودی، و باشگاه ورزشی المحرق اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
محمود الباشا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، باشگاه ورزشی الوحدات، باشگاه ورزشی الرمثا، و باشگاه فوتبال التعاون عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اردن و اردن بازی کرده است.
وسیم البزور (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی، باشگاه ورزشی الرمثا، و باشگاه فوتبال الشباب اردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
آنجلوس شانتی (؛ زادهٔ ) با نام عربی مالک شحاده احمد عبد الهادی بازیکن فوتبال یونانی تبار اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ارگوتلیس، باشگاه ورزشی آ اس ترنچین، باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸، و باشگاه فوتبال او.اف.آی کرته اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
ابراهیم دلدوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
خالد الدردور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
محمد الداوود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الرمثا و باشگاه فوتبال الحد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
عامر ذیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحدات، باشگاه فوتبال الاتحاد کلبا، باشگاه فوتبال الامارات امارات، و باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
عبدالله الدیسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی شباب الخلیل و باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اردن و اردن بازی کرده است.
احمد الیاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
احمد عرسان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
عبدالله الفاخوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن و اردن بازی کرده است.
بها فیصل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشمال، باشگاه ورزشی الکویت، و باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
باسم الفتحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشمال، باشگاه فوتبال الوطنی عربستان سعودی، و باشگاه ورزشی الوحدات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
احسان حداد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اردن، و اردن بازی کرده است.
کوه جاقل از جمله قله های رشته کوه زاگرس در بخش شمالی آن است که در ۲ کیلومتری شمال غربی شهر سقز واقع شده است. ارتفاع آن ۲۷۳۰ متر از سطح دریا است و یکی از قلل معروف استان کردستان می باشد. ازجمله روستاهای اطراف این کوه ملقرنی، چکشه و برده سور می باشند. ویژگی ها. همان گونه که معلوم است بیشتر اجزای این کوه از سنگ و خاک تشکیل شده است. «قَل» در زبان کوردی به معنایی «کلاغ» است، در این کوه کلاغ های زیادی وجود دارد. به همین سبب از قدیم این کوه را جاقل به معنی مأوا و استراحت گاه کلاغها می دانسته اند. کوه جاقل مشتمل بر کوه بلندتری در بالادست و در امتداد آن می باشد که در زبان کردی آن را (برده سوور) - به معنی سنگ سرخ یا کوه سرخ می باشد. کوه جاقل در ایام تعطیلات و به ویژه روزهای جمعه مقصد کوهنوردان و خانواده های زیادی می باشد که آن را جهت ورزش کوهپیمایی و تفریح انتخاب می کنند. زیست بوم. در این کوه گیاهانی همچون کنگر، آویشن و شنگ وجود دارد. در فصل بهار انواع گلهای وحشی می روید و با اینکه عمر کوتاهی دارند ولی زیبائی خاصی به این کوه می دهند. درختچه آلبالوی کوهی و نیز درخت زالزالک از دیگر گونه های آن می باشد. گرگ، روباه، خرگوش،
مار، کبک، کبوتر، کلاغ، شاهین از گونه های جانوری موجود در این کوه می باشد. مسیر صعود به قله. مسیرهای معمول این کوه مسیر ملقرنی و مسیر شهرک جاقل سقز است. طولانی ترین مسیر آن مسیر ملقرنی است. برای صعود به این کوه می بایست آمادگی فیزیکی مناسبی داشت چرا که در مواردی کوهنوردان دچار مشکلات جسمانی شده اند.
لیکوالیکایی ریش دار گونه ای از پرندگان خانواده لیکویان زمینی و بومی پالاوان است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک استوایی است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند.
در زیر فهرستی از ترانه های اجرا شده و آلبوم های ساخته شده توسط حمید حامی قرار دارد. حامی آلبوم شَک
در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، یوگنی پریگوژین، رهبر گروه واگنر مدعی شد که سربازان وزارت دفاع روسیه مواضع او را گلوله باران می کنند. پریگوژین قول داد از رهبری وزارت دفاع انتقام بگیرد. پریگوژین گفت که «شرارت» در رهبری نظامی باید متوقف شود و به «راهپیمایی برای عدالت» قول داد. او همچنین توجیه تهاجم روسیه به اوکراین را رد کرد و گفت که اوکراین و ناتو قصد حمله به دونباس و کریمه در سال ۲۰۲۲ را نداشتند، وزیر دفاع، سرگئی شویگو، را مسئول شکست در میدان نبرد دانست و ارتش روسیه را به حمله موشکی به خاک روسیه متهم کرد. گروه واگنر در روسیه، در میان دیگر اتهامات جدی علیه رژیم روسیه که باعث شد سرویس امنیت فدرال (FSB) یک پرونده جنایی علیه او باز کند. زمینه. گروه واگنر و یوگنی پریگوژین. پیش از شورش، یوگنی پریگوژین از افراد مورد اعتماد ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه بود. در سال ۲۰۱۴، او، یک شرکت نظامی خصوصی روسی را با عنوان گروه واگنر، تأسیس کرد. در پس زمینه حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، افزایش شدید نفوذ یوگنی پریگوژین و گروه واگنر مشاهده شد. بر اساس تخمین های اطلاعاتی غرب، تعداد تخمینی واگنری ها از «چند هزار» جنگجو در سال های ۲۰۱۷–۲۰۱۸ ب
ه ۵۰۰۰۰ جنگجو تا ژانویه ۲۰۲۳ رسیده است. فعالیت در تهاجم روسیه به اوکراین. به گفته مدوزا، در آستانه تهاجم روسیه به اوکراین، پریگوژین روابط پرتنشی با رهبری روسیه ایجاد کرد و با وزارت دفاع روسیه و اداره ریاست جمهوری روسیه درگیر شد. پریگوژین از سرگئی شویگو به دلیل اقدامات ارتش روسیه در سوریه انتقاد کرد و گفت که ارتش روسیه با «روش های منسوخ» در آنجا عملیات می کند. به نوبه خود، شویگو از تهیه غذا برای ارتش روسیه توسط شرکت های پریگوژین خوشش نمی آمد. رشد نفوذ گروه واگنر به دلیل شکست برنامه های اولیه رهبری روسیه برای شکست سریع اوکراین بود. در ماه های اول تهاجم روسیه به اوکراین، ارتش روسیه متحمل خسارات قابل توجهی شد اما پوتین اعلام بسیج را برای مدت طولانی به تعویق انداخت. در چنین شرایطی، مقامات روسی شروع به جذب فعال مزدوران برای شرکت در خصومت ها در اوکراین کردند. پریگوژین منابع قابل توجهی از جمله هوانوردی خود و حق استخدام زندانیان روسی در پی ام سی واگنر دریافت کرد. پی ام سی واگنر تبدیل به ارتش خصوصی پریگوژین می شد که خارج از قوانین روسیه و خارج از سلسله مراتب نظامی فدراسیون روسیه عمل می کرد. وزارت دفاع روسیه و ستاد کل ر
وسیه از این وضعیت ناراضی بودند و شروع به تلاش برای محدود کردن نفوذ فزاینده پریگوژین کردند. پریگوژین شروع به انتقاد علنی از وزارت دفاع فدراسیون روسیه با عبارات تند کرد. در ۵ ژوئن، با تشدید تنش ها، پریگوژین ویدئویی را در کانال های رسانه های اجتماعی خود منتشر کرد که در آن مدعی شد یک سرهنگ دستگیر شده روسی را نشان می دهد که اعتراف می کند که به سربازانش دستور داده است که در حال مستی به سربازان واگنر شلیک کنند. گاهشماری وقایع. ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳ / ۲ تیر ۱۴۰۲. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، ویدئویی در کانال های تلگرام مرتبط با پی ام سی واگنر منتشر شد که به گفته پریگوژین، در محل حمله موشکی به اردوگاه مزدوران ساخته شده بود. آریک تولر، روزنامه نگار بلینگ کت خاطرنشان کرد که محل اعتصاب ادعایی با فیلم های قبلی فیلم برداری شده از خبرنگار جنگ الکساندر سیمونوف، که از اردوگاه بازدید کرده بود، همزمان است. آن شب، پریگوژین آغاز درگیری مسلحانه با وزارت دفاع را اعلام کرد. این پیام در کانال تلگرامی سرویس مطبوعاتی وی منتشر شد. پریگوژین اصرار کرد که به درگیری علیه وزارت دفاع بپیوندد، شویگو را متهم به استفاده از توپخانه و هلیکوپتر کرد، و او ظاهراً «بزدلان
ه در ساعت نه شب از روستوف-آن-دون فرار کرد». وزارت دفاع روسیه اتهامات مربوط به حمله به کمپ های عقب پی ام سی واگنر را رد کرد. پس از آن، دفتر دادستان کل فدراسیون روسیه گزارش داد که پرونده ای علیه پریگوژین بر اساس ماده ۲۷۹ قانون کیفری فدراسیون روسیه (شورش مسلحانه) تشکیل شده است. ژنرال های سرگئی سوروویکین و ولادیمیر آلکسیف از جنگجوهای پی ام سی واگنر درخواست کردند و از آنها خواستند «توقف کنند». شبکه اول دولتی روسیه یک «خبر اضطراری» را اعلام کرد و اکاترینا آندریوا مجری شبکه اول مدعی شد که اظهارات مطرح شده از طرف پریگوژین در مورد حملات ادعایی نیروهای وزارت دفاع به مواضع پی ام سی واگنر جعلی بوده و به پوتین اطلاع داده شده است. در مورد وضعیت جاری در طول شب ۲۳ تا ۲۴ ژوئن، یک فایل صوتی از طرف پریگوژین منتشر شد که ادعا می کرد پی ام سی واگنر در حال ورود به روستوف-آن-دون است و از نیروهای وزارت دفاع خواسته بود تا با ارتش او مخالفت نکنند. ضبط صوتی دیگری از طرف پریگوژین منتشر شد که در آن ادعا شد که رئیس ستاد کل به نیروهای هوایی دستور داد تا علیه ستون های پی ام سی واگنر که در اتومبیل های غیرنظامی حرکت می کردند آتش گشودند و ستاد
کل را به بی اعتنایی به زندگی مردم بی گناه متهم کرد، «همان طور که قبلاً به قتل رسیده است. یک سال و نیم جمعیت خودشان را به جای جنگیدن با دشمن». وی مدعی شد که برخی از خلبانان از اجرای دستورهای ستاد فرماندهی کل قوا خودداری کرده و از آنها تشکر کرد. دیمیتری پسکوف، سخنگوی مطبوعاتی پوتین، وضعیت جاری را یک «تلاش برای شورش» توصیف کرد و اظهار داشت که آژانس های نظامی روسیه شبانه روز دستورهای پوتین را دربارهٔ رویدادهای اخیر به او گزارش می دهند. در همین حال، ظاهراً دوربین های عمومی در روستوف-آن-دون کار خود را متوقف کردند و فیلم های ویدئویی در مورد وضعیت شهر را غیرقابل دسترس کردند. ضبط صوتی دیگری از طرف پریگوژین منتشر شد که گراسیموف و شویگو را به «حمله به بلوک های مسکونی» و «نابودی صدها هزار سرباز روسی» در طول جنگ روسیه و اوکراین متهم کرد. چندین کانال تلگرامی از ستون هایی که در خیابان ها حرکت می کردند منتشر کردند که ظاهراً متعلق به پی ام سی واگنر است. گروه کنش گر اینترنت باز «نت بلاکس» گزارش کرد حداقل پنج شرکت ارائه کننده خدمات اینترنتی روسیه، دسترسی به گوگل نیوز را مسدود کرده اند. بر اساس گزارش فوربس، گزارش های تأیید نشده
ای وجود دارد که وب سایت های بزرگ مانند موتور جستجوی یاندکس، سانسور اسم پریگوژین و پیام هایی که تلاش می کند ارسال کند را آغاز کرده اند. کمیته ملی ضد تروریسم مسکو گفت که پس از اظهارات پریگوژین، سرویس امنیت فدرال «پرونده ای جنایی را به درخواست برای شورش مسلحانه وارد کرد».
دیرینه دی ان ای () که دی ان ای باستانی (aDNA) و دی ان ای فسیلی نیز خوانده می شود دی ان ایِ جدا شده یا برگرفته از نمونه های باستانی است. به دلیل فرآیندهای آمین زدایی (شامل پیوند متقابل، دآمیناسیون و تکه تکه شدن)"دی ان ای باستانی" در مقایسه با مواد ژنتیکی معاصر تخریب بیشتری شده است. حتی در بهترین شرایط نگهداری، مرز بالایی بین ۰٫۴ تا ۱٫۵ میلیون سال برای یک نمونه وجود دارد که حاوی DNA کافی برای فناوری های توالی یابی باشد. قدیمی ترین نمونه ای که تاکنون توالی یابی شده با قدمت ۱٫۶۵ میلیون سال تخمین زده می شود. مواد ژنتیکی از مواد اسکلت دیرینه/کاوش باستان شناسی و تاریخی، بافت های مومیایی شده، مجموعه های آرشیوی نمونه های پزشکی غیر منجمد، بقایای گیاهی حفظ شده، یخ و از هسته های منجمد دائمی، رسوبات دریایی و دریاچه ای و خاک حفاری به دست آمده است. در ۷ دسامبر ۲۰۲۲، نیویورک تایمز گزارش داد که ماده ژنتیکی دو میلیون ساله در گرینلند پیدا شده است که تا امروز قدیمی ترین DNA کشف شده تاکنون در نظر گرفته می شود.
ویگن سورنی خاچاطریان (؛ ۷ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ – ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳) سیاستمدار و مهندس اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان و از تاریخ ۲۰۲۱ تا تاریخ ۲۰۲۳ سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی همچنین از تاریخ ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۷ سمت استانداری استان لوری را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ در ایجوان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳ در سن ۷۲ سالگی در ایروان به علت سکته قلبی درگذشت.
سان بیل یکی از بزرگترین دریاچه های جنوب آسام در هند است. این در منطقه کریم گنج، ایالت آسام واقع شده است.
بیجوی ساگار دریاچهای در اودایپور در شمال شرقی هند است. به آن مهادب دیقی نیز می گویند. این یکی از بزرگترین دریاچه های اودایپور در تریپورا است. طول این دریاچه ۷۵۰ فوت و عرض آن ۴۵۰ فوت است. اطراف دریاچه به طور متراکم مسکونی است. این دریاچه از طریق یک زهکش واقع در ضلع شمال شرقی با فاضلاب خانگی و شهری آلوده می شود. مردم اطراف برای حمام کردن، شستشو، ماهیگیری و غیره به این دریاچه وابسته اند. همچنین پسماندهای جامد از ناحیه خانوارهای اطراف نیز به مهادف دیقی تخلیه شد. تاریخ. این دریاچه در دوره میانجی بین سلطنت دانیا مانیکیا و گوویندا مانیکیا حفر شد. این دریاچه در زمان سلطنت بیر بیکرام کیشور مانیکیا اندازه گیری شد. جوجاروفه، پادشاه تریپورا سلسله موگ را شکست داد و رانگاماتی را تصرف کرد و پایتخت جدید خود را در اودایپور در اواسط سال ۵۹۰ میلادی تأسیس کرد. فرزندان او نام خود را به مانیکیا تغییر دادند و معابد متعددی در اودایپور مانند معبد تریپوراسونداری، معبد بوبانشواری، گوناباتی ماندیر، معبد شیوا، معبد جاگانات، معبد گوپینات، بادارساحد باری و دوتیا ماندیر ساختند. در این مرحله چندین دریاچه مانند آمارساگار، جاگانات دیگی، دانیسا
گار (دانیا ساگار) و بیجوی ساگار (مهادب دیگی) حفر شد تا زیبایی به شهر دریاچه ها و معابد بیافزاید. اودایپور که قبلا با نام رانگماتی نیز شناخته می شد، در قرن نوزدهم پایتخت تریپورا نبود. تصاویر صخره ای از دو شیر نصب شده در مقابل معبد مهادف در شمال بیجوی ساگار در داخل خاک وجود دارد.
در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳، پس از انفجار گاز در آستانه جشنواره قایق اژدها، ۳۱ نفر در رستوران باربیکیو فویانگ (富洋烧烤店) در یینچوان چین کشته و هفت نفر زخمی شدند. بر اساس گزارش تلویزیون مرکزی چین (CCTV)، این انفجار حوالی ساعت ۸:۴۰ بعد از ظهر به وقت محلی در خیابانی شلوغ و در پی نشت یک مخزن گاز مایع در داخل آشپزخانه رستوران رخ داد. تلفات. دانش آموزان دبیرستانی و همین طور بازنشستگان در میان قربانیان مشاهده می شدند که تقریباً همه آنها بر اثر استنشاق دود جان خود را از دست دادند. دست کم ۳۱ نفر در این انفجار جان باختند. هفت نفر نیز مجروح شدند که حال یک نفر هم وخیم گزارش شد. عواقب. تلویزیون دولتی تصاویر دوربین مداربسته را نشان می دهد که بیش از ۱۲ آتش نشان در حال مهار آتش هستند، در حالی که دود از دهانه بزرگی در جلوی رستوران خارج می شود. خیابان پر از تکه های شیشه و آثار تخریب مکان بود. وزارت اورژانس اعلام کرد که بیش از ۱۰۰ پرسنل و ۲۰ خودروی نیروهای آتش نشانی و امدادی به محل اعزام شدند. در ویدئویی از پلتفرم اجتماعی تیک تاک مشاهده می شود که اولین امدادگران با نردبان ها تلاش می کنند به قربانیانی که در طبقه دوم گیر افتاده بودند برسند. علا
وه بر این، دولت استانی ۶۴ خانواده را از مجتمع های مسکونی مجاور به هتل ها منتقل کرد. این انفجار مرگبارترین انفجار در چین از سال ۲۰۱۹ بود، زمانی که انفجار در یک کارخانه شیمیایی در استان شرقی جیانگ سو ۷۸ کشته برجای گذاشت رسانه های محلی گزارش دادند که بر اساس تحقیقات اولیه آتش نشانی، یکی از کارکنان رستوران حدود یک ساعت قبل از انفجار بوی نشت گاز را تشخیص داده است. متعاقباً، کارمند مذکور یک سوپاپ آسیب دیده را در یک مخزن گاز مایع شناسایی کرده و در حال تعویض آن بود که انفجار رخ داد. در پی انفجار ۹ نفر از جمله مالک رستوران، سهامداران و کارکنان توسط پلیس بازداشت شدند در حالی که دستور مسدود شدن دارایی های مالی آنها هم صادر شد.