Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هده دیپلماتیک با «نخبگان یونانی شده یهودیه» مدارا می شدند. یهودیان دور از وطن اشتراکات زیادی با جوامع یونانی یا یونانی شده ای داشتند که آنها را احاطه کرده بودند. کنیسه های اولیه ایتالیایی آثار کمی از خود بر جای گذاشته اند. اما یک کنیسه در اوستیا (رم) در اواسط قرن اول پیش از میلاد وقف شد و چندین مورد دیگر در دوره امپراتوری گواهی شده است. ثبت نام یهودیه به عنوان یک پادشاهی وابسته به روم در سال ۶۳ قبل از میلاد، مهاجرت یهودیان را افزایش داد. در روم، این امر منجر به بررسی دقیق تر دین رسمی آنها شد. کنیسه های آنها توسط ژولیوس سزار به عنوان «کالج» (نهاد مذهبی) قانونی شناخته شد. در دوران آگوستوس، شهر رم محل زندگی چندین هزار یهودی بود. در برخی از دوره های تحت حکومت روم، یهودیان به طور قانونی از قربانی کردن رسمی، تحت شرایط خاصی معاف بودند. یهودیت برای سیسرون (مرگ ۴۳ پیش از میلاد) یک «خرافات» بود، اما برخلاف مسیحیت به عنوان «مذهب مجاز» (یک دین رسمی مجاز) در نظر گرفته می شد.
نارنجی آتشین گاهی تحت عناوین دیگری همچون نارنجی ایمنی، نارنجی زنده یا نارنجی کالترانس هم شناخته می شود، یک فام است که برای تمایز اجسام نسبت به محیط اطرافشان از آن استفاده می شود. از آنجایی که لاجوردی، رنگ مکمل نارنجی است، در تئوری رنگ از نارنجی آتشین به ویژه در تضاد با کنتراست رنگ لاجوردی آسمان استفاده می شود. مکان هایی همچون کارگاه های ساختمانی از نشان های مُزَیَّن به رنگ نارنجی آتشین برای هشدار یا اطمینان از ایمنی دیگران استفاده می کنند.
خزانه یهود () مالیاتی بود که امپراتوری روم بر یهودیان در امپراتوری روم پس از ویرانی اورشلیم ومحاصره اورشلیم (۷۰ میلادی) تحمیل کرده بود. درآمدها به معبد کاپیتولینوس در روم باستان برده می شد. اقدام مالیاتی باعث بهبود وضعیت مالی روم شد و همچنین به عنوان یک عامل بازدارنده در برابر تبلیغ دین عمل کرد. آنهایی که مالیات می دادند مجبور نبودند برای خدایان رومی و فرقه امپراتوری روم قربانی کنند.
فرمان مجلس سنا در مورد باکانالیا () یک کتیبه قابل توجه لاتین باستانی است که قدمت آن به ۱۸۶ قبل از میلاد می رسد. در سال ۱۶۴۰ در تیریولو، در کالابریا، جنوب ایتالیا کشف شد. این سند که توسط پرایتور روم منتشر شده است، محتوای فرمان سنای روم مبنی بر ممنوعیت جشن باکانالیا در سراسر ایتالیا را بیان می کند، مگر در موارد خاص خاص که باید به طور خاص توسط سنا تصویب شود.
کمیسیون سرگردان () جزئیات وظایف یک افسر (نیروهای مسلح) یا سایر مقاماتی که مسئولیت های آن نه از نظر جغرافیایی و نه از نظر عملکردی محدود نیست. در جایی که به فردی که در یک موقعیت رسمی قرار دارد و به او آزادی بیشتری نسبت به آنچه که معمولاً به فردی با همان نقش داده می شود، اهدا می شود، به عنوان یک "کمیسیون سرگردان" توصیف می شود.
الماس ها و سکوهای رقص () دومین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ آمریکایی ایوا مکس است. این آلبوم در ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳ به وسیلهٔ آتلانتیک رکوردز منتشر شد. این آلبوم در طول سال ۲۰۲۱ ضبط شد و اثری دنس پاپ است که به نخستین آلبوم مکس، "بهشت و جهنم" (۲۰۲۰)، شباهت دارد. این آلبوم به وسیلهٔ انتشار شش تک آهنگ پشتیبانی شد: «شاید مشکل تو هستی»، «عزیز میلیون دلاری»، «سلاح ها»، «رقص تمام شد»، «یکی از ما» و «روح». این آلبوم در کشورهای مختلف از جمله اتریش، آلمان، مجارستان، اسپانیا و سوئیس وارد جایگاه ده عنوان برتر جداول موسیقی شد. بازخورد منتقدان. "الماس ها و سکوهای رقص" در وبگاه متاکریتیک بر اساس نظر چهار منتقد، نمرهٔ ۸۰ از ۱۰۰ را کسب کرد که نشان دهندهٔ «نقدهای عموماً مطلوب» است.
ویلیام هیو کلیفورد فرند (; – ) مورخ، و باستان شناس اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده است.
شهدای فلسطین () اثری است از مورخ کلیسا و اسقف قیصریه قیصریه دریایی، یوسبیوس قیصریه (۲۶۳–۳۳۹ پس از میلاد) نوشته است، که به آزار و اذیت مسیحیان در قیصریه در زمان امپراتور روم دیوکلتیان می پردازد. این اثر به دو صورت باقی مانده است، یک بازبینی انتقادی که بخشی از تاریخ کلیسا (یوسبیوس) را تشکیل می دهد، و یک نسخه طولانی تر، که تنها در سال ۱۸۶۶ کشف شد. یوسبیوس در آن زمان در قیصریه حضور داشت و کتاب در مورد آزار و شکنجه هایی است که او بازگو می کند.#شهدای_فلسطین زمینه. نسخه کوتاهتر شهدای فلسطین احتمالاً تجدید نظر در نسخه طولانی تر بود. این امکان وجود دارد که هر دو نسخه موجود تنها قطعاتی از یک اثر طولانی تر از دست رفته باشند. این دوره طولانی مدتی پس از سال ۳۱۱، زمانی که آزار و شکنجه در قیصریه متوقف شده بود، سروده شد و در ۳۱۵–۳۱۶ منتشر شد.
پاپیروس اوکسیرینخوس () نسخه های خطی مربوط به دوره امپراتوری بطلمیوسی (قرن سوم قبل از میلاد) و امپراتوری روم تاریخ مصر (از ۳۲ قبل از میلاد (آخرین جنگ جمهوری روم) تا فتح مصر توسط مسلمانان در سال ۶۴۰ میلادی است.
جفری ارنست موریس دی است. کروکس (؛ (تولد ۸ فوریه ۱۹۱۰) -(مرگ ۵ فوریه ۲۰۰۰)- استاد دانشگاه، و تنیس باز اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده است.
شهدای سیلیومی () گروهی متشکل از دوازده مسیحی آفریقای شمالی بودند که به دلیل اعتقادات خود در ۱۷ ژوئیه ۱۸۰ پس از میلاد اعدام شدند. شهدا نام خود را از سیلا (یا سیلیوم)، شهری در نومیدیا گرفته اند.
سیلیوم () شهری باستانی در استان رومی آفریکا (استان روم) است، سیلیوم را نباید با Silli یا Sililli در نومیدیا اشتباه گرفت که وضعیت آن ناشناخته است و همان طور نباید با «باتاندیر» اشتباه کرد. سیلیوم یکی از مکان های بیزانس شناخته شده است. سریر اسقف آن یکی از اسقف یار و مقر کارتاژ مرکز استان بود.
شعر شب مولوی یک سمفونی کر اثر کارول شیمانوفسکی است. او این سمفونی را در سال ۱۹۱۶ پس از یک دوره سفر به اروپای شرقی به پایان رساند. متن خوانده شده آن شعری از مولانا است که به زبان لهستانی ترجمه شده است. اگر چه نسخه ای ابزاری از این سمفونی در سال ۱۹۲۱ در لندن اجرا شد، اما اولین اجرای جهانی آن با گروه همسرایی و تک نوازی با صدای زیر مردانه تنها در ۳ فوریه ۱۹۲۸ در لوور انجام شد. "شعر شب مولوی" که امروزه به عنوان یکی از بهترین آثار شیمانوفسکی شناخته می شود، حدود ۲۵ دقیقه طول می کشد.
رساله اول قرنتس () نامه ای است خطاب به مسیحیان شهر قرنتس باستان. بر اساس شواهد داخلی، برخی از محققان می گویند که نامه مدتی قبل از سال ۷۰ پس از میلاد نوشته شده است، اما زمان مشترکی که برای انشاء نامه داده شده است در پایان سال سلطنت دومیتیان (حدود ۹۶ پس از میلاد) است. این کتاب با دیداکه به عنوان یکی از قدیمی ترین اسناد موجود مسیحی خارج از قانون سنتی عهد جدید قرار می گیرد. همان طور که از نام آن پیداست، نامه دوم کلمنت شناخته شده است، اما این اثر متأخر توسط نویسنده دیگری است. بخشی از مجموعه پدران رسولی، ۱ و ۲ کلمنت معمولاً به عنوان بخشی از حکم کتاب مقدس متعارف در نظر گرفته نمی شود. این نامه پاسخی به وقایع قرنتس است، جایی که جماعت برخی از بزرگان (پرستان) را خلع کرده بود. مؤلف جماعت را به توبه و بازگرداندن بزرگان به جایگاه و اطاعت از مافوق دعوت می کند. او گفت که حواریون رهبری کلیسا را منصوب کرده و به آنها دستور دادند که چگونه خدمت را تداوم بخشند.
پریسیلا و آکیلا () یک زوج متأهل هیئت های تبلیغی مسیحی بودند که در عهد جدید شرح داده شده است.
رابرت ام. گرانت (; – ) مورخ، و متخصص الهیات اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
آپولوگتیکوس به معنی دفاعیات () متنی است منسوب به ترتولیان، متشکل از دفاعیات دینی و جدل. در این اثر ترتولیان از مسیحیت دفاع می کند، و خواستار تحمل قانونی و این است که با مسیحیان مانند سایر فرقه های دیگر امپراتوری روم رفتار شود.
تاسیتوس در مورد عیسی () اشاره به مطالبی دارد که مورخ و سناتور در سنای روم تاسیتوس (تاریخ نگار) به عیسی، تصلیب عیسی توسط پونتیوس پیلاطس و وجود مسیحیان اولیه در اثر پایانی خود، سالنامه (تاسیتوس) (نوشته شده حدود ۱۱۶ پس از میلاد)، کتاب ۱۵، فصل ۴۴ آورده است.
بستیاریوس () در میان رومیان باستان، بستیاری (مفرد بستیاریوس) کسانی بودند که به جنگ با جانوران می رفتند یا در معرض آنها قرار می گرفتند.
محکومیت به جانوران () نوعی مجازات اعدام جمهوری روم بود که در آن شخص محکوم توسط حیوانات وحشی، معمولاً شیرها یا دیگر گربه سانان بزرگ کشته می شد. این شکل از اعدام، که برای اولین بار در طول جمهوری روم در حدود قرن دوم قبل از میلاد ظاهر شد، بخشی از یک کلاس گسترده تر از ورزش های خونین به نام بستیاریوس بود.
هیپولیت دلهایی (; – ) از یسوعی ها و قدیس نگاران اهل بلژیک بود.
کنی برک رانندهٔ سابق خودروهای مسابقه ای اهل سوئد است. وی تا زمان بازنشستگی رسمی از مسابقات، در لیگ اتومبیلرانی ایندی کار و به ویژه مسابقات قهرمانی بین المللی شرکت داشت. برک قهرمانی لیگ مسابقات ایندی کار را در سال ۱۹۹۸ و همچنین، ایندیاناپولیس ۵۰۰ را نیز در سال ۱۹۹۹ به دست آورد و تبدیل به اولین رانندهٔ سوئدی گردید که توانست در این مسابقات پیروز شود. کنی برک در سال ۲۰۰۳ و در یکی از بزرگ ترین تصادفات ورزش مسابقه ای در تگزاس موتور اسپیدوِی، با بخت و اقبال بسیار توانست جان سالم به در برد؛ آن هم در حالی که موفق شد بالاترین فشار واردهٔ افقی نیروی گرانش را به نام خود ثبت کند. رکورد وی که در پی این حادثه ثبت شد بود که بالاترین رکورد ثبت شده برای یک انسان بدون صدمه جانی بوده است. ۱۸ ماه بعد برک به ایندی ۵۰۰ بازگشت و سریعترین زمان مقدماتی میدان مسابقه را ثبت کرد. او پس از پایان مسابقه، از مسابقات ایندی کار اعلام بازنشستگی نمود. در سال ۲۰۰۹، کنی برک به رالی بازگشت و در رالی ایکس گیم ۱۵ شرکت کرد و برندهٔ مدال طلا شد. وی هنوز هم به تناوب و هر از گاهی، رانندگی می کند. وی همچنین عضو هیئت مدیره میکونومن، بزرگ ترین توزیع کنندهٔ
قطعات یدکی خودرو در اسکاندیناوی است که در بورس اوراق بهادار سوئد هم فهرست شده است.
هیوم الکساندر هوران (۱۳ اوت ۱۹۳۴–۲۲ ژوئیه ۲۰۰۴) دیپلمات و سفیر آمریکا در پنج کشور عرب بود که به عنوان ماهرترین عرب شناس در خدمت سرویس خارجی آمریکا توصیف شده است. او فرزند عبدالله انتظام و یک زن آمریکایی بود. اوایل زندگی. هوران از مارگارت رابینسون هیوم و عبدالله انتظام در سال ۱۹۳۴ در واشینگتن دی سی به دنیا آمد. مادرش از خانواده ای مرفه بود. پدربزرگ او به عنوان یک دیپلمات در دولت پرزیدنت آبراهام لینکلن خدمت می کرد، پدرش شهردار جورج تاون بود و استفان وینسنت بنت پسر عموی او بود.والدین هوران سه سال پس از تولد او طلاق گرفتند (یک دهه بود که ازدواج کرده بودند) و مارگارت هیوم متعاقباً با روزنامه نگاری به نام هارولد هوران ازدواج کرد و این فرزند نام خانوادگی او را گرفت. سپس خانواده به آرژانتین نقل مکان کردند. انتظام بعدها وزیر امور خارجه و رئیس شرکت ملی نفت ایران شد و در ۱۹۸۵–۱۳۶۴ درگذشت. هوران ابتدا به یک مدرسه شبانه روزی در رود آیلند به نام پورتسموث پریوری فرستاده شد و سپس به مدرسه سنت اندرو در دلاور فرستاده شد. در سال ۱۹۵۴ هیوم هوران به ارتش آمریکا پیوست و دو سال بعد آن را ترک کرد و در کالج هاروارد تحصیل کرد. در سال
۱۹۶۰ از هاروارد در رشته تاریخ آمریکا فارغ التحصیل شد و به وزارت خارجه پیوست، در سال ۱۹۶۳ برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد به هاروارد بازگشت و در مرکز مطالعات خاورمیانه تحت نظر همیلتون الکساندر روسکین گیب به تحصیل زبان عربی پرداخت. حرفه دیپلماتیک. ۱۹۶۶–۱۹۷۰ افسر میز لیبی ۱۹۷۰–۱۹۷۲ افسر سیاسی در امان، اردن ۱۹۷۲–۱۹۷۷ معاون رئیس مأموریت در جده، عربستان سعودی ۱۹۸۰–۱۹۸۳ سفیر در کامرون و سفیر غیر مقیم در گینه استوایی ۱۹۸۳–۱۹۸۶ سفیر در سودان ۱۹۸۷ دیپلمات در دانشگاه جورج تاون ۱۹۸۷–۱۹۸۸ سفیر در عربستان سعودی (به دستور ملک فهد پایان یافت) ۱۹۹۲ - سفیر در ساحل عاج دیپلمات در دانشگاه هاوارد (-۱۹۹۸) مدیر برنامه آموزشی آفریقا در مؤسسه خدمات خارجی بقیه زندگی. پس از حمله آمریکا به عراق، هوران در سال ۲۰۰۳ به مدت شش ماه به عنوان مشاور ارشد در مسائل قبیله ای و مذهبی در حکومت ائتلاف موقت عراق مشغول به کار شد. او قرار بود با آیت الله سیستانی دیدار کند که مقتدی صدر در نجف از آن جلوگیری کرد. پل برمر از او به عنوان «حیوان خانگی بدوی» خود یاد کرده بود او برای خدماتش از وزارت دفاع آمریکا جایزه دریافت کرد. مرگ. هیوم در سال ۲۰۰۴ پس از مبارز
ه با سرطان پروستات در بیمارستان Inova Fairfax درگذشت. زندگی شخصی. همسر اول هوران نانسی راینرت هوران بود و دو پسر و یک دختر داشتند. او پس از طلاق با لوری شومیکر ازدواج کرد که یک پسر به نام مایکل هوران و یک دختر به نام الیزابت هوران داشتند. کتابها. هوران، هیوم (مارس ۲۰۰۴). «تمرکز بر عراق: بازسازی موزاییک شکسته» (PDF). مجله خدمات خارجی. بایگانی شده از نسخه اصلی (PDF) در ۲۰۰۷-۰۷-۱۳.
بیا و این خاطرات را بگیر (انگلیسی: Come and Get These Memories) اولین آلبوم گروه دخترانه آمریکایی مارتا و واندلاس است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد. این آلبوم توسط گوردی پس از موفقیت آهنگی به همین نام منتشر شد.
اعمال شهدا () روایتی از رنج و مرگ شهید در مسیحیت یا گروهی از شهدا است. این گزارش ها از زمان های اولیه جمع آوری و در عبادات کلیسا مورد استفاده قرار می گرفتند، همان طور که سنت آگوستین گواهی می دهد.
رامیرو گوئرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست هافبک میانی بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، و زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده است.
آدریا گوئررو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در باشگاه سوئیسی اف سی زوریخ در پست مدافع چپ بازی می کند.
مرتبه شوالیه گری، حکم شوالیه گری، شوالیه گری یا حکم سوارکاری، یکی از نشان های شوالیه ها است، به طور معمول در طول یا الهام گرفته از فرقه های نظامی کاتولیک در جنگ های صلیبی (حدود ۱۰۹۹–۱۲۹۱) و با مفاهیم قرون وسطایی از آرمان های شوالیه گری همراه است. از قرن پانزدهم، نشان های شوالیه گری اغلب به عنوان نظم سلسله ای، به شیوه ای درباری تر آغاز شد که می تواند "به طور موقت" ایجاد شود. این حکم ها اغلب مفهوم برادری، جامعه یا سایر انجمن های اعضا را حفظ می کردند، اما برخی از آنها در نهایت صرفاً افتخاری و شامل یک نشان مدال بودند. در واقع، خود این تزیینات اغلب به طور غیررسمی به عنوان "سفارش" شناخته می شدند. این مؤسسات به نوبه خود باعث ایجاد شایستگی های امروزی دولت های مستقل شدند.
جنسیت سوم مفهومی است که در آن افراد چه توسط خودشان و چه توسط جامعه، به عنوانِ «نه مرد و نه زن» معرفی می شوند. همچنین این مولفه به مثابهٔ یک مقوله اجتماعی به صورتِ تاریخی-فرهنگی در برخی جوامع وجود دارد. جوامع و فرهنگ هایی که سه جنسیت یا بیش از آن را به رسمت می شناسند. هرچند برخی مردم شناسان و جامعه شناسان جنسیت های چهارم و پنجم را هم هم معرفی کردند اما اصولاً واژهٔ «سوم» در این بافت به معنای «بقیه» است و شاملِ همهٔ جنسیت های احتمالیِ سه و سه به بعدِ موردِ بحث می شود. وضعِ خودشناسی یا دیگری شناسی توسط جامعه به عنوان مرد، زن یا غیره، معمولاً با هویت جنسیتی و نقش جنسیتی فرد در فرهنگ ویژه ای که در آن می زیَد هم تعریف می شود. بیشتر فرهنگ ها پیروِ یک سامانهٔ دودویی در مقولهٔ جنسیت هستند که افراد در آن دارایِ دو جنسیتِ پسر/مرد و دختر/زن هستند. جنسیت های سوم یا چهارم، ممکن است در فرهنگ هایی که درشان به رسمیت شناخته شده اند، بیانگرِ عناصرِ متفاوتی باشند. بومیان هاوایی و تاهیتی ها و "ماهوها" حالتی میانی بین زن و مرد قائل اند که به نام «حدود جنسیتی» شناخته می شود. برخی از بومیان سنتیِ آمریکا با نامِ دینه در جنوبِ غربی ای
الات متحده طیفی از چهار جنس را می شناسند: زن مؤنث، زن مذکر، مرد مؤنث و مرد مذکر. اینکه فرهنگی جنسیت سوم را به رسمیت می شناسد الزاماً به این معنی نیست که آن ها در آن فرهنگ ارزشمند قائل شده اند؛ بلکه این به رسمیت شناسی، اغلب در نتیجهٔ بی ارزش انگاری زنان در آن فرهنگ است. در حالی که مفاهیمِ جنسیتیِ سوم و چهارم و… در شماری از فرهنگ های غیرغربی یافت می شوند، هنوز برای جریان اصلی فرهنگ غربی و تفکر مفهومی، جدید هستند. این مفهوم به احتمال بالا در خرده فرهنگ های دگرباشانِ جنسی پذیرفته شده باشد. در حالی که دانشمندان جریان اصلی غربی، اغلب به دنبال درک اصطلاح «جنس سوم» صرفاً در زبان بوده اند. سایر پژوهشگران تأکید می کنند که عدم درک و تطابقِ دانشمندانِ جریانِ اصلی با زمینهٔ فرهنگی این اصطلاح در اقوام گوناگون، اولا منجر به گسترش تزهای نادرست از افرادی شده است که این پژوهشگران ایشان را در دسته سوم جنسیت قرار می دهند و دوما بازنمایی نادرستی از فرهنگ های مورد بحث ارائه شده است. در ادیان و باورها. در آیین هندو، «شیوا» هنوز به عنوان «آردناریشوارا» یعنی به شکل نیمه مذکر و نیمه مؤنث پرستیده می شود. نماد شیوا که امروزه به نام شیوا
لینگا شناخته می شود، در واقع آمیزشی از «یونی» (واژن) و «لینگام» (کیر) است. در آغاز عصر مشترک، فرقه های مردانهٔ اختصاص داده شده به یک الهه در سراسر منطقه وسیع از مدیترانه تا آسیای جنوبی شکوفا شد که عناصر نادودیی در جنسیتِ شخصیت های آن دیده می شود. فراتر از هندوستان، ادبیات قوم نگاری نوین، شمن-کشیشانِ متفاوت جنسیتی را در سراسر آسیای جنوب شرقی، بورنئو و سولاوسی مستند می کند. همهٔ آن ها دارای ویژگی های تغییر جنسیتی، رابطه جنسی مقعدی، اختگی و… هستند. بیشتر آنها در مقطعی از تاریخِ خود در معابد مستقر بودند و بنابراین بخشی از اداره مذهبی-اقتصادیِ دولت-شهرهایِ مربوطهٔ خود بودند. برداشت اسلامی از «انسانِ کامل بودن» آن گونه که از نوشته های ابن عربی مشهود است، شخصیتی بدون جنسیت است (بی اهمیتیِ جنسیت) که هر زن و مردی به طور مساوی می توانند به این مرحله از رشد معنوی دست یابند. انتقادها. پژوهش گران، انتقادهای پُرشماری بر مفهوم «جنسیت سوم» وارد کرده اند. این انتقادها عمدتاً به «استفادهٔ پژوهشگرانِ غربی از این مفهوم برای درک جنسیت در فرهنگ های دیگر به روشی قوم گرایانه» مربوط می شود. جنسیت سوم همچنین به عنوان یک «کشوی آشغالِ ت
قلیل گرایانه» مورد انتقاد قرار گرفته است که برای همهٔ هویت های جنسیِ نادودوییِ غربی استفاده می شود و تفاوت های ظریف هویت ها، تاریخ ها و شیوه های گوناگون در فرهنگ های دیگر را نادیده می گ گیرد تا آن ها را در یک درکِ غربی جای دهد. همان طور که تاول (Towle) و مُرگان (Morgan) می نویسند، «اصطلاح جنسیت سوم، دودویی جنسیتی را خدشه دار نمی کند؛ بلکه صرفاً یک مقوله دیگر (البته یک مقوله تفکیک شده) به دو دستهٔ موجود می افزاید.» این مفهوم، درک اینکه فرهنگ های غیرغربی چگونه به جنس و جنسیت در جوامع خود، چه در عصر حاضر و چه از لحاظ تاریخی ارزش قائل هستند را برای پژوهشگران غربی دشوار می سازد.
«رقصیدن در خیابان» (انگلیسی: Dancing in the Street) آهنگی است که توسط ماروین گی، ویلیام «میکی» استیونسون و آیوی جو هانتر نوشته شده است. این آهنگ اولین بار در سال ۱۹۶۴ زمانی که توسط مارتا و واندلاس ضبط شد، نسخه آن به شماره ۱۰ رسید و محبوب شد.
بادقپک پابرهنه گونه ای از بادخورک ها از خانواده بادخورکان است که در گینه نو، در جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری و گرمسیری یافت می شود.
گایاتری () بازیگر هندی است که در فیلم های تامیل و مالایالم بازی می کند. اولین حضور او در فیلم تامیل در سال ۲۰۱۲ در فیلم ۱۸ ساله بود و برای نقش آفرینی در فیلم تعدادی از صفحات مفقود شدند (۲۰۱۲) معروف تر است. او اولین حضور خود در فیلم مالایالم را با نقش آفرینی در فیلم بعد برو از من شکایت کن (۲۰۲۲) آغاز کرد. دوران ابتدایی زندگی. گایاتری در بنگلور به دنیا آمد و در همان جا بزرگ شد.
بادخورک کمیاب گونه ای بادخورک از خانواده بادخورکان است که در منطقه در سرتاسر آفریقای کوهستان حضور دارد: خط کامرون، جنگل های کوهستانی آلبرتین ریفت، کنیا، تانزانیا، مالاوی و موزامبیک. تنها گونه از سردهٔ "Schoutedenapus" است بادخورک شوتدن ("Schoutedenapus schoutedeni") در گذشته یک گونه متمایز در نظر گرفته می شد، اما مشخص شد که جوان تیره تر یا "زیرگونه های" بادخورک کمیاب نیمه بالغ است.
پیریسکیانوس لیدیایی (یا پیریسکیان؛ "Prīskiānós ho Lȳdós" ; . سده ششم)، یکی از آخرین نوافلاطونیان بود. از او دو اثر باقی مانده است. زندگی نامه. به نظر می رسد پیریسکیان که معاصر سیمپلیسیوس کیلیکیه بود در اواخر سده پنجم میلادی در لیدیه به دنیا آمده باشد. او یکی از آخرین نوافلاطونیانی بود که در آکادمی، زمانی که دماشیوس در رأسش بود درس خواند. هنگامی که ژوستینین یکم مدرسه را در سال ۵۲۹ بست، پریسکیان به همراه دماشیوس، سیمپلیسیوس و چهار همکارِ دیگر مجبور به درخواستِ پناهندگی در دربار خسروانوشیروان، پادشاه ایران شد. در سال ۵۳۳، پس از انعقاد قرارداد صلحِ جوستینیان و خسرو، ایشان اجازهٔ بازگشت به امپراتوری بیزانس را یافتند چراکه یکی از مفاد قرارداد همین بود. آثار. دو اثر از پیریسکیانوس باقی مانده است: همچنین برخی می گویند که تفسیرِ ارسطو "دربارهٔ روح" که منسوب به سیمپلیسیوس است را پیریسکیانوس نوشته است اما این مسئله، مورد اختلاف است.
بادخورک دودکش پرندهای وابسته به خانواده بادخورکان است. عضوی از سردهٔ "Chaetura" است و ارتباط نزدیکی با بادخورک Vaux و Chapman دارد. در گذشته، گاهی این سه گونه به عنوان هم گونه در نظر گرفته می شدند. هیچ زیرگونه ای ندارد. بادخورک دودکش یک پرنده خاکستری با جثه متوسط و دودی با بالهای بسیار بلند و باریک و پاهای بسیار کوتاه است. مانند همه بادخورک ها، توانایی نشستن ندارد و تنها می تواند به صورت عمودی به سطحی بچسبد. بادخورک دودکش عمدتاً از حشرات در حال پرواز و همچنین از عنکبوت های موجود در هوا تغذیه می کند. به طور کلی جفت های مادام العمر می شود. لانه ای از شاخه ها و بزاق می سازد که به یک سطح عمودی چسبیده اند، که تقریباً همیشه سازه ای ساخته شده توسط انسان، معمولاً یک دودکش است. ماده تخم سفید می گذارد. جوان دیررس پس از روز از تخم بیرون می آید و یک ماه پس از آن خارج می شود. میانگین بادخورک دودکش سال عمر می کند. بادخورک دودکش که به طور گسترده در بخش بزرگی از نیمه شرقی ایالات متحده و نواحی جنوبی شرق کانادا بازدید می کند، برای زمستان به آمریکای جنوبی مهاجرت می کند. این گونه یک بازدیدکننده تابستانی نادر به غرب ایالات متحده
است، و به عنوان یک سرگردان در آنگویلا، باربادوس، گرینلند، جامائیکا، پرتغال، بریتانیا و جزایر ویرجین ایالات متحده ثبت شده است. در مناطق باز، ساوانا، دامنه های جنگلی و جنگل های نمناک یافت می شود. مناطق زمستانی بادخورک دودکش تنها در سال ۱۹۴۴ کشف شد، زمانی که نوارهایی از پرندگان نواردار (حلقه دار) در آمریکای شمالی در پرو کشف شد. یک پرویی بومی این نوارها را به عنوان گردن بند می بست.
لائورا سپدا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل مکزیکی الاصل اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "علفزار" و "اورلی" اشاره کرد.
برنامه هشتم قانون اساسی هند، زبان های رسمی جمهوری هند را فهرست می کند. در زمان تصویب قانون اساسی، گنجاندن در این فهرست به این معنی بود که این زبان حق نمایندگی در کمیسیون زبان های رسمی را دارد و این زبان یکی از پایه هایی خواهد بود که برای غنی سازی هندی و انگلیسی از آن استفاده می شود. ، زبان های رسمی اتحادیه. ولی از آن زمان این فهرست اهمیت بیشتری پیدا کرده است. دولت هند اکنون موظف است اقداماتی را برای گسترش این زبان ها انجام دهد، به گونه ای که "آنها به سرعت در غنای خود رشد می کنند و به وسیله ای موثر برای انتقال دانش مدرن تبدیل می شوند." افزون بر این، داوطلبانی که برای امتحانی که برای خدمات عمومی برگزار می شود، می توانند از هر یک از این زبان ها به عنوان رسانه برای پاسخ دادن به مقاله استفاده کنند. زمان بندی زبان ها. بر پایه مواد ۳۴4 (1) و ۳۵۱ قانون اساسی هند ، برنامه هشتم شامل به رسمیت شناختن ۲۲ زبان زیر است: تقاضا برای گسترش. در حال حاضر، طبق اعلام وزارت کشور درخواستهایی برای گنجاندن ۳۹ زبان دیگر در برنامه هشتم قانون اساسی وجود دارد. این زبانها شامل موارد زیر هستند:
پاسخ به خسرو (به لاتین: Solutionum ad Chosroem) کتابی است که پیریسکیانوسِ لیدیایی در پاسخ به شبهه ها و گمانه زنی های خسرو انوشیروان ساسانی در باب فلسفه به زبان فارسی میانه نوشت. امروزه بخشی از ترجمهٔ لاتینِ این کتاب باقی مانده است. زمینه. توجه به فلسفه و ترجمهٔ آثارِ مربوط به آن در زمان ساسانیان، در دوران پادشاهی خسرو انوشیروان به اوج خود رسید و این به خاطرِ علاقهٔ شخصیِ خسرو به فلسفه بود تا جایی که در نزدِ پزشکِ سریانیِ خود، اُرانیوس، فلسفه می آموخت. از طرفی با به سلطنت رسیدنِ ژوستینین یکم و تخته شدنِ دربِ آکادمی افلاطون توسط او، چندی از فیلسوفانِ آکادمی مجبور شدند به ایران پناهنده شوند و چهار سال در ایران بمانند که پیریسکیانوس لیدیایی هم یکی از ایشان بود. در دربارِ ساسانی، مناظرات و مباحثاتِ فلسفی در نزد شاه انجام می گرفت و مشارکت و پرسش های خسرو انوشیروان در این مناظرات، محرک پیریسکیانوس در نوشتنِ این کتاب برای خسرو شدند. درون مایه. این کتاب ۱۰ فصل دارد. در هر فصل، یک یا چند سؤال پرسیده شده و پیریسکیانوس به آنان پاسخ می دهد. کتاب، ارجاعاتِ فراوانی به تیمائوس، فایدون و فایدروس از افلاطون، سیاست، «در آسمانِ»
ارسطو، فیزیک و «نسل و فساد» از ارسطو، بطلمیوس و «جغرافیا» یِ استرابو دارد. فصلِ نخست، پیرامون روحِ آدمی و برتری بشریت است؛ پیرامون طبیعت روح انسان، امکانِ زیستِ مستقلِ روح از بدن، چگونگی رابطهٔ روح و بدن، یکپارچگی یا چندپارگیِ روحِ آدمیزاد و مانندشان. فصل دوم پیرامونِ خواب و ادراک است؛ اینکه وضعیت روح انسان در خواب چگونه است، برای قوهٔ ادراک انسان در خواب چه اتفاقی می افتد، فهم و ادراکِ جانداران چگونه است و امثالهم. فصل سوم شامل مطالبی دربارهٔ «هستی» و «وجود» و «بودن» است: چگونه چیزی وجود دارد؟ آیا هرچیزِ دیدنی، وجود دارد؟ چیزی وجود دارد که دیده نشود؟ تکلیفِ هستیِ خداوند و اهریمن که دیده نمی شوند چیست؟ آیا موجوداتِ نامرئی، ادراک پذیر اند؟ و پاسخ پرسش هایی از این دست. فصل چهارم رساله کوتاهی در بابِ ستاره شناسی، اعتدالین و چگونگی تأثیر سال شمسی بر مناطق گوناگون و آب وهواهای مختلف است. فصل پنجم گزارشی در مورد خصوصیات و خلق و خوی آدمی است. فصل ششم فازهای قمری، تغییرات جزر و مدی، امواج و دانسته هایی از جغرافیا و تاریخِ طبیعی را بررسی می کند. فصل هفتم به چهار عنصر می پردازد و اینکه آیا هر کدام از این عناصر می توان
ند به صورت بالقوه موجود باشد یا نه؟ یعنی رطوبت در آتش وجود دارد و هوا وزن دارد یا نه؟ در فصل هفتم مطالبی پیرامونِ ترکیبِ مواد هم می بینیم. فصل هشتم، مطالبی پیرامون نسل دارد. اینکه چگونه افراد یک گونه هم می توانند یک نوع جانور به حساب بیایند اما در عین حال، مستقل و متمایز از یکدیگر هم باشند. پیریسکیانوس به مفاهیمی چون جاودانگی هم می پردازد. فصل نهم به تنوعِ اقوام و تفاوت های متناسب با زیستگاهِ آن ها در مردمانی مانند سکایی ها، ایرانی ها و ایتالیایی ها می پردازد. فصل دهم که فصل پایانی است به فضیلت و ارجمندیِ جسم و جان می پردازد. به اینکه بدن از کجا آمده و پایانش چیست. و کتاب با افلاطونی ترین پرسش پایان می یابد که «فضیلت چگونه تجلی می یابد؟»
بیتل جوس بیتل جوس () یک فیلم خیال پردازی تاریک کمدی ترسناک آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی تیم برتون از فیلم نامه ای نوشتهٔ آلفرد گاف و مایلز میلار است. این فیلم دنباله ای بر "بیتل جوس" (۱۹۸۸) است و مایکل کیتون، وینونا رایدر و کاترین اوهارا نقش خود را در کنار گروه بازیگران جدید جاستین ثرو، آرتور کونتی، مونیکا بلوچی، جنا اورتگا و ویلم دفو تکرار می کنند. داستان این فیلم بیش از سه دهه پس از فیلم اول جریان دارد، و لیدیا دیتز که اکنون مادر است، تلاش می کند خانواده اش را در پی فقدانی کنار هم نگه دارد. پس از موفقیت "بیتل جوس"، برنامه هایی برای ساخت دنباله توسط سازندگان اصلی آن اعلام شد. برادران وارنر پیکچرز تا سال ۲۰۱۱ ست گراهام-اسمیت را برای نوشتن داستان استخدام کرد اما تا اواخر سال ۲۰۱۹ با وجود بازبینی های متعدد عملی نشد. برنامه های ساخت دنباله در اوایل سال ۲۰۲۲ احیا شد و برتون قرار بود به عنوان تهیه کننده مشترک با استودیوی برد پیت یعنی پلن بی انترتینمنت آن را تولید کند. پس از پایان مراحل انتخاب بازیگران در اوایل سال ۲۰۲۳، علیرغم تعلیق چهارماهه به دلیل اعتصاب سال ۲۰۲۴ بازیگران، تصویربرداری اصلی با نظارت هریس زامب