Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الامین الکریم سلطان صالح الدین ابن المرحوم سلطان بدلی شاه (جاوی:الأمین الکریم سلطان صالح الدین ابن المرحوم سلطان بدلی شاه؛ زادهٔ ) بیست و نهمین سلطان کداح است که در پی مرگ برادر ناتنی بزرگترش، عبدالحلیم معظم شاه، در سال ۲۰۱۷ بر مسند قدرت قرار گرفت. به عنوان پسر چهارم المرحوم سلطان بدلی شاه، طی گذر دوران سربازی تا رسیدن بر تخت سلطنت، هرگز انتظار نداشت تا به مقام سلطانی دست یابد. ولی با درگذشت برادر بزرگتر خود، تونکو انور، ناگهان مسیر رسیدن به تاج و تخت برای او هموار گردید و در نهایت وارث بعدی سلطنت شد. زندگی نامه. سلطان صالح الدین (با نام بدو تولد تونکو محمود صالح الدین) در ایستانا آناک بوکیت، الور ستار، کداح بدنیا آمد و رشد کرد . او نهمین فرزند از بین چهارده فرزند سلطان بدلی شاه، بیست و هفتمین سلطان کداح بود که مادرش، سلطانه اسماء دختر سلطان سلیمان بود.
روز جمهوری، یک تعطیلات رسمی در آلمان شرقی بود که هر ساله در ۷ اکتبر از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۹ جشن گرفته می شد. روز جمهوری به یاد سالگرد تأسیس جمهوری دموکراتیک آلمان در ۷ اکتبر ۱۹۴۹ است. در روز جمهوری، دولت جمهوری دموکراتیک آلمان جایزه ملی جمهوری دموکراتیک آلمان را به بسیاری از مردم اعطا کرد. زمینه. این روز به یاد ۷ اکتبر ۱۹۴۹ است، زمانی که جمهوری دموکراتیک آلمان در قلمرو منطقه اشغال شوروی ، تقریباً نیم سال پس از تأسیس جمهوری فدرال آلمان پس از تصویب قانون اساسی در ۲۳ مه ۱۹۴۹، تشکیل شد. بلافاصله توسط یک دولت تشکیل شده توسط حزب کمونیست حاکم، که در محلی به عنوان حزب اتحاد سوسیالیست آلمان (SED) شناخته می شود (در آوریل ۱۹۴۶) رهبری شد. این امر باعث تقویت تقسیم آلمان در سال ۱۹۴۵ و سیستم های سیاسی متفاوت دو ایالت شد. اولین جشن بزرگ در سال ۱۹۵۹ در دهمین سالگرد تشکیل جمهوری آلمان برگزار شد. این روز در سال ۱۹۹۰ با روز وحدت آلمان جایگزین شد که امروز در ۳ اکتبر، چهار روز قبل از روز جمهوری آلمان برگزار می شود. جشن ها. به مناسبت روز جمهوری، هر پنج سال یکبار تمبرهای ویژه ای به مناسبت تاسیس جمهوری آلمان صادر می شد. از دهه ۱۹۷۰، این
روز بیشتر و بیشتر به تعطیلات مردمی تبدیل شد، بدون تظاهرات، اما با ویژگی جشنواره مردمی. در سال ۱۹۷۶، کاخ جمهوری در روز جمهوری افتتاح شد. در روز جمهوری در سال ۱۹۷۷، درگیری های خشونت آمیزی بین پلیس مردمی و جوانان در میدان الکساندر پلاتز برلین رخ داد. آنها شعارهایی مانند "مرگ بر جمهوری دموکراتیک آلمان!" یا "به صلح فرصت بده" و بسیاری از آنها دستگیر و محکوم شدند. رژه نظامی. دولت آلمان شرقی از دهمین سالگرد آن در سال ۱۹۵۹ همواره رژه روز جمهوری را در کارل مارکس آللی (بین الکساندرپلاتز و استراوسبرگر پلاتز) برگزار کرده است. برجسته ترین جشن های روز جمهوری در سال های ۱۹۷۴، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۹ به ترتیب در ۲۵، ۳۰ و ۴۰ امین سالگرد برگزار شده است. از آنجایی که این حضور نظامی در تضاد با وضعیت چهار قدرت برلین بود، رژه های نظامی مرتباً به یادداشت های اعتراضی قدرت های غربی منجر می شد. آخرین رژه نظامی در سال ۱۹۸۹ برگزار شد. همچنین ناوگان فولکس مارین هم در این تاریخ افتتاح شد. رژه همیشه توسط فرمانده رژه که دارای درجه سرهنگی و سمت رئیس نیروی زمینی بود هدایت می شد. از سال ۱۹۷۲، زمانی که این پست ایجاد شد، تا سال ۱۹۸۹، این پست توسط ژنرال هورست
استچبارث ، که در آن سال ها فرمانده رژه بود، اداره می شد. خالکوبی بزرگ روز جمهوری. مراسم سنتی نظامی آلمانی "Großer Zapfenstreich" ("خالکوبی بزرگ") در روز جمهوری در شب برگزار شد. این مراسم در سال ۱۹۸۱ پس از معرفی در ۱۹۶۲ رسمی شد و از دوران پروس به روز شد تا برای افزودن "عناصر میراث نظامی مترقی" که شامل آهنگ های شوروی و ترکیبی از آهنگ های آلمانی و بین المللی طبقه ی کارگر بود، تنظیم شود.
تیبو سامرز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال سرکل بروژ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ اشاره کرد. دوران بازی. او اولین بازی خود را در دسته اول بلژیک برای باشگاه فوتبال سرکل بروژ در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۹ در بازی مقابل باشگاه فوتبال خنک انجام داد. شش هفته بعد، در ۷ دسامبر ۲۰۱۹ او اولین گل خود را برای سرکل به ثمر رساند. در پایان فصل، او از سوی هواداران به عنوان برنده نظرسنجی Pop d'Echte انتخاب شد، تنها با ۱۳ حضور در زمین و ۵ حضور در ترکیب اصلی به این عنوان رسید.
ایده تو () فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی مایکل شوالتر است. این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام از روبین لی است. این فیلم با بازی ان هتوی و نیکلاس گالیتزین، داستان رابطهٔ عاشقانه ای بین مادر مطلقه و خوانندهٔ اصلی گروه موسیقی پسرانهٔ محبوبی را بازگو می کند. "ایده تو" نخستین بار در ۱۶ مارس ۲۰۲۴ در جنوب از جنوب غربی به عنوان فیلم شب پایانی نمایش و در ۲ مهٔ ۲۰۲۴ توسط آمازون ام جی ام استودیوز از طریق پرایم ویدئو منتشر شد. خلاصه داستان. سلن مارشان، زنی 40 ساله و صاحب یک گالری هنری در لس آنجلس است که پس از طلاق، زندگی آرامی دارد. هم زمان با تولدش، برنامه ریزی می کند که به تنهایی به کمپ برود، اما وقتی همسر سابقش دنیل ناچار می شود برنامه سفر با دخترشان ایزی و دوستانش به فستیوال کوچلا را لغو کند، سلن ناچار می شود همراه آن ها به فستیوال برود. در بخش VIP فستیوال، سلن به طور اتفاقی وارد تریلر هیِیز کمپبل، عضو جوان و مشهور گروه موسیقی «آگوست مون» می شود. با وجود اختلاف سنی 16 ساله، میان آن ها جرقه ای از علاقه شکل می گیرد. پس از اجرای گروه و تقدیم یک آهنگ به سلن توسط هیِیز، رابطه ای غیرمنتظره میان آن ها
آغاز می شود. هیِیز بعد از فستیوال بی خبر به گالری سلن می رود و تمام آثار او را می خرد. سپس رابطه ای عاشقانه میانشان شکل می گیرد، هرچند سلن ابتدا در برابر آن مقاومت می کند. مدتی بعد، در نبود دخترش، او به دعوت هیِیز به نیویورک می رود و رابطه شان وارد مرحله ای جدی تر می شود. سلن تصمیم می گیرد این رابطه را از دیگران پنهان کند و همراه هیِیز در تور اروپایی گروه شرکت می کند. اما در طول تور، به ویژه در جنوب فرانسه، سلن نسبت به اختلاف سنی و جایگاه خود احساس ناامنی می کند. صحبت های برخی از اعضای گروه که رابطه هیِیز با زنان مسن تر را امری تکراری می دانند، باعث می شود سلن دلسرد شده و به لس آنجلس بازگردد. مدتی بعد، عکس هایی از رابطه شان در رسانه ها منتشر می شود و سلن با موجی از توجه منفی مواجه می شود. ایزی نیز ابتدا از مادرش دلخور می شود اما در نهایت او را می بخشد. با وجود فشارهای اجتماعی و نگرانی دنیل درباره تأثیر این رابطه بر ایزی، سلن و هیِیز دوباره به یکدیگر نزدیک می شوند و تصمیم می گیرند رابطه شان را علنی کنند. اما پس از مدتی، سلن بار دیگر تصمیم به پایان رابطه می گیرد تا ایزی در آرامش تحصیل کند. هیِیز پیشنهاد می دهد
که پنج سال بعد، زمانی که ایزی مستقل شده، رابطه شان را از سر بگیرند. پنج سال بعد، سلن در حالی که دخترش حالا در شیکاگو زندگی می کند، هیِیز را در برنامه ای تلویزیونی می بیند. او به لس آنجلس بازمی گردد و به گالری سلن می آید؛ جایی که آن دو دوباره با اشک و لبخند به هم می رسند. بازخورد. "گرازیا" فیلم را مبتنی بر فن فیکشنِ هری استایلز توصیف کرد.
لیسهٔ دودَسته از ابزارهای درودگری است که برای شکل دادن به چوب با برداشتن تراشه استفاده می شود. این ابزار از یک تیغه با دسته در هر انتها تشکیل شده است. لیسه دودسته ابزاری است با یک تیغهٔ بلند و باریک و دو دستهٔ موازی و عمود بر تیغه که کاربر برای تراشیدن سطح ماده آن را به طرف خود می کشد. طول تیغه (در امتداد لبه برش) بسیار بیشتر از عمق آن (از لبه برش تا لبه پشتی) است. لیسه دودسته که در تصویر می بینید تیغه ای به طول دارد، هر چند لیسه های دودسته بسیار کوتاه تری نیز ساخته می شود. تیغه این لیسه ها را با پَخی اِسکِنه تیز می کنند که معمولاً سطحی گرد و صاف است. دسته های لیسه می توانند در زیر سطح تیغه (مانند تصویر) یا در همان سطح قرار گیرند. کارکرد. لیسه دودسته معمولاً برای حذف تکه های بزرگ چوب در کارهای صاف بر روی نما، کندن پوست درختان، یا ایجاد قطعات تقریباً گرد یا استوانه ای برای کار بیشتر بر روی دستگاه خراطی استفاده می شود. این نوه از لیسه همچنین می تواند مانند یک رنده یا کف رنده عمل کند، هنگامی که ظرافت کار کمتر از سرعت نتیجه مورد نظر باشد. تیغه نازک آن، امکان ایجاد منحنی های مقعر یا محدب پیچیده را فراهم می سازد. ب
رخلاف رنده که دارای دهانه بسته برای کنترل تراشه است، لیسه فاقد این ویژگی بوده و بنابراین فاقد دقت برش و رنده کردن است. لیسه همچنین یک ابزار ضروری در ساخت چوب های کریکت دست ساز است که برای شکل دادن به انحنای چوب مورد استفاده قرار می گیرد. شیوه کار. لیسه دودسته به طور ایده آل زمانی استفاده می شود که کاربر به صورت نشسته بر روی یک سه پایه سنتی قرار گرفته باشد. پایه به طور ایمن قطعه کار را نگه می دارد و فرد می تواند از پاهای خود برای اعمال نیروی کششی بیشتر استفاده کند. حالت ایده آل برای قطعه این است که الیاف چوب موازی با سه پایه و عمود بر تیغه لیسه باشد تا لیسه کل فیبر چوب را کنده و در مسیر مخالف آن برش نزند. بهتر است لیسه کاملاً عمود بر قطعه چوب کشیده نشود، بلکه کمی به صورت مورب و به سمت بالا (تیغه با زاویه کمی مایل) حرکت کرده تا نه آنکه بیشترین مقدار ممکن را از چوب جدا کند، بلکه به تدریج کار را «بتراشد». کاربر با ملایمت اهرم تیغه را فشار می دهد تا تیغه به چوب نفوذ کند و سپس با بالا یا پایین بردن دسته ها در حین کشیدن لیسه به سمت خود، عمق برش را کنترل می کند.
مشت زدن به هنری یا پانچ هنری فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی گریگوری وینز است. در این فیلم بازیگرانی همچون هنری فیلیپس، تیگ نوتارو، جیم جفریز، داگ استنهوپ، سارا سیلورمن، جی. کی. سیمونز، مایک جاج، کلیفتن کالینز جونیور، میکلا واتکینس، اشلی جانسون، ال مادریگال، ایمی هیل، نیکی گلیسر و انجلا تریمبر ایفای نقش کرده اند.
سامانه کرونکوئیست (انگلیسی: Cronquist)، یک سامانه طبقه بندی آرایه بندی گیاهان گل دار است. توسط آرتور کرونکوئیست () در مجموعه ای از تک نگاشت ها و متون، از جمله تکامل و طبقه بندی گیاهان گل دار (۱۹۶۸؛ ویرایش دوم، ۱۹۸۸) و سیستم یکپارچه طبقه بندی گیاهان گل دار (۱۹۸۱) (به کتابشناسی مراجعه کنید) توسعه یافته است. سیستم کرونکوئیست گیاهان گل دار را به دو دسته بزرگ ماگنولیاویسان (دولپه ای ها) و سوسن ویسان () (تک لپه ای ها) قرار می دهد. در این کلاس ها، سفارش های مرتبط به زیر کلاس ها گروه بندی می شوند. در حالی که این طرح به طور گسترده، چه در شکل اصلی و چه در نسخه های اقتباس شده، مورد استفاده قرار گرفت، بسیاری از گیاه شناسان اکنون از طبقه بندی "گروه تبارزایی گیاهان گل دار" () برای راسته ها و خانواده های گیاهان گل دار استفاده می کنند، که برای اولین بار در سال ۱۹۹۸ توسعه یافت. این سامانه همان طور که در سامانه یکپارچه کرونکوئیست ارائه شده است. طبقه بندی گیاهان گل دار (۱۹۸۱) شامل ۶۴ راسته و ۳۲۱ خانواده در کلاس ماگنولیاویسان و ۱۹ راسته و ۶۵ خانواده در کلاس سوسن ویسان است.
کوالا سلانگور () یک شهرک در شمال غربی سلانگور، مالزی است. کوالا سلانگور بزرگ ترین شهرک و مرکز اداری منطقه کوالا سلانگور می باشد. ریشه شناسی. واژه "کوالا سلانگور" به معنی مصب رود سلانگور است. تاریخچه. در اوائل قرن هجده و سال های ابتدایی سلطان نشین سلانگور، کوالا سلانگور مرکز این سلطان نشین بود. در سال ۱۸۲۷، مرکز سلطان نشین به جوگرا در منطقه کوالا لانگات منتقل گردید و سپس در دهه ۱۸۷۰ به کلانگ انتقال یافت.
انقلاب ۱۴ اکتبر، شورشی مسلحانه از سوی جبهه آزادیبخش ملی (یمن جنوبی) و جبهه برای آزادی یمن اشغالی جنوبی (FLOSY) در برابر فدراسیون عربستان جنوبیِ تحت الحمایه بریتانیا بود که به پایه ریزی جمهوری خلق یمن جنوبی انجامید. این شورش که تا اندازه ای برگرفته از ناسیونالیسم پان عرب جمال عبدالناصر بود در ۱۴ اکتبر ۱۹۶۳ با پرتاب یک نارنجک در گردهمایی دست اندرکاران انگلیسی در فرودگاه عدن آغاز شد. سپس وضعیت اضطراری در مستعمره تاج که بریتانیا در عدن و سرزمین های درونی آن (کشور تحت الحمایه عدن) راه انداخت اعلام شد. وضعیت اضطراری در سال ۱۹۶۷ بیشتر شد و روند پایان چیرگی بریتانیا در این سرزمین که در سال ۱۸۳۹ آغاز شده بود را تندتر کرد. زمینه به عدن در آغاز در جایگاه یک ایستگاه در برابر دزدی دریایی برای پاسداری از کشتیرانی در راه های هندِ بریتانیا نگریسته می شد. با گشایش کانال سوئز در سال ۱۸۶۹، عدن بیشتر در جایگاه یک ایستگاه ذغال سنگ کار کرد. در سال های پس از پیوست شدن عدن، بریتانیا پیمان های نگاهداری بسیاری را با امیران درون عدن امضا کرده بود تا فرمانروایی بریتانیا بر این سرزمین را بی گزند کند. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، ارزش ع
دن برای بریتانیا کمتر شد. وضعیت اضطراری تا اندازه فراوانی از سوی انبوهی از ناسیونالیسم عربی که به شبه جزیره عربستان گسترش یافت و بیشتر از دکترین های سوسیالیستی و پان عربیستی رهبر مصر جمال عبدالناصر سرچشمه می گرفت، افزایش یافت. نیروهای بریتانیا، فرانسه و اسرائیل که در پی ملی شدن کانال سوئز از سوی ناصر در سال ۱۹۵۶ به مصر لشگرکشی کرده بودند، در پی به میدان آمدن آمریکا و شوروی ناچار شدند برگردند. ناصر با تلاشش در سال ۱۹۵۸ برای یکپارچه کردن مصر و سوریه که سه سال آینده به مرز فروپاشی رسید، کامیابی کمرنگی در گسترش دکترین پان عربیست خود در جهان عرب داشت. اگرچه روشن نیست که ناصر تا چه اندازه مستقیماً شورش در عدن را برانگیخت، خیزش ضد استعماری در عدن در سال ۱۹۶۳ زمانی دیگر را برای پیاده شدن دکترین های او فراهم کرد. در برابر، گروه های چریکی یمنی دیدگاه های پان عربیست ناصر در دلشان افکنده می شد ولی خودشان بی وابستگی کار می کردند.
دیرشکوفا یا دیر به بلوغ رسیده فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی کوین پولاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون جانی سیمونز، ماریا بلو، بریتنی اسنو، جین لینچ، جی. کی. سیمونز، کمیل نانجیانی، بک بنت، پل وسلی، ایلیانا داگلاس، کن مارینو، سام روباردس، لنورا کریکلو، شارلوت مک کینی، جیسون انتون، مت ال جونز و برایان دویل-موری ایفای نقش کرده اند.
زاگرئوس. در بسیاری از روایت ها زئوس پدر پرسفونه خود را به شکل هادس در می آورد و او را اغوا می کند و زاگرئوس به دنیا می آید. زئوس در بسیاری می خواست زاگرئوس را نابود کند ولی در انتها می خواست او را وارث قدرت بی انتها خود بکند. رئا که حسادتش برانگیخته شده بود، زاگرئوس توسط تیتان ها کشته می شود. در روایتی دیگر دیمتر پیشگویی در مورد تجاوز به دخترش می بیند. او را در غار مخفی می کند. زئوس خود را به شکل مار در می آورد و به او تجاوز می کند حاصل این تجاوز زاگرئوس می شود. ولی در مواردی وقتی پرسفونه وظایف خود را به عنوان ملکه جهان زیرین می پذیرد زاگرئوس که پدرش هادس است متولد می شود. زاگرئوس یک ایزد کوچک است. ارینی ها. در بیشتر روایت ها ارینی ها دختران گایا و اورانوس هستند ولی در مواردی آنها فرزندان نوکس و هادس هستند. ولی در روایت هایی پرسفونه که در جهان زیرین بچه دار نمی توانست شود به جهان بالا می رود و به صورت اورفیک بچه دار می شوند. ماکاریا. ماکاریا خدای مبارک مرگ و بدبختی و لعنت و الهه کوچک زیرزمینی است. در بعضی موارد به عنوان دختر راکلس یاد می شود. مادر او پرسفونه بود. ملیونا. در روایت هایی او حاصل تجاوز دوم زئوس ب
ه پرسفونه است و در روایتی او دختر هادس است. او الهه کفاره یا عمل عدالت خواهی مردگان است. او هدایا را از عزیزانش می گیرد و آنها را در سراسر جهان اموات به ارواح پریشان می برد.
اتحادیه ایالت های بلوچستان (به اختصار:BSU) یک بخش اداری پاکستان بود که بین ۳ اکتبر ۱۹۵۲ و ۱۴ اکتبر ۱۹۵۵ در بخش جنوب غربی پاکستان غربی وجود داشت. توسط چهار ایالت شاهزاده کلات، خاران، لسبیله و مکران با پایتختی شهر کلات تشکیل شد. موقعیت منطقه ای اتحادیه تقریباً نیمه جنوب غربی ایالت بلوچستان و در کنار ایالت بلوچستان بریتانیا واقع شده بود اما شامل گوادر که بخشی از مسقط و عمان به شمار می رفت، نمی شد. این اتحادیه جدا از ایالت بلوچستان بریتانیا که مناطق شمالی ایالت کنونی بلوچستان را در بر می گرفت قرار داشت. حاکمان چهار ایالت به کار خود ادامه دادند و خود مختاری خود را حفظ می کردند. در سال ۱۹۴۸ چهار ایالت منفرد به قلمرو جدید پاکستان پیوستند و در سال ۱۹۵۲ «BSO» تشکیل شد. در سال ۱۹۵۵ دستور انحلال اتحادیه داده شد و این منطقه به بخش کلات تبدیل شد. اولین رئیس اتحادیه خان کلات احمد یارخان احمدزی بود. نهاد اصلی حکومت شورای خوانین یا سرداران حاکم بود که متشکل از خان بزرگ کلات، جام لسبیله، نواب خاران و مکران بود. تصمیم گیری در مورد مسائل عموماً توسط شورایی از همه بزرگان یا سرداران اتحادیه گرفته می شد.
آرامگاه یادمانی سلطان عبدالصمد () یک آرامگاه یادمانی سلطنتی است که در بوکیت جوگرا در جوگرا، سلانگور، مالزی قرار دارد. از سال ۱۸۸۶ به بعد، این آرامگاه به عنوان استراحتگاه ابدی چند نفر از حانواده سلطنتی سلانگور انتخاب گردید. فهرست قبرها. سلطان ها
منصور علیمردانی (زاده ۱۳۵۱) پزشک متخصص بیماری های عفونی و نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه ابهر، خرمدره و سلطانیه استان زنجان است که با کسب ۲۳۸۶۴ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد.
بال پولک سانیان کوئلویی تبارشاخه ای از حشرات در راسته پروانه سانان است که دارای فروراسته های شاپرکان آفتابی کهن (Acanthoctesia) و شب پره های تاج دار (Lophocoronina) است. بال پولک سانیان کوئلویی شامل همه Glossata غیرپشمک سران است. آنها بر روی بال های خود و در نخستین مارپیچ قفسه سینه پولک دارند. خال چشم (چشمواره) ندارند. فسیل های Coelolepida در میانهٔ دوره کرتاسه آغازین یافت شده است.
آلیونا کاندو داسیلوا (زاده ۶ نوامبر ۱۹۶۹) که با نام حرفه ای لئونا کاوالی شناخته می شود، بازیگر و کارگردان صحنه برزیل است. پدرش سیاستمدار، وکیل و شاعر است. او در بدو تولد، آلیونا نام داشت. مادرش می خواست این اسم لئونا باشد، اما پدر فکر کرد که این نام برای یک نوزاد مناسب نیست.
لودمیلا اولیویرا داسیلوا (متولد ۲۴ آوریل ۱۹۹۵) که به نام لودمیلا شناخته می شود.)، خواننده و ترانه سرای برزیلی است که با آهنگ "Fala Mal de Mim" (به انگلیسی: 'talk smack about me') شناخته می شود. در سپتامبر ۲۰۲۰، او اولین نوازنده زن آمریکایی آفریقایی لاتین شد که به یک میلیارد استریم در اسپاتیفای رسید. لودمیلا در دوک د کاکسیاس، ایالت ریودوژانیرو به دنیا آمد. نام اصلی او "MC Beyoncé" از عشق او به بازیگر آمریکایی بیانسه الهام گرفته شده بود، نامی که او مجبور شد به دلایل کپی رایت تغییر دهد.
غریزهٔ مادران () یک فیلم دلهره آور روان شناختی آمریکایی به کارگردانی بنوا دلوم است که بازسازی فیلم فرانسوی زبان به همین نام محصول سال ۲۰۱۸ محسوب می شود که خود اقتباسی از رمان "غریزهٔ مادران" ("Derrière la haine") اثر باربارا ابل در سال ۲۰۱۲ است. جسیکا چستین، ان هتوی، جاش چارلز و آندرش دانیلسن لی در این فیلم بازی می کنند. خلاصهٔ داستان. دوستی دو زن خانه دار دههٔ ۱۹۶۰ پس از یک فاجعه به سرعت خراب می شود. تولید. در اکتبر ۲۰۲۰، گزارش شد که اولیویه ماست-دپس برای کارگردانی و جسیکا چستین و ان هتوی برای بازی در این فیلم انتخاب شدند. شرکت تولید چستین، فرنکل فلمز، تولیدکننده اجرایی شد. در ژوئن ۲۰۲۲، پس از کناره گیری ماست-دپس به دلیل «تعهد خانوادگی»، بنوا دلوم جایگزین ماست-دپس به عنوان کارگردان شد. جاش چارلز و آندرش دانیلسن لی نیز به بازیگران این فیلم اضافه شدند. این فیلم اولین تجربهٔ کارگردانی دلوم است. فیلمبرداری در ۲۵ می ۲۰۲۲ در شهرستان یونیون، نیوجرسی آغاز شد. پخش. در می ۲۰۲۲، نئون حقوق توزیع ایالات متحده را به دست آورد. ماه بعد، استودیوکانال حقوق انگلستان و ایرلند را به دست آورد، در حالی که آمازون ام جی ام استودیوز
حقوق را برای کانادا، استرالیا و نیوزیلند خریداری کرد.
تهی شدن نفت یا فروکاهش نفت ، کاهش تولید نفت یک چاه، میدان نفتی یا منطقه جغرافیایی است. تئوری پیک هابرت، نرخ های تولید را بر اساس نرخ های کشف پیشین و نرخ های تولید پیش بینی شده پیش بینی می کند. منحنی های هابرت پیش بینی می کنند که منحنی های تولید منابع تجدیدناپذیر به یک منحنی زنگوله ای تقریب می رسد؛ بنابراین، بر اساس این نظریه، زمانی که از اوج تولید عبور می کند، نرخ تولید وارد یک مرحلهٔ کاهش غیرقابل برگشت می شود.
تهی شدن گاز یا فروکاهش گاز کاهش تولید گاز طبیعی در یک چاه، میدان گازی یا منطقه جغرافیایی است.
میلنا توسکانو گونسالوس (زاده ۱۱ ژانویه ۱۹۸۴) یک هنرپیشه اهل برزیل است. میلنا توسکانو متولد سانتو آندره، سائوپائولو، پس از استخدام در آژانس مدل های فورد، زمانی که ده ساله بود، حرفه خود را به عنوان مدل آغاز کرد. او در ۱۳ سالگی اولین تبلیغ تلویزیونی خود را اجرا کرد.
لوب ( ) یک شخصیت خیالی است که هنرمند و نویسنده استف ماج سوانسون ادعا کرده است که با یک مدل هوش مصنوعی متن به تصویر در آوریل ۲۰۲۲ کشف کرد. سوانسون در یک موضوع پر سر و صدا در توییتر، آن را به عنوان یکی از ویژگی های پدیدار شده غیرمنتظره این نرم افزار توصیف کرد و گفت زمانی که از مدل خواسته بودند چیزی «تا حد امکان متفاوت از حالت ممکن» تولید کند، آن را کشف کرد. تاریخ. هنرمند سوئدی، استف ماج سوانسون گفت که برای اولین بار این تصاویر را در آوریل ۲۰۲۲ با استفاده از تکنیک الگوریتمی - 'Brando::-1' تولید کرد، و درخواست شخصیت مخالف بازیگر مارلون براندو - یک "آرم خط افق" با حروف مرموز ایجاد کرد. برای ایجاد این تصویر با استفاده از اعلان "نقوش خط افق DIGITA PNTICS::-1" منجر به آنچه سوانسون گفت به عنوان "تصاویر ترسناک، همه از همان زن مسن تر با ظاهر ویران شده با مثلث های مشخصی از روزاسه روی گونه هایش به دست آمد.». سوانسون نام مستعار شخصیت را "لوب" گذاشت، زیرا یکی از تصاویر تولید شده شبیه جلد آلبوم بود که شامل کلمه چاپ شده "loab" بود.
ایالت خاران () یک ایالت شاهزاده نشین خودمختار در هند بریتانیا و تحت تسلط «قبیله نوشیروانی بلوچ» بود که در سال ۱۹۴۸ به پاکستان پیوست. این ایالت شاهزاده نشین در سال ۱۹۵۵ منحل و قلمروی آن به پاکستان غربی الحاق شد. این منطقه بخشی از ایالت بلوچستان امروزی در جنوب غربی پاکستان را در بر می گیرد. خاران در ۱۷ مارس ۱۹۴۸ به عنوان یک ایالت شاهزاده نشین خود مختار به پاکستان ملحق شد و در ۳ اکتبر ۱۹۵۲ به اتحادیه ایالت های بلوچستان پیوست. این ایالت در ۱۴ اکتبر ۱۹۵۵ با ادغام اکثر مناطق غربی پاکستان برای تشکیل ایالت پاکستان غربی منحل شد. با انحلال این ایالت در سال ۱۹۷۰، این قلمرو به عنوان ناحیه خاران در ایالت بلوچستان تبدیل شد.
جی ای دی ئی اس-جی اس-زد۷–۰۱-کیویو (همچنین با نام JADES-GS+53.15508-27.80178 نیز شناخته می شود) یک کهکشان شکسته لیمن است که برای نخستین بار در سال ۲۰۱۰ شناسایی شد، این کهکشان در صورت فلکی کوره قرار گرفته است. "جی ای دی ئی اس-جی اس-زد۷–۰۱-کیویو" حدود ۷۰۰ میلیون سال پس از پیدایش جهان شکل گرفت و پس از آن تولد ستاره های نو به طور ناگهانی در آن متوقف شد. این کهکشان نزدیک به ۸۰ میلیون سال پیش از آن شکل گیری سریع ستاره را تجربه کرده بود که این روند برای ۳۰ میلیون سال به طول انجامید؛ پیش از اینکه حدود ۱۰ تا ۲۰ میلیون سال پیش به پایان برسد. "جی ای دی ئی اس-جی اس-زد۷–۰۱-کیویو" قدیمی ترین و دورترین کهکشان «مرده» است که تاکنون شناخته شده است. کشف. "جی ای دی ئی اس-جی اس-زد۷–۰۱-کیویو" در سال ۲۰۱۰ برای نخستین بار کشف و توسط Oesch و همکارانش به عنوان یک کهکشان شکسته لیمان شناسایی شد، ولی تا اوایل سال ۲۰۲۳ که توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب، که آن را خاموش و با جرم کم یافت، تقریباً مشابه ابر ماژلانی کوچک (SMC)، مشاهده نشد. جیمز وب با استفاده از دوربین فروسرخ نزدیک به عنوان بخشی از بررسی پیشرفته فراکهکشانی ژرفای آسمان (JADES) به بررس
ی بیشتر آن پرداخت. مشاهدات بیشتر در سال ۲۰۲۴ نشان داد که این کهکشان قدیمی ترین کهکشان «مرده» است که تاکنون کشف شده است. ویژگی ها. طیف نگار فروسرخ نزدیک جیمزوب مشاهده کرد که این کهکشان دارای یک طیف فرابنفش با قدر ٬۰٫۰۳ ± ۰٫۱۶ و ناپیوستگی بالمر است و بدون خطوط نشر سحابی است.
اختلافات سرزمینی در دریای جنوبی چین شامل ادعاهای متعارض جزیره ای و دریایی در دریای جنوبی چین توسط چندین کشور مستقل از جمله چین، تایوان، برونئی، مالزی، فیلیپین و ویتنام است. این اختلافات شامل جزایر، صخره ها، سواحل و دیگر ویژگی های منطقه، از جمله جزایر اسپراتلی، جزایر پاراسل، سد ساحلی اسکاربرو و مرزهای مختلف در خلیج تونکین است. آب های نزدیک جزایر ناتونای اندونزی، که برخی آن ها را از نظر جغرافیایی، بخشی از دریای جنوبی چین می دانند، نیز مورد مناقشه هستند. اختلافات دریایی همچنین فراتر از دریای جنوبی چین است، مانند جزایر سنکاکو و صخره سوکوترا که در دریای شرقی چین قرار دارند. تخمین زده می شود که سالانه ۳٫۳۷ تریلیون دلار تجارت جهانی از طریق دریای جنوبی چین انجام می شود که یک سوم تجارت جهانی دریایی را تشکیل می دهد. همچنین ۸۰ درصد از واردات انرژی چین و ۳۹٫۵ درصد از کل تجارت چین از طریق دریای جنوبی چین انجام می شود. کشورهای مدعی، علاقه مند به حفظ یا به دست آوردن حقوق ذخایر ماهیگیری، اکتشاف و توانایی بهره برداری از نفت خام و گاز طبیعی در بستر دریا در بخش های مختلف دریای چین جنوبی و کنترل استراتژیک خطوط کشتیرانی مهم هستند
. امنیت دریایی نیز یک مسئله است، زیرا اختلافات جاری، چالش هایی را برای کشتیرانی ایجاد می کند. در سال ۱۹۳۲، فرانسه رسماً هر دو جزایر پاراسل و اسپراتلی را مدعی شد. چین و ژاپن هر دو اعتراض کردند. در ۶ آوریل ۱۹۳۳، فرانسه، اسپراتلی را اشغال و الحاق آن را اعلام کرد و آن را به طور رسمی در هندوچین فرانسه گنجاند. در سال ۱۹۴۷، جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)، حکومت وقت چین، اکثریت دریای جنوبی چین را قلمروی خود، اعلام کرد. در سال ۱۹۴۹، جمهوری خلق چین، حکومت فعلی چین، اعلام کرد که این ادعا را به ارث برده است. در سال ۲۰۱۳، چین شروع به ساخت جزیره مصنوعی در جزایر اسپراتلی و جزایر پاراسل کرد. به گزارش رویترز، ساخت جزیره در دریای جنوبی چین، عمدتاً توسط ویتنام و فیلیپین، برای دهه ها در مقیاس کوچک ادامه داشت. در حالی که چین به بازی جزیره سازی دیر رسیده بود، تلاش هایش در مقیاسی بی سابقه بود. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، بیش از همه کشورهای دیگر در طول تاریخ، سطح جزیره جدیدی ساخته بود و (برخلاف سایر مدعیان) تا سال ۲۰۱۶، تجهیزات نظامی در یکی از جزایر مصنوعی خود قرار داده بود. همچنین، گزارشی از صدای آمریکا در سال ۲۰۱۹ که کارزار جزیره سازی چین و ویتن
ام در دریای جنوبی چین را مقایسه کرد، بیان کرد که دلیل اینکه ماهیت پروژه جزیره سازی ویتنام (در مقایسه با چین) مورد انتقاد یا حمایت کم بین المللی قرار گرفته است، سرعت پایین تر و تصور گسترده دفاعی است. اقدامات چین در دریای جنوبی چین به عنوان بخشی از استراتژی های "برش سالامی" یا "تاکتیک کلم" توصیف شده است. از سال ۲۰۱۵، ایالات متحده و سایر کشورها مانند فرانسه و بریتانیا، عملیات آزادی ناوبری را در منطقه انجام داده اند. در ژوئیه ۲۰۱۶، یک دادگاه داوری که بر اساس ضمیمه هفتم کنوانسیون حقوق دریاها تشکیل شده بود، علیه ادعاهای دریایی چین در داوری دریای جنوبی چین رای داد. دادگاه، دربارهٔ مالکیت جزایر یا تعیین مرزهای دریایی، حکمی صادر نکرد. هر دوی چین و تایوان اعلام کردند که دادگاه را به رسمیت نمی شناسند و اصرار داشتند که موضوع باید از طریق مذاکرات دوجانبه با سایر مدعیان حل شود. در ژانویه ۲۰۲۲، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، ادعاهای چین در دریای جنوبی چین را «غیرقانونی» خواند.
تراموشنیک () یک روستا در شهرستان ویسوکو، بوسنی و هرزگوین است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۳ جمعیت آن ۳۴۵ نفر سرشماری شده است.