Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41220644&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-12T17:43:25Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;InternetArchiveBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Add 1 book for (20250411)) #IABot (v2.0.9.5) (&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41596906&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; جزیره توری، یا به سادگی توری، جزیره ای است که در فاصله ۱۴٫۵ کیلومتری (۷+۳/۴ مایل دریایی) از ساحل شمال غربی شهرستان دانیگول در شمال غربی اولستر، یک استان در شمال ایرلند واقع شده است. این جزیره به طور رسمی با واژه ایرلندی Toraigh شناخته می شود، اگرچه به این شکل نوشته شده است اما مانند متن انگلیسی تلفظ می شود. این جزیره دورافتاده ترین جزیره مسکونی ایرلند است. نام "توری (toraigh)" به معنی "محل بلندی های سنگی شیب دار " است.
نیگلی یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی در حال ساخت که بر اساس شخصیتی ساخته شده توسط لی چایلد ساخته شده است. این یک سریال اسپین آف از مجموعه تلویزیونی ریچر محسوب می شود، ماریا استن در نقش فرانسیس نیگلی و آلن ریچسون در نقش جک ریچر بازی می کند. خلاصه داستان. نیگلی به دنبال یک تصادف مشکوک که در آن یک دوست قدیمی را می کشد و می خواهد حقیقت را کشف کند. ساخت. فیلمبرداری در ۱۸ فوریه ۲۰۲۵ در تورنتو آغاز شد و برنامه ریزی سریال تا ژوئن ۲۰۲۵ ادامه خواهد داشت.
فرانکیا ، سرده ای از باکتری های تثبیت کننده نیتروژن است که در همزیستی با گیاهان اکتینوریزال () زندگی می کنند، شبیه باکتری ریزوبیوم که در گره های ریشه حبوبات از خانواده باقلاییان یافت می شود. فرانکیا همچنین شروع به تشکیل گره های ریشه می کند. این جنس در ابتدا توسط "ژورگن برانچاست" () در سال ۱۸۸۶ به افتخار زیست شناس آلمانی "آلبرت برنهارد فرانک" () نامگذاری شد. برونکورست جانداری را که شناسایی کرده بود، قارچ رشته ای می دانست. بکینگ (Becking) در سال ۱۹۷۰ این جنس را به عنوان حاوی اکتینومیست های () پروکاریوتی تعریف کرد و خانواده فرانکیان (Frankiaceae) را در اکتینومیسانان (Actinomycetales) ایجاد کرد. او نام اصلی فرانکیا را برای این جنس حفظ کرد. نمای کلی. بیشتر سویه های فرانکیا مخصوص گونه های مختلف گیاهی هستند. این باکتری ها رشته ای هستند و نیتروژن اتمسفر را از طریق آنزیم نیتروژناز به آمونیاک تبدیل می کنند، فرآیندی که به عنوان تثبیت نیتروژن شناخته می شود. آنها این کار را در حالی انجام می دهند که در گره های ریشه روی گیاهان اکتینوریزال زندگی می کنند. باکتری ها می توانند اکثر یا تمام نیتروژن مورد نیاز گیاه میزبان را تأمین
کنند. در نتیجه، گیاهان اکتینوریزال مستعمره می شوند و اغلب در خاک هایی که از نظر مواد مغذی گیاهی کم هستند، رشد می کنند. چندین ژنوم فرانکیا در حال حاضر در دسترس است که ممکن است به روشن شدن چگونگی فرگشت همزیستی بین پروکاریوت و گیاه، چگونگی سازگاری محیطی و جغرافیایی، تنوع سوخت وساز و انتقال افقی ژن در میان پروکاریوت های همزیست کمک کند. فرانکیا می تواند در برابر غلظت کم فلزات سنگین مانند مس، کبالت و روی مقاومت کند. فرانکیا ممکن است یک مزیت برای خاک تخریب شده باشد. خاک تخریب شده به خاکی گفته می شود که غنی از فلزات سنگین است یا به دلیل خشکسالی مواد مغذی آن کم شده است. فرانکیا یک ارگانیسم ثابت در نیتروژن است و توضیح می دهد که چرا می تواند در برابر فلزات سنگین مقاومت کند. فرانکیا یک باکتری گرم مثبت است که در ریشه گیاهان یافت می شود. این واقعیت که فرانکیا گرم مثبت است به این معنی است که این باکتری از دیواره های سلولی ضخیم ساخته شده از پروتئینی به نام پپتیدوگلیکان تشکیل شده است. این به مقاومت در برابر فلزات سنگینی که ممکن است در خاک تخریب شده باشند کمک می کند. فرانکیا محدوده باریکی از دما و سطوح پی اچ خاک را تحمل می کن
د. بهترین رشد را در حدود ۳۰ درجه سانتی گراد با پی اچ محیط بین ۶٫۵ تا ۷ دارد. این حقایق نشان می دهد که فرانکیا نسبت به محیط خود بسیار حساس است. اگرچه فرانکیا برای همه کشاورزی مناسب نیست، اما در مناطق منتخب یا در محیط های کنترل شده دما، امکانات را نشان می دهد. تشکیل گره. فرانکیا از طریق دو روش عفونت ریشه، بین سلولی و درون سلولی، گره ها را تشکیل می دهد. عفونت درون سلولی با تغییر شکل اولیه ریشه مو مشخص می شود که سپس توسط فرانکیای رشته ای آلوده می شود. فرانکیا سپس در داخل سلول های ریشه حرکت می کند و یک پیش گره تشکیل می دهد که مشخصه آن برآمدگی روی ریشه است. سپس یک گره پریموردیوم ایجاد می شود که باکتری را از طریق بافت آوندی گیاه تغذیه می کند و به گره اجازه می دهد تا بالغ شود. در مقابل عفونت بین سلولی تغییر شکل ریشه موی ندارد. در عوض، فرانکیای رشته ای به ریشه ها در فضای بین سلول های روی ریشه حمله می کند. پس از این تهاجم یک گره پریموردیوم مشابه حالت درون سلولی تشکیل می شود و گره بالغ می شود. تبارزایی. آرایه بندی پذیرفته شده در حال حاضر بر اساس فهرست نام های پروکاریوتی با وضعیت نام گذاری (LPSN) و مرکز ملی اطلاعات زیست
فناوری (NCBI) است. گونه طبقه بندی نامشخص:
میراث جهانی پیرنه – مون پردو (که به صورت میراث جهانی یونسکو پیرنه – مون پردو در اسپانیایی نیز شناخته می شود) یک میراث جهانی است که در مرز بین اسپانیا و فرانسه در رشته کوه های پیرنه قرار دارد. قله مون پردو (فرانسوی: Mont Perdu) در سمت اسپانیایی مرز واقع شده است. این سایت در سال ۱۹۹۷ به عنوان میراث جهانی معرفی شد و در سال ۱۹۹۹ به شمال گسترش یافت تا کمون ژدر در فرانسه را شامل شود.
ریچل جین ریوز (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۷۹)، یک سیاستمدار بریتانیایی است که از ژوئیه ۲۰۲۴ به عنوان رئیس خزانه بریتانیا خدمت می کند. او عضو حزب کارگر است و از سال ۲۰۱۰ عضو مجلس عوام بریتانیا (MP) لیدز وست و پودسی، (سابقاً لیدز وست) بوده است. او قبلاً در بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ و از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ در وزارتخانه ها و کابینه های سایه ای مختلف فعالیت داشته است.
شوکوریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
آرامگاه تحوتموس دوم، که توسط اشرد عمر در سال ۲۰۲۲ کشف شد و در سال ۲۰۲۵ به آن نسبت داده شد، یک مقبره سلطنتی متعلق به مصر باستان است که در منطقه وادی جبانت القُرود در غرب اقصر واقع شده است. این مقبره که با شماره مقبره وادی C-4 نیز شناخته می شود، توسط یک هیئت باستان شناسی مشترک مصری-بریتانیایی شناسایی شد. این مقبره به توتمس دوم، فرعونی از قرن های ۱۶ تا ۱۵ قبل از میلاد، مرتبط است. مومیایی تحوتموس در این مقبره وجود ندارد، زیرا قبلاً در سال ۱۸۸۱ در مخزن سلطنتی (Royal Cache) کشف شده بود. دولت مصر به اشتباه این مقبره را اولین مقبره سلطنتی مصری اعلام کرد که از زمان کشف مقبره توت عنخ آمون در سال ۱۹۲۲ پیدا شده است. اکتشاف. مقبره تحوتموس دوم در جریان کاوش های گسترده تر باستان شناسی که در وادی های غربی انجام شد، کشف گردید. اکتشاف اولیه در اکتبر ۲۰۲۲ با کشف ورودی و گذرگاه اصلی آن در وادی C غرب اقصر، که به عنوان وادی C-4 نام گذاری شد، آغاز گردید. اعتقاد بر این بود که این مقبره از دوره میانی سوم (Third Intermediate Period) مهر و موم شده باقی مانده است. سیلاب های مکرر، محور اصلی مقبره را با آوارهای فشرده ای پر کرده بود که به
سختی بتن سفت شده بودند. این امر همچنین باعث تضعیف یکپارچگی ساختاری سقف های مقبره شده و منجر به فروریختن بخش هایی از آن گردید. تیم باستان شناسی در ابتدا گمان می کرد که این مقبره متعلق به یک همسر سلطنتی است، زیرا در نزدیکی مقبره های سه همسر تحوتموس سوم و محل دفن ملکه گونه ی هتشپسوت قرار داشت. کاوش های دقیق و موشکافانه به مدت نزدیک به سه سال ادامه یافت تا اینکه مالکیت سلطنتی مقبره تأیید شد. وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر اعلام کرد که این کشف، اولین کشف یک مقبره فرعون از زمان کشف مقبره توت عنخ آمون در سال ۱۹۲۲ بوده است. در واقع، چندین مقبره سلطنتی از زمان توت عنخ آمون کشف شده اند، مانند مقبره پسوسنس اول در سال ۱۹۴۰ و مقبره سنب کای در سال ۲۰۱۴. با این حال، مقبره تحوتموس دوم اولین مقبره سلطنتی از دوره پادشاهی جدید (New Kingdom) بود که از زمان کشف مقبره توت عنخ آمون پیدا شد. معماری و طراحی. مقبره تحوتموس دوم از طراحی معماری ساده ای برخوردار است که ویژگی دوره پس از حکومت او بوده و بر ساختارهای تدفینی حاکمان بعدی مصر تأثیر گذاشته است. موقعیت این مقبره در نزدیکی دره پادشاهان و محل دفن همسران سلطنتی، بینشی از تحول شیو
ه های تدفین سلطنتی در طول دودمان هجدهم ارائه می دهد. این مقبره حول یک طرح اولیه از "طراحی چرخش به چپ" ساخته شده است که بعدها به استاندارد مقبره های سلطنتی دودمان هجدهم تبدیل شد. مقبره دارای سه اتاق بزرگ تر است که توسط کاوشگران به عنوان اتاق های A، B و C نام گذاری شده اند. اتاق A (با ابعاد ۵٫۳ در ۵٫۲ متر و ارتفاع ۳٫۴ متر) داخلی ترین و بزرگ ترین اتاق است که زمانی تزئین شده بود، اما تنها بخش های کوچکی از تزئینات آن، عمدتاً در گوشه ها، حفظ شده است. دو راهرو وجود دارد: راهرو ۱، راهرو اصلی است که ورودی را تشکیل می دهد و به اتاق D منتهی می شود. راهرو ۲ بعداً ساخته شده است. این راهرو از سمت غربی راهرو ۱ شروع می شود و به اتاق اصلی A می رسد، جایی که ۱٫۷ متر بالاتر از سطح کف وارد می شود. راهرو دوم که "غیرمعمول" توصیف شده است، با پوشش گچ سفید ساخته شده و شواهدی از دو مرحله گسترش را نشان می دهد. برخلاف راهروهای معمولی مقبره ها که به سمت پایین شیب دارند، این راهرو به سمت بالا زاویه دارد و در ارتفاع ۱٫۴ متر (یا ۱٫۷ متر) بالاتر از کف اتاق با اتاق دفن تلاقی می کند. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که این تغییر به عنوان یک مسیر
خروج اضطراری پس از مسدود شدن راهرو اصلی توسط سیلاب ها ایجاد شده است. وضعیت مقبره به طور قابل توجهی آسیب دیده بود، که عمدتاً به دلیل سیلاب هایی بود که اندکی پس از تدفین تحوتموس دوم رخ داده بود. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که پس از این سیلاب های باستانی، بسیاری از محتویات اصلی مقبره برای محافظت از آن ها در برابر آسیب های بیشتر جابه جا شده اند. در قرن های پس از تدفین اولیه او، تحوتموس دوم به مخزن دیر البحری منتقل شد، جایی که مومیایی او در قرن نوزدهم کشف شد. داخل مقبره. محتوای مقبره شامل چندین شیء باستانی بود که مالکیت سلطنتی آن را تأیید می کرد. عناصر تزئینی باقی مانده شامل ظروف آلاباستری با کتیبه های هیروگلیفی از نام تحوتمس دوم بود که به او با عنوان اوزیریس آخپرنره (اشاره به نام تحوتمس دوم) اشاره می کرد. همچنین کتیبه های هیروگلیفی از همسر-خواهرش، هاتشپسوت، نشان می دهد که مراسم تدفین او توسط هاتشپسوت انجام شده است، زیرا پسر و جانشین او، تحوتمس سوم، برای انجام این مراسم بسیار جوان بود. اشیاء کشف شده اولین اثاثیه تدفینی متعلق به تحوتمس دوم بودند که تاکنون یافت شده اند. باستان شناسان حدس می زنند که سایر اشیاء توس
ط سیلاب های مقبره از بین رفته اند. هیچ قطعه ای از وسایل تدفین اصلی یافت نشد، اما تعداد زیادی قطعات سفالی، عمدتاً از اتاق های B و C، نشان می دهد که یک تدفین در این مکان انجام شده است. دکور تزئینات. بسیاری از تزئینات دیواری به شدت توسط سیلاب های ناگهانی که به طور دوره ای در دره جاری می شوند، آسیب دیده اند. کاوش ها قطعاتی از ملات را نشان داد که با کتیبه های آبی رنگ همراه با نقوش ستاره های زرد تزئین شده بودند. روی قطعاتی از یک پس زمینه زرد رنگ (که به منظور شبیه سازی پاپیروس قدیمی طراحی شده بود)، مشخص شد که مقبره همچنین شامل بخش هایی از «آمدوات» (Amduat) بوده است؛ متنی تدفینی که معمولاً در مقبره های سلطنتی آن دوره یافت می شد و هدف آن راهنمایی سلاطین متوفی در زندگی پس از مرگ بود. این متن به خط هیروگلیف کتابتی نوشته شده بود که بیشتر برای متون مقدس روی پاپیروس استفاده می شد. بنابراین، باستان شناسان حدس زدند که تزئینات مقبره در اصل شبیه به مقبره KV34، مقبره پسر تحوتمس دوم، تحوتمس سوم، بوده است.
سنجوتسو (، «تاکتیک») هفدهمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال انگلیسی آیرن میدن است که در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. این نخستین آلبوم آن ها در شش سال گذشته بود و با موفقیت هنری و تجاری روبه رو شد. دو تک آهنگ «نوشته روی دیوار» و «استراتگو» برای تبلیغ آلبوم منتشر شدند. "سنجوتسو" پس از "کتاب ارواح" در سال ۲۰۱۵، نخستین آلبوم استودیویی گروه در شش سال گذشته است که نشان دهندهٔ طولانی ترین فاصله بین دو آلبوم استودیویی آیرن میدن است. این همچنین دومین آلبوم دوگانه آن ها و نخستین آلبوم استودیویی آن ها پس از "پاوراسلیو" در سال ۱۹۸۴ است که گیتاریست دیو موری هیچ مشارکتی در ترانه سرایی نداشته است. این آلبوم همچنین اولین آلبوم از زمان "Virtual XI" (1998) است که چندین ترانه دارد که بیسیست استیو هریس به تنهایی نوشته است. این اثر که در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر شد، با واکنش مثبت اکثر طرفداران و منتقدان موسیقی مواجه شد و در نهایت به صدر جدول پرفروش ترین های ۲۷ کشور رسید.
یونجا د لا سِدا (؛ ) یک ساختمان مدنی به سبک گوتیک والنسیا در والنسیا، اسپانیا است. این بنا یکی از جاذبه های اصلی گردشگری در این شهر می باشد.
راز موفقیت من فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی هربرت راس است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل جی. فاکس، هلن اسلیتر، ریچارد جردن، مارگارت ویتون، جان پنکاو، فرد گوین، گری بامن، کارول سوزی، الیزابت فرانتس، جان کاپودیس، مارک مارگولیس، مرسدس روئل، کریستوفر دورانگ، بیل فاگرباکی، سیندی کرافورد و بروس مک گیل ایفای نقش کرده اند.
موت نُفرت (معنای تحت اللفطی: «موت زیباست») یک ملکه در طول سلسله هجدهم مصر بود. او همسر دوم تحوتموس یکم و مادر جانشین او تحوتموس دوم بود. با این حال، همسر اصلی تحوتموس یکم، خواهرش ملکه احمس، مادر حتشپسوت بود. بر اساس لقبی که به او داده اند (دختر پادشاه)، او احتمالاً دختر احمس یکم و خواهر آمنحتپ یکم بوده است که با جانشین دومی تحوتموس یکم ازدواج کرد. این احتمال وجود دارد که او همچنین مادر پسران دیگر تحوتموس یکم یعنی آمنموس و وَجموس باشد. با این حال، فقدان عنوان دختر پادشاه در میان القاب ملکه احمس به این معناست که نشان می دهد او دختر پادشاه قبلی نبوده است و برتری او را مدیون خواهر بودن (همان طور که از عنوان او خواهر پادشاه نشان می دهد) پادشاه جدید تحوتموس یکم که خود پسر والدین غیر سلطنتی است، می باشد. تصویر موت نُفرت توسط نوه او تحوتموس سوم در معبد دیر البحری به تصویر کشیده شد. این تصویر روی سنگ یادبود واقع در معبد رامسسیوم است. این نشان می دهد که موت نُفرت در زمان سلطنت پسرش هنوز زنده بوده است.
زندگی با مایکی فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی جیمز لاپین است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل جی. فاکس، ناتان لین، سیندی لاپر، کریستینا ویدال، دیوید کرامهولتز، پاولا گراچس، مری آلیس، هدر مک ری، بلیک مک گراث، روبن بلیدز، آیدا تورتورو، کریستین برنسکی، کوین زیگرز و مندی پتینکین ایفای نقش کرده اند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41219778&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-02-22T10:16:13Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Delta-light&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;41219780&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; گلاسای امیلیانسس (به اسپانیایی به معنای «حاشیه نویسی های [صومعه سان] میلین/امیلیانسس»)، حاشیه نویسی هایی هستند که در قرن ۱۰ یا ۱۱ بر روی یک دفترنامه لاتین قرن ۹ به نام امیلیانسس نوشته شده اند؛ نام گلاسای امیلیانسس گاهی به کل دفترنامه هم اطلاق می شود. این حاشیه نویسی ها به عنوان شواهد اولیه از هر دو رومانس ایبریایی (مشابه با زبان اسپانیایی یا ناوارو-آراگونی مدرن) و زبان باسکی قرون وسطایی مهم هستند. این کدکس اکنون در مادرید قرار دارد، اما از کتابخانه صومعه سن میلان د لا کوگولا آمده است.
دوره شاکا () یا دوره ساکا (Śaka, Śāka)، یکی از دوره های گاه شماری (شماره گذاری سال) هندوی تاریخی است.
مصر پیشاتاریخی (۳۰۰٬۰۰۰ تا ۳٬۱۰۰ پیش از میلاد) و مصر پیش از سلسله ها دوره ای است که از نخستین سکونتگاه های انسانی آغاز می شود و با پایان یافتن نخستین سلسله مصر در حدود ۳۱۰۰ سال قبل از میلاد به پایان می رسد. در پایان دوره پیشاتاریخی، «مصر پیش از سلسله ها» به طور سنتی به عنوان دوره ای تعریف می شود که از بخش پایانی دوره نوسنگی آغاز می شود (حدود ۶۲۱۰ سال قبل از میلاد) و تا پایان دوره نقاده III (حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد) ادامه می یابد. تاریخ های مربوط به دوره پیش از سلسله ها پیش از آنکه کاوش های گسترده باستان شناسی در مصر انجام شود، تعیین شده اند و یافته های اخیر که نشان دهنده توسعه تدریجی و بسیار آهسته این دوره هستند، منجر به اختلاف نظر درباره زمان دقیق پایان دوره پیش از سلسله ها شده اند. بنابراین، اصطلاحات مختلفی مانند «دوره پیش سلسله ای»، «سلسله صفر» یا «سلسله ۰» برای نام گذاری بخشی از این دوره استفاده می شوند که ممکن است توسط برخی به عنوان دوره پیش از سلسله ها و توسط دیگران به عنوان دوره آغازین سلسله ها شناخته شود. دوره پیش از سلسله ها به طور کلی به دوره های فرهنگی تقسیم می شود که هر کدام به نام مکانی نام گذ
اری شده اند که در آن نوع خاصی از سکونتگاه مصری برای اولین بار کشف شده است. با این حال، همان روند تدریجی توسعه که مشخصه دوره پیش سلسله ای است، در کل دوره پیش از سلسله ها نیز وجود دارد و «فرهنگ های» فردی نباید به عنوان موجودیت های جداگانه تفسیر شوند، بلکه بیشتر به عنوان تقسیم بندی های تا حد زیادی ذهنی در نظر گرفته می شوند که برای تسهیل مطالعه کل این دوره استفاده می شوند. اکثریت قریب به اتفاق یافته های باستان شناسی مربوط به دوره پیش از سلسله ها در مصر علیا بوده اند، زیرا رسوبات رود نیل در منطقه دلتا به شدت بیشتر بوده و بیشتر سایت های دلتا را مدتها قبل از دوران مدرن به طور کامل دفن کرده اند.
کلیساهای دره بویی مجموعه ای از نه کلیساهای رمانسک اولیه هستند که توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شده اند و در دره بویی، در منطقه کاتالان کم رکا آلت ریباگورسا (استان لریدا) قرار دارند.
تلویزیون آمو یک کانال تلویزیونی ماهواره ای مستقل است که متعلق به گروه رسانه ای چشم (Eye Media Group) است. این کانال در ۳ مه ۲۰۲۳ با هدفی برای اطلاع رسانی، سرگرمی و آموزش جامعه افغانستان راه اندازی شد و یک پلتفرم برای گزارش های مستقل و عینی در میان چشم انداز رسانه ای چالش برانگیز در افغانستان فراهم کرد. تلویزیون آمو با تولید محتوا به زبان فارسی و پشتو برای مقابله با محیط محدود رسانه ای اعمال شده توسط طالبان، ترویج آزادی مطبوعات و حمایت از حقوق زنان و روزنامه نگاران کار می کند. در نمایه دقیق از تلویزیون آمو توسط The Atlantic با عنوان: در داخل اتاق خبری ویرجینیا در تلاش برای نجات افغانستان از ظلم، تلویزیون آمو به دلیل شیوه های ترکیبی منحصر به فرد خود به عنوان «یکی از موثرترین وقایع نگاران زندگی تحت حاکمیت طالبان» توصیف شد. تاریخچه. پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اوت ۲۰۲۱، فضای رسانه ای در این کشور با چالش های مهمی از جمله سانسور، آزار و اذیت و تعطیلی بسیاری از رسانه ها مواجه شده است. در پاسخ به این چالش ها، گروه رسانه ای چشم، تلویزیون آمو را راه اندازی کرد تا به ارائه اخبار و سرگرمی های مستقل برای مردم افغانس
تان در داخل و خارج از کشور ادامه دهد. تلویزیون آمو توسط روزنامه نگاران برجسته ای مانند لطف الله نجفی زاده و سمیع مهدی تأسیس شد و به نیاز فوری برای محتوای رسانه ای متنوع در میان محدودیت های شدید رسانه ای در افغانستان پرداخت. این نام نشان دهنده رودخانه آمودریا است که نشان دهنده ارتباط و انعطاف پذیری است. دفتر مرکزی این شبکه در ویرجینیا قرار دارد و با مشارکت کنندگان در افغانستان، اروپا و آمریکای شمالی همکاری می کند. محتوا و برنامه سازی. تلویزیون آمو محتویات مختلفی از جمله اخبار، امور جاری، برنامه های سرگرمی، نمایش ها و برنامه های موسیقی را پخش می کند. این کانال روزانه شش ساعت محتوای اصلی تولید می کند که شامل: حضور دیجیتال. تلویزیون آمو دارای حضور دیجیتالی قوی است که مکمل پخش ماهواره ای آن است. این کانال دارای حساب های قوی در پلتفرم هایی مانند یوتیوب، فیسبوک، اینستاگرام، توییتر و تیک تاک است که دسترسی و تعامل گسترده را فراهم می کند. از زمان راه اندازی، این پلتفرم به طور قابل توجهی گسترش یافت و هزاران داستان و ویدیو در چندین زبان تولید کرده و میلیون ها کاربر در سراسر جهان پیدا کرده. تأثیر و رسیدن. پخش ماهواره ای ک
انال تلویزیونی آمو به ۱۹ میلیون کاربر در داخل افغانستان می رسد و پلتفرم های دیجیتال آن میلیون ها نفر طرفدار دارد. محتوای تولید شده نه تنها اخبار و سرگرمی را فراهم می کند، بلکه به عنوان بستری برای گفتگو و ارتقای حقوق زنان عمل می کند. شناخت شدن. در سال ۲۰۲۳، تلویزیون آمو جایزه دموکراسی را از بنیاد ملی دموکراسی (NED) به نمایندگی از رسانه های مستقل افغانستان برای تلاش های خود در ترویج آزادی مطبوعات در افغانستان دریافت کرد. چالش ها. فعالیت در محیط رسانه ای فعلی افغانستان چالش های زیادی را شامل امنیت روزنامه نگاران و محدودیت های مالی ناشی از محدودیت های طالبان بر رسانه های مستقل می شود. با وجود این چالش ها، تلویزیون آمو موفق شده است که خدمات حیاتی را برای مردم افغانستان ارائه دهد.
جزایر سیِیس یک مجمع الجزایر در کشور اسپانیا است که در مصب بیگو واقع شده و توسط سه جزیره تشکیل شده است: نورته (به معنی شمالی یا مونته آگودو)، دل مدیو (به معنی میانی یا دو فارو) و سور (به معنی جنوبی یا سن مارتین). این جزایر متعلق به شهرداری بیگو است. دو مورد اول به طور مصنوعی توسط یک موج شکن و به طور طبیعی توسط شن های ساحل روداس به هم متصل می شوند. جزایر از شهر ویگو تقریباً سه ربع ساعت با قایق یا ۱۴٫۵ کیلومتر فاصله دارند. آنها در سال ۱۹۸۰ به عنوان یک پارک طبیعی اعلام شدند و در پارک ملی جزایر اقیانوس اطلس گالیسیا که در سال ۲۰۰۲ ایجاد شد، گنجانده شدند. در فوریه ۲۰۰۷، روزنامه بریتانیایی گاردین، ساحل روداس را «بهترین ساحل جهان» انتخاب کرد. در سال ۲۰۲۴، روزنامه بریتانیایی تایمز و کانال تلویزیونی فرانسوی ت اف۱ نیز این جزایر را «کارائیب اروپایی» توصیف کردند. در نوامبر ۲۰۱۳، روند ثبت جزایر به عنوان میراث جهانی آغاز شد. در ماه مه ۲۰۱۷، دولت گالیسیا درخواستی را به وزارت فرهنگ ارسال کرد و درخواست کرد که کل پارک جزایر آتلانتیک توسط یونسکو به صورت میراث جهانی به رسمیت شناخته شود.
تلویزیون خورشید یک ایستگاه تلویزیونی عمومی تفریحی افغانستان است که در کابل واقع شده است. تاریخچه. این کانال در سال ۲۰۱۱ راه اندازی شد. و از روی نامش پیداست که در فارسی به معنای خورشید است. دو کارمند تلویزیون خورشید توسط بمب در کابل در اوت ۲۰۱۹ زخمی شدند. در طی حملات ماه مه ۲۰۲۰ در افغانستان، به نظر می رسید وسیله نقلیه متعلق به تلویزیون خورشید مورد هدف بمب گذاری در جاده ای در کابل بود، یک روزنامه نگار تلویزیون خورشید همراه با راننده کشته شد، این حمله توسط روزنامه نگاران افغانستان، دولت و مراجع بین المللی به طور گسترده ای محکوم شد. در سال ۲۰۲۱، آژانس خبری پژواک گزارش داد که معاش برخی از کارکنان خورشید توسط ایستگاه پرداخت نشده است. پس از تسلط طالبان به افغانستان، تلویزیون خورشید به فعالیتش ادامه نداد. مدیرعامل این ایستگاه محمد رفیع رفیق صدیقی بود. صدیقی در نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل مسمومیت با گاز درگذشت.
راجاشه هارا (; – ) شاعر، زبان سانسکریت و ملک الشعرا در سلسله گورجارا-پراتیهارا بود. راجاشه هارا "کاویامیماسا" Kāvyamīmāṃsā را بین سالهای ۸۸۰ و ۹۲۰ میلادی نوشت.
کالینگا ()، یک منطقه تاریخی هند است. به طور کلی به عنوان منطقه ساحلی شرقی بین رودخانه های گنگ (رود) و گوداواری تعریف می شود، اگرچه مرزهای آن با قلمرو حاکمانش در نوسان است. قلمرو اصلی کالینگا اکنون تمام اودیشا و بخشی از شمال آندرا پرادش را در بر می گیرد. در وسیع ترین گستره اش، منطقه کالینگا همچنین شامل بخش هایی از چتیسگر امروزی بود که تا امارکانتاک در غرب امتداد داشت. در دوره باستان تا ساحل گنگ (رود) گسترش یافت.
گروه بیش از ۷۰۰ مکان هنر سنگ نگاری ماقبل تاریخ "حوزه مدیترانه ای ایبری"، که به عنوان "هنر لوانتین" نیز شناخته می شود، در سال ۱۹۹۸ به صورت جمعی توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شدند. این سایت ها در قسمت شرقی اسپانیا قرار دارند و شامل هنر سنگ نگاری مربوط به دوره های پالئولیتیک بالایی یا (احتمالاً) مزولیتیک از عصر حجر هستند. این هنر شامل اشکال کوچک نقاشی شده انسان ها و حیوانات است که از این دوره، هم در اروپا و هم شاید در جهان، حداقل در کارهای اولیه، پیشرفته ترین و گسترده ترین نمونه های باقی مانده هستند. این مجموعه به دلیل تعداد مکان های موجود و بزرگ ترین تمرکز چنین هنرهایی در اروپا قابل توجه است. نام آن به حوزه مدیترانه ای اشاره دارد؛ با این حال، در حالی که برخی از سایت ها نزدیک دریا قرار دارند، بسیاری از آنها در داخل آراگون و کاستیلا-لا مانچا واقع شده اند؛ همچنین به عنوان هنر لوانتین (به معنای «ز شرق اسپانیا»، نه منطقه لوانت) نیز شناخته می شود.
نریوسنگ ، یک موبد زرتشتی از جامعه پارسیان هند بود که در حدود قرن دوازدهم می زیست و "یسنا" را از خط پهلوی به سانسکریت ترجمه کرد. مارتینا پالادینو در مورد ترجمه او می نویسد: الگوی ترجمه نریوسنگ نسخه پهلوی یسنا بود. متن پهلوی که او استفاده می کرد با متنی که امروز داریم یکسان نبود، به ویژه نه در مورد بخش هایی از متن و واژه ها. گاهی نریوسنگ تصمیم می گرفت به جای آن از نسخه اوستایی پیروی کند، اما در برخی بخش ها، ترجمه سانسکریت با اصل اوستایی کاملاً متفاوت است، زیرا نویسنده گجراتی نسخه پهلوی را کاملاً درک نکرده است یا متن را به صورت تحت اللفظی بیان کرده و نحو سانسکریت را قربانی کرده و در برخی موارد معنای برخی جملات را تغییر داده است. احتمالاً مهم ترین هدف در میان پارسی ها حفظ و انتقال سنت بوده است و صحت ترجمه ها و دانش زبان های نقلی در رتبه دوم قرار می گیرد. نریوسنگ سعی می کند حتی از منظر نحوی به متن اصلی خود (یعنی نسخه پهلوی) پایبند باشد. ترتیب کلمات تا حد امکان به پهلوی نزدیک است، بدون توجه به اینکه برخی از انتخابهای او خلاف قواعد نحو سانسکریت است.
یونیس اودیو (; – ) با نام مستعار کاتالینا ماریل؛ شاعر، روزنامه نگار، آموزگار اهل کاستاریکا بود. او یک شاعر برجسته آمریکای لاتین بود که به دلیل مجموعه آثار متنوع خود از جمله مقالات، تفاسیر، نامه ها، داستان های کوتاه و ادبیات کودکان شناخته شده است. او همچنین به عنوان یک روزنامه نگار و مربی، به تدریس زبان انگلیسی و فرانسه اشتغال داشت. او در سال ۱۹۳۸، در سن ۱۶ سالگی، ازدواج کرد. سه سال بعد، او از این ازدواج جدا شد. او فرزندی نداشت و هرگز بچه دار نشد. او مرتباً هویت خود را تغییر می دهد و از نام های مستعار مختلفی از جمله کاتالینا ماریل استفاده می کند. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۷، او جایزه شعر ۱۵ سپتامبر را با اولین مجموعه شعرش تحت عنوان عناصر زمینی، دریافت کرد.
افغانستان اینترنشنال (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Afghanistan International&lt;/bdi&gt;، به معنی «افغانستان بین الملل») یک ایستگاه خبری و جریان تلویزیونی است که در لندن انگلستان مستقر است. این ایستگاه از طریق ماهواره ترکمن عالم در اروپا و آسیا از جمله افغانستان همراه با یک انتقال رادیو از طریق موج کوتاه (7600 kHz) پخش می شود. همچنین پخش آنلاین در سراسر جهان را دارد. تاریخچه. تلویزیون افغانستان اینترنشنال در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ به عنوان یک ایستگاه خواهر ایران اینترنشنال راه اندازی شد. این کانال در ابتدا در روز جهانی صلح شروع به فعالیت کند، اما به دلیل وضعیت افغانستان به خاطر گرفتن کابل توسط طالبان فعالیتش را زودتر آغاز کرد و به سرعت به دلیل پوشش گسترده و آزادی گزارش، محبوب ترین کانال خبری برای افغانستان شد. در ابتدا فقط برنامه های پخش به زبان فارسی بود و ایستگاه پخش زبان پشتو را در اوت ۲۰۲۳ راه اندازی کرد. در ماه مه سال ۲۰۲۴، مقامات افغانستان افراد را از همکاری یا مشارکت در افغانستان اینترنشنال ممنوع کردند، سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان گفت که «مشارکت در بحث ها و تسهیل پخش این رسانه در مکان های عمومی ممنوع است». برنا
مه ها و محتوا. تلویزیون افغانستان اینترنشنال روزنامه نگارانی را در لندن و واشینگتن دی سی در ایالات متحده دارد. در کنار اخبار و بحث ها، همچنین فیلم های مستند را تولید می کند. برنامه پرچمدار «مایدان» سیاست گذاران و متفکران برتر را از سراسر جهان به لندن برای بحث در مورد امور فعلی افغانستان می آورد.