Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خشونت علیه زنان را متوقف کنید () یک کارزار جهانی عفو بین الملل برای مقابله با خشونت علیه زنان است. این کارزار در ۵ مارس ۲۰۰۴ میلادی، در روزهای آماده سازی پیش از روز جهانی زنان آغاز شد. این یکی از کمپین های کلیدی عفو بین الملل است. عفو بین الملل خشونت خانگی و خشونت جنسی را نقض جدی حقوق بشر می داند و متعهد به مقابله با آنهاست. این کارزار با فشار بر دولت ها برای محاکمه افراد و تغییر قوانین برای حمایت از زنان، بر پایان دادن به معافیت از مجازات برای کسانی که مرتکب چنین خشونت هایی می شوند تمرکز دارد. عفو بین الملل به ویژه در مورد وقوع تجاوز جنسی و سایر خشونت های انجام شده در درگیری هایی مانند جنگ دوم کنگو و جنگ دارفور نگران است.
شبکه صلح فمینیست () با به اختصار «FPN» سازمانی است که مدافع حقوق بشر زنان و افزایش آگاهی عمومی در مورد زن ستیزی و همه گیری جهانی خشونت علیه زنان است. شرح مختصر. شبکه صلح فمینیست در سال ۲۰۰۱ توسط «لوسیندا مارشال» راه اندازی شد. مقر اصلی این سازمان در لویی ویل، کنتاکی است. این شبکه از مشارکت فعال زنان و انعکاس کامل نیازهای زنان در روند حل مناقشه و ایجاد صلح پایدار حمایت و پشتیبانی می کند و بسیاری از موضوع ها از جمله آموزش، بهداشت، اقتصاد، محیط زیست و رسانه ها را از دریچه جنسیتی بررسی می کند. در طول جنبش اشغال، هر دو کد پینک و «شبکه صلح فمینیست» زنان را برای مشارکت به خدمت گرفتند.
در ژنتیک فرگشتی، جغجغه مولر یا چرخ دنده مولر (نام گذاری شده به نام هرمان جوزف مولر، بر پایهٔ قیاس با اثر جغجغه ای)، فرآیندی است که از طریق آن، در غیاب نوترکیبی (به ویژه در جمعیت غیرجنسی)، تجمع جهش های زیان بار برگشت ناپذیر ایجاد می شود. این موضوع به این دلیل رخ می دهد که در نبود نوترکیبی، و با فرض نادر بودن جهش های وارونه، فرزندان حداقل به اندازه والدین خود بار جهشی را تحمل می کنند. مولر این سازوکار را به عنوان یکی از دلایلی که سبب ترجیح تولیدمثل جنسی بر تولیدمثل غیرجنسی شود، پیشنهاد کرد، زیرا ارگانیسم های جنسی از نوترکیبی و در نتیجه حذف جهش های زیان بار سود می برند. تأثیر منفی تجمع جهش های زیان بار برگشت ناپذیر ممکن است در ارگانیسم هایی که در حالی که به صورت غیرجنسی تولیدمثل می کنند، در شکل های دیگر نوترکیبی نیز قرار می گیرند، شایع نباشد. این اثر در مناطقی از ژنوم ارگانیسم های جنسی که دچار نوترکیبی نمی شوند نیز دیده شده است.
کنفرانس کارنانتوم () کنفرانسی نظامی بود که در ۱۱ نوامبر ۳۰۸ در شهر کارنونتوم پترونل-کارنانتوم کنونی اتریش برگزار شد، که در آن زمان در استان واقع در پانونیا پریما بود. توسط امپراتور ارشد شرق (امپراتور روم) (آگوستوس (عنوان)) گالریوس (ح. ۲۹۳–۳۱۱) به عنوان راهی برای حل و فصل اختلاف بر سر عنوان آگوستوس غرب از مدعوین دعوت شد. در نتیجه، برای پایان دادن به درگیری های جاری از سال قبل، زمانی که او و قبل از آن سوروس دوم (فلاویوس والریوس سوروس)» (ر. ۳۰۵–۳۰۷)، به ایتالیای ماکسنتیوس (حکومت ۳۱۲–۳۰۶) و ماکسیمیان (ر. ۲۸۶–۳۰۸؛ حکومت دوباره ۳۱۰) حمله کرده بودند. در کنفرانس دیوکلسین (ح. ۲۸۴–۳۰۵)، که از سال ۳۰۵ بازنشسته شده بود، و همچنین ماکسیمیان حضور داشتند. بر اساس رایزنی های صورت گرفته در این جلسه، قرار بود ماکسیمیان برای همیشه از سمت امپراتوری خود برکنار شود. لیسینیوس (ر. ۳۰۸–۳۲۴)، ژنرال سابق گالریوس، به عنوان آگوستوس غرب منصوب شد و قرار بود با ماکسنتیوس که به عنوان یک غاصب رفتار می کرد، برخورد کند. کنستانتین بزرگ (ح. ۳۰۶–۳۳۷) از مقام آگوستوس خود به سزار تنزل یافت. اما این تصمیم ها اکثر پادشاهان را خشنود نکرد و کنستانتین تنز
ل مقام و ماکسیمینوس را زیر سؤال برد. ماکسیمینوس دایا(r. 305-313) ارتقاء طلبید. علاوه بر این، ماکسیمینوس از تنزل رتبه خود راضی نمی شد و همچنان آخرین توطئه را در دربار کنستانتین در گل (سرزمین) انجام می داد، در حالی که لیسینیوس در سال های بعد هیچ کاری برای متوقف کردن ماکسنتیوس انجام نمی داد.
محرم ارگین (۱۹۲۳، آخالتسیخه - ۶ ژانویه ۱۹۹۵، استانبول) یک ترک شناسِ ترکیه ای بود. او در آخالتسیخه در خانواده ای از قره پاپاق ها (ترکانی معروف به «ترک های مسکت» در ترکیه که به زبان قره پاپاق، زبانی از خانواده زبان های اوغوزی و نزدیک به ترکی های آذربایجانی و استانبولی سخن می گویند) به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۵ به همراه خانواده خود به ترکیه مهاجرت کرد و در شهر بولانیک در موش ساکن شد. ارگین که تحصیلات خود را در بولانک آغاز کرد، در سال ۱۹۴۳ به عنوان دانش آموز شبانه روزی در دبیرستان بالیکسیر ادامه تحصیل داد. و در سال ۱۹۴۷ از دانشکده ادبیات دانشگاه استانبول فارغ التحصیل شد. به عنوان دستیار رشیت رحمتی آرات، تحصیلات آکادمیک خود را در دانشگاهی که از آن فارغ التحصیل شده بود آغاز کرد. وی در سال ۱۹۶۳ عنوان دانشیار و در سال ۱۹۷۱ به عنوان استاد دریافت کرد و بین سالهای ۱۹۸۶–۱۹۹۰ رئیس گروه زبان و ادبیات ترکی دانشگاه بود. ارگین، سنگ نوشته اورخون را نیز به ترکی معاصر ترجمه کرد. او در سال ۱۹۹۰ بازنشسته شد. نسخه جمع آوری شده وی از «کتاب دَدَه قورقود» براساس دو نسخه درسدن و واتیکان با مقدمه ای در معرفی و نقد و بررسی کارهای انجام گرفته
دربارهٔ این کتاب قابل توجه است. او از جمله رهبران کسانی بود که در «رویداد تان» () در سال ۱۹۴۵ که در تنش بین نشریهٔ تان و مقالات آن در حمایت از سیاست های شوروی در ادعاهای ارضی اتحاد جماهیر شوروی علیه ترکیه و بحران تنگه های ترکیه (انگلیسی: &lt;bdi&gt;Turkish Straits crisis&lt;/bdi&gt;) مطرح شد شرکت کرد و تظاهرکنندگان را رهبری نمود. ارگین که آخرین سال های زندگی خود را با بیماری پارکینسون سپری کرد، در ۶ ژانویه ۱۹۹۵، یک هفته پس از ابتلا به به ذات الریه درگذشت. قبر او در قبرستان حسدال است. علی اصغر حقدار، نویسنده ایرانیِ ساکن ترکیه در مصاحبه با خبرگزاری آناتولی معتقد است: «ادبیات شناسان و پژوهندگان تاریخ و ادبیات ترکیه همچون فؤاد کؤپورلو (Fuat Köprülü)، محرم ارگین و یاووز آک پینار نیز سیر تحولی تجدد در ادبیات ترکی آذربایجان را پژوهیده و در میان ادبیات ترکی و ادبیات معاصر و مدرن قرار داده اند.»
ایوانکا براشوویچ شاعر، نویسنده و کتابدار معاصر کروات است. زندگی نامه. براشوویچ در سال ۱۹۵۵ در نوا کاپلا در نزدیکی اسلاونسکی برد متولد شده است. او فارغ التحصیل زبان کرواتی، ادبیات کرواسی و کتابداری در دانشکده فلسفه زاگرب است. او به عنوان استاد و کتابدار هم در لابین و هم در زاگرب کار می کرد. او با استیان لیس، سونیا تومیچ، ژلیکا هوروات-وکلیا و دیگر نویسندگان برجسته کروات همکاری می کرد. آثار او در "فهرست" زاگورسکی، "ناقوس"، "صلیب" زندگی، روحانی MUP، و همچنین توسط آژانس مطبوعاتی کنفرانس اسقفی بوسنی و هرزگوین، و سایر رسانه ها منتشر شد. براجاشویچ چندین بار توسط وزارت گردشگری و شهرستان برود-پوساوینا بخاطر آثارش جایزه دریافت کرد. او هم در "روزهای سیدا کوشوتیچ"، تجلی ادبی در رادوبج و هم در جلسات شعر استیپان کرانچیچ در کریژوچی مشارکت داشت.
کوزه شیپوری زرد ، گیاهی گوشت خوار از خانواده شیپوری کوزگان است. مانند همه شیپوری کوزگان، بومی دنیای جدید است. دامنه آن از جنوب آلاباما، از طریق فلوریدا و جورجیا، تا دشت های ساحلی جنوب ویرجینیا، کارولینای شمالی و کارولینای جنوبی گسترش می یابد. همچنین جمعیت در پیمونت، شهرستان مندوسینو، کالیفرنیا و کوه های کارولینای شمالی وجود دارد. توصیف. مانند سایر اعضای جنس کوزه شیپوری، کوزه شیپوری زرد حشرات را با استفاده از یک برگ نورد شده به دام می اندازد، که در این گونه به رنگ زرد جذاب است و ارتفاع آن به بیش از یک متر نیز می رسد (اگرچه ۵۰ سانتی متر معمول تر است). قسمت بالایی برگ به یک کلاهک باز می شود که از ورود باران اضافی به داخل پارچ و رقیق شدن ترشحات گوارشی داخل آن جلوگیری می کند. نواحی بالایی پارچ با کرک های کوتاه، سفت و رو به پایین پوشیده شده است، که برای هدایت حشرات در قسمت های بالایی برگ به سمت دهانه لوله پارچ قرار می گیرد. نواحی بالایی نیز دارای طرح های درخشان با نشانه های آنتوسیانین گل مانند هستند، به ویژه در جوره های کوزه شیپوری زرد جوره "روجلی" و کوزه شیپوری زرد جوره "اورناتا"، این نشانه ها برای جذب طعمه حشرات
نیز مفید است. دهانه لوله پارچ به صورت یک «نکتار رول» یا پریستوم () که سطح آن با غدد ترشح کننده شهد پوشانده شده است، برگشت داده می شود. شهد نه تنها حاوی قند است، بلکه حاوی آلکالوئید کونین (سمی که در شوکران نیز یافت می شود) نیز می باشد که احتمالاً طعمه را مسموم می کند. طعمه هایی که وارد لوله می شوند متوجه می شوند که پایه آنها به دلیل ترشحات صاف و مومی شکل موجود در سطوح قسمت بالایی لوله بسیار نامشخص است. حشراتی که جا پای خود را روی این سطح از دست می دهند به پایین لوله سقوط می کنند، جایی که ترکیبی از مایع گوارشی، عوامل مرطوب کننده و موهای رو به داخل مانع از فرار آنها می شود. گزارش شده است که برخی از حشرات بزرگ (مانند زنبورها) با جویدن راه خود از طریق دیواره لوله از پارچ ها فرار می کنند. در بهار این گیاه گل های بزرگی با تقارن ۵ برابری تولید می کند. گلبرگ های زرد بلند و بندمانند هستند و بر روی چترمانند گل آویزان هستند که در انتهای یک پرده ۵۰ سانتی متری وارونه نگه داشته می شوند. کلاله گل در نوک آن دیده می شود. از "پره های" این چتر. در اواخر تابستان و پاییز، گیاه تولید برگ های گوشت خوار را متوقف می کند و در عوض برگین
ه مسطح و غیرگوشت خوار تولید می کند. این احتمالاً سازگاری با نور کم و کمبود حشرات در طول ماه های زمستان است و هزینه گوشت خواری را به وضوح نشان می دهد. گرده افشانی. حشرات گرده افشان عموماً از بالا وارد گل می شوند و به زور وارد حفره بین گلبرگ ها و چتر می شوند و در حین ورود گرده هایی که حمل می کنند روی کلاله ها رسوب می کنند. گرده افشان ها عموماً با بالا بردن گلبرگ از گل خارج می شوند، زیرا با گرده های خود گیاه گردگیری شده اند. این سیستم یک طرفه به اطمینان از گرده افشانی متقابل کمک می کند. کاربرد. کوزه شیپوری زرد به راحتی قابل کشت است و یکی از محبوب ترین گیاهان گوشت خوار در باغبانی است. کوزه شیپوری زرد به راحتی با سایر اعضای جنس کوزه شیپوری دورگه می شود: دورگه های کوزه شیپوری کتسبی (catesbaei) از تلاقی کوزه شیپوری زرد و کوزه شیپوری ارغوانی، کوزه شیپوری موری (moorei) از تلاقی کوزه شیپوری زرد و کوزه شیپوری سفید در طبیعت یافت می شوند، همچنین در بین مجموعه داران محبوب هستند.
کمیته ملی تحقیقات شهروندان در مورد جنایات جنگی ایالات متحده در ویتنام توسط رالف شوئنمن در نوامبر ۱۹۶۹ در نیویورک تأسیس شد تا جنایات آمریکا را در سراسر هند و چین را مستند کند. تشکیل این سازمان با افشای کشتار مای لای در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۹ توسط سیمور هرش، که برای "نیویورک تایمز" می نوشت، زمینه چینی شد. ریشه ها. رالف شوئنمن قبلاً در دادگاه بین المللی جنایت های جنگی که توسط برتراند راسل تأسیس شده بود کار کرده بود. کمیسیون تحقیق یک هیئت سیاست گذاری داشت که شامل نوام چامسکی، شوئنمن، دیک گرگوری، ملوین ال ولف، مدیر بخش حقوقی اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا، اریک سیتز، دبیر اجرایی انجمن ملی وکلای و اندی استیپ بود. رالف شوئنمن، کمیته ملی کمیسیون تحقیقات شهروندان در مورد جنایت های جنگی ایالات متحده آمریکا در ویتنام را با اظهارات دو فعال ضدجنگ چپ نو، تاد انساین و جرمی ریفکین آغاز کرد. در اوایل سال ۱۹۷۰ چندین کهنه سرباز جنگ ویتنام، از جمله رابرت بووی جانسون، کاپیتان سابق پیاده نظام، و مایکل اوهل، ستوان اول بازنشسته در اطلاعات نظامی ارتش آمریکا، به آنها پیوستند. تاریخچه جلسات و وقایع. اولین کنفرانس مطبوعاتی کمیته ملی تحقیقات شهرو
ندان در مورد جنایات جنگی ایالات متحده در ویتنام در تورنتو، کانادا، ۴ مارس ۱۹۷۰ برگزار شد. کمیته ملی کمیسیون تحقیقات شهروندان در مورد جنایات جنگی ایالات متحده در ویتنام به برگزاری کنفرانس های مطبوعاتی در شهرهای دیگر ادامه داد، که در یک تحقیق سه روزه ملی کهنه سربازان، در واشینگتن دی سی در ۱، ۲ و ۳ دسامبر برگزار شد
عصر (به آلمانی - "Der Abend") یک نقاشی رنگ روغن اثر کاسپار داوید فریدریش در سال ۱۸۲۱ میلادی است که اکنون در موزه ایالتی نیدرزاکسن هانوفر قرار دارد. این نقاشی به همراه نقاشی های "صبح"، "ظهر" و "بعدازظهر"، بخشی از یک مجموعه نقاشی از ساعات مختلف روز است. کل بوم را یک جنگل کاج پر کرده است، با یک زمین جنگلی نسبتاً مواج به رنگ های قهوه ای مایل به سبز با گل های قرمز شکوفا و نقاط گریز در منتهی الیه چپ و راست تصویر. در پس زمینه، محوطه ای با بوته های کاج، مسیری مورب از چپ به مرکز تصویر و دو انسان با لباس سنتی آلمانی که به غروب خورشید نگاه می کنند، دیده می شود. همچنین در پس زمینه ابرهای تیره و روشن و یک افق کمرنگ دیده می شود.
سای یوانپی (چینی: 蔡元培؛ پین یینی: "Cài Yuánpéi؛" ۱۸۶۸–۱۹۴۰")" فیلسوف و سیاستمدار چینی بود که یکی از چهره های تأثیرگذار در تاریخ آموزش مدرن چین به شمار می رود. او با دستورالعمل های آموزشی خود کمک قابل توجهی به انجام اصلاحات آموزشی کرد. او رئیس دانشگاه پکن و بنیانگذار آکادمی چینی بود. او به دلیل ارزیابی انتقادی اش از فرهنگ چینی و ترکیب تفکر چینی با مکاتب غربی از جمله آنارشیسم، شهرت داشت. او در جنبش فرهنگ نو، جنبش چهارم ماه مه و جنبش فمینیست مشارکت داشت. آثار او پیرامون موضوعاتی چون زیبایی شناسی، آموزش، سیاست، اصلاحات آموزشی و غیره است.
نقض حقوق نیروهای مسلح از سوی جمهوری اسلامی ایران، شامل نقض حقوق افراد نظامی (ارتشی و سپاهی)، شبه نظامی (بسیجی)، نیروی انتظامی و نیز نیروهای امنیتی از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران است. تاریخچه. در دوره جمهوری اسلامی، نظامیان بهائی، زرتشتی، مسیحی و یهودی... از ارتش اخراج شدند. بسیاری از پرسنل دیگر ارتش نیز وادار به پذیرش دین اسلام شدند؛ هر چند ده ها سال تلاش حکومت جمهوری اسلامی برای اسلامی سازی ارتش، چندان مؤثر نبوده است. صادق خلخالی؛ گماشته خمینی به عنوان حاکم شرع و نیز عامل اعدام تعداد چشمگیری از نظامیان در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ بود. وی ابراز پشیمانی می کرد از اینکه چرا بیشتر، اعدام نکرده است. ارتش شاهنشاهی و شهربانی. تعداد قابل توجهی از سربازان و درجه داران ارتش (شاهنشاهی پهلوی) و شهربانی در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ و با اینکه خمینی به نظامیان امان داده بود که به ملت بپیوندند تیرباران شدند. عملیات نقاب (نجات قیام ایران بزرگ). در جریان کودتای نوژه (عملیات شاهرخی یا «نقاب»: نجات قیام ایران بزرگ) در سال ۱۳۵۹ تعدادی (نزدیک به ۱۲۰ نفر) نظامی خلبان و غیر خلبان به حکم دادگاه انقلاب بازداشت و اعدام شدند. ارتش جمهوری اسلامی. ار
تش (بر عکس سپاه) چندان مورد توجه حکومت جمهوری اسلامی نبوده است. سپاه. نزدیک به ۲۰۰ تن از سپاهیان معترض به جمهوری اسلامی، به حبس سنگین یا اعدام محکوم شدند.
قاعده گوک صرف (MGR) نامی بحث برانگیز بود که سربازان آمریکایی در جنگ ویتنام به کار می بردند. ادعا شده است که بر اساس یک سیاست غیررسمی، سربازان آمریکایی به دلیل آسیب رساندن یا کشتن «"گوک ها»" با ملایمت بیشتری محاکمه می شدند. قاعده. منطق فرضی MGR این دیدگاه بود که سربازان آمریکایی در تعیین اینکه کدام مردم ویتنامی غیرنظامی و کدام یک دشمن هستند، زمان بسیار دشواری داشتند. تا آنجایی که سربازان معتقد بودند MGR وجود دارد، عملاً به آنها اجازه می داد در کشتن دشمنان مشکوک ویتنامی اشتباه کنند، حتی اگر احتمال زیادی وجود داشت که غیرنظامی باشند. نویسندگان استدلال کرده اند که MGR به جوی کمک کرد که در آن ایالات متحده، جنایات جنگی زیادی را در ویتنام مرتکب شد. برخی دیگر استدلال می کنند که این قاعده یک جو نژادپرستانه ایجاد می کند که در آن زنان می توانند مورد تجاوز جنسی قرار گیرند و حتی کودکان نیز می توانند کشته شوند. چالش ها. وجود چنین قاعده ای میان ارتشیان آمریکا، بحث برانگیز بود. برخی از نویسندگان انکار می کنند که شواهد موردی در دادگاه های نظامی در ویتنام از وجود MGR پشتیبانی می کند.
گوک ( or ) یک اصطلاح تحقیر آمیز برای مردم آسیای شرقی و جنوب شرقی است. منشأ آن نامشخص است، اما ممکن است در میان تفنگداران دریایی ایالات متحده در طول جنگ فیلیپین-آمریکایی (۱۸۹۹–۱۹۰۲) سرچشمه گرفته باشد. از نظر تاریخی، پرسنل ارتش ایالات متحده از این کلمه برای اشاره به غیر آمریکایی ها از نژادهای مختلف استفاده می کردند. اولین نمونه منتشر شده از به کار بردن این واژگان، مربوط به سال ۱۹۲۰ است و اشاره می کند که تفنگداران دریایی ایالات متحده در آن زمان در هائیتی از این اصطلاح برای اشاره به هائیتی ها استفاده می کردند. از این واژه به طور گسترده در آسیا در جنگ های کره و ویتنام استفاده شد. لغت. "فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد" بیان می کند که منشأ این کلمه ناشناخته است. تفنگداران دریایی که نیکاراگوئه را در سال ۱۹۱۲ اشغال کردند، بومیان را گوک خطاب می کردند. در سال ۱۹۲۰، گزارش شد که تفنگداران دریایی ایالات متحده در هائیتی از این اصطلاح برای اشاره به هائیتی ها استفاده می کنند. استفاده قبلی از "gook"، که در فرهنگ لغت عامیانه منتشر شده در سال ۱۸۹۳ ثبت شده است، که "گوک را" به عنوان «فاحشه ضعیف» تعریف می کند. استفاده تاریخی. منشأ گوک نا
مشخص است، اما ممکن است در میان تفنگداران دریایی ایالات متحده در طول جنگ فیلیپین-آمریکایی (۱۸۹۹–۱۹۰۲) سرچشمه گرفته باشد. از نظر تاریخی، پرسنل ارتش ایالات متحده از این کلمه برای اشاره به غیر آمریکایی ها از نژادهای مختلف استفاده می کردند. اگرچه از این واژگان عمدتاً برای توصیف خارجی های اروپایی به جز کسانی که از انگلستان، به ویژه آسیای شرقی و جنوب شرقی هستند، استفاده می شد، اما برای توصیف خارجی ها هم به طور کلی استفاده شده است، هنگامی که نیروهای آمریکایی در شبه جزیره کره در آغاز جنگ کره مستقر شدند، استفاده از کلمه گوک در چند ماه اول جنگ به قدری رایج بود که ژنرال آمریکایی داگلاس مک آرتور استفاده از آن را ممنوع کرد، زیرا می ترسید آسیایی ها از خود بیگانه شوند یا آنکه این واژه را توهین آمیز می دانستند. علیرغم ممنوعیت اولیه مک آرتور، این اصطلاح توسط سربازان آمریکایی در طول درگیری استفاده شد، و نیروهای اشغالگر پس از جنگ ایالات متحده در کره جنوبی، کره ای ها را «گوک» نامیدند. در استفاده مدرن ایالات متحده، «گوک» به ویژه به سربازان کمونیست در طول جنگ ویتنام اشاره دارد و همچنین برای تمام ویتنامی ها و در زمان های دیگر به طور
کلی برای همه آسیای جنوب شرقی استفاده شده است. بسیار توهین آمیز در نظر گرفته می شود.
اسکندر شیخ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
بسام الدعسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
نورالدین دیوه (; – ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الملعب تونس و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
شیم الجبالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس-فرانسه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه و تونس بازی کرده است.
هشام الصیفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی، باشگاه فوتبال القیروانیه، باشگاه فوتبال الجرجیسی، و باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
سفیان فقیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
ماه هفتم فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی ادواردو سانچز است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایمی اسمارت، تیم چولو و دنیس چان ایفای نقش کرده اند.
مراد غربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
جاسم حمدونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی و باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عیادی حمرونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
لسعد هنینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
احمد حران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی النصر کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
توفیق هیشری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
نسیم هنید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال تونس و تونس بازی کرده است.
اصیل جزیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال تونس و تونس بازی کرده است.
الیاس جلاصی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الملعب تونس و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
حمزه جلاسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
ولید قروی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
سفیان خبیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عشق و رقص فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی رابرت ایسکاو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایمی اسمارت، تام مالوی، بیلی زین، کارولین رئا، لیلا آرچری، ریچل درچ و بتی وایت ایفای نقش کرده اند.
سلیم خلیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس-تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ و باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و تونس بازی کرده است.
جاسم خمیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عمر عیونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوده/گلیمت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
سیف الله لطیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس-تونس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
حبیب ماجری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
علاءالدین المرزوقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عماد المنیاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
احمد مغیربی (؛ ۱۷ ژوئن ۱۹۴۶ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
محمد میلادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی و باشگاه فوتبال الجرجیسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
کانی گارسیا با نام کامل انکارنیتو گارسیا دخسوس (زاده ) خواننده و ترانه سرا پورتوریکویی است.
مجدی مسراطی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجرجیسی، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عبدالمجید ناجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عبدالرحمان رحمونی (؛ ۱۳ ژانویه ۱۹۴۵ – ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عمر رقیق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند-تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند و تونس بازی کرده است.
شاکر رقیعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال الجرجیسی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
بشیر سحبانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بنزرتی و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
لطفی بن ساسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
خسوس عبدالله کاسیلو مولینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ کریستال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده است.
لطفی سلامی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
سمیر سلیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
احمد سویسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
فراهمی پیشرفته اصطلاحی در حشره شناسی است و برای اشاره به شکلی از رفتار والدین استفاده می شود که در آن یک فرد بالغ (معمولاً یک پرده بال مانند زنبور عسل یا زنبور بی عسل)، لاروهای خود را پس از بیرون آمدن به طور مستقیم تغذیه می کند و به طور پیاپی به هر لارو غذا می رساند تا زمانی که رشد کامل شود. غذا معمولاً به شکل طعمه های جویده شده یا بی حرکت (در زنبورهای شکارچی) یا شهد برگشتی آمیخته با گرده (در زنبورها) است. به ندرت از دیگر منابع غذایی (مانند ترشح غده ها یا مردار) استفاده می شود. در حالی که این نوع تغذیه مستقیم و پیاپی فرزندان، در گروه هایی مانند پرندگان و پستانداران بسیار رایج است، استثناء در حشرات فرااجتماعی (یکی از ویژگی های تعیین کنندهٔ اجتماعی بودن، مراقبت از نوزادان است) دیده می شود. بر این اساس، تغذیه تدریجی در بین مورچه ها جهانی است و در بین زنبورها و زنبورهای اجتماعی گسترده است. برخی زنبورهای غیراجتماعی نیز با این نوع تغذیه نوزادان خود را پرورش می دهند. موریانه های جوان (و دیگر حشرات دگردیسی ناقص) می توانند خودشان را تغذیه کنند و بنابراین، هیچ شکلی از تغذیه را نشان نمی دهند. یکی از تنها نمونه های شناخت