Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دروازهٔ حضرت امام (به تاجیکی: дарвозаи ҳазрати имом به ازبکی: Hazrati Imom darvozasi) یک دروازه-دژ است که در جای اصلی اش در بخارا بازسازی شده است. این دروازه نخستین بار در سدهٔ شانزدهم، در زمان پادشاهی شیبانیان، در پایتخت آن زمان خانات بخارا در شمال دیوار-دژ بخارا ساخته شد. دروازه با دیوار شهر که در کنار آن جای داشت، زیر فرمانروایی شوروی در ۱۷ مه ۱۹۳۹ به بهانهٔ «پیشگیری از رفت وآمد عادی در شهر» ویران شدند. همچنین یکی از ۴ دروازه ای ست که پس از ویرانی، با همان ساختار و ریختار پیشین بازسازی شده است. این بازسازی به سال ۲۰۰۹ یا ۲۰۱۲ برمی گردد و در خیابان ابوحفص کبیر انجام شده است. دروازه در نزدیکی آرامگاهی به همین نام ساخته شده و نام خود را از همان گرفته است. میان مردم بخارا این باور بود که در روز رستاخیز مردگان، درهای بهشت از بخارا، از زیر دست پیشوایی که به نیازمندان کمک می کند، باز می شود. بخارییان باورمند بودند که امام بزرگوار ابوحفص کبیر که «ایشان حاجت برآرام» (برآورندهٔ حاجت) نیز نامیده می شود، می تواند به نیازمندان کمک کند. این سازه معماری در «فهرست ملی املاک و مستغلات میراث فرهنگی مادی ازبکستان» گنجانده شد
قبیله سارپاتا (هندی: "சார்பட்டா பரம்பரை") یک فیلم ورزشی و درام تاریخی هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی پا. رنجیس با بازی آریا، جان کوکن، شبیر کالاراکال، دوشارا ویجایان، پاسوپاتی، آنوپاما کومار و سانچانا ناتاراجان است. داستان فیلم در دهه ۱۹۷۰ اتفاق می افتد، این فیلم حول درگیری بین دو قبیله به نام های ایدیاپا پارامبارای و سارپاتا پارامبارای در شمال چنای می چرخد که فرهنگ بوکس را در منطقه و سیاست درگیر در آن را نیز به نمایش می گذارد. این فیلم در ابتدا برای اکران در سینما برنامه ریزی شده بود که به دلیل همه گیری کووید ۱۹ به تعویق افتاد که در نتیجه سازندگان نسخه مستقیم به دیجیتال را انتخاب کردند و حقوق پخش توسط آمازون پرایم ویدئو بدست آمد. این فیلم از طریق سرویس استریم در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد، همزمان با جشن های روز نخست و با تحسین منتقدان از شخصیت پردازی و بازی های بازیگران اصلی (به ویژه آریا، کالایاراسان، آنوپاما، پاسوپاتی، شبیر و جان کوکن)، کارگردانی، داستان، تحسین شد. فیلمنامه، موسیقی، فیلمبرداری و دیگر جنبه های فنی اصلی فیلم. منتقدان بیشتر رانجیت را به خاطر محیط و تصویر واقعی از شمال مدرس و فرهن
گ بوکس دهه ۱۹۷۰ تحسین کردند. در مارس ۲۰۲۳، یک دنباله اعلام شد که پا. رنجیس به عنوان کارگردان و آریا در نقش اصلی حضور دارند. تولید. در ابتدا قرار بود تولید این فیلم در فوریه و مارس ۲۰۲۰ و پس از جلسات آموزشی فشرده بازیگران درگیر در فیلم آغاز شود، اما به دلیل قرنطینه ناشی از بیماری همه گیر COVID-19، ساخت آن بیشتر به تعویق افتاد و در نهایت در سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. که در دسامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید، با فیلمبرداری نزدیک به چهار ماه در چنای و اطراف آن انجام شد.
در دین و اساطیر یونان باستان، اروت ها () مجموعه ای از ایزدهای بالدار هستند که با عشق و رابطه جنسی ارتباط دارند. آنها گروهی از همراهان آفرودیته هستند. "اروتس" (یونانی ) جمع کلمه "اروس" («عشق، آرزو») است که به عنوان یک ایزد یا ایزد مفرد اسطوره شناسی پیچیده تری دارد. اروت ها به یک موتیف (انگیزه) از هنر هلنیستی تبدیل شدند و ممکن است در هنر رومی به شکل تکرار شونده کوپیدها یا کوپیدها و روانها ظاهر شوند. در سنت متأخر هنر غربی، اروت ها از چهره هایی که به نام های کوپید، آمورینی یا آمورتی نیز شناخته می شوند، قابل تشخیص نیستند. نقش و صفات کلی. اروت ها گروهی از ایزدهای بالدار در اساطیر کلاسیک یونان باستان بودند. اروت ها با عشق و میل جنسی مرتبط هستند و بخشی از همراهان آفرودیته را تشکیل می دهند. اروت های فردی گاهی با جنبه های خاصی از عشق مرتبط هستند و بیشتر با میل همجنس گرایان همراه هستند. گاهی اروت ها به عنوان مظاهر یک ایزد واحد، اروس، در نظر گرفته می شوند. داستان های شیطنت یا شوخی های اروت ها موضوعی رایج در فرهنگ هلنیستی بود، به ویژه در قرن دوم پیش از میلاد. از طلسم هایی برای جذب یا دفع اروتس برای القای عشق یا برعکس استف
اده می شد. اروت های مختلف نمایانگر جنبه های مختلف عشق یا میل بودند، مانند عشق نافرجام (Himeros)، عشق متقابل (Anteros) یا اشتیاق (Pothos). اروت ها معمولاً به صورت جوانانی برهنه، خوش تیپ و بالدار به تصویر کشیده می شدند. اولین دیوارهای مجسمه سازی شده شناخته شده که گروهی از اروت ها و دوشیزگان بالدار را نشان می دهند که ارابه هایی را که توسط بزها کشیده می شوند را نشان می دهند، برای تزئین تئاتر در یونان باستان در قرن دوم قبل از میلاد ساخته شده اند. نمایش اروتس در این گونه فریزها رایج شد، از جمله اروتس در صحنه های شکار. The representation of Erotes in such friezes became common, including Erotes in hunting scenes. به دلیل نقش آنها در پانتئون اساطیری کلاسیک، بازنمایی اروت ها گاهی صرفاً نمادین است (نشان دهنده نوعی عشق است) یا ممکن است به عنوان شخصیت های فردی به تصویر کشیده شوند. حضور اروتس در تصاویر غیرجنسی، مانند دو زن، به گونه ای تفسیر شده است که نشان دهنده یک زیرمتن همواروتیک است. در آیین آفرودیته در آناتولی، تصاویر نمادین الهه با سه اروت نماد سه قلمروی بود که او بر آنها تسلط داشت: زمین، آسمان و آب. اعضای همراه. گرو
ه هایی از اروت ها در هنر یونان و روم باستان به تصویر کشیده شده اند. علاوه بر این، تعدادی از ایزدهای نام گذاری شده به عنوان اروتس در نظر گرفته شده اند که گاهی ارتباط خاصی با جنبه های عشق به آنها نسبت داده می شود. آنتروس. آنتروس (به یونانی: Ἀντέρως, "Antérōs") ایزد عشق تلافی جویانه بود که به معنای واقعی کلمه «عشق برگشته» یا «عشق همتا» بود. او کسانی را که عشق و پیشرفت دیگران را تحقیر می کردند مجازات می کرد و انتقام جوی عشق نافرجام بود. آنتروس در اساطیر یونانی پسر آرس و آفرودیته بود و به دلیل تنهایی اروس به برادرش اروس همبازی شد. در نسخه ای دیگر، آنتروس از احساسات متقابل بین پوزیدون و نریتس برخاسته است. از نظر فیزیکی، آنتروس از هر نظر شبیه اروس به تصویر کشیده می شد، هرچند گاهی با موهای بلندتر و بال های پروانه. او به عنوان مسلح به چماق طلایی یا تیرهای سربی توصیف شده است. اروس. اروس ایزد اصلی و اول عشق و آمیزش بود. او همچنین به عنوان یک ایزد باروری و پرستش می شد. همتای او در فرهنگ رومی او کوپید (میل) بود. در اسطوره های بعدی، او پسر ایزدهای آفرودیته و آرس بود: اروس این اسطوره های بعدی یکی از اروت ها است. اروس با ورز
شکاری همراه بود، با مجسمه هایی که در "ژیمناسیا" ساخته شده بودند، و «اغلب به عنوان محافظ عشق همجنسگرایانه بین مردان در نظر گرفته می شد.»: ۱۳۲ اروس اغلب در حال حمل یک چنگ یا تیر و کمان تصویر شده. او همچنین با دلفین ها، فلوت ها، خروس ها، رزها و مشعل ها همراهی می شد. Hedylogos. Hedylogos یا Hedylogus () ایزد شیرین گویی و چاپلوسی بود. او در هیچ ادبیات موجود ذکر نشده است، اما او در نقاشی های گلدان یونان باستان به تصویر کشیده شده است. هرمافرودیتوس. هرمافرودیتوس ایزد هرمافرودیت ها، زنانگی و آندروژنی بود. او پسر هرمس و آفرودیته بود. پسری فوق العاده خوش تیپ به دنیا آمد، اما پس از اینکه پوره آب سالماسیس عاشق او شد و او دعا کرد تا برای همیشه متحد شود، دو شکل آن ها در یکی ادغام شدند. هیمروس. هیمروس (یونانی: «میل غیرقابل کنترل»، لاتین: "Himerus") نشان دهنده میل و عشق نافرجام بود. ۴۰ هیمروس با حمل یک "تانیا"، یک هدبند رنگارنگ که توسط ورزشکاران استفاده می شد، شناسایی شد. او در تئوگونی هزیود توصیف شده است که در کنار آفرودیته متولد شده است. Hymenaeus / Hymeneus. هایمن () یا پرده بکارت () ایزد عروسی و ازدواج در یونان بود. پوتوس
. پوتوس (یونانی: یکی از اروت های آفرودیته و برادر هیمروس و اروس بود. در برخی نسخه های اسطوره، پوتوس پسر اروس است یا به عنوان جنبه ای مستقل از او به تصویر کشیده می شود. ۲۷۰ با این حال دیگران او را پسر زفیروس و آیریس نامیدند. او بخشی از همراهان آفرودیته بود و درخت انگور را حمل می کرد که نشان دهنده ارتباط با شراب یا ایزد دیونیسوس است. پوتوس نشان دهنده اشتیاق یا اشتیاق است. ۴۰ در معبد آفرودیته در شهر مگارا، مجسمه ای وجود داشت که نشان دهنده پوتوس همراه با اروس و هیمروس بود که به اسکوپاس نسبت داده شده است. پوتوس نامی برای گل سفید "Asphodelus albus" است که «در مراسم خاکسپاری استفاده می شود». فتونوس. فتونوس که دورانی در گروه اروت ها یا حداقل در میان همراهان آفرودیته به حساب می آمد، نماد حسادت بود، که برجسته ترین نشان آن در موارد عاشقانه بود.
مرکز حفاظت از گونه های کمیاب ، یک مرکز حفاظتی و باغ های جانورشناسی واقع در خارج از ساندویچ در کنت، انگلستان بود که توسط The Rare Species Conservation Trust، یک موسسه خیریه ثبت شده در بریتانیا، اداره می شد. هدف آن آموزش بازدیدکنندگان و ایجاد آگاهی دربارهٔ وضعیت اسفبار برخی از گونه های جانوری کمتر شناخته شده و کمیاب در جهان بود. این محل خانه جانوران کمیاب و غیرعادی بود. به دلیل کمبود بودجه در ۳۱ اوت ۲۰۱۵ بسته شد. جانوران. مرکز حفاظت از گونه های کمیاب، گونه هایی از پرندگان، خزندگان، پستانداران و دوزیستان از آفریقا، آمریکای جنوبی، استرالیا و آسیا را در خود جای داده است، از جمله: مینای بالی، کبوتر تاجدار ویکتوریا، فلامینگوی آمریکایی، خوتکای ماداگاسکاری، خرس گربه، پلنگ ابری، تامارین کلاه پنبه ای، تامارین امپراتور ، لمور تاجدار. لمور تاجدار، لمور کوتوله دم کلفت، فوسا، مارموست گوئلدی، جگواروندی، زباد نخلی آستون، پوتو، چشم گرد تنبل چشم گرد تنبل کوتوله، لمور یالدار سرخ، میمون شبگرد طیفی، شنگ هندی، تارسیر نوک شاخ کرگدنی، خرس آفتابی، لمور بامبوی کوچک غربی، لاک پشت تابشی، ببر مالایی، گربه ماهیگیر و پلنگ برفی. برنامه ها. ا
ین جایگاه را اشغال کرد. صندوق خیریه ای که مرکز را اداره می کرد امیدوار بود به در کنار ملک کنونی برسد.
لمور یالدار سیاه وسفید یک گونه در حال انقراض لمور یالدار است که یکی از دو گونه بومی جزیره ماداگاسکار است. برخلاف داشتن دامنه گستره تر از لمور یالدار سرخ، جمعیت بسیار کوچک تری دارد که در تراکم جمعیت کمتری زندگی می کنند و از نظر تولیدمثلی جدا هستند. همچنین در پارک های ملی بزرگ از پوشش و حفاظت کمتری نسبت به لمور یالدار سرخ برخوردار است. از زمانی که لمور یالدار سرخ در سال ۲۰۰۱ به وضعیت گونه ای ارتقا یافت، سه زیرگونه از لمور یالدار سیاه وسفید شناسایی شده است لمور یالدار سیاه وسفید توسط شهباز هنست ("Accipiter henstii")، فوسا ("Cryptoprocta ferox")، خدنگ دم حلقه ای ("Galidia elegans") و خدنگ نمای دم قهوه ای ("Salanoia concolor") شکار می شود. رفتار لانه سازی بیشترین خطر را برای شکارچیان به ویژه شکارچیان پستاندار دارد.
دانشگاه کوماموتو (انگلیسی: 熊本大学، Kumamoto daigaku، کوتاه: Kumadai (熊大)) یک دانشگاه دولتی در ژاپن است. پردیس اصلی در کوروکامی، کوماموتو در استان کوماموتو واقع شده است. دانشگاه کوماموتو توسط دولت شووا در ۳۱ مه ۱۹۴۹، تحت یک سیستم آموزشی جدید ژاپنی که سیستم قدیمی تر را اصلاح می کرد با ادغام پنج مؤسسه آموزش عالی در شهر کوماموتو تجمیع شد. پیشینه. این دانشگاه ریشه در بیمارستان سایشونکان و باغ گیاهان دارویی دارد، که در سال ۱۷۵۶ توسط هوسوکاوا شیگکاتا تأسیس شد، در سال ۱۸۷۱ بیمارستان به یک بیمارستان دولتی تبدیل شد که در سال ۱۸۹۶ به دانشکده پزشکی خصوصی کوماموتو ارتقا یافت. در سال ۱۹۲۲ به کالج پزشکی استانی کوماموتو و در سال ۱۹۲۹ به کالج پزشکی دولتی کوماموتو تبدیل شد.
پا. رنجیس (هندی: பா. ரஞ்சித்) کارگردان و فیلمنامه نویس هندی تباری است که عمدتاً در سینمای تامیل کار می کند. او اولین کارگردانی خود را با کمدی رمانتیک آتاکاتی در سال ۲۰۱۲ انجام داد.
سهره های ریش دار یا سهره های چانه سیاه یک سرده از پرندگان دانه خوار پاتاگونیا از خانواده فرخندگان است. سردهٔ "Melanodera" در سال ۱۸۵۰ توسط طبیعت شناس فرانسوی چارلز لوسین بناپارت با سهره ریش سفید ("Melanodera melanodera") به عنوان گونه نماد معرفی شد. نام سرده ترکیبی از واژه یونان باستان "melas" به معنای «سیاه» و "dera" به معنای «گردن» است. این سرده اکنون دارای دو گونه است.
سهره ریش سفید ، که همچنین به عنوان سهره بال قناری یا سهره گلوسیاه نیز شناخته می شود، یک پرنده گنجشک سان کوچک وابسته به سرده "سهره های ریش دار" همراه با سهره ریش زرد ("M. xanthogramma") است. در گذشته در خانواده زردپره های نمادین قرار می گرفت، اکنون به عنوان یک فرخنده در نظر گرفته می شود. در علفزارهای جنوبی ترین بخش آمریکای جنوبی یافت می شود. دو زیرگونه وجود دارد: "M.m. melanoderma" در جزایر فالکلند و "M.m. princetoniana" در جنوب آرژانتین و شیلی.
سهره ریش زرد گونه ای از پرندگان خانواده فرخندگان است که در آرژانتین و شیلی یافت می شود. پراکندگی و زیستگاه. زیستگاه طبیعی آن علفزارهای مرتفع است، از مناطق استوایی در شمال تا منطقه زیر قطب جنوب در تیرا دل فوئگو و دماغه هورن در جنوب.
هایلیوتاها ، سرده ای از پرندگان گنجشک سان آفریقا هستند. موقعیت طبقه بندی این سرده یک راز دیرینه بوده است. آن ها در گذشته به عنوان سسکان جهان قدیم در خانواده سسکان راستین، یا مربوط به batises و wattle-eyes در خانواده چشم پوپیان، سنگ چشم های بیشه ای در خانواده سنگ چشمان بیشه ای یا حتی مگس گیرهای جهان قدیم در خانواده مگس گیران در نظر گرفته می شدند. تجزیه و تحلیل دی ان ای میتوکندریایی سرده و خویشاوندان احتمالی نشان داد که آنها هیچ خویشاوندی نزدیکی ندارند و در کلاد Passerida پایه هستند. آنها در حال حاضر اغلب به عنوان یک خانواده تنها، هایلیوتایان (Hyliotidae) در نظر گرفته می شوند. گونه ها. هایلیوتاها "Hyliota" دارای گونه های زیر است:
معاون اول نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی دستیار یکم رئیس حکومت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. علی رغم عنوان، این مقام لزوماً در انحصار یک شخص واحد نبود. این منصب از ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۶، معاون اول رئیس شورای کمیسارهای خلق، از ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۱، معاون اول رئیس شورای وزیران و از ۱۹۹۱ به بعد با عنوان معاون اول نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی شناخته می شد. اصطلاح معاون اول نخست وزیر توسط مفسران خارجی برای توصیف منصب معاون اول رئیس دولت استفاده می شد. معاون اول نخست وزیر شوروی مسئول یک حوزه سیاستی خاص در اتحاد جماهیر شوروی بود. مثلاً کریل مازوروف مسئول صنعت بود و به دیمیتری پولیانسکی مسئولیت کشاورزی واگذار شد. به علاوه این، مسئول هماهنگی فعالیت های وزارتخانه ها، کمیته های دولتی و سایر ارگان های زیرمجموعه دولت می بوده است. انتظار بر این بود که معاون اول نخست وزیر به این ارگان ها سریعاً دستور دهد تا از اجرای طرح های توسعه اقتصادی و اجتماعی اطمینان حاصل کنند و بررسی کنند که آیا دستورها و تصمیمات دولت در حال پی گیری است یا خیر. در صورتی که نخست وزیر شوروی نمی توانست به وظایف خود عمل کند، یکی از معاونان اول تا زمان بازگشت
نخست وزیر، سرپرستی دولت را بر عهده می گرفت. در اواخر دهه ۱۹۷۰، زمانی که وضعیت سلامتی نخست وزیر الکسی کاسیگین رو به وخامت گذاشت، نیکولای تیخونوف به عنوان معاون اول به نمایندگی از او به امور رسیدگی می کرد. همچنین معاون اول نخست وزیر شوروی عضو پرزیدیوم دولت بود که عالی ترین نهاد تصمیم گیری در شوروی می بوده است. در مجموع ۲۶ نفر توانسته بودند به این منصب برسند. اولین معاون اول نخست وزیر شوروی والرین کویبیشف بود که پس از تأسیس دفتر در ۱۹۳۴ به آن گمارده شد. لاورنتی بریا با ۱۱۳ روز، کوتاه ترین عهده دار و کریل مازوروف با ۱۳ سال و ۲۴۷ روز طولانی ترین عهده دار آن بوده است. ویچسلاو مولوتوف بیش از ۱۷ سال را در سمت های خود سپری کرد. او در اکثر دوره های ریاست ژوزف استالین، نیکولای بولگانین و دبیری گئورگی مالنکوف منصب خود را حفظ کرده بود.
ملیگانات یا ماله گانت () یکی از شخصیت های منفی در داستان های آرتوری () است. او کسی است که ملگه گوئینویر، همسر شاه آرتور، را می رباید. ملواس. قدیمی ترین نسخه از داستان ملیگانات به صورت شاه ملواس توسط نویسنده ولزی قرن دوازدهمی، کاراداک لانکرافان، روایت شده است. کاراداک کتابی دربارهٔ زندگی گیلداس، راهب و مورخ بریتانیایی قرن ششم، نوشت. کاراداک در این کتاب گزارش می کند که هنگامی آرتور قصد داشت بر کل بریتانیا مسلط شود، ملواس که حاکم سامرست بود، گوئینور، همسر آرتور، را به قلعه ای در سامرست برده و زندانی می کند. آرتور لشکریانش را از کورنوال جمع کرده و به سامرست می رود اما باتلاق مانع پیشروی او می شود. در نهایت گیلداس راهب واسطه شده و دو پادشاه پیمان بستند که همسر آرتور به او بازگردانده شود. ملیگانات. در قصه های میزگرد، این داستان از نو مطرح می شود اما جغرافیا مبهم تر می شود و شخصیت ها تغییر می کنند. ملواس به ملیگانات تبدیل می شود و لانسه لات جای آرتور را به عنوان منجی و رهایی بخش می گیرد. ماجرای ربودن ملکه از قصه های رایج در افسانه های سلتی است.
کاپیتان یک فیلم هیولایی و علمی-تخیلی هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی شاکتی سوندار راجان است. آریا، آیشواریا لکشمی و سیمران در این فیلم نقش آفرینی می کنند. این فیلم از فیلم آمریکایی غارتگر (فیلم ۱۹۸۷) ساخته جان مک تیرنان الهام گرفته شده است. این فیلم در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ در سینماها اکران شد. این فیلم با نقدهای متفاوت تا منفی از سوی منتقدان و تماشاگران همراه با تحسین برای اجرای آریا، موسیقی متن، موسیقی متن، فیلمبرداری، مفهوم و برخی بازیگران، اما نقدهایی برای داستان، فیلمنامه، و کارگردانی آن دریافت کرد.
احمد مانع النوبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ظفار و باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
منصور النعیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال النهده عمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
عبدالله القصبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
احمد القرینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه السویق اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
حسن ربیع (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی، باشگاه السویق، و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
باسم الرجیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
احمد الرواحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
باسل الرواحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
حمود السعدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه السویق و باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
حارب السعدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ظفار، باشگاه السویق، باشگاه فوتبال صحم، و باشگاه فوتبال الجزیره اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
ولید السعدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه السویق اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
عصام الصبحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
هانی السبتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
هاشم صالح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوکره، باشگاه فوتبال ظفار، باشگاه السویق، باشگاه ورزشی الشمال، باشگاه ورزشی کاظمه کویت، باشگاه ورزشی التضامن کویت، و باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
معتز صالح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
یوسف شعبان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
سعید الشون (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه ورزشی فنجاء، باشگاه فوتبال الحزم عربستان سعودی، باشگاه ورزشی کاظمه کویت، باشگاه ورزشی النصر، باشگاه ورزشی السیلیه، و باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
سلیمان سعید الشکیلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
عصام فایل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه فوتبال النهده عمان، باشگاه فوتبال صور، و باشگاه ورزشی کاظمه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
احمد السیابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
محمد السیابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
تقی مبارک السیابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
ایمن سرور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
اشرف بیت تیسیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الخریطیات، باشگاه فوتبال ظفار، و باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
سلطان الطوقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت، باشگاه ورزشی الشباب کویت، باشگاه السویق، باشگاه ورزشی الشمال، و باشگاه ورزشی السالمیه کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
جمعه الوهیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الخور و باشگاه ورزشی التضامن کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
جمیل الیحمدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوکره و باشگاه ورزشی الشحانیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال عمان، و عمان، بازی کرده است.
صلاح الیحیائی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی فنجاء و باشگاه فوتبال ظفار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
مهند الزعابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده است.
لوئیس لوکه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زنان قاتل" اشاره نمود.
دیگو پرتی (؛ زادهٔ ) بازیگر و روان پزشک اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قعر دریا"، "سیگنال" و "دکتر آلمانی" اشاره کرد.
در فاصله قرن نهم تا دوازدهم میلادی ایرلند همانند بسیاری از مناطق اروپای غربی، شاهد حملات اقوام نورس اسکاندیناویایی تبار بود. در این دوره مهاجمان وایکینگ در سواحل ایرلند سکونتگاه ها و شهرک هایی تأسیس کردند که بعدها این مهاجرنشین ها به مهم ترین شهرهای ایرلند امروزی مثل دوبلین، وکسفورد، واترفورد، کورک و لیمرک تبدیل شدند. نخستین وایکینگ ها. وایکینگ ها از نروژ و دانمارک به جزایر بریتانیا و ایرلند یورش می بردند. یورش به ایرلند بیشتر از سوی وایکینگ های نروژی صورت می گرفت. حملات وایکینگ ها که در ابتدا محدود به سواحل ایرلند بود، در دهه ۸۳۰ شروع به پیشروی در مناطق داخلی جزیره کردند. یکی از مشهورترین مهاجمان وایکینگ به ایرلند سرداری به نام تورگیس بود. ایرلند که از اختلافات داخلی شدید رنج می برد، قادر نبود که در برابر تهاجم وایکینگ ها مقاومت کند. کتاب سالنامه اولستر (آلستر) که وقایع ایرلند در قرون وسطی را ثبت کرده است، شرح می دهد که چندین بار وایکینگ ها به آرما، مرکز مذهبی ایرلند، یورش بردند و کلیساها و سایر اماکن مقدس را غارت کردند. دامنه این غارت ها حتی به تارا، مقر شاه اعلای ایرلند که مقامی تشریفاتی بود، نیز رسید. خبر
این پیروزی ها به گوش بقیه نورس ها رسید و مهاجمان بیشتری از نروژ و جزایر نزدیک ایرلند (که توسط نروژی ها فتح شده بود) به ایرلند آمدند. وایکینگ ها مهاجم علاوه بر غارت و چپاولگری، شروع به ساخت اقامتگاه ها و دژهایی برای خود کردند که به لانگ فورت مشهور است. اولین لانگ فورت حوالی سال ۸۴۱ در دوبلین، پایتخت امروزی ایرلند، ساخته شد. ایرلند تا پیش از هجوم وایکینگ ها، فاقد شهرهای بزرگ بود و تنها شامل مزارع، کلیساها و قلعه های پراکنده بود و این لانگ فورت های ایرلندی بودند که بعدها به شهرهای ایرلند معاصر تبدیل شدند. جنگ های بومیان و وایکینگ ها. وایکینگ ها بر بسیاری از قبایل ایرلندی همچون فرودستان خود فرمان می راندند و از ایشان باج و خراج دریافت می کردند. اما در اواخر دهه ۸۴۰ در اتفاقی نادر، ایرلندی ها تحت رهبری ملاکی، شاه اعلای ایرلند که بیشتر مقامی تشریفاتی بود، متحد شدند و وایکینگ ها را از اکثر روستاهای ایرلند بیرون راندند. قدرت و نفوذ وایکینگ ها به لانگ فورت ها محدود شد و تا سال ۹۰۲ موقعیت وایکینگ ها در ایرلند آن قدر ضعیف شده بود که نیروی مرکب ایرلندی ها از دو قلمروی لینستر و برگا حاکمان وایکینگ را به طور کلی از دوبلین
بیرون راندند. وایکینگ های بیرون رانده شده به انگلستان که تحت کنترل نورس های هم وطنشان بود، گریختند و اندکی بعد دوباره متحد شدند و به ایرلند یورش بردند. این یورش ها از لانگ فورت قدیمی وایکینگ ها در واترفورد به سال ۹۱۵ شروع شد و تا سال ۹۱۷ وایکینگ ها منطقه نزدیک دوبلین قدیمی را تصرف کردند. وایکینگ های دوبلین آنچنان قدرت یافتند که حتی به لشکرکشی و تصرف شهر یورک در انگلستان نیز اقدام کردند. اگرچه که اتلستن، پادشاه انگلیسی، در چند نوبت وایکینگ ها را شکست داد و یورک را پس گرفت اما وایکینگ های دوبلین با تجدید قوا، مجدداً شهر را تصرف کردند و تا سال ۹۵۴ در یورک باقی ماندند. در این سال اریک بلودکس، آخرین حاکم وایکینگ، از یورک بیرون رانده شدند. سقوط اریک بلودکس نقطه عطفی در تاریخ وایکینگ های دوبلین بود. در این زمان وایکینگ ها در لانگ فورت های ایرلند از راه تجارت ثروت قابل توجهی به دست آوردند اما با سقوط یورک، تمام قلمرویشان را در انگلستان از دست دادند و چند دهه بعد وایکینگ ها به طور کامل از ایرلند نیز بیرون رانده شدند. زوال وایکینگ های دوبلین. وایکینگ ها تا جای ممکن تلاش می کردند که از درگیر شدن در اختلافات داخلی قبایل