Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میتروفان کنستانتینوویچ مارچنکو (۳ سپتامبر ۱۸۶۶–۷ ژوئیه ۱۹۳۲) - مأمور نظامی روسیه در اتریش-مجارستان (۱۹۰۵–۱۹۱۰)، رئیس مدرسه سواره نظام نیکولایف. فعالیت های نظامی. در سال ۱۸۸۷ از مدرسه حقوق امپراتوری روسیه فارغ التحصیل شد. سال بعد، امتحان افسری را در مدرسه نظامی کنستانتینوفسکی گذراند. درجات: ستوان (۱۸۹۲)، کاپیتان ستاد گارد با تغییر نام به کاپیتان ستاد کل (۱۸۹۶)، سرهنگ دوم (۱۹۰۱)، سرهنگ (برای تمایز، ۱۹۰۵)، سرلشکر (برای تمایز، ۱۹۱۲). در سال ۱۸۹۶ از آکادمی نیکولایف ستاد کل در رده ۱ فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی از آکادمی، او آجودان ارشد ستاد لشکر سواره نظام اول گارد (۱۸۹۷–۱۹۰۰) و گارد ارتش (۱۹۰۰–۱۹۰۱) بود. در سال های ۱۹۰۱–۱۹۰۵ او مسئول حرکت نیروها در امتداد راه آهن و آبراه های منطقه پترزبورگ-مسکو بود. از ۲۴ ژوئن ۱۹۰۵ تا ۲ سپتامبر ۱۹۱۰ یک مأمور نظامی در اتریش-مجارستان بود. با بازگشت به روسیه، او فرمانده هنگ ۱۹ اژدها آرخانگلسک (۱۹۱۰–۱۹۱۲) بود. در ۲۶ اکتبر ۱۹۱۲ به ریاست مدرسه سواره نظام نیکولایف منصوب شد و تا سال ۱۹۱۷ در این سمت بود. ۲۰ مارس ۱۹۱۷ به دلایل داخلی از خدمت اخراج شد. انتشارات. او در سال ۱۹۱۹ به فرا
نسه مهاجرت کرد. او در روزنامه ها و مجلات "اکونومیست فرانس"، "کورسپاندنت" و "قوو هبدومدگ" مقالاتی در زمینه مسائل اقتصادی منتشر کرد و نشریه «اکونومیست اورپا» را که به اقتصاد سوئد، رومانی و لهستان اختصاص داشت، سازماندهی کرد. علاوه بر این کتاب هایی به زبان فرانسه منتشر کرد: «انترناسیونال سوم علیه مسیحیت»، «سفر به ایران در جریان انقلاب روسیه» (۱۹۲۰)، «فاجعه اتریش-مجارستان» (۱۹۲۰)، «انقلاب جهانی» (۱۹۲۷). او کتاب های تاریخ نظامی را جمع آوری کرد و کتابخانه اش حاوی حدود ۳ هزار جلد کتاب بود. او در سال ۱۹۳۲ در پاریس درگذشت و در قبرستان «سنت ژنویو د بوآ» به خاک سپرده شد.
زمانی برزیل بالاترین نرخ جنگل زدایی جهان را داشت و در سال ۲۰۰۵ بیشترین میزان جنگل زدایی سالانه متعلق به برزیل بود. از سال ۱۹۷۰، بیش از ۷۰۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل های بارانی آمازون از بین رفته اند. در سال ۲۰۰۱، مساحت آمازون تقریباً ۴/۵ میلیون کیلومتر مربع بود که تنها ۸۷ درصد از اندازه اصلی آمازون بود. طبق داده های رسمی، حدود ۷۲۹ هزار کیلومتر مربع از جنگل های آمازون از بین رفته اند که معادل ۱۷ درصد از کل مساحت آن است و در ۲۰ سال گذشته نیز قریب به ۳۰۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل آمازون از بین رفته اند. During the early 2000s, deforestation in the Amazon rainforest showed an increasing trend, with an annual rate of 27,423 km2 (10,588 sq mi) of forest loss recorded in 2004. Subsequently, the annual rate of forest loss generally slowed between 2004 and 2012, although there were spikes in deforestation rates in 2008, 2013, and 2015. مساحت جنگل های بارانی عمدتاً به دلیل جنگل زدایی کاهش یافته است. بین ماه مه ۲۰۰۰ و اوت ۲۰۰۶، برزیل نزدیک به ۱۵۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل های خود را از دست داده است، معادل مساحتی بزرگتر
از کشور یونان. طبق گزارش Living Planet در سال ۲۰۱۰، جنگل زدایی با سرعت نگران کننده ای در حال پیشروی است. در نهمین کنفرانس کنوانسیون تنوع زیستی، ۶۷ نماینده با هدف به دستیابی به جنگل زدایی خالص صفر تا سال ۲۰۲۰ عهدنامه ای را امضا کردند. به دلیل جنگل زدایی، آمازون در دهه ۲۰۱۰ یکی از انتشاردهندگان اصلی گازهای گلخانه ای بوده است. اثرات جنگل زدایی عبارتند از خسارات مالی شدید، آسیب های اجتماعی و فقدان تنوع زیستی. زیان اقتصادی ناشی از جنگل زدایی در برزیل قریب به ۳۱۷ میلیارد دلار در سال برآورد می شود که تقریباً ۷ برابر بیشتر از ارزش تمامی محصولات تولید شده در نتیجه جنگل زدایی است. در سال ۲۰۲۳ بانک جهانی گزارشی را تحت عنوان «قانونی متعادل کننده برای استان های برزیل در بخش آمازون: یادداشتی اقتصادی» منتشر کرد که در آن برنامه ای اقتصادی با هدف توقف جنگل زدایی در منطقه جنگل های بارانی آمازون معرفی شده بود. تاریخ. جنگل زدایی جنگل های ناحیه اقیانوس اطلس یا ماتا آتلانتیکا به دوران استعمار پرتغال و توسعه سریع شهرها بازمی گردد. پیش از اقدامات انسان، قریب به ۱۷ درصد از مساحت برزیل را جنگل ها پوشش می دادند. برخلاف آمازون که در سال
های اخیر تنها با جنگل زدایی مواجه بوده است، جنگل های ناحیه اقیانوس اطلس دهه هاست که با هدف توسعه زمین، خرید و فروش و کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته اند. از قرن شانزدهم، جنگل ها به دلیل توسعه ناپایدار قهوه، نیشکر، چوب برزیل و دام در منطقه تحت فشار قرار گرفته اند. قبل از دهه ۱۹۶۰، به دلیل محدودیت دسترسی به منطقه آمازون مساحت زیادی از جنگل ها دست نخورده باقی مانده بودند. به دلیل خاک ضعیفِ منطقه کشاورزی کاری بی ثمر بود. جنگل زدایی آمازون زمانی آغاز شد که استعمارگران در دهه ۱۹۶۰ مزارعی را در جنگل ها ایجاد کردند. استعمارگران پس از کشت محصولات خود از روش زمین سوزی استفاده می کردند اما به دلیل رشد زیاد علف های هرز و کاهش حاصلخیزی خاک قادر به استفاده درست از مزارع خود نبودند. خاک منطقه آمازون تنها برای مدت بسیار کوتاهی بارور است به همین خاطر کشاورزان باید مرتبا در حرکت باشند و زمین های بیشتری را پاکسازی کنند. استعمار در منطقه آمازون تحت سلطه دامپروری بود چرا که علف حتی در خاک های فقیر نیز رشد می کرد و دامپروری به نیروی کار کمی زیاد نیاز نداشت و با سود و موقعیت اجتماعی مناسبی همراه بود. برآورد می شود که ۳۰ درصد از جن
گل زدایی ها ناشی از اقدامات کشاورزان کوچک بوده است. نرخ جنگل زدایی در مناطق تحت سکونت این دسته از کشاورزان بیش از مناطق تحت سلطه زمین داران متوسط و بزرگ است که ۸۹ درصد از زمین های خصوصی و قانونی آمازون را در اختیار دارند.
ریشه کنی بیماری های عفونی به معنی به صفر رسیدن شیوع یک بیماری عفونی در جمعیت میزبان است. تا به امروز ۲ بیماری عفونی با موفقیت ریشه کن شده اند: آبله در انسان و طاعون گاوی در نشخوارکنندگان. در حال حاضر نیز ۴ طرح مقابله با بیماری های انسانی در حال اجرا است از جمله فلج اطفال، یاز، پیوک (کرم گینه) و مالاریا. ۵ بیماری عفونی دیگر نیز تا آوریل ۲۰۰۸ توسط کارگروه بین المللی ریشه کنی بیماری های مرکز کارتر شناسایی شده اند که با فناوری امروز امکان ریشه کن کردن آنها وجود دارد: سرخک، اوریون، سرخجه، پیل پایی و سیستی سرکوزیس (کرم نواری خوک). مفهوم ریشه کنی بیماری گاهی با حذف بیماری اشتباه گرفته می شود که به معنی کاهش شیوع یک بیماری عفونی در جمعیت یک منطقه به صفر، یا کاهش شیوع جهانی به میزانی ناچیز است. استفاده از اصطلاح «ریشه کنی» برای اشاره به حذف کامل یک بیماری زای خاص از بدن فرد (که تحت عنوان پاکسازی عفونت نیز شناخته می شود)، به ویژه در خصوص ویروس HIV و شماری از سایر ویروس های موجب بروز سردرگمی هایی در این زمینه شده است. ریشه کن ساختن یک بیماری عفونی کار دشواری است و معیارهای بسیار محدودکننده ای باید رعایت شوند. ویژگی ها ز
یستی عامل بیماری و توانایی های فناورانه ما شانس ریشه کن ساختن یک بیماری را مشخص می کنند. بیماری زای هدف نباید مخزن غیرانسانی قابل توجهی داشته باشد (یا به انسان وابسته نباشد) یا در مورد بیماری های حیوانی، مخزن عفونت باید مانند طاعون گاوی تنها در یک گونه خاص قابل شناسایی باشد. این مسئله نیازمند درک کافی از چرخه زندگی و شیوه انتقال بیماریزا است. مداخله ای کارآمد و عملی (مانند واکسن یا آنتی بیوتیک ها) باید به منظور قطع چرخه انتقال در دسترس باشد. مطالعاتِ انجام شده روی سرخک در دوران پیش از واکسیناسیون به مفهومی تحت عنوان اندازه جامعه بحرانی منجر شد. اندازه جامعه بحرانی به معنی حداقل اندازه جمعیتی که در آن چرخه انتقال بیماریزا متوقف می شود. استفاده از طرح های واکسیناسیون پیش از آغاز کمپین ریشه کنی می تواند جمعیت آسیب پذیر را کاهش دهد. بیماری ای که به دنبال ریشه کن ساختن آن هستیم باید قابل شناسایی بوده و ابزار تشخیصی دقیقی برای آن وجود داشته باشد. ملاحظات اقتصادی و حمایت و تعهد اجتماعی و سیاسی عوامل تأثیرگذار دیگر بر ریشه کنی یک بیماری هستند. بیماری های ریشه کن شده. تا کنون، تنها ۲ بیماری با موفقیت ریشه کن شده اند:
آبله که به طور خاص انسان را تحت تأثیر قرار می دهد و جنون گاوی که حیوانات اهلی (نشخوارکنندگان) را تحت تأثیر قرار می دهد. آبله. آبله اولین و (تا به اینجا) تنها بیماریِ انسانی است که با مداخله فعال ریشه کن شده است. آبله اولین بیماریِ دارای واکسن بود. ادوارد جنر در سال ۱۷۹۸ اثر محافظتی مایه کوبی (واکسیناسیون) انسان با ضایعات زخم های آبله گاوی نشان داد. آبله (واریولا) در دو نوع بالینی مختلف مشاهده می شود: واریولای ماژور با نرخ مرگ و میر ۴۰ درصدی و واریولای مینور (تحت عنوان آلاستریم نیز شناخته می شود) با مرگ و میر کمتر از ۱ درصد. آخرین مورد واریولا ماژور در اکتبر ۱۹۷۵ در بنگلادش تشخیص داده شد. آخرین مورد طبیعی آبله (واریولای مینور) نیز در ۲۶ اکتبر ۱۹۷۷ در علی مائو مالین، در مرکای سومالی تشخیص داده شد. منبع بیماری نیز شیوع آن در کورتونواری بود.
کشف علمی تغییرات اقلیمی و گازهای گلخانه ای در اوایل قرن نوزدهم و همزمان با شناخت عصر یخبندان و سایر تغییرات اقلیمی دیرینه آغاز شد. در اواخر قرن نوزدهم، دانشمندان برای اولین بار متوجه شدند که انتشار گازهای گلخانه ای منجر به اختلال در تعادل انرژی و آب و هوای زمین می شود. نظریات دیگری نیز از جمله آتشفشان خیزی و چرخه های خورشیدی در ارتباط با تغییرات اقلیمی مطرح شدند. در دهه ۱۹۶۰، شواهد قانع کننده ای پیرامون اثر گرمایشی گاز دی اکسید کربن ارائه شد. برخی دانشمندان نیز معتقد بودند ذرات معلق ناشی از فعالیت های انسانی (مانند «آلودگی») ممکن است اثر خنک کنندگی داشته باشند. طی دهه ۱۹۷۰، نظرات علمی بیش از پیش دیدگاه گرمایش زمین را تأیید کردند. در دهه ۱۹۹۰ و در نتیجة پیشرفت مدل های رایانه ای و کارهای مشاهده ای نظریه عصرهای یخبندان میلانکوویچ تأیید شد و یک اتفاق نظر شکل گرفت: گازهای گلخانه ای نقش بزرگی در اغلب تغییرات اقلیمی داشته اند و فعالیت های انسانی و ادامه انتشار این گازها منجر به گرمایش زمین می شود. از دهه ۱۹۹۰، تحقیقات علمی دربارهٔ تغییرات اقلیمی حوزه های متعدد و گسترده ای را شامل شده است. این تحقیقات منجر به بهبود د
رک ما را از روابط علّی، داده های تاریخی و توانایی اندازه گیری و مدل سازی تغییرات اقلیمی می شوند. خلاصه این پژوهش های در گزارش های ارزیابی هیئت بین دولتی تغییرات اقلیمی آورده شده است. از نظر کلان، تغییر اقلیمی تغییری قابل توجه و پایدار در توزیع آماری الگوهای آب و هوا در دوره های مختلف (دهه ها تا میلیون ها سال) است. این تغییر ممکن است در میانگین شرایط آب و هوایی یا در توزیع آب و هوا در اطراف شرایط میانگین (مانند رویدادهای شدید اقلیمی بیشتر یا کمتر) باشد. عواملی که منجر به تغییرات اقلیمی می شوند عبارتند از فرآیندهای اقیانوسی (مانند گردش اقیانوس)، فرآیندهای زیستی (مانند گیاهان)، تغییر در تابش خورشید، حرکات سنگ کره، فوران آتشفشان ها و تغییرات ناشی از اقدامات انسان در طبیعت. پیش از قرن بیستم. تغییرات منطقه ای، دوران باستان تا قرن نوزدهم. در دروان باستان تصور مردم این بود که آب و هوای یک منطقه طی سده ها تغییر کند. به عنوان مثال، تئوفراستوس، شاگرد ارسطو، فیلسوف یونان باستان در قرن چهارم قبل از میلاد، متعقد بود که تخلیه باتلاق ها احتمال یخ زدگی یک منطقه خاص را افزایش می دهد و حدس می زد که زمین زمانی گرمتر می شو که با
پاکسازی جنگل ها در معرض نور بیشتری قرار بگیر. در قرن اول پیش از میلاد، ویترویوس، نویسنده و معمار رومی، دربارهٔ ارتباط آب و هوا با معماری مسکن و نحوه انتخاب مکان مناسب برای شهرها صحبت کرده بود. محققان اروپایی دوره رنسانس نیز متوجه شده بودند که جنگل زدایی، آبیاری و چرای دام ها زمین های اطراف مدیترانه را تغییر داده است. آنها معتقد بودند که اقدامات انسانی منجر به تغییر آب و هوای منطقه شده است. شن کو، دانشمند و دولتمرد چینی از سلسله سانگ شمالی، با مشاهده بامبوهای سنگی شده در آب و هوای خشک منطقه شمال یانژو، یان آن در شنسی امروزی، (منطقه ای دور از نواحی مرطوب و گرمی که بامبوها معمولاً رشد می کنند) در سال ۱۰۸۸ در کتاب خود نظریه تغییرات تدریجی آب و هوا را مطرح ساخت.
چایناتاون () محله سنتی چینی در اوکلند، کالیفرنیا است که منعکس کننده جامعه چینی آمریکایی و به طور گسترده تر جامعه آسیایی آمریکایی متنوع در اوکلند می باشد. این شهر اغلب به عنوان «محله چینی های اوکلند» شناخته می شود تا آن را از محله چینی های سانفرانسیسکو متمایز کند. این محله در ارتفاع ۳۹ فوتی (۱۲ متری) بالاتر از سطح دریا قرار دارد. چایناتاون در مرکز شهر اوکلند واقع شده است که از غرب به برادوی، از جنوب به شاهراه ۸۸۰ ایالتی، از شرق به خیابان فالون و کالج لین و از شمال به خیابان۱۲ محدود می شود، اگرچه شهر اوکلند در حاشیه شمالی خیابان چهاردهم قرار دارد. مرکز تجاری تاریخی این محله در امتداد خیابان وبستر (بین هفتم و نهم) و خیابان هشتم (بین فرانکلین و هریسون) می باشد.
اقدام فردی برای تغییر اقلیم شامل انتخاب های شخصی در زمینه هایی مانند رژیم غذایی، میزان مسافرت، شیوه مصرف انرژی در خانه، مصرف کالاها و خدمات و همچنین جمعیت خانواده می باشد. افراد نیز می توانند در انجمن های محلی و سیاسی دربارهٔ مسائل اقلیمی شرکت کنند. افرادی که به دنبال کاهش ردپای کربنی خود هستند (به ویژه افرادی که در کشورهای پردرآمد زندگی کرده و سبک زندگی پر مصرفی را دنبال می کنند)، می توانند با انجام اقداماتی مانند اجتناب از انجام پروازهای مکرر و استفاده از اتومبیل های بنزینی، رعایت رژیم غذایی (عمدتا) گیاهی، داشتن فرزندان کمتر، استفاده طولانی تر از لباس ها و محصولات الکتریکی و برقی و ساختن خانه ها تأثیر مثبتی بر کاهش ردپای کربنی خود داشته باشند. پرهیز از خوردن غذاهای گوشتی و لبنیات به عنوان تاثیرگذارترین اقدام در مسیر کاهش اثرات زیست محیطی فرد شناخته می شود. مصرف بیش از حد انسان بیشتر از افزایش جمعیت بر تغییرات اقلیمی اثرگذار بوده است. سبک زندگی پرمصرف تأثیر زیست محیطی بالایی دارد. ۱۰ درصد افراد ثروتمند جهان قریب به ۵۰ درصد از آلاینده های ناشی از سبک زندگی را تولید می کنند. حضور در طبیعت و آشنایی با محیط زیست
پیرامون خودمان تأثیر بسیاری در نوع دیدگاه ما از آنچه بر سر طبیعت با نوع عملکردهای انسانی می گذرد خواهد داشت. دیدن زباله های شهری یا آثار تخریبی فعالیت های اقتصادی در عمق طبیعت نمونه بارزی خواهد بود. کودکان خود را با ارزش های طبیعی آشنا کنید زیرا این زمین در آینده به دست آن ها خواهد افتاد. برخی محققان معتقدند که کارهای فردی مصرف کننده و «سبز» ساختن زندگی شخصی در مقایسه با کنش های جمعی با تأثیر بسیار ناچیزی همراه است. در مقابل، برخی دیگر معتقدند که اقدامات فردی سبب کنش های جمعی می شوند، و تأکید دارند که «تحقیقات دربارهٔ رفتار اجتماعی نشان می دهد که تغییر سبک زندگی سبب تغییرهای سیستماتیک می شوند.» طبق نتایج یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۲، تغییرهای اقلیمی دومین مسئله بحرانی پیش روی اروپا است. نزدیک به سه چهارم پاسخ دهندگان (۷۲ درصد) معتقدند که اقدامات فردی آن ها می تواند تفاوتی در مقابله با معضلات اقلیمی رقم بزند. هدف فردی پیشنهادی. در سال ۲۰۲۱، بودجه کربن برجای مانده از کاهش گرمایش زمین با شانس ۵۰ درصد ماندن در زیر ۱٫۵ درجه سانتی گراد گرمایش، ۴۶۰ میلیارد تن دی اکسید کربن یا یازده و نیم سال انتشار با نرخ انتشار سال ۲۰۲۰
بود. میانگین جهانی سرانه انتشار گازهای گلخانه ای در پایان دهه ۲۰۱۰ حدود ۷ تن بود (شامل ۷/۰ تن دی اکسید کربن برای غذا، ۱/۱ تن برای مصارف خانگی و ۸/۰ تن ناشی از حمل و نقل). از این میزان حدود ۵ تن دی اکسید کربن واقعی بود. برآورد می شود که برای دستیابی به هدف موافقت نامه پاریس مبنی بر کاهش گرمایش زمین به زیر ۵/۱ درجه تا پایان سده اخیر سرانه رد پای کربن سالانه تا سال ۲۰۳۰ باید به ۳/۲ تن برسد. در سال ۲۰۲۰، مردم هند تقریباً به این هدف رسیده اند و در فرانسه و چین حتی از آن فراتر رفته اند. متوسط تولید در ایالات متحده و استرالیا به میزان زیادی بیشتر از هدف تعیین شده است. انتشار سرانه در کشورهای مختلف بسیار متفاوت است. افراد ثروتمندتر گازهای گلخانه ای بیشتری تولید می کنند. گزارش آکسفام در سال ۲۰۱۵ نشان می دهد که ۱۰ درصد بالای جمعیت جهان از نظر ثروت بیش از ۵۰ درصد از گازهای گلخانه ای را تولید می کنند. طبق گزارش سال ۲۰۲۱ سازمان ملل متحد نیز ۵ درصد بالای افراد ثروتمند جهان مسئول رشد ۴۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ بوده اند. ششمین گزارش هیئت بین دولتی تغییر اقلیم در سال ۲۰۲۲ عنوان داشته است که: «افزایش
رفاه مردم نیازمند ارائه خدمات مختلفی است و این امر تنها با تهیه انرژی و منابع فیزیکی ممکن نیست. تمرکز بر تقاضا برای خدمات و نقش های اجتماعی و سیاسی افراد مشارکت در اقدامات اقلیمی را افزایش می دهد.» معنی «ردپای کربنِ سبک زندگی». اصطلاح ردپای کربن را نخستین بار کمپین «پس از نفت» در سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ به کار برد که توسط شرکت بریتیش پترولیوم تأمین مالی شده بود. پس از این کمپین بود که این شرکت به کم اهمیت نشان دادن نقش خود در تغییرهای اقلیمی متهم شد.
روغن پالم از نخل روغنی به دست می آید و برای بسیاری از کشاورزان در جنوب شرقی آسیا، غرب آفریقا و آمریکای مرکزی به عنوان منبع اصلی درآمد محسوب می شود. این روغن عمدتاً برای مصارف پخت وپز محلی استفاده می شود و علاوه بر آن، در تولید مواد غذایی تجاری، محصولات مراقبت شخصی و حتی زیست سوخت به کار می رود. از نظر بازدهی، نخل روغنی نسبت به گیاهان روغنی دیگر مانند سویا، کُلزا یا آفتابگردان، به ازای هر واحد سطح تا ده برابر بیشتر روغن تولید می کند. این ویژگی باعث شده است که روغن پالم جایگاه ویژه ای در تولید محصولات مختلف پیدا کند. نخل های روغنی که تنها ۵ درصد از زمین های کشاورزی جهان را اشغال می کنند، ۳۸ درصد از کل روغن گیاهی تولیدی در جهان را تامین می کنند. با این حال، مزارع نخل روغنی که غالباً به صورت تک کشتی اداره می شوند، به دلیل تاثیرات منفی بر محیط بیوفیزیکی، تحت نظارت قرار دارند. ازجمله این تأثیرات می توان به کاهش ترسیب کربن و کاهش تنوع زیستی، در مناطق جنگلی اشاره کرد. همچنین نگرانی هایی در خصوص تأثیرات این کشت بر جوامع انسانی و حیوانی محلی وجود دارد، به ویژه در مورد جابه جایی و اختلال در زندگی آنان. آمار کشت و تولید.
تخمین زده می شود که حدود ۱.۵ میلیون کشاورز کوچک در اندونزی به کشت نخل روغنی مشغول باشند. علاوه بر این، نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر دیگر نیز به طور مستقیم در صنعت نخل روغنی و بخش های وابسته به آن فعالیت دارند. در سال ۲۰۰۵، طبق برآورد انجمن روغن پالم، مالزی تولیدکنندهٔ نزدیک به ۵۰ درصد از روغن پالم جهان بوده است. این انجمن مدیریت نزدیک به ۵۰۰ میلیون نخل روغنی را بر عهده دارد. در سال ۲۰۰۶، مساحت زمین های تحت کشت نخل روغنی نزدیک به ۱۱ میلیون هکتار بوده است. یکی از عوارض جانبی نخل های روغنی، پدیده جداسازی کربن است. تقاضا برای روغن پالم در حال افزایش است و انتظار می رود که این روند ادامه دار باشد. بین سال های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۰، سطح زیر کشت نخل روغنی در اندونزی از ۲ هزار کیلومتر مربع به بیش از ۳۰ هزار کیلومترمربع افزایش یافت. جنگل زدایی در اندونزی به دلیل کاشت نخل روغنی و قطع غیرقانونی درختان با چنان سرعتی در حال انجام است که در گزارش طرح محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) در سال ۲۰۰۷ اشاره شده بود که ممکن است بیشتر جنگل های این کشور تا سال ۲۰۲۲ نابود شوند، البته نرخ جنگل زدایی در دههٔ گذشته کاهش یافته است. مسائل اجتماعی. نخل ر
وغنی محصول اقتصادی بسیار با ارزش و منبعی مهمی برای اشتغال است. این محصول به کشاورزان کوچک اجازه می دهد که در فعالیت های اقتصادی مشارکت داشته باشند و اغلب منجر به بهبود زیرساخت های محلی و دسترسی بهتر به خدماتی مانند مدارس و مراکز درمانی می شود. در برخی مناطق، نخل روغنی به دلیل درآمد بالای تولید روغن پالم جایگزین محصولات سنتی شده است. مدرن سازی روش های زراعت سبب بروز مسائلی از جمله عدم امنیت غذایی شده است. این مسئله ناشی از استفاده شدید از زمین ها و تخریب خاک است. در نتیجهٔ این اقدامات، توانایی مردم محلی برای تولید غذا کاهش یافته است و به ناچار در مناطق دیگر به دنبال غذا می گردند. بااین حال، در برخی موارد، زمین های نخل روغنی بدون مشورت با مردم بومی منطقه و حتی بدون انجام پرداخت های لازم به آن ها زیر کشت قرار گرفته اند. این دست اتفاقات در پاپوآ گینه نو، کلمبیا و اندونزی رخ داده اند. در ایالت ساراواک مالزی، صحبت هایی دربارهٔ میزان مشورت لازم با قبیله لانگ تران کانان پیش از کشت نخل روغنی در زمین های محلی انجام شده است. تصاحب زمین های بومی سبب درگیری بین کشاورزان و ساکنان محلی در این کشورها شده است.
تارا موریس (زاده ) بازیگر، خواننده و رقصنده استرالیایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم پوست فلزی اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که تارا موریس در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
دره فولادی یک دره و منطقهٔ مسکونی در مرکز افغانستان است که در ولایت بامیان و در ۱۳۰ کیلومتری غرب ولایت کابل واقع شده است. جمعیت شناسی. هزاره ها بیشترین جمعیت این ناحیه را تشکیل می دهند.
لوئیز امیل دوهوسه (Louis-Emile Duhousset) (1823 – 1911) افسر پیاده نظام فرانسوی، اسب شناس، قوم شناس، نقشه کش و مجسمه ساز. او عضو وابسته انجمن مردم شناسی، عضو کامل انجمن قوم نگاری شرقی و آمریکایی، عضو متناظر آکادمی دیژون بود. دو هوسه نظامی کارکشته ای است و سال ها در خط مقدم جنگ های فرانسه و پروس به ارتش ناپلئون سوم خدمت می کند. و به مقام سرهنگی می رسد، اما از بخت بد در آخر خدمت مغضوب ناپلئون سوم می شود و تنزل مقام پیدا می کند. او سه سال در ایران اقامت داشت. دوهوس، علاوه بر وظایف نظامی، مسئولیت ویژه بخش قوم نگاری را نیز بر عهده داشت، اما به درخواست آقای رگنو، مدیر وقت، مطالعه اسب و شتر و حتی سرامیک ایرانی را به آن اضافه کرد. در سال ۱۸۶۲ او را به «نظارت بر انتشار مطالعات مردم شناسی خود در مورد ایران» منصوب کردند. نقشه ها و اندازه گیری های انسان شناسی او در موزه تاریخ طبیعی نگهداری می شود، اما روشن نیست چه اتفاقی برای نقاشی هایی که او از حیوانات کشیده بود افتاد. آثار او به قوم شناسی، مردم شناسی و در نهایت بازنمایی هنری اسب می پردازد. کتابی از او شامل بخشی از نقاشی های که در ایران کشیده است، با عنوان «سفری به ایرا
ن: مجموعه ای از نقاشی های لویی امیل دو هوسه از مناظر و مردم ایران ۱۲۳۸–۱۲۳۵» از مجموعه منوچهر فرمانفرمائیان، توسط انتشارات بنیاد فرهنگ ایران در سال ۱۳۴۸ منتشر شده است. امیل دو هوسه در دیدار با ناصرالدین شاه از او می خواهد تا اجازه دهد تا تصویرش را بکشد، اما از پاسخ شاه غافلگیر می شود. شاه می گوید: «تو از من نقاشی بکش، من هم از تو می کشم و یک نفر سومی هم از هر دوی ما نقاشی بکشد.» همین طور هم می شود. پس از اتمام کار، نقاشی ها دست به دست می شوند. دو هوسه می بیند که شاه به خط فرانسوی خوشی نام دو هوسه را هم زیر نقاشی نوشته است. برای دو هوسهٔ هنرمند چنین فرصتی مغتنم بوده است. این هنرمند و نظامی فرانسوی حدود هزار روز در ایران زندگی می کند و بیشتر شهرهای ایران را می گردد. چند هزار طرح از آدم ها و مناظر ایران می کشد که متأسفانه از مجموع آنها فقط حدود دویست اثر به جا می ماند و از سرنوشت باقی نقاشی ها اطلاعاتی در دست نیست. در مقدمه این کتاب آمده است: «... دیگر نومیدی او از اینکه بتواند جهرهٔ زنان این کشور را ترسیم نماید آن است که می گوید زنان دراین قبیل مواقع بیش از حد آرایش می نمایند و اغلب نمی توان در اثر مصرف زیادی ل
وازم آرایش رنگ حقیقی چهرهٔ آن ها را تشخیص داد …» (۵ و ۶).
وزارت ادغام مجدد سرزمین های اشغالی موقت () یک وزارتخانه دولتی در اوکراین است که به طور رسمی در ۲٠ آوریل ۲٠۱۶ برای مدیریت بخش هایی از منطقه دونتسک که در جریان مداخله نظامی روسیه در اوکراین پس از انقلاب ۲٠۱۴ این کشور، تحت اشغال روسیه قرار گرفته بودند تأسیس شد. پس از تهاجم سال ۲٠۲۲ روسیه به اوکراین، این وزارتخانه همچنین مناطق تازه اشغال شده در سراسر اوکراین، به ویژه خرسون و زاپوریژیا را که به همراه دونتسک و لوهانسک به روسیه ضمیمه شده بودند، مدیریت کرد. دولت هونچاروک در اوت ۲۰۱۹ وزارت امور کهنه سربازان را در این وزارتخانه ادغام کرد. اما در دولت شمیهال این ادغام در مارس ۲۰۲۰ لغو شد.
آرتز اند کرفتز پروداکشنز ، یک شرکت خدمات رسانه ای متمرکز بر موسیقی است که به عنوان یک لیبل مستقل ضبط آثار، اطلاعات را به شرکت های مدیریت، فروش و نشر در سراسر جهان ارائه می دهد. این شرکت تا کنون ۲۱ جایزه جونو کسب کرده است. از این شرکت به عنوان یکی از مهم ترین شرکت های موسیقی کانادا نام برده می شود.
خانه نادری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آمل، بخش لاریجان، رینه در روستای گرنا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۹۲۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بهترین های لس آنجلس (به انگلیسی: L.A.'s Finest) یک مجموعه تلویزیونی جنایی و کمدی اکشن آمریکایی است که توسط برندون مارگولیس و براندون سونیر ساخته شده است. و توسط کمپانی سونی پیکچرز تله ویژن تهیه شده است. این فرانچایز پسران بد محسوب می شود، که توسط جورج گالو ساخته شده است. این سریال در ۱۳ مه ۲۰۱۹ پخش شد. فصل دوم در ۹ سپتامبر ۲۰۲۰ برای اولین بار پخش شد. فصل اول این سریال در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰ پخش تلویزیونی آمریکایی خود را از فاکس انجام داد. در اکتبر ۲۰۲۰، سریال پس از دو فصل لغو شد. داستان. این سریال اسپین آفی از فیلم "پسران بد" است و دربارهٔ مأمور مبارزه با مواد مخدر "سیدنی برنت" می باشد. سریال با کاراکتر "گابریله یونیون" در فیلم "پسران بد ۲" یعنی "سیدنی برنت" آغاز می شود که به لس آنجلس نقل مکان می کند. سیدنی مشکلات زندگی اش در میامی را ترک می کند و به امید شروعی دوباره به کالیفرنیای جنوبیِ آفتابی می رود. او به نیروی پلیس لس آنجلس می پیوندد و در آن جا با "نانسی مک کناً که کارآگاه و مادری شاغل است همکار می شود...
«روسریتو» تک آهنگی به خوانندگی مهدی یراحی است که در حمایت از جنبش زن، زندگی، آزادی و نافرمانی مدنی در ۳ شهریور ۱۴۰۲ منتشر شد. این تک آهنگ پس از انتشار مورد استقبال گستردهٔ جامعه و مردم و شخصیت ها قرار گرفت. در ۶ شهریور ۱۴۰۲، چهار روز پس از انتشار این تک آهنگ، مهدی یراحی بازداشت شد. بخشی از اجرای این تک آهنگ در رسانه های اجتماعی مهدی یراحی به یک میلیون بازدید رسید و پس از دستگیری او توسط جمهوری اسلامی اینستاگرامش از دسترس خارج شد. بخاطر انتشار این تک ترانه، مهدی یراحی به حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران، مبنی بر ۷۴ ضربه شلاق در شعبه چهارم اجرای احکام دادسرای امنیت اخلاقی تهران محکوم که در ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۳ اجرا و به گفته مصطفی نیلی وکیل وی، در هنگام شلاق، «خدیا شکرت» را از زبان وی شنیده است. تاریخچه. این آهنگ نسخه ای ویرایش شده از آهنگ «از خودت خبر بیار» از آلبوم امپراتور است که مهدی یراحی آن را سال ۱۳۹۲ خوانده بود. واکنش ها. انجمن قلم آمریکا: خبر دستگیری یراحی همزمان شد با اعلام حکومت ایران مبنی بر اینکه «فعالان فرهنگی» که «برخلاف منافع ملی» عمل می کنند – از جمله هنرمندان زن و بازیگرانی که حجاب خود را ح
ذف می کنند – اجازه فعالیت در کشور را نخواهند داشت. این ممنوعیت هایی که علیه «فعالان فرهنگی» انجام می شود، یادآور کمپین تداوم حکومت ایران برای سرکوب هر گونه بیان هنری است که جرات به چالش کشیدن وضعیت موجود را داشته باشد. اقدام قانونی علیه مهدی یراحی نشان دهنده سرکوب سیستماتیک و وحشیانه آزادی بیان دموکراتیک توسط رژیم ایران است. جولی تربو، مدیر Artists at Risk Connection، گفت: ما با هنرمندان و فعالان فرهنگی ایران که از حقوق و آزادی های اساسی دفاع می کنند، همبستگی می کنیم و خواهان رفع همه اتهامات علیه یراحی هستیم.
پیام خانلرخانی (زادهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۵۸ در تهران) تکواندوکار پیشین، مربی تیم ملی تکواندو ایران است. خانلرخانی به عنوان ملی پوش تکواندوی ایران، دارندهٔ نشان طلا جام پادشاهی اردن در سال ۲۰۰۵ و طلای مسابقات بین المللی نکار کاپ آلمان در سال ۲۰۰۶ است. زندگی نامه. پیام خانلرخانی در بهمن ۱۳۵۸ در تهران به دنیا آمد. وی ساکن شهرستان ورامین است. او از سال ۱۳۷۰ به صورت حرفه ای تکواندو را شروع کرد.او مربیگری را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد. وی فارغ التحصیل رشته تربیت بدنی از دانشگاه تهران است. سوابق قهرمانی و مربی گری. پیشینه قهرمانی پیشینه مربی گری عناوین بهترین مربی پیوند به بیرون. پیام خانلرخانی در اینستاگرام