Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
البرشت دورر (آلمانی: Albrecht Dürer؛ زادهٔ ۲۱ مه ۱۴۷۱ – درگذشتهٔ ۶ آوریل ۱۵۲۸) نقاش، حکاک و ریاضی دان آلمانی دوره نوزائی خالق این اثر است. هم اکنون صدها نقاشی ماهرانه آلبرشت دورر قلمکاری ها و آبرنگ ها و کنده کاری های چوبی او در هر موزه بزرگی در سراسر جهان، نگهداری می شود. داستان. این اثر دستان برادرش یعنی البرت دورر یکی از هجده فرزند این خانوادهٔ بزرگ است که به آخر قرن ۱۵ بر می گردد. آلبرشت دورر و برادرش آلبرت (دو تا از هجده فرزند) رؤیایی را در سر داشتند. هر دو برادر آرزو داشتند نقاش چیره دستی شوند، اما خیلی خوب می دانستند که پدرشان هرگز نمی تواند آن ها را برای ادامه تحصیل به نورنبرگ بفرستد زیرا آنها از خانوادهٔ نه چندان قوی از نظرمالی بودند. شبی این دو برادر تصمیم می گیرند که سکه قرعه بیاندازند و بازنده می بایست برای کار در معدن به جنوب می رفت و برادر دیگرش را حمایت مالی می کرد تا در آکادمی به فراگیری هنر بپردازد، و پس از آن برادری که تحصیلش تمام شد باید در چهار سال بعد برادرش را از طریق فروختن نقاشی هایش حمایت مالی می کرد تا او هم به تحصیل در دانشگاه ادامه دهد. دو برادر در یک صبح یکشنبه به کلیسا رفتند و سکه
انداختند. آلبرشت دورر برنده شد و به نورنبرگ رفت در همین حین آلبرت به معدن های خطرناک جنوب رفت و برای ۴ سال به طور شبانه روزی کار کرد تا از برادرش را که در آکادمی تحصیل می کرد حمایت مالی کند. البرشت رشد کرد و در دوران تحصیلش درآمد زیادی کسب کرد. وقتی هنرمند جوان به دهکده اش برگشت، خانواده دورر برای موفقیت های آلبرشت و برگشت او به کانون خانواده پس از ۴ سال یک ضیافت شام برپا کردند. البرشت به برادرش البرت گفت حالا نوبت تو است که دنبال ارزوهایت بروی اما البرت جوان سرش را پایین انداخت و گفت دست هایم آنقدر در این چهار سال شکسته و پیر شده است که حتی نمی توانم یک لیوان را نگهدارم الان برای من خیلی دیر است برادر. اثر دستان دعا کننده. دست های دعا (به آلمانی: Betende Hände)، همچنین به عنوان مطالعه دست های یک رسول (Studie zu den Händen eines Apostels) نیز شناخته می شود، طراحی با قلم و جوهر توسط آلبرشت دورر، نقاش و نظریه پرداز آلمانی است. این اثر امروز در موزه آلبرتینا در وین، اتریش نگهداری می شود. دورر این نقاشی را با استفاده از تکنیک بلند کردن سفید و جوهر سیاه روی کاغذ رنگی آبی (خودساخته) خلق کرد. این نقاشی نمای نزدیک ا
ز دو دست مرد را نشان می دهد که به هم گره شده و مشغول دعا هستند. همچنین آستین های نیمه بالا زده نیز دیده می شود. آلبرشت دورر برای قدردانی از همه سختی هایی که برادرش به خاطر او متحمل شده بود، دستان پینه بسته برادرش را که به هم چسبیده و انگشتان لاغرش به سمت آسمان بود، به تصویر کشید. او نقاشی استادانه اش را صرفاً دست ها نام گذاری کرد اما جهانیان احساساتش را متوجه این شاهکار کردند و کار بزرگ هنرمندانه او را «دستان دعا کننده» نامیدند.
فرشته های معمولی () یک فیلم زندگی نامه ای و درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی جان گان از فیلم نامه ای نوشتهٔ مگ تیلی و کلی فرمون کریگ است. در این فیلم هیلاری سوانک، آلن ریچسون، نانسی تراویس و تامالا جونز به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم به کارگردانی جان گان و نویسندگی مگ تیلی و کلی فرمون کریگ، بر اساس وقایع واقعی است که در طول موج سرمای آمریکای شمالی در سال ۱۹۹۴ رخ داد. این فیلم در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴ توسط لاینزگیت منتشر شد. و نقدهای عموماً مثبتی از منتقدان دریافت کرد. داستان. با الهام از یک داستان واقعی، یک آرایشگر کل جامعه را گرد هم می آورد تا به یک پدر بیوه کمک کند تا جان دختر خردسالش را که به شدت بیمار شده است نجات دهد. تولید. فیلمبرداری در وینیپگ در آوریل ۲۰۲۲ و آلبانی، نیویورک، در ژوئن ۲۰۲۲ انجام شد. انتشار فیلم. فیلم «فرشتگان معمولی» توسط لاینزگیت در ۲۳ فوریه ۲۰۲۴ به صورت سینمایی و در ۲۶ مارس ۲۰۲۴ به صورت آنلاین اکران شد. در ابتدا قرار بود این فیلم در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳ اکران شود، اما این تاریخ به دلیل جلوگیری از رقابت با فیلم کنسرت «تور تیلور سویفت: دوران» به تعویق افتاد. کمی پس از آن، سونی پیکچرز ریل
یزینگ اینترنشنال برخی از حقوق توزیع بین المللی را تحت لیبل استیج سیکس فیلمز به دست آورد. سرانجام این فیلم در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ در بریتانیا اکران شد.
فراموشی پیش گستر (به انگلیسی: Anterograde Amnesia) در عصب شناسی عبارت است از ناتوانی در ایجاد خاطرات جدید پس از رویدادی که باعث فراموشی شده است. فراموشی پیش گستر منجر به ناتوانی جزئی یا کامل در یادآوری گذشته نزدیک می شود، در حالی که خاطرات طولانی مدت قبل از رویداد دست نخورده باقی می مانند. این نوع فراموشی برخلاف فراموشی پس گستر است که در آن خاطرات ایجاد شده قبل از رویداد از بین می روند در حالی که هنوز می توان خاطرات جدید را به یاد آورد. البته هر دو نوع فراموشی پیش گستر و پس گستر ممکن است با هم در یک بیمار رخ دهند. تا حد زیادی فراموشی پیش گستر یک بیماری مرموز باقی مانده است زیرا مکانیسم دقیق ذخیره سازی خاطرات هنوز به خوبی شناخته نشده است. اگرچه مشخص است که مناطق درگیر مغز شامل مکان های خاصی در قشر گیجگاهی هستند، به ویژه در هیپوکامپ و نواحی زیر قشری مجاور آن.
مادر خوب (به انگلیسی: The Good Mother) یک فیلم دلهره آور و جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی مایلز جوریس-پیرافیت و نویسندگی مشترک با مدیسون هریسون است. در این فیلم هیلاری سوانک، اولیویا کوک، جک رینور و هاپر پن به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم توسط ورتیکال انترتینمنت در ۱ سپتامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. داستان. پس از قتل پسرش، روزنامه نگار ماریسا بنینگز با دوست دختر باردار خود اتحاد غیرمعمولی را برای ردیابی کسانی که مسئول مرگ او بودند تشکیل می دهد. آنها با هم، با قلمروی از مواد مخدر و عدم صداقت در شهر آلبانی، نیویورک روبرو می شوند و مکاشفه ای عمیق تر و شوم تر را کشف می کنند. تولید. فیلمبرداری از ژوئن تا ژوئیه ۲۰۲۲ در آلبانی، نیویورک انجام شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37954439&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-09-22T14:23:49Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ترجمه جعبه اطلاعات آرایه&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37954446&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; یلوه باربادوس یک گونه یلوه فسیلی بومی باربادوس با وضعیت طبقه بندی نامشخص است. در گذشته توسط پیرس برودکورب در سال ۱۹۶۵ با نام "Fulica podagrica" توصیف شد. با این حال، این طبقه بندی توسط استورز اولسون هنگامی که او مطالب برودکورب را دوباره در سال ۱۹۷۴ توصیف کرد تنها با هولوتایپ برودکورب که از استخوان بازو و چند عنصر ساق پا از جمله استخوان ران، تیبیوتارسوس و قطعات تارسومتارسوس تشکیل شده است، شناخته شده است. استخوان بازو ممکن است به طور خاص از چنگر آمریکایی ("Fulica americana") متمایز نباشد، اما بیشتر قطعات استخوان ران، تیبیوتارسوس و تارسومتارسوس از یک یلوه بزرگ تر هنوز توصیف نشده از یک سردهٔ نامشخص و مرتبط
با "Fulica" هستند. اولسون همچنین فرض کرد که مواد برودکورب ممکن است ترکیبی از چندین گونه یلوه باشد. قطعه های استخوان در نهشته های پلیستوسن پسین در پریش سنت فیلیپ و راگد پوینت در باربادوس کشف شد.
هایپیکسل، با نام رسمی شبکه هایپیکسل، یک سرور بازی ماینکرفت است که در ۱۳ آوریل ۲۰۱۳ منتشر شد و توسط Hypixel Inc مدیریت و اجرا می شود. این سرور ظرفیت حدوداً ۲۰۰۰۰۰ نفر را دارد و دارای مینی گیم هایی مثل بدوارز، دراپر، اسکای وارز و… است. هایپیکسل به طور گسترده به عنوان بزرگ ترین سرور ماینکرفت فعال در حال حاضر در نظر گرفته می شود. برای ورود به این سرور به حساب اصل ماینکرفت نیاز است و با حساب کرکی نمی توان وارد این سرور شد. درآمد این سرور از فروختن رنک به دست می آید. سخت افزار. هایپیکسل از نسخه 1.7.4 باکیت استفاده می کند. با پچ کردن این این نسخه مشکلات آن را رفع کردند و قابلیت های خودد را به آن اضافه کردند. برای اتصال سرور ها از پروکسی بانجی کورد استفاده می کنند و از دیتابیس MongoDB استفاده می کنند. گیم مود ها. سرور هایپیکسل چندین بازی کوچک در خود دارد که گیم مود نامیده می شوند. اسکایبلاک. در گیم مود اسکایبلاک هایپیکسل باید از جزیره ای کوچک شروع کنید و جزیره تان را گسترش دهید. همچنین چندین جزیره عمومی وجود دارد که همگی می توانند از آنها استفاده کنند بدوارز. در گیم مود بدوارز باید از تخت خود محافظت کنید و با پل زدن
به جزایر دیگر افراد و کندن تخت آنها و کشتن آنها بازی را برنده شوید. همچنین می توانید با الماس و امرالد خود را قوی تر کنید که در جزیره خود پیدا نمی شود هوسینگ (خانه داری). در گیم مود هوسینگ می توان ساخت و ساز و برنامه نویسی انجام داد و یک مینی گیم مود درون هایپیکسل ساخت
یلوه چتم یک گونه منقرض شده از پرندگان بی پرواز در خانواده یلوگان است. این گونه بومی جزایر چتم، منگر و پیت در مجمع الجزایر چتم نیوزلند بود. یلوه چتم برای نخستین بار در سال ۱۸۷۱ در Mangere کشف شد و ۲۶ نمونه جمع آوری شده از آنجا از مجموعه های موزه ای شناخته شده است. نام مائوری آن «ماتیراکاهو» بود.
یلوه هاوکینز ، که یلوه غول پیکر جزیره چتم یا در موریوری به نام ماهونوی نیز نامیده می شود، گونه ای منقرض شده از یلوه های بی پرواز است. این گونه بومی جزایر چتم در شرق نیوزلند بود. شناخته شده است که تنها در جزایر اصلی جزیره چتم و جزیره پیت وجود داشته است. بلوه هاوکینز بزرگ ترین پرنده زمینی بومی جزایر چتم بود، حدود قد و وزن حدود داشت. نوکی بلند و خمیده به پایین داشت. گزارش های تاریخی که احتمالاً به این پرنده با نام "mehonui" اشاره می کنند، نشان می دهند که رنگ آن قرمز مایل به قهوه ای بوده است و در عادات زیست محیطی با مرغ بیشه مقایسه شده است و از نوک آن برای بررسی چوب های در حال پوسیدگی برای بی مهرگان استفاده می شود. یلوه هاوکینز احتمالاً به دلیل شکار بی رویه توسط ساکنان بومی جزایر، موریوری، منقرض شده است و این پرنده از بقایای اسکلت موجود در تل زباله آشپزخانه آنها شناخته شده است.
کِدیف (؛ ) که مخفف عبارت لهستانی «"Kierownictwo Dywersji"» (به معنای «ادارهٔ اغفال دشمن» یا «اداره عملیات انحرافی») است، واحدی در ارتش میهنی لهستان در جریان جنبش مقاومت لهستان در جنگ جهانی دوم بود که خرابکاری، پروپاگاندا و عملیات مسلحانه فعال یا انفعالی را علیه نیروهای آلمان نازی و همدستان آنان انجام می داد. کِدیف در ۲۲ ژانویه ۱۹۴۳ از ادغام دو سازمان قدیمی ترِ موجود در ارتش میهنی ایجاد شد: یگان انتقام و سازمان بادبزن. در ابتدا این واحدها، کوچک و محلی بودند. در نهایت، با گسترش و تکوین بیشتر، برخی به مناطق جنگلی نقل مکان کردند تا جنگ پارتیزانی را آغاز کنند. کِدیف حمله به کارخانه های اسلحه و مهمات ورماخت (از جمله عملیات زرادخانه)، مدارس نظامی، ارزیابی اطلاعات، ضداطلاعات، ایجاد بیمارستان های سیار و یک شبکه ارتباطی را سازماندهی کرد. این واحد نظامیان خشن و بی رحم و همچنین سرکردگان نظامی را ترور می کرد و از جمله در ترور رئیس پلیس فرانتس کوچرا و فرانتس بورکل (عملیات بورکل) نقش اساسی داشت. این واحد همچنین ترور افراد خائن را که با دشمن همکاری می کردند به عهده داشت که یکی از این افراد ایگو سیم بود.
نارنجی، قرمز، زرد یک نقاشی رنگی کشیده شده توسط مارک روتکو در سال ۱۹۶۱ است. این اثر در ۸ مه سال ۲۰۱۲ میلادی و در یک حراجی به قیمت حدود ۸۷ میلیون دلار فروخته شد که یک رکورد برای هنر معاصر پس از جنگ به حساب می آید.
عروسی مادرم () با عنوان پیشین نورث استار () فیلم کمدی درام محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی کریستین اسکات توماس است که فیلم نامهٔ آن را با همکاری جان میکلتویت نوشته است. در این فیلم اسکارلت جوهانسون، سیه نا میلر، امیلی بیچام، فریدا پینتو و کریستین اسکات توماس ایفای نقش کرده اند. این فیلم برای نخستین بار در ۷ سپتامبر ۲۰۲۳ در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد و قرار است در ۸ اوت ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران عمومی شود. داستان. سه خواهر برای شرکت در مراسم عروسی مادر دوبار بیوه شدهٔ خود به خانه بازمی گردند. هر سه خواهر تجربیات زندگی متفاوتی داشته اند: جورجینا پرستار تسکینی است، در حالی که ویکتوریا بازیگر و کاترین کاپیتان نیروی دریایی سلطنتی است. تولید. در ژوئن ۲۰۲۲ اعلام شد که جوهانسون و اسکات توماس در حال کار روی فیلم جدیدی هستند که قرار بود نخستین تجربهٔ کارگردانی اسکات توماس باشد. در همان ماه میلر، پینتو و بیچام به بازیگران اضافه شدند. فیلمبرداری سکانس عروسی در همپشر در کلیسای سنت مری، اشلی و در بخش هایی از املاک گرنج همپشایر در نزدیکی آلرسفورد در ژوئن ۲۰۲۲ صورت گرفت. گزارش شد که جوهانسون در حال فیلمبرداری صحن
ه های دریایی در پورتسموث بود. گزارش شد که تصویربرداری اصلی تا پایان ژوئیهٔ ۲۰۲۲ به پایان رسیده است. اسکات توماس این تجربه و خلق خانواده خیالی با استفاده از خاطرات دوران کودکی اش به عنوان سکوی پرشی را هیجان انگیز دانست. این فیلم پس از "نجواگر اسب" (۱۹۹۸) و "دختر دیگر بولین" (۲۰۰۸)، سومین باری است که اسکات توماس و جوهانسون نقش مادر و دختر را بازی می کنند.
بازی های سوکما ۲۰۲۴ () که به طور رسمی با نام بیست و یکمین دورهٔ بازی های سوکما شناخته می شود یک رویداد چندورزشی است که در ساراواک برگزار خواهد شد. طبق برنامه ریزی ابتدایی، قرار بود جوهور در ماه ژوئیه ۲۰۲۰ میزبان بیستمین دوره این بازی ها باشد ولی به خاطر دنیاگیری کووید-۱۹، آن دوره از بازی ها به تعویق افتاد و طبق تصمیم شورای ملی ورزش، بیستمین دوره بازی های سوکما در ماه سپتامبر ۲۰۲۲ در کوالالامپور برگزار شد. این سومین مرتبه است که ساراواک میزبان بازی های سوکما خواهد بود، اولین میزبانی ساراواک در سال ۱۹۹۰ و دومین میزبانی در سال ۲۰۱۶ بود.
یگان انتقام () یا به اختصار یک سازمان نظامی لهستانی در جنگ جهانی دوم بود که در ۲۰ آوریل ۱۹۴۰ تأسیس شد. این سازمان توسط ژنرال استفان رووتسکی، رئیس اتحادیه مبارزه مسلحانه و به عنوان شاخه ای از آن سازمان که به عملیات خرابکارانه و عملیات پنهانی اختصاص داشت، ایجاد شد. در فوریه ۱۹۴۲، فرمانده کل نیروهای لهستانی و نخست وزیر لهستان، ژنرال ووادیسواف سیکورسکی دستور خود مبنی بر محدود کردن مقاومت مسلحانه در لهستان را پس گرفت و شبکه از آن هنگام گسترش قابل توجهی یافت. یگان انتقام بعدها با سازمان بادبزن ادغام شد و واحد نظامی کدیف به وجود آمد. آخرین فرماندهٔ یگان انتقام سرگرد یان وویچیخ کیوِرسکی بود.
دانشگاه گوهرشاد () یک مؤسسه آموزش عالی در کابل، افغانستان است. تاریخچه. مردم و دولت افغانستان پس از سرنگونی رژیم طالبان در سال ۲۰۰۱، بازسازی را در ابعاد و زمینه های مختلف از جمله در بخش آموزش عالی آغاز کردند. براساس سیاست دولت کنونی، بخش های خصوصی اجازه اشتراک در بخش های مختلف از جمله تحصیلات عالی را دارند که در این زمینه بیش از ۸۰ دانشگاه خصوصی در کابل و بسیاری از ولایات دیگر مانند مزارشریف، هرات، جلال آباد، قندهار، غزنی فعال هستند. دانشگاه گوهرشاد موفق ترین و شناخته شده ترین دانشگاه است و فعالیت های آن زیر نظر وزارت تحصیلات عالی افغانستان است. دانشگاه گوهرشاد به عنوان یک دانشگاه خصوصی غیرانتفاعی کوچک در سال ۲۰۱۰ توسط سیما سمر، رئیس فعلی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان (AIHRC) تأسیس شد. چشم انداز این موسسه ارائه آموزش با کیفیت به اقشار مستضعف و محروم جامعه بود. بنابراین دانشگاه گوهرشاد دوره های آموزشی خود را در ارائه آموزش عالی با کیفیت با نرخ بسیار مقرون به صرفه آغاز کرد. در شروع به تمام دانش آموزان دختر تخفیف ویژه داد. این چشم انداز با توجه به شرایط سخت کشور و منابع بسیار ناچیز، ماجراجویانه به نظر می رسید
. با این حال، پس از چهار سال با نشانه های گسترش و رشد، بدیهی بود که دانشگاه گوهرشاد به خوبی حرکت رو به جلو را به سمت آینده ای موفق با تلاش بیشتر برای توسعه اجتماعی مترقی آغاز کرده است. هیئت امنا. سیما سمر، معاون پیشین رئیس جمهور و وزیر سابق امور زنان و رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان (AIHRC) اشرف غنی احمدزی وزیر پیشین مالیه و رئیس جمهور پیشین افغانستان دادفر سپنتا وزیر سابق امور خارجه و رئیس شورای امنیت ملی اعظم دادفر، وزارت تحصیلات عالی سابق احسان ضیاء، وزیر سابق احیا و انکشاف دهات ظاهر فهیمی، استاد دانشگاه شاهد ربنی (آموزش و پرورش). حمید لایان اعظم بنوال علامه محمد ابراهیم اتمر یک تاجر در افغانستان. دانشکده ها. دانشگاه گوهرشاد دارای چهار دانشکده است: اولی دانشکده حقوق و علوم سیاسی است که از دو بخش مجزا تشکیل شده است، حقوق و علوم سیاسی دومی دانشکده مدیریت اقتصادی است که دو بخش کارشناسی و مدیریت اقتصاد دارد. سومین دانشکده مهندس عمران است. و چهارمین دانشکده رشته علوم کامپیوتر است که از ترکیب دو بخش فناوری اطلاعات و مهندسی نرم افزار تشکیل شده است. بیش از ۱۶۰۰ دانشجو در شهرستان گوهرشاد مشغول به تحصیل هستند
که نزدیک به ۳۵ درصد آنها را زنان تشکیل می دهند. کلیه دوره ها در گوهرشاد در دو نوبت ارائه می شود. بر اساس قوانین وزارت تحصیلات عالی، هر دانشجو می تواند در هر ترم بین ۱۷ واحد و ۲۱ واحد انتخاب کند. بر اساس این برنامه، کل زمان مورد نیاز برای فارغ التحصیلی حدود چهار سال است. مربیان و برنامه درسی. همه مدرسانی که در دانشگاه گوهرشاد تدریس می کنند، مدرسان با تجربه هستند. آنها فوق لیسانس یا دکترای خود را از آمریکا، اروپا، آسیای جنوبی و مرکزی و کشورهای خاورمیانه گرفته اند. تقریباً ۱۰۰ استاد و استادیار در این دانشگاه کار می کنند، از جمله تقریباً ۲۵ استاد تمام وقت و ۷۵ استاد نیمه وقت. دانشگاه گوهرشاد دارای پلتفرمی است که دارای استانداردهای آموزشی و برنامه درسی مطابق با نیازهای کشور می باشد و بر اساس استانداردهای بین المللی آموزش می دهد. مرکز توانمندسازی زنان. به عنوان یک دانشگاه غیرانتفاعی با محوریت پیشرفت اجتماعی، یکی از مهم ترین اهداف تأسیس آن، فراهم کردن شرایط مناسب برای زنان و دختران به ویژه آن هایی بود که قادر به پرداخت شهریه تحصیلی خود نیستند، اما علاقه مند به تحصیلات عالی هستند، بوده است. دانشگاه گوهرشاد به منظور
دستیابی به این هدف، مرکز ویژه ای به نام مرکز توانمندسازی زنان تأسیس کرده است. این مرکز برای دریافت کمک های مالی و حمایت از زنان فقیر و با انگیزه برقراری ارتباط با بسیاری از سازمان های خیریه ای داخلی و خارجی، تا کنون برای بیش از ۱۰۰ زن بورسیه تحصیلی دریافت کرده اند. واحد تحقیقات. دانشگاه گوهرشاد واحدی برای روش های تحقیق توسعه در موضوعات مختلف ارائه کرده است. این واحد در نظر دارد تحقیقاتی را به ویژه برای تهیه کتب درسی دانشگاه انجام دهد. علاوه بر این، این واحد با برگزاری سمینارهای منظم، سخنرانی های عمومی و کنفرانس ها، زمینه مناظره و گفتگو را فراهم کرده است.
عقاب دریایی یا عقاب ماهی گیر (که erne یا ern نیز نامیده می شود، بیشتر به عقاب های دم سفید اشاره دارد)، هر یک از پرندگان شکاری در زیرخانواده Haliaeetinae از خانواده پرندگان شکاری بازان (Accipitridae) است. ده گونه موجود وجود دارد که در حال حاضر با این برچسب توصیف شده اند. این زیرخانواده گستره قابل توجهی دارد، با یک مقاله علمی در سال ۲۰۰۵ که گزارش داد آنها «در زیستگاه های رودخانه ای و ساحلی در سراسر جهان یافت شدند». با این حال، مناطق مسکونی "Haliaeetinae" با توجه به زمینه پیامدهای انسان بر محیط زیست، تهدیدهای خاصی را تجربه کرده اند. یک مطالعه مولکولی در سال ۲۰۰۵ نشان داد که این سرده پیراتباری است و "Ichthyophaga" را دربر می گیرد، گونه ای که به یک گروه معتدل و گرمسیری واگرا می شود. عقاب های دریایی کنونی. رژیم غذایی آنها عمدتاً از ماهی، پرندگان آبزی و پستانداران کوچک تشکیل شده است. آشیانه ها معمولاً بسیار بزرگ هستند و روی درخت قرار می گیرند، اما گاهی روی یک صخره هستند. دم در گونه های بالغ "Haliaeetus" به جز سانفورد، شکم سفید و پالاس کاملاً سفید است. سه جفت گونه وجود دارد: عقاب های دم سفید و سرسفید، عقاب های دریایی
سانفورد و شکم سفید، و عقاب های ماهی گیر آفریقایی و ماداگاسکار، که هر کدام از این گونه ها از یک گونه سرسفید و یک سرتیره تشکیل شده است.
الیو () یک فیلم علمی تخیلی ماجراجویی انیمیشنی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ است که توسط استودیوی انیمیشن پیکسار برای والت دیزنی پیکچرز ساخته شده است. این فیلم به کارگردانی مادلین شارافیان، دومی شی و آدریان مولینا و با فیلم نامه ای نوشته جولیا چو، مارک همر و مایک جونز، بر اساس داستانی از مولینا، شرفیان، شی و چو ساخته شده است. صداپیشگان این فیلم شامل یوناس کیبراب، زوئی سالدانا، رمی ادگرلی، براندون مون، براد گرت، جمیله جمیل، دیلن گیلمر، جیک گتمن، ماتیاس شوایگهوفر، آنا د لا رگه را، آتسوکو اوکاتسوکا و شرلی هندرسون می شوند. داستان فیلم دربارهٔ پسری یازده ساله به نام اِلیو سولیس (با صدای کیبراب) است که به طور تصادفی پس از برقراری تماس با موجودات بیگانه و انتقال به «کامیونیورس» (Communiverse)، سفیر بین کهکشانی سیاره زمین می شود. او باید با موجودات بیگانه عجیب وغریب ارتباط برقرار کند و با بحرانی در ابعاد بین کهکشانی روبه رو شود. ایده "الیو" توسط مولینا با الهام از دوران کودکی و احساس انزوای اجتماعی او شکل گرفت، به ویژه از تجربه بزرگ شدنش در یک پایگاه نظامی و سپس تحصیل در مؤسسه هنرهای کالیفرنیا. این فیلم در سپتامبر ۲۰۲۲ به ط
ور رسمی معرفی شد و مولینا به عنوان کارگردان آن انتخاب شده بود. اما مولینا بعداً برای کار روی پروژه "کوکو ۲" (۲۰۲۹) از این پروژه کناره گیری کرد و در اوت ۲۰۲۴ اعلام شد که شی و شرفیان به عنوان کارگردانان اصلی جایگزین او شده اند. تیم تولید فرآیندی به نام «پروژه کالج» را طراحی کردند تا ظاهر محیط فضایی کامیونیورس را خلق کنند. فیلم با استفاده از لنز آنامورفیک مجازی فیلم برداری شد و از ابزار جدید نورپردازی پیکسار به نام «لونا» برای تعریف سریع نورپردازی و زیبایی شناسی کلی استفاده شد. موسیقی متن فیلم توسط راب سیمونسن ساخته شده است. "الیو" در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵ در تئاتر ال کاپیتان در هالیوود، لس آنجلس، اکران اولیه خود را داشت و در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵ در سینماهای ایالات متحده به نمایش عمومی درآمد. این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده است. بازخورد. گیشه. در ایالات متحده و کانادا، «الیو» همزمان با "۲۸ سال بعد" اکران شد و در ابتدا پیش بینی می شد که در آخر هفته افتتاحیه خود حدود ۳۰ میلیون دلار از ۳٫۷۵۰ سینما فروش داشته باشد. این فیلم در روز اول اکران خود ۹ میلیون دلار فروش داشت، که شامل ۳ میلیون دلار از پیش نمایش های چهارشن
به و پنج شنبه بود، و این امر پیش بینی ها را تا ۲۰ تا ۲۲ میلیون دلار کاهش داد. واکنش منتقدان. مخاطبان مورد بررسی توسط سینماسکور به "الیو" به طور میانگین نمره «A» در مقیاس A+ تا F دادند، در حالی که افرادی که در نظرسنجی پست ترک شرکت کردند، به آن امتیاز کلی مثبت ۸۳ درصد اختصاص دادند و ۵۹ درصد اظهار کردند که قطعاً فیلم را توصیه می کنند.
هیچ کس تو را نجات نخواهد داد یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی، محصول سال ۲۰۲۳ میلادی با بازی کیتلین دیور است. نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی این فیلم بر عهده برایان دافیلد بوده است. این فیلم در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳ در سینما اکران شد و توسط استودیو قرن بیستم به عنوان یک فیلم اصلی هولو در ایالات متحده و در ۲۲ سپتامبر در دیزنی پلاس استار در سطح بین المللی منتشر شد.
لورایدر یا لو رایدر خودرویی سفارشی با بدنه پایین است که در دهه ۱۹۴۰ در میان جوانان آمریکایی مکزیکی ظاهر شد. "لورایدر" همچنین به راننده ماشین و شرکت آنها در باشگاه های اتومبیلرانی پایین اشاره دارد که بخشی از فرهنگ Chicano باقی مانده و از آن زمان در سطح بین المللی گسترش یافته است. این وسایل نقلیه سفارشی نیز آثار هنری هستند، که عموماً با طرح های پیچیده و رنگارنگ، ویژگی های زیبایی شناسی منحصربه فرد، و چرخاندن روی چرخ های سیمی با لاستیک های دیوار سفید رنگ آمیزی می شوند. رینگ های لورایدر معمولاً کوچک تر از چرخ های اصلی هستند. آنها اغلب مجهز به سامانه های هیدرولیکی هستند که امکان تعلیق قابل تنظیم ارتفاع را فراهم می کند و به خودرو اجازه می دهد تا با سوئیچ پایین یا بلند شود. این پس از غیرقانونی شدن lowriding در کالیفرنیا و هدف گرفتن بلیط توسط پلیس ایجاد شد. ممنوعیت های Lowriding به عنوان تبعیض آمیز نسبت به فرهنگ چیکانو و لاتین تبارها شناخته شده است. قانون ایالتی خواستار حذف آنها در سال ۲۰۲۲ شد و برخی از شوراهای شهر محلی این کار را انجام دادند. منشأ و هدف. خودروی لورایدر هیچ هدف عملی فراتر از یک خودروی استاندارد ندارد.
فرهنگ اتومبیل لورایدر در لس آنجلس، کالیفرنیا، در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۴۰ و در طول رونق پس از جنگ در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد. در ابتدا، برخی از جوانان مکزیکی-آمریکایی بلوک ها را پایین می آوردند، کلاف های فنری را می بردند، قاب ها را می زدند. و دوک ها را رها کرد. هدف پایین سواران این است که تا حد امکان به آرامی حرکت کنند، شعار آنها «کم و آهسته» است. با طراحی مجدد این خودروها به شیوه هایی که برخلاف اهداف مورد نظرشان است و با رنگ آمیزی خودروهایشان به گونه ای که آنها معانی فرهنگ مکزیکی-آمریکایی را منعکس کنند و دربر گیرند، اظهارات فرهنگی و سیاسی را ایجاد می کنند که برخلاف فرهنگ رایج انگلیسی است. مسائل حقوقی. افزایش محبوبیت منجر به واکنش شدید شد: تصویب بخش ۲۴۰۰۸ از کد خودروی کالیفرنیا در ۱ ژانویه ۱۹۵۸، که استفاده از خودروهای اصلاح شده را غیرقانونی می کرد به طوری که هر قسمتی از قسمت پایینی رینگ چرخ های آن پایین تر بود. در سال ۱۹۵۹، ران آگویر، مکانیک، راهی برای دور زدن قانون با نصب هیدرولیک پیدا کرد که می توانست شاسی فریم X جنرال موتورز را با چرخاندن سوئیچ بالا و پایین کند. لورایدر در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ رایج شد، و ممنوعیت ه
ایی در بسیاری از شهرهای کالیفرنیا وضع شد. در سال ۲۰۰۹ کمی محبوبیت پیدا کرد، سپس به طور قابل توجهی در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده. در دهه ۲۰۲۰، فعالان استدلال می کردند که این عمل بی ضرر است و ممنوعیت آن صرفاً نتیجه تعصب علیه آمریکایی های مکزیکی-آمریکایی است. سن خوزه و ساکرامنتو در سال ۲۰۲۲ تحریم های خود را که به ترتیب در سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸ وضع شده بودند، لغو کردند. در سال ۲۰۲۲، مجلس ایالتی به اتفاق آرا قطعنامه ای را تصویب کرد که در آن از همه شهرهای باقیمانده دارای ممنوعیت (از جمله شهر ملی که در سال ۱۹۹۲ آن را ممنوع کرد) خواست تا آنها را لغو کنند. اضافه کردن سامانه تعلیق قابل تنظیم ارتفاع. در سال ۱۹۵۹، شخصی سازی به نام ران آگویر راهی برای دور زدن قانون با استفاده از پمپ ها و شیرهای هیدرولیک Pesco ابداع کرد که به او اجازه می داد ارتفاع سواری را با تکان یک سوئیچ تغییر دهد. ران آگویر این اصلاح را با کمک پدرش پس از تصور این ایده ایجاد کرد. انگیزه آگیره این بود که از هدف قرار گرفتن با بلیت های ترافیکی خودداری کند، همان طور که پلیس محلی در شهر خود در ریالتو، کالیفرنیا پس از تصویب ممنوعیت در سراسر ایالت، مو
رد هدف قرار گرفته بود. نقش شورولت ایمپالا. در سال ۱۹۵۸ شورولت ایمپالا ظهور کرد که دارای یک قاب X شکل بود که برای پایین آوردن و اصلاح با هیدرولیک کاملاً مناسب بود. قاب استاندارد از نوع محیطی رها شد و با واحدی با ریل هایی که به شکل "X" کشیده شده بود جایگزین شد. شورولت ادعا کرد که قاب جدید استحکام پیچشی بیشتری را ارائه می دهد و امکان قرارگیری کمتر از محفظه سرنشین را فراهم می کند. این یک مرحله انتقالی بین ساخت قاب محیطی سنتی و بدنه/شاسی کاملاً متحد شده بعدی بود، ساختار بدنه در پانل های راکر و فایروال تقویت شد. این قاب به اندازه یک قاب محیطی سنتی در محافظت از ساختار داخلی در تصادفات برخورد جانبی مؤثر نبود. فرهنگ لورایدر. بین سال های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۵، سفارشی سازان، فریم های GM X، هیدرولیک و تکنیک های ایربراشینگ را برای ایجاد سبک مدرن لورایدر تطبیق داده و اصلاح کردند. لورایدینگ در کنار جنبش چیکانو در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ رشد کرد. در ابتدا، لورایدرها فقط در مکان هایی مانند لس آنجلس دیده می شد، به خصوص در دهه ۱۹۷۰ در بلوار Whittier وقتی که lowriding به اوج خود رسید. Whittier یک خیابان تجاری وسیع بود که از دیوار شهر در لس آن