Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کویر منقش یک بیابان در ایالات متحده از سرزمین های بدبوم در منطقه چهار گوشه است، که از انتهای شرقی پارک ملی گرند کنیون و جنوب شرقی به پارک ملی جنگل سنگی کشیده شده است. به راحتی از بخش شمالی پارک ملی جنگل سنگ شده قابل دسترسی است. کویر منقش به خاطر رنگ های درخشان و متنوع اش شناخته می شود: این رنگ ها شامل سنگ قرمز رایج تر و همچنین سایه هایی از اسطوخودوس است. تاریخچه. کویر منقش توسط یک اکسپدیشن اسپانیایی به رهبری فرانسیسکو وازکوئز دکورونادو در سال ۱۵۴۰ در تلاش او برای یافتن هفت شهر سیبولا نامگذاری شد. او اینها را در حدود شرق پارک ملی جنگل سنگی. با توجه به اینکه شهرها از طلا ساخته نشده بودند، کورونادو یک اکسپدیشن را برای یافتن رودخانه کلرادو برای به دست آوردن منابع فرستاد. آنها با عبور از سرزمین عجایب رنگ ها، نام این منطقه را "El Desierto Pintado" (کویر نقاشی شده) گذاشتند. بخش اعظم بیابان منقش در پارک ملی جنگل سنگ شده به عنوان منطقه کویری ملی جنگل سنگی محافظت می شود، جایی که سفرهای موتوری محدود است. این پارک هم پیاده روی آسان و هم طولانی تر به سمت تپه های رنگی ارائه می دهد. کویر منقش از شمال تا کشور ناواهو ادامه می
یابد، جایی که سفر خارج از جاده فقط با مجوز مجاز است. زمین شناسی. این بیابان از لایه های چینه ای از لای سنگ، گل سنگ و شیل سازند چینل تریاس تشکیل شده است که به راحتی فرسایش می یابد. این لایه های سنگی ریزدانه حاوی ترکیبات فراوان آهن و منگنز هستند که رنگدانه های رنگ های مختلف منطقه را فراهم می کند. لایه های نازک و مقاوم دریاچه ای سنگ آهک جریان های آتشفشانی روی تخت تپه را پوشانده است. لایه های متعددی از خاکستر آتشفشانی دی اکسید سیلیسیم در چینل رخ می دهد و سیلیس را برای سنگ واره چوب منطقه فراهم می کند. فرسایش این لایه ها منجر به تشکیل توپوگرافی بدبوم های منطقه شده است.
نتفلیکس البوکرکی استودیوز یک استودیوی فیلمسازی است که در توسعه مسا دل سول البوکرکی ، نیومکزیکو واقع شده است. این محل شامل هشت صحنه صدا، دفاتر تولید و یک بک لات است. این استودیوها به عنوان مقر گروه نمایش تلویزیونی "بریکینگ بد" و همچنین تعدادی از فیلم های هالیوود شناخته می شود. مختصاتی که شخصیت "بریکینگ بد،" والتر وایت، پول خود را در قسمت پنجم «مدفون» دفن می کند درواقع به این محل اشاره می کند. تولیدات قابل توجه در "البوکرکی استودیوز" عبارتند از:
ماوگوژاتا اوستروفسکا-کرولیکوفسکا (؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۶۴) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گوش آقای رئیس"، "طایفه"، "ورای تخت جراحی"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "۳۹ و نیم"، "صد سال خاندان وینیخ" و "پدر متیو" اشاره نمود.
سید حسن سادات(۱۳۲۴در بیدآباد شهر اصفهان-) سرپرست و کفیل وزارت نفت (۱۳۵۹–۱۳۶۰) پس از محمدجواد تندگویان بود. او پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در سال ۱۳۴۲ وارد دانشکده نفت آبادان شد و تحصیلاتش را در حوزه نفت به اتمام رساند. حسن سادات در زمان تصدی وزارت نفت توسط تندگویان سمت هایی مانند کفالت مدیرعامل «شرکت ملی نفت ایران»، معاونت وزیر نفت در امور گاز و مدیرعامل «شرکت ملی گاز ایران» و مسئولیت گازرسانی به کل کشور، معاونت طرح های وزارت نفت، ریاست هیئت مدیره «شرکت ملی نفتکش» و عضویت در هیئت مدیره «مجتمع پتروشیمی ایران و ژاپن» برعهده داشت و پس از اسارت محمدجواد تندگویان به عنوان سرپرست و کفیل وزارت نفت فعالیت کرد.
آخر هفته () یک فیلم جنایی کمدی لهستانی به کارگردانی سزاری پازورا است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. بازخورد منتقدان عمدتاً منفی بود و آن را متهم به ابتذال و بی فرهنگی نمودند.
شب را با هم شریک شویم یک آهنگ محبوب است که توسط آوا آلدریج و ادی استروزیک نوشته شده است. این آهنگ که در ابتدا توسط لنی لبلانک و سپس آرتور الکساندر در سال ۱۹۷۶ ضبط شد، بعداً یک تک آهنگ توسط ران هافکین تهیه شد و توسط گروه راک دکتر هوک از آلبوم آنها "لذت و درد" اجرا شد. "کشباکس" نسخه الکساندر را «یک تصنیف غم انگیز کثیف، که باید عمیقاً در قلب شنوندگان ریتم اند بلوز، پاپ و مور جا بیفتد» نامید و از «صدای قدرتمند» اسکندر و نحوه خواندن این آهنگ عاشقانه با احساسات خاص تمجید کرد. «شب را با هم شریک شویم» همچنین در اکثر آلبوم های دکتر هوک از جمله "برترین آهنگ ها" و "برترین آهنگ ها" ظاهر شد. در سال ۱۹۷۸ به شماره ۶ در ایالات متحده و شماره ۳ در کانادا و در سال ۱۹۸۰ به شماره ۴۳ در بریتانیا رسید.
جلال الدین حسین بخاری ملقب به مخدوم جهانیان از عارفان طریقت سهروردیه در هندوستان بود که با شاهان دودمان تغلق شاهیان نزدیک بود و توصیه های او به شخص شاه انجام می پذیرفت. جلال الدین سفرهای طولانی در جهان اسلام داشت و هفت سال در مکه و مدینه اقامت نمود. همچنین به مصر، شام، عدن، یمن، لبنان، بیت المقدس، بصره، الجزیره، بلخ، کازرون، بخارا و خراسان سفرهایی داشت و لقب «جهانیان جهانگشت» نیز گرفت. او ماجرای سفرهایش را در "سفرنامه مخدوم جهانیان" آورده است. حسینی بخاری معتقد بود شخص نباید فقط مرید یک مرشد باشد و باید از دیگر بزرگان و عارفان نیز بهره ببرد.
ابوالفضل سپهری راد سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم اکنون به عنوان معاون بازرسی ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کند. وی در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای پدافند نیروی هوایی ارتش بود. سپهری راد از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ به عنوان معاون اجرایی قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیا فعالیت می کرد، در فاصله سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱ معاون هماهنگ کننده و رئیس ستاد نیروی پدافند هوایی ارتش بود و از ۱۴۰۱ معاون بازرسی فرمانده کل ارتش است.
قتل لورن گیدینگز توسط استفن مک دنیل در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱ در شهر میکن، واقع در ایالت جورجیا، ایالات متحده انجام شد. قربانی، لورن گیدینگز، به تازگی از دانشکده حقوق مرسر فارغ التحصیل شده بود. مک دانیل در سال ۲۰۱۴ به قتل اعتراف کرد. و به ۳۰ سال حبس محکوم شد. قتل. مک دانیل و گیدینگز در همسایگی هم زندگی می کردند و همکلاسی های سابق دانشگاه مرسر بودند. به گفته مک دانیل، در ساعت ۴:۳۰ در روز یکشنبه ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱، او از یک کلید مستر برای دسترسی به آپارتمان گیدینگ استفاده کرد. مک دانیل با پوشیدن ماسک و دستکش، او را با دستانش در اتاق خوابش خفه کرد. روز بعد، او بدن او را در حمام با اره برقی تکه تکه کرد. بیشتر بقایای گیدینگ در یک زباله دان در محوطه دانشگاه ریخته شد. با این حال، قسمت بالایی تنه در سطل زباله بیرون مجتمع آپارتمانی انداخته شد. تحقیق و بررسی. در ۳۰ ژوئن خبر ناپدید شدن گیدینگز پیچید، و بعد از مدتی بدن او کشف شد. آن روز، مک دانیل با WGXA مصاحبه ای انجام داد و ادعا کرد که دوست گیدینگز است. در طی مصاحبه متوجه شد که نیم تنه پیدا شده است. در ۱ ژوئیه، مک دانیل داوطلبانه به اداره پلیس رفت تا در مورد گیدینگز اعتراف کند. بازجوی
ی از او بیش از ۱۲ ساعت به طول انجامید و آپارتمانش تفتیش شد. او در ۲ ژوئیه به زندان رفت. در ماه اوت، دادگاه مک دانیل زا به قتل متهم کرد. بازرسان چندین شواهد را به او مرتبط کرده بودند، از جمله اره برقی که او برای تکه تکه کردن جسد استفاده کرد. عواقب. در سال ۲۰۱۴، مک دانیل یک معامله را پذیرفت و به قتل اعتراف کرد. معامله او مستلزم آن بود که روایت خود را از قتل شرح دهد و در ازای آن، از مجازات اعدام اجتناب می کرد. قاضی همچنین اتهامات دیگری که در جریان تحقیقات کشف شده بود، از جمله یک فقره سرقت و ۳۰ مورد سوء استفاده جنسی از کودکان را رد کرد. او در سال ۲۰۴۱ واجد شرایط آزادی مشروط خواهد بود. در سال ۲۰۱۸، پدر مک دانیل، مارک مک دانیل، یک کمپین GoFundMe را برای جمع آوری کمک های مالی برای هزینه های قانونی مورد نیاز برای تجدید نظر راه اندازی کرد. صفحه به سرعت حذف شد. او اظهار داشت که حقوق اساسی او نقض شده است زیرا قبل از دادن رضایت برای جستجو از نظر پزشکی مورد تأیید قرار نگرفته است، تحقیقات حقوقی او توسط دادستان منطقه رهگیری شده است و وکلای او به اندازه کافی از او حمایت نمی کنند. او همچنین شکایتی را علیه وکیل سابق خود تنظیم
کرد. قاضی درخواست تجدیدنظر را رد کرد. در ۳۰ مه ۲۰۲۲، دادخواست "قرار احضار زندانی" دیگری توسط مک دانیل ارائه شد که مدعی بود اسناد مربوط به مقدمات محاکمه دفاعی توسط دادستان منطقه به سرقت رفته است. وی در دادخواست خود خواستار لغو محکومیت و آزادی وی از زندان شده است. از ۴ ژوئیه ۲۰۲۳، مک دانیل در زندان ایالتی هنکوک در شهرستان هنکوک، جورجیا زندانی است.
لیث صفار یا لیث سیستانی که با نام ماهک نیز از او یاد شده است، پدر یعقوب لیث صفار است که در روستایی به اسم قرنین در سیستان می زیسته است. زندگی. لیث یک رویگر سیستانی بود که در سیستان می زیست و چهار پسر به نام های یعقوب (رادمان)، عمرو (رامین)، علی و طاهر داشت. پسران و نوادگان وی توانستند برای مدت محدودی شاهنشاهی ساسانی را احیا کنند اما پس از کشته شدن عمرو لیث به دست خلیفه عباسی مقتدر امیران دودمان صفاری به شاهان دست نشانده تبدیل شدند. تبار. صفاریان نسب خود را به ساسانیان و از طریق آن به پادشاهان کیانی و پیشدادی می رساندند، علاوه بر صفاریان خاندان های دیگری مثل سامانیان و آل بویه نیز نسب خود را به شاهان قدیم ایران می رساندند. به عقیدهٔ باستانی پاریزی علت این انتساب ها، اعتقاد به فرّ ایزدی پادشاهان قدیم ایران بود. به طور کلی، سند معتبری دربارهٔ نیاکان یعقوب لیث وجود ندارد و در انتساب او به پادشاهان ساسانی جای تردید است، زیرا تقریباً عموم حکومت هایی که بعد از ورود اسلام در ایران تشکیل شده اند، به نحوی خود را به یکی از خاندان های بزرگ ایرانی قبل از اسلام منسوب کرده اند. علت این انتساب، از طرفی واکنش ایرانیان در مقاب
ل عصبیت عرب ها و تحقیر عجم بوده است و از طرف دیگر، بدین ترتیب می توانستند از حس ملیت پرستی مردم استفاده کنند و با بیدار کردن غرور قومی از کمک و یاری آن ها برخوردار شوند. علاوه بر آن به مقابله با فرستادگان خلفا پرداخته و حکومت مستقلی تشکیل دهند. فرمانروایان مسلمان، از ایرانی گرفته تا عرب و ترک، همگی خود را به گونه ای به دودمان ساسانی متصل می کردند و بدین گونه، ساسانیان هیچ گاه فراموش نشدند.
تیم لب پلانیتس توکیو () یک مرکز هنری است که از فناوری دیجیتال استفاده می کند. این مرکز هنری در تویوسو در توکیو قرار دارد.
یووان میلوشویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ سال صربستان بازی کرده است.
یان کشیشتف اِشْچِگِـئو (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۰) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "حوزه استحفاظی ۱۳"، "ع چون عشق"، "خانه کشیش"، "کارآگاهان جنایی"، "پدر متیو"، "نشانه گذاری شده"، "در خوشی و سختی"، "دهن به دهن"، "دستورالعمل زندگی"، "دوران افتخار"، "قانون حقیقی"، "طایفه"، "عشق اول"، "هتل ۵۲"، "رنگ های خوشبختی"، "تشخیص"، "تاج پادشاهان"، "عشق اول"، "آخر هفته"، "پوزنان ۵۶" و "شامانکا" اشاره نمود.
گایوس موکیوس اسکایه ولا یک جوان اشرافی اهل جمهوری روم بود که در ۵۰۸ ق.م. در دوران محاصرهٔ روم بدست لارس پورسنا، رهبر اتروسکان، کوشید او را ترور کند تا رومیان را از محاصره برهاند. وقتی مخفیانه وارد اردوگاه اتروسکان شد، شاه را نشناخت و به اشتباه کاتبِ شاه را، که لباسی همانند او پوشیده بود، کُشت. بعد که در برابر پورسنا مورد بازجویی قرار گرفت، بدو گفت که «۲۹۹ جوان رومیِ دیگر در صف هستند تا به همین شیوه تو را ترور کنند»؛ و برای نشان دادن دلیری و جان نثاری جوانان رومی دست راستش را روی آتش نهاد و کبابش کرد. پورسنا، متحیر از رفتارش، دلاوری آن جوان را تحسین کرد و دستور به برچیدن محاصره داد و با رومیان صلح کرد. گایوس موکیوس پس از نابودی دست راستش ملقب به اسکایه ولا شد که به معنای «چپ دست» است. او احتمالاً شخصیتی افسانه ای بوده است. پیش درآمد. حملهٔ اتروسکان به جمهوری روم برای بازگرداندن تارکوئینیان به تاج وتخت. در ۵۰۹ ق. م، وقتی رومیان لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و خاندانش را از شهر بیرون انداختند و پادشاهی روم را سرنگون و جمهوری روم را تأسیس کردند، خاندان تارکوئینیان به اتروریا (شمال روم) رفتند و از لارس پورسنا، پادشاه ی
کی از دولت شهرهای اتروسکان، درخواست کمک کردند و از او خواستند تا با سپاه نیرومندش به روم حمله کند و تاج وتختشان را برایشان پس بگیرد. برای اقناع پورسنا، آنان بدو هشدار دادند که اگر رومیانِ جمهوری خواه گوشمال نیابند، بقیهٔ دولت شهرهای ایتالیا نیز برضد شاهانشان می شورند. پورسنا که می دانست تارکوئینیوس متکبر اصالتاً اتروسک است و حضور یک شاه اتروسکی الاصل بر سریر روم افتخاری برای اتروسکان خواهد بود، خواهششان را پذیرفت و با سپاهی گران روانهٔ روم شد. پس چون سپاه اتروسکان به سرحدات کوچک روم رسید، رومیان در دفاع از تپهٔ یانیکولوم شکست خوردند و از طریق پل سوبلیکیوس، که بر روی تیبر بود، به داخل شهرشان عقب نشستند. یکی از محافظان پل به نام هوراتیوس کوکلس با دو تن از اشراف روم به نام های تیتوس هرمینیوس و اسپوریوس لارکیوس جانانه از پل دفاع کردند و دشمن را سرگرم خود کردند تا همرزمانشان فرصت تخریب پل را داشته باشند. پس از تخریب پل، هوراتیوس به رود تیبر پرید و خود را به روم رساند و دشمن نتوانست، به سبب تخریب پل، از تیبر بگذرد و به روم برسد. پس ناچار در حوالی روم و آنسوی تیبر اردو زد و به محاصرهٔ شهر پرداخت تا رومیان از گرسنگی
تسلیم شوند. تلاش موکیوس برای ترور پورسنا. بر طبق آنچه تیتوس لیویوس در کتاب از پیدایش روم روایت کرده، وقتی اتروسکان سرگرم محاصرهٔ روم بودند و آذوقه در شهر کمیاب شد، یکی از جوانان اشرافی روم به نام گایوس موکیوس از خود می پرسید که «چرا وقتی روم حکومت پادشاهی داشت و تارکوئینیوس متکبر بر ما سلطنت می کرد، اتروسکان را شکست می دادیم، اما حالا که روم آزاد شده و دولت جمهوری تأسیس کرده، باید زیر محاصرهٔ اتروسکان بمانیم؟!» پس با خود اندیشید که باید دست بکار شود و این خفت وخواری را با کشتن پورسنا رفع کند؛ یعنی مخفیانه از شهر خارج شود و به اردوگاه اتروسکان درآید و با خنجری پورسنا، پادشاه اتروسکان، را بکشد. اما بعد بیمناک شد که اگر این کار را بدون اطلاع سنا و در بی خبریِ دو کنسول انجام دهد، نگهبانان او را موقع خروج از شهر دستگیر کنند و اتهام «خیانت به روم و تلاش برای پیوستن به دشمن» بزنند، اتهامی که با توجه به وضع محاصرهٔ روم و کمبود آذوقه بعید نبود. پس ابتدا به سنا رفت و نقشه اش را با سناتورها در میان گذاشت و کنسولان را نیز در جریان گذاشت. پس چون سناتورها با نقشه اش موافقت کردند، او خنجرش را زیر جامه پنهان کرد و از دروازه
های روم خارج شد و چون اصالتاً اتروسک بود و زبان اتروسکان را می دانست، توانست به قلب اردوگاهشان نفوذ کند. از قضا، آن روز در اردوگاه اتروسکان مستمری سربازان را پرداخت می کردند. برای همین، کاتب (دبیر) در کنار پادشاه پورسنا نشسته بود و لباسی بسیار شبیه به او داشت. موکیوس ندانست که کدام یک از آنان پادشاه است، و جرئت هم نکرد که از یکی از اتروسکان بپرسد که کدامشان پورسناست، مبادا به سبب نشناختنِ پورسنا خودش را لو دهد. چون بیشترِ سربازان دشمن با کاتب سروکار داشتند، موکیوس پنداشت که او باید پورسنا باشد. پس خنجرش را به اشتباه حوالهٔ کاتب کرده او را کشت. محافظان شاه او را دستگیر کردند و روبروی شاه بردند. موکیوس به شاه گفت که قصد داشته شاه را بکشد: «من شهروند روم هستم، اسمم گایوس موکیوس است. می خواستم به عنوان دشمنْ یک دشمن را بکشم. همانقدر که آمادهٔ کشتنت بودم، آمادهٔ مردن هم هستم. از خصوصیات رومیان اینست که هم دلیرانه عمل می کنند و هم دلیرانه شدائد را تحمل می کنند. فقط من نیستم که قصد کشتنت را داشتم، پشت سرم خیل عظیم جوانان رومی است که جویای افتخار کشتنت هستند. [...] حالا نشانت می دهم که تن و بدن برای ماهایی که به خونت
تشنه ایم چقدر کم ارزش است!» سپس دست راستش را داخل یک آتشدان کرد، و آنقدر به همان حالت نگهش داشت تا کباب شد. پورسنا ترسید که بقیهٔ جوانان رومی نیز مانند او شجاع باشند، پس تحت تأثیر واقع شد و دستور داد جوان را از آتشدان دور کنند. بدو گفت که «چون به خودت بیشتر صدمه رساندی تا به من، آزادت می کنم.» موکیوس نیز خواست محبت شاه را پاسخ دهد؛ پس به دروغ گفت که اطلاعات محرمانهٔ ترور را در اختیارش می گذارد: «ما سیصد نفر از جوانان روم قسم خورده بودیم که به همین طریق و یکی پس از دیگری بر تو حمله کنیم. قرعهٔ نخستین تلاش ترور به نام من افتاده بود. بقیه نیز برحسب قرعه و در زمان معینِ خودشان حاضر خواهند شد تا وقتی که الههٔ بخت فرصت کشتنت را بدهد.» پس چون موکیوس آزاد شد و نزد رومیان بازگشت، رومیان او را، به سبب از بین رفتن دست راستش، اسکایه ولا خواندند که به معنای «چپ دست» است. پورسنا از یکسو نگران آن ۲۹۹ جوان رومیِ باقی مانده ای شد که ــ به ادعای اسکایه ولا ــ قرار بود جانفشانانه یکی یکی برای ترورش تلاش کنند، و از دیگر سو می دانست که تنها اشتباه اسکایه ولا بوده که باعث زنده ماندنش شده، و ممکن است بعداً چنین خوش شانسیی نداشته ب
اشد. پس برای مذاکرات صلح پیش قدم شد؛ دولت جمهوری روم نیز پذیرفت و صلح برقرار شد و محاصرهٔ روم به پایان رسید. به پاس خدمات اسکایه ولا، رومیان قطعه زمینی در آنسوی تیبر بدو دادند که موسوم به چمنزار موکیوس شد.
هان فیزی (به انگلیسی: "The Han Feizi") یک متن چینی باستانی است که به دلیل انتساب آن به فیلسوف سیاسی هان فی زی نام گذاری شده است. این مجموعه شامل مقالاتی در سنت قانون گرایی فلسفه چین و در مورد نظریه های قدرت دولتی است، که روش شناسی پیشینیان هان فی زی را گرد آورده است. 55 فصل از آن، که بیش تر مربوط به دوره ایالت های جنگ طلب در اواسط قرن سوم پیش از میلاد هستند، تنها متونی هستند که کاملاً دست نخورده باقی مانده اند. اعتقاد بر این است که "هان فیزی" شامل اولین تفسیرهای "دائو ده جینگ" است. با ظهور سلسله کین و به دنبال آن ایدئولوژی این دودمان، اولین امپراتور کین و امپراتورهای بعدی از الگوی تنظیم شده توسط هان فی زی پیروی می کردند. هان فی زی با نوشتن "هان فیزی" نویسنده «برترین» متون «قانون گرایی» در نظر گرفته می شود، که توسط ای سی گراهام «سینث سایزر بزرگ قانون گرایی» لقب گرفته است. "هان فیزی" در میان مهم ترین آثار کلاسیک فلسفی در چین باستان، به مدیریت، دیپلماسی، جنگ و اقتصاد می پردازد، و به دلیل فراوانی حکایات در مورد چین (پیش از چین مدرن) ارزش مند است. انسجام مقالات این احتمال را نشان می دهد که توسط خود هان فی زی نوشته
شده باشد، و اگرچه از نظر سبک متفاوت است، اما از نظر فلسفی جذاب تر از "کتاب لرد شانگ" در نظر گرفته می شود. گفته می شود که ژوگه لیانگ به خاطر متن "هان فیزی" برای هان فی زی اهمیت زیادی قائل بوده است. معرفی. "هان فیزی" که به موضوع دولت داری اختصاص دارد، طبیعت انسانی مبتنی بر علاقه را همراه با روش های سیاسی برای دولت داری، به نفع دولت و حاکم توصیف می کند، یعنی درگیر شدن در «وو وی» (مشاهده غیرفعال)، و به کارگیری و استفاده سیستماتیک از "فا" (قانون، اندازه گیری، آمار) برای حفظ رهبری و مدیریت منابع انسانی، افزایش رفاه و ارتباط با عدالت. "هان فیزی" به جای اتکای بیش از حد به افراد شایسته، که ممکن است لزوماً قابل اعتماد نباشند، نحوه کنترل برنامه های این افراد را به پاداش و جریمه سیستماتیک (دو دسته) توضیح می دهد، و به پرداختن به سوژه هایی از این دست در دولت می پردازد. با اعمال پاداش و جریمه حاکم دخالت خود را به حداقل می رساند. مانند شانگ یانگ و سایر فیلسوفان "فا"، او به حاکم توصیه می کند که "فا" را به هیچ وجه رها نکند، و آن را وسیله ای عملی تر برای اداره قلمرو بزرگ و کارکنان نزدیک می داند. فلسفه هان فی زی از شاه کشی های
دوران او سرچشمه می گیرد. گلدین می نویسد: «بیش تر آن چه در "هان فیزی" آمده است پرداختن به روابط حاکم با وزرای خود است، که به احتمال زیاد دسیسه های حزبی و گروهی بوده و در عمل به او آسیب می رساند. هان فی زی از "بهار و پاییز تائو زو" نقل می کند: «کم تر از نیمی از همه حاکمان بر اثر بیماری می میرند.» اگر زمام دار مردم از این امر که مرگ غیرطبیعی بیش تر اتفاق می افتد، غافل باشد، نابه سامانی ها و بی بندو باری ها زیاد می شود. از این رو می گویند: اگر تعداد کسانی که از موت ربانی می میرند زیاد باشد، حاکم در خطر است.» عناصر فلسفه هان فی. چین شناس کریس فریزر، به عنوان یک مقدمه در کتاب "راهنمای فلسفه جهانی آکسفورد (۲۰۱۱)" تفسیری مدرن از عناصر فاجیا یا «قانون گرایان» را که به هان فی نسبت داده می شود، شرح می دهد. سه عنصر نمایان گر دیدگاه موضوعی بودند که توسط فنگ یولان (۱۹۴۸) معرفی شد، تا زمانی که کار چین شناسی هرلی جی کریل (۱۹۷۰) انجام شد. فریزر، "فا"ی هان فی زی را به عنوان معیار رفتاری واضح، صریح و خاص که شامل قوانین، عمل کرد شغلی رضایت بخش، ارتقاء نظامی و بوروکراتیک و مقررات عمومی جمعیت است، تعریف می کند. هدف هان فی زی جایگز
ینی آموزه های اخلاقی موروثی و پادشاهان با "فا" و مقامات آن است. معیارهای عینی "فا" از فریب حاکم جلوگیری می کند، از فساد یا سوءاستفاده رسمی جلوگیری می کند و دقت و آگاهی عمومی از کج روی یا تخلف، کنترل جمعیت و محدود کردن، از قدرت جلوگیری می کند. "فا" تفاوت در رفتار بین جمعیت و بوروکراسی یا اشراف را از بین می برد. فریزر نمایش هان فی زی را هنرها یا تکنیک های مدیریتی می داند، که روش های نامشخص "فا" را تشکیل می دهند، که شامل انتصاب های مبتنی بر شایستگی، مسئولیت پذیری در رابطه با عناوین شغلی، و به کارگیری پاداش و تنبیه برای تضمین انجام وظایف هستند. مقامات طبق پیشنهادهای اداری مورد نیاز، وظایفی را برای کارکنان و وزرا تعیین می کنند که نظریه آن ها با آرای هان فی زی «زینگ مینگ» نامیده می شود؛ که گونه ای ویژه از "فا"، "شو"، و تا حدی میراث موهیست هایی است که از شایسته سالاری، نظریه اصلاح نام ها، که با کنفوسیوس ها و دیگران مشترک است، حمایت می کردند. فریزر، "شی" را به عنوان قدرت نهادی، یا موقعیت مفیدی که برای اجرای معیارهای رفتاری و تکنیک های اداری به کار می رود، توضیح می دهد. بر اساس ایده حاکم، با ایده آل کنفوسیوسی، حکومت ب
اارزش اخلاقی و اقتدار اخلاقی، که هان فی زی آن را «احمقانه و غیرواقعی» می بیند، در تضاد است و دولت را به سوء حکومت دائمی و در انتظار یک پادشاه حکیم محکوم می کند. از طرفی حاکم، مبتنی بر ایده حکومت و کنترل تعداد زیادی از مردم است که می تواند قدرت و موقعیت را حفظ کند، چیزی که کاریزما قادر به کترل آن نیست. "شی" ارزش اخلاقی را غیرضروری می کند. حاکم "فا" را از موضع قدرت به کار می گیرد، یعنی دستگیره های مرگ و زندگی حکومت را به دست می گیرد و از تکنیک هایی برای مدیریت اداره کشور استفاده می کند. وو وی. حاکم روشن فکر هان فی زی با اختصاص دادن کل فصل ۱۴، ("چگونه وزیران را دوست داشته باشیم") به «متقاعد کردن حاکم به بی رحمی نسبت به وزیران خود»، وزرای حاکم را با به وحشت می اندازد. ویژگی های مدیریتی یک حاکم با «قدرت ذهنی، برتری اخلاقی و توانایی جسمانی» او بی ربط است. او عقل و اخلاق فردی خود را کنار می گذارد و هیچ احساس شخصی نشان نمی دهد. آن چه مهم است روش حکومت اوست. "فا" (معیارهای اندازه گیری) نیازی به کمال از جانب حاکم ندارد. اگرچه استفاده هان فی زی از وو وی مشتق از یک تائوئیسم اولیه بود، با این وجود تائوی آن بر استبداد تأکی
د می کند (تائو با چیزی جز خودش هویت ندارد، حاکم با وزیران هم ذات پنداری نمی کند). پروفسور زینگ لو با پذیرش این که هان فی، وو وی را به طور خاص برای دولت داری اعمال می کند، استدلال می کند که هان فی وو وی را یک فضیلت می داند. تفسیر "هان فیزی" دربارهٔ دائو ده جینگ بیان می کند که دانش بدون چشم انداز ممکن است. اما با توجه به تفاوت هایی که با بقیه متن دارد، محققان عموماً معتقد نیستند که هان فی زی آن را نوشته باشد. زینگ-مینگ. هان فی زی به طور شدیدی بر چیزی متمرکز بود که آن را قانون گرایی یا "زینگ-مینگ" می نامید. سیما چیان و لیو شیانگ آن را این گونه تعریف می کنند: «پاسخگو بودن نتیجه واقعی به "مینگ". مطابق با تصحیح نام ها کنفوسیوس و موهیست، یک وعده یا تعهد، به ویژه در رابطه با هدف دولت مستلزم مجازات یا پاداش است، کنترلی که هم توسط او و هم فلسفه سلفش «شن بوهای» مورد تأکید قرار گرفت با ایده کنفوسیوس وزیر خودمختار در تعارض است. احتمالاً با اشاره به تدوین و تحمیل قوانین و اصطلاحات حقوقی متعارف، "زینگ-مینگ" ممکن است در اصل به معنای «مجازات و نام ها» باشد، اما با تأکید بر دومی. از طریق اعلامیه های الزام آور، "مینگ" مانند یک
قرارداد قانونی عمل می کند. با تعهد شفاهی، به یک نامزد شغلی اختصاص داده می شود و او را مدیون حاکم می کند. با «نامیدن یا نام دادن» افراد در پست های تعیین شده، بر اساس شرح وظایف پیشنهادی و این که آیا نتایج با وظیفه ای که قول آن به آن ها محول شده است و یک وزیر واقعی آن را انجام می دهد، پاداش یا مجازات به او تعلق می گیرد. هان فی زی بر تطابق کامل بین گفتار و کردار اصرار دارد. تناسب نام مهم تر از نتیجه است. تکمیل، دستاورد یا نتیجه یک کار، فرض آن از یک شکل ثابت "زینگ" است، که سپس می تواند به عنوان یک معیار در برابر ادعای اصلی "مینگ" استفاده شود. یک ادعای بزرگ با دستاوردی کوچک، برای یک تعهد نامناسب است، درحالی که یک دستاورد بزرگ تر با فراتر رفتن از محدوده های اداری اعتبار می گیرد. «حاکم برجسته» هان فی زی «نام ها را به نام خود و امور را برای حل و فصل خود دستور می دهد.» حاکم با ارزیابی پاسخ گویی سخنانش در قبال اعمالش، سعی می کند «پاداش ها و مجازات ها را مطابق با شایستگی واقعی یک موضوع تعیین کند» (با استفاده از "فا"). گفته می شود که استفاده از نام ها ("مینگ") برای مطالبه واقعیت ها، مافوق ها را تعالی می بخشد و فرودست ها ر
ا مهار می کند. کنترلی در انجام وظایف فراهم می کند و طبیعتاً منجر به تأکید بر موقعیت والای مافوق و وادار کردن زیردستان به عمل در انجام امور می شود. هان فی زی "زینگ-مینگ" را عنصر اساسی خودکامگی می داند و می گوید: «در هر راهی، مفروض کردن "نام های یگانگی" اهمیت اول را دارند. وقتی نام ها مرتب می شوند، همه چیز درست می شود. وقتی آن ها اشتباه هستند، همه ثبات خود را از دست می دهند.» او تأکید می کند که از طریق این سیستم، که قبلاً توسط شن بوهای توسعه داده شد، می توان یک نواختی زبان را توسعه داد، برای جلوگیری از تعارض و فساد می توان کارکردها را به طور دقیق تعریف کرد، و قوانین عینی و غیرقابل نفوذ در برابر تفسیرهای متفاوت ایجاد کرد. با محدود کردن گزینه ها به یک گزینه، می توان بحث بیهوده در مورد «شیوه صحیح حکومت داری» را حذف کرد. اگرچه "هان فیزی" تکنیک های شن بوهای را توصیه می کند، اما "زینگ-مینگ" هان فی زی را به طور قابل توجهی خاص تر می داند. مجازات و پاداش (دو دستگیره). اکثر آثار هان فی زی، شانگ یانگ را با قانون جزا معرفی می کنند (اگرچه کاملاً دقیق نیست). بحث آن در مورد کنترل بوروکراتیک ساده انگارانه است و عمدتاً از مجازا
ت و پاداش حمایت می کند. شانگ یانگ جدای از این موضوع به سازمان بوروکراسی بی توجه بود. استفاده از این «دو دستگیره» (مجازات و پاداش) مقدمه اولیه نظریه اداری هان فی زی را تشکیل می دهد. با این حال، او آن را تحت تئوری "شو" (تکنیک های اداری) در ارتباط با "زینگ-مینگ" قرار می دهد. به عنوان مثال، اگر «حافظ کلاه» (یک مقام دواتی مانند وزیر) ردایی را بر روی امپراتور خفته بپوشاند، باید به دلیل چاپلوسی کشته شود، درحالی که حافظ کلاه باید به دلیل بی کفایتی در انجام وظیفه به موقع به قتل برسد، چرا که این کار را پس از خوابیدن امپراتور انجام داده است. فلسفه «دو دستگیره» حاکم را به ببر یا پلنگ تشبیه می کند که «با دندان ها و چنگال های تیزش بر حیوانات دیگر چیره می شود» (پاداش و مجازات). وجود او به آن ها بستگی دارد. برای «پرهیز از هرگونه امکان غصب و توطئه توسط وزرا»، قدرت و «دستگیره های قانون» نباید «تقسیم یا منفک شود» و باید آن ها را منحصراً در حاکم متمرکز کند. این در عمل به این معنی است که حاکم بایدفاصله اش را با وزرای خود حفظ کند. گاهی بالا بردن شأن وزرا، حاکم را به خطر می اندازد، و او باید به شدت از این کار بپرهیزد. مجازات، حاکمی