Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرمانوش کوزمویی کوزمویان (؛ ) لغت شناس، ایران شناس، فارسی پژوه و خاورشناس و استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۷ سپتامبر ۱۹۴۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۷) فارغ التحصیل گشت. وی در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان فعالیت کرده است. وی پس از پایان تحصیلات دبیرستانی وارد دانشگاه دولتی ایروان شد و در دانشکدهٔ شرق شناسی، در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی به تحصیل پرداخت. پس از دریافت دانشنامهٔ کارشناسی تحصیلات خود را در دورهٔ کارشناسی بنیاد خاورشناسی روسیه در مسکو ادامه داد و سپس موفق به دریافت مدرک نامزدی علوم و دانشمندی ارشد بنیاد خاورشناسی آکادمی علوم ارمنستان شد. وی در ۱۹۷۷م در رشتهٔ ادبیات فارسی در سده های میانه از آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی در مسکو دانشنامهٔ دکتری گرفت و سپس در دانشگاه هراچیا آجاریان به تدریس سرگرم شد. وی در همایش جهانی استادان زبان فارسی که در دی ماه ۱۳۷۴ش در تهران برگزار شد، شرکت داشت و مقاله ای با نام «شناسایی محیط علمی ایران» ارائه داد. از آثارش: منابع. =* =*
ادوارد مکرتچی میرزاییان (؛ - ) مترجم و شاعر اهل ارمنستان ایرانی تبار بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۵۵ میلادی (۱۳۳۴ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد. در مدرسه ساهاکیان، تهران درس خواند. در ۱۹۸۴ (۱۳۶۲) به ارمنستان رفت و در دانشگاه دولتی ایروان به تحصیل در رشتهٔ خاورشناسی پرداخت. میرزاییان اشعار حافظ را به ارمنی و «سروده های سایات نووا» (۱۷۱۲م) را از ارمنی به فارسی برگردانده است. وی در ۱۰ ژانویه ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) در سن ۳۳ سالگی در ایروان درگذشت. از آثارش: شعف که دفتر شعر او به فارسی است (تهران، ۱۳۵۷خ)
آنوش گئورگی استامبولتسیان (؛ ؛ ) ایران شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۳۹ به دنیا آمد. آنوش استامبولستیان در ۱۹۸۲م از دانشگاه دولتی ایروان در رشتهٔ ایران شناسی دانشنامهٔ دکتری گرفته است. استامبولستیان کارمند انستیتوی شرق شناسی آکادمی ملی علوم ارمنستان و نیز استاد دانشگاه دولتی ایروان است. از آثارش:
هاروتیون بارسقی تیریاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، ایران شناس، مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۴۵ در تالاس کساریا به دنیا آمد. در ۱۸۷۸م تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی در پاریس به پایان رساند. سپس در بیمارستانی در استانبول سرگرم کار شد. در ۱۸۹۰م به سبب شرکت در تظاهرات ضددولتی بازداشت شد. در ۱۸۹۶م با خانواده اش به ایران کوچید و در گیلان سکونت گزید. هاروتون چهار پنج سال در رشت به درمان بیماران سرگرم بود و پس از آن به تهران رفت و یکی از پزشکان دربار گردید و لقب خان گرفت. وی در ۱۹۰۷م به کشورهای متحد آمریکا کوچید. هاروتون از پزشکان نامی و پژوهشگران پرکار ارمنی بود. در زمینهٔ پیوستگی گویش گیلکی به زبان پهلوی پژوهش می کرد و به پاس کوشش های علمی پرثمر وی، پهلوی شناسی در بین ارمنیان پیشرفت چشمگیری کرد. تیریاکیان به زبان های فارسی، پهلوی، روسی و فرانسه و گویش محلی گیلان آشنا بود. وی افزون بر مطالعات پهلوی شناسی، به ترجمهٔ کتیبه هایی از پهلوی پرداخته و مقدمه و حواشی علمی بر آن ها نوشته است. وی در ۱۹۱۹ در سن سالگی در نیویورک درگذشت. از آثارش: ترجمهٔ گلستان سعدی به ارمنی (۱۹۱۸م)؛ ترجمهٔ شاهنامهٔ فردوسی به ارمن
ی؛ ترجمهٔ کارنامهٔ اردشیر بابکان به ارمنی؛ لغت نامهٔ زبان آریایی و ارمنی که در آن لغات ارمنی دارای ریشهٔ پهلوی و فارسی باستان یاد شده است.
لائورا هایکی شخویان (؛ ) بانوی فارسی پژوه اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و دوره های دبستان و دبیرستان را در مدرسهٔ شماره ۴۴ ایروان به پایان برد. در ۱۹۵۸م موفق به دریافت دانشنامهٔ کارشناسی ارشد از دانشکده زبان شناسی در رشتهٔ زبان و ادبیات گردید. سپس به مسکو رفت و در آکادمی علوم روسیه در رشتهٔ خاورشناسی دانشنامهٔ دکتری گرفت. در ۱۹۶۷م دوباره ایروان رفت و در دانشکدهٔ خاورشناسی آکادمی علوم ارمنستان سرگرم کار شد. وی در نخستین همایش جهانی استادان زبان فارسی به تهران فراخوانده شد و مقالهٔ «مسائل تجدد ادبی در ایران و ملک الشعرای بهار» را به آن همایش ارائه داد. آثار. از آثارش:
گریگور آبراهامی خالاتیانتس (؛ - درگذشته ) خاورشناس، ایران شناس و استاد متخصص در زمینه های ادبیات ارمنی، ، قوم نگاری، مطالعات فرهنگ مردم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ سپتامبر ۱۸۵۸ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از (۱۸۷۷) و (۱۸۸۴) فارغ التحصیل گشت. عضو اتحادیه باستان شناسان مسکو بود. وی در مدرسهٔ عالی لازاریان درس خواند و سپس دورهٔ دانشکدهٔ تاریخ و زبان شناسی تاریخی مسکو را به پایان برد. وی در آثار ارمنی شناسی خود به مسائل مربوط به مناسبات ارمنی ها و ایرانی ها و تاریخ ایران اشاره کرده است. وی در کالج لازاریان (انستیتو زبان های شرقی لازاریان) فعالیت کرد . وی به زبان های زبان ارمنی، ارمنی کلاسیک و زبان روسی تسلط داشت وی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۲ در سن ۵۴ سالگی در تفلیس درگذشت. از دیگر آثارش:
یرواند داویتی پاپازیان (؛ تاریخ نامعلوم - ) مترجم و حقوق دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در وان در ارمنستان غربی متولد شد، اما بعدها به ایران کوچید و در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت. وی برادر کهتر هاکوپ پاپازیان (-۱۹۹۷م)، شرق شناس، ارمنی شناس، مربی تربیتی و دارای دکتری تاریخ بود. در ۱۹۶۰ (۱۳۳۹) دفتری حقوقی در تهران دایر کرد و به کار سرگرم شد. یرواند فعالیت چشمگیری در عرصه های ملی-فرهنگی و اجتماعی ارمنیان ایران داشت و مشاور حقوقی شورای خلیفه گری بود. وی در ادبیات ارمنی و فارسی دستی داشت. وی در سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵) در پاریس درگذشت. از آثارش:
هرایر هوهانسی موسسیان (؛ ؛ زاده - درگذشته ) زبان شناس و فارسی پژوه اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۹ اکتبر ۱۹۲۴ (۱۳۰۳) در بندر پهلوی به دنیا آمد. تحصیلات دبستانی و دبیرستانی را در مدارس زادگاهش، مدرسه هایکازیان-داوتیان و تمدن، به پایان برد. در ۱۹۴۶م (۱۳۲۵) با گروهی از دوستان جوان ارمنی اش برای ادامهٔ تحصیل راهی ارمنستان شد و در دانشگاه زبان های خارجی در رشتهٔ زبان انگلیسی تحصیلاتش را پی گرفت. در ۱۹۵۱م دورهٔ انستیتوی دولتی زبان های خارجی را به پایان رساند. از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶م در مدرسهٔ واردنیس در استان گغارکونیک زبان انگلیسی تدریس کرد. در ۱۹۶۱م در آموزشگاه خاورشناسی آکادمی علوم ارمنستان از پایان نامهٔ فوق لیسانس خود با نام آثار بزرگ علوی دفاع کرد و از آن پس در همان آکادمی سرگرم کار شد. در ۱۹۶۲م با دفاع از پایان نامه اش با نام داستان های کوتاه بزرگ علوی دانشنامهٔ دکتری گرفت. وی در ۲۵ مارس ۱۹۹۴ (۱۳۷۳) در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت. آثار. وی مقالات فراوانی دربارهٔ ادبیات ایران در نشریات گوناگون به چاپ رسانده است که آن شمارند: «نقش قهرمان نوین در داستان های کوتاه بزرگ علوی» به ارمنی (مجموعهٔ خاورشناسی، ایروان،
۱۹۶۴م، جلد دوم، صص ۳۶۶–۳۷۸), «پیشرفت نظم فارسی در اوایل قرن بیستم»، «بررسی کوتاهی در تاریخ تئاتر ایران»، «نثر فارسی در سال های پس از جنگ جهانی دوم» (مجموعهٔ ایزوستیا، ایروان، ۱۹۶۲م، شمارهٔ ۲، صص ۴۹–۶۲) و «نظرات شعاری ایران دربارهٔ ادبیات فارسی». فعالیت های علمی هرایر در زمینهٔ ایران شناسی و ادبیات فارسی بسیار گسترده بود. وی در ۱۹۶۳م "افسانه های ایرانی" را به یاری "ا. پهلوانیان" به ارمنی درآورد و در ۱۹۹۲م "بادهٔ عشق" سیدروح الله خمینی را به ارمنی برگرداند. از دیگر آثارش:
ورژ خاچاطوری پارسادانیان (؛ ؛ ) فارسی پژوه و شرق شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۴۵ در تهران به دنیا آمد وی، پس از آن که دوره های دبستان و دبیرستان را در تهران به پایان برد، به ارمنستان کوچید و در دانشگاه دولتی ایروان در رشتهٔ شرق شناسی به تحصیل سرگرم شد. در ۱۹۶۸م در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی از همان دانشگاه دانشنامهٔ کارشناسی ارشد گرفت. چندی دبیر دبیرستان های شمارهٔ ۵۹ و ۷۸ ایروان بود. پس از آن به معاونت چاپخانهٔ شمارهٔ یک ایروان رسید. چون زبان فارسی به خوبی می داند، یک چند مترجم کارشناسان روسی در افغانستان بود. پس از بازگشت به ارمنستان به استادی دانشکدهٔ داوید آنهاخت، دانشکدهٔ تربیت معلم، دانشکدهٔ دولتی زبان های خارجی بروسوف و دانشگاه هراچیا آجاریان برگزیده شد. پس از آن، ریاست کرسی زبان های خارجی، معاونت دانشکدهٔ خاورشناسی و زبان های اروپایی همان دانشکده را عهده دار شد. وی مؤلف کتاب های درسی بوده است. از آثارش:
نوارت آراکلیان (؛ زاده ) فارسی پژوه اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۵۳ در تهران به دنیا آمد. دوره های دبستان و دبیرستان را در ایران به پایان برد. پس از کوچیدن به ارمنستان در دانشگاه دولتی ایروان در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی سرگرم تحصیل شد. وی در ۱۹۷۶م در رشتهٔ خاورشناسی از دانشگاه دولتی ایروان دانشنامهٔ کارشناسی گرفت. سپس به دبیری، مترجمی و مجری گری برنامه های فارسی تلویزیون پرداخت. وی چندی کلاس های آزاد زبان و ادبیات فارسی مسجد جامع ایروان را اداره و در کلاس های فارسی مدرسهٔ پنجاه و نه ایروان تدریس کرده است. از آثارش:
گئورگ دبیر پالاتی (تر-هوهانیسیان) (؛ ؛ ) فرهنگ نویس، مترجم، تاریخ نگار، خاورشناس و ایران شناس اهل ارمنستان بود. به زبان های زبان ارمنی، زبان ترکی استانبولی، زبان عبری، زبان یونانی، لاتین، زبان عربی و زبان فارسی تسلط دارد. زندگی نامه. گئورگ تر-هوانسیان. گنجینهٔ ادبی ارزشمندی که از او به یادگار مانده در تاریخ خاورشناسی ارمنی بی مانند است. از جمله آثار علمی ارزشمند وی، فرهنگ فارسی-ارمنی است که نخستین واژه نامه در نوع خود است. از ویژگی های این فرهنگ یکی آن است که آگاهی های فراوانی دربارهٔ خدایان باستان، افسانه ها، امثال و حکم و قهرمانان اساطیری ایران در آن آمده است. در این فرهنگ برای هر واژه معانی گوناگون داده شده است. افزون بر آن، نمونه هایی از اشعار شاعران قدیم ایران نیز به فارسی و با حروف ارمنی در آن آمده است که در به دست دادن نمونه های شعر پارسی همراه با مجموعه ای از ترجمهٔ این آثار به ارمنی که غالباً نخستین بار به ادب دوستان ارمنی معرفی گردیده در نوع خود بی مانند است؛ مثلاً در این فرهنگ برای نخستین بار ترجمهٔ آثاری از سعدی به ارمنی آمده است. همچنین گئورگ دبیر به تدوین کتب درسی زبان های فارسی و عربی، دستور زب
ان فارسی و کتب تاریخی همت گماشته است. وی در اواخر سدهٔ هجدهم میلادی ایران شناسی نوین را در میان ارمنی ها به راه انداخت و زمینه را برای پیشرفت آن در سدهٔ نوزدهم میلادی آماده ساخت. از دیگرش آثارش:
رزا ساروخانونا کازاریان ( زادهٔ ) نویسنده، فارسی پژوه اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۳۳ در ایروان به دنیا آمد. در ۱۹۵۸م دانشکدهٔ زبان و ادبیات دانشگاه دولتی ایروان را به پایان رساند و در پژوهشگاه خاورشناسی آکادمی علوم تاجیکستان در شهر دوشنبه آغاز به کار کرد. از ۱۹۶۵م در پژوهشگاه خاورشناسی آکادمی شوروی در مسکو به کار پرداخت. در ۱۹۷۸م از رسالهٔ دکتری خود با نام موضوعات اجتماعی در هجویات یغمای جندقی دفاع کرد. کازاریان در معرفی نسخه های دست نویس کتابخانهٔ پژوهشگاه خاورشناسی آکادمی علوم جمهوری تاجیکستان با دیگر فارسی پژوهان همکاری داشته است. آثار. از وی مقاله هایی دربارهٔ ادبیات فارسی با نام «یغمای جندقی ۱۷۸۲–۱۸۶۰م» به روسی (ادبیات شرق، مسکو، ۱۹۶۹م) و «ابوشکور بلخی شاعر ایرانی قرن» به روسی (آثار تاریخی و ادبی مردمان شرق، مسکو، ۱۹۸۶م) چاپ و منتشر شده است.
جمهوری چک حقوق مدنی گسترده ای به شهروندان زن ارائه می دهد و زنان چکی تاریخ طولانی در مشارکت فعال در جامعه چک دارند. با این وجود، زنان در جمهوری چک همچنان با تبعیض جنسیتی، به ویژه در محیط کاری و عرصه سیاسی مواجه هستند. حق رأی. زنان در چک مدرن از زمان تأسیس آن دارای حق رأی بودند، اگرچه زنان چکی در جنبش های قبلی حق رأی در امپراتوری اتریش-مجارستان نیز مشارکت داشتند. زنان در چکسلواکی در سال ۱۹۲۰ با تصویب قانون اساسی توسط مجلس ملی چکسلواکی حق رأی دریافت کردند. این حق در سال ۱۹۱۸ در «اعلامیه واشینگتن» که توسط توماش ماساریک، اولین رئیس جمهور چکسلواکی، نوشته شد وعده داده شده بود. این تصمیم پس از جنبش حق رأی در داخل اتریش-مجارستان با حضور فمینیست های برجسته چک از جمله فرانتیشکا پلامینکووا، ماریه تومووا، و شارلوت گاریگ ماساریک اتفاق افتاد. جنبش حق رأی چک به شدت با جنبش ملی گرایانه ارتقای استقلال مرتبط بود. اگرچه حق رأی تا قانون اساسی ۱۹۲۰ به قانون تبدیل نشده بود، نامزدهای زن در انتخابات چک در اوایل دهه ۱۹۲۰ حضور داشتند. بوزنا ویکوا-کونیتیچکا در سال ۱۹۱۲ اولین زنی بود که به دفتر انتخاب شد. در مورد ملاحظاتی که تونس هنگام
امضای کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان در سال ۱۹۷۹ نشان داد، آن ها حاکی از این هستند که افراد در قدرت هنوز تصمیمی برای برداشتن گام برابری نگرفته اند. این توافق نامه در ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۰ امضا شد، اما با ملاحظاتی مشابه دیگر کشورهای مسلمان، در مورد چند بند از بخش های ۱۵، ۱۶ و ۲۹ به دلیل تناقض آن ها با مفاد قانون وضعیت شخصی و قرآن. برای گرامیداشت پنجاهمین سالگرد اجرای قانون وضعیت شخصی (تونس), رئیس جمهور زین العابدین بن علی دو لایحه را اعلام کرد که توسط مجلس نمایندگان تونس در ۸ می ۲۰۰۷ به تصویب رسید. اولین لایحه حقوق قانونی مسکن مادرانی که حضانت فرزندان را دارند، تقویت می کند، و دومین لایحه سن قانونی ازدواج را برای هر دو جنس در ۱۸ سال تعیین می کند، علی رغم این که سن واقعی میانگین ازدواج قبلاً برای زنان به بیش از ۲۵ سال و برای مردان به ۳۰ سال رسیده بود. حقوق باروری و زندگی خانوادگی. سقط جنین در جمهوری چک تا ۱۲ هفته از بارداری قانونی است. زنان چکی می توانند در این دوره بنا به درخواست خود سقط جنین انجام دهند و سقط جنین می تواند برای نجات جان مادر یا در موارد تجاوز یا زنا انجام شود تا ۲۴ هفته پس از بارداری. اکثریت
شهروندان چکی، ۷۹٪ در ماه مه ۲۰۲۳، معتقدند که سقط جنین باید به درخواست زنان مجاز باشد. با توجه به اینکه حقوق سقط جنین در کشور همسایه لهستان در سال ۲۰۲۱ به شدت محدود شد، فعالان چک گروهی به نام «Ciocia Czesia»(عمه چک) تأسیس کردند تا به زنان لهستانی در سفر به جمهوری چک برای انجام سقط جنین امن کمک کنند. زایمان در جمهوری چک فرایندی نسبتاً ایمن است و نرخ مرگ و میر مادران و نوزادان پایین است. نرخ مرگ و میر مادران در جمهوری چک ۳ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده (تا سال ۲۰۱۷) و نرخ مرگ و میر نوزادان ۲٫۴۲ مرگ در هر ۱٬۰۰۰ تولد زنده است که یکی از پایین ترین نرخ ها در جهان به شمار می رود. نرخ ایدز کمتر از ۰٫۱٪ در بزرگسالان (در سنین ۱۵–۴۹ سال) است. نرخ باروری کلی (TFR) برابر با ۱٫۴۹ کودک به ازای هر زن است (برآوردهای ۲۰۲۱). همانند بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر، تشکیل خانواده در جمهوری چک آزادتر شده است. هم زیستی بدون ازدواج افزایش یافته و ارتباط بین باروری و ازدواج در چند دهه گذشته کاهش یافته است؛ تا سال ۲۰۱۷، ۴۹٪ از تولدها در جمهوری چک مربوط به زنان مجرد بوده است.
ماری مورداک (; ۱۶۱۰–۱۶۸۰) شیمیدان و کیمیاگر فرانسوی بود که به خاطر نوشتن کتاب «شیمی خیرخواهانه و آسان، به نفع بانوان» شناخته می شود. این اثر یک رساله شیمیایی بود که برای زنان عادی نوشته شده بود. نام او به لطف این کتاب تا به امروز باقی مانده است و محققان استدلال کرده اند که این اولین اثر در زمینه شیمی یا کیمیاگری توسط یک زن پس از اثر مریم یهودی در اواخر دوران کلاسیک بوده است. موردراک به عنوان اولین زنی که کتابی دربارهٔ شیمی اولیه منتشر کرد شناخته می شود. اگرچه او در ابتدا برای نوشتن تردید داشت و نگران انتقاد کسانی بود که معتقد نبودند زنان باید آموزش ببینند، اما یک فمینیست اولیه بود و معتقد بود که «ذهن ها جنسیت ندارند.» زندگی شخصی. موردراک در خانواده ای زمیندار در ماندرس-له-روز، که امروزه حومه پاریس است، به دنیا آمد. پدرش ونسان موردراک (درگذشته ۱۶۵۰)، یک سردفتر محلی و مادرش الیزابت دووه (درگذشته ۱۶۳۶) بود. او یک خواهر کوچکتر به نام مادام دو لا گت (با نام اصلی کاترین موردراک، ۱۶۱۳–۱۶۷۶) داشت که بعدها خاطراتی نوشت. موردراک در کودکی جدی تر از خواهر کوچکترش بود و به عنوان نامادری چندین کودک در روستای خود خدمت کرد.
در سال ۱۶۲۵، در حدود ۱۵ سالگی، با هانری دو ویبراک، فرمانده گارد چارلز دو والوا ازدواج کرد. او به شاتو دو گروس بوا نقل مکان کرد و در آنجا با کنتس دو گیش، همسر آرمان دو گرامون، کنت دو گیش آشنا شد. این دوستان بسیار صمیمی شدند و موردراک بعدها رساله شیمی خود را به کنتس تقدیم کرد. تحصیلات و حرفه. موردراک خودآموخته بود و شیمی را با استفاده از آثار و آزمایش های دانشمندان دیگر و با خواندن آثار نظری دربارهٔ کیمیاگری و شیمی آموخت. در مطالعات خود، موضوعاتی مانند تکنیک های آزمایشگاهی، خواص داروها و لوازم آرایشی را پوشش داد. در کار خود، او همچنین جدولی از وزن ها و ۱۰۶ نماد کیمیاگری که در آن زمان در پزشکی استفاده می شد، ارائه داد. موردراک آزمایشگاه خود را داشت، جایی که آزمایش هایی با هدف بهبود زندگی زنان انجام می داد، داروهای خانگی و محصولات زیبایی تولید می کرد و دستورالعمل های خود را به دقت ثبت می کرد. او همچنین پیشنهاد داد که به زنان در آزمایشگاه خود درس خصوصی بدهد، اگر آن ها به اندازه کافی برای آزمایش به تنهایی اعتماد به نفس نداشتند. موردراک به کوره ای با دمای بالا دسترسی داشت که برای آزمایش های خود از آن استفاده می کرد،
که برای آن زمان غیرعادی بود، زیرا نیاز به اجازه ویژه از پادشاه داشت. این نشان می دهد که او باید چنین موافقتی را از پادشاه گرفته باشد، احتمالاً از طریق ارتباطش با کنتس دو گیش. شیمی خیرخواهانه و آسان، به نفع بانوان. موردراک در سال ۱۶۵۶ یا ۱۶۶۶ رساله معروف خود «شیمی خیرخواهانه و آسان، به نفع بانوان» را منتشر کرد. رساله موردراک یکی از اولین آثار شیمی بود که توسط یک زن نوشته شده بود. این اثر چندین ویرایش به زبان فرانسوی (۱۶۶۶، ۱۶۷۴، ۱۶۸۰، ۱۶۸۷ و ۱۷۱۱) داشت و به آلمانی (چهار ویرایش از ۱۶۷۳–۱۷۱۲) و ایتالیایی ترجمه شد. این اثر که توسط استادان ریجنت دانشکده پزشکی پاریس تأیید شده بود، بر ارائه درمان های مقرون به صرفه برای فقرا تمرکز داشت. این اثر به شش بخش تقسیم شده بود: بخش اول به اصول و عملیات، ظروف، دوغاب ها، کوره ها، ویژگی ها و وزن ها می پرداخت. بخش دوم به گیاهان دارویی و داروهای ساخته شده از این گیاهان اختصاص داشت. بخش سوم به حیوانات و بخش چهارم به فلزات می پرداخت. بخش پنجم بر ساخت داروهای ترکیبی تمرکز داشت و بخش ششم مخاطبان زن را هدف قرار داده و روش های حفظ و افزایش زیبایی را پوشش می داد. موردراک در مقدمه خود در
بارهٔ روش های خود نوشت: «من بسیار مراقب بودم که از دانش خود فراتر نروم و می توانم اطمینان دهم که هر آنچه آموزش می دهم درست است و تمام داروهای من آزمایش شده اند؛ که برای آن خدا را ستایش و تمجید می کنم.» در صفحه دوم رساله موردراک این جمله فرانسوی نوشته شده است: «les esprits n'ont point de sexe» که به «ذهن ها جنسیت ندارند» ترجمه می شود. در آن زمان، دانشمند بودن زنان ایده آل نبود. موردراک از این موضوع آگاه بود و می خواست ثابت کند که می تواند یک کتاب درسی برای زنان منتشر کند و آن ها را نیز آموزش دهد.
آدری جین گیبسون (۵ اکتبر ۱۹۲۴ – ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸) میکروبیولوژیست و زیست شیمی دان بریتانیایی-آمریکایی بود که در زمینهٔ باکتری های فتوسنتزی فعالیت می کرد. او کشف کرد که سلنیوم برای سوخت وساز باکتری های کلی فرم ضروری است و گونه ای جدید از باکتری های گوگردی در سردهٔ "کلروپرتون" توصیف کرد. او در سال ۱۹۷۹ استاد دانشگاه کرنل شد و همچنین سردبیر نشریهٔ علمی «میکروبیولوژی کاربردی و محیطی» "Applied and) Environmental Microbiology)" بود. اوایل زندگی. آدری جین پینسنت در ۵ اکتبر ۱۹۲۴ در پاریس زاده شد. پدر او، جرالد هیوم ساوری پینسنت (۱۹۷۶–۱۸۸۸)، بعدها کنترلر کل دفتر بدهی ملی بریتانیا شد. مادرش، کاترین کنتیسبر (۱۹۴۹–۱۸۸۴)، دختر نمایندهٔ لیبرال مجلس، جرج ردفورد بود. او سال های اولیهٔ زندگی اش را در سوئیس و دوون گذراند. در مدرسه مینارد در اکستر، انگلستان تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۶ مدرک کارشناسی با درجهٔ ممتاز در زیست شیمی را از کالج نیونهام، کمبریج زیر نظر زیست شیمی دان، مارجوری استیونسون دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۹ دکترای میکروبیولوژی را از "مؤسسه لیستر" وابسته به دانشگاه لندن زیر نظر دکتر دی. هربرت دریافت کرد. دوران حرفه ای و دستاو
ردها. گیبسون در سال ۱۹۵۴ و در زمانی که در مؤسسه لیستر فعالیت می کرد، کشف خود را منتشر کرد که عنصر کمیاب سلنیوم به همراه مولیبدن برای رشد باکتریایی ضروری است، به ویژه برای تولید فرمات دهیدروژناز در باکتری های کلی فرم (مانند "اشرشیا کلی"). پس از دریافت بورسیه تحصیلات تکمیلی از صندوق مشترک المنافع، گیبسون یک سال را با سی. بی. فن نیل در ایستگاه دریایی هاپکینز وابسته به دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا سپری کرد، جایی که به باکتری های فتوسنتزی علاقه مند شد. پس از بازگشت به بریتانیا، در آزمایشگاه میکروبیولوژی پروفسور سیدنی السدن در دانشگاه شفیلد مشغول به کار شد. کار او در آنجا شامل شناسایی سیتوکروم های نوع سی از باکتری های فتوسنتزی بود. در دانشگاه شفیلد، آدری جین پینسنت در سال ۱۹۵۱ با همسر آینده اش، زیست شیمی دان کوئنتین گیبسون آشنا شد. آن ها ازدواج کردند و صاحب چهار فرزند شدند. او که اکنون با نام جین گیبسون شناخته می شد، به صورت نیمه وقت به کار ادامه داد. در سال ۱۹۶۳ به ایالات متحده مهاجرت کردند و گیبسون ابتدا در دانشگاه پنسیلوانیا و سه سال بعد در بخش میکروبیولوژی دانشگاه کرنل مشغول به کار شد، جایی که در سال ۱۹۷۰ به س
مت دانشیار رسید و ریاست موقت بخش را نیز بر عهده گرفت. او بعدها به بخش زیست شناسی بیوشیمی، مولکولی و سلولی منتقل شد و در سال ۱۹۷۹ به درجهٔ استادتمام ارتقا یافت. پژوهش او بر انتقال و استفاده از آمونیاک و سایر ترکیبات آلی کوچک توسط گروه های اصلی باکتری های نوروزنده متمرکز بود و در پرورش و نگهداری آن ها مهارت فراوانی داشت. گیبسون همچنین رشد سیانوباکتری ها را مطالعه کرد و با کارل ووز و جورج ئی. فاکس مقاله ای مشترک نوشت که ارتباط تکاملی نزدیک بسیاری از باکتری های گرم-منفی مانند "اشرشیا کلی" با باکتری های فتوسنتزی بنفش را نشان داد. او در سال ۱۹۷۹ استادتمام شد و در سال ۱۹۹۴ جایزهٔ تدریس حرفه ای ادیت اجرتون را دریافت کرد. پژوهش گیبسون عمدتاً بر روی باکتری های فتوسنتزی سبز متمرکز بود. او در سال ۱۹۸۴ گونه ای جدید از باکتری های گوگردی به نام «باکتری سبز گوگردی دریایی خزنده» ("Chloroherpeton thalassium)" را توصیف کرد که از رسوبات دریایی نزدیک وودز هول، ماساچوست جداسازی شده بود.
الهام علی (۳۱ اوت ۱۹۸۵) بازیگر سعودی است. شروع خود را با تئاتر آغاز کرد، سپس به تلویزیون رفت و برنامهٔ صبحگاهی «آجیل» را در کانال یک تلویزیون عربستان ارائه کرد. اولین تجربه بازیگری او، سریال «ریحانه» به کارگردانی جمعان الرویعی بود. سپس حرفهٔ بازیگری خود را ادامه داد و نقش های بسیاری آفرید. الهام علی و شوهرش خالد صقر به عنوان زوج هنری در تعدادی از برنامه ها و فیلم هایی گرد هم آمده اند و هم بازی شده اند. زندگی و پیشه. الهام علی متولد ۳۱ اوت ۱۹۸۵ در ظهران است. فعالیت هنری خود را از تئاتر آغاز کرد، سپس با اجرای برنامهٔ «آجیل» به عنوان مجری برنامه در کانال یک تلویزیون عربستان سعودی به تلویزیون رفت. الهام علی تحصیلات دبیرستان خود را در عربستان سعودی به پایان رساند، سپس با خانواده اش به بحرین مهاجرت کرد و دوباره به تئاتر بازگشت. او توانست جایزهٔ بهترین بازیگر زن در حال ظهور را دریافت کند و شهرتش افزون شد تا اینکه اولین تجربهٔ بازیگری اش را در سریال «ریحانه» به نمایش گذاشت. فعالیت های هنری الهام علی در سال ۲۰۱۴ ادامه یافت و او در فیلم های «دلتنگی شبانه» ، «عشق را جنون است» ، «بقایای مؤنث» و «انیسةُ الوَنیسه» شرکت کرد
. در سال ۲۰۱۶ با «هتل مشاهیر» به تئاتر بازگشت و در این سال در سریال های «پنج دختر» ، «راه معلمان زن» ، «محلهٔ شیخ» و «میان یک شب و روز» ظاهر شد. او در سال ۲۰۱۷ در سریال های «پارک ممنوع» و «امانی العمر» حضور داشت. او با هنرمند کویتی حیات الفهد در سریال «همراه قلم حِصّه» در سال ۲۰۱۸ هم بازی شد، سپس در «داستان های انسان» ، «عطر روح» ، «عشق بدون مرز» ، «بلوک غشمره» و «بدون فیلتر» حضور داشت.در سال ۲۰۱۹ در سریال های «بازار خون» ، «سریع سریع» ، «استودیوی مشاهیر» ، و فیلم «فاصلهٔ صفر» و سریال «العاصوف» ظاهر شد که به موفقیت های زیادی دست یافت. در سال ۲۰۲۰ با حیات الفهد در سریال «ام هارون» دوباره هم بازی شد. الهام علی در سال ۲۰۲۱ با سریال «آدم ربایی» به موفقیت بزرگی دست یافت. سپس در سریال های «ساعت امید» و «مسیر سفر» در سال ۲۰۲۲ شرکت کرد. الهام علی در سریال «طاش العوده» در سال ۲۰۲۳ و سریال «جنایت قلب» ظاهر شد. الهام علی در سال ۲۰۲۴ در اولین سریال سعودی اقتباسی از یک اثر ترکی، سریال «پاییز دل» با هنرمندی عبدالمحسن النمر شرکت کرد. در ماه رمضان/ فوریهٔ ۲۰۲۵، در سریال «خیابان الاعشی» بازی کرد. جایزه ها. الهام علی در دنیای
هنر به موفقیت های چشمگیری دست یافته است و جوایز بسیاری را برای قدردانی از استعداد و بازی استثنایی خود در درام خلیجی دریافت کرد. برجسته ترین این جوایز، جایزهٔ «بهترین بازیگر زن عربستانی» است که او در چندین نوبت در عرصهٔ بازیگری دریافت کرده است. در جشنواره فیلم دبی ۲۰۱۹ به دلیل بازی تش در تعدادی از آثار نمایشی و سینمایی، جایزهٔ «ممتاز بازیگری» را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۲، او برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن از جوایز سرگرمی سازان شادی در طول فعالیت های فصل ریاض شد. الهام علی همچنین جوایز محلی و بین المللی زیادی دریافت کرد که به او شهرت گسترده ای در محافل هنری خلیجی و عربی بخشید. زندگی شخصی. الهام علی با بازیگر سعودی خالد صقر در ماه مهٔ ۲۰۲۱ ازدواج کردند. این ازدواج پس از اعلام نامزدی آنها در سال ۲۰۲۰ انجام شد. در بسیاری از آثار نمایشی با خالد صقر همکاری کرده که به موفقیت های بزرگی دست یافتند، آنها با هم نقش های برجسته ای در سریال های خلیجی ارائه کردند که مورد تحسین تماشاگران قرار گرفت. الهام علی ۱٫۶۳ سانتیمتر قد دارد.
باشگاه فوتبال زنان ساسولو () یک باشگاه فوتبال ایتالیایی است که در شهر ساسوئولو ایتالیا استقرار دارد و در سری آ زنان رقابت می کند. تاریخچه. پس از آن که فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ با نام رجیانا فمینیله آغاز شد، در کنفرانس مطبوعاتی ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ که در ورزشگاه ماپی - شهر سه رنگ برگزار گردید، مدیریت باشگاه ساسوئولو اعلام کرد که همکاری ای را با مدیریت تیم رجیانا فمینیله آغاز کرده است. این همکاری، به موجب یک توافق نامهٔ امتیازی، برای آیندهٔ فعالیت های بخش زنان این باشگاه در نظر گرفته شد. به این ترتیب، این تیم با پیراهنی جدید در رقابت های سری B ۲۰۱۷–۲۰۱۶ شرکت کرد و رنگ سنتی شرابی را کنار گذاشته، پیراهن آبی به تن کرد، هرچند در ابتدا لوگوهای هر دو باشگاه بر روی پیراهن ها باقی ماندند. از هفتهٔ سوم لیگ به بعد، رجیانا فمینیله رسماً به عنوان باشگاه فوتبال زنان ساسوئولو شناخته شد. در بازی مقابل ویتوریو ونتو که در ورزشگاه میرابلو برگزار شد، هواداران تیم رجیانا دست به اعتراض زدند. این دیدار در خطر لغو قرار گرفت چراکه تعدادی میخ در زمین پیدا شد و در ورودی ورزشگاه نیز با چسب سیلیکون مهر و موم شده بود. پس از بررسی ها و شکایت علیه افراد ناش
ناس، بازی به طور عادی برگزار شد. در بازی مقابل آرتزو (که با پیروزی ۲–۰ برای تیم مشکی سبز همراه بود)، برای نخستین بار، ساسوئولو در ورزشگاه خانگی خود، ورزشگاه انزو ریچی به میدان رفت. در پایان فصل سری B ۲۰۱۷–۲۰۱۶ (فوتبال زنان), تیم موفق شد صدرنشین گروه C شود و به سری A صعود کند. ساسوئولو فصل نخست خود در سری A ۲۰۱۸–۲۰۱۷ (فوتبال زنان) را با هفت شکست پیاپی آغاز کرد و در تمام دور رفت در قعر جدول باقی ماند. در دور برگشت اما چهار برد کسب کرد که سه تای آن ها در پایان فصل و به صورت متوالی بودند و در نتیجه سهمیهٔ پلی آوت را کسب کرد. در مسابقهٔ پلی آوت که در ۲۷ مه در زمین بی طرف برگزار شد، ساسوئولو با نتیجهٔ ۳–۰ پس از وقت های اضافه، رم CF را شکست داد و در لیگ باقی ماند. در فصل سری A ۲۰۱۹–۲۰۱۸ (فوتبال زنان), در تضاد با فصل پیش، ساسوئولو فصل را با دو برد متوالی آغاز کرد و در چهار هفتهٔ نخست در صدر جدول قرار گرفت و تا پایان فصل در نیمهٔ بالای جدول باقی ماند. در ۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) تصمیم گرفت که امتیاز ورزشی باشگاه A.S.D. ساسوئولو کالچو فمینیله به U.S. ساسوئولو کالچو واگذار شود. بدین ترتیب، این تیم ر