Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه چو در مورد کشورهای گائوجو (مردم ترک) می گوید: زبان ها و لهجه ها با سایر کشورها متفاوت است، علاوه بر این، این شش کشور همگی به دین زرتشتی اختصاص دارند. اگرچه گائوجو ها (Hu 胡 مردم ترک باستان) هر کدام پادشاه خود را داشتند، اما همه آنها تحت فرمان «دایشوکو» بودند. او در مورد مردم مردم غیرچینی کوچ نشین می افزاید: «در آنگوئو (نام چینی به طورکلی سغد و به طور اخص بخارا) به یک راهب برخوردیم که احترام را نمی فهمید. اینجا یک کشور بربر است. موهای آنها کوتاه و به کلاه سفید علاقه دارند. این راهب خواهر و مادرش را به همسری گرفته بود.» او همچنین دربارهٔ هو (مردم) 胡 (Hu) می نویسد: «یکی از بدترین رسومشان، ازدواج با خویشان نزدیک است، [که اجازه می دهد] شخص، مادر و خواهر خویش را به همسری برگزیند، پارسیان نیز مادران خود را به همسری می گیرند» او همچنان می نویسد: از کشور تخارستان در کاپیشا (Kāpiśa یا کابل) در بامیان، و زابلستان، ده، پنج، سه یا دو برادر مشترکاً با یک زن ازدواج می کنند. آنها مجاز به گرفتن یک زن به صورت جداگانه نیستند؛ زیرا می ترسند که این عمل به اقتصاد داخلی آنها لطمه بزند. جفری کوتیک در کتاب "روابط چین و ایران و چین و
عربی در اواخر باستان: چین و اشکانیان، ساسانیان و اعراب در هزاره اول" نوشته است که «پارسیان مادران خود را به همسری می گیرند» جمله تکراری در دیگر منابع چینی است و هه چو ممکن است این اطلاعات را از این منابع چینی گرفته باشد. قبلاً در منطقه ای که هه چو از آن عبور می کرد، به ویژه در باختر (بلخ)، این رسم کاملاً دیرینه بود. دیدار از مملکت کاپیسا. یکی از گزیده های مهم از آثار هه چو به دیدار او از جیبین (کاپیسا) در سال ۷۲۶م (حدود ۱۰۷ق) مربوط می شود: به عنوان مثال، او گزارش می دهد که این کشور توسط یک پادشاه ترک اداره می شد، و ملکه و شخصیت های بلندپایه او آیین بودایی دارند.
جشن نوسره یکی از جشن های باستانی ایران است که در پنجم بهمن ماه، پنج روز پیش از جشن بزرگ سده برگزار می شود. این جشن به عنوان یک پیش درآمد برای جشن سده محسوب می شد و ایرانیان آن را به منظور آمادگی برای برپایی هرچه باشکوه تر جشن سده برگزار می کردند. آیین ها و آداب جشن نوسره. از جمله آداب جشن نوسره برپایی آتش و خواندن نیایش به درگاه پروردگار است. این جشن برای ایرانیان باستان از اهمیت ویژه ای برخوردار بود، زیرا در آن زمان ایرانیان به خداوند و به ویژه به نیروهای طبیعی که تاثیرات مستقیم بر زندگی روزمره آن ها داشتند، اعتقاد داشتند. آیین نوسره با هدف ستایش نیروهای طبیعت و ایجاد آمادگی برای مقابله با تاریکی و سرما، که از عناصر اهریمنی به شمار می رفت، برگزار می شد. در این جشن، بزرگان دینی و مسئولان با برنامه ریزی و ایجاد آمادگی برای جشن سده تلاش می کردند تا این جشن نیز به گونه ای شایسته برگزار شود.
قهوه راکاموسا که با نام های قهوه راسموزا و قهوه اینهامبانه نیز شناخته می شود، گونه ای از گیاهان گل دار از خانواده روناسیان است. به طور طبیعی قهوه ای کم کافئین بوده و کمتر از نیمی از کافئین موجود در "قهوه عربیکا" و یک چهارم میزان کافئین در قهوه روبوستا را داراست. "این قهوه" بومی کمربند جنگلی ساحلی بین شمال کوازولو ناتال در آفریقای جنوبی و زیمبابوه است که در منطقه ای به وسعت کمتر از یافت می شود. این گیاه به طور گسترده توسط پرتغالی ها طی سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ در موزامبیک کشت شد. در حال حاضر تنها دو مزرعه باقی مانده، که در جزیره ایبو و در هلوهلووی واقع شده اند. کشت. "قهوه راکاموسا" یک درختچه با شاخه باز یا درخت کوچک است که تا بلندای رشد می کند. دارای گلهای منفرد سفید تا صورتی (با قطر) یا به صورت خوشه های چند گل در امتداد شاخه ها است که بین ماه های سپتامبر و فوریه شکوفه می دهد. شکل میوه تقریباً کروی است و در زمان رسیدن بنفش تا سیاه رنگ است. این میوه از طبیعت برداشت شده و برای استفاده محلی به عنوان قهوه مصرف می شود. اندازه دانه ها یک سوم دانه های عربیکا است. دانه ها برشته شده و پودر می شوند و سپس برای تهیه قهوه استف
اده می شوند. گاهی هنگام برشته شدن روی آنها نمک می پاشند.
مارکو فرج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال استرومسگودست بازی می کند. زندگی شخصی. فرج در گریمستا، از والدینی عراقی اهل سلیمانیه متولد شد و در تابستان ۲۰۲۰ با خانواده اش به گولسکوگن نقل مکان کرد. دوران باشگاهی. او تا سال ۲۰۲۱ برای باشگاه یرف بازی کرد. او در سال ۲۰۲۲ در مرحله یک چهارم نهایی جام نروژ برای باشگاه فوتبال استرومسگودست اولین بازی خود را انجام داد و مقابل باشگاه فوتبال ساندنس قرار گرفت. او در ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۱۸ سالگی قرارداد حرفه ای خود را با این باشگاه امضا کرد. او اولین گل خود را در لیگ لیگ برتر فوتبال نروژ در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۳ در پیروزی ۱–۰ مقابل باشگاه فوتبال ترومسو به ثمر رساند. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان عراق بازی کرده است.
پانبانیشا (۱۷ نوامبر ۱۹۸۵ – ۶ نوامبر ۲۰۱۲)، که با واژه یرکیش نیز شناخته می شود. یک بونوبو ماده بود که در مطالعات سو سویج-رامبا در مورد زبان در میمون های انسان نمای بزرگ برجسته شد. نام او به زبان سواحلی است به معنی «به هم پیوستن به منظور تضاد.» زندگی نامه. پانبانیشا در مرکز تحقیقات زبان در دانشگاه ایالتی جورجیا در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده متولد شد. پانبانیشا دختر ماتاتا، مادرخوانده کانزی، که همچنین یک بونوبو باهوش بود، و مادر دو فرزند به نام های نیوتا و ناتن بود. پانبانیشا در گریت ایپ تراست در آیووا زندگی می کرد، جایی که رفتار و هوش میمون های انسان نما مورد مطالعه قرار می گیرد. زمانی که برادر ناتنی اش، کانزی مجبور به ترک آنجا شد، او توانست ازطریق زبان یرکیش ابراز ناراحتی کند. در طول مطالعات، سویج رامبا توانایی ارتباط و درک جملات پیچیده توسط او را تشخیص داده بود. او در ۶ نوامبر ۲۰۱۲ بر اثر سرماخوردگی در گریت ایپ تراست و در سن ۲۶ سالگی درگذشت. تحقیقات. اساس تحقیقات اولیه به سرپرستی سویج رامبا مطالعه قوای زبانی نخستی های غیرانسانی و یافتن این بود که تربیت آنها تا چه اندازه بر توانایی آنها در استفاده از زبان
تأثیر می گذارد. وقتی پانبانیشا به دنیا آمد، برادرش کانزی درحال یادگیری برقراری ارتباط بود. زمانی که تحقیقات با پانبانیشا شروع شد، کانزی ۲۵۶ نماد یرکیش را می دانست. سویج رامبا، پانبانیشا را با یک شامپانزه ماده به نام پانپانزی (همچنین به عنوان پانزی نیز شناخته می شود) به مدت پنج سال در محیطی با سایر بونوبوها و با معلمان انسان پرورش داد. معلمان از صفحه کلیدهایی با نمادهای یرکیش روی آنها در کنار ارتباط گفتاری استفاده کردند تا به دو میمون اجازه دهند با آنها ارتباط برقرار کنند و به آنها اجازه دهند درک زبان گفتاری و نمادین را بیاموزند. از بین این دو، پانبانیشا توانایی زبانی بیشتری از خود نشان داد و توانست زبان گفتاری و واژگان بسیار بیشتری را نسبت به پانزی درک کند. پس از پنج سال تحصیل، پانزی از مطالعه حذف شد. پانزی در مرکز تحقیقات زبان در دانشگاه ایالتی جورجیا زندگی می کند. اطلاعات پانبانیشا برای شش سال دیگر همراه برادرناتنی او، کانزی، گرفته شد. صفحه کلیدهای مورد استفاده در دهه ۱۹۹۰ حاوی چند صد علامت بودند و توانایی زبانی این دو بونوبو بسیار خوب بود. آنها قادر بودند نه تنها سخن دیجیتالی و گفتاری را تشخیص دهند، بلکه ا
ز علامت های یرکیش منفرد در صفحه کلید استفاده کنند. در ابتدای تحقیق پانبانیشا توانست از ۲۵۶ علامت در صفحه کلید یرکیش استفاده کند. محققان ادعا می کنند که آزمایش ها با این میمون ها نشان می دهد که شکاف بین جنس "پان" و اجداد انسان نیان اولیه ما و حتی خودمان، بسیار کمتر از آن چیزی است که قبلاً می دانستیم. به عنوان یک بونوبو ماده، پانبانیشا نه تنها قادر به برقراری ارتباط با انسان ها، بلکه با میمون های انسان نمای دیگر مانند خودش نیز بود. روش هایی که پانبانیشا ازطریق آن علامت های یرکیش را یادمی گرفت، به سبکی مانند شیوه های انسان های جوان بود. این به عنوان موج جدیدی از آموزش میمون های غیرانسانی و ایجاد پیوندی بین پانبانیشا و افرادی که به او در یادگیری کمک می کردند، به وجود آمد. این پیوند با فرزند و والدین قابل مقایسه است. پانبانیشا در مقایسه با کانزی، برادر ناتنی اش، زمانه که نوبت به پاسخ های او به جملات ضبط شده می رسید، عالی بود. یافته دیگر، توانایی پانبانیشا در درک نام خود در سن بسیار پایین بود. از بین همه افراد (میمون های غیرانسانی) که تحت این آزمایش قرار گرفتند، پانبانیشا بیشترین درک را نسبت به صدا زدن نام خود داشت
(۳۷ بار از ۵۱ بار). برخی پیشرفت های پانبانیشا را با پیشرفت هایی که به طور منظم با سگ ها نشان داده می شوند مقایسه می کنند، اما تفاوت اصلی این است که پانبانیشا و سایر بونوبوها توانایی نه تنها درک و فهمیدن، بلکه پاسخ دادن ازطریق یرکیش را دارند، بنابراین این را ثابت می کنند که می توانند با زبان انگلیسی پاسخ دهند. پانبانیشا از بدو تولد با ارتباطات پیچیده آشنا شد. با شروع سن جوانی، او در دانش ارتباطات بسیار پیشرفته تر از برادرخوانده اش کانزی شد. پانبانیشا در سن ۷٫۵ سالگی می توانست به ۷۵ درصد جملاتی که به بیش از پاسخ های بله یا خیر نیاز داشتند، به درستی پاسخ دهد. کودکان انسان در دو سالگی به سوالات مشابه با درصد موفقیت ۶۵ درصد پاسخ می دهند. پانبانیشا همچنین توانایی یادآوری و صحبت در مورد رویدادهای گذشته را از خود نشان داد. به عنوان مثال، هنگامی که بیل فیلدز، یکی از محققان او، از پانبانیشا پرسید که چه مشکلی دارد، او پاسخ داد: «صفحه کلید کانزی بد». پس از گفتن این جمله، فیلدز از محقق دیگری پرسید که بین کانزی و صفحه کلیدش چه اتفاقی افتاده است. سپس به او گفتند که کانزی آن را شکسته است. در مقایسه با میمون های انسان نمای د
یگر. بونوبوها می توانند زبان هایی را مانند انسان ها یاد بگیرند. در مرکز تحقیقات زبان در دانشگاه ایالتی جورجیا، محققان دریافتند که شامپانزه ها انگلیسی را یادمی گیرند، اگر به میمون ها انگلیسی آموزش داده شود گویی که زبان اول میمون ها است. پانبانیشا از بدو تولد شروع به یادگیری واژگان یرکیش کرد، درحالی که کانزی از نه ماهگی شروع به یادگیری کرد. این باعث شد لغات پانبانیشا به مراتب بهتر از کانزی باشد. کانزی توانسته است ۳۴۸ نماد را بیاموزد و در عین حال از ۳٬۰۰۰ کلمه انگلیسی نیز آگاهی داشته باشد. محققان، بدون تأیید معتقد بودند که پانبانیشا حدود ۶٬۰۰۰ کلمه انگلیسی را می داند. استفاده از یرکیش. میمون های انسان نما ازنظر فیزیکی قادر به صحبت کردن به زبان انگلیسی نیستند زیرا فاقد ساختار صوتی انسان هستند. اگرچه آنها نمی توانند انگلیسی صحبت کنند، اما ممکن است بتوانند انگلیسی گفتاری را بفهمند و به آن پاسخ دهند، و همچنان می توانند ازطریق یرکیش و زبان اشاره ارتباط برقرار کنند. پانبانیشا از اولین هفته ای که به دنیا آمد در معرض روش های پیشرفته ارتباط قرار گرفت. زبان یرکیش از نمادهایی استفاده می کند که به معنای یک کلمه یا عبارت در
انگلیسی هستند، درصورتی که در ترتیب دستوری صحیح مرتب شوند. به عنوان مثال یکی از نمادهایی که پانبانیشا استفاده می کرد تلویزیون بود. او نماد تلویزیون را به عنوان بخشی از یک رشته نمادها فشار می داد تا نشان دهد که می خواهد تلویزیون تماشا کند. بین شش تا هشت ماهگی به نظر می رسید که او به نمادی پس از اشاره یا لمس آن توسط مراقب پاسخ می دهد. در یک سالگی معنی «نه» و «بیا اینجا» را یادگرفت. پانبانیشا بین سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۹ (۱ تا ۴ سالگی) به ۹۴ درصد از نمادهای واژگان و کلمات انگلیسی به درستی پاسخ داد. پانبانیشا در سه سالگی ۸۰ کلمه انگلیسی گفتاری را فهمید. پانبانیشا قبل از استفاده از واژگان از حرکات صوتی برای پاسخ دادن به کلمات مختلف استفاده می کرد. از این واژگان برای نشان دادن اینکه میمون های انسان نما می توانند زبانی را با نحو دقیق یاد بگیرند، در واقع با افراد دیگر ارتباط برقرار کنند و زبان انگلیسی را بفهمند و فقط اعمال انسان را تکرار یا تقلید نکنند، مورد استفاده قرار گرفتند. در یک آزمایش معمولی، پانبانیشا و کانزی، برادرناتنی اش، در اتاق های جداگانه ای قرار گرفتند که فقط یک پنجره کوچک باز و یک صفحه کلید واژگانی برای برق
راری ارتباط با یکدیگر وجود داشت. هدف این بود که یک فنجان ماست را از یک بونوبو به دیگری با استفاده از صفحه کلید یرکیش برای برقراری ارتباط برسانیم. ماست به کانزی داده شد و قرار شد پانبانیشا آن را دریافت کند. پانبانیشا از نماد ماست روی صفحه کلیدش استفاده کرد و ماست را خواست. پس از مدتی کانزی موافقت کرد و ماست را از پنجره باز به پانبانیشا داد.
آلونزو انگواندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اوترخت بازی می کند. دوران باشگاهی. او برای باشگاه فوتبال اندرلشت فیوچرز بازی کرد و در سال ۲۰۲۲ در سطح زیر ۱۹ سال به میدان رفت. او پیش از امضای قرارداد با باشگاه فوتبال اوترخت در سال ۲۰۲۴، کاپیتان این تیم بود و قراردادی چهار ساله امضا کرد. انگواندا اولین بازی خود را در اردویسه در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۲۴ برای باشگاه فوتبال اوترخت در تقابل با باشگاه فوتبال پک زووله انجام داد. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال بلژیک بازی کرده است. زندگی شخصی. آلونزو انگواندا در بلژیک متولد شده و از تبار کنگویی (جمهوری دموکراتیک) است. برادر او، نونزیو، نیز یک فوتبالیست حرفه ای است.
جاغاتسپانیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41155685&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-02-09T22:14:59Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;HnSr&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;افزودن ردهٔ «کافیا» به کمک توفاویکی رده&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41155689&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کافیا تیره ای از گیاهان گل دار از خانواده روناسیان است و دارای حدود ۳۳۳ گونه در ۱۱ جنس است. نمایندگان آن در مناطق گرمسیری و جنوب آفریقا، ماداگاسکار، غرب اقیانوس هند، مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری آسیا و کوئینزلند یافت می شوند.
هاشی نو کیومیچی ، او از مقام های دولتی در دوره نارا بود که در دفتر شیکیبو-شو (وزارت تشریفات) در دانشگاه دایگاکو-ریو کار می کرد. گمان می رود که او پارسی بوده است. آکیهیرو واتانابه (مؤسسه ملی تحقیقاتی نارا برای خواص فرهنگی) اشاره کرده است که ممکن است او تحت یک سهمیه خاص برای استفاده از بورس تحصیلی و دانش خارجیان منصوب شده باشد. با این حال، از آنجایی که او در شیفت شب نیز کار می کرد، گمان می رود که شرایط کاری او مشابه سایر مقامات دولتی بوده است. وجود آن با رمزگشایی یک لوح چوبی مربوط به سال اول عصر تنپیو-جینگو (۷۶۵) که در حفاری در خرابه های کاخ هیجو کشف شد تأیید شد. زمانی که برای اولین بار در اکتبر ۲۰۱۶ اعلام شد، نام آن «کیومیچی» با کانجی «清通» بود، اما بعداً به «کیومیچی» با کانجی «清道» تغییر یافت. لوح های چوبی. لوح چوبی با نام (Hasseido) یکی از الواح چوبی است که در سال ۱۹۶۶ (شووا ۴۱) از خرابه های منطقه معروف به «منطقه مربوط به شیکیبوشو» در گوشه جنوب شرقی کاخ هیجو (ساکیچو، استان نارا، شهر نارا) کاوش شد. در طی این بررسی ها بیش از ۱۰۰۰۰ لوح چوبی کشف شد که اکثریت آنها مربوط به شیکیبو-شو (وزارت تشریفات) بود. یکسان بودن
با لی میتسو ای. شوکو نیهونگی گزارش می دهد که در اوت ۷۳۶، ناکاتومی نادای، معاون فرستاده به تانگ چین، که به ژاپن بازگشت، او همراه با «سه چینی و یک ایرانی» با امپراتور شومو دیدار و گفتگو داشت. در نوامبر همان سال، زمانی که به فرستادگان تانگ چین، از جمله ناکاتومی نادای، القاب داده شد، به لی میتسو ای ایرانی نیز عنوانی اعطا شد. این تنها ثبت لی میتسو ای در شوکو نیهونگی است و مکان بعدی او مشخص نیست. فاصله بین دیدار لی میتسو ای با امپراتور شومو و سال حک شده روی لوح کشف شده حدود ۳۰ سال است. آکیهیرو واتانابه بیان می کند که «هاشی نو کیومیچی ممکن است خود لی میتسو ای یا یکی از اعضای خانواده یا خدمتکاران او بوده باشد».
جام باشگاه های کارائیب ۲۰۱۶ هجدهمین دوره جام باشگاه های کارائیب، رقابت های بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه هایی که اتحادیه های فوتبال آن ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی اف یو) وابسته هستند، برگزار می شود. سه تیم برتر مسابقات به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۷–۲۰۱۶ راه یافتند. تیم ها. این مسابقات برای همه قهرمانان لیگ و نایب قهرمانان از هر یک از ۳۱ انجمن عضو سی اف یو (یا برندگان جام در صورت عدم برگزاری لیگ)، پس از پایان رقابت آنها در یا قبل از پایان سال ۲۰۱۵ باز بود. مرحله نهایی. دون بوسکو میزبان بازی های فینال بود.
باشگاه فوتبال سیبائو یک تیم فوتبال حرفه ای دومینیکنی مستقر در سانتیاگو ده لوس کابایروس است. این تیم که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد، در لیگ فوتبال دومینیکن شرکت می کند.
لی میتسو ای یا لی میتسویی، او فردی در دوره نارا بود. او تنها شخص ایرانی است که نام او در شوکو نیهونگی ذکر شده است. یکسان بودن با هاشی نو کیومیچی. شوکو نیهونگی گزارش می دهد که در اوت ۷۳۶، ناکاتومی نادای، معاون فرستاده به تانگ چین، که به ژاپن بازگشت، او همراه با «سه چینی و یک ایرانی» با امپراتور شومو دیدار و گفتگو داشت. در نوامبر همان سال، زمانی که به فرستادگان تانگ چین، از جمله ناکاتومی نادای، القاب داده شد، به لی میتسو ای ایرانی نیز عنوانی اعطا شد. این تنها ثبت لی میتسو ای در شوکو نیهونگی است و مکان بعدی او مشخص نیست. فاصله بین دیدار لی میتسو ای با امپراتور شومو و سال حک شده روی لوح کشف شده حدود ۳۰ سال است. آکیهیرو واتانابه بیان می کند که «هاشی نو کیومیچی ممکن است خود لی میتسو ای یا یکی از اعضای خانواده یا خدمتکاران او بوده باشد». مانند سلف خود گنزو هاشی داچیا یا «دارا»، ری میتسویی شخصیتی اسرارآمیز است که اطلاعات کمی در مورد او وجود دارد، اما حدس های زیادی در مورد او وجود دارد که توسط ری میتسویی به عنوان یک مبلغ مسیحی یا پزشک سریانی دیده می شود از آنجایی که او از امپراتور بازدید کرد و درجه دریافت کرد، بعید به
نظر می رسد که او در نقش مذهبی به ژاپن آمده باشد، اما به احتمال زیاد به نظر می رسد که او در یک زمینه سکولار مشغول بوده است، شاید به تحصیلات مرتبط باشد، یا همانطور که رینوی می گوید احتمالاً اندکی پس از آمدن به ژاپن درگذشت.126 علاوه بر این، زیرا نام او در شوکو نیهونگی ثبت شد و به دلیل رتبه ای که دریافت کرد، احتمالاً از موقعیت اجتماعی بالایی برخوردار بود. از دانشی که پیرامون این شخصیت وجود دارد که حتی نام اصلی او نیز مورد بحث است نام خانوادگی او احتمالاً فارسی چینی رایج، Lǐ بوده است، در حالی که نام کوچک او احتمالاً از میترایی گرفته شده است.
باشگاه فوتبال بکیا یونایتد یک باشگاه فوتبال وینسنتی از پورت الیزابت، سنت وینسنت و گرنادین ها است. این باشگاه در لیگ برتر ان ال ای، بالاترین سطح فوتبال در سنت وینسنت و گرنادین بازی می کند.
باشگاه ورزشی فلیمز یونایتد یک باشگاه فوتبال حرفه ای از سینت مارتن است که در حال حاضر در لیگ برتر سینت مارتن بازی می کند. زمین اصلی باشگاه، مجموعه ورزشی رائول ایلیج در فیلیپسبورگ، پایتخت این کشور است. این باشگاه همچنین یک تیم فوتسال دارد.
باشگاه فوتبال ریل هوپ یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در کاپ-هائیتین، هائیتی واقع شده است.
داشیا ()، ظاهراً این نام در دوران باستان توسط چینی ها (مردم هان) به تخارستان: بخش اصلی باختر (بلخ)، در شمال افغانستان و بخش هایی از جنوب تاجیکستان و ازبکستان بود. نام «داشیا» برای اولین بار در گزارش های چینی از قرن سوم پیش از میلاد به عنوان پادشاهی در غرب دور - احتمالاً نتیجه اولین تماس ها با گسترش پادشاهی یونانی باختری - و سپس توسط کاشف ژانگ چیان در سال ۱۲۶ قبل از میلاد برای تعیین باختر (بلخ) استفاده شد.
شراوستی ()، کوسالا شهری در ناحیه شراوستی در ایالت اوتار پرادش هند است که پایتخت پادشاهی هند باستانی کوسالا بوده و جایی که بودا بیشتر از همه پس از روشنگری خود در آن زندگی می کرده است.
روستومیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
گنزو هاشی داچیا ، شخصیتی از داشیا (باختر (بلخ)) که در نیهون شوکی که در سال ۷۲۰ میلادی تکمیل شد، ظاهر می شود. به گفته گیکیو ایتو، این اولین اشاره به یک ایرانی است و آغاز تاریخ حضور او در ژاپن در دوره سلطنت امپراتور کوتوکو (۶۵۴) بوده است. به نظر می رسد که بازدیدکنندگان اولیه ایرانی از ژاپن که در نیهون شوکی ذکر شده اند، از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار بوده اند. دارای به دنبال اجازه برای ترک ژاپن با گروهی از مردان، همسرش را پشت سر گذاشت و قول داد در آینده بازگردد. یاسوکو کوبایاشی ادعا می کند که گنزو هاشی داچیا با شاهزاده پیروز سوم شخصیتی یکسان بوده است. بر پایه پژوهش های جدید در حالی که قطعی است که که گروهی از ایرانیان با موقعیت اجتماعی بالا از ژاپن باستان بازدید کرده اند اما اطلاعات محدودی در مورد این افراد در دسترس است بنابراین برخی از تفسیرهای این واقعه بر اساس پژوهش های منسوخ شده یا فاقد شواهد کافی برای تأیید هستند. تفسیرها. از آنجائیکه هیچ یک از این نوشته های تفسیری قطعی نیستند و صرفاً حدس و گمان هستند، به نظر می رسد که امکان زیادی برای گمانه زنی ها و تفسیرهای بیهوده وجود دارد. در حالی که قطعی است که که گر
وهی ایرانیان که از موقعیت اجتماعی بسیار بالایی برخوردار بودند، از ژاپن باستان بازدید کرده اند اما اطلاعات محدودی در مورد این افراد در دسترس است. در مورد زندگی نامه این شخصیت ها (گروه گنزو هاشی داچیا) اتفاق نظر کمی وجود دارد زیرا در منابع ژاپنی فقط اشاره ای گذرا به آنها شده است علاوه بر این، بسیاری از نظریه ها فاقد شواهد اساسی یا مبتنی بر تحقیقات قدیمی هستند. هیچ کدام از این چهره ها پس از ظهور اولیه، در تاریخ کلاسیک ژاپن ذکر نشده است. شناخت محدود از این افراد به این معنی نیست که بازدیدهای آنها کم اهمیت بوده است. برعکس، این اطلاعات نشاندهنده ملاقات خارجی ها با امپراتوران ژاپن و روابط خارجی ژاپن با کشورهای غیر آسیای شرقی را روشن می کند. علاوه بر این، این اطلاعات نشان می دهد که روابط خارجی اولیه ژاپن به روابط با دودمان تانگ و سه پادشاهی کره همان طور که معمولاً فرض می شود، محدود نمی شده است. کشور تخارستان. «توکارا» (大夏 たいか) به معنای «سرزمین توهارا» /داشیا/ تخارستان است. مردم بومی تخارستان از مردمان ایرانی تبار بودند، اما این منطقه که قبلاً باختر نامیده می شد، از زمان لشکرکشی اسکندر به شرق، تأثیرات قوی از فرهنگ یون
انی را حفظ کرده بود. مردم داشیا زبان خود را با استفاده از الفبای یونانی می نوشتند. در نیمه دوم قرن هفتم، تخارستان محل استقرار دولت ایرانی در تبعید ساسانی بود. در این دوره تعداد زیادی از ایرانیان از جمله اعضای خاندان سلطنتی ساسانی به این منطقه سرازیر شدند. در سال ۶۴۲ پس از میلاد، امپراتوری ایران ساسانی با نیروهای عرب حمله کننده به فلات ایران در نبرد نهاوند روبرو شد، اما در این نبرد که سرنوشت ملت را رقم زد، شکست خورد و به تاریخ تقریباً ۴۰۰ ساله این دودمان پایان داد. آخرین پادشاه ساسانی، یزدگرد سوم، از طریق شرق ایران به آسیای مرکزی گریخت، اما در سال ۶۵۱ در مرو، که اکنون در ترکمنستان است، ترور شد. یزدگرد سوم دو شاهزاده و سه شاهزاده خانم داشت، اما یکی از آنها، شاهزاده پیروز، همراه با وزیرانش به کوه های تخارستان گریخت و برای بازپس گیری تاج و تخت و بازگرداندن سلسله تلاش کرد. وقایع بعدی در متون تاریخی چینی، کتاب قدیمی تانگ و کتاب جدید تانگ ثبت شده است. در سال ۶۵۴، پیروز از امپراتور گائوزونگ تانگ درخواست کمک کرد، اما به دلیل دوری مسافت نتوانست کمک نظامی دریافت کند. سپس سعی کرد به تنهایی به وطن خود بازگردد، اما موفق نش
د و در توکارستان ماند، اما پس از حمله اعراب سرانجام در سال ۶۷۷ مجبور به فرار به دودمان تانگ شد. همچنین تصور می شد که آنها ممکن است قبیله کوچکی باشند که در جزایر توکارا در جنوب ژاپن زندگی می کردند، اما به نظر می رسد که توکارا مناسبت تر است به عنوان یکی از کشورهای اطراف در نظر گرفته شود. احتمال شاهزاده ساسانی بودن. دربار امپراتوری ژاپن چنان برخورد گرمی با آنها کرد که غیرعادی به نظر می رسید که صرفاً اهالی معمولی در یک سرزمین بیگانه باشند. هنگامی که کشتی غرق شد، آنها را با کالسکه اسبی از کیوشو به پایتخت بردند و بیش از یک بار با امپراتور ملاقات داشتند. هنگامی که آنها درخواست بازگشت به کشور خود را داشتند، حتی با یک فرستاده اعزام شدند. می توان گفت این رفتاری در سطح دیپلماتیک است. با این حال، اهالی تخارستان به هیچ وجه نمایندگانی دیپلماتیک به نظر نمی رسیدند، و دلیل آمدن آنها به ژاپن، به جز اینکه آنها را به ساحل انداخته بودند، نامشخص است؛ بنابراین، تنها دلیل ممکن برای چنین رفتار سخاوتمندانه ای این است که رهبر آنها، گنزو هاشی داچیا، از خانواده ای بلندپایه بود. پانزده سال پس از اینکه گنزو هاشی داچیا ژاپن را ترک کرد، در ا
ولین ماه از سال چهارم عصر تنمو، همسرش، شائه (舎衛)، دوباره در نیهون شوکی در دربار ظاهر می شود. همچنین قابل توجه است که او مقدمت تر از سئونگ وانگ پادشاه بکجه ذکر شده که با او در کاخ حضور داشت. تا زمانی که گروه اهالی تخارستان در نیمه دوم قرن هفتم به ژاپن رسیدند، امپراتوری ایران ساسانی قبلاً توسط اعراب ویران شده بود و خانواده سلطنتی و بازماندگان به تخارستان گریختند و حکومتی را در تبعید تأسیس کردند. اگر خارجی هایی که در آن زمان از تخارستان آمده بودند، ایرانی بودند، احتمال زیاد مربوط به امپراتوری ساسانی وجود دارد. اگر اینطور است، منطقی است که چرا آنها از تخارستان تا ژاپن آمدند. نیروهای عرب در تعقیب بقایای امپراتوری ساسانی به تخارستان نزدیک می شدند. تخارستان تا نیمه اول قرن هشتم به طور کامل توسط اعراب فتح نشده بود، اما دیگر برای آنها امن نبود. به گفته گیکیو ایتو، محقق ایران باستان، «گنزو» (یا کنزو Kenzu) در گنزو هاشی داچیا به کُندُز، نام مکانی در توکارستان اشاره دارد. و «تاچیا» در اصل رونویسی از صدای «دارو» 「ダル」 است. «دارا» （ダルア） یک نام فارسی قرون وسطایی است. به عبارت دیگر به اعتقاد ایتو «گنزو هاشی داچیا» به معنای «د
ارا پادشاه پارسی ساکن قندوز در توکارستان» 「トカーレスターンの住人で、クンドゥズにいるペルシア人、ダーラーイ」 است. به گفته ایتو، نام دارا به پادشاه هخامنشی (داریوش) برمی گردد و در حدود قرن هفتم، نامی بود که فقط توسط اعضای خاندان سلطنتی استفاده می شد. یاسوکو کوبایاشی ادعا می کند که گنزو هاشی داچیا با شاهزاده پیروز شخصیتی یکسان بوده است. پیروز پسر شاه به توهارا (تخارستان که در چین توخارا نامیده می شود) در شمال افغانستان کنونی گریخت و از سلسله تانگ تقاضای کمک کرده است، اما تانگ نیز به جنگ با ترکان مشغول بوده است، بنابراین در سال ۶۵۴، سپاهیان او برای جنگ بسیج شدند. سال ۶۵۴ سالی است که این گروه به ساحل کشیده شدند. به نظر می رسد که لشکرکشی ارتش او موفقیت چندانی نداشته است و مقصد پیروز در شرق دور، یعنی مجمع الجزایر ژاپن بوده است. شائه یا سائه. اعتقاد بر این است که شائه یا سائه (さえ) همسر یکی از «دو مرد» است. بانو شائه در مورد پزشکی آگاه بود و به عنوان یک زن اشراف با او رفتار می شد. در مورد معنی «شائه» بین پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد ظاهراً به مکانی در تخارستان یا نپال اشاره دارد. در میان گروه زنی بوده است که نیهون شوکی از او به عنوان همسر گنزو ها
شی داچیا یاد کرده است. نام او «شائه» است که گمان می رود به یک شهر باستانی هند شراوستی (تلفظ به ژاپنی سرزمین شائه Shae-koku) اشاره داشته باشد. از آنجائیکه حضور یک زن خارجی در گروه بعید به نظر می رسد گیکیو ایتو نویسنده کتاب "ملاحظات ورود فرهنگ فارسی" عنوان می کند که که «شائه» تقابل اصواتی از «شاه، شاه کوچک» است. به عبارت دیگر، نام او بازنمایی آوایی نیمه اول «شاه دخت» و «شاه بانو» هستند که به ترتیب در فارسی قرون وسطی به معنای «شاهزاده خانم» و «ملکه» هستند. ایتو ادعا می کند از آنجائیکه خود دارا شاه بوده و همسرش شائه به دو شکل متفاوت کانجی اولین بار به شکل (舎衛女) که می توان آن را «شاهزاده خانم» معنی کرد و در جای دیگر به شکل (舎衛婦人) که می توان آن را به «ملکه» ترجمه کرد، نوشته شده است، این اشاره به خویدوده یا ازدواج با محارم در دین زرتشتی دارد. همچنین او عنوان می کند که زن دیگری که ۱۵ سال پس از خروج دارا در دربار حضور پیدا کرد، دختری بود که از دارا و همسرش شائه به دنیا آمد و او را «دارای دخت» به معنای «دختر دارای» نامیدند. گفته می شود که این نامگذاری در میان خانواده های سلطنتی ساسانی رایج بوده است. نظریه دیگری که قابل