Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه عنوان طراح برای کارخانه سلطنتی تاپستری نیز کار می کرد. حامیان مهم او در این دوره، دوک های اوسونا، پدرو تله س-گیرون و همسرش ماریا جوزفا پیمنتل بودند که از نخبگان فکری و از چهره های برجسته روشنگری اسپانیا بشمار می رفتند. آن ها جلسات بحث و گفتگو را با حضور روشنفکران برگزار می کردند و به عنوان حامیان جدی فرهنگ شناخته می شدند؛ کتابخانه ای چشمگیر جمع آوری کرده و در محل اقامت خود تئاتر برگزار می کردند و از دانشمندان و هنرمندان آن دوره، از جمله گویا و لیندرو فرناندز د موراتین حمایت می کردند. بین سال های ۱۷۸۵ تا ۱۸۱۷، گویا حدود ۳۰ اثر برای آن ها آفرید که شامل پرتره هایی از خود دوک و دوشس و فرزندانشان، صحنه های مذهبی و نقاشی های کابینتی بود. همچنین نسخه های اولیه حکاکی های مجموعه "لوس کاپریچوس" را نیز این زوج از هنرمند خریداری کردند. پس از مرگ دوک در سال ۱۸۰۷، گویا همچنان برای دوشس و خانواده او به عنوان هنرمند مشغول به کار بود. آلامدا د اوسونا. در سال ۱۷۸۳، دوک اوسونا زمین ها و ساختمان هایی در منطقه شمال شرقی مادرید، یعنی منطقه "لا آلامدا" را که خانواده های ثروتمند تابستان های خود را سپری می کردند خریداری کرد. در این
منطقه که به "لا آلامدا د اوسونا" مشهور شد، پروژه های توسعه زیادی توسط این خانواده انجام گرفت و تا سال ۱۷۹۲، پروژه های ساختمانی دوک و همسرش شامل کاخی برای سکونت و مجموعه ای از باغ ها به نام ال کاپریچو به پایان رسید. دوک اوسونا مجموعه ای از شش نقاشی کوچک از گویا خریداری کرد تا کاخ جدیدش را تزئین کند. بر اساس اسناد موجو، صورتحسابی مورخ ۲۷ ژوئن ۱۷۹۸ صادر شده که مربوط به خرید "شش اثر با موضوع جادوگران"، به مبلغ ۶۰۰۰ رئال است. تصور عموم بر این است که این نقاشی ها به سفارش دوشس خلق شده اند؛ اما هیچ مدرکی برای اثبات این ادعا وجود ندارد. ممکن است گویا آثار از پیش خلق شده ای را به مشتریان خود ارائه داده باشد که مطابق با سلیقه آن ها بوده است. به همین دلیل، تعیین اینکه نقاش این آثار را با هدف یک اتاق خاص خلق کرده یا قرارگیری آن ها بعداً تصمیم گیری شده، دشوار است. آنچه که مشخص است این است که نقاشی ها در طبقه اول، در راهرویی که به دفتر دوشس منتهی می شد، آویخته شده بودند، اتاقی که به عنوان "گابینه د پایسز" (کابینه کشورها) شناخته می شد. فرانک اروینگ هکس، تاریخ شناس هنر، معتقد بود که این اتاق در اصل برای کتابخانه طراحی شده ب
وده و به همین دلیل گویا به عمد نمادهای ادبی را در ترکیب بندی خود گنجانده است. از سوی دیگر، ماریا ایزابل پرز هرناندز، که فهرست اموال خانواده را در سال ۱۸۳۴، پس از مرگ دوشس، بررسی کرده، معتقد است که نقاشی های گویا در آن زمان در راهروی گابینه د پایسز بودند و باقی اشیاء و مبلمان آن اتاق دلالتی بر استفاده از آن اتاق به عنوان کتابخانه ندارد. او معتقد است که آثار گویا همراه با مجموعه لوس کاپریچوس، در حدود سال ۱۸۴۵ به آنجا منتقل شدند. موضوع آثار. موضوع محوری این آثار، جادوگران و جادوگری بودند که عناصر مهمی در فرهنگ عامه اسپانیا محسوب می شدند. باور به جادوگری و شیاطین در میان مردم گسترده بود و انگیزاسیون و مجازات های کلیسا برای جادوگری این خرافات را بیشتر تقویت می کرد و به آن اعتبار می بخشید. اما این موضوع در هنر، ادبیات و تئاتر اغلب به صورت طنز یا هجو نمود پیدا می کرد. گویا در بسیاری از آثارش از نمایشنامه های آنتونیو د زامورا،، نمایشنامه نویس اسپانیایی الهام گرفت که احتمالاً آن ها را در تئاتر خصوصی دوک ها دیده بود. اشراف روشنفکر، که دوک های اوسونا نیز در زمره ایشان بودند، به جادوگری اعتقادی نداشتند؛ اما به موضوع جادو
، پدیده های ماوراءالطبیعه و فرهنگ عامیانه مربوط علاقه مند بودند. کتابخانه دوک ها شامل کتاب هایی درباره جادوگری بود (از جمله پتک جادوگران و ) که برای داشتن آن ها نیاز به داشتن مجوز ویژه ای از دادگاه مقدس بود. مادر دوشس نیز به طرز چشمگیری به علوم خفیه و رمان هایی چون اثر علاقه داشت و بسیاری از دوستان روشنفکر گویا نیز از اعضای فراماسونری بودند. موضوع جادوگری تأثیری مشابه بر گویا داشت. او اعلام کرده بود که به جادوگران باور ندارد و خود را فردی شکاک می دانست، اما موضوع بسیاری از آثارش شیاطین و شخصیت های خیالی بود. او در نامه ای به دوست خود نوشته است که : "من از جادوگران، شیاطین، ارواح، غول های خودنما، دزدان، و رذلان نمی ترسم. هیچ یک از این موجودات در حقیقت چیزی نیستند جز خودِ انسان ها." مشخص نیست که آیا دوشس اوسونا موضوعات نقاشی ها را به گویا پیشنهاد کرده یا این موضوعات از خلاقیت خود او سرچشمه گرفته است. تاریخ آفرینش آثار. این نقاشی ها به احتمال زیاد بین سال های ۱۷۹۷ و ۱۷۹۸ خلق شده اند، اما قطعاً دیرتر از تاریخی که در رسید خرید آثار درج شده، یعنی ۲۷ ژوئن ۱۷۹۸، نبوده اند. بین این مجموعه آثار و مجموعه حکاکی های "لوس
کاپریچوس" شباهت های زیادی از نظر موضوعی و ترکیبی وجود دارد که می توان به این نتیجه رسید که احتمالا گویا همزمان روی هر دو مجموعه کار می کرده است. جوزپ گودیولمجموعه جادوگران را به سال های ۱۷۹۴ و ۱۷۹۵ نسبت می دهد که مصادف با دوره ای بود که نقاش پس از بیماری شدید خود در حال بهبود بود. این بیماری در سال های ۱۷۹۲ و ۱۷۹۳ باعث شد گویا به طور کامل ناشنوا شود. با بازگشت تدریجی به کار، گویا بر روی نقاشی های کوچک تر تمرکز کرد که نیاز به تلاش جسمی کمتری داشت. او همچنین بیشتر به ترکیب بندی هایی پرداخت که از الگوهای موجود و معیارهای پذیرفته شده آزاد بود و ریشه در تخیل هنرمند داشت. طبق نظر تاریخ شناس هنر خوزه لوئیس مورالس ای مارین، این مجموعه در سال ۱۷۹۹ در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای سان فرناندو بتخت عنوان "شش کاپریس عجیب" نمایش داده شده است. تفسیر آثار. گویا در آفرینش این نقاشی ها بیشترین الهام را از آثار آنتونیو د زامورا (۱۶۶۰–۱۷۲۷)، شاعر و نمایش نامه نویس اسپانیایی گرفته است. زامورا از سنت های اسپانیایی پیروی می کرد و در برابر تأثیرات ادبیات معاصر فرانسه مقاومت می کرد. نقاشی دون خوان و فرمانده که شاخص ترین اثر این مجموعه
است، صحنه ای از پرده سوم کمدی زامورا را به تصویر می کشد که بازآفرینی اثر "فریبکار سویل و مهمان سنگی" از است که بازخوانی ای از داستان دون خوان بود. نمایش زامورا موفقیت زیادی به همراه داشت و بین سال های ۱۷۸۴ تا ۱۸۰۴ در مادرید سالانه اجرا می شد. ممکن است لئاندرو موراتین، که با این برداشت از داستان دون خوان آشنا بوده، آن را به عنوان موضوعی برای نقاشی به گویا پیشنهاد داده باشد. یا شاید گویا که عاشق تئاتر بود، خود این نمایش را دیده و این صحنه را انتخاب کرده است. در این نمایش، دون خوان فرمانده "گونزالو د اولوا" را می کشد و سپس تندیسی از او را برای شام دعوت می کند، که این تندیس دعوت را پذیرفته و حضورش منجر به یک مواجهه سرنوشت ساز در معبد خانواده اولوا می شود – صحنه ای که در نقاشی تصویر شده است. در پس زمینه، گویا درگاهی قوسی شکلی را تصویر کرده که یادآور کلیسای کوچک خانواده اولوا است، و در بالای پله ها، مجسمه سنگی فرمانده نمایان است. فرمانده در لباسی پوشیده و غرق در نوری روشن که فضای پیرامون را روشن می کند، به دون خوان نزدیک می شود. این لباس نشان را دارد. دون خوان، نشسته روی صندلی با شعله هایی که پشت او در حال برخاستن
هستند، به نظر می رسد که از حضور فرمانده بی خبر است. وضعیت متکبرانه او، با دست های روی کمر و شمشیر در کنار، سرکشی اش را منعکس می کند. او لباس شوالیه قرن شانزدهمی به تن دارد که با کلاه پهن و پر زینت شده است. گویا در این نقاشی، لحظه پرتنش قبل از اوج درام را به تصویر می کشد. دون خوان، بدون هیچ نشانی از پشیمانی، به جهنم روانه خواهد شد که این آینده محتوم را هنرمند با نقاشی زبانه های آتش نمایش داده است. رابطه میان شخصیت ها و رفتار بی خیال دون خوان، نقاشی قدیمی تر گویا به نام "هرکول و اومفاله" را تداعی می کند. تاریخ شناس هنر، جوزپ گودیول، اثر دون خوان و فرمانده را تجلی سبک پیشا-رمانتیک گویا می داند. چهره دون خوان ممکن است بر اساس یکی از هنرپیشه های هم عصر گویا تصویر شده باشد؛ احتمالا مانوئل گارسیا پارا یا مانوئل د لا پرادا که نقش های اصلی اغلب نمایش ها توسط ایشان ایفا می شدند، و به خصوص در ایفای نقش در نمایش هایی با تم جادو و جادوگری تبحر داشتند. این نقاشی بیش از دیگر آثار مجموعه از تم اصلی فاصله گرفته است. این اثر تضاد میان واقعیت و تخیل یا انتقاد از خرافات را بررسی نمی کند، بلکه بر پیامدهای گناه تمرکز دارد. تاریخ ش
ناس هنر فرانک اروینگ هکس معتقد است که این نقاشی آخرین اثر این مجموعه است و در نتیجه پایان روایتی است که گویا برای مجموعه اش در نظر گرفته بوده است. سرنوشت آثار. ثروت دوک های اوسونا به دست وارثان آن ها، به خصوص ، دوازدهمین دوک اوسونا، به فنا رفت. در سال ۱۸۹۶، حراجی ای در مادرید برگزار شد که طی آن املاک و مجموعه هنری خانواده فروخته شد، و نقاشی های مجموعه جادوگری در میان مجموعه داران متعدد پراکنده شدند. اثر دون خوان و فرمانده آخرین بار در این حراجی دیده شد پس از آن دیگر اثری از آن نقاشی به دست نیامد، و از این رو از آثار مفقوده تاریخ هنر به شمار می آید. تنها تصویر موجود از این اثر، عکسی است که از آن برداشته است.
نه گرایی () مدل مایننگیسم (به نام Alexius Meinong آلکسیوس مایننگ)، یک نظریه در منطق و متافیزیک است. بر این باور است که برخی چیزها وجود ندارند یا هستی ندارند. این اولین بار توسط ریچارد سیلوان در سال ۱۹۸۰ ابداع شد و دوباره در سال ۲۰۰۵ توسط گراهام پریست تصاحب شد.
در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴ نیروهای دفاعی اسرائیل و شاباک گزارش کردند که یحیی سنوار، شبه نظامی و رهبر حماس روز گذشته در جنوب نوار غزه، در درگیری مسلحانه با تیپ بیسلماخ، در رفح کشته شد. یک پهپاد مجهز به دوربین برای اطمینان از خالی بودن یک ساختمان از شبه نظامیان وارد شد و گلوله های تانک به سمت ساختمان شلیک شد. رادیو ارتش اسرائیل اعلام کرد که آزمایش های دی ان ای در حال انجام است. پلیس اسرائیل در بیانیه ای اعلام کرد که جسد با سوابق دندانی و اثر انگشت سنوار مطابقت دارد. سنوار، که یکی از افراد تحت تعقیب اسرائیل پس از حمله ۷ اکتبر بود، با دو نفر دیگر در ساختمان بود. عملیات نظامی تصادفی توصیف شد و از پیش برنامه ریزی نشده بود. بازرسانی که از سنوار و همچنین یک دندانپزشک بازجویی کردند برای شناسایی جسد فراخوانده شدند. جسد به اسرائیل منتقل شد. در زمان کشته شدن سنوار هیچ تلفاتی به غیرنظامیان وارد نشد. در بیانیه مشترک سخنگوی ارتش اسرائیل و شاباک آمده است: «هیچ نشانه ای از حضور گروگان ها در منطقه وجود ندارد.» بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، اعلام کرد که مرگ سنوار سرآغاز عصر جدیدی بدون حاکمیت حماس بر غزه است و از مردم غزه خواست تا
از فرصت برای رهایی از ظلم آن استفاده کنند و افزود که گروگان ها در صورت تسلیم شدن و آزادی آنها در امان خواهند بود. جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، با تشبیه مرگ سنوار با کشتن اسامه بن لادن، گفت: «این روز خوبی برای اسرائیل، ایالات متحده و جهان است» و تأکید کرد که فرصتی برای «یک روز بعد» در غزه بدون حماس است. پس زمینه. یحیی سنوار از فوریه ۲۰۱۷ به عنوان رهبر حماس در نوار غزه خدمت می کرد. ویژگی رهبری او تمرکز بر تقویت نظامی و اتحاد با ایران و حزب الله بود. متعهد به نابودی اسرائیل، تصور می شود که او در کنار محمد ضیف، یکی از معماران اصلی حمله ۷ اکتبر حماس به اسرائیل در سال ۲۰۲۳ باشد. این گروه تحت رهبری او، دو سال پیش از اجرای آن، این حمله را برنامه ریزی کرده بود. سنوار با آغاز این حمله، مرگبارترین روز در تاریخ اسرائیل، جنگ اسرائیل و حماس—یکی از مرگبارترین درگیری ها در مبارزات اسرائیل و فلسطین—که منجر به واکنش نظامی شد که منجر به ویرانی گسترده، تلفات، و آواره شدن به سرزمین مادری اش غزه شد. او همچنین ایران و دیگر اعضای محور مقاومت، از جمله حزب الله—که توانایی هایشان به دلیل اقدامات اسرائیل به طور قابل توجهی کاهش یافته است
—همراه با جنبش حوثی ها و شبه نظامیان عراقی را به جنگ با اسرائیل کشانده است. در سپتامبر ۲۰۱۵، سنوار توسط دولت ایالات متحده به عنوان تروریست شناخته شد. در سپتامبر ۲۰۲۴، وزارت دادگستری آمریکا اتهامات جنایی را علیه سنوار به دلیل نقش او در حملات ۷ اکتبر اعلام کرد. در فوریهٔ ۲۰۲۴، ویدئویی از حرکت سنوار در یک تونل با خانواده اش منتشر شد. همچنین در ماه اوت گمانه زنی هایی وجود داشت مبنی بر اینکه او با شنل زنانه از بالای زمین ظاهر می شود. همان طور که در ماه مه اعلام شد، قرار بود دیوان کیفری بین المللی کیفرخواست جنایات جنگی علیه سنوار صادر کند. سنوار در ۶ اوت ۲۰۲۴ پس از ترور اسماعیل هنیه به عنوان رئیس دفتر سیاسی جنبش انتخاب شد. بنا بر گزارش ها، اسرائیل ماه ها از مخفی شدن سنوار در محله تل السلطان رفح آگاه بود، اگرچه مکان دقیق وی ناشناخته باقی مانده بود. در ۳۱ اوت، شش گروگان در مجاورت ساختمانی که سنوار در آن کشته شد، به قتل رسیدند. گفته می شود که او با آنها در یک تونل بوده است. کشتن. در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، نیروهای دفاعی اسرائیل، «احتمال زیاد» کشته شدن سنوار در رفح را گزارش کردند. ارتش اسرائیل روز گذشته با گروهی از شبه نظامیان
حماس درگیر شده بود و سه عامل آن را کشت. این تیراندازی توسط سربازان وظیفه از تیپ بسلاماچ انجام شد به گفته کان، که نمی دانستند با چه کسی می جنگیدند، هیچ گروگانی در آن نزدیکی نبود. به گفتهٔ یکی از سخنگویان ارتش اسرائیل، سنوار در یک ساختمان آسیب دیده بوده است و پیش از شلیک یک تانک به سمت سازه، از ناحیه دست مورد اصابت گلوله قرار گرفت و منجر به مرگ وی شد. ترتیب رویدادها. در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، تقریباً ساعت ۱۰ صبح، نیروهای ارتش اسرائیل متوجه ورود و خروج چهره های مشکوک به ساختمانی در مجاورت خود شدند و پس از آن دستور درگیری صادر شد. در ساعت ۳ بعدازظهر یک هواپیمای بدون سرنشین ارتش اسرائیل سه نفر را در حال خروج از ساختمان شناسایی کرد که دو نفر آنها را با پتو پوشانده بودند و برای نفر سوم مسیر را باز کردند. سربازان تیراندازی کردند و گروه پراکنده شدند، دو نفر وارد یک ساختمان شدند و سومی که بعداً ثابت شد سنوار است، وارد ساختمان دیگری شد. در این درگیری یک سرباز ارتش اسرائیل به شدت مجروح شد. سپس یک تانک یک گلوله به محل سنوار شلیک کرد. سپس سربازان عقب نشینی کردند و یک پهپاد فرستادند که یک چهره مجروح را با صورت پوشیده شناسایی کرد. س
نوار سرانجام با فروریختن بخشی از ساختمان بالای سرش کشته شد. پس از این حادثه، سربازان هنگام ارزیابی ساختمان فروریخته، جسدی شبیه به سنوار را کشف کردند که جلیقه تاکتیکی به تن داشت. یک AK-47 و اقلام دیگری که از شخص وی یافت شد شامل منتوس، ۴۰٬۰۰۰ شکل پول نقد، یک فندک و یک شناسه کارمند اونروا بود. گزارش شده است که این سه جسد حاوی پول نقد، اسلحه و شناسنامه های جعلی بودند. به دنبال آن مقامات اسرائیلی کابینه امنیتی را از مرگ احتمالی سنوار مطلع کردند. نیروهای ارتش اسرائیل در طول عملیات سنوار را هدف قرار ندادند و حضور او در منطقه را پیش بینی نمی کردند. گزارش های اولیه حاکی از آن بود که آزمایش های دی ان ای، دندان و اثرانگشت برای شناسایی رسمی انجام خواهد شد، زیرا ارتش اسرائیل سوابق سنوار را از دوران زندانش در اختیار دارد. عکس هایی در رسانه های اجتماعی منتشر شد که ظاهراً جسد سنوار را با زخم هایی در سر و پا نشان می داد. به گزارش "نیویورک تایمز"، این عکس ها با فیلم های آرشیوی سنوار از جمله دندان های کج و خال های متمایز مطابقت داشتند. جسد. پس از ورود مجدد نیروهای اسرائیل به منطقه، جسد سنوار را در ساختمان ویران شده پیدا شد و بر
اساس شباهت احتمال دادند که جسد برای سنوار باشد. سربازان اسرائیلی، انگشت اشاره سنوار را از بدنش جدا کردند و برای شناسایی به اسرائیل فرستادند. بعد از ظهر، جسد نیز به اسرائیل منتقل شد. جسد سنوار از طریق پرونده های دندانپزشکی و آزمایش DNA شناسایی شد و بلافاصله پس از آن مقامات اسرائیلی مرگ وی را تأیید کردند. یک آسیب شناس اسرائیلی گزارش داد که جسد جراحات متعددی به دلایل مختلفی داشته و سنوار بر اثر اصابت گلوله به سر جان خود را از دست داده است. این ضربه باعث آسیب شدید مغزی به او شده بود. در گزارش کالبدشکافی او آمده بود که آثار جراحات ناشی از اصابت گلوله تانک به او نیز وجود داشته است. روزنامه اسرائیلی "یدیعوت اخرونوت" که همچنین عکس هایی از جسد منتشر کرد، تأیید کرد که واحد پلیس پزشکی قانونی اسرائیل با سوابق دندان پزشکی سنوار مطابقت کامل داشته است. پلیس اسرائیل در بیانیه ای اعلام کرد که جسد با سوابق دندانی و اثر انگشت سنوار مطابقت دارد. تجزیه و تحلیل. "آسوشیتد پرس"، مرگ سنوار را یک «نقطه عطف دراماتیک» در جنگ توصیف کرد. برخی رسانه ها و فعالان رسانه ای به تناقض سخنان مقامات اسرائیلی در حضور سنوار در تونل های زیرزمینی و س
پر انسانی قرار دادن گروگان ها با حضور او در میان میدان نبرد واکنش نشان دادند. برخی انتشار فیلم لحظات آخر زندگی سنوار که توسط پهپاد اسرائیلی ضبط شده بود را اشتباه ارتش اسرائیل در ساختن یک اسطوره از سنوار دانستند. این احتمال داده می شد که انتشار این فیلم با هدف تخریب روحیه نیروهای حماس صورت گرفته باشد. این موضوع انتقادهای رسانه ای زیادی را متوجه مقامات اسرائیل کرد. "اکونومیست" گزارش داد که پس از مرگ یحیی سنوار، حماس در زمینه پویایی قدرت و جهت گیری ایدئولوژیک خود با کشمکش های داخلی مواجه است. برایان کارتر از مؤسسه مطالعه جنگ نوشت که مرگ سنوار مسیر جنگ را تغییر نخواهد داد و خاطرنشان کرد که حماس هنوز فرماندهان توانمندی دارد. علاوه بر این، وی اظهار داشت که آزادی گروگان ها بعید است، زیرا حماس می خواهد از آنها برای تحت فشار گذاشتن اسرائیل برای خروج کامل از غزه استفاده کند، اقدامی که او آن را کاملاً غیرقابل قبول می خواند، زیرا حماس را قادر می سازد تا توانایی های نظامی خود را بازسازی کند. تحلیلگران طرفدار اسرائیل پیش بینی کردند که قتل سنوار فرصتی برای بازگرداندن گروگان ها و کاهش تنش بود. گرشون باسکین که به مذاکره در مو
رد قرارداد شالیت در سال ۲۰۱۱ کمک کرد، گفت که معامله کامل گروگان ممکن است ۳ تا ۴ روز طول بکشد. مدیر عامل انجمن سیاست اسرائیل دیوید هالپرین و رئیس جی ستریت جرمی بن امی، پیش بینی کردند که قتل سنوار فرصتی برای بازگرداندن گروگان ها و کاهش تنش بود. گرشون باسکین، که به مذاکره در تبادل زندانی گیلاد شلیت نقش داشت، گفت که معامله کامل گروگان ممکن است ۳ تا ۴ روز طول بکشد.همچنین گیورا ایلند، رئیس سابق شورای امنیت ملی اسرائیل، به کانال ۱۲ نیوز اسرائیل گفت: «فرصت پایان دادن به جنگ به طور کامل، و همچنین در لبنان، ... کاملاً در دستان ما است. تا شرایط خود را برای پایان دادن به جنگ ها در هر دو جبهه ارائه کند. واکنش ها. حماس. در ابتدا، خبرگزاری غزه، از رسانه های وابسته به حماس، مرگ سنوار را تکذیب کرد و انتشار این خبر را برای کسب اطلاعات از سنوار توسط نیروهای امنیتی اسرائیل دانست. یک روز بعد، در ۱۸ اکتبر، مرگ سنوار توسط باسم نعیم، یکی از مقامات حماس تأیید شد. او گفته بود که «حماس با حذف هر یک از رهبرانش، قوی تر و محبوب تر می شود.» خلیل الحیه، معاون رهبر حماس مستقر در قطر و مذاکره کننده اصلی حماس در مذاکرات گروگان گیری نیز اعلام ک
رد که گروگان ها تا زمانی که اسرائیل از نوار غزه خارج نشود، آزاد نخواهند شد. وی گفته بود که سنوار، برخلاف ادعای مقامات اسرائیلی، در میانه نبرد و نه در تونل ها، در میانه میدان نبرد کشته شد. دفتر سیاسی حماس نیز مرگ سنوار را «دردناک و ناراحت کننده» خواند. اما گفت که «بیرق او سقوط نخواهد کرد.» اسرائیل. یوآف گالانت، وزیر دفاع اسرائیل در توئیتی نوشت: «اسرائیل متعهد است تروریست ها را در هر کجا که هستند از بین ببرد». وی با بیان اینکه این کشتار پیام روشنی برای همه خانواده های قربانیان و خانواده های گروگان ها دارد، تصریح کرد: «ما هر کاری انجام می دهیم تا به کسانی که به عزیزان شما آسیب رسانده اند برسیم و گروگان ها را آزاد کنیم و به خانواده هایشان بازگردانیم. و افزود که این پیامی روشن برای ساکنان غزه است. مردی که فاجعه و مرگ را برای نوار غزه به ارمغان آورد، مردی که شما را در نتیجه اقدامات جنایتکارانه خود به دردسر انداخت - پایان این مرد فرا رسیده است. وقت آن است که بیرون بروید، گروگان ها را آزاد کنید، [برای کسانی که درگیر جنگ هستند] دست های خود را بالا ببرید، با گروگان ها بروید، آنها را آزاد کنید و تسلیم شوید». بنیامین نتا
نیاهو نخست وزیر اسرائیل، مرگ سنوار را «آغاز روز پس از حماس» اعلام کرد و قول داد که این گروه دیگر بر غزه حکومت نخواهد کرد. او مردم غزه را خطاب قرار داد و بر آن به عنوان فرصتی برای آنها تأکید کرد که «در نهایت از ظلم خود رهایی پیدا کنند». نتانیاهو به شبه نظامیان حماس هشدار داد که رهبران آن ها در حال فرار هستند و حذف خواهند شد و اظهار داشت که کسانی که گروگان ها را آزاد می کنند در امان خواهند بود اما عواقب سختی در انتظار هر کسی است که به آن ها آسیب برساند. وی تأکید کرد که مرگ سنوار بر اهمیت تلاش های مستمر اسرائیل به ویژه عملیات رفح که رهبران کلیدی حماس در آن پنهان شده بودند، تأکید کرد و بر فرصت توقف «محور شرارت» و ساختن آینده ای بهتر تأکید کرد. یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون اسرائیل گفت که دولت باید از فرصت استفاده کرده و قاطعانه در مورد گروگان ها عمل کند. ارزش پول اسرائیل پس از کشته شدن سنوار، ۱٫۴ درصد افزایش یافت. ایران. رسانه های خبری دولتی ایران، مرگ سنوار را «شهادت» توصیف کردند و از او به دلیل جان باختن در مبارزه با اسرائیل در غزه تمجید کردند. مسعود پزشکیان، رئیس جمهور وقت ایران در پیامی گفت: «دشمن آگاه باشد که
با شهادت سرداران، قهرمانان و فرماندهان، خللی در مقاومت امت اسلامی در برابر زور و اشغال ایجاد نخواهد شد». ناتو. مارک روته، دبیرکل ناتو گفت: «سنوار به طور گسترده به عنوان معمار حملات تروریستی ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اسرائیل شناخته می شود. من آن ها را محکوم کرده ام، همه متحدان آن ها را محکوم کرده اند. هر روح منطقی در جهان آنها را محکوم کرده است. «پس اگر مرده باشد، شخصاً دلم برایش تنگ نخواهد شد». بریتانیا. جان هیلی، وزیر دفاع بریتانیا، اظهار داشت که در حالی که بریتانیا هنوز منتظر تأیید مرگ سنوار است، وی خاطرنشان کرد: «من برای مرگ رهبر تروریستی مانند سنوار سوگواری نخواهم کرد - کسی که مسئول حمله تروریستی در ۷ اکتبر بود». هیلی اضافه کرد که او و دولت بریتانیا به رسمیت می شناسند که این حمله «نه تنها باعث تاریک ترین و مرگبارترین روز برای یهودیان از زمان جنگ جهانی دوم شد، بلکه باعث بیش از یک سال درگیری و سطح غیرقابل تحمل تلفات غیرنظامیان فلسطینی شد». روسیه. به دنبال انتشار اخبارِ کشته شدن یحیی سنوار، دمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین بیان داشت که «فاجعه انسانی در غرب آسیا و تبعات آن برای مردم غیرنظامی در نوار غزه و لبنان باعث نگرانی
فراوان مسکو شده اند». چین. سخنگوی وزارت امور خارجه چین: «چین این خبر را (کشته شدن سنوار را) پیگیری می نماید و و ما بر این باوریم که در حال حاضر، اولویت، اجرای کامل و مؤثر قطعنامه های شورای امنیت، برقرار نمودن هر چه سریع تر آتش بس، محافظت نمودن از غیرنظامیان، تضمین مساعدتهای بشردوستانه و ممانع از تشدید درگیری می باشد». ایالات متحده آمریکا. جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا با صدور بیانیه ای اعلام کرد: بایدن، ارتش اسرائیل را به خاطر تعقیب رهبران حماس ستایش کرد و این عملیات را با حمله سال ۲۰۱۱ که اسامه بن لادن را کشت، مقایسه کرد. وی با تأکید بر اینکه اسرائیل حق دارد حماس را از بین ببرد، تأکید کرد که این گروه دیگر نمی تواند حملاتی مانند حمله ۷ اکتبر انجام دهد. بایدن اظهار داشت که مرگ سنوار «یک مانع غیرقابل عبور» را از بین برد و امیدی را برای آینده ای بدون حماس در غزه ایجاد کرد و درها را برای حل و فصل سیاسی که به نفع اسرائیلی ها و فلسطینی ها باشد، باز کرد. حزب الله. حزب الله لبنان که در حال جنگ با اسرائیل است، اعلان داشت که برای سنوار نیز سوگوار است. حزب الله با صدور بیانیه ای تسلیت صمیمانه خود را اعلام نمود و بر تعهد خ
ود به «حمایت از مردم فلسطین» تأکید کرد.و اعلام کرد که در حال گذار به «مرحله جدید و تشدید شده» در «مقابله با دشمن اسرائیلی» هستند. فتح. فتح، حزب سیاسی سکولار فلسطینی، به صدور بیانیه جداگانه ای پرداخت و تأکید داشت: «رویکرد اسرائیل در کشتار و تروریسم در تضعیف عزم مردم ما برای دستیابی به حقوق ملی برحق آزادی و استقلال غالب نخواهد شد». ترکیه. هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه با اعضای دفتر سیاسی حماس گفتگو کرد و کشته شدن سنوار را تسلیت گفت. وی همچنین بیان داشت که «ترکیه تمام تلاش های دیپلماتیک را برای جمع آوری جامعه بین المللی در واکنش به فاجعه انسانی در غزه به کار خواهد گرفت.»
کیست کاذب لوزالمعده () توده ای محدودشده سرشار از مایع غنی از آنزیم های گوارشی، خون و بافت غیرنکروزه است که معمولاً در حفرهٔ صفاقی کوچک شکم قرار دارد. کیست های کاذب لوزالمعده معمولاً از عوارض پانکراتیت هستند، اگرچه در کودکان اغلب به دنبال ترومای شکمی هم رخ می دهند. کیست های کاذب لوزالمعده تقریباً ۷۵ درصد از کل توده های لوزالمعده را تشکیل می دهند. علائم و نشانه ها. علائم و نشانه های کیست کاذب لوزالمعده شامل درد شکم، نفخ، حالت تهوع، استفراغ و بی اشتهایی است. عوارض کیست کاذب لوزالمعده شامل عفونت، خونریزی، انسداد و پارگی است. انسداد، می تواند باعث فشرده سازی بافت ها و احشاء مجاور گردد. علل بروز. کیست کاذب پانکراس می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله پانکراتیت (مزمن)، تومورهای لوزالمعده نئوپلاسم و/یا ترومای لوزالمعده. پاتوفیزیولوژی. کیست های کاذب لوزالمعده گاهی کیست های کاذب نامیده می شوند زیرا پوشش اپیتلیومی ندارند. دیواره کیست کاذب عروقی و فیبروتیک است که در ناحیه اطراف لوزالمعده محصور شده است. پانکراتیت یا ضربه به شکم می تواند باعث تشکیل کیست شود. درمان معمولاً به مکانیسمی بستگی دارد که باعث ایجاد کیست کاذب
شده است. تشکیل کامل کیست های کاذب تا ۶ هفته طول می کشد. تشخیص. تشخیص کیست کاذب لوزالمعده را می توان بر اساس تجزیه و تحلیل مایع درون کیست انجام داد: مفیدترین ابزارهای تصویربرداری عبارتند از: درمان. درمان کیست کاذب لوزالمعده باید با هدف اجتناب از هر گونه عارضه باشد (از هر ۱۰ مورد ۱ مورد عفونی می شود). کیست ها همچنین تمایل به پارگی دارند و ثابت شده که کیست های بزرگ تر احتمال بیشتری دارند که علامت دار شوند و حتی به جراحی نیاز پیدا کنند. اگر هیچ نشانه ای از عفونت وجود نداشته باشد، درمان اولیه ممکن است شامل اقدامات محافظه کارانه مانند استراحت روده (NPO)، تغذیه وریدی (TPN) و زیرنظر گرفتن بیمار باشد. اگر علائم بهبود نیافت، ممکن است تخلیه با آندوسکوپی ضروری باشد. اکثریت کیست های کاذب را می توان از طریق آندوسکوپی درمان کرد. مداخله جراحی به ندرت ضروری است. اگر جراحی واقعاً لازم باشد، این کار از طریق سیستوگاستروستومی (برقراری یک مجرا از کیست به درون معده جهت تخلیه مداوم)، سیستوژژنوستومی (برقراری یک مجرا از کیست به درون ژژونوم در روده کوچک) و سیستودئودنوستومی (برقراری یک مجرا از کیست به درون دوازدهه در روده کوچک) انجام می
شود. نوع عمل جراحی به محل کیست بستگی دارد؛ مثلاً برای کیست های کاذب که در سر لوزالمعده ایجاد می شوند، معمولاً از روش سیستودئودنوستومی استفاده می شود.
اشیاء غیر موجود ()، در متافیزیک و هستی شناسی، «اشیاء ناموجود» مفهومی است که توسط فیلسوف اتریشی آلکسیوس مایننگ در قرن ۱۹ و ۲۰ در نظریه شیء انتزاعی ارائه شده است. او به موضوع ذهن/اشیا عمدی (شیئی است که در ذهن وجود دارد) علاقه مند بود که به سمت اشیاء ناموجود هدایت می شوند. با شروع از «اصل قصدمندی، پدیده های ذهنی عمداً به سمت یک شی سوق داده می شوند. مردم ممکن است چیزی را تصور کنند، آرزو کنند یا از چیزی بترسند که وجود ندارد. فیلسوفان دیگر به این نتیجه رسیدند که نیت یک رابطه واقعی نیست و بنابراین نیازی به وجود یک شی نیست، در حالی که آلکسیوس مایننگ به این نتیجه رسید که برای هر حالت ذهنی یک ابژه وجود دارد - اگر موجود نیست، حداقل یک موضوع غیر وجود دارد.