Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د، ۸۹٪ از والدین به طور کلی آموزش جنسی جامع را به ۱۱٪ که برنامه درسی فقط پرهیز را ترجیح می دادند ترجیح دادند. در میان تمام مناطق مورد بررسی، ۸۷٪ - ۹۳٪ از والدین از CSE حمایت کردند. این نظرسنجی نشان داد که ۶۴ درصد از ۱۱ درصد از پاسخ دهندگانی که از برنامه درسی فقط پرهیز حمایت می کردند، دلایل مطلق گرایانه مانند نگرانی های اخلاقی مبتنی بر خلوص را به عنوان مبنای ترجیح خود ذکر کردند. از حامیان CSE، ۹۴٪ حداقل یکی از سه دلیل زیر را ذکر کردند. «آنهایی که بر پیامدهای اعمال، اهمیت ارائه اطلاعات کامل، بر اجتناب ناپذیر بودن درگیر شدن نوجوانان در رابطه جنسی تمرکز کردند.» بودجه فدرال. بودجه فدرال سال مالی ۲۰۱۶. در سال مالی ۲۰۱۶، کنگره ۱۷۶ میلیون دلار بودجه فدرال برای برنامه های آموزش جنسی که هم از نظر پزشکی دقیق و هم برای سن مناسب بودند، ارائه کرد. بودجه شامل انتشار لایحه بودجه همه جانبه در سال مالی ۲۰۱۶، قانون تخصیص تلفیقی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ است. لایحه Omnibus شامل ۱۰۱ میلیون دلار بودجه سطحی برای TPP، برنامه پیشگیری از بارداری نوجوانان از دفتر سلامت نوجوانان (OAH) است. بودجه ارزیابی در لایحه Omnibus سال مالی ۲۰۱۶ مانند سال
مالی ۲۰۱۵، ۶٫۸ میلیون دلار باقی ماند. بخش مدرسه و بهداشت نوجوانان مرکز کنترل بیماری (DASH) با افزایش ۲ میلیون دلاری نسبت به سطح بودجه سال قبل، بودجه ۳۳٫۱ میلیون دلاری را از بودجه فدرال دریافت کرد. ۷۵ میلیون دلار به برنامه آموزش مسئولیت شخصی، یک برنامه آموزشی فراگیر که اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری و پیشگیری از بارداری و بیماری های مقاربتی و پرهیز از بارداری ارائه می دهد، تأمین شد. در سال مالی ۲۰۱۶، ۸۵ میلیون دلار به برنامه های آموزش پرهیز از خودداری، از جمله دوبرابر کردن بودجه سالانه برای برنامه های "AOUM" به ۱۰ میلیون دلار، که ممکن است فقط به برنامه هایی اختصاص یابد که فقط آموزش جنسی پرهیز را ترویج می کنند، و اهمیت پرهیز از هر نوع رفتار جنسی اختصاص داده شد. تماس تا زمان ازدواج، "(برای اطلاعات بیشتر به زیر عنوان AOUM مراجعه کنید)." کنگره همچنین ۷۵ میلیون دلار به برنامه آموزش پرهیز از Title V اختصاص داد، که شامل تعریف هشت ماده ای از آموزش صرفاً پرهیز است، و آموزش می دهد که صرف نظر از سن یا شرایط، جنسیت خارج از ازدواج منجر به "اثرات جسمی و روانی مضر" خواهد شد. " بودجه پیشنهادی سال مالی ۲۰۱۷. "از ۱۱ ژوئیه
۲۰۱۶:" در ۷ ژوئیه ۲۰۱۶، کمیته فرعی خانه تخصیص کار، بهداشت و خدمات انسانی و آموزش (LHHS) پیش نویس بودجه فدرال خود را تصویب کرد که برنامه TPP را حذف کرد که در سال مالی ۲۰۱۶ با بودجه ۱۰۱ میلیون دلار و عنوان X تأمین شد. برنامه تنظیم خانواده که در سال مالی ۲۰۱۶ به مبلغ ۲۸۶٫۵ میلیون دلار تأمین شده است. در نسخه LHHS از لایحه، این برنامه ها باید با ۲۰ میلیون دلار ارائه شده به «جلوگیری از خطر جنسی» یا برنامه کمک هزینه تحصیل پرهیز جایگزین شود. برنامه پیشگیری از بارداری نوجوانان از زمان اجرای آن در سال ۲۰۱۰ به کاهش موفقیت آمیز ۳۵ درصدی در میزان بارداری نوجوانان کمک کرده است، که بیش از دو برابر کاهش نرخ بارداری نوجوانان نسبت به سایر برنامه های آموزش جنسی در ایالات متحده است. سنا نسخه خود از این لایحه را پیشنهاد کرد که یک ماه قبل بودجه ای را برای برنامه ریزی خانواده TPP و Title X ارائه می کرد. لایحه سنا شامل ۱۵ میلیون دلار بودجه برای برنامه کمک هزینه تحصیلی رقابتی پرهیز و ۵ میلیون دلار افزایش بودجه در سال مالی ۲۰۱۶ بود، در مقابل پیشنهاد LHHS 20 میلیون دلار برای برنامه کمک هزینه تحصیلی رقابتی پرهیز و افزایش ۱۰ میلیون دلاری
نسبت به سال مالی ۲۰۱۶. از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶، مجلس مهلتی برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا لایحه به طور رسمی تصویب می شود و بودجه TPP و برنامه Family X را قطع می کند یا نسخه سنا از این لایحه را بررسی می کند، منتشر نکرده است. تغییر سیاست بودجه فدرال در سال ۲۰۱۰. در سال ۲۰۱۰، کنگره دو برنامه فدرال را که بودجه آموزش فقط پرهیز را تأمین می کردند، حذف کرد. زندگی خانوادگی نوجوانان (AFL) برنامه پیشگیری و برنامه آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE). به ترتیب ۱۳ میلیون دلار و ۹۹ میلیون دلار در سال، برای مجموع ۱۱۲ میلیون دلار در سال. برنامه CBAE در قانون تخصیص تلفیقی سال مالی ۲۰۱۰ با بودجه ۱۱۴٫۵ میلیون دلاری که شامل ۷۵ میلیون دلار است برای "تکرار برنامه هایی که از طریق ارزیابی دقیق برای کاهش بارداری نوجوانان یا عوامل خطر زمینه ای یا مرتبط با آن به اثبات رسیده اند، جایگزین شد. pot (25 میلیون دلار) برای توسعه استراتژی های نوآورانه ای در نظر گرفته شده است که حداقل تا حدودی وعده داده است، و ۱۴٫۵ میلیون دلار اضافی برای آموزش، کمک های فنی، ارزیابی، اطلاع رسانی و فعالیت های اضافی حمایت از برنامه در نظر گرفته شده است. در همان سال، دو
برنامه جدید آموزش جنسی مبتنی بر شواهد آغاز شد. برنامه آموزش مسئولیت شخصی (PREP), و ابتکار پیشگیری از بارداری نوجوانان (TPP). به ترتیب ۵۵ میلیون دلار و ۱۰۰ میلیون دلار، در مجموع ۱۵۵ میلیون دلار در سال. بودجه برای عنوان پنجم، بخش ۵۱۰ آموزش فقط پرهیز در سال ۲۰۰۹ منقضی شده بود، اما با ماده ای در قانون اصلاحات مراقبت های بهداشتی ۲۰۱۰ توسط سناتور اورین هچ دوباره برقرار شد. اگرچه این بودجه ۵۰ میلیون دلار در سال است، اما به نظر می رسد تنها ۳۳ میلیون دلار در واقع اعطا شده است. از بهار ۲۰۱۶، در اجرای بودجه فدرال در سطح ایالتی، ایالتی، ناحیه و هیئت مدیره مدرسه تعیین و تخصیص می یابد. در سال ۲۰۱۴، CDC مطالعه ای با عنوان «سیاست ها و شیوه های بهداشت مدرسه» انجام داد که نشان داد، به طور متوسط، مدارس به ارائه تقریباً ۶٫۲ ساعت آموزش در مورد تمایلات جنسی انسان، با ۴ ساعت یا کمتر اطلاعات در مورد بیماری های مقاربتی، HIV و پیشگیری از بارداری نیاز دارند. A.O.U.M. "A.O.U.M" مخفف "فقط خودداری تا ازدواج" است. A.O.U.M یک سیاست با بودجه فدرال برای آموزش جنسی است که در دهه ۱۹۹۰ به عنوان بخشی از اصلاحات رفاهی، تا حدی در واکنش به رشد و توس
عه برنامه های آموزشی جنسی و HIV در نوجوانان در دهه های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ایجاد شد. تحقیقات عمیق نشان داده است که سیاست A.O.U.M تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش آموزان در فعالیت جنسی دارد، در کاهش «رفتارهای مخاطره آمیز جنسی» بی اثر است و در بهبود نتایج بهداشتی ناشی از افزایش استفاده از روش های پیشگیری از بارداری و کاهش میزان بارداری نوجوانان ناکام است. علیرغم عدم کارایی، کنگره ایالات متحده به تأمین مالی A.O.U.M ادامه داده است و بودجه را به ۸۵ میلیون دلار در سال در سال مالی ۲۰۱۶ افزایش داده است. پرزیدنت باراک اوباما به دلیل «۱۰ سال مخالفت و نگرانی متخصصان پزشکی و بهداشت عمومی، مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه A.O.U.M اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری را مخفی می کند، ایدئولوژی های مذهبی و کلیشه های جنسیتی را ترویج می کند و انگ می کند، تلاش ناموفقی برای پایان دادن به A.O.U.M داشت. نوجوانان با هویت جنسی غیر هترونرماتیک.» بحث های تربیت جنسی. «مناظره های آموزش جنسی» که توسط نانسی کندال ابداع شده است، به مکالمه دوتایی کنونی پیرامون آموزش جنسی در ایالات متحده اشاره دارد. این دو طرف که ظاه
راً در تقابل مستقیم با یکدیگر قرار دارند، معمولاً به عنوان «فقط پرهیز در مقابل آموزش جنسی جامع» شناخته می شوند. به گفته کندال، این بحث عمدتاً مربوط به این است که کدام سبک تدریس برای نوجوانان در مدارس خصوصی و دولتی «مؤثر» و «مناسب» است. بحث خود شامل این است که هر یک از طرفین به طور مستمر از طرف دیگر به دلیل کاهش ندادن میزان حاملگی های برنامه ریزی نشده، انتقال بیماری های مقاربتی و به تعویق انداختن اولین فعالیت جنسی در دانش آموزان انتقاد می کنند. این انتقادات عموماً در قالب مطالعات انجام شده یا حمایت شده توسط مدافعان صرفاً پرهیز یا جامع، با این هدف که یک بار برای همیشه طرف مقابل را به آموزش ناکارآمد محکوم کنند، پرداخته می شود. بحث های تربیت جنسی به عنوان عامل اصلی نارسایی بیشتر برنامه های درسی فعلی مورد انتقاد قرار گرفته است. این برنامه های درسی به جای آموزش در مورد مولفه های احساسی تمایلات جنسی، اکثریت مطالب خود را صرف وسواس در مورد پیشگیری از بیماری های مقاربتی و بارداری نوجوانان می کنند. این مؤلفه های عاطفی شامل موضوعات رضایت، لذت، عشق و تکنیک های گفتگوی سازنده است، اما محدود به آنها نیست. کندال بیان می کند ک
ه در میان عوامل دیگر، بحث ها تأثیرات مخربی بر تجربیات معلمان و دانش آموزان در کلاس درس آموزش جنسی دارد. چرخه بحث های آموزش جنسی (تلاش های به ظاهر بی پایان برای رد روش «دیگری») در حال حاضر کانون توجه حوزه آموزش جنسی است و ایجاد و انتشار مطالب بالقوه غنی کننده را کند می کند. آموزش جامع جنسی. مطالعه ای که در سال ۲۰۰۲ توسط انجام شد نشان داد که ۵۸ درصد از مدیران مدارس متوسطه برنامه درسی آموزش جنسی خود را توصیف می کنند. انجمن روان شناسی آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا، , آکادمی اطفال آمریکا، , انجمن پزشکی نوجوانان و همگی حمایت رسمی از آموزش جامع جنسی را اعلام کرده اند. برنامه های درسی جامع آموزش جنسی برای کاهش بیماری های مقاربتی و بارداری های خارج از ازدواج یا نوجوانان در نظر گرفته شده است. با توجه به پاسخ های نوظهور ۲۰۰۷: یافته های پژوهشی در مورد برنامه های کاهش بارداری نوجوانان و بیماری های مقاربتی توسط داگلاس کربی، دکترا، «مجموعه بزرگی از تحقیقات ارزیابی به وضوح نشان می دهد که برنامه های آموزشی جنسی و اچ آی وی که در این بررسی گنجانده شده اند، باعث افزایش جنسی نمی شوند. فعالیت - آنها شروع رابطه جنسی را تسریع نمی کنند،
دفعات رابطه جنسی را افزایش نمی دهند و تعداد شرکای جنسی را افزایش نمی دهند. پروژه آینده آموزش جنسی (FoSE) در ژوئیه ۲۰۰۷ آغاز شد، زمانی که کارکنان ، پاسخ و شورای اطلاعات و آموزش جنسی ایالات متحده () برای اولین بار برای بحث در مورد آینده آموزش جنسی در ایالات متحده ملاقات کردند. در آن زمان، هر سازمانی به آینده ای بدون بودجه فدرال پرهیز فقط تا زمان ازدواج نگاه می کرد و به طور همزمان در حال بررسی این سؤال بود که چگونه می توان آموزش جامع جنسی را در مدارس به بهترین نحو پیش برد. در مه ۲۰۰۸، Advocates, Answer و SIECUS این بحث ها را با بودجه ، و بنیاد گروو رسمیت دادند و پروژه FoSE راه اندازی شد. هدف از این پروژه ایجاد گفتگوی ملی در مورد آینده آموزش جنسی و ترویج نهادینه سازی آموزش جامع جنسی در است. جسیکا فیلدز در کتاب «آموزش جنسی در ایالات متحده: ایده های فرهنگی مشترک بر سر یک شکاف سیاسی» بحث می کند که آموزش جنسی به دنبال تغییر رفتار است و معتقد است که بیان آن با عبارات خاص می تواند شفاف و خنثی باشد. در قلب بحث های جنسی، تمرین و آموزش جنسی، یک رابطه پایدار، منطقی و بدون ابهام بین دانش و رفتار نهفته است. طرفداران این روی
کرد استدلال می کنند که رفتار جنسی پس از بلوغ یک امر مسلم است، و بنابراین ارائه اطلاعات در مورد خطرات و چگونگی به حداقل رساندن آنها بسیار مهم است. آنها معتقدند که صرفاً پرهیز از رابطه جنسی و اخلاقی سازی محافظه کارانه فقط دانش آموزان را بیگانه می کند و در نتیجه پیام را ضعیف می کند. هنگامی که اطلاعاتی در مورد خطر، پیشگیری و رفتار مسئولانه ارائه می شود، تصمیم گیری سالم را در جوانان ارتقا می دهد. گزارشی که توسط وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا منتشر شده است نشان می دهد «مستقیم ترین و واضح ترین یافته این است که آموزش جنسی باعث نمی شود نوجوانان رابطه جنسی را آغاز کنند، در حالی که در غیر این صورت این کار را نمی کردند.» همین گزارش همچنین دریافت که: برنامه های درسی جامع آموزش جنسی، داده های پزشکی را ارائه می دهد که به شیوه ای مناسب سن ارائه شده است. طیف گسترده ای از موضوعات در این برنامه ها پوشش داده می شود که شامل پرهیز، پیشگیری از بارداری، روابط، تمایلات جنسی و پیشگیری از بیماری (Siecus) می شود. تمرکز اصلی بر آموزش جوانان است تا بتوانند در مورد فعالیت جنسی و سلامت خود تصمیمی آگاهانه بگیرند. تقریباً ۲/۳
از ۴۸ برنامه جامعی که از پرهیز و استفاده از کاندوم و داروهای ضدبارداری برای نوجوانان فعال جنسی حمایت می کردند، اثرات مثبتی را نشان دادند. با توجه به پاسخ های نوظهور ۲۰۰۷: یافته های تحقیق در مورد برنامه های کاهش بارداری نوجوانان و بیماری های مقاربتی توسط داگلاس کربی، دکتری، «بیش از ۴۰ درصد از برنامه ها شروع رابطه جنسی را به تأخیر انداخت، تعداد شرکای جنسی را کاهش داد و کاندوم را افزایش داد. یا استفاده از داروهای ضدبارداری؛ تقریباً ۳۰ درصد دفعات رابطه جنسی (از جمله بازگشت به پرهیز) را کاهش داد. و بیش از ۶۰ درصد رابطه جنسی محافظت نشده را کاهش داد. مطالعات نشان داده اند که برنامه های جامع برای جمعیت جوان در سراسر طیف کار می کند. افراد بی تجربه، با تجربه، مرد، زن، اکثریت اقوام و جوامع مختلف همه از این نوع برنامه درسی بهره مند شدند. با این حال، برخلاف همتای خود، برنامه های جامع آموزش جنسی به دلیل قوانینی که علیه آموزش جوانان در مورد پیشگیری از بارداری وجود دارد، واجد شرایط دریافت بودجه فدرال نیستند. قانون پیشنهادی آموزش مسئولانه دربارهٔ زندگی ( و ) بودجه فدرال را برای برنامه های آموزش جنسی جامع که شامل اطلاعاتی در
مورد پرهیز و پیشگیری از بارداری و کاندوم است، فراهم می کند. از ۲ تا ۶ نوامبر ۲۰۱۳، انجمن بهداشت عمومی آمریکا جلسه ای را در بوستون، MA در مورد یک روش آموزشی جدید انقلابی در رابطه با آموزش جنسی برگزار خواهد کرد. این برنامه در سال ۲۰۰۸ در لس آنجلس توسط مرکز بهداشت جهانی هنر و دانشگاه UCLA و مدارس دولتی لس آنجلس توسعه یافت. شناخته شده به عنوان Sex or Sex-Ed Squads)، توصیفات افراد HIV مثبت، و یک جلسه مذاکره تعاملی کاندوم." ارائه در نوامبر برای جلب حمایت از این ایده است که این رویکردهای مبتنی بر هنر ابزاری توانمند برای آموزش در حوزه بهداشت عمومی هستند آموزش جنسی فقط پرهیز. آموزش جنسی فقط پرهیز، که به آن «فقط پرهیز تا زمان ازدواج» (AOUM) نیز گفته می شود، رویکردی است که بر پرهیز جنسی قبل از ازدواج به استثنای سایر انواع آموزش های بهداشت جنسی و باروری، به ویژه در مورد پیشگیری از بارداری تأکید می کند. و رابطه جنسی ایمن به نوجوانان توصیه می شود تا قبل از ازدواج از نظر جنسی پرهیز کنند و اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری در اختیار آنها قرار نمی گیرد. آموزش صرفاً پرهیز از دهه ۱۹۸۰ با قانون زندگی خانوادگی نوجوانان کنگره آغ
از شد که جوانان را در ایالات متحده تشویق می کرد تا قبل از بزرگسالی و ازدواج از رابطه جنسی خودداری کنند. نفوذ آموزش صرفاً پرهیز عمدتاً توسط ایده آل های مسیحی غیرقانونی دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ایجاد شد که می خواست مدارس دولتی بر آموزه های کتاب مقدس تمرکز کنند. این راه خاص برای آموزش جنسی با این ایده که آموزش جنسی که بر سلامت باروری متمرکز است (به عنوان مثال کاندوم، کنترل بارداری هورمونی) نگرش سریع و شل را در مورد رابطه جنسی نوجوانان ترویج می کند، اهمیت بیشتری پیدا کرد. برخلاف ارائه منابع برای نوجوانان برای شرکت در فعالیت جنسی، جنبش فقط پرهیز عمدتاً بر راه هایی برای اجتناب از فشار جنسی و بیان مزایای درک شده از پرهیز تمرکز داشت. در حال حاضر، سی و هشت ایالت از پنجاه ایالت، آموزش جنسی ارائه می دهند و سی و هشت ایالت از این سی و هشت ایالت، حداقل تا پایان دوره نوجوانی دانش آموز، بر پرهیز از خودداری تمرکز دارند، حتی برخی از آنها پرهیز از فعالیت جنسی تا زمان ازدواج را ترویج می کنند. از نظر قانونی، آموزش صرفاً امتناع در اواخر دهه ۱۹۸۰ با پرونده دادگاه عالی "Bowen V. Kendrick تغییر کرد." در "Bowen V. Kendrick،" دادگاه باید تص
میم می گرفت که آیا اولین متمم نقض قانون زندگی خانوادگی نوجوانان وجود دارد یا خیر تا از سازمان های مذهبی و دولتی مختلف برای دریافت بودجه برای ادامه پیام خود بخواهد. دادگاه تصمیم گرفت که هیچ تخلفی وجود نداشته باشد و مانع بزرگی را برای جنبش حامی پرهیز از بین برد. علاوه بر این، تنها در دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ که در آن ایدز/HIV افزایش یافت، فقط آموزش پرهیز توجه گسترده ای را به خود جلب کرد. مردم می دانستند که چیست و چه موعظه می کند. فقط پرهیز و آموزش جنسی نقش بزرگ و در عین حال بحث برانگیزی در پیامدهای سلامت جنسی جوانان دارد. این تا حد زیادی بر خطر بارداری نوجوانان و همچنین بیماری های مقاربتی تأثیر می گذارد. فقط پرهیز - آموزش تا حد زیادی مخالف استفاده از داروهای ضدبارداری است و ایده عدم داشتن رابطه جنسی خارج از ازدواج را ترویج می کند. هر نوع بحثی که در آن دربارهٔ سلامت جنسی یا روابط سالم صحبت می شود، حذف می شود. رابطه جنسی قبل از ازدواج غیراخلاقی تلقی می شود و اطمینان حاصل می کند که پیام آنها برای مخاطبان جوان تر، کسانی که در حال حاضر شروع به فعالیت جنسی کرده اند، آشکار و واضح است. این به نوجوانان می آموزد که شرکت نکردن در
هیچ نوع فعالیت جنسی تا زمان ازدواج تنها راه اخلاقی و مطمئن برای رفتن به عنوان رابطه جنسی قبل از ازدواج غیراخلاقی تلقی می شود. بسیاری از مردم معتقدند که این درست است زیرا از هر نوع بارداری غیرمنتظره جلوگیری می کند. افراد دیگر استدلال می کنند که این بر اساس اعتقادات مذهبی است تا شواهد علمی. علاوه بر این، آنها معتقدند که اطلاعات نادرستی را ارائه می دهد و ترویج می کند که سلامت کلی جنسی نوجوانان را کاهش می دهد. تحقیقات نشان داده است که آموزش های پیشگیری از بارداری با افزایش خطر فعالیت جنسی نوجوانان ارتباطی ندارد. فقط برنامه های پرهیز نشان داده شد که فعالیت جنسی را به تأخیر نمی اندازد. از سوی دیگر نشان داده شده است که رفتارهای مخاطره آمیز با توجه به اینکه در آموزه های آن مورد تأکید قرار گرفته کاهش می یابد. علاوه بر این، در مقاله "فقط پرهیز و آموزش جنسی جامع و شروع فعالیت جنسی و بارداری نوجوان" نشان می دهد که نوجوانانی که آموزش جنسی دریافت کرده اند به طور قابل توجهی کمتر از آنهایی که آموزش جنسی رسمی دریافت نکرده اند احتمال بارداری نوجوانان را گزارش می کنند. نتیجه گیری شد که آموزه های مربوط به پیشگیری از بارداری با
افزایش خطر فعالیت جنسی نوجوانان یا STD ارتباطی ندارد. نوجوانانی که آموزش جنسی دریافت می کنند، خطر بارداری کمتری داشتند و تمایل کمتری برای انجام رفتارهای پرخطر داشتند. آموزش فقط پرهیز با لایحه "" مرتبط است زیرا هر دو موضوع بحث برانگیز مربوط به آموزش جنسی در ایالات متحده هستند. به نظر می رسد رویکردهای آنها سکوت را ترجیح می دهند، زیرا تمایل دارند از بحث و آموزش جامع آموزش جنسی اجتناب کنند. هر دوی آنها در ارائه آموزش به جوانان در مورد بدن و تمایلات جنسی خود کوتاهی می کنند. دولت ایالات متحده از طریق بودجه مستقیم و مشوق های کمک هزینه مشابه، بیش از ۱٫۵ میلیارد دلار را به برنامه های آموزشی صرفاً پرهیز بین سال های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۰ هدایت کرد. در سال ۱۹۹۶، دولت فدرال ماده ای را به قانون اصلاح رفاه ملحق کرد که برنامه ای از کمک های بلاعوض ویژه به ایالت ها را برای برنامه های پرهیز تا زمان ازدواج ایجاد می کرد. برنامه، عنوان V، § ۵۱۰ (ب) قانون تأمین اجتماعی (اکنون به عنوان تدوین شده است.)، معمولاً به عنوان عنوان V شناخته می شود. شرایط بسیار خاصی را برای دریافت کنندگان کمک هزینه ایجاد می کند. بر اساس این قانون، اصطلاح «آموزش پرهی
ز» به معنای برنامه آموزشی یا انگیزشی است که: برنامه هایی که با عنوان V تأمین می شد اجازه حمایت یا بحث در مورد روش های پیشگیری از بارداری را نداشتند مگر اینکه بر میزان شکست آنها تأکید کنند. در سال ۲۰۰۰، دولت فدرال برنامه بزرگ دیگری را برای تأمین مالی آموزش پرهیز از خود به نام آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE) آغاز کرد. CBAE با اعطای ۱۱۵ میلیون دلار برای سال مالی ۲۰۰۶، به بزرگ ترین منبع تأمین مالی فدرال تبدیل شد. جوایز CBAE دولت های ایالتی را دور می زند و کمک های مالی فدرال را مستقیماً به سازمان های ایالتی و محلی ارائه می دهد که برنامه های آموزشی فقط پرهیز از خودداری ارائه می دهند. بسیاری از این دریافت کنندگان کمک هزینه، سازمان های غیرانتفاعی مذهبی یا کوچک هستند، از جمله ، که از کمک های مالی خود برای ارائه برنامه ها و خدمات فقط پرهیز در مدارس دولتی و خصوصی محلی و به گروه های اجتماعی استفاده می کنند. در سال ۲۰۱۰، دولت اوباما و کنگره دو برنامه فدرال صرفاً پرهیز از خودداری را حذف کردند - برنامه کمک هزینه آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE) و برنامه پیشگیری از (AFLA). برنامه Title V تنها برنامه آموزش پرهیز فدرال است.
شواهد اثربخشی A.O.U.M. در حالی که آموزش جنسی صرفاً خودداری یک موضوع بحث برانگیز است، این واقعیت که خودداری کامل (حتی در دوران ازدواج) مؤثرترین اقدام پیشگیرانه در برابر بارداری و عفونت های مقاربتی است هرگز مورد بحث قرار نگرفته است. آنچه مورد مناقشه است این است که آیا آموزش جنسی صرفاً پرهیز واقعاً موفق به افزایش پرهیز می شود یا خیر. تحلیل های مختلف نشان می دهد که برنامه های مبتنی بر پرهیز تأثیر کمی بر سن شروع جنسی، تعداد شرکای جنسی، یا میزان پرهیز، استفاده از کاندوم، رابطه جنسی واژینال، بارداری یا بیماری های مقاربتی ندارند. تحقیقات عمیق نشان داده است که سیاست A.O.U.M تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش آموزان در فعالیت های جنسی دارد، در کاهش «رفتارهای مخاطره آمیز جنسی» بی اثر است و در بهبود نتایج سلامت ناشی از افزایش استفاده از روش های پیشگیری از بارداری و کاهش نرخ بارداری نوجوانان ناکام است. علیرغم عدم کارایی، کنگره ایالات متحده به تأمین مالی A.O.U.M ادامه داده است و بودجه را به ۸۵ میلیون دلار در سال در سال مالی ۲۰۱۶ افزایش داده است. پرزیدنت باراک اوباما به دلیل «۱۰ سال مخالفت و نگرانی متخصصان پزشکی و بهداشت
عمومی، مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه A.O.U.M اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری را مخفی می کند، ایدئولوژی های مذهبی و کلیشه های جنسیتی را ترویج می کند و رفتار تبعیض آمیزی علیه نوجوانان با هویت جنسی غیر هترونرماتیک دارد، تلاش ناموفقی برای پایان دادن به A.O.U.M داشت.» انتقاد از آموزش جنسی فقط پرهیز در کنگره ایالات متحده. دو مطالعه عمده توسط کنگره، حجم انتقادات پیرامون آموزش صرفاً پرهیز را افزایش داده است. در سال ۲۰۰۴، هنری واکسمن، نماینده کنگره ایالات متحده از کالیفرنیا، گزارشی را منتشر کرد که چندین نمونه از اطلاعات نادرست را در برنامه های آموزش جنسی که صرفاً با بودجه فدرال تأمین می شود، ارائه می دهد. این گزارش ادعای کسانی را تقویت کرد که استدلال می کردند برنامه های صرفاً پرهیز، نوجوانان را از اطلاعات انتقادی در مورد تمایلات جنسی محروم می کند. خطاهای ادعا شده عبارتند از: از میان ۱۳ برنامه دریافت کمک هزینه که در مطالعه ۲۰۰۴ مورد بررسی قرار گرفت، تنها دو برنامه فاقد "خطاها و تحریفات عمده" عبارت بودند از "مدیریت فشارهای جنسی" و "مدیریت فشارها قبل از ازدواج" که هر کدام توسط پنج دریافت ک
ننده کمک هزینه استفاده شد و آنها را به دو مورد از کمترین ها تبدیل کرد. برنامه های پرکاربرد در مطالعه به استثنای برنامه "FACTS"، که توسط ۵ اعطاکننده نیز استفاده می شود، برنامه هایی که حاوی خطاهای جدی هستند، به طور گسترده تری مورد استفاده قرار گرفتند، از ۷ دریافت کننده کمک هزینه (برنامه های "Navigator" و "Why KNOw") تا ۳۲ دریافت کننده ("انتخاب بهترین زندگی") برنامه). سه مورد از پنج برنامه برتر پرکاربرد، از جمله دو مورد برتر، نسخه های استفاده شده از یک کتاب درسی، "انتخاب بهترین"، از ۲۰۰۳ ("انتخاب بهترین زندگی") یا ۲۰۰۱ ("انتخاب بهترین مسیر" - دومین برنامه پرکاربرد با ۲۸ دریافت کننده کمک هزینه - و "انتخاب بهترین راه"، پنجمین برنامه پرکاربرد با ۱۱ جایزه). در سال ۲۰۰۷، مطالعه ای به دستور کنگره نشان داد که دانش آموزان دبیرستانی که در برنامه های آموزش جنسی صرفاً پرهیز از خودداری شرکت می کنند، به همان اندازه احتمال دارد که در سنین نوجوانی خود رابطه جنسی داشته باشند. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶، این مطالعه بیش از ۲۰۰۰ دانش آموز از سنین ۱۱ یا ۱۲ تا ۱۶ سالگی را مورد بررسی قرار داد. این مطالعه شامل دانش آموزانی بود که در یکی از چ
هار برنامه آموزش پرهیز شرکت کرده بودند، و همچنین یک گروه کنترل که در چنین برنامه ای شرکت نکرده بودند. در سن ۱۶ سالگی، حدود نیمی از دانش آموزان هر گروه در برنامه فقط پرهیز و همچنین دانش آموزان گروه کنترل هنوز پرهیز داشتند. شرکت کنندگان در برنامه پرهیز که در طول دوره مطالعه ۷ ساله از نظر جنسی فعال شدند، گزارش کردند که تعداد شرکای جنسی مشابهی با همسالان خود داشتند. علاوه بر این، آنها برای اولین بار تقریباً در همان سن سایر دانش آموزان رابطه جنسی داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که دانش آموزانی که در برنامه های صرفاً پرهیز شرکت می کردند، به همان اندازه احتمال استفاده از روش های پیشگیری از بارداری در هنگام داشتن رابطه جنسی را داشتند. طرفداران آموزش فقط پرهیز مدعی هستند که این مطالعه بسیار محدود بوده است، زمانی که برنامه های درسی فقط پرهیز در مراحل ابتدایی خود بودند آغاز شد و سایر مطالعاتی را که اثرات مثبت نشان داده اند نادیده گرفتند. انتقادهای دیگر از آموزش جنسی فقط پرهیز شامل تأکید بر هنجارهای متعارف جنسیتی و دگرجنس گرایی و بیان، به استثنای اعضای جامعه ال جی بی تی است. اعضای جامعه دگرباشان جنسی همیشه نمی توانند
از برنامه ها یا توصیه های برنامه های صرفاً پرهیز استفاده کنند، زیرا آنها به سمت روابط تراجنسیتی و همجنس گرا نیستند. انتقاد از آموزش جنسی صرفاً پرهیز توسط جوامع علمی و پزشکی. آموزش صرفاً پرهیز در بیانیه های رسمی انجمن روان شناسی آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا، انجمن ملی روان شناسان مدرسه، انجمن پزشکی نوجوانان، سلامت کالج آمریکا مورد انتقاد قرار گرفته است. انجمن، آکادمی اطفال آمریکا، و , که همگی معتقدند که آموزش جنسی برای مؤثر بودن باید جامع باشد. AMA از مدارس می خواهد برنامه های… آموزش جنسی جامع را اجرا کنند که شامل یک استراتژی یکپارچه برای در دسترس قرار دادن کاندوم برای دانش آموزان و ارائه اطلاعات واقعی و ایجاد مهارت های مرتبط با زیست شناسی باروری، پرهیز جنسی، مسئولیت های جنسی، وسایل پیشگیری از بارداری است. از جمله کاندوم، جایگزین در پیشگیری از بارداری و سایر موارد با هدف پیشگیری از بارداری و انتقال بیماری های جنسی… [و] با استفاده انحصاری از آموزش صرفاً پرهیز مخالف است…» آکادمی اطفال آمریکا بیان می کند که "برنامه های فقط پرهیز نتایج موفقیت آمیزی با توجه به شروع تاخیری فعالیت جنسی یا استفاده از شیوه های جنسی ایمن
تر نشان نداده اند… برنامه هایی که پرهیز از خودداری را به عنوان بهترین گزینه برای نوجوانان تشویق می کنند، اما بحث در مورد نشان داده شده است که پیشگیری از HIV و پیشگیری از بارداری به عنوان بهترین رویکرد برای نوجوانانی که از نظر جنسی فعال هستند، شروع فعالیت جنسی را به تأخیر می اندازد و نسبت نوجوانان فعال جنسی را افزایش می دهد که از کنترل بارداری استفاده می کنند. در ۴ اوت ۲۰۰۷، "مجله پزشکی بریتانیا" سرمقاله ای را منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسید که «هیچ مدرکی» وجود ندارد که برنامه های آموزش جنسی فقط پرهیز از رفتارهای جنسی پرخطر، بروز عفونت های مقاربتی یا بارداری را در «کشورهای با درآمد بالا» کاهش می دهد. در فوریه ۲۰۱۷، دریافت که سیاست های AOUM «کلیشه های مضر جنسیتی را تقویت می کند» و همچنین در کاهش میزان بارداری و STI در نوجوانان ناکام است. عهد باکرگی. پیمان باکرگی (یا «قول پرهیز») قول کتبی یا شفاهی است که جوانان می دهند تا از ازدواج خودداری کنند. گرچه اغلب به برنامه های فقط پرهیز مذهبی مرتبط است، اما اخیراً وعده های باکرگی در بسیاری از برنامه های فقط پرهیز سکولار نیز گنجانده شده است. تعهد باکرگی ممکن است به