Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نود و ششمین دوره جوایز اسکار مراسمی به میزبانی آکادمی علوم و هنرهای سینما بود که از بهترین فیلم های اکران شده در سال ۲۰۲۳ تجلیل کرد. این مراسم در ۱۰ مارس ۲۰۲۴ در سالن تئاتر دالبی، هالیوود، لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد. کمدین جیمی کیمل برای چهارمین بار میزبان این برنامه بود. او پیش تر مجری گری اسکار را در دوره های هشتاد و نهم (۲۰۱۷)، نود (۲۰۱۸) و نود و پنجم (۲۰۲۳) عهده دار بود. نامزدها در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۴ اعلام شدند. "اوپنهایمر" با ۱۳ نامزدی پیشتاز بود و پس از آن "بیچارگان" و "قاتلان ماه گل" به ترتیب با ۱۱ و ۱۰ نامزدی در رده های بعدی قرار گرفتند. "اوپنهایمر" برنده هفت جایزه از جمله بهترین فیلم شد. دیگر برندگان قابل توجه، "بیچارگان" با چهار جایزه و "منطقه دلخواه" با دو جایزه بودند. برندگان و نامزدی ها. جوایز. نام برندگان در ابتدای فهرست قرار دارد و با خط درشت برجسته شده است. جوایز فرمانداران. آکادمی چهاردهمین مراسم سالانه جوایز فرمانداران خود را در ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴ برگزار کرد که میزبان آن جان مولانی بود و طی آن جوایز زیر اهدا شد:
مارشا امبروز بیلوپس (زادهٔ ۸ اوت ۱۹۷۷) خواننده و ترانه سرای انگلیسی است. در نوامبر ۲۰۱۶، آمبروسیوس اعلام کرد که با دز بیلوپس نامزد کرده است. در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۸، او فاش کرد که او و دز در سال ۲۰۱۷ ازدواج کرده اند آنها اولین فرزندشان نایلا را در دسامبر ۲۰۱۶ به دنیا آوردند آمبروزیوس از طرفداران لیورپول اف سی است
اوتریو ( ) یک شهر و شهرداری است که در بخش سرین کانتون فریبورگ در کشور سوئیس واقع شده است. این شهر در سال ۲۰۰۱ از ادغام دو روستای همجوار و به فرمان دولت محلی کانتون فریبورگ ایجاد شد. نام اوتریو برای اولین بار در نقشه های تهیه شده در قرن دوازدهم ذکر شده است. جمعیت این شهر در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۲٬۴۹۷ نفر بوده است.
هندوانه چشمک زن (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ به کارگردانی سون جونگ هیون و با بازی ریو اون، چوی هیون ووک، سول این آه و شین اون سو است. این مجموعه از ۲۵ سپتامبر تا ۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۰:۵۰ (کی اس تی) از تی وی ان پخش شد. "هندوانه چشمک زن" مجموعه همچنین برای استریم در ویکی در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
یک روز خوب برای سگ بودن (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ به کارگردانی کیم ده وونگ و با بازی پارک گیو یونگ، چا اون وو و لی هیون وو است. این مجموعه از ۱۱ اکتبر ۲۰۲۳ تا ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴، چهارشنبه ها ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۱۴ قسمت پخش شد. "یک روز خوب برای سگ بودن" همچنین برای استریم در ویکی و ویو در مناطق منتخب قابل دسترسی است. تولید. فیلم برداری در اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در آوریل ۲۰۲۳ به پایان رسید.
ضرب وشتم () یک بزه مجرمانه است که شامل تماس فیزیکی است که از تعرض که القای این عمل است متفاوت است.
موزهٔ ملی تاریخ طبیعی موزه ملی تاریخ طبیعی فرانسه و گران اتابلیسمان دانشگاه سوربن است. موزهٔ اصلی و چهار نگارخانهٔ آن در پاریس است و ژاردن د پلانت در کرانهٔ چپ رود سن قرار دارد. از ۱۶۳۵ از باغ آن به عنوان محلی برای پرورش گیاهان دارویی استفاده می شود، ولی موزه به طور رسمی در ۱۷۹۳ و در خلال انقلاب فرانسه تأسیس شد. این موزه در حال حاضر دارای چهارده سایت در سراسر فرانسه می باشد. منابع. Wikipedia contributors, "National Museum of Natural History, France," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=National_Museum_of_Natural_History,_France&amp;oldid=1165891118 (accessed September 12, 2023).
نبیل باهویی (; ؛ زادهٔ ۵ فوریهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست مهاجم بازی می کند. دوران باشگاهی. در ۸ نوامبر ۲۰۱۲، آگاهی رسانی گردید که باهویی قراردادی ۳٫۵ ساله با ای آی کی امضا کرده است. او نخست شماره ۱۴ را برگزید. با این حال، به دلیل توافق با لالاوله آتاکورا، هافبک هم تیمی، که در آن زمان شماره ۱۱ را بر تن می کرد، از ۱۴ به ۱۱ تغییر داد. در سال ۲۰۲۳ با قراردادی به باشگاه پرسپولیس ایران پیوست. در ۸ بازی تنها ۱ گل زد و در ۱۷ فوریه ۲۰۲۴ قراردادش را با مدرک پزشکی باشگاه فسخ کرد. جذب او توسط پرسپولیس به دلیل بیماری احتمالی که توسط برخی کرونا و برخی سرماخوردگی اعلام شد، توسط برخی رسانه ها نقد شد. دوران ملی. در ۲۶ اوت ۲۰۱۴، نبیل در تیم ملی سوئد برای انجام یک بازی دوستانه مقابل استونی انتخاب شد و همچنین زمانی که سوئد در مسابقات مقدماتی قهرمانی اروپا ۲۰۱۶ در برابر اتریش بازی کرد، در این تیم حضور داشت. زندگی شخصی. پدر و مادر باهویی در مراکش به دنیا آمدند. باهویی با نام مستعار به سبک سوئدی «Nabbe» شناخته می شود. در آوریل ۲۰۲۰، او در جام آنلاین FIFA 20 Stay and Play شرکت کرد که در آن به نیمه نهایی رسید و به ب
رنده نهایی، محمد دارامی باخت. او نمایندگان پی اس وی آیندهوون، منچستر سیتی و المپیک لیون را شکست داد و ۱۲ گل به ثمر رساند و ۵ گل دریافت کرد.
شهرام گیل آبادی (زادهٔ ۱۳۵۱) نویسنده، کارگردان و تهیه کنندهٔ ایرانی است. او همچنین رئیس انجمن صنفی کارگردانان تئاتر ایران و مدرس کارگردانی، نویسندگی، ارتباطات و رسانه است. گیل آبادی دارای دکترای مطالعات عالی با گرایش فلسفه هنر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی دانشگاه صدا و سیما است. او از مدیران پیشین شبکه های رادیویی تهران، جوان، نمایش و مرکز هنرهای نمایشی رادیو و عضو هیئت مدیره سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران و مؤسسه همشهری بوده است. اوایل زندگی و تحصیلات. شهرام گیل آبادی در سال ۱۳۵۱ در خرم آباد به دنیا آمد. او دکترای مطالعات عالی با گرایش فلسفه هنر دارد. فعالیت. گیل آبادی اولین کارهنری خود را در سال ۱۳۵۷ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان زیر نظر ابوالفضل رازانی انجام داد. سپس جذب گروه تئاتر آرش شد و تئاتر را زیر نظر حسین شیدایی و معصومه ذباح ادامه داد، نقاشی را زیر نظر استاد غلامرضا موسائیان و عکاسی ،فیلم سازی را در انجمن سینمای جوان زیر نظر استادانی مانند: حجت عزیزی و حمید گودرزی آغاز کرد، در سال ۱۳۶۶ گروه تئاتر میلاد را با فرزاد زیدی نژاد و تنی چند از همشهریانش تشکیل دادند. در
این گروه اولین کار ترکیبی عروسکی و سایه ای کودک را به نام حسنی و خورشید خانم اجرا کردند که این نمایش موفق شد به جشنواره منطقه ای راه یابد، در سال ۱۳۶۷ وارد رادیو خرم آباد و برنامه کودک شد و به شکل پیوسته تا سال۱۳۹۹ در رادیو قرآن، تهران، جوان، نمایش، پیام و مرکز هنرهای نمایشی رادیو به نویسندگی، کارگردانی، سردبیری، تهیه کنندگی، اجرا و مدیریت پرداخت. وی سال ۱۳۷۳ در رشته تئاتر وارد دانشکده سینما-تئاتر دانشگاه هنر شد و کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در این دانشکده زیر نظر استادانی مانند: جلال ستاری، رکن الدین خسروی، حمید سمندریان، بهرام بیضایی، محمود عزیزی، ژاله آموزگار، سعیدکشن فلاح، رقیه بهزادی، هوشنگ آزادی ور، جابر عناصری، اکبر رادی، خسرو خورشیدی، پروانه مژده، منصور براهیمی، اکبر زنجانپور، بهزاد فراهانی، محمدرضا خاکی و … گذارنده است. گیل آبادی چندین کتاب و مقاله را به رشته تحریر درآورده و در طول فعالیت های خود سی وپنج رتبه و تقدیر بین المللی و ملی از جشنواره های متفاوت فرهنگی هنری را کسب کرده است. اتهامات آزار جنسی. در سال ۱۴۰۱ حساب کاربری جنبش من هم ایران در توییتر روایت آزاردیدگان جنسی از برخورد گیل آبادی ر
ا زمانی که رئیس مرکز ارتباطات شهرداری و از مدیران محمدباقر قالیباف در شهرداری تهران و از مدیران ارشد صداوسیمای جمهوری اسلامی بود منتشر کرده است. این حساب هویت یکی از این زنان را «خبرنگار اجتماعی» معرفی کرده است. قربانیان تجاوز جنسی گیل آبادی می گویند او به بهانه های کاری آن ها را به دفتر کار خود در شهرداری می کشاند و در اتاق استراحت خود مورد تجاوز قرار می داد. یکی از قربانیان که در زمان آزار دیدن به عنوان خبرنگار در گروه اجتماعی یک رسانه فعالیت داشته نوشته است که شهرام گیل آبادی در آن زمان پروژه «شبگردی» را در شهرداری اداره می کرد و «هر بار یه جماعتی رو برمی داشت با خودش می برد شب ها و نصفه شب های عجیب وغریب تهران رو ببینن.» بر اساس این روایت، این مدیر ارشد شهرداری به بهانه نشان دادن «کارتن خواب ها، گرم خانه ها و پاتوق» با این خبرنگار زن که شناخت مناسبی در این زمینه داشت، ارتباط برقرار می کند و به بهانه نشان دادن «جایی که تا حالا ندیدی»، او را به دفتر کار خود می کشد. اتهام اختلاس. شهربانو امانی عضو شورای شهر تهران، ری و تجریش بیان کرد که چاپ سه جلد کتاب گزارش عملکرد شهرداری تهران توسط گیل آبادی که در ان زمان
رئیس مرکز ارتباطات و امور بین الملل شهرداری تهران در دوره قالیباف بوده است هزینه ای بالغ بر بیست و هشت میلیارد تومان داشته است. این ادعا توسط گیل آبادی تکذیب شد. صبا آذرپیک اسناد دریافت خانه را از شهرداری قالیباف منتشر کرد. درخواست برکناری گیل آبادی. در واکنش به تذکر حافظی اعضای شورای شهر تهران، گیل آبادی از ادبیات بدی استفاده کرده بود و گفته بود: «خوب است بدانید بعضی ها در فکر و گفتار فساد دارند و بی انصافی را به حد غایت رسانده اند و به دنبال طرح نمایشی هستند تا خود را مطرح کنند». این سخنان باعث شد که اعضای شورای شهر نسبت به گیل آبادی موضع گرفته و درخواست برکناری او را داشته باشند. آثار. برنامه های رادیویی. گیل آبادی بیش از یکصد نمایش و برنامه رادیویی را طراحی، تهیه و کارگردانی کرده و با صداپیشگانی چون ژاله علو، مهران دوستی، بهروز رضوی، رامین فرزاد، مهین نثری، پریچهر بهروان، صدرالدین شجره، مریم واعظ پور، حسین آهی، ژاله صادقیان، ژالاک، حمید منوچهری، حمید عاملی و دیگرانی که نامشان آمده همکاری داشته است. سوابق. منبع: سوابق تحصیلات و شغلی و اجرایی و تألیف و ترجمه… ایشان را در سایت دانشگاه صدا و سیما ببینید جوایز
و افتخارات. ۱_ تقدیر ویژه از وزارت آموزش و پرورش برای برگزیده جشنواره عکس کشور در بخش طبیعت. (۱۳۷۳) ۲_ تندیس و دیپلم افتخار دهمین جشنواره تئاتر دانشجویان کشور برای کارگردانی نمایش تصویرهای شکسته. (۱۳۷۴) ۳_ تندیس و یادواره افتخار بخش عکس جشنواره سینمای جوان ایران. (۱۳۷۲) ۴_ تقدیر ویژه برای کارگردانی نمایش بانو در جشنواره بین المللی تئاتر فجر. (۱۳۷۳) ۵_ تقدیرنامه برای کسب رتبه اول عکاسی وزارت آموزش و پرورش. (۱۳۶۹) ۶_ کاندیدای کارگردانی، نمایشنامه نویسی و طراحی صحنه در دهمین جشنواره تئاتر دانشجویان. (۱۳۷۴) ۷_ دعوت از فیلم راحله برای حضور در جشنواره فیلم های کوتاه مونیخ. (۱۳۷۵) ۸_ تندیس و لوح تقدیر از یازدهمین جشنواره تئاتر دانشجویان کشور. ۹_ تقدیرنامه از ریاست محترم جمهوری در سال ۱۳۷۷ به عنوان دانشجوی نمونه هنر کشور. ۱۰_ تقدیر جشنواره جهانی ABU برای ساخت برنامه رادیویی آغازی بر پایان سال. (۱۳۸۱) ۱۱_ تندیس و تقدیر ویژه در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر. (۱۳۸۷) ۱۲_ تقدیر از کنفرانس بین المللی روابط عمومی (به عنوان رسانه برتر و مدیر برتر رسانه ایی). (۱۳۸۶) ۱۳_ تندیس و تقدیر از جشنواره بین المللی رادیو
در سه دوره. (۱۳۷۹٬۱۳۸۰٬۱۳۸۳) ۱۴_ تندیس و دیپلم افتخار کارگردانی از سی و نهمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر. (۱۳۹۹) ۱۵_ تندیس و دیپلم افتخار بهترین اثر نمایشی از سی و نهمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر. (۱۳۹۹)
جواد استکی سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم اکنون به عنوان فرمانده قرارگاه سیدالشهدا فعالیت می کند و فرمانده ارشد سپاه در استان های اصفهان، چهارمحال و بختیاری و یزد است. وی فعالیت نظامی را پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در سپاه اصفهان آغاز کرد، پس از آغاز غائله کردستان به این منطقه اعزام شد و در خلال جنگ ایران و عراق از فرماندهان نیروی زمینی سپاه پاسداران بود و فرماندهی تیپ ویژه شهدا را برعهده داشت. استکی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ فرمانده سپاه استان اصفهان (فرمانده منطقه مقاومت بسیج اصفهان) بود، در فاصله سال های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ فرماندهی لشکر ۱۴ امام حسین را برعهده داشت و با حفظ سمت، به عنوان فرمانده ارشد سپاه پاسداران در استان اصفهان فعالیت می کرد. وی از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ مشاور عالی فرمانده کل سپاه پاسداران بود و از ۱۳۸۸ تاکنون فرمانده قرارگاه سیدالشهدا است.
مثلث مقعدی قسمت عقب پرینه است. این شامل مجرای مقعدی است. ساختار. مثلث مقعدی را می توان با رئوس یا اضلاع آن تعریف کرد. فهرست. برخی از اجزای مثلث مقعدی عبارتند از:
رابرت کولیر (؛ ۲۱ ژوئن ۱۸۱۷ – ۲۷ اکتبر ۱۸۸۶) وکیل، سیاستمدار و قاضی اهل بریتانیا بود. وی دانش آموختهٔ کالج ترینیتی، کمبریج بود و مدرک لیسانس عمومی خود را در سال ۱۸۴۳ دریافت داشت. او عضو حزب لیبرال بریتانیا بود و بعدها به عضویت کمیته قضایی شورای سلطنتی درآمد و سپس در سال ۱۸۵۴ عضوی از «مشاوران پادشاه» شد. او بارها و با تأثیرات بسیار خوبی در پارلمان بریتانیا سخنرانی کرد، به ویژه در مورد تجارت با روسیه در سال ۱۸۵۵، اما بیشتر سخنرانی هایش دربارهٔ موضوعات حقوقی بود. هنگامی که ویلیام آترتون در اکتبر ۱۸۶۳ بازنشسته شد، راندل پالمر دادستان کل بریتانیا شد و انتصاب کولیر به عنوان معاون وزیر دادگستری در پی او، (با دریافت نشان شوالیه مرسوم در آن دوران) تا حدودی غیرمنتظره بود. با این حال، او این مسئولیت را با موفقیت انجام داد تا اینکه دولت لیبرال در سال ۱۸۶۶ استعفا داد و کولیر در دسامبر ۱۸۶۸ دادستان کل بریتانیا و ولز شد و در سال بعد او «لایحه ورشکستگی» را در مجلس عوام به اجرا گذاشت. او در حالی که دادستان کل بود، به عنوان قاضی محلی بریستول منصوب شد، اما به دلیل احترام به خواست حوزه انتخابیه خود بلافاصله از این انتصاب استعفا
داد. او رساله ای در مورد قوانین و مقررات راه آهن (۱۸۴۵) منتشر کرد. رساله دیگری در مورد معادن در سال ۱۸۴۹ نوشت و نامه ای مهم به لرد جان راسل در مورد «اصلاحیه دادگاه های حقوق عمومی» (۱۸۵۱) نگاشت و رساله «دربارهٔ سلطنت» دموستن را در سال ۱۸۷۵ ترجمه کرد. او علاقه فراوانی به نقاشی داشت. در جوانی کاریکاتورهای بسیار هوشمندانه ای می کشید و هنگامی که وکیل دولت بریتانیا بود در پارک سنت جیمز به نقاشی می پرداخت که بیشتر در آکادمی سلطنتی هنر و گالری گروسونور به نمایش گذاشته می شد، به ویژه تصاویری از منطقهٔ روزنلاوی در سوئیس که اوقات فراغتش را بیشتر در آنجا سپری می کرد.
پاکسازی ابدی (به انگلیسی: The Forever Purge) یک فیلم ترسناک، اکشن و جنایی در سبک ویران شهر آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی اوراردو والریو گوت و نویسندگی جیمز دموناکو است. در این فیلم آنا د لا رگه را، تنوچ هوئرتا، جاش لوکاس، کسیدی فریمن، لون رامبین، آلخاندرو آوادا و ویل پاتون ایفای نقش می کنند و گروهی از مردم را دنبال می کند که پس از ادامه جنایات و قتل های یک جنبش شورشی تلاش می کنند از ایالات متحده فرار کنند. این فیلم که از تاریخ اولیه ژوئیه ۲۰۲۰ به دلیل همه گیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد، در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط یونیورسال پیکچرز در سینما اکران شد. این فیلم ۷۷ میلیون دلار در سراسر جهان در برابر بودجه ۱۸ میلیون دلاری خود فروخت و نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد، با تحسین برای اجراها و سکانس های اکشن آن اما انتقادهایی برای نوشتن فیلمنامه بود. داستان. هشت سال پس از انتخابات ریاست جمهوری شارلین روان، پدران بنیانگذار جدید آمریکا کنترل دولت ایالات متحده را دوباره بدست آوردند و پاکسازی سالانه را با قوانین اصلی خود دوباره به کار گرفتند. برتری سفید و ذات گرایی پس از انتخاب مجدد آنها در سراسر کشور افزایش یافته
است، و بسیاری از افراد خارج از حزب حاکم نگران این هستند که تصفیه آینده به شکست تبدیل شود. زن و شوهر مهاجر متأهل خوان و آدلا هنگام فرار از یک کارتل مواد مخدر مکزیکی و ساختن زندگی جدید، به طور غیرقانونی از مرز تگزاس عبور می کنند و زندگی جدیدی را ایجاد می کنند، در حالی که خوان در مزرعه خانواده تاکر به عنوان یک مزرعه کار می کرد و آدلا در نزدیکی آستین کار می کرد. ده ماه بعد، در آستانه پاکسازی سالانه بعدی، خوان و آدلا برای محافظت از آنها به یک جامعه مهاجر در پشت یک پناهگاه دیواری با امنیت مسلح پیوستند. تولید. در جولای ۲۰۱۹، اعلام شد که فیلم در کالیفرنیا فیلمبرداری خواهد شد. این فیلم تقریباً ۶٫۵ میلیون دلار اعتبار مالی توسط کمیسیون فیلم کالیفرنیا دریافت کرد. قرار بود تولید در نوامبر ۲۰۱۹، با ۲۵ روز فیلمبرداری در سن دیگو آغاز شود. سرانجام فیلمبرداری در فوریه ۲۰۲۰ به پایان رسید.
جان کُـلریج (؛ ۳ دسامبر ۱۸۲۰ – ) سیاستمدار، وکیل و قاضی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی نوه برادرزاده شاعر بریتانیایی سمیوئل تیلور کلریج بود. کلریج عضو حزب لیبرال بریتانیا بود و از سال ۱۸۶۵ نمایندهٔ مجلس عوام بریتانیا شد. کُـلریج مناصب مهمی همچون وکیل کل انگلستان، دادستان کل انگلستان، رئیس دادگاه های عمومی کشور و رئیس کل دادگستری انگلستان را بر عهده داشت و از سال ۱۸۵۱ عضو «انجمن کانتربری» بود. او را به عنوان حامی «قاطع و ثابت» حق رای زنان توصیف نموده اند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه و همکار انجمن سلطنتی شده است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; آکادمی باشگاه فوتبال پرسپولیس تیم نوجوانان باشگاه فوتبال پرسپولیس است. آنها در حال حاضر در لیگ برتر جوانان آسیا ویژن ای اف سی بازی می کنند که بالاترین سطح فوتبال جوانان ایران است. آکادمی. تیم فعلی. بازیکنان با حروف درشت، بازیکن ملی هستند. جستارهای وابسته. تیم های رزرو
داوود اخباری (زادهٔ ۲۷ شهریور ۱۳۶۵، میانه) کشتی گیر اهل ایران در دسته ۶۷ کیلوگرم کشتی فرنگی است. اخباری برنده مدال طلای جام جهانی روسیه ۲۰۱۲، و قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال ۲۰۱۳ است. پیوند به بیرون. داوود اخباری در اینستاگرام
فریتس شیلگن (; – ) دونده اهل آلمان بود. وی حمل کننده نهایی مشعل بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ بود.
جین یک تفنگ دارد ، یک ترانه در سبک موسیقی راک است که توسط گروه ایروسمیث تولید شده و در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. استیون تایلر و تام همیلتون شعر این ترانه را با یکدیگر سرودند که دختری به نام جین را توصیف می کند که تصمیم به انتقام از کسانی می گیرد که در کودکی از او سوءاستفاده کردند. "جین یک تفنگ دارد" برنده بهترین آهنگ راک در جوایز گرمی شد. دیوید فینچر برای این ترانه یک موزیک ویدئو کارگردانی کرد که در همان سال منتشر شد.
گرگینه ها (به انگلیسی: Skinwalkers) یک فیلم اکشن و ترسناک آمریکایی-کانادایی محصول سال ۲۰۰۶ است. این فیلم توسط لاینزگیت و افتر دارک فیلمز در ایالات متحده منتشر شد و بر گرگینه ها تمرکز دارد. به کارگردانی جیمز آیزاک با بازی جیسون بهر، الیاس کوتیاس، رونا میترا و تام جکسون می باشد. این فیلم در ابتدا برای اکران در سینماها در ۱ دسامبر ۲۰۰۶ اعلام شد، اما تا ۱۰ اوت ۲۰۰۷ به تعویق افتاد. داستان. دو دسته از گرگینه ها که بر اساس اصول تقسیم شده اند، توسط ماه از آمدن یک پیشگویی باستانی خبر می دهند. پسر جوانی به نام تیموتی (متیو نایت) به تولد ۱۳ سالگی خود نزدیک می شود، غافل از اینکه این زمان دگرگونی او را نشان می دهد. تیموتی توسط مادربزرگش نانا (باربارا گوردون)، مادرش راشل (رونا میترا)، عمویش جوناس (الیاس کوتاس)، پسر عمویش کاترین (سارا کارتر) و دوست پسر کاترین، آدام (شان رابرتس) بزرگ شده است. گفته می شود پدرش مرده است. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۳۸ نقد، با میانگین امتیاز ۳٫۵ از ۱۰، و دارای ۱۳ درصد تأیید شده است. اجماع انتقادی این سایت می گوید: «این فیلم پروژه ای است با نقش آفرینی وحشیان
ه که سکانس های اکشن غیراصلی و نادرست آن بینندگان را به یاد فیلم های گرگینه و اکشن بسیار بهتری می اندازد».
اپراتور آسانسور (انگلیسی آمریکای شمالی)، آسانسور (در انگلیسی مشترک المنافع، معمولاً متصدی آسانسور)، یا دختر آسانسور (به انگلیسی بریتانیایی)، شخصی است که به طور خاص برای راه اندازی آسانسوری که به صورت دستی کار می کند، استخدام می شود. در حالی که تا حد زیادی به عنوان یک در نظر گرفته می شود، اپراتورهای آسانسور به کار در تأسیسات تاریخی و پر کردن طاقچه های امروزی ادامه می دهند. شرح تاریخی. یک اپراتور مؤثر آسانسور بودن به مهارت های زیادی نیاز داشت. آسانسورهای دستی اغلب توسط یک اهرم بزرگ کنترل می شدند. اپراتور آسانسور باید سرعت آسانسور را تنظیم می کرد، که معمولاً نیاز به یک حس زمان بندی خوب برای توقف مداوم سطح آسانسور در هر طبقه داشت. فروشگاه های بزرگ بعداً علاوه بر آموزش کارکرد و ایمنی، نقش اپراتور را با خوش آمدگو و راهنمای تور ترکیب کردند و بخش های محصول را طبقه به طبقه اعلام کردند و گهگاه پیشنهادهای ویژه را ذکر کردند. نمونه های باقی مانده. ساختمان ها. با ظهور آسانسورهای کاربر مانند آنهایی که از دکمه های فشاری برای انتخاب طبقه مورد نظر استفاده می کنند، تعداد کمی از اپراتورهای آسانسور باقی مانده اند. تعداد کمی از سا
ختمان های قدیمی هنوز آسانسورهای دستی کار می کنند و بنابراین ممکن است از اپراتورهای آسانسور برای راه اندازی آنها استفاده شود. در دیتون، اوهایو، مندلسون از یک ساختمان قدیمی دلکو که دارای یک آسانسور مسافربری قدیمی است که توسط اپراتور اداره می شود، کار می کند. ساختمان هنرهای زیبا در شیکاگو ; ساختمان یانگ کوینلان در مرکز شهر مینیاپولیس، مینه سوتا. تالار شهر در بوفالو، نیویورک؛ ساختمان آپارتمان کمدور در لوئیزویل، کنتاکی. تالار شهر در اشویل، کارولینای شمالی؛ و ساختمان Cyr در مرکز شهر واترویل، مین تعدادی در ایالات متحده هستند که اپراتورهای آسانسور را استخدام می کنند.در سال ۲۰۱۷، تخمین زده شد که بیش از ۵۰ ساختمان در شهر نیویورک از اپراتور آسانسور، عمدتاً در ساختمان های آپارتمانی در سمت های شرقی و غربی منهتن، و همچنین برخی از ساختمان ها در بروکلین استفاده می کنند. سالن کنسرت استکهلم، در سوئد، از یک اپراتور آسانسور استفاده می کند، زیرا ورودی آسانسور مستقیماً از سطح خیابان وجود دارد، و باید یک کارمند در آسانسور برای بازرسی بلیط ها مستقر شود. در ساختمان های مدرن تر، اپراتورهای آسانسور هنوز هم گاهی اوقات با آنها مواجه می ش
وند. به عنوان مثال، آنها معمولاً در فروشگاه های بزرگ ژاپنی مانند سوگو و میتسوکوشی در ژاپن و تایوان، و همچنین آسانسورهای پرسرعت در آسمان خراش ها، همان طور که در تایپه ۱۰۱، و در مرکز هنرهای نمایشی لینکلن دیده می شوند. برخی بناهای تاریخی، مانند سوزن فضایی در سیاتل، برج ایفل در پاریس و برج CN در تورنتو، از اپراتورهای آسانسور برای راه اندازی آسانسورهای تخصصی یا پرسرعت، بحث دربارهٔ بنای یادبود (یا فناوری آسانسور) و کمک به هدایت ترافیک جمعیت استفاده می کنند. ایستگاه های مترو شهر نیویورک. چند اپراتور آسانسور در سیستم متروی شهر نیویورک کار می کنند. آنها در پنج ایستگاه قرار دارند: خیابان ۱۶۸، خیابان ۱۸۱ در خیابان سنت نیکلاس و در خیابان فورت واشینگتن، خیابان ۱۹۰، و خیابان ۱۹۱ در واشینگتن هایتس، منهتن بالا. در این ایستگاه ها، آسانسورها به عنوان تنها یا اصلی ترین وسیله دسترسی غیر اضطراری عمل می کنند. خدمه آسانسور در حال حاضر به عنوان راهی برای اطمینان خاطر مسافران عمل می کنند زیرا آسانسورها تنها ورودی سکوها هستند و مسافران اغلب با یک خدمه منتظر آسانسور هستند. متصدیان پنج ایستگاه عمدتاً کارگران تعمیر و نگهداری و نظافت هستن
د که صدماتی را متحمل شدند که ادامه کار اصلی خود را برای آنها سخت کرده بود. تاریخ. آسانسورها در طول دهه ۱۹۷۰ به صورت خودکار ساخته شدند، اما اپراتورها حفظ شدند، اگرچه در سال ۲۰۰۳ از تعداد آنها کاسته شد. در سال ۲۰۰۴، در نتیجه کاهش بودجه توسط اداره حمل و نقل شهری (MTA)، تعداد کارکنان آسانسور در ایستگاه ها به یک نفر در هر ایستگاه کاهش یافت. آژانس قصد داشت همه خادمان را حذف کند، اما پس از اعتراض بسیاری از سواران، یکی را در هر ایستگاه نگه داشت. این تغییر باعث صرفه جویی ۱٫۲ میلیون دلاری در سال شد. در نوامبر ۲۰۰۷، MTA پیشنهاد حذف موقعیت اپراتورها را داد، اما در ۷ دسامبر ۲۰۰۷، MTA اعلام کرد که اپراتورهای باقیمانده آسانسور را به دلیل عقب نشینی مقامات منتخب و ساکنان از منطقه، حذف نخواهد کرد. در اکتبر ۲۰۱۸، MTA دوباره پیشنهاد حذف اپراتورهای آسانسور در پنج ایستگاه را داد، اما این تصمیم پس از مخالفت اتحادیه کارگران حمل و نقل لغو شد. سانفرانسیسکو بارت. از سال ۲۰۲۲، اپراتورهای آسانسور در حال حاضر در ایستگاه های خیابان بازار سیستم حمل ونقل سریع منطقه خلیج سانفرانسیسکو به کار گرفته می شوند تا ایمنی مسافران و تمیزی آسانسور را در
میان مشکلات منطقه ای با بی خانمانی و وابستگی به مواد فراهم کنند. پارک های تفریحی. پارک های موضوعی و پارک های تفریحی اغلب دارای برج های مشاهده هستند که از اپراتورهای آسانسور استفاده می کنند. یک نمونه برج آسمان در کوه جادویی شش پرچم در سانتا کلاریتا، کالیفرنیا است. در حالی که این سواری ها ممکن است دارای آسانسورهای مدرن یا دکمه دار باشند که مشتری قادر به استفاده از آن ها باشد، اغلب از اپراتورهای سواری برای اهداف ایمنی و کنترل جمعیت استفاده می کنند. از آنجایی که بسیاری از حوزه های قضایی قوانین سخت گیرانه ای برای آسیب دیدگی اپراتورهای شهربازی دارند و این واقعیت که خرابکاری می تواند مشکل بزرگی باشد، برخی از پارک ها به مشتریان اجازه نمی دهند بدون حضور کارمند این وسایل را سوار کنند. علاوه بر این، اگر موزه ای در بالای چنین سواری وجود داشته باشد، اپراتور معمولاً مقدمه ای از هدف و محتوای موزه و سایر پیام های تبلیغاتی در مورد پارک ارائه می دهد. سایت های ساخت و ساز. اپراتورهای آسانسور دستی را می توان در ساخت ساختمان های چند طبقه، یا با استفاده از بالابرهای خارجی موقت یا آسانسورهای سنتی که هنوز در حال نصب هستند، به کار گر
فت. آسانسور دختران در ژاپن. ""، کوتاه شده به "ارگا"، شغل زنانی را که در ژاپن آسانسور کار می کنند، توصیف می کند. هنگامی که این نقش در دهه ۱۹۲۰ رایج شد، اصطلاحات دیگری مانند "شووکی گارو" ("دختر کنترل کننده بالا و پایین")، "هاکوجو" ("دختر جعبه")، و "راننده آسانسور زن" ("راننده آسانسور زن") نیز برای توصیف استفاده شد. این نقش با این حال، "دختر قبل از بتا" همچنان اصطلاح محبوب برای این شغل، یکی از منظره های اصلی ژاپن شهری است. دختران آسانسور با یونیفرم های ورزشی و لبخندهای روباتیک، به طور گسترده در صحبت کردن و وضعیت بدنی مودبانه آموزش دیده اند. برخلاف حقوق بگیر ژاپنی، دختر آسانسور نمادی از نقش های زنان در جامعه بوده است که به معنای واقعی کلمه و با ورود زنان به نیروی کار ژاپنی بالا و پایین می رود. امروزه، تعداد کمی از دختران آسانسور در فروشگاه های بزرگ باقی مانده اند، اگرچه آنهایی که آنها را نگه می دارند، دختر آسانسور را یک استراتژی بازاریابی مؤثر می دانند. دختران آسانسور نمونه ای از مشاغل زنانه در محیط کار هستند. تاریخ. تا قبل از سال ۱۹۲۹، اپراتورهای آسانسور مرد بودند. در سال ۱۹۲۹، شعبه اوئنو فروشگاه بزرگ ماتسوزاکای
ا زنانی را استخدام کرد تا آسانسورها را در تأسیسات جدید خود راه اندازی کنند. در همان سال، یومیوری شینبون مقاله ای را منتشر کرد که عملیات آسانسور را شغل جدید زنان ژاپنی نامید و در مورد تجربیات اولین دختران آسانسور توضیح داد. اگرچه زنان در ایالات متحده قبلاً همین وظیفه را انجام داده بودند، در ژاپن تغییر به سمت اپراتورهای زن آسانسور قابل توجه بود. در ابتدا، اپراتورهای زن آسانسور مجبور بودند همان وظایف عملکردی اپراتورهای مرد، کار با اهرم ها و بستن درهای آسانسور را انجام دهند. با خودکار شدن آسانسورها، نقش به خوشامدگویی به مشتریان، تبلیغات فروش به مشتریان و اعلامیه تغییر کرد. تجسم. دختران آسانسور در بسیاری از آثار ادبی و فیلم ظاهر می شوند. یک ابزار کلیدی داستان سرایی با استفاده از دختر آسانسور، کنار هم قرار دادن نقش محفوظ و کنترل شده دختر آسانسور در محل کار با نقش ناشناخته و بالقوه مفتضحانه ای است که زن در زندگی شخصی خود بازی می کند. یک فیلم پورنوگرافیک با بازی شوجی میوکی، "«بالا رفتن: من یک دختر آسانسور هستم»،" این تضاد را نشان می دهد و داستان یک دختر آسانسور را روایت می کند که به طور مخفیانه یک نیمفومونی در آسانسو
ر مشغول فعالیت های جنسی است. سریال محبوب انیمه "کریون شین چان" دختر آسانسوری را به تصویر می کشد که با خراب شدن آسانسور در آسانسور خود گیر افتاد. فیلم "کابوس آسانسور" در سال ۲۰۰۹ توسط کمدین توری میوکی در حال تماشای فیلم در آسانسور با سه دختر آسانسور حرفه ای تبلیغ شد. کارل گرینفلد در سال ۱۹۹۵ در معرض نمایش فرهنگ ژاپنی "قبایل سرعت: روزها و شبها با نسل بعدی ژاپن"، داستانی تخیلی از یک دختر آسانسور را به تصویر می کشد که روزها در آسانسور کار می کند و شب ها درگیر مواد مخدر و رابطه جنسی پرخطر است. کورتنی بارنت آهنگی به نام اپراتور آسانسور نوشت.