Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چمن مصنوعی پارک لاله تهران یکی از پروژه های عمرانی و فضای سبز شهر تهران است که با هدف افزایش کیفیت و زیبایی فضای عمومی این پارک و کاهش هزینه های نگهداری اجرا شده است. پارک لاله، یکی از پارک های قدیمی و معروف تهران، در منطقه ۶ واقع شده و محل تجمع گردشگران و شهروندان است. معرفی چمن مصنوعی. چمن مصنوعی نوعی پوشش زمینی است که از الیاف پلاستیکی ساخته می شود و به منظور جایگزینی چمن طبیعی در فضاهای مختلفی مانند پارک ها، زمین های ورزشی و محوطه های عمومی مورد استفاده قرار می گیرد. مزایای چمن مصنوعی شامل صرفه جویی در مصرف آب، کاهش نیاز به نگهداری و مقاومت در برابر شرایط آب و هوایی مختلف است.معمولا در تابستان برای ایجاد سایه یک سابیان بر روی این چمن مصنوعی نصب میکنند که کیفیت رو میاره بالاتر هرچند همین سایبان باعث کاهش ارتفاع بازی میشه و بعضا برخورد توپ با سایبان صورت خواهد گرفت پروژه نصب چمن مصنوعی در پارک لاله. در سال های اخیر شهرداری تهران با هدف بهبود کیفیت فضای سبز پارک لاله اقدام به نصب چمن مصنوعی در بخش هایی از این پارک کرده است. این اقدام باعث شده تا علاوه بر زیبایی ظاهری، امکان استفاده بیشتر و بهتر از فضا برای ف
عالیت های تفریحی و ورزشی فراهم شود. نقد و بررسی. برخی کارشناسان محیط زیست نگرانی هایی در مورد استفاده از چمن مصنوعی به دلیل مشکلات بازیافت و تاثیرات زیست محیطی مواد پلاستیکی مطرح کرده اند. با این حال، استفاده از چمن مصنوعی در پارک لاله با هدف کاهش مصرف آب و بهبود کیفیت فضای عمومی به عنوان یک اقدام مثبت ارزیابی می شود. منابع. https://grassiran24.com/List-of-artificial-grass-fields-in-Tehran https://asansports.com/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DB%8C/%DA%86%D9%85%D9%86-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%87-(%D8%B4%D9%87%D8%B1%DA%A9-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A2%D9%87%D9%86)-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86~dglyqn https://fcsetaregan.com/%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%A7/
دالی آلدرتون (؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۸۸) نویسنده و فیلمنامه نویس بریتانیایی است. او همچنین ستون نویس روزنامهٔ "ساندی تایمز" می باشد. خاطرات او با عنوان "همه چیزهایی که دربارهٔ عشق می دانم" در سال ۲۰۱۸ جایزه ملی کتاب برای خودزندگی نامه را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ برای جایزه کتاب سال روایت غیر داستانی در بریتیش بوک اواردز نامزد شد. این کتاب بعدها به مجموعه تلویزیونی با همین نام توسط بی بی سی و پیکاک تبدیل شد. زندگی اولیه. آلدرتون در لندن، انگلستان به دنیا آمد و در استنمور بزرگ شد. او فرزند والدینی بریتانیایی و کانادایی است و خود را «نیمه کانادایی» توصیف می کند. نام اصلی او هانا آلدرتون بود که در اوایل نوجوانی نامش را به دالی تغییر داد. او تحصیلات خود را در مدرسه سنت مارگارت در بوشی، هرتفوردشر و مدرسه راگبی ادامه داد، جایی که در سال ششم شبانه روزی بود. آلدرتون مدرک کارشناسی در رشته تئاتر و زبان انگلیسی را از دانشگاه اکستر دریافت کرد و همچنین مدرک کارشناسی ارشد روزنامه نگاری را از دانشگاه سیتی کسب نمود. زندگی شخصی. غذا یکی از علاقه مندی های اصلی دالی آلدرتون است؛ او اسپاگتی وونگوله را به عنوان غذای مورد علاقه اش برای آ
خرین وعده غذایی نام برده و همچنین به ترشی سازی و استفاده از سرکه علاقه مند است.
از سال ۲۰۱۱، بر اساس آمار ارائه شده از روسیه در سازمان ملل، روسیه بیش از ۶۵۰٬۰۰۰ کودک یتیم ثبت شده دارد که ۷۰٪ آنها در دهه ۱۹۹۰ به پرورشگاه ها آمده اند. از این تعداد، ۳۷۰٬۰۰۰ نفر در مؤسسات دولتی هستند، در حالی که بقیه یا در پرورشگاه هستند یا به فرزندی پذیرفته شده اند. گزارش ها حاکی از آن است که بین ۶۶ تا ۹۵٪ از کل این کودکان، یتیم اجتماعی محسوب می شوند، به این معنی که یک یا چند والدین اصلی آنها هنوز زنده هستند. طبق گفته معاون نخست وزیر روسیه در امور سیاست های اجتماعی، تا سال ۲۰۲۳، ۳۴٬۰۰۰ کودک یتیم در روسیه وجود داشته است. پیشینه تاریخی. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تعداد کودکان یتیم افزایش یافت. در سال ۱۹۹۵، گزارش شد که ۳۰۰۰۰۰ کودک در سیستم پرورشگاه ها وجود دارند. اگرچه شمارش دقیق آنها دشوار است، اما تخمین زده می شود که ۱ تا ۵ میلیون جوان بی خانمان وجود دارد. تعداد پرورشگاه ها بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲، ۱۰۰ درصد افزایش یافته و به ۲۱۷۶ نفر رسیده است. برخی از دلایل سر کار آمدن کودکان در پرورشگاه ها، خشونت خانگی، سوءمصرف مواد توسط والدین، از دست دادن والدین یا تنها پیدا شدن در خیابان ها است. در مورد کسانی که
یتیم اجتماعی هستند، دلایل مختلفی وجود دارد که چرا آنها در پرورشگاه ها به سر می برند. به عنوان مثال، به والدین یک دختر هنگام تولد گفته شد که او زیاد زنده نخواهد ماند، بنابراین والدینش از پذیرفتن او خودداری کردند. کودکان دیگری نیز به دلایلی مانند معلولیت یا مشکلات مواد مخدر یا اعتیاد والدینشان رها شده اند. شرایط در پرورشگاه ها. در طول سال ها گزارش هایی مبنی بر اینکه شرایط پرورشگاه ها مراقبت های روحی و جسمی مناسبی را ارائه نمی دهد، وجود داشته است. محققان اظهار داشته اند که رشد شناختی کودکان در این مراکز از همسالان خود عقب مانده است. کودکانی که از روسیه به فرزندی پذیرفته شده اند، همچنین بیشتر از هر کشور دیگری احتمال ابتلا به اختلال طیف الکل جنینی را دارند. پزشکانی که از برخی از این مراکز بازدید کرده اند، حتی گزارش داده اند که کودکان نوپایی را دیده اند که تنها نشسته، به عقب و جلو تکان می خورند، با چشمانی خالی خیره شده اند یا حتی سرشان را به دیوار می کوبند. کودکان در دهه ۱۹۹۰ اغلب از تغذیه مناسب برخوردار نبودند و شرایط زندگی و خواب با کیفیتی نداشتند تفاوت های منطقه ای. بهترین وضعیت در استان ورونژ و بدترین وضعیت در
استان خودمختار یهودی و استان ماگادان است. انتقال از نهادهای دولتی. گاهی کودکان به پرورشگاه خود بازگردانده می شوند. این امر همیشه به دلیل خواسته والدین فرزندخوانده نیست؛ در عوض، گاهی کودکان در سازگاری با زندگی در خارج از پرورشگاه مشکل دارند و درخواست بازگشت می کنند. در سال ۲۰۱۱، تخمین زده شد که حدود ۴۶۰۰ کودک توسط والدین فرزندخوانده یا سرپرست خود بازگردانده شده اند. در دهه ۱۹۰۰، کودکان در سن ۱۶ سالگی مجبور به ترک پرورشگاه ها می شدند. تقریباً ۱۵۰۰۰ کودک هر ساله، معمولاً در سن ۱۶ یا ۱۷ سالگی، پرورشگاه های روسیه را ترک می کنند. به آنها مسکن، مزایا و کمک هزینه تحصیلی داده می شود، اما اغلب مشاوره یا راهنمایی کافی در مورد نحوه ورود به جهان به آنها داده نمی شود. آموزشی که به آنها داده می شود اغلب ناقص است. برخی از مؤسسات فقط شش کلاس تحصیلی به کودکان ارائه می دهند. این امر فرصت رفتن به آموزش عالی را از آنها می گیرد و بسیاری از آنها به مدارس حرفه ای می روند که فقط چند حرفه برای تحصیل ارائه می دهند. آمار نشان داده است که از این جوانان تنها ۴٪ در دانشگاه ها پذیرفته می شوند، ۵۰٪ در دسته پرخطر قرار می گیرند، ۴۰٪ درگیر جرم
می شوند، ۱۰٪ خودکشی می کنند، ۳۳٪ بیکار می مانند و ۲۰٪ بی خانمان می شوند. ممنوعیت فرزندخواندگی. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۲، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، قانون دیما یاکوفلف را تصویب کرد که به موجب آن، به فرزندی پذیرفتن کودکان روسی توسط شهروندان آمریکایی ممنوع می شود. بی بی سی این قانون را «واکنشی به قانون ماگنیتسکی ایالات متحده» توصیف کرد که مقامات عالی رتبه روسی را در فهرست سیاه قرار می داد.
الوئیز وب (؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۹۶) بازیکن راگبی اهل آفریقای جنوبی است. او به صورت بین المللی در رشته های راگبی ۷ نفره و ۱۵ نفره نمایندهٔ آفریقای جنوبی بوده است. پیش زمینه. الوئیز وب در سطح ملی نوجوانان در رشته های کریکت و پرتاب نیزه فعالیت داشته است. همچنین در مسابقات نتبال دانشگاهی وارسیتی اسپرتس شرکت کرده است. او در دانشگاه نلسون ماندلا تحصیل کرده و مدرک کارشناسی آموزش در مقطع آموزش متوسطه را دریافت کرده است. حرفه ورزشی راگبی. ۲۰۱۸–۲۰۱۹. در سال ۲۰۱۸، الوئیز وب در بازی های کشورهای مشترک المنافع در گلد کوست، کوئینزلند به نمایندگی از آفریقای جنوبی شرکت کرد. بعداً در مسابقات جام جهانی راگبی ۷ نفره (سونز) در سان فرانسیسکو برای تیم آفریقای جنوبی بازی کرد. او در اولین بازی رسمی بین المللی خود برای تیم زنان اسپرینگ باک مقابل اوگاندا در جام زنان راگبی آفریقا ۲۰۱۹، هت تریک کرد. ۲۰۲۲. وب به عنوان عضو تیم راگبی ۷ نفره آفریقای جنوبی برای فصل ۲۰۲۲ انتخاب شد و در مسابقات فرانسه وومنز سونز حضور داشت. او در فینال مسابقات آفریقا وومنز سونز ۲۰۲۲ یک تلاش (try) به ثمر رساند و به تیمش کمک کرد تا برای بازی های کشورهای مشترک المنافع
در بیرمنگام راه پیدا کند. وب برای جام جهانی راگبی سونز ۲۰۲۲ که در کیپ تاون برگزار شد، به تیم آفریقای جنوبی دعوت شد. همچنین در تیم زنان ۱۵ نفره (فیتینز) آفریقای جنوبی برای جام جهانی راگبی در نیوزیلند حضور داشت. ۲۰۲۴. در سپتامبر ۲۰۲۴، او به عنوان عضوی از تیم ۱۵ نفره آفریقای جنوبی برای تورنمنت دابلیواکس وی ۲ انتخاب شد.
غرور و تعصب () یک مجموعه تلویزیونی بر اساس رمانی با همین نام نوشتهٔ جین آستن است. فیلم نامهٔ این مجموعه توسط دالی آلدرتون نوشته شده و کارگردانی آن را یوروس لین بر عهده دارد. این مجموعه برای پلتفرم نتفلیکس تولید می شود. تولید. در اکتبر ۲۰۲۴ گزارش شد که دالی آلدرتون در حال اقتباس رمان "غرور و تعصب" نوشتهٔ جین آستن در سال ۱۸۱۳ برای سرویس پخش نتفلیکس است. این اقتباس با دیدگاهی «پیشرو» توصیف شده است. در آوریل ۲۰۲۵، گزارش شد که جک لودن برای نقش آقای دارسی در مذاکرات قرار دارد. روز بعد، اما کورین و الیویا کلمن به همراه او به جمع بازیگران پیوستند و یوروس لین به عنوان کارگردان مجموعه معرفی شد. در ژوئیه ۲۰۲۵، حضور روفس سوئل، لوئیس پارتریج، جیمی دمتریو، فیونا شو و دریل مک کورمک در جمع بازیگران تأیید شد. تهیه کنندگان اجرایی این پروژه شامل ویل جانستون و لوئیس ماتر برای لوک اوت پوینت، کورین، آلدرتون، لین و لورا لنکستر هستند. لیزا آزبورن نیز به عنوان تهیه کننده فعالیت می کند. فیلمبرداری اصلی در بریتانیا از ژوئیه ۲۰۲۵ آغاز شد و همان ماه تصاویر اولیه ای از فیلمبرداری منتشر گردید.
دریل مک کورمک (؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۹۳) بازیگر ایرلندی است. او در کنسرواتوار موسیقی و تئاتر مؤسسه فناوری دوبلین و مدرسه بازیگری گِیتی آموزش دیده است. مک کورمک فعالیت حرفه ای خود را با ایفای نقش در مجموعهٔ تلویزیونی "فِر سیتی" (۲۰۱۵–۲۰۱۶) آغاز کرد. او با بازی در مجموعه بی بی سی "پیکی بلایندرز" (۲۰۱۹–۲۰۲۲)، فیلم "پیکسی" (۲۰۲۰) و مجموعه "خواهران بد" (۲۰۲۲) محصول اپل تی وی پلاس، به شهرت بیشتری دست یافت. نقش آفرینی او در نقش اصلی فیلم کمدی درام بهت "موفق باشی، لئو گرانده" (۲۰۲۲) نامزدی جایزه بفتا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد را برایش به ارمغان آورد. در سال ۲۰۲۳، او برندهٔ جایزه شوپارد از جشنواره فیلم کن شد. اوایل زندگی و تحصیلات. دریل مک کورمک در ۲۲ ژانویه ۱۹۹۳ در نینا، شهرستان تیپراری، ایرلند به دنیا آمد. او فرزند ترزا مک کورمک، مادر ایرلندی، و آلفرد توماس، پدر آفریقایی-آمریکایی اهل بالتیمور، ایالات متحده است. وی دارای تابعیت دوگانهٔ ایرلندی و آمریکایی است. والدینش در سال ۱۹۹۲ در کالیفرنیا با یکدیگر آشنا شدند. مادرش پس از باردار شدن به ایرلند بازگشت و مک کورمک را در نینا بزرگ کرد. او رابطهٔ خوبی با خانوادهٔ پدری
اش دارد، به ویژه با پدربزرگش پرسی توماس که اغلب برای مک کورمک به ایرلند سفر می کرد و او را با خود به تئاتر می بُرد. مک کورمک در مدارس گِیل اسکول آوناخ اورومهون و دبیرستان سنت جوزف سی بی اس تحصیل کرد. او در دوران مدرسه بسکتبال بازی می کرد و عضو انجمن کُر بود. در ادامه وارد مدرسه بازیگری گِیتی و سپس کنسرواتوار موسیقی و تئاتر مؤسسه فناوری دوبلین (که اکنون بخشی از دانشگاه فناوری دوبلین است) شد و در سال ۲۰۱۴ با مدرک کارشناسی در رشتهٔ نمایش نامه از این مؤسسه فارغ التحصیل شد.
ایزابلا سرمون (؛ زادهٔ ۸ ژوئیه ۲۰۰۶) بازیگر انگلیسی است. او بیشتر به خاطر نقش میزی لاک وود در فیلم های ' (۲۰۱۸) و ' (۲۰۲۲) شناخته می شود. زندگی نامه و حرفه. سرمون در منطقه سلطنتی کنزینگتون و چلسی، لندن در ۸ ژوئیه ۲۰۰۶ به دنیا آمد. او زمانی که ۹ سال داشت با اجرای نمایشی مدرسه ای به نام "جیمز و هلوی غول پیکر" با بازیگری آشنا شد. او در روز کریسمس از نقشش در فیلم "" مطلع شد؛ زمانی که مادرش با دادن ایمیلی چاپ شده به او این خبر را به شکل غافلگیرانه ای اعلام کرد. سرمون هم زمان با تبلیغ فیلم "" در ژوئن ۲۰۲۲، در حال گذراندن امتحانات جی سی اس ئی خود بود. او دوره های بازیگری را در مدرسه دی ام ای لندن گذرانده است. در سال ۲۰۲۳، سرمون در پادکست درام رادیویی "افرادی که مرا می شناختند" از رادیو بی بی سی ۴ نقش یک شخصیت را صداپیشگی کرد. زندگی شخصی. سرمون در زمینه عکاسی فعالیت دارد، هنر خلق می کند و در اوقات فراغت خود به مطالعه می پردازد.
روز وحدت که به آن روز وحدت ملی نیز می گویند () و همچنین روز وحدت مردم، یک تعطیلی ملی در روسیه است که در برگزار می شود. این روز، یادبود قیام مردمی است که به اشغال مسکو توسط لهستان در نوامبر ۱۶۱۲ پایان داد، و به طور کلی، پایان دوران آشوب و نقطه عطف مداخله لهستان در روسیه است. نام این روز به این ایده اشاره دارد که همه طبقات جامعه روسیه برای حفظ استقلال روسیه متحد شدند، زمانی که نه تزار و نه پاتریارک برای هدایت آنها وجود نداشت. در سال ۱۶۱۳، تزار میخائیل رومانوف تعطیلاتی را به نام "روز آزادی مسکو از مهاجمان لهستانی" تأسیس کرد. این روز تا سال ۱۹۱۷ در امپراتوری روسیه جشن گرفته می شد، تا اینکه با روز انقلاب اکتبر، یادبود انقلاب روسیه، جایگزین شد. روز وحدت در سال ۲۰۰۵ توسط فدراسیون روسیه دوباره برقرار شد، از آن زمان به بعد، وقایع سال ۱۶۱۲ به جای وقایع سال ۱۹۱۷، هر ساله در ۴ نوامبر جشن گرفته می شود. این روز همچنین روز جشن نماد ارتدکس روسی بانوی ما از کازان است. تاریخچه. یکی از مبتکران تأسیس این تعطیلات ولادیسلاو سورکوف بود: در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۴، پاتریارک الکسی دوم مسکو علناً از ابتکار دوما برای تعیین ۴ نوامبر به عنوان رو
ز وحدت حمایت کرد و اظهار داشت: «این روز به ما یادآوری می کند که چگونه در سال ۱۶۱۲ روس ها از ادیان و ملیت های مختلف بر تفرقه غلبه کردند، بر دشمنی سرسخت غلبه کردند و کشور را به سوی صلح مدنی پایدار هدایت کردند.» در ۴ اکتبر، این ابتکار عمل توسط معاون اول رئیس فراکسیون روسیه متحد، ، علناً حمایت شد. بوگومولوف در مصاحبه ای با ریانووستی اظهار داشت که «در سال ۱۶۱۲، روسیه از اشغالگران لهستانی آزاد شد و «دوران ناآرامی» به پایان رسید.» در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۴، در میدان تئاترالنایا در ساراتوف، به ابتکار اتاق عمومی منطقه و پارلمان جوانان منطقه، تجمعی ۸۰۰۰ نفری از جوانان و نمایندگان سازمان های عمومی در حمایت از روند اصلاحات انجام شده توسط ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور فدراسیون روسیه، برگزار شد. سخنرانان از ابتکار نامگذاری جشن ۴ نوامبر به عنوان روز وحدت ملی که در پیام شرکت کنندگان در تجمع به رئیس جمهور پوتین نیز گنجانده شده بود، حمایت کردند. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴، لایحه ای برای بررسی اصلاحات به دومای دولتی ارائه شد: لغو جشن ۷ نوامبر - سالگرد انقلاب سوسیالیستی اکتبر کبیر و ۱۲ دسامبر - روز قانون اساسی، افزایش تعطیلات سال نو از ۲ به ۵ روز، و
همچنین معرفی یک تعطیلات جدید در ۴ نوامبر. نویسندگان این لایحه ، (روسیه متحد) و ولادیمیر ژیرینوفسکی (حزب لیبرال دموکرات روسیه) هستند. دوما این لایحه را در اولین قرائت تصویب کرد. کمونیست ها با آن مخالفت کردند. در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۴، این پیش نویس در سومین جلسه رأی گیری تصویب و به قانون تبدیل شد. ۳۲۷ نماینده به آن رأی مثبت، ۱۰۴ نماینده (که همگی کمونیست بودند) رأی منفی و دو نماینده رأی ممتنع دادند. پذیرش. طبق یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷، تنها ۲۳ درصد از روس ها نام این تعطیلات را می دانند، که نسبت به ۸ درصد در سال ۲۰۰۵ افزایش یافته است. ۲۲ درصد این تعطیلات را روز توافق و آشتی، نام تعطیلات ۷ نوامبر در دهه ۱۹۹۰، می دانستند. تنها ۴ درصد می دانستند که این تعطیلات یادبود آزادسازی مسکو از مهاجمان لهستانی-لیتوانیایی است و در سال ۲۰۰۵، این تعداد تنها ۵ درصد بود.
جیمی دِمیتریو (؛ ، زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۸۷) کمدین، بازیگر و نویسنده انگلیسی است. او بیشتر به خاطر نقش باس رودنت در مجموعه "فلیبگ" و همچنین خلق، نویسندگی مشترک و بازی در مجموعه "Stath Lets Flats" شناخته می شود. برای این مجموعه، دمتریو در جوایز بفتای ۲۰۲۰ موفق به کسب جوایز بهترین بازیگر مرد در کمدی، بهترین نویسنده کمدی و بهترین فیلمنامه نویسی کمدی شده است. زندگی نامه. دمتریو در منطقه فریرن بارنت در لندن به دنیا آمد. پدرش یونانی-قبرسی و مادرش انگلیسی است. خواهر بزرگتر او، ناتاشا دمتریو، نیز کمدین و بازیگر است که اغلب با هم همکاری دارند. او در مدرسه کامپتون در نورث فینچلی تحصیل کرد و به تئاتر چیکن شِد در ساوت گیت پیوست، سپس در دانشگاه بریستول ادامه تحصیل داد.
لازار ساوویچ (زادهٔ ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸ در پودگوریتسا، مونته نگرو) بازیکن فوتبال اهل مونته نگرو و هافبک باشگاه بودوچنوست پودگوریتسا و کاپیتان تیم ملی نوجوانان مونته نگرو است. دوران حرفه ای. لازار فوتبال را از پنج سالگی در آکادمی باشگاه بودوچنوست پودگوریتسا در شهر پودگوریتسا آغاز کرد. در ۹ فوریه ۲۰۲۳، در سن ۱۵ سالگی، اولین قرارداد حرفه ای خود را به مدت سه سال با این باشگاه امضا کرد. تحت هدایت مربی ملادن میلینکوویچ، به طور فعال به تمرینات تیم اصلی دعوت شد. او در ۱۰ مارس ۲۰۲۴ در بازی مقابل تیم آرسنال تیوات برای اولین بار به میدان رفت و در دقیقه ۷۶ جایگزین میلاد ووکوتیچ شد. در بازی مرحله اول مقدماتی لیگ کنفرانس اروپا مقابل تیم باشگاه فوتبال مالیشوا به عنوان بازیکن جانشین در دقیقه ۶۶ وارد زمین شد. نخستین گل خود را در ۲۱ اوت ۲۰۲۴ در مقابل تیم بوکل به ثمر رساند. لازار برای تیم های ملی نوجوانان مونته نگرو زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بازی می کند و کاپیتان تیم زیر ۱۷ سال است.
آنجانا واسان (؛ زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۸۷) بازیگر هندی تبار مقیم بریتانیا است. او برای فعالیت های نمایشی اش موفق به کسب جایزه لارنس الیویه شده است. در تلویزیون، او در مجموعه کمدی کانال ۴ با عنوان "ما لیدی پارتس هستیم" (۲۰۲۱–۲۰۲۴) بازی کرده که برای آن نامزد جایزه تلویزیونی بفتا شده است. از آثار سینمایی او می توان به فیلم "نامه های کوچک شیطنت آمیز" (۲۰۲۳) اشاره کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. واسون در مادراس (که اکنون به نام چنای شناخته می شود)، هند، در یک خانواده هندو تامیلی متولد شد و زمانی که چهار سال داشت به سنگاپور مهاجرت کرد. او تحصیلات خود را در رشته تئاتر در دانشگاه ملی سنگاپور آغاز کرد و سپس به بریتانیا نقل مکان کرد، جایی که در سال ۲۰۱۲ مدرک کارشناسی ارشد بازیگری خود را از کالج موسیقی و درام رویال ولش دریافت کرد.
رزالیند سیسیلیا کاوالیرو (؛ زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۶۷) بازیگر اهل بریتانیا است. او در مجموعه های تلویزیونی متعددی ایفای نقش کرده است. فیلم شناسی. گزیدهٔ فیلم شناسی
جیمز نورث کوت (؛ زادهٔ جیمز واکر، ۱۰ اکتبر ۱۹۸۷) بازیگر و تهیه کنندهٔ انگلیسی است که در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی همچون "بلندی های بادگیر" (۲۰۱۱)، "آنا کارنینا" (۲۰۱۲)، "نیمفومانیاک" (۲۰۱۳)، "بازی تقلید" (۲۰۱۴) و "آخرین پادشاهی" (۲۰۱۷–۲۰۲۲) ایفای نقش کرده است. اوایل زندگی. جیمز نورث کوت در لندن به دنیا آمده است، در منطقه وست کانتری لندن بزرگ شد و در کالج کینگز، تونتون تحصیل کرد. او در دانشگاه کمبریج و در کالج کویینز رشته ادبیات انگلیسی را خواند و به دنبال علاقه اش به هنرهای نمایشی رفت. او نتیجه خیزِ هنرمندانی چون ماری واکر لاست و نیز نتیجه خیزِ دوبارهٔ رونالد واکر، اریک واکر و هنرمند هیلدا انتا واکر است. به عنوان عضو تئاتر ملی جوانان، نورث کوت در سال ۲۰۱۰ نقش آشپز مشهور الکسیس سویر را در نمایش "Relish" بازی کرد؛ نمایشی نوشتهٔ جیمز گراهام که دربارهٔ زندگی سویر است و به کارگردانی پل روزبی اجرا شد. در دانشگاه، او با گروه کمبریج فوت لایتز همکاری داشت و در پانتومیم سال ۲۰۰۹ با عنوان «علی بابا و چهل دزد» نقش نالو را که شخصیتی منفی بود بازی کرد. همچنین در گروه مارلو در نمایشی از "رومئو و ژولیت" نقش مرکوتیو را ا
یفا کرد. در جشنواره ادینبرو فرینج نقش قورباغه را در نمایش "باد در درختان بید" بازی کرد و موفق به دریافت جایزه Commendation - Emerging Artists از بنیاد ان اس دی اف ایدینبرا شد.
کراسنی ویسه لوک () یک شهرک در بخش چرمنیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سیه نا نیکول کلی (؛ زادهٔ ۱۹۹۶) بازیگر اهل بریتانیا است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه درام کانال ۴ به نام "مواد بزرگسالان" (۲۰۲۰) نامزد جایزه تلویزیونی بفتا شده است. او همچنین در مجموعه "تمپل" (۲۰۱۹) از شبکه اسکای وان حضور داشته و در مجموعه فانتزی "دومینو دِی" (۲۰۲۴) از بی بی سی سه نیز بازی کرده است. زندگی نامه. کلی در منطقه کمدن در شمال لندن به دنیا آمد. او در ابتدا به عنوان رقصنده آموزش دید و در مسابقات رقص شرکت کرد. او در سال ۲۰۱۷ از مدرسه آموزشی هنرهای نمایشی (تئاتر ملی جوانان) فارغ التحصیل شد. حرفه. پس از فارغ التحصیلی از تئاتر ملی جوانان، کلی نخستین حضور حرفه ای خود را در تئاتر با بازی در نقش آیوی گرین در نمایش "در شهر" در تئاتر روباز ریجنتس پارک تجربه کرد. برای این اجرا، نامزد جایزه بهترین بازیگر زن در یک موزیکال در مراسم جوایز د استیج دبیو شد. همان سال، در نمایش "سرود کریسمس" در تئاتر اولد ویک همراه با ریس ایفانز حضور یافت. کلی نخستین بار در تلویزیون در سال ۲۰۱۸ با بازی در نقش رودا سوارتر در مینی سریال اقتباسی "وانیتی فیر" در شبکه آی تی وی ظاهر شد. سال بعد، در مجموعه جنایی پزشکی "تمپل" از شبکه اسکای
وان نقش میشل ویلسون را ایفا کرد. همچنین در سال ۲۰۱۹ در نمایش "دیک نوجوان" در تئاتر دانمار وِرهاوس بازی کرد. در سال ۲۰۲۰، کلی در مینی سریال درام کانال ۴ به نام "مواد بزرگسالان" در نقش اِیمی دایتون بازی کرد که برای این نقش نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جوایز تلویزیونی بفتا ۲۰۲۱ شد. همچنین در سال ۲۰۲۱ در نمایش "گربه روی سقف داغ" در تئاتر کرو حضور داشت. کلی در سال ۲۰۲۲ دوباره به تئاتر دانمار وِرهاوس بازگشت و در نمایش "نیروی قهریه" بازی کرد، همچنین در نمایش "این من نیستم" در تئاتر رویال کورت حضور یافت. او در مجموعه فانتزی شبکه بی بی سی سه به نام "دومینو دِی" (۲۰۲۴) در نقش شخصیت اصلی بازی کرد.
جاستین متیو ادواردز (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۲) بازیگر، کمدین و نویسندهٔ انگلیسی است. از جمله نقش های او می توان به بن سواین در کمدی سیاسی شبکه بی بی سی به نام "در اوج ماجرا" و نقش اصلی در مجموعه کمدی کانال ۵ به نام "محترم" اشاره کرد. حرفه فیلم و تلویزیون. جاستین ادواردز در تلویزیون نقش های متعددی ایفا کرده است که از جمله آن ها می توان به "کتاب های سیاه"، "اندیور"، "سوءظن های آقای ویچر"، "پیرمردها"، "اسکینز"، "دفترچه خاطرات مخفی یک دختر تلفنی"، "سریع و بی پروا"، "سفر"، "معاون رئیس جمهور"، "وسیلهٔ کمدی استوارت لی" و "آینه سیاه" اشاره کرد. او در سال ۲۰۱۴ برای بازی در مجموعه "پدر براون" (قسمت «دختران اورشلیم») برنده جایزه آرتی اس بهترین بازیگر مرد شد. ادواردز سه بار نقش جرمی کلارکسون را در تلویزیون بازی کرده است؛ دو بار در برنامه "هری و پال" و یک بار در "قتل در ساکسس ویل". در سال ۲۰۱۶، او نقش آقای رامبالد را در بازسازی مجموعه بی بی سی به نام "خدمتی می خواهید؟" بازی کرد. در عرصهٔ سینما، او نقش چارلز ورنون را در فیلم "عشق و دوستی" به کارگردانی ویت استیلمن، اسپارتاک سوکولوف در "مرگ استالین"، جان فورستر در "مردی که کریس
مس را اختراع کرد"، پلیس های ناتوان در هر دو فیلم "پدینگتون (فیلم)" و ""، یک مرد فریبکار در "دوشس (فیلم)"، لئو در "دیروز (فیلم ۲۰۱۹)" و همچنین نقش های غول هِیستکس و گَن را در فیلم های کوتاه تیم پلستر با نام های "دنیای کشتی" و "سه راهی شمارهٔ هفت بلیک" بازی کرده است. زندگی شخصی. جاستین ادواردز در ساوت همپتون، همپشر، انگلستان به دنیا آمد. او ابتدا در دانشگاه منچستر در رشته دراما تحصیل کرد و سپس آموزش های بازیگری خود را در آکادمی هنر تئاتر ماونت ویو گذراند. او با لوسی پورتر ازدواج کرده و آن ها صاحب دو فرزند هستند.
محمد کادر میته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای رن در پست مهاجم بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال بازی کرده است. دوران باشگاهی. کادر میته محصول آکادمی های باشگاه های فوتبال سی ای پاریس ۱۴، پاریس السیا اف سی، یو اس ویلجویف، مونتروژ اف سی ۹۲ و رن است. او در سال ۲۰۲۴ برای تیم ذخیره رن در لیگ ملی ۳ فرانسه اولین بازی خود را انجام داد. در ۵ نوامبر ۲۰۲۴ اولین قرارداد حرفه ای خود را با رن تا سال ۲۰۲۸ امضا کرد. وی در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۴ در بازی لیگ ۱ به عنوان بازیکن ذخیره مقابل تولوز با نتیجه ۲–۰ شکست، اولین بازی حرفه ای و بزرگسال خود را برای رن انجام داد. زندگی شخصی. کادر میته در فرانسه متولد شده و اصالتاً ساحل عاجی است. او در فهرست نهایی تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه برای جام ملت های اروپا زیر ۱۷ سال ۲۰۲۴ حضور داشت.
سَفران مارنی کومبر (؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۹۴) بازیگر انگلیسی است که بیشتر برای نقش سافایر فاکس در مجموعه "بازگشت تریسی بیکر" در سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ شناخته می شود. او همچنین نقش الکسا اسمیت را در مجموعه "ایست اندرز" بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ ایفا کرد. در سال ۲۰۲۳، کومبر در درام شبکهٔ آی تی وی به نام "سه پرندهٔ کوچک" به ایفای نقش کرد. اوایل زندگی. کومبر در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۴ در گرینیچ، لندن به دنیا آمد. پدرش انگلیسی و مادرش اصالتی جامائیکایی دارد. او در مدرسهٔ بلک هیث و آکادمی هنرهای نمایشی تئاتر استریت تحصیل کرد. یک خواهر به نام ساسکیا دارد که او نیز بازیگر است. کومبر همچنین در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک آموزش دیده است.
پیرزنی در حال سرخ کردن تخم مرغ یک نقاشی خودمانی اثر دیه گو ولاسکز است که در دوران زندگی او در سویا خلق شده است. تاریخ دقیق آن مشخص نیست، اما گمان می رود حدود سال ۱۶۱۸ قبل از نقل مکان قطعی او به مادرید در سال ۱۶۲۳ باشد. این نقاشی در گالری ملی اسکاتلند در ادینبرو قرار دارد. ولاسکز در نقاشی های اولیه خود مانند این نقاشی، اغلب از شخصیت های طبقه کارگر استفاده می کرد و در بسیاری از موارد از خانواده اش به عنوان مدل استفاده می کرد. پیرزن در اینجا در نقاشی مسیح در خانه مارتا و مریم (۱۶۱۸) نیز ظاهر می شود. در مورد اینکه فرایند پخت و پز در واقع به تصویر کشیده شده است، اختلاف نظر وجود دارد و برخی معتقدند که منظور از سرخ کردن، پختن تخم مرغ نیست، بلکه آب پز کردن است که منجر به عنوان دیگری برای نقاشی شده است: پیرزن در حال پختن تخم مرغ یا پیرزن در حال تنگاب پزی تخم مرغ است.
ریکلمه کاروالیو آرائوژو ویانا یا به اختصار ریکلمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای واسکو دا گاما در پست مدافع بازی می کند.
ریا مارگارت نوروود (؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۲۰۰۱) بازیگر انگلیسی است. او بیشتر برای نقش ایموژن هینی در مجموعه نوجوانانه نتفلیکس "نفس گیر" (۲۰۲۲ تاکنون) شناخته می شود. او همچنین در درام کانال ۴ به نام "کنسنت" (۲۰۲۳) و کمدی آمازون پرایم "کریسمس تو یا من ۲" (۲۰۲۳) حضور داشته است. اوایل زندگی و تحصیلات. ریا نُورود در مدرسه هینچلی وود و کالج اشِر تحصیل کرده است. او همچنین عضو تئاتر جوانان رز در کینگستون بود. نُورود در سال ۲۰۲۲ از مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک با مدرک کارشناسی هنر در رشته بازیگری حرفه ای فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۲۲ به دیابت نوع ۱ مبتلا شد و در سال ۲۰۲۴ به عنوان سفیر دیابت برای خیریه Breakthrough TD1 انتخاب شد. حرفه. در سال ۲۰۲۱، نُورود در یک تست بازیگری آزاد برای سریال نوجوانانه نتفلیکس "نفس گیر" شرکت کرد و نقش ایموژن هینی را به دست آورد. در سال ۲۰۲۲، نورود برای بازی در نقش آلیس در درام مستقل کانال ۴ به نام "کنسنت" انتخاب شد. در سال ۲۰۲۳، او نقش بیا را در دنباله کمدی آمازون پرایم به نام "کریسمس تو یا من ۲" به دست آورد. نورود در ژوئن ۲۰۲۴ با بازی در نقش سالی بولز در نمایش "کاباره" در تئاتر پلی هاوس لندن، نخس
تین حضور خود را در وست اند تجربه کرد.