Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تعارض انسان و حیات وحش (HWC) به تعاملات منفی بین انسان ها و حیوانات وحشی اشاره دارد که پیامدهای نامطلوبی هم برای مردم و منابع آنها از یک سو و هم برای حیات وحش و زیستگاه های آنها از سوی دیگر دارد. این موضوع که ناشی از رقابت برای منابع طبیعی بین انسان و حیات وحش است، بر امنیت غذایی انسان و رفاه انسان ها و سایر حیوانات تأثیر می گذارد. در بسیاری از مناطق، تعداد این درگیری ها در سال های اخیر افزایش یافته است. دهه ها در نتیجه رشد جمعیت انسانی و تغییر کاربری زمین. پسماندهای خطرناک (HWC) یک تهدید جدی جهانی برای توسعه پایدار، امنیت غذایی و حفاظت از محیط زیست در چشم انداز شهری و محدوده روستایی است. به طور کلی، پیامدهای HWC شامل موارد زیر است: تخریب محصولات کشاورزی، کاهش بهره وری کشاورزی، رقابت برای چراگاه ها و تأمین آب، شکار دام، آسیب و مرگ انسان، آسیب به زیرساخت ها و افزایش خطر انتقال بیماری در بین حیات وحش و دام. تا سال ۲۰۱۳، بسیاری از کشورها به طور صریح تعارض میان انسان و حیات وحش را در سیاست ها و راهبردهای ملی مدیریت حیات وحش، توسعه و کاهش فقر گنجانده اند. در سطح ملی، همکاری بین بخش هایی مانند منابع طبیعی (جنگلداری
)، حیات وحش، کشاورزی، دامداری و سایر حوزه های مرتبط نقشی کلیدی در مقابله با این تعارض ها ایفا می کند. از سال ۲۰۲۰، استراتژی های مدیریت تضاد، جابجایی مکانی گونه، تنظیم اندازه جمعیت و حفظ گونه های در معرض خطر استفاده کرده اند. مدیریت معاصر اکنون از مجموعه ای از رویکردهای میان رشته ای برای حل تعارضات استفاده می کند. این موارد شامل به کارگیری تحقیقات علمی، مطالعات جامعه شناختی و هنر برای کاهش درگیری ها می شود. از آنجایی که تعارض انسان و حیات وحش پیامدهای مستقیم و غیرمستقیمی بر مردم و حیوانات دارد، کاهش آن یک اولویت مهم برای مدیریت تنوع زیستی و مناطق حفاظت شده است. حل مناقشات انسان و حیات وحش و تقویت همزیستی نیازمند فرآیندهای آگاهانه، جامع و مشارکتی است که زمینه های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی زیربنایی را در نظر می گیرند. در سال ۲۰۲۳، گروه تخصصی تعارض و همزیستی انسان و حیات وحش IUCN SSC, را منتشر کرد که هدف آن ارائه مبانی و اصول برای عملکرد خوب، به همراه راهنمایی های روشن و عملی در مورد چگونگی مقابله با تعارضات و فراهم کردن همزیستی با حیات وحش است. معنی. تعارض انسان و حیات وحش توسط صندوق جهانی طبیعت (WWF) در سال ۲۰۰
۴ چنین تعریف شده است: «هرگونه تعامل میان انسان و حیات وحش که منجر به اثرات منفی بر زندگی اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی انسان، بر حفاظت از جمعیت های حیات وحش، یا بر محیط زیست شود.» همچنین، کارگاه «ایجاد هم زیستی» که در پنجمین کنگره جهانی پارک ها (۸ تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۳، مونترال) برگزار شد، تعارض انسان و حیات وحش را در بستر اهداف انسانی و نیازهای حیوانات چنین تعریف کرد: «تعارض انسان و حیات وحش زمانی رخ می دهد که نیازها و رفتارهای حیات وحش تأثیر منفی بر اهداف انسان بگذارند یا زمانی که اهداف انسانی تأثیر منفی بر نیازهای حیات وحش داشته باشند.» یک مرور در سال ۲۰۰۷ از سوی سازمان زمین شناسی ایالات متحده آمریکا (USGS)، تعارض انسان و حیات وحش را در دو زمینه تعریف کرده است: رفتار یا کنش های حیوانات وحشی که با اهداف انسانی در تضاد هستند؛ مانند تهدید زندگی، معیشت یا سبک زندگی انسان ها. فعالیت های انسانی که ایمنی و بقاء حیات وحش را به خطر می اندازند. با این حال، در هر دو حالت، نتیجه نهایی این تعاملات وابسته به واکنش انسان نسبت به آن هاست.
__تغییرمسیرثابت__ __بی بخش__ __بافهرست__ __بی نمایه__ __بی پیوندبخش__
گورس ("اولکس فرنگی") در مراحل اولیه سکونت اروپاییان به نیوزیلند معرفی شد. اکنون این گیاه یک گونه گیاهی مهاجم عمده است که میلیون ها دلار برای کنترل آن هزینه می شود. آشنایی با نیوزیلند. این گیاه که در مراحل بسیار اولیه سکونت اروپاییان از اروپای غربی معرفی شد، توسط چارلز داروین در طول سفرش از طریق آب های نیوزیلند در سال ۱۸۳۵ به عنوان گیاهی که در پرچین های خلیج جزایر رشد می کرد، ثبت شد. گسترش و توسعه آن به عنوان یک علف هرز در آب و هوای معتدل نیوزیلند سریع بود، اما مهاجران نتوانستند این تهدید را تشخیص دهند؛ واردات بذر سرو کوهی ادامه یافت و کاشت عمدی آن تا دهه ۱۹۰۰ میلادی انجام شد. موارد استفاده. از دهه ۱۸۵۰ میلادی، از گورس برای ایجاد پرچین و بادشکن در دشت های کانتربری استفاده می شده است. این بادشکن ها روی هم رفته ۳۰۰۰۰۰ کیلومتر طول دارند. مشخص شده است که گورس برای بسیاری از گونه ها جهت بازسازی بوته های بومی، یک نهالستان مفید تشکیل می دهد. وقتی جوان هستند، بوته های سرو کوهی بسیار متراکم هستند. با بزرگتر شدن، آنها «پادار» می شوند و شرایط ایده آلی را برای جوانه زدن و رشد دانه های بومی فراهم می کنند. نهال های بومی از
میان سرو کوهی رشد می کنند، نور آن را قطع می کنند و در نهایت جایگزین آن می شوند. این تکنیک با موفقیت و در مدت زمان کوتاهی در منطقه حفاظت شده هینوای در شبه جزیره بنکس در حال کار است. مشکلات. این معرفی منجر به هجوم گسترده و گسترده در صدها هکتار شد که در اواخر دهه ۱۹۴۰ به اوج خود رسید. این موضوع از اوایل سال ۱۸۶۱ به عنوان یک تهدید شناخته شد و شورای استانی در نلسون قانونی را برای جلوگیری از کاشت پرچین های سرو کوهی تصویب کرد. این بذر می تواند تا ۵۰ سال روی زمین به صورت خفته باقی بماند و پس از حذف حشرات کامل، به سرعت جوانه می زند. متأسفانه، اکثر روش های از بین بردن گیاهان بالغ سرو کوهی، مانند سوزاندن یا از بین بردن آنها با بولدوزر، شرایط ایده آلی را برای جوانه زدن بذرهای سرو کوهی ایجاد می کنند و ریشه کنی کامل آنها با فناوری فعلی غیرممکن به نظر می رسد. گورس اکنون یکی از شناخته شده ترین علف های هرز کشاورزی در نیوزیلند است. این منطقه با تراکم های مختلف پوشش می دهد - در مجموع ۵٪ از مساحت نیوزیلند، بدون احتساب جنگل های بومی موجود، مناطق نیمه آلپی و آلپی با پوشش گیاهی. گورس به پرهزینه ترین علف هرز نیوزیلند برای کنترل تبدی
ل شد، که تخمین زده می شود تا اوایل دهه ۱۹۸۰ سالانه ۲۲ میلیون دلار هزینه داشته باشد. کنترل بیولوژیکی. زمینه های تحقیقاتی فعلی شامل مدیریت فعال عوامل کنترل، توسعه یک علف کش زیستی و استفاده از مدل سازی است. کنترل بیولوژیکی آفات سرو کوهی از دهه ۱۹۲۰ مورد بررسی قرار گرفته است. هفت مأمور مختلف در نیوزیلند آزاد شده اند. نتایج متفاوت بوده اند، اما به طور کلی نه حشرات تغذیه کننده از دانه و نه حشرات تغذیه کننده از برگ، آسیب کافی برای استفاده به عنوان یک عامل کنترل مستقل ایجاد نمی کنند.
همانند سایر کشورها، منطقه اقتصادی انحصاری ۲۰۰ مایل دریایی نیوزیلند، حقوق ماهیگیری ویژه ای را به صنعت ماهیگیری این کشور می دهد. این منطقه ۴٫۱ میلیون کیلومتر مربع را پوشش می دهد. این ششمین منطقه بزرگ در جهان است و چهارده برابر مساحت نیوزیلند است. منطقه نیوزیلند توپوگرافی زیر آب غنی و به طور غیرمعمول پیچیده ای دارد. بیش از ۱۵۰۰۰ گونه دریایی در آنجا زندگی می کنند که حدود ده درصد از تنوع زیستی جهان را تشکیل می دهد. بسیاری از این گونه ها مهاجر هستند، اما انزوای نیوزیلند همچنین به این معنی است که بسیاری از گونه های دریایی منحصر به نیوزیلند هستند. آمار. شیلات وحشی نیوزیلند در سال ماهیگیری ۲۰۰۶/۲۰۰۷، ۴۴۱۰۰۰ تن صید کرد و بیش از ۱ میلیارد دلار نیوزیلند از صادرات آن درآمد کسب کرد. آبزی پروری صدف، ماهی سالمون و صدف خوراکی نیز ۲۲۶ میلیون دلار دیگر درآمد داشته است. این امر، غذاهای دریایی را به پنجمین منبع درآمد صادراتی بزرگ این کشور تبدیل کرد. به ازای هر نیوزیلندی، حدود دو تُن ماهی در شیلات نیوزیلند وجود دارد. هر ساله کمی کمتر از ده درصد از این ذخایر برداشت می شود. در سال ماهیگیری ۲۰۰۶/۰۷، ۱۳۱۶ کشتی ماهیگیری تجاری و ۲۲۹ شرک
ت فرآوری و دریافت ماهی دارای مجوز وجود داشت که ۷۱۵۵ نفر را استخدام می کردند. حدود ۱٫۲ میلیون نفر یا ۳۱ درصد از نیوزیلندی ها، حداقل گاهی اوقات، به ماهیگیری تفریحی می پردازند و سالانه حدود ۲۵۰۰۰ تن ماهی صید می کنند. توسعه تاریخی. صنعت ماهیگیری نیوزیلند به طور سنتی، صنعتی ساحلی بود که عمدتاً به بازار داخلی محدود می شد و کشتی های کوچک و دستی مانند قایق های کفال ماهیان را ترجیح می داد. از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۶۳، یک سیستم صدور مجوز وجود داشت که شامل کنترل تجهیزات و منطقه می شد. از دهه ۱۹۶۰، آب های فراساحلی، خارج از ۱۲ مایل دریایی دریای سرزمینی آن زمان، توسط کشتی های ماهیگیری ژاپنی، تایوانی، کره جنوبی و شوروی مورد بهره برداری قرار گرفت. در سال ۱۹۷۷، منطقه اقتصادی انحصاری ۲۰۰ مایل دریایی ایجاد شد. این مناطق به این دلیل ایجاد شدند که کشورها خواهان محافظت در برابر کشتی های ماهیگیری خارجی بودند. از آنجا که قلمرو نیوزیلند شامل جزایر چاتهام و دیگر جزایر بیرونی است، منطقه انحصاری اقتصادی آن ۴٫۱ میلیون کیلومتر مربع است که ششمین منطقه ماهیگیری بزرگ در جهان محسوب می شود. این منبع عظیمی بود و انتظارات بالا بود. شیلات ساحلی بیش از حد
مورد بهره برداری قرار گرفته بود و جستجو برای شیلات جدید فراساحلی در جریان بود. شرکت های نیوزیلندی شروع به سرمایه گذاری مشترک با شرکت های خارجی کردند. خدمه های ماهیگیری ترال از کشورهای دیگر به نیوزیلندی ها یاد می دادند که چگونه در آب های عمیق ماهیگیری کنند و در عوض سهمی از صید را به دست می آوردند. تا سال ۱۹۸۰، پیامدهای سیاست «بزرگ فکر کن» برای صنعت ماهیگیری کاملاً آشکار شد. مل کورتنی، نماینده مجلس از حوزه انتخابیه نلسون و رئیس کمیته فرعی شیلات حزب مخالف در امور تولید و بازاریابی، با تأکید بر اینکه «این سیاست در حال فروپاشی است»، نظر بسیاری را بیان کرد. «صنعت چنان سریع گسترش یافت که با قایق های بسیار زیاد، بیش از حد سرمایه گذاری شد… ناوگان ساحلی گسترش یافت و قایق های سرمایه گذاری مشترک و معاف از عوارض، فشار بیشتری وارد کردند» ماهیگیری ترال در آب های عمیق بسیار مکانیزه است و معمولاً برای راه اندازی کشتی های ترال کارخانه ای مدرن، سرمایه گذاری هنگفتی مورد نیاز است. این کشتی ها هر چیزی را که روی عرشه گرفته می شود، پردازش می کنند. حتی دل و روده و سر ماهی ها به پودر ماهی تبدیل می شود که آنقدر ارزشمند است که به آن «ط
لای قهوه ای» می گویند. در جاهای دیگر، شیلات های عمده، مانند شیلات ماهی کاد در نیمکره شمالی، در حال فروپاشی بودند. شرکت های ماهیگیری در نیوزیلند توانستند کشتی های ماهیگیری مازاد را با قیمت ارزان خریداری یا اجاره کنند. در عین حال، فروپاشی شیلات شمال منجر به نیاز برآورده نشده بازار جهانی به ماهی سفید با کیفیت شد. هوکی و رافی نارنجی از نیوزیلند مورد تقاضا بودند. در سال ۱۹۸۶، نیوزیلند اولین کشوری بود که سیستم مدیریت سهمیه بندی (QMS) مبتنی بر حقوق مالکیت را معرفی کرد. در حال حاضر (۲۰۰۸) ۱۲۹ گونه وجود دارد که به صورت تجاری هدف قرار گرفته اند. حدود ۶۰ گروه گونه با سهمیه QMS برای ماهیگیران سنتی مائوری و تعداد مشابهی برای ماهیگیران تفریحی وجود دارد. شیلات از طریق قانون شیلات مصوب ۱۹۹۶ مدیریت می شود که قوانین و مقررات را تعیین می کند و سیستم مدیریت کیفیت تا آوریل ۲۰۱۲ توسط وزارت شیلات اداره می شد و سپس در وزارت صنایع اولیه ادغام شد.
منطقه اوکلند نیوزیلند بر روی بستری از سنگ های خاکستری ساخته شده است که بسیاری از جزایر خلیج هوراکی، رشته کوه های هونوا و زمین های جنوب بندر وایکاتو را تشکیل می دهند. رشته کوه های ویتاکره در غرب، بقایای یک آتشفشان آندزیتی بزرگ هستند و جزیره گریت بریر در انتهای شمالی منطقه آتشفشانی کوروماندل تشکیل شده است. تنگه و ساحل شمالی اوکلند از ماسه سنگ و گل سنگ وایتماتا تشکیل شده اند و بخش هایی از آلوکتون نورث لند تا آلبانی در جنوب امتداد دارند. جزیره لیتل بریر توسط یک آتشفشان آندزیتی نسبتاً منزوی که حدود ۱ تا ۳ میلیون سال پیش فعال بوده، تشکیل شده است. بندرهای مانوکائو و کایپارای جنوبی توسط رسوبات تپه های شنی اخیر شبه جزیره های آویتو و کایپارای جنوبی محافظت می شوند. فعالیت های آتشفشانی بازالتی اخیر، مخروط های آتشفشانی زیادی را در سراسر منطقه اوکلند ایجاد کرده است، از جمله آتشفشان نمادین و جوان جزیره رانگیتو. سنگ های زیرزمین. همانند بیشتر مناطق نیوزیلند، سنگ های زیرزمین منطقه اوکلند از گری وک (ماسه سنگ سخت، سیلتستون و گل سنگ) تشکیل شده اند. گودال خاکستری موریهیکو در زیر منطقه اوکلند در سمت غربی قرار دارد و در جنوب رود وای
کاتو رخنمون دارد. زمین موریهیکو به عنوان یک گوه برافزایشی از رسوبات قوس جلویی آتشفشانی در نظر گرفته می شود. این کوه در دوره تریاس پسین تا ژوراسیک پسین (۲۲۰ تا ۱۴۵ میلیون سال پیش) تشکیل شده است. فرض بر این است که خطی از سنگ های زمینی کوه دان-مایتای در امتداد شمال-جنوب از مرکز منطقه اوکلند عبور می کند و زمین های زمینی موریهیکو و زمین های ترکیبی وایپاپا را از هم جدا می کند. وجود این زمین لرزه در عمق زمین از ناهنجاری مغناطیسی متمایز آن (ناهنجاری مغناطیسی اتصال) و زینولیت ها در میدان آتشفشانی اوکلند استنباط می شود. برخی از سنگ های موریهیکو در شرق قرار دارند و رشته کوه های تائوپیری و هاکاری ماتا را تشکیل می دهند، اما فرض بر این است که این سنگ ها به موقعیت فعلی خود جابجا شده اند. در زیر منطقه اوکلند در ضلع شرقی، تا جنوب رشته های قرار دارد، و در رشته های، بسیاری از جزایر در خلیج هاوراکی (وایهکه، موتوتاپو، موتوئیه، تیریتیری ماتانگی، کاوائوهارو و غیره) رخ می دهد. گاهی اوقات شامل چرت و آرژیلیت نیز می شود. سنگ ها عموماً دانه ریز و بسیار دگرشکل هستند. این کوه در اواخر تریاس تا اواخر ژوراسیک (۲۲۰–۱۴۵ میلیون سال پیش) تشکیل
شده است. گریوکِ مورینسویل در زیر منطقه اوکلند در ضلع شرقی، جنوب رشته کوه های هونوا و در شرق، تا شبه جزیره کوروماندل قرار دارد. سنگ ها عموماً دانه درشت تر هستند و شامل ماسه سنگ های عظیم و کنگلومرا می باشند. این کوه در اواخر ژوراسیک تا اوایل کرتاسه (۱۶۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش) تشکیل شده است. زغال سنگ و سنگ آهک. سنگ های گروه روی سنگ های پی سنگ قرار دارند و در نورث لند، اوکلند، وایکاتو و کینگ کانتری وجود دارند، اگرچه اغلب فرسایش یافته یا پوشیده شده اند. سنگ های حاوی زغال سنگ در اواخر ائوسن (۳۷–۳۴ میلیون سال پیش) از باتلاق ها تشکیل شده اند. زمین فرو نشست کرد و دریا پیشروی کرد و ماسه سنگ آهکی، گل سنگ و سنگ آهک در دوران الیگوسن (۳۴–۲۴ میلیون سال پیش) رسوب کردند. ذخایر زغال سنگ در نزدیکی هانتلی و ماراماروا، جایی که استخراج می شوند، رخنمون دارند. صخره های آهکی برجسته در منطقه جنوب و غرب رودخانه وایکاتو واقع شده اند. نورث لند آلوکتون. در اوایل دوران میوسن (۲۴ تا ۲۱ میلیون سال پیش)، مجموعه ای از صفحات راندگی بر فراز نورث لند جای گرفتند و تا جنوب، تا بندر کایپارا و مناطق آلبانی امتداد یافتند. سنگ ها از شمال شرقی آمده بودن
د و به ترتیب معکوس، اما در جهت درست بالا، قرار گرفته بودند. سنگ های اولیه متعلق به کرتاسه تا الیگوسن (۹۰ تا ۲۵ میلیون سال پیش) هستند و شامل گل سنگ، سنگ آهک و گدازه بازالت می شوند. این سنگ ها در اطراف سیلوردیل، وارک ورث و ولزفورد رخنمون دارند و تا آلبانی در جنوب می رسند. آتشفشان ساحل غربی. یک کمان آتشفشانی در غرب سرزمین فعلی در نورث لند در دوران میوسن (۲۳ میلیون سال پیش) فعال شد و به تدریج به سمت جنوب تا تاراناکی حرکت کرد. این آتشفشان های چینه ای عمدتاً آندزیتی تولید کردند. آتشفشان ها در جایی که اکنون دریا در غرب منطقه اوکلند است، نزدیک بندر کایپارا و رشته کوه های ویتاکره (۲۲–۱۶ میلیون سال پیش) و وایکاتو هدز (۱۴–۸ میلیون سال پیش) تولید شدند. آتشفشان ویتاکره عمدتاً فرسایش یافته است، اما کنگلومرای حاصل از آتشفشان، رشته کوه های ویتاکره را تشکیل داده است. رشته کوه های ویتاکره همچنین شامل بسیاری از آب بندها، درپوش های آتشفشانی و غیره است که بخشی از این آتشفشان را تشکیل داده اند. ماسه سنگ وایتماتا. در حالی که فعالیت آتشفشانی در غرب رخ می داد، یک حوضه به سرعت در حال عمیق تر شدن، در شرق، در منطقه اوکلند، توسعه یافت. ا
ین آتشفشان های میوسن پیشین، به همراه آلوکتون نورث لند، بیشتر موادی را که ماسه سنگ ها و گل سنگ های وایتماتا را در حوضه وایتماتا تشکیل می دهند، فرسایش داده و رسوب داده اند. ماسه سنگ ها و گل سنگ های وایتماتا صخره های اطراف بندر وایتماتا و خلیج های ساحل شرقی را تشکیل می دهند و در شمال تا دماغه رادنی امتداد می یابند و رخنمون هایی در جنوب تا مرسر و میراندا دارند. لاهارها، شن پارنل درشت تری تولید کردند که در بسیاری از دماغه های اطراف خلیج های ساحل شرقی یافت می شود. سواحل سنگریزه ای گری وک را می توان دید که لایه ای را در صخره های ماسه سنگی وایتماتا در جزیره موتوتاپو تشکیل می شد.
«هیپ هاتو تکون بده» ترانه ای از رپر آمریکایی ایسپ فرگ به همراهٔ رپر ترینیدادی نیکی میناژ و رپر آمریکایی میداین توکیو می باشد. این ترانه در ۳۰ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۰ به عنوان تک آهنگ اصلی سومین میکس تیپ ایسپ فرگ تحت عنوان "صندلی های نزدیک صحنه دو" منتشر گردید. در این قطعه، فرگ و میناژ دربارهٔ سبک زندگی مرفه شان به رپ می پردازند و میداین توکیو با ضرب آهنگی شاد و پرجنب و جوش بخش کورس را به اجرا درمی آورد.
سازمان دانشجویان جمهوری خواه بلوچ ( به اردو : بلوچ ریپبلکن اسٹوڈنٹس آرگنایزیشن) یک سازمان دانشجویی و سیاسی برجسته است که برای دانشجویان قومی بلوچ در استان بلوچستان پاکستان و دیگر مناطق بلوچ نشین پاکستان فعالیت می کند. این سازمان در سال ۲۰۰۸ پس از جدایی از فدراسیون دانشجویان وطن که در ابتدا توسط اکبر بوگتی تأسیس شده بود، تشکیل شد . اولین جلسه شورای این سازمان در سال ۲۰۰۹ در دانشگاه بلوچستان، کویته برگزار شد. BRSO شاخه دانشجویی حزب جمهوری خواه بلوچ به رهبری براهمداغ بوگتی است .
چین در امر تولید و مصرف بادمجان، کشور پیشرو در جهان است. پس از چین، کشورهای هند، ترکیه، ژاپن، مصر و ایتالیا از تولید کنندگان اصلی این محصول هستند؛ اقلیم مدیترانه ای به تولید بادمجان کمک می کند. چین از قرن پنجم پیش از میلاد، بادمجان را به دلایل مختلف و نه فقط برای غذا، تولید می کرده است. در اصل بادمجان از هند آمده است و ابتدا به مناطق ساحلی سرزمین اصلی چین و سپس تایوان رسیده است؛ نوع دراز و باریک آن برای پخت و پز ترجیح داده می شود. پوست بادمجان تیره از نظر تاریخی توسط زنان اشرافی برای تهیه رنگ سیاه استفاده می شد، که اغلب از آن برای «رنگ آمیزی دندان هایشان به رنگ سیاه و براق» استفاده می کردند. در سال ۲۰۱۰، چین ۲۶٬۷۶۵٬۶۶۶ تن بادمجان تولید کرد که ۵۹٪ از کل تولید جهان را تشکیل می داد. این صنعت به طرز چشمگیری در حال رشد است؛ آمار سال ۲۰۰۸ نشان می دهد که چین در سال ۲۰۰۶، ۱۷٬۵۳۲٬۶۸۱ تن از این محصول را تولید کرده است. مدتی است که چینی ها به دنبال روش های نوآورانه برای افزایش بازده محصولات خود هستند و در سال ۱۹۸۷، چین اولین مزرعه مکانیزه تولید نشاء سبزیجات را در پکن تأسیس کرد که به عنوان «تولید نشاء توپی» (plug-seedlin
g production) شناخته می شود. بادمجان نیز مانند گوجه فرنگی، خیار، فلفل و خربزه به این روش تولید شده است، اما برای بازدهی بهتر به تناوب کشت وابسته است. گونه های چینی بادمجان به طور معمول دراز، باریک، استوانه ای و با کاسبرگ بنفش مایل به سبز، نسبت به هم نوع آمریکایی و ژاپنی خود، رنگ بنفش کمتری دارند. این صنعت تحت کنترل کشاورزان خرده پا است. آمار. طبق گزارش فائو در سال ۲۰۱۰، مقدار زیادی از تولید بادمجان تنها در چند کشور متمرکز شده است، وفق اینکه ۹۰ درصد از خروجی تولید آن در پنج کشور است. چین تولیدکننده برتر (۵۸٫۵۵٪ از تولید جهانی) و هند (۲۵٫۲۴٪) در رتبه دوم قرار دارد، پس از آن مصر، ایران و ترکیه قرار دارند. بیش از در جهان به کشت بادمجان اختصاص داده شده است.
رنگ های یخی تغییر می کنند دومین آلبوم چندآهنگه و نخستین پروژهٔ تعطیلاتی رپر آمریکایی آزیلیا بنکس می باشد که در ۲۰ دسامبر سال ۲۰۱۸ از سوی ئی وان میوزیک منتشر گردید. این اثر حاوی ترانه های با با حال و هوای جاز است.
هانا رز کالینز (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری سین کوئین شده و پیش تر رز شناخته می شد، خوانندهٔ آمریکایی می باشد. او به خاطر ابداع سبک بیمبوکور شناخته می شود؛ زیرسبکی از متال کور که دارای مضامین فمینیستی است. او در پلتفرم شبکهٔ اجتماعی تیک تاک به شهرت رسید و تا سپتامبر سال ۲۰۲۳ بیش از ۶۱۸ هزار دنبال کننده در این پلتفرم به دست آورده است.
داود شیخیان (۳۱ شهریور ۱۳۵۵ – ۲۳ خرداد ۱۴۰۴) سرتیپ دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که تا زمان کشته شدنش فرمانده پدافند هوایی نیروی هوافضای سپاه پاسداران را برعهده داشت.
کریستین نیکول شَپـِکا (به ؛ زادهٔ ) خواننده، شخصیت تیک تاک و کنشگر چپ گرا آمریکایی می باشد. او بیشتر به عنوان یکی از چهره های کلیدی «#بیمبوتاک» شناخته می شود؛ زیرفرهنگی در تیک تاک که با هدف بازتعریف و بازپس گیری تفکر قالبی و زیبایی شناسی «بیمبو» در زمینه ای کوئیر، فمینیستی و چپ گرایانه شکل گرفته است.
آدری لین کیچینگ (به ؛ زادهٔ ) فشن بلاگر، مانکن و طراح مد و فشن آمریکایی می باشد. وی در دههٔ ۲۰۰۰ به عنوان یکی از ملکه های سین شناخته می شد؛ چرا که از طریق محبوبیتی که در وب سایت های مای اسپیس و لایو ژورنال به دست آورد، شهرت زیادی کسب کرد.
گیاهان به گیاهانی گفته می شود که اولین مولکول پایدار تولیدشده از تثبیت کربن در فرایند فتوسنتزشان، دارای سه اتم کربن است. تثبیت کربن به روش رایج ترین مسیر از سه مسیر سوخت وسازی برای تثبیت کربن در فتوسنتز است. دو مسیر دیگر و CAM هستند. در این روش دی اکسید کربن و ریبولوز بیس فسفات (RuBP، یک قند ۵ کربنی) از طریق واکنش زیر به دو مولکول ۳-فسفوگلیسرات تبدیل می شود: این واکنش اولین بار توسط ملوین کالوین، اندرو بنسون و جیمز باشام در سال ۱۹۵۰ کشف شد. تثبیت کربن به روش در تمام گیاهان به عنوان اولین مرحله از چرخهٔ کالوین-بنسون رخ می دهد. (در گیاهان و CAM، دی اکسید کربن به جای اینکه مستقیماً از هوا شود، از مالات خارج شده و وارد این واکنش می شود) گیاهان در شرایط معمولی، با شدت نور متوسط، دمای متوسط، غلظت دی اکسید کربن حدود ۲۰۰ ppm یا بالاتر، و فراوان بودن آب های زیرزمینی، به خوبی رشد می کنند. گیاهان که منشأشان به دوران مزوزوئیک و پالئوزوئیک برمی گردد، پیش از گیاهان وجود داشته اند و هنوز هم تقریباً ۹۵٪ از زیست تودهٔ گیاهی زمین، از جمله محصولات غذایی مهم مانند برنج، گندم، سویا و جو را تشکیل می دهند. گیاهان نمی توانند در مناط
ق بسیار گرم با سطح CO2 اتمسفر امروزی (که در طول صدها میلیون سال از بالای ۵۰۰۰ ppm به طور قابل توجهی کاهش یافته است) رشد کنند، زیرا روبیسکو با افزایش دما، اکسیژن بیشتری را با ریبولوز بیش فسفات ترکیب می کند. این امر منجر به تنفس نوری می شود که منجر به از دست رفتن خالص کربن و نیتروژن از گیاه می شود و بنابراین می تواند رشد را محدود کند. گیاهان تا ۹۷٪ از آبی را که از طریق ریشه هایشان جذب می کنند، از طریق تعرق از دست می دهند. در مناطق خشک، گیاهان روزنه های خود را می بندند تا از هدر رفتن آب جلوگیری کنند، اما این کار مانع از ورود CO2 به برگ ها می شود و بنابراین غلظت CO2 را در برگ ها کاهش می دهد. این امر نسبت CO2:O2 را کاهش می دهد و بنابراین تنفس نوری نیز افزایش پیدا می کند. گیاهان و CAM سازگاری هایی دارند که به آنها اجازه می دهد در مناطق گرم و خشک زنده بمانند و بنابراین می توانند در این مناطق از گیاهان پیشی بگیرند. امضای ایزوتوپی گیاهان به دلیل تنوع تجزیهٔ ایزوتوپ های کربن در فتوسنتز اکسیژنی در انواع گیاهان، درجهٔ بالاتری از تخلیهٔ 13C را نسبت گیاهان نشان می دهد. گیاهان همچون گیاهان پپ کربوکسیلاز ندارند که این به آنه
ا اجازه می دهد فقط از ریبولو بیس فسفات کربوکسیلاز (روبیسکو) برای تثبیت در چرخهٔ کالوین استفاده کنند. آنزیم روبیسکو تا حد زیادی ایزوتوپ های کربن را از هم متمایز می کند و در مقایسه با 13C (ایزوتوپ سنگین تر) به ایزوتوپ 12C متصل می شود و این امر به کاهش بیشتر 13C که در در مقایسه با گیاهان مشاهده می شود کمک می کند، به خصوص از آنجایی که مسیر علاوه بر روبیسکو از پپ کربوکسیلاز نیز استفاده می کند. گوناگونی. همهٔ مسیرهای تثبیت کربن با راندمان یکسانی عمل نمی کند. تثبیت مجدد. بامبوها و برنج های مرتبط با آن، راندمان بهبودیافته ای دارند. این بهبود ممکن است به دلیل توانایی آن در بازجذب CO2 تولیدشده در طول تنفس نوری باشد، رفتاری که «تثبیت مجدد کربن» نامیده می شود. این گیاهان با رشد زائده های کلروپلاست به نام «استرومول» در اطراف استروما در سلول های مزوفیل، به تثبیت مجدد دست می یابند، به طوری که هرگونه CO2 حاصل از تنفس نوری در میتوکندری باید از کلروپلاست پر از روبیسکو عبور کند. تثبیت مجدد همچنین توسط طیف گسترده ای از گیاهان انجام می شود. رویکرد رایج شامل رشد دسته های آوندی بزرگتر، به تنفس نوری منجر می شود. مسیر سنتزی گلیکولات.
گیاهان در صورت مواجهه کم آبی مستعد تنفس نوری هستند و که این فرایند موجب جمع شدن مادهٔ سمی گلیکولات در این گیاهان می شود. دانشمندان در دههٔ ۲۰۰۰ از شبیه سازی کامپیوتری همراه با یک الگوریتم بهینه سازی استفاده کردند تا بفهمند کدام بخش های مسیر متابولیکی ممکن است برای بهبود فتوسنتز تنظیم شوند. طبق شبیه سازی، بهبود متابولیسم گلیکولات به طور قابل توجهی به کاهش تنفس نوری کمک می کند. ساوت و همکارانش تصمیم گرفتند به جای بهینه سازی آنزیم های خاص در مسیر تنفس نوری برای تخریب گلیکولات، تنفس نوری را به طور کلی نادیده بگیرند. آنها در سال ۲۰۱۹، گلیکولات دهیدروژناز "کلامیدوموناس راینهاردتی" و مالات سنتاز کدو تنبل بزرگ را به کلروپلاست تنباکو (یک جاندار مدل ) منتقل کردند. این آنزیم ها، به علاوهٔ آنزیم های خود کلروپلاست، یک چرخهٔ کاتابولیک ایجاد می کنند: استیل-کوآ با گلی اکسیلات ترکیب می شود تا مالات تشکیل شود، که سپس به پیرووات و CO2 تجزیه می شود؛ پیرووات نیز به نوبهٔ خود به استیل-کوآ و CO2 تجزیه می شود. با صرف نظر کردن از تمام انتقال ها بین اندامک ها، تمام CO2 آزادشده صرف افزایش غلظت CO2 در کلروپلاست می شود و به تثبیت مجدد ک
مک می کند. نتیجهٔ نهایی، ۲۴ درصد زیست تودهٔ بیشتر است. یک جایگزین با استفاده از مسیر گلیسرات "ای. کلای" بهبود کمتری در حد ۱۳٪ ایجاد کرد. آنها اکنون در حال کار بر روی انتقال این بهینه سازی به سایر محصولات مانند گندم هستند.
اِبْنِ اَثْرَدی نام خانوادگی خاندانی از پزشکان قرن های پنجم و ششم هجری (۱۱ و ۱۲ میلادی) است که پنج تن از این خاندان در تاریخ مشهور هستند. محل تولد و فعالیت ایشان، گویا در شهر بغداد بوده است و برخی آنان را از مسیحیان نسطوری دانسته اند.
کلامیدوموناس راینهاردتی یک جلبک سبز تک سلولی با قطر حدود ۱۰ میکرومتر است که با دو تاژک شنا می کند. این گیاه دارای دیوارهٔ سلولی ساخته شده از گلیکوپروتئین های غنی از هیدروکسی پرولین، یک کلروپلاست بزرگ فنجانی شکل، یک پیرنوئید بزرگ و یک دستگاه لکهٔ چشمی است که نور را حس می کند. گونه های "کلامیدوموناس" به طور گسترده در سراسر جهان در خاک و آب های شیرین پراکنده شده اند که "کلامیدوموناس راینهاردتی" یکی از رایج ترین و گسترده ترین آنهاست. "کلامیدوموناس راینهاردتی" یک جاندار مدل بیولوژیکی است که به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است، که تا حدودی به دلیل سهولت کشت و توانایی دستکاری ژنتیکی آن است. وقتی "کلامیدوموناس راینهاردتی" در معرض نور قرار گیرد، می تواند به صورت فتواتوتروف رشد کند، اما اگر کربن آلی به آن برسد، می تواند در تاریکی نیز رشد کند. "کلامیدوموناس راینهاردتی" از نظر تجاری برای تولید داروهای و سوخت های زیستی مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین یک ابزار تحقیقاتی ارزشمند در تولید هیدروژن است. تاریخچه. سویهٔ آزمایشگاهی وحشی c137 (mt+) از گونهٔ "کلامیدوموناس راینهاردتی" از ایزوله ای که در سال ۱۹۴۵ توسط گیلبرت ام. اسم