Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ظه لغو شد، زیرا ووادیسواف چهارم واسا پادشاه لهستان (شوهر خواهر فردیناند سوم) تنها دو ماه پس از مراسم عروسی درگذشت. اجرای برنامه ریزی شده در پرس بورگ نیز هرگز انجام نشد. ملکه جدید از نظر خویشاوندی به همسرش بسیار نزدیک بود، درست مانند دخترعمویش و ملکه قبلی ماریا آنای اسپانیا، امپراتریس مقدس روم که همسر اول فردیناند سوم بود. این ازدواج های درون خانوادگی، یکی از استراتژی های متداول دودمان هابسبورگ برای تقویت جایگاه خود بود، اما در نهایت منجر به مشکلات ناشی از درونزایی و ازدواج های خویشاوندی شد. پس از ازدواج، ماریا لیوپولدینه باردار شد و در سال ۱۶۴۹، نقاش و شاعر ایتالیایی لورنتسو لیپی تصویری از او در این دوران به تصویر کشید. تنها فرزند او و فردیناند، آرشیدوک کارل یوزف اتریش، در ۷ اوت ۱۶۴۹ به دنیا آمد. اما زایمان بسیار دشوار بود و در نهایت، شهبانوی ۱۷ ساله جان خود را از دست داد. همسرش دو سال بعد دوباره ازدواج کرد، و پسرشان در ۱۴ سالگی بدون فرزند درگذشت. ماریا لیوپولدینه در مقبره شماره ۲۱ در گورابه سلطنتی وین به خاک سپرده شد. پس از درگذشت او، وُلف هِلمهارت، بارون فون هوهبرگ که در آغاز دوران نویسندگی خود بود، شعری به
نام «مرثیه ای از اشک ها» (Klag-Gedicht) در گرامیداشت او سرود و آن را به امپراتور فردیناند سوم تقدیم کرد.
تحلیل با قصد درمان (به انگلیسی Intention-To-Treat Analysis) (ITT)، روشی در واکاوی داده های پژوهش های بالینی است که در آن همهٔ بیماران بر پایه گروه تصادفی شدهٔ خود مورد تجزیه تحلیل قرار می گیرند، حتی اگر در طول پژوهش از شیوه نامه پیروی نکرده باشند یا از درمان انصراف داده باشند. این روش به حفظ تصادفی سازی و کاهش سوگیری ها کمک می کند و برآورد واقعی تری از تأثیر درمان ارایه می دهد. تحلیل با قصد درمان در برابر تحلیل شیوه نامه ای. تحلیل شیوه نامه ای (به انگلیسی Per-Protocol Analysis) یا (PP) روشی آماری برای تجزیه تحلیل است که در آن فقط آن دسته از شرکت کنندگان که به طور کامل از شیوه نامه پیروی کرده اند وارد تحلیل می شوند. این روش ممکن است تأثیر درمان را به طور دقیق تری بر کسانی که آن را به طور کامل دریافت می کنند برآورد کند. اما خطر بیش برآورد در آن افزایش می یابد. تحلیل با قصد درمان بهسازی شده. تحلیل با قصددرمان بهسازی شده (به انگلیسی Modified Intention-To-Treat Analysis) یا (mITT) یک روش در تحلیل داده های مطالعاتی است که در آن بخشی از تحلیل با قصد درمان (ITT) حفظ شده اما برخی تغییرات را به منظور بهبود دقت و افزایش
قابلیت تعمیم پذیری نتایج تحلیل با قصد درمان (ITT) انجام می دهد. در این روش برخی از بیماران که به هر دلیلی از جمله عدم پاسخ به درمان، انصراف از درمان یا رعایت نکردن شیوه نامه ممکن است از تحلیل کنار گذاشته شوند. روش واکاوی بادب (mITT) تلاش می کند تا میان حفظ تصادفی سازی و حصول نتایج دقیق تر تعادل ایجاد کند. برتری ها و کاستی ها. مزایا معایب
جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۳ سی و هشتمین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. تولوکا با برد در فینال با نتیجه ۵–۴ مقابل هم کشوری خود مورلیا، قهرمان مسابقات شد. مرحله اول. ---- ---- ---- ----
علویه بابایوا (; – ) نثرنویس، مترجم ادبیات روسی و ناشر برجسته آذربایجانی بود که تأثیر قابل توجهی بر ادبیات معاصر آذربایجان داشت. زندگی و فعالیت های ادبی. علویه بابایوا ۱۲ ماه مه سال ۱۹۲۱ در باکو زاده شد. فعالیت ادبی خود را در سال ۱۹۳۶ و با انتشار داستان کوتاهی تحت عنوان «دو زندگی» در نشریه های ادبی آغاز کرد. آثار او عمدتاً به بررسی جایگاه انسان در جامعه، سرنوشت افراد و تحولات اجتماعی می پردازد. وی با رویکردی واقع گرایانه، به مسائل روان شناختی و اجتماعی پرداخته و شخصیت های داستان هایش را با دقتی خاص به تصویر کشیده است. علاوه بر خلق آثار داستانی، ترجمه های ارزنده ای از ادبیات معاصر روسیه به زبان ترکی آذربایجانی انجام داده است که در ارتقای سطح فرهنگی و ادبی کشور خویش نقشی مؤثر داشته اند. آثار برجسته. از مجموع مهم ترین آثار علویه بابایوا می توان به موارد زیر اشاره کرد: میراث و تأثیرگذاری. نسل های بعدی ادبیات آذربایجانی تاسیرات زیادی از علویه بابایوا گرفته اند. آثار او نه تنها در حوزه ادبیات داستانی، بلکه در مطالعات اجتماعی و فرهنگی نیز مورد توجه قرار گرفته است. ترجمه هایش از ادبیات روسی سهم بسزایی در آشنایی خوانن
دگان آذربایجانی زبان با اندیشه های مدرن ادبیات جهانی داشته است. درگذشت. علویه بابایوا در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴ در سن ۹۳ سالگی درگذشت. بر اساس وصیت خود، در کنار همسرش در قبرستان یاسامال به خاک سپرده شد. نام او همچنان در تاریخ ادبیات آذربایجانی به عنوان یکی از شخصیت های تأثیرگذار و ماندگار ثبت شده است.
اونس () یکی از ژنرال های پادشاه اسطوره ای امپراتوری آشور، نی نوس بود. او با سمیرامیس ازدواج کرد. گفته می شود که پس از خودکشی او سمیرامیس با نی نوس ازدواج کرد.
تاتول لاورنتی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان است . زندگی نامه. در ۱۹۷۸ در سوکار به دنیا آمد و از ، و فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان و شده است. وی در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۴۲ سالگی در جمهوری آرتساخ در جریان جنگ ۴۴ روزه کشته شد.
جیوان زاونی آبراهامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان و مدال شجاعت (روسیه) شده است. وی در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ در سن ۳۰ سالگی در ورین شن درگذشت و در یرابلور به خاک سپرده شد.
ویتیا وُروشی آیوازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی و سیاستمدار --&gt; اهل ارمنستان است . زندگی نامه. در ۳۱ دسامبر ۱۹۵۵ در اسپانداریان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان شده است. وی در ۲۹ اوت ۱۹۹۰ در سن ۳۴ سالگی در ایروان همراه با گغازنیک میکائلیان کشته شد و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.
گغازنیک آرمناکی (گارنیک) میکائلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان بود . زندگی نامه. در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۱ در روستای لرناروت به دنیا آمد . وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان (۱۹۹۶) شده است. در ۲۹ اوت ۱۹۹۰ در سن ۳۸ سالگی در ایروان همراه ویتیا آیوازیان کشته شد.
گاگیک موشغی میریجانیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۸ تا تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۱۸ سمت استاندار استان آرماویر را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۶ اوت ۱۹۸۱ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
سرکیس و باخوس (انگلیسی :Sergius and Bacchus; یونانی : Σέργιος &amp; Βάκχος; زبان سریانی :ܣܪܓܝܤ ܘܒܟܘܤ; عربی : سرجیس (یا سرکیس) و باخوس) سربازان مسیحی سریانی قرن چهارمی هستند که توسط کلیساهای کاتولیک، ارتدکس شرقی و ارتدکس مشرقی به عنوان شهید و قدیس مورد احترام قرار می گیرند. روز جشن آنها 7 اکتبر است. بر اساس هاجیوگرافی آنها، سرگیوس و باکوس افسران نظامی مورد علاقه ارتش امپراتور روم گالریوس بودند ، تا زمانی که به عنوان مسیحیان مخفی افشا شدند. سپس آنها به شدت تحقیر و مجازات شدند، مجبور شدند لباس های زنانه و هم لباس های فرومایگان را بپوشند، باکوس در حین شکنجه جان خود را از دست داد و سرجیوس در نهایت سرش را از تنش جدا شد. منابع. Sergius and Bacchus | ویکیپدیای انگلیسی
تیگران هراندی آبراهامیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا کنون سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۷ آوریل ۱۹۸۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
منصور ایران نژاد (۱۹ اردیبهشت ۱۳۳۲ – ۱۰ اسفند ۱۳۹۹) موسیقی دان و آهنگ ساز ایرانی بود. وی از اوایل دههٔ ۱۳۵۰، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. زندگی نامه. منصور ایران نژاد در سال ۱۳۳۲ در تهران متولد شد. وی موسیقی را با ساز پیانو آغاز کرد ولی ساز اصلی او سنتور بود. در سنین جوانی وارد هنرستان موسیقی تهران شد و تحصیلات موسیقی خود را تحت نظر اساتیدی چون حسین دهلوی ادامه داد. منصور ایران نژاد نوازندهٔ سازهای سنتور و پیانو بود. او مدتی با گروه نوازندگان عباس وفایی (وفا) همکاری می کرد. وی همچنین نوازندهٔ پیانو ترانه «رسول رستاخیز» در تلویزیون ملی ایران در زمستان سال ۱۳۵۳ بود. از او حدود ۱۳ اثر در موسیقی پاپ به عنوان آهنگساز به یادگار مانده است. درگذشت. منصور ایران نژاد در ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ درگذشت و در آرامگاه ابیض میاندهٔ چابکسر واقع در شهرستان رودسر استان گیلان به خاک سپرده شد.
شارلوتِ بلژیک (؛ – ) که بیشتر با نام کوچک اسپانیایی اش کارلوتا، شناخته می شد، به واسطه تولدش و به طور موروثی شاهدخت بلژیک و یکی از اعضای دودمان ویتین بود که خود انشعابی از دودمان زاکسن-کوبورگ و گوتا محسوب می شد (به همین دلیل همچنین به عنوان شاهدخت زاکسن-کوبورگ و گوتا و دوشس زاکسن نیز شناخته می شد). به عنوان همسرِ آرشیدوک فردیناند ماکسیمیلیان یوزف اتریش، نائب السلطنه لومباردی–ونزیا و بعدها امپراتور مکزیک، او به آرشیدوشس اتریش (در ۱۸۵۷) و ملکهٔ مکزیک (در ۱۸۶۴) مبدل شد. او دختر، نوه، خواهر، خواهرزن، دخترخاله و همسر فرمانروایان حاکم یا برکنارشده در سراسر اروپا و مکزیک بود. شارلوت با فردیناند ماکسیمیلیان یوزف، برادر کوچک امپراتور فرانتس یوزف یکم در سال ۱۸۵۶ نامزد و یکسال بعد در سال ۱۸۵۷ در کاخ سلطنتی بروکسل ازدواج کرد. شارلوتِ بلژیک از ابتدای ازدواجش، با ملکه الیزابت اتریش-مجارستان در وین دچار اختلاف شد و زمانی که همسرش به عنوان نائب السلطنه لومباردی–ونزیا در ایتالیا منصوب شد، خوشحال شد. در این زمان، او توسط امپراتور ناپلئون سوم به عنوان مقام اسمی (تشریفاتی) برای امپراتوری پیشنهادی فرانسه در مکزیک انتخاب شد و شارل
وت توانست شک و تردیدهای همسرش را دربارهٔ این پیشنهاد برطرف کند. ماکسیمیلیان و شارلوت به طور رسمی در ۱۸۶۴ به مکزیکوسیتی رسیدند، اما سلطنت آنان تنها کمی بیشتر از سه سال دوام آورد. او به همسرش کمک کرد، که اجازه می داد شارلوت به عنوان نایب السلطنه در غیابش در مکزیکوسیتی حکومت کند و به همین دلیل شارلوت به عنوان اولین زن حکمران در قاره آمریکا شناخته می شود. زمانی که ناپلئون سوم دستور عقب نشینی نیروهای نظامی کمکی فرانسه که برای حمایت از ماکسیمیلیان در نظر گرفته شده بود را صادر کرد، ماندن زوج امپراتور در مکزیک توجیه ناپذیر شد. به ابتکار خود، شارلوت تصمیم گرفت شخصاً به اروپا سفر کند تا آخرین تلاش را برای مذاکره با پاریس و سریر مقدس انجام دهد. او در اوت ۱۸۶۶ به فرانسه رسید، اما با استنکاف و امتناع های پی درپی ناپلئون سوم و پاپ پیوس نهم مواجه شد. به نظر می رسد شکست مأموریتش در رم، وضعیت روانی او را به حدی تحت تأثیر قرار دهد که یک پزشک روان شناس پیشنهاد کرد او در قلعه میرامار بستری و تحت نظر باشد. در همین روزهایِ تحتِ حبسِ خانگی بود که ماکسیمیلیان از سلطنت برکنار و توسط بنیتو خوارس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷ در کرتارو سیتی اعدام شد
. شارلوت که بیوه شدنش بی خبر بود، به بلژیک بازگشت و به طور پی درپی در پاویون دو ترورن (در ۱۸۶۷ و دوباره در ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۹)، کاخ لاکن (در ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹) و در نهایت در قلعه بوچوت در مز (از ۱۸۷۹) حبس شد و در ۴۸ سال بعدی در وضعیت روانی بسیار خراب باقی ماند و این مسئله همچنان باعث گمانه زنی ها و ایجاد شایعات زیادی شد. شارلوت در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۷، پس از ابتلا به سینه پهلو ناشی از آنفلوانزا در سن ۸۶ سالگی در قلعه بوخاوت در آرامش درگذشت. شارلوت فردی معتقد بود و مذهب جایگاه مهمی در زندگی وی داشت. در مورد آخرین سخنان شارلوت در بستر مرگ، روایت های مختلفی وجود دارد:
مگس گیر بنددار گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است که در جنوب مکزیک، گواتمالا و السالوادور یافت می شود. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می کند. زیستگاه طبیعی آن جنگل درختچه ای خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است، به ویژه جنگلی که بلوط و کاج بر آن غالب است.
ژیان مرغک جلوچشم حنایی یک گونه پرنده نزدیک تهدید از تیرهٔ ژیان مرغان و بومی ونزوئلا است. ژیان مرغک جلوچشم حنایی تک نماد است.
مگس گیر سه نواره گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، اکوادور، پاراگوئه، پرو و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و باتلاق های نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
ماریا، ملکه پرتغال (؛ ۲۹ ژوئن ۱۴۸۲ – ) نجیب زادهٔ اهل تاج آراگون بود. وی از ۳۰ اکتبر ۱۵۰۰ تا زمان مرگش در ۱۵۱۷ ملکه پرتغال و دومین همسر پادشاه مانوئل یکم، پادشاه پرتغال به شمار می رفت. مانوئل بیوه خواهر بزرگتر ماریا، ایزابل آراگون، ملکه پرتغال بود. زندگی. زندگی ابتدایی. ماریا در ۲۹ ژوئن ۱۴۸۲ در کوردوبا به دنیا آمد و سومین دختر زنده مانده از ایزابلای اول کاستیل و فرناندوی دوم، پادشاه آراگون (پادشاه کاتولیک) بود. او همچنین چهارمین فرزند از پنج فرزند زنده مانده آن ها بود و یک قل سقط شده داشت (منابع در مورد جنسیت قل دیگر ماریا اختلاف نظر دارند). او هم مانند خواهرانش، تعلیمات کاملی را پشت سر گذاشت، نه تنها در کارهای مربوط به خانه بلکه در حسابداری، لاتین و چند زبان دیگر، تاریخ، فلسفه و علوم کلاسیک ها. ازدواج. در نقش یک شاهدخت اسپانیایی، ازدواج با او در سیاست های اروپایی اهمیت بسیار داشت. پیش از ازدواج او با مانوئل یکم، پادشاه پرتغال، والدینش ایده ازدواج او با پادشاه جیمز چهارم اسکاتلند را در نظر داشتند. این در زمانی بود که ازدواج خواهر کوچکترش، کاترین، با آرتور، ولیعهد ولز در حال برنامه ریزی بود. فرناندوی دوم و ایز
ابل یکم فکر می کردند اگر ماریا ملکه اسکاتلند شود، دو خواهر می توانند صلح را میان همسرانشان حفظ کنند. این برنامه ها، اما، به جایی نرسید. خواهر بزرگترش ایزابلّا، پرنسس آستوریاس نخستین همسر مانوئل یکم بود، اما مرگ او در ۱۴۹۸ ضرورت ازدواج مجدد مانوئل را به وجود آورد و بدین ترتیب ماریا (خواهر ملکهٔ متوفی) به عنوان عروس بعدی پادشاه پرتغال در نظر گرفته شد و پیوندهای سلطنتی با دودمان سلطنتی شبه جزیره ایبری را تقویت کرد. ماریا و مانوئل در ۳۰ اکتبر ۱۵۰۰ در آلکاسر دو سال ازدواج کردند و ماریا به عنوان مهریه ویزئو و تورس ودراس را به عنوان جهیزیه دریافت کرد. او ۱۰ فرزند داشت که هشت نفر از آن ها به بلوغ رسیدند، از جمله پادشاه ژوآئو سوم پرتغال، ملکه روم مقدس ایزابلای پرتغال و بئاتریس، دوشس ساوُی. ملکه. ملکه ماریا به صورت زنی با چهرهٔ رنگ پریده و لاغر توصیف شده بود، با چانه ای فرورفته و شخصیتی بسیار جدی. علیرغم این که او در دوره ای مهم در تاریخ پرتغال - زمانی که دربار پرتغال یکی از ثروتمندترین دربارهای اروپا بود - ملکه بود، اما هیچ نقشی برجسته به عنوان یک نجیب زاده نداشت. جدی و متدین، ملکه ماریا اوقات خود را به دوخت و دوز، عب
ادت های مذهبی و نظارت بر تعلیم فرزندانش مطابق با اصول اخلاقی والدینش اختصاص داده بود. او ارتباط نزدیک با والدینش را حفظ می کرد، با خواهران شوهرش دوشس ایزابلّا از براگانزا و ملکه بیوه، الئونورا، و مادرشوهرش بئاتریس رابطه خوبی داشت و مجالس بزرگی با حضور زنان درباری اسپانیایی و پرتغالی برپا می کرد. پادشاه مانوئل طبیعت متدین او را ارج می نهاد، به او احترام می گذاشت و در طول دوران بارداری اش لباس ها و جواهرات گران قیمتی به او هدیه می داد. ملکه ماریا به عنوان یک زن سیاسی فعال توصیف نشده بود، هرچند که برخی از تاریخ نگاران از او به خاط ترغیب گاه به گاه شوهرش به ترحم به زیردستان تمجید کرده اند. با این حال، او تا حدی در سیاست مذهبی دخیل بود. او از پروژه مذهبی-امپراتوری مانوئل یکم، پادشاه پرتغال حمایت می کرد، از جمله طرح فتح قلمرو مملوک ها، نابود کردن مکه و مدینه و بازپس گیری مکان های مقدس مسیحی مانند اورشلیم. او همراه با همسرش، صومعهٔ ژرونیموس در لیسبون را تأسیس کرد. در طول زندگی اش در پرتغال، ماریا تقریباً به طور مداوم باردار بود. معمولاً بین تولد یک فرزند و بارداری بعدی تنها چند ماه وقفه داشت. این وضعیت منجر به زوال
مداوم سلامت او شد و پس از زایمان در ۱۵۱۶، گفته شده که او به حدی خسته شده بود که به طور موقت دچار گیجی ذهنی شده بود تا اینکه بهبودی یافت. او در ۷ مارس ۱۵۱۷ در لیسبون درگذشت و در صومعه ژرونیموس بلم به خاک سپرده شد. میراث. در سال ۱۵۸۰، پیوندهای دودمانی ناشی از ازدواج او راه حلی برای بحران جانشینی در پرتغال شد که نوه او فلیپه دوم اسپانیا را به عنوان «فیلیپ اول پرتغال» پادشاه پرتغال کرد.
عالیه محمد شُعَیب (۲۶ ژانویه ۱۹۶۴) هنرمند تجسمی، شاعر و نویسندهٔ کویتی است. در سال ۱۹۸۵ لیسانس فلسفه را از دانشگاه کویت، در سال ۱۹۹۱ از دانشگاه بیرمنگام بریتانیا در رشتهٔ فلسفه اخلاق مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۹۴ مدرک دکترای خود را از دانشگاه بیرمنگام گرفت. داستان های کوتاه، مقالات انتقادی و مجموعه شعرهای بسیاری بسیاری نوشته است و در سمینارهای پژوهشی و شب های داستان و شعر شرکت کرده است. نخستین مجموعه شعر خود را در سال ۱۹۹۳ و نخستین مجموعه داستان کوتاه را در سال ۱۹۸۹ چاپ کرد. زندگی و پیشه. عالیة محمد عبدالله عبدالعزیز شعیب در سال ۲۶ ژانویه ۱۹۶۴ در کویت متولد شد. در سال ۱۹۸۱ از دبیرستان فارغ التحصیل شد. لیسانس ادبیات-فلسفه از دانشگاه کویت در سال ۱۹۸۵ گرفت. در سال ۱۹۹۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه بیرمنگام بریتانیا در رشتهٔ فلسفه اخلاق دریافت کرد که موضوع آن «اخلاق عمل انسانی» بود. · در سال ۱۹۹۴ دکترای خود را با عنوان پایان نامهٔ «هویت فیزیکی زنان» از همان دانشگاه دریافت کرد. به عضویت انجمن هنرهای زیبا، اتحادیهٔ نویسندگان کویت، گروه دوستان هنر تجسمی و انجمن دانش آموختگان درآمد. با داستان ها و مقالات خ
ود به جنبش ادبی کویت کمک کرد و از راه نقاشی ها و نمایشگاه های هنری خود، نقش برجسته ای در جنبش هنرهای تجسمی ایفا کرد. داستان های کوتاه، مقالات انتقادی و شعرهای زیادی در روزنامه ها و مجلات محلی و عربی نوشت. چندین نمایشگاه هنرهای زیبا را در کویت، لبنان و بریتانیا برگزار کرد و سخنرانی هایی در مورد این هنر ایراد کرد.به تدریس مبحث فلسفه، فلسفهٔ اخلاق و اخلاق در جامعه مدرن، در گروه فلسفهٔ دانشگاه کویت می پردازد. در روزنامهٔ «الرای» و سایر روزنامه ها و مجلات، مقاله می نویسد. به عنوان استاد فلسفه اخلاق، گروه فلسفه، دانشگاه کویت در سال های ۱۹۹۴–۲۰۰۸ کار کرد. انجمن عطش را در سال ۲۰۱۴ تأسیس کرد. در سال های ۲۰۱۵–۲۰۲۱ مدیرعامل شرکت سینمایی های اسکای بود. شعیب همچنین مدیر عامل شرکت انتشارات و چاپ «عالیه شعیب» ۲۰۰۱–۲۰۰۴، مدیر عامل شرکت اثیکز لب، ال.ال. سی ۲۰۰۵–۲۰۱۰ بود. شعیب همچنین به دنیای بازیگری وارد شد و در سریال های «الوزیره»، «العقید شمة» و «الدکتورة منیرة» نقش آفرید. شعیب پیشگام کسانی بود که خواستار آموزش آموزش جنسی در مدارس کویت بودند که این امر باعث ایجاد بحث و جدل در محافل کویتی شد. او توضیح داده که خواستهٔ او به ا
نتخاب اطلاعات مناسب برای مرحلهٔ مناسب برای دانش آموزان مدرسه، با در نظر گرفتن سن آنها و مراحل تغییر آنها خلاصه می شود. این موضوعی است که به قول او خیلی دیر شده است، عالیه شعیب با نظرات خود، جنجال هایی را برانگیخته است که مشکلات متعددی را برای او به وجود آورده و میراث سنگینی را در دادگاه از خود به جای گذاشته است. در فوریهٔ ۲۰۰۰، بر اساس تصمیم دادستانی به دو ماه حبس به دلیل «نظراتی که اسلام را به سخره می گیرد» در یکی از دیوان های شعرش، محکوم شد. او ۵۰ دینار کویتی (۱۶۰ دلار آمریکایی در آن) برای تعلیق حکم تا زمان رسیدگی به درخواست تجدیدنظر پرداخت کرد. فیصل خزعل، شوهر او، از جابر احمد الصباح امیر کویت درخواست کرد تا حکم زندان همسرش را به اتهام توهین به اسلام لغو کند. خزعل تصمیم گرفت به نزد امیر برود، زیرا در اسلام، شوهر در برابر خداوند مسئول زنش است و در کویت، احکام به نام امیر صادر می شود که او را مسئول مردم می دانند. لیلا العثمان، نویسندهٔ کویتی و ناشر آن دیوان شعر در این پرونده به همین مجازات محکوم شد. خزعل با ارسال درخواستی پنج صفحه ای به امیر کویت حکم صادره علیه همسرش را رد کرد. آثار. مجموعه شعرها: مجموعه داس
تان های کوتاه: رمان ها: کتاب های دیگر:
شعر برادران یا سرود برادران، مجموعه ای از ابیات منسوب به سافو، شاعر یونان باستان (حدود ۶۳۰ تا ۵۷۰ پیش از میلاد) است که از دوران باستان مفقود شده بود تا اینکه در سال ۲۰۱۴ میلادی دوباره کشف شد. بخش عمده ای از متن این شعر، به جز چند سطر آغازین آن، سالم باقی مانده است. این اثر تنها از طریق یک قطعه پاپیروس شناخته شده که بخشی از مجموعه اشعار منسوب به سافو را تشکیل می دهد. در این شعر، سافو از دو برادر خود به نام های خاراکسوس و لاریخوس نام می برد که این تنها اشاره به نام آن ها در نوشته های باقی مانده از اوست، هرچند این دو برادر از منابع دیگر نیز شناخته شده اند. این اشارات، همراه با ویژگی های زبانی و سبکی شعر، به عنوان شواهدی برای تأیید سرودن این اثر توسط سافو مورد استفاده قرار گرفته اند. ساختار شعر به شکل یک خطاب نامه است — احتمالاً از زبان خود سافو — به فردی ناشناس. گوینده در این شعر، مخاطب را به دلیل تکرار این گفته که «خاراکسوس بازخواهد گشت» (احتمالاً از یک سفر تجاری) سرزنش می کند و تأکید می ورزد که ایمنی او در دستان خدایان است. سپس وعده می دهد که برای بازگشتِ سالم او، به هرا (الههٔ یونانی) دعا خواهد کرد. پس از این
بخش، تمرکز شعر از خاراکسوس به لاریخوس تغییر می کند. گوینده امیدوار است که لاریخوس، زمانی که به مردی بالغ تبدیل شود، بتواند خانواده را از مشکلاتشان رهایی بخشد. دانشمندان عموماً اهمیت این شعر را بیشتر از جنبهٔ تاریخی تا ادبی می دانند. پژوهش ها عمدتاً بر روی هویت گوینده و مخاطب شعر و پایه های تاریخی آن ها متمرکز شده است. برخی از محققان نیز به بررسی جایگاه این شعر در مجموعهٔ آثار سافو و ارتباط آن با حماسه های یونانی، به ویژه داستان های بازگشت در اودیسهٔ هومر، پرداخته اند. از آنجا که بخش های آغازین شعر از بین رفته اند، پژوهشگران تلاش کرده اند با توجه به سبک سافو و زمینهٔ تاریخی اثر، تکمیل هایی فرضی برای این ابیات پیشنهاد کنند. این بازسازی ها بر اساس الگوهای زبانی سافو و روایت های مشابه در ادبیات یونان باستان انجام شده است. حفظ و نگهداری. سافو، شاعرهٔ نامدار یونان باستان، احتمالاً حدود ۱۰٬۰۰۰ بیت شعر سروده است، اما از این گنجینهٔ عظیم، تنها حدود ۶۵۰ بیت به دست ما رسیده است. از میان این بازمانده ها نیز فقط یک شعر کامل، یعنی «قصیده برای آفرودیت» (Ode to Aphrodite)، به طور دست نخورده باقی مانده است. بسیاری از قطعات د
یگر آنقدر ناقص هستند که تنها یک واژه یا چند سطر پراکنده از آنها برجای مانده است. در سال ۲۰۱۴، دیرک اوبینک، سایمون بورِس و جفری فیش پنج قطعه پاپیروس حاوی نه شعر مجزا از سافو را منتشر کردند. سه مورد از این اشعار تا آن زمان کاملاً ناشناخته بودند، و این کشف به عنوان بزرگ ترین گسترشِ مجموعهٔ باقی مانده از آثار سافو در ۹۲ سال گذشته به شمار آمد. برجسته ترین مورد، قطعهٔ «شعر برادران» است که با نام پی. ساف. اوبینک شناخته می شود و بخشی از نسخهٔ انتقادی کتاب اول اشعار سافو محسوب می گردد. چهار قطعهٔ باقیمانده، با شماره های پی.جی.سی. اینو. ۱۰۵ فر. ۱–۴، با خط یکسان و فاصلهٔ سطرهای مشابه نوشته شده اند. قطعه پی. ساف. اوبینک با ابعاد ۱۷۶ میلی متر در ۱۱۱ میلی متر اندازه گیری شده است. که با شیوهٔ خط نگاری قرن سوم میلادی مطابقت دارد. که با دست خط قرن سوم پس از میلاد مطابقت دارد. طوماری که قطعهٔ پی. ساف. اوبینک بخشی از آن بوده، احتمالاً در اسکندریه تولید شده و به احتمال زیاد به فیوم منتقل شده بود. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این طومار آسیب دیده و تعمیر شده بود. بعدها به عنوان کارتوناژ - ماده ای مشابه پاپیه ماشه ساخته شده از ک
تان و پاپیروس - مورد استفادهٔ مجدد قرار گرفت. اوبینک احتمال می دهد که از این قطعه به عنوان جلد کتاب استفاده شده است. قطعهٔ پی. ساف. اوبینک شامل ۲۰ سطر از «شعر برادران» به همراه ۹ سطر از اثر دیگری از سافو به نام «شعر کپریس» است. به گفتهٔ جیمز روم، نویسنده و پژوهشگر، این قطعه بهترین نمونهٔ باقیمانده از پاپیروس های سافو از نظر حفظ وضعیت اصلی است. پاپیروس دوم، با نام پاپیروس اُکسی رینخوس ۲۲۸۹ که توسط اِدگار لوبل در سال ۱۹۵۱ منتشر شد، بخشی از «شعر برادران» را حفظ کرده که نشان می دهد حداقل یک بند قبل از بخش سالمِ باقی مانده وجود داشته است. منشأ اثر. به محض انتشار خبر کشف پی. ساف. اوبینک در ژانویه ۲۰۱۴، پژوهشگران شروع به طرح سؤالاتی دربارهٔ منشأ آن کردند. نسخهٔ اولیهٔ مقالهٔ اوبینک که این کشف را اعلام می کرد، اشاره کرده بود که این پاپیروس در یک مجموعهٔ خصوصی قرار دارد، اما - برخلاف روال معمول در گزارش های مربوط به آثار باستانی تازه کشف شده - هیچ اطلاعاتی دربارهٔ منشأ یا تاریخچه مالکیت آن ارائه نکرده بود. سی. مایکل سمپسون این عدم شفافیت را «غیرعادی و مشکوک» توصیف کرده است. باستان شناسان بلافاصله این کمبود شفافیت را م
ورد انتقاد قرار دادند و نسخهٔ اولیهٔ مقالهٔ اوبینک به سرعت حذف شد. از آن زمان تاکنون، ادعاهای متضاد متعددی دربارهٔ تاریخچهٔ پی. ساف. اوبینک مطرح شده است. گفتگوها دربارهٔ منشأ اثر اندکی پس از اعلام این کشف در ژانویهٔ ۲۰۱۴ آغاز شد. بتانی هیوز در "ساندی تایمز" گزارش داد که این پاپیروس در اصل متعلق به یک افسر آلمانی بوده است. در مقابل، اوبینک در "تایمز لیترری سوپلمنت" ادعا کرد که این اثر در کارتوناژ مومیایی یافت شده است. اوبینک در ادامه ادعا کرد که اشاره به «افسر آلمانی» توسط هیوز «تخیلی و خیالپردازانه» بوده است. همچنین توضیح داد که باور اولیه مبنی بر کشف این پاپیروس از کارتوناژ مومیایی، ناشی از شناسایی اشتباه بوده است. بر اساس اطلاعات موجود در یک بروشور فروش متعلق به کریستیز در سال ۲۰۱۵، سمپسون افسر آلمانی مورد اشارهٔ هیوز را راینر کریتل شناسایی کرده و استدلال می کند که این داستان اولیه جعل شده بوده تا کاستی ها در منشأ واقعی پاپیروس پوشانده شود. در سال ۲۰۱۵، دیرک اوبینک روایت دوم دربارهٔ منشأ اثر را در مقاله ای ارائه شده به انجمن مطالعات کلاسیک مطرح کرد. او ادعا کرد این پاپیروس از مجموعهٔ دیوید مور رابینسون بوده
که آن را در سال ۱۹۵۴ از یک فروشندهٔ مصری به نام سلطان مجید صامده خریداری کرده بود و پس از مرگش، آن را به کتابخانهٔ دانشگاه میسیسیپی اهدا کرده است. بخشی از مجموعهٔ رابینسون در سال ۲۰۱۱ از طریق خانهٔ حراج کریستیز برای فروش عرضه شد. اوبینک گزارش داد که پاپیروس پی. ساف. اوبینک در این حراجی حضور داشته و توسط یک کلکسیونر در لندن خریداری شده است. این مالک ناشناس بود که به اوبینک، رئیس پروژه پاپیروس های اُکسی رینخوس دانشگاه آکسفورد، دسترسی به پاپیروس و اجازه انتشار آن را اعطا کرد. هرچند وجود این پاپیروس در حراجی سال ۲۰۱۱ را نمی توان تأیید کرد. سامپسون و اولیگ در مقاله شان برای نشریهٔ ایدولون اشاره می کنند که هیچ سند معتبری برای تأیید این روایت ارائه نشده و شواهد موجود صرفاً به «حرف های اوبینک» متکی است. پس از انتشار مقاله ای در سال ۲۰۲۰ توسط سامپسون، که در آن نتیجه گرفته بود: «شک دارم حتی بخشی از روایت اوبینک در سال ۲۰۱۵ دربارهٔ منشأ اثر حقیقت داشته باشد»، آنتون بیرل و آندره لاردینوا (Bierl &amp; Lardinois) فصل مربوط به اوبینک در کتاب «تازه ترین سافو» را — که این روایت را تکرار کرده بود — پس گرفتند. آن ها به «منشأ آ
لودهٔ» اثر و همچنین عدم پاسخگویی جدی اوبینک به اتهامات مطرح شده توسط سامپسون استناد کردند. عکس هایی از قطعات «مجموعهٔ گرین» که ظاهراً توسط فروشنده ای گرفته شده اند (کسی که این قطعات را به مجموعهٔ گرین فروخته)، بر اساس متادیتای آن ها به دسامبر ۲۰۱۱ تاریخ گذاری می شوند. از آنجا که پاپیروس های رابینسون تا ژانویه ۲۰۱۲ توسط خریدارشان از حراجی کریستی جمع آوری نشده بودند، قطعات متعلق به مجموعهٔ گرین نمی توانستند بخشی از این مجموعهٔ حراج شده باشند. این ناهمخوانی، به تبعیت از آن، موجب تردید در ارتباط بین پاپیروس سافوی اوبینک با این حراجی می شود. در سال ۲۰۲۰، یک منشأ سوم احتمالی گزارش شد، زمانی که «برنت نونگبری» ایمیلی از «مایک هولمز» (مدیر طرح پژوهشی موزهٔ کتاب مقدس) منتشر کرد که شواهدی نشان می داد پاپیروس با شمارهٔ پی.جی.سی. اینو. ۱۰۵ از «یاکوب اکسوی اوغلو»، یک فروشندهٔ عتیقه جات ترکیه ای، تهیه شده بود. مجلهٔ "آتلانتیک" گزارش داد که اکسوی اوغلو این موضوع را تأیید کرده و همچنین ادعا کرده بود که پاپیروس سافوی اوبینک نیز از مجموعهٔ شخصی او بوده است. تئودور نش در مقاله ای برای مرکز مطالعات هلنی نتیجه گرفت که این پاپیروس