Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ابوحامد غرناطی با نام کامل ابوحامد محمد بن عبدالرحمن بن سلیمان بن ربیع مزینی قیسی (حدود ۱۰۸۰–۱۱۷۰) سیاح اندلسی از اهالی غرناطه بود که در اروپای شرقی و مرکزی سفر کرد و داستان سفرهایش را در کتابی عربی با نام "تحفة الألباب و نخبة الاعجاب" نوشت. او همچنین دربارهٔ مکان ها و چیزهای دیدنی در "المعرب عن بعض عجائب المغرب" ("ستایش برخی از شگفتی های شمال آفریقا") نوشت و گونه ای از کتاب های شگفت انگیز به زبان "عربی" را تألیف کرد.
پروتئین مرتبط با گیرندهٔ گاما-آمینوبوتیریک اسید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GABARAP"» کُدگذاری می شود. این پروتئین با مولکول های گیرنده ۱ ترانسفرین، ULK1 و GABRG2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
زیرواحد گاما-۲ گیرندهٔ گاما-آمینوبوتیریک اسید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GABRG2"» کُدگذاری می شود. این پروتئین با مولکول های GABARAP و گیرنده دی۵ دوپامین تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
سرزمین تاریکی (به عربی: دیاری ظلمات به زبان رومی: "Diyārī Zulūmāt") سرزمینی افسانه ای بود که ظاهراً در تاریکی همیشگی احاطه شده بود. معمولاً گفته می شود که در آبخازیا بوده و به طور رسمی به نام Hanyson یا هامسون (یا از منطقه همشن ترکیه آمده است) یا به سادگی جنگل آبخازیا شناخته می شود. سرزمین تاریکی در سفرنامه ها. سرزمین تاریکی در ادبیات سفر قرون وسطایی مانند "رمانس اسکندر" و "سفرهای سر جان ماندویل" از محبوبیت برخوردار بود. به گفته ماندویل، هیچ کس از ترس وارد Hanyson نمی شود، اما مردم اطراف آن را پرجمعیت می دانند، زیرا می توانند صدای انسان را در داخل آن بشنوند. ساکنان Hanyson از نوادگان امپراتور ایرانی سائورس (شاپور دوم) و مردانش هستند که با معجزه خداوند برای همیشه در آنجا گیر افتاده بودند. Saures اتباع مسیحی خود را در آبخازیا آزار و اذیت می کرد و آنها را در یک دشت به دام انداخته بود. آنها به درگاه خدا دعا کردند و خدا با احاطه کردن ارتش پادشاه در تاریکی غلیظ و غیرقابل نفوذی که هنوز بر زمین تأثیر می گذاشت پاسخ داد. در "رمان" اسکندر مقدونی در جستجوی آب حیات از سرزمین تاریکی عبور می کند. اسکندر پس از عبور از روسیه
و رسیدن تقریباً به لبه جهان، کشور تاریک را می یابد و با خدمتکار خود آندریاس به آنجا سفر می کند (در نسخه فارسی "رمانس"، این خدمتکار با الخضر، قهرمان قرآن شناخته می شود.). اسکندر نمی تواند راه خود را از طریق تاریکی پیدا کند، اما خدمتکار او این کار را می کند. آندریاس از آب زندگی می نوشد و جاودانه می شود. همین داستان در سنت عربی وجود دارد که ذوالقرنین را با اسکندر می شناسند. سرزمین تاریکی نیز به منطقه اطراف کوه های اورال شمالی نسبت داده شده است. هنگامی که ابوحامد غرناطی در سال ۱۱۳۵–۱۱۳۶ از ولگا بلغارستان بازدید کرد، به او گفتند که سرزمین تاریکی دور از یوگرا (یا یورا) نیست. ابن بطوطه در همان منطقه بود و می خواست از سرزمین تاریکی دیدن کند، اما تصمیم گرفت که این کار را انجام ندهد، زیرا به یک سفر ۴۰ روزه در «واگن های کوچکی که توسط سگ های بزرگ کشیده می شد» نیاز داشت.
زنجیرهٔ سبک ۳بی پروتئین های 1A/1B مرتبط با ریزلوله () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"MAP1LC3B"» کُدگذاری می شود. این پروتئین نقش حیاتی در پدیدهٔ خودخواری دارد و پرکاربردترین زیست نشانگر اتوفاگوزوم است. این پروتئین نخستین بار در ریزلوله های مغز موش صحرایی کشف شد.
شریفه عزه سید محمد الساقف/نورازه عبدالعزیز / (به مالایی: Sharifah Azah Syed Mohammad Alsagoff / Norazah Abdul Aziz) یا عزه عزیز (Azah Aziz)، و معروف به ماک اونگکو (Mak Ungku) (۲۱ اوت ۱۹۲۸ – ۹ ژوئیه ۲۰۱۲) یک زن نویسنده و شخصیت فرهنگی مالایی در مالزی بود. او زندگی خود را صرف کمک به حفظ هنر و سنت مالزی کرد. با توجه به میراث او، به «توکوه بودایوان ملایو» (Tokoh Budayawan Melayu) یا شخصیت فرهنگی مالزی نامیده شده است. زندگی. عزیز در سال ۱۹۲۸ در سنگاپور به دنیا آمد. علاقه شدید او به زبان، فرهنگ و هنر توسط مادرش عزیزه، که از خانواده ای برجسته جوهور و پیشگام در مطالعات علمی داخلی بود، پرورش یافته بود. عزیز مجموعه ای عالی از منسوجات و لباس های اولیه مالایی را از مادرش به ارث برده است که شور و شوق او را برای فرهنگی که در طول زندگی اش دوام آورد و راه را برای تبدیل شدن به یک متخصص محترم فرهنگ مالایی هموار کرد. عزیز منشی سردبیر روزنامه شد و سرانجام در عرصه روزنامه نگاری پله های ترقی را طی کرد. او «"آکاز»"، شرکت انتشاراتی خود را راه اندازی کرد، در آنجا هنرهای مالزیایی را ارتقا داد و در تعدادی از نشریات از جمله اولین روزنامه
روزانه بعد از ظهر مالایی «"هاریان مترو"» و قدیمی ترین روزنامه مالزی "نیو استریتز تایمز" مشارکت داشت. عزیز همچنین کتاب ها و آهنگ ها و شعرهای کودکانه منتشر کرد و اولین زنی در مالزی شد که این کار را انجام داد. در پایان ۱۰ سال فعالیت خود به عنوان روزنامه نگار، انجمن روزنامه نگاران زنان مالزی را تأسیس کرد و رئیس انجمن ملی نویسندگان مالزی شد. عزیز علاوه بر کار خود به عنوان نویسنده، از پیشگامان حقوق زنان نیز بود. او از برابری حقوق، مالیات مجزا برای همسران شاغل، اصلاحات خانواده مسلمان دفاع کرد و بعداً سازمان اقدام زنان اسلامی را تأسیس کرد. در طول سال ها، او لباس ها و پارچه های عتیقه را از دنیای قدیمی مالایی جمع آوری می کرد. او با دانش عمیق خود در مورد لباس، جواهرات و منسوجات، در مورد فرهنگ مالایی سخنرانی کرد و آن را به جشنواره های هنری و سمینارهای بین المللی معرفی کرد. علاوه بر این، او در سال ۲۰۰۶ کتابی در این زمینه با عنوان «ظاهر و سبک: مد مالایی» (Rupa dan gaya: Busana Melayu) نوشت. او زندگی خود را صرف ارتقای آداب و رسوم مالزی کرد تا فرهنگ آن بتواند در سراسر جهان به رشد خود ادامه دهد. عزیز برای حفظ میراث مالایی، م
درک دکترای افتخاری هنر و آموزش دریافت کرد. او همسر پروفسور سلطنتی اونگکو عبدالعزیز اونگکو عبدالحمید و مادر تان سری دکتر زتی اختر عزیز، هفتمین رئیس بانک مرکزی مالزی بود.
هامسا اوپانیشاد () یک متن سانسکریت و اوپانیشاد در هندوئیسم است. و به عنوان یکی از بیست اوپانیشاد یوگا طبقه بندی شده است و به "شوکلا یاجورودا" متصل است. متن یا بخش هایی از متن منشأ نسبتاً متأخری است، احتمالاً مربوط به هزاره دوم عصر رایج، اما پیش از اوایل قرن هفدهم نوشته شده است، زیرا دارا شکوه آن را در ترجمه فارسی اوپانیشادها به عنوان "Oupanekhat آورده" است و املای آن را به عنوان Hensnad (Hamsa-nada). هامسا اوپانیشاد به عنوان یک آمیزهٔ سازمان یافته از ایده ها، در قالب گفتمانی بین حکیم هندو گوتاما و Sanatkumara الهی، در مورد شناخت هامسا "-ویدیا" به عنوان پیش درآمدی برای Brahmavidya، مطرح شده است. صدای اوم، ارتباط آن با "همسا" را توصیف می کند، و چگونه مراقبه در این مورد، فرد را برای سفر به سوی تحقق Paramahamsa آماده می کند. نسخه های متعددی از همسا اوپانیشاد وجود دارد که نسخه های کلکته و پونا بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته اند. طرح و برخی از آیات متفاوت است، اما پیام مشابه است. این متن توسط راما به هانومان در گلچین دوره مدرن اوپانیشاد مطرح شده است. به آن Hamsopanishad نیز می گویند. اشتقاق لغات. به گفته پل دوسن، هام
سا در سنت هندی می تواند به قو یا فلامینگو" مهاجر اشاره کند و نماد "روح مهاجر" یا روح در حال تناسخ است. برخی از متون سانسکریت بین "هامسا و Kadamb" "تمایز" قائل می شوند که اولی قو و دومی غاز سر میله است. صرف نظر از اینکه غاز باشد یا قو، کلمه در عنوان نماد چیزی است که مهاجرت می کند، متعالی است. Sanatkumara بیان می کند که این دانش برای آن دسته از دانش آموزان یوگا است که خوددار هستند، ولع لذت های دنیوی را رها کرده اند. ژان وارن می گوید که هامسا نماد "آتمان" (روح) است. چاکراها. فرایند تانترا برای انرژی بخشیدن به چاکراها توصیف شده است همسا همان نیلوفر در دل است. فصل ۶ اوپانیشاد بیان می کند که هامسا باید در هشت گلبرگ (گل نیلوفر آبی) در قلب، مراقبه شود. این هامسا همان Paramahamsa (بالاترین روح) است که جهان را فرا گرفته و مانند ده میلیون خورشید می درخشد. " همسا اراده است. اوپانیشاد بیان می کند که وقتی هامسا درون در طنین اوم ادغام می شود، نه به خاطر Manas (ذهن)، بلکه به دلیل اراده هامسا (روح) به حالت توریا می رسد. همسا موسیقی است. همسا شنیدن «ندای درونی» است «نادای درونی» مقصد همسا. زمانی که یوگی متوجه برهمن می شود، Atm
an و برهمن او یکی می شوند، دوگانگی از بین می رود. سپس می درخشد، تردیدهایش از بین می رود، امیالش ناپدید می شوند، آرامش، روشنایی، سعادت به او تبدیل می شود.
هیرانیامائی لاما یک سیاستمدار بوتانی بود. در سال ۱۹۷۹ او اولین زنی بود که به عضویت Tshogdu انتخاب شد. زندگی نامه. لاما دختر K.D. Pradhan's بود. او در کالیمپونگ در هند تحصیل کرد و با Dasho Durgadas Lama ازدواج کرد. لاما در ژوئن ۱۹۷۹ از ناحیه Chengmari به عنوان نماینده مردم به مجلس ملی انتخاب شد و اولین زنی بود که در پارلمان بوتان راه یافت.
جام باشگاه های جهان کوچک ۱۹۵۷ (به طور رسمی، "جام جمهوری ونزوئلا") ششمین دوره جام باشگاه های جهان کوچک بود، مسابقاتی که دوره اول آن بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و دوره دوم آن بین سال های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵در ونزوئلا برگزار شد. این تورنمنت توسط چهار شرکت کننده، نیمی از اروپا و نیمی از آمریکای جنوبی در قالب نوبت گردشی انجام شد. بازیکنان برجسته ای مانند دیدی و گارینشا برای بوتافوگو، رامون ویلاورده که پس از تورنمنت سال ۱۹۵۳ دوباره ظاهر شدند، آنتونی رامالتس، استانیسلاو باسورا و اواریستو برای بارسلونا، روبرتو سوسا، هکتور نونز و گیرمو اسکالادا برای ناسیونال و مارسلینو کامپانال برای سویا. همچنین خوزه سانتاماریا مدافع رئال مادرید در ترکیب ناسیونال حضور داشت. این آخرین دوره مسابقات قهرمانی با نام اصلی و درجه اهمیت آن بود. پس از ایجاد جام باشگاه های اروپا، تلاش های باشگاه های اروپایی همه این بود که جام نوپای آن زمان را به چالش بکشند و تورنمنت ونزوئلا را خالی کنند. رئال مادرید، قهرمان اروپا در ۱۹۵۵–۵۶، در مسابقات ۱۹۵۶ شرکت کرد؛ اما پس از حفظ عنوان اروپایی خود در سال های ۱۹۵۶–۵۷، رئال مادرید در مسابقات ونزوئلا در سال ۱۹۵۷ شرکت نکرد،
که در نهایت آخرین تورنمنت در این سری اصلی بود. دیگر تیم های دعوت شده که در این رقابت شرکت نکردند، لاتزیو، اتلتیکو مادرید، اتلتیک بیلبائو و فلومیننزه بودند. تیم بارسلونا قهرمان این رقابت ها شد و اولین عنوان خود را به دست آورد و رامون ویلاورده مهاجم اروگوئه ای با ۶ گل آقای گل شد.
هیرانیاگاربا سوکتا (به سانسکریت : हिरण्यगर्भ सुक्ता) صد و بیست و یکمین سرود، دهمین ماندالای ریگ ودا است. در این سوکتا از هیرانیاگاربها به عنوان خدای خدایان یاد شده است و هیچکس مانند او نیست. Hiranyagarbha Sukta اعلام می کند که خداوند خالق جهان، سرچشمه ی آگاهی است. Sage Hiranyagarbha نویسنده Hiranyagarbha Sukta است. خالق سرود پراجاپاتی است. اوپانیشاد آن را روح جهان یا برهمن می نامد. از ده riks of trishtup rhythm تشکیل شده است.
دکوه (به عربی: دکوة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در مجدل عنجر واقع شده است. دکوه ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
نتی (به سانسکریت: नेती "netī") یک شاتکارما می باشد، پاکسازی بینی با عبور دادن آب نمک به طور متناوب از سوراخ های بینی معمولاً به نتی اثرات مفید زیادی نسبت می دهند که از اثرات فیزیولوژیکی عمیق بر بدن، ذهن و شخصیت تا حتی روشن بینی را شامل می شود. نتی. برای این روش، آب نمک ایزوتونیک استریل شده و ولرم در یک سوراخ بینی ریخته می شود تا از سوراخ دیگر خارج شود. سپس این روش از طرف دیگر تکرار می شود و بینی با خم شدن به جلو و با تنفس سریع خشک می شود.
مهارکننده های مستقیم فاکتور ده () مهارکننده های مستقیم فاکتور Xa (xabans) داروهای ضد انعقاد (داروهای رقیق کننده خون) هستند که هم برای درمان و پیشگیری از لخته شدن خون در سیاهرگ ها و هم برای جلوگیری از سکته مغزی و آمبولی در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی (AF) استفاده می شوند. کاربرد پزشکی. مهارکننده های مستقیم فاکتور Xa شامل ریواروکسابان، آپیکسابان و ادوکسابان هستند و انواعی از داروهای ضد انعقاد مستقیم خوراکی هستند که داروهای رقیق کننده خون، یکی از کلاس های داروهای ضد ترومبوتیک هستند. آنها معمولاً برای درمان و پیشگیری از لخته شدن خون در وریدها، جلوگیری از سکته مغزی و آمبولی در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچه ای (AF) که دارای سایر عوامل خطر هستند و جلوگیری از لخته شدن خون پس از جراحی معمولی زانو و تعویض مفصل ران تجویز می شوند. مهارکننده های مستقیم فاکتور Xa را می توان به عنوان جایگزینی برای وارفارین در نظر گرفت، به ویژه اگر فردی از چندین داروی دیگر استفاده می کند که با وارفارین تداخل دارند، یا اگر حضور در قرار ملاقات های پزشکی و نظارت آزمایشگاهی دشوار شود. عواملی که قبل از تصمیم گیری در مورد استفاد
ه از وارفارین یا DOAC یا مهارکننده مستقیم فاکتور Xa در نظر گرفته می شوند، عبارتند از: وجود یا عدم وجود بیماری دریچه ای قلب، وضعیت عملکرد کلیه، خطر سکته مغزی و خطر خونریزی. موارد منع مصرف. مهارکننده های مستقیم Xa در افرادی که به طور فعال خونریزی می کنند یا در معرض خطر بالای خونریزی هستند، منع مصرف دارد. اثرات آن بر جنین یا نوزاد ناشناخته است، بنابراین این داروها برای مادران باردار یا شیرده تجویز نمی شوند. اثرات نامطلوب. عوارض جانبی عبارتند از خونریزی؛ بیشتر از بینی، دستگاه گوارش (GI) و دستگاه ادراری تناسلی شایع است. در مقایسه با خطر خونریزی با استفاده از وارفارین، مهارکننده های مستقیم فاکتور Xa خطر بیشتری برای خونریزی دستگاه گوارش دارند اما خطر خونریزی عمده یا خونریزی در مغز کمتر است. سایر عوارض جانبی عبارتند از ناراحتی معده، سرگیجه، کم خونی و افزایش آنزیم های عملکرد کبد. مصرف بیش از حد. یک متخصص ممکن است در شرایط مصرف بیش از حد، آزمایش کمی فاکتور Xa را درخواست کند. آندگزانت آلفا، یک پادزهر خاص برای معکوس کردن فعالیت ضد انعقادی مهارکننده های مستقیم Xa در صورت خونریزی شدید، در سال ۲۰۱۸ توسط FDA تأیید شد. در بری
تانیا نیز موجود است. تداخلات دارویی. اگر همزمان با سایر داروهای رقیق کننده خون مانند داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی، داروهای ضد پلاکت و هپارین استفاده شود، خطر خونریزی افزایش می یابد. اگر همزمان با ریفامپیسین و فنی توئین استفاده شود، می توان اثرات رقیق کننده خون را کاهش داد و با فلوکونازول افزایش داد. در مقایسه با وارفارین، تداخلات کمتری با سایر داروها دارند. فارماکولوژی. مهارکننده های مستقیم فاکتور Xa آنزیمی به نام فاکتور Xa را مسدود می کنند و از تبدیل پرترومبین به ترومبین در آخرین مسیر مشترک انعقاد و مرحله نهایی تشکیل لخته در وریدها جلوگیری می کنند. فارماکوکینتیک. این داروها شروع و جبران اثر سریع دارند. این بدان معنی است که اغلب می توان آنها را ۱۲ تا ۴۸ ساعت پیش از جراحی متوقف کرد و مدت کوتاهی پس از جراحی دوباره آنها را از سر گرفت. در مقابل، وارفارین و فن پروکومون اغلب تا یک هفته قبل از جراحی متوقف می شوند و از هپارین های با وزن مولکولی پایین برای پر کردن شکاف درمانی معمولاً برای چند هفته استفاده می شود. همچنین برخلاف وارفارین و فن پروکومون، مهارکننده های مستقیم فاکتور Xa نیازی به نظارت مکرر بر زمان پروترو
مبین (INR) و تنظیم دوز ندارند.
لیندا گریس هویر آپدایک (۱۹۰۴–۱۹۸۹) نویسندهٔ آمریکایی اهل پلوویل، پنسیلوانیا بود. او مادر جان آپدایک نویسنده و مادربزرگ نویسنده دیوید آپدایک بود. لیندا آپدایک الهام بخش یا الگوی بسیاری از شخصیت ها در رمان های پسرش بود که از جمله آنها می توان به شخصیت اصلی رمان "در مزرعه" اشاره کرد. سنین جوانی و تحصیل. لیندا گریس هویر (آپدایک) در سال ۱۹۰۴ در مزرعه ای به مساحت ۸۳ جریب در پلوویل، پنسیلوانیا به عنوان تنها فرزند جان هویر (۱۸۶۳–۱۹۵۳) و کاترین کرامر هویر (۱۸۷۳–۱۹۵۵) به دنیا آمد. اجداد او آلمانی بودند خانواده عضو کلیسای لوتری انجیلی گریس بودند. والدین او مزرعهٔ خود را در سال ۱۹۲۱ فروختند و به خانهٔ بزرگی در شهر شیلینگتون، پنسیلوانیا، نقل مکان کردند. آپدایک از مدرسه عادی کیستون (دانشگاه کوتزتاون) فارغ التحصیل شد و سپس در سال ۱۹۲۳ در سن نوزده سالگی از کالج اورسینوس فارغ التحصیل شد و در آنجا به هاکی روی چمن علاقه داست سپس در سال ۱۹۲۴ مدرک کارشناسی ارشد ادبیات انگلیسی را از دانشگاه کرنل نیویورک دریافت کرد و در آنجا پایان نامه ای در مورد عروس لامرمور اثر والتر اسکات نوشت. ازدواج و تولد جان آپدایک. آپدایک در سال ۱۹۰۰ با هم
کاسی اورسینس خود، وسلی راسل آپدایک ازدواج کرد و این ازدواج تا سال ۱۹۷۲ ادامه یافت. آنها در سال ۱۹۲۵ از این ازدواج صاحب فرزندی به نام جان شدند. وسلی آپدایک به عنوان تست کنندهٔ کابل در شرکت مخابراتی ای تی اندتیکار می کرد تا زمانی که افسردگی شدید او را از پا انداخت و بعد در شیلینگتن معلم ریاضی شد. او بارها تلاشی نافرجام در جهت چاپ داستان هایش کرد که این عدم موفقیت بر روی فرزندش تأثیر بسزایی داشت. آپدایک ها وقتی جان کودک بود، در شیلینگتن با پدر و مادر لیندا زندگی می کردند. در جریان جنگ جهانی دوم، آپدایک در یک شرکت پاراشوت کار کرد و پول کافی برای بازپس گیری مزرعه خانوادگی را جمع آوری کرد و علیرغم میل پسرش، در سال ۱۹۴۵ خانواده را به پلوویل برگرداند.
گیاه پارچ مشکوک (نام علمی: "Nepenthes dubia")، یک گونه از سرده گیاه پارچ ها می باشد.
در فلسفه و ادیان هندی ( ،) دانش، معرفت، درک و شناخت، خرد و فرزانگی است. درک "jñana" بر یک رویداد شناختی متمرکز است که در صورت تجربه شناخته می شود. این دانش غیرقابل تفکیک از حقیقت است، به ویژه یک واقعیت کلی یا الهی (برهمن). ریشه ज्ञा- "jñā-" با انگلیسی "know"، و همچنین یونانی γνώ- (مانند γνῶσις "gnosis") و لیتوانیایی žinoti مترادف است. متضاد آن अज्ञान "ajñāna" «جهل» است. در بودیسم. در بودیسم تبتی، "jñāna" (به تبتی: "ye shes") به آگاهی خالصی اشاره دارد که عاری از محدودیت های مفهومی است و با پیشرفت در ده مرحله "جنانا (" Bodhisattva bhumi"s)"، فرد به روشنگری کامل و نیروانا می رساند. در هندوئیسم. ودانتا. Prajñānam Brahma (प्रज्ञानम् ब्रह्म)، یکی از Mahāvākyas، به معنای «شناخت برهمن است». یوگا. یوگا جانانا (ज्ञान योग، معرفت یوگا) یکی از سه مسیر اصلی (मार्ग، "مارگاس") است که قرار است به سمت "موکشا" (मोष و از مادیات رهایی یابد. دو مسیر اصلی دیگر کارما یوگا و باکتی یوگا هستند. راجا یوگا (राजयोग، یوگا کلاسیک که شامل چندین یوگا است نیز گفته می شود که به "موکشا منتهی" می شود. طی طریق مبتنی بر خلق و خوی شخصیتی افراد متفاو
ت است. جین. بر اساس متون جین مانند، دانش پنج نوع است. در آیین سیک. به معرفت معنوی اشاره دارد. افراد آگاه اغلب با عنوان «جیانی» شناخته می شوند.
جان چمپلین گاردنر جونیور (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۳ – درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲) رمان نویس، مقاله نویس، منتقد ادبی و استاد دانشگاه آمریکایی بود. او شهرت خود را بیشتر مرهون رمان «"گرندل"» است که در سال ۱۹۷۱ نوشت و بازگویی افسانه بیوولف است. سنین جوانی و تحصیل. گاردنر در باتاویا، نیویورک به دنیا آمد. پدرش واعظ و دامدار بود و مادرش معلم کلاس سوم در مدرسهٔ کوچکی در دهکدهٔ همسایه. پدر و مادرش هر دو به شعر و شاعری علاقمند بودند و اغلب بر سر زمین و در هنگام کار، شعر می سرودند و اشعار خود را در خانه دوستانشان بازخوانی می کردند. گاردند در گروه پیشاهنگان آمریکا فعال بود و به رتبهٔ پیشاهنگی عقاب دست یافت. گاردنر در کودکی به مدرسهٔ دولتی می رفت و در مزرعهٔ پدرش کار می کرد. در همین دوره در آوریل ۱۹۴۵ بود که ژیلبرت، برادر کوچکترش در تصادف با یک ماشین کشاورزی کشته شد. گاردنر که در زمان تصادف رانندهٔ این ماشین بود، عذاب وجدان ناشی از آن را تا سال های سال بعد از آن حادثه با خود حمل کرد و شب ها به کابوسی هولناک دچار بود. این واقعه در بیشتر داستان ها و نقدهای گاردنر خود را نشان می دهد و مستقیماً در داستان کوتاه «رستگاری» در سال ۱۹۷۷، که
شامل بازگویی داستانی تصادف به عنوان انگیزه ای برای الهام هنری بود، بازتاب پیدا کرد. گاردنر تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه دی پاو آغاز کرد و در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس دریافت کرد. او کارشناسی ارشد (۱۹۵۶) و دکترای خود را (۱۹۵۸) از دانشگاه آیووا دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه دیترویت فعالیت کرد.
برنامه آموزشی تاکتیک های جنگنده ضربتی نیروی دریایی ایالات متحده () مشهور به تاپ گان () تاکتیک ها و تکنیک های جنگنده و ضربتی را به خلبانان و افسران پرواز دریایی نخبه و منتخب، که به عنوان مربی جانشین به واحدهای عملیاتی خود بازمی گردند، آموزش می دهد. نام اولیه این مرکز آموزشی، «مدرسه جنگ افزارهای شکاری نیروی دریایی ایالات متحده» بود که در ۳ مارس ۱۹۶۹ میلادی در پایگاه نیروی هوایی، دریایی میرامار در سن دیگو بنیان نهاده شد. در سال ۱۹۹۶، آن مرکز قدیمی با «مرکز حمله و جنگ هوایی نیروی دریایی» در پایگاه هوایی فالون نوادا ادغام شد. این مرکز در آغاز تنها ۸ فانتوم اف-۴ مک دانل داگلاس در اختیار داشت. سپس داگلاس ای-۴ اسکای هاوک و نورثروپ تی-۳۸ تالون را برای شبیه سازی مشخصات میگ-۱۷ و میگ-۲۱ به خدمت گرفت. در این مرکز آموزشی گاهی هم از گرومن ای-۶ اینترودر و کانویر اف-۱۰۶ دلتا دارت متعلق به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده می شد. بعدها برای شبیه سازی هواپیماهای دشمن از کفیر، جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن و نورثروپ اف-۵ هم استفاده شد.
جنبشِ زن، زندگی، آزادی یا جنبشِ مهسا جنبشی اعتراضی انقلابی است که با وقوع خیزش ۱۴۰۱ ایران آغاز شد. این جنبش در تداوم حرکت انقلابی اش، زمینه های یک انقلاب را پی می گیرد. خصلت اساسی این جنبش، دموکراتیک بودن آن است و در آن، خواسته برابری و آزادی با محوریتِ مقابله با حجاب اجباری برجسته است. شعار شاخص این جنبش، «زن، زندگی، آزادی» است که بیشتر شهرهای ایران را فراگرفت و لایه های جمعیتی مختلفی به آن پیوستند. با وجود اینکه دستگاه های مختلف سیاسی، فرهنگی و امنیتی جمهوری اسلامی با موضعگیری های گوناگون، «زنان بی حجاب» را تهدید می کنند و حتی سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، بی حجابی را «حرام سیاسی» خواند؛ اما حضور بدون روسری زنان ایرانی در خیابان ها و همراهی چهره های سرشناس با آنها، این جنبش را ادامه دار کرد و جلوگیری از کشف حجاب برای حکومت ایران اهمیتِ راهبردی، سیاسی، هویتی و گفتمانی پیدا کرد. پارلمان اروپا، ۲۷ مهر ۱۴۰۲، جایزه حقوق بشری اتحادیه اروپا، "ساخاروف"، را به مهسا امینی و جنبش زن، زندگی، آزادی در ایران اهدا کرد. همچنین جایزه رسانه ای ام ۱۰۰ موسوم به جایزه مطبوعات اروپا در سال ۲۰۲۳ به این جنبش اختصاص یافت و
شیما بابایی، فعال حقوق زنان و زندانی سیاسی سابق، به نیابت از معترضان ایرانی آن را تحویل گرفت. مفهوم شناسی. خیزش های اجتماعی اگر ادامه پیدا کنند، به جنبش اجتماعی بدل خواهند شد. برخلاف خیزش ها که به نحو خودجوش شکل می گیرند، جنبش های اجتماعی از نوعی سازمان دهی و برنامه ریزی حداقلی و دست کم نوعی رهبری میدانی برخوردار هستند. یکی از مسیرهای خیزش های اجتماعی، تبدیل آن به جنبش اجتماعی است و این اتفاقی است که برای خیزش اجتماعی ۱۴۰۱ ایران رخ داد. گستردگی. مانند تقریباً تمامی جنبش های اجتماعی، ماهیت، بازیگران اصلی، خواسته ها و دیگر ابعاد این جنبش، همچنان برای بسیاری نامشخص و مبهم است. خواسته های این جنبش را می توان به دو دسته تقسیم کرد؛ دسته اول سرپیچی از قوانین جمهوری اسلامی که بر سبک زندگی همگان و مشخصا زنان، تحمیل کرده است؛ مهم ترین این خواسته ها که جزو بارزترین نمودهای این جنبش نیز هست، آزادی پوشش است. دسته دوم تغییرات سیاسی در ساختار حاکمیت و تغییر نظام به نظامی دموکراتیک و سکولار است. بسیاری از مشاهدات در نقاط گوناگون در داخل ایران نشان می دهند، بسیاری از زنان عملاً حجاب اجباری را رعایت نمی کنند. این جنبش، بی مرکز
و سراسری است و از همهٔ استان ها و قومیت ها ایران در آن شرکت دارند و وقتی مردم در یک استان سرکوب می شوند، در دیگر استان ها مردم به پشتیبانی از آنان برمی خیزند. همچنین، در حالی که در جنبش های گذشته چند شهر کانون های اصلی بودند، «جنبش زن، زندگی، آزادی» فراگیر و بی کانون است و می توان گفت فراگیریِ این جنبش حتی در مقایسه با جنبش اصلاحات و جنبش سبز نیز چشم گیر است. این جنبش به لحاظ گستردگی جغرافیایی، تنوع طبقات معترض، تداوم و تعداد تجمعات و نیز شدت فشار بر حکومت، رکورد هر جنبش اعتراضی دیگری را در تاریخ جمهوری اسلامی ایران شکسته است. جنبش دانشجویی. بعد از شکل گیری «جنبش زن، زندگی، آزادی»، جنبش دانشجویی ایران بعد از یک دوره فترت طولانی، ظهوری دوباره داشت و توانست در یک دوره چندماهه نقطه اوج کنش های نقادانه در تاریخ جنبش دانشجویی را از لحاظ وسعت گسترده و عمق بشکند. حکومت ایران در برابر اعتراضات دانشجویی که با حمایت جمعی از استادان همراه بود، برخوردهای امنیتی کرد، برای نخستین بار تعداد زیادی از دانشجویان فعال در اعتراضات سراسری را به دانشگاه ممنوع الورود کرد و به موازات تعداد زیادی نیز بازداشت شدند. با استمرار نافرمان
ی مدنی دانشجویان به ویژه دانشجویان دختر در تن ندادن به حجاب اجباری، مناسبات پادگانی و امنیتی در دانشگاه های ایران افزایش یافت. این خود بخشی از کارزار بزرگتر حول دوگانه حجاب اجباری و پوشش آزاد در جامعه ایران شد. سال ۱۴۰۲ با دور جدیدی از برخوردهای امنیتی و انقباضی با فعالان دانشجویی آغاز شد و شماری از فعالان دانشجویی حکم محرومیت موقت از تحصیل دریافت و تعدادی نیز از امکانات خوابگاهی محروم شدند. اپوزیسیون جمهوری اسلامی. با آغاز خیزش اعتراضاتی در ایران، مخالفان جمهوری اسلامی، با برگزاری همایش، سخنرانی و ایجاد ائتلاف و اعلام همبستگی، شروع به سازماندهی در راستای همراهی با جنبش زن، زندگی، آزادی کردند. اسفند ۱۴۰۱ شورایی شش نفره تحت عنوان «منشور همبستگی و سازماندهی برای آزادی ایران» تشکیل شد، و در اردیبهشت ۱۴۰۲، همایشی مجازی با نام «گفت وگو برای نجات ایران» با سخنرانی کارشناسان و تحلیلگران داخل و خارج ایران در بستر بازخوانی اعلامیه پایانی میرحسین موسوی دربارهٔ لزوم رفراندوم و قانون اساسی برگزار شد. برداشتن حجاب اجباری. اقدام زنان ایرانی در کنارگذاشتن حجاب اجباری و به آتش انداختن روسری ها به نمادی در جنبش زن زندگی آزادی
بدل شد و یکی از چالش های مهم نظام جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با این جنبش است. یکی از دستاورد این جنبش افزایش چشمگیر شمار زنانی است که بدون حجاب در اماکن عمومی و بیرون از منازل خود ظاهر می شوند. زنان و خواست عینی و مادی آن ها در انتخاب آزاد نحوهٔ پوشش و سبک زندگی نیروی پیشران این جنبش در ایران است. در همراهی با زنان ایرانی، برخی زنان سینماگر نیز در رویدادهای مختلف بدون حجاب حاضر شدند تا با این روش به مسئله حجاب اجباری که پس از انقلاب ۵۷ در ایران اجرایی شد، اعتراض کنند. اعتراضی که هزینه های قضایی برای برخی از آنها به دنبال داشت. بازیگران زنی چون گلاب آدینه، فاطمه معتمدآریا، کتایون ریاحی، افسانه بایگان، هنگامه قاضیانی، شقایق دهقان، ترانه علیدوستی، باران کوثری، پانته آ بهرام یا آزاده صمدی با برداشتن حجاب اجباری در مراسم عمومی از این جنبش حمایت کردند. اعتراض مدنی بازیگران تئاتر و سینما و کارگردانان در شرایطی پیش می رود که حکومت ایران با احضار و تشکیل پرونده قضایی و «ممنوع الکار» و ممنوع الخروج کردن بازیگران به دنبال محدود کردن دامنه این اعتراضات است. بازیگران سینما در ایران در شبکه های اجتماعی فعال بوده و رفتا
ر و واکنش های سیاسی و اجتماعی آنها بر جامعه ایران تأثیرگذار است. سه ماه پس از تشدید برخورد با زنان به خاطر سر باز زدن از حجاب اجباری، مجید امامی، دبیر شورای فرهنگ عمومی ایران، با بیان اینکه «در تهران بین ۱۵ تا ۲۰ درصد کشف حجاب داریم»، جمعیت زنانی که از حجاب اجباری سر باز می زنند را بسیار گسترده تر از حدی خواند که حکومت توان برخورد و بازداشت آنها به عنوان «مجرم» را داشته باشد. پیش از این، عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز با تأیید افزایش گسترده سرباز زدن زنان از حجاب اجباری، گفته بود با اینکه «کشف حجاب جرم است و زنان بدون حجاب اجباری باید بازداشت شوند اما به دلیل جمعیت زیاد این زنان، امکان بازداشت آنان وجود ندارد.» گشت ارشاد. پس از کشته شدن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد که «جنبش زن، زندگی، آزادی» را در پی داشت، برخی از مسئولان حکومتی ایران از پایان کار گشت های ارشاد خبر دادند و خودروهای گشت های ارشاد به شکل محسوس در خیابان های شهرهای ایران حضور ندارند. آذرماه ۱۴۰۱ محمدجعفر منتظری، دادستان کل ایران، در اظهاراتی از «تعطیلی گشت ارشاد» خبر داد و علی خان محمدی، سخنگوی ستاد امر به معروف و نهی ا