Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریکا بود و در سال ۱۹۲۹ به همراه مارگارت واشبرن، یکی از اولین زنانی بود که به عضویت انجمن روان شناسان تجربی درآمد. داونی در سال ۱۹۳۲ در خانه خواهرش در ترنتون، نیوجرسی به دلیل سرطان معده درگذشت. پس از مرگ او، خانواده اش کتابخانه شخصی اش را به دانشگاه وایومینگ اهدا کردند و دانشگاه برای او مراسم یادبودی برگزار کرد. مشارکت های مهم. داونی در سال ۱۹۱۹ آزمون اراده-خلق فردی داونی را توسعه داد که یکی از اولین آزمون های شخصیت شناسی بود. این آزمون، شخصیت را بر اساس دست خط ارزیابی می کرد و شامل ۱۰ آزمایش فرعی بود که با هم امتیاز کلی «ظرفیت اراده» فرد را مشخص می کردند. داونی قصد داشت آزمون را بهبود ببخشد، اما پیش از آن درگذشت. سایر علاقه مندی ها. مشابه ویلیام جیمز و دیگر روان شناسان برجسته، داونی علاقه زیادی به هنرهای خلاقانه داشت. او در طول زندگی اش اشعار، نمایشنامه ها و داستان هایی نوشت. او حتی سرود مدرسه، «آلما ماتر»، را برای دانشگاه وایومینگ نوشت. در سال ۱۹۱۱، او «واکنش تخیلی به شعر» را منتشر کرد که یکی از مهم ترین آزمایش هایش در زمینه هنر بود. این مطالعه تصاویری را که افراد هنگام خواندن شعر در ذهن خود ایجاد می کردند،
بررسی کرد. او معتقد بود که تفاوت در چنین تصاویری نشان دهنده تفاوت های شخصیتی است. میراث. یک صندوق به نام «صندوق جون اتا داونی در روان شناسی» توسط اعضای خانواده او تأسیس شد تا از استادی ها، بازسازی اتاق سمینار جون ای. داونی و حمایت از زنان در گروه روان شناسی دانشگاه وایومینگ پشتیبانی کند. او همچنین توسط دانشگاه وایومینگ مورد تقدیر قرار گرفته است. این دانشگاه دارای یک پلاک برنزی با نام او، استفاده از سرود «آلما ماتر» که توسط او نوشته شده و یک ساختمان به نام او است.
ورشا ماهندرا آدالجیا (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۴۰) یک گجراتی زبان فمینیست، رمان نویس، نمایشنامه نویس و مذاکره کننده هندی است که در سال ۱۹۹۵ جایزه آکادمی ادبیات برای زبان گجراتی را برای رمان "انصار" دریافت کرد. او همچنین نمایشنامه نویس بوده و برای تئاتر، فیلم نامه و رادیو می نویسد. اوایل زندگی. او در ۱۰ آوریل ۱۹۴۰ در بمبئی (امروزه مومبای) در خانواده ای اهل جام نگر متولد شد. پدرش گونوانترای آچاریا، رمان نویس گجراتی، و مادرش نیلابن بود. او در سال ۱۹۶۰ مدرک کارشناسی خود را در رشته گجراتی و سانسکریت از دانشگاه بمبئی دریافت کرد. سپس در سال ۱۹۶۲ کارشناسی ارشد خود را در جامعه شناسی به پایان رساند. او در مدرسه ملی درام دهلی با بورسیه تحصیل کرد. بین سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ به عنوان سخنگوی رادیو آکاشوانی در بمبئی فعالیت داشت. در سال ۱۹۶۵ با ماهندرا آدالجیا ازدواج کرد و از سال ۱۹۶۶ به نویسندگی پرداخت. خواهر او ایلا عرب مهتا نیز رمان نویس است. فعالیت ادبی. ورشا آدالجیا فعالیت ادبی خود را به عنوان سردبیر "سوده"، یک هفته نامه ویژه زنان از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ آغاز کرد و بعدها در مجله "گجراتی فمینا" از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ فعالیت داشت. از سال ۱۹۷۸، او
در سمت اجرایی گجراتی ساهیتیا پریشاد مشغول به کار بوده است. او در سکونت گاه های جذامیان، زندان ها و میان آدیواسی ها تحقیق و فعالیت داشته است. آثار. او ۴۰ کتاب، از جمله ۲۲ رمان و هفت مجموعه داستان کوتاه نوشته است. "شراوان تارا ساروادا" (۱۹۶۸) و "تیمیرنا پادچایا" (۱۹۶۹) از نخستین رمان های او هستند و پس از آن "یک پلنی پاراخ" (۱۹۶۹) منتشر شد. "پنج نه یک پنج" (۱۹۶۹)، "آواجنو آکار" (۱۹۷۵)، "چهواتنو چهوات" (۱۹۷۶)، "پاچا فاراتا" (۱۹۹۱) و "پاگالا" (۱۹۸۳) از رمان های معمایی او هستند. "نیلیما مریتویو پامی چه" (۱۹۷۷) رمانی اجتماعی-معمایی است. "آتاش" (۱۹۷۶) به خشونت در ویتنام می پردازد. "بان دیوان" (۱۹۸۶) درباره فساد در زندان ها نوشته شده است. سایر آثار. رمان های دیگر او عبارت اند از: رمان های کوتاه دیگر او عبارت اند از: "قهقهه ای خاموش" شامل رمان کوتاه دیگری با نام "یک زندان" نیز هست. "انسار" (۱۹۹۲) مشهورترین رمان او درباره جذامیان است. مجموعه داستان های کوتاه او شامل "او" (۱۹۷۹)، "بر آستانه شامگاه" (۱۹۸۳)، "اندهانی" (۱۹۸۹)، "برگ چهارم بیلپاترا" (۱۹۹۴)، "آسمان در گرهی بسته" (۱۹۹۸)، "آنورادا" (۲۰۰۳) و "زمانی خواهد آمد که..
." (۲۰۰۴) هستند. مجموعه ای از داستان های برگزیده او با عنوان "بهترین داستان های ورشا آدالجا" (۱۹۹۲) به ویرایش ایلا عرب مهتا منتشر شده است. "مندودری" (۱۹۹۸) مجموعه ای از نمایشنامه تک پرده ای است. "این است زندان" (۱۹۸۶)، "تیرد"، "شهید" (۲۰۰۳) و "بلبل بهاری" (۲۰۰۶) از دیگر نمایشنامه های او هستند. رمان های "مرا نیز خانه ای باید" و "رتپنخی" به مجموعه های کوتاه تلویزیونی اقتباس شده اند. "سایه های تاریکی" به یک نمایشنامه سه پرده ای تبدیل شد و بیش از صد اجرا داشت. او رمان پدرش را به عنوان "داریدرانارایان" به سریال تلویزیونی و سپس نمایشنامه ای اقتباس کرد. همچنین فیلم تلویزیونی "انسار" درباره جذامیان را تهیه کرد که برنده جایزه شد. مجموعه مقالات او شامل "زیارت زمین" (۱۹۹۴) و "تمام آسمان در یک قفس" (۲۰۰۷) است. سفرنامه های او عبارت اند از "آسمان خم شد" (۲۰۰۲)، "آب زمزمه می کند" (۲۰۰۲)، "شیوهم" (۲۰۰۶) و "پناهنده" (۲۰۰۷). او همچنین مجموعه ای با عنوان "عشق های جاودان" (۲۰۰۰) را ویرایش کرده است. "چهارراه" در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این رمان تاریخی گسترده، سه نسل را در بر می گیرد. جوایز. او در سال ۱۹۹۵ جایزه "آکادمی ملی ادب" را برا
ی رمان "انسار" دریافت کرد. او همچنین جوایز "سرزمین شوروی نهرو" (۱۹۷۶)، "جایزه آکادمی ادبیات گجراتی" (۱۹۷۷، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰)، "جایزه شورای ادبیات گجراتی" (۱۹۷۲، ۱۹۷۵) و "جایزه ک. م. مونشی" (۱۹۹۷) را دریافت کرده است. در سال ۲۰۰۵، جایزه رانجیت رام سووارنا چاندراک را کسب کرد. او همچنین برنده "جایزه ناندشانکار مهتا چاندراک"، "جایزه سروج پاتاک" و "جایزه داستان نویسی رام نارایان پاتاک" شده است.
دولت جمهوری سومالی لند دولت مرکزی سومالی لند است. دولت سومالی لند از شاخه های مقننه، مجریه و قضایی تشکیل شده است که هر یک مستقل از سایرین عمل می کنند. دولت تحت چارچوب تعیین شده توسط قانون اساسی سومالی لند، مصوب ۲۰۰۱ اداره می شود. این یک کشور واحد است. مقر دولت در هرجیسا، پایتخت سومالی لند واقع شده است. اگرچه سومالی لند دارای واحد پول، نیروهای مسلح، پلیس، گذرنامه، ویزا و سابقه استقلال خود به عنوان ایالت سومالی لند از بریتانیا است، هیچ کشوری آن را به رسمیت نمی شناسد.
لیانا آقابکیان (؛ ؛ در وانادزور) یک شطرنج باز زن اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد بین المللی زنان می باشد. زندگی نامه. در ۱۵ ژانویه ۱۹۸۶ در کیروواکان به دنیا آمد
تامارا بویاخچیان (؛ ؛ - ) یک شطرنج باز اهل ارمنستان بود که دارنده عنوان عنوان های فیده بود. زندگی نامه. در ۱۹۴۲ به دنیا آمد وی نخستین زن ارمنی استاد ورزشی اتحاد شوروی (۱۹۶۶) بود. وی در ۲۰۰۴ در سن سالگی درگذشت.
نائیرا موسیسیان (؛ ؛ زادهٔ ) شطرنج باز زن اهل ارمنستان است که دارنده عناوین استاد بین المللی زنان و استادبزرگ زنان می باشد. زندگی نامه. در ۷ ژوئن ۱۹۷۷ به دنیا آمد
ایرینا واگانیان (؛ ؛ ) یک شطرنج باز زن اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد بین المللی زنان می باشد. زندگی نامه. در ۱۸ ژوئن ۱۹۶۳ به دنیا آمد منابع.
نارینه وُلودیایی گاسپاریان (؛ ؛ زادهٔ ) شطرنج باز زن اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد بین المللی زنان می باشد. زندگی نامه. در 13 ژوئیه 1982 به دنیا آمد
آنا آرشالویسی هاکوبیان (؛ ؛ زاده - درگذشته ) مترجم و شطرنج باز اهل ارمنستان بود که دارنده عنوان عنوان های فیده بود. زندگی نامه. وی در۲۹ نوامبر ۱۹۴۹ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی مدرک دکتری علوم لغت شناسی داشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود. وی در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ در سن ۷۲ سالگی درگذشت.
لیا مارتیروسیان ( ؛ ) یک شطرنج باز زن اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد فیده زنان می باشد. زندگی نامه. در ۹ ژوئن ۱۹۸۸ به دنیا آمد
لئونی فولر آدامز (۹ دسامبر ۱۸۹۹ – ۲۷ ژوئن ۱۹۸۸) شاعر آمریکایی بود. او در سال ۱۹۴۸ به عنوان هفتمین مشاور شاعر کتابخانه کنگره منصوب شد. زندگی نامه. آدامز در بروکلین، نیویورک زاده شد و در محیطی بسیار سخت گیرانه پرورش یافت. تا هجده سالگی اجازه نداشت از مترو استفاده کند و حتی در آن زمان نیز پدرش او را همراهی می کرد. خواهر او، لوئیز هولند، معلم و باستان شناس بود و شوهر خواهرش، لستر بوداین هولند، باستان شناس بود. آدامز در کالج بارنارد وابسته به دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد، جایی که هم دوره و دوست مارگارت مید بود. در دوران دانشجویی، استعداد او در شعر آشکار شد و نخستین اشعارش در همین دوره منتشر شدند. در سال ۱۹۲۴، سردبیر نشریه "The Measure" شد و در سال ۱۹۲۵ نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان "Those Not Elect" منتشر کرد. در بهار ۱۹۲۸، آدامز رابطه کوتاهی با ادموند ویلسون داشت. هنگام ترک آمریکا به مقصد فرانسه، از اینکه روز آخر را با ناراحتی سپری کرده بود، از ویلسون عذرخواهی کرد. در لندن، آدامز با اچ. دی. آشنا شد که او را به برخی از چهره های ادبی معرفی کرد. در پاریس نیز توسط گرترود استاین به چای دعوت شد. در سال ۱۹۲۹، زمانی که و
یلسون از قصد ازدواج با زنی دیگر خبر داد، آدامز به او نوشت که باردار بوده و احتمالاً سقط جنین کرده است. ویلسون که تحت تأثیر حس گناه و نوشیدن مفرط دچار فروپاشی عصبی شده بود، بعدها دریافت که این بارداری خیالی بوده است. در سال ۱۹۲۹، مجموعه شعر "High Falcon" منتشر شد. در دهه ۱۹۳۰، او در کوه های راماپو نزدیک هیلبرن، نیویورک زندگی می کرد و برای تدریس شعر ویکتوریایی در دانشگاه نیویورک به شهر رفت وآمد داشت. در سال ۱۹۳۰، با نویسنده و مدرس ویلیام تروی آشنا شد و در سال ۱۹۳۳ با او ازدواج کرد. در همان سال، مجموعه "This Measure" را منتشر کرد. در سال ۱۹۳۵، به همراه همسرش به کالج بنینگتون پیوست. او در دانشگاه های مختلفی از جمله کالج داگلاس، دانشگاه واشینگتن، کنفرانس نویسندگان برد لوف، دانشگاه کلمبیا و کالج سارا لارنس تدریس کرد. از جمله شاعران تحت آموزش او، لوییز گلیک، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۲۰، بود. لین کارتر، نویسنده و ویراستار، در کارگاه شعر او در دانشگاه کلمبیا شرکت کرد. در سال ۱۹۴۷، مارسلا کومس وینسلو پرتره ای از او نقاشی کرد. در سال ۱۹۵۰، دکترای افتخاری از کالج نیوجرسی برای زنان دریافت کرد. او برای مجموعهٔ "اشع
ار: گزیده ای" در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ جایزه بولینجن را دریافت کرد. در نقدی بر این کتاب، لوئیز بوگان نوشت: «اشعاری مانند همراهان مرداب، برای برداشت، انگورسازی و دونده با قرعه هاً از استعدادی شاعرانه نشأت می گیرند که به همان اندازه که عمیق است، نادر نیز هست.» در سال ۱۹۵۵، آدامز در یک زندگینامهٔ کوتاه که برای یک دانشنامهٔ زندگی نامه ای ادبیات مدرن نوشت، اندکی از دیدگاه های مذهبی و سیاسی خود را روشن کرد: «پدرم… مرا در کودکی به شک گرایی سوق داد — اما اکنون یک کاتولیک رومی هستم… من یک دموکرات بسیار لیبرال هستم.» او در سال ۱۹۸۸، در سن ۸۸ سالگی در نیو میلفورد، کنتیکت درگذشت. سبک شعری. در نگاه اول، سبک لئونی آدامز در طول زندگی اش تغییر چشمگیری نداشت، اما شگفتی خجولانه ای که در آغاز داشت، به تدریج به نوعی شور عرفانی و تقریباً نیایشی تبدیل شد. توصیفات غنی او، ظرافت ادراک و روحیه ای متعالی را به نمایش می گذاشت. او را می توان با هنری وان و شعر متافیزیکی قرن هفدهم مقایسه کرد، به ویژه در شور مذهبی نهفته در آثارش. در تفسیری انتقادی از اوایل دههٔ ۲۰۰۰ در وب سایت ووم پو (وبلاگی دربارهٔ شعر زنان)، شاعر آنی فینچ خوانشی پست مدرن تر از
آدامز ارائه داد و او را «شاعری غنی و حسی توصیف کرد که حسیت خود را نه متوجه دیگران، بلکه به طور عمده متوجه عناصر شعر، نحو و نماد، واژگان و آوای کلمات، و در کل به خود زبان معطوف می کرد.» او ادامه داد که «شعر آدامز تعادل میان قدرت های افسونگرانه و بازنمایی کنندهٔ زبان شاعرانه را به بازی می گیرد. او از آواهای زبان به عنوان وزنه های متقابل در برابر معانی ظاهری اشعارش استفاده می کند، روند خوانش را پیچیده می سازد و واکنش های احساسی خواننده را به چالش می کشد.»
نونه لیوایی کالانتاریان (؛ ؛ ) یک شطرنج باز زن اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد فیده زنان می باشد. زندگی نامه. در ۱۹۷۲ به دنیا آمد
سارینا بولدن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فیلیپین است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان کومو، از باشگاه های شاغل در سری آ زنان ایتالیا، بالاترین سطح لیگ فوتبال زنان در این کشور، بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وسترن سیدنی، نیوکاسل جتس و کومو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین بازی کرده است. زندگی اولیه و تحصیلات. سارینا ایزابل بولدن در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۶ در سانتا کلارا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد. او دختر شری و رابرت بولدن است و یک برادر کوچکتر دارد. مادرش از اهالی پانگاسینان، فیلیپین است و پدرش از سیاه پوستان آمریکا است. والدین سارینا هر دو به ورزش علاقه دارند، هرچند فوتبال رشته اصلی آن ها نیست. او به میلپیتاس و سپس به دانشگاه لویولا مریمونت رفت و مدرک کسب و کار را دریافت کرد که قصد دارد به عنوان پشتیبان برای حرفه ورزشی اش استفاده کند. دوران باشگاهی. بولدن در سال ۲۰۲۰ برای زینبی هانگویان در لیگ فوتبال تایوان بازی کرد. او سپس برای باشگاه فوتبال زنان سانفرانسیسکو نایت هاوکس در لیگ حرفه ای فوتبال زنان در ایالات متحده آمریکا بازی کرد. در ژوئن ۲۰
۲۱، بولدن به باشگاه فوتبال زنان الفن سایتاما از لیگ برتر فوتبال زنان ژاپن پیوست. او در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱، در باخت ۱–۴ سایتاما به توکیو وردی بلزا به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۶۲ به میدان رفت. بولدن که زبان مادری اش انگلیسی است، در ارتباط با هم تیمی هایش محدودیت هایی داشت. در دسامبر ۲۰۲۲، بولدن قراردادش را با الفن سیتاما به صورت دوجانبه فسخ کرد و به باشگاه استرالیایی وسترن سیدنی واندررز منتقل شد. قبل از فصل ۲۰۲۳–۲۴ لیگ استرالیا، مشخص شد که وسترن سیدنی واندررز قرارداد بولدن را تمدید نکرده است. بولدن گفت که از باشگاه های مختلف پیشنهاداتی دریافت کرده است، اما او ترجیح داد در لیگ برتر فوتبال زنان استرالیا بماند و در آن زمان «حرکت های بزرگ و دور از دسترس» نکند. در آن زمان، او عمدتاً به بازی در تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین برای حفظ تناسب اندام خود تکیه کرده بود. پس از مدتی دوری، از فصل ۲۰۲۳–۲۴، بولدن با باشگاه فوتبال زنان نیوکاسل جتس قرارداد امضا کرد و در اولین بازی، دو گل به ثمر رساند. سرمربی گری فن اگموند از بولدن دعوت کرد تا به تیم بپیوندد. در اوت ۲۰۲۴، بولدن قراردادی برای بازی در یک باشگاه ایتالیایی امضا کرد.
دو هفته بعد، باشگاه فوتبال زنان کومو بولدن را به عنوان بازیکن جدید خود معرفی کرد و قراردادی را علنی نمود که او را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ با باشگاه نگه می دارد. دوران ملی. عملکرد بولدن با تیم فوتبال زنان دانشگاه لویولا مریمونت باعث شد تا او به یک اردو در اورلاندو، فلوریدا در آوریل ۲۰۱۷ دعوت شود که توسط تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال زنان ایالات متحده آمریکا سازماندهی شده بود. در اواخر ۲۰۱۷، او توانست در اردوهای آموزشی که توسط تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین سازماندهی شده بود، شرکت کند و توجه ریچارد بون، سرمربی وقت تیم ملی را جلب کند. از او بعداً در ترکیب نهایی تیم ملی فیلیپین که در جام ملت های زنان آسیا ۲۰۱۸ شرکت کرد، نام برده شد. در اولین بازی گروهی فیلیپین برابر میزبان اردن، بولدن اولین بازی ملی خود را تجربه کرد. او گل برتری فیلیپین را در پیروزی ۲–۱ برابر میزبان به ثمر رساند. بولدن در ترکیب تیم ملی فیلیپین که در جام ملت های زنان آسیا ۲۰۲۲ حضور داشت. فیلیپین برای اولین بار به مرحله حذفی جام ملت های زنان آسیا راه یافت. در مرحله یک چهارم نهایی برابر تیم ملی فوتبال زنان چین تایپه، که پس از تساوی ۱–۱ بازی به ضربات پنالتی کشیده
شد، بولدن پنالتی برتری را به ثمر رساند که منجر به صعود فیلیپین به اولین جام جهانی فوتبال زنان در تاریخ این کشور، در سال ۲۰۲۳ شد. در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳، او تنها گل را در پیروزی ۱–۰ برابر تیم ملی فوتبال زنان نیوزیلند به ثمر رساند که اولین گل و اولین پیروزی کشورش در این مسابقات بود. او در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۲۴، در یک بازی دوستانه برابر کره جنوبی، پنجاهمین بازی بین المللی خود را به دست آورد.
کوئینلی کوئزادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان مانیلا دیگر و تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین بازی کرده است. دوران حرفه ای. دبیرستان. کوئینلی کوئزادا برای تیم فوتبال دختران مدرسه دبیرستان روزمید بازی کرد. او در فصل های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان بخشی از تیم اول لیگ انتخاب شد. او در سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ به عنوان بازیکن برتر هجومی لیگ میسیون ولی شناخته شد و همچنین به عنوان ورزشکار زن سال در دوران دبیرستان خود انتخاب شد. کوئزادا کار خود را در فوتبال جوانان باشگاهی در سال ۲۰۱۰ در رده زیر ۱۴ سال در باشگاه فوتبال زنان گلدن استیت آغاز کرد و به مدت دو فصل در آنجا بازی کرد. سپس برای سه فصل بعدی در باشگاه فوتبال زنان ال ای پریمیر بازی کرد. کوئزادا یک گلزن فوق العاده بود و در طول دوران جوانی خود بیش از ۱۸۰ گل به ثمر رساند. کالج. کوئزادا در سال ۲۰۱۵ برای باشگاه فوتبال زنان یوسی ریورساید هایلندرز در اولین بازی فصل تیم در برابر باشگاه فوتبال زنا
ن جورج واشینگتن کلونیالز به میدان رفت. در فصل ۲۰۱۶، او دومین بازیکن از نظر گل های زده در بین هایلندرز بود و از نظر امتیاز با یک بازیکن دیگر در رده سوم قرار داشت. در فصل ۲۰۱۷، او یکی از دو بازیکن برتر تیم در گل های زده، پاس گل و امتیازات کسب شده بود. در فصل ۲۰۱۸، کوئزادا در گل ها (۴)، پاس گل ها (۲) و امتیازات (۱۰) در رده دوم تیم قرار گرفت. او گل های پیروزی بخش هایلندرز را در پیروزی ۱–۰ برابر یوان ال وی در تاریخ ۱۶ سپتامبر و در پیروزی ۱–۰ برابر لانگ بیچ استیت در تاریخ ۱۸ اکتبر (در شب فارغ التحصیلی) به ثمر رساند و به این ترتیب به عنوان بازیکن تیم دوم آل-کنفرانس شناخته شد. تایوان و ایالات متحده آمریکا. کوئزادا در سال ۲۰۲۰ برای زینبی هانگیوان در لیگ فوتبال تایوان بازی کرد. او همچنین برای باشگاه فوتبال لجندز در لیگ حرفه ای فوتبال زنان بازی کرد. جف یونایتد شیبا. در میانه سال ۲۰۲۱، کوئزادا به باشگاه فوتبال زنان جف یونایتد از لیگ برتر فوتبال زنان ژاپن پیوست. او در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۱ برای جف یونایتد به میدان رفت و اولین بازیکن فیلیپینی بود که در لیگ برتر فوتبال زنان ژاپن بازی کرد. او در دقیقه ۸۲ به عنوان بازیکن تعویضی
در باخت ۰–۳ تیمش برابر توکیو وردی بلزا به میدان رفت. او در نه بازی برای شیبا به میدان رفت. ستاره سرخ بلگراد. کوئزادا در ژوئن ۲۰۲۲ به باشگاه فوتبال زنان ستاره سرخ بلگراد از لیگ برتر فوتبال زنان بلگراد منتقل شد. پرث گلوری. در سپتامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که کوئزادا به باشگاه فوتبال زنان پرث گلوری ملحق خواهد شد و با مربی الکس اپاکیس که بخشی از کادر مربیگری فیلیپین در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ بود، دوباره همکاری خواهد کرد. مانیلا دیگر. کوئزادا به باشگاه فوتبال مانیلا دیگر پیوست. او برای این باشگاه در جام حذفی فوتبال زنان فیلیپین بازی کرد. دوران ملی. در جام ملت های زنان آسیا ۲۰۱۸، کوئزادا یکی از بازیکنانی بود که در ترکیب تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین قرار گرفت و در این تورنمنت شرکت کرد. این بدان معناست که کوئزادا اولین بازیکن فوتبال زن از یوسی ریورساید هایلندرز است که در فهرست واجدان شرایط حضور در جام جهانی فوتبال زنان قرار دارد. کوئزادا در تمام چهار بازی تیم به عنوان بازیکن اصلی حضور داشت یعنی در سه بازی گروهی برابر اردن، چین، تایلند و بازی برابر کره جنوبی در ترکیب اصلی تیم بود. تیم فیلیپین با پیروزی ۲–۱ برابر میزبان تی
م ملی فوتبال زنان اردن تورنمنت را آغاز کرد. کوئزادا همچنین بخشی از فهرست تیم ملی فیلیپین برای مسابقات قهرمانی جنوب شرق آسیا در سال ۲۰۱۸ بود. او به دلیل بهبودی از یک آسیب دیدگی جزئی که در اردوگاه تمرینی به وجود آمده بود، در بازی افتتاحیه فیلیپین برابر میانمار حضور نداشت، جایی که تیم با نتیجه ۰–۴ شکست خورد. در بازی دوم، کوئزادا به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۶۰ به میدان آمد و در پیروزی ۳–۰ تیم برابر تیم ملی فوتبال زنان سنگاپور، اولین گل ملی خود را در دقیقه ۷۷ به ثمر رساند. در بازی سوم برابر ویتنام، کوئزادا در دقیقه ۴۵ به عنوان تعویضی به میدان آمد. در چهارمین و آخرین بازی تیم در این تورنمنت برابر اندونزی، کوئزادا بازی را آغاز کرد و در زمان توقف بازی گل نهایی را به ثمر رساند تا به تیم کمک کند تا نتیجه ۳–۳ را به دست آورد، پس از اینکه تیم در نیمه اول با نتیجه ۲–۰ پیش بود اما در نیمه دوم ۳ گل متوالی دریافت کرد. کوئزادا در تمام سه بازی مرحله گروهی فیلیپین در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ که به میزبانی مشترک استرالیا و نیوزلند برگزار شد، به میدان رفت. اما فیلیپین نتوانست به مرحله حذفی راه یابد، با این حال در این تورنمنت
اولین پیروزی خود را در تاریخ جام های جهانی فوتبال زنان ثبت کرد.
نارینه گاراگاشیان (؛ ؛ زاده ) شطرنج باز و روان شناس اهل ارمنستان است که دارنده عنوان استاد بین المللی زنان می باشد. وی در ۳۰مین دوره المپیاد شطرنج برای ارمنستان به رقابت پرداخت زندگی نامه. وی در ۳۰ ژوئن ۱۹۷۱ به دنیا آمد مادر وی نونا گاراگاشیان نیز شطرنج باز بوده است و نخستین زن ارمنی بوده است که عنوان داور بین المللی فیده را کسب نموده است.
جنیفر "جنی" آن مک کینون سیدی-گیبونز (زادهٔ ۱۲ مرداد ۱۳۶۷) یک فضانورد، مهندس و دانشگاهی کانادایی است. آژانس فضایی کانادا (CSA) او کج را به عنوان یکی از دو عضو گروه فضانوردان ۲۰۱۷ در کنار جاشوا کاتریک انتخاب کرد. در سال ۲۰۲۳، "CSA" او را به عنوان پشتیبان جرمی هانسن برای مأموریت پرواز بر فراز ماه "آرتمیس ۲" منصوب کرد. از زمان اعلام مأموریت "CSA" در سال ۲۰۲۳، او از نام خانوادگی همسرش، جنی گیبونز، استفاده می کند. اوایل زندگی و تحصیلات. جنیفر آن مک کینون سیدی در ۱۲ مرداد ۱۳۶۷ در کلگری متولد شد. او مدرک کارشناسی مهندسی را با افتخار در مهندسی مکانیک از دانشگاه مک گیل دریافت کرد. او در این دانشگاه در همکاری با "CSA" و آزمایشگاه تحقیقات پرواز "شورای ملی تحقیقات کاناداً دربارهٔ انتشار شعله در شرایط ریز گرانش پژوهش کرد. در سال ۲۰۱۵، او مدرک دکتری خود را در مهندسی از کالج جیزز، کمبریج دریافت کرد. پژوهش دکترای او که تحت نظارت پروفسور نونداس ماستوراکوس انجام شد، بر فرآیندهای احتراقی متمرکز بود. فعالیت دانشگاهی. پیش از پیوستن به "CSA"، گیبونز مدرس موتورهای احتراق داخلی در دانشکده مهندسی دانشگاه کمبریج بود. پژوهش های او بر پو
یایی های شعله های آشفته و کاهش آلاینده ها در سیستم های احتراقی متمرکز بود. او همچنین به دانشجویان مقطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در بخش انرژی، مکانیک سیالات و توربوماشینری در موضوعاتی مانند تولید انرژی، ترمودینامیک و فیزیک شعله تدریس می کرد. در سال ۲۰۱۶، گیبونز برنده جایزه «مهندس زن جوان سال» از «مؤسسه مهندسی و فناوری» و همچنین جایزه «مهندس جوان سال» از «آکادمی سلطنتی مهندسی» شد. فعالیت در "CSA". "CSA" گیبونز را در سال ۲۰۱۷ در چهارمین دوره جذب فضانوردان خود انتخاب کرد و او به همراه جاشوا کاتریک به گروه فضانوردان ۲۰۱۷ پیوست. او سومین زن فضانورد "CSA" پس از رابرتا بوندار و جولی پایت بود. در ۲۸ سالگی، او جوان ترین فضانورد انتخاب شده توسط این سازمان شد. در تیر ۱۳۹۶، گیبونز به هوستون نقل مکان کرد تا در «برنامه آموزشی نامزدهای فضانوردی ناسا» در مرکز فضایی جانسون آموزش ببیند. او این دوره را همراه با کلاس فضانوردان ۲۰۱۷ ناسا گذراند. در ۱ آذر ۱۴۰۲، "CSA" طی مراسمی رسمی اعلام کرد که گیبونز به عنوان پشتیبان جرمی هانسن در مأموریت "آرتمیس ۲" خدمت خواهد کرد. این مأموریت که بخشی از برنامه "آرتمیس" ناسا است، قرار است زودتر ا
ز فروردین ۱۴۰۵ انجام نشود.
فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین فهرست های پستی اختصاص یافته به بحث در مورد شعر و شعرشناسی معاصر آمریکای شمالی بود. این فهرست در ۸ دسامبر ۱۹۹۳ آغاز شد، هرچند که آرشیو قابل دسترس آن فقط شامل پیام هایی از اواسط ۱۹۹۴ به بعد است. تعدادی از شاعران و منتقدان تأثیرگذار مرتبط با جنبش های مختلف شعر معاصر، از جمله مارجری پرلف و چارلز برنشتاین، از اعضای این فهرست بودند. تخمین های مربوط به تعداد اعضای این فهرست متفاوت است، اما حدود ۱۸۰۰ خواننده داشته است. این فهرست در سال ۲۰۱۴ متوقف شد. این فهرست روی سرورهای متعلق به دانشگاه بوفالو اجرا می شد و با برنامه تحصیلات تکمیلی این دانشگاه در زمینه شعرشناسی مرتبط بود. این فهرست بسته بود و پیام های ارسال شده توسط مدیر و ویراستار، ایمی کینگ، انتخاب می شدند. این فهرست در طول سال ها دستخوش جنجال های متعددی شد. در سال ۱۹۹۹، برنشتاین این فهرست را به طور موقت تعطیل کرد که ظاهراً به دلیل تعداد زیاد پیام های ارسال شده توسط یکی از مشترکان، هنری گولد، بود، که خود او این ادعا را رد کرد. این فهرست بعداً دوباره فعال شد. این فهرست دارای میزان کمی نظارت توسط
مدیران فهرست بود و بیشتر پیام ها «از پیش تأیید شده» بودند؛ قوانین جدید فهرست همچنین بیان می کردند که: «ما به طور کلی ارسال آثار خلاقانه ای که مستقیماً به بحث درباره مسائل شعرشناسی در فهرست مربوط نباشند را نمی پذیریم. فهرست شعرشناسی محلی برای ارسال شعرهای مستقل شخصی یا یادداشت های روزانه نیست. با این حال، ویراستار فهرست ممکن است گه گاهی شعرهایی را برای انتشار در فهرست درخواست کند یا تأیید نماید.» در روزهای اولیه این فهرست، عضویت، بحث های فهرست و حتی وجود خود فهرست خصوصی نگه داشته می شد و اعضا ملزم بودند که محتوای پیام های فهرست یا خود فهرست را با «بیگانگان» در میان نگذارند. افرادی که می خواستند به فهرست بپیوندند باید یک «بیانیه شخصی» کوتاه ارائه می دادند تا تأیید شوند. همچنین «نام واقعی» موردنیاز بود. این الزامات در سال های بعد کاهش یافت. در سال ۲۰۰۱، این فهرست به عنوان بستر اصلی یک اعتراض علیه انتصاب بیلی کالینز به عنوان مشاور شعر کتابخانه کنگره مورد استفاده قرار گرفت. اعضای فهرست در انتخاب یک «ضد-ملی سرای» که توسط رابرت آرشامبو سازماندهی شده بود، شرکت کردند. آنزلم هولو به این سمت افتخاری انتخاب شد.
مصطفی تقی زاده (زادهٔ ۱۴ شهریور ۱۳۶۴) کارگردان، نویسنده و بازیگر ایرانی است. او فارغ التحصیل رشتهٔ سینما در مقطع لیسانس است. او کارگردانی را با فیلم "زرد" (۱۳۹۵) آغاز کرد . او در سال ۱۳۹۶، جایزهٔ داوران از بیستمین جشنوارهٔ بین المللی فیلم شانگهای را دریافت کرد. از معروف ترین آثار او می توان به سریال "حرفه ای" (۱۴۰۰) و "جان سخت" (۱۴۰۳) اشاره کرد. زندگی. مصطفی تقی زاده در ۱۴ شهریور ۱۳۶۴ در تهران متولد شد. برادر او مرتضی تقی زاده است.
سال بین المللی زنان (IWY) نامی بود که به سال ۱۹۷۵ توسط سازمان ملل متحد داده شد. از آن زمان، روز ۸ مارس به عنوان روز بین المللی زنان جشن گرفته می شود و دهه سازمان ملل برای زنان از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۵ نیز تأسیس شد. تاریخچه. این موضوع از نیویورک سیتی در تاریخ ۸ مارس ۱۸۵۷ آغاز شد، زمانی که کارگران زن صنایع نساجی در اعتراض به شرایط کاری ناعادلانه و حقوق نابرابر برای زنان دست به راهپیمایی زدند. این یکی از اولین اعتصابات سازمان یافته توسط زنان شاغل بود که طی آن خواستار کاهش ساعت کار و دستمزدهای مناسب شدند. پس از سال ها کار توسط کمیسیون وضعیت زنان سازمان ملل متحد (CSW) برای تصویب اعلامیه ای به منظور حذف تبعیض علیه زنان، در سال ۱۹۶۵، CSW به طور جدی تری برای تصویب اعلامیه ای برای تأمین حقوق بشر زنان آغاز به کار کرد. پس از جمع آوری پاسخ هایی که مسائل مختلفی چون آموزش، اشتغال، ارث، اصلاحات کیفری و سایر مسائل را از بازیگران دولتی، نمایندگان سازمان های غیردولتی و کارکنان سازمان ملل شامل می شد، نمایندگان CSW اعلامیه اعلامیه حذف تبعیض علیه زنان (DEDAW) را تدوین کردند که در ۷ نوامبر ۱۹۶۷ توسط مجمع عمومی تصویب شد. هنگامی که حمایت