Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یمن در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ در هانگژو، ژجیانگ، چین، که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۳ آغاز شد و تا ۲۳ اکتبر ۲۰۲۳ ادامه داشت، شرکت کرد. این رویداد برای برگزاری در سپتامبر ۲۰۲۲ برنامه ریزی شده بود، اما به دلیل افزایش موارد ابتلا به کووید-۱۹ در چین به تعویق افتاد. این رویداد سپس مجدداً برای برگزاری در سپتامبر–اکتبر ۲۰۲۳ برنامه ریزی شد.
پولیفیا () یک گروه موسیقی بی کلام پراگرسیو راک از پلینو، تگزاس است که در سال ۲۰۱۰ تشکیل شد. این گروه متشکل از گیتاریست ها تیم هنسن و اسکات له پیج، نوازنده بیس کلی گوبر و درامر کلی اشلیمن است.
«بدرود، لندن» () ترانه ای از تیلور سوئیفت، خواننده-ترانه سرای آمریکایی، از یازدهمین آلبوم استودیویی او، "دپارتمان شاعران رنج کشیده" (۲۰۲۴) است. او این ترانه را با آرون دسنر نوشت و تهیه کرد. این ترانه، اثری چیمبر پاپ و سینث-پاپ و دارای ساز پیانو و سینث سایزر است. محتوای غنایی آن مربوط به عاشقانه شکست خورده ای است و راوی به پیامدهای آن می پردازد. منتقدان اشعار دلخراش و ترانه سرایی سوئیفت در «بدرود، لندن» را تحسین و چند تن آن را قطعه ای برجسته در آلبوم انتخاب کردند. پیشینه و انتشار. تیلور سوئیفت بلافاصله پس از ارسال دهمین آلبوم استودیویی خود یعنی "نیمه شب ها" به ریپابلیک رکوردز برای انتشار در سال ۲۰۲۲، کار بر روی "دپارتمان شاعران رنج کشیده" را آغاز کرد. او در سال ۲۰۲۳ طی کنسرت های آمریکای تور دوره ها، مخفیانه به کار بر روی آلبوم ادامه داد. ایده این آلبوم در زمانی اتفاق افتاد که رسانه ها گزارش دادند رابطه شش ساله سوئیفت با بازیگر انگلیسی جو آلوین به پایان رسیده است. سوئیفت "دپارتمان شاعران رنج کشیده" را آلبوم حیاتی خود توصیف کرد که به ساخت آن «واقعاً نیاز داشت». ریپابلیک رکوردز، "دپارتمان شاعران رنج کشیده" را در
۱۹ آوریل ۲۰۲۴ منتشر کرد. قطعه پنجم آلبوم، «بدرود، لندن»، پیش از انتشار آلبوم مورد توجه طرفداران خاصی قرار گرفت، زیرا سوئیفت گفته بود هر یک از قطعه های پنجم آلبوم هایش آسیب پذیرترین و احساسی ترین ترانه های او هستند. موسیقی و شعر. سوئیفت «بدرود، لندن» را با آرون دسنر نوشت و تهیه کرد. این ترانه، اثری چیمبر پاپ و سینث پاپ است که روی بیت ۴/۴ هاوس قرار دارد. این قطعه با آواز مولتی ترکیِ سوئیفت آغاز می شود که عنوان ترانه را می خواند و به گفته لودویک هانتر-تیلنی در "فایننشال تایمز"، «ناقوس های طنین انداز لندن» را تداعی می کند. سامانتا اولسون از "کازموپالیتن" اظهار داشت که این بخش یادآور گروه هم سرایان کلیسا هست. سپس این ترانه با ساز سینث های لرزان و پیانوی ملایم در برابر منظر صوتی الکترونیکی با صدای ضعیف ساز اجرا می شود. اولسون فکر می کرد که این ضرب «احساس ضربان قلبی» دارد و ترانه های گذشتهٔ سوئیفت، «مهیج ترین رؤیاها» (۲۰۱۴) و «مرا از دست می دهی» (۲۰۲۳) را تداعی می کند. جیسون لیپشوتز در "بیلبورد" نوشت که «سینث های ارتجاعی مانند طناب در حال اهتزاز به نظر می رسند»، در حالی که پیانوهای مقطعی مانند، «عاری از مبالغه» و ها
رمونی ها، «روح انگیز» هستند. الکسیس پتریدیس در "گاردین" نوشته که تولید ترانه به «نقطهٔ اوجی که در واقع هرگز نمی رسد» تقویت می یابد. در اشعار، راوی به جزئیات عشقی که بد پیش رفته می پردازد. شریک سابق، سرد و بی علاقه به تصویر کشیده می شود، و راوی با تاسف می گوید: «مرا در خانه کنار خلنگزار رها کردی» / «ما را فدای خدایان غمگین ترین روزهایت کردی». اشعار شخصیت سوئیفت را در حالی نمایان می کند که او «اختلاف» را به دوش می کشد، «با بند انگشت سفیدم کینه تو را محکم گرفتم»، و دلخوری های او را («از تو عصبانی هستم که گذاشتی جوانیم را مجانی به تو بدهم»). او سعی می کند رابطه را حفظ کند اما بی فایده است. پس از بررسی عواقب جدایی، او با شریک زندگی و جامعه ای که زمانی آن را خانه می دانست خداحافظی می کند. راوی در نهایت رابطه خود را با این متن رها می کند، «CPR را کنار گذاشتم زیرا به هرحال فایده نداشت / روح رفته بود و ما هیچوقت بازنمی گشتیم». آلیسا بیلی از "ال" و مهرا بونر از "کازموپالیتن" ادعا کردند که این ترانه اشاره به «مرا از دست می دهی» است. با نتیجه گیری ترانه، سوئیفت واقعیت خود را می پذیرد: «بدرود، لندن / فرار خوبی داشتم / لحظ
ه ای از آفتاب گرم / اما من نیمهٔ گمشده تو نبودم». بیلی و النا نیکولائو از "Today.com" فکر کردند که اشعار به جدایی سوئیفت از آلوین اشاره غیرمستقیم دارد. اولسون و شاد دی سوزا از "پیچفورک" این ترانه را نقطه مقابل «پسر لندن» (۲۰۱۹) توصیف کردند، ترانه ای دربارهٔ شیفتگی سوئیفت به یک مرد انگلیسی. بازخورد. هانتر-تیلنی «بدرود، لندن» را اثری برجسته در حرفهٔ سوئیفت دانست و از چگونگی بازگویی یک رابطهٔ عاشقانهٔ محکوم به شکست «با غم و خشم پیچیده» و «چشم انداز الکترونیکی بسیار سرد» تعریف کرد. این ترانه در رتبه بندی هجده قطعهٔ آلبوم (شامل قطعه های بونز) توسط لیپشوتز، رتبه چهارم را گرفت. او گفت که متن ترانه «صداقت تمام عیار» بود. این ترانه همچنین در رتبه بندی آلبوم به وسیهٔ اولسون در رتبه چهارم قرار گرفت. جاش کورپ از "آپروکس" گفت که این ترانه یک «ضمیمهٔ دلخراش به مجموعهٔ آثار» وابسته به قطعهٔ پنجم در آلبوم های سوئیفت بود. برایانت وست در "یواس ای تودی"، این ترانه را «نامه ای دلخراش» به لندن نامید که سوئیفت زمانی در آن اقامت داشت. ویل هاجکینسون از "تایمز" به این ترانه ۵ ستاره داد و آن را «صادقانه، محبت آمیز و شاعرانه» و «احساس
برانگیز» عنوان کرد. نینا میاشیتا در "وگ استرالیا"، آن را «از لحاظ احساسی ویرانگر» نامید. به طور مشابه، ریچل مارتین از "نیشن" گفت این ترانه «دردناک ترین ترانهٔ حال» بود. نیل مک کورمیک از "دیلی تلگراف" این ترانه را «تشریح غم انگیز و جذاب، از لحاظ اشعاری مناظره ای از یک عاشقانه محوشده» توصیف کرد. در بی بی سی، مارک سویج این ترانه را «آن بالا با بهترین چیزهایی [که سوئیفت] نوشته» نامید و آن را تحسین کرد. فین مک ردموند که برای "آیریش تایمز" می نوشت، آواز سوئیفت را تحسین کرد و گفت که کیفیت بالایی دارد. مِسفین فِکادو از "هالیوود ریپورتر" آن را یکی از بهترین ترانه های آلبوم دانست. فیونا شپرد از "اسکاتسمن" در یک بررسی کمتر مشتاقانه فکر کرد که علی رغم "ضرب های خوش ذوقانه» در «بدرود، لندن»، این ترانه یکی از قطعاتی در آلبوم است که طبق معمول «تسلیم همان تجارت قدیمی» شده است.
لیندا کرل (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک و فوروارد بازی می کند. کرل اولین بازی خود را در ۱۵ سالگی در بازی دوستانه ۹-۱ مقابل سوئیس در بوثفری پارک کینگستون اپان هال در ۲۸ آوریل ۱۹۷۷ انجام داد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان انگلستان بازی کرده است.
شکارچی یا "باکشاک"، یک فیلم هندی جنایی زبان هندی است که در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد که بر اساس پرونده پناهگاه مظفرپور ساخته شده است. کارگردان فیلم پولکیت بود و تهیه کنندگی آن را گوری خان و گاوراو ورما تحت نشان رد چیلیز انترتینمنت بر عهده داشتند، بازیگران اصلی بومی پدنکار، سانجای میشرا، آدیتا سیرواستاو و سای تامانکار هستند. این فیلم اولین بار در روز ۹ فوریه ۲۰۲۴ از طریق نتفلیکس به نمایش درآمد.
آهوتُرو (زاده تاهیتی، حدوداً ۱۷۴۰ – در گذشته تولانارو، ۶ نوامبر ۱۷۷۱) مردی تاهیتیایی، برادر و پسر خوانده ارتی، رئیس دهکده ای بود که لویی آنتوان دو بوگنویل در سفر خود به تاهیتی در نزدیکی آن لنگر انداخت. او در طی این دیدار به مهم ترین واسطه بین تاهیتیایی ها و فرانسویان تبدیل شد و داوطلب شد تا بوگنویل را در سفرش به فرانسه همراهی کند. آهوترو یک سال در پاریس اقامت داشت و پس از آن سفری برای برگشت به تاهیتی را انجام داد ولی در طی این سفر بر اثر ابتلا به آبله در ماداگاسکار در گذشت. زندگی نامه. آهوترو در حدود سال ۱۷۴۰ در جزیره رایاتئا از مجمع الجزایر انجمن به دنیا آمد. او پسر برده ای بود که از اوپوآ به اسارت گرفته شده و پادشاه رایاتئا بود .,وقتی که بوگنویل به تاهیتی رسید او حدوداً ۳۰ ساله بود.
میشل کرلی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است. کرلی در فینال جام جهانی زنان باشگاه ها ۱۹۹۳ برای آرسنال گل پیروزی را به ثمر رساند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان انگلستان بازی کرده است.
مجله پزشکی جمهوری اسلامی ایران ، یک مجله علمی مستقل و با دسترسی آزاد است که تحت مالکیت و از جمله انتشارات دانشگاه علوم پزشکی ایران است. هدف این مجله انتشار گزارش پژوهش های پزشکی در موضوعات اولویت دار منطقه ای و بین المللی در قالب مقاله است. این مجله از مقاله های محققان در قالب های متنوع از جمله مقاله های پژوهشی اصلی، نامه به سردبیر و مقاله های مروری استقبال می کند. این مجله در پی آن است که از طریق فرایند مرور دقیق همتایان و نظرات بورد مجله، اطلاعات علمی را با بالاترین کیفیت منتشر و آن را در اختیار خوانندگان خود قرار دهد. تمامی مقاله های این نشریه به زبان انگلیسی هستند. تاریخچه. این مجله در سال ۱۹۸۷ میلادی (۱۳۶۹ ه .ش) تأسیس شده و تا سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۳۹۳ه .ش) به صورت فصلنامه منتشر شده است. پس از آن با توجه به افزایش مقاله های دریافتی روند انتشار آن به صورت مداوم و پیوسته تغییر کرد. از مردادماه سال ۱۳۸۶ پذیرش مقاله ها در این مجله به صورت آن لاین انجام می شود. مضامین. مجله پزشکی جمهوری اسلامی ایران مقاله های پژوهشی اصیل (original article) در علوم پزشکی و موضوعات مرتبط را منتشر می کند، از جمله: این مجله در سال ۱۴
۰۰ شماره ویژه ای را به موضوع کووید- ۱۹ اختصاص داد. علم سنجی. تحلیل علم سنجی این مجله نشان داده که در طی ۳۲ سال فعالیت (۱۳۶۹ الی ۱۴۰۱ ه .ش) ۲۱۶۶ مقاله در حیطه پزشکی و سلامت منتشر کرده است که بیش از یک سوم آن در طی ۵ سال اخیر بوده است. میزان رشد مقاله ها کاملاً متغیر بوده و بیشترین آن به سال ۱۳۹۳ ه .ش مربوط می شود که احتمالاً به دلیل تغییر نحوه انتشار از فصلنامه به شیوه پیوسته است. همچنین تعداد مقاله های چند نویسنده نسبت به تک نویسنده در طی این سال ها افزایش یافته است. در طی ۳۲ سال ذکرشده، بیشترین کلیدواژه ها در مقاله های این مجله شامل سرطان پستان، بارداری، سل و فشار خون بالا بود. شاخص های علم سنجی این مجله در طول سال های انتشار آن رشد داشته و در سال ۲۰۲۳ شاخص اچ ان به ۳۵ ارتقا یافته و طبق رتبه بندی مجلات در سال ۲۰۲۲، در بین ۸۳۰ مجله عمومی پزشکی، به رتبه ۳۸۰ دست یافته است. همچنین آن از ۰/۲۶ در سال ۲۰۱۳ میلادی به ۲/۱ در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است. همچنین رتبه مجله در رتبه بندی سایمگو از ۰/۱۲۳ در سال ۲۰۱۳ به ۰/۳۵۰ در سال ۲۰۲۳ ارتقا یافته است. شاخص اسنیپ () از ۰/۳۹۸ در سال ۲۰۱۳ به ۰/۵۱۲ در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است
. نمایه. این مجله توسط پایگاه های داده های کتاب شناختی زیر نمایه می شود: همچنین جستجوی مقاله های این مجله توسط موتور جستجوگر گوگل اسکالر امکان پذیر است.
کتاب کلاسیک () کتابی است که نمونه یا قابل توجه باشد. چیزی که یک کتاب را «کلاسیک» می کند، دغدغه ای است که نویسندگان مختلف از ایتالو کالوینو گرفته تا مارک تواین با آن درگیر بوده اند و باعث شده برای سؤالاتی از قبیل «چرا کلاسیک ها را بخوانیم؟» و «کلاسیک چیست؟» توسط نویسندگانی از ژانرها و دوره های مختلف (از جمله کالوینو، تی. اس. الیوت، شارل آگوستن سنت بوو) مقاله ها نوشته شود. توانایی یک کتاب کلاسیک در بازتفسیر و تجدید چاپ شدن برای نسل های بعد از خود، موضوعی است که در نوشته های منتقدان ادبی از جمله مایکل دیردا، ازرا پاوند، و سنت بوو دیده می شود. این کتاب ها را می توان به صورت مجموعه منتشر کرد، یا به صورت فهرستی؛ مانند فهرست کتاب های هارولد بلوم که قانون غرب را تشکیل می دهند، ارائه شوند. اگرچه این اصطلاح با غرب مرتبط است، اما می توان آن را برای آثار ادبی از همه سنت ها، مانند کلاسیک های چینی یا وداهای هندی به کار برد. بسیاری از دانشگاه ها این کتاب ها را در برنامه های درسی خود گنجانده اند، مانند «فهرستی برای مطالعه» در کالج سنت جان، دانشگاه راتگرز، یا دانشگاه بودایی دارما ریلم. مطالعه این متون کلاسیک هم به دانش آموزان
اجازه می دهد و آن ها را تشویق می کند تا با برخی از معتبرترین نویسندگان در طول تاریخ آشنا شوند. این به معنای دسترسی دانشجویان و دانش پژوهان جدید به منابع زیادی برای استفاده در طول تحصیل است. در سال ۱۸۵۰، شارل آگوستن سنت بوو (۱۸۰۴–۱۸۶۹) پاسخ خود را به این سؤال که "کلاسیک چیست؟" این گونه بیان کرد:کلاسیک دلالت بر چیزی دارد که تداوم و استمرار دارد و وحدت و سنت ایجاد می کند، مد می شود و خود را منتقل می کند و پایدار می ماند. یک کلاسیک واقعی، همان طور که دوست دارم تعریفش را بشنوم، نویسنده ای است که ذهن انسان را غنی کرده، گنجینه آن را افزایش داده و باعث شده است تا یک گام پیش برود. کسی که حقیقتی اخلاقی و غیر مبهم را کشف کرده است، یا شور و اشتیاق ابدی ای که در قلب او کشف شده است، آشکار کرده است. کسی که اندیشه، مشاهده یا اختراع خود را به هر شکلی بیان کرده باشد، فقط به شرطی که وسیع و بزرگ، ظریف و معقول، عاقلانه و زیبا باشد. او با همه به سبک خاص خود صحبت کرده است، سبکی که به نظر می رسد سبک تمام جهان است، سبکی جدید فارغ از واژه های، جدید و قدیمی، که به راحتی با همه زمان ها معاصر است.
کتی الن منینگ (زاده ۳ دسامبر ۱۹۵۶) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل کارولینای شمالی است که در حال حاضر نماینده منطقه ششم کنگره شمالی این ایالت است. او در انتخابات ۲۰۱۸ نامزد منطقه ۱۳ کنگره کارولینای شمالی بود و پس از حکم دادگاه برای انتخاب مجدد در انتخابات ۲۰۲۰ نامزد شد و در انتخابات ۲۰۲۰ رتبه ششم را به دست آورد. منینگ در ۳ دسامبر ۱۹۵۶ در یک خانواده یهودی در دیترویت، میشیگان به دنیا آمد. پدرش به مدت ۴۰ سال در شرکت خودروسازی فورد کار کرد و مادرش معلم مدرسه دولتی بود. منینگ در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و در آنجا با رادکلیف پیچز آواز کاپلا خواند. او همچنین در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان تحصیل کرد و دکترای حقوقی گرفت.
آل شل پریش () یک گروه دث کور آمریکایی از اوکلند، کالیفرنیا است که در سال ۲۰۰۲ آغاز به کار کرد.
امیور () یک گروه متال کور آمریکایی از نیو فیرفیلد، کنتیکت است که در سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد.
فیت فور ان اتوپسی () یک گروه دث کور آمریکایی از جرزی سیتی، نیوجرسی است که در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد.
داستان ادبی () برچسبی است که در تجارت کتاب، به رمان های بازاری اشاره می کنند. که مشخصاً در یک ژانر تثبیت شده نمی گنجد (به ادبیات عامه پسند مراجعه کنید). یا به رمان هایی مراجعه کنید که شخصیت محور هستند نه طرح محور، و وضعیت انسان را بررسی می کنند، و زبان را به شیوه ای تجربی یا شاعرانه به کار می برند، یا صرفاً هنر محسوب می شوند. داستان ادبی به عنوان مترادفی برای ادبیات استفاده می شود، به معنای انحصاری نوشته هایی که دارای شایستگی هنری قابل توجهی هستند. درحالی که ادبیات تخیلی معمولاً از نظر هنری برتر از ادبیات عامه پسند در نظر گرفته می شود، این دو با هم منافاتی ندارند و شخصیت های ادبی از ژانرهای علمی تخیلی، جنایی، عاشقانه و غیره برای خلق آثار ادبی استفاده کرده اند. علاوه بر این، مطالعه ژانر داستانی در دهه های اخیر در دانشگاه توسعه یافته است. ژانر جریان پس رو گاهی اوقات در بین داستان های ژانری و غیر ژانری قرار می گیرد.
بنجامین فرانکلین تیلی (; – ) افسر نیروی دریایی آمریکا بود که از پایان جنگ داخلی آمریکا تا جنگ اسپانیا و آمریکا خدمت کرد. او اولین فرماندار موقت ساموآی آمریکا و همچنین اولین فرماندار نیروی دریایی این منطقه بود. تیلی در اوج جنگ داخلی وارد آکادمی نیروی دریایی آمریکا شد. او به تدریج درجات را طی کرد و به عنوان ستوان در سرکوب نظامی ایالات متحده علیه اعتصاب کنندگان در پی اعتصاب بزرگ راه آهن در سال ۱۸۷۷ شرکت کرد. او و گروه کوچکی از ملوانان و تفنگداران دریایی از کنسولگری آمریکا در سانتیاگو، شیلی در طول سال ۱۸۹۱ در جنگ داخلی شیلی دفاع کردند.
یک تولید یا قاعده تولید در علوم رایانه، یک قاعده بازنویسی است که یک جایگزینی نماد را تعیین می کند که آن را می توان به صورت بازگشتی اعمال کرد تا ترتیب های نمادی جدیدی ساخت. مجموعه متناهی از قواعد تولید formula_1 مولفه اصلی در تعیین یک دستور صوری است (مخصوصا دستور زایشی). مولفه های دیگر یک مجموعه متناهی formula_2 از نمادهای غیرپایانی، یک مجموعه متناهی (که الفبا هم نامیده می شود) formula_3 از نمادهای پایانی که از formula_2 مجزا هستند، و یک نماد متمایز formula_5 که «نماد شروع» نامیده می شود، است.
مُلوی رمانی اثر ساموئل بکت است که ابتدا به فرانسوی نوشته شد و در سال ۱۹۵۱ در پاریس انتشار یافت. نسخهٔ انگلیسی آن نیز در سال ۱۹۵۵ با همکاری بکت و پاتریک بولز به چاپ رسید. مُلوی، بخشی از سه گانه. مُلوی اولین رمان از سه رمانی است که در ابتدا بین سال های ۱۹۴۷ و ۱۹۵۰ در پاریس نوشته شده است. این مجموعه که شامل «مالون می میرد» و «ننامیدنی» نیز می شود، به طور کلی با نام «سه گانه» یا «سه گانهٔ بکت» شناخته می شود. بکت هر سه کتاب را به فرانسوی نوشت و سپس، به جز همکاری با پاتریک بولز در ترجمهٔ «مُلوی»، خود به تنهایی مسئولیت ترجمهٔ آثارش به زبان انگلیسی را برعهده گرفت؛ کاری که او برای اکثر نمایشنامه هایش نیز انجام داد. همان طور که پل استر توضیح می دهد، «ترجمه های بکت از آثار خودش هرگز بازآفرینی های کلمه به کلمه و کاملاً وفادار به متن اصلی نیست. این ترجمه ها بازآفرینی های آزاد و بسیار مبتکرانه ای از متن اصلی است ــ یا شاید دقیق تر بگوییم، «بازگشت» از یک زبان به زبان دیگر، از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر است. در واقع، او هر کتاب را دو بار می نوشت، و هر نسخه نشانگر ردپای غیرقابل انکار خود است.» این سه کتاب مرتبط از نظر موضوعی، کمد
ی های اگزیستانسیالیستی تاریکی هستند «که موضوع ظاهری آن ها مرگ است»، اما همان طور که سلمان رشدی می گوید، «در واقع کتاب هایی دربارهٔ زندگی اند، نبرد مادام العمر زندگی علیه سایه اش، نمایش زندگی نزدیک به پایان نبرد، با تمام زخم هایی که در طول عمر بر جای گذاشته است.» با پیش رفتن کتاب ها، نثر به طور فزاینده ای برهنه و ساده می شود و همان طور که بنجامین کانکل اشاره می کند، آن ها «به دلیل چیزهایی که حذف شده اند، در تاریخ رمان مشهور گشته اند: ابزارهای رمان نویسی معمول مانند پیرنگ، صحنه ها و شخصیت ها. … به نظر می رسد در این جا، معادل رمان نویسیِ نقاشی انتزاعی را شاهد هستیم.» خلاصهٔ داستان. در نگاه اول، کتاب به نظر دربارهٔ دو شخصیت متفاوت است که هر دو در کتاب تک گویی درونی دارند. با پیش رفتن داستان، این دو شخصیت تنها از طریق نام از هم قابل تشخیص می شوند، زیرا تجربیات و افکارشان مشابه است. رمان در مکانی نامشخص روایت می شود که اغلب با ایرلند، زادگاه بکت، همسان سازی می شود. بخش اعظم قسمت اول از تفکرات درونی مُلوی درهم آمیخته با رویدادهای داستانی شکل گرفته است. این بخش به دو پاراگراف تقسیم می شود: پاراگراف اول کمتر از دو صفح
ه طول دارد؛ پاراگراف دوم بیش از هشتاد صفحه است. در پاراگراف اول، تصویری مبهم از محیطی که مُلوی در آن می نویسد به ما داده می شود. به ما گفته می شود که او اکنون در اتاق مادرش زندگی می کند، هرچند به نظر می رسد فراموش شده است که او چگونه به آن جا رسیده است یا این که مادرش قبل از اقامت او یا در طول آن مرده است. همچنین مردی هر یکشنبه می آید تا نوشته های مُلوی را بگیرد و نوشته هایی را که هفتهٔ قبل برده بود، با «علامت گذاری هایی» برگرداند، هرچند مُلوی هرگز زحمت خواندن شان را به خود نمی دهد. او هدف خود را از نوشتن، «حرف زدن از چیزهایی که باقی مانده، خداحافظی کردن [با آن ها]، تمام کردن مردن» توصیف می کند. در پاراگراف دوم، او سفری را توصیف می کند که مدتی قبل از آمدن به آن جا برای پیداکردن مادرش انجام داده است. بخش زیادی از این سفر را با دوچرخه می گذراند، به دلیل استراحت کردن روی دوچرخه به شیوه ای که ناشایست تلقی می شود، دستگیر می شود، اما بی سروصدا آزاد می گردد. او در مسیر خود از شهر به شهری ناشناس و در حومه های بی نام، با مجموعه ای از شخصیت های عجیب وغریب روبه رو می شود: پیرمردی با عصا؛ یک پلیس؛ یک کارمند خیریه؛ زنی که
او با دوچرخه اش از روی سگش رد می شود و او را می کشد (اسم زن هرگز به طور کامل مشخص نمی شود: «یک خانم لوی… یا لوس، فراموش کردم، اسم کوچک چیزی شبیه سوفی»)، و زنی دیگر که عاشقش می شود («روت» یا شاید «ایدت»)؛ او دوچرخه اش را رها می کند (که دیگر آن را «دوچرخه» صدا نمی زند)، بدون جهت خاصی پیش می رود، با «پیرمرد جوانی» ملاقات می کند؛ یک زغال پز که در جنگل زندگی می کند و به او حمله می کند و وحشیانه کتکش می زند. بخش دوم را کارآگاهی خصوصی به نام جک موران روایت می کند که از رئیس مرموزش، یودی، مأموریت می یابد تا مُلوی را پیدا کند. این روایت (بخش دوم) با این جمله آغاز می شود: نیمه شب‭ ‬است‭. ‬باران‭ ‬به‭ ‬پنجره ها‭ ‬می خورَد‭. ‬ او به همراه پسر سرکش خود که او هم جک نام دارد، به راه می افتد. آن ها در سراسر حومهٔ شهر سرگردان اند، با آب وهوا و کمبود غذا و فرسودگی ناگهانی بدن موران، بیشتر و بیشتر گرفتار می شوند. او پسرش را برای خرید دوچرخه می فرستد و درحالی که پسرش رفته است، موران با دو مرد عجیب وغریب برخورد می کند که او یکی از آن ها را به قتل می رساند (به شیوه ای مشابه با مُلوی) و سپس جسد او را در جنگل پنهان می کند. در نهایت
پسر ناپدید می شود و او به سختی به خانه بازمی گردد. در این بخش از اثر، موران شروع به طرح پرسش های عجیب الهیاتی می کند که به نظر می رسد او را در حال دیوانه شدن نشان می دهد. موران که اکنون به خانهٔ خود بازگشته است که در وضعیتی ویران و غیرقابل استفاده قرار دارد، به بحث دربارهٔ وضعیت کنونی اش روی می آورد. شروع به استفاده از عصا کرده است، درست مانند کاری که مُلوی در ابتدای رمان انجام می دهد. همچنین صدایی که به طور پراکنده در سراسر بخش او از متن ظاهر شده بود، به طور قابل توجهی شروع به هدایت اعمال او می کند. رمان با توضیح موران دربارهٔ این که صدا به او گفته است «گزارش را بنویس» به پایان می رسد: بعد برگشتم توی خانه و نوشتم، نیمه شب است. باران به پنجره ها می خورَد. نیمه شب نبود. باران نمی آمد. بدین ترتیب، موران واقعیت را رها می کند و شروع به فرورفتن در فرمان این «صدا» می کند که ممکن است در واقع نشانگر آفرینش واقعی مُلوی باشد. به دلیل توالی کتاب از بخش اول به بخش دوم، خواننده به این باور هدایت می شود که زمان به روشی مشابه می گذرد؛ بااین حال، بخش دوم را می توان مقدمه ای بر بخش اول خواند. اهمیت ادبی و میراث. سه گانهٔ بکت
به طور کلی به عنوان یکی از مهم ترین آثار ادبی قرن بیستم و مهم ترین اثر غیرنمایشی در کل آثار او در نظر گرفته می شود. تیم پارکسِ رمان نویس، در نوشته ای در روزنامهٔ تلگراف، تأثیر این اثر بر خود را توصیف می کند: «مُلوی کاملاً حس مرا نسبت به آنچه می توان با ادبیات انجام داد، دگرگون کرد. شما با صدایی فوق العاده جذاب و طنزآمیز روبه رو هستید که رویدادهای دور در زندگی راوی را به یاد می آورد ــ تلاشی برای یافتن مادرش برای درخواست پول از او ــ بااین حال، همان طور که می خوانید، هر فرضیهٔ معمولی که دربارهٔ رمان ها دارید از شما سلب می شود، محیط، هویت شخصیت ها، طرح زمانی، و حتی واقعیت خود رویدادها. در نهایت، هیچ چیز جز این قطعی نیست که صدا همچنان به تلاش برای کنارهم گذاشتن یک زندگی و درک آن تا زمانی که مرگ داستان را تمام می کند، ادامه دهد.» نیویورک تایمز با مقایسهٔ «مُلوی» با رمان های پیش از آن نوشت که این تجربه «شگفت زده شدن دوباره از سرعت و پیش برنده گی نثر بود. انرژی ناگهان فوری و به کاوش در یک منظر درونی، کاوشی پرشور و وسواس آمیز دربارهٔ هستی، هدایت می شود.» برایان ایونسون در مصاحبه ای گفت: «به نظر من اگر نویسندگان بیش
تری «مُلوی» را می شناختند، داستان های معاصر آمریکایی جالب تر می شدند.» ولادیمیر نابوکوف آن را یکی از کتاب های مورد علاقهٔ خود از بکت می دانست.
رمان دانشنامه ای () مفهومی ادبی است که توسط ادوارد مندلسون در دو مقاله «روایت دانشنامه ای» و «دانشنامه جاذبه» در سال ۱۹۷۶ رایج شد، و به اثری داستانی با دامنه و سبک نوشتاری جامع و دانشنامهای اشاره دارد. در فرمول بندی مندلسون، رمان های دانشنامه ای «طیف کاملی از دانش و باورهای یک فرهنگ ملی را ارائه می دهند، درحالی که دیدگاه های ایدئولوژیکی را که آن فرهنگ از آن ها دانش خود را شکل می دهد و تفسیر می کند، شناسایی می کنند». به طور کلی تر، رمان دانشنامه ای یک اثر داستانی طولانی و پیچیده است که اطلاعات گسترده ای (که گاهی تخیلی است) از رشته های تخصصی علوم و علوم انسانی را در خود جای داده است. مقالات مندلسون گرایش دانشنامه ای در تاریخ ادبیات را با توجه به "کمدی الهی"، "دن کیشوت"، "فاوست"، "موبی دیک"، و "جنگ و صلح"، و با تأکید بر "اولیس" و "رنگین کمان جاذبه" بررسی می کند. نمونه های رایج رمان های دانشنامه ای در دوره پست مدرن، علاوه بر پینچون، "دگرگونی های اشکال طلا" (۱۹۹۱) اثر ریچارد پاورز، "شوخی بی نهایت" از دیوید فاستر والاس (۱۹۹۶) و "دنیای زیرین" دان دلیلو (۱۹۹۷) هستند. منتقدان ادبی دیگر از آن زمان به بررسی این مفهوم پر
داختند و تلاش کردند تا کارکرد و تأثیر روایات «دانشنامه ای» را درک کنند و اصطلاحات مرتبط با «رمان سیستمی» و رمان ماکسیمالیستی ابداع کردند.
تنوع زیستی غنا متشکل از تنوع زیستی گیاگان و زیاگان این کشور است. زیاگان. غنا مجموعه گسترده ای از زیاگان را در خود جای داده است که از اهمیت بالایی برخوردار هستند؛ زیرا برخی از زیاگان غنا به خاطر نرخ کاهشی کنونی در تعداد و توزیعشان وضعیت حفاظتی کسب کرده اند. زیاگان اکوسیستم خشکی غنا متشکل از مجموعه ای گوناگون از گونه ها شامل چندین مورد است که نگرانی حفاظتی نسبت به آن ها وجود دارد. آنچه در غنا ثبت شده، نشان می دهد که ۲۲۱ گونه دوزیست و خزنده، ۷۲۴ گونه پرنده و ۲۲۵ گونه پستاندار در این کشور وجود دارند که ۹۳ مورد آن ها طبق ثبت ها در مناطق اکولوژیکی ساوانای غنا زیست می کنند.
سلیا کاپسیس با نام کامل واسیلیکی سیلیا کاپسیس (زاده ) خواننده، ترانه سرا، رقصنده و بازیگر استرالیایی است. او نماینده قبرس در یوروویژن ۲۰۲۴ بود.
تیمو کیستری (زاده ) دی جی فنلاندی است. او نماینده فنلاند در یوروویژن ۲۰۲۴ بود.
ژوائو تومه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای باشگاه ورزشی بنفیکا بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال پرتغال، زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
تراشه MRK؛ یک طرح تایید شده برای ساخت و توسعه اولین تراشه برای تولید نامحدود انرژی الکتریکی است که در سال 1400 هجری شمسی معرفی شد.این طرح اولین بار از سوی مهدی خدامرادی یک ایده پرداز جوان در سال ۹۹ معرفی شد. عملکرد تراشه MRK. در سال ۱۳۹۹ برای اولین بار یک رویکرد نواورانه با عنوان اولین تراشه تولید نامحدود انرژی الکتریکی معرفی شد؛عملکرد این تراشه برخلاف بسیاری از طرح های دیگر مشخص شد و با توجه به اطلاعاتی که از سوی خبرگزاری شرکت فروهر ارایه شد رویکردی جدید با فناوری علوم مواد و فیزیک کوانتوم روبرو بود. بر اساس انچه که تاکنون مشخص شده است این تراشه با رویکرد تونل زنی کوانتومی و تمرکز بر شاخص حرکت الکترون ها کار میکند.
رناتو ویگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس به صورت قرضی بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
داستان حیوانات () یا افسانه حیوانات یک داستان کوتاه یا شعر است که در آن حیوانات صحبت می کنند. حیوانات ممکن است ویژگی های انسانی دیگری نیز از خود نشان دهند، مانند زندگی در جامعه ای شبیه جوامع انسانی. این سبک یک شکل سنتی از نوشتن تمثیلی است. داستان های حیوانات شمولیت جهانی دارند و همه می توانند آن را درک کنند؛ که گونه های حیوانی چگونه با یکدیگر ارتباط دارند؛ بنابراین، خوانندگان آن می توانند انگیزه های شخصیت ها را درک کنند، حتی اگر از پیشینه فرهنگی یکسان با نویسنده برخوردار نباشند. داستان های حیوانات را می توان در زمان ها و مکان هایی نیز یافت که از ریشه هایشان دور هستند. آثار مهم پیشین در افسانه های جانوران "پانچاتانترا" و "کلیله و دمنه" (سانسکریت، عربی و فارسی)، ازوپ (یونانی)، "هزار و یک شب" (عربی و فارسی) و آثاری با شخصیت های اسطوره ای فریبکار در آفریقایی غربی و جوامع بومی آمریکا یافت می شوند. تمثیل های قرون وسطایی فرانسه، "رومن دو رینارت"، با شخصیت رینارد روباه، داستان حیوانات است. افسانه های حیوانات معمولاً برای اهداف آموزشی بین زبان های مختلف ترجمه می شوند. برای مثال، نسخه های لاتین حکایت های ازوپ، در قرون