Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رار دارند. علائم و نشانه ها. PGD همچنین یک عامل خطر برای انواع علائم جسمی است که احتمالاً شامل موارد زیر می شود: تشخیص. DSM-5-TR. برای تشخیص علائم باید به طور مکرر (معمولاً حداقل روزانه) رخ دهند و حداقل ۶ تا ۱۲ ماه وجود داشته باشند: A. فرد یکی از عزیزان خود را از دست داده است و حداقل ۱۲ ماه از مرگ آن عزیز می گذرد (در کودکان و نوجوانان حداقل ۶ ماه از مرگ آن عزیز گذشته) B. از زمان مرگ آن عزیز یک ماتم و عزای دائمی در فرد به وجود آمده است که یکی از نشانه های زیر یا هر دوی آنها مشخصه اصلی آن هستند و در اکثر روزها در سطحی که از نظر بالینی معنی دار است حضور داشته اند. علاوه بر آن، نشانه ها تقریبا هر روز در حداقل ۱ ماه گذشته حضور داشته اند: C. از زمان مرگ آن عزیز، حداقل سه نشونه از نشونه های زیر در اکثر روز ها و در سطحی از لحاظ بالینی معنادار حضور داشته اند. علاوه بر آن، نشانه ها تقریبا هروز به مدت حداقل ۱ ماه گذشته روی داده اند: D. علائم اختلال سوگ طولانی مدت باید منجر به ناراحتی یا افت عملکرد قابل توجه در عملکرد اجتماعی، بین فردی، شغلی یا سایر زمینه های مهم در فرد سوگوار شود. E. مدت و شدت واکنش سوگواری به وضوح از آ
نچه از هنجار های اجتماعی، فرهنگی یا مذهبی برای فرهنگ یا موقعیتی که فرد در آن زندگی می کند انتظار می رود فراتر است. F. نشانه ها توسط یک اختلال روانی دیگر مثل اختلال افسردگی اساسی، اختلال استرس پس از سانحه بهتر توضیح داده نمی شود و قابل انتساب به آثار فیزیولوژیک یک ماده (مثلا: دارو پزشکی و الکل) یا یک عارضه پزشکی دیگر نیستند. ICD-11. اختلال سوگ طولانی مدت در آی سی دی-۱۱ زمانی تشخیص داده می شود که فرد پس از مرگ یکی از نزدیکان، سوگ مداوم و شدیدی را تجربه کند. علائم اصلی شامل اشتیاق یا اشتغال ذهنی شدید به متوفی، همراه با درد عاطفی مانند غم، گناه، خشم یا بی حسی است. سوگ باید طولانی تر از حد انتظار فرهنگی باشد و باعث اختلال قابل توجهی در زندگی روزمره شود. علائم دیگر شامل دشواری در کنار آمدن با فقدان متوفی، مشکلات یادآوری خاطرات مثبت، گوشه گیری اجتماعی و افزایش مصرف مواد یا افکار خودکشی است. ابزارهای ارزیابی. ابزارهای ارزیابی متعددی به طور خاص برای سوگ مربوط به سوگ ایجاد شده اند. پرسشنامه مختصر سوگ، پرسشنامه ۱۳ سوالی سوگ طولانی-13-R و پرسشنامه ۱۹ سوالی سوگ طولانی، ابزارهای غربالگری هستند که ممکن است وجود اختلال سوگ ط
ولانی را نشان دهند، و برای تشخیص قطعی، مصاحبه بیشتر و فهرست سوابق سوگ لازم است. پرسشنامه سوگ پیچیده (که در سال ۱۹۹۵ تهیه شد) برای ارزیابی علائم سوگ اعتبارسنجی شده است.
گابریل بونتمپو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای سانتوس در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است. دوران باشگاهی. او در یوبرابا، میناس گرایس به دنیا آمد. بونتمپو در سال ۲۰۱۶ پس از یک دوره آزمایشی در زادگاهش، به بخش آکادمی باشگاه فوتبال سانتوس پیوست. در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، او نخستین قرارداد حرفه ای خود را با باشگاه امضا کرد و با یک قرارداد سه ساله به توافق رسید. در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، بونتمپو برای سری بی ۲۰۲۴ در فهرست تیم اول ثبت شد. در ۱۳ اکتبر، او قراردادش را تا دسامبر ۲۰۲۶ تمدید کرد. بونتمپو نخستین بازی خود را برای تیم اصلی در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵ انجام داد و در باخت ۲–۱ خارج از خانه در کمپئوناتو پائولیستا برابر ولا کلوبه در ترکیب اصلی قرار گرفت. او نخستین گل حرفه ای خود را هفت روز بعد به ثمر رساند و گل دوم تیمش را در پیروزی خانگی ۳–۱ برابر سائو پائولو زد. در ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، باشگاه فوتبال سانتوس تمدید قرارداد بونتمپو تا پایان سال ۲۰۲۷ را اعلام کرد. در ۵ مه، او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۸ تمدید کرد. دوران ملی. در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، بونتمپو و هم تیمی اش در با
شگاه فوتبال سانتوس، لوکا میرلس، به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل برای دو بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پاراگوئه دعوت شدند.
جی و ست در برابر آخرالزمان (Jay and Seth Versus the Apocalypse) یک فیلم کوتاه ترسناک کمدی آخرالزمانی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ به نویسندگی و کارگردانی جیسون استون و نویسندگی مشترک ست روگن و ایوان گلدبرگ است. این فیلم کوتاه ۱۰ دقیقه ای، با بازی ست روگن و جی باروچل ساخته شده است. در ابتدا یک تریلر ۸۵ ثانیه ای در یوتیوب آپلود شد که حاوی برخی از دیالوگ هایی بود که در فیلم کوتاه ۱۰ دقیقه ای که بعداً در یوتیوب آپلود شد، وجود نداشت. بعداً این فیلم به یک فیلم بلند سینمایی با عنوان "این پایان است" (۲۰۱۳) تبدیل شد و به طور کامل در نسخه بلوری همتای بلند خود منتشر شد. داستان. "«جی و ست در برابر آخرالزمان»" روایتگر نسخه های تخیلی دو بازیگر است که خود را در آپارتمانشان حبس کرده اند و در طول یک رویداد نامشخص آخرالزمانی، بر سر مخمصه شان بحث می کنند.
نشان خدمات برجسته اسرائیل () یا مدال خدمات برجسته اسرائیل یک نشان نظامی اسرائیلی است. مدال خدمات برجسته سومین نشان مهم است که توسط رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل پس از عملی که با شجاعت انجام شده و شایسته خدمت نمونه است، اعطا می شود. این نشان در سال ۱۹۷۰ توسط قانون کنست تأسیس شد و همچنین می تواند برای اقداماتی که قبل از سال ۱۹۷۰ انجام شده است، اعطا شود. این نشان تنها مدال از سه مدالی است که توسط دولت اسرائیل برای رفتار نمونه اعطا می شود و می تواند برای اقدامات خارج از میدان جنگ نیز اعطا شود. این مدال شامل یک روبان آبی است که یک دایره فلزی با شمشیری در مرکز آن در کنار گندم دارد، دو نمادی که توسط سازمان های مبارز جوامع یهودی قبل از تأسیس کشور در سال ۱۹۴۸ استفاده می شدند. این علائم، نشان دهنده کار پیشگامان و دفاع آنها از میهن هستند. تا به امروز، ۶۰۱ نشان خدمات برجسته اسرائیل اعطا شده است که آخرین آن در سال ۲۰۱۵ بوده است. پنج دریافت کننده دو بار این مدال را دریافت کرده اند. یک واحد، گردان شناسایی تیپ گیواتی، در سال ۲۰۰۵ این مدال را دریافت کرد.
عبور از دریای سرخ فرسکویی است که در سال های ۱۴۸۱–۱۴۸۲ کشیده شده و در کلیسای سیستین، واتیکان قرار دارد. نقاش اصلی اثر مشخص نیست اما اثر را به کوزیمو روسلی نسبت می دهند. این نقاشی عبور بنی اسرائیل از دریای سرخ را از فصل ۱۴ سفر خروج به تصویر می کشد.
سیستم آبی تیهوینسکایا (روسی: Тихвинская водная система) یکی از آبراه هایی بود که رودخانه ولگا را به دریای بالتیک متصل می کرد و نقش مهمی در توسعه حمل ونقل آبی روسیه در قرن نوزدهم ایفا نمود. این مسیر شامل مجموعه ای از رودخانه ها، کانال ها و دریاچه ها بود که امکان جابه جایی کالا و مسافر را میان مناطق مرکزی و شمال غربی کشور فراهم می کرد. طراحی دقیق و مهندسی پیشرفته آن در زمان خود، نشانگر تلاش های گسترده برای تقویت زیرساخت های اقتصادی و نظامی امپراتوری روسیه بود. این سیستم همچنین به توسعه شهرهای اطراف و رونق تجارت داخلی کمک شایانی کرد. و به طور خاص رودخانه مولوگا را به رودخانه سیاس متصل می کرد. از نظر تقسیمات اداری فعلی روسیه، این آبراه متعلق به استان های وولوگدا و لنینگراد است. این مسیر آبی، نقش مهمی در اتصال مناطق شمال غربی به مراکز تجاری داخلی داشت و موجب رونق اقتصادی و توسعه زیرساخت های حمل ونقل در این استان ها شد. این طرح ابتدا توسط پتر کبیر مطرح شد، اما ساخت آن تنها در سال ۱۸۰۲ آغاز شد. سیستم آبی تیخوینسکایا برای عبور کشتی های متوسط ساخته شده بود. این سیستم تیخوین تا اواسط قرن بیستم فعال بود، زمانی که کشتیرا
نی در امتداد رودخانه سویر و ساخت راه آهن باعث افزایش رقابت و در نتیجه تعطیلی آن شد. با وجود نقش مهم این سیستم در اتصال مناطق داخلی به دریای بالتیک، توسعه فناوری های حمل ونقل مدرن و تغییر مسیرهای تجاری موجب شد تا اهمیت آن کاهش یابد و در نهایت به فراموشی سپرده شود. جغرافیا. سیستم آبی تیهوینسکایا از اسکله ریبینسک در کنار رودخانه ولگا آغاز می شد. این آبراه در امتداد ولگا (۳۲) امتداد داشت. کیلومتر)، سپس در رودخانه مولوگا (۱۷۵ کیلومتر). از مولوگا، آبراه در چاگودوشچا به کناره پیچید و ۱۷۹ کیلومتر امتداد یافت. کیلومتر در امتداد رودخانه های چاگودوشچا و گورون. پس از ۳۳ کیلومتر، رودخانه سومینکا را دنبال کرد (۳۲ کیلومتر)، دریاچه سومین و رودخانه ولچینا (۱۰) کیلومتر). بین رودخانه ولچینای علیا و دریاچه الگینو، ششمین کانال تیخوین کیلومتر ساخته شد. سپس مسیر از دریاچه الگینو، رودخانه تیخوینکا (۱۵۹) عبور کرد. کیلومتر) و روی رودخانه سیاس. سپس مسیر از طریق کانال سیاس (۱۰) طی می شود. کیلومتر) و کانال لادوگا و در نهایت از طریق رودخانه نوا (۵۸ کیلومتر). سیستم تیهوینسکایا در اسکله نزدیک لاورای الکساندر نوسکی در سن پترزبورگ به پایان می
رسد. طول کل این آبراه ۹۰۲ کیلومتر بود. کیلومتر. تاریخچه. در قرن هجدهم، ساخت سیستم آب تیخوینسکایا چندین بار در دستور کار قرار گرفت، اما هر بار به دلیل کمبود پول در خزانه به تعویق افتاد. در تابستان ۱۷۹۷، به دلیل خشکسالی شدید، کشتی ها نمی توانستند از آبراه ویشنی ولوچیوک عبور کنند. دوباره، این سؤال در مورد ساخت سیستم تیخوین مطرح شد. در ۱ ژانویه ۱۸۰۲، الکساندر اول پیش نویس سیستم آب ژنرال دوولانت را تصویب کرد که قرار بود ۱۷ قفل و ۱۰ دریچه و کانال بین دریاچه ها و سوان کروپین ساخته شود. وضعیت فعلی. امروزه، سیستم آبرسانی تیخوینسکایا رو به زوال است. تمام دروازه ها تخریب شده اند. سطح آب رودخانه تیخوینکا بیش از ۵ متر کاهش یافته است. تیخوینکا به شدت با زباله های خانگی آلوده شده است. بناهای معماری متعددی که در سواحل تیخوینکا و شاخه های آن واقع شده اند، در وضعیت ویرانی قرار دارند.
باشگاه فوتبال آمازوناس (به پرتغالی: Amazonas Futebol Clube) که معمولاً با نام آمازوناس شناخته می شود، یک باشگاه حرفه ای برزیلی مستقر در مانائوس، آمازوناس است که در ۲۳ مه ۲۰۱۹ تأسیس شد. این تیم در سری بی فوتبال برزیل، دسته دوم فوتبال برزیل، و همچنین در سری آ لیگ ایالتی برزیل آمازوناس، رقابت می کند. این باشگاه در سال ۲۰۱۹ توسط اعضای سابق ادارات سایر باشگاه های مانائوس با هدف سازماندهی یک باشگاه رقابتی و احیای فوتبال در ایالت آمازوناس تأسیس شد. با وجود اینکه این باشگاه اخیراً تأسیس شده است، اما موفق بوده و در سال ۲۰۲۳ قهرمان مسابقات قهرمانی آمازوناس شد و در همان سال قهرمان سری سی شده است که اولین عنوان قهرمانی ملی توسط یک باشگاه از ایالت آمازوناس است. این باشگاه در ورزشگاه کارلوس زامیت بازی می کند، اما برای بازی های بزرگتر از ورزشگاه آرنا آمازونیا، یکی از ورزشگاه های جام جهانی ۲۰۱۴، استفاده می کند. آمازوناس بهترین تیم ایالت آمازوناس در رتبه بندی باشگاه های ملی فدراسیون فوتبال برزیل است.
آبراه ویشنی ولوچیوک () آبراهی است که حوضه های دریای بالتیک و خزر، یا به طور خاص تر، رودخانه مستا و رودخانه تورتسا را در اطراف شهر ویشنی ولوچیوک از استان تور، روسیه به هم متصل می کند. این آبراه در دهه ۱۷۰۰ ساخته شد و به اولین آبراهی تبدیل شد که حوضه های این دو دریا را به هم متصل کرد. این آبراه هنوز در حال بهره برداری است، اگرچه توسط آبراه ولگا-بالتیک جایگزین شد و نمی تواند کشتی های بزرگ را بپذیرد. آبراه ویشنی ولوچیوک یکی از سه سیستم کانالی است که نوا و ولگا را به هم متصل می کند، دو مورد دیگر آبراه ولگا-بالتیک و سیستم آبی تیخوینسکایا هستند. تاریخچه. همان طور که از تعداد زیاد مکان های باستانی موجود در این منطقه پیداست، آبراهی که از دریاچه ایلمن در بالادست رودخانه های مستا و تسنا سرچشمه می گیرد و به دنبال آن به رودخانه تورتسا و در پایین دست رودخانه ولگا می رسد، از قرون وسطی وجود داشته است. نام ویشنی ولوچیوک از گرفته شده است که به معنی حمل و نقل است. در ۱۲ ژانویه ۱۷۰۳، تزار روسیه ، پتر کبیر، فرمانی را امضا کرد که دستور ساخت کانالی به جای حمل و نقل را می داد. شاهزاده ماتوی گاگارین به عنوان سرپرست ساخت و ساز منصوب ش
د و آدریان هوتر، یک مهندس آب هلندی از آمستردام، برای انجام ساخت و ساز استخدام شد. این آبراه در سال ۱۷۰۶ افتتاح شد و به اولین آبراهی تبدیل شد که حوضه های نوا و ولگا را به هم متصل می کرد. این کانال که به کانال گاگارین و بعدها به کانال تورتسکی معروف شد، طول داشت. طول و عمق. با این حال، پروژه ساخت و ساز شامل تعدادی اشتباه بود و در نتیجه کانال دچار پوسیدگی شد و در مقطعی ناوبری غیرممکن شد. در سال ۱۷۱۹، میخائیل سردیوکوف داوطلب بازسازی کانال شد و در ۲۶ ژوئن ۱۷۱۹ کانال تحت نظارت او منتقل شد. سردیوکوف مخزن ویشنی ولوچیوک را ساخت که دو خروجی دارد، یکی به دریاچه مستینو و در نهایت به مستا، و دیگری به تورتسا. او همچنین کانال ها و آب بندها را به طور کامل بازسازی کرد. در سال ۱۷۷۴، کانال و مناطق اطراف آن توسط دولت از وراث سردیوکوف خریداری شد. در طول قرن هجدهم، تعدادی سد بر روی شاخه های رودخانه های مستا و تورتسا ساخته شد تا سطح آب مورد نیاز برای کشتیرانی حفظ شود. در سال ۱۷۷۳، یاکوب سیورز، که در آن زمان فرماندار استان نووگورود بود، به عنوان سرپرست این آبراه منصوب شد. سیورز بازسازی سیستم را انجام داد و دو مخزن آب کوچک اضافه کرد.
در سال ۱۷۹۷، یک بازسازی دیگر نیز انجام شد. این امر منجر به افزایش چشمگیر ترافیک شد. در حالی که در دهه ۱۷۶۰، سالانه تا ۴۰۰۰ کشتی از کانال استفاده می کردند، پس از سال ۱۷۷۵ این میزان به ۵۵۰۰۰ کشتی در سال افزایش یافت. سنگین ترین ترافیک بین سال های ۱۸۱۴ تا ۱۸۴۹ بود و سپس به دلیل رقابت با سایر آبراه ها و راه آهن، شروع به کاهش کرد. در سال ۱۷۷۸، آبراه ویشنی ولوچیوک به عنوان بخشی بین تور و کانال لادوگا تعریف شد. این آبراه به سه بخش تقسیم شد: یکی بین تور و دریاچه مستینو، یکی دیگر بین دریاچه مستینو و نووگورود، و سومی بین نووگورود و دهانه رودخانه ولخوف. دفتر مرکزی این سیستم در ویشنی ولوچیوک قرار داشت که تازه در سال ۱۷۷۰ به عنوان شهر شناخته شده بود.
ورزشگاه کارلوس زامیت (به پرتغالی: Estádio Municipal Carlos Zamith) یک ورزشگاه چندمنظوره در مانائوس، آمازوناس، برزیل است. این ورزشگاه بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود و حداکثر ظرفیت آن ۶٬۵۰۰ نفر است. در ابتدا قرار بود این ورزشگاه به عنوان یک مرکز تمرینی برای جام جهانی ۲۰۱۴ مورد استفاده قرار گیرد، اما ساخت آن در ۵ اوت ۲۰۱۳ آغاز شد و هزینه اولیه آن ۱۴ میلیون رئال بود. این ورزشگاه که به نام کارلوس زامیت، روزنامه نگار ورزشی برجسته ایالت که در آن زمان درگذشته بود، نامگذاری شده است، در ۲۴ مهٔ ۲۰۱۴ به طور نمادین افتتاح شد و فرماندار ایالت، خوزه ملو د اولیویرا، اولین گل را به ثمر رساند.
پلی استیشن پورتال یک وسیله جانبی بازی دستی برای پلی استیشن ۵ است که توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت توسعه داده شده و اولین بار در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. این وسیله برای پخش بازی های ویدیویی و سایر رسانه ها از پلی استیشن ۵ از طریق اتصال وای-فای پورتال با استفاده از فناوری ریموت پلی استفاده می شود. پورتال قادر است کنسول را با استفاده از صفحه نمایش داخلی و دسته بازی شبیه به دوال سنس خود کنترل کند که مانند یک کنسول بازی دستی طراحی شده است، اگرچه هیچ بازی یا رسانه ای را به صورت بومی اجرا نمی کند. سخت افزار و فنی. ویژگی های سخت افزاری اصلی پلی استیشن پورتال شامل یک صفحه نمایش ۸ اینچی ال سی دی اچ دی و «تمام دکمه ها و ویژگی های یک کنترلر دوال سنس» است. این دستگاه بر روی یک تراشه سیستمی اسنپدراگون ۶۶۲ اجرا می شود. از نظر نرم افزاری، روی یک نسخه به شدت اصلاح شده از اندروید ۱۳ اجرا می شود. برخلاف نینتندو سوئیچ یا پلی استیشن ویتا و پلی استیشن همراه قبلی سونی، پلی استیشن پورتال یک کنسول بازی مستقل نیست و فقط به عنوان یک گیرنده استریم برای پلی استیشن ۵ عمل می کند. در نوامبر ۲۰۲۴، سونی نسخه های آزمایشی نرم افزار دستگاه را
برای دسترسی به بازی های ابری به بازیکنان دارای پلی استیشن پلاس پریمیوم منتشر کرد. اتصال. پلی استیشن پورتال به جای اتصال مستقیم، از طریق یک شبکه محلی و با استفاده از اتصال وای-فای پورتال به یک پلی استیشن ۵ جفت شده متصل می شود. دستورات کنترلر و جریان ویدیو از طریق شبکه محلی منتقل می شوند، به این معنی که در خانه به جز برای اهداف احراز هویت یا انجام بازی های چند نفره آنلاین، اتصال اینترنت پرسرعت لازم نیست. در فضای باز یا از راه دور، اتصال اینترنت لازم است؛ خود پورتال از اتصال سلولی ۴جی/۵جی پشتیبانی نمی کند، در عوض به یک نقطه دسترسی وای فای در جای دیگر متصل می شود، که ممکن است شامل اتصال به اتصال تلفن همراه موجود نیز باشد. به دلیل عدم وجود مرورگر وب، پلی استیشن پورتال در ابتدا قادر به اتصال به اکثر هات اسپات های وای فای عمومی که برای احراز هویت نیاز به دسترسی به یک پورتال اختصاصی دارند، نبود. به روزرسانی نرم افزار سیستم در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۴ منتشر شد و به کاربران امکان اتصال به این شبکه های عمومی را داد. این در ابتدا به باند رادیویی ۲٫۴ گیگاهرتز محدود بود، اما به روزرسانی دیگری که در ماه ژوئیه منتشر شد، پشتیبانی از شبکه
های وای فای عمومی ۵ گیگاهرتز را نیز اضافه کرد. توسعه. این دستگاه در ۲۳ مهٔ ۲۰۲۳ به عنوان پروژه کیو معرفی شد. استقبال. پس از اعلام آن، تا حدی در مورد پتانسیل این دستگاه تردید وجود داشت. با این حال، طبق گزارش ها، پلی استیشن پورتال فروش موفقی داشته و در سال ۲۰۲۴ به پرفروش ترین لوازم جانبی پلی استیشن ۵ در ایالات متحدهٔ آمریکا تبدیل شده است یازده ماه پس از عرضه آن در ایالات متحدهٔ آمریکا، تخمین زده می شود که حداقل ۴۲۰٬۰۰۰ دستگاه در این کشور فروخته شده است. هک شدن. در سال ۲۰۲۴، اندی "theflow0" نگوین، محقق امنیتی، اعلام کرد که توانسته پلی استیشن پورتال را هک کند و بازی های پلی استیشن همراه را از طریق شبیه ساز پی پی اس اس پی پی روی آن اجرا کند و تصویری از پورتال را منتشر کرد که در حال اجرای نسخه پی اس پی بازی "" بود.
لگو مانکی کید (به ) یک تم لگو است که از شخصیت شاه میمون و "سیر باختر" الهام گرفته می باشد. این مجموعه تحت لیسانس گروه لگو تولید شده است. این تم نخستین بار در مهٔ سال ۲۰۲۰ معرفی گردید. خط تولید اسباب بازی آن همراه با یک انیمیشن سریالی نیز عرضه شد که نخستین بار در چین و در ۲۹ مهٔ سال ۲۰۲۰ با پخش ویژه برنامهٔ "لگو مانکی کید: قهرمانی متولد می شود" به نمایش درآمد. مرور اجمالی. "لگو مانکی کید" از شاه میمون و "سیر باختر" الهام گرفته و بر ماجراهای مانکی کید و دوستانش متمرکز می باشد با انواع مختلف دیوها مبارزه می کنند که این دیوها قصد دارند شهر مگاپولیس را تصرف کنند. سریال تلویزیونی. لگو مانکی کید یک انیمیشن سریالی تلویزیونی می باشد که که بر اساس شاه میمون و سفر به غرب ساخته شده و فصل های ۱ تا ۴ آن توسط فلایینگ بارک پروداکشنز و از فصل ۵ به بعد توسط وایلدبرین استودیوز تولید شده است تا هم زمان با عرضه مجموعه لگوهای این تم منتشر شود. این سریال نخستین بار در مالزی و از شبکه تی وی۳ در ۱۳ سپتامبر سال ۲۰۲۰، سپس در استرالیا از شبکهٔ چنل ۹ در ۱۳ مارس سال ۲۰۲۱، در بریتانیا از شبکه سی آی تی وی در ۹ مهٔ سال ۲۰۲۲ و بومرنگ در ۴ فور
یهٔ سال ۲۰۲۳ پخش شد.
باشگاه فوتبال فلورستا (به پرتغالی: Floresta Esporte Clube) به سادگی با نام فلورستا شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال از فورتالزا، سئارا، برزیل است. این باشگاه در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد و در حال حاضر در قهرمانی سئارنسه و سری سی برزیل بازی می کند.
«هرگز فراموشت نمی کنم» ترانه ای از خوانندهٔ سوئدی زارا لارسن و خوانندهٔ بریتانیایی ام ان ئی کی می باشد که در ۲۲ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۵ از سوی تن موزیک گروپ، ویرجین ئی ام آی و اپیک به عنوان دومین تک آهنگ از دومین آلبوم استودیویی لارسن تحت عنوان "خیلی خوب" (۲۰۱۷) منتشر گردید.
«زندگی ام را خراب کن» ترانه ای از خوانندهٔ سوئدی زارا لارسن می باشد که در ۱۸ اکتبر سال ۲۰۱۸ از سوی تن موزیک گروپ به عنوان تک آهنگ اصلی از سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "دختر پوستری" (۲۰۲۱) منتشر گردید. این تک آهنگ در سوئد رتبهٔ دوم، در ایرلند رتبهٔ پنجم و در بریتانیا و اسرائیل رتبهٔ نهم را کسب کرد. همچنین در ده کشور گواهی طلایی یا بالاتر دریافت کرده است.
باشگاه فوتبال اوبرلانجیا (به پرتغالی: Uberlândia Esporte Clube) که معمولاً به سادگی با نام اوبرلانجیا شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی از شهر اوبرلانجیا در ایالت مینا ژرایس است. این باشگاه در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد و بازی های خانگی خود را در ورزشگاه پارک دو سابیا انجام می دهند. رنگ های باشگاه سبز و سفید است.
در قرن شانزدهم میلادی، عثمانی ها چندین لشکرکشی به سلطنت سعدی، حکومتی که بر مراکش امروزی و بخش هایی از شمال غربی آفریقا حکمرانی می کرد، انجام دادند. تصرف فاس (۱۵۵۴). پیشینه. در اوایل قرن شانزدهم در مراکش، این کشور تحت فرمان یک سلسله متحد و یکپارچه نبود و وطاسی ها و سعدی ها با هم رقابت می کردند، که منجر به درخواست کمک نظامی وطاسی ها از عثمانی ها شد. دوره اول وضعیت واسال (دست نشاندگی). در سال ۱۵۴۵ میلادی علی ابو حسون، حاکم وطاسی در شمال مراکش، اقتدار کامل سلطان عثمانی را به رسمیت شناخت، نامه ای مبنی بر تسلیم فرستاد و خود را تابع عثمانی اعلام کرد و بدین ترتیب مقام تابع را به فاس نسبت داد. بعدها در سال ۱۵۴۹، عثمانی ها قادر به مداخله نظامی نبودند، زیرا وطاسی ها فاس را به رقبای سعدی خود به رهبری محمد الشیخ واگذار کردند. دوره دوم وضعیت واسال (دست نشاندگی). اتحاد ابو حسون با عثمانی ها در نهایت منجر به تصرف فاس در اوایل سال ۱۵۵۴ میلادی شد. به گفته لویی دو شنیه، نیروهای صلاح رئیس شامل ۴٬۰۰۰ سرباز و نیروهای محمد الشیخ بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر بودند و تعداد آنها بیش از پنج برابر ارتش صلاح رئیس بود. به گفته ارنست مرسیه، تعداد سرب
ازان صلاح رئیس ۱۱٬۰۰۰ نفر بود در حالی که نیروهای محمد الشیخ ۴۰٬۰۰۰ نفر بودند. صلاح رئیس توانست سعدیان را شکست دهد و فاس را فتح کند و ابو حسون، حاکم وطاسی را به عنوان دست نشانده عثمانی ها بر تخت سلطنت بنشاند. پیامدها. سربازان عثمانی، ترک ها و بربرهای کابیلیه، به مدت چهار ماه در فاس ماندند و مردم را آزار دادند تا اینکه علی ابو حسون، عقب نشینی نیروهای عثمانی را پذیرفت. پس از عقب نشینی از فاس، صلاح رئیس به حاکم سعدی اطمینان داد که دیگر به دشمنش، علی ابو حسون، کمکی نخواهد کرد. سپس علی ابو حسون برای ارتش خود مزدور استخدام کرد. با این حال، وتاسیدها که اکنون بدون کمک سربازان عثمانی بودند، در نبرد تادله شکست خوردند و فاس توسط سعدی ها دوباره فتح شد. تصرف فاس (۱۵۷۶). پیشینه. پس از ترور محمد الشیخ سعدی توسط عثمانی ها، عبدالملک و برادرش از مراکش گریختند. عبدالملک در طول تبعید خود به یکی از اعضای مورد اعتماد دستگاه عثمانی تبدیل شد. مراد سوم با پیشنهاد عبدالملک مبنی بر تبدیل مراکش به یک دست نشانده عثمانی در ازای حمایت مراد در کمک به او برای به دست آوردن تاج و تخت سعدی موافقت کرد. سپس مراد سوم به رمضان پاشا، فرماندار الجزایر
، دستور داد تا به مراکش حمله کند و عبدالملک را به عنوان دست نشانده عثمانی بر تخت سلطنت بنشاند و بنابراین آنها از الجزایر خارج شدند. دوره سوم وضعیت واسال (دست نشاندگی). رمضان پاشا به همراه عبدالملک و ارتش عثمانی به فاس رسید. فاس به راحتی فتح شد و این امر باعث شد که ابو عبدالله محمد، حاکم سعدی، به شهر مراکش فرار کند. با این حال، شهر مراکش نیز فتح شد. عبدالملک سپس حکومت مراکش را به عنوان یک دست نشانده عثمانی به دست گرفت و حاکمیت عثمانی را به رسمیت شناخت. نام مراد در نماز جمعه خوانده می شد و بر روی سکه ها ضرب می شد که نشان دهنده دو نشانه سنتی حاکمیت در جهان اسلام است. عبدالملک نیروهای عثمانی را در ازای طلا به الجزایر بازگرداند، در حالی که مفهوم دست نشاندگی را نسبت به آنچه سلطان عثمانی، مراد سوم، تصور می کرد، سست تر می دانست. عبدالملک خود را به عنوان دست نشانده باب عالی به رسمیت شناخته بود. دوران سلطنت عبدالملک (۱۵۷۶–۱۵۷۸) به عنوان دوره ای از خراجگزاری مراکش به امپراتوری عثمانی شناخته می شود. پیامدها. پس از پیروزی، عبدالملک نامه ای از مراد سوم دریافت کرد که شامل تبریک پدرانه ای از طرف سلطان مراد سوم به او بود، در
این نامه هرچند سلطان مراد خوشنودی خود را از نتیجه نبرد اعلام کرده بود، اما ناامیدی خود را نیز از کار ناتمام ابراز می کرد، زیرا حاکم مخلوع، ابوعبدالله محمد، هنوز زنده مانده بود. او نخستین حاکم سعدی بود که سنت عدم پیوند با یک نهاد خارجی را شکست و در نامه هایش وی را «برده ترک بزرگ» توصیف می کرد. او گروهی از مشاوران تُرک خود را مأمور کرد تا ارتش خود را در امتداد خطوط عثمانی بازسازی کنند. در سال ۱۵۷۸، عبدالملک با حمایت عثمانی ها در نبردی علیه امپراتوری پرتغال جنگید که هرچند در آن نبرد جان خود را از دست داد، اما با این حال، نتیجه این نبرد پیروزی بزرگی برای او و بازماندگانش بود. برادرش احمد المنصور جانشین عبدالملک شد که در آغاز سلطنت خود رسماً حاکمیت سلطان عثمانی را به رسمیت شناخت، ولی با گذشت زمان کم کم به سوی استقلال علنی حرکت کرد. احمد المنصور پس از گذشت چهارسال از آغاز سطلنت خود، ضرب سکه به نام مراد را متوقف کرد، نام مراد را از خطبه حذف کرد و استقلال کامل خود را از عثمانی ها در سال ۱۵۸۲ میلادی اعلام نمود. سپس بیگلربیگی الجزایر، مراد سوم را متقاعد کرد که حمله به مراکش را مجاز کند. احمد سپس سفیری با هدایای قابل تو
جه به قسطنطنیه فرستاد، به این امید که مراد سوم حمله را لغو کند. مراکشی ها بیش از صدهزار سکه طلا خراج پرداختند و موافقت کردند که به سلطان عثمانی احترام بگذارند، در عوض آنها به طور غیررسمی تنها گذاشته شدند. آنها با پیمان به رسمیت شناختن متقابل موافقت کردند و روابط صلح آمیز را حفظ کردند. احمد هر ساله هدیه ای به استانبول می فرستاد که عثمانی ها آن را به عنوان خراج و به رسمیت شناختن برتری خود می دانستند و مراکشی ها آن را راهی برای تجلیل از عثمانی ها به خاطر دفاع از سرزمین های اسلامی می دانستند.
«دخترها دخترها را دوست دارند» ترانه ای از خواننده-ترانه پرداز آمریکایی هیلی کییوکو می باشد که در دومین آلبوم چندآهنگهٔ وی تحت عنوان "این سوی بهشت" قرار دارد. این اثر در ۲۴ ژوئن سال ۲۰۱۵ به عنوان دومین تک آهنگ از این ئی پی به همراهٔ یک موزیک ویدئو به کارگردانی کییوکو و آستین اس وینچل منتشر گردید. بازخوردها. "بیلبورد" در سال ۲۰۱۹ این ترانه را جزو فهرست «۳۰ ترانهٔ عاشقانهٔ لزبین» خود قرار داد.
مسجد فارسی آستراخان یا مسجد جامع فارسی ها مسجدی در شهر آستراخان روسیه است که در سال ۱۸۶۰ میلادی با هزینهٔ «انجمن فارسی» ساخته شد. این مسجد به شیعیان ایرانی (فارسی زبان) مقیم آستراخان تعلق داشت و یکی از مراکز مهم مذهبی جامعهٔ ایرانیان این شهر به شمار می رفت. تاریخچه. ایرانیان مقیم آستراخان، که عمدتاً بازرگانان پرنفوذ بودند، این مسجد را به مدت ده سال و با هزینهٔ شخصی خود ساختند. ادارهٔ آن به شورای ویژه ای سپرده شده بود و ورود غیرمسلمانان تنها با اجازهٔ ملا و اعضای شورا ممکن بود. زنان فقط سالی یک بار و به مدت ده روز، در ایام عاشورا، اجازهٔ حضور داشتند. معماری. ساختمان مسجد مکعبی شکل با یک گنبد مرکزی بر فراز طاق نمای هشت ضلعی و چهار منارهٔ کوتاه در گوشه ها بود. نمای بیرونی آن ترکیبی از کلاسیک گرایی و عناصر معماری اسلامی است. در آغاز، حصاری چوبی اطراف مسجد را فراگرفته بود که بعدها با دیوار سنگی جایگزین شد. فضای داخلی با آیات قرآن، چراغ ها، فرش ها و تزیینات غنی آراسته شده بود. رویدادهای مهم. در سال ۱۸۷۳، ناصرالدین شاه قاجار در مسیر سفر به وین از این مسجد بازدید کرد و با بازرگانان ایرانی مقیم دیدار داشت. او در مسجد
نماز گزارد و خطبه ای به زبان فارسی شنید که توسط ملا احمد، فقیه و شاعر اهل رشت، ایراد شد. تعطیلی و کاربری های بعدی. مسجد تا سال ۱۹۳۹ فعال بود، اما در دورهٔ اتحاد جماهیر شوروی بسته و به کارگاه خیاطی و سپس دفتر یک روزنامه تبدیل شد. وضعیت کنونی. در ژانویهٔ ۲۰۱۸، بنا به جامعهٔ مسلمانان شهر بازگردانده شد و قرار شد مقر ادارهٔ روحانی مسلمانان استان آستراخان در آن مستقر شود. با این حال، در سال ۲۰۲۱ ساختمان در وضعیت نیمه مخروبه بود و فعالان نسبت به خطر فروریختن آن هشدار دادند. جستارهای وابسته. مسجد کبود (ایروان) ایرانیان روسیه پیوند به بیرون. معرفی مسجد ایرانی آستراخان در وبگاه Islam30.ru
«بهم زنگ نزن» ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی میبل می باشد که در نسخهٔ چاپ مجدد نخستین میکس تیپ وی تحت عنوان "از پیچک تا رزها" و نخستین آلبوم وی تحت عنوان "انتظارات بالا" قرار دارد. این ترانه در ۱۸ ژانویهٔ سال ۲۰۱۹ از سوی پالیدور رکوردز منتشر گردید. موزیک ویدئوی این ترانه تا ژوئن سال ۲۰۲۵ ۳۷۰ میلیون بازدید در یوتیوب داشته است و آن را به پربازدیدترین ویدیو این خواننده در این پلتفرم تبدیل کرده است.