Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی یا شاخه دیگری از زبان های سامی گرفته شده است. او در سال ۱۵۶۶، زمانی که دوستش سالویاتی کنسول بود، دوباره پذیرفته شد. II لاسکا به عنوان یکی از استادان بزرگ نثر توسکانی شناخته می شود. سبک او انعطاف پذیر و سرشار از اصطلاحات است، اما بدون تکلف. این سبک، نیرو و تازگی گفتار عامیانه را دارد، در حالی که طعم فرهنگ دانشگاهی را نیز حفظ می کند. آثار اصلی. تعدادی شعر متفرقه، چند نامه و "«چهار خطابه به صلیب»" فهرست آثار گراتزینی را تکمیل می کنند. او همچنین آثار فرانچسکو برنی را ویرایش کرد و تمام پیروزی ها، شوخی ها، بالماسکه ها یا آهنگ های کارناوال که از زمان باشکوه در فلورانس برگزار شده است"لورنتسو د مدیچی تا سال ۱۵۵۹ را" گردآوری کرد (این دومی بر " فاوست " گوته تأثیر گذاشت. در سال ۱۸۶۸ آدامو روسی در کتاب تحقیق برای کتابخانه های پروجا سه رمان توسط گرازینی، از یک نسخه خطی قرن شانزدهم در شهرداری پروجا منتشر کرد. و در سال ۱۸۷۰ مجموعه کوچکی از آن اشعار که توسط ویراستاران قبلی منتشر نشده بود در پوگیبونسی، چند شعر منتشر نشده ظاهر شد.
کارلو آنجلا (; – ) سیاستمدار و روان پزشک اهل ایتالیا بود. وی به خاطر تلاش هایش در طول جنگ جهانی دوم در نجات جان یهودیان، به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شده است. او پدر پی پرو آنجلا مجری تلویزیونی و نویسنده علمی، و پدربزرگ آلبرتو آنجلا است. اوایل زندگی. آنجلا در اولچنگو، استان ورسلی متولد شد. او در سال ۱۸۹۹ با مدرک پزشکی از دانشگاه تورین فارغ التحصیل شد. در پاریس در دوره های روانپزشکی عصبی که توسط بابینسکی برگزار می شد، شرکت کرد. در طول جنگ جهانی اول او افسر صلیب سرخ ایتالیا در بیمارستان منطقه ای "ویتوریو امانوئل سوم" تورین بود. فعالیت سیاسی. او پس از جنگ جهانی اول، با پیوستن به جنبش دموکراتیا سوسیال، جنبشی سیاسی که از خاکستر حزب رادیکال استوریکو زاده شده بود، به سیاست پیوست. در درون حزب تضادهای زیادی وجود داشت: در کنار معاونان چپ گرا، افراد دیگری نیز بودند که در اولین دولت موسولینی که پس از راهپیمایی رم تشکیل شد، وزیر شدند. سپس آنجلا حزب را ترک کرد و با سوسیالیست های اصلاح طلب به رهبری ایوانو بونومی متحد شد، و در انتخابات ۶ آوریل ۱۹۲۴ با آنها نامزد شده اما انتخاب نشد. وی پس از قتل جاکومو ماتئوتی، در ژوئن
۱۹۲۴ آشکارا فاشیست ها را در صفحات روزنامه هفتگی "تمپی نووی" سرزنش کرد. اقدامات بشر دوستانه. واکنش دولت به این مقاله آتش زدن دفتر روزنامه بود و آنجلا به سن ماوریتزیو کاناوزه فرار کرد. در آنجا مدیر بهداشت کلینیک بیماری های روانی "ویلا تورینا آمیونه" شد. در طول اشغال آلمان و جمهوری سوسیالیستی ایتالیا، با جعل کارت های پزشکی برای توجیه اقامتشان در کلینیک ها، پناهگاه امنی برای بسیاری از ضدفاشیست ها و یهودیان فراهم کرد. او اطلاعات نام ها یا ملیت های بیماران را تغییر می داد. پلیس فاشیست به او مشکوک شده بود، آنجلا در تورین احضار و بازجویی شد و همچنین در معرض خطر تیراندازی در یک اقدام تلافی جویانه قرار گرفت. پس از جنگ جهانی دوم. در طول آزادسازی اشغال، کارلو آنجلا به عنوان شهردار سن ماوریتزیو کاناوزه منصوب شد. پس از آن بیش از بیست سال، در همان فهرستی که نوربرتو بوبیو، ماسیمو میلا و آدا گوبتی در آن بودند، برای اولین انتخابات دموکراتیک نامزد شد. و همچنین رئیس بیمارستان مولینت در تورین شد. او از سال ۱۹۰۵ به فراماسونری پیوست، که در آنجا به او درجه ۳۳ اعطا شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، او تا زمان مرگش استاد اعظم لژ ماسونی
تورین و رئیس شورای استاد اعظم همان شهر شد. او در سال ۱۹۴۹ درگذشت. در ۸ ژوئن، مراسم مربوط به او در معبد لژ ماسونی برگزار شد. درستکار در میان ملل. سه شرط لازم برای اینکه یک مرد به عنوان «درستکار» شناخته شود، وجود دارد: نجات یهودیان، انجام این کار با وجود تهدید جدی جانی، و هرگز پاداشی برای این کار دریافت نکردن. به دلیل محافظه کاری خانواده اش، اعمال آنجلا بیش از ۲۵ سال ناشناخته ماند و تنها در سال ۱۹۹۵ آشکار شد، زمانی که آنا سگره تصمیم گرفت دفتر خاطرات پدرش رنزو را منتشر کند، دفتر خاطراتی که در زمانی نوشته شده بود که او به همراه همسرش نلا در کلینیک "ویلا تورینا آمیونه" از اردوگاه های مرگ فرار کرده بود. بر اساس شواهد جمع آوری شده و ارائه شده، در ۲۹ اوت ۲۰۰۱، یک کمیته اسرائیلی به آنجلا مدال درستکار در میان ملل را اعطا کرد و نام او را در باغ نیکان در موزه ید وشم در اورشلیم ثبت کرد. مراسم اهدای جایزه در ۲۵ آوریل ۲۰۰۲ در سن ماوریتزیو کاناوزه برگزار شد. تیبور شلوسر مشاور سفارت اسرائیل در رم، به نمایندگی از کل جامعه یهودیان جهان، این جایزه را به ساندرا و پی یرو آنجلا فرزندان کارلو آنجلا اعطا کرد. از ۳ ژوئن ۲۰۰۰، خیابانی
در سن ماوریتزیو کاناوزه به نام کارلو آنجلا نامگذاری شده و پلاکی به همین نام بر سر در ورودی تالار شهر نصب شده است.
مارتین میدن (متولد ساوت همپتون، بریتانیا، ۲۰ مه ۱۹۵۷) استاد رسمی زبان های رومی تبار در دانشگاه آکسفورد و عضو کالج ترینیتی، آکسفورد است. میدن در مدرسه شاه ادوارد ششم، ساوت همپتون و سپس در ترینیتی هال، کمبریج تحصیل کرد، جایی که در سال ۱۹۸۰ مدرک لیسانس خود را در رشته زبان های مدرن و قرون وسطی دریافت کرد، او در رشته های زبان های فرانسوی، ایتالیایی، زبان شناسی رومی و زبان شناسی عمومی تحصیل کرده بود و در سال ۱۹۸۷ دکترای زبان شناسی خود را با عنوان «"متافونی و گویش های ایتالیایی: مطالعه ای در مورفولوژی"» دریافت کرد. او در دانشگاه بث (۱۹۸۲–۱۹۸۹) زبان ایتالیایی تدریس می کرد و متعاقباً (۱۹۸۹–۱۹۹۶) به عنوان مدرس زبان شناسی رومی در دانشگاه کمبریج مشغول به کار شد، جایی که او عضو کالج داونینگ بود. در سال ۱۹۹۶، او سمت خود را در آکسفورد به دست آورد. از سال ۲۰۲۵ او تابعیت رومانیایی و همچنین بریتانیایی را داشته است. میدن در تاریخ و ساختار زبان های رومی، به ویژه گونه های رومانیایی، دالماتیایی، ایتالیایی و سایر گویش های ایتالیایی-رومانس، زبان شناسی تاریخی، ریخت شناسی و گویش شناسی تخصص دارد. او حدود ۱۵۰ مقاله و فصل کتاب منتشر کرده
و چندین کتاب را در این زمینه ها و دستور زبان ایتالیایی ویرایش یا تألیف کرده است. او همچنین در ویرایش جلدهایی در مورد نظریه ریخت شناسی با اشاره به زبان های رومی همکاری داشته است. افتخارات. او از سال ۲۰۰۳ عضو آکادمی بریتانیا بوده است. او دارای دکترای افتخاری از دانشگاه بخارست (۲۰۱۳) است، و در سال ۲۰۱۳ نیز به رتبه «فرمانده» در نشان ملی خدمت صادقانه رومانی منصوب شد. در سال ۲۰۱۸ به عنوان عضو آکادمی اروپا و در سال ۲۰۱۹ به عنوان عضو افتخاری کالج داونینگ انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹ همچنین به "عنوان عضو همکار" "آکادمی کروسکای ایتالیا منصوب شد." آثار برگزیده اصلی. میدن همچنین در تمام جلدهای ویرایش شدهٔ ذکر شده مشارکت دارد.
در آمار، اگر مقادیر بالاتر یک متغیر با مقادیر پایین تر متغیر دیگر مرتبط باشد، بین دو متغیر رابطه منفی یا رابطه وارون وجود دارد. رابطه منفی بین دو متغیر معمولاً به این معنی است که همبستگی بین آنها منفی است، یا -- چیزی که در برخی زمینه ها معادل آن است -- شیب در نمودار مربوطه منفی است. همبستگی منفی بین متغیرها، همبستگی وارون نیز نامیده می شود. همبستگی منفی را می توان از نظر هندسی مشاهده کرد، زمانی که دو بردار تصادفی نرمال شده به عنوان نقاطی روی یک کُره در نظر گرفته شوند و همبستگی بین آنها، کسینوس کمان دایره ای جدایی نقاط روی یک دایره بزرگ کُره است. وقتی این کمان بیش از یک چهارم دایره باشد (θ &gt; π/۲)، کسینوس منفی است. نقاط قطری روبروی هم، همبستگی ۱- = cos(π) را نشان می دهند که به آن پادهمبستگی می گویند. هر دو نقطه ای که در یک نیمکره "نباشند،" همبستگی منفی دارند. به عنوان مثال، یک رابطه ضربدری منفی بین بیماری و واکسیناسیون وجود خواهد داشت، اگر مشاهده شود که در جایی که میزان بروز یکی بالاتر از میانگین است، میزان بروز دیگری تمایل به کمتر از میانگین دارد. به طور مشابه، اگر در یک مکان مشاهده شود که زمان هایی با میزا
ن بروز بالاتر از میانگین یکی تمایل به همزمان شدن با میزان بروز کمتر از میانگین دیگری دارند، یک رابطه زمانی منفی بین بیماری و واکسیناسیون وجود خواهد داشت. یک رابطه معکوس خاص، تناسب وارون نامیده می شود و به صورت زیر بیان می شود: formula_1 که در آن "k" &gt; 0 یک ثابت است. در صفحه دکارتی این رابطه به صورت یک هذلولی نمایش داده می شود که در آن "y" با افزایش "x" کاهش می یابد. در امور مالی، همبستگی وارونی بین بازده در دو دارایی مختلف، اثر کاهش ریسک ناشی از تنوع بخشی با نگهداری هر دو در یک سبد-سهام را افزایش می دهد.
همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی پارک جون هوا، به نویسندگی یو آه رین و با بازی آی یو و بیون وو سوک است. داستان این مجموعه در یک تاریخ جایگزین در جمهوری کره با نظام مشروطه سلطنتی در قرن بیست و یکم می گذرد و روایتگر عشق میان زنی است که با وجود ثروت و قدرت خانوادگی به عنوان یک چه بول تنها یک «شهروند عادی» محسوب می شود و از این جایگاه رنج می برد، و مردی که با آنکه شاهزاده ای صاحب مقام است، اما به دلیل ناتوانی در دستیابی به هر چیزی در زندگی غمگین است. رابطهٔ این دو شخصیت، از مرزهای طبقاتی عبور کرده و به داستانی عاشقانه بدل می شود. این مجموعه در نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۶، روزهای جمعه و شنبه از شبکهٔ ام بی سی پخش خواهد شد. تولید. نگارش. در اوت ۲۰۲۲، فیلم نامهٔ "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" که توسط یو آه رین، نویسندهٔ تازه کار، نوشته شده بود از میان ۹۹۷ اثر شرکت کننده در رقابت، موفق شد جایزهٔ «اثر برگزیدهٔ بلند» را در مسابقهٔ نگارش فیلم نامهٔ ام بی سی در همان سال به دست آورد. هیئت داوران فیلم نامه را چنین ستود: «این اثری رمانتیک است که نظام مشروطهٔ سلطنتی را با رویکرد
ی مدرن و خلاقانه تفسیر می کند. شخصیت های زن و مرد داستان با روحیه ای پیشرو و جذاب ترسیم شده اند. روایت با خواسته ها و میل شدید قهرمانان آغاز می شود و به تدریج به داستانی عاشقانه می رسد، درحالی که ساختار منسجم روایت، لایه های عمیق تری از مضمون را آشکار می کند. دیالوگ ها سرشار از ریتم و تأثیرگذاری اند و شخصیت پردازی نشان دهندهٔ توانایی چشمگیر نویسنده است». انتخاب بازیگران. در دسامبر ۲۰۲۴، کاکائو انترتینمنت اعلام کرد که آی یو و بیون وو سوک برای بازی در مجموعه "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" انتخاب شده اند. این دو بازیگر پیش از این در مجموعه تلویزیونی "عاشقان ماه" (۲۰۱۶) همکاری داشتند. در آوریل ۲۰۲۵، رسانه ها گزارش دادند که گونگ سونگ یون و نو سانگ هیون برای پیوستن به پروژه دعوت شده اند و در حال مذاکره هستند. در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، حضور رسمی چهار بازیگر اصلی یعنی آی یو، بیون وو سوک، نو سانگ هیون و گونگ سونگ یون اعلام شد. فیلم برداری. "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" پنجمین مجموعه تلویزیونی شبکهٔ ام بی سی است که با محوریت یک نظام سلطنتی خیالی ساخته می شود؛ پس از آثار "روزگار شاهزاده" (۲۰۰۶)، "روزگار شاهزاده" (۲۰۰۷)
، "پرنسس من" (۲۰۱۱) و "پادشاه دو دل" (۲۰۱۲). برنامه ریزی پروژه توسط کانگ ده سان، کارگردان "پادشاه دو دل"، انجام شده و پارک جون هوا، کارگردان مجموعه هایی چون "منشی کیم چشه؟" (۲۰۱۸) و "کیمیای روح" (۲۰۲۲)، کارگردانی این مجموعه را بر عهده دارد. همچنین کیم ته سونگ به عنوان کارگردان موسیقی حضور دارد. فیلم برداری اصلی "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" از مه ۲۰۲۵ آغاز شد و پخش آن برای نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۶، روزهای جمعه و شنبه در شبکهٔ ام بی سی برنامه ریزی شده است.
پلیدا (دیپلم های انجمن دانته آلیگیری)، دیپلم های زبانی هستند که توسط انجمن دانته آلیگیری صادر می شوند و مهارت دارنده در زبان ایتالیایی به عنوان یک زبان خارجی را تأیید می کنند. این دیپلم ها فقط پس از قبولی در یک آزمون استاندارد زبان قابل دریافت هستند. شعبه رم انجمن دانته آلیگیری مرکز رسمی آزمون برای صدور گواهینامه پلیدا است. شناخت. گواهینامه پلیدا رسماً توسط وزارت امور خارجه، وزارت کار و رفاه و وزارت آموزش، دانشگاه و تحقیقات ایتالیا به رسمیت شناخته می شود. طبق مصوبه وزارت کشور مورخ ۴ ژوئن ۲۰۱۰، هر خارجی که بخواهد مجوز اقامت طولانی مدت دریافت کند، باید بتواند مهارت خود را در زبان ایتالیایی نشان دهد. دارندگان گواهینامه پلیدا سطح آ۲ می توانند از آزمونی که توسط استانداری ها برگزار می شود، معاف شوند. با داشتن این گواهینامه (سطح بی۲ یا سی۱، بسته به دانشگاه و رشته)، دانشجویان می توانند بدون شرکت در آزمون های اجباری زبان ایتالیایی در دانشگاه ها یا مدارس ثبت نام کنند. واجد شرایط بودن. آزمون های پلیدا فقط توسط کسانی که زبان مادری شان ایتالیایی نیست، می توانند انجام شوند. همه داوطلبان می توانند در سطح مورد نظر خود در آزم
ون شرکت کنند و قبولی در آزمون های سطوح پایین تر پیش نیاز نیست. آزمایش. انجمن دانته آلیگیری، با تأییدیه تحصیلی از دانشگاه ساپینزا رم، برگزارکننده آزمون های پلیدا است. آزمون صدور گواهینامه بر اساس اصول رویکرد ارتباطی و بر اساس وظایف واقعی طراحی شده است تا توانایی در چهار زمینه را بسنجد: گوش دادن، خواندن، نوشتن و صحبت کردن. این آزمون بسته به سطح، حداقل ۱۰۰ دقیقه تا حداکثر ۱۹۰ دقیقه طول می کشد. آزمون هایی در شش سطح، از آ۱ تا سی۲، وجود دارد که بر اساس سطوح موجود در چارچوب مشترک اروپایی مرجع برای زبان ها تنظیم شده اند. نتایج. آزمون ها بر اساس حداکثر سی امتیاز نمره دهی می شوند. برای قبولی در آزمون، داوطلب باید حداقل نمره ۱۸ از ۳۰ را در هر یک از بخش های آزمون، یعنی شنیداری، خواندن، نوشتاری و گفتاری، کسب کند. داوطلبی که حداقل در سه مورد از چهار بخش قبول شود، در بخش های قبول شده، واحد می گیرد و این سه واحد می تواند در تلاش بعدی در بخش مردود استفاده شود.
خیرمحمد خیرخواه (زادهٔ ۲۹ ثور ۱۳۴۸ – درگذشتهٔ ۵ جدی ۱۴۰۱) فرمانده نظامی و چهرهٔ برجستهٔ مقاومت در افغانستان بود. او از رهبران مبارزه با طالبان، القاعده، داعش و دیگر جریان های افراط گرای مسلح در افغانستان بود و طی بیش از دو دهه علیه گروه های تروریستی و طالبان جنگید. او لقب «قهرمان آزادی افغانستان» را به دلیل شجاعت و فداکاری در راه دفاع از مردم دریافت کرد. دوران کودکی و نوجوانی. خیرمحمد خیرخواه، فرزند بیک محمد، در ۲۹ ثور ۱۳۴۸ خورشیدی در روستای تغانک ولسوالی پلحصار اندراب ولایت بغلان به دنیا آمد. او در محیطی پر از فرهنگ مقاومت و ارزش های اجتماعی رشد یافت و از کودکی با آرمان های آزادی و عدالت آشنا شد. خانوادهٔ خیرخواه سابقهٔ طولانی در مبارزه و مقاومت داشتند و بزرگان این خانواده در شمال افغانستان شناخته شده بودند. پیوستن به جهاد و مبارزات اولیه. در سال ۱۳۶۵ خورشیدی، هم زمان با اشغال افغانستان توسط ارتش شوروی، خیرمحمد به صفوف مجاهدین پیوست و نقش فعالی در جهاد افغانستان علیه نیروهای خارجی ایفا کرد. پس از خروج نیروهای شوروی، او مبارزهٔ خود را علیه طالبان آغاز نمود و به عنوان یکی از فرماندهان برجستهٔ مقاومت اول افغانس
تان شناخته شد. دوران جمهوریت. با پیروزی مقاومت و آغاز حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، خیرمحمد خیرخواه در سمت های متعددی در شمال، شمال غرب، مرکز و جنوب کشور خدمت کرد، از جمله: مقاومت دوم. پس از بازگشت طالبان به قدرت (۱۴۰۰)، خیرمحمد بار دیگر به مقاومت دوم پیوست. او عملیات دفاعی و هجومی در اندراب رهبری کرد و مناطقی مانند دریشو، تغانک و پس کندی را بازپس گرفت. شهادت. خیرمحمد خیرخواه در ۵ جدی ۱۴۰۱ (۲۶ دسامبر ۲۰۲۲) در جریان نبردی نابرابر علیه طالبان کشته شد. این نبرد که به منظور دفاع از قرارگاه های مقاومت در برابر حملات هوایی و زمینی گسترده طالبان صورت گرفت، بیش از سه روز به طول انجامید. در روز سوم این درگیری ها، خیرخواه به شهادت رسید. پس از شهادت او، جامعهٔ افغانستان به پاس رشادت، تدبیر و شجاعت بی نظیر وی، لقب «قهرمان آزادی افغانستان» را به او اعطا کرد. فرمانده خیرخواه به عنوان یکی از برجسته ترین چهره های مقاومت در برابر طالبان شناخته می شود. ممانعت طالبان از خاک سپاری. پس از شهادت خیرمحمد خیرخواه، نیروهای طالبان مانع برگزاری مراسم خاک سپاری رسمی و شرعی او شدند و حتی از تحویل دادن فوری پیکر وی به خانواده اش خودداری
کردند. با این حال، خواهران خیرمحمد خیرخواه با شجاعت و پایداری، پیکر برادرشان را از نزد طالبان تحویل گرفتند و او را به گونه ای شایسته و با احترام، به خاک سپردند. این رویداد واکنش های گسترده ای در میان مردم و فعالان حقوق بشر برانگیخت، زیرا ممانعت از خاک سپاری متوفی برخلاف ارزش ها و سنت های اسلامی و فرهنگی مردم افغانستان دانسته شد. یادبود چهلم. چهلمین روز شهادت وی در ۱۱ فوریه ۲۰۲۳ (۲۲ بهمن ۱۴۰۱) در لندن و در دانشگاه وست مینستر برگزار شد. این مراسم با حضور صدها نفر از جمله رهبران برجستهٔ مخالف طالبان چون عبدالرب رسول سیاف، احمد مسعود، مارشال عبدالرشید دوستم، عطا محمد نور، محمد محقق، میررحمان رحمانی، محمد علم ایزدیار، احمدضیا خیرخواه و لطیف پدرام برگزار گردید. هر یک از رهبران در سخنرانی های خود بر ضرورت اتحاد، انسجام و مبارزهٔ هماهنگ علیه طالبان تأکید کردند. عبدالرب رسول سیاف از مخالفان خواست برای آزادی افغانستان وحدت ایجاد کنند و گفت: «آزادی داده نمی شود بلکه گرفته می شود». احمد مسعود این مراسم را نماد نگاه مشترک نیروهای مقاومت دانست. مارشال دوستم خواستار برخورد «قدرت مند نظامی» با طالبان شد. عطا محمد نور طالبان
را «جابرانه» توصیف کرد و از لزوم ایجاد صف واحد سخن گفت. محمد محقق بر رفع اختلافات میان رهبران و جلب حمایت بین المللی تأکید کرد. در این مراسم همچنین لطیف پدرام و نیلوفر ابراهیمی بر لزوم توافق بر سر نظام سیاسی آینده افغانستان از جمله ایجاد نظام فدرالی تأکید نمودند. احمدضیا خیرخواه، فرزند خیرمحمد، در سخنان خود راه پدرش را چراغ مبارزه دانست و بر ادامهٔ مقاومت نیروهای اندرابی علیه طالبان تأکید کرد. فیلم. در سال ۱۴۰۱ مستندی با عنوان "با مقاومت در هندوکش" دربارهٔ خیرمحمد خیرخواه و نیروهایش در کوه های هندوکش افغانستان، خصوصاً منطقه اندراب، توسط مستندساز ایرانی ابوالفضل شکیبا ساخته شد. در این مستند، زندگی روزمرهٔ جبهه مقاومت ملی افغانستان و فرمانده آن، ژنرال خیرمحمد خیرخواه، به تصویر کشیده شده است. ابوالفضل شکیبا پس از هفت ماه تلاش توانست از طریق ارتباط با نیروهای مقاومت، با خیرمحمد خیرخواه تماس بگیرد و با حضور در کوه های هندوکش مستندی از ایشان بسازد. پخش این مستند از بی بی سی فارسی و عرضهٔ آنلاین آن از پلتفرم ها و رسانه های مختلف باعث شد مقاومت نیروهای اندراب بیش از پیش دیده و شناخته شود. کتاب. در زمستان ۱۴۰۱، سفرنام
ه ای از مخاطرات تهیهٔ مستند با مقاومت در هندوکش توسط ابوالفضل شکیبا به رشتهٔ تحریر درآمد که با نام "در مسیر اندراب: گزارش یک سفر در میان خوف و خطر برای ساخت فیلم مستند "با مقاومت در هندوکش"" منتشر شد. این کتاب که حدود ۱۷۰ صفحه دارد، توسط انتشارات ماهوی خورشید چاپ شده است،که شامل جزئیاتی دربارهٔ سفر شکیبا به اندراب، ملاقات با خیرمحمد خیرخواه و نیروهای تحت امرش، و شرح شرایط سخت ساخت مستند میباشد.
نبراسکا () ششمین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه سرای آمریکایی، بروس اسپرینگستین، است که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۲ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. اسپرینگستین ترانه های این آلبوم را تنها و بدون همراهی با دیگر نوازندگان، روی یک دستگاه ضبط چهار کاناله در اتاق خواب خانه اش در کولتس نک، نیوجرسی ضبط کرد. او قصد داشت این قطعه ها را با گروه ئی استریت بند دوباره ضبط کند، اما پس از اینکه نسخه های گروهی رضایت بخش نبودند، تصمیم گرفت همان نسخه های اولیه را منتشر کند. نوار ضبط شده شامل هفده قطعه بود که ده مورد آن در آلبوم "نبراسکا" قرار گرفت و باقی قطعه ها به صورت نسخه های گروهی در آلبوم بعدی او با نام "متولد ایالات متحده آمریکا" (۱۹۸۴) یا به عنوان قطعه ها جانبی منتشر شدند. اسپرینگستین که به تنهایی در کولتس نک زندگی می کرد، هنگام نوشتن شعرها از موسیقی فولک، ادبیات آمریکا و سینمای آمریکا الهام گرفت. داستان های کوتاه فلانری اوکانر او را ترغیب کرد که دربارهٔ خاطرات کودکی خود بنویسد. این آلبوم صدایی ساده و لو-فای دارد و داستان هایی از کارگران یقه آبی را روایت می کند که در تلاش برای موفقیت در زندگی هستند اما در هر قدم با شکست مواجه می شون
د و به دنبال نجاتی هستند که هیچ گاه نمی رسد. برخی از اشعار از زبان قانون شکنان و مجرمان، مانند قاتل چارلز استارک وادر در آهنگ اصلی آلبوم، بیان می شوند. تصویر روی جلد آلبوم، عکسی از سال ۱۹۷۵ توسط دیوید مایکل کندی است که جاده ای آسفالت زیر آسمان ابری را از پشت شیشه جلوی یک خودرو نشان می دهد. از نظر سبک، "نبراسکا" بسیار متفاوت از دیگر آلبوم های سال ۱۹۸۲ بود. از نظر تجاری، این آلبوم در کشورهای استرالیا، کانادا، ژاپن، هلند، نیوزیلند، نروژ، سوئد، بریتانیا و آمریکا جزو ده آلبوم برتر قرار گرفت. دو تک آهنگ اروپایی همراه این آلبوم منتشر شدند: «آتلانتیک سیتی» و «باز در تمام شب» که اولی با اولین موزیک ویدئوی اسپرینگستین همراه بود. او هیچ گونه تبلیغات ویژه ای برای این آلبوم انجام نداد، زیرا معتقد بود شنوندگان باید خودشان آن را تجربه کنند. منتقدان آلبوم را شجاعانه و هنری بی پروا توصیف کردند و آن را شخصی ترین اثر اسپرینگستین تا آن زمان دانستند. برخی نقدهای منفی نیز معتقد بودند که آهنگ ها از نظر سبک به هم شبیه هستند و مضامین تاریک آن تنها برای طرفداران خاص جذاب خواهد بود. این آلبوم در چندین فهرست برترین های پایان سال قرار گر
فت. در نگاه واپسین، منتقدان "نبراسکا" را اثری ماندگار و از بهترین کارهای اسپرینگستین می دانند. این آلبوم در فهرست های متعددی از برترین آلبوم های تاریخ جای گرفته است. همچنین به عنوان یکی از نخستین ضبط های خودت انجام بده (DIY) توسط یک هنرمند مطرح شناخته می شود و تأثیر قابل توجهی بر عرصه موسیقی زیرزمینی و ایندی راک داشته است. بسیاری از هنرمندان به این آلبوم ادای احترام کرده اند و به تأثیر آن در موسیقی خود اشاره داشته اند. یک فیلم زندگینامه ای دربارهٔ ساخت این آلبوم به نام "" در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد.
تینا آنسلمی (; – ) سیاستمدار اهل ایتالیا بود. وی که عضو جنبش مقاومت ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود، اولین زنی بود که در یک دولت ایتالیایی به مقام وزارت رسید. اوایل زندگی. آنسلمی در کاستلفرانکو ونتو در استان ترویزو متولد شد. پدرش دستیار داروساز بود که به دلیل سوسیالیست بودن توسط فاشیست ها مورد آزار و اذیت قرار گرفت و مادر و مادربزرگش با هم یک مسافرخانه را اداره می کردند. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۴ سربازان نازی او و گروهی دیگر از دانش آموزان را مجبور کردند تا شاهد اعدام گروهی از ۳۱ پارتیزان جوان باشند. در نتیجه او به جنبش مقاومت ایتالیا پیوست و بخشی از تیپ چزاره باتیستی شد. همچنین در همان سال، به حزب دموکراسی مسیحی ایتالیا پیوست. وی در طول جنگ جهانی دوم، در دبیرستان محلی و سپس در مؤسسه آموزشی باسانو دل گراپا تحصیل کرد. پس از جنگ، در دانشگاه کاتولیک میلان ادبیات خواند و معلم مدرسه ابتدایی شد. ورود به سیاست. آنسلمی در حالی که به عنوان معلم کار می کرد، از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۵ در اتحادیه های کارگری مسیحی، از جمله اتحادیه معلمان ابتدایی، سمت هایی داشت. در سال ۱۹۵۹، به شورای ملی دموکراسی مسیحی پیوست و از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۲ معاون
رهبر حزب بود. در سال ۱۹۶۳ به عنوان معاون رئیس هیئت زنان اتحادیه اروپا انتخاب شد. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴، رئیس برنامه های جوانان حزب دموکراسی مسیحی بود. وی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۷، عضو مجلس نمایندگان ایتالیا بود و پنج بار در حوزه انتخابیه ونیز - ترویزو مجدداً انتخاب شد. او سه بار به عنوان معاون وزیر کار و خدمات اجتماعی خدمت کرد و در سال ۱۹۷۶، اولین زنی بود که به عضویت هیئت دولت ایتالیا درآمد و توسط جولیو آندرئوتی به عنوان وزیر کار و تأمین اجتماعی انتخاب شد. او این سمت را از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ بر عهده داشت. وی از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ به عنوان وزیر بهداشت خدمت کرد. آنسلمی بیشتر به خاطر پیشنهاددهنده اصلی قوانین ایتالیا در مورد فرصت های برابر شناخته می شود، موضوعی که او همیشه در زندگی سیاسی خود برای آن مبارزه می کرد. به عنوان مثال، در سال ۱۹۷۷، لایحه ای را تصویب کرد که پدران را به عنوان مراقبان اصلی فرزندان خود به رسمیت می شناخت و به پدران و مادران اجازه می داد تا برای فرزندانشان وقت آزاد داشته باشند. در همان سال، یک قانون اساسی در مورد برابری جنسیتی در شرایط استخدام تصویب شد که آنسلمی از حامیان اصلی آن بود. او تا سال ۱۹۹۴ ری
است کمیسیون ملی فرصت های برابر را بر عهده داشت و نقش مهمی در معرفی خدمات بهداشت ملی ایتالیا ایفا کرد. آنسلمی رئیس کمیسیون تحقیق در مورد کار سربازان ایتالیایی در سومالی و همچنین رئیس کمیسیون ملی در مورد پیامدهای قوانین برای جامعه یهودیان ایتالیا بود. وی معاون افتخاری رئیس موسسه ملی تاریخ جنبش آزادیبخش در ایتالیا نیز بوده است. در اواخر زندگی اش، شروع به نوشتن در مورد تجربیات خود در مقاومت کرد؛ در سال ۲۰۰۳ او کتابی به اسم «خدایا، مقاومت چیست؟» را نوشت. یک کتاب که مقاومت ایتالیایی را برای جوانان توضیح می دهد. در سال ۲۰۰۴، او کتاب دوم خود را برای جوانان با عنوان (سلام زیبا: مقاومت برای کودکان توضیح داده شد) نوشت. وی در سال ۲۰۰۶، خاطرات خود را به همراه آنا وینچی با عنوان «"داستان" اشتیاق به سیاست» منتشر کرد. آنسلمی در نهایت در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ در سن ۸۹ سالگی در خانه خود درگذشت.
توپو جیجیو یک موش انسان نمای خیالی است که در اصل شخصیت اصلی یک نمایش عروسکی کودکانه در تلویزیون ایتالیا در اوایل دهه ۱۹۶۰ بود. این شخصیت که در سال ۱۹۵۸ توسط هنرمند ماریا پرگو، همسرش فدریکو کالدورا و هنرمند دیگر گویدو استاگنارو خلق شد، اولین حضورش در رای (شبکه رادیو تلویزیونی) در سال ۱۹۵۹ بود و معمولاً توسط جوزپه «پپینو» ماتزولو و بعداً داویده گاربولینو صداپیشگی شده است. نام او به معنای واقعی کلمه به «لویی ماوس» ترجمه می شود، همان طور که توپو کلمه ایتالیایی به معنای «موش» است و "جیجیو" لقب "لوئیجی" («لوئی») است. توپو جیجیو سال های زیادی در ایتالیا محبوب بود: نه تنها در تلویزیون، بلکه در کمیک ها، مانند مجله کلاسیک "کوریره دی پیکولی"، کارتون ها، تبلیغات و فیلم ها. محبوبیت این شخصیت پس از نمایش در "برنامه اد سالیوان" در ایالات متحده در سال ۱۹۶۳ در سراسر جهان گسترش یافت. امروزه، توپو جیجیو هنوز طرفدارانی دارد و به نمادی از فرهنگ پاپ ایتالیا تبدیل شده است. او مرتباً در جشنواره و سایر برنامه های ساخته شده توسط آنتونیونو و اجرا می کند. این شخصیت همچنین باعث ساخت دو فیلم بلند سینمایی "به نام های «دنیای جادویی توپو جیج
یو»" (۱۹۶۵) و "«توپو جیجیو و جنگ موشکی"» (۱۹۶۷) و دو سریال تلویزیونی انیمیشنی شد که به ترتیب در سال های ۱۹۸۸ و ۲۰۲۰ پخش شدند. این عروسک در بسیاری از کشورهای دیگر از جمله آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، جمهوری دومینیکن، السالوادور، اکوادور، گواتمالا، ژاپن، مکزیک، نیکاراگوئه، هندوراس، پاناما، پاراگوئه، پرو، پرتغال، پورتوریکو، رومانی، اسپانیا، اروگوئه، ونزوئلا و یوگسلاوی سابق نیز حضور داشته و طرفدارانی دارد. [ "" ] رسانه اختصاصی. فیلم ها. این شخصیت در چندین فیلم سینمایی ایفای نقش کرده است، از جمله:
ماریا ریتا مانزینی استاد زبان شناسی در دانشگاه فلورانس است. او به خاطر کارش در زمینه نحو، تنوع نحوی، اصول و پارامترها، زبان های رومی تبار و زبان های بالکان شناخته شده است. زندگی نامه. مانزینی در دانشگاه پیزا و مدرسه عالی پیزا تحصیل کرد و پایان نامه خود (۱۹۷۹) را در مورد کنترل و نحو زایشی زبان ایتالیایی نوشت. در سال ۱۹۸۳، دکترای خود را با راهنمایی نوام چامسکی از د با پایان نامه ای با عنوان «"بازسازی و تحلیل مجدد»" به پایان رساند. پس از یک دوره کوتاه به عنوان پژوهشگر پسادکترا در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، او به عنوان مدرس در کالج دانشگاهی لندن، ابتدا در بخش زبان ایتالیایی (۱۹۸۴–۱۹۹۰) و سپس در بخش زبان شناسی و آواشناسی، مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۲، او به عنوان دانشیار در دانشگاه فلورانس منصوب شد و در سال ۲۰۰۰ به مقام استاد تمام در آنجا ارتقا یافت. مانزینی به عنوان استاد مدعو در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه خیرونا، دانشگاه مودنا و رجیو امیلیا، دانشگاه جورج تاون ، دانشگاه کوت دازور و دانشگاه برازیلیا فعالیت داشته است. افتخارات. در سال ۲۰۱۸ او به عنوان عضو