Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الاً هفتمین دوره از این نشست بوده باشد. این گروه در تلاش است پول برای پروژه های راست گرای افراطی جذب کند، و هدف این نشست ها گرد هم آوردن فعالان سیاسیِ تاثیرگذار از جناح راست و کارآفرینان با سرمایه های کلان بود به منظورِ تلاش در جمع آوری پول برای پروژه های امیدوارکننده ای مانند یک شبکهٔ رادیویی و تلویزیونی دیجیتال. یکی از سران پشت صحنهٔ دورهمی های دوسلدورف، گرنوت موریگ است. او سال هاست که در صحنهٔ راست گرای افراطی فعال است. موریگ رابطهٔ نزدیکی با مکس اُته () دارد، که در روزنامهٔ راست گرای افراطی یونگه فرای هایت آگهی منتشر کرده و از مردم خواسته بود که یک پنجم دارایی خود را برای اهداف میهن پرستانه اهدا کنند. درخواست های تسایت آن لاین اما برای اظهارنظر از موریگ در مورد دورهمی دوسلدورف بی پاسخ ماند. شرکت کنندگان. بیش از ۲۰ نفر در این ملاقات حضور داشتند که برخی از آن ها عبارتند از: صاحبان هتل ویلا آدلون: اشخاص دیگر: طرح جامع. در مقاله ی سِلنِر و در بحث های مربوطه، صحبت از آنچه به عنوان «طرح جامع برای بازگشت مهاجران» (Masterplan zur Remigration) شناخته می شود، مطرح شد. به گفته ی سِلنِر، سه گروه باید آلمان را ترک کنن
د: پناهجویان، افراد خارجی با حق اقامت و شهروندانِ (خارجی تبارِ) ادغام نشده . سِلنِر در این زمینه همچنین به انتخاباتِ به اصطلاح قومی اشاره کرد. از دیدگاه او، افرادِ با پیشینه ی مهاجرت، اغلب به احزاب «مهاجرپذیر» یا «مهاجردوست» رأی میدهند. در این باره، از سوی کورکتیو ذکر شده است که با این استدلال حق رأی برای حدود ۲۰ میلیون نفر زیر سوأل میرود. در بین شرکت کنندگان در این نشست، انتقاد چندانی از این طرح به عمل نیامد، بلکه بیشتر تردیدهایی درباره ی عملی بودن آن وجود داشت، به ویژه در خصوص افرادی که تابعیت آلمانی دارند. سِلنِر در این زمینه توضیح داد که باید از «قانون های اختصاصی» برای اعمال فشار بر مردم استفاده کرد تا آنها خودشان به مهاجرت ترغیب شوند. او این طرح را به عنوان یک پروژه ی درازمدتِ چند دهه ای توصیف کرد. سِلنِر همچنین به ایجاد یک «کشور نمونه» یا «شهر نمونه» در شمال آفریقا فکر می کرد که تا دو میلیون نفر را بتوان به آنجا منتقل کرد. به نقل از خبرگزاری آلمان او اعلام کرد که این طرح شامل ایجاد یک منطقهٔ اقتصادی ویژه در شمال آفریقا است که قصد دارند آن را اجاره کنند. طبق گزارش کورکتیو، در این نشست همچنین صحبت از بی
اعتبار کردن دادگاه عالی فدرال، زیر سؤال بردن مشروعیت انتخابات دموکراتیک و مبارزه با رسانه های عمومی شده است. همچنین درباره ی تأثیرگذاری بر جوانان در شبکه های اجتماعی با استفاده از محتواهایی که باید به عنوان «دیدگاه های سیاسی عادی» تلقی شوند، گفتگو صورت گرفته است. در جلسه بیان شد که برای تحقق «بازگشت مهاجران» باید قدرت پیشاسیاسی (یعنی تأثیرگذاری بر افکار و عقاید مردم قبل از تصمیم گیری های رسمی سیاسی) ایجاد شود، مانند سرمایه گذاری در پروژه های شاخ های مجازی (اینفلوئنسرها)، تبلیغات سیاسی و اقدامات مختلف به منظور تغییر در «جوِّ افکار عمومی». طرح «بازگشت مهاجران از طریق اخراج» ایده ای تازه نیست. بیورن هوکه () در کتاب خود با عنوان «هرگز نمی توان دوبار در یک رودخانه گام نهاد» که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، خواستار پاکسازی آلمان از انسان های «ناسازگار با فرهنگ ملی آلمان» شده بود: «"علاوه بر حفاظت از مرزهای ملی و اروپایی مان، پروژه ای بزرگ برای بازگشت مهاجران ضروری خواهد بود.» عنوان این کتاب که اشاره ای است به نقل قولِ معروفی از هراکلیتوس، آن را با این اندیشه پیوند می دهد که تغییرات برگشت ناپذیر هستند و یک تغییر بنیادین ضرو
ری است. او همچنین افزود که «"ما حتی با کاهش ۲۰ تا ۳۰ درصدی جمعیت آلمان نیز بدون مشکل زندگی خواهیم کرد.» ماکسیمیلیان کراه ()، نامزد اصلی حزب آلترناتیو برای انتخابات اروپا در سال ۲۰۲۴، نوشت که این رقم در آلمان بیش از ۲۵ میلیون نفر پیش بینی شده است […] که از این تعداد به وضوح بیش از ۱۵ میلیون نفر دارای تابعیت آلمان هستند. آنچه جدید بود، این بود که این موضوع به عنوان برنامه ای کلان به همراه "نمایندگان سایر احزاب" مورد بحث قرار گرفت. واکنش ها. در اینجا به برخی واکنش ها به نشست راست گرایان افراطی در پوتسدام (۲۰۲۳) اشاره می شود: کریستوف مولرز () استاد حقوق اساسی بیان کرد که این نشست ممکن است در یک روند قانونی علیه حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) نقش داشته باشد. گیدئون بُوچ () پژوهشگر در حوزهٔ راست گرایی افراطی اشاره کرد که مسئله اصلی فقط افراطی بودن AfD نیست، بلکه باید بررسی شود که تا چه حد این حزب غیرقانونی است و تا چه حد قادر به اجرای اهداف خود می باشد. مارکوس روت (Markus Roth) تاریخ نگار از مؤسسهٔ فریتس بآور () شباهت هایی میان این نشست و کنفرانس وانزه در دوران نازی ها دید، هرچند که او تأکید کرد که مقایسه ها فقط در
حد زبان و نمادها هستند و اعضای نشست فاقد قدرت اجرایی می باشند. وی اما اظهارات آنها را خطرناک دانست. کلیسای کاتولیک در شرق آلمان به شدت مخالف دیدگاه ها و برنامه های حاضر در این نشست بود. گرهارد فَیگه () و دیگر اسقف ها اعلام کردند که این دیدگاه ها با اصول انسانی و اجتماعی سازگاری ندارد. کشیشان پروتستان مانند ارنست ویلهلم گُول ()، اسقف کلیسای پروتستان در بادِن وورتِمبرگ، تأکید کردند که چنین افکاری با مسیحیت سازگار نیست و تمام مسیحیان باید با شهامت در برابر آن بایستند. این رویداد باعث تغییراتی در دنیای کسب و کار شد. به عنوان مثال رستوران زنجیره ای «هانس ایم گلوک» (Hans im Glück) از هم پیمان خود، هانس کریستیان لیمر که یکی از دعوت کنندگان ملاقات پوتسدام بود، جدا شد. اتحادیهٔ فدرال مدیریت پسماند، آب و اقتصاد چرخه ای آلمان پس از فاش شدن ارتباطات پیتر کورت، رئیس اجرایی این اتحادیه، با اعضای برجسته حزب AfD و راست گرایان افراطی، فوراً از وی جدا شد. شرکت هایی مانند اِدِکا، آدیداس، شرکت مخابرات آلمانی و زالاندو نیز موضع خود را علیه افراط گرایی راست گرا و پیامدهای اقتصادی آن اعلام کرده و نگرانی های خود را درباره افزایش نف
وذ حزب AfD ابراز کردند. مرکز آموزش سیاسی آلمان در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴ به صراحت اعلام کرد که اجرای طرح های مارتین سِلنِر با قانون اساسی آلمان مغایرت داشته و با اصول حقوق بشر در تضاد است. انجمن های حقوقی از جمله اتحادیه وکلای دادگستری آلمان و اتحادیه قضات آلمان این نشست را تهدیدی جدی برای دموکراسی و سیستم حقوقی کشور دانستند و تأکید کردند که باید از هرگونه تلاش برای اعمال چنین سیاست هایی جلوگیری کرد. گزارش مربوط به این گردهمایی موجب بروز موجی از اعتراضات ضد راست گرایان افراطی در سراسر آلمان گردید که در روزهای ۲۰ و ۲۱ ژانویه ۲۰۲۴، حدود یک میلیون نفر در این اعتراضات شرکت کردند. یکی از شعارهای مورد استفاده در بسیاری از عنوان ها و پلاکاردهای تظاهرات، Nie wieder ist jetzt بود (به معنای "تا ابد مباد [جنگ و فاشیسم]، یعنی همین حالا"). در شهرهای مختلف اتریش از جمله وین (بر پایهٔ آمار پلیس: ۳۵٬۰۰۰ نفر)، زالتسبورگ (۳٬۰۰۰ نفر) و اینسبروک (۱٬۴۰۰ نفر) نیز تجمع هایی برگزار شد. این اعتراضات، با حضور بیش از سه میلیون شرکت کننده در بیش از ۱۱۰۰ تجمع (تا مارس ۲۰۲۴)، بزرگ ترین سلسله تظاهرات در تاریخ آلمان به شمار می آیند. در برخی ا
ز شهرها و روستاهای کوچک، برای نخستین بار تظاهرات برگزار شد. رئیس جمهور فعلی آلمان، فرانک والتِر اِشتاین مایِر (از ۲۰۱۷)، از اعتراضات گسترده و ادامه دار علیه راست گرایان تندرو و قدرت گرفتن حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) تحت تأثیر قرار گرفت: «دیگر جامعهٔ دموکراتیک "بی تفاوتی" را کنار زده است [اشاره به نظاره گرانِ بیطرفِ جنایاتِ نازی ها در زمان هیتلر که دیدند و سکوت اختیار کردند].» پیامدهای حقوقی و سیاست داخلی آلمان. افشای این نشست که در آن اعضای برجسته حزب AfD و نظریه پردازان راست افراطی همچون مارتین سِلنِر حضور داشتند، موجی از واکنش ها را در سطح احزاب دموکراتیک به دنبال داشت. در پی این رویدادها، بسیاری از مقامات سیاسی و افراد مرتبط با آن مجبور به اخراج و استعفا شدند. این تحولات باعث شده اند که موضوع نفوذ راست افراطی در ساختارهای سیاسی و خطرات آن برای دموکراسی آلمان بار دیگر در صدر مباحث عمومی قرار گیرد. همچنین بحث های شدیدی درباره احتمال ممنوعیت حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) و همچنین اخراج اعضای منفرد حزب از حزب دموکرات مسیحی (CDU) صورت گرفت. حزب دموکرات مسیحی پوتسدام از مالک ویلای آدلون، ویلهلم ویلدرینک، خوا
ست که تا ۵ فوریه به طور قطعی از حزب خارج شود.او این مهلت را نادیده گرفت و به همین دلیل روز بعد، فرآیند رسیدگی به پرونده اخراج او از حزب آماده شد. وزیر کشور وقتِ آلمان نانسی فِزِر () درباره خطرات راست گرایی افراطی و ارتباطات دشمنان قانون اساسی با نمایندگان AfD هشدار داد. او همچنین اعلام کرد که نهادهای امنیتی آلمان در حال بررسی امکان صدور ممنوعیت ورود برای مارتین سِلنِر هستند. این نهاد ها در حال بررسی این موضوع می باشند که آیا اظهارات سِلنِر در نشست پوتسدام تهدیدی برای امنیت و نظم عمومی محسوب می شود یا خیر. طبق تحقیقات مجلهٔ اشپیگل، پلیس فدرال آلمان سِلنِر را به صورت مخفیانه در فهرست تحت پیگرد قرار داده است . همچنین علیه وی به اتهام تحریک به نفرت پراکنی () شکایت کیفری ثبت شده.
ویلارد میلر هایک جونیور (متولد ۸ سپتامبر ۱۹۴۵) فیلمنامه نویس، کارگردان و تهیه کننده بازنشسته آمریکایی است، که بیشتر به خاطر همکاری اش با جورج لوکاس شناخته می شود. زندگی شخصی. هیویک در سال ۱۹۶۹ با کاتز ازدواج کرد. آنها تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۸ با هم زندگی مشترک خود را حفظ کردند. آنها یک دختر به نام ربکا دارند که در سال ۱۹۸۳ متولد شده است.
رابرت وستون اسمیت (۲۱ ژانویه ۱۹۳۸)۱ ژوئیه ۱۹۹۵)، معروف به ولفمن جک ، یک دی جی آمریکایی بود که بیش از سه دهه فعالیت داشت. او به خاطر صدای گرفته و زمختش مشهور بود و آن را عامل موفقیت خود می دانست و می گفت: «سال هاست که برای ولفمن و ولف وومن گوشت و سیب زمینی روی میز نگه داشته شده. چند شات ویسکی هم به آن کمک می کند. صدای خش دار و دلنشینی دارم.» اسمیت در ۲۱ ژانویه ۱۹۳۸ در بروکلین ، شهر نیویورک ، به عنوان کوچکترین فرزند از دو فرزند آنسون وستون اسمیت و همسرش رزاموند اسمال متولد شد. او در خیابان دوازدهم و خیابان چهارم زندگی می کرد و به دبیرستان آموزش دستی در بخش پارک اسلوپ می رفت. والدینش در کودکی از هم جدا شدند. در اول ژوئیه ۱۹۹۵، اسمیت بر اثر حمله قلبی در خانه اش در بلویدر، کارولینای شمالی درگذشت. او ۵۷ سال داشت. او در گورستان خانوادگی در بلویدر به خاک سپرده شده است.
رودولف هیکل (؛ زادهٔ ۱۹۶۹) ژنرال نیروهای مسلح لبنان است، که از ۱۳ مارس ۲۰۲۵ به عنوان پانزدهمین فرمانده نیروهای مسلح لبنان فعالیت می کند. هیکل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۰ در ارتش لبنان آغاز کرد، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ رئیس ستاد تیپ ۳ پیاده بود، در فاصله سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ فرماندهی تیپ ۱ پیاده را برعهده داشت، از ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ به عنوان فرمانده بخش جنوبی لیتانی فعالیت می کرد و از ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ معاون عملیات نیروهای مسلح لبنان بود. او پیش از این به عنوان یکی از برجسته ترین رهبران نظامی لبنان شناخته می شد. نام او در اوایل ماه مارس به عنوان یکی از نامزدهای اصلی برای سمت فرماندهی ارتش لبنان پس از انتخاب ژنرال جوزف عون به ریاست جمهوری لبنان در ۹ ژانویه ۲۰۲۵ مطرح شد. هیکل به دلیل سابقه نظامی برجسته و تجربه گسترده خود در رهبری عملیات نظامی، از حمایت داخلی و بین المللی بالایی برخوردار بوده است.
اشعیا گفنی (متولد ۱۹۴۴)، مورخ یهودیت در دوره معبد دوم و تلمودی است. او دارای کرسی "سول روزنبلوم" در تاریخ یهود در دانشگاه عبری اورشلیم و از سال ۲۰۱۶ رئیس کالج شالم در اورشلیم است. زندگی نامه. اشعیا گفنی در نیویورک متولد شد. او در سال ۱۹۵۸ به اسرائیل مهاجرت کرد. او دارای مدرک دکترای تاریخ یهود از دانشگاه عبری اورشلیم (۱۹۷۸) تحت هدایت مناخیم استرن و شموئل سافرای است. همچنین مدارک کارشناسی ارشد (۱۹۶۹) و کارشناسی (۱۹۶۶) خود را نیز از دانشگاه عبری دریافت کرده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-16T17:31:04Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Hakimehsasani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Hakimehsasani صفحهٔ چرک دانه را به چرکدانه که تغییرمسیر بود منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42235357&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
عوزی نارکیس (؛ ۶ ژانویه ۱۹۲۵ – ۱۷ دسامبر ۱۹۹۷) یا اوزی نارکیس سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی اسرائیل فعالیت می کرد. در آوریل ۱۹۴۸، نارکیس به همراه گردان چهارم تیپ ۱۰ هارئیل، حمله به قطمون را رهبری کرد و در این مدت صومعه سن سیمون - یک موقعیت استراتژیک کلیدی - را تصرف کردند. پس از خروج نهایی بریتانیایی ها در ماه مه ۱۹۴۸ و منشور استقلال اسرائیل، نارکیس برای کمک به محاصره شدگان در محله یهودیان شهر قدیمی منصوب شد. واحد نارکیس، که «نیروی انحرافی» لقب گرفته بود، موفق شد به دروازه صهیون نفوذ کند، آذوقه بیاورد و مجروحان را از محاصره خارج کند. با این حال، هنگامی که نیروهای کمکی نظامی نرسیدند، نارکیس به افراد خود دستور عقب نشینی داد و شهر قدیمی اندکی پس از آن به دست نیروهای اردنی افتاد. نارکیس چندین سال را در فرانسه در مدرسه نظامی (فرانسه) تحصیل کرد. او بعداً به عنوان وابسته نظامی اسرائیل در فرانسه حضور داشت و از دولت فرانسه نشان لژیون دونور دریافت کرد. در سال ۱۹۶۵، او به عنوان اولین مدیر کالج دفاع ملی اسرائیل منصوب شد. در طول جنگ شش روزه در ۵ ژوئن
۱۹۶۷، نارکیس با هفت تیپ تحت فرماندهی خود که به عنوان فرماندهی مرکزی اسرائیل شناخته می شدند، مسئول مبارزه با هرگونه حمله احتمالی اردن بود. تصرف شهر قدیمی بخشی از برنامه نبود. واحدهای نیروهای دفاعی اسرائیل به طور مؤثر برای تصرف مواضع کلیدی در شرق اورشلیم، جایی که یکی از مکان های کلیدی تپه مهمات بود، حرکت کردند. با این حال، برخلاف میل نارکیس، سیاستمداران هنوز اجازه تصرف شهر قدیمی را نمی دادند. اما با نزدیک شدن به آتش بس قریب الوقوع پس از جلسه اضطراری سازمان ملل، موشه دایان به نارکیس دستور داد که به سرعت از فرصت تصرف شهر استفاده کند، قبل از اینکه هرگونه آتش بس مانع از این امر به عنوان یک گزینه شود. تحت هدایت او، شهر قدیمی در ۷ ژوئن تصرف شد و اورشلیم تحت کنترل اسرائیل دوباره متحد شد. از دیدگاه نارکیس، این کارزار، کمپینی را که ۱۹ سال قبل آغاز کرده بود و شکست قبلی اش او را آزار می داد، تکمیل کرد. پس از جنگ، روستای فلسطینی بیت عوا کاملاً ویران شد. موشه دایان ادعا کرد که تخریب به دستور افسری انجام شده که مایل به اخراج ساکنان بوده است؛ سرتیپ اوزی نارکیس اعتبار این اقدام را به عهده گرفت.
اسلام گولوو () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
موشه کارمل (؛ ۱۷ ژانویه ۱۹۱۱ – ) سیاست مدار و سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ به عنوان نخستین فرمانده ستاد فرماندهی شمالی اسرائیل فعالیت می کرد. وی از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۵ همچنین از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ وزیر حمل و نقل و ایمنی جاده های اسرائیل بود. کارمل که در مینسک مازوویکی در امپراتوری روسیه (که امروزه در لهستان است) متولد شد، در سال ۱۹۲۴، زمانی که ۱۳ سال داشت، به فلسطین تحت قیمومیت مهاجرت کرد. او یکی از اعضای بنیانگذار کیبوتص نان بود و در جنبش جوانان هانوار هاووود و هالومد فعال بود. بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ توسط مقامات بریتانیایی زندانی شد. در طول جنگ ۱۹۴۸ فلسطین، او فرمانده تیپ کارملی بود و در نبرد حیفا و عملیات حیرام شرکت داشت. او در سال ۱۹۵۵ به عنوان عضو احدوت هاووودا به کنست سوم انتخاب شد و به عنوان وزیر حمل و نقل منصوب شد. در ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۶، او به همراه موشه دایان، شیمون پرز و گلدا مئیر به پاریس پرواز کرد و در آنجا با کریستین پینو، وزیر امور خارجه فرانسه، دیدار کردند. هدف از این دیدارها «روشن کردن احتمالات اقدام مشترک علیه مصر» بود. در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۷، پس از پرتاب نارنجک میلز به داخل
اتاق مناظره کنست، دست او شکست. در این حادثه داوید بن گوریون و گلدا مایر نیز زخمی شدند. این حمله توسط موشه دوک انجام شد که انگیزه های او به اختلاف با آژانس یهود نسبت داده شد، اگرچه او همچنین به عنوان «دارای عدم تعادل روانی» توصیف شد. او در انتخابات ۱۹۵۹ و ۱۹۶۱ کرسی خود را حفظ کرد و در اواخر کنست پنجم در سال ۱۹۶۵ دوباره به عنوان وزیر حمل و نقل منصوب شد. هنگامی که احدوت هاآوودا با ماپای ادغام شد تا حزب اتحاد را تشکیل دهد، کارمل به حزب جدید پیوست و پست وزارتی خود را در کنست ششم حفظ کرد. کارمل تا سال ۱۹۷۷ عضو کنست باقی ماند و دو کتاب منتشر کرد: لشکرکشی های شمالی (۱۹۴۹) و بین دیوارها (۱۹۶۵). او در سال ۲۰۰۳ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
هان شانگ(چینی: 韓 詳) یک خانواده اشرافی از دودمان وی شمالی است که به امپراتوری گوگوریو گریختند. شرح حال او در سنگ یادبود فرزند، هان-گی، وجود دارد. در زمان سلطنت پادشاه هیوچانگ ، پادشاه آنجانگ از گوگوریو به خیتان ها دستور داد تا به یئونگجو (營州) از وی شمالی حمله کنند و مردی را که در آن زمان پینگژو سیما زیی چامجون (平州司馬諮議參軍) از وی شمالی بود و ۵۰۰ خانوارش را بازگردانند. پادشاه آنجانگ به او عنوان سفیر داد و کاروان گوگوریو شخصاً با او ملاقات کرد.
قبولی با وقوع حادثه () در محیط های آموزشی یک تصور رایج است با این مضمون که اگر حادثه ای بزرگ مانند حملات تروریستی یا بلایای طبیعی رخ دهد، افراد تحت تأثیر این رویداد، به طور خودکار نمرهٔ قبولی دریافت می کنند، به این بهانه که دیگر هیچ روش عادلانه ای برای سنجش شایستگی آن ها وجود ندارد و نباید به دلیل فاجعه، مجازات تحصیلی شوند. نمونه ها. رایج ترین روایت این داستان ها این است که اگر هم اتاقی دانشجو خودکشی کند، آن دانشجو نمرات کامل در تمام دروس آن ترم را دریافت می کند. این نسخه حتی به سریال های تلویزیونی و فیلم هایی مانند مرد مرده در محوطه دانشگاه (۱۹۹۸) نیز راه یافته است. جان هارولد برونوند، متخصص افسانه های شهری، با بررسی ادعای اعطای نمرات ممتاز به دانشجویی که هم اتاقی اش خودکشی می کند، نتوانست هیچ دانشگاه یا کالجی را بیابد که چنین قانونی داشته باشد. جامعه شناس ویلیام اس. فاکس نیز این افسانه و نسخه های جایگزین آن مانند اعمال قانون در صورت هرگونه مرگ هم اتاقی را توصیف کرد و تأکید نمود که این ادعا هیچ پایهٔ واقعی ندارد. پایگاه اینترنتی اسنوپس این داستان را کذب ارزیابی کرده است. در عمل. بسیاری از مدارس و مراجع آموزش
ی، اگرچه هیچ قانون کلی مطابق این افسانه را اجرا نمی کنند، ممکن است در موارد سختی های فردی برای دانشجویان، تسهیلات یا تعدیل هایی در نظر بگیرند. در بریتانیا، «شورای مشترک مدارک تحصیلی» به داوطلبانی که تمام شرایط امتحان را داشته اند اما در حین ارزیابی دچار بیماری موقت، آسیبدیدگی کوتاه مدت یا عارضهٔ دیگر شده اند، اجازه می دهد تا درخواست اصلاح نمره (تا ۵٪) دهند. اگر داوطلب واجد شرایط، پیش از تکمیل امتحان فوت کند، می توان گواهی افتخاری درخواست کرد، اما این گواهی هیچ ارزش آکادمیک ندارد. در ایالت ویکتوریای استرالیا، دانش آموزان آزمون GAT (ارزیابی عمومی پیشرفت تحصیلی) را در میانهٔ سال تحصیلی می گذرانند. اگر رویدادی رخ دهد که بر عملکرد آنها در امتحانات نهایی اثر بگذارد، نتایج نهایی بر اساس نمرات آن دوره تحصیلی و نمرات GAT محاسبه خواهد شد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، پلیس هنگ کنگ به دانشگاه چینی هنگ کنگ یورش برده و خسارات جدی به آن وارد کرد. در پی این رویداد، مدیریت دانشگاه پایان ترم تحصیلی را دو هفته زودتر از موعد اعلام نمود. کلیه دانشجویان اجازه یافتند ترم بعدی را با کلاس های آنلاین آغاز کنند و برای ارزیابی عملکرد تحصیلی دانشج
ویان در ترم کوتاه شده نیز تمهیدات ویژه اندیشیده شد. در همه گیری کووید-۱۹ در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، برخی دانشجویان در آمریکا و کانادا خواستار اعمال سیاست های «گذر از فاجعه» یا همان قبولی با وقوع حادثه شدند. در پاسخ، بسیاری از دانشگاه ها و مؤسسات پیش دانشگاهی، سیستم نمره دهی را به قبول/رد (Pass/Fail) تغییر دادند تا جایگزین نمرات الفبایی مرسوم شود.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال زنان لسوتو نماینده کشور لسوتو در رقابت های بین المللی فوتبال زنان در رده سنی زیر ۲۰ سال است. این تیم تحت مدیریت اتحادیه فوتبال لسوتو فعالیت می کند و با لقب «سوسن ها» ("Lilies") شناخته می شود. هدف اصلی این تیم، حضور موفق در رقابت های منطقه ای از جمله قهرمانی زیر ۲۰ سال زنان کوسافا و آماده سازی بازیکنان جوان برای پیوستن به تیم ملی فوتبال زنان لسوتو در سطح بزرگسالان است.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال لسوتو نماینده کشور لسوتو در رقابت های بین المللی فوتبال رده جوانان (زیر ۲۰ سال) مردان است. این تیم تحت نظارت اتحادیه فوتبال لسوتو (LeFA) فعالیت می کند و با لقب «لی کوئنا» (به معنی کروکودیل ها) شناخته می شود. هدف این تیم، توسعه بازیکنان جوان به منظور آماده سازی برای حضور در تیم ملی فوتبال لسوتو است. تیم زیر ۲۰ سال لسوتو در رقابت هایی مانند قهرمانی زیر ۲۰ سال آفریقا و مراحل مقدماتی جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال شرکت می کند. عملکرد در رقابت های قاره ای. لسوتو تاکنون ۳ بار در رقابت های قهرمانی زیر ۲۰ سال آفریقا شرکت کرده که نخستین بار آن در سال ۱۹۸۹ بود. بهترین عملکرد این تیم، صعود به مرحله گروهی در دوره های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۱ بوده است.
دوشیزه آهنین () دستگاهی برای شکنجه است که شامل یک محفظه آهنی با در لولایی و داخل آن پوشیده از میخ هاست و به اندازه ای بلند است که یک انسان در آن جای گیرد. اگرچه عموماً تصور می شود این دستگاه در قرون وسطی استفاده می شده، اما نخستین گزارش ها دربارهٔ دوشیزه آهنین در قرن نوزدهم میلادی نوشته شده اند. کاربرد واقعی این دستگاه یک افسانه است و هیچ گاه شواهدی از استفاده عملی آن یافت نشده است. با این حال، دوشیزه آهنین به نمادی پرکاربرد در رسانه ها، چه در بازنمایی قرون وسطی و چه در صحنه های شکنجه، تبدیل شده است. تاریخچه. با وجود شهرت دوشیزه آهنین به عنوان ابزار شکنجهٔ قرون وسطایی، هیچ شواهدی از وجود این دستگاه پیش از قرن نوزدهم در دست نیست. با این حال، گزارش های باستانی حاکی از آن است که «نابیس» ستمگر اسپارتی در حدود ۲۰۰ سال پیش از میلاد، از دستگاهی مشابه برای اخاذی و قتل استفاده می کرد. همچنین گفته می شود وزیر عباسی، ابن زیات در سال ۸۴۷ دستگاهی مشابه برای شکنجه ساخته بود که از قضا در طول حبس و اعدام خودش مورد استفاده قرار گرفت. ولفگانگ شیلد، استاد حقوق جزا، تاریخ حقوق کیفری و فلسفه حقوق در دانشگاه بیلهفلد، استدلال می کن
د که به اصطلاح «دوشیزه آهنین»، اشیایی سرهم بندی شده از آثار موزه ها بوده اند تا برای مقاصد تجاری جذاب باشند. امروزه نمونه های متعددی از این ساخته های قرن نوزدهمی در موزه های جهان از جمله «موزهٔ ما» (کالیفرنیا)، موزهٔ دانشگاه میجی، و چندین موزهٔ شکنجه در اروپا به نمایش گذاشته شده اند.
جاده منطقه ای ۵۵۱ فنلاند (، , ) یا جاده آبی (, ) یک جاده شرقی-غربی در ساوونیای شمالی، فنلاند است که در شرق از پیتکالاهتی کوئوپیو واقع در بزرگراه ۵ (جاده ئی۶۳ اروپا) شروع می شود و به سمت غرب از طریق مراکز کارتولا، تروو و وسانتو تا روستای آهونینن ادامه می یابد. جاده آسفالت شده و دو خطه به طول ۸۰ کیلومتر، بخشی از بزرگراه آبی است که به عنوان مسیر گردشگری شناخته می شود.
فینورا () یک شرکت تأمین مالی دولتی فنلاند است. این شرکت، سازمان رسمی اعتبار صادراتی فنلاند است. فینورا وام، اعتبار و ضمانت ارائه می دهد. در سال ۲۰۱۳، فینورا حدود ۳۵۰۰ شرکت نوپا را تأمین مالی کرد. این شرکت در قبال وزارت اشتغال و اقتصاد فنلاند مسئول است. تاریخچه. فینورا در سال ۱۹۹۹ از طریق ادغام Kera Plc و هیئت ضمانت فنلاند تأسیس شد. کمیسیون اروپا به فینورا حق حمایت از صادرات فنلاند را داده است. در نیمه اول سال ۲۰۱۱، فینورا بیش از دو میلیارد یورو صادرات و ضمانت ارائه داد. در سپتامبر ۲۰۱۴، فینورا تحت برنامه اوراق قرضه میان مدت یورو، اوراق قرضه ۵۰۰ میلیون یورویی منتشر کرد.
سپاه خیش () خیئل هاسادیه یا هیش سپاهی بود که توسط هگانا در سال ۱۹۳۹ در فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا، پس از انحلال نیروی بسیج شده کوچک تری به نام پوش، تشکیل شد. این سپاه، در کنار حیم و پالماخ، سپاه اصلی هاگانا در سطح زمین (نیروی زمینی) بود. سپاه خیش در سال ۱۹۴۸ منحل شد و یگان های آن به نیروهای دفاعی اسرائیل منتقل شدند. تاریخچه. سال ۱۹۳۹ نقطه عطفی برای نیروهای دفاع یهود بود. اورد وینگیت از فلسطین خارج شد و سازمان فوش با یک "نیروی/سپاه میدانی" کم تحرک تر اما دائمی، بنام خیئل هاسادیه یا سپاه خیش، جایگزین شد. این نیروها با مردانی با آموزش نظامی پایه در واحدهای گارد داخلی، هایل میشن و هیم، تشکیل شدند. پلوگوت میوهادوت (پوم) به عنوان "گروهان های ویژه" مخفی برای انجام جنگ ضد تروریستی علیه اعراب تشکیل شدند. سپاه خیش ۹۵۰۰ عضو داشت که عمدتاً آموزش ندیده و بین ۱۸ تا ۲۵ سال سن داشتند. سپاه خیش از تیپ لوانونی، تیپ کارملی، تیپ گولانی، تیپ کریاتی، تیپ الکساندرونی، تیپ اتزیونی، تیپ گیواتی و تیپ عودید تشکیل می شد. این یگان ها بعدها پس از تشکیل نیروهای دفاعی اسرائیل تحت امر نیروی زمینی اسرائیل قرار گرفتند.
تاهکوووئوری () که با نام Tahko نیز شناخته می شود، یک تفریحگاه واقع در شهر کوئوپیو، فنلاند است. این مکان حدود ۷۰ کیلومتری شمال مرکز شهر واقع شده و در تمام طول سال باز است. تاهکو شهری کوچک با رستوران ها و امکانات ورزش های زمستانی است. مناطق نزدیک نیلسیا و شمال شرقی ساوونیا صدها کیلومتر مسیر مشخص شده برای اسنوموبیل دارند. همچنین یک منطقه حفاظت از جنگل از هوتاوانهلما (Huutavanholma) در جنوب غربی شهر وجود دارد. می توان از طریق یک مسیر پیاده روی از میان جنگل ها عبور کرد. یک منطقه متروکه استخراج نواری در نزدیکی آن اکنون به مکانی برای اجرای اپرا تبدیل شده است. اقامتگاه ها. در این تفرجگاه ۸۵۰۰ تخت در خانه های تعطیلات، هتل آپارتمان ها و هتل ها وجود دارد. در این مکان مجتمع های کلبه ای زیادی وجود دارد. از جمله تپه های تاهکو و تفرجگاه طلایی تاهکو فعالیت ها. فعالیت های زیادی در تفرجگاه تاهکو وجود دارد: زیپ لاین تاهکو طولانی ترین زیپ لاین در فنلاند است.
دریاچه سووری () یک دریاچه با اندازه متوسط در فنلاند است. این دریاچه در منطقه ساوونیای شمالی ، در شهرداری های کوئوپیو و لاپین لاهتی واقع شده است. این دریاچه متعلق به حوضه آبریز اصلی رودخانه ووئوکسی است.
تعمیر گوشی آب خورده با برنج، غوطه ور کردن دستگاه موبایل در برنج، توصیه ای رایج برای دستگاه های آسیب دیده توسط آب است، اما مطالعات نشان داده اند این تکنیک در تعمیر دستگاه مؤثر نیست. استفاده از جاذب رطوبت ممکن است نسبت به خشک شدن طبیعی در هوا برتری داشته باشد یا نداشته باشد. برنج خام در مقایسه با جاذب های رطوبت مانند سیلیکا ژل یا خاک گربه عملکرد ضعیف تری دارد. پشتیبانی اپل نیز هشدار می دهد که ذرات ریز برنج ممکن است به گوشی آسیب بزنند. برنج به طور سنتی برای حفظ تجهیزات دوربین و فیلم ها در محیط های مرطوب استوایی استفاده می شد. در ژوئیه ۲۰۰۷، کم تر از یک ماه پس از عرضه آیفون اولیه، کاربری در مک رومرز، موضوعی با عنوان «آیفونم را در آب انداختم» ایجاد کرد و ادعا کرد با «ترفند برنج» دستگاهش را نجات داده است. به نظر می رسد این اولین نمونه مستند از استفاده این روش برای آیفون باشد.
شورش های یافا () شورش های خشونت آمیز در فلسطینِ تحت قیمومیت، از ۱ تا ۷ مه ۱۹۲۱، مجموعه ای از شورش های خشونت آمیز بودند که در ابتدا به عنوان درگیری بین دو گروه یهودی آغاز شد، اما به حمله اعراب به یهودیان و سپس حملات تلافی جویانه یهودیان به اعراب تبدیل شد. این شورش در یافا آغاز شد و به سایر نقاط کشور گسترش یافت. این شورش منجر به کشته شدن ۴۷ یهودی و ۴۸ عرب و زخمی شدن ۱۴۶ یهودی و ۷۳ عرب شد.