Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترور محمود المبحوح، در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰ در اتاق هتلی در دبی رخ داد. المبحوح - یکی از بنیانگذاران گردان های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس - به دلیل ربودن و قتل دو سرباز اسرائیلی در سال ۱۹۸۹ و همچنین خرید اسلحه از ایران برای استفاده در غزه، تحت تعقیب دولت اسرائیل بود؛ این موارد به عنوان انگیزه احتمالی این ترور ذکر شده اند. ترور او تا حدودی به دلیل ادعاهایی مبنی بر اینکه به دستور دولت اسرائیل و توسط مأموران موساد با گذرنامه های جعلی یا گذرنامه های جعلی از چندین کشور اروپایی و استرالیا انجام شده است، توجه بین المللی را به خود جلب کرد. عکس های ۲۶ مظنون و نام های مستعار آنها متعاقباً در فهرست افراد تحت تعقیب اینترپل قرار گرفت. پلیس دبی دریافت که ۱۲ نفر از مظنونین از گذرنامه های بریتانیایی، شش نفر ایرلندی، چهار نفر فرانسوی، یک نفر آلمانی و سه نفر استرالیایی استفاده می کردند. اینترپل و پلیس دبی معتقد بودند که مظنونین هویت افراد واقعی، عمدتاً دارای تابعیت دوگانه اسرائیلی، را دزدیده اند. دو فلسطینی که حماس معتقد است از افسران امنیتی سابق فتح و کارمندان فعلی یک مقام ارشد فتح هستند، در دبی به ظن ارائه کمک های لجستیکی به تی
م ضربت، بازداشت شدند. علیرغم ادعای حماس، دبی در مورد این حادثه اظهار نظر نکرد و هویت دو مظنون فلسطینی را فاش نکرد. طبق گزارش های اولیه، المبحوح ابتدا به او دارو داده شد، سپس به او شوک الکتریکی داده شد و سپس خفه شد. سپهبد ضاحی خلفان تمیم از نیروی پلیس دبی گفت که مظنونین، المبحوح را از دمشق، سوریه، تا دبی ردیابی کردند. آنها از مقاصد مختلف اروپایی آمده و در هتل های مختلف اقامت داشتند، احتمالاً برای جلوگیری از شناسایی شدن و به استثنای سه نفر از اعضای آن که مظنون به «کمک به تسهیل» بودند و چند ماه قبل از ترور با کشتی به ایران رفته بودند، پس از ترور به کشورهای مختلف رفتند. رئیس پلیس دبی گفت که «۹۹٪ مطمئن» است که این ترور کار موساد اسرائیل بوده است. در ۱ مارس ۲۰۱۰، او اظهار داشت که «مطمئن» است که همه مظنونین در اسرائیل پنهان شده اند. او گفت که دبی در صورت تأیید دخالت و مسئولیت موساد در این ترور، درخواست صدور حکم بازداشت برای مئیر داگان، رئیس موساد، را خواهد کرد. رهبری حماس نیز اسرائیل را مسئول می داند و سوگند انتقام خورده است. حماس که خود در فهرست سازمان های تروریستی خارجی وزارت امور خارجه ایالات متحده، فهرست سازمان
های تروریستی اتحادیه اروپا و همچنین توسط دولت های اسرائیل و ژاپن، و همچنین بازوی نظامی آن توسط بریتانیا و استرالیا، یک سازمان تروریستی محسوب می شود، به دلیل سوءظن به دست داشتن اسرائیل در این ترور، از اتحادیه اروپا درخواست کرد که اسرائیل را به فهرست خود اضافه کند. با این حال، بعداً در ماه مارس، رئیس پلیس دبی گفت: «من اکنون کاملاً مطمئن هستم که موساد کار را انجام داده است» و در ادامه گفت: «من درخواست دستگیری (نخست وزیر اسرائیل، بنیامین) نتانیاهو و رئیس موساد را به دادستان (دبی) به دلیل این ترور ارائه کرده ام.» خلفان همچنین اظهار داشت که یکی از افراد وابسته به حماس، اطلاعاتی را به موساد داده است. این ادعا توسط حماس رد شد و فتح به دلیل کمک به تیم ترور موساد، مقصر شناخته شد. در مارس ۲۰۱۰، دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه بریتانیا، پس از آنکه آژانس جرایم سازمان یافته جدی بریتانیا کشف کرد که اسرائیل کپی گذرنامه های بریتانیایی را جعل کرده است، یک دیپلمات اسرائیلی را اخراج کرد. در ۲۴ مه، دولت استرالیا پس از اینکه به این نتیجه رسید که «بدون شک اسرائیل در جعل چهار گذرنامه استرالیایی» مربوط به ترور دست داشته است، یک دیپلما
ت اسرائیلی را اخراج کرد. ایرلند نیز اقدام مشابهی انجام داد. اسرائیل از اظهار نظر در مورد اتهامات مبنی بر دست داشتن نیروهای امنیتی خود در این ترور خودداری کرده است. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰، ضاحی خلفان، رئیس پلیس دبی، گفت که از سوی سازمان جاسوسی اسرائیل، موساد، به دلیل نقشش در کشف جزئیات ترور المبحوح، تهدید به مرگ شده است، اما اینکه آیا چنین تماس هایی وجود داشته یا خیر، هنوز تأیید نشده است. گاه شمار رویدادها. در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰، المبحوح پس از ردیابی توسط حداقل ۲۹ مظنون، که ۲۶ نفر از آنها گذرنامه های جعلی یا جعلی از کشورهای مختلف اروپایی (که عکس های گذرنامه هایشان منتشر شده بود) داشتند، به همراه دو فلسطینی که از آن زمان دستگیر شده اند و یک مظنون دیگر که نامش فاش نشده است، در اتاق هتل خود در دبی ترور شد. "روزنامه ساندی تایمز" گزارش داد که پرواز المبحوح از دمشق به دبی با پرواز شماره ۹۱۲ امارات در ساعت ۱۰:۰۵ در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰ توسط یک مأمور در دمشق ردیابی شده است. صلاح بردویل، یکی از نمایندگان حماس، گفت که المبحوح با رزرو آنلاین سفر خود و اطلاع دادن شماره تلفن هتلی که قرار بود در سفرش در آن اقامت کند به خانواده اش در غزه،
خود را در معرض خطر قرار داده است. علیرغم گزارش هایی مبنی بر اینکه المبحوح با گذرنامه جعلی با نام جعلی «محمود عبدالرئوف محمد» سفر کرده است، مقامات حماس و دبی تأکید دارند که او ساعت ۱۵:۱۵ با هویت واقعی خود وارد کشور شده است. معمولاً المبحوح توسط محافظان محافظت می شد، اما ورود آنها به تأخیر افتاد زیرا محافظان نتوانستند بلیط همان پرواز را تهیه کنند، زیرا «در پرواز جایی برای آنها وجود نداشت»، طلال ناصر، سخنگوی حماس در دمشق، گفت: «بنابراین، او به تنهایی سفر کرد و قرار بود محافظان امنیتی روز بعد به او ملحق شوند.» بر اساس مقاله ای در سال ۲۰۱۸ در "روزنامه لو موند" به نقل از مقامات ارشد اطلاعاتی فرانسه، موساد عملیات ترور مبحوح را از پاریس هدایت کرد. گفته می شود موساد یک مرکز فرماندهی و کنترل موقت در هتلی در محله برسی پاریس مجهز به کامپیوتر و تلفن های امن راه اندازی کرده بود. ژنرال ضاحی خلفان تمیم، رئیس پلیس دبی، اظهار داشت که المبحوح قبل از سفر به چین در دبی در حال تردد بوده است. المبحوح پس از ورود به دبی، با تاکسی به هتل البستان روتانا رفت و در اتاق ۲۳۰ مستقر شد. او درخواست اتاقی بدون بالکن و پنجره های پلمپ شده کرده
بود، بنابراین هیچ کس نمی توانست جز از طریق در وارد شود. او بین ساعت ۱۶:۳۰ تا ۱۷:۰۰، تقریباً یک ساعت پس از ورود به هتل، هتل را ترک کرد. آنچه او در طول سه تا چهار ساعت بعدی انجام داد، هنوز مشخص نیست. رئیس پلیس دبی گفت که او با کسی در امارات ملاقات نکرده و به خرید رفته است. در همین حال، تیم ضربت به اتاق او وارد شد. ساعت ۲۰:۲۴ المبحوح به اتاق برگشت، و متعاقباً نیم ساعت بعد به تماس همسرش پاسخ نداد. فیلم های دوربین های مداربسته هتل در معرض دید عموم قرار گرفت که نشان می داد مظنونین، که با پروازهای جداگانه وارد شده بودند، در هتل با هم ملاقات کرده اند. در حالی که ظاهراً مظنونین برای جلوگیری از نظارت، از دستگاه های ارتباطی رمزگذاری شده شخصی بین خود استفاده می کردند، پلیس دبی مدعی شد که مظنونین تعدادی پیامک به شماره تلفن هایی در اتریش ارسال و دریافت کرده اند. هنگامی که المبحوح حدود ساعت ۱۵:۰۰ رسید، دو مظنون که لباس تنیس پوشیده بودند، او را دنبال کردند تا مشخص کنند که در کدام اتاق پذیرش شده است و همچنین شماره اتاقی که بلافاصله در آن سوی سالن قرار دارد را پیدا کنند. در فیلم می توان یکی از مظنونین دیده بان را دید که در حال
معطل کردن توریستی است که در این زمان از آسانسور در طبقه دوم خارج می شود، ظاهراً برای اینکه به سایر اعضای تیم فرصت اقدام بدهد. محققان معتقدند که قفل الکترونیکی درب المبحوح ممکن است دوباره برنامه ریزی شده باشد و قاتلان از این طریق به اتاق او وارد شده اند. قفل های مورد بحث، می توان مستقیماً از درب اتاق هتل دسترسی پیدا کرد و دوباره برنامه ریزی کرد. طبق گفته پلیس دبی، او ساعت ۲۱:۰۰ همان شب مرده بود. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۰ (روز بعد)، یک نظافتچی هتل تلاش کرد وارد شود، اما متوجه شد که در از داخل قفل شده است. سپس از مأموران امنیتی هتل خواسته شد تا در را باز کنند. پس از باز شدن در، جسد المبحوح روی تخت پیدا شد. قاتلان یک بطری کوچک دارو روی کشوی کنار تخت گذاشته بودند تا وانمود کنند که او به مرگ طبیعی مرده است.[ "" ]
فرانچسکو جاکومونی (؛ ۳۱ اوت ۱۸۹۳ – ۱۷ فوریه ۱۹۷۳) یک دیپلمات ایتالیایی بود و پیش از جنگ جهانی دوم وزیر در آلبانی بود. او پس از تهاجم ایتالیا به آلبانی به سمت فرماندار مصونیت ایتالیایی آلبانی منصوب شد. زندگی نامه. او در ۳۱ اوت ۱۸۹۳ در رجو دی کالابریا در خانواده ای بانکی به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۴ برای خدمت ملی به ارتش پیوست. در ژوئن ۱۹۱۵ به عنوان ستوان توپخانهٔ قلعه منصوب شد و در عملیات های جبههٔ ایتالیا در جنگ جهانی اول شرکت کرد. همزمان در رشته حقوق در دانشگاه رم تحصیل می کرد و در ژوئیه ۱۹۱۶ فارغ التحصیل شد. در مه ۱۹۱۹ به عنوان عضو هیئت ایتالیایی در کنفرانس صلح پاریس منصوب شد و به عنوان رابط با هیئت های اتریش، مجارستان و بعداً بلغارستان فعالیت کرد. در اکتبر ۱۹۱۹ به عنوان دبیر در سفارت ایتالیا در بوخارست منصوب شد و تا بازگشت به وزارت امور خارجه در اوت ۱۹۲۰ در این سمت باقی ماند. در سال های بعد در ماموریت های دیپلماتیک مختلف به عنوان دبیر خدمت کرد، از جمله مأموریت کوتاه در آلبانی در آوریل ۱۹۲۶ که زمینه را برای معاهده دوستی و همکاری متقابل ایتالیا-آلبانی در نوامبر ۱۹۲۶ فراهم کرد. با بازگشت به رم، او دستیار نزدیک دی
نو گراندی شد که در آن زمان معاون وزیر امور خارجه بود و به زودی وزیر شد. ابتدا رئیس بخش تاریخی وزارتخانه بود و بعدها به معاون دفتر وزارتی گراندی ارتقا یافت و در مأموریت های متعددی در کنفرانس های بین المللی مربوط به داوِز و یانگ و همچنین کنفرانس نیروی دریایی لندن ۱۹۳۰ شرکت داشت. در اکتبر ۱۹۳۲، جاکومونی با مایا کاوالّرو، دختر اوگو کاوالّرو ازدواج کرد. در سال های بعد عمدتاً در ژنو در جامعه ملل فعالیت داشت. او از ۹ سپتامبر ۱۹۳۶ تا مدت کوتاهی پس از تهاجم ایتالیا به آلبانی در آوریل ۱۹۳۹ به عنوان وزیر در پادشاهی آلبانی منصوب شد. در ۱۷ آوریل به درجه سفارت ارتقا یافت و در ۲۲ آوریل به عنوان والی کشور ("Luogotenente del Re", "فرماندار پادشاه") منصوب شد. جاکومونی در طول اشغال ایتالیا، این سمت را حفظ کرد و به طور مؤثر حاکم کشور شد. او در ۱۸ مارس ۱۹۴۳ با جایگزینی آلبرتو پاریانی پس از شکست سیاست سرکوب شدید برای مهار مقاومت آلبانی کنار گذاشته شد. پس از جنگ، او همراه دیگر مقامات عالی رژیم فاشیست محاکمه شد و توسط دادگاه عالی ایتالیا به ۲۴ سال حبس در ۱۲ مارس ۱۹۴۵ محکوم شد. با این حال، او در ژوئن ۱۹۴۶ با عفو عمومی دولت ایتالیا آز
اد شد و حکم او نهایتاً در مارس ۱۹۴۸ لغو گردید. او خاطرات خود درباره دوران خدمت در آلبانی را با عنوان "La politica dell'Italia in Albania" در ۱۹۶۵ منتشر کرد و در رم در ۱۷ فوریه ۱۹۷۳ درگذشت.
ادگاردو لامی استارنوتی (; – ) وکیل و سیاستمدار ایتالیایی بود. او عضو سنای ایتالیا از حزب حزب سوسیال دموکرات ایتالیا بود. او همچنین وزیر دارایی های دولتی و وزیر صنعت و تجارت بود. زندگی نامه. استارنوتی در ۳ مارس ۱۸۸۷ در پونتدرا نزدیک پیزا به دنیا آمد. او حرفه ای وکیل بود. در دوران حکومت فاشیستی ایتالیا، او سردبیر هفته نامهٔ سوسیالیستی "La Battaglia Socialista" بود. به دلیل مخالفت با فاشیسم دستگیر شد و به مدت دو سال در جزیره لیپارای زندانی بود. پس از آزادی، فعالیت های ضدفاشیستی خود را ادامه داد. سپس به سوییس پناه برد و توانست در سال ۱۹۴۵ به ایتالیا بازگردد. او در فهرست PSDI به سنای ایتالیا انتخاب شد و چهار دوره در آن خدمت کرد. او عضو کمیسیون فورتّی بود که به بازسازی سازمان دولت ایتالیا در دورهٔ اول قانونگذاری پرداخت. از ۲ ژوئیه ۱۹۵۸ تا ۱۶ فوریه ۱۹۵۹ استارنوتی به عنوان وزیر دارایی های دولتی در دولت به رهبری آمینتوره فانفانی خدمت کرد. سپس در ۵ مارس ۱۹۶۵ به عنوان وزیر صنعت و تجارت در دولت دوم آلدو مورو منصوب شد و تا ۲۳ فوریه ۱۹۶۶ این سمت را داشت. استارنوتی همچنین رئیس شرکت برق میلان و عضو شورای استانی میلان بود. او
در ۴ مه ۱۹۶۸ درگذشت.
نیژنه آتامانسکویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شیاطین () یک مجموعه تلویزیونی درام هیجان انگیز مالی است که توسط الساندرو سرمونتا، ماریو روگری، النا بوکاچیو، گویدو ماریا بررا ساخته شده است. دانیله سزارانو، باربارا پترونیو و اتزیو آباته برای لوکس واید و اسکای ایتالیا. این فیلم بر اساس رمانی با همین عنوان نوشته بررا در سال ۲۰۱۴ ساخته شده است. "شیاطین" محصول لوکس واید و اسکای ایتالیا با همکاری استودیو اورنج و او سی اس است. این سریال در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ از شبکه اسکای آتلانتیک در ایتالیا پخش شد. پیش از پخش، سریال شیاطین برای فصل دوم تمدید شد. طرح. لندن، ۲۰۱۱. ماسیمو روگرو، معامله گر ایتالیایی، رئیس بخش معاملات بانک سرمایه گذاری نیویورک لندن (ان یو ال) است. در حالی که بحران مالی ۲۰۰۸ اروپا را تحت تأثیر قرار داده است، ماسیمو صدها میلیون دلار از محل سفته بازی برای ان یو ال درآمد کسب می کند. از آنجایی که مربی او، دومینیک مورگان، مدیرعامل آمریکایی ان یو ال و نزدیکترین فرد به پدر ماسیمو، کاملاً از او حمایت می کند، به نظر می رسد این تاجر بااستعداد اولین انتخاب برای معاونت مدیرعامل باشد. با این حال، وقتی ماسیمو درگیر رسوایی دردناکی می شود که در آن همسر سابقش نقش یک اسکورت
را بازی می کند، دومینیک از ارتقای او خودداری می کند و به جای او، ادوارد استوارت، بانکدار سنتی را انتخاب می کند. ماسیمو مبهوت مانده است - مربی اش به او پشت کرده است. ماسیمو که متقاعد شده این رسوایی یک توطئه بوده، مصمم است حقیقت را پیدا کند، اما وقتی ادوارد ناگهان می میرد، ماسیمو متوجه می شود که چیز بزرگ تری در خطر است. ماسیمو با کمک تیم معاملاتی خود و گروهی از هکتیویست ها، دستور کار پنهان پشت وقایع ظاهراً نامرتبط، مانند رسوایی استراوس-کان، جنگ داخلی لیبی و بحران را کشف خواهد کرد. ماسیمو در مواجهه با شیاطینی که نخ های دنیا را در دست دارند، باید انتخاب کند که آیا با آنها بجنگد یا به آنها بپیوندد. توزیع. این سریال در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ از شبکه اسکای آتلانتیک در ایتالیا، ۱۸ آوریل ۲۰۲۰ از شبکه او سی اس در فرانسه، ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ از شبکه دابلیو در کانادا، و ۷ اکتبر ۲۰۲۰ از سی دابلیو در ایالات متحده پخش شد.
جانگو یک سریال وسترن است که توسط لئوناردو فاسولی و مادالنا راواگلی ساخته شده و به کارگردانی فرانچسکا کومنچینی و تهیه کنندگی مشترک اسکای آتلانتیک و کانال پلاس ساخته شده است. این سریال بازسازی انگلیسی زبان فیلمی ایتالیایی به همین نام محصول سال ۱۹۶۶ به کارگردانی سرجیو کوربوچی است. این سریال که شامل ده قسمت است، برای اولین بار در ۱۳ فوریه ۲۰۲۳ در کانال پلاس در فرانسه، در ۱۷ فوریه ۲۰۲۳ در ایتالیا و در ۱ مارس ۲۰۲۳ در بریتانیا پخش شد. فرضیه. این مجموعه در غرب وحشی دهه های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ میلادی اتفاق می افتد. جنگو راه خود را به بابل نو، شهری که توسط جان الیس تأسیس شده است، پیدا می کند، جایی که انواع و اقسام طردشدگان صرف نظر از پیشینه یا باورهایشان مورد استقبال قرار می گیرند. هشت سال قبل، خانواده جنگو به قتل رسیدند، اما او معتقد است که دخترش سارا زنده مانده است و از آن زمان به دنبال او می گردد. جنگو او را در بابل نو پیدا می کند، اما قرار است با الیس ازدواج کند. با این حال، سارا نمی خواهد جنگو در شهر بماند، زیرا می ترسد که دردسر برایش پیش بیاید. جنگو مصمم است که دیگر او را ترک نکند و دوباره با دخترش ارتباط برقرار کند. تول
ید. توسعه. این سریال در آوریل ۲۰۱۵ توسط اسکای ایتالیا / اسکای استودیوز و کانال پلاس به عنوان یک محصول مشترک ایتالیایی-فرانسوی توسط کاتلیا و آتلانتیک پروداکشنز معرفی و سفارش داده شد. در ابتدا قرار بود شامل ۱۲ قسمت پنجاه دقیقه ای باشد و پتانسیل ساخت فصل های آینده را نیز داشت. مادالنا راواگلی با فرانچسکو چنی و میشل پلگرینی، اقتباسی آزاد از فیلم "جانگو" محصول ۱۹۶۶ به کارگردانی سرجیو کوربوچی، فیلمنامه ای برای این سریال نوشت و راواگلی در ادامه به همراه لئوناردو فاسولی، نویسندگی و خلق این سریال را بر عهده گرفت. قرار بود فرانچسکا کومنچینی اولین قسمت های این سریال ۱۰ قسمتی را کارگردانی کند و به عنوان مدیر هنری فعالیت داشته باشد. ریخته گری. در فوریه ۲۰۲۱، اعلام شد که ماتیاس اسخونارتس برای نقش جانگو انتخاب شده است. در ماه مه ۲۰۲۱، بازیگران دیگری از جمله نومی راپاس، نیکلاس پینوک و لیزا ویکاری و چندین نفر دیگر نیز برای این نقش انتخاب شدند. فیلمبرداری. این تولید با شرکت فیلم قاب مستقر در بخارست برای هماهنگی فیلمبرداری در رومانی همکاری کرد. در ابتدا قرار بود از نوامبر ۲۰۲۰ تا دسامبر ۲۰۲۱ ادامه داشته باشد، اما آماده سازی برا
ی فیلمبرداری در واقع از فوریه ۲۰۲۱ آغاز شد. این تولید، آتشفشان راکوش (آلسوراکوس) را بدون اطلاع قبلی به روی بازدیدکنندگان خارجی بست. این امر باعث اختلال در بازدید بازدیدکنندگانی شد که قصد بازدید از این مقصد گردشگری محبوب را داشتند، اما با تابلوهای نصب شده مبنی بر اینکه نمی توانند وارد منطقه شوند یا از آن عکس بگیرند، از ورود آنها جلوگیری شد. "جنگو" بزرگ ترین تولید تلویزیونی در رومانی است، که از مشوق های تخفیف نقدی کشور و بازگشایی زودهنگام به روی تولیدات بین المللی بدون نیاز به قرنطینه، مشروط بر اینکه واکسیناسیون کووید-۱۹ کامل باشد، بهره می برد. طراحی صحنه توسط طراح صحنه، پاکی مدوری، انجام شد که بابل جدید را در راکوش با استفاده از روش های ساخت وساز آن دوران ساخت تا مناظری شبیه غرب قدیم خلق کند. فیلمبرداری این فیلم در ماه مه ۲۰۲۱ آغاز شد و انتظار می رود فیلمبرداری بیش از شش ماه ادامه یابد. فیلمبرداری های اضافی در بخارست و منطقه دانوب انجام شد. انتشار. دو قسمت اول در جشنواره فیلم رم در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمدند. این سریال برای اولین بار در ۱۳ فوریه ۲۰۲۳ از کانال پلاس در فرانسه پخش شد پس از آن در ۱۷ فوریه ۲۰۲۳
از اسکای آتلانتیک در ایتالیا پخش شد و بعداً در ۲۳ فوریه ۲۰۲۳ از طریق اس بی اس در صورت تقاضا در استرالیا و در ۱ مارس ۲۰۲۳ از طریق اسکای آتلانتیک در بریتانیا منتشر شد پذیرش. ربکا نیکلسون در نقد این سریال برای "گاردین"، آن را یک وسترن وحشتناک و نامعقول خواند. رالف جونز در نقد خود برای "ان ام ئی" از این سریال انتقاد کرد و گفت که «لرزش» دارد و تنوع لهجه ها از بازیگری به بازیگر دیگر حواس پرتی ایجاد می کند.
علی اکبر عسکریان ذکاء (۱ فروردین ۱۳۲۹ – ۱۹ شهریور ۱۴۰۴) که با نام های ابراهیم عسکریان و ابی لیتلز شناخته می شد، خوانندهٔ اهل ایران بود که فعالیت خود را از دههٔ ۴۰ شمسی آغاز کرد. وی باجناق منوچهر وثوق، بازیگر ایرانی بود. زندگی. علی اکبر (ابراهیم) عسکریان ذکاء در اول فروردین ۱۳۲۹ در محلهٔ نیاوران تهران متولد شد. وی دوران ابتدایی را در دبستان شمیران و دوران راهنمایی را در دبیرستان ستارهٔ صبح واقع در خیابان سهروردی شمالی (فرح سابق) گذراند. وی در ۱۵ سالگی به همراه دوستانش، اولین گروه موزیک اختصاصی خود را درست کرد. تأسیس گروه لیتلز. ابی لیتلز در خرداد سال ۱۳۴۶، گروه لیتلز را با حضور سه نوازندهٔ گیتار امیر سحابی، هوشنگ رزاقی، ممدول حشمتی و یک نوازندهٔ درامز به نام کوروش تشکیل داد و در تابستان همان سال، در متل قو به مدت دو ماه و به طور حرفه ای به اجرای برنامه مشغول شد. وی به عنوان خوانندهٔ گروه لیتلز با اجرای آثار گروه های معروفی چون بیتلز، رولینگ استونز، انیمالز و بیجیز به صورت رسمی شروع به کار کرد و همزمان به آموختن گیتار پرداخت. دو صفحهٔ فارسی «"مهتاب"» و «"قلب شکسته"» در سال ۱۳۴۶، «"شش و هشت"» و «"فاطمه سلطان"» د
ر سال ۱۳۴۷ از مهم ترین صفحات این گروه به شمار می رود. کناره گیری و فعالیت مجدد. خوانندهٔ گروه لیتلز، نخستین خواننده ایرانی بود که با نام هنری ابی فعالیت خود را آغاز کرد. وی طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲، از فعالیت هنری کناره گیری کرد و در همین زمان بود که ابراهیم حامدی با نام هنری ابی وارد عرصه خوانندگی شد و در بازگشت مجدد ابی گروه لیتلز، به ناچار نام هنری او با پسوند لیتلز همراه شد. وی در سال ۱۳۵۲ در کنار اریک آرکانت، بیژن قادری، مسعود امینی و همایون خواجه نوری در گروه «سینگ سینگ» با مدیریت اریک، مشغول به فعالیت مجدد شد و به اجرای ترانه های دمیس روسس پرداخت. ابی لیتلز از پاییز سال ۱۳۵۵، در واریته استودیو ۱۱ به کارگردانی فرشید رمزی و با اجرای مسعود مهجور در کنار خوانندگانی چون مهرداد کاظمی، پرویز خوش رزم، شهره صولتی، شهرام صولتی و فهیمه آموزنده به اجرای ترانه پرداخت. وی در این دوره با همراهی حسن لرنی و بیژن قادری، سه آهنگ «"فانوس"»، «"چیکه چیکه"»، «"آزرده"» و چندین کار دسته جمعی را نیز اجرا کرد. در سال ۱۳۵۶ شرکت آونگ به مدیریت وارطان آوانسیان، تعدادی از اجراهای او را در آلبوم های ترکیبی و در سال ۱۳۵۷ در قالب یک آلبو
م مستقل منتشر کرد. آشنایی با سیاوش قمیشی. در سال های دههٔ ۶۰ میلادی، با ظهور گروه هایی چون بلک کتس، ربلز و پرنده های سفید که تماماً به اجرای موزیک غربی می پرداختند، ابی لیتلز به واسطه طوفان و مارتیک با سیاوش قمیشی آشنا شد که به ساخت ترانهٔ «"غریبه"» با شعری از سعید دبیری انجامید که این ترانه پس از انقلاب توسط شهریار بازخوانی شد. انقلاب و سکوت ناخواسته. ابی لیتلز که قرار بود آلبوم و اجرایی مشترک به همراهی دمیس روسس و بیژن قادری در یونان داشته باشد، با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ماند و دو ترانهٔ «شهید قلب تاریخ» و «تمدن بزرگ» آخرین ترانه های رسمی او را در بر می گیرد. وی در سال ۱۳۶۷، به همراه خانواده به اتریش کوچ کرد و در شهر وین اقامت گزید. وی در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹)، به اتفاق همسرش و دو فرزندش علیرضا و مریم به لس آنجلس مهاجرت کرد و به کارهای دیگری به جز موزیک پرداخت. درگذشت. ابی لیتلز که در سال های اخیر پس از فوت همسرش دچار فراموشی و بیماری قلبی شده بود، در ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ در پی یک عمل جراحی قلب در بیمارستان سیدرز ساینای لس آنجلس در ۷۵ سالگی درگذشت.
جعبه دنده دنده مستقیم (دی اس جی، ) یک جعبه دنده اتوماتیک دو کلاچه با کنترل الکترونیکی، چند شفته، در طرح جعبه دنده ترانس اکسل یا سنتی (بسته به پیکربندی موتور/درایو)، با عملکرد کلاچ خودکار و با انتخاب دنده کاملاً خودکار یا نیمه دستی است. اولین جعبه دنده های دو کلاچه از توسعه داخلی پورشه برای پورشه ۹۶۲ در دهه ۱۹۸۰ گرفته شدند. به عبارت ساده، یک دی اس جی دو جعبه دنده (و کلاچ) «دستی» جداگانه را که در یک محفظه قرار دارند و به عنوان یک واحد کار می کنند، خودکار می کند. این سیستم توسط بورگ وارنر طراحی شده و تحت لیسانس گروه فولکس واگن و با پشتیبانی IAV GmbH است. [ "" ] با استفاده از دو کلاچ مستقل، یک دی اس جی می تواند به زمان های تعویض دنده سریع تری دست یابد و مبدل گشتاور یک جعبه دنده اتوماتیک اپی سیکلی معمولی را حذف کند. نمای کلی. دی اس جی عرضی. در زمان عرضه در سال ۲۰۰۳، این سیستم به اولین جعبه دنده دوکلاچه خودکار جهان در یک خودروی تولید انبوه تبدیل شد، در فولکس واگن گلف Mk4 R۳۲ بازار آلمان، و کمی بعد در سراسر جهان، در آئودی TT ۳٫۲ اصلی و بیتل TDI جدید ۲۰۰۴+. برای چند سال اول تولید، این جعبه دنده دی اس جی اصلی فقط در ط
رح های عرضی موتور جلو، دیفرانسیل جلو و چهار چرخ محرک مبتنی بر سیستم Haldex Traction موجود بود. همه دی اس جی های عرضی دارای یک کد داخلی هستند که با دی کیو شروع می شود (آلمانی: دی اس جی quer، انگلیسی: دی اس جی transverse) و از طریق یک فلایویل دو جرمه به موتور متصل می شوند. دی کیو ۲۵۰ اولین جعبه دنده دی اس جی که برای برندهای اصلی گروه فولکس واگن به تولید رسید، شش سرعته رو به جلو (و یک سرعته رو به عقب) داشت و از بسته های کلاچ چند صفحه ای تر/مستغرق استفاده می کرد (کد داخلی گروه فولکس واگن: دی کیو۲۵۰، پیشوند کد قطعات: ۰۲E, 0D9). این جعبه دنده به موتورهایی با حداکثر قدرت متصل شده است. گشتاور. نسخه دو چرخ محرک وزنی معادل . این خودرو در کارخانه کاسل گروه فولکس واگن، با ظرفیت تولید روزانه ۱۵۰۰ دستگاه تولید می شود. دی کیو۲۰۰ و دی کیو۲۰۰e در آغاز سال ۲۰۰۸، یکی دیگر از اولین های جهان جعبه دنده هفت سرعته دی اس جی (کد داخلی گروه فولکس واگن: دی کیو۲۰۰، پیشوند کد قطعه: ۰AM, 0CW) موجود شد. این جعبه دنده با جعبه دنده شش سرعته دی اس جی متفاوت است، زیرا از کلاچ خشک تک صفحه ای (با قطر مشابه) استفاده می کند. این بسته کلاچ توسط LuK
Clutch Systems, Gmbh طراحی شده است. این جعبه دنده هفت سرعته دی اس جی در خودروهای دیفرانسیل جلو کوچکتر با موتورهای کم حجم تر و گشتاور خروجی کمتر، مانند فولکس واگن گلف Mk۶، فولکس واگن پولو Mk۵، و سئات ایبیزای جدید استفاده می شود. این جعبه دنده با موتورهایی با حداکثر اسب بخار جفت شده است. . این دی کیو۲۰۰ جدید فقط از ۱ لیتر مایع مخصوص دی اس جی برای هیدرولیک و ۱٫۷ لیتر روغن جعبه دنده استفاده می کند. در مقابل، جعبه دنده های دی اس جی با کلاچ های تر از ۷ لیتر (۵٫۵ لیتر برای سرویس) برای هیدرولیک و روغن کاری جعبه دنده استفاده می کنند. دی کیو۲۰۰e (0CG, FWD, 73kg) در سال ۲۰۱۳ در خودروی هیبریدی VW Jetta IV به همراه یک موتور EA211 110kW 1.4 TSI ظاهر شد. این موتور بر اساس دی کیو۲۰۰ ساخته شده است، اما برای تطبیق با اجزای سیستم هیبریدی اصلاح شده است. محفظه کلاچ ۸۳ میلی متر افزایش یافته است که امکان نصب یک کلاچ جداکننده اضافی و هیدرولیک آن و ماژول هیبریدی را فراهم می کند. ماژول هیبریدی بین میل لنگ و فلایویل دو جرمی نصب شده است و به عنوان یک واحد موتور-ژنراتور و استارت عمل خواهد کرد. دی کیو ۵۰۰ در سپتامبر ۲۰۰۹، فولکس واگن یک جع
به دنده هفت سرعته دی اس جی جدید را عرضه کرد که برای پشتیبانی از حداکثر ، دی کیو۵۰۰ (پیشوند کد قطعه ۰BH, 0BT). مانند دی کیو۲۵۰، این مدل نیز دارای یک بسته کلاچ چند صفحه ای تر است. این جعبه دنده برای اولین بار در Transporter T۵ ۲٫۰ TDI معرفی شد. بعداً در Tiguan 2.0 TDI 4Motion، مدل های BiTDI فولکس واگن پاسات، فولکس واگن تیگوان و اشکودا ساپرب نیز موجود شد. این جعبه دنده برای اولین بار در خودروهای بنزینی در آئودی RS3 8P مدل ۲۰۱۱ به عنوان یک جعبه دنده ۷ سرعته S-Tronic به کار گرفته شد. بعداً در سایر خودروهای اسپرت برتر مانند فولکس واگن گلف ام کا۸، Arteon R و فولکس واگن تیگوان نیز ظاهر شد که به یک دیفرانسیل عقب تقسیم گشتاور Magna متصل است تا سیستم چهار چرخ محرک را تسهیل کند. نسخه دو چرخ محرک وزن دارد. نسخه چهار چرخ محرک است سنگین تر. دی کیو۴۰۰e موتور دی کیو۲۵۰ بعدها به مدل دی کیو۴۰۰e (با پیشوند ۰DD، فقط دیفرانسیل جلو، ۱۲۸ کیلوگرم) برای مدل های پلاگین هیبریدی گروه فولکس واگن توسعه داده شد و در ژوئیه ۲۰۱۴ در گلف mk7 GTE رونمایی شد. این موتور با موتورهای ۱٫۴ و ۱٫۵ TSI ترکیب شده است. این موتور به طور گسترده در خودروهای پ
لاگین هیبریدی مانند گلف GTE و پاسات GTE، آرتئون و ترانسپورتر T7 e-Hybrid و نسخه های معادل آئودی A۳ و آئودی Q۳، سئات لئون و اشکودا اکتاویا و سوپرب iV استفاده می شود. موتور الکتریکی در مجموعه دی اس جی، بین موتور احتراقی و جعبه دنده قرار دارد. برخلاف دی کیو۲۰۰e، فلایویل به موتور نصب شده است. در مجموع سه کلاچ در این دی اس جی وجود دارد: دو کلاچ موتور را به جعبه دنده (K1, K۲) متصل می کنند و یک کلاچ جداکننده (K۰) برای اتصال درایو الکتریکی به موتور. طبق برنامه خودآموزی ۵۳۸ فولکس واگن: کلاچ خلاص کن K۰ در حالت زیر درگیر است: کلاچ خلاص کن K۰ زمانی که وسیله نقلیه منحصراً توسط موتور محرک الکتریکی رانده می شود، غیرفعال است. دی کیو۳۸۰ و دی کیو۳۸۱ جعبه دنده هفت سرعته دی کیو۳۸۰ (با پیشوند ۰DE) در سال ۲۰۱۵ برای بازار چین، یعنی در خودروهای فولکس واگن گلف و فولکس واگن مگوتان، عرضه شد. این جعبه دنده بر اساس دی کیو۵۰۰ ساخته شده و بسیاری از قطعات مکانیکی و الکتریکی آن مانند مکاترونیک را به اشتراک می گذارد. این جعبه دنده سبک تر (۸۵ کیلوگرم) و کوچک تر است، می تواند گشتاوری تا ۴۲۰ نیوتن متر را تحمل کند و فقط در پیکربندی دیفرانسیل جلو