Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جک الکساندر دْرِیپِر (به انگلیسی: Jack Alexander Draper؛ متولد ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱) تنیس باز حرفه ای و مدل بریتانیایی است. او در ۹ ژوئن ۲۰۲۵ در رتبه ۴ جهان در بخش انفرادی ATP و در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ در رتبه ۲۰۳ در بخش دوبل به بالاترین رتبه خود در دوران حرفه ای دست یافته است. دراپر سه عنوان قهرمانی در تور ATP، از جمله یک رویداد ATP 1000 در مسابقات آزاد ایندین ولز ۲۰۲۵، و رسیدن به نیمه نهایی گرند اسلم در مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۲۴ را در کارنامه خود دارد. وی همچنین پنج عنوان قهرمانی در ای تی پی چلنجر تور و هفت عنوان قهرمانی در تور ITF کسب کرده است. جک به عنوان یک بازیکن جوان، نایب قهرمان مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۸ شد و سال را با رتبه هفتم جوانان جهان در اوج دوران حرفه ای خود به پایان رساند. اوایل زندگی. دریپر در ساتن، لندن متولد شد و در نزدیکی اشتید، ساری بزرگ شد. پدرش راجر دراپر، مدیر اجرایی سابق «انگلستان ورزش- » و انجمن تنیس لان() و مادرش نیکی دریپر، قهرمان سابق تنیس نوجوانان بریتانیا است. جک از چهار تا یازده سالگی در مدرسه پارک ساید در استوک دابرنون، کابم، تحصیل کرد و مربی او جاستین شرینگ بود. سپس به مدت دو سال در مد
رسه رید، کابم، تحصیل کرد. زندگی شخصی. جک دریپر طرفدار باشگاه فوتبال منچستر یونایتد است و از گوش دادن به موسیقی رپ و گرایم() لذت می برد. از سال ۲۰۲۴، پاول جاب()، تنیسور بریتانیایی هم خانه اوشده است. کامرون نوری () نیز شریک تمرینی همیشگی اوست.
استعاره بعید به استفاده از یک استعاره یا همانندانگاری واحد به درازا در یک کار ادبی گفته می شود. تفاوت آن با استعاره ساده در درازای آن و داشتن بیش از یک نقطه تماس منفرد بین چیزی که توصیف شده و قیاسی که برای توصیف آن استفاده شده، است. این اشارات مرتباً مورد تأکید قرار می گیرند؛ کشف و بازکشف می شوند و به شیوه های جدید گسترش می یابند.
مهمت یموت (؛ ۱۸۹۰ – ۵ ژوئن ۱۹۶۱) یا مهمت نوری یموت ژنرال ارتش ترکیه بود، که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ فرماندهی نیروی زمینی ترکیه را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ به عنوان بیستمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. یموت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۰ در ارتش امپراتوری عثمانی آغاز کرد. او یک افسر توپخانه بود و در سال ۱۹۴۳ به فرماندهی سپاه دوم در گالیپولی منصوب شد. در طول فرماندهی سپاه دوم، خانه خود را برای سربازان ترک که در نبرد گالیپولی کشته شده بودند، فروخت و یک آرامگاه یادبود ساخت. او از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ به عنوان نخستین فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت کرد و اولین فرمانده کل نیروهای زمینی ترکیه از زمان انتقال از ارتش عثمانی به ارتش منظم مدرن بود. وی بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ به مدت چهار سال به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. سپس بازنشسته شد و از حزب عدالت به عنوان نماینده استانبول وارد پارلمان ترکیه شد. پس از ۲۷ مه، فرمانده وقت نیروهای مسلح ترکیه، روشتو اردلهون، توسط افسران جوان کودتاچی مورد حمله قرار گرفت، در حالی که قهرمان جنگ استقلال؛ علی فواد چبسوی، جانباز جنگ کره؛ تحسین یازیجی و فرمانده سابق؛ مهمت
نوری یموت، دستگیر و زندانی شدند. یموت پس از کودتای ۲۸ مه دستگیر شد و در ژوئن ۱۹۶۱ در جریان دادگاه یاسیادا درگذشت.
نورالدین بارانسل (; ۱۸۹۷ – ) ژنرال نیروی زمینی ترکیه بود، که از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۷ فرماندهی نیروی زمینی ترکیه را برعهده داشت و در فاصله ۲۸ مه ۱۹۵۴ تا ۲۵ اوت ۱۹۵۵ به عنوان هفتمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. بارانسل در سال ۱۸۹۷ در استانبول زاده شد، در سال ۱۹۱۲ از آکادمی نظامی ترکیه فارغ التحصیل شد و فعالیت نظامی را از همین سال در ارتش امپراتوری عثمانی آغاز کرد. او در سال ۱۹۳۹ به درجه سرتیپ، در سال ۱۹۴۱ به درجه سرلشکر، در سال ۱۹۴۷ به درجه سپهبد و در سال ۱۹۵۱ به درجه ژنرال چهار ستاره ارتقا یافت. وی از ۲۵ ژوئن ۱۹۵۶ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۷ دوازدهمین فرمانده ارتش اول بود و از ۴ نوامبر ۱۹۵۲ تا ۶ آوریل ۱۹۵۴ به عنوان یازدهمین فرمانده ارتش سوم فعالیت کرد.
نفیس گورمان (; – ) افسر ترک ارتش عثمانی و ژنرال ارتش ترکیه بود، که در فاصله سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ به عنوان پنجمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. او در طول جنگ جهانی اول در لشکرکشی قفقاز جنگید. بعداً به نیروهای آتاتورک پیوست و در جنگ استقلال ترکیه شرکت کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۴۹، تا سال ۱۹۵۹ سفیر ترکیه در کره جنوبی و سفیر ترکیه در ایران بود.
نجدت اوزل (؛ زادهٔ ۱۹۵۰) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ترکیه است که در فاصله سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان بیست و هشتمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد. اوزل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۹ در ارتش ترکیه آغاز کرد، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ فرماندهی هنگ ۱۷ پیاده را برعهده داشت، از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ فرمانده تیپ ۱۷۲ زرهی بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ به عنوان فرمانده لشکر ۳۹ مکانیزه فعالیت می کرد. وی در فاصله سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سپاه هفتم را برعهده داشت، از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ فرمانده ارتش اژه بود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به عنوان فرمانده ارتش دوم ترکیه فعالیت می کرد، از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ فرماندهی ژاندارمری ترکیه را برعهده داشت و از ژوئیه تا اوت ۲۰۱۱ فرمانده نیروی زمینی ترکیه بود. زندگی نامه. اوزل در سال ۱۹۵۰ در آنکارا زاده شد. او در سال ۱۹۶۹ از آکادمی نظامی ترکیه و در سال ۱۹۷۰ از مدرسه پیاده نظام فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۷۵ برای تحصیلات تکمیلی در رشته دیپلماسی بین المللی در مدرسه اقتصاد لندن شرکت کرد. وی تا سال ۱۹۷۸ به عنوان فرمانده دسته و فرمانده گروهان در واحدهای مختلف فرماندهی نیروهای زمینی ترکیه خدمت کرد. پس از فارغ التحصیلی از کال
ج جنگ ارتش در سال ۱۹۸۰ به عنوان افسر ستاد، به ترتیب به عنوان افسر طرح عملیات در ستاد نیروهای صلح ترکیه در قبرس، رئیس شعبه و سپس به عنوان دبیرکل دبیرخانه کل نیروهای زمینی ترکیه، رئیس ستاد در آکادمی نظامی ترکیه و به عنوان فرمانده هنگ ۱۷ پیاده نظام خدمت کرد. او که در سال ۱۹۹۵ به درجه سرتیپ ارتقا یافته بود، به عنوان فرمانده تیپ ۱۷۲ زرهی و رئیس اداره عملیات امنیت داخلی، خدمت کرد. پس از ارتقا به درجه سرلشکری در سال ۱۹۹۹، فرماندهی لشکر ۳۹ پیاده مکانیزه و کالج جنگ ارتش را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۳، به درجه سپهبدی ارتقا یافت و در فاصله سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سپاه هفتم را برعهده داشت و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان جانشین فرماندهی آموزش و دکترین نیروی زمینی ترکیه فعالیت می کرد. اوزل از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ فرمانده ارتش اژه بود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ فرماندهی ارتش دوم ترکیه را برعهده داشت و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ به عنوان فرمانده ژاندارمری ترکیه فعالیت می کرد. وی پس از ۲۹ ژوئیه تا ۴ اوت ۲۰۱۱ فرمانده نیروی زمینی ترکیه بود و از ۴ اوت ۲۰۱۱ تا ۱۸ اوت ۲۰۱۵، به عنوان بیست و هشتمین رئیس ستاد کل ترکیه خدمت کرد و جایگزین خلوصی آکار شد.
افغان یک بیسکویت سنتی در آشپزی نیوزیلندی است که از آرد، کره، کورن فلکس، شکر و پودر کاکائو تهیه می شود و با روکش شکلاتی و نصف گردو پوشانده می شود. این دستور دارای نسبت بالایی از کره و شکر نسبتاً کم و بدون عامل ورآورنده است که به آن بافتی نرم، متراکم و غنی می دهد و تردی آن به دلیل کورن فلکس است، نه به دلیل محتوای بالای قند. محتوای بالای کره، بافتی نرم و آب شونده در دهان ایجاد می کند و شیرینی آیسینگ، قند کم و تلخی کاکائو را جبران می کند. [ "" ] نام. علیرغم نامش، گمان می رود که خاستگاه این بیسکویت نیوزیلند باشد. دستور پختی در "روزنامه تیمارو هرالد" برای بیسکویت افغان (بدون روکش و مغز گردو) مربوط به سال ۱۹۳۴ است، و دستور پخت بیسکویت «کورن فلکس شکلاتی» که از جهاتی کاملاً مشابه است، به همراه روکش و مغز گردو، در همان نشریه در سال قبل وجود داشت. نظریه های زیادی در مورد ریشه نام «افغان» وجود دارد، از جنگ اول انگلیس و افغانستان گرفته تا بافت و رنگ بیسکویت که به چشم انداز افغانستان تشبیه شده است، در حالی که یک نظریه نشان می دهد که نام آن از کلاه سنتی افغان، پکول، گرفته شده است. در پی اعتراضات جورج فلوید، شرکت گریفینز فود
ز، تولیدکننده نسخه تجاری بیسکویت، در ژوئن ۲۰۲۰ اعلام کرد که نام محصول را تغییر خواهد داد. در بیانیه ای که توسط این شرکت منتشر شد، اشاره شد که نام بیسکویت احتمالاً اشاره ای به رنگ «قهوه ای افغان» است که می تواند به پوست تیره مردم افغانستان اشاره داشته باشد. اگرچه آنها اذعان کردند که «نظریه های دیگری نیز در جریان است»، اما این امر باعث بحث در مورد این نام شد. این تصمیم در بحبوحه موجی از تغییر نام در نیوزیلند به دلیل مواد غذایی با نام هایی که توسط برخی نژادپرستانه یا از نظر فرهنگی توهین آمیز تلقی می شدند، گرفته شد. این بیسکویت سرانجام توسط گریفینز به «شیر شکلات راف» تغییر نام داد، که این تغییر نام را با شعار جدید تبلیغ می کرد: «همان بیسکویت. نام جدید». با این حال، نام «افغان» هنوز هم توسط سایر شرکت ها استفاده می شود.
آلکسی استپانوویچ خومیاکوف (۱۳ مه ۱۸۰۴ – ۵ اکتبر ۱۸۶۰) فیلسوف، الهی دان، شاعر و هنرمند آماتور روسی با گرایش های انسان گرایانه و از پیشگامان ملی گرایی روسی بود. او همراه با ایوان کیریفسکی جنبش «اسلاودوستی» (اسلاوفیلی) را بنیان گذاشت و به یکی از برجسته ترین نظریه پردازان آن تبدیل شد. خومیاکوف در مسکو و در خانواده ای اشرافی، نجیب زاده و ثروتمند به دنیا آمد، در دورانی که متعلق به عصر پتر کبیر بود؛ عصری که هنوز روسیه دستخوش دگرگونی ها و تحولات بعدی نشده بود. در آن زمان، فرهنگ تنها در انحصار قشر خاصی از جامعه قرار داشت، و همین امر به طور طبیعی این امکان را برای خمیاکوف فراهم آورد تا در دانشگاه مسکو به تحصیل ریاضیات و علوم طبیعی بپردازد. مدتی در سواره نظام خدمت کرد، اما در سال ۱۸۲۵ از خدمت کناره گرفت و به اروپای غربی سفر کرد. سپس در سال ۱۸۲۸ بار دیگر به ارتش بازگشت تا در آزادسازی «مسیحیان بالکان از سلطهٔ ترکان» مشارکت کند. پس از انجام این مأموریت، به املاک خود در لیپتسک بازگشت. خومیاکوف اصلاح طلبی بود که همواره خواهان اصلاحات اجتماعی بود. او نسبت به شرایط دشوار و طاقت فرسایی که دهقانان در آن زندگی می کردند، بسیار حسا
س بود و تلاش می کرد به آنان یاری رساند؛ از جمله با آموزش اصول اولیهٔ پزشکی و کشاورزی. او برای لغو تنبیه بدنی، مجازات اعدام و نیز الغای نظام رعیتی مبارزه کرد، و برای نشان دادن عمق پایبندی اش به عقاید خود، بردگان املاک خویش را آزاد ساخت. از نظر دینی گرایش محافظه کارانه داشت و از رهبران جنبش ملی گرای اسلاو به شمار می رفت؛ جنبشی که با کاتولیک گرایی، پروتستانتیسم و به طور کلی با غرب سر ستیز داشت. خومیاکوف از معدود روشنفکران در روسیهٔ قرن نوزدهم بود که بیرون از دو جریان عمدهٔ فکری آن روزگار قرار داشت: جریان غرب گرایی که رؤیای سوق دادن روسیه به طور ریشه ای به سوی اروپایی شدن را در سر می پروراند؛ جریان بازگشت به سرچشمه های آرمانی فرهنگ ملی. علاوه بر این، خومیاکوف تحت تأثیر ایده آلیسم آلمانی قرار نگرفت، بلکه اندیشه اش بر تأمل در سرنوشت غرب و آیندهٔ میهن خویش متمرکز بود. او همچنین از راه اصلاحاتی که انجام داد، نقشی در تأثیرگذاری بر پتر کبیر ایفا کرد. برای خومیاکوف، سوسیالیسم و سرمایه داری هر دو فرزندان منفور فساد غرب بودند. غرب در حل مشکلات معنوی انسان ناکام مانده بود، او معتقد بود که غرب در حل مشکلات معنوی انسان ناکام
مانده است، زیرا تمرکز بر رقابت فردی و موفقیت شخصی، بر همکاری و همیاری اجتماعی اولویت یافته بود. به گفته خودش: «کلیسای رم [کاتولیک ها] وحدت را به قیمت آزادی حفظ کرد، در حالی که پروتستان ها آزادی داشتند اما وحدت کلیسایی و مذهبی را از دست دادند». پسرش، نیکلای، نماینده و رئیس مجلس دومای دولتی روسیه بود. خومیاکوف، در دوران حکومت سرکوبگر نیکلاس یکم زندگی می کرد و فرصتی برای بهره گیری از توانایی های خود در خدمت به جامعه نداشت. تا پایان عمر تنها یک کاپیتان سواره نظام بازنشسته باقی ماند. او بر اثر ابتلا به وبا درگذشت؛ وبایی که از دهقانانی که درمان می کرد، به او منتقل شد.
آمنرا () یک گروه پست متال بلژیکی است که در سال ۱۹۹۹ توسط کالین اچ. فان ایککوت (وکالیست) و متیو واندکرکهوو (گیتاریست) تشکیل شد. تاریخچه. آمنرا در سال ۱۹۹۹ در شهر کورتریک فلاندر غربی تشکیل شد. این بند توسط کالین اچ. ون ایککوت، خواننده و گیتاریست، متیو واندکرکهوو، نوازنده گیتار و کریستوف موندی، نوازنده بیس تأسیس شد. این سه در گروه پانک هاردکور اسپین لس بودند که در سال ۱۹۹۹ از هم جدا شدند و به اذعان خودشان می خواستند موسیقی با «قلب و روح» بیشتری خلق کنند.
انکندروماتوز به انگلیسی: Enchondromatosis، نوعیدیسپلازی استخوانی- غضروفی(استئوکندرودیسپلازی) است که با تکثیر انکندروم ها شناخته می شود. بیماری اولیر (را می توان مترادف انکندروماتوز در نظر گرفت. سندرم مافوچی ، انکندروماتوز به همراه همانژیوماتوز است.
اصطلاح بازار داخلی ژاپن (JDM) به بازار خودروها و قطعات خودرو در ژاپن اشاره دارد. مالکان خودروهای ژاپنی با بازرسی سخت گیرانه خودرو و بازار خاکستری مواجه هستند. اصطلاح JDM گاهی به اشتباه برای خودروهای ساخته شده در ژاپن اما فروخته شده در دیگر کشورها نیز استفاده می شود. میانگین عمر خودروهای JDM حدود ۸٫۷ سال است و در رتبه ۹ در بین ۳۰ کشور برتر از نظر تولید ناخالص داخلی قرار دارد. به گفته فدراسیون بین المللی اتومبیل (FIA)، یک خودرو در ژاپن سالانه به طور متوسط تنها بیش از ۹٬۳۰۰ کیلومتر حرکت می کند که کمتر از نصف متوسط خودروهای آمریکا است. خودروهای بازار داخلی ژاپن ممکن است با خودروهایی که برای صادرات ساخته شده یا خودروهای ساخته شده در دیگر کشورها از همان پلتفرم تفاوت زیادی داشته باشند. مالکین ژاپنی بیشتر به نوآوری توجه دارند تا مالکیت بلندمدت، که تولیدکنندگان را وادار می کند تکنولوژی ها و طراحی های جدید را ابتدا در خودروهای داخلی پیاده کنند. برای مثال، هوندا Inspire مدل ۲۰۰۳ اولین کاربرد سیستم مدیریت سیلندر متغیر (VCM) را داشت، در حالی که هوندا Accord V6 همان سال که عمدتاً برای بازار آمریکای شمالی ساخته شده بود، این
سیستم را نداشت. سیستم VCM در طراحی مجدد Accord V6 برای سال ۲۰۰۸ به طور موفقیت آمیز معرفی شد. در سال ۱۹۸۸، خودروهای JDM تحت محدودیت های داوطلبانه تولیدکنندگان به ۲۸۰ اسب بخار قدرت و سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود شدند. این محدودیت ها توسط انجمن تولیدکنندگان خودرو ژاپن (JAMA) برای ایمنی اعمال شد. محدودیت قدرت در سال ۲۰۰۴ برداشته شد، اما محدودیت سرعت همچنان باقی است. محدودیت قدرت و سرعت موتور سیکلت. برای سال ها، ژاپن محدودیت های شدیدی برای بیشینه قدرت و سرعت موتور سیکلت ها اعمال کرده بود. همه موتور سیکلت ها برای بازار داخلی ژاپن به ۱۱۲ مایل بر ساعت محدود بودند. شماره شاسی (VIN). تولیدکنندگان ژاپنی از شماره شناسایی خودرو (VIN) استفاده نمی کنند. به جای آن، از شماره فریم، شماره شاسی، شماره خودرو و کد مدل و کد آلایندگی برای شناسایی خودرو استفاده می شود. شماره فریم مدل و شماره سریال خودرو را مشخص می کند. برای مثال، SV30-0169266 شامل "SV30" برای مدل تویوتا کمری و "0169266" شماره سریال است. کد مدل ویژگی ها و مدل خودرو را مشخص می کند. کد آلایندگی استاندارد انتشار آلایندگی خودرو را نشان می دهد و معمولاً قبل از شماره مدل
قرار می گیرد و فقط در مدل های JDM دیده می شود. محبوبیت جهانی. موتور سیکلت. در دهه ۱۹۹۰، محدودیت قدرت موتور سیکلت ها و محدودیت های گواهینامه باعث شد بسیاری از مدل ها فقط در ژاپن عرضه شوند. بازار خاکستری موتور سیکلت ها در خارج از ژاپن نیز رونق یافت. خودرو. خودروهای بازار داخلی ژاپن از اواخر دهه ۱۹۹۰ محبوبیت پیدا کردند. در نیوزیلند، واردات خودروهای دست دوم ژاپن بسیار رایج است و ۵۹٪ از خودروهای ثبت شده در جاده ها از بازار خارجی و از این میان ۹۴٪ از ژاپن وارد شده اند. در کانادا، واردات خودروهای JDM پس از قوانین ۱۵ ساله محبوب شد و خودروهای مورد علاقه مانند نیسان اسکای لاین GT-R ۱۹۸۹ وارد شدند. وسایل نقلیه ریلی. برخی از واگن های قدیمی ژاپن به کشورهای در حال توسعه مانند اندونزی، تایلند و میانمار صادر شده اند تا سیستم ریلی خود را مدرن کنند. فروشگاه ها. در خارج از ژاپن، فروشگاه هایی وجود دارند که کالاهای دست دوم ژاپنی را می فروشند، مانند «Japan Surplus Shop» در فیلیپین که شامل لوازم خانگی، دوچرخه و لوازم جانبی است. وسایل نقلیه تجاری. اتوبوس ها. از اوایل دهه ۱۹۹۰، اتوبوس های دست دوم ژاپن در کشورهای آسیایی مانند فیلیپین
و اندونزی محبوب شدند و شرکت ها آنها را برای توسعه حمل ونقل خریداری کردند. کامیون ها. کامیون های JDM نیز به کشورهای آسیایی و روسیه صادر شدند و برندهایی مانند ایسوزو، میتسوبیشی، هینو و نیسان دیزل محبوب بودند. مدل های کوچک تر، یا «کی تراک»، به «مالتی کاب» در فیلیپین تبدیل و برای حمل ونقل عمومی استفاده شدند. قطعات مرتبط با JDM. آلارم سرعت. برای چند دهه، خودروهای JDM دارای آلارم سرعت بودند که هنگام عبور از سرعت مشخص به صدا درمی آمد. این سیستم در سال ۱۹۷۴ الزامی شد و در ۱۹۸۶ حذف گردید. چراغ نشانگر سرعت. مدل های کامیون JDM با ظرفیت بار بیش از ۵ تن از سال ۱۹۶۷ ملزم به نصب چراغ نشانگر سرعت شدند. این الزام در سال ۲۰۰۱ لغو شد. خودروهای الهام گرفته از JDM. برخی علاقه مندان خودرو، نسخه های کپی از خودروهای JDM می سازند، مانند تبدیل مدل های آمریکایی به راست فرمان و نصب قطعات JDM. این خودروها اصیل محسوب نمی شوند زیرا شماره شناسایی آنها از آمریکا است و از نظر عملکرد فنی با نمونه اصلی تفاوت دارند. منابع.
«چیزی به نام فلسطینی ها وجود نداشت» بخشی از بیانیه ای است که بارها توسط گولدا مئیر، نخست وزیر وقت اسرائیل، در دومین ماه تصدی خود، در مصاحبه ای با فرانک جایلز، معاون سردبیر وقت "ساندی تایمز" در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹، به مناسبت دومین سالگرد جنگ شش روزه، بیان شد. این جمله به عنوان شناخته شده ترین نمونه از انکار هویت متمایز فلسطینی توسط اسرائیل در نظر گرفته می شود.این نقل قول بارها برای نشان دادن انکار تاریخ فلسطین توسط اسرائیل استفاده شده و همچنین به عنوان خلاصه ای از احساس قربانی شدن فلسطینی ها توسط اسرائیل تلقی می شود.همچنین این جمله به عنوان ادامه ای از عبارت اولیه صهیونیست های مسیحی یعنی «سرزمینی بدون مردم برای مردمی بدون سرزمین» در نظر گرفته می شود. ادوارد سعید، استاد و فعال فلسطینی-آمریکایی، این جمله را «مشهورترین اظهارنظر» گولدا مئیر دانست. خبرنگار شبکه الجزیره، آلاسدیر سوسی، نوشت که: «اظهارات جینگوئیستی مئیر در مورد فلسطینی ها، یکی از ویژگی های تعیین کننده – و در عین حال محکوم کننده ترین میراث او – باقی مانده است.» مصاحبه ها. بیانیه اولیه. مصاحبه ای با عنوان "«چه کسی می تواند اسرائیل را مقصر بداند»" در روزنامه "د
ساندِی تایمز" در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹ منتشر شد و شامل تبادل نظر زیر بود: بیانیه های بعدی. در مصاحبه ای در سال ۱۹۷۰ با شبکه تِیمز تی وی، گولدا مئیر اظهار داشت: در مصاحبه ای در سال ۱۹۷۲ با روزنامه "د نیویورک تامیز" از مئیر پرسیده شد که آیا به این اظهارات پایبند است؛ او پاسخ داد: «من گفتم که هیچ گاه ملتی به نام فلسطینی وجود نداشته است». تفسیر. حقوقدان فلسطینی هنری قطان در سال ۱۹۸۸ در مورد این اظهارات چنین نوشت: امحای تاریخ فلسطین اکنون از طریق تحریف واقعیت های تاریخی صورت می گیرد. مدافعان صهیونیسم به مرحله ای تازه از فریب دست یافته اند و ادعا می کنند که نه تنها فلسطینی ها در فلسطین وجود نداشتند، بلکه فلسطین اساساً پیش از آغاز جنبش صهیونیستی در اواخر قرن نوزدهم «بی سکنه» توسط عرب ها بود، و عرب ها تنها پس از آن و از کشورهای مجاور، به تعداد زیاد، جذب مزایای اقتصادی شهرک های یهودی شدند. جیمز گلویین، پژوهشگر آمریکایی تاریخ خاورمیانه، در سال ۲۰۰۵ اظهار داشت: این حقیقت که ملی گرایی فلسطینی دیرتر از صهیونیسم شکل گرفت و در واقع در پاسخ به آن پدید آمد، به هیچ وجه مشروعیت ملی گرایی فلسطینی را کاهش نمی دهد و آن را کمتر از صهیونیسم
معتبر نمی سازد. تمام ملی گرایی ها در واکنش به نوعی «دیگری» شکل می گیرند؛ چرا که در غیر این صورت چه لزومی دارد مشخص کنیم که چه کسی هستیم؟ و همه ملی گرایی ها از طریق آنچه با آن مخالفت دارند تعریف می شوند. همان طور که مشاهده کرده ایم، صهیونیسم خود در واکنش به جنبش های ملی گرایانه تبعیض آمیز و یهودستیز در اروپا ظهور کرد. نادرست است که صهیونیسم را کمتر از یهودستیزی اروپایی یا آن ملی گرایی ها معتبر بدانیم. علاوه بر این، صهیونیسم خود نیز با مخالفت با ساکنان بومی فلسطینی منطقه تعریف شد. شعارهای «فتح سرزمین» و «فتح کار» که به محور جریان غالب صهیونیسم در ییشو تبدیل شد، در نتیجه مقابله صهیونیست ها با «دیگری» فلسطینی شکل گرفت. ابراهام فاکسمن، که در آن زمان رئیس اتحادیه ضدافترا بود، در سال ۲۰۰۹ درباره این نقل قول نوشت: پاسخ کامل روشن می کند که مئیر در حال صحبت درباره وجود فلسطینی ها به عنوان افراد یا حتی به عنوان یک گروه نبود، بلکه درباره وجود یک «ملت فلسطینی» بود. و او یک حقیقت ساده را بیان می کرد: پیش از اواخر دهه ۱۹۶۰، هیچ کس، و به ویژه دیگر کشورهای عربی، وجود یا حتی امکان وجود چنین ملتی را به رسمیت نمی شناختند. … آیا
مئیر می توانست منظور خود را واضح تر بیان کند؟ احتمالاً بله. و او بابت کمبود وضوح خود بهای سنگینی پرداخت. در طول سال ها، گفته های او بارها توسط ضدصهیونیست ها (و گاهی توسط یهودستیزان آشکار) برای «نشان دادن» بی اعتنایی رهبران اسرائیل نسبت به «ملت فلسطین» نقل شده است. باربارا مک کین پارمنتر، منتقد ادبی، در سال ۲۰۱۰ درباره این اظهارنظر چنین تأمل کرد: از یک لحاظ، او درست می گفت. هیچ فلسطینی به معنای غربی یک دولت-ملت وجود نداشت و هیچ ملتی به نام فلسطینی به معنای غربی یک گروه ملی که مالکیت آشکار بر سرزمین ملی خود را به دست گرفته و آن را بهبود می بخشد، وجود نداشت. به تعریف غربی، فلسطینی ها، مانند بسیاری از دیگر مردمان بومی در سراسر جهان، وجود نداشتند.. فیلیپ اوکیلی در سال ۲۰۱۳ درباره این اظهارنظر نوشت: البته، ۱۰۰ سال پیش نیز هیچ چیزی به نام اسرائیلی وجود نداشت. ملت های «اسرائیلی» و «فلسطینی» به طور همزمان و در تضاد با یکدیگر شکل گرفته اند. ادعای یکی اغلب به صورت نفی دیگری بیان می شود.
دایگا میرینا (با نام خانوادگی اصلی سکوله ؛ پیش از این Jurēvica ، متولد ۳ مارس ۱۹۶۹) سیاستمدار لتونیایی است که از سال ۲۰۲۳ به عنوان عضو اتحادیه سبزها و کشاورزان ، سیزدهمین رئیس مجلس سایما و در سایما بوده است. او در سیاست محلی کارنیکاوا و آداژ فعال بود . اوایل زندگی و تحصیلات. دایگا چکوله در ۳ مارس ۱۹۶۹ در ریگا ، جمهوری سوسیالیستی لتونی ، اتحاد جماهیر شوروی متولد شد . او از مدرسه باغبانی بولدوری، از دانشگاه کشاورزی لتونی با مدرک لیسانس باغبانی و از دانشگاه فنی ریگا با مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کیفیت جامع فارغ التحصیل شد. شغل. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، میرینا در اداره مالیات دولتی کار می کرد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ رئیس اداره حسابرسی داخلی و مالی وزارت حمل و نقل بود . از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ عضو شورا در اداره ارتباطات الکترونیکی شرکت سهامی دولتی بود. میرینا از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹ در شورای شهرداری کارنیکاوا و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۱ به عنوان شهردار آن خدمت کرد. این شورا در شورای شهرداری آداژ ادغام شد که او از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ در آن خدمت کرد. ریاست هیئت مدیره انجمن دولت محلی پیریگا از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ بر عهده میرینا بود. او از سا
ل ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ رئیس شورای توسعه منطقه برنامه ریزی ریگا بود. در انتخابات 2022 ، میرینا به عنوان عضوی از اتحادیه سبزها و کشاورزان (ZZS) به مجلس سایما انتخاب شد . در طول دوران تصدی خود در مجلس سایما، او به عنوان رئیس کمیته مدیریت عمومی و دولت محلی خدمت کرد. گونارس کوتریس توسط حزب ZZS برای ریاست مجلس نامزد شد ، اما نتوانست حمایت کافی را کسب کند. میرینا به عنوان نامزد معرفی شد و در 20 سپتامبر 2023، با 55 رأی موافق در مقابل 34 رأی مخالف انتخاب شد.
شیرینی زنجبیلی یا بیسکویت زنجبیلی نوعی بیسکویت است که آن را با زنجبیل طعم دار می کنند. علاوه بر زنجبیل، این شیرینی را با انواع ادویه های دیگر، معمولاً دارچین، ملاس و میخک هستند، طعم دار می کنند.
فینال بزرگ ای–لیگ ۲۰۲۴، که رسماً با نام فینال بزرگ ای–لیگ ایسوزو یو تی ای شناخته می شود، یک مسابقه فوتبال بود که بین تیم های سنترال کوست مارینرز و ملبورن ویکتوری در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۲۴ در ورزشگاه سنترال کوست در گاسفورد، استرالیا برگزار شد. این مسابقه قهرمان ای–لیگ مردان را مشخص کرد و نوزدهمین فینال بزرگ ای–لیگ مردان و اوج فصل ۲۴–۲۰۲۳ بود. این اولین فینال بزرگ از سال ۲۰۱۹ بود که ملبورن سیتی در آن حضور نداشت. قضاوت این مسابقه بر عهده الکس کینگ بود. سنترال کوست مارینرز در وقت اضافه با نتیجه ۳ بر ۱ پیروز شد و دومین قهرمانی متوالی خود را به دست آورد. مارینرز اولین سه گانه تاریخ یک باشگاه در ای–لیگ را به دست آورد. در مراسم اهدای جوایز، مدال جو مارستون به رایان ادموندسون و مدال بهترین بازیکن فصل به جاش نیسبت اهدا شد. مارک جکسون، سرمربی مارینرز، در همان روز به عنوان مربی سال ای–لیگ انتخاب شد. میگل دی پیزیو با گلی که در این مسابقه به ثمر رساند، جوان ترین گلزن این مسابقه شد و دنی ووکوویچ نیز مسن ترین بازیکن حاضر در فینال بزرگ لقب گرفت. در مجموع ۲۱٬۳۷۹ تماشاگر در این مسابقه حضور داشتند که یک رکورد در ورزشگاه محسوب می شود.
تونی پاپاویک، سرمربی ویکتوری، پنجمین شکست خود در یک فینال بزرگ را در هفتمین حضور ملبورن ویکتوری تجربه کرد. ووکوویچ و لی بروکسهام، بازیکن ویکتوری، پس از این مسابقه از فوتبال حرفه ای خداحافظی کردند. بازی. جزئیات. &lt;section end="GF" /&gt;
ماجراهای شگفت انگیز مامفی یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی برای کودکان است که از روی کتابی با همین نام اثر کاترین توزر ساخته شده است. فصل اول موسیقی متن این مجموعه که در سال ۱۹۹۴ ساخته شد، شامل بیش از ۲۰ آهنگ است. پاتریک برین راوی این مجموعه بوده و جان لارنس کالینز کارگردانی این اثر را بر عهده داشته است. فصل اول "مامفی" از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ در شبکه فاکس کیدز و فصل های دوم و سوم آن نیز از کانال فاکس فمیلی پخش شدند. بازخوردها. این مجموعه در طی پخش اول، نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. "شیکاگو تریبون" این نمایش را «یک اثر هنری تأثیرگذار» نامید، در حالی که "نیویورک دیلی نیوز" آن را «ملایم، هوشمندانه و با انیمیت زیبا» توصیف کرد. بازی ویدئویی. یک بازی در سبک آموزشی-سرگرمی بر اساس این مجموعه ساخته شد که در سال ۱۹۹۵ توسط کونامی توسعه داده شدو برای کنسول کونامی پیکنو منتشر گردید.
آندره-ژرژ اودریکور (به فرانسوی: Andé-Georges Haudricourt؛ – ) انسان شناس، زبان شناس، جغرافی دان، و پژوهشگر اهل فرانسه بود.
کلاهبرداری قصابی یا کشتار خوک (, "sha zhu pan" یا "shazhupan", که به انگلیسی به صورت بازی کشتن خوک ترجمه می شود) نوعی از کلاهبرداری اینترنتی است که در آن قربانی تشویق می شود طی مدت زمان طولانی مبالغ مالی فزاینده ای سرمایه گذاری کند، معمولاً به شکل رمزارز. این نوع کلاهبرداری به طور گسترده در رسانه های اجتماعی و اپلیکیشن های دوست یابی مشاهده می شود، و اغلب عناصری از هویت جعلی اینترنتی، تقلب در اوراق بهادار و کلاهبرداری عاشقانه را دربر می گیرد. کلاهبردار با قربانی از طریق ارتباطات آنلاین اعتمادسازی می کند و سپس او را متقاعد می سازد تا در یک طرح جعلی رمزارز سرمایه گذاری کند. «کشتار» قربانی زمانی رخ می دهد که دارایی ها یا سرمایه او به سرقت می رود. عاملان معمولاً خود قربانی مراکز کلاهبرداری هستند، جایی که آن ها با وعده های دروغین به سفر بین المللی فریب داده می شوند، مورد قاچاق انسان قرار گرفته و مجبور می شوند این کلاهبرداری ها را برای باندهای جنایت سازمان یافته انجام دهند. ارتباط اولیه معمولاً با تماس های تلفنی ناخواسته و تکراری، پروفایل های جعلی در اپلیکیشن های دوست یابی، یا ابراز علاقه عاشقانه از سوی غریبه ها آغا