Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیم اوئرمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که به عنوان مدافع برای اشتورم گراتس به صورت قرضی از بایر لورکوزن بازی می کند. اوئرمن فوتبال حرفه ای را با بوخوم آغاز کرد و سابقهٔ بازی قرضی در ولفسبرگر را نیز دارد. وی همچنین عضو زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال آلمان بوده است. دوران باشگاهی. اوئرمن که در تیم پایهٔ آلتن بوخوم و بوخوم پرورش یافته بود، در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ نخستین قرارداد حرفه ای خود را با بوخوم تا تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ امضا کرد. او در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲ نخستین بازی حرفه ای خود را برای بوخوم در تساوی ۱–۱ برابر کلن در بوندس لیگا انجام داد. در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲، قرارداد خود را با این باشگاه تا سال ۲۰۲۶ تمدید کرد. در تاریخ ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، او به صورت قرضی برای نیم فصل دوم فصل ۲۳–۲۰۲۲ به ولفسبرگر در بوندس لیگا اتریش پیوست. در تاریخ ۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، اوئرمن قراردادی با بایر لورکوزن تا سال ۲۰۲۹ امضا کرد و بلافاصله به صورت قرضی به اشتورم گراتس در اتریش فرستاده شد.
کسپر یاندر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پُست هافبک برای نورنبرگ بازی می کند. وی پیش تر در ام اس وی دویسبورگ بازی کرده و سابقهٔ حضور در تیم های ملی زیر ۲۰ سال آلمان و زیر ۲۱ سال آلمان را دارد. دوران باشگاهی. یاندر نخستین بازی حرفه ای خود را برای ام اس وی دویسبورگ در تاریخ ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲، در دیدار خانگی لیگا ۳ برابر زاربروکن انجام داد. وی در تاریخ ۲ فوریهٔ ۲۰۲۲ قراردادی جدید امضا کرد که تا سال ۲۰۲۴ اعتبار داشت. نخستین گل او در پیروزی ۳–۲ برابر زاربروکن در تاریخ ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳ به ثمر رسید. در ژانویهٔ ۲۰۲۴، یاندر با نورنبرگ برای پیوستن در فصل ۲۰۲۴–۲۵ به توافق رسید.
الیاس بائوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پُست مدافع برای الفرسبرگ به صورت قرضی از آینتراخت فرانکفورت بازی می کند. وی همچنین سابقهٔ بازی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال آلمان را دارد. دوران باشگاهی. بائوم فوتبال را از باشگاه جوانان خود، ۱۹۵۷ مارکسهایم آغاز کرد و در سال ۲۰۱۵ به آکادمی آینتراخت فرانکفورت پیوست. در دسامبر ۲۰۲۲، او یک قرارداد حرفه ای بلندمدت امضا کرد. این بازیکن کناری از آوریل ۲۰۲۳ در تیم ذخیرهٔ آینتراخت فرانکفورت ۲ به میدان رفت، تیمی که پس از آن موفق شد از هسن لیگا به رگیونالیگا زودوست صعود کند. در ۹ نوامبر ۲۰۲۳، بائوم نخستین بازی خود را برای تیم اصلی در پیروزی ۱–۰ خارج از خانه مقابل تیم فنلاندی اچ جی کی در چارچوب لیگ کنفرانس اروپا انجام داد. در ۹ دسامبر ۲۰۲۳، بائوم نخستین حضور خود در بوندس لیگا را با ورود به زمین به عنوان بازیکن تعویضی در پیروزی ۵–۱ خانگی برابر بایرن مونیخ تجربه کرد. برای فصل ۲۵–۲۰۲۴، او به صورت قرضی به الفرسبرگ در بوندس لیگا ۲ پیوست. دوران ملی. بائوم در نوامبر ۲۰۲۱ نخستین بازی ملی خود را برای زیر ۱۷ سال آلمان انج
ام داد و یک بار دیگر نیز در این رده بازی کرد. پس از آن، با هفت بازی ملی و یک گل برای زیر ۱۸ سال آلمان، از سپتامبر ۲۰۲۳ عضوی از زیر ۱۹ سال آلمان بوده است.
ناهوئل نول (؛ زادهٔ در مونیخ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پُست دروازه بان برای گروتر فورث به صورت قرضی از هوفنهایم بازی می کند. وی در ردهٔ جوانان عضو آتلتیک سانت خوست، اف تی مونیخ-گرن، مونیخ ۱۸۶۰ و هوفنهایم بوده است و در سطح بزرگسالان برای هوفنهایم ۲، هوفنهایم و گروتر فورث بازی کرده است. دوران ملی. او همچنین سابقهٔ بازی در تیم های ملی جوانان آلمان و زیر ۲۰ سال آلمان را در کارنامه دارد. دوران باشگاهی. نول در مونیخ زاده شد و در پنج سالگی به بارسلون در اسپانیا نقل مکان کرد، جایی که در تیم جوانان آتلتیک سانت خوست بازی کرد. او در ده سالگی به آلمان بازگشت و در آکادمی های جوانان اف تی مونیخ-گرن، مونیخ ۱۸۶۰ و هوفنهایم بازی کرد. در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، او نخستین قرارداد حرفه ای خود را با هوفنهایم تا سال ۲۰۲۵ امضا کرد و به تیم دوم هوفنهایم در رگیونالیگا پیوست. او در تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۲۳، یک گل ۹۰ متری در پیروزی ۳–۰ رگیونالیگا مقابل باروک اشتات فولدا-لنرتس به ثمر رساند. در تاریخ ۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، قرارداد خود را با هوفنهایم تا سال ۲۰۲۷ تمدید کرد. در ۲۴ آوریل ۲۰۲۴، به صورت قرضی برای فصل ۲۵–۲۰۲۴ به گروتر فورث پیوست. او در تار
یخ ۴ اوت ۲۰۲۴، نخستین بازی حرفه ای خود را برای گروتر فورث در پیروزی ۳–۰ مقابل پروسیا مونستر در بوندس لیگا ۲ انجام داد. زندگی شخصی. نول در آلمان از پدری آلمانی و مادری اسپانیایی زاده شد. پدربزرگ پدری اش، هلموت نول، پاروزنی بود که در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در رشتهٔ روئینگ دونفره مدال نقره کسب کرد.
«غیرقانونی» ترانه ای از خواننده و تهیه کنندهٔ موسیقی انگلیسی پینک پانترس می باشد که در ۶ ژوئن سال ۲۰۲۵ از سوی وارنر رکوردز به عنوان سومین تک آهنگ از دومین میکس تیپ وی تحت عنوان "چقدر غیرمنتظره" (۲۰۲۵) منتشر گردید. این قطعه از «تاریک و طولانی (قطار تاریک)» از آندرورلد نمونه برداری کرده است.
امیل سُسی گئورگیان (؛ زادهٔ ) یک زیست شیمیدان و زیست فیزیکدان اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در در ۲۷ ژوئن ۱۹۴۷ ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۰) فارغ التحصیل شد. و در همان دانشگاه فعالیت می کند. وی عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان می باشد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
«آخرین باری که دیدمت» ترانه ای از رپر آمریکایی نیکی میناژ می باشد که در پنجمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "جمعهٔ صورتی ۲" (۲۰۲۳) قرار دارد. این قطعه در ۱ سپتامبر سال ۲۰۲۳ از سپی ریپابلیک رکوردز به عنوان سومین تک آهنگ از این آلبوم منتشر گردید.
رزماری رزباد بیکر (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به خاطر کمدی سیاه که بر اساس داستان های شخصی و اغلب طنز آمیز او است شناخته می شود. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگینامه. بیکر در الکساندریا ویرجینیا متولد شد و در مک لین ویرجینیا بزرگ شد. او سه خواهر کوچکتر در قید حیات و همچنین یک خواهر فوت شده دارد. پدرش جیمز بیکر چهارم، شریک ارشد بازنشسته شرکت Baker Botts LLP در واشینگتن دی. سی. و پسر جیمز بیکر سوم، وزیر خزانه داری سابق رئیس جمهور رونالد ریگان و وزیر امور خارجه در زمان ریاست جمهوری جورج اچ. دابلیو. بوش و مادرش نانسی&lt;ref name="rollcall/tortilla-coast"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="nancytbaker/resume"&gt;&lt;/ref&gt; نقاش متولد تگزاس است. در کودکی به دلیل اینکه دختر پسرنما بود و از پوشیدن لباس های پسرانه خودداری می کرد، به او لقب باد (Bud) داده شد و به همین دلیل نام رزباد (Rosebud) را برای خود برگزید. به دلیل ارتباط خانوادگی اش با خانواده بوش او اغلب به کاخ سفید می رفت و با نوه های جورج اچ. دبلیو. بوش وقت می گذراند. حرفه. بیکر در حالی که به عن
وان بازیگر در فیلم های مستقل کار می کرد، در کنار آن به عنوان پرستار بچه و پیشخدمت نیز فعالیت داشت. او همچنین در نقش رزی بیکر برای "مجله Elite Daily" فال زایچه می نوشت. در سال ۲۰۱۰ بیکر به عنوان یکی از بازیگران مجموعه تلویزیونی «"دخترانی که پسران را دوست دارند»" محصول ساندنس تی وی ظاهر شد. پدر بیکر بعدها او را تشویق کرد که استندآپ کمدی را به عنوان حرفه خود دنبال کند. در سال ۲۰۱۴ بیکر برای اولین بار در یک شب اجرای زنده در یک کلوپ کمدی در آستین تگزاس استندآپ کمدی اجرا کرد. اولین اجرای او در نیویورک در سالن متروپولیتن روم در چلسی برگزار شد. بیکر در اوایل دوران کمدی خود، شبی چهار تا پنج بار در کلوپ کمدی LOL در میدتاون منهتن اجرا داشت و همچنین به طور مکرر در کلوپ های کمدی مختلف در سراسر شهر به اجرای برنامه های آزاد می پرداخت. در سال ۲۰۱۸ او در فهرست چهره های جدید مجله Just for Laughs ظاهر شد. کمدی بیکر به عنوان کمدی سیاه توصیف شده است و بسیاری از شوخی های او حول داستان ها یا حکایات شخصی، مانند مرگ خواهرش یا خشونت خانگی او توسط دوست پسر سابق الکلی اش، می چرخد. شوخی های او اغلب طنزآمیز و دارای پیچ و خم های طنزآمیز اس
ت. بیکر پس از تماشای برنامه های کمدی ویژه دیو اتل، ایمی شومر، دیو چاپل و دیگران، سبک آنان را برای اجرای استندآپ کمدی آموخت.
باشگاه فوتبال ینگی یر یک باشگاه فوتبال ازبکستانی است که در ینگی یر، استان سیرداریو واقع شده است.
آرتو ورژی زیلفیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک، آسیب شناس و فیزیولوژیست اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۹ مهٔ ۱۹۴۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۶۷) فارغ التحصیل شد. و در همان دانشگاه فعالیت می کند. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
باشگاه فوتبال وستوک یک باشگاه فوتبال قزاق از شهر اوسکمن و یکی از اعضای بنیانگذار لیگ برتر قزاقستان در سال ۱۹۹۲ بود. بهترین نتیجه این باشگاه در لیگ، کسب مقام پنجم در سال های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ بود.
لوون کوریونی یزکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک زبان شناس و لغت شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۳ ژوئن ۱۹۴۱ در لویو به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۸) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان و فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۱۴ اوت ۲۰۱۶ در سن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
باشگاه فوتبال توران یک باشگاه فوتبال مستقر در داش اغوز، ترکمنستان است. آنها در لیگ عالی ترکمنستان، لیگ برتر، بازی می کنند. ورزشگاه خانگی آنها ورزشگاه اسپورت توپلومی است. در ماه مه ۲۰۱۰، این باشگاه با تصمیم فدراسیون فوتبال ترکمنستان نام خود را از توران داش اغوز به داش اغوز تغییر داد. در سال ۲۰۱۶، نام قدیمی بازگشت.
پایگاه هوایی سدات میچا () یک پایگاه هوایی و انبار موشکی نیروی هوایی اسرائیل است که اسرائیل وجود آن را نه تأیید و نه تکذیب می کند. این پایگاه در مرکز اسرائیل، در نیمه راه اورشلیم تا دریای مدیترانه واقع شده و تقریباً ۱۳ کیلومتر از جنوب شرقی تا شمال غربی امتداد دارد. مرکز این پایگاه در ۱٫۵ کیلومتری شمال موشاو سدوت میخا واقع شده است و نه باند فرودگاه دارد و نه پد فرود هلیکوپتر. تأسیسات آن اکنون به وضوح در تصاویر ماهواره ای قابل مشاهده است. قرار است کلاهک های هسته ای در این پایگاه نگهداری شوند که می توانند توسط موشک های موجود در آنجا شلیک شوند.
باشگاه فوتبال اک-مارال تخماق یک باشگاه فوتبال قرقیزستانی مستقر در تخماق، قرقیزستان بود که در لیگ برتر قرقیزستان بازی می کرد.
لولو با نام کامل لورن پریچارد (زاده ) خواننده، ترانه سرا و بازیگر آمریکایی است.
سوان بارویری داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی دان و دانشمند اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۲ در آخالکالاک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۵) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) و جایزه رئیس جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) شده است. وی در ۹ ژوئن ۲۰۲۰ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
اوبری لوگان با نام کامل اوبری میشل لوگان (زاده ) خواننده، ترانه سرا و موسیقی دان آمریکایی است.
سمیر صالح عبدالله السویلم (14 آوریل 1969 - 20 مارس 2002)، که عموماً با نام ابن خطاب شناخته می شود ، یک مبارز پان اسلامیست متولد عربستان سعودی بود . او بیشتر به خاطر مشارکتش در جنگ اول و دوم چچن شناخته می شود، که پس از نقل مکان به چچن به دعوت برادران احمدوف در آن شرکت کرد . زندگینامه. اوایل زندگی. پیشینه خطاب موضوع بحث است، برخی منابع سال تولد او را 1963 در اردن و نام اصلی او را حبیب عبدالرحمن ابن خطاب، در خانواده ای با اصالت اردنی-چرکی می دانند . ادعای دیگری می گوید که خطاب در سال 1969 با نام سمیر بن صلاح السویلم در عرعر، عربستان سعودی، از پدری بادیه نشین از قبیله عرب السویلم، که آن هم در اردن یافت می شود، و مادری از تبار ترکمن های سوری متولد شده است. صرف نظر از این ادعاها، خطاب خود را عرب معرفی کرد و بعداً عربستان سعودی و اردن را به عنوان کشورهای خود برگزید. او به عنوان یک دانش آموز درخشان توصیف می شد که در آزمون دبیرستان ۹۴ درصد نمره کسب کرد و در ابتدا می خواست تحصیلات عالی خود را در ایالات متحده ادامه دهد ، اگرچه برخلاف خواهر و برادرانش، از قبل به نشریات و نوارهای اسلامی علاقه داشت، تا جایی که آنها نام او
را به نام خلیفه دوم عمر بن خطاب تغییر دادند . او این عنوان را در طول فعالیت های ستیزه جویانه خود که در سال ۱۹۸۷ با پیوستن به اعراب افغان علیه نیروهای دولتی افغانستان و ارتش شوروی آغاز شد، حفظ کرد . افغاستان. خطاب در سن 17 سالگی، عربستان سعودی را ترک کرد تا در جنگ علیه نیروهای جمهوری افغانستان و اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ شوروی-افغانستان و جنگ داخلی افغانستان پس از آن شرکت کند . در این مدت، او پس از تصادف با بمب های کنار جاده ای، بخش عمده ای از دست راست خود را از دست داد. او هرگز به بیمارستان مراجعه نکرد و طبق طب نبوی ، خودش با استفاده از عسل آن را درمان کرد . او در نبرد نافرجام جلال آباد در سال 1989 شرکت کرد . خطاب، در حالی که رهبر تیپ بین المللی اسلامی بود، علناً اعتراف کرد که دوره بین سال های 1989 تا 1994 را در افغانستان گذرانده و با اسامه بن لادن و ظواهری ملاقات کرده است . در مارس 1994، خطاب به افغانستان رسید و از اردوگاه های آموزشی جنگجویان در استان خوست بازدید کرد . او در ماه مه 1994 با اولین گروه از شبه نظامیان چچنی به افغانستان بازگشت . خطاب در افغانستان آموزش دید و ارتباطات نزدیکی با القاعده داشت .
در نهایت چند صد چچنی در اردوگاه های القاعده در افغانستان آموزش دیدند. آذربایجان، تاجیکستان و بوسنی و هرزگوین. منابع ارمنی ادعا می کنند که در سال ۱۹۹۲ او یکی از داوطلبان چچنی بسیاری بود که به آذربایجان در منطقه درگیر جنگ قره باغ کوهستانی کمک کرد، جایی که گفته می شود با شامیل باسایف ملاقات کرده است . با این حال، وزارت دفاع آذربایجان هرگونه دخالت خطاب در جنگ اول قره باغ کوهستانی را تکذیب کرد . از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵، خطاب برای جنگیدن در کنار مخالفان اسلامی در جنگ داخلی تاجیکستان، آنجا را ترک کرد . قبل از عزیمت به تاجیکستان در سال ۱۹۹۴، خطاب به عبدالکریم خضر یک خرگوش خانگی هدیه داد که بلافاصله نام خطاب را بر آن نهادند. خطاب در مصاحبه ای اشاره کرد که در جنگ بوسنی نیز شرکت داشته است . بخشی از این مصاحبه که در آن او این جمله را بیان می کند، در مستند بی بی سی در سال 2004 "با عنوان «بوی بهشت»" قابل مشاهده است ، هرچند او نقش دقیق خود یا مدت حضورش در آنجا را مشخص نکرد. روسیه. جنگ اول چچن. به گفته برادر خطاب، او اولین بار در سال 1995 از طریق یک کانال تلویزیونی افغانستان درباره درگیری های چچن شنید؛ در همان سال، او به عنوان
خبرنگار تلویزیونی وارد چچن شد. او به عنوان پیشگام در تولید فیلم های ویدئویی از عملیات جنگی شورشیان چچن به منظور کمک به تلاش های جمع آوری کمک های مالی و همچنین جذب نیرو در سطح بین المللی شناخته می شود و خود او در سال 1996 زمانی که خودش از کمین علیه یک ستون زرهی روسی در شاتوی فیلمبرداری کرد، به شهرت رسید . مدت کوتاهی پس از ورودش، او با یک زن لک از داغستان، خواهر نادر خاچیلیف ، اسلام گرا و رهبر اتحادیه مسلمانان روسیه، ازدواج کرد. این ازدواج به عنوان راهی برای بین المللی کردن مبارزه چچن در نظر گرفته شده است. در طول جنگ اول چچن ، خطاب در نبرد با نیروهای فدرال روسیه شرکت کرد و به عنوان واسطه مالی بین منابع مالی مسلمانان خارجی و جنگجویان محلی عمل کرد. برای کمک به تأمین بودجه و گسترش پیام مقاومت، او اغلب حداقل با یک فیلمبردار همراه بود. واحدهای او به خاطر چندین کمین ویرانگر علیه ستون های روسی در کوه های چچن مورد تقدیر قرار گرفتند. اولین اقدام او کمین اکتبر 1995 به یک کاروان روسی بود که منجر به کشته شدن 47 سرباز شد. خطاب به خاطر کمین آوریل 1996 خود به یک ستون زرهی بزرگ در تنگه باریک یاریشماردی، نزدیک شاتوی ، که منجر ب
ه کشته شدن تا 100 سرباز و انهدام حدود دو یا سه دوجین وسیله نقلیه شد، شهرت اولیه و بدنامی زیادی در روسیه به دست آورد. در کمین دیگری، در نزدیکی ودنو ، حداقل 28 سرباز روسی کشته شدند. در سال 1996، به دستور اصلان مسخدوف، رئیس جمهور چچن ، خطاب به عنوان رئیس مرکز آموزش نظامی جبهه مرکزی نیروهای مسلح چچن منصوب شد . در جریان جنگ، شامیل باسایف به نزدیکترین متحد و دوست شخصی خطاب تبدیل شد. او همچنین با زلیخان یانداربیف مرتبط بود، کسی که دو تا از بالاترین جوایز نظامی چچن، نشان افتخار و مدال جنگجوی شجاع، را به خطاب اعطا کرد و در سال 1997 او را به درجه ژنرالی ارتقا داد . یک فرمانده ارشد چچنی به نام ایزمائیلوف به مطبوعات گفت که چگونه خطاب با استناد به قرآن ، زمانی که در پایان جنگ چچنی ها می خواستند کسانی را که خائن می دانستند، تیرباران کنند، مردم را به خویشتنداری دعوت کرد. فعالیت در جمهوری چچن ایچکریا. پس از پایان جنگ، خطاب که در آن زمان به درخواست روسیه تحت تعقیب اینترپل بود، به یک جنگ سالار برجسته تبدیل شد و فرماندهی مجاهدین چچن ، ارتش خصوصی خود را با گروهی از اعراب، ترک ها، چچنی ها، کردها و دیگر جنگجویان خارجی که برای شرکت
در جنگ آمده بودند، بر عهده گرفت. او شبکه ای از اردوگاه های شبه نظامی را در مناطق کوهستانی جمهوری ایجاد کرد که نه تنها چچنی ها، بلکه مسلمانان جمهوری های قفقاز شمالی روسیه و آسیای مرکزی را نیز آموزش می داد . در 22 دسامبر 1997، بیش از یک سال پس از امضای پیمان خاساو-یورت و پایان جنگ اول در چچن، مجاهدین و گروهی از شورشیان داغستانی به پایگاه تیپ زرهی 136 لشکر 58 ارتش روسیه در بویناکسک ، داغستان حمله کردند . جنگ در داغستان. در سال ۱۹۹۸، خطاب به همراه شامیل باسایف ، مجلس شورای مجاهدین متحد (شورای مشورتی رزمندگان مقدس متحد)، کنگره خلق های داغستان و ایچکریا، هنگ ویژه اسلامی (SPIR)، تیپ بین المللی اسلامی حافظ صلح (IIPB) (که با نام ارتش اسلامی حافظ صلح نیز شناخته می شود) و گروهی از بمب گذاران انتحاری زن، گردان شناسایی و خرابکاری ریاض-سالیخین شهدای چچن را ایجاد یا سازماندهی مجدد کرد . در اوت-سپتامبر ۱۹۹۹، آنها تهاجمات IIPB به داغستان را رهبری کردند که منجر به کشته شدن حداقل چند صد نفر شد و عملاً جنگ دوم چچن را آغاز کرد . بمب گذاری های آپارتمانی روسیه در سال ۱۹۹۹. تحقیقات سرویس امنیت فدرال فدراسیون روسیه (FSB) خطاب را به
عنوان مغز متفکر بمب گذاری های آپارتمان های روسیه در سپتامبر 1999 معرفی کرد . با این حال، در 14 سپتامبر 1999، خطاب به خبرگزاری اینترفاکس روسیه در گروزنی گفت که هیچ ارتباطی با انفجارهای مسکو ندارد ؛ از او نقل قول شده است: "«ما دوست نداریم شبیه کسانی باشیم که غیرنظامیان خوابیده را با بمب و گلوله می کشند.»" برخی از روزنامه نگاران و مورخان، چه غربی و چه روسی، ادعا کرده اند که این بمب گذاری ها در واقع یک حمله « پرچم دروغین » بوده که توسط FSB انجام شده تا از سرگیری فعالیت های نظامی در چچن را مشروعیت بخشد . از جمله آنها می توان به دیوید ساتر ، محقق دانشگاه جانز هاپکینز ، مورخانی مانند یوری فلستینسکی ، ایمی نایت و کارن داویشا ، و افسر سابق FSB، الکساندر لیتویننکو ، که گمان می رود توسط مأموران روسی در لندن مسموم شده باشد، اشاره کرد . با این حال، حمله به داغستان در اوت ۱۹۹۹ اولین و اصلی ترین دلیل جنگ دوم چچن بود. جنگ دوم چچن. در جریان جنگ سال ۲۰۰۰، خطاب رهبری مجاهدین چچن را به دست گرفت و در رهبری شبه نظامیان خود علیه نیروهای روسی در چچن، و همچنین مدیریت هجوم جنگجویان خارجی و پول و همچنین برنامه ریزی حملات در روسیه شرکت
داشت. او در طول این سال چندین حمله ویرانگر را رهبری یا فرماندهی کرد، مانند نبرد کوهستانی که حداقل 67 چترباز روسی را کشت ، و حمله به کاروان OMON در نزدیکی ژانی-ودنو که حداقل 3 سرباز وزارت کشور روسیه را کشت. در طول جنگ، او ویدیوی "جهنم روسی" را تولید کرد که شکنجه و اعدام سربازان روسی را به نمایش می گذارد و بعداً در بین شبه نظامیان اسلام گرا در سطح بین المللی محبوب شد. خطاب بعداً از یک گلوله کالیبر سنگین به شکم و یک انفجار مین جان سالم به در برد . مرگ و میراث. خطاب در 20 مارس 2002 بر اثر مسمومیت درگذشت، زمانی که یک پیام رسان داغستانی که توسط سرویس امنیت فدرال روسیه استخدام شده بود ، روز قبل نامه ای مسموم به خطاب داد . منابع چچنی گفتند که این نامه با "یک عامل عصبی سریع الاثر ، احتمالاً سارین یا یک مشتق" پوشانده شده بود. پیام رسان، یک جاسوس دوجانبه داغستانی معروف به ابراهیم آلاوری، توسط سرویس امنیت فدرال روسیه در مأموریت معمول پیک خود تحویل داده شد. خطاب نامه هایی از مادرش در عربستان سعودی دریافت می کرد و سرویس امنیت فدرال روسیه این را مناسب ترین زمان برای کشتن خطاب دانست. گزارش شده است که عملیات استخدام و تبدیل ا
براهیم آلاوری به کار برای سرویس امنیت فدرال روسیه و تحویل نامه مسموم، حدود شش ماه طول کشیده است. طبق گزارش ها، آلاوری یک ماه بعد در باکو ، آذربایجان به دستور شامیل باسایف ردیابی و کشته شد . امیر ابو الولید جانشین ابن الخطاب شد . زمانی که عمر محمد علی الرماح ، زندانی یمنی در خلیج گوانتانامو ، با این ادعا مواجه شد که شاهد کشته شدن خطاب در یک کمین در دویسی ، روستایی در دره پانکیسی گرجستان در 28 آوریل 2002 بوده است، به دروغ گزارش شد که او مرده است. « خطابکا » (хаттабка) اکنون نامی محبوب در روسیه و چچن برای نارنجک دستی دست ساز است که از نارنجک های VOG-17 یا VOG-25 ساخته می شود . به دلیل مخالفت شدید و فداکاری اش علیه روسیه، به او لقب شیر چچن داده بودند . رابطه با اسامه بن لادن. طبق گفته فواز جرجیس که به خاطرات سیف العادل و ابو ولید المصری استناد کرده است ، ابن خطاب و اسامه بن لادن گروه های جداگانه ای را اداره می کردند، زیرا دشمن را متفاوت تعریف می کردند، اما سعی می کردند یکدیگر را به سمت برنامه های جنگی خود بکشانند. بخشی از علاقه بن لادن تلاش برای دستیابی به سلاح های کشتار جمعی (یا حداقل بمب های کثیف ) از زرادخانه
روسیه از طریق تماس های الخطاب بود. به گفته ریچارد ای. کلارک ، « بن لادن کهنه سربازان عرب افغان، پول و اسلحه را برای ابن خطاب، همتای سعودی خود در چچن فرستاد، که به نظر می رسید صحنه ای ایده آل برای جهاد باشد.»
نشان هواگرد نظامی () نشان هایی برای شناسایی بصری کشور یا شاخه ای از خدمت نظامی است که هواگرد نظامی به آن تعلق دارد. این نشان ها بر روی هواپیماهای نظامی اعمال می شوند. بسیاری از نشان ها به شکل دایره هستند، همچنین اشکال دیگری مانند ستاره، صلیب، مربع یا مثلث نیز استفاده می شوند. نشان ها اغلب در کناره های بدنه، سطوح بالایی و پایینی بال ها و همچنین روی باله یا سکان هواپیما نمایش داده می شوند، اگرچه تنوع قابل توجهی را می توان در بین بازوهای هوایی مختلف و در نیروهای هوایی خاص در طول زمان مشاهده کرد.
سافت گرانج (یا تامبلر گرانج) یک سبک مد بود که در اواخر دههٔ ۲۰۰۰ و اوایل دههٔ ۲۰۱۰ در تامبلر پدید آمد. این سبک که ریشه در مد «ایندی اسلیز» دههٔ ۲۰۰۰ داشت و بیش از آن از مد دههٔ ۹۰، به ویژه گرانج، تأثیر گرفته بود، در واقع به عنوان نوعی جواب یا اعتراض به سلطه فرهنگ پرزرق وبرق تناسب اندام که در آن زمان بر فرهنگ عامه مسلط بود، پدید آمد. ویژگی بارز این سبک تلفیق عناصر بامزه و تهاجمی می باشد؛ از جمله چوکر، دامن تنیس، کت و چکمه های چرمی، تاج گل، شلوار جین پاره و رنگ های پاستلی. سافت گرانج حدود سال ۲۰۱۴ به اوج محبوبیت خود رسید؛ در این دوره طراحان مد سطح بالا همچون هادی سلیمان و جرمی اسکات آن را پذیرفته بودند و چهره هایی نظیر چارلی ایکس سی ایکس به پوشیدن این سبک روی آورده بودند. سافت گرانج با پیوند دادن خرده فرهنگ، مد و موسیقی در بستر اینترنت، یکی از اولین سبک هایی بود که به عنوان یک «زیبایی شناسی اینترنتی» شناخته شد. این سبک در اوایل دههٔ ۲۰۲۰ با موج کوچکی در اپلیکیشن اشتراک ویدئو تیک تاک جانی دوباره یافت.
پراجاپاتی (، به معنای «ارباب مردم») یک فیلم درام اکشن به زبان مالایالم محصول سال ۲۰۰۶ است که توسط رینجیت نوشته و کارگردانی شده است. این فیلم با نقش آفرینی بازیگرانی چون مَموتی، صدیق, سرینیواسان, ندومودی ونو، و تیلاکان ساخته شده است. موسیقی متن آن را تِج مِروین ساخته است و این اثر، نخستین حضور ادیتی رائو حیدری در یک فیلم بلند سینمایی را رقم می زند. فیلم برداری آن در نزدیکی منطقهٔ گوپی چتی پالایام در ایالت تامیل نادو انجام شده است.
یوری سمباتی تونیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک و استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۱ سپتامبر ۱۹۳۷ در کیروواکان به دنیا آمد و از (۱۹۵۵) و دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۶۱) فارغ التحصیل شد. وی در وزارت بهداشت ارمنستان فعالیت کرده است. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان و مدال مارشال باقرامیان شده است.
نشان تقدیر () یا مدال تقدیر یک نشان نظامی سطح متوسط ایالات متحده آمریکا است که به پاس اعمال قهرمانانه یا خدمات شایسته اهدا می شود. هر شاخه از نیروهای مسلح ایالات متحده نسخه مخصوص به خود از نشان تقدیر را صادر می کند و نسخه پنجم آن برای اعمال خدمت نظامی مشترک که تحت نظر وزارت دفاع انجام می شود، موجود است. مدال تقدیر در ابتدا فقط یک نوار خدمت بود و اولین بار در سال ۱۹۴۳ توسط نیروی دریایی ایالات متحده و گارد ساحلی ایالات متحده اعطا شد. پس از آن در سال ۱۹۴۵ روبان تقدیر نیروی زمینی ایالات متحده و در سال ۱۹۴۹ روبان های تقدیر نیروی دریایی ایالات متحده، گارد ساحلی و نیروی زمینی به «روبان تقدیر با آویز فلزی» تغییر نام دادند. تا سال ۱۹۶۰ روبان های تقدیر به عنوان مدال های کامل مجاز شدند و متعاقباً به عنوان نشان های تقدیر شناخته شدند. جوایز اضافی مدال های تقدیر نیروی زمینی و هوا و فضا با خوشه های برگ بلوط برنزی و نقره ای مشخص می شوند. مدال تقدیر نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی و مدال تقدیر گارد ساحلی، ستاره های طلایی و نقره ای هستند که نشان دهنده جوایز اضافی می باشند.
توماس ارنست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل آلمان است که در پست دروازه بان بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشتوتگارت، اف اس وی فرانکفورت، آینتراخت فرانکفورت، بوخوم و کایزرسلاوترن اشاره کرد. دوران حرفه ای. ارنست در ویسبادن، هسن به دنیا آمد. او فوتبال حرفه ای را با آینتراخت فرانکفورت آغاز کرد. در این باشگاه هسنی، او تنها موفق شد در طول هفت سال مجموعاً پنج بار در بوندس لیگا به میدان برود، زیرا با حضور اسطوره ای همچون اولی اشتاین فرصت زیادی برای بازی پیدا نمی کرد. در سال ۱۹۹۴، او باشگاهش را تغییر داد اما در همان شهر ماند و به اف اس فاو فرانکفورت در دستهٔ دوم پیوست. پس از یک فصل، ارنست به بوخوم رفت که آن هم در سطح دوم فعالیت می کرد، اما در دو فصل نخستش فقط دو بار به میدان رفت. بهترین فصل انفرادی او در فصل ۱۹۹۸–۹۹ رقم خورد، زمانی که در ۳۲ مسابقهٔ لیگ حضور یافت؛ اما باشگاهش از نوردراین-وستفالن در پایان فصل به عنوان تیم دوم از پایین جدول به دسته پایین تر سقوط کرد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶، ارنست در سطح نخست فوتبال آلمان ماند، با بازی در اشتوگارت و کایزرسلاوترن، اما همچنان بیشتر به عنوان
دروازه بان ذخیره به میدان رفت، تا زمانی که در سن ۳۸ سالگی از فوتبال خداحافظی کرد. او در مجموع ۱۹ فصل حرفه ای، در ۱۵۲ مسابقهٔ لیگ حضور یافت که از این تعداد ۱۰۶ بازی در سطح اول انجام شده بود. ارنست بلافاصله پس از بازنشستگی وارد عرصهٔ مربی گری شد و به عنوان مربی دروازه بان ها در تیم ملی فوتبال زنان آلمان فعالیت کرد. در سال بعد، نخستین تجربهٔ سرمربی گری خود را با باشگاه سابقش، اف اس فاو فرانکفورت، به دست آورد و در سال ۲۰۰۸ به بوخوم بازگشت تا این بار به عنوان مدیر فوتبال فعالیت کند. زندگی شخصی. همسر ارنست، کرستین پولمان، نیز یک فوتبالیست حرفه ای بود. پسر او، تیارک، در حال حاضر به عنوان دروازه بان برای باشگاه آلمانی هرتابرلین بازی می کند.