Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایران در جنگ: تعامل با جهان مدرن و کشاکش با امپراتوری روسیه نام کتابی از مازیار بهروز است. ایران در جنگ، به موضوع برآمدن ایل قاجار و تشکیل حکومت در ایران توسط آنها و در ادامه، جنگ های ایران قاجاری با امپراتوری روسیه بر سر کنترل بر منطقه قفقاز می پردازد. این کتاب در سال ۲۰۲۳ میلادی در انگلستان توسط انتشارات بلومزبری و ترجمه آن در ۱۴۰۳ خورشیدی توسط نشر اختران در ایران عرضه شده است. فصل بندی. این کتاب با پیشگفتار و درآمد نویسنده آغاز شده و در ادامه در چهار فصل به گسترش موضوع می پردازد. در متن، پی نوشت هایی هستند که ارجاع به بخش انتهایی کتاب دارند. در پایان فصل چهارم، تکمله ای در با ذکر هفت نکته نویسنده آمده است.در پایان، یک روزشمار وقایع جنگ های ایران و روسیه، گزیده ای از شخصیت های سرشناس ایرانی و روس در آن برهه، کتاب نامهٔ فارسی و انگلیسی و نمایه آمده است. سرفصل ها، به شرح «وحدت مجدد در نظام قاجار»، «ایران: حکومت و جامعه در اوایل قرن نوزدهم»، «دیپلماسی و جنگ: نخستین جنگ روسیه و ایران ۱۸۰۴-۱۸۱۳» و «سال های بین دو جنگ و جنگ دوم روسیه و ایران» هستند. نقدها. جواد مرشدلو (استادیار رشته تاریخ در دانشگاه تربیت مدرس)،
معتقد است که «کتاب ایران در جنگ تلاش دارد روایت های "شاه محور" و اغلب "ستایش گرانه" را کنار بزند و نگاهی "تحلیلی" مبتنی بر اسناد ارائه دهد». او بر این باور است که «تاریخ نگاری رسمی ایران از دوره پهلوی به بعد، متاثر از نگاه های سیاسی آن زمان، تصویر منفی ای از قاجار ترسیم کرده که آثار آن همچنان در ذهنیت جمعی باقی مانده است.» این استاد دانشگاه، استفادهٔ گسترده نویسنده از اسناد بین المللی مانند آرشیو دیوان هند و وزارت خارجه بریتانیا را از نقاط قوت کتاب دانسته و گفته «برای درک تصمیماتی چون امضای عهدنامه گلستان، نمی توان تنها به منابع فارسی بسنده کرد». وی همچنین عدم توجه به شخصیت هایی همچون میرزا عیسی قائم مقام و میرزا عبدالوهاب نشاط با وجود نقش مهمشان در دیپلماسی قاجار را از کاستی های کتاب بهروز می داند. در تایید روایت کتاب ایران در جنگ، روزنامه شرق نوشت: «در روایت بهروز، ایران در اوایل قرن نوزدهم در میان شبکه ای از دسیسه و دیپلماسی اروپایی گرفتار آمده بود که رهایی از آن اگر نه ناممکن، دست کم دشوار بود. از طرف دیگر، قراردادها و پیمان ها و وعده های قدرت های امپریالیستی تنها تا زمانی اعتبار و ارزش داشت که به سود این
قدرت ها بود و وقتی دیگر به سودشان نبود و برای ازسرگیری مخاصمات آمادگی داشتند، دوباره راه جنگ را در پیش می گرفتند. این روند در دوران قاجار نیز به خوبی آشکار شد؛ زمانی که ناپلئون با تزار٬ از در صلح درآمد، وعده حمایت فرانسه نقش بر آب شد. وعده حمایت انگلیس در ۱۸۰۹/۱۱۸۸ نیز سخاوتمندانه می نمود و امید بسیاری را در ایران برانگیخت، اما برای زمانی بود که بریتانیا با روسیه و فرانسه در جنگ بود. در ۱۸۱۴ که فرانسه شکست خورد، بریتانیا در قرارداد بازنگری و دادن کمک مالی و نظامی به ایران را منوط به آن کرد که ایران آغازگر جنگ نباشد. زمانی که روسیه درگیری ها را در ۱۸۲۵/۱۲۰۴ آغاز کرد -و هنری ویلوک، دیپلمات انگلیسی بر آن گواهی داد- بریتانیا ایران را مقصر دانست و از دادن کمک خودداری کرد».
لوئیس روبرتو کانریکز ماگدالنو (؛ زادهٔ ) خواننده، رپر و ترانه پرداز اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. لوئیس روبرتو کانریکز در ۲۸ فوریه ۱۹۹۶ در کابورکا سونورای مکزیک متولد شد. در سال ۲۰۱۸، پس از ترک شغل تمام وقت خود در یک جایگاه سوخت، بر نوشتن آهنگ تمرکز کرد، و با لیبل Kartel Music قرارداد بست و اولین آلبوم خود را با نام "Mis Inicios" منتشر نمود، که شامل آهنگ مشترک "Mi Apodo El 20" با لوس مینی درکابورکا بود. کانریکز در سال ۲۰۱۹، تک آهنگ «El Buho» را منتشر کرد که در نهایت به جمع ۱۰ آهنگ برتر جدول پخش منطقه ای مکزیک در ایالات متحده رسید. او همچنین در آن سال سه آلبوم منتشر کرد؛ دومین و سومین آلبوم استودیویی او با نام های "Pocos Pero Locos" و "Aquí Sequimos de Pie" بود و همچنین یک آلبوم تلفیقی با نام "Corridos 2019, Vol." "2." وی در سال ۲۰۲۲، با گروه La Adictiva در آهنگ "JGL" همکاری کرد که در هفته چهارم خود در صدر جدول پخش منطقه ای مکزیک در ایالات متحده قرار گرفت. از نظر ترانه، این آهنگ به ستایش سلطان مواد مخدر خواکین گوزمن می پردازد. در اوت ۲۰۲۲، با پسو پلوما در آهنگ
"Siempre Pendientes" همکاری کرد که از نظر تجاری موفقیت آمیز بود. این آهنگ و موزیک ویدیوی همراه آن جنجال برانگیز شد؛ اشعار آهنگ عمدتاً خواکین گوزمن را ستایش می کرد، در حالی که موزیک ویدیوی آن، به کارگردانی سزار آکوستا، سه روز بعد به دلیل خشم عمومی از یوتیوب حذف شد، در حالی که در ۲۴ ساعت اول خود در این پلتفرم بیش از ۲ میلیون بازدید داشت. پس از انتشار این تک آهنگ، کانریکز با مارکا رجیسترادا در آهنگ "Puro Campeón" همکاری کرد. او در آغاز سال ۲۰۲۳، آهنگ "Si Tú Te Fueras de Mí" اثر مارکو آنتونیو سولیس را بازخوانی کرد. و در فوریه ۲۰۲۳ با گروه فیرمه در آهنگ "Un Amor Como Este" همکاری کرد. او سرانجام با خواننده آمریکایی نیکی جم در آهنگ "Como el Viento" همکاری نمود که در مارس ۲۰۲۳ منتشر شد و در هفته جشنواره موسیقی پریمیو لو نوئسترو در میامی ضبط شد. در طول تابستان ۲۰۲۳، چندین آهنگ با دیگر هنرمندان منتشر کرد، از جمله "Viejo Lobo" با ناتانائیل کانو "Su Casa" با پزو پلوما "La 701" با تیتو دابل پی و "Dembow Bélico" با تیتو دابل پی و جوئل د لا پی. در اکتبر ۲۰۲۳، در مهمانی پس از کنسرت سائول آلوارس به همراه جی بالوین دیده شد.
در همان ماه، او اولین آلبوم خود را از سال ۲۰۲۲ اعلام کرد که در آن پزو پلوما و ناتانائیل کانو حضور خواهند داشت. او با انتشار تک آهنگ "Sin Tanto Royo" به همراه Tito Double P، آلبوم را تبلیغ کرد. در نوامبر ۲۰۲۳، او با لس دارئیس د لا سیرا و ادگاردو نونز در آهنگ De Fresa y Coco همکاری کرد. او همچنین در همان ماه با خواننده کلمبیایی، رایان کاسترو آهنگی با عنوان "Plebita" منتشر کرد. در دسامبر، او "Te Quiero Así" را منتشر کرد که ادای احترامی به والنتین الیزالده بود. او همچنین فهرست آهنگ های "Corridos Bélicos،" "نسخه چهارم" را اعلام کرد. پس از انتشار آلبوم "Corridos Bélicos" در اوایل سال ۲۰۲۴، که شامل حضور مهمانانی از گابیتو بالستروس و دیگران بود، کونریکز تک آهنگ های بیشتری منتشر کرد و در نهایت تک آهنگ موفق " Si No Quieres No" را با همکاری نتون وگا منتشر کرد.
سوندو (هانجا: 順道) راهبی از قرن چهارم میلادی بود که در سال ۳۷۲ (دومین سال سلطنت پادشاه سوسوریم از گوگوریو) توسط پادشاه فو جیان از سلسله چین سابق، برای گسترش بودیسم به گوگوریو فرستاده شد . فو جیان در ازای اعزام یکی از دشمنان سیاسی سلسله چین سابق، فرستاده ای به گوگوریو فرستاد. این نخستین سند از معرفی رسمی بودیسم به گوگوریو است. البته، سابقه هایی از برخورد با بودیسم پیش از این وجود داشته است، اما این نخستین باری است که به طور جدی و رسمی مورد پذیرش قرار می گیرد. به طور خاص، بکجه حدود یک دهه بعد از ورود مارانانتا، بودیسم را به طور رسمی به رسمیت شناخت و شیلا نیز سال ها بعد، در سال ۵۲۷، با شهادت ایچادون به این مسیر پیوست و این مکتب را به طور رسمی تأیید کرد. البته، شواهدی از مواجهه با بودیسم از سوی هر سه این پادشاهی ها، حتی به طور غیررسمی، در زمان های قبلی نیز وجود دارد. این نشان می دهد که ارتباطات فرهنگی و مذهبی در آن دوران، به طور طبیعی و تدریجی شکل می گرفته و این پذیرش رسمی تنها نتیجه ی یک روند طولانی بوده است. نقل شده که سوندو با و کتب مقدس بودایی به گوگوریو آمد و پادشاه و اتباع گوگوریو از او به عنوان یک فرد شریف
استقبال کردند. گفته می شود که سوندو در چومونسا یا سونگمونسا، اولین معبد گوگوریو، اقامت گزید و بودیسم را گسترش داد. ریشه های سوندوی آن زمان نامشخص است. به دلیل فقدان سوابق روشن، دیدگاه های مختلفی از جمله دودمان جین شرقی، هند و راهبان منطقه غربی وجود دارد. با این حال، از آنجایی که او توسط فو جیانِ دون پایه فرستاده شده بود، این احتمال نیز وجود دارد که او کاملاً اهل منطقه دیگری بوده باشد.
زنجیرشکمیان () گروهی از کرم های خاکی بومی جنوب و شرق آسیا است که شامل حدود ۲۰۰ گونه و پنج جنس می شود.
پلازای ایستگاه مترو میدان جهاد یک سازه ی معماری در ورودی ایستگاه متروی میدان جهاد تهران است. این پروژه طراحی شده تا ورودی مرسوم مترو را به فضایی متفاوت و دارای نماد شهری تبدیل کند. پلازا در تقاطع ولیعصر – فاطمی واقع شده و در اردیبهشت ۱۴۰۲ به بهره برداری رسید. طراحی و معماری. طراحی معماری: پروژه توسط یک استودیو معماری ایرانی ( استودیو معماری کا به سرپرستی محمد خاوریان) انجام شده است. هدف تبدیل ورودی مترو به یک «فضای رویداد شهری سرپوشیده» با سقفی آزاد و قابل استفاده در تمام طول روز بوده است. مصالح بومی: بیش از ۳۰۰ هزار آجر قزاقی ساخته شده با خاک محلی به صورت قائم و قوسی و در کارگاه های سنتی اطراف تهران استفاده شده است. همچنین ۶۰ تن اسکلت فلزی و ۲۰۰ متر مکعب بتن در این پروژه استفاده شده است. اقلیمی و عملکردی: سقف طراحی شده، عابران را از آفتاب شدید تهران محافظت می کند؛ فضا به دو زون اصلی تقسیم شده — یکی برای مکث و نشستن، و دیگری برای عبور، گفت وگو و رویدادهای شهری. هزینه: این پروژه با بودجه ۱۵۰ هزار پوندی در نوامبر سال ۲۰۲۲ تکمیل شد. مساحت داخلی پلازای ایستگاه مترو جهاد تهران حدود ۸۰۰ متر مربع در یک عرصه ۲۵۰۰ ساخ
ته شده است. جوایز و افتخارات. این پروژه در سال ۲۰۲۴ / ۱۴۰۳ از سوی مؤسسه سلطنتی معماران بریتانیا (RIBA) به عنوان یکی از پروژه های برتر معماری جهان انتخاب و جایزه دریافت کرده است. ریبا آن را پروژه ای فریبنده در سادگی و نماد یک تغییر فرهنگی در طراحی شهری توصیف کرده است. در سال ۲۰۲۳ این پروژه در رویداد سالانه مجله معماری دزین در بخش پروژه های زیرساختی و حمل ونقل برگزیده شد. همچنین این پروژه به عنوان نامزد جایزه معماری آقاخان در سال ۲۰۲۵ معرفی شده است.
بزرگ کرم کم تار () نوعی کرم است از زیرگروه کم تاران هستند که عمدتا خشکی زی به شمار می آید. بزرگ کرم های کم تار در ابرراسته ی «بزرگ کرم های خاکی» قرار دارند و شامل گروه های زنجیرشکمیان و کرم خاکی (یا طبق طبقه بندی ایستون، راسته ی هاپلوتاکسیده) می شوند.
پس منفذیان یا پس روزنان با نام علمی اوپیستوپورا () راسته ای از کرم های عمدتاً خشکی زی است. این راسته به زیررده کم تاران تعلق دارد، که ویژگی آن داشتن مگانیفریدیوستوم (منافذ بزرگ دفعی) و منافذ تناسلی نر است که در پشتِ آخرین بند بیضه ای باز می شوند. این راسته شامل خانواده های بزرگ کرم های کم تار از کرم های خاکی واقعیِ عمدتاً خشکی زی است. در حال حاضر، هشت خانواده شناخته شده در این راسته وجود دارد کرم های مگاسکولسیده متعلق به این راسته است.
کگاشبک شمشیویچ اورونبایف (; متولد ۱۹۶۲)، معروف به ایولگینسکی ریپر ()، یک قاتل زنجیره ای، متجاوز، مرده پرست و آدمخوار قرقیزستانی - روسی است که بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۲ شش زن را در سرزمین آلتایی و بوریاتیا به قتل رساند و پس از آن به اجساد آنها تجاوز جنسی کرد. او به جرم این قتل ها مجرم شناخته شد و به حبس ابد محکوم شد که در زندان دلفین سیاه در حال گذراندن آن است. زندگی نامه. اطلاعات کمی در مورد زندگی اولیه اورونبایف در دسترس است. مشخص است که او در سال ۱۹۶۲ در جمهوری شوروی قرقیزستان متولد شد و در اوایل دهه ۱۹۹۰ به روسیه مهاجرت کرد. اولین قتل شناخته شده او در مارس ۱۹۹۱ در نووالتایسک، سرزمین آلتایی رخ داد، جایی که او در خانه ای اجاره ای با صاحبخانه ۷۶ ساله خود زندگی می کرد. یک شب، هنگام صرف شام با او، اورونبایف پیشنهاد رابطه جنسی با او را داد، اما اورونبایف امتناع کرد. او از روی عصبانیت، او را با نوک تیز تبر تا سر حد مرگ کتک زد و به جسدش تجاوز کرد. روز بعد، او خانه را با نفت سفید پوشاند و آن را به آتش کشید و بیشتر آن را از بین برد. جسد قربانی پس از خاموش شدن آتش کشف شد و مشخص شد که او به قتل رسیده است، اما این جنایت
تا نوامبر ۲۰۲۲، زمانی که اورونبایف به قاتل بودن اعتراف کرد، یک پرونده باز ماند. بین این دوره و سال ۱۹۹۷، مشخص است که او مرتکب دو قتل شده و به خاطر آنها چندین سال در زندان بوده است. در حالی که هیچ چیز در مورد قتل اول، از جمله مکان و تاریخ آن، مشخص نیست، قتل دوم در سال ۱۹۹۷ در نیژنیایا ایولگا رخ داده است که به خاطر آن ۸ سال در زندان بوده است. در سال ۲۰۰۶، او آزاد شد و به بوریاتیا بازگشت. از آنجایی که او فاقد هرگونه درآمدی بود، با آشنایان خودجوش در شهرک های مختلف اطراف منطقه زندگی می کرد و با انجام کارهای متفرقه امرار معاش می کرد. پس از حدود یک سال پنهان کاری، در ژوئیه ۲۰۰۷، او در خیابان های اولان-اوده با دختر جوانی آشنا شد. پس از آشنایی اتفاقی با یکدیگر، این دو با تاکسی به روستای میاسوکومبینات رفتند و در آنجا در کنار رودخانه اودا نشستند و مشروبات الکلی نوشیدند. او در حالت مستی به دختر پیشنهاد رابطه جنسی داد، اما دختر پیشنهاد او را رد کرد. اورونبایف که عصبانی شده بود، دختر را خفه کرد و سپس با جسد رابطه جنسی برقرار کرد و آن را در کنار رودخانه رها کرد. روز بعد، او به صحنه جرم بازگشت، بقایای جسد را تکه تکه کرد و س
پس آنها را به رودخانه انداخت. آنها هرگز پیدا نشدند و هویت قربانی همچنان ناشناخته است. در سال های بعد، هیچ قتل یا جرم ثبت شدهٔ دیگری که بتوان آن را به کگاشبک نسبت داد، وجود ندارد. او در کار ساخت و ساز و تعمیرات بود و عمدتاً از طریق قراردادهای خصوصی درآمد کسب می کرد. پس از اتمام یکی از این کارها در ژوئیه ۲۰۱۲، او اتاقی را در هتل خوتوروک در اولان-اوده اجاره کرد و در آنجا چند ساعت الکل نوشید. عصر یازدهم ژوئیه، او برای جستجوی یک رابطهٔ غیررسمی بیرون رفت و با زنی روبرو شد که او را برای نوشیدن به اتاق هتل خود دعوت کرد. پس از مدتی، اورونبایف فکر کرد که آن زن پولش را دزدیده است. او که خشمگین شده بود، او را با بند کفش خفه کرد و جسد را زیر تخت پنهان کرد و رفت تا از بازار نزدیک چاقویی بخرد که با آن جسد را تکه تکه کند. با این حال، تقریباً در نیمه راه سفر بازگشت، نظرش عوض شد و به جای آن فرار کرد. بعداً، پول «گمشده» را در جیب هایش پیدا کرد. جسد زن سرانجام توسط مقامات پیدا شد و آنها تحقیقات برای دستگیری قاتل او را آغاز کردند. پس از آخرین قتل، او اولان-اود را ترک کرد و در منطقه ایولگینسکی ساکن شد و در آنجا به عنوان کارگر مشغو
ل به کار شد. در ۲۰ سپتامبر، او تصمیم گرفت به دیدار زنی ۵۳ ساله ساکن نیژنیایا ایولگا برود، زنی که قبلاً تعمیراتی برای او انجام داده بود. پس از یک مکالمه کوتاه، او پیشنهاد رابطه جنسی با او را داد، اما به سرعت مورد اصابت گلوله قرار گرفت. اورونبایف که خشمگین شده بود، شروع به مشت و لگد زدن به سر زن کرد و او را تا سر حد مرگ کتک زد. کگاشبک پس از قتل قربانی، جسد را به یک ساختمان متروکه در همان نزدیکی کشید، جایی که با جسد او رابطه جنسی برقرار کرد، سپس آن را از شکمش بیرون آورد و تا حدی مثله کرد. هنگامی که کار بی رحمانه اش تمام شد، امعاء و احشاء قربانی را به سگ همسایه خوراند و روستا را ترک کرد و به اولان-اود بازگشت. در این زمان، تیم تحقیق شواهد کافی برای دستگیری را جمع آوری کرده بود و تیمی از افسران را اعزام کرد که چهار روز بعد، اورونبایف را بلافاصله روی یک پل، زمانی که قصد عبور از منطقه تارباگاتایسکی را داشت، دستگیر کردند. در جریان تحقیقات، محکومیت های قبلی اورونبایف در قتل آشکار شد و او بعداً پس از آزادی به دو قتلی که مرتکب شده بود اعتراف کرد. او اعتراف کرد که هر یک از این قتل ها در حالت مستی و پس از امتناع از رابطه ج
نسی انجام شده است. او همچنین اعتراف کرد که برخی از روده های بیرون ریخته قربانیان را نگه داشته و سپس آنها را مصرف می کرده است. به او دستور داده شد که معاینه روان پزشکی انجام دهد، که پزشکان تشخیص دادند که او عاقل است، اما دارای ویژگی های روان پریشی آشکاری بوده و از اختلال سادیسم جنسی رنج می برده است که منجر به ماهیت وحشتناک قتل های او شده است. به دلیل شدت جنایاتش، به حبس ابد محکوم شد که در زندان دلفین سیاه در اورنبورگ در حال گذراندن آن است. در نوامبر ۲۰۲۲، اورونبایف به اولین قتل شناخته شده اش که در خارج از بوریاتیا مرتکب شده بود و قدیمی ترین قتلی که تا به امروز به او نسبت داده شده بود، اعتراف کرد. پس از آنکه مشخص شد اعترافاتش با پروندهٔ مختومه مطابقت دارد، پس از یک محاکمهٔ کوتاه، او محکوم و به حبس ابد دیگری محکوم شد.
اوخت یغتسی (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پترتسیک، استان آسکران جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نویسنده - فیلم نامه نویس - کارآفرین محمد سلطانی یگانه نویسنده، فیلمنامه نویس و کارآفرین ایرانی است. او مالک برند «لوکس کاران» و مدیرعامل شرکت «ارس پروفیل البرز» است. زندگی و فعالیت ها. محمد سلطانی یگانه فعالیت های فرهنگی و تجاری متعددی داشته است. نخستین کتاب های او در حوزهٔ مدیریتی با نام های "مردن قبل از مردن" و "کاتالوگ زندگی" در انتشارات مانیان منتشر شد که در وبگاه های طاقچه، دیجی کالا و گیسوم نیز عرضه شده اند. او همچنین فیلمنامهٔ "بازگشت" را با الهام از شاهنامه منتشر کرده که در وبگاه اختصاصی خود قرار دارد. این اثر نخستین کتابی است که همراه با کالکشن NFT منتشر شده است. در حوزهٔ صنعت ساختمان، سلطانی یگانه مجری پروژهٔ نمای آلومینیوم دو رنگ پودری در پارک علم و فناوری پردیس بوده است که برای نخستین بار در جهان با متراژ بالا به گونه ای اجرا شد که از هر سو به رنگ متفاوت دیده می شود. او همچنین از پیشگامان بازاریابی دیجیتال در صنعت درب و پنجره در ایران است و مدیریت وبگاه "TopUPVC.com" را برعهده داشته که به عنوان نخستین سایت سئو شده در این حوزه شناخته می شود. در حوزهٔ استارتاپ نیز او بنیان گذار وبگاه "سه جداره" بود
که به عنوان یکی از نخستین پلتفرم های نمایشگاهی اینترنتی صنفی در ایران شناخته می شود، هرچند به دلیل عدم آشنایی اصناف با تجارت اینترنتی در آن زمان به موفقیت تجاری نرسید. وی همچنین برای نخستین بار چالش «بهترین داستان دنیا» را مطرح کرده است و گارانتی کیفیت محتوا برای مجموعه داستانی "بازگشت" ارائه داد. او اعلام کرده اگر خواننده ای از لحاظ محتوا و جذابیت داستانی بهتر ار مجموعه بازگشت معرفی کند، جایزه ای بزرگ دریافت خواهد کرد؛ با وجود رسانه ای شدن این چالش، تاکنون فردی موفق به کسب جایزه نشده است.
لوئیس انگلنس (زادهٔ ۱۱ مارس ۲۰۰۷ در هامبورگ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست هافبک برای پادربورن ۰۷ در بوندس لیگا ۲ بازی می کند. دوران باشگاهی. انگلس فوتبال را از سه سالگی در هوفلهافر اس وی آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۶ به آکادمی پادربورن ۰۷ پیوست و در بوندس لیگای نوجوانان و سپس بوندس لیگای جوانان آلمان به میدان رفت. در تابستان ۲۰۲۴ به تیم اصلی پادربورن در بوندس لیگا ۲ ارتقا یافت. او نخستین بازی حرفه ای خود را در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ مقابل کایزرسلاوترن انجام داد و در دقیقه ۸۸ به جای سانتیاگو کاستانیدا وارد زمین شد. در ۸ اوت ۲۰۲۵، انگلس نخستین گل حرفه ای خود را در دیدار برابر پروسیا مونستر به ثمر رساند. زندگی شخصی. او پسر دنیل فارکه، سرمربی فوتبال آلمانی است. انگلنس در سال ۲۰۲۵ موفق به دریافت دیپلم دبیرستان از مدرسهٔ ریسمن-پادربورن شد.
رافائل پینتو پدروسا (زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ در فورتسهایم) بازیکن فوتبال آلمانی–پرتغالی است که به عنوان مدافع کناری برای کارلسروهه در بوندس لیگا ۲ بازی می کند. دوران باشگاهی. پدروسا فوتبال خود را از اس وی کیکرز فورتسهایم در زادگاهش آغاز کرد. او در ۹ سالگی به آکادمی کارلسروهه پیوست و تمامی رده های پایه این باشگاه را تا تیم زیر ۱۹ سال طی کرد. در زمستان ۲۰۲۴ به اردوی تمرینی تیم اصلی دعوت شد و پس از پایان فصل نیز به اردوی تابستانی تیم اضافه شد. او نخستین بازی خود در بوندس لیگا ۲ را در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴ مقابل شالکه ۰۴ انجام داد؛ جایی که در دقایق پایانی به جای سباستین یونگ مصدوم وارد زمین شد. در آن زمان او با ۱۶ سال و ۱۱ ماه و ۱۴ روز پنجمین بازیکن جوان تاریخ بوندس لیگا ۲ شد. در فصل ۲۰۲۴–۲۵ او چندین بار دیگر نیز به میدان رفت، اما نتوانست جایگاه یونگ را در ترکیب اصلی بگیرد. در آوریل ۲۰۲۵ نخستین قرارداد حرفه ای بلندمدت خود را امضا کرد. دوران ملی. پدروسا در مارس ۲۰۲۴ نخستین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال آلمان در مسابقات انتخابی قهرمانی اروپا مقابل کرواسی انجام داد. در سپتامبر همان سال، با وجود داشتن سن باز
ی برای تیم زیر ۱۷ سال، نخستین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال آلمان انجام داد. زندگی شخصی. او دارای تابعیت آلمان و پرتغال است و در دبیرستان اتو-هان کارلسروهه تحصیل می کند. علاقه مند به شنیدن موسیقی اسپانیایی است.
آب و هوای کارولینای شمالی به دلیل موقعیت جغرافیایی متنوع آن، از اقیانوس اطلس تا کوهستان های آپالاش، به طور کلی به عنوان اقلیم نیمه گرمسیری مرطوب (طبقه بندی اقلیمی کوپن: Cfa) توصیف می شود. این ایالت تجربه فصول متمایز را دارد، با تابستان هایی گرم و مرطوب و زمستان هایی نسبتاً معتدل در مناطق پست، اما سرد و برفی در مناطق کوهستانی غرب. موقعیت ساحلی آن را در معرض سیستم های آب و هوایی استوایی و همچنین الگوهای طوفانی قاره ای قرار می دهد که منجر به تنوع قابل توجهی در شرایط جوی در سراسر ایالت می شود. اقلیم های منطقه ای. کارولینای شمالی را می توان به سه منطقه اقلیمی اصلی تقسیم کرد: ساحلی، پیرامونی و کوهستانی. منطقه ساحلی. منطقه ساحلی شرقی، شامل Outer Banks، تحت تأثیر شدید اقیانوس اطلس قرار دارد. این نفوذ اقیانوسی باعث تعدیل دما می شود، که منجر به تابستان های کمی خنک تر و زمستان های معتدل تر در مقایسه با مناطق داخلی می شود. با این حال، رطوبت در تابستان بسیار بالا است. این منطقه بیشترین میزان بارندگی سالانه را در ایالت دریافت می کند، که اغلب به صورت رگبارهای بعد از ظهر در تابستان یا باران های مداوم ناشی از سیستم های کم فشا
ر در زمستان ظاهر می شود. بادهای دریایی نیز یک ویژگی ثابت هستند. منطقه پیرامونی ( Piedmont). منطقه پیرامونی مرکزی، که شامل شهرهای بزرگی مانند شارلوت و رالی می شود، اقلیمی نیمه گرمسیری مرطوب کلاسیک را دارد. تابستان ها گرم و مرطوب هستند، با دمای بالا که اغلب به بالای ۳۲ درجه سانتیگراد (۹۰ درجه فارنهایت) می رسد و شاخص گرما می تواند به دلیل رطوبت بالا بسیار شدید باشد. زمستان ها نسبتاً کوتاه و معتدل هستند، اما دوره های سرما با یخبندان و بارش برف گاه به گاه رخ می دهد. بارش در طول سال به خوبی توزیع شده است. منطقه کوهستانی. منطقه کوهستانی غرب، متشکل از رشته کوه آپالاش، دارای یک اقلیم قاره ی مرطوب (طبقه بندی اقلیمی کوپن: Dfb) است که تحت تأثیر ارتفاع قرار دارد. این منطقه به طور کلی دارای خنک ترین دماهای ایالت است. تابستان ها بسیار مطبوع و خنک هستند، در حالی که زمستان ها سرد و برفی هستند. بارش برف به طور منظم رخ می دهد و برخی از مناطق مرتفع، به ویژه در نزدیکی گرندفاتر مونتین و میشن ریدج، میانگین بارش برف سالانه بیش از ۱۰۰ سانتیمتر (۴۰ اینچ) را دریافت می کنند. این منطقه اغلب به عنوان یک "دوربین برفی" برای ایالت عمل می کند
. دما و بارش. میانگین دمای سالانه در کارولینای شمالی از حدود ۱۴ درجه سانتیگراد (۵۷ درجه فارنهایت) در مناطق کوهستانی غرب تا بیش از ۱۷ درجه سانتیگراد (۶۳ درجه فارنهایت) در مناطق ساحلی شرق متغیر است. بارش در سراسر ایالت نسبتاً فراوان است، با میانگین سالانه بین ۱۲۰۰ تا ۱۲۵۰ میلی متر (۴۷ تا ۵۰ اینچ) در مناطق مرکزی و بیش از ۱۵۰۰ میلی متر (۶۰ اینچ) در برخی از مناطق ساحلی و کوهستانی. هیچ فصل خشک مشخصی وجود ندارد، اگرچه پاییز معمولاً خشک ترین فصل است. رویدادهای آب و هوایی شدید. کارولینای شمالی به دلیل آسیب پذیری خود در برابر رویدادهای آب و هوایی شدید مشهور است. تغییر اقلیم. مانند بسیاری از مناطق جهان، کارولینای شمالی اثرات تغییر اقلیم را مشاهده می کند. روندهای مشاهده شده و پیش بینی شده شامل: این تغییرات چالش های قابل توجهی را برای مدیریت ساحلی، زیرساخت ها و برنامه ریزی اضطراری در ایالت ایجاد می کند.
مرحله حذفی جام لیگ ها ۲۰۲۵ دومین و آخرین مرحله این رقابت ها بود که پس از مرحله لیگ برگزار شد. مرحله حذفی از ۲۰ اوت آغاز شد و با فینال در ۳۱ اوت به پایان رسید. ۴ تیم برتر هر رده بندی به مرحله حذفی راه یافتند تا در یک تورنمنت تک حذفی با هم رقابت کنند. در مرحله حذفی ۸ مسابقه برگزار شد، از جمله یک بازی پلی آف برای کسب مقام سوم بین دو تیم بازنده نیمه نهایی. فرمت. جام لیگ ها ۲۰۲۵ بین ۱۸ تیم از لیگا ام اکس و ۱۸ تیم از لیگ برتر فوتبال (ام ال اس) از بین ۳۰ تیم برگزار شد. از بین ۳۶ تیمی که در این تورنمنت شرکت کردند، تنها هشت تیم به دور بعدی صعود کردند، چهار تیم از هر لیگ. مسابقات در مرحله حذفی تا پایان بازی برگزار می شود. اگر نتیجه یک مسابقه در پایان ۹۰ دقیقه مساوی شود، وقت اضافه ای در کار نخواهد بود و نتیجه مسابقه با ضربات پنالتی مشخص می شود. تیم های راه یافته. چهار تیم برتر هر لیگ به مرحله حذفی راه یافتند. فینال. هردو تیم فینالیست به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۶ راه پیدا می کنند، و برنده مستقیما وارد مرحله یک هشتم نهایی می شود.
اتحاد جماهیر شوروی یکی از کشورهای شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ بود که از ۲۶ اوت تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲ در مونیخ، آلمان غربی برگزار شد. این کشور متشکل از ۳۷۱ ورزشکار (۲۹۷ مرد و ۷۴ زن) در ۲۲ رشته ورزشی حاضر شد. اتحاد شوروی با کسب ۹۹ مدال، شامل ۵۰ مدال طلا، ۲۷ نقره و ۲۲ برنز، در صدر جدول مدال های این دوره از بازی ها قرار گرفت. این دوره از المپیک به دلیل حادثه تروریستی سپتامبر سیاه و همچنین برخی از رقابت های جنجالی، به طور ویژه در تاریخ المپیک ثبت شده است. زمینه. اتحاد شوروی پس از حضور موفقیت آمیز خود در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲، به عنوان یکی از قدرت های برتر ورزشی جهان شناخته می شد. در دوره قبل (مکزیکو سیتی ۱۹۶۸)، این کشور با ۸۰ مدال در رده دوم جدول مدال ها قرار گرفته بود. هدف کنفدراسیون شوروی در مونیخ، بازپس گیری جایگاه اول از ایالات متحده آمریکا بود. برجسته ترین عملکردها. ژیمناستیک. تیم ژیمناستیک شوروی dominance خود را ادامه داد و ۹ مدال طلا کسب کرد. دو و میدانی. کاروان شوروی با ۲۳ مدال، موفق ترین کشور در این رشته بود. وزنه برداری. شوروی در هفت وزن از نه وزن حاضر به قهرمانی رسید و برتری مطلق خو
د را نشان داد. قهرمانانی مانند واسیلی آلکسیف (سوپر سنگین وزن) که رکورد جهانی نیز به ثبت رساند، و یان تالتس (۷۵ کیلوگرم) از ستاره های این رشته بودند. بسکتبال. پایان بازی فینال بسکتبال مردان بین ایالات متحده و شوروی، به یکی از جنجالی ترین لحظات در تاریخ ورزش جهان تبدیل شد. در ثانیه های پایانی بازی، با وجود برتری آمریکا، با اعتراض شوروی به وقفه ای در بازی، زمان برای سه ثانیه دیگر بازی مجدداً آغاز شد. در سومین attempt برای restart بازی، الکساندر بلوف با یک پاس از خط وسط، موفق به ثبت سبدی شد که نتیجه را به ۵۱–۵۰ به نفع شوروی تغییر داد. این نتیجه نهایی اعلام شد و طلای المپیک به شوروی رسید. تیم آمریکا هرگز مدال های نقره را نپذیرفت و این رویداد تا دهه ها به عنوان "بازی هیجان انگیز" مورد بحث باقی ماند. حواشی و رویداد تروریستی. در ۵ سپتامبر ۱۹۷۲، هشت تروریست از گروه سپتامبر سیاه به دهکده المپیک نفوذ کردند و به آپارتمان تیم اسرائیل حمله کردند. آنها دو ورزشکار اسرائیلی را به قتل رساندند و ۹ نفر دیگر را به گروگان گرفتند. در نهایت، در یک عملیات نافرجام نجات در فرودگاه فورستنفلدبروک، تمام گروگان ها، یک افسر پلیس آلمانی و پن
ج تروریست کشته شدند. این حادثه منجر به تعلیق بازی ها به مدت ۳۴ ساعت و برگزاری مراسم یادبود در استادیوم اصلی شد. بسیاری از ورزشکاران شوروی و کشورهای بلوک شرق تحت محافظت شدید قرار گرفتند. میراث. عملکرد اتحاد شوروی در المپیک ۱۹۷۲، اوج قدرت این کشور در عرصه ورزش جهان بود. آنها نه تنها از نظر تعداد مدال های طلا، بلکه از نظر تعداد کل مدال ها (۹۹) برتری کامل خود را نشان دادند. موفقیت آنان حاصل سرمایه گذاری گسترده در سیستم ورزشی دولتی، شناسایی استعدادها از سنین پایین و تمرینات فوق العاده متمرکز بود. اگرچه این دوره از المپیک تحت الشعاع تراژدی تروریستی قرار گرفت، اما دستاوردهای ورزشی تیم شوروی به عنوان بخشی از تاریخ المپیک ثبت شده است.