Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
Salesforce خریداری شد. در آن سال، شرکت توییتر اعلام کرد که تیلور به عضویت هیئت مدیره آنها منصوب شد. در سال ۲۰۲۱، او رئیس توییتر شد. او تا زمانی که کل هیئت مدیره پس از تصاحب توییتر توسط ایلان ماسک در اکتبر ۲۰۲۲ منحل شد، در این سمت باقی ماند. در سال ۲۰۱۷، تیلور به عنوان مدیر ارشد تولید در Salesforce انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹، تیلور به عنوان رئیس و مدیر عامل در Salesforce انتخاب شد. تیلور به عنوان مدیر ارشد اجرایی، خرید Slack توسط Salesforce را رهبری کرد که در سال ۲۰۲۱ بسته شد. تیلور همچنین ایجاد سیستمی به نام Customer 360 در Salesforce رهبری کرد و یک برنامه مدیر محصول همکار در شرکت را آغاز کرد. در نوامبر ۲۰۲۱، تیلور به عنوان معاون و مدیر عامل شرکت Salesforce انتخاب شد.
جانورنشانه شناسی مطالعه نشانه شناختی استفاده از نشانه ها در میان جانوران است، به طور دقیق تر مطالعه نشانه وری در میان جانوران، یعنی مطالعه چگونگی کارکرد چیزی به عنوان یک نشانه برای برخی از جانوران. این مطالعه شکل های جانوری دانستن است. جانورنشانه شناسی که بخشی از زیست نشانه شناسی به شمار می رود، به حوزه های رفتارشناسی و ارتباط جانوری مربوط می شود. توماس سیبیوک نشانه شناس بر اساس نظریه های زیست شناس آلمانی-استونیایی یاکوب فون اوکسکول گسترش داده شد. این حوزه با داشتن موضوع همه آن فرآیندهای نشانه شناختی که هم بین جانوران و هم انسان ها مشترک است، تعریف می شود. این رشته همچنین با حوزه ارتباط جانوری تفاوت دارد زیرا علائمی را که به معنای سنتی ارتباطی نیستند، مانند استتار، تقلید، رفتار خواستگاری و غیره را نیز تفسیر می کند. این رشته همچنین ارتباط بین گونه ای را مطالعه می کند، به عنوان مثال بین انسان و جانوران.
زیست نشانه شناسی رشته ای از نشانه شناسی و زیست شناسی است که به مطالعه معناسازی پیش زبانی، فرآیندهای تفسیر زیست شناختی، تولید نشانه ها و رمزها و فرآیندهای ارتباطی در قلمرو زیست شناسی می پردازد. زیست نشانه شناسی، یافته های زیست شناسی و نشانه شناسی را ادغام می کند و یک جابجایی پارادایم را در دیدگاه علمی به زندگی پیشنهاد می کند که در آن نشانه وری (فرایند نشانه، شامل معنا و تفسیر) یکی از ویژگی های درونی و ذاتی آن است. اصطلاح "زیست نشانه شناسی" نخستین بار توسط فردریش اس. روچیلد در سال ۱۹۶۲ استفاده شد، اما توماس سبوک و توره فون اوکسکول این اصطلاح و میدان را به کار بردند. حوزه ای که دیدگاه های هنجاری زیست شناسی را به چالش می کشد، به طور کلی بین زیست نشانه شناسی نظری و کاربردی تقسیم می شود. بینش های زیست نشانه شناسی نیز در علوم انسانی و اجتماعی، از جمله مطالعات انسان جانورشناسی، مطالعات انسان-گیاه و نشانه شناسی سایبری پذیرفته شده است.
گیاه نشانه شناسی شاخه ای از زیست نشانه شناسی است که فرآیندهای نشانه ای در گیاهان یا به طور گسترده تر، نشانه وری رویشی را مطالعه می کند. نشانه وری رویشی نوعی از فرآیندهای نشانه ای است که در سطح سلولی و بافتی رخ می دهد، از جمله شناسایی سلولی، درک گیاه، انتقال سیگنال گیاهی، ارتباطات بین سلولی، فرآیندهای ایمنی و غیره. اصطلاح «گیاه نشانه شناسی» توسط مارتین کرامپن در سال ۱۹۸۱ معرفی شد.
کاشفی شاعر سدهٔ ۱۵ میلادی در دربار عثمانیان بود. کاشفی اصالتی ایرانی داشت و معروف ترین اثر او منظومه ای فارسی به "غزانامهٔ روم" نام دارد که به وزن شاهنامه و دربارهٔ حکومت مراد دوم و محمد دوم سروده شده است.
نادین لوینگتون (انگلیسی: Nadine Lewington؛ متولد ۱۵ اکتبر ۱۹۸۰) یک هنرپیشه انگلیسی است که بیشتر برای بازی در نقش دکتر مدی یانگ در سریال شهر "هالبی" شناخته شده است. اوایل زندگی. او متولد ۱۵ اکتبر ۱۹۸۰ در چلمسفورد، اسکس، دختر بزرگ تونی و سونیا لوینگتون است و یک خواهر به نام وانیا دارد. لوینگتون، در مدرسه اروپایی آنگلو در اینگیتستون شرکت کرد. او سپس در کالج Braintree آموزش دید و در آنجا دیپلم ملی BTEC در هنرهای نمایشی و سپس استودیوی درام دانشگاه میدلسکس در لندن گرفت و در سال ۲۰۰۳ با مدرک کارشناسی درام فارغ التحصیل شد. زندگی شخصی. او با مایکل مالارکی بازیگر، خواننده و ترانه سرا ازدواج کرده است، که دو پسر به نام های مارلون (۲۰۱۴) و هوگو (۲۰۱۹) دارند. حرفه. لوینگتون نقش مگی در درام "تیم رؤیایی" و ابی استیل را در سریال "امور خانواده" ایفا کرده است. او در سریال "سانحه، کشته" در نقش ساشا رایمن در ۲۰ قسمت با عنوان "(این یک چیز مرد است)" ظاهر شد. در اکتبر ۲۰۰۶، اعلام شد که لوینگتون به عنوان افسر ارشد خانه مدی یانگ به بازیگران درام پزشکی بی بی سی "هالبی سیتی" پیوسته است. در سال ۲۰۰۹، بازیگر زن "هولبی سیتی" را ترک کرد و ش
خصیت او کشته شد. در سال ۲۰۱۰، او نقش اریکا وردون را در سریال "پزشکان" بی بی سی بازی کرد. در سال ۲۰۱۲، لوینگتون، در درام ITV لوئیس، نقش لیو نش را در اپیزود "روح نابغه" بازی کرد. در سال ۲۰۱۶، لوینگتون نقش سوزی، دوست جانا را در مینی سریال آمریکایی "مهار" بازی کرد. او برای خانه مد Frost French که متعلق به Sadie Frost است، مدل شد.
جک یوجین کانگر (زاده ۶ آوریل ۱۹۲۱ - درگذشته ۲۲ آوریل ۲۰۰۶) یک افسر نیروی دریایی ایالات متحده بود. او یک خلبان تکخال بود که ۱۰ هواپیمای دشمن را سرنگون کرد و در طول جنگ جهانی دوم نشان نیروی دریایی را دریافت کرد. اوایل زندگی. جک ای کانگر در ۶ آوریل ۱۹۲۱ در اورینت، آیووا به دنیا آمد. در دوران دبیرستان، او در یک سینما در سیوکس فالز، داکوتای جنوبی کار می کرد. یک روز، کانگر یکی دیگر از خلبان های آینده نیروی دریایی به نام جو فاس را پس از اینکه او دزدکی وارد شده بود بیرون کرد. جنگ جهانی دوم. کانگر در مارس ۱۹۴۱ از دموین آیووا به عضویت سپاه تفنگداران دریایی درآمد. او به عنوان یک هوانورد نیروی دریایی تعیین شد و با شروع جنگ جهانی دوم به اسکادران رزمی دریایی 212 (VMF-212) وارد شد. VMF-212 در اکتبر ۱۹۴۲ به هندرسون فیلد در گوادالکانال رسید. هندرسون فیلد هر روز توسط هواپیماهای ژاپنی بمباران می شد و اسکادرانی که در فرودگاه ساکن بود نیروی هوایی کاکتوس نامیده می شد. ستوان یکم کانگر در ۱۶ اکتبر پروازهای جنگی را آغاز کرد و بمب افکن های ژاپنی را رهگیری و سرنگون کرد و کشتی ها و مواضع زمینی دشمن را مورد حمله قرار داد. در ۲۵ اکتبر، ست
وان یکم کانگر سه میتسوبیشی زیرو را در جریان یک درگیری ساقط کرد. سپس کانگر چهارمین زیرو را دنبال کرد. کانگر در حالی که آخرین مهمات خود را خرج می کرد و مصمم بود هواپیما را نابود کند، سعی کرد از ملخ هواپیما برای بریدن سکان دم هواپیمای ژاپنی استفاده کند. کانگر که فاصله بین هواپیمای خود و او را اشتباه در نظر گرفت، به آن برخورد کرد و کل دم را از بین برد. سپس هر دو هواپیما شروع به سقوط از آسمان کردند و هر دو خلبان نجات یافتند و با چتر به داخل دریا افتادند. یک قایق نجات تفنگداران دریایی ستوان کانگر را از آب بیرون آورد و کانگر تفنگداران دریایی را متقاعد کرد که به خلبان ژاپنی شلیک نکنند. کانگر دستش را دراز کرد تا او را سوار قایق کند، اما او سعی کرد با تپانچه نامبو خود به کانگر شلیک کند. وقتی تپانچه غرق در آب شلیک نکرد، کانگر خود را به عقب پرت کرد و کمرش را مجروح کرد. خلبان ژاپنی سپس سعی کرد به خود شلیک کند و تپانچه دوباره شلیک نکرد. کانگر به سر او ضربه زد و او را به داخل قایق کشید. VMF-212 در نوامبر ۱۹۴۲ گوادالکانال را ترک کرد. ستوان یکم کانگر به دلیل شجاعت در سرنگونی ۱۰ هواپیمای دشمن در گوادالکانال، نشان صلیب نیروی در
یایی را دریافت کرد. در مارس ۱۹۴۴، سرگرد کانگر به اسکادران ۱۱۴ جنگنده دریایی (VMF-114) وارد شد. کانگر تا فوریه ۱۹۴۵ در مأموریت های درگیری در جزایر سولومون و جزایر کارولین غربی شرکت کرد. در مارس ۱۹۴۵، او به تجهیزات و مواضع ژاپنی در جزایر فیلیپین حمله کرد. کانگر در این دوره دو صلیب پرواز ممتاز دریافت کرد. شغل و زندگی. کنگر بعدها در طول جنگ کره اقداماتی انجام داد. او در سال ۱۹۶۴ با درجه سرهنگی از نیروی دریایی بازنشسته شد در آوریل ۱۹۹۰، کانگر با ایشیکاوا همان خلبان ژاپنی در موزه ملی جنگ اقیانوس آرام در فردریکزبورگ، تگزاس ملاقات کرد. ایشیکاوا از کانگر برای نجات جانش ۴۸ سال قبل در گوادالکانال تشکر کرد. جک ای کانگر در ۲۲ آوریل ۲۰۰۶ در هاولاک، کارولینای شمالی درگذشت. او در گورستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد.
کاخ آنهاک پس از انتقال پایتخت از دژ گونگنه به دژ پیونگ یانگ، اقامتگاه سلطنتی امپراتوری گوگوریو بود. این کاخ که در سال ۴۲۷ پس از میلاد ساخته شد، در ناحیه ته سونگ پیونگ یانگ، کره شمالی، در دامنه کوه ته سونگ قرار دارد. چیدمان کاخ دقیقاً از سیستم معماری کره ای با استفاده از سیستم قلعه کره ای پیروی می کرد. این قصری بود که معمولاً پادشاه در آن زندگی می کرد. اشراف و مردم عادی در خارج از این دژ زندگی می کردند و دژ بیرونی اطراف منطقه شهری وجود داشت. بیرون از دیوارهای شرقی و غربی کاخ خندقی وجود داشت. داخل مجموعه از کاخ ها و راهروهای مجزای بزرگ و همچنین باغ ها و دریاچه های مصنوعی تشکیل شده بود. ۵۲ سایت کاخ شناسایی شد. این بنا پس از انتقال پایتخت به پیونگ یانگ ساخته شد که طی آن گروه های سیاسی آشنا با فرهنگ کره به یک گروه بوروکراتیک جدید تحت حمایت پادشاه تبدیل شدند. این کاخ با دیواری به طول ) احاطه شده است در کل محیط، یک ضلع به طول. مساحت کل کاخ . سه نهر از کوه می ریزد. یکی منتهی به حوضچه ای در داخل کاخ، دو خندق دیگر در شرق و غرب مجموعه. این کاخ دارای باغ های محوطه سازی شده بود.
کاری می () یک سوپ نودل تند ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا است که با چاشنی های مختلف تزئین شده است. در جوهور و سنگاپور، گاهی به آن کاری لاکسا می گویند (; ). گونه های متعددی از این غذا، از جمله مهیا نمودن آن با سس گریوی غلیظ تر یا رقیق تر، در هر دو کشور مالزی وسنگاپور وجود دارد. طرز تهیه. روش معمولی تهیه کاری می به سبک مالزیایی/سنگاپوری شامل نودل زرد نازک یا رشته فرنگی برنج که در گوشتابه ادویه دار غنی شده با شیر نارگیل به همراه فلفل تند یا چاشنی سامبال، غوطه ور شده است. مخلفات محتمل برای کاری می شامل گوشت مرغ، میگوی درشت، سپیداج، صدف راه راه، تخم مرغ، تکه های پفک توفو سرخ شده، پوست توفو سرخ شده، لوبیا سبز، جوانه ماش و نعناع می باشد. گونه ها دو نوع کاری می را می توان در ایالت پنانگ در شمال مالزی یافت که با گونه سنگاپوری در جنوب، متفاوت است: گونه کاری مرغ نارنجی روشن، یا گونه گوشتابه نارگیل کم رنگ نازک که با نام کاری می سفید شناخته می شود. مرکز این ایالت، شهر جرج تاون به خاطر غذای کاری می آماده شده به سبک خودش، معروف است که یک غذای اصلی مورد توجه در بین ساکنان محلی به حساب می آید. یک غرفه قابل توجه در ناحیهٔ ایر ایتا
م که بیش از ۷۰ سال توسط یک جفت خواهر اداره می شد، برای ارائه این نوع غذا مشهور است و مؤسسان آن به نمادهای فرهنگی محلی تبدیل شده اند. برخی گونه های این غذا با سس گریوی آماده می شوند که از لحاظ قوام، کم آبتر و غلیظ تر است. شهر ایپوه در ایالت پراک، به خاطر نودلهای کمتر نرم شده درون کاری، معروف است، که اغلب روی آن تکه هایی از مرغ پخته شده، چار سیو یا گوشت خوک کباب شده قرار داده می شود. کاری می هم چنین به عنوان یک چاشنی برای نودل های فوری کارخانه ای، قابل استفاده است. گونه های غیرمعمولی که در رسانه های اجتماعی مد شده اند، کاری می فوری برند مگی آبپز به همراه پودر مایلو است، یا آن را با کاکائو تخته ای کیت کت ارائه می دهند.
دژ های کره ای استحکاماتی هستند که کره ای ها از دوره سه پادشاهی کره ساخته اند. کره ای ها سنت منحصر به فرد و متمایز قلعه را توسعه دادند. کره، که با گوگوریو شروع می شود، «کشور قلعه ها» نامیده می شود. تقریباً ۲۴۰۰ قلعه کوهستانی در کره یافت شده است. انواع متعددی از قلعه های کره ای وجود دارد، از جمله سان سونگ (قلعه کوهستانی)، اوپ سونگ (قلعه شهر)، پیونگجی سونگ، گوان سونگ، جانگ سونگ، چاک سونگ و بیشتر. تاریخچه. دژهای کره ای بر اساس فرهنگ سنگ بنا شده و با سنگ در زمین های طبیعی کوهستانی ساخته شده اند؛ بنابراین از نظر مفهومی در مقایسه با دژهای چینی که بر اساس فرهنگ خاکی بنا شده و با آجر و زمین مهر و موم شده در زمین مسطح ساخته شده اند، کاملاً متفاوت هستند. دژ های کره ای توسط گوگوریو اختراع شد و به بکجه و شیلا گسترش یافت، و سپس توسط گوریو و سپس چوسون به ارث رسید و توسعه یافت. سایت ها. تقریباً ۲۴۰۰ قلعه کوهستانی در کره پیدا شده است. خرابه های قلعه گوگوریو تا به امروز در حدود ۱۷۰ مکان از جمله در چین پیدا شده است. یکی از برجسته ترین آنها دژ آنشی است که در طول جنگ های گوگوریو–تانگ با موفقیت در برابر امپراتور تای زونگ تانگ دفاع
کرد. خرابه های دژ های گوگوریو نیز در مغولستان کنونی یافت شده است. دژ هایی به سبک کره ای را می توان در ژاپن یافت که توسط مهاجران بکجه ساخته و نظارت می شدند. یونسکو. قلعه Hwaseong و Namhansanseong از سایت های میراث جهانی یونسکو هستند.
میدان قائم که به میدان اطلسی معروف است، میدانی در شمال مرکز شیراز در ایران است که بلوارهای آزادی، هجرت و ربانی در آن به هم می پیوندند.
هنر الیافی یا هنر فیبر () به نوعی از هنرهای زیبا اطلاق می شود که مواد آن از الیاف طبیعی یا مصنوعی و اجزای دیگر مانند پارچه یا نخ تشکیل شده است. این هنر بر مواد و کار یدی هنرمند، به عنوان بخشی از اهمیت آثار، تمرکز دارد و ارزش زیبایی شناختی اثر را بر سودمندی آن اولویت می دهد.
میدان گلستان که به میدان کلبه و کلبه سعدی نیز معروف است، میدانی در شیراز است که در آن بلوارهای هفت تنان، آزادی، ابونصر و سلمان فارسی (پیرنیا) به هم می پیوندند. مجسمه ای از سعدی در میانه این میدان قرار دارد. مجسمه. در سال ۱۳۳۰، با ابتکار و پیگیری علی اصغر حکمت، رئیس وقت انجمن آثار ملی ایران، مجسمهٔ بزرگی از سعدی ساخته و در "میدان سعدی" شیراز در نزدیکی دروازه اصفهان نصب و در سال ۱۳۳۱ هم زمان با افتتاح آرامگاه سعدی، رونمایی شد. این تندیس اثر ابوالحسن صدیقی، نقاش و مجسمه ساز برجستهٔ ایرانی است و از جنس سنگ مرمر ساخته شده است. کار ساخت این مجسمه که بیش از سه متر ارتفاع دارد، یک سال و نیم به طول انجامیده است. نصب این مجسمه در ابتدا با مخالفت و اعتراض برخی از متشرعین شیراز همراه بوده که آن را خلاف احکام اسلام می دانستند؛ ولی در نهایت با میانجی گری علمای شیراز این اعتراضات خاتمه پیدا کرد. علت انتخاب این محل برای نصب مجسمهٔ سعدی، واقع شدن این محل در مبدأ ورود مسافران به شیراز بود. اما به مرور زمان، با ساخته شدن مسیرهای جدید، مسافران کمتر این مسیر را انتخاب می کردند و این مجسمه کمتر در معرض دید مسافران قرار داست. این م
جسمه تا اواسط دههٔ ۱۳۷۰ در این میدان واقع بود اما با برچیده شدن تدریجی میدان، مجسمه به "میدان گلستان" انتقال داده شد.
مطالعات جانوری رشته ای است که اخیراً شناخته شده و در آن جانوران به روش های مختلف بین رشته ای مورد مطالعه قرار می گیرند. محققانی که به مطالعات جانوری می پردازند، ممکن است به طور رسمی در زمینه های مختلفی از جمله جغرافیا، تاریخ هنر، انسان شناسی، زیست شناسی، مطالعات فیلم، جغرافیا، تاریخ، روان شناسی، مطالعات ادبی، موزه شناسی، فلسفه، ارتباطات و جامعه شناسی آموزش ببینند. آنها با به کارگیری دیدگاه های نظری مختلف، با پرسش هایی در مورد مفاهیم «جانور» یا «جانورشدن» درگیر می شوند تا بازنمایی های انسان ساز و ایده های فرهنگی در بارهٔ «جانور» و اینکه انسان بودن چیست را درک کنند. با استفاده از این دیدگاه ها، کسانی که در مطالعات جانوری شرکت می کنند، به دنبال درک روابط انسان و جانور در حال حاضر و در گذشته هستند که توسط دانش ما از آنها تعریف شده است. از آنجایی که این رشته هنوز در حال توسعه است، محققان و دیگران تا حدودی آزادی دارند تا معیارهای خود را در بارهٔ اینکه چه موضوعاتی ممکن است این رشته را ساختار دهد، تعریف کنند.
آکروماتوپسی ، یک سندرم پزشکی است که علائم مربوط به پنج بیماری، به ویژه تک رنگ بینی را نشان می دهد. از نظر تاریخی، این نام به طور کلی به تک رنگ بینی اشاره دارد، اما درحال حاضر به طور معمول تنها به یک کوررنگی مادرزادی چیرگی اشاره دارد. این اصطلاح همچنین برای توصیف نادیدرنگی مغزی استفاده می شود، اگرچه تک رنگ بینی معمولاً تنها علامت رایج است. این شرایط عبارتند از: کوررنگی تک رنگ بینی، ضعف بینایی و روزکوری. این نشانگان همچنین به شکل "ناقصی" وجود دارد که علائم خفیف تری از جمله دید رنگ باقی مانده را نشان می دهد. تخمین زده می شود که کوررنگی کامل ۱ در ۳۰۰۰۰ تولد زنده در سراسرجهان را تحت تأثیر قراردهد. علائم و نشانه ها. پنج علامت مرتبط با کوررنگی کامل عبارتند از:
میدان کوزه گری میدانی در جنوب شیراز است که در آن بزرگراه رحمت و بلوار بسیج به هم می پیوندند. این میدان موقعیت تقاطع دو محله با همین نام است. موقعیت میدان کوزه گری. میدان کوزه گری شیراز در واقع در تقابل با محله کوزه گری در استان فارس و در محدودهٔ جنوب شرقی شهر شیراز واقع شده است. این محله در منطقه ۲ قرار گرفته است و از شمال با میدان لاوان، خیابان لاوان، بلوار دلاوران بسیج و خیابان اجرایی، از جنوب با میدان کوزه گری و از غرب با بلوار رحمت و خیابان رحمت پنجاه و هفتم محدود شده است و با محله های شیخ علی چوپان، قلعه شاهزاده بیگم، مقر، دانشگاه شهید باهنر مجاورت دارد.
وحشت کلکتوی ـ رضا علی وحشت کلکتوی (زادهٔ ۱۸ نوامبر ۱۸۸۱ - درگذشتهٔ ۲۰ ژوئیه۱۹۵۶) شاعر مشهور پارسی شبه قاره بود. زندگی نامه. رضا علی متخلص به وحشت پسر مولوی شمشاد علی، در تاریخ ۱۸ نوامبر سال ۱۸۸۱ میلادی در کلکته متولد شد. پدر بزرگش حکیم غالب علی در زمان جنگ آزادی ۱۸۵۷ میلادی از دلهی به هگلی مهاجرت کرد. وحشت تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ عالیهٔ کلکته به پایان رسانیده دبیرکل قسمت فارسی ادارۂ سلطنتی شد و چون به سال ۱۹۲۶ میلادی ’’دانشکدۂ اسلامیه‘‘ در کلکته تأسیس شد، وحشت به سمت استادی منصوب گردید و در سال ۱۹۳۶ میلادی باز نشسته شد و هنگامی که در سال ۱۹۴۷ میلادی تقسیم شبه قاره به عمل آمد، رضا علی وحشت به پاکستان خاوری مهاجرت کرده در شهر داکا. طبع رخا علی وحشت از ایام صباوت تمایلی فوق العاده یی به شعر و ادب داشت و از همان ایام شعر سرودن را آغاز نمود. به سال ۱۸۹۷ میلادی در زمرۂ شاگردان مولوی ابوالقاسم محمد شمس شاگرد داغ دهلوی درآمد و پس ازآن در مجمع تلامیذ مولوی عبدالغفور خان نساخ پیوست. وحشت غیر از زبان اردو و فارسی در زبان انگلیسی و هندی و بنگالی هم تبحر داشت و با این همه علم و دانش و فضیلت از کبر و نخوت نیز عاری بود
. وی در مهمان نوازی و تواضع و سادگی شهرت به سزایی داشت و شخصیت برجستهٔ وی مورد احترام خاص و عام بود. اواخر عمرش در عسرت و تنگدستی گذشت ولی هیچ وقت شکایتی بر زبان نیاورد. شاگردانش بیشمار و دوستانش در هر شهر و دیار مشهور روزگارند. سبک و آثار. بین غزل سرایان زبان اردو رضا علی وحشت مقام شامخی دارد و میان فارسی گویان معاصر پاکستان نیز وحشت از شاعران طراز اول به شمار می آید. پس از چاپ شدن اولین دیوان اوصیت شاعریش تمام شبه قاره را فرا گرفت و شاعران بزرگ و دانشمندان معروف مانند الطاف حسین حالی، اکبر اله آبادی، حسرت موهانی، شاد عظیم آبادی، شبلی نعمانی، محشر لکهنوی و اقبال لاهوری از شعرهای وی تحسین و تجلیل کردند و به صلاحیت و قریحهٔ سرشار وی اعتراف کردند.رضا علی وحشت در هر دو زبان فارسی و اردو شعر می گفت و نخستین دیوان وی که به سال ۱۹۱۰ چاپ شده، دارای اشعار فارسی هم می باشد. مجموعهٔ دیگر از اشعار وحشت به سال ۱۹۵۰ از مکتبهٔ جدید لاهور تحت عنوان ’’ترانهٔ وحشت‘‘ انتشار یافته و اولین دیوان او ضمیمهٔ این مجموعه می باشد و کم و بیش چهار هزار بیت دارد. در بخش فارسی این کتاب حمد خدا، نعت رسول، غزل، قطعه، قصیده، رباعی، مخمس، مسد
س و نیز دیگر اصناف سخن دیده می شود و از مطالعهٔ اشعار فارسی وی معلوم می شود که شعر فارسی وی تحت نفوذ کلام حافظ، قاآنی شیرازی، غالب دهلوی و شبلی نعمانی می باشد. وی غزلهای آنها را استقبال یا تضمین کرده است.وحشت بیشتر غزل می سراید و اساس شعر او بر صداقت و حقیقت است و از مبالغه اجتناب می کند. قصایدی که او در وصف پیغمبر سروده است رنگ تغزل دارد و از ارادت و عقیدت بی نهایت شاعر حکایت می کند. علاوه بر آثار منظوم وحشت آثار منثور هم به صورت مقاله های انتقادی ازوی به جا مانده است. وی به سبک اقبال هم اشعاری سروده است ولی پس از مطالعهٔ اشعارش معلوم می شود که اگر بعد از حافظ وی کسی را اتباع می کند، آن شبلی نعمانی است. اشعارش مثل اشعار شبلی نعمانی صاف، شسته، برجسته و روان است و در غزل هم همان آمیزش متانت و مزاح است که خاصهٔ کلام شبلی نعمانی می باشد. درگذشت. رحل اقامت در داکا و در روز ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۵۶ میلادی، از دارفانی به عالم باقت شتافت.
جدول موسیقی بزرگسالان معاصر () هر هفته توسط مجلهٔ "بیلبورد" منتشر می شود و محبوب ترین ترانه ها را در ایستگاه های رادیویی معاصر بزرگسالان در ایالات متحده فهرست می کند. این جدول بر اساس داده های پخش ثبت شده در "بیلبورد" توسط ایستگاه هایی که از اعضای پنل رادیویی بزرگسالان معاصر هستند، گردآوری می شود. این جدول نخستین بار در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در مجلهٔ "بیلبورد" ارائه شد. در طول سال های فعالیت، نام این جدول دستخوش تغییراتی شده است و با نام هایی نظیر گوش دادن آسان () ، تک آهنگ های میان جاده ای () ، تک آهنگ های پاپ-استاندارد () ، آهنگ های داغ بزرگسالان معاصر () و بزرگسالان معاصر منتشر شده است. سوابق و دستاوردها. ۱۰ ترانه برتر بزرگسالان معاصر (۱۹۶۱–۲۰۱۱). منبع: ۱۰ هنرمند برتر بزرگسالان معاصر (۱۹۶۱–۲۰۱۱). منبع: ترانه های دارای بیشترین هفته ها در رتبه اول. تا زمان انتشار جدول منتشر شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۲، مدت حضور این ترانه ها در رتبهٔ نخست این جدول برابر با ۲۰ هفته یا بیشتر بوده است.
سازه های ساخته شده جانوران که اغلب معماری جانوران نامیده می شوند، در طبیعت فراوان هستند. نمونه هایی از ساختارهای جانوری شامل تپه های موریانه، زنبورها و کندوها، مجتمع های لانه جوندگان، سدهای سمورها ، آشیانه های پیچیده پرندگان و تارهای عنکبوت هستند. اغلب، این سازه ها دارای ویژگی های پیچیده ای مانند تنظیم دما، تله ها، طعمه، تهویه، اتاقک های ویژه و بسیاری از ویژگی های دیگر هستند. آنها ممکن است توسط افراد یا جوامع پیچیده ای از جانوران اجتماعی با شکل های مختلف ایجاد شوند که نقش های تخصصی را ایفا می کنند. این ساختارها ممکن است ناشی از رفتار پیچیده ساختمانی جانوران باشد، مانند لانه های شبانه شامپانزه ها، از پاسخ های عصبی داخلی، که در تولید آواز پرندگان به طور برجسته ای مشخص می شوند، یا بر اثر ترشح هورمون مانند خوک ایجاد می شوند. خروس های اهلی، یا به عنوان ویژگی های پدیدآمده از واکنش ها و فعل و انفعالات غریزی ساده، همان طور که توسط موریانه ها، یا ترکیبی از آنها نشان داده می شود. فرایند ساخت چنین ساختارهایی ممکن است شامل یادگیری و ارتباطات، و در برخی موارد، حتی زیبایی شناسی باشد. کاربرد ابزار ممکن است در ساخت سازه ها ت
وسط جانوران نیز دخیل باشد. رفتار ساختن در بسیاری از پستانداران غیرانسانی، پرندگان، حشرات و عنکبوتیان رایج است. همچنین در چندیم گونه از ماهیان، خزندگان، دوزیستان، نرم تنان، آبدزدک دریایی، سخت پوستان، کرم های حلقوی و برخی بندپایان دیگر دیده می شود. این تقریباً در تمام شاخه های جانوری دیگر وجود ندارد. کارکرد. جانوران اساساً به سه دلیل سازه ایجاد می کنند:
زُنبیل یا رُتبیل که با نام ها ژنبیل یا زنبیل های زابلستان نیز نوشته شده است، یک حکومت با اصالت هپتالی که آخرین خاندان فرمانروایی زابلستان (در محدودهٔ افغانستان کنونی) پیش از ورود اسلام به قلمرو زابلستان بود. آنها در جنوب کوه های هندوکش فرمانروایی می کردند. پادشاهی رتبیل ها از حدود سال ۶۸۰ میلادی تا زمان سرنگونی به دست صفاریان در سال ۸۷۰ میلادی ادامه داشت. این پادشاهی توسط رتبیل تأسیس شد. او برادر بزرگ کابلشاه (برهاتگین بود که بر پادشاهی هفتالی به پایتختی کابل حکومت می کرد. قلمرو آنها از شهر زرنج کنونی در جنوب غربی افغانستان تا کابلستان در شمال شرقی گسترده بود. زمین داور و غزنی پایتخت آنها بود. حدود مرزی جنوب قلمرو آنها گاهی به شهرهای رخواد (رخج) و بست (در نزدیک قندهار) می رسید. لقب زنبیل را می توان در ریشه واژه زبان فارسی میانه Zūn-dātbar، «زون دادگر» جستجو کرد. نام جغرافیایی زمین داور نیز منعکس کننده این موضوع است که این واژه از فارسی میانه «Zamin-i dātbar» (سرزمین دادگر) گرفته شده است. پیش زمینه. یبغوهای تخارستان، کابلشاهان و رتبیل شاهات به مدت قرن مانع پیشروی حملات مسلمانان به سمت شرق بودند. حملات اولیه اع
راب به زابلستان. بین ساله ای ۶۴۳-۶۴۴ میلادی، مردم عرب مسلمان برای اولین بار به سیستان یورش بردند و ترک ها را از جنوب غربی افغانستان مورد حمله قرار دادند. در سال ۶۵۳ میلادی، سپاهی متشکل از ۶۰۰۰ عرب به رهبری سردار عبدالرحمن بن سمره از خلافت راشدین، به معبد ژون ها در زمین داور رسیدند. بر اساس منابع سمره دستی از بت معبد ژون ها را شکست و یاقوت های چشمانش را بیرون آورد تا مرزبان سیستان را که عامل رتبیل شاه بود به اسلام متقاعد کند. سمره گفت: “با این کار به شما نشان می دهم که این بت نه ضرری برای شما دارد و نه خیری.” سقوط هون های نزاک و تاسیس کابلشاهان. در سال ۶۶۵ میلادی، اعراب تحت فرمان عبدالرحمن بن سمره که والی سیستان شده بود به کابل حمله بردند و آن را برای اولین باز تصرف کردند. آن زمان کابل جزو قلمرو هون های نزاک بود و این حمله به شدت آنها را تضعیف کرد. برهاتگین که یکی ای والیان هون های نزاک بود به زودی توانست در یک ضد حمله اعراب را عقب براند و مناطق کابلستان، زابلستان، اراخوزیا و کندهار را باز پس بگیرد. او پادشاهی جدید در سال ۶۶۵ میلادی این منطقه تاسیس کرد که امروز از آن به نام پادشاهی کابلشاهان یا ترک شاهیان یاد
می شود. گفته می شود رتبیل شاه نیز در این جنگ حضور داشت زیرا اولین ذکر او در منابع عربی به سال ۶۶۶ میلادی برمی گردد. رتبیل ممکن است برادر یا برادرزاده برهاتگ بوده باشد که پس از شکست دادن پادشاهی کاپیسا، رتبیل را والی زابلستان تعیین کرد. برهاتگین کابل شاه و رتبیل زابل شاه پس از هزل عبدالرحمن بن سمره از ولایت سیستان، اقدام به جمله علیه اعراب کردند. ربیع بن زیاد الحارثی که در سال ۶۷۱ میلادی والی سیستان شد به رتبیل در بُست حمله کرد و او را به رخج عقب نشاند. جانشین ربیع، عبیدالله بن ابی بکره، که در سال ۶۷۳ میلادی والی سیستان شد جنگ را ادامه داد و موفق شد معاهده ی صلح با رتبیل و برهاتگین ببندد. در این معاهده آمده است که والی سیستان در عزای خراج حکومت زابل شاه و کابل شاه را به رسمیت می شناسد. شکل گیری. وقتی موسس کابلشاهان، برهاتگین درگذشت، پادشاهی او به دو قسمت گردید.جانشین او تگین شاه از سال ۶۸۰ میلادی بر از کابلستان و زابلستان حکومت کرد. لقب او «خراسان تگین شاه» (به معنای «تگین، پادشاه شرق») بود و در منابع چینی به وسان تکین شاه (Wusan teqin sa) معروف است. این لقب بزرگ او احتمالاً به مقاومت او در مقابل خلافت امویان
اشاره دارد. در سالهای ۶۸۳ میلادی، رتبیل از برادرش کابل شاه جدا شد و سلسله رتبیل شاهان را تأسیس کرد. او با سلم بن زیاد والی سیستان موقتا بیعت کرد و فرمانروایی زابلستان را به دست گرفت. در منابع از به نام های رتبیل، زنبیل، زیبیل یا جبل (از ترکی: Iltäbär «فرمانده») نیز یاد شده است. رابطه بین رتبیل و کابل شاه گاهی دوستانه و در مواقعی خصمانه بود، اما در برابر تهاجمات اعراب همیشه یکی می شدند. رتبیل به نام خودش سکه ضرب می زد که شبیه سکه های اولیه ساسانی بود و شرح. "اعلیحضرت پروردگار بزرگ" به زبان باختری و خط های پهلوی و براهمی در سکه هایش دیده می شود که نشانه از قدرت و مشروعیت حکومت چند فرهنگی او دارد: به گفته آنتونی مک نیکول، «رتبیل ها تا اواخر قرن نهم میلادی نزدیک به ۲۵۰ سال در منطقه قندهار حکومت کردند». پایتخت اصلی آنها زمین داور در ولایت هلمند کنونی افغانستان قرار داشت. معبد ژون در حدود سه مایلی جنوب موسی قلعه هلمند قرار داشت که شاید تا امروز نیز ردیابی آن وجود داشته باشد. برخی بر این باورند که معبد سوناگیر که سیاح مشهور چینی شوان زانگ در سال ۶۴۰ میلادی به آن اشاره کرده است، همان معبد ژون رتبیل شاهان باشد. گسترش