Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژئوپارک ملی ژانگیه () در شهرستان های سونان و لینزه در نزدیکی شهر در سطح ولایت ژانگیه، در گانسو، چین واقع شده است. مساحت آن می باشد. این مکان در ۲۳ آوریل ۲۰۱۲ با نام موقت ژئوپارک ژانگیه دانشیا به یک ژئوپارک شبه ملی تبدیل شد. در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۶، به طور رسمی توسط وزارت زمین و منابع به عنوان «ژئوپارک ملی ژانگیه» شناخته شد. رسانه های چینی این مکان را که به خاطر صخره های رنگارنگش شناخته می شود، به عنوان یکی از زیباترین زمین چهرهای چین انتخاب کرده اند. این مکان در سال ۲۰۱۹ به ژئوپارک جهانی یونسکو تبدیل شد.
ماعت کارع () ملکه همسر فرعون اوسورکن یکم و مادر کاهن اعظم آمون شوشنق سی بود. ماعت کارع دختر پسوسنس دوم بود. ماعت کارع از چندین منبع شناخته شده است. مجسمه او، که تنها پایه آن با یک جفت پا حفظ شده است (مارسی، موزه بورلی، آیتم شماره ۴۳۲) ممکن است یک قطعه مورد استفاده مجدد از دوران پادشاهی جدید باشد. مجسمه ای از خدای نیل - که اکنون در موزه بریتانیا (بی ام ۸) است - توسط پسرش شوشنق سی تقدیم شد و او پدر و مادرش را اوسورکن یکم و ماعت کارع نام می برد. ماعت کارع به نام "دختر پادشاه … هار-پسوسنس، محبوب آمون" نامیده شده است. ماعت کارع بر روی مجسمه ای از «مخفی گاه کرنک» (موزه مصر سی جی ۴۲۱۹۴)، که توسط پسرش شوشنق تقدیم شده است، القاب «نبی هاثور»، «بانوی دندره»، «مادر خدا هرسومتوس» و «دختر پادشاه» را دارد. یک کتیبه کرنک بر روی ستون هفتم، نام زنی به نام ماعت کارع، دختر پادشاه پسوسنس، محبوب آمون را نشان می دهد، و معمولاً تصور می شود که به ماعت کارع اشاره دارد.
زنبورخوار سینه آبی یا زنبورخوار گونه گون گونه ای از پرندگان آفریقای مرکزی و عضوی از تیرهٔ زنبورخواران است. زنبورخواران همگی از نظر دیداری شبیه به هم هستند و دارای رژیم غذایی تخصصی در نیم بالان (Hymenopterans) هستند.
زنبورخوار گلوسرخ گونه ای از پرندگان تیرهٔ زنبورخواران و بومی سودان (منطقه) است. گستره پهناور و جمعیت کل زیادی دارد و اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت وضعیت حفاظتی آن را " کمترین نگرانی " ارزیابی کرده است.
مطالبات اولیهٔ بیمهٔ بیکاری یک نقطه داده است که توسط وزارت کار ایالات متحده به عنوان بخشی از گزارش هفتگی مطالبات بیمهٔ بیکاری این وزارت صادر می شود. مطالبات اولیهٔ بیمهٔ بیکاری به ادعاهایی برای بیمهٔ بیکاری اشاره دارد که افراد بیکار در آژانس های بیکاری دولتی می کنند. نباید این درخواست های اولیه را با تعداد افرادی که واقعاً بیمهٔ بیکاری دریافت می کنند، برابر دانست. اولاً، این ادعاها شامل مطالبات مستمر نمی شود - چراکه افرادی برای هفته های اضافی بیکاری و بیش از مطالبهٔ اولیه خود، درخواست بیمه می کنند. ثانیاً، همهٔ مدعیان واقعاً بیمهٔ بیکاری دریافت نمی کنند. این گزارش پنجشنبهٔ هر هفته ساعت ۰۸:۳۰ به وقت شرقی منتشر می شود. داده های این گزارش از آژانس های بیکاری ایالتی جمع آوری شده است که اطلاعات را به دفتر بیمهٔ بیکاری وزارت کار گزارش می دهند.
زنبورخوار ریش آبی گونه ای زنبورخوار است که در بیشتر شبه قاره هند و بخش هایی از جنوب شرق آسیا یافت می شود. این زنبورخوار در پاکتراشی های جنگلی یافت می شود. عمدتاً در منطقه مالایا یافت می شود اما از غرب تا شبه جزیره هند گسترش می یابد. پرهای آبی گلوی آن دراز و اغلب کرکی است که نام آن را به آن داده است. آنها صدای بلندی دارند، اما به اندازه زنبورخواران کوچک تر فعال یا پرنشاط نیستند، و دم مربعی آنها بدون سیم های معمولی است که از محورهای بلندتر پرهای دم مرکزی که در بسیاری از زنبورخواران دیگر یافت می شود.
زنبورخوارهای ریش رنگی "Nyctyornis" سردهای از زنبورخواران، نزدیک به پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ زنبورخواران (Meropidae) است. تنها دو عضو از این گروه وجود دارد که در مناطق گرمسیری جنوب و جنوب شرقی آسیا وجود دارند.
یک مجموعه مانگای ژاپنی به قلم لینک و تصویرسازی کوتارو شونو است. بخش اول مانگا در نشریه الکترونیکی "شونن جامپ+" از انتشارات شوئیشا از مه ۲۰۱۶ تا ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد، در حالی که بخش دوم، تحت عنوان "حارم آخرالزمانی: پس از جهان"، از مه ۲۰۲۱ تا مه ۲۰۲۳ در همان پلتفرم عرضه شد و فصل های آن تا آوریل ۲۰۲۵، در هجده جلد تانکوبون جمع آوری شده است. این مجموعه الهام بخش دو مجموعه مانگای اضافی، به ترتیب با عنوان "" و "حارم آخرالزمانی: بریتانیا لومیر" است که توسط لینک نوشته شده اند. دو درام صوتی در مه ۲۰۱۷ و اوت ۲۰۲۱ منتشر شد. یک بازی واقعیت مجازی اقتباسی تحت نام "حارم آخرالزمانی وی آر" اثر دی ام ام گیمز ساخته شده است که در ۴ مارس ۲۰۱۹ منتشر شد. یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز به کارگردانی یو نوبوتا توسط استودیوهای گوکومی و آکسیز بر پایه نسخه مانگا دستمایه اقتباس قرار گرفت که پخش آن از اکتبر ۲۰۲۱ تا مارس ۲۰۲۲ ادامه داشت. داستان. در سال ۲۰۴۰، ریتو میزوهارا مرد جوانی است که در حالت انجماد عمیق قرار می گیرد و در انتظار علاج نجات دهنده برای درمان بیماری نادری است که از آن رنج می برد. پنج سال بعد، ریتو از انجماد بیدار می شود و کاشف
به عمل می آید که در این دوره زمانی، یک ویروس بسیار کشنده و واگیردار به نام اِم کِی (قاتل مرد) پدیدار شده است که به طور مرموزی فقط مردان را تحت تأثیر قرار می دهد و باعث مرگ حدود ۹۹.۹٪ از جمعیت مردان جهان می شود به جز تقریباً یک میلیون بازمانده که قبل از آلوده شدن در انجماد عمیق قرار گرفته بودند. با کمال تعجب، ریتو همچنین می فهمد که او یکی از پنج مرد ژاپنی است که به نوعی در برابر ویروس اِم کِی مصونیت پیدا کرده است و در نتیجه تا حد امکان باید با باردار کردن زنان در برنامه اصلاح نژاد شرکت کند تا فرزندانشان بتوانند جمعیت جهان را دوباره افزایش دهند. در حالی که ریتو به بررسی اسرار پیرامون ویروس اِم کِی و ناپدید شدن اسرارآمیز دوست دوران کودکی خود الیزا تاچیبانا می پردازد، این مجموعه همچنین دیدگاه مردان دیگری را نشان می دهد که نسبت به ویروس اِم کِی ایمنی پیدا کرده اند، و هر کدام شرایط خاص خود را دارند.
الکساندر هسلر (; – ) عکاس آمریکایی فعال در ایالت ایلینوی ایالات متحده بود. او بیشتر به خاطر عکاسی از تصاویر نمادین بی ریش آبراهام لینکلن در سال های ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ شهرت دارد. زندگی نامه. هسلر در مونترال متولد شد. او در دهه ۱۸۵۰ و اوایل دهه ۱۸۶۰ عکاسی داگروتایپ و آمبروتایپ را آموخت و عکاسی می کرد. با این حال، در شرکت با بسیاری از همکارهای صنعتگر خود، در دهه ۱۸۵۰ در عکاسی با صفحه شیشه ای آموزش دید و پس از آن در آن تخصص یافت. او استودیوهایی را در گالنای شیکاگو و اسپرینگفیلد ایلینوی اداره می کرد و از مردم و صحنه هایی در ایلینوی عکس می گرفت. او همچنین با استفاده از یک تاریک خانه قابل حمل، صحنه های منظره ای را از ایالت ها و قلمروهای مجاور منطقه ی غرب میانه آمریکا عکس گرفت. پرتره های شناخته شده هسلر شامل عکس هایی از دو شخصیت سیاسی اصلی ایلینوی در زمان خود، لینکلن و سناتور فدرال استیون ای. داگلاس است. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۶۰، دوستان لینکلن اقداماتی را انجام دادند تا تصاویر هسلر به عنوان آثاری از تصویرسازی لینکلن تثبیت کنند. کار تاریک خانه قابل حمل هسلر شامل تصویری از آبشار مینه هاها بود، آبشاری که در شهر مینیاپ
ولیس ایالات متحده قرار داشت. آثار. هسلر عکاسی بود که هدفش خلق عکس هایی با ارزش هنری ماندگار بود. او به خاطر کیفیت کارهای پرتره و عکاسی در فضای باز شناخته شد. پس از بازنشستگی هسلر در سال ۱۸۶۵، او استودیوی شیکاگو و نگاتیوهای خود را به یکی از عکاسان، جورج بوچر آیرس، سپرد. تعدادی از شناخته شده ترین تصاویر هسلر از لینکلن، چاپ های پلاتینی هستند که توسط آیرس از نگاتیوهای هسلر تولید شده اند. نگاتیوهای شیشه ای هسلر در سال ۱۸۶۰ پس از مرگ لینکلن به عنوان پایه ای برای تصاویر بیشتر از رئیس جمهور، از جمله مجسمه های نیم تنه مجسمه سازانی مانند گوتزن بورگلوم استفاده شد. الکساندر هسلر در ریسین، ویسکانسین به خاک سپرده شده است. یک فیلم مستند کوتاه درباره قبرستان تپه، جایی که او در آن دفن شده است، در سال ۲۰۱۴ منتشر خواهد شد که بخشی از آن هسلر را به نمایش می گذارد.
لیکانتروپی بالینی یک سندرم روان پزشکی نادر است که در آن فرد مبتلا دچار هذیان می شود که می تواند به یک جانور غیرانسان تبدیل شود، یا قبلاً تبدیل شده است، یا اکنون یکی از آن هاست. نام این اختلال برگرفته از لیکانتروپی اسطوره ای است؛ حالتی فراطبیعی که در آن گفته می شود انسان ها به طور فیزیکی به گرگ دگرپیکری می کنند. پژوهشگران معمولاً این واژه را در معنای گسترده تری به کار می برند که شامل تبدیل به هر نوع جانوری می شود؛ حالتی که در تعریف دقیق تر، زوانتروپی نام دارد. علائم و نشانه ها. افراد مبتلا باور دارند که در حال تبدیل شدن به یک جانور هستند، یا اینکه پیش تر به یک جانور تبدیل شده اند. لیکانتروپی بالینی با دگرگونی های ذهنی مرتبط با روان پریشی همراه دانسته شده است؛ حالتی روانی که معمولاً شامل توهمات و هذیان ها می شود، و در آن تبدیل تنها در ذهن و رفتار فرد دیده می شود و نه در واقعیت فیزیکی. یک پژوهش در سال ۱۹۸۸ از بیمارستان مک لین دربارهٔ لیکانتروپی بالینی، مجموعه ای از موارد را بررسی کرد و معیارهای تشخیصی ای را برای شناسایی این اختلال پیشنهاد داد: بر اساس این معیارها، چه باور هذیانی به تبدیل شدن (در حال یا گذشته)، و
چه رفتاری که نشان دهد فرد خود را به صورت یک جانور تصور می کند، می تواند به عنوان نشانه ای از لیکانتروپی بالینی تلقی شود. نویسندگان این پژوهش خاطرنشان می کنند که اگرچه این وضعیت به نظر می رسد نوعی بروز روان پریشی باشد، اما هیچ تشخیص روانی یا عصبی خاصی به طور مستقیم با پیامدهای رفتاری آن در ارتباط نیست. لیکانتروپی بالینی صرفاً به تجربه تبدیل شدن انسان به گرگ محدود نمی شود. گونه های متنوعی از جانوران در گزارش های این تجربه تغییر شکل دیده شده اند. در یک مرور منابع پزشکی در سال ۲۰۰۴، بیش از سی مورد منتشر شده از لیکانتروپی بالینی ثبت شده که تنها اقلیتی از آن ها با تم گرگ (لیکانتروپی) یا سگ (سینانتروپی) مرتبط بوده اند. گرچه سگ سانان در این موارد نسبتاً رایج هستند، اما تجربه تبدیل شدن به جانورانی مانند کفتار، گربه، اسب، پرنده یا ببر نیز در بیش از یک مورد گزارش شده است. تبدیل شدن به قورباغه یا حتی زنبور نیز در برخی موارد گزارش شده است. اصطلاح "اوفیدیانتروپی" به توهم تبدیل شدن به مار اشاره دارد که تاکنون دو مورد بالینی از آن گزارش شده است. در ژاپن، تبدیل شدن به روباه و سگ رایج بوده است. در یک مطالعه موردی در سال ۱۹۸۹،
فردی توصیف کرده که به صورت متوالی دچار تغییر شکل شده است: ابتدا از انسان به سگ، سپس به اسب، بعد به گربه، و در نهایت پس از درمان، دوباره به واقعیت انسانی بازگشته است. همچنین گزارش هایی وجود دارد از افرادی که تجربه تبدیل به جانوری نامشخص داشته اند؛ جانوری که به طور دقیق مشخص نشده است.
نانگ تانی (به تایلندی: นางตานี به معنای بانوی تانی) نانگ تانی یک روح زنانه در افسانه های مردم تایلند است. گفته می شود که او به شکل یک دختر زیبا ظاهر می شود که در نوع خاصی از درخت موز وحشی زندگی می کند. این درخت ها بیشتر در جنگل ها رشد می کنند و از نوعی نیستند که مردم معمولاً از میوه شان استفاده کنند. او بخشی از گروهی از ارواح در افسانه های تایلندی است که به عنوان «بانوان درخت» یا «پری های درختی» شناخته می شوند. این موجودات زن جادویی، باور بر این است که در درخت ها زندگی می کنند یا از آن ها محافظت می کنند. ارواحی شبیه به نانگ تانی در داستان های سنتی کشورهای همسایه مانند کامبوج و لائوس نیز دیده می شوند. گاهی اوقات به نانگ تانی نام های دیگری داده می شود که به معنی «روح درخت موز» یا «پری درخت موز» هستند. با اینکه او یک روح به حساب می آید، اما معمولاً ترسناک نیست. در بسیاری از داستان ها، او فقط در شب های ماه کامل ظاهر می شود و لباس های سنتی سبز رنگی می پوشد که شبیه برگ های درخت موز است. افسانه ها. نانگ تانی یک روح افسانه ای در فرهنگ مردم تایلند است که گفته می شود در دسته هایی از درخت های موز وحشی زندگی می کند. او م
عمولاً به شکل یک دختر جوان و زیبا با لباس سنتی سبز رنگ توصیف می شود. بیشتر اوقات در داخل درخت پنهان است، اما مردم باور دارند که در شب های ماه کامل ظاهر می شود. پوست او کمی سبز است و با رنگ درخت هماهنگ می شود، و لب هایش قرمز روشن است، شبیه میوه های رسیده. موهایش بلند، مشکی و باز است. او معمولاً در حالت ایستاده دیده می شود، اما پاهایش روی زمین قرار نمی گیرند و کمی بالاتر از زمین شناور هستند. در بعضی نسخه های جدیدتر از داستان، پایین تنه اش به صورت بخارگونه ای دیده می شود که با تنه درخت ترکیب شده است. مردم باور دارند که قطع کردن درختی که نانگ تانی در آن زندگی می کند بدشگون است. برای احترام به او، شیرینی، عود و گل در پای درخت قرار می دهند. همچنین پارچه های رنگی دور تنه درخت گره می زنند تا نشان دهند این درخت محل زندگی روح است. نوع درخت موزی که به نانگ تانی مربوط می شود، قابل کشت نیست و میوه اش خوراکی نیست. به همین دلیل مردم ترجیح می دهند این درخت ها نزدیک خانه هایشان رشد نکنند. این درخت ها معمولاً در حاشیه روستاها یا کنار جاده ها و مزرعه ها دیده می شوند. هرچند میوه شان قابل خوردن نیست، اما برگ هایشان برای بسته بندی
شیرینی های محلی استفاده می شود و گل آن ها در طب سنتی برای درمان زخم ها به کار می رود. در افسانه ها گفته می شود که نانگ تانی ممکن است به مردانی که به زنان بدی کرده اند آسیب بزند، اما در کل او روحی مهربان و دلسوز است. در بعضی داستان ها حتی به راهبان بودایی غذا می دهد. برخی افراد برای محافظت یا خوش شانسی، طلسم هایی با تصویر نانگ تانی همراه خود دارند که در شکل ها و اندازه های مختلف ساخته می شوند. همچنین پارچه های رنگی به درخت هایی که باور دارند روح در آن ها زندگی می کند می بندند. فرهنگ مدرن. نانگ تانی یک روح معروف از افسانه های تایلندی است که در چندین فیلم تایلندی ظاهر شده است. یکی از اولین و مشهورترین فیلم هایی که او در آن نقش داشته، فیلم *روح بانوی تانی* است که در سال ۱۹۶۷ ساخته شد و اکنون به عنوان یک فیلم کلاسیک شناخته می شود. از آن زمان، او در چندین فیلم دیگر به عنوان شخصیت اصلی ظاهر شده است، اغلب به عنوان یک شخصیت مرموز یا ترسناک که به درخت موز ارتباط دارد. علاوه بر فیلم های ترسناک، نانگ تانی در داستان های رمانتیک و حتی کمدی هم نقش داشته است. او در فیلم های کمدی هم حضور داشته که در آن ها روح نانگ تانی به شک
ل شوخی آمیز و گاهی خنده دار به تصویر کشیده می شود. محبوبیت او به حدی است که حتی در یک تبلیغ تلویزیونی برای لامپ های برق در تایلند ظاهر شده است. نانگ تانی در فرهنگ مدرن تایلند بسیار محبوب است. تصویر او اغلب در کتاب های کمیک و داستان ها دیده می شود، گاهی در نقش های جدی و گاهی هم در نقش های طنزآمیز. او همچنین در یک فیلم انیمیشنی که بر اساس داستان های ترسناک تایلندی ساخته شده، نقش دارد. در بازی های ویدیویی هم نانگ تانی حضور پیدا کرده است. در بازی آنلاین "رگناروک آنلاین"، یک شخصیت قدرتمند به نام «بانوی تانی» وجود دارد که الهام گرفته از این روح است و در یک سیاه چال که از افسانه های تایلندی الهام گرفته شده، ظاهر می شود. روح مشابه. بشونوسئی یک شخصیت ترسناک از افسانه های ژاپنی است که به درخت موز خاصی مربوط می شود. این درخت با برگ های بزرگ و صافش شناخته می شود و گفته می شود که روحی در آن وجود دارد. طبق افسانه، اگر زنی یک مرد خوش چهره را زیر این درخت ها ببیند، این به این معنی است که او قرار است باردار شود. اما بچه هایی که به دنیا خواهد آورد، گفته می شود که شیاطین خواهند بود. این افسانه از جزایر ریوکوی ژاپن می آید. مردم
باور داشتند که صورت روح در میان برگ های درخت موز ظاهر می شود و این حضور یک هشدار مرموز برای کسانی است که آن را می بینند.
جین سارِزن (; – ) گلف باز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار مشاهیر جهانی گلف شده است.
فرانسیس ویمت (; – ) گلف باز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار مشاهیر جهانی گلف شده است.
سوگیری مطلوبیت اجتماعی (انگ : Social-desirability bias) در پژوهش های علوم اجتماعی، نوعی سوگیری پاسخ است که در آن پاسخ دهندگان نظرسنجی تمایل دارند به گونه ای به پرسش ها پاسخ دهند که از دید دیگران مطلوب یا قابل پذیرش باشد. این سوگیری می تواند به شکل "بیش گزارش دهی رفتارهای «خوب»" یا "کم گزارش دهی رفتارهای «بد» یا نامطلوب" بروز کند. این گرایش، مشکلی جدی در اجرای پژوهش هایی به وجود می آورد که بر پایهٔ خود گزارشی انجام می شوند. چنین سوگیری ای در تفسیر گرایش های میانگین و نیز تفاوت های فردی اختلال ایجاد می کند. موضوعاتی که در معرض سوگیری مطلوبیت اجتماعی هستند. موضوعاتی که در آن ها پاسخ دهی مطلوبیت اجتماعی به طور خاص نگران کننده است، شامل خود گزارش هایی دربارهٔ توانایی ها، ویژگی های شخصیتی، رفتار جنسی و مصرف مواد مخدر هستند. برای نمونه، هنگام مواجهه با پرسشی مانند «چند وقت یک بار استمنا می کنید؟»، پاسخ دهنده ممکن است به دلیل تابوهای اجتماعی علیه استمنا، تحت فشار قرار گیرد و تعداد دفعات را کمتر از واقع گزارش کند یا از پاسخ دادن به پرسش اجتناب ورزد. در نتیجه، میانگین نرخ های استمنا که از طریق نظرسنجی های خود گزارشی به
دست می آید، احتمالاً به شدت کمتر از میزان واقعی خواهد بود. به طور مشابه، در مواجهه با پرسشی مانند «آیا مواد مخدر/مواد غیرقانونی مصرف می کنید؟»، پاسخ دهنده ممکن است تحت تأثیر این واقعیت قرار گیرد که مواد کنترل شده — از جمله ماری جوانا که نسبتاً رایج تر است — معمولاً غیرقانونی هستند. افراد ممکن است تحت فشار قرار بگیرند که مصرف مواد را انکار یا توجیه کنند (مثلاً: «فقط وقتی دوستانم هستند ماری جوانا می کشم»). این سوگیری همچنین می تواند بر گزارش تعداد شرکای جنسی تأثیر بگذارد. در واقع، این سوگیری ممکن است در جهت های مخالف بر گروه های مختلف اثر بگذارد: مردان معمولاً اعداد را بزرگ نمایی می کنند، در حالی که زنان تمایل به کم نمایی دارند. در هر دو مورد، میانگین گزارش های هر دو گروه احتمالاً به دلیل سوگیری مطلوب اجتماعی تحریف شده خواهد بود. تفاوت های فردی در پاسخ دهی مطلوب اجتماعی. در سال ۱۹۵۳، آلن ال. ادواردز مفهوم "مقبولیت/مطلوبیت اجتماعی" را به روان شناسی معرفی کرد و نقش آن را در سنجش ویژگی های شخصیتی نشان داد. او نشان داد که ارزیابی مقبولیت اجتماعی توصیف های ویژگی های شخصیتی، هم بستگی بسیار بالایی با احتمال تأیید آن
ها توسط گروهی از افراد دارد. در نخستین آزمایش او، هم بستگی میان ارزیابی های گروهی از دانشجویان دربارهٔ مطلوبیت اجتماعی مجموعه ای از ویژگی ها و احتمال تأیید آن ویژگی ها توسط گروه دیگری از دانشجویان به حدی بالا بود که معنا و اعتبار ویژگی های شخصیتی را مخدوش می کرد. به عبارت دیگر، آیا این خود توصیف ها واقعاً ویژگی های شخصیتی را بازتاب می دهند یا صرفاً میزان مطلوبیت اجتماعی را؟ ادواردز در ادامه، "نخستین مقیاس مطلوبیت اجتماعی" را طراحی کرد که شامل ۳۹ پرسش درست/نادرست برگرفته از پرسش نامه شخصیتی چندمحوری مینه سوتا بود. این پرسش ها از نظر قضاوت داوران، با توافق بالا قابل رتبه بندی بر اساس مطلوبیت اجتماعی بودند. این موارد در ادامه، با طیف وسیعی از مقیاس های سنجشی، از جمله مقیاس های شخصیتی و تشخیصی، هم بستگی بسیار بالایی نشان دادند. مقیاس مطلوبیت اجتماعی همچنین با مقیاس ناامیدی بک نیز هم بستگی بالایی دارد. ابزارهای استاندارد برای سنجش پاسخ دهی مطلوب اجتماعی فردی. تا دههٔ ۱۹۹۰، پرکاربردترین ابزار سنجش پاسخ دهی مطلوب اجتماعی، «مقیاس مطلوبیت اجتماعی مارلو–کرون» بود. نسخهٔ اصلی این مقیاس شامل ۳۳ سؤال به صورت درست/نادرست ب
ود. نسخهٔ کوتاه تر آن، که با نام «نسخهٔ استراهن–گرباسی» شناخته می شود، تنها ۱۰ سؤال دارد، اما برخی پژوهشگران دربارهٔ پایایی این نسخه تردیدهایی مطرح کرده اند. در سال ۱۹۹۱، دلروی ال. پالهاوس ابزار "فهرست متوازن پاسخ دهی را منتشر کرد؛ پرسش نامه ای که برای سنجش دو شکل از پاسخ دهی مطلوب اجتماعی طراحی شده است. این ابزار شامل ۴۰ سؤال است که دو زیر مقیاس مجزا دارد: یکی "مدیریت برداشت" که نشان دهندهٔ تمایل فرد به ارائهٔ تصویر مثبت نمایانه از خود به دیگران است؛ و دیگری "ارتقای فریب ناآگاهانهٔ خود" که بازتاب دهندهٔ توصیف های صادقانه اما اغراق آمیز از خود است. نسخهٔ تجاری این ابزار با نام "مقیاس های فریب پالهاوس" شناخته می شود. مقیاس هایی برای سنجش سبک های پاسخ گویی در بسیاری از زبان های عمده دنیا وجود دارند، از جمله به زبان ایتالیایی، و آلمانی. فنونی برای کاهش سوگیری مطلوبیت اجتماعی. ناشناس سازی و محرمانگی. اجرای پرسش نامه ها به صورت ناشناس، در مقایسه با روش های حضوری یا تلفنی، نشان داده است که به گزارش بیشتر مواردی منجر می شود که معمولاً تحت تأثیر سوگیری مطلوبیت اجتماعی قرار می گیرند. در نظرسنجی های ناشناس، به شرکت کنن
ده اطمینان داده می شود که پاسخ هایش به هیچ وجه به هویت او پیوند داده نخواهد شد و از او خواسته نمی شود اطلاعات حساس را مستقیماً به یک پرسشگر اعلام کند. ناشناس سازی می تواند از طریق اجرای پرسش نامه های کاغذی توسط خود فرد و بازگرداندن آن ها از طریق پاکت، پست، یا صندوق رأی صورت گیرد. همچنین می توان از ابزارهای الکترونیکی مانند رایانه، گوشی هوشمند یا تبلت برای اجرای خودکار پرسش نامه استفاده کرد. در مواردی که افراد کم سواد یا بی سواد باشند، می توان از نسخه های صوتی نظرسنجی های الکترونیکی بهره برد. محرمانگی نیز می تواند در شرایطی که ناشناس سازی ممکن نیست، از طریق اطمینان از حضور تنها کارکنان مطالعه هنگام اجرای نظرسنجی و حفظ محرمانگی داده ها پس از تکمیل آن ها تضمین شود. گنجاندن جملاتی در پرسش نامه که به حفظ محرمانگی داده ها اشاره می کنند، می تواند اثرات متناقضی داشته باشد: این کار ممکن است از یک سو باعث افزایش پاسخ دهی به سؤالات حساس به دلیل اعتماد بیشتر شود، یا از سوی دیگر باعث کاهش پاسخ دهی به دلیل افزایش تردید و نگرانی شود. فنون تخصصی پرسشگری. چندین فن پرسشگری برای کاهش سوگیری در مواجهه با سؤالات حساس به مطلوبیت ا
جتماعی توسعه یافته اند. استفاده از تکنیک های پیچیدهٔ پرسشی می تواند به کاهش سوگیری مطلوبیت اجتماعی کمک کند، اما ممکن است برای پاسخ دهندگان گیج کننده یا دشوار برای درک باشد. فراتر از این فنون خاص، استفاده از واژگان و عباراتی بی طرفانه در صورت بندی سؤال و راهنمای پاسخ دهی نیز می تواند به کاهش سوگیری مطلوب اجتماعی منجر شود. روش صندوق رأی. روش "صندوق رأی" با فراهم کردن امکان پاسخ دهی خصوصی، به پاسخ دهندگان در نظرسنجی ها ناشناس بودن را ارائه می دهد. در این روش، شرکت کنندگان پرسش نامه های حاوی سؤالات حساس را به صورت خود گزارش دهی تکمیل کرده و آن ها را در صندوقی قفل شده قرار می دهند. مصاحبه گر اطلاعی از پاسخ های درج شده در برگهٔ رأی ندارد و به قفل صندوق نیز دسترسی نخواهد داشت؛ این موضوع باعث پنهان ماندن پاسخ ها و کاهش احتمال بروز سوگیری مطلوبیت اجتماعی می شود. با این حال، هر برگهٔ رأی دارای یک شمارهٔ شناسایی منحصربه فرد است که امکان تطبیق پاسخ های آن با یک پرسش نامهٔ مکمل (حاوی سؤالات کمتر حساس) را فراهم می کند. روش صندوق رأی به طور موفقیت آمیز در مطالعات مربوط به برآورد رفتارهای جنسی حساس در زمینهٔ پیشگیری از HIV ب
ه کار گرفته شده است، همچنین برای بررسی استفادهٔ غیرقانونی از منابع زیست محیطی نیز مورد استفاده قرار گرفته است. در یک مطالعهٔ اعتبارسنجی که در آن رفتار مشاهده شده با رفتار گزارش شده از طریق چندین روش کنترل سوگیری مقایسه شد، روش صندوق رأی دقیق ترین روش کاهش سوگیری تشخیص داده شد و عملکرد آن به طور قابل توجهی بهتر از "روش پاسخ تصادفی" بود. فنون پاسخ دهی تصادفی. "راهکار پاسخ دهی تصادفی" از شرکت کننده می خواهد که یا پاسخی ثابت بدهد یا بسته به نتیجهٔ یک عمل تصادفی، پاسخ واقعی خود را اعلام کند. برای نمونه، از پاسخ دهنده خواسته می شود که به طور پنهانی سکه ای بیندازد: اگر شیر آمد، صرف نظر از پاسخ واقعی، «بله» بگوید؛ و اگر خط آمد، پاسخ واقعی خود را اعلام کند. این روش به پژوهشگر اجازه می دهد بدون نیاز به دانستن وضعیت واقعی هیچ یک از شرکت کنندگان، نرخ واقعی بروز یک رفتار خاص را در میان جمعیت مورد مطالعه برآورد کند. با این حال، پژوهش ها نشان داده اند که اعتبار راهکار پاسخ دهی تصادفی محدود است. مطالعات اعتبارسنجی نشان داده اند که در برخی رفتارهای حساس، عملکرد "روش پاسخ دهی تصادفی" حتی ضعیف تر از پرسش گری مستقیم بوده است، و
باید در استفاده از این روش با احتیاط عمل کرد. فنون نام برداری و دوستِ صمیمی. در روش نام برداری ، به جای پرسش مستقیم دربارهٔ رفتار خودِ پاسخ دهنده، از او دربارهٔ رفتار دوستان نزدیکش پرسیده می شود. از شرکت کننده پرسیده می شود که چند نفر از دوستان نزدیک او قطعاً رفتاری حساس را انجام داده اند و به نظر او، چند نفر از دیگران از این رفتار اطلاع دارند. با استفاده از این پاسخ ها، می توان تخمین هایی دربارهٔ شیوع رفتار موردنظر در جمعیت به دست آورد. روش مشابه دیگری با عنوان "گزارش دوستِ صمیمی" نیز وجود دارد که در آن، شرکت کننده دربارهٔ رفتار تنها یک دوستِ صمیمی خود گزارش می دهد. فن شمارش غیرهمسان. در "فن شمارش غیرهمسان"، از پاسخ دهندگان خواسته می شود مشخص کنند که چند مورد از یک فهرست چندگزینه ای برایشان صدق می کند یا انجام داده اند، بدون آنکه مشخص کنند کدام موارد خاص را انتخاب کرده اند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به یکی از دو گروه تقسیم می شوند: گروهی که تنها فهرستی از موارد غیرحساس را دریافت می کند، و گروهی که همان فهرست را به همراه یک مورد حساس اضافی دریافت می کند. با مقایسه میانگین تعداد مواردی که در هر گروه انتخاب ش
ده اند، می توان به طور غیرمستقیم تخمینی از میزان پاسخ «مثبت» به مورد حساس به دست آورد، بدون اینکه نیاز به افشای مستقیم پاسخ فرد باشد. روش پاسخ گویی گروهی. روش پاسخ گویی گروهی که با نام های «روش دو-کارت» یا «روش سه-کارت» نیز شناخته می شود، با ترکیب گزینه های پاسخ به گونه ای عمل می کند که گزینه حساس با حداقل یک گزینه غیرحساس در یک گروه قرار می گیرد. در این تکنیک، به شرکت کنندگان کارتی داده می شود که مجموعه ای از پاسخ های ممکن را نشان می دهد. پاسخ دهنده یکی از گزینه های گروه بندی شده را انتخاب می کند که در آن، پاسخ حساس با یک یا چند پاسخ غیرحساس ترکیب شده است. به این ترتیب، پاسخ دهی فرد مبهم می ماند و مشخص نمی شود که گزینه انتخابی اش به کدام مورد خاص تعلق داشته است. این روش به کاهش سوگیری ناشی از مطلوبیت اجتماعی کمک می کند، زیرا شرکت کنندگان می توانند پاسخی دهند که شامل مورد حساس باشد، بدون اینکه به طور مستقیم افشایش کنند. روش های متقاطع، مثلثی و حساسیت پنهان. این روش ها از شرکت کنندگان می خواهند بر اساس پاسخ به دو یا چند سؤال — که تنها یکی از آن ها حساس است — یک گزینه را انتخاب کنند. برای نمونه، از شرکت کننده پ
رسیده می شود که آیا سال تولدش زوج است و آیا مرتکب فعالیت غیرقانونی شده است یا خیر. اگر پاسخ او به هر دو سؤال «بله» یا هر دو «خیر» باشد، باید گزینه «الف» را انتخاب کند؛ و اگر تنها یکی از آن ها «بله» و دیگری «خیر» باشد، گزینه «ب» را انتخاب کند. با ترکیب سؤالات حساس و غیرحساس، پاسخ فرد به سؤال حساس به طور مؤثر پنهان می ماند. این روش ها مانند مدل متقاطع، مدل مثلثی، و روش حساسیت پنهان طراحی شده اند تا امکان گزارش دادن رفتارهای حساس را بدون آشکارسازی مستقیم فراهم کنند. با این حال، پژوهش ها نشان داده اند که اعتبار روش مدل متقاطع در برخی شرایط محدود است. خط لوله جعلی. در روش های موسوم به خط لوله جعلی، به شرکت کننده القا می شود که پاسخ هایش به پرسش نامه با یک آزمون عینی، مانند دستگاه دروغ سنج، بررسی خواهد شد — فارغ از اینکه چنین آزمونی واقعاً اجرا شود یا خیر. در این تکنیک، پژوهشگر باید شرکت کننده را متقاعد کند که دستگاهی وجود دارد که می تواند نگرش ها و تمایلات واقعی او را به دقت اندازه گیری کند. گرچه این روش پرسش هایی اخلاقی را در رابطه با استفاده از فریب در تحقیقات روان شناختی مطرح می کند، تکنیک خط لوله جعلی در دهه ۱