Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عطالله منگل (به ؛ ۲۴ مارس ۱۹۲۹–۲ سپتامبر ۲۰۲۱) سیاستمدار بلوچ اهل پاکستانی بود. وی رئیس قبیله منگل بود تا اینکه یکی از نوه های خود به نام سردار اسعد الله منگل را به عنوان جانشین قبیله خود معرفی کرد. او همچنین اولین وزیر ارشد بلوچستان در دوره نخست وزیری ذوالفقار علی بوتو از ۱ مه ۱۹۷۲ تا ۱۳ فوریه ۱۹۷۳ بود. او در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱ در کراچی درگذشت. زندگی نامه. عطالله منگل در سال ۱۹۲۹ در ناحیه واد به دنیا آمد او در سال ۱۹۵۴ به عنوان رئیس (سردار) قبیله منگل معرفی شد. او در سال ۱۹۶۲ در انتخابات استانی پاکستان غربی شرکت کرد و وارد مجلس شد او چند بار بخاطر سخنرانی هایش در مجلس دستگیر شد در سال ۱۹۷۲ او توسط مجلس استانی به عنوان اولین وزیر ارشد بلوچستان انتخاب شد در دوره کوتاه تصدی این سمت، اصلاحات مالیاتی ایجاد شد و نیروی پلیس جدیدی در بلوچستان تشکیل شد با روی کار آمدن ذوالفقار بوتو به عنوان نخست وزیر پاکستان منگل و تعدادی دیگر از سیاستمداران بلوچ به اتهام جدایی طلبی به زندان افتادن و تا زمان کودتای نظامی ژنرال محمد ضیاءالحق در سال ۱۹۷۷ و پایان حکومت بوتو در زندان باقی ماندن او در زمان حکومت ضیاءالحق به تبعید در لندن رفت
و در تأسیس جبهه سندی- بلوچ- پشتون در آنجا شرکت کرد او در اواخر دهه ۱۹۹۰ به پاکستان برگشت و حزب ملی بلوچستان را تأسیس کرد منگل در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱ بر اثر ایست قلبی در کراچی، سند درگذشت
ماریا کلارا ایمارت (به آلمانی: Maria Clara Eimmart؛ ۲۷ مه ۱۶۷۶ – ۲۹ اکتبر ۱۷۰۷) اخترشناس، حکاک و نقاش آلمانی بود که به دلیل ترسیمات دقیق و علمی اش از پدیده های نجومی شهرت یافت. او دختر و دستیار گئورگ کریستوف ایمارت جوان تر بود که از اخترشناسان برجستهٔ آلمانی در سده هفدهم میلادی به شمار می رفت. اوایل زندگی. ماریا کلارا ایمارت در نورنبرگ متولد شد. خانواده او سابقهٔ هنری درخشانی داشتند. پدربزرگش، گئورگ کریستوف ایمارت (بزرگ تر)، هنرمندی نامدار بود و پدرش نیز افزون بر فعالیت های هنری، از اخترشناسان برجسته زمان خود بود و از سال ۱۶۹۹ تا ۱۷۰۴ مدیریت آکادمی هنر نورنبرگ را بر عهده داشت. پدر ماریا درآمد زیادی را صرف ساخت رصدخانه ای مجهز در نورنبرگ کرد که در سال ۱۶۷۸ افتتاح شد. ماریا از کودکی تحت آموزش پدرش بود و در علوم مختلفی از جمله نجوم، ریاضیات، زبان های لاتین و فرانسوی، طراحی و حکاکی مهارت یافت. فعالیت های علمی و هنری. مهارت ماریا در طراحی و حکاکی باعث شد به دستیار اصلی پدرش در ثبت دقیق مشاهدات نجومی تبدیل شود. معروف ترین آثار او بیش از ۳۵۰ ترسیم از مراحل ماه است که بین سال های ۱۶۹۳ تا ۱۶۹۸ به ثبت رساند. این تصاویر
آن قدر دقیق بودند که پایه و اساس نقشه های جدید ماه شدند. در کنار نقاشی ماه، ماریا تصاویری از سیارات، دنباله دارها و دیگر پدیده های نجومی نیز ترسیم کرد. در سال ۱۷۰۶، او دو تصویر دقیق از خورشیدگرفتگی کامل در نورنبرگ رسم کرد که در سال ۲۰۱۲ توسط مارکوس هاینز در کتابخانه ایالتی برلین شناسایی شدند. این نقاشی ها اهمیت علمی ویژه ای دارند، زیرا از معدود مدارک تصویری معتبر دربارهٔ تاج خورشیدی در دوران کمینه ماندر محسوب می شوند. ازدواج و سال های پایانی. ماریا کلارا ایمارت در سال ۱۷۰۶ با یوهان هاینریش مولر ازدواج کرد. مولر از شاگردان پدرش و مدیر رصدخانهٔ ایمارت بود و بعدها استاد دانشگاه آلتورف شد. مولر تحت تأثیر همسرش به نجوم علاقه مند شد و ماریا او را در تهیه تصاویر نجومی یاری می داد. ماریا فقط یک سال پس از ازدواج و در ۲۹ اکتبر ۱۷۰۷ به هنگام زایمان درگذشت. میراث علمی. آثار ماریا کلارا ایمارت، به ویژه نقاشی های ماه، نقطه عطفی در ثبت علمی پدیده های نجومی بودند و مبنای تحقیقات بعدی قرار گرفتند. دقت علمی او در ثبت جزئیات سبب شد تا نام او به عنوان یکی از زنان برجسته تاریخ علم ثبت شود. با اینکه بسیاری از آثار هنری غیر نجومی
او از بین رفته اند، نقاشی های نجومی باقی مانده از او در موزه ها و مجموعه های علمی و هنری نگهداری می شوند.
انتقام ملوان زبل (به انگلیسی: Popeye’s Revenge) یک فیلم ترسناک و انتقام جویانه بریتانیایی محصول ۲۰۲۵ به نویسندگی هری باکسلی و کارگردانی ویلیام استید است. استیون مورفی، امیلی موگیلنر، کانر پاولز، دانیل رونالد و برونو کریان در این فیلم بازی می کنند. هنگامی که این شخصیت در ایالات متحده به مالکیت عمومی درآمد، او سوژه فیلم های ترسناکی شد، مانند: "همین فیلم"، "" و "الوارهای لرزان" که همگی محصول سال ۲۰۲۵ می باشند. داستان. ملوان زبل که در اینجا دوباره به عنوان یک قاتل زنجیره ای خشن تصور می شود، گروهی از مشاوران را در حالی که سعی می کنند یک کمپ تابستانی را در منطقه ای که توسط روح ملوان زبل تسخیر شده است باز کنند، تعقیب می کند. انتشار. این فیلم در ۱۲ فوریه ۲۰۲۵ در فرانسه اکران شد و در ایالات متحده به صورت ویدیویی در ۱۳ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد، در پرایم ویدئو در ۱۹ فوریه ۲۰۲۵ تحت "استودیو ای تی ان" منتشر شد.
ونوس و آدونیس تابلویی از پائولو ورونزه، هنرمند متاخر تکلف گرای ایتالیایی در اوایل دهه ۱۵۸۰ است، که اکنون در موزه دل پرادو، در مادرید نگهداری می شود. این تابلو، رنگ روغن روی بوم است و ابعاد آن ۱۶۲ × ۱۹۱ سانتی متر (۶۴ در ۷۵ اینچ) می باشد. در قرن هجدهم میلادی، حدود ۵۰ سانتی متر به قسمت بالایی نقاشی افزوده شده بود، اما این بخش الحاقی در طی فرایند مرمت و بازسازی اثر در سال ۱۹۸۸ حذف گردید. به این ترتیب، تابلو ابعاد اولیه و ترکیب بندی افقی اصلی خود را بازیافت.
هراکلیدس از سایم (; – پیش از میلاد) مورخ از اهالی سایم (شهر باستانی آئولیایی) بود. یک مورخ یونانی کم شهرت در ادبیات یونان باستان است که چند جلدی پرسیکا یا تاریخ ایران را نوشته است. قطعاتی از پرسیکا عمدتاً توسط آثنئیوس حفظ شده است و آداب و رسوم دربار ایرانی را توصیف می کند. هراکلیدس خود تابع ایران تحت شاهنشاهی هخامنشی بود. ازدواج اردشیر دوم. تاریخ نویس یونانی دینون که حدوداً بین ۳۶۰ و ۳۴۰ قبل از میلا مدتی در دربار هخامنشی اقامت داشته می نویسد: اردشیر دوم (شاهنشاه هخامنشی) عشق پرشوری نسبت به دخترش آتوسا (دختر اردشیر دوم) داشت (erontos erbta deinon — Art. 23.2) و به تشویق همسرش پروشات با او ازدواج کرد. (Art. 23.3— ۵) با این وجود هراکلیدس می نویسد که پادشاه نه تنها با دخترش آتوسا، بلکه با خواهر بزرگتر خود آمستریس نیز ازدواج کرد. (Art. 23.6 و ۲۷٫۸—۹ = FGrH 689 F 7a and F 7b) جوآن ام. بیگوود در مقاله "ازدواج با محارم در ایران هخامنشی: اسطوره ها و واقعیت ها" می نویسد: اخیراً مطرح شده است که این داستان ها می تواند نتیجه یک سوء تفاهم از تغییر در وضعیت یک دختر یا هر دو دختر اردشیر دوم در دربار باشد. با این حال، این روا
یت ها همچنین می توانند کاملاً تخیلی باشند. اینکه دو نویسنده باید در مورد اینکه آیا یک ازدواج وجود داشته یا دو با هم اختلاف نظر داشته باشند، مطمئناً شک برانگیز است. یک نظر یا هر دو باید اشتباه باشد. به همان اندازه نگران کننده است که این داستان شباهت هایی با داستان هرودوت از ازدواج کمبوجیه با دو خواهرش دارد. در داستان هرودوت ما اشتیاق غیرقانونی پادشاه به یکی از خواهران و قضات سلطنتی دربار را داریم که می گویند پادشاه می تواند هر کاری را که می خواهد انجام دهد (یعنی او منبع قانون است). این در داستان دینون به اشتیاق غیرقانونی پادشاه برای ازدواج به دخترش تبدیل می شود و ملکه مادر پروشات به او یادآوری می کند که او از نظر الهی به عنوان قانون منصوب شده است. به نظر می رسد دینون اردشیر دوم را به عنوان مبتکر ازدواج پدر و دختر در ایران هخامنشی به تصویر کشیده است، همان طور که کمبوجیه در داستان هرودوت مبدع ازدواج های برادر و خواهر است. گزارش هراکلیدس نیز، اگرچه ما حتی کمتر از نسخه دینون در مورد آن می دانیم، آشکارا ما را به یاد کمبوجیه می اندازد، زیرا در اینجا ازدواج دو دختر سلطنتی داریم. هیچ گونه مدرکی دال بر ازدواج اردشیر دو
م و خواهرش، آمستریس وجود ندارد. یوزف ویزه هوفر (۱۹۹۶) می نویسد: ممکن است پس از مرگ همسر اردشیر دوم استاتیرای یکم، به آتوسا دختر او موقعیت بلندپایه تر درباری تحت عنوان ملکه مادر یا مادر وارث داده شده باشد.
لیویا سوپرانو () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی خانواده سوپرانو محصول شبکه اچ بی او است. این شخصیت توسط نانسی مرشان به تصویر کشیده شده است. او در سریال نقش مادر تونی سوپرانو را بر عهده دارد. لیویای جوان با بازی لیلا رابینز و بعداً توسط لوری جی ویلیامز، گاهی در فلاش بک های سریال دیده می شود. خالق سریال دیوید چیس بیان کرده است که الهام بخش اصلی خلق این شخصیت مادر خودش بوده است. ورا فارمیگا نقش یک لیویا سوپرانوی جوان را در فیلم پیش درآمد قدیسان فراوان نیوآرک محصول ۲۰۲۱ بازی می کند. در سال ۲۰۱۶، نشریه رولینگ استون او را در رتبه سوم از بین «۴۰ شرور بزرگ تلویزیونی تمام دوران» قرار داد. مشخصات شخصیتی. لیویا پولیو در پروویدنس، رود آیلند در خانواده ترزا و فاوستینو «اوگی» پولیو، مهاجران ایتالیایی از آولینو به دنیا آمد. دوران کودکی لیویا در فقر و بدبختی گذشت و ازدواج او با جانی سوپرانوی سرسخت و کاریزماتیک بلیت خروج لیویا از خانه والدینش بود. آنها با هم صاحب سه فرزند شدند: جنیس، تونی و باربارا. او همچنین سالها پس از تولد کوچک ترین فرزندش دچار سقط جنین شد و نزدیک بود بر اثر خونریزی شدید جان خود را از دست دهد. زندگی به
عنوان یک زن خانه دار برای لیویا ناموفق بود و او احساس می کرد که تحت تأثیر سه فرزندش قرار گرفته و شوهر خیانتکارش از او قدردانی کافی نمی کند. لیویا سوپرانوی کنترل گر، فریبکار و خودشیفته ظاهراً جز با تلخ کام کردن اطرافیانش از زندگی لذت چندانی نمی برد. در روز عروسی پسرش، او به عروس جدیدش کارملا گفت که ازدواج با تونی یک اشتباه است و در نهایت تونی از او خسته خواهد شد. دختر بزرگترش جنیس هنگامی که ۱۸ ساله بود به ساحل غربی نقل مکان کرد و دختر کوچکترش باربارا با فرزند یک خانواده موفق در نیویورک ازدواج کرد. این امر باعث شد تا تونی به تنهایی مسئولیت مراقبت از لیویا را پس از مرگ جانی بر عهده بگیرد. با بالا رفتن سن، رفتارها و وضعیت روحی او بدتر می شود. دکتر جنیفر ملفی معتقد است که لیویا به اختلال شخصیت خودشیفته یا اختلال شخصیت مرزی تشخیص داده نشده مبتلا است. زمانی که اسناد اف بی آی توطئه لیویا و جونیور سوپرانو علیه تونی را افشا می کند، تونی تصمیم به انتقام از مادرش می گیرد. نقشه او برای انتقام زمانی خنثی می شود که لیویا دچار سکته مغزی می شود (که گفته می شود ناشی از خشم سرکوب شده است) و به بیمارستان منتقل می شود. به نظر می
رسد تونی آماده است تا او را با یک بالش خفه کند، اما او را سریع به اورژانس می برند. سپس تونی علناً او را تهدید به کشتن می کند و به او اطلاع می دهد که از توطئه او با جونیور از طریق اف بی آی آگاه شده است. با این حال، تونی در نهایت به قطع ارتباط با او رضایت می دهد. در فصل دوم، دختر لیویا، جنیس، به نیوجرسی بازمی گردد. او در خانه لیویا اقامت می کند و تونی را متقاعد می کند که خانه را نفروشد و در عوض به او اجازه دهد که از لیویا مراقبت کند. لیویا به نگرانی ناگهانی جانیس برای سلامتی خود مشکوک است و به درستی حدس می زند که جانیس دارای انگیزه های پنهانی است. در حالی که تونی و کارملا از هرگونه تماس با لیویا اجتناب می کنند، فرزندانشان میدو و ای جی هنوز مادربزرگ خود را ملاقات می کنند. تونی یک پرستار خانگی را برای مراقبت از لیویا استخدام می کند اما لیویا بلافاصله پس از سکته مغزی دیگر می میرد. لیویا در چند فلاش بک بعد از آن به عنوان یک زن جوان ظاهر می شود، و همچنین به طور مکرر در سریال به او اشاره می شود، در حالی که تونی هنوز احساسات خود را نسبت به او حل نکرده است. ریشه شخصیت. دیوید چیس لیویا را بر اساس شخصیت مادر خودش، نورما
چیس خلق کرده است. او مادرش را فردی پارانوئید، بدسرپرست، تند زبان و نادیده گیرنده دستاوردهای شغلی پسرش توصیف کرد. بسیاری از خطوط به یاد ماندنی لیویا مانند «بیچاره تو»، «دختران در مراقبت از مادرشان بهتر از پسران هستند» و «یک خلال دندان» نقل قول های مستقیم از نورما چیس هستند. مانند تونی سوپرانو، دیوید چیس سال ها مشغول روان درمانی برای برای رفع سوءتاثیرات رفتار مادرش بر شخصیت خود بوده است. چیس همچنین از رمان «من، کلودیوس» در سال ۱۹۳۴ بسیار سخن گفته و آن را یکی از آثار داستانی مورد علاقه خود می داند. در حالی که چیس از تأیید هرگونه ارتباط مستقیم خودداری کرده و ادعا می کند که از نام خاله خود برای این شخصیت استفاده کرده است، بسیاری شخصیت ماکیاولیستی لیویا سوپرانو را با مادربزرگ کلودیوس، لیویا دروسیلا مقایسه کرده اند.
نیکول-رین لپوت (به فرانسوی: *Nicole-Reine Lepaute*) با نام اصلی نیکول-رین اِتابل د لا بری یر (زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۷۲۳ – درگذشتهٔ ۶ دسامبر ۱۷۸۸) ستاره شناس و محاسبه گر انسانی اهل فرانسه بود. او همراه با الکسیس کلرو و ژروم لالاند، تاریخ بازگشت دنباله دار هالی را محاسبه کرد. از دیگر دستاوردهای نجومی او می توان به محاسبه خورشیدگرفتگی سال ۱۷۶۴ و تهیه تقویم های نجومی میان سال های ۱۷۵۹ تا ۱۷۸۳ اشاره کرد. او عضو آکادمی علمی بزیر نیز بود. سیارک 7720 Lepaute و دهانهٔ لپوت در کره ماه به افتخار او نام گذاری شده اند. اوایل زندگی. لپوت در ۵ ژانویه ۱۷۲۳ در کاخ لوکزامبورگ پاریس به دنیا آمد. پدرش، ژان اِتابل، در خدمت لوییز الیزابت اورلئان، از خاندان سلطنتی فرانسه، کار می کرد. نیکول ششمین فرزند از نه کودک خانواده بود. او از کودکی باهوش و کنجکاو توصیف شده است و بیشتر آموزش های خود را به صورت خودآموز فراگرفت. گفته می شود او شب ها را صرف مطالعهٔ کتاب های کتابخانه می کرد. علاقهٔ او به نجوم از کودکی آغاز شد، زمانی که احتمالاً یک دنباله دار را در آسمان دید. همین موضوع جرقه ای شد برای پیگیری کنجکاوی های علمی اش. در اوت ۱۷۴۸، نیکول با ژا
ن-آندره لپوت، ساعت ساز سلطنتی، ازدواج کرد. این ازدواج، مسیر ورود او به دنیای علم را هموار کرد. فعالیت علمی. ریاضیات و ساخت ساعت. ازدواج با ژان-آندره لپوت به نیکول این امکان را داد که توانایی های علمی خود را به طور جدی دنبال کند. او همزمان با رسیدگی به امور منزل، به مطالعه ریاضیات و نجوم پرداخت و حتی در ساخت و توصیف اختراعات همسرش مشارکت داشت. در سال ۱۷۵۳، لپوت با ژروم لالاند آشنا شد که همکاری سی ساله ای با او آغاز کرد. این همکاری منجر به تهیه کتابی با عنوان "Traité d'horlogerie" (رساله ای در ساعت سازی) شد که در سال ۱۷۵۵ به نام همسرش منتشر شد، اما محاسبات مهم آن توسط نیکول انجام شده بود. لالاند بعدها اذعان داشت که لپوت جدولی از تعداد نوسانات پاندول های مختلف تهیه کرده بود که شامل بازه ای از پاندول هایی با ۱۸ هزار نوسان در ساعت تا انواع بزرگ تر با دامنه های هزاران فرسنگ بود. دنباله دار هالی. در ژوئن ۱۷۵۷، نیکول لپوت همراه با لالاند و الکسیس کلرو محاسبه بازگشت دنباله دار هالی را آغاز کردند. این محاسبات به علت تأثیر جاذبه مشتری و زحل پیچیده بود و یک مسئلهٔ سه جسمی را تشکیل می داد. کلرو با یافتن راه حلی برای این م
سئله، تقسیم کار را پیشنهاد داد. لپوت و لالاند تأثیرات جاذبه را بررسی کردند، درحالی که کلرو مدار دنباله دار را محاسبه کرد. پس از شش ماه کار بی وقفه، آن ها زمان بازگشت دنباله دار را در بازه ای از ۱۵ مارس تا ۱۵ مه ۱۷۵۹ اعلام کردند، که نزدیک به ۱۳ آوریل بود. دنباله دار در نهایت در ۱۳ مارس همان سال پدیدار شد. با وجود دقت بالا، ژان دالامبر به کار آن ها خرده گرفت و آن را «زحمت کش تر از ژرف نگرانه» توصیف کرد. لپوت علی رغم نقش حیاتی اش در این پروژه، در کتاب کلرو "Théorie du mouvement des comètes" (۱۷۶۰) حذف شد، در حالی که لالاند بعدها در کتاب خود به نقش اساسی او اذعان کرد. تقویم های نجومی و خورشیدگرفتگی. در سال ۱۷۵۹، لالاند مدیر تقویم نجومی "Connaissance des Temps" شد و لپوت را به عنوان دستیار خود منصوب کرد. او بین سال های ۱۷۵۹ تا ۱۷۷۴ در تهیه محاسبات نجومی نقش مهمی داشت. او همچنین موقعیت زحل را برای هر روز از سال های ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۴ محاسبه کرد، که در جلد هفتم از "Éphémérides" منتشر شد. او به تنهایی موقعیت خورشید، ماه و سایر سیارات را نیز برای سال های ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۲ محاسبه کرد. لپوت در سال ۱۷۶۲، زمان دقیق خورشیدگرفتگی حلقو
ی ۱ آوریل ۱۷۶۴ را محاسبه کرد و دو نقشه تهیه کرد که مسیر گرفتگی را در اروپا و جزئیات آن را در پاریس نشان می دادند. اگرچه این کارها بسیار ارزشمند بودند، اما نادیده گرفته شدند. لپوت تا سال ۱۷۸۳ در نقش رایانه انسانی برای لالاند کار کرد، و در سال ۱۷۶۱ عضو آکادمی علمی بزیر شد. کار طولانی مدت روی محاسبات، بینایی او را تضعیف کرد و در نهایت ناچار به توقف فعالیت علمی شد. زندگی شخصی. با وجود اینکه لپوت فرزندی نداشت، در سال ۱۷۶۸ خواهرزاده همسرش، ژوزف لپوت داژوله را به فرزندخواندگی پذیرفت و او را در ریاضیات و نجوم آموزش داد. داژوله بعدها استاد مدرسه نظامی پاریس شد و در یک مأموریت علمی با ژان-فرانسوا لا پرُز شرکت کرد و احتمالاً در همان سفر در دریا ناپدید شد. لپوت در هفت سال آخر عمر خود به پرستاری از همسر بیمارش پرداخت و در نهایت در تاریخ ۶ دسامبر ۱۷۸۸ در ناحیه سن-روک پاریس درگذشت. میراث. فیلیبر کُمرسون قصد داشت گل Hydrangea را به نام «Lepautia» یا «Peautia» نام گذاری کند، اما نام رسمی آن بعدها «Hortensia» شد. این موضوع باعث شد برخی به اشتباه نام لپوت را «Hortense» بدانند.
میساتو کاتسوراگى یکی از شخصیت های اصلی انیمه نئون جنسیس اونگلیون است. او افسر ارشد عملیات در سازمان نیرڤ. میساتو زنی شجاع و باهوش است که توانایی بالایی در رهبری عملیات نظامی دارد، اما در زندگی شخصی اش نامنظم و بی مسئولیت به نظر می رسد. او رابطه ای پیچیده با گذشته اش دارد، به ویژه با پدرش که در کودکی جان خود را برای نجات او فدا کرد. در طول داستان، او به عنوان یک حامی و راهنما برای شینجی ایکاری عمل می کند و تلاش می کند او را در برابر سختی های روانی و عاطفی که با آن ها مواجه می شود، حمایت کند.
سوفیا (یا سوفی) تات لانگه (؛ ۲۴ اوت ۱۵۵۹ یا ۲۲ سپتامبر ۱۵۵۶ – ۱۶۴۳) دانشمند اشرافی دانمارکی، باغبان و پژوهشگر نجوم، شیمی و پزشکی بود. او خواهر تیکو براهه، ستاره شناس سرشناس دانمارکی بود و در برخی از مهم ترین مشاهدات نجومی سده ۱۶ اروپا همکاری مستقیم داشت. زندگی. سوفیا براهه در قلعه کنتستروپ در منطقه اسکانیا به دنیا آمد. آن زمان این منطقه متعلق به دانمارک بود، اما پس از ۱۶۵۸ به سوئد واگذار شد. پدرش، اوتِ براهه، مشاور دربار پادشاه دانمارک (ریگس راد) بود و مادرش بیاته بیله براهه نیز ریاست امور داخلی کاخ سلطنتی را بر عهده داشت. سوفیا کوچک ترین فرزند خانواده ای ده فرزندی بود. اگرچه تیکو براهه، برادر بزرگ ترش، بیش از ده سال از او بزرگ تر بود و در خانه ای جدا تربیت شد، اما رابطه ای عمیق میان آن ها شکل گرفت. هر دو به علم و دانش علاقه مند بودند و در برابر باورهای محافظه کارانه اشرافیت که علم را نازیبا می دانست، ایستادگی می کردند. سوفیا در سال ۱۵۷۹ با اوتو تات، یک اشراف زاده ۳۳ ساله، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پسری به نام تاگه تات بود که در ۱۵۸۰ متولد شد. اوتو در ۱۵۸۸ درگذشت و سوفیا سرپرستی املاک شوهرش در اریکشولم (امر
وزه قلعه ترولهولم) را بر عهده گرفت و تا بزرگ سالی پسرش، با درایت آن را اداره کرد. در همین دوره، سوفیا به باغبانی، شیمی و پزشکی علاقه مند شد. او نظریات پاراسلسوس را در زمینه درمان با دوزهای اندک سموم مطالعه کرد و مهارت هایش را برای درمان فقرا به کار برد. با وجود محدودیت های آن دوران برای زنان در تحصیلات رسمی پزشکی، او در این زمینه فعال بود. ازدواج دوم. در اورانینبورگ، رصدخانه خصوصی تیکو، سوفیا با اریک لانگه آشنا شد؛ کیمیاگری اشراف زاده اما فقیر. عشق آن ها در شرایط دشوار مالی شکل گرفت و طی سال ها با فاصله های طولانی ادامه یافت. تیکو براهه در سال ۱۵۹۴ شعری لاتین با عنوان "اورانیا تیتانی" به عنوان نامه ای عاشقانه از سوفیا به اریک سرود، و او را همچون الهه نجوم و اریک را تیتانی افسانه ای به تصویر کشید. ازدواج آن ها در سال ۱۶۰۲ در اکرن فورده شکل گرفت؛ اما زندگی شان با فقر شدید همراه بود. در نامه ای به خواهرش، سوفیا از پوشیدن جوراب سوراخ در مراسم ازدواجش گلایه کرده بود. لانگه در ۱۶۱۳ درگذشت و سوفیا به دانمارک بازگشت. فعالیت علمی. سوفیا بدون آموزش رسمی، به طور خودآموخته به مطالعه نجوم پرداخت. تیکو ابتدا او را از ورود
به این حوزه بازمی داشت، اما او با ترجمه آثار لاتین و مطالعه متون آلمانی به درک عمیقی از نجوم دست یافت. او در ۱۱ نوامبر ۱۵۷۲ به تیکو در رصد یک ابرنواختر (امروزه SN 1572) کمک کرد و در ۸ دسامبر ۱۵۷۳ نیز در ثبت خسوف ماه مشارکت داشت. این مشاهدات نقشی کلیدی در تضعیف مدل زمین مرکزی داشتند و پایه گذار تحول نجوم مدرن شدند. با گذر زمان، تیکو مسئولیت برخی محاسبات طالع بینی را به سوفیا واگذار کرد. با اینکه بیشتر اطلاعات و داده های علمی پس از مرگ تیکو به شاگردش یوهانس کپلر رسید، نقش سوفیا در گردآوری این داده ها بسیار مهم بود. بسیاری معتقدند پژوهش های او، به طور غیرمستقیم زمینه ساز کشفیات ایزاک نیوتن شد. اورانیا تیتانی. "اورانیا تیتانی" شعری حماسی به زبان لاتین بود که تیکو در سال ۱۵۹۴ نوشت. این شعر به شکل نامه ای از سوفیا به نامزدش اریک نوشته شده بود و از قالب شاعرانه اوویدی بهره می برد. برخی معتقدند خود سوفیا نیز در نگارش شعر نقش داشته است. در این شعر، سوفیا به عنوان اورانیا، میوز نجوم در اسطوره های یونانی، تصویر شده است و عشق، دانش، رنج و تنهایی را به زیبایی به تصویر می کشد. شجره نامه نگاری. یکی از دستاوردهای ماندگار سوف
یا، تدوین شجره نامه ۶۰ خانواده اشرافی دانمارکی بود. نخستین نسخه آن در سال ۱۶۰۰ و نسخه نهایی در ۱۶۲۶ نوشته شد. این اثر حاوی مکاتبات، اسناد خانوادگی و تاریخچه نسب هاست و منبعی مهم برای تاریخ نگاری دانمارک به شمار می رود. مرگ و میراث. سوفیا در سال ۱۶۴۳ در هلسینگور درگذشت و در تورلوسا، جنوب سوئد کنونی، به خاک سپرده شد. قبر او هنوز در محل سابق کلیسای خانوادگی تات پابرجاست. شاعر یوهان ال. هیبرگ درباره اش نوشت: «دانمارک نباید زنی شریف را فراموش کند که بیش از گوشت و استخوان، در روح و اندیشه، خواهر تیکو براهه بود. ستاره درخشان آسمان دانمارک، حقیقتاً دوگانه است.»
شارلوت، شاهدخت ساکس-ماینینگن (؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۷۵۱ – درگذشتهٔ ۲۵ آوریل ۱۸۲۷) یکی از اعضای خاندان ساکس-ماینینگن بود و علاقه مند به نجوم و اخترشناسی بوئ. او با تولد در این خاندان، شاهدخت ساکس-ماینینگن محسوب می شد و از طریق ازدواج با ارنست دوم، دوک ساکس-گوتا-آلتنبورگ، به عنوان دوک بانوی ساکس-گوتا-آلتنبورگ شناخته شد. زندگی اولیه و خانواده. شارلوت در ۱۱ سپتامبر ۱۷۵۱ در فرانکفورت آم ماین متولد شد. او نخستین فرزند آنتون اولریش، دوک ساکس-ماینینگن و همسر دومش شارلوت آمالیه هسن-فیلیپشتال بود. وی خواهر بزرگ تر کارل ویلهلم، دوک ساکس-ماینینگن و جورج اول، دوک ساکس-ماینینگن بود. ازدواج. در ۲۱ مارس ۱۷۶۹ در ماینینگن، شارلوت با ارنست، شاهزاده وارث ساکس-گوتا-آلتنبورگ ازدواج کرد. ارنست فرزند فردریک سوم، دوک ساکس-گوتا-آلتنبورگ و همسرش لوئیزه دوروتئا از ساکس-ماینینگن بود. این ازدواج اتحاد بین دو شاخه مهم از خاندان وِتین را تحکیم بخشید. حاصل این ازدواج چهار فرزند بود: ارنست دوم به عنوان دوک حاکم، به یکی از حامیان برجسته عصر روشنگری، علم و هنر بدل شد. او به ارتقاء فرهنگی قلمرو خود پرداخت و شارلوت نیز در این فعالیت ها نقش چشمگیری
داشت. فعالیت های علمی و نجومی. شارلوت نیز مانند همسرش، علاقه مند به علم به ویژه نجوم بود. او به طور فعالانه به حمایت از پروژه های نجومی پرداخت و در رصدها نیز مشارکت داشت. یکی از همکاری های او با فرانتس زاویه فون زاخ، ستاره شناس دربار بود که به ساخت نقوش برجسته برای رصدخانه و محاسبات نجومی منجر شد. شارلوت همچنین در نخستین کنگره اروپایی ستاره شناسان در سال ۱۷۹۸ در رصدخانه زی برگ شرکت کرد و با ستاره شناسان برجستهٔ زمان خود مکاتبه داشت. زندگی پس از بیوگی. پس از مرگ همسرش در سال ۱۸۰۴، اختلافاتی میان شارلوت و پسرش آگوستوس درگرفت. به دنبال آن، او گوتا را ترک کرد و همراه با فون زاخ به آیزنبرگ رفت. سپس به سفرهایی در جنوب اروپا پرداخت و چند سال در مارسی و بعدها در جنوا اقامت داشت. شارلوت سرانجام در ۲۵ آوریل ۱۸۲۷ در جنوا، در قلمرو پادشاهی ساردینیا درگذشت.
ولگردهای سایه یا سایه های گمشده فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی تیمو تیاهانتو است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرورا ریبرو، حنا ملاسان، تاسکیا نامیا، آگرا پیلیانگ، آندری مشهدی، چوو کین واه و یایان روهیان ایفای نقش کرده اند.
امیررضا ده بزرگی (زاده ۴ بهمن ۱۳۸۱) کشتی گیر فرنگی کار ایرانی اهل استان فارس است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۴ اشاره کرد. فعالیت حرفه ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۴. در وزن ۶۰ کیلوگرم امیررضا ده بزرگی پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم با نتیجه ۹ بر صفر جوی هوانگ از چین تایپه را از پیش رو برداشت. وی در دور سوم مقابل اسلام جان عزیزاف از تاجیکستان را با نتیجه ۸ بر ۵ از پیش رو برداشت و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این دیدار مقابل ژولامان شارشنبکوف قهرمان دنیا از قرقیزستان با نتیجه ۱۱ بر صفر مغلوب شد و راهی دیدار رده بندی شد. او در مرحله رده بندی مقابل بهرام اف از ازبکستان قرار گرفت و با نتیجه ۹ بر صفر به پیروزی رسید و صاحب مدال برنز شد.
جوآن آلیسون ترنر رابرتز (متولد جوآن آلیسون ترنر، ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۷–۱۲ نوامبر ۲۰۲۳) که بیشتر با نام های جوآن خارا یا جوآن دِ خارا شناخته می شد، رقصنده، فعال سیاسی، بازیگر، نمایشنامه نویس، کارگردان تئاتر و شاعر شیلیایی-بریتانیایی بود. او پس از مرگ همسرش، ویکتور خارا، زندگی خود را وقف حفظ یاد و خاطره او، تداوم آثارش و ترویج ارزش های انسانی گرایانه کرد. جوآن در سال ۱۹۸۴ کتاب (یک آهنگ ناتمام: زندگی ویکتور خارا) را نوشت و بنیاد ویکتور خارا را تأسیس نمود. اوایل زندگی و حرفه. جوآن آلیسون ترنر در ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۷ در لندن، انگلستان به دنیا آمد. او در سال ۱۹۶۱ در دانشگاه شیلی با ویکتور خارا آشنا شد؛ جایی که جوآن در رشته تئاتر تحصیل می کرد و ویکتور کلاس های رقص در مدرسه تئاتر برگزار می نمود. در آن زمان، جوآن همچنین به عنوان رقصنده در باله ملی شیلی فعالیت داشت. آشنایی آن ها زمانی عمیق تر شد که ویکتور در دوران نقاهت جوآن از یک بیماری، برای او گل هایی آورد که احتمالاً از یک پارک دزدیده شده بود! جوآن در آن زمان از همسر اولش جدا شده بود و یک دختر کمتر از یک ساله داشت که رابطه نزدیکی با ویکتور پیدا کرد. کودتای ۱۹۷۳. همسر جوآن، ویکتور
خارا، در جریان کودتای ۱۹۷۳ شیلی به دست نیروهای نظامی آگوستو پینوشه شکنجه و به قتل رسید. صبح روز کودتا، ویکتور برای دفاع از دانشگاه به همراه دیگران به استادیوم ملی شیلی (که به یک زندان موقت تبدیل شده بود) رفت. او از سفارت بریتانیا درخواست کمک کرد، اما سفارت تعطیل بود. جسد ویکتور در سردخانه سانتیاگو در میان انبوهی از اجساد دیگر شناسایی شد؛ با مچ دست و گردن شکسته، شکمی کبود و ۴۴ گلوله در بدن. پیش از مرگ، او موفق شد پیامی برای جوآن بفرستد و محل پارک ماشینشان را به او اطلاع دهد، همراه با این جمله: دوستت دارم. ویکتور خارا به یکی از نمادین ترین قربانیان این کودتا تبدیل شد. پس از ترک شیلی در ۱۹۷۳، جوآن نام خانوادگی خود را به خارا تغییر داد و تمام زندگی خود را وقف حفظ میراث همسرش کرد. او در ۱۹۸۴ به شیلی بازگشت و کتاب (یک آهنگ ناتمام: زندگی ویکتور خارا) را منتشر کرد. جوآن در مصاحبه ای اشاره کرد که ارتش شیلی از افشای نام افسران مسئول کشتار استادیوم خودداری می کند.با این حال، با ادامه پیگیری های قضایی، برخی از نظامیان رده پایین حاضر به شهادت علیه فرماندهان خود شدند. وکیل او افزود که ارتش شیلی در برابر ارائه اطلاعات به خ