Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پلماتیک در شاخ آفریقا است و در دسامبر ۲۰۲۴ پیشنهاد میانجی گری بین سودان و امارات متحدهٔ عربی را مطرح کرد. در ژانویهٔ ۲۰۲۵، دولت سومالی با میزبانی نیروهای مسلح سودان در اردوگاه ترک سوم برای آموزش موافقت کرد، که بخشی از تلاش ترکیه برای تقویت حمایت نظامی از نیروهای مسلح سودان بود. اوکراین. در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، سی ان ان گزارش داد که «احتمالاً» نیروهای عملیات ویژه اوکراین پشت مجموعه ای از حملات پهپادی و یک عملیات زمینی علیه نیروهای واکنش سریع تحت حمایت گروه واگنر در نزدیکی خارطوم در ۸ سپتامبر بوده اند. کیریلو بودانوف، رئیس اداره کل اطلاعات اوکراین، در مصاحبه ای در ۲۲ سپتامبر اعلام کرد که نمی تواند دخالت اوکراین در این درگیری را تأیید یا تکذیب کند، اما گفت که اوکراین «به دنبال یافتن و شکار جنایتکاران نظامی روس خواهد بود... دیر یا زود». در ۶ نوامبر ۲۰۲۳، "کی یف پست" تصاویری پهپادی منتشر کرد که ادعا می کرد نیروهای ویژه اوکراین را در حال حمله به نیروهای گروه واگنر در یک منطقهٔ شهری نامشخص در سودان با یک پرتابهٔ انفجاری نشان می دهد. گفته شد این تصاویر حدود دو هفته پیش از انتشار ضبط شده اند. دو ماه بعد، در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲
۴، "کی یف پست" گزارش داد که نیروهای ویژه اوکراین طی هفته های گذشته سه حملهٔ پهپادی علیه گروه واگنر و دیگر سازمان های روسی در سودان و همچنین هم پیمانان سودانی شان انجام داده اند. "کی یف پست" در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۴ گزارشی منتشر کرد که ویدیویی از پیامدهای یک حملهٔ منتسب به نیروهای ویژه اوکراین علیه یک یگان گروه واگنر را نشان می داد که ظاهراً چند کشته داده و دست کم یک عضو آن اسیر شده و در ویدیو دیده می شد که بازجویی می شود. امارات متحدهٔ عربی. امارات متحدهٔ عربی با اتهامات فزاینده ای مبنی بر ارائهٔ حمایت نظامی به نیروهای واکنش سریع روبه رو شده است، از جمله انتقال مخفیانهٔ سلاح، تأمین پهپاد و تدارکات از مسیر چاد، لیبی، جمهوری آفریقای مرکزی، و سودان جنوبی. گزارش هایی از رسانه های بزرگ مانند «وال استریت ژورنال»، «نیویورک تایمز»، و «بی بی سی»، به همراه منابع دیپلماتیک و شواهد ماهواره ای، نشان می دهد که هواپیماهای باری اماراتی سلاح هایی را که به شکل کمک های بشردوستانه پنهان شده بودند منتقل کرده اند و این عملیات از طریق فرودگاه ام جرس در چاد هماهنگ شده است. امارات این اتهامات را رد کرده است. سودان دیپلمات های اماراتی را اخرا
ج کرد، امارات را در سازمان ملل به کمک به نسل کشی متهم کرد، و شکایت هایی را به دیوان کیفری بین المللی و دیوان بین المللی دادگستری ارائه داد. اقامتگاه سفیر امارات در خارطوم نیز در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴ مورد حمله قرار گرفت. امارات متهم است که از پوشش های بشردوستانه مانند بیمارستان های هلال احمر برای مقاصد نظامی استفاده می کند، از جمله عملیات پهپادی و انبارهای تسلیحاتی در نزدیکی مرز. سودان مدعی است این اقدامات با هدف حفظ نفوذ امارات و منافع آن در بخش طلا در سودان انجام می شود که با سرمایه گذاری های تاریخی و پروژه های جاری بندری و کشاورزی پشتیبانی می گردد. روابط امارات متحدهٔ عربی با نیروهای واکنش سریع به جنگ یمن در سال ۲۰۱۸ بازمی گردد. گفته می شود که دخالت این کشور شامل همکاری با گروه واگنر برای ارسال سلاح و تأمین مالی لجستیک نیروهای واکنش سریع از داخل امارات بوده است. اسناد هویتی به دست آمده از یک سانحهٔ هوایی در سودان در سال ۲۰۲۴ شامل یک گذرنامهٔ روسی و یک کارت شناسایی بود که به یک شرکت مستقر در امارات ارتباط داشت. ایالات متحده و بریتانیا از امارات خواسته اند این حمایت را متوقف کند، و قانون گذاران آمریکایی چندین طرح
قانونی برای جلوگیری از فروش سلاح به ابوظبی ارائه کرده اند. اتحادیهٔ اروپا و دیده بان حقوق بشر نیز خواستار پاسخگویی شده اند. ابتکارهای دیپلماتیک امارات در قبال سودان ادامه یافته است، از جمله میزبانی یک کنفرانس بشردوستانه و تعهد به ارائهٔ ۲۰۰ میلیون دلار کمک—اقداماتی که از سوی سودان به عنوان تلاش امارات برای بهبود تصویر خود تلقی می شود. در ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، مقامات امارات اعلام کردند که میلیون ها فشنگ را در یکی از فرودگاه های این کشور که به طور غیرقانونی در حال انتقال به نیروهای مسلح سودان بود، توقیف کرده اند؛ ادعایی که طرف سودانی آن را رد کرد. سودان پرونده ای را در دیوان بین المللی دادگستری گشود و مدعی شد که امارات در نسل کشی علیه قوم مسالیت همدست بوده است. جلسات دادگاه در ۱۰ آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد. در ۵ مه، دادگاه این پرونده را رد کرد و اعلام داشت که «به طور آشکار» صلاحیت رسیدگی ندارد. وزارت امور خارجهٔ سودان، امارات را به انجام «تلاش های ناامیدانه» در نشست های جنبش عدم تعهد برای محافظت از نیروهای واکنش سریع در برابر محکومیت و تضعیف همبستگی بین المللی با سودان متهم کرد. این وزارتخانه گفت که نباید به ابوظبی اجازه داد
از مجامع جهانی سوءاستفاده کند و به پیشنهاد این کشور برای تشکیل یک دولت جایگزین اشاره نمود. در اوت ۲۰۲۵، دولت سودان بیانیه ای صادر کرد و جوامع منطقه ای و بین المللی را به هدف قرار دادن سودان و حمایت از تجاوز نیروهای واکنش سریع متهم ساخت. این بیانیه همچنین اعلام کرد که حضور شمار زیادی از مزدوران خارجی، تهدیدی جدی برای صلح و امنیت کشور محسوب می شود. دولت تأکید کرد که شواهد غیرقابل انکاری در اختیار دارد که نشان می دهد مقامات امارات، مزدورانی از کلمبیا و دیگر کشورهای همسایه را حمایت و تأمین مالی کرده اند. بریتانیا. در ژوئن ۲۰۲۴، روزنامهٔ "گاردین" گزارش داد که به گفتهٔ چندین منبع، مقام های دولت بریتانیا «تلاش کرده اند انتقادها» از امارات متحدهٔ عربی و نقش ادعایی آن در تأمین سلاح برای نیروهای واکنش سریع را سرکوب کنند. افزون بر این، بریتانیا «قلمدار» سودان در شورای امنیت سازمان ملل متحد است. اوایل سال ۲۰۲۳، وزارت امور خارجهٔ بریتانیا مذاکرات محرمانه ای را میان نیروهای واکنش سریع و بریتانیا آغاز کرد. معاون رئیس شورای حاکمیتی سودان، مالک عقار، در دیداری در دسامبر ۲۰۲۴ با رئیس دفتر بریتانیا در سودان، از دولت بریتانیا ان
تقاد کرد. عقار گفت: «اگر بریتانیا می خواهد به رنج مردم سودان پایان دهد، باید با امارات برای توقف حمایت لجستیکی آن از این شبه نظامیان ارتباط برقرار کند». او همچنین وضعیت قلمدار بودن بریتانیا برای سودان در شورای امنیت سازمان ملل متحد را محکوم کرد و تغییر در سیاست خارجی بریتانیا نسبت به سودان را پیش شرط بهبود روابط دوجانبه دانست. ایالات متحده. در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، دولت ترامپ پرداخت های آژانس توسعهٔ بین المللی ایالات متحده (USAID) را به مدت ۹۰ روز مسدود کرد و بیشتر بودجه را به کمک های نظامی اختصاص داد. این اقدام باعث تعطیلی صدها آشپزخانهٔ خیریه و افزایش مرگ ومیر ناشی از گرسنگی شد. دادگاهی در ۱۳ فوریه حکم به لغو این مسدودیت داد، اما دولت تقریباً ۱۰٬۰۰۰ قرارداد کمک رسانی را لغو کرد. قاضی بعداً دستور پرداخت ها را تا ۲۶ فوریه صادر کرد، اما قاضی ارشد جان رابرتس اجرای این حکم را تا زمان صدور رأی دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در ۲۸ فوریه متوقف کرد. ایالات متحده برگزاری نشست دیپلماتیک «چهارجانبهٔ بین المللی برای سودان» را با هدف تدوین یک دیدگاه مشترک برای پایان جنگ، توقف مداخلهٔ خارجی و دستیابی به آتش بس اعلام کرد. این ن
شست قرار بود در ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در واشینگتن دی سی با حضور ایالات متحده، عربستان سعودی، امارات متحدهٔ عربی و مصر برگزار شود. با این حال، این نشست در آخرین لحظه به دلیل اختلاف میان امارات و مصر به تعویق افتاد. در همین حال، ائتلافی از احزاب سیاسی سودانی امارات را به عنوان میانجی رد کردند و آن را به دلیل حمایت از نیروهای واکنش سریع «فاقد صلاحیت اخلاقی» دانستند. تأثیرات انسانی. بحران انسانی. بحران انسانی پس از درگیری ها با وقوع خشونت در دوره ای با دمای بالای هوا و خشکسالی که از ماه روزهٔ رمضان آغاز شد، تشدید گردید. غیرنظامیان به دلیل ترس از گرفتار شدن در تیراندازی متقابل، قادر به خروج از خانه های خود برای تهیهٔ غذا و مایحتاج نبودند. یک گروه پزشکان اعلام کرد که بیمارستان ها همچنان با کمبود نیرو مواجه اند و در حالی که مجروحان پی درپی به آن ها مراجعه می کنند، ذخایرشان رو به پایان است. سازمان جهانی بهداشت (WHO) حدود ۲۶ حمله به مراکز درمانی را ثبت کرد که برخی از آن ها باعث تلفات در میان کارکنان پزشکی و غیرنظامیان شد. این سازمان اعلام کرد که ۸۰٪ بیمارستان ها در مناطق درگیری از کار افتاده اند و ۳۲ بیمارستان یا به طور اجبا
ری توسط سربازان تخلیه شده یا در تیراندازی گرفتار شده اند. این شامل حدود نیمی از ۱۳۰ مرکز درمانی خارطوم و همهٔ بیمارستان های دارفور غربی می شد. شیوع بیماری هایی مانند سرخک، وبا و اسهال در سراسر کشور گزارش شد. در اوت ۲۰۲۴ وبا در کشور به عنوان یک همه گیری اعلام شد و تا ، ۵٬۶۹۲ مورد ابتلا به وبا شامل ۱۸۵ مرگ گزارش گردید. در آوریل ۲۰۲۳، سازمان ملل گزارش داد که کمبود کالاهای اساسی مانند غذا، آب، دارو و سوخت به شدت «وخیم» شده است. انتقال ارزهای ضروری ارسالی از کارگران مهاجر خارج از کشور نیز پس از آنکه وسترن یونیون در همان ماه اعلام کرد تمام فعالیت های خود را در سودان تا اطلاع ثانوی متوقف می کند، متوقف شد. برنامهٔ جهانی غذا اعلام کرد که بیش از ۱۳ میلیون دلار کمک غذایی که برای سودان در نظر گرفته شده بود، در بیست روز پس از آغاز درگیری ها غارت شده است. غارت انبارهای برنامهٔ جهانی غذا در الابیض در ۱ ژوئن منجر به از دست رفتن کمک غذایی شد که قرار بود ۴٫۴ میلیون نفر را تغذیه کند. برآورد شد که در ژوئن ۲۰۲۳ حدود ۲۵ میلیون نفر، معادل بیش از نیمی از جمعیت سودان، نیازمند کمک باشند. در ۲۵ ژوئیه، هماهنگ کنندهٔ امور بشردوستانه کلما
نتین انکوتا-سالامی گفت حملات به تأسیسات امدادرسانی منجر به غارت بیش از ۵۰ انبار، غارت ۸۲ دفتر و سرقت بیش از ۲۰۰ خودرو شده است. در سپتامبر ۲۰۲۳، دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه اعلام کرد که از ماه مه تاکنون، ۱٬۲۰۰ کودک در اردوگاه های پناهندگان در نیل سفید (ایالت سودان) بر اثر شیوع بیماری جان باخته اند. در دارفور مرکزی، رئیس اردوگاه پناهندگان حمیدیه گفت که دست کم ۴۳ کودک از ماه ژوئیه در این اردوگاه جان باخته اند. همچنین یونیسف برآورد کرد که این درگیری ها باعث شده شمار کودکانی که از تحصیل بازمانده اند، از ۷ میلیون نفر پیش از آغاز جنگ، به ۱۹ میلیون نفر در اکتبر ۲۰۲۳ برسد. تا سال ۲۰۲۴، هزینه های اقتصادی جنگ به دلیل تخریب گستردهٔ زیرساخت ها، به ویژه در مناطق شهری مانند پایتخت خارطوم، از همهٔ درگیری های مسلحانهٔ پیشین از زمان استقلال سودان در ۱۹۵۶ پیشی گرفت. کاهش چشمگیر فعالیت های کشاورزی («تولید غلات در سال ۲۰۲۳ تقریباً به نصف کاهش یافت») موجب افزایش قیمت مواد غذایی شد و درگیری ها باعث کاهش تعداد کاروان های امدادی گردید. به گفتهٔ یک مقام ارتش که الجزیره به نقل از او گزارش داد، تا ۲۹ مارس ۲۰۲۴ «۷۰
کامیون کمک رسانی از ماه اکتبر در کردفان شمالی متوقف مانده اند». سازمان ملل برآورد کرد که همچنان ۲۵ میلیون نفر نیازمند کمک هستند که ۵ میلیون نفر از آن ها با قحطی و ۱۸ میلیون نفر با «ناامنی غذایی حاد» روبه رو هستند. قطع شبکه های تلفن همراه به مدت نزدیک به دو ماه نیز مشکلات افرادی را که با حواله های ارسالی از بستگان خارج از کشور امرار معاش می کردند، تشدید کرد. به گفتهٔ سازمان ملل متحد، هم نیروهای مسلح سودان و هم نیروهای واکنش سریع مانع رسانی کمک های غذایی هستند، زیرا نمی خواهند غذا به مناطق تحت کنترل طرف مقابل برسد. در ژوئن ۲۰۲۴، گزارش عفو بین الملل با عنوان «سلاح های جدیدی که به جنگ سودان دامن می زنند» اعلام کرد که جریان مداوم سلاح های خارجی، جنگ را شعله ورتر کرده و تحریم تسلیحاتی دارفور را نقض می کند. این سازمان دریافت که سلاح ها و مهماتِ تازه تولید یا منتقل شده، به مقدار زیاد از چین، امارات متحدهٔ عربی، روسیه و ترکیه وارد سودان می شود. تأمین این سلاح ها با ایجاد جابه جایی گستردهٔ غیرنظامیان و بحران انسانی در سودان بر جنگ تأثیر گذاشته است. هر دو طرف درگیر از مسدودکننده های پیشرفتهٔ پهپاد ساخت چین، خمپاره و تفن
گ های ضدتجهیزات استفاده می کردند. همچنین گزارش شده که نیروهای واکنش سریع از نفربرهای زرهی تازه ساختِ امارات متحدهٔ عربی استفاده می کردند. قحطی. بر اساس گزارش برنامه جهانی غذا در آوریل ۲۰۲۵، نزدیک به ۲۵ میلیون نفر، معادل نیمی از جمعیت سودان، با قحطی شدید روبه رو هستند. در ۱ اوت ۲۰۲۴، کمیته بررسی قحطی (FRC) وابسته به طبقه بندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی (IPC) نتیجه گیری کرد که شرایط قحطی مرحلهٔ ۵ IPC در بخش هایی از دارفور شمالی، از جمله اردوگاه پناهندگان زمزم در جنوب الفاشر حاکم و در جریان است و خطر بالای وقوع شرایط مشابه در سراسر اردوگاه های آوارگان داخلی وجود دارد. در اواخر ژانویهٔ ۲۰۲۵، دولت جدید دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، کمک های خارجی را به مدت ۹۰ روز مسدود کرد که قرار بود معافیت هایی برای کمک های فوری و نجات بخش فراهم شود. با این حال، روند اجرای این معافیت ها بسیار کند آغاز شد. تا فوریهٔ ۲۰۲۵، قحطی در دست کم پنج منطقه به طور کامل حاکم شده بود و بیش از ۶۰۰ هزار نفر در معرض خطر مرگ بر اثر گرسنگی بودند. برنامه جهانی غذا گزارش داد که ۸۰٪ از آشپزخانه های اضطراری غذا به دلیل کاهش کمک های آمریکا تعطیل
شده اند. در دارفور شمالی، پزشکان بدون مرز و برنامه جهانی غذا عملیات خود را در اردوگاه پناهندگان زمزم که حدود ۵۰۰ هزار نفر را در خود جای داده است، متوقف کردند. شیوع وبا نیز به دلیل فروپاشی زیرساخت های بهداشتی سودان شدت گرفت. طرف های سودانی متهم شده اند که با حمله به حاصلخیزترین ایالت های کشور، آواره کردن کشاورزان، جلوگیری از کمک رسانی بشردوستانه و بازداشت داوطلبان، از قحطی به عنوان سلاح جنگی استفاده می کنند. هر دو طرف همچنین محاصرهٔ غذایی و امدادی بر مناطقی که تحت کنترل آن ها نیست اعمال کرده اند. ناظران خواستار ایجاد مناطق امن توزیع کمک ها که بر ابتکارهای محلی تکیه داشته باشند، و همچنین پاسخ گویی عاملان شده اند. پناهجویان. تا فوریهٔ ۲۰۲۵، بیش از ۱۲٫۳ میلیون نفر از ساکنان سودان به دلیل درگیری ها آواره شده اند. سازمان ملل اعلام کرد که این درگیری بیش از ۸٫۸ میلیون آواره داخلی (IDP) و بیش از ۳٫۵ میلیون پناهجوی خارج از کشور ایجاد کرده است. این امر سودان را به بزرگ ترین میزبان آوارگان داخلی در جهان تبدیل کرده است. سازمان بین المللی مهاجرت برآورد کرد که ۳۱٪ از آوارگان داخلی از ایالت خارطوم، ۱۸٪ از ایالت دارفور جنوبی
و ۱۵٪ از ایالت دارفور شمالی منشأ گرفته اند. در نوامبر ۲۰۲۳، سازمان ملل اعلام کرد که این درگیری بزرگ ترین بحران جابه جایی کودکان در جهان را ایجاد کرده است. ۵۳٪ از افرادی که بر اثر این درگیری به طور داخلی آواره شده اند کودک هستند. از میان کسانی که به خارج گریخته اند، بیش از ۱۶۰ هزار نفر از قوم مسالیت به چاد فرار کردند تا از حملات قومی نیروهای واکنش سریع و شبه نظامیان هم پیمان بگریزند. گزارش ها حاکی از آن است که نبرد میان نیروهای مسلح سودان و جنبش خلق برای آزادی سودان–شمال (شاخهٔ الحلو) بیش از ۳۵ هزار نفر را تنها در ایالت نیل آبی آواره کرده و ۳ هزار نفر از آنان به اتیوپی گریخته اند، در حالی که بیش از ۸۳ هزار نفر در کردوفان جنوبی آواره شدند. تا اوت، بیش از ۴۰۰ هزار نفر به چاد گریخته بودند که این کشور را به بزرگ ترین مقصد واحد پناهجویان ناشی از این درگیری تبدیل کرد، در حالی که دیگران به کشورهای همسایه مانند جمهوری آفریقای مرکزی، مصر و سودان جنوبی رفتند. انتقادهایی به مأموریت های دیپلماتیک فعال در سودان به دلیل واکنش کند در کمک به متقاضیان ویزای سودانی وارد شد که گذرنامه هایشان پس از بسته شدن سفارتخانه ها در جریان
عملیات تخلیه، در سفارت ها باقی ماند و مانع خروج آنان از کشور شد. سازمان ملل برآورد کرد که فعالیت اقتصادی در سودان طی سه هفتهٔ نخست درگیری بیش از یک سوم کاهش یافته است. در ژوئیه، اقتصاددانان سودانی میزان کل خسارت واردشده بر اثر این درگیری را ۹ میلیارد دلار یا به طور میانگین ۱۰۰ میلیون دلار در روز تخمین زدند، در حالی که ارزش اموال و کالاهای غارت شده حدود ۴۰ میلیارد دلار برآورد شد؛ بیشترین آسیب ها در خارطوم و دارفور جنوبی رخ داد. نرخ برابری دلار آمریکا در برابر پوند سودان در بازار سیاه در سپتامبر به ۷۳۰ پوند رسید، در حالی که نرخ رسمی آن ۶۲۵ پوند بود. این نرخ در فوریهٔ ۲۰۲۴ به ۱۲۵۰ پوند رسید. اقتصاد رسمی به عنوان «تقریباً متوقف» توصیف شد. تولید طلا نیز از ۱۸ تن در سال قبل به تنها ۲ تن کاهش یافت. وزیر معادن سودان محمد بشیر ابو نَمُّو نیروهای واکنش سریع را به غارت حدود ۱۵ تن نقره و ۱۲۷۳ کیلوگرم طلا از پالایشگاه طلای سودان در آغاز درگیری متهم کرد. در فوریهٔ ۲۰۲۴، وزیر دارایی جبریل ابراهیم اعلام کرد که اقتصاد سودان در سال ۲۰۲۳ به دلیل درگیری ها ۴۰ درصد کوچک تر شده و انتظار می رود در سال ۲۰۲۴ نیز ۲۸ درصد دیگر کاهش یا
بد. او افزود که درآمدهای دولتی نیز ۸۰ درصد کاهش یافته است. مقامات بندری سودان تخمین زدند که تجارت بین المللی در سال ۲۰۲۳ حدود ۲۳ درصد کاهش یافته است. وزارت دارایی سودان نتوانست بودجهٔ ملی برای سال های ۲۰۲۳ یا ۲۰۲۴ تعیین کند و انتشار گزارش های فصلی را متوقف ساخت. همچنین نرخ ارز برای واردات و صادرات از ۶۵۰ به ۹۵۰ پوند افزایش یافت. به گفتهٔ اندیشکدهٔ «فکره برای مطالعات و توسعه»، درگیری ها همچنین بیش از ۶۰ درصد از زمین های کشاورزی سودان را از چرخهٔ بهره برداری خارج کرد. در مه ۲۰۲۴، "وال استریت ژورنال" گزارش داد که هر دو طرف درگیری، یعنی نیروهای واکنش سریع و نیروهای مسلح سودان، از درآمد حاصل از فروش صمغ عربی که عمدتاً در سودان کشت می شود، برای تأمین مالی عملیات خود استفاده می کنند. تعلیق بودجهٔ آژانس توسعهٔ بین المللی ایالات متحده (USAID) در سال ۲۰۲۵، کمک های نقدی را که گروه های مردمی واکنش اضطراری برای تأمین آشپزخانه های غذایی به آن وابسته بودند، به شدت کاهش داد. این بحران همچنین بر کشورهای همسایه تأثیر گذاشت و بیش از دو میلیون پناهجوی سودانی با شرایط رو به وخامت روبه رو شدند. اطلاعات نادرست. در طول درگیری سودان،
هم نیروهای مسلح سودان و هم نیروهای واکنش سریع کارزارهای تهاجمی انتشار اطلاعات نادرست به راه انداختند و با استفاده از رسانه های اجتماعی برای دست کاری افکار عمومی، انتشار روایت های جعلی و تقویت تصویر خود بهره بردند. نیروهای واکنش سریع تیم های تبلیغاتی دیجیتال را از خارطوم و دوبی اداره می کردند و با استفاده از حساب های تأییدشدهٔ رسانه های اجتماعی محتوای گمراه کننده منتشر می کردند. نیروهای مسلح سودان از توییتر برای تقویت روحیه و پاسخ به ادعاهای نیروهای واکنش سریع استفاده کردند، هرچند برخی از پست های آن ها نادرست از آب درآمد. اطلاعات نادرست گسترده شامل استفادهٔ دوباره از فیلم های بازی های ویدئویی، درگیری های گذشته مانند اوکراین و لیبی، و حتی لوازم باستان شناسی بود که به عنوان جنایات جنگی معرفی می شد. برای نمونه، نیروهای مسلح سودان ویدئویی را منتشر کردند که گویا عملیات هوایی اخیر را نشان می دهد، اما در واقع از بازی ویدئویی آرما ۳ بود. نیروهای مسلح سودان همچنین تصاویر دستکاری شده ای منتشر کردند، از جمله عکس جعلی بستری شدن حمیدتی در بیمارستانی در نایروبی. نیروهای واکنش سریع تصاویری از یک هواپیمای جنگی نیروهای مسلح س
ودان و نیروی هوایی مصر را که ظاهراً توسط نیروهای واکنش سریع سرنگون شده بود، منتشر کردند که مشخص شد متعلق به یک جنگندهٔ سوخو-۲۵ بوده که در مالی سقوط کرده است، و تصویر دیگر مربوط به یک هواپیمای لیبیایی بود که در سال ۲۰۲۰ خارج از سودان گرفته شده بود. نیروهای واکنش سریع همچنین با کمک شرکت کپیتال تپ هولدینگز مستقر در دوبی، بولتن هایی برای سیاستمداران بریتانیایی ارسال کردند تا به گفتهٔ خودشان با اطلاعات نادرست «نامتناسب» مقابله کنند. فیسبوک در اوت ۲۰۲۴ صفحات نیروهای واکنش سریع را به دلیل نقض سیاست ها حذف کرد. نیروهای واکنش سریع، نیروهای مسلح سودان را مسئول این مسدودسازی دانست و اعلام کرد که با شرکت متا برای بازگرداندن حساب هایش در حال مذاکره است. فضای اطلاعاتی این درگیری با ادعاهای نادرست علیه سازمان هایی مانند سندیکای پزشکان سودان و همچنین تصاویر شبیه دیپ فیک بی ثبات تر شده است. کارشناسان حوزهٔ اطلاعات نادرست، از جمله کایل والتر از شرکت لاجیکلی، هشدار دادند که هوش مصنوعی مولد ممکن است باعث پیچیده تر شدن محتوای جعلی شود و اعتماد به همهٔ منابع اطلاعاتی را تضعیف کند.
فهرست رقص ()، فهرست اصلی رقص ها است. این فهرست دسته بندی نشده، فهرست الفبایی مربوط به رقص ها است. این فهرست ممکن است دربرگیرنده رقص هایی باشد که به عنوان رقص های تک نفره مطرح باشند یا با رقص ها گروهی مرتبط باشند. به عنوان نمونه، رقص باله، رقص بالروم و رقص فولکلور، می توانند با رقص انفرادی یا رقص گروهی مرتبط باشند. برای مشاهده فهرست رقص های طبقه بندی شده به مقاله های زیر مراجعه کنید: فهرست زیر بر اساس حروف الفبای فارسی مرتب شده است.فهرست زیر کامل نیست و به تدریج تکمیل خواهد شد.
تمولین (; – نامشخص) کوچک ترین فرزند خانوادره و تنها خواهر تنی چنگیز خان (متولد تموچین)، بنیانگذار مشهور و خان بزرگ خاقان امپراتوری مغول بود. پدر و مادر او یسوکای بهادر، رئیس قبیله بورجیگین در کنفدراسیون خاماگ مغول و همسر دوم او هوئلون بودند. او نه سال از تموچین کوچکتر بود.
دلار نوآوری آمریکا مجموعه سکه های دلار، کلکسیونی و یادبودی هستند که توسط ضرابخانه ایالات متحده از سال ۲۰۱۸ ضرب شده و قرار است تا سال ۲۰۳۲ ادامه داشته باشد. برنامه ریزی شده است که هر یک از سکه های این مجموعه یک نوآوری، ابتکار یا گروهی از نوآوران را از یک ایالت یا قلمرو خاص به نمایش بگذارند، در حالی که تصویر جلوی آن مجسمه آزادی (آزادی روشنگر جهان) است. طرح های سکه. بر اساس پروژه ضرابخانه ایالات متحده، سکه هایی صادر خواهند شد که طرح هایی را نشان می دهند که نمادی از «تمایل به کاوش، کشف و ساختن سرنوشت خود هستند». این برنامه یک نوآوری، مبتکر یا گروهی از مبتکران را از هر ایالت یا قلمرو در قالب گردش پولی و برای مجموعه داران به نمایش می گذارد. در سال ۲۰۱۹، یک علامت محرمانه به جلوی سکه تحت عنوان «ما به خدا اعتماد داریم» اضافه شد. برای سکه هایی که هنوز طرح قطعی آن ها مشخص نشده است و بعداً اعلام خواهد شد، علامت TBA اختصاری (To be announced) جایگزین شده است.
هماوردی یوونتوس و آ.ث. میلان (به ) یک دربی فوتبال میان یوونتوس و میلان است. هر دو تیم اغلب برای موقعیت های بالای جدول رده بندی لیگ می جنگند، حتی گاهی اوقات برای کسب عنوان تعیین کننده. این قدیمی ترین دربی است که هنوز در ایتالیا از سال ۱۹۰۱ انجام می شود و بیشترین بازی در دربی ایتالیا است. دیدار یوونتوس و میلان اغلب به شکلی شبیه به شهرآورد ایتالیانو، به عنوان بازتاب رقابت، هم از نظر سیاسی و هم اقتصادی، تجربه می شود که میلان و تورین، بزرگترین شهر شمال غربی ایتالیا را از هم جدا می کند. جنوا، اعضای به اصطلاح مثلث صنعتی، منطقه اجتماعی-اقتصادی که بیشترین توسعه ورزشی را در کشور داشت. آمار. گلزنان برتر. در زیر فهرست بازیکنانی است که بیشترین گل را در بازی های رسمی زده اند. بیشترین حضور. در زیر فهرست بازیکنانی است که بیشترین حضور در بازی های رسمی را داشته اند. رده بندی رودررو در سری آ (۱۹۳۰–۲۰۲۲). • مجموع: میلان با ۳۲ پایان بالاتر، یوونتوس با ۵۵ پایان بالاتر، و ۱ پایان مساوی، در فصل ۴۸–۱۹۴۷ سری آ (تا پایان فصل ۲۳–۲۰۲۲). یادداشت ها:
از برامس خوشت میاد؟ (به ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی محصول سال ۲۰۲۰ با بازی پارک اون-بین، کیم مین-جه، کیم سونگ-چول، پارک جی-هیون، لی یو-جین و به دا بین است. این مجموعه یک درام عاشقانه دربارهٔ دانشجویان موسیقی کلاسیک در یک مؤسسه معتبر است. این مجموعه از ۳۱ اوت تا ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس برای ۱۶ قسمت پخش شد.
میر سید جعفرعلی خان بهادر (حدود ۱۶۹۱–۵ فوریه ۱۷۶۵) فرمانده نظامی بود که به عنوان اولین نواب دست نشانده بنگال از کمپانی هند شرقی بریتانیا حکومت کرد. حکومت او توسط بسیاری از مورخان به عنوان آغازی برای گسترش کنترل بریتانیا بر شبه قاره هند در تاریخ هند و گامی کلیدی در تسلط نهایی بریتانیا بر مناطق وسیعی از هند شده است. میر جعفر به عنوان فرمانده ارتش بنگال تحت فرماندهی سراج الدوله خدمت می کرد، در جریان نبرد پلاسی خیانت کرد و پس از پیروزی بریتانیا در سال ۱۷۵۷ به مسند حاکم صعود کرد. میر جعفر تا سال ۱۷۶۰ از شرکت هند شرقی پشتیبانی نظامی دریافت می کرد تا اینکه نتوانست خواسته های مختلف بریتانیا را برآورده کند و در سال ۱۷۵۸، رابرت کلایو متوجه شد که جعفر از طریق عامل خود خوجا واجید، با شرکت هند شرقی هلند در چینسوره قرارداد بسته است. کشتی های هلندی این خط نیز در رودخانه هوگلی دیده شدند. اختلاف جعفر با انگلیسی ها در نهایت به جنگ چینسوره انجامید. «هنری وانسیتارت» از مقامات شرکت انگلیسی پیشنهاد کرد که چون جعفر قادر به کنار آمدن با مشکلات نیست، میرقاسم، داماد جعفر، به عنوان معاون صبحدار عمل کند. در اکتبر ۱۷۶۰، شرکت او را مجبور
به کناره گیری به نفع قاسم کرد. با این حال، شرکت هند شرقی در نهایت به دلیل اختلاف بر سر سیاست های تجاری، قاسم را نیز سرنگون کرد. جعفر در سال ۱۷۶۳ با حمایت این شرکت به عنوان نواب بازسازی شد. میرقاسم اما از پذیرش این امر خودداری کرد و به جنگ شرکت پرداخت. جعفر تا زمان مرگش در ۵ فوریه ۱۷۶۵ حکومت کرد و در گورستان جعفرگنج در مرشدآباد، بنگال غربی به خاک سپرده شد. میر جعفر به دلیل نقشی که در کمک به استعمار بریتانیا در هندوستان داشت و در نهایت سقوط امپراتوری مغول، در شبه قاره هند به عنوان یک خائن به ویژه در بین بنگالی ها در هند و بنگلادش منفور است. اگرچه برخی از مورخان سعی کرده اند نام او را احیا کنند، اما در میان مردم منطقه به ویژه پاکستان، هند و بنگلادش نام او با کلمه خیانت مترادف است. میرجعفر و میرصادق در شبه قاره هند بعنوان دو خیانت کننده مشهور هستند تا جایی که علامه اقبال لاهوری شعر زیر را در مورد آنها گفته است: جعفر از بنگال و صادق از دکن ننگ آدم ننگ دین ننگ وطن جستارهای وابسته. نواب بنگال کمپانی هند شرقی انگلیس میرصادق
حیدرآباد چرک، روستایی در دهستان بزی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۲ نفر (۳۹ خانوار) بوده است.
لی هو جه (؛ زادهٔ ۲ مه ۱۹۴۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. لی حرفهٔ خود در تئاتر را در سال ۱۹۶۳ و با تئاتر "موش ها و مردان" آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در تئاترها، فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی کره ای ایفای نقش کرده است.
ادیره بارانی، روستایی در دهستان بزی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۵ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
ملنگ سارانی منش، روستایی در دهستان بزی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰ نفر (۵ خانوار) بوده است.
اصطلاح زانوزدن ورشو به صدراعظم آلمان غربی ویلی برانت اشاره دارد که در سال ۱۹۷۰ هنگام بازدید از بنای یادمان قهرمانان گتو زانو زده و یک لحظه سکوت کرد. واقعه. این رویداد در ۷ دسامبر ۱۹۷۰ در ورشو، لهستان (که در آن زمان بخشی از بلوک شرق بود)، در جریان بازدید از بنای یادبود قیام گتو ورشو در دوران اشغال توسط آلمان نازی، رخ داد. پس از گذاشتن تاج گل، ویلی برانت به طور غیرمنتظره و ظاهراً خود به خود زانو زد. او برای مدت کوتاهی (نیم دقیقه) در حالی که توسط گروه بزرگی از شخصیت ها و عکاسان مطبوعاتی احاطه شده بود، سکوت کرد. برانت فعالانه در برابر رژیم نازی مقاومت کرده بود و بیشتر زمان حکومت هیتلر را در تبعید گذرانده بود. مناسبت سفر برانت به لهستان در آن زمان، امضای معاهده ورشو بین آلمان غربی و لهستان بود که پذیرش مرزهای جدید لهستان توسط آلمان را تضمین می کرد. این معاهده یکی از گام های سیاسی بود که برانت برای کاهش تنش بین غرب و شرق در طول جنگ سرد برداشت. واکنش ها. در آلمان. در همان روز، برانت معاهده ورشو را امضا کرد که خط اودر-نیسه را به عنوان آخرین مرز آلمان با لهستان به رسمیت شناخت. هر دوی این اقدامات در آلمان جنجال برانگیخ