Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کشاورزی حفاظتی را می توان با بیانیه ای که توسط سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد ارائه شده است، اینگونه تعریف کرد: «کشاورزی حفاظتی (CA) یک سیستم کشاورزی است که می تواند از تلفات زمین های زراعی جلوگیری کند و در عین حال زمین های دگرگون شده را احیا کند. کمترین اختلال خاک را ترویج می کند. (یعنی کشت بدون خاک ورزی)، حفظ پوشش خاک دائمی، و تنوع گونه های گیاهی، تنوع زیستی و فرآیندهای زیست شناختی طبیعی در بالا و زیر سطح زمین را افزایش می دهد، که به افزایش راندمان استفاده از آب و مواد مغذی و بهبود و پایداری تولید محصول کمک می کند.» کشاورزی طبق دایرةالمعارف استاندارد جدید «یکی از مهم ترین بخش ها در اقتصاد اکثر کشورها» است (New Standard 1992). در عین حال، حفاظت، استفاده از منابع به شیوه ای است که به طور ایمن منبعی را حفظ می کند که می تواند توسط انسان ها استفاده شود. حفاظت از محیط زیست حیاتی شده است، زیرا جمعیت جهان در طول سال ها افزایش یافته است و هر ساله مواد غذایی بیشتری باید تولید شود (استاندارد جدید ۱۹۹۲). گاهی به عنوان «مدیریت زیست محیطی کشاورزی» شناخته می شود، کشاورزی حفاظتی ممکن است از طریق برنامه های حفاظتی که از
طریق قوانین کشاورزی ابلاغ شده است، مانند لایحه مزرعه ایالات متحده، تأمین مالی شود.
لارکین سیپل (انگلیسی: Larkin Seiple) (زادهٔ ۱۹۸۵) یک فیلم بردار آمریکایی است. او با جان واتس در فیلم های "ماشین پلیس" (۲۰۱۵) و "گرگ ها" (۲۰۲۴) و با دو کارگردان دنیل ها در "مرد ارتشی سوئیسی" (۲۰۱۶) و "همه چیز همه جا به یکباره" (۲۰۲۲) کار کرد. زندگی نامه. سیپل در سیاتل، واشینگتن بزرگ شد، دبیرستان را در آکادمی هنر و علوم سیاتل گذراند و بعداً به کالج امرسون رفت. جوایز. سیپل در سال ۲۰۱۵ جوایز موسیقی ویدئوی ام تی وی را برای بهترین فیلمبرداری برای «هرگز مرا نگیر» ساخته فلایینگ نیلوفر آبی برنده شد.
سباستین لوب یک راننده رالی فرانسوی است که ۹ عنوان قهرمانی در مسابقات رالی قهرمانی جهان دارد تا پرافتخارترین راننده این مسابقات باشد.لوب با ۸۰ پیروزی در مسابقات رالی قهرمانی جهان، در کنار نقشه خوان خود دنیل النا، موفق ترین زوج راننده رالی در تاریخ این مسابقات هستند. لوب در اوایل دوران حرفه ای خود در رالی زادگاهش فرانسه شرکت می کرد، او بعداً و مابین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ در بالاترین سطح مسابقات رالی، رالی قهرمانی جهان از طرف فدراسیون اتومبیل رانی فرانسه شرکت کرد. در سال ۲۰۰۱ لوب به تیم رالی جهانی سیتروئن پیوست و با این تیم قهرمانی رالی قهرمانی نوجوانان جهان را به دست آورد. در طول سال ۲۰۰۲، لوب اولین رویداد خود را در مسابقات رالی قهرمانی جهان انجام داد، او در سال ۲۰۰۲ در رالی آلمان پیش از ریچارد برنز قهرمان وقت جهان، به پیروزی رسید. او در سال ۲۰۰۳ با تیم سیتروئن در مسابقات حضور پیدا کرد و در راه رسیدن به مقام دومی در جدول قهرمانی رانندگان، در سه رالی به پیروزی رسید. از سال تا ، او در ۷۲ رالی به پیروزی رسید او همچنین ۹ قهرمانی با این تیم کسب کرد، (به جز سال ۲۰۰۶ زمانی که وقفه ای در حضور تیم سیتروئن در مسابقات به دل
یل توسعه خودرو به وجود آمد، لوب در این فصل با تیم کرونوس سیتروئن در این مسابقات حاضر شد) تمامی فصول خود را در رالی با این تیم فرانسوی سپری کرد. برای فصل ، لوب اعلام کرد که از مسابقات رالی تمام وقت کناره گیری می کند و قبل از بازنشستگی از مسابقات رالی قهرمانی جهان در سال فقط در چهار رویداد انتخابی شرکت خواهد کرد، او در دو رالی از چهار رویداد حاضر به پیروزی رسید و تعداد بردهایش را به عد ۷۸ رساند او در سال با سیتروئن به مسابقات رالی قهرمانی جهان بازگشت تا در یک رویداد رالی حضور پیدا کند او همچنین در سال در سه رالی دیگر با این تیم رانندگی کرد. لوب در آخرین رالی خود در فصل ۲۰۱۸، در رویداد رالی کاتالونیا ۲۰۱۸ با شکست دادن سباستین اوژیه آخرین برد خود را در این مسابقات به دست آورد. بین سال های تا ، لوب در چندین رویداد انتخاب شده برای تیم هیوندای موتوراسپورت شرکت کرد، اما موفق به کسب بردی برای این تیم نشد. فهرست پیروزی ها. توضیحات:
چچیلیا سالا (؛ ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۵) روزنامه نگار، نویسنده و خبرنگار جنگ اهل ایتالیا است. او همچنین در حوزه های مربوط به سیاست گزارش می نویسد. چچیلیا سالا، در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، در ایران، توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی دستگیر شد، که در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۴۰۳ آزاد و به ایتالیا بازگردانده شد. زندگی و فعالیت. چچیلیا سالا در ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۵ در رم به دنیا آمد. پدر او از مدیران بانک مونته دی پاسکی دی سیه نا است. او از سال ۲۰۱۵ روزنامه نگاری را شروع کرد و برای روزنامه ایل فایلیو گزارش می نویسد و در شرکت پادکست «چورا مدیا» نیز فعال است. سالا درجریان حمله روسیه به اوکراین، سقوط کابل (۱۴۰۰) گزارشگری می کرد. او همچنین تا پیش از دستگیری در ایران، در حوزه درگیری ۲۰۲۴ ایران و اسرائیل نیز گزارش می نوشت. دستگیری. سالا که با ویزای روزنامه نگاری در تهران به سر می برد، در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴ در حین تهیه گزارش، توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی دستگیر و به سلول انفرادی منتقل شد. گفته شده که پس از رایزنی های دیپلمات های ایران و ایتالیا، چیچیلیا در تاریخ نوزدهم دی ماه آزاد گردید. چهار روز پس از آزادی چیچیلیا سالا، محمد عابدینی نجف آبا
دی، تاجر سوئیسی-ایرانی، که ۱۶ دسامبر ۲۰۲۴ در فرودگاه میلانو مالپنسا، به اتهام انتقال فناوری های کلیدی و حساس از ایالات متحده به ایران، دستگیر شده بود آزاد شد. به گفته دادگستری آمریکا، از این فناوری ها در ساخت پهپاد عامل حمله پهپادی به برج ۲۲ استفاده شد که در آن سه آمریکایی کشته و ۴۰ تن مجروح شدند.
سلاح ها (به انگلیسی: Weapons) یک فیلم ترسناک و معمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به تهیه کنندگی، نویسندگی و کارگردانی زک کرگر است. در این فیلم بازیگرانی شامل جاش برولین، جولیا گارنر، کری کریستوفر، آلدن ارنرایک، آستین آبرامز، بندیکت وانگ، و ایمی مدیگان به ایفای نقش می پردازند. داستان فیلم دربارهٔ پرونده ای ظاهراً غیرقابل توضیح است که در آن هفده کودک از یک کلاس درس، به طرز مرموزی در یک شب و در یک زمان مشخص گریخته اند. پس از موفقیت فیلم "بربر" (۲۰۲۲) از نظر منتقدان و فروش، کرگر شروع به کار روی فیلم نامه گمانی با عنوان "سلاح ها" کرد. این فیلمنامه در ژانویه ۲۰۲۳ وارد بازار شد و باعث ایجاد رقابتی شدید بین چندین استودیو برای به دست آوردن حقوق آن شد. کمپانی Monkeypaw Productions نیز همراه با یونیورسال پیکچرز در این رقابت شرکت داشت. فرایند انتخاب بازیگران از ماه مه تا ژوئیه همان سال ادامه داشت، اما به دلیل تداخل برنامه ها — که ناشی از تأخیرهای تولید در پی اعتصابات صنفی هالیوود در سال ۲۰۲۳ بود — چند نفر از پروژه کنار رفتند. با این حال، انتخاب بازیگران در فوریه ۲۰۲۴ از سر گرفته شد و در مه به پایان رسید. سپس فیلم برداری در
آتلانتا آغاز شد و در ژوئیه به پایان رسید. کرگر حقوق فیلم نامه این فیلم را به مبلغ ۳۸ میلیون دلار به مزایده گذاشت. "سلاح ها" در ۸ اوت ۲۰۲۵ توسط برادران وارنر پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با تحسین منتقدان روبه رو شد و به موفقیتی در گیشه دست یافت، به طوری که در سراسر جهان ۲۵۳٫۵ میلیون دلار فروش داشت. خلاصه داستان. داستان در شهر «می بروک» پنسیلوانیا رخ می دهد؛ جایی که نیمه شب چهارشنبه ای دو سال پیش، هفده کودک از کلاس سوم ناگهان از خانه هایشان بیرون دویدند و ناپدید شدند، جز یک نفر به نام «الکس لیلی». معلمشان، «جاستین گندی»، به دلیل سوءظن ها از کار معلق شد و در تنهایی و افسردگی، دوباره به الکل و رابطه پنهانی با پلیسی متأهل به نام «پل مورگان» پناه برد. او که نگران الکس بود، رفتار عجیب خانواده اش را دید و ماجرا را به مدیر، «مارکوس میلر»، گزارش داد. در همین زمان، «آرچر گراف» پدر یکی از کودکان گمشده، تحقیق شخصی اش را آغاز کرد. او و جاستین هر دو در خواب، زنی مرموز با آرایش شبیه دلقک می دیدند. کمی بعد، روشن شد این زن «گلدیس» است؛ جادوگری سالخورده که والدین الکس را مسحور کرده و او را واداشته بود وسایل همکلاسی
هایش را بیاورد تا با نیروی آنها کودکان را به دام بیندازد. وقتی جاستین و آرچر وارد خانه الکس شدند، با قربانیان مسحور، از جمله پل، روبه رو شدند. در نهایت، الکس توانست با اجرای جادویی معکوس، کودکان را آزاد کند. آنها گلدیس را در محله تعقیب کرده و نابود کردند. در پایان، بچه ها به خانواده هایشان بازگشتند، هرچند بسیاری هنوز در حالت نیمه جان بودند. الکس به دلیل بستری شدن والدینش، نزد خاله دیگری فرستاده شد.
قصه های رومی یک تازه کار سابق () یک درام تاریخی اِروتیک ایتالیایی به کارگردانی پینو توزینی است که در سال ۱۹۷۲ ساخته و در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. این فیلم که با عنوان داستان های رومی پیترو آرتینو نیز شناخته می شود، آخرین حضور سینمایی جینو چروی است.
تانیا لوپر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "قصه های رومی یک تازه کار سابق"، "ساتیریکون فلینی"، "تازه چه خبر پوسی کت؟"، "شکار مرد"، "بیگانگان"، "جسیکا"، "حادثه ای در ترن"، "تا بهار صبر کن، باندینی"، "تغییر زمان"، "داستان های جنون معمولی"، "تایتان ها"، "یک دنیای تازه"، "لیدی ال"، "زنان"، "پراویدنس"، "فصل تابستان"، "داستان پیرا"، "زندگی فقیرانه" و "ریتا پشه" اشاره کرد.
آنا ملیتا (؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۵۲) بازیگر اهل ایتالیا است. او که در چند فیلم در دهه هفتاد فعال بود، به لطف بازی در فیلم های کمدی و جنایی به محبوبیت قابل توجهی دست یافت. او اولین نقش اصلی خود را در فیلم "مرد هوسران" ایفا کرد که در آن در کنار جانکارلو جانینی بازی کرد. وی در سال های بعد فقط نقش های فرعی داشت. او در سال ۱۹۷۸ پس از نقش آفرینی در فیلم درام "پسرم، من بی گناهم!"، تنها پس از شش سال فعالیت، دنیای سینما را ترک کرد.
مسعود محبی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال خیبر خرم آباد در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. وی برادر کوچکتر محمد محبی، وینگر سابق استقلال و فعلی روستوف است.
سقوط کمونیسم در آلبانی، که واپسین رویداد از این نوع در اروپا خارج از اتحاد جماهیر شوروی بود، در دسامبر ۱۹۹۰ با تظاهرات دانشجویی در پایتخت، تیرانا، آغاز شد، هرچند اعتراضات از ژانویه همان سال در شهرهای دیگری مانند اشکودر و کاوایه شروع شده بود. کمیته مرکزی حزب کار آلبانی در ۱۱ دسامبر اجازه چندحزبی شدن سیاسی را صادر کرد و بزرگ ترین حزب مخالف، ، روز بعد تأسیس شد. حزب کار را در قدرت نگه داشت، اما یک اعتصاب عمومی و مخالفت های شهری منجر به تشکیل یک دولت «ثبات» شد که شامل افراد غیرکمونیست نیز بود. کمونیست های سابق آلبانی در در میان فروپاشی اقتصادی و ناآرامی های اجتماعی شکست خوردند و حزب دموکراتیک بیشتر کرسی ها را کسب کرد و رهبر آن، سالی بریشا، به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد. پس زمینه. انور خوجه که به مدت چهار دهه جمهوری سوسیالیستی خلق آلبانی را رهبری کرد، در ۱۱ آوریل ۱۹۸۵ درگذشت. رامیز آلیا به عنوان دبیر اول حزب کار جانشین خوجه شد و به تدریج اصلاحات اقتصادی را معرفی و روابط دیپلماتیک با کشورهای اروپای غربی را گسترش داد. بسیاری از آلبانیایی ها در جریان انقلاب های ۱۹۸۹ به دلیل کنترل اطلاعات توسط دولت در این کشور منزوی، ا
ز این رویدادها بی خبر ماندند. برخی از آلبانیایی ها حتی نمی دانستند دیوار برلین در نوامبر ۱۹۸۹ فرو ریخته است. اولین شورش ها در اشکودر در ژانویه ۱۹۹۰ آغاز شد، جایی که چند صد نفر قصد داشتند مجسمه ژوزف استالین را تخریب کنند و از آنجا این شورش ها به چند شهر دیگر گسترش یافت. در نهایت، رژیم موجود برخی از آزادی ها از جمله تدابیری در سال ۱۹۹۰ برای آزادی سفر به خارج از کشور را معرفی کرد. تلاش ها برای بهبود روابط با جهان خارج نیز آغاز شد. میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۵ سیاست های جدید گلاسنوست و پرسترویکا را در اتحاد جماهیر شوروی معرفی کرد. پس از اعدام نیکولای چائوشسکو، رهبر کمونیست رومانی، در جریان انقلاب رومانی در سال ۱۹۸۹، آلیا دریافت که اگر تغییرات رادیکالی ایجاد نکند، او نیز ممکن است با چنین سرنوشتی روبرو شود. او سپس توافق هلسینکی را امضا کرد که آلبانی را ملزم به رعایت استانداردهای حقوق بشری اروپای غربی کرد. آلیا همچنین جلسه ای با روشنفکران برجسته آن زمان برگزار کرد تا درباره اصلاح نظام سیاسی آلبانی تبادل نظر کند. تحت رهبری آلیا، اولین انتخابات چندحزبی از زمان به قدرت رسیدن کمونیست ها در آلبانی در سال ۱۹۴۴ برگزار شد. ح
زب آلیا انتخابات ۳۱ مارس ۱۹۹۱ را برد. با این حال، واضح بود که انتقال به دموکراسی متوقف نخواهد شد. بسیاری از اعضای برجسته جدید در جریان تظاهرات کت های بارانی روشن به تن داشتند، در حالی که سالی بریشا، که در آن زمان هنوز عضو حزب کار بود، از رامیز آلیا در تظاهرات دانشجویی تشکر می کرد و دیده می شد که با خودروی دولتی در میدان اسکاندربگ رفت و آمد می کند. در همین حال، یک تظاهرات دانشجویی توسط پلیس دولتی در خوابگاه های شهر دانشجویان تیرانا سرکوب شد. رامیز آلیا از هیئتی از دانشجویان دانشگاه تیرانا دعوت کرد تا درباره نگرانی های خود گفتگو کرده و به توافقی دست یابند. کمونیست ها در دور اول انتخابات کنترل دولت را حفظ کردند، اما دو ماه بعد در جریان یک اعتصاب عمومی سقوط کردند. کمیته ای به نام «نجات ملی» کنترل امور را به دست گرفت، اما طی شش ماه سقوط کرد. آلیا از ریاست جمهوری استعفا داد و سالی بریشا، اولین رهبر منتخب دموکراتیک آلبانی پس از اسقف جانشینش شد. دولت پساکمونیستی. گذار از کمونیسم به سرمایه داری با چالش های زیادی همراه بود. حزب دموکراتیک مجبور به اجرای اصلاحاتی شد که وعده داده بود، اما این اصلاحات یا بسیار کند انجام می
شدند یا مشکلات کشور را حل نمی کردند، و در نتیجه مردم از عدم تحقق سریع آرزوهایشان برای رفاه ناامید شدند. بسیاری از آلبانیایی ها نیز از گرایش روزافزون سالی بریشا به استبداد، از جمله فشار بر مخالفان، رسانه ها و جامعه مدنی، ناراضی بودند. در انتخابات عمومی ژوئن ۱۹۹۶، حزب دموکراتیک تلاش کرد اکثریت مطلق را به دست آورد و نتایج را دستکاری کرد. ناآرامی های مدنی آلبانی در سال ۱۹۹۷ باعث سقوط دولت شد. این ناآرامی ها پس از فروپاشی چندین «ترفند هرمی» بزرگ (که در واقع ترفندهای پانزی بودند) و فساد گسترده در آلبانی به وجود آمد و منجر به هرج ومرج و شورش در سراسر کشور شد. دولت تلاش کرد با استفاده از زور شورش را سرکوب کند، اما این تلاش به دلیل روحیه پایین و فساد در ارتش آلبانی شکست خورد. با کمک میانجی گری بین المللی به رهبری فرانتس ورانیتسکی، فرستاده ویژه سازمان امنیت و همکاری اروپا، احزاب حاکم و مخالف توافق کردند که یک دولت آشتی تشکیل داده و انتخابات جدید برگزار کنند. برای تأمین آرامش و جلوگیری از خروج پناهجویان به خارج، نه کشور نیروهای نظامی خود را به یک نیروی بین المللی به نام اعزام کردند. در انتخابات پارلمانی آلبانی در ژوئن
۱۹۹۷ حزب مخالف سوسیالیست (حزب کمونیست سابق) به قدرت رسید و این حزب تحت ریاست جمهوری نخست وزیران مختلف تا سال ۲۰۰۵ حکومت کرد. حزب دموکراتیک انتخابات پارلمانی سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ را برد و آلبانی دوباره تحت حکومت سالی بریشا، این بار به عنوان نخست وزیر، قرار گرفت. حزب سوسیالیست در انتخابات سال ۲۰۱۳ پیروز شد و اکنون تحت رهبری رئیس حزب و نخست وزیر فعلی، ادی راما، اداره می شود. بر اساس قانون اساسی که در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۸ با همه پرسی تصویب و در ۲۸ نوامبر همان سال ابلاغ شد و در ژانویه ۲۰۰۷ اصلاح شد، آلبانی دارای نظام حکومتی دموکراتیک با تفکیک قوا و حفاظت از حقوق اساسی بشر است. از زمان پایان کمونیسم، این کشور بیشتر به سمت غرب گرایش پیدا کرده تا به روسیه یا چین و روابط نسبتا سرد و کم رمقی با آنها داشته است. آلبانی در سال ۲۰۰۹ به ناتو پیوست و در تلاش است در آینده به اتحادیه اروپا ملحق شود.
کازویو ماتسوئی (؛ زادهٔ ) بازیگر و شخصیت تلویزیونی اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زن مالیات" و "سرخ" اشاره کرد.
سورن آرتاشسی سارگسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی، اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۱ اکتبر ۱۹۲۴ در ووسکواز به دنیا آمد و دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان اتحاد شوروی (۱۹۴۵)، نشان لنین (۱۹۴۵)، نشان پرچم سرخ (۱۹۴۵)، نشان جنگ میهنی درجه یک (۱۹۸۵)، نشان پرچم سرخ کار (۱۹۷۱)، نشان ستاره سرخ (۱۹۴۴)، مدال شجاعت (۱۹۴۴)، نشان برجسته افتخار (۱۹۶۶)، نشان شایستگی نبرد، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال سی امین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال چهلمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال پنجاهمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال ژوکوف و نشان پیش کسوت کار شده است. وی در ۲۰۰۹ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت و در ووسکواز به خاک سپرده شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40911448&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-09T19:44:15Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Tisfoon&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;بازهم حکایت های کانتربری سکسی&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41737691&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ویرا درودی () بازیگر اهل ایتالیا است.
دارجو هوهانسی هوهانیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۰ مهٔ ۱۹۱۲ در جاجور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۴۸) و مدرسه عالی حزبی مسکو فارغ التحصیل گشت. وی در حزب کمونیست ارمنستان (اتحاد شوروی) فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین (۱۹۵۳)، قهرمان کار سوسیالیست (۱۹۵۳)، نشان پرچم سرخ کار ارمنستان شوروی (۱۹۳۱) و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۹۸۳ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت و در به خاک سپرده شد.
ریشه زیست ها یا ریزوبیاها باکتری های دیازوتروف هستند که پس از استقرار در داخل گره های ریشه حبوبات (Fabaceae)، نیتروژن را تثبیت می کنند. برای بیان ژن های تثبیت نیتروژن، ریزوبیاها به میزبان گیاهی نیاز دارند. آنها نمی توانند به طور مستقل نیتروژن را ثابت کنند. به طور کلی، آنها میله های گرم منفی، متحرک و بدون هاگ هستند. ریشه زیست ها «گروهی از باکتری های خاک هستند که ریشه حبوبات را آلوده می کنند و گره های ریشه را تشکیل می دهند». ریشه زیست ها در خاک یافت می شوند و پس از عفونت، گره هایی در حبوبات تولید می کنند که در آنجا گاز نیتروژن (N 2) را از جو تثبیت می کنند و آن را به شکل مفیدتری از نیتروژن تبدیل می کنند. از اینجا، نیتروژن از گره ها صادر می شود و برای رشد در حبوبات استفاده می شود. هنگامی که حبوبات می میرند، گره شکسته می شود و ریزوبیاها دوباره به خاک بازمی گردند، جایی که می توانند به صورت جداگانه زندگی کنند یا میزبان حبوبات جدید را دوباره آغشته کنند. تاریخچه. نخستین گونه شناخته شده ریشه زیست، "Rhizobium leguminosarum"، در سال ۱۸۸۹ شناسایی شد و همه گونه های بعدی در ابتدا در جنس "Rhizobium" قرار گرفتند. بیشتر پژوهش
ها روی حبوبات زراعی و علوفه ای مانند شبدر، یونجه، لوبیا، نخود و سویا انجام شده است. پژوهش های بیشتری روی حبوبات آمریکای شمالی در حال انجام است.
دیوار ننگ () عبارتی است که بیشتر به دیوار برلین مرتبط می شود. این عبارت ابتدا توسط ویلی برانت ابداع شد و توسط دولت برلین غربی استفاده شد و بعدها در جهان انگلیسی زبان و جاهای دیگر از ابتدای دهه ۱۹۶۰ رواج یافت. با الهام از استفاده این عبارت در مورد دیوار برلین، این اصطلاح بعدها به صورت گسترده تری به کار گرفته شد. برای مثال، عبارت «دیوار ننگ» می تواند برای چیزهایی مانند موانع فیزیکی (دیوارها، حصارها و غیره) که برای اهداف جداسازی نامطلوب یا مورد مناقشه استفاده می شوند (مانند دیوار برلین و دیوار مرزی آمریکا)، تابلوهای فیزیکی و مجازی که نام ها یا تصاویر را برای شرمساری نمایش می دهند، و حتی فهرست های چاپی (مثلاً دیوارهای متنی که افراد، شرکت ها و غیره را برای شرمساری یا به عنوان سندی از خجالت نام می برند) به کار رود. علاوه بر این، «دیوار ننگ» ممکن است بخشی مهم در ساخت «تالار ننگ» باشد، هرچند اغلب «دیوار ننگ» به تنهایی به عنوان یک بنای یادبود عمل می کند (یعنی دیواری که بخشی از هیچ پروژه «تالار ننگ» نبوده است). اخیراً، عبارت «دیوار ننگ» برای اشاره به دیوار مرزی مکزیک–ایالات متحده، مانع مصر–غزه، مانع کرانه باختری اسرائی
ل، دیوار صحرای غربی مراکش و موانع مشابه در پرو استفاده شده است. کاربرد در فرهنگ ژاپنی. اولین استفاده از این اصطلاح، که ترجمه یک عبارت ژاپنی است، ممکن است توسط روث بندیکت در کتاب تأثیرگذار خود، «گل داوودی و شمشیر» (۱۹۴۸) و دیگر انسان شناسانی که دربارهٔ فرهنگ افتخار-شرم ژاپن گفتگو می کنند به کار رفته باشد. کاربرد در دیوار برلین. این اصطلاح توسط دولت برلین غربی برای اشاره به دیوار برلین استفاده شد که برلین غربی را محاصره کرده و از برلین شرقی و جمهوری دموکراتیک آلمان جدا می کرد. در سال ۱۹۶۱، دولت آلمان شرقی این دیوار را به عنوان «سد دفاع ضد فاشیستی» نام گذاری کرد، بخشی از مرز درونی آلمان؛ اما بسیاری از برلینی ها آن را «Schandmauer» (دیوار ننگ) نامیدند. این اصطلاح توسط شهردار حاکم، ویلی برانت، ابداع شد. خارج از آلمان، اولین بار به عنوان «دیوار ننگ» در یک داستان جلد منتشرشده توسط مجله تایم در سال ۱۹۶۲ ظاهر شد، و رئیس جمهور ایالات متحده، جان اف. کندی، این عبارت را در پیام سالانه خود به کنگره در سخنرانی وضعیت کشور آمریکا در ۱۴ ژانویه ۱۹۶۳ استفاده کرد. اغلب دیوارنگاری هایی در نقاطی که خیابان ها با دیوار برخورد می کردن
د، کشیده می شد که معمولاً نوشته هایی مانند «جاده مسدود شده توسط دیوار ننگ» داشت. دیوار برلین در بسیاری از زمینه های قابل توجه اخیر نیز به عنوان «دیوار ننگ» یاد شده است، مانند:
باغ شادی، باغ سرگرمی، باغ لذت، باغ تفریح به باغی یا بوستانی گفته می شود که برای تفریح و سرگرمی به روی عموم باز است. باغ های شادی با دیگر باغ های عمومی متفاوت هستند، زیرا به عنوان مکان هایی برای سرگرمی عمل می کنند، و دارای جاذبه هایی مانند سالن های کنسرت، دکه های موسیقی، وسایل سرگرم کننده، باغ وحش ها و جانورخانه هستند. دو معنای این اصطلاح، به عنوان بخش های تزئینی یک باغ، و به عنوان یک مکان تجاری برای سرگرمی، حداقل از سدهٔ هفدهم در انگلیسی وجود داشت.
روباه خاکستری () یک فیلم زندگی نامه ای وسترن کانادایی است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ یک راهزن آمریکایی دلیجان ملقب به «روباه خاکستری» است که نخستین راهزنی قطار خود در کانادا را در ۱۰ سپتامبر ۱۹۰۴ برنامه ریزی و اجرا کرد. خلاصه داستان. بیل ماینر، سارق دلیجان، دستگیر شده و به مدت ۳۳ سال زندانی می شود. وی سرانجام در سال ۱۹۰۱ آزاد شد. ماینر بی هدف و بدون داشتن مقصدی سرگردان است، مردی که برای سدهٔ جدید، وصله ای ناجور بوده و موقعیتی ندارد. تا اینکه روزی فیلم "سرقت بزرگ قطار" را می بیند و تحت تأثیر آن، تصمیم می گیرد تا در زندگی واقعی آن را اجرا کند. پس از چند تلاش ناموفق، او با موفقیت قطاری را سرقت می کند و در یک شهر معدنی دربریتیش کلمبیا به دور از چشم مأموران پنهان می شود و به یک شهروند محترم مبدل می شود. او در آنجا با کاترین فلین، فمینیست و عکاس پیشگام آشنا می شود و عاشق او می شود. او فکر می کند که با او تشکیل خانواده داده و سرو سامان بگیرد، اما آخرین سرقتش که ناموفق است، موجب سقوط و انحطاط او می گردد. روباه خاکستری همان طور که از لقبش پیداست، با شروع تیتراژ پایانی از زندان فرار می کند.
جانورخانه مجموعه ای از جانوران اسیر، اغلب شگفت انگیز است که برای نمایش نگهداری می شوند یا مکانی است که چنین مجموعه ای در آن نگهداری می شود، پیش درآمدی برای باغ وحش نوین یا باغ جانورشناسی است. این اصطلاح برای نخستین بار در سدهٔ هفدهم در فرانسه به کار رفت و به مدیریت ذخیرهٔ دامی یا خانگی اشاره داشت. بعدها، عمدتاً در ارجاع به مجموعه های جانوری اشرافی یا پادشاهی مورد استفاده قرار گرفت. "دایرةالمعارف متدیکال" فرانسوی زبان در سال 1782 Menagerie را به عنوان «بنیاد تجملات و کنجکاوی» تعریف می کند. بعداً، این اصطلاح به مجموعه های جانوری گردشی نیز اطلاق می شود که جانوران وحشی را در نمایشگاه های سراسر اروپا و آمریکا به نمایش می گذاردند. جانورخانه های اشرافی. یک جانورخانه بیشتر با یک دربار اشرافی یا سلطنتی مرتبط بود و در باغ یا پارک یک قصر قرار داشت. این اشراف می خواستند قدرت و ثروت خود را با نمایش جانوران شگفت انگیز که نامعمول، دسترس ناپذیر و گران بها برای نگهداری در حالت زنده و فعال بودند، نشان دهند. جانورخانه های اشرافی از باغ های جانورشناسی متأخر متمایز می شوند، زیرا توسط اشراف زاده ای بنیان گذاری و وابسته به آن ها بو
ده اند که مقاصد اصلی آن ها منافع علمی و آموزشی نبوده است. در سدهٔ نوزدهم، باغ های جانورشناسی نوین با رویکرد علمی و آموزشی، جایگزین جانورخانه های اشرافی شدند. آخرین جانورخانه در اروپا Tiergarten Schönbrunn در وین بود که تا سال ۱۹۲۴ به طور رسمی به عنوان یک باغ وحش شناخته می شد، پیش از اینکه به یک باغ جانورشناسی نوین با جهت گیری های علمی، آموزشی و حفاظتی تبدیل شود. به دلیل تداوم محلی آن، باغ وحش پیشین که در قرون وسطی از طریق سنت باروک مجموعه های خصوصی جانوران وحشی شاهزاده ها و پادشاهان تأسیس شد، اغلب به عنوان قدیمی ترین باغ وحش برجای مانده در جهان دیده می شود. اگرچه بسیاری از محوطه های قدیمی باروک تغییر کرده اند، هنوز هم می توان تصور خوبی از مجموعه متقارن جانورخانه های شاهانه پیین داشت. جانورخانه های گردشی. در انگلستان جانورخانه های گردشی برای نخستین بار در حدود سال ۱۷۰۰ پدید آمد. برخلاف جانورخانه های اشرافی، این مجموعه های جانوری گردشی توسط نمایش هایی اداره می شد که ولع احساسات مردم عادی را برآورده می کردند. اندازه این حیوانات نمایش داده می شد، اما بزرگ ترین آنها نمایش های جورج وامبول بود. نخستین رکورد مرگ ومیر
در یکی از این باغ خانه های گردشی، مرگ هانا تویننوی در سال ۱۷۰۳ بود که توسط ببری در مالمزبری، ویلت شایر کشته شد. همچنین در آمریکای شمالی، جانورخانه های گردشی در آن زمان محبوبیت بیشتری پیدا کردند. نخستین جانوران بیگانه ای که در آمریکا به نمایش گذاشته شد یک شیر در بوستون در سال ۱۷۱۰ بود و یک سال بعد در همان شهر یک شتر به نمایش درآمد. ملوانی در اوت ۱۷۲۷ به همراه یک شیر دیگر به فیلادلفیا رسید که به مدت هشت سال در این شهر و شهرهای پیرامون آن را به نمایش گذاشته شد. نخستین فیل در سال ۱۷۹۶ توسط کاپیتان کشتی به نام جیکوب کرونینشیلد از هند به آمریکا وارد شد. این نخستین بار بود که در شهر نیویورک به نمایش گذاشته شد و به طور گسترده در ساحل شرقی به بالا و پایین سفر کرد. در سال ۱۸۳۴، در نیویورک جانورخانه جیمز و ویلیام هاوس به همراه یک فیل، یک کرگدن، یک شتر، دو ببر، یک خرس قطبی و چندین طوطی و میمون به نیوانگلند گردش کردند.
خدمتکار یک فیلم دلهره آور روان شناختی آمریکایی در حال ساخت به کارگردانی پال فیگ با بازی سیدنی سوئینی، آماندا سایفرد، براندون اسکلنار و میکله مورونه است. فیلم نامه این فیلم توسط ربکا سوننشاین بر اساس رمانی به همین نام اثر فریدا مکفادین به رشته تحریر درآمده است. داستان فیلم دربارهٔ میلی کلووی (سیدنی سوئینی)، زن جوانی با گذشته ای آشفته که به عنوان کلفت در خانهٔ یک خانواده ثروتمند مشغول به کار می شود، هرچند زندگی ظاهراً بی نقص آن ها زمانی آشکار می شود که میلی متوجه می شود اهالی خانه اسرار تاریکی را پشت پرده پنهان کرده اند. "خدمتکار" قرار است در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ توسط لاینزگیت در سینماهای ایالات متحده به نمایش درآید. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۳ ژانویه ۲۰۲۵ در نیوجرسی آغاز شد و انتظار می رود در ۱۴ فوریه به پایان برسد. انتشار. در حال حاضر قرار است فیلم در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود.