Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«لولیتا» ترانه ای از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در ۲۷ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۲ منتشر گردید و توسط ورونیکاس (جسیکا اوریگلیاسو و لیسا اوریگلیاسو) با لورا پرگولیزی و توبی گاد نوشته شده و تهیه کنندگی برعهدهٔ گاد بوده است. «لولیتا» در ابتدا قرار بود تک آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی آن ها "زندگی روی مریخ" باشد که به دلیل مشکلاتی که این گروه با وارنر براز رکوردز داشتند، این آلبوم منتشر نشد و در نتیجه ورونیکاس قراردادی با سونی میوزیک امضا کردند و نام آلبوم به "ورونیکاس" تغییر یافت اما «لولیتا» در این آلبوم قرار نداشت و بعدها در آلبوم اسپاتیفای گردآوری شدهٔ ورونیکاس تحت عنوان "دست نخورده" قرار داده شد.
اف ام ای ای ئی سی. ۲ FMA AeC.2 یک هواپیمای چندمنظوره سبک بود در اوایل دهه ۱۹۳۰ در آرژانتین ساخته شد، این هواپیما همچینین برای کاربری های آموزشی و شناسایی و با نام های ای ئی ام ئی. ۱، ای ئی ام او. ۱، ای ئی ام اوئی. ۱ و ای ئی ام اوئی. ۲ نیز تولید شد. توسعه. طراحی از ای ئی سی. ۱ ریشه گرفته شده بود، اما به جای یک کابین محصور، دارای دو کابین باز در پشت سر هم بود. فقط دوفروند از گونه ای ئی سی. ۲ های غیرنظامی ساخته شد، اما به دنبال آن هفت فروند از گونه آموزشی ای ئی ام ئی. ۱ تولید شدند. که شش فروند از هواپیماهای ای ئی ام ئی. ۱، به علاوه یک فروند ای ئی سی. ۲به عنوان بخشی از گُردان هوایی "خورشید می" "" در یک تور تبلیغاتی طولانی در برزیل شرکت داشتند. درسال ۱۹۳۴ نسخه ای بازبینی شده ای ئی ام او. ۱، به عنوان یک هواپیمای شناسایی توسعه یافت، ۴۱ فروند از این مدل پس از ژوئیه همان سال تولید شد، برخی از آنها مجهز به یک قبضه تیربار ۰٫۳۰۳ ویکرز در کابین خلبان کارآموز بودند و برخی نیز با دو قبضه تیربار هماهنگ شده با گام ملخ در جلوی بدنه مسلح بودند. شش فروند ای ئی ام اوئی .۱ برای آموزش خلبانان و کادر پرواز برای هواپیماهای شناسایی تو
لید شد، که عموماً از نظر طراحی مشابه با گونه قبلی بودند، اما دارای پوشان ناکا بروی موتور بودند، و سپس نسخه نهایی ای ئی ام اوئی .۲ در سال ۱۹۳۷ پا به عرصه گذاشت که ۶۱ فروند از آن تولید شد. همچنین بر اساس ای ئی ام اوئی .۱، یک فروند ای ئی ام اواس .۱ توسعه یافت که یک گونه آمبولانس هوایی با یک کابین بسته بود که می توانست چهار برانکارد و یک پرستار را حمل کند.
زندگی مخفی... نخستین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی راک پاپ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در ۱۷ اکتبر سال ۲۰۰۵ از سوی سایر رکوردز منتشر گردید.
کامل آلبوم گردآوری شدهای از گروهٔ موسیقی استرالیایی ورونیکاس می باشد که در ۱۸ مارس سال ۲۰۰۹ توسط پونی کنیون در ژاپن و در ۱۱ اوت سال ۲۰۰۹ در آمریکای لاتین منتشر گردید.
ورونیکاس سومین آلبوم استودیویی از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در ۲۱ نوامبر سال ۲۰۱۴ پس جدایی این گروه از وارنر براز. رکوردز با سونی میوزیک استرالیا منتشر گردید. "ورونیکاس" نخستین آلبوم این دو نفر پس از بیش تر از هفت سال است که به دنبال "کمکم کن" (۲۰۰۷) آمده است. قبل از اینکه سومین آلبوم استودیویی قبلی تحت عنوان "زندگی روی مریخ" کنار گذاشته شود، این دو با وارنر براز. رکوردز قرارداد داشتند و قرار بود "زندگی روی مریخ" در سال ۲۰۱۲ منتشر شود.
یک ترانسفورماتور امپدانس ربع موج یا ترانسفورماتور امپدانس چارک موج، که اغلب به عنوان ترانسفورماتور امپدانس λ/۴ نوشته می شود، یک خط انتقال یا موجبر موجی است که در مهندسی برق به درازای یک چهارم طول موج (λ) که با مقداری امپدانس معلوم پایانیده، استفاده می شود. در ورودی خود امپدانس دوگانی را که با آن پایانیده نشان می دهد. رابطه بین امپدانس مشخصه، "Z"0، امپدانس ورودی، "Z"in و امپدانس بار، "Z"L به صورت زیر است: formula_1 جایگزین های ترانسفورماتور امپدانس ربع موج شامل مدارهای فشرده هستند که می توانند عملکرد مبدل امپدانس را تولید کنند و شاخک هایی برای تطبیق امپدانس. کاربردها. در فرکانس های رادیویی با فرکانس های وی اچ اف بالا یا بالاتر تا فرکانس های ریزموج، یک چهارم طول موج به اندازه کافی کوتاه است تا این جزء را در بسیاری از محصولات بگنجاند، اما آنقدر کوچک نیست که نتوان آن را با استفاده از محدوده خطاهای مهندسی معمولی ساخت، و در این فرکانس ها است که افزاره اغلب با آن مواجه می شود. این به ویژه برای ساخت یک سلف از یک خازن مفید است، زیرا طراحان دومی را ترجیح می دهند. کاربرد دیگر زمانی است که برق دی سی باید به یک خط انتقال
تغذیه شود، که ممکن است برای تغذیه یک افزاره فعال متصل به خط، مانند ترانزیستور کلیدزنی یا دیود خازنی، لازم باشد. یک منبع ولتاژ دی سی ایدئال دارای امپدانس صفر است، یعنی یک اتصال کوتاه ارائه می دهد و اتصال کوتاه مستقیماً از طریق خط مفید نیست. تغذیه در دی سی از طریق یک ترانسفورماتور λ/۴ (لاندا چهارم)، اتصال کوتاه را به یک مدار باز تبدیل می کند که تأثیری بر سیگنال های روی خط ندارد. به همین ترتیب، یک مدار باز می تواند به یک اتصال کوتاه تبدیل شود. این افزاره می تواند به عنوان یک قطعه در یک فیلتر استفاده شود و در این کابردی گاهی به عنوان یک مبدل شناخته می شود زیرا وارون ریاضی یک امپدانسی را تولید می کند. وارون گرهای امپدانس را نباید با معنای رایج تر وارون گر قدرت برای دستگاهی که عملکرد معکوس یکسوکننده دارد، اشتباه گرفت. مبدل یک اصطلاح کلی برای کلاس مدارهایی است که وظیفه وارون سازی امپدانس را دارند. چنین مدارهایی زیادی وجود دارند و این اصطلاح لزوماً به معنای ترانسفورماتور λ/۴ نیست. رایج ترین کاربرد وارون گرها، تبدیل طراحی فیلتر "LC" دو عنصری مانند شبکه نردبانی به فیلتر یک عنصری است. به همین ترتیب، برای فیلترهای میان گ
ذر، یک فیلتر نوع دوتشدیدگر (تشدیدگرها و پادتشدیدگرها) را می توان به یک نوع یک تشدیدگر تبدیل کرد. وارون گرها بسته به اینکه آیا امپدانس سِری را وارون می کنند یا ورودی موازی را به عنوان وارون گر "K" یا وارون گر "J" طبقه بندی می کنند. فیلترهایی که دارای وارون گرهای λ/۴ هستند فقط برای کاربردهای باند باریک مناسب هستند. این به این دلیل است که خط ترانسفورماتور امپدانس تنها دارای طول الکتریکی صحیح λ/۴ در یک فرکانس خاص است. هرچه سیگنال از این فرکانس دورتر باشد، ترانسفورماتور امپدانس عملکرد وارون گری امپدانس را با دقت کمتری بازتولید می کند و با دقت کمتری مقادیر عنصر طراحی اصلی فیلتر با عنصر فشرده را نشان می دهد. نگره عملیاتی. خط انتقالی که در مقداری امپدانس ، "ZL"، که با امپدانس مشخصه، "Z" 0 متفاوت است، پایانیده است، منجر به بازتاب موجی از پایانش به منبع خواهد شد. در ورودی خط، ولتاژ بازتابی به ولتاژ تابنده اضافه می شود و جریان بازتابی از جریان تابنده کم می کند (به دلیل اینکه موج در جهت مخالف درحال حرکت است). نتیجه این است که امپدانس ورودی خط (نسبت ولتاژ به جریان) با امپدانس مشخصه متفاوت است و برای خطی به طول "l" برابر ب
ا: یک خط انتقال بسیار کوتاه، مانند مواردی که در اینجا در نظر گرفته شده اند، در بسیاری از موقعیت ها اتلاف قابل توجهی در طول خط نخواهد داشت و ثابت انتشار را می توان به عنوان ثابت فاز کاملاً فرضی در نظر گرفت، "iβ" و بیان امپدانس تقلیل میابد به، از آنجایی که "β" همان عدد موج زاویه ای است، برای خط یک چهارم طول موج، و امپدانس با در نظر گرفتن حد آرگومان تابع تانژانت به formula_7 ، می شود جایگزین ها. خواص مشابهی را می توان با استفاده از یک شبکه "T" یا "PI" متشکل از عناصر فشرده که هر یک دارای راکتانسی برابر با Zo خط انتقال یک چهارم طول موج (λ) شبیه سازی شده است، تحقق بخشید. این درک از ترانسفورماتور در فرکانس های پایین تر مفید است، جایی که یک خط انتقال ربع موج به طور غیرعملی دراز است. مانند خط انتقال فیزیکی، رابطه بین امپدانس مشخصه، "Z"0، امپدانس ورودی، "Z"in و امپدانس بار، "Z"L برقرار است: formula_1 ترانسفورماتور ربع موج جایگزینی برای یک شاخک است. اما، در حالی که یک شاخک در یک مدار اتصال کوتاه (یا باز) پایانیده شده و طول آن طوری انتخاب می شود که تبدیل امپدانس مورد نیاز را ایجاد کند، ترانسفورماتور λ/۴ در سِری با بار اس
ت و طول و امپدانس مشخصه آن برای تولید تبدیل امپدانس مورد نیاز طراحی شده است. ترانسفورماتور ربع موج زیرمجموعه ای از روش های تطبیق خط سِری (بخشی) است.
گودزیلا چهارمین آلبوم استودیویی از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در ۲۸ مهٔ سال ۲۰۲۱ منتشر شد. "ورونیکاس" نخستین آلبوم این دو نفر پس از هفت سال است که به دنبال "ورونیکاس" (۲۰۱۴) آمده است.
مایا لو تیسیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مدافع میانی برای باشگاه منچستریونایتد در سوپر لیگ زنان انگلستان بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان, زیر ۱۹ سال زنان انگلستان, زیر ۲۳ سال زنان انگلستان و زنان انگلستان بازی کرده است.
در ایالات متحده، دوره های (AP) Computer Science (که معمولاً به اختصار AP Comp Sci نامیده می شوند) مجموعه ای از دوره ها و امتحانات پیشرفته در زمینه است. این دوره ها توسط به دانش آموزان ارائه می شوند تا به عنوان فرصتی برای کسب اعتبار دانشگاهی برای دوره های سطح دانشگاهی بهره مند شوند. این مجموعه شامل سه کلاس میباشد؛ دو کلاس فعال و یک کلاس که متوقف شده: AP Computer Science با استفاده از زبان برنامه نویسی برای امتحانات 1984 تا 1998، برای 1999 تا 2003، و از سال 2004 به بعد با زبان تدریس شده است. علوم کامپیوتر AP سطح A. یک کلاس برنامه نویسی است که بر روش های ، به ویژه حل مسئله و توسعه ، به علاوه یک مرور کلی بر ساختارهای داده و انتزاع تأکید دارد. امتحان دانش آموزان را در زمینه دانش خود از زبان برنامه نویسی بررسی می کند. این دوره معادل یک دوره ترم اول دانشگاه در علوم کامپیوتر محسوب می شود. برنامه ای با حمایت مالی با نام (TEALS) به منظور افزایش تعداد دانش آموزانی که در کلاس های AP Computer Science شرکت می کنند، طراحی شده است. اصول علوم کامپیوتر AP. یک دوره مقدماتی برای علوم کامپیوتر است که "با تمرکز بر اینکه چگونه محاس
بات جهان را به حرکت در می آورد". این دوره به عنوان مکمل AP Computer Science A طراحی شده است تا و روانی در استفاده از کامپیوتر را تأکید کند. این دوره معادل یک دوره ترم اول در محاسبات است. علوم کامپیوتر AP سطح AB. شامل تمامی موضوعات بود و همچنین مطالعه ای رسمی تر و عمیق تر در زمینه الگوریتم ها، ساختارهای داده، و انتزاع داده ها داشت. به عنوان مثال، درخت های باینری در مطالعه می شدند اما در AP Computer Science A نه. استفاده از ساختارهای داده بازگشتی و ساختارهای تخصیص داده پویا برای اساسی بود. معادل یک دوره کامل سالانه دانشگاهی بود. به دلیل تعداد کم دانش آموزانی که در این امتحان شرکت می کردند، پس از امتحانات مه 2009 متوقف شد.
کمکم کن دومین آلبوم استودیویی از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در ۳ نوامبر سال ۲۰۰۷ از سوی سایر رکوردز منتشر گردید.
«دست نخورده» ترانه ای از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در دومین آلبوم استودیویی آن ها تحت عنوان "کمکم کن" (۲۰۰۷) قرار دارد.
انسان پنجمین آلبوم استودیویی از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که تنها پس از یک ماه از انتشار "گودزیلا" در ۲۵ ژوئن سال ۲۰۲۱ منتشر گردید که اولین آلبوم آن ها پس از هفت سال می باشد که به دنبال "ورونیکاس" (۲۰۱۴) آمده است.
«تو خونم» ترانه ای از گروهٔ دونفرهٔ استرالیایی ورونیکاس می باشد که در چهارمین آلبوم استودیویی آن ها تحت عنوان "گودزیلا" (۲۰۲۱) قرار دارد.
سرهنگ سهراب عظیمی فرزند محمد ظاهر عظیمی؛ پرسنل نظامی، عضو نیروهای ویژه ارتش افغانستان بود که در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ در ولسوالی دولت آباد ولایت فاریاب در یک جنگ نابرابر با طالبان همراه ۲۲ تن از هم سنگرانش توسط گروه طالبان قتل عام شدند. مرگ وی و همراهانش واکنش های زیادی را در پی داشت.
جلیل بابازاده قانع، متولد ۱۳۴۳ در اردبیل، سرتیپ سپاه پاسداران و جانباز جنگ ایران و عراق است که نزدیک به ۱۵ سال فرماندهی سپاه حضرت عباس استان اردبیل را برعهده داشته و هم اکنون به عنوان فرمانده قرارگاه عاشورای نیروی زمینی سپاه مشغول فعالیت می باشد. جلیل بابازاده در اسفندماه ۱۴۰۱ با حکم سید علی خامنه ای در جایگاه فرمانده کل قوا، به درجه سرتیپی ارتقاء یافت.
سایبردلیک () (ترکیبی از "cyber" و "psychedelic") در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به عنوان یک پادفرهنگ جدید ظهور کرد که حاصل تلفیق فرهنگ اینترنت و خرده فرهنگ سایکدلیک بود. هنر سایبردلیک با استفاده از محاسبات ریاضی برای ساخت اشکال بَرخالی و تبدیل نتایج به تصاویر ثابت، پویانما، موسیقی و سایر رسانه ها خلق می شد. مهمانی های رقص سایبردلیک با موسیقی سایکدلیک ترنس، نمایش های لیزری، تصاویر ویدئویی و مه مصنوعی همراه بود و شرکت کنندگان در آن اغلب از مواد مخدر استفاده می کردند. طرفداران. تیموتی لیری، از طرفداران مصرف مواد روان گردان که در دههٔ ۱۹۶۰ به یک چهره شاخص هیپی ها تبدیل شده بود، در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان سخنگوی پادفرهنگ سایبردلیک (که پیروانش خود را «سایبرپانک» می نامیدند) دوباره ظهور کرد. او به یکی از بزرگ ترین مروجین فلسفی رایانه های شخصی، اینترنت و واقعیت مجازی تبدیل شد و اعلام کرد که «کامپیوتر شخصی همان ال اس دی دههٔ ۱۹۹۰ است». برخلاف برخی از هیپی های دههٔ ۱۹۶۰ که با علم و فناوری مخالف بودند، سایبرپانک های دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با اشتیاق فناوری و منشور اخلاقی هکرها را پذیرفتند. آنها معتقد بودند که فناوری پیشرفته (و داروهای ه
وشمند) می تواند به انسان ها کمک کند تا بر محدودیت های خود غلبه کنند، به آزادی در فضای مجازی برسند و حتی به موجوداتی فراتر از انسان تبدیل شوند. آنها اغلب ارزش ها و زیبایی شناسی خود را از طریق هنر سایبری و هکتیویسم بیان می کردند. آر.یو. سیریوس، یکی از بنیانگذاران و سردبیر اصلی مجله Mondo 2000، به مروج برجستهٔ ایدئولوژی سایبرپانک تبدیل شد، که پیروان آن پیشگامان صنعت فناوری اطلاعات در سیلیکون ولی و ساحل غربی آمریکا بودند. در سال ۱۹۹۲، بیلی آیدل تحت تأثیر خرده فرهنگ سایبردلیک و ژانر علمی تخیلی سایبرپانک قرار گرفت و در سال ۱۹۹۳ آلبوم مفهومی خود به نام «Cyberpunk» را منتشر کرد. او امیدوار بود که این آلبوم، طرفدارانش و سایر موسیقی دانان را با فرصت های ارائه شده توسط فناوری دیجیتال و فرهنگ اینترنت آشنا کند. تیموتی لیری و سایر اعضای جنبش سایبردلیک در خلق این آلبوم مشارکت داشتند. با این حال، آلبوم با شکست تجاری و انتقادی مواجه شد و باعث ایجاد دو دستگی در جوامع اینترنتی آن زمان شد. برخی آن را تلاشی برای سوءاستفاده و تجاری سازی فرصت طلبانه می دانستند، در حالی که برخی دیگر تلاش های آیدل را بی ضرر و خوش نیت می دانستند و از
علاقهٔ جدید او به فرهنگ سایبری استقبال می کردند. فروپاشی. پس از فروپاشی حباب اقتصادی دات کام در سال ۲۰۰۰، خوش بینی افراطی نسبت به تکنولوژی که در فرهنگ سایبردلیک (در عصر طلایی اینترنت) رواج داشت، جای خود را به واقع گرایی داد. بسیاری از طرفداران فناوری (سایبرپانک ها) به این نتیجه رسیدند که کامپیوتر، اینترنت و دیگر فناوری های جدید، آن تغییرات اساسی اجتماعی، سیاسی و شخصی را که انتظار داشتند، به ارمغان نیاوردند، به خصوص «جامعهٔ شبکه ای» – جامعه ای بدون دولت که با ابزارهای سایبری امکان پذیر می شد، جامعه ای که در آن سواد دیجیتالی، هوش، روشنفکری، پیشرفت گرایی، خودکفایی و آزادی بیانِ هنجارشکن، یک امر عادی بود و کسی که به اینترنت متصل نبود و تفکر انتقادی نداشت و مرجعیت را زیر سؤال نمی برد، «مشکل دار» محسوب می شد. «آر.یو. سیریوس»، از پیشگامان فضای سایبری، با ناامیدی از این گریزگرایی سایبردلیک انتقاد کرد و گفت: &gt; [...] هر کسی که باور ندارد ما در تله افتاده ایم، خوب به اطرافش نگاه نکرده است. ما در نوعی حکومت سرمایه داریِ چندملیتی گیر افتاده ایم که قرار نیست به این زودی ها از بین برود. ما در محدودیت های خودمان به عنوان
یک گونه گرفتار شده ایم. ما در زمان گرفتار شده ایم. در همین حین، هویت اجتماعی، سیاست و اخلاق مدت هاست که سیال و بی ثبات شده اند. [...] فرهنگ سایبری (که اتفاقاً من هم در ایجاد آن سهیم بوده ام) تبدیل به یک توجیه گر خوشحال برای این مسیر داروینیسم اجتماعیِ انقلاب جمهوری خواهان شده است. شما این را همه جای مجلهٔ وایرد می بینید - این ترکیب نظریهٔ آشوب و مدل سازی بیولوژیکی که به نوعی به عنوان اثبات علمیِ نیاز به کاهش نقش دولت رفاه و در عین حال مقررات زدایی و قدرت دادن به شرکت های بزرگ، تک قطبی و چندملیتی تعبیر می شود. شما اساساً شاهدید که دولت-ملت ها در حال تجزیه به یک اقتصاد جهانی هستند و همزمان افراد نیز در حال اتمیزه شدن یا تقسیم به زیرگروه های جداافتاده هستند، زیرا الکترونیک دیجیتال فضا را فشرده می کند و در عین حال ارتباطات و توجه را پراکنده می نماید. نتیجه این می شود که یک زمین بازی هموار برای یک الیگارشی شرکتی در حال تغییر ایجاد می شود، که همان چیزی است که الان داریم. منظورم این است که مردم فکر می کنند این واقعاً آزادکننده است، چون جامعه پساصنعتی است و برای شرکت های بزرگ فناوری امکان پذیر است. اما این وحشیانه و
غیرانسانی است. شاید نخبگان متصل به اینترنت فکر می کنند این یک امر «باحال» است. اما پس در مورد جرم و جنایت در خیابان ها گریه و زاری راه نیندازید یا وانمود نکنید که به اخلاق اهمیت می دهید.
کُلد ویو () یک ژانر موسیقی با تعریفی نه چندان دقیق است که در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ در اروپا ظهور کرد. این سبک با لحنِ خشک و بی روح در ترانه ها، استفاده از ابزارهای اولیه موسیقی الکترونیک و رویکرد و سبکی مینیمالیستی شناخته می شود. کُلد ویو از دل گروه های پست-پانک که تحت تأثیر گروه الکترونیک آلمانی کرافت ورک قرار گرفته بودند، پدید آمد. این گروه ها از سینتی سایزرهای قابل حمل و مقرون به صرفه مانند Korg MS-20 استفاده می کردند. تعریف. «کُلد ویو» یک توصیف گر با تعریفی نه چندان دقیق است که از «موج نو» (New Wave) نشات می گیرد و در اصل برای مجموعه ای از سبک های پانک و الکترونیک دهه ۱۹۷۰ استفاده می شد. دامنهٔ این ژانر در طول تاریخ خود به طور مداوم در حال تکامل بوده است. ورونیکا واسیکا، که اصطلاح «مینیمال ویو» (Minimal Wave) را ابداع کرد، این کار را با هدف پیوند دادن اصطلاحاتی مانند «الکترونیک مینیمال»، «موج نو» و «کُلد ویو» که در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ در مجلات موسیقی رایج بودند، انجام داد. ویژگی ها. به گفتهٔ تام واتسون از مجلهٔ Crack، «صدای کُلّی (کُلد ویو) کنترل شده و در عین حال سردتر از صدای پیشینیانِ گستاخشان - پانک با یک ریتم ا
فسرده کننده - بود.» واتسون همچنین «گیتار کمتر، تجربیات آنالوگ بیشتر، بخش های ریتمیک شدید و مهم تر از همه، نگرش شدید DIY (خودت انجامش بده)» را به عنوان بخشی از ایدئولوژی مشترک کُلد ویو معرفی کرد. لویی پتیسون از گاردین گفته است که در دهه ۱۹۸۰ گروه های کُلد ویو فرانسوی مانند Martin Dupont, Les Provisoires و Asylum Party «شروع به نواختن موسیقی پست-پانکِ غم انگیز به زبان مادری خود کردند، که الهام گرفته از گیتارهای سرد و صداهای درامِ تولید شده در استودیو توسط مارتین هانت، تهیه کنندهٔ Factory Records بود.» تاریخچه. ریشه ها (دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰). اصطلاح «کُلد ویو» در شماره ۲۶ نوامبر ۱۹۷۷ مجلهٔ هفتگی موسیقی بریتانیا، Sounds، ظاهر شد. کپشن عکس روی جلد آن که رالف هوتر و فلورین اشنایدر از کرافت ورک را نشان می داد، این بود: «موسیقی جدید: موج سرد». در آن سال، Kraftwerk آلبوم Trans-Europe Express را منتشر کرد. این اصطلاح هفته بعد در مجلهٔ Sounds توسط ویوین گلدمن، روزنامه نگار، در مقاله ای دربارهٔ Siouxsie and the Banshees تکرار شد که در آن نوشت: «موج سرد، موجی سرد که بر سر شما می شکند و برای یک ثانیه نمی دانید که آیا دوباره
روشنایی روز را خواهید دید یا خیر». در سال ۱۹۷۷، گروه Siouxsie and the Banshees موسیقی خود را «سرد، ماشینی و در عین حال پرشور» توصیف کردند و مجله Sounds دربارهٔ این گروه پیشگویی کرد: «[آن ها] مثل یک کارخانه صنعتی قرن بیست و یکم به نظر می رسند [...] به غرش موج سرد از دههٔ ۷۰ به دههٔ ۸۰ گوش دهید». بین اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، گروهی از موسیقی دانان فرانسوی، بلژیکی و لهستانی با نام "کُلد ویو" ظهور کردند. صحنه فرانسوی به عنوان "la vague froide" نیز شناخته می شد، اصطلاحی که توسط مطبوعات موسیقی فرانسه برای توصیف صدای گروه Marquis de Sade ابداع شد. به گفته مجله وایس، برجسته ترین گروه های این سبک Marquis de Sade, Asylum Party و Twilight Ritual بودند. جیمز گرین، نویسندهٔ Brave Punk World، آلبوم Dantzig Twist گروه Marquis de Sade در سال ۱۹۷۹ را به عنوان "یک اثر کلاسیک" این ژانر معرفی کرد. او همچنین به KaS Product به عنوان گروهی اشاره کرد که "در اوایل دهه ۱۹۸۰ کُلد ویو را به مکان های سردتری سوق داد و در نهایت به یکی از صداهای برجستهٔ آن تبدیل شد." هنرمندان و ناشران کاسِت های (نوارهای) کُلد ویو در منطقه بنلوکس از
طریق یک فرهنگ کاست زیرزمینی با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند؛ شرکت Insane Music متعلق به آلن نف در بلژیک به شدت در فرهنگ کاست اروپا فعال بود. Schoolwerth همچنین اظهار داشت که ال مارگولیس از Sound of Pig Tapes نیویورک و کریس فینی از Harsh Reality Music تنسی که در صحنهٔ موسیقی اینداستریال/تجربی فعال بودند، عمدتاً مسئول معرفی هنرمندان مینیمال سینث و کُلد ویو به ایالات متحده بودند. احیای دوباره (دههٔ ۲۰۰۰). Wierd Records به ایجاد علاقه به این سبک در ایالات متحده اعتبار دارد، در حالی که The Liberty Snake Club در محبوبیت آن در بریتانیا نقش زیادی داشت. مجموعهٔ So Young but So Cold از Tigersushi Records که توسط ایوان اسماگه گردآوری شده است، یکی از اسناد این صحنه است. تام واتسون، روزنامه نگار Crack، به مجموعهٔ Cold Waves and Minimal Electronics (2010) از Angular Recordings به عنوان یک مجموعهٔ «حیاتی» اشاره کرد. مهمانی هفتگی چهارشنبه شب های Wierd Records در نیویورک توسط لویی پتیسون، روزنامه نگار گاردین، به عنوان مرکز احیای کُلد ویو و مینیمال سینث در اوایل دهه ۲۰۰۰ توصیف شد. از هنرمندانی که در این مهمانی ها اجرا کردند م
ی توان به Blacklist و Xeno &amp; Oaklander اشاره کرد. گروه انگلیسی-آلمانی لبنن هانوور که یک گروه تأثیرگذار در احیای این سبک بود، در سال ۲۰۱۰ تشکیل شد.
دی-بیت () یک زیرسبک از موسیقی هاردکور پانک است که در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در بریتانیا شکل گرفت. این سبک از گروه دیسچارج (Discharge) الهام گرفته شده و نامش را از ضرب آهنگ درام خاص این گروه گرفته است. دی-بیت به خاطر صدای خشن، کوبنده و گاهی اوقات آشفته اش شناخته می شود که با گیتارهای دیستورشن سنگین، باس پرقدرت و خواننده ای که معمولاً فریاد می زند یا به صورت خشن آواز می خواند، همراه است. در ایران نیز گروه های دی-بیت وجود دارند که به فعالیت می پردازند. اگرچه این سبک در ایران به اندازهٔ سبک های دیگر موسیقی زیرزمینی شناخته شده نیست، اما طرفداران خاص خود را دارد. تأثیر دی-بیت. دی-بیت تأثیر قابل توجهی بر صحنهٔ هاردکور پانک و دیگر سبک های موسیقی زیرزمینی داشته است. این سبک الهام بخش گروه های بی شماری در سراسر جهان بوده است و به شکل گیری سبک های دیگری مانند کراست پانک کمک کرده است. دی-بیت همچنین به خاطر پیام های سیاسی و اجتماعی اش شناخته شده است و اغلب به عنوان موسیقی اعتراضی مورد استفاده قرار می گیرد.
بِهار یک مجله سیاسی بوسنیایی بود که بین سال های ۱۹۰۰ و ۱۹۱۱ دو بار در ماه منتشر می شد کلمه "behar" (به معنای شکوفه در بوسنیایی) از واژه فارسی «بهار» گرفته شده است. این مجله در سال ۱۹۰۰ توسط روشنفکران بوسنیایی چون اجم مولابدیچ، سافوت بیگ باشاگیچ و عثمان نوری هاجیچ با کمک مالی آدماگا مشیچ تأسیس شد. بِهار در طول هشت سال اول تأسیسش عمدتاً بر موضوعات مذهبی و خانوادگی متمرکز بود. مجله مقالاتی در مورد دین و گذشته اسلامی، آثار ادبی نویسندگان محلی و ترجمه ادبیات شرقی منتشر می کرد. مجله تا جلد هفتم به طور منظم ۴ صفحه متن به زبان ترکی عثمانی منتشر می کرد، در حالی که از جلد نهم به بعد با زبان مجله کرواتی نیز منتشر شد. این مجله با الفبای لاتین گاج منتشر می شد. علاوه بر بشاگیچ و مولابدیچ، موسی خازیم خاتیچ، جمال الدین چاوشویچ و لیودویت دوورنیکویچ نیز در دهه انتشار مجله به عنوان سردبیر آن فعالیت کردند. از سال ۱۹۲۷ تا سال ۱۹۴۳ مجلهٔ تازه ای به نام "نووی بهار" (شکوفه نو) توسط حمدیجا کرشولیاکوویچ و حسین دوبراویچ منتشر شد.
ترش کور یا ثرش کور () یک زیرسبک افراطی از موسیقی هاردکور پانک است که در اوایل دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده پدید آمد. این سبک با ترکیب سرعت و شدت ترش متال با سادگی و بی پیرایگی هاردکور پانک شناخته می شود. تأثیر ترش کور. ترش کور تأثیر قابل توجهی بر صحنهٔ هاردکور پانک و دیگر سبک های موسیقی زیرزمینی داشته است. این سبک الهام بخش گروه های بی شماری در سراسر جهان بوده است و به شکل گیری سبک های دیگری مانند گرایندکور (grindcore) و پاور وایولنس (powerviolence) کمک کرده است. ترش کور همچنین به خاطر پیام های سیاسی و اجتماعی اش شناخته شده است و اغلب به عنوان موسیقی اعتراضی مورد استفاده قرار می گیرد.
جرج ئی. دیویس (; – ) به عنوان پدر بنیان گذار رشته مهندسی شیمی شناخته می شود.
فرهنگ موج سواری () یک سبک زندگی است که حول محور ورزش موج سواری و فعالیت های مرتبط با آن شکل گرفته است. این فرهنگ ریشه در جزایر پلی نزی دارد و در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در ایالات متحده آمریکا به محبوبیت رسید. امروزه، موج سواری در سراسر جهان گسترش یافته و به یک ورزش و سبک زندگی جهانی تبدیل شده است. فرهنگ موج سواری در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به اوج محبوبیت خود رسید (به ویژه در هاوایی، استرالیا و کالیفرنیا). موج سواری بر موسیقی، مد، ادبیات، فیلم، هنر و زبان عامیانهٔ جوانان در فرهنگ عامه تأثیر گذاشته است. با گسترش این فرهنگ در سراسر جهان، تعداد موج سواران همواره رو به افزایش است. فرهنگ موج سواری تأثیر قابل توجهی بر مد، موسیقی، فیلم و تلویزیون داشته است. بسیاری از برندهای لباس و لوازم جانبی از سبک موج سواری الهام می گیرند. موسیقی موج سواری نیز به یک ژانر محبوب تبدیل شده است و در بسیاری از فیلم ها و برنامه های تلویزیونی به نمایش درآمده است. در سال های اخیر، موج سواری در ایران نیز در حال رشد است. سواحل جنوبی ایران، به ویژه سواحل چابهار و کنارک، به مقاصدی محبوب برای موج سواران تبدیل شده اند. موج سواری در ایران هنوز در مراحل
اولیهٔ توسعه قرار دارد. ویژگی های فرهنگ موج سواری. اشتیاق موج سواران برای یافتن بهترین موج ها برای سواری با تخته هایشان، آن ها را به شرایطی وابسته می کند که ممکن است به سرعت تغییر کنند، چون آب و هوا و تأثیر آن بر سطح اقیانوس غیرقابل پیش بینی است. از آنجایی که موج سواری به وجود خط ساحلی اقیانوسی با سواحل نیاز دارد، فرهنگ زندگی ساحلی اغلب بر موج سواران تأثیر می گذاشت و بالعکس. مجلهٔ سِرفر (Surfer) در دههٔ ۱۹۶۰، زمانی که موج سواری محبوبیت پیدا کرد، تأسیس شد و اولین رسانه ای بود که به فرهنگ موج سواری پرداخت و شامل فعالیت های محیط زیستی نیز می شد. کارکنان این مجله می گفتند اگر سخت مشغول کار باشند و کسی فریاد بزند «موج ها بلند شدن!»، همه به سرعت دفتر را ترک می کنند. بومی گرایی یا قلمروگرایی نیز بخشی از فرهنگ موج سواری است که در آن افراد یا گروه هایی از موج سواران، نقاط کلیدی موج سواری خاصی را متعلق به خود می دانند. جنبه هایی از فرهنگ موج سواری دههٔ ۱۹۶۰ در کالیفرنیای جنوبی، جایی که برای اولین بار رواج پیدا کرد، شامل ماشین های وودیWoodie (استیشن واگن های چوبی)، بیکینی و دیگر لباس های ساحلی، مانند شلوارک های گشاد مخص