Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م دهد، اما در صورت نیاز همچنان امکان استفاده از تنظیمات دستی وجود داشت. در طول فرآیند نصب اولیه ویندوز ۹۵، سیستم به طور خودکار تلاش می کرد تا همهٔ دستگاه های نصب شده در سیستم را شناسایی کند. از آن جایی که فرآیند شناسایی کامل دستگاه ها فرایندی جدید بود و هنوز پشتیبانی کامل صنعت را نداشت، در حین فرآیند شناسایی، اطلاعات دائماً در یک فایل گزارش پیگیری پیشرفت (progress tracking log) نوشته می شد. در صورتی که جست وجوی دستگاه ها با شکست مواجه می شد و سیستم هنگ می کرد، کاربر می توانست رایانه را مجدداً راه اندازی کند، فرآیند شناسایی را از نو آغاز کند، و نصب کننده از فایل پیگیری استفاده می کرد تا از نقطه ای که باعث بروز مشکل شده بود عبور کند. در آن زمان، امکان وجود ترکیبی از دستگاه ها در یک سیستم وجود داشت: برخی دارای قابلیت پیکربندی خودکار و برخی دیگر همچنان با تنظیمات کاملاً دستی از طریق جامپر و کلید DIP. دنیای قدیمی داس (DOS) همچنان زیر پوستهٔ ویندوز ۹۵ وجود داشت و سیستم ها می توانستند به یکی از سه روش زیر دستگاه ها را بارگذاری کنند: مایکروسافت نمی توانست کنترل کامل روی همهٔ تنظیمات دستگاه ها داشته باشد، بنابراین فای
ل های پیکربندی می توانستند شامل ترکیبی از ورودی هایی باشند که توسط فرآیند پیکربندی خودکار ویندوز ۹۵ اضافه شده اند، و همچنین ورودی هایی که توسط کاربران به صورت دستی وارد یا ویرایش شده اند. مدیر دستگاه ویندوز ۹۵ همچنین می توانست به کاربران گزینه هایی از پیکربندی های نیمه خودکار ارائه دهد تا منابع را برای دستگاه هایی که همچنان به پیکربندی دستی نیاز داشتند، آزاد کند. همچنین، اگرچه برخی از دستگاه های ISA در سال های بعدی قابلیت پیکربندی خودکار داشتند، اما معمولاً کارت های توسعه ISA کامپیوتر خود را به تعداد بسیار کمی از انتخاب ها برای خطوط درخواست وقفه محدود می کردند. برای مثال، یک کارت شبکه ممکن بود فقط از وقفه های ۳، ۷ و ۱۰ استفاده کند، در حالی که یک کارت صدا ممکن بود فقط به وقفه های ۵، ۷ و ۱۲ محدود شود. این موضوع در صورت اشغال بودن برخی از این وقفه ها توسط دستگاه های دیگر، امر منجر به محدودیت در گزینه های پیکربندی می شود. سخت افزار رایانه های شخصی نیز گزینه های گسترش دستگاه را محدود می کرد، چرا که وقفه ها قابل اشتراک گذاری نبودند، و برخی کارت های چندمنظوره از چند وقفه برای عملکردهای مختلف خود استفاده می کردند — ب
رای مثال، یک کارت سریال دو پورتی نیاز به وقفهٔ جداگانه برای هر پورت داشت. ببه دلیل این محیط عملیاتی پیچیده، فرآیند شناسایی خودکار گاهی نتایج نادرستی تولید می کرد، به ویژه در سیستم هایی با تعداد زیادی دستگاه توسعه ای. این موضوع منجر به تداخل میان دستگاه ها در ویندوز ۹۵ می شد و باعث می گشت برخی از دستگاه هایی که قرار بود کاملاً خودپیکربندی شونده باشند، کار نکنند. غیرقابل اعتماد بودن فرآیند نصب دستگاه باعث شد که Plug and Play گاهی به طعنه "Plug and Pray" (وصل کن و دعا کن) یاد شود. تا حدود سال ۲۰۰۰، همچنان رایانه های شخصی ای وجود داشتند که ترکیبی از شکاف های ISA و PCI داشتند، بنابراین هنوز امکان نیاز به پیکربندی دستی دستگاه های ISA وجود داشت. اما با انتشار پیاپی سیستم عامل های جدید مانند ویندوز ۲۰۰۰ و ویندوز XP، مایکروسافت قدرت کافی پیدا کرده بود تا اعلام کند که دیگر برای دستگاه های قدیمی ای که از شناسایی خودکار پشتیبانی نمی کردند، درایور ارائه نخواهد شد. در برخی موارد، کاربران مجبور بودند برای پشتیبانی از سیستم عامل جدید، دستگاه های توسعه ای جدید یا حتی یک رایانهٔ کاملاً جدید تهیه کنند. رابط های فعلی plug and pl
ay. دآیا مایل هستی که این متن ها را به قالب مقالهٔ ویکی پدیای فارسی تبدیل کنیم؟ شامل قالب بندی مناسب، پیوندها، رفرنس ها، دسته بندی و استانداردهای نگارشی؟ این رابط ها شامل موارد زیر هستند: برای اکثر این رابط ها، اطلاعات فنی بسیار کمی در اختیار کاربر نهایی دربارهٔ عملکرد آن ها قرار دارد. اگرچه FireWire و USB هر دو دارای پهنای باندی هستند که باید بین همهٔ دستگاه ها به اشتراک گذاشته شود، بیشتر سیستم عامل های مدرن نمی توانند میزان استفاده شده یا باقی ماندهٔ این پهنای باند را نظارت و گزارش کنند یا تشخیص دهند که کدام دستگاه ها در حال حاضر از رابط استفاده می کنند.[ "" ]
آرورا ، که با نام آرورا یو کی نیز شناخته می شود، یک گروه موسیقی رقص الکترونیک بریتانیایی است که متشکل از نوازنده کیبورد/گیتاریست ساشا کالیسون (متولد ۱۴ نوامبر ۱۹۷۰) و نوازنده کیبورد دیگر سایمون گرینوی (متولد ۴ ژوئیه ۱۹۶۹) است. پنج تا از تک آهنگ های آنها در جدول تک آهنگ های بریتانیا قرار گرفتند؛ بزرگترین موفقیت آنها بازخوانی آهنگ " جهان معمولی " از دورن دورن است که در رتبه پنجم قرار گرفت. آهنگ شناسی. آلبوم ها. "آورورا" (2002) (برنامه ای در ایالات متحده به نام Dreaming تغییر داده شده است، به "Aurora UK" اعتبار داده شده است و شامل دو آهنگ اضافی، "Dreaming (LTI edit radio) " و "Ordinary World (radio mix) ") است.)
جنبش ضد فرکینگ یک جنبش سیاسی است که به دنبال ممنوعیت استخراج گازهای طبیعی از سازندهای سنگی شیل برای تأمین برق به دلیل تأثیر منفی آن بر محیط زیست است. این اثرات شامل آلودگی آب آشامیدنی، اختلال در اکوسیستم ها و اثرات نامطلوب بر سلامت انسان و حیوانات است. علاوه بر این، عمل فرکینگ میزان کربن دی اکسید آزاد شده در جو را افزایش می دهد و روند تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی را تشدید می کند. یک جنبش ضد فرکینگ هم در سطح بین المللی، با مشارکت فهرست سازمان های زیست محیطی، و هم در سطح کشورهای عضو مانند فرانسه و هم در سطح محلی در مناطق آسیب دیده مانند بالکومب، ساسکس، در بریتانیا، ظهور کرده است. در رومانی، در لیتوانی، و در الجزایر. جنبش ضد فرکینگ از طریق اقدام مستقیم، رسانه ها و لابی گری، بر پاسخگو نگه داشتن صنعت گاز و نفت در قبال خسارات زیست محیطی گذشته و بالقوه، اخذ غرامت از این صنعت و اخذ مالیات برای کاهش تأثیر آن، و تنظیم فعالیت های توسعه و حفاری گاز متمرکز است. اروپا. بریتانیا. کمپین یک اقدام مستقیم مردمی علیه استخراج غیرمتعارف گاز و نفت است. در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۸، چهار مرد کاروانی از کامیون های حامل تجهیزات حفاری را به سمت
محلی در جاده پرستون نیو در نزدیکی بلکپول مسدود کردند. آنها دستگیر، به جرم ایجاد مزاحمت عمومی محکوم و به حبس محکوم شدند؛ دو نفر به ۱۶ ماه، یک نفر به ۱۵ ماه و یک نفر به ۱۲ ماه حبس تعلیقی. یکی از وکلای این مردان گفت که آنها اولین فعالان محیط زیستی هستند که از زمان تجاوز دسته جمعی به کیندر اسکات در سال ۱۹۳۲ در بریتانیا زندانی شده اند. پس از درخواست تجدیدنظر، احکام در دادگاه تجدیدنظر لغو و مردان زندانی آزاد شدند. آمریکای شمالی. نگرانی های زیست محیطی در مورد شکست هیدرولیکی در ایالات متحده زمانی آغاز شد که جاش فاکس در سال ۲۰۱۰ مستندی با عنوان "«سرزمین گاز»" دربارهٔ تأثیرات اجتماعی و زیست محیطی فرکینگ منتشر کرد. "فیلم «گاسلند»" که تأثیر فرکینگ هیدرولیکی را بر صاحبان خانه های آمریکایی در نزدیکی این مکان ها به تصویر می کشد، از طریق پوشش خبری، محتوای رسانه های اجتماعی و فعالیت های زیست محیطی پس از انتشار فیلم، علاقهٔ فزاینده ای را به جنبش ضد فرکینگ برانگیخت. در سال ۲۰۱۱، شهر درایدن، نیویورک، یکی از اولین جوامع در ایالت بود که فرکینگ را در جامعه خود ممنوع کرد. این ممنوعیت توسط فعالان مردمی ائتلاف آگاهی از منابع درایدن آ
غاز شد که در سال ۲۰۱۰ شروع به جمع آوری امضا برای یک اقدام رأی گیری کردند. تا سال ۲۰۱۴، ۴۰۰ جامعه در سراسر کشور اقدامات مشابهی را در شهرهای خود انجام داده بودند. نکته قابل توجه این است که در سال ۲۰۱۴، جنبش ضد فرکینگ شهر نیویورک به پیروزی قابل توجهی دست یافت و توانست فرماندار کومو را وادار به ممنوعیت فرکینگ در این ایالت کند. این پیروزی مدیون تعداد زیاد گروه های محیط زیستی حاضر و فعال در نیویورک است. در سال ۲۰۲۰، مجلس قانونگذاری ایالت نیویورک ممنوعیت دائمی فرکینگ را در بودجه ۲۰۲۱ خود گنجاند که تعهدی اساسی تر برای پایان دادن به فرکینگ نسبت به اقدام اجرایی فرماندار کومو در سال ۲۰۱۴ محسوب می شود. این ممنوعیت به دلیل سال ها سازماندهی مردمی در سراسر ایالت نیویورک است که در آن فعالان ده ها هزار امضا برای طومار جمع آوری کردند و ۲۰۰ شهرداری را متقاعد کردند که ابتکارات ضد فرکینگ خود را پیشگام کنند. حمایت سلبریتی ها نیز بخش قابل توجهی از جنبش ضد فرکینگ بوده است. مارک رافالو، بازیگر، که در شهر نیویورک زندگی می کند، به یکی از مخالفان اصلی فرکینگ تبدیل شد. رافالو در مقاله ای که با همکاری فیل رادفورد در سی ان ان نوشت، استدلال
کامل خود را علیه فرکینگ (شکست هیدرولیکی) ارائه داد، جایی که او استدلال کرد که منابع انرژی خورشیدی و بادی اکنون در دسترس هستند و استفاده از گاز طبیعی فرکینگ شده به جای منابع انرژی پاک تر منجر به آتش سوزی بیشتر شیرهای آب، نشت متان که باعث گرمایش جهانی می شود، آلودگی آب های زیرزمینی و مواد شیمیایی سرطان زا در جوامع خواهد شد. در نیویورک، بیش از ۱۸۰ هنرمند حوزه سرگرمی، موسیقی و سینما (از جمله لیدی گاگا، رابرت دنیرو، مارک رافالو، پل مک کارتنی و سوزان ساراندون) به عنوان اعضای گروه «هنرمندان مخالف فرکینگ» شناخته می شوند، گروهی که با فرکینگ در شیل مارسلوس مخالف است.
بال ۱ هوایی تفنگداران دریایی () یک واحد هوانوردی از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است که به عنوان عنصر رزمی هوایی نیروی سوم تفنگداران دریایی اعزامی فعالیت می کند. این گروه در کمپ فاستر در جزیره اوکیناوا، ژاپن مستقر است. این گروه که در سال ۱۹۴۰ فعال شد، شاهد عملیات رزمی سنگینی در طول جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام بوده است. وظیفه اصلی این یگان انجام عملیات هوایی در حمایت از نیروی تفنگداران دریایی ناوگان ایالات متحده آمریکا شامل پشتیبانی هوایی تهاجمی، جنگ ضدهوایی، پشتیبانی تهاجمی، شناسایی هوایی شامل اقدامات متقابل الکترونیکی فعال و غیرفعال و کنترل هواپیماها و موشک ها است. بال ۱ هوایی تفنگداران دریایی به عنوان یک عملکرد جانبی، ممکن است به عنوان یک جزء جدایی ناپذیر از هوانوردی دریایی در اجرای سایر وظایف نیروی دریایی که فرمانده ناوگان ممکن است دستور دهد، شرکت کند.
آمار محاسباتی یا محاسبات آماری شاخه ای از مطالعه در تقاطع آمار و علوم رایانه است که به روش های آماری ای می پردازد که به کمک روش های محاسباتی قابل اجرا شده اند. این حوزه بخشی از علم محاسباتی (یا محاسبات علمی) است که به علم ریاضی آمار اختصاص دارد. این حوزه به سرعت در حال توسعه است. دیدگاهی که بر آموزش گسترده تر مفاهیم رایانشی به عنوان بخشی از آموزش آماری عمومی تأکید دارد، در حال گسترش است. درست مانند آمار سنتی که هدف آن تبدیل داده های خام به دانش است، در آمار محاسباتی نیز همین هدف دنبال می شود؛ اما تمرکز بر روش های آماری ای است که وابسته به توان پردازشی رایانه هستند، مانند مواردی با اندازه نمونه بسیار بزرگ یا مجموعه داده های ناهمگن. اصطلاحات آمار محاسباتی و محاسبات آماری اغلب به صورت مترادف به کار می روند؛ هرچند کارلو لائورو (رئیس پیشین انجمن بین المللی آمار محاسباتی) پیشنهاد کرده است که میان آن ها تفاوت قائل شویم: محاسبات آماری به عنوان «کاربرد علوم رایانه در آمار» و آمار محاسباتی به عنوان «طراحی الگوریتم هایی برای پیاده سازی روش های آماری روی رایانه ها — شامل روش هایی که پیش از عصر رایانه تصورناپذیر بودند (ما
نند بوت استرپ و شبیه سازی)، یا روش هایی برای حل مسائل تحلیلی غیرقابل حل» تعریف می شود. اصطلاح «آمار محاسباتی» همچنین ممکن است برای اشاره به روش های آماری محاسبه محور مانند روش های بازنمونه گیری، زنجیره مارکوف مونت کارلو، رگرسیون محلی، برآورد چگالی هسته ای، شبکه عصبی مصنوعی و مدل های افزایشی تعمیم یافته به کار رود. تاریخچه. اگرچه آمار محاسباتی امروزه کاربرد گسترده ای دارد، اما در واقع تاریخ نسبتاً کوتاهی از پذیرش در جامعه آماری دارد. در بیشتر موارد، بنیان گذاران این حوزه بر ریاضیات و تقریب های حدی در توسعهٔ روش های آماری محاسباتی تکیه داشتند. در سال ۱۹۰۸، ویلیام سیلی گاستت شبیه سازی ای به روش مونت کارلو انجام داد که به کشف توزیع تی-استیودنت منجر شد. با کمک روش های محاسباتی، او نمودارهای توزیع تجربی را نیز بر توزیع های نظری مربوطه ترسیم کرد. رایانه ها شبیه سازی را متحول کرده اند و بازتولید آزمایش گاستت اکنون تقریباً یک تمرین ساده محسوب می شود. سپس دانشمندان روش هایی برای تولید اعداد شبه تصادفی پیشنهاد کردند و از تکنیک هایی مانند تابع توزیع معکوس یا روش پذیرش-رد برای تبدیل توزیع یکنواخت به سایر توزیع ها بهره گرف
تند. آن ها همچنین روش های فضای حالت را برای زنجیره مارکوف مونت کارلو توسعه دادند. یکی از نخستین تلاش ها برای تولید خودکار اعداد تصادفی توسط شرکت RAND در سال ۱۹۴۷ صورت گرفت. این جدول ها در سال ۱۹۵۵ به صورت کتاب و همچنین به صورت کارت پانچ منتشر شدند. تا اواسط دههٔ ۱۹۵۰، مقالات و اختراعات متعددی برای تولیدکننده های اعداد تصادفی ارائه شد که هدف آن ها استفاده از اعداد تصادفی در شبیه سازی و تحلیل های آماری بود. یکی از شناخته شده ترین این ابزارها، ERNIE است که برای انتخاب برندگان اوراق قرضه ممتاز در بریتانیا استفاده می شود. در سال ۱۹۵۸، جان تاکی روش جک نایف را معرفی کرد که برای کاهش تورش در برآورد پارامترها در شرایط غیرمعمول به کار می رود. رایانه ها اجرای عملی بسیاری از این مطالعات آماری پرزحمت را ممکن کرده اند. روش ها. برآورد درست نمایی بیشینه. برآورد درست نمایی بیشینه (Maximum likelihood estimation) برای تخمین پارامترهای یک توزیع احتمال فرض شده، با استفاده از داده های مشاهده شده به کار می رود. این کار با بیشینه سازی یک تابع درست نمایی انجام می شود تا داده های مشاهده شده تحت مدل آماری مفروض، بیشترین احتمال را داشته
باشند. روش مونت کارلو. روش مونت کارلو (Monte Carlo method) یک روش آماری است که بر نمونه گیری تصادفی مکرر برای دستیابی به نتایج عددی تکیه دارد. ایده این روش استفاده از تصادفی بودن برای حل مسائلی است که در اصل ممکن است قطعی باشند. این روش ها معمولاً در مسائل فیزیکی و ریاضی به کار می روند، به ویژه زمانی که استفاده از روش های تحلیلی دیگر دشوار است. روش های مونت کارلو عمدتاً در سه دسته از مسائل استفاده می شوند: بهینه سازی، انتگرال گیری عددی، و نمونه گیری از توزیع های احتمال. زنجیره مارکوف مونت کارلو. روش زنجیره مارکوف مونت کارلو (Markov chain Monte Carlo) یا MCMC برای تولید نمونه هایی از یک متغیر تصادفی پیوسته استفاده می شود، به گونه ای که چگالی احتمال آن با یک تابع مشخص متناسب است. این نمونه ها می توانند برای برآورد انتگرال هایی از آن متغیر، مانند مقدار میانگین یا واریانس، به کار روند. هرچه تعداد گام ها بیشتر باشد، توزیع نمونه های به دست آمده بیشتر به توزیع واقعی مطلوب نزدیک خواهد شد. بوت استرپ. بوت استرپ (Bootstrapping) یک تکنیک بازنمونه گیری است که برای تولید نمونه ها از یک توزیع احتمال تجربی تعریف شده توسط نم
ونهٔ اصلی جمعیت به کار می رود. این روش می تواند برای یافتن یک برآورد بوت استرپی از یک پارامتر جمعیتی، تخمین خطای معیار یک برآوردگر، و همچنین ساخت فاصله اطمینان بوت استرپ استفاده شود. جک نایف (Jackknife) یک روش مشابه و مرتبط است.
کوچ نشین دیجیتال. کوچ نشین دیجیتال (به انگلیسی: Digital Nomad) به افرادی گفته می شود که برای انجام کار خود به اینترنت متکی هستند و معمولاً به صورت مداوم یا دوره ای در حال سفر و جابه جایی هستند. این افراد معمولاً در حوزه هایی مانند طراحی، نویسندگی، برنامه نویسی، بازاریابی دیجیتال، مشاوره یا آموزش فعالیت دارند و از ابزارهای دیجیتال برای ارتباط با کارفرما یا مشتری استفاده می کنند. کوچ نشینی دیجیتال در دههٔ ۲۰۱۰ با گسترش اینترنت پرسرعت، ابزارهای ارتباطی و فرهنگ دورکاری رشد چشم گیری داشت. با شیوع همه گیری کووید–۱۹ و افزایش دورکاری، تعداد کوچ نشین های دیجیتال در جهان رشد فزاینده ای پیدا کرد. بسیاری از کشورها، از جمله پرتغال، اندونزی، اسپانیا، امارات و گرجستان، برای جذب این دسته از نیروی کار، اقدام به معرفی ویزای کوچ نشینی دیجیتال کرده اند. این ویزاها به افرادی که درآمد ارزی دارند، اجازه اقامت قانونی و کار از راه دور در آن کشور را می دهند. مزایا. آزادی جغرافیایی در انتخاب محل زندگی و کار تجربهٔ فرهنگ ها و سبک زندگی های مختلف هزینهٔ زندگی پایین تر در برخی کشورها نسبت به کشور مبدأ چالش ها. نبود ثبات در زیرساخت های ارت
باطی در برخی مناطق دشواری حفظ تعادل میان کار و زندگی پیچیدگی های قانونی و مالیاتی در کشور میزبان
هوش مصنوعی سنتتیک (به انگلیسی: "Synthetic Intelligence" یا به اختصار SI) اصطلاحی جایگزین یا مکمل برای «هوش مصنوعی» (Artificial Intelligence) است. این واژه بر این نکته تأکید دارد که هوش موجود در ماشین ها ممکن است تقلیدی نباشد، بلکه شکلی مستقل و واقعی از هوش باشد، هرچند به دست انسان ساخته شده است. جان هاوگلند این تمایز را چنین توصیف کرده است: «الماس های مصنوعی الماس هایی واقعی اند – تنها تفاوت شان این است که ساختهٔ دست انسان هستند؛ آن ها تقلید نیستند.» تعریف. اصطلاح «هوش سنتتیک» در ابتدا توسط جان هاوگلند در سال ۱۹۸۶، در کتابی با عنوان "Artificial Intelligence: The Very Idea" معرفی شد. او این واژه را برای توصیف نسل اول سیستم های هوش مصنوعی نمادین، منطقی و مبتنی بر قوانین استفاده کرد. پس از یک دوره از رکود در حوزه هوش مصنوعی – که با عنوان «زمستان اول هوش مصنوعی» شناخته می شود – پژوهشگران توجه خود را از ساخت هوش انسانی کامل، به حل مسائل خاص تر با روش های آماری، یادگیری ماشین و سیستم های خبره معطوف کردند. این دسته از رویکردها گاه با عنوان «هوش ضعیف» یا «هوش کاربردی» شناخته می شوند. در مقابل، برخی پژوهشگران همچنان ب
ر تلاش برای ساخت نوعی هوش کلی، مستقل و ظهورگرا تأکید دارند و از واژه «هوش سنتتیک» برای توصیف این تلاش ها استفاده می کنند. اختلاف دیدگاه ها دربارهٔ «هوش واقعی». پرسشی بنیادین در این حوزه این است: آیا هوش در ماشین ها می تواند واقعی تلقی شود یا صرفاً تقلیدی از هوش انسانی است؟ راسل و نورویگ این مسئله را با سه پرسش ساده توضیح می دهند: در حوزه بازی شطرنج، هنگامی که ابررایانه دیپ بلو توانست قهرمان شطرنج جهان، گری کاسپاروف را شکست دهد، این پرسش بار دیگر مطرح شد: آیا این رایانه واقعاً «فکر» می کرد یا تنها محاسبات انجام می داد؟ مک درموت در این زمینه استدلال می کند که: فیلسوف دانیل دنت نیز معتقد است این بحث بیشتر یک اختلاف زبانی است تا مفهومی. پیوند به مقاله اصلی. مبنای این مقاله ترجمه ای است از نسخهٔ انگلیسی مقاله با عنوان "Synthetic intelligence" در ویکی پدیای انگلیسی (نسخهٔ 1173322068).
دیتاسنتر ۶۴ بیتی مایکروسِرور یک رایانه در ردهٔ سرور است که بر پایهٔ سیستم روی تراشه (SoC) طراحی شده است. هدف این است که تمامی عملکردهای برد مادر سرور (به جز DRAM، حافظهٔ فلش بوت و مدارهای تغذیه) در یک ریزتراشه منفرد یکپارچه شوند. بنابراین، تراشهٔ اصلی شامل چیزی بیش از هسته های محاسباتی، حافظهٔ نهان، واسط های حافظه و کنترل کننده های PCI است. این تراشه معمولاً شامل واسط های SATA، شبکه، درگاه سریال و حافظهٔ بوت نیز می باشد. این طراحی، نیاز به چیپ های پشتیبان را در سطح برد از میان برمی دارد که منجر به کاهش فضا، توان مصرفی و هزینه می شود. چندین مایکروسِرور را می توان در یک بستهٔ کوچک برای ساخت مراکز دادهٔ متراکم کنار هم قرار داد. تاریخچه. اصطلاح مایکروسِرور نخستین بار در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ ظاهر شد و توسط یک مرکز رشد در پالو آلتو به نام PicoStar رواج یافت، زمانی که در حال پرورش Cobalt Microservers بود. واژهٔ مایکروسِرور دوباره در حدود سال ۲۰۱۰ مطرح شد و اغلب به اشتباه به معنای «عملکرد پایین» تلقی می شود. مایکروسِرورها ابتدا در بازار سامانه های نهفته (embedded) پدیدار شدند، جایی که به دلیل محدودیت در هزینه و فضا، چنین
تراشه های مجتمع (SoC) پیش از رایانش های عمومی رواج یافتند. پژوهش های اخیر نشان می دهد که سرویس های نوظهور مقیاس پذیر و بارهای کاری محبوب مراکز داده—برای نمونه در CloudSuite—به درجه ای از عملکرد تک رشته ای نیاز دارند (با هسته های دارای اجرای خارج از ترتیب) که ممکن است از پردازنده های رومیزی مرسوم پایین تر باشد، اما به مراتب بالاتر از سامانه های نهفته است. مایکروسِرورهای مدرن معمولاً عملکرد متوسط تا بالا را با چگالی بسته بندی بالا ارائه می دهند و امکان فرم فاکتورهای بسیار کوچک برای گره های محاسباتی را فراهم می کنند. این می تواند به بهره وری انرژی بالا (عملیات بر وات) منجر شود که معمولاً بهتر از پردازنده های با عملکرد تک رشته ای بسیار بالا است. یکی از نخستین مایکروسِرورهای ۳۲-بیتی، SheevaPlug بود. نمونه های مصرفی متعددی از مایکروسِرورهای ۳۲-بیتی موجودند، از جمله Banana Pi که در مقایسهٔ رایانه های تک بردی دیده می شود. در اوایل سال ۲۰۱۵، حتی یک مایکروسِرور ۶۴-بیتی در ردهٔ مصرفی معرفی شد. در میانهٔ سال ۲۰۱۷، مایکروسِرورهای مصرفی ۶۴-بیتی شروع به ظهور کردند، مانند Raspberry Pi 3. مایکروسِرورهای مناسب مراکز داده باید
۶۴-بیتی باشند و سیستم عامل های در سطح سرور مانند RHEL یا SUSE را اجرا کنند. تجاری سازی. دل از نخستین شرکت هایی بود که یک مایکروسِرور تجاری عرضه کرد. در مه ۲۰۰۹، دل پلتفرم Fortuna را بر پایهٔ پردازندهٔ VIA Nano معرفی کرد. این سامانه برای یک مشتری خاص اروپایی طراحی شده بود. کمی پس از دل، شرکت SeaMicro یکی از نخستین مایکروسِرورهای عمومی را عرضه کرد. این شرکت در ژوئن ۲۰۱۰، مدل SM10000 را معرفی کرد که مبتنی بر پردازندهٔ Intel Atom بود. پس از آن، مدل SM10000-64 با پردازندهٔ ۶۴-بیتی Atom عرضه شد و سپس در سال ۲۰۱۱، مدل SM10000-XE با پردازندهٔ Intel Sandy Bridge جایگزین شد. در سال ۲۰۱۲، شرکت SeaMicro توسط AMD خریداری شد. شرکت Calxeda که اکنون تعطیل شده است، از نخستین شرکت هایی بود که به ساخت مایکروسِرورهای مبتنی بر ARM پرداخت و از هسته های ۳۲-بیتی ARM استفاده کرد. این شرکت پیش از آن که بتواند به معماری ۶۴-بیتی مهاجرت کند، از بازار خارج شد. شرکت هیولت-پکارد (HP) نیز خط تولید تجاری Moonshot را با قابلیت ۶۴-بیتی ارائه کرده است. در سال ۲۰۱۶، استارتاپ Kaleao محصول KMAX را که بر پایهٔ ARM بود، معرفی کرد. در سال ۲۰۱۵، مایکرو
سِرورها—که گاه به اشتباه با عنوان «سرورهای مقیاس پذیر افقی» یا حتی «سرورهای مقیاس پذیر عمودی» شناخته می شوند—توجه زیادی در رسانه ها به خود جلب کردند.
بال ۱ عملیات ویژه () بال عملیات ویژه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فرودگاه صحرایی هرلبرت، در ایالت فلوریدا قرار دارد. این یگان یکی از سه شاخه عملیات ویژه نیروی هوایی ایالات متحده است و تحت فرماندهی ستاد فرماندهی عملیات های ویژه نیروی هوایی و زیرمجموعه فرعی فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا است. شاخه ۱ عملیات ویژه، سازمانی جانشین گروه شانزدهم تعقیب است که یکی از ۱۵ گروه هوایی رزمی اولیه تشکیل شده توسط ارتش قبل از جنگ جهانی دوم بود. بال ۱ عملیات ویژه در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد.
در محاسبات، یک زبان برنامه نویسی شامل سینتکس به علاوه یک مدل اجرایی است. مدل اجرایی رفتار عناصر زبان را مشخص می کند. با اعمال مدل اجرایی، می توان رفتار یک برنامه که بر اساس آن زبان برنامه نویسی نوشته شده است را استنباط کرد. به عنوان مثال، وقتی یک برنامه نویس کد را "می خواند"، در ذهن خود روند اجرای هر خط از کد را مرور می کند. در واقع، او رفتار کد را در ذهن خود شبیه سازی می کند. آنچه که برنامه نویس انجام می دهد این است که مدل اجرایی را به کد اعمال می کند که در نتیجه آن، رفتار کد مشخص می شود. هر زبان برنامه نویسی دارای یک مدل اجرایی است که نحوه زمان بندی اجرای واحدهای کاری (که توسط نحو برنامه مشخص می شود) را برای اجرا مشخص می کند. مثال های دقیق از مدل های اجرایی برخی زبان های محبوب شامل مدل اجرایی پایتون مدل اجرایی زبان برنامه نویسی Unified Parallel C (UPC), بحث در مورد انواع مختلف مدل های اجرایی مانند مدل های اجرایی زبان های دستوری در برابر تابعی و مقاله ای در مورد مدل های اجرایی برای زبان های بلادرنگ جزئیات مدل اجرایی. سیمانتیک عملیاتی یکی از روش های مشخص کردن مدل اجرایی یک زبان است. رفتار مشاهده شده یک برنامه
در حال اجرا باید با رفتار استخراج شده از سیمانتیک عملیاتی مطابقت داشته باشد (که مدل اجرایی زبان را تعریف می کند). مدل اجرایی مسائلی مانند اینکه واحد کاری غیرقابل تقسیم چیست و محدودیت های ترتیب انجام این واحدهای کاری چگونه است را پوشش می دهد. به عنوان مثال، عمل جمع یک واحد کاری غیرقابل تقسیم در بسیاری از زبان ها است و در زبان های دنباله ای، این واحدهای کاری محدود به این هستند که به ترتیب یکی پس از دیگری انجام شوند. برای روشن شدن این مطلب، به زبان برنامه نویسی C توجه کنید که در کتاب توسط کرنیگان و ریچی توضیح داده شده است. زبان C مفهومی به نام "بیانیه" دارد. مشخصات زبان یک بیانیه را به عنوان یک بخش از نحو تعریف می کند که با ";" تمام می شود. مشخصات زبان سپس می گوید که "اجرای برنامه به ترتیب یکی پس از دیگری انجام می شود". این کلمات: "اجرای برنامه به ترتیب یکی پس از دیگری انجام می شود" یکی از بخش های مدل اجرایی C است. این کلمات به ما می گویند که بیانیه ها واحدهای کاری غیرقابل تقسیم هستند و به همان ترتیبی که در کد نوشته شده اند اجرا می شوند (مگر اینکه یک دستور کنترلی مانند IF یا FOR ترتیب اجرا را تغییر دهد). به این
ترتیب، مدل برنامه نویسی C محدودیت هایی در مورد ترتیب انجام واحدهای کاری را تعیین کرده است. مدل اجرایی زبان C همچنین شامل اولویت انجام عملیات است. اولویت انجام عملیات قوانین مربوط به ترتیب انجام عملیات درون یک بیانیه را مشخص می کند. این اولویت ها به عنوان محدودیت هایی در انجام واحدهای کاری در داخل یک بیانیه عمل می کنند. بنابراین، علامت ";" و دستورات کنترلی مانند "IF" و "WHILE" محدودیت هایی در ترتیب انجام بیانیه ها ایجاد می کنند، در حالی که اولویت انجام عملیات قوانین محدودکننده ای برای انجام واحدهای کاری درون یک بیانیه فراهم می آورد. به این ترتیب، این بخش ها از مشخصات زبان C همچنین بخشی از مدل اجرایی زبان C هستند. مدل های اجرایی همچنین می توانند به طور مستقل از زبان های برنامه نویسی وجود داشته باشند. نمونه هایی از این نوع مدل های اجرایی شامل کتابخانه POSIX Threads و مدل برنامه نویسی Map-Reduce در هداپ است. پیاده سازی یک مدل اجرایی می تواند از طریق کامپایلر یا مفسر انجام شود و معمولاً شامل یک سیستم زمان اجرا است. یک پیاده سازی از مدل اجرایی ترتیب انجام کارها را در طول اجرای برنامه کنترل می کند. این ترتیب ممکن ا
ست پیش از زمان اجرا مشخص شود، یا ممکن است به طور پویا در حین اجرای برنامه تعیین گردد. بیشتر مدل های اجرایی درجات مختلفی از این دو حالت را اجازه می دهند. به عنوان مثال، زبان C ترتیب کارها را درون یک بیانیه ثابت کرده و ترتیب تمام بیانیه ها را نیز ثابت می کند، مگر در مواردی که دستورات کنترلی مانند IF یا FOR ترتیب اجرای آن ها را تغییر دهند. بنابراین بیشتر ترتیب انجام کارها به طور ایستا پیش از شروع اجرا مشخص می شود، اما بخش کمی از آن باید به طور پویا در حین اجرا تعیین شود. انتخاب های ایستا معمولاً در داخل یک کامپایلر پیاده سازی می شوند، جایی که ترتیب کارها به ترتیب قرار دادن دستورالعمل ها در فایل باینری اجرایی مشخص می شود. انتخاب های پویا سپس در داخل سیستم زمان اجرا زبان پیاده سازی می شوند. سیستم زمان اجرا ممکن است یک کتابخانه باشد که توسط دستورالعمل های درج شده توسط کامپایلر فراخوانی می شود، یا ممکن است به طور مستقیم در داخل اجرای برنامه گنجانده شود، مانند وقتی که دستورالعمل های انشعاب برای انتخاب دینامیکی که کدام کار بعدی باید انجام شود درج می شود. با این حال، یک مفسر نیز می تواند برای هر زبان ساخته شود، در این