Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرگئی ایوانوویچ داوژینکو (زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۷۲) قاتل زنجیره ای اوکراینی، عامل سابق پلیس ماریوپل است. او به ارتکاب ۱۹ قتل در فاصلهٔ نوامبر ۱۹۹۸ تا مه ۲۰۰۲ در شهر زادگاهش اعتراف کرد. در میان قربانیان او یک دختر ۱۲ ساله، چهار کارمند وزارت امور داخلی اوکراین و یک شهروند یوگسلاوی وجود دارد.
واحد نظامی لشکر ۲۱۲ پیاده نظام یک لشکر پیاده نظام آلمانی در جنگ جهانی دوم بود. تاریخچه لشکر. لشکر ۲۱۲ پیاده نظام آلمان در اوت ۱۹۳۹ تشکیل شد و تا مارس ۱۹۴۱ در آلمان در پادگان باقی ماند، زمانی که سه ماه را به عنوان یک واحد دفاع ساحلی در امتداد کانال انگلیسی گذراند. در نوامبر ۱۹۴۱ به جبهه شرقی منتقل شد و در نزدیکی لنینگراد و در امتداد جبهه ولخوف به گروه ارتش شمالی پیوست. با گروه ارتش شمال تا تابستان ۱۹۴۴ ادامه یافت، زمانی که به لیتوانی عقب رانده شد و به کنترل مرکز گروه ارتش منتقل شد. این لشکر در ماه آگوست یا سپتامبر در آنجا نابود شد و بازماندگان بلافاصله به عنوان لشکر 578 Volksgrenadier بازسازی شدند که تقریباً به محض تشکیل به لشکر 212 Volksgrenadier تغییر نام داد. این بخش تعدادی از افسران و درجه داران با تجربه را در اختیار داشت. نیروهای جایگزین دریافت شده بیشتر از بایرن بودند. این لشکر که با پرسنل کامل بازسازی شده بود، دارای نقاط ضعفی بود که تقریباً در تمام بخش های Volksgrenadier مشترک بود: تجهیزات ارتباطی کافی و کمبود اسلحه های تهاجمی. لشکر بازسازی شده در دسامبر ۱۹۴۴ به جبهه غرب منتقل شد. این لشکر به سپاه LXXX
ارتش هفتم آلمان اختصاص داده شد که شانه جنوبی ارتش آلمان را تشکیل می داد که در آردن حمله می کردند. "ژنرال اریش براندنبرگر"، فرمانده ارتش هفتم آلمان، لشکر 212 Volksgrenadier را به عنوان بهترین لشکر خود ارزیابی کرد. به همین دلیل مأموریت حفاظت از جناح جنوبی ارتش هفتم به آن محول شد. در مقابل لشکر ۴ پیاده نظام ارتش ایالات متحده قرار داشت، آنها باید تا آنجا که ممکن بود واحدهای آمریکایی را شناسایی کنند تا از انتقال ذخایر در برابر جلوگیری کنند. اگرچه نیروهای تحت فرمان Franz Sensfuß برتری عددی داشتند، اما از یک نظر در مضیقه بودند: آمریکایی ها تانک داشتند، در حالی که آنها نداشتند. در ۱۶ دسامبر، پس از عبور موفقیت آمیز از رودخانه Sauer، لشکر 212 Volksgrendier توانست به طریق خطوط آمریکایی نفوذ کند، به خیابان های Echternach فشار آورد و تمام مقاومت های اصلی را تحت تأثیر قرار دهد. آنها همچنین توانستند یک گروه جنگی نسبتاً بزرگ ایالات متحده را در بردورف محاصره کنند اما شکست نداند. طی دو روز بعد، آنها توانستند قبل از حفاری برای دفع ضد حملات متعدد آمریکایی ها، تا شیدگن نفوذ کنند. با این حال، پس از چند روز پیشرفت آهسته، حمله آردن
به طور فزاینده ای غیرقابل اجرا به نظر می رسید. در ۲۸ دسامبر، براندنبرگر به لشکر ۲۱۲ فولکس گرنادیر دستور داد تا به مواضع اولیه خود عقب نشینی کند. این لشکر در عملیات های دفاعی بعدی در امتداد رود راین شرکت کرد تا اینکه در اواخر جنگ به آمریکایی ها تسلیم شد.
سناسره (به کوردی .)، نام یک کوه در محدوده ی شهرستان مریوان در استان کردستان است، این کوه ۲۸۸۴ متر ارتفاع دارد. کوه سناسره در ۴۲ کیلومتری شمال شرقی شهر مریوان و در روستای گلچیدر قرار دارد.
لوئیز انریکه مندز لازو (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر بازنشستهٔ کوبایی در دستهٔ میان وزن کشتی فرنگی است. او برندهٔ مدال طلای مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۹) و نیز برندهٔ مدال طلای دو دورهٔ بازی های پان امریکن (۱۹۹۹، ۲۰۰۳) است. او همچنین دارای هفت عنوان قهرمانی مسابقات قهرمانی پان امریکن است. او ملی پوش دستهٔ ۸۵ کیلوگرم کوبا در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بود که با شکست برابر حمزه یرلی کایا از ترکیه به مقام پنجم رسید.
لشکر ۶ استرالیا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی استرالیا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۶ منحل گردید. لشکر ۶ در سال ۱۹۱۷ در طول جنگ جهانی اول برای مدت کوتاهی تشکیل شد، اما قبل از ورود به عملیات، برای تأمین نیروی کمکی منحل شد. تا شروع جنگ جهانی دوم، که به عنوان واحدی از نیروی دوم امپراتوری استرالیا تشکیل شد. در طول سال های ۱۹۴۰-۱۹۴۱، این لشکر در لشکرکشی شمال آفریقا، لشکرکشی یونان، کرت و سوریه خدمت کرد و علیه آلمانی ها، ایتالیایی ها و فرانسوی های ویشی جنگید. در سال ۱۹۴۲، این لشکر، خاورمیانه را ترک کرد و برای مقابله با تهدید ورود ژاپن به جنگ به استرالیا بازگشت. بخشی از این لشکر برای مدت کوتاهی در سیلان مستقر شد، قبل از اینکه به لشکرکشی گینه نو متعهد شود. در گینه نو، تیپ های تشکیل دهنده آن نقش عمده ای در ضدحمله موفقیت آمیز در امتداد مسیر کوکودا، در بونا-گونا و اطراف سالامائو-لای در سال های ۱۹۴۲-۱۹۴۳ داشتند. در اواخر سال های ۱۹۴۳-۱۹۴۴، این لشکر در استرالیا مجدداً سازماندهی شد و سپس به عنوان یک واحد کامل در یکی از آخرین عملیات های استرالیا در طول جنگ در اطراف آیتاپه-وواک در سال های ۱۹۴۴-۱۹۴۵ شرکت کرد.
موتولاکشمی ردی (به انگلیسی: Muthulakshmi Reddy؛ ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۶–۲۲ ژوئیه ۱۹۶۸) یک زن پزشک اهل هند بود. او یک فعال حقوق زنان و اصلاح طلب اجتماعی بود. او اولین دانشجوی دختر پذیرفته شده در مؤسسات معتبر هند، و اولین زنی بود که به عنوان جراح در یک بیمارستان دولتی کار کرد و اولین قانون گذار زن در تاریخ هند بریتانیا شد. موتولاکشمی ردی در سال ۱۹۲۶ به شورای قانون گذاری مدرس (چنای امروزی) وارد شد. این نامزدی آغاز تلاش او برای «اعتلای حقوق زنان و حذف آزارهای اجتماعی و تلاش برای برابری در معیارهای اخلاقی» تا به آخر عمر بود. او که با نابرابری جنسیتی مبارزه می کرد، از تلاش های گاندی برای استقلال هند حمایت کرد. زندگی. موتولاکشمی در سال ۱۸۸۳ در ایالت جنوبی شاهزاده پودوکوتای تامیل نادو به دنیا آمد. با وجود محدودیت های مختلفی که دختران در هند در آن زمان با آن مواجه بودند او به عنوان یک دختر جوان، در برابر خواسته والدینش برای ازدواج زودهنگام مقاومت کرد و آن ها را متقاعد کرد که مستحق تحصیل است. او پس از گذراندن امتحانات، به کالج مهاراجا رفت، که قبلاً یک مدرسه پسرانه بود. علی رغم تهدیدهای دانش آموزان مبنی بر اخراج از مدرسه، او بورس
یه تحصیلی گرفت و با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد و اولین دانشجوی دختر در کالج پزشکی مدرس شد. به این ترتیب او تحصیلات عالی خود را به پایان رساند و در حرفه پزشکی پذیرفته شد. در سال ۱۹۰۷، او به کالج پزشکی مدرس پیوست و در آن جا به رکورد علمی درخشانی دست یافت. با چندین مدال طلا و جایزه در سال ۱۹۱۲ فارغ التحصیل شد و یکی از اولین پزشکان زن در هند شد. اندکی بعد، او تحت تأثیر آنی بسانت و سپس مهاتما گاندی قرار گرفت. او طبابت را رها کرد و به شورای قانون گذاری مدارس پیوست، و در آن جا برای افزایش سن قانونی ازدواج و مبارزه با استثمار دختران فعالیت کرد. نام او در چندین عنوان برای اولین بار مطرح است: اولین دانشجوی دختری که در کالج مردانه پذیرفته شد، اولین زن جراح خانه در بیمارستان دولتی زایشگاه و چشم پزشکی، اولین زن قانون گذار در هند بریتانیا، اولین رئیس سازمان اجتماعی دولتی هند. عضو هیئت مشورتی رفاه، اولین زن معاون رئیس شورای قانون گذاری، و اولین رئیس زن شرکت مدارس اووی هوم (Avvai Home). او پس از از دست دادن خواهر خود به دلیل سرطان، مؤسسه سرطان آدایار را در سال ۱۹۵۴ راه اندازی کرد، که یکی از معتبرترین مراکز انکولوژی در جهان ا
ست و هر ساله حدود ۸۰٫۰۰۰ بیمار را درمان می کند. زندگی شخصی. موتولاکشمی در سال ۱۹۱۴، زمانی که بیست و هشت ساله بود با ساندارا ردی (Sundara Reddy) با این قید ازدواج کرد که او قول داده بود «همیشه به او به عنوان یک فرد برابر احترام بگذارد و هرگز از خواسته های او عبور نکند.» آن ها مطابق با قانون ازدواج بومی ۱۸۷۲ ازدواج کردند. او پس از ازدواج با ساندارا ردی نام خانوادگی خود را به ردی تغییر داد. جمینی گانسان، بازیگر معروف تامیل، پسر برادر موتولاکشمی ردی راماسامی است. جوایز و تالیفات. کتاب "«تجربه من به عنوان قانون گذار»" ابتکارات او را در رابطه با اصلاحات اجتماعی که توسط او در مجلس قانون گذاری مدارس انجام شد، بازگو می کند. در سال ۱۹۵۶ دولت هند به پاس خدمات شایسته اش به ملت نشان پادما بوشان را به او اعطا کرد. ردی الهام بخش جایزه ای بود که به زنانی که در زمینه پیش گیری از سرطان خدمت کرده اند اعطا می شود. بزرگداشت. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۹، گوگل یک دودل را در بزرگداشت تولد ۱۳۳ سالگی او ارائه کرد. در سال ۲۰۲۲ یک مونوگراف نوشته «وی آر دویکا» (VR Devika) منتشر شد به نام، «"موتولاکشمی ردی— پیشرو در جراحی و حقوق زنان»"، که بر کمک ها
ی این پزشک افسانه ای، اصلاح طلب اجتماعی و فمینیست در توسعه امور زنان در هند تأکید داشت.
الکل های چرب (یا الکل های بلند زنجیر) معمولاً الکل های اولیه با وزن مولکولی بالا و با زنجیره بدون شاخه جانبی هستند. شاخه های کربنی می توانند از تعداد کمی کربن (۴ تا ۶ کربن) تا تعداد زیاد (۲۲ تا ۲۶ کربن) که از چربی ها و روغن های طبیعی به دست می آیند، متغیر باشند. طول دقیق زنجیره بر اساس منبع الکل چرب، متفاوت است. برخی از الکل های چرب مهم تجاری عبارتند از: لوریل، استئاریل و اولئیک الکل. این ترکیبات مایعات روغنی بی رنگ (برای تعداد کربن کمتر) یا جامدات مومی هستند، اگرچه نمونه های ناخالص ممکن است زرد به نظر برسند. الکل های چرب معمولاً دارای تعداد زوج اتم کربن و یک گروه الکل منفرد (–OH) متصل به کربن انتهایی هستند. برخی الکل های چرب غیر اشباع و برخی شاخه دار هستند. این ترکیبات به طور گسترده ای در صنعت استفاده می شوند. مانند اسیدهای چرب، معمولاً با تعداد اتم های کربن موجود در مولکول به آنها اشاره می شود، مانند «الکل C12»، که الکلی است که ۱۲ کربن دارد، برای مثال دودکانول.
آلکیل پلی گلیکوزیدها (APGها) دسته ای از سورفکتانت های غیر یونی هستند که به طور گسترده در انواع کاربردهای آرایشی، خانگی و صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. این سورفکتانت ها معمولاً از مشتقات گلوکز و الکل های چرب، قابل تجزیه و مشتق شده از قندها هستند. مواد خام معمولاً نشاسته و چربی هستند و محصولات نهایی معمولاً مخلوط های پیچیده ای از ترکیبات با قندهای مختلف هستند که از انتهای آبدوست و گروه های آلکیل با طول متغیر که انتهای آبگریز را تشکیل می دهند، تشکیل شده اند. هنگامی که از گلوکز مشتق می شوند، به عنوان آلکیل پلی گلوکوزید شناخته می شوند. کاربردها. APG برای تقویت تشکیل کف در مواد شوینده استفاده می شود. همچنین در صنعت مراقبت شخصی کاربرد دارد، زیرا زیست تخریب پذیر است و برای پوست های حساس بی خطر است. فرآوری. آلکیل گلیکوزیدها از ترکیب یک قند مانند گلوکز با یک الکل چرب در حضور کاتالیزورهای اسیدی در دماهای بالا تولید می شوند.
لیگ بین المللی فوتبال ۱۹۶۲ سومین دوره از مسابقات لیگ بین المللی فوتبال بود. چلنج کاپ آمریکا. تیم قهرمان این دوره، آمریکا آرجی با تیم برنده سال قبل، دوکلا پراگ بازی کرد و تیم چکسلواکی برنده شد.
واکنش گِربه که به نام مارسل گِربه (۱۸۶۱–۱۹۳۸) نامگذاری شده است، یک واکنش آلی است که یک الکل اولیه را با از دست دادن یک اکی والان آب به الکل دیمر بتا-آلکیله تبدیل می کند. این فرایند از آن جهت حائز اهمیت است که مواد اولیه ارزان قیمتِ ساده را به محصولات با ارزش تر تبدیل می کند. عیب اصلی این واکنش این است که واکنش باعث تولید مخلوطی از فرآورده ها می شود. سازوکار. سازوکار واکنش برای این واکنش یک توالی چهار مرحله ای است. در مرحله اول الکل به آلدهید اکسید می شود. سپس این واسطه ها در یک تراکم آلدول به آلیل آلدهید واکنش نشان می دهند که در ادامه کاتالیزورِ هیدروژناسیون به الکل کاهش می یابد. واکنش کانیزارو یک واکنش رقابتی است که در آن دو مولکول آلدهید به صورت نامتناسب واکنش می دهند و الکل و کربوکسیلیک اسید مربوطه را تشکیل می دهند. واکنشِ جانبیِ دیگر واکنش تیشچنکو است.
در شیمی آلی، فرایند زیگلر (که سنتز زیگلر-آلفول نیز نامیده می شود) روشی برای تولید الکل های چرب از اتیلن با استفاده از یک ترکیب آلی آلومینیوم دار است. این واکنش الکل های اولیه خطی با زنجیره کربنی زوج تولید می کند. در این فرآیند از یک ترکیب آلومینیوم برای اولیگومریزه کردن اتیلن استفاده می شود و به گروه آلکیل به دست آمده اجازه می دهد تا اکسیژن دار شود. معمولاً محصولات هدف الکل های چرب هستند که در غیر این صورت از چربی ها و روغن های طبیعی مشتق می شوند. از الکل های چرب در فرآوری مواد غذایی و شیمیایی استفاده می شود. این مواد به دلیل ماهیت آمفیپاتیک مفید هستند. این روش سنتز به افتخار کارل زیگلر، که این فرآیند را در سال ۱۹۵۵ توصیف کرد، نامگذاری شده است.
ریوکا راویتس (، متولد ۱۹۷۶) یک مدیر سیاسی حریدی اسرائیلی است. از سال ۱۹۹۹، او برای سیاستمدار اسرائیلی روون ریولین، ابتدا به عنوان رئیس دفتر و مشاور مبارزات انتخاباتی و از زمان انتخاب وی به عنوان رئیس جمهور اسرائیل در سال ۲۰۱۴، به عنوان رئیس ستاد وی کار کرده است. او به دلیل اینکه مادر ۱۲ فرزند حریدی در یک موقعیت سیاسی برجسته است، پوشش رسانه ای گسترده ای دریافت کرده است. سنین جوانی و تحصیل. او در سال ۱۹۷۶ در اسرائیل از پدر و مادر مهاجر آمریکایی به دنیا آمد. او دومین نفر از ۱۰ خواهر و برادر است. وی در مدرسه ابتدایی و دبیرستان در سیستم مدرسه بیس یاکوف شرکت کرد، و با مدرک تدریس انگلیسی فارغ التحصیل شد. بعدها، پس از چندین سال کار برای روون ریولین در کنست، او مدرک مدیریت و علوم کامپیوتر را در دانشگاه آزاد اسرائیل دریافت کرد. سپس مدرک مدیریت ارشد کسب وکار را در آن مؤسسه به دست آورد، و از سال ۲۰۱۷، در حال کار بر روی مدرک دکترای سیاست عمومی در دانشگاه حیفا است. حرفه. پس از ازدواج در سن ۱۸ سالگی، راویتس شروع به کار پاره وقت به عنوان معلم کرد. با این حال، دستمزدش پایین بود - ۷۰۰ شیکل در ماه - بنابراین وقتی پدرشوهرش، خاخا
م آبراهام راویتز، رئیس کمیته مالی کنست، به یک دستیار پارلمانی نیاز داشت، برای این کار درخواست داد. سه سال بعد، به دلیل قانون جدیدی که مقامات دولتی را از استخدام اعضای خانواده منع می کرد، مجبور شد کار راویتس را ترک کند. او سپس به عنوان دستیار پارلمانی رووین ریولین، یکی دیگر از اعضای کمیته مالی، با حقوق ۴۵۰۰ شیکل در ماه شروع به کار کرد. او در ادامه به عنوان رئیس دفتر او خدمت کرد و بسیاری از مبارزات انتخاباتی او را مدیریت کرد، از جمله مبارزات انتخاباتی موفقیت آمیز او برای ریاست کنست در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹، و انتخاب او به عنوان رئیس جمهور اسرائیل در سال ۲۰۱۴، و پس از آن رئیس دفتر وی شد. او به عنوان رئیس ستاد، راویتز بر کل کارکنان ریولین نظارت می کند و تمام جلسات و بازدیدهای دولتی او را چه در اسرائیل و چه در خارج از کشور را برنامه ریزی می کند. او همچنین هدایایی را که در بازدیدهای دولتی داده می شود را انتخاب می کند. او بر صدها نامه هفتگی صادر شده از دفتر رئیس جمهور نظارت می کند، از جمله بسیاری از آنها که به زبان های خارجی ترجمه می شوند. او ریولین را در بیشتر حضورهایش در رویدادهای محلی و همچنین دیدارهای خارجی با سرا
ن کشورها همراهی می کند. راویتز موقعیت پرمخاطب خود را فرصتی برای نشان دادن تعهد مذهبی خود و ساختن کیدوش هاشم (تقدس نام خدا) می داند. او لباس صنیوت می پوشد و موهایش را با کلاه گیس می پوشاند. او با همکاران مرد برادری نمی کند و در «روزهای تجمیع کارکنان» شرکت نمی کند و از دست دادن در هنگام احوالپرسی با مردان، به هنگام هلاخا، خودداری می کند. در جریان دیدار ریولین در سال ۲۰۱۵ از واتیکان، عکسی که پاپ فرانسیس را در حال تعظیم به راویتس نشان می داد در حالی که او ایستاده بود، منجر به جنجال در رسانه ها شد که نشان می داد این زن حریدی به دلیل اینکه فرانسیس صلیب بر سر داشت از تعظیم در سلام خودداری کرده است. گزارش های خبری بعداً روشن کردند که راویتز ابتدا به جای دست دادن به فرانسیس تعظیم کرد و او با تعظیم خود پاسخ داد، زیرا از قبل از حساسیت های مذهبی او مطلع شده بود. در سفر با رئیس جمهور، او قوانین شبات و کشروت را نیز رعایت می کند. در جریان سفر ریولین به ایالات متحده در اواخر دوره ریاست جمهوری خود، پرزیدنت بایدن با شنیدن اینکه او مادر ۱۲ فرزند است، در مقابل راویتس زانو زد. زندگی شخصی. او در سن ۱۸ سالگی با کرد که بین سال های ۲
۰۱۴ تا ۲۰۱۸ معاون شهردار بیتار عیلیت بود. خانواده در اواخر سال ۲۰۱۸ به Kiryat Ye'arim (Telz-Stone) نقل مکان کردند، آنجا شوهرش برای عضویت در شورای محلی انتخاب شد. در ژانویه ۲۰۱۹ در انتخابات ویژه ای که پس از مرگ ناگهانی شهردار قبلی برگزار شد، به عنوان شهردار انتخاب شد. این زوج نه دختر و دو پسر دارند. آنها در خانه کارگر ندارند، هر چند یک نفر چند ساعت در هفته به نظافت منزل کمک می کند. ریوکا از شب قبل غذا درست می کند و به فرزندانش تکیه می کند تا لباس های خود را آماده کنند. او در روزهای جمعه، شبات و تعطیلات یهودیان از کار مرخصی می گیرد. علیرغم مسیر شغلی غیر سنتی او، برای یک زن حریدی، او و همسرش یک خانواده مذهبی هستند. آنها در خانه به اینترنت دسترسی ندارند و هیچ روزنامه ای اعم از سکولار یا مذهبی نمی آورند.
ویرجینیا لئونه بیکودو (به پرتغالی: Virgínia Leone Bicudo؛ سائوپائولو، ۲۱ نوامبر۱۹۱۰–۲۰۰۳) یک زن جامعه شناس و روانکاو اهل برزیل بود. او اولین غیرپزشکی بود که به عنوان روانکاو شناخته شد و نقش او برای توسعه و نهادینه کردن روانکاوی در برزیل ضروری بود. در زمینه جامعه شناسی، او با عنوان موضوع پایان نامه کارشناسی ارشدش در سال ۱۹۴۵ پیشگام در مطالعه روابط نژادی بود. زندگی. بیکودو در ۲۱ نوامبر سال ۱۹۱۰ در سائوپائولو متولد شد. مادرش یک مهاجر ایتالیایی و خدمتکار خانه بود و پدرش که مردی سیاه پوست بود آرزو داشت پزشک شود. پس از اینکه دانشکده های پزشکی درخواست این پدر را به دلیل رنگ پوستش رد کردند، او تصمیم گرفت برای تحصیل فرزندانش سرمایه گذاری کند. بیکودو جاه طلبی های والدینش را به ارث برد و درس خواندن را در سنین جوانی در اولویت قرار داد. در سال ۱۹۳۰ از اسکولا کائتانو د کامپوس فارغ التحصیل شد. او قبل از شروع به کار به عنوان متصدی روان پزشکی، دوره ای را در آموزش بهداشت عمومی گذراند. بیکودو به سرعت ارتقا یافت و به عنوان سرپرست در کلینیک نوزاد گرا در سائوپائولو کار کرد. در سال ۱۹۳۶، بیکودو در مدرسه آزاد جامعه شناسی و سیاست، او
لین مؤسسه آموزش عالی برزیل که علوم اجتماعی تدریس می کرد، ثبت نام کرد. او تنها زن حاضر در برنامه بود. در دوران تحصیل در این دانشکده، او در مورد زیگموند فروید چیزهایی آموخت. او دو سال بعد با مدرک کارشناسی فارغ التحصیل شد. بیکودو معتقد بود که می تواند از روانکاوی برای درک بهتر تنش های نژادی در برزیل استفاده کند، که تأثیر قابل توجهی بر زندگی او و پدرش گذاشته بود. بیکودو همچنین تحصیلات تکمیلی را در همان دانشکده دنبال کرد. پایان نامه او اولین کار کارشناسی ارشد در برزیل بود که بر روابط نژادی متمرکز بود. این باعث شد تا او برای شرکت در یک پروژه تحقیقاتی یونسکو که به تجزیه و تحلیل نژاد در کشورهای مختلف می پرداخت دعوت شود. تحقیقات او به این نتیجه رسید که برزیل یک دموکراسی نژادی نیست، که با اعتقادات استاد مشاور او در تضاد بود و باعث شد که آثار او منتشر نشود. پس از بازگشت به برزیل، به دلیل نداشتن مدرک پزشکی با بیکودو در محافل دانشگاهی مانند یک شیاد رفتار شد. در سال ۱۹۵۹ به لندن نقل مکان کرد و نزد برخی از برجسته ترین روانکاوان آن زمان تحصیل کرد. او سخنرانی هایی را از طریق بی بی سی به برزیل مخابره کرد تا کارش را به اطلاع عم
وم برساند. پس از بازگشت به برزیل در سال ۱۹۵۹، بیکودو مؤسسه روانکاوی انجمن روانکاوی برازیلیا را تأسیس کرد. او همچنین مجری «دنیای ذهنی ما»، یکی از محبوب ترین برنامه های رادیویی برزیل بود، در حالی که ستونی را در روزنامه با همین عنوان نوشت. تلاش ها و انعطاف پذیری بیکودو زمینه را برای نسل های روانکاو زن آینده فراهم کرد.
انریکه د لا مورا (Enrique de la Mora y Palomar؛ ۱۶ ژوئن ۱۹۰۷–۹ مه ۱۹۷۸) یک معمار اهل مکزیک بود که ساختمان های برجسته دانشگاهی و کلیساهای کاتولیک رومی را طراحی کرد و در آنها سقف های هذلولی-پارابولوئید استفاده کرد. به طور کلی او همراه با فلیکس کاندلا اسپانیایی به عنوان یکی از مشهورترین اکسپرسیونیست های ساختاری در مکزیک در نظر گرفته می شود. که تاحدی تصویر شهرهای معاصر مکزیک را شکل داد. د لا مورا با سقف های پوسته ای سهمی هذلولی که به عنوان سقف های زینی نیز شناخته می شوند، تلاش کرد تا ساختمان هایی از نظر ساختاری کارآمد با زیبایی شناسی مدرن ایجاد کند زندگی و آثار. د لا مورا در ۱۹ نوامبر ۱۹۰۷ در گوادالاخارا، شهری در غرب مکزیک به دنیا آمد. پدرش مانوئل د لا مورا و دل کاستیو نگرته، مهندس و معمار برجسته ای بود. د لا مورا جوان به دنبال راه پدرش در مدرسه ملی معماری مشغول تحصیل شد و در سال ۱۹۳۳ فارغ التحصیل شد. یک سال بعد، او کار خود را با طراحی فروشگاه بزرگ El Puerto de Liverpool در مکزیکو سیتی آغاز کرد. د لا مورا در طی دو دهه بعد بیش از ۱۰۰ پروژه معماری از جمله ساختمان های دانشگاهی و کلیساهای بزرگ را طراحی کرد. طرح های س
اختمانی او بر بهینه سازی سازه هایی با منحنی های متقارن مانند هذلولی ها، سهمی ها، طاق ها و قوس ها متمرکز بود. برجسته ترین کار او Iglesia La Purísima، اولین کلیسای مکزیکی با طراحی معماری مدرن بود. نوآوری ساختاری پشت سقف های طاقی سهموی کلیسا، جایزه ملی معماری را در سال ۱۹۴۶ برای او به ارمغان آورد. از دیگر کارهای مهم او می توان به طرح جامع مؤسسه فناوری مونتری، بورس اوراق بهادار مکزیک، و دانشکده فلسفه و ادبیات (Facultad de Filosofía y Letras) در دانشگاه خودمختار ملی مکزیک اشاره کرد که بعدها به عنوان میراث جهانی یونسکو درآمد. د لا مورا با جایزه ملی معماری در سال ۱۹۴۷ از دیگران ممتاز شد و برخی از آثار او، به ویژه دانشکده فلسفه و ادبیات او در دانشگاه ملی خودمختار مکزیک، "دانشگاه سیوداد"، از سال ۲۰۰۷ تاکنون بخشی از میراث جهانی یونسکو است.
اَبَر حباب یا ابرپوسته () حفره ای است که صدها سال نوری وسعت دارد و پر از اتم های گاز داغ ((106 کلوین) کلوین) است که چگالی کمتری نسبت به محیط میان ستاره ای اطراف خود دارد، بنا بر این در تقابل با آن محیط دمیده شده توسط ابرنواخترها و بادهای ستاره ای متعدد، حک شده است. گذر بادها و گرانش ستارگانِ تازه متولد شده، ابر حباب ها را از وجود هر گونه غبار یا گاز دیگری، پاک می کند. منظومه شمسی خود در نزدیکی مرکز یک "ابر حباب" قدیمی به نام حباب محلی قرار دارد که مرزهای آن را می توان با افزایش ناگهانیِ خاموشی غبار ستاره های بیرونی در فواصل بیش از چند صد سال نوری ردیابی کرد. شکل گیری. پرجرم ترین ستارگان، با جرم های بین هشت تا صد جرم خورشیدی و انواع طیفی O و اولیه B، معمولاً در گروه هایی به نام انجمن های OB یافت می شوند. ستاره های عظیم O بادهای ستاره ای قوی دارند و بیشتر این ستاره ها در پایان عمر خود به صورت ابرنواختر منفجر می شوند. قوی ترین بادهای ستاره ای انرژی جنبشی ۱۰۵۱ اِرگ (در ثانیه) را در دیرپایی یک ستاره آزاد می کنند که معادل یک انفجار ابرنواختری است. این بادها می توانند حباب های باد ستاره ای به وسعت ده ها سال نوری را
تشکیل دهند. در درون تداعی های OB، ستارگان به اندازه ای نزدیک هستند که حباب های باد آن ها با هم ادغام می شوند و حباب عظیمی به نام "ابرحباب" را تشکیل می دهند. هنگامی که ستارگان می میرند، انفجارهای ابرنواختر، به طور مشابه، امواج انفجاری را هدایت می کنند که می توانند به اندازه های بزرگتر، با سرعت انبساط تا چند صد کیلومتر بر ثانیه، نیز برسند. ستارگان در انجمن های OB از نظر گرانشی محدود نیستند، اما با سرعت های به نسبت کم (حدود ۲۰ کیلومتر بر ثانیه) از هم دور می شوند و سوخت خود را به سرعت (پس از چند میلیون سال) تخلیه می کنند. در نتیجه، بیشتر انفجارهای ابرنواختری آنها در حفره ای رخ می دهد که توسط حباب های باد ستاره ای تشکیل شده است. این انفجارها هرگز یک بقایای ابرنواختر قابل مشاهده را تشکیل نمی دهند، بلکه انرژی خود را در فضای داخلی داغ به عنوان امواج صوتی صرف می کنند؛ بنابراین، هم بادهای ستاره ای و هم انفجارهای ستاره ای به انبساط "ابر حباب" در محیط بین ستاره ای کمک می کنند.
یورام یرزی گروس (به لهستانی: Yoram Jerzy Gross؛ ۱۸ اکتبر 1926۲۱ سپتامبر ۲۰۱۵) کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده و غول انیمیشن استرالیایی لهستانی الاصل سرگرمی های کودکان و خانواده بود. او به خاطر اقتباس از شخصیت های کودکان از کتاب ها و فیلم ها شهرت دارد و بیشتر برای ساخت فیلم های "نقطه و کانگورو" ("Dot and the Kangaroo") و "بلینکی بیل، کوالای بدجنس" ("Blinky Bill: The Mischievous Koala") شناخته شده است. او یک بازمانده از هولوکاست است که مغز متفکر خلاق برخی از نمادین ترین کارتون های استرالیا شد. گروس چندین نسل را با داستان هایی مجذوب کرده که از سرگرمی های صرف پیشی می گیرد، زیرا هرکدام درس هایی را که از یک عمر خوش بینی و غلبه بر سختی ها برگرفته شده بودند را منتقل کردند. زندگی. یورام «یرزی» گروس در یک خانواده یهودی در سال ۱۹۲۶ در کراکوف لهستان به دنیا آمد. پس از فروپاشی تقریبی صنعت فیلم لهستان در طول جنگ جهانی دوم، گراس در سال ۱۹۴۷ در اولین فیلم خود به عنوان دستیار شروع به کار کرد. او در سال ۱۹۵۰ به اسرائیل نقل مکان کرد، جایی که آثار مستقل فیلم او در سطح جهانی، به ویژه در استرالیا شهرت یافت. او به ستایش مشتاقا
نه منتقدان استرالیایی توجه کرد و در سال ۱۹۶۸ به پایین مهاجرت کرد تا با تأسیس استودیو فیلم Yoram Gross به همراه همسرش، ساندرا گراس، کارنامه تولید خود را توسعه دهد. گراس برای رفع کمبود فیلم های کودکانه ساخت استرالیا، انیمیشن را با پس زمینه های لایو اکشن ترکیب کرد - سبکی که به علامت تجاری او تبدیل شد - تا انیمیشن پرفروش «نقطه و کانگورو» در سال ۱۹۷۷ را تولید کند. این داستان استرالیایی به اولین انیمیشن این کشور تبدیل شد که به موفقیت تجاری دست یافت. استقبال عالی از این فیلم، زمینه را برای گراس فراهم کرد تا امپراتوری از مجموعه های تلویزیونی انیمیشن خانواده پسند بسازد. آثار او از آن زمان در بیش از ۷۰ کشور پخش شده است و همچنان میلیون ها نفر را با شخصیت های محبوبی مانند "بلینکی بیل، کوالای بدجنس" سرگرم کرده و الهام می بخشد. «جایزه پویانمایی یورام گروس» برای قدردانی و زنده نگهداشتن نام و میراث او سالانه، به بهترین انیمیشن جشنواره فیلم سیدنی اهدا می شود.
روباه پیر اصطلاحی است که ایرانیان برای توصیف بریتانیا به کار می برند. ادیب پیشاوری برای اولین بار این اصطلاح را به کار برد. این واژه بارها در جامعه، رسانه ها و روزنامه های ایران به کار می رود. زمینه. روباه در فارسی و بسیاری از زبان های دیگر نمادی از شخصیت حیله گر است و به فردی حیله گر گفته می شود که کسی را در موقعیتی سخت قرار می دهد. این اصطلاح و مفهوم ضد انگلیسی آن برای اولین بار توسط سید احمد ادیب پیشاوری (۱۸۴۴–۱۹۳۰)، فیلسوف و شاعر، در شعر ضد انگلیسی به کار رفته است. هنگامی که احمد جوان بود، پدر و بستگانش در جنگ بین انگلیس و افغانستان در سالهای ۱۸۵۷–۱۸۵۸ کشته شدند. او احساسات ضد انگلیسی داشت و اشعار زیادی با این احساس سروده بود. پیشاوری همیشه در اشعار خود انگلستان را با حیوانات به عنوان روباه پیر، زاغ شوم و افعی سمی توصیف می کرد. اصطلاح روباه پیر از آن زمان باقی مانده است. دلایل اسمی. دلایل تاریخی متعددی برای لقب انگلیس به روباه پیر یا شیطان کوچک توسط ایران وجود دارد که عبارتند از: نقش مستقیم در انحراف انقلاب مشروطه ایران، کودتای ۱۹۲۱ و ۱۹۵۳ ایران، حرکت خرابکارانه در جریان ملی شدن صنعت نفت ایران، برکناری ان
قلابیون پس از انقلاب ۱۹۷۹ایران و نقش ادعایی در شورش های خیابانی پس از انتخابات ریاست جمهوری 2009. در سالهای اخیر. در سال۲۰۱۱ پس از آغاز تحریم های هسته ای علیه ایران توسط لندن، سید علی خامنه ای، رهبر ایران، سفارت بریتانیا را «سفارت شیطان» نامید. زمانی که سفارت بریتانیا در سال۲۰۱۵ بازگشایی شد، رسانه ها و روزنامه های ایرانی "بازگشت روباه را" اعلام و گزارش دادند. روزنامه «حمایت» در صفحه نخست خود نوشت: «روباه پیر با چراغ خاموش وارد شد»، روزنامه رسالت «کسی از بازگشت روباه پیر خوشحال نیست» و روزنامه کیهان نوشت: انگلیس در نگاه ایران همچنان «روباه پیر»
میلاد نوری دیجوجین هافبک فوتبال ایرانی است که از سال ۲۰۱۴ تاکنون برای باشگاه فوتبال صبای قم در لیگ برتر ایران بازی می کند. او در گذشته بازیکن تیم باشکاهی نفت تهران بود. پیوند به بیرون. میلاد نوری در soccerway.com
سفارت سوئیس در واشینگتن (به انگلیسی: Embassy of Switzerland) یک سفارت در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن، دی.سی. واقع شده است.
سفارت پرتغال در لندن (به انگلیسی: Embassy of Portugal) یک سفارت در بریتانیا است که در لندن واقع شده است.