Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قرار در ساعت ۲ () یک فیلم کمدی رمانتیک محصول کره جنوبی به کارگردانی لی سانگ گون و با بازی ایم یون آه و آن بو-هیون است. این فیلم داستان زنی از طبقه پایین را روایت می کند که رازی تصورناپذیر دارد و در ساعت ۲ بامداد با مردی از طبقه بالا قراری خارق العاده دارد. تولید. بازیگران. در ابتدا در سپتامبر ۲۰۲۱، ایم یون آه و کیم سون هو به عنوان بازیگران نقش اصلی تأیید شده بودند. در اکتبر ۲۰۲۱، کیم سون هو از این پروژه کنار گذاشته شد. در دسامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که آن بو-هیون جایگزین کیم سون هو شده است. فیلم برداری. فیلم برداری اصلی در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد.
درازپایان یک خانواده زنده از کیسه داران است که توانایی حرکت روی پاهای عقبی، گاهی با پریدن و همچنین چهارپا را دارد. آنها گیاه خوار هستند، اما برخی از سرده های فسیلی مانند "Ekaltadeta" فرض می شود که گوشت خوار بوده اند. بررسی وابستگی طبقه بندی درون خانواده و دیگر گروه های کیسه داران هنوز در جریان است.
پرچین بافی ، تکنیکی برای درهم تنیدن شاخه های زنده و مرده از طریق پرچین است که حصار، پرچین یا مشبک ایجاد می کند. درختان به صورت خطی کاشته می شوند و شاخه ها برای تقویت و پر کردن هر نقطه ضعیفی به هم بافته می شوند تا پرچین ضخیم شود. شاخه هایی که در تماس نزدیک هستند ممکن است به دلیل یک پدیده طبیعی به نام همجوشی، پیوند طبیعی، با هم رشد کنند. همچنین پرچین بافی به معنای بافتن ساقه های نازک و شلاقی درختان برای ایجاد یک جلوه سبدی است.
فرانسیسکو خاویر وارلا گارسیا (به انگلیسی: Francisco Javier Varela Garcia)، (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۴۶ – ۲۸ مه ۲۰۰۱) زیست شناس، فیلسوف، متخصص سایبرنتیک و عصب شناس شیلیایی بود، که به همراه استاد خود هامبرتو ماتورانا، برای معرفی مفهوم بیولوژی، خودنوگری و هم خوانی، و همین طور تأسیس "مؤسسه ذهن و زندگی" برای ترویج گفتگو بین علم و بودیسم شناخته شده اند. زندگی و کار. "وارلا" در سال ۱۹۴۶، در تالکاهوانو در شیلی متولد شد، او پسر کورینا ماریا النا گارسیا تاپیا و رائول آندرس وارلا رودریگز بود. وارلا پس از اتمام دوره متوسطه در سانتیاگو (۱۹۵۱–۱۹۶۳)، مانند معلم خود هامبرتو ماتورانا، در دانشگاه کاتولیک پاپی شیلی به تحصیل پزشکی پرداخت، و در رشته زیست شناسی از دانشگاه شیلی فارغ التحصیل شد. او بعدتر در رشته زیست شناسی، در دانشگاه هاروارد مدرک دکتری گرفت. عنوان پایان نامه او که در سال ۱۹۷۰ و تحت نظارت تورستن ویزل دفاع شد «"شبکیه حشرات: پردازش اطلاعات در چشم مرکب»" بود. پس از کودتای نظامی سال ۱۹۷۳ شیلی، به رهبری آگوستو پینوشه، وارلا و خانواده اش ۷ سال را در تبعید در ایالات متحده گذراندند، سپس دوباره به شیلی بازگشته و استاد زیست شناسی در
دانشگاه شیلی شد. "وارلا" در دهه ۱۹۷۰ با تمرین، با بودیسم تبتی آشنا شد. در سال ۱۹۸۶، در فرانسه اقامت گزید، در آن جا به تدریس علوم شناختی و معرفت شناسی در اِکول پلی تکنیک و بعداً علوم اعصاب در دانشگاه پاریس پرداخت. از سال ۱۹۸۸ تا زمان مرگش، به عنوان مدیر تحقیقات در مرکز ملی پژوهش های علمی فرانسهیک گروه تحقیقاتی را رهبری کرد. در سال ۱۹۸۷، ]به همراه آر. آدام انگل، "مؤسسه ذهن و زندگی" را برای حمایت از یک سری گفتگو بین دانشمندان و دالایی لاما در مورد رابطه بین علم مدرن و بودیسم تأسیس کردند. مؤسسه امروز به عنوان مکانی برای چنین گفت وگوهایی، و همچنین ترویج و حمایت از تحقیقات علمی چند رشته ای در علوم ذهنی، پژوهش متفکرانه و عمل و زمینه های مرتبط علم با مراقبه و سایر اعمال متفکرانه، به ویژه شیوه های بودایی، به کار خود ادامه می دهد. "وارلا" در سال ۲۰۰۱ پس از نوشتن گزارشی از پیوند کبد خود در پاریس بر اثر هپاتیت C درگذشت. او چهار فرزند داشت، یکی از فرزندان او لئونور وارلا، بازیگر، سفیر محیط زیست و مدل است. میراث. وارلا به عنوان زیست شناس، ریاضی دان و فیلسوف تحت تأثیر معلمان مختلفی چون هامبرتو ماتورانا و تورستن ویزل آموزش
دید. او تعدادی کتاب، و مقالات متعددی در زمینه زیست شناسی، عصب شناسی، علوم شناختی، ریاضیات و فلسفه نوشت و ویرایش کرد. به همراه چند تن دیگر «مؤسسه انتگرال» را تأسیس کرد که اندیشکده ای را به بارورسازی ایده ها و رشته ها اختصاص داده بود. "وارلا" از فلسفه تجسم یافته حمایت می کند و شناخت و آگاهی انسان را برحسب ساختارهای فعالی که در آن پدید می آیند می نگرد. این ساختارها شامل بدن (به عنوان یک سیستم بیولوژیکی و به عنوان تجربه شخصی) و دنیای فیزیکی است که آن را به وجودمی آورد. کار "وارلا" در حوزه علوم اعصاب مفهوم نوروپینومنولوژی را رایج کرد. این مفهوم پدیدارشناسی ادموند هوسرل و موریس مرلوپونتی را با «علم اول شخص» ترکیب کرد. نوروفینومنولوژی ناظران را ملزم می کند که تجربه آگاهانه خود را با استفاده از روش های علمی قابل تأیید بررسی کنند. در کتاب محبوب سال ۱۹۹۶ «"شبکه زندگی: درک علمی جدید از سیستم های زنده»"، فیزیک دان فریجوف کاپرا به تئوری "خودنوگری" وارلا و ماتورانا به عنوان بخشی از یک رویکرد علمی جدید و مبتنی بر تفکر سیستمی برای توصیف پدیده های زیستی، فیزیکی، اجتماعی و فرهنگی و روابط متقابل و وابستگی متقابل روان شناختی اشا
ره می کند. "شبکه زندگی" که برای مخاطبان عام نوشته شده بود به محبوبیت آثار وارلا و ماتورانا و همچنین آثار ایلیا پریگوگین و گرگوری بیتسون کمک کرد. کتاب "«ذهن تجسم یافته: علم شناختی و تجربه انسانی"» وارلا در سال ۱۹۹۱، که با همکاری ایوان تامپسون و الئانر روش تألیف شده است، کتابی کلاسیک در زمینه علوم شناختی به شمار می رود، که ارتباطات پدیدارشناختی پیش گامانه ای را ارائه می کند، و رویکرد کنش گر و کنش گرای آگاه از بودیسم را معرفی می کند. نسخه اصلاح شده "ذهن تجسم یافته" در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، که شامل مقدمه ای از نویسندگان بازمانده و همچنین مقدمه ای از جان کابات زین است. آثار. وارلا کتاب ها و مقالات متعددی نوشت: مقالات قابل توجه. ۲۰۰۲ (با آ. وبر). «"زندگی پس از کانت: اهداف طبیعی و مبانی اتوپوئیتیک فردیت زیستی"». پدیدارشناسی و علوم شناختی I: ۹۷-۱۲۵، ۲۰۰۲.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39137265&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-08T21:59:59Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42625700&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; اداهیم نیفت علی اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال قره باغ، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال مویک باکو، باشگاه فوتبال ویلش ماسال لی، باشگاه فوتبال گنجلربیرلیئی سومقاییت، باشگاه فوتبال مس کرمان، باشگاه فوتبال انرگتیک، و باشگاه فوتبال باکی لی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
بلغارستان بزرگ قدیم یا بلغارستان بزرگ (زبان یونانی میانه: Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία, "Palaiá Megálē Voulgaría"), همچنین اغلب با نام های لاتین "Magna Bulgaria" شناخته می شود و "Patria Onoguria" ("سرزمین اونوغورها")، یک امپراتوری عشایری قرن هفتم بود که توسط اونوغور-بلغارها در غرب استپ پونتیک-کاسپین (جنوب امروزی اوکراین) و جنوب غربی روسیه شکل گرفت). بلغارستان بزرگ در اصل بین مرکز دنیستر و پایین ولگا بود. پایتخت اصلی آن فاناگوریا، در شبه جزیره تامان بین دریاهای سیاه و آزوف بود. در اواسط قرن هفتم، بلغارستان بزرگ به سمت غرب گسترش یافت و قلمرو آوار را دربر گرفت و در پولتاوا متمرکز شد. با این حال، در اواخر قرن هفتم، اتحاد آوار-اسلاوی در غرب، و خزرها در شرق، بلغارها را شکست دادند و بلغارستان بزرگ از هم پاشید. کشورهای جانشین امپراتوری نخست بلغارستان و بلغارستان ولگا هستند.
نان، عشق و رؤیاها () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۰ با بازی یون شی-یون، یوجین، جو وون و لی یونگ-آه است. این مجموعه از ۹ ژوئن تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۰، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۳۰ قسمت پخش شد. این مجموعه یکی از پربیننده ترین برنامه های پخش شده در سال ۲۰۱۰ کره جنوبی بود و قسمت آخر آن به رتبه بندی ۵۰٫۹٪ رسید.
ماچی تاوارا (؛ زادهٔ ) شاعر، نویسنده، و مترجم اهل ژاپن است. تاورا بیشتر به عنوان شاعر معاصر مشهور است. او به خاطر احیای تانکا برای مخاطبان مدرن ژاپنی اعتبار دارد. مهارت او به عنوان مترجم شامل ترجمه ژاپنی کلاسیک به ژاپنی مدرن است، به عنوان مثال کتاب هایی مانند مان یوشو و داستان بامبوشکن. از آثار مشهور او سالگرد سالاد (サラダ記念日) در سال ۱۹۸۷ است.
باشگاه فوتبال قلعه () یک باشگاه و تیم فوتبال پیشین و منحل شده در جمهوری آذربایجان بود که در شهر باکو فعالیت داشت.
روسلان موسایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال احمد گروزنی، باشگاه فوتبال شفای باکو، باشگاه فوتبال قره باغ، باشگاه فوتبال شوالان، باشگاه فوتبال مویک باکو، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، باشگاه فوتبال گنجلربیرلیئی سومقاییت، باشگاه فوتبال سومقاییت، و باشگاه فوتبال ویلیاندی تولویک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
اسماعیل محمدوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال شمکر، باشگاه فوتبال استاندارد سومقاییت، باشگاه فوتبال قره باغ، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال مویک باکو، باشگاه فوتبال کاروان، باشگاه فوتبال گنجلربیرلیئی سومقاییت، باشگاه فوتبال خزر سومقاییت، و باشگاه فوتبال شماخی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
عارف عیسی اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال استاندارد سومقاییت، باشگاه فوتبال شوالان، باشگاه فوتبال مغان، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، باشگاه فوتبال گنجلربیرلیئی سومقاییت، باشگاه فوتبال قبله، باشگاه فوتبال خزر سومقاییت، و باشگاه فوتبال شماخی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده است.
کروکوس (; – ) در اواخر قرن سوم تا اوایل قرن چهارم، رهبر آلامان ها بود. در سال ۲۶۰، قیام آلامانی ها را علیه امپراتوری روم رهبری کرد، از لیم های ژرمن بالایی عبور کرد و تا کلرمون-فران و احتمالاً تا راونا پیشروی کرد. و او احتمالاً در فتح شهر مندی فرانسه توسط آلامان ها حضور داشته است.
گئورگی آدامیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال قره باغ، باشگاه فوتبال سیونی بولنیسی، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال شماخی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال گرجستان بازی کرده است.
آسن نیکولوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال توران توووز، و باشگاه فوتبال قبله اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
پیاجو پی. ۵۰ () نمونه اولیه یک بمب افکن سنگین است که توسط پیاجو ایروسپیس برای نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا طراحی و ساخته شد. طراحی و توسعه. پی. ۵۰–۱. اولین مدل با نام پی. ۵۰–۱ یک هواپیمای چهار موتوره بال شانه ای تک دم و سکان بود. چهار موتور وی۱۲ سه ملخه با قدرت ۷۳۰ اسب بخار که به صورت جفتی روی بال ها نصب شده بودند این هواپیما را پیش می بردند. برای دفاع هم سه مسلسل روی این هواپیما نصب شده بود. دو نمونه از پی. ۵۰–۱ ساخته شدند که مدل نخست در سال ۱۹۳۷ پرواز کرد و مدل دوم در سال ۱۹۳۸ هنگام فرود در فرودگاه میلانو مالپنسا دچار سانحه شد. به غیر از این دو نمونه هیچ سفارشی برای تولید این مدل وجود نداشت. پی. ۵۰–۲. این مدل که در سال ۱۹۳۸ ساخته شد از موتورهای شعاعی پیاجو پی.۱۱ با قدرت ۱۰۰۱ اسب بخار بهره می برد. سیستم دفاعی این مدل هم به پنج مسلسل ارتقا یافت. از این مدل فقط یک نمونه ساخته شد و سفارشی برای تولید آن وجود نداشت اما شرکت پیاجو از تجربه تولید سه نمونه پی. ۵۰ در ادامه برای تولید بمب افکن سنگین پیاجو پی.۱۰۸ در جنگ جهانی دوم استفاده نمود.
جولی استیونز (انگلیسی: Julie Stevens) بازیگر، خواننده، کارگردان و تهیه کننده آمریکایی است که از دوران کودکی به اجرای برنامه پرداخته است. استیونز صدای آواز اریکا در انیمیشن موزیکال "باربی در نقش شاهزاده و گدا" است.
پیا سنگوپتا (زاده ۹ ژوئن ۱۹۷۰) بازیگر و تهیه کننده هندی است. وی به علت فعالیتش در سینمای بنگالی مشهور شده است. به عنوان یک بازیگر، او نخستین بازی خود را در مقابل پروسنجیت چاترجی در "فیلم دادمونی" سوجیت گوها، محصول سال (۱۹۸۴) انجام داد. سنگوپتا برای نقش آفرینی در مقابل جوی بانرجی در "فیلم تاریخ مطابقت، محصول سال" (۱۹۸۵) به کارگردانی سوخن داس مشهور شد. با وجود اینکه این فیلم در باکس آفیس موفقیت خیره کننده ای داشت، او به هیچ دستاورد اصلی دیگری در حرفه خود دست پیدا نکرد. اوایل زندگی. پیا، پدرش بازیگر و کارگردان مشهور سوخن داس بود. پیا با کارگردان آنوپ سنگوپتا ازدواج کرد. پیا تحصیلاتش را در مدرسه دخترانه کامالا به پایان رساند، و بعد از آن از دانشکده جوگومایا دیوی، کلکته، هند فارغ التحصیل شد.
نقاشی شهر نیویورک یکی از آثار نقاش مشهور پیت موندریان است که به سال ۱۹۴۲ تکمیل شد. این نقاشی در حال حاضر در موزه هنر ملی مرکز پمپیدوی پاریس قرار دارد. نسخه تمام نشده ای از اثر با عنوان شهر نیویورک ۱ حاوی نوارهایی از کاغدهای رنگ شده است که نقاش با جابه جا کردن آن ها به تجربه طرح های مختلف می پرداخت. این نسخه در دوسلدورف آلمان قرار دارد. در سال ۲۰۲۲، مشخص شد که اثر هنری برای سال ها وارونه آویزان بوده است. برای جلوگیری از آسیب رساندن به نقاشی، جهت آن اصلاح نشد.
مری هلن جانستون (متولد ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۵)، بعدها مشهور به مری هلن مک کی، دانشمند آمریکایی و فضانورد سابق است. جانستون در دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ با ناسا به عنوان مهندس کار می کرد و در تلاش بود فضانورد شود. در سال ۱۹۸۰ او یک درخواست ناموفق داشت. جانستون در سال ۱۹۸۶ بدون اینکه به فضا رفته باشد از ناسا بازنشسته شد. او استاد موسسه فناوری فلوریدا است. سنین جوانی و تحصیل. مری هلن جانستون در وست پالم بیچ فلوریدا به دنیا آمد و در نزدیکی فورت پیرس بزرگ شد. او در کودکی با پیگیری اخبار ورود اسپوتنیک-۱ به فضا و وجود مرکز فضایی کندی، که در نزدیکی خانه او قرار داشت، به مهندسی و اکتشافات فضایی علاقمند شد. جانستون در سال ۱۹۶۶ با مدرک لیسانس مهندسی و در سال ۱۹۶۹ با مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه ایالتی فلوریدا فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۷۳، در حالی که تحت هدایت دیوید اچ. بالدوین کار می کرد، دکترای مهندسی متالورژی را از دانشگاه فلوریدا دریافت کرد. جانستون اولین زنی بود که مدرک دکترای مهندسی از این دانشگاه دریافت کرد. جانستون دربارهٔ دوران تحصیل خود در دانشگاه گفته است: «مطمئناً زمان متفاوتی بود. هنوز برای من غیرعادی است که خودم را در یک جلس
ه با همه زنان می بینم، زیرا در طول بیشتر دوران حرفه ای ام به جلساتی رفته ام که اتاق ها پر از مردان بوده است.» حرفه ناسا. جانستون در طول تحصیلات مهندسی خود از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸ در مرکز پروازهای فضایی مارشال ناسا شروع به کار کرد. در سال ۱۹۶۸، او در آنجا به عنوان یک متالوژیست استخدام شد. در سال ۱۹۷۴، او با دوریس چندلر، کارولین اس. گرینر و آن ویتاکر بر روی شبیه سازی یک مأموریت فضایی در آزمایشگاه عمومی کار کرد. این تمرین به نام آزمون تأیید مفهوم (CVT) تست شماره ۴ نام گرفت و از ۱۶ دسامبر به مدت پنج روز آغاز شد. تیمی متشکل از چهار زن، که همگی دانشمند بودند، یازده آزمایش را برای آزمایش امکان سنجی آنها در آزمایشگاه فضایی شاتل فضایی انجام دادند. این آزمایش ها در شرایطی مشابه شرایط شاتل فضایی (دما، رطوبت، گردش هوا و غیره) به جز بی وزنی انجام شد. این آزمایش ها شامل برخی از شبیه ساز شناوری بود که خود نمونه ای از شبیه ساز است که در اروپا برای ارائه آموزش برای فضانوردان آینده ساخته می شود. جانستون سه آزمایش علمی را رهبری کرد و به دانشمندان دیگر کمک کرد تا تکنیک هایی را برای استفاده در آزمایشگاه فضایی توسعه دهند. در سال ۱۹۷۶،
او اشاره کرد که «این کار را به امید رفتن به ماموریت های مداری در دهه ۱۹۸۰ برنامه ریزی کرده بود.» در سال ۱۹۷۶، جانستون با گرینر روی آزمایش هایی کار کرد که شرایط فضا مانند را با استفاده از برنامه های پردازش فضایی راکت شامل دندریت و تفکیک درشت اجرا می کرد. همراه با ویتاکر و گرینر، جانستون اجازه آموزش فضانوردی را دریافت کرد. آموزش او شامل آزمایش در استخر آزمایشگاه شناوری خنثی و پرواز در ریزگرانش روی بوئینگ کی سی-۱۳۵ استراتوتانکر و همچنین تکمیل دروس پرواز اضافی بود. در سال ۱۹۸۰، جانستون برای فضانوردی در گروه ۹ درخواست داد، اما ناموفق بود. جانستون مدال دستاورد علمی استثنایی ناسا را در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد در ۵ ژوئن ۱۹۸۳، او به عنوان یکی از چهار متخصص محموله برای مأموریت اس تی اس-۵۱-بی به عنوان بخشی از خدمه ذخیره انتخاب شد، بدون پرواز - او هرگز به فضا نرفت برای مأموریت اس تی اس-۵۱-بی، جانستون به عنوان دانشمند انتخاب شد، به ویژه به دلیل دانشش در علم مواد، که از یکی از اهداف اصلی این مأموریت بود. او و جانشین دیگر، یوجین اچ ترین از مرکز فضایی جانسون به عنوان اعضای تیم مدیریت مأموریت و علمی مسئول کنترل و هدایت عملیات آز
مایشی از مرکز کنترل عملیات محموله " به عهده داشتند. جوزف کرمین، مدیر مأموریت، در مورد انتخاب خود نوشت: "کار پیش رو دشوار است و زمان کوتاه است که این مأموریت را به چالش مهمی تبدیل می کند که به نهایت فداکاری و پشتکار دکتر جانستون نیاز دارد. من شک ندارم که او این وظیفه را به شکلی مثال زدنی انجام خواهد داد.» بعد از ناسا. جانستون که در سال ۱۹۸۶ ناسا را ترک کرد - در این مقطع که مک کی نام داشت - به دانشگاه رفت و در مؤسسه فضایی دانشگاه تنسی استاد شد و به تدریس پرداخت. در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر مرکز ملی تحقیقات هیدروژن در موسسه فناوری فلوریدا منصوب شد. او با دکتر تی دواین مک کی مهندس سابق ناسا و رئیس و مدیر عامل سابق مؤسسه فناوری فلوریدا ازدواج کرده است. جانستون به عنوان یک مخترع، دوجین پتنت دارد که بسیاری از آنها برای اصلاح سطح لیزری اعمال می شوند. زمانی که در دانشگاه تنسی بود، یکی از اختراعات جانستون در سطح لیزر جوایز و تقدیرنامه های متعددی از جمله جایزه موزه علوم و انرژی آمریکا برای دستاوردهای فنی، جایزه ویلی دانشگاه برای تعالی در انتقال فناوری و جایزه صدراعظم برای خلاقیت در پژوهش دریافت کرد. در سال ۲۰۱۸ او به عنوا
ن عضو آکادمی ملی مخترعان انتخاب شد.
دانیل سانچز بوستامانته واسکز (زاده ۱۰ آوریل ۱۸۷۱ درگذشته ۵ اوت ۱۹۳۳) یک معلم، سیاستمدار، وکیل، استاد، نویسنده و دیپلمات اهل بولیوی بود. او بین سال های ۱۹۰۹ و ۱۹۳۱ در مناسبت های گوناگون وزیر آموزش عمومی و امور خارجه بولیوی بود. دانیل یکی از اصلی ترین اصلاح کنندگان در آموزش عمومی کشورش به حساب می آید که مؤسس نخستین مدرسه تربیت معلم بود. دانیل مسئول امور خارجی کشورش بود، وی امضاکننده مهم بولیوی در تفاهم نامه پولو بوستامانته سال (۱۹۰۹) بود، قرارداد مرزی که با پرو امضا گردید تا مرز کنونی میان دو کشور آند تعیین گردید. اوایل زندگی. دانیل سانچز در روز ۱۰ آوریل ۱۸۷۱ و در شهر لاپاز، بولیوی متولد شد. او پسر خوان سانچز د بوستامانته و مرسدس واسکز-برو زوآزو بود. دانیل سانچز تحصیلات خود را در شهر خودش و در همان مکان به تحصیل رشته حقوق پرداخت و بعد از آن به عنوان دکترای حقوق (وکیل) فارغ التحصیل شد. حرفه آموزشی و سیاسی. دانیل همچنین به تدریس اختصاص داشت و به عنوان دبیر دروس های جامعه شناسی و فلسفه در دانشگاه های سوکره و لاپاز مشغول تدریس بود. علاوه بر این، او کمیسر دستورالعمل فوئو ادمس در شهرداری لاپاز بود. دانیل بخشی از گروه
شاخص حزب لیبرال (بولیوی) بود و به همین علت، مدافع مدل اقتصادی تجارت آزاد بود. او برای مدتی مشاور حقوقی بزرگ معدن بولیوی بود. و در ادامه دانیل در سال ۱۹۰۱ به عنوان معاون منشی دفتر وزارت دولت منصوب گردید و به همین علت او مدیر تنظیم مقررات انتخابات شد. در دوران دولت ، دانیل وزیر آموزش عمومی و دادگستری بود. و در دوران مسئولیتش تأثیر بسیاری در توسعه آموزش عمومی کشور گذاشت. و در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۰۹، وی نخستین مدرسه ملی برای دبیران را در پایتخت کشور پایه گذاری نمود، تاریخی که بعد از آن با دستور عالی ۲۴ مه ۱۹۲۴ روز معلم در بولیوی تعیین شد. خانواده. او با کارمن کالوو ازدواج کرد که از او صاحب ۹ فرزند شد. در میان فرزندان او دو فمینیست برجسته بولیوی کارمن سانچز بوستامانته و ماریا لوئیزا سانچز بوستامانته بودند. یکی از نوه های او، پسر دخترش کارمن، گونزالو سانچز د لوزادا است که در دو نوبت (۱۹۹۳–۱۹۹۷) و (۲۰۰۲–۲۰۰۳) رئیس جمهور بولیوی بود.
جسیکا آندریا واتکینز (زاده ۱۴ مه ۱۹۸۸) فضانورد ناسا، زمین شناس، زیر آب پیما و بازیکن سابق راگبی بین المللی است. واتکینز اولین زن سیاه پوستی است که در آوریل ۲۰۲۲ یک مأموریت طولانی مدت در ایستگاه فضایی بین المللی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در ۹ ژوئن ۲۰۲۲، در ساعت 7:38 UTC، او با پشت سر گذاشتن رکورد ۴۲ روز و ۲۳ ساعت و ۴۶ دقیقه رکورد استفانی ویلسون، بیشترین زمان راهپیمایی در فضا توسط یک آفریقایی آمریکایی را بهبود بخشید. وی دارای مدرک پسا دکتری در زمین شناسی از مؤسسه فناوری کالیفرنیا است سنین جوانی و تحصیل. جسیکا «واتی» واتکینز در ۱۴ مه ۱۹۸۸ درگیترزبرگ، مریلند، به دنیا آمد. خانواده او به لافایت، کلرادو نقل مکان کردند، جایی که او از دبیرستان فیرویو فارغ التحصیل شد. او مدرک لیسانس خود را در علوم زمین شناسی و محیط زیست در دانشگاه استنفورد گرفت. در آنجا او عضو تیم راگبی بود. پس از فارغ التحصیلی از استنفورد، واتکینز در رشته زمین شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس مدرک دکترا گرفت. تحقیقات فارغ التحصیلی او، تحت نظارت پروفسور آن یین، بر مکانیسم های استقرار لغزش زمین در مریخ و زمین، از جمله تأثیر فعالیت آب متمرکز بود. وا
تکینز قبل از انتخاب به عنوان کاندیدای فضانورد، دانشجوی فوق دکترا در موسسه فناوری کالیفرنیا بود، جایی که او همچنین دستیار مربی تیم بسکتبال زنان بود. حرفه راگبی. واتکینز بازی راگبی را در سال اول تحصیلی خود در استنفورد آغاز کرد و به مدت چهار سال در تیم دانشگاه ماند. در سال ۲۰۰۸، در سال دوم، او عضو تیم قهرمان ملی دسته یک بود. در هر دو سال ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰، واتکینز به عضویت اولین تیم دانشگاهی راگبی آمریکا درآمد. او بازیکن سابق تیم ملی راگبی هفت نفره زنان آمریکا است و در جام جهانی راگبی هفت نفره سال ۲۰۰۹ شرکت کرد و در طول جام جهانی او بهترین گلزن تیم ایالات متحده بود. حرفه ناسا. واتکینز در مقطع کارشناسی در مرکز تحقیقات ایمز برای پشتیبانی کاوشگر فینیکس و نمونه اولیه آزمایش مته مریخ کار کرد. در سال ۲۰۰۹، او زمین شناس ارشد خدمه فضایی ۸۶ ناسا در ایستگاه تحقیقاتی صحرای مریخ بود. به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد، او در آزمایشگاه پیش رانش جتدر پروژه کاوشگر نقشه بردار فروسرخ میدان وسیع برای بررسی سیارک های نزدیک به زمین کار کرد. واتکینز همچنین روی برنامه ریزی برای مریخ نورد "کنجکاوی" کار کرد. در سال ۲۰۱۱، واتکینز به عنوان یکی از
اعضای تیم عملیات علمی برای یک مأموریت آنالوگ خدمت کرد. او به عنوان برنامه ریز مریخ نورد ۲۰۲۰ و مأموریت بازآوری نمونه مریخ، و عضو تیم علمی مأموریت آنالوگ مطالعات فناوری و تحقیقات صحرا بود. او به عنوان دانشجوی فوق دکتری و به عنوان همکار در تیم آزمایشگاه علمی مریخ، در برنامه ریزی روزانه فعالیت های مریخ نورد شرکت کرد و از داده های تصویری آن همراه با داده های مداری برای بررسی چینه شناسی، زمین شناسی مریخ و ژئومورفولوژی مریخ استفاده کرد. در ژوئن ۲۰۱۷، واتکینز به عنوان عضوی از گروه ۲۲ فضانوردان ناسا انتخاب شد و آموزش دو ساله خود را در ماه اوت آغاز کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، او به عنوان بخشی از تیم برنامه فضایی آرتمیس برای بازگرداندن انسان ها به ماه انتخاب شد. سال ۲۰۲۵ تاریخ هدف برای مأموریت فرود خدمه ماه است. در نوامبر ۲۰۲۱، او چهارمین فضانورد گروه ۲۲ و اولین زن سیاهپوست شد که پس از انتخاب به عنوان عضو نهایی SpaceX Crew-4، برای مأموریتی طولانی مدت به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) انتخاب شد. این اولین بار است که واتکینز وارد فضا می شود. او به عنوان متخصص مأموریت برای این مأموریت شش ماهه خدمت می کند. نقش او شامل مشاهده و عک
سبرداری از تغییرات زمین شناسی روی زمین، و همچنین تحقیقات دیگر در زمین و علوم فضایی، علوم زیستی، و اثرات پروازهای فضایی طولانی مدت بر انسان است. عملیات مأموریت محیطی شدید ناسا. واتکینز از ۱۰ تا ۲۲ ژوئن ۲۰۱۹ در مأموریت NEEMO 23 عملیات مأموریت محیطی شدید ناسا شرکت کرد این مأموریت فن آوری ها و اهداف را برای ماموریت های اعماق فضایی و اکتشافات ماه در بستر دریا آزمایش کرد. مأموریت محیطی شدید ناسا اولین در نوع خود بود که واتکینز به رهبری فضانورد ایتالیایی سامانتا کریستوفورتی و یک تیم تحقیقاتی تماماً زن در آن حضور داشت. زندگی شخصی. پدر و مادر واتکینز در لافایت، کلرادو زندگی می کنند. سرگرمی های او شامل فوتبال، صخره نوردی، اسکی و نوشتن خلاقانه است. جوایز و افتخارات. واتکینز جوایز متعددی را برای موفقیت های شغلی، تحصیلی و ورزشی خود دریافت کرده است، از جمله: روز جسیکا واتکینز، ۱۹ آوریل ۲۰۲۲، شهر لافایت، کلرادو جایزه فارغ التحصیلان شغلی اولیه تا میانی Stanford Earth، 2018 فلوشیپ فوق دکتری کرسی بخش زمین شناسی و علوم سیاره ای بخش مؤسسه فناوری کالیفرنیا، 2015 کمک هزینه تحصیلی فوق دکتری، اتحاد کالیفرنیا برای تحصیلات تکمیلی و اس
تادی (AGEP)، ۲۰۱۵ جایزه دستاورد گروه ناسا، تیم علمی و عملیات مأموریت نخست آزمایشگاه علوم مریخ، ۲۰۱۵ بورسیه تحصیلی هارولد و مایلا سالولد برای پیشرفت دانشگاهی و تحقیقات اصلی برجسته، دپارتمان علوم زمین و فضایی، دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس ۲۰۱۲ کمک هزینه تحصیلی پژوهشی در علوم زمین، بنیاد ملی علوم، ۲۰۱۲ جایزه کمک هزینه تحقیقات اقلیت تنوع در علوم زمین، انجمن زمین شناسی آمریکا، 2011 جایزه رئیس دانشگاه، دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، ۲۰۱۰ بورسیه کنسرسیوم کمک هزینه فضایی کالیفرنیا، ۲۰۱۰ قهرمان ملی راگبی کالج بخش I، راگبی زنان استانفورد، ۲۰۰۸ راگبی دانشگاهی ایالات متحده آمریکا، ۲۰۰۸–۲۰۱۰ نیمه نهایی جام جهانی راگبی هفت نفره زنان، ایگلز ایالات متحده آمریکا، ۲۰۰۹
هَلی کِتِنی (لهجه یا زبان مازندرانی «مازنی») نوعی دسر مناطق شمالی ایران ویژه استان استان مازندران است. هَلی کاتنِی، هلی کُتِنی، هالی دَشکن و خولی دَشکن از نام های دیگر این دسر می باشد. طرز تهیه. گوجه سبز به همراه نمک و دلال (درار) یا همان سبزی ماست مخصوص مناطق شمالی ایران کوبیده می شود.
پردیس سینمایی پرند مال یک پردیس سینمایی در شهر پرند، ایران است. این پردیس سینمایی که در ۱۱ بهمن ۱۴۰۱ با ۴ سالن سینما با ظرفیت ۳۵۷ صندلی افتتاح شده است.
مناقشه سرزمینی بولیوی و پرو یک مناقشه ارضی میان بولیوی و پرو بود که از استقلال نخستین در سال ۱۸۲۵ تا امضای پیمان پولو-بوستامانت در سال ۱۹۰۹ ادامه پیدا کرد. دوران اسپانیا. در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۵۴۲، درشهر بارسلون، چارلز اول، پادشاه اسپانیا، با فرمان سلطنتی، دستور تشکل نایب السلطنه پرو و اسپانیای نو را صادر نمود. در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۵۵۹، پادشاه فیلیپه دوم، به عنوان قسمتی از نایب السلطنه پرو، آئودینسیا واقعی چارکاس را تشکیل نمود. نایب السلطنه دیگو لوپز د زونیگا و ولاسکو صلاحیت این مؤسسه را از «شهر سوکره با بیش از صد لیگ زمین در پیرامون هر بخش» نمایان کرد. سال ها بعد، سرزمین های نوین درهم آمیخته شدند، تا هنگامی که قلمرو آن «از کولائو تا شهر لا پلاتا» تعریف گردید. در تاریخ ۱ اوت ۱۷۷۶، نایب الملک نشین ریو د لا پلاتا به شکل موقت تشکیل گردید، و مخاطبان شارکاس از نایب السلطنه پرو، که بعد از آن از طرف مانوئل دو گیریور پیشوایی می شد، جدا گردید. در سال ۱۷۷۷، این کشور دائمی گزارش شد و قلمروهای کنونی آرژانتین، بولیوی، اروگوئه، پاراگوئه، قسمت هایی از منطقه جنوب برزیل و قسمت شمال شیلی را پوشش می دهد. در تاریخ ۳ مه ۱۷۸۸، کوسکو