Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و به سوالات پیرامون مسئولیت ها و عواقب این جنایات پاسخ دهد. این فیلم به عنوان یک منبع آموزشی و اطلاع رسانی دربارهٔ یکی از تاریک ترین دوره های تاریخ بشریت شناخته می شود. عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور مصر، در سخنرانی در کنفرانس امنیتی مونیخ ۲۰۱۹، تلویحاً نسل کشی ارمنی ها را به رسمیت شناخت و خاطرنشان کرد که صد سال قبل، مصر «پس از نسل کشی» میزبان پناهندگان ارمنی بوده است. این نظرات مورد استقبال جامعه ارمنی مصر قرار گرفت. رویدادهای فرهنگی. روزهای فرهنگی مصر در چهارچوب همکاری فرهنگی ارمنستان و مصر، توافقنامه بین دولتی که بین دو کشور امضا شد، در روزهای ۴ تا ۱۱ نوامبر در ارمنستان برگزار شد. در چارچوب روزهای فرهنگی مصر در ایروان ۲ نمایش باله در خانه اپرای قاهره اجرا شد و تعداد زیادی فیلم مصری به نمایش در آمد. همچنین یک نمایشگاه هنری با ارائه آثار هنرمندان مصری برگزار شده است. در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۱۱، در سالن الجمهوریه، خانه اپرای قاهره، هنرمند برجسته ارمنستان، آرسن گریگوریان، خواننده آنا خاراتیان و گروه مرو یک کنسرت برگزار کردند. این کنسرت در چارچوب رویدادهایی به مناسبت بیستمین سالگرد استقلال ارمنستان برگزار شد. در تاری
خ ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱، ارمنستان وضعیت ویژه ای به عنوان مهمان افتخاری در چهارمین سمپوزیوم بین المللی تاریخ و نشر در زبان ها و کشورهای خاورمیانه داشت. این سمپوزیوم همچنین پانصدمین سالگرد چاپ کتاب های ارمنی و انتخاب شهر ایروان به عنوان پایتخت جهانی کتاب در سال ۲۰۱۲ توسط یونسکو را جشن گرفت و جلسه ویژه ای را به نشر در ارمنستان اختصاص داد. در چارچوب این کنفرانس علمی سه روزه، نمایشگاهی از کتاب های باستانی ارمنی در کتابخانه اسکندریه برگزار شد. این سمپوزیوم به مناسبت پانصدمین سالگرد چاپ کتاب های ارمنی برگزار شد، که یک نقطه عطف مهم در تاریخ فرهنگی ارمنستان به حساب می آید. این رویدادها نه تنها به ترویج فرهنگ ارمنی کمک کرد، بلکه فرصتی برای تبادل نظر و همکاری های علمی و فرهنگی میان کشورهای مختلف فراهم آورد. روزهای فرهنگی ارمنستان در مصر، ۱۷–۲۲ سپتامبر ۲۰۱۰، به طور مشترک توسط وزارت فرهنگ مصر و سفارت ارمنستان در مصر سازماندهی شد به عنوان بخشی از یک ابتکار دو جانبه بزرگتر برای تقویت تبادل فرهنگی بین مصر و ارمنستان. این مجموعه شامل یک نمایشگاه عکاسی از زاوند سارگیان، مدیر موزه سرگئی پاراجانف، دربارهٔ معماری ارمنستان به علاوه سه ا
جرا از گروه ملی آواز و رقص ارمنستان به نام تاتول آلتونیان بود، که ابتدا در قاهره و سپس در اپرای تازه بازسازی شده دمنهور و اپرای سید درویش در خانه اپرای اسکندریه برگزار شد. ۱۵ و ۱۸ آوریل ۲۰۰۷ تئاتر اپرا و باله ملی ارمنستان، ایروان، گایانه اثر آرام خاچاتوریان، رهبر ارکستر کارن دورگاریان، طراح رقص هوهانس دیوانیان را در قاهره و اسکندریه ارائه داد. با یک نمایش در سالن اصلی خانه اپرای قاهره و دیگری در تئاتر سید درویش، اسکندریه، اجراهای گایانه پانزدهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک بین ارمنستان و مصر را جشن گرفتند. نمایندگی های دیپلماتیک مقیم. ارمنستان در قاهره سفارت دارد. مصر در ایروان سفارت دارد.
ارمنستان در ۲ مارس ۱۹۹۲ پس از استقلال از اتحاد جماهیر شوروی به عضویت سازمان ملل متحد پذیرفته شد. در دسامبر ۱۹۹۲، سازمان ملل اولین دفتر خود را در ایروان افتتاح کرد. از آن زمان، ارمنستان چندین معاهده بین المللی را امضا و تصویب کرده است. ۲۰ آژانس، برنامه و صندوق تخصصی در کشور تحت نظارت هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل فعالیت می کنند. ارمنستان روابط خود را با سازمان ملل از طریق همکاری با آژانس ها و ارگان های مختلف سازمان ملل متحد مانند صندوق بین المللی پول، بانک جهانی، برنامه جهانی غذا و موسسات مالی سازمان ملل متحد تقویت کرد. ارمنستان نامزد ریاست به عنوان عضو غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۳۱ است. نمایندگی. سازمان ملل متحد یک دفتر نمایندگی در ایروان دارد. علاوه بر این، یونسکو و سازمان بهداشت جهانی دفاتری در ایروان دارند. در همین حال، بانک جهانی، شرکت مالی بین المللی و صندوق بین المللی پول نیز دفاتری در این کشور دارند. ارمنستان دارای سه نمایندگی دائمی در سازمان ملل است که در شهر نیویورک، وین و ژنو قرار دارند. ارمنستان یک نمایندگی دائمی در یونسکو در پاریس، فرانسه و یک دفتر نمایندگی در سازمان غذا و کشاورز
ی و برنامه جهانی غذا در رم، ایتالیا دارد. ارمنستان همچنین دارای نمایندگی دائمی در سازمان جهانی گردشگری در مادرید، اسپانیا و سازمان توسعه صنعتی ملل متحد در وین، اتریش است. نمایندگی برنامه های سازمان ملل در ارمنستان. چندین آژانس و برنامه سازمان ملل در ارمنستان عملیات انجام می دهند و دفاتر نمایندگی خود را در این کشور حفظ می کنند، از جمله: سازمان خواربار و کشاورزی سازمان بین المللی کار سازمان بین المللی مهاجرت دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد برنامه مشترک سازمان ملل متحد در مورد اچ آی وی/ایدز برنامه توسعه سازمان ملل متحد صندوق جمعیت سازمان ملل متحد کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان صندوق کودکان سازمان ملل متحد سازمان توسعه صنعتی ملل متحد مشارکت در آژانس ها، کمیسیون ها و ارگان های سازمان ملل متحد. ارمنستان عضو چندین آژانس تخصصی سازمان ملل است، از جمله: سازمان خواربار و کشاورزی سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری صندوق بین المللی توسعه کشاورزی سازمان بین المللی کار سازمان بین المللی دریانوردی صندوق بین المللی پول اتحادیه بین المللی مخابرات ی
ونسکو سازمان توسعه صنعتی ملل متحد اتحادیه جهانی پست گروه بانک جهانی سازمان بهداشت جهانی سازمان جهانی مالکیت فکری سازمان جهانی هواشناسی سازمان جهانی گردشگری ارمنستان عضو چندین ارگان سازمان ملل است، از جمله: شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد مجمع عمومی سازمان ملل متحد دیوان بین المللی دادگستری ارمنستان عضو چندین کمیسیون سازمان ملل است، از جمله: کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد کمیسیون سازمان ملل متحد برای پیشگیری از جرم و عدالت کیفری کمیسیون سازمان ملل متحد در مورد وضعیت زنان کمیسیون توسعه اجتماعی سازمان ملل متحد کمیسیون جمعیت و توسعه سازمان ملل متحد کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد علاوه بر این، ارمنستان عضو کمیسیون مقدماتی سازمان معاهده منع جامع آزمایش هسته ای، آژانس بین المللی انرژی اتمی، سازمان منع سلاح های شیمیایی، سازمان بین المللی مهاجرت، سازمان تجارت جهانی و عضو ناظر جنبش عدم تعهد است. تصویب کنوانسیون های سازمان ملل متحد. ارمنستان چندین کنوانسیون سازمان ملل را امضا و تصویب کرده است، از جمله: منشور سازمان ملل متحد کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه فساد کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه قاچاق
غیرقانونی مواد مخدر و روانگردان کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه جرایم سازمان یافته فراملی کنوانسیون مبارزه با تبعیض در آموزش و پرورش کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد قراردادهای فروش بین المللی کالا کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها کنوانسیون حقوق کودک کنوانسیون مربوط به وضعیت پناهندگان کنوانسیون مربوط به وضعیت افراد بدون تابعیت کنوانسیون نسل کشی کنوانسیون لاهه برای حمایت از اموال فرهنگی در صورت درگیری مسلحانه میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات گروه های منطقه ای سازمان ملل متحد. ارمنستان یکی از اعضای گروه اروپای شرقی، یکی از پنج گروه منطقه ای سازمان ملل متحد است. این گروه شش کرسی در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد دارد و ارمنستان از اول ژانویه ۲۰۲۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲ یک کرسی دارد. شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد. ارمنستان از اول ژانویه ۲۰۱۹ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد کرسی داشت. اهداف توسعه هزاره. عضویت ارمنستان در سازمان ملل متحد به دستیابی به اهدا
ف توسعه هزاره (MDGs) که در اعلامیه هزاره در اجلاس هزاره در سال ۲۰۰۰ تصویب شده بود، مربوط می شود. این اهداف، اقداماتی را به دنبال داشت که برای اولین بار به منظور رفع نیازهای فقیرترین کشورهای جهان به کار گرفته شد. با نزدیک شدن به تاریخ دستیابی به این اهداف در دسامبر ۲۰۱۵، یک مجموعه جدید از اهداف توسعه پایدار جهانی به مشورت های جهانی گذاشته شد و قرار بود در سپتامبر ۲۰۱۵ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شود. ارمنستان در گروه اولیه ۵۰ کشوری قرار داشت که مشاوره های ملی را برای برنامه توسعه جهانی پس از سال ۲۰۱۵ برگزار کردند. چارچوب کمک به توسعه سازمان ملل متحد. سیستم UNDAF ارمنستان را برای دستیابی به اولویت های توسعه ملی و مقابله با چالش های مختلف حقوق بشر راهنمایی می کند. UNDAF ارمنستان نشان دهنده همکاری بین سیستم سازمان ملل متحد و دولت ارمنستان است. این سازمان مجاز است چارچوبی را برای همه آژانس های سازمان ملل متحد تعیین کند و توسعه پروژه های آنها را در ارمنستان دنبال کند. چهار اولویت عمده همکاری بین سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ به شرح زیر بود: ارمنستان تلاش دارد تا با ارائه فرصت های اقتصادی به افراد نیازمند و کاهش نابر
ابری، رشد پایدار و همه جانبه را ترویج کند. این کشور با گسترش مشارکت اجتماعی، بهبود پاسخگویی و توسعه ظرفیت ها و نهادها، به تثبیت حکمرانی دموکراتیک کمک می کند. همچنین، بهبود دسترسی و کیفیت خدمات اجتماعی برای گروه های آسیب پذیر و کاهش خطرات زیست محیطی و بحران ها از جمله اولویت های ملی است که در برنامه های توسعه ای کشور گنجانده شده است. این اهداف با اهداف جهانی توسعه پایدار سازمان ملل متحد (SDGs) هم راستا هستند و نشان دهنده تعهد ارمنستان به کاهش نابرابری ها و تقویت حکمرانی دموکراتیک می باشند. سازمان خواربار و کشاورزی. سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) مأموریت دارد که گرسنگی را در سراسر جهان از بین ببرد و از این طریق اطمینان حاصل کند که مردم در سراسر دنیا به طور روزانه به غذاهای سالم دسترسی داشته باشند. این هدف اصلی عملکرد فائو است. ارمنستان از سال ۱۹۹۳ عضو فائو بوده است و دفتر این سازمان در ایروان در سال ۲۰۰۴ افتتاح شد. از آغاز همکاری با فائو، ارمنستان کمک هایی در راستای پروژه هایی دریافت کرده است که به توسعه بهره وری کشاورزی و بهبود ایمنی غذایی کشور مربوط می شود. بین سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵، دولت ارمنستان و فا
ئو در شش زمینه زیر با یکدیگر همکاری کردند: برای پیشرفت های آتی در این برنامه میدانی، توافقات عملیاتی زیر صورت گرفت: برای بهبود همکاری و دستیابی به پیشرفت های قابل توجه، ارمنستان تحت هدایت هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل، به رویکرد «عمل کردن به عنوان یک واحد» سازمان ملل می پردازد. این روش همکاری کارآمدتر میان آژانس ها را تقویت کرده و تأثیرگذاری را افزایش می دهد. همچنین تلاش هایی برای ایجاد روابط سودمند متقابل با نهادهای دولتی از طریق اقدامات تقویت ظرفیت و برنامه های آموزشی صورت می گیرد. علاوه بر این، ارمنستان به طور فعال در حال بررسی فرصت هایی برای ایجاد پلتفرم هایی برای شراکت های دوجانبه و چندجانبه است. این شامل توسعه پروژه های خط لوله ای است که هدف آن جذب اهداکنندگان جدید برای حمایت از رشد و توسعه بیشتر است. این استراتژی ها بخش مهمی از تقویت همکاری ارمنستان با جامعه بین المللی و اطمینان از موفقیت های توسعه ای در کشور است. سازمان بین المللی کار. سازمان بین المللی کار (ILO) در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۶ به سازمانی تخصصی تبدیل گردید. این سازمان نخستین سازمان تخصصی ملل متحد بود که برای ترویج عدالت اجتماعی و حق
وق انسانی و کاری شناخته شده بین المللی ایجاد شد.
روابط ارمنستان و سازمان امنیت و همکاری اروپا () زمانی آغاز شد که ارمنستان در ۳۰ ژانویه ۱۹۹۲ به سلف سازمان امنیت و همکاری اروپا، کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا (CSCE) پیوست. CSCE اندکی پس از آن در سال ۱۹۹۵ به سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) تبدیل شد. تاریخچه. ارمنستان با امضای توافقنامه کنفرانس خلع سلاح هلسینکی در ۸ ژوئیه ۱۹۹۲ و منشور پاریس در ۱۷ آوریل ۱۹۹۲ یکی از اعضای کامل سازمان امنیت و همکاری اروپا است. ارمنستان همچنین چندین کنوانسیون و معاهده سازمان امنیت و همکاری اروپا مانند منشور امنیت اروپا و پیمان نیروهای مسلح متعارف اقتباس شده در اروپا را امضا کرده است که در سال ۱۹۹۹ امضا شد. دفتر سازمان امنیت و همکاری اروپا در ۱۶ فوریه ۲۰۰۰ برای آسان شدن بیشتر روابط با ارمنستان در ایروان تأسیس شد. در ۳۱ اوت ۲۰۱۷، دفتر سازمان امنیت و همکاری اروپا در ایروان به دنبال تصمیم جمهوری آذربایجان برای وتوی تمدید مأموریت این دفتر، فعالیت خود را متوقف کرد. پس از بسته شدن دفتر سازمان امنیت و همکاری اروپا در ایروان، ارمنستان و دبیرخانه سازمان امنیت و همکاری اروپا شروع به مذاکره در مورد چارچوب جدیدی از همکاری کردند. «برنامه هم
کاری ارمنستان» با هدف توسعه بیشتر روابط بین ارمنستان و سازمان امنیت و همکاری اروپا ایجاد شد. سازمان امنیت و همکاری اروپا به کمک ارمنستان با اصلاحات دموکراتیک، اجرای اقدامات ضد فساد و نظارت بر انتخابات در ارمنستان ادامه می دهد. نمایندگی. ارمنستان یک نماینده دائم در سازمان امنیت و همکاری اروپا مستقر در وین، اتریش دارد. از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، رئیس هیئت دائمی ارمنستان در سازمان امنیت و همکاری اروپا، است که همچنین نماینده دائم ارمنستان در دفتر سازمان ملل در وین و سفیر ارمنستان در اتریش است. مجمع پارلمانی سازمان امنیت و همکاری اروپا. ارمنستان از طریق هیئت نمایندگی خود در مجمع پارلمانی سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE PA) که اغلب توسط نخست وزیر ارمنستان و مجلس ملی جمهوری ارمنستان معرفی می شود، نمایندگی می شود. رئیس کنونی هیئت ارمنستان در سازمان امنیت و همکاری اروپا ادوارد آقاجانیان است. گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا. از فوریه ۱۹۹۲، حل و فصل مسالمت آمیز و مذاکره درگیری قره باغ کوهستانی تمرکز اصلی سازمان امنیت و همکاری اروپا مطابق با اصول این سازمان بوده است. برای این منظور، گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپ
ا در مارس ۱۹۹۲ برای تشویق گفتگو بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان بر سر قره باغ کوهستانی ایجاد شد. ریاست گروه مینسک بر عهده یک ریاست مشترک متشکل از فرانسه، روسیه و ایالات متحده است. علاوه بر این، گروه مینسک شامل کشورهای بلاروس، فنلاند، آلمان، ایتالیا، سوئد، ترکیه و همچنین ارمنستان و آذربایجان است. تیم ارزیابی نیازهای سازمان امنیت و همکاری اروپا در ارمنستان. به دنبال بحران مرزی ارمنستان و جمهوری آذربایجان، سازمان امنیت و همکاری اروپا یک تیم نیازسنجی را بین ۲۱ تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲ به ارمنستان فرستاد در پی درخواست دولت ارمنستان، سازمان امنیت و همکاری اروپا گروهی از کارشناسان بین المللی و نمایندگان دبیرخانه سازمان امنیت و همکاری اروپا را برای ارزیابی وضعیت در مناطق مرزی خاص در امتداد مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان فرستاد. تحولات اخیر. در ۱۱ مارس ۲۰۱۹، اتحادیه شهروندان آگاه (UIC)، یک سازمان غیردولتی در ارمنستان برنده جایزه مدافع دموکراسی سازمان امنیت و همکاری اروپا شد. اتحادیه شهروندان آگاه به دنبال حمایت از شفافیت رسانه ها و روزنامه نگاری مستقل و پیشبرد دموکراسی و حقوق بشر در ارمنستان است. هیئت ایالات متحده در سازمان ام
نیت و همکاری اروپا طی مراسمی در وین، اتریش، به اتحادیه شهروندان آگاه جایزه اهدا کرد. در ۱ ژانویه ۲۰۲۲، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان با رئیس مشترک آمریکایی گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا دیدار کرد. طرفین در مورد ثبات منطقه ای در منطقه قفقاز گفتگو کردند.
ارمنستان و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) از سال ۱۹۹۲، زمانی که ارمنستان به شورای همکاری آتلانتیک شمالی پیوست، روابط رسمی خود را حفظ کرده اند. ارمنستان در سال ۱۹۹۴ زمانی که به عضویت برنامه مشارکت برای صلح (PfP) ناتو درآمد، رسما روابط دوجانبه با ناتو برقرار کرد. در سال ۲۰۰۲، ارمنستان عضو وابسته مجمع پارلمانی ناتو شد. همکاری. ارمنستان در سال ۱۹۹۱ استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی به دست آورد. از آن زمان، ارمنستان به دنبال توسعه روابط نزدیکتر یورو-آتلانتیک با کشورهای عضو ناتو بوده است. ارمنستان در سال ۱۹۹۲ به شورای همکاری آتلانتیک شمالی ملحق شد که در سال ۱۹۹۷ توسط شورای مشارکت یورو آتلانتیک (EAPC) جایگزین شد. شورای مشارکت یورو آتلانتیک متحدان ناتو و کشورهای شریک از منطقه یورو آتلانتیک را گرد هم می آورد. در ۵ اکتبر ۱۹۹۴، ارمنستان به عضویت برنامه مشارکت برای صلح درآمد. انجمن ارمنی آتلانتیک، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد، به دنبال ارتقای روابط ارمنستان و ناتو است. این کشور عضو کامل انجمن پیمان آتلانتیک است. در سال ۲۰۰۲، ارمنستان عضو وابسته مجمع پارلمانی ناتو شد. در سال ۲۰۰۴، ارمنستان یک نمایندگی دائمی در ناتو مستق
ر در بروکسل، بلژیک ایجاد کرد. در سال ۲۰۰۷، مرکز اطلاعات ناتو در ایروان افتتاح شد. ارمنستان سالانه «هفته ناتو» را سازماندهی می کند که آگاهی از تعاملات این کشور با ناتو را افزایش می دهد. ارمنستان در ژوئیه ۲۰۲۴ در نشست ناتو ۲۰۲۴ واشینگتن شرکت کرد. طرح اقدام مشارکت. در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۵، ارمنستان یک برنامه اقدام مشارکتی (IPAP) را با ناتو امضا کرد. برنامه اقدام مشارکتی برنامه هایی است که بین ناتو و کشورهای مختلف تدوین شده است که اهداف و چارچوب ارتباطی گفتگو و همکاری بین هر دو طرف را مشخص می کند. به عنوان بخشی از برنامه اقدام مشارکتی، ارمنستان و ناتو در حوزه دفاعی، بهبود استانداردهای دموکراتیک و حاکمیت قانون و مقابله با فساد همکاری می کنند. مرکز هماهنگی واکنش به بلایای اروپا-آتلانتیک. ارمنستان با مرکز هماهنگی واکنش به بلایای اروپا-آتلانتیک (EADRCC) همکاری می کند. ناتو و ارمنستان به طور مشترک مرکز ملی مدیریت بحران را در ایروان تأسیس کردند. بین ۱۱ و ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۰، با همکاری مرکز هماهنگی واکنش به بلایای اروپا-آتلانتیک، ارمنستان میزبان مانور اضطراری مدنی "ارمنستان ۲۰۱۰" خود در نزدیکی ایروان بود که یکی از بزرگ ترین رویدا
دهای ناتو برای واکنش به بلایا بود. تیم های امداد و نجات ارمنستان به طور فعال در فعالیت های مرکز هماهنگی واکنش به بلایای اروپا-آتلانتیک شرکت می کنند و در تمرینات مختلف اضطراری مدنی شرکت می کنند. علم برای صلح و امنیت. ارمنستان از سال ۱۹۹۳ در برنامه علم برای صلح و امنیت ناتو (SPS) مشارکت داشته است. زمینه های همکاری شامل دفاع در برابر عوامل شیمیایی، بیولوژیکی و هسته ای، مبارزه با تروریسم و جنگ سایبری است. عملیات حفظ صلح. ارمنستان در برخی عملیات های حفظ صلح ناتو شرکت کرده است، از جمله: افغانستان. در فوریه ۲۰۱۰، ارمنستان حدود ۱۳۰ سرباز را به عنوان بخشی از نیروهای بین المللی کمک به امنیت (ISAF) به رهبری ناتو در افغانستان مستقر کرد. آنها تحت فرماندهی آلمان در حفاظت از یک فرودگاه در قندوز شهری در ولایت قندوز خدمت می کردند. عراق. پس از پایان حمله ۲۰۰۳ به عراق، ارمنستان یگانی متشکل از ۴۶ نیروی حافظ صلح را تحت فرماندهی لهستان در عراق مستقر کرد. نیروهای حافظ صلح ارمنی در کوت، از پایتخت بغداد مستقر بودند. کوزوو. از سال ۲۰۰۴، ارمنستان مشارکت فعالی در عملیات ناتو در کوزوو داشته است و در حال حاضر حدود ۷۰ نیروی حافظ صلح را به
عنوان بخشی از نیروی ناتو در کوزوو مستقر کرده است.
روابط دوجانبه بین ارمنستان و سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) زمانی رسمی شد که ارمنستان در سال ۱۹۹۴ به عضویت کامل CSTO درآمد. در فوریه ۲۰۲۴، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان اعلام کرد که عضویت ارمنستان در CSTO متوقف شده است. تاریخچه. پس از آغاز درگیری سپتامبر ۲۰۲۲ ارمنستان و جمهوری آذربایجان در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ارمنستان ماده ۴ این معاهده را آغاز کرد و یک مأموریت سازمان پیمان امنیت جمعی شامل استانیسلاو زاس دبیرکل CSTO و آناتولی سیدوروف برای نظارت بر وضعیت در امتداد مرز اعزام شدند. پس از اتخاذ موضع نسبتاً غیرمتعهد سازمان پیمان امنیت جمعی در مناقشه، انتقادها نسبت به عضویت در سازمان پیمان امنیت جمعی در محافل سیاسی ارمنستان افزایش یافت، به طوری که دبیر شورای امنیت ارمنستان، آرمن گریگوریان، حتی اظهار داشت که دیگر امیدی به سازمان پیمان امنیت جمعی نمی بیند. فقدان حمایت روسیه در طول درگیری باعث ایجاد یک بحث ملی در ارمنستان شد، زیرا درصد فزاینده ای از مردم در مورد سودمندی ادامه عضویت در سازمان پیمان امنیت جمعی تردید داشتند و در عوض خواستار همسویی مجدد این کشور با ناتو شدند. این همزمان با سفر نانسی پلوسی رئیس مجلس نماین
دگان ایالات متحده به ایروان در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲ بود که عمدتاً به عنوان تلاشی برای تغییر جهت ساختار اتحاد امنیتی ارمنستان تلقی می شد. برای بحث در مورد نتایج عضویت سازمان پیمان امنیت جمعی ارسال شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، جلسه فوق العاده سازمان پیمان امنیت جمعی از طریق ویدئو کنفرانس در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ برگزار شد. با حضور سران همه کشورهای عضو و استانیسلاو زاس دبیرکل سازمان پیمان امنیت جمعی، این نشست به ریاست نیکول پاشینیان نخست وزیر ارمنستان برگزار شد که با گزارش ارائه شده توسط دبیرکل موافقت کرد و همچنین بر اهمیت ارزیابی سیاسی واضح از تجاوز جمهوری آذربایجان تأکید کرد. نشست منظم شورای امنیت جمعی در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۲ با حضور رهبران همه اعضای سازمان پیمان امنیت جمعی برای بحث در مورد مسائل امنیت بین المللی و منطقه ای برگزار شد. پس از اینکه پاشینیان از امضای بیانیه مشترک خودداری کرد، زیرا «به تصمیمی در مورد پاسخ سازمان پیمان امنیت جمعی به تجاوز جمهوری آذربایجان به ارمنستان نرسید»، گمانه زنی هایی در مورد تداوم عضویت به وجود آمد. دبیرکل استانیسلاس زاس خاطرنشان کرد که، اگرچه اقدامات متعددی در حوزه دیپلماتیک و همچنین نظامی به طور ک
لی مورد توافق قرار گرفت، هیچ اجماع در مورد وضعیت در مرز حاصل نشد. اصطکاک دیپلماتیک تا ژانویه ۲۰۲۳ ادامه یافت، پس از آن که پاشینیان از برگزاری مانورهای نظامی مشترک امتناع کرد، زیرا این سازمان به طور صریح جمهوری آذربایجان را به دلیل تجاوز احتمالی آن محکوم نکرد. در پاسخ، دیمیتری پسکوف، دبیر مطبوعاتی رئیس جمهور روسیه، اعلام کرد که ارمنستان یک متحد بسیار نزدیک باقی می ماند و قول داد به گفت وگوها ادامه دهد. سرگئی لاوروف برای ترمیم روابط خود، پیشنهاد استقرار یک مأموریت CSTO در امتداد مرز ارمنستان و آذربایجان را در ۲ فوریه ۲۰۲۳ طی یک یا دو روز داد، «اگر متحدان ارمنی ما، دوستان همچنان مانند گذشته به آن علاقه مند هستند». در ماه مه ۲۰۲۳، پس از بحران مرزی ارمنستان و جمهوری آذربایجان، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، گفت که ارمنستان می تواند به دلیل عدم حمایت روسیه در درگیری، خروج از این معاهده را بررسی کند. در مصاحبه ای با سی ان آن که در ۱ ژوئن ۲۰۲۳ پخش شد، پاشینیان اظهار داشت که «ارمنستان متحد روسیه در جنگ اوکراین نیست». در ۳ سپتامبر ۲۰۲۳، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، طی مصاحبه ای اظهار داشت که این یک اشتباه ا
ستراتژیک برای ارمنستان است که تنها به روسیه برای تضمین امنیت خود متکی باشد. پاشینیان اظهار داشت: "مسکو نتوانسته است نقش خود را در منطقه قفقاز جنوبی کاهش دهد" و "فدراسیون روسیه نمی تواند نیازهای امنیتی ارمنستان را برآورده کند. این مثال باید به ما نشان دهد که وابستگی تنها به یک شریک است." در مسائل امنیتی یک اشتباه استراتژیک است." پاشینیان نیروهای حافظ صلح روسی را که برای حفظ توافق آتش بس اعزام شده بودند متهم کرد که وظیفه خود را انجام نداده اند. پاشینیان تأیید کرد که ارمنستان در تلاش است تا ترتیبات امنیتی خود را به ویژه با اتحادیه اروپا و ایالات متحده متنوع کند. در جریان اعتراضات ارمنستان در سال ۲۰۲۳ که پس از حمله سال ۲۰۲۳ آذربایجان به قره باغ کوهستانی آغاز شد، تظاهرکنندگان سفارت روسیه در ایروان را محاصره کردند و از خودداری روسیه از مداخله در این حمله انتقاد کردند. برخی از معترضان خواستار رد پروتکل آلما آتا و خروج ارمنستان از CSTO شدند. ارمنستان از شرکت در مانورهای نظامی و نشست سران کشورهای مستقل مشترک المنافع در قرقیزستان در اکتبر ۲۰۲۳ خودداری کرد و از نیروهای حافظ صلح روسیه خواست به روسیه بازگردند. نخست وزیر ا
رمنستان، نیکول پاشینیان، در اواخر اکتبر فراتر رفت و گفت که «هیچ مزیتی» در حضور نیروهای روسی در ارمنستان نمی بیند. در حال حاضر حدود ۱۰۰۰۰ سرباز روسی در گیومری مستقر هستند. توقف عضویت. در ۲۳ فوریه ۲۰۲۴، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، تأیید کرد که ارمنستان مشارکت خود را در CSTO متوقف کرده است. طی یک مصاحبه پخش زنده پاشینیان اظهار داشت: «ما اکنون از لحاظ عملی مشارکت خود را در این معاهده متوقف کرده ایم» و «عضویت در CSTO در دست بررسی بود». در ۲۸ فوریه ۲۰۲۴، پاشینیان طی یک سخنرانی در مجلس ملی اظهار داشت که سازمان پیمان امنیت جمعی تهدیدی برای امنیت ملی ارمنستان است. دمیتری پسکوف در پاسخ به اظهارات پاشینیان اظهار داشت که منشور سازمان پیمان امنیت جمعی مقرراتی برای وضعیت «عضویت منجمد» ندارد. در ۱۲ مارس، پاشینیان گفت که سازمان پیمان امنیت جمعی باید شفاف سازی کند که «چه چیزی قلمرو مستقل ارمنستان را تشکیل می دهد»، زیرا این سازمان هنگام درخواست نیروهای آذربایجانی از مرز به ارمنستان به رسمیت شناخته شده ارمنستان دفاع نکرده است. پاشینیان گفت که اگر پاسخ سازمان پیمان امنیت جمعی با انتظارات ارمنستان مطابقت نداشته باشد، این
کشور رسماً از این سازمان خارج خواهد شد. در ۸ مه ۲۰۲۴، ارمنستان اعلام کرد که کمک های مالی خود را به سازمان پیمان امنیت جمعی متوقف کرده است، که باعث شد روسیه اعلام کند که همچنان موظف به پرداخت حق عضویت خود است. در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ارمنستان اعلام کرد که در تاریخ نامشخصی بعداً رسماً از ائتلاف خارج خواهد شد، با بیان پاشینیان، «ما ترک خواهیم کرد. تصمیم خواهیم گرفت که چه زمانی خارج شویم… نگران نباشید، ما خواهیم رفت.». در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۴، سخنگوی وزارت امور خارجه ارمنستان، آنی بادالیان اعلام کرد که هیچ تغییری در موضع ارمنستان در مورد توقف مشارکت این کشور در سازمان پیمان امنیت جمعی ایجاد نشده است. در ۴ دسامبر ۲۰۲۴، در رابطه با وضعیت عضویت ارمنستان در این سازمان در جریان بحث های پارلمانی در مجلس ملی، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، اظهار داشت که «ما خود را خارج از سازمان پیمان امنیت جمعی می دانیم» و «من معتقدم که از نقطه بی بازگشت عبور کرده ایم» نمایندگی. ارمنستان یک نمایندگی دائمی در CSTO در مسکو، روسیه دارد. از نوامبر ۲۰۱۸، سفیر ویکتور بیاگوف رئیس فعلی نمایندگی دائم ارمنستان در سازمان پیمان امنیت جمعی است. در همین حال
، مهر شیرینیان به عنوان نماینده نیروهای مسلح ارمنستان در مأموریت ارمنستان در سازمان پیمان امنیت جمعی منصوب شده است.
ماریو والدرمارین (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "من، من، من… و دیگران"، "در آخرین لحظه"، "آ.آ.آ. ماساژدهنده حرفه ای، زیبا، آماده ارائه خدمات…"، "ستارگان پائین را می نگردند"، "جنگ بزرگ"، "ساندوکان بزرگ" و "فیلم پایان شب" اشاره کرد. او در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳ به دلیل عوارض ناشی از کووید ۱۹ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
جورجو پاستینا (؛ ۱۹۰۵ – ۱۹۵۶) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. از کارهایی که او کارگردانی نمود، می توان "هنری چهارم" (۱۹۴۳) را که نسخه ای سینمایی از "هنری چهارم" اثر لوئیجی پیراندلو بود، نام برد.
کاسیوس یک تمساح نر آب شور بود که قبلاً توسط رکوردهای جهانی گینس به عنوان بزرگ ترین تمساح جهان که در اسارت زندگی می کرد در سال ۲۰۱۱ به رسمیت شناخته شده بود. اندازه این حیوان طول، تقریباً ) وزن داشت، و در پارک کروکودیل مارین لند، باغ وحشی در جزیره گرین، کوئینزلند، استرالیا نگهداری می شد. کاسیوس در سال ۲۰۱۱ به طور رسمی توسط گینس به رسمیت شناخته شد، اما در سال ۲۰۱۲ این عنوان را به لولونگ تمساح آب شور که در جنوب فیلیپین صید شده بود با باخت. کاسیوس پس از مرگ لولونگ در فوریه ۲۰۱۳ این عنوان را دوباره به دست آورد. گریم وب، کروکودیل شناس، گفت که کاسیوس زمانی که در سال ۱۹۸۴ صید شد، «یک تمساح بزرگ و مسن» بود که بین ۳۰ تا ۸۰ سال سن داشت و احتمالاً در سال ۲۰۲۳ «شاید تا ۱۲۰ سال» سن داشت. کاسیوس در نوامبر ۲۰۲۴ درگذشت. کالبد شکافی علت خاصی برای مرگ پیدا نکرد که نشان می دهد او بخاطر کهولت سن مرده است. نمونه هایی از بدن کاسیوس برای تخمین سن او فرستاده شد و پوست و سر او نگهداری می شود. صید. کاسیوس به عنوان یک حیوان مشکل ساز که به قایق ها در رودخانه فینیس در قلمرو شمالی حمله می کرد شناخته می شد و در سال ۱۹۸۴ صید شد. سه سال بعد، ج
ورج کریگ شکارچی کروکودیل که در سال 1969 Marineland Melanesia را افتتاح کرده بود، او را به جزیره گرین آورد. کاسیوس در زمان معرفی خود در باغ وحش اندازه داشت.