Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ودی شبات بود، کنیسه پر از حدود ۳۲۰ عبادت کننده بود. حاضران همچنین در حال جشن گرفتن بر میتصوا کنیسه در آن آخر هفته بودند. بر اساس تحقیقهای پلیس، کیف های زین پر از ۱۰ کیلوگرم مواد منفجره بر روی یک موتورسیکلت سوزوکی که در مقابل کنیسه پارک شده بود، قرار داده شده بود. سقف شیشه ای کنیسه بر روی عبادت کنندگان فرو ریخت و یکی از درهای کنیسه منفجر شد. قربانیان. چهار نفر در انفجار کشته شدند: چهل و شش نفر نیز زخمی شدند. به گفته محققان، بمب به گونه ای تنظیم شده بود که پس از پایان نمازها و زمانی که عبادت کنندگان در حال ترک ساختمان بودند، منفجر شود. با این حال، مراسم چند دقیقه دیرتر شروع شده بود و بنابراین افراد کمی در نزدیکی بمب بودند. واکنش ها. واکنش عمومی. پس از حمله، انتقادهای گسترده ای از دولت فرانسه صورت گرفت. به مدت سه روز پس از حمله، ده ها هزار نفر از جمله یهودیان، غیر یهودیان، اتحادیه های کارگری، سیاستمداران، در خیابان شانزه لیزه و در نزدیکی کاخ الیزه در اعتراض به حمله راهپیمایی کردند. شب بمب گذاری، تظاهرات در ایستگاه متروی شارل دوگل-اتوال آغاز شد. صبح روز بعد، بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر در حمایت از کنیسه جمع شدند. سیمون ویل
، رئیس وقت پارلمان اروپا، در راهپیمایی های همبستگی شرکت کرد، اما خشم جمعیت از حمایت او از دولت، پلیس ضد شورش را مجبور کرد او را به مکان امنی منتقل کند. در همبستگی با جامعه یهودی، دو اتحادیه بزرگ کارگری فرانسه، کنفدراسیون عمومی کار (CGT) و کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار (CFDT)، خواستار اعتصاب سراسری در ۷ اکتبر شدند. واکنش جامعه یهودی. واکنش فوری جامعه یهودی خشم بود. بسیاری از یهودیان سیاست رئیس جمهور والری ژیسکار دستن را که به نظرشان در برابر تروریست های فلسطینی و افراط گرایان راست گرا نرم بود، مقصر می دانستند. در ۵ اکتبر، تظاهرکنندگان یهودی تلاش کردند به کاخ الیزه و وزارت کشور حمله کنند و با پلیس ضد شورش درگیر شدند. رهگذران با ظاهر نئونازی مورد آزار و ضرب و شتم قرار گرفتند. شهردار نیویورک، اد کاچ، که یهودی بود، ژیسکار را متهم کرد که «یهودیان را به سازمان آزادی بخش فلسطین تحویل می دهد»، مشابه به نحوی که فرانسه ویشی یهودیان را به نازی ها تحویل داد. واکنش نیروهای انتظامی. دولت متعاقباً مجموعه ای از اقدامعای برای حفاظت از مؤسسات یهودی را اعلام کرد. دویست خودروی پلیس و سه شرکت پلیس ضد شورش (مجموعاً ۶۰۰ پلیس) برا
ی حفاظت از جامعه یهودی در سراسر فرانسه اختصاص داده شدند. در پاریس، پلیس ضد شورش در مقابل هر کنیسه مستقر شد. در استراسبورگ، مقامات خیابان مقابل کنیسه شهر را به روی ترافیک وسایل نقلیه بستند. رمون بار. شب حمله، نخست وزیر فرانسه رمون بار به ایستگاه تلویزیونی TF1 فرانسه گفت: «این حمله نفرت انگیز هدفش ضربه زدن به اسرائیلی هایی بود که به کنیسه می رفتند، اما به مردم بی گناه فرانسوی که از خیابان کوپرنیک عبور می کردند، ضربه زد». سخنان او در ۸ اکتبر در مجلس ملی، که به «هموطنان یهودی» خود از «همدردی تمام ملت» اطمینان داد، نتوانست آرامش بخشد. درست قبل از مرگش در آگوست ۲۰۰۷، ریموند بار جنجال پیرامون اظهاراتش را به «لابی یهودی» نسبت داد. تأثیر بر انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۱. نارضایتی طولانی مدت جامعه یهودی ۷۰۰,۰۰۰ نفری فرانسه که به طور فزاینده ای صدا بلند کرده بود، درباره تمایل ضد اسرائیلی سیاست های ژیسکار و واکنش ضعیف دولتش به بمب گذاری کنیسه ممکن است به شکست او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۱ کمک کرده باشد. ژیسکار در کمپین موفقیت آمیز خود در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۴ اکثریت آرای یهودیان را به دست آورد، که او را با تنها ۳۴۰,
۰۰۰ رأی پیروز کرد. اما چند ماه پس از انتخابش، وزیر خارجه خود ژان سووگنارگ را برای دیدار با رهبر سازمان آزادی بخش فلسطین یاسر عرفات اعزام کرد. ژیسکار همچنین با افتتاح دفتر سازمان آزادی بخش فلسطین در پاریس موافقت کرد. در سال ۱۹۷۷، دولت او با آزادی مبارز فلسطینی ابو داود، طراح کشتار المپیک مونیخ ۱۹۷۲، موافقت کرد. در انتخابات ۱۹۸۱، اکثریت رأی دهندگان یهودی به فرانسوا میتران از حزب سوسیالیست رأی دادند که در دور دوم پیروز شد. مسئولیت. تعدادی از مظنونین احتمالی مورد بررسی قرار گرفتند، از جمله نئونازی های اسپانیایی، لیبیایی ها، ملی گرایان فلسطینی و راست افراطی فرانسه. ادعای نادرست نئونازی. چند ساعت پس از بمب گذاری، مردی که ادعا می کرد نماینده فدراسیون ملی و اقدام اروپایی نئونازی (FANE) است، با آژانس خبری فرانسه تماس گرفت و به نمایندگی از FANE مسئولیت را بر عهده گرفت. با این حال، ژان-ایو پلای، یک جوان ۲۵ ساله که ادعا می کرد یهودی است، بعداً اعتراف کرد که این ادعا را برای «"به دردسر انداختن نئونازی ها با قانون» مطرح کرده است. یک سال پس از بمب گذاری، محققان نتوانستند هیچ عامل قطعی را شناسایی کنند. پلیس در ابتدا دو مظنون
قبرسی، الکساندر پانادریو و جوزف ماتیاس را جستجو کرد، اما تحقیقات در آن زمان پیشرفت نکرد. ادعا شد که پنج فلسطینی با گذرنامه های جعلی قبرسی به فرانسه سفر کرده اند. محققان فرانسوی بعداً این حمله را به گروه مبارز فلسطینی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین نسبت دادند. حسن دیاب. دستگیری و استرداد. بیست و هشت سال پس از بمب گذاری، پلیس سلطنتی کانادا استاد دانشگاه حسن دیاب، یک کانادایی لبنانی تبار، را بر اساس درخواست مقامهای فرانسوی دستگیر کرد. گفته می شود دیاب با تصویر مشکوک بمب گذار مطابقت داشت. او رسماً در نوامبر ۲۰۱۴ پس از استرداد از کانادا به اتهام این حمله متهم شد. گروه هایی مانند عفو بین الملل، انجمن آزادی های مدنی بریتیش کلمبیا و انجمن آزادی های مدنی کانادا ادعا کردند که سوابق دانشگاهی وجود دارد که ظاهراً ثابت می کند دیاب در زمان بمب گذاری در بیروت، لبنان بوده است. یک دادگاه فرانسوی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ به دلیل بینات ناکافی اتهامهای علیه دیاب را رد کرد و او در ۱۵ ژانویه به کانادا بازگشت. با این حال، در ۱۹ مه ۲۰۲۱، دادگاه تجدیدنظر حکم قبلی را تأیید کرد و دیاب را به محاکمه در فرانسه ارجاع داد. محاکمه. محاکمه دیاب در پار
یس در ۶ آوریل ۲۰۲۳ آغاز شد. محاکمه به صورت غیابی برگزار شد؛ دیاب پس از آزادی در ۲۰۱۸ در کانادا ماند و برای محاکمه به فرانسه بازنگشت. پس از یک محاکمه سه هفته ای، دیاب در ۲۱ آوریل به جرم قتل ها محکوم شد. دادگاه جنایی او را به حبس ابد محکوم کرد. پرونده دادستانی عمدتاً بر گزارش های اطلاعاتی و گذرنامه ای که ظاهراً توسط دیاب برای سفر به اسپانیا استفاده شده بود، استوار بود، جایی که گفته می شود جبهه مردمی برای آزادی فلسطین حمله را آغاز کرده است. دادستانی استدلال کرد که گذرنامه شامل مهرهای ورود و خروج از اسپانیا در زمان حمله بود. دفاع دیاب اصرار داشت که هیچ مدرک مادی او را به جرم مرتبط نمی کند. با وجود حکم، مشخص نیست که آیا کانادا دیاب را استرداد خواهد کرد یا خیر. واکنش ها. رهبر سازمان چتر یهودیان فرانسه، "Conseil Représentatif des Institutions juives de France"، از محکومیت استقبال کرد.
نه متشکرم (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی پارک ها سون، کوان یول و مون هی کیونگ است. این مجموعه بر پایه وب تون "میونوراگی" اثر سو شین جی است. فصل اول این مجموعه از ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۶ فوریه ۲۰۲۱ از کاکائو تی وی پخش شد. فصل دوم از ۸ ژانویه تا ۲۶ مارس ۲۰۲۲ پخش شد.
گردنه ساتتا، گذرگاه ساتتا ، یک گردنه بخش شیمیزو-کو، شیزوئوکا در شهر شیزوئوکا استان شیزوئوکا (نام قبلی ولایت سوروگا) در ژاپن است. این مسیر یکی از سخت ترین بخش های مسیر جاده توکایدو بود، زیرا قبلاً از نیمه راه کوه ساتتا (۲۴۴ متر) می گذشت که از صخره ای دریایی تشکیل شده است و به خلیج سوروگا نزدیک بود. در اثر زلزله سال ۱۸۵۴ (آنسی ۱) ساحل مرتفع شد و قسمتی از منطقه تبدیل به خشکی شد، بنابراین از آن زمان به بعد جاده اصلی از ساحل عبور کرد و جاده گذر کوهستانی خلوت شد.
نبرد گردنه ساتتا ، نبرد ساتتایاما، بین دسامبر ۱۵۶۸ و ماه بعد در دوره سنگوکو، بین ارتش تاکدا شینگن و ایماگاوا اوجیزانه در گردنه ساتتا واقع در بخش شیمیزو-کو، شیزوئوکا در شهر شیزوئوکا استان شیزوئوکا (نام قبلی ولایت سوروگا) در ژاپن رخ داد. این نبردی بود که بار دوم با ارتش هوجو اوجیماسا اتفاق افتاد. نبرد اول. نبردی که از ۱۲ ماه دوازدهم سال یازده ایروکو (۳۰ دسامبر ۱۵۶۸) تا روز بعد رخ داد «نبرد اول» نامیده می شود. پس از شکست ایماگاوا یوشیموتو توسط اودا نوبوناگا در نبرد اوکه هازاما ایماگاوا اوجیزانه به عنوان رهبر خاندان برگزیده شد، اما ماتسودایرا موتویاسو (توکوگاوا ایه یاسو) از ولایت میکاوا از وضعیت گروگانی طولانی مدت خاندان ایماگاوا خود آزاد شد. با مشاهده این وضعیت، تاکدا شینگن از کای اتحاد سه گانه کای-ساگامی-سوروگا را که سال ها حفظ کرده بود، لغو کرد و سیاست خود را به ضمیمه کردن ولایت سوروگا، قلمرو خاندان ایماگاوا به قلمرو خود تغییر داد تا «راه یابی به دریا» را امکان پذیر کند، و مخفیانه با توکوگاوا ایه یاسو همکاری کرد. پس از بستن پیمان، خاندان تاکدا و توکوگاوا تصمیم گرفتند قلمرو ایماگاوا را در امتداد رود اوی، که مرز
بین ولایت های های سوروگا و توتومی بود، تقسیم کنند. در ۶ ماه دوازدهم، ساال ۱۱ ایروکو، تاکدا شینگن از ولایت کای حرکت کرد و شش روز بعد به اوچیبو، ناحیه ایبارا، ولایت سوروگا (شهر فوجی نومیا، شیزوئوکا فعلی، استان شیزوئوکا) رسید. ایماگاوا اوجیزانه که از این خبر شگفت زده شده بود، بلافاصله به ایهارا تاداتانه دستور داد تا ۱۵۰۰۰ سرباز را برای برخورد و حمله به او در گردنه ساتتا هدایت کند و او نیز در معبد سیکن اردوگاهی برپا کرد. او همچنین یک پیام آور برای هوجو اوجی یاسو از ولایت ساگامی که پدرزنش نیز بود فرستاد و از او خواست که فوراً به جبهه برود و از پشت به شینگن حمله کند. اایماگاوا اوجیزانه خوانده بود که تنها راه ارتش تاکدا برای حمله به سونپو، دژ مستحکم خاندان ایماگاوا، عبور از گردنه ساتتا است و اگر آنها این منطقه را مستحکم کنند و آن را رهگیری کنند، قطعاً می توانند شینگن را از دو طرف با کمک از نیروی تقویتی خاندان هوحو منگنه کنند. در روز دوازدهم نبرد در سمت شرقی گذرگاه آغاز شد و ارتش ایماگاوا به خوبی از گردنه دفاع می کرد. با این حال، طرف تاکدا یا طرف توکوگاوا از ملازمان ارشد خواست تا به طور مخفیانه به طرف تاکدا بپیوندند
و ۲۱ نفر از جمله آساهینا نوبوآکی، سنا نوبوترو و کاتسورایاما اوجیماتو رفتاری مبنی بر پیروی مخفیانه به تاکدا از خود نشان دادند. در سیزدهم، ایماگاوا اوجیزانه، از ترس امنیت خود، از معبد سیکن گریخت و به «ایماگاوا-کان» در سونپو رفت و سعی کرد خود را در قلعه شیزوهاتایاما ، قلعه ای واقع در شمال غربی سونپو، مستقر کند. اما وقتی خبر عقب نشینی اوجیزانه به خطوط مقدم اعلام شد، فروپاشی کامل رخ داد و در تعقیب این امر، ارتش تاکدا از گذرگاه ساتتا عبور کرد و در همان روز وارد سونپو شد. سقوط سونپو. بابا نوبوهارو که پیشتاز ارتش تاکدا بود، بلافاصله قلعه شیزوهاتایاما را اشغال کرد و عقب نشینی ارتش ایماگاوا را امکان ناپذیر کرد. در نتیجه، نقشه ایماگاوا اوجیزانه شکست خورد و او مجبور شد به قلعه کاکه گاوا در ولایت توتومی فرار کند، جایی که آساهینا یاسوتومو، یک ملازم ارشد، هنوز از خاندان ایماگاوا پیروی می کرد. در این زمان، همسر اصلی ایماگاوا اوجیزانه، هایاکاوا دونو، که دختر هوجو اوجی یاسو بود، نتوانست وسیله نقلیه ای به دست آورد و با پای پیاده از سونپو فرار کرد. در نتیجه، سونپو، سنگر خاندان ایماگاوا، در عرض یک روز سقوط کرد. بابا نوبوهارو شهر
سونپو و عمارت ایماگاوا-کان را به آتش کشید و آن را ویران کرد. در واقع، تاکدا شینگن دستور داده بود که عمارت ایماگاوا را به آتش نکشند، زیرا گنجینه های ارزشمندی را در خود جای داده بود که در طی نسل ها از خاندان ایماگاوا منتقل شده بودند، اما نوبوهارو همه این گنجینه ها را سوزاند. پس از آن، هنگامی که نوبوهارو در این مورد مورد سؤال قرار گرفت، او پاسخ داد و گفت: «برای مردم شرم آور است که فکر کنند خاندان تاکدا به سونپو برای به دست آوردن گنج خاندان ایماگاوا حمله کرده است» و گفته می شود شینگن با این امر موافقت کرده است. در همین حال، هوجو اوجی یاسو از ولایت ساگامی به درخواست ایماگاوا اوجیزانه آماده رفتن به جنگ بود، اما قبل از اینکه بتواند آماده شود، گزارشی دریافت کرد که سونپو سقوط کرده است. هنگامی که هوجو اوجی یاسو خبر فرار دختر مورد علاقه اش هایاکاوا دونو را با پای پیاده بدون اینکه بتواند سوار وسیله نقلیه شود دریافت کرد، به شدت عصبانی شد و بعداً نامه ای به اوئه سوگی کنشین در ولایت اچیگو نوشت و گفت: «این تحقیر غیرقابل تحمل است.» نبرد دوم. نبردی که از روز ۱۸ از ماه دوازدهم سال یازدهم ایروکو (۳ فوریه ۱۵۶۹) تا ۲۰ ماه چهارم س
ال دوازدهم ایروکو (۶ مه ۱۵۶۹) رخ داد، «نبرد دوم» نامیده می شود. هوجو اوجی یاسو به پسر ارشدش هوجو اوجیماسا دستور داد تا ۴۵۰۰۰ سرباز را رهبری کند و از قلعه اوداوارا خارج شود و در روز ۵ از ماه اول سال دوازدهم ایروکو، زمانی که سال تغییر کرد، وارد میشیما، شیزوئوکا در ولایت ایزو شد. هوجو اوجیماسا نیروی دریایی ایزو را برای ارسال نیروهای کمکی به قلعه کاکه گاوا اعزام کرد و خودش از طریق زمین به سونپو رفت. هنگامی که ارتش تاکدا از این موضوع مطلع شد، گذرگاه ساتتا را با ۱۸۰۰۰ سرباز، درست مانند ارتش ایماگاوا که قبل از آنها در محل بود، مستحکم کردند و دو ارتش در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. تاکدا شینگن از ساتاکه یوشی شیگه از ولایت هیتاچی و یانادا هاروسوکه از ولایت شیموسا برای حمله به قلمرو هوجو درخواست کرد، در حالی که ایماگاوا اوجیزانه و هوجو اوجی یاسو نیز از اوئه سوگی کنشین از ولایت اچیگو درخواست کردند تا به قلمرو تاکدا به ولایت شینانو حمله کند. در ماه دوم، ارتش تاکدا حمله ای را به قلعه اومیا در سمت ایماگاوا آغاز کرد، اما به دلیل کمک های هوجو شکست خورد و در ماه سوم، مشکلی در تأمین تدارکات به وجود آمد. پس از اینکه دو طرف به مدت
سه ماه بدون وارد شدن به یک نبرد تمام عیار به یکدیگر خیره شدند، در ماه چهارم، تاکدا شینگن نیروهای خود را به طرف کای بیرون کشید و دامادش آنایاما نوبوکیمی را در قلعه اجیری پشت سر گذاشت. پس از آن، هوجو اوجیماسا چندین قلعه را تحت کنترل خود گرفت، نیروهای خود را به طرف ساگامی بیرون کشید و مذاکرات با طرف توکوگاوا را آغاز کرد. اگرچه نبرد بین خاندان تاکدا و خاندان هوجو با تساوی به پایان رسید، اما نبرد بین توکوگاوا ایه یاسو و ایماگاوا اوجیزانه در قلعه کاکه گاوا به تسلیم قلعه با وساطت خاندان هوجو در ۱۷ مه ۱۵۶۹ منجر شد و خاندان هوجو و خاندان توکوگاوا مذاکرات برای اتحاد را آغاز کردند. در پاسخ، طرف تاکدا، پس از کنترل خاندان هوجو، قلعه اومیا را تصرف کرد و نیروهای طرف ایماگاوا را از بین برد و وضعیت جنگ چرخش جدیدی به خود گرفت و دایمیوهای دیگر منطقه را نیز درگیر کرد.
لی اون جه (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۹۰) که به طور حرفه ای با نام جه جه () شناخته می شود، یوتیوبر، تهیه کننده تلویزیونی، میزبان و شخصیت تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان میزبان برنامه "ام ام تی جی" شناخته می شود.
روابط اسرائیل و عمان ، در راستای موضع اتحادیه عرب در رابطه با اسرائیل، عمان رسماً کشور اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد و در بیشتر دوران قرن بیستم در بایکوت اسرائیل شرکت داشت. عمان در دهه ۱۹۷۰ روابط پنهانی با اسرائیل برقرار کرده بود. عمان برای مبارزه با شورش ظفار مارکسیست از اسرائیل درخواست کمک نظامی کرد. در سال ۱۹۹۴، دو کشور روابط تجاری غیررسمی برقرار کردند که در سال ۲۰۰۰ متوقف شد. در سال ۲۰۱۸، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، در راس هیئتی به عمان سفر کرد و با سلطان قابوس و دیگر مقامات ارشد عمانی دیدار کرد. یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه عمان در ماه فوریه ۲۰۱۹ گفت که تا زمانی که یک کشور مستقل فلسطینی ایجاد نشود، عمان روابط خود با اسرائیل را عادی نخواهد کرد. اضافه بر این، عمان هر گونه رابطه و پیوند با اسرائیل را غیرقانونی اعلام کرده است در سال ۲۰۲۰، پس از مرگ سلطان قابوس، نخست وزیر اسرائیل، قابوس را مورد ستایش قرار داد و از درگذشت او ابراز تاسف کرد. در سال ۲۰۲۳، عمان اعلام کرد که به هواپیماهای اسرائیلی اجازه می دهد تا بر فراز حریم هوایی این کشور پرواز کنند که زمان پرواز را به مقصد کشورهای خاور دور کاهش می دهد،
هر چند شرکت حامل پرچم اسرائیل ال عال، پس از جنگ اسرائیل و حماس مسیر پرواز خود از آسمان عمان را متوقف کرد. برای مطالعه بیشتر. A Diplomatic History of Israel’s Relations with Oman: From Clandestine Ties to the Abraham Accords
مریم کشکولی نیا کارگردان، فیلم نامه نویس، انیماتور و مدرس اهل ایران است. او به خاطر آثار زیبا و بدیع اش در انیمیشن تجربی و زیر دوربین (رنگ و روغن /ماسه زیر دوربین) در بسیاری از جشنواره های معتبر جهانی مورد تقدیر قرار گرفته است. او با نخستین اثر خود تحت عنوان «در خانه ما» که برای پروژه پایان نامه کارشناسی ارشد خویش ساخته بود به شهرت ملی و بین المللی دست یافت. دومین اثر وی، «تونل» که با تکینک ماسه زیر دوربین به بازسازی تجربه دردناک روزمره مردم غزه درانتقال مواد غذایی به داخل منطقه محصور می پردازد، جزو بهترین آثار تحسین شده در جشنواره های داخلی و بین المللی می باشد، که جوایز متعددی را از آن خود کرده است. پیشینه علمی و کاری. مریم کشکولی نیا دانش آموخته کارشناسی ارشد انیمیشن از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران است. وی از سال ۱۳۷۲ در رشته گرافیک و تصویرسازی و از سال ۱۳۸۲ در حوزه انیمیشن فعالیت کرده است. او به دعوت قدیمی ترین و معتبرترین جشنواره بین المللی انیمیشن «انسی» در ترکیب هیئت داوران چهل و یکمین دوره این جشنواره قرار گرفت. وی همچنین پیش از این با سه اثر؛ «در خانه ما» در سال ۲۰۰۹، «تونل» در سال ۲۰۱۲ و
فیلم «وقتی بچه بودم» به تهیه کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۲۰۱۵ در این جشنواره حضور داشته است. وی عضو هیئت انتخاب و داوری جشنواره های متعدد بوده همچنین ریاست هیئت مدیره انجمن سینمای انیمیشن ایران (آسیفا) و عضویت شورای انیمیشن انیمیشن مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی را بر عهده داشته است. کشکولی نیا در گروه انیمیشن دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه سوره به عنوان مدرس فعالیت دارد. آثار. انیمیشن (به یاد…)1383 کارگردان، فیلمنامه نویس، انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه کننده: مریم کشکولی نیا تکنیک: فتو انیمیشن مدت زمان: ۳ دقیقه انیمیشن (چگونه تمدن های بزرگ منقرض شدند) ۱۳۸۴ کارگردان، فیلمنامه نویس، انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه کننده: مریم کشکولی نیا تکنیک: پیپر مدت زمان: ۳ دقیقه انیمیشن (در خانهٔ ما) ۱۳۸۶ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه کننده: مرکز گسترش سینمای مستندوتجربی صداگذار: حامی حقیقی مدت زمان: ۵ دقیقه تکنیک: نقاشی زیر دوربین و کامپوزیت کامپیوتری انیمیشن (تونل) ۱۳۹۰ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه کننده: انجمن هنرهای تجسمی، جشنواره مقاومت
صداگذار: حسین مافی مدت زمان: ۷ دقیقه تکنیک: انیمیشن ماسه ای تیزر جشن خانه سینما ۱۳۹۰ کارگردان، انیماتور: مریم کشکولی نیا تکنیک: انیمیشن ماسه ای مدت زمان: ۵۰ ثانیه انیمیشن (وقتیکه بچه بودم) ۱۳۹۳ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه کننده: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان صداگذار: حامی حقیقی مدت زمان: ۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه تکنیک: انیمیشن ماسه ای انیمیشن (مال من است!) ۱۳۹۳ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه کننده: انجمن هنرهای تجسمی، جشنواره مقاومت صداگذر: حسین مافی مدت زمان: ۵ دقیقه تکنیک: انیمیشن ماسه ای جوایز و نامزدی ها. جوایز و حضور در جشنواره انیمیشن (به یاد…): جوایز انیمیشن (در خانهٔ ما): جوایز انیمیشن (تونل): = منابع =
ای بی اس-سی بی ان () یک شبکه پخش همگانی فیلیپینی و صاحب آن شرکت ای بی اس-سی بی ان بود. مقر اصلی این شبوه در مرکز ای بی اس-سی بی ان، کزون سیتی، فیلیپین قرار دارد.
اخترخداشناسی رشته ای است که روش ها و حوزه های علوم فضایی را با الهیات سیستماتیک ترکیب می کند. اخترخداشناسی به پیامدهای الهیاتی، فرهنگی و اخلاقی کاوش در فضا می پردازد و عنصرهای اسطوره و دین را در علوم فضایی شناسایی می کند. اخترخداشناسی یک «شاخه چندرشته ای از الهیات است که رابطه بین خدا و خلقت، به ویژه خلقت جهان در طول زمان را دربر می گیرد». تد اف پیترز. این میدان را به عنوان «کرم چاله ای نبوی که فضا-زمان را به دگرگونی معادشناختی مرتبط می کند»، یک الهیات طبیعت به جای الهیات طبیعی توصیف می کند.
کیهان شناسی هندواروپایی به افسانه آفرینش اسطوره های نیاهندواروپایی بازسازی شده اشاره دارد. اگرچه می توان برخی شباهت های موضوعی را با خاور نزدیک باستان (زوج ازلی آدم و حوا) و حتی افسانه های پلینزی یا آمریکای جنوبی انجام داد، اما مطابقت های زبانی موجود در همزادگان "*مانو" و "*یمو" این احتمال را می دهد که اسطوره مورد بحث در اینجا خاستگاه نیاهندواروپایی (PIE) دارد. از دهه ۱۹۷۰، نقوش بازسازی شده مانو و یمو، و تا حدی تریتو، عموماً در بین پژوهشگران پذیرفته شده است.
این فهرست نشان های ملی و رسمی کشورهای آمریکای شمالی است.
کلودیا واکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای برنلی بازی می کند. او قبلا برای بیرمنگام سیتی، اورتون، لیورپول، استوک سیتی و وستهام یونایتد بازی کرده بود. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان, زیر ۱۹ سال زنان انگلستان، و زیر ۲۳ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
شراب اسرائیلی توسط صدها شراب خانه تولید می شود، از دکه های کوچک تا شرکت های بزرگ که بیش از ده میلیون بطری در سال، شراب تولید می کنند. شراب از دوران کتاب مقدس در سرزمین اسرائیل تولید شده است. شراب در دوران امپراتوری روم به رم صادر می شد، اما در زمان حاکمان مسلمان، تولید شراب تقریباً از بین رفت. در زمان صلیبیون، شراب سازی به طور موقت احیا شد. صنعت شراب امروزی اسرائیل توسط بارون ادموند جیمز دو روتشیلد، مالک بوردو تحت املاک شاتو لافیت-روتشیلد تأسیس شد. امروزه شراب سازی اسرائیل در پنج منطقه تاکستان رو به رشد انجام می شود: ناحیه جلیل (الجلیل، از جمله بلندی های جولان)، منطقه ای که به دلیل ارتفاع زیاد، نسیم خنک، تغییرات دمایی مشخص در روز و شب و خاک غنی و دارای زه کشی مناسب، مناسب ترین منطقه برای کشت انگور است. جبال الخلیل، که اطراف شهر اورشلیم را احاطه کرده است. سامسون، که بین جبال الخلیل و دشت ساحلی واقع شده است. نگب، یک منطقه بیابانی نیمه خشک، که در آن آبیاری قطره ای امکان رشد انگور را فراهم کرده است و دشت شارون در نزدیکی سواحل مدیترانه و درست در جنوب حیفا، اطراف شهرهای زیخرون یاکوف و بنیامینا، که بزرگ ترین منطقه ک
شت انگور در اسرائیل است. در سال ۲۰۱۱، صادرات شراب اسرائیل بالغ بر ۲۶٫۷ میلیون دلار بود. در سال ۲۰۱۲، اسرائیل ۱۲٬۳۵۵ هکتار باغ انگور داشت. تاریخچه. دوران باستان صنعت شراب سازی از دوران کتاب مقدس در سرزمین اسرائیل وجود داشته است. در کتاب سفر تثنیه ذکر شده است، میوه درخت مو، جزو یکی از هفت میوه مقدسی است که در سرزمین اسرائیل یافت می شود "(Deut. 8:8)". به خاطر موقعیت اسرائیل که در امتداد مسیر تاریخی تجارت شراب، میان بین النهرین و مصر بود، دانش شراب سازی و اثرات آن را با خود به همراه آورده است. شراب نقش بااهمیتی در مذهب قوم بنی اسرائیل کهن ایفاء می کرد، وفق اینکه تصاویر انگور در حال رشد، محصول انگور و شراب سازی برای نمایش آرمان های مذهبی مورد استفاده قرار می گرفت. در روم باستان، شراب از اسرائیل به روم صادر می شد که پرطرفدارترین آن شراب انگوری بود و با حک نام شراب ساز روی خمره سفالی همراه بود. سده های میانی شراب سازی که در حکومت اسلامی محدود شده بود، بین قرن یازده تا سیزده میلادی در دولت های صلیبی به طور موقت احیاء گردید ولی با در دست گرفتن قدرت توسط حکومت اسلامی و به دنبال آن آوارگی یهودیان، صنعت شراب سازی دوباره
به خاموشی گرائید. دوران نوین دوره بریتانیا و عثمانی یک پژوهشگر مرجع دینی در سال ۱۸۴۸ اولین شراب سازی دارای سندیت را در اورشلیم، در دوره امروزی تأسیس کرد ولی دوام کوتاهی داشت. در سال ۱۸۷۰، اولین کالج کشاورزی یهودی، میکوه اسرائیل (Mikveh Israel) تأسیس شد و دوره صنعت شراب سازی ارائه داد. بنیان صنعت شراب امروزی اسرائیل را می توان در اواخر قرن ۱۹ ردیابی کرد، زمانی که فرنچ بارون ادموند دو روتشیلد، مبادرت یه واردات گونه های انگور فرانسوی و دانش فنی آن به منطقه کرد. در سال ۱۸۸۲، او به ایجاد شراب سازی کرمل و نیز تاکستان ها و تأسیسات تولید شراب در ریشون لتسیون و زیخرون یاکوف در نزدیکی حیفا کمک کرد. شراب سازی کرمل که همچنان در حال فعالیت است، بزرگ ترین تولیدکننده شراب اسرائیلی است و پیشرو در بسیاری از پیشرفت های فنی و تاریخی در دو حوزه شراب سازی اسرائیلی و پیشینه آن است. یکی از اولین خطوط شماره تلفن در اسرائیل در شراب سازی کرمل نصب شد و اولین نخست وزیر این کشور، داوید بن گوریون هنگام جوانی در انبار این شراب سازی کار می کرد. بعد از استقلال اسرائیل در بیشتر تاریخچه عصر امروزی اسرائیل، صنعت شراب اسرائیلی به طور عمده بر تول
ید شراب کوشر استوار بود که به منظور ارائه به جوامع یهودی، به سراسر جهان صادر می شد. کیفیت این شراب ها متفاوت بود، وفق اینکه بسیاری از شراب های تولیدی محصول تاکستان های پربازده بودند که کمیت را بر کیفیت انگور ترجیح می دادند. بسیاری از این شراب ها شیرین بودند. شراب تولیدی امروز اسرائیل حاصل گونه های انگوری است که ریشه آنها به گونه های انگور فرانسوی بازمی گردد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، شراب سازی کرمل با ساخت شراب خشک سرمیز، عنوان اولین شراب سازی در اسرائیل را به دست آورد که توانست این نوع شراب را تولید کند. در دهه ۱۹۸۰، این صنعت در مجموع یک جان تازه در کیفیت شراب سازی را به خود دید، این امر به علت ورود استعداد شراب سازی استرالیا، کالیفرنیا و فرانسه بود که فناوری مدرن و دانش فنی را وارد صنعت شراب در حال رشد اسرائیل کرد. در سال ۱۹۸۹، اولین شراب سازی بوتیک در اسرائیل با نام شراب سازی مرگالیت (Margalit Winery) ایجاد شد. دهه ۱۹۹۰ شاهد «شکوفایی» مابعد در گشایش شراب سازی های بوتیک بود. در سال ۲۰۰۰، ۷۰ شراب سازی در اسرائیل وجود داشت که در سال ۲۰۰۵ تعداد آنها به ۱۴۰ عدد رسید. امروزه، کمتر از ۱۵ درصد از شراب اسرائیل در جهت اهدا
ف شعائر دینی تولید می شود. سه تولیدکننده بزرگ شراب سازی به نام های شراب سازی کرمل، سرداب های شراب برکان (Barkan Wine Cellars) و شراب سازی ارتفاعات جولان (Golan Heights Winery) بیش از ۸۰ درصد از بازار داخلی را در اختیار خود دارند. بزرگ ترین مقصد صادرات شراب اسرائیلی، ایالات متحده آمریکا است. با اینکه اسرائیل تنها حدود یک چهارم سطح زیر کشت، در قیاس با لبنان را در اختیار دارد به عنوان کشوری پیش رونده فعال در بخش شرق مدیترانه پدیدار گردیده است و این امر به این خاطر بوده که در پی به روزرسانی این صنعت با فناوری جدید و نیز بازار بزرگ صادراتی خود بوده است. اقلیم و جغرافیا. اسرائیل، اقلیم مدیترانه ای واضحی دارد وفق اینکه این کشور تا حدودی در امتداد عرض جغرافیایی سن دیگو و مرز ایالات متحده آمریکا–مکزیک واقع شده است. در این کشور دو فصل اصلی وجود دارد که یکی فصل تابستان گرم و مرطوب با بارندگی خیلی کم است که از ماه آوریل تا اکتبر طول می کشد و دیگری فصل زمستان سرد و بارانی که از اواخر اکتبر تا مارس می باشد. در فصل زمستان متوسط بارندگی در حدود ۲۰ اینچ (۵۰ سانتی متر) است، وفق این که در برخی مناطق، بارش سالانه تا حدود دو براب
ر آن معادل ۳۵ اینچ (۹۰ سانتی متر)، مشاهده شده است. برخی از تاکستان ها که در مناطق مرتفع بلندی های جولان قرار دارند در ماه های فصل زمستان در معرض بارش برف قرار می گیرند. در طی فصل خشک رشد انگور، جهت تداوم رشد و پرورش انگور، آبیاری قطره ای ضروری است. متصدیان تاکستان از روش های سایبان انگور و هرس کردن بهره می برند تا بیشترین سایه را در برابر نور خورشید ایجاد کنند. برداشت انگور اغلب در هنگام شب و در دمای خنک تر صورت می گیرد. خشک بودن آب و هوا در طی فصل رشد انگور یک مانع محافظتی در برابر بسیاری از بیماری های انگور است که در آب و هوای مرطوب قابل پیشرفت هستند و به متصدیان تاکستان اجازه می دهد تا با آبیاری رشد و بازدهی محصول را کنترل کنند. اسرائیل از لحاظ وسعت به طور تقریبی معادل ایالت نیوجرسی است و از سمت شمال و شمال شرق با لبنان و سوریه، از غرب با دریای مدیترانه، از جنوب غرب با مصر هم مرز بوده، رود اردن و دریای مرده همراه با مرز اردن، مرز شرقی این کشور را تشکیل می دهند. انگورها در سراسر این کشور، از رشته کوه های در امتداد لبنان، مرزهای سوریه تا بئرشبع و عراد در حال رشد هستند. همچنین مزرعه های کوچک کشت انگور در دره