Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زدیکان، شوق مطالعه به شکل بنیانی در او شکل گرفت و در همین دوره بود که مشتاقانه انواع کتاب ها در عرصهٔ علوم، جامعه شناسی، تاریخ و به ویژه ادبیات کلاسیک جهان را با علاقمندی مطالعه کرد. تحصیلات. سال ۱۳۵۱ با ورود به دانشکده ی هنرهای تزئینی در تهران با تنوعی از شیوه های تمرین هنری و عرصه های مختلف کارِ تجسمی آشنا شد و شکل گیری مناسبات اجتماعی جدید میان او و استادان و هم دانشکده ای ها، سال هایی پر از انگیزه های نوی فکری برایش فراهم ساخت. سال های حضور در دانشکده، فرصت خوبی برای تمرین و کار و کوشش و کشف بود. در این سال ها آشنا شدن و بهره بردن از حضور استادانی چون شیددل، لیلیت تریان، حسین کاظمی، محمد ابراهیم جعفری، غلامحسین نامی، میرفندرسکی، انواری، احراری، سبب شکوفایی ارزش های وجودی اش گردید. در این میان شیددل و خانم تریان در مناسباتی نزدیک تر، بر زندگی عاطفی-اندیشه ای او اثر به بار آوردند. بیش از دو سال همراهی و همکاری با استاد شیددل، هنگام اجرای نقاشی بزرگ دیواری در کاخ کشاورزی، سبب توسعهٔ توانمندی های اندیشه ای و عملیِ وی در فعالیت های هنری گردید. در سال های دانشکدهٔ تزئینی، به سبب انگیزه های اجتماعی در مشارکت با
بعضی استادان و هم دانشکده ای ها، فعالیت های پیشتاز و فرهنگیِ بسیاری را به انجام رساند. چاپ نخستین نشریهٔ دانشجویی، راه اندازی کتابخانه، شکل بخشیدن به گروه تئاتر با راهنمایی استاد ابوالحسن ونده ور، برپاییِ شب های شعر و ادب و سخنرانی و ده ها تلاش دیگر که همگی سبب ایجاد رأی و دیدگاه فرهنگیِ همه سویه نگر و پویای او گردید و نتایج این قابلیت ها در سال های بعد در روند تجربه های آموزشی اش در جایگاه مدرسِ هنر به شکلی آشکار سودمند واقع شد. فعالیت ها و حرفه. کلهرنیا بعد از گذراندنِ دورهٔ خدمت سربازی، به مدت یک سال با دانشگاه هنر همکاری داشت. بازگشت به کرمانشاه در زمان جنگ با نیت کار و فعالیت و خدمت در زادگاه، فرصتی بود برای راه اندازیِ نخستین هنرستان هنرهای تجسمی پسران کرمانشاه و همکاری با مراکز آموزش هنر و سازمان های دیگر و شکل گیری شالوده های اندیشه اش دربارهٔ بازمانده های روش زندگی و تفکر اسطوره ایِ تاریخِ مردم کُردِ منطقه که در دراز مدت منجر به آگاهی های کامل تری دربارهٔ اسطوره های بنیانیِ ملی به شکلی جدید گردید. بنیان گذاری هنرستان کرمانشاه با همراهی همسرش فروغ درافشان و مرتضی شریفی، فرصتی ایجاد کرد تا جوانان صاحب
استعداد بتوانند شانس های جدیدی برای رشد و توسعه بیابند. از دل این هنرستان، برخی از افرادِ پر ارزش جهان هنر و اندیشهٔ امروزِ ایران همچون فریدون بیگلری (باستان شناس)، اردشیر پژوهشی، مسعود همتی، محمدرضا نادری، کامران شریفی و… برآمدند. پس از بازگشت به تهران، در سال ۱۳۶۹ همکاری اش با دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی آغاز شد. دورهٔ طولانی تدریس وی تا سال ۱۴۰۱ ادامه داشت. در طی این سال ها افراد پرشماری در عرصهٔ فعالیت های اندیشه ای، علمی و هنری، تحت تأثیر او شکوفا شدند. در گروه ارتباط تصویری با مدیریت او از سال ۱۳۷۵، دورهٔ درخشان و پرآوازهٔ آموزشیِ این گروه شکل گرفت. تدریس در رشته های گوناگونِ هنری در دانشکدهٔ صدا و سیما و مراکز آموزشی دیگر، همکاری با کمیسیون تألیف کتاب های آموزش هنرِ دانشکده های علمی-کاربردی، همکاری با سازمان ها و نهادهای دولتی و غیردولتی، ملی و بین المللی به عنوان مشاورِ پژوهشی و هنری و فرهنگی، از جمله فعالیت های او است. روش تدریس او از به هم تنیده شدن ارزش های اندیشه ایِ هنری، معنوی، روان شناسی و فلسفی برمی خیزد. او در خلق آثارش از اسطوره های کهن ایرانی الهام می گیرد و م
فهوم خیر و شر در آن ها بازتابی گسترده دارد. از این رو برخی منتقدان او را ویلیام بلیک ایران می دانند و از او به عنوان یکی از نمایندگان برجسته نقاشی-شعر ایران نیز یاد می شود. در تمام این سال ها به سبب جایگاه فکری و تنوع اندیشه اش، سخنرانی های بسیاری با مفاهیم متفاوت در مراکز گوناگون ارائه نمود. برنامه ریزی و مشاوره و اجرای پروژه های فرهنگی و شرکت در بسیاری از جشنواره های هنری، با عنوان عضوِ شورای سیاست گذاری، دبیر یا داور، جزو کارهای او محسوب می گردد. کمیسیون های مختلفِ هنری-فرهنگی به ویژه در وزارت ارشاد اسلامی، صدا و سیما، وزارت نفت، وزارت نیرو، کشت نیشکر خوزستان، شهرداری، جهاد دانشگاهی، موزه های مختلف و نیز در نهادهای مدنی مانند سازمان یونسکو و یونیسف در دوره های متعدد، از مهارت ها و طرز فکر او بهره ها برده اند. همکاری با عنوان مدیر هنری چه در پروژه های اقتصادی و چه در نهادهای فرهنگی یا نزد ناشرین از زمره کوشش های او بوده است. همراه با فعالیت های شمرده شده، شرکت در نمایشگاه های هنری گروهی و برپایی چندین نمایشگاه انفرادیِ طراحی را در کارنامهٔ او می شود یافت. کلهرنیا به واسطهٔ توسعهٔ تفکرِ تحلیلی-انتقادی، در جه
انِ تجسمی و انجام پروژه های آموزشی-مطالعاتیِ فراوان، و نشرِ برخی دیدگاه ها، به عنوان شخصیتی مستقل و اندیشه ورز شناخته شده است. طی این سال ها سازمان ها و نهادهای ملی مختلفی به احترام او مراسم بزرگداشت و تکریم برپا نموده اند. از جمله فرهنگسرای نیاوران، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کرمانشاه، اهدای نشان سروِ مرداد از جانب انجمن طراحان گرافیک کرمانشاه به پاس بنیانگذاری آموزش گرافیک در کرمانشاه (۱۳۹۰)، راه اندازی خانهٔ فرهنگ در سرپل ذهاب به نام او و… از زمان شکل گیری انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، بهرام کلهرنیا همراه با سایر پیشگامان گرافیک، به عنوان عضو و در برخی دوره ها به عنوان عضو هیئت مدیره با انجمن همکاری نموده و در این مدت در شکل بخشیدن به پیکرهٔ قانونی و تدوین آیین نامه های اجرایی، نقش مؤثری داشته است. او همچنین از سال ۱۳۹۰ عضو افتخاری انجمن طراحان گرافیک کرمانشاه است. در دوره ای از فعالیت ها در صدا و سیما، ضمن ارائهٔ مشاوره های فنی برای ارتقای وضعیت تولید در شبکهٔ ۴ سیما، برنامه های «سیمای ۴» و «چهار خوانِ خِرد» در سال های ۱۳۸۶–۸۷ را با محوریت فرهنگی، اجتماعی با بیان تحلیلی، انتقادی تولید نمود. در سال ۱۳
۹۸ بهرام کلهرنیا با راه اندازی «گالری وَرد»، مرکزیتی فرهنگی برای شکل بخشیدن به آرزوها و خواسته های هنری-فرهنگی اش به وجود آورد تا بتواند در نقشی جدید فعالیت هایش را ادامه دهد. حاصل این موضوع برپایی ده ها نمایشگاه و نشست های پرشمار نقد و تحلیل و بحث در عرصه مفاهیم هنری بوده است. در شرایط کنونی ضمن انجام فعالیت های فرهنگی-هنری-پژوهشی، به عنوان رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران و عضو شورای عالی خانه هنرمندان ایران در راستای ایجاد شرایط مناسب برای فعالیت هنرمندان و اهل فرهنگ مشغول به فعالیت است. دیدگاه ها. وی در گفت وگویی دربارهٔ آثار هنری خود در نمایشگاه «سهم شک» گفت: "من در آثارم آینه هایی را در برابر بینندگانم گذاشتم تا بخش های دیگر موجودیت خودشان را بیابند. ما اگر فیزیک ظاهری را کنار بگذاریم، در داخل و در وجودمان چیز دیگری وجود دارد. درون من قشونی از سوارکاران و مبارزین راه کمین کرده اند. در داخل کس دیگری، راه زن ها کمین کرده اند و در داخل یک نفر دیگر، پرنده ای افسانه ای آواز می خواند. زندگانی راه بیان این موجودات را بسته است. ما پنهانِ خودمان را نمی بینیم و گوش مان را به صدای افسانه سرای خودمان
بسته ایم. من این چیزها را بیدار کردم و به بیننده نشان دادم که ببیند این ها هم در درونش ساکن هستند. وقتی چند نفر از یک تابلو خوش شان می آید، متوجه می شوم که چه مشترکات جالبی میانشان وجود دارد. متوجه می شوم که موجود پنهان و نهاد کهن الگوییِ آدم ها در برابر این تابلوها می توانند حساس شوند و سربلند کنند. این برای من اهمیت دارد." "واقعیت قضیه این است که این ها ناگهانی پیدا نشده اند و پیش از من وجود داشته اند. جهان پدیده ای ازلی-ابدی است و من فقط فرصت کوتاهی برای تجربهٔ برش کوچکی از هستی را دارم. موجودیت ازلی-ابدیِ هستی در من جاری است. من چه در هیبت موجودیت کیهانی ام و چه در هیبت زندگانی شخصی خودم به طریق دیگری زیستم. من خوب خواندم، خوب زندگی کردم، از منابع هستی به خوبی بهره بردم و از برکت جهان سیراب شدم. من بر این باورم که هر آدمی در داخل خودش چندین آدم دیگر دارد؛ موجوداتی که زیر جلد چهره او کمین کرده اند و قرار است در هر لحظه هر کدام بیدار شده و عهده دار موضوعی شوند. هر کسی اگر از بامداد تا شامگاهش را نگاه کند، دگرگونی های رفتار خودش را می تواند بفهمد. آدمی مدام دگرگون می شود و این دگرگونی متصل به دَمِ موجوداتی س
ت که در ما قرار گرفته اند." "در تفکر مشایخ اندیشه ایرانی، دائماً از این گوناگونی، هزارچهره و سیمرغ بودن گفت وگو می شود. من این را خیلی جدی باور دارم و معتقدم که به کهن سالگی تاریخ در هر آدمی هزاران آدم تعبیه شده است. حال گاهی راه به ادراک آن نمی بریم و آن را نمی شناسیم و گاهی به ما نزدیک است. من به سبب نوع زندگانی خودم به این جهان نزدیک شده ام. نه تنها به آن نزدیک شدم، بلکه در بازگشت به درون، در او بازی، کودکی، شرارت و تنبلی کردم. کنار سلحشوران، بزه کارها، خلاف کاران و… قرار گرفتم. بارها در این جهان سر دار رفتم، بارها خسبیدم، بارها بیدار شدم و بارها دل باختم. من نمی خواهم باور کنم ولی می خواهم بپذیرم که سرنوشتی که انسان پیدا کرده و به یک مصرف کننده سطحی نگر کوچک و کم کیفیت تبدیل شده، سرنوشت اصیل و واقعی برای انسان است. من معتقدم که ریشه های وجودی انسان بسیار غنی تر و نیرومندتر از آن چیزی است که خود او فکر می کند. ما موجودیت تاریخی داریم و در این موجودیت تاریخی است که عجایب المخلوقات پیدا می شود و این عجایب المخلوقات چهره های دیگر موجودیت ما هستند که به این شکل درآمده اند." حسین نوروزی، منتقد هنری و نقاش، دربا
رهٔ آثار کلهرنیا در نمایشگاه انفرادی «سهم شک» نوشت: "«وجوه شخصیتی و توانایی ها و خلاقیت های خاص برخی از آدم ها، گویی در میان بسیاری تبحرهای آنان مغفول مانده و اغلب کم دیده می شود یا اصلاً دیده نمی شود. منظورم به کسی همچون بهرام کلهرنیا است. مردی که لباس های فاخر بسیاری از معارف و هنرها براندامش برازنده و شایسته نمود و جلوه می کند و هیچ خلعتی از فرهنگ و دانایی و هنر ایرانی برتنش زار نمی زند." "مردی دانا و به معنای قدیم، حکیم، فنان، سخنور، معلم و مجری توانا در محافل بزرگ و رسانه های جمعی، دارای قلم و بیانی شیوا که واژگان همچون بردگانِ رامِ ذهنِ پردازش گرِ شیرین گفتار اویند و صاحب ایده و فکر و نظر در عرصه مدیریت های کلان و تأثیرگذار در هنر معاصر ایران." "... اما این بار بهرام کلهرنیا در خلعتی دیگر و در شمایلی حیرت انگیز بر صحنه زندگانی اش ظاهر می شود؛ کلهرنیا به مثابه یک طراح قدر و توانا. با آثاری شگرف در ابعادی نه چندان مرسوم ومعمول. این بار پیکره ساز ماهرِ هم روزگارمان، مجموعه طراحی های غیر عرفش را که نه من و نه خیلی ها ندیده بودیم و از وجودشان بی خبر بودیم در گالری آ تهران در معرض نگاه می گذارد. قدرت دست در ط
راحی، درگیر کردن مخاطب با ترکیب بندی های بغایت تأثیرگذار و بهت انگیز و مضامینی که میان اسطوره های کهن و شمایل های قدرتمند معاصر در تلاش القای مفهومی نو در بیانی هنرمندانه است." "کلهرنیا الماسی تیز و بسیار چند وجهی است. او را و شخصیت و تکوین کاراکتر هنری اش را نمی توان به یک باره باز شناخت. هنرمندی به شدت چند لایه همچون اسلاف ایرانی اش و مردی که آرام و قرار ندارد. اگرچه با محاسن سپیدگون اش اصرار بر سپری شدن ایام را به ما گوشزد می کند، اما نیروی خلاقه و شور و هیجان و امید او به جوان ترها پهلو می زند و با تواضعِ مثال زدنی اش، آرام و معلم وار، نقصانی در عرصه هنرهای تجسمی معاصر ایران را به رخ می کشد." "طراحی! او با تمام وجودش در کارهایش از غربت مداد و عزلت سیاهی و خاکستری ها و ارزش مغفول مانده طراحی به عنوان فصل مشترک و عنصر پایه و اصلی بسیاری هنرهای دیداری تذکر می دهد.»".
پیلیلا ()، به طور رسمی شهرداری پیلیلا ()، یک شهرداری درجه یک در استان ریزال، فیلیپین است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۰، جمعیت آن ۷۱٬۵۳۵ نفر است. اطراف آن را مزارع، کوه های کوچک، دشت ها و درختان احاطه کرده اند. پیلیلا به شهرداری میدان سبز ریزال معروف است. پیلیلا از آنتیپولو و از مانیل فاصله دارد.
وینارتتا ( " وین torte")، یک دسر محبوب است که منشأ آن در قرن نوزدهم ایسلند است، که اکنون در بین نوادگان مهاجران ایسلندی به آمریکای شمالی محبوب است. این دستور غذا در 150 سال گذشته تغییر کمی داشته است و اغلب توسط سازندگان آمریکای شمالی به شدت حفظ می شود. دستور غذاها از خانواده ای به خانواده دیگر کمی متفاوت است، اما بیشتر وینارتتاها کیک های چند لایه ای هستند که از لایه های متناوب بیسکویت و آلو با طعم بادام و/یا هل یا گاهی مربای آلو تهیه می شوند، این کیک در حال حاضر در جوامع ایسلندی در کانادا و ایالات متحده بیشتر از ایسلند شناخته شده است. کیک مدرن ایسلندی با کیک سنتی متفاوت است و مربای آلو از جمله خامه یا توت فرنگی جایگزین معمولی است.
سینایت، به طور رسمی شهرداری سینایت ( ; )، یک شهرداری درجه ۳ در استان ایلوکوس سور، فیلیپین است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۰، جمعیت آن ۲۵۹۹۸ نفر است. این شمالی ترین شهرداری استان است و از مرکز استان، ویگان، از Laoag، و از مانیل فاصله دارد.
لیگ کالیفرنیا یک لیگ بیسبال کوچک است که در کالیفرنیا فعالیت می کند. پس از طبقه بندی در سطوح مختلف در طول عمر خود، از سال ۱۹۹۰ تا زمان تنزل آن به Single-A پس از سازمان دهی مجدد لیگ های کوچک توسط لیگ برتر بیسبال در سال ۲۰۲۱ در کلاس A-پیشرفته فعالیت کرد. این لیگ به طور موقت برای فصل ۲۰۲۱ به عنوان Low-A West فعالیت می کرد قبل از اینکه در سال ۲۰۲۲ نام اصلی خود را از سر بگیرد. قبل از همه گیری کووید-۱۹، تعداد تماشاگران لیگ در هر فصل افزایش می یابد، با بیش از یک میلیون هوادار در بازی ها در سال، که بخشی از رشد و گسترش عمومی در سراسر کشور به شهرهای کوچکتر، شهرها و مناطق پایین تر از لیگ ملی یا لیگ آمریکایی است. با مینور لیگ بیسبال در سطوح مختلف بازی که در چند دهه اخیر محبوبیت فزاینده ای داشته است.
کره ای ها در مالزی ()، شمار کره ای ها در این کشور در سال ۲۰۱۵، بالغ بر ۱۲٬۶۹۰ نفر بود که باعث شد در بین بزرگ ترین جوامع کره ای های خارج از کشور حائز رتبه ۲۲ گردند و در منطقه جنوب شرق آسیا رتبه پنجم را به خود اختصاص دهند. تاریخچه مهاجرت. پیشینه کره ای ها در مالزی به حدود نیم قرن پیش بر می گردد؛ مالزی و کره جنوبی در سال ۱۹۶۰ روابط دیپلماتیک خود را برقرار کردند و در همان دهه، هنگامی که مالزی با کمبود پزشک مواجه شد، شماری از پزشکان خارجی از جمله کره ای و فیلیپینی، مجوز فعالیت در مالزی را دریافت کردند.
استنلی () یک خودرو خودران است که توسط تیم مسابقه استنفورد دانشگاه استنفورد با همکاری آزمایشگاه تحقیقات الکترونیک فولکس واگن (ERL) ساخته شده است. این مسابقه در سال ۲۰۰۵ برنده چالش بزرگ دارپا شد و جایزه ۲ میلیون دلاری را برای تیم مسابقه استنفورد به ارمغان آورد. تیم مسابقه استنفورد. تیم مسابقه ای استنفورد به رهبری دانشیار سباستین ترون، مدیر آزمایشگاه هوش مصنوعی استانفورد، تنها با هدف رقابت در چالش بزرگ دارپا در سال ۲۰۰۵ توسعه یافت. استنفورد در چالش بزرگ دارپا در سال ۲۰۰۴ شرکت نکرد و در نظر گرفته شد که شانس ۲۰:۱ برنده شدن در رقابت ۲۰۰۵ را دارد. این خودرو در حال حاضر در موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان قرار دارد. این خودرو در نمایشگاه بین المللی خودرو نیویورک ۲۰۰۶ و دو سال در موزه فولکس واگن اتو اشتاد (آلمان) به نمایش گذاشته شد. تیم مسابقه ای استنفورد یک وسیله نقلیه جدید، یک واگن فولکس واگن توآرگ اصلاح شده، به نام جونیور، در چالش شهری دارپا در سال ۲۰۰۷ وارد کرد. سایر مشارکت کنندگان کلیدی در این تیم عبارتند از: مایکل مونتمرلو (سرپرست نرم افزار)، سون استروهبند (مهندس اصلی سخت افزار)، دیوید استیونز (رباتیک/مهندس)، هند
ریک دالکمپ (سرپرست بینایی کامپیوتر)، سدریک دوپونت (سرپرست خودرو)، و پاملا ماهونی (رهبری ارتباطات). ساختار. این خودرو به عنوان یک مدل استاندارد اروپایی دیزلی فولکس واگن توارگ که توسط ERL فولکس واگن برای مسابقات ارائه شده بود آغاز شد. تیم مسابقه استنفورد برای سیستم کنترل "drive by wire" خود، توآرگ را انتخاب کرد که می توانست به طور مستقیم از یک کامپیوتر درون رو نگهداری شود (و این کار توسط ERL انجام شد) بدون استفاده از اکتواتورها یا موتورهای سرو؛ با این حال، فرمان رانندگی با یک موتور الکتریکی و تغییر دنده با یک پیستون هیدرولیک انجام می شد). برای ناوبری، این خودرو به پنج واحد Sick AG لیدار روی سقف مجهز شد تا یک نقشه سه بعدی از محیط بسازد، بنابراین سیستم GPS سنجش موقعیت را تکمیل کند. یک سیستم هدایت داخلی با استفاده از ژیروسکوپ و شتاب سنج، جهت خودرو را کنترل می کند و همچنین برای تکمیل GPS و سایر داده های حسگر عمل می کند. اطلاعات راهنمایی اضافی توسط یک دوربین فیلمبرداری برای مشاهده شرایط رانندگی تا هشتاد متر (فراتر از محدوده LIDAR) و برای اطمینان از فضای کافی برای شتاب ارائه شد. استنلی همچنین سنسورهایی را در چاه چرخ
نصب کرده بود تا الگوی حک شده روی تایر را ثبت کند و در صورت از دست دادن سیگنال (مانند هنگام رانندگی از طریق تونل) به عنوان کیلومترشمار عمل کند. با استفاده از داده های این حسگر، رایانه داخلی می تواند میزان مسافتی را که از زمان از دست رفتن سیگنال طی کرده است را مشخص کند. برای پردازش داده های حسگر و اجرای تصمیم گیری ها، این خودرو به شش کامپیوتر کم مصرف ۱٫۶ گیگاهرتزی مبتنی بر اینتل پنتیوم M در صندوق عقب مجهز شد که نسخه های مختلف سیستم عامل لینوکس را اجرا می کردند. برنامه نویسی. دانشکده مهندسی ۱۰۰۰۰۰ خط نرم افزار را برای تفسیر داده های حسگر و اجرای تصمیمات ناوبری توسعه داد. با استفاده از آنچه پاپیولر مکانیکس یک "سلسله مراتب رایج ربات" توصیف کرد، این خودرو از "ماژول های سطح پایین تغذیه شده از داده های خام لیدار، دوربین، مجموعه های GPS و حسگرهای اینرسی در برنامه های نرم افزاری [برای کنترل] سرعت، جهت و تصمیم گیری استفاده می کند. این وسیله نقلیه دارای رویکرد مبتنی بر یادگیری ماشین برای تشخیص موانع بود. داده های لیدار با تصاویر سیستم بینایی ترکیب شدند تا نگاهی دوردست را انجام دهند. اگر مسیری از زمین قابل رانندگی حداقل ۴
۰ متر در جلوی وسیله نقلیه تشخیص داده نمی شد، سرعت کاهش می یافت و از لیدار ها برای تعیین محل عبور ایمن استفاده می شد. برای تصحیح خطاهای معمولی که توسط وسیله نقلیه در اوایل توسعه آن رخ می دهد، تیم مسابقه استانفورد گزارشی از "واکنش ها و تصمیمات انسانی" ایجاد کرد و داده ها را به یک الگوریتم یادگیری مرتبط با کنترل های خودرو وارد کرد، این اقدام به کاهش خطاها کمک کرد. گزارش رایانه ای انسان هایی که در حال رانندگی هستند، ماشین را در تشخیص سایه ها دقیق تر می کند، مشکلی که باعث بسیاری از خرابی های خودرو در چالش بزرگ دارپا در سال ۲۰۰۴ شده بود.
بیپین سینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هند است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هند بازی کرده است.
مال یا مرکز خرید و مرکز خرید: یک روز برای کشتن فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی جو هان است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینسنت دن آفریو، جینا گرشان، کامرون مانهن، جیمز فرش ویل، جان هنسلی، سیانائو اسمیت-مکفی، استیفن تیلور، رید اوینگ، پیتر استورماره، بنگا آکینابه و کیمبرلی کین ایفای نقش کرده اند.
ناندهاکومار سکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چنای سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هند و هند بازی کرده است.
در ۹ اکتبر ۲۰۲۳، در جریان جنگ اسرائیل و حماس، نیروهای دفاعی اسرائیل یک حمله هوایی به اردوگاه پناهندگان الشاطی در نوار غزه انجام دادند و چهار مسجد را ویران کردند. به گزارش رسانه های فلسطینی، در این حمله افراد داخل آن کشته شدند. این کمپ سومین کمپ بزرگ پناهجویان غزه است که بیش از ۹۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. حمله دوم در ۱۲ اکتبر انجام شد که ۱۳ نفر را کشت.ارتش اسرائیل در ۹ اکتبر اعلام کرد که در طول یک شبانه روز بیش از ۵۰۰ حمله به اهدافی در سراسر نوار غزه صورت پذیرفت. زمینه. اردوگاه الشاطی در سال ۱۹۴۸ برای حدود ۲۳٬۰۰۰ فلسطینی که در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ فرار کردند یا توسط نیروهای اسرائیلی اخراج شدند، تأسیس شد. این شامل یک سیستم فاضلاب، یک مرکز بهداشت و ۲۳ مدرسه (۱۷ ابتدایی و ۶ متوسطه) است. و با مساحت ۰٫۵۲ کیلومتر مربع، تا سال ۲۰۲۳ یکی از پرجمعیت ترین مکان ها در جهان بود. حمله هوایی. پس از حمله حماس به جنوب اسرائیل از نوار غزه، اسرائیل به مناطق مختلف نوار غزه حمله کرد. در حملات هوایی شاطی، چهار مسجد، مسجد الغربی، مسجد یاسین و مسجد السوسی مورد اصابت قرار گرفت. بر اساس تصاویر ماهواره ای همه آنها ویران شده ا
ند و اخبار محلی گزارش داده اند که تعداد نامشخصی از افراد داخل آن کشته شده اند. وزارت بهداشت فلسطین این وضعیت را «قتل عام» توصیف کرد.همچنین حماس در بیانیه ای اعلام کرد: هدف قرار گرفتن گروهی از کودکانی که در اردوگاه الشاطی بازی می کردند توسط اشغالگران صهیونیستی، جنایتی هولناک و انحطاط اخلاقی است که فراتر از هر حد و مرز و هنجار است. بر اساس فایل صوتی که سخنگوی ارتش اسرائیل بین دو تن از ساکنان الشاطی منتشر کرد، حماس از خروج غیرنظامیان از منطقه جلوگیری کرد تا از آنها به عنوان سپر انسانی استفاده کند.
باشگاه فوتبال اودیشا () یک باشگاه فوتبال حرفه ای هندی مستقر در بوبانشوار، اودیشا است که در سوپر لیگ فوتبال هند، بالاترین سطح فوتبال هند، رقابت می کند. قبل از آغاز فصل سوپر لیگ هند، این باشگاه به عنوان باشگاه فوتبال دهلی دیناموز تأسیس شد. این باشگاه با انتقال به پایگاه فعلی خود، استادیوم کالینگا در بوبانشوار، اودیشا، به باشگاه فوتبال اودیشا تغییر نام داد. این باشگاه تحت مالکیت و اداره شرکت GMS Leadership مستقر در دبی است. آلساندرو دل پیرو سابقه بازی در این تیم را دارد.
زاغی یک فیلم نئو-نوآر بریتانیایی به کارگردانی سام یتس با بازی دیزی ریدلی، شازاد لطیف و ماتیلدا لوتز است. ریدلی داستان را توسعه داد و فیلمنامه توسط شوهرش تام بیتمن نوشته شد. داستان. پدری در حالی که همسرش با نوزاد تازه متولد شده خود در خانه است، دخترش را که در فیلمی با یک هنرپیشه محبوب همبازی است، همراهی می کند. او خیلی زود متوجه می شود که عاشق این بازیگر شده است. تولید. فیلمبرداری در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۳ آغاز شد. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس رای ۹ منتقد، با میانگین امتیاز ۷ از ۱۰ مثبت است.
قُباد دوم (به پارسی میانه: 𐭪𐭥𐭠𐭲 کَوات؛ ۵۹۰ – ۶۲۸ میلادی) یا شیرویه بیست وهشتمین شاهنشاه ایران و انیران از خاندان ساسان در ایران شهر بود که از ۲۴ فوریهٔ سال ۶۲۸ میلادی به مدت چند ماه پادشاهی کرد. شیرویه پسر خسرو پرویز و مریم دختر موریکیوس، امپراتور بیزانس است. او علیه پدرش دست به کودتایی خونین زد. شیرویه در فهرست پادشاهان ساسانی، قَباد دوم است، اما در فهرست عمومی شاهان ایران باستان، با احتساب کیقَباد کیانی که به قَباد بزرگ شهرت داشته، قباد سوم به شمار می آید. پیش زمینه. در ۶۲۷ میلادی هراکلیوس مصمم شد که به طرف دستگرد برود. این محل در فاصلهٔ ۱۲۰ کیلومتری تیسفون، پایتخت خسرو پرویز بود. در ۱۲ دسامبر، در نزدیکی بغداد کنونی، جنگی که به نام نبرد نینوا معروف است، بین رومیان و ایرانیان رخ داد. در این گرفتاری ترسی بر خسرو مستولی شد که در نتیجهٔ آن قشون ایران را رها نموده، فرار کرد با وجود این لشکر ایران مقاومت نموده و توانستند دشمن را در دستگرد متوقف کرده و از پیشروی هراکلیوس به سمت تیسفون جلوگیری نمایند. طغیان ناگهانی دجله و فرات و خرابی قسمتی از ایوان کسری در این اوقات برای خسرو فرصت و حوصلهٔ توقف در تیسفون را باقی ن
گذاشت. شکسته شدن سدها کشتزارهای اطراف را به باتلاق تبدیل کرد و ناکامی خسرو در ترمیم ویرانی ها یک نشانهٔ بارز انحطاط دولت ساسانیان، در انظار عامه تلقی گشت. خسرو همراه زن محبوبش شیرین و دو پسر او مردانشاه و شهریار، از دجله عبور کرد و به ویه اردشیر در قسمت غربی دجله رفت. در این روزهای بحرانی، نفوذ زن مسیحی خسرو به نام شیرین به قدری بود که شاه بالاخره درصدد درآمد به جای پسر بزرگش شیرویه، مردانشاه پسرش از شیرین را - که کودکی خردسال بیش نبود - به ولیعهدی انتخاب کند. مسئلهٔ انتخاب ولیعهد، در این هنگام که پادشاه ضعیف و بیمار شده بود، نمی توانست با مداخلهٔ بزرگان و نجبا برخورد نکند. ناخرسندی نجبا از انتخاب مردانشاه با سعی شیرویه جهت نیل به حق خویش، خسرو را با یک توطئهٔ خانوادگی خونین روبه رو کرد. برخی از بزرگان هم به شیرویه پیوستند؛ از جمله شمطا پسر یزدین و مهرهرمزد پسر مردانشاه که پدران هر دوشان پاذگوسپان بودند و خسرو آنها را به قتل رسانده بود. پس به فرمان شیرویه، قلعه فراموشی را گشودند و عدهٔ زیادی از زندانیان سیاسی نجات یافته از آن، به هواخواهی شیرویه برخاستند. کشته شدن خسرو پرویز و پادشاهی شیرویه. پس شیرویه خود را
پادشاه خواند. همان شب نگاهبانان سلطنتی از قصری که خسرو با شیرین در آنجا خفته بودند، بیرون رفتند و سپیده دم از هر سو این بانگ برخاست «کواذ شاهنشاه» خسرو هراسان و بیمناک پای به گریز نهاد و خود را در باغ قصر پنهان کرد ولی او را یافته و دستگیر کردند و در خانه ای که موسوم به خانهٔ هندو بود و انبار گنج محسوب می شد جای دادند گویند یکی از کفشگران در راه به آن جماعت که خسرو پرویز را می بردند مصادف شد و شاه را در دید که روی او را پوشانده بودند، او را شناخت و با قالب کفشی که در دست داشت ضربتی به او نواخت اما سربازی که همراه شاه بود، از این کار به خشم آمده، شمشیرش را کشید و سر کفشگر را از تنش جدا کرد. خسرو به دستور شیرویه توسط گلینوش زندانی شد. خسرو از پادشاهی خلع شده و در روز ۲۳ یا ۲۴ فوریه ۶۲۸ میلادی محبوس گردید. خسرو پیش از مرگ جواب قسمتی از اتهامات خود را داد. محاکمه و دفاعیات خسرو پرویز، در تاریخ طبری ثبت شده است. پس از زندانی شدن خسرو بزرگان پارس پیش شیرویه آمدند و گفتند یک کشور دو شاه نباید داشته باشد یا بگو خسرو را بکشند، تا بندگان و فرمانبران تو باشیم یا تو را خلع کنیم و فرمانبردار خسرو شویم. شیرویه متحیر شد و
دانست که اگر پدرش به قدرت بازگردد، همان آن که بنشیند، او را بکشد، پس تصمیم به کشتن پدر گرفت. هفده یا هجده پسر خسرو که نامشان در روایت حمزه اصفهانی هست، به امر شیرویه اعدام شدند. سرانجام پنج روز بعد از دستگیری، خسرو پرویز در زندان به دست مهرهرمزد پسر مردانشاه، به قتل رسید. وی پس از کشتن پدر، با نام قباد دوم بر تخت نشست و چند ماه سلطنت کرد. وی با رومیان صلح کرد. مرزهای دو کشور به حال قبل از جنگهای خسرو درآمد و اسیران دو جانب آزاد شدند و صلیب راستین به رومیان باز داده شد. شیرویه بعد از چند ماه، به بیماری طاعون درگذشت. دست کم از دو اپیدمی مشخص بیماری طاعون در زمان جانشینان خسروپرویز آگاه هستیم. نخستین آنها طاعون شیرویه است که نام خود را از قباد دوم گرفته است. این طاعون در ۶۲۷ – ۶۲۸ میلادی در تیسفون رخ داد و شیرویه به گمانی در اثر این بیماری در ۶۲۹ میلادی درگذشت. سیوطی نیز از واگیر طاعون یزدگردی، در بین سال های ۶۳۴ – ۶۴۲ میلادی گزارش می دهد، یعنی زمانی که مهم ترین نبردهای دولت ساسانی با سپاه اعراب در قادسیه (۶۳۶ میلادی)، جلولا (۶۳۷ میلادی) و نهاوند (۶۴۲ میلادی) رخ داد. شیرویه در فرهنگ عمید. نامی فارسی، (به کسر شین
و ضم را و فتح یا) «قباد دوم» پسر خسرو پرویز، در ۶۲۸ میلادی؛ که خسرو پرویز از سلطنت خلع گردید به پادشاهی رسید، پدر خود را کشت و ۱۷ تن از برادران خود را به قتل رسانید، خود او نیز پس از شش ماه پادشاهی درگذشت، بعضی گفته اند که شیرین او را زهر داد و هلاک کرد و بعضی دیگر مرگ او را در اثر بیماری طاعون دانسته اند که آن موقع در ایران بروز کرد و جمع کثیری را هلاک ساخت، او را شیرو و شیروی و شارویه نیز گفته اند.
تابستان جزیره استاتن یا تابستان استتن آیلند فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی جو هان است. در این فیلم بازیگرانی همچون گراهام فیلیپس، زک پرلمن، اشلی گرین، بابی موینیهان، سسیلی استرانگ، جیم گافیگان، جینا گرشان، وینسنت پاستوره، کیت والش، اوون بنجامین، کالین جست، مری بیردسون، کیت مک کینون، متد من و پنی مارشال ایفای نقش کرده اند.