Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که از لحاظ تاریخی عمدتاً اقتصاد کشاورزی داشته است، بخش خدمات اخیراً از نظر تولید ناخالص داخلی از بخش کشاورزی پیشی گرفته است. با این حال، بخش کشاورزی هنوز ۱۷ تا ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد و این بخش همچنان بزرگ ترین کارفرمای کشور است که حدود ۶۰ درصد از مردم هند برای اشتغال و امرار معاش به آن وابسته هستند. حدود ۴۹ درصد از اراضی هند، زمین های کشاورزی است. اگر تالاب های مرتبط، مناطق دیم کاری و مانند آن نیز در نظر گرفته شود، این عدد به ۵۵ درصد می رسد. از آنجایی که بیش از نیمی از این زمین های کشاورزی با باران آبیاری می شوند، باران های موسمی برای کفایت غذا و کیفیت زندگی هند حیاتی است. علیرغم پیشرفت در جایگزینی روش های آبیاری، وابستگی کشاورزی به باران های موسمی هنوز بسیار زیاد است، بنابراین، تقویم کشاورزی هند وابسته به باران های موسمی است و هرگونه نوسان در توزیع زمانی، توزیع مکانی یا مقدار باران های موسمی ممکن است منجر به سیل یا خشکسالی شود و بخش کشاورزی را متضرر کند. این امر بر بخش های ثانویه اقتصادی و کل اقتصاد، تورم مواد غذایی و در نتیجه کیفیت و هزینه زندگی عموم مردم اثر می گذارد. اقتصاد. اهمیت ا
قتصادی باران های موسمی توسط این جمله از پراناب موکرجی که باران موسمی «وزیر دارایی واقعی هند» است، به درستی توصیف شده است. یک فصل باران موسمی خوب منجر به بازده کشاورزی بهتر می شود، که در نتیجه باعث کاهش قیمت کالاهای غذایی ضروری شده و با کاهش واردات، تورم مواد غذایی را به طور کلی کاهش می دهد. باران های موسمی بهتر همچنین منجر به افزایش تولید نیروی برق آبی می شود. همه این عوامل دارای اثرات موجی مثبت در سراسر اقتصاد هند هستند. اما جنبه منفی این است که وقتی باران های موسمی ضعیف یا ناچیز هستند، تولید محصول کم است که این امر منجر به افزایش قیمت مواد غذایی با عرضه محدود آن ها می شود. در نتیجه، دولت هند به طور فعال با کشاورزان و اداره هواشناسی کشور برای تولید محصولات مقاوم به خشکی بیشتر کار می کند. بهداشت و سلامتی. شروع باران های موسمی فعالیت قارچ ها و باکتری ها را افزایش می دهد و عفونت های منتقل شده از طریق پشه، وضع هوا در نتیجه تغییر در اکوسیستم، شیوع بیشتری پیدا می کند. این عفونت ها شامل بیماری هایی مانند تب دنگی، مالاریا، وبا و سرماخوردگی است.
بروس لی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی بی. گوپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون جی. وی پراکاش کومار، کریتی کارباندا، بالا ساراوانان، رامدوس، راجندران، منصور علی خان و آناند آراج ایفای نقش کرده اند.
استان بنی عباس () استانی در الجزایر است که در سال ۲۰۱۹ ایجاد شد. این استان در صحرای الجزایر قرار دارد.
در روز چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹ مردی ۴۵ یا ۴۲ ساله به نام شهرام روبروی محل کار همسرش (که در نزدیکی پایانه بیهقی، میدان آرژانتین واقع شده بود) در ماشین پژو ۴۰۵ یا پژو ۲۰۶ (به گفته برخی منابع) خودش در حالی که منتظر همسرش بود هدف ضربات متعدد چاقو قرار گرفت و حدود ۳۰ متر جلوتر به قتل رسید. او معمولاً هر روز پس از اتمام کار همسرش به آنجا می رفت تا با هم به خانه برگردند؛ اما این بار قرار بود که به خرید و بعد به مطب دکتر بروند. جزئیات. در حالی که او پشت فرمان ماشینش به انتظار همسرش نشسته بود ناگهان ۲ نفر در ماشین را باز کرده و سوار خودرو شدند. ۲ مرد با چاقو ضربات متعددی به راننده زدند و بعد از ماشین پیاده شده و به نفر سوم که سوار بر موتور منتظرشان بود ملحق شده و فرار کردند. او با اینکه در ماشین هدف ضربات متعدد چاقو قرار گرفته بود؛ همچنان زنده بود و در ماشین را باز کرد و کمی جلوتر رفت و ضاربی که از سمت در شاگرد به او ضربات متعددی وارد کرده بود او را تعقیب کرده و به قصد کشت، هدف ضربات بیشتری قرار داده و به قتل رساند. او جلوی کودک ۵ ساله اش که در صندلی های پشت ماشین نشسته بود؛ با ضربات متعدد چاقویی که به سینه، پهلو و گرد
نش وارد شده بود به قتل رسید. او در همان لحظات به دلیل سنگینی ضربات وارد شده جان سپرد. او راننده اسنپ بود؛ قبل از این او راننده تاکسی بود. اعلام قتل به پلیس. در ساعت ۱۴:۳۰ همان روز این جنایت به قاضی محمدجواد شفیعی بازپرس جنایی تهران اطلاع داده شد. همسر مقتول که در صحنه حادثه حاضر بود و بی تابی می کرد گفت: "من در شرکتی حوالی میدان آرژانتین کار می کنم. ساعتی قبل همسرم با من تماس گرفت و گفت در نزدیکی محل کارم منتظرم است. حتی قرار شد همکارم که با ما هم مسیر بود نیز همراهمان بیاید و او را هم برسانیم. به همین دلیل با هم از شرکت خارج شدیم و دیدم در نزدیکی محل کارم جمعیت زیادی دور ماشین شوهرم جمع شده اند. نزدیک تر که رفتم متوجه شدم افرادی به سمت همسرم هجوم برده و این بلا را بر سر او آورده اند." مرتکبان و نحوه دستگیری آن ها. تحقیقات محلی و بررسی دوربین های مداربسته اطراف محل جنایت نشان می داد که متهمان ۳ نفر بوده اند که یکی از آن ها کنار موتوری منتظر مانده و کشیک می داده است. ۲ نفر دیگر نیز پیاده به سمت مرد پژو سوار که منتظر همسرش بود رفته و داخل ماشین وی نشسته و با چاقو و قمه ضرباتی به مرد پژو سوار زدند. آن ها بعد از
قتل به سمت همدستشان رفته، سوار بر موتور شده و هر ۳ گریختند. در ادامه بررسی ها مشخص شد که مقتول ۴۵ساله و مدتی قبل راننده تاکسی اینترنتی بوده است. او اما به تازگی شغلش را تغییر داده بود اما مشخص نبود که عاملان جنایت با چه انگیزه ای به او حمله کرده و دست به قتل وی زده اند. در همان روز های نخست جسد با همان شرایط به دستور قاضی جنایی به پزشکی قانونی منتقل شد و گروهی از کارآگاهان جنایی تحقیقات برای شناسایی و دستگیری عاملان جنایت را آغاز کردند. در ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ دو نفر از عاملان این جنایت دستگیر شدند؛ آن ها با دستمزد ۳۰۰ میلیون تومان توسط یک موزیسین اجیر شده بودند. آن ها در هنگام انجام این جنایت ماسک بهداشتی بر صورت داشتند. از همان روزهای اول، تحقیقات پلیس نشان می داد که مقتول از مدتی قبل با مردی به نام امیر یا پژمان که موزیسین است اختلاف داشته است. به این ترتیب مأموران پلیس این شخص (که در برخی منابع پژمان و در منابع دیگر امیر ذکر شده است) را به طور نامحسوس تحت تعقیب قرار دادند و متوجه شدند که او دو روز قبل از حادثه با ۲ مرد قرار داشته است و آن ها را اجیر کرده است که این جنایت را رقم بزنند.
استان جانت () استانی در الجزایر است که در سال ۲۰۱۹ ایجاد شد. این استان در صحرای الجزایر واقع شده است.
وین هاسی (زاده ) ترانه سرا، موسیقی دان انگلیسی است. او عضو گروه دد اور لایو بود.
کینگ دوم () مخفف () نام استادیومی شهرستان کینگ، ایالت واشینگتن می یاشد.
استان باکو () یا منطقهٔ اقتصادی باکو یکی از ۱۴ استان آذربایجان است. این استان از غرب با استان آب شوران–خیزی و از شرق با دریای خزر همسایه است. این استان از ناحیهٔ شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان تشکیل شده است. مساحت آن و جمعیت آن در ژانویهٔ ۲۰۲۱ حدود ۲٫۳ میلیون نفر تخمین زده شده است. تاریخ. استان باکو در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ به عنوان بخشی از اصلاحات تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان تأسیس شد. قلمرو آن تا قبل از سال ۲۰۲۱ بخشی از استان آب شوران بود.
ایریس وسیک (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و بازیگر تئاتر اهل استونی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کریسیرادیو () یک گروه کمدی استونیایی است که هانس وورنو، پتر اویا و تارمو لیناتام تشکیل شده که از سال ۱۹۹۳ با برنامه های رادیویی و تلویزیونی شروع به کار کرده اند.
پتر اویا (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و صداپیشه اهل استونی است. وی به همراه گروه کریسیرادیو در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
هوانگ یونگ هی (؛ زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۶۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در درام های "وقتی تو خواب بودی" و "وقتی کاملیا شکوفا می شود" شناخته می شود. او همچنین در فیلم هایی همچون "شاهد"، "سگ ولگرد" و "مادر" حضور پیدا کرده است.
مراقبت های ویژه فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی سیدنی لومت است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز اسپیدر، کیرا سجویک، هلن میرن، مارگو مارتیندال، جفری رایت، والاس شاون، آن بنکرافت، آلبرت بروکس، فیلیپ بوسکو، کلم فیور، ادوارد هرمان، هاروی اتکین، ال وکسمن، باربارا ایو هریس و کنراد کوتز ایفای نقش کرده اند.
عشق منطق انتقام () یک مجموعه تلویزیونی، درام و کمدی عاشقانه ترکی است، که توسط شماره نه تولید شده است. این سریال که بر اساس بانوی مجرد حیله گر کره جنوبی است، در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ از شبکه فاکس ترکیه پخش شد، در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ به پایان رسید و بورجو اوزبرک، ایلهان شن، بوراک یوروک و ملیسا دونگل در آن بازی می کنند. این مجموعه با دوبله فارسی از ام بی سی پرشیا پخش شد. داستان. در حالی که اسرا فکر می کند در یکی از صبح های معمولش از خواب بیدار می شود، ناگهان خود را در محاصره اخبار اوزان، حضور او در تلویزیون و عکس های بزرگ او روی بیلبوردها می بیند. اوزان شوهر سابقش که دو سال پیش از او طلاق گرفت همه جا حضور دارد. همچنین بسیار تغییر کرده است. اوزان که هنگام ترک اسرا یک پنی شلیک کرد، به یک فرد کاملاً متفاوت تبدیل شده است. او بسیار موفق، بسیار خوش تیپ و بسیار ثروتمند است. در حالی که زندگی او به لطف برنامه رسانه اجتماعی که اوزان پیدا کرد تغییر کرد، اسرا ایستاد. قبل از اینکه اسرا بر شوک خود غلبه کند، با اوزان روبرو می شود. اما اوزان که آنقدر اسرا را دوست داشت که بمیرد، دیگر پیش او نیست. او مردی است سرد، متکبر، پر از خشم نسبت به اسرا…
بازیگران. نقش های پشتیبان. ۱۴۰۲.۱۲.۲۰
شاهزاده رومن (رواز) ایوانوویچ باگراتیون ( ، "رومن (رواز) باگراتیونی" (1778 - 1834) یک نجیب زاده گرجی و یک ژنرال در ارتش امپراتوری روسیه بود . او که یکی از فرزندان خانواده سلطنتی گرجستان باگراتیونی بود، برادر پیوتر بگراتیون ، فرمانده برجسته روسی در طول جنگ های ناپلئونی بود. او پسر شاهزاده ایوان الکساندرویچ باگراتیون بود. حرفه. رومن باگراتیون که در قزلیار داغستان به دنیا آمد، در ۱۳ سالگی (۱۷۹۱) در هنگ کازاک چوگوفسک به عنوان "اوریادنیک" (یک افسر پلیس کازاک) ثبت نام کرد. او اولین اقدام خود را در حمله روسیه به ایران به فرماندهی والرین زوبوف دید و در تسخیر دربند شرکت کرد. در سال ۱۸۰۲ او در هنگ لیب گارد هوسار به عنوان پوروچیک مأمور شد و در طول جنگ ائتلاف سوم در سال ۱۸۰۵ علیه فرانسه ناپلئونی جنگید. به درخواست برادرش، شاهزاده باگراتیون، او در سال ۱۸۰۶ وارد گرجستان شد تا با هیئتی از اشراف محلی ملاقات کند که طوماری مبنی بر ابراز نارضایتی از دولت روسیه به او ارائه کردند. باگراتیون به سرعت از گرجستان فراخوانده شد و به ارتشی که علیه فرانسوی ها در پروس عمل می کرد فرستاده شد (۱۸۰۷). از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۰ او داوطلبانه در ارتش د
انوب شرکت کرد و در جنگ علیه امپراتوری عثمانی شرکت کرد و در سال ۱۸۱۰ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. در طول تهاجم ناپلئون به روسیه (۱۸۱۲)، او در ارتش سوم غربی خدمت کرد و در نبردهای کوبرین ، برست و گورودچنو شرکت کرد. برای شجاعتش در نبرد باوتزن (۱۸۱۳)، او درجه سرلشکری را دریافت کرد. او سپس در محاصره درسدن ، هامبورگ و هاربورگ (۱۸۱۳-۱۸۱۴) حضور داشت. در دهه ۱۸۲۰ در قفقاز خدمت کرد و در جنگ علیه عثمانی و ایران شرکت کرد. او در سال ۱۸۲۷ در جریان جنگ روسیه و ایران در یورش به اریوان ، یکی از شهرهای ارمنستان تحت کنترل ایران، نقش برجسته ای داشت و در سال ۱۸۲۹ به درجه سپهبدی ارتقا یافت . پس از جنگ، او در تفلیس اقامت گزید، جایی که در عمارتش نخبگان محلی رفت و آمد می کردند و در سال ۱۸۳۱ اولین اجرای عمومی « "وای از شوخ" »، نمایشنامه ای از الکساندر گریبایدوف ، که در آن باگراتیون نقش سرهنگ اسکالووزوب را بازی می کرد، برگزار کرد. در سال ۱۸۳۲ باگراتیون به آبخازیا فرستاده شد و در آنجا به تب مبتلا شد و در تفلیس درگذشت (۱۸۳۴). او در کلیسای سنت دیوید، تفلیس، گرجستان به خاک سپرده شده است. خانواده. شاهزاده رومن باگریون با آنا سمیونونا ایوانووا
(۱۷۹۹-۱۸۷۵) ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند:
الکساندر دمیتریویچ بالاشوف () (۱۳ ژوئیه ۱۷۷۰ در مسکو – ۸ مه ۱۸۳۷) ژنرال و دولتمرد روسی بود. بالاشوف از یک خانواده اصیل بود. وقتی ۶ ساله شد، پدرش که مشاور و سناتور خصوصی بود، او را در هنگ پرئوبراژنسکی ثبت نام کرد، هرچند تا نوامبر ۱۷۸۱ بود که وارد سپاه پیج شد و در سال ۱۷۸۷ با درجه کامر پیج ثبت نام کرد. در ۹ ژانویه ۱۷۹۱ به عنوان ستوان به هنگ ایزمایلوفسکی پیوست. از سال ۱۷۹۵ او یک سرهنگ دوم در ارتش منظم بود. او در آوریل ۱۷۹۸ سرهنگ و در سال ۱۷۹۹ سرلشکر شد. در ۲۱ ژانویه ۱۸۰۰ بالاشوف از خدمت سربازی برکنار شد، اما در نوامبر همان سال به فرمانداری کل و رئیس هنگ پادگان در تالین منصوب شد. در ۱۸۰۴ سپتامبر ۲۳ او به دلایل خانوادگی استعفا داد، اما در عرض سه ماه او به عنوان رئیس پلیس در مسکو منصوب شد. در نوامبر ۱۸۰۷ او "ژنرال کریگز-کومیسار شد" ، در ۲۹ مارس ۱۸۰۸ او جایگزین فئودور ارتل در دفتر رئیس پلیس در سن پترزبورگ شد و پس از آن حرفه او افزایش یافت. در فوریه ۱۸۰۹ الکساندر یکم به بالاشوف درجه ژنرال آجودان را اعطا کرد و او را به فرمانداری جنگ سن پترزبورگ منصوب کرد. در مارس ۱۸۰۹ او به درجه سپهبدی ارتقا یافت. از ۱ ژانویه ۱۸۱۰ او
عضو شورای ایالتی تازه تاسیس بود. در ژوئن همان سال وزیر پلیس شد. در سال ۱۸۱۲ در جریان تهاجم ناپلئون به روسیه ، بالاشوف در ارتش خط مقدم مستقر در ویلنیوس حضور داشت. پس از عبور ارتش بزرگ از مرز در ۱۲ ژوئن ( گاه شماری ژولینی )، بالاشوف برای تحویل نامه امپراتور به ناپلئون اعزام شد. او در سازماندهی شبه نظامیان خلق ( Народное ополчение ) و عضو کمیته فوق العاده انتخاب فرمانده کل ارتش روسیه بود. پس از جنگ میهنی بالاشوف در مأموریت های دیپلماتیک مهم شرکت داشت. بین سالهای ۱۸۱۹ و ۱۸۲۸، او به عنوان فرماندار جنگی اورل ، تولا ، ریازان ، تامبوف و ورونژ خدمت کرد. در ۲۳ سپتامبر ۱۸۳۴ بالاشوف از مقام خود استعفا داد. او در ۸ مه ۱۸۳۷ در راه خود به کرونشتات درگذشت.
سالن کنسرت آلکسلا () یک سالن اجرای کنسرت و موسیقی در تالین، استونی است. این سالن که در مابین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ ساخته شده ۱٬۸۲۹ نفر ظرفیت دارد.
مهدی جعفری پویا (۳۰ بهمن ۱۳۷۰) ورزشکار رشته تیراندازی تفنگ اهل زاهدان و عضو تیم ملی تیراندازی جمهوری اسلامی ایران است. وی سابقهٔ حضور در دو دوره بازی های آسیایی در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ را دارد.
اسپاگتی فیلیپینی اقتباسی فیلیپینی از اسپاگتی ایتالیایی با سس بولونی است. این سس کاملاً شیرین دارد که معمولاً از سس گوجه فرنگی شیرین شده با شکر قهوه ای یا کچاپ موز تهیه می شود. معمولاً روی آن هات داگ برش خورده یا سوسیس دودی لانگگانیسا، جینیلینگ (گوشت چرخ کرده) و پنیر رنده شده می ریزند. در غذاهای فیلیپینی به عنوان یک غذای راحت در نظر گرفته می شود. معمولاً تقریباً در هر مناسبت خاصی، به ویژه در روز تولد کودکان سرو می شود. ریشه. اعتقاد بر این است که قدمت این ظرف به دوره بین دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۶۰ بازمی گردد. در طول دوره مشترک المنافع آمریکا، کمبود ذخایر گوجه فرنگی در جنگ جهانی دوم باعث توسعه محلی کچاپ موز شد. اسپاگتی با سس بولونی توسط آمریکایی ها معرفی شد و به گونه ای بهینه سازی شد که با تمایل محلی فیلیپینی به غذاهای شیرین سازگار باشد. شرح. تهیه اسپاگتی فیلیپینی نسبتاً ارزان و آسان است که بخشی از دلیل محبوبیت آن است. ابتدا سیر و پیاز خرد شده را در تابه بزرگی با روغن تفت می دهیم تا کاراملی شوند. جینیلینگ (گوشت چرخ کرده) را اضافه می کنیم و می پزیم تا قهوه ای شود. سپس هات داگ های برش داده شده اضافه می شوند، اگرچه می توان آن
را با گوشت های فرآوری شده دیگر مانند سوسیس دودی لانگگانیسا، ژامبون، سوسیس وین، کوفته، کالباس، اسپم یا گوشت گاو ذرت جایگزین کرد. قبل از ریختن مخلوط سس و رب گوجه فرنگی در تابه، چند دقیقه دیگر پخته می شود. آب گوشت گاو، سوپ قارچ، یا شیر تبخیر شده نیز ممکن است اضافه شود. این را با کمی سس کچاپ موزی یا شکر قهوه ای شیرین کرده و با نمک و فلفل سیاه مزه دار می شود. سایر شیرین کننده های رایج عبارتند از شیر تغلیظ شده، شربت یا حتی نوشابه های گازدار. آنقدر می جوشانند تا به غلظت مناسب برسد. برخی از افراد از سس اسپاگتی خریداری شده در فروشگاه به عنوان پایه ای برای راحتی استفاده می کنند که در فیلیپین ممکن است در طعم های فیلیپینی فروخته شود. رشته فرنگی پاستا اسپاگتی تقریباً همیشه در فروشگاه خریداری می شود. آنها معمولاً به اندازه ای پخته می شوند که آل دنته آن ها کاملاً هماهنگ باشد. ممکن است آنها را مستقیماً به سس اضافه کرده و از قبل مخلوط کرده یا به طور جداگانه با مقدار زیادی سس که روی آنها ریخته شده سرو شود. پنیر رنده شده یا مکعبی (معمولا چدار) قبل از سرو اضافه می شود، اگرچه گاهی پنیر در سس دم کرده یا روی پاستا ذوب می شود. مواد
دیگری که ممکن است به سس اضافه شود شامل فلفل دلمه ای قرمز و سبز و هویج ریز خرد شده است. اهمیت فرهنگی. اسپاگتی فیلیپینی اهمیت فرهنگی زیادی برای فیلیپینی ها به عنوان یک غذای راحت دارد. تقریباً همیشه در مناسبت های خاص، به ویژه در روز تولد کودکان سرو می شود. به این ترتیب، بیشتر فیلیپینی ها علاقه ای نوستالژیک به این غذا دارند. اسپاگتی فیلیپینی یک پیشنهاد منحصر به فرد از فست فودهای زنجیره ای در فیلیپین است. این بخشی از منوی منظم شعب فیلیپین جالیبی، مک دونالد، و ک اف سی و سایر موارد است.
نظرسنجی جهانی ۴۷ کشور از افکار عمومی که در ژوئن ۲۰۰۷ توسط پروژه نگرش جهانی پیو انجام شد، مخالفت قابل توجهی را با عملیات نظامی ناتو در افغانستان نشان داد. در ۲ کشور از ۴۷ کشور اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروها در افغانستان بودند - اسرائیل (۵۹٪) و کنیا (60%). از سوی دیگر، در ۴۱ کشور از ۴۷ کشور، کثرت ها خواستار خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت بودند. در ۳۲ کشور از ۴۷ کشور، اکثریت خواهان خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت بودند. اکثریت ۷ کشور از ۱۲ کشور عضو ناتو خواستار خروج نیروها در اسرع وقت بودند. نظرسنجی ۲۴ کشوری نگرش جهانی پیو در ژوئن ۲۰۰۸ دوباره نشان داد که اکثریت در ۲۱ کشور از ۲۴ کشور خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت از افغانستان هستند. در ۳ کشور از ۲۴ کشور ایالات متحده (۵۰٪)، استرالیا (۶۰٪) و بریتانیا (۴۸٪) - افکار عمومی طرفدار حفظ نیروها در آنجا تا زمانی که وضعیت تثبیت شود، بود. از آن زمان، افکار عمومی در استرالیا و بریتانیا تغییر کرده است و اکثر استرالیایی ها و بریتانیایی ها هم اکنون می خواهند نیروهایشان از افغانستان به خانه بازگردانده شوند. از میان هفت کشور ناتو در این نظرسنج
ی، هیچ یک از آنها اکثریت را به نفع حفظ نیروهای ناتو در افغانستان نشان ندادند – یکی، ایالات متحده، نزدیک به اکثریت (۵۰٪) بود. از شش کشور دیگر ناتو، پنج کشور اکثریت جمعیت خود را خواستار خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت بودند. بررسی نگرش جهانی پیو ۲۵ کشور در ژوئن۲۰۰۹ نشان داده که جنگ در افغانستان در اکثر کشورها نامحبوب بود و اکثر مردم خواهان خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان هستند. نظرسنجی جهانی در سال۲۰۰۹ گزارش داد که اکثریت یا کثرت ها در ۱۸ کشور از ۲۵ کشور خواهان خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت هستند. (تغییرات از سال۲۰۰۸ شامل تانزانیا، آفریقای جنوبی و استرالیا بود که در این نظرسنجی جای خود را به اسرائیل، کنیا، سرزمین های فلسطینی و کانادا داده اند، و در هند و نیجریه نیز تغییراتی در نظرات ایجاد شد. در ۴ کشور از ۲۵ کشور اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروهای ناتو در افغانستان بودند - ایالات متحده (۵۷٪)، اسرائیل (۵۹٪)، کنیا (۵۶٪) و نیجریه (52%). علیرغم درخواست آمریکا از متحدان ناتو برای اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان، اکثریت یا کثرت مخالفت با چنین اقدامی در هر یک از کشورهای مورد برر
سی ناتو وجود داشت: آلمان (۶۳٪ مخالف)، فرانسه (۶۲٪)، لهستان (۵۷٪)، کانادا (۵۵٪)، بریتانیا (۵۱٪)، اسپانیا (۵۰٪) و ترکیه (49%). در اروپا، نظرسنجی ها در فرانسه، آلمان، بریتانیا و سایر کشورها نشان داد که مردم اروپا خواهان خروج نیروهایشان و صرف هزینه کمتر برای جنگ در افغانستان هستند. افکار عمومی بین المللی در مقایسه با افکار عمومی آمریکا. در اکتبر ۲۰۰۱، یک نظرسنجی توسط سی ان ان /گالوپ/یواس ای تودی نشان داد که حدود ۸۸ درصد از آمریکایی ها از اقدام نظامی در افغانستان حمایت می کنند و یک نظرسنجی توسط بررسی نشان می دهد که حدود ۶۵ درصد از بریتانیایی ها از مشارکت نیروهای بریتانیایی حمایت می کنند. از سوی دیگر، یک نظرسنجی در مقیاس بزرگ بین ۳۷ کشور از افکار جهانی که توسط گالوپ اینترنشنال در اواخر سپتامبر ۲۰۰۱ انجام شد، نشان داد که اکثریت کشورها از پاسخ قانونی، به شکل استرداد و محاکمه، به جای پاسخ نظامی. ۱۱ سپتامبر: در ۳ کشور از ۳۷ کشور مورد بررسی ایالات متحده، اسرائیل و هند اکثریت آنها طرفدار اقدام نظامی بودند. در ۳۴کشور از ۳۷کشور مورد بررسی، نظرسنجی اکثریتی را نشان داد که طرفدار اقدام نظامی نیستند: در بریتانیا (۷۵٪)، فرانسه
(۶۷٪)، سوئیس (۸۷٪)، جمهوری چک (۶۴٪)، لیتوانی (لیتوانی) ۸۳٪، پاناما (۸۰٪)، مکزیک (۹۴٪) و غیره این دوگانگی بین افکار عمومی آمریکا و بین المللی در مورد عملیات نظامی همچنان دیده می شود، اگرچه مخالفت با جنگ در ایالات متحده نیز در حال افزایش است. نظرسنجی گالوپ که در ۱۰ تا ۱۲ ژوئیه۲۰۰۹ انجام شد، گزارش داد که اکثریت ۶۱درصد از آمریکایی ها فکر نمی کنند که ایالات متحده در ارسال نیروهای نظامی در سال۲۰۰۱ اشتباه کرده است، در حالی که ۳۶درصد از آمریکایی ها چنین فکر می کنند. ۵۴درصد نیز فکر می کردند که اوضاع برای ایالات متحده خوب پیش می رود. یک نظرسنجی انگوس رید که از ۱۵تا۱۸ ژوئیه۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۵۵٪از آمریکایی ها از عملیات نظامی حمایت می کنند، در حالی که ۳۵٪ با آن مخالف هستند. ۴۹ درصد آمریکایی ها فکر می کردند که کشورشان در ارسال نیروهای نظامی کار درستی انجام داده است. حدود نیمی، ۴۸ درصد از آمریکایی ها احساس می کردند که ایده روشنی از موضوع جنگ ندارند. در خارج از ایالات متحده، افکار عمومی بین المللی تا حد زیادی با جنگ مخالف بوده است. در نظرسنجی ۴۷ کشور در ژوئن ۲۰۰۷ از افکار عمومی جهانی، پروژه نگرش جهانی پیو مخالفت قاب
ل توجهی با عملیات ناتو پیدا کرد. در ۴ کشور از ۴۷ کشور مورد بررسی اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروها بودند: ایالات متحده (۵۰٪)، اسرائیل (۵۹٪)، غنا (۵۰٪) و کنیا (60%). در ۴۱ کشور از ۴۷ کشور، کثرت ها خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت هستند. در ۳۲ کشور از ۴۷ کشور، اکثریت خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت هستند. اکثریت در ۷ کشور از ۱۲ کشور عضو ناتو می گویند که نیروها باید در اسرع وقت خارج شوند. نظرسنجی ۲۴ کشوری مرکز تحقیقات پیو در ژوئن ۲۰۰۸ به طور مشابه نشان داد که اکثریت یا کثرت ها در ۲۱ کشور از ۲۴ کشور از ناتو می خواهند که نیروهای خود را در اسرع وقت خارج کند. در ۳ کشور از ۲۴ کشور - ایالات متحده (۵۰٪)، استرالیا (۶۰٪) و بریتانیا (۴۸٪) - افکار عمومی بیشتر به سمت حفظ نیروها در آنجا تا زمانی که وضعیت تثبیت شود متمایل شدند. پس از آن نظرسنجی، دیدگاه ها در بریتانیا و استرالیا نیز از افکار عمومی در ایالات متحده متفاوت شده است، و اکثریت در بریتانیا و استرالیا اکنون می خواهند که نیروهایشان از جنگ به خانه بازگردانده شوند. از میان هفت کشور ناتو که در این نظرسنجی شرکت کردند، هیچ یک از اکثریت موافق حفظ نیروهای ناتو ت
ا زمانی که وضعیت تثبیت نشد، نشان ندادند - تنها ایالات متحده به اکثریت (۵۰ درصد) رسید. از شش کشور دیگر ناتو، پنج کشور اکثریت جمعیت خود را داشتند که خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت بودند: اسپانیا (۵۶٪)، فرانسه (۵۴٪)، آلمان (۵۴٪)، لهستان (۶۵٪) و ترکیه. (72%). بررسی نگرش جهانی پیو ۲۵ کشور در ژوئن۲۰۰۹ ادامه داد که جنگ در اکثر کشورها نامحبوب است، و اکثر مردم خواهان خروج نیروهای آمریکایی و ناتو در اسرع وقت بودند. نظرسنجی جهانی در سال۲۰۰۹ گزارش داد که اکثریت یا کثرت ها در ۱۸کشور از ۲۵کشور خواهان خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت هستند. (تغییرات از نظرسنجی سال ۲۰۰۸ شامل تانزانیا، آفریقای جنوبی و استرالیا بود که در این نظرسنجی جای خود را به اسرائیل، کنیا، سرزمین های فلسطینی و کانادا داده اند، و همچنین تغییر در نظرات در هند و نیجریه. در ۴ کشور از ۲۵ کشور اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروهای ناتو در افغانستان بودند - ایالات متحده (۵۷٪)، اسرائیل (۵۹٪)، کنیا (۵۶٪) و نیجریه (52%). در یکی از ۸ کشور ناتو که در این نظرسنجی شرکت داشتند - ایالات متحده - اکثریت موافق حفظ نیروهای ناتو تا زمانی که وضعیت باثبات شد،
وجود داشت. علیرغم درخواست های مکرر آمریکا از متحدان ناتو برای اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان، اکثریت یا کثرت مخالفت با چنین اقدامی در تمام هفت کشور دیگر ناتو مورد بررسی قرار گرفتند: آلمان (۶۳٪ مخالف)، فرانسه (۶۲٪)، لهستان (۵۷٪) کانادا (۵۵٪)، بریتانیا (۵۱٪)، اسپانیا (۵۰٪) و ترکیه (49%). نظرسنجی ۲۲ کشوری مرکز تحقیقات پیو که در ژوئن ۲۰۱۰ منتشر شد، مجدداً جنگ را در اکثر کشورها منفور می دانست. این نظرسنجی نشان داد که اکثریت یا کثرت ها در ۱۶ کشور از ۲۲ کشور خواهان خروج نیروهای نظامی «در اسرع وقت» هستند. یک کشور از ۲۲ کشور اکثریتی بود که از حفظ نیروها تا زمانی که وضعیت تثبیت شود (۵۷٪ در کنیا) حمایت می کرد. ایالات متحده. افزایش مخالفت با جنگ. درحالی که حمایت از جنگ همچنان در ایالات متحده و اسرائیل قوی ترین است، نظرسنجی های اخیر نیز مخالفت رو به رشد در ایالات متحده، از جمله مخالفان اکثریت را نشان می دهد. یک نظرسنجی واشینگتن پست - ای بی سی که در ۱۵ تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که فقط نیمی از آمریکایی ها، ۵۱ درصد، فکر می کنند جنگ ارزش جنگیدن را دارد، در حالی که تقریباً نیمی، ۴۵ درصد، فکر می کنند که جنگ ارزش جنگ
یدن ندارد. افکار عمومی آمریکا نیز در مورد اینکه آیا ایالات متحده در حال پیشرفت قابل توجهی در جهت پیروزی در جنگ است یا خیر، اختلاف نظر دارند، به طوری که ۴۶ درصد چنین فکر می کنند و ۴۲ درصد نه. یک نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۱۶ تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۳ درصد آمریکایی ها مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۴ درصد از آن حمایت می کنند. علاوه بر این دریافت که کثرت آمریکایی ها، ۳۴ درصد، به شدت با جنگ مخالف بودند، در حالی که ۲۰ درصد به شدت از آن حمایت کردند. (۱۹٪ دیگر تا حدودی با جنگ مخالف بودند، ۲۰٪ تا حدودی طرفدار آن بودند و ۳٪ نمی دانستند یا از پاسخ دادن خودداری می کردند) یک نظرسنجی وابسته به سی ان آن که از ۳۱ ژوئیه تا ۳ اوت ۲۰۰۹ انجام شد همچنین نشان داد که اکثر آمریکایی ها اکنون با جنگ مخالفند. ۵۴ درصد آمریکایی ها گفتند که مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۱ درصد از آن حمایت کردند. پس از انتخابات ۲۰ اوت۲۰۰۹ در افغانستان که با فقدان گسترده امنیت و تقلب گسترده و پایان دادن به دو ماه مرگبار برای سربازان آمریکایی در جنگ ۸ساله مشخص شد، نظرسنجی سی ان ان از ۲۸ تا ۳۱اوت انجام شد. سال ۲۰۰۹ بالاترین سطح مخالفت با جن
گ را ثبت کرد که نظرسنجی تاکنون دیده است. اکثریت ۵۷ درصد آمریکایی ها اکنون مخالف جنگ در افغانستان هستند، در حالی که ۴۲ درصد هنوز از آن حمایت می کنند. نظرسنجی واشینگتن پست ای بی سی نیوز که در ۱۰ تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۹ انجام شد، گزارش داد: این نظرسنجی نشان داد که کثرت ۴۲درصد از آمریکایی ها اکنون خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان هستند و ۲۶درصد آمریکایی ها فکر می کنند که باید نیروهای بیشتری به افغانستان اعزام شوند. نظرسنجی سی ان آن که از ۱۱ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که مخالفت آمریکا با جنگ به بالاترین حد خود رسیده است، در حالی که حمایت آمریکا از جنگ به پایین ترین حد خود رسیده است. اکثریت ۵۸ درصد آمریکایی ها اکنون مخالف جنگ هستند، در حالی که ۳۹ درصد از آن حمایت می کنند. کیتینگ هالند، مدیر نظرسنجی سی ان ان، مشاهده کرد که: او خاطرنشان کرد که حمایت از جنگ در عراق ابتدا در ژوئن۲۰۰۵ به ۳۹درصد کاهش یافت و سپس از آن زمان به طور کلی در حد پایین تا اواسط دهه ۳۰ باقی ماند. نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۱ تا ۵ اکتبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۷درصد آمریکایی ها مخالف جنگ هستند که ۴درصد نسبت به ژوئیه اف