Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یکرد بودیم. کاپلو برای مسابقه لمانز ۲۴ ساعته فصل ۲۰۰۰ توسط تیم آئودی اسپورت جوئست انتخاب شد و با آئودی آر۸ را رانندگی کرد، این تیم در آن مسابقه در جایگاه سوم قرار گرفت. کاپلو یکی از شش راننده آئودی برای اولین مسابقه آن تحت اسم تیم جوئست برای مسابقه ۱۲ ساعته سیبرینگ در سال ۱۹۹۹ بود. در کنار هموطن خود میشل آلبورتو و استفان یوهانسون، اولین سکو را برای آئودی در مسابقات جهانی استقامتی به دست آوردند و با آئودی آر۸آر به مقام سومی دست یافتند. با بازگشت به پیست در سال ۲۰۰۰، کاپلو در مجموع رتبه دوم را به خود اختصاص داد و تنها توسط خودرو دیگر آئودی شکست خورد. کاپلو دو سال بعد، در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، در این مسابقه به پیروزی رسید. کاپلو در مسابقه دیگر نیز به مسابقات بازگشت، هر دو با بنتلی و آئودی، چهار سکوی کلی و سه پیروزی، در سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ کسب کرد. کاپلو در حال حاضر با ۵ پیروزی در مسابقه ۱۲ ساعته سیبرینگ در سکوی دوم در کنار تام کریستنسن از نظر بردهای کلی در این مسابقه قرار دارد. او تنها راننده آئودی است که با هر چهار نسل از نمونه های پروتوتایپ اسپرت این کمپانی برنده حداقل یک مسابقه شده است. آر۸، آر۱۰، آر۱۵ و
آئودی آر۱۸. به دلیل تغییر تمرکز برای تیم جوئست، کاپلو در سال ۲۰۰۳ به تیم بنتلی رفت و برای این تیم رانندگی کرد. در کنار هم تیمی دیرینه خود تام کریستنسن و دیگر هم تیمی انگلیسی خود گای اسمیت، آنها برنده مسابقات ۲۴ ساعته لو مان شدند و اولین پیروزی را برای بنتلی را بعد از ۷۳ سال در پیست فرانسه رقم زدند. با پایان پروژه بنتلی و خروج این تیم از مسابقات جهانی استقامتی، کاپلو به تیم آئودی و به طور خاص به تیم گوه برای مسابقه لمانز ۲۴ ساعته ۲۰۰۴ بازگشت. در کنار راننده ژاپنی سیجی آرا و تام کریستنسن، کاپلو بار دیگر در روی سکو این مسابقه قرار گرفت و برنده این مسابقه شدند. این سومین بار در پنج سال گذشته بود که آئودی هر سه جایگاه اول را در مسابقات ۲۴ ساعته لو مان در اختیار می گرفت و این مسابقه را به پایان می رساند. کاپلو تا سال ۲۰۰۶ به مسابقات ۲۴ ساعته لو مان بازنگشت. در سال ۲۰۰۷، این سه نفر در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز به مدت طولانی پیشتاز بودند، اما مشکل چرخ عقب چپ در هفدهمین ساعت از مسابقه باعث شد که کاپلو کنترل خود را در رانندگی در پیچ ایندیاناپولیس از دست بدهد و به موانع برخورد کند و از مسابقه کنار برود. کاپلو همچنین در سال
های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۲ برنده مسابقه ۱۲ ساعته سیبرینگ شده است. او رکورد بیشترین پیروزی در پتی لمان را با پنج پیروزی در مجموع دارد که در سال های ۲۰۰۲، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ پیروز شده است، همه این پیروزی ها با تیم های آئودی اسپورت آمریکای شمالی و تیم جوئست به دست آمده است. کاپلو نایب قهرمان سری مسابقات لمانز آمریکایی در سال ۲۰۰۰ نیز شد و در ۶ مسابقه از فصل به پیروزی رسید. در هر دو سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ کاپلو به عنوان قهرمانی در کنار آلن مک نیش بریتانیایی با آئودی اسپرت آر۱۰ آمریکای شمالی را به دست آورد. کاپلو در سال ۲۰۱۲ رسماً از مسابقات قهرمانی بازنشسته شد.
هلیودوروس اسکندریه (به ؛ به انگلیسی: Heliodorus of Alexandria) فیلسوف نوافلاطونی بود که در قرن پنجم میلادی می زیست. او پسر هرمیاس و آدزیا و برادر کوچکتر آمونیوس بود. پدرش هرمیاس در جوانی درگذشت و مادرش او و برادرش را در شهر زادگاه شان اسکندریه بزرگ کرد، تا بزرگ شدند و به مدرسه فلسفه رفتند. آدزیا آن ها را به آتن برد و در آن جا زیر نظر پروکلس لیکایوس تحصیل کردند. سرانجام به اسکندریه بازگشتند و به تدریس فلسفه پرداختند. دماشیوس که توسط هلیودوروس تعلیم دیده بود، او را نسبت به برادر بزرگترش کم استعدادتر و در شخصیت و مطالعاتش سطحی تر توصیف می کند. او نویسنده تفسیری بر "طالع بینی" پائولوس الکساندرینوس که پس از سال ۵۶۴ نوشته شده است، نیست و این اثر به هلیودوروس دیگری نسبت داده شده است.
فوتبال در مالت تحت نظارت فدراسیون فوتبال مالت اداره می شود و به دوران حکومت بریتانیا در اواسط قرن نوزدهم در مالت برمی گردد. در آن زمان، این ورزش برای انگلستان جدید بود و به عنوان وسیله ای برای سرگرمی سربازان مستقر در مالت که در پادگان های مختلف جزیره مستقر بودند، استفاده می شد. در سال ۱۸۶۳، یک انجمن فوتبال تشکیل شد که قوانین و مقررات مربوط به این ورزش در حال تغییر سریع را تنظیم می کرد، ورزشی که هنوز در مرحله مسابقات آماتوری بود و تا سال ۱۹۰۹ که قالب لیگ معرفی شد، به صورت غیرمجاز و غیر زمان بندی شده بازی می شد. این انجمن مسئولیت اداره تیم ملی فوتبال مردان مالت، تیم ملی فوتبال زنان مالت و همچنین مدیریت لیگ های نیمه حرفه ای، لیگ برتر مالت، لیگ زنان مالت و جام های مربوط به تیم های باشگاهی را بر عهده دارد. تاریخچه. اولین قهرمانی مالت در فصل ۱۹۰۹–۱۹۱۰ به تیم فلووریانا تعلق گرفت. تعداد تیم ها در لیگ به طور منظم تغییر می کرد زیرا تیم ها تغییر مدیران، انصراف از لیگ و ورود تیم های جدید را تجربه می کردند. تا فصل ۱۹۳۹–۱۹۴۰، این لیگ نخستین و تنها لیگ در فوتبال مالت بود و به عنوان لیگ دسته اول مالت شناخته می شد. تیم های سل
یما و فلووریانا بر فوتبال مالت تسلط داشتند و تا سال ۱۹۴۰ تمامی قهرمانی ها را به جز چهار قهرمانی از آن خود کردند. جام لیگ فوتبال مالت در فصل ۱۹۳۵ معرفی شد و تیم های سلیما و فلووریانا به تسلط خود بر این جام تا جنگ جهانی دوم ادامه دادند. متأسفانه به دلیل جنگ جهانی دوم، لیگ مجبور به توقف شد زیرا بسیاری از بازیکنان مالت به دفاع از جزیره در اوایل دهه ۱۹۴۰ فراخوانده شدند، زمانی که آرشیپلاگ مالت به دلیل موقعیت استراتژیک خود در دریای مدیترانه به شدت درگیر درگیری های شمال آفریقا بود. فعالیت لیگ به طور معمول در سال ۱۹۴۵ پس از پایان جنگ از سر گرفته شد و چهار تیم، از جمله سلیما و فلووریانا، به این لیگ پیوستند. با این حال، فرمت لیگ فوتبال مالت به زودی به یک فرمت چند لایه تغییر یافت که از فصل ۱۹۴۶ به کار گرفته شد. پایان درگیری های شمال آفریقا منجر به افزایش علاقه به فوتبال مالت شد و در دهه ۱۹۴۰ پانزده باشگاه برای پیوستن به اتحادیه فوتبال مالت ثبت نام کردند که در عرض ده سال اندازه باشگاه های ثبت نام شده دو برابر شد. بسیاری از نام های آشنا امروز به لیگ پیوستند، از جمله والهتا و هیبرنیانس. علاقه به لیگ مالت در دهه های ۱۹۵۰، ۱۹
۶۰ و ۱۹۷۰ ادامه داشت و پانزده باشگاه دیگر به لیگ پیوستند که شامل باشگاه بیرکیرکارا در سال ۱۹۵۰ نیز می شود. با این حال، هیبرنیانس و والهتا بودند که به خوبی به سلیما و فلووریانا چالش وارد کردند و هشت قهرمانی بین خود و سه جام لیگ کسب کردند. دهه ۱۹۸۰ پایان تسلط سلیما و فلووریانا را به همراه داشت و چهار باشگاه در این دهه بیشترین افتخارات را کسب کردند. افتتاح استادیوم ملی جدید، تا کالی، ممکن است دلیل این تغییر باشد، با تغییرات گسترده در برنامه لیگ فوتبال مالت که با خانه جدید و تأثیرگذار فوتبال مالت همزمان شد. هیبرنیانس در سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ قهرمان لیگ مالت شد، راباط آژاکس (تأسیس شده در ۱۹۳۰) در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ قهرمان شد، اما شگفتی واقعی از یکی از قدیمی ترین باشگاه های مالت، همرون اسپارتانز، که سه بار در سال های ۱۹۸۳، ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ لیگ را برد و پنج جام لیگ را کسب کرد، بود. فلووریانا در سال ۱۹۸۱ قهرمان لیگ شد، اما در فصل ۱۹۸۵ به لیگ دسته دوم مالت سقوط کرد. دهه های اخیر قرن شاهد گسترش فرمت لیگ به چهار سطح بود و اکنون پنجاه باشگاه در لیگ ثبت نام شده اند. طیف وسیعی از باشگاه ها اکنون در سطح بالای لیگ مالت جوایز را به
اشتراک می گذارند و به ایجاد یک لیگ فوتبال نیمه حرفه ای با کیفیت بالا و سرگرم کننده کمک می کنند. والهتا در دهه ۱۹۹۰ دوران طلایی خود را تجربه کرد و پنج قهرمانی و چهار جام لیگ را به دست آورد. فلووریانا که دوباره به روز شده بود، در سال ۱۹۹۳ قهرمان لیگ شد و دو جام لیگ دیگر را نیز کسب کرد، و سلیما، همرون اسپارتانز و هیبرنیانس نیز افتخارات قابل توجهی کسب کردند. همچنین در سال ۱۹۹۵ لیگ زنان مالت آغاز شد، ابتدا به صورت پنج نفره، اما به سرعت به فرم کامل ۱۱ نفره در آغاز هزاره گسترش یافت. لیگ دسته دوم نیز به طور موقت فعال بود، هرچند تعداد کم تیم ها باعث شد که این لیگ حفظ نشود، اما از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ برای چندین فصل بازگشت. هیبرنیانس در روزهای اولیه لیگ نیروی اصلی بود و از سال ۱۹۹۸ به مدت ۸ سال متوالی قهرمان شد. در حال حاضر، تعدادی از باشگاه ها با منابع و قابلیت لازم برای کسب جام قهرمانی مردان، که اکنون به عنوان جام لیگ برتر مالت شناخته می شود، وجود دارند. بیرکیرکارا نیروی جدید قابل توجهی در لیگ مالت است که در سال ۲۰۰۰ اولین قهرمانی خود را کسب کرد و این تیم از بزرگ ترین شهر مالت به طور منظم افتخاراتی را از آن خود کرده و ب
ه تاریخ پیوسته است. سایر تیم هایی که تأثیر نسبتاً قابل توجهی داشته اند، زوریخ در دهه ۱۹۸۰ و والهتا در اواخر دهه ۱۹۹۰ بودند. بیرکیرکارا همچنین در لیگ زنان نامی برای خود دست و پا کرده و تعدادی از عناوین را به دست آورده و تسلط هیبرنیانس را از بین برده است. با این حال، تا فصل ۲۰۱۹/۲۰، هیبرنیانس به سرعت از رقابت های قهرمانی خارج شد و بیرکیرکارا در چهار فصل بعدی قهرمانان شکست ناپذیر بود!
فرانک استنلی بیلا (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۶۴) یک راننده اتومبیل رانی آلمانی است که عمدتاً در مسابقات اتومبیلرانی تور و مسابقات اتومبیل های اسپورت شرکت می کند. او از سال ۱۹۹۰ به طور انحصاری در اتومبیل های تولید شده توسط کمپانی آئودی مسابقه داده است. حرفه ورزشی. بیلا کار خود را در سال ۱۹۸۳ در کارتینگ آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۸۷ در کنار مانوئل رویتر و برند اشنایدر به برنامه تیم جوانان شرکت فورد موتور پیوست. او برای این تیم در فرمول فورد و مسابقات دی تی ام (قهرمانی اتومبیل های تور آلمان) رانندگی کرد، بیلا در سال ۱۹۸۸ به رقابت در دی تی ام ادامه داد و همچنین یک فصل محدود در فرمول سه آلمان مسابقه داد و دو برد در این مسابقات به دست آورد. در سال ۱۹۹۰، او به آئودی رفت و در مسابقات دی تی ام در مسابقه نوربورگ رینگ قبل از اینکه آئودی دی تی ام را در اواسط فصل ۱۹۹۲ ترک کند قهرمان مسابقات دی تی ام فصل ۱۹۹۱ شد. بیلا راننده این کمپانی باقی ماند و با افزایش قوانین دو لیتری کلاس ۲ (سوپر تورینگ) در سری مسابقات دیگر در سراسر اروپا مسابقه داد، او در چند فصل بعد در سری مسابقات مختلف اتومبیل های تور اروپایی مانند قهرمانی سوپرتورینگ فرانسه در س
ال ۱۹۹۳ رانندگی کرد. از زمان قهرمانی او در مسابقات قهرمانی سوپرتورینگ فرانسه در سال ۱۹۹۳، او تنها راننده قهرمان شده غیرفرانسوی است که برنده آن مسابقات شده است بود. در سال ۱۹۹۵، او در مسابقه جام جهانی اتومبیل های تورینگ در پیست پیست پل ریکارد با آئودی ای۴ جدید برنده شد، که به سرعت به یکی از پر استفاده ترین خودرو های تورینگ غالب در اواسط دهه ۱۹۹۰ در سراسر اروپا و مسابقات تبدیل شد. برای سال ۱۹۹۶، آئودی تصمیم گرفت یک تیم کاری متشکل از دو خودرو ای۴ را وارد مسابقات قهرمانی خودروهای تورینگ بریتانیا کند. بیلا برای رهبری و رانندگی این تیم انتخاب شد. در کنار هم تیمی خود جان بینتکلی، تیم جدید آئودی در این مسابقات کاملا دست نیافتنی بود و بدون دردسر به قهرمانی رسید. بیلا به راحتی عنوان قهرمانی را به دست آورد، او همه مسابقات فصل را به پایان رساند و در همه مسابقات به جز دو مسابقه (مقام یازدهم و رد صلاحیت) در بین ده راننده برتر قرار گرفت. او همچنین با کسب مقام اول در مسابقات گویا ماکائو یک فصل خیره کننده را پشت سر گذاشت. به دلیل بی رقیب بودن آئودی ها در سال ۱۹۹۶، سازمان برگزاری مسابقات قهرمانی خودروهای تورینگ بریتانیا یک "جر
یمه" در وزن را برای تمام خودروهای چهار چرخ محرک برای فصل ۱۹۹۷ اعمال کردند. بیلا و آئودی با این تغییرات بسیار کند تر از فصل قبل شدند و هیچ شباهتی به فصل قبل خود نداشتند. جریمه وزنی در اواسط فصل دچار تغییرات شد تا شرایط آئودی و بیلا بهبود یابد. در سال ۱۹۹۹، بیلا مسابقات اتومبیل های تور را رها کرد و به پروژه اتومبیل های اسپورت آئودی آر۸ ملحق شد و تحت نام تیم اسپورت آئودی جوئست مسابقه داد. این مسابقات برای او خوب بود، او در مسابقات اتومبیلرانی اسپورت در چند فصل بعد عالی بود و در چندین رویداد کلاسیک با خودرو آر۸ و همچنین سه مسابقه در سری مسابقات لمانز آسیایی برنده شد. نقطه اوج دوران بیلا، سه پیروزی متوالی (۲۰۰۰-۲۰۰۰۲) در مسابقه مسابقات ۲۴ ساعته لو مان در کنار امانوئل پیرو و تام کریستنسن بود. آئودی پس از فصل ۲۰۰۲ شروع به کاهش پشتیبانی از برنامه خودرو آر۸ خود کرد. پس از برنده شدن در سری مسابقات لمانز آسیایی در سال ۲۰۰۳، بیلا به سری مسابقات بازسازی شده خودروهای تور آلمانی (دی تی ام) بازگشت. افتخارات و جوایز. بزرگترین دستاوردهای فرانک بیلا شامل برنده شدن مسابقات زیر است:
تزار تمام روسیه یا به طور رسمی فرمانروا، تزار و شاهزاده بزرگ تمام روسیه یا به اختصار تزار روسیه، عنوان رسمی فرمانروایان روسیه از سال ۱۵۴۷ تا ۱۷۲۱ میلادی بود. دولت تحت تزار روسیه با نام روسیه تزاری شناخته می شود. نخستین فرمانروای روسیه که به طور رسمی با این عنوان تاج گذاری کرد، ایوان چهارم مشهور به «ایوان مخوف» بود که پیش از آن عنوان فرمانروای تمام روس را داشت. آخرین فرمانروای روسی دارای این عنوان پتر یکم بود که در سال ۱۷۲۱، عنوان رسمی سلطنت را به امپراتور تمام روسیه تغییر داد و امپراتوری روسیه را بنیان گذاشت. با این حال، لقب کهن و سابق تزار پس از این تاریخ نیز برای اشاره به امپراتوران روسیه مورد استفاده قرار گرفت. عنوان کامل. عنوان سلطنتی کامل تزارها متفاوت بود و بسته به زمان و قلمروی آن ها تغییر می کرد. عنوان سلطنتی کامل الکسی یکم، واپسین فرمانروای مقتدری که با عنوان تزار درگذشت، چنین بود: «به فضل خداوند، ما حاکم بزرگ، تزار و شاهزادهٔ بزرگ الکسی میخایلوویچ، اتوکراتور تمام روسیه بزرگ، کوچک و سفید، مسکو، کی یف، ولادیمیر و نووگورود؛ تزار قازان، تزار آستاراخان، تزار سیبری؛ حاکم پسکوف و شاهزادهٔ بزرگ تور، یوگورسک
، پرم، ویاتکا، بلغار و غیره؛ حاکم و شاهزادهٔ بزرگ نووگورود پایین، چرنیهیف، ریازان، روستوف، یاروسلاول، بلوزرو، اودوریا، اوبدوریا، کوندیا و فرمانروای همهٔ کشورهای شمالی؛ فرمانروای سرزمین های ایوریا؛ تزار کارتلی و گرجستان، سرزمین های کاباردی، شاهزادگان چرکاسی و کوهستانی و بسیاری دیگر از ایالت ها و سرزمین های شرق و غرب و شمال از پدر و پدربزرگ، وارث و حاکم و صاحب هستیم.» تعریف. تا پیش از «تزار» نامیده شدن، عناوین رسمی فرمانروایان روسیه شامل «شاهزاده بزرگ مسکو» و «فرمانروا و شاهزاده بزرگ تمام روس» یا به اختصار «فرمانروای تمام روس» بود. برگزیدن لقب «تزار» که واژه ای اسلاوی به معنای پادشاه یا امپراتور است، با گسترش سرزمینی و ادعای مالکیت فرمانروایان روس بر مناطق مجاور، هم زمان بود. عبارت «تمام روس» یا «تمام روسیه» پس از واژهٔ «تزار» نیز معرف همان ادعای مالکیت بر تمام سرزمین های روسی (اسلاو نشین) بود. شاهزادگان بزرگ مسکو خود را وارثان قانونی «میراث روس کی یف» می دانستند و بقای خود را در تحقق اتحاد مجدد سرزمین های اسلاویِ هم ریشه می دیدند. این باور ظاهراً در عناوین سلطنتی آن ها (هم شاهزادگان بزرگ و هم تزارها) دیده می ش
د که خود را به عنوان حاکمان «تمام روس» معرفی می کردند. در سال ۱۳۲۸ ایوان یکم، متروپولیتن کی یف تئوگنوست را متقاعد کرد که در مسکو مستقر شود؛ از آن نقطه به بعد، عنوان سلطنتی به «[شاهزاده] کی یف و تمام روس» تغییر کرد و این شکل تا اواسط قرن پانزدهم حفظ شد. ایوان سوم، شاهزادهٔ بزرگ مسکو نیز، خود را وارث تمام سرزمین های روس کی یف سابق می دانست و در سال ۱۴۹۳ عنوان «فرمانروای تمام روس» را به خود اختصاص داد. این روند به تکامل خود ادامه داد و تا اواسط قرن هفدهم به «تزار تمام روسیه بزرگ، کوچک و سفید» تبدیل شد. «تزار تمام روسیه» یا به طور رسمی «فرمانروا، تزار و شاهزاده بزرگ تمام روسیه» عنوان رسمی فرمانروایان روسیه از سال ۱۵۴۷ تا ۱۷۲۱ میلادی بود که دولت تحت فرمان شان با نام روسیه تزاری شناخته می شود. تاریخچه. زمینه. ایوان سوم به دنبال گسترش قلمرو خود و ازدواج با سوفیا پالایولوژینا، عنوان «فرمانروا» را به خود اختصاص داد و مدعی تمام سرزمین های سابق روس کی یف، ازجمله مناطق تحت کنترل لیتوانی شد. عنوان سلطنتی کامل او این بود: «ایوان، به فضل خداوند، فرمانروای تمام روس و شاهزادهٔ بزرگ ولادیمیر و مسکو و نووگورود و پسکوف و تور و ی
وگورسک و پرم و بلغار و دیگر سرزمین ها». ایوان در مکاتبات رسمی و دیپلماتیکی خود از عنوان «تزار» استفاده می کرد و نخستین کسی بود که تلاش داشت این لقب را رسمی کند. همچنین تقریباً از همان زمان وی بود که نام سرزمین روسیه از «روس» به نام کنونی تغییر کرد. واسیلی سوم پسر و جانشین او، همچنان از عنوان «تزار» استفاده می کرد. در ۴ اوت ۱۵۱۴، ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم نامه ای به واسیلی سوم فرستاد و درخواست اتحاد مجدد علیه مشترک المنافع لهستان-لیتوانی کرد و در آن از واسیلی به عنوان «قیصر» یا «امپراتور» یاد کرد. با این حال، سفیر آلمانی زیگیسموند فون هربرشتاین در سال ۱۵۱۶، هنوز از واسیلی با عنوان «پادشاه و ارباب تمام روسیه» یاد می کند. پس از سال ۱۵۱۴، عنوان سلطنتی کامل واسیلی سوم این بود: «به فضل خداوند، تزار و حاکم تمام روسیه و شاهزادهٔ بزرگ ولادیمیر، مسکو، نووگورود، پسکوف، اسمولنسک، تور، یوگورسک، پرم، ویاتکا و بلغار و غیره؛ حاکم و شاهزادهٔ بزرگ نووگورود سرزمین پایین، چرنیگوف، ریازان، ولوتسک، رژف، بلیوف، روستوف، یاروسلاول، بلوزرو، اودوریا، اوبدوریا و کندیا.» عنوان رسمی. ایوان چهارم در سال ۱۵۳۳ و در سن سه سالگی، زمان
ی که پدرش واسیلی سوم درگذشت، به سلطنت رسید. در ۱۶ ژانویه ۱۵۴۷، ایوان چهارم در سن ۱۶ سالگی، نخستین فرمانروای روسی بود که با عنوان «تزار» تاج گذاری و در مراسم خود به طور عمده از سنت های بیزانسی استفاده کرد. سرانجام، رضایت پاتریارک قسطنطنیه نیز برای استفاده از این عنوان داده شد. در سال ۱۵۶۱، پدرسالار از ایوان چهارم به عنوان «تزار و حاکم تمام مسیحیان ارتدکس جهان» یاد کرد و او را به یک امپراتور بیزانس تشبیه کرد. در ازای پذیرش عنوان «تزار»، پاپ امیدوار بود که روسیه رهبری رم را به رسمیت بشناسد. نامه ای که پاپ در سال ۱۵۵۰ برای ایوان نوشت و آماده فرستادن شد، ایوان چهارم را با عنوان «امپراتور تمام روتنیان» خطاب کرد؛ اما موانع لهستان مانع از ارسال آن و انجام هرگونه مأموریت پاپ شد. دورهٔ سلطنت فیودور یکم و پس از آن، تأسیس پاتریارک مسکو به دست بوریس گودونف در سال ۱۵۸۹، بزرگ ترین کمک به تکامل مفهوم مسکو و روم سوم با لقب «تزار» به عنوان «امپراتور مسیحیان» بود. مرگ بدون فرزند فئودور یکم در سال ۱۵۹۸ منجر به انقراض دودمان روریک و آغاز عصر مشکلات در روسیه شد که دوره ای مشوش از هرج ومرج سیاسی و مداخلهٔ خارجی بود. یکی از جاعلان ت
اج وتخت، یعنی دیمیتری دروغین اول، ادعای عنوان «امپراتور» یا «سیزار» را مطرح کرد که توسط حامیان لهستانی او که مدت ها در برابر هر دو عنوان مقاومت کرده بودند، رد شد. در نهایت، دودمان رومانوف جایگزین دودمان روریک شد اما موقعیت پادشاه روسیه نیز تضعیف گشت. میخائیل یکم یک حاکم منتخب بود که به او موقعیت پایین تری می داد؛ او می بایست در جایگاه حاکم مشروع و تزار روسیه به رسمیت شناخته می شد. قدرت های اروپایی و شاهزادگان امپراتوری مقدس روم در نهایت میخائیل را به رسمیت شناختند و امپراتور مقدس روم نیز بدون خطاب اعلی حضرت، میخائیل را به عنوان حاکم مستقل به رسمیت شناخت. الحاق سرزمین های روسیه کوچک، روسیه سفید و همچنین کی یف در دوران سلطنت الکسی یکم، به تزار اجازه داد تا عبارت «تمام روسیه» را به عنوان سلطنتی بیفزاید. ابتکار دیپلماتیک روسیه برای ایجاد ائتلافی علیه امپراتوری عثمانی در دهه ۱۶۷۰، با فرستادن سفیرش پل منزیس به رم که دستور داشت فقط اسناد حاوی عنوان «تزار» را بپذیرد، ناموفق بود. تنها از سال ۱۶۸۵ بود که پاپ شروع به خطاب کردن حاکم روسیه به عنوان «تزار» کرد. پتر یکم نیاز به تضمین موقعیت روسیه در سیستم کشورهای اروپایی، ا
ز جمله اهمیت به رسمیت شناختن برابری القاب «تزار» و «امپراتور» از سوی امپراتور مقدس روم را درک کرد. پیتر پس از پیروزی در نبرد پولتاوا، موضوع عنوان «امپراتور» و «اعلی حضرت» را با دربار وین مطرح کرد و اشاره کرد که حتی دولت استانبول نیز فرمانروای روسیه را اعلی حضرت خطاب می کرد اما وین این موضوع را رد کرد. در سال ۱۷۱۷، پتر از حق خود برای استفاده از عنوان «امپراتور» دفاع و از نامه ماکسیمیلیان یکم به واسیلی سوم برای حمایت از ادعای خود استفاده کرد. به دنبال پیروزی روسیه در برابر امپراتوری سوئد در جنگ بزرگ شمالی و انعقاد پیمان نیستاد در سپتامبر ۱۷۲۱، مجلس سنا روسیه و شورای حکام از پیتر خواستند تا القاب «کبیر»، «پدر کشور» و «امپراتور تمام روسیه» را بپذیرد. در ۲ نوامبر ۱۷۲۱، پتر رسماً هر سه عنوان را پذیرفت. دولت های اروپایی نیز به مرور این القاب پتر را به رسمیت شناختند. با این حال، لقب کهن و سابق تزار همچنان برای اشاره به امپراتوران روسیه مورد استفاده قرار گرفت.
ماجرا اینگونه آغاز می شود () که با نام بلوند در لباس چرم مشکی () هم شناخته می شود، فیلمی ایتالیایی به کارگردانی کارلو دی پالما و هنرنمایی کلودیا کاردیناله و مونیکا ویتی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
جیمز وارنی پانتا ( ؛ زاده ۱ اکتبر ۱۹۶۹) یک وکیل، سیاستمدار و افسر سابق اطلاعات نیروی دریایی آمریکایی از ایالت کالیفرنیا است. او که یکی از اعضای حزب دموکرات است، نماینده ایالات متحده در حوزه نوزدهم کنگره کالیفرنیا است. قبلاً منطقه او به عنوان منطقه ۲۰ کنگره شماره گذاری می شد. منطقه فعلی او شامل جنوب شرقی سن خوزه و بسیاری از سواحل مرکزی کالیفرنیا، از جمله مونتری، سانتا کروز، کارمل بای دریا، و پاسو روبلز در جنوب است. پانتا برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ پس از کار به عنوان معاون دادستان منطقه در شهرستان مونتری انتخاب شد. او پسر وزیر دفاع سابق لئون پانتا است و همان کرسی کنگره را دارد که پدرش زمانی در اختیار داشت. پانتا از دبیرستان کارمل در کارمل کالیفرنیا فارغ التحصیل شد. او سپس به کالج شبه جزیره مونتری و دانشگاه کالیفرنیا، دیویس رفت و با مدرک لیسانس در روابط بین الملل فارغ التحصیل شد. سپس در وزارت امور خارجه ایالات متحده کارآموزی کرد. پانتا مدرک جی دی خود را از دانشکده حقوق دانشگاه سانتا کلارا دریافت کرد. او به عنوان افسر اطلاعاتی به نیروهای ذخیره نیروی دریایی ایالات متحده ملحق شد و در سال ۲۰۰۷ در حالی که به فرماندهی
عملیات ویژه مشترک وابسته بود خدمت را در جنگ در افغانستان به پایان رساند که برای آن نشان ستاره برنز به او اعطا شد. پانتا در دفتر دادستانی شهرستان آلامدا، کالیفرنیا و به عنوان معاون دادستان منطقه برای دفتر دادستان منطقه مونتری شهرستان، کالیفرنیا کار می کرد.
لتیشیا بوفونی سیلوا (زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۹۳) یک اسکیت باز حرفه ای خیابانی با تابعیت برزیلی-آمریکایی است. او شش بار برنده مدال طلای ایکس گیمز شده است. دوران کودکی. بوفونی در ساو پائولو به دنیا آمد. او از سن ۹ سالگی اسکیت برد زدن را آغاز کرد و مادربزرگش در سن ۱۱ سالگی اولین اسکیت برد او را خرید. او در این باره می گوید: «من در خیابان بزرگ شدم و همیشه در حال ورزش بودم. ما کامپیوتر نداشتیم، گوشی هوشمند هم نبود. همه بچه ها شروع به اسکیت برد زدن کردند، بنابراین من هم شروع کردم.» او همچنین اشاره کرده است: "پدرم تخته ام را شکست تا دیگر اسکیت نزنم. من از ۹ سالگی شروع به اسکیت برد زدن کرده بودم؛ با تمام پسرهای محله ام اسکیت می زدم و او از این که تنها دختر در میان ۱۰ پسر بودم، عصبانی بود. او تخته ام را جلوی من شکست و گفت: 'دیگر هرگز اسکیت نخواهی زد.' " در نهایت، پدرش تسلیم شد. در سن ۱۴ سالگی، بوفونی با دوستان بزرگ تر به ایالات متحده نقل مکان کرد. او در مدرسه دبیرستان هالیوود تحصیل کرد، اما به دلیل غیبت زیاد از مدرسه مجبور به ترک آن شد. حرفه. در سال ۲۰۰۷، بوفونی در سن ۱۴ سالگی در نخستین ایکس گیمز خود که در لس آنجلس برگزار شد
، شرکت کرد. او پنج بار برنده مدال طلای ایکس گیمز است. با پیروزی اش در ایکس گیمز شانگهای ۲۰۱۹، او رکورد ده ساله السا استیمر برای بیشترین تعداد مدال طلای زنان در بخش خیابانی را مساوی کرد. به طور کلی، او شش مدال متوالی در بخش خیابانی زنان ایکس گیمز (۲۰۱۰–۲۰۱۴) و عنوان قهرمانی در شانگهای ۲۰۱۹ را کسب کرده است. او به یکی از شناخته شده ترین و تأثیرگذارترین ورزشکاران ورزشی اکشن در جهان تبدیل شده است. بوفونی به مدت چهار سال متوالی از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ به عنوان بهترین اسکیت باز خیابانی زن توسط "جام جهانی اسکیت برد" رتبه بندی شد و در کتاب رکوردهای گینس (۲۰۱۷) به عنوان «بیشترین پیروزی در "جام جهانی اسکیت برد"» معرفی شد. در سال ۲۰۱۳، او برای جایزه "ای اسپی وای اِوارد" به عنوان بهترین ورزشکار زن ورزشی اکشن نامزد شد. در سال ۲۰۱۵، او نخستین قهرمان جهان در مسابقات "لیگ خیابان اسکیت برد" در بخش زنان شد که در شیکاگو، ایلینوی برگزار شد. او همچنین در مجله ای اسپی ان – "بادی ایشو" حضور داشت. او همچنین در سال ۲۰۱۵ اولین اسکیت باز زن بود که با نایک اسکیت برد قرارداد امضا کرد. در سال ۲۰۱۸، فوربز بوفونی را به عنوان یکی از قدرتمندترین زنان
در ورزش های بین المللی برای سال ۲۰۱۸ (#۲۵) معرفی کرد. و در لیست ورزشکاران قابل بازاریابی جهانی برای سال ۲۰۱۸ (#۴۱) قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۱۸، او در لیست «زیر ۳۰» فوربز برزیل قرار گرفت. در سال ۲۰۲۲، بوفونی رکورد جهانی (تأیید شده توسط رکوردهای جهانی گینس) برای بالاترین گرانید اسکیت برد خارج از عقب یک هواپیمای پرنده را ثبت کرد. این رکورد زمانی ثبت شد که هواپیما بر فراز مرسد، کالیفرنیا در حال پرواز بود. ویدیوی این رکورد در سال ۲۰۲۳ به سرعت در اینترنت منتشر شد. هواپیما یک هواپیمای ترابری C-۱۳۰ بود و در ارتفاع ۹٬۰۲۲ فوتی هنگامی که بوفونی اسکیت برد گرانید را انجام داد، پرواز می کرد. بوفونی نماینده رسمی ورزشکاران ورد اسکیت، نهاد حاکم بر اسکیت برد که توسط کمیته بین المللی المپیک به رسمیت شناخته شده است، می باشد. زندگی شخصی. در آوریل ۲۰۲۱، بوفونی شهروند ایالات متحده شد.
«یازده پسر» () داستانی کوتاه از فرانتس کافکا است. داستان با اظهار یک پدر آغاز می شود: «من یازده پسر دارم.» او سپس ادامه می دهد تا هرکدام را با جزئیات توصیف کند. کافکا به ماکس برود گفت: «این یازده پسر بدون ابهام یازده داستان هستند که من هم اکنون دارم روی آنها کار می کنم.» این داستان بین ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ نوشته شد. «یازده پسر» در سال ۱۹۱۹ در مجموعه داستان "پزشک دهکده" ظاهر شد که مجموعه ای از داستان کوتاه های کافکا به چاپ رسیده توسط کورت ولف در مونیخ و لایپزیگ بود.
ریموند بنسون (به انگلیسی: Raymond Benson) از نویسندگان اهل آمریکاست که به خاطر نگارش رمان های جیمز باند بین سال های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ به شهرت رسید. دوران کودکی و تحصیلات. بنسون در سال ۱۹۵۵ در میدلند تگزاس به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۳ از دبیرستان پرمین در اودسا فارغ التحصیل شد. او در مدرسه ابتدایی به نواختن پیانو علاقه پیدا کرد و بعداً آن را در قالب آهنگسازی برای نمایش های تئاتری پرورش داد. بنسون همچنین در انجمن درام مدرسه فعالیت می کرد و در دورهٔ دبیرستان، معاون رئیس آموزشکدهٔ درام بود. او پس از حضور در دانشگاه تگزاس در آستین و دریافت مدرک کارگردانی در حوزه درام، علاقهٔ خود را با کارگردانی سر صحنه ای در نیویورک دنبال کرد. کار روی مجموعهٔ داستان های جیمز باند. بنسون در سال ۱۹۸۵ کتابی با عنوان "شانه به شانهٔ جیمز باند" نوشت که به ایان فلمینگ، رمان ها و فیلم های مجموعهٔ جیمز باند اختصاص داشت. این کتاب در سال ۱۹۸۸ به روز شد و بعد از آن، به صورت دیجیتالی و بدون به روزرسانی مجدد منتشر شده است. این اثر نامزد دریافت جایزهٔ ادگار از طرف معمایی نویسان آمریکا در حوزه بهترین اثر بیوگرافی/کارشناسی شد. بنسون در سال ۱۹۸۵، به عنوان ط
راح و نویسنده در تولید بازی رایانه ای "جیمز باند ۰۰۷: نمایی به یک قتل" همکاری کرد. او این فعالیت را در سال ۱۹۸۶ با کار روی بازی رایانه ای "گلدفینگر" و همکاری در نوشتن قطعهٔ دوم "فقط دوبار زندگی می کنید،" از بازی های محبوب نقش آفرینی جیمز باند ۰۰۷، ادامه داد.