Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اس پی وی جی بلاو-وایس ۹۰ برلین یک باشگاه فوتبال آلمانی است که در محله ماریندورف در ناحیه تمپلهوف-شونبرگ در شهر برلین مستقر است. این تیم در حال حاضر در ان اواف وی-اوبرلیگا (V) بازی می کند. تاریخچه. اس پی وی جی بلاو-وایس ۹۰ که پیش تر در برلین با نام باشگاه فوتبال بلاو-وایس ۹۰ برلین شناخته می شد، در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۲ ورشکسته اعلام شد در نتیجه، اس وی بلاو وایس برلین به عنوان یک باشگاه جانشین تأسیس شد. این تیم وارد پایین ترین لیگ محلی ممکن یعنی سطح سوم محلی شد. ای باشگاه در سالهای اخیر به سطح لندس لیگا برلین رسیده است. قهرمانی لندس لیگا در فصل ۱۶–۲۰۱۵ این باشگاه را به لیگ برلین برای فصل بعد برد. این باشگاه در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵ پس از یک مجمع عمومی، با اشاره به نام قبلی خود، نام خود را به بلاو-وایس ۹۰ برلین تغییر داد.
سیستم خطی ساده شدهٔ درون دهی مولکولی () که به اختصار به آن «اسمایلز» (SMILES) می گویند نوعی فرمول خطی برای توصیف ساختار گونه های شیمیایی با استفاده از رشته های کوتاه ASCII است. بسیاری از برنامه های رایانه ایِ ویرایشِ مولکول، قادر به استفاده و درون ریزی رشته های اسمایلز برای تبدیل مجدد آنها به نقشه های دو بعدی یا مدل های سه بعدی مولکولی هستند. جزئیات اولیه اسمایلز در دهه ۱۹۸۰ در آزمایشگاهی در دانشگاه مینه سوتا در دلوث تعریف و ارائه شد و از آن زمان تغییراتی یافته و توسعه پیدا کرده است. در سال ۲۰۰۷، یک استاندارد باز به نام «اوپن مایلز» در جامعه علمی متن باز شیمی توسعه یافت. تأمین بودجه و حمایت مالی برای آغاز و توسعه این پروژه به عهدهٔ آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا بود. در ژوئیهٔ ۲۰۰۶، «آیوپاک» شناسه شیمیایی بین المللی (InChI) را به عنوان استانداردی برای نمایش فرمول های شیمیایی معرفی کرد. اسمایلز عموماً خوانایی آسان تری نسبت به شناسه شیمیایی بین المللی برای انسان دارد. اسمایلز همچنین پایگاه گسترده ای از پشتیبانی نرم افزاری با پشتوانه نظری گسترده (مانند نظریه گراف) دارد. توصیف. اتم ها. اتم ها با علامت
اختصاری استاندارد عناصر شیمیایی، در قلاب (کروشه) نشان داده می شوند، مانند codice_1 برای طلا. ممکن است براکت ها در حالت معمول حذف شوند؛ برای اتم هایی که: تمام عناصر دیگر باید در قلاب (کروشه) قرار گیرند و بار الکتریکی و هیدروژن ها هم نمایش داده شوند. برای مثال، اسمایلز برای آب ممکن است به صورت codice_2 یا codice_3 نوشته شود. هیدروژن همچنین ممکن است به عنوان یک اتم جداگانه نوشته شود. آب را می توان به صورت codice_4 هم نمایش داد. هنگامی که از قلاب (کروشه) استفاده می شود، اگر اتم داخل کروشه به یک یا چند هیدروژن پیوند داشته باشد، نماد codice_5 اضافه می شود، به دنبال آن؛ تعداد اتم های هیدروژن اگر بیشتر از ۱ باشد و سپس علامت codice_6 برای بار الکتریکی مثبت یا codice_7 برای بار الکتریکی منفی افزوده می شود. به عنوان مثال، codice_8 برای آمونیوم (). اگر بیش از یک بار الکتریکی وجود داشته باشد، معمولاً به صورت عددی نوشته می شود. با این حال، می توان علامت مثبت یا منفی را به تعداد دفعاتی که یون بار الکتریکی دارد تکرار کرد: برای تیتانیم(IV) Ti4+ می توان نوشت codice_9 یا codice_10. بنابراین، آنیون هیدروکسید () با codice_11، کات
یون هیدرونیوم () با codice_12 و کاتیون کبالت (III) (Co3+) هم یا codice_13 یا codice_14 است. پیوندها. پیوند شیمیایی با یکی از این علائم نشان داده می شود: codice_15. پیوندهای بین اتم های ترکیبات آلیفاتیک منفرد فرض می شوند، مگر اینکه طور دیگری در فرمول نویسی خطی اسمایلز مشخص شده باشد. اگرچه پیوندهای منفرد ممکن است به صورت codice_7 نوشته شوند، این معمولاً این علامت را حذف می کنند. برای مثال، اسمایلز برای الکل طبی ممکن است به صورت codice_17، codice_18 یا codice_19 نوشته شود، اما معمولاً codice_20 نوشته می شود. پیوندهای شیمیایی دوگانه، سه گانه و چهارگانه را به ترتیب با علائم codice_21، codice_22، و codice_23 نمایش می دهند؛ مثلا: codice_24 (کربن دی اکسید )، codice_25 (هیدروژن سیانید HCN) و codice_26 (گالیم آرسنید) یک نوع دیگر از پیوند، «غیر-پیوند» است که با codice_27 نشان داده شده است، تا نشان دهد که دو قسمت به هم متصل نیستند. برای مثال، سدیم کلرید آبی را به صورت codice_28 می نویسند تا این عدم اتصال را نشان داده باشند. یک پیوند آروماتیک «یکی و نصفی» را می توان با codice_29 نشان داد. پیوندهای منفرد مجاور با پیوندهای
دوگانه ممکن است با استفاده از codice_30 یا codice_31 برای نشان دادن پیکربندی استریوشیمیایی مولکول نشان داده شوند. حلقه ها. ساختارهای حلقه با شکستن هر حلقه در یک نقطه دلخواه نوشته می شوند (اگرچه برخی از انتخاب ها منجر به خوانایی بهتر اسمایلز نسبت به سایر فرمول ها می شود) تا یک ساختار غیر چرخه ای ایجاد شود و برچسب های عددی بسته شدن حلقه برای نشان دادن اتصال بین اتم های غیر همجوار اضافه شود. به عنوان نمونه، سیکلوهگزان و دی اُکسان ممکن است به ترتیب به صورت codice_32 و codice_33 نوشته شوند. برای حلقه دوم، برچسب ۲ خواهد بود. برای مثال، دکالین (دکاهیدرونافتالین) ممکن است به صورت codice_34 نوشته شود. خصلت آروماتیکی. حلقه های آروماتیک همچون بنزن به یکی از سه صورت زیر نوشته می شود: در مورد آخری، پیوندهای بین دو اتم آروماتیک (اگر به صراحت نشان داده نشده باشد) به عنوان پیوندهای آروماتیک فرض می شوند؛ بنابراین، بنزن، پیریدین و فوران را می توان به ترتیب با codice_44, codice_45 and codice_46. نشان داد. نیتروژن آروماتیک متصل به هیدروژن، که مثلا در پیرول یافت می شود، باید حتما به صورت codice_47 نشان داده شود. بنابراین ایمیدازو
ل با نماد اسمایلز به صورت codice_48 نوشته می شود. هنگامی که اتم های آروماتیک به صورت مجزا به یکدیگر پیوند می خورند، مانند بی فنیل، یک پیوند منفرد باید به وضوح ارائه شود: codice_49. این یکی از معدود مواردی است که نماد پیوند منفرد codice_7 مورد نیاز است. (در واقع، اکثر نرم افزارهای اسمایلز می توانند به درستی استنباط کنند که پیوند بین دو حلقه نمی تواند آروماتیک باشد و بنابراین فرم غیر استاندارد codice_51 را می پذیرد). شاخه ها. شاخه ها با کمان (پرانتز) نمایش داده می شوند، مانند codice_52 برای پروپانوئیک اسید و codice_53 برای فلوئوروفرم. نخستین اتم داخل پرانتز و نخستین اتم بعد از گروه پرانتزشده، هر دو به یک اتم نقطه شاخه ای متصل هستند. نماد پیوند باید در داخل پرانتز ظاهر شود و خارج آن (به عنوان مثال: codice_54) پذیرفته نیست. حلقه های جایگزین را می توان با نقطه انشعاب در حلقه نوشت، همان طور که در codice_55 (تصویر) و codice_56 (تصویر) دیده می شوند که ایزومرهای ۳ و ۴-سیانوآنیزول را کد می کنند. نوشتن اسمایلز برای حلقه های جایگزین به این روش می تواند آنها را برای انسان خواناتر می کند. یکی از شاخه هایی که نیازی به استفا
ده از پرانتز در فرمول نویسی ندارد، پیوندهای حلقه بسته هستند. انتخاب مناسب پیوندهای تکمیل حلقه می تواند تعداد پرانتزهای مورد نیاز را کاهش دهد. به عنوان مثال، تولوئن معمولاً به صورت codice_57 or codice_58 نوشته می شود تا از به کارگیری پرانتزهای مورد نیاز در روش codice_59 یا codice_60 اجتناب شود. ایزوتوپ. ایزوتوپ ها با عددی برابر با جرم ایزوتوپی عدد صحیح قبل از نماد اتمی مشخص می شوند. بنزن که یک اتم آن کربن-۱۴ است به صورت codice_61 و دئوتراتد کلروفرم به صورت codice_62 نوشته می شود. مثال ها. برای نشان دادن یک مولکول با بیش از ۹ حلقه، مولکول «سفالوستاتین-۱» را در نظر بگیرید یک پیرازین استروئیدی ۱۳ حلقه ای با فرمول تجربیC54H74N2O10 که از یکی از نیم طنابداران اقیانوس هند به نام "«سفالودیسکوس گیلکریستی»" به دست آمد: با گروه متیل در منتهی الیه سمت چپ شکل شروع کنید: codice_64 در جلوی شاخص برچسب هایِ تکمیلِ حلقه (بیش از ۹ حلقه) ظاهر می شود.
ستاره گونه او () یا O-type یک ستاره داغ و آبی-سفید از نوع طیفی O در طبقه بندی طیفی یرکس سیستم طبقه بندی یرکس است که توسط اخترشناسان به کار گرفته شده است. دمای آنها بیش از ۳۰۰۰۰ کلوین (K) است. ستارگان این نوع دارای خطوط جذب قوی هلیوم یونیزه، خطوط قوی سایر عناصر یونیزه، و خطوط هیدروژن و هلیوم خنثی ضعیف تر از طیفی نوع B هستند. ستارگانی از این نوع بسیار نادر هستند، اما چون بسیار درخشان هستند، در فواصل بسیار دور دیده می شوند. از ۹۰ درخشان ترین ستاره ای که از زمین دیده می شود، ۴ ستاره از نوع O هستند.[a] به دلیل جرم زیاد، ستارگان نوع O به سرعت در انفجارهای شدید ابرنواختری به زندگی خود پایان می دهند که منجر به سیاهچاله ها یا ستاره های نوترونی می شود. بیشتر این ستارگان دنباله اصلی جوان پرجرم، ستارگان غول پیکر یا ابرغول هستند، اما همچنین برخی از ستارگان مرکزی سحابی های سیاره ای، ستارگان کم جرم قدیمی در نزدیکی پایان عمر خود، که معمولاً طیف های O مانند دارند.
اندرو دیویس (; – ) رهبر ارکستر و موسیقی دان اهل بریتانیا بود. او برای مدت طولانی رهبر ارکستر سمفونیک تورنتو، ارکستر سمفونیک بی بی سی و ارکستر سمفونیک ملبورن بود. او از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان مدیر موسیقی فستیوال گلیندبورن فعالیت کرد. دیویس هم چنین از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ مدیر موسیقی و رهبر ارکستر اپرای لیریک شیکاگو بود.
کنارنشین های فرامرزی توسط جانداران یا موادی ایجاد می شود که از مرزهای تکه های زیستگاه عبور می کنند یا از آن می گذرند و به جمعیت های ساکن کنارنشین می شوند. جانداران و مواد منتقل شده ممکن است شکارچیان، طعمه یا مواد مغذی دیگری را برای گونه های ساکن فراهم کنند که می تواند بر ساختار جامعه و شبکه غذایی تأثیر بگذارد. کنارنشین های فرامرزی از مواد و جانداران در چشم اندازها تشکیل شده از انواع لکه های زیستگاهی مختلف یافت می شود و بنابراین به ویژگی های آن لکه ها و به مرزهای بین آنها بستگی دارد. تغییر چشم انداز انسانی، عمدتاً از طریق تکه تکه شدن، این پتانسیل را دارد که کنارنشین های مهم فرامرزی را با تکه های زیستگاهی خردشدهٔ جداگانه فزاینده جایگزین کند. درک اینکه چگونه فرآیندهایی که بیرون از تکه های زیستگاه رخ می دهند می توانند بر جمعیت های درون آن ها تأثیر بگذارند، ممکن است برای مدیریت زیستگاه مهم باشد. گونه های مهاجم. کاربردهای گونه های مهاجم و استفاده از عوامل کنترل بیولوژیکی نیز ممکن است ارتباط نزدیکی با ایده کنارنشین های فرامرزی داشته باشد. معرفی گونه ها به یک لکه برای کنترل زیستی ممکن است عواقب غیرقابل پیش بینی روی پ
ویایی در تکه های همسایه داشته باشد.
توکای پشت بلوطی اندونزی یک گونه توکای زمینی بومی در لومبوک، تیمور و جزایر سوندای کوچک در اندونزی است. این گونه به سرعت در حال کاهش است و در حال حاضر در لومبوک و احتمالاً در سوندای کوچک منقرض شده است. تعدادی از مؤسسات اروپایی وجود دارند که این گونه را نگهداری می کنند، از جمله: باغ وحش برلین، دنیای پرندگان، باغ وحش بریستول، باغ وحش رویال برگرز، باغ وحش چستر، باغ وحش ادینبورگ، پارک حیات وحش دورل، باغ پرندگان وادزدون مانور و باغ وحش بازل. شش مورد از این باغ وحش ها از اکتبر ۲۰۱۱ با موفقیت آنها را پرورش داده اند و اکنون ۹۱ مورد از آنها در این موسسات وجود دارد. اعضای خصوصی باشگاه پرندگان خارجی در بریتانیا در طرح پرورش این گونه شرکت می کنند و به ویژه موفق هستند. یک گونه اروپایی به نام توکای پشت بلوطی نیز زمانی با این نام شناخته می شد. . نام دو جمله ای این پرنده به یاد ویلیام دوهرتی حشره شناس آمریکایی است.
پروانه های گاودل ، یک سرده از پروانه های دم چلچله ای از تیره Papilionidae است. آنها در قاره آمریکا (قلمرو نوگرمسیری) یافت می شوند.
شب پره تنبل شب پره ای همزاد است که به طور انحصاری در پوست تنبل ها زندگی می کند و از سرگین تنبل ها به عنوان بستری برای مراحل آغازین تولیدمثل استفاده می کند. شب پره های تنبلی عبارتند از "Bradypodicola hahneli" , "Cryptoses choloepi" , "Cryptoses waagei" , "Cryptoses rufipictus" , و "Bradypophila garbei".
یوکاشب پره ها یک سرده شب پره از خانواده یوکابیدان (Prodoxidae) است که یکی از سه سردهٔ شناخته شده با نام شب پره یوکا است. آنها گرده افشان متقابل گونه های مختلف "یوکا" و "Hesreoyucca" هستند.
اِواریستو مارکِس (؛ – ) بازیگر اهل کلمبیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کوئیمادا" و "ایزدمار" اشاره کرد.
ایزدمار () یک فیلم فانتزی اروتیک ایتالیایی به کارگردانی پی یرو ویوارلی است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. این فیلم، یکی از نخستین نمونه های فیلم سکسنتفاعی با موضوع وودو (و بعدها زامبی) است و برخی صحنه های آن در کلمبیا تصویربرداری شده است. یکی از ترانه های این فیلم به رتبه نخست جدول ۱۰۰ ترانه برتر ایتالیا دست یافت. کارگردان فیلم پی یرو ویوارلی گفت که یکی از صحنه های جنسی با بازی نادیا کاسینی شبیه سازی نشده است: «من به اِواریستو مارکِس، بازیگری که صحنه سکس آتشینی با او داشت، گفته بودم جوری بازی کن که انگار همه چیز واقعی است. و فکر می کنم این اتفاق افتاد. علاوه بر این، نادیا کاسینی هم با این موضوع مشکلی نداشت.»
کارل آلمنرودر (۳ مه ۱۸۹۶ – ۲۷ ژوئن ۱۹۱۷) خلبان تک خال آلمانی در جنگ جهانی اول بود که ۳۰ پیروزی هوایی به دست آورد و نشان های عالی پور لو مریت و صلیب آهنین را دریافت کرد. زندگی. کارل آلمنرودر روز ۳ مه سال ۱۸۹۶ در شهرک کوچک والت در حاشیه زولینگن زاده شد. پدرش واعظ لوترن بود. شروع به تحصیل در رشته پزشکی کرد اما در میانه آن با آغاز جنگ جهانی اول وارد خدمت نظامی شد. ابتدا در هنگ ۶۲ توپخانه صحرایی آموزش دید و سپس به هنگ ۲۰ توپخانه صحرایی منتقل شد. چند ماه دوباره به هنگ ۶۲ توپخانه صحرایی بازگشت. میدان نبرد را در لهستان تجربه و ماه مارس سال ۱۹۱۵ نشان درجه دو صلیب آهنین را دریافت کرد. روز ۳۰ مارس به سلک افسران درآمد. ماه اوت صلیب درجه یک فریدریش-آوگوست به او اعطا شد. آلمنرودر با برادر خود، ویلی، داوطلب خدمت در نیروی هوایی امپراتوری آلمان شد. روز ۲۹ مارس سال ۱۹۱۶ با این درخواست موافقت شد. این دو پس از تکمیل دوره آموزشی در دانشکده پرواز هالبرشتات، در یگان ۲۲۷ پرنده قرار گرفتند و سپس ماه نوامبر به اسکادران شکاری ۱۱ منتقل شدند. مانفرد فون ریشتهوفن نامدار این اسکادران را فرماندهی می کرد. آلمنرودر نخستین پیروزی هوایی خود را
روز ۱۶ فوریه سال ۱۹۱۷ با سرنگون کردن یک هواگرد بی ایی-۲سی به دست آورد. تا پایان ماه مارس چهار هواگرد دیگر را هم سرنگون کرد و نشان درجه یک صلیب آهنین به او اعطا شد. ماه آوریل را با یک پیروزی هوایی بر یک هواگرد بی ایی-۲ در نزدیکی لانس آغاز کرد. روزهای ۲۵، ۲۶ و ۲۷ آوریل، در سه روز پی درپی، سه هواگرد را سرنگون کرد و شمار پیروزی های هوایی خود را به ۸ رساند. در همین زمان برادرش، با دو پیروزی هوایی، خود سرنگون و به شدت مجروح شد تا از خدمت هوایی کنار برود. آلمنرودر ماه مه سال ۱۹۱۶ سیزده پیروزی هوایی حاصل کرد که شامل پیروزی های دوگانه در روزهای ۱۳، ۲۴ و ۲۵ ماه می شد. شمار پیروزی های او به ۲۲ رسید. ماه ژوئن یکی را روز سوم، دو تا را روز چهارم و یکی دیگر را روز پنجم سرنگون کرد و مجموعاً ۲۶ پیروزی هوایی دست یافت. روز ۶ ژوئن نشان صلیب شوالیه خاندان سلطنتی هوهنت سولرن و روز ۱۴ ژوئن نشان پور لو مریت به او اعطا شد. چهار هواگرد دیگر روزهای ۱۸، ۲۴، ۲۵ و ۲۶ ژوئن قربانی آلمنرودر شدند. آخرین مورد یک هواگرد دیده بانی نیوپور به خلبانی جرالد نَش، تک خال کانادایی بود. این سی امین و واپسین پیروزی هوایی آلمنرودر بود. همان روز فون ریشتهو
فن فرماندهی اسکادران ۱۱ شکاری را به آلمنرودر سپرد تا خود طبق فرمان جناح ۱ شکاری را ایجاد کند. مرگ. روز بعد، ۲۷ ژوئن سال ۱۹۱۷، آلمنرودر در یک تاکتیک ابتکاری برای به تله انداختن هواگردهای سه باله بریتانیایی، اسکادران خود را به دو قسمت تقسیم کرد. یک بخش به صورت نامعمولی در ارتفاع پایین می ماند تا توجه دشمن را به خود جلب کند. بخش دیگر در حداکثر ارتفاع پرواز می کرد و پس از پدیداری دشمن به سمت آن شیرجه می رفت. گشتی آلمانی ساعت ۹:۴۵ صبح بر فراز زیِبکه در بلژیک مورد حمله جنگنده های بریتانیایی قرار گرفت. به هر حال آرایش در ارتفاع نتوانست به موقع حمله دشمن را شناسایی کند و بریتانیایی ها با حمله به آرایش پایینی، محل را به سمت شرق ترک کردند. ناظران روی زمین دیدند که هواگردهای دو بخش اسکادران به یکدیگر ملحق شدند و اوج گرفتند؛ جز یکی به شمایل هواگرد آلمنرودر که به آرامی به سمت غرب می رفت. هواگرد رفته رفته به سمت پایین چرخید و در نهایت در یک شیرجه عمودی غیرقابل هدایت به سمت زمین رفت. گفته می شود ممکن است ریموند کولیشاو، تک خال کانادایی نیروی هوایی بریتانیا، مسئول سرنگون کردن آلمنرودر بوده باشد. با این حال تصور دیگر بر این ا
ست که آلمنرودر در اثر آتش ضدهوایی سرنگون شده است. ستوان دوم کارل آلمنرودر در این حادثه در دم جان باخت. هنگام مرگ ۲۱ ساله بود. تن او گورستان پروتستانی والت در آلمان دفن شد. به هر صورت، هم اکنون هیچ سنگ قبری از او باقی نیست.
پلات دی. بابیت (; – ) یک عکاس آمریکایی بود. شهرت او به دلیل عکس هایی است که در منطقه آبشارهای نیاگارا گرفته است. عکس های او افرادی را به تصویر می کشد که نزدیک لبه مشرف به آبشار ایستاده بودند. او همچنین از مناظر زمستانی این منطقه عکاسی کرد. زندگی نامه. بابیت در لنسبرو، ماساچوست به دنیا آمد. او در نوامبر ۱۸۵۰ نمایشگاه عکس را در خیابان ریدآوت در لندن، انتاریو افتتاح کرد. او به آبشار نیاگارا سفر کرد و در آنجا با عکس هایی که از آبشار می گرفت، آنجا را تبلیغ کرد. در سال ۱۸۵۳ او در آبشار نیاگارا، نیویورک در غرفه ای مشرف به آبشار مستقر شد و از آنجا عکس های داگرئوتیپ و آمبروتایپ را به بازدیدکنندگان می فروخت. او همچنین از مناظر زمستانی این منطقه عکاسی کرد. بابیت در ۱۷ ژوئیه ۱۸۵۳ از جوزف اوری در حالی که چوبی را در تندبادهای بالای آبشار نگه داشته بود، عکس گرفت. اوری یکی از سه مردی بود که قایقشان در جریان آب واژگون شد. دو نفر از آن ها از روی آبشار پرت شدند، جان باختند، اما اوری توانست به مدت ۱۸ ساعت چوبی را که در میان صخره ها گیر کرده بود نگه دارد و پس از یک سری تلاش های نجات ناموفق تسلیم شد و جان باخت. بابیت تا زمان مرگش
در سال ۱۸۷۹ به عکاسی ادامه داد. کارهای او شامل تصاویر نمای استریو شیشه ای است. حساب های روزنامه ها گزارش می دهند که او تصاویر «آویز پنجره» را نیز ساخته است. حداقل یکی از نگاتیوهای استریوی او در نمای استریوی کاغذی آنتونی ثبت شده است. او با ساوتورث و هاوز مکاتبه کرد و یک یا دو دستگاه استریوسکوپ سالنی آنها را خرید. "روزنامه آبشار نیاگارا" گزارش داد که بابیت در صبح روز ۲۱ اوت ۱۸۷۹ با غرق کردن خود در ساوت ولز در شهرستان ایری، نیویورک، خودکشی کرد. او از غش و ضعف رنج می برد. همسرش کلاه او را در بالای دریفت وود در نهر کازنوویا و سپس جسد او را در نهر پیدا کرد. بابیت قبل از مرگ جیب هایش را از کاغذ و پول خالی کرده بود و طناب کوتاهی به گردنش و سر دیگرش را دور یک سنگ صاف بسته بود. او در سینسیناتی به خاک سپرده شد.
هکلر و کخ پی۷ () یک پیستول نیمه خودکار کالیبر ۱۹×۹ میلی متر پارابلوم آلمانی است که توسط هلموت ولدل () طراحی و از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۸ توسط هکلر و کخ تولید شده است.
بازه یکه کمینه فاصله زمانی بین تغییرات وضعیت سیگنال انتقال داده است که به عنوان زمان پالس یا دیرش زمان نماد نیز شناخته می شود. بازه یکه زمان صرف شده در جریان داده توسط هر پالس (یا نماد) بعدی است. هنگامی که یوآی به عنوان یکای اندازه گیری یک بازه زمانی استفاده می شود، اندازه گیری حاصل از چنین بازه زمانی بدون بُعد است. بازه زمانی را برحسب یوآی بیان می کند. اغلب، اما نه همیشه، یوآی با زمان بیت، یعنی با بازه زمانی صرف شده برای انتقال یک بیت (رقم اطلاعات باینری) منطبق است. این دو در واقع در انتقال NRZ منطبق هستند. آنها در یک انتقال 2B1Q منطبق نیستند، جایی که یک پالس زمانی دو بیت را می گیرد. به عنوان مثال، در یک خط سریال با نرخ باد ۲٫۵ گیگابیت بر ثانیه، بازه یکه: نانوثانیه بر باد ۰٫۴=(۲٫۵ گیگابیت بر ثانیه)/۱ است. اندازه گیری لغزش. لغزش اغلب به عنوان کسری از یوآی اندازه گیری می شود. به عنوان مثال، لغزش ۰٫۰۱ یوآی، لغزش است که یک لبه سیگنال را ۱٪ از دیرِش یوآی حرکت می دهد. استفاده گسترده از یوآی در اندازه گیری جیتر ناشی از نیاز به اعمال الزامات یا نتایج یکسان در مواردی با نرخ نمادهای مختلف است. این می تواند زمانی انجام
شود که پدیده های مورد بررسی مستقل از دیرش نماد نیستند، اما ارتباط نزدیکی با آن دارند. به عنوان مثال، یوآی برای اندازه گیری لغزش زمان بندی در ارتباطات سریال یا در توزیع کلاک برروی-تراشه استفاده می شود. این واحد اندازه گیری به طور گسترده در ادبیات لغزش (جیتر) استفاده می شود. نمونه ها را می توان در توصیه های مختلف ITU-T، یا در آموزش رنسوم استیفنز یافت.
فلوسینونید () یک گلوکوکورتیکوئید قوی است که به صورت موضعی به عنوان یک عامل ضد التهابی برای درمان اختلالات پوستی مانند اگزما و درماتیت سبورئیک استفاده می شود. این دارو خارش، قرمزی، خشکی، پوسته پوسته شدن، پوسته پوسته شدن، التهاب و ناراحتی را تسکین می دهد.
لووسیمندان () یک داروی حساس کننده کلسیم است که در مدیریت نارسایی احتقانی قلب جبران نشده حاد استفاده می شود. این دارو منجر به اینوتروفی بیشتر با افزایش حساسیت کلسیم می شود که به تروپونین متصل می شود و منجر به نیروی اینوتروفیک مثبت بیشتر می شود. همچنین این دارو می تواند کانال های پتاسیم حساس به ATP را در سلول های عضله صاف عروق باز کند و اثرات اتساع عروقی دارو منجر به کاهش پیش بار و بار بعدی می شود و کار کمتری بر قلب وارد می کند.
کالیبر ۲۲ خفیف () یا کالیبر ۲۲ ال آر () یا کالیبر ۱۵×۵٬۶ میلی متر آر () یکی از انواع قدیمی فشنگ تفنگ گلوله زنی چاشنی لبه ای و دیواره مستقیم بدون گلوگاهِ کالیبر ۲۲ است که متعلق به سال ۱۸۸۷ ایالات متحده آمریکا می باشد. این فشنگ در طیف گسترده ای از سلاح ها از جمله تفنگ گلوله زنی، اسلحه دستی، هفت تیر و مسلسل دستی بکار می رود.
ارنست فون آلتهاوس (۱۹ مارس ۱۸۹۰ – ۲۹ نوامبر ۱۹۴۶) خلبان تک خال آلمانی در جنگ جهانی اول بود که ۹ پیروزی هوایی به دست آورد و نشان های عالی پور لو مریت و صلیب آهنین را دریافت کرد. زندگی. ارنست فون آلتهاوس روز ۱۹ مارس سال ۱۸۹۰ در کوبورک در پادشاهی بایرن زاده شد. پدرش آجودان هرتسوک زاکسن-کوبرک و گوتا بود. در شانزده سالگی به هنگ ۱ سلطنتی هوسار زاکسن پیوست. سال ۱۹۱۱ به درجه ستوان دوم ترفیع گرفت. سه سال بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و هنگ او بلافاصله وارد میدان رزم شد. فون آلتهاوس روز ۲۷ ژانویه سال ۱۹۱۵ صلیب شوالیه نشان سنت هاینریش زاکسن و نشان صلیب آهنین درجه دو را به جهت نشان دادن شجاعت در آوردگاه دریافت کرد. فون آلتهاوس روز ۴ آوریل سال ۱۹۱۵ به نیروی هوایی امپراتوری آلمان منتقل شد. پس از تکمیل دوره آموزشی، روز ۶ اوت به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. روز ۲۰ سپتامبر در یگان ۲۳ هوایی قرار گرفت. مکرراً با گروه های رزمی مختلف عمل می کرد. نخستین پیروزی هوایی فون آلتهاوس روز ۳ سپتامبر سال ۱۹۱۵ با سرنگون کردن یک هواگرد بریتانیایی بی ایی-۲سی در غرب روآ در ۱۰۰ کیلومتری شمال شرقی پاریس، رقم خورد. دومین پیروزی او روز ۲ فوریه سال ۱۹۱۶
بر یک هواگرد فرانسوی ووآزان حاصل شد. فون آلتهاوس روز ۲۶ فوریه یک هواگرد دیگر بی ایی-۲ را نیز سرنگون کرد. با سرنگون شدن یک هواگرد کولدرون ژه. ۴ در روز ۱۹ مارس شمار پیروزی های هوایی او به چهار مورد رسید. فون آلتهاوس دستاوردهای خود را روز ۳۰ آوریل هنگام گشت زنی بر فراز سان می یل، با سرنگون کردن یک هواگرد فرانسوی فارمَن ادامه داد. روز پایانی ماه آوریل پیروزهای هوایی خود را به پنج مورد رساند و خود در درگیری با هواگرد دیگری از ناحیه پا زخمی شد. او را برای درمان به بیمارستان بردند. آن جا با پرستاری آشنا شد که با او ازدواج کرد. فون آلتهاوس پس از دوره نقاهت به یگان خود بازگشت و نشان درجه یک صلیب آهنین و صلیب شوالیه با شمشیرهای نشان خاندان سلطنتی هوهنت سولرن به او اعطا شد. فون آلتهاوس روز ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۱۶ مفتخر به دریافت نشان عالی پور لو مریت شد. روز بعد هشتمین پیروزی هوایی را کسب کرد. به پرواز با یگان خود ادامه داد تا این که روز ۴ مارس سال ۱۹۱۷ مجدداً در رزمگاه زخم برداشت. فون آلتهاوس پس از مدتی بازیابی، به اسکادران ۱۴ شکاری ("یاشتا ۱۴") منتقل شد. اندکی بعد به انتخاب مانفرد فون ریشتهوفن، تک خال نامدار، به فرماندهی اس
کادران ۱۰ شکاری ("یاشتا ۱۰") رسید. در این اسکادران با هواگرد آلباتروس دی.۵ پرواز می کرد. آخرین پیروزی تأیید شده فون آلتهاوس با سرنگون کردن یک هواگرد بریتانیایی ساپ ویث کمل در روز ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۷ ثبت شد. یک ماه بعد با دچار شدن به ضعف قوه بینایی فرماندهی اسکادران ۱۰ شکاری را به ورنر فوس سپرد. علاوه بر ۹ پیروزی هوایی تأیید شده، ۸ مورد پیروزی هوایی دیگر تأیید نشده نیز به فون آلتهاوس نسبت داده می شود. فون آلتهاوس برای مدتی عهده دار فرماندهی دانشکده ۲ شکاری بود اما شرایط بینایی او رو به وخامت رفت. دوباره به خدمت در نیروی زمینی بازگشت و یک گروهان پیاده نظام را در ناحیه وردون فرماندهی کرد. فون آلتهاوس روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۱۸ به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد. تا پایان ماه سپتامبر سال ۱۹۱۹ در اردوگاه اسرا بود. فون آلتهاوس پس از جنگ وارد دنیای حقوق شد و حرفه وکالت پیشه کرد. به هر حال سال ۱۹۳۷ کاملاً نابینا شد. با این وجود به تحصیل در رشته حقوق ادامه داد و در دوره جنگ جهانی دوم به عنوان مدیر دادگاه منطقه برلین منصوب شد. پس از جنگ مدتی کوتاهی به عنوان مترجم با متفقین همکاری کرد. ارنست فون آلتهاوس در نهایت پس از بیماری کوتاه رو
ز ۲۹ نوامبر سال ۱۹۴۶ درگذشت.
کالیبر ۲۲ کوتاه () یا کالیبر ۱۰×۵٬۶ میلی متر () یکی از انواع قدیمی فشنگ تفنگ گلوله زنی با چاشنی لبه ای و دیواره مستقیم بدون گلوگاهِ کالیبر ۲۲ است که متعلق به سال ۱۸۵۷ ایالات متحده آمریکا می باشد و اولین بار توسط هفت تیر سازی اسمیت و وسون توسعه یافت و اولین فشنگ فلزی آمریکایی بود.
کالیبر ۲۲ بلند () یا کالیبر ۱۵×۵٬۶ میلی متر () یکی از انواع قدیمی فشنگ تفنگ گلوله زنی چاشنی لبه ای و دیواره مستقیم بدون گلوگاهِ کالیبر ۲۲ است که متعلق به سال ۱۸۷۱ ایالات متحده آمریکا می باشد.
پیموبندان () یک داروی دامپزشکی است این یک حساس کننده کلسیم و یک مهارکننده انتخابی فسفودی استراز ۳ (PDE3) با اثرات مثبت اینوتروپیک و گشادکننده عروق است. پیموبندان در مدیریت نارسایی قلبی در سگ ها استفاده می شود، که بیشتر به دلیل بیماری دریچه میترال میکسوماتوز (که پیش تر به عنوان آندوکاردیوز نیز شناخته می شد) یا کاردیومیوپاتی متسع ایجاد می شود. پژوهش ها نشان داده است که پیموبندان به عنوان یک تک درمانی، زمان بقا را افزایش می دهد و کیفیت زندگی را در بیماران سگ مبتلا به نارسایی احتقانی قلب ثانویه به بیماری دریچه میترال در مقایسه با بنازپریل، یک مهارکننده ACE، بهبود می بخشد. با این حال، در عمل بالینی، اغلب همراه با یک مهارکننده ACE مانند انالاپریل یا بنازپریل استفاده می شود. مکانیسم عمل. پیموبندان یک اینوتروپ مثبت است (انقباض میوکارد را افزایش می دهد). این کارآیی اتصال تروپونین قلبی را در میوفیبریل به یون های کلسیمی که قبلاً در سیستول وجود دارد، حساس می کند و افزایش می دهد. در قلب های عادی مصرف اکسیژن و انرژی را به اندازه دوبوتامین افزایش می دهد اما در قلب های بیمار ممکن است اینطور نباشد. پیموبندان همچنین با مهار عم
لکرد PDE3 باعث اتساع عروق محیطی می شود. این منجر به کاهش مقاومت در برابر جریان خون از طریق شریان های سیستمیک می شود، که باعث کاهش پس بار (کاهش بار کاری قلب نارسا) و کاهش میزان نارسایی میترال می شود.
اپی تستوسترون () یک استروئید درون زا و یک اپیمر از هورمون جنسی آندروژن تستوسترون است. این ماده یک آنتاگونیست ضعیف رقابتی گیرنده آندروژن (AR) و یک مهارکننده قوی 5α ردوکتاز است.
اپریستراید () دارویی است که در درمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات در چین استفاده می شود. این دارو از راه دهان مصرف می شود. اپریستراید یک مهارکننده 5α ردوکتاز است و با کاهش تولید دی هیدروتستوسترون (DHT)، یک هورمون جنسی آندروژن، در قسمت های خاصی از بدن مانند غده پروستات عمل می کند. این دارو دو نوع از سه شکل 5α ردوکتاز را مهار می کند، اما اثربخشی نسبتاً پایینی دارد و می تواند سطح DHT در خون را تنها بین ۲۵ تا ۵۴ درصد کاهش دهد.