Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پاییز ۲۰۰۴ با هدف ایجاد یک مجمع شهروندی برای انتخابات در هالیفاکس، نوا اسکوشیا طراحی شد. این پروژه توسط آنجلا بیشاف، همسر مرحوم توکر گومبرگ، یکی از مدافعان برجسته ترکیب اقدام مستقیم با روش های سیاست گذاری باز، بنیان گذاری شد. «تصور هالیفاکس» تعدادی از فعالان را گرد هم آورد تا با استفاده از جلسات حضوری، ایمیل و پیگیری از طریق سیدویکی ، یک پلتفرم تدوین کنند. هنگامی که مشخص شد همه نامزدها نمی توانند تمامی بخش های پلتفرم را تأیید کنند، این پلتفرم به مجموعه ای از پرسش ها برای نامزدها در انتخابات تبدیل شد. بهترین ایده ها از نامزدها با بهترین ایده های فعالان ترکیب شد و امتیازات نهایی بازتاب دهنده ترکیبی از همگرایی و نوآوری بود. برخلاف بیشتر پرسشنامه های مشابه، برای نامزدها آسان تر بود که با ارائه تفکر اصیل، برتر شوند تا فقط با توافق ساده. یکی از نامزدهای با امتیاز بالا، اندرو یانگر، در ابتدا در پروژه شرکت نداشت اما انتخاب شد و همراه با رهبر پروژه، مارتین ویلیسون، در تلویزیون ظاهر شد. این پروژه نه تنها هدف اولیه خود را از یک پلتفرم حزبی به پرسشنامه ای برای شهروندان تغییر داد، بلکه در جریان انتخابات نامزدی را که پیش ت
ر درگیر نبود، به سمت اهداف خود جذب کرد. یکی از خروجی های کلیدی این تلاش، واژه نامه ای شامل حدود ۱۰۰ کلیدواژه مرتبط با قوانین شهری بود. «پلتفرم زندگی حزب سبز کانادا» در سال های ۲۰۰۴–۲۰۰۵ تلاشی بسیار برنامه ریزی شده و طراحی شده در راستای سیاست ورزی باز بود. این حزب که در آستانهٔ انتخابات فدرال ۲۰۰۴ خود را برای یک موفقیت انتخاباتی آماده می کرد، آغاز به گردآوری نظرات شهروندان، اعضا و کارشناسان برای تدوین پلتفرم خود نمود. در طول انتخابات، حتی بازخوردهایی از سوی کاربران ترول های اینترنتی و حامیان دیگر احزاب نیز دریافت شد، بدون بروز مشکل جدی: ناشناس بودن افراد محترم شمرده می شد و اگر نظرات در چارچوب شرایط استفاده بودند، بدون حذف یا ویرایش باقی می ماندند. با وجود یا شاید به دلیل موفقیت اولیهٔ این پروژه، جیم هریس، رهبر حزب، آن را متوقف کرد، هنگامی که متوجه شد این روند تهدیدی برای جایگاه او به عنوان رئیس حزب به شمار می رود.پلتفرم زندگی به طور کامل از کنترل حزب سبز کانادا خارج شد و به عنوان سرویسی مستقل به فعالیت ادامه داد که بعدها به OpenPolitics.ca تبدیل شد؛ بستری برای ترویج استفاده از ویکی در میان شهروندان و گروه های
سیاسی. حزب لیبرال کانادا نیز در جریان رقابت رهبری خود در سال ۲۰۰۶ تلاش گسترده ای برای نوسازی سیاست ها انجام داد. در این رقابت، نامزدهایی چون کارولین بنت، استفان دیون و مایکل ایگناتیف همگی تلاش کردند تا گفتگوهای سیاست محور و مبتنی بر موضوع را میان حامیان در فضای وب تسهیل کنند، اما همگی در ایجاد روابط افقی میان شرکت کنندگان ناکام ماندند و در نتیجه، سهم چشمگیری در پیشبرد فرایند نوسازی سیاست ها نداشتند. پروژه های بسیار متنوعی که با حکمرانی متن باز مرتبط هستند، تحت عنوان پروژه متاگاورنمنت با یکدیگر همکاری می کنند. متاگاورنمنت از اصطلاح «حکمرانی مشارکتی» استفاده می کند، و بیشتر این پروژه ها در حال ساخت پلتفرم هایی برای حکمرانی متن باز هستند. ملبورن آینده یک محیط مشارکتی مبتنی بر ویکی است که برای تدوین برنامه ۱۰ ساله شهر ملبورن طراحی شده است. در دوره های مشاوره عمومی، این پلتفرم به عموم مردم اجازه می دهد تا با همان سطح دسترسی ویرایشی که کارکنان شهرداری و اعضای شورای شهر دارند، برنامه را ویرایش کنند. بازنگری قانون پلیس نیوزیلند یک ویکی بود که برای دریافت نظرات عمومی در دوره مشاوره عمومی مربوط به بازنگری این قانون مو
رد استفاده قرار گرفت. در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۱۵، در کنفرانس linux.conf.au در اوکلند، نیوزیلند، آدری لوبو-پولو استرالیایی ارائه ای با عنوان "«ارزیابی سیاست های دولتی با استفاده از مدل های متن باز»" را داشت. او خواهان آن شد که دانش، داده و تحلیل های مرتبط با سیاست گذاری دولتی به صورت آزاد و بدون محدودیت در دسترس همگان برای استفاده، ویرایش و توزیع قرار گیرد — «جهانی موازی که در آن تدوین و تحلیل سیاست های عمومی تلاشی پویا و مشارکتی میان دولت و شهروندان است». آدری گزارش داد که انگیزه اصلی او از این پژوهش، تردیدهای شخصی دربارهٔ ماهیت و دقت مدل ها، برآوردها و فرضیاتی بود که برای تهیه سیاست های منتشرشده در بودجه دولت فدرال استرالیا در سال ۲۰۱۴ به کار گرفته شده بودند، و این که آیا و تا چه اندازه تأثیر آن سیاست ها در دنیای واقعی پس از اجرا مورد ارزیابی قرار گرفته است. یک گزارش معتبر با عنوان «ارزیابی سیاست های دولتی با استفاده از مدل های متن باز» در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. سیاست گذاری باز به عنوان یک نظریهٔ متمایز. نظریه سیاست گذاری باز، که کاربردی محدودتر از حکمرانی متن باز به شمار می رود، جنبه هایی از جنبش های
نرم افزار آزاد و محتوای باز را با یکدیگر ترکیب می کند و روش های تصمیم گیریای را ترویج می دهد که ادعا می شود بازتر، کمتر تقابلی و توانمندتر در تعیین منافع عمومی در موضوعات سیاست عمومی هستند. این نظریه به ویژه تلاش می کند تا با مسائلی مانند تفاوت های نابرابری، محدودیت های جغرافیایی، تعارض میان افترا و آزادی بیان سیاسی، پاسخ گویی نسبت به افراد تحت تأثیر تصمیمات، و قوانین و نهادهای موجود در یک حوزه قضایی به طور دقیق و محتاطانه برخورد کند. در این رویکرد، تمرکز بسیار بیشتری بر ثبت و گردآوری مواضع واقعی نهادها و افراد وجود دارد تا بر تدوین پاسخ ها یا «راه حل های» نظری ایده آل. به عنوان نمونه، پروژه DiscourseDB صرفاً فهرستی از مقالات موافق و مخالف یک موضع مشخص را ارائه می دهد، بدون آن که تلاشی برای سازماندهی استدلال ها یا شواهد آن ها انجام دهد. در حالی که برخی از سیاست گذاری باز را به عنوان نمونه ای از «سیاست متن باز» تفسیر می کنند، سیاست گذاری باز یک نظریه از بالا به پایین نیست، بلکه مجموعه ای از بهترین شیوه ها برگرفته از شهروند خبرنگار، دموکراسی مشارکتی و مردم سالاری مشورتی است. این رویکرد با بهره گیری از تجربیات د
موکراسی الکترونیکی و جنبش های پایگاه اجتماعی اینترنت محور (نت روتس) شکل گرفته است و از چارچوب های استدلال محور برای تحلیل موضوعات استفاده می کند؛ چارچوب هایی که از دهه ۱۹۸۰ تاکنون در محیط های دانشگاهی و نظامی توسعه یافته اند. برخی گونه های سیاست گذاری باز همچنین از نظریهٔ روش علمی و سازوکار قیمت، از جمله بازارهای پیش بینی و دموکراسی پیش نگر الهام می گیرند. این عناصر به سیاست گذاری باز اجازه می دهند تا در کنار مشارکت عمومی، از داده محوری و تحلیل آینده نگر نیز بهره مند شود. طرفداران سیاست گذاری باز معمولاً در زمینه های قانونی نیز فعال هستند و از طریق لابی گری و حمایت حقوقی تلاش می کنند قوانین را به گونه ای تغییر دهند که زمینهٔ کاربرد گسترده تر این فناوری فراهم شود. به عنوان مثال، آن ها با پرونده های افترا سیاسی در کانادا مخالفت می کنند، در مقابله با تأثیرات بازدارندهٔ سرمای افترا فعالیت می کنند و خواستار شفاف سازی قوانین حریم خصوصی و حقوق بشر، به ویژه در ارتباط با روزنامه نگاری شهروندی هستند. اگرچه تمرکز اصلی آن ها بر ابزارها نیست، اما به نظر می رسد پلتفرم های معنایی مدیاویکی و تیکی ویکی در میان سایر گزینه ها م
حبوبیت بیشتری دارند.
هوهانس ویگنی آیوازیان (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۳ مارس ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۲۰۱۱) فارغ التحصیل گشت. وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می کند. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه رئیس جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) و هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
ساموئل وارانتسووی آراکلیان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۴ نوامبر ۱۹۶۱ در لنیناکان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
باشگاه فوتبال سمارانگ اندونزی که معمولاً با نام اختصاری پی اس آی اس شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای اندونزیایی است که در سمارانگ، جاوه مرکزی مستقر است. این باشگاه بازی های خانگی خود را در ورزشگاه جاتیدیری برگزار می کند. آنها پس از سقوط در فصل ۲۵–۲۰۲۴ لیگ ۱، در لیگ ۲ رقابت می کنند.
موکتیجودها سنگساد یک باشگاه فوتبال حرفه ای بنگلادشی مستقر در داکا، بنگلادش است. این باشگاه در لیگ قهرمانی بنگلادش، سطح دوم سیستم لیگ فوتبال بنگلادش، بازی می کند، زیرا آنها برای اولین بار از زمان آغاز لیگ برتر در سال ۲۰۰۷، در فصل ۲۳–۲۰۲۲ از لیگ برتر سقوط کردند.
انجمن ورزشی هپی ولی که به اختصار با نام هپی ولی یا اچ وی ای ای شناخته می شود، یک باشگاه ورزشی هنگ کنگی است که دیگر در سیستم لیگ فوتبال هنگ کنگ رقابت نمی کند. آنها از نظر تاریخی یکی از موفق ترین باشگاه های فوتبال در هنگ کنگ هستند که شش بار قهرمان لیگ دسته اول شده اند و به طور مداوم در لیگ برتر حضور داشته اند، تا اینکه پس از فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰ به لیگ دسته دوم سقوط کردند. بخش فوتبال بخشی از یک انجمن ورزشی است که شنا، بسکتبال، کمک های اولیه، تنیس روی میز، دو و میدانی و سایر فعالیت های تفریحی را نیز زیر نظر خود اداره می کند.
باشگاه فوتبال دینامو بیشکک یک باشگاه فوتبال قرقیزستانی مستقر در بیشکک، قرقیزستان است که در لیگ برتر قرقیزستان بازی می کرد. این باشگاه بازی های خانگی خود را در ورزشگاه دینامو انجام می دهد.
ورزشگاه دینامو یک ورزشگاه چند منظوره در بیشکک، قرقیزستان است. در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود و به عنوان ورزشگاه خانگی تیم فوتبال آلگا بیشکک در لیگ قرقیزستان فعالیت می کند. این ورزشگاه گنجایش ۱۰٬۰۰۰ نفر را دارد.
فیلیپ بریدلاو (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ به عنوان فرمانده عالی متفقین اروپا فعالیت می کرد و با حفظ سمت فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. بریدلاو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۷ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ فرماندهی نیروی هوایی سوم را برعهده داشت، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ معاون طرح و عملیات نیروی هوایی آمریکا بود و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به عنوان جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. وی از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ فرمانده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا بود و از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ فرماندهی نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا را برعهده داشت.
استتار تاکتیکی () یک تاکتیک امنیتی دفاعی است که در آن از یک نیروی استتار متشکل از یک گروهان یا پاسگاه ها برای پنهان کردن ماهیت و قدرت یک نیروی نظامی، جلوگیری از مشاهده نزدیک شناسایی دشمن، ارائه هشدار اولیه در مورد نزدیک شدن دشمن، ایجاد مانع و آزار و اذیت بدنه اصلی دشمن با آتش غیرمستقیم و گزارش فعالیت بدنه اصلی دشمن استفاده می شود. در حالی که یک نیروی استتار با دشمن در تماس است، ممکن است گشت زنی کند، پاسگاه ایجاد کند و به نابودی واحدهای شناسایی دشمن کمک کند، آزادی مانور را حفظ می کند و به طور قاطع درگیر نمی شود. یک مأموریت استتار به دنبال نابودی یا دفع نیروهای دشمن در صورت امکان، ارائه هشدار اولیه به شیوه ای دفاعی، جلوگیری از مشاهده نزدیک بدنه اصلی توسط واحدهای شناسایی دشمن است. یک استتار مؤثر می تواند محل شروع و پایان ارتش را پنهان کند و حمله از پهلو را دشوار سازد. در جنگ مدرن، استتار تاکتیکی توسط خودروهای زرهی، تانک های سبک و سواره نظام هوایی انجام می شود.
روبرت موشغی کارایان (؛ زاده - درگذشته ) نثرنویس اهل ارمنستان است. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۵ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
یرواند تساطوریان (؛ زاده ) بازیگر، کارگردان اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۷ آوریل ۱۹۱۱ در شهر نخجوان به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در اوت ۱۹۸۸ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
ساموئل مهری خالاتیان (؛ زاده - درگذشته ) نمایشنامه نویس، نثرنویس و طنزپرداز اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۹ ژانویهٔ ۱۹۵۰ در کیروواکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی وانادزور (۱۹۷۸) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان، ، و فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان و مدال قدردانی شد. وی در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴ در سن ۷۴ سالگی در درگذشت.
لیوسی پطروسی تاشچیان (؛ زاده ) مورخ اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۰۸ در رشت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی باکو (۱۹۴۳) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۷ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
لوون سورنی ایگیتیان (؛ زاده ) معماری، سیاستمدار اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۹ در بولنیسی به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۶۶) فارغ التحصیل گشت. وی برادر هنریک ایگیتیان می باشد. وی در ، اتحادیه معماران ارمنستان، مرکز ملی زیبایی شناسی هنریک ایگیتیان و فعالیت کرده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
نورایر روبنی ژامهاریان (؛ زاده ) آهنگساز و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در۲۲ مهٔ ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در فعالیت کرده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
ستراک واهانی یرکانیان (؛ زاده ) موسیقی دان و رهبر ارکستر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۵۴ در لنیناکان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
قاریب ساناساری یغیازاریان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۵۰ در شناوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۷۱) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
میهران هواکیمی دمیرچیان (؛ زاده - درگذشته ) نوازنده عود اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۲ مارس ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۳۰ آوریل ۲۰۱۶ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت.
سارگیس مکرتچی زاکاریان (گوسان زاکاریان) (؛ زاده - درگذشته ) گوسان اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۹ در واهاگنی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۱۲ مارس ۱۹۹۵ در سن ۶۵ سالگی در وانادزور درگذشت.
ادگار گریگوری گیانجومیان (؛ زاده ) آهنگساز اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۵ آوریل ۱۹۷۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
باشگاه فوتبال دوستلیک () یک باشگاه فوتبال ازبکستانی است که در ینگی بازار در مزرعه اشتراکی دوستلیک، حدود ۲۰ کیلومتری تاشکند، ولایت تاشکند، مستقر است. این باشگاه دو بار قهرمان ازبکستان شده است؛ در سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰.
باشگاه فوتبال پلیسیا ده سگورانسا پابلیکا یک تیم فوتبال حرفه ای ماکائویی است که در لیگ برتر شرکت کرده بود اما به دلیل کووید-۱۹ از فصل ۲۰۲۲ منحل شد.
مارتیروس (مارتین) وارتگسی آهارونیان (؛ زاده ) نقاش و گیتارنواز اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۴ مارس ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۷۳), انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۹) و (۱۹۷۹) فارغ التحصیل گشت. عضو است. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
هربرت هایکی گاسپاریان (؛ زاده ) کارگردان اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۶ مارس ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
سرگئی سارگسی گالستیان (؛ زاده ) روزنامه نگار، منتقد فیلم، مطالعات فیلم اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۵ ژانویهٔ ۱۹۴۰ در روستای به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۲۶ اوت ۲۰۲۲ در سن ۸۲ سالگی در درگذشت.
وازگن آساطریان (؛ زاده ) موسیقی دان، نوازنده اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی سایات نووا، ، کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
سریوژا مناتساکانی آراکلیان (؛ زاده ) بازیگر، تاریخ نگار هنر و موزه شناس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۵ مهٔ ۱۹۳۱ در ایروان به دنیا آمد . وی در تئاتر کمدی موزیکال پارونیان، موزه هنر و ادبیات چارنتس، ، تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان و فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت کرده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
باشگاه فوتبال سونگ لام نه آن که به اختصار با نام سونگ لام نه آن یا اس ال ان ای شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای از وی لیگ ویتنام است که در ورزشگاه وین در وین، استان نه آن، ویتنام بازی می کند. این باشگاه عناوین زیادی را در لیگ برتر ویتنام، جام حذفی ویتنام، سوپر جام ویتنام و همچنین مسابقات جوانان کسب کرده است و یکی از باشگاه هایی است که بیشترین بازیکن را به تیم ملی فوتبال ویتنام ارائه می دهد. تاکنون، سونگ لام نه آن سنت استفاده از بازیکنان داخلی را داشته است که بازیکنانی از مرکز تمرینی خود باشگاه هستند. تقریباً همه این بازیکنان اهل نه آن و بقیه اهل ها تین هستند، بنابراین می توان این باشگاه را غیرمعمول ترین باشگاه ویتنام دانست. آنها نخستین و تنها تیمی هستند که در لیگ برتر به ۱۰۰۰ امتیاز رسیده اند.
کارن گئورگیان (؛ زاده ) استاد رقص، طراح رقص، کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۵ در ایروان از والدینی به نام های بوریس گئورگیان و ریما آباجیان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
لوون همایاکی آبراهامیان (؛ زاده ) تاریخ نگار، قوم نگار، نژادشناس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱ فوریهٔ ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان و (۱۹۷۸) فارغ التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در و دانشگاه دولتی ایروان وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد.
والتر کوبلنز (; – ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی برای فیلم همه مردان رئیس جمهور نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم در سال ۱۹۷۷ شده بود. کوبلنز در ۱۶ مارس ۲۰۲۲ در لس آنجلس، کالیفرنیا، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
مولوی امان الدین منصور یک سیاستمدار طالبان اهل افغانستان است که از ۷ دسامبر ۲۰۲۱ به عنوان فرمانده کل نیروی هوایی افغانستان خدمت می کند. او از اوت ۲۰۲۱ تا ۷ نوامبر ۲۰۲۱ رئیس پلیس استان قندهار بود.
نظریه گزینشگری (Selectorate Theory) یک نظریه در مورد حکومت داری است که به بررسی روابط تعاملی بین راهبردهای بقا سیاسی رهبران و واقعیات اقتصادی می پردازد. این نظریه نخستین بار در کتاب "منطق بقای سیاسی" ارائه شد که توسط بروس بوئنو د مسکیتا از دانشگاه نیویورک، آلاستر اسمیت از دانشگاه نیویورک، راندولف ام. سیورسن از دانشگاه کالیفرنیا، دیویس و جیمز دی. مورو از دانشگاه میشیگان نوشته شده است. در سال های بعد، به ویژه بوئنو دِ مسکیتا و اسمیت این نظریه را در حوزه های سیاستی دیگر گسترش داده و در مقالات علمی و کتاب های مختلفی منتشر کرده اند. این نظریه قابل کاربرد برای انواع سازمان های دارای رهبری است، از جمله شرکت های خصوصی و کنشگران غیردولتی. این نظریه به خاطر استفاده از متغیرهای پیوسته برای دسته بندی رژیم ها شناخته می شود؛ به طوری که رژیم ها را با توصیف نسبت ائتلاف ها در جمعیت کل مشخص می کند. رژیم ها بر اساس اندازه ائتلاف در طیفی طبقه بندی می شوند، نه با برچسب های دسته ای متداول (برای مثال، نویسندگان دموکراسی متداول را رژیم با ائتلاف بزرگ و خودکامگی را رژیم با ائتلاف کوچک تعریف می کنند). این نظریه در موضوعات گسترده ای از
جمله کمک های خارجی، تعیین نرخ مالیات توسط رهبران سیاسی مستقر و حتی تاریخ اروپا در قرون وسطی به کار رفته است. فرضیات. بوئنو د مسکیتا چند فرض اصلی برای نظریه خود در نظر می گیرد: مرور کلی. در نظریه گزینشگری، سه گروه از افراد رهبران را محدود می کنند. این گروه ها عبارتند از گزینشگر اسمی، گزینشگر واقعی و ائتلاف پیروز. "گزینشگر اسمی" یا "قابل تغییرها" همه افرادی هستند که به نوعی در انتخاب رهبر نقش دارند (برای مثال، در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، همه رأی دهندگان ثبت نام شده هستند). "گزینشگر واقعی" یا "تأثیرگذارها" کسانی هستند که واقعاً رهبران را انتخاب می کنند (مثلاً در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، افرادی که به یکی از نامزدها رأی می دهند). "ائتلاف پیروز" یا "عناصر ضروری" همان افرادی هستند که حمایت آن ها منجر به پیروزی می شود (برای مثال، در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، رأی دهندگانی که نامزدی را به ۲۷۰ رأی مجمع گزینندگان می رسانند). در کشورهای دیگر، رهبران ممکن است با حمایت تعداد بسیار کمتری از افراد در قدرت بمانند، مانند مقامات ارشد نیروهای امنیتی یا الیگارش های تجاری در روسیه معاصر. اصل اساسی در نظریه گزینشگری ا
ین است که هدف اصلی هر رهبر — فارغ از نگرانی های سیاستی ثانویه — حفظ قدرت است. برای حفظ قدرت، رهبر باید حمایت همه اعضای ضروری برای موفقیت ائتلاف پیروز خود را حفظ کند. هنگامی که ائتلاف پیروز کوچک باشد، مانند خودکامگی ها، رهبر معمولاً با کالاهای خصوصی ائتلاف را راضی نگه می دارد. وقتی ائتلاف پیروز بزرگ باشد، مانند دموکراسی ها، رهبر بیشتر از کالاهای عمومی برای رضایت ائتلاف استفاده می کند. در کتاب "راهنمای دیکتاتور"، بوئنو دِ مسکیتا و اسمیت پنج قانون برای ماندگاری رهبران در قدرت بیان می کنند: توزیع کالاها. در نظریه گزینشگری، زمامداران در صورتی می توانند وفاداری ائتلاف پیروز خود را حفظ کنند که بتوانند هر رقیبی را در ارائه مزایا شکست دهند. زمامداران این وفاداری را با ارائه ترکیبی از کالاهای عمومی و خصوصی به اعضای ائتلاف پیروز ایجاد می کنند. یک کالای عمومی کالایی غیرقابل استثنا است، مانند دفاع ملی یا آب پاک. یک کالای خصوصی کالایی قابل استثناست، مانند کالاهای لوکس و به ویژه پول نقد. چون کالاهای عمومی غیرقابل استثنا هستند، همه افراد جمعیت اسمی از آن بهره مند می شوند؛ در حالی که کالاهای خصوصی فقط در اختیار اعضای ائتلاف پ
یروز قرار می گیرند. نظریه گزینشگری پیش بینی می کند که نسبت "ائتلاف پیروز (W)" به "گزینشگر (S)" بر الگوهای هزینه کرد رهبران، به ویژه بر میزان بهینه هزینه کرد کالاهای خصوصی و عمومی، تأثیر می گذارد. «هنجار وفاداری» رهبر، نسبت W/S است و احتمال آن را می سنجد که هر عضو گزینشگر در ائتلاف پیروز رژیم بعدی باقی بماند. هرچه هنجار وفاداری به صفر نزدیک تر باشد، وفاداری ائتلاف پیروز به رهبر بیشتر است؛ زیرا اعضای ائتلاف پیروز احتمال بیشتری (به صورت ۱-W/S مدل سازی می شود) دارند که در ائتلاف بعدی حذف شوند و در نتیجه کالاهای خصوصی خود را از دست بدهند. هنجارهای وفاداری نزدیک به ۱ رهبران را تشویق می کند که بیشتر برای کالاهای عمومی هزینه کنند و کمتر برای کالاهای خصوصی. در مقابل، هنجارهای وفاداری نزدیک به صفر رهبران را به هزینه کرد کمتر برای کالاهای عمومی و بیشتر برای کالاهای خصوصی تشویق می کند. هنجارهای وفاداری بین صفر و یک انگیزه ای برای ترکیب هزینه کرد کالاهای عمومی و خصوصی فراهم می کند. دلیل این تخصیص ها این است که کالاهای عمومی راه ارزان تری برای راضی نگه داشتن ائتلاف های پیروز بزرگ هستند (به ازای هر عضو)، در حالی که کالاهای
خصوصی راه ارزان تری برای راضی نگه داشتن ائتلاف های پیروز کوچک به شمار می آیند. در هر حال، هزینه کرد کالاها تحت محدودیت بودجه ای مشخص می شود که توسط "درآمد کل (R)" تأمین می شود و هر درآمد باقی مانده متعلق به رهبر است. نظریه گزینشگری می تواند برای استنتاج الگوهای هزینه کرد سازمان ها، از جمله کشورهای ملی و سازمان های خصوصی به کار رود. تقریباً همه سازمان ها هم برای کالاهای عمومی و هم برای کالاهای خصوصی هزینه می کنند. در کشورهایی با ائتلاف های پیروز بزرگ — یعنی دموکراسی ها — رهبران بیشتر برای کالاهای عمومی مانند زیرساخت، آموزش و نهادهای نظارتی هزینه می کنند؛ در حالی که در کشورهایی با ائتلاف های پیروز کوچک — یعنی دیکتاتوری ها — رهبران بیشتر برای کالاهای خصوصی مانند پرداخت های نقدی و کالاهای لوکس هزینه می کنند. با این حال، دموکراسی ها نیز کالاهای خصوصی ارائه می دهند، مانند مراقبت بهداشتی رایگان، و دیکتاتوری ها نیز کالاهای عمومی فراهم می کنند، مانند دفاع ملی. محاسبهٔ میزان درآمدی که رهبر باید هزینه کند تا هر عضو ائتلاف پیروز وفادار بماند، با فرمول زیر انجام می شود: formula_1 این فرمول به صورت بسط یافته نمایش داده شده
است تا مفهوم بهتر بیان شود. هر عضو ائتلاف پیروز انتظار دارد سهمی متناسب از درآمد را دریافت کند که با عبارت (R/W) نمایش داده می شود، اگر در ائتلاف پیروز بعدی باقی بماند. احتمال این امر عملاً همان هنجار وفاداری است که با (W/S) نمایش داده می شود. اگر در ائتلاف پیروز باقی نماند، هیچ سهمی از درآمد دریافت نخواهد کرد که احتمال آن با (1-W/S) نمایش داده می شود؛ بنابراین رهبران فقط باید مبلغی بیش از «پرداخت مورد انتظار» بپردازند تا اعضا وفادار بمانند. مبلغی که رهبر می تواند برای خود نگه دارد به صورت زیر محاسبه می شود: formula_2 هرچه هنجار وفاداری ضعیف تر شود، پرداخت مورد نیاز برای هر عضو ائتلاف پیروز بیشتر می شود. در نقطه ای، این پرداخت آن قدر زیاد می شود که برای رهبر بهتر است کالاهای عمومی ارائه دهد که همه اعضای ائتلاف پیروز بتوانند از آن بهره مند شوند، در مقایسه با کالاهای خصوصی مانند پرداخت مستقیم یا فساد. بر این اساس، پیش بینی می شود دولت هایی که هنجار وفاداری ضعیف تری دارند، عملکرد بهتری داشته باشند که این امر در سطوح بالاتر رشد اقتصادی، سطوح پایین تر بهره کشی دولتی، اما طول عمر کوتاه تر حکومت ها دیده می شود. در