Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
"MARTI SACRVM VETTILLA PACVLI" (یعنی: وقف شده به مارس. وتیلا، همسر پاکولو) بنا. طرح معماری این بنا به شکل یک بازیلیکا است، با سه راهروی اصلی که به سه آبسه نیم دایره ای ختم می شوند. در قسمت جلویی، آثار برجای مانده از بازیلیکای نخستین دوران مسیحی و دورهٔ ویزیگوتی دیده می شود. از بخش های شاخص آن می توان به نماهای جانبی محراب اصلی و نیز سقف چوبی تزئین شده (آرتسونادو) که گنبدها را می پوشاند، اشاره کرد. درگاه جنوبی نمای بیرونی کلیسا با سبک معماری رمانسک ساخته شده است. طبق شواهدی که قوس نوک تیز نمای بیرونی نمازخانه ارائه می دهد، اصل بنا رمانسک بوده و در قرن هفدهم با افزودن تزئینات، چهره ای کاملاً باروک به خود گرفته است. اعطای عنوان کلیسای جامع صغیر. اگرچه در دوران معاصر، این کلیسا به صورت عامیانه بازیلیکا (کلیسای) نامیده می شد، اما به صورت رسمی تا دوران پاپی پاپ فرانسیس، عنوان کلیسای جامع صغیر را نداشت. این عنوان توسط «شورای عبادت الهی و نظم و انضباط در آیین های مقدس» به کلیسا اعطا شد. سند رسمی آن دارای تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴ است و در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴، مصادف با روز شهید و قدیسهٔ حامی شهر مریدا، سانتا ائولالیا، طی
خطبه ای اعلام شد.
مارینا آسویان (؛ ) اسکیت باز نمایشی زن اهل ارمنستان است.
تقویت کننده با بازخورد منفی (یا تقویت کننده با بازخورد ) یک تقویت کننده الکترونیکی است که کسری از خروجی خود را از ورودی کم می کند، به طوری که بازخورد منفی با سیگنال اصلی مخالف است. بازخورد منفی اعمال شده می تواند عملکرد آن را بهبود بخشد (به دست آوردن پایداری، خطسانی، پاسخ فرکانسی، پاسخ پله) و کاهش حساسیت به تغییرات پارامترهای ناشی از ساختوساز یا محیط. به دلیل این مزایا، بسیاری از تقویت کننده ها و سامانه های کنترل از بازخورد منفی استفاده می کنند. یک تقویت کننده بازخورد منفی ایده آل، همان طور که در نمودار نشان داده شده است، سامانه ای از سه عنصر است (شکل ۱ را ببینید): نمای کلی. اساساً، تمام افزاره های الکترونیکی که بهره توان ارائه می دهند (مثلاً لامپ های خلاء، ترانزیستورهای دوقطبی، ترانزیستورهای ماس) غیرخطی هستند. بازخورد منفی، خطسانی بالاتری (کاهش اعوجاج) را به جای بهره ارائه می دهد و می تواند مزایای دیگری نیز داشته باشد. اگر تقویت کننده های با بازخورد منفی به درستی طراحی نشوند، تحت برخی شرایط می توانند به دلیل مثبت شدن بازخورد، ناپایدار شوند و منجر به رفتارهای ناخواسته مانند نوسان شوند. معیار پایداری نایکوئیست
که توسط هری نایکوئیست از آزمایشگاه های بل توسعه داده شده است، برای مطالعه پایداری تقویت کننده های با بازخورد استفاده می شود. تقویت کننده های بازخورد این خواص را دارند: مزایا: معایب: تاریخچه. پاول ویگت در ژانویه ۱۹۲۴ یک تقویت کننده با بازخورد منفی را به ثبت رساند، هرچند نظریه او فاقد جزئیات بود. هارولد استفن بِلَک به طور مستقل تقویت کننده با بازخورد منفی را در حالی که مسافر کشتی لاکاوانا (از پایانه هوبوکن به منهتن) در مسیر رفتن به محل کارش در آزمایشگاه های بل (که در سال ۱۹۲۷ به جای نیوجرسی در منهتن واقع شده بود) در ۲ اوت ۱۹۲۷ اختراع کرد (ثبت اختراع ایالات متحده ۲٬۱۰۲٬۶۷۱، صادر شده در سال ۱۹۳۷). بِلَک روی کاهش اعوجاج در تقویت کننده های تکرارکننده مورد استفاده در انتقال تلفن کار می کرد. در یک فضای خالی در نسخه "نیویورک تایمز" خود، نمودار موجود در شکل ۱ و معادلات به دست آمده در زیر را ثبت کرد. در ۸ آگوست ۱۹۲۸، بِلَک اختراع خود را به اداره ثبت اختراعات ایالات متحده ارائه داد که صدور گواهی ثبت اختراع بیش از ۹ سال طول کشید. بِلَک بعداً نوشت: «یکی از دلایل تأخیر این بود که این مفهوم چنان با باورهای رایج مغایرت داشت
که اداره ثبت اختراعات در ابتدا باور نداشت که عملی باشد.» بازخورد کلاسیک. با استفاده از مدل دو بلوک یک طرفه، چندین پیامد بازخورد به سادگی استخراج می شوند. کاهش بهره. در زیر، بهره ولتاژ تقویت کننده با بازخورد، یعنی بهره حلقه بسته "AFB"، برحسب بهره تقویت کننده بدون بازخورد، بهره حلقه باز "AOL" و ضریب بازخورد β، که میزان سیگنال خروجی اعمال شده به ورودی را تعیین می کند، بدست آمده است (شکل ۱ را ببینید). بهره حلقه باز "AOL" به طور کلی می تواند تابعی از فرکانس و ولتاژ باشد؛ پارامتر بازخورد β توسط شبکه بازخوردی که به اطراف تقویت کننده متصل است ، تعیین می شود. برای یک تقویت کننده عملیاتی، دو مقاومت که یک مقسم ولتاژ تشکیل می دهند، می توانند برای شبکه بازخورد استفاده شوند تا β بین ۰ و ۱ تنظیم شود. این شبکه را می توان با استفاده از عناصر راکتیو مانند خازن ها یا سلف ها اصلاح کرد تا (الف) بهره حلقه بسته وابسته به فرکانس مانند مدارهای متعادل سازی/کنترل-تُن ایجاد شود یا (ب) نوسان ساز ساخته شود. بهره تقویت کننده با بازخورد در مورد یک تقویت کننده ولتاژ با بازخورد ولتاژ، در زیر استخراج شده است. بدون بازخورد، ولتاژ ورودی مستقیماً
به ورودی تقویت کننده اعمال می شود. ولتاژ خروجی مطابق است با: formula_1 حال فرض کنید که یک حلقه بازخورد تضعیف کننده، کسری را اعمال می کند خروجی را به یکی از ورودی های تفریق گر اعمال کنید تا از ولتاژ ورودی مدار که به ورودی تفریق گر دیگر اعمال می شود، کم شود. نتیجه تفریق اعمال شده به ورودی تقویت کننده برابر است با: formula_2 با جایگزینی در عبارت اول، داریم: formula_3 با بازچینش: formula_4 سپس بهره تقویت کننده با بازخورد، که بهره حلقه بسته، "AFB" نامیده می شود ، به صورت زیر داده می شود: formula_5 اگر "AOL" ≫ ۱ باشد، آنگاه "AFB" ≈ ۱/β است و تقویت مؤثر (یا بهره حلقه بسته) "AFB" توسط ثابت بازخورد β تنظیم می شود و از این رو توسط شبکه بازخورد، معمولاً یک شبکه ساده و تکرارپذیر، تنظیم می شود، بنابراین خطی سازی و پایدارسازی مشخصه های تقویت را ساده می کند. اگر شرایطی وجود داشته باشد که در آن باشد، تقویت کننده دارای تقویت بی نهایت است - به یک نوسان ساز تبدیل شده است و سیستم ناپایدار است. ویژگی های پایداری حاصلضرب بازخورد بهره اغلب روی نمودار نایکوئیست (نمودار قطبی جابجایی بهره/فاز به عنوان تابعی پارامتری از فرکانس) نمایش
داده شده و بررسی می شوند. یک فنّ ساده تر، اما کمتر عمومی، از نمودارهای بود استفاده می کند. ترکیب معمولاً در تحلیل بازخورد ظاهر می شود و بهره حلقه نامیده می شود. ترکیب نیز معمولاً ظاهر می شود و به صورت های مختلف به عنوان ضریب عدم حساسیت، اختلاف بازگشت یا ضریب بهبود نامگذاری می شود. گسترش پهنای باند. بازخورد می تواند برای گسترش پهنای باند یک تقویت کننده با هزینه کاهش بهره تقویت کننده استفاده شود. شکل ۲ چنین مقایسه ای را نشان می دهد. شکل به صورت زیر قابل درک است. بدون بازخورد، بهره حلقه باز در این مثال دارای پاسخ فرکانسی تک ثابت زمانی است که به صورت زیر داده می شود: formula_12 که در آن "fC" فرکانس قطع یا گوشه تقویت کننده است: در این مثال "fC" برابر ۱۰۴هرتز، و بهره در فرکانس صفر "A0" برابر ۱۰۵ (ولت/ولت) است. شکل نشان می دهد که بهره تا فرکانس گوشه ثابت است و سپس کاهش می یابد. وقتی بازخورد وجود داشته باشد، بهره حلقه بسته، همان طور که در فرمول بخش قبل نشان داده شده است، به صورت زیر می شود: formula_13 آخرین عبارت نشان می دهد که تقویت کننده بازخورد هنوز رفتار تک ثابت زمانی دارد، اما فرکانس گوشه اکنون با ضریب بهبود (۱
+ β "A"0) افزایش یافته است و بهره در فرکانس صفر دقیقاً با همان ضریب کاهش یافته است. این رفتار ، بده بستان بهره-پهنای باند نامیده می شود. در شکل ۲، (۱ + β "A0") برابر ۱۰۳، بنابراین "AFB"(0) برابر ۱۰۵/۱۰۳ که برابر ۱۰۰ (V/V)، و "fC" به ۱۰۴ × ۱۰۳ که برابر ۱۰۷ هرتز است، افزایش می یابد. قطب های چندگانه. وقتی بهره حلقه بسته به جای یک قطب در مثال بالا، چندین قطب داشته باشد، بازخورد می تواند منجر به قطب های مختلط (بخش های حقیقی و موهومی) شود. در حالت دو قطبی، نتیجه، اوج گرفتن پاسخ فرکانسی تقویت کننده بازخورد در نزدیکی فرکانس گوشه آن و حلقه زنی و فراجهش در پاسخ پله آن است. در حالتی که بیش از دو قطب وجود داشته باشد، تقویت کننده با بازخورد می تواند ناپایدار شده و نوسان کند. به بحث حاشیه بهره و حاشیه فاز مراجعه کنید. برای بحث کامل، به سانسن مراجعه کنید. تحلیل گُذرِسیگنال. یک ایده آل سازی اصلی در پشت فرمول بندی "مقدمه"، تقسیم شبکه به دو بلوک "مستقل" (یعنی با توابع انتقال جداگانه تعیین شده خودشان) است، مثال ساده ای از آنچه اغلب «پارتیشن بندی مدار» نامیده می شود، که در این مورد به تقسیم به یک بلوک تقویت پیش سو و یک بلوک بازخ
ورد اشاره دارد. در تقویت کننده های عملی، گذر اطلاعات همان طور که در اینجا نشان داده شده است، یک طرفه نیست. اغلب این بلوک ها به عنوان شبکه های دوقطبی در نظر گرفته می شوند تا امکان انتقال اطلاعات دوطرفه را فراهم کنند. با این حال، تبدیل یک تقویت کننده به این شکل، کار ساده ای نیست، به خصوص وقتی که بازخورد مربوطه "سراسری" (یعنی مستقیماً از خروجی به ورودی) نباشد، بلکه "محلی" (یعنی بازخورد درون شبکه باشد که شامل گره هایی می شود که با پایانه های ورودی و/یا خروجی منطبق نیستند) باشد. در این موارد کلی تر، تقویت کننده بدون تقسیم بندی به بلوک هایی مانند بلوک های موجود در نمودار، مستقیماً تحلیل می شود و در عوض از برخی تحلیل های مبتنی بر تحلیل گذرسیگنال، مانند روش نسبت بازگشت یا مدل بهره مجانبی، استفاده می شود. چوما در مورد رویکرد گذرسیگنال می گوید: «برخلاف رویکردهای نمودار بلوکی و دوقطبی برای مسئله تحلیل شبکه با بازخورد، روش های گذرسیگنال هیچ فرض "پیشینی" در مورد خواص یک طرفه یا دوطرفه حلقه باز و زیرمدارهای بازخورد ندارند. علاوه بر این، آنها بر اساس توابع انتقال حلقه باز و زیرمدار بازخورد که از هم مستقل هستند، پیش بینی نمی
شوند و نیازی ندارند که بازخورد فقط به صورت سراسری پیاده سازی شود. در واقع، فنون های گذرسیگنال حتی نیازی به شناسایی صریح حلقه باز و زیرمدارهای بازخورد ندارند؛ بنابراین، جریان سیگنال، معایب فراگیر تحلیل های شبکه بازخوردی مرسوم را از بین می برد، اما علاوه براین، از نظر محاسباتی نیز کارآمد است.» در ادامهٔ این پیشنهاد، نمودار گذرسیگنال برای یک تقویت کننده با بازخورد منفی در شکل نشان داده شده است که از روی نموداری که توسط دامیکو "و همکارانش" طراحی شده، الگوبرداری شده است. با پیروی از این نویسندگان، نمادگذاری به شرح زیر است: تحلیل دوقطبی بازخوردی. اگرچه، همان طور که در بخش "تحلیل گذرسیگنال" ذکر شد، نوعی از تحلیل گذرسیگنال عمومی ترین روش برای بررسی تقویت کننده بازخورد منفی است، نمایش به صورت دو دو-قطبی، رویکردی است که اغلب در کتاب های درسی ارائه می شود و در اینجا نیز ارائه شده است. این روش، تقسیم بندی مدار دوبلوکی تقویت کننده را حفظ می کند، اما اجازه می دهد بلوک ها دوطرفه باشند. برخی از معایب این روش در پایان شرح داده شده است. تقویت کننده های الکترونیکی از جریان یا ولتاژ به عنوان ورودی و خروجی استفاده می کنند، بنابر
این چهار نوع تقویت کننده امکان پذیر است (هر یک از دو ورودی ممکن با هر یک از دو خروجی ممکن). به طبقه بندی تقویت کننده ها مراجعه کنید. هدف تقویت کننده با بازخورد می تواند هر یک از چهار نوع تقویت کننده باشد و لزوماً همان نوع تقویت کننده حلقه باز نیست، که خود می تواند هر یک از این انواع باشد؛ بنابراین، برای مثال، می توان یک آپ اَمپ (تقویت کننده ولتاژ) را طوری تنظیم کرد که به جای آن، یک تقویت کننده جریان بسازد. تقویت کننده های با بازخورد منفی از هر نوع را می توان با استفاده از ترکیبی از شبکه های دوقطبی پیاده سازی کرد. چهار نوع شبکه دوقطبی وجود دارد و نوع آن تقویت کننده مورد نظر، انتخاب دوقطبی و انتخاب یکی از چهار مداربندی اتصال مختلف نشان داده شده در نمودار را تعیین می کند. این اتصالات معمولاً به عنوان اتصالات سری یا شنت (موازی) شناخته می شوند. در نمودار، ستون سمت چپ ورودی های موازی و ستون سمت راست ورودی های سری را نشان می دهد. ردیف بالا خروجی های سری و ردیف پایین خروجی های شنت را نشان می دهد. ترکیب های مختلف اتصالات و دوقطبی در جدول زیر فهرست شده اند. برای مثال، برای یک تقویت کننده با بازخورد جریان، جریان خروجی ب
رای بازخورد نمونه برداری شده و با جریان ورودی ترکیب می شود؛ بنابراین، بازخورد در حالت ایده آل با استفاده از یک منبع جریان (خروجی) کنترل شده با جریان (سی سی سی اس) انجام می شود، و تحقق ناقص آن با استفاده از یک شبکه دوقطبی نیز باید شامل یک سی سی سی اس باشد، یعنی انتخاب مناسب برای شبکه بازخورد، یک دوقطبی با پارامتر g است. در اینجا روش دوقطبی که در اکثر کتاب های درسی استفاده می شود، ارائه شده است با استفاده از مداری که در مقاله مربوط به مدل بهره مجانبی بررسی شده است. شکل ۳ یک تقویت کننده دو ترانزیستوری با مقاومت بازخورد "Rf" را نشان می دهد. هدف، تحلیل این مدار برای یافتن سه مورد است: بهره، امپدانس خروجی از سمت بار به سمت تقویت کننده، و امپدانس ورودی از سمت منبع به سمت تقویت کننده. جایگزینی شبکه بازخورد با یک شبکه دوقطبی. اولین قدم، جایگزینی شبکه بازخورد با یک شبکه دوقطبی است. دقیقاً چه اجزایی به دوقطبی وصل می شوند؟ در سمت ورودی دوقطبی، "Rf" را داریم. اگر ولتاژ در سمت راست "Rf" تغییر کند، جریان "Rf" را که از جریان ورودی به بیس ترانزیستور ورودی کم می شود، تغییر می دهد؛ یعنی، سمت ورودی دوقطبی، یک منبع جریان وابسته ا
ست که توسط ولتاژ در بالای مقاومت "R2" کنترل می شود. می توان گفت که طبقه دوم تقویت کننده فقط یک ولتاژ پیرو است که ولتاژ کلکتور ترانزیستور ورودی را به بالای "R2" منتقل می کند؛ یعنی، سیگنال خروجی تحت نظارت در واقع ولتاژ کلکتور ترانزیستور ورودی است. این دیدگاه درست است، اما در این صورت طبقهٔ ولتاژ پیرو بخشی از شبکهٔ بازخورد می شود. این امر تحلیل بازخورد را پیچیده تر می کند. یک دیدگاه جایگزین این است که ولتاژ در بالای "R2" توسط جریان امیتر ترانزیستور خروجی تنظیم می شود. این دیدگاه منجر به یک شبکه بازخورد کاملاً غیرفعال متشکل از "R2" و "Rf" می شود. متغیر کنترل کننده بازخورد، جریان امیتر است، بنابراین بازخورد یک منبع جریان کنترل شده با جریان (CCCS) است. ما چهار شبکه دوقطبی موجود را جستجو می کنیم و تنها شبکه ای که دارای CCCS است را پیدا می کنیم، شبکه دوقطبی با پارامتر g که در شکل ۴ نشان داده شده است. وظیفه بعدی انتخاب پارامترهای g به گونه ای است که دوقطبی شکل ۴ از نظر الکتریکی معادل بخش L متشکل از "R2" و "Rf" باشد. این انتخاب یک رویه جبری است که به سادگی با بررسی دو حالت جداگانه انجام می شود: حالتی که "V1" = ۰ است، ک
ه باعث می شود VCVS در سمت راست دوقطبی اتصال کوتاه شود؛ و حالتی که "I2" = ۰ است. که باعث می شود CCCS در سمت چپ به یک مدار باز تبدیل شود. جبر در این دو مورد ساده است، بسیار آسان تر از حل کردن همه متغیرها به طور همزمان. انتخاب پارامترهای g که باعث می شوند دوقطبی و بخش L رفتار یکسانی داشته باشند، در جدول زیر نشان داده شده است. مدار سیگنال کوچک. مرحله بعدی رسم شماتیک سیگنال کوچک برای تقویت کننده با دوقطبی و با استفاده از مدل هایبرید-پای برای ترانزیستورها است. شکل ۵ طرح کلی را با نمادگذاری "R3" = "R"C2 || "R"L و "R11" = 1/"g"11 و "R22" = "g" 22 نشان می دهد. بهرهٔ حلقه-باز بارگذاری شده. شکل ۳ گره خروجی را نشان می دهد، اما انتخاب متغیر خروجی را نشان نمی دهد. یک انتخاب مفید، خروجی جریان اتصال کوتاه تقویت کننده است (که منجر به بهره جریان اتصال کوتاه می شود). از آنجا که این متغیر به سادگی به هر یک از انتخاب های دیگر (مثلاً ولتاژ بار یا جریان بار) منجر می شود، بهره جریان اتصال کوتاه در زیر آمده است. ابتدا بهره حلقه-باز بارگذاری شده محاسبه می شود. با تنظیم "g"12 = "g"21 = ۰، بازخورد خاموش می شود. ایده این است که بفهمیم به
ره تقویت کننده به دلیل وجود مقاومت های موجود در شبکه بازخورد به تنهایی، با خاموش بودن بازخورد، چقدر تغییر می کند. این محاسبه بسیار آسان است زیرا "R11" ، "R"B و "r"π1 همگی موازی هستند و "v"1 = "v"π. "فرض" کنید "R1" = "R11" || "RB" || rπ1 باشد. علاوه بر این، "i"2 = −(β+1) "i"B است. نتیجه برای بهره جریان حلقه باز "AOL" به صورت زیر است: formula_14 بهره با بازخورد. در رویکرد کلاسیک به بازخورد، از پیش خورد نمایش داده شده توسط VCVS (یعنی "g21" "v1" ) صرف نظر می شود. این باعث می شود مدار شکل ۵ شبیه نمودار بلوکی شکل ۱ باشد، و بهره با بازخورد برابر است با: formula_15 formula_16 که در آن، ضریب بازخورد βFB = −g12 است. نماد βFB برای ضریب بازخورد معرفی شده است تا آن را از β ترانزیستور متمایز کند. مقاومت های ورودی و خروجی. از بازخورد برای تطبیق بهتر منابع سیگنال با بارهایشان استفاده می شود. برای مثال، اتصال مستقیم یک منبع ولتاژ به یک بار مقاومتی ممکن است منجر به افت سیگنال به دلیل تقسیم ولتاژ شود، اما قرار دادن یک تقویت کننده با بازخورد منفی می تواند بار ظاهری دیده شده توسط منبع را افزایش داده و امپدانس ظاهری راه انداز دیده
شده توسط بار را کاهش دهد و از تضعیف سیگنال توسط تقسیم ولتاژ جلوگیری کند. این مزیت محدود به تقویت کننده های ولتاژ نیست، بلکه بهبودهای مشابهی در تطبیق را می توان برای تقویت کننده های جریان، تقویت کننده های هدایت اِنتقالی و تقویت کننده های مقاومت اِنتقالی نیز ترتیب داد. برای توضیح این اثرات بازخورد بر امپدانس ها، ابتدا گریزی به چگونگی رویکرد نظریه دوقطبی به تعیین مقاومت و سپس کاربرد آن در تقویت کننده مورد نظر می زنیم. پیش زمینه تعیین مقاومت. شکل ۶ یک مدار معادل برای یافتن مقاومت ورودی یک تقویت کننده ولتاژ با بازخورد (چپ) و برای یک تقویت کننده جریان با بازخورد (راست) را نشان می دهد. این ترتیبات، کاربردهای معمول قضیه میلر هستند. در مورد تقویت کننده ولتاژ، ولتاژ خروجی β"V"ou از شبکه بازخورد به صورت سری و با قطبیت مخالف به ولتاژ ورودی "Vx" که در طول حلقه حرکت می کند، اعمال می شود (اما نسبت به زمین، قطبیت ها یکسان هستند). در نتیجه، ولتاژ مؤثر و جریان عبوری از مقاومت ورودی تقویت کننده "Rin" کاهش می یابد، به طوری که مقاومت ورودی مدار افزایش می یابد (می توان گفت که ظاهراً "Rin" افزایش می یابد). مقدار جدید آن را می توان
با اعمال قضیه میلر (برای ولتاژها) یا قوانین اساسی مدار محاسبه کرد؛ بنابراین قانون ولتاژ کیرشهف بیان می کند: formula_17 که در آن "v"out = "A"v "v"in = "A"v "I"x "R"in "." با جایگذاری این نتیجه در معادله بالا و حل آن برای مقاومت ورودی تقویت کننده با بازخورد، نتیجه به صورت زیر خواهد بود: formula_18 نتیجه کلی از این مثال و یک مثال مشابه برای حالت مقاومت خروجی این است: "اتصال بازخورد سری در ورودی (خروجی) مقاومت ورودی (خروجی) را با ضریب (۱ + β" A"OL)" افزایش می دهد، که در آن "A"OL برابر بهره حلقه باز است. از سوی دیگر، برای تقویت کننده جریان، جریان خروجی β"I"out از شبکه بازخورد به صورت موازی و با جهت مخالف جریان ورودی "Ix" اعمال می شود. درنتیجه، کل جریان عبوری از ورودی مدار (نه تنها از طریق مقاومت ورودی "R"in) افزایش می یابد و ولتاژ دو سر آن کاهش می یابد، به طوری که مقاومت ورودی مدار کاهش می یابد (ظاهراً "Rin" کاهش می یابد). مقدار جدید آن را می توان با اعمال قضیه دوگان میلر (برای جریان ها) یا قوانین اساسی کیرشهف محاسبه کرد: formula_19 که در آن "i"out = "A"i "i"in = "A"i "V"x / "R"in است. با جایگذاری این نتیجه در مع
ادله بالا و حل آن برای مقاومت ورودی تقویت کننده با بازخورد، نتیجه به صورت زیر خواهد بود: formula_20 نتیجه کلی از این مثال و یک مثال مشابه برای حالت مقاومت خروجی این است: "یک اتصال بازخورد موازی در ورودی (خروجی) مقاومت ورودی (خروجی) را با ضریب (۱ + β" A"OL)" کاهش می دهد، که در آن "A" OL برابر بهره حلقه باز است. این نتایج را می توان برای بررسی مواردی با راه اندازهای دلخواه نورتون یا تونن، بارهای دلخواه و شبکه های بازخورد دوقطبی عمومی تعمیم داد. با این حال، نتایج به تقویت کننده اصلی که به صورت دوقطبی نمایش داده می شود بستگی دارد - یعنی نتایج به جریان "یکسانی" که به پایانه های ورودی وارد و از آنها خارج می شود بستگی دارد، و به همین ترتیب، همان جریانی که از یک پایانه خروجی خارج می شود باید به پایانه خروجی دیگر وارد شود. یک نتیجه گیری کلی تر، مستقل از جزئیات کمّی، این است که می توان از بازخورد برای افزایش یا کاهش امپدانس ورودی و خروجی استفاده کرد. فرمول های تقویت کننده بازخورد. با خلاصه کردن تحلیل دوقطبی بازخورد، می توان این جدول فرمول ها را بدست آورد. متغیرها و معانی آنها formula_21 - بهره، formula_22 - جریان، form
ula_23 - ولتاژ، formula_8 - بهره بازخورد و formula_25 - مقاومت. زیرنویس ها و معانی آنها عبارتند از formula_26 - تقویت کننده با بازخورد، formula_27 - ولتاژ، formula_28 - هدایت انتقالی، formula_29 - مقاومت انتقالی، formula_30 - خروجی و formula_31 - جریان برای بهره و بازخورد و formula_31 - ورودی برای مقاومت ها. برای مثال formula_33 به معنای بهره تقویت کننده با بازخورد ولتاژ است. اعوجاج. تقویت کننده های ساده مانند پیکربندی امیتر مشترک، عمدتاً اعوجاج مرتبه پایین دارند، مانند هارمونیک های دوم و سوم. در سامانه های صوتی، این موارد می توانند به طور حداقلی قابل شنیدن باشند زیرا سیگنال های موسیقی معمولاً از قبل یک سری هارمونیک هستند و آثار اعوجاج مرتبه پایین توسط اثر نقاب گذاری سامانه شنوایی انسان پنهان می شوند. پس از اعمال مقادیر متوسط بازخورد منفی (۱۰–۱۵ دسی بل)، هارمونیک های مرتبه پایین کاهش می یابند، اما هارمونیک های مرتبه بالاتر وارد می شوند. از آنجایی که این موارد نیز پوشانده (masked) نمی شوند، اعوجاج از نظر شنیداری بدتر می شود، حتی اگر تی اچ دی کلی ممکن است کاهش یابد. این امر منجر به یک افسانهٔ ماندگار شده است که
بازخورد منفی در تقویت کننده های صوتی مضر است، که تولیدکنندگان علاقه مند به صدا را به سمت عرضهٔ تقویت کننده های خود به عنوان «بازخورد صفر» سوق داده است (حتی زمانی که از بازخورد محلی برای خطی سازی هر طبقه استفاده می کنند). با این حال، با افزایش بیشتر مقدار بازخورد منفی، "تمام" هارمونیک ها کاهش می یابند و اعوجاج به حالت نارسا (inaudibility) برمی گردد و سپس آن را فراتر از طبقه با بازخورد-صفر اولیه بهبود می بخشد (مشروط بر اینکه سیستم کاملاً پایدار باشد). بنابراین مشکل بازخورد منفی نیست، بلکه کمبود آن است.
کاوازاکی ۵۰۰ ماخ-۳ یک موتورسیکلت ژاپنی دوزمانه با انجین ۴۹۸ سی سی موتور سه سیلندر خطی، گیربکس پنج سرعته دستی، قدرت ۶۰ اسب بخار و حداکثر سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت که بین سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵ توسط کمپانی کاوازاکی تولید می شد.
خداباوری کلاسیک ، شکلی کلامی و فلسفی از خداباوری است که خدا را واقعیت نهایی، با ویژگی هایی مانند خیرخواهی مطلق، قدرت مطلق و دانایی مطلق تصور می کند. خداباوری کلاسیک که ریشه در فلسفه یونان باستان افلاطون و ارسطو دارد، خدا را الوهیتی تغییرناپذیر، منزه، متعالی و کاملاً خودکفا معرفی می کند. این برداشت از خدا بر بساطت الهی تأکید دارد، و ذات و وجود خدا را یکسان می داند و او را اساساً از همه موجودات آفریده متمایز می کند. در طول تاریخ، خداباوری کلاسیک به طور قابل توجهی آموزه های سنت های دینی عمده، به ویژه در مسیحیت، یهودیت و اسلام را شکل داده است. پدران اولیه کلیسا مانند ایرنئوس، کلمنت اسکندرانی و آگوستین ایده های خداباوری کلاسیک را در الهیات مسیحی گنجاندند و چارچوبی را بنا نهادند که بعدها توسط متفکران قرون وسطایی مانند توماس آکویناس اصلاح شد. در اندیشه یهودی فیلسوفانی مانند فیلون و ابن میمون بر وحدت و تعالی خدا تأکید داشتند و با اصول الهیات کلاسیک هم سو بودند. به همین ترتیب فیلسوفان اسلامی مانند ابن سینا و فارابی مفاهیم کلاسیک خداباوری را برای بیان تصویری از خدا به عنوان موجودی کاملاً مفرد و فراتر از درک بشر اتخاذ ک
ردند. خداباوری کلاسیک با وجود تأثیر عمیق، از نظر الهیاتی مورد انتقاد قرار گرفته است. طرفداران الهیات پویشی استدلال می کنند که تصور خدا به عنوان موجودی تغییرناپذیر، ماهیت پویا و در حال تکامل جهان را در بر نمی گیرد. خداباورانِ آشکار آموزه کلاسیکِ قدرت مطلق را به عنوان آموزه ای که شامل زور می شود تفسیر می کنند و در عوض نوعی تساهل در قدرت الهی را پیشنهاد می دهند. توسعه تاریخی. خداباوری کلاسیک ریشه در فلسفه یونان باستان به ویژه در آثار افلاطون و ارسطو دارد. مفهوم افلاطون از فرم خوب در آثاری مانند "جمهور" و "تیمائوس" الگویی اولیه از یک واقعیت متعالی و کامل را ارائه می دهد که به عنوان علت و منبع نهایی همه صورت های دیگر مطرح است. ارسطو همانطور که در "متافیزیک" خود مورد بحث قرار داده است، این ایده ها را با مفهوم محرک بی حرکت بیشتر توسعه داد. محرک بی حرکت علت نهایی تمام حرکات در جهان است که به عنوان یک موجود کامل، غیرمادی و واجب وجود دارد. این تحولات فلسفی اولیه زمینه را برای تدوین بعدی خداباوری کلاسیک فراهم کرد، که این مفاهیم را در یک چارچوب کلامی گسترده تر جای می داد. تأثیر مکتب نوافلاطونی به ویژه از طریق آثار فلوطین
در شکل گیری اندیشه های اولیه مسیحی بسیار مهم بود. فلوطین مفهوم «واحد» را مطرح کرد، منبعی وصف ناپذیر و متعالی که تمام واقعیت از آن سرچشمه می گیرد، مفهومی که تأثیر عمیقی بر متکلمان اولیه مسیحی داشت. پدران کلیسا مانند آگوستین این ایده های نوافلاطونی را با آموزه های مسیحی ادغام کردند و بر سادگی، تغییرناپذیری و قدرت مطلق خداوند تأکید ورزیدند. تلفیق آموزه های مسیحی با فلسفه افلاطونی و نوافلاطونی توسط آگوستین به ایجاد بنیان فکری خداشناسی کلاسیک در سنت مسیحی کمک کرد. در طول دوره قرون وسطی خداباوری کلاسیک توسط متکلمانی مانند آنسلم و توماس آکویناس بیشتر اصلاح شد. برهان هستی شناختی آنسلم در آثاری مانند "پروسلوگیون" وجود خدا را به عنوان یک موجود ضروری اثبات می کند، مفهومی که با دیدگاه خداباوری کلاسیک از خدا به عنوان موجودی قائم به ذات و اساساً متفاوت از موجودات مخلوق، هم سو است. آکویناس در کتاب "مدخل الهیات" ترکیبی جامع از فلسفه ارسطویی با الهیات مسیحی ارائه داد و آموزه های کلیدی مانند بساطت الهی، تغییرناپذیری و ابدیت را مطرح کرد. "براهین پنجگانه" آکویناس، پنج برهان برای وجود خدا، به استدلال های اصلی در فلسفه خداباوری ک
لاسیک تبدیل شدند. کار او منجر به ظهور مکتب الهیاتی تومیستی شد. دوره های رنسانس و اصلاحات پروتستانی شاهد تداوم توجه به ایده های خداباوری کلاسیک بودند، به ویژه زمانی که محققان متون باستانی را مورد بازنگری قرار دادند و آن ها را با مباحث دینی معاصر تلفیق کردند. علی رغم ظهور چالش های علمی و فلسفی، خداباوری کلاسیک در سنت کاتولیک، هم چنان یک دیدگاه غالب باقی ماند. آثار این دوره ها زمینه را برای مباحث کلامی و فلسفی مداوم فراهم کرد و تداوم اهمیت خداشناسی کلاسیک را در هر دو زمینه دانشگاهی و مذهبی تضمین نمود.
کاشا (، ) نوعی یوکای در فولکلور ژاپنی است که اجساد کسانی را که در نتیجه انباشت اعمال شر مرده اند را می دزدد. شرح مختصر. کاشا نوعی باکه نکو یا گربه هیولایی است. در بسیاری از موارد، هویت واقعی آن ها در واقع یک یوکای گربه است و همچنین گفته می شود که گربه هایی که پیر می شوند به این یوکای تبدیل می شوند و هویت واقعی آن ها در واقع یک نکوماتا است. با این حال، موارد دیگری نیز وجود دارد که کاشا به عنوان یک اونی که نفرین شدگان را با ارابه به جهنم می برد، به تصویر کشیده شده است. آن ها به مانند گربه سانان بزرگ و دوپایی هستند که به اندازه یا حتی بزرگتر از یک انسان می باشند. آن ها اغلب با شعله های جهنمی یا آذرخش همراه هستند. آن ها دوست دارند در هوای بارانی یا طوفانی و اغلب در طول شب ظاهر شوند. روایت هایی از کاشا در داستان هایی مانند افسانه عامیانه «نکو دانکا» وجود دارد، و داستان های مشابهی در ولایت هاریما (استان هیوگو کنونی) نیز وجود دارد. در یاماساکی (شیسو کنونی)، روایت «کاشا-بابا» وجود دارد. به عنوان روشی برای محافظت از اجساد در برابر کاشا، در کامیکوئیشیکی، ناحیه نیشیاتسوشیرو، استان یاماناشی (که اکنون فوجیکاواگوچیکو، کوفو