Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا فرهنگ هالشتات فرض می شود. بعدها به سمت دره دانوب میانی و بخش هایی از بالکان و به سمت آسیانا (غرب آناتولی) و گالاتیا گسترش یافتند. جنگل هرسینی (Hercynia Silva) در شمال رود دانوب و شرق رود راین در سرزمین های آنها قرار داشت. سلت ها، به ویژه آن هایی که از اروپای غربی و مرکزی بودند، عموماً توسط رومی ها «گالی» یعنی «گال» نامیده می شدند، این نام مترادف با «سلت ها» بود، این همچنین به این معنی است که همه مردم و قبایل به نام «گال» نامیده نمی شوند. (گالی ها) به طور خاص گال ها به معنای محدودتر منطقه ای بودند. زبان آنها به ندرت تأیید شده است و نمی توان آن را به عنوان P-Celtic یا Q-Celtic طبقه بندی کرد. برخی کاملاً با مفهوم قبیله مطابقت دارند. برخی دیگر کنفدراسیون ها یا حتی اتحادیه های قبایل هستند. آنارت ها/آنارتویی– مناطقی از اسلواکی مدرن و شمال مجارستان مدرن، شمال رودخانه تیسیا/ تیبیسکوس (تیزا). آنها در قسمت شرقی هرسینیا سیلوا (جنگل هرسینی) زندگی می کردند. مناطقی از اسلواکی مرکزی مدرن و مجارستان شمالی مدرن، شمال رودخانه تیزا، شمال تئوریسکی. آنها بعداً توسط داکی ها جذب شدند. آرابیاتس- مناطقی از مجارستان غربی مدرن و شرق
اتریش، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). بلجیت ها- مناطقی از مجارستان غربی مدرن، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). بویی– یک کنفدراسیون قبیله ای، در اصل از بوهمیا (جمهوری چک غربی) که در هرسینیا سیلوا ساکن بودند و از طریق مهاجرت به سایر مناطق اروپا، به مناطقی از اسلواکی مدرن، آلمان، اتریش، مجارستان و شمال ایتالیا پراکنده شدند. فرضیه دیگر این است که آنها یک کنفدراسیون قبیله ای بودند که در اصل از جنوب فرانسه امروزی به پا خاستند که به هرسینیا سیلوا زیر ناحیه سیگووسوس مهاجرت کردند و از طریق مهاجرت به مناطق دیگر اروپا، به مناطقی از اسلواکی مدرن، آلمان، اتریش، لهستان و مجارستان پراکنده شدند. قبایل بویی با نام های ناشناخته در هرسینیا سیلوا - تقریباً در بوهمای امروزی بویی (در سیسالپین گال) – مرکز امیلیا رومانیا (بولونیا). بویی (در گول ترانس آلپ) – بوئی در نزدیکی انترین- آنها به بویییا شاخه ای از قوم اصلی بویی مربوط بودند. بویی بویاتس / بوویاتس/ بویاتس– لا ته ته ده بوچ، احتمالاً در اطراف خلیج آرکاچون و شمال غربی لاندس (بخش)، در پیس ده بوچ و پیس ده بورن زندگی می کردند. اگرچه آنها در آکیتانیا پروپر زندگی می کردند، به نظر می
رسد که آنها یک قبیله سلتی تبار بوده اند و نه قبیله آکیتانی (مردمی که ممکن است اجداد باسک ها بوده باشند). بوئی (در پانونیا) - پانونیا، مجارستان غربی امروزی (غرب رود دانوب) و بخشی از شرق اتریش تولینگی(Tylangii؟) – محل یابی نامشخص است، احتمالاً جنوب آلمان، سوئیس یا اتریش؛ یک قبیله سلتیک در اصل بوئی که در امتداد دانوب بالایی مهاجرت کردند و بعدها با هلوتی ها متحد شدند؟ همچنین، ممکن است یک قبیله آلمانی بوده باشد. بروسی کارنی– آلپ کارنی، اتریش جنوبی (Carinthia/Kärnten)، اسلوونی غربی (Carniola/Kranjska) و Friuli/Friûl شمالی (Carnia/Cjargna). قبیله ای مربوط به کارنوت ها؟ همچنین، ممکن است یک قبیله ونتیک بوده باشد (ونتی ها قومی انتقالی بین سلت ها و ایتالیک ها یا قوم ایتالیک سلتیک شده بودند). کاتوبرینی - در دامنه های جنوب شرقی آلپ، نزدیک به پلاویس (پیاوو) و نزدیک بلونوم (بلونو)، در جنوب غربی کارنی. آنها از اروپای مرکزی آمدند و نه از گال (گالیا). (آنها سلت های سیزالپین گولیش نبودند). سلت های تایلیس / سلت های تیلیسی کورناکات ها- مناطقی از مجارستان غربی مدرن، غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). کوتینی – مناطقی از اسلواکی امروزی،
غرب آنارتس، و مناطق غربی مجارستان، غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب)، جنوب لاکوس پلسودیس / پلسو (دریاچه بالاتون امروزی). اراویسکی/ آراویسکی- مناطقی از مجارستان غربی مدرن، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب)، آکوئینکوم (بوداپست امروزی) در قلمرو آنها بود. هلوتی-رائوراکی/ رائوراکی هلوتی– ساکنان اصلی منطقه Agri Decumates، در بخش غربی Hercynia Silva، در شرق و شمال راین؛ بعدها، احتمالاً در پایان قرن سوم قبل از میلاد، آنها به سمت جنوب و جنوب غربی گسترش یافتند تا بعداً هلوتیا (سوئیس امروزی) نامیده شدند. آنها احتمالاً بیشتر مربوط به جمعیت سلتی حوضه دانوب بالایی بودند تا با سلت های گال. دکوماتس ممکن است به معنای «ده کانتون» باشد. La Tène، (کنفدراسیون قبیله ای از چهار قبیله). تیگورینی - ایوردون توگنی وربیگنی قبیله ای با نام ناشناخته (هم خانواده هلوتی؟) رائوراکی/ رائوریکی– قیصری (آگوستا رائوریکا)، قبیله ای که نزدیک به هلوتی ها است. هرکونیات ها/ هرکونیاتا- مناطقی از مجارستان غربی مدرن، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). لاتوبیکی/ لاتوویکی- همان قبیله لاتوبریگی نیست، اما آنها می توانستند خویشاوندی داشته باشند، آنها در مناطقی از اسلو
ونی مدرن و مجارستان غربی، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب) زندگی می کردند. لاتوبریگی- مکان نامشخص، شاید در شمال یا شمال شرقی هلوتی ها در حوضه رودخانه دانوب بالایی (دانوبیوس) و راین بالایی، ساکنان اصلی منطقه آگری دکوماتس، در بخش غربی هرسینیا سیلوا. اسکوردیسکی- مناطقی از صربستان مدرن، کرواسی، اتریش، رومانی، غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). به گفته لیوی، آنها با باستارنایی ها مرتبط بودند. سلگری / سلنگری دینداری یا دینداری-ای (به یونانی Δινδάριοι) قبیله ای که شاخه ای از اسکوردیس ها بود. سردی- در منطقه سردیکا (صوفیه امروزی، پایتخت بلغارستان) سراپیلی / سراپیلی - مناطقی از مجارستان غربی مدرن، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). سرتس- مناطقی از مجارستان غربی مدرن، در غرب رودخانه دانوبیوس (دانوب). تریکورننسیس (قبیله ای که بعداً تشکیل شد) نوریکی/ تائوریسکی/ واریسکی- یک کنفدراسیون قبیله ای آلونی- در حوضه رودخانه آئنوس وسط (Inn)، شرق آئنوس در شرق آلپ، منطقه دریاچه چیمسی و آترسی. آمبیدراوی/ آمبیدرانی- در حوضه رودخانه دراووس بالا و میانی (Drau/Drava) در آلپ شرقی و همچنین در حوضه رودخانه مور/مورا، تاد آمبیلیکی- در حوضه رودخانه درا
ووس(Drau/Drava)، در شرق Ambidravi/آمبیدرانی (جنوب شرقی اتریش امروزی و شمال شرقی اسلوونی). آمبیسونت ها/ آمبیسونتی- در آلپ نوریکا (آلپ مرکزی شرقی)، در حوضه رودخانه سالزاچ بالایی. نوریچی (ناریسی) / نوری - ممکن است قبیله ای از فدراسیون قبیله ای بزرگتر تائوریسی بوده باشد. در آلپ شرقی و در حوضه رودخانه های مور/مورا و شوارتزا و مناطق دیگر، اشتایرای امروزی و اتریش سفلی (اتریش) در جنوب دانوبیوس (دانوب)، نیز ممکن است یک قبیله ژرمنی بوده باشند. سواس ها- در حوضه پایین رودخانه آئنوس(Inn)، شرق آئنوسو جنوب دانوبیوس (دانوب)، تقریباً در اتریش علیا امروزی. تئوریسکی- شاخه ای از تائوریسکی سلتیک (در اصل از نوریکام) در حوضه رودخانه تیسیا/تیبیسکوس (تیزا) در جنوب آنارت ها/آنارتی/آنارتوئی. سلت ها توسط داسی ها جذب شدند وارسیانی– مناطقی از اسلوونی مدرن، کرواسی. ویندلیچی- یک کنفدراسیون قبیله ای، مناطقی از جنوب آلمان مدرن (باواریا و بادن-وورتمبرگ)، در حوضه دانوب بالایی. ممکن است کنفدراسیونی از قبایل سلتیک و ژرمنیک بوده است. بریگانتی– در منطقه لاکوس بریگانتیوس (دریاچه کنستانس)، بریگانتیا(Bregenz) مرکز اصلی بود، در مناطق مرزی آلمان مدرن، ا
تریش و سوئیس، شمال ونوننتیس/ونون ها/ونونینسیس. کاتنات ها- جنوب دانوبیوس (دانوب)، در ناحیه کم رودخانه لیکوس (لخ)، منطقه آگوستا ویندلیکوروم (آگسبورگ امروزی)، شمال لیکاتس. کونسوانتا/ کوسوانت ها/ کوتوآنتی- دره فوقانی و میانی fl. ایزاروس (r. Isar) (آلپ باواریایی) در بایرن علیا امروزی آلمان. استیون ها- جنوب دانوبیوس (دانوب)، در ناحیه رودخانه های ایلارگوس (روث) و ریس، از جمله منطقه اولم امروزی (بین باواریا و بادن-وورتمبرگ مدرن)، کامبودونوم (کمپتن امروزی) یکی از شهرهای آنها بود. لئونی- در نواحی رودخانه ایزاروس (ایسار) و آمر (آمپر)، منطقه مونیخ، بایرن. لیکاتس -در دره رودخانه لیکوس (لخ)، جنوب کاتناتس. روسینات ها/ روکانتی-ای- بین رودخانه های ایساروس(Isar) و دانویوس (دانوب)، بایرن پایین. ونونس/ ونونینسس/ ونونتس- دره بالایی fl. رنوس (ر. راین) در کانتون امروزی سنت گالن، سوئیس، در جنوب بریگانتی. ویندلیچی - قبیله ای در شمال دانوب علیا. ولکا- یک کنفدراسیون قبیله ای، در اصل از موراویای امروزی (جمهوری چک شرقی)، حوضه دانوب مرکزی و فوقانی (اسلواکی، اتریش، آلمان جنوبی)، همچنین در حوضه رودخانه اصلی، در غرب Boii. آنها در Hercynia Si
lva، در شمال دانوویوس (دانوب) ساکن بودند، اما از طریق مهاجرت به مناطق دیگر اروپا (گال جنوبی) و آسیای صغیر/آناتولی (Galatia) پراکنده شدند. قبایل ولکا با نام های ناشناخته در هرسینیا سیلوا - تقریباً در حوضه رودخانه موراویا و مین امروزی. ولکا آرکومیکی / ولکا آرکومیسکی – در جنوب گال، در سواحل مدیترانه لانگدوک امروزی. ولکا تکتوساگ (در گال جنوبی و همچنین در گالاتیا، آسیای میانه صغیر یا آناتولی، یکی از قبایل اصلی که غلاطیان را تشکیل دادند) قبایل احتمالی ولکا ولسیانی – ممکن است قبیله ای بوده باشد که به ولکاها مربوط می شدند و نه به هیسپانو-سلت ها/سلت های ایبری (یعنی سلت های شبه جزیره ایبری). در شمال رودخانه ایبروس (ابرو) واقع شده است، اما خیلی دقیق نیست.
عباس دبیردانش آهنگساز، نوازنده و مدرس ساز ترومبون است. عباس دبیر دانش فارغ التحصیل کنسرواتوار عالی پاریس و ساکن کشور فرانسه است. عباس دبیردانش در نوشتن موسیقی فیلم فعالیت داشته و اولین ساخته اش به نام «چشم تنگ دنیا دار»، جایزه بهترین موسیقی فیلم جشنواره فجر سال ۱۳۶۲ را از آن خود کرد. وی همچنین با آهنگ سازی فیلم «بارون میاد جرجر» دومین جایزه خود را دریافت کرد.
شاهزاده نشین هرات که به نام های امارت هرات و خانات هرات نیز شناخته می شود، ایالتی در افغانستان از ۱۷۹۳ تا ۱۸۶۳ میلادی و یکی از ۳ امارت اصلی افغانستان در سده نوزدهم (دوتای دیگر خانات کابل و قندهار بودند) بود. در سال ۱۷۹۳ با درگذشت تیمور شاه درانی، شاه محمود کنترل هرات را به دست گرفت و مستقل شد. در سال ۱۸۰۱ شاهزاده نشین توسط فیروزالدین میرزا احیا شد. هرات در دوران حکومت او علیرغم حملات ایران آباد بود. در سال ۱۸۱۸، شاه محمود و بعداً کامران میرزا زمام امور را به دست گرفتند و سعی کردند منطقه را به عنوان حائلی میان بارک زایی ها و قاجارها ثابت نگه دارند. با این حال، منطقه به دلیل درگیری های مداوم ویران شد. حمله ایران در سال ۱۸۳۷ امارت را تضعیف کرد و در نهایت یارمحمد خان الکوزی آخرین حاکم کامران شاه را در سال ۱۸۴۲ سرنگون کرد و مرزهای شاهزاده را به سمت چهار ولایت، قلمرو ایماق و لاش و جوین گسترش دهد. با مرگ او در سال ۱۸۵۱، امارت به دلیل وجود حاکمان بی کفایت و همچنین جنگ داخلی و تهاجم ایران در سال ۱۸۵۶ رو به افول گذاشت. تضعیف امارت به بارکزایی ها اجازه داد تا هرات را محاصره کنند. در نهایت آن ها توانستند شهر را در ۲۷ می
۱۸۶۳ تصرف کنند و به موجودیت هرات به عنوان یک کشور مستقل پایان دهند.
رضا قهرمانی حاجی باغلوئی معروف به رضا قهرمانی (زاده ۱۰ فروردین ۱۳۷۹ در نقده آذربایجان غربی) عضو تیم ملی قایقرانی ایران در رشته روئینگ است. قهرمانی که از سال ۱۳۹۳ فعالیت خود در تیم ملی ار آغاز کرده، تجربه کسب ۲ مدال طلا در مسابقات جوانان قهرمانی آسیا را در کارنامه خود دارد. او بعد از این قهرمانی ها، توانست سهمیه حضور در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا و ۲۰۲۲ هانگژو را به دست آورد. محرومیت به دلیل دوپینگ. براساس اعلام ستاد ملی مبارزه با دوپینگ (ایران نادو)، رضا قهرمانی حاج باغلوئی از قایقرانی به دلیل مصرف ماده ممنوعه استانوزولول به مدت چهارسال (از ۲۰ شهریور ۱۳۹۸ تا ۱۹ شهریور ۱۴۰۲) محروم شد.
خانات میمنه (به ازبکی: میمنه "خانلیغى)" یا چهار ولایت یک خان نشین ازبک تبار در شمال افغانستان در اطراف شهر میمنه بود. این خانات در سال ۱۷۴۷ با مرگ نادرشاه تأسیس شد. مینگ ها از سال ۱۶۲۱ خان میمنه بودند. حاجی بی مینگ نخستین حاکم مستقل خانات بود. پس از مرگ احمدخان در سال ۱۸۱۴، سرپل از خانات جدا شد. در دههٔ ۱۸۳۰ سرپل ناحیهٔ گرزیوان را از میمنه گرفت. قبایل ایماق مرغاب نیز در سال ۱۸۴۵ از میمنه جدا شدند. میمنه در سال های ۱۸۴۷ و ۱۸۵۰ در برابر حمله های امارت هرات مقاومت کرد. در سال ۱۸۷۵ خانات علیه امارت افغانستان شورش کردند اما درهم شکستند و شهر غارت شد. در سال ۱۸۹۲ سرانجام خانات به افغانستان ضمیمه شد.
شاهزاده نشین قندهار حکومتی بود که از سال ۱۸۱۸ تا ۱۸۵۵ در قندهار وجود داشت. این حکومت توسط برادران دیل، از خاندان بارک زایی، در یک اتحادیه اداره می شد. در سال ۱۸۵۵ این شاهزاده توسط دوست محمد خان فتح شد.
کفن ها فیلمی از دیوید کراننبرگ محصول سال ۲۰۲۴ است. در این فیلم بازیگرانی از جمله دیانه کروگر، ونسان کسل و گای پیرس حضور دارند. زمینه داستانی. در این فیلم که به عنوان «شخصی ترین فیلم کراننبرگ» توصیف شده است، کسل نقش کارش را برعهده دارد، بیوه ای غمگین که دستگاهی نوآورانه برای کمک به مردم در ارتباط با مردگان می سازد. تولید. مفهوم فیلم در ابتدا به عنوان یک سریال نتفلیکس تنظیم شده بود و کراننبرگ دو قسمت آن را قبل از لغو برنامه نوشته بود. کراننبرگ گفته است که این فیلم بسیار «شخصی» و یک «خودزندگینامه» است. سعید بن سعید و مارتین کاتز برای پروسپرو پیکچرز و اس بی اس اینترنشنال در کنار تهیه کننده استیو سولوموس فعالیت داشتند. فیلمبردار داگلاس کخ در کنار کارگردان هنری جیسون کلارک و طراح تولید کارول اسپایر برای این پروژه فعالیت کرد. انتخاب بازیگران. این پروژه برای اولین بار در ماه مه ۲۰۲۲ با حضور وینسنت کسل برای ایفای نقش اصلی معرفی شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، لئا سیدو به بازیگران پیوست. در آوریل ۲۰۲۳، دیانه کروگر جایگزین سیدو شد و گای پیرس به جمع بازیگران پیوست. در آن ماه ساندریان هالت نیز به گروه بازیگران پیوست. فیلمبرداری. تصو
یربرداری اصلی در ۸ مه ۲۰۲۳ در تورنتو، کانادا آغاز شد. فیلمبرداری در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳ به پایان رسید.
جنگ دوم هرات (اواخر مارس ۱۸۵۶–۲۶ اکتبر ۱۸۵۶) حمله به قلمرو امارت هرات و محاصره موفقیت آمیز ارگ آن توسط ارتش ایران به رهبری مرادمیرزا حسام السلطنه بود. محاصره ۱۸۵۶ بخشی از تلاش هماهنگ قاجاریان برای جبران سرزمین های تازه از دست رفته در جنگ های ایران و روسیه در سال های ۱۸۰۴–۱۸۱۳ و ۱۸۲۶–۱۸۲۸ بود که می خواستند غرب افغانستان را که از لحاظ تاریخی بخشی از قلمرو ایران بود، باز پس گیرند. این درگیری همچنین بخشی از بازی بزرگ گسترده تر میان امپراتوری بریتانیا و امپراتوری روسیه بود. لشکرکشی ایرانیان به هرات برخلاف قراردادی بود که ناصرالدین شاه در ژانویه ۱۸۵۳ با انگلستان امضا کرده بود. بر اساس این قرارداد، دولت ایران از اعزام نیرو به هرات یا دخالت در امور داخلی هرات خودداری می کرد. محاصره هرات یکی از مهم ترین موارد اختلاف در فروپاشی روابط انگلیس و ایران بود و در نهایت به کاتالیزور جنگ انگلیس و ایران تبدیل شد. پس از تصرف موفقیت آمیز هرات، مأموران انگلیسی یا از ایران اخراج شدند یا به خواست خود رها شدند. علیرغم اعزام فرخ خان غفاری برای مذاکره بر سر راه حل دیپلماتیک، انگلیسی ها از قبل در ژوئیه ۱۸۵۶ آماده اقدام نظامی علیه ایران
بود. انگلیسی ها ناگزیر در ۱ نوامبر ۱۸۵۶ از کلکته علیه ایران اعلان جنگ کردند. ارتش ایران در طول جنگ به اشغال هرات ادامه داد و پس از معاهده پاریس که به جنگ ایران و انگلیس پایان داد، آنجا را ترک کرد. با این حال، دولت ایران موفق شد تا قبل از تصویب معاهده صلح با بریتانیا ، سلطان احمد خان را به عنوان حاکم دست نشانده هرات منصوب کند.
قتل عام طبریه در ۲ اکتبر ۱۹۳۸، در جریان انقلاب عربی ۱۹۳۶–۱۹۳۹ در طبریه رخ داد، که در آن زمان در قیمومیت بریتانیا بر فلسطین قرار داشت و امروز در سرزمین های اسرائیل واقع شده است. شورشیان عربی پس از نفوذ به محله یهودیان کریات شموئل، ۱۹ یهودی را در طبریه کشتند که ۱۱ نفر از آنها کودک بودند. در جریان این کشتار، ۷۰ عرب مسلح خانه های یهودیان و کنیسه محلی را به آتش کشیدند. در یک خانه یک مادر و پنج فرزندش کشته شدند. بیدل کنیسه با ضربات چاقو کشته شد و یک خانواده ۴ نفره دیگر کشته شدند. در زمان حمله تنها ۱۵ نگهبان یهودی در این محله که بیش از ۲۰۰۰ نفر جمعیت ساکنش بودند، وجود داشت. سواحل دریاچهٔ طبریه بدون محافظت باقی ماند، زیرا کمترین مسیر مورد انتظار برای حمله بود. در این حمله دو نگهبان یهودی کشته شدند. شای لخمان، مورخ یهودی این کشتار را به ابوابراهیم الکبیر نسبت داده است. یکی از نمایندگان قیمومت بریتانیا گزارش داده است که این حمله «به طور سیستماتیک سازماندهی شده بود و به طرز وحشیانه ای اعدام شد. از نوزده یهودی کشته شده، از جمله زنان و کودکان، همه به جز چهار نفر با ضربات چاقو کشته شدند. آن شب و روز بعد، سربازان با گروه ها
ی مهاجم درگیر شدند.». پس از قتل عام، ایرگون پیشنهاد یک عملیات تلافی جویانه مشترک با هاگانا را برای جلوگیری از چنین حوادثی داد، اما گروه دوم موافقت نکرد. اعراب اهل طبریه، شهردار یهودی زکی الحدیف را در ۲۷ اکتبر ۱۹۳۸ به قتل رساندند. هاگانا گروهی را به رهبری یوسف آویدار، یکی از رهبران هاگانا که بعدها در نیروهای دفاعی اسرائیل ژنرال (الوف)شد فرستاد تا در مورد دفاع ناکام از شهر تحقیق کنند.
دام های بی شاخ دام های بدون شاخ در گونه هایی هستند که معمولاً شاخدار هستند. این اصطلاح هم به نژادها و گونه هایی اشاره دارد که به طور طبیعی از طریق زادگیری گزینشی بی شاخ می شوند و هم به جانوران شاخدار طبیعی که بی شاخ شده اند. بی شاخی طبیعی در گاوها، گاومیش ها، گاومیش های آبی و بزها رخ می دهد و در این جانوران هر دو جنس را به طور یکسان تحت تأثیر قرار می دهد. در مقابل، در گوسفند، هر دو جنس ممکن است شاخ دار باشند، هر دو بی شاخی یا تنها ماده ها شاخ دار باشند. تاریخچه بی شاخی دام از ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد آغاز می شود.
گاو سرخ بی شاخ یک نژاد گاو دومنظوره است که در نیمه دوم سدهٔ نوزدهم در انگلستان گسترش یافت. گاو سرخ بی شاخ ترکیبی از گاوهای گوشتی سرخ نورفک (Norfolk Red) و نژادهای گاو شیری دان سوفک (Suffolk Dun) است. نژاد گاو سرخ بی شاخ نخستین بار در سال ۱۸۹۸ به نیوزیلند آورده شد، اما تا سال ۱۹۱۷، زمانی که ۲۲ جانور به استرالیا منتقل شدند، گله ای ایجاد نشد.
سکوت کنندگان مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر تریلر، رومانس و ملودرام، ساخت کشور ترکیه است که توسط تیمز پروداکشنز تولید و در سال ۲۰۱۲ از شبکه شو تی وی پخش شد. نخستین فصل شانزده قسمتی این مجموعه به کارگردانی محمت چاآتای توسون از تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۲ برای بینندگان به تصویر درآمد و در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ به پایان رسید. دومین فصل آن نیز در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۲ به کارگردانی های چاری ویلا لوستووالی و حتیجه مِمیش آغاز و در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۲ پایان پذیرفت. داستان. چهار پسر «نوجوان» و «خردسال» به نامهای «اجویت»، «ایسکا، ساری و ذکی» بدون هیچ دانشی از نحوه رانندگی، سوار ماشین باقلوا شده و با پیرمردی تصادف می کنند؛ سپس در دادگاه، محاکمه شده و به چندین سال حبس در «کانون اصلاح و تربیت» محکوم می شوند. آنان رفتارهای خشونت آمیزی را از سوی زندانیان بالغ و همچنین رئیس زندان متحمل می شوند و سه تن از کودکان خردسال «ایسکا، ساری و ذکی» مورد تعرض زندانیان بالغ قرار می گیرند. پس از آزادی، «اجویت»، خواستار جدایی همیشگی از سه کودک خردسال که مورد تعرض قرار گرفته بودند شده و برای تحصیل به آمریکا مهاجرت می کند. سالها بعد، اجویت اوران، در مقام وکیلی
سرشناس و پیروز به کشورش بازمی گردد در همین هنگام، ذکی برای «انتقام»، یکی از همدستان متعرضین را کشته و در بازداشتگاه به دستور پلیسی فاسد به قتل می رسد. ساری و ایسکا پس از آگاه شدن از این رویداد دردناک، به «اجویت» روی آورده و ازو خواهش می کنند تا به عنوان وکیل، انتقام تعرضی را که سالها پیش در کانون اصلاح و تربیت برای آن دو اتفاق افتاده، از مجرمان و تعرض کنندگان بگیرد... پیوند به بیرون. [[رده:جوایز بنیان گذاری شده در ۱۹۷۲ (میلادی)] [[رده:شبکه های تلویزیونی ترکیه]] [[رده:مجموعه های تلویزیونی سده ۲۱ (میلادی)]] [[رده:مجموعه های تلویزیونی ترکی آغازشده در ۲۰۱۲ (میلادی)]] [[رده:مجموعه های تلویزیونی ترکی پایان یافته در ۲۰۱۲ (میلادی)]] [[رده:برنامه های اصلی شو تی وی]] [[رده:مجموعه های تلویزیونی ساخته شده در استانبول]] [[رده:مجموعه های تلویزیونی واقع شده در دهه ۲۰۱۰ (میلادی)]] [[رده:نمایش های تلویزیونی واقع شده در استانبول]] [[رده:برنامه های تلویزیونی به زبان ترکی]]
محسن شکروی (متوفی ۵ مهر ۱۴۰۲) بنیانگذار صنایع غذایی شکلّی و یکی از ۱۰ فعال اقتصادی در عرصه تولید بود. وی نشان امین الضرب را از اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران دریافت کرد. زندگی و فعالیت. عمر تجاری خانواده شکروی به حدود ۱۵۰ سال می رسد. محسن شکروی در ۱۸ سالگی به برادرش قاسم شکروی پیوست و صنایع شکلّی را که به طور سنتی در بخش فراورده لبنی در تبریز فعال بود، رونق داد. در سال ۱۳۲۸ شعبه تهران برند شکلّی با هدف توزیع و فروش محصولات ماست، کره، عسل و خامه افتتاح شد. این برند با فعالیت خود توانست در سال ۱۳۴۶ بسته بندی مکانیزه کره را در شعبه تهران خود عرضه کند. در سال ۱۳۵۴ محسن شکروی کارخانه خود را در جاده مخصوص کرج راه اندازی کرد. و برند فعلی غذای شکلّی از ۲۰ شهریور ۱۳۵۶ رسماً شروع به کار کرد و در سال ۱۳۷۱ به منظور گسترش منطقه توزیع و افزایش تولید خود نیز اقدام به راه اندازی شرکت صفا پخش کرد وی یکی از ۱۰ فعال اقتصادی برگزیده هفتمین جشنواره کارآفرینی امین الضرب اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران بود. محمدتقی شکروی، فرزند محسن شکروی که به جای وی برای دریافت لوح و نشان امین الضرب به روی سن رفته بود، گف
ت: محسن شکروی اجازه نداد رقبایش در بازار تضعیف شوند و با کمک به تأمین مواد اولیه شرکت رقیب از خروج محصولات رقبا از بازار جلوگیری کرد. محسن شکروی در ۵ مهرماه ۱۴۰۲ درگذشت.
اوه هه وون (؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۸۶) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "فرزندان هیچکس"، "" و "دینر میت" شناخته می شود. او همچنین در فیلم "زنده" نیز حضور پیدا کرده است.
بنت کریستنسن (؛ – ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل دانمارک بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زمستان آخر" و "دختر و چاله آب" اشاره نمود.
جاکوب یک نژاد انگلیسی گوسفند اهلی است. این دو ویژگی نامعمول در گوسفند را با هم ترکیب می کند: رنگی تیره با نواحی پشم سفید و اغلب پلی سرات یا چندشاخ است. معمولاً دارای چهار شاخ است. خاستگاه این نژاد مشخص نیست. گوسفندهای چندشاخ شکسته رنگ در میانه سدهٔ هفدهم در انگلستان حضور داشتند و یک سدهٔ بعد به طور گسترده گسترش یافتند. انجمن نژاد در سال ۱۹۶۹ تشکیل شد و یک کتاب گله از سال ۱۹۷۲ منتشر شد. جاکوب برای سده ها به عنوان یک «گوسفند پارک» نگهداری می شد تا املاک بزرگ زمین داران را تزیین کند. در دوران نوین عمدتاً برای پشم، گوشت و پوست پرورش داده می شود. رنگ یاسی از تنوعی از ژن "MLPH"ایجاد شده است.
ترشی بلغاری یکی از انواع ترشی های خوشمزه است که با مواد متنوعی تهیه می شود. ترشی بلغاری که در زبان محلی به عنوان "تورشیا" (Turshia) شناخته می شود، یکی از اصلی ترین چاشنی در غذاهای بلغاری است. سبزیجات این ترشی که به طور سنتی در شیشه های بزرگ تهیه می شوند، ترکیبی لذت بخش از تردی، ترشی، تندی و ادویه های معطر را ارائه می کنند. این ترشی به دلیل طعم و مزه ترش و شیرین خود، به عنوان یک چاشنی عالی برای انواع غذاها، به ویژه انواع کباب ها و جوجه کباب ها، مورد استفاده قرار می گیرد. تاریخچه ترشی بلغاری. سنت درست کردن ترشی بلغاری به دوران باستان بازمی گردد. سبزیجات ترشی روشی محبوب برای نگهداری غذا در ماه های زمستان بود، زمانی که محصولات تازه کمیاب بود. در طول قرن ها، دستور العمل های ترشی بلغاری تکامل یافته است، اما اصول اولیه یکسان باقی مانده است. این نوع ترشی در بسیاری از غذاهای منطقه بالکان و خاورمیانه تهیه می شود. ترشی که به طور سنتی به عنوان سالاد زمستانی سرو می شود و تردی و اسیدیته کاملی را به هر وعده غذایی پخته شده اضافه می کند. مواد مورد استفاده در ترشی بلغاری. از جمله سبزیجاتی که در تهیه ترشی مورد استفاده قرار می گ
یرد شامل فلفل دلمه قرمز، فلفل دلمه سبز، هویج، گل کلم، گوجه سبز، کلم ساووی، برگ و ساقه کرفس است. مواد طعم دهنده ترشی نیز شامل آب جوشیده سرد، نمک، سرکه، روغن زیتون، سرکه، شکر قهوه ای، برگ بو و دانه فلفل سیاه می باشد.این موارد در شیشه و در محلی تاریک و خنک به مدت سه هفته نگه دارشته می شوند.
حمله احمدشاه درانی به خراسان در سال های ۱۷۵۴ و ۱۷۵۵ میلادی اتفاق افتاد. پیش زمینه. در سال های ۱۷۵۰–۱۷۵۱، اولین لشکرکشی احمدشاه به خراسان موفقیت چندانی نداشت. در نتیجه، احمدشاه برای لشکرکشی دوم که در سال ۱۷۵۴ آغاز شد، شروع به آماده سازی کرد. در این مدت نیشابور توسط علم خان نایب السلطنه سابق افشاریان محاصره شد. لشکر علم خان با شنیدن اینکه احمدشاه لشکرکشی به خراسان را آغاز کرده، به کلی متفرق شد و کردها به طور کامل به احمدشاه و سپاهش متواری شدند. حمله. احمدشاه لشکرکشی خود را در مه ۱۷۵۴ آغاز کرد. نیروهای افغان از هرات خارج شده و عازم تون (فردوس امروزی) شدند. احمدشاه سردار جهان خان و ناصرخان کلات را فرستاد و آن ها حمله خود را با ویران کردن روستاها آغاز کردند. به دنبال آن، آن ها علیه علی مراد خان والی طبس لشکرکشی کردند که او نیز ارتش خود را جمع آوری کرد و با افغان ها روبرو شد که یکی از نبردهای خونین تاریخ ایران بود. از آنجایی که سلاح های گرم نتوانست هیچ برتری واضحی برای هر دو طرف به دست آورد، دو ارتش شمشیر کشیدند و شروع به درگیری کردند. نبرد برای مدتی بی نتیجه ماند تا اینکه علی مراد خان کشته شد و لشکر باقیمانده شکست
خورد. در نتیجه طبس و تون بین ژوئن و ژوئیه ۱۷۵۴ فتح شد ارتش افغان سپس به سمت مشهد حرکت کردند و در ۲۳ جولای به نزدیکی شهر رسیدند. محاصره شهر برای مدت زیادی ادامه یافت تا اینکه سرانجام افشاریان در اول دسامبر ۱۷۵۴ به احمدشاه تسلیم شدند. در چهارم دسامبر خطبه نام احمدشاه با اعتراف به سیادت و برتری او بر افشاریان خوانده شد. در ادامه ترشیز (کاشمر امروزی)، باخرز، جام، خواف و تربت حیدریه فتح شدند. به دنبال آن احمدشاه در بهار سال ۱۷۵۵ به سوی نیشابور ادامه مسیر داد و شاه پسند خان برای لشکرکشی به سمت مازندران علیه قاجارها حرکت کرد. محاصره نیشابور. در ۱۷ ژوئن ۱۷۵۵، ارتش افغانستان به نیشابور رسید و بلافاصله عباس قلی خان بدون مخالفت تسلیم شد و به دلیل مقاومت در اولین لشکرکشی احمدشاه به خراسان، خواستار عفو شد. اما مدتی نگذشت که نیشاپور به دلیل اخباری مبنی بر شکست شاه پسند خان از قاجارها دست به شورش زد و در نتیجه دروازه های شهر را بر روی سپاه احمدشاه بست. در نتیجه محاصره شهر به مدت یک هفته آغاز شد. در این محاصره، احمدشاه فاقد تجهیزات مهم محاصره بود. با شروع محاصره، توپ سازان ارمنی فلز تفنگ سربازان را ذوب کردند و یک توپ بزرگ س
اختند. با اولین شلیک های توپ دیوارهای شهر از هم پاشید و حتی در خانه ها و بازار شهر ویرانی ایجاد شد. در نتیجه این سلاح بزرگان شهرها را وادار به تسلیم کرد و آن ها با وجود مخالفت عباسقلی خان دروازه ها را باز کردند. به دنبال آن شهر غارت شد و مردم شهر اگر به مساجد می رفتند و چیزی با خود نمی برند در امان ماندند. سپس بخش بزرگی از شهر از جمله بسیاری از خانه ها ویران شدند و سپس دیوار شهر نیز از بین برده شد. شکست قاجارها. پس از پیروزی در نیشاپور، احمدشاه قاجارها را شکست داد و با غارت شهرهای تون و طبس و کشتارهای مردمی در شهرهای آن ها پیروز شد. پیامد. در ۹ مه ۱۷۵۵، شاهرخ شاه به طور رسمی به عنوان حاکم بر مشهد، عملاً تحت الحمایه درانی، مجدداً برگزیده شد.
بوکولوم () یک مشتق باربیتورات است که برخلاف بسیاری از باربیتورات ها، هیچ اثر آرام بخش یا خواب آور قابل توجهی ندارد، اما در عوض به عنوان یک مسکن و ضد التهاب عمل می کند. همچنین به عنوان یک مهارکننده CYP2C9 عمل می کند و متابولیسم چندین داروی رایج را کاهش می دهد، که آن را برای تقویت یا افزایش مدت اثر آن داروها یا کاهش تولید متابولیت های ناخواسته سودمند می کند.
چندشاخ (به معنی "چند شاخ") جانورانی هستند که بیش از دو شاخ دارند. چهار شاخ برای نژاد بز اتریشی (بز چهارشاخ) فراوان است. کل ها همچنین می تواند چندشاخ باشند، به عنوان مثال، کل یالدار آبی رنگ ("Connochaetes taurinus"). هر دو جنس به طور معمول دارای یک جفت شاخ خمیدهٔ بزرگ هستند. سراستس (Cerastes)، یک مار شاخدار افسانه ای یونانی، گاهی با دو شاخ یا با چهار شاخ کوچک توصیف می شود.