Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای سقط جنین، در مورد سقط های ناشی از دارو و مطب های خصوصی پزشک اعمال شد. فرماندار نیکی هیلی قانونی را امضا کرد که ممنوعیت ۲۰ هفته ای سقط جنین را در سال ۲۰۱۶ به اجرا گذاشت. در مراسم جشن امضای دوربین ها، او توسط کودکان معلول احاطه شد. نماینده جمهوری خواه، گرگ دلنی، حامی اصلی قانون کارولینای جنوبی بود که بر اساس آن زنان باید قبل از اجازه سقط جنین، سونوگرافی جنین را ببینند. او گفت که این سونوگرافی به زن این امکان را می دهد که «خودش تعیین کند که آیا حامل یک کودک متولد نشده سزاوار محافظت است یا اینکه این فقط یک قسمت ناخوشایند و غیر ضروری از بدن او است.» هرزه. جان آر. مک کراوی سوم در دسامبر ۲۰۱۸، HB 3020 را در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی معرفی کرد این لایحه با عنوان «قانون محافظت از ضربان قلب جنین در برابر سقط جنین» در ۸ ژانویه ۲۰۱۸ ارائه شد و به کمیسیون قضایی مجلس ارجاع شد. تلاش های قبلی برای تصویب لوایح ضربان قلب جنین در مجمع عمومی کارولینای جنوبی شکست خورد. قوه مقننه ایالتی یکی از ده ایالتی بود که در آن سال سعی در تصویب قوانین مشابه داشتند. در آوریل ۲۰۱۹، با رای ۷۰ به ۳۱، مجلس نمایندگان SC لایحه «ضربان قلب جنی
ن» را تصویب کرد. این اقدام پس از پنج ساعت بحث به تصویب رسید. در فوریه ۲۰۲۱، کارولینای جنوبی قانونی را تصویب کرد که تقریباً تمام سقط جنین در آن ایالت را پس از تشخیص ضربان قلب جنین غیرقانونی می کند. با این حال، این قانون توسط یک قاضی در مارس ۲۰۲۱ مسدود شد در سپتامبر ۲۰۲۲، مجلس قانونگذاری کارولینای جنوبی در تلاش برای ممنوعیت سقط جنین در هنگام لقاح به دلیل مخالفت قانونگذاران زن به دلیل سختگیری بیش از حد شکست خورد. پس از آن، قانونگذار نتوانست ممنوعیت ۶ هفته ای سقط جنین را سخت تر کند، زیرا مخالفت هایی از سوی اعضای گروه مبنی بر اینکه قانون جدید پیشنهادی به اندازه کافی سخت گیرانه نیست. سابقه قضایی. تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ "Roe v." حکم "وید" به این معنی است که ایالت دیگر نمی تواند سقط جنین را در سه ماهه اول تنظیم کند. (با این حال، دادگاه عالی "Roe v." "وید" در "Dobbs v." "سازمان بهداشت زنان جکسون", ___ (2022) بعداً در سال 2022.) دادگاه عالی ایالات متحده به "فرگوسن علیه." "شهر چارلستون" در سال 2001. در دادگاه تجدید نظر، بخش چهارم تأیید کرده بود، اما به این دلیل که جستجوها به عنوان یک موضوع قانونی و ب
ا نیازهای ویژه غیرقانونی توجیه شده بود. دادگاه عالی در مورد این پرونده یک حکم ۶–۳ داشت که در مورد خط مشی بیمارستان دولتی کارولینای جنوبی بود که همه زنان باردار را ملزم به آزمایش دارو می کرد. دادگاه عالی حکم داد که متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده از زنان در برابر جستجو و تشنج غیرمنطقی محافظت می کند، که آزمایش مواد مخدر اجباری بود. دیوان عالی ایالات متحده استدلال کرد که علاقه به کاهش عوارض بارداری و کاهش هزینه های پزشکی مرتبط با مصرف کوکائین مادر، بر آنچه که به عنوان «حداقل دخالت» در حریم خصوصی زنان توصیف می شود، بیشتر است. سپس دیوان عالی کشور با رسیدگی به این پرونده موافقت کرد. قاضی کندی خاطرنشان کرد که همه جستجوها، بنا به تعریف، شواهدی از جرم را کشف می کنند، و این چیزی در مورد «نیازهای ویژه» که جستجو ممکن است پاسخگو باشد، نمی گوید. با این حال، در این مورد، کندی موافقت کرد که «در حالی که این سیاست ممکن است به خوبی نیازهای مشروع و غیر مرتبط با اجرای قانون را برآورده کند، اما دارای ویژگی کیفری با ارتباط بسیار بیشتری با اجرای قانون نسبت به سایر جستجوهای انجام شده بر اساس منطق نیازهای ویژه ما بود.» ۲۰۲۳. دادگا
ه عالی کارولینای جنوبی ممنوعیت شش هفته ای سقط جنین در ایالت را لغو کرد و حکم داد که بند حریم خصوصی قانون اساسی ایالت شامل حق ضمنی سقط جنین است. در مارس ۲۰۲۳، قانونگذاران جمهوری خواه لایحه ای را با عنوان "قانون حفاظت برابر قبل از تولد کارولینای جنوبی در سال ۲۰۲۳" پیشنهاد کردند که تخمک های بارور شده را به عنوان انسان تعریف می کند. بارزترین پیامد قانونی چنین تغییری این است که کسانی که سقط جنین انجام می دهند ممکن است مشمول مجازات اعدام شوند. این لایحه برای زنان باردار که به دلیل تجاوز جنسی، محارم یا سلامت ضعیف جنین به دنبال سقط جنین هستند، استثنایی ندارد. چنین لایحه ای همچنین موانع قانونی جدیدی را برای کسانی که به دنبال بچه دار شدن از طریق فناوری کمک باروری هستند ایجاد می کند. تاریخچه کلینیک. بین سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک های سقط جنین در ایالت سه افزایش یافت و از پانزده در سال ۱۹۸۲ به هجده در سال ۱۹۹۲ رسید در سال ۲۰۱۴، سه کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۴، ۹۳ درصد از شهرستان های این ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۷۱ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله در ایالت بدون کلینیک سقط جنین زندگ
ی می کردند. در سال ۲۰۱۷، دو کلینیک برنامه ریزی شده برای والدین وجود داشت که یکی از آنها خدمات سقط جنین را ارائه می کرد، در ایالتی با جمعیت ۱۱۱۲۱۹۹ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله. در سال ۲۰۱۸، سه کلینیک مجاز سقط جنین در این ایالت وجود داشت. آنها در چارلستون، کلمبیا و گرینویل بودند. کلینیک چارلستون یک کلینیک برنامه ریزی شده والدین در غرب اشلی بود. آمار. در دوره بین سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، نرخ مرگ و میر غیرقانونی سقط جنین به ازای هر میلیون زن ۱۵ تا ۴۴ ساله بین ۰٫۱ تا ۰٫۹ بود. در سال ۱۹۹۰، ۴۱۱۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. در سال ۱۹۹۵ حدود ۵۶۰۰ زن در کارولینای جنوبی بودند که این ایالت را برای سقط جنین ترک کردند. در سال ۱۹۹۸ حدود ۸۸۰۱ سقط جنین در کارولینای جنوبی انجام شد در سال ۲۰۱۰، این ایالت ۹ سقط جنین با بودجه عمومی داشت که همه آنها از طریق فدرال و هیچ یک از بودجه دولتی تأمین نمی شد. در سال ۲۰۱۳، در بین زنان سفیدپوست ۱۵ تا ۱۹ ساله، ۶۶۰ سقط جنین، ۶۲۰ سقط جنین برای زنان سیاهپوست ۱۵ تا ۱۹ ساله، ۶۰ سقط جنین برای زنان اسپانیایی ۱۵ تا ۱۹ ساله و ۴۰ سقط جنین برای زنان از تمام نژادهای دیگر صورت گرفت. در سال ۲۰۱۴، ۴۲
درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین در همه یا بیشتر موارد باید قانونی باشد. حدود ۵۶۰۰ زن در کارولینای جنوبی در سال ۲۰۱۵ این ایالت را برای سقط جنین ترک کردند. این عدد یکی از بالاترین ها در ایالات متحده بود. در سال ۲۰۱۵ تنها ۵٫۹ درصد از سقط جنین های انجام شده در این ایالت مربوط به ساکنان خارج از ایالت بود. این در تضاد با کارولینای شمالی و جورجیا است. ۱۴٫۵ درصد از تمام سقط جنین ها در جورجیا در آن سال برای ساکنان خارج از ایالت بوده است، در حالی که ۷٫۵ درصد از تمام سقط های انجام شده در کارولینای شمالی برای ساکنان خارج از ایالت انجام شده است. در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۱۰۰۰ سقط جنین در کارولینای جنوبی انجام شد در آن سال، کارولینای جنوبی نرخ مرگ و میر نوزادان ۶٫۵ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده را داشت. دیدگاه ها و فعالیت های مربوط به حقوق سقط جنین. اعتراضات. معترضان در ماه مه ۲۰۱۹ در راهپیمایی های حمایت از حقوق سقط جنین به عنوان بخشی از جنبش توقف ممنوعیت ها شرکت کردند دیدگاه ها و فعالیت های ضد سقط جنین. دیدگاه ها. بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۷، تعداد سقط جنین هایی که به صورت سالانه در این ایالت انجام م
ی شد، ۵۱۱۲ مورد کاهش یافت. به گفته گروه حقوقی ضد سقط جنین، شهروندان کارولینای جنوبی، این کاهش به این معنی است که اقدامات شدید ضد سقط جنین در این ایالت کارساز بوده است. به گفته هالی گاتلینگ، مدیر اجرایی شهروندان کارولینای جنوبی، در مورد تعداد زنانی که در مدت مشابه در خارج از ایالت به دنبال سقط جنین هستند، "شهروندان کارولینای جنوبی برای زندگی مسئول کارولینای جنوبی هستند، نه برای هیچ ایالت دیگری که در آن زنان ادعا می کنند از کارولینای جنوبی باشند فرزندان خود را سقط کنند. [. . .] تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که برای کاهش تعداد سقط جنین هایی که در کارولینای جنوبی اتفاق می افتد تلاش کنیم، و ما این کار را انجام داده ایم و به انجام آن ادامه می دهیم.» فرماندار نیکی هیلی در سال ۲۰۱۶ گفت: «من طرفدار زندگی نیستم زیرا حزب جمهوری خواه به من می گوید. [. . .] من طرفدار زندگی هستم زیرا همه ما تجربیاتی از معنای داشتن یکی از این کوچولوهای خاص در زندگی خود داشته ایم.» لری گرومز، سناتور جمهوری خواه چارلستون در سال ۲۰۱۸ گفت: «من معتقدم که تمام زندگی مقدس است، که یک کودک متولد نشده حق زندگی دارد، درست مانند کودکی که قب
لا تولد را تجربه کرده است.» نماینده ایالت کارولینای جنوبی نانسی میس در رابطه با ممنوعیت شش هفته ای سقط جنین "ضربان قلب جنین" در سال ۲۰۱۹، زمانی که در حین سخنرانی ۱۰ دقیقه ای در مورد اصلاحیه ای که ارائه کرده بود، در صحن مجلس گفت: "من آنقدر محکم روی تریبون چنگ زده بودم که فکر می کردم من قرار بود آن را از روی زمین بیرون بکشد. [. . .] از زبانی که همکارانم استفاده می کردند عصبانی بودم. می گفتند تجاوز جنسی تقصیر زن است. این زنان را بچه کش و قاتل نامیدند. این زبان نسبت به زنان، به ویژه قربانیان تجاوز جنسی یا زنای با محارم، بسیار تحقیرکننده است. و من با خودم گفتم من آن گاو نر را تحمل نمی کنم ----. تقریباً داشتم توی میکروفون داد می زدم. من یک سخنرانی بسیار پرشور برای همکارانم ایراد کردم و این همان چیزی بود که این استثناء را از بین برد.»
پنگوئن کوچک استرالیایی ، که پنگوئن پری نیز نامیده می شود، گونه ای از پنگوئن ها از سردهٔ پنگوئن های کاکل دار کوچک از استرالیا و منطقهٔ اوتاگو در نیوزیلند است. این گونه در سال ۱۸۲۶ با نام "Spheniscus" "novaehollandiae" توصیف شد بعداً با عنوان "Eudyptula" "minor" "novaehollandiae"، به عنوان زیرگونه ای از پنگوئن کوچک طبقه بندی شد. پس از یک پژوهش در سال ۲۰۱۶، "این" پنگوئن دوباره به عنوان یک گونهٔ متمایز شناخته شد. این گونه معمولاً بین رشد می کند و به طور متوسط ۱٫۵ کیلوگرم (۳٫۳ پوند) وزن دارد. سر و قسمت های بالایی به رنگ آبی است و پوشش های گوش خاکستری تیره ای که در زیر آن از چانه تا شکم به رنگ سفید در می آیند. باله های آن ها آبی رنگ است. نوک خاکستری سیاه تیره است و ۳ تا ۴ سانتی متر طول دارد.
بالرین یا رقصنده باله فردی است که هنر باله کلاسیک را تمرین می کند و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نهوشتان () در کتب پادشاهان (دوم پادشاهان ۱۸:۴؛ نوشته شده در حدود ۵۵۰ قبل از میلاد)، نامی که به تصویر برنزی مار روی میله داده شده است. این تصویر در کتاب سفر اعداد توضیح داده شده است، جایی که یهوه به موسی دستور داد که آن را برپا کند تا بنی اسرائیل که آن را دیدند درمان شوند و از مرگ در امان بمانند. نیش «مارهای آتشین»، که یهوه فرستاده بود تا آنها را به خاطر صحبت علیه او و موسی مجازات کند (اعداد ۲۱:۴–۹).
کامئو () روشی است برای سنگ تراشی شیئی که مانند نگین حکاکی شده، جواهر یا ظرف. تقریباً همیشه دارای یک نقش برجسته (روشن) برجسته. در تضاد با اینتاگلیو که تصویری تیره دارد.
دید () چیزی است که در رؤیا دیده می شود، خلسه، یا جذبه مذهبی، به ویژه ظاهری فراطبیعی که معمولاً وحی یا مکاشفه (مذهب) را می رساند. دیدها عموماً وضوح بیشتری نسبت به رؤیا ها دارند، اما به طور سنتی مفاهیم روانشناختی کمتری دارند. رؤیاها از سنت های معنوی سرچشمه می گیرند و می توانند چشم اندازی به ماهیت و واقعیت انسان ارائه دهند. نبوت اغلب با رؤیا همراه است.
من هم کارگرم و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی سی.وی. سریدهار است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، آمبیکا، جایشانکار و دویکا ایفای نقش کرده اند.
آن سوی رودخانه و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی گویند مونیس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساچین، سادهانا سینگ و لیلا میشارا ایفای نقش کرده اند.
پیتر پن؛ یا، پسری که بزرگ نمی شود (انگلیسی: Peter Pan; or, the Boy Who Wouldn't Grow Up) که اغلب به سادگی با نام پیتر پن شناخته می شود، اثری از جی.ام. بری، در قالب یک نمایشنامه در سال ۱۹۰۴ و رمانی با عنوان پیتر و وندی در سال ۱۹۱۱، که اغلب در پیتر پن و وندی گسترش یافته است. هر دو نسخه داستان پیتر پن، پسر بچه ای شیطون را روایت می کنند که می تواند پرواز کند و ماجراجویی های زیادی در ناکجا آباد دارد که پری های دریایی، پری، «هندی ها» (آمریکایی-هندی) و دزدان دریایی در آن زندگی می کنند. داستان های پیتر پن همچنین شامل شخصیت های وندی دارلینگ و دو برادرش جان و مایکل، پری پیتر تینکربل، پسران گمشده و کاپیتان هوک می شود. این نمایشنامه و رمان از دوستی بری با خانواده لولین دیویس الهام گرفته شده است. بری سال ها پس از اولین نمایشنامه آن را تا زمان انتشار فیلمنامهٔ نمایشنامه در سال ۱۹۲۸ بازبینی کرد.
کلیسای قدیمی سنت پیتر () ساختمانی بود که از قرن ۴ تا ۱۶ برپا بود، جایی که سنت جدید در آن قرار داشت. کلیسای پیتر (⎘ קליסאי סן פיטרו) امروز در شهر واتیکان वातिकान) برپاست. ساخت کلیسایی که بر روی سایت تاریخی سیرک نرون ساخته شده است، در زمان کنستانتین بزرگ آغاز شد. نام «کلیسای قدیمی سنت پیتر» از زمان ساخت کلیسای فعلی، برای تشخیص این دو بنا استفاده شده است.
کیسیلین یا کیسیلیانوس در سال ۳۱۱ پس از میلاد مسیح، اسقف اسقف نشینی کارتاژ در شمال آفریقا شد. انتصاب او به عنوان اسقف منجر به مناقشه دوناتیسم در امپراتوری روم پسین شد. او همچنین یکی از تنها پنج اسقف غربی در اولین شورای نیقیه بود. امپراتور کنستانتین با دخالت در ماجرا، ابتدا او را احضار کرد و در ایتالیا بازداشت کرد اما در ۱۰ نوامبر ۳۱۶ او را تبرئه کرد. کیسیلیانوس تا سال ۳۴۵ زندگی کرد. پیشینه بحث. کیسیلین یک اسقف کارتاژ بود که از اسقف خود منسوریوس در مخالفت با «فرقه متعصب شهادت» حمایت می کرد. منسوریوس از هر کسی که به میل خود خود را تسلیم دولت روم کرده، یا به داشتن نسخه هایی از کتاب مقدس که داشتن آن ممنوع شده ولی او این نسخه ها را رها نمی کنند و به این کار خود افتخار می کند، منع می کرد. برخی از این افراد جنایتکار و بدهکار به دولت بودند که فکر می کردند به این وسیله می توانند خود را از شر زندگی سخت خود خلاص کنند، یا خاطره اعمال ناشایست خود را از بین ببرند، یا حداقل پولی به دست آورند و در زندان از تجملاتی که توسط دولت ارائه می شود لذت ببرند. یکی از شماس های (در مسیحیت از خادمان کلیسا) کارتاژ به نام «فلیکس آپتونگا» مت
هم به نوشتن نامه ای توهین آمیز علیه امپراتور ماکسنتیوس شد. گفته می شد که منسوریوس شماس خود را در خانه خود پنهان کرده و به روم احضار شد. او تبرئه شد، اما در سفر بازگشت درگذشت. او قبل از خروج از آفریقا، زیور آلات طلا و نقره کلیسا را به پیرمردان خاصی داده بود و همچنین فهرستی از این آثار را به زنی مسن داده بود تا آن را به اسقف بعدی برساند. با مرگ منسوریوس (حدود ۳۱۱)، کیسیلیانوس به عنوان جانشین او معرفی شد. جهان دینی کارتاژ خود را به طور کلی به دو بخش تقسیم کرد، احزاب میانه رو و سخت گیران، یا موافقان و مخالفان اصول کیسیلیانوس. در رأس آن بانوی متدین و ثروتمندی به نام «لوسیلا» قرار داشت که به دلیل احترام خرافی به یادگار مقدس شهید ان توسط شماس بزرگ به شدت مورد سرزنش قرار گرفته بود. انتخابات. حزب سختگیر در اسقف نشینی کارتاژ می خواست جای خالی اسقف منسوریوس را با یکی از پیروان خود پر کند. دو کشیش، بوتروس و کالستیوس، که هر کدام انتظار داشتند انتخاب شوند، موفق شده بودند که فقط تعداد کمی از آرا را داشته باشند. کیسیلین، شماس بزرگ، به درستی توسط تمام مردم انتخاب شد، بر صندلی منسوریوس قرار گرفت و توسط «فلیکس آپتونگا»، اسقف آپ
تونگا تقدیس شد. پیرمردانی که مسئولیت گنج کلیسا را بر عهده داشتند، موظف بودند آن را واگذار کنند. آنها با بوتروس و کالیستیوس همراه شدند تا اسقف جدید را به رسمیت بشناسند. سکوندوس از تیگیسیس، توسط حزب سختگیر به کارتاژ دعوت شده بود. او آمد، با حضور ۷۰ اسقف، فلیکس آپتونگا از آپتونگا به عنوان یک خائن به مذهب محکوم شد و در نتیجه ادعا شد که هر گونه انتصابی که توسط او انجام شود بی اعتبار است. خود کیسیلین به شدت غیرضروری و بی رحمانه متهم شد. او را به عنوان "تیرانوس" و "کارنیفکس" ("قصاب") محکوم کردند. کیسیلین کلیسای جامع و کلیسای جامع کیپریان را در اختیار داشت و مردم با او بودند، به طوری که او حاضر نشد در مقابل مجلسی با تعصب حاضر شود. اما اعلام کرد که مایل است آنها را در تمام مسائل شخصی راضی کند و پیشنهاد داد، اگر حق با آنها بود، منصب اسقفی خود را واگذار کند و تسلیم مجدد شود. سکوندوس از تیگیسیس اسقف نومیدیا، با تکفیر کیسیلین و حزبش و تعیین اسقف خود خواننده ماژورینوس، یکی از اعضای خانواده خانم لوسیلا، وارد عمل شد. شکاف. کلیسای شمال آفریقا وارد شکاف دینی شد. حزب کیسیلیانوس از حزب ماژورینوس جدا شد و دنیای مسیحیت با آتش سوزی
، تکفیر، توهین، افترا و زدن اتهامات متقابل روبرو شد. هر دو طرف با اطمینان حمایت دولت را پیش بینی کردند. اما کنستانتین بزرگ که در آن زمان در گال بود، طرف کیسیلیانوس را گرفت. او در سخنان خود به مسیحیان استان، و در فرامینش به نفع کلیسای آنجا، صریحاً تصریح کرد که حزب ماژورینوس باید کنار گذاشته شود: به نظر او، نظرات آنها «دیوانگی» افراد «بی عقل» بود. " طرف سختگیر به عدالت امپراتور متوسل شد و خواستار تحقیق کامل در گال شد. کنستانتین موضوع را به میلتیادس (پاپ)، اسقف روم ارجاع داد. شورایی در رم. میلتیادس بومی آفریقا، و یک شهروند رومی بود. میلتیادس که نمی خواست رابطه اش را با امپراتور به خطر بیندازد، اما همچنین تمایلی به ریاست شورایی با نتیجه نامشخص نداشت، روند رسیدگی را به یک کلیسا تغییر داد و ۱۵ اسقف ایتالیایی را منصوب کرد، علاوه بر سه اسقف گالی که توسط امپراتور توصیه شده بودند. ۳۱۳ پس از میلاد در رم، در لاتران، به ریاست ملکیادس (میلتیادس)، شورای لاتران به مدت سه روز از ۲ تا ۴ اکتبر برگزار شد. هر طرف با ده اسقف ظاهر شد. دوناتوس مگنوس، اسقف نقرین (بخشی در الجزایر کنونی)، در نومیدیا (یک قلمروی پادشاهی باستانی)، رهبری ح
زب ماژورینوس را برعهده داشت. این فرایند بر اساس دادرسی مدنی رومی، با اصرار میلتیادس بر قوانین سختگیرانه شواهد و استدلال، الگوبرداری شد. این امر دوناتیست هایی را که شورا را بدون ارائه پرونده خود ترک کردند، ناامید کرد و همین امر باعث شد که میلتیادس به طور پیش فرض به نفع کیسیلیانوس حکمرانی کند. بنابراین شورا تنها پس از سه جلسه به پایان رسید. پاپ کاسیلیانوس را به عنوان اسقف کارتاژ حفظ کرد و آموزه های دوناتوس را محکوم کرد. اتهامات شخصی علیه کیسیلیان بررسی و رد شد و حزب او نمایندگان کلیسای ارتدکس کاتولیک را اعلام کرد. اعلام شد که خود دوناتوس قوانین کلیسا را نقض کرده است و پیروان او فقط به شرط اتحاد مجدد با حزب کیسیلیان مجاز به حفظ حیثیت و مقام خود بودند. تلخی این تصمیم با پیشنهاد دوستانه سازش کیسیلیان اصلاح شد. اما پیشرفت های او رد شد و فریاد بی عدالتی بلند شد. سختگیران اصرار کردند که این اشتباه بود که نظر بیست نفر باید نظر هفتاد نفر را رد کند. و آنها ابتدا از کمیسران امپراتوری خواستند که مسائل را در خود کارتاژ بررسی کنند و سپس شورایی برای بررسی گزارش آنها و تصمیم گیری در مورد اطلاعات آن احضار شود. دوناتیست ها مجدد
اً به امپراتور متوسل شدند که او با تشکیل شورای آرل به خواست آنها پاسخ داد. شورای آرل. به دستور کنستانتین برای شورای آرل حقوقدانان به کارتاژ رفتند، اسناد را جمع آوری کردند، اظهارات شاهدان را جدول بندی کردند و گزارش خود را در برابر اسقف ها ارائه کردند. این شورا به ریاست اسقف مارینوس، در اسقف نشینی کاتولیک رومی آرل از حدود ۲۰۰ نفر تشکیل شده بود. بین چهل تا پنجاه رئیس در شورا توسط اسقف ها یا نمایندگان نیابتی نمایندگی می شد. اسقف های لندن، یورک و لینکلن آنجا بودند. پاپ سیلوستر یکم نمایندگان خود را فرستاد. این شورا یافته های شورای رم را تأیید کرد و اعتبار انتخاب کیسیلین کارتاژی را بار دیگر تأیید کرد و تکفیر دوناتوس، اسقف نقرین را نیز تأیید کرد و اتهامی که علیه مقدس کنندهٔ کیسیلین، فلیکس مطرح شده بود را بی اساس دانست. این مهم ترین مجمع کلیسایی بود که جهان مسیحیت تاکنون به خود دیده بود. و تصمیمات آن برای کلیسا اهمیت دائمی داشت. بیست و دو قانون آن در مورد سوء استفاده های مختلف که از زمان آزار و اذیت دیوکلتیان (۲۸۴–۳۰۵) در زندگی کلیسایی رخنه کرده بود، از مهم ترین اسناد و مدارک تشریع اولیه کلیسایی است. تصمیم در میلان تأ
یید شد. بلافاصله درخواستی برای بررسی مجدد از شورا به خود امپراتور انجام شد. کنستانتین عصبانی شد. اما پس از مدتی تأخیر دستور داد تا شخصاً در مورد پاسخ سؤال صحبت کنند. این در سال ۳۱۶ بعد از میلاد در میلان رخ داد. امپراتور تصمیم های قبلی رم و آرل را تأیید کرد و قضاوت خود را با قوانین و احکامی که در آن اموال حزب ماژورینوس مصادره شد، آنها را از کلیساها محروم کرد و شورش آنها را با مرگ تهدید کرد، دنبال کرد.
بابا نوئل ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مایکل لمبک است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم آلن، الیزابت میچل، جاج رینهولد، وندی کروسون، دیوید کرامهولتز، اریک لوید، اسپنسر برسلین، لیلیانا مومی، آیشا تایلر، پیتر بویل، جی توماس، کوین پولاک، آرت لافلئور، مایکل دورن و مالی شنون ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم بابا نوئل و دنباله آن است.
دریچه ها سومین آلبوم استودیویی از خواننده و ترانه سرای آمریکایی ملانی مارتینز است که در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ از طریق آتلانتیک رکوردز به انتشار رسید. پیش تر دو تک آهنگ از این آلبوم از جمله «» در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ و «باطل» در ۲۹ مارس ۲۰۲۳ منتشر شدند. نسخه دلوکس آلبوم با همراهی سه ترانه جدید در ۵ آوریل ۲۰۲۳ منتشر شد.
سواره نظام فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی جان فورد است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان وین، ویلیام هولدن، کانستنس تاورز، الثیا گیبسون، کن کرتیس، ویلیس بوشی، بینگ راسل، هنک وردن، دنور پیل، استروتر مارتین، باسیل رویسدل، ویلیام «بیل» هنری، آنا لی، ویلیام فارست، راسل سیمپسون و جک پنیک ایفای نقش کرده اند.
آرماند فراپیه (۲۶ نوامبر ۱۹۰۴–۱۷ دسامبر ۱۹۹۱) پزشک، میکروبیولوژیست و متخصص سل اهل استان کبک در کانادا بود. او در سالابری-دو-ولیفیلد به دنیا آمد. مادرش در سال ۱۹۲۳ بر اثر بیماری سل درگذشت. این به شدت او را تحت تأثیر قرار داد و به همین دلیل، مسیر شغلی اش به سمت مبارزه با این بیماری سوق یافت. او در سال ۱۹۳۰ مدرک پزشکی و در ۱۹۳۳، کارشناسی علوم را از دانشگاه مونترال گرفت. در سال ۱۹۳۸، او مؤسسه میکروبیولوژی و بهداشت مونترال را با الگوبرداری از انستیتو پاستور پاریس و آزمایشگاه های کانات دانشگاه تورنتو بنیان نهاد و به مدت ۳۸ سال به عنوان مدیر آن خدمت کرد. مؤسسه در سال ۱۹۷۵ به انستیتو آرماند-فراپیر تغییر نام داد.
ایموجن هلست (; – ) آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر ارکستر، معلم، موسیقی شناس و مدیر جشنواره بریتانیایی بود. او که تنها فرزند آهنگساز گوستاو هولست است، به ویژه برای کارهای آموزشی در دارتینگتون هال در دهه ۱۹۴۰ و برای ۲۰ سال مدیریت هنری مشترک جشنواره آلدبورگ شناخته شده است. او علاوه بر آهنگسازی، زندگینامه، مطالب آموزشی فراوان و چندین کتاب در مورد زندگی و آثار پدرش نوشت. هولست از سنین جوانی استعدادی شکوفا در آهنگسازی و اجرا از خود نشان داد. پس از حضور در مدرسه ایوتن و مدرسه دخترانه سنت پل، او وارد کالج سلطنتی موسیقی شد. در آنجا مهارت های خود را به عنوان رهبر ارکستر پرورش داد و جوایز بسیاری را برای آهنگسازی دریافت کرد. هلست که به دلایل سلامتی قادر به پیگیری جاه طلبی های اولیه خود برای پیانیست یا رقصنده شدن نبود، بیشتر دهه ۱۹۳۰ را به تدریس و به عنوان یک سازمان دهنده تمام وقت برای انجمن رقص و آهنگ محلی انگلیسی گذراند. این وظایف فعالیت های آهنگسازی او را کاهش داد، اگرچه او ترتیبات زیادی برای آهنگ های محلی انجام داد. پس از خدمت به عنوان یک سازمان دهنده برای شورای تشویق موسیقی و هنر در آغاز جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۲ او شرو
ع به کار در دارتینگتون کرد. او در نه سال زندگی در آنجا، دارتینگتون را به عنوان مرکز اصلی آموزش و فعالیت موسیقی تأسیس کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، هلست دستیار موسیقی آهنگساز، نوازنده پیانو و رهبر ارکستر بنجامین بریتن شد، به آلدبورگ نقل مکان کرد و شروع به کمک به سازماندهی جشنواره سالانه آلدبورگ کرد. در سال ۱۹۵۶ او مدیر هنری مشترک جشنواره شد و در طی ۲۰ سال بعد به آن کمک کرد تا در زندگی موسیقی بریتانیا جایگاه برتری پیدا کند. در سال ۱۹۶۴ او کار خود را به عنوان دستیار بریتن رها کرد تا حرفه آهنگسازی خود را از سر بگیرد و بر حفظ میراث موسیقی پدرش تمرکز کند. موسیقی خود او به طور گسترده ای شناخته شده نیست و مورد توجه انتقادی کمی قرار گرفته است. بسیاری از آن منتشر و اجرا نشده است. اولین ضبط های اختصاص داده شده به آثار او که در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ منتشر شد، به گرمی مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. او در سال ۱۹۷۵ به عنوان CBE منصوب شد و افتخارات علمی متعددی دریافت کرد. او در آلدبورگ درگذشت و در حیاط کلیسای آنجا به خاک سپرده شد. زندگی. ایموجن هولست در ۱۲ آوریل ۱۹۰۷ در خیابان گرنا ۳۱، ریچموند، شهری کنار رودخانه در غرب لندن به دنیا
آمد. پدر او گوستاو تئودور هولست، آهنگساز مشتاقی بود که در آن زمان به عنوان معلم موسیقی کار می کرد. مادرش ایزوبل، "خواهرزاده" هریسون بود. خانواده هولست، با نسب مختلط سوئدی، آلمانی و لتونیایی، از سال ۱۸۰۲ در انگلستان بودند و چندین نسل موسیقیدان بودند. گوستاو از این سنت خانوادگی پیروی کرد. هنگامی که در کالج سلطنتی موسیقی (RCM) تحصیل می کرد، با ایزوبل هریسون آشنا شد که در یکی از گروه های کر آماتوری که او رهبری می کرد آواز می خواند. او بلافاصله جذب او شد و در ۲۲ ژوئیه ۱۹۰۱ ازدواج کردند گوستاو هولست در حالی که تلاش می کرد خود را به عنوان آهنگساز معرفی کند، ابتدا به عنوان ترومبونیست ارکستر و بعداً به عنوان معلم کار کرد. در سال ۱۹۰۷ او در مدرسه دخترانه جیمز آلن در دالویچ و مدرسه دخترانه سنت پل (SPGS) در هامرسمیت، جایی که مدیر موسیقی بود، به تدریس مشغول شد. از سال ۱۹۰۷ او به عنوان مدیر موسیقی در کالج مورلی، یک مرکز آموزش بزرگسالان در منطقه واترلو لندن، فعالیت کرد. هنگامی که ایموجن هنوز خیلی کوچک بود، خانواده از ریچموند به خانه کوچکی در نزدیکی بارنز نقل مکان کردند که آن را از یکی از اقوام اجاره کرده بودند. خاطرات اصلی
ایموجن از این خانه مربوط به کار پدرش در اتاق آهنگسازی او در طبقه آخر بود که بازدید از آن ممنوع بود.
زمان شکار () یک فیلم اکشن دلهره آور ویران شهری محصول ۲۰۲۰ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی یون سونگ هیون است. این فیلم در ۲۳ آوریل ۲۰۲۰ در سراسر جهان از طریق نتفلیکس منتشر شد. این فیلم در نسخهٔ ویران شهری کره جنوبی واقع شده است و داستان گروهی از دوستان را دنبال می کند که نقشهٔ یک سرقت را می کشند و پس از انجام مأموریت، توسط یک قاتل مرموز تعقیب می شوند.
کریم سلمان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکرخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
جلال شاکر () بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
بسام شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
جابر شاکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الکهربا، باشگاه ورزشی الطلبه، باشگاه ورزشی الزورا، باشگاه فوتبال النفط، و باشگاه فوتبال الشرطه (عراق) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال عراق بی، و عراق، بازی کرده است.
لطیف شندل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
ضیا شاؤول (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
عدی شهاب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکرخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده است.
محمد شوکان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق، و عراق بازی کرده است.
هیردی سیامند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی اربیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال عراق و اقلیم کردستان بازی کرده است.
صلاح الدین سیامند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی اربیل و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.