Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تهران، ایران و کنفرانس زنان هند (AIWC) با این امید که کنفرانس های زنان آسیایی بیشتری برگزار شود، همکاری کرد. در سال ۱۹۳۴، کمیته به یک «کمیته آسیا» بزرگ و پس از مدت کوتاهی، ۵۰ عضو جذب کرد. کنفرانس زنان آسیایی از طریق یک نماینده دائمی در اتحاد بین المللی زنان برای حق رأی و شهروندی برابر در ژنو نمایندگی رسمی دریافت کرد. هنگامی که این اتحاد که دوازدهمین کنگره خود را در سال ۱۹۳۵ در استانبول برگزار کرد، کمیته آسیایی هیئتی پر سر و صدا فرستاد که حضور آنها از دست مطبوعات حاضر در امان نبود. با این حال، دومین کنفرانس زنان سراسر آسیا نتوانست به نتیجه برسد زیرا بسیاری از اعضا، از جمله میزبان سابق، هند مشغول امور داخلی و بین المللی خود شدند.
تانا الکسا (؛ زادهٔ ) خواننده سبک جاز، آهنگساز، تنظیم کننده، تهیه کننده موسیقی آمریکایی است.
فاران مرادی (انگلیسی: Faran Moradi) نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون کانادایی اهل لندن، انتاریو است. او بیشتر برای اولین فیلم بلندش "تهرانتو" مورد توجه قرار گرفت، که برای آن نامزدی جایزه فیلم کانادایی برای بهترین تدوین را در یازدهمین جوایز اسکرین کانادا در سال ۲۰۲۳ دریافت کرد. او پیش از این فیلم های کوتاه "شکسته"، "تعطیلات برای فقرا"، "تحویل مخفیانه"، "از طریق تفرقه" و "پودر سیاه و گناه" و قسمت هایی از مجموعه های تلویزیونی "تیم عجیب و غریب" و "هالی هابی" را کارگردانی کرده است. در جشنواره فیلم شهر جنگلی ۲۰۲۲، او برنده مسابقه Project Pitch برای فیلمنامه "گریهٔ گرگ" شد.
فسیل فیلم کمدی-درام ایرانی به کارگردانی کریم امینی، تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی محصول سال ۱۳۹۹ است. "فسیل" با بازی بهرام افشاری، هادی کاظمی و ایمان صفا روایت سه دوست است که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در یک گروه موسیقی مشغول به کارند. این فیلم از ۲۴ اسفند ۱۴۰۱ تا ۲۹ اسفند ۱۴۰۲ در سینماهای ایران اکران شد و با جذب بیش از ۷ میلیون و ۴۸۷ هزار مخاطب، پربیننده ترین فیلم سینمای ایران در سال اول اکران است. داستان. اسماعیل (بهرام افشاری)، سعید (هادی کاظمی) و صفا (ایمان صفا) که عضو گروه موسیقی بلک داگز هستند، برای معروفیت و موفقیت تلاش می کنند. اسماعیل (ملقب به اسی) دنبال اجرا جلوی شاه است؛ اما صفا گرایش چپ دارد و با سرودن ترانه های اعتراضی سعی می کند محبوبیتی بین مردم کسب کند؛ ولی به زندان می افتند. اسی که در راه رفتن به قصر شاه است طی تصادفی به کما می رود و ۱۰ سال بعد به هوش می آید. او متوجه می شود که شاه رفته و جمهوری اسلامی سر کار است. همچنین متوجه می شود نامزدش فرنگیس (الناز حبیبی) ازدواج کرده و سعید با خواهرش، پری (الهه حصاری) ازدواج کرده و عضو کمیته انقلابیون شده و صفا به سازمان مجاهدین خلق پیوس
ته است. او حالا مورد اتهام اطلاعات قرار گرفته است. اسماعیل به سراغ فرنگیس می رود و متوجه می شود که او طلاق گرفته، پس از او خواستگاری کرده و با او ازدواج می کند. در شب عروسی اسی، بین صفا و سعید که در دو گروه مقابل هم قرار دارند، درگیری صورت می گیرد و به سبب آن باز هم اسی به کما می رود و در حالی به هوش می آید که سخنرانی محمود احمدی نژاد از تلویزیون پخش می شود. تولید. تولید فیلم همزمان با دنیاگیری کروناویروس در سال ۱۳۹۸ انجام گرفت. به گفته نویسنده، یک سکانس شامل سانسور بوده است و چند ثانیه به کل حذف شده است. فیلمنامه اولیه این فیلم توسط کریم امینی، علی باطنی و آرمین طهماسبی نوشته شده و نگارش نهایی آن را حمزه صالحی انجام داده است. بازخورد. گیشه. در هفته اول اردیبهشت ۱۴۰۲، "فسیل" با ۱۷۰ میلیارد و ۶۲۰ میلیون تومان فروش و ۴۲۰ هزار تماشاگر، اولین فیلم سینمای ایران شد که بیشتر از ۱۰۰ میلیارد تومان فروخت. "فسیل" در ادامه با ثبت رکورد فروش ۲۳۰ میلیارد تومانی، توانست پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران حتی با درنظر گرفتن نرخ تورم در اولین اکران خود باشد. در ۱۹ مرداد ۱۴۰۲ تعداد مخاطبان فسیل از رقم ۵ میلیون و ۳۳۰ هزار نفر
عبور کرد و این فیلم توانست بعد از ۱۴ سال رکورد مخاطبان فیلم "اخراجی ها ۲" را بشکند و پربیننده ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال اول اکران شد. "فسیل" پس از گذشت ۲۸۵ روز از اکران خود توانست با ۷ میلیون مخاطب به رکورد فروش ۳۰۰ میلیارد تومانی برسد. با این آمار، "فسیل" حدود یک سوم گیشه و تعداد مخاطبان کلی اکران سال ۱۴۰۲ سینمای ایران را به خود اختصاص داده است. سید ابراهیم عامریان (تهیه کننده فیلم) دربارهٔ تأثیر لو رفتن نسخه قاچاق این فیلم بر میزان فروش آن در سینماها گفت: تلاش ما این بود که در زمینه مجموع مخاطبان بتوانیم رکورد فیلم «عقاب ها» را هم بزنیم. ما تا چند قدمی شکستن این رکورد هم رفته بودیم، اما متأسفانه نگذاشتند که به آن برسیم. حالا چه عمدی بود و چه غیرعمدی، این اتفاق باعث شد که این رکورد را به دست نیاوریم. منتقدان. منتقدان "کیهان" فیلم را به دلیل نفوذ فرهنگ غرب و شبیه بودن به ژانر فیلم فارسی قبل از انقلاب ۱۳۵۷ نقد کرد. منتقد شبکه چهار دربارهٔ فروش زیاد فیلم گفت: «اگر تماشاگر نخواهد "فسیل" ببیند، به دیدن کدام فیلم برود که توهین به مخاطب نباشد؟» اکبر عبدی در نقدی به فیلم فسیل گفت: سینمای ما به دلیل ضعف فیل
منامه به این مرحله رسیده، از «فسیل» و غیر فسیل بگیرید تا… می گویند اگر فلان فیلم، فیلم بدی است چرا اینقدر فروخته است؟! می گویم می شود یک کلیپ را هم گذاشت و بسیار بازدید داشته باشد. همچنین اکبر عبدی از عبارت «نوستالژیک ترین فیلم کمدی تاریخ سینمای ایران» که در تبلیغات فیلم فسیل آمده است انتقاد شدیدی کرد. اما سید ابراهیم عامریان (تهیه کننده فیلم فسیل) در واکنش به انتقاد اکبر عبدی می گوید جملات در تبلیغات فقط تبلیغ است و نه چیز دیگر و نباید ناراحت شد. روزنامه اعتماد در نقد این فیلم نوشت: در این فیلم، سازمان منافقین را عده ای احمق و سطحی تصویر کرده در حالی که آنها با غیظ و اراده روبروی انقلاب ایستادند. سامان سالور در خصوص فیلم فسیل گفت: واقعاً از فروش فیلم «فسیل» خوشحال هستم چرا که آن را اتفاق مثبت و خوبی برای سینمای ایران می دانم. این فروش به چرخه اقتصادی سینمای ایران کمک می کند و موفقیت این فیلم منافاتی با موفقیت فیلم ما و دیگر فیلم های در حال اکران ندارد.
شیرین فوزدار (۱۹۰۵–۱۹۹۲) فعال حقوق زنان ایرانی-هندی بود. او که در هند متولد شد، در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ روی مسائل حقوق زنان و رفاه در ایران کار کرد. در سال ۱۹۵۰ او و همسرش به سنگاپور نقل مکان کردند تا به گسترش یهائیت کمک کنند. در سنگاپور، او در برابر نابرابری ازدواج و چند همسری مبارزه کرد. او در تأسیس شورای زنان سنگاپور و دادگاه Syariah این کشور نقش مهمی داشت و در تلاش های حمایتی که منجر به تبدیل منشور زنان به قانون شد، رهبر بود. پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۵۸، و تصویب منشور زنان در سال ۱۹۶۱، او به مدت ۱۴ سال به تایلند رفت و در این مدت مدرسه ای برای دختران در معرض خطر روسپی گری تأسیس کرد. اوایل زندگی. شیرین فوزدار در سال ۱۹۰۵ بمبئی، هند متولد شد. پدر و مادرش، مهربان خدابوکس بهجت دولت، ایرانی و زرتشتی بودند که به آئین بهائیت گرویده بودند. او در سن ۱۷ سالگی در کنوانسیون ملی بهائیان هند در کراچی در مورد آموزش همگانی و برابری زن و مرد که از آموزه های بهائیت است، سخنرانی کرد. در دههٔ ۱۹۳۰ او در کنفرانس زنان آسیایی شرکت کرد. این کنفرانس به و مأموریت داد تا در کنفرانس جامعه ملل در در سال ۱۹۳۴ در مورد برابری سخنرانی کند.
او به ایراد سخنرانی های عمومی ادامه داد و در سال ۱۹۴۱ به دستور مهاتما گاندی در مورد صلح در احمدآباد سخنرانی کرد. سنگاپور. در سال ۱۹۵۰ فوزدار به همراه همسرش خداداد فوزدار به کشور سنگاپور نقل مکان کردند تا تعالیم بهائیت را گسترش دهد. شوهر او نیز یک پزشک زرتشتی بود که به عنوان اولین زرتشتی هندی که به بهائیت گروید توصیف می شود. در سال ۱۹۵۲، او شورای زنان سنگاپور (SCW) را به همراه دیگر فعالانی که نماینده سازمان های زنان موجود بودند، تأسیس کرد. فوزدار یکی از رهبران فشار برای برگزاری جلسه ای بود که منجر به تأسیس این شورا شد بود. او در آن جلسه اولیه به شکل گیری چشم انداز و دستور کار گروه کمک کرد. او به عنوان دبیرکل افتخاری گروه انتخاب شد و ارتباطات اولیه خود را برای رسانه ها و سیاستمداران ارسال کرد. این گروه اولین سازمان اقدام سیاسی زنان در این کشور بود و با بیش از ۲۰۰۰ عضو، بزرگ ترین گروه از این قبیل برای پنج دهه بود. یکی از مسائلی که توجه فوری فوزدار را به خود جلب کرد، نابرابری در ازدواج بود. قوانین حاکم بر ازدواج و طلاق به شوهر این قدرت را می داد که به راحتی طلاق و ازدواج مجدد کند و زن را با حق رجوع ناچیزی رها کن
د. فوزدار در مصاحبه ای توضیح داد که «وقتی برای اولین بار به اینجا آمدم، آمار چندهمسری و طلاق آسان نگران کننده بود. قوانین ازدواج ضعیف بود. زنان از انواع ظلم ها رنج می بردند، زیرا مردان معتقد بودند که زنان جنس ضعیف تر هستند.» فوزدار و شورای زنان سنگاپور به شدت برای یافتن راه حل مبارزه کردند و در سال ۱۹۵۵ دادگاه Syariah برای رسیدگی به این موضوع تشکیل شد. دادگاه صلاحیت ازدواج و طلاق را داشت، می توانست شوهران را به پرداخت نفقه محکوم کند و قبل از اینکه تعدد زوجات غیرقانونی شود، می توانست شوهر را مجبور کند که رضایت همسر اول خود را قبل از ازدواج با زن دوم جلب کند. کتاب "زندگی ما برای زندگی: قرار دادن چهره یک زن برای تغییر در سنگاپور،" فوزدار، چه زهرا بینته نور محمد و خطیجون نیسا سراج را به عنوان نیروهای اصلی تشکیل دادگاه معرفی می کند. در طول دهه ۱۹۵۰، فوزدار و شورای زنان سنگاپور با حزب اقدام مردم (PAP) که در سال ۱۹۵۴ بر پایه مبارزه برای استقلال سنگاپور از بریتانیا تأسیس شد، روابط کاری ناسازگاری داشتند. شورای زنان سنگاپور امیدوار بود که حزب اقدام را وادار کند تا مسائل برابری زنان، به ویژه لغو تعدد زوجات را در دستور ک
ار خود قرار دهد. حزب اقدام در مقاطعی به شدت پذیرای این موضوع بود و در سال ۱۹۵۶ به فوزدار این فرصت را داد تا در راهپیمایی روز زن که توسط حزب سازماندهی شده بود، در مورد موضوع چندهمسری صحبت کند. با این حال، در سال ۱۹۵۷، شورای زنان از انفعال حزب در مورد مسائل برابری زنان ناامید شد و از اعضای شورای زنان سنگاپور خواست تا به عنوان نامزد مستقل در انتخابات شورای شهر آن سال شرکت کنند و نه به عنوان نامزد حزب اقدام مردم. حزب اقدام مردم تنها حزبی بود که در نهایت حقوق زنان و زبان ضد تعدد همسر را در منشور خود قرار داد. حزب اقدام در انتخابات آن سال، تا حد زیادی به دلیل حمایت رای دهندگان زن، شکست خورد. فوزدار به سرعت حرکت کرد و از حزب خواست که لایحه حقوق زنان را که برای اولین بار در سال ۱۹۵۴ پیشنهاد شد، تصویب کند. قانونگذار این موضوع را در سال ۱۹۶۰ با استفاده از پیشنهاد ۱۹۵۴ به عنوان چارچوب مطرح کرد و در سال ۱۹۶۱ منشور زنان به قانون تبدیل شد. این لایحه تعدد زوجات را غیرقانونی اعلام کرد، زنان را در برابر شوهرانی که مرتکب زنا یا دوهمسری شده بودند، رجوع قانونی کرد، و تعدادی مقررات دیگر را نیز دربرداشت که از زنان و دختران حمایت م
ی کرد. اواخر زندگی. شوهر فوزدار در سال ۱۹۵۸ درگذشت وسه سال بعد سال ۱۹۶۱ شیرین فوزدار به روستاهای تایلند نقل مکان کرد و در آنجا مدرسه ای برای دختران راه اندازی کرد. این اقدام او، با هدف توانمندسازی زنان در برابر اجبار به تن فروشی انجام شده بود. او قبل از بازگشت به سنگاپور، ۱۴ سال را در این کشور گذراند. او به سفرهای بین المللی خود ادامه داد و به سخنرانی در مورد مسائل حقوق زنان و همچنین در مورد بهائیت ادامه داد. شیرین فوزدار در تاریخ ۲ فوریه ۱۹۹۲ برابر ۲ بهمن ۱۳۷۱ بر اثر سرطان درگذشت. او سه پسر و دو دختر داشت. دختر بزرگ مونیرا فوزدار، وکیل دادگستری، با سر چینوبهای مادوولال رانچودلال، سومین بارونت شاهپور ازدواج کرد.
مرکز علوم و امور بین الملل بلفر () یا مرکز علوم و امور بین الملل رابرت و رنه بلفر (که با نام مرکز بلفر نیز شناخته می شود)، یک مرکز تحقیقاتی است که در مدرسه هاروارد کندی در دانشگاه هاروارد، در ایالات متحده واقع شده است. از سال ۲۰۱۷ تا زمان مرگ او در اکتبر ۲۰۲۲، این مرکز توسط مدیر اش کارتر، وزیر دفاع سابق ایالات متحده و اریک روزنباخ، دستیار سابق وزیر دفاع ایالات متحده رهبری می شد. بلفر در سال 1973 توسط بیوشیمی دان پل ام. دوتی به عنوان برنامه علوم و امور بین الملل در دانشکده هنر و علوم هاروارد[۳] برای ارائهٔ تجزیه و تحلیل در مورد کنترل تسلیحات و کاهش تهدیدات هسته ای تأسیس شد. پس از دریافت کمک مالی از سوی بنیاد فورد، این برنامه به عنوان مرکز علوم و امور بین الملل مجدداً تأسیس شد و به اولین مرکز تحقیقاتی دائمی در مدرسه دولتی تازه تأسیس تبدیل شد. در سال ۱۹۹۷، پس از کمک های بیشتر، این مرکز به افتخار رابرت ا. بلفر بنیانگذار شرکت نفت و گاز بلکو به مرکز علوم و امور بین الملل رابرت و رنه بلفر تغییر نام داد.
دگرفرومون (از واژهٔ یونانی باستان "" به معنی «دیگر» و واژهٔ فرمون) نوعی سمیوشیمیایی است که توسط فردی از یک گونه تولید و منتشر می شود و بر رفتار عضوی از گونه های دیگر به نفع سازنده تأثیر می گذارد، اما بر گیرنده تأثیر نمی گذارد. تولید دگرفرومون ها شکل رایج دفاعی در برابر شکارچیان، به ویژه توسط گونه های گیاهی در برابر علف خواران حشره ای است. علاوه بر دفاع، دگرفرومون ها توسط جانداران زنده برای به دست آوردن طعمه خود یا جلوگیری از رقیبان پیرامونی نیز استفاده می شوند.
در بوم شناسی رفتاری، رفتار سازگار به هر رفتاری گفته می شود که به طور مستقیم یا غیرمستقیم به موفقیت باروری فرد کمک می کند و بنابراین در معرض نیروهای انتخاب طبیعی قرار می گیرد. به عنوان مثال می توان به طرفداری از خویشاوندان در رفتارهای نوع دوستانه، انتخاب جنسی مناسب ترین همسر، و دفاع از قلمرو یا حرمسرا در برابر رقیبان اشاره کرد. برعکس، رفتار ناسازگار، هر رفتاری است که برای بقا یا موفقیت باروری فرد زیان بار باشد. مثال ها ممکن است شامل رفتارهای نوع دوستانه ای باشد که به سود خویشاوندان نیست، پذیرش جوانان غیرمرتبط، و زیردستان در سلسله مراتب چیرگی. سازگاری ها معمولاً به عنوان راه حل های تکامل یافته برای مشکلات زیست محیطی مکرر بقا و تولیدمثل تعریف می شوند. تفاوت های فردی معمولاً از طریق رفتار سازگاری ارثی و غیرقابل توارث ایجاد می شوند. ثابت شده است که هر دو در فرگشت رفتارهای سازگاری گونه ها تأثیرگذار هستند، اگرچه سازگاری غیرقابل توارث همچنان موضوعی بحث برانگیز است.
سرکوب تولیدمثلی ، پیشگیری یا مهار تولیدمثل در افراد بالغ سالم است. این موضوع شامل تأخیر در بلوغ جنسی (بلوغ) یا مهار پذیرش جنسی، افزایش اختیاری فاصله بین زایمان از طریق تأخیر یا مهار تخمک گذاری یا سقط خودبه خودی یا القایی، رها کردن فرزندان نابالغ و وابسته، مراقبت از همسر، تخریب انتخابی و برخی از پلیس های کارگر در کنترل تخمک یا زادآوران همیار و نوزادکشی (همچنین به نوزادکشی)، و نوزادکشی در گوشتخواران) از فرزندان ماده های زیردست یا با کشتن مستقیم توسط ماده ها یا نرهای غالب در پستانداران یا به طور غیرمستقیم از طریق خودداری از کمک به مراقبت از نوزاد در مارموست ها و برخی از گوشتخواران است. "مدل سرکوب تولیدمثلی" استدلال می کند که زمانی که شرایط آینده (فیزیکی یا اجتماعی) برای بقای فرزندان احتمالاً نسبت به نسل کنونی بسیار بهبود می یابد، می توانند موفقیت باروری در طول زندگی خود را با سرکوب تولیدمثلی بهینه کنند. هنگامی که رقابت درون گروهی (رقابت بین افراد وابسته به همان گروه) زیاد باشد، ممکن است سرکوب تولیدمثلی دیگران سودمند باشد و برای زنان زیردست سرکوب تولیدمثلی خودشان تا زمانی که رقابت اجتماعی کاهش یابد، سودمند باشد.
این پدیده سبب انحراف تولیدمثلی در یک گروه اجتماعی می شود، به طوری که برخی از افراد فرزندان بیشتری نسبت به دیگران دارند. سرکوب تولیدمثلی برای فرد در مراحل اولیه یک رویداد تولیدمثلی کمترین هزینه را دارد و سرکوب تولیدمثلی اغلب در پستانداران و در مراحل پیش از تخمک گذاری یا ابتدایی ترین مراحل بارداری ساده ترین راه است و پس از تولد بیشترین میزان را دارد؛ بنابراین، نشانه های عصبی غدد درون ریز برای ارزیابی موفقیت باروری باید به گونه ای تکامل یابد که در مراحل اولیه چرخه تخمک گذاری قابل اعتماد باشد. سرکوب تولیدمثلی در شدیدترین شکل خود در حشرات اجتماعی مانند موریانه ها، هورنت ها و زنبورها و در پستانداران در موش حفار برهنه رخ می دهد که برای بقا به تقسیم کار پیچیده ای در گروه بستگی دارد و در آن ژن های خاص، اپی ژنتیک و عوامل دیگر شناخته شده هستند برای تعیین اینکه آیا افراد تحت شرایط اجتماعی خاص به طور دائم توانایی تولیدمثل را نخواهند داشت یا توانایی رسیدن به بلوغ باروری را ندارند، و ماهیان، پرندگان و پستانداران زادآور که در آنها یک جفت زادآور به کمک هایی وابسته است که تولیدمثل آنها سرکوب شده است. برای بقای فرزندان خود در ج
انورانی که به صورت اجتماعی و همیاری زادآوری می کنند، بیشتر یاورانی که تولیدمثل نمی کنند، در انتخاب خویشاوندان شرکت می کنند، و با اطمینان از بقای فرزندانی که از نزدیک با آنها وابستگی دارند، برازش فراگیر خود را افزایش می دهند. گله گرگ ها تولیدمثل زیردستان را سرکوب می کنند.
نوزادکشی کشتن نوزاد پس از تولد است. در جانورشناسی، این رفتار معمولاً به کشتن و در برخی موارد مصرف جانوران تازه متولدشده توسط والدین یا بزرگسالان غیروابسته یک گونه اشاره دارد. در گوشتخواران، مرتکب نوزادکشی از سوی یک نر غیروابسته برای ایجاد پذیرش جنسی در ماده ها، نامعمول نیست. نوزادکشی والدین گاهی نتیجه استرس شدید توسط نفوذ انسان است. گروه هایی از خدنگ های نواری دیده شده اند که اعضای گروه های دیگر را بدون دلیل تاییدشده ربوده و/یا می کشند، هرچند نظریه های زیادی در این زمینه ارائه شده است.
مدل نرخ هضم (در غذایابی) به نظریه غذایابی بهینه مربوط می شود، زیرا این مدل، انتخاب رژیم غذایی را توصیف می کند که جانوران باید به منظور به حداکثر رساندن انرژی (یا مواد مغذی) در دسترس خود انجام دهند. تفاوت آن با بدنه اصلی نظریه بهینه غذایابی در بیان این است که جانوران می توانند غذا را برای استفاده بهینه از دستگاه گوارش خود (به حداکثر رساندن نرخ هضم) انتخاب کنند تا به حداکثر نرخ خوردن غذا برسند که مبنای تئوری غذایابی بهینه است.
لویس وِندْلَند بَنر (؛ زادهٔ ۱۹۳۹) نویسندهٔ آمریکایی و استاد بازنشستهٔ تاریخ از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. بنر دکترای فلسفه خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او نویسندهٔ کتاب درسی "زنان در آمریکای مدرن: تاریخچه مختصر" است که معمولاً در کلاس های مقدماتی مطالعات زنان در سطح دانشگاهی مورد استفاده قرار می گیرد. بنر در تأسیس کنفرانس تاریخ نگاران زنان برکشایر در دانشگاه راتگرز در سال ۱۹۷۳ نیز نقش داشته است. او نویسندهٔ زندگی نامهٔ مارگارت مید، روث بندیکت و مریلین مونرو است.
سوفی آلور یک نوازنده جاز فرانسوی است که ساکسیفون، کلارینت و فلوت می نوازد. آلور در ۱۳ سالگی نواختن کلارینت را در مدرسه موسیقی کویمپر شروع کرد. هنگامی که او ۱۹ ساله بود شروع به نواختن ساکسیفون کرد، بیشتر خودآموخته، همراه با دوره های آموزشی در سی آی ام در پاریس، و آی ای سی پی.در سال ۲۰۰۵ او اولین آلبوم انفرادی خود «جزیره نشین» را در نوکتورن منتشر کرد، عمدتاً با آهنگ های خودش و با گیتاریست هوگو لیپی، امانوئل بکس، استفان بلموند. در تیم الکترو-بیگ با بنجامین روی «قاتل دی جی» و «در جایی که هستید باشید» با پیانیست الکساندر سادا. در سال ۲۰۰۷ آلبوم «بدون قفس» با پیانیست لورن کوک، گیتاریست سباستین مارتل، یونی زلنیک باس عمودی و کارل یانوسکا. در سال ۲۰۱۰، او آلبوم سه گانه خود را با نام اپوس ۳ منتشر کرد، در سال ۲۰۱۲ آلبوم پنج نفری «جغرافیای رویاها» (با ویبرافون استفان کاراکی، ترومپت یوان لوستالوت و هورن فلوژل، آلور در کلارینت باس، کلارینت و تنور ساکسیفون، نیکولا و ساکسیفون تنور، نیکولا. طبل). در سال ۲۰۱۱ او در آلبوم «بهانه ها» اثر کریستوف دال ساسو نواخت. در سال ۲۰۱۳، آلبوم «تکان دهنده» با نوازنده ارگ فردریک ناردین و درامر
فردریک پاسکوا منتشر شد. سبک. سوفی آلور که در نوجوانی روی کلارینت آموزش دیده بود، در سه آلبوم اول خود برای بیان خود ساکسیفون تنور را انتخاب کرد. در آلبوم جغرافیای رؤیاها، او برای اولین بار قطعات خاصی را بر روی بیس کلارینت تفسیر می کند، رویکرد دیگری که شیوه بیان او را کامل می کند. با ضبط سه گانه، کوارتت یا پنج تایی، قطعاتی که او اجرا می کند می تواند به طور کامل یا جزئی ساخته شود، همچنین فضایی را برای بداهه پردازی برای گروه، بدون تلاش برای بازتولید کدها یا فرمت های معمول جاز فراهم می کند. ویژگی نوازندگی ساکسیفون او با حالتی اغلب ژست، یک حرکت ساده بدون تاب خوردن یا ضربه به چانه است. نویسنده فیلیپ کارلز اشاره می کند که او «در باس زیبا راحت است» و صدای ساز خود را «آرام اما هرگز خالی از دانه» می داند.
آیینی شدن رفتاری است که معمولاً در یکی از اعضای یک گونه خاص به شیوه ای بسیار کلیشه ای و مستقل از هر گونه اهمیت مستقیم فیزیولوژیک رخ می دهد. در شکل های مختلف، هم در جانوران ناانسان و هم در انسان یافت می شود. آیینی شدن با کار کاترین بل همراه است. بل، با تکیه بر نظریه کردار پیر بوردیو، با تشریح آیین، دیدگاه کمتر کارکردی نسبت به آیینی شدن داشته است.
اثر دشمن عزیز یا شناسایی دشمن عزیز یک پدیده رفتاری است که در آن دو جانوران با قلمرو همسایه پس از مشخص شدن مرزهای سرزمینی نسبت به یکدیگر کمتر تهاجمی می شوند. از آنجایی که صاحبان قلمرو به همسایگان خود عادت می کنند، زمان و انرژی کمتری را برای رفتارهای دفاعی نسبت به یکدیگر صرف می کنند. با این حال، پرخاشگری نسبت به همسایگان ناآشنا یکسان باقی می ماند. برخی از نویسندگان پیشنهاد کرده اند که اثر دشمن عزیز این است که ساکنان قلمرو سطح پایین تری از تهاجم نسبت به همسایگان آشنا در مقایسه با افراد ناآشنا که «شناور» غیرقلمرو هستند، نشان می دهند.
دونالد اسپاتو (۲۸ ژوئن ۱۹۴۱ – ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۳) زندگی نامه نویس و الهی دان آمریکایی بود. او بیشتر به واسطهٔ زندگی نامه های پرفروش از اهالی دنیای سینما و تئاتر، و نیز کتاب هایش در زمینهٔ الهیات و معنویت شناخته می شد. اسپاتو در مجموع ۲۹ کتاب نوشته است، که از جملهٔ آن ها می توان به زندگی نامهٔ آلفرد هیچکاک، لارنس اولیویه، تنسی ویلیامز، اینگرید برگمن، جیمز دین، الیزابت تیلور، گریس کلی، مارلنه دیتریش، مریلین مونرو، آدری هپبورن و آلن بیتس اشاره کرد. فیلم تلویزیونی "دختر" (۲۰۱۲) پخش شده از بی بی سی/اچ بی او، دربارهٔ تجربه تیپی هدرن در طول فیلمبرداری فیلم "پرندگان" (۱۹۶۳)، تا حدی بر اساس زندگی نامهٔ هیچکاک اثر اسپاتو ساخته شده است. اسپاتو همچنین گزارش هایی زندگی نامه ای از خاندان وینزر از دوران ویکتوریا تا دایانا، شاهدخت ولز، و شخصیت های مذهبی مانند عیسی، سنت جوآن آرک، و سنت فرانسیس آسیزی نوشته است که دومی توسط فیث اند ولیو میدیا برای ساخت یک برنامهٔ تلویزیونی مورد اقتباس قرار گرفته است. سنین جوانی و تحصیل. اسپاتو که اهل نیو روشل، نیویورک است، در سال ۱۹۵۹ از مدرسه مقدماتی آیونا فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۶۳ مدرک لیسانس
خود را از کالج آیونا و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را به ترتیب در سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ از دانشگاه فوردهام دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، آکادمی دانشگاه هنر (سانفرانسیسکو) به پاس کمک های او به ادبیات و آموزش، دکترای افتخاری را به او اعطا کرد. حرفه. تدریس. اسپاتو به تدریس الهیات، عرفان مسیحی و ادبیات کتاب مقدس در دانشگاه فیرفیلد و کالج نیو روشل پرداخت و بعداً از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۶ مطالعات فیلم را در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی تدریس کرد. او از سال ۱۹۸۷ در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به تدریس مشغول شد. علاوه بر این، او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ مدرس مدعو در انستیتوی فیلم بریتانیا و تئاتر ملی در لندن بود و از سال ۲۰۰۳ به عنوان مدرس مدعو در مؤسسهٔ فیلم دانمارکی در کپنهاگ مشغول به کار بوده است. بازخوردها. در سال ۱۹۹۲، "پابلیشرز ویکلی" زندگی نامهٔ لارنس اولیویه اثر اسپاتو را «یک زندگی نامهٔ باشکوه و تکان دهنده که شایستهٔ موضوع اصلی آن است» نامید. مایکل کاونی، با مروری بر زندگی نامهٔ آلن بیتس در سال ۲۰۰۷ در "گاردین"، او را به عنوان «یک شایعه فروش شبه آکادمیک آمریکایی» توصیف کرد که «کتاب های جذاب و معتبری تولید کرده است…» بری فورشا
و در "تایمز" نوشته است که اسپاتو «یکی از زیرک ترین زندگی نامه نویسان است، مردی که دیدگاه او در مورد موضوعاتش همیشه برنده است.» زندگی شخصی و مرگ. اسپاتو آشکارا همجنسگرا بود و با همسرش، اوله فلمینگ لارسن، در نزدیکی کپنهاگ، دانمارک زندگی می کرد. اسپاتو در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۳ در سن ۸۱ سالگی بر اثر خونریزی مغزی در کویه درگذشت.
نظریهٔ غذایابی مکان مرکزی یک مدل بوم شناسی فرگشتی برای تجزیه وتحلیل این موضوع است که چگونه یک جاندار زنده می تواند نرخ جستجوی غذا را در حین گردش از طریق یک لکه (یک منبع غلیظ گسسته) به حداکثر برساند، اما تمایز کلیدی یک غذاجو (forager) را حفظ می کند که از یک پایگاه خانگی به جای عبور از یک منطقه یا سفر تصادفی، به یک مکان جستجوی غذای دوردست سفر می کند. غذایابی مکان مرکزی نخست برای توضیح اینکه چگونه سیاه مرغ بال سرخ ممکن است بازده انرژی را هنگام سفر به لانه و بازگشت به آن به حداکثر برسانند، گسترش داده است. این مدل توسط انسان شناسانی که بوم شناسی رفتاری انسان و باستان شناسی را مطالعه می کنند، بیشتر اصلاح شده و مورد استفاده قرار گرفته است.
یکشنبه مردگان () اویگ کیتسسونتاگ یا توتنفست نیز نامیده می شود، یک جشن مذهبی پروتستانی در آلمان و سوئیس است که به یاد کسانی است که با ایمان از دنیا رفته اند. آخرین یکشنبه سال عبادی در کلیسای انجیلی آلمان و کرک پروتستان در هلند است.
دلال خلیل صفدی (؛ ۱۸۹۸ – ۴ فوریهٔ ۱۹۷۶) نویسنده و مترجم اهل لبنان بود. او که در ژانر داستان کوتاه در میان زنان خاورمیانه پیشگام محسوب می شود، نخستین زنی بود که دست به انتشار یک مجموعه داستان کوتاه در عراق زد. سنین جوانی و تحصیل. صفدی در سال ۱۸۹۸ در بیروت، لبنان به دنیا آمد. او در بیت لحم و در کالج زنان دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرد. آغاز حرفه در خاورمیانه. صفدی در اوایل فعالیت حرفه ای خود به عنوان معلم از جمله به عنوان مربی عربی، تاریخ و انگلیسی در لبنان، عراق و ناصره مشغول به کار شد. او که یک مسیحی متدین بود، از جمله در یک مدرسهٔ رسالت پرسبیتری استقرار یافت. او همچنین به عنوان مترجم مشغول به کار شد و در حدود سال ۱۹۳۲ آثاری را از زبان انگلیسی برای چاپ در مجلهٔ "العرفان" ترجمه کرد. او در سال ۱۹۳۵ مجموعه داستان کوتاه "حوادث و عبر" را در لبنان منتشر کرد. سپس در سال ۱۹۳۷ این کتاب توسط انتشارات الراعی در نجف منتشر شد و او به اولین زنی تبدیل شد که یک مجموعه داستان کوتاه را در عراق منتشر می کرد. همچنان که صفدی نویسنده ای پیشگام در زمینهٔ داستان کوتاه در لبنان و عراق به شمار می رود، عمر محمد طالب، منتقد، استدلال م
ی کند که داستان های او بهتر است به عنوان داستان های تعلیمی دسته بندی شوند تا داستان های تخیلی، زیرا از «زبان سخنوری و لحنی پرطنین برای موعظه به خواهرانش و تشویق آن ها به پایبندی به فضیلت، اخلاق و آموزه های دینی استفاده می کند. نویسنده، داستان هایی از سرنوشت های بدی که در انتظار زنان منحرف است را روایت می کند.» مهاجرت به ایالات متحده آمریکا. در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، صفدی در سن ۳۸ سالگی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در منطقهٔ دیترویت، جایی که خواهرش در آن زندگی می کرد، ساکن شد. او در آنجا در دانشگاه ایالتی میشیگان در رشتهٔ جامعه شناسی تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۸ با مدرک کارشناسی ارشد فارغ التحصیل شد و پس از آن در دیترویت به تحقیق پیرامون رفاه کودکان مشغول شد. او همچنین به تدریس زبان عربی در دانشگاه ایالتی میشیگان و دانشگاه ایالتی وین مشغول بود. او در زمان سکونت در میشیگان از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ یک مجلهٔ ماهانهٔ دو زبانهٔ عربی-انگلیسی به "نام پژواک شرق" را منتشر کرد. این مجله، اخبار، و نکات فرهنگی و خانگی را برای مخاطبان و خوانندگان عرب زبان در ایالات متحده و آن سوی مرز در کانادا ارائه می کرد. صفدی پس از ۱۵ سال اقامت در لنسی