Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میریام اشمیت (Mirjam Schmidt) (متولد ۱۹۷۷) سیاستمدار آلمانی اتحاد ۹۰/سبزها است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس ایالتی هسن مشغول به کار است. زندگی. میریام اشمیت در مونیخ (۱۹۹۸-۲۰۰۴)و فرانکفورت(۲۰۰۴-۲۰۰۷) در رشته تاریخ هنر، تاریخ و آموزش و پرورش تحصیل کرد و با مدرک کارشناسی ارشد فارغ التحصیل شد. پس از کار به عنوان دستیار و مدیر در گالری Voges در فرانکفورت، در سال ۲۰۱۰ به دفتر معماری Meixner Schlüter Wendt پیوست، و علاوه بر دستیار مدیر، مسئول مطبوعات و روابط عمومی نیز بود. میریام اشمیت از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ دستیار شخصی کریستوف مکلر و رئیس ارتباطات در موسسه آلمانی طراحی شهری در فرانکفورت بود.به تازگی، او به عنوان مشاور در بخش سوم منابع انسانی و بهداشت شهر فرانکفورت مشغول به کار است. او از سال ۲۰۱۶ عضو حزب اتحاد ۹۰/سبزها است. در پی انتخابات ایالتی هسن در سال ۲۰۱۸ عضو پارلمان ایالت هسن شد.او از حوزه انتخاباتی فرانکفورت IV شرکت کرد و ۱۰۶۴۷ رای (۲۵.۷٪) به دست آورد. در نهایت او از طریق لیست ایالتی حزبش وارد پارلمان ایالتی هسن شد.
دانزو یک شرکت هندی است که مواد غذایی و ملزومات، میوه و سبزیجات، گوشت، لوازم مربوط به حیوانات خانگی، غذا و دارو را در شهرهای بزرگ تحویل می دهد. همچنین دارای یک سرویس جداگانه برای دریافت و توزیع بسته ها در همان شهر است. دانزو در حال حاضر خدمات تحویل خود را در هشت شهر هند از جمله بنگلور، دهلی، گورگان ، پونا، چنای، جیپور، بمبئی و حیدرآباد ارائه می دهد. این شرکت همچنین در حال راه اندازی یک سرویس تاکسی دوچرخه در گرگان نیز هست. دفتر مرکزی دانزو در شهر بنگلور است و در سال ۲۰۱۴ توسط کابیر بیسواس به همراه بنیانگذاران آنکور آگاروال، دالویر سوری و موکوند جها تأسیس شد.
شبکه های ترکیبی پروتکل های مسیریابی هستند که با استفاده از زنجیره ای از سرورهای پراکسی معروف به "میکس"؛ ابتدا پیام ها را از چندین فرستنده دریافت می کنند، آنها را به هم می ریزند و سپس به ترتیب تصادفی مجدداً به مقصد بعدی پیام ها را ارسال می کنند؛ بنابراین این امر پیوند بین منبع درخواست و مقصد را قطع می کند و ردیابی ارتباطات سرتاسری را برای استراق سمع دشوارتر می کند. علاوه بر این، میکس ها فقط گره ای را که فوراً پیام را از آن دریافت کرده اند می شناسند، و در مقابل، تنها مقصد فوری را برای ارسال پیام های به هم ریخته به آن می شناسند، که این شبکه را در برابر گره های ترکیبی مخرب مقاوم می کنند. هر پیام با استفاده از رمزنگاری کلید عمومی برای هر پروکسی رمزگذاری می شود. رمزگذاری حاصل مانند یک عروسک روسی لایه بندی شده است (به جز اینکه هر «عروسک» به همان اندازه است و سایزش تفاوت نمی کند) همراه با پیام که به عنوان درونی ترین لایه قرار گرفته است. هر سرور پروکسی لایه رمزگذاری خود را حذف می کند تا نشان دهد که کجا پیام بعدی را ارسال کند. اگر همه سرورهای پراکسی به جز یکی توسط ردیاب در معرض خطر قرار گیرند، هنوز هم می توان در برابر
برخی از دشمنان ضعیف تر، غیرقابل دسترس بود. تاریخچه. دیوید چاوم مفهوم شبکه های مخلوط را در سال ۱۹۷۹ در مقاله خود منتشر کرد: «پست الکترونیکی غیرقابل ردیابی، آدرس های برگشتی، و نام مستعار دیجیتال». این مقاله برای کار پایان نامه کارشناسی ارشد او بود، مدت کوتاهی پس از اینکه او برای نخستین بار از طریق کار رمزنگاری کلید عمومی، مارتین هلمن، ویتفیلد دیفی و رالف مرکل به حوزه رمزنگاری معرفی شد. در حالی که رمزنگاری کلید عمومی امنیت اطلاعات را رمزگذاری می کند، دیوید چاوم معتقد بود که آسیب پذیری های حریم خصوصی شخصی در متا داده های موجود در ارتباطات وجود دارد. برخی از آسیب پذیری هایی که باعث به خطر افتادن حریم خصوصی شخصی می شد، شامل زمان ارسال و دریافت پیام ها، اندازه پیام ها و آدرس فرستنده اصلی بود. او در کار خود از مقاله مارتین هلمن و ویتفیلد «New Directions in Cryptography» استناد می کند. چگونگی کارکرد. شرکت کننده "A" با افزودن یک مقدار تصادفی R به پیام و مهر و موم کردن آن با کلید عمومی مخاطب، پیامی را برای تحویل به شرکت کننده "B" آماده می کند. formula_1 ، آدرس B را ضمیمه کنید و سپس نتیجه را با کلید عمومی ترکیب، مهر و مو
م می کند formula_2 . M آن را با کلید خصوصی خود باز می کند، اکنون آدرس B را می داند و حال formula_1 را به B می فرستد. فرمت پیام. formula_4 برای انجام این کار، فرستنده کلید عمومی ترکیب را می گیرد (formula_2)، و از آن برای رمزگذاری پاکت حاوی یک رشته تصادفی (formula_6)، یک پاکت تو در تو خطاب به گیرنده و آدرس ایمیل گیرنده ("B") استفاده می کند. این پاکت تو در تو با کلید عمومی گیرنده رمزگذاری شده است (formula_1)، و شامل یک رشته تصادفی دیگر ("R0") به همراه متن پیام در حال ارسال است. پس از دریافت پاکت سطح بالای رمزگذاری شده، ترکیب از کلید مخفی خود برای باز کردن آن استفاده می کند. در داخل آن، آدرس گیرنده ("B") و یک پیام رمزگذاری شده برای "B" را پیدا می کند. سپس رشته تصادفی (formula_6) دور انداخته می شود. وجود formula_9 در پیام الزامی است تا از حدس زدن پیام توسط مهاجم جلوگیری شود. فرض بر این است که مهاجم می تواند تمام پیام های ورودی و خروجی را مشاهده کند. اگر از رشته تصادفی استفاده نشود و یک مهاجم حدس خوبی برای این پیام داردکه formula_10 فرستاده شده است، او می تواند آزمایش کند که آیا formula_11، به موجب آن او می تواند م
حتوای پیام را یاد بگیرد. با اضافه کردن رشته تصادفی formula_9 مهاجم از انجام این گونه حمله منع می شود. حتی اگر او پیام صحیح را حدس بزند. بازگردانی آدرس ها. آنچه در حال حاضر نیاز است این است که راهی برای پاسخ "B" به "A باشد" و در عین حال هویت "A" را از "B" مخفی نگه دارد. راه حل این است که "A" یک آدرس بازگشتی غیرقابل ردیابی تشکیل دهد formula_13 جایی که formula_14 آدرس واقعی خودش است، formula_15 یک کلید یکبار مصرف عمومی است که فقط برای مناسبت فعلی انتخاب شده است، و formula_16 کلیدی است که همچنین به عنوان یک رشته تصادفی برای اهداف مهر و موم عمل می کند. سپس، "A" می تواند این آدرس برگشتی را به عنوان بخشی از پیامی که توسط تکنیک هایی که قبلاً توضیح داده شده است، به "B" ارسال کند. آسیب پذیری ها. اگرچه شبکه های ترکیبی حتی اگر دشمن قادر به مشاهده کل مسیر باشد، امنیت را فراهم می کند، اما اختلاط کاملاً بدون مشکل نمی باشد. دشمنان می توانند حملات بلندمدت را با هم انجام دهند و فرستنده و گیرنده بسته ها را ردیابی کنند. مدل تهدید. یک حریف می تواند با نظارت بر ترافیک و از شبکه مخلوط، یک حمله غیرفعال انجام دهد. تجزیه و تحلیل زمان
رسیدن بین بسته های متعدد می تواند اطلاعات را آشکار کند. از آنجایی که هیچ تغییری به طور فعال در بسته ها ایجاد نمی شود، شناسایی حمله ای مانند این دشوار است. در بدترین حالت حمله، فرض می کنیم که تمام لینک های شبکه توسط دشمن قابل مشاهده هستند و استراتژی ها و زیرساخت های شبکه ترکیبی مشخص است. فواصل بین بسته ها، یعنی تفاوت زمانی بین مشاهده دو بسته متوالی در دو پیوند شبکه، برای دریافتن اینکه آیا پیوندها دارای اتصال یکسان هستند یا خیر، به کار می رود. توالی فاصله بین بسته ها بین اتصالات بسیار متفاوت است، به عنوان مثال در مرور وب، ترافیک به صورت رگباری رخ می دهد. این واقعیت را می توان برای شناسایی یک اتصال استفاده کرد. حمله فعال. حملات فعال را می توان با تزریق رگبار بسته هایی که حاوی امضاهای زمان بندی منحصر به فرد هستند به جریان مورد نظر انجام داد. مهاجم می تواند حملاتی را برای شناسایی این بسته ها در سایر پیوندهای شبکه انجام دهد. شکاف مصنوعی. اگر مهاجم حجم زیادی از بسته های متوالی را در جریان رها کند، می توان شکاف های بزرگی در جریان هدف ایجاد کرد. انفجارهای مصنوعی. مهاجم می تواند انفجارهای مصنوعی ایجاد کند. این کار با ا
یجاد یک امضا از بسته های مصنوعی با نگه داشتن آنها بر روی یک پیوند برای مدت زمان مشخص و سپس آزاد کردن همه آنها به یکباره انجام می شود.
سیستم کامپیوتری فلکس توسط مایکل فاستر و یان کوری از موسسه سیگنال ها و رادار سلطنتی (RSRE) در مالورن ، انگلستان، در اواخر دهه 1970 و 1980 پایه گذاری شد. این سیستم از یک طرح ذخیره سازی برچسب گذاری شده برای پیاده سازی معماری استفاده می کرد و برای اجرای ایمن و بهینه سازی شده رویه های نوشته شده قوی طراحی شده بود. سخت افزار قابل تغییر و قابل ریزبرنامه ریزی بود، با یک سیستم عامل، کامپایلر (مژولار)، ویرایشگر، بازیافت حافظه و فایل سیستم که همه با نوشته شده بودند. (حداقل) دو تجسم ازفلکس وجود داشت که با استفاده از سخت افزار با ریزبرنامه سازی قابل نوشتن، پیاده سازی شدند. اولین مورد توسط لاجیکا به یک طرح RSRE ارائه شد، و دومی از یک ICL PERQ استفاده کرد. میکروکد به تنهایی مسئول تخصیص حافظه، توزیع و بازیافت حافظه بود. این بلافاصله از یک کلاس کامل با خطا (خطا های ناشی از استفاده نادرست (عمدی یا تصادفی)) از اشاره گرها جلوگیری کرد. یکی از ویژگی های قابل توجه Flex، ذخیره فایل با قابلیت یکبار-نویس و برچسب گذاری شده است. این اجازه می دهد تا کد دلخواه و ساختارهای داده به صورت شفاف، بدون توسل به رمزگذاری های خارجی، نوشته و بازیابی
شوند. بنابراین داده ها می توانند به طور ایمن از برنامه ای به برنامه دیگر منتقل شوند. مشابه همین روش، قابلیت های راه دور به داده ها و رویه های بر دیگر ماشین ها این اجازه را می داد که از طریق اتصال یک شبکه، بدون اینکه برنامه کاربردی در رمزگذاری های خارجی داده ها صورت گیرد، پارامترها یا مقادیر نتیجه درگیر باشد، به داده ها و رویه ها دسترسی پیدا کرد. کل این طرح اجازه می دهد تا انواع داده های انتزاعی به شکلی امن پیاده سازی شوند، زیرا آیتم های داده و رویه های مجاز برای دسترسی به آن ها می توانستند با هم متصل شوند، و قابلیت به دست آمده آزادانه به بقیه بخش ها منتقل می شود. این قابلیت دسترسی به رویه ها را اعطا می کند، اما به هیچ وجه نمی تواند برای دسترسی به داده ها استفاده شود. یکی دیگر از ویژگی های قابل توجه Flex، مفهوم اشاره گرهای لرزان بود که اغلب به عنوان مرجع ضعیف نامیده می شود و به بلوک هایی از حافظه اشاره می کند که می توانند در بازیافت حافظه بعدی آزاد شوند. این برای مثال برای بلوک های دیسک کش یا فهرستی از پشته تماس رویه اضافی استفاده می شود. COMFLEX، یک شبکه سوئیچینگ بسته که قادر به انتقال داده با سرعت دیسک مغناط
یسی است، که در کنار Flex توسعه یافته است. استفاده از فایل های ذخیره سازی دوردست، قابلیت های فراخوانی رویه ای دودست را امکان پذیر کرد.
پیمایش ترجمه آدرس شبکه یک تکنیک شبکه کامپیوتری برای ایجاد و حفظ اتصالات پروتکل اینترنت در سراسر دروازه هایی است که ترجمه آدرس شبکه(NAT) را پیاده سازی می کنند. تکنیک های پیمایش NAT برای بسیاری از برنامه های شبکه، مانند اشتراک گذاری فایل های همتا به همتا و Voip لازم است. ترجمه آدرس شبکه. دستگاه های NAT امکان استفاده از IP آدرس های خصوصی را برروی شبکه های خصوصی در پشت روتر با یک IP آدرس عمومی واحد رو به اینترنت را می دهند. دستگاه های شبکه داخلی با تغییر آدرس منبع درخواست های خروجی به آدرس دستگاه NAT و بازگرداندن پاسخ ها به دستگاه مبدا,با میزبان های شبکه خارجی ارتباط برقرار می کنند. این امر باعث می شود که شبکه درونی نامناسبی برای میزبانی سرورها داشته باشیم,همانطور که دستگاه های NAT هیچ روش خودکاری برای تشخیص میزبان درونی برای پکت های ورودی که مقصدشان معلوم است ندارند.این یک مشکل برای دسترسی به وب عمومی و ایمیل نیست.اگرچه برای,برنامه هایی مثل اشتراک فایل همتا به همتا,سرویس های VoIP و بازی کنسول ها نیاز است که کلاینت ها نیز سرور باشند.درخواست های ورودی به سادگی نمی توانند برای میزبان داخلی مناسب باشند.علاوه بر این,
بسیاری از این نوع خدمات IP آدرس ها و اطلاعات شماره پورت را در دیتای برنامه حمل می کند,البته به طور بالقوه نیاز به جایگزینی با بازرسی بسته عمیق دارد. فناوری های ترجمه آدرس شبکه استاندارد نیستند.در نتیجه روش هایی که برای پیمایش NAT استفاده می شوند,اغلب اختصاصی هستند و مستندات ضعیفی دارند.بسیاری از تکنیک های پیمایش نیاز به کمک سرور های خارج از شبکه پنهان شده دارند.برخی از روش ها تنها هنگام برقراری اتصال از سرور استفاده می کنند, در حالی که برخی دیگر مبتنی بر انتقال همه داده ها از طریق آن هستند,که نیاز به پهنای باند و تاخیر را افزایش می دهد که برای ارتباطات صوتی و تصویری بلادرنگ مضر است. تکنیک های پیمایش NAT معمولا سیاست های امنیتی سازمان را دور می زنند. متخصصان امنیت سازمان تکنیک هایی که به طور واضح با NAT و فایروال ها همکاری می کنند را ترجیح می دهند,اجازه پیمایش NAT را می دهد و در عین حال مارشالینگ در NAT را برای اجرای سیاست های امنیتی سازمانی امکان پذیر می کند.استاندارد های IETF بر اساس این مدل امنیتی عبارتند از Realm-Specific IP(RSIP) و ارتباطات Middlebox(MIDCOM). تکنیک. تکنیک های پیمایش NAT زیر در دسترس هستند
: متقارن NAT گسترش اخیر NAT های متقارن,نرخ موفق پیمایش NAT را در بسیاری از موقعیت های عملی کاهش داده است.مانند تلفن همراه و اتصال شبکه بی سیم عمومی. تکنیک سوراخکاری کلی,مانند STUN و ICE,در پیمایش NAT های متقارن بدون کمک ارتباط سرور,آنطور که در TURN پیش بینی می شد,شکست خورد.تکنیک هایی که NAT های متقارن را به وسیله تلاش برای پیش بینی پورت بعدی یه وسیله هر دستگاه NAT پیمایش می کند,در سال 2003 توسط Yutaka Takeda در آزمایشگاه تحقیقاتی ارتباطات پاناسونیک کشف شد و همچنین در سال 2008 توسط محققان در دانشگاه Waseda نیز کشف شد.تکنیک های پیشبینی پورت تنها با دستگاه های NAT که از الگوریتم های قطعیه شناخته شده برای انتخاب پورت استفاده می کنند,موثر هستند این طرح تخصیص پورت قابل پیش بینی و در عین حال غیراستاتیک در NAT های مقیاس بزرگ مانند آنهایی که در شبکه های 4G LTE استفاده می شوند غیر معمول است و بنابراین پیش بینی پورت تا حد زیادی درآن شبکه های پهن باند سیار بی اثر است. IPsec. کلاینت های شبکه خصوصی مجازی IPsec از پیمایش ترجمه آدرس شبکه یا همان NAT استفاده می کند تا بسته های Payload امنیت محصورکننده NAT را طی کنند.IPsec از
تعدادی پروتکل در عملکرد خود استفاده می کند که باید برای عبور از فایروال ها و مترجم آدرس شبکه(NAT) فعال شوند. بسیاری از روترها قابلیت های واضحی را ارائه می کنند که اغلب IPsec Passthrough نامیده می شود. ["] در ویندوز XP پیمایش NAT به طور پیش فرض فعال شده است,اما در ویندوز XP با نسخه Service Pack 2 به طور پیش فرض برای مواقعی که سرور وی پی ان همچنان در پشت دستگاه NAT است,غیرفعال شده است و این کار به دلیل یک مسئله امنیتی نادر و بحث برانگیز است.وصله های IPsec NAT-T همچنین برای ویندوز 2000,ویندوز NT و ویندوز 98 موجود است. ["] پیمایش NAT و IPsec ممکن است برای فعالسازی رمزنگاری فرصت طلبانه ترافیک بین سیستم ها استفاده شود.پیمایش NAT به سیستم های پشت NAT اجازه می دهد تا در صورت تقاضا,اتصالات امن را درخواست کرده و برقرار کنند. پیمایش NAT میزبانی شده است. پیمایش NAT میزبان(HNT) مجموعه ای از مکانیسم ها,از جمله انتقال رسانه و قفل است که به دلایل تاریخی و عملی به طور گسترده توسط ارائه دهندگان ارتباطات استفاده می شود.IETF توصیه می کند که از استفاده از قفل در اینترنت استفاده نکنید و ICE را به دلایل امنیتی توصیه می کند. منابع.
قانون جوی ، در محاسبات برای اولین بار در سال ۱۹۸۳ توسط بیل جوی، یکی از بنیانگذاران سان مایکروسیستمز بیان شد، این قانون بیان می کند که هر سال حداکثر سرعت کامپیوتر دو برابر می شود و بنابراین واضح است که، با یک تابع ساده از زمان به دست می آید. formula_1 که در آن ' حداکثر سرعت کامپیوتر است که از طریق سال ' به دست آمده است و در MIPS بیان می شود. قضیه دیگری که به بیل جوی نسبت داده می شود و از آن نیز به عنوان «قانون جوی» یاد می شود، بیان می کند که بیشتر افراد باهوش برای شخص دیگری کار می کنند.
نظریه خودادراکی شرحی از شکل گیری نگرش است که توسط روان شناس داریل بم گسترش یافته است. ادعا می کند که افراد نگرش های خود را (زمانی که نگرش پیشین به دلیل نبود تجربه و غیره وجود ندارد - و پاسخ هیجانی مبهم است) با مشاهده رفتار خود و نتیجه گیری اینکه چه نگرش هایی باید سبب آن شده باشد، گسترش می دهند. این نظریه ماهیت ضدشهودی دارد، زیرا حکمت مرسوم این است که نگرش ها رفتارها را تعیین می کنند. افزون بر این، این نظریه پیشنهاد می کند که افراد بدون دسترسی به شناخت درونی و حالات خلقی، نگرش هایی را القا می کنند. فرد رفتارهای آشکار خود را به گونه ای منطقی تفسیر می کند که تلاش می کند رفتار دیگران را توضیح دهد. یکی از کاربردهای سودمند نظریه خودادراکی در تغییر نگرش، هم از نظر درمانی و هم از نظر متقاعدسازی است.
موتور محاسبات خودکار ( ACE ) یک کامپیوتر برنامه ذخیره شده سریالی الکترونیکی اولیه بریتانیایی بود که توسط آلن تورینگ و بر اساس Pilot ACE طراحی شده بود ؛ و نتیحه این تحقیق به کامپیوتر های MOSAIC, Bendix G-15 و سایر کامپیوترها ختم شد. پیش زمینه. این پروژه توسط جان آر. وومرسلی، سرپرست بخش ریاضیات آزمایشگاه ملی فیزیک (NPL) مدیریت شد؛ استفاده از کلمه موتور بخاطر ادای احترام به چارلز بابیج و موتور تفاوت و موتور تحلیلی او بود. طراحی فنی تورینگ، ماشین حساب الکترونیکی پیشنهادی، تولید کار نظری او در سال ۱۹۳۶ میلادی" راجع به اعداد محاسباتی" و تجربه زمان جنگ او در پارک بلچلی بود، جایی که کامپیوترهای کولوسوس در شکستن کدهای نظامی آلمان موفق بودند. تورینگ در مقاله اش در سال ۱۹۳۶میلادی ایده خود را به عنوان "ماشین محاسباتی جهانی" شرح داد، اما الان به عنوان ماشین تورینگ جهانی شناخته می شود. [نیازمند منبع] ومرسلی از تورینگ درخواست کار NPL پروژه ACE داد؛ تورینگ قبول کرد و ومرسلی در ۱ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی آغاز به کار کرد و در پایان سال طرح کلی خود را از "ماشین حساب الکترونیکی پیشنهادی" تمام کرد، که اولین طراحی کامل منطقی از یک رایانه
با برنامه ذخیره شده بود و با اینکه اندازه بسیار بزرگتری نسبت به ماشین کار نهایی داشت ، تحقق نهایی را در مهم ترین جنبه ها پیش بینی می کرد؛ هر چند به دلیل رازداری شدید و طولانی مدت درباره کار بلچلی پارک، ومرسلی (به دلیل قانون اسرار رسمی) از توضیح اینکه می دانست ایده هایش می تواند در یک دستگاه الکترونیکی پیاده سازی شود، منع شد. طراحی بیشتر شناخته شده EDVAC در "اولین پیش نویس گزارش در مورد EDVAC" (به تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۴۵)، توسط جان فون نویمان ارائه شد؛ او که از کار نظری تورینگ اطلاع داشت، علی رغم ماهیت ناقص و عدم ارجاع مشکوک به منابع بعضی از ایده ها ، تبلیغات زیادی دریافت کرد. گزارش تورینگ درباره ی ACE در اتنها سال ۱۹۴۵میلادی نوشته شد و شامل نمودارهای مدار منطقی دقیق و تخمین هزینه ۱۱۲۰۰ پوند بود. او احساس کرد که سرعت و اندازه حافظه خیلی مهم است و یک حافظه پرسرعت مانند آنچه امروز ۲۵ کیلوبایت نامیده می شود را پیشنهاد کرد که با سرعت ۱ مگاهرتز قابل دسترسی است؛ او تذکر داد که برای اهداف ضروری "حافظه باید در واقع در مقیاس با استانداردهایی که در اکثر کارهای شیر و رله وجود دارد و [بنابراین] باید به دنبال یک نوع ذخیره سازی
اقتصادی تر بود " و آن حافظه "به نظر می رسد محدودیت اصلی در طراحی یک ماشین حساب است، یعنی اگر بتوان مشکل ذخیره سازی را حل کرد، بقیه تقریبا آسان است؛" ACE فراخوانی های زیر روال را پیاده سازی کرد، در حالی که EDVAC این کار را نکرد، و چیزی که ACE را از EDVAC سوا می کرد استفاده از "دستورالعمل های مختصر رایانه بود،"شکل اولیه زبان برنامه نویسی . در ابتدا، قرار بود تامی فلاورز ACE را بسازد (مهندس ایستگاه تحقیقاتی اداره پست در دالیس هیل در شمال لندن، که مسئولیت ساخت کامپیوترهای Colossus را بر عهده داشت) . ولی به دلیل پنهان کاری درباره ی دستاوردهای دوران جنگ و فشارها ، کار بعد از جنگ، این ممکن نبود. خلبان ACE. همکاران تورینگ در NPL، با ندانستن در مورد Colossus، فکر کردند که کار مهندسی برای ساخت یک ACE کامل بیش از حد جاه طلبانه است، بنابراین مدل خلبان ACE که نسخه کوچکتری از طرح اولیه تورینگ بود نخستین نسخه از ACE بود که ساخته شد. جیم ویلکینسون، دستیار تورینگ، بر روی طراحی منطقی ACE کار کرد و بعد از اینکه در سال ۱۹۴۷ تورینگ به کمبریج رفت، ویلکینسون به عنوان رهبر گروه ACE منصوب شد. خلبان ACE هزار دریچه ترمیونیک (لوله خلاء
) کمتر از ENIAC (با حدود ۱۸۰۰۰) داشت. برای حافظه اصلی خود از خطوط تاخیر جیوه استفاده می کرد. هر یک از ۱۲ خط تاخیر با طول ۵ فوت (۱٫۵متر) ۳۲ دستورالعمل یا کلمه داده ۳۲ بیتی را پخش می کرد. این نخستین برنامه خود را در ۱۰ می ۱۹۵۰ اجرا کرد که در آن وقت سریعترین رایانه در جهان بود و هر یک از خطوط تاخیر آن دارای توان عملیاتی ۱ مگابیت بر ثانیه بود. اولین نسخه تولیدی Pilot ACE، انگلیسی Electric DEUCE در سال ۱۹۵۵ تحویل داده شد که ۳۱ عدد از آن فروخته شد . موزاییک. دومین پیاده سازی طراحی ACE، موزاییک (یکپارچه ساز اتوماتیک و کامپیوتر وزارت تامین) بود. این را آلن کومبز و ویلیام چندلر از دالیس هیل ساختند که با تامی فلاورز در ساخت ده کامپیوتر کولوسوس کار کرده بودند. در مرکز تحقیق و توسعه رادار (RRDE) در Malvern نصب شد که بعدها با مؤسسات تحقیقات مخابراتی (TRE) ادغام شد و به استقرار رادار سلطنتی (RRE) تبدیل شد. نخستین برنامه آزمایشی خود را در انتها سال ۱۹۵۲ یا در اوایل سال ۱۹۵۳ اجرا کرد و در اوایل سال ۱۹۵۵ عملیاتی شد. موزاییک حاوی ۶۴۸۰ شیر الکترونیکی بود و دسترسی آن حدود ۷۵ درصد بود. این کامپیوتر چهار اتاق را اشغال می کرد و بزر
گترین کامپیوتر اولیه بریتانیا بود. برای محاسبه مسیر هواپیما از داده های رادار استفاده شد. تا اوایل دهه ۱۹۶۰ به فعالیت خود ادامه داد. مشتقات. اصول طراحی ACE در کامپیوتر G-۱۵ شرکت Bendix استفاده شد. طراحی مهندسی توسط هری هاسکی که سال ۱۹۴۷ را در بخش ACE در NPL گذرانده بود انجام شد. او بعد ها در طراحی های سخت افزاری EDVAC کمک کرد . اولین G-15 در سال ۱۹۵۴ اجرا شد و به عنوان یک ماشین نسبتاً کوچک تک کاربری ، بعضی آن را اولین رایانه شخصی در نظر می گیرند . دیگر مشتقات ACE عبارتند از EMI Electronic Business Machine و Packard Bell Corporation PB 250.
در زبان های برنامه نویسی ، ماشین حساب های علمی و موارد این چنین نمادهای متداول عملگر یا دستور زبان عملگر روشی برای تعریف و تجزیه و تحلیل ریاضی و سایر عبارت های رسمی است. در این روش یک دنباله خطی از نشانه ها به دو دسته عملگرها و عملوندها تقسیم می شوند. عملوندها اشیائی هستند که عملگرها طبق آنها عمل می کنند. اینها شامل اعداد واقعی و سایر ثابت ها و همچنین شناسه ها (نام ها) است بسته به پیچیدگی و قابلیت زبان مورد استفاده و همچنین زمینه استفاده ممکن است هر چیزی را از متغیرهای عددی ساده گرفته تا ساختارهای مجتمع پیچیده و اشیاء را نشان دهند، یک نوع خاص از عملوند، گروه پرانتزی است. یک عبارت داخل پرانتز معمولاً به صورت بازگشتی ارزیابی می شود تا در مرحله بعدی ارزیابی به عنوان یک عملوند تنها در نظر گرفته شود. به هر عملگر یک موقعیت، تقدم و یک ارتباط داده می شود. تقدم عملگر عددی است (از زیاد به کم یا بالعکس) که تعیین می کند کدام عملگر، یک عملوند را که میان دو عملگر با تقدم (یا اولویت) متفاوت احاطه شده است بگیرد. عمل ضرب معمولاً اولویت بالاتر نسبت به عمل جمع دارد، برای مثال ، 3+4×5 = 3+(4×5) ≠ (3+4)×5 ارتباط یک عملگر. ارتباط
یک عملگر تعیین می کند زمانی که یک عملوند میان عملگر هایی با تقدم یکسان باشد چه اتفاقی بیافتد ، همانطور که در 1-2-3 می بینید: یک عملگر می تواند چپ انجمنی ، راست انجمنی، یا غیر انجمنی باشد. عملگرهای چپ انجمنی به ترتیب از چپ به راست برای عملوندها اعمال می شوند در حالی که برای عملگرهای راست انجمنی برعکس می باشد. عملگرهای اصلی حسابی معمولاً همگی چپ انجمنی هستند، که به این معنی است که 1-2-3 = (1-2)-3 ≠ 1-(2-3). این برای اپراتورهای بالاتر صدق نمی کند. برای مثال، توان در ریاضیات معمولا راست انجمنی است، اما در بعضی از برنامه های کامپیوتری مثل اکسل به صورت چپ انجمنی پیاده سازی می شود. در زبان های برنامه نویسی که تخصیص به عنوان یک عملگر پیاده سازی می شود، آن عملگر اغلب اوقات با راست ارتباط دارد . که در این صورت، یک عبارت مانند معادل است با به این معنی است که مقدار c به b کپی می شود و سپس به a کپی می شود. عملگر غیرانجمنی نمی تواند برای عملوندهایی با عملگرهایی با اولویت یکسان رقابت کند. برای نمونه عملگر هموندی غیر انجمنی است، بنابراین عبارت هایی مانند خطاهای نحوی هستند. عملگرهای پیشوندی تک عملوندی مثل - (نقیض) یا sin (تاب
عی مثلثاتی سینوس) معمولاً عملگرهای پیشوند انجمنی هستند. زمانی که بیشتر از یک پیشوند یا عملگر پسوندی با اولویت یکسان مقدم بر یک عملوند یا بعد از آن قرار می گیرد، نزدیکترین عملگر به عملوند اول می شود. برای مثال sin x = −(sin x)−، و sin -x = sin(-x). زبان های ریاضی گرا (برای مثال ماشین حساب های علمی ) بعضی وقت ها ضرب ضمنی را با اولویت بیشتر از عملگرهای پیشوندی (مانند sin) مجاز می کنند، به طوری که برای مثال sin 2x+1 = (sin(2x))+1. با این حال، عملگرهای پیشوندی (و پسوندی) "لزوماً" تقدم بیشتری نسبت به همه عملگرهای هموندی ندارند. به عنوان مثال، برخی از زبان های برنامه نویسی (فرضی) ممکن است عملگری به نام sin با اولویت کمتر از عمل ضرب اما بالاتر از عمل جمع داشته باشند. در چنین زبانی، sin 2·x+1 = sin(2·x)+1 به جای (sin 2)·x+1، همانطور که معمولاً صحیح است، صحیح است. قوانین ارزیابی عبارت ها معمولاً سه دسته هستند: 1.هر عبارت فرعی داخل پرانتز را به عنوان یک عملوند واحد با ارزشیابی بازگشتی در نظر بگیرید (هر چند ممکن است انواع پرانتز با معنای متفاوت وجود داشته باشد). 2.عملوندها را به عملگرهایی با اولویت بالاتر قبل از آنها که
اولویت کمتری دارند ارتباط دهید. 3.برای اولویت یکسان، عملوندها را با توجه به ارتباط عملگرها به ازتباط عملگرها متصل کنید. تعمیم نمادهای متداول عملگر. ستفاده از انواع تقدم عملگر و ارتباط ها فقط یکی از روش های موجود است. با این حال، این کلی ترین راه نیست: این روش نمی تواند به یک عملگر در هنگام رقابت با «−» تقدم بیشتری نسبت به رقابت با «+» بدهد، در حالی که همچنان تقدم ها و ارتباط های معادل «+» و «−» را می دهد. همچنین مدل های تعمیم یافته تری نیز وجود دارد و این تنها شکل برای تعمیم نماد ها نیست.
هیجان های اجتماعی ، هیجان هایی هستند که به افکار، احساسات یا اعمال افراد دیگر بستگی دارند، «آن گونه که در دست اول تجربه، یادآوری، پیش بینی یا تصور می شود». به عنوان مثال می توان به خجالت، احساس گناه، شرم، مالکیت، حسادت، فرهیختگی، همدلی و غرور اشاره کرد. در مقابل، احساسات اساسی مانند شادی و غم تنها نیاز به آگاهی از وضعیت جسمانی خود دارد؛ بنابراین، رشد هیجان های اجتماعی به طور تنگاتنگی با رشد شناخت اجتماعی، توانایی تصور حالات روانی دیگران، که به طور کلی در نوجوانی ایجاد می شود، مرتبط است. مطالعات نشان داده اند که کودکان ۲ تا ۳ ساله می توانند احساساتی شبیه احساس گناه و پشیمانی ابراز کنند. با این حال، در حالی که کودکان پنج ساله می توانند موقعیت هایی را تصور کنند که در آن احساسات اولیه احساس می شود، توانایی توصیف موقعیت هایی که در آن احساسات اجتماعی ممکن است تجربه شود تا هفت سالگی ظاهر نمی شود.
ازدواج جمهوری (به انگلیسی: Republican marriage، به فرانسوی: "Mariage républicain)" روشی برای اعدام بود که ظاهراً در نانت و در حکومت وحشت رخ می داد. شیوه اعدام بدین شکل بود که یک مرد و زن برهنه را به هم می بستند و آنها را غرق می کردند. بیشتر گزارش ها حاکی از آن است این شیوه بین نوامبر ۱۷۹۳ و ژانویه ۱۷۹۴ به دستور ژان باپتیست کَریر، نماینده محلی ژاکوبن ها بیشتر در رود لوآر انجام شد که کَریر آن را «حمام ملی» توصیف می کرد. هرچند منابع معدودی روش دیگری را برای اعدام توصیف می کنند که در آن زوج یاد شده، یا قبل از غرق شدن، یا به جای غرق شدن، با شمشیر کشته می شدند. به نقل از هلن ماریا ویلیامز، نویسنده رادیکال و ژیروندن بریتانیایی، در کتاب خود در "طرحی از سیاست فرانسه"(به انگلیسی: Sketch of the politics of France): «"زنان جوان بی گناه را در حضور هیولاها برهنه می کردند؛ و برای افزودن وحشت عمیق تر به این اقدام بی رحمانهٔ جهنمی، به مردان جوان می بستندشان و آنها را با شمشیر به قتل می رساندند یا به رودخانه می انداختند؛ و به این نوع قتل «ازدواج جمهوری» می گفتند."»
خوان ارنستو سوتو آریوالو (زاده ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷ در ونزوئلا) یک داور فوتبال ونزوئلایی است. سوتو از سال ۲۰۰۵ داور بین المللی فیفا بوده است. سوتو از سال ۲۰۰۵ داور بین المللی فیفا بوده است. او یک مهندس عمران نیز است.