Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
افزایش یافته است و تخمین زده می شود که بازدیدکنندگان سالانه نزدیک به ۱،۲۰۰،۰۰۰ نفر باشند. نمایشگاه سال ۲۰۱۱ توسط ماریو وارگاس یوسا افتتاح شد که باعث آشفتگی سیاسی در آرژانتین شد. وارگاس یوسا از سیاست ها و فساد ادعایی ریاست جمهوری کریستینا فرناندز د کیرشنر انتقاد کرده بود و برخی از روشنفکران آرژانتینی، از جمله مدیر کتابخانه ملی، هوراسیو گونزالس، درخواست کردند که از حضور او جلوگیری شود. کیرشنر به آنها دستور داد که از چنین درخواست هایی صرف نظر کنند و وارگاس یوسا نمایشگاه را طبق برنامه افتتاح کرد. با این وجود، وزرا آنیبال فرناندز و فلورنسیو راندازو ساعاتی قبل از سخنرانی، انتقادات بیشتری مطرح کردند. وارگاس یوسا از رئیس جمهور به خاطر مداخله اش در طول سخنرانی اش که هیچ حادثه ای نداشت، تشکر کرد. دنیاگیری کووید-۱۹ در آرژانتین در سال ۲۰۲۰ و قرنطینه ملی، برگزاری نمایشگاه در سال ۲۰۲۰ را غیرممکن کرد. در ابتدا، برگزاری آن در ۱۸ مارس به تعویق افتاد. با طولانی شدن همه گیری و قرنطینه، به جای آن، نمایشگاه به صورت آنلاین برگزار شد. این نمایشگاه سه هفته طول کشید و ۱۸۰،۰۰۰ نفر در صفحه اصلی آن را دیدند و ویدیوهای آن در کانال رسمی
یوتیوب ۵۳،۰۰۰ بازدید داشت. در سال ۲۰۲۱ نیز نمایشگاهی برگزار نشد و مردم در عوض در نمایشگاه های کوچک تری شرکت کردند. نمایشگاه کتاب استاندارد در سال ۲۰۲۲ بازگشت. بازدیدکنندگان معروف. بسیاری از نویسندگان برجسته خارجی از جمله پل آستر، ری بردبری، ایتالو کالوینو، سوزان سونتاگ، کامیلو خوزه سلا، ژوزه ساراماگو، ماریو بارگاس یوسا و محمد یونس، تام ولف، برایان آلدیس، مانوئل واسکس مونتالبان، آنجلس ماسترتا، رزا مونترو، نلی سفیر گونزالس، جان ماکسول کوتسی، ژان ماری گوستاو لوکلزیو، فرناندو ساواتر، راجر چارتیه، ژولیان ماریا، جان کاتزنباخ، کلادیو ماگریس، ایزابل آلنده، آرتورو پرس-رورته و ویلبر اسمیت از این نمایشگاه بازدید کرده اند. نویسندگان آرژانتینی مانند خورخه لوئیس بورخس، آدولفو بیوئی کاسارس، سیلوینا بولریچ، مارکو دنِوی، توماس الوی مارتینز، روبرتو فونتاناروسا، بئاتریس گیدو، مانوئل موجیکا لاینز، اولگا اوروزکو، کینو و ارنستو ساباتو نیز از بازدیدکنندگان دائمی نمایشگاه بودند.
آشوت موُسِسی آهارونوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک جراح زنان و زایمان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۴ نوامبر ۱۸۹۵ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کی یف (۱۹۱۸) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی تفلیس، دانشگاه پزشکی دولتی ایروان، و فعالیت می کرد. وی در ارتش سرخ خدمت نمود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۲۱ اوت ۱۹۶۲ در سن ۶۶ سالگی در برزیل در یک سانحه هوایی کشته شد.
آرشالویس هاروتیونی بابایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تاریخ نگار ادبی، ویراستار و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۵ در خدرانتس به دنیا آمد و از (۱۹۲۹) فارغ التحصیل شد. ادوارد توپچیان و نوه های دختری وی می باشند. وی در دانشگاه تربیت مدرس جمهوری آذربایجان، دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان و فعالیت می کرد. وی عضو (۱۹۴۷) بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شده است. وی در ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
رئیس ستاد مشترک نیروهای دفاع ازخود ژاپن () بالاترین مقام نظامی در نیروهای دفاع ازخود ژاپن و سه شاخه خدماتی آن: نیروی زمینی دفاع ازخود ژاپن، نیروی دریایی دفاع ازخود ژاپن و نیروی هوایی دفاع ازخود ژاپن است. رئیس ستاد مشترک، عمدتاً با رتبه چهار ستاره ژنرال یا ادمیرال، بالاترین رتبه در نیروی دفاع از خود ژاپن، منصوب می شود. رئیس ستاد مشترک، از بین رئیس ستاد نیروی زمینی، رئیس ستاد نیروی دریایی و رئیس ستاد نیروی هوایی به صورت چرخشی انتخاب می شود. رئیس ستاد مشترک، بر تمام یگان ها و فرماندهی های نیروهای دفاع ازخود ژاپن در دفاع ملی، عمدتاً در هماهنگی دفاعی و آمادگی دفاعی، از جمله فرماندهی های اصلی سه شاخه، رئیس ستاد زمینی، رئیس ستاد دریایی و رئیس ستاد نیروی هوایی، نظارت می کند. رئیس ستاد مشترک همچنین در تمام امور مربوط به نیروهای دفاع ازخود ژاپن و همچنین در امور امنیت ملی و دفاعی، مانند شکل گیری مواضع و استراتژی های دفاعی، اجرای سیاست ها و ایجاد دکترین های نظامی در داخل کشور، به وزیر دفاع کمک می کند و دستورات وزیر دفاع را با راهنمایی های نخست وزیر، که به عنوان فرمانده کل نیروهای دفاع ازخود ژاپن خدمت می کند، اجرا می نمای
مائورو کوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای اسپورتینگ بی در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است. دوران باشگاهی. کوتو محصول آکادمی های سته، پنافیل، Dragon Force، پادروئنسه و پاسوس ده فریرا است. او اولین بازی حرفه ای و بزرگ سالان خود را به عنوان بازیکن تعویضی در باخت ۳–۲ پاسوس ده فریرا مقابل باشگاه فوتبال کاسا پیا در لیگ برتر فوتبال پرتغال در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ انجام داد. در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳، اولین قرارداد حرفه ای خود را با پاسوس ده فریرا تا سال ۲۰۲۵ امضا کرد. برای فصل ۲۰۲۳–۲۴ به صورت قرضی به اسپورتینگ بی منتقل شد و سپس در ۹ ژانویه ۲۰۲۴ به طور رسمی به اسپورتینگ پیوست. دوران ملی. کوتو بازیکن تیم های ملی جوانان پرتغال است. در مارس ۲۰۲۳ برای نخستین بار به زیر ۱۸ سال پرتغال دعوت شد تا در چند بازی دوستانه شرکت کند.
یوشیهیده یوشیدا (؛ زادهٔ ) ارتشبد نیروی زمینی دفاع ازخود ژاپن است، که از مارس ۲۰۲۳ به عنوان رئیس ستاد مشترک نیروهای دفاع ازخود ژاپن فعالیت می کند. یوشیدا فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۶ در نیروی زمینی ژاپن آغاز کرد. وی از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ فرمانده لشکر ۸ بود، از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به عنوان فرمانده ارتش غربی ژاپن فعالیت می کرد و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ فرماندهی نیروی زمینی دفاع ازخود ژاپن را برعهده داشت.
رافائل رودریگس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر به صورت قرضی از بنفیکا بی برای ای وی اس در پست مدافع بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
آرشاویر آبگاری بابایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک بیماری شناس گیاهی و قارچ شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۵) (۱۹۲۷) فارغ التحصیل شد. داریا بابایان و ، همسر وی و دختر وی بودند. وی در ، دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان و دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت.
سمبات آقالویی بادالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک اقتصاددان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۷ در روستای برناکوت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۳۴) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۶ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
محمدحسین احمدی(۱۲۹۸–۱۳۷۰) از ادباء و سیاستمداران دوره پهلوی معاون نخست وزیر در دولت چهارم امیرعباس هویدا و ریاست سازمان اوقاف و امور خیریه برعهده داشت. احمدی برادر بدیع الزمان فروزانفر و از عضو مؤسسان باشگاه لاینز اصفهان و جدید لاینز بین المللی منطقه ایران و معاونت وزیر مشاور و سرپرست امور اجتماعی نخست وزیری بود. خانواده و تحصیلات. محمدحسین احمدی، در سال ۱۲۹۸ در بشرویه خراسان به دنیا آمد. وی برادر کوچکتر بدیع الزمان فروزانفر، نویسنده، استاد دانشگاه، محقق) می باشد. پدر او شیخ علی احمدی و پدربزرگش، آخوند ملامحمدحسن قاضی از افراد سرشناس و ادبای فاضل بودند. احمدی تحصیلات مقدماتی در زادگاه خود به پایان برده و تحصیلات تکمیلی خود را در رشته حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه تهران انجام داد. خدمات اداری و سیاسی. احمدی پس از تحصیلات خود وارد وزارت دارای شد و مشاغلی مانند: پیشکار دارائی اصفهان، زمانی مدیرکل مالیات ها، بازرس دولت در بانک ملی، ریاست اداره رسیدگی به شکایات نخست وزیری، معاونت وزیر مشاور و سرپرست امور اجتماعی نخست وزیری، پیشکار دفتر فاطمه پهلوی، شورای عالی کانون سپاهیان انقلاب سفید، شورای اجرایی سازمان ملی حفاظت
آثار باستانی ایران، در نهایت به سمت در سال ۱۳۵۴ش به ریاست سازمان اوقاف و معاونت نخست وزیری منصوب شد. و تا پایان دوره نخست وزیری هویدا در این سمت باقی ماند. احمدی نخست از اعضای کانون مترقی بود و مدتی نیز در سال ۱۳۴۵ رئیس یکی از شعبه های کانون در را تهران بود. او سپس با تشکیل حزب ایران نوین به آن حزب و مذتی نیز عضو هیئت اجرایی حزب بود. فعالیت در باشگاه لاینز. احمدی از مؤسسان لاینز اصفهان بود و مدتی نیز عضو هیئت مدیره لاینز اصفهان شد. پس از حضورش در تهران به عضویت هیئت مدیره باشگاه لاینز تهران آریا درآمد و بعد دبیر (۱۹۶۷–۱۹۷۰) باشگاه و سپس رئیس آنجا شد. او در سال ۱۳۵۳ش. به عنوان رئیس لاینز بین المللی منطقه ایران انتخاب شد. احمدی برای فعالیت هایش در باشگاه لاینز، از سوی باشگاه لاینز، عالی ترین نشان عضویت (کلیدطلایی) دریافت کرد.
محمود کاشفی(۱۳۰۲ تهران-) وزیر مشاور و دبیرکل شورای عالی اداری کشور و معاون نخست وزیر در دولت هویدا بود. محمود کاشفی در سال ۱۳۰۲ در تهران به دنیا آمد و پس از اتمام تحصیلات دوران مقدماتی به دانشکده حقوق دانشگاه تهران رفته سپس در پاریس موفق به اخذ مدرک دکترای حقوق شد. ولی پس از بازگشت به ایران در وزارت دارای مشغول به کار گردید و مشاغلی مانند ریاست اداره کل بهبود امور اداری، مدیر کل بازنشستگی، پیشکار دارایی خراسان، مدیر کل وصول تهران، سرپرست آموزشگاه عالی دارایی، عضو شورای عالی مالیاتی و خزانه دار کل و معاون وزارت دارایی را بر عهده داشت. او در سال ۱۳۵۳ به سمت معاون نخست وزیر و دبیرکل شورای عالی اداری کشور منصوب شد و تا سال ۱۳۵۴ در این سمت باقی ماند.
حسین تدین(۱۳۰۱تهران-) معاون نخست وزیر در دوران هویدا و رئیس دفتر طرح ها و بررسی ها بود. حسین تدین در سال ۱۳۰۱ در اصفهان بخ دنیا آمد و پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در اصفهان به تهران آمده و تحصیلات متوسطه و مدرک حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه تهران را اخذ کرد. وی سپس به آلمان رفته و توانست دکترای علوم سیاسی اقتصادی را از دانشگاه «توبنیگن» آلمان دریافت نماید. او سپس به ایران برگشته و از سال ۱۳۲۰ در وزارت دارایی مشغول به کار شد و به سمت هایی مانند: رئیس دفتر طرح ها و بررسی ها، مشاور اقتصادی نخست وزیر، معاون نخست وزیر رسید. او از کابینه دو تا چهارم هویدا معاونت نخست وزیری را بر عهده داشت. او از اعضای مؤسس کانون مترقی بود. معاون جدید نخست وزیر در سال ۱۳۲۰ در وزارت دارایی به خدمت دولت درآمد و آخرین سمت وی مشاور اقتصادی نخست وزیر بود.
باشگاه ورزشی بلو استار یک باشگاه فوتبال حرفه ای سری لانکایی مستقر در کالوتارا است. این باشگاه در سوپر لیگ سری لانکا رقابت می کند.
سپهبد قاسم خزاعی(۱۲۹۴ تهران- ۱۳۷۸ تهران) فرمانده دانشکدهٔ افسری، ریاست دانشگاه پدافند ملی، ریاست اداره پنجم ستاد بزرگ ارتشتاران و معاون نخست وزیر از سال ۱۳۵۶ تا پایان دوران سلطنت در ایران بود. قاسم خزاعی در سال ۱۲۹۴ در تهران به دنیا آمد پدرش سرلشکر حسین خزاعی از امرای ارتش بود. وی نیز مانند پدر وارد حرفه نظامی شده و در سال ۱۳۱۳ پس از اخذ دیپلم وارد دانشکده افسر شد. پس از اتمام دانشکده افسری در سال ۱۳۱۵ به دانشکده حقوق دانشگاه تهران رفته و سپس به دانشگاه جنگ رفته و از آنجا هم فارغ التحصیل شد. او در ارتش مشاغلی مانند فرمانده مرکز توپخانه در اصفهان، فرمانده دانشکدهٔ افسری، ریاست دانشگاه پدافند ملی (با دره سپهبدی در سال ۱۳۴۵)، ریاست اداره پنجم ستاد بزرگ ارتشتاران (اداره دارایی) را برعهد گرفت. او در سال ۱۳۵۶ به عنوان رئیس سازمان آمادگی ملی و بسیج غیرنظامی منصوب شده و تا پیروزی انقلاب ۵۷ در این سمت باقی ماند. او پس از انقلاب نیز به همکاری با انقلابیون پرداخته و در سال ۱۳۵۸ به همراه سپهبد هوایی بازنشسته عبدالله شاپور آذربرزین به پیشنهاد وزیر دفاع وقت مصطفی چمران به عضویت شورای عالی دفاع و امنیت ملی منصوب و فعالیت کر
د. خزاعی در زمستان ۱۳۷۸ در تهران درگذشت.
باشگاه فوتبال تایلند توباکو مونوپولی که معمولا به عنوان باشگاه فوتبال تی تی ام شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال منحل شده تایلندی بود که در ابتدا در بانکوک مستقر بود. این باشگاه که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد، یکی از قدیمی ترین باشگاه های تایلند بود. بزرگترین دستاورد آنها کسب عنوان قهرمانی لیگ برتر تایلند در سال ۲۰۰۵ بود. این باشگاه از سال ۲۰۰۹ دستخوش چندین تغییر نام و جابجایی شد: ابتدا به باشگاه فوتبال تی تی ام ساموت ساکون، سپس برای فصل ۲۰۱۰ به باشگاه فوتبال تی تی ام پیچیت، و پس از آن تیم به استان شمالی منتقل شد. در سال ۲۰۱۲، این باشگاه بار دیگر به چیانگ مای نقل مکان کرد و با نام باشگاه فوتبال تی تی ام چیانگ مای شناخته شد. در سال ۲۰۱۳، آنها به لوپبوری نقل مکان کردند، سپس در سال ۲۰۱۴ به خانه اصلی خود، بانکوک، بازگشتند. در سال ۲۰۱۵، آنها نوزدهم شدند و به لیگ منطقه ای سقوط کردند. این باشگاه در سال ۲۰۱۵ منحل شد.
ساهاک میرزویی بازیان (بازیکیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تاریخ نگار ادبی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۴ در به دنیا آمد و از (۱۹۳۶) فارغ التحصیل شد. وی در های فیلم، و دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی عضو (۱۹۳۹) بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۵ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
باشگاه فوتبال مشعل مبارک یک باشگاه فوتبال حرفه ای ازبکستانی مستقر در مبارک است.
باشگاه فوتبال لونگ آن که به سادگی با نام لونگ آن شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در لونگ آن، ویتنام مستقر است و در وی لیگ ۲ رقابت می کند.
سوادا آلکساندری باکونتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک پزشک و فیزیولوژیست اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۰ اوت ۱۹۲۵ در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۵۰) فارغ التحصیل شد. آکسل باکونتس پدر وی بود. وی در فعالیت می کرد. وی عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۶۸) بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۵) شده است. وی در ۳۱ مهٔ ۱۹۸۳ در سن ۵۷ سالگی در ایروان درگذشت.
زاکار گئورگی باشینجافیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک اقتصاددان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در تفلیس به دنیا آمد و از (۱۹۱۷)، دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۳) و انجمن استادهای سرخ (۱۹۳۳) فارغ التحصیل شد. گوروگ باشینجاقیان پدر و برادر وی بودند. وی در دانشگاه دولتی ایروان، و دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۶) و نشان لنین شده است. وی در ۲ مارس ۱۹۷۱ در سن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42192655&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-20T19:22:44Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;انتقال از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42262394&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; یکاترینا دمیترئونا بلاواتسکایا (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک چشم پزشک اهل روسیه بود. زندگی نامه. در ۲۰ نوامبر ۱۹۱۱ در اردهان به دنیا آمد و از (۱۹۴۳) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۳) شده است.
هاروتیون بارقامی بویاخچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک همه گیرشناس، دامپزشک و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۵ نوامبر ۱۹۰۷ در واغارشاپات به دنیا آمد و از انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان (۱۹۳۵) فارغ التحصیل شد. وی در انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۸ مارس ۱۹۹۰ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت و در واغارشاپات به خاک سپرده شد.
سورن مکرتچی گالستیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک جراح و پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۱۰ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) و پزشک شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۶ مارس ۲۰۰۰ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
آرتسرونی مارتیروسی گاسپاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی دان و مهندس اهل ارمنستان بود. بین سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۰ ریاست دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در در وان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان، انستیتو شیمی آلی ظریف و دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فعالیت می کرد. وی عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۶۸) بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۸)، نشان برجسته افتخار، جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۴۶)، جایزه استالین نشان لنین شده است. وی در ۹ ژانویهٔ ۱۹۹۴ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
دانشگاه احمدآباد یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی، غیرانتفاعی است که در گجرات، هند واقع شده است. این دانشگاه که در سال ۲۰۰۹ توسط انجمن آموزش احمدآباد تأسیس شد، شامل شش مدرسه و ده مرکز است. این دانشگاه یک آموزش آزاداندیش در دسترس قرار می دهد که بر یادگیری میان رشته ای، تفکرات پژوهشی و یادگیری تجربی متمرکز است. دانشگاه احمدآباد برنامه های متنوعی در حوزه های علوم انسانی، هنر، علوم طبیعی، علوم اجتماعی، مهندسی و مدیریت ارائه می دهد.
نبرد صنعا (۲۰۱۴)، نبردی بود که پیشروی حوثی ها به صنعا، پایتخت یمن، را رقم زد و موجب آغاز تصرف مسلحانه دولت، طی ماه های بعد شد. درگیری ها در ۹ سپتامبر ۲۰۱۴ آغاز شد، زمانی که معترضان طرفدار حوثی ها به فرماندهی عبدالملک حوثی به سمت دفتر کابینه راهپیمایی کردند و مورد تیراندازی نیروهای امنیتی قرار گرفتند که منجر به کشته شدن هفت نفر شد. این درگیری ها در ۱۸ سپتامبر، زمانی که ۴۰ نفر در درگیری مسلحانه بین حوثی ها به رهبری فرمانده نظامی محمد علی حوثی و هواداران حزب تندروی سنی الاصلاح، درحالی که که حوثی ها سعی در تصرف تلویزیون یمن داشتند، کشته شدند و در ۱۹ سپتامبر، با بیش از ۶۰ کشته در درگیری بین شبه نظامیان حوثی و ارتش و پلیس در شمال صنعا، تشدید شد. در نهایت تا ۲۱ سپتامبر، حوثی ها، مقر دولت را تصرف کرده و سقوط صنعا را رقم زدند.
فرمان مخفی امپراتوری بوگو یا دستور محرمانه امپراتوری بوگو، رویدادی بود که در آن امپراتور کومی شخصاً در روز ۸ از ماه هشتم ۱۸۵۸ قمری (۱۴ سپتامبر ۱۸۵۸) یک فرمان امپراتوری را به قلمرو میتو اعطا کرد و به آنها دستور داد تا دولت شوگون سالاری را پس از امضای پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن بدون تحریم امپراتوری اصلاح کنند. این فرمان بدون طی مراحل رسمی (بازدید کانپاکو کوجو هیساتادا) اعطا شد. این فرمان امپراتوری همچنین در ۱۰ اوت، دو روز پس از خاندان میتو، از طریق اوکوبو کازوئو، مقام دربار امپراتوری، به شوگون سالاری ابلاغ شد. سپس نسخه هایی از آن توسط خانواده های نایب السلطنه (کانپاکو) و سایر افراد برای دایمیوهای قدرتمند ارسال شد. نکته قابل توجه این بود این فرمان که ابتدا به قلمرو میتو صادر شد و شوگون سالاری را برخلاف رویه دور زد. شوگون سالاری خواستار بازگرداندن فرمان امپراتوری شد، اما در ماه سپتامبر، برخی از سامورایی ها و شهروندان قلمرو با این امر مخالفت کردند. زمینه. زمانی قرار بود مذاکرات تجاری با سرکنسول آمریکا، هریس، انجام شود، شوگون سالاری از امپراتور کومی درخواست مجوز امپراتوری برای امضای پیمان دوستی و ت
جارت بین ایالات متحده و ژاپن کرد. با این حال، امپراتور کومی تصمیم گرفت این درخواست را به تعویق بیندازد. بی سابقه بود که دربار امپراتوری به درخواست شوگون سالاری پاسخ ندهد. شوگون سالاری که توسط هریس برای امضا تحت فشار قرار گرفته بود، پیمان را بدون مجوز امپراتوری امضا کرد. کومی چنان خشمگین شد که شروع به درخواست اخراج خارجی ها کرد. در هشتم ژوئیه، سه روز پس از آنکه توکوگاوا ناری آکی و ماتسودایرا شونگاکو از میتو به دلیل «ورود بی موقع به قلعه» مجازات شدند، ایی نائوسوکه سمت جدیدی به نام گایکوکو بوگیو «قاضی امور خارجه» ایجاد کرد، سمتی که می توان گفت در دفاع ساحلی و امور خارجه تخصص دارد، و میزونو تادانوری، ناگای هیساشی، اینوئه کیونائو، هوری توشیهیرو و ایواسه را به عنوان قاضی امور خارجه منصوب کرد. همه آنها از رفقای ایواسه و از اعضای جناح هیتوتسوباشی بودند. هیچ کس در میان معتمدان ایی یا جناح نانکی نبود که دیپلماسی را درک کند، اما توانایی شگفت انگیز ایی در انجام چنین اقداماتی مشهود بود. قاضی شدن، بالاترین مقام اداری، برای همه یک ترفیع بود. به زبان امروزی، مانند «ارتقاء به معاون وزیر» است. ایواسه تاداناری رتبه اش ارتقا یاف
ته بود. حداقل حقوق تضمین شده برای یک قاضی ۲۰۰۰ ککو بود. ایواسه به یک هاتاموتوی بزرگ با حقوق ۲۰۰۰ ککو و ۲۰۰ ریو تبدیل شد. با این سیستم، شوگون سالاری پیمان پنج کشور آنسی را یکجا منعقد کرد. ایواسه پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن را در ۱۹ ژوئن ۱۸۵۸ امضا کرد، سپس در ۸ ژوئیه سمت قاضی امور خارجه را بر عهده گرفت. دو روز بعد، در ۱۰ ژوئیه، او پیمان دوستی و تجارت بین هلند و ژاپن را امضا کرد، سال بعد در ۱۱ ژوئیه، و پیمان دوستی و تجارت بین بریتانیا و ژاپن را در ۱۸ ژوئیه امضا کرد. سپس در ۳ سپتامبر پیمان دوستی و تجارت بین فرانسه و ژاپن را امضا کرد و دو روز بعد در ۵ سپتامبر به مقام ساکوجی-بوگیو تنزل مقام یافت. حتی اگر هیچ اتفاقی نمی افتاد، ممکن بود ایواسه تاداناری بلافاصله تنزل مقام یابد. با این حال، در ۸ اوت (۱۴ سپتامبر ۱۸۵۸)، یک ماه پس از تأسیس قاضی خارجی، اتفاق باورنکردنی رخ داد. دربار امپراتوری فرمان امپراتوری را به قلمرو میتو اعطا کرد. این فرمان به اصطلاح «فرمان امپراتوری مخفی بوگو» است. بررسی اجمالی. در آخرین روزهای شوگون سالاری توکوگاوا، در پنجمین سال دوره آنسی (۱۸۵۸)، دربار امپراتوری فرمانی امپراتوری برای
اخراج خارجی ها به توکوگاوا ناری آکی، ارباب سابق قلمرو میتو، صادر کرد. هنگامی که روابط بین شوگون سالاری، به نمایندگی شوگون توکوگاوا ایه سادا و مشاور ارشد ایی نائوسوکه و دربار امپراتوری، به نمایندگی امپراتور کومی و نایب السلطنه کوجو هیساتادا، بر سر موضوع تصویب معاهده و جانشینی شوگون رو به وخامت گذاشت، سامورایی قلمرو میتو، اوکای کیچیزائمون تومونوبو و سامورایی قلمرو ساتسوما، کوساکابه ایساجیرو، که اعضای جناح هیتوتسوباشی بودند، سعی کردند وزیر چپ، کونوئه تاداهیرو، را متقاعد کنند که توکوگاوا ناری آکی را به اخراج خارجی ها متقاعد کند. در ۷ اوت، دربار امپراتوری تصمیم گرفت نه تنها فرمان امپراتوری را به قلمرو میتو، بلکه به شوگون سالاری نیز صادر کند و روز بعد، فرمان امپراتوری به میتو به اوکای داده شد تا به سایر قلمروها ابلاغ شود و فرمان امپراتوری به شوگون سالاری نیز در دهم اوت صادر شد. در شوگون سالاری، مقام ارشد مانابه آکیکاتسو و دیگران به قلمرو میتو دستور دادند تا از انتقال پیام جلوگیری کنند و ضمن اعزام مانابه به کیوتو برای تفسیر پیمان و ترویج اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری، پاکسازی آنسی را انجام دادند. در میتو، بی
ن کسانی که از دربار امپراتوری (جناح رادیکال طرفدار امپراتوری و جناح طرفدار ژاپن) و کسانی که از شوگون سالاری حمایت می کردند، درگیری ایجاد شد و سال بعد، به درخواست شوگون سالاری، دربار امپراتوری فرمانی برای بازگرداندن فرمان امپراتوری به قلمرو میتو صادر کرد. این دستور برای بازگرداندن فرمان، اوضاع را پیچیده تر کرد و رونین های میتو تا جایی پیش رفتند که منجر به ترور ایی نائوسوکه در بیرون دروازه ساکورادامون شد (حادثه دروازه ساکورادامون). با این حال، پس از مرگ توکوگاوا ناری آکی بر اثر بیماری، در ژوئن ۱۸۶۲، اوهارا شیگه نوری، فرستاده امپراتوری، به ادو فرستاده شد تا در مورد سه سیاست به شوگون سالاری مشاوره دهد: رهبری مشترک توسط دربار و شوگون سالاری (اتحاد بین دربار امپراتوری و شوگون سالاری)، اخراج کامل بیگانگان و کمک به هیتوتسوباشی یوشینوبو به عنوان سرپرست شوگون. مشاور ارشد، میزونو تادایوشی، از قلمرو میتو خواست که به جای بازگرداندن فرمان امپراتوری، آن را علنی کنند و دو قلمرو موافقت کردند که فرمان امپراتوری را بپذیرند و مسئله حل شد. نتایج. در ۵ سپتامبر ۱۸۵۸، ایواسه از سمت قاضی امور خارجه به قاضی ساخت و ساز تنزل مقام یافت.
سپس، حدود یک سال بعد، در اوت ۱۸۵۸، او از سمت خود به عنوان قاضی ساخت و ساز برکنار و در پاکسازی آنسی به «حبس دائم» محکوم شد. در آن زمان، یاسوشیما تاتواکی از قلمرو میتو و هاشیموتو سانای از قلمرو فوکوئی به اعدام محکوم شدند. دربار امپراتوری که بدون هیچ ملاحظه ای به قلمرو میتو فرمان امپراتوری محرمانه ای داده بود، به طور قابل درکی متزلزل شد. دربار امپراتوری با تأیید انعقاد پیمان ژاپن و آمریکا، به شوگون سالاری حکم امپراتوری اعطا کرد و اظهار داشت که «تردیدهای امپراتور برطرف شده است» و «سیاست انزوای ملی و اخراج خارجی ها به تعویق خواهد افتاد.» این یک واقعیت تاریخی بسیار مهم در مورد تاریخ پایان دوره ادو است. شوگون سالاری از قلمرو میتو خواست تا فرمان امپراتوری را به شوگون سالاری بازگرداند و در دسامبر سال ششم آنسی، دربار امپراتوری نیز به قلمرو میتو دستور داد تا آن را به شوگون سالاری بازگرداند، اما جناح افراطی درون قلمرو (که بعدها به حزب تنگو معروف شد) از این امر پیروی نکرد و یک درگیری داخلی خونین بین قلمرو و حزب شوسی (شوسیتو 諸生党 しょせいとう) آغاز شد که به دنبال اتخاذ سیاست همکاری با شوگون سالاری بود. در نتیجه این درگیری، افراط
گرایان از قلمرو خود فرار کردند و وارد ادو شدند، جایی که باعث حمله تروریستی معروف به «حادثه ساکورادامون» شدند. دولت جدید ساتسوما-چوشو نیاز داشت «وانمود کند» که «کارآفرین» و «روشنفکر» است. آنها تاریخی نوشتند که به نظر می رسید این آنهار بودند که «کشور را گشوده اند»، نه تنها دستاوردهای مقام های شوگون سالاری با حساسیت مدرن که از «دوران مدرن توکوگاوا» حمایت می کردند را پنهان کردند، بلکه وجود «دوران مدرن توکوگاوا» را نیز از بین بردند. پاکسازی آنسی. نکته قابل توجه این بود این فرمان که ابتدا به قلمرو میتو صادر شد و شوگون سالاری را برخلاف رویه دور زد. شوگون سالاری خواستار بازگرداندن فرمان امپراتوری شد، اما در ماه سپتامبر، برخی از سامورایی ها و شهروندان قلمرو با این امر مخالفت کردند و به طور دسته جمعی از میتو به ادو رفتند و بیش از ۱۰۰۰ نفر در شهر ماتسودو، چیبا در استان چیبا جمع شدند. درست زمانی که سرانجام آشوب فروکش کرد، خبر رسید که اوگای کیچیزائمون، سرپرست کیوتوی قلمرو میتو، و پسرش توسط کیوتو ماچی-بوگیو (دفتر قاضی کیوتو) بازداشت شده اند. این آغاز پاکسازی آنسی بود. در پاسخ به این تحولات، هزاران سامورایی و شهروند از قلمر
و میتو بار دیگر به سمت ادو حرکت کردند. توکوگاوا ناری آکی، ارباب سابق قلمرو میتو و پدر شوگون پانزدهم و پسرش توکوگاوا یوشی آتسو نه تنها نامه ای دستورالعمل صادر کردند و سعی در آرام کردن جنبش داشتند، بلکه در اوت ۱۸۵۹ (آنسی ۶) کانه موتو ماگوجیرو را که در مرکز جنبش بود، توبیخ کردند. در این میان، در ۲۷ اوت همان سال، مجازات ناری آکی، یوشی آتسو و دیگران تعیین شد. مجازات ها شدید بودند، ناری آکی در میتو تحت بازداشت خانگی دائمی قرار گرفت، یوشی آتسو بازداشت شد، شوگون بعدی توکوگاوا یوشینوبو بازنشسته و در بازداشت خانگی قرار گرفت، إجیما تاته واکی ، خادم ارشد، مجبور به انجام سپوکو با شمشیر خود شد و اوگای کیچیزائمون و چینونه ایونوسوکه به اعدام محکوم شدند.