Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژنیا مکرتومیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه تربیتی دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. وی نوه آروس وسکانیان بود. وی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۶ در سن ۶۸ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "حیاط ما" (قسمت دوم)، سریال باحال اشاره کرد.
آناهید سرگئی ملکومیان (؛ ؛ زادهٔ ) اقتصاددان و استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲ نوامبر ۱۹۵۹ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان (۱۹۸۰) فارغ التحصیل گشت. وی دختر می باشد. میکائیل ملکومیان
نکتار باژبهوک-ملیکیان (؛ - ) معمار اهل ارمنستان بود. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی با نام اصلی نکتار خوجامیریان در ۲۷ مهٔ ۱۸۹۵ در آگولیس پایین به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان فارغ التحصیل گشت. همسر وی بود. از ۱۹۳۶ عضو اتحادیه معماران ارمنستان بود. وی در ۱۹۴۹ در سن ۵۴ سالگی در ایروان درگذشت.
هریپسیمه هنریکی موکاتاسیان (؛ ؛ ) پزشک زایمان و پزشک زنان اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۷) فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال طلای انستیتو بیوگرافی آمریکا و عنوان زن سال (۲۰۰۰) شد.
مری ماکاریان (؛ ؛ ) یک بازیگر و مجری تلویزیون اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۲ اوت ۱۹۸۵ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فارغ التحصیل شد.
روزانا روبنی مانوکیان (؛ ؛ زادهٔ ) برزشناسی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ در ایروان به دنیا آمد وی دختر روبن مانوکیان بود. وی از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان (۱۹۷۱) فارغ التحصیل گشت.
مانانا سرگئی ملکومیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۶ به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف (۱۹۸۸) فارغ التحصیل شد. پیوند به بیرون.
هغینه ملیک-هایگازیان (؛ زادهٔ - درگذشته)، نویسنده و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۷۴ در شوشی به دنیا آمد . وی از خویشاوندان هوهانس تومانیان بود و عضو بود. وی در ۱۹۶۸ در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
لاریسا هراندی مناتساکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) منتقد ادبی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۳۷ در کیروواکان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۰) فارغ التحصیل گشت. وی در (۱۹۶۱-۱۹۶۳)، (۱۹۶۶–۱۹۷۰) و دانشگاه دولتی ایروان (۲۰۱۶–۱۹۷۱) فعالیت کرده است. وی در ۷ ژانویه ۲۰۱۸ در سن ۸۰ سالگی در وانادزور درگذشت. جستارهای وابسته. فهرست نویسندگان ارمنی
لائورا گورگنی مورادیان (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۳ اکتبر ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۲) فارغ التحصیل گشت. وی از ۱۹۶۹ در و از ۱۹۹۵ در انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان ۱۹۹۵
لیلیت موسیسیان (؛ ؛ ) کارگردان، تدوینگر و فیلم نامه نویس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۹۸۹ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ التحصیل گشت.
آناهید گابریلیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۵ مارس ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ التحصیل شد.
آرمیدا سارگسی گابریلیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۶ ژانویه ۱۹۴۷ در خناتساخ به دنیا آمد . وی از ۱۹۶۸ در فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری قره باغ کوهستانی شده است.
لیوبا گاسپاریان (؛ زاده ) یک معمار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۹ مارس ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۷۵) فارغ التحصیل گشت. از ۱۹۸۵ عضو اتحادیه معماران ارمنستان است. وی در دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان (از ۲۰۰۷) و دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان () فعالیت کرده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41750330&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-11T15:15:35Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;انتقال از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42212217&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; شوغاکات ملیک-گالستیان (؛ ؛ زادهٔ ) رقصنده، بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. او در ۱۶ مه ۱۹۸۸ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان (۲۰۱۰ و ۲۰۱۲) و دانشگاه هنر زوریخ (۲۰۱۸) فارغ التحصیل گشت. و پدر برادر و او می باشند. شوغاکات در فعالیت می کند.
گوهار آشوتی گالستیان (؛ زادهٔ )، شاعر، نثرنویس و مترجم اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۶ مه ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۸۲–۱۹۸۷) فارغ التحصیل گشت. از سال ۲۰۰۴ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است. وی در موزه هنر و ادبیات چارنتس (از ۱۹۹۷) فعالیت کرده است.
شعبی () یا چابی موسیقی سنتی الجزیره است که توسط الحاج محمد العنقا به صورت رسمی درآمده است، و در اصطلاح «عامیانه» به آهنگ عامه پسند اشاره دارد. موسیقی سنتی الجزایر غنی از آداب و رسوم و سنت ها محسوب می شود و با ملودی های زیبا و شگفت انگیز خود، نمایانگر مردم است. موسیقی فولکلوریک «شعبی» بسیار محبوب است و اشعار آن معانی شاعرانه زیبایی دارند که تصویری از زندگی روزمره یا روان اجراکننده در الجزایر ارائه می دهند. موسیقی معروف به شعبی که در اصل از قصبه الجزایر آمده، به یک سنت جدید تعلق دارد. این سبک در دهه ۱۹۳۰ پدیدار شد و با الهام از سنت های آوازی موسیقی اندلس، مانند تواشیح، و با استفاده از مدها و ریتم های آن، تا به امروز محبوب مانده است. شعبی به معنای «مردمی» است و قطعاً موسیقی مردم است، حتی در کشوری که موسیقی رای حرف اول و آخر را می زند. یک آهنگ معمولی شامل آوازهای حزن انگیز عربی-بربری است که در پس زمینه ارکستری متشکل از دوازده نوازنده قرار دارد، و ویولن ها و ماندولین ها با ملودی پیانو و ضربات سازهای کوبه ای هماهنگ می شوند. شعبی بخشی از موسیقی عمیقاً سنتی است و اشعار آن اغلب حاوی پیام اخلاقی قوی است. در ابتدا شعبی
یک ژانر پرجنجال بود و پشت درهای بسته یا در مکان های خاصی به نام «محچاچات» (خلوت گاه های کانابیس) رونق داشت، جایی که طرفداران این موسیقی برای نوشیدن قهوه، چای یا سیگار کشیدن به آن جا می رفتند. در اواخر دهه ۱۹۵۰ این موسیقی به موسیقی مردم تبدیل شده بود و در عروسی ها و جشنواره های مذهبی نواخته می شد. از جمله نمایندگان اصلی شعبی می توان به خواننده ساکن وهران، لیلی لباسّی، الحاج محمد العنقا پدر شعبی، و دحمان الحراشی سراینده ترانه کلاسیک مهاجرت «یا رایح» اشاره کرد. در سال ۲۰۱۱ سافینز بوسبیا مستندی درباره موسیقی شعبی کارگردانی کرد. برای ساخت این مستند بیش از هفت سال طول کشید تا اعضای یهودی و مسلمان یک گروه حبشی از الجزایر استعماری معروف به ال گوستو گرد هم آیند. ویژگی های موسیقی شعبی. آنچه شعبی الجزایری را متمایز می کند، صداها و اشعاری است که خاطرات غم انگیز گذشته، احساسات دلگرم کننده و یا عاشقانه، اوقات خوش با دوستان و خاطرات را در پس زمینه ای زیبا از الجزایر نشان می دهد. این موسیقی واقعیت زندگی را توصیف می کند و حتی شامل داستان ها و حکایت هایی مانند داستان های پیامبر اسلام و روایت های مذهبی می شود. کلمات تصاویر شگفت
انگیزی خلق می کنند. امروزه صدها خواننده از موسیقی رای که در سراسر جهان شنیده می شود، الهام می گیرند.
ماغوالا گئورگوا (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی ماغوالا ساهاکیان () در ۵ دسامبر در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی تفلیس فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد. وی در ۲۰۱۹ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-11T04:36:37Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41750420&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ترزا گئورگیان (؛ زادهٔ ) خواننده، اپرا سوپرانو اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۸۸ به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت.
ماریانا نُرایری گئورگیان (؛ ) موسیقی دان و نوازنده ساز قانون اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۵ نوامبر ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت.
آرمینه گریگوریان (؛ ؛ ) یک خواننده و بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۵ ژوئن ۱۹۶۸ در به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان (۱۹۸۷) فارغ التحصیل شد. فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان، تئاتر کمدی موزیکال پارونیان و فعالیت کرده است.
آناهید آلکساندری گیراگوسیان (؛ ؛ ) یک بازیگر، خواننده و مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.. زندگی نامه. وی در ۲۸ آوریل ۱۹۹۰ در کیروواکان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ التحصیل شد. وی در (از ۲۰۰۷) و شانت تی وی () فعالیت کرده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "در شهر" ()، "در ارتش" () ، برای شرف (۲۰۲۰) اشاره کرد.
سیرانوهی هایکازی گغامیان (؛ زادهٔ ) نویسنده، تاریخ نگار هنر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۰ ژانویه ۱۹۵۲ در کاماریس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد.
سوتلانا واغیناک گورگنیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک، و قلب شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ آوریل ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۶۳) فارغ التحصیل گشت.
افسانه آفرینش ماندِی ، اسطوره آفرینش ماندینکاها در جنوب مالی است. روایت شفاهی. داستان از جایی شروع می شود که "مانگالا"، خدای خالق، سعی می کند یک دانه ی "بالازا" (از سرده آکاسیا) بسازد اما موفق نمی شود. سپس او دو دانه چمن غاز از انواع مختلف ساخت که مردم قبیله کیتا در میان ماندینکا آن را «تخم جهان در دو قسمت دوقلو که قرار بود تولید مثل کنند» می نامند. سپس مانگالا سه جفت دانه دیگر ساخت و هر جفت به چهار عنصر، چهار جهت، به عنوان گوشه هایی در چارچوب خلقت جهان تبدیل شدند. او این را به شکل یک دانه گل ختمی تا کرد. جفت های دوقلوی دانه ها، که به عنوان جنس مخالف دیده می شوند، به عنوان "تخم" یا "جفت جهان" شناخته می شوند. این تخم دو جفت دوقلوی دیگر، یکی نر و یکی ماده، را در خود جای داده بود که نمونه اولیه انسان ها بودند. دوقلوها. در میان آن ها "پمبا" بود که آرزوی تسلط داشت و بنابراین زودتر از موعد تخم را ترک کرد و تکه ای از جفت خود را پاره کرد. پمبا در فضا سقوط کرد و جفت پاره شده اش به زمین تبدیل شد. از آن جا که او تخم را زودتر از موعد رها کرد، زمینی که از این تکه تشکیل شد، خشک و بایر بود و هیچ فایده ای برای پمبا نداشت. بن
ابراین پمبا سعی کرد به تخم برگردد، به قل دیگرش و جایگاهش در بقیه جفت ملحق شود. اما پیدایش نکرد؛ مانگالا جفت باقی مانده را به خورشید تبدیل کرده بود. بنابراین پمبا دانه های نر را از ترقوه مانگالا دزدید و آن ها را به زمین بایر برد و در آن جا کاشت. فقط یکی از آن ها می توانست در زمین خشک جوانه بزند، یک دانه نر از جنس الئوسین که در خون جفت رشد می کرد. اما از آن جا که پمبا دانه را دزدیده بود و دانه در جفت خود پمبا جوانه زد، زمین نجس شد و دانه الوزین قرمز شد. فارو، دوقلوی نر دیگر، که به شکل ماهی های دوقلو درآمده بود، برای کفاره دادن برای پمبا و تطهیر زمین قربانی شد. فارو به شصت تکه تقسیم شد که هر تکه به زمین افتاد و تبدیل به درخت شد. مانگالا فارو را به زندگی بازگرداند و به او شکل یک انسان داد و او را در کشتی ای که از جفتش ساخته شده بود، به زمین فرستاد. با او چهار جفت دوقلوی نر و چهار جفت دوقلوی ماده به دنیا آمدند که اجداد اصلی بشر شدند و همگی از جفت فارو ساخته شدند. کشتی همچنین تمام حیوانات و گیاهان را در خود جای داده بود که نیروی حیات نر و ماده را نیز حمل می کردند. سوراکاتا پس از آن اولین طبل مقدس ساخته شده از جمجمه
قربانی شده فارو را به صدا درآورد و آن را برای آمدن باران نواخت. وقتی باران نبارید، آهنگر اجدادی به زمین آمد و با چکش خود به سنگی کوبید و سپس باران آمد. فارو تمام جهانی را که بشر از نوادگان تخم های اولیه مانگالا می شناسد، خلق کرده است. او باعث شد که زمین به سیل بیفتد تا بذر ناپاک برادرش پمبا شسته شود. از این سیل، تنها نیکان نجات یافتند و در پناه کشتی فارو قرار گرفتند.
کارینا هاروتیونی گونداگسازیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۸ سپتامبر ۱۹۸۸ در مسکو به دنیا آمد و از (۲۰۱۱) فارغ التحصیل شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-11T05:55:39Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;BasilLeaf&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;BasilLeaf صفحهٔ شهرستان دونگنینگ (هیلونگ جیانگ) را به دونگ نینگ منتقل کرد: اصلاح نام&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41750819&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
کارینه گغامی گیراگوسیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۰۴ تا تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۱سمت ریاست کمیته مدیریت اموال دولتی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت --&gt;. زندگی نامه. در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچنین نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
نائیرا لوریکی گیورجینیان (؛ ؛ ) موسیقی شناس، رهبر گروه کر و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۱ در باکو به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی در مرکز ملی زیبایی شناسی هنریک ایگیتیان و فعالیت کرده است. وی برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۴) شد.
زوبیدا سنیکی گغامیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) فعال فرهنگی و اجتماعی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۷ در آیگاوان به دنیا آمد و از انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان فارغ التحصیل گشت. پسر وی می باشد. وی عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود. وی برنده جوایزی همچون گواهی افتخاری شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان شد. وی در ۸ دسامبر ۲۰۲۰ در سن ۸۳ سالگی در واناشن درگذشت.
سرپوهی رافیکی گئورگیان (؛ ؛ ) کارشناس علوم پرورشی، روان شناس و استاد اهل ارمنستان است. از تاریخ ۲۰۲۲ تا کنون ریاست دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان را برعهده دارد. زندگی نامه. از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۸۹) فارغ التحصیل گشت.
بریتومارتیس (به یونانی: ; به ) الهه یونانی کوه ها، تورها و شکار بود که بیشتر در جزیره کرت پرستش می شد. او گاهی به عنوان یک نیمف توصیف می شد، اما بیشتر یکی یا هماهنگ با الهه های آرتمیس، آتنا و آفائیا در نظر گرفته می شد. او همچنین با نام های دیکتینا، دیکته، دیکتیمنا یا به عنوان دختر دیکتینا (Δίκτυννα) شناخته می شود. در قرن شانزدهم، ادموند اسپنسر در حماسه شوالیه ای خود به نام "«ملکه پریان"»، شخصیتی را که با دلاوری در رزم شناخته می شد، «بریتومارت» نامید. این امر بعدها منجر به ظهور چهره های «بریتومارت» در هنر و ادبیات بریتانیا شد. ریشه شناسی. به گفته سولینوس، نام «بریتومارتیس» از گویش ساکنان جزیره کرت گرفته شده است. او همچنین می گوید که نام او به معنی "virgo dulcis" یا «باکره شیرین» است. این احتمال وجود دارد که نام او به معنای دوشیزه «شیرین» یا «برکت» (βριτύς) نیز باشد، چرا که هسیخیوس اسکندریه، واژه کرتی βριτύ ("britý") را با واژه یونانی γλυκύ به معنای «شیرین» برابر دانسته است. دیگر پژوهشگران استدلال کرده اند که بریتومارتیس لقبی است که نام یا شخصیت الهه را آشکار نمی کند، در عوض استدلال می کنند که ممکن است یک نام غ
یرمذهبی باشد.
حکومت شوتوکو ، این یک سیاست حکومتیِ احیاگرانه و تحت حاکمیت غیرنظامیان بود که توسط آرای هاکوسکی، محقق کنفوسیوسی، در دوران شوگون های ششم و هفتم، توکوگاوا ایه نوبو و توکوگاوا ایه تسوگو، در شوگون سالاری ادو بین سال های ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۶ اجرا شد. او به بهانه احیای حکومت تحت حاکمیت شوگون پنجم، توکوگاوا تسونایوشی، ارزش پول را کاهش داد، تجارت را محدود کرد و اقتصاد و امور مالی را بدتر کرد. بررسی اجمالی. در دوره ادو، در زمان قدرت شوگون توکوگاوا ایه نوبو و شوگون توکوگاوا ایه تسوگو، عمدتاً در دوره شوتوکو، یک حکومت مدنی بود که توسط آرای هاکوسکی در راس آن اداره می شد. او امور مالی دولت را بازسازی کرد و سکه های طلا و نقره شوتوکو را منتشر کرد. حکومت شوتوکو نام رایج برای هفت سال شوگونی ششمین شوگون، توکوگاوا ایه نوبو، و هفتمین شوگون، توکوگاوا ایع تسوگو، است که از سال ۱۷۰۹ (هوی ۶) تا ۱۷۱۵ (شوتوکو ۵) در اواسط دوره ادو ادامه یافت. اینوبو با انتظارات بالایی از داخل و خارج از شوگون سالاری به مقام شوگونی رسید و برای اصلاح و لغو سیاست های شیطانی دوران قبل تلاش کرد و این کار را با لغو فرمان رفتار دلسوزانه با موجودات زنده آغاز کرد. او در ای
ن کار توسط پیشکارش مانابه آکیفوسا و مدرسش آرای هاکوسکی یاری می شد. مانند شوگون قبلی، سونایوشی، ایه نوبو به کنفوسیوسیسم اعتقاد داشت و با توصیه آرایی هاکوسکی، سیاست های او به شدت رنگ و بوی کنفوسیوسیسم داشت. همچنین، مانند دوره قبل، سیاست توسط شوگون و دستیاران نزدیکش رهبری می شد و نفوذ بزرگان ضعیف بود. با این حال، اگرچه حکومت او نیز به شدت تحت تأثیر کنفوسیوسیسم بود، در دوره قبل این حس قوی وجود داشت که اخلاق از طریق تهدید به مجازات اعمال می شود، همان طور که در مورد افراطی فرمان «نشان دادن شفقت به موجودات زنده» دیده می شود، در حالی که در مورد اینوبو، به ویژه با انعکاس نظرات شیرایشی، می توان این نگرش را خواند که خود حاکمان باید ابتدا در مورد موضع اخلاقی خود تأمل کنند و در عمل پیشگام شوند. برای مثال، وقتی نوبت به مقابله با قیام دهقانان در استان اچیگو در سال ۱۷۱۱ رسید، اینوبو نظر شیرایشی را پذیرفت که درخواست دهقانان باید با احساس والدین بودن برای مردم شنیده شود و او مقامات خونگرمی را برای پذیرش خواسته های دهقانان انتخاب کرد، که می توان آن را به عنوان بیانگر تلاش های او برای حکومت بر مردم با خیرخواهی دانست. حتی معرفی آ
یین های درباری، به نظر شیرایشی، تلاشی از سوی شوگون سالاری برای رهبری در ترویج آرمان نهایی آیین ها و موسیقی بود، اما اگر ردپای اجرای آنها را در حکومت شوگون سالاری قرار دهیم، آنگاه صرفاً یک تغییر جزئی بود. از آنجایی که سلطنت اینوبو تنها کمی بیش از سه سال به طول انجامید، تعداد سیاست های اساسی محدود بود، اما احیای سیستم کانجو گینمیاکو در سال ۱۹۱۲، از نظر تقویت و بهبود ساختارهای مالی و حکومتی، پیشگام اصلاحات کیوهو بود. در همین راستا، برکناری اوگیوارا شیگه هیده، دیکتاتور اداره حسابداری، از سمت خود به عنوان قاضی، که سرانجام پس از انتقاد شدید شیرایشی توسط اینوبو تأیید شد، نقطه عطفی در سیاست گذاری بود، اگرچه ارزیابی های قبلی از شیگه هیده تحت تأثیر مقاله شیرایشی در اوریتاکو شیبا نو کی قرار گرفته بود و صرفاً به این سؤال محدود می شد که آیا او خوب است یا بد یا توانمند. ارزیابی عینی تری در آینده مورد نیاز خواهد بود، اما در هر صورت، این اقدام نقطه عطفی در سیاست گذاری بود. بلافاصله پس از اینکه اینوبو به مقام شوگون رسید، شیگه هیده پیشنهاد داد که برای حل مشکلات مالی، پول رایج را دوباره ضرب کنند، اما پیشنهاد او به دلیل مخالفت ش
یرایشی رد شد. با این حال، شیگه هیده به طور یکجانبه به ضرب سکه های جدید ادامه داد. اگرچه این بازسازی در طول حیات اینوبو به ثمر ننشست، اما وصیت او مبنی بر بازگرداندن کیفیت پول به دوران آیه یاسو، به ستون عظیمی از حمایت از تلاش های شیرایشی برای اصلاح پول تبدیل شد. حتی پس از مرگ اینوبو در سال ۱۶۱۲، مآبی آکیفوسا و آرای هاکوسکی از شوگون جوان، ایتسوگو، حمایت کردند و در مرکز ترویج دولت شوگون سالاری باقی ماندند. با تکیه بر وصیت نامهٔ ایه نوبو، او برای بهبود واحد پول تلاش کرد و در سال ۱۵۷۱ موفق شد سکه های طلا و نقرهٔ شوتوکو را با همان کیفیت سکه های طلا و نقرهٔ کیچو ضرب کند. این امر تا حد زیادی با همکاری هاگیوارا یوشیماسا، که به عنوان حسابدار گینمیاکو (بازرس مالی) منصوب شده بود، و توصیه تانی چوئمون، تاجری از ساکای، امکان پذیر شد. با این حال، اصلاح و یکسان سازی پول بد باید به تدریج انجام می شد و در نهایت منجر به افزایش یک واحد پول به تعداد ارزها شد. این امر را می توان به دلیل فقدان قدرت سیاسی از سوی سنبو و شیرایشی برای ترویج این سیاست، و همچنین علاقه بازرگانان کامیگاتا به جلوگیری از هرج و مرج اقتصادی ناشی از تغییرات سریع
ارز دانست. در سال بعد، یعنی پانزدهمین سال، مقررات جدید مبادلات دریایی و کشتیرانی (شوتوکو شینری) در مورد تجارت با ناگاساکی صادر شد. این موضوع از زمان ایه نوبو نیز مورد توجه بوده است و هدف مورد نظر از محدودیت های تجاری، جلوگیری از خروج مقادیر زیادی طلا، نقره و مس به خارج از کشور، و همچنین سرکوب قاچاق و دزدی دریایی و کاهش فقر شهروندان ناگازاکی ناشی از کاهش تجارت بود. نکات اصلی این قانون شامل محدود کردن میزان تجارت، محدود کردن تعداد کشتی های بازدیدکننده به دو کشتی هلندی و ۳۰ کشتی چینی در سال، پرداخت مبلغ ثابت ۷۰٬۰۰۰ ریو به عنوان سود تجاری به شهروندان ناگازاکی و ارائه وام های پیش پرداخت به بازرگانان برای خرید کالاهای صادراتی بود. لازم است ذکر شود که پشت این محدودیت های تجاری، ابتکار شوگون سالاری برای تشویق تولید داخلی ابریشم خام، پارچه های ابریشمی و گیاهان دارویی بود که قبلاً کالاهای وارداتی عمده بودند. این اصلاحات، نشانه ای از تغییر قریب الوقوع در ماهیت و محتوای تجارت خارجی ژاپن بود. علاوه بر این، تلاش ها برای بهبود مدیریت قضایی، که حول محور هیوجوشو متمرکز شده بود، نیز دستاورد مهمی مرتبط با اصلاحات کیوهو بود. جلد
دوم کتاب «اوریتاکو شیبا نو کی» بخش عمده مقالات خود را به نمونه هایی اختصاص داده است که سستی و فساد در وظایف شوراها و دفاتر قضات در آن زمان را نشان می دهد. تأخیر در محاکمات و ناعادلانه بودن احکام جدی بود و شیرایشی تا جایی که می دانست از طریق شوگون و آکیفوسا سعی در اصلاح این موضوع داشت، اما تلاش های او محدودیت هایی داشت. پس از مرگ اینوبو، به تدریج کینه در میان نیروهای فودایی علیه آکیفوسا و شیرایشی آشکار شد و این دو مرد در درون شوگون سالاری منزوی شدند. مشاوران ارشد، که نمایندگان طایفه فودایی بودند، به نقص های مختلف ایده های شیرایشی اشاره کردند و شروع به عدم پذیرش آنها کردند. در مورد جلسات دادرسی در هیوجوشو، ظاهراً قضات سعی داشتند مطمئن شوند که آکیفوسا از این حوادث چیزی نمی شنود. در زمان اینوبو، رئیس دانشگاه، هایاشی نوبواتسو، که اقتدار سنتی او به عنوان یک نهاد رسمی دانشگاهی اغلب نادیده گرفته می شد، طرح های ضد شیرایشی خود را نیز آشکار کرد. متحد مالی شیرایشی، هاگیوارا یوشیماسا، نیز در سال ۱۷۱۶ به مقام کمتر مهم نینومارو روسوئی تنزل یافت. چنین درگیری هایی میان رده های بالا باعث رکود در دولت شوگون سالاری شد و فضایی ا
ز فساد را هم در داخل و هم در خارج از شوگون سالاری ایجاد کرد. در این شرایط، هفتمین شوگون، ایه تسوگو، در ۳۰ آوریل همان سال درگذشت و توکوگاوا یوشیمونه، ارباب قلمرو کیشو، به عنوان هشتمین شوگون منصوب شد و آکیفوسا و شیرایشی هر دو از مرکز حکومت شوگون سالاری برکنار شدند.
تاتئویک هراچی گریگوریان (؛ ؛ زادهٔ ) یک حقوق دان، وکیل و سیاستمدار اهل ارمنستان است . زندگی نامه. در ۱۹۸۷ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد.
سوتلانا آنتونی گولیانووا ؛ منتقد فیلم اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۳ آوریل ۱۹۳۸ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ التحصیل گشت. از ۱۹۷۶ عضو اتحادیه فیلمبرداران ارمنستان می باشد
آنا هراچیایی گریگوریان (؛ ؛ ) یک بازیگر, مدل و مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. وی در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۱ در رالته به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی در آتی وی، آرمنیا تی وی شانت تی وی فعالیت می کند گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دومینو (۲۰۱۵)، مدرسه طلایی (۲۰۱۸–۲۰۱۷)، اشاره کرد.
سیلوی گندم شیراز اولین سیلوی گندم استان فارس محسوب می شود که متعلق به دوره پهلوی بوده و تأثیر بسزایی در روند صنعتی شدن داشته و یادگاری از آغاز دوران مدرنیته، نظم و قانون در ایران است. این بنا جزو فهرست بلندترین ساختمان ها در شیراز می باشد. سیلوی گندم شیراز دارای 60 متر ارتفاع بوده و 7 طبقه دارد. علاوه بر قدمت، این بنا نخستین سازه دوره صنعتی شیراز است که اولین آسانسور در آن به کاررفته است. مصالح اصلی بنا نیز از بتن مسلح است که خود یکی دیگر از ارزشهای این اثر است. بتن مسلح یکی دیگر از دستاوردهای انقلاب صنعتی بوده و سیلوی شیراز جز اولین بناهایی است که در ایران با کمک این دستاورد ساخته و همچنان استوار و پابرجا مانده است. ظرفیت ذخیره سازی این سیلو ۱۶ هزار تن در سال بوده و در حال حاضر از انبارها و سایر فضاهای اداری آن استفاده می شود. موقعیت جغرافیایی. سیلوی گندم شیراز واقع در استان فارس، شهر شیراز، چهار راه حافظیه می باشد. این مکان در نزدیک حافظیه و بیمارستان دکتر میرحسینی قرار گرفته است. ثبت ملی. برج سیلوی گندم شیراز در ۵ دی ماه سال۱۳۹۷ به شماره ۳۲۱۸۰ به ثبت ملی رسیده است.
ایته یوو () یک شهرک در شهرستان ایلیشفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چلنج لیگ آسیا ۲۶–۲۰۲۵ دوازدهمین دوره رقابت های سطح سوم فوتبال باشگاهی قاره ای آسیا است که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) برگزار می شود و دومین فصل از زمان تغییر نام آن از جام پرزیدنت آسیا به چلنج لیگ آسیا است. این دومین نسخه از سال ۲۰۱۴ است، زیرا مسابقات در سال ۲۰۲۴ با فرمت اصلاح شده مجدداً معرفی شد. به تیم قهرمان در صورتی که قبلاً از طریق عملکرد داخلی خود جواز حضور را پیدا نکرده باشد، یک سهمیه مستقیم برای مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲ ۲۷–۲۰۲۶ داده می شود. سهمیه کشورها. سهمیه ها بر اساس رتبه بندی مسابقات باشگاهی که پس از پایان مسابقات فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۳ منتشر شد، به فدراسیون ها اختصاص داده می شود. برنامه مسابقات. برنامه مسابقات به شرح زیر است. مرحله مقدماتی. جدول رده بندی مرحله مقدماتی بر اساس سیدبندی هر تیم تعیین شد و تیمی که سیدبندی بالاتری داشت، میزبان مسابقه بود. تیم های یک انجمن نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. برندگان مرحله مقدماتی (پنج تیم از غرب و چهار تیم از شرق) به مرحله گروهی راه پیدا می کنند و به جمع ۱۱ تیم راه یافته مستقیم می پیوندند.
انتخابات سراسری در لسوتو بین روزهای ۲۷ تا ۲۹ مارس ۱۹۹۳ برگزار شد. این نخستین انتخابات سراسری پس از انتخابات منحل شدهٔ ۱۹۷۰ بود؛ انتخاباتی که نتایج آن از سوی حزب ملی باسوتو (BNP) باطل شد، چرا که این حزب در آن انتخابات شکست خورده و رقیبش کنگره باسوتولند (BCP) پیروز شده بود. از میان ۷۳۶٬۹۳۰ رأی دهندهٔ ثبت نام شده، ۵۳۲٬۶۷۸ رأی معتبر به صندوق ها ریخته شد. در این انتخابات، کنگره باسوتولند پیروزی قاطعانه ای به دست آورد و تمامی ۶۵ کرسی مجلس ملی را تصاحب کرد. پس از پیروزی حزب، نتسو موکهل، رهبر BCP، به عنوان نخست وزیر لسوتو انتخاب شد. = نتایج انتخابات = منابع. گزارش رسمی انتخابات ۱۹۹۳، کمیسیون انتخاباتی لسوتو داده های انتخاباتی IFES و African Elections Database