Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لشکر ۳۸ پیاده ولز () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. این لشکر در خلال جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم از یگان های عمل کننده در نبردها بود. لشکر ۳۸ پیاده نظام (ذخیره) ارتش بریتانیا در طول جنگ های جهانی اول و دوم فعال بود. در سال ۱۹۱۴، این لشکر به عنوان لشکر ۴۳ ارتش جدید هربرت کیچنر ارتقا یافت و در ابتدا قرار بود بخشی از سپاه ۵۰ هزار نفری ارتش ولز باشد که توسط دیوید لوید جورج پشتیبانی می شد. واگذاری سربازان ولزی به سایر یگان ها به این معنی بود که این مفهوم هرگز محقق نشد. لشکر ۴۳ در ۲۹ آوریل ۱۹۱۵ به لشکر ۳۸ (ولزی) تغییر نام داد و اواخر همان سال به فرانسه اعزام شد. این لشکر با شهرت ضعیفی وارد فرانسه شد و به عنوان یک یگان سیاسی آموزش ندیده و ضعیف رهبری می شد. این لشکر در روزهای اول نبرد سم با آتش روبرو شد، جایی که جنگل مامتز را با از دست دادن نزدیک به ۴۰۰۰ نفر تصرف کرد. این موقعیت مستحکم آلمان برای تسهیل مرحله بعدی حمله سم، یعنی نبرد بازنتین ریج، نیاز به حفظ داشت. با وجود تضمین هدف، اعتبار این لشکر به دلیل سوءتفاهم بین افسران ارشد به شدت آسیب دید. یک سال بع
د، این لشکر در نبرد پیلکم ریج، که آغازگر سومین نبرد ایپر بود، حمله ای موفقیت آمیز انجام داد. این اقدام، لشکر را در نظر سلسله مراتب بالای ارتش بریتانیا رسوا کرد. در سال ۱۹۱۸، در جریان حمله بهاری آلمان و حمله صد روزه متفقین، این لشکر به چندین موضع مستحکم آلمانی حمله کرد. این لشکر از رودخانه آنکر عبور کرد، خط هیندنبورگ و مواضع آلمان در رودخانه سله را شکست، به جنگ در مرز بلژیک پایان داد و یکی از واحدهای نخبه ارتش محسوب می شد. این لشکر پس از جنگ به عنوان بخشی از اشغال راینلند انتخاب نشد و طی چند ماه از خدمت خارج شد. این لشکر تا مارس ۱۹۱۹ از بین رفت. در مارس ۱۹۳۹، پس از ظهور مجدد آلمان و اشغال چکسلواکی، ارتش بریتانیا با تکثیر واحدهای موجود، تعداد لشکرهای درون ارتش سرزمینی را افزایش داد. روی کاغذ، این لشکر به عنوان لشکر ۳۸ پیاده ولز که کپی لشکر ۵۳ پیاده (ولز) بود، بازسازی شد. این لشکر در سپتامبر ۱۹۳۹ تشکیل شد، اما هرگز به عنوان یک لشکر به خارج از کشور اعزام نشد و به وظایف دفاع از خود در سراسر بریتانیا محدود شد. در سال ۱۹۴۴، این لشکر منحل شد و واحدهای آن یا مستقر شدند یا تجزیه شدند تا گروه ارتش بیست و یکم را در نرمان
دی در طول عملیات اورلرد تقویت کنند. لشکر سی و هشتم در ۱ سپتامبر ۱۹۴۴ به عنوان لشکر ۳۸ پیاده ذخیره، بازسازی شد، یک تشکیلات آموزشی که نقشی را که قبلاً توسط لشکر ۸۰ پیاده (ذخیره) اشغال شده بود، بر عهده گرفت. در این قالب، لشکر آموزش سربازان جدید را تکمیل کرد و سپس آنها را به عنوان نیروی کمکی به خارج از کشور اعزام کرد. در پایان جنگ، لشکر دوباره منحل شد.
لشکر ۸ پیاده بریتانیا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۰ منحل گردید. این لشکر در خلال جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، فعال بود. لشکر هشتم پیاده نظام، یک لشکر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم فعال بود. این لشکر برای اولین بار در اکتبر ۱۹۱۴ در طول جنگ جهانی اول تشکیل شد و در ابتدا عمدتاً از سربازان ارتش منظم تشکیل شده بود و در طول جنگ در جبهه غرب خدمت کرد و تلفات زیادی را متحمل شد، تا اینکه در سال ۱۹۱۹ منحل شد. این لشکر در اواخر دهه ۱۹۳۰ در سال های منتهی به جنگ جهانی دوم، تحت فرماندهی سرلشکر برنارد مونتگومری در فلسطین دوباره فعال شد و در اواخر فوریه ۱۹۴۰ منحل شد. این لشکر برای مدت کوتاهی در سوریه در یک نقش اداری در طول سال های ۱۹۴۲-۱۹۴۳ بازسازی شد.
لشکر ۷ پیاده بریتانیا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۸۱۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۳۹ منحل گردید. این لشکر در جنگ شبه جزیره، جنگ بوئر دوم و جنگ جهانی اول شرکت داشت. لشکر هفتم پیاده نظام، یک لشکر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود که ابتدا توسط دوک ولینگتون به عنوان بخشی از ارتش آنگلو-پرتغالی برای خدمت در جنگ شبه جزیره تأسیس شد و در طول جنگ جهانی اول از ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹ و به طور خلاصه در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ نیز فعال بود.
لشکر گارد بریتانیا () لشکر پیاده نظام سنگین اسلحه نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۱۵ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۶ منحل گردید. این لشکر در جنگ جهانی اول فعال بود. لشکر گارد، یک لشکر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول در فرانسه در سال ۱۹۱۵ از گردان های هنگ های گارد ارتش منظم تشکیل شد. این لشکر در طول جنگ جهانی اول در جبهه غربی خدمت کرد. همچنین در جنگ جهانی دوم یک لشکر گارد وجود داشت که در ۱۲ ژوئن ۱۹۴۵ از لشکر زرهی گارد که سازماندهی مجدد شده بود، تشکیل شد.
پاتریک پیچت یک تاجر و مدیر اجرایی کانادایی است. او از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ معاون ارشد و مدیر ارشد مالی گوگل. او سپس مدیر صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر شد و مدیر چندین شرکت و یک بنیاد است. سنین جوانی و تحصیل. پیچت در مونترال، کبک به دنیا آمد و بزرگ شد. او دارای مدرک لیسانس مدیریت بازرگانی از دانشگاه کبک در مونترال (۱۹۸۷) و مدرک کارشناسی ارشد هنر در فلسفه، سیاست و اقتصاد از کالج پمبروک از دانشگاه آکسفورد است. او بورسیه تحصیلی رودز را دریافت کرد. حرفه. پیچت کار خود را از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ در مکینزی اند کامپنی و بل کانادا آغاز کرد. او از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ معاون ارشد و مدیر مالی شرکت گوگل. در آوریل ۲۰۱۱، اعلام شد که Pichette مسئولیت های منابع انسانی در Google را از معاون رئیس جمهور لازلو بوک و BizOps از شونا براون به عهده خواهد گرفت. در سال ۲۰۱۳، پیچت سمتی را در هیئت مدیره بمباردیه پذیرفت، سمتی که او تا سال ۲۰۱۷ حفظ کرد. در مارس ۲۰۱۵، او اعلام کرد که برای سفر به جهان بازنشسته خواهد شد. روث پورات به عنوان مدیر مالی جانشین او شد. او در ژوئن ۲۰۱۵ نشان ملی کبک را دریافت کرد. در آوریل ۲۰۱۸، او به اینویا کپیتال، یک شرکت سرمایه گ
ذاری خطرپذیر با دفاتری در مونترال، تورنتو، سانفرانسیسکو و لندن پیوست. پس از تبدیل شدن به یک شریک عمومی در اینویا کپیتال، پیچت وقت خود را بین دفاتر شرکت در لندن، کانادا و سیلیکون ولی تقسیم می کند. در سال ۲۰۱۹، پیچت یکی از اعضای اصلی مؤسس آزمایشگاه تخریب خلاق بریتانیا در آکسفورد شد. در سال ۲۰۲۱، پیچت به عنوان عضو هیئت مدیره شرکت برنامه دوچرخه سواری داخلی Zwift منصوب شد. پیچت در ۲ ژوئن ۲۰۲۰ به عنوان رئیس هیئت مدیره مستقل توییتر منصوب شد. او از سال ۲۰۱۸ کارگردان مستقل اصلی بود. او رئیس لایت اسپید مستقر در مونترال و بنیاد ترودو بود. پیچت در هیئت مشاوره استارتاپ ها حضور دارد. زندگی شخصی. پیچت در لندن زندگی می کند و با تامار پیچت ازدواج کرده است. او و همسرش تامار در پروژه های بشردوستانه از جمله یک پروژه حفاظتی و تحقیقاتی با سازمان حفاظت از طبیعت کانادا در حفاظت از کناک، یک منطقه ۶۵۰۰۰ هکتاری بین مونترال و اتاوا مشارکت دارند. آنها شرکای فعال در پروژه ای با پروژه آب مروارید هیمالیا، ساخت بیمارستان چشم در اتیوپی هستند.
موزهٔ هنرِ اسلامی در موزه پرگامون قرار دارد و بخشی از Staatliche Museen zu Berlin است. مجموعه. موزه دارای آثار گوناگونی از هنر اسلامی از قرن ۷ تا ۱۹ میلادی از هند تا اسپانیا است. اشیاء مهم مجموعه. به دلیل اندازه، اهمیت تاریخی هنر یا محبوبیت بین بازدیدکنندگان موزه، قابل توجه ترین آنها عبارتند از: این موزه علاوه بر نمایشگاه دائمی، نمایشگاه هایی از هنر مدرن جهان اسلام را نیز در سال ۲۰۰۸ به نمایش می گذارد، به عنوان مثال «لذت ترکی» (طراحی معاصر ترکیه) و «نقش» (جنسیت و الگوها در ایران). در سال ۲۰۰۹، موزه مجموعه ای از هنر اسلامی را از کلکسیونر لندنی ادموند دی اونگر (۱۹۱۸–۲۰۱۱) به عنوان امانت دائمی دریافت کرد، به اصطلاح «مجموعه Keir» که قبلاً در خانه اش در Ham, Surrey قرار داشت. این مجموعه که بیش از ۵۰ سال گردآوری شده است، شامل ۱۵۰۰ اثر هنری است که ۲۰۰۰ سال را در بر می گیرد و یکی از بزرگ ترین مجموعه های خصوصی هنر اسلامی است. بیش از صد نمایشگاه از مجموعه Keir برای اولین بار در سال ۲۰۰۷/۲۰۰۸ در نمایشگاه ویژه "Sammlerglück به نمایش گذاشته شد." "هنر اسلامی از مجموعه Edmund de Unger" در موزه پرگامون به عموم مردم ارائه شد.
نمایشگاه ویژه دیگری با بخش هایی از این امانت از مارس ۲۰۱۰ به عنوان بخشی از نمایشگاه دائمی موزه هنرهای اسلامی با عنوان "Sammlerglück برگزار شد." "شاهکارهای هنر اسلامی از مجموعه کیر". در ژوئیه ۲۰۱۲، همکاری بین موزه های ملی در میراث فرهنگی برلین-پروس و صاحبان مجموعه ادموند د اونگر خاتمه یافت و این مجموعه که در ابتدا به عنوان وام بلندمدت در نظر گرفته شده بود، پس گرفته شد. دلایل ارائه شده "ایده های متفاوتی در مورد چگونگی ادامه کار با مجموعه بود." تاریخچه. این موزه در سال ۱۹۰۴ توسط ویلهلم فون بود به عنوان بخش "اسلامی" در قیصر-فریدریش-موزه ( موزه-بوده امروزی) تأسیس شد و در ابتدا توسط فردریش ساره به عنوان مدیر افتخاری تأسیس شد. این مناسبت اهدای نمای مشاته بود که از یک کاخ بیابانی ناتمام اموی واقع در جنوب امان توسط سلطان عبدالحمید دوم عثمانی به امپراتور ویلهلم سرچشمه می گیرد. II. بخش هایی از قسمت شرقی نما و ویرانه های ساختاری که بخشی از آن را تشکیل می داد در اردن باقی مانده است. نما همراه با ۲۱ فرش اهدایی بود، اساس این مجموعه را تشکیل داد. در موزه جدید پرگامون، موزه به طبقه فوقانی بال جنوبی منتقل شد و در سال ۱۹۳۲ در
آنجا افتتاح شد. به دلیل II. در جنگ جهانی، نمایشگاه در سال ۱۹۳۹ بسته شد. با وجود برداشتن آثار هنری و ایمن سازی اشیاء باقی مانده در موزه پرگامون، این مجموعه متحمل آسیب و خسارت شد. اصابت یک بمب یکی از برج های دروازه نمای مشاتا را ویران کرد و یک بمب آتش زا تمام یا بخشی از فرش های ارزشمندی را که در یک طاق در ضرابخانه قرار داشت سوزاند. در سال ۱۹۵۴ این مجموعه به عنوان "موزه اسلامی در موزه" پرگامون بازگشایی شد. دارایی هایی که به مناطق اشغالی غرب منتقل شده بود به موزه دهلم بازگردانده شد و در سال ۱۹۵۴ نیز برای اولین بار پس از جنگ به نمایش گذاشته شد. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰، نمایشگاهی در کاخ شارلوتنبورگ برگزار شد. در سال ۱۳۵۰ نمایشگاه دائمی "موزه هنرهای اسلامی" در ساختمان جدیدی در مجموعه موزه دهلم افتتاح شد. در سال ۱۹۵۸، "موزه اسلامی در موزه" پرگامون در موزهسینسل بیشتر آثار هنری که از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ به اتحاد جماهیر شوروی منتقل شده بود را به عنوان آثار غارت شده دریافت کرد. با مرمت سایر اشیای مهم مجموعه، امکان بازگشایی تمام اتاق های نمایشگاه تا سال ۱۹۶۷ برای عموم فراهم شد. بر اساس معاهده اتحاد، این دو موزه در سال ۱۹۹۲ تحت ع
نوان "موزه هنر اسلامی به صورت سازمانی ادغام شدند." در سایت دهلم، نمایشگاه در سال ۱۹۹۸ بسته شد. یک نمایشگاه دائمی جدید طراحی شده در طبقه فوقانی بال جنوبی در موزه پرگامون در سال ۲۰۰۰ افتتاح شد. مدیران. تاریخچه این مجموعه به طور قابل توجهی توسط روسا و مدیران مربوطه شکل گرفت که به طور همزمان بر توسعه تاریخ هنر اسلامی در آلمان تأثیر گذاشتند. نمایشگاه ها. نمایشگاه های ویژه. 2013 2014 2015 2016 2017 2018
آندری شوچنکو یک فوتبالیست حرفه ای سابق اوکراینی است که از سال ۲۰۱۲ تا ۱۹۹۵ به مدت ۱۷ سال در تیم ملی فوتبال اوکراین به عنوان مهاجم حضور داشت. او با ۴۸ گل در ۱۱۱ بازی ، بهترین گلزن تاریخ تیم ملی اوکراین و پس از آناتولی تیموشوک (۱۴۴ گل) دومین بازیکن ملی پوش اوکراینی با بیشترین بازی ملی است. او نماینده اوکراین در دو رقابت بین المللی، جام جهانی ۲۰۰۶ و جام ملت های اروپا ۲۰۱۲ بوده است و در طول دوران حرفه ای خود در هر یک از رقابت های مقدماتی کشورش شرکت کرده است.
«موزهٔ هنرِ اسلامی» ممکن است به هر کدام از مدخل های زیر اشاره داشته باشد:
جام افتخاری برتر اروگوئه یا جام افتخاری اروگوئه یک رقابت بین المللی فوتبال دوستانه بود که بین تیم های ملی اروگوئه و آرژانتین برگزار می شد. همه بازیها در مونته ویدئو بین سال های ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۴ در سیزده نوبت انجام شد. تاریخچه. خارج از مسابقات قهرمانی خانگی بریتانیا، دربی آرژانتین-اروگوئه یکی از قدیمی ترین بازی های فوتبال بین المللی است. در طول دهه های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ آنها به طور منظم تا چهار بار در سال با یکدیگر بازی می کردند. علاوه بر مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی، جام افتخاری برتر اروگوئه یکی از چندین جامی بود که دو تیم ملی در این دوره به طور منظم برای آن رقابت می کردند. سایر مسابقات عبارتند از کوپا لیپتون، کوپا نیوتن و جام افتخاری برتر آرژانتین که در بوئنوس آیرس برگزار شد. لیست قهرمانان. این لیست شامل تمامی نسخه های این تورنمنت می باشد.
میرُسلاو کاراس (; زاده ۱۹۶۲، کاروینا) روزنامه نگار و گزارشگر اهل کشور جمهوری چک است. او از سال ۲۰۲۰ مدیر استودیوی تلویزیونی استراوا است. وی قبل از آن خبرنگار خارجی برای تلویزیون چک در لهستان (۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲؛ ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷) و در روسیه (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶؛ ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰)بوده است.
تمنا زریاب پریانی (زاده ۱۳۷۳، محله خیرخانه، کابل) فعال حقوق زنان و فرزند دگروال عبدالظاهر «پریان» از نظامیان سابقه دار افغانستان است. تمنا زریاب پریانی، از نخستین زنان معترض افغانستانی در برابر رژیم امارت اسلامی طالبان است. او در انتخابات پارلمانی در واپسین دوره نظام جمهوری کاندیدا بود. تحصیلات. پریانی دوره مکتب خویش را در لیسه عالی «بی بی سروری سنگری» به پایان رسانده است و در سال ۱۳۹۳ با سپری نمودن دروس ژورنالیسم و با اخذ تصدیق نامه به درجه عالی از طرف شورای سرتاسری ژورنالیستان افغانستان وارد کارزارهای رسانهٔ خویش گردید و در (نشریه دوهفته نامه آئینه روز) بحیث خبرنگار آغاز به فعالیت نمود. او در کنار اینکه یک خبرنگار است، لیسانس حقوق نیز از یکی از دانشگاه های خصوصی افغانستان نیز دارد. عضویت جنبش اعتراضی زنان. تمنا زریاب پریانی، از بنیان گذاران جنبش اعتراضی زنان افغانستان در سال ۱۴۰۰ است. اعتراضات ۱۴۰۰ افغانستان در پی سقوط جمهوریت آغاز گردید. زمانی که طالبان هجوم آورده و بر دولت افغانستان دست یافتند. تمنا زریاب پریانی به عنوان یک فعال حقوق زن، فعال مدنی در کنار دختران معترض افغانستانی مثل هدی خاموش، لیلا بسیم،
ژولیا پارسی، پروانه ابراهیم خیل و تهمینه فرهمند و دیگر زنان معترض به خیابان ها آمده و شعار نان، کار، آزادی سر دادند. دستگیری. تمنا زریاب، در پی اعتراضات سراسری زنان از سوی دستگاه های استخباراتی طالبان شناسایی شد و شب هنگام، به تاریخ ۲۹ جدی ۱۴۰۰ طالبان به خانه او حمله کرده و او و خواهرانش را ربودند. نام خانم پریانی، بعد از انتشار ویدیویی شبکه های اجتماعی خبرساز شد. او در آن ویدیو می گفت «مردان مسلح» برای دستگیری اش آمده اند و قبل از پایان ویدئو می گفت: «کمک کنید، طالبان به خانه ام آمده اند.» تمنا پس از بازداشت، به مدت بیش از یک ماه در زندان طالبان بود و خانواده او، از او هیچ اطلاعی نداشتند و طالبان نیز دستگیری او را انکار می کردند. ذبیح الله مجاهد در گفت وگویی با بی بی سی این خبر را «بی اساس» خوانده و منکر هر نوع بازداشت این زنان فعال شده و آن را «شایعه» خوانده است. او گفت که یافته های آنها نشان می دهد که تمنا این «صحنه سازی» را برای تشکیل پرونده و رفتن به خارج از کشور انجام داده است. اما شکوفه پریانی خواهر تمنا زریاب پریانی که از وی به عنوان «الگوی» همه اعضای خانواده یاد می کند، گفت: «زمینه های زیادی برای تمن
ا مساعد شد تا برای ادامه تحصیل به خارج از کشور سفر کند ولی تصمیم گرفت از افغانستان خارج نشود.» در حالی که بغض گلوی شکوفه را فشار می داد، گفت: «ده نفر مسلح به محل سکونت تمنا پریانی هجوم بردند و پس از شکستن پنجره ای شیشه ای وارد خانه وی شدند. وقتی پس از حادثه به محل رفتیم و شیشه های شکسته را دیدیم می دانستیم که شاید تمنا زخمی شده باشد.» گسترش اعتراضات. در پی دستگیری تمنا زریاب و پروانه ابراهیم خیل، هفته ها گزارش های مربوط به بازداشت این زنان در افغانستان سر خط رسانه بود و کارزارهای آنلاین و نگرانی گروه های حقوق بشر را برانگیخت و معترضان را در اواسط ژانویه در تظاهرات مسالمت آمیز به خیابان کشاند. این معترضان که غالباً در در کابل شرکت کرده بودند، در کنار رهایی زنان معترض فوق، خواستار حق کار، تحصیل و حقوق سیاسی زنان تحت حکومت طالبان بودند. پس از این رویداد، عفو بین الملل و گروه های حقوق بشری خواستار آزادی فوری زنان دربند و تمنا گردیدند. مبارزه با حجاب اجباری. تمنا زریاب پریانی در فضای مجازی فعال بود و با هشتگ «نه به حجاب اجباری» با پوشیدن چادری مبارزه می کرد. او در یکی از آخرین پست های خود نوشته بود: «... چادری و ر
وپوش های سیاه در فرهنگ افغانستان جای نداشته و پوششی خلاف فرهنگ اجتماعی و دینی مردم افغانستان می باشد که گروه طالبان زنان این سرزمین را مجبور به پوشیدن این لباس های وارداتی نموده است.» تمنا زریاب در واپسین فعالیت خویش در خارج از کشور، به تاریخ ۸ عقرب ۱۴۰۱ با سوزاندن روسری خود، از دختران معترض بدخشان در اعتراضات به پوشش اجباری برقع توسط نظامیان طالب در دانشگاه بدخشان حمایت کرد. آزادی. در ۲۳ دلو ۱۴۰۰، ذبیح الله مجاهد خبر آزادی تمنا زریاب پریانی را منتشر نمود. مدتی پس از آزادی او، پروانه ابراهیم خیل نیز آزاد شدند. این در حالی بود که هنوز زهرا محمدی و مرسل عیار در بند طالبان بودند. خروج از کشور. تمنا زریاب پریانی با چهار خواهرش پس از دو بار تلاش ناموفق برای خروج از افغانستان به آلمان رسیدند. این خواهران، معترضانی بودند که پارسال توسط طالبان بازداشت شده بودند. زرمینه پریانی به افغانستان اینترنشنال گفت آن ها که از سوی طالبان ممنوع الخروج بودند، روز پنجشنبه به آلمان رسیدند. زرمینه پریانی گفت که او و چهار خواهرش دو بار هنگام تلاش برای خروج از افغانستان، توسط طالبان بازداشت و با ممانعت این گروه مواجه شدند. این پنج خواه
ر معترض سرانجام از مرز سپین بولدک وارد پاکستان شدند و سپس روز پنج شنبه به آلمان رسیدند. پس از تسلط طالبان بر افغانستان و اعمال محدودیت شدید بر زنان از جمله ممنوعیت آموزش دختران، زنان و فعالان حقوق بشر در کابل دست به اعتراض زدند. پیوندها به بیرون. صفحه فیسبوک تمنا زریاب
ختایی که گاه خطایی نیز نگاشته می شود، در هفت رکن بنیادین که با عنوان اصول هفتگانه هنر ایران مدون شده است، پس از اسلیمی، دومین اصل از اصول تزیینی هنرهای سنتی به شمار می رود. در تبارشناسی واژهٔ ختایی، اجماع بر این بوده است که نام آن در اصل از واژه ختا یا خُتَن گرفته شده و نامگذاری آن بر نفوذ و تأثیر هنر چین بر هنر ایران به ویژه پس از حضور و حکومت مغولان بر کشور اشاره دارد. با این تفسیر منشأ ختایی را سرزمین ختا (ختن؛ چین) می دانند. ختایی نیز همچون اسلیمی ریشه در الهامات طبیعت و فرم های طبیعی دارد. این نقش مایه نوعی نقش گیاهی پر پیچ و خم، گردان و بر پایه خط منحنی و گردش های مارپیچ است. تبارشناسی نقش ختایی، از ساقه و شاخهٔ درختان، گیاهان، گل ها، غنچه ها، و برگ هاست که با نمودی تجریدی و انتزاعی در عالم هنر بازآفرینی شده اند. فرم شناسی ختایی. فرم و ساختار بنیادین ختایی همچون اسلیمی، گردش ساقه های درهم پیچان و حلزونی شکل است با قوس های مدور اما نازک تر نسبت به اسلیمی. هر گردش ختایی “بند ختایی" نامیده می شود. بر روی این بندهای ختایی و این ساقه های پیچان است که انواع نقش مایه های گیاهی و حیوانی مانند گل، غنچه، برگ، مرغ
ک و پرندگان جای می گیرند و تمثیلی از باغ ایرانی را برمی سازند. «ختایی ساقه گلی است که به صورتی موزون سراسر سطح را می پیماید و به ابتکار هنرمند، انواع گل، برگ و غنچه تجریدی را بر آن می گستراند. تناسب مهم ترین ویژگی در طراحی نقش مایه های ختایی است. این تناسب به ویژه در ضخامت و نازکی خطوط و نوع نقش مایه دیده می شود. در طرح های ختایی شیوه و سبک تندوکند حاکم است، ساقه اصلی قوی تر است و ساقه های منشعب ظریف تر و نازک ترند. اصل دیگر تناسب در طراحی ختایی رعایت قاعده نقش مایه های اصلی و فرعی و بزرگ تر و کوچک تر است. در طراحی ختایی بعد از آن که گل های اصلی بر روی گردش حلزونی مشخص می شوند، اجزای ریزتر مثل گل های گرد کوچک، غنچه ها و برگ ها را در فضای خالی باقی مانده قرار می دهند تا اجزای ختایی به صورت یکنواخت در گردش خطوط پراکنده شوند. قاعده دیگر در طراحی ختایی تناسب در نوع گل ها، برگ ها و غنچه هایی است که استفاده می شود. برگ ها، گل ها و غنچه هایی که برای پرکردن بند ختایی یا ساقه به کار می روند باید با یکدیگر متناسب بوده یا به اصطلاح می بایست از همان مایه باشند. عناصر اصلی نقش مایه ختایی. نقش ختایی از دو بخش اصلی گردش های
پیچان که بند ختایی نامیده می شود و نقش مایه های گل و غنچه و برگ که به آن ها مفردات نقش ختایی می گویند، تشکیل می شود. همان طور که در طبیعت گل ها و برگ ها از ساقه ها و شاخه ها می رویند در ختایی نیز گل ها و برگ ها از بند ختایی می رویند. بند در نقش ختایی بنیادی برای رویش و اتصال نقش مایه ها و همچنین وحدت و ترکیب بندی کل طرح است. اجزای اصلی بند ختایی عبارتند از ساقه اصلی، ساقه انشعابی که از ساقه اصلی منشعب می شود و ساقه فرعی که از مبدأ ساقه اصلی می روید اما کوتاه تر از ساقه اصلی است و برای ایجاد توازن و تعادل به کار می رود. مفردات نقش مایه ختایی عبارتند از انواع گل ها، برگ ها و غنچه ها که هر کدام اسامی خاص خود را دارند. از مشهورترین مفردات نقش مایه ختایی می توان به گل شاه عباسی، گل نیلوفر، گل پنج پر، گل پروانه ای، برگ چناری، برگ کنگره ای، برگ مو، و برگ ماهی اشاره کرد. این مفردات بر اساس اصول تناسب در طراحی ختایی بر روی بندها و گردش های ختایی قرار می گیرند و آثار هنری را تزیین می کنند. بر این اساس ساختار یک نقش مایه ختایی ساده از چهار جز اصلی؛ بند ختایی، گل، برگ و غنچه تشکیل می شود. کارکرد نقش مایه ختایی در هنر ای
رانی. ختایی از لحاظ فرم شناختی و زیبایی شناختی در هنرهای ایرانی نقش و وظیفه ای چندگانه دارد. نخستین کارکرد فرم شناختی ختایی در ویژگی پُرکنندگی این نقش است. ختایی به دلیل قابلیت گردش، رویش پی درپی ساقه ها از دل یکدیگر و از این رو قابلیت گسترش در سطح، می تواند فضاهای خالی سطح اثر هنری را به خوبی پرکند. بنابر آرا، هنرمند ایرانی برای پُرکردن نقشه یک قالی یا یک قطعه کاشی یا یک قطعه تذهیب از به کار بردن طرح های ختایی ناگزیر است. ختایی پرکاربردترین نقش در هنرهای ایرانی به شمار می آید. در بیشتر آثار هنرهای ایرانی می توان این نقش یا حداقل برخی از مفردات آن به تنهایی مانند یک گل شاه عباسی را مشاهده کرد. هنرمندان ایرانی از نقش ختایی در هنرهای مختلفی مانند فرش، پارچه بافی، تذهیب، نگارگری، سفال گری، کاشی کاری، پارچه سازی، مصنوعات فلزی، منبت کاری و نقوش معماری استفاده کرده اند. هنرمندان ایرانی پس از آشنایی با این نقش مایه، آن را اصل دوم کتاب آرایی ایران قرار دادند و در آن تغییراتی به عمل آوردند و نقش مایه ها و آرایه های مختلف از آن ساختند. آن ها گل های ختایی را به زیباترین وجه در حواشی نگاره ها و روی جلدها و حتی بعدها روی
پارچه ها و قالی ها و اشیای چوبی و فلزی و غیره به کار بردند. ختایی در فرش ایرانی به این دلیل که فرش فضای وسیعی را در اختیار گسترش این نقش قرار می دهد، زیباترین، کامل ترین و پیچیده ترین نمود خود را می یابد. «باید دانست که طرح های ختایی در قالی مفصل تر و دارای اجزا بیشتر و رنگ های متنوع تر است.
کرش لیتیکس یک شرکت نرم افزاری مستقر در بوستون، ماساچوست بود که در می ۲۰۱۱ توسط کارآفرینان وین چانگ و جف سیبرت تأسیس شد. کرش لیتیکس به جمع آوری، تجزیه و تحلیل و سازماندهی گزارش های خرابی برنامه کمک می کند. محصول اصلی آن یک کیت توسعه نرم افزار برای گزارش خرابی، ثبت برنامه، بررسی آنلاین و تجزیه و تحلیل آماری گزارش های برنامه است. از آی اواس، اندروید و یونیتی پشتیبانی می کند. در ژانویه ۲۰۱۳، توییتر کرش لیتیکس را به مبلغ بیش از ۱۰۰ میلیون دلار خریداری کرد. بیشتر این بسته به مدت چهار سال با پیش پرداخت ۳۸٫۲ میلیون دلار در سهام عادی توییتر در اختیار سهام قرار داشت. در ژانویه ۲۰۱۷، گوگل اعلام کرد که قراردادی را برای خرید کرش لیتیکس و محصولات جدید آن از جمله فابریک و Answers امضا کرده است. این خرید با تبدیل شدن به بخشی از پلتفرم فایربیس و شناخته شده به عنوان فایربیس کرش لیتیکس، تلاش های موجود خود را در تلفن همراه تقویت می کند. تاریخ. وین چانگ و جف سیبرت کرش لیتیکس را در سال ۲۰۱۱ تأسیس کردند. این شرکت یک میلیون دلار از سرمایه گذاران ریسک پذیر فلای بریج کپیتال پارتنرز و سرمایه گذاری های پایه و همچنین سرمایه گذاران فرشته
فردی جذب کرد. در آوریل ۲۰۱۲، کرش لیتیکس ۵ میلیون دلار اضافی جمع آوری کرد. در مارس ۲۰۱۲، تحت فشار حریم خصوصی، اپل شروع به منسوخ کردن UDID کرد - شناسه منحصربه فردی که کاربر را به یک تلفن خاص متصل می کند. در پاسخ، تیم کرش لیتیکس، SecureUDID، یک جایگزین منبع باز برای UDID را ساخت و منتشر کرد. در ژوئن ۲۰۱۲، کرش لیتیکس FireTower.app را خریداری کرد، ابزاری که برای تشخیص خطاهای جاوا اسکریپت در وب سایت ها استفاده می شود. این خرید برای کمک به گسترش کرش لیتیکس فراتر از برنامه های تلفن همراه و به وب تلفن همراه بود. FireTower.app یک شرکت مستقر در بوستون بود. شرایط خرید فاش نشده است، اما وین چانگ، یکی از بنیانگذاران کرش لیتیکس می گوید طرف مقابل «بسیار خوشحال است». در ژانویه ۲۰۱۳، حدود یک سال پس از راه اندازی کرش لیتیکس، توییتر اعلام کرد که این شرکت را تصاحب کرده است. قیمت خرید بیش از ۱۰۰ میلیون دلار (در زمان عرضه اولیه توییتر حدود ۲۵۹ میلیون دلار ارزش داشت)، که بزرگ ترین خرید توییتر در آن زمان بود. در ماه مه ۲۰۱۵، SourceDNA گزارشی منتشر کرد که کرش لیتیکس را از نظر پذیرش و استفاده توسط برنامه ها رتبه اول را نشان داد. داده ه
ا همچنین نشان داد که کرش لیتیکس بیش از #۲–۶ ترکیب شده است. در اوت ۲۰۱۶، مایتی سیگنال کرش لیتیکس را در ۴۲٪ از ۲۰۰ برنامه برتر، که شامل برنامه هایی مانند توییتر، اوبر، آمازون، اسپاتیفای، پینترست و بسیاری دیگر بود، نشان داد. در ژانویه ۲۰۱۷، چهار سال پس از خرید توییتر، گوگل اعلام کرد که قراردادی را برای خرید کرش لیتیکس امضا کرده است. فابریک. در اکتبر ۲۰۱۴، کرش لیتیکس فابریک را معرفی کرد که قابلیتی را برای تجزیه و تحلیل برنامه های تلفن همراه، توزیع بتا، و هویت و احراز هویت کاربر گسترش می دهد. فابریک اولین معرفی یک پلتفرم SDK مدولار بود که به توسعه دهندگان این امکان را می داد تا ویژگی های مورد نیاز خود را انتخاب و انتخاب کنند و در عین حال سهولت نصب و سازگاری را در همه موارد تضمین کنند. با گره زدن بیشتر توزیع MoPub (تبلیغات تلفن همراه) و TwitterKit (ورود به سیستم با قابلیت نمایش توییتر و توییت) به فابریک/کرش لیتیکس، توییتر توانست از مزیت پذیرش گسترده کرش لیتیکس و ردپای دستگاه برای استفاده سریع از محصولات توسعه دهنده تلفن همراه خود استفاده کند. . به دلیل تصمیم به ساخت بر روی کرش لیتیکس، فابریک تنها ۸ ماه پس از راه ان
دازی به توزیع فعال در ۱ میلیارد دستگاه تلفن همراه رسید. فابریک اپلیکیشن موبایل خود را در اوایل سال ۲۰۱۶ راه اندازی کرد. تا پایان سال ۲۰۱۶، فابریک به بیش از ۲ میلیارد دستگاه فعال سرویس می داد و ۳۱۰ میلیارد جلسه برنامه در ماه را پردازش می کرد. از طریق کرش لیتیکس و سرویس تجزیه و تحلیل تلفن همراه آن (به نام Answers توسط کرش لیتیکس)، فابریک توسط مایتی سیگنال به عنوان پیاده سازی ترین راه حل گزارش خرابی و تجزیه و تحلیل تلفن همراه در بین ۲۰۰ برنامه برتر iOS در رتبه اول قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۱۷، گوگل کرش لیتیکس و فابریک را خریداری کرد. در اکتبر ۲۰۱۹، تیم فابریک اعلام کرد که تمام ویژگی های فابریک از جمله کرش لیتیکس به فایربیس منتقل شده است و فابریک در ۳۱ مارس ۲۰۲۰ خاموش می شود. جدول زمانی. در اکتبر ۲۰۱۱، کرش لیتیکس یک میلیون دلار از فلای بریج کپیتال پارتنرز و سرمایه گذاری های پایه همراه با سرمایه گذاران فردی دیوید چانگ، لارس آلبرایت، جنیفر لوم، پیتر ورنائو، روی رودنشتاین، کریس شیهان، تای دانکو، جو کاروسو و دیگران جمع آوری کرد. در آوریل ۲۰۱۲، کرش لیتیکس ۵ میلیون دلار دیگر از فلای بریج کپیتال پارتنرز و سرمایه گذاری های