Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د، خود را تحت سلطه رومیان یافتند. در حالی که کسانی که در شام جنوبی بودند به تدریج جذب دولت روم شدند. سرانجام در سال ۱۳۵ پس از شورش بارکوخبا، شمال و جنوب به استان رومی سوریه Palaestina ادغام شدند که تا حدود سال ۳۹۰ وجود داشت در طول عمر خود، جمعیت سوریه فلسطین در شمال متشکل از جمعیت مرکب چند خدایی از فنیقی ها، آرامی ها و یهودیان بود که اکثریت را تشکیل می دادند، همچنین آنچه از استعمارگران یونانی، جوامع عرب ایتوریایی ها و بعدها نیز غسانیان باقی مانده بود. در شرق، آرامی ها و آشوری ها اکثریت را تشکیل می دادند. در جنوب، سامری ها، نبطی ها و یونانی-رومی ها تقریباً در اواخر قرن دوم اکثریت را تشکیل می دادند. دوران بیزانس. در سراسر قرون وسطی، یونانیان بیزانس خود را به عنوان Romaioi یا Romioi (به یونانی: Ῥωμαῖοι، Ρωμιοί، به معنی "رومی ها") و Graikoi (Γραικοῖ، به معنای "یونانیان") معرفی می کردند. از نظر زبانی، آنها به یونانی بیزانسی، معروف به "رومی" صحبت می کردند که بین مراحل هلنیستی (کوئین) و مدرن زبان قرار دارد. بیزانسی ها، خود را فرزندان یونان کلاسیک، وارثان سیاسی امپراتوری روم و پیروان رسولان می دانستند. بنابراین، احسا
س آنها از «رومانیت» با حس هم عصر خود در غرب متفاوت بود. تسلط بیزانس در شام معروف به اسقف شرق، یکی از مناطق عمده تجاری، کشاورزی، مذهبی و فکری امپراتوری بود و موقعیت استراتژیک آن در مقابل امپراتوری ساسانی و قبایل سرکش بیابانی به آن اهمیت نظامی استثنایی می بخشید. . کل منطقه اسقف نشین سابق بین سال های ۶۰۹ تا ۶۲۸ به تصرف ساسانیان درآمد، اما توسط هراکلیوس امپراتور بازپس گرفته شد تا اینکه پس از جنگ یرموک و سقوط انطاکیه، آن را به اعراب از دست داد. فتح اعراب. "اطلاعات بیشتر: فتح شام توسط مسلمانان، جنگ های اعراب و بیزانس" فتح سوریه توسط اعراب (به عربی: الفتح الإسلامی لبلاد الشام) در نیمه اول قرن هفتم اتفاق افتاد، و اشاره به فتح شام دارد که بعدها به استان اسلامی بلاد الشام معروف شد. در آستانه فتوحات مسلمانان عرب، بیزانسی ها هنوز در حال بازسازی اقتدار خود در شام بودند که تقریباً بیست سال از دست آنها گذشته بود. در زمان فتح اعراب، بلاد الشام عمدتاً توسط مسیحیان محلی آرامی زبان، عرب های غسانی و نبطی و همچنین یونانی ها و اقلیت های غیر مسیحی یهودی، سامری و ایتوریایی سکونت داشتند. جمعیت منطقه تا نزدیک به یک هزاره پس از فتح، عم
دتاً مسلمان و عرب نبودند. در شام جنوبی. ارتش اعراب مسلمان در نوامبر ۶۳۶ به اورشلیم که در اختیار بیزانس بود حمله کرد. چهار ماه محاصره ادامه داشت. در نهایت، پدرسالار ارتدکس اورشلیم، سوفرونیوس، موافقت کرد که اورشلیم را شخصاً به خلیفه عمر تسلیم کند. عمر که در آن زمان در مدینه بود، با این شرایط موافقت کرد و برای امضای کاپیتولاسیون در بهار ۶۳۷ به بیت المقدس رفت. سوفرونیوس اورشلیم نیز پیمانی با خلیفه عمر، معروف به میثاق عمریه یا میثاق عمر، به امضا رساند که در ازای جزیه، مالیاتی که باید به غیر مسلمانان فتح شده به نام «ذمیس» پرداخت شود، برای مسیحیان آزادی دینی می داد. در حالی که اکثریت جمعیت اورشلیم در زمان تسخیر اعراب یونانی - مسیحی بودند، اکثریت جمعیت فلسطین در حدود ۳۰۰۰۰۰–۴۰۰۰۰۰ نفر هنوز یهودی بودند. پس از آن، روند اعراب سازی و اسلامی سازی فرهنگی اتفاق افتاد که مهاجرت به فلسطین را با پذیرش زبان عربی و مسلمان شدن بخشی از مردم محلی ترکیب کرد. دوره عثمانی. از نظر تاریخی، پیروان کلیسای ارتدکس یونان و کلیسای کاتولیک یونانی ملکیت بدون در نظر گرفتن قومیت به عنوان بخشی از ملت روم (millet-i Rûm) یا «ملت رومی» توسط مقامات عث
مانی در نظر گرفته می شدند. بر اساس یک مطالعه قوم نگاری نادر که توسط مورخ و قوم شناس فرانسوی الکساندر سینوت در سال ۱۸۷۸ منتشر شد. ۱۶۰۰۰۰ یونانی در سراسر سوریه، لبنان و فلسطین زندگی می کردند. جنگ استقلال یونان. به محض شروع انقلاب یونان، روم در سراسر امپراتوری هدف آزار و اذیت قرار گرفت و سوریه از خشم عثمانی در امان نماند. از ترس اینکه روم سوریه ممکن است به انقلاب یونان کمک کند، پورت دستور خلع سلاح آنها را صادر کرد. در اورشلیم، جمعیت مسیحی یونانی شهر، که تخمین زده می شد حدود ۲۰ درصد از کل شهر را تشکیل می دهند، نیز توسط مقامات عثمانی مجبور شدند سلاح های خود را کنار بگذارند، لباس سیاه بپوشند و به بهبود استحکامات شهر کمک کنند. اماکن مقدس ارتدکس یونانی، مانند صومعه بانوی بالامند، واقع در جنوب شهر طرابلس در لبنان، مورد حمله خرابکارانه و انتقام جویانه قرار گرفتند، که در واقع راهبان را مجبور به ترک آن تا سال ۱۸۳۰ کرد حتی اسقف ارتدوکس یونان نیز در امان نبود، زیرا درست پس از اعدام اسقف نشین کلیسا در قسطنطنیه دستور کشتن پاتریارک انطاکیه نیز دریافت شد، اما مقامات محلی نتوانستند دستورات را اجرا کنند.[ "" ] در ۱۸ مارس ۱۸۲۶، ن
اوگانی متشکل از پانزده کشتی یونانی به رهبری واسوس ماوروونئوتیس تلاش کردند تا انقلاب یونان را در شام عثمانی گسترش دهند. به گفته جان بارکر سفیر وقت بریتانیا، مستقر در حلب، در یادداشتی به استراتفورد کانینگ، سفیر بریتانیا، در قسطنطنیه نوشت، انقلابیون یونان در بیروت فرود آمدند، اما توسط یک مفتی محلی و نیروی دفاعی که با عجله ترتیب داده شده بود، دفع شدند. گرچه یونانی ها در ابتدا دفع شدند، اما موفق شدند بخشی کوچک از شهر را در نزدیکی ساحل دریا در منطقه ای ساکن روم های محلی نگه دارند که طی آن از رومی ها درخواست کردند که «قیام کنند و به آنها بپیوندند» و حتی دعوت نامه ای نیز به رئیس دروزهای محلی فرستادند که به انقلاب بپیوندند. چند روز بعد، در ۲۳ مارس ۱۸۲۶، فرماندار منطقه عبدالله پاشا، ستوان خود و نزدیک به ۵۰۰ نیروی نامنظم آلبانیایی را برای انتقام قیام نافرجام فرستاد. کشتار حلب در سال ۱۸۵۰. در ۱۷ تا ۱۸ اکتبر ۱۸۵۰، شورشیان مسلمان به محله های مسیحی نشین حلب حمله کردند. پس از آن، سوابق عثمانی نشان می دهد که ۶۸۸ خانه، ۳۶ مغازه و ۶ کلیسا و کتابخانه آن آسیب دیده اند. وقایع باعث شد صدها مسیحی عمدتاً به بیروت و زمیرنا مهاجرت کنند
. کشتار دمشق در سال ۱۸۶۰. در ۱۰ ژوئیه ۱۸۶۰ سنت جوزف دمشقی و ۱۱۰۰۰ مسیحی ارتدوکس و کاتولیک یونانی انطاکیه در هنگامی که غارتگران دروزی بخشی از شهر دمشق را ویران کردند کشته شدند. روم ها به کلیساها و صومعه های باب توما ("دروازه قدیس توماس") پناه برده بودند. کشتار بخشی از جنگ داخلی کوه لبنان در سال ۱۸۶۰ بود که با شورش مارونی ها در کوه لبنان آغاز شد و با کشتار در دمشق به اوج خود رسید. جنگ جهانی اول و نسل کشی یونانیان عثمانی. در طی جنگ جهانی اول، روم، در کنار یونانیان عثمانی، مورد هدف مقامات اتحادی عثمانی قرار گرفت، در واقعه ای که امروزه به عنوان نسل کشی یونانیان عثمانی شناخته می شود. در نتیجه، سه کلان شهر تارسوس و آدانا، کلان شهر آمیدا و کلان شهر تئودوسیوپلیس به طور کامل نابود شدند. آن انطاکیه ای که خارج از قیمومیت فرانسه برای سوریه و لبنان زندگی می کردند، در معرض تبادل اجباری جمعیت در سال ۱۹۲۳ قرار گرفتند که به نسل کشی یونانیان عثمانی پایان داد. یکی از شهرهای یونان مدرن، که از بازماندگان انطاکیه ای از تبادل جمعیت تشکیل شده است، نیا سلفکیا است. که در اپیروس قرار دارد. بنیانگذاران Nea Selefkia پناهندگان از Silifke د
ر کیلیکیا بودند. موقعیت کنونی. دمشق از سال ۱۹۱۳ محل زندگی یک جامعه سازمان یافته یونانی بوده است، اما تعداد قابل توجهی از مسلمانان یونانی اصالتاً از کرت عثمانی نیز وجود دارند که از اواخر دوره عثمانی در چندین شهر و روستای ساحلی سوریه و لبنان زندگی می کنند. آنها توسط سلطان عبدالحمید دوم پس از جنگ یونان و ترکیه در سال ۱۸۹۷–۱۹۹۸، که در آن امپراتوری عثمانی کرت را به پادشاهی یونان از دست داد، در آنجا ساکن شدند. قابل توجه ترین روستای مسلمانان کرت در سوریه که هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته است، الحمیدیه است که بسیاری از ساکنان آن همچنان به زبان یونانی به عنوان زبان نخست صحبت می کنند. البته جمعیت یونانی-سوری قابل توجهی در حلب و همچنین جوامع کوچکتر در لاذقیه، طرطوس و حمص وجود دارد. مسلمانان یونانی در سوریه. علاوه بر جمعیت مسیحی ارتدوکس یونانی، حدود ۸هزار مسیحی یونانی زبان با اصل کرتی در الحمیدیه سوریه و ۷هزار نفر از مسلمانان یونانی تبار در طرابلس لبنان زندگی می کنند. مسلمانان یونان اکثریت جمعیت الحمیدیه را تشکیل می دهند. تا سال ۱۹۸۸، بسیاری از مسلمانان یونانی از لبنان و سوریه گزارش داده بودند که به دلیل وابستگی مذهبی خود
توسط سفارت یونان مورد تبعیض قرار گرفته اند. اعضای جامعه با بی تفاوتی و حتی خصومت تلقی می شوند و از ویزا و فرصت بهبود یونانی خود از طریق سفر به یونان محروم می شوند. به دلیل جنگ داخلی سوریه، بسیاری از یونانیان مسلمان به قبرس نزدیک پناه بردند و حتی برخی به سرزمین اصلی خود کرت رفتند، با این حال آنها هنوز به عنوان خارجی در نظر گرفته می شوند.
ان جی سی ۶۸۸۵ () یک خوشه باز در صورت فلکی روباهک است.
لازلو سپسی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل رومانی است که در پست دفاع چپ بازی می کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی و رومانی بازی کرده است.
دنیس شربان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل رومانی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده است.
هنریکه سرنو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است که در پست مدافع میانی بازی می کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال، تیم ملی فوتبال پرتغال B و پرتغال بازی کرده است.
سگ آتش نشانی فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی تاد هلند است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاش هاچرسون، بروس گرینوود، دش میهوک، استیون کالپ، بیل نان، بری ترنر، مایتی گارسیا، تدی سیرس، کلودت مینک و هانا لوچنر ایفای نقش کرده اند.
ملخ برگی واران یک بالاخانواده از حشرات در راست بالان: ملخی ها است. گاهی به عنوان ملخ های برگی توصیف می شوند، گونه های آمریکایی در خانوادهٔ Xyronotidae نیز ملخ های بیشه پشت تیغه ای نامیده می شوند.
۵۷ ثانیه فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی راستی کاندیف است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاش هاچرسون، مورگان فریمن، گرگ گرمن، لاوی سیمون، گریف فرست و جف چاس ایفای نقش کرده اند.
تینا لین سیلیگ (متولد 1957) یک معلم آمریکایی، کارآفرین و نویسنده چندین کتاب در زمینه خلاقیت و نوآوری است. او عضو هیئت علمی دانشگاه استنفورد است. زندگی نامه. در سال ۱۹۸۵، سیلیگ دکترای خود را در رشته علوم اعصاب از دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد دریافت کرد. سیلیگ پس از اتمام دکترای خود به عنوان مشاور مدیریت برای بوز آلن همیلتون و به عنوان یک تولیدکننده چند رسانه ای در کامپک کار کرد و یک شرکت چندرسانه ای به نام BookBrowser را تأسیس کرد. در سال ۱۹۹۹، سیلیگ به دانشگاه استنفورد پیوست. او در حال حاضر استاد کار در بخش علوم مدیریت و مهندسی استنفورد، و همچنین مدیر دانشکده برنامه سرمایه گذاری فناوری استانفورد (STVP) است. او دوره هایی را در مؤسسه طراحی هاسو پلاتنر (d.school) تدریس می کند و سه برنامه کمک هزینه تحصیلی را در دانشکده مهندسی هدایت می کند که بر خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی متمرکز هستند. در سال ۱۹۹۹، سیلیگ به دانشگاه استنفورد پیوست. او در حال حاضر استاد کار در بخش علوم مدیریت و مهندسی استنفورد، و همچنین مدیر دانشکده برنامه سرمایه گذاری فناوری استانفورد (STVP) است. او دوره هایی را در مؤسسه طراحی هاسو پلاتنر (d.scho
ol) تدریس می کند و سه برنامه کمک هزینه تحصیلی را در دانشکده مهندسی هدایت می کند که بر خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی متمرکز هستند. افتخارات و جوایز. سیلیگ دریافت کننده جایزه ملی نوآوری Olympus (2008)، جایزه گوردون از آکادمی ملی مهندسی (۲۰۰۹) و جایزه Visionary Silicon Valley (2014) است.
مناقشه اسرائیل و فلسطین به طور گسترده در ویکی پدیا پوشش داده شده است. در سال ۲۰۲۳، استفن هریسون از نشریه "اسلیت" نوشت: «نباید تعجب آور باشد که ویکی پدیا مکان بهتری برای یادگیری در مورد درگیری اسرائیل و فلسطین نسبت به تیک تاک، ایکس و دیگر پلتفرم های رسانه های اجتماعی باشد». جیمی ولز، یکی از بنیانگذاران ویکی پدیا، گفته است که این موضوع اغلب مورد بحث است، اما این سایت تلاش می کند بی طرف باشد. جنگ ۲۰۲۳ اسرائیل و فلسطین به طور گسترده در ویکی پدیا و سایر پروژه های مرتبط به زبان های مختلف پوشش داده شده است. این موضوع مقالاتی در مورد حمله ۲۰۲۳ حماس به اسرائیل از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و همچنین محاصره بعدی نوار غزه توسط اسرائیل و تهاجم اسرائیل به همراه قتل عام های انجام شده توسط نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) در هفته های بعدی را در بر می گیرد. به دلیل تنوع روایات از هر دو طرف، مقالات درگیر بود. پاسخ ها از ویکی پدیا. بنیاد ویکی مدیا در ۴ دسامبر ۲۰۲۳ بیانیه ای با عنوان «به روزرسانی های ویکی مدیا دربارهٔ بحران نوار غزه و اسرائیل» و بیانیه دیگری در ۵ دسامبر ۲۰۲۳ منتشر کرد و خواستار «پایان دادن به اقدامات جلوگیری از دسترسی به اینترنت د
ر نوار غزه شد». در ۳ دسامبر ۲۰۲۳، مرکز عربی برای توسعه رسانه های اجتماعی، که از حقوق دیجیتال فلسطین حمایت می کند و مقر آن در حیفا است، بیانیه ای با عنوان «نگرانی در مورد موضع ویکی مدیا در پرتو جنگ اسرائیل علیه غزه» صادر کرد و از بنیاد ویکی مدیا خواست تا وضعیت خود را دوباره ارزیابی کند. موضع گیری و اقدامات قاطع با توجه به حملات مداوم به غزه و همچنین برای ادامه حمایت از جامعه ویکی پدیا در فلسطین. در پایان بیانیه آمده است که این بنیاد «باید با دفاع از بی طرفی و در عین حال محکوم کردن اطلاعات نادرست عمدی و حمایت از جوامع در بحران، یکپارچگی خود را حفظ کند». ویکی پدیای عربی در اعتراض به کشتارهای مداوم علیه مردم فلسطین و تعصب بسیاری از دولت های غربی به ویژه ایالات متحده نسبت به یک طرف درگیری و اتخاذ استانداردهای دوگانه، لوگوی خود را به رنگ پرچم فلسطین تغییر داد و ویرایش مقالات را به مدت یک روز در روز شنبه ۲۳ دسامبر ۲۰۲۳ به حالت تعلیق درآورد. بر اساس آنچه در صفحه اصلی ویکی پدیای عربی منتشر شده است، این گام برای ابراز همبستگی و رد اطلاعات نادرست برداشته شده است. این همبستگی با استقبال گسترده تعداد زیادی از کاربران عرب
و حامیان فلسطین مواجه شد و برخی از کاربران اسرائیلی نیز از آن انتقاد کردند.
گورستان آئویاما () یک گورستان در آئویاما، میناتو-کو، توکیو، توکیو، ژاپن است که توسط دولت شهری توکیو مدیریت می شود. این گورستان به دلیل ساکورا نیز معروف است و در فصل هانامی محبوب است.
ایستگاه وونسوکت () یک ایستگاه راه آهن سابق واقع در میدان دپو در مرکز شهر وونساکیت، رود آیلند است. در سال ۱۸۸۲ توسط راه آهن پراویدنس و ورسستر ساخته شد تا جایگزین ایستگاه قبلی ساخته شده در سال ۱۸۴۷ شود.
خلبان بی باک نام سری داستان مصور بود که در ایران در دهه ۴۰ خورشیدی، به مدت ۸ سال در مجله کیهان بچه ها به چاپ رسید. این داستان کمیک در دو صفحه از هر شمارهٔ مجله به صورت سیاه وسفید چاپ می شد. ترجمه ماجراها و گفتگوها به شیوه خط نستعلیق نگارش و باید از چپ به راست خوانده می شد. جملهٔ «لطفاً این داستان را به ترتیب شماره بخوانید»، در بالای صفحه دیده می شد. نام خالق اثر هنک شپرنگر () هلندی (۲۰۰۵ – ۱۹۱۹) است. این داستان به نام Piloot Storm در ژورنالی هلندی و سپس در مجلات انگلیسی و فرانسوی چاپ شد. در مجله Rocket این اثر با نام Pilot Storm در سال ۱۹۵۶ و در مجله Le Soleil به زبان فرانسوی که در سال ۱۹۵۸ در کبک چاپ شد نام این اثر Pilote Tempete بوده است. نام قهرمان اصلی این داستان خلبان جان استورم است. در ترجمه فارسی داستان عنوان "خلبان بی باک" درج شده است. مشخصات خلبان بی باک. نام: جان استورم هویت: انسان شغل: خلبان آزمایشگر نام مستعار: سروان استورم توانایی: یکی از بهترین خلبانان جنگنده نیروی هوایی ایالات متحده پایگاه: تارماک، پایگاه بسیار سری نیروی هوایی آمریکا خلاصه داستان. آزمایش هواپیمای هورنت. به سروان استورم مأموریت
می دهند تا به عنوان خلبان آزمایشگر، یک هواپیمای جدید بنام هورنت را آزمایش کند. به نظر می رسید هورنت حداکثر سرعتی بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر در ساعت داشته باشد. در اولین آزمایش سرعت، در پرواز همسطح در ارتفاع ۴۰۰ متری از سطح زمین سرعت ۲۱۰۴ کیلومتر در ساعت اندازه گیری می شود که رکورد سرعت را صدها کیلومتر افزایش می دهد. هواپیمای هورنت دارای بال مثلثی و دو نفره طراحی شده است. این هواپیما می تواند بالاتر از هر هواپیمای دیگری (در زمان داستان) پرواز کند. در تلاش برای شکستن رکورد ارتفاع پرواز، روز دیگر هورنت از یک هواپیمای B-29 رهاسازی می شود، اما زمانی که هواپیما در بالاترین ارتفاع در حال رکورد شکنی است، سروان استورم احساس عجیبی دارد. به نظرش می رسد که می تواند کشتی های فضایی فرا زمینی را ببیند و سپس بیهوش می شود. هواپیما از رادار ناپدید می گردد. پایگاه هوایی بر این باور است که هواپیمای هورنت در ارتفاعی که تا کنون هیچ هواپیمایی به آن دست نیافته بود، در هوا منفجر شده است. با وجود این واقعیت که نمونه اولیه هواپیما از بین رفته بود، هواپیمای هورنت برای تولید انبوه تأیید می شود و به زودی اولین اسکادران هورنت تشکیل و به نام سروان
استورم نامگذاری می گردد. در واقع، سروان استورم و هواپیمایش توسط فرازمینی های ساکن سیاره والرون یا ناهید ربوده شده اند. آن ها انسان ها را زیر نظر داشتند و می خواستند از فناوری آنان استفاده کنند و اطلاعات ضروری را از آنان به دست آورند. نژاد مردم ناهید سفید بود ولی بور نبودند و از سیاره تیتان به ناهید مهاجرت کرده بودند. مردم بومی ناهید، سبزپوست بودند و از نظر بدنی قوی تر از مردم تیتان بودند ولی فناوری آن ها را نداشتند. مدتها پیش جنگ های بزرگی بین سبزپوست ها و مهاجران از تیتان درگرفته بود. سبزپوست ها بخش های زیادی از سرزمینشان را ازدست دادند و فقط یک قاره را حفظ کردند. در حالی که بقیه ساکنان ناهید در اتحادیه ای از ایالات مختلف زندگی می کردند. با این حال، با وجود جنگ های طولانی در گذشته، صلح و تجارت بین ساکنان سیاره برقرار بود. ساکنان ناهید با مشکلی مواجه شده بودند. یک شورشی از نژاد تیتان بنام زورین بخش های بزرگی از سرزمین های سبزپوست ها را فتح و آن را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کرده و بر آن حاکم شده بود. او با استفاده از ارتش خود به مناطق مجاور خود حمله و مردم را غارت می کرد. او همچنین سوخت مواد خام، اورانیوم
یا چیزی شبیه آن را از زمین دریافت می کرد. از آنجایی که مردم تیتان از نزدیک بر زمین نظارت نداشتند، نیاز به اطلاعاتی در مورد زمین داشتند، از این رو از سروان استورم می خواهند تا با آنان همکاری کند تا اطلاعات لازم را به دست آورند. آنها یکی از مهم ترین جاسوسان زورین را دستگیر می کنند و به اتفاق سروان استورم به زمین می روند، تا معادن زورین در ماتو گروسو را پیدا کنند و پشتیبانان او را از بین ببرند. ناوگان جنگی ناهید با کمک سروان استورم با مردم زمین ارتباط برقرار می کند. سازمان ملل متحد شرایط آن ها را می پذیرد و در عوض دریافت فناوری های نوین با آنان در متلاشی کردن پشتیبانان زمینی زورین همکاری می کند.
سید تیمور حسینی (زاده ۱۳۴۵ کرمانشاه) سرتیپ دوم فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که از دی ماه ۱۴۰۲ به عنوان رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی فراجا (پلیس راهور) فعالیت می کند. وی پیش از این جانشین رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی فراجا بود. حسینی از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰ ریاست پلیس راهنمایی و رانندگی استان گیلان را برعهده داشت و در فاصله سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ رئیس دانشکده علوم و فنون راهور بود. او از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۵ به عنوان رئیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ فعالیت می کرد و از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۹ برای دومین بار رئیس دانشکده راهور بود. حسینی از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۲ به عنوان جانشین رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی فراجا فعالیت می کرد. جایزه ها و نشان های افتخار. این بخش شامل نشان ها و جایزه های رسمی سردار سید تیمور حسینی است که بر روی لباس همسان او نصب می شود ولی جایزه های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
جنگ بوئوتی در سال ۳۷۸ قبل از میلاد در نتیجه شورش شهر تبس علیه دولت پلوپونزی اسپارت آغاز شد. این جنگ باعث شد که تبس در جهان یونان قدرتمندتر و با نفوذتر گردد اگرچه در پایان جنگ، بزرگ ترین رهبران شهر تبس، پلوپیداس و اپامینونداس، هر دو کشته شدند و پس از آن نیز قدرت تبس نسبت به قبل رو به زوال نهاد و امکان گسترش مقدونیه در سرزمین های یونانی را فراهم کرد. پس زمینه. پس از پایان جنگ کورینت، که باعث شد بسیاری از متحدان اسپارتی معاهدات خود را با این حکومت لغو کنند، در نتیجه اسپارت ها که موضع خود را تضعیف شده می دیدیدند، شروع به بازسازی هژمونی خود در منطقه کردند و در ادامه سردمداران اسپارتی، بسیاری از متحدان سابق خود را مجازات نمودند. در سال ۳۸۵ قبل از میلاد اسپارت به بهانه اینکه مانتینه تعهدات مقابل خود را نسبت به اسپارت انجام نداده است به این شهر یورش برد. وقتی اسپارتی ها شهر را تسخیر کردند، شهر را به شکل قبلی آن بازگرداندند و به چهار شهرک تقسیم نمودند. رفته رفته در نواحی شمالی شهر اولنتوس قدرت گرفت و شرایط توافق شده در پایان جنگ کورینت را زیر پا گذاشت. به همین دلیل اسپارت ها لشکری را برای انتقام به فرماندهی فویبیداس ب
ه سوی شهر فرستاد. هنگامی که ارتش در حدود ۳۸۳ یا ۳۸۲ قبل از میلاد در بوئوتیا بود، لئونتیادس، که رهبر حزب الیگارشی در تبس بود، از فیبیداس خواست تا ارگ تبس را اشغال کند، چرا که لئونتیادس نیز از طرف حزب دموکرات احساس خطر می کرد. سیستم حکومتی اسپارت شهنشاهی بود و بنابراین از دولت های الیگارشی در سایر شهرهای یونان حمایت می کردند. به همین دلیل فوبیداس موافقت کرد و شهر را اشغال نمود و عملاً کنترل تبس را در دست گرفت. پس از تصرف ارگ تبس توسط اسپارت ها، پلوپیداس و دیگر دموکرات های برجسته تبایی به دولت شهر آتن گریختند، جایی که پلوپیداس رهبری توطئه ای را برای آزادسازی تبس به عهده گرفت. در سال ۳۷۹ قبل از میلاد، حزب دموکرات مخالفان سیاسی اصلی خود را در تبس (اعضای حزب اشرافی که از اسپارت ها حمایت می کرد) غافلگیر کرد و قتل عام نمود و مردم را علیه پادگان اسپارتی شوراند.
آرزوی ایرلندی یک فیلم کمدی رمانتیک فانتزی آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی جیمز بست و نویسندگی کیرستن هانسن است. لیندزی لوهان نقش اصلی این فیلم را ایفا کرده و در کنارش برد کرووی. اد اسپیلرز، الکساندر ولاهوس، آیشا کاری، الیزابت تان و جین سیمور حضور دارند. این فیلم در سپتامبر ۲۰۲۲ به طور رسمی معرفی شد و تولید آن همان ماه در ایرلند آغاز شد. این فیلم در ۱۵ مارس ۲۰۲۴ از طریق نتفلیکس منتشر شد. داستان. زمانی که عشق زندگی او با بهترین دوستش نامزد می کند، مدی احساسات خود را کنار می گذارد تا در عروسی آنها در ایرلند ساقدوش شود. چند روز قبل از اینکه این زوج قرار است ازدواج کنند، مدی یک آرزوی خود به خود برای عشق واقعی می کند تا به عنوان عروس آینده از خواب بیدار شود. مدی در حالی که به نظر می رسد رؤیای او به حقیقت می پیوندد، به زودی متوجه می شود که همسر واقعی او شخص دیگری است.
منجنیق هواپیما (به انگلیسی: Aircraft catapult) وسیله ای است که برای به پرواز درآوردن هواپیما در یک باند پرواز محدود، به طور معمول از عرشهٔ کشتی ها، استفاده می شود. این منجنیق ها همچنین می توانند در باندهای زمینی نصب شوند اما این کار به ندرت انجام می شود. آن ها معمولاً در ناوهای هواپیمابر به عنوان نوعی برخاست کمکی استفاده می شوند. به شکلی که در ناوهای هواپیمابر استفاده می شود، منجنیق شامل یک مسیر یا شکاف است که در عرشهٔ پرواز تعبیه شده است، که در زیر آن یک پیستون یا "شاتل" بزرگ وجود دارد که از طریق مسیر به چرخ دماغهٔ هواپیما متصل می شود، یا در برخی موارد یک سیم بکسل که به آن لگام منجنیق می گویند به هواپیما و شاتل منجنیق متصل می شود. اَشکال دیگری نیز در تاریخ هوانوردی مورد استفاده قرار گرفته اند، مانند "گاری پرتابی" که یک هواگرد آب نشین روی یک سازهٔ آهنی بلند روی عرشهٔ یک کشتی جنگی یا کشتی تجاری نصب شده است، اما بیشتر منجنیق ها مفهوم مسیر لغزشی مشابهی دارند. پارامترها و ابزارهای مختلفی برای به حرکت درآوردن منجنیق ها دارای اهمیت هستند، مانند وزن و دریک، باروت، چرخ لنگر، فشار هوا، نیروی هیدرولیک، موتور بخار و تقو
یت کنندهٔ موشک سوخت جامد. نیروی دریایی ایالات متحده با ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد آر. فورد در حال توسعهٔ استفاده از سیستم های الکترومغناطیسی پرتاب هواپیما است. در گذشته منجنیق شدن هواگردهای آب نشین رایج بود و به آن ها اجازه می داد روی آب و نزدیک کشتی فرود بیایند و از روی عرشهٔ کشتی بلند شوند. در جنگ جهانی دوم (پیش از ظهور ناوهای پشتیبان) هواپیماهای جنگندهٔ معمولی (به ویژه هاوکر هاریکن) گاهی از کشتی های تجاری مجهز به منجنیق (CAM) منجنیق می شدند تا به نبرد با هواپیماهای دشمن بروند اما نبود باند فرود در کشتی های تجاری، خلبان را مجبور می کرد پس از پایان مأموریت خود به یک باند فرود زمینی تغییر مسیر دهد یا با چتر نجات به بیرون بپرد و منتظر نجات باشد. تاریخچه. نخستین پرواز ثبت شده با استفاده از منجنیق. ساموئل لنگلی، پیشگام هوانوردی فعال در مؤسسهٔ اسمیتسونین، از یک منجنیق فنری برای پرتاب مدل های پرندهٔ موفق خود و لانگلی آئرودروم شکست خوردهٔ خود در سال ۱۹۰۳ استفاده کرد. به همین ترتیب، برادران رایت که در سال ۱۹۰۴ شروع به کار کردند، از یک منجنیق سبک وزن و دریک برای کمک به هواپیمای خود برای برخاستن در فاصلهٔ محدود
استفاده کردند. در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۱۲، تئودور گوردون الیسون نخستین فردی بود که با یک هواپیما با سیستم منجنیق نیروی دریایی ایالات متحده پرتاب شد. نیروی دریایی در حال تکمیل یک سیستم منجنیق هوای فشرده بود و آن را در اسکلهٔ "سانتی" در آناپولیس، مریلند نصب کرد. نخستین تلاش می توانست باعث مرگ الیسون شود، هنگامی که هواپیمای او با دماغه اش رو به بالا از سطح شیب دار خارج شد و با باد مخالف برخورد کرد و هواپیما به درون آب افتاد. الیسون اما توانست بدون صدمه از لاشهٔ هواپیما فرار کند. در ۱۲ نوامبر ۱۹۱۲، ستوان الیسون به عنوان نخستین پرتاب موفق منجنیق نیروی دریایی، از یک بارج ثابت زغال سنگ، تاریخ ساز شد. در ۵ نوامبر ۱۹۱۵، خلبان هنری سی ماستین نخستین پرتاب منجنیق را از یک کشتی در حال حرکت انجام داد. جایگزین های منجنیق. نیروی دریایی چین، هند و روسیه از روش STOBAR استفاده می کنند. آن ها به جای منجنیق از پرش اسکی برای کمک به هواپیما در بلند شدن با سرعت صعود مثبت استفاده می کنند. هواپیماهای ناو هواپیمابر مانند جِی-۱۵، میگ-۲۹کی و سوخو-۳۳ برای شتاب دادن به سرعت پرواز، به موتورهای خود وابسته هستند. در نتیجه، آن ها باید با کاهش بار سوخت
و تسلیحات بلند شوند. سایر نیروهای دریاییِ دارای ناوهای هواپیمابر از هواپیماهای برخاست کوتاه و فرود عمودی (STOVL) مانند نوع بی اف-۳۵، سی هاریر و ای وی-۸بی هریر ۲ استفاده می کنند. این هواپیماها می توانند با بار سبک به صورت عمودی بلند شوند یا از پرش اسکی برای کمک به برخاستن با بار سنگین استفاده کنند. هواپیمابرهای STOVL در مقایسه با هواپیمابرهای CATOBAR ارزان تر و عموماً از نظر اندازه کوچک تر هستند. ناوهای هواپیمابر بریتانیایی کلاس ملکه الیزابت برای استفاده از هواپیماهای STOVL ساخته شدند و ابزاری برای تولید بخار برای یک منجنیق معمولی ندارند.
کانگ ره یون (؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی همچون "شب پرستاره گوهو"، "بیدار" و "وب تون امروز" شناخته می شود.
آتوواکون () یک داروی ضد میکروبی برای پیشگیری و درمان پنومونی پنوموسیستیس جیرووسی (PCP) است. کاربرد پزشکی. اتواکون دارویی است که برای درمان یا پیشگیری از موارد زیر کاربرد دارد: تری متوپریم/سولفامتوکسازول (TMP-SMX، Bactrim) به طور کلی درمان خط اول برای PCP در نظر گرفته می شود (نباید با سولفادیازین و پیریمتامین، که خط اول توکسوپلاسموز است) اشتباه شود. با این حال، آتواکون ممکن است در بیمارانی استفاده شود که نمی توانند داروهای سولفونامید مانند TMP-SMX را تحمل کنند یا به آنها حساسیت دارند. علاوه بر این، آتوواکون این مزیت را دارد که باعث سرکوب میلوسکوپ نمی شود، که یک مسئله مهم در بیمارانی است که تحت پیوند مغز استخوان قرار گرفته اند. آتوواکون به طور پیشگیرانه به بیماران پیوند کلیه داده می شود تا از PCP در مواردی که Bactrim برای بیمار منع مصرف دارد، جلوگیری شود.