Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سایت های توسی () (به چینی: 土司遗址) به سه سایت باستانی توسِی در چین اطلاق می شود که در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شدند. این سایت ها در کوه های جنوب غرب چین واقع شده اند و نمونه ای از سیستم حکومتی توسِی هستند که از قرن سیزدهم تا بیستم میلادی پابرجا باقی ماند. این مکان ها به عنوان چهل و هشتمین سایت میراث جهانی در چین ثبت شدند. پیشینه. توسِی ها رهبران قبیله ای ارثی بودند که توسط دولت امپراتوری چین در دوران های یانگ، مینگ و چینگ به عنوان مقامات منصوب می شدند. این سیستم سیاسی توسط امپراتوران چینی برای اداره مناطق اقلیتی در جنوب و جنوب غرب چین اتخاذ شده بود و به بسیاری از گروه های قومی در چین درجه ای از خودمختاری سیاسی را اعطا می کرد. سیستم توسِی برای بیش از هزار سال در چین اجرا می شد. شرح. سایت میراث جهانی از سه سایت جداگانه تشکیل شده است که سیستم توسِی را نمایان می سازد: سایت میراث جهانی. در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۵، این سه سایت توسِی در سی و نهمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در بن، آلمان به فهرست میراث جهانی فرهنگی افزوده شدند. کمیته اظهار داشت که سیستم توسِی هدفش یکپارچگی اداره ملی بود در
حالی که به اقلیت های قومی اجازه می داد تا آداب و رسوم و شیوه زندگی خود را حفظ کنند.
دره پرش ببر () یا ژرف دره تیگر لیپینگ () یک ژرف درهٔ زیبا بر روی رود جینشا است که یکی از شاخه های اصلی رود یانگ تسه به شمار می رود. این ژرف دره در فاصلهٔ شمال لیجیانگ، در استان یون نان در جنوب غربی چین واقع شده است. این منطقه جزء مناطق حفاظت شده یون نان است که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. افسانه ها می گویند نام این ژرف دره از یک ببر شکار شده گرفته شده است که در نقطهٔ باریک ترین قسمت رودخانه (که هنوز عرض دارد) با پریدن از روی رودخانه، از دست شکارچیان فرار کرده است و از سنگی در وسط رودخانه برای پریدن استفاده کرده است. ژرف دره تیگر لیپینگ با عمق حداکثر حدود از سطح رودخانه تا قلهٔ کوه، یکی از عمیق ترین و زیباترین ژرف دره های رودخانه ای در جهان است. ساکنان این منطقه عمدتاً از مردم ناشی هستند که در چندین دهکدهٔ کوچک زندگی می کنند. معیشت اصلی آن ها از تولید غلات تأمین می شود و امروزه گردشگری پیاده روی نیز منبع درآمد آن هاست. جغرافیا. ژرف دره تیگر لیپینگ در حدود طول دارد و جایی است که رودخانه از میان رشته کوه های یولونج با ارتفاع و کوه های برفی هابا با ارتفاع عبور می کند و در این مسیر، رودخانه از زیر صخره ه
ای عمودی با ارتفاع می گذرد. از نظر اداری، رودخانه در این منطقه مرز بین شهرستان خودمختار یولون ناتسی در لیجیانگ (در کنار راست) و شهرستان شانگریلا در ولایت خودمختار دیگینگ تبتی (در کنار چپ) است. این ژرف دره به عنوان ناپیمود در نظر گرفته می شود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، چهار رودگردی سعی کردند تا از دره عبور کنند اما هیچ گاه دیده نشدند. در سال ۱۹۸۶، اولین تلاش موفق برای عبور از این ژرف دره صورت گرفت که توسط نخستین گروهی بود که تصمیم به عبور از طول کامل رود یانگ تسه گرفتند و این سفر را از دریاچه یخچالی گِلَندَندونگ آغاز کردند. این منطقه در سال ۱۹۹۳ به طور رسمی به روی گردشگران خارجی باز شد، اما پیش از آن در دهه ۱۹۸۰ گردشگران ماجراجو به این منطقه جذب شده بودند. مقامات برنامه دارند تا مسیرها و جاده های موجود را بهبود بخشیده و اتوبوس های توریستی و امکانات بیشتری را به منطقه بیاورند. این برنامه ها واکنش های متفاوتی از جمعیت محلی را به همراه داشته است، از مخالفت شدید تا حمایت قوی. کریستال های طبیعی از مناطقی در اطراف ژرف دره تیگر لیپینگ استخراج می شوند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41004827&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-31T20:31:19Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Ali.eblis1&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* جستارهای وابسته */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42330703&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; قدرت سیاسی نوعی از قدرت است که توسط یک فرد یا گروهی از افراد در یک جامعه اعمال می شود. این قدرت می تواند با حاکمیت مرتبط باشد، یعنی توانایی تعیین قوانینی که بر جمعیت یک سرزمین خاص اعمال می شوند. روش های متعددی برای اعمال چنین قدرتی وجود دارد؛ آشکارترین آن ها شامل رهبران رسمی سیاسی یک دولت مانند رئیس جمهور، نخست وزیر، پادشاه یا امپراتور است. با این حال، قدرت های سیاسی محدود به سران دولت یا رهبران نیستند؛ دامنه یک قدرت با نفوذ اجتماعی که فرد یا گروه می تواند داشته باشد، سنجیده می شود. این تأثیر می تواند به صورت رسمی یا غیررسمی اعمال و استفاده شود. در بسیاری از موارد، حوزه نفوذ به یک دولت محدود نمی شود و در این صورت از قدرت بین
المللی صحبت می شود. به طور سنتی، قدرت سیاسی از طریق نیروی نظامی، انباشت ثروت و کسب دانش پایه گذاری و حفظ می شود. خطر سوءاستفاده. تاریخ مملو از نمونه هایی است که در آن ها قدرت سیاسی به طور مضر یا نادرست استفاده شده است (سوءاستفاده از قدرت). این امر اغلب زمانی رخ می دهد که قدرت بیش از حد در دست تعداد کمی متمرکز شود، بدون فضای کافی برای بحث سیاسی، نقد عمومی یا سایر اشکال فشارهای اصلاحی. نمونه هایی از چنین رژیم هایی شامل استبداد، ظلم و دیکتاتوری هستند. برای جلوگیری از چنین مشکلات بالقوه، راه حل های مختلفی پیشنهاد و اجرا شده اند که بیشتر آن ها بر تقسیم قدرت (مانند دموکراسی)، محدود کردن قدرت یک فرد یا گروه، افزایش حقوق حفاظتی فردی، ایجاد قوانین یا منشورهایی (مانند اعلامیه حقوق بشر) تمرکز دارند. مونتسکیو معتقد بود که بدون اصلی که بتواند قدرت های قانون گذاری، اجرایی و قضایی را محدود و متعادل کند، آزادی وجود نخواهد داشت و هیچ حفاظی در برابر سوءاستفاده از قدرت نخواهد بود. این اصل به عنوان تفکیک قوا شناخته می شود. هنری کیسینجر اظهار داشت: «قدرت قوی ترین افسون گر است».
جان ویلیامسون (; – ) اقتصاددان، و استاد دانشگاه اهل بریتانیا و مبدع اصطلاح «اجماع واشینگتن» بود. او ۱۰ قانون ساخت که به وسیلهٔ بانک جهانی، سازمان بین المللی پول و دولت ایالات متحده بر کشورهای در حال توسعه تحمیل شد. ویلیامسون بعدها به نقد شدید نحوهٔ تحمیل این قوانین و استفاده از آن ها توسط نئولیبرال ها پرداخت.
پل جان فراندسن ، متولد ۳ دسامبر ۱۹۴۳، مصرشناس دانمارکی است. او نویسنده چندین کتاب در مورد زبان و مذهب مصر باستان است، از جمله، اخیراً، "ازدواج با محارم" و "ازدواج با خویشاوندان نزدیک در مصر و ایران باستان: بررسی شواهد" است. ازدواج با خویشاوندان نزدیک در مصر و ایران باستان: بررسی شواهد. این اثر به بررسی شواهد ازدواج و روابط جنسی بین خواهر و برادر و بین والدین و فرزند در مصر باستان و ایران پیش از اسلام می پردازد. با روابط محارم، به عنوان یک ویژگی فرهنگی، معمولاً هم برای مصر باستان و هم برای ایران به این دلیل که شواهدی برای آن غیرقابل اعتماد هستند یا اینکه تنها به عنوان یک استثنا یافت می شود، یا اینکه تنها توسط کسانی حق سلطنت به عنوان نمایندگان الهی بر روی زمین را داشتند، بررسی می شود. هیچ یک از این دو دیدگاه، از منظر این مطالعه، قابل قبول نیستند. این کتاب بررسی خود را به منابع روابط محارم بین اعضای خانواده های هسته ای غیرسلطنتی محدود می کند و استدلال هایی را علیه این اصل رایج مطرح می کند که ممنوعیت زنای با محارم یک پدیده جهانی است. نتیجه گیری در کتاب در مورد ازدواج با محارم در ایران باستان:
هان جونگ یون (؛ زادهٔ) که به طور حرفه ای با نام دو وو () شناخته می شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در گپ سون ما (۲۰۱۶) و بازرس ارشد ۱۹۵۸ (۲۰۲۴) شناخته می شود.
لی سوک هیونگ (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. پس از آغاز بازیگری در فیلم مستقل "فیلم امروز" (۲۰۱۴)، او در فیلم های مستقل دیگری همچون "جین رؤیاها" (۲۰۱۷) و "قلب" (۲۰۲۰) ایفای نقش کرد. او به خاطر ایفای نقش در فیلم "اکشن هیرو" (۲۰۲۱) برندهٔ جایزه بازیگر فوق العاده در بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم های فوق العاده بوچون شد. لی در مجموعه های تلویزیونی همچون "دهکده ساحلی چاچاچا" (۲۰۲۱) و "" (۲۰۲۲) ایفای نقش کرده است.
پیانو پدالی (یا پیانو-پدالیر یا پدالیر) نوعی پیانو است که شامل یک صفحه پدال است که نت های باس را قادر می سازد تا با پاها نواخته شوند، همان طور که در ارگ استاندارد است. دو نوع گسترده از پیانوهای پدالی وجود دارد: یا صفحه پدال ممکن است بخشی جدایی ناپذیر از ساز باشد، با استفاده از سیم ها و مکانیزم مشابه با کیبورد دستی (مثلاً پیانو گرند پدالی Érard قرن نوزدهم و پیانو پدالی عمودی Pleyel)، یا ممکن است از دو پیانو مستقل (هر کدام با مکانیک و سیم های جداگانه خود) تشکیل شده باشد که روی هم قرار می گیرند، یا یک پیانوی معمولی که توسط دست و یک پیانوی باس که با پا نواخته می شود (مثلاً پیانوی پدالی قرن هجدهم متعلق به ولفگانگ آمادئوس موتزارت و دوپیو بورگاتوی قرن بیست و یکم ساخته لوئیجی بورگاتو) یا دو پیانوی استاندارد که پیانوی پایینی از روی تخته پدال نواخته می شود. روی صفحه کلید (دستی) خود از طریق مکانیزم خاصی (مثلاً سیستم پدالپیانوی پینچی قرن بیست و یکم) عمل می کند. تاریخچه. خاستگاه پیانوی پدالی در کلاویکورد پدالی و هارپسیکورد پدالی یافت می شود که یک نسخه اصلی از اولی باقی مانده است در حالی که فقط توصیف ها و بازتولیدهای مدرن
از دومی باقی مانده است. اولین نقل قول از کلاویکورد با تخته پدال در حدود سال ۱۴۶۰ در بخشی که به آلات موسیقی در یک رساله دایره المعارفی نوشته شده توسط محقق پائولوس پائولیرینوس (۱۴۱۳–۱۴۷۱) اختصاص داشت، ظاهر شد. نوازندگان ارگ از این سازها برای تمرین زمانی استفاده می کردند که کسی در دسترس نبود تا برای ارگ کلیسا کار کند یا در فصل زمستان از تمرین در کلیسایی که گرم نمی شد اجتناب کنند. یوهان سباستین باخ صاحب یک هارپسیکورد پدالی بود و سونات های سه گانه ارگ او BWV 525-530، Passacaglia و Fugue در C مینور BWV 582 و آثار دیگر او را می توان بر روی این ساز نواخت. ولفگانگ آمادئوس موتزارت صاحب یک فورتپیانو با پدال های مستقل بود که در سال ۱۷۸۵ توسط آنتون والتر برای او ساخته شد. پدرش در نامه ای به دخترش در ۱۲ مارس ۱۷۸۵ به این موضوع اشاره می کند. دست نوشته دست نویس کنسرتو در د مینور K 466 که در همان سال ساخته شد، مجموعه ای از آکوردها را برای دست چپ به اضافه نت های باس یک اکتاو پایین تر نشان می دهد. حدود ۲ ۱/۲ اندازه را پوشش می دهد. برخی معتقدند که نت های باس برای پدال در نظر گرفته شده است، اما در مورد این تفسیر اختلاف نظر وجود دا
رد. نت های باس کم می توانند نسخه قبلی قسمت چپ باشند که موتزارت وقتی تصمیم گرفت آنها را با آکورد جایگزین کند از خط زدن آن غافل شد. لویی شون در سال ۱۸۴۳، زمانی که رابرت شومان در درسدن بود، یک پدال فلوژل ساخت. شومان پیانوی پدالی عمودی را ترجیح می داد و صفحه کلید پدالی او ۲۹ نت داشت و با حرکتی که در پشت پیانو قرار می گرفت وصل می شد، جایی که یک صفحه صوتی ویژه، پوشیده از ۲۹ سیم، در بدنه تعبیه شده بود. شومان موسیقی زیادی برای پیانوی پدالی نوشت و آنقدر مشتاق این ساز بود که فلیکس مندلسون را متقاعد کرد که صاحب یک پیانوی بزرگ پدالی بود تا کلاسی را برای آن در کنسرواتوار لایپزیگ تشکیل دهد. چارلز والنتین آلکان صاحب یک پیانوی پدالی Erard بود که در سال ۱۸۵۳ ساخته شد و اکنون در Musée de la Musique، مجموعه سازهای تاریخی کنسرواتوار پاریس قرار دارد. آلکان تعدادی کار برای آن ساخت، به سبک ویرتوز که در دیگر موسیقی های پیانوی او یافت می شود، کوین بویر برخی از این موسیقی را در سال های اخیر احیا کرده است، اگرچه او آن را در ارگ می نوازد. این ساز در دهه ۱۹۰۰ هرگز محبوبیت زیادی پیدا نکرد و همچنان یک ساز نادر است. بیشتر از آن برای فعال کر
دن ارگانیست ها برای تمرین در خانه استفاده می شود، به جای اینکه برای نواختن رپرتوار پیانوی پدال استفاده شود، به جای استفاده از پدال هارپسیکورد و کلاویکورد قرن ها پیش. در دهه ۲۰۰۰، پیانوهای پدالی در ایتالیا توسط لوئیجی بورگاتو (که آن را دوباره اختراع و ثبت کرد) ساخته شد. این شرکت Doppio Borgato را می سازد، یک ساز مستقل باس که به یک صفحه پدال متصل است و می توان روی آن یک کنسرت بزرگ قرار داد. بورگاتو رکورد پیانوی باس را به ۳۷ نت، A0 تا A3 (به جای ۳۰ یا ۳۲ استاندارد در یک ارگ) گسترش داد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۱، پیانیست ایتالیایی، روبرتو پروسدا، اولین کنسرتو برای پیانو و ارکستر پدال توسط چارلز گونود را با ارکستر توسکانینی دی پارما به رهبری یان لاتام کونیگ ارائه کرد. در ۲۷ آوریل ۲۰۱۲، سیستم پدالپیانوی Pinchi، طراحی شده توسط Claudio Pinchi و Roberto Prosseda، و ساخته شده توسط شرکت سازنده ارگ Fratelli Pinchi Ars Organi در یک اجرای عمومی توسط روبرتو پروسهدا ارائه شد. این یک تخته پدال است که با هر دو پیانوی گرند استاندارد ۸۸ کلیدی کار می کند. صفحه پدال پینچی دارای ۳۷ پدال (از A تا A سه اکتاو به بالا) است، اما به لطف ۶۱ «انگ
شت» چوبی آن، که برخی از آنها در تصویر مجاور دیده می شوند، در مجموع محدوده پنج اکتاو دارد، و ۶۱ کلید پایینی (A0 تا A5) پیانوی پایینی را اجرا می کنند. این «انگشت ها» در سه ایستگاه مستقل از هر سه اکتاو [11] (A0-A3 برای ۱۶، A1-A4 برای ۸' و A2-A5 برای ۴') به صفحه پدال ۳۷ نت نگاشت می شوند. نوازندگان. در سال های اخیر اجرای آثار پیانوی پدالی بر روی آن ساز، بر خلاف ارگ، افزایش یافته است. نوازندگان اخیر پیانو پدالی عبارتند از: دانا رابینسون، ارگ نواز و پیانیست آمریکایی، ژان دوبه، اولیویه لتری، پیتر سایکس ارگ نواز آمریکایی، مارتین اشمدینگ ارگ نواز آلمانی، دالیبور میکلاوچیچ نوازنده ارگ و هارپسیکورد اسلوونیایی، نوازنده آمریکایی. جان خوری، ژان گیلو، کامرون کارپنتر و روبرتو پروسیدا. مارک ویتی از استرالیا پیانوی برقی خود را با ۱۵ پدال باس در سال ۱۹۸۰ ساخت. در دهه ۱۹۹۰، او آن را برای MIDI تبدیل کرد و یک ماژول پیانو رولند را کنترل کرد که به یک آمپلی فایر استریو میکسر 200w p/ch یاماها، با صفحه کلید به سمت چپ و راست حرکت می کرد. و پدال ها در مرکز حرکت کردند.
استپان سورنی اسپانداریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیکن بسکتبال، مربی بسکتبال، بازیکن والیبال و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل ارمنستان بود که به عنوان مربی در بازی های المپیک تابستانی در مجموع در برندهٔ ۳ مدال نقره و در مسابقات بسکتبال قهرمانی اروپا در مجموع برندهُ چهار مدال طلا شده است. زندگی نامه. وی در ۲ آوریل ۱۹۰۶ در تفلیس به دنیا آمد و . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان ستاره سرخ، نشان شایستگی نبرد، مدال شجاعت کار، مدال دفاع از مسکو، قهرمان ورزشی اتحاد شوروی (۱۹۴۳) و مربی شایسته اتحاد شوروی (۱۹۵۷) شده است. وی در ۱۹۸۷ در سن ۸۱ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
باسنتسی باغداساری آزویان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک خاورشناس، دیپلمات، فرد نظامی و جاسوس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۷ در واغاتین به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برادر هویک آزویان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال گارگین نژده و نشان شایستگی نبرد شده است. وی در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۶ در سن ۵۸ سالگی در ایروان درگذشت و در یرابلور به خاک سپرده شد.
درنیک آرامی ماروتیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۲ در تساغکونک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۵۶) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، نشان شایستگی نبرد شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
هاسمیک بارخوداریان (؛ – تاریخ مرگ نامعلوم) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۷ به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی در (۱۹۳۹–۱۹۵۰) فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نبرد شایستگی نبرد (۱۹۴۵) شده است.
هنریک قوندیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشیاهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۴ در هاریچ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۳۹) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی درجه یک و درجه دو، نشان پرچم سرخ کار و نشان شایستگی نبرد شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
آلکس گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی پیش از ورد به دنیای بازیگری، خبرنگاری محلی در جزایر قناری بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بیمارستان مرکزی"، "سرزمین گرگ ها"، "کیکی، عشق بازی"، "عروس"، "سرنوشت" و "خانواده مقدس" اشاره کرد. وی برندهٔ جایزهٔ گویا بهترین بازیگر مرد جدید شده است.
آنا کاتس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ویسکی"، "جوئل" و "کیکی، عشق بازی" اشاره کرد.
«رنگ های واقعی» () ترانه ای از خواننده آمریکایی، سیندی لاپر است. متن ترانه توسط بیلی استاینبرگ و تام کلی نوشته شده است. این ترانه به عنوان نخستین تک آهنگ دومین آلبوم استودیویی لاپر با همین نام در اواسط سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این ترانه به مدت دو هفته در صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده قرار گرفت و دومین و آخرین تک آهنگ لاپر بود که به صدر این جدول رسید. این آهنگ نامزد دریافت جایزه گرمی برای بهترین اجرای آواز پاپ زنانه شد.
زبان توربالی () زبانی مختص بومیان جزیره استرالیا و مردم توربال است که در منطقه بریزبن و کوئینزلند زندگی می کنند. دیگر گونه های گفتار این زبان به صورت توروبال، تورابول، توربل و تارالبول است. طبقه بندی. چهار گویش ذکر شده در دیکسون (۲۰۰۲) گاهی اوقات به عنوان زبان های دوروبالیک جداگانه، به ویژه جندای و نونوکول دیده می شوند. یاگارا ، یوگارابول و توروبول به احتمال زیاد به عنوان لهجه در نظر گرفته می شوند. توربالی به طور مختلف به عنوان یک زبان، گروهی از زبان ها یا به عنوان گویش یک زبان دیگر طبقه بندی شده است.
بازار ارز تجاری ایران، مکانی برای انجام معاملات ارزی است که به وسیله مرکز مبادله ارز و طلای کشور راه اندازی شد و در تاریخ ۲۴ آذر ۱۴۰۳ به صورت آزمایشی و از تاریخ ۱ بهمن ۱۴۰۳ به شکل رسمی فعالیت خود را آغاز کرد و جایگزین سامانه نیما شد. پس از راه اندازی این بازار تمامی پتروشیمی ها ، پالایشگاه ها و همچنین سایر صادرکنندگان مشمول بند ۱ تا ۸ آئین نامه اجرایی بازار ارز تجاری، شامل صادرکنندگان بخش فولاد، فلزات اساسی رنگین و فرآورده های نفتی در سامانه نیما و غیره ( به استثنای دارو و کالاهای اساسی) ملزم به حضور در بازار جدید ارزی و خروج از سامانه نیما شدند. براساس اعلام بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران هدف از ایجاد بازار جدید گسترش رشد بازار ارز تجاری کشور، رشد مستمر میزان عرضه و تقاضا ارز مورد نیاز واردات و برنامه ریزی در جهت تامین نیازهای ارزی کشور در قالب اسکناس در چهارچوب ارز مصارف خدماتی به وسیله سامانه ارز خدماتی مرکز مبادله ارز و طلای کشور با نرخ ارز بازار ارز تجاری تامین شود و در انتها سال ارز گردشگری افزایش یابد.
پسر سنگی فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی کریستوفر کین است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت دووال، فردریک فورست، گلن کلوز، ویلفورد بریملی، دین کین، ماری الن ترینور، لیندا همیلتون و تام ویتس ایفای نقش کرده اند.
پارالمپیک تابستانی ۲۰۳۲ () که به عنوان نوزدهمین دوره پارالمپیک تابستانی نیز شناخته می شود و به صورت تجاری بریزبن ۲۰۳۲ نام دارد، یک رویداد چندورزشی ورزش معلولین است که براساس برنامه ریزی، قرار است در بریزبن، کویینزلند استرالیا از ۲۴ اوت تا ۵ سپتامبر ۲۰۳۲، یک ماه پس از المپیک تابستانی ۲۰۳۲ برگزار شود. این دومین دوره ای است که استرالیا میزبان پارالمپیک تابستانی است. نخستین دوره، پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ بود که به میزبانی سیدنی برگزار شد. پرچم پارالمپیک در آیین پایانی پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۸ در لس آنجلس ایالات متحده به استرالیا تحویل داده می شود. پیشنهاد میزبانی. براساس قرارداد منعقد شده میان کمیته بین المللی المپیک و کمیته بین المللی پارالمپیک در سال ۲۰۰۱، میزبان بازی های المپیک، میزبانی پارالمپیک در همان دوره را نیز به عهده دارد. بازی ها. ورزش های جدید. در سال ۲۰۲۱، فدراسیون بین المللی راگبی لیگ اعلام کرد که کمپینی برای متقاعد کردن کمیته بین المللی پارالمپیک برای برگزاری راگبی ۱۳ نفره در این دوره از بازی های المپیک و پارالمپیک، تدارک دیده که تمرکز آن بر راگبی لیگ با ویلچر برای پارالمپیک و راگبی لیگ ۹ نفره برای ا
لمپیک است.
زندگی کینگ کونگ فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی جان گیلرمین است. در این فیلم بازیگرانی همچون برایان کروین، لیندا همیلتون، جان اشتون، پیتر مایکل گوتز، مایکل فورست و لئون ریپی ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم کینگ کونگ است.
قلعه رزفا () یا قلعهٔ شکودرا () قلعه ای است که در نزدیکی شهر شکودرا، در شمال غربی آلبانی قرار دارد. این قلعه به طور باشکوهی بر روی تپه ای سنگی به ارتفاع بالاتر از سطح دریا قرار دارد و توسط رودخانه های بونا و درین احاطه شده است. شکودرا مرکز شهرستان شکودرا است و یکی از قدیمی ترین و تاریخی ترین شهرهای آلبانی است و همچنین یک مرکز مهم فرهنگی و اقتصادی محسوب می شود.
داگنوم (, , ) شهری باستانی، دین سالاری و قلعه ای مهم در قرون وسطی بود که در قلمرو آلبانی امروزی قرار داشت. این منطقه تحت کنترل آلبانیایی ها، صربی ها، ونیزی ها و عثمانی ها بوده و هنوز هم به عنوان یک شهر کاتولیک لاتین باقی مانده است. این شهر به شهر مدرن واو ای دِیش نزدیک است.
آیوی بی ستاره (最弱テイマーはゴミ拾いの旅を始めました。، Saijaku Teimā wa Gomihiroi no Tabi o Hajimemashita) یک مجموعه لایت ناول ژاپنی به نویسندگی هونوبونورو۵۰۰ و تصویرگری ناماست. این رمان ابتدا به صورت تحت وب در وب سایت شوستسوکا نی نارو در اوت ۲۰۱۸ منتشر شد. بعداً توسط انتشارات TO خریداری شد که در نوامبر ۲۰۱۹ به عنوان لایت ناول منتشر شد. این کتاب در ۱۲ جلد از ژوئیه ۲۰۲۴ جمع آوری شده است. یک مانگای اقتباسی از تو فوکینو در فوریه ۲۰۲۰ در وب سایت کمیک کرونای همین انتشارات منتشر شد. این مانگا در شش جلد از فوریه ۲۰۲۴ جمع آوری شده است. یک سریال تلویزیونی انیمه اثر استودیو ماسکت از ژانویه تا مارس ۲۰۲۴ پخش شد. خلاصه داستان. آیوی دختری است که در جایی که مردم مهارت های متعددی دارند و با ستاره ها رتبه بندی می شوند، زندگی می کند. اما او هیچ ستاره ای ندارد. با اینکه خانواده اش را بسیار دوست دارد، ولی آنها او را مورد نفرت و آزار قرار می دهند. با این حال، فالگیر محلی دلش به حال آیوی می سوزد و او را آموزش می دهد. بعد از اینکه فالگیر سال ها بعد از دنیا می رود، آیوی منطقه را ترک می کند و یک اسلایم در حال مرگ پیدا می کند. او آن را اهلی می کند و نا
مش را سورا می گذارد.
لارا ورثینگتون با نام تولد لارا بینگل (زاده ) مدل و شخصیت رسانه ای استرالیایی است.
کنی آدیشیگبین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در پست مهاجم برای آستراس ولاهیوتی اف سی در گاما اتنیکی یونان بازی کرده است. او سرعت، قدرت و تمام کنندگی را به عنوان نقاط قوت خود ذکر کرده است.
آلبانی ونیزی (, , , , ) به عنوان اصطلاح رسمی برای مستعمرات متعدد جمهوری ونیز در جنوب شرقی دریای آدریاتیک شناخته می شود که مناطق ساحلی عمدتاً در مونته نگروی جنوبی کنونی و بخش هایی از آلبانی شمالی را در بر می گرفت. در طول حکومت ونیزی ها در این مناطق، تغییرات بزرگی در قلمروها رخ داد، که از سال ۱۳۹۲ آغاز شد و تا سال ۱۷۹۷ ادامه یافت. تا پایان قرن پانزدهم، دارایی های اصلی ونیزی در شمال آلبانی به دلیل گسترش امپراتوری عثمانی از دست رفت. با وجود این، ونیزی ها تمایلی به چشم پوشی از ادعاهای رسمی خود بر سواحل آلبانی نداشتند و اصطلاح آلبانی ونیزی به صورت رسمی در استفاده باقی ماند و به مستعمرات باقی مانده ونیزی در سواحل مونته نگرو، که حول خلیج کوتور متمرکز بود، اشاره داشت. در این دوران، دزدی دریایی آلبانیایی به اوج خود رسیده بود. این مناطق تا سقوط جمهوری ونیز در سال ۱۷۹۷ تحت سلطه ونیز باقی ماندند. با پیمان کامپو فورم یو، این منطقه به پادشاهی هابسبورگ منتقل شد.
مرد آرام یک فیلم ایرانی به کارگردانی بهنوش صادقی، نویسندگی مهنوش صادقی و تهیه کنندگی مهدی هاشمی محصول سال ۱۴۰۳ است. کارگردان "مرد آرام"، تنها کارگردان زن حاضر در چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر است. خلاصه داستان. مرد آرام داستانی پیرامون اتباع افغانستانی و مشکلات آن ها در جامعه دارد. در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «نوبهار با اکراه، زنِ مرد سالمندی به نام زمان شده است. ابتدای زندگی مشترک آنها اتفاقاتی رقم می خورد که احساسات نوبهار را کاملاً نسبت به زمان تغییر می دهد.»
الودی با نام کامل الودی دی پاتریزی (زاده ) خواننده، ترانه سرا و بازیگر ایتالیایی است.
آنوک ماتون با نام مستعار ماتن شناخته می شود (زاده ) دی جی بلژیکی است.
ساندی آدتونجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در پست مهاجم وسط برای باشگاه بالکانی در سوپر لیگ فوتبال کوزوو بازی می کند. وی در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
آرتور آدی (; – ژانویه ۱۹۹۴ (aged 63)) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود. او بازیکن فوتبال اتحادیه حرفه ای اسکاتلند در دهه ۱۹۵۰ بود. او یک مهاجم وسط بود که کار حرفه ای خود را با دونکستر راورز آغاز کرد و بعداً برای گیلینگام و برافورد پارک آونیو بازی کرد. او ۶۸ بازی در لیگ فوتبال انجام داد و ۱۵ گل به ثمر رساند.
کافه کورتو یک نوشیدنی الکلی کافئین دار ایتالیایی است که از یک شات اسپرسو با مقدار کمی لیکور، معمولاً گراپا و گاهی سامبوکا یا براندی تشکیل شده است. همچنین (خارج از ایتالیا) به عنوان "اسپرسو کورتو" نیز شناخته می شود.
فرشید اسدی (۱۳۷۲ – ۲۹ دی ۱۴۰۳)، شهروند ایرانی و عامل تیراندازی در کاخ دادگستری تهران و ترور دو قاضی در ایران به نام های محمد مقیسه و علی رازینی بود. وی در ۲۹ دی ۱۴۰۳ این دو قاضی بلندپایه جمهوری اسلامی را در دفتر کارشان در کاخ دادگستری تهران به ضرب ۶ گلوله به قتل رساند و سپس خودکشی کرد. فرشید اسدی اهل شهرستان رزن،از کارکنان این مرکز قضایی بود ولی پس از انجام ترور به دلیل سیاست پنهان کاری و دیگر دلایل سیاسی و امنیتی حکومت جمهوری اسلامی، نوع خدمت وی صراحتاً مشخص نشد و خبرهای ضد و نقیضی از طرف مقامات مسئول در رسانه ها منتشر شده است. برخی منابع ادعا کرده اند که وی از محافظان امنیتی قضات بوده و مقامات حکومتی نمی خواهند به شکست امنیتی و رخنه به بدنه نظام اعتراف کنند. بر اساس گزارش ایران اینترنشنال، فرشید اسدی، آبدارچی دیوان عالی کشوربود. انجام ترور. فرشید اسدی از کارکنان خدماتی شاغل در دیوان عالی کشور واقع در کاخ دادگستری در تهران بود و سابقه ۱۰ سال خدمت در این مجتمع قضایی را داشت. وی در حدود ساعت ۱۰ و ۴۰ دقیقه صبح روز شنبه ۲۹ دی و با نقشه قبلی به محل دفتر کار این دو قاضی در طبقه همکف ساختمان رفت و علی رازینی و محمد
مقیسه و محافظ شخصی آنها را با ۶ گلوله اسلحه کمری هدف قرار داد. در این اقدام دو قاضی بلافاصله کشته و مأمور محافظ مجروح شد. سپس وی به طبقه سوم ساختمان رفت و با شلیک گلوله به قلبش به زندگی خود پایان داد. انگیزه و هدف وی از این اقدام مشخص نشده است. اولین سابقه ترور در کاخ دادگستری تهران در ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ توسط افراد گروه «فدائیان اسلام» رخ داد که در جریان آن سیّد احمد کسروی، تاریخ نگار، زبان شناس، پژوهشگر، حقوق دان و اندیشمند ایرانی و منشی اش، [سید محمدتقی حدادپور] در اتاق بازپرسی ساختمان کاخ دادگستری تهران «به ضرب گلوله و ۲۷ ضربه چاقو» کشته شدند. واکنش ها. ایران. رضوی که از مسئولان اطلاعاتی امنیتی در نهادهای کلیدی ایران بوده و بیش از ۳۰ سال در مبارزه با سازمان مجاهدین خلق را گذرانده است همچنین عنوان کرده است: «"... در این نوع پرونده ها فشار زیادی وجود دارد که ترور به «سازمان» [مجاهدین خلق] منسوب شود زیرا انتساب عامل قتل به «منافقین» نوعی امتیاز برای مقتولان محسوب می شود."» وی در ادامه ادعا کرده است: "«… این فرد افسردگی داشت و رسته اش نیز از اداری به خدماتی تغییر کرده بود و در نتیجه با کسر حقوق مواجه شده بود. او ک