Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نیوزیلند ، پرتغال، پورتوریکو، رواندا، اسکاتلند، کره جنوبی، اسپانیا، سوئیس، ایالات متحده، بریتانیا، و ویتنام. علاوه بر این، دینامیک گذار جنگل برای مناطقی در برزیل، اکوادور، و مکزیک مستند شده است. اثرات زیست محیطی این گذارهای جنگلی بسیار متغیر است و به این بستگی دارد که آیا جنگل زدایی در جنگل های قدیمی ادامه می یابد یا خیر، نسبت ها و انواع کاشت درختان در مقابل بازسازی طبیعی جنگل ها چقدر است، و موقعیت و پیکربندی فضایی انواع مختلف جنگل ها چگونه است. در جنوب برزیل، احیای جنگل عمدتاً از طریق کاشت درختان، کاشت مجدد درختان و افزایش پوشش جنگلی رخ داده است. و در هندوراس، گذار به کشت قهوه منجر به ترک مناطق پست شد، زیرا کشاورزان قهوه به مناطق مرتفع و کوهستانی نقل مکان کردند. یافته های مربوط به جنگل های در حال بازگشت در این مطالعات گسترده، پرسش هایی را در مورد چشم انداز گذار جهانی به جنگل ها، به ویژه با توجه به فرآیندهای مداوم از بین رفتن جنگل ها در بسیاری از نقاط جهان، مطرح می کند. پیش بینی های خوش بینانه حاکی از بازگشت حدود ۷۰ میلیون هکتار جنگل تا سال ۲۰۵۰ است. با این حال، نگرانی های قابل توجهی وجود دارد که این اشتیاق
را کاهش می دهد، از جمله مسائل مربوط به حکومت محلی و کمبود ساختاری زمین های حاصلخیز با افزایش جمعیت انسانی . تا جایی که افزایش قابل توجه بهره وری کشاورزی در کشورهای در حال توسعه امکان پذیر باشد، ذخایر زمینی که در حال حاضر کمتر از حد استفاده شده اند، ممکن است نیازی به بهره برداری نداشته باشند. یک مطالعه در مورد نظریه گذار جنگل گزارش داد که طی ۶۰ سال (۱۹۶۰–۲۰۱۹)، "مساحت جنگل های جهان ۸۱٫۷ میلیون هکتار کاهش یافته است " و نتیجه گرفت که کشورهای با درآمد بالاتر باید واردات محصولات مرتبط با جنگل های گرمسیری را کاهش داده و به توسعه اقتصادی-اجتماعی و سیاست های بین المللی مرتبط با جنگل که از نظر تئوری مطرح هستند، کمک کنند.
عقب نشینی مدیریت شده شامل جابجایی هدفمند و هماهنگ افراد و ساختمان ها به دور از خطرات است. این ممکن است شامل حرکت یک فرد، زیرساخت (مثلاً ساختمان یا جاده) یا جامعه باشد. این می تواند در پاسخ به انواع خطرات مانند سیل، آتش سوزی یا خشکسالی رخ دهد. سیاستمداران، بیمه گران و ساکنان به دلیل تهدید افزایش سطح آب دریاها به دلیل تغییرات اقلیمی، به طور فزاینده ای به عقب نشینی مدیریت شده از مناطق ساحلی کم ارتفاع توجه می کنند. روندهای تغییرات اقلیمی پیش بینی می کنند که سطح آب دریاها در سراسر جهان به میزان قابل توجهی افزایش می یابد و ازطریق فرسایش ساحلی به زیرساخت های انسانی آسیب می رساند و جوامع را در معرض خطر سیل شدید ساحلی قرار می دهد. نوع عقب نشینی مدیریت شده پیشنهادی به مکان و نوع مخاطرات طبیعی، و سیاست ها و رویه های محلی برای عقب نشینی مدیریت شده بستگی دارد. در بریتانیا، اصلاح مدیریت شده ازطریق حذف سیل بندها اغلب پاسخی به افزایش سطح دریا است که توسط فرونشست محلی تشدید می شود. در ایالات متحده، عقب نشینی مدیریت شده اغلب ازطریق تملک و تخریب داوطلبانه یا جابجایی املاک در معرض خطر توسط دولت انجام می شود. در کشورهای جنوبی جها
ن، جابجایی ممکن است ازطریق برنامه های دولتی انجام شود. برخی از کشورهای کم ارتفاع که به دلیل افزایش سطح دریا با سیل مواجه هستند، درحال برنامه ریزی برای جابجایی جمعیت خود هستند، مانند کیریباتی که درحال برنامه ریزی برای «مهاجرت با عزت» است. هم ترازی مدیریت شده. در بریتانیا، دلیل اصلی تغییر مدیریت شده، بهبود پایداری ساحلی است، که اساساً جایگزین کردن استحکامات ساحلی «سخت» مصنوعی با اشکال طبیعی «نرم» ساحلی است. به گفته متیو ام. لینهام و رابرت جی. نیکولز، محققان دانشگاه ساوت همپتون، «یکی از بزرگ ترین معایب تغییر مدیریت شده این است که این گزینه مستلزم واگذاری زمین به دریا است.» یکی از مزایای آن این است که می تواند با ایجاد فضاهای طبیعی که به عنوان حائل برای جذب آب یا کاهش نیروی امواج عمل می کنند، به محافظت از زمین های دورتر در خشکی کمک کند. همچنین از تنظیم مجدد مدیریت شده برای کاهش از دست رفتن زیستگاه های بین جزرومدی استفاده شده است. اگرچه احیای زمین در گذشته عامل مهمی در از بین رفتن مرداب های نمکی در بریتانیا بوده است، اعتقاد بر این است که بخش عمده ای از از بین رفتن مرداب های نمکی فعلی در بریتانیا به دلیل فرسایش است
. این فرسایش ممکن است شامل فشرده سازی ساحلی باشد، جایی که دیوارهای دریایی محافظ از مهاجرت باتلاق های نمکی به سمت خشکی در پاسخ به افزایش سطح دریا، زمانی که منبع رسوب محدود است، جلوگیری می کنند. باتلاق های نمکی تحت دستورالعمل زیستگاه های اتحادیه اروپا محافظت می شوند و همچنین زیستگاه تعدادی از گونه های محافظت شده توسط دستورالعمل پرندگان را فراهم می کنند (ناتورا ۲۰۰۰). با پیروی از این راهنما، طرح برنامه عمل تنوع زیستی بریتانیا با هدف جلوگیری از خسارات خالص به منطقه مرداب های نمکی موجود در سال ۱۹۹۲ تدوین شده است؛ بنابراین، یک الزام قانونی است که تمام خسارات در منطقه باتلاقی باید با جایگزینی زیستگاه با ویژگی های بیولوژیکی معادل جبران شود. این معادل نیاز به بازیابی تقریباً ۱٫۴ است کیلومتر مربع زیستگاه مرداب نمکی در سال در بریتانیا. یکی از دلایل اصلی ذکر شده برای سرعت پایین احیای مرداب های نمکی فعلی در بریتانیا، عدم قطعیت مرتبط با این عمل (آینده نگری) است. هیچ پروتکل توافق شده ای در مورد نظارت بر سایت های مدیریت شدهٔ تنظیم مجدد وجود ندارد و در نتیجه، تعداد بسیار کمی از سایت ها به طور مداوم و مؤثر تحت نظارت قرار می گی
رند. با توجه به سطح پایین نظارت، شواهد کمی وجود دارد که بتوان پروژه های اصلاح مدیریت شده آینده را براساس آن بنا کرد. این امر منجر به غیرقابل پیش بینی بودن شدید نتایج طرح های اصلاح مدیریت شده شده است. برنامه های جابجایی. عقب نشینی مدیریت شده به شکل جابجایی در مناطق داخلی و ساحلی در پاسخ به سیل های شدید و طوفان ها مورد استفاده قرار گرفته است. در ایالات متحده، این اغلب به شکل برنامه های «بازخرید» صورت می گیرد که در آن دولت املاک در معرض خطر را خریداری و جابجا یا تخریب می کند. در برخی موارد، خانه های شخصی پس از وقوع بلایا خریداری می شوند. در موارد دیگر، مانند اودانا و سولجرز گروو، ویسکانسین، یا والمیر، ایلینوی، یا آیل دو ژان چارلز، لوئیزیانا، کل جامعه نقل مکان کرده است. عقب نشینی مدیریت شده می تواند بسیار بحث برانگیز باشد. ساکنان دل مار، کالیفرنیا، دادخواستی را علیه برنامهٔ خانه های عقب نشینی مدیریت شده مطرح کردند که براساس نگرانی هایی مبنی بر اینکه ارزش خانه ها، هزینه های بیمه و محدودیت توسعهٔ خانه از اثرات این سیاست بوده است، تنظیم شده بود. برخی از مناطقی که در طرح عقب نشینی مدیریت شده گنجانده شده اند، بالاتر ا
ز سطح دریا هستند و عمدتاً براساس هزینه های مهندسی تخمینی و مطالعاتی که توسط خود کمیسیون ساحلی کالیفرنیا تأمین مالی شده اند، توصیه می شوند. علی رغم این جنجال، با افزایش هزینه های سازگاری با تغییرات اقلیمی، جوامع بیشتری شروع به بررسی عقب نشینی مدیریت شده کرده اند. یکی از این جوامع، مارینا، کالیفرنیا، در مجاورت خلیج مونتری است. پذیرش عمومی مارینا از عقب نشینی مدیریت شده، موضوع مقاله ای ویژه "در لس آنجلس تایمز" شد که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. نمونه هایی از هم ترازی مجدد. در بریتانیا، اولین محل عقب نشینی مدیریت شده، مساحتی بالغ بر داشت. در جزیره نورثی در اسکس که در سال ۱۹۹۱ زیر آب رفت، و پس از آن مکان های بزرگ تری در تولس بری و اورپلندز (۱۹۹۵)، ساحل فریستون (۲۰۰۱) و مزرعه ابوتس هال در گریت ویگبورو در مصب بلک واتر، این یکی از بزرگ ترین طرح های عقب نشینی مدیریت شده در اروپا است. این منطقه تقریباً از زمین های ضلع شمالی خور (۲۰۰۲) و تعدادی دیگر را پوشش می دهد. این برنامه توسط بنیاد حیات وحش اسکس (EWT) که مالک مزرعه ابوتس هال است، آغاز شد. آنها پنج شکاف در دیوار دریایی قدیمی اصلی ایجاد کردند تا آب دریای عقب مانده از آن عبو
ر کرده و باتلاق نمکی ایجاد شود. این مرداب به مرور زمان به حالت اولیه خود قبل از کشت بازگشت و زیستگاه و محل مناسبی برای پرورش پرندگان فراهم کرد. عقب نشینی اجباری تحت تأثیر تغییرات اقلیمی. از سال ۲۰۱۰، بیانیه سیاست ساحلی نیوزیلند، سیاستی تحت قانون مدیریت منابع سال ۱۹۹۱، دولت را ملزم به انجام عقب نشینی های مدیریت شده کرده است. در نتیجه دو رانش زمین مرتبط با تغییرات اقلیمی در نیوزیلند در سال ۲۰۰۵، شورای منطقه واکاتان شروع به برنامه ریزی برای مهاجرت مرتبط با تغییرات اقلیمی به شهرک ماتاتا در طول دهه آینده کرد. اکثریت قریب به اتفاق ساکنان نیاز به جابجایی را پذیرفتند و این کار را با کمک و غرامت شورا انجام دادند، اما یکی از ساکنان این فرایند و لزوم نقل مکان را رد کرده و اکنون تنها ساکن باقی مانده این محله است. راب بل، متخصص خطرات ساحلی مؤسسه ملی تحقیقات آب و علوم جوی، می گوید مسئله عقب نشینی در درجه اول اجتماعی-سیاسی است تا فنی.
داوطلبان محیط زیست طیف گسترده ای از فعالیت ها را انجام می دهند که از جمله آن ها می توان به پایش زیست محیطی (مانند پایش حیات وحش)، بوم شناسی بازسازی از طریق جنگل زایی و حذف گونه های گیاهی مهاجم، و آموزش دیگران دربارهٔ محیط طبیعی اشاره کرد. این داوطلبان همچنین در پروژه های اجتماعی مشارکت دارند، نظیر بهبود مسیرهای پیاده روی، فضاهای باز و امکانات عمومی، که با هدف ارتقاء کیفیت زندگی برای جامعه محلی و بازدیدکنندگان انجام می شود. افزایش استقبال از داوطلبی محیط زیستی، بخشی از آن ناشی از مزایایی است که برای خود داوطلبان به همراه دارد؛ از جمله گسترش روابط اجتماعی و ایجاد حس تعلق به مکان. انواع داوطلبی محیط زیستی. داوطلبی در محیط زیست می تواند اشکال مختلفی داشته باشد: انگیزه ها. همانند دیگر انواع داوطلبی، داوطلبان محیط زیستی نیز با انگیزه های گوناگونی وارد عمل می شوند؛ برخی از این انگیزه ها نوع دوستانه اند، و برخی دیگر در جهت منافع شخصی یا رشد فردی قرار دارند. با این حال، اصلی ترین انگیزه برای مشارکت در فعالیت های داوطلبی محیط زیستی، بهبود وضعیت محیط زیست است. مطالعات نشان داده اند که افراد فعال در این حوزه، نسبت به محی
ط زیست دغدغه مند بوده و خواهان ارتقاء کیفیت محیطی هستند که در آن زندگی می کنند. از جمله انگیزه های شناخته شده در این زمینه می توان به موارد زیر اشاره کرد: مزایای حاصل از داوطلبی برای بخش محیط زیست، به ویژه از جنبه مالی، کاملاً مشهود است. بسیاری از فعالیت های مورد نیاز در این حوزه به دلیل کمبود منابع مالی، قابل اجرا نیستند و در صورت نیاز به پرداخت دستمزد، اصلاً انجام نمی شدند. اما فراتر از جنبه مالی، یکی دیگر از دستاوردهای مهم داوطلبی برای بخش محیط زیست، افزایش مشارکت و تعامل جامعه با موضوع حفاظت از طبیعت است. افرادی که در فعالیت های داوطلبانه محیط زیستی مشارکت می کنند، اغلب پس از آن نیز به عنوان حامیان پایدار و متعهد به حفاظت از محیط زیست باقی می مانند. اطلاع رسانی و حمایت آموزشی. تلاش های آموزشی و حمایت گرانه در حوزه محیط زیست اشکال متنوعی دارند که عمدتاً با هدف افزایش آگاهی عمومی، شکل دهی به ارزش های زیست محیطی، و ایجاد تغییر در رفتارهای فردی و جمعی صورت می گیرند. داوطلبان می توانند در قالب های مختلف در این فعالیت ها مشارکت داشته باشند، از جمله: هدایت گشت های طبیعت گردی آموزشی، برگزاری کارگاه های محیط زیستی
در مدارس، حضور در رویدادهای عمومی برای اطلاع رسانی و توزیع بروشور دربارهٔ پایداری، حفاظت از طبیعت و تغییرات اقلیمی برخی از این برنامه ها توسط سازمان های مردم نهاد یا نهادهای دولتی اجرا می شوند؛ برای مثال، برنامه داوطلبان پارک ها وابسته به «سازمان پارک های ملی» با آموزش داوطلبان، آن ها را برای آگاهی بخشی به بازدیدکنندگان در زمینه مسائل زیست محیطی و حفاظت از منابع طبیعی پارک ها آماده می کند. داوطلبی در حوزه حمایت گری محیط زیستی می تواند شامل فعالیت هایی نظیر نگارش یادداشت های تحلیلی و مقاله های انتقادی، ارائه شهادت در جلسات رسمی و دادگاه ها، یا لابی گری و گفتگو با سیاست گذاران دربارهٔ مسائل زیست محیطی باشد. این گونه فعالیت های آموزشی و حمایت گرانه به ایجاد تغییرات پایدار در حوزه محیط زیست کمک می کنند؛ زیرا با جلب حمایت عمومی و ایجاد اراده سیاسی، زمینه را برای حفاظت از طبیعت و اقدام علیه تغییرات اقلیمی فراهم می آورند.
دورویی () (که با نام تجاری Tyler Perry's Duplicity نیز شناخته می شود) یک فیلم معمایی مهیج آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی تایلر پری است. در این فیلم کاترینا گراهام، مگان تندی، تایلر لپلی و ران ریکو لی ایفای نقش کردند. این فیلم در ۲۰ مارس ۲۰۲۵ در آمازون پرایم ویدیو منتشر شد. تاریخ تولید. در ژوئن ۲۰۲۳ اعلام شد که پری بر اساس بستن قراردادی با استودیو آمازون قرار است چهار فیلم بسازد و اکنون روی اولین فیلم خود کار می کند. کت گراهام، تایلر لپلی، مگان تندی، جاش آدی آی، ران ریکو لی، جیمی استانتون، شانون لانیر و نیک باروتا از بازیگران این فیلم هستند. بازخورد. این فیلم با واکنش های منفی منتقدان مواجه شد. منتقدان "ورایتی" و "هاف پست" آن را یک فیلم آبکی خواندند.
پویایی جنگل، نیروهای فیزیکی و بیولوژیکی اساسی هستند که یک بوم شناسی جنگل شکل داده و تغییر می دهند. وضعیت مداوم تغییر در جنگل ها را می توان با دو عنصر اساسی خلاصه کرد: اختلال و جانشینی. اختلال. اختلالات جنگل رویدادهایی هستند که باعث تغییر در ساختار و ترکیب اکوسیستم جنگل می شوند، فراتر از رشد و مرگ موجودات زنده. اختلالات می توانند از نظر فراوانی و شدت متفاوت باشند و شامل بلایای طبیعی مانند آتش سوزی، زمین لغزش، باد، فوران های آتشفشانی، برخورد شهاب سنگ های نادر، شیوع حشرات، قارچ ها و سایر عوامل بیماری زا، اثرات ناشی از حیوانات مانند سرشاخه خواری و لگدمال کردن آنها و اختلالات انسانی مانند جنگ، درخت بری، آلودگی، پاک تراشی برای شهرنشینی یا کشاورزی و معرفی گونه های مهاجم می شوند. همه اختلالات برای اکوسیستم کلی جنگل مخرب یا منفی نیستند. بسیاری از اختلالات طبیعی امکان تجدید و رشد را فراهم می کنند و اغلب مواد مغذی لازم را آزاد می کنند. آشفتگی های کوچک مقیاس، کلید ایجاد و حفظ تنوع و ناهمگونی در یک جنگل هستند. اختلالات کوچک مقیاس، رویدادهایی مانند سقوط تک درخت هستند که شکاف هایی ایجاد می کنند که نور را از طریق تاج پوش به
زیر درخت و کف جنگل می رساند. این نور موجود به گونه های مقاوم به سایه که در اوایل توالی رویش می کنند، اجازه می دهد تا در جنگل غالب ساکن شوند و جمعیتی را حفظ کنند که منجر به ساختار پیچیده موزاییک فضایی جنگل می شود که به عنوان جنگل کهن رشد شناخته می شود. این فرایند به عنوان پویایی شناسی لکه ای یا دینامیک شکاف شناخته می شود و در بسیاری از انواع جنگل ها، از جمله جنگل های گرمسیری، معتدل و شمالی، توصیف شده است. مجموعه ها و الگوهای اختلالات طبیعی که یک منطقه یا اکوسیستم خاص را مشخص می کنند، به عنوان "رژیم اختلال" اکوسیستم شناخته می شوند. یک جامعه طبیعی ارتباط نزدیکی با رژیم اختلالات طبیعی خود دارد. برای مثال، جنگل های بارانی معتدل و شمالی معمولاً رژیم آشفتگی متشکل از رویدادهای با فراوانی بالا اما در مقیاس کوچک دارند که منجر به جنگلی بسیار پیچیده با درختان بسیار قدیمی می شود. در مقابل، جنگل هایی که رژیم اختلالی شامل رویدادهای شدید جایگزین درختان، مانند آتش سوزی های مکرر، دارند، ساختار یکنواخت تری دارند و درختان نسبتاً جوانی دارند. جانشینی. توالی جنگل فرآیندی است که طی آن گونه ها پس از یک اختلال، خود را بازیابی و احیا
می کنند. نوع اختلال، آب و هوا و شرایط آب و هوایی، وجود گونه های استعمارگر و تعاملات بین گونه ها، همگی بر مسیری که توالی طی خواهد کرد، تأثیر می گذارند. تنوع و ترکیب گونه ها در طول توالی تغییر می کند. مدل کلاسیک جانشینی به عنوان "فلوریستیک رله" شناخته می شود و به رله گونه های غالب اشاره دارد. پس از یک اختلال در جایگزینی توده، گونه های مقاوم به سایه تشکیل کلونی می دهند و به یک تاج غالب تبدیل می شوند، اما به دلیل عدم تحمل سایه، قادر به بازسازی زیر تاج خود نیستند؛ زیراشکوب (متشکل از گونه های مقاوم به سایه) به تدریج جایگزین تاج می شود و به دلیل تحمل سایه، می تواند زیر تاج خود بازسازی شود و بنابراین به گونه غالب تبدیل می شود. اغلب توالی به آن کاملی یا هدایت شده ای که مدل فلوریستیک رله ای توصیف می کند، نیست. گونه ها می توانند تا حدودی سایه را تحمل کنند و با بهره گیری از مقادیر کم نور که از طریق سایبان وارد می شود، زنده بمانند و اختلالات بیشتر می تواند شکاف های کوچکی ایجاد کند. این عوامل و عوامل دیگر می توانند منجر به ترکیبی از گونه های غالب و «پایان» نه چندان آشکاری برای توالی (جامعه اوج) شوند. بسیاری از مسیرهای جانش
ینی از یک الگوی توسعه چهار مرحله ای اساسی پیروی می کنند. اولین مرحله از این مراحل، "یعنی شروع رشد"، پس از یک آشفتگی بزرگ رخ می دهد و شامل ورود بسیاری از گونه ها به منطقه ای با نور و مواد مغذی فراوان است. مرحله دوم، "حذف ساقه"، رشد و رقابت (زیست شناسی) این گونه ها را با کاهش منابع موجود توصیف می کند؛ احتمالاً یک یا چند گونه از رقابت خارج شده و غالب می شوند. مرحله سوم، "یعنی شروع مجدد زیرآشکوب"، شامل آشفتگی بیشتر و ایجاد شکاف ها است؛ در این مرحله، لایه بندی گسترش می یابد و لایه هایی از تاج پوشش، میان طبقه و زیرآشکوب ظاهر می شوند. مرحله نهایی، که به عنوان "رشد کهن" شناخته می شود، گسترش و تکمیل احیای زیر اشکوب است؛ یک جنگل پیچیده چند ساله و چند لایه توسعه یافته است. با در نظر گرفتن تغییرات اقلیمی. جنگل ها به آب و هوا حساس هستند و بنابراین تغییر اقلیم می تواند تأثیر زیادی بر پویایی اکوسیستم داشته باشد. افزایش سطح دی اکسید کربن می تواند بهره وری و رشد درختان را افزایش دهد، که با محدود شدن سایر مواد مغذی، این امر کاهش می یابد. تغییرات دما و بارندگی می تواند بر موفقیت گونه های مختلف و مجموعه گونه های حاصل از آن تأثیر
بگذارد. بسیاری از عوامل تغییر اقلیم می توانند بر رژیم اختلال اکوسیستم نیز تأثیر بگذارند و جنگل را کم و بیش مستعد اختلالات مختلف کنند و پس از یک اختلال، بهبودی را تغییر دهند یا حتی از آن جلوگیری کنند. اهمیت. جنگل ها خدمت بوم سازگان بسیاری از جمله چوب، آب شیرین، ذخیره کربن و مناطق تفریحی را ارائه می دهند. برای حفظ این خدمات، در کنار زیستگاه طبیعی و تنوع زیستی که جنگل ها فراهم می کنند، درک پویایی هایی که جنگل ها را ایجاد و حفظ می کنند، در اولویت است. عملیات جنگل داری و جنگل ورزی نیازمند درک کاملی از پویایی جنگل است تا بتوان تکنیک های مدیریتی و حفاظتی مؤثری را پیاده سازی کرد.
آرتی ایکس ۲۰۰۰ ("RTX 2000"), که در آغاز توسط شرکت هریس نیمه رسانا ("Harris Semiconductor") طراحی شد و اکنون توسط اینترسیل ("Intersil") تولید می شود، یک ریزمعماری ریزپردازنده ای ۱۶-بیتی با معماری ماشین پشته ای است که برای محاسبات بی درنگ طراحی شده و عمدتاً با زبان برنامه نویسی Forth برنامه نویسی می شود. نسخه های مقاوم شده در برابر پرتو، با عنوان سری RTX 2010، در فضاپیماهای متعددی مورد استفاده قرار گرفته اند. طراحی اولیه توسط چاک مور (رایانه) ("Chuck Moore"), مخترع زبان Forth انجام شد. او در سال ۱۹۸۳ شرکت Novix را برای طراحی ریزپردازنده ای که بتواند مستقیماً این زبان را اجرا کند، بنیان نهاد. نخستین مدل به نام NC4000 در ژوئن ۱۹۸۵ عرضه شد و اندکی بعد به NC4016 تغییر نام یافت. این تراشه با فرکانس ۷٫۵ مگاهرتز اجرا می شد و تا ۱۰ میلیون دستور در ثانیه (MIPS) توان پردازش داشت. نسخهٔ به روزرسانی شده ای با نام NC5016 با فرکانس ۱۰ مگاهرتز و توان پردازش ۱۲ MIPS عرضه شد، اما مدل برنامه ریزی شدهٔ NC6016 ظاهراً هرگز وارد مرحله تولید نشد. شرکت Novix در همین دوره تعطیل شد. شرکت هریس به زودی پس از معرفی طراحی 4016، آن را تحت مج
وز خود درآورد، تغییراتی در آن ایجاد کرد و سری جدیدی با نام RTX معرفی نمود که مخفف "Real Time eXpress" است. آن ها قابلیت هایی مانند حافظهٔ نهان درون تراشه ای، واحد ضرب/تقسیم سخت افزاری و حافظهٔ برنامه را به طراحی افزودند و در سال ۱۹۸۸ مدل RTX2000 را عرضه کردند. همزمان مدلی به نام RTX2001 نیز معرفی شد که فاقد واحد ضرب بود. نسخهٔ ارتقایافته ای که شامل سیستم های ورودی/خروجی، تایمرها و یک واحد ممیز شناور کامل بود با نام RTX2010 شناخته می شود. تمام این مدل ها عمدتاً روی ویفرهای سیلیکون روی یاقوت کبود تولید شدند تا برای کاربردهای فضایی مناسب باشند. طراحی مشابهی با معماری ۳۲-بیتی با نام RTX 4000 در سال ۱۹۸۹ معرفی شد، اما هرگز وارد مرحله تولید نشد. ویژگی ها. یک ماشین پشته ای برخلاف طراحی های سنتی فاقد ثبات های پردازندهٔ عمومی تعریف شده در معماری دستورالعمل است. در عوض، از حالت های آدرس دهی مبتنی بر آفست ها در پشته استفاده می کند که معمولاً در حافظهٔ اصلی ذخیره شده یا به طور جزئی در ثبات هایی کش می شود که برای برنامه نویس قابل مشاهده نیستند. برای مثال، یک پردازنده RISC مدرن معمولاً دستورالعملی مانند «ADD C,A,B» دارد که
به معنی «جمع مقدار موجود در ثبات A با مقدار موجود در ثبات B و قرار دادن نتیجه در ثبات C» است. در ماشین پشته ای، این دستورالعمل تنها به صورت «ADD» وجود دارد که به طور ضمنی دو مقدار بالای پشته را حذف می کند، آن ها را جمع می زند و نتیجه را دوباره روی پشته قرار می دهد. یکی از مزایای این رویکرد این است که دستورالعمل ها معمولاً کوچک تر هستند؛ در ماشین هایی با ۳۲ ثبات قابل مشاهده برای کاربر مانند بسیاری از سیستم های RISC، هر یک از سه ارجاع به ثبات پنج بیت نیاز دارد که باعث می شود دستورالعمل حداقل سه بایت و معمولاً چهار بایت باشد. در ماشین پشته ای، کد عملیات تک بایتی می تواند بسیاری از دستورالعمل ها را پوشش دهد. دسترسی به پارامترها از طریق پشته در حافظهٔ اصلی کندتر از ثبات های اختصاصی است و به همین دلیل ماشین های پشته ای اغلب عملکرد عمومی پایین تری دارند. با این حال، این در کاربردهای خاص جبران می شود. در ماشین ثباتی، مقادیر موجود در ثبات ها باید برای کارهایی مانند فراخوانی زیربرنامه و پردازش وقفه ها ذخیره شوند. اگر ماشین دارای ۳۲ ثبات ۳۲-بیتی باشد، این بدان معنی است که ۱ کیلوبایت باید ذخیره و بارگذاری شود. در ماشین
پشته ای تعداد ثبات ها عملاً نامحدود است و مجموعه فعال را می توان با تغییر تنها یک مقدار، اشاره گر پشته، انتخاب کرد. این باعث می شود این سیستم ها در جابجایی سریع متن زمینه بسیار کارآمد باشند و می توانند در سیستم هایی با تعداد زیاد وقفه، مانند محاسبات بی درنگ، بهبود عملکرد قابل توجهی ارائه دهند. ریزپردازندهٔ RTX 2000 یک ماشین دوپشته ای است که هر پشته ۲۵۶ کلمه عمق دارد و از اجرای مستقیم زبان Forth پشتیبانی می کند. فراخوانی زیربرنامه تنها یک سیکل پردازنده زمان می برد و بازگشت ها بدون زمان صرف می شوند. همچنین دارای تاخیر وقفه بسیار پایین و یکنواختی معادل چهار سیکل پردازنده است که آن را برای کاربردهای بی درنگ بسیار مناسب می کند. این پردازنده چندین گذرگاه دستور دارد که اجازه می دهد چندین دستور همزمان اجرا شوند، که به حذف توقف ها هنگام انتظار برای داده ها از حافظه اصلی کمک می کند. نهایتاً، چون دستورالعمل ها مستقیماً به مفاهیم سطح بالا نگاشت می شوند، کد دستورالعمل بسیار فشرده است و برنامه ها به مراتب کوچکتر از زبان های اسمبلی معمولی هستند. تاریخچه. در سال ۱۹۸۳، چاک مور پردازنده ای برای زبان برنامه نویسی خود، Forth، به
صورت یک مدار گیت (gate array) پیاده سازی کرد. از آنجا که Forth را می توان به عنوان یک ماشین مجازی دوپشته ای در نظر گرفت، او پردازندهٔ Novix N4000 (که بعدها به NC4016 تغییر نام یافت) را به صورت یک ماشین دوپشته ای ساخت. این سیستم تنها از ۴۰۰۰ گیت ساخته شده بود که شامل ۱۶۰۰۰ ترانزیستور CMOS می شد، در حالی که پردازندهٔ موتورولا ۶۸۰۰۰ سال ۱۹۷۹ دارای ۶۸۰۰۰ گیت بود. این تراشه قادر بود ۴۰ عملیات اولیه Forth و ۱۲۳ ترکیب آن ها را مستقیماً اجرا کند که نیاز به ماشین مجازی کامل را از بین می برد و عملکرد رایج ترین دستورالعمل ها را افزایش می داد. در سال ۱۹۸۸، شرکت Harris Semiconductor حقوق خط تولید Novix را خریداری کرد و برنامه ای برای بهبود آن آغاز نمود. آن ها پشته های درون تراشه ای را اضافه کردند تا تعداد دسترسی ها به حافظهٔ اصلی کاهش یابد، تعدادی تایمر و شمارنده درون تراشه تعبیه کردند، کنترلر وقفه اختصاصی افزودند و یک ضرب کننده سخت افزاری با یک چرخه اجرا در تراشه گنجاندند. نسخهٔ جدید به نام RTX 2000 بازنام گذاری شد و برای کاربردهای فضایی بازاریابی گردید.
سیل ۲۰۱۲ نیجریه در اوایل ژوئیه ۲۰۱۲ آغاز شد. این زلزله تا ۵ نوامبر ۲۰۱۲، ۳۶۳ نفر را کشت و بیش از ۲٫۱ میلیون نفر را آواره کرد. طبق گزارش آژانس ملی مدیریت بحران (NEMA)، ۳۰ ایالت از ۳۶ ایالت نیجریه تحت تأثیر سیل قرار گرفته اند و دو منطقه کوگی و بنوئه بیشترین آسیب را دیده اند. این سیل به عنوان بدترین سیل در ۴۰ سال گذشته شناخته شد، و تخمین زده می شود که در مجموع هفت میلیون نفر را تحت تأثیر قرار داد. خسارات و زیان های تخمینی ناشی از سیل ۲٫۶ تریلیون نایرا بود. علل. نیجریه در طول فصل بارندگی سالانه خود از سیل های ناگهانی فصلی رنج می برد. آنها گاهی کشنده هستند، به خصوص در مناطق روستایی و محله های فقیرنشین پرجمعیت، جایی که زهکشی ضعیف است یا اصلاً وجود ندارد. ژوئیه. در دوم ژوئیه ۲۰۱۲، بسیاری از شهرهای ساحلی و داخلی نیجریه باران های شدیدی را تجربه کردند و ساکنان لاگوس به دلیل سیل «به سختی نفس می کشیدند». علاوه بر این، در جاده های اصلی ترافیک سنگینی وجود داشت که باعث می شد مردم قرارهای ملاقات خود را لغو یا به تعویق بیندازند. هزاران مسافر سرگردان مجبور بودند برای معدود رانندگان اتوبوسی که حاضر بودند خطر سفر در جاده ها را ب
پذیرند، کرایه های بیشتری بپردازند و ساخت وساز توسط دولت نیجریه در جاده داخلی اوکه-آفا «هزینه سنگینی» به همراه داشت. در اواسط ژوئیه ۲۰۱۲، سیل در کلان شهر ایبادان باعث شد برخی از ساکنان چلنج، اوکه-آیو و الیله از خانه های خود فرار کنند و جان خود را نجات دهند. سیل همچنین مانع از حضور برخی از مسیحیان در کلیساها در صبح شد، درحالی که چندین پل فرو ریخت. دولت نیجریه اعلام کرد که در نتیجه سیل، سازه های خاصی در آبراه ها باید تخریب شوند، در حالی که بوسون اولادله، کمیسر اطلاعات و جهت یابی، اعلام کرد که هیچ تلفاتی از سیل وجود نداشته است. در اواخر ژوئیه ۲۰۱۲، حداقل ۳۹ نفر بر اثر سیل در ایالت فلات مرکزی نیجریه کشته شدند. بارش شدید باران باعث سرریز شدن سد لامینگو در نزدیکی جوس شد و تعدادی از محله های جوس را فرا گرفت و تقریباً ۲۰۰ خانه زیر آب فرورفتند یا ویران شدند. علاوه بر این، حداقل ۳۵ نفر مفقود شده اند، درحالی که ماناسی فامپه، رئیس صلیب سرخ در این ایالت، اعلام کرد که تلاش های امدادرسانی همچنان ادامه دارد. سیل ۳۰۰۰ نفر را بی خانمان کرد که بسیاری از آنها در ساختمان های دولتی در جوس پناه گرفته اند. اوت. در اواسط ماه اوت، سیل
حداقل ۳۳ نفر را در ایالت پلاتو کشت و عبدالسلام محمد، هماهنگ کننده آژانس ملی مدیریت بحران در مرکز نیجریه، گفت که خانه ها ویران شده اند درحالی که جاده ها و پل ها پرآب و مانع تلاش های امدادی شده اند. بیش از ۱۲۰۰۰ نفر در شش منطقه ایالت تحت تأثیر سیل قرار گرفتند، در حالی که صدها نفر بی خانمان شدند. سپتامبر. رهاسازی آب از مخزن لاگدو در کامرون باعث مرگ ۳۰ نفر در ایالت بنوئه شد. در ایالت آنامبرا، سیل بسیاری از مناطق و جوامع محلی، به ویژه مناطق واقع در کنار رودخانه ازجمله آیاملو، اوگبارو، آنامبرا غربی و آنامبرا شرقی را تحت تأثیر قرار داد. گزارش شده است که سیل در سال ۲۰۱۲ حدود ۲ میلیون نفر را در ایالت آنامبرا آواره کرد. فرماندار، پیتر اوبی، وسایل نقلیه و قایق هایی را برای تخلیه ساکنان محلی که در خانه هایشان به دام افتاده بودند و همچنین کسانی که برای جلوگیری از غرق شدن در آب به بالای درختان فرار کرده بودند، ترتیب داد. اقلام امدادی اضطراری به اردوگاه های آوارگان مختلفی که قربانیان سیل به آنجا اعزام شده بودند، ارسال شد. اکتبر. طبق گزارش مقامات ایالتی و صلیب سرخ نیجریه، در اوایل اکتبر، سیل به ایالت دلتا و ایالت بایلسا گستر