Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل به ایران حمله کرد.این حمله در سراسر ایران و نقاطی در نزدیکی دمشق و حمص در سوریه صورت گرفت که به گفته اسرائیل باعث نابودی توانایی پدافندی ایران و آسب جزئی به نیروگاه های هسته ای آن شد شد. گفته می شود که ایران برای بازسازی توانایی پدافندی خود به یک سال فرصت نیاز داردهرچند خود ایران این موضوع را تکذیب کرد و اعلام کرد که تنها ساختارهای نظامی آسیب های جزئی تا متوسطی دیده استاما با این وجود علی خامنه ای هشدار داد که این حمله را نباید کم اهمیت جلوه داد پیامدها. در ۱۰ آبان ۱۴۰۳، سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به مقامات نظامی خود دستور داد تا برای پاسخ نظامی علیه اسرائیل آماده شوند و مقامات ایرانی هشدار دادند که پاسخ به حملات اسرائیل «سخت» و «غیرقابل تصور» خواهد بود. در همان روز، اطلاعات اسرائیل اعلام کرد که ایران آماده پاسخ به حمله اسرائیل از داخل خاک عراق است. آکسیوس گزارش داد که این حمله شامل تعداد زیادی پهپاد و موشک بالستیک خواهد بود که از خاک عراق شلیک می شوند. در آذر ۱۴۰۳، رسانه های خبری اسرائیل گزارش دادند که اسرائیل ممکن است مقاومت اسلامی عراق را به دلیل مبارزاتش علیه اسرائیل در طول جنگ هایش علی
ه غزه و لبنان هدف قرار دهد. مقامات ناشناس ظاهراً به این رسانه ها گفته اند که ماهواره ها انتقال موشک های بالستیک و تجهیزات مرتبط از ایران به خاک عراق را رصد کرده اند. در ۲۹ آبان، اسرائیل نامه ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارسال کرد و در آن بر حق خود برای دفاع از خود در برابر مقاومت اسلامی عراق به دلیل عملیات نظامی اش علیه اسرائیل در طول جنگ های غزه و لبنان تأکید کرد. محمد شیاع السودانی، نخست وزیر عراق، هشدار داد که این نامه بهانه ای برای حمله به عراق شده است و با تلاش های اسرائیل برای گسترش جنگ در منطقه همسو است. تهدید امنیتی اسرائیل علیه عراق باعث شد دولت عراق بیانیه ای صادر کند مبنی بر اینکه تمام اقدامات دیپلماتیک و نظامی لازم را برای محافظت از حاکمیت خود انجام خواهد داد. در ۱ آذر، دولت فدرال عراق از طریق نمایندگی دائم عراق در اتحادیه عرب درخواست جلسه اضطراری شورای اتحادیه عرب را برای رسیدگی به تهدیدات اسرائیل علیه عراق مطرح کرد. این درخواست، تهدیدات اسرائیل را در نامه خود به شورای امنیت سازمان ملل متحد برجسته کرد، جایی که اسرائیل به دنبال گسترش تجاوز خود در منطقه به عراق بود. جنگ ۱۴۰۴. در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴،
این درگیری به جنگ بین دو طرف تبدیل شد، زمانی که اسرائیل حمله ای غافلگیرکننده را علیه تأسیسات کلیدی نظامی و هسته ای ایران آغاز کرد. ساعات آغازین جنگ شاهد ترورهای هدفمند و تلاش برای ترور رهبران ارشد نظامی ایران، دانشمندان هسته ای، و سیاستمداران (از جمله علی شمخانی که بر مذاکرات هسته ای با آمریکا نظارت داشت)، حملات هوایی به تأسیسات هسته ای و نظامی و تخریب پدافند هوایی ایران بود. ایران با پرتاب موشک به اماکن نظامی و شهرهای اسرائیل تلافی کرد. آمریکا که از آغاز جنگ با سرنگونی موشک ها و پهپادهای ایرانی از اسرائیل دفاع می کرد، در ۱ تیر با حمله به سه سایت هسته ای ایران، اقدام تهاجمی انجام داد. در پاسخ، حوثی های یمن حملات آمریکا را «اعلان جنگ» دانستند و چندین موشک به اسرائیل شلیک کردند. در ۳ تیر، ایران و اسرائیل پس از اصرار آمریکا، با آتش بس موافقت کردند.
محمد محسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بنگلادش، و بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
محمد محسن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بنگلادش است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است.
مقصودالرحمان موستاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شیخ جمال دانموندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بنگلادش بازی کرده است.
عبدالمطلب (؛ ۱۹۵۰ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بنگلادش بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است.
منعم مونا (; – ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
مطیع الرحمان مونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بنگلادش و بنگلادش بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یمین احمد چودوری مونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بنگلادش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شیخ جمال دانموندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بنگلادش بازی کرده است.
سیستم توزیع رزین یک دستگاه فنی و مهندسی برای پردازش رزین ریخته گری به منظور پر کردن، آب بندی، پوشاندن یا خیس کردن قطعات فنی به ویژه در زمینه برق و الکترونیک مانند ترانسفورماتورها ، ال سی دی ها و باقی دستگاه ها و ماشین ها با ابعاد مختلف است. با توجه به پیشرفت در کوچک کردن و ورود الکترونیک به عرصه های جدید، استانداردهای کیفیتی برای قطعه ها در حال افزایش است و به همین ترتیب کیفیت دستگاه توزیع رزین هم باید بیشتر شود. برای به دست آوردن کیفیت لازم، از طرفی، سیستم رزین باید بر این اساس آن پیشرفت کند و بهینه سازی شود. از ظرفی دیگر، سیستم توزیع رزین باید هر چه دقیق تر و بهتر کار کند تا بهترین نتیجه را به دست آورد. به دلیل افزایش مداوم فشار هزینه، دستگاه های ریخته گری باید با کیفیت تر باشند و در عین حال سریعتر و قابل اعتمادتر شوند. الزامات برای توزیع خوب. پیش از هر چیزی، برای توزیع، قطعه های الکتریکی و الکترونیکی باید به طور کامل عایق شده و جلوی نفوذ رطوبت کاملا گرفته شود. بیشتر وقت ها حرارت باید کامل به درستی از قطعه خارج شود، ویژگی که می تواند با انتخاب رزین مناسب مانند اپوکسی، پلی اورتان یا سیلیکون بهبود یابد. مراحل
فرآیند در یک سیستم توزیع. در یک سیستم توزیع فرآیندهای زیر باید انجام شود: یک سیستم پخش رزین خوب، ریخته گری با کیفیتی را با همان استاندارد بالا حتی در دوره های طولانی تولید انبوه فراهم می کند. تهویه. خصوصیات مختلف مخلوط رزین، با یا بدون مواد پرکننده، یک جزء یا دو جزء (رزین + هاردنر)، برای کیفیت محصول بسیار حائز اهمیت هستند: توزیع یکنواخت مواد پرکننده بدون ترکیب از طریق مخلوط مردن مداوم حفظ می شود. تخلیه مخازن مواد، هوا و رطوبت را از بین می برد. دمای بالا توسط گرم کننده های سریغ و دقیق در مخازن، خطوط تغذیه مواد، پمپ ها و سرهای اندازه گیری به دست می آید و به طور مداوم حفظ می شود. در مخلوط های رزین پرشده و پیچیده، تهویه سازی به ویژه برای کیفیت محصول بسیار مهم است. حمل و نقل مواد. نوع پمپ تغذیه مورد استفاده به طور اصلی از ویسکوزیته مواد و خراشندگی مواد پرکننده وابسته است. برای مواد با ویسکوزیته کم تا متوسط: پمپ های دنده ای برای مواد ساینده مناسب نیستند برای مواد بسیار چسبناک، پمپ های صفحه دنبال کننده با پمپ پیچی غیرمتمرکز یا پمپ پیستونی جمع کننده متصل می شوند. اندازه گیری برای جرم، زمان و حجم کنترل می شود تا مقدا
ر رزین مهر شده تعیین شود. اندازه گیری بر اساس جرم. وزن کردن مقدار دقیقی تعیین می کند، اما زمان چرخه را افزایش می دهد. همچنین، یک ترازو در یک خط تولید ممکن است به خرابی حساس باشد و استفاده از آن در بردهایی که دارای تعداد زیادی قطعه هستند دشوار باشد. به دلیل این مسائل، این روش به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد. اندازه گیری با استفاده از ولوم. به دست آوردن حجم ثابت به لحاظ فنی به نسبا ساده است و سیستم های اندازه گیری متکی بر توزیع حجم ثابت هستند، بنابراین بسیار ساده و قابل اعتماد هستند. یک راه بسیار خوب استفاده از سرهای اندازه گیری پیستونی است. نسبت رزین به سخت کننده می تواند به دقت توسط نسبت عرض دو پیستون جداگانه تعیین شود، یکی برای رزین و دیگری برای سخت کننده، که هر دو پیستون به طور همزمان فشرده می شوند. مقدار توسط یک سد مشترک تعیین می شود که حرکت هر دو پیستون را به طور یکسان محدود می کند. اکنون (در سال 2009) حجم های اندازه گیری از 0.01 میلی لیتر تا حدود 250 میلی لیتر، حتی ممکن است بیشتر باشد. اندازه گیری با استفاده از زمان. این روش نیازمند این است که پمپ های مناسب جریان دقیق و ثابت مواد را فراهم کنند. جریان م
واد توسط یک شیر کنترل شده آغاز می شود و پس از مدتی مشخص متوقف می شود. این روش به ویژه به خطاهای اندازه گیری حساس است، زیرا حتی کوچکترین تغییر در سرعت جریان مقادیر مختلفی از رزین و/ یا سخت کننده را توزیع می کند. تامین یک جریان کاملاً ثابت نیاز به پیچیدگی الکترونیکی نسبتاً بالایی دارد، اما انعطاف پذیری بسیار بیشتری را در تنظیم نسبت هاردنر به رزین فراهم می کند. مخلوط کردن. در رزین های دو جزئی، مخلوط کردن دقیق برای به دست آوردن واکنش یکسان بین رزین و سخت کننده در کل ماده بسیار حائز اهمیت است. سه راه ممکن برای مخلوط کردن وجود دارد: لوله اختلاط استاتیک. مؤلفه ها در یک لوله مخلوط کننده از پلاستیک با یکدیگر تلاقی می کنند.این لوله حاوی دیواره های ثابتی دارد که مواد را چندین بار تقسیم کرده و با هم ترکیب می کند و با این فرآیند رزین و هاردنر را مخلوط می کند. لوله اختلاط پس از استفاده تمیز نمی شود، اما دور انداخته می شود. مزایا: بدون قطعات متحرک ، بدون تمیز کردن پس از فرآیند، بدون باقی مانده مایع تمیز کننده معایب: اختلاط لوله ها به عنوان بستر، شدت اختلاط به سختی می تواند متفاوت باشد اختلاط دینامیک. مؤلفه ها در یک اتاق مخل
وط کننده ملاقات می کنند، که معمولاً از فولاد ضد زنگ ساخته شده است، و در آن جا به وسیله یک مخلوط کننده چرخان همگن می شوند. برای بهینه سازی مخلوط کردن، سرعت چرخش می تواند به صورت الکتریکی کنترل شود. محفظه مخلوط کن و مخلوط کن باید با یک مایع تمیز کننده مخصوص تمیز شوند تا دوباره استفاده شوند. معمولاً این به طور خودکار اتفاق می افتد. مزیت: شدت اختلاط را می توان دقیقاً کنترل کرد. معایب: بیشتر به دلیل خرابی به دلیل قطعات متحرک، تمیز کردن مورد نیاز، احتمالاً باقیمانده مایع تمیز کننده، مایع تمیز کننده استفاده شده ضایعات یا حتی مواد زائد خطرناک است، جایگزینی یا تمیز کردن گران محفظه در صورت لکه دار شدن به دلیل رزین سخت شده در محفظه اختلاط. اختلاط استاتیک-دینامیک. یک لوله مخلوط کننده ساخته شده از پلاستیک دارای یک پیچش است که توسط یک موتور خارجی متحرک می شود. این روش به ندرت استفاده می شود. در حال توزیع. برای ایجاد بهترین ریخته گری، قطعه و واحد توزیع باید نسبت به یکدیگر حرکت کنند. در اصل دو راه وجود دارد: برای بسیاری از کاربردها، توزیع فقط در خلاء با موفقیت انجام می شود. این امر مخصوصاً برای قطعه هایی که با زیرکاری بزرگ،
به عبارت دیگر، خیس شدن تبدیل کننده ها، صدق می کند. در چنین مواردی توزیع بدون حباب فقط در خلاء قابل انجام است. به این منظور، سیستم های تزریق با اتاق های خلاء تجهیز شده اند. برای کوتاه کردن زمان چرخه می توان یک قفل هوا در ورودی و یکی در خروجی وجود داشت. در توزیع خلاء، تنها سیستم هایی که قطعات در حال حرکت هستند و تلگراف در جای خود باقی می ماند را می توان به طور منطقی ساخت. برای تولید سری ها می توان از سیستم های توزیع با سرهای اندازه گیری چندگانه استفاده کرد. در این زمان (2006) سیستم هایی وجود دارند که قادر به انجام تا سی و سه عمل توزیع به طور همزمان هستند. تنوع توزیع. ساده ترین راه توزیع، ریختن مقدار معینی از رزین در یک نقطه از قسمتی که حرکت نمی کند، است. این سیستم های ساده بعضی وقت ها به عنوان سیستم های اندازه گیری نامیده می شوند. میزهای ریخته گری مرکزگرا نیز موجود هستند. قالب روی این میز دوار ثابت می شود و در حالی که مخلوط رزین در قالب پخش می شود، نیروی گریز از مرکز پر شدن جامد و تمیز بدون حباب را تضمین می کند. همچنین این قطعه به دلیل سخت شدن تنش قوی تر است. در برخی موارد، قطعات برابر با تزریق فشار هستند. با ا
ستفاده از کنترل های مناسب، تغییرات مختلفی در ریخته گری وجود دارد. به عنوان مثال، سدها را می توان به اشکال مختلف ریخته گری کرد. سدها از مواد بسیار چسبناک و تیکسوتروپیک ساخته شده اند و می توانند با رزین با ویسکوزیته پایین (سد و پر) پر شوند. سرعت رسوب رزین می تواند در طول ریخته گری متغیر شود یا ریخته گری می تواند به صورت چند قسمتی انجام شود. در عین حال، قطعه می تواند حرکات پیچیده ای انجام دهد. استفاده از گزینه های اضافی از این نوع، امکان حل مشکلات ریخته گری دشوار را فراهم می کند. اجرای توزیع در یک خط تولید. یک سیستم ریخته گری می تواند با بسیاری از مراحل تولید مختلف در یک خط تولید ترکیب شود. بنابراین، ریخته گری به عنوان یک بخش یکپارچه از تمام فرآیند تولید قطعه محسوب می شود. برای مدیریت نیازهای حساس تزریق در تمام مراحل تولید به بهترین شکل، تولیدکنندگان معتبر نیز در زمینه اتوماسیون فعال هستند. جدیدترین پیشرفت در این زمینه، طراحی یک خط تولید از ماژول های پیش ساخته و رباتیک است. این امر توسعه راه حل های فردی را سرعت می بخشد و هزینه های آنها را کاهش می دهد. نمونه هایی برای کاربرد توزیع. به دلیل افزایش تولید و افزایش ع
مر و کارایی قطعات، بیشتر و بیشتر قطعات توسط ریخته گری مهر شده اند. از طرف دیگر، قطعات مهر شده قابل تعمیر نیستند. آب بندی قطعات الکترونیکی. واحدهای الکترونیکی که به برد متصل می شوند، معمولاً توسط رزین مهر شده اند تا از تأثیرات محیطی و آسیب های مکانیکی محافظت شوند. در این موارد، معمولاً مهر کردن به معنای پر کردن یک فرم است، که یک فرآیند نسبتاً ساده است. تولید ال ای دی. دیودهای ساطع نور در خطوط کاملاً خودکار تولید می شوند. بخشی از آن ها مربوط به مهر کردن در پلاستیک های شفاف است. در این موارد، دوره های کاری کوتاه اهمیت زیادی دارند تا قیمت نورهای کوچک را کاهش دهند. این یک مثال برای استفاده از چند سر متر در دیودها است. خیساندن سیم پیچ های الکتریکی. در موتورهای الکتریکی و در ترانسفورماتورها، لایه های چندگانه از پیچ های نازک مس ضروری هستند. امروزه معمولاً این لایه ها در رزین غوطه ور می شوند تا از تأثیرات محیطی محافظت کنند و عایق بندی بین خود را بهبود دهند. به دلیل ساختار نازک فضای بین پیچ ها و به دلیل زیادی از زیرکن، غوطه ور کردن این پیچ ها نیازهای بالایی را به دستگاه مهرکننده مورد نیاز می کند.
مگنتوزوم ها ساختارهای غشاداری هستند که در باکتری های مگنتوتاکتیک (MTB) وجود دارند. آنها سرشار از ذرات مغناطیسی غنی از آهن می باشند که توسط غشاء دولایه لیپیدی احاطه شده است. هر مگنتوزوم می تواند شامل 15 تا 20 کریستال مگنتیت باشد که در زنجیره هایی قرار گرفته و مانند عقربه قطب نما برای جهت گیری باکتری های مگنتوتاکتیک در محیط های ژئومغناطیسی عمل می کند تا این باکتری ها به راحتی محیط میکروآئروفیل موردعلاقه خود را بیابند. تحقیقات اخیر نشان داده است که مگنتوزوم ها در اصل حاصل پیشروی یا درونروی غشاء داخلی بوده و وزیکول های مستقل نمی باشند. مگنتوزوم های حامل مگنتیت همچنین در یوکاریوت هایی از قبیل جلبک های مگنتوتاکتیک با چندین هزار کریستال مگنتیت یافت شده است. به طورکلی، کریستال های مگنتوزوم دارای خلوص شیمیایی بالا، اندازه باریک، ساختار و شکل مطابق با گونه و آرایش های خاص درون سلولی هستند. این ویژگی ها نشان می دهد که شکل گیری مگنتوزوم ها تحت کنترل دقیق بیولوژیکی است و یک فرآیند باواسطه بیومینرالیزاسیون اتفاق می افتد. باکتری های مگنتوتاکتیک معمولا یکی از اکسیدهای آهن را کانی می کنند، که شامل کریستال های مگنتوزوم مگنتیت
(Fe3O4) یا سولفید آهن (کریستال های گرژیت با فرمول شیمیایی Fe3S4) هستند. چندین کانی سولفید آهن دیگر نیز در مگنتوزوم های سولفید آهن شناسایی شده اند - از قبیل mackinawite یا FeSچهارضلعی و همچنین FeS مکعبی - که به نظر می رسد که پیشسازهای Fe3O4 باشند. نوعی از باکتری های مگنتوتاکتیک حاضر در مناطق انتقالی اکسیک-آنوکسیک (OATZ) در حوضه جنوبی رودخانه پتاکوامسکوت، ناروگانسیت، رودآیلند، ایالات متحده شناخته شده است که هر دو مگنتوزوم آهن اکسید و آهن سولفید را تولید می کند. هدف. باکتری های مگنتوتاکتیک، باکتری هایی متحرک و گسترده هستند که اندامک خاصی به نام مگنتوزوم را کانی سازی می کنند. یک مگنتوزوم شامل کریستال هایی با مقیاس نانو از کانی مگنتیت آهن می باشد که توسط یه غشاء دو لایه لیپیدی احاطه شده است. در سلول های اکثر باکتری های مگنتوتاکتیک، مگنتوزوم ها تحت زنجیره های مرتبی سازماندهی می شوند. زنجیره مگنتوزومی باعث می شود که سلول به عنوان یک عقربه قطب نمای متحرک و مینیاتوری رفتار کند و در موازات خطوط میدان مغناطیسی قرار گرفته و شنا کند. گشتاور دوقطبی سلولی به اندازه ای بزرگ است که برهمکنش آن با میدان مغناطیسی زمین، بر نیروی
حرارتی غلبه کرده و جلوی جهت گیری تصادفی سلول در محیط آبی اش توسط نیروی حرارتی را می گیرد. باکتری های مگنتوتاکتیک همچنین از خاصیت آئروتاکسی بهره می برند. آئروتاکسی پاسخی به تغییر در غلظت اکسیژن است که موجب شنای باکتری به سوی منطقه ای با غلظت بهینه اکسیژن می شود. غلظت اکسیژن دریاچه ها و اقیانوس ها معمولا به عمق وابسته است. اگر میدان مغناطیسی زمین به طور قابل توجهی شیبی به سمت پایین داشته باشد، جهت گیری در امتداد خطوط میدان، به یافتن غلظت بهینه کمک می کند که به این پدیده، مگنتوآئروتاکسی گویند. سلول های مگنتوزوم مانند پستانداران. مطالعات، حضور سلول های مگنتوزوم را در بافت های عصبی انسان نشان می دهد. بیوسنتز ذرات مگنتیت در مهره دارانی مانند پستانداران، مانند فرآیند آن در سلول های باکتری است؛ با اینحال، مدرکی بر آن وجود ندارد. تفاوت مگنتوزوم های باکتریایی و انسانی در تعداد ذرات مگنتیت به ازای هر سلول، خوشه بندی ذرات در هر ارگانیسم خاص و هدف تشکیل هر مگنتوزوم است. گونه ای از باکتری های مگنتوزومیک ممکن است دارای 20 ذره مگنتیت در آرایشی خطی درون اندامکی از هر عضو آن گونه باشد. یک سلول انسان (برای مثال سلول عصبی) می تو
اند بین 1000 تا 10000 ذره مگنتیت را در خوشه هایی در اندامکی شکل دهد که از هر 5000 سلول یکی این اندامک را تشکیل می دهد. در نهایت، اندامک مگنتوزومی انسان، عملکردی ناشناخته دارد که در تشخیص میدان مغناطیسی زمین دخیل نیست.
جان مارلان پویندکستر (زادهٔ ۱۲ اوت ۱۹۳۶) افسر بازنشستهٔ نیروی دریایی ایالات متحده و از مقامات سابق وزارت دفاع این کشور است. او قائم مقام مشاور امنیت ملی و مشاور امنیت ملی در دولت رونالد ریگان بود. پویندکستر، در آوریل ۱۹۹۰، به دلیل اقداماتش در ماجرای ایران-کنترا، به چندین جرم محکوم شد، اما محکومیت او در دادگاه تجدیدنظر در سال ۱۹۹۱ لغو گردید. در طول دولت جورج دابلیو. بوش، جان پویندکستر مدت کوتاهی به عنوان مدیر دفتر آگاهی از اطلاعات دارپا خدمت کرد. او پدر فضانورد ناسا و کاپیتان نیروی دریایی ایالات متحده، آلن جی. پویندکستر، است. ماجرای مک فارلین. در ماجرای ایران-کنترا، پویندکستر و الیور نورث به کنتراها یاری رساندند و برای آزادی گروگان های آمریکایی از لبنان به ایران پول و سلاح دادند. این امر ناقض اصلاحیهٔ بولند بود که ایالات متحده را از مشارکت مستقیم یا غیرمستقیم در اقدامات کنتراها منع می کرد. شواهد نشان می دهد که پویندکستر رهبر سازمان دهی انتقال تسلیحات به ایران بوده و بر کار سایر افراد درگیر در این ماجرا، از جمله الیور نورث، نظارت داشته است.
لعاب قلع فرآیندی است که بر روی قطعه های سفالی دارای لعاب قلع به عمل می آید لعاب سرامیکی که سفید است، براق و مات می شود که معمولاً روی ظروف سفالی قرمز یا نوعی از چرم ها اعمال می شود. لعاب قلع یک لعاب سرب، ساده است که مقدار کمی اکسید قلع به آن اضافه شده است . تیرگی و سفیدی لعاب قلع موجب تقویت تزئینات زیادی بر روی آن می شود. از نظر تاریخی، رنگ ها زمانی لعاب آمیخته می شوند، که این کار معمولا قبل از یک بار پختن انجام می شده است. اما از قرن هفدهم با استفاده از لعاب هایی که با لعاب دیگری، پوشیده شده با پخت دوم سبک آن ، طیف وسیع تری از رنگ ها را فراهم می کند. ماژولیکا ، مایولیکا ، دلفت ور و فایانس از جمله اصطلاحاتی هستند که برای انواع رایج سفال های دارای لعاب قلع مورد استفاده واقع می شود. یک جایگزین، لعاب سربی است که در آن لعاب اصلی شفاف است. در برخی از انواع سفال از هر دو استفاده می کنند. اگر چه، هنگامی که تیکه ها فقط با سرب لعاب داده می شوند، لعاب در طول پخت به صورت مایع می شود و ممکن است پخش یا جمع شود. رنگ های نقاشی شده روی لعاب نیز ممکن است پخش یا دچار تیرگی شوند که قلع لعاب از این مشکلات جلوگیری می کند. این روش
از خاور نزدیک سرچشمه گرفته و در طول اواخر قرون وسطی به اروپا رسید و اوج آن در مایولیکا ایتالیایی رنسانس بود. به هیچ عنوان، سرامیک های آسیای شرقی مورد استفاده واقع نشد. اکسید قلع هنوز هم به خاطر این که در لعاب ها به عنوان مات کننده و همچنین به جهت رنگ سفیدش دارای ارزش است. اکسید قلع مدت هاست که برای تولید لعاب سفید، مات و براق مورد استفاده قرار می گیرد. اکسید قلع علاوه بر اینکه عاملی مات کننده است، به عنوان تثبیت کننده رنگ در برخی از ماده های رنگی و لعاب ها نیز استفاده می شود. در برخی از لعاب های چینی الکتریکی از مقادیر جزئی در فازهای رسانا نیز استفاده می شود. تاریخچه. به نظر می رسد کهن ترین سفال های قلع دار در زمان خلافت عراق عباسی (750-1258 م.)/ در بین النهرین در قرن هشتم ساخته شده است، این قطعه ها در طول جنگ جهانی اول از کاخ سامرا در حدود پنجاه مایلی شمال بغداد کاوش و استخراج شده است. از بین النهرین، لعاب های قلع دار به مصر اسلامی (868-905 پس از میلاد) در طول قرن 10 و سپس به اسپانیای اندلس (711-1492 پس از میلاد) گسترش یافت و منجر به توسعه بیشتر ظروف سفالین براق اسلامی شد. تاریخچه پیدایش و ظهور لعاب قلع دار
در جهان اسلام مورد بحث و بررسی است. یکی از دلایل احتمالی تولید اولیه ظروف با لعاب قلع دار را می توان به تجارت بین امپراتوری عباسی و چین باستان از قرن هشتم تا بعد از نهم نسبت داد که در نتیجه آن، سفالگران محلی اسلامی از ظروف سنگی سفید چینی تقلید کردند. دلیل دیگر ممکن است لعاب سازی محلی باشد تحت تاثیر نفوذ خارجی، بطوریکه شباهت بین ویژگی های شیمیایی و ساختار ریز لعاب های سفید مات قبل از اسلام واولین ظروف مات شده با قلع از آن پشتیبانی می کند. لعاب قلع داراز خاورمیانه و از طریق جهان اسلام تا اسپانیا گسترش یافت. در قرن سیزدهم لعاب های قلع دار به ایتالیا رسید، جایی که اولین منبع ثبت شده استفاده از آنها در دهه 1330 است، که منجر به پیدایش مایولیکا ایتالیایی شد. از جمله، لوکا دلا روبیا ، متولد فلورانس در حدود سال 1400، از اکسید قلع به عنوان مات کننده در لعاب استفاده کرد. سفالگران شروع به کشیدن نقاشی های رنگارنگ روی سطح سفید و مات با استفاده از اکسیدهای فلزی مانند اکسید کبالت و در نتیجه تولید ظروف سفالین براق را آغاز کردند. با استفاده از لعاب مات و سفید که با افزودن اکسید قلع، رنگ سفید مات به دست می آید. شکل سفید رنگ دل
فت ور و ماژولیکا انگلیسی، ظاهر چینی را تقلید می کند. در اواخر قرن هجدهم، کاهش قیمت ظروف چینی، و از طرفی گسترش ظروف خامه ای جدید انگلیسی و انواع مربوط به آن که قوی تر، سبک تر و غالبا ارزان تر از ظروف سفالی سنتی بود، ضربه سنگینی به تولید ظروف لعاب قلع دار زد و تولیدات مفید این ظروف تقریباً متوقف شد، به طوریکه "در سال 1850 در فرانسه صنعت تقریباً منقرض شده بود". در سال 1947 آرتور لین نوشته: «اکنون فقط در چند مکان [که در اروپا ساخته شده است] تا به گردشگران سوغاتی ارائه کند» فرآیند ساخت و رنگ. اگرچه دستور تهیه لعاب قلع دار ممکن است در مکان ها و دوره های مختلف متفاوت باشد، اما روند تولید لعاب قلع دار مشابه است. به طور کلی اولین مرحله تولید لعاب قلع دار مخلوط کردن قلع و سرب به منظور تشکیل اکسید است که سپس به قالب لعاب (مثلا لعاب قلیایی سیلیکات) اضافه شده و حرارت داده می شود. پس از خنک شدن مخلوط، اکسید قلع مانند آنچه در بالا ذکر شد، شفاف می شود، بنابراین لعاب هایی به نام لعاب سفید قلع دار مات، ایجاد می کند. علاوه بر این، بدنه ظروف مات شده با قلع معمولا از خاک های رس آهکی حاوی 15 تا 25 درصد CaO است که ضریب انبساط حرارت
ی آن نزدیک به لعاب های قلع دار است، بنابراین از خردشدگی در طول فرآیند پخت جلوگیری می شود. از سوی دیگر، خاک رس آهکی که در یک جو اکسیدکننده پخته می شود منجر به ایجاد رنگ چرم زرد می شود و در نتیجه غلظت اکسید قلع مورد استفاده را کاهش می دهد سطح سفید و مات لعاب قلع دار، را یک مبنای خوب و عالی برای دکوراسیون رنگ آمیزی به وجود آورد. تزئینات به صورت اکسیدهای فلزی می باشند، بدین صورت که معمولاً اکسید کبالت برای آبی، اکسید مس برای سبز، اکسید آهن برای قهوه ای، دی اکسید منگنز برای بنفش-قهوه ای و آنتیموان برای زرد استفاده می شود. مایولیکا یک فرد ایتالیایی بعدا، تعدادی از این اکسیدها را برای تولید نقاشی های چند رنگی دارای جزئیات و واقعی به نام "istoriato" ترکیب کرد. سفالگران مدرن می توانند به این اکسیدها رنگ های سرامیکی پودری ساخته شده از ترکیبات اکسید و گاهی اوقات لعاب دارشده را اضافه کنند. در قرن شانزدهم، استفاده از رنگ های لطیف و ترکیبی که به اندازه کافی قوی نبودند که به لعاب مات نفوذ کنند، کنترل ظریف بر روی رنگ های مختلف را امکان پذیر کرد و بنابراین نقاشی باید روی سطح لعاب دار انجام می شد، که این امر نقاشی بر روی ظروف
لعابی قلع دار را به روشی رایج تبدیل شود. این روش تا قرن 18 مورد استفاده قرار می گرفت و در انگلیسی با نام فرانسوی "grand feu" شناخته می شد. اجناس دو بار پخته می شدند، ابتدا فقط بدنه سفالی، سپس یک مرحله دیگر پس از افزودن لعاب و رنگ های افزوده شده. رنگ های اعمال شده در بالای لعاب در حین پخت با آن ترکیب می شود (در نتیجه در این شیوه نقاشی زیر لعاب مورد استفاده با لعاب شفاف متفاوت است). نقطه ضعف آن این بود که تنها گروه اندکی از رنگدانه ها پس از پخت در دمای نسبتاً بالا تا 1000 درجه سانتی گراد رنگ خوبی تولید می کردند. اینها شامل آبی کبالت ، بنفش تیره منگنزی ، سبز مسی، زرد آنتیموان ، و رنگ های قرمز و قهوه ای آهنی بسیار سخت بود که فقط برخی از سفال گران توانستند از آن قرمز خوبی بسازند.
توطئه تروریستی ۲۰۲۲ استانبول یک توطئهٔ تروریستی بود که توسط موساد و سازمان اطلاعات و امنیت ملی برملا شد. این توطئه شامل یک هسته تروریستی تحت رهبری ایران بود که قصد ربودن، قتل و تعرض به گردشگران اسرائیلی در استانبول را داشت. اسرائیل در ۳۰ مه توصیه هایی را مبنی بر عدم سفر به ترکیه به شهروندان خود ارائه داده بود و در ۱۳ژوئن، در بحبوحه تهدیدهای ایران، این توصیه را ارتقا داد. اسرائیل بعداً به شهروندان خود در ترکیه گفت که درهای محل اقامت خود را قفل کنند، زیرا یک زن و شوهر، پیرو سرنخی که نشان می داد هستهٔ تروریستی ایران قصد دارد آنان را برباید، به ناچار به مکان دیگری منتقل شدند. چندین مظنون در ۱۴ ژوئن در استانبول دستگیر شدند، اما که خب این دستگیری ها در ۲۳ ژوئن به طور علنی اعلام شد. پیش زمینه. در ماه مه، آژانس های امنیتی اسرائیل و ترکیه یک توطئهٔ ایران برای ربودن گردشگران اسرائیلی در ترکیه را خنثی کردند. اولین توصیه مسافرتی. در ۳۰ مه، اسرائیل به دلیل تهدیدات انتقام جویانه از سوی ایران در پی ترور حسن صیادخدایی، توصیه مسافرتی غیرضروری به ترکیه صادر کرد. حادثه ۱۳ ژوئن و ارتقاء سطح هشدار. در ۱۳ ژوئن، کارکنان موساد با یک
زن و شوهر اسرائیلی که در یک بازار حضور داشتند تماس گرفتند و به آن ها گفتند که در همان جایی که هستند بمانند، زیرا یک هستهٔ تروریستی ایرانی در هتل آن ها منتظر بود تا آنها را برباید. این طور گزارش شد که آن ها به فرودگاه استانبول منتقل شدند و در آنجا با پروازی به اسرائیل فرستاده شدند. بعداً گزارش شد که آن ها پس از آن مورد بازجویی گسترده قرار گرفتند. پس از عملیات نجات، اسرائیل به شهروندان خود اعلام کرد که فوراً استانبول و ترکیه را ترک کنند. همچنین به آن ها گفته شد که سفرهای آتی به ترکیه را تا اطلاع ثانوی به تعویق بیاندازند. خنثی سازی توطئه و دستگیری. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲، سازمان اطلاعات و امنیت ملی ترکیه اعلام کرد که ۱۰ عامل ایرانی و ترک در منطقهٔ بی اوغلو استانبول در پی حملات متعدد و توقیف سلاح بازداشت شده اند. نیروهای امنیتی محلی گزارش دادند که برخی مأموران ایرانی همچنان آزاد هستند و گفته می شود که یک سفیر سابق اسرائیل و همسرش هدف قرار گرفته اند. بعداً مشخص شد که مظنونان در ۱۳ ژوئیه در نزدیکی میدان تقسیم دستگیر شده اند.