Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اعلام کرد که سرعت بالای ذوب یخ ها و افزایش دما در کوتاه مدت برای کشاورزی و گردشگری سودمند خواهد بود؛ اما هشدار شدیدی نیز صادر کرد: «دمای هوا در تبت چهار برابر سریع تر از سایر نقاط چین در حال افزایش است و یخچال های تبت با سرعتی بیشتر از هر جای دیگری در جهان در حال پس روی اند.» «در کوتاه مدت، این وضعیت باعث گسترش دریاچه ها، سیلاب و جریان های گلی خواهد شد.» «اما در بلندمدت، این یخچال ها شریان های حیاتی رودخانه های آسیا هستند، از جمله رود سند و رود گنگ. با ناپدید شدن آن ها، تأمین آب در آن مناطق با خطر جدی روبه رو خواهد شد.» تبت در دوران یخبندان گذشته. امروزه تبت مهم ترین سطح گرمایش جو زمین به شمار می رود. در دوران یخبندان گذشته، صفحه ای یخی به مساحت حدود ۲٬۴۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع سراسر فلات را پوشانده بود. این یخ بندان همراه با پایین آمدن خط برف به اندازهٔ ۱٬۲۰۰ متر رخ داد. در اوج آخرین عصر یخبندان، این به معنای کاهش میانگین دمای سالانه بین ۷ تا ۸ درجه سانتی گراد بود که با بارندگی کمتر نسبت به امروز همراه بود. به دلیل این افت دما، اقلیم خشک تر مفروض تا حدودی با کاهش تبخیر و افزایش رطوبت نسبی جبران شده بود که در خور
تغذیهٔ یخچال ها بود. با توجه به گستردگی وسیع این یخبندان در ناحیهٔ نیمه گرمسیری، این پدیده یکی از مهم ترین عوامل اقلیمی بیگانه در زمین بود. با آلبدویی در حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد، این منطقهٔ یخی در تبت دست کم چهار برابر بیشتر از یخ های درونی تر در عرض های جغرافیایی بالاتر، انرژی تابشی خورشیدی را به فضا بازتاب می داد. در آن زمان، سطح تبت که امروزه—در دورهٔ میان یخبندان—بزرگ ترین سطح گرمایش جو است، به مهم ترین سطح سرمایش تبدیل شده بود. ناحیهٔ کم فشار سالانه که در اثر گرمایش بالای تبت ایجاد می شود و محرک موسم تابستانی است، در آن دوران وجود نداشت. یخبندان موجب قطع شدن موسم تابستانی شد و این امر پیامدهای جهانی اقلیمی به همراه داشت، مانند بارندگی های فراوان در صحرا، گسترش بیابان تار، افزایش ورود گرد و غبار به دریای عرب، و نیز پایین آمدن مرز درختان و تمام کمربندهای جنگلی از جنگل های آلپی-شمالی تا جنگل های نیمه مرطوب مدیترانه ای که جایگزین جنگل های گرم مسیری موسمی هولوسن در شبه قاره هند شدند. همچنین جابه جایی گونه های جانوری، از جمله گوزن جاوه ای تا اعماق جنوب آسیا، از پیامدهای همین یخبندان بود. با وجود ذوب شدید یخ ها بر
اثر تابش خورشید، جریان یخچال ها به سوی حوضه های داخلی آسیا آن قدر زیاد بود که باعث شکل گیری دریاچه هایی از آبِ ذوب شده در حوضه چایدام، حوضه تاریم و بیابان گُبی شود. کاهش دما (که پیش تر گفته شد) به گسترش این دریاچه ها کمک کرد. در نتیجه، ذرات ریز رس که بر اثر ساییده شدن زمین توسط یخچال ها ایجاد شده بودند، آماده شدند تا با وزش باد از جا کنده و جابه جا شوند. فرسایش ناشی از باد و انتقال این ذرات به نقاط دور، به بادهای سرد و سنگینی مربوط بود که از دامنه ها به پایین می وزیدند. به همین دلیل، یخبندان تبت عامل اصلی تولید گستردهٔ رسوبات لُس و رساندن آن به نواحی میانی و پایینی چین و حتی شرق آن بود.. در دوران یخبندان، این بادهای سرد و سنگین—که گاهی به اشتباه «موسم زمستانی» نامیده می شوند—در تمام طول سال جریان داشتند. بالاآمدن گستردهٔ فلات تبت با سرعتی حدود ۱۰ میلی متر در سال، که از قرن نوزدهم با اندازه گیری های دقیق و همچنین مطالعات زمین شناسی و لرزه نگاری تأیید شده، با بالاآمدن هیمالیا برابری می کند. با این حال، این میزان افزایش ارتفاع بسیار بیشتر از آن است که تنها به فعالیت های زمین ساختی نسبت داده شود، چون چنین تغییرات
ی در این فلات معمولاً فقط به شکل حرکت های آرام و گستردهٔ پوسته زمین رخ می دهند. در واقع، بخش بزرگی از این بالاآمدن را می توان ناشی از بالا آمدن دوبارهٔ زمین پس از سبک شدن آن به دلیل آب شدن یخچال های عظیم دانست؛ که در تبت حدود ۶۵۰ متر برآورد شده است. دیدگاه جایگزینی که برخی دانشمندان دارند این است که یخچال های موجود در فلات تبت در تمام داده های منتشرشده از ۱۹۷۴ تاکنون (در منابع ارجاع داده شده در ماتیاس کوهل، ۲۰۰۴) همواره محدود بوده اند و حداکثر گسترش آن ها بسیار کمتر از آنچه کوهل می گوید، بوده است. دیدگاه جایگزینی که برخی دانشمندان دارند این است که یخچال های فلات تبت در تمام داده های منتشرشده از سال ۱۹۷۴ تاکنون، که در منابع ارجاع شده در کوهل (۲۰۰۴) آمده اند، همواره محدود بوده اند و هیچ گاه به پوشش وسیعی که کوهل ادعا می کند نرسیده اند.
کهن ترین نشانه های زندگی انسان در سرزمین پاریس، استخوان هائی ست که از انسان به جا مانده و گواه هایی ست از لشگرگاه شکارچیان که دیرینگی اش به ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد، در دوره میان سنگی برمی گردد. میان سال های ۲۵۰ تا ۲۲۵ پیش از میلاد، تباری از سلتیک-سنون ها به نام پاریزی ها در کرانه رود سن نشیمن گزیدند، پل ها و دژی ساختند، سکه ضرب کردند و بازرگانی با دیگر شهرک های رودخانه ای در اروپا را آغاز نمودند. در سال ۵۲ پیش از میلاد، یک ارتش رومی به رهبری تیتوس لابینوس، پاریزی ها را شکست داد و یک پادگان-شهرِ گالو-رومی به نام لوتتیا پایه گذاری کرد. این شهر در سده سوم پس از میلاد مسیحی شد و پس از فروپاشی امپراتوری روم، کلوویس یکم، پادشاه فرانک ها، آن را گرفت و در سال ۵۰۸ پایتخت خود کرد. در درازای سده های میانه، پاریس بزرگ ترین شهر اروپا، یک کانون دینی و بازرگانی برجسته و گهواره معماری سبک گوتیک بود. دانشگاه پاریس در کرانه چپ رود سن، که در میانه های سده سیزدهم پایه گذاری شد، یکی از نخستین دانشگاه ها در اروپا بود. پاریس زخم خوردهٔ طاعون خیارکی در سده چهاردهم و جنگ صدساله در سده پانزدهم بود. میان سال های ۱۴۱۸ و ۱۴۳۶، شهر را بورگو
ندی ها و سربازان انگلیسی گرفتند. در سده شانزدهم، پاریس پایتخت نشر کتاب اروپا شد، هرچند که با روی دادن جنگ های دینی فرانسه میان کاتولیک ها و پروتستان ها این سرآمدی سست و ناپایدار شد. در سده هجدهم، پاریس کانون جوشش اندیشه ای نامور به روشنگری و بستر بنیادین انقلاب فرانسه از سال ۱۷۸۹ بود که هر سال در ۱۴ ژوئیه با رژه لشکری گرامی اش می دارند. در سده نوزدهم، ناپلئون شهر را با سازه های تاریخی برای شکوه لشکری آراست. این شهر پایتخت مد اروپا و بستر دو انقلاب دیگر (در سال های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۸) شد. در دوره ناپلئون سوم و فرماندار او در سن، ژرژ اوژن هاوسمان، میانه پاریس در سال های ۱۸۵۲ تا ۱۸۷۰ با خیابان های نو، میدان ها و بوستان های نو بازسازی شد و شهر تا پهناوری کنونی خود در سال ۱۸۶۰ گسترش یافت. پیشاتاریخی. در سال ۲۰۰۸، باستان شناسان هنگام کنده کاری در خیابان هنری فارمان شماره ۶۲ در بخش ۱۵، کمی آنسوتر از کرانه چپ رود سن، کهن ترین بازمانده های انسان و نشانه هایی از یک زیستگاه شکارچی-گردآورنده در پاریس را یافتند که دیرینگی آن به ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد در دوره میان سنگی می رسد. دیگر یافته های تازهٔ زیستگاه های موقت، در برسی (بخشی ا
ز پاریس) در سال ۱۹۹۱ پیدا شده بود که دیرینگی آن ها میان ۴۵۰۰ تا ۴۲۰۰ پ م است. در کنده کاری های برسی، تکه های سه قایق چوبی ماهیگیران در رود سن یافت شد که کهن ترین آنها به ۴۸۰۰ تا ۴۳۰۰ پیش از میلاد برمی گردد. در کاوش های پایگاه رو هنری فارمان نشانه هایی از زیستگاه های دوره نوسنگی میانی (۴۲۰۰–۳۵۰۰ پیش از میلاد) و سده های نخست دوره برنز (۱۵۰۰–۳۵۰۰ قبل از میلاد)؛ و نخستین دوره آهن (۸۰۰–۵۰۰ پیش از میلاد) یافت شد. باستان شناسان سرامیک، تکه های استخوان جانوران و تکه های تبر تیزشده پیدا کردند. تبرهای ساخته شده در اروپای خاوری در پایگاه باستان شناسی نوسنگی در برسی پیدا شد، که نشان می دهد نخستین پاریسی ها در گذشته با زیستگاه ها در دیگر جاهای اروپا دادوستد می کردند. گشایش پاریس از سوی رومیان. میان سال های ۲۵۰ تا ۲۲۵ پیش از میلاد، در دوره آهن، پاریزی ها که زیرشاخه ای از سلتیک سنون ها بودند، در کرانه های رود سن نشیمن گزیدند. در آغاز سده دوم پیش از میلاد، آنها یک اوپیدوم (شهرکی با برج وباروی استوار) ساختند که درباره جای آن گمان هایی هست. شاید جای ساخت آن در ایل د لا سیته، جایی که پل های یک راه بازرگانی برجسته از رود سن گذر
می کرده است، بوده باشد. ژولیوس سزار در گزارش خود از جنگ های گالی، دیدار با رهبران پاریسی را در جزیره ای در رود سن نگاشته است. مورخان دیگر نبود نشانه ای از زیستگاه های نخستینِ گالی در جزیره را می نگارند و باورمندند که اوپیدوم در نانتر پیرامون پاریس جای داشته است؛ جایی که بازمانده های شهرکی بزرگ در هنگام ساخت یک بزرگراه در دهه ۱۹۸۰ یافت شد. این زیستگاه "لوکوتوسیا" (به گفته جغرافیدان یونانی باستان استرابو) یا "لکوتسیا" (به گفته جغرافیدان رومی بطلمیوس) نامیده می شد و شاید نام آن از واژه سلتی lugo یا luco به معنای مرداب یا تالاب گرفته شده باشد. تاخت وتاز ژولیوس سزار: ژولیوس سزار و ارتش او میان سال های ۵۸ تا ۵۳ پ م به بهانه پاسداری از سرزمین شان در برابر تازندگان ژرمنی، ولی در واقع برای گرفتن آن بخش و پیوست کردنش به جمهوری روم، به گال لشکرکشی کردند. در تابستان سال ۵۳ پ م، او از پاریس دیدن کرد و با نمایندگان تبارهای گالی که در برابر پرستشگاه گرد آمده بودند سخن گفت تا از آنها بخواهد که با دادن سرباز و پول، او را برای نبردهای انتخاباتی کمک کنند. پاریزی ها با پروا و دوراندیشی به سزار گوش دادند و پیشنهاد کردند که شماری
سواره نظام فراهم کنند، ولی پنهانی با دیگر تبارهای گالی به رهبری ورسین گتوریکس هم پیمان شدند و در ژانویهٔ ۵۲ پ م خیزشِ در برابر رومیان را به راه انداختند. سزار خیلی زود پاسخ داد. او شش لژیون را سوی شمال رو به اورلئان، جایی که شورش آغاز شده بود، و سپس به گرگوویا، زادگاه ورسین گتوریکس، برد. در همان زمان، او جانشین خود تیتوس لابینوس را با چهار لژیون فرستاد تا پاریزی هاو هم پیمان های آنها، سنون ها را زیر چیرگی خود درآورد. فرمانده پاریزی ها، کامولوژن، پلی را که اوپیدوم را به کرانهٔ چپ رود سن پیوند می داد، سوزاند، پس رومی ها نتوانستند به شهر نزدیک شوند. سپس لابینوس و رومی ها به پایین دست رفتند، پل شناور خود را در مولن ساختند و به لوتیتا در کرانهٔ راست رود نزدیک شدند. کامولوژن کارهای رومیان را با سوزاندن پل سمت راست و سوزاندن شهر، پیش از عقب نشینی به کرانه چپ و ساخت کمپ در جایی که اکنون سن ژرمن د پره نامیده می شود، پاسخ داد. لبینوس پاریزی ها را با نیرنگی فریب داد. در نیمه های شب بخشی از لشکر خود را با سر و صدای فراوان به سوی بالادست مولن فرستاد او کم آزموده ترین سربازان خود را در لشگرگاه خود در کرانه راست رود رها کرد
و با بهترین سربازانش بی سروصدا از رود سن گذشت و به سوی کرانه چپ رفت و تله ای برای پاریزی ها گذاشت. کامولوژن که گمان می کرد رومیان دارند عقب نشینی می کنند، نیروهای خود را بخش کرد، برخی برای گرفتن لشگرگاه رومی که می پنداشت رهاشده می باشد و برخی دیگر برای پیگرد ارتش روم. به جایش او مستقیماً با بهترین دو لژیون رومی در دشت گرنل، نزدیک برج ایفل و آموزشکده لشگری اکول کنونی برخورد کرد.پاریزی ها دلاورانه و ناامیدانه در جنگی که به نبرد لوتتیا نامور شد جنگیدند. کامولوژن کشته شد و سربازانش از سوی سپاه سامان مند روم کشته شدند. با اینکه پاریزی ها شکست خوردند ولی ایستادگی در برابر رومی ها را پی گرفتند. آنها هشت هزار تن را برای جنگ همراه با ورسین گتوریکس در واپسین ایستادگی خود در برابر رومیان در نبرد آلیزیا فرستادند.
برتالان ماندزک (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل مجارستان بود.
هریسون ماوروس (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
آرلی مندس (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل شیلی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
میارت مندوسا (؛ ۶ آوریل ۱۹۹۴) وزنه بردار زن اهل کلمبیا بود است.
رائوشان مشیتخانووا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل قزاقستان است.
به خاطر موسیقی سپاسگزارم () یک آلبوم گردآوری شده از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که نخستین بار در نوامبر ۱۹۸۳ در بریتانیا منتشر شد و بابت فروش بیش از ۱۰۰٬۰۰۰نسخه، گواهینامهٔ طلا دریافت کرد. نسخهٔ اسپانیایی زبان فرناندو برای نخستین بار در بریتانیا در این آلبوم منتشر شد. فهرست ترانه ها. رویِ اول رویِ دوم
دونکا مینچوا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل بلغارستان بود.
لودیا مونترو (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
روسالبا مورالس (; ) وزنه بردار زن اهل کلمبیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
نینل میکولسکو (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل رومانی است.
فرانسیسکو موسکرو (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کلمبیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
حیات وحش بوروندی متشکل از گیاگان و زیاگان این کشور است. این کشور کوچک محصور در خشکی جایگاه ۲٬۹۵۰ گونه گیاه، ۵۹۶ پرنده، ۱۶۳ گونه پستاندار، ۵۲ گونه خزنده، ۵۶ گونه دوزیست و ۲۱۵ گونه ماهی است. حیات وحش در سال های اخیر شدیداً کاهش یافته که علتش بیشتر فشار جمعیت شدید، تبدیل ناحیه های بزرگ جنگلی به زمین کشاورزی و دامداری گسترده است.
جنبش فلسطین آزاد () یک جنبش مسلحانه و سازمان اجتماعی سوری فلسطینی است که توسط تاجری به نام یاسر قشلاق رهبری می شود و از دولت بعث سوریه حمایت می کند. این سازمان مخالف وجود کشور جعلی و اشغالگر اسرائیل است و بیشتر به دلیل فعالیت های سیاسی و ارائه خدمات اجتماعی پیش از سال ۲۰۱۲ میلادی به فلسطینی ها در سوریه و نوار غزه و هر جای جهان شناخته می شود که در جریان اشغال سرزمینشان از سوی صهیونیست ها در جهان آواره گشتند. با شروع جنگ داخلی سوریه، جنبش فلسطین آزاد شاخه شبه نظامی خود را تشکیل داد. تاریخ. سال های اولیه فعالیت. جنبش فلسطین آزاد توسط یاسر قشلاق، تاجر ثروتمند فلسطینی متولد سوریه که مالک چندین سازمان از جمله مؤسسه مطالعات بین المللی لبنان، اتاق سرمایه گذاری سوریه و فلسطین، باشگاه بازرگانان فلسطینی و همچنین یک روزنامه کوچک لبنانی تأسیس شد. علاوه بر این، یاسر به خاطر دیدگاه های یهودستیزانه اش شناخته می شود، زیرا بارها یهودیان را «دورریزهای اروپایی»، «باند قاتلان جنایتکار»، و «کثافت های انسانی» خوانده است که باید به اروپا تبعید شوند. همچنین او اعلام کرده است که «هیچ دلیلی برای همزیستی» بین اسرائیلی ها و فلسطینی ها وج
ود ندارد، زیرا فلسطینی ها سرزمین های خود را پس می گیرند و «اسراییلی ها را در همه جای دنیا تعقیب می کنند و آنها را به خاطر قتل عام هایشان محاکمه می کنند». با وجود نزدیکی یاسر قشلاق به دولت سوریه، وی هرگونه ارتباط با حزب الله را رد کرده است. یاسر در سال ۲۰۰۳ برای اولین فعالیت سیاسی را در اردوگاه یرموک فلسطینی دمشق آغاز و خود را به عنوان حامی انتفاضه دوم معرفی کرد. از آن زمان، او جنبش فلسطین آزاد را به عنوان یک سازمان اجتماعی سازماندهی می کند و خدمات اجتماعی به فلسطینیان در سوریه ارائه می دهد و همچنین از دولت بعث حمایت می کرد. تام رولینز، کارشناس شورای آتلانتیک بر این باور است که این سازمان به عنوان «وسیله ای برای جاه طلبی های سیاسی [یاسر قشلاق] استفاده می شود.» بنا بر ادعای قشلاق، جنبش فلسطین آزاد در سازماندهی ناوگان آزادی ۲ برای کمک رسانی نوار غزه در سال ۲۰۱۰/۱۱ شرکت داشت. این گروه در سال ۲۰۱۱ فعالیت مسلحانه خود را آغاز کرد و بر اساس گزارش سایت خبری "«سوریه اندیکاتور»"، دلیل این کار، نیاز به سرکوب اعتراضات ضد اسد در اردوگاه یرموک است. جنگ داخلی سوریه. پس از شروع جنگ داخلی سوریه، جنبش فلسطین آزاد اقدام به عضوگی
ری برای شبه نظامیان طرفدار دولت بشار اسد کرد و شاخه شبه نظامی خود را در سال ۲۰۱۲ با نام «نیروهای محافظ الاقصی» تأسیس کرد. نیروهای محافظ الاقصی از سال ۲۰۱۶ و پس از توافق غیررسمی تقسیم قدرت بین جنبش فلسطین آزاد و فتح الانتفاضه، یکی دیگر از شبه نظامیان طرفدار دولت سوریه، بیشتر در دمشق فعالیت می کنند. بر اساس این توافق، یاسر قشلاق مبلغ قابل توجهی را برای واگذاری بخش هایی از مناطق تحت تسلط گروه فتح الانتفاضه در اردوگاه یرموک پرداخت کرد. در نتیجه، یاسر قشلاق و جنبش او می توانند به عنوان مدافعان یرموک که اهمیت نمادین زیادی برای فلسطینی ها دارد، «سرمایه سیاسی باارزشی» به دست آورند، همچنین فتح انتفاضه بودجه مورد نیاز را به دست آورد. از آن زمان، جنبش فلسطین آزاد با شبه نظامیان دولت اسلامی عراق و شام در اردوگاه یرموک جنگیده است و در حملات دمشق جنوبی در ماه مارس و آوریل و مه ۲۰۱۸ شرکت داشته است. در عملیات اخیر، فرمانده نظامی سازمان، ساعد عبدالعال مجروح شد. مبارزان جنبش فلسطین آزاد در مناطق دیگر دمشق از جمله در حرستا در اوت ۲۰۱۷ و در الشغور در جریان حمله ریف دمشق در اوایل ۲۰۱۸ جنگیده اند. اگرچه جنبش فلسطین آزاد بیشتر در د
مشق فعال است، اما نیروهایی را نیز در مناطق دیگر سوریه دارد. در عملیاتی که در ماه مه ۲۰۱۳ اجرا شد، «گردان های عبدالقادر الحسینی»، یکی از گروه های مسلح وابسته به جنبش، دو گلوله خمپاره به مواضع نیروهای دفاعی اسرائیل در کوه هرمون شلیک کرد. بنا بر گزارش ها، این کار در بزرگداشت روز نکبت انجام شد. نیروهای جنبش فلسطین آزاد در اواخر سال نیز عملیاتی را در حماه اجرا کردند، و در نبرد دیرالزور (سپتامبر تا نوامبر ۲۰۱۷) جنگیدند. پس از اینکه نیروهای ارتش سوریه در ماه مه ۲۰۱۸ کنترل اردوگاه یرموک را تحت کنترل خود درآورد، برخی از ساکنان برای جلوگیری از غارت توسط نیروهای دولتی، خانه های خود را سوزاندند. جنبش فلسطین آزاد اعلام کرد که با این افراد تحت پیگرد قرار می گیرند و با آنها برخورد می شود. به دلیل کاهش عملیات های نظامی و کمبود بودجه، این گروه به همراه الصائقه و فتح الانتفاضه بخش زیادی از نیروهای خود را تعدیل و اخراج کردند. با این حال، فرمانده ساعد عبدالعال این موضوع را تکذیب کرد و گفت که جنبش فلسطین آزاد نیروهای خو را از دمشق به دیگر مناطق جنگی اعزام کرده است. هنگامی که هیئت پارلمانی ایرلند در اواخر ژوئیه ۲۰۱۸ برای ارزیابی خ
سارت های ناشی از جنگ داخلی، از اردوگاه یرموک بازدید کرد، ساعد عبدالعال همراه آنها بود. جنبش فلسطین آزاد در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ در جشنواره بزرگداشت یاسر عرفات شرکت کرد. در اوایل سال ۲۰۱۹، جنبش فلسطین آزاد برای شرکت در عملیات ضد شورش افرادش را به استان دیرالزور فرستاد و تعدادی از نیروهایش نیز در حمله شمال غربی سوریه (آوریل تا اوت ۲۰۱۹) شرکت داشتند. در جریان لشکرکشی اخیر، نیروهای جنبش فلسطین آزاد در حلفایا و الزکه جنگیدند. در اکتبر ۲۰۱۹، یکی از اعضای FPM به ضرب گلوله افراد ناشناس در دائل کشته شد. در همین زمان، به دلیل کمبود بودجه FPM برخی از نیروهایش را مرخص کرد. از اواخر سال ۲۰۱۹، نیروهای این جنبش در حمله دولت به شمال غربی سوریه (دسامبر ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۰) شرکت کردند. هم زمان جنبش فلسطین آزاد در استان لاذقیه نیز فعال بود و یکی از مامورانش آن در سلما کشته شد. پس از پایان عملیات در شمال غرب سوریه، فعالیت جنبش فلسطین آزاد در ادلب، نزدیک خط مقدم نبرد ادامه پیدا کرد. در فوریه ۲۰۲۰، هفت نفر از اعضای این گروه در جریان یک درگیری کشته شدند. سازمان. یاسر قشلاق، رهبر جنبش فلسطین آزاد است و ساعد عبدالعال فرماندهی شاخه نظامی سازم
ان را برعهده دارد. ساعد عبدالعال، فرزند محمد عبدالعال، عضو شورای رهبری شاخه فلسطینی حزب بعث در سوریه و افسر سابق اردوگاه یرموک است. نیروهای مسلح فلسطین آزاد به عنوان شبه نظامیان رده پایین شناخته می شوند و شامل سرایا بدر، نیروهای محافظ الاقصی و گردان های عبدالقادر الحسینی است. مثل دیگر شبه نظامیان طرفدار دولت سوریه، جنبش فلسطین آزاد نیروهایش را با وعده حقوق ماهانه بالا و از بین فلسطینی های ساکن سوریه جذب می کند که به دلیل جنگ داخلی شرایط اقتصادی بدی دارند. در نوامبر ۲۰۱۸ میلادی، ۲۴ نیروی این جنبش در جنگ داخلی سوریه کشته شده اند. جنایات جنگی. به گزارش سایت حامی اپوزیسیون زمان الوصل و دیگر بازرسان، دو تن از اعضای (سابق) جنبش فلسطین آزاد به نام های مفق الدعواح و محمود ارنعوت در در جریان جنگ داخلی سوریه مرتکب جنایت جنگی شده اند. آنچه که در این گزارش آمده، آنها در زمان محاصره اردوگاه یرموک افراد غیرنظامی را کشته اند. همچنین یکی دیگر از اتهامات مفق، تجاوز جنسی در اردوگاه یرموک است. به این دلایل، مفق به «قصاب یرموک» معروف شده است. وی پس از مهاجرت به آلمان به عنوان پناهنده، در ۴ اوت ۲۰۲۱ توسط پلیس این کشور در برلین دس
تگیر شد. او متهم شد که در ۲۳ مارس ۲۰۱۴ در کمپ یرموک، از سلاح ضد تانک برای کشتار غیرنظامیان استفاده کرده و حداقل هفت نفر در این یک مورد را کشته است. مفق در فوریه ۲۰۲۳ توسط دادگاهی در آلمان به حبس ابد محکوم شد. به گفته فعالان محلی، جنبش فلسطین آزاد به کارهای غیرقانونی تجاری نیز مشغول است. اعضای این جنبش، ساکنان اردوگاه یرموک را تحت فشار قرار می دهند تا اموال و دارایی های خود را برای بازسازی نمای شهر، به قیمت پایین بفروشند. بر اساس گزارش ها، این گروه شبه نظامی با شرکت پیمانکاری الشهابی، که متهم به اختلاس بودجه برای بازسازی کمپ یرموک است، ارتباط دارد و از آن حمایت می کند. از یاسر قشلاق به عنوان «مشهورترین دلال املاک اردوگاه یرموک» یاد شده است.
رضا بنی اسدی فر سرتیپ دوم فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم اکنون به عنوان فرمانده یگان های انتظامی و حفاظتی فراجا فعالیت می کند. وی از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ فرمانده انتظامی جیرفت بود، از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ ریاست پلیس امنیت عمومی فرماندهی انتظامی استان کرمان را برعهده داشت، از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ به عنوان رئیس پلیس اطلاعات و امنیت عمومی فرماندهی انتظامی استان کرمان فعالیت می کرد و در فاصله سال های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ فرماندهی انتظامی استان کرمان را برعهده داشت. بنی اسدی فر از ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹ مشاور فرمانده نیروی انتظامی بود، از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱ به عنوان جانشین رئیس پلیس پیشگیری ناجا فعالیت می کرد و از آبان ماه ۱۴۰۱ تا دی ماه ۱۴۰۲ رئیس پلیس پیشگیری فراجا بود.
عبدالوحید نعمتوف (زاده ۲۰ مارس ۲۰۰۱) یک بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است که در پست دروازه بان برای باشگاه فوتبال نسف قرشی بازی می کند.
۱۸ ترانه پرطرفدار () یک آلبوم گردآوری شده از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که نخستین بار در ۸ سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد. فهرست ترانه ها. تمامی ترانه ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده است.
آرونس تارکوئینیوس مشهور به اِگِریوس فرزند آرونس تارکوئینیوس و برادرزادهٔ لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس (پنجمین پادشاه روم) بود. لوکرتیا عروس او بود، زنی که مورد تجاوز سکستوس تارکوئینیوس قرار گرفت و حوادث متعاقبش منجر به تأسیس جمهوری روم شد. زندگی. برطبق گفتهٔ تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم"، پدرش آرونس تارکوئینیوس بود، او نیز پسر دماراتوس اهل کورینت بود. این دماراتوس از شهروندان کورینت، واقع در یونان، بود که به سبب آشوب و ناآرامی های داخلی از شهرش به شبه جزیره ایتالیا مهاجرت کرد و در تارکوئینیئی (از شهرهای اتروسکان) ساکن شد و در آنجا با زنی اتروسکی ازدواج کرد و او را دو پسر آمد که نامشان را لوکومو (لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوسِ بعدی) و آرونس گذاشت. آرونس زودتر از پدرش درگذشت و همسرش را آبستن باقی گذاشت. دماراتوس، بی خبر از حاملگی عروسش، درگذشت و در نتیجه هیچ ارثی برای آن جنین نماند و او در فقر متولد شد و به سبب این فقر ملقب به اگریوس شد که در لاتین به معنای «مستمند، حاجتمند» است. پس تمام ثروت دماراتوس به لوکومو رسید و او با زنی اشرافی و ثروتمند به نام تاناکوئیل ازدواج کرد و، به توصیهٔ او، برای بهبود موقعیت اج
تماعی اش باهم به شهر تازه تأسیس روم مهاجرت کردند و در آنجا نام «لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس» را بر خویش نهاد و به کمک ثروت همسرش و با خوش خدمتی و زرنگ بازی توانست نام خود را معروف رومیان کند، چنان که به دربار پادشاه روم، آنکوس مارکیوس، نیز راه یافت و به تدریج جزو محارم شاه شد و حتی پس از مرگ شاه چنان زرنگی کرد که به عنوان پنجمین پادشاه روم نیز برگزیده شد. تارکوئینیوس پریسکوس در دوران سلطنتش شهر لاتین کولاتیا را تصرف کرد و برادرزاده اش اگریوس را به فرمانداری آن گماشت و اگریوس در آنجا صاحب پسری به نام لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس شد و از آن پس فرزندان و نوادگانش نام خانوادگی کولاتینوس داشتند که یک صفت نسبی لاتین به معنای «منسوب به کولاتیا، اهل کولاتیا» است. این لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس لوکرتیا را به زنی گرفت، زنی که مورد تجاوز سکستوس تارکوئینیوس (پسرِ آخرین پادشاه روم) واقع شد و این واقعه منجر به خیزش مردم و براندازی پادشاهی روم و تأسیس جمهوری روم در ۵۰۹ ق.م.شد. کولاتینوس به همراه لوکیوس یونیوس بروتوس نخستین کنسول این جمهوری شد.
اجراهای زندهٔ آبا () آلبومی از اجراهای زندهٔ ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. فهرست ترانه ها. تمامی ترانه ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده است.
ان ۶۹۴۶-بی اچ۱ () ستاره ابرغول ناپدیدشده ای است که قبلاً در کهکشان ان جی سی ۶۹۴۶، در مرز شمالی صورت فلکی ماکیان دیده شده است. این ستاره که می توانست یک ابرغول سرخ[۱] یا یک ابرغول زرد، , با جرمی ۲۵ برابر جرم خورشید بوده باشد و ۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله داشت. در ماه مارس تا مهٔ ۲۰۰۹ درخشندگی بولومتری آن به دست کم یک میلیون درخشندگی خورشیدی افزایش یافت، اما تا سال ۲۰۱۵ از دید نوری ناپدید شد. در مادون قرمز وسط و نزدیک، یک جسم هنوز قابل مشاهده است، با این حال، با روشنایی متناسب با t-4/3 در حال محو شدن است. درخشندگی آن برای ابرنواختر بودن کافی نبود که به آن ابرنواختر شکست خورده می گویند. مختصات ستاره در و دسامبر بود. روشنایی ستاره، که با قدر ظاهری آن در نوارهای رنگی مختلف در ۲ ژوئیه ۲۰۰۵ داده می شود، با R = ۲۱، V = ۲۲، B = ۲۳، U = ۲۴ به دست می آید. قبل از طغیان نوری، ستاره حدود ۱۰۰۰۰۰ برابر خورشید درخشان بود. پس از طغیان، در نوار بصری نامرئی بود و در تابش مادون قرمز به ۵۰۰۰ برابر روشنایی خورشید کاهش یافته است. یک فرضیه این است که هسته ستاره سقوط کرده و سیاهچالهای را تشکیل می دهد. ماده در حال فروپاشی انفجاری
از نوترینوها را تشکیل داد که جرم کل ستاره را کسری از درصد آن کاهش داد. این باعث ایجاد یک موج ضربه ای شده که پوشش ستاره را منفجر کرد تا آن را درخشان تر کند.
همه پرسی صدای بومیان استرالیا ۲۰۲۳ در ۱۴اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شد. از رای دهندگان پرسیده شد که آیا تغییری در قانون اساسی استرالیا که بومیان استرالیا را از طریق تجویز نهادی به نام صدای بومیان و جزیره نشینان تنگه تورس به رسمیت می شناسد را تأیید می کنند یا خیر. سؤال همه پرسی و تغییر پیشنهادی در ۲۳ مارس ۲۰۲۳ توسط نخست وزیر آنتونی آلبانیز اعلام شد. عواقب. هنگامی که نتیجه همه پرسی در شب ۱۴ اکتبر مشخص شد، راشل پرکینز، رئیس مشترک کمپین Yes23، خواستار یک هفته سکوت بابت «ناراحتی از این نتیجه و تأمل در مورد معنا و اهمیت آن» شد. از ۲۰ اکتبر، بسیاری از طرفداران بومیان استرالیایی هنوز هفته سکوت را رعایت می کنند. این نتیجه توسط بسیاری به عنوان یک شکست مهم برای آشتی در استرالیا تلقی شد.
انتخابات عمومی نیوزیلند در سال ۲۰۲۳ در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳ برای تعیین ترکیب پنجاه و چهارمین پارلمان نیوزلند برگزار شد. رای دهندگان ۱۲۱ عضو مجلس نمایندگان نیوزیلند را تحت سیستم رای گیری نسبی ترکیبی (MMP) انتخاب کردند که ۷۱ عضو از میان رای دهندگان تک نفره و ۵۰ عضو از لیست های بسته احزاب انتخاب شدند. از ۷۲ رای دهنده، تنها ۷۱ کرسی پر شد و باقیمانده نمایندگان در انتخابات میان دوره ای پورت وایکاتو در سال ۲۰۲۳ مشخص خواهند شد. انتخابات پارلمانی رای دهندگان برای پورت وایکاتو به دلیل مرگ یکی از نامزدها لغو شد. دو کرسی در روز انتخابات توسط حزب مائوری به دست آمد، بنابراین کرسی های حزب (معمولاً ۴۸ صندلی) به دو کرسی افزایش یافت. پس از برگزاری انتخابات میان دوره ای، پارلمان ۱۲۲ نماینده خواهد داشت.
کریستوفر مارک لوکسون (؛ زاده ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۰) سیاستمدار و مدیر بازرگانی نیوزیلندی است که نخست وزیر منصوب نیوزلند نیز می باشد. او از سال ۲۰۲۱ به عنوان رهبر مخالفان و رهبر حزب ملی نیوزیلند فعالیت می کرد. وی در سال ۲۰۲۰ به عنواننماینده مجلس (MP) خدمت می کرد. همچنین لوکسون قبلاً از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ مدیر اجرایی ایر نیوزلند نیز بود
زنده در ومبلی آرنا () آلبومی از اجراهای زندهٔ ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. تک آهنگ «من هنوز زنده ام» نوشتهٔ مشترک آنگنیه تا فلتسکوگ و بیورن اولویوس برای نخستین بار در این آلبوم منتشر شد. فهرست ترانه ها. تمامی ترانه ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده است.