Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لوون بابکنی آدامیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۸ آوریل ۱۹۴۰ در ارمنستان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ التحصیل شد.
مسابقات باشگاهی خلیج یازدهم یازدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۴ برگزار شد. نتایج. "همه بازی ها در کویت برگزار شد."
رود خارخیرا () رودخانه ای در استان اوفس در کشور مغولستان است.
دلقک در مزرعه ذرت () یک فیلم اسلشر آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی الی کریگ و نویسندگی کریگ و کارتر بلانچارد است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته آدام سزار در سال ۲۰۲۰ ساخته شده است و کیتی داگلاس، آرون آبرامز، کارسون مک کورمک، کوین دورند و ویل ساسو در آن به ایفای نقش پرداخته اند. "دلقک در مزرعه ذرت" در ۱۰ مارس ۲۰۲۵ در جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد و پس از آن در ۹ مه ۲۰۲۵ در سینماهای ایالات متحده اکران شد. این فیلم به طور کلی نظرات مثبتی از منتقدان دریافت کرد. خلاصه داستان. در سال ۱۹۹۱ میلادی گروهی از نوجوانان در کِتِل اسپرینگز میزوری در نزدیکی کارخانه قدیمی شربت ذرت بِیپن جشنی برپا کردند. دو نوجوان مخفیانه وارد مزرعه ذرت نزدیک می شوند و توسط دلقکِ بِیپن کشته می شوند. و این اتفاق رازآلود که این قتل توسط چه کسی صورت گرفته، باعث به وقوع آمدن اتفاقات ناگوار دیگری می شود. تاریخ تولید و انتشار. برنامه هایی برای اقتباس از رمان «"دلقک در مزرعه ذرت»" نوشته آدام سزار در سال ۲۰۲۰ اعلام شد. حقوق این اثر توسط شرکت تمپل هیل انترتینمنت خریداری شده و قرار شد این رمان به یک فیلم سینمایی تبدیل شود
. الی کریگ فیلمنامه نوشته کارتر بلانچارد را کارگردانی کرد. فیلمبرداری از ۱۸ سپتامبر تا ۲۳ اکتبر ۲۰۲۳ در وینیپگ انجام شد. این فیلم در ۱۰ مارس ۲۰۲۵ در جشنواره فیلم و تلویزیون جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد. و توسط آرال جی ای فیلمز و Shudder در ۹ مه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. پیش از اکران رسمی در سینماها، نمایش های اختصاصی در ۲ و ۳ مه در سینماهای زنجیره ای West Wind، Four Brothers و Galaxy برگزار شد. گیشه. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود، ۳.۷ میلیون دلار از ۲۲۷۷ سینما فروش داشت و در رتبه پنجم جدول باکس آفیس قرار گرفت. و همچنین رکورد جدیدی را برای آی اف سی فیلمز ثبت کرد و از افتتاحیه فیلم "آخر شب با شیطان" که سال گذشته ۲.۸ میلیون دلار فروش داشت، پیشی گرفت. آرا و نظرات. برایان تالریکو از "راجرایبرت.کام" به فیلم ۲.۵ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت: «فیلم کریگ را وقتی که اجازه داده شد هرج و مرج باشد، خیلی جالب تر از زمانی یافتم که خودش هرج و مرج را توضیح می داد.» مگان ناوارو از بلادی دیسگاستینگ به فیلم امتیاز ۳ از ۵ داد و نوشت: «الی کریگ، کارگردان فیلم "تاکر و دیل در برابر شیطان" با اعتماد به نفس به اقتباس عمدتا
ً وفادارانه می پردازد و تعادل مناسبی از خشونت و کمدی را برای یک فیلم اسلشر پرجنب وجوش و لاغر به ارمغان می آورد.» جیک ویلسون از "روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد" به آن ۲.۵ ستاره از ۵ ستاره داد و نوشت: «هیچ اشکالی ندارد که از یک فیلم ترسناک نوجوانانه برای اظهار نظر در مورد شکاف نسلی، روابط طبقاتی و افول بخش تولید ایالات متحده استفاده شود. اما اگر طرح داستان آنقدر با ایده های نیمه تمام درهم ریخته نباشد که اوج داستان با سخنرانی های طولانی که توضیح می دهند پیام قرار بوده چه باشد، بیشتر درهم ریخته شود، حیف است، زیرا کریگ یک فیلمساز با استعداد است، با استعدادی در نماهای متحرکِ محتاطانه و شیک و تدوین های تکان دهنده و همچنین در همکاری با بازیگران برای توسعه شخصیت هایی که کلیشه های ژانر را زیر پا می گذارند.» اوون گلیبرمن از "ورایتی" به فیلم نقد منفی داد و نوشت: «فیلم، به شیوه ی پیش پاافتاده اش، حال و هوای افسرده کننده ای را القا می کند که نتیجه ی کج خلقی و ناخوشایندی تمام افراد حاضر در آن است.» بنجامین لی در نقدی برای "گاردین،" به فیلم دو ستاره از پنج ستاره داد و «پیچش کوئیر شسته رفته و واقعاً غافلگیرکننده» را ستود، اما فر
ندو را «فقط یک دلقک که هیچ وقت به او چیزی داده نشده تا از بسیاری از دلقک های ترسناک دیگر که بهتر می شناسیم متمایز شود» و شخصیت های دیگر را «ضعیف و غیرقابل تشخیص» توصیف کرد. او فیلم را «خوراک کاملاً استاندارد آخر شب» خلاصه می کند. کوین ماهر از "روزنامه تایمز" به آن یک ستاره از پنج ستاره داد و نوشت: «شخصیت ها عمدتاً نفرت انگیز هستند و به سادگی به سطحی از روایت تقلیل یافته اند که قبل از سر بریدن اجتناب ناپذیر، در آب فرو رفته اند. کوین خسته کننده و بی سروپا است، در حالی که افشای بزرگ انگیزه قتل، منطقی به نظر نمی رسد. نمی دانم، مثل یک فیلم اسلشر افتضاح دهه هشتادی است.»
آویگدور بن-گال (؛ ۱۹۳۶ – ۱۳ فوریه ۲۰۱۶) سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ به عنوان فرمانده تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا فعالیت می کرد و در فاصله سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ فرماندهی شمالی اسرائیل را برعهده داشت. وی از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ رئیس هیئت مدیره صنایع هوافضای اسرائیل بود و در فاصله سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶ ریاست هیئت مدیره ان اس او گروپ را برعهده داشت. زندگی نامه. او در سال ۱۹۳۶ در ووچ، لهستان، با نام یانوش لودویگ گلدلاست زاده شد. وقتی او تنها سه سال داشت، جنگ جهانی دوم با حمله آلمان به لهستان آغاز شد. خانواده اش لهستان را به مقصد اتحاد جماهیر شوروی ترک کردند و سرانجام به سیبری در روسیه شوروی رسیدند. در طول مسیر، والدینش در جایی ناپدید شدند. پس از ناپدید شدن والدینش، او سرانجام به همراه خواهرش ایلانا به تل آویو رسید. سفر دشوار بود، دو کودک نوپا سوار قطار شدند و تا زمانی که توسط نیروهای ژنرال لهستانی ولادیسلاو آندریو جمع آوری شدند و با آنها به تهران رفتند، سوار قطار شدند. در ایران، آژانس یهود صدها کودک گمشده را جمع آوری کرد، آنها را در اردوگاه ها قرار داد، به آنها غذا داد و از تهران با قطار به پاکستان سپس ا
ز طریق دریا به مصر و در نهایت، دوباره با قطار به فلسطین تحت قیمومیت رفت. فعالیت نظامی. بن-گال فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۸ در نیروهای دفاعی اسرائیل آغاز کرد. اولین تجربه جنگی او در طول بحران سوئز با مصر در سال ۱۹۵۶ رخ داد. در طول جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، او رئیس عملیات تیپی بود که استحکامات مصر را در سینا شکست. او نیمی از پای راست خود را هنگامی که جیپش به مین برخورد کرد، از دست داد. در طول جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳، بن-گال فرماندهی تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا را برعهده داشت و بر دفاع از بلندی های جولان در برابر حمله سوریه نظارت داشت. بن-گال دو هفته قبل از شروع جنگ، آن را پیش بینی کرده و شروع به آماده سازی تیپ خود کرده بود. از آنجایی که در آن زمان تهدید جنگ در اسرائیل جدی گرفته نمی شد، او را "دیوانه" خطاب می کردند. با این حال، وقتی جنگ آغاز شد، تیپ او تنها واحد ارتش اسرائیل بود که در حالت آماده باش کامل قرار داشت. بسیاری معتقدند که ایستادگی قهرمانانه تیپ هفتم زرهی و قهرمانی و رهبری شخصی بن-گال از عوامل تعیین کننده در پیروزی اسرائیل بر سوری ها بوده است. در سال ۱۹۷۷، بن-گال به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شمالی منصوب ش
د. او تا اواخر تابستان ۱۹۸۱ در این سمت خدمت کرد، زمانی که ژنرال امیر دروری جایگزین او شد. او نقش کلیدی در عملیات لیتانی (۱۹۷۸) ایفا کرد. متعاقباً او مسئول تسلیح و آموزش شبه نظامیان سعد حداد بود که در نهایت به ارتش جنوب لبنان تبدیل شد. وی در سال ۱۹۸۱ از ارتش اسرائیل بازنشسته شد.
مسابقات باشگاهی خلیج دوازدهم دوازدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۵ برگزار شد. نتایج. "تمام بازی ها در العین، امارات متحده عربی برگزار شد."
مسابقات باشگاهی خلیج سیزدهم سیزدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. نتایج. "تمام بازی ها در بحرین برگزار شد."
رولس گئورگی آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۸ اوت ۱۹۴۷ در ارمنستان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی در ۱۳ مارس ۲۰۱۴ در سن ۶۶ سالگی در یک سانحه رانندگی درگذشت.
ام البنین، روستایی در دهستان کوت عبدالله بخش مرکزی شهرستان کارون در استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا ۳۱۵ نفر (۶۷ خانوار) بوده است.
مسابقات باشگاهی خلیج چهاردهم چهاردهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۷ برگزار شد. نتایج. "تمام بازی ها در دوحه، قطر برگزار شد."
آنگویس کولچیکا () یا کرم کندروی شرقی، گونه ای از مارمولک بی پا در خانواده مارمولکان بی دست وپا است که در شرق و شمال اروپا و آسیا یافت می شود. به دلیل شباهت های فیزیکی و نزدیکی پراکندگی آنها، به راحتی با کرم کندروی معمولی اشتباه گرفته می شود. رده بندی. کرم کندروی شرقی بخشی از تافته گونه ای کرم کندرو است. به طور سنتی به صورت "A. f. colchica" نوشته می شد، زیرگونه ای از کرم کندروی معمولی، اما بعداً به عنوان یک گونه جداگانه، همراه با "آنگویس گرایکا"، "آنگویس وروننسیس" و "آنگویس سفالونیکا" تشخیص داده شد. زیستگاه. کرم های کند شرقی عمدتاً در مناطقی با پوشش گیاهی نیمه بسته، جنگلی یا بوته ای زندگی می کنند. آن ها را اغلب می توان در لبه های جنگل ها، محوطه های جنگلی و گاهی در مسیرهای گردشگری یافت، جایی که می توانند دراز بکشند و از آفتاب لذت ببرند. آن ها از توده های سنگی، حصارهای سنگی، بقایای چوبی درشت و حتی لانه های برخی از جوندگان به عنوان مخفیگاه استفاده می کنند. آن ها معمولاً به باغ های نزدیک به زیستگاه خود می روند. رفتار. کرم های کند شرقی عمدتاً حیواناتی پگاه رو هستند، اما گاهی در طول روز، به ویژه پس از باران، فعال هس
تند. رژیم غذایی آن ها شامل بی مهرگان کوچک و کند حرکت مانند کرم های خاکی، حلزون ها و لارو حشرات است. فصل جفت گیری این گونه معمولاً بین پایان آوریل و آغاز ژوئن است. کرم های کند در طول زمستان، از اواسط اکتبر، به خواب زمستانی می روند. در این مدت، آنها زیر کنده ها، ریشه ها، در شکاف سنگ ها یا در گذرگاه های جوندگان مستقر می شوند.
مارتین رائول بارلوکو کاناله (زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۷۷ در مونته ویدئو) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست دروازه بان بازی می کند. وی هم اکنون در باشگاه فوتبال روچا در دسته دوم اروگوئه بازی می کند. دوران حرفه ای. نخستین تجربهٔ بین المللی بارلوکو در کلمبیا بود. در سال ۲۰۰۴ در دسته دوم فوتبال کلمبیا برای پومای کاساناره بازی کرد. سپس در تورنئو آپرتورا ۲۰۰۵ به دیپورتیوو کویندیو در دسته اول فوتبال کلمبیا پیوست ولی حضورش کوتاه بود و به اروگوئه بازگشت. او در ۲۹ سالگی راهی ایران شد و به باشگاه برق شیراز پیوست. حضور او در این تیم موفقیت آمیز بود و سپس برای مس رفسنجان و گسترش فولاد نیز بازی کرد. بارلوکو گفته است که با وجود تفاوت های فرهنگی، به خوبی با ایران سازگار شد، زبان فارسی را یاد گرفت و طی پنج سال حضور در لیگ ایران، بیش از ۱۵۰ بازی انجام داد و کاپیتان تیمش بود. باشگاه روچا. وی در سال ۲۰۱۷ به عنوان بازیکن آزاد به روچا پیوست. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰، در دیداری مقابل ریسینگ مونته ویدئو، صدمین بازی خود را برای این تیم انجام داد و در همان بازی مورد تقدیر قرار گرفت. حواشی در ایران. در تاریخ ۱ مرداد ۱۴۰۴ رسانه های داخلی ایران
خبر دادند که باشگاه برق شیراز پس از ۱۴ سال طلب مارتین رائول را پرداخت و با او تسویه حساب کرده است. رائول سال ها پیش (۱۳۹۵ شمسی) علیه این باشگاه تشکیل پرونده داده و حتی حکم کسر ۳ امتیاز آنها را گرفته بود، اما نتوانسته بود طلبش را وصول کند.
تلمان خورنی گدلیان (؛ زادهٔ ) یک کارآگاه، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی عضو دومای دولتی نیز بوده است. زندگی نامه. در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۰ در روستای سامسار، شهرداری آخالکالاکی به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد.
ماریو آرنولد سگال (به ؛ – ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸) یک تاجر و توسعه دهندهٔ املاک و مستغلات آمریکایی بود. وی از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در پروژه های گوناگون توسعه در منطقهٔ سیاتل مشارکت داشت. ماریو، شخصیت نمادین نینتندو، زمانی که سگال یک انبار را به نینتندو اجاره داده بود، به افتخار او نام گذاری شد.
قوم موس یا موسی (به انگلیسی: Mossi people) یک گروه قومی گور هستند که بومی بورکینافاسوی امروزی و عمدتاً حوزه رودخانه ولتا می باشند. مردم موسی بزرگ ترین گروه قومی در بورکینافاسو هستند که ۵۲٪ از جمعیت، یا حدود ۱۱٫۱ میلیون نفر را تشکیل می دهند. ۴۸٪ دیگر جمعیت بورکینافاسو از بیش از ۶۰ گروه قومی، عمدتاً گورونسی، سنوفو، لوبی، بوبو، بیسا و فولانی، تشکیل شده است. موسی به زبان مور صحبت می کنند. تاریخچه. قوم موسی اصالتاً اهل بورکینافاسو هستند، اگرچه تعداد قابل توجهی از موسی ها در کشورهای همسایه، ازجمله بنین، ساحل عاج، غنا، مالی و توگو زندگی می کنند. در سال ۲۰۲۲، جمعیت تخمینی بورکینافاسو بیش از ۲۰ میلیون نفر بود که بیش از ۱۱ میلیون نفر از آنها موسی هستند. ۲ میلیون موسی دیگر در ساحل عاج زندگی می کنند. ریشه ها. طبق سنت های شفاهی، خانواده موسی حاصل ازدواج یک شاهزاده خانم مامپروسی/داگومبا به نام یننگا و یک شکارچی ماندِه هستند.[ "" ] یننگا یک شاهزاده خانم جنگجو، دختر پادشاه نا گبوا، در شمال غنای امروزی بود. مقبره گبوا در پوسیگا در منطقه شرق علیای غنا واقع شده است. سنت ها می گویند که او هنگام کاوش در قلمرو خود با اسب، راه خود
را گم کرد و توسط ریاله، یک شکارچی تنها از قبیله مانده، نجات یافت. آنها ازدواج کردند و پسری به نام اوئدرائوگو به دنیا آوردند که به عنوان پدر قوم موسی شناخته می شود. امپراتوری موسی. اگرچه سوابقی از قوم موسی وجود دارد که عمدتاً با استفاده از خط عجمی نوشته شده اند، اما تاریخ قوم موسی تا حد زیادی به صورت شفاهی حفظ شده است. این بدان معناست که تعیین تاریخ دقیق مبدأ غیرممکن است. با این وجود، مورخان آغاز وجود آنها به عنوان یک دولت را به قرن یازدهم نسبت می دهند. قوم موسی به لطف تسلط بر اسب توانستند سرزمین های وسیعی را فتح کنند، یک امپراتوری مرفه ایجاد کنند و تا زمان فتح پادشاهی های موسی توسط فرانسوی ها، صلح را در منطقه حفظ کنند. گسترش امپراتوری موسی در قرن نوزدهم با آغاز استعمار شدید توسط فرانسوی ها متوقف شد. دوران استعمار. حکومت فرانسه بر جامعه موسی تأثیر گذاشت و قدرت امپراتور موسی، "موگو نعبا،" را تضعیف کرد. با وجود استعمار، فرانسه به موگو نعبا اختیاراتی بر قوم موسی داد. امروزه برای تصمیمات حیاتی، به ویژه تصمیماتی که بر سرنوشت جامعه تأثیر می گذارند، با او مشورت می شود. دو رویداد بزرگ بر وضعیت موگو نعبا در طول استعمار
تأثیر گذاشته است: قوم موسی و چندین قوم دیگر نقش مهمی در ارتش فرانسه در طول جنگ جهانی دوم ایفا کردند. آنها بخشی از سپاه سربازان فرانسوی غرب آفریقا را تشکیل می دادند که در زبان فرانسوی با نام "Tirailleurs Sénégalais" شناخته می شوند. طبقه بندی جامعه موسی. مردم موسی جامعه خود را در یک فرایند سلسله مراتبی اولیه سازماندهی کرده اند که در آن خانواده و دولت عناصر کلیدی هستند. مردم موسی بسیار متنوع هستند. هنگامی که سوارکاران از جنوب حمله کردند، یک طبقه سیاسی یا حاکم به نام ناکومسه (به معنی آواز ناکوآمبگا) و یک طبقه معنوی به نام تنگابیسی ایجاد کردند. همه رؤسا از طبقه حاکم هستند. تنگابیسی ها شامل سایا (آهنگران)، نیونیوسه (کشاورزان)، یارسه (بافندگان و بازرگانان) و دیگران می شوند. ریشه های قوم نیونیوسه متنوع است: در شمال، اجداد آنها دوگون و کورومبا بودند، در جنوب غربی اجداد آنها للا، نونا، سیسالا و دیگران بودند، و در شرق دور گورمانچه بودند. این مردم در حدود سال ۱۵۰۰ میلادی در قومیت جدیدی به نام موسی متحد شدند. توصیف «قبیله نیونیوسه» یا «هنر نیونیوسه» اشتباه است، زیرا نیونیوسه ها خارج از جامعه موسی وجود ندارند، همه نیونیوس
ه ها موسی هستند. درعین حال، همه بخش های جامعه موسی ازنظر فرهنگی یکسان نیستند، زیرا تفاوت های بین ناکومسه و تنگابیسی قابل توجه است؛ فقط تنگابیسی ها از ماسک استفاده می کنند و فقط ناکومسه ها در زمینه جشن های سیاسی از مجسمه ها استفاده می کنند. ناکومسه ها طبقه سیاسی و تنگابیسی ها طبقه معنوی هستند. موگو نعبا و ناکومسه. بالاترین مقام در جامعه موسی متعلق به موگو نعبا است که قدرت اجرایی به او داده می شود. نقش موگو نعبا حکومت بر کل جمعیت و محافظت از پادشاهی است. امروزه او در وآگادوگو، پایتخت تاریخی امپراتوری موسی و پایتخت فعلی بورکینافاسو، زندگی می کند. اگرچه پویایی سیاسی کشور تغییر کرده است، "موگو نعابا" توسط مردمش به رسمیت شناخته می شود و از اقتدار قابل توجهی برخوردار است. پس از موگو نعبا، اشراف "ناکومسه" («مردم قدرت»؛ به صورت عامیانه ناکوآمبگا) قرار دارند که همگی از خانواده موگو نعبا هستند، چه برادر، خواهر، پسرعمو یا اقوام دیگر. همه بزرگان از خانواده موگو نعبا می آیند. ناکومسه ها اغلب در پادشاهی به عنوان فرمانداری به سرزمین هایی اختصاص داده می شوند و به نام موگو نعبا حکومت می کنند. مانند گذشته، موگو نعبا برای اعمال
کامل قدرت خود به حمایت «باستانی ها»، یعنی رعایای "نیون-نیون" (یا "گنون-گنون-سسه") خود نیاز دارد. "نیون-نیون ها" مردمی هستند که قبل از موسی ها در مناطق تحت کنترل موسی زندگی می کردند. جامعه موسی به صورت به دو بخش اصلی تقسیم می شود: نوادگان سوارکارانی که بر مردمان فلات موسی غلبه کردند، "ناکومسه" نامیده می شوند و همه موسی نپاها (پادشاهان) منحصراً از طبقه "ناکومسه" می آیند. این افراد از تندیس ها به عنوان هنر سیاسی برای اعتبار بخشیدن به حکومت خود بر مردمانی که فتح کرده اند، استفاده می کنند. نوادگان مردمان کشاورز باستانی که از آغاز زمان این سرزمین را اشغال کرده بودند و به حق اشغال اولیه، صاحبان زمین بودند و هستند، "تنگابیسی" «مردم زمین» نامیده می شوند. این تنگابیسی ها را می توان بیشتر به گروه های آهنگران ("سایا")، گروه های تاجران ("یارس") و از همه مهم تر، گروه های کشاورزان ("نیونیوسه") تقسیم کرد. به طور کلی، آهنگران و تاجران از ماسک استفاده نمی کنند، اما "نیونیوسه ها" سازندگان و استفاده کنندگان اصلی ماسک در جامعه موسی هستند. صنعتگران و شهروندان عادی. آنها بخش بزرگتری از جمعیت را تشکیل می دهند و همگی تابع امپراتور هس
تند. این دو گروه عموماً با هم ادغام شده اند اما دارای زیربخش های داخلی هستند که هر کدام خانواده حاکم خود را دارند؛ آنها مراسم و سایر رویدادهای مهم را اجرا می کنند. مردم موسی اغلب با گروه ها هویت پیدا می کنند؛ از این رو، در تمام سطوح، سلسله مراتب در جامعه موسی وجود دارد. در زندگی روزمره، سلسله مراتب خانوادگی از همه مهم تر است «موگونابا» اصطلاحی بود که به لئون فربنیوس گفته شد، اصطلاح مناسبی برای امپراتور موسی در واگادوگو، زمانی که در سال های ۱۹۰۴–۱۹۰۶ از این کشور بازدید کرد. گزارش او یکی از معدود گزارش های بی طرفانه در آفریقا است، او دربار را بسیار شبیه به دربار اروپایی توصیف می کند که اشراف در آن بر سر تجارت، قدرت و صنعت دسیسه می کردند. این گزارش باعث ناباوری در اروپا شد، زیرا هیچ منبع اروپایی هرگز آفریقایی ها را ازنظر اجتماعی مانند اروپایی ها ندانسته بود. فقدان نژادپرستی در گزارش فروبنیوس، دابلیو. ئی. بی. دیو بویس به نوشته های دیگر فروبنیوس در مورد آفریقا علاقه مند کرد. ترجمه انگلیسی کتاب «"صدای آفریقا» توسط رودولف بلیند،" که توسط هاچینسون و شرکا منتشر شده بود، حاوی برخی نظرات نژادپرستانه بود که او آن را برای
مطابقت با حساسیت های انگلیسی ضروری می دانست - در غیر این صورت او معتقد بود که هیچ انگلیسی این کتاب را واقع بینانه نمی داند. در دهه ۱۹۶۰، مورخ الیوت پی. اسکینر، سهم مهمی در این زمینه داشت. او در "کتاب «موسی ولتای علیا: توسعه سیاسی مردم سودان» به تفصیل دربارهٔ پیچیدگی نظام های سیاسی موسی نوشت." این در زمانی بود که بسیاری از کشورهای آفریقایی درحال استقلال بودند و اسکینر این نکته را مطرح کرد که مردم آفریقا به وضوح واجد شرایط حکومت بر خود هستند. زبان و ارزش های فرهنگی. هویت و ارزش های گروهی در قوم موسی و در تضاد با سایر گروه های قومی، پیش از هر چیز به زبان گره خورده است. زبان موسی. قوم موس به زبان مور، از گروه زبان های اوتی-ولتای غربی، زیرگروه شمال غربی، صحبت می کنند. این زبان در بورکینافاسو، غنا و ساحل عاج صحبت می شود. این گروه زبانی بخشی از یک گروه بزرگتر به نام زبان های گور است که متعلق به خانواده نیجر-کنگو است. در این زبان، چندین گویش وجود دارد که عمدتاً براساس منطقه هستند. به عنوان مثال، گویشی در استان یاتنگا (اوهایویا) صحبت می شود، گویش متمایز دیگری در منطقه شمالی، گویش سومی در جنوب شرقی در کوپلا، متفاوت از
گویش چهارمی در همان منطقه به نام تنکودوگو. با وجود این تفاوت های منطقه ای، گویش ها برای یکدیگر قابل فهم هستند.[ "" ] ارزش های فرهنگی. طبق توضیحات ماری تاپسوبا، رایزن فرهنگی سابق سفارت بورکینافاسو در سنگال و موسی، فرهنگ موسی را می توان به چهار ارزش اصلی که مشخصه این گروه قومی است تقسیم کرد. نگرش نسبت به اجداد. اعتقاد بر این است که اجداد به دنیای بهتری رسیده اند که از آنجا می توانند بر زندگی روی زمین تأثیر بگذارند. آنها می توانند بسته به رفتارشان به فرزندان خود کمک یا آنها را مجازات کنند. اجداد همچنین داورانی هستند که قدرت اجازه ورود به یک فرزند به «معبد اجداد» دارند. اگر یکی از اجداد از ورود او جلوگیری کند، روح فرد طرد شده محکوم به فرار تصادفی برای همیشه می شود. به دلیل این باورها، موسی ها به اجداد خود یا به سرزمین سوگند یاد می کند. وقتی آنها این کار را انجام می دهند (که فقط در شرایط بحرانی اتفاق می افتد)، این چیزی بیش از نماد است - این فراخوانی برای عدالت قریب الوقوع است. زمین. زمین با اجداد مرتبط است و مسیری است که می توان ازطریق آن به اجداد دسترسی پیدا کرد. حتی امروزه، این مفهوم در اندیشه موسی، ارزش منحصرب
ه فردی به زمین می دهد. زمین چیزی فراتر از خاک ساده در نظر گرفته می شود و بُعدی معنوی دارد. زندگی یک موسی به زمین او بستگی دارد و برای سکونت خانواده ضروری است. خانواده. خانواده یک عنصر فرهنگی اساسی در قوم موسی است که برای جمع گرایی ارزش زیادی قائلند. فردگرایی در فرهنگ سنتی موسی وجود ندارد: اعمال و رفتارهای فرد همیشه به عنوان ویژگی های خانواده اش در نظر گرفته می شود. آنها همیشه باید برای انجام کاری از یک بزرگتر نظرخواهی کنند. در نتیجه، از همه انتظار می رود که به نام خانواده خود عمل کنند؛ بنابراین، خانواده کوچک ترین نهاد در جامعه موسی است. میراث ازطریق پدر به پسرانش منتقل می شود. بااین حال، وقتی مردی پسری ندارد، زنان می توانند از شوهران و حتی از پدر خود ارث ببرند. سلسله مراتب. سلسله مراتب یک مفهوم اساسی برای قوم موسی است و در فرهنگ آنها فراگیر است. خانواده مانند یک پادشاهی با پادشاه خود سازماندهی شده است. تعطیلات و رویدادهای سنتی و فرهنگی. مراسم و جشن ها زندگی مردم موسی را سرعت می بخشند و هر جشن ویژگی های خاص خود را دارد. ازطریق آنها، جامعه، شادی یا رنج خود را ابراز می کند، یا صرفاً وظایف خود را در قبال یاد اجدا
د انجام می دهد. دربار موگو نعبا. مراسم جمعه دربار مورو نعبا از رویدادی سرچشمه می گیرد که در آن خواهر مورو نعابا به شمال، به سرزمین یادگا، پادشاهی به نام یاتنگا، گریخت. او هنگام فرار به شمال، تمام طلسم های قدرت یا «"نام»" را با خود حمل می کرد. مورو نعابا باید تصمیم می گرفت که آیا او را دنبال کند و اشیاء قدرت مقدس خود را پس بگیرد یا در آنجا بماند و بر مردمش حکومت کند. او سه بار قصر خود را ترک کرد تا سوار بر اسب سفید شود و سه بار دیگر به قصر بازگشت. درنهایت او خواهرش را تعقیب نکرد و تا به امروز پادشاهان یاتنگا ادعا می کنند که قدرت حکومت موسی را در دست دارند. بخش سیاسی جامعه موسی، ناکومسه (به معنی ناکومبا)، از هنر برای اعتبار بخشیدن به حکومت خود استفاده می کنند. افسار، زین، رکاب و سایر اشیاء مرتبط با اسب بسیار مهم هستند. علاوه بر این، روسای موسی از مجسمه های چوبی تراشیده شده برای نشان دادن اجداد سلطنتی خود استفاده می کنند. این مجسمه ها هر ساله در جشنواره های سلطنتی به نام "نا پوسوم،" زمانی که روسای هر خانواده در جامعه، وفاداری و بیعت خود را با رئیس قبیله تجدید می کنند، به نمایش گذاشته می شوند. ماسک های موسی. "نیو
نیوسه ها" (کشاورزان باستانی و بخش معنوی جامعه موسی) در مراسم و مناسک مذهبی خود از ماسک استفاده می کنند. "ناکومسه ها" (طبقه ارشد) از ماسک استفاده نمی کنند. استفاده از ماسک در مراسم تشرف و تشییع جنازه، امری معمول در بین تمام اقوام ولتایی یا گورزبان، ازجمله نیونیوسه ها، للاها، وینیاماها، نوناها، بواباها و دوگون ها است. ماسک ها در مراسم تدفین ظاهر می شوند تا از طرف اجداد، انجام صحیح مراسم را مشاهده کنند. آنها در مراسم تشییع جنازه یا یادبود که در فواصل منظم طی چند سال پس از فوت یک بزرگتر برگزار می شود، ظاهر می شوند. ماسک ها برای احترام به متوفی و تأیید اینکه روح متوفی شایسته ورود به دنیای اجداد است، استفاده می شوند. بدون مراسم تشییع جنازه مناسب، روح در نزدیکی خانه باقی می ماند و برای فرزندانش مشکل ایجاد می کند. ماسک ها از چوب "کابوک"، کاپوکیر مصنوعی، تراشیده می شوند. آن ها در سه سبک اصلی تراشیده می شوند که با سبک های مردم باستانی که در سال ۱۵۰۰ توسط "ناکومسه" مهاجم فتح شدند و در جامعه جدید موسی ادغام شدند، مطابقت دارد: ماسک های زنانه دو جفت آینه گرد به جای چشم دارند؛ ماسک های کوچک که نمایانگر یالی (کودک) هستند، دو
شاخ عمودی دارند. تمام ماسک های نیونیوس با لباس های ضخیمی که از الیاف کنف وحشی، کنف بری ساخته شده اند، پوشیده می شوند. در قدیم فقط نیونیوس های شمالی در یاتنگا و کایا و مردم شرقی اطراف بولسا اجازه می دادند که از ماسک هایشان عکس گرفته شود. مردم جنوب غربی عکاسی را ممنوع کردند زیرا با "یابا سور"، مسیر اجداد، مطابقت نداشت. شخصیت های ماسک شامل بالینگا، زن فولانی؛ "کاتره"، کفتار؛ "نیاکا"، بز کوهی کوچک؛ وان پلگا، بز کوهی بزرگ و بسیاری دیگر می شوند. ماسک های هر سه منطقه در جشنواره های عمومی سالانه مانند نمایشگاه بین المللی هنر و صنایع دستی ("Salon international de l'Artisanat de Ouagadougou" یا SIAO)، هفته فرهنگ و شب های غیرمعمول کودوگو ("Les Nuits Atypiques de Koudougou") به نمایش گذاشته می شوند. هر خانواده نیونیوز ماسک مخصوص به خود را دارد و تا به امروز وظیفه محافظت از ماسک ها را بر عهده دارند. ماسک ها بسیار مقدس هستند و پیوندی با ارواح اجداد و طبیعت محسوب می شوند. افراد سرشناس موسی. بلز کمپائوره، رئیس جمهور سابق بورکینافاسو از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۴ هوبرت ماگا، رئیس جمهور سابق بنین جیرارد کانگو اوئدرائوگو، دولتمرد اهل بو
رکینافاسو راک مارک کریستین کابوره، رئیس جمهور سابق بورکینافاسو میشل کافاندو، سیاستمدار اهل بورکینافاسو گاستون کابوره، کارگردان سینما حبیب باموگو، بازیکن فوتبال بسیرو کومپائوره، بازیکن فوتبال ارنست ابوبکر کونگو، بازیکن فوتبال ایسوفو دایو، بازیکن فوتبال چارلز کابوره، بازیکن فوتبال عیسی کابوره، بازیکن فوتبال ناتانیو کومپائوره، بازیکن فوتبال چیک کونگو، رزمی کار اسماعیل کودو، بازیکن فوتبال پاتریک مالو، بازیکن فوتبال پرجوس ناکولما، بازیکن فوتبال ایدریسا اودرائوگو، فیلمساز یوسف اودرائوگو، نخست وزیر سابق بورکینافاسو ژان-باپتیست ائودرائوگو، رئیس جمهور سابق بورکینافاسو کدر دزیره اودراوگو، نخست وزیر سابق بورکینافاسو فلورن روامبا، بازیکن فوتبال جاناتان پیترویپا، بازیکن فوتبال ایسوف پارو، بازیکن فوتبال رابرت سانکارا، بازیکن فوتبال توما سانکارا، رئیس جمهور سابق بورکینافاسو از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ ابوبکار ساواداگو، بازیکن فوتبال یوسف سوسو، بازیکن فوتبال عبدل تاپسوبا، بازیکن فوتبال ادموند تاپسوبا، بازیکن فوتبال سومایلا تاسمبدو، بازیکن فوتبال الیاس تیندربئوگو، بازیکن فوتبال استیو یاگو، بازیکن فوتبال موریس یاموگو، رئیس جمهور سابق
بورکینافاسو از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ آرتور زاگره، بازیکن فوتبال اوگ فابریس زانگو، ورزشکار پرش سه گام جاناتان زونگو، بازیکن فوتبال یاکوبا آیزاک زیدا، افسر نظامی بورکینافاسو ویلفرد بالیما، بازیکن فوتبال ناصر جیگا، بازیکن فوتبال اوسونی بودا، بازیکن فوتبال ترتیوس زونگو، نخست وزیر سابق بورکینافاسو