Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نشانه هوور () در پارزی پا یکی از دو نشانه ای است که توسط چارلز فرانکلین هوور مطرح و توصیف شد و برای تشخیص و افتراق دلایل اندامی از دلایل غیراندامی فلج پاها (مثلا در اختلال تبدیلی و اختلال ساختگی) استفاده می شود. در نشانهٔ هوور کشش غیرارادی پای «طبیعی» (سالم) هنگام خم کردن پای طرف مقابل در برابر مقاومت رخ می دهد. برای انجام این تست، معاینه کننده باید یک دست خود را زیر پاشنه اندام «طبیعی» بگیرد و از بیمار بخواهد که لگن طرف مقابل را در برابر مقاومت خم کند (در حالی که بیمار به پشت یا طاق باز خوابیده است)، از بیمار بخواهد که نگام بالا بردن پا دچار ضعف را صاف نگه داشته و آن را بالا ببرد. اگر ماهیچه های لگنی فرد مورد آزمایش، قوی باشند، این موضوع ممکن است تفسیر این آزمون را دشوار کند. در سال های اخیر تلاش هایی برای استفاده از نظریه ایجادکنندهٔ این نشانه بالینی به منظور گزارش یک نتیجه کمی توسط آن صورت پذیرفته است.
شوت های بلند یک فیلم کمدی-درام ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ است که به کارگردانی فرد دورست ساخته شده و بر اساس رویدادهای واقعی زندگی یاسمین پلامر، اولین دختری که در مسابقات فوتبال «پاپ وارنر» با تیم "هاروی کلتس" به سرپرستی مربی "ریچارد براون جونیور" شرکت کرد، ساخته شده است. این فیلم با بازی آیس کیوب و ککه پالمر، دومین همکاری این دو بازیگر پس از "" است و در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۰۸ اکران شد. خلاصه داستان. شهر "میندن"، لوئیزیانا، شهری صنعتی است که اقتصادش رو به زوال رفته و تیم فوتبال آن نیز ناکام است؛ تیمی که هیچ کس به آن امیدی ندارد. "کرتیس پلامر"، بازیکن سابق فوتبال که ورشکسته و بی هدف به خانه بازگشته، با خواهرزاده اش "یاسمین"، دختر برادر نالایقش "روی"، آشنا می شود. یاسمین از زمانی که پدرش پنج سال پیش آن ها را ترک کرده، ساعت او را به دست دارد به این امید که روزی بازگردد. مادر یاسمین، "کلر"، از کرتیس می خواهد بعد از مدرسه از یاسمین مراقبت کند زیرا او مشغول کار در رستوران محلی است. کرتیس متوجه می شود که یاسمین استعداد ویژه ای در پرتاب توپ فوتبال دارد و این استعداد را به علاقه ای به بازی تبدیل می کند. او سپس یاسمین را
متقاعد می کند که در تیم فوتبال "پاپ وارنر" شهر، یعنی "میندن براونز"، تست بدهد؛ زیرا معتقد است که برای او خوب خواهد بود. در ابتدا بازیکنان و مربی تیم مخالف حضور یک دختر در تیم هستند، اما مهارت های یاسمین به او جایی در تیم می دهد. با این حال، مربی او را به عمد روی نیمکت نگه می دارد. در بازی چهارم، پس از اصرار زیادی از سوی کرتیس، مربی او را وارد بازی می کند. با اینکه تیم "براونز" بازی را می بازد، همه معتقدند که اگر یاسمین از ابتدا بازی کرده بود، می توانستند برنده شوند. پس از آن، یاسمین به عنوان "کوارتربک" اصلی تیم انتخاب می شود و "میندن براونز" به سرعت به تیمی موفق تبدیل می شود. همه چیز خوب پیش می رود تا اینکه مربی "فیشر" دچار حمله قلبی می شود و دستیار مربی از کرتیس می خواهد برای دو بازی آخر، هدایت تیم را بر عهده بگیرد. او ابتدا تردید دارد، زیرا از شکست های گذشته اش هنوز آزرده است، اما در نهایت قبول می کند. تیم "براونز" هر دو بازی را می برد و به "سوپر بول پاپ وارنر" در میامی بیچ راه پیدا می کند. "روی" ناگهان برای دیدن دخترش، که در تلویزیون بازی می کند، بازمی گردد. کلر و کرتیس هر دو از بازگشت او ناراضی و مشکوک هس
تند، اما یاسمین از خوشحالی سر از پا نمی شناسد و باور دارد که بالاخره پدرش می خواهد بخشی از زندگی او باشد. تیم "براونز" به دلیل کمبود بودجه تقریباً مجبور می شود از شرکت در "سوپر بول" انصراف دهد، اما با کمک مردم شهر پول کافی جمع می شود؛ حتی کرتیس آخرین پس اندازش را اهدا می کند. یاسمین در نیمه اول بازی به دلیل عدم حضور روی خوب بازی نمی کند. کرتیس با او صحبت می کند و تیم "براونز" در نیمه دوم به بازی بازمی گردد. با این حال، بازی را پس از اینکه یکی از هم تیمی ها توپ را در آخرین لحظه از دست می دهد، می بازند. اما همه خوشحال اند که برای اولین بار، "براونز" به مسابقات قهرمانی راه یافته است. یاسمین در نهایت با پدر بی مسئولیتش روبرو می شود و ساعتش را به او بازمی گرداند و برای همیشه او را از زندگی اش کنار می گذارد و کرتیس را به عنوان پدر واقعی ای که همیشه می خواست، می پذیرد. انتشار. "شوت های بلند" در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۰۸ بر روی دی وی دی منتشر شد. این فیلم در جایگاه هجدهم جدول فروش دی وی دی ها قرار گرفت و ۱۴۳٬۰۰۰ نسخه فروخت و درآمدی معادل ۲٬۸۵۸٬۹۵۰ دلار به دست آورد. تا ژانویه ۲۰۰۹، ۴۷۱٬۰۰۰ نسخه دی وی دی فروخته شد که به معنا
ی ۱۱ میلیون دلار درآمد بود. بازخورد. فروش گیشه. "شوت های بلند" در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۰۸ اکران شد و در هفته افتتاحیه خود ۴٬۰۸۰٬۶۸۷ دلار فروش کرد. این فیلم در فروش گیشه شکست خورد و در سراسر جهان تنها ۱۱٬۷۶۷٬۸۶۶ دلار درآمد کسب کرد، در حالی که بودجه تولید آن ۲۳ میلیون دلار بود. بازخورد منتقدان. "شوت های بلند" بازخوردهای متفاوتی دریافت کرد. وب سایت جمع آوری نقدها، راتن تومیتوز، به این فیلم امتیاز ۴۱٪ براساس ۷۱ نقد داده است که میانگین امتیاز آن ۵٫۲/۱۰ است. اجماع انتقادی سایت می گوید: در متاکریتیک، این فیلم میانگین امتیاز ۵۲ از ۱۰۰ را براساس ۱۹ نقد دریافت کرده است که نشان دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» است. مخاطبانی که توسط سینمااسکور نظرسنجی شدند، به فیلم نمره متوسط A در مقیاس A+ تا F دادند. "روت استاین" از "سان فرانسیسکو کرونیکل" اظهار داشت که «شیوه برنده شدن» و «لبخند درخشان» ککه پالمر باعث شد که او برای نقش خود در فیلم کاملاً مناسب باشد.
مردمک هاچینسون () نشانه ای بالینی است که در آن مردمک در سمتی از مغز که دارای یک ضایعه یا توده است، گشاد شده و به نور واکنش نشان نمی دهد، که دلیلش فشردگی عصب سوم مغزی (عصب حرکتی چشم) در همان سمت ضایعه است. این علامت به افتخار سِر جاناتان هاچینسون نامگذاری شده است. مردمک هاچینسون ممکن است به دلیل آسیب ضربه مغزی رخ دهد که با هماتوم ساب دورال و بی هوش شدن بیمار همراه است.
عتبه بن ابی لهب پسر عموی محمد پیامبر اسلام بود. زندگی. عتبه در شهر مکه به دنیا آمد. او فرزند ارشد عبد العزى بن عبدالمطلب و اروى بنت حرب بود. خانواده او چندین سال در همسایگی محمد و همسرش خدیجه زندگی می کردند. عتبه در سال ۱۱ قبل هجرت با عموزاده هشت ساله خود رقیه فرزند چهارم و دختر دوم محمد نامزد کرد. پس از آن که محمد سوره مسد را تلاوت کرد: «بریده باد دستان ابولهب» ابولهب می خواست با او قطع رابطه کند. هنگامی که محمد «صراحتاً قریش را موعظه کرد و با آنان دشمنی کرد»، سایر قریشی ها با تمایل ابولهب مبنی بر اینکه دختران محمد را به خرج خود نگه دارد، همدردی کردند. به عتبه گفتند که اگر نامزدی را با رقیه قطع کرد، هر زنی را که دوست داشت به او می دهند. و پدرش نیز به او گفت که اگر این کار را نکند دیگر با او صحبت نخواهد کرد. عتبه پاسخ داد که دختر یا نوه سعید بن العاص بن امیه را دوست دارم. قریشیان موافقت کردند و او نامزدی را با رقیه قطع کرد. رقیه در آن زمان حدود دوازده ساله بود. فتح مکه. با فتح مکه عتبه و برادرش معتب به همراه سایر مشرکان به حاشیه مکه عقب نشینی کردند. محمد از عمویش عباس خواست تا آنها را نزد او بیاورد. آن ها آمد
ند و به دعوت محمد اسلام آوردند و بیعت کردند. عباس خاطرنشان کرد که چهره محمد "منعکس کننده شادی" از مسلمان شدن آنها بود. ابن سعد به سند خود روایت می کند که عباس بن عبدالمطلب گفت: هنگامی که محمد در جریان فتح به مکه آمد، به من فرمود: ای عباس، برادرزاده هایت عتبه و عتیبه کجا هستند تا بتوانم. آنها را ببینم؟" پس گفتم: از مشرکان قریش که کوچ کرده اند دوری کن، گفت: برو و آنها را نزد من بیاور. گفت: پس سوار عرفات شدم و نزد آنان آمدم و گفتم: محمد شما را می خواند، پس با من سوار شوید. پس آنان را به اسلام دعوت کرد ، پس اسلام آوردند و بیعت کردند، سپس محمد فرمود: «این دو پسر عمویم را از پروردگارم هدیه خواستم، پس آنها را به من داد». طبرانی از منبع دیگری نقل کرده است که محمد در روز فتح بین عتبه و عتیبه وارد شد و به مردم فرمود: اینها برادران من و دو پسر عموی من هستند که به اسلام داخل شدند من آنها را به عنوان هدایایی از جانب خدا دریافت کردم، بنابراین او آنها را به من داد. عتبه به سپاه اسلام پیوست و در حنین جنگید. او از جمله کسانی بود که محمد را در جنگ رها نکرد. اما وقتی طایفه بنی هاشم به مدینه هجرت کردند، عتبه و برادرش معتب در مکه
ماندند.
مارتا سالازار (زادهٔ ۲ فوریه ۱۹۷۰) یک بوکسور بازنشسته مکزیکی است. سالازار در دسته سنگین وزن مبارزه می کرد و قهرمان پیشین سنگین وزن جهان در شورای جهانی بوکس ("WBC") بود. لقب او «"سایه"» است و او در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا زندگی می کند. سالازار در اوکوتلان، خالیسکو، مکزیک به دنیا آمده است. سالازار سومین هیسپانیک (لاتین تبار) در تاریخ بوکس است که به قهرمانی سنگین وزن جهان رسیده و دومین زنی است که در بوکس زنان به این موفقیت دست یافته است. اولین هیسپانیکی که قهرمان سنگین وزن جهان شد، جان رویز از پورتوریکو بود. زندگی حرفه ای. سالازار در ۲۵ مارس ۲۰۰۱ اولین مبارزه حرفه ای خود را انجام داد و در آن مبارزه، دنیس کالاهان را با تصمیم داوران در چهار راند در هیوارد، کالیفرنیا شکست داد. او پس از این پیروزی، دو برد پیاپی دیگر مقابل کارلی پسنته کسب کرد و هر دو بار با تصمیم داوران و به صورت اجماعی در چهار راند در تاکوما، واشینگتن او را شکست داد. او در ادامه، دو مبارزه دیگر را نیز برد. یکی از این پیروزی ها، در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۲ بود که با تصمیم داوران در شش راند، کیشا اسنو را که تا آن زمان شش پیروزی و تنها یک شکست داشت، مغلوب کرد.
سالازار در ۱ مارس ۲۰۰۳ اولین مبارزه خود در لاس وگاس، نوادا را انجام داد، اما در این مبارزه اولین شکست حرفه ای خود را تجربه کرد. او در چهار راند و با امتیاز داوران از وندا وارد، ستاره سابق "انجمن ملی ورزش دانشگاهی" در رشته بسکتبال، شکست خورد. وارد پس از این پیروزی، رکورد خود را به ۱۶ برد بدون شکست رساند. پس از این شکست، سالازار با اولین پیروزی از طریق ناک اوت به مسابقات بازگشت. او در سومین مبارزه خود با پسنته که در ۲۴ مه در والهو، کالیفرنیا برگزار شد، توانست پسنته را در همان راند اول شکست دهد. پس از این پیروزی، سالازار اولین فرصت خود را برای کسب عنوان قهرمانی جهان به دست آورد. او در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۳ برای قهرمانی سنگین وزن در اتحادیه جهانی بوکس به مبارزه پرداخت، اما در این مبارزه که در کانتون، اوهایو برگزار شد، با تصمیم داوران در ده راند به وارد باخت. در ۱۸ مارس ۲۰۰۴، سالازار در کالیفرنیا به مصاف "مارشا ولی" رفت و این بار با تصمیم داوران در شش راند و با تصمیم داوران، دومین شکست پیاپی خود را تجربه کرد. در ۱۶ اکتبر، او و ولی در مبارزه ای دوباره در اوکلند، کالیفرنیا برای کسب عنوان قهرمانی جهان در دسته فوق سنگین وزن و
عنوان "امپراتوری جهانی بوکس" به میدان رفتند. این دسته وزنی تنها در بوکس آماتور و توسط چند سازمان بوکس زنان به رسمیت شناخته شده است و در بوکس مردان به هیچ وجه شناخته شده نیست. سالازار توانست شکست قبلی خود مقابل ولی را جبران کند و برای اولین بار قهرمان جهان شود؛ او این بازی را با تصمیم داوران در هشت راند، پیروز شد. سالازار برای دومین بار به منظور رقابت در مسابقات قهرمانی سنگین وزن جهان، وزن خود را کاهش داد. او این فرصت را به دست آورد تا با پاملا لندن برای کسب عنوان قهرمانی دسته سنگین وزن فدراسیون بین المللی بوکس زنان مبارزه کند. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۴، سالازار اولین مبارزه خارج از کشور خود را در گویان برگزار کرد و در این مبارزه با لندن روبه رو شد. او با وزنی معادل ۲۴۰ پوند (۱۰۹ کیلوگرم) وارد میدان شد و با ناک اوت کردن لندن در ۹ راند، عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان "فدراسیون بین المللی بوکس زنان" را به دست آورد. در ۸ نوامبر ۲۰۱۴، سالازار بزرگ ترین پیروزی دوران حرفه ای خود را به دست آورد و قهرمان سنگین وزن جهان شورای جهانی بوکس ("WBC") شد. او این عنوان را با پیروزی بر "تنزی دنیل" از طریق تصمیم داوران کسب کرد. سالازار ای
ن عنوان را در مارس ۲۰۱۶ در مکزیک به "الخاندرا خیمنز" واگذار کرد. در ۱۴ مارس ۲۰۱۷، سالازار بازنشستگی خود از تمامی مبارزات رزمی را اعلام کرد.
سید متین علوی (انگلیسی: Seyed Matin Alavi؛ زادهٔ ۵ اردیبهشت ۱۳۸۶) بازیکن واترپلو اهل ایران است. یکی از افتخارات او کسب مدال برنز در آسیا است. وی هم اکنون در تیم دانشگاه آزاد نیشابور بازی می کند.
کنت کلایورت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی رابین هود از سورینام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سورینام بازی کرده است. دوران باشگاهی. کنت کلایورت در موئنگو متولد شد، و کارنامه فوتبال حرفه ای خود را در لیگ برتر فوتبال سورینام با بازی برای باشگاه ورزشی رابین هود از پاراماریبو آغاز کرد. او به عنوان هافبک و وینگر چپ، ستاره ای بزرگ، در زادگاهش سورینام بود و در چندین فصل به عنوان بهترین گلزن رابین هود شناخته شد. او که به نام مستعار «بوسا نوا» شناخته می شد، به خاطر سانترهای دقیقش به داخل محوطه جریمه، دقت ضربات آزاد و توانایی های گلزنی اش مشهور بود. او به همراه ادوین شال و گریت نیکوپ مثلث هجومی خطرناکی را برای رابین هود تشکیل دادند که تنها رقیب آن ها در آن دوره، باشگاه ورزشی ترانسوال بود، در دوره ای که به شکل گیری چشم انداز فوتبال در کشور کمک کرد و "سورینام کلاسیکر"، قوی ترین رقابت فوتبالی در سورینام را به وجود آورد. در سال ۱۹۷۰، کنت کلایورت به همراه خانواده اش به هلند نقل مکان کرد. او یکی از بهترین بازیکنان در تاریخ باشگاه
ورزشی رابین هود محسوب می شد. در طول دوران حضورش در رابین هود، او به باشگاهش کمک کرد تا در سال های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۴ دو عنوان قهرمانی ملی را به دست آورد، که باز هم مهم ترین رقیب آن ها باشگاه ورزشی ترانسوال بود. او سپس برای باشگاه فوتبال آماتوری رئال سرانانگ در هلند بازی کرد. دوران ملی. کلایورت برای تیم ملی فوتبال سورینام بازی کرد. در ۲۰ مارس ۱۹۶۴ او اولین بازی خود را در یک مسابقه رسمی انجام داد و در مرحله انتخابی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ مقابل تیم ملی فوتبال پاناما بازی کرد که با پیروزی ۶–۱ سورینام به پایان رسید و او در این بازی گل اول را به ثمر رساند. او گل دوم خود را در ۱۴ مارس ۱۹۶۵ در مقابل تیم ملی فوتبال ترینیداد و توباگو در یک مسابقه انتخابی جام جهانی ۱۹۶۶ در خانه به ثمر رساند که باز هم با پیروزی ۶–۱ سورینام به پایان رسید. زندگی شخصی. کلایورت با لیدوینا ازدواج کرده بود و پس از جدایی از او با یولاندا ازدواج کرده است. همسر سابق او در ویلمستات، کوراسائو، در آنتیل هلند سابق متولد شده و پدر سورینامی و مادر کوراسائویی دارد و در سن ۲۳ سالگی به سورینام نقل مکان کرد و در آنجا با کنت آشنا شد. نخستین پسر آن ها، رنتو،
و دخترشان ناتاشیا در سورینام متولد شدند، سپس خانواده در سال ۱۹۷۰ به آمستردام، هلند نقل مکان کردند، جایی که پاتریک کلایورت شش سال بعد متولد شد. کوچک ترین پسر آن ها، پاتریک، در سن ۷ سالگی به آکادمی جوانان آژاکس پیوست و در آنجا پیشرفت کرد و به یکی از موفق ترین بازیکنان در تاریخ فوتبال هلند تبدیل شد و دوران بازی خود را به عنوان بهترین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال هلند، تا آن موقع، به پایان رساند. پسر پاتریک، نوه کنت، جاستین نیز فارغ التحصیل آکادمی جوانان آژاکس است و همچنین برای تیم ملی هلند نیز بازی کرده است و همچنین سابقه بازی برای باشگاه فوتبال آ.اس. رم را نیز در کارنامه دارد. دیگر نوه او، روبن کلایورت نیز بازیکن فوتبال و سابقه بازی برای باشگاه فوتبال اوترخت را دارد. فرزند دیگر پاتریک و نوه دیگر کنت کلایورت، شین نیز بازیکن فوتبال است.
سی/۱۸۶۱ جی۱ () که پیش از این به دنباله دار بزرگ ۱۸۶۱ شناخته شده بود (با نام های رسمی کنونی C/1861 J1 و 1861 II)، یک دنباله دار طولانی مدت است که تقریباً به مدت ۳ ماه با چشم غیرمسلح قابل مشاهده بوده است. این دنباله دار به عنوان یک دنباله دار به عنوان یکی از هشت دنباله دار بزرگ قرن نوزدهم طبقه بندی شد -. "سی/۱۸۶۱ جی۱" توسط جان تبوت از ویندزور، نیو ساوت ولز، استرالیا، در ۱۳ می ۱۸۶۱، با قدر ظاهری +۴، یک ماه پیش از حضیض (۱۲ ژوئن) کشف شد. این دنباله دار تا ۲۹ ژوئن در نیم کره شمالی قابل مشاهده نبود، اما قبل از اینکه اخباری از کشف دنباله دار به گوش برسد، مشاهده شد. در ۲۹ ژوئن ۱۸۶۱، دنباله دار "سی/۱۸۶۱ جی۱" از فاصله ۱۱٫۵ درجه (۲۳ عرض خورشید) از خورشید عبور کرد. در روز بعد، ۳۰ ژوئن ۱۸۶۱، این دنباله دار نزدیک ترین فاصله خود را به زمین در فاصله ۰٫۱۳۲۶ یکای کیهانی (۱۹٬۸۴۰٬۰۰۰ کیلومتر؛ ۱۲٬۳۳۰٬۰۰۰ مایل) انجام داد. در طول نزدیک شدن به زمین، این دنباله دار بین قدر ۰ و −۲ با دمی بیش از ۹۰ درجه زاویه ای تخمین زده شد.
فتح الله امیری (متولد ۱۳۶۰) مستندساز ایرانی است. او در حوزه محیط زیست و حیات وحش ایران فیلم های متعددی را تولید کرده است. او برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند سی امین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم در جستجوی پلنگ ایرانی است. فیلم "محیط بان و پلنگ" در سال ۲۰۱۸ جایزه گرین اسکرین آلمان را دریافت کرد. فیلم "در گرداب انقراض" او نیز برنده سی و سومین دوره جشنواره سوندریو ایتالیا در سال ۲۰۱۹ شد. او همچنین به عنوان داور در جشنواره فیلم طبیعت Matsalu در استونی در سال ۲۰۱۹ و جشنواره فیلم های محیط زیستی ساندریو در ایتالیا در سال ۲۰۲۰ فعالیت کرده است. دوران اولیه زندگی و تحصیل. فتح الله امیری در سال ۱۳۶۰ در ایلام به دنیا آمد. اشتیاق زیاد او به مسائل زیست محیطی و حیات وحش در اوایل زندگی مسیر شغلی او را مشخص کرد. امیری تحصیلات عالی را در رشته سینما گذراند و مدرک کارشناسی ارشد در رشته تولید مستند از دانشگاه صدا و سیما را دریافت کرد. حرفه. امیری فعالیت خود را به عنوان مستندساز از اوایل دهه ۲۰۰۰ آغاز و مستندهای متعددی را کارگردانی و تولید کرد. در فیلم های او چالش های زیست محیطی و حیات وحش ایران به خوبی نمایش داده شده است.
جوایز. از کارهای اخیر امیری می توان به "در گرداب انقراض" (۱۳۹۶) و "هوبره" (۲۰۱۸) اشاره کرد. امیری عضو انجمن مستندسازان ایران ، انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران و کمیته محیط زیست صدا و سیما است.
باشگاه فوتبال دوردرخت () یک باشگاه فوتبال مستقر در دوردرخت، هلند جنوبی، هلند است که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال هلند، دومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه کمدیک، مستقر در دوردرخت انجام می دهند که به اندازه ۴۲۳۵ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. ۲۰۰۲–حال: باشگاه فوتبال دوردرخت. تغییرات مدیریتی. در سال ۲۰۰۲، نام باشگاه تغییر کرد و به نام قبلی خود از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۹ یعنی باشگاه فوتبال دوردرخت بازگشت که همچنان نام فعلی آن است. برای چندین سال، دوردرخت یکی از باشگاه هایی بود که کمترین میانگین حضور تماشاگر را در بین تمام تیم های حرفه ای هلند داشت. در پایان فصل ۲۰۰۲–۰۳، زمانی که باشگاه فوتبال دوردرخت در انتهای جدول ارسته دیویسه قرار گرفت، درکس از سمت خود به عنوان رئیس استعفا داد و آد هایسمان جای او را گرفت. هایسمان پیش از این رئیس DFC بود، باشگاهی که باشگاه فوتبال دوردرخت از آنجا شکل گرفته بود و به نوعی خاستگاه دوردرخت محسوب می شد. بازیکن سابق تیم، مارکو بوگرز به عنوان مدیر فنی منصوب شد. پس از چندین سال کم فروغ، دوردرخت به آرامی از بحران ورزشی خود خا
رج شد و در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰، سرمربی گرت کرویس تیم را به حضور در پلی آف های صعود هدایت کرد. با مارکو بوگرز به عنوان مدیر فنی باشگاه، یک مسیر جدید آغاز شد. به دلیل نتایج مالی ناامیدکننده، بودجه بازیکنان به ۵٫۵ هزار یورو کاهش یافت. باشگاه فوتبال دوردرخت سپس همکاری با باشگاه اردیویژه باشگاه فوتبال ادو دن هاخ را آغاز کرد که طبق توافق، دن هاخ بازیکنانی را با قراردادهای قرضی یک ساله به دوردرخت می داد، از جمله می توان به تام بویگلسدیک، جیوانی کورت و سانتی هولست اشاره کرد. بوگرز همچنین توانست بازیکنان بااستعدادی از سایر باشگاه ها جذب کند، از جمله می توان از یوریس ون آوریم، ماروین پیرسمن و جعفر آریاس نام برد. اردیویژه ۲۰۱۴–۱۵. در ۱۸ مه ۲۰۱۴، دوردرخت برای اولین بار پس از ۱۹ سال به اردیویژه صعود کرد، پس از پیروزی ۳–۱ بر باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام در بازی برگشت فینال پلی آف صعودشان قطعی شد. بازی رفت نیز با نتیجه ۲–۲ به پایان رسیده بود. به زودی پس از آن، سرمربی هری فن دن هام اعلام کرد که باشگاه را ترک خواهد کرد تا به کادر مربیگری باشگاه فوتبال اوترخت بپیوندد. در اردیویژه، دوردرخت اولین بازی خود را مقابل باشگاه ورزشی
هیرنفین با پیروزی آغاز کرد، اما در آخرین روز مسابقات به دلیل پیروزی باشگاه فوتبال گو اهد ایگلز در بازی خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال فاینورد به سقوط دچار شد. رئیس آد هایسمان در پایان مارس ۲۰۱۵ استعفا داد و مدیر جدید، سز وان در پول جای او را گرفت. پس از سقوط در سال ۲۰۱۵، تقریباً تمام بازیکنان اصلی تیم را ترک کردند. یک تیم تقریباً کاملاً جدید به خدمت گرفته شد، از جمله بازیکنان بااستعداد از سایر باشگاه های هلندی مانند آلوین دانیلز، یرون لومو و جعفر آریاس، و بازیکنانی با تجربه نیز نظیر گرت آرند روورد به تیم اضافه شدند. ارسته دیویسه از ۲۰۱۵. در فصل ۲۰۱۵–۱۶، باشگاه دوباره به ارسته دیویسه بازگشت و در جایگاه ناامیدکننده چهاردهم قرار گرفت. در فصل بعد، یک تیم کاملاً جدید پس از خروج بسیاری از بازیکنان تشکیل شد. در نیمه فصل، مشخص شد که این فصل می تواند حتی ناامیدکننده تر از فصل قبل باشد. دوردرخت در انتهای جدول قرار داشت و با خطر سقوط به توئید ویسه مواجه بودند. درست قبل از پایان فصل، مسابقه ای بین دو تیم انتهایی، آچیلیس ۲۹ و دوردرخت برگزار شد که با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید و دوردرخت در جایگاه نوزدهم باقی ماند و از سقوط
نجات یافت. بعداً از آچیلیس ۲۹ به دلیل مشکلات مالی امتیازاتی کسر شد، بنابراین دوردرخت در نهایت نجات یافت و توانست به فعالیت های فوتبال حرفه ای خود ادامه دهد. تعداد زیادی بازیکن دوباره قبل از فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷ جذب تیم شدند و به زودی مشخص شد که دوردرخت از فصل ناامیدکننده قبلی بازخواهد گشت. این باشگاه در نیمه اول فصل عملکرد خوبی نداشت، اما پس از تعطیلات زمستانی، تیم یک رشته پیروزی قوی را به دست آورد. این امر باعث شد که دوردرخت در ۱۲ مارس ۲۰۱۸ پس از پیروزی ۱–۰ بر باشگاه فوتبال والویک به عنوان "قهرمان دوره" شناخته شود. بدین ترتیب، باشگاه برای پلی آف های صعود به اردیویژه واجد شرایط شد. در پلی آف ها، دوردرخت در دور اول با باشگاه فوتبال کامبور مواجه شد. در بازی خانگی، آن ها با نتیجه ۱–۴ شکست خوردند، اما در بازی برگشت، دوردرخت عملکرد قوی از خود نشان داد و در لیوواردن با نتیجه ۱–۴ پیروز شد و در نهایت پس از ضربات پنالتی به مرحله بعدی صعود کرد. در نیمه نهایی پلی آف ها، باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام منتظر دوردرخت بود. بازی اول در خانه با نتیجه ۱–۲ باخت و در بازی برگشت در اسپارتا استادیوم هت کستل، دوردرخت در نیمه اول ۰–۲ پیش اف
تاد؛ که برای رسیدن به فینال کافی بود، اما در نیمه دوم برتری خود را از دست داد و بازی با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید. این به پایان روند صعود آن ها بود و دوردرخت در سطح دوم باقی ماند. این باشگاه سیاست جدیدی را برای جذب بازیکنان با قراردادهای بلندمدت قبل از فصل ۲۰۱۸–۱۹ معرفی کرد، که به این معنی بود که باشگاه های دیگر باید هزینه های انتقال بیشتری را برای متقاعد کردن دوردرخت به فروش پرداخت کنند. با این حال، مانند فصل قبلی، دوردرخت رقابت را به طور ضعیف آغاز کرد و در اواسط نوامبر در آخرین جایگاه قرار داشت. به همین دلیل، سرمربی ژرارد دی نویر اخراج شد. پس از اینکه دستیار دی نویر، اسکات کالدروود به عنوان مربی موقت تا تعطیلات زمستانی منصوب شد و سپس باشگاه را ترک کرد و بعد کلودیو براگا به عنوان سرمربی جدید منصوب شد. دوردرخت همچنین با باشگاه فوتبال فاینورد و باشگاه انگلیسی نوریچ همکاری هایی برقرار کرد. در تعطیلات زمستانی، تیم با ورود جوئل زوارتس، کریسنسیو سامرویل و یاری شورمن بهبود کیفیت پیدا کرد. دومی حتی قرارداد دائمی سه ساله ای با "شاپکاپن" امضا کرد. تحت نظر سرمربی جدید و با تیمی که با بازیکنان قرضی جدید تقویت شده بود، دور
درخت در نیمه دوم فصل بهتر عمل کرد و از جمله بر باشگاه فوتبال توئنته که قهرمان نهایی فصل بود، پیروز شد. دوردرخت رقابت را در جایگاه هفدهم به پایان رساند و فصل بعد را با تعدادی قرضی جدید آغاز کرد.
آلیشیا اشلی (زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۶۷) یک بوکسور حرفه ای است و قهرمان پیشین شورای جهانی بوکس در دسته فوق بنتام وید بوده است. اشلی تابعیت جامائیکا و آمریکا را دارد. او در جامائیکا به دنیا آمد و در سنین پایین به ایالات متحده مهاجرت کرد. اشلی خواهر کوچکتر استاد بزرگ شطرنج موریس اشلی و قهرمان پیشین جهانی کیک بوکسینگ دِوون اشلی است. حرفه. اشلی حرفه بوکس خود را در تاریخ ۲۹ ژانویه ۱۹۹۹ آغاز کرد و در آتلانتیک سیتی، نیوجرسی با تصمیم داوران در شش دور لیزا هاوارث را شکست داد. در دومین مبارزه حرفه ای خود که در هالیفاکس، نوا اسکوشیا، کانادا برگزار شد، در تاریخ ۲۰ ژوئن همان سال، نخستین شکست خود را تجربه کرد و در شش دور با تصمیم داوران توسط دوریس هکل شکست خورد. اشلی آن شکست را با یک پیروزی در مبارزه هشت دوری در تاریخ ۲۷ ژوئن در تونیکا، میسیسیپی جبران کرد. پس از سه مبارزه اول، او به مدت هفت ماه از بوکس فاصله گرفت، اما در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۰۰، دوباره به رینگ بازگشت و در تونیکا با تصمیم داوران در هشت دور به لاورا سیرانو مکزیکی باخت. پس از مدتی، او با لئونای براون مواجه شد. در تاریخ ۲۹ ژوئن در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، او براون را در هشت
دور با تصمیم داوران شکست داد. سپس با کلسی جفریز مبارزه کرد که تا آن زمان تنها یک شکست از نه مبارزه خود داشت. در تاریخ ۳ سپتامبر، اشلی جفریز را با تصمیم داوران در شش دور در نوادا شکست داد. اشلی تنها یک مبارزه در سال ۲۰۰۱ داشت که به پیروزی با تصمیم داوران انجامید و سپس، در تاریخ ۱۳ ژانویه ۲۰۰۲، در لاس وگاس، نوادا مبارزه دیگر خود را انجام داد و در شش دور با لیلا مک کاتر مساوی کرد. مبارزه بعدی او در تاریخ ۲۳ فوریه همان سال، نخستین تلاش او برای کسب عنوان جهانی بود، هنگامی که او و جفریز با عنوان خالی قهرمانی فدراسیون بین المللی بوکس زنان روبه رو شدند. اشلی با پیروزی با تصمیم داوران در ده دور، قهرمان جهان شد. این مسابقه در نیوجرسی برگزار شد. اشلی در مبارزه بعدی خود که با شول هال باک برای عنوان جهانی قهرمانی انجمن بین المللی بوکس زنان در دسته نیمه سبک در جورجیا در تاریخ ۲۷ اوت برگزار شد، با نتیجه تصمیم داوران در ده دور شکست خورد. سپس اشلی وزن خود را کاهش داد و به دسته فوق بنتام وید برگشت. در تاریخ ۱۵ نوامبر، او مارسلا آکونیا را با تصمیم داوران در ده دور در کوردوبا، آرژانتین شکست داد و عنوان جهانی قهرمانی فدراسیون بین
المللی بوکس زنان را کسب کرد. اما این پیروزی در تصمیمی بحث برانگیز به دست آمد (در این مبارزه دو داور به نفع اشلی با نتیجه ۹۶–۹۴ رای دادند و داور سوم با نتیجه ۹۷–۹۵ به نفع آکونیا رای داد) و فدراسیون بین المللی بوکس زنان خواستار برگزاری فوری یک مبارزه دیگر بین دو مبارز شد. در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۳، او و آکونیا دوباره در بوئنوس آیرس روبه رو شدند و اشلی برای بار دوم عنوان را با تصمیم داوران در ده دور حفظ کرد. در تاریخ ۱۵ نوامبر، او عنوان خود را با تصمیم داورلن در ده دور به استر شوتن در اتریش باخت. مبارزه بعدی او در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۰۴ با شوندل آلفرد در گویانا بود. اشلی آلفرد را با تصمیم داوران در هشت دور شکست داد. پس از وقفه ای که نزدیک به یک سال به طول انجامید، اشلی در تاریخ ۳ مارس ۲۰۰۵ به بوکس بازگشت و در لاوکلین، النا رید را در هفت دور ناک اوت کرد. او همچنین در لیگ جهانی مبارزات شرکت کرد. او در مبارزه ای در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۹ در استادیو لونا پارک در بوئنوس آیرس با تصمیم اکثریت داوران به مارسلا الیانا آکونیا از آرژانتین باخت و عنوان قهرمانی جهان زنان در دسته فوق بنتام وید شورای جهانی بوکس را از دست داد. پس از پیروزی
در دو مبارزه در نیویورک، اشلی در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۱ عنوان خالی شورای جهانی بوکس زنان در دسته فوق بنتام وید را با نتیجه تصمیم متفق القول داوران در برانکس کسب کرد. در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۱۶، در مرکز رویدادهای "دورت" در فلینت، میشیگان، آلیشیا اشلی عنوان خود را با تصمیم داوران به فاطما زاریکا باخت. تا ژوئیه ۲۰۱۱، اشلی هرگز در مبارزه ای با ناک اوت شکست نخورد.