Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د و می توان آن را تدفین «سیراکوزا» توصیف کرد و اغلب در مناطق یونانی دخمه ها یافت می شود. گاهی تدفین کودکان در دیوار پایینی لونت یافت می شود که نمونه دیگری از استفاده کارآمد از فضا در دخمه ها است. چراغ های نفتی. تقریباً ۲۰۰ چراغ نفتی مربوط به اواخر دوران باستان تا قرون وسطی در این دخمه ها یافت شده است. ۵۴ چراغ نفتی قرمز آفریقایی نیز در این یافته ها وجود دارد. قدیمی ترین چراغ های نفتی یافت شده به نیمه دوم قرن سوم میلادی برمی گردند و در ناپل ساخته شده اند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
سورل فونتانا (به معنای واقعی "خواهران فونتانا"، همچنین با نام "سورل فونتانا، آلتا مدا " شناخته می شود) یک خانه مد ایتالیایی است که در زمینه تولید لباس های مد روز تخصص دارد. این خانه مد در سال ۱۹۴۳ توسط سه خواهر و طراح ایتالیایی به نام های زوئی فونتانا (۱۹۱۱-۱۹۷۹)، میکول فونتانا (۱۹۱۳-۲۰۱۵) و جیووانا فونتانا (۱۹۱۵-۲۰۰۴) در رم تأسیس شد. تاریخ. سه خواهر فونتانا که در تراورستولو، پارما متولد شدند، از سنین پایین همراه با مادرشان به عنوان خیاط شروع به کار کردند.آنها در سال 1933 به رم نقل مکان کردند و در آنجا به عنوان شاگرد در خیاطی های دیگر کار کردند و در خانه لباس می دوختند. در سال 1907، خواهران آتلیه خیاطی مادربزرگشان را به ارث بردند. در سال 1943، این خواهران یک آتلیه مد سطح بالا در ویا لیگوریاتأسیس کردند که در ابتدا از طرح جدید کریستین دیور الهام گرفته شده بود. نقطه عطف حرفه آنها در سال 1949 اتفاق افتاد، زمانی که لیندا کریستین برای عروسی خود با تایرون پاور، یک لباس سورل فونتانا خرید. از آن به بعد، برند سورل فونتانا به تدریج در سطح بین المللی مشهور شد. این خواهران برای بسیاری از افراد مشهور و چندین تن از سران کشو
رها، از جمله الیزابت تیلور، آدری هپبورن، آوا گاردنر، گریس کلی، ژاکلین کندی اوناسیس، ملکه ثریا، اینفانتا بئاتریس از اسپانیا، فردریکا از هانوفر، آنیتا اکبرگ و جوآن کالینز، لباس طراحی کردند. معروف ترین اثر آنها، لباس قبای تحریک آمیزی بود که آوا گاردنر با الهام از رداهای کشیشان کاتولیک رومی پوشید، که قبل از انتشار توسط واتیکان تأیید شده بود. آنها در سال 1953 سندیکای مد سطح بالای ایتالیا (S.I.A.M.) را به همراه بسیاری از طراحان مد مشهور مانند آلبرتو فابیانی، وینچنزو فردیناندی، امیلیو شوبرت، جوله ونزیانی، جیووانلی -سیارا، مینگولینی-گوگنهایم، النورا گارنت و سیمونتا کولونا دی سزار تأسیس کردند. در سال 1972، در حالی که به تولید خود ادامه می دادند، از رویدادهای رسمی مد سطح بالا کناره گیری کردند. پس از فروش شرکت و برند به یک گروه مالی ایتالیایی در سال 1992، میکول فونتانا بنیاد میکول فونتانا را در سال 1994 تأسیس کرد. یک مینی سریال تلویزیونی دو قسمتی بر اساس داستان خانه مد، Atelier Fontana - Le sorelle della moda، در سال 2011 از شبکه Rai 1 پخش شد. نقش خواهران را الساندرا ماستروناردی (Micol)، آنا واله (Zoe) و فدریکا د کولا (
Giovanna) بازی کردند. در فرهنگ عامه. آوا گاردنر در بسیاری از فیلم هایش لباس های سورل فونتانا را پوشید. آدری هپبورن در فیلم «تعطیلات رومی» محصول ۱۹۵۳ لباس سورل فونتانا را پوشید. میکول فونتانا، طراح لباس عروسی مارگارت ترومن (دختر هری اس. ترومن، رئیس جمهور آمریکا)، به عنوان مهمان مخفی در قسمتی از سریال «خط من چیست؟» در ۱۵ آوریل ۱۹۵۶ در شهر نیویورک دعوت شد. عروسی ترومن چند روز بعد در ۲۱ آوریل ۱۹۵۶ در ایندیپندنس، میسوری برگزار شد. در فیلم «زندگی شیرین»، ردای کشیش که آنیتا اکبرگ در کلیسای سنت پیتر پوشیده بود، توسط سورل فونتانا طراحی شده بود.
کاچیوکاوالو (، ) نوعی پنیر ('پنیر کشک کشیده') است که از شیر گوسفند یا گاو تهیه می شود. این پنیر در سراسر جنوب ایتالیا، به ویژه در کوهستان آپنینی و در شبه جزیره گارگانو تولید می شود. این پنیر که شکلی شبیه اشک دارد، از نظر طعم شبیه به پنیر پروولون سنتی جنوب ایتالیا با پوست سفت و خوراکی است. ریشه شناسی. نام ایتالیایی پنیر به معنای واقعی کلمه به معنای «پنیر اسب» است و عموماً تصور می شود که این نام از این واقعیت گرفته شده است که دو نوع پنیر همیشه با طناب به هم بسته می شوند و سپس با قرار دادن آنها به صورت «کاوالو» (یعنی روی یک چوب یا شاخه افقی) برای رسیدن رها می شوند. تاریخچه. نوعی برای اولین بار حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد توسط بقراط ذکر شد که بر «هوش یونانیان در ساخت پنیر» تأکید داشت. کولوملا در رساله کلاسیک خود در مورد کشاورزی، «De re rustica» (۳۵-۴۵ میلادی)، روش های مورد استفاده در تهیه آن را به طور دقیق شرح داد و آن را به یکی از قدیمی ترین پنیرهای شناخته شده در جهان تبدیل کرد. انواع پنیر با نام هایی مشابه در سراسر بالکان و جنوب ایتالیا رایج است. در سیسیل، راگوسانو دی او پی (Ragusano DOP) که در محل با نام شناخته
می شود، برای دریافت عنوان دی او پی (DOP) مجبور شد نام مستعار «» را حذف کند. انواع. انواع مختلفی از کاچیوکاوالو در ایتالیا وجود دارد و چندین مورد از آنها به عنوان محصولات غذایی کشاورزی سنتی ایتالیا (PAT) شناخته می شوند، مانند کاچیوکاوالو پودولیکو (که فقط با استفاده از شیر نژاد گاو پودولیکا تولید می شود)، کاچیوکاوالو دی کاستلفرانکو این میسکانو (از دره میسکانو در کوهستان آپنینی) یا کاچیوکاوالو دی گودرانو (که اغلب کاچیوکاوالو پالرمیتانو نامیده می شود). وضعیت جغرافیایی حفاظت شده (PDO). با شیر گاو در مناطق مشخص شده ای از جنوب ایتالیا، در مناطق باسیلیکاتا، کالابریا، کامپانیا، مولیزه و پولیا تهیه می شود و در سال ۱۹۹۳ نشان های جغرافیایی و خوراک های سنتی در اتحادیه اروپا را به دست آورد. در زبان های دیگر. بلغاری: ، ; &lt;br&gt; /; &lt;br&gt; /; &lt;br&gt; ، ; &lt;br&gt; ، ، ، ; &lt;br&gt; ، . &lt;br&gt; اگرچه نام ها مشابه است، اما هر یک از این پنیرهای مخصوص محلی با و یکدیگر متفاوت است.
فرماجو دی فوسا (, ) یک پنیر ایتالیایی است که از سولیانو ال روبیکونه، در استان فورلی-چزنا، امیلیا-رومانیا سرچشمه می گیرد. فرایند تولید فوسا به قرن چهاردهم میلادی برمی گردد. این پنیر در گودال هایی که در توف حفر شده اند، به مدت سه ماه می رسد. این پنیر علاوه بر سولیانو، در تالاملو نیز تولید می شود، جایی که به عنوان Ambra di Talamello شناخته می شود، و ، یک (دهکده) از نوافلتریا، هر دو در استان ریمینی. در نوامبر ۲۰۰۹، فوسا وضعیت (DOP) را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷، تخمین زده شد که سالانه حدود فوسا تولید می شود. تاریخچه. تولید فوسا به قرن ۱۴ میلادی برمی گردد. طبق افسانه، این پنیر به طور اتفاقی تاریخی پیدا شد: برای محافظت از آن در برابر حملات، مانند سارازن یا در طول جنگ اول ایتالیا، در توفا دفن می شد. در این گودال ها، پنیر به همراه سایر غذاها در فضایی که با کمبود هوا مشخص می شود و امکان تخمیر بی هوازی را فراهم می کند، بالغ می شد. به طور سنتی، فوسا در اواسط تا اواخر ماه اوت دفن می شد و در جشن کاترین مقدس (۲۵ نوامبر) از خاک بیرون آورده می شد، زمانی که گفته می شد «دوباره زنده» شده است. گودال های پنیرسازی همچنین به عنوان انب
ارهای مخفی، مخفیگاه های خلافکاران و پناهگاه هایی برای تثبیت قیمت ها استفاده می شدند. تولیدکنندگان پنیر شمالی تأکید می کنند که این پنیر از دید مأموران مالیات ایالات پاپی پنهان می ماند، در حالی که تولیدکنندگان پنیر جنوبی تأکید می کنند که این پنیر در طول محاصره ها غذای اصلی بوده است. از اوایل دهه ۱۹۸۰، این پنیر توسط آنتونیو مونتی، شهردار تالاملو که اهل سولیانو ال روبیکونه بود، رواج یافت. در نوامبر ۲۰۰۹، فوسا وضعیت (DOP) را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷، تخمین زده شد که سالانه حدود فوسا تولید می شود. فرایند تولید. مکان ها. تولید فوسا به ویژه با سوگلیانو، در استان فورلی-چزنا مرتبط است. این پنیر بین رودخانه های روبیکن و مارکیا، بین مناطق تاریخی رومانیا و مونته فلترو تولید می شود. توفای این پنیر در مثلثی بین سوگلیانو، تالاملو و سانت آجاتا فلتریا یافت می شود. در تالاملو، فوسا با نام () شناخته می شود؛ تونینو گوئرا نام این پنیر را به آن داده است. در ۲۵ اوت ۲۰۰۹، نوافلتریا، سانت آجاتا فلتریا و تالاملو از استان پزارو و اوربینو در منطقه مارکه به استان ریمینی در امیلیا-رومانیا منتقل شدند، به این معنی که فوسا اکنون فقط در رومانیا
تولید می شود، اگرچه اغلب هنوز به عنوان ذکر می شود. فرایند. فوسا از شیر گوسفند، شیر گاو، مخلوطی از این دو یا به ندرت شیر گاومیش تهیه می شود. شیر معمولاً بین آوریل و مه، زمانی که از نظر عطر و مواد غنی تر است، تهیه می شود. پس از رسیدن به مدت بیست تا سی روز، پنیر در کیسه های سفید پنبه ای، کتان یا کرباسی قرار می گیرد، با تقریباً ده چرخ در هر کیسه که هر کدام با نام صاحب آن مشخص شده اند. پس از اتمام کیسه بندی، پنیر را می توان به صورت لایه لایه در گودال ها قرار داد، که به طور سنتی در اواسط تا اواخر اوت انجام می شود. این گودال ها معمولاً به شکل فلاسک هستند، با عمق و قطر پایه . آن ها باید حداقل ده سال قدمت داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که کلونی های مناسبی از باکتری ها در آن ساکن هستند. قبل از دفن آن ها، مقادیر زیادی کاه در گودال ها سوزانده می شوند تا ضدعفونی شوند و رطوبت آن ها از بین برود. سپس دیوارها با کاه خشک پوشانده می شوند، با نی ها پشتیبانی می شوند و تخته های چوبی در انتهای گودال قرار می گیرند. قرار دادن کیسه ها سعی می کند میزان هوای بین کیسه ها را به حداقل برساند. پس از قرار دادن پنیر در داخل، گودال ها با گچ،
چوب و شن آب بندی می شوند. پنیر بین ۸۰ تا ۱۰۰ روز می رسد و در این مدت نرم می شود و مقداری از لاکتوز، آب و چربی خود را از دست می دهد که منجر به طعم تند و تیز متمایز آن می شود. کمبود هوا، تخمیر بی هوازی را ممکن می سازد. در سوگلیانو، پنیر در روز سنت کاترین از زیر خاک بیرون آورده می شود؛ بیرون آوردن پنیر یک رویداد محلی قابل توجه است و نمایشگاه های فرهنگی در یکشنبه های نوامبر برگزار می شود. در , (دهکده ای) از نوافلتریا، پنیر در روز سنت مارتین (۱۱ نوامبر) از زیر خاک بیرون آورده می شود. از اسکنه و کوبه برای برداشتن در استفاده می شود تا بتوان آن را باز کرد. برخی از حفره ها در بهار تولید می شوند که تفاوت های قابل تشخیصی در طعم دارند. ارائه. حفره های کوچک به رنگ سفید کثیف است. تقریباً هیچ پوستی ندارد که تشکیل کپک روی سطح آن را تسهیل می کند. فوسا طعمی قوی و معطر دارد که مشخصاً گیاهی است و یادآور کاه درون گودال است. طعم آن در ابتدا شیرین و لطیف است و با افزایش تندی و گاهی تلخی تشدید می شود. هرچه پنیر در گودال بالاتر قرار گیرد، خامه ای تر می شود. آمبرا دی تالاملو شیرین تر از فوسا دی سولیانو است. آمبرا با شیر گوسفند، شیر ب
ز یا مخلوطی از این دو تهیه می شود که در توسکانی تولید می شود. همان طور که از نامش پیداست، رنگ آمبرا به کهربایی یا طلایی روشن می رسد و طعم آن بوی قارچ چتری و شاه بلوط بخارپز شده دارد. فوسا از پرتیکارا حتی شیرین تر از آمبرا دی تالاملو است. پکورینو رسیده در گودال، دارای رگه هایی از کپک و قارچ ترافل با ظاهری تقریباً مستطیلی است. اغلب برای حفظ تازگی، فوسا را در بسته بندی خلاء قرار می دهند. پس از باز شدن، فوسا بهتر است در یک پارچه نخی پیچیده و در یخچال نگهداری شود. بهتر است در دمای اتاق سرو شود و می توان آن را به عنوان پیش غذا یا دسر همراه با آکاسیا یا عسل شاه بلوط، انجیر کاراملی شده، میوه تازه یا مربای میوه میل کرد. فوسا همچنین می تواند برای تهیه راویولی، ریزوتو، نوکی، "پاساتلی" یا کاپلتی استفاده شود. به عنوان یک جایگزین، می توان آن را رنده شده روی پاستا ریخت. این شراب به خوبی با شراب های محلی، مانند سانچوویزه یا والپولیسلا جفت می شود.
پروولون (، | ) یک پنیر ایتالیایی نیمه سخت است که از شیر گاو تهیه می شود. این یک پنیر قدیمی "pasta filata" ('کشک کشیده') است که منشأ آن منطقه ی کامپانیا، نزدیک وزوو است، جایی که هنوز هم به شکل های گلابی، سوسیسی یا مخروطی تولید می شود. پنیرهای نوع پروولون در کشورهای دیگر نیز تولید می شوند. مهمترین منطقه ی تولید پروولون امروزه شمال غربی ایتالیا و به ویژه شهر کرمونا است. پروولون، "provola" و "پروولتا" نسخه هایی از یک پنیر پایه هستند. برخی از نسخه های پروولون دودی هستند. تاریخچه و انواع. اصطلاح «پروولون» (به معنی «پروولای بزرگ») در حدود اواخر قرن نوزدهم پدیدار شد، زمانی که تولید آن در مناطق جنوبی ایتالیا آغاز شد و اندازه بزرگ فعلی خود را به خود گرفت. نوع کوچک تر آن «پروولا» () نامیده می شود و در انواع ساده و دودی ("affumicata") موجود است. پروولون یک پنیر نیمه سخت است که طعم آن از «پروولون پیکانته» (تیز، تند) که حداقل چهار ماه کهنه شده و طعم بسیار تندی دارد تا «پروولون دولچه» (شیرین) با طعم بسیار ملایم، بسیار متغیر است. در «پروولون پیکانته»، طعم تند و تیز متمایز آن با لیپاز (آنزیم) مشتق شده از بز تولید می شود. در ن
سخه «دولچه» به جای آن از لیپاز گوساله استفاده می شود. هر دو «پروولون والپادانا» و «پروولون دل موناکو» (به معنای «پروولون راهب»؛ از منطقه ناپل ایتالیا) از اتحادیه اروپا نام مبدا محافظت شده (PDO) دریافت کرده اند، به این معنی که هیچ کشوری به جز ایتالیا نمی تواند به طور قانونی پنیری به این نام تولید کند. در برزیل، آرژانتین، بولیوی و اروگوئه دیسک های کوچکی از کشک پروولون محلی با قطر و ارتفاع گاهی کباب می شوند تا زمانی که تا حدی ذوب شوند و به عنوان پیش غذا خورده می شوند، که اغلب با گیاهان طعم دار می شوند. پنیری که به این روش سرو می شود اغلب در اسپانیایی "provoleta" نامیده می شود. پروولون ۲٫۵٪ از پنیر تولید شده در ایالات متحده را تشکیل می دهد که پروولون تولید شده در سال ۲۰۲۳ است.
من پایان جهان هستم () یک فیلم کمدی سیاه ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی جنارو نونتسیانته و با بازی آنجلو دورو است. داستان. در رم ، آنجلو که یک راننده کرایه ای است که متخصص بردن نوجوانان مست به خانه است، با خواهرش آنا که در پالرمو زندگی می کند تماس می گیرد و از او می خواهد که از والدین مسنشان، فرانکو و ریتا مراقبت کند. آنجلو و والدینش سال هاست که هیچ رابطه ای با هم ندارند، اما او تصمیم می گیرد شغلی را که خواهرش به او پیشنهاد داده بود بپذیرد، هرچند در ابتدا آن را رد کرده بود، زیرا مجبور بود یک ماه برای تعمیر ماشینش که برای کارش ضروری بود، صبر کند. در ماه های قبل، والدینش به طور منظم به روانشناس مراجعه می کردند، که پزشکشان به آنها توصیه کرده بود به این امید که اولین علائم افسردگی که در حال ظهور در این دو نفر بود، درمان شود. این روانشناس بود که به دخترش آنا توصیه کرد با برادرش تماس بگیرد، هم برای اینکه به او اجازه دهد به تعطیلات برود و هم سعی کند آنجلو را دوباره با والدینش مرتبط کند. در این میان، آنجلو به پالرمو می رسد و آنا آنجا را ترک می کند و والدینش را به برادرش می سپارد که بلافاصله نسبت به آنها خصومت ن
شان می دهد. با وجود این، او همچنان آنها را نزد پزشک و روانشناس می برد، اما در عین حال سعی می کند زندگی آن دو را به فلاکت بکشاند تا انتقام تمام بدی هایی را که در دوران کودکی اش متحمل شده اند، بگیرد. در طول اقامتش، او پدرش را از امکان خوردن غذاهای مورد علاقه اش و نوشیدن شراب محبوبش محروم می کند، با اینکه پزشک او را در سلامت جسمانی عالی و قادر به مصرف هر نوع غذایی یافته بود؛ او مادرش را که از پوکی استخوان رنج می برد، مجبور می کند به جای استفاده از آسانسور، از پله های ساختمانشان بالا برود. در روزهای بعد، آنجلو با دکتر مارتا پدروتا، جایگزین پزشک خانواده والدینش، ملاقات می کند. به نظر می رسد این زن به آنجلو علاقه مند است زیرا معتقد است که او نسبت به والدینش حساس و دلسوز است، زیرا او اغلب می پرسد که آیا ممکن است هر لحظه دچار سکته مغزی، حمله قلبی یا ایسکمی شوند، بیماری هایی که آنجلو در واقع امیدوار است والدینش در تلاش برای خلاص شدن از شر آنها به آنها مبتلا شوند. او پسر پزشک را می شناسد و یک شب، در طول شیفت بیمارستان، مارتا از آنجلو می خواهد که او را به خانه ببرد و او نه تنها او را به خوردن غذاهایی که والدینش به دلیل
چاقی برای او ممنوع کرده اند می برد، بلکه به او اجازه می دهد ماشین مادرش را نیز براند. در همین حال، آنا و همسرش ناندو به همراه دوستانشان در یک قایق بادبانی به تعطیلات خود ادامه می دهند، اما آنا به هیچ وجه نمی تواند با والدینش تماس بگیرد، آنجلو تلفن والدینش را دستکاری کرده است. در نهایت، به نظر می رسد آنا تقریباً دیوانه شده و دوستانش از او خسته می شوند، از جمله همسرش ناندو که در نهایت او را ترک می کند و باعث می شود که او با یک قایق موتوری آن ها را ترک کند. در همین حال، فرانکو و ریتا هنوز مایل به برقراری ارتباط مجدد با پسرشان هستند و مادر به شوهرش پیشنهاد می دهد که خانه شان در پالرمو را به آنجلو واگذار کنند تا پس از مرگشان از آن بهره مند شود. آنجلو به محض اینکه خانه را به ارث می برد، آن را برای فروش می گذارد و وقتی والدینش از این موضوع مطلع می شوند، تقریباً دچار حمله قلبی می شوند. در ماه سپتامبر، آنجلو به رم بازمی گردد، در حالی که آنا به پالرمو بازمی گردد و والدینش را به خانه اش می برد، زیرا آنجلو خانه شان را فروخته است. در این میان، آنجلو تصمیم می گیرد شغل رانندگی خود را رها کند و به دادگاه احضار می شود، زیرا ش
وهر سابق دکتر پدروتا از او به دلیل سپردن پسرشان به آنجلو، به جرم مجبور کردن او به رانندگی، شکایت کرده است. جلسه دادرسی به سرعت پایان می یابد و آنجلو از تمام اتهامات تبرئه می شود. هنگام خروج از دادگاه، با خواهرش آنا و پسرش کارلو ملاقات می کند که به او فاش می کند که فرانکو و ریتا توسط آنا به خانه سالمندان برده شده اند. سپس آنجلو تصمیم می گیرد والدینش را از خانه سالمندان بردارد و آنها را در کمپر جدید خود سوار کند تا آنها را به سوئیس ببرد. این دو والدین در ابتدا مشتاق هستند، اما کمی بعد با وحشت دلیل این سفر را می فهمند اتانازی در سوئیس قانونی است. تاریخ تولید و انتشار. این فیلم اولین فیلم نامه نویسی و ایفای نقش اصلی آنجلو دورو بود. این فیلم بین ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۴ در پالرمو و رم فیلمبرداری شد. این فیلم توسط شرکت های Indiana Production و Vision Distribution با همکاری اسکای ایتالیا تهیه شده است. علیرغم کمبود بازاریابی مطبوعاتی و تلویزیونی، این فیلم از نظر تجاری موفق بود و به مدت دو هفته در صدر گیشه ایتالیا قرار داشت، بیش از 9 میلیون یورو فروش داشت، و بیش از یک میلیون بلیت ورودی داشت.
مرحله حذفی ای اف سی کاپ ۲۰۱۸ از ۷ مه تا ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸ برگزار شد. در مجموع ۱۱ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان ای اف سی کاپ ۲۰۱۸ به رقابت پرداختند. تیم های راه یافته. تیم های زیر از مرحله گروهی راه یافتند: فرمت. در مرحله حذفی، ۱۱ تیم یک تورنمنت تک حذفی را برگزار کردند و تیم ها تا نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای به پنج منطقه تقسیم شدند. هر مسابقه به صورت رفت و برگشت برگزار شد، به جز فینال که به صورت تک بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای مسابقات رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد (ماده ۱۱.۳ آیین نامه). برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (غ: منطقه غرب آسیا؛ آ: منطقه آسه آن). مسابقات در منطقه غرب آسیا روزهای دوشنبه و سه شنبه برگزار شد، در حالی که مسابقات در منطقه آسه آن و پلی آف بین منطقه ای روزهای سه شنبه و چهارشنبه برگزار شد. نمودار. نمودار مسابقات به شرح زیر است: این نمودار پس از قرعه کشی فینال های منطقه ای و نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای، که در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت وقت مالزی (یوتی
سی ۸+) در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد، تعیین شد. نیمه نهایی منطقه ای. خلاصه. در نیمه نهایی منطقه ای، چهار تیم واجد شرایط از منطقه غرب آسیا (گروه های A تا C) در دو بازی رفت و برگشت و چهار تیم واجد شرایط از منطقه آسه آن (گروه های F تا H) در دو بازی رفت و برگشت به مصاف هم رفتند که قرعه کشی مرحله گروهی و شناسایی بهترین تیم دوم، ترتیب مسابقات و مراحل را مشخص می کرد. منطقه غرب آسیا. "الجزیره در مجموع ۲–۱ برنده شد." "نیروی هوایی در مجموع ۵–۳ برنده شد." منطقه آسه آن. "هوم یونایتد در مجموع ۶–۳ برنده شد." "سئرس نیگروس در مجموع ۶–۵ برنده شد." فینال منطقه ای. خلاصه. قرعه کشی فینال های منطقه ای در ۲۳ مه ۲۰۱۸ برگزار شد. در فینال های منطقه ای، دو برنده نیمه نهایی منطقه ای غرب آسیا با یکدیگر بازی کردند و دو برنده نیمه نهایی منطقه ای آسه آن با یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل با قرعه کشی مشخص شد. برنده فینال منطقه ای غرب آسیا به فینال راه یافت، در حالی که برنده فینال منطقه ای آسه آن به نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای راه یافت. منطقه غرب آسیا. "نیروی هوایی در مجموع ۴–۱ برنده شد." منطقه آسه آن. "هوم یونایتد
در مجموع ۳–۱ برنده شد." نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای. خلاصه. قرعه کشی نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای در ۲۳ مه ۲۰۱۸ برگزار شد. در نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای، چهار برنده منطقه ای به غیر از منطقه غرب آسیا در دو گروه بازی کردند، یعنی برنده منطقه آسیای مرکزی (گروه D)، برنده منطقه جنوب آسیا (گروه E)، برنده منطقه شرق آسیا (گروه I) و برنده فینال منطقه ای آسه آن (که هویت آن در زمان قرعه کشی مشخص نبود)، و مسابقات و ترتیب مراحل با قرعه کشی و بدون هیچ گونه سیدبندی مشخص شد. مسابقات. "۲۵ آوریل در مجموع ۱۱–۱ برنده شد." "آلتین عصر در مجموع ۵–۲ برنده شد." فینال پلی آف بین منطقه ای. خلاصه. در فینال پلی آف بین منطقه ای، دو برنده نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای با یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل توسط قرعه کشی نیمه نهایی پلی آف بین منطقه ای تعیین شد. برنده فینال پلی آف بین منطقه ای به فینال راه یافت. مسابقات. "۳–۳ در مجموع. آلتین عصر با گل زده بیشتر در خانه حریف برنده شد." فینال. در فینال، برنده فینال منطقه ای غرب آسیا و برنده فینال پلی آف بین منطقه ای با یکدیگر بازی کردند، و تیم میزبان (برنده فینال منطقه ای غرب آسیا) به تن
اوب فینال فصل قبل را برگزار کرد.
کوتچینو (، ، ) یک سوسیس گوشت خوک بزرگ ایتالیایی که نیاز به پخت آهسته دارد. معمولاً برای چند ساعت روی حرارت کم پخته می شود. نام آن از "cotica" ('پوست') گرفته شده است، اما بسته به مکان های مختلف تولید آن ممکن است نام های مختلفی داشته باشد. به طور سنتی، با عدس یا پوره سیب زمینی سرو می شود. عدس انتخاب رایج در شب سال نو است، زیرا گفته می شود شکل آنها شبیه سکه است و بنابراین نشانه رونق در سال آینده است. این سوسیس با پر کردن پوشش طبیعی با پوست، گوشت خوک (معمولاً برش های ثانویه) و چربی مخلوط با نمک و ادویه تهیه می شود؛ در تولید صنعتی، نیتریت ها و نیترات ها به عنوان مواد نگهدارنده اضافه می شوند. برخی سوسیس های مشابه در سنت آشپزی ایتالیایی وجود دارند، به عنوان مثال «موسِتو» و «زَمپونه» که با برش ها و قسمت های مختلف خوک تهیه می شوند، «موسِتو» با گوشتی که از پوزه خوک گرفته می شود تهیه می شود، و «زَمپونه» که در قسمت پایین پای خوک قرار می گیرد، تا حدی استخوان بندی شده و پوست آن در بالا دوخته شده است. انواع "کوتچینو". "کوتچینو مودنا" دارای وضعیت نشان های جغرافیایی و خوراک های سنتی در اتحادیه اروپا (PGI) است، به این معنی که
دستور پخت و تولید آن تحت قوانین ایتالیا و اروپا حفظ شده است. شش منطقه ایتالیا تا کنون "کوتچینو" را یک غذای سنتی اعلام کرده اند:
فانوس دریایی کائورل ( یک فانوس دریایی فعال است که در دماغه کوچکی در انتهای تفرجگاه ساحلی در کائورل، ونتو در دریای آدریاتیک واقع شده است. توضیحات. این فانوس دریایی از یک برج ناقوس چهارگوش به طول تشکیل شده است. ارتفاع دارد و متعلق به کلیسای مریم مقدس فرشته است و چراغ روی یک پایه در سمت دریا برج قرار گرفته است. این برج با آجر و به سبک معماری رومانسک ساخته شده است؛ چراغ در قرار دارد. بالاتر از سطح دریا قرار دارد و در مدت ۶ ثانیه دو چشمک سفید ساطع می کند که تا فاصله قابل مشاهده است. فانوس دریایی کاملاً خودکار است و توسط نیروی دریایی با شماره کد شناسایی ۴۲۷۲ ای اف مدیریت می شود تاریخچه. تاریخ ساخت فانوس دریایی مشخص نیست، با این حال، فرقه ای که به فرشته مقرب میکائیل اختصاص داشت، در کلیسای جامع نزدیک آن که قدمت آن به سال ۱۸۰۳ برمی گردد، عبادت می کردند. برج ناقوس کلیسای جامع، که همان فانوس دریایی مدرن است، معمولاً به قرن سیزدهم میلادی برمی گردد. در سال ۱۶۰۰، دومنیکو مینیو وضعیت برج ناقوس را محکوم کرد و دستور بازسازی آن را داد. در طول این بازسازی ها، یک کارگر به همراه یک صلیب کوچک، عبارت «آنتونیو روجیو فسیتانو دومینی ل
ی وی ال وی جیو ام دی» را روی پایه برج حک کرد. این برج دوباره در سال ۱۷۵۱ تحت بازسازی قرار گرفت و اسقف فرانچسکو سوارز درست در پای محراب اصلی نزدیک برج ناقوس به خاک سپرده شد. این چراغ برای اولین بار در سال ۱۹۰۵ روشن شد. این برج همچنین دارای سه ناقوس است که دو تای آنها در سال ۱۹۱۹ و دیگری در سال ۱۹۲۶ ساخته شده اند.
کلیسای جامع لوکا ( یک کلیسای جامع کاتولیک رومی است که به سنت مارتین تور در لوکا، ایتالیا اختصاص داده شده است. این کلیسا مقر اسقف اعظم لوکا است. تاریخچه. کلیسای جامع قدیمی. در قرن ششم میلادی، کلیسایی در این مکان ساخته شد و در آغاز قرن هشتم میلادی، مقر اسقف از کلیسای سن رپارتو به مکان فعلی منتقل شد . گرانبهاترین یادگار لوکا، چهره مقدس لوکا، طبق افسانه ها، توسط یکی از معاصران عیسی و طی یک سری وقایع معجزه آسا حک شده و در سال ۷۸۲ به کلیسا رسیده است. ساخت کلیسای جامع فعلی. ساخت کلیسای جامع فعلی در سال ۱۰۶۰ توسط اسقف آنسلم (که بعدها پاپ الکساندر دوم شد) آغاز شد. این کلیسا در سال ۱۰۷۰ توسط پاپ الکساندر تقدیس شد. ساخت جبهه غربی-غربی در سال ۱۲۰۴ توسط گویدو بیگارلی از کومو آغاز شد. شبستان و راهروهای کلیسا در قرن ۱۴ به سبک گوتیک بازسازی شدند. فصل کلیسای جامع. کلیسای جامع توسط یک بخش کلیسای جامع، متشکل از چهار مقام (کشیش اعظم، شماس اعظم، پریمیسریوس و راهب بزرگ) و چهارده کشیش اداره می شد که دو نفر از آنها به عنوان تئولوگوس (واعظ) و ندامتگاه خدمت می کردند. آنها از امتیاز استفاده از تاج و صلیب سینه ای طلایی برخوردار بودند. ا
ین بخش گاهی اسقف را انتخاب می کرد، به عنوان مثال در سال ۱۲۲۵، زمانی که یک کشیش کلیسای جامع، ریکاردو، را با قرعه انتخاب کردند. این انتخاب توسط پاپ هونوریوس سوم، علیرغم نارضایتی اش از استفاده از قرعه، تأیید شد. از سال ۱۰۷۷، اسقف دیگری به نام آنسلم جوان تر اهل لوکا تلاش کرد تا قانون سنت آگوستین را بر این فصل تحمیل کند که اکثر آنها علی رغم ممنوعیت پاپ، از آن امتناع ورزیدند. این امر زمانی پایان یافت که آنسلم حدود سال ۱۰۸۰ از لوکا اخراج شد. توضیحات. از سازه اصلی، محراب بزرگ با طاق های ستونی بلند و مناره زیبایش باقی مانده است. شبستان و ایوان های جانبی به سبک گوتیک قرن چهاردهم ساخته شده اند، در حالی که جبهه غربی شامل رواقی وسیع با سه طاق باشکوه و بالای آنها سه ردیف گالری روباز مزین به مجسمه ها است. در شبستان، یک زیارتگاه کوچک هشت ضلعی شامل چهره مقدس لوکا قرار دارد. این کلیسا در سال ۱۴۸۴ توسط ماتئو سیویتالی، مشهورترین مجسمه ساز لوچه ای در اوایل رنسانس، ساخته شد. علاوه بر این، کلیسای جامع شامل نقاشی های «"مریم و کودک به همراه قدیسان پطرس، کلمنت، پاول و سباستین"» اثر دومنیکو گیرلاندایو؛ "«ستایش مغان"» اثر فدریکو زوکاری؛
"«شام آخر"» اثر یاکوپو تینتورتو و در نهایت "«مریم و کودک"» (۱۵۰۹) اثر فرا بارتولومئو است.