Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پ، تغییرات عروقی شبکیه، کلیه و اعصاب همراه با عقب ماندگی رشد و عدم رشد کافی مراجعه می کنند. در سرم، هم سطح آلدوسترون و هم سطح رنین پایین است. علائم و نشانه ها. این اختلال مشابه هیپرآلدوسترونیسم بروز می کند و منجر به مهار بازخوردی آلدوسترون می شود. علائم شایع شامل فشار خون بالا، هیپوکالمی، آلکالوز متابولیک و فعالیت پایین رنین پلاسما است. سندرم افزایش DOC، ترشح بیش از حد ۲۱-هیدروکسی پروژسترون که ۱۱-دئوکسی کورتیکوسترون نیز نامیده می شود، از غدد فوق کلیوی است و ممکن است باعث فشار خون مینرالوکورتیکوئیدی شود.
شایونت ایسیان گیلجس-الکساندر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کانادا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لس آنجلس کلیپرز، اکلاهما سیتی تاندر، و بسکتبال مردان کنتاکی وایلدکتز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
جیلن برانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال آمریکایی است که برای تیم نیویورک نیکس در اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) بازی می کند. او در مراسم درفت سال ۲۰۱۸ با انتخاب سی وسوم کلی توسط تیم دالاس ماوریکس انتخاب شد و چهار فصل اول خود را با این تیم گذراند. او در دانشگاه ویلانوا بازی کرد و در سال سوم تحصیلی خود عنوان بهترین بازیکن سال کشور را کسب کرد و دو قهرمانی ملی نیر به دست آورد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیویورک نیکس و دالاس ماوریکس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
سندرم سکل یا کوتولگی آغازین میکروسفالیک (که با نام های «کوتولگی سر پرنده ای»، «سندرم هارپر»، «کوتولگی ویرچو–سکل» و «کوتولگی سر پرنده ای سکل» نیز شناخته می شود) یک اختلال بسیار نادر و مادرزادی در دسته کوتولگی های نانوسومیک است که الگوی توارث آن اتوزومال مغلوب می باشد. این بیماری با محدودیت رشد داخل رحمی و کوتولگی پس از تولد همراه است و مشخصه های آن شامل جمجمه کوچک، صورت باریک و پرنده مانند با بینی منقار شکل، چشم های بزرگ با شکاف پلکی رو به پایین، عقب رفتگی فک پایین (رتروگناتیسم) و ناتوانی ذهنی می باشد. یک مدل حیوانی موشی برای این سندرم ایجاد شده است که کمبود شدید پروتئین ATR (Ataxia telangiectasia and Rad3 related) را نشان می دهد. موش های مبتلا دارای سطوح بالای استرس تکثیر و آسیب دی ان ای هستند و در سنین بالغی علائم پیری زودرس را نشان می دهند. این یافته ها با نظریه آسیب DNA به عنوان عامل پیری سازگار است. علائم و نشانه ها. علائم اصلی سندرم شامل موارد زیر است: ژنتیک. سندرم سکل عمدتاً ناشی از نقص در ژن های واقع در کروموزوم های ۳ و ۱۸ است. یکی از فرم های سندرم به دلیل جهش در ژن پروتئین "ATR" که در کروموزوم ۳q22.1–
q24 قرار دارد، ایجاد می شود. این ژن نقش کلیدی در پاسخ سلولی به آسیب DNA و ترمیم آن دارد. انواع مختلف سندرم سکل شامل موارد زیر است: تشخیص. تشخیص این سندرم بر اساس چهار معیار اصلی است: دیگر علائم حمایتی می توانند شامل کم خونی، پان سیتوپنی، شکاف لب و کام، اسکولیوز یا کیفواسکولیوز باشند. آزمایش ژنتیکی برای تأیید تشخیص توصیه می شود. درمان. در حال حاضر درمان قطعی برای سندرم سکل وجود ندارد و درمان های ارائه شده عمدتاً علامتی و حمایتی هستند. درمان ها شامل مراقبت های حمایتی، کمک های آموزشی، فیزیوتراپی و مدیریت مشکلات پزشکی است. تاریخچه. این سندرم برای نخستین بار توسط پزشک آلمانی- آمریکایی هلموت سکل (Helmut Paul George Seckel (1900–1960))در سال ۱۹۶۰ شرح داده شد.
حسن چگینی(۱۳۰۷–۱۷ فروردین ۱۴۰۴) سرتیپ نیروی زمینی، معاون و قایم مقام وزیر وزیر دفاع ملی پس از انقلاب در دوره وزارت دفاع چمران و پدر علم مدیریت راهبردی ایران است. وی پس از کشته شدن چمران از ارتش بازنشسته شد. چگینی از مدرسان برجسته دروس نظامی در دانشکده افسری، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا و دانشگاه عالی دفاع ملی است که عنوان یکی از نخستین مدرسان «مدیریت استراتژیک» و «طرح ریزی، برنامه ریزی و بودجه بندی» در ایران شناخته می شود. تولد و خانواده. حسن چگنی در سال ۱۳۰۷ در روستای مست سفلی از توابع استان مرکزی به دنیا آمد،پدرش اسماعیل چگینی ارتشی بود و چند سال بعد از تولد حسن از دنیا رفت. او تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در اراک به پایان برد. در زمان انقلاب ایشان درجه سرهنگ تمام داشتند و در روز ۲۳ بهمن ۵۷ اولین افسری بود که وارد ستاد مشترک شد و کار جلوگیری از فروپاشی ارتش را شروع کرد ایشان جزو اولین افسرانی بود که بعد از انقلاب ۵۷ و در فروردین سال ۱۳۵۹ درجه سرتیپی دریافت کرد، در دوره وزارت شهید چمران و شهید فکوری ایشان معاونت مالی و قائم مقام وزیر دفاع بودند تیمسار چگینی در سال ۱۳۶۰ به افتخار بازنشستگی نائل شد اما کماکان
در دانشگاه های پدافند ملی، علوم و فنون فارابی و امام حسین تدریس می کرد و به مدت ۶ سال در زمان ریاست مهندس روغنی زنجانی نیز مشاور دفاعی ایشان در سازمان برنامه و بودجه بود تحصیلات. چگینی در سال ۱۳۳۳ از دانشکده افسری ارتش فارغ التحصیل شده و دوره های مدیریت پرسنلی، مدیریت بودجه و مقدماتی رسته ای، مدیریت بودجه و مقدماتی رسته ای را در سالهای ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۲ در آمریکا گذراند. وی سپس وارد دانشکده دافوس شده و در سال ۱۳۴۶ از آنجا فارغ التحصیل شد. او همچنین دوره های کنترلر نظامی و طرح ریزی، برنامه ریزی و بودجه بندی و دوره یک ساله کالج دانشگاه دفاع ملی را نیز در آمریکا دیده بود. مناصب سیاسی و نظامی. چگینی فعالیتهای خود را در نیروی زمینی ارتش آغاز کرد و پس از پایان دانشکده افسری و دیدن دوره های مختلف در آمریکا و فارغ التحصیلی از دافوس سمت هایی مانند : معاون طرح و برنامه اداره کنترلر ستاد مشترک ارتش (۱۳۴۷–۱۳۵۰)، سرپرست برنامه و بودجه اداره پنجم ستاد مشترک، سرپرست معاونت طرح و برنامه وزارت دفاع ۱۳۵۵/۰۹/۲۲–۱۳۵۷/۱۲/۲۰، معاون اداره هفتم برنامه و بودجه ستاد مشترک ارتش (۱۳۵۷/۱۲/۲۰ – ۱۳۵۸/۰۷/۰۱)، معاون مالی وزارت دفاع (۱۳۵۸/۰۷/۰۱ –
۱۳۵۹/۱۲/۱۵) را برعهده داشت. او پس از انقلاب هب درجه سرتیپی رسیده و وی در دوران وزارت چمران به عنوان قائم مقام وزیر دفاع (۱۳۵۹/۱۲/۱۵ – ۱۳۶۰/۰۵/۰۱) فعالیت کرده و پس از کشته شدن او مورد بی مهری مسئولان قرار گرفته و بازنشسته شد. اما در سال ۱۳۶۴ به درخواست سید محمود علیزاده طباطبایی جهت تطبیق خریدهای نظامی با سیستم برنامه بودجه به همراه تیمسار فداکار جانشین سابق رئیس ستاد ارتش، تیمسار شفیعی رئیس سابق اداره سوم عملیات ستاد ارتش و تیمسار شاهوردیان رئیس سابق اداره دوم ستاد ارتش و تیمسار پیرویان رئیس اداره بودجه نیروی دریایی و تیمسار مهندس هاشمی رئیس اداره مهندسی نیروی زمینی در سازمان برنامه مستقر شد و به عنوان مشاور امور دفاعی سازمان برنامه و بودجه (۱۳۶۶ – ۱۳۷۲) فعالیتش را ادامه داد. وی در این دوران به تدریس در دانشکده افسری و دافوس نیز می پرداخت گزارش های گروه مشاوران به علیزاده در ارتباط با سازماندهی هزینه های دفاعی در نهابت به ادغام کمیته صنایع دفاع و سپاه، ادغام وزارت دفاع و سپاه و همچنین ادغام ستادهای ارتش و سپاه و تشکیل ستاد فرماندهی کل نیروهای مسلح منجر گردید که در آن ریاست سازمان برنامه و بودجه به عنوان معاو
ن طرح برنامه و بودجه ستاد کل تعیین شد. او گروهش از طراحان اولین طرح استراتژی امنیت ملی بودند.
کوتولگی آغازین یا کوتولگی اولیه (به انگلیسی: "Primordial dwarfism") گروهی نادر از اختلال های ژنتیکی رشد هستند که منجر به کوچک ماندن اندازهٔ بدن از دوران جنینی تا پایان عمر می شوند. این بیماری ها، برخلاف برخی دیگر از انواع کوتولگی، باعث اختلال در رشد همهٔ اندام ها به صورت متناسب می شوند. بیشتر افراد مبتلا، تا سن ۳ تا ۵ سالگی تشخیص قطعی دریافت نمی کنند. ویژگی ها. کودکانی که به این اختلال دچار هستند، معمولاً در دوران جنینی به صورت کوچک تر از سن بارداری (SGA) یا دارای محدودیت رشد درون رحمی (IUGR) شناسایی می شوند. پس از تولد نیز سرعت رشد آن ها بسیار کند است، به طوری که در مقایسه با هم سالان خود همواره کوتاه تر و سبک تر باقی می مانند. پنج زیرگروه اصلی از کوتولگی آغازین تاکنون شناسایی شده که همگی از شدیدترین انواع حدود ۲۰۰ نوع کوتولگی شناخته شده هستند. درمان مؤثری برای آن ها وجود ندارد و در بیشتر موارد، امید به زندگی از ۳۰ سال فراتر نمی رود. علت. کوتولگی آغازین معمولاً بر اثر جهش ژنتیکی در هر دو نسخهٔ یک ژن خاص ایجاد می شود. برخلاف کوتولگی ناشی از کمبود هورمون رشد، این بیماری به هورمون رشد پاسخ نمی دهد و درمان با آن
اثربخش نیست — مگر در موارد خاصی مانند نشانگان راسل-سیلور که درمان با هورمون ممکن است قد را کمی افزایش دهد. در سال ۲۰۰۸، مشخص شد که جهش در ژن "PCNT" (پری سنتری) یکی از علل اصلی این بیماری است. این ژن در تقسیم سلولی، جداسازی کروموزوم ها و سیتوکینز نقش دارد. ژن دیگری به نام "DNA2" نیز در ایجاد این بیماری نقش دارد. تشخیص. به دلیل نادر بودن، این اختلال ها معمولاً با سوءتغذیه، بیماری های متابولیک یا اختلالات گوارشی اشتباه گرفته می شوند. در بیشتر موارد، تشخیص قطعی تا حدود سن ۵ سالگی به تعویق می افتد، یعنی زمانی که عقب ماندگی شدید رشد آشکار می شود.
حزب شهردارها و مستقل ها (به چکی: Starostové a nezávislí) که معمولاً با عنوان اختصاری STAN (استن) نام برده می شود، یک حزب سیاسی با تمایل ایدئولوژیک به لیبرالیسم است که بر تبعه گرایی (تقدم قوانین اقلیمی و بخشی به قوانین ملی یا اروپایی) تأکید دارد. استن در ترویج اصل تبعه گرایی به کوچک کردن دولت، کاهش بوروکراسی، تمرکززدایی سیاسی، آموزش و پرورش و ادغام اروپایی متوسل می شود. این حزب دارای ۳۳ کرسی در مجلس نمایندگان است و پس از انتخابات ۲۰۲۱ سومین حزب قدرتمند از نظر تعداد کرسی ها است. استن همچنین در مجلس سنای چک، دارای ۱۹ نماینده است.
فلامبه روشی در آشپزی است که در آن الکل به ماهیتابه داغ افزوده می شود تا شعله ای ناگهانی و نمایشی ایجاد گردد. واژهٔ "flambé" در زبان فرانسوی به معنای «شعله ور» یا «آتش گرفته» است. فلامبه کردن اغلب با سرو کنار میز غذاهایی همراه است که با لیکور آغشته شده و سپس شعله ور می شوند، مانند "موز پرورده" یا "آلبالوی ژوبیلی"؛ در این موارد، آتش گرفتن الکل باعث ایجاد شعله ای آبی رنگ می شود. با این حال، فلامبه کردن تنها به این نمایش های کنار میز محدود نمی شود و در تهیه غذاهایی مانند "کوک او وَن" (مرغ در شراب) یا انواع سس ها نیز به کار می رود، به ویژه هنگامی که از نوشیدنی های الکلی در مراحل پخت استفاده می شود. تاریخچه. فلامبه مدرن در قرن نوزدهم رواج یافت. برای نمونه، "پودینگ کریسمس" در رمان مشهور چارلز دیکنز، «سرود کریسمس» (۱۸۴۳) به صورت شعله ور سرو می شود: «پودینگ... در نیمی از یک چهارم برندی شعله ور، می سوخت». یکی از رایج ترین غذاهای فلامبه شده در آن دوران، املت شیرین با رام بود. کتاب آشپزی "بازآفرین خوراک شناسانه" نوشته الکسیس سوآر (۱۸۴۶) دستور تهیه "اُملت با رام" را چنین آورده: «در لحظه سرو، سه لیوان رام بریزید و آن را آت
ش بزنید». در کتاب "خانه داران کوچک شگفت انگیز" (۱۸۸۰) اثر آیدا جاسلین، نیز به رام اشاره شده و در کتاب آشپزی انگلیسی "خوراک های برگزیده با هزینه اندک" (۱۸۸۲) نوشته آ.جی. پین نیز آمده: «یک املت شیرین درست کرده و یک قاشق رام را با نگه داشتن شعله ای در زیر قاشق، گرم کنید. به محض آتش گرفتن نوشیدنی، آن را اطراف املت بریزید و شعله ور سرو کنید». مشهورترین غذای فلامبه شده، احتمالاً "کِرِپ سوزِت" است که طبق روایات، در سال ۱۸۹۵ به طور تصادفی ابداع شد. فرآیند. برای فلامبه کردن، نوشیدنی هایی مانند کنیاک، رام یا دیگر لیکورهای طعم دار با درجه الکلی حدود ۴۰٪ (۸۰ درجه اثبات در ایالات متحده) مناسب اند. نوشیدنی هایی با درصد پایین تر مانند آبجو و شراب، قابلیت شعله ور شدن ندارند. از سوی دیگر، نوشیدنی هایی با الکل بالا مانند "باکاردی ۱۵۱" یا "اِورکلیر" بسیار قابل اشتعال اند و اغلب توسط سرآشپزهای حرفه ای خطرناک تلقی می شوند. گاهی برای افزودن جلوه بصری، پودر دارچین نیز افزوده می شود؛ چراکه هنگام ریختن روی شعله، آتش می گیرد. برای شعله ور کردن نوشیدنی، باید پیش از آن گرم شود، زیرا در دمای اتاق، فشار بخار الکل به حدی نیست که آتش بگیرد؛
اما با گرم کردن، بخار کافی آزاد شده و با تماس شعله، آتش می گیرد. اثرات بر طعم. فلامبه کردن تنها بخشی از الکل غذا را از بین می برد. در یک بررسی تجربی، حدود ۲۵٪ از الکل موجود تبخیر شد. همچنین، گرچه دمای شعله ممکن است بیش از ۵۰۰ درجه سلسیوس باشد، اما دمای سطح ماهیتابه از آستانه لازم برای "واکنش میلارد" یا "کاراملی شدن" کمتر است. این که آیا فلامبه کردن واقعاً موجب تغییر در طعم غذا می شود یا نه، هنوز مشخص نیست. برخی معتقدند از آنجا که شعله بالای غذا قرار دارد و گازهای داغ به سمت بالا حرکت می کنند، این فرآیند نمی تواند تأثیر چشم گیری بر طعم بگذارد. در واقع، تحقیقات تجربی نشان داده اند که اکثر افراد تفاوتی میان غذای فلامبه شده و غذای معمولی تشخیص نمی دهند. با این حال، در یک آزمون چشایی غیررسمی که توسط "لس آنجلس تایمز" انجام شد، دو نمونه از سیب کاراملی (یکی فلامبه شده و دیگری با حرارت ملایم پخته شده) مورد مقایسه قرار گرفت. یکی از داوران اظهار داشت: «آن که فلامبه شده برای بزرگ ترهاست، دیگری برای بچه ها.» ایمنی. برای ایمنی، توصیه می شود که الکل روی شعله اجاق افزوده نشود و برای آتش زدن ظرف از چوب کبریت بلند یا فندک مخص
وص شومینه استفاده شود. غذاهای فلامبه شده. از جمله غذاهای محبوب فلامبه می توان به موارد زیر اشاره کرد:
تورینج (؛ زادهٔ - درگذشته ) گوسان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی توروس اوهانی مارتاقیان () در ۱۷۹۰ در به دنیا آمد . وی در ۱۸۷۵ در سن ۸۵ سالگی در آستراخان درگذشت.
کرپ سوزت ( یک دسر فرانسوی است که از کرپ و "بور سوزت" تشکیل شده است. )، سسی از شکر کاراملی و کره، آب نارنگی یا پرتقال ، خلال پوست پرتقال، و لیکور گران مارنیه، تریپل سک یا پرتقال کوراسائو برای روی آن(همراه با فلامبه کردن). خاستگاه ها. خاستگاه این دسر و نام آن محل اختلاف است. یکی از روایت ها آن را به اشتباه یک پیشخدمت ۱۴ ساله به نام «آنری شارپنتیه» در سال ۱۸۹۵ در کافه دو پاریسِ مونت کارلو نسبت می دهد. او مشغول آماده سازی دسری برای شاه آینده بریتانیا، ادوارد هفتم (که در آن زمان ولیعهد بود) بود؛ مهمانان او دختری زیبا به نام «سوزِت» را نیز شامل می شدند. این داستان را خود شارپنتیه در زندگینامه اش به نام "زندگی به سبک آنری" روایت کرده است، گرچه بعدها "لاروس گاسترونومیک" آن را رد کرد. به نقل از شارپنتیه: «همه چیز کاملاً اتفاقی بود. جلوی چراغ غذاپزی ایستاده بودم که لیکورها ناگهان شعله ور شدند. فکر کردم همه چیز خراب شده. شاهزاده و همراهانش منتظر بودند. چطور می توانستم همه چیز را از نو شروع کنم؟ چشیدم... به نظرم رسید خوشمزه ترین ترکیب طعم های شیرینی ست که تا آن روز چشیده بودم. هنوز هم همین فکر را می کنم. آن شعله ی ناخواس
ته دقیقاً همان چیزی بود که لازم بود تا همه ی آن مواد با هم در هماهنگی کامل قرار گیرند... شاهزاده پنکیک ها را با چنگال خورد، اما برای جمع کردن باقی مانده ی شیره اش از قاشق استفاده کرد. از من پرسید این خوراکی خوشمزه چه نام دارد؟ گفتم: کرپ پرنسس. او متوجه شد که این اسم، با توجه به جنس مؤنث واژه، ادای احترامی به خودِ اوست؛ اما با حالتی جدی اما شوخ طبعانه اعتراض کرد و گفت: «اما در جمع، بانویی حضور دارد.» دختر که متوجه شد، سریع از جا برخاست، با دستانش دامنش را گرفت و تعظیمی کرد. اعلیحضرت فرمودند: «آیا نام کرپ پرنسس را به کرپ سوزت تغییر می دهید؟» و این چنین، این دسر متولد شد و نام گرفت—خوراکی که باور دارم حتی طعم یک لقمه اش می تواند آدمخواری را به انسانی متمدن بدل کند. فردای آن روز، شاهزاده برایم یک انگشتر جواهرنشان، یک کلاه پاناما و یک عصا فرستاد.» منابع مختلفی مانند "لاروس گاسترونومیک" اما تردید دارند که شارپنتیه (و نه پیشخدمت اصلی) کسی بوده باشد که به شاهزاده خدمت کرده، چرا که او در آن زمان بسیار جوان بوده است. نسخه ای کمتر خیال پردازانه از گفت وگوی السی لی با شارپنتیه در دههٔ ۱۹۵۰ به دست آمده است. در آن گفت وگو،
شارپنتیه به تفصیل توضیح می دهد که «نسخهٔ پیچیدهٔ او برگرفته از کرپ هایی با سس میوه بوده که مادرخوانده اش در موقعیت های بسیار خاص تهیه می کرد.» افزودن لیکور در آن زمان در میان سرآشپزهای پاریسی رایج بوده است. ادعای دیگری نیز وجود دارد که می گوید این دسر به افتخار بازیگر فرانسوی، «سوزان رایشنبرگ» نام گذاری شده است؛ کسی که به صورت حرفه ای با نام «سوزِت» شناخته می شد. در سال ۱۸۹۷، رایشنبرگ در نقش یک خدمتکار در کمدی فرانسز ظاهر شد و در جریان اجرا، کرپ هایی را روی صحنه سرو کرد. «ژوزف»، صاحب رستوران ماریوو، کرپ ها را تهیه کرده بود. او تصمیم گرفت پنکیک های نازک را فلامبه کند تا توجه تماشاگران را جلب کند و غذا را برای بازیگران گرم نگه دارد. ژوزف بعدها مدیر رستوران پایار در پاریس شد و پس از آن نیز با هتل ساووی لندن همکاری کرد. در سال ۱۸۹۶، اسکار چیرکی دستور این دسر را با نام «پنکیک به سبک کازینو» منتشر کرد که همهٔ اجزای اصلی را داشت، به جز مرحلهٔ نهایی فلامبه کردن. اِسکوفیه نیز در نسخهٔ انگلیسی "راهنمای آشپزی" خود در سال ۱۹۰۷ (فرانسوی ۱۹۰۳) این دسر را به همین شکل توصیف کرده است، بدون مرحلهٔ نهایی فلامبه کردن. این غذا ا
ز سال ۱۸۹۸ به عنوان غذای مخصوص رستوران فرانسوی ماری شناخته می شد.
شیرین دخت دقیقیان (زادهٔ اسفند ۱۳۳۶ تهران) پژوهشگر فلسفه و نظریهٔ ادبی، سردبیر، شارح و مترجم ایرانی یهودی است. او در یک خانوادهٔ متدین یهودی در تهران چشم به جهان گشود. او در سال ۱۳۵۸ در رشتهٔ شیمی از دانشکدهٔ علوم دانشگاه ملی (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) فارغ التحصیل شد. او از همان سنین نوجوانی به نویسندگی علاقه داشت. بعدها به دلیل آشنایی با دو زبان انگلیسی و فرانسه، علاقهٔ اصلی او در زمینهٔ ترجمه و پژوهش آثار ادبی بزرگان جهان بیش از پیش شکل گرفت. هم زمان با ورود به دانشگاه به عضویت سازمان دانشجویان یهود ایران درآمد و در راستای امور فرهنگی فعالیت گسترده ای را آغاز کرد. او از بنیان گذاران نشر اولین فصل نامهٔ سازمان دانشجویان یهود است. اوایل زندگی و آغاز فعالیت حرفه ای. او در یک خانوادهٔ متدین یهودی در تهران چشم به جهان گشود. پدر او عبدالله دقیقیان، از شخصیت های فرهنگی جامعهٔ کلیمی محسوب می شود که سال ها مدیریت مدارس اتحاد را بر عهده داشت. شیرین دخت تحصیلات ابتدایی را در دبستان اتحاد (آلیانس) و سپس دوران متوسطه را در دبیرستان های مرجان و اتفاق به پایان رساند و سپس به دانشکدهٔ علوم دانشگاه ملی (دانشگاه شهید بهشتی
کنونی) راه یافت و نهایتاً در سال ۱۳۵۸ در رشتهٔ شیمی فارغ التحصیل شد. او از همان سنین نوجوانی به نویسندگی علاقه مند بود. بعدها به دلیل آشنایی با دو زبان انگلیسی و فرانسه، علاقهٔ اصلی او در زمینهٔ ترجمه و پژوهش آثار ادبی بزرگان جهان بیش از پیش شکل گرفت. هم زمان با ورود به دانشگاه به عضویت سازمان دانشجویان یهود ایران درآمد و در راستای امور فرهنگی فعالیت گسترده ای را آغاز کرد. او از بنیان گذاران نشر اولین فصل نامهٔ سازمان دانشجویان یهود است. شیرین دخت در سال ۱۳۵۷ خورشیدی، هنگامی که دانشجو بود، اولین کار ترجمهٔ خود را در قالب کتابی تحت عنوان "تاریخ روسیه" توسط انتشارات نیل به چاپ رساند. دیری نپایید که پرویز یشایایی، سردبیر روزنامهٔ "تموز" از او دعوت به همکاری کرد. شیرین دخت پنج سال به عنوان عضو هیئت تحریریه، مقالاتش را با نام مستعار «نوشین» چاپ می کرد. او در سال ۱۳۶۹ خورشیدی اولین اثر نوشتاری خود را تحت عنوان "منشأ شخصیت در ادبیات داستانی" به چاپ رساند؛ اگر چه این کتاب اولین تجربه تحقیقی و کاوشی و جزو نخستین نمونه ها در آفرینش ادبی او به شمار می رود. ولی با این وجود، مدت ها است که این اثر به عنوان یکی از دروس دانش
گاه آزاد در بخش ادبیات و زبان و نیز در دانشکدهٔ هنر تدریس می شود. او در سال ۱۳۷۱، کتاب "هورلا"، اثر گی دو موپاسان، نویسندهٔ فرانسوی را ترجمه کرد. این کتاب پس از مدتی، جزو پرفروش ترین کتاب های سال اعلام شد. او همچنین در زمینهٔ ادبیات کودکان، کتاب "دریچهٔ یادها" از تولستوی، کتاب "داستان پسرم" از نادین گوردیمر و کتاب "دلبند" از تونی موریسون را به فارسی ترجمه کرد. در سال ۱۳۷۵ خورشیدی، کتاب "اسطوره"، اثر رولان بارت با موضوع فلسفی و زبان شناسی را ترجمه و منتشر کرد. شیرین دخت دقیقیان در فاصلهٔ سال های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۰ خورشیدی، مسئولیت ریاست هیئت دبیران و مدیر اجرایی نشریهٔ "مطالعات فلسفی، هنر و زیباشناختی" مرکز تحقیقانی هنری تهران را عهده دار بود و در سال ۱۳۷۹ به عنوان عضو هیئت ترجمهٔ "دایرةالمعارف تاریخ بشر یونسکو"، در مرکز بین المللی گفت وگوی تمدن ها پذیرفته شد و به عنوان نویسنده در نشریهٔ این مرکز بین المللی کار کرد. او در سال ۲۰۰۰ میلادی به اتفاق خانواده اش به آمریکا رفت و پس از استقرار در لس آنجلس، فعالیت های نوشتاری خود را دنبال کرد. ابتدا به عنوان سردبیر در مجلهٔ "چشم انداز" مشغول به کار شد اما چند ماه بعد به دلا
یلی از این سمت کناره گرفت و ترجیح داد مستقلاً فعالیت های فرهنگی را پیگیری کند. او از سال ۲۰۰۳ به عنوان نویسندهٔ همراه، در وبگاه «ایران امروز» مقالاتش را به صورت دیجیتالی منتشر کرد و در فاصله سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹، سه کتاب از تألیفات یهودا برگ، اندیشمند آمریکایی را با نام "نیروی کبالا"، "رمز" و "نخ قرمز" ترجمه کرد و به چاپ رساند. دقیقیان در اوایل سال ۲۰۱۰، با همکاری جمعی از اندیشمندان و رهبران مذهبی جامعهٔ یهودی و با حمایت سازمان فدراسیون یهودیان ایرانی در لس آنجلس، بنیاد فرهنگی هارامبام را تحت عنوان یک مرکز غیرانتفاعی ثبت و تأسیس کرد. سال ۲۰۱۱، توسط بنیاد ایرانی هارامبام، ماحصل سال ها مطالعه و تحقیق آثار موسی بن میمون، فیلسوف خردگرای قرن دوازدهم میلادی را تحت عنوان "شرحی بر دلالت الحائرین"، به دو زبان فارسی و انگلیسی همراه با ترجمهٔ کامل رسالهٔ "راهنمای سرگشتگان همراه" را منتشر کرد. در سال ۲۰۱۳، هم زمان با اولین انتشار گاه نامهٔ فلسفی "خرمگس"، سردبیری آن به شیرین دخت محول شد و او در کنار اندیشمندانی چون رامین جهانبگلو و اسفندیار طبری، به عنوان مدیران مسئول و هیئت دبیران به فعالیت پرداخت. آثار ارائه شده توسط شی
رین دخت دقیقیان مشتمل بر ۲۲ اثر تحقیقی، شرح فلسفی و ترجمه بیش از ۱۰۰ مقاله برای کنفرانس های دانشگاهی و نشریه در زمینهٔ فلاسفه، تاریخ و نیز علم تفسیر و تعبیر راجع به کتب مقدس و نظریه های ادبی معاصر منتشر شده اند.
روشکا استپانوس استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، فرهنگ نویس، ارمنی تبار اهل لهستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۶۷۰ در کامیانتس-پودیلسکی به دنیا آمد . وی در ۱۷۳۹ در سن ۶۹ سالگی در ایوانو-فرانکیفسک درگذشت.
دوریان (؛ زادهٔ ) نثرنویس، شاعر و وبلاگ نویس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی با نام اصلی گریگور مواردیان () در ۲۷ اوت ۱۹۸۸ در ایروان به دنیا آمد .
فرماندهی استقرار و توزیع سطحی نظامی () یا فرماندهی استقرار و توزیع زمینی نظامی فرماندهی بخش خدمات نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و شاخه ای از فرماندهی ترابری ایالات متحده آمریکا است، که یک سازمان تابعه فرماندهی تجهیزات نیروی زمینی محسوب می شود. این فرماندهی به عنوان رابط هماهنگ کننده بین الزامات ترابری زمینی وزارت دفاع و قابلیت های ارائه شده توسط صنعت، عمل می کند، همچنین با صنعت ترابری تجاری نیز همکاری می کند. ریشه های تأسیس فرماندهی استقرار و توزیع سطحی نظامی به شکل گیری دفتر رئیس ترابری ارتش، که در ۳۱ ژوئیه ۱۹۴۲ تأسیس شد، بازمی گردد. چهارده سال بعد، وزارت دفاع یک آژانس جداگانه برای انجام وظایف مدیریت ترافیک تأسیس کرد. در ۱ مه ۱۹۵۶، مأموریت اصلی این سازمان زمانی آغاز شد که وزیر دفاع، وزیر نیروی زمینی را به عنوان مدیر واحد ترافیک نظامی در ایالات متحده تعیین کرد. فرم کنونی فرماندهی استقرار و توزیع سطحی نظامی در سال ۱۹۶۵ تشکیل شد. ستاد فرماندهی استقرار و توزیع سطحی نظامی در پایگاه نیروی هوایی اسکات، ایلینوی قرار دارد.
هراچیا هاروتیونی ساریبکیان (؛ زادهٔ )، رمان نویس، ویراستار و تاریخ نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۷۹ در کیروواکان به دنیا آمد . وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و اتحادیه روزنامه نگاران ارمنستان می باشد. وی در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان و فعالیت می نماید.
قازاروس (قازار) هاکوبی سارگسیان (؛ زاده - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در شوشی به دنیا آمد . وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۶۰ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت.
گریگور هامبارتسومی ملیک-سارگسیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، حقوقدان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی گریشا هامبارتسومی ملیک-سارگسیان () در ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی از سال ۲۰۰۳ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد. وی در ۱۱ مارس ۲۰۲۴ در سن ۷۲ سالگی درگذشت.
گوهار هراندی اوگانزووا (؛ زادهٔ ) گیاه شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۹ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۱) فارغ التحصیل گشت.
کاتولیکوس پطروس یکم گتاداردز (؛ زادهٔ؟ ? - درگذشته ) کشیش اهل ارمنستان که جاثلیق کلیسای حواری ارمنی بین سال های ۱۰۱۹ تا ۱۰۵۸ میلادی بود. زندگی نامه. وی برادر جاثلیق خاچیک یکم، جاثلیق پیشین کلیسای حواری ارمنی بود. پطروس گتاداردز نویسنده ی چندین اثر شامل خطبه ها، سرودها و مرثیه هایی درباره ی شهدای اولیه ی مسیحیت بود. وی در ۱۰۵۸ میلادی درگذشت.
مارتیروس دی آراکل (؛ زادهٔ - درگذشته )، وقایع نگار، کاتب، جهانگرد و تاجر اهل ارمنستان در نیمه اول سده ۱۸ میلادی بود. زندگی نامه. وی در ۱۶۵۷ در به دنیا آمد . وی در ۱۷۵۰ در سن ۹۳ سالگی در درگذشت.
تادئوس آندرئاسی سوگینیان (؛ نویسنده، شاعر ارمنی تبار و چهره شاخص جنبش روشنگری ارمنی های هند بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی تر-تادئوس تر-آندرئاسیان سوگوینیانتس () در سده ۱۸ام میلادی در نو جلفا به دنیا آمد . وی در سده ۱۹ام میلادی در چنای درگذشت.
خسرو هامبارتسومی کشیشیان (؛ زادهٔ ۱۸۷۹/۱۸۸۰ - درگذشته ۱۵ ژوئن ۱۹۱۵)، داروساز، نویسنده و کنشگر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۷۹/۱۸۸۰ در ملطیه به دنیا آمد و از دانشگاه آمریکایی بیروت فارغ التحصیل گشت. وی برادر بود. وی عضو فدراسیون انقلابی ارمنی بود. وی در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۵ در سن ۳۶/۳۵ سالگی در جریان نسل کشی ارمنی ها در ملطیه کشته شد.
نشان گ. گالفایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ویراستار، کشاورز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۶ آوریل ۱۸۶۵ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از و مدرسه بربریان فارغ التحصیل گشت. وی در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۳۳ در سن ۶۷ سالگی در تهران درگذشت.
پوست دندان های من (به انگلیسی: Skin o' My Teeth ) آهنگی از گروه ترش متال آمریکایی مگادث است. این چهارمین تک آهنگ از آلبوم "شمارش معکوس برای انقراض" گروه است. این آهنگ با مدت زمان ۳ دقیقه و ۱۴ ثانیه، کوتاه ترین آهنگ آلبوم است. این آهنگ که توسط دیو ماستین نوشته شده است، به مضمون اقدام به خودکشی می پردازد.
شردینگ یا گیتار شرد (Shred guitar) یک سبک نوازندگی گیتار الکتریک است. گیتار شرد شامل پیکینگ سریع آلترناتیو، سویپ پیکینگ، گام های مینور دیمینیش و هارمونیک، تپینگ و وَمی بار می شود. گیتاریست ها که اغلب در سبک هوی متال گنجانده شده اند، از یک آمپلی فایر گیتار و مجموعه ای از افکت ها مانند دیستورشن استفاده می کنند. این کار باعث ایجاد تُن گیتار پایدار می شود و می تواند فیدبک گیتار را تسهیل کند.
ووادیسواو یکم ووکیتک (به معنی آرنج بالا) یا لادیسلاو کوتاه (حدود ۱۲۶۰-۲ مارس ۱۳۳۳) از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۳ میلادی شاه لهستان و پیش از آن، دوک چند استان و شاهزاده نشین بود. او عضو دودمان سلطنتی پیاست بود. پدرش کاژیمیش یکم کویاوسکی و جدش کاژیمیش دوم بود. ووادیسواو یکم بخش کوچکی از قلمرو پدرش را به ارث برد؛ ولی با مرگ برخی برادرانش در جوانی، سرزمین او گسترش یافت. تلاش او در سال ۱۲۸۹ برای تصرف دوک نشین کراکوف ناموفق بود. پس از مدتی تبعید در زمان حکومت واتسلاو دوم، چند دوک نشین را پس گرفت و سپس در سال ۱۳۰۶ پس از مرگ واتسلاو سوم، کراکوف را تصرف کرد. پس از مرگ متحدش پرمیسل دوم، موقتاً بر بخشی از لهستان بزرگ سلطه یافت، آن را از دست داد و سپس دوباره تصرف کرد. ووادیسواو هم یک رهبر نظامی ماهر و هم یک مدیر بود. او گدانسک پومرانی را فتح کرد و آن را به حاکمان خانوادگی واگذار کرد. برای دفاع از این سرزمین، توجهش به شهسواران توتونی جلب شد که به عنوان معوض، پولی گزاف یا همان سرزمین را طلب کردند. این خواسته منجر به گسترش نبرد با شهسواران شد. ووادیسواو در سال ۱۳۳۳ درگذشت و پسرش کاژیمیش سوم جانشین او شد. زندگی. زمینه. در سال ۱۱۳۸ پاد