Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میرایی کولن یا کولمب نوعی مکانیکی با مقدار نیروی ثابت است که در آن انرژی جنبشی سیستم از طریق جذب می شود (اصطکاک، نیرویی است که بر اثر حرکت نسبی دو سطح با یکدیگر ایجاد می شود). میرایی کولن یک مکانیزم میرایی رایج در ماشین می باشد. تاریخچه. نام این پدیده برگرفته از نام شارل آگوستن دو کولن است. او که در زمینه مکانیک تحقیق می کرد، در سال ۱۷۸۱ مقاله ای تحت عنوان «نظریه ماشین های ساده» را برای مسابقه ای در آکادمی علوم منتشر کرد. کولومب بعدها به خاطر فعالیت هایش در زمینه الکتریسیته و مغناطیس شهرت بیشتری کسب کرد. حالت های اصطکاک کولنی. میرایی کولنی انرژی را با اصطکاک جذب کرده که انرژی جنبشی را به انرژی حرارتی(گرما) تبدیل می کند. دارای دو حالت مجزا است: ایستا و جنبشی. formula_1 formula_2 بدون توجه به حالت اصطکاک، همواره نیروی اصطکاک در جهت مخالف حرکت نسبی اجسام عمل می کند. نیروی نرمال عمود بر جهت حرکت نسبی اعمال می شود و تحت تاثیر گرانش (در حالت معمول جسمی که روی سطح افقی قرار گرفته است)، نیروی نرمال برابر با وزن خود جسم است. از آنجایی که تحت اصطکاک ایستا هیچ حرکت نسبی وجود ندارد، هیچ کاری انجام نمی شود و در نتیجه، انر
ژی ای نیز تلف نمی گردد. یک سیستم نوسانی تنها از طریق اصطکاک جنبشی میرا می شود. شرح. یک بلوک با جرم m را در نظر بگیرید که روی سطح افقی زبری تحت محدودیت فنری با ضریب فنریت k می لغزد. فنر به بلوک متصل بوده و در طرف دیگر به جسمی ثابت وصل است که به بلوک اجازه می دهد تا تحت نیروی فنر حرکت کند: formula_3 که در آن x جابجایی افقی بلوک از حالت بدون کشیدگی فنر است. بر اساس قانون سوم نیوتن، روی سطح افقی نیروی نرمال برابر با وزن بلوک است: formula_4 همان طور که گفته شد، 𝐹k در جهت مخالف حرکت بلوک عمل می کند. هنگامی که بلوک به حرکت در می آید، به صورت افقی حول نقطه تعادل به جلو و عقب نوسان می کند. طبق قانون دوم نیوتن، معادله حرکت بلوک به صورت زیرخواهد بود: formula_5 در معادله فوق، formula_6و formula_7 به ترتیب سرعت و شتاب بلوک می باشند. همچنین علامت اصطکاک جنبشی جهت حرکت بلوک بستگی دارد، نه سرعت آن. یک مثال از دنیای واقعی برای میرایی کولنی در سازه های بزرگ با اتصالات غیرجوشی، می تواند بال های هواپیما باشد. اتصالات پرچ شده در هواپیما، با ایجاد اصطکاک در هنگام نوسان ناشی از تلاطم هوا، مانند یک میراگر عمل کرده و مانع از آسیب به
بال ها می شود. این خاصیت همان میرایی کولنی است. تئوری. میرایی کولنی یک پدیده اتلاف انرژی به صورت دائمی می باشد که ناشی از وجود اصطکاک لغزشی است. اندازه نیروی اصطکاک لغزشی مقدار ثابتی است و به عواملی مانند مساحت سطح تماس، جابه جایی، موقعیت و سرعت سیستم وابسته نیست.در یک سیستم تحت تاثیر میرایی کولنی، رفتار نوسانی مشاهده می شود. این نوسانات توسط نیروی اصطکاک لغزشی محدود شده و جسم در حال ارتعاش حول یک نقطه تعادل به عقب و جلو حرکت می کند.رفتار غیرخطی یکی از ویژگی های کلیدی سیستم تحت تاثیر میرایی کولنی است. دلیل این امر آن است که نیروی اصطکاک همیشه در جهت مخالف حرکت سیستم عمل می کند. وجود این اصطکاک باعث کاهش تدریجی دامنه نوسانات با گذشت زمان می شود که به اصطلاح با مفهوم میرایی شناخته می شود.میزان کاهش دامنه نوسانات در اثر میرایی کولنی، تابعی خطی با شیبformula_8 است. در این رابطه، formula_9 نشان دهنده فرکانس طبیعی سیستم است. فرکانس طبیعی، تعداد دفعات نوسان سیستم در یک بازه زمانی مشخص در شرایط بدون وجود میرایی را نشان می دهد.نکته قابل توجه این است که در میرایی کولنی، با وجود میرایی، مقادیر فرکانس و دوره تناوب نوسانا
ت نسبت به حالت بدون میرایی تغییر نمی کنند. دوره تناوب بیانگر زمان بین تکرار فازهای نوسان است.با گذشت زمان، جسم در حال نوسان به دلیل اصطکاک لغزشی، سرعت خود را از دست می دهد. در نتیجه، دامنه نوسانات کاهش یافته و نهایتا به صفر می رسد که نشان دهنده رسیدن سیستم به نقطه است. لازم است ذکر شود که به دلیل ماهیت غیرخطی سیستم، موقعیت نهایی توقف (نقطه تعادل) سیستم تحت تاثیر میرایی کولنی، می تواند با موقعیت اولیه آن در حالت سکون متفاوت باشد. اما این در سیستم های خطی صدق نمی کند زیرا سیستم های خطی تنها دارای یک نقطه تعادل هستند.
اوگاساوارا ناگاکیو (؛ ۵ مارس ۱۱۶۲ – ۱۵ ژوئیه، ۱۲۴۲) بوشی، سامورایی، جنگ سالار اهل ژاپن بود.
اوننو یوکیئوجی ، تولد ۱۱۷۳ میلادی - مرگ نامشخص، یک سامورایی و گوکه نین در اواخر دوره هی آن و اوایل دوره کاماکورا بود. او یکی از هشت کماندار بزرگ آن زمان به حساب می آمد و به همراه رهبر خاندان تاکدا، تاکدا نوبومیتسو، اوگاساوارا ناگاکیو و موچیزوکی شیگه تاکا یکی از «چهار پادشاه تیراندازی با کمان» نامیده می شد. او همچنین به عنوان یک فرمانده نظامی فعال بود و در آزوما کاگامی نوشته شده است که در انتقام برادران سوگا در سال ۱۱۹۳ به عنوان محافظ یوریتومو خدمت کرد.
پاول روما (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، و بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
کری فون اریش (; – ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیودبلیوای شده است.
شری مارتل (; ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، مربی (کشتی حرفه ای)، و کشتی گیر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیودبلیوای شده است.
سافیر (; – ) بازیگر، کشتی گیر کشتی حرفه ای، و مربی (کشتی حرفه ای) اهل ایالات متحده آمریکا بود.
میکله پیچیریلو (به ایتالیایی: Michele Piccirillo) (۱۹۴۴-۲۰۰۸) کشیشی فرانسیسکن و متخصص باستان شناسی بیزانسی بود. او به دلیل پیشبرد مطالعات باستان شناسی صدر بیزانس و خصوصاً مطالعهٔ موزائیک ها در اردن، فلسطین و سوریه دارای اعتبار است.
برایان آدامز (; – ) بازیگر، و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بازیکنی از بازیکنان" اشاره کرد.
دوره سه پادشاهی (۲۲۰–۲۸۰) دوره ای در تقسیم سه جانبه چین بود. سه پادشاهی همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آکیو ساتو (؛ زادهٔ ) کشتی گیر، و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ژاپن است.
پت تاناکا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
سالید استیت رکوردز () یک ناشر موسیقی متال کور آمریکایی است که از سال ۱۹۹۷ آغاز به کار کرد.
برودالومب () یک آنتی بادی مونوکلونال انسانی است که برای درمان بیماری های التهابی ساخته شده است. در فوریه ۲۰۱۷، تأییدیه FDA ایالات متحده را برای درمان پسوریازیس پلاکی متوسط ​​تا شدید در افرادی که با سایر درمان ها بهبود نیافته اند، دریافت کرد. مکانیسم عمل. برودالومب به گیرنده اینترلوکین ۱۷ متصل می شود و بنابراین از فعال شدن گیرنده اینترلوکین ۱۷ (IL-17) جلوگیری می کند. این فرایند شبیه به آنتی بادی ضد پسوریازیس دیگر، ایکسیکیزوماب است که با این حال به خود IL-17 متصل می شود.
سیکلوبندازول () یک داروی ضد کرم در برابر کرم های انگلی است. این ترکیب در دهه ۱۹۷۰ میلادی تحت یک آزمایش بالینی قرار گرفت، جایی که مشخص شد به اندازه مبندازول در درمان عفونت کرم قلاب دار و آسکاریاز مؤثر است، اما در درمان تری کوریازیس به طور قابل توجهی کمتر مؤثر است.
کلوکورتولون () (کلودرم) یک داروی استروئید موضعی است که از آن به شکل استر، کلوکورتولون پیوالات استفاده می شود و به عنوان کرم استفاده می شود. این دارو برای درمان درماتیت استفاده می شود و یک کورتیکواستروئید با قدرت متوسط ​​در نظر گرفته می شود. این دارو در میان استروئیدها غیر معمول است زیرا حاوی یک اتم کلر و یک اتم فلوئور است.
گودفایت انترتینمنت () یک شرکت خوشه ای تجاری آمریکایی است که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
فیرلس رکوردز () یک ناشر موسیقی مستقل آمریکایی مستقر در کال ور سیتی، کالیفرنیا است که از سال ۱۹۹۴ آغاز به کار کرد.
یوان اف دی () یک ناشر موسیقی مستقل استرالیایی مستقر در ملبورن، ویکتوریا است که از سال ۲۰۱۱ آغاز به کار کرد.
کودو سوکه تسوگو ؛ ۱۱۲۰ – ۱۱۶۲) یک سامورایی و پدر کودو سوکه تسونه اهل ژاپن بود. کودو سوکه تسوگو در سال ۱۱۲۰، به عنوان پسر کودو سوکه تاکا و همسر دومش به دنیا آمد. همچنین گفته می شود که او پسر خوانده کودو سوکه تاکا بوده است. تقسیم قلمرو کودو سوکه تاکا، بین پسر یا طبق برخی منابع پسرخوانده اش (کودو سوکه تسوگو) و نوه اش (ایتو سوکه چیکا) منجر به زنجیره ای از انتقام می شود که معروف ترین آن انتقام برادران سوگا است. کودو سوکه تاکا پسر ارشد که به طور سنتی باید وارث اصلی قلمرو می شد را نداشت، زیرا پسر ارشد و وارث او، ایتو سوکه ایه (پدر ایتو سوکه چیکا)، پیش از او مرده بود، بنابر این او پسر دوم خود (و یا پسری را از ازدواج قبلی همسر دومش را که به فرزندخواندگی پذیرفته بود)، کودو سوکه تسوگو را وارث خود قرار داد. اگرچه انتظار نمی رفت که او وارث خانواده اش شود، پس از مرگ برادر بزرگترش ایتو سوکه ایه، سوکه تسوگو وارث خانواده شد. سوکه تسوگو در سال ۱۱۶۲ در سن ۴۲ سالگی درگذشت. در زمان مرگ او، پسرش سوکه تسونه هشت ساله بود. به گفته آزوما کاگامی، ایتو سوکه چیکا زمانی که سوکه تسوگو در حال مرگ بود به او قول داده بود قیمومت پسرش، کودو سوک
ه تسونه را برعهده بگیرد و پس از انجام گنبوکو (مراسم بلوغ) مانگو گوزن، دخترش را به ازدواج اود دربیاورد. با این حال، ایتو سوکه چیکا از تقسیم ارث سوکه تسوگو راضی نبود و نپذیرفت که سوکه تسونه، که در اصل و نسب نسبت خونی با سوکه تسوگو نداشت و فرزند همسر او از ازدواج قبلی بود، قلمرو او را ارث ببرد بنابر این برخلاف قولی که داده بود در نهایت به قلمرو سوکه تسونه حمله کرد. به گفته سوگا مونوگاتاری،
دوک نشین تشن () یا دوک نشین چیشن یک دوک نشین در سیلزی علیا بود که در سال ۱۲۸۱ ایجاد شده بود. این دوک نشین که مرکز آن شهر چیشن بوده امروزه جزئی از کشور لهستان و جمهوری چک است.
خاستگاه ترک ها آسیای میانه است و ترک های ایران عمدتاً از دوره سامانیان، غزنویان و سلجوقیان وارد ایران شده اند. ورود ترک ها به استان کرمان در دوره های سلجوقیه، صفویه، افشاریه و قاجاریه بوده است و چندین ایل و طایفه بزرگ از آناتولی، آذربایجان، خراسان و فارس به این استان مهاجرت کرده اند. افشارهای کرمان در بین ترک های کرمان اکثریت هستند و بچاقچی ها نیز جمعیت قابل توجهی دارند، قرائی ها، خوارزمی ها، قتلوها و چند طایفه دیگر هم در استان کرمان زندگی می کنند. محل زندگی اکثر ترک ها، جنوب غربی استان کرمان است. ایل افشار کرمان. ایل افشار کرمان شاخه ای از ایل افشار است که جمعیت قابل توجهی در استان کرمان دارد. بر اساس سرشماری های عشایر کشور، تقریباً همه عشایر افشار ایران در استان کرمان زندگی می کنند. تاریخ افشارهای کرمان. ایل افشار یکی از ایلات ترک است که در گذشته از آسیای مرکزی به ایران مهاجرت کرده است و در زمان صفویه یکی از ۷ ایل اصلی تشکیل دهنده قزلباشان بوده است. حکومت افشاریه نیز به دست افراد ایل افشار تشکیل شد. تاریخ دقیق مهاجرت طایفه های افشار به کرمان و مبدأ مهاجرت آنها به طور کامل روشن نیست، با این حال با توجه به من
ابع موجود، افشارها در دوره حکومت های صفویه، افشاریه و قاجاریه از آناتولی، آذربایجان، خراسان و فارس به کرمان مهاجرت کرده اند. قدیمی ترین اشاره به مهاجرت افشارها به کرمان، در زمان سلطنت شاه اسماعیل اول است. گسترده ترین مهاجرت، در دوره قاجاریه و از فارس بوده است. شهرستان بافت به دلیل آب و هوای خوب و کوهستانی بودن برای دام ها و اسب افشارها و سپاهیانشان بسیار عالی بوده است و به همین دلیل از اصلی ترین مقصدهای مهاجرت افشارها بوده است و هم اکنون نیز بیش ترین افشارهای استان کرمان در این منطقه سردسیر هستند. زبان افشارهای استان کرمان، ترکی افشاری است. افشارهای شمال کرمان. ورود افشارها به کرمان در چند مرحله اتفاق افتاده است و اولین افشارها در زمان شاه اسماعیل اول، در حدود ۵۰۰ سال پیش از آذربایجان به کرمان مهاجرت کردند. مجدالاسلام کرمانی که خود نیز از ایل افشار کرمان بوده ورود افشارها به کرمان را در زمان شاه اسماعیل به سرکردگی بیرام بیگ که از دستیاران محمدخان استاجلو بود دانسته است. طایفه قره اُغلانلو از اولین افشارهایی هستند که به کرمان وارد شدند. در زمان صفویه کرمان توسط افشارها اداره می شد. شاه قلی سلطان افشار در عصر ش
اه طهماسب حاکم کرمان شد و برای سرکوب ازبکان راهی خراسان شد و در ادامه در جنگ چالدران سرکرده سپاه کرمان بود یکی دیگر از حاکمان افشار کرمان در دوره صفوی، یعقوب بیگ افشار بود که قسمت هایی از جنوب ایران را فتح کرد. دومین طایفه ای که به کرمان مهاجرت کرد طایفه تکلو بود که بعدها به ایل افشار پیوستند بعد از مرگ شاه طهماسب حکومت کرمان به دست ولی خان افشار افتاد، او پسرش بیگتاش خان را به همراه ۱۰۰۰ خانوار افشار به کرمان فرستاد و در قسمت های مختلف استان کرمان ساکن شدند مدتی بعد طایفه بچاقچی و ارشلو نیز وارد شهرستان بافت و سیرجان شدند پس از ورود افشارها به کرمان، بزرگان ایل در شمال استان کرمان در شهرهای زرند، کوهبنان، کرمان و … ساکن شدند و عشایر افشار در جنوب و غرب استان کرمان در شهرستان های بافت، ارزوئیه، سیرجان، بردسیر، رابر، حاجی آباد و جیرفت به قشلاق و ییلاق پرداختند. با نابود شدن سلسله صفویه، افغان ها به کرمان حمله کردند و اسماعیل خان افشار از شهر در مقابل آنها دفاع کرد. از دیگر بزرگان افشار کرمان می توان به درگاه قلی بیگ ایلخانی افشار و خاندانقلی بیگ افشار کلانتر کرمان و رئیس ایل افشار اشاره کرد بر خلاف انتظار، ناد
رشاه افشار برخورد خوبی با سرکردگان ایل افشار نداشت و به محض آمدن به کرمان اسماعیل خان افشار را تنبیه کرد. بعد از قلع و قمع بزرگان افشار کرمان به دست نادرشاه افشار، حکومت کرمان به مؤمن خان یزدی رسید. بعد از قتل نادرشاه، حکومت کرمان به شاهرخ خان افشار رسید، او درگیری هایی با نصیرخان لاری که شهرهای کرمان را غارت می کرد داشت، قلعه شاهرخ خان افشار واقع در یزدان آباد زرند توسط وی ساخته شده است. بعد از شاهرخ خان افشار حکومت کرمان به مرتضی قلی خان افشار رسید که با سپاهیان افغان جنگ کرد. افشارهای جنوب کرمان. به طور کلی افشارهای شمال، بزرگان و سرکردگان ایل افشار کرمان و افشارهای جنوب، عشایر و نیروی نظامی بوده اند، در حال حاضر افشارهای شمالی زبانشان را فراموش کرده اند ولی افشارهای جنوب به علت زندگی ایلیاتی هنوز به زبان ترکی افشاری صحبت می کنند. افشارهای جنوب کرمان به موازات افشارهای شمال و در تعداد بسیار بیشتر در دوره صفویه از آذربایجان به کرمان مهاجرت کردند و در شهرستان های بافت، ارزوئیه، سیرجان، حاجی آباد، جیرفت، بردسیر و رابر به زندگی عشایری پرداختند، امروزه اکثر افراد ایل افشار زندگی عشایری را رها کرده اند، اکثریت ش
هرستان بافت و قسمت قابل توجهی از جمعیت شهرستان های ارزوئیه، سیرجان، بردسیر، حاجی آباد از ایل افشار هستند و به زبان ترکی افشاری تکلم می کنند. ضعیف شدن افشارهای شمالی. از اواخر حکومت فتحعلی شاه، افشارهای شمالی فقط عنوان خانیت داشتند و فاقد قدرت سیاسی بودند، در این زمان افشارهای جنوب در حال قدرت گیری بودند. از بزرگان افشارهای جنوبی در این دوره می توان به محمد علی خان ایل بیگی افشار و گرگعلی خان قاسملو اشاره کرد. میرزا محمودخان سرتیپ از بزرگان ایل افشار کرمان در دوره مظفرالدین شاه بود، او مدتی حاکم اقطاع و افشار بود، در زمان او اسفندیارخان بچاقچی سیرجان را تصرف کرده بود و میرزا محمودخان مأمور دستگیری اسفندیارخان بچاقچی بود که هنگام تعقیب تفنگچیان بچاقچی کشته شد. ایل افشار پشتوانه نظامی حکومت. در گذشته به شهرستان بافت اقطاع افشار می گفتند، اقطاعی ها فارس و افشارها ترک هستند، در گذشته اقطاعی ها ۲۴۰ سرباز به دولت می داده اند و افشارها به دلیل جنگاوری و مهارت در سوارکاری ۱۰۰۰ سوارکار به دولت می داده اند. وزیری کرمانی مورخ قاجار در شرح ایل افشار کرمان آورده: در آن زمان در ایل افشار ۳۰۰ سوار و ۷۰۰ تفنگچی خوب و پر دل بو
دند که در جنگ با چماق و شش پر شرکت می کردند و بیش از تفنگچیان ایلات دیگر مهارت نشان می دادند. افشارهای کرمان در انقلاب مشروطه. از مشهورترین مشروطه خواهان افشار کرمان، مجدالاسلام کرمانی است که نقش پررنگی در بیداری مردم داشت. برادر او، امین الاسلام نیز تلاش هایی در راه انقلاب مشروطه کرد. غنجعلی خان افشار، آخرین ایلخان قدرتمند افشار کرمان در بافت. غنجعلی خان از ایلخانان ایل افشار بود که در قلعه هشون که هم اکنون به نام خودش است ساکن بود، در همین قلعه با سردار ظفر بختیاری درگیر شد، او بعد از انقلاب مشروطه به سرکردگی ایل افشار به همراه حسین خان بچاقچی و تفنگچیان افشار و ایلات دیگر با هدف تصرف به کرمان حرکت کردند و در حوالی شهر با حکومت وقت کرمان جنگیدند، ولی در ادامه بین ایلات تفرقه افتاد و شکست خوردند. تخته قاپو افشارهای کرمان. با روی کار آمدن رضاشاه، حکومت پهلوی اول تلاش گسترده ای برای تضعیف قدرت عشایر و ایلات ایران انجام داد، خلع سلاح و یکجانشین کردن ایلات و عشایر با زور اسلحه انجام شد، به افشارها اجازه کوچ داده نشد و افشارها مجبور شدند در مناطقی که حضور داشتند ساکن شوند، به خاطر همین موضوع، اکثر ییلاق و قشلاقها
ی ایل افشار تبدیل به روستاهایی برای کشاورزی و دامپروری شد و تعدادی از عشایر نیز به شهرها مهاجرت کردند و زندگی عشایری را رها کردند. در دوره پهلوی دوم، سیاست های اسکان عشایر ادامه داشت، البته نه به حدت و شدت دوره رضاخان، در این دوره، اصلاحات ارضی باعث ترغیب عشایر افشار به کشاورزی و یکجانشینی شد، در نتیجه، در این دوره هم تعداد زیادی از ایل افشار، زندگی عشایری را رها کردند. مرحله سوم سیاست یکجانشینی در دوره جمهوری اسلامی انجام گرفت، در این دوره، با دادن موتور پمپ های کشاورزی در شهرستان ارزوئیه، قسمت بزرگی از عشایر افشار در ارزوئیه ساکن شدند. از دوره رضاخان تا هم اکنون محدودیت کوچ برای عشایر افشار کرمان وجود دارد. به طور کلی، مشکلات اقتصادی و فرهنگی از دلایل اصلی ساکن شدن عشایر افشار است. در حال حاضر تعداد عشایر افشار در استان کرمان بسیار کم شده است، عشایر افشار در شهرستان های بافت، ارزوئیه و سیرجان زندگی می کنند. اکثریت ایل افشار در روستاها و شهرهای شهرستان های بافت، ارزوئیه، سیرجان، بردسیر، حاجی آباد، رابر و جیرفت ساکن شده اند و جمعیت بزرگی از سه شهرستان بافت، ارزوئیه و سیرجان، فرزندان ایل افشار هستند. طوایف ایل
افشار کرمان. کامل ترین و بیش ترین مجموعه طوایف ایل افشار، در استان کرمان قرار دارند، تعداد این طوایف به حدود ۳۰ طایفه و صدها تیره می رسد، در گذشته معمولاً طوایف جدا از هم و در مناطق مختلف زندگی می کردند و مسیر ییلاق و قشلاق هر طایفه نیز متفاوت بود. در بین افشارهای کرمان، تفاوت اندکی بین لهجه های هر طایفه وجود دارد، بعضی از طوایف ترکی را خالص تر و غلیظ تر از بقیه طوایف صحبت می کنند. طوایف دارای قرابت با ایل افشار کرمان. این طوایف ترک زبان در بعضی آمارها جزو ایل افشار به حساب آورده نشده اند، ولی از آن جایی که مدت های طولانی در استان کرمان و در مجاورت ایل افشار زندگی کرده اند فرهنگ و زبانشان بسیار شبیه به افشارها است. طایفه بهارلو کرمان. در سال ۱۳۱۳ش اوبرلینگ از طایفه بهارلو مابین رابر و بزنجان که تعدادشان ۴۰ خانوار بوده نام برده است. ایل بهارلو همانند ایل افشار از طوایف اغوز است. جمعیت افشارهای کرمان. تا کنون آمار دقیقی از تعداد ترک های کرمان اعلام نشده است و در آمارهای اعلام شده، تفاوت ها و تناقض های زیادی وجود دارد. در اکثر آمارها، فقط عشایر سرشماری شده اند و مابقی افرادی که در روستاها و شهرها ساکن شده اند،
در نظر گرفته نشده اند. در زمان صفویه، ابوالحسن کوهبنانی ورود ۱۰۰۰ خانوار از طایفه قاسملو افشار به کرمان را گزارش کرده است. احمدخان وزیری نویسنده کتاب تاریخ و جغرافیای کرمان در زمان ناصرالدین شاه، ایل افشار را بزرگ ترین ایل کرمان معرفی می کند و جمعیت آن ها را ۹۳۰۰ نفر ذکر می کند. هنری فیلد در سال ۱۳۱۳ش جمعیت عشایر افشار کرمان را به شکل زیر گزارش می کند: افشارهای سیرجان(۱۰۰۰ خانوار)، شول(۹۰ خانوار)، افشارهای بردسیر (جمعاً ۲۷۵ خانوار)، افشارهای اقطاع و افشار(۳۵۵۰ خانوار). مجموع عشایر افشار استان کرمان در سال ۱۳۱۳ش به گزارش هنری فیلد ۴۹۱۵ خانوار ذکر شده است. جوزف جوانین عشایر افشار کرمان را ۶۰۰۰ نفر، خانم شیل؛ سفیر انگلستان در زمان ناصرالدین شاه، ۱۵۰۰ خانوار، ژنرال سایکس در سال ۱۹۰۰م، ۱۰۰۰۰ خانوار و کیهان ۵۰۰۰ خانوار گزارش کرده اند. جمعیت عشایر افشار کرمان در سال ۱۲۵۲ش، ۹۳۰۰ نفر، در سال ۱۳۱۱ش، ۵۰۰۰ خانوار، در سال ۱۳۱۷ش، ۱۲۷۵ خانوار، در سال ۱۳۴۲ش، ۱۶۰۰ خانوار و در سال ۱۳۵۳ش، ۱۶۰۰ خانوار بوده است. بر اساس سرشماری اجتماعی_اقتصادی عشایر کوچنده کشور در سال ۱۳۶۶ش، جمعیت عشایر افشار کرمان، ۲۰۷۴ خانوار برابر با ۱۲۱۲۱ نفر
بوده است. در سرشماری عشایر کشور در سال ۱۳۷۷ش، جمعیت عشایر افشار کرمان، ۱۷۹۸ خانوار معادل ۱۰۷۱۱ نفر بوده است. همچنین در سرشماری ۱۳۸۷ش، جمعیت عشایر ییلاقی افشار کرمان ۶۶۷۵ و قشلاقی آن، ۶۵۵۹ نفر بوده است و مکان زندگی عشایر افشار، شهرستان های بافت، سیرجان، جیرفت، رفسنجان، کرمان، کهنوج و بردسیر گزارش شده است. نکته قابل توجه مربوط به افشارهای کرمان این است که ایل افشار ایران در استان کرمان زندگی می کنند و طبق سرشماری های عشایر کوچنده، به غیر از چند منطقه در هرمزگان که قشلاق افشارهای کرمان است، در هیچ نقطه ایران به غیر از استان کرمان، عشایر افشار تحت نام ایل افشار وجود ندارند. تقریباً در تمام آمارهای اعلام شده، فقط عشایر افشار سرشماری شده اند و افشارهایی که در شهرها و روستاها ساکن هستند سرشماری نشده اند، در دهه های اخیر اکثر افشارها زندگی عشایری را رها کرده اند. آقای اصغر پورمراد در کتاب سیری در تاریخ، فرهنگ و زبان ترکان کرمان، تعداد کل افشارهای (عشایر و غیر عشایر) شهرستان بافت، ارزوئیه، سیرجان و حاجی آباد را در سال ۱۳۹۵ش، حداقل ۷۰ هزار نفر برآورد کرده است. ایل بچاقچی. ایل بچاقچی یکی از ایلات بزرگ استان کرمان است،
محل اصلی زندگی بچاقچی ها بلورد و چهارگنبد در شهرستان سیرجان است، تعدادی از بچاقچی ها در روستای بنگان شهرستان بافت زندگی می کنند، کلمه بچاقچی از دو واژه ترکی بچاق (چاقو) و پسوند چی تشکیل شده است و به معنای چاقویی، سازنده چاقو، نیزه گذار و دشنه دار است. ایل بچاقچی به خاطر مبارزاتش بر علیه انگلیس مشهور است. تاریخ ایل بچاقچی. ایل بچاقچی به احتمال بالا در زمان سلطنت شاه عباس صفوی وارد کرمان می شود. ابن بطوطه جهانگرد مراکشی در قرن هشتم از سیواس ترکیه بازدید کرده و از بچاقچی ها نام برده است. دربارهٔ سرزمین اصلی بچاقچی ها اختلاف نظر وجود دارد، در منابع، آذربایجان، ترکیه و ارمنستان به عنوان موطن ایل بچاقچی ذکر شده است. رستم محمدخان سعدلو و دفاع از کرمان در مقابل افغان ها. در اواخر دوره صفویه، رستم محمدخان بزرگ ایل بچاقچی به حکومت کرمان می رسد، در همین زمان ها افغان ها به کرمان حمله می کنند و رستم خان با وجود نبود آذوقه به سختی از کرمان دفاع می کند. بعد از به قدرت رسیدن نادرشاه، سلیم خان دریابیگی نوه رستم خان، بزرگ ایل بچاقچی می شود و اقداماتی برای رفاه حال عشایر انجام می دهد. علی عسکرخان بچاقچی. در ابتدای دوران قاجاری
ه، علی عسکرخان رئیس ایل بچاقچی به شمار می رفت و در زمان لشکرکشی فتحعلی شاه قاجار به بافت و رابر، از او استقبال کرد. پسرش حیدر قلی خان نیز از بزرگان ایل بود. اسفندیارخان بچاقچی و تصرف سیرجان. در اواخر سلطنت ناصر الدین شاه، اسفندیارخان به همراه تعدادی تفنگدار به طور غیرقانونی چند روز بر سیرجان حکومت کرد، میرزا آقاخان سرتیپ افشار مأمور دستگیری او شد، ولی توسط جنگجویان بچاقچی کشته شد، این اتفاق باعث ایجاد کدورت بین افشارها و بچاقچی های کرمان شد. کمی بعد، اسفندیارخان توسط مردی مسلح کشته شد. حسین خان بچاقچی، آخرین ایلخان قدرتمند بچاقچی. حسین خان پسر اسفندیارخان بعد از مرگ پدر ایلخان ایل شد، او در ۲۰ سالگی به همراه غنجعلی خان افشار از بافت و چند ایل دیگر به قصد تصرف به کرمان حمله کرد. حسین خان بچاقچی و جنگ جهانی اول. در جنگ جهانی اول حسین خان مانند اکثر مردم ایران طرفدار آلمانی ها بود. در آن زمان انگلیسی ها در کرمان حضور داشتند و اولین درگیری بچاقچی ها و انگلیسی ها در چهارگنبد سیرجان اتفاق افتاد و با فرار انگلیسی ها و به جا گذاشتن اسرای آلمانی خاتمه یافت، حسین خان اسیرهای آلمانی را به صولت الدوله قشقایی تحویل داد. ا
نگلیسی ها پلیس جنوب را مأمور دستگیری حسین خان کردند ولی آنها موفق به این کار نشدند. کشته شدن انگلیسی ها و آزادی سفیر عثمانی توسط حسین خان. در زمان جنگ جهانی عبیدالله افندی سفیر عثمانی در افغانستان و چند اسیر آلمانی در سیرجان به دست حسین خان افتاد، او سفیر عثمانی را مخفیانه به تهران انتقال داد، بعدها دولت عثمانی نامه ای به حسین خان نوشت و ضمن تشکر، پیشنهاد جبران خسارت را داد. حسین خان در اواخر قاجاریه به ارتش پیوست و در زمان رضاه شاه، لقب شجاع سلطان را دریافت کرد. اسفندیارخان و حمله به پاسگاه بافت. اسفندیارخان پسر حسین خان برای نشان دادن قدرتش در سال ۱۳۲۲ شمسی به پاسگاه بافت حمله کرد و آن جا را غارت کرد، در این درگیری، حسین خان شکوه زاده از بزرگان افشار بافت کشته شد، حسین خان بچاقچی به کمک فرزندش آمد ولی اسفندیارخان کشته شد، حسین خان بعد از این درگیری به تهران تبعید شد و پس از اتمام تبعید در کرمان فوت کرد. محل زندگی و طوایف ایل بچاقچی. خرسلو، عباسلو، قره سعدلو، قره بگلو، انکلو، سارسعدلو، حلوائی و ارشلو، طوایف اصلی ایل بچاقچی هستند. محل زندگی بچاقچی ها؛ چهارگنبد، بلورد، شاه آباد، گلناباد، بام دهان، گهرد، علی آب
اد، سوخته چال، چاه قلعه، شمال هرمزگان، بنگان، بافت و سیرجان است. جمعیت بچاقچی ها. جمعیت عشایر بچاقچی در سال۱۳۱۱ش ۷۲۲ خانوار، در سال۱۳۱۵ش ۱۰۰۰ خانوار، سال ۱۳۱۷ش، ۱۰۳۰ خانوار، در سال ۱۳۴۲ش، ۵۰۰ خانوار، سال ۱۳۴۴ش، ۲۰۰۰ خانوار و سال ۱۳۵۳ش، ۵۰۰ خانوار بوده است. هنری فیلد در سال ۱۳۱۳ش مجموع عشایر بچاقچی را ۲۹۵ خانوار دانسته است. در سرشماری ایلات و عشایر کوچنده در سال ۱۳۶۶، جمعیت عشایر بچاقچی ۲۴۲۵ نفر اعلام شده است. در سرشماری عشایر در سال ۱۳۸۷ نیز، جمعیت عشایر بچاقچی ۱۹۴۷ نفر اعلام شده است و محل زندگی بچاقچی ها، شهرستان های سیرجان، بافت، جیرفت، رفسنجان و کرمان گزارش شده است. جمعیت ییلاقی و قشلاقی طایفه ارشلو نیز بر اساس سرشماری عشایر ۱۳۶۶ به ترتیب، ۲۴۲۵ و ۱۵۰۸ نفر اعلام شده است. تمام آمارهای اعلامی، مربوط به عشایر بچاقچی است و آمار یا برآوردی از تعداد کل بچاقچی های استان کرمان موجود نیست، چون در دهه های گذشته اکثر عشایر بچاقچی، زندگی عشایری را رها کرده اند. طایفه ارشلو. طایفه ارشلو در اصل از طایفه های ایل بزرگ افشار است، ارشلوهای کرمان در چهارگنبد سیرجان زندگی می کنند، طایفه ارشلو سیرجان بخشی از اتحادیه ایل بچاقچی
و بزرگ ترین طایفه آن است. طایفه قره بگلو. طایفه قره بگلو در اصل از طایفه های ایل بزرگ افشار است، قره بگلو های استان کرمان در روستای سوخته چال سیرجان زندگی می کنند، و به زبان محلی به آن ( قره بگ ) نیز می گویند که از اتحادیه ایل بچاقچی هستند. ایل قرائی کرمان. ایل قرائی کرمان یکی از ایلات ترک است که در استان کرمان زندگی می کنند. محل اصلی زندگی قرائی ها شهرستان سیرجان و بردسیر است. طبق سرشماری های عشایر کشور، اکثر عشایر قرائی در استان کرمان زندگی می کنند. تاریخ ایل قرائی. نام دیگر این ایل در گذشته قره تاتار بوده و از آسیای مرکزی به ایران مهاجرت کرده اند. طبق منابع موجود احتمالاً قرائی های کرمان از استان فارس به سیرجان و بردسیر مهاجرت کرده اند. طوایف ایل قرائی کرمان. طلابیگی(ترک زبان)، حیدری(ترک زبان)، کورکی، عباسی، خضری، بیگلری، شاهبداغی و یاراحمدی از طوایف و تیره های ایل قرائی کرمان هستند. جمعیت قرائی های کرمان. طبق سرشماری های عشایر کشور، اکثر عشایر قرائی در استان کرمان زندگی می کنند. در سال ۱۹۵۷ میلادی ایل قرائی کرمان، ۴۲۰ خانوار بوده است. طبق سرشماری عشایر ۱۳۶۶، تعداد عشایر قرائی استان کرمان ۳۵۸۳ نفر بوده است