Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گئورک استیرنهیلم (زاده ۷ اوت ۱۵۹۸ – درگذشته ۲۲ آوریل ۱۶۷۲) کارمند دولتی، ریاضی دان، زبان شناس و شاعر سوئدی بود. او را «پدر هنر اسکالد سوئدی» نامیده اند. مشهورترین اثر شاعرانه استیرنهیلم اولین شعر در Musæ Suethizantes است، هرکول که به صورت هگزامتر سروده شده است، با اسامی و افسانه هایی که از یونانیان باستان به عاریت گرفته شده است.
فرانس ون راولینگن (لاتین: فرانسیسکو رافلنگیوس، Franciscus Raphelengius) (۲۷ فوریه ۱۵۳۹ – ۲۰ ژوئیه ۱۵۹۷)، محقق، چاپگر و ناشر متولد فلاندری بود که در آنتورپ و بعداً در لیدن کار می کرد. در آخرین دهه زندگی خود استاد زبان عبری در دانشگاه لیدن بود. او یک فرهنگ لغت عربی به لاتین در حدود ۵۵۰ صفحه تولید کرد که پس از مرگ در سال ۱۶۱۳ در لیدن منتشر شد. این اولین چاپ یک فرهنگ لغت یک کتاب برای زبان عربی به زبان لاتین بود.
کیهان کتاب علمی عامه فهم است که توسط اخترشناس و نویسنده برنده جایزه پولیتزر، کارل ساگان نوشته شده است. این کتاب در سال ۱۹۸۰ به عنوان گلچینی از موضوعات مینی سریال "" منتشر شد و قرار بود مکمل آن باشد. هر یک از ۱۳ فصل کتاب مربوط به یکی از ۱۳ قسمت این مجموعه تلویزیونی است. تنها تعدادی از ایده های مورد بررسی در "کیهان" شامل تاریخ و توسعه متقابل علم و تمدن، ماهیت جهان، اکتشاف فضایی انسان و روباتیک، عملکرد درونی سلول و DNA کنترل کننده آن، و خطرات و آینده است. یکی از اهداف اصلی ساگان برای کتاب و مجموعه تلویزیونی، توضیح ایده های علمی پیچیده به گونه ای بود که هر کسی که علاقه مند به یادگیری است بتواند آن را درک کند. ساگان معتقد بود تلویزیون یکی از بزرگ ترین ابزارهای آموزشی است که تا کنون اختراع شده بنابراین او آرزو داشت از فرصت خود برای آموزش جهان سرمایه گذاری کند. تا حدودی به دلیل محبوبیت این مجموعه تلویزیونی، کتاب "کیهان" به مدت ۵۰ هفته را در فهرست پرفروش ترین های هفته نامه "پابلیشرز ویکلی" و ۷۰ هفته را در فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز سپری کرد تا به پرفروش ترین کتاب علمی که تا کنون در آن زمان منتشر شده تبدیل شو
د. در سال ۱۹۸۱ جایزه هوگو را برای بهترین کتاب غیرداستانی دریافت کرد. موفقیت بی سابقه کتاب "کیهان" باعث افزایش چشمگیر دیدگاه ها درباره ادبیات علمی شد. همچنین موفقیت این کتاب به شروع کار ادبی ساگان کمک کرد. دنباله کتاب "کیهان" به نام "نقطه آبی کمرنگ" در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. در سال ۲۰۱۳، نسخه جدیدی از کتاب "کیهان" با پیشگفتار ان درایان و مقاله ای از نیل دگراس تایسون منتشر شد.
استان منطقه ای اتیوپی مرکزی () یکی از ایالت های منطقه ای در اتیوپی است. این ایالت در تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۲۳ از بخش شمالی منطقه ملت ها، ملیت ها و مردمان جنوبی (SNNPR) شکل گرفت. ایجاد این منطقه همزمان با تأسیس ایالت منطقه ای جنوب اتیوپی پس از موفقیت همه پرسی از منطقه ملت ها، ملیت ها و مردمان جنوبی سابق صورت گرفت. بزرگ ترین قومیت های این منطقه شامل گوراجه و هادیا هستند که ۷۰ درصد جمعیت منطقه را تشکیل می دهند. رئیس این منطقه نیز از مردم گوراجه است. تقسیمات اداری. فهرست زیر مناطق و ورداهای ویژه تأسیس شده و جدید در ایالت منطقه ای اتیوپی مرکزی را نشان می دهد.
استان منطقه ای جنوب اتیوپی () (زبان امهری: ደቡብ ኢትዮጵያ ክልላዊ መንግስት) یکی از مناطق در جنوب اتیوپی است. این منطقه در تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۲۳ پس از موفقیت همه پرسی از بخش جنوبی منطقه ملت ها، ملیت ها و مردمان جنوبی (SNNPR) تأسیس شد. سودو، اتیوپی مرکز سیاسی و اداری این منطقه است. دیگر دفاتر اداری منطقه در شهرهای ولایتا سودو، دیلا، عربا مینچ، ساولا، کاراتی و جینکا تأسیس شده اند. مناطق اداری. فهرست زیر شامل مناطق تأسیس شده و جدید در ایالت منطقه ای جنوب اتیوپی است.
تیا () سایت باستان شناسی در مرکز اتیوپی است. این سایت در وردای سودو، در منطقه گوراجه از منطقه ملت ها، ملیت ها و مردمان جنوبی، جنوب آدیس آبابا واقع شده است. این سایت به خاطر ستون های سنگی بزرگش که بسیاری از آن ها تزئیناتی دارند، معروف است. این سایت باستان شناسی در سال ۱۹۸۰ به عنوان میراث جهانی معرفی شد، به دلیل طبیعت منحصربه فرد این بنای سنگی تک قطعه ای. نمای کلی. بر اساس گفته های ژوسوم (۱۹۹۵)، که کارهای باستان شناسی در تیا را هدایت کرده است، این سایت نسبتاً جدید است. این سایت به دوره ای بین قرن های ۱۱ تا ۱۳ میلادی نسبت داده شده است. تاریخ گذاری های بعدی ساخت استل ها را به زمانی بین قرن های ۱۰ تا ۱۵ میلادی نسبت می دهند. با این حال، ساخت سنگ افراشت ها در اتیوپی یک سنت بسیار قدیمی است که بسیاری از چنین بناهایی قبل از دوران مشترک ساخته شده اند. سنگ افراشت یا سنگ یادبود در این سایت، که «۳۲ مورد از آن ها با نمادهای مبهم، به ویژه شمشیرها، حکاکی شده است»، احتمالاً نشان دهنده یک مجموعه دفن پیش تاریخی بزرگ است. یک گروه اتیوپی شناسی آلمانی در آوریل ۱۹۳۵ از این سایت بازدید کرد و در یک ساعت فاصله از کمپ کاروان، سنگ افراشت
هایی با نماد شمشیر یافت که قبلاً توسط نوویل و پدر آزا دیده شده بود. یافته های سطحی در تیا شامل مجموعه ای از ابزارهای دوره سنگ میانه (MSA) بود که از نظر فناوری مشابه ابزارهایی هستند که در سایت های گادموتا و کُلکولتی پیدا شده اند. به دلیل فرایند تولید منحصر به فردی که از آن به نام «ضربات ترانشه» یاد می شود، ابزارهای تیا ممکن است به همان دوره زمانی این دو سایت دیگر تعلق داشته باشند. علاوه بر این، کاوش های باستان شناسی در تیا مقبره هایی نیز به دست آورده اند. استل های گوراجه. تیا یکی از نه سایت باستان شناسی خرسنگی در منطقه گوراجه است. تا سال ۱۹۹۷، ۱۱۸ استل در این منطقه گزارش شده بود. همراه با استل های موجود در شهرستان هادیا، این سازه ها توسط ساکنان محلی به نام «یگراغن دینگای» یا «سنگ گران» شناخته می شوند، که اشاره ای به امام احمد بن ابراهیم الغازی (احمد "گوری" یا "گران")، فرمانروای سلطنت عدل دارد. استل های گوراجه از سه نوع مختلف هستند: استل های انسان نما با شکل های انسانی، استل های فحلی، و استل هایی که نه انسان نما هستند و نه فحلی. نوع استل های انسان نما و غیر انسان نما/غیر فحلی به شکل تخت بوده و تنها استل های ای
ن شکل در منطقه جنوبی اتیوپی هستند. بیشتر این استل ها، از جمله ۴۶ استل در تیا که بزرگ ترین آن ها هستند، همچنین دارای تزئینات پیچیده و متمایزی هستند. در میان این تزئینات، شمشیرها، نمادهای گیاهی و یک انسان ایستاده با دست های روی کمر وجود دارند. نمادهای گیاهی و شمشیری ممکن است روی یک استل دیده شوند. طراحی شمشیر احتمالاً از نوع محلی «گالا» است که توسط مردم اورومو ساخته شده است. علاوه بر این، سنگ افراشت های تیا اغلب نماد T شکل نیز دارند. استل های تیا و سایر مناطق مرکزی اتیوپی مشابه استل های مسیر بین جیبوتی (شهر) و لویادا در جیبوتی هستند. در این ناحیه، تعدادی استل انسان نما و فحلی وجود دارد که با قبری به شکل مستطیل احاطه شده اند و از سنگ افراشت های عمودی در اطراف آن استفاده شده است. استل های جیبوتی-لویادا دارای تاریخ مشخصی نیستند و برخی از آن ها با نماد T شکلی مشابه تزئین شده اند. تحقیق. تحقیقات کمی در تیا انجام شده است و درک این نوع سایت ها از دیدگاه باستان شناسی با مشکلاتی روبه رو است. اولاً، تعیین هویت سازندگان سنگ افراشت ها فقط از طریق خود سنگ افراشت ها دشوار است. دوم، باستان شناسان بیشتر به بازسازی تاریخ های قو
می از طریق روایت های شفاهی پرداخته اند، اما در بسیاری از موارد این اطلاعات در دسترس نیستند یا مفید نیستند.
رالی آلمان یک رویداد رالی است که در آلمان برگزار می شود. این رویداد برای اولین بار در سال ۱۹۸۲ برگزار شد، این رالی در ابتدا به میزبانی سه شهرفرانکفورت، ماینتس و کوبلنتس برگزار شد. در سال ۲۰۰۰، تجمع به منطقه اطراف تری یر منتقل شد. این رویداد که قبلاً بخشی از مسابقات قهرمانی اروپا و آلمان بود، از فصل ۲۰۰۲ تا فصل ۲۰۲۰ در تقویم مسابقات رالی قهرمانی جهان حضور داشت. رویداد فصل ۲۰۲۰ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در آلمان لغو شد.
آواش میانه () منطقه تحقیقاتی دیرین مردم شناسی در گوشه شمال غربی منطقه اداری ۳ (عفر) در منطقه عفار اتیوپی، در کنار رود آواش در فروچاله عفار است. این منطقه یک آزمایشگاه طبیعی منحصر به فرد برای مطالعه منشأ و تکامل انسان است و تعدادی از فسیل های ابتدایی ترین انسان تباران، به ویژه از گونه «"&lt;bdi&gt;جنوبی کپی آسا&lt;/bdi&gt;"»، و همچنین برخی از قدیمی ترین سنگ های دست ساخته الڈوایی که تاکنون شناخته شده اند، در این منطقه یافت شده است. این آثار مربوط به اواخر دوره میوسن، پلیوسن و اوایل دوره پلیستوسن هستند، یعنی حدود ۵٫۶ میلیون سال پیش تا ۲٫۵ میلیون سال پیش. این باور عمومی وجود دارد که انشعاب شاخه های ابتدایی انسان ها و شامپانزه ها در ابتدای این بازه زمانی رخ داده است، یا در حدود ۷ تا ۵ میلیون سال پیش. با این حال، جامعه علمی تخمین های مختلفی برای دوره های انشعاب ارائه می دهد که بازه های گسترده تری برای این رویداد مطرح می کنند، که به بررسی «آخرین نیای مشترک انسان و شامپانزه» اشاره دارد. یک کشف اخیر از فسیل «"&lt;bdi&gt;جنوبی کپی انامی&lt;/bdi&gt;"» به حدود ۴٫۲ میلیون سال پیش تاریخ گذاری شده است که تنها ۲۰۰٬۰۰۰ سال از
فسیل قبلی «آردی کپی» که به ۴٫۴ میلیون سال پیش تعلق دارد فاصله دارد. فسیل های «"&lt;bdi&gt;جنوبی کپی گارهی&lt;/bdi&gt;"» به اوایل دوره پلیستوسن، یا ۲٫۵ میلیون سال پیش تاریخ گذاری شده اند؛ فسیل های «"&lt;bdi&gt;انسان راست قامت&lt;/bdi&gt;"» در بخش «داکاهیلوی» در سایت (با تاریخ گذاری ۱ میلیون سال پیش) و «"&lt;bdi&gt;انسان خردمند ایدالت&lt;/bdi&gt;"» (با تاریخ گذاری ۱۶۰ هزار سال پیش) در دوره میانه و اواخر پلیستوسن یافت شده اند. همچنین بقایای رس های پخته شده توسط آتش، که به عنوان شواهد استفاده کنترل شده از آتش مورد مناقشه قرار گرفته اند، در همان دوره های بعدی یافت شده اند. رسوب های موجود در سایت در ابتدا در دریاچه ها یا رودخانه ها ته نشین شده اند و کربنات های یافت شده در آنجا دارای نسبت های پایین ایزوتوپ های کربن هستند. این اطلاعات نشان می دهند که محیط آواش میانه در اواخر میوسن مرطوب بوده است و این منطقه که امروزه خشک است، در آن زمان میزبان جنگل های درختی یا زیستگاه های علفزار بوده است. بقایای فسیلی دیگر مهره داران یافت شده همراه با انسان تباران، از جمله موش نیزار، مزید بر این است که چنین محیطی را پیشنهاد می دهند
. این منطقه شاهد آتشفشان های دوره ای بوده است که احتمالاً مناطق بوم شناسی متمایزی را ایجاد کرده اند که توسط گونه های مختلف جانوران مهره دار اشغال شده بودند. فسیل ها. فسیل های مهم انسان تباران که در آواش میانه یافت شده اند شامل موارد زیر هستند:
رالی آرژانتین () یک رقابت رالی آرژانتینی است که در تقویم مسابقات رالی قهرمانی جهان ، چالش رالی بین قاره ای ، قهرمانی رالی آمریکای جنوبی و قهرمانی رالی آرژانتین بوده است. این رویداد معمولاً در منطقه اطراف ویلا کارلوس پاز در استان کوردوبا ، در جاده های باریک شنی که بیشتر به خاطر آب پاشیدن شهرت دارند، برگزار می شود.
فاسیلیدس (; – ) (خط گعز: ፋሲለደስ; "Fāsīladas"; 20 نوامبر ۱۶۰۳ – ۱۸ اکتبر ۱۶۶۷)، که همچنین به نام فاسیل شناخته می شود، بازیلیده، یا بازیلیده (همان طور که در آثار ادوارد گیبون آمده است)، از ۱۶۳۲ تا مرگش در ۱۸ اکتبر ۱۶۶۷، امپراتور اتیوپی بود و عضوی از دودمان سلیمان بود. نام سلطنتی او عالم سگد (گعز: ዓለም ሰገድ) بود. فاسیلیدس به عنوان بنیان گذار قندار، پایتخت امپراتوری اتیوپی، شناخته می شود و دوره گونداری را آغاز کرد. از مهم ترین اقدامات او، مصادره و تبعید یسوعی ها و همچنین ایجاد اتحادهای امنیتی با سلاطین اسلامی هم جوار بود. علاوه بر این، او نقش مهمی در رهبری مبارزه علیه شورشیان آگاو داشت. در ۱۶۶۶، پس از شورش پسرش داویت، فاسیلیدس او را در وهنی زندانی کرد. خود امپراتور یک سال بعد درگذشت و در یک صومعه در جزیره داگا در دریاچه تانا دفن شد. تاریخچه. فاسیلیدس از نسل مردم امهارا بود. او پسر امپراتور سوسنیوس اول و ملکه ساله ورک (گعز: ሣህለወርቅ) (نام سلطنتی) ለ (نام) از واگدا کتاتا و مهرابته بود. امپراتور فاسیلیدس در ماگزه ز، بولگا در منطقه شوا به دنیا آمد. نام پدر بزرگ پدری او نیز فاسیلیدس بود. او سازنده کاخ فاسیل بود. فاسیلیدس در
سال ۱۶۳۰ در جریان شورشی که به رهبری سارسا کِرِستوس به وقوع پیوست، به امپراتوری اعلام شد، اما تا زمانی که پدرش در سال ۱۶۳۲ از سلطنت کناره گیری نکرد، به تخت سلطنت نرسید. پس از رسیدن به سلطنت، فاسیلیدس بلافاصله وضعیت رسمی کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی را احیا کرد. او از اسقف اسکندریه درخواست کرد تا یک "ابونا" جدید برای اتیوپی بفرستد و رابطه قدیمی ای که از بین رفته بود را بازگرداند. او اراضی یسوعی ها در دانکاز و دیگر نقاط امپراتوری را مصادره کرد و آنها را به فری مونا تبعید نمود. زمانی که شنید پرتغالی ها مومباسا را بمباران کردند، فاسیلیدس بر این باور بود که آفونسو مندس، پیشوای کلیسای کاتولیک، پشت این عمل بوده است و باقی مانده یسوعی ها را از سرزمین های خود اخراج کرد. مندس و بیشتر پیروانش مسیر خود را به سمت گوا ادامه دادند و در طول مسیر چندین بار مورد سرقت یا زندانی شدن قرار گرفتند. در سال ۱۶۶۵، او دستور داد که "کتاب های فرانکی"—باقی مانده نوشته های مذهبی کاتولیک ها—سوزانده شود. فاسیلیدس معمولاً به عنوان بنیان گذار شهر قندار در سال ۱۶۳۶ شناخته می شود و آن را به عنوان پایتخت اتیوپی تأسیس کرد. اینکه آیا قبل از اینکه او
آن را به پایتخت تبدیل کند، جامعه ای در آنجا وجود داشته است یا نه، نامشخص است. از جمله بناهایی که او در آنجا ساخت، می توان به آغاز ساخت مجموعه ای که بعدها به فاسیل غیبی معروف شد و همچنین برخی از اولین کلیساهای افسانه ای قندار اشاره کرد: آدابابای یاسوس، آدابابای تکله هایمنوت، آتاتامی میکائل، گمجابِت مریم، فیت میکائل و قدوس آبُو. او همچنین به ساخت هفت پل سنگی در اتیوپی معروف است، به ویژه پل سباره دیلدی ()؛ به همین دلیل است که تمام پل های قدیمی در اتیوپی اغلب به اشتباه به او نسبت داده می شود. امپراتور فاسیلیدس همچنین کلیسای جامع مریم مقدس زایون را در اکسوم ساخت. کلیسای فاسیلیدس امروز به عنوان «کلیسای جامع قدیمی» شناخته می شود و در کنار یک کلیسای جدید که توسط امپراتور هایله سلاسی ساخته شده، قرار دارد. شورش آگاوی ها در لاستا، که تحت سلطنت پدرش آغاز شده بود، در دوران سلطنت او ادامه یافت و او برای بقیه دوران سلطنتش به طور منظم به عملیات تنبیهی در لَستا می پرداخت. اولین عملیات در سال ۱۶۳۷ بد پیش رفت، زیرا در نبرد لیبو، سربازان او در برابر حمله آگاوی ها دچار وحشت شدند و فرمانده آنها، ملکا کریستوس، وارد کاخ فاسیلیدس شد
و تخت سلطنت را برای خود گرفت. فاسیلیدس سریعاً به وضعیت بازگشت و برای کمک به قگنات ماش دیمو، فرماندار استان سمی ین، و برادرش گلاودوس، فرماندار بگمِدر، درخواست فرستاد. آنها به سمت ملکا کریستوس که هنوز در لیبو بود حرکت کردند، جایی که او کشته شد و سربازانش شکست خوردند. سال بعد، فاسیلیدس به لَستا لشکرکشی کرد؛ به گفته جیمز بروس، آگاوی ها به دژهای کوهستانی خود عقب نشینی کردند و «تقریباً تمام ارتش در میان کوه ها از بین رفت؛ بخش زیادی به علت قحطی، اما قسمت بیشتری به علت سرما، که واقعه ای بسیار قابل توجه در این عرض های جغرافیایی است.» دیپلماسی خارجی. پس از تصاحب تخت سلطنت از پدرش، فاسیلیدس تمام ارتباطات بین اتیوپی و اروپا را قطع کرد و تمامی یسوعی های اروپایی و مبلغین آنها را اخراج نمود، در حالی که پیمان های امنیتی با سلطان نشین های اسلامی اطراف برقرار کرد و روابط دیپلماتیک با کشورهای اسلامی همچون ایران صفوی، امپراتوری عثمانی، امپراتوری گورکانی و امامان یمن آغاز نمود. این انزوای امپراتوری اتیوپی از اروپا بیش از دو قرن به طول انجامید. فاسیلیدس در سال های ۱۶۴۲–۱۶۴۷ تلاش کرد تا روابط دیپلماتیک با المتوکل اسماعیل، امام زید
ی یمن برقرار کند. وقتی مصوع توسط امپراتوری عثمانی اشغال شد، امپراتور اتیوپی فاسیلیدس سعی کرد تا یک مسیر تجاری جدید از طریق بیلول توسعه دهد. انتخاب او بر بیلول افتاد، زیرا این بندر خارج از حوزه کنترل عثمانی بود و دقیقاً مقابل بندر موچا در یمن قرار داشت. در سال ۱۶۴۲، او پیامی به امام یمن، المعید محمد ارسال کرد تا حمایت او را برای این پروژه جلب کند. از آنجا که المعید محمد و پسرش المتوکل اسماعیل گمان می کردند که فاسیلیدس علاقه مند به تبدیل به اسلام است، یک سفارت خانه یمنی در سال ۱۶۴۶ به قندار فرستاده شد. با این حال، زمانی که یمنی ها متوجه اهداف واقعی فاسیلیدس شدند، اشتیاق آنها کاهش یافت و پروژه رها شد. او همچنین در سال های ۱۶۶۴–۱۶۶۵ به هند یک هیئت فرستاد و برای رسیدن اورنگ زیب به تخت سلطنت امپراتوری گورکانی تبریک گفت. گزارش ها حاکی از آن است که این هیئت چندین هدیه ارزشمند به امپراتور مغول تقدیم کرد، مانند برده ها، عاج، اسب ها، گورخرها، یک جفت تفنگ جیبی نقره ای تزئین شده با دقت و سایر هدایا و اقلام عجیب و غریب. در سال ۱۶۶۶، پس از قیام پسرش داویت، فاسیلیدس او را در وهنی زندانی کرد و این عمل قدیمی را که اعضای مشکل س
از خانواده سلطنتی را به یک کوه منتقل می کردند، دوباره احیا کرد، همان طور که قبلاً در امبا گشن صورت گرفته بود. درگذشت. فاسیلیدس در سال ۱۶۶۷ در آززو در ۵ مایلی جنوب قندار درگذشت و جسد او در دَگا استیفانوس|دیر سنت استفانوس، واقع در دریاچه تانا و درجزیره دَگا دفن شد. وقتی ناتانیل تی. کنی جسد فاسیلیدس را مشاهده کرد، متوجه شد که جسدی کوچک تر نیز در تابوت قرار دارد. یک راهب به کنی گفت که این جسد، پسر هفت ساله فاسیلیدس، ایسور است که به دلیل خفگی در اثر ازدحام جمعیت جان خود را از دست داده بود و برای ادای احترام به پادشاه جدید به آنجا آمده بود. نسل ها. فاسیلیدس سه پسر (که دو نفر از آن ها قبل از رسیدن به سن بلوغ درگذشتند) و سه دختر داشت.
رالی مونت کارلو (به طور رسمی با عنوان رالی اتوموبیل دو مونت-کارلو شناخته می شود) یک رویداد رالی است که هر ساله توسط باشگاه اتومبیل موناکو برگزار می شود. این رالی از زمان آغاز به کار خود در سال ۱۹۱۱ توسط شاهزاده آلبرت اول، برای نشان دادن پیشرفت ها و نوآوری های اتومبیلرانی و تبلیغ موناکو به عنوان یک استراحتگاه توریستی در سواحل مدیترانه بود. قبل از تغییر فرمت برگزاری در سال ۱۹۹۷، این رویداد یک «رالیم تمرکز» بود که در آن انندگانا از نقاط شروع مختلف در سراسر اروپا حرکت می کردند و به موناکو می رسیدنت. این رالی اکنون در امتداد کوت دازور در موناکو و جنوب شرقی فرانسه برگزار می شود.
منطقه کونسو () یک ناحیه در منطقه جنوبی اتیوپی است. این ناحیه پیش از سال ۲۰۱۱ یک واردا (ناحیه اداری) بود. قبل از سال ۲۰۱۱، کونسو جزو هیچ یک از نواحی منطقه ملت ها، ملیت ها و مردمان جنوبی (SNNPR) نبوده و به همین دلیل به عنوان یک واردای ویژه در نظر گرفته می شد، که مشابه یک بخش اداری خودمختار است. در سال ۲۰۱۱، ناحیه Segen Area Peoples Zone ایجاد شد که شامل واردای ویژه کونسو و سه واردای سابق اطراف آن است. این واردای ویژه به نام مردم کونسو نام گذاری شده است. کونسو در دره بزرگ ریفت قرار دارد و از سمت جنوب با منطقه اورومیا، از سمت غرب با ناحیه جنوبی اومو، از سمت شمال غرب با واردای ویژه آلله، از سمت شمال با واردای ویژه دیرشه، از سمت شمال شرقی با واردای ویژه آمارو و از سمت شرق با واردای ویژه بورجی هم مرز است. رودخانه ساگان که از جنوب به غرب جاری می شود و به رودخانه وییتو می پیوندد، بخشی از مرز این واردا با بورجی و مرز کامل آن با منطقه اورومیا را تعریف می کند. مرکز اداری این ناحیه کاراتی است؛ دیگر شهرهای کونسو شامل فاشا و ساگن می باشند. پس از اعتراضات ساکنان برای تبدیل شدن به یک ناحیه برای چندین سال، کونسو در نوامبر ۲۰۱۸
به یک ناحیه تبدیل شد. کلیات. رودخانه های موجود در این واردا شامل تالپینا، یک شاخه از رودخانه ساگان، می باشند. گزارشی از واحد اضطراری برنامه عمران ملل متحد (UNDP) در سال ۱۹۹۶، منطقه این واردای ویژه را «بر اساس تفاوت های ارتفاع و بهره برداری اقتصادی» تقسیم کرده است، که عبارتند از «مناطق نیمه خشک پست که اکثریت جمعیت (بین ۶۰–۷۰ درصد) را پشتیبانی می کنند؛ و مناطق کشاورزی مرتفع تر در ارتفاعات میانه که بقیه جمعیت عمدتاً کشاورز را پشتیبانی می کنند.» مردم بومی کونسو به طور سنتی نوع خاص و پایدار از کشاورزی در اتیوپی را انجام می دهند که شامل ساخت و نگهداری از تراس های سنگی و کود دادن به مزارع با کود حیوانی است. ویژگی اصلی مزارع آنها، درخت بومی به نام "Moringa stenopetala" است. محصول اصلی این ناحیه سورگوم دورنگ است، به همراه برخی از محصولات ریشه ای و پنبه. بر اساس گزارشی در سال ۲۰۰۴، کونسو دارای ۱۷۸ کیلومتر جاده های همه فصل و ۸۱ کیلومتر جاده های فصلی بود که به این ترتیب تراکم جاده ها به طور متوسط ۱۱۴ کیلومتر در هر ۱۰۰۰ کیلومتر مربع می باشد. سازمان آمار مرکزی اتیوپی (CSA) گزارش داد که در سالی که به پایان سال ۲۰۰۵ میلادی
ختم می شد، پنج تن تولید قهوه در اتیوپی در این واردا تولید شد، بر اساس سوابق بازرسی از سوی مقامات قهوه و چای اتیوپی. این مقدار کمتر از ۰٫۱٪ از تولیدات SNNPR و کمتر از ۰٫۱٪ از تولیدات کل اتیوپی بود. تاریخ. منطقه کونسو که قبلاً یک واردا بود، با واحدهای اداری مجاور خود چندین اختلاف مرزی داشته است. به گفته سارا وان، «مهم ترین این اختلافات مربوط به ناحیه تل تله است که از سال ۱۹۹۲ توسط منطقه بورانا از اورومیا ادعا شده است» که این اختلاف همچنان از سال ۱۹۹۲ ادامه دارد. اختلاف دیگری بر سر گاتو و بیاده فوشوکا کبلهها با اداره های واردای ویژه دراشه وجود داشت، با ادعای دیگری برای آلِه که پس از میانجی گری میان دو واردا به پارلمان SNNPR ارجاع داده شد تا اقدامات لازم انجام شود. گزارش UNDP-EUE در سال ۱۹۹۶ به گزارشی قبلی اشاره می کند که در سال ۱۹۹۳ تهیه شده بود و بیان می کند که «یک ویژگی خاص منطقه کونسو، زلزله های مکرر آن است. یک تکان شدید اخیر موجب وحشت در روستاها شد. برخی از روستاهای واقع در دامنه کوه ها (یکی با لقب نیویورک) به دلیل این تکان ها سر خوردند. خطر دیگر، آتش سوزی در روستاهای شلوغ محصور با حصار است که مملو از ساختما
ن های چوبی است.» با این حال، گزارش ۱۹۹۶ نتیجه گیری می کند که «هیچ زلزله ای پس از سال ۱۹۹۳ روی نداده است.» مقامات محلی در کونسو به مقامات منتخب اتحادیه دموکراتیک مردم کونسو (KPDU) که در سال ۲۰۰۱ به آنها رای داده شده بود، به مدت چندین ماه اجازه دسترسی به دفاتری که به آنها اختصاص داده شده بود را ندادند. در سال های بعد، KPDU تحت فشارهای آزاردهنده ای قرار گرفت. پس از بازگشایی دفتر شعبه ای در فاشا در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۰۲، حامیان دولت با شدت چندین عضو KPDU را کتک زده و دفتر تازه تأسیس را به شدت تخریب کردند؛ صاحب ملکی که فضای دفتر را به KPDU اجاره داده بود، به گزارش ها، دستگیر شد. در ژوئیه سال بعد، حامیان حزب حاکم، با حمایت نیروهای محلی، دفتر شعبه KPDU در کاراتی را بستند و رهبران حزب تسفایه کوره و ادانه فولیتا را به مدت یک هفته زندانی کردند. سپس فعالان حزب حاکم دفاتر را غارت کرده و سقف آن را آسیب زدند. سپس در ۱۲ اکتبر، شبه نظامیان دولتی به دستور مقامات محلی، رئیس KPDU، شاکو اتو کوره را در کاراتی دستگیر کرده و او را به مدت شش روز زندانی کردند. مقامات محلی او را به «مزاحمت برای فعالیت های توسعه ای» متهم کردند به دلیل ب
ازدید از یکی از دفاتر شعبه حزب خود که بسته شده بود. روزنامه "Sudan Times" گزارش داد که در ۱۴ مه ۲۰۰۸، درگیری های ادامه دار میان کونسو و بورنا اورومو باعث کشته شدن ۳۶ نفر و فرار بیش از ۵۰۰۰ نفر از ساکنان از خانه هایشان شد. «از میان کشته شدگان، ۳۵ نفر از قبیله های کونسو بودند» به گفته آریکی گیتو، مدیر ویژه این ناحیه، به خبرنگاران محلی. پناهندگان در کبل های آبا-رابا، کاشاله، نالایا سگن و گسرگو پناه داده شدند. وضعیت منطقه. در سال ۲۰۱۴، ساکنان کونسو از اینکه بخشی از منطقه مردم سگن بودند ناراضی بودند و از توزیع ناعادلانه بودجه، تخصیص شغل و سایر مسائل مربوط به اداره محلی و عدالت شکایت داشتند و خواستار ایجاد منطقه کونسو شدند. یک درخواست با دو هزار امضا به شورای منطقه و مقامات بالاتر ارسال شد که رد شد. در نوامبر ۲۰۱۸، پس از آن که آبی احمد نخست وزیر اتیوپی شد، شورای SNNPR کونسو را به یک منطقه تبدیل کرد. جمعیت شناسی. بر اساس سرشماری ۲۰۰۷ که توسط آژانس آمار مرکزی اتیوپی (CSA) انجام شد، این منطقه دارای جمعیتی به تعداد ۲۳۵٬۰۸۷ نفر است که از این تعداد ۱۱۳٬۴۱۲ نفر مرد و ۱۲۱٬۶۷۵ نفر زن هستند. با مساحت ۲٬۲۷۳٫۷۹ کیلومتر مربع، ک
ونسو دارای تراکم جمعیتی ۱۰۳٫۳۹ نفر به ازای هر کیلومتر مربع است؛ ۹٬۴۱۵ نفر یا ۴٫۰۰٪ از ساکنان شهری هستند. تعداد کل خانوارها در این منطقه ۴۴٬۹۰۲ خانوار بوده که به طور میانگین ۵٫۲۴ نفر در هر خانوار زندگی می کنند و تعداد واحدهای مسکونی ۴۳٬۵۳۵ واحد است. دو گروه قومی عمده گزارش شده در کونسو شامل کونسو (۸۷٫۰۴٪) و گاوادا (۹٫۷۹٪) هستند؛ تمامی گروه های قومی دیگر ۳٫۱۷٪ از جمعیت را تشکیل می دهند. زبان کونسو به عنوان زبان اول توسط ۸۶٫۱۸٪ از ساکنان صحبت می شود، ۹٫۷۳٪ به زبان گاوادا، ۲٫۰۸٪ به زبان اورومو، و ۱٫۲۶٪ به زبان امهری صحبت می کنند؛ باقی مانده ۰٫۷۵٪ به سایر زبان های اولیه گزارش شده صحبت می کنند. ۵۰٫۳۴٪ پروتستانت، ۳۴٫۶۲٪ از جمعیت معتقد به ادیان سنتی هستند و ۱۳٫۸۱٪ کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی را پیروی می کنند. در سرشماری ۱۹۹۴، این منطقه جمعیتی معادل ۱۵۷٬۵۸۵ نفر در ۲۹٬۶۲۹ خانوار داشت که از این تعداد ۷۷٬۱۴۷ نفر مرد و ۸۰٬۴۳۸ نفر زن بودند؛ ۵٬۴۷۹ نفر یا ۳٫۴۸٪ از جمعیت آن ساکن مناطق شهری بودند. چهار گروه قومی عمده گزارش شده در کونسو شامل کونسو (۸۷٫۰۱٪)، گاوادا (۹٫۲٪)، مردم امهرا (۱٫۲۵٪)، و مردم اورومو (۰٫۷۵٪) بودند؛ تمامی گ
روه های قومی دیگر ۱٫۷۹٪ از جمعیت را تشکیل می دهند. زبان کونسو به عنوان زبان اول توسط ۸۶٫۶۴٪ از ساکنان صحبت می شود، ۹٫۱۱٪ به زبان گاوادا، ۲٫۲۶٪ به زبان اورومو، و ۱٫۴٪ به زبان امهری صحبت می کنند؛ باقی مانده ۰٫۵۹٪ به سایر زبان های اولیه گزارش شده صحبت می کنند. ۶۵٫۶۲٪ از جمعیت گفته اند که به ادیان سنتی معتقدند، ۲۴٫۴۷٪ پروتستان هستند و ۵٫۴۹٪ کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی را پیروی می کنند. در خصوص آموزش، ۸٫۱۴٪ از جمعیت باسواد بودند؛ ۳٫۷۹٪ از کودکان ۷ تا ۱۲ ساله در مدارس ابتدایی، ۱٫۴۵٪ از کودکان ۱۳ تا ۱۴ ساله در مدارس دوره اول متوسطه، و ۰٫۹۴٪ از ساکنان ۱۵ تا ۱۸ ساله در مدارس دوره دوم متوسطه بودند. در خصوص وضعیت بهداشتی، حدود ۸۹٪ از خانه های شهری و ۱۱٪ از تمامی خانه ها به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشتند؛ ۵۵٪ از خانه های شهری و ۷٪ از کل خانه ها دارای امکانات بهداشتی بودند.
عکاسی هوانوردی نوعی عکاسی است که در آن عکاس از یک هواگرد مثل هواپیما یا هلی کوپتر عکاسی می کند. انواع عکاسی هوانوردی شامل عکاسی هوا به هوا، زمین به هوا، زمین ایستا و عکاسی از راه دور است. عکاسی هوانوردی نظامی، به ویژه از نوع هوا به هوا، به مهارت های بیشتری نیاز دارد، زیرا هواپیمای حامل عکاس و هواپیمای سوژه اغلب با سرعت بیش از ۱ ماخ پرواز می کنند. انواع. زمین ایستا. در عکاسی زمین ایستا، عکاس از هواپیمایی که روی زمین به صورت ثابت ایستاده است عکاسی می کند. این عکس ها می توانند از نمای بیرونی، فضای داخلی و یا جزئیات هواپیما باشند. در این نوع، عکاس کنترل کاملی بر نور، محل قرارگیری هواپیما، زوایای دوربین و پس زمینه دارد. درگیر کردن موضوعات دیگر مانند خلبان یا هواپیماهای دیگر در عکاسی زمینی بسیار ساده تر از سایر انواع عکاسی هوایی است. ترمینال فرودگاه. در عکاسی از ترمینال فرودگاه، عکاس از پنجره ترمینال فرودگاه از محیط فرودگاه و هواپیماها عکاسی می کند. این نوع عکاسی معمولاً زمانی اتفاق می افتد که در انتظار پرواز هستیم. برخی از فرودگاه ها دارای پنجره ها یا مناطق دیدبانی هستند که عکاس ها می توانند از آن زوایا از فرودگاه