Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فه ای شد. استان بریندیزی بدین ترتیب در این رده دارای نماینده شد در حالی که بیش از بیست و پنج سال پس از آخرین حضور باشگاه فوتبال بریندیزی در سطح سوم ملی گذشته بود. در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷، ویرتوس فرانچاویلا لیگ پرو گروه سی را در جایگاه پنجم به پایان رساند و بنابراین حق شرکت در مرحله اول پلی آف را کسب کرد، جایی که به مرحله یک هشتم نهایی رسید. پس از تعویض مربی و روی کار آمدن گائتانو داگوستینو، در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ تیم برای دومین سال متوالی به پلی آف برای صعود به سری بی راه یافت و لیگ را در جایگاه نهم به پایان رساند. سپس جایگاه ششم در ۲۰۱۸–۲۰۱۹ و یک حضور جدید در پلی آف برای صعود به دسته دوم و جایگاه نهم در ۲۰۱۹–۲۰۲۰ که حق حضور مجدد در پلی آف را به همراه داشت، دنبال شد. در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ تنها جایگاه پانزدهم را کسب کرد که به هر حال به او اجازه ماندگاری در همان سطح را داد. در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲، تیم تحت هدایت روبرتو تائورینو، بازیکن سابق همین باشگاه و عنصر کلیدی در ترکیب تاریخی سه گانه فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵، به یک فصل عالی پرداخته و نتایج خوبی کسب کرد (از جمله پیروزی در خانه مقابل باشگاه فوتبال باری با نتیجه ۳–۰ که یک پیروزی درخشان است) که
به باشگاه بریندینی اجازه داد تا فصل را در جایگاه ششم گروه به پایان برساند و در پلی آف شرکت کند (اما در مرحله دوم حذف شد). در پایان فصل تائورینو باشگاه را ترک می کند و آنتونیو کالابرو برای رهبری بیانکازوری که تیم را به یک ماندگاری بدون دغدغه در لیگ، یک امتیاز از پلی آف و در سال بعد به یک ماندگاری دیگر هدایت می کند، فراخوانده شد.
کوریدوراس شوارتز (Corydoras schwartzi)، یک ماهی آب شیرین گرمسیری متعلق به زیر خانواده کوریدوراس و از خانواده گربه ماهیان زره دار است. خاستگاه آن آبهای داخلی آمریکای جنوبی و در حوضه رودخانه پوروس در کشور برزیل میباشد. طول ماهی حداکثر به ۳٫۹ سانتیمتر میرسد. با توجه به زیستگاه اصلی ماهی که دارای آب و هوای گرمسیری میباشد، آبی با پی اچ ۶٫۰ تا ۸٫۰، سختی آب بین ۲ تا ۲۵ dGH و محدوده دمایی حدود ۲۲ تا ۲۶ درجه سانتیگراد مناسب است. از کرم ها، سخت پوستان کف بستر، حشرات و مواد گیاهی تغذیه می کند. کوریدوراس شوارتز در آکواریومی با پوشش گیاهی متراکم تخمگذاری میکند و نر و ماده از تخم ها محافظت نمی کنند. ماهی ماده ۲ تا ۴ عدد تخم را بین باله های لگن خود نگه می دارد، و جنس نر آنها را در طول مدت حدود ۳۰ ثانیه بارور می کند. سپس ماهی ماده با شنا کردن به یک نقطه مناسب تخم های بسیار چسبنده را می چسباند. نر و ماده این فرآیند را تا زمانی که حدود ۱۰۰ تخم بارور شده را به مکانهای مختلف بچسبانند تکرار می کند.
چینل لاک پشت ها یک سرده منقرض شده از لاک پشت های اصلی است که به لاک پشت سانان (Testudinata) وابستگی دارد. این لاک پشت در عصر نورین تریاس پسین زندگی می کرد و کهن ترین لاک پشت شناخته شده از آمریکای شمالی است. در میان لاک پشت ها، بیشتر به دلیل پوسته بسیار نازک آن منحصر به فرد است. نوع و تنها گونه آن، "C. tenertesta"، توسط والتر جی. جویس و همکارانش با این سرده نام گذاری و توصیف شد. در سال ۲۰۰۹ احتمالاً زمینی بوده و توسط جویس "و همکارانش پیدا شده است." ارتباط نزدیکی با "پروگانوشلی ها"، یکی دیگر از لاک پشت های زمینی دارد.
در طول جنگ های یوگسلاوی در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، چندین دور تحریم های بین المللی علیه جمهوری های یوگسلاوی سابق صربستان و مونته نگرو اعمال شد که کشور جدیدی به نام صربستان و مونته نگرو تشکیل دادند. در دور اول تحریم ها که در پاسخ به جنگ بوسنی و جنگ استقلال کرواسی اعمال شد و بین آوریل ۱۹۹۲ تا اکتبر ۱۹۹۵ ادامه یافت، یوگسلاوی تحت تحریم سازمان ملل متحد قرار گرفت. این تحریم پس از امضای توافقنامه دیتون که به درگیری پایان داد، برداشته شد. در طول و پس از جنگ کوزوو ۱۹۹۹–۱۹۹۸، یوگسلاوی دوباره توسط سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا (EU) و ایالات متحده تحریم شد. پس از سرنگونی رئیس جمهور یوگسلاوی اسلوبودان میلوشویچ در اکتبر ۲۰۰۰، تحریم ها علیه یوگسلاوی تا ۱۹ ژانویه ۲۰۰۱ برداشته شدند تحریم ها تأثیر عمده ای بر اقتصاد صربستان و مونته نگرو و جامعه آن گذاشت، به طوری که صربستان بیشترین آسیب را دید، تولید ناخالص داخلی آن از ۲۴ میلیارد دلار در سال ۱۹۹۰ به زیر ۱۰ میلیارد دلار در سال ۱۹۹۳، و ۸٫۶۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۰ کاهش یافت آنها همچنین تأثیر مخربی بر صنعت یوگسلاوی داشتند. فقر در سال ۱۹۹۳ به بالاترین حد خود رسید و ۳۹ درصد از جم
عیت با کمتر از ۲ دلار در ماه زندگی می کردند. با اعمال مجدد تحریم های بین المللی در سال ۱۹۹۸، سطح فقر دوباره افزایش یافت. حدود ۸۰۰٫۰۰۰ نفر در دهه ۱۹۹۰ از صربستان مهاجرت کردند که ۲۰ درصد آنها دارای تحصیلات عالی بودند. زمینه. در سال ۱۹۹۱، فروپاشی یوگسلاوی در حال انجام بود، با غربی ترین جمهوری های اسلوونی و کرواسی که استقلال خود را اعلام کردند، و در نیمه دوم سال، جنگ استقلال کرواسی با لشکرکشی یوگسلاوی در کرواسی در جریان بود. در ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۱، قطعنامه ۷۱۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد تحریمی را بر تسلیحات و تجهیزات نظامی به یوگسلاوی وضع کرد که هدف آن حمایت از کنفرانس یوگسلاوی بود که هدف آن حل و فصل مسالمت آمیز وضعیت و از طریق مذاکره بود. در ۸ نوامبر ۱۹۹۱، اتحادیه اقتصادی اروپا اولین تحریم های اقتصادی را علیه جمهوری های یوگسلاوی سابق اعمال کرد، در حالی که در ۲ دسامبر تحریم ها را لغو کرد و کمک های اقتصادی به همه جمهوری های غیر از صربستان و مونته نگرو را بازگرداند. تحریم ها اعضای کمیسیون اروپا را از واردات منسوجات از یوگسلاوی منع کرد و در مجموع ۱٫۹ میلیارد دلار بسته های کمکی اتحادیه اروپا را که قبل از تحقق دوازده آتش
بس در منطقه جنگی کرواسی به یوگسلاوی وعده داده شده بود، به حالت تعلیق درآورد. در آغاز سال ۱۹۹۲، فروپاشی یوگسلاوی در سطح بین المللی به رسمیت شناخته شد. جمهوری های یوگسلاوی سابق صربستان و مونته نگرو کشور کوچکتر جدیدی به نام جمهوری فدرال یوگسلاوی تشکیل دادند. در پایان بهار ۱۹۹۲، جنگ بوسنی در جمهوری بوسنی و هرزگوین آغاز شد. تاریخچه. در ۳۰ مه ۱۹۹۲، شورای امنیت سازمان ملل متحد با ۱۳ رای موافق قطعنامه ۷۵۷ را تصویب کرد. همه تجارت بین المللی، همکاری های علمی و فنی، مبادلات ورزشی و فرهنگی، سفرهای هوایی و سفر مقامات دولتی جمهوری فدرال یوگسلاوی را تحریم کرد. روز بعد، بوش پدر، رئیس جمهور ایالات متحده، به وزارت خزانه داری دستور داد تا تمام دارایی های دولت یوگسلاوی در ایالات متحده را به ارزش تقریبی ۲۰۰ میلیون دلار در آن زمان مصادره کند. فرانسوا میتران، رئیس جمهور وقت فرانسه، در ابتدا تصویب قطعنامه ۷۵۷ را به تعویق انداخت، زیرا او پیشنهاد کرد که ممنوعیت ورزش لغو شود، اما در عوض تصمیم گرفت در ازای توضیح کتبی مبنی بر اینکه سربازان صرب تنها مسئول جنگ در کرواسی نیستند، ممنوعیت ورزش را حفظ کند. علیرغم اصلاحیه میتران، قطعنامه ۷۵۷ ت
نها جمهوری فدرال یوگسلاوی را هدف قرار داد، نه هیچ یک از کشورهای جدا شده را. در ۱۶ نوامبر ۱۹۹۲، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۷۸۷ را تصویب کرد و ممنوعیت گسترده ای را برای حمل و نقل به یوگسلاوی و از آن وضع کرد. این قطعنامه با یک سری محاصره دریایی دنبال شد که با عملیات گارد دریایی شروع شد و بعداً شامل عملیات گارد شارپ شد. شورای امنیت سازمان ملل بیش از صد قطعنامه را در جریان درگیری های مسلحانه در یوگسلاوی به تصویب رساند و برخی نهادهای صرب خارج از جمهوری فدرال یوگسلاوی را هدف قرار دادند. قطعنامه های ۸۵۰ و ۹۴۲ به طور مشخص مبادلات صادرات و واردات را ممنوع کرده و دارایی های جمهوری صربسکا را که در آن زمان یک کشور به رسمیت شناخته نشده صرب ها با جنگ در بوسنی و هرزگوین تأسیس شده بود، مسدود کرد. قطعنامه ۱۰۲۲ شورای امنیت به طور رسمی تحریم های صربستان را یک روز پس از امضای توافقنامه دیتون، در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۵، به حالت تعلیق درآورد با پایان یافتن جنگ بوسنی، تحریم های سازمان ملل علیه یوگسلاوی پس از انتخابات بوسنی در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۶ به طور کامل برداشته شد، اگرچه یک «دیوار بیرونی» تحریم ها – عضویت در نهادهای مالی بین المللی – با
قی ماند که به همکاری با ICTY و حقوق بشر در کوزوو مرتبط بود. . قطعنامه ۱۰۷۴ شورای امنیت در ۱ اکتبر ۱۹۹۶ تمام قطعنامه های قبلی علیه یوگسلاوی را خاتمه داد. علیرغم لغو تحریم های سازمان ملل، ایالات متحده «دیوار بیرونی» تحریم ها را حفظ کرد و از عضویت یوگسلاوی در نهادهای بین المللی جلوگیری کرد. دومین سری از تحریم های بین المللی علیه یوگسلاوی در سال ۱۹۹۸ با تشدید خشونت در کوزوو اعمال شد. در ۳۱ مارس ۱۹۹۸، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۱۶۰ را تصویب کرد و یوگسلاوی را تحریم تسلیحاتی کرد. این اقدامات با ممنوعیت پرواز خطوط هوایی JAT یوگسلاوی به کشورهای عضو اتحادیه اروپا و مسدود کردن دارایی های دولت یوگسلاوی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا توسط اتحادیه اروپا انجام شد. در ۲۴ مارس ۱۹۹۹، ناتو بمباران یوگسلاوی را آغاز کرد و ایالات متحده و اتحادیه اروپا ممنوعیت های تجاری و کمک های مالی بیشتری از جمله ممنوعیت صادرات نفت به یوگسلاوی را وضع کردند. اتحادیه اروپا در ۹ اکتبر ۲۰۰۰ به تحریم های خود علیه یوگسلاوی پایان داد و به اعضای اتحادیه اروپا اجازه داد پروازهای تجاری و تجارت نفت خود را با یوگسلاوی از سر بگیرند. تورم بیش از حد دینار ی
وگسلاوی تحت تحریم. از سال ۱۹۹۲، عرضه پول در اقتصاد یوگسلاوی به شدت افزایش یافت و منجر به یک دوره ابر تورم طولانی شد که در مجموع ۲۵ ماه به طول انجامید. دینار در سال ۱۹۹۳ نرخ تورم ماهانه ۳۱۳ میلیون درصدی را ثبت کرد. ابرتورم زمانی به اوج خود رسید که تورم ماهانه دینار به رقم خیره کننده ۵٫۵۷۸ کوئینتیلیون درصد رسید. در اوج تورم در ژانویه ۱۹۹۴، دولت یوگسلاوی دراگوسلاو اوراموویچ، اقتصاددان سابق بانک جهانی را به عنوان مشاور اقتصادی استخدام کرد. در ۲۴ ژانویه ۱۹۹۴، اوراموویچ دینار جدید یوگسلاوی را با نسبت ارزش ۱:۱ به ارزش دویچه مارک به اجرا گذاشت. چند ماه پس از آن، عرضه پول تثبیت شد، بنابراین دینار عملاً کاهشی نداشت و کمبود نیازهای مختلف به طرز محسوسی کاهش یافت. در نتیجه موفقیت دینار جدید، اوراموویچ در ۲ مارس ۱۹۹۴ به عنوان رئیس بانک مرکزی یوگسلاوی منصوب شد. اوراموویچ به "نیویورک تایمز" گفت که فکر می کند برنامه مالی او علی رغم تحریم ها می تواند تداوم داشته باشد و گفت:ارز ثابت است، ما به استقلال کشاورزی دست یافته ایم و تولیدات صنعتی از پایان سال گذشته ۴۰ درصد رشد داشته است. امیدواریم تحریم ها برداشته شود، زیرا تنها کاری ک
ه می کنند دشمن آفرینی است. اما برنامه ما هر اتفاقی بیفتد پایدار است.اقتصاددانان در مورد اینکه آیا می توان با تحریم های بین المللی از تورم شدید جلوگیری کرد، اختلاف نظر داشتند. لیوبومیر مادزار، اقتصاددان، در همان مقاله نقل شده است که چنین گفته است:ذخایر ارزی کافی نیست، تولید نمی تواند تحت تحریم به توسعه پایدار دست یابد، و بنابراین کسری بودجه باید تا پایان سال افزایش یابد که منجر به ابرتورم جدید می شود.اوراموویچ در سال ۱۹۹۶ توسط مجمع ملی یوگسلاوی از سمت خود کنار رفت. تحریم های بین المللی در سال ۱۹۹۸ به دلیل جنگ کوزوو دوباره برقرار شد و تا سال ۱۹۹۹، دینار یوگسلاوی به ۳۰ دینار برای مارک دویچه کاهش یافت. تأثیرات بر مردم یوگسلاوی. در سال ۱۹۸۹، متوسط درآمد مردم یوگسلاوی تقریباً ۳۰۰۰ دلار در سال بود. در اکتبر ۱۹۹۲، کمتر از یک سال پس از اجرای نخستین تحریم ها، میرالجوب لابوس، اقتصاددان، تخمین زد که میانگین درآمد در آن زمان به حدود ۱۵۰۰ دلار در سال کاهش یافته است. در سپتامبر ۱۹۹۲، زمانی که بنزین هنوز در برخی از پمپ بنزین ها موجود بود، یک گالن (۳٫۸ لیتر) معادل ۱۵ دلار آمریکا فروخته شد. در نتیجه محدودیت های نفت و گاز اعمال
شده توسط تحریم ها، تا اکتبر ۱۹۹۲ به صاحبان وسایل نقلیه شخصی در یوگسلاوی سهمیه ای ۳٫۵ گالن بنزین در ماه اختصاص یافت. در نوامبر ۱۹۹۲، دولت فروش پمپ بنزین های عمومی را به افراد به امید دور زدن تحریم های سوخت آغاز کرد. پمپ بنزین ها به افرادی با مقادیر زیادی پول فروخته شد. رهبر شبه نظامی، ژلیکو «آرکان» راژناتوویچ در این زمان چندین پمپ بنزین از ایالت به دست آورد. در نتیجه تحریم ها، بسیاری از مردم از رانندگی با خودروهای خود منصرف شدند. اپراتور اتوبوس عمومی در بلگراد، جی اس پی، از زمان کاهش ناوگان آن به دلیل کمبود بودجه، که منجر به شلوغی بیش از حد اتوبوس ها می شود و پس از آن دیگر نمی توان از مسافران بلیط دریافت کرد، دیگر درآمدی کسب نکرد. در نتیجه، اتوبوس های ایمنی جی اس پی به تدریج نادیده گرفته شد، تا جایی که در اواخر دهه ۱۹۹۰ (پس از آن تحریم ها پس از شروع شورش در کوزوو دوباره اعمال شد) که مسافری که روی یکی از چرخ های اتوبوس نشسته بود، از بین رفت. کف زنگ زد و فوراً کشته شد. ارزیابی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا دربارهٔ تحریم های ثبت شده در سال ۱۹۹۳ خاطرنشان کرد که «صرب ها به کمبودهای دوره ای، صف های طولانی در فروشگاه
ها، خانه های سرد در زمستان و محدودیت های برق عادت کرده اند». تجهیزات دارویی در بیمارستان ها با کمبود آنتی بیوتیک ها، واکسن ها و داروهای ضد سرطان مواجه شدند. در اکتبر ۱۹۹۳، دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان در بلگراد تخمین زد که تقریباً ۳ میلیون نفر در صربستان و مونته نگرو در خط فقر یا زیر خط فقر زندگی می کنند. در اواخر سال ۱۹۹۳، بیمارستان ها فاقد آنتی بیوتیک های اولیه و تجهیزات کاربردی مانند دستگاه های پرتو ایکس بودند. در این مرحله پمپ بنزین ها عرضه سوخت را متوقف کردند. در اکتبر ۱۹۹۳، در تلاش برای صرفه جویی در انرژی، دولت یوگسلاوی شروع به قطع گرما و برق در سراسر آپارتمان های مسکونی کرد. در نوامبر ۱۹۹۴، ۸۷ بیمار در مؤسسه بهداشت روانی بلگراد، که غذا و دارو نداشتند جان خود را از دست دادند. بر اساس گزارش ها، بیماران در بیمارستان بدون نظارت کمی برهنه راه می رفتند. در ماه مه ۱۹۹۴، "نیویورک تایمز" گزارش داد که از زمان اجرای تحریم ها علیه یوگسلاوی، میزان خودکشی ۲۲ درصد افزایش یافته است. در جمهوری مونته نگرو، بزرگ ترین کارخانه ذوب آلومینیوم در منطقه، کارخانه آلومینیوم پودگوریتسا، پس از اجرای تحریم ها
کار خود را متوقف کرد. در سال ۱۹۹۳، رئیس جمهور مونته نگرو در یوگسلاوی، مومیر بولاتوویچ، گفت که تحریم ها باعث کمبود شدید مواد غذایی در مونته نگرو شده است.
نخستین گورستان آتن ( به یونانی : Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, Proto Nekrotafeío Athinón) گورستان رسمی شهر آتن و نخستین گورستان آتن ساخته شده در سده نوزدهم است. این گورستان در سال 1837 بازگشایی شد و به زودی به گورستانی معتبر برای یونانی ها و خارجی ها تبدیل شد. این گورستان در پشت معبد زئوس المپیک، آتن و استادیوم پاناتینایکو در مرکز آتن جای دارد. این گورستان را میتوان در پایان خیابان Anapafius پیدا کرد. گورستان فضای سبز بزرگی دارد که پوشیده از درختان کاج و سرو است. در این گورستان سه کلیسا وجود دارد. کلیسای بزرگ کلیسای سنت تئودوریس و کلیسای میانی کلیسای سنت لازاروس و سومین کلیسا ، کلیسای سنت چارلز یک کلیسای کاتولیک است این گورستان دارای آرامگاه های شگفت انگیزی چون آرامگاه هاینریش شلیمان است که بدست ارنست زلر سراحی شده است . همچنین آرامگاه یوهانیس بسمازوگلو جورجیوس آوروف و آرامگاهی با تندیس معروف یک دختر مرده به نام "دختر خفته" که بدست یانولیس چالیپاس از جزیره تینوس ساخته شده است. در این گورستان مکان هایی نیز برای دفن پروتستان ها و یهودیان وجود دارد. شهرداری آتن این گورستان را یک اثر تاریخی اعلان کرده است.
جوهانا بنسون (زادهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۹۰) ورزشکار پارالمپیکی نامیبیایی است. اهل والویس بی، او در مسابقات پرش طول و دوی سرعت تی ۳۷ شرکت می کند و در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن در مسابقات ۲۰۰ متر زنان در رده بندی خود برنده شد. موفقیت او در ۲۰۰ متر در لندن، او را به اولین دارندهٔ مدال طلای پارالمپیک در تاریخ نامیبیا تبدیل کرد. سال های اولیه. جوهانا بنسون در در سال ۱۹۹۰ در والویس بی، آفریقای جنوب غربی (نامیبیای کنونی) به دنیا آمد. در پنج ماهگی معلوم شد که سمت چپ بدن او آنطور که انتظار می رفت، رشد نمی کند و تشخیص داده شد که فلج مغزی دارد.او به صورت محلی در والویس بی در مدارس ابتدایی و متوسطهٔ عمومی تحصیل کرد. حرفهٔ دو و میدانی. بنسون از خانواده ای ورزشکار است، مادرش قبل از او ورزشکار بود و عمویش برای تیم ملی فوتبال نامیبیا بازی می کرد. او از دوران جوانی از دویدن لذت می برد و استعدادش با حضور در مدرسه متوسطه کویزبموند آشکار شد. بنسون که به عنوان یک شرکت کنندهٔ تی ۳۷ برای ورزشکاران مبتلا به فلج مغزی طبقه بندی شده بود، در اولین رویداد بین المللی مهم خود در سال ۲۰۱۰ زمانی که او نمایندهٔ کشورش در بازی های مشترک المنافع در ده
لی بود، شرکت کرد. در دهلی، او وارد دو ۱۰۰ متر زنان (تی ۳۷) شد و با زمان ۱۴٫۸۱، سوم شد و مدال برنز را به دست آورد. او سال بعد برای شرکت در مسابقات جهانی پارا دو و میدانی در سال ۲۰۱۱ به کرایست چرچ نیوزلند رفت، اما نتوانست همان بازی هند را انجام دهد و در دوی ۱۰۰ و ۲۰۰ متر نتوانست به فینال راه پیدا کند. موفقیت بنسون به عنوان یک ورزشکار در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن به دست آمد. بنسون ۲۲ ساله که به عنوان تنها ورزشکار زن نامیبیا وارد تیم شد، پیش از اوکسانا کرچونیاک از اوکراین، مدال طلای رقابت ۲۰۰ متر تی ۳۷ زنان را به دست آورد. بعداً در بازی ها، بنسون در مادهٔ ۱۰۰ متر تی ۳۷ زنان، نقره گرفت. دولت نامیبیا پس از بازگشت او به خانه، ۱۷۰۰۰۰ دلار نامیبیا برای مدال ها، خانه ای در والویس بی و یک پاسپورت دیپلماتیک به او داد. او همچنین از افراد، مؤسسات و سازمان های خصوصی پول دریافت می کرد. علاوه بر این، به او پیشنهاد آموزش رایگان و فیزیوتراپی برای چهار سال آینده از یک آژانس در زادگاهش داده شد.دستاوردهای بنسون در لندن او را به اولین ورزشکار از نامیبیا تبدیل کرد که مدال طلای پارالمپیک را به دست آورد و اولین شرکت کننده ای بود
که در بازی های المپیک یا پارالمپیک طلا کسب کرد. پیش از او، فرانکی فردریکس از نامیبیا در سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ چندین مدال نقره کسب کرده بود. بنسون موفقیت خود در پارالمپیک را با کسب مدال در سطح قهرمانی جهان دنبال کرد. در مسابقات جهانی پارا دو و میدانی ۲۰۱۳ در لیون، دو مدال برنز را در دوی ۱۰۰ و ۲۰۰ متر کسب کرد. یک سال بعد او در بازی های مشترک المنافع ۲۰۱۴ در گلاسکو شرکت کرد. بنسون در پرش طول با بهترین مسافت شخصی ۳٫۸۲ متر توانست مدال برنز را به دست آورد که تنها مدال مهم بین المللی او در این ماده است. بنسون در آستانهٔ بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو، در دو مسابقهٔ بین المللی دیگر شرکت کرد. در بازی های آفریقایی ۲۰۱۵ در برازیل، او در دوی ۱۰۰ متر تی ۳۷ مدال طلا گرفت، البته در یک میدان ضعیف. او همچنین با کسب یک برنز در مسابقات قهرمانی ۲۰۱۵ دوحه در ۲۰۰ متر (تی ۳۷) سومین مدال قهرمانی جهان را به دست آورد. در ریو، بنسون در مراسم افتتاحیه پرچمدار کشورش بود.در حالی که مسابقهٔ مورد علاقه بنسون، دوی ۲۰۰ متر، از برنامه حذف شد، او وارد دوی ۱۰۰ متر و ۴۰۰ متر سرعت و پرش طول شد. با وجود راهیابی به فینال در هر دو مسا
بقه، او در هر دو مسابقه در پشت میدان به پایان رسید. زمان ۱۴٫۱۶ او در دوی ۱۰۰ متر در واقع سریعتر از زمان مدال نقره او از لندن بود، اما قدرت میدان در چهار سال گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته بود و بنسون در جایگاه هفتم قرار گرفت.
کوریدوراس خالدار کاذب (Corydoras leucomelas) یک ماهی آب شیرین گرمسیری متعلق به زیر خانواده کوریدوراس ها و از خانواده گربه ماهیان زره دار است. خاستگاه این گونه آبهای داخلی آمریکای جنوبی است که در حوضه بالایی رودخانه آمازون و در کشورهای کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود. این ماهی حداکثر تا ۴٫۵ سانتیمتر رشد می کند. در آب و هوای نواحی گرمسیری در آبی با پی اچ ۶٫۰-۸٫۰، سختی آب ۲-۲۵ dGH و محدوده دمایی بین ۲۲ تا ۲۶ درجه سانتیگراد زندگی می کند. بیشتر از کرم ها، سخت پوستان کف بستر، حشرات و مواد گیاهی تغذیه می کند. در پوشش گیاهی متراکم تخم می گذارد و از تخم های خود محافظت نمی کنند.
«ساعت شلوغی» () ترانه ای از خواننده اهل کره جنوبی، کراش با همکاری خواننده کره ای جی-هوپ از بی تی اس است. این ترانه به عنوان تک آهنگ دیجیتال در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط پی نیشن و دریموس منتشر شد و نخستین اثر کراش پس از مرخص شدن از سربازی در ماه اوت بود. ترانه سرایی ترانه بر عهدهٔ کراش، جی-هوپ و پنومکو است. یک موزیک ویدئو همزمان با این ترانه منتشر شد و در آن کراش و جی-هوپ این ترانه را می خواندند و به همراه رقصنده های دیگر اجرا می کردند. «ساعت شلوغی» به جایگاه شماره چهار در جدول دیجیتال گائون در کره جنوبی و به جایگاه شماره یک در جدول فروش ترانه های دیجیتال "بیلبورد" در ایالات متحده دست یافت. این ترانه برندهٔ جایزه بهترین ترانه آراندبی سال در جوایز هیپ هاپ کره ای ۲۰۲۳ شد.
کیم یون سونگ (؛ زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۹۸۱) که به طور حرفه ای با نام گِه کو () به معنای «پوزهٔ سگ» شناخته می شود، رپر اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۵ با انتشار آلبوم «Redingray» فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد. زندگی شخصی. در ۱۴ مه ۲۰۱۱، در وسط خدمت سربازی، او با کیم سو می ازدواج کرد. این زوج صاحب یک پسر به نام ته وو در سال ۲۰۱۱ و یک دختر به نام سو آه در سال ۲۰۱۵ شدند.
دواین آلن آبرناتی جی آر. (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۶) که به طور حرفه ای با نام دم جوینتز () شناخته می شود، تهیه کننده موسیقی و ترانه پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. او اعتبار تهیه کنندگی برای آثار هنرمندانی همچون کانیه وست، ریانا، اندرسون. پاک، ان سی تی، اسپا و هنرمندان دیگر داشته است. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان استعداد درون سازمانی برای دکتر دره هنرمند افترمث انترتینمنت فعالیت کرد و در طی آن چهار ترانه در سومین آلبوم دره به نام "کامپتن" (۲۰۱۵) تولید کرد. در همان سال او چندین ترانه برای آلبوم "شکست ناپذیر" (۲۰۱۵) از جنت جکسون تولید کرد که این آلبوم در جایگاه شماره یک جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت. زندگی شخصی. دم جوینتز در ۶ نوامبر ۲۰۲۱ در اینستاگرام خود اعلام کرد که با پارتنر خود، استالونه، برندهٔ جایزه وکالیست گرمی، نامزد کرده است.
«سوپ نودل مرغ» () ترانه ای از رپر اهل کره جنوبی، جی-هوپ از بی تی اس با همکاری خواننده آمریکایی بکی جی است. این ترانه در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط بیگ هیت میوزیک منتشر شد. این ترانه یک سمپل از ترانهٔ دی جی وبستر و یانگ بی با همین نام است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. تبلیغ. پس از اینکه بکی جی «#BeckyHasAnotherSecret» را توییت کرد، بی تی اس بر روی گفتهٔ او «I have a secret too...» را به همراه «#CNS» در ۲۶ سپتامبر توییت کرد.
«بیشتر» () ترانه ای از رپر اهل کره جنوبی، جی-هوپ از بی تی اس برای نخستین آلبوم استودیویی او به نام "جک این د باکس" است. این ترانه در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ به عنوان تک آهنگ آغازین این آلبوم توسط بیگ هیت میوزیک منتشر شد.
هنرهای رزمی اندونزیایی شامل تمامی هنرهای رزمی سنتی و تلفیقی است که در مجمع الجزایر اندونزی به وجود آمده باشند. هنرهای رزمی اندونزی، علاوه بر تمرینات بدنی، شامل تقویت جنبه های معنوی مثل قدرت و آرامش درونی هستند. امروزه سبک های مبارزه اندونزیایی مترادف با پنچاک سیلات شده است؛ این اصطلاح برای اشاره به هنرهای رزمی اندونزیایی کاربر دارد. با این حال تعدادی از هنرهای رزمی اندونزیایی هستند که در دسته پنچاک سیلات جا نمی گیرند. تاریخچه. بخش هایی از مجمع الجزایر اندونزی، در تاریخ طولانی خود صحنه جنگ های قبیله ای در میان مردم بومی بوده است، به همین دلیل مردم منطقه به طور طبیعی روش های مؤثر در مبارزه و دفاع از خود ایجاد کردند. پژوهش های باستان شناسی انواع سلاح های سنگی و فلزی مانند تبر، تیر و سرنیزه را کشف کرده است. پنچاک سیلات در دوره ارتباط هند و اندونزی توسعه یافت و به سرعت به تقریباً تمامی مجمع الجزایر اندونزی گسترش یافت. در مقایسه با هنرهای رزمی دیگر، پنچاک سیلات از چین و شبه قاره هند چیزهای بیشتری را وام گرفته است. پنچاک سیلات مهارت های رزمی را با تمرین های مدیتیشن و رشد معنوی گره زد و لایه جدیدی را به هنرهای رزمی ا
ضافه کرد؛ به طوری که دیگر صرفاً برای کشتن و مبارزه به کار برده نمی شد. انواع. پنچاک سیلات. پنچاک سیلات به هنر رزمی باستانی گفته می شود که در کشورهای جنوب شرق آسیا مانند اندونزی، مالزی و سنگاپور ریشه دارد. پنچاک سیلات به شاخه ها و سبک های زیادی دسته بندی می شود که هر سبک وابسته به منطقه و مردم بومی که سبک از آن سرچشمه گرفته، تفاوت های زیادی با سبک های دیگر دارد. ظاهراً مردم قوم مینانگ کابائو در سوماترای غربی بنیان گذار این هنر رزمی هستند؛ با این حال، سبک های فراوان پنچاک سیلات بسته به نوع منطقه فرق می کند و حتی گفته می شود که هر روستا سبک خود را در این ورزش دارد. پنچاک سیلات عناصر ورزشی، ذهنی، دفاع شخصی و هنری را در بر می گیرد. سبک های پنچاک سیلات تحت تأثیر عوامل مختلف هنری است که شامل حرکان موزون و متناسب با موسیقی است. کونتائو. کونتائو (به چینی: 拳道) به معنای «راه مشت» (به انگلیسی: Way of the fist) یک عبارت هاکینی است که به هنرهای رزمی گفته می شود که در جنوب چین ابداع شده و بعداً به کشورهای دیگر همچون اندونزی و مالزی گسترش یافته اند. کونتائو در اندونزی اشتراکات زیادی با دیگر هنرهای رزمی این کشور دارد. کونتائو
شامل انواع حرکات دست و پا، مبارزات غیرمسلح و همچنین و مسلح (انواع شمشیر، تیغ، نیزه و …) است. تارونگ دراجات. تارونگ دراجات یک هنر رزمی اندونزیایی با رویکرد تلفیقی است که توسط حاجی احمد دراجات در باندونگ اندونزی ساخته شد. شکل گیری این هنر رزمی به دهه ۱۹۶۰ میلادی بر می گردد، اما به طور رسمی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۲ بنیان گذاری شد. هدف از ابداع هنر رزمی تارونگ دراجات، «کمک به افراد در دفاع شحصی» است. چاچی. چاچی نوعی از مبارزه به کمک شلاق یا چوب است. بسته به نوع سلاح (چوب دست یا شلاق) چاچی به دو دسته تقسیم می شود. در یک رقابت چاچی، افراد یا حمله می کنند یا دفاع می کنند. فردی که حمله می کند می تواند سه ضربه به دیگری وارد کند، در این مدت، دیگری باید با کمک سپر، ضربات را خنثی کند. زمانی که فرد مورد حمله قرار می گیرد، باید فقط دفاع کند و مجاز به حمله کردن نیست.
گِرِی موریس (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لوک فن اوپزلاند (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
آنه پاتریشیا دانهام (زاده ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۸) یک پاراسوارکار بریتانیایی است که در بازی های پارالمپیک شرکت کرده است. اوایل زندگی و ناتوانی. اوقات فرغات آنه دانهام در دوران مدرسه، کار کردن در یک اصطبل محلی بود. او هنگامی که ۱۶ سال داشت، آخر هفته ها در محوطه ای با ۸۰ اسب مسابقه دو می داد. او گفته است که «همیشه می خواست مسابقه دهد» اما در حالی که می توانست در اصطبل اسب سواری کند، بیشتر صاحبان اسب ها با آنها تمرین می کردند. دانهام ۱۱ سال بعد هنگامی که ۲۷ ساله بود، به بیماری ام اس مبتلا شد و مجبور شد از سن ۳۰ سالگی به بعد از ویلچر استفاده کند. در چهل سالگی، وقتی شوهرش تجارت خود را فروخت، اسبی خرید و شروع به رقابت و شرکت در مسابقات اسب سواری کرد. حرفه پارالمپیک. اولین حضور دانهام در پارالمپیک در سال ۱۹۹۶ بود. وی با اسبش دودل باگ در مسابقات درساژ در بازی های پارالمپیک آتلانتا در آن سال شرکت کرد و در آن مسابقات مدال برنز را در ماده کر مختلط انفرادی کلاس ۲ و نیز مدال طلا را در مسابقات تیمی آزاد به دست آورد. وی در رشته درساژ مختلط انفرادی کلاس ۲ به مقام چهارم دست یافت. او در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در سیدنی برگ