Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وفا آذربار (به کردی:وه فا ئازه ربار) (۲۰ فروردین ۱۳۷۴ – ۹ بهمن ۱۴۰۲) زندانی سیاسی محکوم به اعدام و اهل بوکان بود که در اواخر تیرماه ۱۴۰۱ از سوی نیروهای انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی در منطقه صومای برادوست استان آذربایجان غربی به همراه سه شهروند دیگر به نام های پژمان فاتحی، محسن مظلوم و محمد فرامرزی دستگیر شد. وزارت اطلاعات و نورنیوز و سازمان اطلاعات نیروی انتظامی از تاریخ یکم مردادماه به بعد در خبرهای متناقضی دستگیری یک تیم خرابکاری وابسته به موساد را بدون اشاره به هویت دستگیرشدگان منتشر کرد. در ۲۲ تیرماه، وزارت اطلاعات در بیانیه ای از دستگیری ۱۰ نفر در استان آذربایجان غربی خبر داد. وزارت اطلاعات در یکم مرداد اعلام کرد یک تیم خرابکاری در اصفهان پیش از انجام عملیات خرابکارانه دستگیر شده و در خبرهای بعدی اعلام شد که این افراد از اعضای حزب کومله کردستان ایران بوده و قصد خرابکاری در یک مرکز حساس امنیتی در اصفهان را داشته اند. این چهار نفر به همراه رضا رسایی و منصور دهمرده و فرشید حسین زهی و مجاهد کورکور در خطر اعدام قریب الوقوع قرار داشتند. وفا آذربار همانند سه هم پرونده ای دیگرش در تمام مدت بازداشت از زمان دستگ
یری تا اعدام از حق ملاقات محروم بود و تنها ملاقات وی با خانواده اش یک روز قبل از اعدام، در روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ و پس از ۱۹ ماه بی خبری و تنها به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صورت گرفت. وفا آذربار در این ملاقات به مادرش گفته بود که نگران او نباشد، حال وی خیلی خوب است و احساس سربلندی می کند که در راه اهدافش در زندان است. به گفته ماریا محمودی همسر محمد فرامرزی این ۴ زندانی سیاسی احکام صادره علیه خود را ناعادلانه و غیرواقعی دانسته و در روز ملاقات در اعتراض به آن در اعتصاب غذا بوده اند. اتهامات و حکم اعدام. وزارت اطلاعات پس از چند روز حزب کومله کردستان ایران را متهم کرد، اما این حزب با وجود تأیید دستگیری تعدادی از اعضای خود، در اطلاعیه ای این اتهامات را واهی و بی اساس خواند و قویاً تکذیب کرد و اظهار داشت افراد دستگیر شده هیچ ارتباطی با موساد ندارند و برای فعالیت های تشکیلاتی و حزبی به این منطقه مرزی در آذربایجان غربی رفته بوده اند. پس از چهار ماه و بعد از آغاز خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی جمهوری اسلامی در مستندی فیلم اعتراف اجباری این چهار نفر را پخش کرد. این زندانیان بدون هیچ سلاح و بدون درگیری بازداشت شده اند. پس از ۱۸ ماه بی
خبری از سرنوشت این چهار نفر، حکم اعدام هر چهار تن در مدت زمان بسیار کمی در دادگاهی کوتاه و فرمایشی صادر شد و به تأیید دیوان عالی کشور نیز رسید. به گفته شبکه حقوق بشر کردستان پس از اعتراض وکیل تسخیری پرونده به حکم صادره، پرونده به شعبه ۹ دیوان عالی کشور ارجاع و عیناً تأیید شد. این حکم پس از تأیید در دیوان عالی کشور به اجرای احکام دادگاه تهران ارسال شد و از آن زمان هر لحظه خطر اجرای حکم اعدام این چهار زندانی سیاسی کُرد وجود داشت. واکنش ها. در مرداد ۱۴۰۱ برای دفاع از حقوق این زندانیان کمپینی تحت عنوان «کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کُرد» به راه افتاد. این کمپین خواستار پیوستن فعالان به کمپین نه به اعدام شد. بنا بر ویدئوهای منتشرشده در رسانه های اجتماعی، برخی از شخصیت ها و همچنین مردم عادی در کردستان ایران به این کارزار پیوسته اند. بسیاری از حقوق دانان و سازمان های حقوق بشری صدور این احکام را فراقضایی و ناشی از دلایل سیاسی اعلام کردند. وکیل خانواده زندانیان، این احکام و روند دادرسی را غیرمنصفانه اعلام کرد و گفت خود او و موکلینش از حقوق قانونی شان محروم بوده اند. این زندانیان در تمام این مدت تحت آزار و شکنجه بود
ه و از حق داشتن وکیل تعیینی، حق دادرسی عادلانه و حق ملاقات با خانواده محروم بوده اند. خانواده این زندانیان، بارها از سوی مأموران اطلاعاتی و امنیتی مورد فشار، اذیت و تهدید قرار گرفته اند. سازمان عفو بین الملل چندین بار در مورد وضعیت این چهار زندانی ابراز نگرانی کرد. این سازمان در نامه ای که در اسفند ۱۴۰۱ به غلامحسین محسنی اژه ای، رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی و همچنین سفارت ایران در اتحادیه اروپا ارسال کرده، خواستار روند عادلانه دادرسی برای چهار شهروند کُرد شده که به مدت هفت ماه بود خانواده های آن ها از وضعیت شان بی اطلاع بودند و وضعیت آنان را مصداق ناپدیدسازی قهری دانست. عفو بین الملل در آخرین واکنش خود صدور حکم اعدام برای این متهمان را ناعادلانه و به مثابه نقض آشکار حقوق آن ها دانست که براساس اعترافات اجباری بوده است. بیش از ۱۵ نهاد و سازمان حقوق بشری این احکام را ناعادلانه و غیرمنصفانه اعلام داشته و شدیداً نسبت به آن اعتراض کردند. آبرام پیلی، معاون نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، روز پنجشنبه ۱۱ ژانویه (۲۱ دی ۱۴۰۲) با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس (توئیتر سابق)، صدور حکم اعدام برای چهار زندانی سیاسی کُ
رد در ایران را محکوم کرد. «ایمپکت ایران» که ائتلافی متشکل از سازمان های حقوق بشری بین المللی است، در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴، ضمن محکوم نمودن صدور احکام اعدام برای این چهار نفر و ناعادلانه خواندن آن، خواهان لغو فوری این احکام شده و از جامعهٔ جهانی درخواست نموده تا در تلاشی جمعی در راستای توقف این احکام، اقداماتی سریع و جدی را در دستور کار قرار دهند. جامعهٔ دفاع از حقوق بشر در ایران ‏(‏LDDHI‏) با اشاره به اسامی و پروندهٔ این چهار نفر افزود که با مجازات اعدام به هر اتهامی و در هر شرایطی مخالف است و علیه آن مبارزه می کند، و تمام ایرانیان و جامعهٔ بین المللی را به اقدام فوری برای تلاش در جهت متوقف کردن ماشین کشتار در جمهوری اسلامی فرا خواند. درحال حاضر، دست کم ۲۰ زندانی سیاسی محکوم به اعدام و ۱۲ ‏تن نیز به «جرم»هایی متهم هستند که خطر محکومیت به اعدام در پی دارد. به علاوه، دست کم ۲۰ تن از معترضان دستگیرشده در اعتراضات سال ‏۱۴۰۱ نیز محکوم به اعدام و ۱۵۹ تن به جرم هایی متهم هستند که که ممکن است به صدور حکم اعدام بینجامد.‏ حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ همزمان با انتشار خبر احتمال اعدام قریب ا لوقوع چهار زندانی
سیاسی کُرد در مخالفت با اجرای احکام اعدام بیانیه ای منتشر نمود و ضمن محکوم کردن موج اعدام ها از همه اقشار جامعه درخواست کرد که با کارزارهای فعالانه خود پاسخی محکم به «جمهوری اعدام» بدهند و به جمهوری اسلامی نیز هشدار داد که «امتحان کردن صبر خلق ها با حربه اعدام، عواقبی جدی برایش دربر خواهد داشت.» «مادران صلح روژهلات کردستان» در شهر کامیاران با انتشار پیامی، از «مردم آزادی خواه» و سازمان های حقوق بشری جهان خواستند که علیه حکم اعدام حکومت ایران بایستند و اعلام کردند که بیش از این «قتل فرزندانمان» توسط جمهوری اسلامی را نخواهیم پذیرفت. اجرای حکم اعدام. در سحرگاه ۹ بهمن سال ۱۴۰۲، وفا آذربار به همراه محمد فرامرزی، پژمان فاتحی و محسن مظلوم، در زندان قزل حصار اعدام شدند. واکنش ها به اعدام. حزب کومله کردستان ایران با انتشار بیانیه ای از وفا آذربار، پژمان فاتحی، محسن مظلوم و محمد فرامرزی به عنوان اعضای خود و افرادی مبارز یاد کرد که جوانی و زندگی خود را وقف مبارزە کردە، در این راه جان باخته و جان خود را با افتخار فدای مردم کردستان کرده و مایه افتخار این حزب و مردم کردستان هستند. حزب برابری و دمکراسی خلق ها (دم پارتی) از
ترکیه با صدور بیانیه ای، ضمن اشاره به خشونت حکومت ایران در زندان ها علیه زندانیان سیاسی و فعالین حقوق بشر از این اعدام ها با عنوان «ژینوساید سیاسی» نام برد و آن را به عنوان «سیاست خصمانه و نسل کشی خلق کُرد» محکوم کرد و گفت که این سیاست پلید شکست خواهد خورد، اما کسانی که راه آزادی را در پیش گرفته اند، پیروز خواهند شد و نام افراد نسل کشی شده برای همیشه در تاریخ زنده خواهد ماند. جنبش آزادی جامعه کردستان از عراق با انتشار بیانیه ای سکوت نهادهای بین المللی در برابر اعدام جوانان کُرد توسط دولت ایران را نشانه گردهم آمدن آن ها زیر سقف یک سیستم دانست و آن را محکوم کرد. سیامند معینی ریاست مشترک حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) روز ۹ بهمن ۱۴۰۲ در حساب ایکس خود ضمن اشاره به اعدام های پادگان سنندج در ابتدای تأسیس حکومت جمهوری اسلامی، نوشت اعدام برای این حکومت به امری عادی تبدیل شده و همین امر مبارزه انقلابی برای پایان دادن به این حکومت را الزامی کرده است و ما انتقام خون جوانان مان را از جلادان خواهیم گرفت. حزب حیات آزاد کردستان علاوه بر این در بیانیه ای مشترک با جنبش مبارزه عربی برای آزادی اهواز و حزب مردم بلوچستان ضمن اشاره
به اعدام این ۴ زندانی سیاسی و نیز عاصف و عارف اسحاق زهی زندانیان سیاسی بلوچ و نیز محمد قبادلو، و خطر اجرای حکم اعدام زندانیان سیاسی عرب علی عبیداوی، مالک موسوی و عباس دریس، بر نامه زندانیان محکوم به اعدام زندان قزل حصار و اعتصاب غذای هفتگی آنان در روزهای سه شنبه علیه احکام اعدام تأکید کرده و ادعا کردند که فهرستی از ۲ هزار زندانی که در آستانه اعدام قرار دارند به دست آن ها رسیده است. این حزب همچنین در روز ۳ فوریه تجمعی را در شهر برن سوئیس ترتیب داد که در آن طناب دار به نشانه مخالفت با اعدام سوزانده شد. کنگره ملی کردستان با صدور بیانیه ای خشونت حکومت ایران در قبال زندانیان سیاسی و اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد به اتهامی اثبات نشده را محکوم کرد و وقوع این اعدام ها پس از سفر ابراهیم رئیسی به ترکیه را نشان دهنده قربانی شدن جان کُردها به خاطر منافع سیاسی دانست و گفت ایران باید با خلق ها و زنان ایران صلح کند و از ریختن خون مردم بی گناه در سراسر کشور دست بردارد و چه بخواهد و چه نخواهد آینده از آنِ زن، زندگی، آزادی خواهد بود. سه حزب چپ ایران، کومله کردستان ایران و دموکرات کردستان ایران در کانادا برای برگزاری تجمعی در ۲۹ ژا
نویه ۲۰۲۴، ساعت ۶ بعد از ظهر فراخوانی صادر کردند که با حضور اعضا و طرفداران این احزاب و نیز کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ایران، جبهه ملل برای حق تعیین سرنوشت و جبهه دموکراتیک اهواز برگزار شد. همچنین حزب دموکرات کردستان ایران با صدور بیانیه ای اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد و دیگر اعدام های زندانیان سیاسی در ایران را محکوم کرد و از جامعه جهانی خواست که با فشارهای دیپلماتیک بر حکومت مانع از تداوم این روند شوند. همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران ائتلافی متشکل از ۵ حزب جمهوری خواه ایرانی نیز با صدور بیانیه ای این اعدام ها را قتل حکومتی و همه ایرانیان را در سراسر جهان به اعتراض علیه احکام اعدام فراخواند. همچنین چند تجمع اعتراضی در شهرهای اروپا و آمریکای شمالی برگزار شد. جمعی از فعالان کُرد در روز دوشنبه ۹ بهمن در یوتبری سوئد و جمعی از فعالان سیاسی کُرد و ایرانی بعد از ظهر ۱۰ بهمن در استکهلم تجمع کردند. همچنین به فراخوان «کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران» و دو حزب دموکرات و کومله کردستان ایران، روز ۱۰ بهمن تجمعی در برابر سفارت ایران در کپنهاگ دانمارک برگزار شد. کانون نویسندگان ای
ران ضمن اشاره به شرایط ناعادلانه محاکمه این چهار زندانی سیاسی اعدام آن ها را محکوم کرد. سازمان حقوق بشر ایران که پیشتر از جامعه جهانی خواسته بود برای نجات جان این ۴ زندانی سیاسی اقدامی فوری به عمل بیاورد، با انتشار بیانیه ای ضمن محکوم نمودن این اعدام ها از ندا الناشف معاون کمیساریای عالی حقوق بشر خواست که سفر قریب الوقوعش را به ایران لغو و دلیل آن را صراحتاً اعتراض به این اعدام ها عنوان کند. دو ائتلاف سیاسی «کنگره ملیت های ایران فدرال» و «همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران» متشکل از ۱۴ حزب، سازمان و جریان سیاسی نیز با محکوم نمودن این اعدام ها، آن را باعث گسترش خشونت و علیه انسانیت دانستند و از سازمان ملل متحد و مجامع حقوق بشری خواستند جمهوری اسلامی را برای توقف اعدام ها تحت فشار قرار دهند. «ترکمن های دموکرات ایران» با انتشار بیانیه ای ضمن همدردی با خانواده جان باختگان و مردم کردستان و ایران این اعدام ها را قتل حکومتی دانسته و آن را محکوم کردند. شورای مدیریت گذار نیز با ارسال نامه ای به آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل متحد با اشاره به آمار بالای اعدام در ایران و پاسخگو نبودن حکومت ایران به سازمان های
بین المللی در رابطه با سفر قریب الوقوع ندا الناشف معاون کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل از وی خواست که سفر وی را مشروط به دیدار با خانوادگان زندانیان سیاسی و اعدام شدگان کرده و در غیر این صورت آن را لغو نماید و همچنین از تمام امکاناتش برای لغو احکام اعدام در ایران استفاده کند. در چندین شهر اداره خودمختار شمال و شرق سوریه تظاهرات هایی در اعتراض به اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد توسط حکومت ایران صورت گرفت. در کوبانی، عین عیسی و دیرالزور تجمعاتی صورت گرفت و بیانیه هایی در محکومیت اعدام ها خوانده شد. تظاهرات کوبانی به اعتراض همزمان علیه اعدام فعالان سیاسی کُرد در ایران و حملات ترکیه به کردستان عراق و سوریه تبدیل شد. در شهر ژنو سوئیس در در چارچوب کارزار تحصنی که با عنوان «زمان آزادی فرا رسیده است» از ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱ چهارشنبه هر هفته در مقابل دفتر سازمان ملل متحد برای اعتراض به وضعیت عبدالله اوجالان در زندان ترکیه و با هدف آزادی او برگزار می شود، به اعدام چهار زندانی سیاسی کُرد توسط جمهوری اسلامی ایران اعتراض شد و مراسم روز چهارشنبه ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴ با یک دقیقه سکوت به احترام آنان آغاز شد. سکینه پروانه و مطلب احمدیان د
و زندانی سیاسی کُرد نیز در زندان های اوین و مشهد در اعتراض به اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد دست به اعتصاب غذا زدند. واکنش های خارجی. اعدام چهار زندانی سیاسی کرد را محکوم کرد و این اقدام را نشانهٔ بی اعتنایی جمهوری اسلامی به حقوق بشر خواند. فراخوان برای اعتصاب در کردستان ایران. هفت گروه و سازمان حقوق بشری (سازمان حقوق بشر هانا، سازمان حقوق بشر هه نگاو، سازمان حقوق بشر کوردپا، کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کُرد، کردستان تریبونال، مرکز حقوق بشر زاگرس و سازمان جهانی کُرد) با انتشار بیانیه ای در اعتراض به شتاب گرفتن اعدام ها در کردستان ایران از تمامی اقشار جامعه کردستان درخواست کردند که با اعلام اعتصاب در روز سه شنبه ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ نسبت به روند غیرانسانی و ضد حقوق بشری واکنش نشان دهند و علاوه بر مخالفت با اعدام ، توجه ملی و بین المللی را به وضعیت نگران کننده حقوق بشر در کردستان جلب کنند. حزب چپ ایران، حزب کمونیست کارگری ایران، حزب کمونیست ایران (جریان علیزاده) و سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)، شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست (ائتلافی از ۶ حزب اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ا
یران-حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت)، همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران ائتلافی متشکل از ۵ حزب جمهوری خواه ایرانی، حزب کومله کردستان ایران، کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران (هر دو شاخه علیزاده و مازوجی) و جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران از این فراخوان اعتصاب حمایت کردند. همچنین اعلامیه ای با عنوان «"هرگز اعدام نکنید! اعدام قتل عمد حکومتی است"» با امضای «جمعی از فعالین سیاسی و مدنی شهرهای نقده، پیرانشهر، سردشت و اشنویه» منتشر شد که در آن ضمن اعتراض به اعدام، از فراخوان اعتصاب عمومی در روز سه شنبه ۱۰ بهمن حمایت شده بود. حزب دمکرات کردستان ایران و حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) اگر چه اعدام این چهار زندانی کرد را محکوم کردند، اما به فراخوان اعتصاب عمومی در روز سه شنبه ۱۰ بهمن نپیوستند و با این اعتصاب همراهی نکردند. منابع خبری متعدد از اعتصاب و تعطیلی گسترده بازار در روز سه شنبه ۱۰ بهمن در شهرهای مختلف کُردنشین مانند سنندج، مریوان، دیواندره، دهگلان، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، سروآباد، روانسر، قروه، بازار ارومیه و مناطقی از کرمانشاه خبر داده اند. بی بی سی فارسی،
از اعتصاب کسبه و بازاریان در سنندج، سقز و بوکان و چند شهر دیگر خبر داد، اما نامی از کرمانشاه در گزارش بی بی سی فارسی نبود. این در حالی ست که هه نگاو و برخی منابع خبری دیگر از همراهی با اعتصاب عمومی در شهر کرمانشاه خبر دادند. همچنین سازمان حقوق بشری هه نگاو از اختلال خطوط تلفن و اینترنت و استقرار نیروهای امنیتی در خیابان های بیشتر شهرهای کُردستان و همچنین گشت زنی هلیکوپترهای سپاه پاسداران در چند شهر از جمله کرمانشاه، سنندج و بوکان خبر داد. «شبکه حقوق بشر کردستان» همچنین از انجام رزمایش نظامی-امنیتی سپاه پاسداران و توپ باران کوهستان شاهو در نزدیکی روستاهای تنگی ور و پالنگان شهرستان کامیاران در استان کردستان خبر داد و آن را در راستای ایجاد رعب و وحشت پس از اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد دانست. در روز اعتصاب عمومی در شهرهای زادگاه چهار زندانی سیاسی اعدام شده، شهروندان با حضور گسترده در منزل پدری آن ها در مراسم ترحیم آنان شرکت کرده با خانواده و بستگان اعدام شدگان ابراز همدردی پرداختند. در این مراسم ها شعارهایی مانند «شهیدان نمی میرند» سر داده شد. در دهگلان در مقابل منزل خانوادگی محمد فرامرزی، در روستای الک کامیاران در
مراسم ترحیم پژمان فاتحی و در مقابل منزل دایی او، در بوکان در منزل خانواده وفا آذربار در محله میراوا و در روستای اوطمیش مهاباد در مقابل منزل خانوادگی محسن مظلوم، گروه هایی از مردم حاضر شدند و با تقدیم کردن تاج گل و سر دادن شعار نسبت به اعدام این زندانیان سیاسی توسط جمهوری اسلامی ایران اعتراض کردند. در روز سه شنبه ١٠ بهمن، دایه شریفه مادر رامین حسین پناهی و چند نفر دیگر که قصد رفتن به مراسم ترحیم پژمان فاتحی در کامیاران را داشتند، در میانه راە توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از چند ساعت آزاد شدند و از رفتن آنان به این مراسم ممانعت به عمل آمد. به گفته فرزند وی امجد حسین پناهی وی دو روز بعد توسط اداره اطلاعات سنندج به حصر خانگی تهدید شد. ماریا محمودی همسر محمد فرامرزی از طرف خانواده های اعدام شدگان از مردم کردستان که در این اعتراض از این چهار زندانی اعدام شده که وی آن ها را «چهار شهید قهرمان» نامید حمایت کردند تشکر کرد. اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد در شبکه های اجتماعی نیز واکنش های اعتراضی زیادی را در میان کاربران فضای مجازی برانگیخت. حزب دموکرات کردستان ایران با صدور بیانیه ای اعتراض مردم به حکم اعدام چهار زندانی
سیاسی را نشانه ای از موضع حق طلبانه مردم کردستان و پویا و زندە بودن جامعه دانست و از مردم کردستان تقدیر کرد. ممانعت از تحویل اجساد اعدام شدگان به خانواده هایشان. به گفتهٔ خانوادهٔ اعدام شدگان، جمهوری اسلامی از تحویل دادن اجساد فرزندانشان به آن ها ممانعت به عمل آورده و به آن ها ابلاغ کرده که خودشان اجساد را در مکانی نامشخص دفن خواهند کرد.
کیرستن پَـسِر (؛ – ) بازیگر اهل دانمارک بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بیا کنار تخت من" اشاره نمود.
والسو هولم (؛ – ) بازیگر اهل دانمارک بود. از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ای که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مأمور ۶۹ ینسن در برج قوس"، "گرترود"، "بیا کنار تخت من" و "بمبی بیت و من" اشاره کرد.
گمشده سیاه (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی کیم کانگ وو و پارک هی سون است. این مجموعه از ۲۸ مارس تا ۳۰ مه ۲۰۱۵، شنبه ها ساعت ۲۳:۰۰ (کی اس تی) از اوسی ان برای ۱۰ قسمت پخش شد.
در برج سنبله () که در کشورهای انگلیسی زبان با نام شیرینی دانمارکی () اکران شد، یک فیلم اروتیک کمدی دانمارکی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. این فیلم، نخستین فیلم از مجموعه فیلم های "زودیاک" (مجموعه ای از فیلم های کمدی جریان اصلی) است که حاوی صحنه های سکس هاردکور است.
مدیریت منابع انسانی الکترونیکی یا E-HRM؛ برنامه ریزی، اجرا و کاربرد فناوری اطلاعات در امور منابع انسانی است.E-HRM در اصل واگذاری وظایف بخش منابع انسانی به مدیریت و کارکنان است که آنها معمولاً از طریق اینترانت یا سایر کانال های فناوری وب به این عملکردها دسترسی دارند. توانمندسازی مدیران و کارکنان برای انجام برخی وظایف انتخابی منابع انسانی، بخش منابع انسانی را از این وظایف رها می کند و به کارکنان این امکان را می دهد که کمتر بر روی عملیات و بیشتر بر عناصر استراتژیک منابع انسانی تمرکز کنند و به سازمان ها اجازه می دهد تا سطوح کارکنان بخش منابع انسانی را به عنوان بخش اداری کاهش دهند. مزایا. نتایج در سطح خرد. e-HRM تأثیرات فردی مانند رضایت و پذیرش کاربر را فراهم می کند. رضایت و پذیرش به دلیل ارزش افزوده مانند صرفه جویی در زمان یا افزایش دقت نتایج است. به عنوان مثال، متقاضیان شغل به دلیل تعداد آشکارا بیشتر مشاغل یافت شده و بهبود کیفیت اطلاعات، ادراکات مطلوب تری از استخدام الکترونیکی دارند. متقاضیان کار همچنین به دلیل ارائه اطلاعات مثبت و دقیق تر، نسبت به وب سایت های استخدام گرا واکنش مثبت بیشتری نشان می دهند. نتایج در
سطح کلان. نتایج در سطح کلان به عنوان نتایج عملیاتی، رابطه ای و تحولی طبقه بندی می شوند.نتایج عملیاتی با نتایج کارایی و اثربخشی e-HRM مرتبط است، مانند کاهش کارکنان منابع انسانی، کاهش هزینه، فرآیندهای سریع، و کاهش حجم کار اداری. پیامدهای رابطه ای به تعامل و شبکه بازیگران مختلف اشاره دارد.نتایج تحول آفرین با جهت گیری مجدد بنیادی در حوزه کلی و عملکرد مدیریت منابع انسانی که شامل قابلیت مشارکت در عملکرد کلی سازمان است، انگیزه می گیرد. مسائل. E-HRM به عنوان ارائه فرصتی برای بهبود خدمات بخش منابع انسانی، بهبود کارایی و اثربخشی هزینه در بخش منابع انسانی، و تبدیل شدن بخش منابع انسانی به یک شریک استراتژیک در دستیابی به اهداف سازمانی دیده می شود. با این حال، چندین مسئله ممکن است اهداف مورد نظر و مزایای بالقوه اجرای E-HRM را تحت الشعاع قرار دهد. یک سازمان باید خطرات احتمالی و پیامدهای ناخواسته را در نظر بگیرد. اولین چیزی که یک سازمان باید در نظر بگیرد هزینه اجرای E-HRM است. با توجه به اینکه E-HRM به شدت با جنبه فناوری مرتبط است، سرمایه گذاری اولیه در پیاده سازی سیستم E-HRM هزینه زیادی را به همراه خواهد داشت. به منظور اطم
ینان از مؤثر بودن اجرای E-HRM، یک سازمان می تواند از چندین سؤال تشخیصی استفاده کند: بنابراین، استفاده از E-HRM ذاتاً نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و امنیت را به همراه دارد. این سیستم ها اطلاعات مربوط به افراد را جمع آوری می کند و از آنها برای تجزیه و تحلیل استفاده می کند. یک سازمان باید اقدامات متقابلی را برای مقابله با مسائل امنیتی و حفظ حریم خصوصی در نظر بگیرد، مانند بررسی نحوه مدیریت داده ها، میزان دستکاری داده ها، و میزان دسترسی کاربران به داده های خاص. یک سازمان همچنین هنگام تلاش برای ادغام سیستم E-HRM خود در داخل یا خارج، باید سطح دسترسی هر واحد متصل را در نظر بگیرد. حوزه های بکارگیری. از منظر E-HRM، سازمان ها در نحوه استفاده از سیستم ها در عملکردها و فعالیت های HRM خود متفاوت هستند: برنامه ریزی الکترونیکی. E-HRM جمع آوری، بازیابی و به روز رسانی داده های کارکنان، از جمله دانش، مهارت ها و شایستگی های آنها را تسهیل می کند. این یک فرایند تصمیم گیری سریعتر و آگاهانه تر در مورد خواسته های یک بخش خاص را فراهم می کند. سازمان ها می توانند تجزیه و تحلیل استفاده از نیروی کار بهتری را برای بررسی ترکیب و مهارت های
نیروی کار فعلی و پیش بینی عرضه و تقاضای منابع انسانی انجام دهند. سازمان ها با توسعه فهرست پایگاه های اطلاعاتی استعدادها و مهارت های نیروی کار فعلی، می توانند از مهارت ها و آموزش های فعلی استفاده کنند. کارکنان قبل از جستجوی خارجی برای کارکنان بالقوه. سازمان ها می توانند جایگزین هایی را برای پست های مدیریتی و نظارتی در سازمان شناسایی کنند. با ردیابی عملکرد کارکنان «با پتانسیل بالا» در طول زمان، سازمان ها می توانند زمانی که مشاغل خالی می شوند، آنها را به پست های کلیدی اختصاص دهند. سازمان ها می توانند تجزیه و تحلیل نیروی کار، به ویژه تجزیه و تحلیل نتایج کلیدی منابع انسانی (به عنوان مثال، بهره وری، جابجایی، غیبت، سطوح رضایت کارکنان) را دریافت کنند. داده ها را می توان برای انجام نظرسنجی های دوره ای از سطوح رضایت کارکنان استفاده کرد که برای بقا و سازمان های موفق بسیار مهم است. استخدام الکترونیکی. با استفاده از فناوری ها، e-HRM به سازمان اجازه می دهد تا مجموعه بزرگ تری از نامزدها را به دست آورد و همچنین در فرایند انتخاب کمک کند. در نتیجه، سازمان می تواند فرآیندهای استخدام را کوتاه کرده و هزینه های جذب را کاهش دهد. ا
نتخاب الکترونیکی. سازمان ها می توانند فرایند غربالگری اولیه را ساده سازی کنند و بار اداری و هزینه های اداری مرتبط با بررسی برنامه ها یا رزومه های متعدد را با استفاده از ویژگی های اسکن و غربالگری خودکار کاهش دهند. سازمان ها می توانند فرآیندهای آزمون استخدام اینترنتی را با بهره مندی از سرعت، به موقع بودن، انعطاف پذیری و کاهش هزینه های کلی مرتبط با آزمایش انجام دهند. سازمان ها می توانند آزمون های انتخاب نمره را به طور خودکار دریافت کنند و به متقاضیان بازخورد فوری در مورد میزان صلاحیت آنها برای مشاغل ارائه دهند. سازمان ها می توانند مصاحبه را از طریق تلفن، ویدئو کنفرانس و سایر اشکال فناوری انجام دهند. آموزش الکترونیکی. سازمان ها می توانند در هزینه های آموزشی صرفه جویی کنند. آموزش الکترونیکی می تواند هزینه ها را کاهش دهد و کارایی را بهبود بخشد. جبران خدمات الکترونیکی. با استفاده از نرم افزارها و ابزارهای مبتنی بر وب، مدیران می توانند سیاست های جبران خدمات را طراحی، مدیریت و گزارش دهند. E-Compensation قادر به مدیریت روال های مدیریت پاداش است، از جمله پاسخ دادن به کارکنان هنگامی که آنها اطلاعات محرمانه خود یا یک سیست
م پاداش خاص را می خواهند. مدیریت عملکرد الکترونیکی. مدیریت عملکرد الکترونیکی را می توان به عنوان سیستم های کامپیوتری سمعی و بصری برای فرآیندهای مدیریت عملکرد توضیح داد: جمع آوری، ذخیره سازی، تجزیه و تحلیل و گزارش. انتظار می رود با ارائه دانش، تکنیک ها، روش ها و سیستم های پشتیبانی لازم برای کارکنان، عملکرد سازمانی بالایی را از طریق عملکرد فردی به دست آورد. E-HRM برای عملکردهای مدیریت عملکرد، مزایای قابل توجهی را به سازمان ها ارائه می دهد، از جمله تصمیم گیری مبتنی بر داده، عملیات ساده، کاهش حجم کار اداری و صرفه جویی در هزینه. این سیستم ها همچنین از پشتیبانی، به ویژه از سوی کارکنان جوان تر، برخوردار هستند و استانداردسازی و یکپارچه سازی شبکه های اطلاعاتی را تسهیل می کنند. به طور کلی، E-HRM می تواند سازمان ها را با ارائه بینش های مبتنی بر داده، بهبود کارایی عملیاتی و افزایش قابلیت های استراتژیک آن ها توانمند کند. با این حال، استفاده از E-HRM برای مدیریت عملکرد مستلزم اشکالات خاصی است، از جمله پتانسیل تخصیص منابع ناکارآمد و تعامل محدود با کاربر، با تمرکززدایی تحت تأثیر اهمیت تصمیمات سطح پایین تر. این سیستم ممکن است
تحرک، سازگاری، و زمان پردازش قابل توجهی را نشان دهد، اگرچه تمرکززدایی می تواند این مسائل را با ساده سازی تصمیم گیری و تقویت ابتکارات کارگری کاهش دهد. ریسک های مالی به دلیل هزینه های بالا ایجاد می شوند که اغلب شامل مشاوران خارجی می شود که با پیچیدگی های خاص سازمانی آشنا نیستند. حتی در صورت توسعه داخلی، سیستم می تواند چالش هایی مانند جدول زمانی توسعه طولانی مدت، الزامات سازگاری مداوم و وابستگی به متخصصان کلیدی را ایجاد کند. اگر توسعه دهندگان شرکت را ترک کنند، ممکن است مشکلات پشتیبانی و عملیاتی ایجاد شود. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
سیگه هورنه-راسموسن (؛ – ) بازیگر اهل دانمارک بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دختر و چاله آب"، "گرسنگی"، "در برج ثور"، "در برج سنبله" و "در برج اسد" اشاره کرد.
دیرک پَـسِر (؛ – ) بازیگر، فیلم نامه نویس، صداپیشه و کمدین اهل دانمارک بود. وی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دختران هم رزم"، "جسد کجاست مولر؟"، "دختر و چاله آب"، "مسافرخانه شناور"، "همان گونه که از بهشت فرستاده شد"، "تفنگدارها" و "ملوانان" اشاره کرد.