Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه شده که در نقطه ای از اسطورهٔ اخیر، پادشاهی را «خدمتکار آسمان» (seḫer dḫamorni) که نامش ذکر نشده، تصاحب می کند. این بخش از روایت در حالی که به اکدی نوشته شده از وام واژه هوری برای اشاره به آسمان استفاده می کند. لمبرت همچنین اظهار داشت که یک متن توضیحی با اشاره به «روزی که آنو شاه را مقید کرد، روزی که مردوک پادشاه آنو را مقید کرد» ممکن است همتای بابلی جانشینیِ پادشاهانِ خدایان در اسطوره های متمرکز بر کوماربی تفسیر شود. هرچند او همچنین خاطرنشان کرد که به احتمال زیاد بازتاب دهنده سنتی است که در بین معاصران نویسنده به خوبی شناخته شده اما مستقیماً حفظ نشده بود. مقایسه هایی بین چرخه کوماربی و چرخه بعل اوگاریتی انجام شده است، که آن نیز به مبارزه برای پادشاهی در میان خدایان می پردازد. چنین استدلال شده که شباهت هایی بین تصویرسازی روابط بین کوماربی، کیاشه و تشوب با روابط بین ال، یم و بعل وجود دارد، اما دانیل شومر اشاره می کند که آنها یکسان نیستند، زیرا کوماربی فعالانه درگیری را برمی انگیزد در حالی که ال منفعل است. همچنین نوگا آیالی-دارشان پیشنهاد می کند که توصیف بعل به عنوان «پسر داگان» ممکن است ناشی از اقتباس از سنت
هوری در مورد کوماربی و آنو که پدران تشوب هستند، باشد، به طوری که ال نقش کوماربی را به عنوان دشمن بعل و داگان نقش متحد او را بازی می کند. با این حال، مارک اس. اسمیت اشاره می کند که ال مستقیماً با بعل مخالف نیست و در نهایت حتی برای مرگ او سوگواری می کند (KTU 1.5 VI). با این وجود او می پذیرد که صحنهٔ نام گذاری یم (رقیب بعل) توسط ال را می توان با نامگذاری اولیکومی توسط کوماربی در "آهنگ اولیکومی" مقایسه کرد. او همچنین خاطرنشان می کند که هر دو روایت در کوه سافون اتفاق می افتد. به شباهت هایی بین "آهنگ دریا" و پاپیروس آستارته در مصر باستان اشاره شده است. آنها شامل توصیفی هستند از دریا که زمین را پوشانده، خدایی مرتبط با غلات (به ترتیب کوماربی و رنه نوتت) که از خدایان دیگر درخواستِ خراج می کنند و به دنبال آن، الهه ای که ارتباط نزدیکی با خدای آب وهوا دارد (به ترتیب شاوشکا و آستارته) برای بردن آن انتخاب می شوند. یک قطعه منفرد که لباس درآوردنِ آستارته را توصیف می کند، علاوه بر آن شباهت هایی دارد به صحنه هایی از اسطوره های هداممو و اولیکومی که شاوشکا در آن نقش دارد. نقشی که به رنه نوتت اختصاص داده شده غیرعادی تلقی می شود،
زیرا او برخلاف کوماربی در مذهب هوری، یک خدای کوچک در دین مصر باستان بود. از آنجایی که انتقال مستقیم از منبع هوری غیرقابل قبول تلقی می شود، نوگا آیالی-دارشان پیشنهاد می کند که هر دو اسطوره از شام به فرهنگهای مربوط منتقل شده اند. به طور مشابه دانیل شومر درنظر می گیرد که هر دوی آنها اقتباسی از یک روایت فرضی هستند که از شمال سوریه سرچشمه می گیرد. از همان اوایل دهه ۱۹۴۰ استدلالهایی مطرح شد مبنی بر اینکه چرخه کوماربی حاوی اسطوره هایی است که می توان آنها را پیشرو این اساطیر در "تئوگونیا" هسیود دانست. به ویژه مقایسه هایی بین نقش های کوماربی و کرونوس صورت گرفته، و به شکل گسترده تر به جانشینی «پادشاهان در آسمان» و سلطنت اورانوس، کرونوس و زئوس پرداخته شده است. امروزه وجود رابطه بین این دو متن به طور گسترده پذیرفته شده است. اخته شدن یک خدای آسمان، و نیز احتمالاً بلعیدن صخره به جای یک خدایی، دو عنصر از اسطوره کوماربی است که چنین در نظر گرفته می شود یونانیان آنان را پذیرفته اند. گری بکمن در مورد اینکه آیا یونانیها لزوماً تمام عناصر مشترک این دو اسطوره را مستقیماً از اسطوره های کوماربی دریافت کرده اند ابراز تردید کرده است و
پیشنهاد داده که آنها ممکن است به محیط فرهنگی مدیترانه تعلق داشته باشند. او در عین حال به تولد تشوب از جمجمه شکافتهٔ کوماربی به عنوان «قالبی» برای اسطورهٔ تولد آتنا از سر زئوس اشاره کرد. ایان رادرفورد نیز این پیشنهاد را قابل قبول می داند. به تفاوت های چرخه کوماربی و تئوگونیا نیز اشاره شده است: اگر تعبیر رایج که آلالو و کوماربی با آنو نسبتی ندارند پذیرفته شود، در اسطورهٔ قدیمی تر سلطنت از پدر به پسر منتقل نمی شود. علاوه بر این، کوماربی برای اخته کردن آنو از سلاح استفاده نمی کند، بلکه از دندان های خود استفاده می کند. کارولینا لوپز-روئیز قبول دارد که علیرغم تفاوت ها، "تئوگنیا" نشان دهندهٔ دریافت یونانی از چرخه کوماربی است، اما او خاطرنشان می کند که مشابهت نزدیک تری را می توان در تئوگونیای اورفیسمی در پاپیروس دروینی یافت، که در آن زئوس اورانوس را اخته می کند، اندام جنسی او را می بلعد و در نتیجه کیهان را آبستن می شود، که به گفته او جانشینی از آنو تا کوماربی را بهتر منعکس می کند. او اشاره می کند که کوماربی و کرونوس در تئوری چهره هایی شبیه تر به یکدیگر بودند، و فرض می کند که این بن مایه برای زئوس بازتفسیر شده، زیرا
نویسنده این متن می خواست بر قدرت خلاقیت او تأکید کند. اسطوره های اورفیسمی مشابه دیگر شامل روایتی از اخته شدن کرونوس توسط زئوس و قطعه ای در "راپسودی های اورفیسمی" است که در آن خدای اخیر، فینس (شخصیتی که در این زمینه به عنوان جد او توصیف می شود) را می بلعد. برای بسط بحث در مورد تأثیر احتمالی چرخه کوماربی و "تئوگونی"، تشابهات بیشتری بین هر دوی این آثار و گزارش های سلطنت الیون، اورانوس و ال در نوشته ای فیلو بیبلوسی ذکر شده است. هانس گوستاو گوتربوک پیشنهاد کرده که فیلو ممکن است به طور خاص بر منبعی تکیه کرده باشد که مرحله میانی بین چرخه کوماربی و "تئوگونی" را شکل می دهد. با این حال، در تحقیقات جدیدتر تأکید شده که احتمال تأثیر منابع اولیه بر نوشته های او باید با بافت تاریخی آنها متعادل شود. آلبرت آی. باومگارتن موضع گوتربوک را مورد انتقاد قرار داده و استدلال کرده است که هیچ یک از افسانه های ذکرشده را نمی توان به عنوان «واسطه» بین دیگران توصیف کرد. او همچنین با اشاره به اینکه علیرغم مقایسه های مکرر انجام شده در مطالعات علمی، "تاریخ فنیقی" فیلو فاقد تعدادی از عناصر موجود در چرخه کوماربی است، خاطرنشان کرد: دماروس به شیو
ه ای که تشوب کوماربی را به چالش می کشد، سلطنت کرونوس را به چالش نمی کشد و هیچ جنگی با هیولاها رخ نمی دهد. او نتیجه گرفت که چرخه کوماربی، "تئوگونی" و "تاریخ فنیقی" صرفاً برداشت های متفاوتی از یک بن مایه اساطیری مشترک را نشان می دهند. اخیراً پیشنهاد شده است که صحنه ای در "تاریخ فنیقی" که در آن اورانوس داگون (داگان) را موظف می کند تا دامروس، پسری را که از یک هم بالین داشت، تربیت کند، ممکن است اقتباسی بدون خشونت از روایت منشأ تشوب به عنوان پسر، هم آنو و هم کوماربی در چرخه کوماربی باشد، اگرچه داگون اورانوس را به عنوان یک حاکم سرنگون نمی کند. ایان رادرفورد پیشنهاد کرده که یک تعلیقه ناشناس مبنی بر اینکه کرونوس پدر تایفون است، در این زمینه در کیلیکیا قرار دارد، ممکن است بازتاب سنتی مربوط به کوماربی باشد، اگرچه او یادآور می شود که شباهت بین هیولای یونانی و اولیکومی یا هداممو مبهم است، و روایت های یونانی و آناتولیِ مربوط با هم یکسان نیستند.
سازمان مددکاری زنان (WAO) یک سازمان غیردولتی مالزیایی است که برای حقوق زنان و به طور خاص برای خشونت علیه زنان مبارزه می کند. این سازمان در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و همچنان نقش پیشرو در جنبش حقوق زنان مالزی را ایفا می کند و در زمینه های وکالت، آموزش عمومی و همچنین اصلاحات قانون و سیاست فعالیت دارد. سازمان مددکاری زنان یک سازمان مردم نهاد است که به زنان بی خانمان و فقیر گروه اقدام مشترک مالزی (JAG) کمک می کند و در این گروه در لابی قانون خشونت خانگی در سال ۱۹۹۴ در مالزی مشارکت داشته است. تاریخ. در سال ۱۹۷۹ تان سیو سین به دلیل کمک به کشور با جایزه تون رزاق تجلیل شد. او جایزه نقدی خود به مبلغ ۳۰۰۰۰ رینگیت را برای ایجاد پناهگاهی برای زنان کتک خورده و فرزندانشان اهدا کرد. یک کمیته حرفه ای به ریاست خانم سری ای ان چونگ اولین جلسه خود را در نوامبر ۱۹۸۱ برگزار کرد. نه ماه طول کشید تا مقدمات ایجاد شود و یک گروه اصلی از داوطلبان تشکیل گردد. این داوطلبان پیشگام به عنوان یک گروه برای تدوین اصول عملیاتی خودیاری و خودتوانمندسازی برای زنان کتک خورده که برای کمک به سازمان مددکاری زنان مراجعه کردند، فعالیت کردند. در ژوئن ۱۹۸۲، سازمان
مددکاری زنان اجازه ثبت موقت به عنوان یک انجمن را دریافت کرد و یک خانه یک طبقه به عنوان پناهگاه و محل اداری سازمان مددکاری زنان اجاره شد. "مالایی میل" اولین مقاله را در مورد پناهگاه برنامه ریزی شده منتشر کرد و به زودی در سپتامبر ۱۹۸۲ سازمان مددکاری زنان اولین پناهجو خود را در پناهگاه پذیرفت. آیوی جوزیا بیش از ۱۵ سال مدیر اجرایی سازمان مددکاری زنان بود و در فوریه ۲۰۱۵ سومیترا ویسواناتان، وکیل و کارمند کمک های بشردوستانه که در ۱۶ سال گذشته برای کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) کار می کرد، جانشین وی شد. خط مشی. اعتقاد سازمان مددکاری زنان این است که هیچ کسی مستحق ضرب و شتم نیست و همه مردم حق تعیین سرنوشت دارند و باید بر شرایطی که زندگی آنها را شکل می دهد کنترل داشته باشند. هدف سازمان مددکاری زنان «ایجاد و ترویج احترام، حمایت و تحقق حقوق برابر زنان و تلاش در جهت رفع تبعیض علیه زنان، به ویژه در حذف خشونت علیه زنان» است. خدمات و پروژه های اصلی. سازمان مددکاری زنان از سه مرکز مختلف تشکیل شده است که همگی وظایف خاصی را انجام می دهند. ۱. پناهگاه. پناهگاه اولین مرکز سازمان مددکاری زنان بود و خانه ای ا
ست که زنان کتک خورده و فرزندانشان می توانند در آن سرپناهی پیدا کنند. در سال های گذشته همچنین به پناهگاهی برای کارگران مهاجر آزار دیده، زنان قاچاق شده، پناهجویان و مادران مجرد تبدیل شده است. در این مرکز مددکاران اجتماعی حرفه ای وجود دارند که به آن زنان کمک می کنند و همچنین جلسات مشاوره حضوری برای کسانی که به دنبال مشاوره هستند اما ممکن است نخواهند به پناهگاه نقل مکان کنند، برگزار می کنند. همچنین مشاوره تلفنی حرفه ای برای زنانی که با خشونت خانگی، تجاوز جنسی، سوء استفاده جنسی روبرو هستند و همچنین برای کسانی که در مورد ازدواج و طلاق سؤال دارند وجود دارد. میانگین تعداد تماس های تلفنی در سال توسط مددکاران اجتماعی ۱۵۰۰ تماس است. در مارس ۲۰۱۴، سازمان مددکاری زنان اولین خط کمکی زنده پیامکی، TINA را برای حمایت از بازماندگان خشونت خانگی و زنان در بحران راه اندازی کرد. TINA به عنوان بخشی از کمپین ملی سازمان مددکاری زنان، هشتگ#No ExcuseForAbuse به مناسبت روز جهانی زن در ۸ مارس ۲۰۱۴ راه اندازی شد ۲. مرکز مراقبت از کودکان. به عنوان اولین در نوع خود، این مرکز در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد و از آن زمان خانه ای برای فرزندان ساکنان سابق
پناهگاه ایجاد کرد. این زنان تصمیم گرفته اند مستقل زندگی و کار کنند، اما هنوز توانایی مراقبت از فرزندان خود را ندارند. در داخل این مرکز کودکان خانه، آموزش و سیستم حمایتی دریافت می کنند که نیازهای جسمی، ذهنی و عاطفی آنها را برآورده می کند. ۳. مرکز سازمان مددکاری زنان. این دفتر عمدتاً مسئولیت اداری، تحقیقاتی و حمایتی را بر عهده دارد و به عنوان چهره عمومی سازمان عمل می کند. فعالیت ها. سازمان مددکاری زنان برای تحت تأثیر قرار دادن تغییرات در سیاست ها و قوانین در مالزی برای حمایت از حقوق زنان لابی می کند. در مارس ۲۰۰۶، سازمان مددکاری زنان با همکاری شورای ملی سازمان های زنان، یک کنفرانس مطبوعاتی ترتیب داد تا به طور رسمی گزارش کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان را که توسط ائتلافی از سازمان های غیردولتی تهیه شده بود، راه اندازی کند. سازمان مددکاری زنان یکی از اعضای کومانگو COMANGO، ائتلاف سازمان های غیردولتی مالزی است، که برای تعامل با بازنگری دوره ای جهانی، فرآیندی برای بازنگری حقوق بشر یک کشور که توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد، تلاش می کند. سازمان مددکاری زنان همچنین در نگارش گزارش کومانگو برا
ی چرخه دوم بررسی دوره ای جهانی در سال ۲۰۱۳ شرکت داشت کمپین ها. سازمان مددکاری زنان با چندین کمپین آگاهی عمومی قابل توجه برای برجسته کردن موضوع خشونت خانگی مشارکت داشته است. هشتگ بدون بهانه برای سوء استفاده. سازمان مددکاری زنان کمپین ملی آموزش عمومی هشتگ #No ExcuseForAbuse را در ۸ مارس ۲۰۱۴ راه اندازی کرد تا موضوع خشونت خانگی را برجسته کند. سازمان مددکاری زنان می خواست ایده هایی را به چالش بکشد که زنانی که از خشونت خانگی رنج می برند ممکن است بدون اینکه متوجه شوند مورد سوء استفاده قرار گیرند. هدف این کمپین هدف قرار دادن مراحل اولیه آزار خانگی و دستیابی به زنانی بود که در روابط بالقوه آزاردهنده بودند. این کمپین شامل راه اندازی یک نمایشگاه هنری بود که بلوزهای گلدوزی شده را به نمایش می گذاشت که افکار بازماندگان قربانی را نشان می داد. در هر بلوز کلماتی مانند "اشکال ندارد، عذرخواهی کرد." او گفت که دیگر این کار را نخواهد کرد."این بلوزها هنری در مکان های مختلفی در دره کلانگ، ساحل شرقی و ساراواک شرقی به نمایش گذاشته شد. بخش دیگری از این کمپین زنان را تشویق کرد تا عکس های خود را با پوشیدن تی شرت های #NoExcuseForAbuse در
رسانه های اجتماعی آپلود کنند. چهره های برجسته ای که در آن شرکت کردند شامل سیاستمدارانی مانند حاجه نانسی شکری، وزیر بخش نخست وزیری بود. مرحله سوم این کمپین بر راه اندازی خط کمک پیامکی، TINA متمرکز بود. TINA برای نشان دادن یک دوست مجازی، «فکر می کنم من به کمک نیاز دارم» برای قربانیان است که می توانند به او مراجعه کنند. روز وی: عشق باید بدون قید و شرط باشد. به مناسبت روز ولنتاین، ۲۰۱۴، سازمان مددکاری زنان به عنوان بخشی از یک کمپین آگاهی بخشی گل رز توزیع کرد تا به مردم یادآوری کند که عشق باید بدون قید و شرط باشد. این کمپین بر افزایش آگاهی در مورد چرخه سوء استفاده متمرکز بود، به ویژه بر رفتار سوء استفاده کنندگانی که در پی حوادث سوءاستفاده کرده عذرخواهی می کنند، قول می دهند و هدایایی می دهند. ۱ میلیارد در حال افزایش است. در فوریه ۲۰۱۳، سازمان مددکاری زنان با بادی شاپ برای حمایت از ۱ میلیارد افزایش، یک کمپین جهانی سازماندهی شده توسط وی دی که خواستار پایان دادن به خشونت علیه زنان و ترویج برابری جنسیتی برای زنان در سراسر جهان است، همکاری کرد.
نبرد لووف یا دفاع از لووف () یک درگیری شش ماهه بود که از نوامبر ۱۹۱۸ تا مه ۱۹۱۹ در گالیسیا رخ داد. این درگیری پس از انحلال اتریش-مجارستان میان نیروهای محلی جمهوری خلق اوکراین غربی و نیروهای مقاومت لهستان ساکن شهر رخ داد که در نهایت با آمدن ارتش لهستان نتیجه به نفع لهستانی ها رقم خورد. این درگیری نقطه آغاز جنگ لهستان و اوکراین بود که نهایتاً با پیروزی لهستان پایان یافت. پیش زمینه. این شهر را لهستانی ها لووف، اوکراینی ها لویو و اتریشی ها لمبرگ می خواندند. لووف بزرگ ترین شهر ناحیه گالیسیای شرقی بود که براساس سرشماری سال ۱۹۱۴ اتریشی ها ۵۱٪ جمعیت آن پیرو کلیسای کاتولیک، ۲۸٪ یهودی و ۱۹٪ پیرو کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین بودند. از نظر زبانی هم با ۸۶٪ زبان لهستانی و ۱۱٪ با زبان اوکراینی صحبت می نمودند. در ناحیه گالیسیای شرقی ۶۱٪ مردم اوکراینی و ۲۷٪ لهستانی بودند که اوکراینی ها بیشتر در نواحی روستایی و لهستانی ها در شهرها زندگی می کردند. این شهر که پس از تقسیم لهستان به اتریش رسیده بود یکی از مراکز فرهنگی و فکری لهستانی ها به حساب می آمد. به دلیل مداخله ارشیدوک ویلهلم اتریش که هویت اوکراینی را پذیرفته و خود را یک ملی
گرای اوکراینی می دانست دو هنگ از نیروهای ارتش اتریش-مجارستان که بیشترشان اوکراینی بودند به شهر آورده شدند و واحدهای متشکل از لهستانی ها به جبهه های دیگر برده شدند تا از درگیری میان طرفین ممانعت به عمل آید. افزون بر این واحد تفنگداران سیچ اوکراینی که در بوکوفینا مستقر بود هم قرار بود به لووف آورده شود. رادا ملی اوکراینی ها (مجلسی متشکل از نمایندگان اوکراینی در مجلسین امپراتوری اتریش-مجارستان و شورای گالیسیا و بوکوفینا) در نظر داشت که تأسیس جمهوری خلق اوکراین غربی را در ۳ نوامبر ۱۹۱۸ اعلام نماید اما با رسیدن خبر نزدیکی هیئت لهستانی این تاریخ را به ۱ نوامبر تغییر داد. اشغال توسط اوکراینی ها. بین ساعت ۳:۳۰ تا ۴:۰۰ صبح روز ۱ نوامبر ۱۹۱۸ سربازان اوکراینی ضمن تصرف تمامی اماکن نظامی و عمومی لووف پرچم اوکراین را در سرتاسر شهر برافراشته و ایجاد دولت اوکراین را اعلام نمودند. فرماندار اتریشی شهر بازداشت شد و قدرت به معاون او رسید که اقتدار عالی رادا ملی اوکراین را به رسمیت می شناخت. فرمانده نظامی اتریشی شهر نیز از زیردستان خود خواست تا قدرت رادا را به رسمیت بشناسند. سرهنگ دمیترو ویتوفسکی فرمانده کل نیروهای اوکراینی در ل
وو شد که شامل ۶۰ افسر و ۱۲۰۰ سرباز بودند. لووف به عنوان پایتخت جمهوری خلق اوکراین غربی اعلام شد که بر گالیسیای شرقی، کوه های کارپات تا روستای کومانگچا و جمهوری کومنسزا، روسینیای کارپاتی و شمال بوکوفینا ادعا داشت. با این حال عمده نواحی مورد ادعا و از جمله خود شهر لووف از نظر بسیاری از اهالی جزوی از خاک لهستان محسوب می شدند. از جمعیت ساکن شهر اوکراینی ها به گرمی از اعلام جمهوری اوکراینی استقبال می کردند و جمعیت قابل توجه یهودیان شهر هم بی طرف بودند اما جمعیت لهستانی ساکن شهر از اینکه ناگهان جزوی از یک کشور اوکراینی شده بودند متعجب شدند. مقاومت لهستانی ها. نیروهای لهستانی که در ابتدا متشکل از یک گروه دویست نفره از سازمان نظامی لهستان بودند با ۶۴ اسلحه قدیمی مقاومت را در یک مدرسه در حومه غربی شهر سازمان دادند. طی روزهای بعد صدها لهستانی که عمدتاً متشکل از جوانان عضو انجمن پیشاهنگی و راهنمایی لهستان بودند به مقاومت کنندگان پیوستند و توانستند قسمت هایی از نواحی غربی شهر را بازپس بگیرند اما مرکز شهر همچنان در تصرف اوکراینی ها بود. اوکراینی ها علی رغم برتری تسلیحاتی با محیط شهر ناآشنا بودند و آمادگی جنگ شهری را نداشت
ند. همچنین واحد تفنگداران سیچ اوکراینی که از بوکوفینا در حال نزدیکی به شهر بود به دلیل مقاومت لهستانی ها متوقف شده بود. آشنایی لهستانی ها با محیط شهر در روزهای ابتدایی نقش بسیار حیاتی را ایفا کرد. در ادامه درگیری ها تعداد نیروهای لهستانی به ۶۰۰۰ تن رسید که از این میان ۱۴۰۰ نفر از دانش آموزان و جوانان شهر بودند که به واسطه شجاعت و دلاوریشان در نبرد به عقاب های جوان لووف مشهور شدند. همچنین تعدادی جنایتکار خرده پا در میان لهستانی ها حضور داشتند که به سرعت به دلیل شجاعتشان معروف شدند. در روز ۳ نوامبر بالاخره تعدادی از واحدهای تفنگداران سیچ توانستند وارد شهر شده و فرماندهی نیروهای اوکراینی به سرهنگ هنات استوانیف سپرده شد. در همین روز لهستانی ها به ایستگاه مرکزی قطار شهر حمله ور شده و توانستند ضمن تصرف آن دو قطار مهمات و تسلیحات اوکراینی ها را تصاحب نمایند که برتری تسلیحاتی اوکراینی ها را کاهش می داد. در ۵ نوامبر اوکراینی ها از قسمت غربی شهر عقب نشینی کردند اما حملات متعدد لهستانی ها برای تصرف مرکز شهر هم ناموفق بود و خط تماس نیروهای طرفین تثبیت شد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ کشور لهستان استقلال خود را اعلام کرد و روز بعد ا
ولین واحدهای ارتش لهستان تحت فرمان ژنرال واتسواو استاچویچ وارد پرزمیسی در ۷۰ کیلومتری لووف شدند. اوکراینی ها که این حرکت را تلاشی از جانب لهستانی ها برای شکستن محاصره شهر می دیدند یک حمله تمام عیار بر علیه بخش غربی شهر را آغاز نمودند که علی رغم درگیری های گسترده از ۱۳ تا ۱۵ نوامبر با مقاومت لهستانی ها حمله اوکراینی ها ناموفق ماند و در ۱۸ نوامبر آتش بس امضا شد. عقب نشینی اوکراینی ها. با ورود نخستین واحدهای لهستانی شامل ۱۴۰ افسر، ۱۲۲۸ سرباز و ۸ قبضه توپ تحت فرمان سرهنگ میخال توکاژفسکی-کاراژویش به شهر در ۲۱ نوامبر اوکراینی ها از گورستان لیچاکیو که نقطه مهمی محسوب می شد عقب رانده شدند و روز بعد به صورت کامل شهر را ترک کردند در حالی که همچنان از سه طرف لووف را در محاصره داشتند. پوگروم لووف. پس از اشغال شهر توسط لهستانی ها گروهی از سربازان و جنایتکاران اقدام به غارت شهر نمودند که در نتیجه این آشوب دو روزه نزدیک به ۳۴۰ نفر از شهروندان کشته شدند که ۲/۳ ایشان اوکراینی و باقی یهودی بودند. اتهام یهودیان همکاری با اوکراینی ها بود و تخمین زده می شود که ۱۵۰ یهودی کشته و ۵۰۰ مغازه یهودی غارت شدند. پس از برقراری نظم در شهر،
مقامات لهستانی تعدادی از افرادی را که در این آشوب ها دست داشتند را تنبیه نمودند. محاصره اوکراینی ها و پیروزی لهستانی ها. نبرد بر سر شهرهای مورد مناقشه و از جمله شهر لووف تا مه ۱۹۱۹ ادامه یافت. پس از عقب نشینی اوکراینی ها در نوامبر آن ها شهر را از سه جهت محاصره کردند و تنها راه ارتباطی لهستانی ها با شهر از طریق راه آهن پزمیشل بود. نظر به اهمیت این خط راه آهن درگیری های بسیاری بر سر آن انجام گرفت و حتی در مقاطعی از قطار زرهی استفاده شد. اوکراینی ها در نوامبر ۱۹۱۸ و فوریه ۱۹۱۹ حملاتی را برای تصرف شهر آغاز نمودند که بی نتیجه بود. در ۲۴ فوریه ۱۹۱۹ با فشار متفقین آتش بس موقتی میان طرفین برقرار شد. درگیری میان طرفین دوباره در مارس ۱۹۱۹ آغاز شد تا آنکه تهاجم سراسری لهستانی ها در گالیسیای شرقی در مه ۱۹۱۹ اوکراینی ها را مجبور به عقب نشینی کرد و نبرد ۶ ماهه برای شهر لووف پایان یافت. نتایج. مورخان لهستانی از این نبرد به عنوان آخرین نبرد متمدنانه یاد می کنند زیرا ضعف قوای طرفین و نبود سلاح های سنگین باعث شد تلفات غیرنظامی بسیار کم باشد و آسیب های اندکی به بافت شهر وارد شود. ساختمان های مهم مانند بیمارستان ها، پمپ های آب و
نیروگاه ها به عنوان مناطق غیرنظامی معرفی شدند و آتش بس های موقت به صورت روزانه میان طرفین برقرار می شد. موقعیت های زیادی وجود داشت که دو طرف در زمان آتش بس با همدیگر فوتبال بازی می کردند یا مهمانی می گرفتند. یک افسر لهستانی در خاطرات خویش ذکر می نماید که در یکی از آتش بس ها افسری اوکراینی آنقدر در میان لهستانی ها مست کرد که خواب رفت و پس از پایان آتش بس بیدار شد، طرفین به سرعت آتش بس دیگری را اعلام نمودند تا افسر اوکراینی به نزد واحد خودش بازگردد. تلفات لهستانی ها در نبرد لووف ۴۳۹ تن بود که از این میان ۱۲۰ نفر دانش آموز و ۷۶ نفر دانشجو دانشگاه لووف بودند. بیشتر این افراد در گورستان مدافعان لووف دفن شدند.
زمین لرزه ۲۰۲۳ بدخشان در ۲۱ مارس ۲۰۲۳ با درجه ۶٫۵ و عمق حدود ۱۸۷ کیلومتر ولایت بدخشان در افغانستان را لرزاند. مرکز زلزله ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر جرم بوده است. این زلزله در افغانستان، پاکستان، هند، تاجیکستان خساراتی به بار آورد و در مجموع ۲۱ کشته و ۳۸۳ مجروح بر جای نهاد. در افغانستان دست کم ۱۰ نفر کشته و ۸۰ نفر زخمی شدند و بیش از ۶۵۵ خانه آسیب دیده است.
لرزهای پس از زایمان () یک پاسخ فیزیولوژیک که ظرف ۲ ساعت پس از زایمان به شکل لرزهای غیرقابل کنترل رخ می دهد. این لرزها در بسیاری از زنان پس از انجام زایمان دیده می شود و می تواند ناخوشایند باشد. لرزها مدت کوتاهی دوام می آورند و تصور می شود که نتیجه یک پاسخ سیستم عصبی باشند. همچنین ممکن است به دلیل جابجایی مایعات و فشار و زورزدن های حین زایمان باشند. این لرزها یک پاسخ طبیعی در نظر گرفته می شود و هیچ تبی همراه آن وجود ندارد. تب نشان دهنده عفونت است. دادن اطمینان خاطر به مادر، تنها چیزی است که لازم است و باید مادر را گرم نگه داشت. لرزهای پس از زایمان به عنوان یک اتفاق نسبتاً معمول و عادی در نظر گرفته می شود و تصور بر آن است که احتمالاً به دمای محیط هم ربط دارد.
انتروسل () بیرون زدگی روده کوچک و صفاق به درون کانال واژن است. این عارضه را می توان به صورت ترانس واژینال (از درون کانال واژن) یا از طریق لاپاروسکوپی ترمیم کرد. انتروسل ممکن است سبب انسداد راست روده شود که به صورت علائم انسداد مدفوع خود را نشان می دهد. انتروسل می تواند پس از درمان سرطان های زنانه ایجاد شود.
مسلسل سنگین هاچکیس مدل ۲۵ نمونه لهستانی مشتق از مسلسل هاچکیس ام۱۹۱۴ بود که برای استفاده با مهمات ۷٫۹۲×۵۷ طراحی شد. طراحی. این مسلسل در سال ۱۹۲۴ طراحی و به سرعت وارد خدمت نیروی زمینی لهستان شد. اما از آنجایی که سلاح دقت مناسبی نداشت و به سرعت داغ می کرد از خدمت واحدهای پیاده نظام خارج و به واحدهای سپاه حفاظت مرزی (لهستان) و توپخانه سپرده شد. بعضی از این مسلسل ها در دهه ۱۹۳۰ اصلاح و به سلاح اصلی خودروهای زرهی ارتش لهستان تبدیل شدند که از نوار فشنگ ۳۰تایی استفاده می نمودند. ورماخت تعدادی از این مسلسل ها را در هنگام تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ غنیمت گرفت و با نام 7,9 mm sMG 238(p) از آن ها استفاده می کرد.
ساکرا (به چینی ساده شده: 天龙八部之乔峰传؛ چینی سنتی: 天龍八部之喬峯傳) یک فیلم ووشیا محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی و بازی دانی ین است که همچنین تهیه کننده فیلم با وانگ جینگ است. این فیلم از رمان نیمه خدایان و نیمه شیاطین نوشته جین یونگ اقتباس نشده است. در این فیلم دانی ین، چن یوچی و سیا لیو ایفای نقش می کنند و در سال نو چینی ۲۰۲۳ در پلتفرم های خدمات رسانه ای بر فراز اینترنت در چین منتشر شد. همچنین در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳ در سینماهای مالزی اکران شد. داستان فیلم دربارهٔ یک رزمی کار درستکار است که به اشتباه به قتل متهم شده و مجبور به فرار می شود. حال او تلاش می کند گذشته اسرارآمیز خود و دشمنان ناشناخته ای که قصد نابودی او را دارند را کشف کند اما… تولید. فیلمبرداری اصلی فیلم در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شد و در اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
تولید قهوه در چین ()، کشت مدرن قهوه در چین در سال ۱۹۸۸ شروع شد. در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، چین در بین بیست تولید کننده برتر قهوه در جهان قرار داشت. نود وهشت درصد قهوه چین، محصول استان یون نان است.
برادر بزرگ تر (به انگلیسی: Big Brother) یک فیلم اکشن و درام محصول سال ۲۰۱۸ هنگ کنگ به کارگردانی کام کا-وای با بازی دانی ین و جو چن است. این فیلم در ۱۶ اوت ۲۰۱۸ اکران شد. داستان. یک دبیرستان در بحران است، دانش آموزان کم کار هستند و مشغول فعالیت های غیر درسی هستند. هنری چن، با نام مستعار برادر بزرگ، معلمی با مهارت های نوشتاری نسبتاً زنگ زده و در عین حال مسلح به دانش آموزترین مشت ها و قلب فولادی، می آید تا با روش های آموزشی غیرمتعارف خود دانش آموزان را روشن کند و الهام بخشد. درست زمانی که بچه ها کارشان را بهبود می بخشند و از شایستگی های سیستم آموزشی لذت می برند، یک کارآفرین فرصت طلب با فرستادن یک باند جنگجوی متنوع برای پیروزی بر زمین، ویران می کند تا مدرسه شکست خورده را به یک مجتمع آپارتمانی تبدیل کند. گیشه. این فیلم در مجموع ۲۲٫۰۲۹٫۲۵۰ دلار آمریکا در سرتاسر جهان فروخت که با ترکیبی از فروش باکس آفیس خود از هنگ کنگ، چین، آمریکای شمالی و استرالیا. در هنگ کنگ، این فیلم در طول اکران خود در سینماها از ۱۶ اوت تا ۳ اکتبر ۲۰۱۸، ۷٫۲۵۳٫۴۳۳ دلار هنگ کنگ به دست آورد. در چین، این فیلم در مجموع ۱۴۶٫۳۰۳٫۰۰۰ ¥ CN در گیشه فروش د
تولید قهوه در ساحل عاج به خاطر اینکه قهوه دارای رتبه دوم کالای صادراتی در این کشور می باشد، برای اقتصاد ساحل عاج با اهمیت است. این کشور در دههٔ ۱۹۷۰ و دههٔ ۱۹۸۰، بزرگ ترین تولید کننده قهوه در آفریقا بود، و هم چنین در بین بزرگ ترین تولید کننده های قهوه روبوستا در دنیا قرار داشت. هرچند امروزه، رتبه های برتر تولید قهوه را برزیل و ویتنام در اختیار گرفته اند. این کشور در بین کشورهای تولید کننده برتر قهوه در دنیا، رتبه چهاردهم را در اختیار دارد.
پیمان سال نو از رسوم رایج در جهان غرب است که در جهان شرق نیز یافت می شود. در این رسم، فرد در آغاز سال تقویمی عهد می بندد که به کارهای خوب ادامه دهد، صفت یا رفتاری ناشایست را تغییر دهد، به هدفی شخصی دست یابد، یا با روش های دیگری رفتارش را بهبود بخشد. خاستگاه های دینی. حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، بابلیان سال نو را با جشنواره ای ۱۲روزه به نام آکیتو (که از اعتدال بهاری آغاز می شد) گرامی می داشتند. این زمان مصادف با فصل کشاورزی برای کاشت محصولات زراعی، تاج گذاری شاهان، و قول دادن برای بازگرداندن تجهیزات کشاورزی قرض گرفته شده و پرداخت بدهکاری ها بود. رومیان باستان از سال نوی بابلی و سنت عهدکردن اقتباس کردند. با این حال، زمان بندی آن در نهایت با گاه شماری ژولینی در سال ۴۶ پیش از میلاد مسیح جابجا شد. این تقویم یکم ژانویه را به عنوان آغاز سال جدید اعلام کرد و هر سال را با قول دادن به ژانوس که ریشهٔ نام این ماه است، آغاز می کرد. طیّ قرون وسطی، هر ساله شوالیه ها در پایان دهه ی کریسمس برای بازتصریح تعهدشان برا شوالیه گری، «سوگند طاووس» یاد می کردند. بسیاری از مسیحیان در آیین شب زنده داری با عبادت و بستن این پیمان ها