Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیمور کوران (متولد ۱۹۵۴)(۱۳۳۳خ) اقتصاددان و دانشمند علوم سیاسی ترک-آمریکایی است که در حال حاضر به عنوان استاد اقتصاد و علوم سیاسی و همچنین استاد «مطالعات اسلامی خانواده گورتر» در دانشگاه دوک فعالیت می کند. پژوهش های او بین رشته های اقتصاد، علوم سیاسی، تاریخ و حقوق قرار دارد. کودکی و آموزش. کوران در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) در شهر نیویورک متولد شد، جایی که والدینش دانشجوی دوره تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ییل بودند. آن ها به ترکیه بازگشتند و او سال های اولیه کودکی خود را در آنکارا گذراند، آنجا پدرش، عبدالله کوران، در دانشگاه فنی خاورمیانه تدریس می کرد. خانواده کوران در ۱۹۶۹ (۱۳۴۸) به استانبول نقل مکان کردند و پدرش به هیئت علمی کالج رابرت پیوست؛ مؤسسه ای که بخش آموزش عالی آن در سال ۱۹۷۱ به دانشگاه بغازیچی تبدیل شد. کوران تحصیلات متوسطه خود را در استانبول به پایان رساند و در سال ۱۹۷۳ (۱۳۵۲) از کالج رابرت فارغ التحصیل شد. سپس به تحصیل در رشته اقتصاد در دانشگاه پرینستون پرداخت و در سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶) با رتبه "magna cum laude" فارغ التحصیل شد. او دکترای خود را تحت راهنمایی کِنِت ارو در دانشگاه استنفورد دریافت کرد. فعالیت دانشگاهی
. کوران بین سال های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۷ (۱۳۶۱ تا ۱۳۸۶) در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تدریس کرد و از ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) کرسی استادی «اندیشه و فرهنگ اسلامیِ ملک فیصل» را در اختیار داشت. او در سال ۲۰۰۷ به دانشگاه دوک پیوست و به عنوان استاد «مطالعات اسلامی خانواده گورتر» با انتصاب مشترک در دانشکده های اقتصاد و علوم سیاسی فعالیت خود را ادامه داد. سمت های پژوهشی مهم کوران: مؤسسه مطالعات پیشرفته (۱۹۸۹–۱۹۹۰)(۱۳۶۸ و ۱۳۶۹)، دانشکده کسب وکار دانشگاه شیکاگو (۱۹۹۶–۱۹۹۷)(۱۳۷۵و۱۳۷۶)، دانشکده اقتصاد دانشگاه استنفورد (۲۰۰۴–۲۰۰۵)(۱۳۸۳و۱۳۸۴)، و دانشکده حقوق دانشگاه ییل (۲۰۲۰)(۱۳۹۹). کوران از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ (۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳) عضو کمیته اجرایی انجمن بین المللی اقتصاد بود. او یکی از اعضای بنیان گذار «انجمن آموزش تحلیلی درباره اسلام و جوامع مسلمان» ("AALIMS") است و از زمان تأسیس آن در سال ۲۰۱۱(۱۳۹۰)، مدیریت این انجمن را بر عهده داشته است. کوران سردبیر بنیان گذار مجموعه کتاب های "Economics, Cognition, and Society:" "اقتصاد، شناخت و جامعه" انتشارات دانشگاه میشیگان بود (۱۹۸۹–۲۰۰۶)(۱۳۶۸تا۱۳۸۵). از سال ۲۰۰۹(۱۳۸۸)، او یکی از ویراستاران مجموعه "مطالعات کمبریج
در Economics, Choice, and Society: اقتصاد، انتخاب و جامعه" انتشارات دانشگاه کمبریج بوده است، که با همکاری پیتر بوتکه بنیان گذاشت. همچنین، از سال ۲۰۱۷(۱۳۹۶)، او به عنوان یکی از ویراستاران "نشریه Comparative Economics: اقتصاد تطبیقی" فعالیت می کند. کوران از حامیان آزادی بیان در داخل و خارج از محیط دانشگاهی است. در سال ۲۰۲۱، او یکی از اعضای بنیان گذار "ائتلاف آزادی دانشگاهی" ("AFA") شد. در سال ۲۰۲۲، او به "شورای مشورتی بنیاد حقوق و بیان فردی" ("FIRE") پیوست. محورهای پژوهش ها. چهار موضوع برجسته در پژوهش های کوران دیده می شود: تحریف ترجیح، نقش نهادهای اسلامی در عمل کرد اقتصادی خاورمیانه، دستور کار اقتصادی اسلام گرایی معاصر، و میراث سیاسی نهادهای اسلامی در خاورمیانه. سه موضوع آخر از علاقه او به گردآوری اسناد عثمانی و ترکی بهره می برند. ۱. تحریف ترجیح (Preference falsification). کوران واژه "تحریف ترجیح" را در مقاله ای در سال ۱۹۸۷ (۱۳۶۶) معرفی کرد تا عملی را توصیف کند که در آن افراد خواسته های خود را تحت فشار اجتماعی، به اشتباه نشان می دهند. در این فرآیند افراد ترجیحات فردی را با آنچه از نظر اجتماعی قابل قبول یا از ن
ظر سیاسی مفید به نظر می رسد، جای گزین می کنند. بیان کلی استدلال او در کتاب «"Private Truths, Public Lies: The Social Consequences of Preference Falsification: حقیقت های خصوصی، دروغ های عمومی: پیامدهای اجتماعی تحریف ترجیح»" آمده است. این کتاب در سال ۱۹۹۵ (۱۳۷۴) توضیح می دهد که چگونه تحریف ترجیح تصمیمات جمعی را شکل می دهد، تغییرات ساختاری را هدایت می کند، دانش انسانی را تحریف می کند و امکانات سیاسی را پنهان می سازد. مقاله ای در آوریل ۱۹۸۹(فروردین ۱۳۶۸) از کوران با عنوان «Sparks and prairie fires: A theory of unanticipated political revolution: "جرقه ها و آتش سوزی های دشت: نظریه انقلاب های سیاسی پیش بینی نشده»"، انقلاب فرانسه (۱۷۸۹)، انقلاب روسیه (۱۹۱۷) و انقلاب ایران (۱۹۷۹) را به عنوان نمونه هایی از روی دادهایی که جهان را شگفت زده کردند معرفی کرده و توضیح می دهد چگونه تحریف ترجیح، همراه با وابستگی های متقابل ترجیحات بیان شده عمومی، مانع از پیش بینی زمین لرزه های سیاسی می شود که بعدها به راحتی قابل توضیح هستند. پس از انقلاب های اروپای شرقی در اواخر ۱۹۸۹ (۱۳۶۸)، کوران توضیح داد که چرا کارشناسان باتجربه بلوک کمونی
ستی غافلگیر شدند. او پیشنهاد می کند که انقلاب های سیاسی و تغییرات عمده در افکار عمومی بارها و بارها جهان را شگفت زده خواهند کرد، زیرا مردم تحت فشار اجتماعی تمایل دارند که گرایش های سیاسی خود را پنهان کنند. کوران از نظریه خود برای روشن ساختن ماندگاری کمونیسم در اروپای شرقی با وجود ناکارآمدی های آن، دلیل پابرجایی سیستم کاستی در هند با گذشت هزاران سال، بروز تحولات نژادی در آمریکا، تشدید درگیری های قومی از طریق فرآیندی خود تقویت کننده که در آن نمادهای قومی اهمیت می یابند، و همچنین بروز هیستریای جمعی در برابر خطرات جزئی و قطبی شدن آمریکا استفاده کرده است. ۲. اسلام و عملکرد اقتصادی خاورمیانه. در دهه ۱۹۹۰(۱۳۷۰)، تیمور کوران با بررسی نقش شریعت در مسیر اقتصادی خاورمیانه از آغاز اسلام تا امروز، استدلال کرد که نهادهای اقتصادی اولیه اسلامی با شرایط جهانی آن دوره سازگار بودند و این منطقه را به قطب پیشرفت تبدیل کردند. اما برخلاف اروپای غربی، تحولات ساختاری مشابهی را تجربه نکردند. در کتاب «"The" "Long Divergence: How Islamic Law Held Back the Middle East:" انحراف طولانی: چگونه قانون اسلامی خاورمیانه را عقب نگه داشت»، او عوا
مل بازدارنده را برمی شمرد: کوران تأکید میکند که اگر محافظه کاری، تنها عامل عقب ماندگی مسلمانان خاورمیانه بود، اصلاحات در حوزه هایی مانند نظامی و مالی (که پیوسته صورت گرفت) نیز متوقف میشد. این نشان دهنده «تله نهادی» است، نه صرفاً سنت گرایی. اگرچه نهادهای اسلامی امروز مستقیماً مانع رشد نیست، میراث آن ها شامل فساد، خویشاوندسالاری و بی اعتمادی به نهادهای مدرن همچنان چالش های جدی ایجاد می کند. پشتوانه پژوهش کوران، داده های آرشیوی از دادگاه های اسلامی استانبول (قرن ۱۷ میلادی) است که در مجموعه ای ۱۰ جلدی منتشر شده اند. ۳. کارکردهای اقتصاد اسلامی. کوران به بررسی خاستگاه، منطق و برنامه های اقتصاد اسلامی پرداخته است، مکتبی که مدعی ارائه جایگزینی برای سرمایه داری و سوسیالیسم است. این مکتب شامل ایجاد نهادهای مالی اسلامی برای اجتناب از ربا، ترویج هنجارهای رفتاری اسلامی و سیستم های ضد فقر الهام گرفته از زکات در عربستان قرن هفتم است. او استدلال می کند که اقتصاد اسلامی فاقد انسجام و بی ارتباط با چالش های معاصر است. اجرای آن تأثیر قابل توجهی بر کارایی، اعتماد یا کاهش فقر نداشته و هدف اصلی اش نه بهبود اقتصادی، بلکه تقویت هویت
اسلامی بوده است. این مکتب با ایجاد توهم امکان اداره اقتصاد بر اساس قوانین اسلامی، به اسلام گرایی جهانی خدمت کرده است. کتاب «"slam and Mammon: The Economic Predicaments of Islamism:" "اسلام و مامون: مشکلات اقتصادی اسلام گرایی»" تحلیل جامعی از دیدگاه کوران ارائه می دهد. او نشان می دهد که بانک های اسلامی عملاً با ترفندهایی ربا را به عنوان بازدهی بر ریسک جلوه می دهند و تفاوت عملی با بانک های متعارف ندارند. او همچنین معتقد است که سیستم های مدرن زکات بیشتر منابع را درون طبقه متوسط جابه جا می کنند یا از فقرا به ثروتمندان انتقال می دهند. کوران، با پیروی از فضل الرحمن، معتقد است که اقتصاد اسلامی نقش اولیه نهادهای قرآنی را اشتباه درک کرده است. او درباره مشروعیت ربا در اسلام، کارکردهای تاریخی و نسخه های مدرن زکات و کارت های اعتباری اسلامی نیز نوشته است. ۴. اسلام و عملکرد سیاسی خاورمیانه. کوران با تمرکز بر تاریخ نهادی خاورمیانه، به این پرسش پرداخته است که چرا دولت های مدرن این منطقه عمدتاً استبدادی هستند و در شاخص های جهانی آزادی عملکرد ضعیفی دارند. او سه نهاد اسلامی را در این زمینه مؤثر می داند. ۵. اسناد عثمانی و ترکی.
تیمور کوران در ابتدا به جمع آوری تمبرهای پستی علاقه داشت، اما بعدها تمرکزش به حوزه های کمتر مطالعه شده مانند تاریخ پستی، تمبرهای مالیاتی، و اسناد عثمانی و ترکیه ای مرتبط با نوسازی اقتصادی و مدنی معطوف شد. مجموعه های او شامل موضوعاتی مانند تمبرهای مالیاتی، اشغال های عثمانی، چاپ و نشر، بانکداری، آموزش و لاتاری ها است که به پژوهش های او درباره نوسازی عثمانی و ترکیه کمک می کنند. او همچنین با مهمت آکان جلد نخست یک سه گانه درباره تاریخ پستی ترکیه را تألیف کرده است.
پاشش مُدی یک سازوکار اعوجاجی است که در فیبرهای چندمُد و سایر موجبرها رخ می دهد و در آن سیگنال در زمان پَخشیده می شود زیرا سرعت انتشار سیگنال نوری برای همه مُدها یکسان نیست. نام های دیگر این پدیده عبارتند از اعوجاج چندمُدی ، پاشش چندمُد ، اعوجاج مُدی ، اعوجاج میان مُدی ، پاشش میان مُدی و اعوجاج تأخیری میان مُدی . در تشبیه اپتیک پرتو، پاشش مُدی در فیبر نوری با شاخص پله ای ممکن است با انتشار چندمسیری یک سیگنال رادیویی مقایسه شود. پرتوهای نور با زوایای مختلف نسبت به محور فیبر تا زاویه پذیرش فیبر وارد فیبر می شوند. پرتوهایی که با زاویه کم تر وارد می شوند مسیر مستقیم تری را طی می کنند و زودتر از پرتوهایی که با زاویه تندتر وارد می شوند (که در طول فیبر چندین برابر از مرزهای هسته بازتاب می شوند) می رسند. ورود مولفه های مختلف سیگنال در زمان های مختلف شکل را اعوجاجی می کند. پاشش مُدی پهنای باند فیبرهای چندمُد را محدود می کند. به عنوان مثال، یک فیبر شاخص پله ای معمولی با یک هسته ۵۰ میکرومتر برای طول یک کیلومتر تقریباً به ۲۰ مگاهرتز محدود می شود، به عبارت دیگر، پهنای باند ۲۰ مگاهرتز بر کیلومتر. پاشش مُدی ممکن است به طور ق
ابل توجهی کاهش یابد، اما هرگز به طور کامل حذف نمی شود حتی با استفاده از یک هسته دارای نمایه ضریب شکست تدریجی. با این حال، فیبرهای شاخص تدریجی چندمُد دارای پهنای باند بیش از ۳٫۵ گیگاهرتز · کیلومتر در ۸۵۰ نانومتر هستند اکنون معمولاً برای استفاده در پیوند داده ۱۰ گیگابیت بر ثانیه ساخته می شوند پاشش مُدی را نباید با پاشش رنگی اشتباه گرفت، اعوجاجی که ناشی از تفاوت در سرعت انتشار طول موج های مختلف نور است. پاشش مُدی حتی با یک منبع نور ایده آل و تک فام اتفاق می افتد. یک مورد خاص از پاشش مُدی ، پاشش مُد قطبش (پی ام دی) است، یک پدیده پاشش فیبر معمولاً با الیاف تک مُد مرتبط است. پی ام دی زمانی حاصل می شود که دو مُد که معمولاً به دلیل تقارن هندسی و تنش هسته فیبر با سرعت یکسان (به عنوان مثال، دو قطبش متعامد در یک موجبر با مقطع دایره ای یا مربعی) حرکت می کنند، به دلیل نقص های تصادفی که تقارن را می شکند، با سرعت های متفاوت حرکت می کنند. عیب یابی. در فیبر نوری چندمُد با طول موج های زیاد در حال انتشار، گاهی تشخیص طول موج پراکنده از بین تمام طول موج های موجود دشوار است، اگر هنوز مشکلی برای کاهش سرویس وجود نداشته باشد. می توان
توان نوری فعلی هر طول موج را با مقادیر طراحی شده مقایسه کرد و تفاوت ها را جستجو کرد. پس از آن، فیبر نوری انتها به انتها آزمایش می شود. اگر تلفاتی یافت نشد، به احتمال زیاد پاشش با آن طول موج خاص وجود دارد. به طور معمول مهندسان شروع به آزمایش بخش به بخش فیبر می کنند تا زمانی که به بخش آسیب دیده برسند. تمام طول موج ها آزمایش می شوندو طول موج متأثر از اتلاف در انتهای فیبر ایجاد می کند. می توان به راحتی محاسبه کرد که چه مقدار از فیبر تحت تأثیر قرار می گیرد و آن قسمت از فیبر را با قسمت جدید جایگزین می کند. تعویض فیبر نوری تنها زمانی مورد نیاز است که پاشش شدید وجود داشته باشد و سرویس تحت تأثیر قرار گیرد. در غیر این صورت می توان از روش های مختلفی برای جبران پاشش استفاده کرد.
پارچه آرایی، که به آن نساجی تزئینی یا نساجی هنری نیز گفته می شود، هنری است که در آن از پارچه برای ایجاد آثار هنری، تزئینی یا کاربردی استفاده می شود. این هنر، قدمتی طولانی در تاریخ بشر دارد و در فرهنگ های مختلف، به شیوه های گوناگون اجرا می شود. انواع پارچه آرایی. پارچه آرایی، شامل طیف گسترده ای از تکنیک ها و روش ها است که از جملهٔ آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: کاربردهای پارچه آرایی. پارچه آرایی، کاربردهای متنوعی در زمینه های مختلف دارد که از جملهٔ آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: پارچه آرایی در ایران. پارچه آرایی، در ایران، قدمتی طولانی دارد و در دوره های مختلف تاریخی، به شیوه های گوناگون اجرا می شده است. از جملهٔ مهم ترین مراکز پارچه آرایی در ایران، می توان به شهرهای اصفهان، یزد، کاشان و تبریز اشاره کرد.
زندگی وارونه (به انگلیسی: Life Upside Down) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی و نویسندگی سیسیلیا مینیوکی با بازی باب ادنکیرک، دنی هوستون، رادا میشل و رزی فلنر است. این فیلم که از راه دور در ماه های اولیه همه گیری کووید ۱۹ در سال ۲۰۲۰ فیلمبرداری شد، اولین بار در هفتاد و نهمین جشنواره فیلم ونیز در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ در سالن های محدود و ویدیوی درخواستی اکران شد. داستان. در مارس ۲۰۲۰، در طول قرنطینه های ویروس کرونا، سه زوج از زندگی اجتماعی خود حذف می شوند. آنها اکنون در خانه های خود در لس آنجلس گیر افتاده اند و مجبورند تمام روز و شب را با دیگری سپری کنند. ساخت. این فیلم در طول همه گیری کووید ۱۹ از راه دور از طریق زوم در ماه مه و ژوئن ۲۰۲۰ در لس آنجلس فیلمبرداری شد. گیشه. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه اش ۲. ۴۱۹ دلار در ۲۷ سینما فروخت. در ایالات متحده و کانادا در مجموع فروش به ۴٫۴۶۷ دلار رسید.
میراث جهانی در لائوس تا ژانویه ۲۰۲۵ شامل ۳ اثر در کشور لائوس است. جمهوری دموکراتیک خلق لائوس این کنوانسیون را در تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۸۷ پذیرفت و از آن هنگام، مکان های طبیعی و فرهنگی آن دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه ها، کتیبه ها، مجموعه های ساختمانی و محوطه های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی های فیزیکی و زیستی، شکل های زمین شناسی و زیستگاه گونه های در خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می شود. همچنین مکان هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به شمار می روند. ، لائوس سه مکان در فهرست دارد. شهر لوآنگ پرابانگ در سال ۱۹۹۵، وات فو در سال ۲۰۰۱ و دشت کوزه ها در سال ۲۰۱۹ فهرست شده اند. هر سه مکان فرهنگی هستند. علاوه بر این، لائوس دو مکان در فهرست آزمایشی خود دارد. میراث جهانی. یونسک
و سایت ها را تحت ده معیار فهرست می کند؛ هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی نگهداری کنند که ممکن است برای نامزدی مورد بررسی قرار گیرند. نامزدی برای فهرست میراث جهانی فقط در صورتی پذیرفته می شود که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار گرفته باشد. ، لائوس ۲ مکان در فهرست آزمایشی خود دارد.
فلیکس مانوئل "بابی" رودریگز کاپو () (۱ ژانویهٔ ۱۹۲۲ – ۱۸ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده و ترانه سرای پورتوریکویی بود. او معمولاً بالادها را با موسیقی کلاسیک ترکیب می کرد و به شدت درگیر عناصر فولکلور پورتوریکویی و حتی موسیقی اندلس بود، تا جایی که بسیاری از ترانه های معروف پاپ لاتین را با اشعاری پیچیده و دراماتیک خلق کرد. ریتم آهنگ گیلکی «کیسه کیسه» (چه کسی است، چه کسی است؟) به خوانندگی روزبه رخشا که متن آن را جهانگیر سرتیپ پور نوشت، اقتباسی است از آهنگ quizás (کیساس، به معنی شاید در اسپانیایی) از بابی کاپو. اوایل زندگی. فلیکس مانوئل رودریگز کاپو در منطقهٔ پدرو گارسیا در کوآمو، پورتوریکو به دنیا آمد. پدرش، سلسو کویترِیو رودریگز ریورا، یک فروشنده، و مادرش، آرسنیا کاپو کانوارو، خانه دار بود. او نام «بابی» را به عنوان نام اول خود برگزید و چون رودریگز یک نام خانوادگی رایج در میان اسپانیایی زبانان بود، تصمیم گرفت از نام خانوادگی مادرش، «کاپو»، که کمتر شناخته شده بود، استفاده کند. حرفه. کاپو در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ به نیویورک مهاجرت کرد. ابتدا، او جایگزین پدرو اورتیز داویلا «داویلیتا» در یک کوارتت، کوارتتو ویکتوریا متعلق به رافائل
هرناندز مارین شد. سپس به ارکستر شاویه کوگات پیوست. علاوه بر فعالیت در عرصهٔ خوانندگی، او مجری تلویزیون، کارگردان فنی و موسیقایی و یک ترانه سرای پرکار نیز بود. او برای بسیاری از هم عصران خود ترانه نوشت که برخی از این آثار در پورتوریکو و گاهی در سراسر آمریکای لاتین به موفقیت رسیدند. یکی از ترانه های معروف او، "El Negro Bembón" بود. این آهنگ در میانهٔ دههٔ ۱۹۵۰ توسط کورتیخو ای سو کومبو اجرا شد و بسیار محبوب شد. بعدها، این آهنگ در اسپانیا با تغییر نام و شخصیت به "El Gitano Antón" بازسازی شد و خوانندهٔ رومبای کاتالان، پرت (خواننده)، آن را در میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ اجرا کرد. یکی دیگر از آهنگ های مشهور او، "Sin Fe" (که گاهی با نام "Poquita Fe" نیز شناخته می شود)، در دههٔ ۱۹۵۰ توسط فیلیپه رودریگز به موفقیت رسید و سپس در دههٔ ۱۹۶۰ تبدیل به یک موفقیت جهانی برای خوزه فلیسیانو شد. ترانهٔ "Soñando con Puerto Rico" ("رؤیای پورتوریکو") که او در وصف دلتنگی اش برای وطن سرود، در میان پورتوریکویی های مقیم خارج از کشور محبوبیت زیادی دارد. آهنگ "De Las Montañas Venimos" نیز به عنوان یک ترانهٔ سنتی کریسمس در پورتوریکو شناخته می شود. مشه
ورترین آهنگ او، "Piel Canela" (پوست دارچینی) است که او نسخه ای به زبان انگلیسی از آن با نام "You, Too" را ضبط کرد. این آهنگ را او در هاوانا با گروه سونورا ماتانسرا اجرا کرد. بعدها، ژوزفین بیکر نسخه ای از آن را به زبان فرانسوی ضبط کرد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۴۴، او با مرسدس راموس ازدواج کرد. پس از طلاق، در سال ۱۹۴۸ با ایرما نیدیا وازکز ازدواج کرد. او نخستین دوشیزه پورتوریکو بود که در رقابت های دوشیزه آمریکا شرکت کرد. این ازدواج به دلیل طبقهٔ اجتماعی متفاوتشان مورد مخالفت خانوادهٔ همسرش قرار گرفت و کاپو تحت تأثیر این ماجرا آهنگ "El Bardo" را سرود که داستان شاعری فقیر را روایت می کند که در اثر شکست عشقی جان خود را از دست می دهد. این آهنگ در دههٔ ۱۹۵۰ توسط فیلیپه رودریگز اجرا شد و محبوبیت زیادی کسب کرد. کاپو شش فرزند داشت که یکی از آن ها، پدرو کاپو، خواننده و ترانه سرا است. درگذشت. بابی کاپو در ۱۸ دسامبر ۱۹۸۹ در خانهٔ خود در نیویورک بر اثر سکته قلبی درگذشت. او در گورستان شهرداری کوآمو در پورتوریکو به خاک سپرده شد.
ملوین به شام میره (به انگلیسی: Melvin Goes to Dinner) یک فیلم کمدی-درام و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی باب ادنکیرک در اولین کارگردانی خود است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین المللی فیلم اسلم دنس در سال ۲۰۰۳ به نمایش درآمد. در برسی نقدهای راتن تومیتوز بر اساس رای ۱۲ منتقد، این فیلم ۱۰۰٪ تأیید شده است.
"جشنواره ملی فیلم کوتاه سایه" جشنواره ای است که اولین دورهٔ آن ده هشتاد برگزار شد. این جشنواره با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری دانشگاه سوره، انجمن سینمای جوانان ایران و ادارهٔ امور فرهنگی دانشگاه سوره برگزار می شود و تاکنون چهارده دوره از آن در شهر تهران برگزار شده است. چهارده دوره از جشنواره ملی دانشجویی فیلم کوتاه سایه تا به امروز برگزار شده است. بخش کارگاهی. در بخش کارگاهی از دانشجویان مستعد دعوت می شود تا برای ارائه طرح فیلمنامه خود به داوران بخش کارگاهی جهت ساخت یک فیلم کوتاه دانشجویی با شرایط و مقررات ذکر شده در سایت جشنواره ثبت نام کنند. دانشجویان در ۱ الی ۴ روز به دانشگاه سوره دعوت خواهند شد، وفرصت دارند تا طرح خود را مقابل داوران مطرح کنند، در پایان روزهای ارائه طرح، هر داور می بایست ۱۰ دانشجو را که طرح شان را پسندیده را وارد تیم خود کند. پس مرحله کارگاهی آغاز شده و داوران و تیم شان طرح های فیلمنامه خود را به یک فیلمنامه کامل کوتاه قابل ساخت تبدیل می کنند.
جام سلطان ازلان شاه ۲۰۲۴ سی امین دوره جام سلطان ازلان شاه، مسابقات دعوتی سالانه بین المللی هاکی روی چمن مردان به میزبانی مالزی بود. این مسابقات پس از یک سال وقفه پس از آن که در سال ۲۰۲۳ به دلیل تقویم فشرده به تعویق افتاد، برگزار شد. مسابقات از روز ۴ تا ۱۱ مه ۲۰۲۴ در ورزشگاه ازلان شاه در شهر ایپوه مالزی برگزار شد. در این دوره از مسابقات شش تیم حضور داشتند. مالزی میزبان پس از کسب اولین عنوان قهرمانی خود در سال ۲۰۲۲ مدافع عنوان قهرمانی بود. آنها نتوانستند از عنوان قهرمانی خود دفاع کنند زیرا به فینال مسابقات راه پیدا نکردند. فینال بین ژاپن و پاکستان برگزار شد که در آن ژاپن در ضربات پنالتی شوت اوت پس از تساوی ۲–۲ در وقت قانونی، پاکستان را با نتیجه ۳–۱ شکست داد. این اولین عنوان قهرمانی ژاپن در جام سلطان ازلان شاه بود. نیوزلند با شکست دادن مالزی با نتیجه ۳ بر ۲، به مدال برنز دست یافت. تیم ها. شش تیم که در جدول ذیل ذکر شده اند در این مسابقات شرکت کردند:
بزن بریم زندان (انگلیسی: Let's Go to Prison) یک فیلم کمدی سیاه آمریکایی محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی باب ادنکیرک با بازی دکس شپارد، ویل آرنت و شای مک براید است. این فیلم بر اساس کتاب غیرداستانی، شما به زندان می روید نوشته جیم هاگشر ساخته شده است. این فیلم در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶ در سینماها اکران شد. به گفته کارگردان، این فیلم محصول دخالت خلاقانه استودیو بود و تا حد زیادی نقدهای منفی دریافت کرد و از نظر مالی موفق نبود. خلاصه داستان. هنگامی که نقشه یک جنایتکار حرفه ای برای انتقام با شرایط غیر محتمل خنثی می شود، او پسر قربانی مورد نظر خود را با زندانی کردن او به جای او می گذارد و سپس به او می پیوندد. انتشار. این فیلم در ۶ مارس ۲۰۰۷ در قالب دی وی دی با صحنه های حذف شده و یک پایان جایگزین منتشر شد.
فرهنگ تالایوتیک یا عصر تالایوتیک نامی است که برای توصیف جامعه ای استفاده می شود که در جزایر ژیمنسیان (شرقی ترین جزایر بالئاری) در طول عصر آهن وجود داشته است. خاستگاه این فرهنگ به پایان هزاره دوم قبل از میلاد برمی گردد؛ یعنی زمانی که فرهنگی که پیشا-تالایوتیک نامیده می شود، دچار بحران شد و فرهنگ تالایوتیک جایگزین آن شد. نام این فرهنگ از تالایوت گرفته شده است که فراوان ترین و نمادین ترین سازه های دوره ماقبل تاریخ جزایر بالئاری هستند. تاریخچه. اولین شواهد حاکی از توسعه این فرهنگ در پایان هزاره دوم قبل از میلاد وجود داشته اند، زمانی که جامعه جزیره با افزایش جمعیت، تولید ناکارآمد غذا و فضای زندگی محدود تهدید می شد. فنون کشاورزی که اولین ساکنان هزاره قبل در عصر مس با خود آورده بودند شامل کاشت در زمین تازه آباد شده پس از سوزاندن جنگل ها و شخم زدن زمین تازه پاک شده بود. این تکنیک منجر به زوال سریع زمین های حاصلخیز شد و ممکن است علت اصلی رژیم غذایی کاملاً گوشت محور ساکنان جزیره در اواخر عصر برنز بوده باشد.
هنر رمانسک در کاستیل و لئون اساساً با هنر رُمانسک در بقیه شبه جزیره تفاوتی ندارد، اما برخی از ویژگی های خاص خود را دارد. اولین تجلیات در زرگری، عاج و اشیاء فلزی با معرفی مضامین و فنون جدید در این ناحیه یافت شد. یک مثال خوب، تابوت سان خوان باوتیستا (یا تابوت عاج ها) در کلیسای سن ایزیدورو در لئون است. اولین هنرمندان رمانسک خارجی بودند و به درخواست شاهان به این ناحیه کوچیدند. آنها به زودی در سرزمین های کاستیل و لئون ساکن شدند و مکاتبی را ایجاد کردند که در آن صنعتگران محلی آموزش دیده و شروع به خلق آثاری به سبک جدید کردند. معماری بسیار دیرتر از سرزمین های کاتالان و آراگون وارد کاستیل و لئون شد و این اتفاق زمانی افتاد که سلسله سانچوی کبیر در این سرزمین ها تأسیس شد و پسرش فرناندو جانشین او شد. اولین ساختمان ها همچنان تأثیراتی از سنت اسپانیایی داشتند. در نیمه دوم قرن یازدهم میلادی و در میانه سلطنت فردیناند اول، که پادشاهی لئون با پادشاهی اخیراً ایجاد شده کاستیل متحد شد، ساخت و ساز رومی در کاستیل و لئون تحت انگیزه سلطنت و به ویژه ملکه ها و شاهزاده خانم ها، آغاز شد. از آن زمان تا قرن سیزدهم، ساخت آثار رُمانسک مرسوم بود
رُمانسک در کانتابریا اسامی کتاب شناختی متفاوتی دارد و زیربخشی از هنر رُمانسک است که در استان کانتابریا در اسپانیا واقع شده و تجانس جغرافیایی، تاریخی و فرهنگی آن امکان شناسایی ویژگی های سبکی خود را فراهم کرده است، اگرچه آنها تا حد زیادی با ویژگی های رمانسک کاستیل یا رومانس آستوریایی منطبق هستند. این ناحیه در قرن های یازده و دوازدهم میلادی بخشی از یک نهاد سیاسی بود و بخشی از پادشاهی کاستیل محسوب می شد و در دوران رژیم باستانی نام های دیگری مانند Asturias de Santillana یا La Montaña نیز داشت. برای برخی منابع، سبک رمانسک این منطقه، بر خلاف سبک دیگر مناطق، با «فقر» و «تواضع» کارگاه های آن مشخص می شود، که در تصاویر منعکس شده است، که تنها با تعداد کمی از تصاویر عیسی مصلوب شده و باکره از قرن سیزدهم متمایز هستند. کانتابریا دارای اسقف نشین مخصوص خود نبود و به اسقف نشین بورگوس تعلق داشت و لذا نهادهای کلیسایی اصلی صومعه ها (سانتا ماریا د پورتو د سانتونا یا سانتو توربیو د لیبانا) و کلیساهای دانشگاهی بودند: «پنج کلیسای دانشگاهی کانتابریا علیرغم اینکه بین یک سوم پایانی قرن یازدهم تا اواسط قرن دوازدهم ساخته شده اند، به وضوح ب
ا یکدیگر متفاوت هستند.» در سرتاسر کانتابریا، چه در دوره کامل رومانسک و چه در دوره رومانسک متأخر قرن سیزدهم، کلیساهای شهری با شخصیتی قوی و کیفیت قابل توجهی در سنگ کاری خود (آشلارها، طاق ها، سرستون های کنده کاری شده و تزئینات مجسمه سازی) با ویژگی های متفاوت بسته به منطقه (دره کامپو، والدردیبل، والدئولا، لیبانا، بسیا، ولس پسیگوس، ساحل و غیره) ساخته شده اند. تا زمان های نسبتاً اخیر، مطالعات در مورد این منطقه کمیاب بود. در اواخر سال ۱۹۷۵، مورخ هنر خوان خوزه مارتین گونزالس، به استثنای کار محققان اصلی محلی، به این فقدان اشاره کرد: «هیچ تک نگاری جامعی دربارهٔ هنر رمانسک در استان سانتاندر وجود ندارد. در راهنمای خوزه سیمون کابارگا ("سانتاندر و استان آن"، ۱۹۶۵) کتابشناسی وجود ندارد. از پایان قرن بیستم و در قرن بیست و یک، این کمبودها با ابتکار محققانی مانند میگل آنجل گارسیا گینه و توسعه پروژه هایی مانند مرکز تفسیر رمانسک در کانتابریا در کلیسای سانتا ماریا لا مایور جبران شده است.
آمفی تئاتر رومی تاراکو ( به انگلیسی: Roman Amphitheatre of Tarraco) یک آمفی تئاتر رومی در "کُلونیا" رومی تاراکو (تاراگونای کنونی) در اسپانیا بود که آن زمان مرکز استان رومی هیسپانیا تاراکونسیس بود. این بنا در قرن دوم پس از میلاد در نزدیکی فُروم محلی ساخته شد. اندازه آن بود و می توانست تا ۱۵۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. برای نبردهای گلادیاتوری و نبرد بین جانوران یا مردان و جانوران استفاده می شد. در حال حاضر ویرانه آن، بخشی از گروه باستان شناسی تاراکو است که در سال ۲۰۰۰ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شد
رالی سوئد ۲۰۲۲ (همچنین به عنوان رالی سوئدی ۲۰۲۲ شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۴ و ۲۷ فوریه ۲۰۲۲ برگزار شد. این رویداد شصت و نهمین دوره مسابقات رالی سوئد و دومین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و مسابقات قهرمانی رالی جهان ۳ بود. رویداد سال ۲۰۲۲ در شهر اومئو، در شهرستان وستربوتن برگزار شد. این رالی قرار بود در مجموع مسافت رقابتی طی کند، اما قبل از شروع رویداد به دلیل حرکت غیرمنتظره گوزن شمالی در منطقه اورترسکبه این رویداد به مسافت کوتاه شد.