Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گشتی|نمایی از بندر شلوغ لایاتسو هنگام بازدید [[مارکو پولو]] در ۱۲۷۱، برگرفته از "کتاب شگفتی ها"]] در [[قرون وسطی]]، به ویژه در سده ۱۳ میلادی، اِگِئه به بندری مهم در [[پادشاهی ارمنی کیلیکیه]] بدل شد. در محلی آن را آیاس () می نامیدند، که در [[زبان ونیزی]] و دیگر زبان های اروپایی به آیاتسو یا لایاتسو تغییر یافت. [[محاصره عکا (۱۲۹۱)]] و پرشدن بندر [[طرسوس]]، همراه با موقعیت مناسب جاده های آیاس به سمت شرق، باعث شد این شهر به طور موقت به مرکز اصلی تجارت میان شرق و غرب در [[قرون وسطای میانه]] بدل شود. شاهان ارمنی در این دوره امتیازهای بازرگانی متعددی به چندین دولت شهر ایتالیایی دادند. بین سال های ۱۲۶۶ تا ۱۳۲۲، یورش های [[مملوک ها]] و ترکمن ها اختلال اندکی در فعالیت های بازرگانی ایجاد کرد. [[مارکو پولو]] در ۱۲۷۱ از اینجا به سفر چین رفت و آن را «شهری خوب برای بازرگانی خوب» توصیف کرد و افزود که «همه ادویه ها، ابریشم، طلا و پشم از سرزمین های داخلی به اینجا آورده می شود.» [[نبرد لایاتسو]] در ۱۲۹۴، که در آن ناوگان [[جمهوری جنوا]] ناوگان [[جمهوری ونیز]] را شکست داد، از نظر برخی همان نبردی است که پس از آن مارکو پولو اسیر جن
وایی ها شد. در این شهر، محله و پایگاه بازرگانی متعلق به [[جمهوری پیزا] نیز وجود داشت. این شهر به تدریج زیر فشار [[سلطنت ممالیک]] قرار گرفت و در سال ۱۳۴۷ به طور کامل به دست آنان افتاد. با تغییر مسیرهای بازرگانی اروپا با شرق از مدیترانه، شهر و بندرش اهمیت خود را از دست داد. سپس تحت حاکمیت [[بیگ نشین های آناتولیایی]] [[رمضانیان]] قرار گرفت. یومورتالیک (، به معنای «شبیه تخم مرغ») در سده شانزدهم به [[امپراتوری عثمانی]] پیوست و در سده بیستم بخشی از [[ترکیه]] شد. در سال ۱۹۷۴، [[ییلماز گونی]]، بازیگر و کارگردان، پس از یک تیراندازی که به قتل یک قاضی یومورتالیکی انجامید، در این شهر بازداشت شد. تاریخ کلیسایی. مسیحیت زودهنگام به اِگِئه رسید، چنان که از شمار فراوان شهیدان ذکر شده در "[[اعمال قدیسین]]" و [[سالنامه قدیسان|سالنامه های قدیسان]] یونانی برمی آید. مشهورترین این «شهیدان»، [[قدیسان کوسمان و دامیان|کوسمان و دامیان]] هستند که در [[شهیدنامه رومی]] در تاریخ ۲۶ سپتامبر یاد می شوند. شهید «زنوبیوس» به طور سنتی نخستین اسقف اِگِئه دانسته می شود. «تارکودیمانتوس»، که [[آریانیسم|آریانی]] بود، در زمان [[اولین شورای نیقیه]] (۳۲
۵) اسقف این شهر بود. «پاتروفیلوس» از مکاتبه کنندگان [[بازیل قیصریه]] بود؛ اسقف دیگری که نامش باقی نمانده، مخالف [[جان کریسوستوم]] بود؛ «اوستاتیوس» در [[شورای خلقیدون]] (۳۵۱) حضور داشت و با [[تئودورت]] مکاتبه می کرد؛ «یولیوس» در سال ۵۱۸ به دلیل حمایت از [[تک سرشت باوری]] به دستور [[ژوستین یکم]] از مقامش برکنار شد؛ «توماس» در سال ۵۵۰ در یک شورای مذهبی در [[موپسوئست]] شرکت کرد؛ و «پاشکالیوس» در [[شورای دوم قسطنطنیه]] (۵۵۳) حاضر بود. طبق یک "[[فهرست اسقف نشین ها]]" از سده ششم میلادی، این اسقف نشین، [[اسقف یار]] [[اسقف نشین متروپولیتن]] [[آنازاربوس]]، مرکز [[استان های روم]] در [[کیلیکیه]]، بود که اِگِئه به آن تعلق داشت. عنوان اسقفی افتخاری. این مکان دیگر اسقف نشین دائمی نیست و احتمالاً در دوره اسلام از میان رفته است. امروزه [[کلیسای کاتولیک]] آن را به عنوان یک [[عنوان اسقفی افتخاری]] فهرست کرده است، که این مقام در سده هجدهم به طور اسمی بازگردانده شد. این کرسی دهه هاست که خالی مانده و پیش تر صاحبان زیر (همه در پایین ترین مرتبه اسقفی، مگر نفر نخست) آن را عهده دار بوده اند: تقسیمات. یومورتالیک دارای ۲۴ [[برزن]] است:
این فهرست را به شکل موردنظر شما ویکی سازی کردم: پیوند به بیرون. [[رده:اقامتگاه های تفریحی ساحلی در ترکیه]] [[رده:پادشاهی ارمنی کیلیکیه]] [[رده:جاذبه های گردشگری استان آدانا]] [[رده:جغرافیای یونان باستان]] [[رده:شهرستان های استان آدانا]] [[رده:شهرها و شهرک های بندری مدیترانه ای در ترکیه]] [[رده:شهرهای راه ابریشم]] [[رده:شهرهای ماهیگیری در ترکیه]] [[رده:محوطه های باستان شناختی یونان باستان در ترکیه]] [[رده:مناطق مسکونی در استان آدانا]] [[رده:مناطق مسکونی ساحلی در ترکیه]] [[رده:یومارتالیک]]
باشگاه فوتبال کارائورمان (به ) یک باشگاه فوتبال در استروگا، مقدونیه شمالی است. این باشگاا در حال حاضر در لیگ دسته سوم مقدونیه شمالی رقابت می کنند.
نخل های سوزان فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی کریستوفر لندون است. در این فیلم بازیگرانی همچون آدریانا بارازا، لیک بل، جیمی چانگ، شانن دوهرتی، رابرت هافمن، رزمند پایک، پیتر مقدسی، دیلان مک درموت، انسون مونت، جان پولیتو، زوئی سالدانا، نیک استال، پاز وگا، ویکتور وبستر، دیمیتری دیاتچنکو، کالین کمپ و تام رایت ایفای نقش کرده اند.
باشگاه فوتبال رووینی (به ایتالیایی: Club Calcio Rovigno) یک باشگاه فوتبال در کرواسی است که در شهر رووینی مستقر است و در سال ۱۹۱۹ تأسیس شده است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ ملی کرواسی بازی می کند.
ایلیا پروسکی (به مقدونی: Ilče Pereski) بازیکن سابق فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. او در فصل ۸۴–۱۳۸۴ لیگ برتر ایران برای پرسپولیس بازی کرد. راینر زوبل او را به عنوان «یک بازیکن بسیار خوب» توصیف کرده است.
پژو ۲۰۶ اس دی، (به انگلیسی: Peugeot 206 SD)، معروف به پژو ۲۰۶ صندوقدار، که اس دی مخفف کلمه سدان، یکی از مدل های پژو تولیدشده در ایران توسط شرکت ایران خودرو است که بر پایه ی مدل پژو ۲۰۶ طراحی شده است.این خودرو حاصل همکاری شرکت پژو فرانسه و ایران خودرو بوده و برای نخستین بار در سال ۱۳۸۵ وارد بازار شد. پژو ۲۰۶ اس دی تنها در ایران تولید شده و یکی از نمونه های بومی سازی شده ی پلتفرم پژو ۲۰۶ محسوب می شود. تاریخچه. در اوایل دهه ۸۰ شمسی، ایران خودرو به دنبال گسترش تنوع محصولات خود و پاسخ به نیاز بازار داخلی به خودروهای سدان اقتصادی بود. پژو ۲۰۶ که در آن زمان یکی از موفق ترین محصولات ایران خودرو بود، تنها به صورت هاچ بک در دسترس بود. با همکاری مهندسان ایرانی و مشاوره از شرکت پژو، پروژه ی طراحی نسخه ی صندوقدار این خودرو آغاز شد. در سال ۱۳۸۵، پژو ۲۰۶ اس دی با مدل های وی ۱ تا وی ۹ روانه بازار شد. این خودرو با موفقیت قابل توجهی در بازار ایران روبه رو شد. طراحی. طراحی پژو ۲۰۶ اس دی بر پایه ی پلتفرم مشترک پژو ۲۰۶ انجام شده، اما با افزودن صندوق عقب، ساختار کلی بدنه به حالت سدان تبدیل شده است. این خودروی ۴ در، با طول ۴۱۸۸ میل
ی متر، عرض ۱۶۵۵ میلی متر و ارتفاع ۱۴۵۲ میلی متر است. این خودرو طراحی خارجی نسبتاً هماهنگی دارد، هرچند از منظر منتقدان طراحی عقب آن کمی نامتوازن و ترکیبی به نظر می رسد. فضای صندوق عقب حدود ۴۰۰ لیتر است که نسبت به نسخه هاچ بک افزایش قابل توجهی داشته است. مشخصات فنی. این خودرو به یک پیشرانه ی تی یو فایو با حجم ۱.۶ لیتر مجهز است که دارای چهار سیلندر خطی و ۱۶ سوپاپ می باشد. حداکثر توان تولیدی این موتور ۱۰۵ اسب بخار در ۵۸۰۰ دور در دقیقه است و گشتاور آن به ۱۴۲ نیوتن متر در ۴۰۰۰ دور در دقیقه می رسد. انتقال قدرت از طریق گیربکس ۵ دنده ی دستی انجام می شود، اما در برخی نسخه های محدود، ۴ دنده ی اتوماتیک نیز ارائه شده است. این خودرو دارای سیستم محرک جلو بوده و مصرف سوخت ترکیبی آن در حدود ۶.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. شتاب صفر تا صد آن حدود ۱۱.۶ ثانیه برآورد می شود. در بخش ترمز، سیستم دیسکی در جلو و کاسه ای در عقب به همراه فناوری های ای بی اس و ئی بی دی مورد استفاده قرار گرفته اند. سیستم تعلیق جلو از نوع مک فرسون و سیستم تعلیق عقب از نوع پیچشی است. همچنین این خودرو در نسخه های جدیدتر خود موفق به دریافت استاندارد آلایندگی
یورو ۴ شده است. تیپ ها و نسخه ها. پژو ۲۰۶ صندوقدار در تیپ های مختلفی با نام های وی۱ تا وی۹ به بازار عرضه شده است. تیپ های وی۱ تا وی۴ عمدتاً نسخه های اقتصادی این خودرو محسوب می شوند که با امکانات پایه و موتورهای ضعیف تری مانند پیشرانه ی تی یو تری با حجم ۱.۴ لیتر تولید شده اند. در مقابل، نسخه های بالاتر یعنی وی۸ و وی۹ از تجهیزات و امکانات بیشتری بهره می برند. از جمله ویژگی های این تیپ ها می توان به دو ایربگ برای راننده و سرنشین، سیستم تهویه نیمه اتوماتیک، شیشه ها و آینه های برقی، رینگ های آلومینیومی و سیستم صوتی مجهز به درگاه یواس بی و پخش کننده ی سی دی اشاره کرد. همچنین مدل وی۹ تنها نسخه ی اتومات این خودرو به شمار می آید که با گیربکس ۴ دنده ی ای ال۴ به بازار عرضه شده است. ایمنی. پژو ۲۰۶ صندوقدار از نظر ایمنی ساختاری مشابه نسخه ی هاچ بک خود دارد و بدنه ی آن با استفاده از مواد مقاوم و مهندسی شده برای جذب ضربه طراحی شده است. برخی از مدل های این خودرو به تجهیزات ایمنی متعددی مجهز هستند که شامل ترمز ای بی اس، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز ئی بی دی، دو کیسه هوا برای راننده و سرنشین در تیپ های بالاتر و کمربند ایمنی پیش
کشنده می شود. اگرچه این خودرو فاقد تست تصادف مستقل جهانی است، اما در برخی ارزیابی های داخلی توانسته عملکرد نسبتاً قابل قبولی از خود نشان دهد. بازار و فروش. پژو ۲۰۶ صندوقدار در بازار ایران به یکی از پرطرفدارترین خودروهای سدان کوچک تبدیل شد. قیمت مناسب، هزینه نگهداری پایین، دسترسی آسان به قطعات و مصرف سوخت اقتصادی از دلایل اصلی موفقیت این خودرو بوده اند. همچنین به علت محبوبیت و تیراژ بالا، این خودرو بازار دست دوم فعالی دارد. مزایا و معایب. پژو ۲۰۶ صندوقدار دارای چندین نقطه قوت است که آن را به گزینه ای محبوب در میان خودروهای شهری تبدیل کرده است. طراحی جمع وجور آن، این خودرو را برای رانندگی در فضاهای شهری و شلوغ بسیار مناسب کرده است. مصرف سوخت پایین نیز از دیگر مزایای آن به شمار می رود، که در کنار موتور تی یوفایو با عملکرد مطلوب و دسترسی آسان به قطعات یدکی، به کارایی و صرفه جویی اقتصادی کمک می کند. همچنین بازار فروش گسترده و خدمات پس از فروش مناسب از دیگر عواملی هستند که موجب استقبال گسترده از این خودرو در میان خریداران شده اند. این خودرو دارای چند نقطه ضعف نیز هست که باید مورد توجه قرار گیرد. فضای کابین عقب محد
ود بوده و ممکن است برای سرنشینان کمی تنگ به نظر برسد. کیفیت مونتاژ در نسخه های مختلف خودرو متغیر است و این موضوع می تواند بر تجربه کلی رانندگی تأثیرگذار باشد. همچنین، فقدان تجهیزات ایمنی پیشرفته ای مانند ای اس پی و تی سی اس از دیگر نقاط ضعفی است که این مدل با آن مواجه است. توقف تولید. پژو ۲۰۶ اس دی که در سال ۱۳۸۵ وارد بازار شد، تولید برخی تیپ های این خودرو در سال های مختلف متوقف شد. ایران خودرو از سال ۱۳۹۹ به تدریج تمرکز بیشتری روی محصولات جدیدتر مانند پژو ۲۰۷ صندوقدار و تارا گذاشت. با این حال، تولید نسخه هایی از ۲۰۶ اس دی تا سال ۱۴۰۲ ادامه یافت و همچنان در بازار خودروهای کارکرده جایگاه پررنگی دارد. صادرات. پژو ۲۰۶ صندوقدار یکی از معدود خودروهای طراحی شده در ایران است که توانسته به بازارهای خارجی نیز راه پیدا کند. این خودرو در کشورهایی مانند روسیه، عراق، مصر، ونزوئلا، الجزایر، برخی از کشورهای آسیای مرکزی و برخی کشورهای آمریکای جنوبی به عنوان یک گزینه اقتصادی عرضه شده است. با این حال، در بیشتر این بازارها تولید یا واردات پژو ۲۰۶ صندوقدار متوقف شده است. در فرهنگ عامه. پژو ۲۰۶ اس دی به دلیل تولید بالا، قیمت مناس
ب و تعمیرپذیری، تبدیل به یکی از گزینه های اصلی خانواده های ایرانی، رانندگان تاکسی، و حتی جوانان شد. این خودرو به نوعی یک «خودروی ملی با طراحی بین المللی» تلقی می شود.
احمد موفق زیدان، خبرنگار و نویسنده سوری متخصص در مسائل پاکستان و افغانستان است و مدیر دفتر شبکه الجزیره در پاکستان است. او چندین کتاب تألیف کرده است که برجسته ترین آن ها «تابستان طولانی افغانستان: از جهاد تا امارت» است. در این کتاب و بر اساس تجربه رسانه ای خود که در منطقه به عنوان خبرنگار برای روزنامه هایی همچون الشرق الاوسط، الحیات، المسلمون و مجلاتی مانند المجله و الوسط، همچنین خبرنگار رادیوهای الشرق، کویت و صدای آلمان فعالیت کرده، و سپس به عنوان مدیر دفتر شبکه الجزیره در پاکستان فعالیت نموده است، و از طریق گفتگوهای شناخته شده اش با «صنّاع رویداد»، تصویری از تاریخ کشوری ارائه می دهد که طی دهه ها توجه جهانیان را به خود جلب کرده است.
اسب جزیره سابل، نژادی کوچک و رمیده از اسب است که در جزیره سابل واقع در سواحل نوا اسکوشیا، کانادا زندگی می کند. این اسب ها معمولاً دارای رنگ تیره هستند. نخستین دسته از آن ها در اواخر دههٔ ۱۷۰۰ در این جزیره رهاسازی شدند و به سرعت به حالت رمیده درآمدند. در سال های بعد، اسب های دیگری برای بهبود کیفیت و تنوع ژنتیکی گله به جزیره منتقل شدند. این اسب ها در گذشته برای استفاده شخصی یا فروش جهت کشتار جمع آوری می شدند که این روند تا دههٔ ۱۹۵۰ جمعیت آن ها را در معرض خطر انقراض قرار داد. بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۸، جمعیت این نژاد حدود ۵۰۰ رأس برآورد شد که نسبت به حدود ۳۰۰ رأس ثبت شده در دههٔ ۱۹۷۰ افزایش یافته است. در سال ۱۹۶۰، دولت کانادا با تصویب قانونی، از اسب های جزیره سابل در زیستگاه وحشی شان محافظت کرد. از دههٔ ۱۹۸۰ تاکنون، پژوهش های بلندمدت و غیرتهاجمی بر روی این گله انجام شده و در سال ۲۰۰۷ یک تحلیل ژنتیکی نشان داد که این گله از نظر ژنتیکی به اندازه ای متمایز است که توجه دوستداران محیط زیست را جلب کند. در سال ۲۰۰۸، اسب جزیره سابل به عنوان اسب رسمی استان نوا اسکوشیا معرفی شد و در سال ۲۰۱۱، این جزیره عنوان «ذخیره گا
ه پارک ملی جزیره سابل» را دریافت کرد. این گله بدون دخالت انسانی مدیریت می شود و به طور قانونی در برابر هرگونه مداخله انسان محافظت شده است. این اسب ها تنها در جزیره سابل و تا سال ۲۰۱۹، در «پارک حیات وحش شوبناکادی» واقع در سرزمین اصلی نوا اسکوشیا حضور داشته اند؛ گله اخیر نیز از اسب هایی تشکیل شده که در دههٔ ۱۹۵۰ از جزیره سابل منتقل شده بودند.
باشگاه فوتبال سیریانسکا (به سوئدی: Syrianska Football Club) همچنین به زبان ساده سیریانسکا یک باشگاه فوتبال حرفه ای سوئدی است که در سودرتله در شهرستان استکهلم واقع شده است. این باشگاه در سال ۱۹۷۷ توسط مهاجران سوریاک-آرامی با نام باشگاه ورزشی سوریویو یا سوریویو اس کی تأسیس شد. در سال ۱۹۸۶، نام آن به سیریانسکا تغییر یافت. این باشگاه نام فعلی خود را با رشد و پیشرفت در سیستم لیگ سوئد به دست آورد. در سال ۲۰۱۰، پس از دو سال حضور در سوپرتان، سیریانسکا برای اولین بار در تاریخ باشگاه به لیگ برتر سوئد (بالاترین سطح فوتبال سوئد) رسید. این امر باعث شد تا سیریانسکا شصت و یکمین تیمی باشد که در لیگ برتر سوئد بازی می کند. از آنجایی که قوم سریانی تیم ملی رسمی ندارند، سیریانسکا اغلب به عنوان بازیکن ذخیره در نظر گرفته می شود. سیریانسکا هوادارانی در سراسر جهان دارد. رسیدن آنها به لیگ لیگ برتر سوئد پوشش گسترده ای در برنامه های ورزشی تلویزیون سوئد و در مستندها و مجلات داخلی و خارجی داشت.
جزیرهٔ سابل (فرانسوی: "Île de Sable"، به معنای تحت اللفظی «جزیرهٔ شن») جزیره ای کوچک و دورافتاده در سواحل استان نوا اسکوشیا، کانادا است. این جزیره در اقیانوس اطلس شمالی، حدود ۳۰۰ کیلومتر (۱۶۰ مایل دریایی) در جنوب شرقی هالیفاکس و نزدیک به ۱۷۵ کیلومتر (۹۵ مایل دریایی) در جنوب شرقی نزدیک ترین نقطه به سرزمین اصلی نوا اسکوشیا واقع شده است. مدیریت این جزیره در تمام طول سال بر عهدهٔ کارکنان آژانس پارک های ملی کانادا (پارکز کانادا) است. شمار افرادی که در هر زمان از سال در جزیره حضور دارند متغیر بوده و در ماه های تابستان، به دلیل رفت وآمد پژوهشگران و افزایش تعداد کارکنان، بیشتر می شود. جزیرهٔ سابل که به دلیل نقش آن در تاریخ اولیهٔ کانادا و نیز به واسطهٔ اسب های بومی اش شناخته می شود، تحت حفاظت و مدیریت پارکز کانادا قرار دارد و ورود به آن منوط به دریافت مجوز قبلی است. این جزیره بخشی از ناحیهٔ ۷ شهرداری منطقه ای هالیفاکس در استان نوا اسکوشیا به شمار می رود و همچنین به عنوان یک ذخیره گاه پارک ملی حفاظت شده و «منطقهٔ مهم پرندگان» ثبت شده است.
ریش قرمز نخستین جنگ افزار هسته ای تاکتیکی بریتانیا بود. این بمب توسط بمب افکن های متوسط انگلیش الکتریک کانبرا و بمب افکن های V نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و همچنین توسط هواپیماهای سوپرمارین سیمیتار، دی هاویلند سی ویکسن و بلکبرن بوکانیر از ناوگان هوایی نیروی دریایی سلطنتی (FAA) حمل می شد. این سلاح هسته ای که مطابق با الزامات عملیاتی OR.1127 توسعه داده شده بود، در سال ۱۹۶۱ معرفی و در سال ۱۹۶۲ وارد خدمت شد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ با بمب هسته ای WE.177 جایگزین و در سال ۱۹۷۱ از خدمت خارج شد. "ریش قرمز" یک سلاح شکافت هسته ای نسل دوم بود که وزن نسبتاً سبکی داشت و توسعهٔ آن در سال ۱۹۵۴ آغاز و تا سال ۱۹۵۸ به طور قابل توجهی تکمیل شد. تولید این بمب به طور انبوه در سال ۱۹۵۹ آغاز شد، امّا تا سال ۱۹۶۱ به طور عملیاتی به کار گرفته نشد. اندازهٔ کوچک این بمب، حمل آن را برای هواپیماهای تاکتیکی و همچنین بمب افکن های استراتژیک ممکن می کرد. "ریش قرمز" در جریان آزمایش های هسته ای بریتانیا در مارالینگای استرالیا در ۲۷ سپتامبر و ۲۱ اکتبر ۱۹۵۶ مورد آزمایش قرار گرفت. برای این سلاح، قدرت انفجاری متغیری بین ۵ تا ۲۰ کیلوتن برآورد شده است. "ریش ق
رمز" به عنوان اقتباسی برای اوّلین سلاح های گرماهسته ای بریتانیا که در سال ۱۹۵۷ آزمایش شدند، مورد استفاده قرار گرفت. طراحی. "ریش قرمز" یک سلاح شکافت هسته ای تقویت نشده بود که از یک هستهٔ کامپوزیت (هسته مختلط در اصطلاح بریتانیایی آن زمان) استفاده می کرد. هستهٔ کامپوزیتی از پلوتونیوم و اورانیوم-۲۳۵ با درجهٔ تسلیحاتی استفاده می کرد و هدف آن به حداقل رساندن خطر پیش انفجار بود که از ویژگی های طرح های تمام پلوتونیومی آن دوره با قدرت انفجاری بیش از ۱۰ کیلوتن بود. یکی دیگر از مزایای هستهٔ کامپوزیتی، استفادهٔ اقتصادی تر از مواد شکافت پذیر بود. این بمب دو بار در طول آزمایش های هسته ای "عملیات بوفالو" در مارالینگا در استرالیا آزمایش شد. نخستین آزمایش (با نام رمز "بوفالو R1/One Tree") در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۶ یک انفجار ۱۵ کیلوتنی را ایجاد کرد که ابر قارچی حاصل از آن به ارتفاع رسید و دومین آزمایش (با نام رمز "بوفالو R4/Breakaway") در تاریخ ۲۱ اکتبر ۱۹۵۶ انجام شد. اگرچه طراحی کلاهک بمب هسته ای "ریش قرمز" شبیه به کلاهک دانوب آبی بود، امّا یک روش نوآورانه برای انفجار داخلی آن، به این معنا بود که اندازهٔ کلّی آن می توانست به ط
ور قابل توجهی کاهش یابد. طول این بمب هسته ای ۳٫۶۶ متر و قطر آن ۷۱ سانتی متر بود و وزن آن به حدود ۷۹۴ کیلوگرم می رسید. دو نسخه از آن تولید شد: Mk.1 با قدرت انفجاری ۱۵ کیلوتن و Mk.2 با قدرت انفجاری ۲۵ کیلوتن. Mk.2 نیز در دو نوع موجود بود: نوع اوّل که توسط بمب افکن های ارتفاع بالا به کار می رفت و نوع دوم که برای پرتاب در ارتفاع پایین با روش بمباران کمانی در نظر گرفته شده بود که نوع «روی شانه» آن به عنوان سیستم بمباران ارتفاع پایین (LABS) شناخته می شود. عنوان های خدماتی "ریش قرمز" در نیروی هوایی سلطنتی و نیروی دریایی سلطنتی عبارت بودند از: "ریش قرمز" با وزن تقریبی ۷۹۴ کیلوگرم (۱۷۵۰ پوند)، به طور قابل توجهی سبک تر از عنوان رسمی خدماتی ۹۱۰ کیلوگرمی (۲۰۰۰ پوندی) که بر اساس نیازهای فنی اوّلیه بود، طراحی شده بود. یکی دیگر از پیشرفت های قابل توجه این بمب نسبت به "دانوب آبی"، سیستم الکتریکی مکانیسم شلیک بمب و فیوز ارتفاع سنج راداری بود. "دانوب آبی" از باتری های سربی-اسیدی ۶ ولتی استفاده کرده بود که غیرقابل اعتماد بودند و باید در آخرین لحظه قبل از برخاستن بمب افکن نصب می شدند و همچنین خطرات بالقوه ای مرتبط با تخلیه های ن
اخواستهٔ الکتریکی در مکانیسم های شلیک وجود داشت که ممکن بود منجر به انفجار تصادفی شود. "ریش قرمز" از دو توربین هوای رم-ایر که در دماغه قرار داشتند، استفاده می کرد که از آن ها هیچ گونه تخلیهٔ ناخواستهٔ الکتریکی قبل از رهاسازی بمب صورت نمی گرفت. مدل های اوّلیه این بمب هسته ای در معرض محدودیت های شدید زیست محیطی قرار داشتند، به ویژه هنگامی که در عرشه های ناو هواپیمابر نیروی دریایی سلطنتی در آب های شمالی بارگیری می شدند. انواع Mk.2 برای مقاومت در برابر شرایط سخت، بهتر طراحی شده بودند و به غیر از تفاوت در قدرت انفجاری، این تفاوت اصلی ترین وجه تمایز آن ها بود.
ورزشگاه فوتبالسارنا سودرتلیه (به سوئدی: Södertälje Fotbollsarena) یک ورزشگاه چندمنظوره در سودرتلیه، سوئد است. در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال آشوری ها، باشگاه فوتبال سیریانسکا و نوردیک یونایتد است. این ورزشگاه گنجایش ۶٬۴۰۰ نفر را دارد و در سال ۲۰۰۵ ساخته شده است.
نینا فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی کریستوفر لندون است. در این فیلم بازیگرانی همچون زوئی سالدانا، دیوید اویلوو، الا توماس، مایک اپس، کوین مامبو، رونالد گوتمن، کیث دیوید، الا جویس، ماریان مولرلایلی، بونی بارتلت و میشل وارتان ایفای نقش کرده اند.
رها شده (به انگلیسی: Unleashed) نهمین آلبوم گروه کریستین راک آمریکایی اسکیلت است که در ۵ اوت ۲۰۱۶ منتشر شد. خبر این آلبوم در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۶ اعلام شد و همزمان یک ویدیوی متنی برای آهنگ «احساس شکست ناپذیری کن» در کانال یوتیوب گروه منتشر شد. شش روز بعد، گروه یک ویدیوی متنی برای آهنگ «ستارگان» در کانال یوتیوب خود منتشر کرد. این آلبوم در ۴ دسامبر ۲۰۱۸ با فروش ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه، توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی طلایی دریافت کرد. ضبط. در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۵، اسکیلت اعلام کرد که در حال نوشتن قطعاتی برای آلبوم جدیدی هستند که ضبط آن از ماه ژوئن آغاز می شود و احتمالاً در اواخر نیمهٔ دوم سال ۲۰۱۵ یا اوایل ۲۰۱۶ منتشر خواهد شد، اما انتشار آن به تاریخ ۵ اوت ۲۰۱۶ موکول شد. این گروه با برایان هاویس، که پیش از این آلبوم، آلبوم "به کما رفته" را در سال ۲۰۰۶ تهیه کرده بود، به همراه تهیه کنندگانی مانند کوین چورکو، نیل آورون و ست مازلی همکاری کردند. کوپر اظهار داشت که قبل از رفتن به استودیو برای ضبط موسیقی، احساس «واقعاً الهام بخش» بودن کرده است. اگرچه او گفت «آهنگ ها بسیار تهاجمی و کاملاً رک هستند»، اما آهنگ های جدید با صدای
اسکیلت که آنها ساخته اند، کاملاً مطابقت دارند. در ۸ آوریل، اسکیلت پیش نمایشی از آهنگ جدیدی را که بعداً مشخص شد «خروج از جهنم» نام دارد، در صفحات رسانه های اجتماعی خود منتشر کرد. در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۶، اعلام شد عنوان آلبوم، "رها شده"، است و قرار است در ۵ اوت ۲۰۱۶، توسط آتلانتیک رکوردز منتشر شود. یک ویدیوی متن ترانه، «احساس شکست ناپذیری کن»، نیز در منتشر شد. در ۲۶ مه، ویدیوی متن ترانه و تک آهنگ دیجیتال «ستارگان » به همراه پیش نمایشی از آهنگ دیگری با عنوان «بازگشت از مرگ» منتشر شد. در ۸ ژوئیه، نسخهٔ کامل «بازگشت از مرگ» برای خرید آنلاین در دسترس قرار گرفت و پس از آن در ۲۹ ژوئیه «می خواهم زندگی کنم» منتشر شد. موسیقی و شعر. جان کوپر اشاره کرد که آلبوم "رها شده" از آهنگ هایی از متال تا پاپ تشکیل شده است. کوپر همچنین اشاره کرد که می خواسته آهنگ های آلبوم "رها شده" هم از نظر شعر و هم از نظر موسیقی به هم مرتبط باشند. جوایز و تقدیرنامه ها. در ۹ اوت ۲۰۱۷، اعلام شد که آلبوم "رها شده" در چهل و هشتمین دوره جوایز سالانه جی ام ای داو، نامزد دریافت جایزه آلبوم سال راک/معاصر خواهد شد. در سال ۲۰۱۸، این آلبوم در ایالات متحده گواهی طلا
یی دریافت کرد.
مایلن یک شهرداری در بخش مایلن در کانتون کانتون زوریخ در سوئیس است. تاریخچه. یافته های باستان شناسی در مایلن بیش از چهار هزار سال قدمت دارند. در ژانویه ۱۸۵۴ سطح دریاچه زوریخ به طور غیرمعمول پایین آمد و اهالی فرصت را غنیمت شمردند تا بخشی از زمین را بازپس گیری کنند. در این فرایند اشیای پیشاتاریخی متعلق به فرهنگ فین، فرهنگ هورگن و اوایل عصر برنز کشف شد که شواهد روشنی از سکونت اولیه ارائه داد. همچنین سکه هایی از دوران امپراتوری روم (سدهٔ ۱ تا ۳ میلادی) کشف شد. یکی از جاده های رومی که "توریکوم" (زوریخ) را به "کور" متصل می کرد، از کنار مایلن می گذشت. بسیاری از یافته ها در جریان ساخت جاده های جدیدتر کشف شدند. بخش هایی از مایلن در مالکیت صومعه هایی مانند صومعهٔ "سنت گالن"، "اینزیدلن"، "زکینگن" و همچنین گروسمونستر زوریخ بود. نام مایلن نخستین بار میان سال های ۸۲۰ تا ۸۸۰ با عنوان "Meilana" ذکر شده است. نشان شهرداری دارای دو برج قلعه است که قلعهٔ "فریدبرگ" را نشان می دهد. این قلعه حدود سال ۱۲۰۰ ساخته شد و در سدهٔ چهاردهم گسترش یافت. هنوز بقایایی از آن باقی است، از جمله چاهی که ۲۹ متر عمق دارد. شراب سازی در مایلن سابقهٔ چن
د صد ساله دارد. در سال ۱۳۸۴ مایلن به یک بالیوی زوریخ تبدیل شد و به لطف حاکم محلی، تا سال ۱۷۹۸ از خودمختاری نسبی برخوردار بود. از قرون وسطی تجارت و صنایع دستی در این منطقه رونق داشت و دست کم چهار آسیاب برای پشتیبانی از کشاورزی محلی وجود داشت. در اواخر سدهٔ هجدهم، انقلاب صنعتی به شکل صنعت نساجی به مایلن رسید، اما این تولید در سدهٔ نوزدهم از میان رفت. با ورود راه آهن در سال ۱۸۹۴، تجارت و صنعت محلی رونق گرفت. فری هورگن–مایلن در سال ۱۹۳۳ راه اندازی شد. جغرافیا. مساحت مایلن است. از این مساحت، ۴۶٫۹٪ برای کشاورزی، ۲۴٫۴٪ جنگل، ۲۷٫۲٪ مناطق مسکونی یا جاده و ۱٫۴٪ غیرمولد (رودخانه، یخچال یا کوه) است. ساختمان ها ۲۱٫۴٪ و زیرساخت حمل ونقل ۵٫۸٪ مساحت را تشکیل می دادند. آب های سطحی ۰٫۲٪ را دربرمی گرفتند و حدود ۲۶٫۵٪ از مساحت شهرداری در حال ساخت وساز بود. مایلن در کرانهٔ شمالی دریاچه زوریخ و میان زوریخ و راپرزویل قرار دارد و با هورگن در سوی مقابل دریاچه از طریق فری هورگن–مایلن مرتبط است. در گویش محلی به آن "Meile" گفته می شود. این شهر به چهار ناحیه تقسیم می شود: "فلدمایلن"، "دورفمایلن"، "اوبرمایلن" در کرانهٔ دریاچه و "برگمایلن"
در جهت پفنستیل. این تقسیمات امروز تنها در امور آموزشی کاربرد دارند. جمعیت. جمعیت مایلن (بر اساس ) نفر است. ، ۱۶٫۵٪ از جمعیت خارجی بودند و نرخ رشد جمعیت در دههٔ پیش ۱۲٫۲٪ بود. بیشتر مردم () آلمانی (۸۷٫۶٪) سخن می گویند و ایتالیایی (۲٫۴٪) و انگلیسی (۱٫۷٪) در رتبه های بعدی اند. در انتخابات ۲۰۰۷، حزب مردم سوئیس با ۳۴٫۱٪ پیشتاز بود و پس از آن حزب لیبرال رادیکال سوئیس (۲۳٫۱٪)، حزب سوسیال دموکراتیک سوئیس (۱۵٫۲٪) و حزب سوسیال مسیحی سوئیس (۱۰٪) قرار داشتند. توزیع سنی () به این صورت است: ۱۸٫۹٪ زیر ۲۰ سال، ۶۳٪ بین ۲۰ تا ۶۴ سال و ۱۸٫۱٪ بالای ۶۴ سال. ۸۳٫۹٪ افراد ۲۵ تا ۶۴ ساله، تحصیلات متوسطهٔ غیرالزامی یا آموزش عالی را گذرانده اند. تعداد خانوارها ۵٬۳۱۵ است. نرخ بیکاری ۲٫۰۶٪ است. ، ۱۵۱ نفر در بخش اولیه اقتصاد، ۱٬۵۱۴ نفر در بخش دوم اقتصاد و ۳٬۴۱۸ نفر در بخش سوم اقتصاد کار می کردند. ، ۴۳٪ شاغل تمام وقت و ۵۷٪ نیمه وقت بودند. ، ۳٬۲۱۷ کاتولیک و ۵٬۳۳۷ پروتستان در مایلن بودند. در سرشماری ۲۰۰۰، ۴۹٫۹٪ پروتستان (۴۷٫۹٪ کلیسای اصلاح شده سوئیس و ۲٪ سایر پروتستان ها)، ۲۶٫۵٪ کاتولیک، ۳٪ مسلمان، ۵٫۳٪ دیگر ادیان، ۳٪ بی دین و ۱۴٫۷٪ ندانم گر
ا یا خداناباور بودند. جاذبه ها. کلیسای پروتستانی در کرانهٔ دریاچه قرار دارد و چشم انداز شهر از دریاچه را تحت تأثیر قرار می دهد. پیشینهٔ این کلیسا به یک نمازخانه در سدهٔ هفتم می رسد و ساختمان کنونی در ۱۴۹۳ ساخته شده است. قدیمی ترین مهمانخانهٔ شهر "Löwen" (شیر) است که از ۱۹۵۸ در مالکیت شهرداری است و تالار آن برای رویدادهای فرهنگی و سیاسی استفاده می شود. مهمانخانهٔ "zur Burg" در "فریدبرگ" (ساختهٔ ۱۶۷۶) و چندین عمارت از جمله "زیهوف"، "زیهالده" و "گرونه هوف" نیز از بناهای شاخص اند. میراث فرهنگی. مایلن–رورنهاپ بخشی از ۵۶ مکان میراث جهانی یونسکو در سوئیس با عنوان "سکونتگاه های دیرینه سنگی کرانه آلپ" است و در فهرست میراث فرهنگی سوئیس به عنوان شیء «رده A» ثبت شده است. ترابری. دو ایستگاه راه آهن دارد: ایستگاه راه آهن مایلن و ایستگاه راه آهن هرلیبرگ-فلدمایلن که بخشی از شبکه اس-باهن زوریخ هستند. فری هورگن–مایلن و قایق های شرکت کشتیرانی دریاچه زوریخ نیز این منطقه را به دیگر شهرهای کرانهٔ دریاچه متصل می کنند.
شیخ جنگل یک منطقه روستایی و مرکز ولسوالی شیخ علی در ولایت پروان افغانستان است. باشندگان این ولسوالی عمدتاً از قوم هزاره هستند و به طور مطلق هزاره نشین محسوب می شود. موقعیت جغرافیایی. شیخ جنگل در شمال غرب ولایت پروان واقع شده و به عنوان مرکز ولسوالی شیخ علی شناخته می شود. این ولسوالی از جنوب با ولسوالی سرخ پارسا، از شرق با ولسوالی غوربند، از غرب با ولایت بامیان و از شمال با ولایت بغلان هم مرز است.
گوسفند کامرونی نژادی از گوسفند اهلی است که ریشه آن به کامرون باز می گردد اما به اروپا نیز صادر شده اند