Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اثر بوبا/کیکی یک ارتباط دهی بین صداهای گفتاری و شکل های دیداری است. این پدیده اولین بار توسط وولفگانگ کهلر در سال ۱۹۲۹ در قالب مستندات علمی بیان شد. اثر بوبا/کیکی در میان دانشجویان آمریکایی، افراد تامیل زبان در هند، کودکان خردسال و نیز بچه های شیرخواره مشاهده شده است و در مقابل، در افرادی که به صورت مادرزادی نابینا هستند دیده نمی شود. در سال ۲۰۱۸ این اثر با فناوری اف ام آرآی مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش ها. اولین بار دیمیتری اوزنادزه، روان شناس اهل گرجستان، در مقاله ای در سال ۱۹۲۴ به این اثر اشاره کرد. او آزمایشی را با ۱۰ شرکت کننده انجام داد. در این آزمایش، به این افراد فهرستی شامل واژگان بی معنا داده شد. سپس به آنها ۶ نقاشی به مدت ۵ ثانیه نشان داده شد و سپس خواسته شد از فهرست کلمات داده شده، نامی را برای هر نقاشی انتخاب می کردند. این پژوهشگر راهبردهای متفاوتی که شرکت کنندگان برای تطبیق کلمات با نقاشی ها به کار بردند را شرح می دهد و استدلال این افراد را نقل می کند. دیمیتری اوزنادزه همچنین موقعیت هایی را توصیف می کند که شرکت کنندگان بدون ارجاع به نقاشی های نشان داده شده، اشکال بسیار خاصی را که با کلمه ای بی مع
نای داده شده مرتبط می کنند و به توصیف این اشکل می پردازند. او نظریه چهار عاملی را مطرح می کند که به نحوه تعیین نام اشیاء می پردازد. در مجموع ۴۲ کلمه در این آزمایش وجود داشت. در ۴۵ درصد از موارد، افراد شرکت کننده، برای هر نقاشی مشخص یک کلمه خاص را انتخاب کردند. برای سه نفر دیگر، این درصد ۴۰ درصد بود. اوزنادزه می گفت با توجه به تعداد بالای واژگان در دسترس شرکت کنندگان، نتیجه را نمی توان به حساب انتخاب تصادفی و بدون دلیل گذاشت. او حدس می زند که باید قواعد خاصی وجود داشته باشد که «روح انسان در فرایند نام گذاری از آنها پیروی می کند». چند سال بعد، ولفگانگ کوهلر، روان شناس آلمانی-آمریکایی، در کتابی به آزمایش اوزنادزه اشاره می کند. او دو شکل را نشان داد و از خوانندگان پرسید که کدام شکل «تاکته» و کدام «مالوما» نامیده می شود. هر چند که به صراحت بیان نشده است، کوهلر اشاره می کند که ترجیح اکثر افراد، ارتباط دهی شکل دندانه دار با «تاکته» و شکل گرد با «مالوما» بود. در سال ۲۰۰۱، ویلایانور راماچاندران و ادوارد هوبارد آزمایش کوهلر را با استفاده از دو واژه «کیکی» (kiki) و «بوبا» (bouba) تکرار کردند و از چندین دانش آموخته آمریک
ایی و گویشور تامیل در هند پرسیدند: «کدام یک از این اشکال بوبا و کدام کیکی است؟» در هر دو گروه، بین ۹۵ تا ۹۸ درصد از افراد، شکل منحنی را به عنوان «بوبا» و شکل دندانه دار را به عنوان «کیکی» انتخاب کردند که نشان می دهد مغز انسان، معانی انتزاعی را به شکل ها و صداها ارتباط می دهد. این دو پژوهشگر گفتند اثر کیکی/بوبا شاید به درک بهتر ما از تکامل زبان ها کمک کند، زیرا نشان می دهد نام گذاری اشیاء کاملاً تصادفی و بدون قاعده نیست.
جری و مارج پولدار می شوند فیلمی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی دیوید فرانکل است. در این فیلم بازیگرانی همچون برایان کرانستون، آنت بنینگ، رین ویلسون، لری ویلمور، مایکل مک کین، جک مک دورمن، آنا کمپ، تریسی توماس و توری کلی ایفای نقش کرده اند.
دیمیتری اودنادزه (؛ ۲ دسامبر ۱۸۸۶ – ۹ اکتبر ۱۹۵۰) روان شناس و استاد روان شناسی اهل گرجستان بود. او از هم بنیانگذاران دانشگاه دولتی تفلیس و آکادمی ملی علوم گرجستان به شمار می رود.
معبد ژوپیتر اپتیموس ماکسیموس () یا معبد مشتری بزرگ ترین و مهم ترین معبد روم باستان و واقع در تپه کاپیتولین بود. اطراف آن را منطقه کاپیتولینا احاطه کرده بود که در آن زیارتگاه های متعدد، محراب ها، مجسمه ها و غنائم پیروزی را در معرض نمایش می گذاشتند. بنای معبد. نخستین پایه های معبد را پنجمین شاه روم، لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس، پی ریخت، چه در جنگی با سابینان وعده کرده بود که درصورت پیروزی بر دشمن چنین معبدی بسازد. طبق گفته های تیتوس لیویوس و دیونوسیوس هالیکارناسی، پایه ها و بیشترِ روبنای معبد را لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، هفتمین و آخرین شاه روم، به انجام رساند. لیویوس همچنین در کتاب "از پیدایش روم" نقل می کند که، پیش از بنای معبد، در زمینی که می خواستند معبد را بر آن بنا کنند چند صومعه وجود داشت که همگی وقفِ خدایانِ دیگر شده بود. پس چون اوگورها از روی حرکت پرندگان فالگیری کردند تا بدانند که حذف یا جابجاییِ آن معابد جایز است یا خیر، پرندگان با حرکاتشان تأیید خود را نشان دادند، به جز در یک مورد و آنهم صومعهٔ ترمینوس؛ یعنی حذف یا جابجاییِ صومعهٔ این یک ایزد را جایز ندانستند. پس این یک صومعه را به معبدی که می خواستند
بسازند پیوسته کردند. چون ترمینوس ایزد سرحدات بود، جایز نبودنِ جابجاییِ صومعه اش را به فال نیک گرفتند و چنین تفسیرش کردند که مرزها و سرحدات دولت روم تا ابد پایدار می ماند. فال نیکوی دومی که در حین ساخت معبد افتاد این بود که سَرِ یک انسان بر کارگرانی که مشغول کَندن بودند نمایان شد. اوگورها این فال را چنین تفسیر کردند که این معبد دژِ امپراتوریِ آینده و سَرِ جهان خواهد شد.
سفیر عربستان سعودی در تهران نماینده رسمی پادشاهی عربستان سعودی در ایران است. روابط دیپلماتیک بین دو کشور با استقرار حکومت آل سعود و گسترش حاکمیت این خاندان در شبه جزیره عربستان، دولت ایران مشروعیت این حکومت را به رسمیت شناخت و با آن رابطه دیپلماتیک برقرار کرد. مبنای این روابط، «عهدنامه مودت» بود که در دوم شهریور ۱۳۰۸ میان مخبرالسلطنه هدایت نخست وزیر ایران با عبدالله فضل و محمد عبدالرئوف فرستادگان پادشاه عربستان به تهران امضا شد. در این عهدنامه تأکید شده بود که «بین مملکت شاهنشاهی ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن و بین اتباع دو دولت صلح خلل ناپذیر و دوستی صمیمانه دائمی برقرار خواهدبود». حکومت سعودی در این عهدنامه تعهد داد که «نسبت به حجاج ایرانی از هر حیث مثل سایر حجاجی که به بیت الله الحرام می روند معامله و رفتار نموده و اجازه ندهند که نسبت به حجاج ایرانی در ادای مناسک حج و فرائض دینی آن ها هیچ گونه مشکلاتی ایجاد شود و نیز تعهد می نمایند که وسائل امنیت و آسایش و اطمینان آن ها را فراهم نمایند». دولت ایران سپس در عربستان سعودی سفارت خانه تأسیس کرد و در سال ۱۳۱۴ به محمدعلی مقدم وزیرمختار ایران در آن کشور مأم
وریت داد برای بازسازی آرامگاه های امامان شیعه که چند سال پیش به دست وهابی ها تخریب شده بود، مذاکراتی با دولت سعودی بکند. مقدم به تهران گزارش داد که مسئولان سعودی در این زمینه قول مساعد داده اند با این حال هیچ اقدام عملی در این زمینه مشاهده نشد. در تاریخ ۱۹ اسفندماه سال ۱۴۰۱، بیانیه سه جانبه ای در پکن با امضای دریابان علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی، مساعد بن محمد العیبان وزیر مشاور و عضو شورای وزیران و مشاور امنیت ملی عربستان سعودی و وانگ یی عضو دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست و رئیس دفتر کمیسیون مرکزی امور خارجی حزب و عضو شورای دولتی جمهوری خلق چین صادر شد، که به پایانی بر قطع روابط هفت ساله بین دو کشور بود.
نمای پارالاکس فیلمی محصول سال ۱۹۷۴ و به کارگردانی آلن جی پاکولا است. در این فیلم بازیگرانی همچون وارن بیتی، هیوم کرونین، ویلیام دنیلز، پائولا پرنتیس، کنت مارس، جیم دیویس، بیل مک کینی، آنتونی زربی، ویلیام جردن، ارل هیندمن، کریگ تی. نلسن، فورد راینی و ریچارد بول ایفای نقش کرده اند.
سانتی کوسماس و دامیان () نام قدیم معبد رومولوس کلیسایی با عنوان کلیسای انتصابی در رم، ایتالیا است. بخش پایینی ساختمان از طریق فروم رم قابل دسترسی است و ساختمان های اصلی رومی را در خود جای داده است، اما ورودی طبقه فوقانی خارج از فروم است. به طور سنتی اعتقاد بر این است که معبد توسط امپراتور ماکسنتیوس به پسر و کنسول روم والریوس رومولوس که در سال ۳۰۹ درگذشت و به او افتخارات الهی داده شد، تقدیم شده است.
کلیسای ماکسنتیوس () گاهی به عنوان بازیلیکا نوا - به معنای «بازیلیکای جدید» - یا بازیلیکای ماکسنتیوس شناخته می شود، یک ساختمان باستانی در فروم رم، رم، ایتالیا است. این بزرگ ترین ساختمان فروم و آخرین بازیلیکای رومی ساخته شده در شهر بود. ساخت و ساز در ضلع شمالی فروم تحت فرمان امپراتور ماکسنتیوس در سال ۳۰۸ پس از میلاد آغاز شد و در سال ۳۱۲ توسط کنستانتین بزرگ به پایان رسید.
اضطراب بالا فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی مل بروکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون مل بروکس، مدلین کان، کلوریس لیچمن، هاروی کورمن، دیک وان پاتن، ران کاری، هاوارد موریس، جک رایلی، چارلی کالاس و بری لوینسون ایفای نقش کرده اند.
سیرک ماکسنتیوس () (معروف تا قرن نوزدهم به عنوان سیرک کاراکالا) یک سازه باستانی در رم، ایتالیا، بخشی از مجموعه ساختمان هایی است که توسط امپراتور ماکسنتیوس در جاده آپیا بین ۳۰۶ و ۳۱۲ پس از میلاد ساخته شده است.
انفورماتیک ژنوم موش ، یک پایگاه داده و منبع بیوانفورماتیک آنلاین رایگان است که توسط آزمایشگاه جکسون میزبانی می شود و توسط مؤسسه ملی تحقیقات ژنوم انسانی (NHGRI)، مؤسسه ملی سرطان (NCI) و مؤسسه ملی یونیس کندی شرایور برای سلامت کودک و توسعه انسانی (NICHD) تأمین می شود. انفورماتیک ژنوم موش دسترسی به داده های مربوط به ژنتیک، ژنومیک و بیولوژی موش آزمایشگاهی را برای تسهیل مطالعه سلامت و بیماری انسان فراهم می کند. این پایگاه داده پروژه های متعددی را ادغام می کند که دو تا از بزرگ ترین مشارکت ها از پایگاه داده ژنوم موش و پایگاه داده بیان ژن موش (GXD) می باشند. ، انفورماتیک ژنوم موش دارای داده هایی است که از بیش از ۲۳۰۰۰۰ نشریه تهیه شده است. پایگاه داده ژنوم موش. "پایگاه داده ژنوم موش،" فنوتیپ ها و حاشیه نویسی های کارکردی جامع را برای ژن ها و آلل های موش گردآوری و مدیریت می کند. این یک پروژه با بودجه NHGRI است که به پایگاه داده انفورماتیک ژنوم موش کمک می کند.
شو زی چو (، زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۸۳) بیزنس من و کارآفرین سنگاپوری است که از سال ۲۰۲۱ مدیر عامل اجرایی تیک تاک است. در مارس ۲۰۲۳، او در مقابل کنگره ایالات متحده آمریکا در رابطه با تلاش قانونگذاران برای ممنوعیت تیک تاک در ایالات متحده شهادت داد. اوایل زندگی و تحصیلات. چو زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۸۳ در سنگاپور است. پدرش کارگر ساختمان و مادرش دفتردار بود. پس از فارغ التحصیلی از مؤسسه هوا چونگ، چو به خدمت سرویس ملی درآمد و در آنجا افسر نیروهای مسلح سنگاپور بود. پس از اتمام خدمت سربازی، چو برای تحصیل راهی کالج دانشگاهی لندن شد و در سال ۲۰۰۶ با مدرک کارشناسی اقتصاد فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۱۰، او تحصیل در مدرسه کسب وکار هاروارد را با دریافت مدرک مدیریت ارشد کسب وکار تکمیل کرد و یک دورهٔ کارآموزی تابستانی در فیس بوک پیش از عرضه اولیه سهام آن به پایان رساند. زندگی شخصی. شو زی چو با وی ویان کائو، یک آمریکایی تایوانی تبار ازدواج کرد. آنها یکدیگر را زمانیکه مشغول تحصیل در مدرسه کسب وکار هاروارد بودند، ملاقات کردند. این زوج دو فرزند دارند، و در سنگاپور زندگی می کنند. بازی کردن گلف و مطالعهٔ کتاب های فیزیک نظری از علایق چو در اوقات ف
راغت است.
توزیع گرایی (به انگلیسی:Distributism) یک نظریه اقتصادی است که ادعا می کند دارایی های تولیدی جهان باید به جای مالکیتی متمرکز، مالکیتی گسترده داشته باشند. توزیع گرایی که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم توسعه یافت، مبتنی بر اصول آموزش اجتماعی کاتولیک، به ویژه آموزه های پاپ لئون سیزدهم در اثر «"Rerum novarum «" (۱۸۹۱) و پاپ پیوس یازدهم در اثر "Quadragesimo anno»" (۱۹۳۱)» می باشد. این جنبش بر جنبش های دموکرات مسیحی انگلیس تأثیر گذاشته، و به عنوان یکی از عوامل بسیار تأثیرگذار بر اقتصاد بازار اجتماعی شناخته می شود. توزیع گرایی سرمایه داری "لسه فر" و سوسیالیسم دولتی را به نحوی برابر معیوب و استثمارگر می داند و در عوض از صنعتگران و تولیدکنندگان مستقل کوچک حمایت می کند، یا اگر این امکان آن وجود ندارد، مکانیسم های اقتصادی مانند تعاونی ها و سازمان های متقابل متعلق به اعضا و همچنین بنگاه های کوچک تا متوسط یا اصلاحات در مقیاس بزرگ را در قوانین رقابت همانند قوانین ضد تراست را مورد حمایت قرار می دهد. احزاب سیاسی دموکرات مسیحی مانند حزب همبستگی آمریکا از توزیع گرایی در کنار اقتصاد بازار اجتماعی در سیاست های اقتصادی و پل
ت فرم حزبی خود حمایت کرده اند. بررسی اجمالی. به عقیده توزیع گرایان، حق مالکیت یک حق اساسی است و ابزار تولید باید به جای متمرکز شدن تحت کنترل دولت (دولت گرایی)، یا افراد معدودی (توانگرسالاری)، یا کورپوریشن ها (کورپوریشن سالاری) باید غیر متمرکزسازی شود؛ بنابراین، توزیع گرایی از جامعه ای حمایت می کند که دارای مالکیت گسترده است. ریس متیوز، اقتصاددان تعاونی، استدلال می کند که چنین نظامی کلید ایجاد یک نظم اجتماعی عادلانه است. توزیع گرایی اغلب در تقابل با سرمایه داری "لسه فر" و سوسیالیسم دولتی توصیف شده است. توزیع گرایان هردوی این نظام چای نام برده شده را ناقص و استثمارگر می دانند. علاوه بر این، برخی از توزیع کنندگان استدلال می کنند که سرمایه داری دولتی و سوسیالیسم دولتی نتیجهٔ منطقی سرمایه داری هستند، زیرا قدرت های متمرکز سرمایه داری در نهایت دولت را تسخیر خواهند کرد. توماس استورک استدلال می کند: «سوسیالیسم و سرمایه داری هر دو محصول روشنگری اروپا هستند و در نتیجه نیروهای مدرن ساز و ضد سنتی هستند. در مقابل، توزیع گرایی به دنبال این است که فعالیت اقتصادی را تابع زندگی انسان به عنوان یک کل در زندگی معنوی ما، زندگی فکر
ی ما، زندگی خانوادگی ما کند.» چند توزیع گرا، از جمله دوروتی دی، تحت تأثیر ایده های اقتصادی پیر-ژوزف پرودون و نظریه اقتصادی او با نام «mutualism» قرار گرفتند. شاخه آنارشیستی کمتر شناخته شده توزیع گرایی دورتی دو و جنبش کارگری کاتولیک را می توان به دلیل مخالفت با سرمایه داری دولتی و سوسیالیسم دولتی شکلی از سوسیالیسم لیبرترین بازار آزاد در نظر گرفت. برخی از حامیان توزیع گرایی دوره هایی مانند قرون وسطی را به عنوان نمونه هایی از دوام تاریخی درازمدت توزیع گرایی ذکر می کنند. نویسندگان کاتولیک جی.کی. چسترتون و هیلیر بلاک، دو تن از اولین و قوی ترین حامیان توزیع گرایی، به ویژه در توسعه نظریه توزیع گرایی مؤثر بودهند.
ایلخان یا ایلقان (, Il-khan مغولی سنتی: , Ilqan)، عنوانی با منشأ ترکی-مغولی است که از دو بخش خان (یک عنوان رایج در میان سران ترک و مغول) و واژه ایل (il / el) تشکیل شده است. ایل بسته به موقعیت کاربردی آن، معانی چون «قبیله»، «اتحادیه»، «تبار»، «حکومت»، «مردم» و «ملت» می دهد. ایلخان در اصل برابری برای عناوینی چون سلطان و پادشاه است؛ بااین حال در ایران از دوره زندیه به رؤسای ایلات بزرگ کشور به ویژه دو ایل بختیاری و قشقایی ایلخان گفته شد. اصطلاح ایلخان در زبان فارسی بیشتر «خان تابع» معنی می دهد، زیرا هولاکو خان و فرزندانش که در ایران استقرار داشتند، تابع خان بزرگ مغول در شرق آسیا بودند. از سکه های ایلخانی چنین برمی آید که نام خان بزرگ عموماً با عنوان قاآن همراه بوده و اسامی حاکمان ایلخانی با عنوان ایلخان یا خان قید می شده است. با رسمیت یافتن اسلام در زمان غازان، وی برای نخستین بار عنوان قاآن را برای خود به کار برد تا بر استقلال از دستگاه خان بزرگ تأکید کند. اولجایتو، برادر و جانشین غازان، عنوان ایلخان را دچار دگرگونی معنایی کرد و آن را چنان والامقام قرار داد تا برابری برای عنوان قاآن شود. این عنوان بر سکه های ایلخ
انی در ترکیب با صفات عربی چون «ایلخان الاعظم»، «ایلخان المعظم» و «ایلخان بنی آدم» ذکر شده است. عنوان «ایلیگ قاغان» (خط اورخون: 𐰃𐰞𐰞𐰃𐰏𐰴𐰍𐰣) در ترکی باستان که لقب بومین خان، بنیان گذار خاقانات گوک ترک بود را برابر عنوان ایلخان دانسته اند.
یلوه های سینه حنایی ، یک تیره از پرندگان از خانواده یلوگان است. این سرده شامل چهار گونه است که در جنگل ها و باتلاق های آسیا و استرالیا یافت می شوند. آنها ۱۸–۳۴ سانتی متر طول دارند و عمدتاً شاه بلوطی یا قهوه ای، اغلب با نشانه های سیاه و سفید هستند. آنها چهار گونه هستند که اکنون در سردهٔ یلوه های جنگلی گینه نو قرار می گیرند که در گذشته در سردهٔ Rallina قرار داشتند. در واقع، برخی از مقامات آرایه شناختی همچنان آنها را در آنجا قرار می دهند. گونه پنجم، یلوه بزرگ نیکوبار پیشنهاد شد اما به عنوان یک گونه جداگانه پذیرفته نشد.
نوروفیدبک ILF (به انگلیسی: ILF neurofeedback) در اصل، نوعی بیوفیدبک است که مخفف شده عبارت Infra-Low frequency و به معنی فرکانس بسیار پایین (پایین تر از ۰. ۱ میلی هرتز) است. روش ILF neurofeedback که اغلب به عنوان روش Othmer نامیده می شود، از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است زیرا توسعه آن توسط دانشمندان Siegfried Othmer و Susan Othmer آغاز شده و برای دهه ها در حال توسعه مداوم بوده است. این روش در حال حاضر جدیدترین و مؤثرترین روش نوروفیدبک در جهان شناخته شده است. تعریف. نوروفیدبک یک روش نوروتراپی است که با اعمال بازخورد یا فیدبک صوتی، تصویری و لمسی بر اساس سیگنال های قشر مغز، به بهبود اختلالات روانی کمک می کند. این فیدبک ها از طریق یک سیستم کامپیوتری در قالب انیمیشن به فرد نمایش داده می شود. منشأ روش نوروفیدبک ILF از نوروفیدبک کلاسیک SMR بتا است و در واقع یک روش مبتنی بر علائم (Symptom based) است که سه پروتکل زیر را به صورت همزمان و بهینه اجرا می کند: ۱- پروتکل باندهای فرکانسی (Bands Frequency): در ۸ تا ۱۰ باند فرکانسی سیگنال EEG به صورت همزمان دریافت و بررسی می شود. ۲- پروتکل پتانسیل قشر آهسته (Slow Cortical Po
tential): ثبت سیگنال برای فرکانس های زیر ۰. ۱ میلی هرتز ۳- پروتکل دوقطبی (Connectivity Neurofeedback): بر اساس شباهت و همزمانی دو سیگنال در دو ناحیه از مغز، فیدبک اعمال می کند. تاریخچه. نوروفیدبک از زمان کشف آن در دهه ۱۹۶۰، با اشکال جدیدی کاربرد داشت. هر کسی که در مورد نوروفیدبک بحث می کند باید مشخص کند که به کدام روش اشاره می کند. در حال حاضر روش های مختلفی در حال استفاده هستند که همگی از یک ریشه تکامل یافته اند، اما در جهت های کاملاً متفاوتی توسعه یافته اند. اولین نتایج موفقیت آمیز از اثربخشی نوروفیدبک توسط بری استرمن در سال ۱۹۷۲ مشاهده شد (درمان موفقیت آمیز صرع در گربه با استفاده از نوروفیدبک). پس از ۱۳ سال، Sue و Siegfried Othmer، اولین معاینه بالینی و علمی از پروتکل SMR –Beta که توسط بری استرمن معرفی شده بود را به منظور درمان فرزند خود که دچار صرع بود، استفاده کردند. زمانی که اثر بخشی این روش را مشاهده کردند تصمیم به گسترش آن گرفتند و پس از مدتی در سال ۱۹۸۵ اولین نوروفیدبک بر پایه کامپیوتر توسط پروفسور اوتمر ابداع شد. سیر تکاملی روش Othmer. در دهه ۱۹۹۰، در حوزه اثربخشی نوروفیدبک، اقدامات مهمی صورت گرفت.
در این مدت، اولین بررسی ها در راستای قرارگیری الکترود در موقعیت های مختلف مغزی و همچنین تمرکز بر نوروفیدبک دوقطبی صورت گرفت. از طرفی، پروتکل های آلفا-تتا، به ویژه در درمان تروما و PTSD توسعه یافت. به طور کلی تا پایان دهه ۱۹۹۰ هدف اصلی، افزایش فردی شدن فرکانس های تمرین و توسعه سیستماتیک پروتکل های درمانی بود که این امر به سرعت منجر به اثربخشی بیشتر نوروفیدبک و گسترش طیف بالینی کاربرد آن شد. بدین صورت موسسه ای توسط اوتمر تأسیس شد، به نام EEGInfo، که با گذشت سال ها نه تنها به طور قابل توجهی در تحقیق و توسعه پروتکل های نوروفیدبک نقش اصلی را داشته، بلکه به مطالعه موارد دیگری نیز پرداخته اند. حاصل این همکاری، دستاوردهای تحقیقاتی و کلینیکی بسیاری در زمینه نوروفیدبک باندهای فرکانسی (کلاسیک) مانند SMR-Beta، پروتکل پتانسیل قشر آهسته یا Slow Cortical Potential (SCP) و رویکردهای نوین مبتنی بر علائم بر پایه SCP است، که به عنوان “ILF training" شناخته می شود. این رویکرد تجربی، که طی ۲۰ سال اخیر با تکنولوژی پیشرفته آلمانی-سوئیسی پشتیبانی می شود، کیفیت بالای سیستم و اثربخشی روش را نشان می دهد. دقیقاً به همین دلیل است که این ر
وش مدرن در کاردرمانی، روان پزشکی و کلینیک ها به طور فزاینده ای مورد استفاده قرار گرفته است. نوروفیدبک ILF چگونه کار می کند؟. نوروفیدبک ILF مانند آینه ای برای مغز عمل می کند. مغز دائماً به دنبال دیدن تأثیر خود بر محیط است. زمانی که تغیرات خود را مشاهده کند می پرسد: آیا من باعث این تغییرات هستم؟ در واقع خود-تصحیحی مغز از طریق خود-ادراکی نشات می گیرد. سیگنال های فیدبک مانند آینه فعالیت مغز را منعکس می کنند. موقعیت های الکترود و پارامترهای بازخورد می توانند محدوده فعالیت عصبی را که از طریق ویژگی های بینایی، شنوایی و لمسی به مغز ارائه می شود، تنظیم کنند. مغز دائماً در تلاش است تا سیگنال های مشاهده شده را با فعالیت های خود تطبیق دهد و تأثیر خود را بر آن ها شناسایی کند. به عنوان مثال رقصندگانی که از دیوارهای آینه ای در هنگام تمرینات خود استفاده می کنند. در نتیجه مغز با روش یادگیری و شرطی سازی، مهارت های خود تنظیمی خود را بهبود می بخشد. نیازی نیست به مغز گفته شود که چه کاری انجام دهد بلکه به طور طبیعی عملکرد خود را بر اساس بازخورد فعالیت خود در زمان واقعی بهبود می بخشد. کاربرد درمانی. نوروفیدبک به عنوان یک روش کمک در
مانی در کنار سایر درمان ها به صورت غیرتهاجمی به بهبود انواع اختلالات کمک می کند. بهبود به معنای کاهش علائم یک اختلال یا کاهش میزان آزاردهندگی آن هاست که توسط دستگاه نوروفیدبک ILF در طی حداقل بیست جلسه بیست دقیقه ای انجام می شود. تحقیقات و مشاهدات گسترده بالینی اثبات می کند، اعمال فیدبک بر اساس سیگنال های فرکانس های بسیار پایین، باعث تغییر در سطح برانگیختگی (Arousal) در مغز شده و روند آموزش با نوروفیدبک را تسریع و میزان بهبودی را به صورت چشمگیری افزایش می دهد و همچنین می تواند بر طیف گسترده تری از اختلالات تأثیر بگذارد. همچنین مقالات متعددی در این زمینه منتشر شده است. در نتیجه نوروفیدبک ILF برای درمان موارد زیر بسیار نتیجه بخش بوده: تأییدیه های روش نوروفیدبک ILF. در ایالات متحده آمریکا روش ILF تأیید سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) را دریافت کرده است. در اروپا، نوروفیدبک ILF برای استفاده توسط روانپزشکان و کاردرمانگران علاوه بر روانشناسان تأیید شده است. همچنین نوروفیدبک ILF تاییدیه از وزارت بهداشت ایران نیز دریافت کرده است.
&lt;templatestyles src="Hlist/styles.css" /&gt; اقتصاد بازار اجتماعی (به انگلیسی:social market economy با سرواژه: SOME؛ به )، سرمایه داری راین (به انگلیسی:Rhine capitalism)، سرمایه داری راین-آلپی (به انگلیسی:Rhine-Alpine capitalism)، مدل راینیش (به انگلیسی:Rhenish model)، یا سرمایه داری اجتماعی (به انگلیسی:social capitalism) یک مدل اجتماعی-اقتصادی است که نظام اقتصادی سرمایه داری بازار آزاد را در کنار سیاست های اجتماعی و مقررات کافی برای برقراری رقابت عادلانه در بازار و یک دولت رفاه را باهم ترکیب می کند. این مدل گاهی به عنوان اقتصاد بازار تنظیم و قانونمندشده (به انگلیسی:) طبقه بندی می شود. اقتصاد بازار اجتماعی در ابتدا در آلمان غربی و توسط اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان و در زمان صدراعظمی کنراد آدناور در سال ۱۹۴۹ ترویج و اجرا شد. امروزه این اصطلاح توسط اردولیبرال ها، سوسیال لیبرال ها و سوسیال دموکرات ها استفاده می شود. آنها عموماً مالکیت دولتی کامل ابزارهای تولید را رد می کنند اما از توزیع برابر تمام کالاها و خدمات در یک بخش بازار حمایت خواهند کرد. خاستگاه سرمایه داری اجتماعی را می توان در مکتب فکری اقتصادی فرایب
ورگ و دوره دوره میان دوجنگ جستجو کرد. اقتصاد بازار اجتماعی به گونه ای طراحی شده بود که راه میانی بین اشکال "لسه فر" سرمایه داری و اقتصاد سوسیالیستی باشد. این مدل به شدت از اردولیبرالیسم الهام گرفته شد، و تحت تأثیر ایدئولوژی سیاسی دموکراسی مسیحی است. بازار اجتماعی از تلاش برای برنامه ریزی و هدایت تولید، نیروی کار یا فروش خودداری می کند، اما از تلاش های برنامه ریزی شده برای تأثیرگذاری بر اقتصاد از طریق ابزار ارگانیک یک سیاست اقتصادی جامع همراه با سازگاری انعطاف پذیر با مطالعات بازار حمایت می کند. این نوع سیاست اقتصادی با تلفیق سیاست های پولی، اعتباری، تجاری، مالیاتی، گمرکی، سرمایه گذاری و اجتماعی و نیز سایر اقدامات، به دنبال ایجاد اقتصادی است که در خدمت رفاه و نیازهای کل مردم باشد و بدین وسیله هدف نهایی خود را محقق می سازد. بخش اجتماعی این مدل اغلب به اشتباه توسط منتقدان راست گرا با سوسیالیسم اشتباه گرفته می شود. اگرچه این مدل از جنبه هایی از سوسیالیسم دموکراتیک و سوسیال دموکراسی الهام گرفته شده است اما رویکرد بازار اجتماعی ایده های کمونیستی جایگزینی مالکیت و بازارهای خصوصی با مالکیت اجتماعی و برنامه ریزی اقتصا
دی را رد می کند. عنصر اجتماعی این مدل در عوض به حمایت از ارائه برابری فرصت و حمایت از کسانی اشاره دارد که به دلیل کهولت، ناتوانی و/یا بیکاری قادر به ورود به بازار نیروی کار نیستند. برخی از نویسندگان اصطلاح "سرمایه داری اجتماعی" را تقریباً با همان معنای اقتصاد بازار اجتماعی به کار می برند. آن را «سرمایه داری راین» نیز می نامند، و معمولاً آن را با مدل آنگلوساکسون سرمایه داری مقایسه می کنند. برخی از نویسندگان به جای آن که آن را به عنوان یک برابر نهاد ببینند، سرمایه داری راین را به عنوان ترکیبی موفق از مدل انگلیسی-آمریکایی با سوسیال دموکراسی توصیف می کنند. مدل آلمانی همچنین با سایر مدل های اقتصادی مقایسه و متضاد می شود، و برخی از آنها نیز به عنوان راه های میانی یا اشکال منطقه ای سرمایه داری توصیف می شوند، از جمله راه سوم تونی بلر ومدل نوردیک و اقتصاد بازار سوسیالیستی معاصر چین. یک کتاب درسی سیاست تطبیقی در سال ۲۰۱۲ بین «دولت رفاه محافظه کار - ابرشرکت محور " (برخاسته از اقتصاد بازار اجتماعی آلمان) و «دولت رفاه سوسیال دموکراتیک به رهبری کارگر» تمایز قائل شده است. امروزه مفهوم این مدل به ایده اقتصاد بازار بوم اجتماع
محور بسط داده شده است، زیرا نه تنها مسئولیت اجتماعی بشریت را در نظر می گیرد، بلکه استفاده پایدار و حفاظت از منابع طبیعی را نیز در نظر دارد. کشورهای دارای اقتصاد بازار اجتماعی عبارتند از: اتریش، جمهوری چک، آلمان، لهستان و بریتانیا. باورهای غلط. اگرچه یکی از عوامل اصلی پیدایش مدل اروپایی سرمایه داری، تلاش برای بهبود شرایط کارگران تحت سرمایه داری و در نتیجه جلوگیری از ظهور سوسیالیسم یا انقلاب سوسیالیستی بود، منتقدان آمریکایی و شکاکان اروپایی مدل بازار اجتماعی را با مفاهیم دولت رفاه و گاهی به اشتباه آن را سوسیالیستی معرفی می کنند.
یلوه های سرحنایی "Rufirallus" سرده ای از پرندگان خانواده یلوگان است. این سرده دارای گونه های زیر است:
پیتر لولین دیویس(انگلیسی: Peter Llewelyn Davies؛ زاده ۲۵ فوریه ۱۸۹۷- درگذشته ۵ آوریل ۱۹۶۰) پنجمین پسر آرتور و سیلویا لولین دیویس بود که با جی. ام. بری دوست شد و بعداً به طور غیر رسمی توسط جی. ام. بری به فرزندی پذیرفته شد. بری او را به عنوان منبع نام شخصیت اصلی در نمایشنامه پیتر پن یا پسری که بزرگ نمی شود در سال ۱۹۰۴ معرفی کرد. این هویت به عنوان«پیتر پن» اصلی در تمام طول زندگی دیویس را آزار داد که به خودکشی ختم شد. او پس از خدمت به عنوان افسر در جنگ جهانی اول، نشان صلیب نظامی را دریافت کرد و در سال ۱۹۲۶ انتشارات پیتر دیویس ال تی دی را تأسیس کرد. او پسر عموی نویسنده انگلیسی دافنه دوموریه بود. درگذشت. در ۵ آوریل ۱۹۶۰، پس از معطل ماندن در هتل رویال کورت، دیویس ۶۳ ساله به سمت ایستگاه میدان اسلون در نزدیکی مترو لندن رفت و در حالی که مترو در حال حرکت به سمت ایستگاه بود، خود را زیر آن انداخت. هیئت منصفه پزشکی قانونی اعلام کرد که او در حالی که تعادل ذهنش مختل شده بود، خودکشی کرده است. گزارش های روزنامه ها از مرگ او در تیترهای خود از او با عنوان «پیتر پن» یاد می کنند.