Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلیسای سنت آگوستین پاریس ، یک کلیسای کاتولیک است که در بلوار ملزرب در منطقه ۸ پاریس واقع شده است. این کلیسا بین سال های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۱ توسط معمار ارشد شهر پاریس ویکتور بالتارد ساخته شد. این کلیسا، اولین کلیسای پاریس بود که یک قاب چدنی کاملاً قابل مشاهده با ساختمان سنگی ترکیب کرد. این بنا برای ایجاد یک نقطه عطف برجسته در محل اتصال دو بلوار جدید ساخته شده در طول بازسازی پاریس توسط اوسمان در زمان ناپلئون سوم طراحی شد. نزدیکترین ایستگاه مترو سنت آگوستین است. در سال ۱۸۸۶، کلیسای سنت آگوستین محل تغییر دین شارل دو فوکو بود که توسط پاپ فرانسیس در ۱۵ مه ۲۰۲۲ به عنوان قدیس معرفی شد. این کلیسا شامل کلیسای کوچکی است که به فوکو اختصاص داده شده است و در آن محل مخصوص اعتراف به گناه نگهداری می شود که در آن وی به کلیسای کاتولیک بازگشت. تاریخچه. در دهه های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ ناپلئون سوم بازسازی عظیمی از مرکز پاریس را انجام داد که توسط ژرژ اوژن اوسمان انجام شد. بلوارهای عریض برای عبور از شهر پرازدحام قرون وسطایی همراه با ساختمان های جدید و به یاد ماندنی در نقاط تلاقی بلوارهای جدید ساخته شد، سنت آگوستین قرار بود لنگرگاه بلوار ملزرب باشد و
کلیسای لا مادلن انتهای دیگر بلوار را متعادل کند. همچنین طراحی شده بود تا از طاق پیروزی در خیابان فریدلند قابل مشاهده باشد. اندازه و طراحی کلیسا از کلیساهای سنت پل و دیگر کلیساهای بزرگ لندن الهام گرفته شده است، جایی که ناپلئون سوم قبل از اینکه رئیس جمهور فرانسه و سپس امپراتور شود در تبعید زندگی می کرد. این کلیسا توسط همکار پروتستان هاوسمان، معمار ویکتور بالتارد، که از سال ۱۸۴۹ به بعد معمار اصلی شهر پاریس بود، طراحی شد. او مسئول مرمت چندین کلیسای پاریس بود که در انقلاب فرانسه آسیب دیده بودند، از جمله سنت اتین دومون، سن سورن، پاریس و سن ژرمن د پره. در دهه ۱۸۵۰ او مشهورترین اثر خود، بازارهای محله له ال را با استفاده از ساختار آهنی طراحی کرد. بازارها در دهه ۱۹۷۰ تخریب شده و یک مرکز خرید زیرزمینی جایگزین آن شد. محل انتخاب شده زمینی به شکل ذوزنقه در تقاطع چهار خیابان بود که نشان می داد پشت کلیسا از جلوی آن عریض تر است. طول بلوار، مکان کوچکی که نیاز به نمایان ساختن کلیسا از دور داشت، گنبدی به طول ۶۱ متر (۲۰۰ فوت) را می طلبید که تقریباً کل کلیسا را می پوشاند. نوآوری کلیدی بالتارد استفاده از چدن برای ساختار کلیسا بود
که به وی اجازه داد تا ضخامت دیوارها را تا حد زیادی کاهش دهد و نیاز به تکیه گاه های سنگین در بیرون را از بین ببرد. در پایان قرن بیستم، پس از دوره مدرنیسم، طراحی کلیسا توسط برخی از دیدگاه های مدرنیستی خارج از مد تلقی می شد، اگرچه این دیدگاه تا حد زیادی به نفع حفاظت جایگزین شده است. در اواخر سال ۱۹۹۵، یکی از منتقدان کلیسا را به عنوان «ساختمان بدنما: مکان مضحک، بدون تناسب، له شده در زیر گنبدی بزرگ» توصیف کرد. با وجود این، هنوز هم شاهکار معماری امپراتوری دوم به حساب می آید و از سوی دولت فرانسه افتخار بنای تاریخی را به درستی به خود اختصاص داده است. نمای بیرونی. این کلیسا بین سال های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۱ به سبک التقاطی با ترکیب عناصر گوتیک توسکانی، معماری رمانسک و بیزانسی ساخته شد. کلیسا بسیار بزرگ است: صد متر طول و هشتاد متر ارتفاع تا فانوس گنبد که ۲۵ متر قطر دارد. به دلیل بلوارهایی که در محل به هم می رسند، شکل غیرعادی نیز دارد، یک ذوزنقه، که جلوی آن بسیار باریک تر از عقب است. گنبد تقریباً تمام نما را اشغال کرده است. در نمای سنت آگوستین، نقاشی دیواری اثر فرانسوا ژوفروا، مجسمه ساز، عیسی و حواریون را در بالای چهار انجیل نشان
می دهد. پنجره گل رز توسط پروسپر لافای (۱۸۰۶–۱۸۳۳) طراحی شده است. ویژگی غیرمعمول ظاهر کلیسا این است که با آرمیچر چدنی تقویت شده است. گنبد را چهار برج احاطه کرده اند که به عنوان تکیه گاه عمل می کنند. فضای داخلی: شبستان و گروه کر. بارزترین ویژگی نمای داخلی فضای باز بزرگ است که توسط قاب و سقف چدنی امکان پذیر شده است. قاب، که به طور کامل قابل مشاهده است، به عنوان یک عنصر تزئینی عمل می کند. دیوارها توسط ستون های چدنی چیده شده اند و با تذهیب و تصویر فرشتگان رنگارنگ رنگ آمیزی و تزئین شده اند. تزیینات توسط لوئی شرودر (۱۸۲۸–۱۸۹۸) خلق شده است. گروه کر بخشی از کلیسا است که در مرکز کلیسا برای روحانیون در نظر گرفته و بلند شده است. بر فراز محراب، سایبان و تاج، یک سازه گنبدی با دیوار باز ساخته شده از چدن طلاکاری شده، به سبک رنسانس قرار دارد. یک محراب مدرن و متحرک در مرکز گروه کر قرار داده شده است که جلوی دید محراب مرتفع سابق را می گیرد. این محراب به منظور تسهیل مراسم عشاء ربانی در مقابل مردم تعبیه شده است. کلیسا و موقعیت آن. این کلیسا به گونه ای طراحی شده بود که در تلاقی دو بلوار، از بالای طاق پیروزی قابل مشاهده باشد.
سد شینتویونه (新豊根ダム) یک سد چند منظوره در روستای تویونه در استان آیچی ژاپن است. تاریخ. پتانسیل دره رودخانه تنریو برای توسعه برق آبی توسط دولت میجی در آغاز قرن بیستم محقق شد. رودخانه تنریو با حجم زیاد جریان و جریان خروشان شناخته می شد. بالادست آن کوهستانی و سرشاخه های آن دره های شیب دار با بارندگی فراوان و جمعیت کم بود. با این حال، بخش عمده ای از سرمایه گذاری در تولید برق آبی در منطقه بر روی رودخانه اوی متمرکز بود و تا دوره تایشو بود که توسعه رودخانه تنریو آغاز شد. با تکمیل سد ساکوما، یکی از بلندترین سدهای ژاپن، بر روی جریان اصلی رودخانه تنریو، توسعه دهندگان چشم خود را به محل تلاقی اونیوگاوا، یکی از شاخه های اصلی رودخانه تنریو و اوچیسگاوا در استان آیچی دوختند. اونیوگاوا همچنین از نظر مستعد بودن برای جریان سیل مورد توجه بود. کار طراحی اولیه در سال ۱۹۶۲ آغاز شد ولی پس از مخالفت ۱۰۰ خانواری که نیاز به جابجایی داشتند و به دلیل اختلافات فزاینده در مورد مسائل مرتبط با سدهای رودخانه های تنریو و اوی که باعث جریان شن و ماسه و لجن از کوه های بالادست شده بود، شروع ساخت و ساز در سال ۱۹۶۹ ادامه یافت. ساخت و ساز این سد توسط
شرکت کوماگای گومی در اوت ۱۹۷۳ به پایان رسید. طرح. سد شینتویونه یک سد قوسی بتنی با ارتفاع و طول است. این سد مخزنی به نام دریاچه میدوری با مساحت را مسدود می کند. حوضه آبریز این مخزن است. این مخزن توسط دو کانال به نیروگاه تلمبه ذخیره ای ب ظرفیت ، ساخته شده در کنار سد ساکوما که مخزن پایینی طرح را ایجاد می کند، متصل می شوند. محیط اطراف. مخزن سد یک جاذبه محبوب است زیرا منطقه اطراف آن بخشی از پارک ملی تنریو-اوکومیکاوا است.
سد مارویاما یک سد در مرز مناطق میتاکه و یائوتسو در استان گیفوی ژاپن است. این سد در قسمت بالایی رودخانه کیسو ساخته شده است. این سد یک سد وزنی است که بلندا دارد و پس از جنگ جهانی دوم به عنوان بخشی از یک پروژه بزرگ سدسازی در سراسر کشور ساخته شد. منطقه اطراف. دره سوسوئی (蘇水峡"Sosui-kyō") با تکمیل سد شکل گرفت. این منطقه همراه با تنگه اِنا در بالادست، بخشی از پارک شبه ملی هیدا-کیسوگاوا است.
سد آکیگامی یک سد وزنی است که در استان گیفو در ژاپن واقع شده است. از این سد برای تولید برق استفاده می شود. حوضه آبریز سد آکیگامی ۸۳٫۳ کیلومتر مربع است. این سد در صورت پر شدن، حدود ۷۳ هکتار زمین را در بر می گیرد و می تواند ۱۷۵۸۴ هزار متر مکعب آب را در خود ذخیره کند. ساخت این سد در سال ۱۹۵۲ آغاز شد و در سال به پایان رسید.
سد میبورو در دهکده شیراکاوا واقع در استان گیفو ژاپن، بر روی رودخانه شو احداث شده است. این سد یک نیروگاه برق آبی ۲۵۶ مگاواتی را به کار می اندازد و در بین ۹ سدی که بر روی رودخانه شو قرار دارند، در بالادست ترین نقطه آن قرار دارد. این سد چندین روستا و زیارتگاه را زیر آب گرفت و آن ها را به طور کامل زیر آب برد اما دو درخت گیلاس از یکی از زیارتگاه های غوطه ور شده برداشته شد و در شیراکاواگو کاشته شد؛ جایی که گفته می شود هر گلبرگ این درختان، نشان خاطره ای از شخصی است که قبل از زیر آب رفتن، در روستاها زندگی می کرد. با طراحی سد قرار بود بیش از ۲۰۰ خانه از جمله خانه های سنتی مینکا زیر آب برود و حدود ۱۲۰۰ نفر مجبور به جابجایی شدند، بنابراین ساکنان این منطقه با طرح ساخت سد و برنامه ریزی زیر آب رفتن آن به شدت مخالفت کردند. در سال ۱۹۶۱ تمام سازه ها زیر آب رفت و سد تکمیل شد.
گودال خونین وحشت () که با نام جلاد سرخ پوش () هم شناخته می شود، یک فیلم ترسناک گوتیک ایتالیایی است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد.
هادی نوری (زاده ۲۱ فروردین ۱۳۶۷ در اصفهان) عضو تیم ملی تیر و کمان پارالمپیک اهل ایران است. وی موفق به کسب سهمیه پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس شده است.از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز در مسابقات بازی های پاراآسیایی هانگژو چین ۲۰۲۲ اشاره کرد. او در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ به همراه فاطمه همتی موفق به کسب مدال نقره ماده تیمی میکس کامپوند شدند.
بسپارش رادیکال آزاد (به انگلیسی: free-radical polymerization)، روشی برای پلیمریزاسیون است که در آن پلیمر با افزودن متوالی بلوک های ساختاری رادیکال آزاد ( واحدهای تکرارشونده ) تشکیل می شود. رادیکال های آزاد می توانند با مکانیسم های مختلفی تشکیل شوند که معمولاً شامل مولکول های آغازگر جداگانه ای هستند. در شروع تولید، رادیکال آزاد آغازگر، واحدهای مونومر (غیر رادیکال) را تولید می کند و در نتیجه زنجیره پلیمری را رشد می دهد. پلیمریزاسیون رادیکال آزاد یک مسیر سنتز کلیدی برای به دست آوردن طیف گسترده ای از پلیمرها و کامپوزیت های مواد مختلف است. فعل و انفعالات شیمیایی رادیکال آزاد ماهیت نسبتا غیر اختصاصی ای دارند، که آن را به یکی از متنوع ترین شکل های پلیمریزاسیون در دسترس تبدیل می کند و امکان واکنش های آسان در انتهای زنجیره های رادیکال آزاد پلیمری و سایر مواد شیمیایی را فراهم می کند. در سال 2001، 40 میلیارد پوند از 110 میلیارد پوند پلیمرهای تولید شده در ایالات متحده توسط پلیمریزاسیون رادیکال آزاد تولید شد. مرحله آغاز. "آغاز" اولین مرحله از فرآیند پلیمریزاسیون است. در حین مرحله «آغاز»، یک مرکز فعال ایجاد می شود که از آن
یک زنجیره پلیمری تولید می شود. همه مونومرها به همه انواع آغازگرها حساس نیستند. «آغاز» رادیکال روی پیوند دوگانه کربن-کربن مونومرهای وینیل و پیوند دوگانه کربن-اکسیژن در آلدئیدها و کتون ها بهترین عملکرد را دارند. «آغاز» دو مرحله دارد. در مرحله ی اول یک یا دو رادیکال از مولکول های آغازگر ایجاد می شود. در مرحله ی دوم، رادیکال ها از مولکول های آغازگر به واحدهای مونومر موجود منتقل می شوند. چندین انتخاب برای این آغازگر در دسترس است. انواع آغاز و آغازگر. تجزیه حرارتی. آغازگر حرارت داده می شود تا زمانی که یک پیوند به صورت همولیتیک جدا شود و دو رادیکال تولید کند (شکل 1). این روش اغلب با پراکسیدهای آلی یا ترکیبات آزو استفاده می شود. نورکافت. تشعشعات یک پیوند را به صورت همولیتیک می شکند و دو رادیکال تولید می کند (شکل 2).این روش اغلب برای یدیدهای فلزی، آلکیل های فلزی و ترکیبات آزو استفاده می شود. هنگامی که رادیکال در پایین ترین حالت سه گانه برانگیختگی خود قرار دارد، آغازگر نوری می تواند با جداسازی دو مولکولی H همراه باشد. یک سیستم آغازگر نوری قابل قبول باید شرایط زیر را برآورده کند: واکنش های اکسایش-کاهش. کاهش هیدروژن پرا
کسید یا یک آلکیل هیدروژن پراکسید توسط آهن (شکل 3). کاهنده های دیگری مانند Cr 2+ ، V 2+ ، Ti 3+ ، Co 2+ و Cu + را می توان در بسیاری از موارد به جای یون آهن به کار برد. پلاسما. یک مونومر گازی تحت شرایطی که پلاسما (مولکول های گاز یونیزه شده) ایجاد می شود، در یک تخلیه الکتریکی با فشار کم قرار می گیرد. در برخی موارد، سیستم گرم می شود و/یا در یک میدان فرکانس رادیویی قرار می گیرد تا به ایجاد پلاسما کمک کند. کارایی آغازگر. به دلیل واکنش های جانبی، همه رادیکال هایی که از تفکیک مولکول های آغازگر تشکیل می شوند، مونومرها را برای تشکیل زنجیره های پلیمری اضافه نمی کنند. "ضریب کارایی: "f"" به عنوان کسری از آغازگر اصلی که به واکنش پلیمریزاسیون کمک می کند، تعریف می شود. حداکثر مقداری که برای "f" تعریف می شود 1 است، اما مقادیر معمولی از 0.3 تا 0.8 متغیر است. انواع واکنش های زیر می توانند کارایی آغازگر را کاهش دهند. نوترکیبی اولیه. دو رادیکال قبل از شروع یک زنجیره با هم مجددا ترکیب می شوند (شکل 4). این در داخل قفس حلال رخ می دهد، به این معنی که هنوز هیچ حلالی بین رادیکال های جدید قرار نگرفته است. سایر مسیرهای نوترکیبی. دو آغازگ
ر رادیکال قبل از شروع یک زنجیره دوباره با هم ترکیب می شوند، اما نه در قفس حلال (شکل 5). واکنش های جانبی. یک رادیکال قابل تولید به جای سه رادیکال تولید می شود (شکل 6). مرحله تکثیر. در طی پلیمریزاسیون، یک پلیمر بیشتر وقت خود را صرف افزایش طول زنجیره یا تکثیر می کند. پس از تشکیل آغازگر رادیکال ، به یک مونومر حمله می کند (شکل 7). در یک مونومر اتن، یک جفت الکترون به طور ایمن در یک پیوند سیگما بین دو کربن نگه داشته می شود، دیگری به صورت آزادتر در یک پیوند پی نگه داشته می شود. رادیکال آزاد از یک الکترون پیوند پی برای تشکیل پیوندی پایدارتر با اتم کربن استفاده می کند. الکترون دیگر نیز به اتم کربن دوم باز می گردد و کل مولکول را به رادیکال دیگری تبدیل می کند. این زنجیره پلیمری را آغاز می کند. شکل 8 نشان می دهد که چگونه اوربیتال های یک مونومر اتیلن با یک آغازگر رادیکال برهمکنش می کنند. هنگامی که یک زنجیره آغاز شد، زنجیره منتشر می شود (شکل 9) تا زمانی که دیگر مونومر وجود نداشته باشد ( پلیمریزاسیون زنده ) یا تا زمانی که "خاتمه" رخ دهد. بسته به عوامل متعددی مانند واکنش رادیکال و زنجیره ای، حلال و دما ممکن است از چند تا هزار
ان مرحله انتشار وجود داشته باشد. مکانیسم انتشار زنجیره به شرح زیر است: مرحله خاتمه. خاتمه زنجیره در پلیمریزاسیون رادیکال به دلیل واکنش پذیری زیاد رادیکال ها اجتناب ناپذیر است. خاتمه می تواند توسط چندین مکانیسم مختلف رخ دهد. اگر هدف تولید زنجیره های طولانی تر است، غلظت آغازگر باید پایین نگه داشته شود. در غیر این صورت، زنجیره های کوتاه تر بسیاری ایجاد می شود. روش های پلیمریزاسیون رادیکال. چهار روش صنعتی برای پلیمریزاسیون رادیکال وجود دارد: کاربردها. پلیمریزاسیون رادیکال های آزاد کاربردهایی از جمله ساخت پلی استایرن ، الاستومرهای کوپلیمر بلوک ترموپلاستیک ، استنت های قلبی عروقی، سورفکتانت های شیمیایی و روان کننده ها پیدا کرده اند. کوپلیمرهای بلوکی نیز برای طیف گسترده ای از کاربردها از جمله چسب، کفش و اسباب بازی ها استفاده می شوند.
گُل بَست یا فستون (از واژهٔ فرانسوی "feston" , "festone" ایتالیایی، از "فستو" لاتین متأخر، در اصل یک گل آذین جشن، لاتین "festum"، جشن) تاج گل یا گل آذینی است که از دو نقطه آویزان شده است و در معماری معمولاً یک زیور حکاکی شده است که آرایش مرسوم گل ها، شاخ و برگ را نشان می دهد، یا میوه به هم چسبیده و با روبان آویزان شده است. این نقوش گاهی هنگام به تصویر کشیدن پارچه یا کتانی به عنوان یک سواگ شناخته می شود. در زبان انگلیسی مدرن، فرم های فعل، به ویژه «گل بست با»، اغلب به صورت بسیار آزاد یا مجازی به معنای داشتن هر نوع آذین یا پوشش فانتزی استفاده می شوند.
امتیاز سونبورن برگر یک سیستم رتبه بندی در فرمت سوئیسی در شطرنج می باشد. همچنین با نام Neustadtl نیز شناخته می شود. نحوه محاسبه این امتیاز جمع امتیازهای حریف ضرب در ۱ در صورت برد و ضرب در ۰٫۵ در صورت مساوی می باشد. دلیل این نحوه امتیاز بندی این است که ارزش برد/مساوی در مقابل بازیکنی با امتیاز بالاتر، بیشتر مد نظر قرار بگیرد. نمونه. جدول مسابقات قهرمانی ۱۹۷۵ شطرنج جهان: بازیکنان Sloth و Zagorovsky هردو در امتیاز ۱۱ برابر هستند، اما در امتیاز سونبورن برگر Sloth پیروز و قهرمان می شود. در فرمول زیر نحوه محاسبه امتیاز Sloth قرار گرفته است: formula_1formula_2 همان طور که در فرمول بالا مشخص است، امتیاز Zagorovsky برابر با ۱۱ می باشد و Sloth نیز این بازی را با تساوی به پایان رسانده است. به همین جهت امتیاز ۱۱ در ۰٫۵ ضرب می شود. امتیاز دوم هم به دلیل مساوی به مانند امتیاز اول محاسبه می شود اما امتیاز سوم به دلیل برد، ضرب در یک (۱*۸٫۵) می شود.
تاج گلی که به منظور لباس پوشیده می شود (به انگلیسی، «کلاه گل»؛ ، )، روسری است که از برگ، علف، گل یا شاخه ساخته می شود. معمولاً در مناسبت های جشن و روزهای مقدس پوشیده می شود و پیشینهٔ طولانی و ارتباطی با مراسم و مراسم باستانی دارد. در خارج از استفاده های گاه به گاه، تاج گل را می توان به عنوان تاج یا نشان افتخار نیز استفاده کرد. تاج گل اغلب دارای ساختار هندسی حلقوی است.
گل آذین یک بافته، گره یا تاج گل تزئینی از گل، برگ یا مواد دیگر است. گل آذین ها را می توان روی سر یا دور گردن گذاشت، روی یک شی بی جان آویزان کرد، یا در مکانی با اهمیت فرهنگی یا مذهبی گذاشت.
سرگیر ، سرپوشش یا پوششِ سر ، به هر عنصر لباسی گفته می شود که بر سر می پوشند، از جمله کلاه، کلاه ایمنی، عمامه و بسیاری از انواع دیگر. سرگیر برای بسیاری از اهداف، از جمله محافظت در برابر عناصر، تزئینات، یا به دلایل مذهبی یا فرهنگی، از جمله قراردادهای اجتماعی استفاده می شود. انواع. در آداب اسلامی، پوشیدن سرگیر که به طور سنتی عرقچین (کلاه) است، هنگام اقامه نماز در مسجد جایز است.
خاکستر چوب باقیمانده ای پودری است که پس از احتراق چوب باقی می ماند، مانند سوزاندن چوب در شومینه، آتش سوزی یا نیروگاه صنعتی. این ماده تا حد زیادی از ترکیبات کلسیم همراه با سایر عناصر کمیاب غیرقابل احتراق موجود در چوب تشکیل شده است. خاکستر چوب در طول تاریخ برای اهداف بسیاری استفاده شده است. ترکیب. عوامل متعددی از جمله نوع چوب و درخت، تأثیر عمده ای بر ترکیب شیمیایی خاکستر دارند. نوع، سن و محیط رشد چوب نیز بر ترکیب چوب (مانند سخت چوب و نرم چوب) و در نتیجه خاکستر تأثیر می گذارد. چوب های سخت معمولاً خاکستر بیشتری نݟسبت به چوب های نرم تولید می کنند. همچنین پوست و برٻٻٮگ ها بیشتر از قسمت های داخلی تنه خاکستر تولید می کنند. عناصر شیمیایی. به طور معمول، خاکستر چوب حاوی عناصر اصلی زیر است: ترکیبات شیمیایی. با سوختن چوب، بسته به دمای مورد استفاده، ترکیبات مختلفی تولید می شود. برخی از مطالعات کربنات کلسیم () را به عنوان مادهٔ اصلی تشکیل دهندهٔ خاکستر چوب ذکر می کنند، برخی خاکسترها به هیچ وجه کربنات ندارند، اما به جای آن اکسید کلسیم () وجود دارد. مورد دوم در دماهای بالاتر تولید می شود (به کلسیناسیون مراجعه کنید). بیشتر خاک
ستر چوب حاوی کربنات کلسیم (CaCO3) به عنوان جزء اصلی آن است که ۲۵ درصد تا حتی ۴۵ درصد از وزن کل خاکستر را تشکیل می دهد. عناصر کمیاب. عناصر کمیاب آهن (Fe)، منگنز (Mn)، روی (Zn)، مس (Cu) و برخی فلزات سنگین در خاکستر وجود دارند. میزان آن ها در خاکستر بسته به دمای احتراق، متفاوت است. تجزیهٔ کربنات ها و تبخیر پتاسیم (K)، گوگرد (S) و مقادیر کمی مس (Cu) و بور (B) ممکن است در نتیجهٔ افزایش دما رخ دهد. پژوهشی نشان داد که در دمای بالا پتاسیم، گوگرد، بور، سدیم (Na) و مس (Cu) در خاکستر کاهش یافت، درحالی که منیزیم، فسفر، منگنز، آلومینیم، آهن و سیلیس نسبت به کلسیم (Ca) تغییری نکردند. با این حال، همهٔ این عناصر کمیاب به شکل اکسید در دمای بالاتر احتراق وجود دارند. برخی از عناصر موجود در خاکستر چوب عبارت اند از: سوخت ها. یک پژوهش مشخص کرده است که چوبی که در حال سوختن آرام است () معمولاً شامل ۱۶ واحد آلکن، ۵ واحد آلکادی ان، ۵ واحد آلکین و چندین واحد آلکان و آرن است. اتن، استیلن و بنزن نیز محصولات عمده ای در وضعیت بهینهٔ احتراق بودند. بنزن و ۱٬۳-بوتادین ۱۰–۲۰٪ و ۱–۲٪ از جرم کل هیدروکربن های غیر متان را تشکیل می دهند. کاربردها. ک
ود. خاکستر چوب را می توان به عنوان کود مورد استفاده برای غنی سازی خاک کشاورزی استفاده کرد. در این نقش، خاکستر چوب به عنوان منبع پتاسیم و کربنات کلسیم عمل می کند، که دومی به عنوان یک عامل آهکی برای خنثی کردن خاک های اسیدی عمل می کند. خاکستر چوب همچنین می تواند به عنوان یک اصلاح کننده برای محلول های هیدروپونیک آلی استفاده شود که به طور کلی جایگزین ترکیبات معدنی حاوی کلسیم، پتاسیم، منیزیم و فسفر می شود. کمپوست. خاکستر چوب معمولاً در محل های دفن زباله دفع می شود، اما با افزایش هزینه های دفع، جایگزین هایی سازگار با محیط زیست، مانند استفاده به عنوان کمپوست برای کاربردهای کشاورزی و جنگلداری، محبوبیت بیشتری پیدا می کنند. از خاکستر چوب می توان به عنوان یک عامل کنترل بو به ویژه در عملیات تولید کمپوست استفاده کرد. سفالگری. خاکستر چوب سابقه ای بسیار طولانی در استفاده در لعاب های سرامیکی، به ویژه در سنت های چینی، ژاپنی و کره ای دارد. اکنون نیز خاکستر چوب توسط بسیاری از سفالگران صنایع دستی به عنوان یک شار (flux) عمل می کند و نقطهٔ ذوب لعاب را کاهش می دهد. صابون. برای هزاران سال، خاکستر گیاه یا چوب با آب شسته می شد تا محلول
ناخالص کربنات پتاسیم به دست آید. این محصول را می توان با روغن ها یا چربی ها مخلوط کرد تا «صابون» نرم یا محصولی مشابه صابون تولید شود. این روش در سومر، اروپا و مصر باستان انجام می شد. با این حال، تنها گونه های خاصی از گیاهان می توانند صابونی تولید کنند که واقعاً کَف کند. بعدها، صابون سازان اروپایی قرون وسطی محلول خاکستر چوب را با آهک خشک شده که حاوی هیدروکسید کلسیم است، مخلوط کردند تا محلولی غنی از هیدروکسید برای صابون سازی به دست آورند. با این حال، تا زمان اختراع فرایند لوبلان بود که هیدروکسید سدیم با کیفیت بالا می توانست به صورت انبوه تولید شود و اَشکال نخستین صابون ها با استفاده از چوب خام یا خاکستر گیاهی منسوخ شود. این یک کشف انقلابی بود که باعث پیشرفت صنعت مدرن صابون سازی شد. لیچینگ زیستی. قارچ های اکتومیکوریزا "Suillus granulatus" و "Paxillus involutus" می توانند عناصر را از خاکستر چوب آزاد کنند. آماده سازی غذا. خاکستر چوب گاهی در فرایند نیکستامالیزه کردن (Nixtamalization) استفاده می شود که طی آن ذرت در محلول قلیایی خیس خورده و پخته می شود تا محتوای مغذی آن بهبود یابد و خطر مایکوتوکسین ها کاهش یابد. محل
ول قلیایی مورد نیاز، در طول تاریخ، از خاکستر چوب ساخته می شده است. نوعی نان در حدود ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد توسط سومری ها با قرار دادن خمیر روی سنگ های داغ و پوشاندن آن با خاکستر داغ پخته می شد. مواد معدنی موجود در خاکستر چوب می توانست محتوای غذایی خمیر را در حین پخت این نوع نان تکمیل کند.
ایالت شاهزاده نشین یا امیرنشین نوابی در امپراتوری هند بریتانیا نهادی بود که اسماً حاکمیت مستقل داشت و مستقیماً توسط بریتانیا اداره نمی شد، اما تحت نوعی حکومت غیرمستقیم به وسیله حاکمی محلی قرار داشت که خود با تاج وتخت بریتانیا شکلی از رابطه تحت الحمایگی یا خراج گزاری داشت. جواهر لعل نهرو در ژوئیه ۱۹۴۶ اظهار داشت هیچ شاهزاده نشینی نمی تواند از نظر نظامی در مقابل ارتش مستقل هند مقاومت کند. در ژانویه ۱۹۴۷، نهرو اعلام کرد که حق الهی پادشاهان در هند بعد از استقلال جایگاهی نخواهد داشت. در ماه مه ۱۹۴۷، وی اعلام کرد که هر ایالت شاهزاده نشین که از پیوستن به مجلس مؤسسان امتناع کند، به عنوان یک دولت متخاصم تلقی خواهد شد. زمانی که هند و پاکستان در سال ۱۹۴۷ مستقل شدند، رسماً ۵۶۵ ایالت شاهزاده نشین وجود داشت، اما اکثریت بزرگی از آنها با نایب السلطنه بریتانیا قرارداد جمع آوری مالیات و ارائه خدمات عمومی داشتند. فقط ۲۱ ایالت شاهزاده نشین حکومت واقعی داشتند و تنها چهار تا به نسبت بزرگ بودند (ایالت حیدرآباد، ایالت میسور، ایالت جامو و کشمیر، و ایالت بارودا). تمام آنها بین سالهای ۱۹۴۷ و ۱۹۴۹ به یکی از دو کشور مستقل جدید پیوستند و
تمام ایالت های شاهزاده نشین با دریافت مقرری بازنشسته شدند. در زمان خروج بریتانیا از هند، ۵۶۵ ایالت شاهزاده نشین در شبه قاره هند به رسمیت شناخته می شدند، و علاوه بر آن هزاران قلم املاک زمینداری و جاگیر وجود داشتند. در سال ۱۹۴۷، ایالت شاهزاده نشین ها ۴۰ درصد از مساحت هند پیش از استقلال را پوشش می دادند و ۲۳ درصد از جمعیت آن را تشکیل می دادند. از بین این ایالات شاهزاده نشین، برخی مهم تر بودند که نمایندگان سیاسی دایم بریتانیا موسوم به «مقیم» در آنها حضور داشتند: حیدرآباد تحت حکومت نظام، میسور و تراوانکور در جنوب، جامو و کشمیر، سیکیم در هیمالیا و ایندور در مرکز هند.
لَسبیله یا لاس بیله () یکی از ایالت های شاهزاده نشین تحت الحمایه هند بریتانیا (و بعداً یک از ریاست های نوابی پاکستان) بود که تا سال ۱۹۵۵ بر قرار بود. این ایالت، مساحت از منتهی الیه جنوب شرقی منطقه بلوچستان را اشغال می کرد و در جنوب، خط ساحلی وسیعی در کناره دریای عرب داشت. لاس بیله از شمال و غرب با ایالت های نوابی کلات و ایالت شاهزاده نشین مکران هم مرز بود. در شرق آن ایالت سند و در جنوب شرقی اش منطقه فدرال پایتخت در اطراف شهر کراچی قرار داشت.
پائو کوبارسی پاردس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دفاع میانی برای باشگاه بارسلونا در لالیگا اسپانیا و تیم ملی اسپانیا بازی می کند. او یکی از بهترین مدافعان جوان جهان محسوب می شود. دوران باشگاهی. کوبارسی که در خیرونا، کاتالونیا به دنیا آمد، قبل از انتقال به بدترین تیم لالیگادر سال ۲۰۱۸، کار خود را با خیرونا آغاز کرد. پس از درخشش در آکادمی، او به سومین بازیکن جوان بارسلونا تبدیل شد که در لیگ جوانان یوفا اولین بازی خود را انجام داد، پس از مو پاستایی و ایلایکس موریبا، زمانی که او در تساوی ۱–۱ با تیم چک ویکتوریا پلزن شروع کرد. پائو کوبارسی در در آوریل ۲۰۲۳ با نظر ژاوی به تیم اصلی برترین تیم لالیگاتمرین کردو قرارداد جدیدی با این باشگاه بست. وی اولین بازی خود را با پیراهن این تیم در مقابل یونیونیستاس د سالامانکا در کوپا دل ری انجام داد و از دقیقه ۴۶ به میدان رفت. وی در در ۱۲ مارس در بازی دور برگشت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در بازی مقابل ناپولی اولین بازی خود را در لیگ قهرمانان اروپا انجام داد که بازی با پیروزی ۳–۱ بارسلونا به اتمام رسید و پائو کوبارسی به عنوان بهترین بازیکن این دیدار
انتخاب شد و همچنین با سن ۱۷ سال و ۵۰ روز با شکستن رکورد داوید آلابا به جوانترین بازیکن تاریخ مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا تبدیل شد. دوران ملی. پائو کوبارسی که سابقه بازی در تیم های ملی پایه اسپانیا را داشت، در در ۲۳ مارس ۲۰۲۴، در حالی که ۱۷ سال و یک ماه و ۲۸ روز سن داشت برای اولین بار توسط لوئیس د لا فوئنته به تیم بزرگسالان اسپانیا دعوت شد و اولین بازی خود را در بازی دوستانه مقابل کلمبیا انجام داد که بازی با نتیجه ۱–۰ به نفع کلمبیا به پایان رسید و به جوان ترین مدافعی تبدیل شد که برای اسپانیا بازی کرده است و رکوردی را که قبلاً در سال ۲۰۰۵ در اختیار سرخیو راموس بود، شکست.
رودخانه سوات ( , ) رودخانه ای دائمی در ناحیه شمالی استان خیبر پختونخوا پاکستان است. سرچشمه رودخانه در دره های یخچال های طبیعی در ارتفاعات کوهستان هندوکش است و از آنجا ابتدا به دره کلام می ریزد و سپس وارد دره سوات می شود. نام. کلمه سوات یک نام سانسکریت است که ممکن است به معنای «آب آبی شفاف» باشد. در نظریه دیگری گفته می شود که کلمه سوات از کلمه سانسکریت شِوِتا ("shveta)" گرفته شده است. همچنین برای توصیف آب شفاف رودخانه سوات استفاده می شود. در نزد یونانیان باستان، این رودخانه به نام "سوآستوس شناخته می شد." زائر چینی فاکسیان از سوات به عنوان "سو-هو تو" یاد می کند. مسیر رود. سرچشمه رود سوات در کوه های هندوکش قرار دارد، جایی که در طول سال از آب های یخبندان تغذیه می شود. از دره های مرتفع کوهستان سوات، رودخانه از محل تلاقی رودخانه Usho و رودخانه Gabral تشکیل می شود و از میان تنگه های باریک دره کلام تا شهر مدیان می گذرد. از آنجا، رودخانه به آرامی برای ۱۶۰ کیلومتر از طریق مناطق مسطح در دره سوات تا چکدره به پایین دست حرکت می کند. در انتهای جنوبی دره سوات، رودخانه قبل از ورود به دره پیشاور، وارد تنگه ای باریک می شود و به