Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاروان المپیکی جزایر سلیمان، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، یازدهمین حضور کاروان جزایر سلیمان در المپیک بود. این کاروان، تنها کاروانی بود که تمامی اعضای آن را زنان تشکیل دادند و هیچ مردی در آن نبود. دو زن ورزشکار این کاروان، پرچمداران این کشور در آیین گشایش این دوره از بازی ها بودند. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
جرارد جی. میلبرن (متولد ۱۹۵۸) فیزیک دان نظری کوانتومی استرالیایی است که به خاطر کارهایش در زمینه کنترل فیدبک کوانتومی، اندازه گیری در مکانیک کوانتومی،اطلاعات کوانتومی، سیستم های کوانتومی باز و رایانش کوانتومی اپتیکی خطی (طرح کنیل، لافلام و میلبرن) شناخته شده است. تحصیلات. میلبرن در سال ۱۹۸۰ مدرک کارشناسی (Hons) فیزیک خود را از دانشگاه گریفیت دریافت کرد. وی دکترای خود را در فیزیک در سال ۱۹۸۲ تحت نظر &lt;bdi&gt;دنیل فرانک والس&lt;/bdi&gt; در دانشگاه وایکاتو تکمیل کرد و پایان نامه اش با عنوان "Squeezed States and Quantum Nondemolition Measurements" بود. حرفه و تحقیقات. پس از پایان نامه اش، میلبرن تحقیقات پسادکتری را در دپارتمان ریاضیات امپریال کالج لندن در سال ۱۹۸۳ انجام داد. سپس در سال ۱۹۸۴، به واسطهٔ بورس تحقیقاتی انجمن سلطنتی به گروه اپتیک کوانتومی پیتر نایت (دانشمند) در دانشگاه امپریال پیوست. در سال ۱۹۸۵ میلبرن به استرالیا بازگشت و به عنوان مدرس در دانشگاه ملی استرالیا منصوب شد. در سال ۱۹۸۸ میلبرن به عنوان خوانده فیزیک نظری در دانشگاه کوئینزلند به کار پرداخت. در سال ۱۹۹۴ او به عنوان استاد فیزیک منصوب شد و در
سال ۱۹۹۶ به ریاست دپارتمان فیزیک دانشگاه کوئینزلند رسید. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ میلبرن معاون مدیر مرکز تعالی تحقیقات شورای تحقیقات استرالیا برای فناوری کامپیوتر کوانتومی بود. از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ او پژوهشگر فدراسیون شورای تحقیقات استرالیا در دانشگاه کوئینزلند بود. او رئیس کمیته مشاوره علمی مؤسسه محاسبات کوانتومی بود و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در کمیته مشاوره علمی مؤسسه پریمتر برای فیزیک نظری خدمت کرد. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ او مدیر و پژوهشگر ارشد مرکز تعالی تحقیقات شورای تحقیقات استرالیا برای سیستم های مهندسی کوانتومی بود. افتخارات و جوایز. جوایز او شامل مدال مویال برای فیزیک ریاضی (که در سال ۲۰۰۱ اهدا شد) و مدال بوآس (که در سال ۲۰۰۳ اهدا شد) است. او عضو آکادمی علوم استرالیا (۱۹۹۹)، عضو انجمن فیزیک آمریکا (۲۰۰۵)، و در سال ۲۰۱۷ به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد.
کاروان المپیکی کومور (یا "اتحاد قُمُر")، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. کاروان کومور در این دوره هشتمین حضور خود را تجربه کرد. شرکت کنندگان. فهرست ورزشکاران این کاروان به شرح زیر است.
اتم ریدبرگ یک اتم برانگیخته است که یک یا چند الکترون آن دارای عدد کوانتومی اصلی بسیار بالا، "n" هستند. هرچه مقدار "n" بزرگتر باشد، الکترون به طور متوسط از هسته دورتر است. اتم های ریدبرگ دارای ویژگی های خاصی هستند، از جمله پاسخ بزرگ به میدان های الکتریکی و میدان های مغناطیسی، دوره های زوال طولانی و تابع موج الکترون که تحت شرایطی، به مدارهای کلاسیکی از الکترون ها در اطراف هسته ها شباهت دارند. الکترون های هسته ای الکترون بیرونی را از میدان الکتریکی هسته محافظت می کنند به طوری که از فاصله، پتانسیل الکتریکی مشابه با آنچه که در اتم هیدروژن تجربه می شود به نظر می رسد. با وجود محدودیت هایش، &lt;bdi&gt;مدل بور&lt;/bdi&gt; برای اتم در توضیح این ویژگی ها مفید است. کلاسیک، یک الکترون در یک مدار دایره ای با شعاع "r"، حول هسته هیدروژن با بار +"e"، از دومین قانون نیوتن پیروی می کند: که در آن "k" = ۱/(۴πε0). حرکت مداری &lt;bdi&gt;کوانتش&lt;/bdi&gt; شده است در واحدهای "ħ": ترکیب این دو معادله منجر به عبارت بور برای شعاع مدار به طور واضح در مورد عدد کوانتومی اصلی، "n" می شود: اکنون واضح است که چرا اتم های ریدبرگ ویژگی های خاصی
دارند: شعاع مداری با مقیاس "n"2 تغییر می کند (برای حالت n = 137 در هیدروژن، شعاع اتمی حدود ۱ میکرومتر است) و مقطع هندسی با مقیاس "n"4. بنابراین، اتم های ریدبرگ بسیار بزرگ هستند، با الکترون های ظرفیت به طور شل بسته شده که به راحتی توسط برخوردها یا میدان های خارجی مختل یا یونیزه می شوند. چون انرژی پیوند یک الکترون ریدبرگ متناسب با 1/"r" است و بنابراین مانند 1/"n"2 کاهش می یابد، فاصله سطح انرژی مانند 1/"n"3 کاهش می یابد و منجر به سطوح بسیار نزدیک به هم می شود که به اولین انرژی یونش همگرا می شوند. این حالات ریدبرگ نزدیک به هم آن چیزی است که معمولاً به آن "سری ریدبرگ" گفته می شود. شکل ۲ برخی از سطوح انرژی پایین ترین سه مقدار &lt;bdi&gt;عدد کوانتومی اوربیتالی&lt;/bdi&gt; در لیتیوم را نشان می دهد. تاریخچه. وجود سری ریدبرگ برای اولین بار در سال ۱۸۸۵ زمانی که یوهان بالمر یک سری بالمر برای طول موجهای نور مرتبط با انتقالات در هیدروژن اتمی کشف کرد، به اثبات رسید. سه سال بعد، فیزیک دان سوئدی یوهانس ریدبرگ نسخه ای عمومی تر و شهودی تر از فرمول بالمر را ارائه داد که به فرمول ریدبرگ معروف شد. این فرمول وجود یک سری بی نهایت ا
ز تراز انرژیهای گسسته و به هم فشرده را نشان داد که به یک حد نهایی همگرا می شود. این سری در سال ۱۹۱۳ به طور کیفی توسط نیلز بور با مدل مدل بور اتم هیدروژن توضیح داده شد که در آن کوانتش مقادیر حرکت زاویه ای منجر به سطوح انرژی گسسته مشاهده شده می شود. یک استنتاج کامل کمی از طیف مشاهده شده توسط ولفگانگ پاولی در سال ۱۹۲۶ پس از توسعه مکانیک کوانتومی توسط ورنر هایزنبرگ و دیگران به دست آمد.
کاروان المپیکی نیجر، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، پانزدهمین تجربه کاروان نیجر در المپیک پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۶۴ بود. کاروان نیجر پس از نخستین حضور، تنها در دو دوره شرکت نکرده است؛ المپیک ۱۹۷۶ مونترال در پی تحریم آفریقایی ها و المپیک ۱۹۸۰ مسکو در پی حمایت از رهبری ایالات متحده در تحریم شوروی. نیجر برای دومین دوره پیاپی از کسب مدال بازماند. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
دستگاه کوانتومی دستگاهی ساخت انسان است که حرکت جمعی آن از قوانین مکانیک کوانتومی پیروی می کند. ایده این که اشیاء در مقیاس ماکروسکوپی ممکن است از قوانین مکانیک کوانتومی پیروی کنند، به آغاز مکانیک کوانتومی در اوایل قرن بیستم بازمی گردد. با این حال، همان طور که آزمایش فکری گربه شرودینگر نشان می دهد، اثرات کوانتومی به راحتی در اشیاء مقیاس بزرگ قابل مشاهده نیستند. به همین دلیل، وضعیت های کوانتومی حرکت تنها در شرایط خاص و در دماهای بسیار پایین مشاهده شده اند. شکنندگی اثرات کوانتومی در اشیاء ماکروسکوپی ممکن است به دلیل ناهمدوسی کوانتومی سریع باشد. پژوهشگران اولین دستگاه کوانتومی را در سال ۲۰۰۹ ایجاد کردند و این دستاورد در سال ۲۰۱۰ به عنوان «دستاورد سال» از سوی مجله "ساینس" نامگذاری شد. تاریخچه. اولین دستگاه کوانتومی در تاریخ ۴ اوت ۲۰۰۹ توسط آرون دی اوکونل در حین تحصیل دکتری تحت نظر اندرو ان. کلند و جان ام. مارتینیس در دانشگاه کالیفرنیا (سانتا باربارا) ساخته شد. اوکونل و همکارانش یک تشدیدگر مکانیکی، شبیه به یک تخته پرشی کوچک، و یک کیوبیت، دستگاهی که می تواند در برهم نهی کوانتومی دو وضعیت کوانتومی به طور همزمان باشد،
را به هم متصل کردند. آن ها توانستند تشدیدگر را به طور همزمان در مقادیر کوچک و بزرگ به ارتعاش درآورند—اثری که در فیزیک کلاسیک غیرممکن بود. تشدیدگر مکانیکی به اندازه کافی بزرگ بود که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده باشد—حدود به اندازه عرض موی انسان. این دستاورد انقلابی سپس در ماه مارس ۲۰۱۰ در مجله "نیچر" منتشر شد. مجله "ساینس (مجله)" ساخت اولین دستگاه کوانتومی را به عنوان «شکست نهایی سال» در سال ۲۰۱۰ اعلام کرد. خنک سازی به حالت پایه. برای نمایش رفتار مکانیک کوانتومی، تیم تحقیقاتی ابتدا نیاز داشتند تا تشدیدگر مکانیکی را به حدی خنک کنند که به حالت پایه کوانتومی، حالتی با انرژی نقطه صفر، برسد. برای این کار دمای نیاز بود، که در آن formula_1 ثابت پلانک، formula_2 بسامد تشدیدگر و formula_3 ثابت بولتزمن است. تیم های تحقیقاتی قبلی در این مرحله با مشکلاتی روبه رو شده بودند، زیرا برای مثال یک تشدیدگر با بسامد ۱ هرتز نیاز به خنک سازی به دمای بسیار پایین ۵۰ کلوین داشت. تیم اوکونل نوع متفاوتی از تشدیدگر، یک تشدیدگر آکوستیکی حجیم با پوسته-نازک، با بسامد تشدید بسیار بالاتر (۶ گیگاهرتز) ساخت که بنابراین می توانست به حالت پایه خود د
ر دمای (نسبتاً) بالاتری (~0.1 K) برسد؛ این دما سپس به راحتی با یخچال رقیق سازی قابل دستیابی بود. در این آزمایش، تشدیدگر تا دمای 25 mK خنک شد. کنترل وضعیت کوانتومی. تشدیدگر آکوستیکی حجیم فیلمی از پیزوالکتریک ساخته شده بود، به طوری که هنگامی که آن ارتعاش می کرد، شکل متغیر آن سیگنال الکتریکی متغیری ایجاد می کرد و به طور معکوس، سیگنال الکتریکی می توانست ارتعاشات آن را تحت تأثیر قرار دهد. این ویژگی باعث شد تا تشدیدگر با کیوبیت فازی ابررسانا جفت سازی شود، که دستگاهی است مورد استفاده در رایانش کوانتومی و وضعیت کوانتومی آن می تواند به دقت کنترل شود. در مکانیک کوانتومی، ارتعاشات از ارتعاشات اولیه ای به نام فونون ساخته شده اند. خنک سازی تشدیدگر به حالت پایه آن می تواند معادل حذف تمام فونون ها در نظر گرفته شود. تیم تحقیقاتی سپس توانست فونون های فردی را از کیوبیت به تشدیدگر منتقل کند. تیم همچنین توانست وضعیت برهم نهی کوانتومی را که در آن کیوبیت همزمان در برهم نهی دو وضعیت قرار داشت، به تشدیدگر مکانیکی منتقل کند. این بدین معناست که تشدیدگر «واقعاً همزمان کمی و زیادی ارتعاش می کرد»، طبق گفته های "انجمن پیشبرد علوم آمریکا".
ارتعاشات تنها چند نانوثانیه دوام داشتند قبل از اینکه توسط تأثیرات برهم زننده خارجی از هم بپاشند. در مقالهٔ "نیچر"، تیم نتیجه گیری کرد که «این نمایش قوی ترین مدرک را فراهم می کند که مکانیک کوانتومی به یک جسم مکانیکی که به اندازه کافی بزرگ است تا با چشم غیر مسلح دیده شود، اعمال می شود.»
کاروان المپیکی زیمبابوه، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، چهاردهمین حضور این کاروان در المپیک بود. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
کاروان المپیکی سودان، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، سیزدهمین حضور کاروان سودان در المپیک بود. سودانی ها برای چهارمین دوره پیاپی از کسب مدال بازماندند. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
کاروان المپیک رواندا، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، یازدهمین حضور کاروان رواندا در المپیک پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۸۴ بود. رواندا تاکنون موفق به کسب مدالی نشده است. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره داردو
دستاورد علمی سال جایزه سالانه است که به مهم ترین پیشرفت در تحقیقات علمی اختصاص می یابد. این جایزه توسط مجله علمی "ساینس (Science)" که توسط انجمن پیشبرد علوم آمریکا منتشر می شود، اهدا می شود. این نشریه به تمامی شاخه های علمی می پردازد. این جایزه در ابتدا در سال ۱۹۸۹ تحت عنوان "مولکول سال" معرفی شد و پس از الهام گرفتن از عنوان «شخص سال» مجله تایم، در سال ۱۹۹۶ به «دستاورد علمی سال» تغییر نام داد. نام. عبارت «Breakthrough of the Year» به معنای «دستاورد علمی سال»، «پیشرفت سال» یا «انقلاب سال» است. این عنوان معمولاً به دستاورد یا کشفی برجسته که تأثیر زیادی در زمینه های علمی، تکنولوژیکی یا فرهنگی دارد، اطلاق می شود. در مجلات علمی معروف مانند «ساینس»، این عنوان به دستاوردهایی داده می شود که در آن سال تأثیرگذارترین و نوآورانه ترین پیشرفت ها را به نمایش می گذارند.
بنای قِیصریه که زورخانهٔ اُردوباد هم نامیده می شود، یک اثر تاریخی و معماری متعلق به قرن هفدهم میلادی است که در میدان بازار، مرکز شهر اردوباد در جمهوری خودمختار نخجوان واقع شده است. این بنا با مساحتی حدود ۵۴۰ متر مربع، شامل یک گنبد بزرگ و ۱۶ گنبد کوچک متصل به آن است و از آجرهای پخته شده با ارتفاع ۸٫۵ متر ساخته شده است. پنجره های این ساختمان تاریخی با روش شبکه ای طراحی شده اند. تاریخچه. واژه «قیصریه» در معماری ایرانی به معنای بازاری سرپوشیده است که برای فروش جواهرات و زیورآلات ساخته می شد. بازارهای قیصریه در سمرقند، تبریز، اردوباد و دیگر شهرها یافت می شوند. در این مکان عمدتاً جواهرات طلایی و برخی از متعلقات شاهان مانند جواهرات و سنگ های قیمتی به فروش می رسید؛ به همین دلیل، این بنا به «بازار شاه» نیز معروف بود. گفته می شود شاه عباس این بنا را برای همسرش ساخت تا جواهرات متعلق به او در این مکان به فروش برسد. در دوره ای، این مکان به عنوان زورخانه فعالیت می کرد و کشتی گیرانی از ایران (به ویژه همدان) و ترکیه و دیگر مناطق در اینجا به رقابت می پرداختند. در اواسط قرن نوزدهم، اعضای انجمن ادبی «انجمن شعرا» در این مکان گرد
هم می آمدند و آثار خود را می خواندند و به بحث های ادبی می پرداختند. در قرن بیستم، این بنا به عنوان کارگاه ابریشم بافی مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۷۸ توسط معمار زاکر بابایف مرمت شد. در سال ۲۰۱۰ نیز به دستور رئیس مجلس عالی جمهوری خودمختار نخجوان، عملیات مرمت دیگری در قیصریه انجام شد. از سال ۱۹۹۱، موزه تاریخ و مردم شناسی منطقه اردوباد در این بنا فعالیت می کند. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱، این بنای تاریخی پس از مرمت افتتاح شد. در این مرمت، سقف بنا تعمیر، سیستم شبکه ای و دیوارهای داخلی بازسازی، فضای داخلی با آجر تزئین و دفاتری برای کارکنان موزه ایجاد شد. نمایشگاه ها. در این موزه، آثار هنری دوران باستان، از جمله محصولات ابریشمی به نمایش گذاشته شده است. بیش از ۴۰۰۰ اثر در این موزه نگهداری می شود که فعالیت خود را با ۱۵۰ اثر آغاز کرده بود. در سال ۲۰۱۶، بیش از ۳۰ اثر جدید از جمله سلاح های قرون چهاردهم و پانزدهم، ظروف مسی و متون تاریخی به مجموعه اضافه شد. قدیمی ترین آثار موزه، سنگ های گرانیتی گمی قایه مربوط به هزاره های دوم و اول قبل از میلاد هستند. همچنین ۳۲ نسخه خطی قرآن در اینجا نگهداری می شود. یکی از جالب ترین اشیاء مو
زه، صندوقی با زنگوله است که توسط فردی ثروتمند از اردوباد به نام ارباب از فرانسه آورده شده و برای نگهداری اشیاء قیمتی استفاده می شد. این صندوق ۳۴۷ کیلوگرم وزن دارد و زنگوله های آن برای جلوگیری از سرقت طراحی شده اند.
کاروان المپیکی جیبوتی، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. جیبوتی در این دوره، دهمین حضور خود در المپیک را تجربه کرد. آن ها تاکنون هرگز موفق به کسب مدال نشده اند. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
آلفافولد برنامه برپایه هوش مصنوعی است که توسط دیپ مایند، زیرمجموعه ای از شرکت آلفابت، توسعه یافته و پیش بینی ساختار پروتئین را انجام می دهد. این برنامه به عنوان یک سیستم یادگیری عمیق طراحی شده است. نرم افزار آلفافولد دارای سه نسخه اصلی است. یک تیم از محققانی که از آلفافولد ۱ (۲۰۱۸) استفاده کردند، در رتبه بندی کلی مسابقه Critical Assessment of Structure Prediction (CASP) در دسامبر ۲۰۱۸ در رتبه اول قرار گرفتند. این برنامه به ویژه در پیش بینی دقیق ترین ساختار برای اهدافی که به عنوان دشوارترین ها توسط سازمان دهندگان مسابقه رتبه بندی شده بودند، موفق بود؛ جایی که هیچ ساختار الگوی موجود از پروتئین هایی با توالی مشابه جزئی وجود نداشت. تیمی که از آلفافولد ۲ (۲۰۲۰) استفاده کرد، همان جایگاه را در مسابقه CASP14 در نوامبر ۲۰۲۰ تکرار کرد. این تیم دقتی بسیار بالاتر از هر گروه دیگری به دست آورد. این تیم در آزمایش فاصله جهانی (GDT) CASP، که درجه شباهت پیش بینی ساختار برنامه های محاسباتی به ساختار تعیین شده توسط آزمایش های آزمایشگاهی را اندازه گیری می کند، امتیازی بالای ۹۰ به دست آورد که حدود دو سوم از پروتئین های موجود در آن
را شامل می شود، جایی که ۱۰۰ به عنوان تطابق کامل در نظر گرفته می شود، در محدوده فاصله ای که برای محاسبه GDT استفاده می شود. نتایج آلفافولد ۲ در CASP14 به عنوان «شگفت انگیز» و «انقلابی» توصیف شد. برخی از محققان اشاره کردند که دقت پیش بینی ها برای یک سوم از پیش بینی ها هنوز کافی نیست و اینکه این پیش بینی ها مکانیزم یا قوانین تاشدگی پروتئین را برای حل پیش بینی ساختار پروتئین آشکار نمی کنند. با این حال، احترام زیادی به دستاورد فنی این برنامه وجود دارد. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۱، مقاله آلفافولد ۲ در نشریه "نیچر" به عنوان یک نشر پیشرفته منتشر شد و همراه با نرم افزار متن باز و یک پایگاه داده جستجوپذیر از پروتئوم های گونه ها منتشر گردید. این مقاله تاکنون بیش از ۲۷ هزار بار ارجاع داده شده است. آلفافولد ۳ در تاریخ ۸ مه ۲۰۲۴ اعلام شد. این نسخه می تواند ساختار ترکیب ایجاد شده توسط پروتئین ها با دی ان ای، آران ای، انواع لیگاندها و یونها را پیش بینی کند. روش پیش بینی جدید حداقل ۵۰٪ بهبود دقت در تعاملات پروتئین ها با سایر مولکول ها نسبت به روش های موجود نشان می دهد. علاوه بر این، برای برخی دسته های کلیدی تعاملات، دقت پیش بینی به طور
مؤثری دو برابر شده است. دمیس هاسابیس و جان ام. جامپر از تیم توسعه دهنده آلفافولد در سال ۲۰۲۴ جایزه نوبل شیمی را برای کارشان در زمینه «پیش بینی ساختار پروتئین» دریافت کردند. این دو نفر پیش از این در سال ۲۰۲۳ جایزه بریکترو در علوم زیستی و جایزه آلبرت لاسکر برای تحقیقات پزشکی پایه را به دست آورده بودند. پیش زمینه. پروتئینها از ساختار اولیه پروتئینهایی تشکیل شده اند که در نتیجه تاشدگی پروتئین، ساختارهای سه بعدی (3D) پروتئین ها را به وجود می آورند. ساختار سه بعدی برای درک عملکرد بیولوژیکی پروتئین ضروری است. ساختارهای پروتئینی می توانند از طریق روش های تجربی مانند بلورنگاری پرتوی ایکس، میکروسکوپ الکترونی کرایو و رزونانس مغناطیسی هسته ای تعیین شوند که همگی پرهزینه و زمان بر هستند. تلاش ها برای تعیین ساختار پروتئین ها با استفاده از روش های تجربی، در طول ۶۰ سال گذشته، ساختار حدود ۱۷۰٬۰۰۰ پروتئین را شناسایی کرده است، در حالی که بیش از ۲۰۰ میلیون پروتئین شناخته شده در تمام موجودات زنده وجود دارند. در طول سال ها، پژوهشگران از روش های محاسباتی مختلفی برای پیش بینی ساختار پروتئینها از توالی های آمینواسیدی آنها استفاده کرده
اند. دقت این روش ها در بهترین حالت نزدیک به تکنیک های تجربی (NMR) با استفاده از مدل سازی همولوژی بر اساس تکامل مولکولی است. CASP که در سال ۱۹۹۴ برای به چالش کشیدن جامعه علمی به منظور تولید بهترین پیش بینی های ساختار پروتئین راه اندازی شد، مشاهده کرد که امتیازهای GDT برای سخت ترین پروتئین ها تا سال ۲۰۱۶ فقط حدود ۴۰ از ۱۰۰ بود. آلفافولد از سال ۲۰۱۸ در CASP با استفاده از تکنیک هوش مصنوعی یادگیری عمیق رقابت کرد. الگوریتم. دیپ مایند شناخته شده است که برنامه را بر روی بیش از ۱۷۰٬۰۰۰ پروتئین از بانک داده پروتئین، یک مخزن عمومی توالی ها و ساختارهای پروتئینی، آموزش داده است. این برنامه از نوعی توجه، یک تکنیک یادگیری عمیق استفاده می کند که بر شناسایی بخش هایی از یک مشکل بزرگ توسط هوش مصنوعی تمرکز دارد، سپس آن ها را کنار هم قرار می دهد تا راه حل کلی به دست آید. آموزش کلی بر روی قدرت پردازشی بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد پردازش گرافیکی انجام شده است.
کاروان المپیکی فلسطین، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. فلسطین در این دوره با اعزام ۸ ورزشکار، بزرگ ترین کاروان خود تا به امروز را به المپیک اعزام کرد. این حضور، هشتمین حضور فلسطین در المپیک پس از المپیک ۱۹۹۶ بود. فلسطین تاکنون موفق به کسب هیچ مدالی در المپیک نشده است. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
مقبره هشت گوش گیلان (به آذربایجانی: Gilan türbəsi یا Səkkizbucaqlı Kiran türbəsi) بنایی تاریخی است که در دامنه تپه ای در منطقه اردوباد جمهوری خودمختار نخجوان و در محدوده یک آبادی به نا «خرابه گیلان» قرار دارد. این مقبره به طور اتفاقی در سال ۱۹۷۹ توسط مردم محلی کشف شد. برج بالایی مقبره تخریب شده، اما خود مقبره در وضعیت مناسبی قرار دارد. این بنا سبک مکتب معماری نخجوان-مراغه از معماری ایرانی را بازتاب می دهد. بر اساس ویژگی های معماری و ساختاری، گمان می رود این مقبره در دهه ۸۰ قرن دوازدهم میلادی ساخته شده باشد. مدارکی دال بر زمان دقیق ساخت مقبره وجود ندارد. با این حال، بر اساس ویژگی های معماری ذکرشده، می توان دوران ساخت مقبره گیلان را به قرن دوازدهم میلادی نسبت داد. سبک معماری این بنا با سبک معماری کلیساهایی که در قرن دوازدهم در مرکز اران ساخته شده اند، هم راستا است. نبود کتیبه نیز گمانه زنی ها دربارهٔ تاریخ ساخت این بنا را تأیید می کند. مقبره هشت گوش گیلان به دلیل طراحی ورودی ها، جزئیات حجاری و تزئین گوشه ها، تقسیم بندی نمای خارجی به بلوک های جداگانه، و یکپارچگی ساختاری، شباهت های بسیاری با مقبره های یوسف بن قُص
َیر و مؤمنه خاتون دارد. بر اساس این ویژگی ها، پژوهشگری به نام ب. ابراهیموف احتمال داده است که این مقبره نیز اثری از معمار برجسته، عجمی نخجوانی، باشد. اگر این فرض درست باشد، فاصله زمانی ۲۵ ساله بین ساخت آرامگاه های یوسف بن قصیر و مومنه خاتون در آثار این معمار منتفی می شود. ترکیب کلی مقبره گیلان مشابه مقبره های قرن دوازدهم میلادی در مرکز اران، به ویژه مقبره گنبد قرمز است. این بنا با لایه هایی از تکه سنگ های شکسته از صخره های اطراف ساخته شده است. برخلاف فضای داخلی، نمای خارجی بنا به دقت و ظرافت ساخته شده است. این بنا که امروزه به صورت ویرانه باقی مانده است، از سال ۱۹۸۰ تحت کاوش های باستان شناسی قرار گرفته است. این مقبره در دامنه تپه ای که چهارمین محله شهر گیلان نخجوان در آن قرار داشته، ساخته شده است. این اثر ابتدا توسط س.و. تر-آوتیسیان و سپس توسط و.م. سیسویف توصیف شده است. مشخصات معماری. نقشه داخلی مقبره هشت ضلعی و نمای بیرونی آن مستطیل شکل است. درون بنا، سکویی کم ارتفاع وجود دارد که با فضای داخلی هماهنگی ندارد. مقبره گیلان از مقبره های هشت ضلعی معماری قرون میانه که در ایران و قفقاز رایج هستند، متفاوت است. در مر
کز پوشش داخلی مقبره، ستونی قارچ مانند که به سمت بالا گسترش می یابد، از مرکز بنا حمایت می کند. این ستون نیز در نقشه هشت ضلعی است. در فضای داخلی، سقف و کف به طور کامل گچ کاری شده اند و همچنین فواصل بین سنگ های دیوار و ستون مرکزی با نوعی ملات سفید پر شده اند. برش های سنگی خاکستری تیره و زبری سطح، حالتی طبیعی و تزئینی ایجاد کرده اند. بیان هنری فضای داخلی بنا بر پایه خلوص و ساختار حجم ها استوار است. در نمای خارجی، در لایه بالایی مقبره، یک بدنه مکعبی شکل قرار گرفته است. برج بالایی به طور کامل از آجر ساخته و با تزئینات هندسی آجری مزین شده بود. گوشه های بدنه با ستون های آجری استوانه ای پوشانده شده بودند که تنها بخش پایینی یکی از این ستون ها باقی مانده است. در تزئین این بنا، آجرهای لعاب دار آبی نیز به کار رفته اند. مقبره هشت گوش گیلان به گروه مقبره های گنبددار مرکزی از نوع برج مانند تعلق دارد. این بنا از دو بخش تشکیل شده است: بخش بالایی هشت ضلعی که با آجرهای مربع شکل ساخته شده و بخش زیرزمینی که از بیرون مربعی و از داخل صلیبی شکل است. بخش بالایی بنا فقط در ضلع جنوب غربی تا ارتفاع ۰٫۸ متر باقی مانده است و سایر قسمت ها ف
رو ریخته و در اطراف پراکنده شده اند. تزئینات. ضخامت دیوارهای مقبره ۱٫۵ تا ۰٫۱۲ متر بوده و گوشه های هشت ضلعی ۴٫۷۲ تا ۴٫۷۸ متر طول دارند. فاصله بین گوشه های روبه رو نیز ۹ متر است. بر اساس بخش های باقی مانده از تزئینات و بلوک های ساختمانی کشف شده، ب. ابراهیموف معتقد است که گوشه های این مقبره با کاشی های هندسی مزین به نقوشی مشابه فرش پوشیده شده بودند. تزئینات گوشه ها از نقوش هندسی شش ضلعی، هشت ضلعی و چهارضلعی تشکیل شده اند و در دو نوع کلی دسته بندی می شوند: در نوع اول، نقوش هر بلوک تکرار می شوند و در نوع دوم، چهار بلوک به صورت متقارن چیده شده و تنها با مشاهده کل مجموعه تصویر ایجاد می شود. تزئینات نمای مقبره گیلان شباهت زیادی با مقبره یوسف بن قصیر دارد، اما بلوک های تزئینی مقبره گیلان سه برابر کوچک تر هستند. همچنین، انتقال از سطح صاف دیوار به گوشه ها در مقبره مومنه خاتون و گیلان به شکل مشابهی انجام شده است، با این تفاوت که گوشه های مقبره گیلان به صورت ستون های نیم دایره طراحی شده اند. درِ ورودی مقبره در ضلع جنوبی قرار دارد. دو ستون که شبیه ستون های گوشه ای هستند، در دو طرف ورودی قرار گرفته اند. همانند سایر مقبره ه
ای برج مانند، فضای داخلی بخش بالایی بنا عملکرد خاصی نداشته است. از نظر طراحی و نقشه، ورودی مقبره گیلان شبیه به ورودی های دو مقبره دیگر ساخته شده توسط عجمی نخجوانی است.
بلا پادیلا (زاده ۳ مه ۱۹۹۱)، که بیشتر با نام هنری بلا پادیلا (تلفظ تاگالوگ: [paˈdɪlja]) شناخته می شود، بازیگر، مجری، خواننده، نویسنده و کارگردان فیلیپینی است.
جودی استا ماریا (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۸۲) که بیشتر با نام نمایشی خود جودی استا شناخته می شود. ماریا بازیگر فیلیپینی است. او که به عنوان «سوپراستار خاموش» کشور لقب گرفته است.
مقبره چهارگوش گیلان (ترکی آذربایجانی: Dördbucaqlı Kiran türbəsi) یک اثر باستانی است که در روستای گیلان منطقه اردوباد جمهوری خودمختار نخجوان است. این مقبره در دامنه تپه ای که چهارمین محله شهر گیلان در آن قرار داشت، واقع شده است. این مقبره در شمال غربی مقبره هشت گوش گیلان قرار دارد و به شکل مکعبی است که بر سکویی ساخته شده از سنگ های محلی نیمه تراشیده بنا شده است. ویژگی های معماری. بخش فوقانی. دیوارهای مقبره چهارگوش گیلان در نمای خارجی از سنگ های محلی و در داخل از آجرهای پخته مربعی شکل (۲۰x20x۵ سانتی متر) ساخته شده اند. ورودی این مقبره به شکل طاق نوک تیز در دیوار شرقی و در یک پورتال قرار دارد. درگاه ورودی با ستون های ¾ که از آجرهای چیده شده به صورت شطرنجی ساخته شده اند، احاطه شده است. بر روی درگاه، دو لوح تزئینی به شکل برجسته قرار دارد که در عمق دیوار فرورفته اند و با یک طاق نوک تیز ساده و تزئین شده با قندیل به پایان می رسند. این لوح ها دارای نقوش هندسی یکسانی هستند که با بازتاب آینه ای برخی اشکال ساخته شده اند. به ویژه پنج ضلعی ها و لوزی هایی که به صورت متقارن قرار گرفته اند، قابل توجه هستند. این نوع تزئینات در