Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از غذاها استفاده می شود. بورک را می توان با مواد مختلفی از جمله زعتر پر کرد. سالادی از برگهای تازه گیاه زعتر در سراسر شام محبوب است. دستور غذا ساده است و شامل آویشن تازه، پیاز ریز خرد شده، سیر، آب لیمو، روغن زیتون و نمک است. یک نوشیدنی سنتی در عمان چای زعتر است. در این چای زعتر در آب جوش خیسانده می شود تا یک چای گیاهی درست شود.
تورو د لا سئو بیا (؛ معنای تحت اللفظی: تپهٔ کلیسای جامع کهن) که با نام "تپهٔ ییدا" و سابقاً "روکا سوبیرانا" (تپه شاهانه) نیز شناخته می شود، یک سنگپوز است که در مرکز شهر ییدا برآمده است. این برآمدگی، مرتفع ترین قسمت شهر است و بر کل دشت رودخانهٔ سگره اِشراف دارد. این برآمدگی را، مرکز تاریخی شهر احاطه کرده است، که مناطق مسکونی اش در گذشته دامنه های آن را نیز اشغال کرده بود، اما به دلیل جنگ دروگرها و جنگ جانشینی اسپانیا، برای ساختن یک ارگ و قرار دادن یک پادگان نظامی در آن بخش خالی از سکنه شد. بر روی دماغه یک مجموعه تاریخی وجود دارد که شامل کلیسای جامع کهن سئو بیا (ییدا)، کانونیکا، قلعه سودا، چاه های یخ و دیوارهایی از چندین سنگر که آن را احاطه کرده اند. در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶، «تورو د لا سئو بیا» در فهرست میراث جهانی در اسپانیا، در رده دارایی فرهنگی (شماره ۶۰۷۹) به ثبت رسید. تورو د لا سئو بیا در بالاترین نقطه در منطقه ای است که قلعه سودا در آن قرار دارد و ارتفاع آن ۲۳۵٫۹ متر بالاتر از سطح دریاست. اختلاف ارتفاع تورو د لا سئو بیا حدود ۸۵ متر از دشت اطراف است، و به عنوان مرجع رأس ژئودتیک، میان تالار شهر ییدا و رودخانه سگر
ه، که ۱۵۰٫۵۱۵ متر از سطح دریا بالاتر است، محسوب می شود.
خانهٔ غنائم (به انگلیسی: House of Spoils) یک فیلم ترسناک فراطبیعی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی بریجت ساویج کول و دنیل کرودی است. آریانا دبوز، باربی فریرا و آرین مؤید در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند.
بهار داوری، دین پژوه ایرانی-آمریکایی و استاد الهیات و مطالعات دینی در دانشگاه سن دیگو است. او به دلیل کارش در زمینه مطالعات تطبیقی دین و مطالعات اسلامی شناخته شده است. پژوهش ها. علایق داوری به طور گسترده متمرکز بر دین پژوهی تطبیقی با تمرکز بر مطالعات اسلامی است. اولین تک نگاری داوری، "زنان و قرآن: مطالعه ای در هرمنوتیک اسلامی" (لویستون، نیویورک : انتشارات ادوین ملن، ۲۰۰۹) است که برندهٔ جایزه آدل ملن شد و به بررسی تکوین، تداوم و تغییر در بازنمایی زنان در قرآن با تمرکز بر هویت های پویای متن می پردازد. نوشته های بعدی داوری بر تحول اندیشه های فمینیستی مسلمانان تمرکز دارد، به ویژه که با مسائل شرق شناسی، استعمار، نوشرق شناسی و پدرسالاری درگیر است. او چندین مقاله در مجلات و دانشنامه های دانشگاهی منتشر کرده و بیش از ۱۰۰ سخنرانی در سطح محلی، ملی و بین المللی ارائه داده است. از سال ۲۰۰۵، عضو هیئت علمی دانشگاه سن دیگو بوده است. قبل از آن استاد کالج های هوبارت و ویلیام اسمیت در شمال ایالت نیویورک بود.
نیره اصفهانی توحیدی (متولد ۱۹۵۱) استاد دانشگاه، محقق و مدیر دانشگاهی ایرانی الاصل آمریکایی است. توحیدی استاد بازنشسته و رئیس سابق مطالعات جنسیت و زنان و مدیر مؤسس مطالعات خاورمیانه و اسلامی (از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱) در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج است. او همچنین دانشیار پژوهشیِ مرکز مطالعات خاور نزدیک دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) است، و از سال ۲۰۰۳ در این دانشگاه، مجموعه سخنرانی های دوزبانه دربارهٔ ایران را هماهنگ کرده است. آثار او متمرکز بر زمینه های جنسیت، اسلام، فمینیسم، مدرنیته و دموکراسی، قومیت و جنبش های قومی-مذهبی؛ و حقوق بشر و زنان در جوامع ایرانی و ترکی خاورمیانه، قفقاز و آسیای مرکزی است.
کوکوی سولاوسی یک گونه کوکو از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است. اغلب به نام کوکو-باز سولاوسی شناخته می شود، اما به نظر می رسد که با دیگر کوکو-بازها ارتباطی نداشته باشد. این گونه بومی جزیره سولاوسی در اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
کوکو-باز شمالی، کوکو-باز حنایی، یا کوکو-باز هورسفیلد پرنده ای از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در گذشته تصور می شد با کوکو-باز هاجسون ("Hierococcyx fugax") هم گونه است و در "این" سرده قرار می گیرد. در شرق چین، کره شمالی و جنوبی، شرق دور روسیه، و ژاپن یافت می شود. جمعیت های شمالی در بورنئو زمستان را می گذرانند.
قرار گذاشتن تفننی یا رابطه تفننی، رابطه ای جسمانی و عاطفی بین دو نفر است که ممکن است شامل رابطه جنسی تفننی یا رابطه ای نزدیک به جنسی باشد، در حالی که هر دو به یکدیگر وفادار می مانند، بدون اینکه لزوماً تعهدات اضافی یک رابطه عاشقانه رسمی را مطالبه یا انتظار داشته باشند. انگیزه های برقراری چنین روابطی متفاوت است. تفاوت های جنسیتی و فرهنگی قابل توجهی در پذیرش و گستردگی روابط تفننی وجود دارد. و همچنین در پشیمانی های مربوط به اقدام یا عدم اقدام در این روابط تفننی. قرار ملاقات تفننی ممکن است شامل انحصار شریک باشد یا نباشد. در هر مورد، تسلط این رابطه بر زندگی افراد درگیر به صورت داوطلبانه محدود شده است و معمولاً این حس وجود دارد که رابطه تنها تا زمانی که هر دو طرف مایل باشند ادامه خواهد یافت. روابط تفننی گاهی شامل حمایت متقابل، محبت و لذت می شوند که پایه های دیگر اشکال رابطه عاشقانه را تشکیل می دهند. یک رابطه تفننی گاهی به عنوان رابطه ای «بدون تعهد»، «موقعیت محور» یا «کوتاه مدت» شناخته می شود. دانشجویان. رابطه «بدون تعهد» بیشتر در میان جوانان، مانند دانشجویان دانشگاه، رایج است. گذار از کودکی به بزرگسالی، کاوش های زیا
دی را در زمینه های مختلف به همراه دارد. یکی از این زمینه ها شامل روابط و فعالیت جنسی است. مطالعه رلو و همکارانش نشان می دهد که در بیشتر موارد، دانش آموزانی که در دوران دبیرستان بکارت خود را از دست داده اند، این کار را در یک رابطه عاشقانه انجام داده اند. پس از تجربهٔ رابطهٔ جنسی، بسیاری از دانشجویان به برقراری روابط جنسی تفننی با دوستان یا آشنایان جدید خود ادامه می دهند. برخلاف یک رابطهٔ عاشقانه، به سختی می توان برای یک رابطهٔ تفننی، هنجارها، الگوها و انتظارات مشخصی تعیین کرد. ربکا پلانت، دانشیار کالج ایتاکا که در زمینهٔ پژوهش دربارهٔ روابط تفننی تخصص دارد، معتقد است که این نوع رابطه می تواند سودمند باشد. او می گوید که روابط تفننی می توانند «راهی سالم برای ارضای نیازها و تمایلات جنسی» فراهم کنند. انواع روابط عاشقانه در میان دانشجویان. جی لی دو نوع اصلی عاشق را در میان جوانان در سن دانشگاه تعریف کرده است: عاشقان «اروس» که پرشور هستند و عاشقان «لوداس» یا «لودیک» که عشق را به عنوان یک بازی می بینند. عاشقان «اروس» افرادی هستند که خیلی سریع پیوند عاطفی عمیقی ایجاد می کنند. برای آن ها، جذابیت ظاهری مهم ترین عامل در
شکل گیری علاقه است، پیش از آنکه سایر ویژگی های فرد را در نظر بگیرند. این نوع عاشق معمولاً به روابط جنسی تفننی نیز متعهد می شود. اما از آنجا که ظاهر فیزیکی عامل اصلی جذب آن هاست، ایجاد یک رابطهٔ عاشقانهٔ عمیق و پایدار برایشان دشوار است. در مقابل، عاشقان «لودیک» بیشتر به دنبال حس پیروزی و فتح هستند. آن ها معمولاً بدون قصد تعهد جدی وارد روابط می شوند یا پیوندی برقرار می کنند. در بسیاری از موارد، ممکن است هم زمان بیش از یک شریک جنسی فعال داشته باشند و به ندرت به یک رابطهٔ جدی فکر می کنند. مذاکره بین طرفین در رابطه بسیاری از روابط تفننی دارای دستورالعمل ها یا مجموعه ای از قوانین هستند. دو طرف رابطه معمولاً بر سر انتظارات خود از این رابطه به توافق می رسند. یکی از نگرانی های اصلی در این نوع روابط این است که ممکن است یکی از طرفین احساسات عاشقانه ای نسبت به دیگری پیدا کند. ارتباط میان دو طرف برای موفقیت چنین رابطه ای ضروری است. از آنجا که افراد در یک رابطهٔ تفننی معمولاً پیش از آن با یکدیگر دوست بوده اند، صحبت کردن دربارهٔ انتظارات و مرزها برایشان ساده تر خواهد بود. حفظ رابطه و دغدغه های دانشجویان. روابط تفننی، که ترک
یبی از دوستی و رابطهٔ جنسی غیرعاشقانه هستند، باعث می شوند که طرفین برای حفظ یک رابطهٔ متعادل با چالش های مختلفی روبه رو شوند. بر اساس نظریهٔ مبادله، هیوز مشاهده کرد که با افزایش تبادل منابع، دانش، پاداش ها و هزینه ها بین دو طرف، وابستگی یکی از آن ها به دیگری بیشتر می شود. طرفین ممکن است به توصیه های یکدیگر یا صرف زمانی که با هم می گذرانند، وابسته شوند. اما این وابستگی ممکن است یک طرفه باشد و همیشه هر دو نفر چنین احساسی نداشته باشند. در چنین روابطی، معمولاً فردی که وابستگی کمتری دارد، کنترل رابطه را در دست می گیرد. در مقابل، فرد وابسته تر معمولاً نقش مطیع تری دارد، زیرا نمی خواهد رابطه به پایان برسد. این وضعیت باعث می شود که فردی که وابستگی کمتری دارد، شرایط رابطه را مطابق میل خود تنظیم کند. او معمولاً تعیین می کند که چه زمانی با یکدیگر ملاقات کنند، چه زمانی رابطهٔ جنسی داشته باشند و چه فعالیت هایی را با هم انجام دهند. انگیزه ها. مطالعهٔ هیوز نشان می دهد که پنج انگیزهٔ اصلی وجود دارد که باعث می شود دانشجویان بخواهند وارد یک رابطهٔ تفننی شوند. این پنج عامل عبارت اند از: مشارکت جنسیتی. یک کلیشهٔ رایج دربارهٔ روا
بط تفننی دگرجنس گرایانه در دانشگاه این است که معمولاً مردان رابطهٔ جنسی را آغاز می کنند. کلیشهٔ دیگری نیز وجود دارد که می گوید مردان از نظر جنسی فعال تر هستند، در حالی که زنان رابطهٔ جنسی را به احساسات عاشقانه گره می زنند. با این حال، این تصورات همیشه درست نیستند، به ویژه در میان دانشجویان. مطالعه ای که توسط پل و تیم او انجام شد نشان می دهد که از نظر میزان مشارکت، تعداد زنانی که این روابط را آغاز می کنند به همان اندازهٔ مردان است. فشار دوستان و عوامل اجتماعی دیگر ممکن است دانشجویان را، صرف نظر از جنسیتشان، به ورود به یک رابطهٔ تفننی یا «ارتباط کوتاه مدت» ترغیب کند. بسیاری از سایت های دوست یابی تفننی دارای نسبت جنسیتی نامتعادلی هستند، به طوری که تعداد مردان در آن ها بسیار بیشتر از زنان است. برخی از این سایت ها از روش های شبیه سازی (مانند ایجاد پروفایل های جعلی) برای جذب و حفظ علاقهٔ کاربران مرد استفاده می کنند یا آن ها را به خرید اشتراک های پولی ترغیب می کنند. معمولاً این سایت ها در شرایط استفاده (Terms of Service) خود به این موضوع اشاره می کنند، زیرا در غیر این صورت ممکن است به دلیل فریب کاربران تحت پیگرد قان
ونی قرار گیرند. با این حال، از آنجا که اکثر کاربران هنگام ثبت نام در سایت های جدید شرایط استفاده را نمی خوانند، نمی خوانند، این موضوع برای بسیاری از آن ها پنهان می ماند. عوامل محیطی. مصرف الکل و برگزاری مهمانی ها اغلب در محوطه های دانشگاهی رایج است. همچنین، بی بندوباری جنسی نیز در این فضاها مشاهده می شود. قرار گرفتن در محیطی که بسیاری از دانشجویان در آن از نظر جنسی فعال هستند، می تواند باعث ایجاد فشار اجتماعی بر دیگر دانشجویان شود تا آن ها نیز الکل مصرف کنند، از نظر جنسی فعال شوند و وارد روابط تفننی گردند. دانشگاه هایی که به مصرف بالای الکل در میان دانشجویانشان مشهور هستند، معمولاً تعداد بیشتری از دانشجویانی را نیز دارند که در روابط تفننی مشارکت می کنند. پژوهشگران همچنان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا "کارکرد ادراک شدهٔ کاهش بازدارندگی" (perceived disinhibitory function) یکی از دلایل افزایش فعالیت جنسی در این محیط هاست یا خیر. رابطهٔ جنسی تفننی. رابطهٔ جنسی تفننی به انواع خاصی از فعالیت های جنسی گفته می شود که خارج از چارچوب یک رابطهٔ عاشقانه رخ می دهند. اگرچه افرادی که در یک رابطهٔ تفننی هستند ممکن است
رابطهٔ جنسی تفننی هم داشته باشند، اما رابطهٔ تفننی طیف گسترده ای از تعاملات را شامل می شود که لزوماً محدود به رابطهٔ جنسی نیست. در روابط جنسی میان نوجوانان در ایالات متحده، رابطهٔ جنسی همراه با دخول معمولاً فعالیت جنسی غالب نیست. در عوض، رابطهٔ دهانی و تحریک دستی رایج تر هستند، زیرا این نوع فعالیت ها خطرات مرتبط با بی بندوباری جنسی، مانند بارداری و بیماری های مقاربتی، را کاهش می دهند. برخی از نوجوانان، رابطهٔ دهانی را «رابطهٔ جنسی واقعی» محسوب نمی کنند و از آن به عنوان راهی برای حفظ چیزی که آن را «بکارت فنی» می دانند، استفاده می کنند. یکی از ویژگی های رایج در رابطهٔ جنسی تفننی این است که فعالیت جنسی بین دو نفر بدون هیچ تعهدی نسبت به یکدیگر اتفاق می افتد. این نوع رابطه در مقایسه با روابط جنسی کاملاً تصادفی، کمتر پرخطر به نظر می رسد، زیرا فرد تا حدی با شریک جنسی خود آشنایی قبلی دارد. در یک رابطهٔ جنسی تفننی، معمولاً فرد شناخت بیشتری از شریک خود دارد (در سطحی شخصی تر) نسبت به زمانی که با کسی تنها یک رابطهٔ یک شبه داشته است. پیوند به بیرون. فرهنگ دوستیابی گاه به گاه امروز
بلو گوست میشِن ۱ (به انگلیسی:Blue Ghost Mission 1) که توسط فایرفلای اروسپیس انجام شده، یک نقطه عطف مهم در اکتشافات قمری است، زیرا به عنوان اولین مأموریت تجاری که موفق به فرود نرم یک فضاپیما بر روی ماه شد، شناخته می شود. این مأموریت در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ راه اندازی شد و در ۲ مارس ۲۰۲۵ بر روی سطح ماه فرود آمد و بخشی از برنامه خدمات بارگذاری قمری تجاری ناسا (CLPS) است که هدف آن حمایت از اکتشافات انسانی آینده تحت برنامه آرتمیس است. لندر Blue Ghost ده تحقیق علمی و نمایش فناوری را به منطقه Mare Crisium یک حوضه قمری به عرض ۵۰۰ کیلومتر تحویل داد. اهداف این مأموریت شامل تجزیه و تحلیل خواص سنگ پوشه قمری، مطالعه ویژگی های ژئوفیزیکی و بررسی تعاملات بین باد خورشیدی و میدان مغناطیسی زمین است. این لندر که برای یک مأموریت عملیاتی ۶۰ روزه طراحی شده، یک محموله ۹۴ کیلوگرمی را حمل می کند و دارای ابزارهای پیشرفته ای مانند دستگاه شناسایی چسبندگی سنگ پوشه، یک بازتابنده قمری برای اندازه گیری دقیق فاصله و یک رایانه مقاوم در برابر تابش است. فایرفلای اروسپیس در فوریه ۲۰۲۱ قراردادی به ارزش ۹۳/۳ میلیون دلار از ناسا برای تحویل این محموله ها ب
ه ماه دریافت کرد. این شرکت به دلیل عملکرد و ظرفیت بارگذاری موشک Falcon 9 Block 5 از SpaceX به عنوان وسیله پرتاب انتخاب شد، زیرا موشک Alpha این شرکت قادر به ارائه چنین ظرفیتی نبود. مراحل توسعه لندر Blue Ghost به طور پیوسته پیشرفت کرد و بررسی آمادگی ادغام در آوریل ۲۰۲۲ تکمیل شد و آزمایش های محیطی در آگوست ۲۰۲۴ در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا آغاز شد. این مأموریت در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ از مرکز فضایی کندی پرتاب شد و در ۲ مارس ۲۰۲۵ بر روی سطح ماه فرود آمد. این مأموریت طراحی شده است که تا ۱۴ روز زمین، تا غروب ماه ادامه یابد. لندر Blue Ghost مجهز به چهار پای فرود، سیستم های ارتباطی، سیستم های گرمایشی و انرژی خورشیدی و چندین لایه عایق است. پنل های خورشیدی آن که توسط SolAero By Rocket Lab تأمین شده، می توانند حداکثر ۴۰۰ وات انرژی تولید کنند. محموله های تحویلی توسط لندر Blue Ghost شامل ابزارهای علمی مختلفی است که هدف آن ها افزایش درک ما از ماه است. دستگاه شناسایی چسبندگی سنگ پوشه (RAC) به بررسی نحوه تعامل سنگ پوشه قمری با مواد مختلف می پردازد. بازتابنده های قمری نسل بعدی (NGLR) امکان اندازه گیری دقیق فاصله بین زمین و ماه را فر
اهم می کنند و به درک ما از درون ماه کمک می کنند. تصویربردار پرتو ایکس محیط قمری (LEXI) تصاویری از تعامل بین میدان مغناطیسی زمین و باد خورشیدی ثبت خواهد کرد. سایر ابزارها شامل سیستم رایانهی مقاوم در برابر تابش (RadPC) است که هدف آن نشان دادن فناوری مقاوم در برابر تابش است و دستگاه صوتی مغناطیسی قمری (LMS) که برای مطالعه لایه های داخلی ماه طراحی شده است. ابزار اندازه گیری حرارت داخلی ماه (LISTER) به اندازه گیری جریان حرارت از درون ماه می پردازد. در حالی که دستگاه جمع آوری سنگ پوشه قمری (LPV) به جمع آوری سنگ پوشه برای تجزیه و تحلیل کمک می کند. علاوه بر این، دوربین های استریو برای مطالعات سطحی پلاسما (SCALPSS 1.1) فرآیند فرود را مستند خواهند کرد و بایگانی AstroVault به عنوان یک بایگانی قمری برای حفظ فرهنگ و دانش بشری عمل خواهد کرد. سپر گرد و غبار الکترودینامیک (EDS) یک میدان الکتریکی برای مدیریت گرد و غبار تولید خواهد کرد و آزمایش گیرنده GNSS قمری (LuGRE) هدف دارد تا قابلیت های GPS را به فاصله های قمری گسترش دهد. به طور کلی، مأموریت Blue Ghost Mission 1 نمایانگر یک گام مهم در اکتشافات قمری تجاری است و داده ها و ف
ناوری های ارزشمندی را برای مأموریت های آینده فراهم می کند.
کوکو-باز بزرگ یک گونه کوکو از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است. پراکنش زادآوری پهناوری از آسیای معتدل در امتداد هیمالیا تا شرق آسیا دارد. بسیاری از جمعیت ها در جنوب بیشتر زمستان گذرانی می کنند. آنها به دلیل صداهای بلند و تکراری خود که شبیه صدای کوکو-باز معمولی است، اما در حالت اوج بلند نمی شوند، شناخته شده اند. آنها همچنین تا حدودی بزرگ تر هستند و بزرگسالان را می توان به راحتی جدا از کوکو-باز معمولی کوچک تر توسط لکه سیاه روی چانه تشخیص داد. آنها انگل زادآوری لیکوها و توکاهای خندان هستند. پراکنش. در بنگلادش، بوتان، کامبوج، چین، هند، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، نپال، پاکستان، فیلیپین، سنگاپور، تایوان، تایلند و ویتنام یافت می شود. به عنوان یک سرگردان در جزیره کریسمس یافت شد. زیرگونه H.s. bocki از شبه جزیره مالایی، سوماترا و بورنئو معمولاً یک گونه جداگانه، کوکوباز تیره در نظر گرفته می شود. زیستگاه. زیستگاه طبیعی آن جنگل های معتدله و جنگل های حرا نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
کوکو-باز تیره پرنده ای از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در گذشته هم گونه کوکو-باز بزرگ ("Hierococcyx sparverioides") و در سردهٔ کوکوها (Cuculus) قرار می گرفت.
کوکو-باز معمولی ، که عموماً به عنوان پرنده تب مغزی شناخته می شود، کوکویی با جثه متوسط ساکن شبه قاره هند است. شباهت زیادی به پیغوی کوچک دارد، حتی در سبک پرواز و فرود آمدن بر روی نشیمنگاه. شباهت به بازها نام عمومی کوکو-باز را به این گروه می دهد. مانند بسیاری از کوکوهای دیگر، اینها انگل های زادآوری هستند و تخم های خود را در لانه های لیکوها می گذارند. در طول فصل زادآوری در تابستان، نرها صداهای سه نت بلند و تکراری تولید می کنند که به خوبی به عنوان "تب مغزی" ارائه می شود، نت دوم بلندتر و بلندتر است. این نت ها پیش از پایان، به طور ناگهانی به اوج می رسند و پس از چند دقیقه تکرار می شوند. صدا ممکن است در طول روز، پس از غروب و پیش از طلوع آفتاب ادامه یابد. این گونه درختی است و به ندرت روی زمین فرود می آید. زیستگاه آن شامل زمین باغ، بیشه های درخت، جنگل های خزان دار و نیمه همیشه سبز است.
کوکو-باز سبیل دار گونه ای کوکو از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در برونئی، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار و تایلند یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های همیشه سبز و ثانویه است. با روبرو شدن تهدید نابودی زیستگاه، به عنوان یک گونه نزدیک تهدید ارزیابی شده است.
کوکو-بازها (یا به انگلیسی: hawk-cuckoos) سرده ای از پرندگان تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است. آنها در جنوب، جنوب شرق و شرق آسیا پراکنده هستند. شباهت به بازها، نام عمومی کوکو-باز را به این گروه می دهد. گاهی در سردهٔ کوکوهای نمادین ("Cuculus") قرار می گیرد. گونه ها. هشت گونه وجود دارد.
انجل استودیوز یک شرکت رسانه ای مستقل و استودیوی پخش فیلم آمریکایی است که در پروو، یوتا واقع شده است. این شرکت یک سرویس بر فراز اینترنت درخواستی فیلم نیز هست. این رسانه جاری در سراسر جهان در دسترس است و می توان از طریق مرورگرهای وب یا از طریق نرم افزارهای کاربردی نصب شده روی تلفن های هوشمند، تبلت و تلویزیون های هوشمند به آن دسترسی داشت. این استودیو به خاطر فیلم های با مضمون مسیحی شناخته شده است؛ از جمله فیلم "صدای آزادی" و مجموعه تلویزیونی "برگزیده".
راه دوک بزرگ یا کوکوی دونده بزرگ پرندهای پادراز از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae)، از منطقه Aridoamerica در جنوب غربی ایالات متحده و مکزیک است. نام علمی به معنای «کوکوی زمینی کالیفرنیایی» است. همراه با رودرانر کوچکتر، یکی از دو گونه در سردهٔ "کوکوهای دونده (Geococcyx)" است. این کوکوی دونده با نام های خروس چاپارال، کوکوی زمینی و مار کش نیز شناخته می شود.
استنت کرونر یک دستگاه لوله ای شکل (استنت) است که در شریان های کرونر قرار می گیرد و خون را به قلب می رساند تا رگ ها را در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب باز نگه دارد. اکثریت قریب به اتفاق استنت های مورد استفاده در کاردیولوژی مداخله ای مدرن، استنت های دارویی (DES) هستند. آنها در یک روش پزشکی به نام مداخله عروق کرونر از راه پوست (PCI) استفاده می شوند. استنت های کرونر به دو نوع کلی: استنت های دارویی و فلزی لخت تقسیم می شوند. از سال ۲۰۲۳، استنت های دارویی در بیش از ۹۰ درصد از تمام روش های PCI استفاده شده است. استنت ها آنژین صدری (درد قفسه سینه) را کاهش می دهند و نشان داده شده است که بقای بیمار را بهبود می بخشد و عوارض جانبی پس از حمله قلبی را که از نظر پزشکی به آن انفارکتوس حاد میوکارد گفته می شود، کاهش می دهد. استنت ها و روش های استنت گذاری مشابه، در آترواسکلروز عروق شریانی اندام ها - به ویژه در پاها، مانند بیماری شریان های محیطی استفاده می شود. مصارف پزشکی. استنت گذاری قلبی با روش های PCI در دو موقعیت های پزشکی متمایز انجام می شود، زمانی که یک بیمار به وضوح دچار حمله قلبی شده است و بنابراین PCI/استنت گذا
ری در شرایط اضطراری که «PCI اولیه» نامیده می شود، استفاده می گردد. همچنین روشی که در بیماران با علائم بالینی طولانی مدت تنگی عروق کرونر (آنژین صدری، شواهدی از داده های تست استرس، تکنیک های مختلف تصویربرداری و غیره) را نشان می دهند، استفاده می شود. بیمارانی که تحت PCI اولیه قرار نمی گیرند، معمولاً در حین قرار دادن استنت کرونر به هوش هستند، اگرچه برای اطمینان از عدم وجود درد، از بی حس کننده های موضعی در محل ورود کاتتر استفاده می شود. در واقعیت، شیوه ها متفاوت است، اگرچه راحتی بیمار در اولویت قرار دارد. تکنیک های مختلف مدیریت درد و بیهوشی در طول روش های فعلی استنت گذاری PCI انجام می شود. سیستم کاتتر/استنت با نفوذ به یک شریان محیطی (یک سرخرگ واقع در بازو یا پا) به بدن وارد می شود و از سیستم شریانی عبور می کند تا استنت دارویی را به شریان کرونری مسدود شده برساند. سپس استنت منبسط می شود تا شریان های کرونری مسدود یا تنگ شده (که در اثر تجمع پلاک باریک می شوند) را گشاد (باز) کند، که در اثر شرایطی به نام آترواسکلروز ایجاد می شود. دسترسی شریانی محیطی معمولاً از طریق شریان فمورال (بالای ساق) یا شریان رادیال (بازو/مچ) و به
میزان کمتر از طریق شریان بازویی یا اولنار (مچ/بازو) انجام می شود. از لحاظ تاریخی، کنترل خونریزی در نقطه دسترسی شریانی پس از عمل یک مسئله بود، باندهای فشار شریانی مدرن و سیستم بسته شدن شریانی که در حال حاضر وجود دارند به کنترل خونریزی پس از عمل کمک کرده است، اما خونریزی پس از عمل هنوز هم مسئله ای نگران کننده است. «مش لوله استنت» در ابتدا روی کاتتر «جمع می شود»، این کاتتر حاوی یک جزء بادکنکی است. در این حالت جمع شده، آنقدر کوچک است که بتواند از شریان های «نسبتاً باریک» عبور کند و سپس با فشار هوا وارد شده از طریق کاتتر که هنوز به آن متصل است، باد کرده و محکم به دیواره شریان بیمار فشرده می شود، زمان بادکردگی (تورم) و فشار در طول این روش قرار دادن، ثبت می شود. به مانند چتری را در نظر بگیرید که ابتدا باز نشده و سپس باز می شود. بسیاری از تصمیمات مهم درمانی در زمان واقعی قرار دادن استنت گرفته می شوند، متخصص قلب مداخله ای از سونوگرافی داخل عروقی (IVUS) و داده های تصویربرداری فلوئوروسکوپی برای ارزیابی محل دقیق، وضعیت انسداد واقعی استفاده می کند. یک رنگ کنتراست پرتوچگال از طریق کاتتر عبور داده می شود و برای تجسم شریان
ها و ارزیابی محل رگ تنگ شده استفاده می گردد. این اطلاعات در زمان واقعی برای تصمیم گیری برای بهترین درمان انسداد(ها) استفاده می شود. اطلاعات مربوط به سلامت و آناتومی جریان خون کرونر جامع تر نیز می تواند ارزیابی شود؛ زیرا عروق کرونر از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این داده ها بر روی ویدیو ضبط می شود و در صورت نیاز به درمان های بیشتر، برای بیمار لازم است. ریکاوری و توانبخشی. برای بسیاری از بیماران، استنت گذاری نیازی به بستری شدن در بیمارستان ندارد. بیشتر زمان صرف شده برای بهبودی فوری پس از استنت گذاری برای اطمینان از عدم خونریزی در محل دسترسی است. بیمار به طور کلی با استفاده از نوار قلب و غیره تحت نظر قرار می گیرد. داروهایی برای جلوگیری از تشکیل لخته خون در استنت مستقیماً پس از استنت گذاری به بیمار داده می شود، معمولاً برای دوز بارگیری فوری پلاویکس قوی ضد انعقاد (رقیق کننده خون) به صورت قرص تجویز می شود. سایر داروهای ضد انعقاد نیز استفاده می شود و ترکیب طولانی مدت آسپرین و پلاویکس یک استراتژی معمول پس از استنت گذاری است. برای بیمارانی که پس از حمله قلبی تحت PCI قرار می گیرند، بستری طولانی مدت در آنها بسیار به می
زان آسیب ناشی از این پیامد بستگی دارد. از آنجایی که استنت/DES یک وسیله پزشکی است، به بیماران یک «کارت دستگاه پزشکی» با اطلاعات مربوط به DES کاشته شده و شماره سریال دستگاه پزشکی داده می شود. این اقدامی مهم است که در روش های پزشکی بالقوه آینده مفید است. این نیز در مورد چندین سیستم بسته شدن شریانی است که آنها نیز تجهیزات پزشکی هستند. معمولاً درد در نقطه ورود به سیستم شریانی وجود دارد و هماتوم های نسبتاً بزرگ (کبودی قابل توجه) در آن محل بسیار شایع هستند. این درد معمولاً پس از یک هفته یا بیشتر بهبود می یابد. معمولاً به بیماران توصیه می شود برای یک یا دو هفته «استراحت کنند» و مراقب باشند تا وزنه های سنگینی را بلند نکنند. این در درجه اول برای اطمینان از بهبود محل دسترسی است. پیگیری معاینه ظرف یک یا دو هفته پس از عمل با متخصص قلب یا ارائه دهنده مراقبت های اولیه/GP یک روش استاندارد است. انجام معاینات بعدی هر سه تا شش ماه در سال اول یک رویه استاندارد است، اگرچه این روش ها متفاوت هستند. آنژیوگرافی تشخیصی بیشتر بعد از کاشت استنت کرونر به طور معمول اندیکاسیون ندارد. اگر بیمار مشکوک به پیشرفت بیماری قلبی باشد، می توان تست
استرس انجام داد. بیمارانی که علائم داشته یا در تست استرس شواهدی از ایسکمی نشان می دهند، ممکن است تحت کاتتریزاسیون مجدد قلبی تشخیصی قرار گیرند. معاینه فیزیکی پس از استنت گذاری PCI نقش مهمی ایفا می کند. آنژیوگرافی در بیمارانی که در معرض خطر بالای عوارض هستند و بیمارانی که مشکلات عروق کرونر پیچیده تری دارند، ممکن است بدون توجه به یافته های تست های استرس غیرتهاجمی تجویز شود. فعالیت های توانبخشی قلبی به عوامل بسیاری بستگی دارد، اما تا حد زیادی به میزان آسیب عضله قلب قبل از عمل استنت گذاری مرتبط است. بسیاری از بیمارانی که تحت این روش درمانی قرار می گیرند، حمله قلبی نداشته اند و ممکن است آسیب قابل توجهی به قلب وارد نشده باشد. برخی دیگر ممکن است دچار حمله قلبی شده و میزان آسیب به توانایی قلب آنها برای تأمین خون اکسیژن دار بدن به شدت مختل شده باشد. فعالیت های توانبخشی متناسب با نیازهای هر فرد تجویز می شود. خطرات. اگرچه احتمال بروز عوارض ناشی از PCI اندک است، برخی از عوارض جدی شامل ایجاد آریتمی، واکنش های نامطلوب / اثرات رنگ مورد استفاده در این روش، عفونت، تنگی مجدد، لخته شدن، آسیب عروق خونی و خونریزی در محل قرار دادن
کاتتر است. انسداد مجدد. استنت های عروق کرونر، معمولاً یک ساختار فلزی، می توانند در داخل شریان قرار داده شوند تا به باز نگه داشتن آن کمک کنند. با این حال، از آنجایی که استنت یک جسم خارجی است (بومی بدن نیست)، پاسخ دهی سیستم ایمنی را تحریک می کند. این پاسخ ممکن است باعث شود بافت اسکار (تکثیر سلولی) به سرعت روی استنت رشد کند و باعث هیپرپلازی نئواینتیمال شود. علاوه بر این، اگر استنت به دیواره شریان آسیب برساند، تمایل زیادی برای تشکیل لخته در محل وجود دارد. از آنجایی که پلاکت ها در فرایند لخته شدن نقش دارند، بیماران باید درمان ضد پلاکتی دوگانه را بلافاصله قبل یا بعد از استنت گذاری شروع کنند: معمولاً یک آنتاگونیست گیرنده ADP (مانند کلوپیدوگرل یا تیکاگرلور) تا یک سال و آسپرین به صورت نامحدود تجویز می شود. با این حال، در برخی موارد، درمان ضد پلاکتی دوگانه ممکن است برای جلوگیری کامل از لخته شدن که شاید منجر به ترومبوز استنت شود، کافی نباشد. این لخته ها و تکثیر سلولی ممکن است گاهی باعث مسدود شدن استنت های استاندارد («فلزی لخت») شوند (تنگی مجدد). استنت های دارویی با هدف مقابله با این مشکل ساخته شدند: که با انتشار یک دارو