Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اهی قوم گرا و تعصب آمیز نشأت می گرفت که ظاهراً در متن های بودایی در هند رایج بود. بیشتر متون تاریخی چین از دودمان هان (از ۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ میلادی) تا دودمان تانگ (از سال ۶۱۸ تا ۹۰۷ میلادی) حاوی گزارش هایی حاوی اوضاع جغرافیایی و اجتماعی ایران باستان هستند. این نکته وجود دارد که هیچ مورخ چینی شخصاً از داخل ایران دیدن نکرده است و حتی کاهنان بودایی چینی، هیون تسیانگ و هه چو که اطلاعاتی از ایران می دهند خود به ایران نیامده اند بلکه گزارش های خود را از همسایگان ایران کسب کرده اند. از آنجائیکه نویسندگان تاریخ نویس چینی به علت دوری مسافت و عدم دسترسی به شواهد و منابع بیشتر قادر به بررسی صحت و سقم گزارش های مربوط به ایران نبودند، مجموع اطلاعات جمع آوری شده خود را عیناً در بخشی تحت عنوان «بخش غربی» در متون تاریخ رسمی چین درج کرده اند. ادبیات بودایی هند در واقع حاوی ارجاعاتی به اعمال محارم در میان جامعه خاصی از بیگانگان است. برخی از متون مربوط به چینی ترجمه شده است، مانند "ابهیدرما مهاویبهاشا شسترا"، رساله ای حجیم از دویست داستان که بین سال های ۶۵۶ و ۶۵۹ میلادی توسط زائر چینی هیون تسیانگ ترجمه شده است. اگرچه در ا
ین متن به صراحت از ایرانیان نام برده نشده است، اما می توان فرض کرد که در ذهنیت خوانندگان چینی «غرب» (یعنی غرب هند) اشاره به ایرانی ها داشت. جاناتان سیلک در مطالعه مفصل خود در مورد "در مورد ازدواج نزدیک در بین ایرانیان در منابع بودایی" (۲۰۰۸) از یافته های پژوهشی در مورد مغان برهمن استفاده کرده است. جایگاه مگاها در جامعه هند. ویجی پراکاش شارما نویسندهٔ هندی در مورد مگاها نوشته است: مگاها حداقل سه موج مهاجرت به هند وارد شدند. اولین موج در قرن پنجم پیش از میلاد در شمال غربی هند، موج دوم در قرن اول پیش از میلاد و موج سوم با مهاجرت پارسیان هند در قرن هفتم میلادی رخ داد. معمولاً پذیرفته شده است که مگاها جامعه ای مهاجر از کاهنان قوم ماد در شرق ایران بزرگ بودند. مگاها در «سامبپورا» که امروزه بنا بر فرضیه ها به عنوان مولتان در ایالت پنجاب (پاکستان) شناخته می شود، محدود نشدند. آن ها به زودی به سایر مناطق هند مهاجرت کردند. مهم ترین مشارکت این کاهنان معرفی شکل خاصی از پرستش خورشید بود که با شکل باستانی آن در هند متفاوت است. از روایت های تاریخی مختلف کاملاً مشخص است که این برهمن ها نه تنها در معرفی پرستش خورشید، بلکه در سا
خت معابد خورشیدی در نقاط مختلف کشور هند نقش داشته اند. ساکادویپاها حتی امروزه نیز از محترم ترین برهمن ها در بیهار هستند. آنها از طریق اصل و نسب و نام خانوادگی و مذهب خود شناسایی می شوند. اعضای جامعه هنوز در معابد خورشید در هند به کاهنی اشتغال دارند. آن ها همچنین در چندین معبد جین (دین) در گجرات و راجستان کاهنان موروثی هستند. نوادگان مگاها در جاهای مختلف به نام های مختلفی شناخته می شوند. در «راجپوتانا» (امروزه با نام راجستان) به آن ها «بوجاکا» می گویند. عده زیادی هم از آنان هستند که به حرفه های دیگری به غیر از راهبی پرداختند. برخی از گروه های کاست ها در هند درون همسر هستند، اما مغان برهمن به برون همسری در ازدواج مقید هستند. آن ها تا زمان حکومت بریتانیا در هند، راهبان بسیاری از پادشاهی های هند بودند و انجمن های خود را به نام «برهمن های ساکادویپا ماهاسابها» تقریباً در همه مکان های زیستگاه خود در هند را دارند. ۷۲ قلمروی روستایی از آنان در هند شناسایی شده است. این جامعه اخترشناسان، متخصصان آیورودا (طب جایگزینی هندی)، شاعران، کاهنان و رمان نویسان زیادی را در این کشور پرورش داده است که می توان از جمله به آریابهاتا (
ریاضیدان-منجم ۴۷۶–۵۵۰ میلادی)، واراهامیهیرا ‏ (اخترشناس ۵۰۵–۵۸۷ میلادی) و واگبهاتا (نویسنده و پزشک ۶۰۰ – ۶۵۰ میلادی) اشاره کرد.
چناربیابان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتح آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۶ خانوار) بوده است.
جوردن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتح آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
بشنان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتح آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن 90 نفر (25 خانوار) بوده است.
خرمشاهی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتح آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
هنگوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتح آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
لئونید کاراخانی هورونتس (آوانسوف) ( زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و نثرنویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۷ ژانویهٔ ۱۹۱۳ در نورشن به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۱ از دانشگاه دولتی باکو فارغ التحصیل شد. وی از سال ۱۹۳۹ عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و مدال دفاع از قفقاز شده است. وی در ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
رُزا همایاکی پاشینیان (؛ ؛ زادهٔ - ) تاریخ نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. وی نماینده دوره دوم شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان (۵۲-۱۹۴۷) بود. زندگی نامه. وی در ۷ ژانویه ۱۹۲۴ در قاراکیلیسا به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۴۶) فارغ التحصیل گشت. برادر وی بود. وی در دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۲۰۰۹–۱۹۵۶) فعالیت می کرد. وی برنده جوایزی همچون نشان برجسته افتخار ()، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی () و مدال دفاع از قفقاز () شد. وی در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷ در سن ۹۳ سالگی در ایروان درگذشت.
روبن هامبارتسومی بابایانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک پزشک و متخصص بهداشت اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۸۸۹ در شوشی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ (۱۹۱۶) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، مدال شجاعت کار و روبان مدال دفاع از لنینگراد شده است. وی در ۱۹۶۲ در سن سالگی در لنینگراد درگذشت.
سورن تیگرانی کالتاخچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیلسوف و هیئت علمی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۵ مارس ۱۹۱۸ در آچاجور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. وی استاد دانشگاه دولتی مسکو بود. وی همچنین برنده نشان جنگ میهنی (درجه دو) و مدال دفاع از لنینگراد شده است. وی در ۵ نوامبر ۱۹۹۲ در سن ۷۴ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان واگانکوفسکوی به خاک سپرده شد.
هوهانس مسروپی دیلانیان (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص ) کارشناسی علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۶ در شرونانتز به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی در جنگ جهانی دوم مشارکت نمود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان جنگ میهنی (درجه دو)، نشان ستاره سرخ، نشان پرچم سرخ کار و مدال کارگر ممتاز شده است.
نرسس اوسکانی کاگرامانوف (قاهرامانیان) (؛ زاده - درگذشته ) تئاترشناس، روزنامه نگار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۳ مارس ۱۹۱۰ در باکو در به دنیا آمد . وی در و تئاتر روسی استانیسلاوسکی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) و نشان جنگ میهنی (درجه دو) () شد. وی در ۳۰ نوامبر ۱۹۸۷ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
پاول روبنی آرزومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک باغبان، برزشناس و دانشمند زراعت اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۱ دسامبر ۱۹۲۳ در ترکمن آباد به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی کشاورزی روسیه (۱۹۵۲) فارغ التحصیل شد. وی عضو بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه دو)، نشان برجسته افتخار، نشان پرچم سرخ کار، مدال نقره نمایشگاه دستاوردهای اقتصاد ملی و مدال طلای نمایشگاه دستاوردهای اقتصاد ملی شده است. وی در ۲۹ مه ۲۰۱۰ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
مکرتیچ سِروبی آصلانیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، روزنامه نگار، نثرنویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ مهٔ ۱۹۰۶ در روستای در نزدیکی بولانک شمال غرب دریاچه وان در ارمنستان غربی به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۴ به ارمنستان مهاجرت کرد و بعد از آن در تفلیس سکنی گزید. از دانشگاه دولتی تفلیس فارغ التحصیل شد. دو مرتبه بین سال های (۴۱–۱۹۳۵) و (۷۲–۱۹۵۶) ریاست برنامه رادیویی ارمنی در تفلیس را برعهده داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ () و نشان جنگ میهنی (درجه دو) () شده است. وی در ۱۰ فوریهٔ ۱۹۸۶ در سن ۷۹ سالگی در تفلیس درگذشت.
جانیبک یگوری یغیازاریان (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک اقتصاددان اهل ارمنستان بود زندگی نامه. در ۱۹ آوریل ۱۹۱۸ در واردنیس به دنیا آمد و از انستیتو مالی مسکو (۱۹۵۰) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان جنگ میهنی درجه دو (۱۹۸۵) و اقتصاددان شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۸) شده است. وی در ۱ دسامبر ۲۰۰۰ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان کاناکر به خاک سپرده شد.
وارطان هوهانسی گولکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نسل شناس، اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در برداوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۸) فارغ التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و مدال دفاع از قفقاز شده است. وی در ۱۸ نوامبر ۱۹۷۶ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
آندرانیک آصلانی استپانیان ( زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم ) کارشناس علوم پرورشی، اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۴ در شوانیدزور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان جنگ میهنی (درجه دو) شده است. تاریخ و محل درگذشت وی نامعلوم است.
بارسام هونانی سیمونیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود زندگی نامه. وی در ۱۹۱۱ در واغارشاپات به دنیا آمد و از آکادمی امپریال هنر (۱۹۳۵) فارغ التحصیل گشت. وی عضو (۱۹۳۹) و اتحادیه نقاشان ارمنستان (۱۹۳۶) بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز، مدال دفاع از استالینگراد، مدال شجاعت و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شد. وی در ۱۹۸۵ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
واهان مارگاری آرتسرونی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک پزشک گوش و حلق و بینی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در نور بایزید از پدر به نام به دنیا آمد و از و دانشگاه پاریس (۱۸۸۵) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، مدال شجاعت کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ده نو ۱، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتح آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
گایانه مکرتچیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژانویه ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۵) فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۷۱ عضو بود. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان (۱۹۹۷) فعالیت می کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال شجاعت کار و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) شده است.
آزات آرمناکی هایدیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۹ در متس پارنی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی درجه دو، نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و آموزگار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۷) و مدال خاچاطور آبوویان شده است. تاریخ درگذشت وی ناملعوم است.
ویکتور لوونی ایسرائیلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دیپلمات، تاریخ نگار استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱ سپتامبر ۱۹۱۹ در تفلیس به دنیا آمد و نخستین دانشگاه دولتی پزشکی ای ام سچنوف مسکو (۱۹۴۱) و آکادمی دیپلماتیک وزارت امور خارجه روسیه (۱۹۴۶) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی ایروان و آکادمی دیپلماتیک وزارت امور خارجه روسیه فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی درجه دو، نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۵ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
آرتاشس یرواندی آتومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک مهندس طراح و مخترع متخصص در توپ دریایی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه پلی تکنیک پتر کبیر سن پترزبورگ فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار (۱۹۳۹)، مدال دفاع از لنینگراد (۱۹۴۲) و جایزه استالین (۱۹۴۳) شده است. وی در ۱۹۷۹ در سن ۷۶ سالگی در مسکو درگذشت و در به خاک سپرده شد.
کامسار نرسسی گریگوریان، تر-گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده، تاریخ نگار ادبی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. وی عضو بود وی در ، دانشگاه دولتی سن پترزبورگ و کتابخانه ملی روسیه فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، نشان جنگ میهنی (درجه دو)، نشان دوستی خلق (۱۹۸۱)، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال شجاعت کار، مدال دفاع از لنینگراد مدال به خاطر پیروزی مقابل ژاپن شده است. وی در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۴ در سن ۹۳ سالگی در سن پترزبورگ درگذشت.
صحرای سینا که بخشی از مصر است، از زمان آغاز درگیری اعراب و اسرائیل دو بار توسط اسرائیل اشغال شده است: اولین اشغال از اکتبر ۱۹۵۶ تا مارس ۱۹۵۷ ادامه داشت و دومین اشغال از ژوئن ۱۹۶۷ تا آوریل ۱۹۸۲ به طول انجامید. اسرائیل ابتدا در جریان بحران سوئز، سینا را تصرف کرد، هنگامی که در واکنش به محاصره محاصره اسرائیل توسط مصر از طریق کانال سوئز و تنگه تیران به مصر حمله کرد. مصری ها از سال ۱۹۴۹ آزادی ناوبری اسرائیل را در این مسیرها محدود کرده بودند که بر توانایی این کشور در واردات و صادرات کالاها در طول دوره ریاضت اقتصادی در اسرائیل تأثیر گذاشته بود. اگرچه این اشغال به اسرائیل اجازه داد تا تنگه تیران را دوباره باز کند، اما کانال سوئز تا سال ۱۹۵۷ بسته ماند، زمانی که نیروهای اسرائیلی از مصر عقب نشینی کردند. در اواسط دهه ۱۹۶۰، با وجود هشدارهای مقامات اسرائیلی مبنی بر اینکه محاصره مجدد به منزله جنگ خواهد بود، مصر دوباره محاصره را اعمال کرد و در نتیجه سینا را در جنگ ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل از دست داد. مشابه قبل، اشغال اسرائیل باعث شد که تنگه تیران دوباره باز شود، اما این بار نیز کانال سوئز تا سال ۱۹۷۵ بسته ماند. در طول سه سال بعد،
مصر برای بازپس گیری سرزمین از دست رفته، جنگ ناموفق جنگ فرسایشی را علیه اسرائیل به راه انداخت. بعدها، حمله گسترده نظامی مصر علیه اسرائیل، معروف به عملیات بدر، موجب جنگ ۱۹۷۳ اعراب و اسرائیل شد که با تسلط مصر بر بیشتر ساحل شرقی کانال سوئز پایان یافت. تا سال ۱۹۷۹، ایالات متحده با موفقیت معاهده صلح مصر و اسرائیل را میانجی گری کرد: مصری ها اسرائیل را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناختند، تنگه تیران و خلیج عقبه را به عنوان آبراه های بین المللی پذیرفتند و موافقت کردند که در امتداد مرز اسرائیل منطقه را غیرنظامی کنند. در مقابل، اسرائیل موافقت کرد که تمام غیرنظامیان و سربازان خود را از صحرای سینا خارج کرده و آن را به مصر بازگرداند. در ۲۵ آوریل ۱۹۸۲، عقب نشینی اسرائیل به پایان رسید و از آن زمان مصر سینا را غیرنظامی نگه داشته است که این اولین نمونه از صلح میان اسرائیل و یک کشور عربی محسوب می شود. بین سال های ۱۹۶۷ و ۱۹۸۲، در مجموع ۱۸ شهرک اسرائیلی در سراسر صحرای سینا ساخته شد که عمدتاً در امتداد خلیج عقبه و مناطق جنوب نوار غزه اشغالی مصر قرار داشتند. علاوه بر این، اسرائیل دو پایگاه نیروی هوایی اسرائیل، یک پایگاه نیروی
دریایی اسرائیل و تعدادی دیگر از تأسیسات دولتی و نظامی از جمله بیشتر منابع نفتی تحت کنترل اسرائیل را تخریب کرد. پیش زمینه. بحران سوئز (۱۹۵۶). نیروهای اسرائیل برای نخستین بار شبه جزیره سینای مصر را در جریان بحران سوئز در اکتبر تا نوامبر ۱۹۵۶ تصرف کردند. تحت فشار شدید بین المللی، نیروهای اسرائیلی در مارس ۱۹۵۷ عقب نشینی کردند، اما پیش از خروج، نقشه برداری گسترده ای از منطقه انجام دادند و مخفیگاه های تأمین تدارکات برای جنگ بعدی ایجاد کردند. به عنوان بخشی از شرایط عقب نشینی اسرائیل، شبه جزیره سینا غیرنظامی شد و نیروی پاسدار صلح یوان ای اف برای نظارت بر مرز میان اسرائیل و مصر در آنجا مستقر شد. جنگ شش روزه تا عقب نشینی اسرائیل (۱۹۶۷–۱۹۸۲). در مه ۱۹۶۷، رئیس جمهور مصر، جمال عبدالناصر، دستور خروج نیروهای سازمان ملل را صادر کرد و نیروهای مصری را به این منطقه اعزام کرد. اسرائیل که وقوع جنگ را قریب الوقوع می دانست، در نهایت یک حمله پیشگیرانه علیه مصر انجام داد که به آغاز جنگ شش روزه انجامید. ظرف سه روز، اسرائیل بیشتر شبه جزیره سینا را اشغال کرد. پس از تصرف و اشغال سینا توسط اسرائیل، مصر جنگ فرسایشی (۱۹۷۰–۱۹۶۷) را با هدف وا
دار کردن اسرائیل به عقب نشینی از شبه جزیره سینا آغاز کرد. این جنگ شامل درگیری های گسترده ای در منطقه کانال سوئز بود که از نبردهای محدود تا درگیری های وسیع متغیر بود. گلوله باران اسرائیل علیه شهرهای پورت سعید، اسماعیلیه و سوئز در ساحل غربی کانال، تلفات غیرنظامی بسیاری به همراه داشت (از جمله ویرانی تقریباً کامل شهر سوئز) و باعث آوارگی ۷۰۰٬۰۰۰ نفر از مردم مصر شد. در نهایت، این جنگ در سال ۱۹۷۰ بدون تغییری در خط مقدم به پایان رسید. در ۶ اکتبر ۱۹۷۳، مصر «عملیات بدر» را برای بازپس گیری شبه جزیره سینا آغاز کرد، در حالی که سوریه همزمان عملیاتی برای بازپس گیری بلندی های جولان اجرا کرد و این آغاز جنگ یوم کیپور (که در مصر و بیشتر کشورهای اروپایی به عنوان «جنگ اکتبر» شناخته می شود) بود. کانال سوئز در سال ۱۹۷۵ بازگشایی شد و انور سادات، رئیس جمهور مصر، نخستین کاروان را سوار بر یک ناوشکن مصری از کانال عبور داد. در سال ۱۹۷۹، مصر و اسرائیل یک معاهده صلح امضا کردند که بر اساس آن اسرائیل موافقت کرد که از کل شبه جزیره سینا عقب نشینی کند. اسرائیل در چندین مرحله از این منطقه خارج شد و روند خروج در ۲۶ آوریل ۱۹۸۲ به پایان رسید. شهرک
های اسرائیلی. شهرک های اسرائیلی در شبه جزیره سینا به دو منطقه تقسیم شده بودند: یکی در امتداد سواحل دریای مدیترانه و دیگری در امتداد خلیج عقبه. اسرائیل برنامه هایی برای توسعه شهرک یامیت به شهری با جمعیت حداکثر ۲۰۰٬۰۰۰ نفر داشت. جمعیت واقعی یامیت هرگز از ۳٬۰۰۰ نفر فراتر نرفت. شهرک های منطقه یامیت پیش از عقب نشینی توسط اسرائیل تخریب شدند، اما شهرک های واقع در امتداد خلیج عقبه شامل عوفیرا (شرم الشیخ)، دی زهاو (دهب) و نویوت (نویبع) دست نخورده باقی ماندند و پس از عقب نشینی اسرائیل، مصر این مناطق را بیشتر توسعه داد.
قهرمانی وزنه برداری جهان ۲۰۲۷ نود و دومین (مردان) و سی و پنجمین (زنان) دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که در ایروان، ارمنستان برگزار خواهد شد.
فرمان (به انگلیسی: The Order) یک فیلم سرقت و درام-جنایی محصول سال ۲۰۲۴ سینمای کانادا به کارگردانی جاستین کرزل و نویسندگی زک بیلین است که بر اساس کتاب غیرداستانی اخوت خاموش: داستان دلخراش جنبش شبه نظامیان خشونت آمیز، ضد دولتی آمریکا نوشته کوین فلین و گری گرهارت در سال ۱۹۸۹ ساخته شده است. داستان فیلم حول محور یک مأمور اف بی آی است که به دنبال یک گروه تروریستی برتری طلب سفیدپوست معروف به فرمان می رود که در دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده فعال بودند. جود لا، نیکلاس هولت، تای شرایدن، جرنی اسمالت، آلیسون الیور و مارک مارون در این فیلم ایفای نقش می کنند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در هشتاد و یکمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز در ۳۱ اوت ۲۰۲۴ انجام داد و در آنجا برای گرفتن جایزه شیر طلایی رقابت کرد. این فیلم قرار است بعداً به صورت دیجیتالی در سطح بین المللی در پرایم ویدئو منتشر شود. خلاصه داستان. در فیلم فرمان، مجموعه ای از سرقت های بانکی و سرقت خودرو، جوامع را در شمال غربی اقیانوس آرام ترساند. یک مأمور اف بی آی تنها معتقد است که این جنایات کار جنایتکارانی با انگیزه مالی نبوده، بلکه گروهی از تروریست های خطرناک داخلی ب
وده اند و … ساخت. فیلمبرداری در می ۲۰۲۳ در آلبرتا کانادا آغاز شد.
پارلمان سلطنتی لیختن اشتاین ( ) پارلمان تک مجلسی لیختن اشتاین است. صلاحیت ها. شهروندانی که دارای ۱۸ سال سن و اقامت دائم در کشور بوده و حداقل یک ماه قبل از انتخابات در کشور زندگی کرده باشند، واجد شرایط رای دادن هستند و همه واجدین شرایط می توانند برای انتخابات شرکت کنند. گروهی متشکل از حداقل ۳۰ رای دهنده در هر حوزه حق دارند فهرستی از نامزدها را معرفی کنند. با این حال، رای دهندگان فقط می توانند از کاندید یک لیست حمایت کنند. انتخابات. بر اساس قانون اساسی ۱۹۲۱ ، میزان ۱۵ عضو برای مجلس تعیین شد. اصلاحیه قانون اساسی که در همه پرسی سال ۱۹۸۸ تصویب شد، این تعداد را با شروع انتخابات ۱۹۸۹ به ۲۵ عضو افزایش داد. هر یک از ۲۵ عضو برای یک دوره چهار ساله از طریق لیست باز نمایندگی تناسبی از دو حوزه انتخابیه، اوبرلند با ۱۵ کرسی و آنترلند با ۱۰ کرسی انتخاب می شوند. در آستانه انتخابات ۸ درصد (که برابر با ۲ کرسی است). آنترلند شامل اشن (لیختن اشتاین), گمپرین, ماورن, روگل و شلنبرگ می باشد . اوبرلند متشکل از بالزرس، پلانکن ، شان، تریزن، تریزنبرگ و فادوتس است. به شیوه لیست باز مورد استفاده قرار می گیرد، نوعی ادغام است که به رای دهندگان
اجازه می دهد تا به تعداد نامزدهایی که باید تامین شود، رای دهند، همچنین نام ها را از یک لیست حذف و به لیست دیگری اضافه کنند.
گردنه هیراب منطقه ای کوهستانی در شهرستان بروجرد در شمال شرقی استان لرستان است که بزرگراه بروجرد-اراک از آن گذر می کند. با توجه به این که این جاده، بخشی از شاهراه تهران-جنوب است، تردد زیادی در آن صورت می گیرد. گردنه هیراب گاه با نام گردنه زالیان هم شناخته می شود اما در اصل، گردنه هیراب همراه با گردنه زالیان، دو منطقه کوهستانی متوالی بین بروجرد و توره هستند. این منطقه مرتفع، سردسیر و برفگیر است و در موقع بارش برف، گاه مسدود می شود . مسیر بزرگراه بروجرد-اراک در محدوده گردنه هیراب از سمت غرب از روستای دهکرد شروع می شود و در سمت شرق به ورودی استان مرکزی در روستای کله جوب ختم می شود. بلندترین نقطه این جاده، در نزدیکی راهدارخانه جانبازان (هیراب) و پایگاه امداد جاده ای هیراب قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۴۰۰ متر است. دو روستای هیراب و قلعه ثمورخان مرتفع ترین روستاهای مجاور این گردنه هستند و قهوه خانه عسلی نیز در این منطقه قرار دارد.
لباس ساده فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی مارتا کولیج است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرلیس هاوارد، سوزی آمیس، جورج ونت، داین لد، سیمور کاسل، ایب ویگودا، رابرت استاک، لری پاین، جکی گیل، الکساندرا پاورز، پیتر دابسن لورن دین، هری شیرر، مکس پرلیچ و رجینالد ول جانسون ایفای نقش کرده اند.
تام شیپی (; – ) زبان شناس، نویسنده، استاد دانشگاه، مؤلف (پدیدآور)، منتقد ادبی، و نویسنده علمی-تخیلی اهل بریتانیا است.
گردباد فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی مایکل آلمریدا است. در این فیلم بازیگرانی همچون هری دین استنتون، سوزی آمیس، کریسپین گلاور، دیلان مک درموت، جنی رایت، لیندزی کریستمن، لویس چیلیز، چارلین وودارد و تیم رابینز ایفای نقش کرده اند.
هاینریش فون استیتنکرون (; – ) مورخ و هندشناس اهل آلمان بود. وی در طول دوران شغلی خود استاد ممتاز و رئیس گروه هندشناسی و تطبیقی دین در دانشگاه توبینگن بود. نظر پیرامون مغان در منابع هندی. هاینریش فون استیتنکرون پژوهش گسترده ای در مورد موضوعات مختلف از جمله منطقه و دوران فعالیت ها و منشأ متن های "بهاویشیا پورانا" و "سامبا پورانا" انجام شد. علاوه بر این، او تلاش کرد تا متون افسانه سامبا در این دو متن را اصلاح کند. تلاش او در مطالعه لغت شناسی/فیلولوژیکی مغ / ماگا Maga اهمیت زیادی داشت، زیرا تا آن زمان، نه "سامبا پورانا" و نه "بهاویشیا پورانا" متن ویرایش شده رضایت بخشی ارائه نکرده بودند، علیرغم اینکه آنها مهم ترین منابع اولیه برای این افسانه بودند. در مورد خاستگاه ماگاها، استیتنکرون، بر اساس فرض تمایز بین ماگا و بوجاکا، و بر اساس این واقعیت که در "سامبا پورانا" هیچ اشاره ای به متون مقدس مشابه اوستا وجود ندارد. او بر اساس ویژگی های ماگاها، مانند خورشیدپرستی آنها، استدلال می کند که ماگاها زرتشتی نبودند، بلکه گروهی بودند که به آیین سکا-سکایی ها مرتبط بودند و آنها گروهی بودند متعلق به چندخداپرستی ایرانیان باستان در دو
ره پیش از زرتشت، به ویژه گروهی بودند که خدای خورشید میترا را می پرستیدند. در این رابطه، نتیجه گیری استیتنکرون نتایج آلبرشت وبر، شفتلوویتز و همکاران را مجدداً تأیید می کند. از سوی دیگر، بر اساس وجود توصیفاتی در "بهاویشیا پورانا" از چهار ودا منحصر به فرد ماگا که با اوستا مقایسه می شود، و این واقعیت که نام جد بوجاکا Jaraśabda است، که شبیه به «زرتشتا»، بنیان گذار دین زرتشتی، و سایر عناصر خاص به زرتشتی ها بود، او همچنین خاطرنشان کرد که دین بوجاکا حاوی عناصر زرتشتی زروانی و همچنین تأثیرات بودایی است. با این حال، نتیجه گیری استیتنکرون در مورد منشأ ماگا لزوماً مورد توافق گسترده نیست.
جی. آر. آر. تالکین شخصیت ها، داستان ها، مکان ها و زبان های سرزمین میانه را از منابع بسیاری الهام گرفته است. علی رغم بیزاری تالکین از این نمایشنامه نویس، تأثیرپذیری تالکین از شکسپیر قابل توجه است. تالکین به طور خاص از تنزل شأن الف ها ناخشنود بود و عمیقاً از توضیحات ملال آور ویلیام شکسپیر دربارهٔ چگونگی آمدن جنگل های بیرنام به تپه دانسینان ناامید شد. در نمایشنامه مکبث، به او گفته می شود تنها زمانی شکست خواهد خورد که جنگل بیرنام به تپه دانسینان بیاید. تالکین به طور ویژه تحت تأثیر مکبث و رؤیای شب نیمه تابستان قرار گرفت و از شاه لیر برای پرداختن به مسائل پادشاهی، جنون و جانشینی در آثار خود الهام گرفت. او مسلماً از چندین نمایشنامه دیگر شکسپیر، از جمله تاجر ونیزی، هنری چهارم، قسمت ۱، و درد بیهوده عشق و همچنین اشعار شکسپیر، تأثیرات متعددی در نوشته هایش دربارهٔ سرزمین میانه پذیرفته است. پژوهشگر آثار تالکین تام شیپی، معتقد است که تالکین حتی ممکن است نوعی احساس همنوعی با شکسپیر داشته باشد، زیرا هر دو مرد در شهرستان واریک شر انگلستان ریشه داشتند. شکسپیر به عنوان منبع. بیزاری تالکین از شکسپیر. جی.آر.آر. تالکین، لغت شناس،
میان دوران شناس و نویسنده فانتزی، صراحتاً ابراز داشته که از آثار ویلیام شکسپیر بیزار است. او در نامه ای دربارهٔ ناامیدی و انزجار تلخ و قدیمی خود از دوران مدرسه از بابت تعریف نخ نمای شکسپیر [در مکبث] از اصطلاح «آمدن جنگل بیرنام به تپه دانسینان» نوشت. در نمایشنامه مکبث، به او گفته می شود تنها زمانی شکست خواهد خورد که جنگل بیرنام به تپه دانسینان بیاید. او ایجاد جهانی که در آن غول های درختی یا انت ها را به همین مسئله نسبت داد و نوشت: «من آرزو داشتم محیطی طراحی کنم که در آن درختان واقعاً بتوانند به سوی به جنگ حرکت کنند.» تالکین در نامه ای دیگر نوشت: "اکنون عمیقاً متأسفم که از [اصطلاح] الف ها استفاده کرده ام، اگرچه این واژه ای اصیل و و به اندازه کافی مناسب است. اما تحقیر فاجعه بار این کلمه که شکسپیر نقشی نابخشودنی در آن ایفا کرد، واقعاً آن را به لحنی تاسف آور آلوده کرده که نمی توان بر آن غلبه کرد. پاتریک کوری، پژوهشگر علوم انسانی، می گوید آنچه تالکین را در برابر شکسپیر قرار می دهد این است که شکسپیر الف ها را از ماهیت اصلی شان تهی کرده و ویژگی های خاص آن ها را ساده سازی کرده است. کوری به تحلیل آنجلا کارتر درباره "رو