Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می توانستند به طور فعال با جامعه علمی درگیر شوند. مشارکت علمی. الیزابتا با همسرش در مطالعه نجوم همکاری می کرد و پس از مرگ او، تکمیل و انتشار کتاب "عناصر نجوم" (Prodromus Astronomiae) را در سال ۱۶۹۰ بر عهده گرفت. این فهرست ستارگان، موقعیت ها و داده های مربوط به ۱٬۵۶۴ ستاره را مستند کرد. این اثر فراتر از یک پیشرفت قابل توجه در مشاهدات و ثبت های آسمانی بود و به پیشرفت چشمگیر دانش نجومی در قرن هفدهم کمک کرد. نقش الیزابتا در نگارش کتاب "عناصر نجوم" فراتر از مرزهای معمول جمع آوری داده ها بود؛ او در نقشِ یک شرکت کننده فعال در محاسبات پیچیده و روش شناسی های مورد نیاز برای تولید یک فهرست جامع از ستارگان ظاهر شد. مشارکت های او هم کمی و هم کیفی بود، که نشان دهنده رویکرد دقیق و سیستماتیک او در تحقیق نجومی بود. تلاش های مشترک الیزابتا و یوهانس هفلیوس در مشاهده دنیای آسمانی با استفاده از ابزارهای پیشرفته نجومی همراه بود. رصدخانه آنها در دانزیگ به مرکزی برای نوآوری تبدیل شد، جایی که آنها از ابزارهای پیچیده ای مانند سکستانت و اکتنت برنجی استفاده می کردند. این ابزارها نقش مهمی در بهبود تکنیک های مشاهداتی قرن هفدهم ایفا کردند
. از طریق استفاده ماهرانه آنها، این زوج به طور قابل توجهی به تکامل روش شناسی نجومی کمک کردند و اندازه گیری ها و مشاهدات دقیقی انجام دادند که باعث پیشرفت درک انسان از اجسام آسمانی به سطوح جدیدی شد. در فرهنگ. زندگی الیزابتا در رمان تاریخی به زبان آلمانی "شکارچی ستارگان" (Die Sternjägerin) در ۲۰۰۶ به تصویر کشیده شده است. سیاره کوچک ۱۲۶۲۵ کوپمان به افتخار او نام گذاری شده است، همان طور که دهانه کورپمان روی سیاره زهره نیز به نام او است.
آندرانیک آتومی زُهرابیان (؛ زادهٔ - ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱ مهٔ ۱۹۹۶ در ودی به دنیا آمد . وی در ۲ آوریل ۲۰۱۶ سن ۱۹ سالگی در استان مارتاکرت در جریان جنگ چهار روزه در هنگام دفاع از پست نظامی ۱۱۶ام منطقه پنجم دفاعی به همراه همرزمانش سرگرد آرمناک اورفایان، گروهبان روبرت آباجیان و سرباز وظیفه کیارام سلویان کشته شد. وی همچنین برنده عنوان قهرمان آرتساخ و صلیب رزمی درجه یک شده است.
هایک روبنی خانومیان (؛ زادهٔ ) یک چهره سرشناس و سیاستمدار اهل ارمنستان-جمهوری آرتساخ است که از تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ تا تاریخ سمت وزیر اداره اراضی و زیرساخت های جمهوری آرتساخ را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۴ در خاشتاراک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی یکی از نامزدهای انتخابات عمومی جمهوری آرتساخ (۲۰۲۰) بود.
ویزما بلشویکا (؛ – ) نویسنده، شاعر، مترجم اهل لتونی بود که نامزد جایزه نوبل ادبیات شد. زندگی نامه. ویزما بلشِوِیکا در ریگا متولد شد. پدرش، ژانیس بلشِوِیکس، کارگر بود و مادرش، ورا بلشِوِیکا (نام خانوادگی پیش از ازدواج: سیروهه)، خانه دار بود. خانواده آنها نسبتاً فقیر بود، زیرا تنها یکی از والدین شاغل بود. پدر ویزما مشکل پُرنوشی الکل داشت که به دنبال از دست دادن شغل خود به عنوان نانوا در دوران رکود بزرگ بدتر هم شد. ویزما بلشِوِیکا در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۳۱ در ریکای پیش از جنگ متولد شد، زمانی که این شهر پایتخت لتونی دموکراتیک بود و او بیشتر دوران کودکی اش را در آنجا گذراند. این شهر اغلب در آثار او به ویژه در مشهورترین اثرش — سه گانه اتوبیوگرافیک "بیله" — به تصویر کشیده می شود، اما آن دورانی که در کورلند و در مزرعه کوچک بستگانش زندگی می کرد نیز نقش مهمی در شعر و نوشته های او داشته است. پسرش کلاوس السبرگز در دهه ۱۹۸۰ یکی از شاعران مشهور لتونی بود و پسر دومش یانیس نیز نویسنده است. قدردانی و گرامیداشت. دریافت جایزه نوبل رؤیای کودکی او بود؛ او به عنوان یک دختر فقیر اما باهوش، بیشتر وقت خود را صرف مطالعه ادبیات کلاسیک می کرد
. آثار بلشِوِیکا شهرت یافت و مورد قدردانی قرار گرفت: در تاریخ ۶ دسامبر ۱۹۹۰، او به عنوان عضو افتخاری آکادمی علوم لتونی انتخاب شد؛ او دو بار جایزه اسپیدولا را دریافت کرده است که بالاترین افتخار در ادبیات لتونی است. بلشِوِیکا همچنین بالاترین جایزه دولتی لتونی، یعنی «نشان سه ستاره» را دریافت کرده است. آثار. ویزما بلشِوِیکا اولین اشعار خود را در سال ۱۹۴۷ منتشر کرد؛ نخستین کتاب شعر او در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. از جمله مهم ترین مجموعه های شعر او می توان به "دریا در حال سوختن"(۱۹۶۶)، "حلقه های سال ها" (۱۹۶۹)، "در بستر بانوی من" (۱۹۷۶)، "پیچنده کلاف" (۱۹۸۱)، "هنگام پاییز" (۱۹۸۷) اشاره کرد. مجموعه داستان های کوتاه او شامل "داستان های کیکورگس" (۱۹۶۵)، "بدبختی در خانه" (۱۹۷۹)، "دل شکسته بر هیئت افتخار" (۱۹۹۷) است. در دوران پس از اتحاد جماهیر شوروی، بلشِوِیکا سه کتاب نیمه اتوبیوگرافی نوشت — داستان هایی دربارهٔ دختری به نام "بیله"، که زندگی او را از اواخر دهه ۱۹۳۰، تا سال اول اشغال شوروی در لتونی (۱۹۴۰–۱۹۴۱)، اشغال نازی ها (۱۹۴۱–۱۹۴۵)، و سال های اول پس از جنگ تحت رژیم استالین دنبال می کند: "بیله" (۱۹۹۲، ۱۹۹۵)، "بیله و جنگ" (ع
نوان اولیه: "بیل زندگی می کند"؛ ۱۹۹۶)، "جوانی شگفت انگیز بیله" (۱۹۹۹). اولین ویرایش این کتاب توسط ناشر لتونی مِژابله در سال ۱۹۹۲ در ایالات متحده آمریکا و فقط در سال ۱۹۹۵ در لتونی منتشر شد. اکنون این سه گانه به عنوان یکی از مهم ترین آثار ادبیات لتونی در تمام دوران ها شناخته شده است. این اثر به زبان سوئدی ترجمه شده، اما هنوز به زبان انگلیسی ترجمه نشده است. شعر و داستان های بلشِوِیکا به حدود ۴۰ زبان ترجمه شده است. در دوران اتحاد جماهیر شوروی در دهه های ۱۹۶۰–۱۹۸۰، چندین کتاب از انتخاب های شعر او به زبان های روسی، بلاروسی و ارمنی منتشر شد. اشعار او توسط اینارا سِدریس برای مجموعه شعر Contemporary Latvian Poetry که توسط دانشگاه آیوا در سال ۱۹۸۳ منتشر شد، به انگلیسی ترجمه شده است. از دهه ۱۹۸۰ به بعد، بلشِوِیکا به طور منظم در صحنه ادبیات سوئد حضور داشت، (با ترجمهٔ یوریس کرونبرگس)، کتاب های شعر او و داستان های "بیله" در آنجا موفقیت های منتقدانه داشتند و خوانندگان گسترده ای پیدا کردند. شعرهای برگزیده او همچنین در نروژ، دانمارک و ایسلند منتشر شده است. داستان های کوتاه برگزیده در روسیه، گرجستان و آلمان منتشر شد. ترجمه روس
ی سه گانه بیله در ریگا لتونی منتشر شد، دو قسمت اول در یک جلد در سال ۲۰۰۰ میلادی و قسمت آخر در سال ۲۰۰۲ میلادی. اولین جلد سه گانه بیله در سال ۲۰۱۹ به زبان فنلاندی منتشر شد. او در آثار خود وضعیت ملت های تحت ستم در اتحاد جماهیر شوروی را نقد کرده است؛ بنابراین، از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ اجازه انتشار آثارش را در این کشور نداشت. حتی نام او نمی توانست در رسانه ها ذکر شود. مأموران کاگ ب دست کم دو بار آپارتمان او را جستجو کردند و دست نوشته ها و یادداشت های او را مصادره کردند.
پیلاکی یک سبک از مزه های در آشپزی ترکی است و ممکن است به چندین غذایی که در سس تهیه شده از پیاز، سیر، هویج، سیب زمینی، گوجه فرنگی یا رب گوجه فرنگی، شکر و روغن زیتون پخته می شوند، اشاره کند. لوبیاهایی که به این سبک تهیه می شوند (فاسولیه پیلاکی با لوبیا سفید، یا باربونیا پیلاکی با لوبیای بورلوتی) سرد سرو می شوند و با جعفری و برش های لیمو تزئین می شوند. پیلاکی ماهی نیز یک دستور پخت محبوب است. در آشپزی یونانی، این سبک به عنوان پلاکی شناخته می شود. در آشپزی بلغاری، نام آن "پلاکییا" است.
پائولا وسوسیان (؛ زادهٔ ) سیاست مدار ارمنی تبار اهل آرژانتین است.
آزمن (تلفظ: ) یک نام خانوادگی انگلیسی است که از نام نورس باستان Ásmundr می آید. آزمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وسنا پوسیچ (؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۵۳) جامعه شناس و سیاستمدار اهل کرواسی است که به عنوان معاون اول نخست وزیر کرواسی و وزیر امور خارجه و اروپایی کرواسی در دولت زوران میلانوویچ از سیاست های چپ میانه خدمت کرده است. او دومین زنی بود که به عنوان وزیر امور خارجه کرواسی فعالیت کرد و پس از کولیندا گرابار-کیتاروویچ این سمت را بر عهده گرفت. پوسیچ به عنوان یکی از مدافعان برجستهٔ سوسیال لیبرالیسم، ادغام اروپا، ضدفاشیسم، برابری جنسیتی و حقوق ال جی بی تی در کشورهای گوناگون شناخته می شود. پوسیچ که از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ وارد سیاست شد، پنج دورهٔ متوالی به عنوان نماینده مجلس در پارلمان کرواسی انتخاب شد و در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۰), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۳), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۷), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۱), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۵) و انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۶) شرکت داشت. او همچنین در انتخابات ریاست جمهوری کرواسی (۲۰۰۹–۲۰۱۰) نامزد شد و در میان دوازده نامزد، رتبهٔ پنجم را کسب کرد. در دورهٔ نمایندگی خود بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، ریاست کمیتهٔ پارلمانی برای پیگیری پیوستن کرواسی به اتحادیه اروپا را
بر عهده داشت. او همچنین معاون رئیس حزب لیبرال دموکرات و اصلاح طلب اروپا (ELDR) بود. زندگی و تحصیلات ابتدایی. وسنا پوسیچ در ۲۵ مارس ۱۹۵۳ در زاگرب متولد شد. پدرش اوژن پوسیچ، حقوق دان و استاد دانشگاه، و مادرش ویشنیا (با نام خانوادگی آنجلینوویچ) پوسیچ، استاد زبان انگلیسی بود. او در سال ۱۹۷۱ از گیمنازیوم فارغ التحصیل شد و سپس در دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه زاگرب ثبت نام کرد و در سال ۱۹۷۶ مدرک خود را در جامعه شناسی و فلسفه دریافت کرد. در سال ۱۹۸۴، دکترای جامعه شناسی خود را از همان دانشکده دریافت کرد. موضوع پایان نامهٔ او «نقش تصمیم گیری جمعی در تحقق منافع کارگران» بود. حرفهٔ علمی. پس از فارغ التحصیلی، پوسیچ از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ به عنوان عضوی از گروه تحقیقات بین المللی به پژوهش دربارهٔ دموکراسی صنعتی در دوازده کشور اروپایی پرداخت. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ پژوهشگر مؤسسه جامعه شناسی دانشگاه لیوبلیانا در اسلوونی بود. از سال ۱۹۷۸، در دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه زاگرب تدریس کرده و دروسی مانند نظریهٔ دموکراسی صنعتی و جامعه شناسی سیاسی را ارائه داده است. در سال ۱۹۷۸، یکی از هفت زنی بود که اولین سازمان فمینیستی در جمه
وری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی به نام "Žena i društvo" (زن و جامعه) را بنیان نهاد که در آن زمان با انتقاد شدید مقامات مواجه شد. از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴، رئیس دپارتمان جامعه شناسی دانشکده علوم انسانی و اجتماعی بود. از سال ۲۰۱۰، همچنان به طور رسمی به دانشگاه زاگرب وابسته است اما به دلیل فعالیت های سیاسی تدریس نمی کند. پوسیچ در دانشگاه های مختلف از جمله دانشگاه شیکاگو، دانشگاه کرنل، دانشگاه امریکن، نیو اسکول، انستیتوی بین المللی مطالعات دموکراتیک، انستیتوی خدمات خارجی، دانشگاه جرج تاون، مرکز بین المللی دانشوران وودرو ویلسون و مدرسه مدیریت اسلون ام آی تی تدریس کرده است. دوران سیاسی. وسنا پوشیچ یکی از ۲۸ عضو بنیان گذار حزب مردم کرواسی - دموکرات های لیبرال (HNS-LD) در سال ۱۹۹۰ بود که پس از شرکت در ائتلاف تفاهم مردم تأسیس شد. او در سال ۱۹۹۲ از سیاست حزبی کناره گیری کرد اما در سال ۱۹۹۷ مجدداً به همان حزب پیوست و بعداً بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ و دوباره از سال ۲۰۱۳ رئیس این حزب شد. او برای اولین بار در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۰) به پارلمان کرواسی راه یافت و در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۳), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۷
), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۱) و انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۵) مجدداً انتخاب شد. در سال ۱۹۹۲، پوشیچ هم بنیان گذار و مدیر "Erasmus Guild"، یک اندیشکده غیردولتی و غیرحزبی برای فرهنگ دموکراسی بود و هم زمان به عنوان ناشر و سردبیر نشریه "Erasmus" فعالیت می کرد که به طور خاص بر مسائل مختلف گذار در کرواسی، کشورهای جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و اروپای شرقی تمرکز داشت. "Erasmus Guild" در سال ۱۹۹۸ فعالیت خود را متوقف کرد. در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸، او به عنوان رئیس کمیته ملی مذاکرات اتحادیه اروپا منصوب شد، نهادی که بر روند مذاکرات الحاق نظارت دارد و متشکل از اعضای پارلمان، نمایندگان رئیس جمهور، جامعه دانشگاهی، کارفرمایان و نمایندگان اتحادیه ها است. در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸، او به عنوان معاون حزب لیبرال دموکرات و اصلاح طلب اروپا (ELDR) انتخاب شد. در سال ۲۰۰۸، او اولین رئیس شبکه لیبرال اروپای جنوب شرقی شد. در انتخابات ریاست جمهوری کرواسی (۲۰۱۰-۲۰۰۹), پوشیچ نامزد حزب HNS-LD بود. او در دور نخست ۷٫۲۵٪ آرا را کسب کرد و در میان دوازده نامزد، در جایگاه پنجم قرار گرفت و از دور دوم حذف شد. پس از پیروزی ائتلاف کوکوریکو در ا
نتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۱), پوشیچ به عنوان وزیر امور خارجه و اروپایی کرواسی در کابینه زوران میلانوویچ که از سیاست های چپ میانه پیروی می کرد، فعالیت کرد. پس از اخراج رادیمیر چاچیچ از حزب مردم کرواسی - دموکرات های لیبرال در ۲۳ مارس ۲۰۱۳ به دلیل تلاش هایش برای بی ثبات کردن حزب، پوشیچ مجدداً به عنوان رئیس حزب انتخاب شد. پوشیچ در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۵) دوباره به پارلمان راه یافت و از ۳ فوریه ۲۰۱۶ تا ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ به عنوان معاون رئیس پارلمان کرواسی فعالیت کرد. او در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۶) نیز دوباره انتخاب شد. پس از تصمیم حزب HNS برای ائتلاف با اتحاد دموکراتیک کرواسی، پوشیچ از حزب کناره گیری کرد و به همراه سه نماینده دیگر، ائتلاف لیبرال مدنی را که حزبی سوسیال لیبرالیسم و پیرو سیاست های چپ میانه بود، تأسیس کرد. او تا انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۲۰) به عنوان نماینده پارلمان باقی ماند و سپس تصمیم گرفت از سیاست کناره گیری کرده و در انتخابات مجدد شرکت نکند.
ماریا پیچینوویچ بوریچ (؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۶۳) سیاستمدار کروات از حزب اتحادیه دموکراتیک کرواسی (میانه راست) است که از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان وزیر امور خارجه و اروپایی و معاون اول نخست وزیر کرواسی فعالیت کرد. او سومین زنی بود که پس از کولیندا گرابار-کیتاروویچ و وسنا پوشیچ، این سمت را بر عهده گرفت. پیچینوویچ بوریچ پیش تر در ششمین دورهٔ مجلس نمایندگان (۲۰۰۸–۲۰۱۱) به عنوان نمایندهٔ حوزهٔ انتخاباتی ششم فعالیت داشت. در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۹، او به عنوان چهاردهمین دبیرکل شورای اروپا انتخاب شد و با ۱۵۹ رأی در برابر ۱۰۵ رأی دیدیه ریندرز، وزیر امور خارجهٔ بلژیک، پیروز شد. دورهٔ وی از ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد و در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴ به پایان رسید، زمانی که او جای خود را به رئیس جمهور و وزیر کشور پیشین سوئیس، آلین برست داد. تحصیلات و اوایل فعالیت. پیچینوویچ بوریچ در سال ۱۹۸۵ در رشتهٔ اقتصاد از دانشگاه زاگرب فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی، او بین سال های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ به عنوان کارشناس تجاری در شرکت "Končar Inženjering" در زاگرب فعالیت کرد. در سال ۱۹۹۱، توسط دوست پسرش لیوبومیر چوچیچ (که در آن زمان دبیرکل جنبش اروپا در کرواسی بود)
، به عنوان دبیرکل خانهٔ اروپا در زاگرب منصوب شد و بعدها به سمت معاون دبیرکل جنبش بین المللی اروپا ارتقا یافت. او در سال ۱۹۹۴ مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات اروپایی را از کالج اروپا (پردیس ناتولین) دریافت کرد. سپس به شرکت "Končar Inženjering" بازگشت. در سال ۱۹۹۷، او به عنوان مدیر ارتباطات شرکتی در شرکت داروسازی پلیوا در زاگرب منصوب شد. فعالیت سیاسی. فعالیت در بخش دولتی. در سال ۲۰۰۰، پیچینوویچ بوریچ به عنوان معاون وزیر در وزارت یکپارچگی اروپایی کرواسی منصوب شد. در سال ۲۰۰۱، او در تیم مذاکره کنندهٔ توافق نامهٔ تثبیت و مشارکت اتحادیه اروپا - کرواسی حضور داشت. از سال ۲۰۰۳، به تدریس دوره های یکپارچگی اروپایی در سمینارهای آکادمی دیپلماتیک کرواسی پرداخت. در سال ۲۰۰۴، پیچینوویچ بوریچ به عنوان دبیر دولتی در وزارت یکپارچگی اروپایی منصوب شد و در سال بعد به عنوان دبیر دولتی برای یکپارچگی اروپایی در وزارت امور خارجه و یکپارچگی اروپایی تحت رهبری وزیر میومیر ژوژول در دولت ایوو ساندر فعالیت کرد. او به عنوان هماهنگ کنندهٔ ملی برنامه های سیاست های ساختاری برای پیش پیوستن (ISPA) (۲۰۰۴–۲۰۰۶)، هماهنگ کنندهٔ ملی برنامه های کمک رسانی
و همکاری با اتحادیه اروپا و همچنین عضو گروه کاری بازار واحد اروپا در مذاکرات الحاق کرواسی به اتحادیه اروپا (۲۰۰۵–۲۰۰۶) خدمت کرد. از سال ۲۰۰۶، او عضو تیم مذاکرات الحاق کرواسی به اتحادیه اروپا بود و به عنوان مذاکره کنندهٔ فصل های روابط خارجی، سیاست خارجی، امنیت و دفاع، نهادها و سایر مسائل فعالیت داشت. او همچنین ریاست کمیتهٔ تثبیت و مشارکت اتحادیه اروپا - کرواسی و ریاست کمیسیون مشترک کرواسی - بادن-وورتمبرگ (۲۰۰۶–۲۰۰۸) را بر عهده داشت. دوران سیاسی. وسنا پوشیچ یکی از ۲۸ عضو بنیان گذار حزب مردم کرواسی - دموکرات های لیبرال (HNS-LD) در سال ۱۹۹۰ بود که پس از شرکت در ائتلاف تفاهم مردم تأسیس شد. او در سال ۱۹۹۲ از سیاست حزبی کناره گیری کرد اما در سال ۱۹۹۷ مجدداً به همان حزب پیوست و بعداً بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ و دوباره از سال ۲۰۱۳ رئیس این حزب شد. او برای اولین بار در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۰) به پارلمان کرواسی راه یافت و در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۳), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۰۷), انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۱) و انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۵) مجدداً انتخاب شد. در سال ۱۹۹۲، پوشیچ هم بنیان گذار و مدیر
"Erasmus Guild"، یک اندیشکده غیردولتی و غیرحزبی برای فرهنگ دموکراسی بود و هم زمان به عنوان ناشر و سردبیر نشریه "Erasmus" فعالیت می کرد که به طور خاص بر مسائل مختلف گذار در کرواسی، کشورهای جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و اروپای شرقی تمرکز داشت. "Erasmus Guild" در سال ۱۹۹۸ فعالیت خود را متوقف کرد. در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸، او به عنوان رئیس کمیته ملی مذاکرات اتحادیه اروپا منصوب شد، نهادی که بر روند مذاکرات الحاق نظارت دارد و متشکل از اعضای پارلمان، نمایندگان رئیس جمهور، جامعه دانشگاهی، کارفرمایان و نمایندگان اتحادیه ها است. در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸، او به عنوان معاون حزب لیبرال دموکرات و اصلاح طلب اروپا (ELDR) انتخاب شد. در سال ۲۰۰۸، او اولین رئیس شبکه لیبرال اروپای جنوب شرقی شد. در انتخابات ریاست جمهوری کرواسی (۲۰۱۰-۲۰۰۹), پوشیچ نامزد حزب HNS-LD بود. او در دور نخست ۷٫۲۵٪ آرا را کسب کرد و در میان دوازده نامزد، در جایگاه پنجم قرار گرفت و از دور دوم حذف شد. پس از پیروزی ائتلاف کوکوریکو در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۱), پوشیچ به عنوان وزیر امور خارجه و اروپایی کرواسی در کابینه زوران میلانوویچ که از سیاست های چپ می
انه پیروی می کرد، فعالیت کرد. پس از اخراج رادیمیر چاچیچ از حزب مردم کرواسی - دموکرات های لیبرال در ۲۳ مارس ۲۰۱۳ به دلیل تلاش هایش برای بی ثبات کردن حزب، پوشیچ مجدداً به عنوان رئیس حزب انتخاب شد. پوشیچ در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۵) دوباره به پارلمان راه یافت و از ۳ فوریه ۲۰۱۶ تا ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ به عنوان معاون رئیس پارلمان کرواسی فعالیت کرد. او در انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۱۶) نیز دوباره انتخاب شد. پس از تصمیم حزب HNS برای ائتلاف با اتحاد دموکراتیک کرواسی، پوشیچ از حزب کناره گیری کرد و به همراه سه نماینده دیگر، ائتلاف لیبرال مدنی را که حزبی سوسیال لیبرالیسم و پیرو سیاست های چپ میانه بود، تأسیس کرد. او تا انتخابات پارلمانی کرواسی (۲۰۲۰) به عنوان نماینده پارلمان باقی ماند و سپس تصمیم گرفت از سیاست کناره گیری کرده و در انتخابات مجدد شرکت نکند.
وسنا پارون (;; – ) شاعر، نویسنده و مترجم اهل کرواسی بود که به عنوان یکی از مهم ترین شاعران قرن بیستم در ادبیات کروات شناخته می شود. او نخستین مجموعه شعر خود را در سال ۱۹۴۷ منتشر کرد و در طول زندگی اش بیش از ۶۰ کتاب در قالب شعر، نثر و آثار کودکانه نوشت. سبک او سرشار از احساسات عمیق، نمادگرایی و توجه به طبیعت، عشق و مسائل اجتماعی بود. پارون همچنین مترجمی برجسته بود و آثار نویسندگان بزرگی از زبان های مختلف را به کرواتی ترجمه کرد. او به دلیل نقدهای اجتماعی و دیدگاه های نوآورانه اش در دوران حکومت یوگسلاوی، با محدودیت هایی روبه رو شد اما همچنان به نوشتن ادامه داد. میراث او همچنان در ادبیات کرواسی زنده است. زندگی نامه. پس از تحصیل در زلارین، شیبنیک و اسپلیت، وی در دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه زاگرب در رشته های زبان های رومی و فلسفه تحصیل کرد. از سال ۱۹۴۷، او به عنوان یک هنرمند مستقل به نوشتن شعر، جستار، نقد ادبی و ادبیات کودکان پرداخت. وی همچنین آثاری را از زبان اسلوونیایی، زبان آلمانی، زبان فرانسوی و زبان بلغاری ترجمه کرد. اولین مجموعه شعر او، "سپیده دم ها و گردبادها" (۱۹۴۷)، تضادی میان طراوت جوانی، عشق و
طبیعت از یک سو و مرگ و نیروهای ویرانگر جنگ از سوی دیگر را به تصویر می کشد. این اثر نقدهای منفی از سوی منتقدان واقع گرایی سوسیالیستی دریافت کرد، چراکه آن را «سیاست گریزی» و «دکادنس» می دانستند، احتمالاً به این دلیل که با گرایش های ایدئولوژیک پس از جنگ جهانی دوم در شعر همخوانی نداشت. از زمان انتشار مجموعه شعر "درخت زیتون سیاه" (۱۹۵۵)، عشق به عنوان مضمون اصلی آثار او برجسته شد. او به طور مداوم به سرودن شعر غنایی عاشقانه پرداخت و از دهه ۱۹۶۰ به بعد، اشعاری با مضامین طنز سیاسی و اروتیسم منتشر کرد. وی بیش از ۲۰ اثر برای کودکان نوشت که مشهورترین و پر اجراترین آن ها "گربه چنگیزخان و میکی تراسی" (۱۹۶۸) بود. او همچنین چندین اثر درام از جمله "ماریجا و ملوان" (۱۹۶۰) را نوشت. او اولین زن در کرواسی بود که توانست تنها از طریق نویسندگی امرار معاش کند. وی برخی از کتاب های خود را به طور مستقل منتشر، چاپ و تصویرگری کرد. آثار منتخب. این فهرست شامل آثار برجستهٔ پارون است که در طول چندین دهه به انتشار رسیده اند. آثار او طیف وسیعی از سبک ها و مضامین را در بر می گیرد، از شعر و داستان های کوتاه گرفته تا رمان های بلند. برخی از آثار ا
و مانند "Stid me je umrijeti" (شرمسارم از مردن) و "Smijeh od smrti jači" (خنده ای قوی تر از مرگ) منعکس کنندهٔ تأملات عمیق او دربارهٔ زندگی و مرگ هستند. همچنین، آثاری مانند "Konjanik" (سوارکار) و "Otvorena vrata" (درهای باز) نشان دهندهٔ نگاهی تاریخی و اجتماعی به فرهنگ و سنت های منطقهٔ بالکان هستند. سبک نوشتاری او اغلب شاعرانه، فلسفی و تأثیرگذار توصیف می شود. آثار مهم دیگر پارون شامل: جوایز. این شاعر برجسته جوایز متعددی برای دستاوردهای ادبی خود دریافت کرده است، از جمله جایزه شاعر سال (۱۹۵۹)، جایزه معتبر ولادیمیر نازور برای یک عمر فعالیت ادبی (۱۹۸۲)، و جایزه تین اویویچ برای مجموعه غزل (۲۰۰۳). همچنین، او در جشنواره ها و نشست های ادبی مختلف مورد تقدیر قرار گرفته و جوایزی مانند "Poeta Oliveatus" (1995) و جایزه اروپایی شهرداری ادبی ورشاتس (۲۰۱۰) را دریافت کرده است.
جانا فت (؛ زادهٔ ) تنیس باز حرفه ای اهل کرواسی است که در سال ۱۹۹۶ متولد شد. او در رقابت های بین المللی تنیس زنان (WTA) و مسابقات زیرمجموعه فدراسیون جهانی تنیس (ITF) شرکت کرده است. بهترین رتبه او در رده بندی جهانی تنیس، ورود به جمع ۱۰۰ بازیکن برتر بوده است. فت به دلیل سبک بازی تهاجمی و عملکردش در مسابقات مختلف، به ویژه در رقابت های ITF، شناخته می شود. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، فت به بهترین رتبه انفرادی خود در رده بندی جهانی یعنی شماره ۹۷ دست یافت و در ۲۱ مه ۲۰۱۸، بهترین رتبه دونفره خود یعنی شماره ۳۴۸ را به دست آورد. فت تاکنون ۹ عنوان انفرادی و ۵ عنوان دونفره در تور جهانی تنیس زنان آی تی اف کسب کرده است. دوران حرفه ای. ۲۰۱۴–۲۰۱۵. در سیرکیت جوانان آی تی اف، فت به بالاترین رتبه دوران جوانی خود یعنی شماره ۱۲ در ۲۴ فوریه ۲۰۱۴ دست یافت. او نایب قهرمان رقابت تنیس آزاد استرالیا ۲۰۱۴ - انفرادی دختران شد و در فینال برابر الیزاوتا کولیچکووا شکست خورد. بزرگ ترین عنوان او تا آن زمان در چالش جهانی Dunlop 2015 به دست آمد، جایی که قهرمان مسابقات انفرادی شد و در فینال لوکسیکا کومکوم را شکست داد. ۲۰۱۷: اولین حضور در تور دبلیو تی ای، دو
نیمه نهایی و ورود به ۱۰۰ نفر برتر. در هوبارت اینترنشنال ۲۰۱۷ - انفرادی، فت برای اولین بار در قرعه اصلی یک تورنمنت دبلیو تی ای تور حضور یافت. او به نیمه نهایی این رقابت ها رسید اما به قهرمان نهایی و همچنین بازیکن صعود کرده از مرحله مقدماتی، الیسه مرتنس باخت. در ادامه سال، او به نیمه نهایی دوم خود در تنیس آزاد زنان ژاپن ۲۰۱۷ - انفرادی رسید و در این مسیر، اولین برد خود برابر یک بازیکن از ۲۰ نفر برتر جهان، کریستینا ملادنوویچ (بخت اول مسابقات) را ثبت کرد. اما در دیدار نیمه نهایی، علیرغم داشتن یک امتیاز مسابقه، به میو کاتو باخت. این نتایج باعث شد که او در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۷ برای اولین بار وارد ۱۰۰ نفر برتر جهان شود. ۲۰۱۸: اولین حضور در گرند اسلم و اولین برد. در تنیس آزاد استرالیا ۲۰۱۸، فت برای اولین بار مستقیماً به قرعه اصلی یک گرند اسلم راه یافت. او اولین پیروزی خود در یک تورنمنت بزرگ را مقابل میسا اگوجی به دست آورد. در دور دوم، مقابل کارولین وزنیاکی، بخت دوم مسابقات، قرار گرفت و در ست سوم با نتیجه ۵–۱ و امتیاز ۴۰/۱۵ پیش بود اما در نهایت این برتری را از دست داد و پنج گیم متوالی را باخت تا مسابقه را واگذار کند. ۲۰۲۲–
۲۰۲۴: فینال WTA 125، اولین حضور در رولان گاروس و چین WTA 1000. فت پس از سه سال غیبت در باشگاه آل انگلند، به قرعه اصلی تنیس ویمبلدون ۲۰۲۲ صعود کرد، جایی که در دور اول مقابل شماره ۱ جهان، ایگا شفیونتک شکست خورد. او به فینال رقابت تنیس کلاسیک میدلند ۲۰۲۳ از سری رقابت های WTA 125 رسید اما به آنا کالینسکایا، که نخستین عنوان چالش گر WTA خود را کسب می کرد، باخت. در آوریل ۲۰۲۴، فت بزرگ ترین عنوان دوران حرفه ای خود را در رقابت اوئیراس اوپن کسب کرد. او در اولین حضور خود در تنیس آزاد فرانسه ۲۰۲۴، به عنوان «بازنده خوش شانس» وارد جدول اصلی شد و در دور نخست جسیکا بوزاس مانیرو را شکست داد، اما در دور دوم به ماری بوزکووا باخت. در جاسمین اوپن، فت با شکست میار شریف به دور دوم راه یافت، اما در سه ست به سارا سوریبس تورمو باخت. هفته بعد، در تایلند اوپن ۲، او پس از شکست ژانگ سایسای و واروارا گرچوا (با کناره گیری)، به یک چهارم نهایی رسید. او به عنوان یک بازنده خوش شانس وارد جدول اصلی WTA 1000 چاینا اوپن شد و برای اولین بار در این سطح رقابت کرد. او اولین پیروزی خود در مسابقات WTA 1000 را برابر وایلدکارت وانگ میلینگ به دست آورد. فِت
در دور دوم مقابل بخت نهم قهرمانی داریا کاساتکینا شکست خورد.
دوبراوکا شویتسا (؛; ؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل کرواسی است که از اعضای برجسته حزب دموکراتیک کرواسی (HDZ) محسوب می شود. او سابقه نمایندگی در پارلمان اروپا را دارد و از سال ۲۰۱۹ به عنوان معاون رئیس کمیسیون اروپا در امور دموکراسی و جمعیت شناسی فعالیت می کند. شویتسا پیش از ورود به سیاست در زمینه آموزش فعال بود. از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ به عنوان کمیسر دموکراسی و جمعیت شناسی در کمیسیون فون در لاین فعالیت کرد. او پیش تر از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ عضو پارلمان اروپا بود. از دسامبر ۲۰۲۴، او به عنوان کمیسر اروپایی برای اتحادیه مدیترانه در کمیسیون فون در لاین II خدمت می کند. او دو دورهٔ متوالی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹ به عنوان شهردار دوبروونیک خدمت کرد و نخستین زن شهردار این شهر و یکی از نخستین زنان شهردار در شهرهای بزرگ کرواسی در دوران معاصر بود. او در سه دوره از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ عضو پارلمان کرواسی بود. از سال ۲۰۰۴، پنج بار متوالی به عنوان معاون رئیس کنگره مقامات محلی و منطقه ای در شورای اروپا انتخاب شد. در اکتبر ۲۰۱۲، او به عنوان معاون رئیس انجمن زنان حزب مردم اروپا (EPP) و در ژوئن ۲۰۱۹ معاون رئیس فراکسیون این حزب در پارلمان اتحادیه اروپا
شد. زندگی نامه. دوبراوکا شویتسا در دوبروونیک زاده شد. او در سال ۱۹۸۱ از دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه زاگرب در رشته های زبان انگلیسی و ادبیات و زبان آلمانی فارغ التحصیل شد. پیش از ورود به سیاست، شویتسا به مدت ۲۰ سال به عنوان معلم دبیرستان، استاد دانشگاه و مدیر مدرسه در دوبروونیک فعالیت داشت. او در سال ۱۹۹۰، پیش از نخستین انتخابات دموکراتیک در کرواسی، به اتحاد دموکراتیک کرواسی (HDZ) پیوست. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۴، او رئیس شاخهٔ HDZ در دوبروونیک بود. حرفه. در سال ۲۰۰۱، شویتسا به عنوان نخستین زن شهردار دوبروونیک انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۵ دوباره انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۹ در این سمت باقی ماند. او سه بار در انتخابات پارلمانی کرواسی ۲۰۰۰، انتخابات پارلمانی کرواسی ۲۰۰۳ و انتخابات پارلمانی کرواسی ۲۰۰۷ به عنوان نمایندهٔ پارلمان کرواسی انتخاب شد و در چندین کمیتهٔ پارلمانی خدمت کرد. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ رئیس کمیتهٔ خانواده، جوانان و ورزش و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ نایب رئیس کمیتهٔ امور اروپایی در دورهٔ پیوستن کرواسی به اتحادیه اروپا بود. در سال ۲۰۰۴، شویتسا به عنوان یکی از معاونان رئیس کنگره مقامات محلی و منطقه ای در شورای ار