Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را به دور خود نگه داشته و مانند یک توپ در امتداد کف دریا در حال غلتیدن است، یک پژوهشگر هشت پا توضیح می دهد: «در هنگام آزمایش و بررسی نشان مشخص شده است که هشت پا برای دریافت پاداش غذا در آزمایشگاه، از ابزار استفاده می کند. همچنین در اختاپوس های وحشی نشان داده شده است که لانه های کوچکی می سازند و از سنگ ها برای ایجاد نوعی سپر برای محافظت از ورودی استفاده می کنند.» بازی کردن. اختاپوس ها بازی می کنند و بازی کاری است که حیوانات باهوش انجام می دهند. مشکل نگهداری اختاپوس ها در آکواریوم. یک داستان معروف از آکواریوم برایتون در انگلستان ۱۰۰ سال پیش وجود دارد که یک اختاپوس در آنجا شب هنگام که کسی تماشا نمی کرد از مخزن خود خارج می شد، به مخزن آکواریوم همسایه می رفت و ماهی ها را می خورد و دوباره به مخزن خود بازمی گشت. صبح روز بعد در مخزن خود نشسته بود. آکواریوم به این ترتیب قبل از اینکه بفهمند چه کسی مسئول است، چندین توده ماهی خود را از دست داد. یکی از محققان اولیه گفته است اگر دماسنج شناور را در مخزن اختاپوس بگذارید، فقط حدود پنج دقیقه دوام می آورد. اختاپوس ها به سادگی همه چیز را از هم جدا می کنند. توانایی تشخیص افراد.
اختاپوس ها دارای لوب های بینایی بزرگ هستند، مناطقی از مغز که به بینایی اختصاص دارد. یک پژوهشگر هشت پا توضیح می دهد: به نظر می رسد اختاپوس ها می توانند افراد خارج از گونه خود، از جمله چهره انسان را تشخیص دهند. این رفتار منحصر به فرد نیست - برخی از پستانداران و کلاغ ها نیز می توانند آن را انجام دهند - اما نسبتاً غیرعادی است. در یک آزمایش در طول دو هفته، یک نفر به طور منظم به گروهی از اختاپوس ها غذا می داد، در حالی که فرد دیگری آنها را با یک برس لمس می کرد. در پایان آزمایش، اختاپوس ها رفتار متفاوتی نسبت به نگهبان «خوب» و نگهبان «متوسط» داشتند، که تأیید کرد اختاپوس ها می توانند این دو فرد را تشخیص دهند، علی رغم اینکه لباس های یکسانی به تن داشتند. استتار. در پوست سرپایان سه لایه سلول استتار مختلف به نام های کروماتوفور، ایریدوفور (بازتاب کننده های رنگین کمانی) و لوکوفور (پراکنده های کروی شکل) وجود دارد. بیرونی ترین لایه کروماتوفورها هستند که حاوی رنگدانه های رنگی (زرد، نارنجی، قرمز، قهوه ای و سیاه) هستند. سرپایان می توانند برای هماهنگی با محیط می تواند رنگ و الگوی کلی پوست را به سرعت تغییر دهد تا ازخود محافظت یا با
یکدیگر ارتباط برقرار کنند. کروماتوفورها با دیگر سلول های تخصصی تغییر رنگ در لایه بعدی پوست (ایریدوفورهای بازتابنده) کار می کنند که می توانند نمایشگرهای رنگین کمانی ایجاد کنند. در نهایت، در زیر لایه ایریدوفور، لکوفورها قرار دارند که روشنایی کلی روی بدنشان را کنترل می کنند. همه این سلول ها با هم ترکیب می شوند تا استتار شگفت انگیزی ایجاد کنند و همچنین برای سیگنال دهی و ارتباط بصری استفاده می شوند. هشت پا می تواند در یک چشم به هم زدن تغییر رنگ دهد. نه تنها هشت پاها می توانند رنگ پوست را تغییر دهند، بلکه سلول های خاصی به نام «پاپیلا» نیز دارند. گروه خاصی از سلول های «استتار» در پوست هشت پا که با یک مکانیسم هیدرواستاتیک منحصر به فرد تحت کنترل عصبی کار می کنند و به این حیوانات کمک می کند تا شکل بدن خود را تغییر دهند تا با بافت ۳ بعدی اطراف خود مطابقت داشته باشد، بنابراین آنها کاملاً بر روی پوست آنها با هم ترکیب می شوند، که به آنها اجازه می دهد تا سطح بدن خود را برای مطابقت با بافت پس زمینه سه بعدی صخره های مرجانی سنگی یا جلبک دریایی تغییر دهند. هشت پاها و ده پاها باهوش هستند و می توانند بفهمند که کدام لباس مبدل به
احتمال زیاد یک شکارچی بالقوه را فریب می دهد. دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که توانایی استتار یک ده پا صرفاً خودکار و انعکاسی نیست، بلکه می تواند با تصمیم گیری نیز شکل بگیرد. ده پا بر اساس وجود تهدیدها و آنچه در طول زمان آموخته اند، دربارهٔ زمان استتار تصمیم می گیرند. به عنوان مثال، می توان به ده پا آموزش داد که استتار خود را برای یک پاداش غذایی که قبلاً با او تمرین شده و به او آموخته شده کنار بگذارد. اگر یک ده پا با شکاری روبرو شود که برای یافتن طعمه خود به دید خود متکی است، ممکن است از کروماتوفورهای خود برای نشان دادن «لکه های چشم مانند» غول پیکر روی بدن خود استفاده کند. این تغییر شکل می تواند شکارچی را فریب دهد و فکر کند که یک ده پای بسیار بزرگ است، که موجب ترسیدن شکارچی می شود. با این حال، اگر شکارچی از حسگرهای شیمیایی (مانند بویایی) برای یافتن طعمه اش استفاده کند، ده پا متوجه می شود که حتی بهترین استتار یا استتار بصری اش هم کمکی نمی کند و در عوض یا یخ می زند یا می گریزد. ده پا حتی نفس خود را حبس می کند (که فعالیت الکتریکی در بدن آنها را کاهش می دهد و شانس آنها را برای شناسایی توسط شکارچیانی که برای شکا
ر به دریافت الکتریکی وابسته هستند کاهش می دهد). یکی دیگر از ویژگی های قابل توجه پوست سرپایان انعطاف پذیری است که حیوانات می توانند سطوح بافت سه بعدی ایجاد کنند. مخصوصاً ده پا و هشت پا می توانند به طور انتخابی پوست خود را چین و چروک بدهند و تا کنند (هدف از این کار این است که در صورت نیاز در کنار اجسام ناهموار استتار کنند). شاید نمونه چشمگیرترین نوع استتار، اختاپوس مقلد باشد. این اختاپوس که در سال ۱۹۹۸ در اندونزی کشف شد، مانند سایر اختاپوس ها از صخره های اطراف، صخره ها و جلبک های دریایی کپی نمی کند، بلکه خود را به عنوان حیوانات دیگری که شکارچیان تمایل دارند از آنها اجتناب کنند، نشان می دهد و جعل هویت می کند. با انحراف بدن، مرتب کردن بازوها و اصلاح رفتارش، ظاهراً می تواند به طیف گسترده ای از حیوانات سمی تبدیل شود. شیرماهی، کفی نواری و مارهای دریایی از جمله مواردی هستند که در آن خودنمایی می کند. اختاپوس مقلد همچنین می تواند از دیگر موجودات دریایی مانند مار دریایی درنده یا شقایق دریایی ماهی خوار تقلید کند. این به جلوگیری از شکارچیان کمک می کند و همچنین به اختاپوس اجازه می دهد تا با تقلید از موجودی کمتر خطرناک به ط
عمه خود نزدیک شود. به دلیل توانایی ده پا در تغییر سریع رنگ پوست، گاهی به عنوان «آفتاب پرست دریا» نیز خوانده می شود – این تغییر رنگ می تواند در عرض یک ثانیه اتفاق بیفتد. تغییر رنگ و طرح (شامل قطبش (موج ها) امواج نور منعکس شده و تغییر شکل پوست برای برقراری ارتباط با سایر ماهی ها یا به عنوان یک رفتار وحشت آور برای هشدار دادن به شکارچیان احتمالی صورت بگیرد. تحت برخی شرایط، می توان این ماهی ها را طوری آموزش داد که در پاسخ به محرک ها رنگ خود را تغییر دهند، بنابراین نشان می دهد که تغییر رنگ آنها کاملاً ذاتی نیست. حواس پرت کردن شکارچی با جوهر. ماهی مرکب با بیرون انداختن ابری از جوهر سرپایان حواس شکارچیان مهاجم را پرت می کند و به خود فرصتی برای فرار می دهد. غده جوهر و کیسه جوهر مرتبط با آن به داخل راست روده نزدیک به مقعد تخلیه می شوند و اجازه می دهند که رنگی سیاه در آب به صورت انفجاری خارج شود. جوهر تبدیل به یک تعلیق از ذرات ملانین می شود و به سرعت پراکنده می شود و ابر تیره ای تشکیل می دهد که مانورهای فرار ماهی مرکب را از دید شکارگر پنهان می کند. ماهی های شکارگر همچنین ممکن است توسط ماهیت آلکالوئیدی ترشحات که ممکن است
با حسگر شیمیایی آنها تداخل داشته باشد، از شکار منصرف شوند.
شام جنوبی منطقه ای جغرافیایی است که نیمه جنوبی شام را در بر می گیرد و تقریباً با اسرائیل، فلسطین و اردن امروزی مطابقت دارد. برخی از تعاریف نیز مناطق جنوب لبنان، جنوب سوریه و/یا شبه جزیره سینا را شامل شام جنوبی می داند. به عنوان توصیفی کاملاً مبتنی به علم جغرافیا، گاهی باستان شناسان و مورخان برای اجتناب از حاشیه های مذهبی و سیاسی نام های دیگری را برای اشاره به این منطقه استفاده می کنند. واژه شناسی. شام جنوبی به نیمه پایینی سرزمین شام گفته می شود اما در تعریف جغرافیایی تفاوت هایی وجود دارند، گسترده ترین تعریف از این محدوده شامل اسرائیل، فلسطین، اردن، لبنان، جنوب سوریه و صحرای سینا است. در باستان شناسی، شام جنوبی «منطقه ای است که قبلاً به عنوان سوریه-فلسطین و کنعان شناخته می شد.»
سید کاشوا (، متولد ۱۹۷۵) نویسنده و روزنامه نگار فلسطینی متولد طیره، اسرائیل است که به خاطر کتاب ها و ستون های طنز خود به زبان های عبری و انگلیسی شناخته شده است.
پنوئل (یا "پنیل"، "پنوئل"؛ عبری :) مکانی است که در کتاب مقدس تنخ توصیف شده است که در نزدیکی سوکوت، در شرق رود اردن و جنوب رودخانه یابوک در اردن کنونی قرار دارد. پنوئل در کتاب پیدایش به عنوان محل مبارزه یعقوب با فرشته ذکر شده است. در کتاب پادشاهان، از آن به عنوان پایتخت یربعام، اولین پادشاهی شمالی اسرائیل که او آن را مستحکم کرد، یاد شده است. روایت کتاب مقدس. در اینجا یعقوب (پیدایش ۳۲:۲۴–۳۲) "با مردی" ("فرشته" ۱۲:۴) "تا آخر وقت"کشتی گرفت. این رویداد باعث شد که خدا (یا فرشته) نام یعقوب را به «اسرائیل» تغییر دهد (پیدایش ۳۲:۲۸)، که در لغت به معنای «کسی که با خدا سر و دست می شکند»، (به معنای واقعی کلمه (دست وپنجه نرم کردن با خدا) تفسیر می شود. .
کشتی یعقوب با فرشته روایتی اسطوره ایست که شرح آن در کتاب پیدایش (فصل ۳۲:۲۲–۳۲) آمده است (همچنین در کتاب هوشع، به فصل ۱۲:۳–۵ نیز روایت گردیده). «فرشته» مورد بحث کتاب پیدایش به عنوان «انسان» (: "ایش") و «خدا» (: "El") تعبیر شده، حال آنکه هوشع «فرشته» محسوب می شود (: "ملاخ"). این روایت همچنین نام یعقوب را به "اسرائیل" تعبیر می کند (که ریشه آن به معنی «معارض با خدا» است. در سه شه پدر یعقوب به هنگام بازگشت به کنعان شبی را در کنار رودخانه سپری کرد. او با مردی مواجه گشت که قصد داشت با او تا سحر کشتی بگیرد. در پایان، چنان که مرد مذکور از معرفی خود سر باز می زند یعقوب متبرک شده را اسرائیل نام می نهد. یعقوب سپس نام محلی که با وی کشتی گرفته را پنوئل گذاشت، که به معنای (چهره درچهره شدن با خدا) است.
کریستینا هادسون فیلم نامه نویس اهل بریتانیا است که بیشتر برای آثاری همچون "بامبلبی" (۲۰۱۸)، "پرندگان شکاری" (۲۰۲۰)، و "فلش" (۲۰۲۳) شناخته شده است. فیلم محصول سال ۲۰۱۶ وی تحت عنوان "حبس شده" در لیست سیاه سال ۲۰۱۲ قرار گرفت، فهرستی از پرطرفدارترین فیلم نامه های تولید نشده هالیوود، به علاوه دو فیلم نامه ساخته نشده دیگر. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. هادسون اصالتاً اهل لندن، انگلستان است. او خود را دورگهٔ «تایوانی و قفقازی» توصیف می کند. او در مدرسه متوسطه ویمبلدون، واقع در لندن تحصیل کرده است.
پل دبلیو. تیلور (به انگلیسی: Paul W. Taylor)، (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۲۳ – درگذشته ۱۴ اکتبر ۲۰۱۵) فیلسوف آمریکایی بود که به خاطر فعالیت هایش در زمینه اخلاق زیست محیطی شناخته شده است. زندگی نامه. نظریه زیست محوری "تیلور"، که با بوم شناسی ژرف نگر مرتبط است، اما مشابه آن نیست، در کتاب "احترام به طبیعت: نظریه ای از اخلاق محیطی در" سال ۱۹۸۶ توضیح داده شد و در دوره های دانشگاهی دربارهٔ اخلاق زیست محیطی تدریس شده است. "تیلور" به مدت چهار دهه در کالج بروکلین، دانشگاه شهری نیویورک به تدریس فلسفه پرداخت و در زمان مرگش استاد ممتاز آن جا بود. احترام به طبیعت. "احترام به طبیعت" یکی از کامل ترین و پیچیده ترین دفاع ها، از رویکرد زندگی محور (زیست محور) به طبیعت در نظر گرفته می شود. در این اثر، "تیلور" با زیست مرکزی ها موافق است که همه موجودات زنده، اعم از گیاهان و جانوران، ارزش ذاتی دارند و سزاوار توجه و توجه اخلاقی هستند. او به طور رادیکال تر، برتری انسان را انکار می کند و استدلال می کند که همه موجودات زنده دارای ارزش ذاتی یکسانی هستند. "تیلور" با درک این موضوع که منافع انسان به طور اجتناب ناپذیری با منافع گیاهان و جانوران در تضا
د است، انواع اصول اولویت را برای حل عادلانه چنین تعارض هایی با دقت مطرح کرده و از آن ها دفاع می کند. نظریه جدید "تیلور" در مورد محیط زیست گرایی مبتنی بر «دیدگاه زیست محوری» در تقابل با گونه گرایی مورد استفاده قرار گرفت. نظریه او از چهار عقیده حمایت می کند: این که انسان ها اعضای برابر جامعه حیات زمین هستند، این که انسان ها و اعضای دیگر گونه ها به یکدیگر وابسته هستند، که «همه موجودات مراکز غایت شناختی حیات هستند به این معنا که هر یک فردی منحصربه فرد است که به شیوه خودش به دنبال خیر خود است.» و این که «انسان ذاتاً برتر از سایر موجودات زنده نیست». دیدگاه زیست مرکزی "تیلور" بر «بی طرفی گونه ها» تأکید می کند و به همین دلیل گفته می شود که توجیهی برای احترام به طبیعت ارائه می کند، از جمله این که حیوانات و گیاهان وحشی «ارزش ذاتی» دارند و بنابراین سزاوار احترام اخلاقی هستند، بنابراین نباید «آسیب ببینند». انسان در طبیعت مداخله کرده است، درحالی که با چیزهای دیگر برابر است». "تیلور" استدلال می کرد که انسان ها باید با ارگانیسم های غیرانسانی بر اساس چهار قانون هدایت شده رفتار کنند: قاعده عدم شرارت، قانون عدم مداخله، قاعده و
فاداری و قانون عدالت جبران کننده. این چهار قانون انسان را از آسیب رساندن به موجودات زنده در محیط طبیعی بدون دلیل موجه منع می کند. تیلور اعتراف کرد که هیچ یک از چهار قانون مطلق نیستند و «اصول اولویت» را برای رسیدگی به درگیری ها ارائه کرد. برای مثال، اصل دفاع شخصی او به انسان ها اجازه می دهد تا با از بین بردن ارگانیسم های تهدیدکننده زندگی از خود محافظت کنند، و اصل حداقل اشتباه او به انسان ها اجازه می دهد تا تنها در شرایطی که اشتباهات انجام شده را به حداقل برسانند، منافع غیراساسی خود را بر منافع اساسی حیوانات و گیاهان پیش ببرند. به غیر انسان ها اصل عدالت جبرانی او مستلزم آن است که حیوانات و گیاهان برای هر آسیبی که به آن ها وارد می شود، نوعی غرامت دریافت کنند. تیلور منتقد حقوق حیوانات بود و معتقد بود که فقط انسان ها از حقوق اخلاقی برخوردارند. او استدلال می کرد که حیوانات و گیاهان نمی توانند حقوقی داشته باشند، زیرا فاقد ظرفیت های خاصی برای اعمال آن هستند. با وجود این، دیدگاه زیست مرکزی او اظهار داشت که انسان ها برتر از حیوانات یا گیاهان وحشی نیستند و همه دارای ارزش ذاتی هستند. چاپ بیست و پنجم این کتاب در سال ۲۰۱۱
با پیش گفتار جدیدی توسط دیل جیمیسون منتشر شد. بازخورد. کریستین شریدر فرشت نوشت که "تیلور" با مفاهیم دیدگاه زیست مرکزی و ارزش ذاتی خود، زمینه های جدیدی را در اخلاق زیست محیطی گشود و گفت «پیچیده ترین نظریه ای است که دربارهٔ اخلاق زیست محیطی که تا به حال عنوان شده» البته او به اشکالات مختلفی در نظریه او نیز اشاره کرد. شریدر فریشت گفت که مشکلی در چشم انداز زیست محوری تیلور وجود دارد، و آن دادن «ارزش ذاتی» به همه حیوانات، انسان ها و گیاهان است که برای هر کنترل یا نفوذی که بر زندگی این گونه ها تأثیر می گذارد، نیاز به جبران را تعیین کرده است. او اظهار داشت که «اگر هرکسی به هر موجود زنده دیگری تعهدی برای جبران خسارت داشته باشد، پس اعمال اخلاق تیلور پیچیده، دست وپاگیر و غیرقابل اجرا خواهد بود. هر کدام از ما به تنهایی صدها تعهد متضاد برای غرامت خواهیم داشت». شریدر فریشت همچنین به مشکل عدم انسجام در ادعای "تیلور" اشاره کرد که فقط انسان ها از حقوق اخلاقی برخوردارند زیرا او استدلال کرد که منافع انسان ها و غیرانسان ها «باید به طور یکسان در نظر گرفته شود» و این که انسان ها برتر از سایر جانداران نیستند. فیلسوف لوئیس جی لومبا
ردی به موضع عجیب "تیلور" در مورد حقوق اشاره کرد، زیرا او برتری انسان را بر حیوانات و گیاهان انکار می کرد اما حقوق اخلاقی را برای انسان محدود می کرد.
ویکتور ولادیمیرویچ شیمان ( , ; متولد ۲۶ مه ۱۹۵۸) یک سیاستمدار اهل بلاروس است. شیمان از زمان به قدرت رسیدن لوکاشنکو در سال ۱۹۹۴ از متحدان نزدیک دیکتاتور بلاروس الکساندر لوکاشنکو بوده است. شیمن در سال ۲۰۰۴ دادستان کل بلاروس بود. شیمن به دلیل ناپدید شدن منتقدان لوکاشنکو از سوی اتحادیه اروپا و ایالات متحده تحریم شده است.
ولادیمیر واسیلیویچ اوستینوف ( ; متولد ۲۵ فوریه ۱۹۵۳) یک وکیل و دولتمرد روسی است. از سال ۲۰۰۸ او نماینده تام الاختیار در ناحیه فدرال جنوبی است. او تا سال ۲۰۰۸ وزیر دادگستری روسیه بود. او دارای رتبه دادستانی مشاور ایالتی فعال جاستیتیا و رتبه خدمات غیرنظامی ایالتی فدرال از درجه ۱ مشاور ایالتی فعال فدراسیون روسیه است. او با یک زن خانه دار به نام نادژدا الکساندرونا اوستینوا ( ازدواج کرده است. و آنها یک پسر به نام دیمیتری و یک دختر به نام ایرینا دارند.
هلمز رولستون سوم (به انگلیسی: Holmes Rolston III)، (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۳۲) فیلسوفی است که استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه ایالتی کلرادو است. او به خاطر مشارکت هایش در اخلاق زیست محیطی و رابطه بین علم و دین شناخته شده است. از جمله افتخارات "رولستون" دریافت جایزه تمپلتون در سال ۲۰۰۳ است که توسط شاهزاده فیلیپ در کاخ باکینگهام به او اعطا شد. او سخنرانی های گیفورد، دانشگاه ادینبرو (۱۹۹۷–۱۹۹۸) را ایراد کرد. او همچنین در شورای مشورتی هوش فرازمینی پیام رسانی (METI) خدمت می کند. مدل داروینی برای تعریف مفاهیم موضوعی اصلی در فلسفه "رولستون،" در روند کلی تفکر او استفاده می شود. زندگی. پدربزرگ هلمز رولستون و پدرش هولمز رولستون جونیور (که از جونیور استفاده نمی کرد) کشیش های پرسبیترینیسم بودند. "رولستون سوم" در ۱ ژوئن ۱۹۵۶ با جین ایروینگ ویلسون ازدواج کرد که از او یک دختر و پسر دارد. او دارای مدرک لیسانس فیزیک و ریاضیات از کالج دیویدسن وابسته به پروتستان (۱۹۵۳) و مدرک لیسانس الهیات از حوزه علمیه اتحادیه پرسبیتریان (۱۹۵۶) است. او همچنین در سال ۱۹۵۶ به سمت کشیشی کلیسای پروتستان (ایالات متحده آمریکا) منصوب شد. او در سال ۱۹۵۸ از دان
شگاه ادینبرو مدرک دکتری گرفت. او در سال ۱۹۶۸ مدرک کارشناسی ارشد خود را در فلسفه علم از دانشگاه پیتسبرگ دریافت کرد و در همان سال کار خود را به عنوان استادیار فلسفه در دانشگاه ایالتی کلرادو آغاز کرد و در سال ۱۹۷۶ به استادی کامل رسید. او در سال ۱۹۹۲ به مقام استادی ممتاز دانشگاه رسید. او سخنرانی های گیفورد، دانشگاه ادینبرو (۱۹۹۸–۱۹۹۹) را ایراد کرد. او در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه تمپلتون شد. او با دریافت دعوت نامه، در هر هفت قاره سخنرانی کرده است. هولمز رولستون (۱۹۰۰–۱۹۷۷)، پدر هولمز رولستون سوم، سردبیر هیئت آموزش مسیحی کلیسای پروتستان، در ایالات متحده، ریچموند، ویرجینیا بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۹، و نویسنده برنامه های درسی در آموزش مسیحی بود. دیدگاه ها در مورد حقوق. "رولستون" می پذیرد که انسان ها حقوق دارند، اما از ایده حقوق حیوانات و گسترش حقوق به گیاهان انتقاد کرده است، زیرا در طبیعت هیچ حقوقی وجود ندارد. "رولستون" استدلال کرده است که رویکرد حقوقی به زندگی حساس برای اکوسیستم ها مناسب نیست و وقتی یک عامل اخلاقی با رنج در یک اکوسیستم مواجه می شود، وظیفه ای برای مداخله وجود ندارد. در سال ۱۹۹۱، رولستون بیان کرد: رولستون
همچنین استدلال کرده است که «اخلاق زیست محیطی شکار را در طبیعت وحشی می پذیرد»، رولستون می گوید که شکار درندگان باید مورد احترام قرار گیرد زیرا برای اکوسیستم بزرگ تر و فرآیندهای تکاملی اهمیت زیادی دارد. برای مثال، شکارچیان افراد ضعیف را از جمعیت موجودات شکاری حذف می کنند که به یکپارچگی کلی آن گونه ها کمک می کند و از بین بردن موجودات نامناسب توسط شکارچیان برای فرایند تکاملی انتخاب طبیعی حیاتی است، که رولستون معتقد است گرایش ها به سمت اشکال زندگی پیچیده تر و متنوع تر است. رولستون بیان کرده است که شکار بخشی جدایی ناپذیر از طبیعت است که «شکوفایی گونه ها را به همراه دارد» و به برخی از مهم ترین دستاوردهای تاریخ طبیعی کمک کرده است و بدون شکار، زندگی روی زمین به شدت سخت می شود. "رولستون" استدلال کرده است که وقتی انسان ها با طبیعت وحشی روبه رو می شوند، هیچ وظیفه یا تعهدی برای کاهش درد و رنج حیوانات وحشی ندارند و از آن جایی که حیوانات در طبیعت هیچ ادعایی برای زندگی خوشایند و عاری از درد ندارند، پس انسان ها وظیفه اخلاقی ندارند که به آن ها کمک کنند. یکی رولستون می گوید که این موضوع در مورد حیوانات اهلی نیز صدق می کند، زیرا
اگرچه آن ها تحت مراقبت انسان ها قرار گرفته اند، اما منشأ آن ها از طبیعت وحشی است، بنابراین معیار مقایسه برای ارزیابی رفتار با آن ها نباید از انسان باشد، بلکه باید از سایر حیوانات باشد. از نظر "رولستون"، حیوانات اهلی مانند حیوانات وحشی «هیچ حق یا ادعایی ندارند که رفتاری مهربان تر از طبیعت غیرانسانی از سوی انسان داشته باشند». کتاب شناسی - فهرست آثار. "هولمز رولستون سوم" نویسنده هشت کتاب است که هم در مجلات دانشگاهی و هم در مطبوعات رایج مورد تحسین قرار گرفته است. این کتاب ها عبارتند از:
در زبان شناسی، فرآوری گفتار، و موسیقی، تراز نغمه برای یک صدا یک تابع یا منحنی است که نغمه دریافتی از صدا را در طول زمان پیگیری می کند. تراز نغمه می تواند شامل چندین صدا باشد که از چندین نغمه بهره می برند، و می توانند تابع بسامد در یک نقطه زمانی را به تابع بسامد در نقطه بعدی مرتبط کند. این موضوع برای مفهوم زبان شناسی نواخت بنیادین است، که در آن نغمه یا تغییرات نغمه برای یک واحد گفتاری در زمان روی مفهوم معناشناختی آن صدا تاثیر می گذارد. همچنین به آهنگ در زبان های اشاره می کند. یکی از چالش های اصلی در فن آوری فرآوری گفتار، مخصوصا برای زبان های غربی، ساخت یک تراز نغمه طبیعی-صداده برای متون به عنوان یک کل است. اگر از تراز نغمه های غیر طبیعی استفاده شود، به ترکیب هایی می رسیم که صداهای «بی جان» یا «بدون هیجان» برای شنونده انسانی دارند، ویژگی ای که یک کلیشه برای ترکیب گفتار در فرهنگ مردمی شده است. در موسیقی، تراز نغمه روی تغییرات مرتبط در نغمه در طول زمان برای یک ترتیب اولیه از نوت های اجراشده تمرکز دارد. تراز مشابه می تواند بدون فقدان کیفیت های مرتبط اساسی اش منتقل شود، مثل تغییرات تصادفی در نغمه یا نغمه ای که در ط
ول زمان بالا یا پایین می رود. آنچه در تحلیل موسیقی پس-نواختی استفاده می شود، روش مایکل فریدمن برای تحلیل تراز نغمه، از انتساب مقادیر عددی برای اشاره به آنکه کدام نغمه در ارتباط با دیگران در یک خط موسیقیایی پایین تر افتاده است، استفاده کرد؛ به پایین ترین نغمه مقدار "0" و به بالاترین نغمه مقدار n-1 منتسب شده بود، که در آن n=تعداد نغمه ها در قطعه بندی است. از این رو ترازی که از ترتیب پایین، میانه بالا پبروی می کند را توسط کلاس های ترازی 0، 1 و 2 برچسب گذاری می کنند. دارای نغمه های واضح ند، اما صداهای پیچیده مثل گفتار و موسیقی معمولا دارای قله های شدیدی در بسامدهای بسیار متفاوت هستند. با این حال با قراردادن یک نقطه مرجع ثابت در تابع فرکانس یک صدای پیچیده، و سپس مشاهده حرکت این نقطه مرجع در زمان ترجمه تابع، می توان یک تراز نغمه ای معنادار ساخت که با تجربه انسانی سازگار است. برای مثال، حرف صدادار e دارای دو سازند است، یکی در بین 280 و 530 هرتز قله دهی می شود، و دیگری بین 1760 و 3500 هرتز قله دهی می شود. وقتیکه یک فرد جمله ای را می خواند که شامل چندین صدای e است، قله ها در این محدوده ها حرکت می کنند، و حرکت قله ها د
ر بین این دو نمونه مقادیر آن ها را در تراز نغمه می سازند.
زوپیر (به )، پسر بغابوخش دوم و آمیتیس، دختر خشایارشا ، یک نجیب زاده ایرانی، اهل شاهنشاهی هخامنشی در قرن پنجم پیش از میلاد بود. زوپیر به همراه برادرش آرتیفیوس جریان شورش سال ۴۴۸ پ.م. از پدرشان در برابر اردشیر یکم حمایت کردند، این شورش پس از چند نبرد موفق در برابر اردشیر، با صلح به پایان رسید. پس از مرگ پدرش در حدود سال ۴۴۰ پ.م. او و مادرش به آتن رفتند و خود را به عنوان ژنرالی علیه ایران در اختیار اتحادیه دلوس قرار داد. او احتمالاً در حوالی سال ۴۲۹ پ.م. در جریان محاصره کاونوس، با پرتاب سنگ توسط یکی از مدافعان شهر، در سواحل آسیای صغیر کشته شده است. مادربزرگ مادری او، ملکه مادر آماستری، ساکنان این شهر را به این همین دلیل مصلوب کرد. ممکن است که بسیاری از داده هایی که در رابطه با ایران به هرودوت و توسیدید می رسید به وسیله همین زوپیر منتقل شده باشد. البته بحث های زیادی در رابطه با این موضوع وجود دارد.
لامیدی اولوناده فاکِـیه ( ۱۹۲۵ – ) مجسمه ساز اهل نیجریه بود. پیشینه. او مجسمه سازی را زیر نظر پدرش فراگرفت و از سال ۱۹۴۹ شاگرد یکی از استادان برجستهٔ این رشته به نام «جرج بارمیدله آرووُگون» شد. زندگی حرفه ای. وی از سال ۱۹۵۵ معلم هنر در مدرسه ای در لاگوس شد و نخستین نمایشگاه انفرادی اش در سال ۱۹۶۰ در شورای فرهنگی بریتانیا در نیجریه برگزار شد. او از سال ۱۹۶۲ هنرمندِ مقیمِ دانشگاه میشیگان غربی در کالامزو، میشیگان شد و در سال ۱۹۶۴ به عنوان رئیس «انجمن هنرمندان حرفه ای نیجریه» منصوب گردید. در همین سال، نمایشگاهی از آثارش در آژانس اطلاعات ایالات متحده برگزار شد. در سال ۱۹۷۱ نمایشگاهی از کنده کاری های روی چوب متعلق به سه نسل از خانوادهٔ در شهر ایبادان برپا شد. او در سال ۱۹۷۸ مدرس دانشکده هنر دانشگاه ایل-ایفی در شهر ایفی شد. در سال ۱۹۸۹، او به عنوان هنرمند در تعدادی از دانشگاه ها در شهرهایی همچون کلیولند و پیتسبرگ خدمت کرد. او در سال ۱۹۶۳ خودزندگی نامه ای منتشر کرد و یک نمایشگاه گذشته نگر از آثارش در هُپ کالج در هلند، میشیگان برپا داشت. یک نمایشگاه دیگر از تمام آثار او در سال ۱۹۹۹ در مؤسسه اسمیتسونین برگزار شد و امرو
زه برخی از آثار هنری او توسط «استودیو هنر و طراحی ژوفریم» نگهداری می شود. جوایز. لامیدی اولوناده فاکِـیه در سال ۱۹۸۹ برندهٔ «جایزهٔ ویژهٔ شایستگی» ایالت اویو شد و یونسکو وی را در سال ۲۰۰۸ «گنجینه انسانی زنده» نامید. مرگ. او در سال ۲۰۰۹ به دنبال عوارض ناشی از جراحی سرطان پروستات درگذشت.
رومانا هامزووا (؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۷۰) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کاتژینا الهوتووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ شرکت کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
النا هانوشووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
میخالا هارتیگووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
رومانا هیدووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
هانا هوراکووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
داوید یلینک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال ساسکی باسکونیا، باشگاه بسکتبال مورسیا، باشگاه بسکتبال آندورا، و باشگاه بسکتبال یوونتوت بادالونا اشاره کرد.
بلیک شیلب (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال آمریکایی تبار اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
مارتین پترکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
میخائلا پاولیچکووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت کرده است.
لوکاش پالیزا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
پترا کولیخووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
ترزا کراکوویچووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
زوزانا کلیمشووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت کرده است.
میخائلا اوهرووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
میلوسلاوا اسووبودووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
ادیتا شویانووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
یاکوب شیژینا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
اوندژی سهنال (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
میخائلا زروستووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
کاتژینا زوهنووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل جمهوری چک است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.