Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فضل محمود فضلی سیاستمدار و مقام بلندپایه دولتی پیشین افغانستان است که در واپسین سال های دولت جمهوری اسلامی افغانستان به عنوان رئیس دفتر ریاست جمهوری (ریاست دفتر مقام عالی ریاست جمهوری) فعالیت می کرد. او پیش از آن به عنوان مشاور ارشد سیاسی رئیس جمهور اشرف غنی فعالیت داشت و یکی از چهره های نزدیک به حلقهٔ تصمیم گیری در دولت شمرده می شد. فضلی از جمله مقام هایی بود که در ساختار اداری و امنیتی دولت پیشین نقش کلیدی ایفا کرد و نام او در تحلیل ها و گزارش های داخلی و بین المللی دربارهٔ سیاست افغانستان، از جمله گزارش های اداره بازرس ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (SIGAR)، بارها ذکر شده است. نقش ها و فعالیت ها. فضل محمود فضلی در سال های پایانی حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، از چهره های بانفوذ در حلقهٔ داخلی ریاست جمهوری به شمار می رفت. وی ابتدا به عنوان مشاور ارشد سیاسی رئیس جمهور اشرف غنی منصوب شد و سپس در حمل/فروردین ۱۳۹۹ (مارس ۲۰۲۰) با حکم رسمی به سمت رئیس دفتر مقام عالی ریاست جمهوری گماشته شد. در این جایگاه، او مسئول هماهنگی امور اداری نهاد ریاست جمهوری، نظارت بر عملکرد نهادهای دولتی زیرمجموعه، و مشارکت در تصمیم
گیری های کلان سیاسی و اجرایی کشور بود. گزارش ها نشان می دهد که او از نزدیک ترین چهره ها به اشرف غنی بود و همراه با حمدالله محب (مشاور امنیت ملی) و احمد جواد عثمانی (در برخی منابع دیگر مقام های جایگزین) به عنوان بخشی از ساختار غیررسمی موسوم به «حلقهٔ محدود ریاست جمهوری» شناخته می شد که بسیاری از تصمیمات کلیدی دولت را در یک دایرهٔ محدود اتخاذ می کردند. در گزارش های نهادهای بین المللی و رسانه ای، این تمرکز تصمیم گیری گاه مورد انتقاد قرار گرفته است. از جمله در گزارش نهاد SIGAR، به تمرکز قدرت در دفتر ریاست جمهوری افغانستان و نقش افراد محدودی مانند فضلی در تضعیف روندهای نهادینهٔ مشورت و هماهنگی اشاره شده است. پس از فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان در اسد/مرداد ۱۴۰۰ (اوت ۲۰۲۱)، نقش و عمل کرد حلقهٔ نزدیک ریاست جمهوری، از جمله فضلی، مورد بحث و نقد قرار گرفت. برخی مقام های پیشین، از جمله اجمل احمدی، از «بی تجربگی» و تمرکزگرایی بیش از حد در تصمیم گیری های حیاتی در آن دوره سخن گفته اند. فضلی پس از فرار از افغانستان به سوید بازگشت؛ جایی که پیش از آمدن به افغانستان و شروع فعالیت هایش، در آنجا همراه والدینش اقامت گرفته بود.
مهدی فردعلی نیا بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است. وی سابقه بازی در تیم های بوتان، دارایی، نفت تهران، راه آهن و تهران جوان را در کارنامه دارد. فردعلی نیا همچین سابقه سه بازی ملی و سه گل ملی در برابر تیم ملی فوتبال بنگلادش و تیم ملی فوتبال نپال در جام قائد اعظم در سال ۱۹۸۲ در کارنامه دارد.
سانحه سقوط بالگرد نیروی دفاعی لسوتو (۲۰۱۷) در روز ۱۳ آوریل ۲۰۱۷، در نزدیکی منطقهٔ کوهستانی تابا پوتسوا در ناحیه ماسرو رخ داد. یک فروند یوروکوپتر ئی سی۱۳۵ متعلق به نیروهای دفاعی لسوتو در مسیر انتقال پرداختی ها به مناطق دورافتاده سقوط کرد. این بالگرد حامل سه نفر از کارکنان نظامی و یک مقام وزارت دارایی بود. در پی سقوط، هر چهار سرنشین کشته شدند. بالگرد سانحه دیده. بالگردی که در این سانحه سقوط کرد، از نوع یوروکوپتر ئی سی۱۳۵ بود و در اختیار نیروی هوایی نیروهای دفاعی لسوتو قرار داشت. شرح سانحه. بالگرد سانحه دیده حامل سه نفر از نیروهای نظامی و یک کارمند وزارت دارایی بود که برای تحویل حقوق بازنشستگی به منطقه اعزام شده بودند. طبق گزارش مقامات، بالگرد پس از برخورد با خطوط انتقال برق در ناحیه ای کوهستانی در نزدیکی رشته کوه تابا پوتسوا سقوط کرد. در پی این حادثه، دو سرباز در محل جان باختند و دو نفر دیگر به شدت مجروح شدند. با وجود انتقال دو مجروح به بیمارستان، هر دو بعداً جان خود را از دست دادند. وزیر دفاع لسوتو، تسلیسو موخوسی، اعلام کرد که روز بعد از وقوع حادثه از محل سانحه بازدید خواهد کرد.
شفق () یک شهرک و آبادی در شهرستان آب شوران کشور جمهوری آذربایجان است.
کنعان هیبت اف (؛ زادهٔ ) ورزشکار کشتی آماتور اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
فصل ۰۵–۱۴۰۴، بیست و پنجمین فصل حضور باشگاه پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال ایران است. پرسپولیس علاوه بر لیگ داخلی در رقابت های این فصل جام حذفی نیز شرکت می کند. بازیکنان. بازیکنان ملی پوش. بازیکنانی که در تیم ها ملی کشورشان بازی می کنند را قرار دادیم «شماره و غیره، مختص تیم ملی هایشان هست»
پیساره وو () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوره یوو () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بازگیه وو () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ابراهیم پارلاک (متولد ۱۹۶۲ در غازی عینتاب ) سیاستمدار کرد است که توسط وزارت امنیت داخلی ایالات متحده به عضویت سابق و مقام ارشد حزب کارگران کردستان (پ ک ک) متهم شده است . زندگینامه. اوایل زندگی. پارلاک در یک خانواده کرد بزرگ شد و نه خواهر و برادر داشت. پدرش کشاورز بود. در کلاس اول مدرسه، معلم او را به دلیل صحبت کردن به زبان کردی در خانه تنبیه کرد. او در غازی عینتاب به دبیرستان رفت و در آنجا برای جنبش حقوق کردها فعالیت کرد. پس از زندانی شدن در جریان یک تجمع در سن شانزده سالگی، به آلمان مهاجرت کرد و هفت سال در آنجا زندگی کرد. اروپا و پ ک ک. در اروپا بود که پارلاک به شاخه سیاسی پ.ک.ک پیوست و در حمایت از آنها جشنواره هایی را ترتیب داد. او با هدف پیوستن به خانواده اش در ترکیه، به لبنان سفر کرد تا در اردوگاهی از پ.ک.ک آموزش ببیند. پس از هشت ماه، او رهبری تیمی متشکل از پنج شبه نظامی را بر فراز سوریه به ترکیه بر عهده گرفت، جایی که توسط یک گشت مرزی متوقف شدند. درگیری ای رخ داد که در آن سه نفر از همکارانش زخمی و دو سرباز ترک کشته شدند و او موفق به فرار شد. چند ماه بعد، او دستگیر و به مدت 1 سال و 4 ماه زندانی شد و پس از
آن آزاد شد. او سپس ترکیه را به مقصد ایالات متحده ترک کرد و در سال 1991 درخواست پناهندگی سیاسی داد. زندگی در آمریکا. او زبان انگلیسی را آموخت و در هاربرت ، میشیگان، رستورانی افتتاح کرد . با این حال، تحت فشار دولت کلینتون از سوی ترکیه برای حمایت از تلاش های ضد تروریسم آمریکا، وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال 1997 پ.ک.ک را به صورت عطف به ماسبق، یک "سازمان تروریستی" نامید. اتهامات علیه او دروغگویی در مورد عدم وابستگی به یک گروه تروریستی در درخواست پناهندگی اش بود. با وجود اینکه 5 سال قبل درخواست داده بود، پ.ک.ک یک سازمان تروریستی اعلام نشده بود. پس از 11 سپتامبر ، او در 29 ژوئیه 2004 توسط وزارت امنیت داخلی ایالات متحده بازداشت شد . او 10 ماه را در زندان شهرستان میشیگان گذراند. پارلاک متعاقباً حکم جلب را به دست آورد و در 3 ژوئن 2005 از زندان آزاد شد. دادگاه در ابتدا تصمیم گرفته بود که او را بر اساس پرونده دولت اخراج کند. در 17 ژوئیه 2018، یک قاضی مهاجرت حکم داد که پارلاک می تواند طبق کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه، اقامت آمریکا را حفظ کند . این تصمیم در سال 2024 مجدداً تأیید شد.
کارازی باش () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بهار یک بیست ساله (؛ ) آلبوم تک آهنگ از خواننده و ترانه پردار اهل کره جنوبی، آی یو است. این اثر در ۱۱ مه ۲۰۱۲ قالب سی دی تک آهنگ منتشر شد. این آلبوم تک آهنگ شامل دو قطعهٔ اصلی دابل اِی-ساید است: «هُلو» و «پایان هر روز»، که به صورت دیجیتالی نیز منتشر شدند. این آلبوم در مجموع شامل سه قطعه است که یکی از آن ها توسط خود آی یو آهنگسازی شده است. "بهار یک بیست ساله" نخستین اثر به زبان کره ای از آی یو پس از آلبوم استودیویی "آخرین فانتزی" است که شش ماه پیش از آن منتشر شده بود. ترانهٔ «پایان هر روز» به مدت چهار هفتهٔ پیاپی صدرنشین جدول "بیلبورد" کی پاپ هات ۱۰۰ شد و دومین اثر شماره یک آی یو در این جدول پس از ترانهٔ «من و تو» به شمار می رود. تا سال ۲۰۱۳، این آلبوم بیش از ۳۴٬۴۰۰ کپی در کره جنوبی فروش داشته است.
نیژنه زایتوو () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
مضر بن نزار () جد سنتی و همنام قبیله مُضَر، یکی از دو شاخه اصلی گروه های قبیله ای عرب شمالی است. جد شاخه دیگر، برادر مضر موسوم به ربیعه بن نزار است. پیشینه. در روایت نسب محمد، پیامبر اسلام اینگونه آمده است که محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب (که شیبه نام داشت)، بن هاشم (که عمرو نام داشت)، بن عبدمناف (که نامش المغیره بود)، بن قصی (که زید نام داشت)، بن کلاب، بن مره، بن کعب بن لؤی بن غالب، بن فهر، بن مالک، بن نضر بن کنانه بن خزیمه بن مدرکه (که نامش امیر بود)، بن الیاس، بن مضر، بن نزار، بن معد، بن عدنان، بن عود (یا اوداد)، ... بن قیدار، بن اسماعیل بن ابراهیم، خلیل الله. جد. به گفته نسب شناسان عرب، مضر بن نزار، بن معد، بن عدنان از سُودة بنت عکّ بن عدنان بود. او یک برادر تنی به نام ایاد و دو برادر ناتنی به نام های ربیعه (که نام خود را به دیگر گروه قبیله ای بزرگ داده بود) و انمار داشت. داستان معروفی در مورد چگونگی تقسیم میراث برادران پس از مرگ پدرشان نقل شده است که در نتیجه آن، مضر لقب «سرخ» ( "الحمرا" ) را به دست آورد زیرا چادر قرمز پدرش را دریافت کرد. مضر در مکه ساکن شد و در الروحاء به خاک سپرده شد، جایی که مقبره او د
ر قرن های بعد به زیارتگاه تبدیل شد. مُضَر دو پسر داشت: الیاس (که به الیاس نیز معروف است) و عیلان الناس. الیاس از طریق پسرانش، جد بنی هذیل ، بنی اسد ، بنی تمیم و بنی کنانه بود - که شامل قریش ، قبیله محمد و خلفای اولیه می شود - در حالی که عیلان جد قبایل قیس بود. نام مضر و ربیعه در عربستان مرکزی در تاریخ های عربی دوره پیش از اسلام ثبت شده است؛ پادشاهان کنده عنوان «پادشاه معد (یا مضر) و ربیعه» و در درگیری ها با قبایل یمنی (عرب جنوبی) نقش داشتند.
واقعی پلاس () مینی آلبوم از خواننده و ترانه پرداز اهل کره جنوبی، آی یو است. این اثر در قالب یک آلبوم تک آهنگ در ۱۷ فوریه ۲۰۱۱ توسط لوئن انترتینمنت منتشر و توزیع شد. این آلبوم که دنباله ای بر آلبوم چندآهنگهٔ "واقعی" در سال ۲۰۱۰ به شمار می رود، در مجموع شامل سه قطعه است. یکی از این ترانه ها با عنوان «فقط من نمی دانستم» دو بار در این آلبوم ظاهر می شود؛ یک بار به صورت تک خوانی و بار دیگر به صورت همکاری با پیانیست کیم کوانگ مین. پیش زمینه و انتشار. موزیک ویدئوی قطعهٔ اصلی این آلبوم با عنوان «فقط من نمی دانستم»، داستانی دراماتیک از یک جدایی را به تصویر می کشد و بازیگر اهل کره جنوبی، پارک بو یونگ در نقش شخصیت اصلی زن آن حضور دارد. نقش معشوق سابق او را نیز خواننده و ترانه پرداز اهل کره جنوبی، یون سانگ ایفا می کند؛ کسی که همچنین آهنگ این قطعه را به عنوان هدیه ای برای آی یو ساخته است. موزیک ویدئوی این ترانه هم زمان با انتشار آلبوم در دسترس قرار گرفت. این ترانه از فضای پاپ گونهٔ آثار پیشین آی یو، مانند «روز خوب» فاصله می گیرد و ترکیبی پخته و احساسی از نت های بالای صدای آی یو، آواز قدرتمند و سازبندی ارکسترال را ارائه می
دهد. آی یو فعالیت های تبلیغاتی خود با این ترانه را در ۱۸ فوریه ۲۰۱۱، دو روز پس از انتشار آلبوم، با اجرای زنده در برنامهٔ "بانک موسیقی" از شبکهٔ کی بی اس آغاز کرد. تا پایان سال ۲۰۱۱، این آلبوم بیش از ۲۳٬۵۰۰ کپی در کره جنوبی فروش داشت.
دنیاگیری کووید–۱۹ در لسوتو بخشی از دنیاگیری کووید–۱۹ است که در اثر کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ (SARS-CoV-2) در لسوتو گسترش یافت. ویروس در تاریخ ۱۳ مهٔ ۲۰۲۰ در این کشور شناسایی شد. پیش از این تاریخ، لسوتو آخرین کشور آفریقایی بود که موردی از کووید–۱۹ در آن گزارش نشده بود. پیش زمینه. لسوتو در ابتدا توانایی انجام آزمایش کووید–۱۹ را نداشت و برای پیشگیری از شیوع، مرزهای خود با آفریقای جنوبی را بست. در ۱۸ مارس، با وجود نداشتن مورد تأییدشده، دولت وضعیت اضطراری ملی اعلام کرد، مدارس را بست و ورود مسافران را مشروط به قرنطینه ۱۴ روزه نمود. توماس تابانه، نخست وزیر وقت، قرنطینه ای سه هفته ای از نیمه شب ۲۹ مارس اعلام کرد. نمونه های مشکوک برای آزمایش به مؤسسه ملی بیماری های واگیر آفریقای جنوبی ارسال می شد. شیوع. در اوایل ۲۰۲۱، موارد ابتلا به سرعت افزایش یافت؛ از جمله به دلیل آزادی زودهنگام بیماران از قرنطینه و رفت وآمد کارگران از آفریقای جنوبی. در ۸ ژانویه ۲۰۲۱، مقامات مرزی آفریقای جنوبی اعلام کردند که روزانه بیش از ۱۰۰ نفر از مسافران لسوتویی آزمایش مثبت دارند. خط زمانی. مه ۲۰۲۰. لسوتو از ۵ مه برخی محدودیت های قرنطینه را کا
هش داد. نخستین مورد ابتلا در ۱۳ مه و دومین مورد در ۲۲ مه تأیید شد. در پایان ماه مه، یکی از دو مورد تأییدشده همچنان فعال بود. ژوئن ۲۰۲۰. دو مورد جدید در ۳ ژوئن گزارش شد. هر دو نفر از کیپ تاون سفر کرده بودند. در ۲۲ ژوئن، هشت مورد جدید گزارش شد: هفت نفر از آفریقای جنوبی و یک نفر از زیمبابوه آمده بودند. در مجموع، ۲۵ مورد در ژوئن تأیید شد که شمار کل موارد را به ۲۷ رساند. سه بیمار در این ماه بهبود یافتند و در پایان ژوئن، ۲۳ مورد فعال باقی ماند. موارد بعدی. آمار ۲۰۲۰ در سال ۲۰۲۰، در مجموع ۳٬۲۰۶ مورد تأیید شد. ۱٬۴۹۶ نفر بهبود یافتند و ۵۱ نفر جان باختند. در پایان سال، ۱٬۶۵۹ مورد فعال باقی مانده بود. آمار ۲۰۲۱ در سال ۲۰۲۱، تعداد ۲۶٬۴۴۶ مورد جدید گزارش شد که مجموع کل موارد را به ۲۹٬۶۵۲ رساند. ۱۴٬۳۲۶ بیمار در این سال بهبود یافتند و ۶۲۰ نفر نیز جان باختند و مجموع جان باختگان به ۶۷۱ نفر رسید. در پایان ۲۰۲۱، ۱۳٬۱۵۹ مورد فعال باقی بود. مطالعهٔ مدل سازی شده از سوی دفتر منطقه ای سازمان جهانی بهداشت برای آفریقا نشان می دهد که شمار واقعی مبتلایان تا پایان ۲۰۲۱ در حدود ۹۸۰ هزار نفر و شمار واقعی مرگ ها در حدود ۷۰۰ نفر بوده است. آم
ار ۲۰۲۲ در سال ۲۰۲۲، ۵٬۴۹۵ مورد تأیید شد و مجموع مبتلایان را به ۳۵٬۱۴۷ رساند. ۳۸ مورد مرگ در این سال ثبت شد و مجموع جان باختگان به ۷۰۹ رسید. آمار ۲۰۲۳ در سال ۲۰۲۳، ۷۴۵ مورد جدید ثبت شد و مجموع کل موارد را به ۳۵٬۸۹۲ رساند. در این سال هیچ مورد مرگ جدیدی گزارش نشد.
تیم ملی والیبال زنان لسوتو تیمی است که کشور لسوتو را در رقابت های بین المللی والیبال زنان نمایندگی می کند. این تیم زیر نظر فدراسیون والیبال لسوتو (LVA) فعالیت دارد و در سال ۱۹۸۸ به عضویت فدراسیون بین المللی والیبال (FIVB) درآمد. تاکنون این تیم در هیچ یک از مسابقات مهم بین المللی نظیر بازی های المپیک، قهرمانی جهان یا جام جهانی والیبال شرکت نکرده است و همچنین در رده بندی جهانی والیبال زنان تا سال ۲۰۱۲ حضور نداشته است. مسابقات بین المللی. لسوتو در مسابقات قهرمانی جهان. تیم ملی لسوتو تاکنون نتوانسته است برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان راه یابی کند. لسوتو در بازی های المپیک. تا کنون تیم لسوتو موفق به کسب سهمیه برای حضور در رقابت های المپیک تابستانی نشده است. لسوتو در مسابقات قهرمانی آفریقا. تاکنون تیم ملی لسوتو هیچ گونه حضوری در مسابقات والیبال قهرمانی آفریقا نداشته است: لسوتو در بازی های آفریقا. تیم والیبال زنان لسوتو تاکنون در مسابقات بازی های آفریقا حضور نداشته است. لسوتو در جام جهانی والیبال. لسوتو تاکنون موفق به حضور در جام جهانی والیبال – که مسابقه ای برای کسب سهمیه المپیک است – نشده است. لسوتو در گرند پری
جهانی والیبال. گرند پری جهانی والیبال تاکنون بدون حضور تیم لسوتو برگزار شده است.
چهره نما یکی از کهن ترین روزنامه های فارسی زبان با رویکرد سیاسی و اجتماعی بود که ابتدا در اسکندریه و سپس در قاهره منتشر می شد. این نشریه، که از اواخر دورهٔ قاجار تا میانهٔ حکومت پهلوی فعالیت داشت، نقشی مؤثر در شکل گیری افکار و عقاید روشنفکران ایرانی ایفا کرد. تاریخچه. چهره نما به ابتکار و مدیریت عبدالمحمد ایرانی ملقب به مؤدب السلطان، تاجر و نویسندهٔ اهل اصفهان، تأسیس شد. او نمایندهٔ شرکت اسلامیه، نهادی اقتصادی با حمایت علما برای مقابله با نفوذ اقتصادی بریتانیا، بود و پس از اقامت در باکو، به مصر مهاجرت کرد. نخستین شمارهٔ روزنامه در ۳۰ محرم ۱۳۲۲ قمری / ۱۵ آوریل ۱۹۰۴ در اسکندریه منتشر شد. مؤدب السلطان پیش تر آثار دیگری از جمله "خط و خطاطان"، "زرتشت باستان" و "تاریخ مفصل افغان" را نیز منتشر کرده بود. وی در نخستین شمارهٔ نشریه، هدف آن را «احساس مخاطرات شدید در مقام انسانیت و صلاح اسلامیت و خدمت به دولت و ملت» عنوان کرد. "چهره نما" خود را «روزنامهٔ مصور و آزاد و بدون القاب» معرفی می کرد و در آغاز به صورت دو هفته نامه منتشر می شد. دوره های انتشار. چهره نما در طول فعالیت ۵۶ سالهٔ خود، در چهار دوره منتشر شد: جایگاه و
تأثیر. چهره نما، به ویژه در دو دورهٔ نخست، بازتاب دهندهٔ رخدادهای مهم ایران و اندیشه های روشنفکران و مخالفان سیاسی دوران قاجار بود. این نشریه و دیگر مطبوعات مشابه، در شرایطی که روزنامهٔ ملی در داخل کشور وجود نداشت و روزنامه های دولتی از اخبار کهنه و سانسورشده استفاده می کردند، در گسترش گرایش های آزادی خواهانه نقش بسزایی ایفا کردند.
«مستر بین به شهر می رود» چهارمین قسمت از مجموعه تلویزیونی بریتانیایی "مستر بین" است که توسط تلویزیون تایگر برای تلویزیون تیمز تولید شده است. این قسمت نخستین بار در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۱ از شبکه آی تی وی پخش شد و در طول پخش اصلی خود ۱۴٫۴۲ میلیون بیننده داشت. این نخستین قسمتی بود که با استریوی نیکام تولید و پخش شد و نخستین قسمتی بود که تحت نظارت یک تیم تولید جدید – کارگردانان جان بیرکین و پل ویلند (به ترتیب روی سکانس های استودیویی و مکان کار می کردن) و تهیه کننده سو ورتیو قرار گرفت. همچنین نخستین قسمتی بود که نسخه آشنای «خیابانی» سکانس تیتراژ را تکرار کرد. داستان. بخش ۱: تلویزیون. مستر بین به تازگی یک تلویزیون قابل حمل خریده است. بعد از باز کردن جعبه و قرار دادن آن روی یک میز کوتاه، دوشاخه را به پریز می زند و از اینکه تلویزیون روشن نمی شود، تعجب می کند. خیلی زود متوجه می شود که سیم دوشاخه را وصل نکرده است. پس از پیچاندن سیم به دوشاخه، وصل کردن آنتن و روشن کردن تلویزیون، می بیند که هر چقدر آنتن را جابجا می کند، هیچ تصویری دریافت نمی کند. وقتی آنتن را روی زمین می گذارد و خودش روی صندلی در نقطه خاصی می نشیند، ناگهان تلویز
یون سیگنال پیدا می کند، اما فقط به شرطی که تلویزیون رو به او نباشد. سعی می کند خم شود تا صفحه را ببیند، اما به محض اینکه سرش را به سمت صفحه می چرخاند، سیگنال قطع می شود. هر کاری می کند، نمی تواند با صفحه نمایش در مقابل دیدش سیگنال دریافت کند. با یک ایده هوشمندانه، تصمیم می گیرد تمام لباس هایش را درآورد و آنها را روی صندلی طوری بچیند که شبیه خودش شود. این کار در نهایت جواب می دهد، البته وقتی که لباس زیرش را هم در این ترکیب قرار می دهد (برای پوشاندن خودش از جعبه مقوایی تلویزیون استفاده می کند). متاسفانه، همین که بین برای تماشای تلویزیون می نشیند، کنتور برق اعتباری اش تمام می شود و برق قطع می شود، که این موضوع حسابی او را آزار می دهد. بخش ۲: دزد دوربین. همان روز، بین برای امتحان دوربین پولاروید جدیدش راهی پارک بترسی می شود تا از مجسمه های سه پیکر ایستاده عکس بگیرد. اما هرچه تلاش می کند، نمی تواند یک سلفی واضح بگیرد. بنابراین از عابری (نیک هنکاک) می خواهد که عکس او را بگیرد، اما مرد با ترفندی دوربین را از او می قاپد و فرار می کند. بین که متوجه ماجرا می شود، به دنبال دزد می رود و در نهایت او را در یک سطل آشغال به
دام می اندازد و با مداد به او ضربه می زند. اما دزد درست در لحظه ای که بین افسر پلیس (ماتیلدا زیگلر) در حال عبور را خبر می کند، فرار می کند. در کلانتری، بین تلاش می کند تا دزد را در صف شناسایی کند، اما چون در تشخیص او مشکل دارد، از گروهبان پلیس می خواهد که تغییر کوچکی بدهد: مردان در صف شناسایی باید سطل های آشغال روی سرشان بگذارند. بین با مدادش به هر یک از آن ها ضربه می زند تا اینکه فریاد درد مجرم را که به یاد دارد، می شنود و به این ترتیب او را به پلیس معرفی می کند. بخش ۳: کفش و قرار عصرانه. در حالی که بین در حال عبور از شهر است، پایش به خارش می افتد. برای رفع خارش، کفش و جورابش را درمی آورد و آن ها را روی سقف یک خودروی پارک شده می گذارد، اما خودرو با آن ها حرکت می کند و می رود. بین مجبور می شود در حالی که لی لی کنان در شهر به دنبال آن ها می گردد، به مدت کوتاهی در یک مغازه توقف کند تا کفشی پیدا کند که با کفش خودش مطابقت داشته باشد، اما وقتی فروشنده اصرار می کند که او باید هر دو لنگه کفش را بخرد، نمی تواند فقط یک لنگه کفش را بخرد. بعد از دیدن خودرو، بین جلوی آن می پرد و باعث توقف آن می شود. کفش و جورابش می افتند
و او آن ها را برمی دارد و از راننده تشکر می کند. شب هنگام، بین در حال قدم زدن در شهر، تلاش می کند موهایش را در ویترین یک مغازه شانه کند، اما در شانه کردن پشت سرش به مشکل برمی خورد. برای حل این مشکل، از یک دستگاه عکس شناسنامه استفاده می کند تا از پشت سرش عکس بگیرد. سپس به سمت یک کلاب شبانه به نام «کلاب فوت» (این واژه قبلاً به عنوان گرافیتی در ابتدای قسمت «بازگشت مستر بین» دیده شده بود) می رود و با دوست دخترش ایرما گاب (که او هم توسط زیگلر بازی می شود) ملاقات می کند. در داخل کلاب، این دو وارد صحنه می شوند، جایی که یک نمایش شعبده بازی توسط شعبده بازی به نام ادی اسپنگل در حال اجراست. بین در تلاش برای جلب توجه یک پیشخدمت، دستش را بلند می کند و ناخواسته به عنوان داوطلب وارد نمایش شعبده بازی می شود. شعبده باز برای انجام یک ترفند، ساعت بین را برمی دارد و همین باعث می شود بین در جستجوی ساعتش، نمایش را به هم بریزد؛ اتفاقی که باعث خجالت و سرافکندگی ایرما می شود. پس از اینکه ساعتش را پیدا می کند، اما ایرما را نمی بیند، بین از صحنه خارج شده و وارد رقص خانه کلاب می شود، در حالی که اسپنگل با عصبانیت به دنبال اوست، چرا که ن
مایشش را خراب کرده است. در داخل دیسکو، بین، ایرما را در حال رقصیدن با مرد دیگری پیدا می کند. با حسادت، بین تلاش می کند وارد شود و ایرما را پس بگیرد، اما ایرما دوباره او را نادیده می گیرد و به رقصیدن با مرد دیگر ادامه می دهد. در نهایت، بین مرد را به زور از دیسکو بیرون می کند. بین به امید اینکه ایرما با او برقصد، از دی جی می خواهد که موسیقی را به چیزی آرام و عاشقانه تغییر دهد، اما ناگهان می بیند که آن مرد برگشته و ایرما را در آغوش گرفته است. بین که دل شکسته و تحقیر شده است، از دیسکو خارج می شود. اما او که نمی خواهد شکست را بپذیرد، جعبه تقسیم برق کلاب را می بیند و در راه خروج آن را خاموش می کند و کلاب را در تاریکی و سکوت فرو می برد. در صحنه پایانی، بین در راه خانه از کنار مغازه ای عبور می کند که چندین تلویزیون در ویترین خود دارد. وقتی او از جلوی آن ها رد می شود، تلویزیون ها دچار نویز می شوند و وقتی او عبور می کند، به حالت عادی برمی گردند. همین اتفاق دوباره می افتد وقتی بین پس از تیتراژ پایانی، دستش را جلوی آن ها می گیرد. تولید. یک روز پس از پخش اولیه این قسمت، تلویزیون تیمز که نخست ساخت و پخش مجموعه را از طرف شب
که آی تی وی بر عهده داشت، متوجه شد که پروانه پخش خود را در پایان سال بعد از دست خواهد داد. به عنوان یک شرکت تولید مستقل، تیمز پس از سال ۱۹۹۲ نیز به همکاری خود با این مجموعه ادامه داد، اما مسئولیت سفارش و انطباق شبکه به تلویزیون سنترال واگذار شد. تلویزیون سنترال همچنین نظارت بر تعدادی از تولیدات مستقل تیمز را برای شبکه آی تی وی نیز بر عهده گرفت. سکانس های خارجی این قسمت در بترسی پارک و کینگستون آپون تیمز فیلم برداری شده اند. صحنه های بیرونی آپارتمان مستر بین نیز برای چندین قسمت از مجموعه در ساربیتون فیلم برداری شده است. همچنین، فیلم برداری صحنه های خارجی از نوارهای ویدئویی اوبی به فیلم ۳۵ میلی متری تغییر یافت. سکانس های استودیویی نیز در حضور تماشاگران زنده در استودیوهای تدینگتون تلویزیون تامس ضبط شدند.
جنگ ۲ یک فیلم اکشن، دلهره آور و جاسوسی محصول سال ۲۰۲۵ سینمای هند به کارگردانی آیان موکرجی، تهیه کنندگی آدیتیا چوپرا تحت نظر کمپانی یاش راج فیلمز است. این فیلم که دنباله ای بر "جنگ" (۲۰۱۹) و ششمین قسمت از دنیای جاسوسی یاش راج فیلمز، با بازی ریتیک روشن، ان.تی راما رائو جونیور و کیارا ادوانی در نقش های اصلی است. فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد و در ژوئیه ۲۰۲۵ به پایان رسید. این فیلم به طور گسترده در بمبئی فیلمبرداری شد و برنامه های پراکنده ای در اسپانیا، ایتالیا و ابوظبی داشت. موسیقی متن فیلم توسط پریتام چاکرابورتی ساخته شده است و موسیقی متن توسط سانچیت بالهارا و آنکیت بالهارا ساخته شده است. این فیلم با بودجه ای تخمینی ۴۰۰ کرور روپیه ساخته شده و یکی از گران ترین فیلم های هندی است که تاکنون ساخته شده است. جنگ ۲ در ۱۴ اوت ۲۰۲۵، همزمان با آخر هفته روز استقلال هند، در قالب های استاندارد، آی مکس، دی-باکس، ای ایکس تی۴، دالبی سینما و سایر فرمت های پریمیوم، در سراسر جهان اکران شد. این فیلم به شدت مورد انتقاد منتقدان و مخاطبان قرار گرفت و آنها فیلمنامه، دیالوگ ها و جلوه های بصری فیلم را مورد انتقاد قرار دادند. داستان. س
ال ها پیش، مأمور کبیر دالیوال (روشن) سرکش شد و به بزرگ ترین شرور تاریخ هند تبدیل شد. اما این بار، همچنان که او بیشتر در تاریکی فرومی رود، هند مرگبارترین و مهلک ترین مأمور خود را به دنبال او می فرستد، یک افسر یگان ویژه که کاملاً حرفه ای که فراتر از کبیر، بنام ویکرام (رائو جونیور). یک نابودگر بی رحم که توسط شیاطین درون خود هدایت می شود، او مصمم است گلوله ای را در جمجمه کبیر خالی کند. بازاریابی. تیزر رسمی فیلم در ۲۰ مه ۲۰۲۵، همزمان با چهل و دومین سالگرد تولد رائو، منتشر شد. انتقادات عمده به کیفیت تولید تیزر، جلوه های بصری ضعیف و طراحی صحنه های اکشن معطوف شد. برخی از طرفداران نیز از انتخاب بازیگر رائو ابراز ناامیدی کردند و اظهار داشتند که او در فیلم به اشتباه انتخاب شده است. این تیزر همچنین به دلیل ذکر تاریخ اکران به عنوان «این روز استقلال - ۱۴ اوت» با واکنش های منفی روبرو شد، زیرا این تاریخ به عنوان روز استقلال پاکستان جشن گرفته می شود. کاربران اینترنتی این را یک انتخاب بازاریابی بدون توجه به لحن دانستند و مناسب بودن آن را برای یک فیلم میهن پرستانه زیر سؤال بردند. علاوه بر این، فیلمساز رام گوپال وارما در مورد ظا
هر آدوانی با بیکینی در تیزر، پستی در رسانه های اجتماعی منتشر کرد. اظهارات او به دلیل مبتذل و بی احساس بودن، به ویژه با توجه به بارداری آدوانی، به طور گسترده محکوم شد. این پست بعداً پس از خشم عمومی حذف شد. بازخوردها. فیلم «جنگ ۲» نقدهای منفی از منتقدان و مخاطبان دریافت کرد که به شدت داستان، فیلمنامه، دیالوگ ها، جلوه های بصری، موسیقی متن و سکانس های اکشن فیلم را مورد انتقاد قرار دادند.
یوجین (如津، ؟ ~ ۱۸ میلادی) شاهزاده ای از گوگوریو و چهارمین پسر پادشاه یوریمیونگ و ملکه سونگ بود. در تابستان سال هجدهم از تقویم قمری، در ماه چهارم، او بر اثر غرق شدن جان باخت. پادشاه یوریمیونگ از مرگ یوجین به شدت اندوهگین شد، دستور داد برای یافتن جسد او جست وجو کنند و برای یابنده، پاداشی شامل ۱۰ گون طلا و ۱۰ گیونگ زمین کشاورزی تعیین کرد.. نظریه ای مطرح است که یوجین همان یویول (如栗) بوده؛ نوهٔ جومونگ، پسر پادشاه یوریمیونگ و پدر پادشاه تموشین، که در کتاب «وی چین» ذکر شده است. اگر نام یوجین (如津) به اشتباه به جای یئورول (如律) ثبت شده باشد، در این صورت یوجین نامی مشترک با پادشاه یوریمیونگ خواهد داشت. با این حال، در منبع تاریخی دیگری با نام «کتاب تاریخ شمال»، یئولیول با عنوان دیگری یعنی «پادشاه یوریول» ذکر شده است.
در ۱۰ خرداد ۱۴۰۴، دولت ایران، رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، را به تحریف فعالیت های ایران با اطلاعات نادرست و تکراری متهم کرد. طبق یک تحلیل ۱۹ صفحه ای ایران در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۴۰۴، بازرسان از زبان افتراآمیز استفاده کرده و ادعا کردند که ایران اسناد محرمانه متعلق به بازرسان آژانس را ضبط کرده است. جمع آوری و تحلیل فعال اسناد بسیار طبقه بندی شده آژانس توسط ایران، نگرانی های جدی را در مورد روحیه همکاری ایران ایجاد می کند. آژانس با اظهارات گروسی در یک گزارش محرمانه که توسط بلومبرگ به دست آمده است، دولت ایران را خشمگین کرد. افشای این اسناد پس از سال ها فعالیت وزارت اطلاعات ایران صورت می گیرد. آژانس بین المللی انرژی اتمی، با ارائه آنها به مقامات اسرائیلی، منجر به ترور دانشمندان هسته ای ایران، از جمله اردشیر حسین پور، مسعود علی محمدی، مجید شهریاری، فریدون عباسی، مصطفی احمدی روشن و محسن فخری زاده توسط موساد شد.