Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ال سازی باریرانی در دماهای پایین تر را بر طرف کند. به عبارت دیگر اتم ها می توانند با حرکت در شبکه منجر به تغغیر شکل و خزش در ماده شوند. دمای لازم برای خزش نابارو - هرینگ به ویژگی های خاص هر ماده وابسته است، اما به طور کلی بیشتر از دمای اتاق بوده و ممکن است از چند صد تا چند هزار سلسیوس متغیر باشد. جلوگیری از وقوع خزش نابارو - هرینگ. به طور کل این مکانیزم باعث تغییر شکل ناخواسته و شکست مواد در طول زمان و به تدریج می شود. با این حال در طراحی و انتخاب مواد برای کاربردهای با دمای بالا مانند موتورهای گازی یا راکتورهای هسته ای و قطعات هوا و فضایی فهمیدن اینکه این نوع کریپ چگونه رخ می دهد و چگونه می توان آن را کنترل کرد مفید خواهد بود. برای کاهش یا جلوگیری از این مکانیزم می توان به موارد زیر اشاره نمود: تغییر ترکیب ماده:تغییر ترکیب ماده می تواند بر روی نرخ انتشار تأثیر بگذارد و کریپ نابارو _ هرینگ را کاهش دهد. به عنوان مثال، اضافه نمودن عناصری که پرسیپیت های پایدار تشکیل می دهند، می تواند نرخ خزش را کاهش دهد. استفاده از تنش خارجی در ماده می تواند تغییر شکل را تغییر داده و نرخ خزش را کاهش دهد. همچنین اضافه کردن محلول
های جامد که در حرکت اتم ها اختلال ایجاد کرده و باعث می شود انتشار به خوبی رخ ندهد هم کمک کننده خواهد بود. کاهش اندازه دانه:خزش نابارو - هرینگ در مواد با اندازه دانه بزرگتر بیشتر رخ می دهد و کاهش اندازه دانه فاصله انتشار را کاهش خواهد داد و نرخ خزش را کمی متوقف خواهد ساخت. تفاوت ها و شباهت های خزش کوبل با خزش نابارو - هلینگ. خزش کوبل به طور نزدیکی با کریپ نابارو _ هرینگ مرتبط است و همچنین تحت کنترل انتشار ماده است. برخلاف خزش نابارو هرینگ، انتقال جرم از طریق انتشار در سطح بلورهای تکی یا مرزهای دانه در چند بلوری اتفاق می افتد. خزش کوبل و نابارو - هرینگ مکانیزم های نزدیک به هم هستند. آنها هر دو فرایندهای انتشار هستند، در هر دو مکانیزم نرخ کرنش با تنش اعمال شده متناسب است و وابستگی دمایی به شکل تابعی از اکسپونشیال وجود دارد. این دو مکانیزم که توسط گرادیان غلظت خالص از جای خالی هدایت می شوند، در دمای بالا محیط کم تنش رخ می دهد و مشتقات آنها مشابه است. تفاوت اساسی در آنجا است که برای خزش کوبل، حمل ونقل جرم در امتداد مرز دانه ها اتفاق می افتد، در حالی که برای خزش نابارو - هرینگ انتشار از طریق بلور رخ می دهد، به همین
علت خزش نابارو - هرینگ وابستگی به ضخامت دانه ندارد و وابستگی ضعیف تری نسبت به اندازه دانه دارد و حساسیت خاصی در مقابل آن انجام نمی دهد. در ابتدا اشاره شد که در خزش نابارو - هرینگ نرخ کرنش با معکوس مربع قطر دانه متناسب است و برخلاف خزش کوبل که وابسته به معکوس مکعب قطر دانه است. وقتی که می خواهیم نرخ خالص خزش نفوذی را در نظر بگیریم به علت آن که این دو در یک فرایند موازی کار می کنند، مجموع هر دو نرخ نفوذی مهم است. در مقایسهٔ انرژی فعال سازی، انرژی فعال سازی این دو مکانیزم متفاوت است و با استفاده از این ویژگی می توان با توجه به شرایط در تشخیص اینکه کدام مکانیزم غالب است از آن استفاده کرد. یک مورد استفاده ار این نکته می توان به این اشاره نمود که انرژی فعال سازی برای صعود نابجایی مانند انرژی فعال سازی نابارو - هرینگ است پس با مقایسه وابستگی دما به تنش های بالا و پایین، می توان تعیین کرد که آیا خزش کوبل غالب است یا خزش نابارو - هرینگ. دانشمندان و پژوهشگران معمولاً با استفاده از این قبیل مثال ها برای تعیین اینکه کدام مکانیزم در یک ماده غالب است که اغلب به شکل تغییر دادن اندازه دانه و اندازه گیری تأثیر آن روی نرخ کرن
ش، استفاده می کنند.
حالت منفرد یا حالت یگانه () در مکانیک کوانتومی، معمولاً به سیستمی گفته می شود که در آن همهٔ الکترون ها جفت می شوند. اصطلاح «تک» در اصل به معنای مجموعه پیوندی از ذراتی بوده که تکانه زاویه ای خالص آنها صفر است، یعنی عدد کوانتومی اسپین کلی آنها formula_1 است در نتیجه، تنها یک خط طیفی از حالت منفرد وجود دارد. در مقابل، حالت دوتایی شامل یک الکترون جفت نشده است و تقسیم خطوط طیفی را به یک دوتایی نشان می دهد. و حالت سه گانه دارای دو الکترون جفت نشده است و تقسیم سه برابری خطوط طیفی را نشان می دهد تاریخچه. منفردها و مفاهیم اسپین مربوط به دوتایی ها و سه گانه ها اغلب در فیزیک اتمی و فیزیک هسته ای اتفاق می افتد، جایی که فرد اغلب نیاز به تعیین کل اسپین مجموعه ای از ذرات دارد. از آنجایی که تنها ذره بنیادی مشاهده شده با اسپین صفر، بوزون هیگز بسیار غیرقابل دسترس است، منفردها در فیزیک روزمره لزوماً از مجموعه هایی از ذراتی تشکیل شده اند که اسپین های تک تک آنها غیر صفر هستند، به عنوان مثال: یا ۱. منشأ اصطلاح «تک» این است که سیستم های کوانتومی محدود با تکانه زاویه ای خالص صفر، فوتون ها را در یک خط طیفی منتشر می کنند، برخلاف خطوط
دوتایی (حالت دوگانه) یا خطوط سه گانه (حالت سه گانه). تعداد خطوط طیفی n در این اصطلاح به سبک تک رابطه ساده ای با عدد کوانتومی اسپین دارد:
مأمور یاغی () یک فیلم زندگی نامه ای درام معمایی است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. گزیدهٔ بازیگران. اسامی برخی از بازیگران فیلم به شرح زیر است:
شازاد لطیف (؛ زادهٔ ) با نام اصلی اقبال امین بازیگر اهل بریتانیا است که تباری پاکستانی-اسکاتلندی دارد. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به ""، "داستان عامه پسند"، "آینه سیاه"، "مأموران مخفی"، "دومین هتل فوق العاده شگفت انگیز ماریگولد"، "مردی که بی نهایت را می دانست"، "مسافر همیشگی"، "چه ربطی به عشق دارد؟"، "مأمور یاغی" و "زاغی" اشاره کرد.
رهایی خوب () اولین آلبوم استودیویی خواننده و ترانه سرای آمریکایی، گریسی آبرامز است. این آلبوم در ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ از طریق اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. پس از انتشار دو آلبوم چندآهنگه تحسین شده، آبرامز ضبط آلبوم «رهایی خوب» را در استودیو لانگ پاند آرون دسنر در دره هادسون، نیویورک، طی ۲۵ روز غیر متوالی آغاز کرد. این آلبوم توسط آبرامز و دسنر نوشته شده و دسنر به تنهایی آن را تهیه کرده است. ماتیاس تلز، تولید اضافی دو قطعه را بر عهده داشت و موسیقی دان برایان اینو در نوشتن و تولید قطعه پایانی همکاری کرد. نسخه دیلاکس این آلبوم با چهار قطعه بونس در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. «رهایی خوب» عمدتاً یک آلبوم پاپ با وکال های زمزمه وار است که از پالت صوتی ملودراماتیک و الکترونیک الهام گرفته است. این آلبوم با تمرکز بر مضامینی مانند گناه، شکست عاطفی، هویت فردی، مسئولیت پذیری شخصی و بلوغ، دربارهٔ دوستی ها، خانواده و جدایی آبرامز از بلیک اسلتکین نوشته شده است. این آلبوم با سه تک آهنگ و تور «رهایی خوب» تبلیغ شد. تور این آلبوم در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا برگزار گردید. منتقدان به طور کلی نقدهای مثبتی به آلبوم دادند؛ آنها به ترانه سرایی
اعتراف کننده آبرامز اشاره کردند، اما نسبت به تولید دسنر واکنش های متفاوتی داشتند. این آلبوم در جدول بیلبورد ۲۰۰ در جایگاه متوسطی قرار گرفت و توسط چندین نشریه در فهرست های پایان سال خود به عنوان یکی از بهترین آلبوم های ۲۰۲۳ معرفی شد. پس زمینه. گریسی آبرامز از هشت سالگی به نوشتن خاطرات و نواختن پیانو علاقه مند بود. اگرچه فکر نمی کرد که هرگز به اجرای موسیقی به صورت حرفه ای فکر کند،او اولین آلبوم چندآهنگه خود با عنوان «مینور» را در سال ۲۰۲۰ منتشر کرد، و پس از آن «این همان طوری است که احساس می شود» را در سال ۲۰۲۱ عرضه کرد. این آلبوم های چندآهنگه باعث جلب توجه موسیقی دان های سرشناسی مانند بیلی آیلیش، لرد، اولیویا رودریگو، و فیبی بریجرز شدند. آلبوم «مینور» الهام بخش تک آهنگ شماره یک بیلبورد هات ۱۰۰ رودریگو با عنوان «گواهی نامه رانندگی» در سال ۲۰۲۱ بود. این آلبوم های چندآهنگه همچنین مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند. در طول سال ۲۰۲۲، آبرامز به «تور ترش» رودریگو پیوست و تور «این همانطوری است که احساس می شود» را به عنوان هنرمند اصلی برگزار کرد. او بعداً توجه تیلور سوئیفت را جلب کرد که از او دعوت کرد تا به عنوان هنرمند آغ
ازین برای تور «دوره ها» اجرا کند. به گفته "ان ام ای"، آلبوم «این همان طوری است که احساس می شود» ویژگی های یک آلبوم اولیه را داشت، اما آبرامز آن را یک «کار منسجم» نمی دانست و از نظر درونی بیش از حد «آشفته» بود که به فکر ساخت یک آلبوم اولیه بیفتد. آبرامز عنوان «رهایی خوب» را انتخاب کرد زیرا با وجود اینکه به نظر خشن می رسد، او جنبه طنزآمیز آن را دوست داشت: «اینکه بتوانی به راحتی برخی چیزها را دور بیندازی و به فصل بعدی زندگی ات قدم بگذاری، بدون توجه به اینکه آن فصل چگونه خواهد بود.» او همچنین احساس می کرد که در طول ساخت این آلبوم تغییراتی در زندگی شخصی اش رخ داده است، بنابراین به «نسخه هایی از خودش که دیگر آنها را نمی شناخت» گفت «خداحافظ». نوشتن و ضبط. در نوشتن آلبوم «رهایی خوب»، آبرامز تمرین کرد تا در روابط آینده اش مسئولیت پذیرتر و شریک بهتری باشد. او از همکار سابق خود، آرون دسنر از گروه د نشنال، که قبلاً روی آلبوم «این همان طوری است که احساس می شود» کار کرده بود، به عنوان تهیه کننده و نویسنده مشترک آلبوم دعوت کرد.این آلبوم در استودیوی لانگ پاند دسنر در دره هادسون، نیویورک ضبط شد.او اغلب روزانه ۱۲ ساعت کار می ک
رد و در حالی که در لانگ پاند با دسنر و خانواده اش اقامت داشت، روزانه تا دو آهنگ می نوشت. او اخیراً از تهیه کننده ای به نام بلیک اسلتکین جدا شده بود و در مراحل اولیه نوشتن آلبوم، هنگام نوشتن دربارهٔ این جدایی احساس ناامنی می کرد. دسنر آبرامز را متقاعد کرد که به نوشتن و ضبط آهنگ ها ادامه دهد و به او گفت که «فضایی برای صداقت بی رحم در نوشتن آهنگ ها داشتن، موضوع اصلی است». این دو اغلب «گفت وگوهای طولانی و صادقانه ای دربارهٔ عشق، زندگی و همه چیزهای بین آن ها» داشتند. آبرامز از ۱۲ سالگی طرفدار گروه د نشنال بود. او در سال ۲۰۱۹ از طریق وکیلی که هردو داشتند، با دسنر آشنا شد، زیرا وکیل احساس می کرد که آبرامز و دسنر با هم سازگار خواهند بود. توسعه اولیه آلبوم «رهایی خوب» زمانی آغاز شد که دسنر در سال ۲۰۲۱ از او دعوت کرد تا در استودیوی لانگ پاند ترانه ای ضبط کند و در نتیجه ده آهنگ ساخته شد. در طول دو سال، آبرامز برای کار با دسنر، هر بار به مدت پنج تا ده روز به لانگ پاند می رفت. هر دو آنها در بهار ۲۰۲۲ به «هسته اصلی» آلبوم «رهایی خوب» رسیدند. آبرامز گفت که هنگام کار با دسنر، اصلاً احساس نمی کرد که در هیچ جنبه ای محدود شده ب
اشد. او احساس خوش شانسی می کرد که بدون حضور اسلتکین و یکی دیگر از همکاران سابقش، رشد کرده و در نوشتن «رهایی خوب» با دسنر احساس امنیت می کرد تا «صدای خود را کشف کند». آبرامز احساس می کرد که ضبط در استودیوی دسنر حس آشنایی داشت، از حواس پرتی ها دور بود و در مقایسه با ضبط در لس آنجلس، الهام بخش تر و راحت تر بود. او همچنین گفت که دسنر این توانایی را دارد که به افراد احساس امنیت بدهد تا «خام ترین بخش های وجود خود را کشف کنند».این آلبوم در حدود ۲۵ روز ضبط شد. آبرامز متن آهنگ «آمیلی» را مدتها قبل از ضبط آن در یک یادداشت روزانه نوشته بود. این آهنگ در یک ضبط انجام شد، در حالی که دسنر گیتار می نواخت و او متن آهنگ را می خواند. او احساس می کرد که حس طبیعی و اعتماد بین خودش و دسنر در حین ضبط، در این آهنگ نمایان شده است. او آهنگ های «می دانم جواب نمی دهد»، «بهترین» و «مسیر اشتباه» را به عنوان سخت ترین آهنگ ها برای نوشتن نام برد. تمام آهنگ ها به سرعت نوشته شدند، وی در این باره گفت: «سهولتی که بسیاری از کلمات با آن بیرون آمدند، بخش دردناک ماجرا بود». آبرامز همچنین نگران بود که آهنگ های آلبوم توسط مردم چگونه درک خواهند شد، زیر
ا نمی خواست کسی فکر کند که آهنگی دربارهٔ او نوشته شده است، در حالی که اینطور نبود. تهیه کننده ای به نام ماتیاس تلز، تولید اضافی روی آهنگ های «می دانم جواب نمی دهد» و «حالا کجا برویم؟» را بر عهده داشت و موزیسین بریان انو نیز در تهیه آهنگ پایانی آلبوم به نام «همین الان» همکاری کرد. آبرامز مشارکت های خود در آلبوم را در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ به پایان رساند. ترکیب بندی. بررسی کلی. نسخه استاندارد آلبوم «رهایی خوب» شامل ۱۲ قطعه است؛ در حالی که نسخه دیلاکس چهار قطعه اضافی دارد. این آلبوم عمدتاً دارای صدایی پاپ است با تأثیراتی از ایندی راک. ایزابلا میلر از "کلش مگزین" گفت که این آلبوم عناصری از «فولک آلترناتیو ترکیب شده با الکترونیک های بازیگوش» دارد. جین بوآ از "پیچفورک" این آلبوم را در دسته بندی «پاپ زمزمه ای» قرار داد، در حالی که میلر آن را «پاپ دختران غمگین» نامید. میلر همچنین نوشت که «یک تغییر آشکار در جهت صدای آبرامز بوجود آمده»، وی این تغییر را به دنبال انتخاب دسنر به عنوان تهیه کننده «یک انتخاب عمدی از سوی آبرامز» نسبت داد. کوردلیا لام از "د فورتی فایو" معتقد بود که این آلبوم از یک پالت صوتی خلق وخویی و الکترونیک اله
ام گرفته است. هانا مایلریا از ان ام ای اشاره کرد که این آلبوم شباهت هایی به موسیقی فیبی بریجرز و آلبوم «فولکلور» تیلور سوئیفت دارد. «رهایی خوب» دربارهٔ جدایی آبرامز از اسلتکین، دوستی ها و خانواده نوشته شده است. این آلبوم با صدای زمزمه وار منحصر به فرد آبرامز، به موضوعاتی مانند احساس گناه، شکست عاطفی، هویت شخصی، مسئولیت پذیری فردی، و بلوغ می پردازد. مارتین یانگ از "دورک" نوشت که قطعات آلبوم «به آرامی آغاز می شوند و سپس به ابعادی حماسی اما آرام گسترش می یابند». سالونی گاجار از "د ای وی کلاب" این آلبوم را «نرم و آرام، اما در عین حال تسکین دهنده و دل شکن» توصیف کرد. "دورک" نوشت که این آلبوم را به عنوان: «یک سفر از میان طیفی از احساسات» در نظر گرفته است، او اضافه کرد «هر آهنگ از یک زمزمه به اوجی می رسد که ساده ترین اما ماندگارترین احساسات را در بر می گیرد». مایا گئورگی از "رولینگ استون" ملودی های آلبوم را «ملایم» و «ساده» توصیف کرد و گفت که ترانه ها «غم انگیز هستند اما همچنان تأثیرگذارند». منتقدان به طور جهانی ترانه سرایی آبرامز را اعتراف کننده توصیف کردند.
ربه کا کتینگز (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) بازیگر اهل بریتانیا است. وی دانش آموختهٔ آکادمی هنرهای نمایشی وبر داگلاس است و از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "منتقد"، "ایست اندرز"، "سیاهی لشکر"، "پزشک ها"، "شهر هالبی"، "خانواده من"، "معاون رئیس جمهور"، "باز هم این دختر شروع کرد"، "" و "کازینو رویال" اشاره نمود.
نیکش پاتل (؛ زادهٔ ۱۹۸۵) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او هندی تبار است و والدینش هردو داروساز هستند. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دکتر هو"، "آدمکشان میدسامر"، "منتقد"، "لندن سقوط کرده است" و "آرتمیس فاول" اشاره کرد.
دانشگاه خصوصی کلاسیک دانشگاهی در اوکراین است. این دانشگاه در سال ۱۹۹۲ به عنوان مؤسسه بین المللی مدیریت دولتی و شهرداری تأسیس شد. در سال ۱۹۹۶ به مؤسسه مدیریت عمومی و شهری زاپوریژژیا تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۰ طبق دستور وزارت آموزش و پرورش اوکراین، این مؤسسه وضعیت دانشگاه علوم انسانی را تحت عنوان "دانشگاه علوم انسانی "ZIPMA" به دست آورد.
منتقد () یک درام تاریخی دلهره آور بریتانیایی است که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
از سال ۲۰۱۹، برق آبی دومین منبع انرژی تجدیدپذیر بزرگ در ایالات متحده، از هر دو دیدگاه ظرفیت تولید و ظرفیت اسمی و پس از نیروی باد است. در سال ۲۰۲۱، برق آبی ۳۱٫۵ درصد از کل برق تجدیدپذیر و ۶٫۳ درصد از کل برق ایالات متحده را تولید کرد. بر اساس گزارش انجمن بین المللی انرژی آبی، ایالات متحده در سال ۲۰۲۱، سومین تولیدکننده بزرگ برق آبی در جهان پس از برزیل و چین است. مجموع ظرفیت نصب شده در سال ۲۰۲۰ برابر ۱۰۲٫۸ گیگاوات بود. ظرفیت نصب شده در سال ۲۰۱۵ برابر ۸۰ گیگاوات بود. مقدار نیروی برق آبی تولید شده به شدت تحت تأثیر تغییرات بارندگی و رواناب سطحی است. نیروگاه های برق آبی حداقل در ۳۴ ایالت آمریکا وجود دارد. بیشترین تراکم تولید برق آبی در ایالات متحده، در حوضه رودخانه کلمبیا است که در سال ۲۰۱۲ منبع ۴۴ درصد از برق آبی این کشور بود. پروژه های برق آبی مانند سد هوور، سد گرند کولی و اداره دره تنسی به پروژه های بزرگ ساختمانی تبدیل شده اند. با این حال، نکته قابل توجه این است که ایالت کالیفرنیا انرژی تولید شده از تأسیسات بزرگ برق آبی (تأسیساتی با ظرفیت بیش از ۳۰ مگاوات) را به دلیل نگرانی در مورد اثرات زیست محیطی پروژه های بزرگ
برق آبی، مطابق تعریف خود از «تجدیدپذیر» منظور نمی کند. به این ترتیب، برق تولیدی از تأسیسات بزرگ برق آبی، جزو استانداردهای سبد تجدیدپذیر ایالت کالیفرنیا به حساب نمی آید، حتی اگر سایر ایالت ها تشخیص دهند که آب یک منبع تجدیدپذیر در چرخه هیدرولوژیکی است. تقریباً حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از تولید انرژی کالیفرنیا از تولید برق آبی بزرگ است که واجد شرایط نیروگاه های تجدیدپذیر نیست. تأثیر قابل توجه سدها بر بخش برق، مصرف آب، جریان رودخانه و نگرانی های زیست محیطی، مستلزم سیاست های خاص برای انرژی آبی است. تاریخ. اولین تولید برق آبی در ایالات متحده برای روشنایی مورد استفاده قرار گرفت و از سیستم جریان مستقیم (DC) برای تأمین جریان الکتریکی استفاده شد. با این حال، به دلیل محدودیت ده مایلی این سیستم، گسترش چندانی نداشت. بعدها که راه حل مشکلات انتقال برق به دست آمد، بزرگ ترین انگیزه برای پیشرفت های جدید برق آبی ایجاد شد. اولین نیروگاه جریان مستقیم (DC) در گرند راپیدز، در میشیگان بود، جایی که توربین آبی در کارخانه ولورین با استفاده از یک تسمه مکانیکی برای روشن کردن شانزده چراغ خیابان به یک دینام متصل شد. این اتفاق در سال ۱۸۸۰ رخ داد،
همان سالی که توماس ادیسون لامپ رشته ای رشته ای بادوام را تولید کرد که یک پیشرفت در ایمنی و راحتی نسبت به شمع ها، چراغ های روغن نهنگ و چراغ نفتی داخل ساختمان ها بود. در سال ۱۸۸۱، ضمن استفاده از سیستم جریان مستقیم (DC) برای روشنایی در آبشار نیاگارا، شرکت جاکوب اف. شول کوپف بخشی از خروجی آب از آسیاب های آرد چرخ آبی خود منحرف کرد تا یکی از ژنراتورهای بهبودیافته چارلز براش را راه اندازی کند تا روشنایی شبانه برای گردشگران این منطقه را فراهم کند. پیش از آن این جاذبه گردشگری با سوزاندن شعله های کلسیمی روشن می شد، اما نورهای قوسی، جایگزین بهتر و ارزان تری بودند. در سال ۱۸۸۲، اولین نیروگاه برق آبی تجاری مرکزی تجاری جهان، برق یک کارخانه کاغذ در اپلتون، ویسکانسین را تأمین کرد. تنها چند ماه بعد، اولین شرکت برق متعلق به سرمایه گذار، شرکت ادیسون ایلومینتینگ، اولین نیروگاه برق با سوخت فسیلی را در شهر نیویورک تکمیل کرد تا با نیروگاه برق آبی نزدیک به یک منطقه با تقاضای بالا، رقابت کند. تا سال ۱۸۸۶، بین ۴۰ تا ۵۰ ایستگاه برق آبی در ایالات متحده و کانادا مشغول به کار بودند و تا سال ۱۸۸۸ حدود ۲۰۰ شرکت برق حداقل بخشی از تولید خود
را به نیروی آبی متکی بودند. با درک این موضوع که پتانسیل عظیم برق آبی آبشار، از تقاضای برق محلی فراتر بود، یک شرکت بزرگ تولید برق در محل اصلی توسعه تأسیس شد تا چشم انداز انتقال نیرو به فواصل دورتر تحقق یابد. شرکت وستینگهاوس الکتریک برنده این رقابت شد و برنامه های خود را حول یک سیستم جریان متناوب (AC) توسعه داد. این نیروگاه در سال ۱۸۹۵ تکمیل شد و در سال ۱۸۹۶، انتقال برق به فاصله ۲۰ مایلی به سمت بوفالو، نیویورک آغاز شد. این رویداد همچنین باعث غلبه سیستم جریان متناوب (AC) بر روش های جریان مستقیم (DC) توماس ادیسون شد. هنوز هم چندین نیروگاه برق آبی دائمی در هر دو طرف مرز آمریکایی و کانادایی آبشار نیاگارا وجود دارد که از جمله نیروگاه رابرت موزس نیاگارا، سومین نیروگاه بزرگ در ایالات متحده می باشد. در اوایل قرن بیستم، نیاز به توسعه روستایی اغلب با در دسترس بودن نیروی برق همراه بود و منجر به احداث پروژه های مقیاس بزرگی مانند اداره دره تنسی شد که طی آن سدهای متعددی را ایجاد کرد و گاهی به طور بحث انگیزی، مناطق وسیعی زیر آب رفت. در دهه ۱۹۳۰، نیاز به برق در جنوب غربی، منجر به ساخت بزرگ ترین سازه بتنی جهان در آن زمان، یعنی
سد هوور شد. سد Grand Couleeگرند کولی هم یک پروژه برق آبی و آبیاری در دهه ۱۹۳۰ بود که به دلایل صنعتی و نظامی در طول جنگ جهانی دوم گسترش یافت و همچنین سدهای دیگری مانند سد فونتانا ساخته شد. ساخت سد در دهه ۱۹۶۰ به اوج خود رسید اما سدهای کمی در دهه ۱۹۷۰ ساخته شد. آگاهی روزافزون از مسائل زیست محیطی سدها باعث حذف برخی از سدهای قدیمی و کوچکتر و گذرگاه های ماهی شد. سد عظیم رامپارت در سال ۱۹۶۷ به دلیل نگرانی های زیست محیطی و اقتصادی لغو شد. به جای احداث سدهای جدید، بازتوانی به نیروگاه های قدیمی باعث افزایش ظرفیت چندین تأسیسات شد. به عنوان مثال، سد هوور ژنراتورهای خود را بین سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۳ جایگزین کرد. نیاز به تغییر جریان آب پایین دست شدها به دلایل اکولوژیکی (مانند از بین بردن گونه های مهاجم، رسوب گذاری و غیره)، منجر به کاهش تولید فصلی در برخی سدها شده است که میزان دسترسی به آب برای تولید برق را تغییر می دهد. خشکسالی و افزایش استفاده کشاورزی از آب نیز می تواند منجر به محدودیت تولید شود. طبق گزارش وزارت انرژی ایالات متحده، بیش از ۱۲۰۰۰ مگاوات ظرفیت بالقوه برق آبی در ۸۰۰۰۰ سد بدون برق ایالات متحده وجود دارد. در حال
حاضر سدهای بدون نیروگاه، ظرفیت تولید ۴۵ تراوات ساعت در سال را دارند که معادل ۱۶ درصد از تولید برق آبی در سال ۲۰۰۸ است. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۲، سدهای برق آبی ساخته شده قبل از سال ۱۹۵۰ به دلیل ارزانتر بودن برق مناطق، باعث رشد اقتصادی محلی کوتاه مدت شد. پس از سال ۱۹۵۰، تأثیر سدهای برق آبی بر مناطق، به احتمال زیاد به دلیل نوآوری هایی مانند خطوط انتقال پر توان که انرژی تولید شده توسط سدها را به فواصل دورتری گسیل می کرد، کمتر شد. نیروگاه های تلمبه ذخیره ای. یکی دیگر از کاربردهای برق آبی، نیروگاه های تلمبه ذخیره ای است که باعث افزایش توان خالص در شبکه نمی شود، اما بین ساعات اوج تقاضا موازنه ایجاد می کند. در این نیروگاه ها آب از یک منبع در ارتفاع پایین تر به منبع در ارتفاع بالاتر پمپ می شود و تنها زمانی از مسیر ژنراتورهای آبی آزاد می شود که تقاضای برق زیاد باشد. در سال ۲۰۰۹، ایالات متحده دارای ۲۱٫۵ گیگاوات ظرفیت تولید تلمبه ذخیره ای بود که ۲٫۵ درصد از ظرفیت تولید بار پایه را تشکیل می داد. این میزان در سال ۲۰۱۹ به ۲۲۸۷۸ مگاوات و در سال ۲۰۲۰ به ۲۲۸۹۴ مگاوات افزایش یافت. نیروگاه تلمبه ذخیره ای بث کانتی، بزرگ ترین تأس
یسات این چنینی در جهان است. ایستگاه های دیگر از این نوع عبارتند از نیروگاه های تلمبه ذخیره ای کوه های راکون، بیر سوامپ و لودینگتون در دریاچه میشیگان که قبل تر بزرگ ترین در جهان بود. قدرت جزر و مد. هیچ نیروگاه جزر و مدی قابل توجهی در ایالات متحده وجود ندارد. پروژه ای توسط شهرستان اسنوهومیش در واشینگتن پیشنهاد و اجرا شد، اما زمانی که برای کسب بودجه کافی با مشکل مواجه شد، پایان یافت. بزرگ ترین نیروگاه های برق آبی. این لیستی از ده نیروگاه برق آبی بزرگ در ایالات متحده بر اساس ظرفیت نصب شده است. آمار. تولید برق-آبی در ایالات متحده آمریکا تولید انرژی برق-آبی ایالات متحده (گیگاوات ساعت)
شهرهای باستانی اوپانو مجموعه ای باستانی در جنگل های بارانی آمازون هستند. آنها در دره رودخانه اوپانو در شرق اکوادور قرار دارند. سایت ها شامل چندین شهر می باشند. اعتقاد بر این است که آنها در اوایل ۵۰۰ سال قبل از میلاد آباد بوده اند. شهرهای باستانی اوپانو پیش از هر جامعه پیچیده آمازونی شناخته شده دیگری به مدت بیش از یک هزاره وجود داشته اند. تاریخچه کاوش. اولین شواهد از سکونتگاه های پیشامدرن در منطقه دره اوپانو در دهه ۱۹۷۰ یافت شد. استفان روستین، باستان شناس مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، حفاری ها را در این منطقه در طول دهه ۱۹۹۰ آغاز کرد. اکتشاف سایت ها پس از اینکه دولت اکوادور بودجه بررسی لیدار از دره اوپانو را در سال ۲۰۱۵ تأمین کرد، تسریع شد و کشف شهرک های بسیار بیشتری نسبت به آنچه قبلاً کشف شده بود را تسهیل نمود. تیم روستین یافته های خود را از نظرسنجی لیدار در مجله ساینس در ژانویه ۲۰۲۴ منتشر کرد. توصیف سایت. سایت های شناخته شده در ۳۰۰ کیلومتر مربع (۱۲۰ مایل مربع) در دره رودخانه اوپانو گسترش یافته اند. تیم روستین از کشف پانزده سکونتگاه خبر داد که پنج مورد از آنها به عنوان «سکونتگاه های بزرگ» توصیف شدند؛ آنها به
ویژه حفاری دو شهرک معروف به "کیلاموپه" و "Sangay" را در اولویت قرار دادند. منطقه اصلی "کیلاموپه" منطقه ای را پوشش می دهد که از نظر اندازه با فلات جیزه یا خیابان اصلی در تئوتیئواکان قابل مقایسه است. الگوی ساخت و ساز معمولی در سایت ها حول سکوهای مستطیلی که با حفاری و صاف کردن نوک تپه ها ساخته شده بودند، متمرکز بود. حدود ۶۰۰۰ عدد از این سکوها کشف شد که سازه هایی در گروه های سه تا شش نفری بر روی آن ها ساخته شدند. اعتقاد بر این است که این سازه ها عمدتاً مسکونی هستند، اگرچه برخی تصور می شود اهداف تشریفاتی داشته باشند. در سکوها آتشدان ها و گودال ها و همچنین کوزه ها، سنگ هایی برای آسیاب گیاهان و دانه های سوخته یافت شده است. اندازه آنها حدود ۲۰ متر (۶۶ فوت) در ۱۰ متر (۳۳ فوت) و ارتفاع آنها ۲–۳ متر (۶٫۶–۹٫۸ فوت) است. یکی از مجتمع های کیلاموپه دارای سکویی به ابعاد ۱۴۰ متر (۴۶۰ فوت) در ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) است. سیستمی از جاده ها که تا ۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) امتداد داشتند، مناطق مسکونی دره را به هم متصل می کردند. خندق ها و موانع جاده ای در اطراف برخی از سکونتگاه ها مشاهده شده است که نشان می دهد ممکن است آنها نیاز به دفاع در برا
بر تهدیدات داشته باشند. شهرهای باستانی دره اوپانو توسط زمین های کشاورزی احاطه شده اند، از جمله مزارع و تراس های دامنه تپه، که محصولاتی مانند ذرت، مانیوک و سیب زمینی شیرین را پرورش می دهند. این زمین های کشاورزی به شبکه ای از خندق ها و کانال های زهکشی محدود می شوند. "راستین" حدس می زند که آتشفشان سنگای در نزدیکی این منطقه خاک غنی برای کشت فراهم کرده است. مکان های دره اوپانو برای اولین بار در حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد سکونت داشتند و گمان می رود بین سال های ۳۰۰ بعد از میلاد و ۶۰۰ پس از میلاد متروک شده اند. "راستین" این نظریه را مطرح می کند که متروک شدن مکان ها ممکن است به فوران های آتشفشان سنگای مرتبط باشد. جمعیت منطقه مورد بحث است. آنتوان دوریسون، یکی از نویسندگان مقاله علمی، تخمین می زند که جمعیت این منطقه باستانی در حدود ۱۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر به اوج خود رسیده است، در حالی که دیگران فرض می کنند که این منطقه ممکن است خانه بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر بوده باشد. باستان شناسان ساکنان این مکان ها را به عنوان اعضای فرهنگ کیلاموپه و اوپانو نام گذاری کرده اند. جامعه و شیوه های فرهنگی این گروه ها هنوز به خوبی درک نشده است. فرهنگ ماد
ی که در این مکان ها یافت شده است شامل سفال های نقاشی شده و همچنین کوزه های حاوی بقایای چیچا، یک نوشیدنی الکلی مبتنی بر ذرت است که در آمریکای جنوبی پیش از دوره کلمبیا رایج بود.
نهشته بازماندی () نهشته شدن موادی است که از عمل فیزیکی به دست می آید. فرایندهای بادی، فرایندهای رودخانه ای و جزر و مد می تواند بخش ریزتری از نهشته های رسوبی را حذف کرده و مواد درشت تر را پشت سر به جا بگذارند. نهشته های بازماندی در فرایندهایی مانند تشکیل جزیره مرکزی در نهرها و رودخانه ها یافت می شوند (جزیره رودخانه ای را ببینید). یک نظریه در تشکیل سنگفرش بیابانی این است که این زمین چهر بادی، یک نهشته بازماندی بادی است. سواحل زره پوش و خلیجک ها می توانند تا حدی توسط نهشته های بازماندی صدف ها یا سنگفرش هایی تشکیل شوند که وقتی نیروهای جزر و مدی ماسه یا لای ریزتر را از بین می برند، ایجاد شده اند.