Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آری دیوید استراچه (به ؛ زادهٔ ) که با نام حرفه ای وای۲کی شناخته می شود، یک تهیه کننده و ترانه نویس آمریکایی است. وی بیشتر به خاطر ترانهٔ پرطرفدار «لالالا» که با رپر کانادایی بیبی نومانی همکاری کرده و خود وای۲کی آن را تولید کرده است، شناخته می شود. علاوه براین، وای۲کی برای هنرمندان برجسته ای همچون دوجا کت و یانگ گریوی نیز آثار مختلفی تولید کرده است.
جبهه آزادی بخش ظفار ()، گروهی کمونیستی بود که برای ایجاد یک کشور جدایی خواه در استان ظفار، جنوبی ترین استان عمان که با یمن جنوبی، مرز مشترک داشت، تأسیس شد. این گروه توسط جوانان مارکسیست-لنینیست در صلاله در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد و هدف اصلی آن تأمین بودجه برای توسعه منطقه و پایان دادن به حکومت سلطان سعید بن تیمور بود. دو شخصیت رهبری که محور تاریخ کوتاه این گروه بودند، مسلم بن نفل و یوسف بن علوی بودند. آنها با حمایت یمن جنوبی، شورشی ۱۰ ساله را علیه سلطنت عمان و نیروهای مسلح سلطنتی عمان آغاز کردند اما در نهایت ارتش عمان با حمایت ایران و بریتانیا موفق شد تا شورشیان ظفار را سرکوب کند و نیروهای خود را در سال ۱۹۷۶ به سمت مرز یمن و کوهستان، پیش ببرد. تقریباً تمام تسلیحات این گروه از طریق یمن جنوبی تأمین می شد و بسیاری از اهالی ظفار برای آموزش دیدن جنگ چریکی به چین رفتند. از مربیان این حزب، جورج حبش، بنیانگذار فلسطینی جبهه خلق برای آزادی فلسطین بود که از نظر ایدئولوژیک مارکسیست-لنینیست و ملی گرای عرب بود.
سازمان چای کشور یکی از سازمان های زیر مجموعه وزارت جهاد کشاورزی در ایران است که در سال ۱۳۳۷در مجموعه وزارت گمرکات و انحصارات شکل گرفت. این سازمان با انجام اقدامات زیربنایی در حوزه احداث و گسترش اراضی چایکاری، ترویج روش های نوین چایکاری و چایسازی، دعوت از کارشناسان خبره بین المللی و توجه به بازرگانی چای توانست زیرساخت صنعت چای را تثبیت و تقویت نماید. در سال ۱۳۴۶ پس از تصویب قانون تشکیل وزارت کشاورزی و تولیدات مصرفی به دولت اجازه داده شد سازمان چای را به شرکت سهامی تبدیل کند. پس از یکسری تحولات اداری در نهایت این سازمان زیر مجموعه وزارت بازرگانی شد. تاریخچه. چای محصولی است که با حمایت دولت در ایران کشت شد؛ بنابراین در طول زمان همواره به نحوی مورد حمایت و توجه دولت قرار داشته است. خصوصاً که نیت اولیه کشت آن قطع وابستگی از ورود این محصول با ارزش و پرمصرف و تولید آن در داخل بود. قبل از انقلاب ابتدا مصوبه هیئت وزیران در سال ۱۳۳۳ شورای عالی چای و سازمان چای به عنوان مجری سیاست های ابلاغی این شورا تشکیل و آغاز به کارکردند. اما فعالیت های این دو نهاد دوامی نداشت تا این که در سال ۱۳۳۷ سازمان چای در مجموعه وزارت گمرکات
و انحصارات شکل گرفت. این سازمان با انجام اقدامات زیربنایی در حوزه احداث و گسترش اراضی چایکاری، ترویج روش های نوین چایکاری و چایسازی، دعوت از کارشناسان خبره بین المللی و توجه به بازرگانی چای توانست زیرساخت صنعت چای را تثبیت و تقویت نماید. در سال ۱۳۴۶ پس از تصویب قانون تشکیل وزارت کشاورزی و تولیدات مصرفی به دولت اجازه داده شد سازمان چای را به شرکت سهامی تبدیل کند. پس از یکسری تحولات اداری در نهایت این سازمان زیر مجموعه وزارت بازرگانی شد. در اسفند ۱۳۶۸ قانون انتزاع سازمان چای از وزارت بازرگانی و الحاق آن به وزارت کشاورزی تصویب شد. سرانجام در اردیبهشت ۱۳۸۳ با اجرای آئین نامه ماده ۲۹ قانون برنامه سوم توسعه شرکت سهامی چای ایران منحل گردید. در پی این انحلال و در فقدان یک متولی تخصصی، آسیب های جدی بر پیکره صنعت چای وارد گردید و دولت لزوم وجود یک ارگان تخصصی را متوجه شد؛ لذا در سال ۱۳۸۵ ابتدا اداره کل چای شمال مجدداً زیر نظر معاون باغبانی تشکیل گردید و بالاخره در خرداد ۱۳۸۸ با مصوبه هیئت وزیران از اداره کل چای شمال به سازمان چای کشور تغییر نام داد. حمایت از بخش کشاورزی با استفاده از ابزارهای گوناگون و عمدتاً برای رسید
ن به اهدافی مانند افزایش درآمد کشاورزان، حمایت از تولیدکنندگان داخلی و رفع وابستگی، حفظ اشتغال و کاهش فقر انجام می شود. اتخاذ سیاست های حمایتی مناسب برای جبران عدم تعادل بین بخش های مختلف تولید، توزیع، مصرف و تجارت خارجی یکی از سیاست های مهم اقتصادی دولت است که باعث رشد اقتصادی و افزایش تولیدات داخلی شده است. در حال حاضر بیش از ۲۶ هزار هکتار از اراضی دو استان گیلان و مازندران به کشت صنعت چای اختصاص دارد. ضمن اینکه معیشت بیش از ۵۵ هزار خانوار چایکار وابسته به تداوم حیات این کشت و صنعت است. تشکیل مجدد. قانون تأسیس سازمان چای کشور به استناد ماده ۳۰ قانون خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶ و اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می باشد. سازمان چای کشور طبق مصوبه ۴۹۴۲۷/ت ۴۲۷۴۵ هـ مورخ ۰۵/۰۳/۱۳۸۸ هیئت وزیران، به عنوان تنها متولی چای کشور و به عنوان یک سازمان تابع زیرنظر مستقیم وزیر جهاد کشاورزی برای انجام وظایف ذیل تشکیل شد: ضمناً سازمان چای کشور به عنوان دستگاه مباشر و مسئول خرید و تحویل گیری برگ سبز چای کیفی به نرخ خرید تضمینی از کشاورزان و تحویل آن به کارخانجات چایسازی تعیین می گردد. همچنین سازمان چای مکلف اس
ت ضمن نظارت دقیق بر فرایند خرید تضمینی برگ سبز چای اقدامات مورد نیاز را برای توسعه قراردادهای کشت و بهبود کیفیت تولید برگ سبز چای انجام داده و پیگیری های لازم را در جهت ساماندهی چای کشور از طریق اجرای عملیات بهزراعی، بهبود فرآوری و اصلاح ساختار کارخانه های چای، ترویج مصرف چای داخلی و توسعه بازاریابی از طریق ظرفیت های صندوق توسعه چای کشور بعمل آورد.
توفت کارتاژ منطقه ای مقدس و باستانی است که به خدایان فنیقی تانیت و بعل هامون اختصاص دارد و در ناحیهٔ کارتاژی سالامبو در تونس، نزدیک بندرهای پونی قرار دارد. این توفت که «ترکیبی از زیارتگاه و گورستان» است، شامل تعداد زیادی آرامگاه کودکان می شود که بنا بر برخی تفسیرها، یا قربانی شده اند یا پس از مرگ زودهنگام در این جا دفن شده اند. این منطقه بخشی از محوطه باستان شناسی کارتاژ و یکی از میراث های جهانی یونسکو است. مسئله سرنوشت این کودکان به شدت با دین فینیقی و کارتاژی مرتبط است، اما بیش از هر چیز به چگونگی برداشت از آیین های مذهبی – و فراتر از آن، تمدن فینیقی و پونی – توسط یهودیان (در مورد فینیقی ها) یا رومی ها (در دوران درگیری هایشان با کارتاژی ها) بستگی دارد. در واقع، واژه «توفت» در اصل برای اشاره به مکانی در نزدیکی اورشلیم به کار می رفت که مترادف با جهنم بود؛ این نام که از منابع کتاب مقدس گرفته شده، به تفسیری وحشتناک از آیین هایی که گفته می شود در آن جا برگزار می شدند، منجر شده است. آثار جدیدی با الهام از تاریخ این مکان شکل گرفته اند، مانند رمان سالامبو (۱۸۶۲)"" اثر گوستاو فلوبر که نام خود را به محله ای داده که ا
ین زیارتگاه در آن کشف شد. همچنین، کمیک شبح کارتاژ از مجموعه ماجراهای آلیکس به قلم ژاک مارتن نیز از این مکان الهام گرفته است. بزرگ ترین دشواری در تعیین علت این دفن ها در این است که تنها منابع مکتوبی که از آیین قربانی کردن کودکان گزارش می دهند، همگی منابعی بیگانه با شهر کارتاژ هستند (مانند کتاب مقدس). از سوی دیگر، منابع باستان شناسی – مانند سنگ نوشته ها و سنگ قبرها – نیز قابل تفسیرهای گوناگون اند. در نتیجه، بحث میان تاریخ نگاران مختلفی که به این موضوع پرداخته اند، مدت هاست که داغ و ادامه دار بوده و هنوز به نتیجه نهایی نرسیده است. بنابراین، نهایت احتیاط لازم است؛ چرا که تاریخ نگار باستان با منابع نوشتاری و باستان شناسی ای روبه رو است که اگر نگوییم متناقض اند، دست کم تفسیرپذیر و چندپهلو هستند. تاریخچه کشف و حفاری. وجود سنگ نوشته ها در این محوطه از مدت ها پیش شناخته شده بود و قدیمی ترین اشاره های ثبت شده به آن به سال ۱۸۱۷ بازمی گردد. این سنگ نوشته ها در سراسر محوطه باستانی کارتاژ پراکنده بودند، که علت آن به پراکندگی پس از ویرانی شهر در سال ۱۴۶ پیش از میلاد و نیز فعالیت های عمرانی بعدی در دوران ساخت شهر رومی بازمی
گردد که باعث به هم ریختگی لایه های خاک شد. در گذر زمان، محوطه کارتاژ هدف بهره برداری های گسترده قرار گرفت، از جمله استخراج مصالح ساختمانی مانند سنگ مرمر، که این روند به تدریج موجب تخریب آثار اصلی شد. بین سال های ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۷، ژان-امیل هومبر، سرباز و باستان شناس هلندی، سنگ قبرها و پایه های نیایشی را به موزه ملی آثار باستانی در لیدن فرستاد. موزه باستان شناسی کراکوف نیز تعدادی استل پونی بسیار زیبا از این محل در اختیار دارد. در تاریخ کارتاژ، جایگاه ویژه ای باید به محموله موزه لوور و غرق شدن کشتی آیرونکلاد مژنتا اختصاص داد؛ ناو سرفرماندهی مدیترانه که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۸۷۵ در بندر تولون، بر اثر آتش سوزی و انفجار بعدی، غرق شد. در این کشتی بیش از ۲۰۰۰ استل کارتاژی و دیگر اشیای باستانی قرار داشت، از جمله تندیس ویبیا سابینا، همسر امپراتور رومی هادریان (۱۱۷–۱۳۸ میلادی). این یافته های باستان شناسی در بندر حلق الوادی بارگیری شده بودند و حاصل کاوش هایی بودند که با مجوز صادق بیگ توسط پریکو دو سنت ماری، مترجم کنسولگری فرانسه، انجام شده بود. پس از غرق شدن کشتی، غواصان بخشی از استل ها و تندیس را بازیابی کردند، اما بسیاری از آ
ثار باستانی در میان مجموعه های مختلف، از جمله کتابخانه ملی فرانسه، پراکنده شدند. خود لاشهٔ کشتی نیز برای جلوگیری از مسدود شدن مسیر بندر، منفجر شد. در عمق دوازده متری، بقایای کشتی به تدریج زیر لایه های گل و لای مدفون شدند. بین سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، سه عملیات باستان شناسی توسط ماکس گرو و گروه پژوهش باستان شناسی دریایی انجام شد تا سنگ نوشته ها و سر تندیس را بازیابی کنند. در آوریل تا مه ۱۹۹۵، سر تندیس سابینا پیدا شد؛ و در آوریل تا مه ۱۹۹۷ حدود ۶۰ قطعه از سنگ نوشته ها و بخش هایی از تندیس کشف شدند. سرانجام در سال ۱۹۹۸، تعداد ۷۷ قطعه یا سنگ نوشته ها از آب بیرون آورده شد. ژان هرسزک اسپیرو (۱۸۴۷–۱۹۱۴)، کشیش و استاد سابق کالج صادقیه، یکی از پیشگامان این حوزه بود. او با ۱۹ استل به لوزان بازگشت و کتابی با عنوان کتیبه ها و استل های نیایشی کارتاژ (۱۸۹۵) نوشت. هیچ نشانه ای از کشف توفت نه در کاوش های پریکو دو سنت ماری و نه در کاوش های اسپیرو گزارش نشده است. در مورد اول، تنها به کشف استل هایی اشاره شده بود که در دیوارهای متعلق به دوره رومی دوباره استفاده شده بودند. همه این بقایا که در اصل از توفت منشأ گرفته بودند، در دوران با
ستان جابه جا شده بودند، و کسی به دنبال محل دقیقی نبود که بتوان تصور کرد همه در آن جا گرد آمده اند. مجموعه های باستان شناسی اسپیرو عمدتاً ماهیتی کتیبه ای (اپیگرافیک) داشتند. با این حال، یک کشف اتفاقی، درک ما را از بخشی کامل از جغرافیای شهری کارتاژ پونی تغییر داد.
سیرانوش استپانی ساهاکیان (؛ زادهٔ ) وکیل، کارشناس حقوق بین الملل اهل ارمنستان است که از تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ ریاست سازمان مبارزه با فساد دولتی را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در وزارت دادگستری (۲۰۰۵–۲۰۰۸) و فعالیت کرده است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون (۲۰۱۷) شده است.
اسپایک ای فیرن (به ؛ زادهٔ ) یک بازیگر انگلیسی است. وی در تلویزیون به خاطر نقش آفرینی در درام نوجوانانه همه چیز را به من بگو محصول آی تی وی ایکس (۲۰۲۲–۲۰۲۴) شناخته می شود. از جمله آثار سینمایی وی می توان به فیلم "" (۲۰۲۴) اشاره کرد. او در سال ۲۰۲۴ توسط مجله اسکرین اینترنشنال به عنوان یکی از ستارگان آینده معرفی شد.
پورت بل ( ) به معنای "بندر قدیمی") یک بندر تاریخی و مهم در شهر بارسلون، مرکز منطقه خودمختار کاتالونیا در کشور اسپانیا است و بخشی از بندر بارسلون به شمار می رود. این بندر در قرن ۱۵ میلادی به عنوان یک بندر تجاری و نظامی تأسیس شد اما در دهه های اخیر به طور کامل بازسازی شده و به یک مقصد محبوب برای گردشگران و ساکنان شهر تبدیل گریده است؛ به طوریکه سالانه ۱۶ میلیون نفر از این مجموعه دیدن می کنند.
دومیسانی دلامینی (به ؛ زادهٔ ) بازیگر و رقصندهٔ اهل آفریقای جنوبی می باشد که بیشتر به خاطر ایفای نقش کروکودایل در فیلم "سارافینا!" (۱۹۹۲) و نقش چستر در سریال "ییزو ییزو" شناخته می شود. وی پدر خواننده و رپر آمریکایی دوجا کت می باشد.
فاهرات (؛ زادهٔ - درگذشته ) عاشوق، نابینایی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی خاچاطور گئورگیان () در ۱۸۶۷ در به دنیا آمد . وی در سه سالگی نابینا شد. از سال ۱۸۸۰ در آلکساندراپول سکونت داشت. وی در ۱۹۲۱ در سن ۵۴ سالگی در آلکساندراپول درگذشت.
کرتیس مک کنزی ، که پیش تر با نام آرکید شناخته می شد، تهیه کنندهٔ موسیقی، ترانه پرداز و نوازنده ای بریتانیایی ساکن لس آنجلس است. مک کنزی تهیه کننده و آهنگسازی می باشد که برندهٔ جایزهٔ گرمی، برندهٔ جایزهٔ گرمی لاتین، و نامزد جایزهٔ اسکار شده است. وی در تهیه و ترانه سرایی ترانه پرطرفدار «خواستنی» از ایگی آزیلیا با حضور چارلی ایکس سی ایکس مشارکت داشته است. این ترانه تاکنون ۱۳ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته و در ایالات متحده به دلیل فروش ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ نسخه، گواهی ۷ بار پلاتینیوم دریافت کرده است.
تگزاس مانثلی (به سبک خاص تگزاس مانثلی) یک مجله ماهانه آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در داون تاون آستین، ایالت تگزاس قرار دارد. "تگزاس مانثلی" که در سال ۱۹۷۳ توسط مایکل آر. لوی تأسیس شد، زندگی در تگزاس معاصر را شرح می دهد و مطالبی در مورد سیاست، محیط زیست، صنعت و آموزش به چاپ می رساند. این مجله همچنین موضوعات اوقات فراغت همچون موسیقی، هنر، غذاخوردن و سفر را پوشش می دهد. آن عضو انجمن مجله شهری و منطقه ای (CRMA) است. آن در سال ۱۹۹۸ به شرکت ایمیس فروخته شد، و مدتی بعد در سال ۲۰۱۶ به قیمت ۲۵ میلیون دلار به جنسیس پارک فروخته شد، و در حال حاضر متعلق به راندا ویلیامز است. در سال ۲۰۲۱، "تگزاس مانثلی" از طریق کسب مالکیت فیلیپس پروداکشنز، که بیشتر به خاطر تولید برنامه "تگزاس کانتری ریپورتر" معروف هستند، مبادرت به توسعه جهت تولید ویدئو کرد. ستاد. دفتر مرکزی این مجله در ساختمان کانگرس ۸۱۶ (816 Congress Ave) در داون تاون آستین قرار دارد. این مؤسسه که در طبقه هفدهم ساختمان قرار دارد، دارای مساحتی بالغ بر است. در سال ۲۰۱۱ حدود ۸۰ کارمند داشت. در حدود سال ۲۰۰۹، دفتر مرکزی "تگزاس مانثلی" به یونیورسیتی پارک، در محل سابق دانشگاه
کنکوردیا نقل مکان کرد. برنامه ریزی شده بود تا دفتر مرکزی در تابستان ۲۰۱۱ به مکان فعلی خود در داون تاون آستین منتقل شود. پیش از این دفتر مرکزی در سوئیت ۱۶۰۰ در خیابان ۷۰۱ برازوس در داون تاون آستین قرار داشت.
هوندا سی بی۲۰۰ یک موتورسیکلت ژاپنی دوسیلندر چهارزمانه ۱۹۸ سی سی با توان خروجی ۱۷ اسب بخار که توسط کمپانی موتورسازی هوندا بین سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ تولید می شد.
رفیق حلمی ( کردی : ڕەفیق حیلمی ،، 1898–1960) مورخ، نویسنده و سیاستمدار کرد متولد کرکوک بود . او بنیانگذار حزب کردی هیوا در سال 1938 و نویسنده کتابهای بسیاری در مورد تاریخ کردستان و زبان کردی بود. پس از گذراندن مدرسه در سلیمانیه و بغداد ، تحصیلات خود را در دانشکده نظامی و دانشکده فنی استانبول ادامه داد . زندگینامه. او در اوایل کار خود برای دو روزنامه کردی نوشت: "روژی کردستان" ، روزنامه رسمی پادشاهی کردستان ، و "بانگی کردستان" . او پس از انتشار جلد دوم "شعر و ادبیات کردی" او در سال 1956 به عنوان منتقد ادبی توانا شناخته شد. در این اثر برای اولین بار شعر گوران و ویژگی های جنبش ادبی مدرنیستی که او نماینده آن بود مورد بررسی و تحلیل عمیق قرار گرفت. رفیق حلمی در سیاست کردستان به عنوان بنیانگذار حزبی به نام "هیوا" (امید) شناخته شده است. در ابتدا یک سازمان مخفی متشکل از روشنفکران و کارمندان دولت کرد بود. تحت تأثیر هیئت علمی عمدتاً عرب در کرکوک ، یک جنبش دانشجویی به نام «تاریک تر» ( "تیره تر" اصطلاح کردی برای زغال سازان است، اما در مورد اصطلاح ایتالیایی « کربناری » بود)، که بعداً به "هیوا" تبدیل شد ، در سال 1937 توسط رف
یق حلمی تأسیس و رهبری شد، که آشکارا موسوم گرایی ایتالیایی را تحت فشار قرار داد. و ناسیونال سوسیالیسم آلمان در زمان هیتلر . این اساتید اتحادهای ملی را که تحت قوانین شاهزاده بیسمارک و کامیلو بنسو، کنت کاوور اتفاق افتاد، به دانشجویان خود ارائه کرده بودند . بسیاری از کردها این را نمونه ای قابل توجه از اتحاد کردها می دانستند. در حالی که برنامه سیاسی هیوا عمدتاً یک برنامه ملی گرایانه بود و بر تأمین خودمختاری برای کردستان عراق متمرکز بود ، بسیاری از اعضا نیز چپ گرا بودند. بعدها، با دو قطبی شدن عقاید و دیدگاه های سیاسی درون حزب، حزب "هیوا" در نهایت تکه تکه شد. این حزب به دو دسته تقسیم شد: یک جناح رادیکال طرفدار آلمان و یک جناح میانه روتر و طرفدار انگلیس .
گاگیک سرگئی قازینیان (؛ زادهٔ ) یک حقوق دان، استاد و آکادمیسین اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۶ مارس ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده مدال مخیتار گش و حقوقدان شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
کودتای ۱۹۷۰ عمان، برکناری سلطان وقت عمان، سعید بن تیمور، توسط پسرش قابوس بن سعید در عمان در ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۰ بود. در بحبوحه جنگ ظفار، کودتا در کاخ سلطنتی با حمایت بریتانیا اجرا شد و سعید بن تیمور، خلع و به بریتانیا تبعید شد. این کودتا، رخدادی مهم در تاریخ معاصر عمان بود زیرا قابوس، به سرعت، اصلاحات نوسازی گسترده و متعددی را در سلطنت به راه انداخت و عمان را از یک کشور توسعه نیافته به کشوری همتراز با بسیاری از کشورهای غربی از نظر ثبات سیاسی و توسعه اقتصادی تبدیل کرد. سلطان قابوس در زمان مرگش در ژانویه ۲۰۲۰، دارای طولانی ترین دوره حکمرانی در خاورمیانه بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41627877&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-11T22:27:12Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Amirreza2345&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;افزودن منبع&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41758115&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; جزیره ابوعلی ( عربی: جزیرة أبو علی) یکی از جزایر کشور عربستان سعودی در خلیج فارس است که در نزدیکی شهر الجبیل، در استان شرقی این کشور واقع شده است. این جزیره حدود ۵۹٫۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و در فاصله ای نزدیک، حدود ۴٫۵ مایل دریایی از ساحل قرار گرفته است. جزیره ابوعلی از جمله جزایر مسکونی عربستان محسوب می شود و دارای یک باند فرودگاه کوچک به نام فرودگاه ابوعلی است. موقعیت جغرافیایی و اهمیت. موقعیت جغرافیایی این جزیره در شمال غربی شهر الجبیل، جایگاه ویژه ای به آن بخشیده است. نزدیکی به مراکز صنعتی و زیرساخت های مهم ساحلی، نقش مهمی در افزایش اهمیت اقتصادی و استراتژیک آن ایفا کرده است. پیشینه تاریخی. در گذشته، آب های اطراف جزیره ابوعلی م
حل اصلی غواصی و صید مروارید بود؛ فعالیتی که قرن ها بخشی از فرهنگ و معیشت ساکنان منطقه به شمار می رفت. وضعیت امروزی. امروزه جزیره ابوعلی به عنوان یکی از مهم ترین مناطق نفت خیز در پادشاهی عربستان شناخته می شود. همچنین وجود باند پرواز، رفت وآمد به جزیره را برای کارکنان و مأموران مرتبط با صنایع نفتی تسهیل کرده است.
اداره فرانسوی حمایت از پناهندگان و افراد بدون تابعیت (به فرانسویی اوفپرا | Ofpra) یک نهاد عمومی اداری تحت نظارت وزارت کشور فرانسه است که بر اساس مصوبه ۲۵ نوامبر ۲۰۱۰ تأسیس شده است. این نهاد مسئول اجرای مقررات مربوط به شناسایی وضعیت پناهندگی، افراد بدون تابعیت و اعطای حمایت تکمیلی در فرانسه است، به ویژه کنوانسیون ژنو ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۱ در مورد وضعیت پناهندگان و کنوانسیون نیویورک ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۴ در مورد وضعیت افراد بدون تابعیت. تاریخچه. در اول اکتبر ۱۹۵۰، پیش نویسی برای تأسیس اداره ای تحت عنوان «اداره پناهندگان و افراد بدون تابعیت» ارائه شد که دفاتر آن در ساختمان سفارت سابق ژاپن در خیابان اوش مستقر گردید و ژاک پیژونو به عنوان مدیر آن منصوب شد. فعالیت های این اداره تا ۲۸ آوریل ۱۹۵۱ ادامه یافت و سپس به دلیل کمبود بودجه متوقف شد. یک سال بعد، اداره جدیدی تحت قانون شماره ۵۲-۸۹۳ مورخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۲ با عنوان «اداره فرانسوی حمایت از پناهندگان و افراد بدون تابعیت» (OFPRA) تأسیس شد. این نهاد یک مؤسسه عمومی اداری مستقل تحت نظارت وزارت امور خارجه بود که در سال ۱۹۵۲ با ۷۴ کارمند آغاز به کار کرد و بخشی از پرسنل آن از نهادهای قدیمی
حمایت از پناهندگان و نیز افرادی از خود پناهندگان تشکیل شده بود. مأموریت های اصلی اوفپرا. این اداره دو وظیفه اساسی داشت: تحولات دهه ۱۹۷۰. جهانی شدن پناهندگی با افزایش کشورهای مستقل پس از استعمارزدایی، سازمان ملل متحد تلاش کرد تا چارچوب پناهندگی را به کل جهان تعمیم دهد. در ۱۹۶۷، پروتکل نیویورک (معروف به «بلاجیو») محدودیت های جغرافیایی و زمانی کنوانسیون ۱۹۵۱ را لغو کرد و فرانسه در ۱۹۷۱ آن را تصویب نمود. از این پس، شهروندان غیراروپایی نیز می توانستند برای رویدادهای پس از ۱۹۵۱ درخواست پناهندگی دهند. این تغییر، پناهندگی را از چارچوب ایدئولوژیک پس از جنگ جهانی خارج کرد. در سال های بعد، درگیری های شرق و غرب و بهبود ارتباطات، باعث افزایش درخواست ها از سراسر جهان شد. دهه ۱۹۷۰ را می توان دوره «جهانی شدن پناهندگی» نامید. مامویت های اوفپرا. دفتر مرکزی اوفپرا در فونتنه سو بوآ (وال-دو-مرن) واقع شده است و تمام درخواست های پناهندگی ثبت شده در فرانسه متروپولیتن در این محل بررسی می شوند. یک شعبه قبلی در گوادلوپ، اکنون در کاین (گویان فرانسه) مستقر است و درخواست های ثبت شده در گویان را رسیدگی می کند. در اکتبر ۲۰۲۲، اوفپرا یک شعب
ه دیگر نیز در مایوت افتتاح کرد. موج های جدید پناهندگان. آمریکای لاتین. شیلیایی ها پس از کودتای ۱۹۷۳ علیه سالوادور آلنده. جنوب شرق آسیا. ویتنامی ها، لائوسی ها و کامبوجی ها (کشتی نشینان) پس از سقوط سایگون و پنوم پن در ۱۹۷۵. سایر مناطق. هائیتی ها، سری لانکایی ها، ترک ها، ایرانی ها، زئیری ها (کنگویی ها) و مالیایی ها. پس از فروپاشی دیوار برلین (۱۹۸۹). اگرچه سقوط رژیم های کمونیستی اروپای شرقی به برخی آزارها پایان داد، اما درگیری های جدیدی مانند جنگ های یوگسلاوی سابق و قره باغ باعث فرار صرب ها، آذری ها و ارمنی ها شد. در سایر نقاط جهان، نسل کشی رواندا (۱۹۹۴) و وضعیت الجزایر در دهه ۱۹۹۰ نیز موج جدیدی از پناهندگان را به فرانسه کشاند. دلایل جدید پناهندگی از دهه ۱۹۹۰. جنسیت: مانند ترس از ختنه زنان یا آزارهای جنسیتی. قاچاق انسان و گرایش جنسی. قانون دسامبر ۲۰۰۳ و دستورالعمل اتحادیه اروپا («تأهل») این موارد را به عنوان مبنای جدید برای حمایت به رسمیت شناختند. همچنین، «پناهندگی سرزمینی» لغو و با «حمایت تکمیلی» جایگزین شد. گسترش وظایف OFPRA. از ۲۰۰۴، این اداره مسئول بررسی درخواست های پناهندگی در مرزها نیز شد. انتقادات اخیر. در
اوت ۲۰۲۰، مدیاپار گزارش داد که تأخیرهای طولانی در رسیدگی به برخی پرونده ها (از جمله متهمان به نسل کشی در رواندا) باعث شده است این افراد بدون پیگرد در فرانسه بمانند.
پدیده های خورشیدی () پدیده هایی طبیعی هستند که در جو خورشید و دیگر ستارگان رخ می دهند. آنها اشکال مختلفی دارند، از جمله بادهای خورشیدی، امواج رادیویی، شراره خورشیدی، خروج جرم از تاج خورشیدی، گرمایش تاج و لکه های خورشیدی. باور کلی بر این است که این پدیده ها توسط یک دینام مارپیچ، واقع در نزدیکی مرکز جرم خورشید، که میدان های مغناطیسی قوی ایجاد می کند، و همچنین یک دینام آشفته، واقع در نزدیکی سطح، ایجاد می شود که نوسانات میدان مغناطیسی کوچکتری را ایجاد می کند.[۲] همهٔ نوسانات خورشیدی با هم به عنوان تغییرات خورشیدی شناخته می شوند که آب و هوای فضایی را در میدان گرانشی خورشید ایجاد می کنند. فعالیت های خورشیدی و رویدادهای مرتبط با آن از قرن هشتم پیش از میلاد ثبت شده است. در طول تاریخ، فناوری رصد و روش شناسی پیشرفت کرد و در قرن بیستم، علاقه به اخترفیزیک افزایش یافت و تلسکوپ های خورشیدی زیادی ساخته شدند. اختراع تاج نگار در سال ۱۹۳۱ امکان مطالعهٔ تاج را در روشنایی کامل روز فراهم کرد. خورشید. خورشید ستاره ای است که در مرکز منظومه شمسی قرار دارد. خورشید تقریباً کاملاً کروی است و از پلاسمای داغ و میدان های مغناطیسی تشکیل شد
ه است. قطر آن حدود است: نزدیک به ۱۰۹ برابر زمین، و جرمی تقریبی (۱٫۹۸۹ ۳۳۰٬۰۰۰ برابر زمین)، این جرم حدود ۹۹٫۸۶٪ جرم همه منظومه شمسی است.
استالهایم (به نروژی: Stalheim) یک روستا در شهرستان ووس و جزوی از استان وستلند، نروژ است. این روستای کوچک در مسیر شمال شرقی جاده ئی۱۶ اروپا قرار گرفته است. این روستا در یک نقطه مرتفع در قسمت داخلی دره نوریریورد قرار گرفته که به سمت شمال شرقی نوریریورد منتهی می شود. در سال ۲۰۲۱ مقامات اعلام کردند که جاده قدیمی "Stalheimskleivi" برای همیشه از دسترس ماشین های شخصی و اتوبوس ها خارج می شود، جاده قدیمی دارای پیچ سنجاقی شدید و ۲۰٪ درجه تقاطع غیرهمسطح بود. آبشار استالیم فوسن قابل توجه ترین مکان دیدنی این روستا محسوب می شود. منظره استالهایم در چندین اثر هنرمندان نروژی، مانند نقاشی نمایی از استالهایم اثر یوهان کریستین دال در سال ۱۸۴۲ به خوبی به نمایش درآمده است. تاریخچه. در سال ۱۹۴۳ میلادی و در طی جنگ جهانی دوم، لبنسبورن به شکل آشکار به استفاده و بهره گیری از هتل استالهایم دست زد.
هوندا سی بی۱۱۰۰اف (انگلیسی:Honda CB1100F) یک موتورسیکلت چهارسیلندر، چهارزمانه، هواخنک (بدون رادیاتور) ژاپنی که تنها در سال ۱۹۸۳ توسط کمپانی موتورسازی هوندا ساخته شد. پس از آن هوندا هوندا سی بی۱۰۰۰ قرار گرفت.
ابوالحسین عبدالله بن احمد عتبی (درگذشتهٔ نوامبر ۹۸۲ میلادی / ذی الحجه ۳۷۲ قمری) دولتمرد ایرانیِ سدهٔ چهارم هجری بود که از خاندان عتبی ها برخاست و از سال ۳۶۶ تا ۳۷۲ قمری (۹۷۷–۹۸۲م) وزیر نوح دوم سامانی بود. زندگی نامه. از دوران کودکی و جوانی ابوالحسین عتبی آگاهی روشنی در دست نیست. او از خویشاوندان ابوجعفر عتبی بود که پیش تر، از ۳۴۵ تا ۳۴۸ قمری (۹۵۶–۹۵۹م)، وزارت سامانیان را بر دوش داشت. با برتخت نشینی نوح بن منصور در سال ۳۶۵ق (۹۷۶م)، عتبی پس از یک سال به وزارت گماشته شد. در گرداندن کارهای کشور، مادر نوح دوم نیز جایگاهی پررنگ داشت. در آغاز دوره نوح دوم، قراخانیان به دره رود زرافشان، که معدن سیم سامانیان در آن بود، تاختند. در سال ۳۷۰ق (۹۸۰م)، بار دیگر به اسفیجاب یورش بردند. با این همه، عتبی تمرکز خود را بر برکناری ابوالحسن سیمجور، فرماندار نیرومند خراسان بزرگ، گذاشت. او در سال ۳۷۲ق (۹۸۲م) توانست سیمجوری را برکنار کند و فرمانده تُرکی به نام تاش را که از هوادارانش بود به جای او بنشاند. سیمجوری پس از برکناری به سرزمین فرمانبردار خود در قهستان، در جنوب هرات، گریخت. در همان سال، سپاهی نیز به سوی سرزمین بوییان روانه شد
که در آغاز کامیاب بود، ولی سرانجام سپاه سامانی شکست سختی خورد. تنها درگذشت عضدالدوله بود که از یورش بوییان به سرزمین سامانی جلوگیری کرد. در همین روزگار، عتبی کوشید سپاه را بازسازماندهی کند، ولی مردان ابوالحسن سیمجور و امیر تُرک فائق خاصه او را در بخارا ترور کردند. کشته شدن او اندوه بسیاری از امیران سامانی را برانگیخت و مایه خیزشی هم در پایتخت شد. ابونصر محمد عتبی، نویسندهٔ "تاریخ یمینی" و از خویشان او، عتبی را واپسین وزیر بزرگ دولت سامانی شمرده است.
فنجان البلد یک مجموعه تلویزیونی طنز فلسطینی در سبک کمدی سیاه به نویسندگی و کارگردانی عبدالرحمن ظاهر است. سه فصل از این سریال در چندین شبکه تلویزیونی، از جمله رویا تی وی اردن و شبکه العربی لندن، تولید و پخش شد. فیلمبرداری در فلسطین و اردن انجام شد و برخی از قسمت های این مجموعه تلویزیونی در آرشیو کتابخانه ملی اردن نگهداری می شود. فیلم نامه. داستان های این سریال به موضوعات حساس سیاسی و اجتماعی می پردازد که از نزدیک با فلسطین و جهان عرب مرتبط است. آنها به وضوح از فساد درون دولت ها و در میان مقامات انتقاد می کنند. تولید تلویزیون. در فلسطین. فصل اول در سال ۲۰۱۳ در فلسطین تولید شد و قسمت های آن دارای اتهامات سیاسی، انتقادی و طنزآمیز از سیاست های حکومت تشکیلات خودگردان فلسطین و پرونده های فساد بود. این امر منجر به جنجال ها و مسائل حقوقی قابل توجهی برای شرکت تولید شد و در نتیجه عبدالرحمن ظاهر کارگردان و تیمش تصمیم گرفتند به اردن بروند. در اردن. فصل دوم در سال ۲۰۱۴ در اردن فیلمبرداری شد و از تلویزیون رویا پخش شد. این فصل باعث شد که تشکیلات خودگردان فلسطین دفتر رویا تی وی در رام الله را به طور موقت ببندد و مدعی شد که مح