Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن مشارکت رأی دهندگان ۷۹٫۳۸٪ بود که بالاترین میزان از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۷ به شمار می رود. موضوعات چالشی در مبارزات انتخاباتی شامل بحران حکومت نظامی ۲۰۲۴، اختلافات درون حزبی در حزب قدرت مردم، اقتصاد، هزینه های مسکن، قطب بندی سیاسی، تعرفه های ایالات متحده، برابری جنسیتی و بحران نرخ زاد و ولد بود. پیش زمینه. ️پس از اعلام حکومت نظامی از سوی رئیس جمهور یون سوک یول در ۳ دسامبر ۲۰۲۴، مجلس ملی کره جنوبی در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴ به استیضاح او رأی داد. در این رأی گیری، ۲۰۴ نفر از مجموع ۳۰۰ نماینده با استیضاح موافقت کردند. دادگاه قانون اساسی کره در ۴ آوریل ۲۰۲۵، این استیضاح را تأیید کرد و بدین ترتیب یون از مقام خود برکنار و کرسی ریاست جمهوری خالی شد. طبق قانون اساسی، باید ظرف ۶۰ روز انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود تا جانشین دائمی او به عنوان چهاردهمین رئیس جمهور کره جنوبی تعیین گردد. در ۸ آوریل، رئیس جمهور موقت هان دوک سو اعلام کرد که این انتخابات در ۳ ژوئن ۲۰۲۵ برگزار خواهد شد. پیامد. لی جه-میونگ، نامزد حزب دموکرات، پس از پیروزی در انتخابات سخنرانی پیروزی خود را ایراد کرد و تأکید کرد که این پیروزی متعلق به مردم و دموکر
اسی است و متعهد شد که مسئولیت های خود را برای رفاه مردم و آینده کشور به خوبی انجام دهد. وی در ۴ ژوئن ۲۰۲۵، پس از تحلیف، بیانیه ای با عنوان «پیام به مردم پس از ادای سوگند» صادر کرد و قول داد که «رئیس جمهور همه باشد و به تمام شهروندان، صرف نظر از اینکه از چه کسی حمایت کرده اند، خدمت کند» و به بازگرداندن گفتگو، مصالحه، همزیستی و وحدت ملی کمک کند. کیم مون-سو، نامزد حزب قدرت مردم، در ساعات اولیه ۴ ژوئن ۲۰۲۵، سخنرانی شکست خود را ایراد کرد و گفت که «انتخاب مردم را با فروتنی می پذیرد» و پیروزی لی جه-میونگ را تبریک گفت. او از حمایت عمومی و تلاش اعضای حزبش تشکر کرد و تأکید کرد که جمهوری کره همیشه با قدرت مردمش پیشرفت کرده است. شکست کیم، بلافاصله منجر به درخواست هایی برای اصلاحات در حزب قدرت مردم شد. هان دونگ-هون، رهبر سابق حزب، اظهار داشت که رأی دهندگان «دستور قاطع اخراج علیه حکومت نظامی غیرقانونی و سیاست های منسوخ حامی آن» صادر کرده اند. قانونگذار هان جی-آه خواستار استعفای فوری کل رهبری شد تا اعتماد عمومی بازسازی شود. کوون سئونگ-دونگ، رهبر فراکسیون، در مقابل گفت که حزب ابتدا باید «حس جامعه را بازگرداند و به درگیری های
داخلی پایان دهد» تا بتواند با حزب دموکرات حاکم مقابله کند. در ۵ ژوئن، کوون سئونگ-دونگ، رهبر فراکسیون حزب قدرت مردم، برای پذیرش مسئولیت نتیجه انتخابات استعفا داد. لی جون-سئوک، نامزد حزب اصلاحات، مسئولیت عملکرد ضعیف حزبش در انتخابات را بر عهده گرفت. او از اعضا و حامیان حزبش تشکر کرد و گفت که حزب تجربه جدیدی از طریق انتخابات قانونگذاری و ریاست جمهوری به دست آورده است. او بر نیاز به بررسی کامل نقاط قوت و ضعف حزب تأکید کرد و هدف پیشرفت بیشتر در انتخابات محلی سال آینده را تعیین کرد. او همچنین به رئیس جمهور منتخب لی جه-میونگ احترام گذاشت و از دولت جدید خواست تا وحدت ملی را اولویت قرار دهد و به چالش های اقتصادی کنونی با دقت و قضاوت دقیق پاسخ دهد. لی تأیید کرد که حزب اصلاحات به عنوان یک حزب اپوزیسیون سازنده عمل خواهد کرد و نقش خود را در پاسخگو نگه داشتن دولت حفظ خواهد کرد. یک مقام ناشناس کاخ سفید در بیانیه ای به خبرگزاری یونهاپ پس از انتخابات نوشت: «در حالی که کره جنوبی انتخاباتی آزاد و عادلانه داشت، ایالات متحده همچنان نگران و مخالف دخالت و نفوذ چین در دموکراسی های سراسر جهان است.»
نلی امبانگو، فعال برجسته حقوق زنان و کودکان در جمهوری دموکراتیک کنگو، نقش محوری در جنبش های اجتماعی این کشور ایفا می کند. او با مشارکت در سازمان های متعدد غیردولتی، موفق به تأسیس شبکه ای متشکل از ۳۰ سازمان با اهداف مشترک شده است. امبانگو به عنوان مدافع حقوق بشر و هماهنگ کننده سازمان کمک و اقدام برای صلح (AAP)، بر مسائل حکم رانی مطلوب، حل وفصل اختلافات و حقوق زمین تمرکز دارد. این فعال اجتماعی به ویژه بر تأثیر نامتناسب این چالش ها بر زنان تأکید می ورزد. سازمان تحت رهبری او با پیوند دادن این موضوعات به یکدیگر، در پی ایجاد تأثیرات ملموس بر بهبود وضعیت حقوق بشر در سطح محلی است. رویکرد یکپارچه AAP در پرداختن همزمان به مسائل حکم رانی، زمین و حقوق زنان، الگویی نوین در فعالیت های جامعه مدنی کنگو محسوب می شود. پیشه. نلی امبانگو در شمال کیوو، جمهوری دموکراتیک کنگو، برای حقوق زنان و کودکان مبارزه می کند. یکی از اهداف کلیدی او آموزش به کودکان است که زنان می توانند فراتر از نقش های سنتی در آشپزخانه، موقعیت های مهم و تأثیرگذاری در جامعه داشته باشند. در سال ۲۰۰۰، امبانگو از اجرای قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که م
شارکت زنان در ماموریت های صلح و امنیت را تقویت کرد، استقبال کرد.او از نزدیک شاهد بود که چگونه محدودیت دسترسی به خدمات اساسی، زندگی زنان در اردوگاه های پناهندگان را تحت تأثیر قرار داده است. این تجربیات، انگیزه ای قوی برای فعالیت های او در راستای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان شد. نلی امبانگو به عنوان یکی از بنیانگذاران و رئیس سازمان غیردولتی پویایی وکلای زن (DFJ) نقش محوری در ارتقای حقوق زنان در شرق کنگو ایفا می کند. این سازمان با تمرکز بر آگاهی بخشی حقوقی، به زنان در زمینه های مختلف قانونی مشاوره تخصصی ارائه می دهد و تلاش می کند دسترسی آن ها به عدالت را بهبود بخشد. (DFJ) همچنین از قربانیان خشونت های جنسی و خانگی با ارائه حمایت های مالی، خدمات روان درمانی و پشتیبانی اجتماعی جامع، پشتیبانی می کند. فعالیت های DFJ به رهبری امبانگو، نقشی حیاتی در توانمندسازی زنان و مبارزه با نابرابری های حقوقی در منطقه بحران زده شرق کنگو دارد. نلی امبانگو از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ مدیر مرکز تحقیقات دموکراسی بود. این مرکز به طور مشترک توسط شرکت های توسعه جایگزین، نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین المللی (USAID) و کمپ پناهندگ
ان گوما اداره می شد. او از اکتبر ۲۰۰۹ تا ۳۱ مارس ۲۰۱۱ مدیر پروژه سازمان بین المللی طلبه حقوق افراد مسن بود. از اوت ۲۰۱۲ تا ژانویه ۲۰۱۷، امبانگو هماهنگ کننده سازمانی بهبود حقوق زنان و کودکان (AAP) بود. این سازمان بر بهبود حقوق زنان و کودکان، ترویج حکمرانی خوب، حل اختلافات زمین و حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی تمرکز دارد. امبانگو همچنین در کمیته راهبری AAP آفریقا عضویت دارد. امبانگو همچنین در تأسیس Sauti ya Mama Mukongomani (صدای مادران صلح ساز) مشارکت داشت. این جنبش ۳۰ سازمان برجسته زنان در کنگو را گرد هم می آورد تا برای صلح و امنیت تلاش کنند. از فوریه ۲۰۱۷، او به عنوان افسر برنامه در Fonds pour les Femmes Congolaises (صندوق زنان کنگو) فعالیت می کند.
فرانسین فوراها مویومبا (متولد ۱۸ فوریه ۱۹۸۷) فعال اجتماعی و سیاستمدار اهل کنگو است که در حال حاضر به عنوان سناتور در مجلس سنا فعالیت می کند. وی پیش از این از نوامبر ۲۰۱۵ تا آوریل ۲۰۱۹ ریاست اتحادیه جوانان پان آفریقا (PYU) - نهاد رسمی جوانان اتحادیه آفریقا - را بر عهده داشت. اوایل زندگی. مویومبا در سال ۲۰۱۱ با اخذ مدرک لیسانس هنر از دانشگاه نامیبیا (UNAM) فارغ التحصیل شد. او در طول دوران تحصیل حضوری فعال در فعالیت های دانشجویی داشت و در سال آخر به عنوان رئیس شورای نمایندگان دانشجویان (UNAM SRC) انتخاب شد. این انتخاب او را به اولین دانشجوی بین المللی تبدیل کرد که این سمت را در تاریخ دانشگاه نامیبیا به دست آورده است. مویومبا در این مدت در نامیبیا به عنوان هماهنگ کننده کشوری در انجمن سازمان ملل متحد خدمت کرد. پس از پایان تحصیلات و تصدی این سمت، او بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ به زادگاهش، جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC)، بازگشت تا به جوانان خدمت کند. با تکیه بر تجربه اش در فعالیت های جوانان در سطح جهانی، او به عنوان سخنران دائمی در زمینه مسائل جوانان، از جمله در سازمان ملل متحد، فعالیت می کند. او همچنین سمت هایی چون ریاست
هیئت مدیره فدراسیون ملی کارآفرینان جوانان جمهوری دموکراتیک کنگو، هماهنگ کننده کشوری انجمن ملی جوانان DRC، و دبیر دوزبانه مذاکرات صلح دولت DRC با شورشیان M23 در کامپالا، اوگاندا، را بر عهده داشته است. مویومبا در بسیج جوانان منطقه دریاچه های بزرگ آفریقا برای مشارکت در مجامع صلح و ثبات نقش داشت و به مدافع حقوق جوانان تبدیل شد. این تلاش ها باعث شد او به عنوان اولین رئیس زن اتحادیه جوانان پان آفریقایی انتخاب شود، که نماینده تمام جوانان آفریقایی تحت چتر اتحادیه آفریقا بود. رئیس اتحادیه جوانان پان آفریقا. مویومبا در سال ۲۰۱۴ به ریاست اتحادیه جوانان پان آفریقایی (PYU) برگزیده شد.این اتحادیه به عنوان نماینده رسمی جوانان آفریقایی (که به افراد زیر ۳۵ سال تعریف می شوند) عمل می کند - گروهی که ۶۵ درصد از جمعیت قاره آفریقا را تشکیل می دهند. در دوران ریاست مویومبا بر PYU، او ارتباطات مستحکمی با کمیسیون اتحادیه آفریقا ایجاد کرد تا نقش جوانان را در فرآیندهای تصمیم گیری پررنگ تر کند. او همچنین زمینه ساز گفتگوهای بین نسلی و مشارکت دادن صدای جوانان در مسائل سیاسی سراسر قاره آفریقا شد. مویومبا به عنوان نماینده ارشد مسائل جوانان د
ر نهادهای اتحادیه آفریقا و مجامع سران کشورهای عضو فعالیت داشته است. از جمله دستاوردهای او، همکاری با نکوزازانا دلامینی-زوما، رئیس وقت اتحادیه آفریقا، برای تأسیس صندوق های توسعه قاره ای ویژه جوانان بود. فرانسین مویومبا به عنوان مدافع صلح در سطح محلی و جهانی شناخته می شود. او در جایگاه خود، از کارآفرینی جوانان و ایجاد فرصت های شغلی برای آنان به عنوان ابزاری برای تقویت صلح و ثبات در قاره آفریقا حمایت کرده است. مویومبا همچنین نماینده جوانان آفریقایی در جلسات بان کی مون، دبیرکل پیشین سازمان ملل متحد، بوده است. او نخستین رئیس اتحادیه جوانان پان آفریقایی است که از زمان تأسیس این سازمان در سال ۱۹۶۲، فرصت یافت تا در مجمع عمومی سازمان ملل به نمایندگی از جوانان آفریقایی سخنرانی کند. علاوه بر این، او با فرستاده ویژه سازمان ملل در امور جوانان همکاری نزدیکی دارد تا مسائل و چالش های پیش روی جوانان در سراسر جهان را به گوش جهانیان برساند. در ادامه فعالیت های خود به عنوان رئیس اتحادیه جوانان پان آفریقایی (PYU)، مویومبا همکاری با نهادهای بین المللی و اتحادیه آفریقا را از طریق مشارکت در اجرای دستور کار ۲۰۶۳ اتحادیه آفریقا، منشور
جوانان آفریقا و اهداف برنامه توسعه پایدار ۲۰۳۰ سازمان ملل متحد گسترش داد. مویومبا به عنوان سخنران ثابت در مجامع بین المللی جوانان و زنان حضور فعال دارد. در سال ۲۰۱۵، او در رویدادهای مهمی از جمله اجلاس جهانی زنان در سائوپائولو، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نخستین مجمع جهانی جوانان در مورد صلح و امنیت در امان، اجلاس سران اتحادیه آفریقا و کنفرانس پردیس هزاره سازمان ملل به ایراد سخنرانی پرداخت.علاوه بر این، مویومبا با مقامات وزارت امور خارجه ایالات متحده و بانک جهانی در واشینگتن دی سی دیدار کرد تا همکاری های مشترک برای توسعه برنامه های جوانان آفریقایی را تقویت کند. در ۳۰ مه ۲۰۱۸، مویومبا در مجمع اقتصادی بینالمللی سنپترزبورگ روسیه حضور یافت و در سخنرانی خود بر این نکته تأکید کرد که جهانیسازی یک ضرورت است و جهان امروز به اندازه ای که آفریقا به جهان نیاز دارد، به آفریقا نیز نیازمند است. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹، مویومبا از سمت ریاست اتحادیه جوانان پان آفریقایی کنار رفت تا مسئولیت جدید خود را به عنوان سناتور در پارلمان کنگو آغاز کند. حرفه سیاسی. در مارس ۲۰۱۹، مویومبا با رأی مجمع استانی هاوت-کاتانگا به عضویت مجلس سنای جمهوری
دموکراتیک کنگو برگزیده شد. در ۳۲ سالگی، او به عنوان یکی از دو جوان ترین عضو این نهاد قانونگذاری، جایگاه خود را در میان سناتورها تثبیت کرد. زندگی شخصی. مویومبا ساکن کینشاسا، پایتخت جمهوری دموکراتیک کنگو است. در ژوئیه ۲۰۱۹، او در مراسمی با آیین های سنتی در کینشاسا با پاتریک نکانگا، همسر قدیمی اش و سخنگوی سابق حزب حاکم کنگو، ازدواج کرد.
هاش براون, همچنین با نام های سیب زمینی سرخ کرده و هاش براونز شناخته می شود، یک غذای صبحانه محبوب آمریکایی است که از سیب زمینی های ریز شده که تا طلایی شدن سرخ شده اند، تشکیل شده است. هاش براون ها یک آیتم اصلی صبحانه در داینرها در آمریکای شمالی هستند، جایی که معمولاً روی یک صفحه پخت بزرگ یا گریل سرخ می شوند. هاش براون ها همچنین به عنوان یک محصول تولید انبوه در اشکال یخ زده و خشک شده به فروش می رسند. ریشه شناسی. کلمه "هاش" از کلمه فرانسوی به معنای «خرد کردن» یا «برش دادن» گرفته شده است. به عبارت دیگر، سیب زمینی های سرخ کرده می توانند به طور تحت اللفظی به عنوان «سیب زمینی های خرد شده و سرخ شده» تفسیر شوند. تاریخچه. دستور پخت زیر برای «سیب زمینی های سرخ کرده قهوه ای» در نسخه ۱۸۳۵ از "سالنامه مؤسسه کشاورزی مینه سوتا" ظاهر می شود: هاش براون ها برای اولین بار در منوهای صبحانه در نیویورک در دهه ۱۸۹۰ ظاهر شدند. نام آن به تدریج به «سیب زمینی های هاش براون» تغییر یافت. آماده سازی. یک سرآشپز ممکن است هاش براون ها را با رنده کردن سیب زمینی یا شکل دادن به سیب زمینی های ریز شده به پتی ها قبل از سرخ کردن با پیاز تهیه کند (رطو
بت و نشاسته سیب زمینی می تواند آن ها را به هم بچسباند)؛ با این حال، اگر یک عامل چسباننده (مانند تخم مرغ یا آرد) اضافه شود، چنین تهیه ای به عنوان پنکیک سیب زمینی شناخته می شود. هاش براون ها گاهی به شکل پتی تهیه شده و برای سهولت در حمل و نقل منجمد می شوند، و شکل فشرده و تخت آن ها همچنین می تواند در یک توستر یا توستر پخته شود. برای بهترین نتیجه، هم در پخت و هم در طعم، توصیه می شود که هاش براون ها با استفاده از سیب زمینی های نشاسته ای مانند سیب زمینی راسیت تهیه شوند. اگر یک ظرف از سیب زمینی های سرخ کرده شامل گوشت خرد شده، باقی مانده ها یا سبزیجات دیگر باشد، معمولاً به آن "هاش" گفته می شود. هاش براون ها همچنین به عنوان یک غذای خشک شده تولید می شوند که گاهی توسط کوهنوردان استفاده می شود. در ایالات متحده، "هاش براون ها" ممکن است به سیب زمینی های رنده شده و سرخ شده یا سیب زمینی های مکعبی اشاره داشته باشد، که دومی همچنین به عنوان سیب زمینی سرخ کرده روستایی یا سیب زمینی های خانگی شناخته می شود. برخی از دستورها پیاز خرد شده یا مکعبی را اضافه می کنند، و زمانی که فلفل دلمه ای به سیب زمینی های مکعبی اضافه شود، این ظرف به ع
نوان سیب زمینی اوبراین شناخته می شود.
مرحله قهرمانی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹، دور حذفی هشت تیمی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ بود. این مرحله در مارس و آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد. نمودار. قرعه کشی مرحله قهرمانی در ۱۷ نوامبر انجام شد. یک چهارم نهایی. بازی های رفت مرحله یک چهارم نهایی از ۹ تا ۱۱ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد، در حالی که بازی های برگشت از ۱۶ تا ۱۸ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد. نیمه نهایی. بازی های رفت مرحله نیمه نهایی از ۳۰ تا ۳۱ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد، در حالی که بازی های برگشت از ۶ تا ۷ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد. فینال. بازی رفت فینال ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد، در حالی که بازی برگشت در ۲۸ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد
روز ۵ آوریل هر سال به نام روز جهانی کودک فلسطینی (عربی: یوم الطفل الفلسطینی؛ عبری: יום הילד הפלסטיני) انتخاب شده است. پیشینه. تعیین روز جهانی کودک فلسطینی زمانی صورت گرفت که رئیس جمهور یاسر عرفات، تعهد خود را به کنوانسیون حقوق کودک اعلام کرد و بدین ترتیب یاسر عرفات ۵ آوریل را به عنوان روز کودک فلسطینی معرفی کرد. لازم به ذکر است که تصویب رسمی دولت فلسطین در کنوانسیون بین المللی حقوق کودک در ۲ آوریل ۲۰۱۴ انجام شد. وضعیت قانونی کودکان در فلسطین. در دولت فلسطین قوانین عمومی ای وجود دارد که به کودک فلسطینی مربوط می شود، مانند قانون کودک فلسطینی شماره (۷) سال ۲۰۰۴ میلادی و قانون شماره (۴) سال ۲۰۱۶ میلادی در خصوص حفاظت از نوجوانان. این قوانین، قوانین مربوط به کودک را کدگذاری و محدود می کنند به منظور حفاظت از او. کودکان در درگیری اسرائیلی-فلسطینی. کودکان در درگیری اسرائیلی-فلسطینی به تأثیر درگیری اسرائیلی-فلسطینی بر نوجوانان در سرزمین های فلسطینی اشاره دارد. فیلیپ ای. ورمن در یک مطالعه علمی دریافت که واکنش ارتش اسرائیل (IDF) علیه کودکان فلسطینی آن قدر قوی بود که «عملاً فرصت های آموزش مؤثر در زمینه حفاظت از کودک را از
بین می برد.» به طوری که بسیاری از کودکان در اردوگاه های پناهندگان بزرگ می شوند و داوود کُتّاب شرایط آن ها را به این صورت توصیف کرده است: کودکان متولد شده در اردوگاه های پناهندگان فلسطینی که تحت اشغال اسرائیل هستند، در حالی که مقررات منع آمد و شد بر اردوگاه تحمیل شده، شیر مادرانشان را می نوشند؛ آن ها در نیمه های شب به صدای گلوله های لاستیکی و شایعات حمله احتمالی مهاجران بیدار می شوند. وقتی بزرگ می شوند، به سرعت درس سیاسی اشغال را یاد می گیرند. سربازان، باتوم ها، گاز اشک آور، گلوله های لاستیکی، دستگیری ها، شکنجه، مقررات منع آمد و شد، بستن ورودی های اردوگاه، بازداشت اداری و دستگیری های شهری همگی از جمله واژه های برجسته در فرهنگ لغت روزمره اردوگاه های پناهندگان هستند. خشونت علیه کودکان. هر سال، حدود ۷۰۰ کودک فلسطینی در سنین ۱۲ تا ۱۷ سال، که اکثریت آن ها پسر هستند، توسط ارتش اسرائیل، پلیس اسرائیل و نیروهای عربی بازداشت، مورد بازجویی و حبس قرار می گیرند.
آیمه فرانسواز ام پونگو لانگو (۲۷ اوت ۱۹۵۶–۱۵ ژانویه ۱۹۹۰)، که با نام هنری ام پونگو لوو شناخته می شد، خواننده و ترانه سرای اهل کنگو بود. او فعالیت هنری خود را با خوانندگی در گروه کر کلیسا آغاز کرد و در ۱۹ سالگی این شغل را رها کرد تا به صورت حرفه ای به خوانندگی بپردازد. با حمایت موسیقیدانان سرشناس آن زمان، ام پونگو به تدریج شروع به نوشتن ترانه های خود کرد که اغلب مضامین فمینیستی داشتند و بازتاب دهنده دغدغه های او دربارهٔ جایگاه زنان در جامعه بودند. زندگی. اوایل زندگی. آیمه فرانسواز ام پونگو لانگو در ۲۷ اوت ۱۹۵۶ در شهر بوما (کنگوی بلژیک) به دنیا آمد. او دومین فرزند دختر در خانواده ای هفت فرزندی بود.پدرش گیلبرت پونگو نظامی بود، و مادرش مدیریت یک مرکز آموزشی دخترانه را بر عهده داشت. در چهارسالگی، ام پونگو به فلج اطفال مبتلا شد و بر اثر تزریق پنی سیلین دچار فلج شد. او مجبور به خزیدن بود تا اینکه در سال ۱۹۶۲ با آموزش استفاده از پروتزهای پا، توانایی راه رفتن را به دست آورد.از دوران کودکی، ام پونگو در کلیسایی که پدرش در آن آواز می خواند حاضر می شد و به تدریج به گروه کر کلیسا پیوست. امپونگو علاوه بر فعالیت در گروه کر د
بیرستان، پس از فارغ التحصیلی به کینشاسا نقل مکان کرد و در یک دوره کوتاه مدت تایپ ثبت نام نمود. او سپس به عنوان منشی اجرایی در یک شرکت مشغول به کار شد. پس از ساعت های کاری، به دنبال فرصت های اجرای تجاری می گشت و در این اجراها از نام هنری امپونگو لوو استفاده می کرد، نام مستعاری که به گزارش منابع، والدینش از دوران کودکی برای او به کار می بردند. حرفه موسیقی. در دسامبر ۱۹۷۵، در ۱۹ سالگی، امپونگو لوو با ساکسیفونیست ملاقات کرد که نقش تعیین کننده ای در زندگی حرفه ای او ایفا نمود. این موزیسین نه تنها او را متقاعد کرد تا شغل منشی گری خود را رها کند، بلکه قول داد در پیشرفت حرفه ای خوانندگی به او کمک کند. پس از مواجهه با مشکلات اولیه در جلب حمایت مالی، آن دو با مدیر گروه موسیقی نگاوندو ایساگاوا دیدار کردند که موافقت کرد سرمایه اولیه برای شروع کارشان را تأمین نماید. با حمایت لووی، گروه چکه چکه عشق تشکیل شد و امپونگو اولین ترانه های خود را خلق کرد. اجرای زنده اولین آهنگ او به نام پاس ممکن متی در سینما پالادیوم کینشاسا، نقطه عطفی در کارنامه هنری اش محسوب می شد. در سال ۱۹۷۷، او با همراهی گروه پشتیبان لس یا توپا که شامل چهره
های سرشناسی چون ری لما، فلیکس مانواکو واکو و آلفرد نزیمبی بود به اجرای آثار هنرمندانی چون مایاولا مایونی، سیمارو لوتومبا و سوزی کاسیا پرداخت. اجرای او از قطعه ندایا اثر مایاولا در کینشاسا با استقبال بی نظیری روبرو شد و به ویژه در میان زنان محبوبیت فراوانی کسب کرد. امپونگو لوو به سرعت مسیر هنری خود را گسترش داد و شروع به آهنگسازی و تنظیم آثارش کرد. در سال ۱۹۸۰، او همکاری حرفه ای خود با امپومپو را قطع کرد تا مستقل کار کند و پس از آن به پاریس نقل مکان نمود. در این دوره، او با نام موسیقی عشق به تولید موسیقی پرداخت. در سال های بعد، امپونگو در گابن به مننژیت مغزی مبتلا شد. هنگام بازگشت به خانه اش در محله بینزای کینشاسا، با هدف ازسرگیری فعالیت های موسیقی، وضعیت سلامتی اش به شدت رو به وخامت گذاشت. در دسامبر ۱۹۸۹ در یک کلینیک محلی بستری شد. برادر بزرگترش به رسانه ها اعلام کرد که او دچار حمله شدید شده است، بی آنکه جزئیات بیماری را فاش کند.امپونگو لوو سرانجام در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۰ درگذشت و سه دختر از او به یادگار ماندند. مرگ این هنرمند برجسته پایان ناگهانی زندگی حرفه ای پرثمری بود که تأثیر عمیقی بر موسیقی کنگو و جنبش زنان گ
ذاشته بود. سبک و تم. امپونگو لوو با صدای شفاف و متمایز که حالتی بینی گونه داشت، آثارش را با دقتی تحسین برانگیز اجرا می کرد. در طول اجراهای زنده، با قرارگیری هوشمندانه در کنار صحنه، محدودیت های جسمی خود را به زیبایی مدیریت می نمود. در میان همعصران خود، امپونگو به عنوان فمینیستترین خواننده زن سبک سوکو شناخته می شد. او در ترانه هایش به صراحت از چندهمسری و نظام معشوقه داری انتقاد می کرد. در مصاحبه ای در سال ۱۹۸۹، دیدگاه های متعهدانه فمینیستی خود را اینگونه تشریح نمود: من در موسیقی ام صدای زنانی هستم که در سکوت رنج می کشند. هنر من سلاحی است علیه نابرابری هایی که زنان هر روز تحمل می کنند. تا زمانی که زنان بتوانند با سربلندی و آزادی زندگی کنند، آواز خواهم خواند.
فرانسیسکا نکا اوکیک () فیزیکدان نیجریه ای است. او استاد فیزیک در دانشگاه نیجریه در نسوکا و اولین رئیس زن یک دپارتمان در این دانشگاه می باشد. او دوره فوق دکترای خود را در دانشگاه توکیو، ژاپن گذراند و در سال ۲۰۱۳ به عنوان برنده جایزه لورآل-یونسکو برای زنان در علم در منطقه آفریقا و کشورهای عربی انتخاب شد. زندگی نامه. او اهل ایالت انامبرا در منطقه ایدمیلی شمالی است. او دارای مدرک کارشناسی در فیزیک (۱۹۸۰)، کارشناسی ارشد در آموزش علوم (۱۹۸۵)، کارشناسی ارشد در ژئوفیزیک کاربردی زمین (۱۹۸۹) و دکترا در ژئوفیزیک یونوسفری (۱۹۹۵) از دانشگاه نیجریه است. او تحقیقات فوق دکترای خود را در دانشگاه توکیو، ژاپن انجام داد. اوکه از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ رئیس دپارتمان فیزیک و نجوم دانشگاه نیجریه در نسوکا بود و از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به عنوان رئیس دانشکده علوم فیزیکی خدمت کرد. او اولین زنی بود که هر دو سمت را بر عهده گرفت. علاوه بر این، او اولین استاد زن فیزیک در بخش شرقی نیجریه بود. در دوران ریاست او بر دپارتمان، او از استخدام زنان بیشتر در دپارتمان حمایت کرد که منجر به استخدام سه عضو هیئت علمی جدید زن شد و به عنوان رئیس دانشکده، استخدام زنان د
ر سمت های هیئت علمی در علوم فیزیکی را در اولویت قرار داد. او از مشارکت گسترده تر زنان و دختران در علم و فناوری حمایت می کند. در سال ۲۰۱۱، او به عنوان عضو آکادمی علوم نیجریه، بالاترین سازمان علمی نیجریه، انتخاب شد. او به همراه آبا گومل، استاد زیست شناسی ریاضی و عضو آکادمی علوم آفریقا، به این آکادمی معرفی شد. فرانسیسکا در سن ۱۸ سالگی با فیزیکدان پیوس نوانکو اوکه ازدواج کرد. این زوج شش فرزند دارند. تحقیقات علمی. اوکه بخش عمده ای از حرفه خود را به مطالعه یونوسفر و «پدیده الکتروجت استوایی» اختصاص داده است. الکتروجت که توسط خورشید انرژی می گیرد، جریانی از جریان الکتریکی است که به صورت شرقی در اطراف استوای مغناطیسی زمین جریان دارد و باعث می شود میدان مغناطیسی در استوای مغناطیسی تقریباً پنج برابر بیشتر از هر جای دیگر در سیاره تغییر کند. (استوای مغناطیسی با استوای جغرافیایی چند درجه تفاوت دارد، زیرا قطب شمال مغناطیسی زمین با قطب شمال جغرافیایی متفاوت است) حوزه های تحقیقاتی او شامل ژئومغناطیس، فیزیک اتمسفر و تغییرات آب و هوایی می شود. تحقیقات اوکه دربارهٔ چگونگی تأثیر فعالیت خورشیدی در یونوسفر بر میدان مغناطیسی زمین می
تواند منجر به درک بهتر تغییرات آب و هوایی شود و به شناسایی منابع پدیده های شدید مانند سونامی و زمین لرزه کمک کند. او با موفقیت ۱۲ دانشجوی دکترا و حدود ۲۸ دانشجوی کارشناسی ارشد را راهنمایی کرده است. در سال ۲۰۱۰، یکی از دانشجویان دکترای زن او به نام ترزا اوبیکزی، جایزه دانشمند جوان اتحادیه آفریقا و آکادمی علوم جهان سوم را دریافت کرد. جوایز و افتخارات. او در سال ۲۰۱۳ به عنوان برنده جایزه لورآل-یونسکو برای زنان در علم در منطقه آفریقا و کشورهای عربی انتخاب شد. این جایزه به دلیل مشارکت های مهم او در درک تغییرات روزانه جریان های یونی در جو فوقانی که ممکن است درک ما از تغییرات آب و هوایی را افزایش دهد، به او اعطا شد. اوکه در سال ۲۰۱۳ توسط مجله نیو آفریکن به عنوان یکی از ۱۰۰ آفریقایی تأثیرگذار معرفی شد.
والنتینا گیاسینتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم و باشگاه فوتبال زنان آ.ث. میلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی. آتالانتا. والنتینا گیاسینتی فوتبال خود را با تیم جوانان باشگاه فوتبال زنان آتالانتا آغاز کرد. او اولین بازی حرفه ای خود را در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰ به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۶۵ در مسابقه سری آ زنان مقابل گرافیستودیو تاواناکو انجام داد. او در فصل اول خود در مجموع ده بازی برای این تیم انجام داد اما گلی به ثمر نرساند. آتالانتا در پایان فصل به سری آ۲ سقوط کرد. فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۰ سری آ۲ فصل شکوفایی گیاسینتی بود که به عنوان بازیکن ثابت تیم خود تثبیت شد. او فصل را با اولین گل حرفه ای خود در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۰ در بازی لیگ مقابل انتلا چیاواری آغاز کرد و در آن بازی هت تریک کرد. او این فصل را با ۱۵ گل در ۲۱ بازی به پایان رساند. در فصل بعد، او ۱۹ گل دیگر در ۲۵ بازی به ثمر رساند. ناپولی. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۲، گیاسینتی به
باشگاه فوتبال زنان ناپولی پیوست. او اولین گل خود برای این تیم را در ۲ سپتامبر ۲۰۱۲ در مسابقه کوپا ایتالیا مقابل کایرا به ثمر رساند. او این فصل را با ۱۹ گل در ۳۴ بازی در تمام رقابت ها به پایان رساند. موتزانیکا. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۳، گیاسینتی به موتزانیکا منتقل شد. برشیا. در تابستان ۲۰۱۷، گیاسینتی به باشگاه فوتبال زنان برشیا پیوست تا در لیگ قهرمانان زنان اروپا بازی کند. او با برشیا سوپرجام ایتالیا را برای اولین بار به دست آورد و با ۲۱ گل برای دومین بار در دوران حرفه ای خود به عنوان خانم گلی لیگ معرفی شد. آ.ث. میلان. در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸، مجوز سری آ برشیا و قرارداد بازیکنانش توسط باشگاه فوتبال زنان آ.ث. میلان خریداری شد تا بخش زنان خود را راه اندازی کند. گیاسینتی به میلان پیوست. او با ۲۱ گل در ۲۱ بازی دوباره آقای گل لیگ شد. پس از جدایی دانیلا ساباتینو در فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹، گیاسینتی به کاپیتان جدید میلان تبدیل شد. او در بازی خانگی مقابل تاواناکو دچار آسیب گردن شد. فیورنتینا (قرضی). گیاسینتی در ژانویه ۲۰۲۲ به فیورنتینا قرض داده شد. اولین گل او در پیراهن بنفش در تساوی ۲–۲ مقابل باشگاه فوتبال زنان یوونتوس در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۲ به ثم
ر رسید. آ.اس. رم. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲، گیاسینتی به باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم پیوست. او در ۵ نوامبر ۲۰۲۲ سوپرجام ایتالیا را برای دومین بار با پیروزی ۴–۳ در ضربات پنالتی مقابل یوونتوس به دست آورد. دوران ملی. گیاسینتی در ترکیب ۲۳ نفره ایتالیا برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ قرار گرفت. او اولین گل ایتالیا را در پیروزی ۲–۰ مقابل چین در مرحله یکهشتم نهایی به ثمر رساند.