Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سسیلیا، شهره به شهید، باکرهٔ رومی و قدیس حامی موسیقی و نوازندگان بود که در کلیساهای کاتولیک، ارتدوکس، انگلیکان و برخی از کلیساهای لوتری مانند کلیسای سوئد مورد احترام است. روایت است که وقتی نوازندگان در عروسی او می نواختند، سیسیلیا در قلب خود برای خداوند آواز می خواند. روز ۲۲ نوامبر به جشن و بزرگداشت او اختصاص داده شده و شعرها و تصنیفهای موسیقایی برای وی خوانده و تقدیم می شود. نام سیسیلیا یکی از چندین شهید باکره است که در قانون مذهبی کلیسای لاتین ذکر شده است. اعتقاد بر این است که کلیسای سانتا چِچیلیا در تراسته وره، که در قرن سوم توسط پاپ اوربان اول تأسیس شد، در محل خانه ای است که او در آن زندگی کرد و در آن نیز درگذشت. زندگی. اعتقاد کلی بر این است که سسیلیا یک نجیب زاده رومی بود که به همراه شوهرش والرین، برادرش تیبورتیوس و یک سرباز رومی به نام ماکسیموس در حدود سال ۲۳۰ در زمان امپراتور الکساندر سوروس به شهادت رسید. با این حال، جووانی باتیستا د روسی، با استناد به روایت ونانتیوس فورتوناتوس، اسقف پواتیه (متوفی ۶۰۰)، استدلال می کند که سسیلیا در سیسیل در زمان امپراتور مارکوس آئورلیوس بین سال های ۱۷۶ تا ۱۸۰کشته شد. طب
ق روایت های شفاهی و مکتوب، پدر و مادر وی علیرغم عهد باکرگی، او را مجبور کردند با یک نجیب زاده بت پرست به نام والرین ازدواج کند. سیسیلیا در مراسم عروسی جدا از والرین نشست و در دل برای خدا آواز می خواند و به همین دلیل بعدها به عنوان قدیس نوازندگان معرفی شد. وقتی زمان پایان مراسم عروسی فرا رسید، سیسیلیا به والرین گفت که فرشته ای نگهبان اوست که اگر به او نزدیک شود او را مجازات می کند، اما اگر به باکرگی سسیلیا احترام بگذارد او را دوست خواهد داشت. وقتی والرین از او خواست که فرشته را ببیند، سیسیلیا پاسخ داد که اگر به خانه ای در جاده آپیا برود و توسط پاپ اوربان اول غسل تعمید شود، می تواند فرشته را ببیند. پس از پیروی والرین از این توصیه وی فرشته را دید که در کنار او ایستاده و حلقه ای از گل های رز و نیلوفر آبی به تن دارد. روایت ها. گفته می شود که شهادت سیسیلیا به دنبال شهادت شوهرش والرین و برادرش به دست فرماندار تورسیوس آلماچیوس رخ داد. افسانه مرگ سیسیلیا می گوید که پس از اصابت سه ضربه چاقو به گردنش، او سه روز زنده ماند و از پاپ خواست تا خانه اش را به کلیسا تبدیل کند. سسیلیا در دخمه های کالیکستوس به خاک سپرده شد و بعدا
ً به کلیسای سانتا چچیلیا در تراسته وره منتقل شد. در سال ۱۵۹۹، بدن او که هنوز در حال پوسیدگی بود، به نظر می رسید که در خواب است. سسیلیا یکی از مشهورترین شهدای رومی است، اگرچه برخی از عناصر داستانی که در مورد او گفته می شود در منبع اصلی وجود ندارد. به گفته یوهان پیتر کیرش، وجود شهید یک واقعیت تاریخی است. در عین حال، برخی جزئیات، مانند بسیاری دیگر از گزارش های مشابه که در قرن پنجم و ششم گردآوری شده اند، حکایت از یک عاشقانه پارسا دارد. رابطه سیسیلیا و والرین، تیبورتیوس و ماکسیموس که در اعمال شهدا ذکر شده مبنای تاریخی دارد. روز جشن او از قرن چهارم برگزار می شود. اولین جشنواره موسیقی به افتخار او در اورو در نرماندی در سال ۱۵۷۰ برگزار شد. سیسیلیا نماد مرکزی موسیقی در عبادت است. مراسم بزرگداشت سسیلیا در ۲۲ نوامبر در کلیسای انگلستان و در تقویم مذهبی کلیسای اسقفی آنیزه مقدس در ۲۱ ژانویه گرامی داشته می شود.
یولیوس کلمنتس (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
پاول دوئه (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
کوره انگبرتسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
تورالف گروبه (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اود اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
پر هارالدسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اود اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
چارلز هرلوفسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ اشاره کرد.
اسوره ینسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
کریستیان کرفتین (; – ) بازیکن فوتبال، افسر نظامی، مهندس شیمی و صاحب کارخانه اهل نروژ بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت اولاف شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لین اشاره کرد.
بوریسلاو جوروویچ (؛ ۱۸ مارس ۱۹۵۲ – ) بازیکن فوتبال اهل مونته نگرو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال یوگسلاوی بازی کرده بود.
یادداشت های روزانهٔ هیتلر، مجموعه ای از شصت و دو دفتر یادداشت روزانه منسوب به آدولف هیتلر است که توسط کنراد کویاو در فاصله سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ جعل شده اند. مجله اشترن آلمان غربی، این یادداشت ها را در سال ۱۹۸۳ به مبلغ ۹٫۳ میلیون مارک آلمان (معادل ۲٫۳۳ پوند انگلیس یا ۳٫۷ میلیون دلار آمریکا) خریداری کرد و حق انتشار آن ها به صورت پاورقی را به موسسات مطبوعاتی مختلف فروخت. یکی از این نشریات، ساندی تایمز بود که از هیو تروور-روپر برای اصالت سنجی یادداشت ها کمک گرفت. در ابتدا، تروور-روپر یادداشت ها را اصیل تشخیص داد، اما در کنفرانس خبری که برای اعلام انتشار یادداشت ها برگزار شد، گفت که با تعمق بیشتر در موضوع، نظرش تغییر کرده. تاریخ دانان دیگری نیز در اصالت این یادداشت ها تشکیک کردن که به بررسی دقیق تر قضایی دفترهای یادداشت و اعلام جعلی بودن آنان انجامید. کویاو متولد آلمان نازی بعد از جنگ جهانی دوم تا ۱۹ سالگی ساکن آلمان شرقی بود و سپس به آلمان غربی مهاجرت کرد. وی به مشاغل موقت و ساده اشتغال داشت و دارای سابقه خرده بزهکاری نیز بود. وی در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، شروع به فروش یادگاری های آلمان نازی کرد که به طور قاچاقی
از آلمان شرقی وارد می کرد. بعد از مدتی، متوجه شد که با اضافه کردن جزئیات جعلی به اشیای عادی دوران آلمان نازی و نسبت دادن آن ها به رهبران نازی، می تواند اجناس را به قیمت بالاتری بفروشد. وی سپس شروع به تولید نقاشی های جعلی و سپس به تدریج یادداشت های کوچک، اشعار و نامه های منتسب به هیتلر نمود و در نهایت نخستین دفتر یادداشت خود را در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ جعل کرد. روزنامه نگار اشترن که یادداشت ها را "کشف" کرد و سپس در خرید آن ها توسط این مجله دخیل بود، گرد هایدمان نام داشت که علاقهٔ وافری به موضوعات و مسائل مربوط به نازی ها داشت. بعداً بخش بزرگی از مبلغ پرداخت شده از طرف اشترن برای خرید یادداشت ها، توسط هایدمان دزدیده شد. کویاو و هایدمان برای نقش خود در این کلاهبرداری، مدتی در حبس به سر بردند و چندین سردبیر از نشریات مختلف، شغل خود را در پیامد این ماجرا از دست دادند. این رسوایی، دستمایهٔ ساخت سریال هیتلر برای فروش (۱۹۹۱) توسط شبکهٔ بریتانیایی آی تی وی، فیلم سینمایی اشتونک! (۱۹۹۲) محصول آلمان و سریال آلمانی جعل هیتلر (۲۰۲۱) بوده.
ارلین مورتمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لین اشاره کرد.
رولف مورتمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لین اشاره کرد.
کارل پدرشن (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
هنری رینهولت (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اود اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
پر اسکو (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لین و باشگاه فوتبال اود اشاره کرد.
اینگولف پدرشن (; – ) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اود اشاره کرد.
آندری آکیموف (؛ – ۱۹۱۶) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه () نماینده امپراتوری روسیه از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ در مسابقات جهانی فوتبال بود. نتایج بین المللی. تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بین اکتبر ۱۹۱۰ و ژوئیه ۱۹۱۴ در مجموع ۸ بازی رسمی و ۸ بازی غیررسمی بین المللی انجام داد. (1) Russian Empire's score is shown first. بازیکنان رکورددار. سوابق بازیکنان فقط شامل مسابقات بین المللی رسمی می شود.
دانشگاه تیلور یک دانشگاه خصوصی، بین فرقه ای و مسیحی انجیلی در آپلند، ایندیانا است. این دانشگاه در سال ۱۸۴۶ تأسیس شد و یکی از قدیمی ترین دانشگاه های مسیحی انجیلی در ایالات متحده است. این دانشگاه به نام اسقف ویلیام تیلور (۱۸۲۱–۱۹۰۲) نامگذاری شده است. این دانشگاه در زمینی به مساحت بنا شده است. محوطه دانشگاه در سمت جنوبی آپلند قرار گرفته است. در آگوست ۲۰۲۱، مایکل لیندسی به عنوان رئیس دانشگاه معرفی شد. تاریخچه. در سال ۱۸۴۶، دانشگاه تیلور در ابتدا به عنوان کالج زنان فورت وین در فورت وین، ایندیانا تأسیس شد. در اولین سال، حدود ۱۰۰ زن با پرداخت ۲۲٫۵۰ دلار در سال ثبت نام کردند. کالج زنان فورت وین توسط کلیسای متدیست به عنوان یک مدرسه تماماً زنانه تأسیس شد. در سال ۱۸۵۰، کالج زنان فورت وین شروع به پذیرش مردان به صورت آموزش مختلط کرد و نام خود را به کالج فورت وین تغییر داد. در سال ۱۸۹۰، کالج فورت وین امکانات قبلی کالج پزشکی فورت وین را که پس از ادغام کالج پزشکی فورت وین با کالج ایندیانا آسبری، خالی شدند را به دست آورد. پس از این اتفاق، کالج فورت وین به افتخار اسقف ویلیام تیلور نام خود را به دانشگاه تیلور تغییر داد. پردیس ا
صلی دانشگاه تیلور در خیابان کالج در فورت وین بود.
چهل و سومین دورهٔ جوایز تمشک طلایی یا «Razzies» مراسم اهدای جوایزی بود که بدترین فیلم هایی را که صنعت فیلم در سال ۲۰۲۲ ارائه کرده است را گرامی داشت. این مراسم در ۱۱ مارس ۲۰۲۳ در محل سنتی خود در روز قبل از نود و پنجمین دوره جوایز اسکار برگزار شد. جوایز بر اساس رای اعضای بنیاد تمشک طلایی انتخاب می شوند. نامزدها در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳ اعلام شد. فیلم «NC-17» "بلوند" با هشت نامزدی، از جمله بدترین فیلم و بدترین کارگردانی (اندرو دومینیک) بیشترین تعداد نامزدی را دریافت کرد. فیلم ها با بیشترین تعداد نامزدی. فیلم های زیر چندین نامزدی دریافت کردند: فیلم های زیر برنده چندین جایزه شدند: انتقادها. نامزدی بازیگر خردسال رایان کیرا آرمسترانگ در ردهٔ بدترین بازیگر زن برای بازی در "آتش افروز" با واکنش های شدید روبرو شد؛ منتقدان معتقد بودند که نامزدی بازیگران کودک در گذشته در این جشنواره به حرفهٔ آینده آن ها آسیب رسانده است، مانند گری کلمن برای "در مسیر درست" (۱۹۸۱)، مکالی کالکین برای "ریچی ریچ" (۱۹۹۴) و جیک لوید برای "" (۱۹۹۹). جولیان هیلیارد، بازیگر خردسال، گفت که این جشنواره اینبار بسیار زیاده روی کرده است و این نامزدی، آرمسترانگ
را در معرض خطر «قلدری یا بدتر از آن» قرار می دهد. جان جی.بی. ویلسون، یکی از بنیانگذاران این جشنواره، به "بازفید" گفت که در میان رای دهندگان گروه، آرمسترانگ از بین پنج جایگاه موجود در جایگاه پنجم قرار گرفت و علیرغم برخی نگرانی ها به دلیل سن او (۱۲ در زمان نامزدی)، برگزارکنندگان این نامزدی را تأیید کردند؛ به این دلیل که «آرمسترانگ یک بازیگر حرفه ای با تجربه قبلی بوده است». ویلسون پیشنهاد کرد که سطح انتقادی که نامزد دریافت کرده بود «بیش از حد» بود، اما همچنین پذیرفت و گفت: «قصد اصلی خنده دار بودن است [اما] در این نمونه خاص، به نظر می رسد که ما خیلی بد گام برداشته ایم. من این امر را قبول دارم.» سه روز پس از اعلام نامزدی، آرمسترانگ از صندوق رای حذف شد. ویلسون در یک عذرخواهی عمومی اعلام کرد که این سازمان دیگر اجازه نخواهد داد افراد زیر ۱۸ سال در هیچ رشته ای نامزد جوایز این جشنواره شوند. در یک غافلگیری دیگر، برای اولین بار در تاریخ این مراسم، این سازمان به خودش جایزه داد: «بدترین بازیگر زن». پس از تحمل جنجال در مورد نامزدی اولیه آرمسترانگ، سازمان خود را به جای آرمسترانگ در برگه رای قرار داد، و با یک قاطعیت پیروز شد.
«مرا بالا ببر» () ترانه ای است که به دست خوانندهٔ باربادوسی ریانا ضبط شده است. این ترانه در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ به وسیلهٔ وست باری رود، راک نیشن، دف جم و هالیوود رکوردز به عنوان تک آهنگ آغازین فیلم ابرقهرمانی ۲۰۲۲، ""، منتشر شد. این ترانه نشان دهندهٔ نخستین محصول موسیقی تکی ریانا از زمان آلبوم استودیویی سال ۲۰۱۶ او، "آنتی"، است. «مرا بالا ببر» بالادی آراندبی است که توسط لودویگ گورانسون نوشته و تهیه شد. دیگر نویسندگان آن، ریانا، رایان کوگلر و خوانندهٔ نیجریه ای، تمز، هستند. منتقدان موسیقی دربارهٔ «مرا بالا ببر» اختلاف نظر داشتند؛ برخی آواز ریحانا را ستودند، اما برخی دیگر متن ترانه و نوع تولید آن را برچسب زدند. این ترانه نامزد چند جایزهٔ سینمایی شامل اسکار بهترین ترانه در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار و گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی در هشتادمین مراسم گلدن گلوب شد. «مرا بالا ببر» به صدر جدول بلژیک، مجارستان، سوئیس و آفریقای جنوبی رسید، و در رتبهٔ دوم جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده و در میان پنج تای برتر جدول استرالیا، بریتانیا، فرانسه قرار گرفت. این ترانه توسط میوزیک کانادا گواهی پلاتین، توسط سندیکای ملی انتش
ارات صوتی تصویری (SNEP) گواهی طلا و توسط صنعت ضبط صدای بریتانیا (BPI) گواهی نقره کسب کرد. موزیک ویدئوی همراه ترانه ریانا را در ساحل به نمایش می گذارد و صحنه های کوتاهی از فیلم نیز در آن وجود دارد.
عنبرآباد، روستایی در دهستان بام بخش بام شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۸ نفر (۳۸ خانوار) بوده است.
شهرستان تلاس (به روسی: Таласский район به قرقیزی:Талас району، تالاس وودانى) یک شهرستان از استان تلاس است که در شمال غربی قرقیزستان واقع شده است. این شهرستان دارای مساحت ۵۰۵۱ کیلومترمربع (۱۹۵۰ مایل مربع) می باشد. مرکز این شهرستان شهر مناس است. خصوصیات. شهرستان تلاس بر اساس آمار سال ۲۰۰۹، مشتمل بر ۱۹ منطقه مسکونی، و دارای ۵۸،۸۶۷ نفر جمعیت است.
جنگجویان سپیده دم (; ) یک فیلم تاریخی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۷ به کارگردانی جونگ یونگ چول است و داستان آن در دوران تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) واقع شده است و لی جونگ-جه و یو جین گو در آن بازی کردند. این فیلم در ۳۱ مه ۲۰۱۷ منتشر شد. تولید. فیلم برداری اصلی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۶ آغاز شد و در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ به پایان رسید عنوان اصلی انگلیسی در ابتدا «The Proxy Soldiers» بود و بعداً به "جنگجویان سپیده دم" تغییر پیدا کرد.
شهرستان فیودوروفسکی (به لاتین: Fyodorovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
دنیسکینو (به لاتین: Deniskino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
شهرستان گافوریسکی (به لاتین: Gafuriysky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
باکراک (به لاتین: Bakrak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
موجود بی گناه (; ، به معنای «خار») یک فیلم عاشقانه دلهره آور محصول سال ۲۰۱۴ کره جنوبی به کارگردانی کیم ته کیون و با بازی جانگ هیوک و جو بو-آه است. گیشه. "موجود بی گناه" در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴ منتشر شد. در روز انتشار، ۱۲۱٬۲۹۲ بیننده را به خود جذب کرد.
رمپانت () یک فیلم تاریخی اکشن زامبی محصول سال ۲۰۱۸ کره جنوبی به کارگردانی کیم سونگ هون است. این فیلم در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این فیلم درگیری میان شاهزاده تبعیدی، لی چونگ (هیون بین) و وزیر جنگ چوسان، کیم جا جون (جانگ دونگ گون) را با پس زمینهٔ رستاخیز زامبی ها روایت می کند.
قرجه بایر، روستایی در دهستان صفی آباد بخش مرکزی شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۵ نفر (۶۳ خانوار) بوده است.
گمبردی، روستایی در دهستان صفی آباد بخش مرکزی شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲ نفر (۴ خانوار) بوده است.
چو نام جو (؛ زادهٔ ۱۹۷۸) نویسنده و مؤلف اهل کره جنوبی است. او به خاطر رمان سال ۲۰۱۶ خود به نام "کیم جی یونگ، متولد ۱۹۸۲" شناخته می شود که بیش از یک میلیون جلد فروخته است و اغلب به عنوان پیشگام جنبش فمینیستی کره جنوبی از آن یاد می شود. زندگی شخصی. چو نام جو زادهٔ ۱۹۷۸ در کره جنوبی است. او در بوچئون بزرگ شد و در سن پنج سالگی به همراه خانواده اش به سئول نقل مکان کرد.
کیم جی یونگ، متولد ۱۹۸۲ (; ) یک رمان به نویسندگی چو نام جو است. چو قبلاً فیلم نامه نویس برنامه های تلویزیونی بوده است و در مدت دو ماه این کتاب را نوشت و در این باره گفته است که «زندگی شخصیت اصلی، کیم جی یونگ، تفاوت زیادی با زندگی من ندارد. به همین دلیل توانستم سریع و بدون آمادگی نه چندان زیادی بنویسم.» این رمان در اکتبر ۲۰۱۶ توسط مینومسا منتشر شد و تا نوامبر ۲۰۱۸ بیش از یک میلیون جلد فروخت. فیلم اقتباسی. این کتاب در یک فیلم با حضور جونگ یو-می و گونگ یو به عنوان بازیگران نقش اصلی اقتباس شد. فیلم برداری در اوایل سال ۲۰۱۹ آغاز شد و در ۲۳ اکتبر همان سال منتشر شد.
کُتفیتسا (؛ ) که در زبان لهستانی به معنی «لنگر» است، آرم و نشان ارتش میهنی و دولت زیرزمینی لهستان در دوران جنگ جهانی دوم بود که در سال ۱۹۴۲ توسط اعضای واحد «خرابکاری های کوچک» ارتش میهنی در واور خلق شد که نمادی ساده و سهل الترسیم برای مبارزه ملت لهستان جهت بازیابی استقلال آن کشور باشد. دو حرف «P» و «W» که در این نشان لنگر به چشم می خود برگرفته از عبارت «Pomścimy Wawer» (ما انتقام واور را خواهیم گرفت) بود که اشاره ای به قتل عام عظیم اهالی این شهر توسط نیروهای ارتش آلمان نازی است. در ابتدا، پیشاهنگان لهستانی و اعضا گروه های خرابکاری کل عبارت «Pomścimy Wawer» را به عنوان بخشی از یک جنگ روانی روی دیوارها می نوشتند. اما کمی بعد از حروف اختصاری PW استفاده کردند، که به مرور زمان نماد عبارت Polska Walcząca ("جنگ لهستان") هم شد. در اوایل سال ۱۹۴۲، ارتش میهنی مسابقه ای را برای طراحی یک آرم برای نشان دادن جنبش مقاومت ترتیب داد و طرح برنده (تصویر) توسط آنا اسمولنسکا، یکی از سربازان خاکستری که خودش در عملیات خرابکارانه کوچک شرکت داشت، حروف P و W را ترکیب کرد و به صورت نماد کنونی «لنگر» درآورد. آنا اسمولنسکا در نوامبر ۱۹۴۲
توسط نیروهای گشتاپو دستگیر شد و در مارس ۱۹۴۳ در سن ۲۳ سالگی در اردوگاه آشویتس کشته شد.
پیک ورشو () نام روزنامه ای لهستانی بود که مابین سال های ۱۸۲۱ تا ۱۹۳۹ در ورشو منتشر می شد. این روزنامه از سال ۱۸۷۳ دو بار در روز چاپ می شد و فروش روزانه آن در سال ۱۸۶۸ میلادی ۴٬۰۰۰ نسخه و در سال ۱۸۸۳ بیش از ۲۰٬۰۰۰ بود.
یک مرد و یک زن (؛ ) یک فیلم عاشقانه محصول سال ۲۰۱۶ کره جنوبی به کارگردانی لی یون-کی است. در این فیلم جیون دو-یون و گونگ یو نقش دو شخصی که در فنلاند با یکدیگر ملاقات می کنند و رابطه عاشقانه آنها آغاز می شود، ایفا کردند. این فیلم در ۲۵ فوریه ۲۰۱۶ منتشر شد. تولید. فیلم برداری در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد و در فوریه ۲۰۱۵، در فنلاند و استونی فیلم برداری شد. فیلم برداری در ۲۳ مارس ۲۰۱۵ به پایان رسید.
لی جون لی () بازیگر آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کوانتیکو"، "قاتلان وو" و "بابیلون" (۲۰۲۲) اشاره کرد.
عالیجناب (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی یون شی-یون، لی یو-یونگ، پارک بیونگ-اون و کوان نارا است. ای مجموعه از ۲۵ ژوئیه تا ۲۰سپتامبر ۲۰۱۸، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس پخش شد.
لف فاوورسکی (؛ ۱۸۹۳ – ۱۹۶۹) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
الکساندر فیلیپوف (؛ ۱۸۹۲ – ۱۹۶۲) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
بوگار حکیم و سدهار قوم تامیل بود که در زمانی بین ۵۵۰ تا ۳۰۰ سال قبل از میلاد زندگی می کرده است. بوگار از پیروان کلنگل ناتار بود. او در سلسه جبال پالانی در جنوب هندوستان به دنیا آمد. او تحصیلات خود را نزد مادر و پدربزرگش فراگرفت که شرح آن در روایات و متون متعددی آمده است. یکی از این متون کتاب «بوگار ۷۰۰۰» است که خود بوگار در آن به توصیف ریشه های بومی اش می پردازد. بوگار از ایالت تامیل نادوی هند به چین رفت و در مورد روشنگری و روشن اندیشی تدریس کرد، به این موضوع نیز در کتاب بوگار ۷۰۰۰ اشاره شده است. بنا بر گفته ها بوگار در حالت سامادی در زیر مکان مقدس معبد پالانی موروگان است. بوگار برای سفرهای خود از جنوب هند به چین از طریق سری لانکا، مسیر دریایی Tamraparniyan را انتخاب کرد. (Tamraparni باستان) میراث. بوگار که خودش یکی از پیروان آموزه های آگاستیا بود، به آموزش مدیتیشن، کیمیا، طراحی یانترا و کریا یوگا در معبد کاتاراگاما موروگان پرداخت و یک طرح هندسی از نماد یانترا را بر روی یک صفحه فلزی حک کرد و آن را در قدس القداس معبد کاتاراگاما نصب کرد. بوگار یکی از اولین زائرانی است که از موروگان تیروپادای سریلانکا عبور کرده
است. بر اساس افسانه ها و متون مقدس معبد پالانی، بوگار بت موروگان را در معبدی در پالانی با مخلوط کردن نه گیاه سمی با روشی منحصربه فرد ساخته است. او همچنین معبدی برای موروگان در روستای پومبارای قرارگاه کوهستانی کودیکانال در ایالت تامیل نادوی هند بنا نهاد. مجسمه ای از لرد موروگان در ناواپاشانام وجود دارد. گفته می شود شیری که روی این مجسمه ریخته شده است با برخی از گیاهانی که مجسمه از آن ها ساخته شده، مخلوط شده است و در نتیجه درمان مؤثری برای بیماری ها در طول زمان بوده است. گفته می شود که کاهنان معبد موروگان در پالانی تا قرن شانزدهم از نوادگان پولیپانی، یکی از شاگردان بوگار بوده اند. بر اساس اسناد طب سیدها، بوگار کاشف اکسیر جاودانگی بود. فارماکوگنوزی شناخته شده ترین رساله اوست. آثار دیگر بوگار کار روی یوگا و تیراندازی با کمان و واژه نامه پزشکی است. او پس از پایان مراقبه در تپه های کوه اساطیری مرو به پالانی آمد. پیروان مهم. ماها آواتار باباجی پولیپانی کنکنار کاروورار ناندیسوار کمالا مونی ساتا مونی ماچامونی سونداردار
سرگی فیلیپوف (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۸۹۱ – ژوئیه ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است.
نیکیتا خروموف (؛ ۱۸۹۲ – ۱۹۳۴) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
مِیسون وِسلی بِیتْس (؛ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۷۷) آهنگساز موسیقی سمفونیک و دی جی موسیقی رقص الکترونیک اهل ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه گرمی است. او نخستین آهنگساز ثابت مرکز هنرهای نمایشی کندی است و در ارکستر سمفونیک شیکاگو، ارکستر سمفونیک سانفرانسیسکو، ارکستر سمفونیک پیتسبورگ و ارکستر سمفونیک کالیفرنیا نیز آهنگساز ثابت بوده است. او علاوه بر آثار برجسته اش با نام های "مربی گری"، "گلچینی از جانورشناسی خیالی" و "انقلاب استیو جابز"، موسیقی فیلم "دریای درختان" اثر گاس ون سنت را نیز ساخته است. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸ که از ارکسترهای آمریکایی انجام شد، او به عنوان دومین آهنگساز زنده از نظر تعداد اجرا شناخته شد.
میخائیل نیکولایویچ اسمیرنوف (؛ ۱۸۸۱ – ۱۹۵۷) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
پیوتر سوکولوف (; – ) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است.
الکسی اورسکی (؛ ۱۲ فوریه ۱۸۸۶ – ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است.
میخائیل یاکوفلف (؛ ۱۲ ژوئیه ۱۸۹۳ – ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
واسیلی ژیتارف (; – ) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
گریگوری نیکیتین (؛ ۱۸۸۹ – ۱۹۱۷) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است.
دوباره غریبه (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی کانگ سو-را و جانگ سونگ-جو است و داستان عشق میان وکیل های طلاق را روایت می کند. "دوباره غریبه" یک مجموعه اورجینال جینی تی وی است و برای استریم در ویکی در مناطق منتخب قابل دسترسی است. این مجموعه همچنین از شبکه ئی ان ای از ۱۸ ژانویه تا ۲۲ فوریه ۲۰۲۳، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) پخش شد.
فیودور ریمشا (؛ ۱۸۹۱ – ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امپراتوری روسیه بازی کرده است.
لئوندی اسمیرنوف (؛ ۱۸۸۹ – ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;36696704&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-03-07T02:11:49Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: حذف پیوندهای میان ویکی که در ویکی داده موجود است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;36697524&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; پیوتر سوکولوف (; – ) نقاش و تصویرگر اهل روسیه بود. وی پسر بزرگ پیوتر فیودوروویچ سوکولوف نقاش آبرنگ پرتره بود، وی نقاشی را پدرش یاد گرفت و سپس به آکادمی امپریال هنر رفت و نزد دایی خود کارل بریولوف و همچنین پیوتر باسین و فیودور برونی تحصیل کرد.
پیک نوین ورشو () یک روزنامه پروپاگاندای آلمانی بود که در دوران جنگ جهانی دوم و اشغال لهستان در این کشور منتشر می شد. نام این روزنامه برگرفته از یک روزنامه قدیمی تر به نام پیک ورشو بود که البته هیچ ارتباطی با آن نشریه به جز تشابه اسمی نداشت. طبق منابع آلمانی، این روزنامه در ۲۰۰/۰۰۰ نسخه در روز منتشر می شد، اما خرید آن توسط برخی لهستانی ها تحریم شده بود (و نیروهای ارتش میهنی مخفیانه نشان کتفیتسا را پیش از پخش روزنامه در شهر روی آن حک می کردند) و به نظر می رسد که این میزان انتشار اعلام شده توسط آلمانی ها مبالغه آمیز بوده باشد. با آنکه این روزنامه آشکارا ماهیتی پروپاگاندایی داشت، این تدریجاً در لهستان بسیار محبوب شد، زیرا حاوی اطلاعات مفیدی در مورد مقررات جدید معرفی شده توسط آلمانی ها، و اطلاعات قابل اعتماد در مورد سهمیه بندی ماهیانه غذا و خواربار و همچنین بسیاری از تبلیغات و آگهی های ترحیم . درگذشت بود. قیمت این روزنامه نیز ارزان بود: ابتدا ۰٫۲ زلوتی و بعدها ۰٫۲۵ زلوتی که قیمت متوسط یک روزنامه در لهستانِ پیش از جنگ بود، اما در واقعیت، با در نظر گرفتن تورم افسارگسیخته در لهستان جنگ زده، قیمتی بسیار ارزان محسوب می
شد. پس از وقوع قیام ورشو در سال ۱۹۴۴، دفتر مرکزی روزنامه به شهر ووچ منتقل شد، و تا ژانویه ۱۹۴۵ انتشار آن ادامه یافت. پس از پایان جنگ، حداقل ۱۵ کارمند سابق این روزنامه به جرم همکاری با نازی ها در طول جنگ، محاکمه و به زندان محکوم شدند.
پیوتر فیودوروویچ سوکولوف (؛ ۱۷۹۱ – ) نقاش آبرنگ پرتره اهل روسیه بود. وی پدر پیوتر سوکولوف، پاول سوکولوف و الکساندر سوکولوف بوده است. وی در آکادمی امپریال هنر نزد الکسی یگوروویچ یگوروف و واسیلی شبویف تحصیل کرده است.
شورای عالی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی انجمن رایزنی قانونگذاری قرقیزستان شوروی بود. قرقیزستان شوروی یکی از پانزده جمهوری تشکیل دهنده اتحاد جماهیر شوروی بود. این شورا صرفاً تشریفاتی بود زیرا قدرت در حزب کمونیست قرقیزستان متمرکز شده بود. پیشینه. شورای عالی جمهوری قرقیزستان شوروی عالی ترین مرجع قدرت دولتی قرقیزستان شوروی بود. این شورا بر اساس قانون قرقیزستان مصوب ۲۳ مارس ۱۹۳۷ تأسیس شد. شورای عالی قرقیزستان تنها نهاد قانونگذاری بود. قانونگذاری به دو صورت مستقیم یا از طریق احکام بین جلسات پرزیدیوم شورای عالی اجرا می شد. رؤسای پرزیدیوم شورای عالی. دفتر رؤسای پرزیدیوم شورای عالی به عنوان رئیس اجرایی دولت فعالیت می کرد.