Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حصیل کرد.او به مدت دو سال در دهه ۱۹۸۰ به عنوان سرپرست برنامه های فرهنگی در تلویزیون دبی کار کرد. به روزنامه نگاری پرداخت و آثار خود را در مجلات متعددی مانند: «لأزمنة العربیة»، «أوراق»، و «المجلة» و روزنامهٔ «الوطن» به چاپ رساند. نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان «گامی بالای زمین» در سال ۱۹۸۱ چاپ کرد. در سال ۲۰۰۹، جایزهٔ شخصیت فرهنگی سال را از طرف ادارهٔ فرهنگ در امارت عجمان گرفت. آثار. از جمله مجموعه های شعری او: داستان: کتاب های دیگر: ترجمه ها:
پاپایا فیلمی کوتاه به کارگردانی عرفان احتشامی و تهیه کنندگی حامد عزیزی است. این اثر در ژانر اجتماعی با محوریت موضوع جایگاه زن در خانواده و جامعه ساخته شده است. داستان. فیلم «پاپایا» به موضوع ترجیح فرزند پسر در برخی فرهنگ ها می پردازد و تلاش دارد با نگاهی انسانی و فرهنگی، جایگاه واقعی زن را در نهاد خانواده به تصویر بکشد. فیلم نشان می دهد چگونه نقش زن در سلامت روانی و انسجام خانواده می تواند بر جامعه نیز اثرگذار باشد. حضور در جشنواره ها. فیلم «پاپایا» در جشنواره های داخلی و بین المللی متعددی شرکت کرده است: اکران. اکران خصوصی فیلم «پاپایا» در سالن سینمای کوشک باغ هنر برگزار شد که با حضور هنرمندان و علاقه مندان به سینمای کوتاه همراه بود. در این مراسم از علیرضا اوسیوند تقدیر به عمل آمد.
مظلوم دوغان (۱۹۵۵ – ۲۱ مارس ۱۹۸۲)روزنامه نگار و یکی از اعضای مؤسس حزب کارگران کردستان (PKK) بود. او یک کرد علوی و مسئول جذب نیرو برای حزب بود او اولین سردبیر روزنامه تبلیغاتی سرخوبون بود او در سال ۱۹۷۹ قصد داشت ترکیه را به مقصد سوریه ترک کند، اما دستگیر شد و در زندان بدنام شماره ۵ دیاربکر زندانی شد. مظلوم دوغان در اعتراض به کودتای ترکیه و شرایط غیرانسانی که او و دیگر زندانیان در داخل ندامتگاه با آن مواجه بودند، خودکشی کرد. او امروز توسط پ.ک. ک و سازمان های مرتبط به عنوان یک قهرمان و یک شهید معرفی می شود. زندگی نامه. مظلوم دوغان در سال ۱۹۵۵ در شهر کوچک قراقوچان به کوردی(ده په) در استان آلازیغ به کوردی(خارپێت) ترکیه در یک خانواده پرجمعیت علوی به دنیا آمد او در رشته اقتصاد در دانشگاه آنکارا تحصیل کرد او در دانشگاه با کمونیست آشنا شد و به عضویت سازمان زیرزمینی فدراسیون جوانان انقلابی ترکیه درآمد و در ۱۹۷۴ یکی از ۱۶ نفری بود که حزب کارگران کردستان را تأسیس کردند.
کار شایسته، شغلی است که «حقوق اساسی انسانی و همچنین حقوق کارگران را از نظر شرایط ایمنی کار و دستمزد رعایت می کند… احترام به تمامیت جسمی و روحی کارگر در انجام کار قائل است.» کار شایسته به هر دو بخش رسمی و غیررسمی اعمال می شود. این مفهوم باید شامل انواع شغل ها، افراد و خانواده ها باشد. بر اساس گفته های سازمان بین المللی کار (ILO)، کار شایسته شامل فرصت هایی برای کار است که تولیدی بوده و درآمد عادلانه ای را فراهم می کند، امنیت در محل کار و حمایت اجتماعی برای خانواده ها، چشم اندازهای بهتر برای توسعه شخصی و یکپارچگی اجتماعی، آزادی برای افراد به منظور ابراز نگرانی های خود، سازماندهی و شرکت در تصمیماتی که بر زندگی آن ها تأثیر می گذارد و برابری فرصت ها و رفتار برای تمام زنان و مردان است.
آنا ماریا «ماری» مانچینی، شاهدخت پالیانو (؛ ۲۸ اوت ۱۶۳۹ – ) اشراف زادهٔ اهل ایالات پاپی و سومین خواهر از پنج خواهر مانچینی، خواهرزاده های کاردینال ژول مازارن بود که برای ازدواج مصلحتی به فرانسه آورده شدند. خواهران مانچینی همراه با دو تن از دختر عموهای مارتینوتسی خود، در دربار پادشاه لوئی چهاردهم فرانسه به نام مازارینت ها شناخته می شدند. ماری مانچینی جد ملکه پائولا (بلژیک) بلژیک است. اوایل زندگی و خانواده. ماری مانچینی در ۲۸ اوت ۱۶۳۹ به دنیا آمد و در رم بزرگ شد. پدر او بارون لورنتسو مانچینی، یک اشراف ایتالیایی بود که همچنین یک فال بین اموات و اختربین هم بود. پس از مرگ او در سال ۱۶۵۰، مادرش، جرونیما ماتسارینی، دخترانش را از رم به پاریس آورد به این امید که از نفوذ برادرش، کاردینال ژول مازارن برای به دست آوردن ازدواج های مصلحتی سودمند از آنها استفاده کند. سایر خواهران مانچینی عبارت بودند از: مانچینی ها تنها اعضای زن خانواده ای نبودند که کاردینال مازارین به دربار فرانسه آورد. بقیه پسر عموزاده های ماری، دختران خواهر بزرگ ژول مازارن بودند. بزرگتر، لورا مارتینوتسی، با آلفونسو چهارم، دوک مودنا ازدواج کرد و مادر ماری م
ُدِنا همسر دوم جیمز دوم، پادشاه انگلستان بود. خواهر کوچکتر، آن ماری مارتینوتسی با آرماند، شاهزاده دو کونتی ازدواج کرد. مانچینی ها همچنین سه برادر داشتند: پل، فیلیپ و آلفونس. تبعید و ازدواج. در سال ۱۶۶۱، ماری که بسیار ناامید شد، برای ازدواج با یک شاهزاده ایتالیایی، لورنتسو اونوفریو کولونا، فرستاده شد. او ظاهراً پس از شب عروسی آنها اظهار داشت که از اینکه او را هنوز باکره می بیند شگفت زده شده است. داماد انتظار نداشت «پاکدامنی و معصومیت را در میان عشق های پادشاهان» بیابد (به نقل از کتاب عشق و لوئی چهاردهم اثر آنتونیا فریزر). در دهه ۱۶۷۰، پادشاه ماری را به درخواست او به صومعه سنت ماری د لا ویزیتیشن در تورین پایتخت دوک نشین ساووی فرستاد. با این حال، او در نهایت صومعه را ترک کرد و نزد مارکیز مورتار ماند. دو روز بعد، بازدیدکنندگان غیرمنتظره وارد شدند: نونسیو، آلمیرانته، و وزیر دادگستری دون گارسیا د مدرانو، به نمایندگی از شورای سلطنتی و مجلس کاستیا، آمدند تا او را متقاعد کنند که از طرف پادشاه به صومعه بازگردد. آنها تأکید کردند که او نباید بدون اجازه اعلیحضرت آنجا را ترک می کرد، زیرا در ابتدا تحت دستور او وارد شده بود.
آلمیرانته وصیت پادشاه را ابلاغ کرد، نونسیو قصد داشت اجرای آن را تسهیل کند، و وزیر دادگستری گارسیا د مدرانو به او دربارهٔ عواقب احتمالی در صورت مقاومت هشدار داد. «او دستور داشت که مرا با خود ببرند و در صورت امتناع من، دستور داشت شخصاً در کنار من بماند و مرا تحت مراقبت شدید قرار نگهبانانش قرار دهد». گرچه در ابتدا مردد بود، اما مارکیز او را متقاعد کرد که از این امر پیروی کند، زیرا از خشونت احتمالی در صورت امتناع او بیمناک بود. ماری با اکراه موافقت کرد، و شاهزاده او را با یک مربی سلطنتی به صومعه بازگرداند، جایی که او با دوک آویرو ملاقات کرد. فرار و مرگ. پس از تولد سخت فرزند سومش، ماری از نزدیکی با شوهرش امتناع کرد و در نتیجه روابط بین آن دو رو به وخامت گذاشت. در ۲۹ مه ۱۶۷۲ از ترس اینکه شوهرش او را بکشد، ماری به همراه خواهرش هورتنس رم را ترک کرد. در سال ۱۶۶۷، پس از آن که خواهرش هورتنس، خاطرات خود را نوشته بود، در فرانسه روایت های نادرستی در مورد ماری منتشر شد. ماری با نوشتن خاطرات خود این شایعات پاسخ داد. خواهران مانچینی از اولین زنان فرانسه بودند که خاطرات خود را منتشر کردند. او تا زمان مرگ همسرش در سال ۱۶۸۹ به
ایتالیا بازنگشت و سپس یک دهه دیگر را در سفر به اروپا گذراند. او در ماه مه ۱۷۱۵ در سن ۷۵ سالگی، حدود ۳ ماه قبل از مرگ لویی چهاردهم در سپتامبر همان سال، در پیزا درگذشت و در کلیسای سانتو سپولکرو در آن شهر به خاک سپرده شد.
روغن حامل که به عنوان روغن پایه یا روغن گیاهی نیز شناخته می شود، در ماساژ و رایحه درمانی برای رقیق کردن اسانس ها و روغن های خالص قبل از استعمال روی پوست کاربرد دارد. این روغن ها را به این دلیل "حامل" نامیده اند که اسانس را با غلظت ایمن بر روی پوست "حمل می کنند". رقیق کردن اسانس ها یک عمل ایمنی حیاتی در هنگام استفاده از روغن های اسانس است. اسانس ها به تنهایی فرار هستند. آنها به محض استفاده در محیط پخش می شوند. نرخ پخش اسانس ها در محیط بر اساس عواملی مانند ویسکوزیته، فشار بخار و وزن مولکولی اجزای فرار، متفاوت است. روغن های حامل، بر خلاف روغن های اسانس، دارای عطر غلیظی نیستند، اگرچه برخی از آنها مانند زیتون، بوی ملایم متمایزی دارند. آنها برخلاف اسانس ها که فرار هستند، دچار تبخیر سطحی نمی شوند. روغن های حامل مورد استفاده باید تا حد امکان طبیعی و بدون ناخالصی باشند. بسیاری از مردم احساس می کنند روغن های ارگانیک کیفیت بالاتری دارند. پرس سرد و خیساندن دو روش اصلی تولید روغن حامل هستند. انواع. روغن های حامل واقعی عموماً روغن های گیاهی حاصل پرس سرد یا غوطه ور شدن گیاه مورد نظر هستند که موارد زیر از جمله آنهاست: جنبه ه
ای ایمنی. بادام زمینی جزو حبوبات است، نه آجیل واقعی، اما همانند آجیل های واقعی ممکن است واکنش های آلرژیک را حتی در مقادیر کم، در پی داشته باشد. روغن های خالص مشتق شده از بادام زمینی و آجیل معمولاً حساسیت زا نیستند (زیرا معمولاً حاوی بخش پروتئینی گیاه نیستند)، اما اجتناب از آنها ممکن است ایمن تر باشد، زیرا آلرژی جدی به بادام زمینی و آجیل گسترده است، خلوص روغن را نمی توان تضمین کرد، و می توان آنها را با روغن های ضد حساسیت دیگر به راحتی جایگزین کرد.
رالی قطب شمال فنلاند ۲۰۲۱ (همچنین به عنوان رالی قطب شمال فنلاند با پشتیبانی از کپیتال باکس ۲۰۲۱ شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی سه روز بین ۲۶ و ۲۸ فوریه ۲۰۲۱ برگزار شد. این رویداد پنجاه و هفتمین دوره رالی قطب شمال بود و همچنین اولین بار بود که این رویداد به عنوان رویداد مسابقات رالی قهرمانی جهان برگزار می شد. این رویداد دومین دوراز مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱، مسابقات قهرمانی رالی جهان-۲ و قهرمانی رالی جهان-۳ بود. رویداد ۲۰۲۱ در رووانیمی در لاپلند در ده مرحله ویژه با مجموعمسافت کلی مسابقه برگزار شد. کاله رووانپرا و یون هالتونن برندگان رویداد گذشته این رالی بودند، آنها در سال ۲۰۲۰ توانستند این رالی را که بخشی از قهرمانی رالی فنلاند بود، به پیروزی برسند. اوت تاناک و مارتین جروئوجا در این رویداد به پیروزی رسیدند. اساپکا لاپی و یان فرم در کلاس رالی قهرمانی جهان ۲ به پیروزی رسیدند، در حالی که تیمو آسونما و مارکو سالمینن برندگان کلاس رالی قهرمانی جهان ۳ بودند. پیش زمینه. اضافه شدن به تقویم. رالی قطب شمال در تقویم اولیه منتشر شده توسط شورای جهانی موتوراسپورت قرار نداشت. این روید
اد زمانی که رالی سوئد به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ لغو شد به تقویم اضافه شد. رالی قطب شمال به جای شش رویداد ذخیره دیگر انتخاب شد، زیرا رالی سوئد تنها رویداد برفی در تقویم بود و هیچ کدام از رویدادهای ذخیره برنامه ای برای برگزاری در برف نداشتند.
میا کانگ (زاده ۳۰ دسامبر ۱۹۸۸) یک مدل مد بریتانیایی-سوئیسی، مبارز موی تای، مدافع مثبت نگری به بدن و مجری تلویزیونی مستقر در شهر نیویورک است. کانگ در هنگ کنگ بزرگ شد و به عنوان یک دختر جوان به دلیل اضافه وزن مورد آزار و اذیت قرار گرفت. او در ۱۳ سالگی وزن خود را به نصف کاهش داد و خیلی زود به عنوان یک مدل مورد توجه قرار گرفت. کانگ در دوران دبیرستان و دانشگاه در سراسر آسیا و اروپا مدل شد. او مدرک کارشناسی ارشد در رشته مالی و حقوق مالی در انگلستان گرفت و مدلینگ را رها کرد تا به عنوان یک تاجر کالا مشغول به کار شود، قبل از بازگشت به مدلینگ در شهر نیویورک و برنده شدن در جستجوی مدل نسخه لباس شنای اسپورتس ایلاستریتد در سال ۲۰۱۶ و به عنوان یک تازه کار در سال ۲۰۱۷ معرفی شد. زندگی نامه. میا کانگ در هنگ کنگ به دنیا آمد و بزرگ شد، هرچند که تابعیت سوئیسی دارد. پدرش بریتانیایی و مادرش کره ای است. آن ها در حین زندگی در تایوان با یکدیگر آشنا شدند و سپس به خاطر کار به هنگ کنگ نقل مکان کردند. هر دو والدین او دانشگاهی بودند و پدرش فیزیک دان از دانشگاه آکسفورد بود. او چهار خواهر و برادر ناتنی بزرگ تر دارد (دو خواهر ناتنی با همان پد
ر و مادر تایوانی و دو برادر ناتنی با همان مادر و پدر بریتانیایی متفاوت)، اما آن ها در نقاط مختلف جهان زندگی می کردند و او در حین بزرگ شدن با آن ها نبود. به عنوان یک نوجوان، کانگ در مدرسه بین المللی آیلند در هنگ کنگ تحصیل کرد و در نهایت فارغ التحصیل شد، اما هرگز احساس نمی کرد که در آنجا جا افتاده است. او می گوید که بچه های آسیایی با هم اجتماعی می شدند و بچه های غربی نیز با هم، اما او که نیمی کره ای و نیمی بریتانیایی بود، هرگز احساس نمی کرد که به هیچ کدام تعلق دارد. موی تای. خانوادهٔ کانگ خانه آی در جزیره ساموی، واقع در سواحل شرقی تایلند داردند. او در سال ۲۰۱۶ در حال گذراندن یک تعطیلات ۱۰ روزه از مدلینگ بود که متوجه مبارزان جوانی از یک باشگاه محلی شد که در کنار جاده در حال تمرین موی تای بودند و از آنها پرسید که آیا می تواند این ورزش را امتحان کند؟ قصد دارد که کاهش وزن بیشتری داشته باشد تا به مقداری که به او گفته شده است، برسد. مربیان از تمرینات او به اندازه کافی تحت تأثیر قرار گرفتند و پیشنهاد کردند که به تیم بپیوندد. این ۱۰ روز به یک کمپ تمرینی شش یا نه ماهه تبدیل شد که شامل تمرین منظم شش روز در هفته بود. تمری
نات هنرهای رزمی به او آموخت که به بدنش احترام بگذارد. تمرینات آنقدر شدید بود که او فراموش کرد سیگار می کشد. او از محدود کردن غذایی که می خورد، دست کشید، ۲۰ تا ۳۰ پوند اضافه وزن پیدا کرد، عضلانی تر شد و تعریف بیشتری پیدا کرد. سایز لباس او از سایز دو-چهار به سایز چهار-شش تغییر کرد. فعالیت های خیریه. کانگ سعی می کند در هر کشوری که مدلینگ می کند، با یک سازمان خیریه همکاری کند. او از باشگاه موی تای ور واتثانا حمایت می کند که به کودکان در یک منطقه فقیرنشین در شمال شرق تایلند کمک می کند. در سال ۲۰۱۷، او برای پروژه ای در زمینه قاچاق انسان به نام "پروژه نجات ۱۸ برای ۱۸" با چتربازی از ارتفاع ۱۸,۰۰۰ فوت (۵,۵۰۰ متر)، که بالاترین پرش در آمریکای شمالی است، پول جمع آوری کرد.
وزارت نفت عراق () از وزارتخانه های دولت فدرال عراق است، که در سطح کابینه، مسئول مدیریت منابع طبیعی (نفت و گاز) عراق می باشد. وزارت نفت عراق مدیریت بر کلیه شرکت های نفت و گاز این کشور را برعهده دارد، که برای نمونه می توان به؛ شرکت نفت شمال عراق، شرکت نفت جنوب عراق و شرکت نفت میسان اشاره کرد. هم اکنون حیان عبدالغنی، به عنوان وزیر نفت عراق فعالیت می کند، وی دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک است و پیش تر مدیرعامل شرکت گاز جنوب و مدیرعامل شرکت نفت بصره بود.
نادیا حسین خان ( ، متولد 11 ژانویه 1979) بازیگر تلویزیون، مجری، سوپر مدل، کارآفرین و طراح مد پاکستانی است. وی به عنوان یکی از اولین سوپرمدل های پاکستان شناخته شده است. پیشه. نادیا حسین در انگلستان متولد شد و در چهارسالگی به کراچی، پاکستان نقل مکان کرد. او در سال ۲۰۰۰، پس از اتمام تحصیلات سطح A، کار مدلینگ را آغاز کرد. در آن زمان، تنها ۲۰ سال داشت و برای مجموعه زمستانی کارخانه ابریشم لاکانی عکاسی کرد. او تنها مدل پاکستانی بود که توسط رضوان بیگ برای هفته مد سارایوو انتخاب شد. حسین در سریال های مختلفی بازی کرده و همچنین یک دندانپزشک شاغل است. او صاحب یک سالن زیبایی و مجموعه ای از کفش ها و چمن های مصنوعی به نام Fetish است. او خواهرزاده تینا سانی، خواننده مشهور پاکستانی است. اولین عکس های حرفه ای او برای مجله هرالد با همکاری دیپاک پروانی (طراح مد) و تاپو جاوری (عکاس) گرفته شد. زندگی شخصی. حسین در سال ۲۰۰۳ و در ۲۴ سالگی با عاطف خان، بانکدار سرمایه گذار، ازدواج کرد. او مادر چهار فرزند است. منابع. Hirani, Shireen (28 May 2012). "Top Model Nadia Hussain Profile". "Style.pk".Qamar, Saadia (8 May 2015).
ماریان نورث (؛ – ) نقاش، زیست شناس، گردشگر، نیکوکار، و مؤلف اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و یک هنرمند گیاه شناس ویکتوریایی پرکار بود که به خاطر نقاشی هایش از گیاهان و مناظر، سفرهای خارجی گسترده اش، نوشته هایش، اکتشافات گیاهی اش و ایجاد گالری اش در باغ گیاه شناسی سلطنتی، کیو مشهور بود. اوایل زندگی و تحصیلات. ماریان نورث در هیستینگز انگلستان متولد شد. او دختر بزرگ یک خانواده زمین دار مرفه بود که از تبار راجر نورث، پسر کوچکتر دادلی نورث، چهارمین بارون نورث بود. پدرش فردریک نورث، معاون ستوان نورفولک و قاضی دادگاه صلح، و نمایندهٔ مجلس از حزب لیبرال بریتانیا برای منطفهٔ هیستینگز و مادرش، جانت، دختر سر جان مارجوری بنکس نماینده مجلس و اولین بارونت لیس در شهرستان برویک بود. مادرش بزرگ ترین فرزند از سه فرزند خانواده بود. نورث به عنوان خواننده زیر نظر شارلوت سینتون-دالبی آموزش دید، اما صدای او قابل تعلیم و مناسب آواز نبود و پس از این عدم موفقیت خود را وقف نقاشی از گل و گیاه کرد. پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۵۵، او دائماً با پدرش که در آن زمان نماینده مجلس هیستینگز بود، رفت و آمد داشت. و پس از مرگ او در سال ۱۸۶۹،
تصمیم گرفت به دنبال جاه طلبی اولیه خود در نقاشی گیاگان کشورهای دوردست باشد. اواسط زندگی. او نقاشیگیاگان را پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۵۵ آغاز کرد. در این دوره خانواده خانه هایی در هیستینگز و لندن داشتند. علاقه او به گیاه شناسی ممکن است ناشی از آشنایی پدرش با سر جوزف دالتون هوکر مدیر باغ گیاه شناسی سلطنتی، کیو بوده باشد. اولین مناظر آبرنگ او در سفری به اروپا با خواهر و پدرش انجام شد. حرفه. پس از ازدواج خواهرش در سال ۱۸۶۴ و از دست دادن کرسی پدرش در مجلس، آن دو زمان بیشتری را صرفِ سفر کردند و از سوئیس و تیرول جنوبی دیدن کردند. آنها در ۱۸۶۵–۱۸۶۷ در سوریه و سپس در امتداد رود نیل سفر کردند. پدرش در سال ۱۸۶۹ در کوه های آلپ بیمار شد و ماریان نورث وی را به هیستینگز بازگرداند و پدرش در آنجا درگذشت. او به نقاشی کردن به عنوان راهی برای تسکین اندوه خود ادامه داد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۶۹، او به سیسیل سفر کرد و نقاشی هایی در آنجا کشید. به پیشنهاد چارلز داروین، نورث در سال ۱۸۸۰ به استرالیا رفت و به مدت یک سال در آنجا و در نیوزیلند نقاشی کرد. در بازگشت، او درختچه «گوسفند استرالیایی» ("Raoulia eximia") را به داروین هدیه داد و
تصاویر استرالیایی خود را به او نشان داد. نقاشی های او از بانکسیا آتنوئاتا، بانکسیا غولی و بانکسیا روبور بسیار مورد توجه قرار گرفتند. گالری او در کیو در سال ۱۸۸۲ افتتاح شد. برای افتتاح این گالری ۸۰۰ نقاشی رنگ روغن روی مقوا به نمایش گذاشته شد که بیانگر بیست سال زندگی و سفرهای نورث بود. میراث. دقت علمی فراوان و توجه به ظرایف و جزئیات که او با آن گیاگان را در تمام نقاط جهان ثبت کرد، قبل از اینکه عکاسی به یک گزینه عملی تبدیل شود، به کارهای او ارزش دائمی می بخشد. گونه های گیاهی که به افتخار او نامگذاری شده اند عبارتند از آرک نورثیانا، کاسالیا نورثیانا، کرینوم نورثیانا، نیفوفیا نورثیانا، گیاه پارچ نورثیانا و گونه ای به نام نورثیانا. باغ گیاه شناسی سلطنتی، کیو ادعا می کند که گالری نورث (واقع در بخش شرقی باغ ها) «تنها نمایشگاه انفرادی دائمی یک هنرمند زن در بریتانیا» است. در سال ۲۰۰۸ باغ گیاه شناسی سلطنتی، کیو کمک مالی قابل توجهی را از لاتاری ملی دریافت کرد که به آن امکان داد تا هم گالری و هم نقاشی های داخل آن را بازسازی کند. در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶، کانال تلویزیونی بی بی سی چهار "ملکه فراموش شدهٔ کیو" را پخش کرد. این مستن
د داستان زندگی نورث را روایت می کرد.
کارین ماریا کلر شوتر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل سوئیس است. وی از سال ۲۰۱۹ یکی از اعضای شورای فدرال سوئیس بوده و از ۲۰۲۵ به عنوان رئیس جمهور سوئیس خدمت می کند. کلر-شوتر از اعضای لیبرال ها است و به عنوان ریاست دپارتمان فدرال دارایی در شورا حضور دارد. وی پیشتر هم میان سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ و همچنین ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ ریاست شورای فدرال را به عهده داشته است. پس از آن چندین مقام سیاسی در سطح کانتون و شهرداری ها را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۲۳ میلادی، کلر-شوتر به عنوان یکی از متنفذترین زنان جهان، در فایننشال تایمز فهرست شد. یکی از مهم ترین پرونده هایی که موجب شناخته شدن و کسب اعتبار او شد، نقشش در توافق نامهٔ میان یو.بی. اس با کردیت سوئیس بود.
سومیا سوامیناتان (؛ زادهٔ ) دانشمند بالینی، پژوهشگر، متخصص پزشکی کودکان و سیاستمدار اهل هند است. وی به دلیل تحقیقاتش در مورد زمینهٔ سل و HIV شناخته شده است. سوامیناتان به عنوان دبیر دولت هند برای پژوهش های بهداشتی و مدیر کل شورای تحقیقات پزشکی هند (۲۰۱۵–۲۰۱۷) خدمت کرد، و طی آن او سیاست های بهداشتی مبتنی بر شواهد علمی، ظرفیت سازی پژوهشی در دانشکده های پزشکی و تقویت همکاری جنوب–جنوب در علوم بهداشتی را در اولویت قرار داد. از اکتبر ۲۰۱۷ تا مارس ۲۰۱۹، او معاون مدیر کل برنامه ها (DDP) در سازمان جهانی بهداشت بود. متعاقباً تا سال ۲۰۲۲، او به عنوان دانشمند ارشد در سازمان جهانی بهداشت تحت رهبری مدیر کل تدروس ادهانوم خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. سومیا سوامیناتان در چنای هند به دنیا آمد. سوامیناتان دختر «پدر انقلاب سبز هند»، ام.اس. سوامیناتان و آموزشگر هندی، مینا سوامیناتان است. سوامیناتان دو خواهر و برادر دارد، مادورا سوامیناتان، استاد علم اقتصاد در مؤسسه آمار هند در بنگلور و نیتیا رائو، استاد مطالعات جنسیت ومطالعات توسعه در دانشگاه ایست آنگلیا. سوامیناتان در آغاز از کالج پزشکی نیروهای مسلح در پونه مدرک کارشناسی پزش
کی و جراحی دریافت کرد. او دارای مدرک دکترای پزشکی در پزشکی کودکان از مؤسسه تمام هندی علوم پزشکی در دهلی نو است. او «دیپلمات هیئت ملی» از «هیئت ملی امتحانات» است. به عنوان بخشی از آموزش خود، از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ سوامیناتان یک فلوشیپ پزشکی فوق دکترا را در زمینه نوزادان و ریه اطفال در بیمارستان کودکان لس آنجلس متعلق به مدرسه پزشکی کک یواس سی گذراند. حرفه. اوایل کار. از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰، سوامیناتان یک پزشک محقق در بخش بیماری های تنفسی کودکان در دانشگاه لستر در بریتانیا بود. او سپس به عنوان یک پژوهشگر ارشد (کادر تحقیقاتی فوق العاده) در واحد پزشکی قلبی ریوی، و همچنین استادیار بالینی در گروه بهداشت عمومی و پزشکی خانواده در دانشکده پزشکی دانشگاه تافتس در ماساچوست مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۲، سوامیناتان به مؤسسه ملی تحقیقات سل مشهور به مرکز تحقیقات سل پیوست، جایی که او هماهنگ کننده «بیماری های گرمسیری کمیاب و نادیده گرفته شده» بود. او بعداً مدیر مؤسسه ملی تحقیقات سل شد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، سوامیناتان هماهنگ کننده برنامه ویژه یونیسف/برنامه عمران ملل متحد/بانک جهانی/سازمان جهانی بهداشت برای تحقیق و آموزش در مورد بیماری
های گرمسیری در ژنو بود. تا سال ۲۰۱۳، او مدیر مؤسسه ملی تحقیقات سل (NIRT) در چنای بود. از اوت ۲۰۱۵ تا نوامبر ۲۰۱۷، سوامیناتان مدیر کل شورای تحقیقات پزشکی هند (ICMR) و دبیر دپارتمان تحقیقات بهداشتی (وزارت بهداشت و رفاه خانواده) برای دولت هند بود. زمینه های مورد علاقه سوامیناتان عبارتند از سل کودکان و بزرگسالان (TB)، اپیدمیولوژی و پاتوژنز، و نقش تغذیه در سل مرتبط با HIV. کار در سازمان جهانی بهداشت. از اکتبر ۲۰۱۷ تا مارس ۲۰۱۹، سوامیناتان معاون مدیر کل سازمان بهداشت جهانی بود. در مارس ۲۰۱۹، سوامیناتان دانشمند ارشد سازمان بهداشت جهانی شد، و در آنجا او به طور مشخص در جلسات مطبوعاتی منظم دو بار در هفته در مورد دنیاگیری کووید-۱۹ شرکت کرد. او از کشورها خواسته است که توالی یابی کل ژنوم کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ را بیشتر انجام دهند و توالی هایی را در پروژه GISAID بارگذاری کنند. در مقدمات اجلاس جهانی بهداشت به میزبانی کمیسیون اروپا و گروه ۲۰ در مه ۲۰۲۱، سوامیناتان یکی از اعضای ارشد و برجستهٔ هیئت علمی در رویداد بود.
پرنسس اودت مانیما کرمپین (۳۰ اکتبر ۱۹۷۳ - ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶) کارآفرین برجسته آفریقایی و دیپلمات سابق بود که به عنوان کنسول افتخاری جمهوری دموکراتیک کنگو در فرانکفورت آم ماین خدمت می کرد. او که چهره ای شناخته شده در عرصه های تجاری و دیپلماتیک بود، در ۴۲ سالگی چشم از جهان فروبست. کرمپین دوران کودکی خود را در استان مانیما گذراند تا اینکه در هشت سالگی همراه خانواده به پاریس مهاجرت کرد. او پس از آموختن خیاطی و تحصیل در رشته طراحی مد در پاریس و مراکش، در بیست سالگی اولین بوتیک خود را در نیجر راه اندازی کرد. در سال 2007، کرمپین به فرانکفورت آم ماین نقل مکان کرد و سازمان آموزشی Deutsch-Afrikanisches Jugendwerk (سازمان جوانان آلمانی آفریقایی) را بنیان نهاد. در سپتامبر ۲۰۱۱، کرمپین به ریاست شرکت معدنی سومیما در جمهوری دموکراتیک کنگو منصوب شد. کرمپین با چندین رسوایی مالی مواجه شد که شامل اتهامات کلاهبرداری، اختلاس کمک های مالی و سوءمدیریت مالی بود. علاوه بر این، شبهات جدی درباره صحت ادعاهای تجاری او وجود داشت. در سال ۲۰۱۲، او در آلمان ورشکستگی شخصی خود را اعلام کرد. این پرونده ها ادامه یافت تا جایی که در سال ۲۰۱۵، دادگاه جنا
یی آلمان به دلیل عدم پرداخت بدهی های شخصی و غیبت در جلسات دادگاه، او را به پرداخت جریمه ای معادل ۱۵٬۰۰۰ یورو محکوم کرد. کرمپین به همراه دوستپسرش، استفان دی ویته، در سال ۲۰۱۴ به طور مرموزی ناپدید شدند. این ناپدید شدن همزمان با تحقیقات پلیس بلژیک درباره رسوایی فساد شرکت Duferco بود - پرونده ای که به دستگیری های متعدد و حتی استعفای سرژ کوبلا، شهردار وقت واترلو در بلژیک، انجامید. او در تابستان 2016 در گوما درگذشت. منابع. Badenhop, Peter (July 21, 2009). "Prinzessin, Designerin,Konsulin" [Princess, designer, consul]. "". Retrieved December 17, 2009. "Der rätselhafte Tod von Kongo-Prinzessin Odette". Rigot, Marie.
مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۲۳ جهان ۲۰۲۴ هفتمین دوره مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۲۳ سال جهان است که از ۲۱ تا ۲۷ اکتبر (۳۰ مهر تا ۶ آبان) در تیرانا، آلبانی برگزار شد.
جولیان لوسِنج فعال برجسته حقوق بشر از جمهوری دموکراتیک کنگو است که به طور ویژه به دفاع از قربانیان خشونت های جنسی در مناطق جنگی می پردازد. او از بنیانگذاران و رئیس سازمان «همبستگی زنان برای صلح و توسعه جامع» (SOFEPADI) بوده و همچنین مدیریت «صندوق زنان کنگو» (FFC) را بر عهده دارد. تلاش های خستگی ناپذیر او برای احقاق حقوق زنان در مناطق بحران زده، الهام بخش بسیاری در سطح بین المللی بوده است. او در سال ۲۰۱۸ جایزه حقوق بین الملل زنان را از اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی دریافت کرد. پیش از این، در سال ۲۰۱۶، او موفق به کسب جایزه ژینتا ساگان از سازمان عفو بین الملل شده بود. همچنین، او جایزه حقوق بشر را از سفارت فرانسه دریافت نموده و توسط دولت فرانسه به عنوان شوالیه لژیون افتخار منصوب شد. در سال ۲۰۲۱، او به عنوان یکی از برندگان جایزه بین المللی زنان شجاع انتخاب گردید. خبرنگار رادیو. جولیان لوسنج در سال ۱۹۹۸، همزمان با آغاز جنگ داخلی، به عنوان روزنامه نگار در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) فعالیت می کرد. او مجری یک برنامه رادیویی بشردوستانه بود که اطلاعات مربوط به سلامت و حقوق بشر را به روستاییان مناطق دورافتاده م
نتقل می کرد. لوسنژ در سراسر شرق جمهوری دموکراتیک کنگو سفر کرد و با زنان گفت وگو کرد تا از زندگی آن ها گزارش دهد و داستان هایشان را در برنامه های رادیویی خود پخش کند. با گذشت زمان، زنان شروع به توصیف خشونت های جنسی هولناکی کردند که یا شاهد آن بودند یا خود قربانی آن شده بودند. لوسنژ به ثبت این سوءاستفاده ها پرداخت و به صورت علنی، خشونت علیه زنان را محکوم کرد. فعال حقوق بشر. لوسنج و ۲۲ فعال دیگر که از خشونت جنسی علیه زنان در کشورشان خشمگین بودند، در سال ۲۰۰۰ سازمان «سوفِپادی» (SOFEPADI) را تأسیس کردند. این گروه با هدف جلب توجه نهادهای بین المللی فعال در منطقه، از جمله سازمان ملل متحد، به مسئله خشونت مبتنی بر جنسیت شکل گرفت. برنامه های آن ها شامل کمک به بازماندگان برای بهبودی پس از ضربه های روحی، راهنمایی آن ها در سیستم قضایی و پیگیری مجازات عاملان تجاوز جنسی بود. در سال ۲۰۰۷، لوسنژ سازمان غیرانتفاعی دیگری به نام «صندوق زنان کنگو» (FFC) را راه اندازی کرد که از گروه های حقوق زنان در کنگو حمایت می کرد و به آن ها در جذب کمک های مالی از اهداکنندگان بین المللی یاری می رساند. هدف از ایجاد این نهاد مالی، پر کردن شکاف بی