Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمد غازی الجلالی (زاده ۲۲ مارس ۱۹۶۹) مهندس عمران و سیاستمدار سوری است که از ۱۴ سپتامبر تا ۹ دسامبر ۲۰۲۴، نخست وزیر سوریه بود. وی پیش از این سمت وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات را در دولت دوم وائل نادر حلقی از ۲۷ اوت ۲۰۱۴ تا ۳ ژوئیه ۲۰۱۶ بر عهده داشت. زندگی اولیه و تحصیلات. محمد غازی الجلالی در سال ۱۹۶۹ در دمشق متولد شد. او در سال ۱۹۹۲ با مدرک کارشناسی مهندسی عمران فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۹۴ تحصیلات اش را در این رشته در دانشگاه دمشق تکمیل کرد. او همچنین در سال ۱۹۹۷ کارشناسی ارشد علوم مهندسی عمران و در سال ۲۰۰۰ دکترا در اقتصاد مهندسی از دانشگاه عین شمس قاهره را به پایان رساند. زندگی شغلی. محمد غازی الجلالی از سال ۲۰۰۸ به عنوان دستیار وزیر ارتباطات و فناوری کار کرد تا اینکه در ۱۰ اوت ۲۰۱۴ این وزارتخانه را به عهده گرفت و در همان دوره به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت پست عمومی و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ عضو هیئت مدیره شرکت عمومی حمل و نقل جاده ای بود. او همچنین از سال ۲۰۰۸ تا زمان انتصاب به عنوان وزیر ارتباطات و فناوری عضو شورای عالی در وزارت آموزش عالی بود و استاد دستیار در دانشگاه دمشق بود. جلالی از ۱۹ مرداد ۱۳۹۳ تا
۱۲ تیر ۱۳۹۵ در دولت دوم وائل نادر حلقی سمت وزیر ارتباطات و فناوری را برعهده داشت. وی پس از ترک وزارت، رئیس دانشگاه خصوصی سوریه از ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳ تا زمان انتصاب خود به عنوان نخست وزیر بود. نخست وزیر سوریه. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴, رئیس جمهور سوریه بشار اسد طی فرمانی به الجلالی دستور تشکیل دولت در سوریه را صادر کرد سقوط رژیم اسد. در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، جلالی سقوط دولت بعثی رئیس جمهور اسد و اعلام کرد که با تأکید بر حفظ نهادهای دولتی، دست خود را به سمت مخالفان دراز می کند. رهبر تحریر الشام، احمد الشراع، معروف به «ابو محمد الجولانی» اعلام کرد که الجلالی به صورت موقت تا زمان رسمی شدن یک توافق جدید حکومتی، رئیس دولت خواهد بود. بعداً در همان روز، الجلالی خواستار انتخابات دموکراتیک در سوریه شد تا مردم سوریه بتوانند رهبران جدید خود را انتخاب کنند. وی تصریح کرد: جبهه تحریر الشام با رهبران تماس گرفت و افراد مسلح قول دادند که سرکوب نخواهد شد. الجلالی همچنین گفت که او و ۱۸ وزیر دیگر تصمیم اصولی خود را برای ماندن در دمشق و عدم ترک کشور اتخاذ کرده اند. زندگی شخصی. جلالی متأهل است و سه فرزند، دو پسر و یک دختر دارد.[""]
دیگو الیورا (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون و بازیگر تئاتر اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پیروزی عشق" اشاره کرد.
میبل کادنا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل مکزیک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.
سوزانا لانتری (; – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "خاطرات موتورسیلکت" اشاره کرد.
آلبا ریسی (؛ زادهٔ ) خواننده، خواننده-ترانه پرداز، نقاش، و کنشگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جی ام او یا GMO یک موجود زنده است که اصلاح ژنتیکی شده. جی ام او ممکن است به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
فرمان نادرشاه در خصوص مالیات های بازرگانی ارمنستان یک سند خطی از دوره افشاریه است که در بنیاد دست نوشته های کهن ماتِناداران ارمنستان نگهداری می شود. متن سند یک فرمان حکومتی به زبان فارسی است که توسط نادرشاه افشار بنیان گذار سلسله افشاریه صادر شده است. این دستور به درخواست بازرگانان ارمنی اهل منطقه آگولیس در جمهوری آذربایجان کنونی) و در بازه زمانی ۱۷۴۲ تا ۱۷۴۳ تقریر شده است. متن این سند به خط شکسته نستعلیق نوشته شده است. این فرمان به مالیات های وضع شده بر این بازرگانان ارمنستان و سوء استفاده مقامات نادرشاه می پردازد. اهمیت این سند به دلیل بازتاب بافت تاریخی و شرایط اقتصادی در امپراتوری نادرشاه در مناطق تحت حاکمیت افشاریه به ویژه در ارمنستان و آذربایجان کنونی است. در حال حاضر این فرمان با کد اختصاصی «Matenadaran, folio 1g, doc. 1288» در این بنیاد نگهداری می شود. پیش زمینه. منطقه آگولیس، یک ناحیه ارمنی نشین در استان نخجوان ایران افشاری (جمهوری آذربایجان کنونی) بوده که در تاریخ به دلیل تولید صنایع دستی و ارتباطات تجاری گسترده خود در قرن هفدهم و هجدهم شهرت داشته است و در دوران حکومت نادرشاه عمده تجار این منطقه ارا
منه بودند. این منطقه از جمله مناطق مورد منازعه پادشاهی ایران و خلافت عثمانی بود که در سال ۱۷۳۵ در نتیجه جنگ های ایران و عثمانی توسط نادرشاه افشار فتح شد. نادرشاه پس از این پیروزی تصمیم گرفت منطقه داغستان (واقع در روسیه کنونی) را فتح کند که به جنگ های ۱۷۳۶ تا ۱۷۴۷ منجر شد. طولانی شدن این نبرد باعث افزایش فشار مالیاتی و لغو معافیت های بازرگانی در مناطق مرزی با عثمانی شد که با نارضایتی بازرگانان نواحی شمال غرب به خصوص در منطقه آگولیس همراه بود در نتیجه این تغییرات شماری از تجار ارمنی شکوایه ای به دربار نادرشاه بردند که منجر به صدور سند مذکور شد. فرمان نادرشاه و تجار ارمنی. دو بازرگان ارمنی به نام های هوانس و مارتیروس در طی تغییرات اقتصادی نخجوان در اثر جنگ های ایران و عثمانی در اواسط قرن هجدهم تصمیم گرفتند دارایی خود را به صومعه سنت توماس منتقل کنند. اسناد آن ها، از جمله اسناد خرید و فروش بخشی به زبان های ارمنی و فارسی است. جزئیات املاک و املاکی را که ساکنانی که آگولیس را ترک کرده اند به صومعه اهدا کرده اند. سند مورد بحث توسط نادرشاه در پاسخ به درخواست آنها صادر شده است و یکی از حدود ۱۰۰ سند فارسی مرتبط با این ب
ازرگانان ارمنی است که اطلاعات گسترده ای از زندگی و فعالیت آن ها در آگولیس و فراتر از آن در خصوص وضعیت اجتماعی و اقتصادی نخجوان ارائه می دهد. طبق اسناد خانوادگی تجار مورد بحث القاب مهمی مانند عمدةالتجار «رئیس بازرگانان» و رئیس النصاری «رئیس مسیحیان» را داشت که نشان دهنده جایگاه برجسته او در میان بازرگانان ارمنی است. هوهانس و مارتیروس هر دو لقب "خواجه" را داشتند که به بازرگانان ثروتمندی اشاره می کرد که اغلب نقش های اداری را به عهده داشتند. آنها تجارت را در مسیرهایی انجام می دادند که از دغوبایزد و حلب در قلمرو عثمانی و از طریق گنجه، شاکی و قبالا در شرق ماوراء قفقاز می گذشت. اسناد مختلف حاکی از آن است که خواجه هوانس دارای مسئولیت های اداری از جمله نظارت بر اخذ مالیات دولتی از آگولیس و بیش از ده روستای نخجوان برای محافظت از آنها در برابر اخاذی مالیاتی بوده است. این برادران در آگولیس، ترونیس، وانند و روستاهای مجاور زمین داشتند. علاوه بر این، آنها مالکیت مشترک یک آسیاب، یک کاروانسرا و یک مرکز تولیدی گشنیز داشتند که آنها را اجاره می دادند. این فرمان سیاست های اقتصادی افشاریه و شیوه های به کار گرفته شده برای درآمد و و
ضع مالیات های اضافی بر بازرگانان را روشن می کند. اگرچه دستورات نادرشاه برای رسیدگی به این مسائل بود، اما در نهایت نتوانست از وضعیت اسفبار بازرگانان بکاهد. فشار بی وقفه بر دولت برای به حداکثر رساندن درآمد از همه سوژه ها، کارایی این احکام را تضعیف کرد و منجر به بی نظمی و خشونت مقامات نادرشاه شد. این فضای استثمار و بی ثباتی منجر به ناامیدی قابل توجهی در میان بازرگانان شد و بسیاری را بر آن داشت تا ایران را ترک کنند. نگهداری سند. ماتنادارانِ مسروپ ماشتوتس در ایروان از بنیادهای برجسته ارمنستان بشمار می رود که به نام ماشتوتس ابداع کننده الفبای زبان ارمنی، نامگذاری شده است. در این مجموعه اسناد دیگری به زبان فارسی از دوران ساسانیان تا قاجار نگهداری می شود. تعدادی از فرمان های دوره قاجار پس از بسته شدن مؤسسه لازاریان در مسکو به ماتناداران در ایروان منتقل شده است.
مراسم بازگشایی کلیسای نوتردام پاریس، پس از اتمام مرمت آن در پی آتش سوزی سال ۲۰۱۹، در ۷ دسامبر ۲۰۲۴ برگزار شد. مراسم بازگشایی آن به ریاست اسقف اعظم پاریس و با حضور تعداد زیادی از سران حاضر و سابق دولت از کشورهای گوناگون برگزار شد. به دنبال آن مراسم عشای ربانی در ۸ دسامبر برگزار شد. آتش سوزی کلیسای نوتردام در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹، چوب های سقف متعلق به قرون وسطی، گلدسته و سه بخش طاق سنگی را از بین برد. به دنبال درخواست برای بازسازی این کلیسا، ۸۵۰ میلیون یورو جمع آوری شد و دو هزار سنگ تراش، نجار، مرمت کننده های آثار هنری، مهندسان و معماران روی این پروژه کار کردند.
اتاق عملیات جنوب ، ائتلافی از گروه های شورشی مستقر در سوریه شامل قبایل مختلف دروزی و گروه های مخالف سوری در جنوب استان های سویدا و قنیطره است. این ائتلاف در ۶ دسامبر ۲۰۲۴ در جنوب سوریه در جریان حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه تأسیس شد. ساختار و بنیان گذاری. خبر تشکیلِ اتاق عملیات جنوب در ۱۶ آذر ۱۴۰۳ (۶ دسامبر ۲۰۲۴) منتشر شد و اعلام شد که این گروه متشکل از گروه هایی به نام های «تیپ ۸»، «کمیته مرکزی» و سایر تشکیلاتی است که در استان های سویدا و قنیطره مستقر هستند. در بیانیهٔ رسمی فرماندهی اتاق عملیات جنوب، این گروه متعهد شد ضمن کنترل مناطق جنوبی سوریه، امنیت و ثبات این مناطق را حفظ کند. همچنین از همهٔ کشورهای جهان خواسته است که از تصمیم مردم سوریه برای «دستیابی به آزادی و ساختن کشور خود» حمایت کنند. اتاق عملیات جنوب بر هدف خود از ایجاد «سوریه یکپارچه و با عدالت» تأکید کرده است و کارزار ستیزه جویانه خود را مبارزه برای «آزادی و کرامت» توصیف کرده است. به منظور جلوگیری از هرج و مرج و ایجاد یک دولت باثباتِ پساجنگ، رهبران آن خواستار حفظ نهادهای دولتی شده اند که قبلاً توسط مخالفان کنترل می شد و در عین حال، با جوامع مختلف سو
ری همکاری می کنند.
در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای اتاق عملیات جنوبِ اپوزیسیون سوریه از جنوب وارد منطقه ریف دمشق شدند و به ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) پایتخت این کشور یعنی دمشق رسیدند. ارتش عربی سوریه از چند نقطه در حومه شهر عقب نشینی کرد. همزمان با پیشروی به سمت دمشق، مخالفان یعنی هیئت تحریر شام و ارتش ملی سوریه (مورد حمایت ترکیه) در شمال به حمص حمله کردند، در حالی که ارتش تکاوران انقلاب از جنوب شرقی به سمت پایتخت پیشروی کردند. تا ۸ دسامبر، نیروهای شورشی وارد محله برزه در مجاورت شهر شدند. بر اساس گزارش رسانه های روسیه، رئیس جمهور بشار اسد دمشق را با هواپیما به مقصد مسکو ترک کرد و در روسیه به او پناهندگی داده شد، که این امر سرنگونی رژیمش را قطعی کرد. تسلط مخالفان. پیشرفت های نظامی. در اواخر سال ۲۰۲۳، نیروهای ضد اسد برنامه ریزی برای حمله به حلب را آغاز کردند، اما به دلیل اعتراضات ترکیه به تأخیر افتاد. رئیس جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان، تلاش کرد مذاکراتی با دولت اسد برای تعیین آینده سوریه آغاز کند، اما پاسخ منفی دریافت کرد. این وضعیت به تعویق افتادن عملیات نظامی در حلب منجر شد. در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای مخالف به طور کامل کنترل شهر حمص را به
دست گرفتند. این تسخیر پس از حدود بیست و چهار ساعت درگیری نظامی متمرکز اتفاق افتاد. سقوط سریع دفاع های دولتی منجر به عقب نشینی نیروهای امنیتی شد که در طول عقب نشینی اسناد حساس را نابود کردند. تسخیر حمص به نیروهای شورشی کنترل بر زیرساخت های حمل ونقل حیاتی، به ویژه تقاطع بزرگراهی که دمشق را به منطقه ساحلی علوی ها که پایگاه حمایت اسد و پایگاه های نظامی روسیه در آنجا قرار دارد، اعطا کرد. این پیشرفت نظامی به شورشیان اجازه داد تا کنترل خود را بر نقاط استراتژیک و مسیرهای ارتباطی حیاتی در سوریه گسترش دهند. نیروهای شورشی همچنین موفق به تصرف چندین پایگاه نظامی مهم و تجهیزات نظامی شدند که به تقویت موقعیت نظامی آنها کمک کرد. این تصرف ها شامل پایگاه هایی با تجهیزات پیشرفته و انبارهای اسلحه بود که به افزایش ظرفیت نظامی شورشیان کمک شایانی کرد. همچنین کنترل بر نقاط استراتژیک و مسیرهای اصلی ارتباطی، به آنها اجازه داد تا حرکت نیروها و تدارکات را بهبود بخشند، و به تسهیل عملیات نظامی آینده کمک کنند. واکنش ها و استراتژی های دفاعی. با توجه به پیشروی های شورشیان در سوریه، رژیم اسد مجبور به تجدید نظر در استراتژی های دفاعی خود شد. دو
لت اسد تلاش کرد تا نیروهای خود را در مناطق استراتژیک متمرکز کند و خطوط دفاعی خود را تقویت نماید.علاوه بر این، نیروهای دولتی با استفاده از تجهیزات و کمک های نظامی از حامیان خارجی، تلاش کردند تا پیشروی شورشیان را متوقف کنند. برای مقابله با فشارهای نظامی، رژیم اسد همچنین به مذاکرات دیپلماتیک با متحدان خود مانند ایران و روسیه متوسل شد تا حمایت های بیشتری دریافت کند. این حمایت ها شامل ارسال تجهیزات نظامی، نیروهای مشاور و کمک های مالی بود که به رژیم اسد اجازه داد تا مقاومت خود را در برابر شورشیان افزایش دهد. از سوی دیگر، رژیم اسد با افزایش فشارهای داخلی ناشی از وضعیت اقتصادی وخیم و اعتراضات مردمی نیز مواجه بود. افزایش نرخ بیکاری، کمبود منابع اساسی و تخریب زیرساخت ها به نارضایتی عمومی دامن زد و اعتراضات را در شهرهای مختلف سوریه تشدید کرد. این وضعیت باعث شد که رژیم اسد به سیاست های سخت گیرانه تری برای سرکوب اعتراضات و کنترل اوضاع روی آورد. نیروهای امنیتی با استفاده از زور و دستگیری معترضان، تلاش کردند تا ناآرامی ها را مهار کنند. با این حال، این اقدامات تنها منجر به افزایش تنش ها و تقویت مقاومت مردمی شد. این وضعیت باع
ث شد که رژیم اسد به سیاست های سخت گیرانه تری برای سرکوب اعتراضات و کنترل اوضاع روی آورد. نیروهای امنیتی با استفاده از زور و دستگیری معترضان، تلاش کردند تا ناآرامی ها را مهار کنند. با این حال، این اقدامات تنها منجر به افزایش تنش ها و تقویت مقاومت مردمی شد. در حالی که وضعیت اقتصادی وخیم تر می شد و اعتراضات مردمی ادامه می یافت، جامعه بین المللی به شدت نگران وضعیت انسانی و نقض حقوق بشر در سوریه شد. سازمان های حقوق بشری و بین المللی خواستار توقف فوری درگیری ها و دسترسی به کمک های انسانی برای مردم سوریه شدند. همچنین، شورای امنیت سازمان ملل متحد جلساتی را برای بررسی و پیگیری وضعیت سوریه برگزار کرد و قطعنامه هایی را برای اعمال فشار به رژیم اسد تصویب نمود. در این میان، نقش ایران و روسیه به عنوان حامیان اصلی رژیم اسد برجسته تر شد. این دو کشور با ارائه حمایت های نظامی و اقتصادی، تلاش کردند تا رژیم اسد را در مقابل فشارهای داخلی و بین المللی تقویت کنند.&lt;ref&gt;
سرود ملی سوریه، با نام رسمی در تعقیب شکوه ، سرودی است که از سال ۲۰۲۴ تاکنون، سرود ملی دفاکتوی این کشور محسوب می شود.
توکا-سنگ چشم حنایی گونه ای از پرندگان تیرهٔ سردرشتان (Pachycephalidae) است. رفتار و بوم شناسی. هنگام بررسی سمیت در پرندگان، دو نمونه از این گونه مورد آزمایش قرار گرفتند. یکی از این نمونه ها دارای رگه هایی از باتراکوتوکسین ها (BTXs) بود که مشابه آنچه در ترشحات قورباغه های سمی آمریکای مرکزی و جنوبی یافت می شد.
ملک عادل زین الدین کتبغا (به عربی: السلطان الملک العادل زین الدین کتبغا بن عبد الله المنصوری) (زاده: پیرامون ۱۲۴۲م - درگذشته: ۱۳۰۲م در حماة) دهمین سلطان فرمانروایی ممالیک مصر بود که از ۱۲۹۴م تا ۱۲۹۶م پادشاهی این سلسله را بر عهده داشت. او از نژاد مغول بود. پیش از سلطنت. کتبغا (کیت بوقا) یکی از سربازان مغول در لشکر ایلخانان ایران بود که در دسامبر ۱۲۶۰م در میانه جنگ نخست حمص به اسارت ممالیک درآمد. بنابراین قلاوون الفی او را خرید و در زمره ممالیک خویش قرار داد؛ سپس هنگامی که به سلطنت رسید، او را آزاد نموده و جزو امیران قرار داد. پس از درگذشت سلطان قلاوون، جانشین او (سلطان اشرف خلیل) او را دستگیر و مدتی زندانی نمود، اما سپس او را مورد بخشش قرار داد. پس از کشته شدن سلطان اشرف خلیل، هنگامی که برادر کوچک تر او (ناصرالدین محمد بن قلاوون) جانشین او شد، با توجه به کم بودن سن او که نه ساله بود، کتبغا نایب السلطنه گردید و به همراه امیر سنجر شجاعی که وزیر محمد بن قلاوون بود، فرمانروای اصلی مصر به شمار می رفت.
پرنده یک فیلم درام محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی آندریا آرنولد با بازی نیکیا آدامز، بری کیوگن و فرانتس روگوفسکی است. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در هفتاد و هفتمین جشنواره فیلم کن در ۱۶ مه ۲۰۲۴ انجام داد. این فیلم در ۸ نوامبر ۲۰۲۴ توسط موبی در ایالات متحده و بریتانیا اکران شد. نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و از سوی هیئت ملی بازبینی به عنوان یکی از ۱۰ فیلم مستقل برتر سال ۲۰۲۴ معرفی شد. خلاصه داستان. فیلم در مورد دختری ۱۲ ساله به نام بیلی است که همراه با پدر مجردش باگ و برادرش هانتر در شمال کنت زندگی می کند. در این میان باگ وقت زیادی برای فرزندانش ندارد و بیلی که به سن بلوغ نزدیک شده است، توجه و ماجراجویی را در جای دیگری جستجو می کند و… شرح داستان. بیلی، دختر دوازده ساله ای است که همراه با پدرش، باگ، و نابرادری اش، هانتر، در ساختمانی فرسوده زندگی می کند. یک روز، باگ اعلام می کند که با زنی به نام کیلی، که تنها سه ماه است با او آشنا شده، نامزد کرده و مراسم ازدواجشان شنبهٔ آینده برگزار خواهد شد. بیلی که شوکه و ناراحت شده، می گوید در مراسم شرکت نخواهد کرد و از خانه بیرون می زند. همان روز، هانتر ب
ه بیلی می گوید که با دوستانش در یک گروه خودجوش عدالت خواه عضو است. بیلی که کنجکاو شده، آن ها را دنبال می کند و شاهد می شود که گروه پسران به خانه ای حمله کرده و مردی را با یک تیغ موکت بُر تهدید می کنند. پلیس سریعاً در محل حاضر می شود و بیلی به دشتی خلوت فرار می کند و همان جا شب را به خواب می رود. صبح روز بعد، مردی مرموز که خود را «برد» معرفی می کند، او را بیدار می کند. بیلی او را دنبال می کند تا به مجتمع آپارتمانی می رسند که برد در جست وجوی زنی است که قبلاً در آنجا زندگی می کرده، اما موفق نمی شود او را پیدا کند. بیلی آنجا را ترک می کند، اما قبل از رسیدن باگ و بردن او به خانه، برد را روی پشت بام می بیند. باگ به دلیل شب ماندن بیلی در بیرون، او را تنبیه می کند. بیلی می فهمد که برد به دنبال مادرش بوده که سال ها پیش در آن مجتمع زندگی می کرده و در کودکی ناپدید شده است. بیلی که کم کم با برد صمیمی شده، پیشنهاد می دهد که مادر خودش، پیتن، که قبلاً در آن مجتمع زندگی می کرده، شاید بتواند کمک کند. در خانهٔ پیتن، بیلی و برد درباره ساکنان قدیمی سؤال می کنند، اما دوست پسر پیتن، اسکیت، با رفتار تندش آن ها را قطع می کند. دعوایی
بین بیلی و اسکیت درمی گیرد و بیلی از او فیلم می گیرد. اسکیت تهدید می کند که اگر فیلم را به مقامات نشان دهند، پیتن را خواهد کشت. با این حال، پیتن موفق می شود نام پدر برد را به یاد بیاورد. بیلی فیلم را برای هانتر می فرستد و او قول می دهد که با گروهش به اسکیت حمله کرده و مادر و خواهر و برادر ناتنی اش را نجات دهند. بعدها، هانتر از بیلی می خواهد یادداشتی را به دوست دخترش، مون، برساند و از او بخواهد که با هم به اسکاتلند فرار کنند، چرا که خانواده اش با بارداری تازه کشف شده اش مخالف هستند. در مسیر، کلاغی بیلی را دنبال کرده و به او کمک می کند که یادداشت را یواشکی به مون برساند. روز بعد، وقتی هانتر و دوستانش در حال برنامه ریزی برای حمله هستند، بیلی خواهر و برادرهای ناتنی اش را بیرون می برد تا در جریان درگیری قرار نگیرند. برد دوباره ظاهر می شود تا به بیلی کمک کند و آن ها را به ساحل می برد، جایی که تلاش می کند پدرش را پیدا کند. وقتی به آپارتمان مردی می رسند، او وجود فرزندی به نام برد را انکار می کند. بعدها، همان مرد حرفش را پس می گیرد و اعتراف می کند که با مادر برد بوده و پسری داشته اند، اما به دلیل وضعیت روانی بد مادر،
آن ها را ترک کرده است. بیلی، برد گریان را دلداری می دهد و همه با هم به خانه برمی گردند. کمی بعد، اسکیت با زور وارد خانه شان می شود. پیتن نمی تواند جلوی او را بگیرد و او را مورد ضرب وشتم قرار می دهد. بیلی تلاش می کند مانع شود، اما اسکیت او را بیهوش می کند. برد وارد خانه می شود و می خواهد از پیتن دفاع کند، اما اسکیت به شدت به سر او ضربه می زند. بیلی که در حال به هوش آمدن است، می بیند که برد به موجودی با پر، بال های بزرگ و چشمانی شبیه پرندگان تبدیل می شود. او دوباره با اسکیت درگیر می شود، این بار او را به بیرون می برد، بیهوش می کند و با چنگال هایش بلند می کند و پروازکنان با پیکرش دور می شود. صبح روز بعد، بیلی متوجه می شود که هانتر از خانه رفته است. او با باگ به ایستگاه قطار می رود و آن جا هانتر را تنها و غمگین می یابد، چرا که مون طبق برنامه با او نیامده است. باگ هانتر را دلداری می دهد و به او می گوید که برای پدر شدن هنوز خیلی جوان است. این سه نفر به خانه برمی گردند و در مراسم ازدواج باگ و کیلی شرکت می کنند و بیلی با روحیه ای بهتر در مراسم حضور می یابد. در جشن، برد بی خبر می آید و بیلی را در آغوش می گیرد و خداحا
فظی می کند. هنگام رفتن او، چشمان بیلی آشکار می شوند که همانند چشمان پرنده مانند برد شده اند. ساخت. فیلمبرداری اصلی در جنوب انگلستان با مکان های فیلمبرداری از جمله گریوزند، دارتفورد و اشفورد، کنت در ژوئن ۲۰۲۳ انجام شد.
آرتور کاپل (۲۸ مارس ۱۹۰۲ – ۱۰ اوت ۱۹۸۶) یک زبان شناس استرالیایی بود که کمک های بزرگی به مطالعه زبان های بومی استرالیا، زبان های آسترونزیایی و زبان های پاپوآیی کرد. زندگی اولیه. کاپل در سال ۱۹۰۲ در نیوتاون، نیو ساوت ولز به دنیا آمد. او تنها فرزند سارا آن (با نام خانوادگی اسکات) و همسرش، هنری کاپل بود. او در دبیرستان پسرانه شمال سیدنی تحصیل کرد. حرفه. کاپل در سال ۱۹۲۲ از دانشسرای سیدنی در رشته زبان های معاصر دانش آموخته شد و در همان سال از دانشگاه سیدنی با مدال دانشگاهی در رشته زبان های کلاسیک دانش آموخته شد. او به مدت سه سال در دبیرستان های متوسطه پسرانه کانتربری و دبیرستان تم ورث تدریس کرد. او در سال ۱۹۲۵ به عنوان شماس و در ۱۹۲۶ به عنوان کشیش در کلیسای انگلیکن استرالیا منصوب شد. او یک دهه در نیوکاسل، نیو ساوت ولز فعالیت کرد و به عنوان دستیار کشیش در کلیسای سنت پیتر در همیلتون (۱۹۲۶–۱۹۲۸)، کشیش مسئول کلیسای آل سینتز در بلمانت، نیو ساوت ولز (۱۹۲۸–۱۹۲۹)، و معلم مدرسه بروتون برای پسران در نیوکاسل (۱۹۲۹–۱۹۳۲) مشغول به کار بود. در این دوره، او با آ.پی. الکین، انسان شناس و کشیش، آشنا شد و به عنوان دستیار کشیش او در
کلیسای سنت جیمز مورپث (۱۹۳۲–۱۹۳۵) فعالیت کرد. او به صورت شخصی به مطالعات زبان شناسی پرداخت و در سال ۱۹۳۱ مدرک ام ای خود را در رشته کلاسیک ها از دانشگاه سیدنی دریافت کرد. با تشویق الکین، او در سال ۱۹۳۵ برنامه دکتری خود را در دانشگاه لندن آغاز کرد و سال بعد مدرک پی اچ دی خود را از دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی با پایان نامه ای با عنوان "موقعیت زبانی جنوب شرقی قلمرو پاپوآ" که در سال ۱۹۴۳ به صورت کتاب منتشر شد، دریافت کرد. علاقه اصلی او زبان های اقیانوسیه و گینه نو بود و گفته می شود که تحقیقات او دربارهٔ زبان های بومی استرالیا بیشتر به عنوان کاری آخر هفته انجام می شد، بااین حال، او دوره های طولانی مدت را به تحقیقات میدانی در کیمبرلی و آرنهم لند اختصاص داد. هنگامی که الکین، که در آن زمان کشیش انگلیکن در مورپث بود، به استادی انسان شناسی در سیدنی منصوب شد، کاپل به عنوان جانشین او در این ناحیه فعالیت کرد. در بازگشت به مورپث، الکین تحت تأثیر استعدادهای زبان شناسی کاپل قرار گرفت و در نهایت برای او یک کرسی استادی زبان شناسی فراهم کرد. کاپل در سال ۱۹۴۵ به عنوان مدرس منصوب شد و در سال ۱۹۴۸ به سمت دانشیار ارتقا یافت. او
تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۷ در این سمت باقی ماند. او در سال ۱۹۵۶ به عنوان کشیش افتخاری کلیسای جامع سنت پیتر و پل در دوگورا منصوب شد. علی رغم کار گسترده آرتور کاپل در زمینه زبان های پاپوآیی و پلی نزیایی، از جمله نگارش فرهنگ نامه های زبان فیجیایی، زبان پالائویی و فوتونا غربی، او موفق شد کمک های مهمی به زبان شناسی استرالیا انجام دهد. یکی از دستاوردهای برجسته او کشف زبان های شمال غربی استرالیا بود که از نظر نوع شناسی متمایز بوده و نمی توانستند به خانواده استاندارد زبان های پاما-نیونگایی تعلق یابند. زندگی شخصی. کاپل به شوخی های کلامی علاقه داشت، برای مثال، او معناشناسی را به صورت "some antics" تلفظ می کرد. وقتی خدمتکار او بیمار شد، فرد دیگری را برای مراقبت از او استخدام کرد و وقتی نفر دوم نیز بیمار شد، کاپل از هر دوی آن ها مراقبت کرد. او در سال ۱۹۸۶ و در سن ۸۴ سالگی درگذشت. او ازدواج نکرده بود. میراث. دانشگاه سیدنی هر سال جایزه ای به نام کاپل برای بهترین مقاله در زمینه زبان شناسی استرالیا و اقیانوس آرام اهدا می کند. موزه استرالیا مجموعه عکس های جزایر سلیمان کاپل را در اختیار دارد. اسناد کاپل دیجیتالی شده و در کت
ابخانه ملی استرالیا نگهداری می شوند. در برخی موارد، اسناد او تنها منابع باقی مانده از زبان های از بین رفته هستند. خانه کاپل در مدرسه گرامر نورتهولم، آرکادیا به افتخار او نام گذاری شده است.
عشق لعنتی یک فیلم هندی دلهره آور عاشقانه هندی_زبان است. کارگردان فیلم چراغ روپارل (Cherag Ruparel) بود و تهیه کنندگی آن را جایانتیلا گادا و آمریش پوری فیلمز بر عهده داشتند.بازیگران اصلی فیلم، وردان پوری نوه آمریش پوری که اولین تجربه بازیگری او بود، و شیوالیکا اوبروی هستند.این فیلم ابتدا قرار بود در روز ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ اکران شود. اما مدتی بعد به روز ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ موکول شد.
حکایت های ناپسند (؛ ) یک فیلم کمدی گروتسک ایتالیایی به کارگردانی سرجو چیتی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
کاخ عَظْم یک کاخ متعلق به قرن ۱۸م از دوران سوریه عثمانی در حماه، سوریه است که در مرکز شهر و در کنار رود عاصی، حدود جنوب قلعه حماه قرار دارد. راس برنز، نویسنده کتاب "یادمان های سوریه" (۱۹۹۹)، به طور گزارش شده کاخ عظم را «یکی از زیباترین ساختمان های مسکونی عثمانی در سوریه» دانسته است. این کاخ از سال ۱۹۵۶ به عنوان موزه باستان شناسی منطقه ای مورد استفاده قرار گرفته است. تاریخ. کاخ عظم در حماه در سال ۱۷۴۲ توسط فرماندار امپراتوری عثمانی، اسعد پاشا العظم به عنوان محل اقامت شخصی او ساخته شد. این کاخ تا پایان دوران حکومت خاندان عظم در قرن ۱۹م محل سکونت فرمانداران عظم در حماه بود. کاخی بزرگ تر با همان طرح اولیه، که به عنوان کاخ العظم نیز شناخته می شود، در دمشق توسط اسعد پاشا زمانی که در سال ۱۷۴۳ فرماندار این شهر شد، ساخته شد. کاخ از سال ۱۹۵۶ به عنوان موزه مورد استفاده قرار گرفته است. این کاخ در طول کشتار ۱۹۸۲ حماة به شدت آسیب دید، اما پس از آن به طور عمده بازسازی شد. معماری. برخلاف کاخ عظم در دمشق، کاخ عظم در حماه دو حیاط دارد که هرکدام در یک طبقه قرار دارند. حیاط طبقه همکف یک فواره در وسط دارد و با درختانی که برای فرا
هم آوردن سایه کاشته شده اند، تزئین شده است. یک "ایوان" سه جانبه در یک انتهای حیاط قرار دارد تا محل نشستن برای ساکنان فراهم آورد. هدف حیاط طبقه دوم استفاده از بادها و هوای خنک است. پله ها به حیاط بالایی می برند، جایی که یک اتاق پذیرایی بزرگ وجود دارد؛ برای محافظت از نما، یک پرتیکوی قوسی شکل ساخته شده است و هر سطح داخلی ساختمان با کارهای چوبی رنگ شده، سنگ کاری راه راه، و مرمر الگودار تزئین شده است. یک گنبد بزرگ بالای ناحیه مرکزی قرار دارد. اتاق های دیگر در داخل نیز با فواره ها و لت های رنگ شده از پرندگان و درختان تزئین شده اند. علاوه بر این، اتاق هایی که به حیاط بالایی باز می شوند، نمایش هایی از «سنت های مردمی» دارند که در آن ها مانکن هایی با لباس های محلی صحنه های روزمره زندگی سوریه را به نمایش می گذارند. نزدیک به منطقه ورودی، "گرمابه" خصوصی کاخ عظم قرار دارد. با این حال، به نظر می رسد که این "گرمابه" برای استفاده عمومی نیز در دسترس بوده است. حیاط کوچک تر در طبقه پایین به عنوان "اندرونی" یا بخش های خانوادگی و زنان مورد استفاده قرار می گرفت. برنز می گوید که "اندرونی" به ویژه قابل توجه است. کاخ یک بخش مهمان یک ط
بقه در طرف غربی، بخش های خدماتی طاق دار در طرف شرقی دارد و طبقه دوم محل اقامت خانواده بود. ورودی مستقیمی به سکو و ایوان جنوبی وجود دارد که همچنین به بخش خدماتی و مقبره خانواده عظم می رسد. موزه. از سال ۱۹۵۶، این کاخ به عنوان یک موزه باستان شناسی نمایشگر یافته های باستان شناسی از مکان های مختلف در اطراف حماه، از جمله قلعه، بوده است. یکی از نمایش های مهم، موزاییکی از مریمین، حمص است که ارگ بادی، دولوآلوس، سنج های شاخه دار و معمولی، کیتارا (نوعی چنگ رومی) و "اکسیوافی" (که در اینجا شامل هشت کاسه فلزی زرد است که با دو چوب به صدا درمی آیند) را به نمایش می گذارد.