Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عقیم سازی در اولویت قرار داشت. الیور وندل هلمز، قاضی دیوان عالی کشور نوشت: اصلاح نژاد و برنامه های عقیم سازی در ایالات متحده بعداً الهام بخش اصلاح نژاد نازی شد. بنیاد خصوصی آمریکایی راکفلر به توسعه و تأمین مالی پروژه های اصلاح نژاد در آلمان کمک کرد، از جمله برنامه ای به هدایت یوزف منگله که بعداً آزمایش های انسانی را در آشویتس انجام داد. در طول دادگاه نورنبرگ، نازی ها از نقل قول هولمز (بالا) برای دفاع از خود استفاده کردند. جمعیت شناسی. بومیان آمریکا. آمار. زنان بومی آمریکا و آلاسکا نرخ بالایی از خشونت را تجربه می کنند. این اعمال خشونت آمیز شامل تجاوز جنسی، خشونت خانگی و قاچاق جنسی است. وزارت دادگستری ایالات متحده دریافت که ۸۴ درصد از زنان بومی آمریکا و آلاسکا از نوعی خشونت رنج برده اند. این بدان معناست که زنان بومی ۱٫۲ برابر بیشتر از زنان سفیدپوست غیر اسپانیایی در معرض خشونت هستند. ۵۶٫۱ درصد از زنان بومی آمریکا خشونت جنسی را تجربه کرده و بیش از ۹۰ درصد از این زنان توسط یک عضو غیر قبیله ای مورد حمله قرار گرفته اند. ۵۵٫۵ درصد از این زنان گزارش داده اند که در شرایط امنی نیستند، هل داده شده یا مورد ضرب و شتم قرار
گرفته اند. ۴۸٫۸ درصد از طرف شریک عاطفی خود پرخاشگری روانی را تجربه کرده اند. علاوه بر این، ۹۷ درصد از زنان بومی که قربانی خشونت به دست مجرمی غیر بومی شده و ۳۵ درصد قربانیان، خشونت را از سوی یک فرد بومی تجربه می کنند. حدود ۳۳ درصد از زنان بومی مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند و با نرخی دوبرابر نسبت به سایر جمعیت ها طعمه قرار گرفته اند. این تعداد ممکن است کمتر از برآوردها در نظر گرفته شود. دادگاه های قبیله ای بومی نمی توانند اعضای غیر قبیله ای را به دلیل تعرض جنسی و تجاوز تحت تعقیب قرار دهند. مردان غیر بومی آمریکا مسئول بیشتر تجاوزات علیه زنان بومی آمریکا هستند. پرخاشگری روانی در ۶۶٫۴ درصد موارد توسط شریک زندگی آنها تجربه شده است. در ایالات متحده، بیش از ۱٫۵ میلیون زن سرخپوست آمریکایی و بومی آلاسکا در طول زندگی خود از خشونت رنج برده اند. بیش از ۳۹ درصد از زنان سرخپوست آمریکایی و بومی آلاسکا در سال گذشته خشونت را تجربه کرده اند. از این تعداد، ۱۴ درصد مورد آزار جنسی، ۹ درصد مورد تعرض شریک عاطفی خود، ۱۲ درصد مورد تعقیب و ۲۵ درصد مورد پرخاشگری روانی توسط شریک عاطفی خود قرار گرفته اند. در سال گذشته، بیش از ۷۳۰۰۰۰ زن س
رخپوست آمریکایی و بومی آلاسکا خشونت را تجربه کردند. زنان بومی آمریکا و زنان بومی آلاسکا، همراه با زنان سیاه پوست، در مقایسه با سایر قومیت ها، میزان قتل بالاتری دارند. زنان بومی آمریکا و بومی آلاسکا در بردارنده ۳۶۰٫۳ درصد زنان قربانی قتل ۱۸ تا ۲۹ ساله هستند. ۴۷ درصد از مقتولان مربوط به خشونت شریک جنسی است. شرکای عاطفی فعلی ۸۱ درصد از قتل ها را مرتکب می شوند و ۱۲ درصد قتل ها توسط شریک قبلی انجام شده است. حسادت، مشاجره و اعمال خشونت آمیز قبلی در ۶۶ درصد مواقع قبل از قتل رخ می دهد. تصور می شود که قاچاق انسان در میان زنان بومی آمریکا و آلاسکا نیز رخ می دهد، اما مطالعات و آمار دقیقی در این رابطه وجود ندارد. زنان بومی آمریکا در مقایسه با سایر قومیت ها، ۲٫۵ برابر بیشتر تعرض و تجاوز جنسی را تجربه می کنند. اگرچه قانون خشونت علیه زنان در سال ۲۰۱۳ مجدداً مجاز شد، اما اکثر قبایل درگیر تأمین بودجه زندان ها، دادگاه ها، مأموران اجرای قانون، قضات و برنامه های پیشگیری تلاش هستند. نگرانی در مورد داده ها. آماری در مورد خشونت علیه زنان بومی آمریکا که در مناطق رزرو شده ساکن هستند وجود ندارد. این داده ها را می توان با آمار خشونت زن
ان بومی آمریکا که با رزرو زندگی نمی کنند ترکیب کرد. مجموعه داده ها اغلب کشورهای بومی مختلف را ترکیب می کنند، بنابراین داده های زیادی در مورد جوامع خاص وجود ندارد. این مشکل ساز است زیرا سطوح مختلفی از خشونت در هر قبیله وجود دارد. داده ها ناشناخته هستند زیرا هیچ آژانسی چنین اطلاعاتی را جمع آوری نمی کند. این داده ها همچنین بیشتر مبهم هستند زیرا افراد بی خانمان اغلب در بررسی ملی قربانیان جنایت گنجانده نمی شوند و بومیان آمریکا بخش قابل توجهی از جمعیت بی خانمان ها را تشکیل می دهند. این داده ها همچنین نشان می دهد که زنان بومی آمریکایی خشونت را توسط مجرمانی تجربه می کنند که اغلب بومی نیستند، که اغلب با شک و تردید قبایل و محققان مواجه شده که این داده ها را یک ناهنجاری بزرگ می دانند که توجه را از درک بهتر موضوع منحرف می سازند. چارچوب های خشونت. سطوح بالای خشونتی که زنان بومی تجربه می کنند، منجر به ایجاد چارچوب های آکادمیک متعدد برای درک بهتر این پدیده شده است. بیشتر چارچوب ها استعمار، برتری سفیدپوستان و هنجارهای مردسالارانه مانند تبعیض جنسی را به دلیل تاریخ منحصر به فرد زنان بومی آمریکا به عنوان قربانیان خشونت استعماری
و جنسی، در نظر می گیرند. جهانی شدن. راونا کوئوکانن، استاد سیاست بومی قطب شمال در دانشگاه لاپلند، استدلال می کند که جهانی سازی امتداد سیستم های سرکوب، مانند برتری سفیدپوستان، پدرسالاری و سرمایه داری است. تحت چارچوب متقاطع او که پیوندهای بین استعمار، مردسالاری و سرمایه داری را آشکار می کند، زنان بومی به دلیل جهانی شدن جمعی با خشونت مواجه می شوند. این سیستم های متقاطع اشکال جدیدی از خشونت را ایجاد می نمایند. در ایالات متحده، این خشونت جنسی و نژادی می تواند به صورت نظامی شدن ظاهر شود. زنان بومی به دلیل انتخاب های کمتری که در نتیجه خصوصی سازی خدمات عمومی و آموزش تحت جهانی شدن دارند، به طور فزاینده ای در ارتش استخدام می شوند. ورود به ارتش به معنای قرار گرفتن در معرض سطوح بالاتر خشونت جنسی و تداوم خشونت جمعی ایالات متحده علیه بومیان آمریکایی است. ادغام زنان بومی در ارتش به تحقق هدف همسان سازی استعماری کمک کرده و استفاده از زنان بومی به عنوان سرباز برای اجرای امپراتوری در خارج از کشور به این معنی است که ایالات متحده می تواند خود را به عنوان یک ملت تقویت کند و حاکمیت بومی را سرکوب کند. ظلم تاریخی. کاترین برنت، استاد
دانشگاه تولین، مانند رویکرد متقاطع کوئوکانن برای درک خشونت علیه زنان بومی، توضیح می دهد که تلاقی استعمار، جنسیت گرایی و نژادپرستی چند برابر شد تا نظامی به نام استعمار پدرسالار را تشکیل داد. این استعمار نقش های جنسیتی جدیدی را تحمیل نمود که الگوی برابری خواهانه سنتی را که ملل بومی درک می کردند، به خطر انداخت. «تسخیر، تهاجم فرهنگی، تفرقه بینداز و حکومت کن و دستکاری» زنان بومی را با سلب قدرت سیاسی و مذهبی شان که اغلب مورد تجاوز قرار گرفته و به عنوان برده جنسی توسط استعمارگران مورد استفاده قرار می گرفتند، به جایگاه پایین تری تنزل می دهد. نظام های مردسالار اروپایی ها با زنان به عنوان شخصیت های زیردست و دارایی شوهرانشان رفتار می کردند، بنابراین زنان بومی در برابر چنین رفتاری آسیب پذیر شدند، زیرا استعمارگران شروع به کنترل آنچه اکنون ایالات متحده است کردند. استعمار پدرسالار تحت چارچوب انتقادی بزرگتر ستم تاریخی بورنت قرار می گیرد که «تجارب مزمن، فراگیر و بین نسلی از انقیاد که به مرور زمان تحمیل شده، عادی گشته و در زندگی روزمره بسیاری از مردمان بومی آمریکا نهادینه شده است». از آنجایی که IPV به احتمال زیاد در کشورهای بو
می قبل از استعمار بسیار نادر بود، مرور کلی خشونت و ستم تاریخی برای درک چگونگی تجلی این خشونت بسیار مهم است. IPV محصول سیستم های ظالمانه بزرگتر و اختلالات تاریخی است که بر روی یکدیگر ایجاد می شوند. برنت «تجربه های سرکوب، خسارات تاریخی و معاصر، گسست فرهنگی، مظاهر ستم و باورها و ارزش های غیرانسانی» را به عنوان دلایل احتمالی تجلی IPV که زنان بومی تجربه می کنند، معرفی می نماید. انواع خشونت. خشونت شریک عاطفی (IPV). خشونت شریک عاطفی (IPV) یکی از رایج ترین اشکال خشونتی است که زنان بومی آمریکا تجربه می کنند و شامل خشونت فیزیکی، روانی و جنسی است که توسط شریک یا شریک قبلی انجام می شود. زنان بومی سطوح بالایی از خشونت شریک عاطفی را در ایالات متحده تجربه می نمایند که اغلب به دلیل خشونت ساختاری است. این سطح بالای خشونت مربوط به جوامع بومی است زیرا زنان بومی در جوامع بومی سنتی مادرزادی مقدس تلقی می شوند. خشونت علیه زنان بومی بسیار غیرمعمول بود و مغایر با ارزش های بومی تلقی می شد. IPV به اشکال مختلفی مانند مشت یا ضربه با دست، کوبیدن به دیوار یا سطح سخت، کشیده شدن روی زمین یا اتاق و خفه شدن ظاهر می شود. بسیاری از زنان بومی آمر
یکا گزارش می دهند که توسط شریک زندگی خود مجروح شده اند. در حالی که آنها اغلب آسیب های جزئی مانند بریدگی هستند، آسیب های عمده مانند شکستگی استخوان، چشم های کبود شده یا دندان های خرد شده نیز می توانند شایع باشند. این خشونت در طول روابط طولانی مدت ظاهر می شود و اغلب بخشی از یک چرخه سوء استفاده در روابط عاطفی است که زنان بومی از زمان کودکی تجربه کرده اند. نرخ بالای IPV در جوامع بومی ممکن است با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین آنها مرتبط باشد. علاوه بر این، ارتباط IPV با بیماری روانی با نرخ بالاتری از مشکلات سلامت روان، مانند PTSD، افسردگی و سوء مصرف مواد، اضطراب، رفتار ضد اجتماعی و افکار خودکشی مطابقت داشته که زنان بومی را حتی بیشتر مستعد خشونت می کند. IPV همچنین بر سلامت روان کودکانی که در خانواده های مبتلا به این نوع خشونت زندگی می کنند، تأثیر منفی می گذارد. آنها تمایل به داشتن عزت نفس پایین و وابستگی ناایمن دارند. تجاوز جنسی. زنان بومی آمریکا بالاترین نرخ سرانه تجاوز جنسی را در ایالات متحده تجربه می نمایند. درست مانند IPV، تجاوز جنسی در جوامع بومی قبل از استعمار نادر بود. تعرض و تجاوز جنسی به زنان بومی اغلب به عنو
ان روشی برای کنترل و تسلط استعمارگران مورد استفاده قرار می گرفت. اخراج اجباری و گسترش شهرک نشینی در ایالات متحده آمریکا نیز در اصطلاح جنسی توصیف شد که تجاوز استعاری به این سرزمین را که به عنوان تجاوز واقعی به زنان بومی آشکار ساخت. انسانیت زدایی زنان بومی آمریکا از طریق تجاوز ممکن است به توجیه جایگاه پایین آنها در جامعه استعماری کمک کرده باشد. تجاوز جنسی به زنان بومی آمریکا اغلب با اعمال خشونت آمیز علیه مردم بومی در ایالات متحده مانند "رد اشک ها" و تب طلا همزمان بوده است. تجاوز جنسی اغلب خارج از شراکت عاطفی اتفاق می افتد. زنان بومی می توانند توسط افراد مختلف مورد تجاوز قرار گیرند: غریبه ها، دوستان، همسایگان، اقوام. اغلب اوقات، زنان بومی توسط افرادی که بومی نیستند مورد تجاوز قرار می گیرند. این روند با سایر اشکال جنایات خشونت آمیز که اغلب درون نژادی در ایالات متحده است متفاوت هستند تجاوز جنسی اغلب بخشی از چرخه خشونت بین نسلی است. بسیاری از زنان در جامعه مانند مادران، مادربزرگ ها و سایر اقوام زن خود مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند. بسیاری از این متجاوزان به دلیل مسائل قضایی و دیگر مسائل حقوقی تحت پیگرد قانونی قرار
نمی گیرند. زنان و دختران مفقود شده و به قتل رسیده. طبق گزارش مرکز کنترل بیماری (CDC)، قتل سومین علت مرگ زنان بومی آمریکا در ایالات متحده است. در سال ۲۰۱۶، بیش از ۵۷۰۰ مورد ناپدید شدن زنان و دختران بومی آمریکا و آلاسکا در مرکز ملی اطلاعات جرایم وجود داشت. پایگاه داده افراد گمشده فدرال وزارت دادگستری حدود ۲ درصد از این پرونده ها یا ۱۱۶ پرونده را ثبت کرده است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ که توسط مؤسسه بهداشت شهری سرخپوستی (UIHI) انجام شد، ۵۰۶ مورد مفقود و به قتل رسیدن را در ۷۱ شهر در سراسر ایالات متحده نشان داد. از این ۵۰۶ مورد، ۱۲۸ مورد زنان بومی مفقود شده، ۲۸۰ مورد به قتل رسیده و ۹۸ مورد در وضعیت نامشخص بودند به این معنی که UIHI نمی توانست تشخیص دهد که آیا دختر یا زن بومی آمریکا مرده یا پیدا شده است. سن قربانیان از زیر ۱ تا ۸۳ سال با میانگین سنی ۲۹ سال بود. UIHI همچنین ۱۵۳ مورد را شناسایی کرد که در حال حاضر در سوابق مأموران قانون وجود ندارد. مهاجران. مهاجران به ایالات متحده زمانی که سعی می کنند روابط خشونت آمیز را ترک نمایند با مشکلات بزرگی روبرو می شوند. اگر یک مجرم وضعیت مهاجرت را کنترل کند، می تواند از تهدید اخرا
ج استفاده کند تا از تماس زن کتک خورده با مقامات و آژانس های کمکی جلوگیری کند. برخی از قوانین تصویب شده توسط کنگره ایالات متحده به قربانیان مهاجر اجازه می دهد تا موقعیت های خشونت خانگی را ترک کنند. سایر سیاست های پیشنهادی که هنوز اجرایی نشده اند، برای جلوگیری از اخراج مهاجرانی که خشونت خانگی، تعرض جنسی و قاچاق انسان را تجربه کرده اند، طراحی شده اند. زنان تراجنسیتی، به ویژه زنان تراجنسیتی رنگین پوست و کارگران جنسی، در معرض خطر خشونت جنسی، فیزیکی و عاطفی قرار دارند. زنان تراجنسیتی بیشتر از زنان همسو جنسیت مورد حمله خشونت آمیز قرار می گیرند. قانون. قانون خشونت علیه زنان. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۴، رئیس جمهور بیل کلینتون قانون خشونت علیه زنان (VAWA) را امضا کرد که توسط سناتور جو بایدن تهیه شده بود و توسط سیاستمدار دموکرات لوئیز اسلاتر نوشته شده بود. این قانون ۱٫۶ میلیارد دلار بودجه برای تحقیق و تعقیب جرایم خشونت آمیز علیه زنان اعطا کرد و غرامت از محکومان را به صورت خودکار و اجباری کرد. VAWA با حمایت دو حزبی توسط کنگره پذیرفته شد، اگرچه جمهوری خواهان مجلس تلاش کردند در سال ۱۹۹۵ بودجه آن را کاهش دهند. VAWA اداره خشونت علیه
زنان را ایجاد کرد که بخشی از وزارت دادگستری است. در سال ۲۰۰۵، اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا بیان کرد که «VAWA یکی از مؤثرترین قوانینی است که برای پایان دادن به خشونت خانگی، خشونت قرار ملاقات، تعرض جنسی، و تعقیب به تصویب رسیده است. پاسخ مجریان قانون به خشونت علیه زنان را به طرز چشمگیری بهبود بخشیده و خدمات حیاتی برای حمایت از زنان در مبارزه آنها برای غلبه بر موقعیت های آزاردهنده ارائه کرده است.» در سال ۲۰۱۳، VAWA پرونده های دادگاه عالی "اولیفانت علیه قبیله سرخپوستان اسکوامیش" در سال ۱۹۷۸ و "دورو علیه رینا" را نقض کرد که اجازه می داد خشونت شریک عاطفی علیه زنان بومی آمریکا توسط افراد غیربومی توسط دادگاه های قبیله ای تحت تعقیب قرار گیرد. این مقررات قضایی جدید در ۷ مارس ۲۰۱۵، تحت بخش ۹۰۴: صلاحیت قبیله ای در مورد جرایم خشونت خانگی و بند ۹۰۵: احکام حمایت از قبیله به اجرا درآمد. بخش ۹۰۴ به قبایل این امکان را می دهد که بر غیر بومیان که با یک قبیله ارتباط دارند، صلاحیت قضایی داشته باشند، با توجه به اینکه افراد غیربومی در زمین های قبیله ای به رسمیت شناخته شده توسط فدرال، زندگی می کنند، در زمین های قبیله ای کار می نماین
د، یا با یک بومی آمریکایی ازدواج کرده یا شریک زندگی خود هستند. بخش ۹۰۵ به قبایل صلاحیت قضایی همزمان با دولت فدرال ایالات متحده را در مورد خشونت شریک عاطفی ارائه می دهد. از اوایل سال ۲۰۱۹، VAWA به دلیل اختلافات سیاسی در کنگره ایالات متحده تمدید نشده است. سوء رفتار جنسی توسط پلیس. کاتو سوءرفتار جنسی توسط افسران پلیس یا مقامات دولتی را دومین شکل رایج جرایم پلیس رتبه بندی کرد. تحقیقات نشان می دهد که بیشتر قربانیان تعرض و آزار جنسی پلیس، زنان بوده اند که در بسیاری از موارد نسبت به اقتدار افسری ضعیف عمل کرده اند، مانند دستگیرشدگان، خبرچین های محرمانه، افراد زندانی، کارگران جنسی و بازرسان پلیس (جوانانی که علاقه مند به شغلی در اجرای قانون بودند). واکنش ها. در سال ۲۰۱۱، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور خشونت علیه زنان، رشیده منجو، پیشرفت در زمینه خشونت علیه زنان در ایالات متحده را گزارش کرد، اگرچه او همچنین توصیه هایی را در مورد آفریقایی ها و بومیان آمریکایی، مهاجران، پرسنل نظامی و کسانی که در زندان هستند ارائه د.
کایلا آدمک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ریمس، در لیگ ۱ فوتبال زنان فرانسه، بالاترین سطح لیگ فوتبال زنان در این کشور بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به استاد د ریمیس، ویتسیو جی آی کی و گراندیا تنریف اشاره کرد. آدمک فوتبال را در زادگاهش کانادا آغاز نمود، جایی که برای انتاریو و اوتاوا فیوری بازی کرد. بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ در فوتبال دانشگاهی برای تیم یواف سی نایتس دانشگاه فلوریدا مرکزی به میدان رفت. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، به تیم اسپارتاک سوبوتیکا از صربستان پیوست، او در آن باشگاه یک فصل بازی کرد و ۵ گل در ۵ مسابقه لیگ قهرمانان به ثمر رساند. برای فصل ۲۰۱۹–۲۰ به تیم گرانادیا تنریف در لیگ برتر زنان اسپانیا ملحق شد، جایی که او، بخشی از تیم دوم بود. در فصل ۲۰۲۰–۲۱، پس از تثبیت در تیم اول، قرارداد خود را با باشگاه گراندیا تنریف در ۲۵ مه ۲۰۲۰ تمدید کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان لهستان بازی کرده است. دوران دانشگاهی. در سال ۲۰۱۳، آدمک به تیم یوسی اف نایتس در ایالات متحده آمریکا ملحق شد، جایی که او بازوبند کاپیتانی تیمش را بر بازو ب
سته و پیش قراول یارانش در زمین بود و به عنوان یکی از بازیکنان شاخص و مهم آن تیم شناخته می شد. او در سال ۲۰۱۷ به عنوان بهترین هافبک سال آمریکن کنفرانس اتلتیک (AAC) انتخاب شد و به عنوان یکی از بهترین ورزشکاران زن که برای باشگاه فوتبال یوسی اف نایتس بازی کرده اند، کسب اعتبار نمود. دوران باشگاهی. آدمک دوران بازی حرفه ای خود را با عضویت در تیم کانادایی اتاوا فیوری آغاز کرد. پس از اتمام دوران بازی برای باشگاه فوتبال اتاوا فیوری، او با تیم صربستانی اسپارتاک سوبیتسا قرارداد بست و در زمان عضویت در این باشگاه موفق شد برای اولین بار در لیگ قهرمانان اروپای زنان بازی کند. در سال ۲۰۱۹، او با تیم اسپانیایی گراندیا تنریف قرارداد بست و به تیم ذخیره فرستاده شد، جایی که به عنوان یکی از بازیکنان مهم تیم ذخیره شناخته می شد و سپس به تیم اصلی ارتقا یافت. او به عنوان یک بازیک نشان دهنده کیفیت بالا در فاز تهاجمی برای تیم اصلی توصیف شد. در سال ۲۰۲۲، او با تیم سوئدی ویتسیو جی آی کی قرارداد بست و راهی این کشور شد. دوران ملی. آدمک علی رغم تولد در کشور کانادا، برای تیم ملی زنان لهستان بازی می کند و برای این تیم به عنوان یک بازیکن مهم و گل
زن شناخته می شود. شیوه بازی. آدمک عمدتاً به عنوان هافبک، وینگر یا مهاجم هدف فعالیت می کند و به خاطر توانایی اش در ایجاد فرصت های گل زنی و دقت و خلاقیت در ارسال پاس شناخته می شود. زندگی شخصی. پدربزرگ و مادربزرگ کایلا آدمک از تبار لهستانی هستند و به همین دلیل آدم تصمیم گرفته است برای تیم ملی لهستان بازی کند تاکنون چندین بار در رقابت های بین المللی برای این کشور به میدان رفته است اما کایلا آدمک در نپئن، کانادا بزرگ شده و خودش تابعیت کانادا را دارد. او آشکارسازی کرد که بخشی از جامعه ال جی بی تی است.
آدا سارا بالین (۴ مه ۱۸۶۳ – ۱۴ مه ۱۹۰۶) نویسنده، روزنامه نگار، ویراستار و مدرس اهل انگلیس بود. او ویراستار و مالک مجلات "کودک"، "زنانگی" و "زمان بازی" بود و مقالات و کتاب هایی در زمینهٔ سلامت، نگهداری از کودک و اصلاح پوشش در دورهٔ ویکتوریا منتشر کرد. سال های آغازین و تحصیلات. بالین در محلهٔ بلومزبری در لندن از پدر و مادری یهودی به نام آنی (؛ –۱۸۹۱) و آیزاک بالین (–۱۸۹۷) زاده شد. پدرش در بریستول به عنوان پوستین دوز و بازرگان فعالیت می کرد و در سال ۱۸۵۹ یا ۱۸۶۰ به لندن نقل مکان کرد. از طرف مادر، بالین خواهرزادهٔ سلیا ماس لووتوس و ماریون هارتوگ و دخترعموی نوما ادوارد هارتوگ، مارکوس هارتوگ، سِر فیلیپ هارتوگ و هلنا دارمستتر بود. او در سال ۱۸۷۸، در نخستین سالی که کالج دانشگاهی لندن پذیرش زنان را آغاز کرد، در ۱۶ سالگی وارد این دانشگاه شد. هرچند که برای مدتی جوان ترین دانشجو بود، اما هنگام ورود به او اجازه داده شد در بسیاری از کلاس های پیشرفته شرکت کند و در یک کلاس، تنها دختر در میان ۳۰ دانشجوی مرد بود. وی دوران تحصیلی موفقی را گذراند و جوایزی همچون جایزهٔ کلاس پیشرفتهٔ زبان عبری (۱۸۷۹)، بورسیهٔ هالیه برای زبان عبری
(۱۸۸۰)، بورسیه های فیلدن در زبان فرانسوی و زبان آلمانی (۱۸۸۰–۱۸۸۱)، مدال نقرهٔ هایمان در زبان آلمانی، جایزهٔ ترکیب انگلیسی، و افتخاراتی در فلسفهٔ ذهن و منطق را دریافت کرد. او نخستین زنی بود که بورسیهٔ هالیه را دریافت کرد. در دوران تحصیل، او همچنین به مطالعهٔ بهداشت عمومی پرداخت. از جمله استادانش جرج کروم رابرتسون، ویلیام هنری کورفیلد و سی.ام. کمبل بودند. حرفه. اولین اثر منتشرشدهٔ بالین، کتاب "دستور زبان عبری همراه با تمرین هایی برگرفته از کتاب مقدس" (۱۸۸۱) بود که به طور مشترک با برادر کوچکترش، فرانسیس لوئیس بالین، نوشته شد. نقدی در مجلهٔ "خاور نزدیک شناسی" این کتاب را از نظر اجرا و ترتیب «مدلی از زیبایی» دانست، اما تردید داشت که «دانشجوی معمولی بتواند با این دستور زبان کار رضایت بخشی انجام دهد»، زیرا «اصول به شکلی گیج کننده و ناپیوسته بیان شده اند». در نوامبر ۱۸۸۳، او مقاله ای دربارهٔ لباس کودکان در مجلهٔ "سلامت" منتشر کرد. به توصیهٔ ویلیام هنری کورفیلد، بالین دعوت شد تا در نمایشگاه بین المللی بهداشت در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۸۸۴ سخنرانی ای دربارهٔ این موضوع ارائه دهد که با استقبال گسترده روبه رو شد. انجمن ملی بهداشت پس
از آن، بالین را به عنوان یکی از سخنرانان ثابت خود منصوب کرد. او مجموعه ای از مقالات دربارهٔ «لباس سالم» برای روزنامهٔ "ملکه ن"وشت که بعدها بخش عمده ای از کتاب "علم پوشش در نظریه و عمل" را تشکیل داد. این کتاب در اواخر سال ۱۸۸۵ منتشر شد. بالین در ژوئیهٔ ۱۸۸۷ جایگزین آنا کینگزفورد به عنوان سردبیر بخش سلامت و زیبایی در مجلهٔ "تصویر بانوان" شد. در دسامبر همان سال، اولین شماره از مجلهٔ ماهانهٔ مصور "کودک: مجلهٔ مادران" را منتشر کرد، که رویکردی علمی به فرزندپروری داشت. در طول دههٔ ۱۸۹۰، او همچنین مجموعه ای از جزوه ها را در مجموعهٔ "راهنمای مادران" ویرایش و منتشر کرد، از جمله "چگونه فرزندانمان را تغذیه کنیم" (۱۸۹۵)، "حمام، ورزش و استراحت" (۱۸۹۶)، "آموزش ابتدایی" (۱۸۹۷) و "بیماری های کودکان" (۱۸۹۸). آثار او بخشی از بازار در حال گسترش کتاب های راهنمای نگهداری از کودکان بود که بر خطرات بالقوه ای که کودکان را تهدید می کند، ناآگاهی والدین و نیاز آن ها به مشاوره و راهنمایی های تربیتی تأکید داشت. گرچه مخاطبان اصلی این کتاب ها زنان بودند، اما خوانندگان مرد نیز داشت. این موضوع در تغییر عنوان «پارلمان مادران» به «پارلمان والدی
ن» در مجله اش منعکس شد. نویسندگان ثابت و مهمان در "کودک" اغلب به عنوان متخصصان حوزهٔ خود معرفی می شدند و بالین نیز بر موقعیت خود به عنوان «سخنران انجمن ملی بهداشت» تأکید می کرد. در مقالات این مجله، "کودک" خود را به عنوان منبعی از تخصص علمی و اقتدار معرفی می کرد، اما در بخش نامه ها و پاسخ های بالین به آن ها، برخی از خوانندگان نسبت به پزشکی سازی نقش مادری انتقاداتی را مطرح می کردند. بالین در دسامبر ۱۸۹۸ مجلهٔ ماهانه ای با عنوان "زن شناسی: مجلهٔ پیشرفت و علایق زنان، سیاسی، قانونی، اجتماعی و فکری، و فرهنگ بهداشت و زیبایی" منتشر کرد که مخاطبان آن زنان تحصیل کرده بودند. در دسامبر ۱۹۰۰ نیز مجلهٔ "زمان بازی: مجلهٔ کودکان" را منتشر کرد. محتوای مجلهٔ "زنانگی" عمدتاً بر ادبیات، علم، سلامت، مراقبت های زیبایی و دستاوردهای زنان متمرکز بود. علاوه بر این فعالیت ها، از ۱۸۸۳ تا زمان درگذشت ریچارد آنتونی پروکتور در ۱۸۸۸، بالین مجموعه ای از مقالات دربارهٔ تکامل زبان ها را در روزنامهٔ "دانش" او منتشر کرد. در دههٔ ۱۸۹۰، او همچنین به عنوان آرایشگر، در زمینهٔ الکترولیز برای از بین بردن موهای زائد و لکه های پوستی فعالیت می کرد. در مص
احبه ای در سال ۱۸۹۰، بالین گفت که در خانه ای در لندن کار می کند. محل کار او «اتاقی زیر سقف» توصیف شده که «دور از هرگونه مزاحمت» بود. این فضا به عنوان «مکانی خاص، پر از کاغذ، کتاب، ابزارهای نوشتن، نامه های تشویقی، مکاتبات سردبیری، دست نوشته ها و انبوهی از اشیای گوناگون که پیرامون یک فرد پرمشغلهٔ ادبی جمع می شوند» توصیف شده است. در سال ۱۹۰۵، او به عنوان مشاور زیبایی در خیابان سامرست ۱۸، میدان پورتمن، لندن فعالیت داشت. زندگی شخصی. بالین در ۲۱ سپتامبر ۱۸۹۱ با آلفرد تامسون، یک سلیسیتر اهل لندن ازدواج کرد و سال بعد دختری به نام آنی ایزابلا به دنیا آورد. او برای مقاصد حرفه ای همچنان از نام خانوادگی پدری خود استفاده می کرد. آنها در سال ۱۸۹۷ از هم جدا شدند و بالین در ۲۵ آوریل ۱۹۰۱ با اسکار جورج دانیل بری، یک کارمند در مؤسسهٔ قایق نجات سلطنتی ملی ازدواج کرد. مرگ و میراث. بالین در ۱۴ مه ۱۹۰۶ پس از سقوط از پنجرهٔ طبقهٔ اول خانه اش در میدان پورتمن و گیر کردن در میله های زیر آن، درگذشت. مرگ او تصادفی اعلام شد. یک صندوق یادبود در بیمارستان گریت اورمند استریت به افتخار او توسط کمیته ای تأسیس شد. او مدیریت مجلاتش را به برادرش
واگذار کرد؛ "زمانِ بازی" و "زنانگی" پس از یک سال انتشار خود را متوقف کردند، اما "کودک" تا سال ۱۹۱۵ به طور ماهیانه منتشر شد.
ماری-یاسمین الیدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان بنفیکا بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لینشوپینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زنان کانادا بازی کرده است. زندگی اولیه. الیدو در مونترال، کبک به دنیا آمد و در سن-هوبرت، کبک به همراه پدر بنینی و مادر فرانسوی کانادایی اش بزرگ شد. او بیشتر دوران جوانی خود را در سنت هوبرت بازی کرد و همچنین تجربه هایی با سنت لئونارد، لاناودییر سود و ورنس-سن-آمابل داشت. او در سن ۱۳ سالگی به مرکز ملی عملکرد کانادا پیوست، جایی که یک سال بازی کرد و سپس به نیوآرک، نیوجرسی نقل مکان کرد تا در یک دبیرستان آمریکایی تحصیل کند. دوران دانشگاهی. الیدو در دانشگاه کبک در مونترال تحصیل کرده است. در سال ۲۰۱۶، او به عنوان بازیکن هفته RSEQ برای هفته دوم انتخاب شد، و به عنوان ورزشکار سال یوکیوای ام برگزیده شد، همچنین به عنوان بهترین بازیکن تیم آراس ای کیو انتخاب شد، و همچنین بازیکن دوم تیم آل استار یو اسپرت گشت. دوران باشگاهی. در سال ۲۰۱۷، الیدو به باشگاه فرانسوی المپیک مارسی پیوست. پس از آن، او در س
ال ۲۰۱۸ برای باشگاه سوئدی لینشوپینگ بازی کرد. یک سال بعد، او به باشگاه ورزشی اوئلوا در اسپانیا پیوست. پس از آن، او در سال ۲۰۲۰–۲۱ برای باشگاه فوتبال کلپ در نروژ بازی کرد. در سال ۲۰۲۲ او به اشتورم گراتس اتریش ملحق شد. در سال ۲۰۲۲، او با باشگاه فوتبال فامالیکاو در پرتغال قرارداد بست. او در ماه های فوریه و مارس به عنوان بازیکن ماه لیگ پرتغال انتخاب شد و به باشگاه در کسب اولین جام در پرتغال کمک کرد. در تابستان ۲۰۲۳، او با بنفیکا به توافق رسید. در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۳، او در یک مسابقه لیگ قهرمانان در برابر باشگاه قبرسی آپولون دو گل به ثمر رساند. در اولین فصل خود با باشگاه، او نقش کلیدی در فصل تاریخی بنفیکا ایفا کرد، جایی که باشگاه تمام چهار رقابت داخلی را فتح کرد. علاوه بر این، الیدو به بنفیکا کمک کرد تا برای اولین بار به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان زنان اروپا برسد، جایی که توسط المپیک لیون حذف شدند. این اولین بار بود که یک باشگاه پرتغالی در بین هشت تیم نهایی این رقابت قرار داشت. الیدو فصل را به عنوان بهترین گلزن بنفیکا به پایان رساند و ۲۶ گل در تمام رقابت ها به ثمر رساند، که می توان به ۹ گل در لیگ قهرمانان و ۶ گل
در لیگ پرتغال اشاره کرد. دوران ملی. او بازیکن تیم ملی فوتبال زنان کانادا در بازی های یونیورسیاد ۲۰۱۷ بود. در فوریه ۲۰۲۲، او برای اولین بار به بزرگسالان کانادا دعوت شد. الیدو در ۲۳ فوریه ۲۰۲۲ در برابر اسپانیا در جام آرنولد کلارک اولین بازی ملی خود را انجام داد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، الیدو برای یک بازی دوستانه ملی در برابر اسپانیا، قهرمانان جام جهانی، دعوت شد تا جایگزین کلاو لاکاس شود که مصدوم شده بود. او سپس در این مسابقه اولین گل ملی خود را به ثمر رساند که با نتیجه ۱–۱ به پایان رسید. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۵، او در پیروزی ۷–۰ مقابل تایوان در جام پیناتار هت تریک کرد.