Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ص است که سیستم FD-2000 چینی، مدلی از HQ-9 برای صادرات، برای قرارداد با ترکیه در سال ۲۰۱۳ انتخاب شده است»؛ این مقاله به طور گمراه کننده ای «فروش موشک به ترکیه تأیید شد» نامیده شد. در نوامبر ۲۰۱۵، ترکیه تأیید کرد که HQ-9 را خریداری نخواهد کرد و به جای آن به یک سیستم توسعه یافته داخلی روی خواهد آورد. سابقه عملیاتی. چین. چین موشک های HQ-9 را در نزدیکی یا در داخل سرزمین های مورد مناقشه مستقر کرده است. این موشک ها در ژوئیه ۲۰۱۵ در هوتان در سین کیانگ، نزدیک کشمیر در آن سوی خط کنترل واقعی، و در فوریه ۲۰۱۶ در جزیره وودی در دریای چین جنوبی مورد مناقشه مستقر شدند. پاکستان. ارتش پاکستان از گونه HQ-9/P استفاده می کند. مذاکرات برای خرید HQ-9 و HQ-16 توسط پاکستان در اوایل سال ۲۰۱۵ آغاز شد این سامانه رسماً در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ وارد خدمت شد.
اکسپو ۲۰۱۵ میلان (به ایتالیایی: "Expo 2015 Milano") یک نمایشگاه جهانی بود که از ۱ مه تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ در میلان ایتالیا برگزار شد. شعار این رویداد «تغذیه زمین، انرژی برای زندگی» بود و تمرکز آن بر موضوع غذا، پایداری و کشاورزی قرار داشت. تاریخچه. میلان در سال ۲۰۰۸ به عنوان میزبان اکسپو ۲۰۱۵ انتخاب شد. این دومین بار بود که این شهر میزبان نمایشگاه جهانی می شد؛ نخستین بار در سال ۱۹۰۶ و با محوریت حمل ونقل و افتتاح تونل مون سنی برگزار شده بود. موضوع. شعار نمایشگاه «تغذیه زمین، انرژی برای زندگی» به چالش های جهانی در حوزه امنیت غذایی، تغذیه سالم، مقابله با گرسنگی، و استفاده پایدار از منابع طبیعی می پرداخت. هدف اصلی آن، تبادل ایده ها و راه حل ها برای توسعه پایدار در زمینه مواد غذایی و محیط زیست بود. ساخت وساز و زیرساخت ها. برگزاری اکسپو ۲۰۱۵ به توسعه گسترده زیرساخت های شهری در میلان انجامید. از جمله: مشارکت کنندگان. در این نمایشگاه ۱۴۵ کشور و چندین سازمان بین المللی حضور داشتند. هر کشور پاویون مخصوص خود را طراحی کرد که بازتاب دهنده فرهنگ غذایی و نوآوری های آن بود. بازدید. اکسپو ۲۰۱۵ طی شش ماه بیش از ۲۱٫۵ میلیون بازدیدکن
نده داشت که آن را به یکی از پربازدیدترین نمایشگاه های جهانی معاصر تبدیل کرد. بازخورد و انتقادات. در کنار موفقیت، اکسپو ۲۰۱۵ با برخی انتقادات نیز مواجه شد. منتقدان به هزینه های بالای ساخت وساز و مسائل زیست محیطی اشاره کردند. با این حال، بیشتر تحلیل گران آن را نقطه عطفی برای میلان و فرصتی برای تقویت جایگاه این شهر در عرصه جهانی دانستند. اهمیت. اکسپو ۲۰۱۵ میلان نقشی مهم در افزایش آگاهی عمومی درباره چالش های غذایی ایفا کرد. همچنین باعث ارتقای جایگاه میلان به عنوان یک مرکز بین المللی نمایشگاه ها و گردشگری شد.
جشنواره بین المللی فیلم رم (به ایتالیایی: "Festival Internazionale del Film di Roma") یک جشنواره فیلم سالانه است که از سال ۲۰۰۶ در رم ایتالیا برگزار می شود. این جشنواره با هدف معرفی آثار سینمایی جهان و حمایت از فیلم سازان نوظهور تأسیس شد و امروز یکی از رویدادهای مهم سینمایی در اروپا به شمار می آید. تاریخچه. جشنواره فیلم رم در سال ۲۰۰۶ با حمایت شهرداری رم و با مدیریت فرهنگی "Fondazione Cinema per Roma" آغاز شد. هدف اولیه آن، ایجاد بستری برای نمایش فیلم های بین المللی و جذب گردشگران فرهنگی به شهر رم بود. در سال های نخست، جشنواره با جشنواره های قدیمی تر مانند جشنواره فیلم ونیز مقایسه می شد، اما به مرور توانست هویت مستقل خود را پیدا کند. ساختار. جشنواره شامل چند بخش اصلی است: جوایز. مهم ترین جایزه جشنواره، مارکوس آئورلیوس طلایی (Golden Marc’Aurelio) است که به بهترین فیلم اهدا می شود. سایر جوایز شامل: اهمیت فرهنگی. جشنواره بین المللی فیلم رم نه تنها یک رویداد هنری، بلکه بخشی از سیاست فرهنگی شهر رم برای ارتقای جایگاه خود به عنوان پایتخت فرهنگی ایتالیا محسوب می شود. این جشنواره با جذب سینماگران، تهیه کنندگان و رسانه
های بین المللی، نقش مهمی در دیپلماسی فرهنگی ایتالیا دارد. انتقادات و بازخوردها. در سال های نخست، برخی منتقدان این جشنواره را به عنوان رقیبی برای جشنواره فیلم ونیز قلمداد کردند و آن را فاقد اصالت دانستند. با این حال، استقبال عمومی و حضور گسترده مخاطبان باعث شد که جشنواره به یکی از رویدادهای تثبیت شده سینمایی در تقویم فرهنگی ایتالیا تبدیل شود.
کافه آنتیکو گرکو که گاهی به اختصار کافه گرکو نامیده می شود، یک کافه تاریخی است که در سال ۱۷۶۰ در خیابان کوندوتی شماره ۸۶ در رم افتتاح شد. این کافه قدیمی ترین کافه در رم و دومین کافه قدیمی در ایتالیا، پس از کافه فلوریان در ونیز است. تاریخچه. این بنا در سال ۱۷۶۰ توسط نیکولا دی مادالنا یا دلا مادالنا، یک ایتالیایی-شرق شرقی (عضو جامعه ایتالیایی ها در آناتولی، ترکیه امروزی) افتتاح شد. چهره های تاریخی از جمله استاندال، یوهان ولفگانگ فون گوته، آرتور شوپنهاور، برتل توروالدسن، ماریانو فورتونی، لرد بایرون، ژرژ بیزه، هکتور برلیوز، یوهانس برامس، فرانتس لیست، جان کیتس، هنریک ایبسن، هانس کریستیان آندرسن، فلیکس مندلسون، جیمز جویس، گابریله دآنونزیو، فرانسوا-رنه دو شاتوبریان، اورسن ولز، مارک تواین، فریدریش نیچه، توماس مان، ژان اگوست دومینیک انگر، نیکلای گوگول، ادوارد گریگ، آنتونیو کانووا، هریت هوسمر، جورجو د کیریکو، گیوم آپولینر، شارل بودلر، ریشارد واگنر، کارلو لوی، ماریا زامبرانو، لارنس فرلینگتی و حتی جاکومو کازانووا در آنجا قهوه خورده اند. سیپریان نوروید به عنوان یکی از مشتریان دائمی کافه توصیف شده است. بیش از دو قرن و نیم،
کافه گرکو همچنان پناهگاهی برای نویسندگان، سیاستمداران، هنرمندان و افراد سرشناسی مانند جورجیوس پاگانلیس در رم بوده است. با این حال، در سال ۲۰۱۷، مالک ساختمان درخواست افزایش اجاره ماهانه خود را از ۱۸٬۰۰۰ یورو فعلی به ۱۲٬۰۰۰ یورو کرد. حکم دادگاه مبنی بر تعطیلی آن صادر شد، اما در اوایل سال ۲۰۲۵، وزارت فرهنگ وارد عمل شد و پیشنهاد داد که برای تضمین بقای کافه، با میانجیگری به توافق برسند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
این مقاله فهرستی از تمام فصول باشگاه فوتبال فولام از اولین فصل حرفه ای آنها در دسته ۲ لیگ فوتبال جنوبی تا به امروز را ارائه می دهد. این مقاله جزئیات دستاوردهای باشگاه در مسابقات مهم و برترین گلزنان لیگ را برای هر فصل شرح می دهد.
چهاربنیچه (English:Charbonicheh)طایفه ای از طوایف ایل اورک باب دیناران شاخه هفت لنگ بختیاری می باشد.چهاربنیچه از لحاظ جمعیت و وسعت اراضی مسکونی بزرگترین تیره طایفه اورک و تمامی ایل بختیاری است.codice_1 کلیات ایل چهاربنیچه. به دلیل جمعیت تیره است که به آن طایفه می گویند زیرا این تیره خود تقریباً به اندازه ۱۵ تا ۱۶ تیره دیگر اورک است .طبق جستارهای وابسته جمعیت چهاربنیچه بیش از چهل هزار نفر تخمین زده شده.در فرهنگ لغت بنیچه به معنای ریشه و چهاربنیچه به معنای گرفته شده از چهار ریشه وابسته به هم می باشد.طایفه چهاربنیچه از چهار شاخه تشکیل شده است. این تیره دارای بیش از ۶۰ نام خانوادگی می باشد که نام خانوادگی اصلی آنها کیانی است که غیره انشعابی از آن هستند. مناطق سکونت. گستردگی جغرافیایی مردم چهاربنیچه شامل: آبسرده ، ارجل ، دره توت ، نوترکی ، کری ، لیرابی ، اردل ، شهرکرد ، فرخ شهر ، مینادشت ، فولادشهر ، زرین شهر ، اصفهان ، شاهین شهر ، تهران ، دهدز ، مورد ، مرغا ، احمد آباد ، کل خواجه ، گرمت ، منطقه جفتان ، دره جهود ، دره خصی ، بلداجی ، خان میرزا ، باغ حیران ، ایذه ، اشکفت بابامیر ، باغ انار ، اکبر آباد ، باغملک ، هفت
کل ، سرتنگ محمود ، عزیزآباد ، بازفت ، کاوند ، رامهرمز ، ایذه ، آبادان ، مسجدسلیمان ، ماهشهر ، گناوه ، بوشهر ، دلوار ، بندر ریگ ، عسلویه ، بندرعباس ، قشم ، کویت ، آلمان و آمریکا می شود.همچنین چند خانوار از چهاربنیچه در طایفه سعید و در طایفه منجزی سکونت دارند. تقسیمات طایفه. شاخه های این تیره عبارتند از: 1-شاخه کلبعلی لالی و آن به یازده اولاد منشعب شده: الف: اولاد عسکر ب: اولاد حسن جافر ج: اولاد حسین شوسی د: اولاد اسمی و اولاد احسه هـ: اولاد گرگعلی: اولاد عالیشه 2-شاخه فرامرزی که پنج اولاد تشکیل شده:الف: اولاد عبدالله ب: اولاد محمد ج: اولاد حسن هاشم د: اولاد عزیز و اولاد میر شکال 3-تش کی کریمی که به سه شاخه تقسیم می شود:الف: اولاد محمد باندر ب: اولاد مقصود د: اولاد کی علیجان ج: اولاد عبده 4-شاخه میر که به چهار اولاد انشعاب پیدا کرده عبارتند از:الف: اولاد میر علیرضا ب: اولاد میر حیدر ج: اولاد میر خسرو د: اولاد میر تاجدالدین طایفه چهاربنیچه با توجه به گستردگی و جمعیت زیاد از زمان ایلخانی به صورت دو کدخدایی اداره می شده.در زمان پهلوی آخرین کدخدایان طایفه چهاربنیچه مش قباد کیانی و زنده یاد ملا ناصر کیانی عهده دار م
یران و کیان بودند. وجه تسمیه. بنیچه به معنای ریشه است و چهار بنیچه یعنی گرفته شده از چهار ریشه. چهار برادر / چهار بنیچه نام چهار طایفه چهار برادر وابسته به هم در چهار روستای نزدیک به هم است. روستاهای لیرابی، نوترکی، کری، آبسرده ،اَرجُل و دره توت از روستاهای وابسته به منطقه چهاربنیچه در دهستان دیناران هستند که زادگاه این طایفه اند. اعضای طایفه آن را چاربنیچه تلفظ کرده و در ۲۳ تیره دیگر طایفه اورک و همچنین سایر طوایف دینارونی باب «چُوربنیچه» تلفظ می شود. چهاربنیچه های بلداجی. فامیل طهماسبی از اولاد شخصی به نام کی طهماسب نوه حاج حسین چهاربنیچه از بزرگان طایفه اورک ایل بختیاری می باشند و جایگاه اولیه آن ها روستای آبسرده در منطقه چهاربنیچه اردل می باشد.کی طهماسب همراه با همسر و فرزندان شامل شش پسر و یک دختر از زادگاه خود به سمت بلداجی مهاجرت کرده و در محل فعلی چشمه طهماسبیا به نقلی سینه کوه تکمه داش اسکان میگیرند.ساکنان اولیه صفی آباد که متوجه حضور تعدادی تازه وارد به قلمروشان میشوند ، برای بیرون انداختن این خانواده به همراه تعدادی سوار به طرف چادر آن ها حمله میکنند که در غیاب پدر و برادران ، تک دختر خانواده از حر
یم خانواده دفاع میکند و مهاجمان را به عقب میراند. باتوجه به موقعیت این منطقه که هر از چند گاهی مورد هجوم طوایف و قبایل قرار می گرفتند مهاجرت این افراد را به فال نیک گرفته و با توجه به اینکه مردمانی دلیر بودند از آنها می خواهند در همینجا بمانند و با آنها وصلت می کنند. خواهر مهاجرین را که خیرالنسا نام داشته خواستگاری و به بقیه نیز پیشنهاد زن می دهند و همگی از صفی آباد به جوار بلداجی که فقط در آن زمان قلعه نو یا کهنه قلعه بوده کوچ می کنند و در آنجا به کشت و کار و کشاورزی مشغول می شوند. این شش برادر به نام های : محمد،علی ،مراد، عسگر ،کلبعلی ،و سلطان بودند چهاربنیچه های منجزی. ١٨ تیره چهاربنیچه طایفه خلیلی بیگیوند پلنگ ایل منجزی ایل بزرگ بختیاروند از نسل اتابک شجاع الدین خورشید لر جنگروی ۱_تیره چهاربنیچه خلیلی منجزی بختیاروند عالی خان، لالی خان، کی فرامرز، حاجی حسین، کی کریم، کاید کلبعلی چهاربنیچه خلیلی منجزی ۲_تیره چهاربنیچه خلیلی منجزی بختیاروند در جوار طایفه اورک دینارونی : عالی خان، لالی خان، میر ۳_اولاد مهدی خان بهداروند چهاربنیچه خلیلی منجزی بختیاروند در تش دوزقی تیره هُمسا غیر پاپی در جوار ایل پاپی لر :عالی
خان، لالی خان لالی دهی از دهستان جهانگیری شمالی مسجدسلیمان که هم اکنون به شهرستان لالی مشهور است .نام لالی از نام لالی خان بختیاروند گرفته شده است. تیره چهاربنیچه طایفه خلیلی بیگیوند پلنگ منجزی بختیاروند در جوار طایفه اورک از ایل دینارونی اولاد ها۱_اولادعالی۲_اولاد لالی۳_اولاد میر با فامیلی کیانی، فرامرزی، اکبری، حسینی، حیدری، کیانپور. چهاربنیچه های ایل جاکی. چهاربنیچه دسته ای از ایل قدیمی جاکی است.ایل جاکی از ایلات لر کهگیلویه هست که به دو دستهٔ چهاربنیچه و لیراوی تقسیم می شود. دستهٔ اول چهاربنیچه که شامل ایلات بویراحمدی، دشمن زیاری، چرام و نوئی است و دستهٔ دوم لیراوی است که مهم ترین آن شامل ایلات طیبی ، بهمئی ، شیرالی ، یوسفی و خدری است. روستاها و اماکن شاخص. کلخواجه یکی از روستاهای گرمسیری چهاربنیچه نشین کوه کیان و بزرگترین آنها است.ساکنان آن اغلب از تش کی کلبعلی و از خوانین چهاربنیچه و بختیاری هستند نام خانوادگی بیشتر آنها: کیانی، کیانی کری، کیانپور،آذرنیا،کهانی،کهیانی،اتش پرور،اتش افزون و... است.کلخواجه از طرفی به گرمت از طرفی به مرغاب و از طرفی به کوکیا و اراضی کشاورزی تیره قلعه سردی راه دارد.کوشک آعلی
ار و چهار فرزند که به ثبت میراث فرهنگی هم رسیده است از جاذبه های گردشگری آن روستا است که مرقد آعلیار کیان پور چهاربنیچه یکی از بزرگترین کلانتران ایل بختیاری و چهار فرزندش است .همچنین چشمه تلخ آب کلخواجه در جهت شمال شرقی این روستا واقع شده است.طبق گفته اهالی گنجی به عظمت گنج قارون در این روستا واقع است. آبسرده روستایی از توابع استان چهارمحال و بختیاری با ۱۹۰۰متر ارتفاع از سطح دریا و جمعیتی بالغ بر 800نفر در شهرستان اردل، دهستان دیناران و منطقه ی چهاربنیچه واقع شده.آبسرده از اطراف به روستا های چهاربنیچه نشین لیرابی، کری، ارجل و نوترکی ختم می شود و هم جوار با تنگ محلب و رشته کوه گره، کوه کرجمک و کوه گردکان می باشد.آبسرده از دو بخش شوران و شهرک تشکیل شده.نام روستا از چشمه گوارای آب بسیار سردی که از وسط روستا می گذرد برگرفته شده است.ساکنین روستا از طایفه چهاربنیچه و تش فلامرزی بوده، نشان خانوادگی ساکنین اکثرا کیانی و کهیانی می باشد. گرمت یکی از روستاهای گرمسیری چهاربنیچه نشین کوه کیان است که ساکنان آن تماماً از تش کی کریمی و اولاد مقصود می باشند که نام خانوادگی بیشتر آنها :کیانی گرمتی،کیانی دسفاردی،کیانیان می باشد
.گرمت از یک سو به دریاچه کارون ۳ و از سوی دیگر به روستاهای کل خواجه ،دره جهود ،مرغاب و ده مورد راه دارد که فاصله گرمت تا کل خواجه حدود ۵۰۰ متر است .مرقد امامزاده زین العابدین در قبرستان این روستا واقع شده است و چشمه آب تلخ گرمت نیز در کناره آن پیر واقع است.روستای گرمت تاریخ چند هزار ساله دارد که از سنگ قبر های گورستان آن هویدا است؛برخی وجه تسمی آن را به دودمان قرمطیان یا گرمتیان منسوب میکنند.اهالی آن مهاجرت کرده و ساکنان فعلی گرمت حدود ۱۰ خانوار هستند که بیشتر آنها به ایذه، دهدز ، اردل، شاهین شهر ،گناوه و تهران کوچ کرده اند کری چهاربنیچه، روستایی از توابع دهستان دیناران، شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. بنیچه به معنای ریشه است و چهار بنیچه یعنی گرفته شده از چهار ریشه. منطقهٔ کری چهار بنیچه نام چهار طایفه وابسته به هم در چهار روستای نزدیک به هم است. روستاهای لیرابی، نوترکی، ده کری، آبسرده ،اَرجُل و دره توت از روستاهای وابسته به منطقهٔ چهاربنیچه هستند. روستای نوترکی قدیم یکی از روستا های سردسیر چهاربنیجه.این روستا در شهرستان اردل, دهستان دیناران قرار دارد. نوترکی به گفته ی ساکنین بمعنای روستای ترک
شده ای که بعد از مدتی مجدد وارد آن شده اند می باشد.ساکنان این روستا از تش کلبعلی لالی هستند.در حال حاضر ساکنین روستا عده ی اندکی مهاجرت به شهر کرده و باقی در شهرک نوترکی نو ساکن شده اند. روستای اشگفت بابامیر. در 35کیلومتری جاده ایذه باغملک قرار دارد. در گفتگوی بومیان منطقه اشگفت بامیر تلفظ می شود.این روستا متعلق به مردم چهاربنیچه می باشد که در گذشته یکی از مکان های گرمسیری آنها بودِ و هم اکنون اکثر ساکنین آن اسکان دائم یافته اند.در دامنهِ کوه نزدیک روستاغار(اشگفت)بزرگی قرار دارد که گنجایش صدها راس دام را دارد و مورد استفاده دامداران روستا می باشد. اکبرآباد سکونتگاه گرمسیری چهاربنیچه واقع در استان خوزستان منطقه رمه چر شهرستان ایذه. ارجل نشان خانوادگی ساکنین این ابادی (کیانی/پورکیان/ ازادی/ابزاده/اذربایگان/ آشیانی) می باشد ، تمامی ساکنین از خانواده های بزرگ و محترم می باشند و غالبا رابطه خویشاوندی نزدیک با همدیگر دارند ، از بزرگان نامدار این دیار کی مقصود کیانی که اوازه نامشان در قوم بختیاری و طایفه اورک زبانزد عام و خاص و مورد احترام می باشد و ایشان از پشتیبانان مالی مشروطه خواهان بختیاری در زمان انقلاب مشروطی
ت و فتح تهران نیز می باشد. و شعر مال من تا مال قارون بیش بود صد چند مثل قارون نزد من درویش بود از گفته های وی در زمان حمایت از مشروطه خواهان بختیاری می باشد. مردمداری و رشادتهای ایشان دردفاع و نگهداری از ملک طایفه چهاربنیچه در خوزستان (تخت کبود اسماری) با گذشت سالیان زیاد کماکان نقل محافل بزرگان قوم می باشد. از دیگر بزرگان و نامداران این دیار سردار سرلشکر شهید مهندس محمدرضا پورکیان اولین سردار شهید دفاع مقدس می باشد که اوازه ی نامشان بر پهنه ی سرزمین ایران گسترانیده شده است.
یک موش هدایت شده از راه دور که به طور عامیانه موش بات یا موش رباتیک نیز نامیده می شود، موشی است که الکترودهایی در باند میانی پیش مغز (MFB) و قشر حسی ـ حرکتی مغزش کار گذاشته شده است. این روش در سال ۲۰۰۲ توسط «سانجیف تالوار» و «جان چاپین» در دانشگاه ایالتی نیویورک در داون استیت توسعه یافت. موش ها یک کوله پشتی کوچک الکترونیکی همراه دارند که شامل یک گیرندهٔ رادیویی و تحریک کنندهٔ الکتریکی است. موش از طریق این کوله پشتی تحریک از راه دور در قشر حسی ـ حرکتی دریافت می کند که باعث می شود در سبیلک های چپ یا راست خود حسی داشته باشد، و تحریک در MFB که به صورت پاداش یا لذت درک می شود. پس از یک دوره آموزش، شرطی سازی و تمرین با استفاده از تحریک MFB به عنوان پاداش، موش ها می توانند به طور از راه دور برای حرکت به چپ، راست و جلو در پاسخ به سیگنال های تحریک سبیلک هدایت شوند. این امکان وجود دارد که حیوان به طور تقریبی در یک مسیر پرمانع هدایت شود، از شکاف های کوچک بپرد و از موانع بالا برود. ملاحظات اخلاقی. گروه های مدافع حقوق حیوانات نگرانی هایی را دربارهٔ استفاده از حیوانات در این زمینه مطرح کرده اند، به ویژه به دلیل نگرانی از س
لب خودمختاری از یک موجود مستقل. برای نمونه، سخنگوی بنیاد دکتر هادوِن که یک گروه پشتیبان جایگزین های پژوهش های حیوانی در پزشکی است، این آزمایش ها را «نمونه ای هولناک از این که چگونه گونهٔ انسانی گونه های دیگر را ابزارگونه می سازد» توصیف کرده است. پژوهشگران سازوکار آموزشی موش ربات را به روش های استاندارد شرطی سازی کنشی شبیه می دانند. خود تالوار به مسائل اخلاقی آشکار در توسعهٔ موش ربات اذعان کرده، اما یادآور می شود که این پژوهش با معیارهای تعیین شده برای رفتار با حیوانات از سوی مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده هم خوانی دارد. افزون بر این، پژوهشگران تأکید می کنند که حیوانات آموزش می بینند و وادار به رفتار خاصی نمی شوند. چون موش ها با لذت به عنوان پاداش ترغیب می شوند و نه با اجبار عضلانی، رفتار آن ها تحت تحریک MFB بیشتر به مدل «چماق و هویج» برای تشویق رفتار شبیه است تا به سامانه ای از کنترل ذهن. بعید به نظر می رسد که موش ها حتی با این تحریک آگاهانه حاضر باشند جان خود را به خطر بیندازند. تالوار اظهار داشت: «حیوانات ما کاملاً شاد و به خوبی مراقبت می شدند.» این فناوری یادآور آزمایش هایی است که در سال ۱۹۶۵ توسط خوزه دلگاد
و، دانشمندی جنجالی، انجام شد؛ او توانست گاوی مهاجم را با الکترودهای کار گذاشته شده در مغزش آرام کند. همچنین گفته شده بود که او توانسته است گربه ها و میمون ها را همچون «اسباب بازی های الکترونیکی» کنترل کند. پزشک رابرت گالبریت هیث نیز الکترودهایی را در عمق مغز بیماران کار گذاشت و صدها مقالهٔ پزشکی در این زمینه منتشر کرد.
محمودرضا افتخارزاده(زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۵۴ در بیرجند، استان خراسان جنوبی – درگذشتهٔ ۲۲ اوت ۲۰۲۱ در تهران، ایران)[1]، نویسنده، پژوهشگر و مترجم ایرانی بود او نزدیک به ۱۰۰ کتاب، مقاله و نوشته در زمینه های ایران شناسی، اسلام شناسی و عرفان ایرانی تألیف کرد. برخی از این آثار، کتاب های درسی نیز هستند و بسیاری از آن ها از زبان عربی ترجمه شده اند. او پژوهشگری در زمینهٔ تاریخ ایران باستان و ایران پس از اسلام بود. تحقیقات او در این حوزه شامل موارد زیر بود: ایران؛ دین و فرهنگ، اسلام و ایران؛ دین و ملیت و شوبیه؛ و جنبش مقاومت ملی ایران. همچنین بیش از ۴۰ مقاله و مطالعه انتقادی دربارهٔ زمینه های فرهنگی، تاریخی و تمدنی ایران نوشت. او همچنین یک اسلام شناس و پژوهشگر تاریخ اسلام بود. او معتقد بود که برای ایرانیان، اسلام جدا از فرهنگ ایرانی نیست و با ویژگی خاص خود، کاملاً قابل تمایز از سبک زندگی معمول عرب هاست که در عربستان سعودی، امارات، مصر، سوریه و حتی عراق مشاهده می شود؛ بنابراین او تأکید زیادی بر اسلام ایرانی داشت. در سال ۱۹۹۲، او رسالهٔ دکترای خود (دکترای فلسفه در مطالعات اسلامی شیعه) را با موضوع: «تقیه در شیعه امامیه از قرن
اول تا پایان قرن پنجم» نوشت. همزمان برای مدرک M.Phil/Ph.D در دانشگاه منچستر پذیرفته شد. او همچنین متون اصلی عرفان اسلامی ایرانی را ترجمه کرد، از جمله: • الموقف و المخاطبات (میراث قرن چهارم، نوشتهٔ النفاری، ۳۵۴ میلادی) • منارات السائرین نوشتهٔ نجم الدین رازی، صوفی ایرانی، ۶۵۴ میلادی • الریایه لحقوق الله نوشتهٔ حارث محاسبی، ۲۴۳ میلادی • ترتیب السلوک نوشتهٔ ابوالقاسم قوشیری، ۴۵۰ میلادی
در ۴ مه ۲۰۲۵، جنبش حوثی ها در یمن یک موشک بالستیک به سمت تل آویو، اسرائیل، شلیک کرد که به محوطه ترمینال اصلی فرودگاه بن گوریون برخورد کرد و در حالی که دهانه ای ایجاد کرد و به یک جاده و یک وسیله نقلیه آسیب رساند، سیستم دفاعی اسرائیل با وجود چندین تلاش برای رهگیری موشک، نتوانست آن را سرنگون کند. در نتیجه، هشت نفر زخمی شدند - دو نفر از آنها در مسیر رفتن به پناهگاه زخمی شدند. این حمله باعث توقف ترافیک هوایی و لغو پروازهای چندین شرکت هواپیمایی بزرگ برای چند روز شد. اسرائیل ایرپورتس اعلام کرد که این حمله اولین باری بود که موشکی تا این حد نزدیک به فرودگاه اصلی اسرائیل فرود آمد. پیشینه. از اکتبر ۲۰۲۳، حوثی ها در همبستگی با فلسطینی ها در طول جنگ غزه، کشتیرانی در دریای سرخ را هدف قرار داده و حملات موشکی بالستیک و پهپادی به شهرهای اسرائیل - از جمله حمله پهپادی موفق به تل آویو در ژوئیه ۲۰۲۴ - انجام داده اند. این گروه پس از آتش بس ۲۰۲۵ حملات خود را متوقف کرد، اما به محض اینکه اسرائیل آتش بس را نقض کرد، آنها را از سر گرفت. در مارس ۲۰۲۵، آمریکا، تحت دولت ترامپ، حملات هوایی و دریایی گسترده ای را به اهداف حوثی ها در یمن آغاز
کرد. حمله. صبح روز ۴ مه، حدود ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت اسرائیل، یک موشک بالستیک مافوق صوت حوثی ها - که حوثی ها ادعا می کنند دارای فناوری رادارگریزی است - با برد و با سرعتی شانزده برابر سرعت صوت - به سمت تل آویو پرتاب شد. با وجود چندین تلاش اسرائیل برای رهگیری آن با استفاده از سامانه پیشرفته تاد ساخت آمریکا و سامانه دفاعی ختس، در نهایت نتوانست موشک را سرنگون کند. این موشک در نزدیکی ترمینال اصلی فرودگاه بن گوریون فرود آمد و ضمن آسیب رساندن به یک جاده و یک وسیله نقلیه، گودال بزرگی بر جای گذاشت. هشت اسرائیلی زخمی شدند. فیلم نشان می دهد که رانندگان در جاده ای در حال توقف هستند و موشک هنگام فرود آمدن، ستونی از دود سیاه در نزدیکی فرودگاه ایجاد می کند. نیروهای دفاعی اسرائیل «مشکل فنی در رهگیر پرتاب شده به سمت موشک» را عامل موفقیت آمیز موشک حوثی ها دانستند، اگرچه اظهار داشتند که در روند شناسایی «هیچ نقصی» پیدا نکرده اند. این حمله منجر به تعلیق کوتاه مدت پروازها در فرودگاه شد و برخی از آنها مجبور به تغییر مسیر شدند. تمام ورودی های فرودگاه به طور موقت بسته شدند و سفرهای قطار متوقف شد. چندین شرکت هواپیمایی بزرگ اعلام کردند ک
ه پروازهای خود را برای چند روز لغو می کنند، از جمله بریتیش ایرویز، لوفت هانزا، ایر اروپا، ایر فرانس، سوئیس اینترنشنال ایرلاینز، اتریش ایرلاینز، بروکسل ایرلاینز، رایان ایر و ویز ایر. تحلیل. امیر بار شالوم، تحلیلگر امور نظامی رادیو ارتش اسرائیل، گفت که حمله موشکی «بسیار دقیق بود اگر از فاصله ۲۰۰۰ کیلومتری شلیک شود، چشمگیر است» و «باید این تهدید را جدی گرفت.» پیامدها. روز پس از حمله، نیروی هوایی اسرائیل بمباران اهدافی در حدیده را با بیش از ۳۰ هواپیما آغاز کرد و با استفاده از تقریباً ۵۰ مهمات به نه هدف حوثی حمله کرد. از جمله اهداف حمله، کارخانه سیمان باجیل در شرق شهر بود. گزارش ها از یمن حاکی از کشته و زخمی شدن افراد در کارخانه سیمان بود. رسانه های مرتبط با حوثی ها گزارش دادند که دو نفر کشته و ۴۲ نفر دیگر زخمی شده اند. به گفته یک منبع امنیتی اسرائیل: «ما بندر حدیده و کارخانه های بتنی که برای ساخت سلاح استفاده می شدند را نابود کردیم.» روز بعد، اسرائیل فرودگاه بین المللی صنعا را بمباران کرد و عملاً آن را از کار انداخت.
سینما نووو یک مجله سینمایی چپ گرای ایتالیایی بود که بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۹۶ فعالیت می کرد. دفتر مرکزی آن در میلان، ایتالیا قرار داشت. تاریخچه و مشخصات. "سینما نووو" توسط منتقد فیلم، گویدو آریستارو، در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد. اولین شماره در ۱۵ دسامبر ۱۹۵۲ در میلان منتشر شد شرکت تأسیس کننده، لا اسکولا، آرزیگلیانو بود. گویدو آریستارو همچنین مدیر این مجله بود که ابتدا به صورت دوهفته نامه منتشر می شد و از شماره ژوئیه-اوت ۱۹۵۸ به دوماهنامه تبدیل شد. این مجله در رم، پاریس، نیویورک، مکزیکوسیتی و پراگ دفاتری داشت. "سینما نووو (Cinema Nuovo)" موضعی مارکسیستی داشت و مانند سایر نشریات چپ گرا، یکی از اهداف دولت ایتالیا بود. گویدو آریستارو (Guido Aristarco) از طریق مقالات منتشر شده در این مجله، از سینمای نئورئالیستی ایتالیا حمایت می کرد. جوزف گریکو (Joseph Grieco) از سردبیران و رودی برگر (Rudi Berger) از نویسندگان آن بودند. از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ چزاره زاواتینی مقاله های تصویری در "سینما نووو (Cinema Nuovo)" منتشر می کرد. این مجله در سال ۱۹۹۶ منحل شد. مجله فیلم اسپانیایی سینمای ما با الگوبرداری از "سینما نووو" و پیروی از رویکرد گ
ویدو آریستارو منتشر شد. دیگر مجله فیلم اسپانیایی که از "سینما نووو" و بنیان گذار آن گویدو آریستارو الهام گرفته بود، هدف بود.
کاندیدو یک مجله طنز بود که بین سال های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۱ در میلان، ایتالیا منتشر می شد. این مجله توسط جووانینو گوارسکی تأسیس و سردبیری می شد. تاریخچه و مشخصات. "کاندیدو" در سال ۱۹۴۵ به عنوان جانشین یک مجله طنز دیگر "به نام برتولدو" آغاز به کار کرد. این مجله به درخواست ناشر ایتالیایی آنجلو ریتزولی توسط جووانینو گوارسکی، جیاچی مونداینی و جووانی موسکا تأسیس شد. این مجله به صورت هفتگی منتشر می شد، و دفتر مرکزی آن در میلان بود. جووانینو گوارسکی همچنین به عنوان سردبیر مجله فعالیت می کرد و در سال ۱۹۵۷ از این سمت استعفا داد. با این حال، او همچنان به همکاری با این هفته نامه ادامه داد. در دوره ۱۹۵۲–۱۹۵۳ "کاندیدو" ۱۸۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ نسخه فروخت. بعدها تیراژ آن به ۲۲۵۰۰۰ نسخه رسید. این مجله موضعی سلطنت طلبانه و نسبتاً محافظه کارانه داشت. برای سردبیران مجله، کاتولیک ها و کمونیست ها در مخالفت مداوم و انعطاف ناپذیری بودند. این مجله اغلب کارتون هایی با چهره های سیاسی اصلی آن دوره، از جمله دموکرات مسیحی آلسید د گاسپری و کمونیست پالمیرو تولیاتی، منتشر می کرد. انتشار "کاندیدو" در سال ۱۹۶۱ متوقف شد.
کامپو دی مارته (به ایتالیایی: "Campo di Marte") یک مجله ادبی بود که به طور خلاصه از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ در فلورانس ایتالیا منتشر می شد. تاریخچه و مشخصات. "کامپو دی مارته" پراتولینی و آلفونسو گاتو در اوت "کامپو دی مارته" هدف خود را «آموزش مردم» در مورد هنر اعلام کرد. این مجله رویکردی شکاکانه نسبت به آوانگارد و تجربه مدرنیستی اروپایی و همچنین فرهنگ توده داشت. این مجله گرایش سیاسی ضد فاشیستی داشت. آشکارا چندین جنبه از رژیم فاشیستی در ایتالیا را زیر سؤال می برد. این مجله در معرض سانسور قرار گرفت و در اوت ۱۹۳۹ پس از تنها دوازده شماره توسط رژیم تعطیل شد.
ایل کافه (به ایتالیایی، Il Caffè) یک مجله ایتالیایی ضد فاشیست بود که برای مدت کوتاهی بین سال های ۱۹۲۴ و ۱۹۲۵ در میلان در دوران حکومت فاشیست ها در ایتالیا منتشر می شد. عنوان آن اشاره ای به یک نشریه روشنگرانه با همین نام، "ایل کافه"، بود که آن هم در میلان مستقر بود و توسط الساندرو و پیترو وری از سال ۱۷۶۴ تا ۱۷۶۶ تأسیس و ویرایش می شد تاریخچه و مشخصات. اولین شماره "ایل کافه" در ۱ ژوئیه ۱۹۲۴ منتشر شد. این مجله از یک مجله ضد فاشیستی دیگر به "نام «انقلاب لیبرال»" الهام گرفته شده بود که توسط پیرو گوبتی منتشر و سردبیری می شد. "ایل کافه" در ابتدا به عنوان یک نشریه دوهفته نامه ای آغاز به کار کرد، اما از دسامبر ۱۹۲۴ به صورت هفتگی منتشر شد. بنیان گذار و سردبیر این مجله که در میلان مستقر بود، ریکاردو باوئر بود. حامیان مالی آن گروهی از روشنفکران بودند که به اصول حاکمیت دموکراتیک و کنترل مشروطه دولت پایبند بودند. اتوره مارگادونا و فروچیو پاری دو تن از نویسندگان اصلی "ایل کافه" بودند. به دلیل موضع ضد فاشیستی، این مجله دائماً تحت سانسور مقامات فاشیستی بود و در ماه مه ۱۹۲۵ تعطیل شد.