Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نین دو سرویس پولی را ارائه می دهد، بنیاد HUBzero و یک سرویس میزبانی بدون دردسر. فن آوری. این وب سایت از نرم افزار منبع باز ساخته شده است: سیستم عامل لینوکس ، وب سرور آپاچی ، پایگاه داده MySQL ، سیستم مدیریت محتوای جوملا ، و زبان برنامه نویسی وب PHP . نرم افزار HUBzero به افراد امکان دسترسی به ابزارهای شبیه سازی و به اشتراک گذاری اطلاعات را می دهد. سایت هایی که از زیرساخت هاب استفاده می کنند با ماژول های زیر استاندارد شده اند:
جشنواره سرعت گودوود یا فستیوال سرعت گودوود یک رویداد سالانه است که در گودوود، واقع در غرب ساسکس، انگلستان برگزار می شود. در این جشنواره، رانندگان در مسیرهایی که شامل پستی و بلندی های زیادی می شود، مسابقه می دهند. تاریخ برگزاری جشنواره سرعت گودوود معمولاً در اواخر ژوئن یا اوایل ژوئیه هر سال است. این فستیوال به نحوی برگزار می شود که با مسابقات فرمول یک تداخل نداشته باشد تا هواداران بتوانند از هر دو رویداد لذت ببرند. در اولین روزهای برگزاری فستیوال، هزاران نفر آخر هفته خود را در منطقه گودوود می گذرانند. تاریخچه. در سال ۲۰۱۴، بیش از ۱۰۰ هزار نفر در سه روز اولیهٔ فستیوال حضور پیدا کردند که رکورد بیشترین تعداد شرکت کننده با ۱۵۸هزار نفر، به سال ۲۰۰۳ بر می گردد. خودروهای فرمول یک، خودروهای اسپورت و برخی از مدل های مفهومی شرکت کنندگان این رویداد را تشکیل می دهند. این فستیوال برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ و توسط لرد مارچ پایه گذاری شد. با وجود تداخل این رویداد در سال اول برگزاری با ۲۵ هزار نفر در آن شرکت کردند. هدف او بازگرداندن مسابقات ماشین سواری به تاریخ انگلستان بود. در اوایل دهه ۹۰، لرد مارچ که حالا دوک ریچموند بود،
به دلیل نداشتن اجازه برگزاری مسابقات در مناطق گودوود، این فستیوال را در زمین های خود برگزار کرد. بخش های اصلی برگزاری. فستیوال سرعت شامل بخش های مختلفی مانند بالا رفتن از تپه، چالش سراشیبی، رالی جنگلی، دور ابر خودروها و… می شود. فستیوال گودوود یک رویداد خواهر نیز دارد که در اوایل سپتامبر برگزار می شود. لازم است ذکر شود فستیوال یا مسابقه دیگری دور از حادثه نیست. به گونه ای که تا به حال دو تصادف مرگبار در این رویداد رخ داده است. اولین حادثه در سال ۱۹۹۳ اتفاق افتاد که منجر مرگ موتور سواری به نام چاس گای در حین تمرین برای مسابقات شد. موتورسیکلت او از دور خارج شد و با یک درخت برخورد کرد. از آن پس، موتورسیکلت ها در این مسابقه شرکت نمی کنند. در سال ۲۰۰۰ نیز راننده ای کنترل خودرو خود را از دست داد و این حادثه جان راننده و یکی از سرنشینان را گرفت. هیل کلایم. این بخش رویداد همان طور که از اسم آن معلوم است در بالای یک تپه برگزار می شود که شامل مسیر کوتاه ۱۸۹۰ متری است. این مسیر دارای ۹ پیچ و ارتفاع ۹۲٫۷ متری است که میانگین شیب آن را به ۴٫۹ درصد می رساند. رکورد این مسیر در سال ۲۰۱۹ توسط مکس چیلتون با زمان ۳۹٫۰۸۲ ثانیه به
ثبت رسیده است. این رکورد به مدت ۲۰ سال متعلق به یک خودرو فرمول یک بود جایی که در سال ۱۹۹۹ نیک هایدفلد با خودرو مک لارن ام پی ۴/۱۳ با زمان ۴۱٫۶ ثانیه به ثبت رسید. این رکورد در سال ۲۰۱۹ با خودرو الکتریکی فولکس واگن ID.R با رانندگی رومن دوما به زمان ۳۹٫۹۰ ثانیه کاهش یافت. به دلایل ایمنی، خودروهای فرمول یک دیگر نمی توانند از گرمکن لاستیک ها استفاده کنند یا دورهای زمان دار رسمی را به ثبت برسانند، در عوض دورهایی نمایشی را انجام می دهند. استیج جنگلی رالی. از سال ۲۰۰۵ تا به امروز یک مسیر نمایشی برای اتومبیل های رالی در بالای تپه وجود دارد. در ابتدا، در سال ۲۰۰۵، یک مسیر موجود در جنگل ایجاد شد، و ماشین های رالی در میان جنگل شروع به دور زدن می کردند. اما در سال ۲۰۰۶، یک مسیر کاملاً جنگلی معرفی شد که توسط هانو میکولا به عنوان یک پیست رسمی کامل طراحی شده بود، با یک خط شروع و پایان جداگانه در بالای تپه. آرنا. آرنا یک مسیر جدید برای سال ۲۰۱۹ بود که برای دریفت و حرکات نمایشی ساخته شده بود. این منطقه از آسفالت چند لایه استفاده کرده است که قبلاً برای گاراژ سوپراسپرت میشلین استفاده می شد، آزمایشگاه آینده. نمایشگاه آینده یا آز
مایشگاه آینده از سال ۲۰۱۷ به طور رسمی غرفه علم و فناوری های آینده بشر در این جشنواره است. چندین کمپانی بزرگ جهانی به عنوان بخشی از این نمایشگاه آغاز به کار کرده اند، از جمله کامیون های خودران Einride، نمونه اولیه خودروهای پرنده مانند ایراسپیدر و خودروی خودران کار-گو. حوادث. در تاریخ این فستیوال دو تصادف فوتی رخ داده است. اولین مورد در افتتاحیه فستیوال در سال ۱۹۹۳ بود، زمانی که چیس گای موتورسوار مسابقه در تمرین پس از اتمام دور زمانی که موتورسیکلت وینسنت او با چرخش فرمان شدید به میان درختان پرتاب شد و کشته شد. از آن زمان به بعد، موتورسیکلت ها برای دور زدن در مسیر پیست زمان بندی نشده اند. در سال ۲۰۰۰، راننده جان داوسون دامر، کنترل لوتوس ۶۳ خود را از دست داد و به دروازه خط پایان برخورد کرد و خود و مارشال اندرو کارپنتر کشته شدند. مارشال دیگری به نام استیو تارانت جان سالم به در برد اما از ناحیه پایین پای راستش آسیب جدی دید. حضور در رسانه ها. از سال ۲۰۱۹ شبکه بریتانیایی اسکای اسپورت آخر هفته فستیوال گود وود را به طور کامل پوشش می دهد همچنین پخش زنده این رقابت ها در در یوتیوب اسکای اسپورت نیز انجام می شود.
فینال کوپا آمریکا ۲۰۱۹ مسابقه نهایی چهل و ششمین دوره مسابقات کوپا آمریکا بود که در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ در ورزشگاه دو ماراکانا در ریودوژانیرو برزیل برگزار شد تا برندهٔ کوپا آمریکا ۲۰۱۹ مشخص شود. در این مسابقه برزیل، میزبان مسابقات و پرو حضور داشتند که در آن برزیل با نتیجه ۳–۱ پیروز شد تا نهمین عنوان قهرمانی خود در کوپا آمریکا و نخستین قهرمانی خود از سال ۲۰۰۷ را به دست آورد. پیش زمینه. این دوره پنجمین دوره مسابقات کوپا آمریکا بود که به میزبانی برزیل برگزار شد. این فینال سومین فینال برای پرو بود که در آن دو بار در تاریخ خود قهرمان شده بودند. آخرین قهرمانی آنها (از جمله مسابقات جهانی) در سال ۱۹۷۵ به دست آمد. در همین حال، این نوزدهمین فینال برزیل در کوپا آمریکا بود که در آن هشت بار قهرمان شده بودند. برای آخرین باری که برزیل قهرمان شد، در کوپا آمریکا ۲۰۰۷ بود که به میزبانی ونزوئلا برگزار شد، پس از شکست ۳ بر صفر آرژانتین. این دو تیم پیش از فینال در مرحله گروهی مربوطه خود به مصاف یکدیگر رفته بودند که برزیل با نتیجه ۵–۰ پرو را شکست داد.
فینال کوپا آمریکای قرن یک مسابقهٔ فوتبال بود که در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶ برای تعیین برندهٔ کوپا آمریکا قرن برگزار شد. این در ورزشگاه متلایف در مجتمع ورزشی Meadowlands در شرق رادرفورد، نیوجرسی، خارج از شهر نیویورک برگزار شد. این مسابقه میان آرژانتین و شیلی برگزار شد و آن را به بازی برگشت فینال ۲۰۱۵ تبدیل کرد. در این تورنمنت آرژانتین و شیلی در گروه D به مصاف یکدیگر رفتند و آرژانتین با نتیجه ۲–۱ پیروز شد. اما در فینال، مانند سال پیش، در نهایت شیلی با نتیجه ۴–۲ در ضربات پنالتی پس از تساوی ۰–۰ پیروز شد. لیونل مسی پس از چهارمین شکست پیاپی فینال خود با آرژانتین، پایان دوران خود در تیم ملی آرژانتین را اعلام کرد، اگرچه بعداً این تصمیم را تغییر داد. پیش زمینه. این دوره از کوپا آمریکا نخستین بار به میزبانی ایالات متحده بود. این مسابقه ششمین باری بود که آرژانتین پس از تغییر نام "کوپا آمریکا" در سال ۱۹۷۵، به فینال رسید. آنها همچنین در ۲۲ دوره مسابقات پیشین، "Campeonato Sudamericano"، که در آن برندگان در یک مرحله گروهی و بدون مسابقه نهایی مشخص می شدند، در دو تیم برتر قرار گرفتند. در این زمان، آخرین قهرمانی آرژانتین در تورنمنت بین ا
لمللی، کوپا آمریکا در سال ۱۹۹۳ بود. در همین حال، این چهارمین حضور نهایی شیلی بود که در سال های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ نیز در جمع دو تیم برتر قرار گرفت. شیلی مدافع عنوان قهرمانی بود و اولین عنوان بین المللی خود را در دوره قبل به عنوان کشور میزبان کسب کرد. این سومین فینال متوالی تورنمنت مهم آرژانتین بود، پس از فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ و فینال کوپا آمریکا ۲۰۱۵، موفقیتی که تنها دو بار پیش از این در تاریخ تیم های ملی انجام شده بود، آلمان غربی (۱۹۷۲، ۱۹۷۴، ۱۹۷۶) و اسپانیا (۲۰۰۸، ۲۰۱۰). ، ۲۰۱۲).
عبدالجبار پُردلی معروف به جبارخان پُردلی از فرماندهان پُلیس افغانستان است که فرماندهی پلیس ولایت نیمروز و ولایت بغلان را در کارنامه خود دارد. آقای پرُدلی تا قبل از سقوط نظام جمهوری اسلامی افغانستان در وزارت امور داخله در پست های گوناگون؛ مثل: معاون اداری، رئیس عمومی پیژنتون، فرمانده آکادمی پولیس، معاون امور مسلکی و پرسنل و رئیس کشف و تعقیب مبارزه با جرائم جنایی خدمت می کرد.
اوبِرون یک زبان برنامه نویسی عمومی است که اولین بار در سال ۱۹۸۷ توسط نیکلاوس ویرت منتشر شد و آخرین عضو خانواده زبان های شبیه الگول (، ALGOL W، پاسکال، مادولا و ) می باشد. اوبرون نتیجه یک تلاش متمرکز برای افزایش قدرت مودولا-۲، جانشین مستقیم پاسکال، و در عین حال کاهش پیچیدگی آن است. ویژگی جدید اصلی آن مفهوم گسترش نوع داده از نوع های رکورد است. این، اجازه می دهد که نوع های داده ی جدیدی بر اساس نوع های موجود بسازیم و آن ها را به هم مرتبط کنیم، و از قاعده ی تایپ استاتیک سخت گیرانه داده منحرف شویم. گسترش نوع، راه ویرت برای به ارث بردن و انعکاس دیدگاه سایت پدر است. اوبِرون به عنوان بخشی از پیاده سازی یک سیستم عامل که آن نیز نام داشت، در ETH زوریخ در سوئیس توسعه یافت. نام این پروژه هم از تصاویر گرفته شده توسط کاوشگر فضایی وویجر از ماه سیاره اورانوس که اوبِرون نامیده می شود الهام گرفته شده و هم به این دلیل که اوبِرون به عنوان پادشاه الف ها مشهور است. اوبرون توسط ویرت نگهداری می شد و آخرین به روزرسانی کامپایلر پروژه اوبرون در ۶ مارس ۲۰۲۰ انجام شده است. طراحی. اوبرون با شعاری که به آلبرت اینشتین نسبت داده شده طراحی شده
است: "همه چیز را تا حد امکان ساده کنید، اما نه ساده تر." راهنمای اصلی، تمرکز بر ویژگی های پایه ای و ضروری و حذف مسائل گذرا بود. عامل دیگر، شناسایی رشد پیچیدگی در زبان هایی مانند C++ و ایدا بود. در مقابل، اوبرون بر استفاده از مفهوم کتابخانه برای گسترش زبان تأکید می کند. نوع های شمارشی و زیرمحدوده ای که در مودولا-۲ حضور داشتند حذف شدند و نوع های مجموعه به مجموعه هایی از اعداد محدود شدند. تمام آیتم های وارد شده باید توسط نام ماژولی که در آن ها اعلام شده اند، مشخص شوند. امکانات سطح پایین تنها با اجازه استفاده در ماژولی که شامل شناسه codice_1 در لیست واردات آن است برجسته می شوند. بررسی نوع سختگیرانه، حتی در ماژول ها، در زمان اجرا، بررسی اشاره گر خالی و مفهوم گسترش نوع امن، تا حد زیادی برنامه نویسی را به قوانین زبان متکی می سازد. هدف این استراتژی تولید زبانی بود که یادگیری آن آسان تر، پیاده سازی آن ساده تر و بسیار کارآمد باشد. کامپایلرهای اوبرون به عنوان فشرده و سریع ارزیابی شده اند، در حالی که کیفیت کد تولید شده قابل مقایسه با کامپایلرهای تجاری است. ویژگی ها. ویژگی های مشخص کننده زبان اوبِرون شامل موارد زیر است:
جمع کننده-تفریق کننده در مدارهای دیجیتال، مداری با توانایی جمع و تفریق اعداد (بخصوص اعداد باینری) است. شکل زیر مداری است که بنا به سیگنال کنترل کننده، بر روی اعداد عملیات جمع "یا" تفریق انجام می دهد. همچنین می توان مداری ساخت که عملیات جمع و ضرب را به صورت همزمان انجام دهد. ساختار. با فرض اینکه اعداد در سیستم نمایش مکمل دو هستند، برای جمع دو عدد A و B داریم . برای انجام عملیات تفریق ، تئوری سیستم مکمل دو می گوید که هر بیت از عدد A را با استفاده از گیت NOT معکوس کرده و سپس به علاوهُ یک کنیم. نتیجه این عملیات است که انجام آن با یک جمع کننده کمی تغییر یافته آسان است. قبل از وارد کردن هر بیت از عدد A به درون جمع کننده، آن را به یک مالتی پلکسر ۲-به-۱ متصل می کنیم به صورتی که: این مالتی پلکسر با سیگنال کنترلی D کنترل می شود که به رقم نقلی بیت اول هم متصل است. سپس جمع کننده اصلاح شده به صورت زیر کار می کند: این اعمال برای این است که وقتی باشد، ورودی بخش A جمع کننده همان است و رقم نقلی اولیه نیز برابر ۱ است. حاصل جمع B با و ۱، همان تفریق است. یک راه برای اینکه بتوانیم عدد A را به عنوان عدد مثبت یا منفی بدون استفاده ا
ز مالتی پلکسر وارد جمع کننده کنیم، استفاده از گیت XOR قبل از هر بیت است، به این صورت که: این روش، جدول صحت یکسانی با روش استفاده از مالتی پلکسر تولید می کند. علت آن این است که اگر باشد، خروجی گیت XOR همان بیت های ورودی A اند و اگر باشد، خروجی آن معکوس A یا Ā است.
استیکس (به انگلیسی: Styx) یک گروه راک آمریکایی است که در شیکاگو، ایلینوی، در سال ۱۹۷۲ تشکیل شد. آنها به دلیل ترکیب گیتار هارد راک ملودیک با گیتار آکوستیک، سینتی سایزرهای ترکیب شده با پیانو آکوستیک، آهنگ های شاد با تصنیف های قدرتمند و ترکیب عناصر تئاتر موزیکال بین المللی شناخته شده اند. گروه خود را با صدای پراگرسیو راک در دههٔ ۱۹۷۰ تثبیت کرد و در دههٔ ۱۹۸۰ شروع به ترکیب پاپ راک و عناصر سافت راک کرد. ترکیب اصلی شامل دنیس دی یانگ، جیمز «جی وای» یانگ، جان «جی سی» کورولوسکی و برادران چاک و جان پانوزو بود. این گروه که در سال ۱۹۷۲ با آلبوم "استیکس" شروع به کار کرد، معمولاً هر سال یک آلبوم در طول دههٔ ۱۹۷۰ منتشر می کرد. "استیکس ۲" (۱۹۷۳) آهنگ رؤیایی «بانو» را داشت، یک تصنیف قدرتمند، که به شمارهٔ ۶ در ایالات متحده رسید و به آلبوم کمک کرد تا به ۲۰ آلبوم برتر تبدیل شود. «بانو» در کانادا، استرالیا و نیوزلند نیز جزو ۲۰ آهنگ برتر بود. آلبوم های "اعتدال" (۱۹۷۵) و توپ کریستال (۱۹۷۶) به رتبهٔ برتر ۷۰ در ایالات متحده رسید و "اعتدال" با نمایش «لورلی»، یک موفقیت شمارهٔ ۶ در کانادا، به دست آورد. "توپ کریستال" اولین آلبوم با گیتار
یست تامی شا بود که در اواخر سال ۱۹۷۵ جایگزین کورولوسکی شد. موفقیت تجاری استیکس در آمریکای شمالی با آلبوم "توهم بزرگ" (۱۹۷۷) به دست آمد که در دو کشور ایالات متحده و کانادا در رتبهٔ ۶ قرار گرفت و اولین آلبوم از چهار آلبوم متوالی چند پلاتینی در ایالات متحده برای استیکس شد. تک آهنگ «بیا بادبان دور» طوری برجسته شد که در هر دو کشور جزو ۱۰ مورد برتر قرار گرفت. ادامهٔ کار گروه، آلبوم "قطعات هشت" (۱۹۷۸)، یکی دیگر از موفقیت های شمارهٔ ۶ در ایالات متحده بود، اما در کانادا به دلیل ۱۰ بازدید برتر «مرتد» و «مرد یقه آبی (شب های طولانی)» به بالاترین سطح خود رسیدند. در سال ۱۹۷۹، آلبوم "سنگ بنا" از استیکس با استفاده از تصنیف شمارهٔ ۱ برون مرزی «عزیزم» به رتبهٔ ۲ در هر دو کشور رسید. این آلبوم به آلبوم موفقیت آمیز آنها در استرالیا و نیوزلند تبدیل شد و «عزیزم» در رتبهٔ ۳ قرار گرفت. «عزیزم» در بریتانیا موفق شد رتبهٔ ۶ را کسب کند و "سنگ بنا" در رتبهٔ ۳۶ قرار گرفت. در سال ۱۹۸۱، "تئاتر بهشت" استیکس یک آلبوم شمارهٔ ۱ در ایالات متحده و کانادا بود، در حالی که همچنین به ۱۰ آلبوم برتر در اسکاندیناوی و بریتانیا (بزرگ ترین آلبوم آنها در آنج
ا) و ۳۰ آلبوم برتر در استرالیا و نیوزیلند رسید. «بهترین زمان» از آلبوم به شمارهٔ ۱ در کانادا، شمارهٔ ۳ در ایالات متحده و شمارهٔ ۳۰ برتر در چندین کشور دیگر رسید، در حالی که «زمان زیادی در دستان من است» در آمریکای شمالی نیز جزو ۱۰ موفقیت برتر بود. آلبوم "کیلروی اینجا بود" (۱۹۸۳) آخرین آلبوم موفق استیکس بود که به ۳ آلبوم برتر در آمریکای شمالی و ۱۰ آلبوم برتر در اسکاندیناوی رسید، اگرچه در جاهای دیگر کمتر موفق بود. تک آهنگ اصلی آن، «آقای ربات»، سومین ترانه برتر چارت استیکس در کانادا شد، در ایالات متحده موفق به کسب رتبهٔ ۳ شد و بزرگ ترین موفقیت آنها در آلمان (شمارهٔ ۸) بود. پس از یک وقفه شش ساله، استیکس با آلبوم "لبهٔ قرن" (۱۹۹۰) بازگشت که با تک آهنگ «راه را به من نشان بده» به رتبهٔ ۶۳ در ایالات متحده رسید و در اوایل سال ۱۹۹۱ به یکی از ۳ موفقیت های برتر در آمریکای شمالی تبدیل شد. به طور کلی، استیکس هشت آهنگ داشت که در بین ۱۰ آهنگ برتر در "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده و همچنین ۱۶ آهنگ برتر از ۴۰ آهنگ قرار گرفتند. هفت آهنگ از ۱۰ تک آهنگ برتر آن ها توسط دنیس دی یانگ، مؤسس و خوانندهٔ اصلی، که از سال ۱۹۹۹ عضو گروه نبود
، نوشته و خوانده شد. استیکس بیش از ۲۰ میلیون ضبط برای ای-اند-ام رکوردز بین امضای آنها در سال ۱۹۷۵ و ۱۹۸۴ فروخت. تاریخچه. تشکیل گروه و سال های وودن نیکل (۱۹۷۴–۱۹۶۱). در اوت ۱۹۶۱، در سن ۱۲ سالگی، برادران دوقلوی چاک (گیتار) و جان پانوزو (درامز) برای اولین بار همراه با همسایهٔ ۱۴ ساله خود دنیس دی یانگ که آکاردئون می نواخت و آواز می خواند، در حالی که در منطقهٔ روزلند، شیکاگو زندگی می کردند، موسیقی نواختند. در نهایت گروه از نام The Tradewinds استفاده کرد. چاک یک سال گروه را برای حضور در مدرسهٔ علوم دینی ترک کرد اما در سال ۱۹۶۴ به گروه بازگشت. تام ناردینی به جای چاک پانوزو در گیتار آورده شده بود، بنابراین وقتی به گروه بازگشت تصمیم گرفت، با گیتار بیس بنوازد. جان پانوزو درامر بود، در حالی که دی یانگ از آکاردئون به کیبورد تغییر مسیر داده بود. در سال ۱۹۶۵، نام گروه از Tradewinds به TW4 (There Were 4) تغییر کرد پس از اینکه گروه دیگری به نام Trade Winds در سطح ملی به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۶، برادران پانوزو به دی یانگ در کالج ایالتی شیکاگو پیوستند و گروه را با اجرا در دبیرستان ها و مهمانی های برادری در حالی که برای معلمی در
س می خواندند، حفظ کردند. در سال ۱۹۶۹، پس از جدایی ناردینی، آنها یک دوست دانشگاهی، گیتاریست فولک، جان کورولوسکی، به گروه اضافه کردند. جیمز «جی وای» یانگ گیتاریست هارد راک در سال ۱۹۷۰ وارد عرصه شد و TW4 را به یک گروه پنج نفره تبدیل کرد. در سال ۱۹۷۲، اعضای گروه پس از اینکه توسط یک استعدادیاب در کنسرتی در St. John of the Cross Parish در وسترن اسپرینگ، ایلینوی (زادگاه یانگ) مشاهده شدند، با Wooden Nickel Records قرارداد امضا کردند و تصمیم گرفتند نام جدیدی را انتخاب کنند. چندین پیشنهاد ارائه شد و به گفته دی یانگ، نام استیکس به این دلیل انتخاب شد که «تنها موردی بود که هیچ یک از ما از آن متنفر نبودیم.» گروه چهار آلبوم با وودن نیکل منتشر کرد: "استیکس" (۱۹۷۲)، "استیکس ۲" (۱۹۷۳)، "افعی در حال قیام است" (۱۹۷۳) و "مرد معجزه" (۱۹۷۴). این آلبوم ها شامل راک های مستقیم و آمیخته با پروگ راک با تعداد زیادی گیتار، درام، کیبورد، سازهای کوبه ای و تکنوازی آوازی بود. آنها پایگاهی از طرفداران خود را در منطقه شیکاگو ایجاد کردند، اما نتوانستند به جریان اصلی نفوذ کنند، اگرچه آهنگ «بهترین چیز» از آلبوم استیکس در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۲ نمودار شد
و به مدت ۶ هفته در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ماند و به رتبهٔ ۸۲ رسید. سپس، تصنیف قدرتمند «بانو» (از "استیکس ۲")، شروع به کسب مقداری زمان رادیویی، ابتدا در رادیو WLS در شیکاگو در سال ۱۹۷۴ و سپس در سراسر کشور کرد. در بهار سال ۱۹۷۵، نزدیک به دو سال پس از انتشار آلبوم، «بانو» موفق به کسب موقعیت شمارهٔ ۶ در ایالات متحده شد، و "استیکس ۲" کمی بعد طلایی شد. بسیاری از منتقدان راک کلاسیک «بانو» را اولین تصنیف قدرتی می دانند که دنیس دی یانگ را «پدر تصنیف پاور» می نامند. با موفقیت «بانو»، یک تک آهنگ بعدی در "استیکس ۲"، «تو عشق نیاز داری» دوباره منتشر شد، اما به سختی توانست ۱۰۰ آهنگ داغ را بشکند. سال های اولیهٔ ای اند ام رکوردز و اضافه شدن تامی شا (۱۹۷۸–۱۹۷۵). استیکس پس از تک آهنگ موفق دیرهنگام خود، با ای-اند-ام رکوردز قرارداد امضا کرد و آلبوم "اعتدال" (۱۹۷۵) را منتشر کرد، که فروش خوبی داشت و با آهنگ «لورلی» که به رتبهٔ ۲۷ در ایالات متحده رسید، مهم تر از همه، حاوی سرود راک بود. «سوئیت مادام بلو»، که گروه را به رسمیت شناخت و پخش آن را در رادیو اف ام در قالب نسبتاً جدید آلبوم راک محور (AOR) به دست آورد. پس از انتقال به ای اند
ام، جان کورولوسکی، گیتاریست، ناگهان گروه را ترک کرد. آنها قرار بود در دسامبر ۱۹۷۵ یک تور سراسری را آغاز کنند، پس از جستجوی دیوانه وار در آخرین لحظه، گروه تامی شا گیتاریست را به عنوان جایگزین کورولوسکی آورد. "توپ کریستال" (۱۹۷۶)، اولین آلبومی که شا را در آن حضور داشت، نسبتاً موفق بود، اما در مجموع ناامیدکننده بود و نتوانست به فروش آلبوم قبلی خود دست یابد. این آلبوم جدیدترین عضو گروه را به نمایش گذاشت، زیرا آهنگ «مادمازل» شا به شمارهٔ ۳۶ رسید. هفتمین آلبوم استیکس با نام "توهم بزرگ" در ۷ ژوئیه ۱۹۷۷ منتشر شد و به آلبوم موفقیت آمیز آنها تبدیل شد و به گواهی نامه پلاتین سه گانه رسید. این باعث شد که آهنگ «بیا بادبان دور» نوشته شده توسط دی یانگ، در ده مورد برتر در رادیو AOR در سال ۱۹۸۷ به شمارهٔ ۸ رسید. «فریب دادن خودت (جوان عصبانی)» شا، دومین موفقیت رادیویی بود و در همان سال به رتبهٔ ۲۹ رسید. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰، گروه بیشترین موفقیت خود را داشت. با آلبوم "قطعات هشت" آنها در سال ۱۹۷۸ می شد فهمید که گروه در جهتی مستقیم تر به سمت هارد-راک حرکت می کند و سه تک آهنگ موفق «مرتد» (شمارهٔ ۱۶ در ایالات متحده)
و «مرد یقه آبی (شب های طولانی)» (شمارهٔ ۲۱ در ایالات متحده) را تولید کرد، به علاوهٔ «برای روز بخوان» که به شمارهٔ ۴۱ رسید. دههٔ ۱۹۸۰ و فوق ستاره بودن. آلبوم سال ۱۹۷۹ آنها، "سنگ بنا" اولین موفقیت شمارهٔ ۱ آنها، تصنیف «عزیزم» دی یانگ را به ارمغان آورد. در اوایل سال ۱۹۸۰، «عزیزم» به بزرگ ترین موفقیت بین المللی و اولین تک آهنگ میلیونی گروه تبدیل شد و به رتبهٔ ۶ در بریتانیا رسید. این آلبوم همچنین شامل آهنگ خوشبینانهٔ شمارهٔ ۲۶ «چرا من» دی یانگ و راکر «زمان قرض گرفته شده» (شمارهٔ ۶۴ ایالات متحده) بود که با همکاری شا نوشته شده بود، به علاوه آهنگ محلی شا «قایق روی رودخانه» (۱۹۸۰) که در بیشتر اروپا و ژاپن موفقیت آمیز بود. محبوبیت این آلبوم که به شماره ۲ در "بیلبورد" ۲۰۰ رسید، به گروه کمک کرد تا در سال ۱۹۸۰ جایزهٔ برگزیده مردم را برای بهترین آهنگ جدید دریافت کند. در بیست و دومین دورهٔ جوایز گرمی، استیکس نامزد بهترین اجرای آواز راک توسط دو یا گروه بود و مهندسان "سنگ بنا"، گری لویزو و راب کینگزلند، نامزد دریافت جایزهٔ گرمی برای بهترین ضبط مهندسی شدند. این گروه همچنین در نظرسنجی گالوپ پایان سال ۱۹۸۰ به عنوان محبوب ترین گر
وه راک در ایالات متحده معرفی شد. با موفقیت «عزیزم»، فشار دی یانگ برای یک مسیر اصلی تر شتاب گرفت، در حالی که شا و جیمز یانگ رویکردی راک محور تر را ترجیح دادند. این مشاجره بر سر مسیر موسیقی در اوایل سال ۱۹۸۰ پس از مخالفت شا با انتشار تصنیف «بار اول» به عنوان دومین تک آهنگ از آلبوم "سنگ بنا"، منجر به تنش مداوم شد. اگرچه این آهنگ پخش قابل توجهی را در برخی از بازارهای اصلی ایجاد می کرد، ای اند ام از انتشار رسمی تک آهنگ جلوگیری کرد و آن را با «چرا من» جایگزین کرد. این مشاجره منجر به اخراج دی یانگ برای مدت کوتاهی شد. با این حال، همه چیز به سرعت حل شد. در حالی که «بار اول» در ایالات متحده چارت نشد (به دلیل اینکه منتشر نشد)، در سال ۱۹۸۱ به یک تک آهنگ موفق در فیلیپین تبدیل شد. در ژانویه ۱۹۸۱، استیکس آلبومی مفهومی به نام "تئاتر بهشت" را منتشر کرد که به بزرگ ترین موفقیت آنها تبدیل شد و به رتبهٔ ۱ در جدول آلبوم های "بیلبورد" پاپ رسید و با تولید پنج تک آهنگ، از جمله رسیدن به ده آهنگ برتر «بهترین روزگار» توسط دی یانگ (شمارهٔ ۳ بیلبورد، شمارهٔ ۱ Radio &amp; Records) و «زمان زیادی در دستان من است» توسط شا (شمارهٔ ۹)، که تنها
به ۱۰ آهنگ برتر برای او به عنوان عضوی از گروه، رسید. "تئاتر بهشت" چهارمین آلبوم متوالی مولتی پلاتین این گروه شد. بر اساس تعریف دیگری از دنیس دی یانگ، تئاتر بهشت یک تئاتر تاریخی شیکاگو بود که در دههٔ ۲۰ ساخته شده بود تا در روزهای سخت قرار بگیرد و تنها ۳۰ سال پس از افتتاحش بسته شود. دی یانگ از بهشت به عنوان استعاره ای از ایالات متحده در اواخر دههٔ ۱۹۷۰/اوایل دههٔ ۱۹۸۰ استفاده کرد. یک تور جهانی بلندپروازانهٔ یک ساله در سال ۱۹۸۱ برای حمایت از آلبوم آغاز شد و یکی از پردرآمدترین تورهای سال بود. این تور دارای عناصر متعددی از تئاتر برادوی و فیلم بود، از جمله یک افتتاحیه دراماتیک که شامل یک حرکت تئاتر و دی یانگ به تنهایی در کنار یک نوازندهٔ پیانو بود و نمایش با تیتراژ فیلم سنتی به پایان می رسید. در طول تور و در طول دههٔ ۱۹۸۰ و پس از آن، گروه برنامه های خود را با آهنگ «تکان دادن بهشت» آغاز کرد، آهنگ آغازین "تئاتر بهشت" که در رتبهٔ ۸ جدول آهنگ تاپ راکس قرار گرفت و از کانال کابلی ام تی وی پخش شد. این گروه توسط یک گروه مذهبی کالیفرنیا و بعداً مرکز منابع موسیقی والدین متهم به پنهان کردن پیام های شیطانی در سرود ضد کوکائین خ
ود، «برف کور» شدند. جیمز «جی وای» یانگ در زمان معرفی خود برای «برف کور» هنگام پخش زنده، این اتهام را رد کرده است. دنیس دی یانگ نیز این اتهام را رد کرده و در برنامهٔ در استودیو با ریش قرمز به شوخی گفت: «ما به اندازه کافی مشکل داشتیم که موسیقی را درست جلوه دهیم». همچنین، یانگ نقل می کند: «اگر می خواستیم پیامی را در آهنگ هایمان بگذاریم، آن را در آهنگ جلوتر قرار می دادیم. نه این که برای شنیدن آن مجبور به خرید یک ضبط صوت ۴۰۰ دلاری باشید.» آلبوم کیلروی اینجا بود و اولین انحلال (۱۹۸۴–۱۹۸۳). گروه همچنان با پروژهٔ بعدی خود، "کیلروی اینجا بود" (۱۹۸۳)، یک آلبوم مفهومی کاملاً تحقق یافتهٔ دیگر، که فرم اپرای راک را در بر می گرفت، از دی یانگ پیروی کرد. این در آینده ای اتفاق می افتد که در آن اجرا و نواختن موسیقی راک به دلیل تلاش های یک بشارت دهندهٔ کاریزماتیک، دکتر اورت رایتوس، با بازی جیمز «جی وای» یانگ، غیرقانونی شده است. "کیلروی اینجا بود"، دی یانگ را در قسمت کیلروی، یک ستارهٔ راک را به ناحق زندانی شده جلوه داد. تامی شا نقش جاناتان چنس را بازی کرد، راکر جوان تری که برای آزادی کیلروی و لغو ممنوعیت موسیقی راک می جنگد. این ج
امعهٔ آینده توسط ربات ها خدمت رسانی می شوند. این اتومات ها که روبوتس نامیده می شوند، کارهای زیادی را انجام می دهند و تعدادی از آنها به عنوان نگهبانان زندان کیلروی خدمت می کنند. بخشی از انگیزهٔ داستان کیلروی واکنش گروه به اتهام پشت نقاب بود. این آلبوم شامل آهنگ یانگ «مسمومیت با هوی متال» بود که شامل اشعاری است که به طعنه اتهامات علیه گروه را به سخره می گیرد. مقدمهٔ آن عمداً شامل یک پیام عقب مانده، عبارات لاتین، «annuit coeptis» و «novus ordo seclorum» از سمت رو به عقب مهر بزرگ ایالات متحده بود. با اشاره به اعلامیه استقلال ایالات متحده در سال ۱۷۷۶، اینها ترجمه شده است: «Annuit cœptis؛ او (خدا) از تعهدات ما حمایت می کند، و Novus ordo seclorum؛ نظم جدید اعصار.» هر دو انتخاب نیز به داستان کیلروی کمک کردند، زیرا تبهکار، یک بشارت دهنده است که به دنبال گسترش چشم انداز اخلاقی خود از طریق تظاهرات گسترده است. آلبوم "کیلروی اینجا بود" در سال ۱۹۸۳ پلاتینی شد، با دو آهنگ برتر از ده آهنگ نوشته و خوانده شده توسط دی یانگ، آهنگسازی مبتنی بر سینث سایزر «آقای ربات» (شمارهٔ ۳ ایالات متحده) و تصنیف قدرتمند «اجازه نده تمام شود» (شم
ارهٔ ۶ ایالات متحده). این آلبوم نامزد بهترین ضبط مهندسی برای مهندس و دوست دیرینه، گری لویزو و مهندسان دیگر در آلبوم ویل راسکاتی و راب کینگزلند، برای بیست و ششمین جایزهٔ گرمی (۱۹۸۳) شد. در سال ۱۹۸۳ گروه در حمایت از "کیلروی اینجا بود" یک نمایش صحنه ای بلندپروازانه ترتیب داد که شامل نمایش سه آهنگ با استفاده از آهنگ های پشتوانهٔ ساز بود، از جمله «آقای ربات» که دی یانگ را در حالی که به عنوان یک روبوتو تغییر شکل داده بود، آواز «مسمومیت هوی متال» را می خواند. با یانگ در نقش انجیلی دکتر رایتوس که در حال آواز خواندن در حالی که برادران پانوزو به عنوان سرسپردگان او روی صحنه بازی می کردند و «آیا قبلاً نبودیم» با شا در نقش جاناتان چنس و دی یانگ (در نقش کیلروی در لباس روبوتو) دوتایی کردند. تولید این نمایش مفصل هزینه بر بود و به اندازهٔ تورهای قبلی سودآور نبود. "کیلروی اینجا بود" تنش های خلاقانه و رقابتی درون گروه را به فراتر از نقطه شکست رساند. این موضوع پس از اجرای نمایش آن سال کیلروی توسط گروه در فستیوال راک Texxas Jam چند گروهی تمام روز که در ورزشگاه کاتن بول در دالاس برگزار شد، تشدید شد. در حالی که در مقایسه با اکثر کا