Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می دهد و پنج متهم را بازداشت می کند. در بازجویی مشخص می شود که آن ها بخشی از یک مسیر پناهجویان هستند که بردگان را از سیاره ای معدنی خارج از قلمرو شرکت ها به نام BreharWallHan قاچاق می کنند. گروه اخیر قرار بوده با مسافر مقتول ملاقات کرده و به فرار خود ادامه دهند و احتمالاً هنوز در ایستگاه حضور دارند. به دلیل کمک مؤثر در پرونده، اینداه به ربات اجازه می دهد به سامانهٔ امنیتی ایستگاه دسترسی پیدا کند. ربات متوجه می شود که پناهجویان وارد یکی از ماژول های انبار شده اند که تنها برای ۲۴ ساعت اکسیژن داشته است. همچنین تلاش می کند حفره ای امنیتی را پیدا کند، چراکه تصاویر دوربین ها واضحاً دست کاری شده اند، اما موفق نمی شود. پیش از آن که بیشتر تحقیق کند، ماژول در حالی یافت می شود که به کشتی دیگری متصل و در قرنطینه گیر افتاده است. ربات، با استفاده از یک قایق نجات بادی از بخش قدیمی ایستگاه، به سوی ماژول می رود. پناهجویان مرددند، اما گروهی از کودکان و والدینشان را به ایستگاه بازمی گردانند. معلوم می شود که شکارچیان جایزه بگیر قصد دارند ماژول را به فضا پرتاب کرده و بقیهٔ پناهجویان را بکشند، پس ربات وارد کشتی آن ها می شود، آن ه
ا را خلع سلاح می کند و امنیت ایستگاه باقی مانده ها را نجات می دهد. ربات نگران است که شکارچیان یک SecUnit دیگر در اختیار داشته باشند، اما مشخص می شود که فردی انسان است که زره SecUnit به تن دارد. پس از بازگشت به Preservation و این که نزدیک بود توسط جرثقیل ادارهٔ بندر له شود، ربات پی می برد که چه کسی به طور مخفیانه سامانهٔ امنیتی را هک می کرده است. او به دفتر ادارهٔ بندر بازمی گردد، انسان ها را تخلیه می کند و سراغ قاتل می رود: ربات ادارهٔ بندر، بالین، که در واقع یک CombatBot بوده و توسط مالکان BreharWallHan کنترل می شده است. CombatBot با ربات آدم کش مبارزه می کند و هر دو به حلقهٔ مرکزی ایستگاه سقوط می کنند، جایی که ربات با ارتشی از ربات های غیرجنگی ایستگاه Preservation مواجه می شود — از جمله ربات مهمان خانه و یکی از ربات های ادارهٔ بندر. CombatBot، با آگاهی از این که نمی تواند در برابر یک SecUnit و آن همه متحد ایستادگی کند، خود را خاموش می کند. معما حل می شود، اینداه پیشنهاد پرداخت دستمزد به ربات را می دهد و پیشنهاد کارهای مشاوره ای آینده را نیز مطرح می کند. ربات می پذیرد — به شرطی که «خیلی عجیب» باشد. فروریختن
سامانه (۲۰۲۳). در ادامهٔ رویدادهای "اثر شبکه"، گروهی از کاوشگران شرکت Barish-Estranza، همراه با یگان های امنیتی خود (SecUnits)، وارد صحنه می شوند و درگیری هایی با ربات آدم کش، خدمهٔ ART و انسان های Preservation رخ می دهد. آن ها به طور مستقل با گروهی از استعمارگران جدایی طلب مواجه می شوند. این موضوع باعث می شود هر دو طرف — یکی برای منافع شرکتی، و دیگری برای حمایت از آزادی استعمارگران — وارد عمل شوند. ربات آدم کش موفق می شود با سامانهٔ رایانه ای قدیمی کلونی تازه کشف شده ارتباط برقرار کند. تیم ربات تلاش می کند تا در تعامل با استعمارگران از برتری دیپلماتیک برخوردار شود و برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی، رویدادی رسانه ای برگزار می کند. بعدتر مشخص می شود که گروه Barish-Estranza تحت رهبری ناظر لئونید (Supervisor Leonide) اداره می شود که پیش تر در "اثر شبکه" با او روبه رو شده بودیم. درگیری های تاکتیکی آغاز می شود و مشخص می گردد که لئونید با نارضایتی و اختلاف نظر داخلی در گروه خود مواجه است، که در نهایت به تلاش برای ترور او می انجامد. پس از آن، لئونید تصمیم می گیرد به تیم ربات آدم کش کمک کند. در طول داستان، ربات با روی
دادی نامشخص که با &lt;محرمانه شده&gt; نشانه گذاری شده، درگیر است؛ این واقعه تمرکزش را بر عملکرد خود مختل می کند و روایت درونی اش را دچار اختلال کرده است. روشن می شود که پس از رویدادهای "اثر شبکه"، ربات دچار حالاتی مشابه حملات عصبی و توهم های ذهنی شده و به این درک رسیده که برای بهبودی از آسیب روانی، نیاز به درمان دارد. در نهایت، با توجه به اطلاعاتی که تیم ربات آدم کش گردآوری کرده، شرکت Barish-Estranza ناچار می شود ادعاهای خود بر سیاره را رها کند. Preservation برای به دست آوردن حق مطالعهٔ آثار باستانی بیگانه وارد مذاکره می شود و گفت وگوهای میان جناح های مختلف استعمارگران ادامه می یابد. ربات آدم کش تصمیم می گیرد همراه با ART و خدمه اش به سفر ادامه دهد. داستان های کوتاه. اجباری. داستان کوتاه «اجباری»، پیش از رویدادهای "وضعیت قرمز" اتفاق می افتد و در سال ۲۰۱۸ در مجلهٔ "وایرد" منتشر شد. این داستان به زندگی ربات آدم کش پس از هک کردن ماژول فرمان خود می پردازد. نسخه ای بلندتر از این داستان نیز در ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ توسط انتشارات Subterranean Press به صورت مستقل منتشر شده است. در این داستان، SecUnit در مأموریتی پیش از آشنا
یی اش با تیم Preservation، با انسان هایی بی احساس و بی رحم مواجه می شود. داستان کوتاه دوم، «»، که بین رویدادهای "استراتژی خروج" و "داده سنجی فراری" روی می دهد، در سال ۲۰۲۱ در "Tor.com" منتشر شد. در این داستان، دکتر منسا با آسیبی که در نتیجهٔ ربوده شدن توسط شرکت گری کریس دیده، و اثراتی که این حادثه بر ربات آدم کش گذاشته، مواجه می شود. آثار مرتبط. فرسودگی. داستان «فرسودگی» در دوران آغازین استعمار منظومهٔ خورشیدی توسط بشر و در ایستگاهی آموزشی در مدار مشتری رخ می دهد. این داستان در سال ۲۰۱۹ در مجموعهٔ داستانی «ما را به جایی بهتر ببرید» (Take Us to a Better Place: Stories) منتشر شد که توسط بنیاد Robert Wood Johnson Foundation دربارهٔ سلامت منتشر شده بود. در این داستان، انسانی ارتقایافته به نام Greggy مرده در ایستگاه فضایی آموزشی نزدیک مشتری یافت می شود. مدیر ایستگاه، Jixy، بررسی می کند و درمی یابد Greggy به شکلی وحشیانه به قتل رسیده و چند قطعهٔ ارتقایی از بدنش دزدیده شده است. این داستان سرنخ هایی دربارهٔ منشأ یگان های امنیتی (SecUnits) و جامعهٔ لبهٔ شرکت ها ارائه می دهد. هرچند این داستان به طور رسمی بخشی از مجموعه
ٔ "خاطرات ربات آدم کش" به شمار نمی رود، اما ربات آدم کش در "استراتژی خروج" به آن به عنوان مستندی اشاره می کند که تماشا کرده اما آن را بیش از حد غیرواقعی دانسته و جدی نگرفته است. بازخوردها. پابلیشرز ویکلی نوشت که ولز «به طرحی پرکشش و در عین حال آشنا، عمق می بخشد؛ آن را وسیله ای برای درگیر شدن SecUnit با انسانیتِ خود، که همواره انکارش می کند، می سازد.» ورج نیز "وضعیت قرمز" را «داستانی نسبتاً ساده، اما سرگرم کننده» توصیف کرد و از جهان سازی (worldbuilding) ولز تحسین به عمل آورد. جیمز نیکول در نقد خود اشاره کرد که داستان مبتنی بر «شرارت فرصت طلبانهٔ شرکت ها» است و تنها چیزی که باعث می شود این دنیا به طور کامل تاریک و افسرده کننده نباشد، شخصیت خود ربات آدم کش است. "وضعیت قرمز" برندهٔ جایزه نبیولا برای بهترین رمان نیمه کوتاه در سال ۲۰۱۸، جایزه هوگو برای بهترین رمان نیمه کوتاه در همان سال، و همچنین جایزه الکس از سوی انجمن کتابخانه آمریکا شد. همچنین این اثر نامزد جایزه فیلیپ کی. دیک در سال ۲۰۱۷ نیز بود. سه رمان نیمه کوتاه بعدی مجموعه، رأی کافی برای قرار گرفتن در فهرست نهایی جایزهٔ هوگو سال ۲۰۱۹ را به دست آوردند، اما م
ارتا ولز همهٔ نامزدی ها را رد کرد، به جز نامزدی برای "بحران مصنوعی"، که در نهایت برندهٔ جایزه شد. "اثر شبکه" در سال ۲۰۲۱ برندهٔ جایزه نبیولا برای بهترین رمان، جایزه هوگو برای بهترین رمان و جایزه لوکاس برای بهترین رمان علمی-تخیلی شد. مجموعهٔ "خاطرات ربات آدم کش" در سال ۲۰۲۱ برندهٔ جایزه هوگو برای بهترین مجموعه شد. ولز در سال ۲۰۲۲ از نامزدی "داده سنجی فراری" برای هر دو جایزهٔ نبیولا و هوگو انصراف داد. اقتباس. در سال ۲۰۲۱، ولز اعلام کرد که یک اقتباس تلویزیونی احتمالی از مجموعهٔ "ربات آدم کش" در دست توسعه است و همچنین اظهار داشت که فیلمنامه را خوانده و «واقعاً هیجان زده» شده است. در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳، اپل تی وی پلاس اعلام کرد که ساخت یک مجموعهٔ تلویزیونی بر اساس مجموعهٔ "Murderbot" را سفارش داده است. الکساندر اسکاشگورد قرار است نقش اصلی را بازی کند و تهیه کنندگی اجرایی آن را نیز برعهده داشته باشد. کریس وایتز و پال وایتز کارگردانی این مجموعه را انجام می دهند. در فوریهٔ ۲۰۲۴، دیوید دستمالچیان به عنوان یکی از بازیگران اصلی به پروژه پیوست. در مارس همان سال، نوما دومزونی نیز به جمع بازیگران اضافه شد. در مارس ۲۰۲۴، سابرین
ا وو، تاتیانا جونز، آکشی خانا (بازیگر بریتانیایی) و تامارا پودمسکی نیز به ترکیب بازیگران این مجموعه پیوستند.
نلسون مارکوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آلمریا، باشگاه فوتبال پالرمو، باشگاه فوتبال اوساسونا، باشگاه فوتبال بوآویشتا، باشگاه ورزشی بنفیکا، باشگاه فوتبال آلکورکون، باشگاه فوتبال رئال بتیس، باشگاه فوتبال بلننسس، و باشگاه فوتبال سالگیروش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده است. دوران باشگاهی. سال های اولیه. نلسون که در سال، کیپ ورد متولد شد، حرفه فوتبال خود را با ویلانونزه آغاز کرد. او در پریمیرا لیگا با بوآویستا نامی برای خود دست وپا کرد، پس از آنکه از سالگویروس که در آستانه انحلال بود، به این تیم پیوست. در ماه مه ۲۰۰۵، نلسون در یک سانحه رانندگی به همراه بازیکن سابق بوآویستا، خوزه بوسینگوا که در آن زمان برای پورتو بازی می کرد، دچار حادثه شد. بوسینگوا که در زمان تصادف پشت فرمان جیپ خود بود، به دلیل سرعت زیاد و شرایط جاده ای لغزنده، خودرو را به یک خاکریز کوبید که در پی آن خودرو آتش گرفت؛ یکی از سرنشینان مجبور به قطع پای خود شد، در حالی که سه نفر دیگر آسیبی ندیدند.
وزارت امور اجتماعی () یکی از سازمان های دولتی کویت است که جزئی از کابینه این کشور محسوب می شود. وزیر فعلی این وزارتخانه امثال الحویله است. در ۱۴ دسامبر ۱۹۵۴، شیخ عبدالله سالم الصباح حکم کمیته عالی اجرایی را تحت شماره (T. 63/41) برای تأسیس اداره امور اجتماعی صادر کرد و در ۱۷ ژانویه ۱۹۶۲، مطابق با فرمان امیری شماره ۲ سال ۱۹۶۲، نام این اداره به «وزارت امور اجتماعی و کار» تغییر یافت تا اینکه با صدور قانون شماره ۱۰۹ سال ۲۰۱۳، که جدایی بخش کار از وزارتخانه و تغییر نام وزارتخانه به (وزارت امور اجتماعی) را تصریح می کند، دولت کویت اداره عمومی نیروی انسانی را تأسیس کرد تا تمام مسئولیت های مربوط به بخش کار را از زمان تأسیس تا به امروز بر عهده بگیرد. وظایف. وزارت امور اجتماعی در پی دستیابی به رفاه اجتماعی برای همه شهروندان، ارائه خدمات اجتماعی به متقاضیان، به ویژه افراد دارای نیازهای ویژه، تلاش برای تنظیم اشتغال در سطوح دولتی و مدنی، مبارزه با بیکاری، آموزش کارگران ملی و حل و فصل شکایات کارگری و همچنین انجام امور مربوط به راهنمایی و هدایت اجتماعی از طریق نشریات، نشریات دوره ای و سایر رسانه ها است. خدمات اجتماعی ارائه شده
توسط این اداره در سال ۱۹۵۶ گسترش یافت و شامل سبدهای فروش که به صورت رایگان به افراد با درآمد محدود اعطا می شد، آموزش دختران از طریق ایجاد یک مرکز تخصصی برای یافتن کار مناسب، و همچنین ایجاد واحدهای اجتماعی که از نظر مالی از خانواده مراقبت می کردند، علاوه بر این خانه سالمندان نیز در سال ۱۹۵۷ توسط این وزارتخانه تأسیس شد. همچنین وظایفی به این اداره اضافه شد که شامل کنترل اجتماعی سینما، فیلم، تئاتر، سایر فعالیت های اجتماعی و کارگری مانند اعتبار صنعتی، روابط بین کارگران و کارفرمایان، بازرسی کار، توانبخشی حرفه ای برای افراد دارای معلولیت، مراقبت از جوانان و نظارت بر باشگاه ها و نهادها، واجد شرایط بودن و آموزش بزرگسالان بوده است. این وزارتخانه همچنین نقش نظارتی و تنظیمی خود را ایفا می کند و بر انتخابات هیئت مدیره شرکت های تعاونی و انجمن های عام المنفعه که به نوبه خود اخیراً به صورت الکترونیکی اداره می شوند، نظارت دارد.
انجمن جوانان کویت (به عربی: رابطة الشباب الکویتی) جریان اصلی سازمان جوانان چپ در کویت است که در سال ۲۰۰۶ تحت نام انجمن ملی دموکراتیک جوانان تأسیس شد. هدف آن ایجاد نسل جدیدی از کویتی ها است که به خدمات اجتماعی علاقه مند هستند و به جوانان کمک می کند تا به اهداف خود دست یابند. همچنین انجمن به مسائل جوانان مانند آموزش، بیکاری و فعالیت جوانان علاقه دارد. تاریخچه. اعضای مجمع دموکراتیک کویت (به عربی: المنبر الداخلیة الوطنیة الکویتی) انجمن ملی جوانان دموکراتیک (به عربی: رابطة الشباب الوطنی الداخلیة) را به عنوان شاخه جوانان خود در سال ۲۰۰۶ برای تمرکز بر مسائل فرهنگی و اجتماعی که جوانان در کویت با آن روبرو هستند تأسیس کردند. ساختار سازمانی. بالاترین مرجع در انجمن، کنوانسیون آن است که هر دو سال یکبار برگزار می شود. این کنوانسیون یک هیئت اجرایی را انتخاب می کند که کمیته هایی را ایجاد می کند و اعضایی را با وظایف ویژه منصوب می کند و امور روزمره انجمن را اداره می کند. هیئت اجرایی فعلی متشکل از عبدالوهاب النجدی به عنوان رئیس، ابراهیم عوض به عنوان نایب رئیس، علی السالم به عنوان منشی و عبدالغفور اسیری به عنوان خزانه دار است. م
سائل محلی. این انجمن در پیشبرد دستور کار خود بسیار فعال است و کمپین های مردمی و سمینارهایی را برای این کار سازماندهی می کند. نبیحه ۵. در حالی که اکثر سازمان های دارای صف بندی سیاسی از کمپین نقشه برداری مجدد انتخاباتی نبیحه ۵ در سال ۲۰۰۶ حمایت کردند، انجمن با آن مخالفت کرد زیرا آن را یک توزیع مجدد ناعادلانه می دانست که فرقه های جامعه را به حاشیه می برد. خصوصی سازی انبوه. در سال ۲۰۱۰، انجمن، همراه با اتحادیه کارگران نفت و سایر جوامع مدنی، کمپینی را علیه طرح خصوصی سازی پیشنهادی دولت رهبری کردند. این سازمان ادعا کرد که این طرح در درازمدت طبقات متوسط و کارگر کویت را نابود خواهد کرد و آن را خلاف قانون اساسی توصیف کرد. آزادی آموزش. این انجمن مدافع این است که حق هر دانشجوی آموزش عالی است که بین محیطی با آموزش مشترک و محیط جدا شده انتخاب کند، و خود هم آموزش را تأیید نمی کند. اعتراضات جمعه ۲۰۱۱. یکی از رویدادهای اصلی در عرصه سیاسی در کویت در سال ۲۰۱۱، تظاهرات جمعه بود که توسط نمایندگان اسلام گرا و مورد حمایت قبایل و برخی از گروه های جوانان رهبری می شد. انجمن نه شرکت کرد و نه از اعتراضات حمایت کرد، زیرا دید که بسیاری از
افراد فاسد در آن دست داشته اند، با این حال انجمن منکر این نیست که حق هر کویتی است که اجتماعات سیاسی داشته باشد. اتهامات رشوه ۲۰۱۱ نماینده مجلس. یک روزنامه ادعا کرد که برخی از نمایندگان مجلس ممکن است تا ۲۵ میلیون دینار کویت سود برده باشند و در حساب های بانکی خود نگهداری می شوند. این انجمن با صدور بیانیه ای به مطبوعات خواستار تصویب قوانین شفافیت اطلاعات و قانونی برای افشای دارایی های افراد در پست های رهبری در دستگاه های اجرایی، مقننه و قضایی توسط نهاد مقننه شد. مکان. در حال حاضر مقر این سازمان در جامعه فرهنگی و اجتماعی زنان در خالدیه، بلوک ۲، خیابان سالم بن علی بوگاماز واقع شده است.
تامس جی. کوین (؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۵۴ – ۱۲ آوریل ۲۰۱۷) مهندس مسترینگ آمریکایی بود. او در طول حرفه اش ۱۰ جایزه گرمی برنده شد. او در ۶۲ سالگی بر اثر مولتیپل میلوما درگذشت.
کارل ویلسون () منتقد موسیقی کانادایی است که برای چندین نشریه از جمله "گلوب اند میل" و از سال ۲۰۲۲ برای "اسلیت" مطلب می نویسد. او وبلاگ Zoilus را راه اندازی کرده است. ویلسون بیشتر به خاطر کتابش "Let's Talk About Love: A Journey to the End of Taste" شناخته می شود. هرچند که این کتاب نقدی بر آلبوم "بیا درباره عشق حرف بزنیم" از سلین دیون بود، اما هدف اصلی ویلسون در این کتاب این است که هم خودش و هم نقد موسیقی را بررسی و نقد کند. در سال ۲۰۱۴، نسخه ای گسترش یافته از این کتاب منتشر شد که شامل مقالاتی از جیمز فرانکو، مری گیت اسکیل، نیک هورن بای و کریست ناواسلیک بود.
آکیو کاساما (نوامبر ۱۸۸۵–۱ آوریل ۱۹۴۵) یک دیپلمات ژاپنی بود. او یکی از معدود متخصصان جهان اسلام در ژاپن پیش از جنگ بود و همچنین به عنوان یکی از جانباختگان حادثهٔ آوا مارو شناخته می شود. زندگی نامه. کاساما در کاندا سوئه هیروچو، کاندا-کو، شهر توکیو، استان توکیو (در حال حاضر ساتوکاندا ۳-چومه، چیودا-کو، توکیو) به دنیا آمد. او سومین پسر تاکئو نوناکا (۱۸۴۸–۱۹۰۲)، یک معلم مدرسهٔ معمولی و کاهن شینتو از استان تویاما بود و نام خانوادگی کاساما را از طرف مادرش به ارث برد و در کانازاوا، استان ایشیکاوا بزرگ شد. پس از فارغ التحصیلی از مدرسه عالی اول، در سال ۱۹۰۹ از دانشکده حقوق دانشگاه امپراتوری توکیو در رشتهٔ سیاست فارغ التحصیل شد، در آزمون عالی خدمات مدنی قبول شد و به عنوان مشاور در وزارت راه آهن در ایالات متحده مستقر شد. در سال ۱۹۱۸، او به عنوان مشاور و معاون وزیر امور خارجه در وزارت امور خارجه در کنفرانس صلح پاریس شرکت کرد و به عنوان عضو کمیته اجرای پیمان صلح در فرانسه اقامت گزید. در سال ۱۹۲۲، او رئیس بخش دوم اداره اطلاعات وزارت امور خارجه شد و در سال ۱۹۲۳، به عنوان دبیر اول سفارت ژاپن در ایتالیا به ترکیه سفر کرد و در آ
نجا به عنوان دیپلمات دولت ژاپن مستقر شد. در سال ۱۹۲۴، او به عنوان دبیر اول سفارت ژاپن در رومانی و در سال ۱۹۲۶، به عنوان مشاور در سفارت ژاپن در فرانسه خدمت کرد. در سال ۱۹۲۷، او نماینده دولت ژاپن در شورای بین المللی کار شد و از آن زمان به عنوان نماینده دولت در سازمان بین المللی کار در ژنو مستقر بوده است. او نماینده ژاپن در دومین کنگره بین المللی مهاجرت که در سال ۱۹۲۸ برگزار شد، بود و قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۳۸ به عنوان سفیر ژاپن در ایران و پرتغال خدمت کرد. او مدیر اجرایی مؤسسهٔ پاسیفیک شد و در سال ۱۹۴۲، پس از وقوع جنگ پاسیفیک (جنگ بزرگ آسیای شرقی)، به عنوان رئیس ارتش و وابستهٔ نظامی وزارت ارتش منصوب شد و به بورنئوی سابق بریتانیا اعزام شد، جایی که مؤسسهٔ پاسیفیک مسئول سهم خود از پروژه تحقیقاتی در سرزمین های اشغالی جنوبی بود. از ژانویه ۱۹۴۳، او به عنوان مدیر دفتر تحقیقات ستاد پادگان بورنئو خدمت کرد، و در مارس ۱۹۴۵ به دفتر امور نظامی وزارت ارتش پیوست. با این حال، در ۱ آوریل ۱۹۴۵، در حالی که با کشتی ترابری آوا مارو از سنگاپور که در آن زمان تحت اشغال ژاپن بود، به ژاپن بازمی گشت، بر اثر غرق شدن آوا مارو توسط یک زیر
دریایی آمریکایی (حادثهٔ آوا مارو) درگذشت.
در موسیقی، لوپ () به بخشی از صدا گفته می شود که به طور مداوم تکرار می شود. بخش های کوتاه می توانند برای ایجاد الگوهای «اُستیناتو» (تکرار مداوم یک نت یا الگو) تکرار شوند. بخش های بلندتر هم می توانند تکرار شوند؛ برای مثال، یک نوازنده ممکن است تمام یک بخش از شعر یک ترانه را لوپ کند تا بتواند همراه آن بنوازد و خود را همراهی کند. لوپ ها می توانند با استفاده از انواع مختلف فناوری های موسیقی ساخته شوند، از جمله گردونه های دیسک (ترن تیبل ها)، سمپلرهای دیجیتال، پدال های لوپر، سینث سایزر، توالی سازها، دستگاه های درام ماشین، ماشین های نوار و واحدهای تأخیر، و همچنین می توانند با استفاده از نرم افزارهای موسیقی کامپیوتری برنامه نویسی شوند. ویژگی لوپ کردن بخشی از یک تراک صوتی یا ویدیویی به طور معمول توسط فروشندگان الکترونیکی به نام «تکرار A–B» (A–B repeat) شناخته می شود. لوپ های بدون حق امتیاز (رویالتی-فری) می توانند از شرکت هایی مانند The Loop Loft، نیتیو اینسترومنتس، Splice و Output خریداری و برای ساخت موسیقی دانلود شوند. لوپ ها معمولاً در قالب های فایل ام آی دی آی یا قالب های پرونده صوتی مانند WAV, REX2، AIFF و MP3 عرضه
می شوند. نوازندگان برای پخش لوپ ها از طریق تحریک شروع توالی موسیقی از کنترلرهای MIDI مانند "ایبلتن پاش" یا "نیتیو اینسترومنتس MASCHINE" استفاده می کنند.
«باربی های سیاه پوست» ترانه ای از رپر نیکی میناژ و تهیه کننده مایک ویل مید ایت می باشد. این قطعه یک ریمیکس از «بیتلز سیاه» می باشد که تهیه کنندگی آن را مایک ویل مید ایت بر عهده داشته و توسط ری شرومرد به همراهٔ گوچی مان اجرا شده است. نسخهٔ خام این ترانه را در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۱۶ در ساندکلود منتشر نمود. «باربی های سیاه پوست» کمی بعدتر میکس شد و در ۳۰ نوامبر سال ۲۰۱۶ به طور رسمی برای خرید دیجیتال عرضه شد. راب شفیلد از "رولینگ استون"، این ترانه را در رتبهٔ ۴۹ فهرست ۵۰ ترانهٔ برتر سال خود قرار داد.
تاکزو اوکاموتو (۷ دسامبر ۱۸۸۳ (۱۶ میجی) - ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳ (۱۸ شوا)) یک دیپلمات ژاپنی و فرستادهٔ ژاپن به ایران بود. زندگی نامه. اوکاموتو در سال ۱۹۰۹ (۴۲ میجی) در استان کیوتو متولد شد. او از در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه امپراتوری توکیو فارغ التحصیل شد. او در همان سال، در آزمون دیپلماتیک و کنسولی پذیرفته شد و سال بعد به عنوان دستیار افسر کنسولی در شانگهای شروع به کار کرد. او از آن زمان به عنوان کنسول، افسر امور خارجه، دبیر امور خارجه، دبیر دوم سفارت، دبیر اول و رایزن خدمت کرده و در این مدت در چین، بریتانیا و ایتالیا کار کرده است. او متعاقباً به عنوان کنسول کل در تیانجین و مشاور سفارت ژاپن در ایتالیا خدمت کرد و سپس در سال ۱۹۳۲ به عنوان سفیر در ایران منصوب شد. او در سال ۱۹۳۸ (۱۳ شوا)، همزمان با تأسیس مؤسسهٔ مطالعات شرق آسیا، به عنوان مدیر منصوب شد.
جولیان آندرس روداس رامیرز (زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۸۲ در پریرا) دوچرخه سوار حرفه ای کلمبیایی است.
جولیان روندا کاناوراس (کارپنتراس، فرانسه، ۷ ژوئن ۱۹۷۱ - پالما د مایورکا، ۱۹ سپتامبر 2015) یک فوتبالیست اسپانیایی متولد فرانسه بود که به عنوان مدافع بازی می کرد. او دوران حرفه ای خود را در تیم ذخیره مایورکا در لیگ دسته دوم اسپانیا (B) آغاز کرد. پس از دو فصل، او به تیم اول منتقل شد و چهار فصل در لیگ دسته دوم بازی کرد. در تابستان ۱۹۹۶ او برای نومانسیا، دوباره در دسته دوم B، بازی کرد و به دسته بالاتر صعود کرد. او بعداً با باشگاه دپورتیوو لگانس قرارداد امضا کرد و شش فصل دیگر در لیگ دسته دوم بازی کرد و یکی از کاپیتان های این باشگاه بود. او دوران حرفه ای خود را در باشگاه فوتبال اوریهوئلا سی اف به پایان رساند. او در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۵ در حالی که برای باشگاه رئال دپورتیوو مایورکا در یک مسابقه پیشکسوتان بازی می کرد، درگذشت. او مربی تیم آلارو در لیگ دسته سوم بود.
«مگاترون» ترانه ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی ترینیدادی تبار نیکی میناژ می باشد که در ۲۱ ژوئن سال ۲۰۱۹ به همراهٔ موزیک ویدئو به عنوان تک آهنگ تنها منتشر گردید. در این ترانه از «سرتو بالا نگه دار» اثر خوانندهٔ جامائیکایی مستر وگاس نمونه برداری شده است. پس زمینه و انتشار. «مگاترون» تنها اثر انفرادی منتشرشده توسط نیکی میناژ در سال ۲۰۱۹ محسوب می شود. پیش از انتشار این ترانه، نیکی میناژ پس از به پایان رساندن تور جهانی تور جهانی نیکی در اروپا، مدتی از فعالیت در شبکه های اجتماعی فاصله گرفته بود.
همسرکشی زن (از واژه لاتین "uxor" به معنی «همسر زن» و "-cide" از "caedere" به معنی «بریدن، کشتن») به معنای کشتن همسر زن توسط شریک زندگی (معمولاً شوهر) است. این واژه همچنین می تواند به قتل دوست دختر اشاره داشته باشد. واژه uxoricide هم برای خود عمل قتل و هم برای شخص مرتکب به کار می رود. در مقابل، قتل شوهر یا دوست پسر را mariticide می گویند. نرخ همسرکشی زن. هرچند نرخ کلی خشونت و قتل همسران در ایالات متحده از دهه ۱۹۷۰ کاهش یافته است، اما نرخ قتل همسر زن (همسرکشی زن) به طور قابل توجهی بالاتر از نرخ قتل شوهر (همسرکشی مرد) است. در سال ۲۰۰۷، از میان ۲۳۴۰ مرگ به دست شریک های عاطفی در آمریکا، ۷۰٪ قربانیان را زنان تشکیل می دادند. بر پایه داده های اف بی آی از اواسط دهه ۱۹۷۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰، در مقابل هر ۱۰۰ شوهری که همسر خود را کشتند، حدود ۷۵ زن نیز شوهر خود را کشته بودند. با این حال، در برخی شهرهای آمریکا مانند شیکاگو، دیترویت، هیوستونو سنت لوئیس احتمال قتل شوهر توسط زن بیشتر از قتل زن توسط شوهر بوده است. نرخ همسرکشی زن در زیرگروه های جمعیتی مختلف تفاوت داشت. در آمریکا، در میان قاتلان همسر در سال ۲۰۰۲ (چه شوهر، چه زن) ۶
۹٫۴٪ سفیدپوست، ۲۵٫۷٪ سیاه پوست، ۴٫۸٪ آسیایی/جزایر اقیانوس آرام و ۰٫۱٪ سرخپوست/بومی آلاسکا بودند. توضیحات روان پویشی. تعارض ناهشیار. طرفداران نظریه های روان پویشی، توضیحاتی برای سازوکارهای زیربنایی وقوع «زن کشی» ارائه داده اند. پیشنهاد شده است که مردانی که همسران خود را می کشند، هم زمان دچار وابستگی ناهشیار به همسر خود و رنجش از او هستند. این مردان می خواهند رابطه را ترک کنند، اما به طور ناهشیار خود را ناتوان از انجام این کار می دانند و در نهایت به این باور می رسند که کشتن همسر تنها راه رهایی از او است. این رویکرد همچنین برای مواردی که مرد پس از ارتکاب زن کشی بلافاصله خودکشی می کند، توضیحی جایگزین ارائه می دهد. در چنین مواردی مرد نه از روی احساس گناه بلکه به دلیل ناتوانی و وابستگی درک شده، به زندگی خود پایان می دهد. سازوکارهای دفاعی. ارتباط هایی نیز میان خشونت در دوران کودکی و احتمال وقوع زن کشی شناسایی شده است. پژوهشگران روان پویشی استدلال می کنند که قربانی بودن در دوران کودکی منجر به خشونت خانگی در بزرگسالی می شود؛ این مسیر از طریق سازوکارهای دفاعی شکل می گیرد – در این مورد، خشونت یک واکنش دفاعی ناهشیار نسبت
به آسیب روانی دوران کودکی و دیگر رویدادهای ناخوشایند است. دیگر پژوهشگران روان پویشی گزارش کرده اند که آزمون های بازشناسی موضوعی "Thematic) Apperception Test)" در مردانی که مرتکب زن کشی شده اند، روندهای قابل توجهی از طرد شدن توسط مادر یا همسر را نشان می دهد. طی فرایند تعبیر روان کاوانهٔ رؤیا استدلال می شود که تعارض ناهشیار می تواند به صورت فوران های خشونت آمیز نمود پیدا کند. برای نمونه، در یک مورد، مردی بیش از ۲۰۰ رؤیای آزاردهنده (که بیشتر آن ها خشونت آمیز بودند) را پیش از قتل همسرش تجربه و ثبت کرده بود. عوامل خطر. در بیش از دو سوم از موارد قتل همسران در ایالات متحده، یک مشاجرهٔ لفظی به قتل منتهی شده است. وضعیت تأهل. در دو مطالعه ای که در کانادا و بریتانیا انجام شد، مشخص شد که زنان هم خانه نسبت به زنان متأهل در معرض خطر موارد بیشتری از خشونت خانگی و زن کشی قرار دارند. منظور از «زنان هم خانه»، زنانی هستند که بدون ازدواج رسمی با شریک عاطفی یا جنسی خود در یک خانه زندگی می کنند. پژوهش ها نشان داده اند که احتمال کشته شدن زنان هم خانه به دست شریک عاطفی شان، ۹ برابر بیش از زنان متأهل است. دلایل متعددی برای این یافته
مورد بررسی قرار گرفته اند. زنان هم خانه معمولاً جوان تر هستند، سطح تحصیلات پایین تری دارند و احتمال بیشتری دارد که فرزندانی از رابطه پیشین را با خود به خانهٔ شریک عاطفی جدید بیاورند. همچنین ناپدری های بدون رابطهٔ ژنتیکی برای کودکان خطری جدی به شمار می روند؛ پژوهش ها نشان داده اند که فرزندان ناتنی، بسیار بیشتر در معرض خشونت و کودک کشی از سوی ناپدری ها قرار دارند. همچنین پژوهش ها نشان داده اند که حضور فرزندان ناتنی می تواند به طور چشمگیری خطر زن کشی را برای زنان افزایش دهد. شمار زیادی از موارد کودک کشی همراه با زن کشی و خودکشی هستند. افزون بر این، روابط هم خانگی معمولاً نرخ جدایی بالاتری دارند و مردان در این روابط ممکن است احساس کنند کنترلی بر شریک عاطفی شان ندارند و از رقیبان جنسی مرد احساس تهدید کنند. پژوهش ها نشان داده اند که بخش زیادی از موارد زن کشی پس از آن رخ می دهد که مرد تصور می کند شریک زندگی اش به او خیانت کرده یا قصد دارد رابطه را تمام کند. همچنین تحقیقات نشان می دهند که زنان اغلب پس از پایان یک رابطه، خشونت بیشتری را تجربه می کنند. در یک مطالعهٔ در استرالیا مشخص شد که ۴۷٪ زنانی که قربانی زن کشی شد
ند، در کمتر از دو ماه پس از جدایی به دست شریک قبلی خود به قتل رسیده بودند. رشک جنسی ممکن است یکی از دلایل افزایش خطر پس از جدایی باشد. جدایی از شریک عاطفی. یکی دیگر از عوامل خطر زن کشی، جدایی یا دوری عاطفی از شریک است. زنانی که شریک زندگی خود را ترک می کنند، در معرض خطر بیشتری از قتل توسط او قرار دارند. این نوع قتل ها که «قتل های ناشی از ترک رابطه» نامیده می شوند، بیشتر توسط مردانی انجام می شود که در کودکی تجربهٔ رهاشدگی و آسیب روانی داشته اند و معمولاً سطح "سروتونین" پایینی دارند یا دچار آسیب در "قشر پیش پیشانی" مغز هستند؛ ناحیه ای که با کنترل تکانه ها مرتبط است. در بسیاری از موارد، مرد پیش از آن که شریک زندگی اش وارد رابطهٔ جدیدی شود، او را به قتل می رساند؛ زیرا نگران است که زن منابع تولیدمثلی اش را صرف فرزندان مرد دیگری کند. از دید او، با کشتن شریک سابق، هم از آسیب به جایگاه اجتماعی اش در رقابت های جنسی جلوگیری می کند و هم مانع از آن می شود که مردی دیگر به یک شریک با ارزش تولیدمثلی بالا دست پیدا کند. همین منطق می تواند توضیح دهد که چرا زنانی که از رابطهٔ قبلی خود فرزند دارند، بیش از زنانی که تنها با شریک ف