Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایرلند اجتناب کنند. عمده تمرکز آن ها بر روی تجارت و کسب ثروت برای خودشان و بومیان ایرلندی ساکن در لانگ فورت ها بود، اما به ناچار پای آن ها به اختلافات قدیمی قبایل ایرلند باز شد. وایکینگ های دوبلین وارد ائتلاف با قلمروی لینستر در ایرلند شدند. برایان بارو، پادشاه قلمروی مونستر ایرلند، با متحد کردن بقیه قبایل ایرلند علیه لینستر و متحدان وایکینگ آن ها، توانست در سال ۹۹۹ در نبرد گلن ماما ضربه خرد کننده به وایکینگ ها وارد کند. گلن ماما میخ آخر بر تابوت فتوحات وایکینگ ها در ایرلند بود، اگرچه که پیش از آن وایکینگ ها عملاً حکومت خود بر همه جا ایرلند به جز دوبلین را از دست داده بودند و این امر توسط مائل سکنیل، دیگر شاه ایرلندی، میسر شده بود که آن ها را در سال ۹۸۰ در نبرد تارا شکست داده بود. پس از شکست حاکمان وایکینگ دوبلین در گلن ماما و تارا به آن ها اجازه داده شد تا در قدرت باقی بمانند دادند. ظاهراً استعداد و توانایی مهاجران نورس و وایکینگ در حوزه تجارت و کشتی سازی به نفع بومیان بود. بار دیگر در سال ۱۰۱۴ برایان بارو و شاهان ایرلندی متحد شده و در نبرد کلانتارف وایکینگ ها را شکست دادند. اگرچه در این نبرد برایان بارو کش
ته شد، اما برای همیشه به قدرت وایکینگ ها در ایرلند پایان داده شد. برایان بارو نزد ایرلندی ها جایگاهی مشابه آلفرد کبیر، پادشاه انگلیسی، دارد که وایکینگ ها را از بریتانیا بیرون کرد. اگرچه بار دیگر ایرلندی ها به حاکمان وایکینگ دوبلین اجازه دادند تا در قدرت بمانند و سیتروگ سیلکبرد، حاکم وایکینگ دوبلین، بیست سال دیگر در قدرت بود اما نبرد کلانتارف احتمال هر نقشه برای یورش بزرگ نورس ها به ایرلند را کمرنگ می کرد. تا اواخر قرن یازدهم دیگر وایکینگ ها نه از لحاظ سیاسی و نه نظامی نقش مهمی در ایرلند نداشتند. نورس ها با بومیان ایرلند ترکیب شدند اما مهم ترین میراث وایکینگ ها، یعنی لانگ فورت ها، در چند قرن بعدی تبدیل به مهم ترین مراکز شهری ایرلند امروزی شد.
دانیل والنسوئلا (؛ زادهٔ ) بازیگر و فیلم نامه نویس اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قعر دریا"، "پول سوخته"، "جهت یابی"، "مرداب"، "امپراتوری فرانک" و "من گیلدا هستم" اشاره کرد.
اسکار کرامر (؛ – ) تهیه کننده فیلم اهل آرژانتین بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "همیشه خندان، نیوجرسی"، "کاراندیرو"، "کامچاتکا" و "پول سوخته" اشاره نمود.
اوگو سیگمن (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم، بازرگان و سرمایه گذار اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قصه های وحشی"، "بازندگان قهرمان"، "قبیله" و "اجلاس سران" اشاره نمود.
گونه معمول (و گونه نامعمول)، نام هایی هستند که در بوم شناسی برای توصیف وضعیت جمعیت یک گونه استفاده می شوند. معمول بودن (Commonness) ارتباط نزدیکی با موضوع فراوانی یک گونه دارد. فراوانی (Abundance) به درجه فراوان بودن (frequency) یک گونه در نمونه های کنترل شده گفته می شود. در برابر آن، گونه ها بر اساس حضور کلی شان در محیط به عنوان معمول یا نامعمول تعریف می شوند. یک گونه ممکن است به صورت محلی فراوان باشد بدون اینکه معمول باشد. با این حال، «معمول» و «نامعمول» نیز گاهی برای توصیف سطوح فراوانی استفاده شود، با یک گونه معمول کمتر فراوان از یک گونه فراوان، در حالی که یک گونه نامعمول از یک گونه کمیاب یا نایاب فراوان تر است.
اول، آسیب نرسان () یک عبارت لاتین است که به معنای " اول، آسیب نرسان " است. این عبارت گاهی اوقات به عنوان ثبت می شود. عدم سوء استفاده یا عدم ایجاد آسیب و زیان، که از این اصل مشتق شده است، یکی از احکام اصلی اخلاق زیستی است که به همه دانشجویان در مراقبت های بهداشتی در دوران تحصیلات دانشگاهی آموزش داده می شود و یک اصل اساسی در سراسر جهان است. راه دیگری برای بیان آن این است که «با توجه به یک مشکل موجود، ممکن است بهتر باشد حتی کاری انجام ندهیم، تا اینکه خطر ایجاد زیان و آسیب بیشتر از مشکل موجود را داشته باشیم.» این به کارکنان خدمات مراقبت های بهداشتی یادآوری می کند که آسیب های احتمالی را که هر مداخله ای ممکن است ایجاد کند در نظر بگیرند. هنگام بحث در مورد استفاده از مداخله ای که خطر آشکار آسیب را به همراه دارد، اما شانس کمتری برای منفعت دارد، از آن استفاده می شود. در انتخاب شیوه درمان، مداوا و معالجه، نخست باید به منظور اطمینان از سلامت و تندرستی بیمار، نتیجه مطلوب برای بیمار و در نظر گرفتن منافع فردی او، از عدم ایجاد ضرر، زیان و آسیب به دلیل شیوه درمان انتخاب شده، اطمینان یافت. مفهوم کلی این عبارت یا شعار اساسی، ری
شه در سوگندنامه بقراط دارد.
حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی) یک حزب سیاسی در ایران و اپوزیسیون جمهوری اسلامی است که علیه این حکومت فعالیت می کند. دفتر رسمی این حزب در خارج از ایران قرار دارد. پسوند «"(خط رسمی)"» از زمان کنگرهٔ هفتم حزب در سال ۲۰۱۴ به نام این حزب افزوده شده است. تاریخچه. این حزب پس از انشعاب عمده از حزب کمونیست کارگری ایران در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳ خورشیدی) با نام اولیهٔ «"حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست"» تشکیل شد. طی این انشعاب بیش از نیمی از کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست کارگری و تقریباً تمام کمیتهٔ کردستان آن به این حزب جدید پیوستند. رهبری حزب کمونیست کارگری عراق نیز از این حرکت حمایت کرد و از این حزب هم اکنون با عنوان خواهرخواندهٔ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی) یاد می شود. در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱ خورشیدی) انشعاب دیگری در حزب کمونیست کارگری-حکمتیست اتفاق افتاد که در نتیجهٔ آن بخشی از اعضای این حزب جدا شدند. گروه منشعب به مدت بیش از ۲ سال پس از زمان انشعاب همچنان با همان نام قبلی یعنی حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست به فعالیت خود ادامه می داد و در این مدت دو حزب با نام "حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست" وجود داش
ت. در سال ۲۰۱۴ کنگرهٔ هفتم حزب برگزار شد که بر اساس مصوبات آن مقرر شد که پسوند «"(خط رسمی)"» به منظور مشخص شدن حزب جدید به پایان نام آن افزوده شود. خط سیاسی حزب. حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست (خط رسمی) ادعا می کند که به خط منصور حکمت، بنیانگذار حزب کمونیست کارگری ایران نزدیکتر است، اما این ادعا توسط رهبری حزب کمونیست کارگری ایران و نیز گروه منشعب از حزب که با نام حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست فعالیت می کند رد می شود و اختلافات بین این احزاب همچنان ادامه دارد. حزب حکمتیست (خط رسمی) رهبری حزب کمونیست کارگری را به خاطر تصویب عقب نشینی به سمت چپ سنتی تقبیح می کند و رهبری حزب کمونیست کارگری نیز متقابلاً حزب حکمتیست (خط رسمی) را انشعاب جناح راستِ حزب و گاه در کنایه ضدحکمتیست می نامد. حزب حکمتیست (خط رسمی) هدف خود را تأسیس یک حزب کارگری کمونیست مدرن با پایگاه مردمی در ایران و سازماندهی یک انقلاب سوسیالیستی همان طور که مارکس آن را فرموله کرده بود، اعلام کرده است. آن ها معتقدند که حزب با دوری کردن از تبدیل شدن به یک «سازمان فرقه ای روشنفکر»، باید با تأکید بر تمرکز سازمان خود بر روی یک کار فوری (پیش قدم جنبش اجتم
اعی برای یک انقلاب سوسیالیستی) خود را از سایر گروه های «چپ سنتی» متمایز کند. اعضای کمیتهٔ مرکزی. کنفرانس اول کادرها (۵ سپتامبر ۲۰۰۴). اعظم کم گویان، اسعد کوشا، اسد نودینیان، اسد گلچینی، آذر مدرسی، بهرام مدرسی، ایرج فرزاد، اسماعیل ویسی، امجد غفور، امان کفا، حسین مرادبیگی (حمه سور)، ثریا شهابی، جلال محمودزاده، جمال کمانگر، بهروز مدرسی، ریبوار احمد، رحمان حسین زاده، داریوش نیکنام، حسن قادری، خالد حاج محمدی، صالح سرداری، سعید یگانه، سعید آرمان، سعید کرامت، سلام زیجی، کورش مدرسی، فؤاد عبداللهی، فاتح شیخ، عبدالله شریفی، عبدالله دارابی، مجید حسینی، مظفر محمدی، مصطفی رشیدی، محمود قزوینی، محمد فتاحی، ناهید ریاضی، ناسک احمد، نادیه محمود، مهرنوش موسوی، مؤید احمد، همایون گدازگر، نسیم رهنما، نسان نودینیان، نسرین جلالی. کنگرهٔ اول (اکتبر ۲۰۰۶). اسد گلچینی، امان کفا، آذر مدرسی، آزاد زمانی (ساسان سعید)، اسماعیل ویسی، امجد غفور، اسعد کوشا، اعظم کم گویان، ثریا شهابی، بهروز مدرسی، برهان دیوارگر، بهرام مدرسی، خالد حاج محمدی، حسین مرادبیگی (حمه سور)، جلال محمودزاده، جمال کمانگر، رحمت فاتحی، ریبوار احمد، داریوش نیکنام، حسن قادری،
سعید یگانه، سلام زیجی، رحمان حسین زاده، رسول بناوند، علی عبدالی، عبدالله دارابی، صالح سرداری، سعید آرمان، لادن داور، کورش مدرسی، فاتح شیخ، فؤاد عبداللهی، ناهید ریاضی، محمد راستی، ملکه عزتی، مظفر محمدی، محمود قزوینی، محمد جعفری، مریم افراسیاب پور، مصطفی رشیدی، مهرنوش موسوی، محمد فتاحی، مینو همیلی، همایون گدازگر، فردین آرام (کاوه)، ینار محمد، نسیم رهنما. کنگرهٔ دوم (اکتبر ۲۰۰۷). اسد گلچینی، امان کفا، آذر مدرسی، آزاد زمانی، برهان دیوارگر، بهرام مدرسی، اسماعیل ویسی، اعظم کم گویان، حسین مرادبیگی (حمه سور)، جلال محمودزاده، ثریا شهابی، پرشنگ بهرامی، رحمان حسین زاده، رسول بناوند، رحمت فاتحی، خالد حاج محمدی، صالح سرداری، سعید آرمان، ریبوار احمد، سلام زیجی، فاتح شیخ، فؤاد عبداللهی، علی عبدالی، عبدالله دارابی، ملکه عزتی، مظفر محمدی، لادن داور، کورش مدرسی، مریم افراسیاب پور، مصطفی رشیدی، سوسن هجرت، محمد راستی، محمد فتاحی، همایون گدازگر، جمال کمانگر، محمد جعفری، روزا رامش، نینا ارسطو، کمال رضایی، سیوان رضایی. کنگرهٔ سوم (مارس ۲۰۰۹). اسعد کوشا، آذر مدرسی، امان کفا، اسد گلچینی، اعظم کم گویان، اسماعیل ویسی، بهرام مدرسی، نظیر
ه معماری، ثریا شهابی، گلباغ سلیمی، حسین مرادبیگی (حمه سور)، رحمان حسین زاده، بهروز مدرسی، خالد حاج محمدی، رحمت فاتحی، رسول بناوند، صالح سرداری، سعید آرمان، ریبوار احمد، سلام زیجی، فاتح شیخ، فؤاد عبداللهی، ملکه عزتی، علی عبدالی، عبدالله دارابی، مظفر محمدی، لادن داور، کورش مدرسی، ناصر مرادی، مصطفی رشیدی، سیوان رضایی، محمد راستی، محمد فتاحی، همایون گدازگر، جمال کمانگر، محمد جعفری، رضا دانش، رزا رامش، ژیلا آوانسیان، ندا شکیبا، پری زارع، ابراهیم باتمانی (عضو علی البدل)، هلاله طاهری (عضو علی البدل)، دیانا نامی (عضو علی البدل)، مصطفی یونسی (عضو علی البدل)، نادر استاد (عضو علی البدل)، سوسن هجرت (عضو علی البدل). کنگرهٔ چهارم (سپتامبر ۲۰۱۰). اسد گلچینی، امان کفا، آذر مدرسی، ابراهیم باتمانی، بهرام مدرسی، آزاد زمانی، اسماعیل ویسی، اعظم کم گویان، جمال کمانگر، ثریا شهابی، پری زارع، بهروز مدرسی، رحمت فاتحی، رحمان حسین زاده، خالد حاج محمدی، حسین مرادبیگی (حمه سور)، سلام زیجی، سعید آرمان، ریبوار احمد، رسول بناوند، عبدالله دارابی، صالح سرداری، سیوان رضایی، سوسن هجرت، فؤاد عبداللهی، فرهاد رضایی، فاتح شیخ، علی عبدالی، محمد فتاحی
، محمد راستی، محمد جعفری، لادن داور، ناصر مرادی، ملکه عزتی، مظفر محمدی، مصطفی رشیدی، رضا دانش، همایون گدازگر، هلاله طاهری، نظیره معماری، ژیلا آوانسیان، ندا شکیبا، بهنام ارانی (عضو علی البدل)، رزا رامش (عضو علی البدل)، اسعد کوشا (عضو علی البدل)، مصطفی یونسی (عضو علی البدل)، امجد غفور (عضو علی البدل)، گلباغ سلیمی (عضو علی البدل). کنگرهٔ پنجم (فوریه ۲۰۱۲). اسد گلچینی، اعظم کم گویان، آذر مدرسی، امان کفا، محمد فتاحی، خالد حاج محمدی، ثریا شهابی، آسو فتوحی (عضو علی البدل)، سهند حسینی (عضو علی البدل). کنگرهٔ ششم (اکتبر ۲۰۱۲). اسد گلچینی، مظفر محمدی، آذر مدرسی، امان کفا، محمد فتاحی، خالد حاج محمدی، ثریا شهابی. کنگرهٔ هفتم (فوریه ۲۰۱۴). بختیار پیرخضری، امان کفا، آسو فتوحی، آذر مدرسی، سهند حسینی، خالد حاج محمدی، ثریا شهابی، پیمان حسینی، مصطفی اسدپور، محمد فتاحی، محمد راستی، فؤاد عبداللهی، مونا شاد، وریا نقشبندی، مظفر محمدی. کنگرهٔ هشتم (فوریه ۲۰۱۶). آسو فتوحی، آزاد کریمی، آرام خوانچه زر، آذر مدرسی، جمیل خوانچه زر، ثریا شهابی، بختیار پیرخضری، امان کفا، فؤاد عبداللهی، سیوان رضایی، سهند حسینی، خالد حاج محمدی، مصطفی اسدپور،
محمد راستی، محمد فتاحی، لادن داور، وریا نقشبندی، مونا شاد، مظفر محمدی. کنگرهٔ نهم (آوریل ۲۰۱۸). آسو فتوحی، آزاد کریمی، آرام خوانچه زر، آذر مدرسی، ثریا شهابی، بختیار پیرخضری، امان کفا، فؤاد عبداللهی، سیوان رضایی، سهند حسینی، خالد حاج محمدی، مصطفی اسدپور، محمد راستی، محمد فتاحی، مظفر محمدی، هساره ابراهیمی، مونا شاد، حسین مرادی، پیمان حسینی، هیمن خاکی، سونیا محمدی (علی البدل)، لادن داور (علی البدل). کنگرهٔ دهم (مارس ۲۰۲۲). امان کفا، آروین (حسین) مرادی، آذر مدرسی، احمد بهزاد مطلق، بابک امانی، آسو فتوحی، آسو سهامی، آزاد کریمی، خالد حاج محمدی، جمیل نظرگاهی، ثریا شهابی، پرویز وکیلی، فارس محمود، سیوان رضایی، سهند حسینی، سونیا محمدی، لادن داور، کوشا بهروش، فؤاد عبداللهی، فرید ضرغام، مونا شاد، مظفر محمدی، محمد فتاحی، محمد راستی، وریا نقشبندی، آرام خوانچه زر (علی البدل).
جولیانو آپوستاتا () یک فیلم درام تاریخی ایتالیایی محصول ۱۹۱۹ به کارگردانی اوگو فالنا با بازی گیدو گراتزیوسی و ایلینا لئونیدوف است. داستان این فیلم در قرن چهارم اتفاق می افتد، این فیلم زندگی نامه ای دربارهٔ امپراتور روم ژولیان است که به دلیل رد مسیحیت به نام ژولیان مرتد شناخته می شود.
توری نسوز یا توری سیمی را می توان به عنوان نوعی سیم بافته شده بسیار ظریف توصیف کرد. توری نسوز بر روی حلقه نگهدارنده ای یا سه پایه واقع بر روی یک مشعل قرار می گیرد. ظروف شیشه ای نباید مستقیماً توسط شعله چراغ بونزن یا سایر مشعل های گازی گرم شوند. توری نسوز با پخش کردن گرما، از ظروف شیشه ای محافظت می کند. اگر قرار باشد که ظروف شیشه ای روی توری نسوز قرار داده شوند باید حتماً ته آن صاف باشد.
شعله نیکزاد، مهندس الکترونیک ایرانی-آمریکایی و دانشمند پژوهشی در آزمایشگاه پیشرانه جت است. او رهبری آرایه های آشکارساز پیشرفته، سیستم ها و گروه علم نانو را بر عهده دارد. تحقیقات او در زمینه های آشکارسازهای ذرات فرابنفش و کم انرژی، دستگاه های نانوساختار و طیف سنج های جدید است. نیکزاد عضو انجمن فیزیک آمریکا، آکادمی ملی مخترعان و SPIE است. انجمن نجوم آمریکا، جایزه جوزف وبر در حوزه ابزاردقیق نجومی در سال ۲۰۲۳ را به او برای مشارکت پیشگامانه برای پیشرفت تجهیزات پرتونگاری فوتون شمار فرابنفش-مرئی، ارائه مستمر فناوری های مرتبط، راهبری و ارائه راهنمایی مستمر به محققان نوپا در بخش ابزار دقیق اعطا کرد. سنین جوانی و تحصیل. نیکزاد در مقطع کارشناسی در رشته مهندسی الکترونیک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تحصیل کرد. او برای تحصیلات تکمیلی به موسسه فناوری کالیفرنیا نقل مکان کرد و در آنجا دکترای فیزیک کاربردی خود را گرفت. وی در حال حاضر علاوه بر فعالیت در ناسا در دانشکده مهندسی پزشکی موسسه فناوری کالیفرنیا هم تدریس می کند. نیکزاد مواد ترکیبی (از جمله سولفید روی و سولفید کادمیوم) را که از طریق کندوپاش پرتو یونی با استفاده از طیف سن
جی لیزری تولید شده بودند، بررسی کرد. تحقیق و شغل. نیکزاد به عنوان مهندس الکترواپتیک در پسفینک اینفرارد منصوب شد. او در سال ۱۹۹۸ به عنوان یک دانشجوی فارغ التحصیل به آزمایشگاه ملی آرگون نقل مکان کرد و سپس در سال ۱۹۹۰ برای دوره فوق دکترا به موسسه فناوری کالیفرنیا پیوست. نیکزاد پس از دو سال در Caltech به آزمایشگاه پیشرانه جت (JPL) نقل مکان کرد و در آنجا بر روی سیستم های تصویربرداری و آشکارساز تمرکز کرد. نیکزاد در JPL سیستم های تصویربرداری منحنی را طراحی کرد که با الهام از چشم انسان می تواند تصویربرداری با کیفیت بالا را در تلسکوپ های بزرگ پشتیبانی کند. از سال ۲۰۱۹، نیکزاد به عنوان یک محقق و دانشمند ارشد و مهندس اصلی در JPL کار می کند که در آنجا رهبری آرایه های آشکارساز پیشرفته، سیستم ها و گروه علم نانو را بر عهده دارد.
دوین کارول مومجوقلیان (؛ ؛ زادهٔ ) ورزشکار ارمنی تبار اهل لبنان در رشته تنیس روی میز است. وی در بازی های آسیایی ۲۰۱۰ و المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به رقابت پرداخت. وی هم برای باشگاه هومنتمن بیروت بازی می کند. زندگی نامه. وی در ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ در برج حمود به دنیا آمد. مومجوقلیان دارای مدرک کارشناسی رشته علم اقتصاد از دانشگاه آمریکایی بیروت می باشد.
سم پوغوسیان (؛ زاده – درگذشته ) بازیکن در پست و مربی فوتبال کالجی و فوتبال آمریکایی ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. باشگاهی. از تیم هایی که وی در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد و از تیم هایی که وی در آن مربی گری نموده است می توان به ، ، ، سیاتل سی هاکس و اوکلند ریدرز اشاره کرد زندگی نامه. وی در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۱ در فرزنو، کالیفرنیا به دنیا آمد . وی در ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰ در سن ۸۸ سالگی در ایندین ولز، کالیفرنیا درگذشت.
برایان بارو از پادشاهان مشهور ایرلند در قرون وسطی بود. بارو نقشی اساسی در بیرون راندن وایکینگ ها از ایرلند و متحد ساختن قبایل متفرق این کشور داشت و به همین سبب او را با آلفرد کبیر، پادشاه انگلیسی که وایکینگ ها را از انگلستان اخراج کرد، مقایسه می کنند. از حکومت مونستر تا جنگ با لینستر و دوبلین. برایان بارو در جوانی لیمریک، از جمله بنادری که وایکینگ ها در ایرلند ساخته بودند، را تصرف کرد و بعدتر پادشاه مونستر، قلمروی مهمی در جنوب غربی ایرلند، شد. گام بزرگ وی در سال ۹۹۹ بود، هنگامی که با متحد کردن قبایل ایرلند علیه وایکینگ های دوبلین و متحدان لینستری آن ها (قبیله ایرلندی در جنوب شرقی جزیره), لشکری بزرگ فراهم آورد و توانست نیروهای وایکینگ را در نبرد گلن ماما شکست دهد. نبرد کلانتارف و مرگ. بارو بار دیگر در سال ۱۰۱۴ با وایکینگ ها و لینستری ها درگیر شد. اگرچه که بارو به علت اعتقادات مذهبی اش حاضر نبود در جمعه نیک بجنگند، بنابراین از دور صحنه نبرد را نظارت می کرد اما در حین نبرد وایکینگی به نام برودیر به مخفیگاه بارو هجوم آورد و سر او را قطع کرد. نیروهای ایرلند بلافاصله برودیر و وایکینگ هایی که سراغ بارو آمده بودند را
محاصره کردند و به قتل رساندند. علیرغم مرگ بارو، ایرلندی ها ضربه خوارکننده ای به وایکینگ ها زدند. اما با این وجود ایرلندی ها قادر نبودند که وایکینگ ها را به طور کامل از ایرلند اخراج کنند. آن ها حتی به سیتروگ سیلکبرد, شاه وایکینگ دوبلین، اجازه دادند که پس از کلانتارف همچنان تا پایان عمر حکومت کند اما قطعاً نبرد کلانتارف هرگونه نقش وایکینگ ها برای پیشروی در قسمت داخلی جزیره ایرلند را منتفی کرد. تا پایان قرن یازدهم دیگر وایکینگ ها نه از لحاظ سیاسی و نه نظامی نقش مهمی در ایرلند نداشتند و باقی مانده ایشان با جمعیت بومی ترکیب شدند. مهم ترین میراث وایکینگ ها دژهای موسوم به لانگ فورت بود که بعدها تبدیل به مراکز شهری مهم ایرلند امروزی شدند.
دشمن یک فیلم اکشن و دلهره آور هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی و کارگردانی آناند شانکار و تهیه کنندگی وینود کومار است. در این فیلم ویشال، آریا، میرنالینی راوی و مامتا موهانداس در نقش های اصلی حضور دارند و پراکاش راج، تامبی رامایاش و کاروناکاران نقش های فرعی را بازی می کنند. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد. این فیلم ابتدا قرار بود در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ در سینما اکران شود، اما سپس به ۴ نوامبر ۲۰۲۱ ادامه یافت. حقوق دیجیتالی فیلم به سونی لایو فروخته شد و در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ پخش شد. تولید. فیلمبرداری اصلی فیلم در نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. و فیلمبرداری در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ به پایان رسید.
محمد عبادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) و باشگاه ورزشی الفتوه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
ینال اباظه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحدات و باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
محمود عبدالرزاق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
عارف الآغا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
سعد الاحمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
احمد الاحمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
کاخ ۳ (هندی: "அரண்மனை ۳") یک فیلم کمدی ترسناک هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی سی. ساندار است. در این فیلم بازیگرانی از جمله سی ساندار، آریا، راشی خانا و آندریا جرمیا به ایفای نقش می پردازند. داستان دربارهٔ جیوتی (راشی خانا) می چرخد، که توسط یک روح انتقام جو تهدید می شود، زیرا او سعی می کند با خویشاوندش راوی (سی ساندار) حقیقت را کشف کند. کاخ ۳ در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ اکران شد، این فیلم نشان دهنده اکران پس از مرگ بازیگر فقید ویوک است. این فیلم با نقدهای متفاوت تا منفی از سوی منتقدان و تماشاگران همراه شد که با هدف انتقاد سکانس های اکشن عمومی، طرح قدیمی، بازیگران گروه، شخصیت شرور و فضای نمایش بازیگر نقش اول همراه بود، اما بازی و موسیقی راشی خانا مورد تحسین قرار گرفت. با وجود نقدهای منفی، این فیلم به عنوان یک موفقیت تجاری در گیشه اعلام شد و به یکی از پردرآمدترین و سودآورترین فیلم های تامیل در سال ۲۰۲۱ تبدیل شد. دنباله. کارگردان قسمت چهارم مجموعه این فیلم را تأیید کرد، او فاش کرد که ساخت این دنباله در سال ۲۰۲۳ آغاز خواهد شد. و احتمالاً در سال ۲۰۲۴ منتشر می شود.
حسام عایش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد-سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسترشوندس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال سوئد و سوریه بازی کرده است.
حمزه ایتونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المجد و باشگاه فوتبال پریس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
رضوان عجم (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
معتصم علایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
سیمون امین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آشوری تبار اهل سوئد-سوریه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
محمد عنز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
فارس ارناؤوط (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
محمود الاسود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
عمار عوض (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
احمد عزام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) و باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
رضوان الازهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المحافظه، باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، و باشگاه ورزشی المجد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
محمد بیروتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الحریه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
ادیب برکات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکرخ، باشگاه فوتبال نجف، باشگاه فوتبال تشرین، باشگاه ورزشی الوثبه، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
سالم بیطار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
خالد البریجاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المجد و باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
علی شیخ دیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الحریه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
عماد شحاده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آشوری تبار اهل سوریه-سوئد بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
علاء الدالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است که در پست مهاجم بازی می کند. دوران باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی القطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه، و سوریه بازی کرده است. او در تابستان ۱۴۰۳ به چادرملو پیوست.
عبدالمسیح دونا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
جایزه جوزف وبر در حوزه ابزاردقیق نجومی () توسط انجمن نجوم آمریکا به فردی برای طراحی، اختراع یا بهینه سازی بااهمیت ابزار دقیق که منجر به پیشرفت در نجوم گردد، اعطاء می شود. این نامگذاری برای یادبود دانشمند فیزیک جوزف وبر انتخاب شده است.
زین الفندی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه ورزشی المحافظه، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، باشگاه ورزشی الفتوه، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
حاتم غایب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
یوسف شیخ العشره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
دانشگاه اوکلند یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در آبرن هیلز و روچستر هیلز واقع در ایالت میشیگان آمریکا است که در سال ۱۹۵۷ میلادی به وسیله موقوفات ماتیلدا داج ویلسون تأسیس شد. این دانشگاه نخست با نام دانشگاه ایالتی میشیگان-اوکلند شناخته می شد که زیرنظر هیئت امنای دانشگاه ایالتی میشیگان فعالیت می کرد. این دانشگاه در سال ۱۹۷۰ استقلال نهادی را از هیئت مدیره به دست آورد و به دانشگاه اوکلند تغییرنام داد. دانشگاه اوکلند یکی از هشت دانشگاه تحقیقاتی در ایالت میشیگان است و در میان "R2: دانشگاه های دکترا - داری فعالیت تحقیقاتی بالا" طبقه بندی می شود. این دانشگاه ۱۳۲ رشته لیسانس و ۱۳۸ رشته دوره تکمیلی حرفه ای، کارشناسی ارشد و دکترا، ازجمله رشته های ارائه شده توسط دانشکده پزشکی ویلیام بومونت دانشگاه اوکلند را ارائه می دهد. در سال ۲۰۱۶ بیش از ۲۰،۰۰۰ دانشجو در این دانشگاه ثبت نام کردند.
گازهای کم مقدار () گازهایی هستند که به مقدار کم در یک محیط مانند اتمسفر یک سیاره وجود دارند. گازهای کم مقدار در اتمسفر زمین شامل گازهایی غیر از نیتروژن (۷۸٫۱٪)، اکسیژن (۲۰٫۹٪) و آرگون (۰٫۹۳۴٪) هستند که در مجموع ۹۹٫۹۳۴٪ اتمسفر زمین (بدون احتساب بخار آب) را تشکیل می دهند. در جدول زیر نموداری از چندین گاز کم مقدار شامل فراوانی، طول عمر اتمسفری، منابع و جذب کننده های آن ها آورده شده است. گازهای کم مقدار در فشار ۱ اتمسفر
علی غلیوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه) و باشگاه ورزشی الوثبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه، و سوریه بازی کرده است.
احمد حاج محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه فوتبال الصناعه، باشگاه فوتبال الشباب اردن، و باشگاه ورزشی حطین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
نهاد حاج مصطفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الحریه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.