Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باکتری های گَندروی یا باکتری های ساپروتروفیک باکتری هایی هستند که معمولاً در خاک زندگی می کنند و از تغذیه گندروی به عنوان منبع انرژی اولیه خود استفاده می کنند. آنها اغلب با قارچ های خاکی مرتبط هستند که از تغذیه گندروی نیز استفاده می کنند و هر دو به عنوان گندروی (ساپروتروف) طبقه بندی می شوند. گندرو (Saprotroph) نوعی تجزیه کننده است که منحصراً از مواد گیاهی مرده و پوسیده تغذیه می کند. ارگانیسم های گندرو شامل قارچ ها، باکتری ها و کپک های آبی هستند که برای تجزیه و چرخه مواد مغذی حیاتی هستند و برای مصرف کنندگان در سطوح تغذیه ای بالاتر تغذیه می کنند. آنها مواد مغذی را از طریق تغذیه جذبی به دست می آورند که در آن مواد مغذی توسط انواع آنزیم ها هضم شده و پیامد آن توسط گندرو (ساپروتروف) ترشح می شود. ترکیب جامعه و نرخ تکثیر باکتری های شاخص گندروی اغلب سیگنال های سلامت جامعه در خاک، آب، و سیستم های بدن در نظر گرفته می شوند.
«شلوار مکعبی داشتن یا نداشتن» قسمتی از مجموعه پویانمایی آمریکایی "باب اسفنجی شلوارمکعبی" است که نیمه دوم قسمت شانزدهم فصل ششم و قسمت ۱۱۶ در کل سریال است. این قسمت اولین بار در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۹ در نیکلودئون در ایالات متحده پخش شد و فیلمنامه اش توسط لوک بروکشیر، نیت کش و استیون بنکس نوشته شد. در این قسمت، باب اسفنجی به طور تصادفی شلوار خود را در ماشین لباس شویی رها می کند و این باعث کوچک شدن شلوارش می شود و پس از اینکه نمی تواند یک شلوار مکعبی جدید پیدا کند، یک شلوار گرد را امتحان می کند که باعث می شود مردم نتوانند او را بشناسند. تاریخ انتشار این قسمت، در ۱۷ ژوئیه به دلیل مصادف شدن با دهمین سالگرد ساخت سریال انتخاب شد. پس از انتشار، این قسمت با نقدهای متفاوتی مواجه شد. داستان. قسمت توسط راوی فرانسوی با یادآوری روزی که باب اسفنجی شلوارش را عوض کرد شروع می شود که سه روز قبل از داستان اتفاق افتاد. روز خشک شویی است و باب اسفنجی در حال شستن «شلوارهای مکعبی» خود است. اما در حالی که تمام شلوارهایش در ماشین لباس شویی هستند، حواس باب اسفنجی توسط پاتریک پرت می شود که می خواهد باب اسفنجی صداهای خنده دار او را که با زبانش درم
ی آورد، برای مدت طولانی بشنود. در نهایت، باب اسفنجی می رود تا شلوارش را که در ماشین لباس شویی بود، چک کند اما شلوارهایش کوچک می شوند. روز بعد، او برای خرید جفت های جدید به مرکز خرید می رود. باب اسفنجی پس از شنیدن اینکه برای ماه ها دیگر شلوار مکعبی فرستاده نمی شوند، چندین مدل شلوارهای مختلف را در مرکز خرید امتحان می کند تا اینکه در نهایت یک «شلوار گرد» انتخاب می کند. باب اسفنجی با شلوار گرد خود در شهر پرسه می زند و پاتریک به دلیل شلوار جدید نمی تواند او را بشناسد. باب اسفنجی مورد استقبال سندی قرار می گیرد که باب اسفنجی را با وانمود کردن به اینکه او را نمی شناسد مسخره می کند و در مورد لباس هایش به خوبی نظر می دهد. سپس، باب اسفنجی به سمت اختاپوس می رود. اختاپوس وانمود می کند که باب اسفنجی را نمی شناسد تا سریع او را ترک کند. باب اسفنجی به خانه می رود اما پاتریک به او اجازه ورود نمی دهد زیرا خانه متعلق به باب اسفنجی قبل از «ترک» آن است. باب اسفنجی که از این موضوع ناراحت می شود که هیچ کس نمی داند او کیست و بنابراین تصمیم می گیرد زندگی جدیدی را به عنوان «باب اسفنجی شلوار دایره ای» آغاز کند که تصمیم می گیرد دوباره بر
ای شغل در رستوران درخواست دهد. او وقتی با اختاپوس در رستوران ملاقات می کند، باب اسفنجی طوری رفتار می کند که انگار این اولین بار است که در رستوران خرچنگ درخواست می دهد و قبلاً اختاپوس را ملاقات نکرده است. اختاپوس تصمیم می گیرد با آموزش باب اسفنجی مانند خود، او را به یک کارمند وحشتناک تبدیل کند. پس از این فرصت استفاده کند به این امید که باب اسفنجی بعداً اخراج شود. پس از شکایات مشتریان، آقای خرچنگ با باب اسفنجی به خاطر کارهای زشتش برخورد می کند که باب اسفنجی توضیح می دهد که چون شلوار جدیدی دارد او دیگر «باب اسفنجی شلوار مکعبی» نیست. سپس آقای خرچنگ باب اسفنجی را متقاعد می کند تا شلوارش را در بیاورد. باب اسفنجی که دیگر شلوار نمی پوشد، پس از آن به حالت عادی خود ادامه می دهد و دوباره یک کارمند خوب می شود. زمانی که سندی با لباس زیر باب اسفنجی را می بیند، او را (با تمسخر) «باب اسفنجی زیرشلواری» صدا می کند. باب اسفنجی به لباس زیر خود نگاه می کند و با وحشت فریاد می زند و قسمت به پایان می رسد. نقد. این قسمت با انتشار دی وی دی آن نقدهای متفاوتی دریافت کردند. پل ماویس از DVD Talk (صحبت دی وی دی) به این اپیزود نظر مثبت داد
و نوشت که در "شلوار مکعبی داشتن یا نداشتن" صحنه های خنده داری وجود دارد". گوردون سالیوان از DVD Verdict (حکم دی وی دی) به قسمت امتیاز ۵ از ۱۰ داد و گفت «این قسمت یک شکست بزرگ بر روی دی وی دی بود». به دلیل اینکه هیچ کس باب اسفنجی را در داستان تشخیص نمی داد، خیلی از طرفداران این قسمت را به دلیل داستان آن مورد انتقاد قرار دادند. آوریل پوهرن از بلاگ کریتیکس گفت: «داستان اصلی این قسمت در کمیک ها است».
ایکر آلمنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ژیرونا بازی می کند.
کبوترها که معمولاً کبوترهای اهلی سفیدرنگ هستند، در بسیاری از مکان ها به عنوان نماد صلح، آزادی یا عشق استفاده می شوند. کبوترها در نمادهای یهودیت، مسیحیت، اسلام و بت پرستی و گروه های نظامی و صلح جویی ظاهر می شوند. در بین النهرین باستان، کبوترها نمادهای جانوری برجسته اینانا-ایشتر، الهه عشق، میل جنسی و جنگ بودند. کبوترها در آغاز هزاره سوم پیش از میلاد بر روی اشیاء مذهبی مرتبط با اینانا نشان داده شده اند. مجسمه های کبوتر سربی در معبد ایشتار در آشور کشف شد که مربوط به سدهٔ سیزدهم پیش از میلاد است، و نقاشی دیواری نقاشی شده از ماری، سوریه، کبوتری غول پیکر را نشان می دهد که از درخت نخل در معبد ایشتار بیرون آمده است، نشان می دهد. که گاهی اعتقاد بر این بود که خود الهه به شکل کبوتر است. در شام باستان از کبوترها به عنوان نماد الهه مادر کنعانی اشیره استفاده می شد. تلمود روح خدا را که بر فراز آب ها شناور است، با کبوتری که بر فراز بچه هایش شناور است مقایسه می کند. استفاده از کبوتر و شاخه زیتون به عنوان نماد صلح از مسیحیان اولیه سرچشمه می گیرد که عمل غسل تعمید را همراه با کبوتری که شاخهٔ زیتون را در منقار خود گرفته بود، به تص
ویر می کشیدند و همچنین از این تصویر بر روی آرامگاه های خود نیز استفاده می کردند. در شمایل نگاری مسیحی، کبوتر همچنین نماد روح القدس است، با اشاره به متی ۳:۱۶ و لوقا ۳:۲۲ که در آن روح القدس در غسل تعمید عیسی با کبوتر مقایسه می شود. مندائیسم. در مندائیسم، کبوترهای سفید، که در مندایی به عنوان "ba" شناخته می شوند، نماد روح ("روحا" در مندایی) هستند. قربانی کبوترهای سفید نیز در برخی از آئین های مندایی مانند طاباته مسیقتا انجام می شود. اسلام. کبوترها و خانواده کبوترها به طور کلی مورد احترام و لطف هستند، زیرا اعتقاد بر این است که آنها به آخرین پیامبر اسلام، محمد (ص) کمک کرده اند تا توجه تعقیب کنندگان خود را در بیرون از غار ثور در هجرت بزرگ را منحرف کنند. هنگامی که پیامبر به درون غار پناه برد، یک جفت کبوتر و یک عنکبوت فرستادند تا در ورودی غار مستقر شوند. عنکبوت تار می سازد و کبوترها لانهای می سازند که در آن تخم می گذارند. بدین ترتیب، تعقیب کنندگان پیامبر پنداشتند که چون هر دو جانور در صورت بروز هر گونه اغتشاشی، در آنجا مستقر نمی شدند، پیامبر و یارانش ابوبکر نمی توانستند به آنجا پناه ببرند و آنها را از اسارت در امان بدا
رند. صلح و صلح جویی در سیاست. کبوتر اغلب با مفهوم صلح و صلح همراه است. آنها اغلب در کاریکاتورهای سیاسی، بر روی بنرها و علائم در رویدادهای ترویج صلح (مانند بازی های المپیک، در تظاهرات مختلف ضدجنگ/ضدخشونت و غیره) و در ادبیات صلح جویانه پدیدار می شوند. از فردی که صلح جو است، گاهی به عنوان کبوتر نیز یاد می شود (به طور مشابه، در سیاست آمریکا، فردی که از استفاده از منابع نظامی در مقابل دیپلماسی دفاع می کند، می تواند به عنوان باز جنگ طلب یاد شود).
فیلیپ جان دوناهو (؛ زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۳۵ – درگذشته ۱۸ اوت ۲۰۲۴) یک شخصیت رسانه ای، نویسنده، تهیه کننده فیلم و خالق و مجری "نمایش فیل دوناهو" بود. این برنامه تلویزیونی که بعدها به سادگی به نام "دوناهو" شناخته شد، اولین برنامه گفتگوی پرطرفدار بود که قالبی را ارائه داد که شامل مشارکت مخاطبان نیز می شد. این نمایش بیست و نه سال در تلویزیون ملی پخش شد که در سال ۱۹۶۷ در دیتون، اوهایو آغاز شد و در سال ۱۹۹۶ در شهر نیویورک به پایان رسید. نمایش های داناهو اغلب بر موضوعاتی متمرکز می شود که بین لیبرال ها و محافظه کاران در ایالات متحده از هم جدا می شود، مانند سقط جنین، حمایت از مصرف کننده، حقوق مدنی و مسائل جنگ. بیشترین مهمان او رالف نادر بود که دوناهو در سال ۰۰۰برای او کمپین کرد. داناهو همچنین به طور خلاصه میزبان یک برنامه گفتگو در ام اس ان بی سی از ژوئیه ۲۰۰۰ تا فوریه ۲۰۰۳ بود. دوناهو یکی از تاثیرگذارترین مجریان برنامه گفتگو بود و اغلب از او به عنوان «پادشاه گفتگوی روز"»یاد می کند. اپرا وینفری گفته است: «گر فیل دوناهو نبود، هرگز "نمایش اپرا" وجود نداشت». در سال ۱۹۹۶، دوناهو رتبه اول را کسب کرد. ۴۲ ر "راهنمای تلویزیون" برت
رین ستاره تلویزیونی تمام دوران. اوایل زندگی. داناهو در یک خانواده کاتولیک ایرلندی طبقه متوسط در کلیولند، اوهایو به دنیا آمد. پدرش، فیلیپ دوناهو، کارمند فروش مبلمان و مادرش، کاترین (با نام خانوادگی مک کلوری)، کارمند فروشگاه کفش بود. در سال ۱۹۴۹ از مدرسه ابتدایی بانوی فرشتگان در محله وست پارک فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۵۳ داناهو عضو اولین کلاس فارغ التحصیل دبیرستان سنت ادوارد، یک دبیرستان خصوصی کاتولیک آماده سازی کالج پسرانه در لیک وود، اوهایو بود. او در سال ۱۹۵۷ از دانشگاه نوتردام با مدرک لیسانس مدیریت بازرگانی فارغ التحصیل شد. شغلی. اوایل حرفه. داناهو کار خود را در سال ۱۹۵۷ به عنوان دستیار تولید در رادیو و تلویزیون KYW زمانی که آن ایستگاه در کلیولند بود آغاز کرد. روزی که گوینده معمولی حاضر نشد، فرصتی پیدا کرد تا گوینده شود. پس از مدت کوتاهی به عنوان جورکننده چک بانکی در آلبوکرکی، نیومکزیکو بلافاصله پس از فارغ التحصیلی، مدیر برنامه رادیوی WABJ در آدریان، میشیگان شد. او به بازیگری برای "اخبار شبانگاهی" "ی بی اِس"تبدیل شد و بعداً مجری برنامه خبری صبحگاهی در فیو-تی وی در دیتون، اوهایو جایی که مصاحبه های او با جیمی
هوفا و بیلی سول استس در سطح ملی پخش شد. زمانی که در دیتون بود، داناهو همچنین میزبان "قطعه مکالمه" بود، یک برنامه گفتگوی تلفنی بعدازظهر از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در رادیو یو در دیتون، دوناهو با جان اف کندی نامزد ریاست جمهوری، جانی کارسون مجری برنامه گفتگوی شبانه، فعال حقوق بشر مالکوم ایکس و مخالفان جنگ ویتنام از جمله جری روبین مصاحبه کرد. در شیکاگو و نیویورک سیتی، داناهو با التون جان قهرمانان بوکس سنگین وزن محمد علی و جو فریزر و نوام چامسکی نویسنده و فعال سیاسی مصاحبه کرد. "نمایش فیل دوناهو". در نوامبر ۱۹۶۷ دوناهو یورا ترک کرد و برنامه گفتگوی خود را با "نمایش فیل دوناهو" در WLWD (در حال حاضر WDTN ) نیز در دیتون منتقل کرد. در ابتدا، این برنامه فقط در سایر ایستگاه های متعلق به شرکت پخش کراسلی (که بعداً نام شرکت مادرش Avco را به خود گرفت)، که WLWD نیز مالک آن بود، نمایش داده می شد. اما، در ژانویه ۱۹۷۰، "نمایش فیل دوناهو" وارد سندیکای سراسری شد. نمایش سندیکایی داناهو در سال ۱۹۷۴ از دیتون، اوهایو، به شیکاگو نقل مکان کرد. سپس در سال ۱۹۸۴، او نمایش را به شهر نیویورک منتقل کرد، جایی که نمایش در استودیویی در ۳۰ Rockefeller
Plaza فیلمبرداری شد.&lt;/link&gt;[ "" ] پس از یک دوره ۲۹ ساله - ۶ سال در سندیکا و نزدیک به ۷۰۰۰ برنامه روزانه یک ساعته - آخرین قسمت اصلی "Donahue" در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶ پخش شد.&lt;/link&gt;[ "" ] پل فضایی آمریکا و شوروی. در دهه، ۱۹۸۰ در طول دوران نگ سرد توسط اتحاد جماهیر شوروی دوناهو و ولادیمیر پوسنر روزنامه گار شوروی، میزبانی مشترک یک سری گفتگوهای تلویزیونی، معروف به پل فضایی ایالات متحده و شوروی را در میان شهروندان عادی اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده داشتند. این اولین رویداد در نوع خود در تاریخ پخش بود: دوناهو میزبان مخاطبان در یکی از شهرهای ایالات متحده بود در حالی که پوسنر میزبان مخاطبان در یکی از شهرهای شوروی بود، همه در یک برنامه تلویزیونی. اعضای هر دو حضار از یکدیگر سؤالاتی در مورد هر دو ملت پرسیدند. در حالی که دولت های هر دو کشور برای احتمال جنگ هسته ای آماده می شدند، دوناهو گفت: ما به جای ضربه زدن، دست دراز کردیم. از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ دوناهو و پوسنر به طور مشترک میزبان "پوزنر/دوناهو"، یک برنامه هفتگی میزگرد مسائل محور بودند که هم در سی ان بی سی و هم در سندیکا پخش می شد. همسرش مارلو توماس در سال ۱۹۸۸ ن
سخه ای برای کودکان با عنوان "Free to Be..." "یک خانواده" دوناهو و پوسنر پس از این تجربه با هم دوستان دیرینه ای شدند. برنامه ام اس ان بی سی. در ژوئیه ۲۰۰۲، دوناهو پس از هفت سال بازنشستگی به تلویزیون بازگشت تا برنامه ای به نام "دوناهو را" در ام اس ان بی سی میزبانی کند. در ۵ فوریه ۲۰۰۳، نام اس ان بی سی مایش را لغو کرد. بلافاصله پس از لغو برنامه، یک یادداشت داخلی Mام اس ان بی سیبه مطبوعات درز کرد مبنی بر اینکه داناهو باید اخراج شود زیرا او با حمله قریب الوقوع ایالات متحده به عراق مخالف بود و اینکه او «ک چهره عمومی دشوار برای دّن بی سی ر زمان جنگ"»خواهد بود و اینکه برنامه او می واند «انه ی برای دستور کار لیبرال ضد جنگ"»باشد. دوناهو در سال ۲۰۰۷ ظهار داشت که مدیریت که در آن زمان متعلق به جنرال الکتریک، یک پیمانکاربزرگ دفاعی بود، ایجاب می کرد که "ما بر ی هر ل «رال دو محافظه کار (مهمان) داشته باشیم. من به عنوان دو لیبرال به حساب می آمدم." "در رابطه با جنگ". در سال ۲۰۰۶، دوناهو به عنوان کارگردان با الن اسپیرو فیلمساز مستقل، برای فیلم مستند بلند "Body of War" خدمت کرد. این فیلم داستان توماس یانگ جانباز جنگ عراق را که به
شدت از کار افتاده است و تنظیمات آشفته او پس از جنگ را روایت می کند. در نوامبر ۲۰۰۷ ین فیلم به عنوان یکی از پانزده مستندی که برای نامزدی اسکار از آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک در نظر گرفته شده بود نامگذاری شد. سایر ظواهر. در ژوئن ۲۰۱۳، دوناهو و بسیاری از افراد مشهور دیگر در ویدیویی ظاهر شدند که حمایت خود را از چلسی منینگ نشان می داد. با داناهو برای فیلم مستند "Finding Vivian Maier" ()۰۱۳، درباره عکاس خیابانی آمریکایی که پس از مرگش شناخته شد و یکی از آشنایان او در دهه ۱۹۷۰ مصاحبه کرد. در ۲۴ و ۲۵ مه ۲۰۱۶ دوناهو در کنفرانس رالف نادر "Breaking Through Power" سخنرانی کرد. در سالن قانون اساسی DAR در واشنگتن دی ی افتخارات. دوناهو در طول حرفه پخش خود نامزد ۰جایزه امی در روز شد، برنده هشت جایزه برای مجری برجسته تاک شو "فیل دوناهو شو" و همچنین جایزه ویژه در سال ۱۹۹۳ یک جایزه یک عمر دستاورد در سال ۱۹۹۶ دریافت کرد. او جایزه Peabody Award را در سال ۱۹۸۰ دریافت کرد و در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۳ به آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی تالار مشاهیر راه یافت. در سال ۱۹۸۷، او جایزه «مگی» را دریافت کرد، که بالاترین افتخار فدراسیون والدین ب
رنامه ریزی شده است، در ادای احترام به بنیانگذار آنها، مارگارت سانگر . در سال ۲۰۲۴ از رئیس جمهور جو بایدن، مدال آزادی ریاست جمهوری را دریافت کرد. زندگی شخصی و مرگ. ازدواج دوناهو در سال ۱۹۵۸ مبا ارگارت کونی صاحب پنج فرزند - مایکل، کوین، دانیل، مری رز و جیمز - شد اما در سال۱۹۷۵ با طلاق پایان یافت. او به زادگاهش نیومکزیکو بازگشت، دوباره ازدواج کرد و از دید عموم بازنشسته شد. خانواده در سنترویل، اوهایو روبروی خیابان Erma Bombeck ، طنزپردازی که در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به عنوان یک صدای ملی تبدیل به یکی از معاصران او شد، زندگی می کردند. برای مدت کوتاهی در دهه ۱۹۷۰، دوناهو ویویان مایر، عکاس خیابانی آمریکایی را به عنوان پرستار بچه هایش استخدام کرد. دوناهو در ۱ مه ۱۹۸۰ با بازیگر مارلو توماس ازدواج کرد. او و توماس هیچ فرزندی با هم نداشتند. در سال ۱۹۹۹ دوناهو به همراه کیت اولبرمن یکی از نامزدهای اصلی اجرای برنامه بازی "Greed" بود، اما چاک وولری به جای آن استخدام شد. در سال ۲۰۱۴ جیمز دوناهو، کوچکترین پسر دوناهو، به طور ناگهانی در سن ۵۱ الگی بر اثر پارگی آنوریسم آئورت درگذشت. دوناهو در مورد مذهب خود گفته بود: «من همیشه یک کات
ولیک خواهم بود. اما می خواهم کلیسای من به نسل بشر بپیوندد و در نهایت از این الهیات ضدجنسی دور شود.» او همچنین گفت که «یک کاتولیک خیلی خوب» نیست و فکر نمی کند که لازم باشد ازدواج اولش باطل شود.[ "" ] او از پاپ فرانسیس تحسین کرده بود. دوناهو در ۱۸ اوت ۲۰۲۴ در سن ۸۸ سالگی به دنبال یک بیماری طولانی در خانه اش در سمت بالا شرقی منهتن درگذشت.
چراغ های روشن، شهر بزرگ یا نورانی، شهر روشن فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی جیمز بریجز است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل جی. فاکس، کیفر ساترلند، فوبه کیتس، دایان ویست، سوزی کرتز، فرنسیس استرنهیگن، تریسی پولن، جان هاوسمن، چارلی اشلتر، دیوید واریلو، ویلیام هیکی، سام روباردس، کلی لینچ، ماریا پیتلو، دیوید هاید پیرس و جیسون روباردز ایفای نقش کرده اند.
مسجد جامع گروزنی یا مسجد احمد قدیروف یکی از مساجد زیبای روسیه و معروف به قلب چچن است. اساس مسجد گروزنی الهام گرفته از مسجد سلطان احمد یا مسجد کبود در استانبول است. نمای معبد مسلمانان پایتخت چچن از سنگ مرمر سفید است که از جزیره کوش آداسی ترکیه واقع در دریای مرمره به اینجا حمل شده است. رئیس جمهور روسیه در سفر کم سابقه به چچن در ۲۱ آگوست ۲۰۲۴ از مسجد جامع گروزنی بازدید کرد. ولادیمیر پوتین در این بازدید یک نسخه از قرآن کریم را که با طلا تزئین شده، به این مسجد که اخیرا در گروزنی ساخته شده هدیه داد. معرفی. نام این مسجد را رمضان قدیروف، رئیس جمهور چچن انتخاب کرد هنگام کلنگ زنی آن ولادیمیر پوتین، دمیتری مدودف و دیگر مقامات عالی رتبه ی روسیه حضور داشتند. در سال های ۹۰ قرن گذشته، احمد قدیروف پدر رئیس جمهور فعلی و مفتی آن وقت چچن، با خلیل اورون، شهردار شهرستان قونیه ی ترکیه، توافق کردند تا در مرکز گروزنی مسجدی احداث شود. مساحت مفید این مسجد ۵۰۰۰ متر مربع و طول مناره های آن ۶۲ متر است. کل مساحت مرکز اسلامی به ۱۴ هکتار می رسد. معماری. نقش های این مسجد توسط استادانی از ترکیه کشیده شده است. برای آبکاری نقوش، و نوشته های قرآ
نی، از طلای عیار بالا، استفاده شده است. لوستر های مسجد ۳۶ عدد است. شکل آنها شبیه به سه زیارتگاه جهان اسلام است: ۲۷ تای آنها یادآور مسجد قبه الصخره یا گنبد صخره در اورشلیم، ۸ تا از آنها به شکل مسجد النبی در مدینه و آخری با طول ۸ متر یادآور خانه ی خدا در مکه است. در ساخت این مسجد از چندین تن برنز، ۲٫۵ کیلوگرم طلا و بیش از ۱ میلیون قطعه استفاده شده است. بر روی تاج گنبد اصلی مسجد، آیه ۱۱۲ از سوره ی «اخلاص» نوشته شده است.
کاتافالک (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;"Catafalque"&lt;/bdi&gt;) زیرتابوتی مرتفع یا جعبه یا سکویی مشابه است که اغلب متحرک بوده و برای حفاظت از تابوت یا بدن فرد متوفی در حین تدفین مسیحی یا مراسم یادبود استفاده می شود. پیرو مراسم آمرزش کلیسای کاتولیک رومی، کاتافالک ممکن است به جای جسد در مراسم آمرزش یا عشای ربانی برای مردگان و یا روز ارواح درگذشته استفاده شود.
محمدرضا حریری (۱۳۰۶ – ۱۳۸۷) کارآفرین و نیکوکار ایرانی و از پیشگامان صنعت یونولیت در ایران بود. او بنیاد علمی محمدرضا حریری را در بابل برپا کرد و کاوشکده این بنیاد در بابل به نام او است. زندگی. او در سال ۱۳۰۶ در خانواده ای سنتی در بابل به دنیا آمد. پدرش بازاری بود و در چارسوق بزازی و فرش فروشی می کرد. مادرش خانه دار بود. محمدرضا فرزند ارشد خانواده بود و سه برادر دیگر و دو خواهر داشت. تحصیلات. پدر و مادر محمدرضا با سواد بودند و فرزندانشان را به مدرسه فرستادند و حتی برای فرزند سومشان که در همان سال های اولیه زندگی نابینا شده بود، مربی ویژه گرفتند و به ادامه تحصیل تشویقش کردند. محمدرضا حریری در دبستان ابتدایی تربیت در بابل درس خواند. تا سوم متوسطه (کلاس یازدهم) در دبیرستان شاهپور (امام خمینی فعلی) تحصیل کرد، سپس به تهران و دبیرستان دارالفنون رفت و در رشته ریاضی دیپلم گرفت و از همان جا به دانشکده صنعتی تهران (که آن وقت ها توسط آلمان ها اداره می شد) راه یافت و در رشته مهندسی شیمی فارغ التحصیل گردید. خودش می گوید: «من شاگرد اول شده بودم و آن زمان ها به شاگرد اول ها بورس تحصیلی در خارج می دادند که به من به علت شرکت د
ر مبارزات سیاسی این بورس را ندادند. رئیس دانشکده در مقابل اسم من نوشت ایشان صلاحیت ندارد.» ورود به بازار کار. او به تحقیق و پژوهش هایی در زمینه شیمی پرداخت. آشنایی او با یک مهندس اتریشی (که در کارخانه داروگر شاغل بود)، تحولی در زندگی شغلی اش پدیدآورد. این مهندس اتریشی ماده اولیه ای به وزن یک کیلوگرم از آمریکا آورده بود که تحت شرایطی، منبسط می شد و این امکان را فراهم می ساخت تا از آن عایقی با وزن مخصوص خیلی کم و سبک ساخت. ساخت یونولیت و راه اندازی کارخانه. او با تمرین روی آن ماده اولیه (که یکی از انواع پلی استایرن ها بود)، توانست برای اولین بار در ایران پلاستوفومی بسازد که امروزه یونولیت نامیده می شود. همان موقع آن را به ثبت رساند و شرکت یونولیت را در مجیدیه تهران به راه انداخت و مدتی بعد آن را به هشتگرد کرج انتقال داد. خانواده. محمدرضا حریری با مهین فکری ازدواج کرد. فرزندان آنان سیامک، آرزو و امید هستند. تأسیس بنیاد علمی. بنیاد علمی حریری، توسط محمدرضا حریری در سال ۱۳۷۸ با هزینه شخصی و در زمینی به مساحت ۴۶۵۰ متر مربع و زیربنایی برابر ۱۶۵۰ متر مربع در شهر بابل تاسیس و فعالیت های خود را جهت گسترش علوم پایه و ار
تقای کیفی سطح علمی دانشجویان مستعد آغاز کرد. این مرکز، به انواع امکانات و وسایل کمک آموزشی تجهیز شده و بر اساس سند رسمی و طبق موازین حقوقی، از سوی حریری به مردم هبه شده است. محمدرضا حریری در مصاحبه ای که در مجله چیستا چاپ شد، گفت: «به این فکر افتادم که بیایم کاری جالب و انسانی بکنم. در زادگاه خودم با همکاری و هم فکری دکتر یوسف آزاد، یک انستیتو پژوهشی و تحقیقی سرطان درست کردیم. عده ای از پزشکان هم همکاری کردند. انواع میکروسکوپ ها و دستگاه های پزشکی لازم را خریدم … امید ما این بود که این مرکز بتواند انواع سرطان ها را در منطقه مازندران شناسایی و علت یابی کند. انستیتو مشغول به کار شد تا این که برای من گرفتاری سیاسی پیدا شد و رفتم زندان و کار ادامه پیدا نکرد.» بنیاد علمی حریری شامل بخش های زیست شناسی، فیزیک و نجوم، کارگاه نرم افزار، شیمی، کشاورزی، الکترونیک، ریاضی، زمین شناسی، نانو فیزیک، بیوفیزیک، فیزیولوژی، لیزر پلاسما، هوافضا، طیف سنجی و کارگاه علمی است. روزهای واپسین. حریری در جلسات بنیاد شرکت می کرد و رهنمود می داد و کمک های مالی می کرد. محمدرضا حریری در سال ۱۳۸۷ دچار ضایعه مغزی شد. شش ماه در بیمارستان اختر ت
هران بستری و در حال مداوا بود و در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
محمد میرزایی (زاده ۲۰ خرداد ۱۳۴۳ شاهین دژ ) سیاستمدار ایرانی است. که توانست با کسب اکثریت آرا در حوزه انتخابیه شاهین دژ و تکاب به عنوان نماینده مجلس شورای اسلامی در مجلس دوازدهم شروع به کار کند. وی با کسب ۱۵هزار و ۹۷۸ رای از مجموع ۷۵هزار و ۷۸۶ رای ماخوذه در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۴۰۳–۱۴۰۲) به عنوان نماینده مجلس دوازدهم انتخاب شد.
آلوارو دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، باشگاه ورزشی براگا، و باشگاه ورزشی براگا بی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال باسک بازی کرده است. دوران باشگاهی. آلوارو دیالو در مادرید متولد شد و بخشی از دوران کودکی خود را در منطقه بیلبائو سپری کرد و برای باشگاه های محلی از جمله باشگاه ورزشی بوژونیا بازی کرد قبل از اینکه در سال ۲۰۱۷ به پرتغال و براگا منتقل شود. او دوران حرفه ای خود را در سال ۲۰۲۰ با براگا بی آغاز کرد و در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ اولین قرارداد حرفه ای خود را با باشگاه امضا کرد که تا سال ۲۰۲۵ اعتبار داشت. در ژوئیه ۲۰۲۲، او تمرینات خود را با تیم بزرگسالان آغاز کرد تا برای فصل ۲۰۲۲–۲۳ آماده شود. آلوارو دیالو در ۷ اوت ۲۰۲۲ در نخستین بازی حرفه ای خود در لیگ برتر فوتبال پرتغال به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و به تیمش در گلزنی برای تساوی ۳–۳ در برابر باشگاه فوتبال اسپورتینگ کمک کرد. در مارس ۲۰۲۴، براگا و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بر سر مبلغ اولیه ۱۵ میلی
ون یورو با احتمال اضافه پرداخت ها (یکی از بزرگ ترین هزینه های انتقال این باشگاه باسکی) برای انتقال آلوارو دیالو ۲۴ ساله در پایان فصل ۲۰۲۳–۲۴ به توافق رسیدند و این بازیکن به دلیل سال ها زندگی در این منطقه به عنوان جوان، شرایط سیاست جذب بازیکن بیلبائو را برآورده کرد. زندگی شخصی. آلوارو دیالو در اسپانیا متولد شده و از تبار گینه بیسائو است. پسرعموی او آدو آرس نیز بازیکن فوتبال است.
مهاجرت اروپایی ها به امواج مهاجرتی از قاره اروپا به قاره های دیگر است. خاستگاه پراکندگی های مختلف اروپایی را می توان در افرادی که کشورهای اروپایی یا جوامع قومی بدون تابعیت در قاره اروپا را ترک کردند، ردیابی کرد. از سال ۱۵۰۰ تا اواسط قرن بیستم، ۶۰ تا ۶۵ میلیون نفر اروپا را ترک کردند که کمتر از ۹٪ آنها به مناطق گرمسیری (کارائیب، آسیا و آفریقا) رفتند. از سال ۱۸۱۵ تا ۱۹۳۲، ۶۵ میلیون نفر اروپا را ترک کردند (با بسیاری از آنها به خانه بازگشتند)، عمدتاً به مناطق سکونت گاه اروپایی در شمال و آمریکای جنوبی، علاوه بر آفریقای جنوبی، استرالیا،نیوزیلند و سیبری. این جمعیت ها نیز در زیستگاه جدید خود به سرعت تکثیر شدند. بسیار بیشتر از جمعیت آفریقا و آسیا. در نتیجه، در آستانه جنگ جهانی اول، ۳۸٪ از کل جمعیت جهان از اجداد اروپایی بودند. بیشتر مهاجران اروپایی به دنیای جدید عمدتاً از ایتالیا، آلمان، ایرلند، بریتانیا، اسپانیا، لهستان آمده اند. و پرتغال، و همچنین از کشورهای فرانسه، مجارستان، هلند، اتریش، نروژ، سوئد، دانمارک، ارمنستان، یونان، لیتوانی، روسیه و اوکراین نیز جزو مهاجران بودند. مهاجرت اروپایی به طور معاصرتر می تواند به مها
جرت از یک کشور اروپایی به کشور دیگر اشاره کند، به ویژه در زمینه تحرک داخلی در اتحادیه اروپا (تحرک درون اتحادیه اروپا) یا تحرک در اتحادیه اوراسیا. تاریخچه. ۸ - اوایل قرن ۵ قبل از میلاد: سکونتگاه یونانی. در یونان باستانی، فعالیت های تجاری و استعماری قبایل یونانی از دریای سیاه، ایتالیای جنوبی (به اصطلاح "یونان بزرگ") و آسیای صغیر فرهنگ یونانی، مذهب و زبان را در اطراف حوزه مدیترانه و دریای سیاه گسترش داد. یونانی ها در جنوب اروپا، شمال لیبی و سواحل دریای سیاه تأسیس شدند و یونانی ها بیش از ۴۰۰ مستعمره در این مناطق تأسیس کردند. اسکندر مقدونی فتح امپراتوری هخامنشی آغاز دوره هلنیستی بود که با موج جدیدی از استعمار یونان در آسیا و آفریقا مشخص شد. طبقات حاکم یونانی حضور خود را در مصر، جنوب غربی آسیا و شمال غربی هند تثبیت کردند. بسیاری از یونانیان به شهرهای جدید هلنیستی که پس از اسکندر تأسیس شد، مهاجرت کردند، که از نظر جغرافیایی به اندازه ازبکستان و کویت پراکنده بودند. ۱۸۰۰:۱۴۵۰ مهاجرت به قاره آمریکا. قاره اروپا بخش مرکزی یک سیستم مهاجرت پیچیده بوده است که پیش از این بخش هایی از شمال آفریقا، خاورمیانه و آسیای صغیر را شامل