Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای «ایموک»، «چوکسان»، «دوری وون»، «شینهونگ»، «نو»، ناحیهٔ «نوهاک» []، ۳ روستای «اوئونگچی»، «ده پو»، «نه مولچی» به ناحیهٔ «ده پو» []، سه روستای «دومون سفلی (هادومون»، «دومون علیا (سانگ دومون)»، «دومون وسطی (جونگ دومون)» به ناحیهٔ «دومون» []، و نهایتا روستای «جانگهانگ» به ناحیهٔ «سوراک» [] تغییر وضعیت دادند. (مجموعا ۱۲ ناحیه) در ژوئیه سال ۱۹۷۳، در روستای «جانگچون» [] و «ساجین» [] از «قصبهٔ توسونگ»، شهرستان گوسونگ، جدا شده و به شهر سوکچو ملحق شدند. این دو روستا منحل شده و «ناحیه جانگسا» [] را تشکیل دادند. (مجموعا ۱۳ ناحیه) در اکتبر سال ۱۹۹۸ میلادی، در تقسیمات اداری سوکچو تغییرات گسترده ای انجام شد. ۱۳ ناحیهٔ اداری سوکچو، با ادغام و انحلال های متعدد به ۸ عدد کاهش یافتند. حمل و نقل. حمل و نقل ریلی. در حال حاضر سوکچو به خط قطار مسافری دسترسی ندارد. اما «خط چونچون-سوکچو» [] در حال حاضر از مسیر کوهستانی در دست ساخت بوده و قرار است در سال ۲۰۲۷ میلادی راه اندازی شود. این خط قطار، ارتباط سریع السیر بین سوکچو و مرکز استان در چونچون و سپس سئول را فراهم می کند. حمل و نقل جاده ای. شهر سوکچو محل پایان یک آزادراه سراسری ملی م
ی باشد، آزادراه شمارهٔ۶۵. آزادراه شمارهٔ ۶۵، موسوم به «دریای شرقی» []، شرقی ترین آزادراه سراسری شمالی-جنوبی در شبه جزیرهٔ کره می باشد. اما این آزادراه، آزادراهی به معنای واقعی سراسری نیست. آزادراه ۶۵ در شمال شرق کره جنوبی، آزادراهیست با طول حدود ۱۲۲ کیلومتر، و مطلقا در استان گانگوون. شهر سوکچو در منتهی الیه شمالی این آزادرا قرار دارد. این شهر گانگ نونگ حدود ۶۴ کیلومتر به در جنوب این آزادراه، و شهرهای دونگهه به سامچوک در جنوب تر از آن قرار دارند. این آزادراه با دو تقاطع غیر هم سطح به سوکچو متصل است. تقاطع پایانی این آزادراه، در فاصله ای ۶ کیلومتری با مرکز شهر، در غرب آن قرار دارد. و تقاطع یکی به آخر، در فاصله ای حدود ۱۰ کیلومتری در جنوب شهر، و در محدودهٔ شهرستان یانگ یانگ می باشد. نیمهٔ دیگری از آزادراه شمارهٔ ۶۵، در جنوب غرب کره جنوبی، به طول ۱۰۰ کیلومتر، شهرهای پوهانگ، اولسان، و بوسان را به هم متصل می کند. اما فاصلهٔ بین این دو بخش مجزاء آزادراه، حدود ۱۶۰ کیلومتر می باشد. طرح های متعددی برای اتصال کامل این آزادراه به موازات ساحل شرقی کره وجود داشته، اما تاکنون اتفاقی در این زمینه نیوفتاده است. آزادراه سراسری
شرقی-غربی شماره ۶۰، در فاصله ای حدود ۲۰ کیلومتری جنوب شهر سوکچو، با آزادراه ۶۵ تقاطع دارد. این آزادراه، شهرستان یانگ یانگ و ساحل شرقی استان گانگوون را به مرکز استان در چونچون و سپس مستقیما به سئول متصل می کند. فاصلهٔ سوکچو تا سئول حدود ۱۷۵ کیلومتر می باشد. تقسیمات اداری. شهر سوکچو به ۸ ناحیهٔ تابعه تقسیم شده است. (البته که در تابعیت سوکچو، ۱۳ ناحیهٔ مدیریت شهری نیز وجود دارد که مرزهای آن، با نواحی تقسیمات اداری انطباق ندارد.)
جانشینی در تاج وتخت لسوتو بر اساس فصل پنجم قانون اساسی این کشور تعیین شده است. پادشاه کنونی لسوتو لتسی سوم است. ماده ۴۵ فصل پنجم قانون اساسی لسوتو چنین بیان می دارد: ترتیب جانشینی در پادشاهی لسوتو. بر اساس فصل پنجم قانون اساسی لسوتو، جانشینی تاج وتخت از طریق قانون عرفی و توسط «مجمع رؤسای قبایل» تعیین می شود. مطابق قانون، تنها مردان واجد شرایط، حق جانشینی دارند. سلسله جانشینی کنونی. "موشوئشوئو دوم" (۱۹۳۸–۱۹۹۶) ** لتسی سوم لسوتو (متولد ۱۹۶۳)، پادشاه کنونی *** (۱) شاهزاده لریوتو سیسو (متولد ۲۰۰۷)، ولیعهد *** (۲) شاهزاده سیسیو (متولد ۱۹۶۶)، برادر پادشاه "شاهزاده موهاتو" (۱۹۴۰–۱۹۸۰)، برادر موشوئشوئو دوم ** (۵) شاهزاده دیوید موهاتو سیسو (متولد ۱۹۷۲) ** (۶) شاهزاده تابیو سیسو (متولد ۱۹۷۵)
به طور گسترده پذیرفته شده است که تبار تکاملی گرگ خاکستری به حدود ۲ میلیون سال پیش در دورهٔ پلیستوسن آغازین و گونهٔ کنیس اتروکوس بازمی گردد، و پس از آن به گونهٔ کنیس موسباچنسیس در پلیستوسن میانی می رسد. گرگ خاکستری گونه ای بسیار سازگارپذیر است که در زیست بوم های گوناگون زندگی می کند و پراکندگی وسیعی در سراسر ناحیهٔ هولارکتیک دارد. مطالعات روی گرگ های خاکستری امروزی نشان داده اند که جمعیت های فرعی متمایزی وجود دارند که در نزدیکی یکدیگر زندگی می کنند. این تنوع در جمعیت های فرعی به طور مستقیم با تفاوت های زیست محیطی همچون بارندگی، دما، پوشش گیاهی و تخصص در شکار طعمه مرتبط است، که بر انعطاف پذیری جمجمه و دندان ها تأثیر می گذارد. قدیمی ترین نمونه های گرگ خاکستری امروزی به حدود ۴۰۰۰۰۰ سال پیش، یا احتمالاً زودتر، تا ۱ میلیون سال پیش، برمی گردند. بیشتر گرگ های امروزی، بخش عمده ی اجداد مشترک خود را که در ۲۵ تا ۲۳۰۰۰ سال گذشته رخ داده، از جمعیت های اولیه ی گرگ های سیبری به اشتراک می گذارند. در حالی که برخی منابع اظهار داشته اند که این نتیجه ی یک تنگنای جمعیتی است، برخی دیگر معتقدند که این یک پیامد طبیعی جریان ژن است که
ژنوم گرگ ها را در سراسر محدوده ی پراکندگی شان همگن می کند.
ناگای نائویوکی ناگای نائومونه; – ) اومه تسوکه، سامورایی، سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل ژاپن بود.
تاکه نوئوچی یاسونوری (؛ ۱۸۰۶ – ۳ مارس ۱۸۶۷) دیپلمات و عضو نخستین هیئت اعزامی ژاپن به اروپا (۱۸۶۲) در دوره باکوماتسو بود.
میبوروشی یا سیچوروشی یا میبو روشیگومی، گروه سلف شینسنگومی بود. تولد روشیگومی. کیوکاوا هاچیرو همراه با یامائوکا تشو در اواخر دوره ادو،روشیگومی به معنای «گروه سامورایی های بدون ارباب» یا مدافعان کیوتو را تشکیل داد. روشیگومی یک گروه ۲۳۴ نفری از رونین ها یا سامورایی های بدون ارباب بود که در سال ۱۸۶۲ تشکیل شد. هدف این گروه محافظت از شوگون سالاری توکوگاوا و شوگون بود اما مدتی پس از ورود این گروه به کیوتو روشیگومی منحل شد. یامائوکا تشو ۱۸۸ سانتی متر قد و ۱۰۵ کیلوگرم وزن داشت که برای آن زمان، بدنی فوق العاده بود. در سال ۱۸۵۷، او با کیوکاوا هاچیرو، یکی از شاگردان ارشد همان دوجوی چیبا، آشنا شد و ایده های هاچیرو در مورد تکریم امپراتور و اخراج بربرها در او طنین انداز شد و این دو با هم دوست صمیمی شدند. در سال ۱۸۶۰، گروه های سوننو جوئی (به معنی حرمت گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی) شروع به گرد هم آمدن دور هاچیرو کردند و ابتدا «تورا-او-کای» (虎尾の会 انجمن تورائو به معنی انجمن دم ببر) تشکیل شد و یامائوکا به عنوان یکی از اعضای آن به آن پیوست. تولد میبوروشی. در ۲۳ فوریه ۱۸۶۳ (سال سوم بونکیو (دوره)) روشیگومی وارد کیوتو شد. کوندو ای
سامی و دیگر اعضای شیئیکان در عمارت یاگی گنوجو، یک سامورایی ثروتمند محلی از روستای میبو، اقامت داشتند. کمی پس از ورود، کیوکاوا هاچیرو، بنیان گذار روشیگومی، نیات واقعی پشت پیشنهاد روشیگومی را فاش کرد: «اعضای روشیگومی هیچ رابطه ارباب یا بنده ای با شوگون سالاری ندارند. روشیگومی همیشه پیشگام جنبش ضد خارجی برای امپراتور خواهد بود.» چند روز بعد، کیوکاوا هاچیرو ناگهان اعلام کرد که به ادو باز خواهد گشت و اخراج بیگانگان را انجام خواهد داد. دلیل این امر شایعاتی بود مبنی بر اینکه یک ناوگان بریتانیایی به تلافی حادثه ناماموگی (که در آن یک سامورایی یک انگلیسی را در روستای ناماموگی در نزدیکی یوکوهاما کشته بود) که سال قبل رخ داده بود، به ادو حمله خواهد کرد. کوندو ایسامی در پاسخ مخالفت کرد و گفت: «اگر شوگون که از امپراتور فرمان امپراتوری برای اخراج خارجی ها را دریافت کرده بود، اخراج خارجی ها را در ادو انجام می داد، من هیچ مخالفتی نداشتم، اما اگر اینطور نباشد، دوست دارم در کیوتو بمانم و از شوگون محافظت کنم.» کوندو ایسامی در منطقه تاما، که یک تنریو (قلمرو تحت کنترل مستقیم شوگون سالاری) بود، متولد و بزرگ شد و حس احترام شدیدی نسبت
به شوگون داشت. در ۵ مارس ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، هنگامی که توکوگاوا ایه موچی به کیوتو رسید، بسیاری از روشیگومی ها (رونین ها) به ادو بازگشتند، اما ۲۴ رونین در کیوتو باقی ماندند. این افراد شامل خانواده شیئیکان به رهبری کوندو ایسامی و افراد مرتبط با قلمرو میتو به رهبری سریزاوا کامو (芹沢鴨) می شوند. رونین های باقی مانده تحت سرپرستی قلمرو آیزو قرار گرفتند و میبو روشیگومی را تشکیل دادند که نام آن از روستای میبو، جایی که سربازخانه های آنها در آن قرار داشت، گرفته شده بود. تولد شینسنگومی. شینسنگومی سازمانی بود که وظیفه حفظ صلح در کیوتو را در اواخر دوره ادو بر عهده داشت، زمانی که تروریسم توسط میهن پرستان طرفدار امپراتوری و ضد خارجی شایع بود. این گروه پس از روشیگومی «گروه رونین» و میبوروشی «گروه میبو رونین» تشکیل شد که تحت سرپرستی قلمرو آیزو بود.
عالی جناب کشیش اعظم باگرات ملکومیان (Բագրատ Մելքոնյան (Տէր Բագրատ ավագ քահանա Մելքոնեանն) () روحانی ارشد که سمت نایب خلیفه گری ارمنیان آذربایجان ایران را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۵ در شهر حلب سوریه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساند و در سال ۱۹۶۲ (۱۳۴۱) برای تحصیلات روحانی وارد سریر مقدس کیلیکیه شد و در ۳۱ مه ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) از سوی جاثلیق گارگین دوم به سمت روحانی برگزیده و به منظور خدمت به ارامنهٔ تبریز به این منطقه اعزام شد. کشیش ملکومیان در سال های ۷۲–۱۹۶۸ (۱۳۵۱–۱۳۴۷) از سوی مجمع عالی ارامنهٔ آذربایجان به عنوان نائب خلیفه انتخاب و بار دیگر در فوریه ۱۹۷۹ (۱۳۵۸) به این سمت برگزیده شد و تا پایان عمر در این مقام به خدمت پرداخت. وی از سوی رهبر مذهبی ارامنهٔ جهان جاثلیق وازگن اول به عنوان «روحانی شجاع آذربایجان» لقب گرفت. کشیش اعظم باگرات ملکومیان همیشه مورد احترام ارامنهٔ آذربایجان قرار داشته و از او به نیکی یاد شده است وی در ایام انقلاب کار سازماندهی حفاظت از مناطق ارمنی نشین را با سلاح هایی که از نیروهای انقلاب تحویل گرفته بود به خوبی انجام داد. کشیش ملکومیان
در ۱۸ مه ۱۹۹۱ (۲۹ اردیبهشت ۱۳۷۰) در اثر سکته قلبی در شهر تبریز درگذشت.
قلمرو میبو ، یک حوزه فئودالی هان (ژاپن) بود که تحت شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو، واقع در ناحیه تسوگا در ولایت شیموتسوکه (استان توچیگی امروزی) قرار داشت،
اجلاس مسکو نشست سران بین رونالد ریگان رئیس جمهور ایالات متحده و میخائیل گورباچف دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود. در ۲۹ مه ۱۹۸۸–۳ ژوئن ۱۹۸۸ برگزار شد. ریگان و گورباچف پیمان نیروهای هسته ای میان برد (INF) را پس از تصویب این معاهده توسط سنای ایالات متحده در ماه مه ۱۹۸۸ نهایی کردند. ریگان و گورباچف به بحث در مورد مسائل دوجانبه در خاورمیانه و آمریکای شرقی ادامه دادند. خروج معوقه نیروهای شوروی از افغانستان. ریگان و گورباچف به گفتگوهای خود دربارهٔ حقوق بشر ادامه دادند. طرفین هفت توافقنامه را در مورد مسائل کمتری مانند تبادل دانشجو و حقوق ماهیگیری امضا کردند. یک نتیجه قابل توجه به روز رسانی کتاب های تاریخ شوروی بود که لغو برخی از کلاس های تاریخ در مدارس متوسطه شوروی را ضروری کرد. ریگان در پایان از برگزاری این اجلاس ابراز خرسندی کرد. ریگان و گورباچف در نهایت بیانیه مشترکی صادر کردند که گزیده هایی از آن در اینجا نشان داده شده است: رئیس جمهور و دبیرکل نشست مسکو را گام مهمی در روند قرار دادن روابط ایالات متحده و شوروی بر مبنای سازنده تر و پایدارتر می دانند. یکی از موارد طعنه آمیز این اجلاس زمانی بود که ریگان نسخ
ه ای از فیلم اقناع دوستانه را به گورباچف داد که مایکل ویلسون فیلمنامه نویس آن در دهه ۱۹۵۰ به دلیل مشکوک بودن به همدردی های کمونیستی در لیست سیاه قرار گرفت.
میبو ، یک منطقه در جنوب غربی ناکاگیو، کیوتو در کیوتو است. نام محلی «میبو» از اوایل دوران مدرن تا دوران مدرن به عنوان نام یک روستا یا منطقه بزرگ استفاده می شد. در حال حاضر، این منطقه از ۳۰ بخش تشکیل شده است که رسماً نام «میبو» را بر خود دارند.
سنجاق بیگ یا سنجاق بی یا سنجاق بگ (به ) عنوانی در امپراتوری عثمانی بود که به افسران عالی رتبه موسوم به بیگ داده می شد که به فرماندهی نظامی و اداری یک منطقه ("سنجاق" و در زبان عربی "لواء") منصوب می شد. این فرمانده در برابر یک مقام بالاتر موسوم به والی یا حاکم ایالتی دیگر پاسخگو بود. در موارد معدودی، سنجاق بیگ خود مستقیماً در برابر سلطان مستقر در قسطنطنیه پاسخگو بود. همانند سایر مقام های اداری عثمانی، سنجاق بیگی نیز پایه و ریشهٔ نظامی داشت. واژهٔ سنجاق (و لواء) به معنای «پرچم» یا «نشان» بود و به نمادی اشاره داشت که در زمان جنگ، سواره نظامان دارای "تیمار" یا "زعامت"، در منطقهٔ خاصی دور آن گرد هم می آمدند. سنجاق بیگ به نوبهٔ خود زیرمجموعهٔ بیلربی یا بیگلربیگی (beylerbey یعنی «بیگ بیگ ها») قرار داشت که یک ایالت را اداره می کرد و در زمان جنگ، فرماندهی سنجاق بیگ های زیردست خود را بر عهده داشت. به این ترتیب، ساختار فرماندهی در جنگ، همانند سلسله مراتب حکومت استانی بود. منصب سنجاق بیگ مشابه منصب بیگلربیگی اما در مقیاسی ساده تر و پایین تر بود. سنجاق بیگ، مانند بیگلربیگ، درآمد خود را به صورت مقرری دریافت می کرد که معمولا
ً شامل درآمدهای حاصل از شهرها، اسکله ها و بنادر درون مرز سنجاق او می شد. یک فرماندار در سنجاق خود، بیش از هر چیز مسئول حفظ نظم بود و با همکاری مالکان تیول، متخلفان را دستگیر و مجازات می کرد. برای این کار، او معمولاً نیمی از جریمه های وضع شده بر خلافکاران را دریافت می کرد و نیم دیگر به تیول دارانی می رسید که جرم در زمین هایشان رخ داده بود. حاکمان سنجاق وظایف دیگری نیز داشتند، برای مثال، تعقیب راهزنان، بازجویی از مرتدان، تهیه آذوقه برای ارتش یا ارسال مواد برای کشتی سازی، طبق دستورهایی که از سلطان می رسید.
خاص یک سرزمین در امپراتوری عثمانی بود که از دید نظام اداری سپاهیان دسته بندی و اداره می شد. این نظام که تا سال ۱۸۳۹ نیز وجود داشت، در دوران حکومت سلطان مراد یکم (سومین سلطان عثمانی) تأسیس شده بود. درآمد سالانهٔ یک "خاص" از ۱۰۰٬۰۰۰ آقجه (واحد پول عثمانی) بیشتر بود. مالک خاص نیز یک بیگ (سردار محلی) بود. در صورتی که حکومت قصد حمله نظامی داشت، بیگ موظف بود برای هر ۵٬۰۰۰ آقجه از درآمد خود، یک "جبلی" (نظامی) تأمین کند. خاص خود به چند دسته تقسیم می شد:
شب نورد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شب نورد، شب نورد معمولی، شب نورد گردن سفید یا پائوراک ("Nyctidromus albicollis") – برای تمایز از گونه های مشابه، پائوراک معمولی نیز نامیده می شود – گونه ای از شبگردها و یکی از دو پرنده در سردهٔ "Nyctidromus" است. این پرنده در مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری جهان جدید زادآوری می کند و به جز پرندگان شمالی، عمدتاً در سراسر سال ساکن است. نام رایج «pauraque» ممکن است یک نام آوا از صدای ناله این پرنده باشد.
زعامت نوعی از مالکیت زمین در امپراتوری عثمانی بود که به صورت اعطای زمین یا اموال از سوی سلطان عثمانی به یک فرد در ازای خدماتش، به ویژه خدمات نظامی، انجام می شد. نظام زعامت توسط عثمان یکم پایه گذاری شد که به سربازانش حق تصرف زمین را اعطا کرد. بعدها، این سیستم توسط مراد یکم برای سپاهیانش گسترش یافت. این نظام توزیع اراضی و مدیریت قلمروهای فتح شده را برای سلاطین عثمانی تسهیل می کرد. این نظام به سرداران و فرماندهانی که مناطق را فتح می کردند، اعطا می شد و نوعی پاداش نظامی محسوب می شد. در این سیستم، زعامت ها اغلب به عنوان اقطاع (واحدهای اداری-نظامی) به فرماندهان فاتح داده می شدند تا مسئولیت حکومت داری و دفاع از آن منطقه را بر عهده بگیرند. این نظام با تیمار (سیستم مشابهی برای اعطا زمین به سربازان) ارتباط داشت، اما زعامت معمولاً به مقام های بالاتر و در مقیاس گسترده تری اعمال می شد. در دوره های بعدی، به دلیل تغییرات در مدیریت امپراتوری، این نظام به تدریج ضعیف شد و در نهایت در سال ۱۸۳۹ میلادی منحل گردید.
ارکستر سمفونیک فولدا (به ، به ) یک ارکستر موسیقی است که در شهر فولدا، ایالت هسن، آلمان واقع است. گروه ارکستر در سال ۱۹۹۹ توسط کارسـْتِن آسـْمان (مدیر ارکستر) آلبرت فلوگِل (سرپرست کنسرت)، دوروتِئا هِلِر (نوازندهٔ مشترک سازهای بادی چوبی)، و زیمون شینـْـدلِر تشکیل شد. در آن سال، آسـْمان و شیندلر، به ترتیب، تنها ۲۱ و ۲۳ سال داشتند. بیش از ۱۰۰ نوازندهٔ این گروه غالباً آماتور هستند و ترکیبی از چند نوازندهٔ حرفه ای نیز در میان آنان وجود دارد. سن نوازندگان از ۱۶ تا ۷۰ سال متغیر است. در رسانه های محلی، از اجراهای ارکستر نقدهای مثبتی منتشر شده است.
آنا وِکیلیان (؛ ؛ ) رقصنده باله حقوقدان اهل ارمنستان است زندگی نامه. وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۲۰۰۱) فارغ التحصیل گشت. وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می کند.
هات داگ گیاهی، هات داگی است که کاملاً از محصولات غیرگوشتی تهیه شده باشد. برخلاف سوسیس های گوشتی خانگی و سنتی، پوشش آن از روده حیوان ساخته نمی شود، بلکه از سلولز یا سایر مواد گیاهی آماده می شود. مواد این سوسیس معمولاً بر اساس نوعی پروتئین سویا، گلوتن گندم یا پروتئین نخود فرنگی است. در بعضی از آن ها ممکن است از سفیده تخم مرغ استفاده شده باشد، که خوردن آنها را برای رژیم غذایی لاکتو-گیاهخواری یا وگان نامناسب می کند. تاریخچه. تاریخچه هات داگ گیاهی مشخص نیست، اما شرکت وورثینگتون فودز، ادعا می کند که اولین هات داگ های گیاهی جهان در سال ۱۹۴۹ را تولید کرده است. از دهه ۱۹۸۰، تعدادی دیگری از تولیدکنندگان مانندبیاند میت وارد بازار هات داگ مخصوص گیاهخواران شده اند. در سال ۲۰۰۰، ورزشگاه کومیسکی پارک شیکاگو وایت ساکس اولین ورزشگاه بیسبال بود که در طول بازی ها، هات داگ گیاهی فروخت. در سال ۲۰۱۹، فروشگاه زنجیره ای مونتینز فروش هات داگ وگان را در لندن آغاز کرد. دکه های هات داگ فروشی معروف نیتنز فیموس در شهر نیویورک، فروش هات داگ های وگان را از سال ۲۰۲۱ آغاز کردند. هات داگ هویج. هات داگ هویج، هویجی است که برای طعم دادن به هات دا
گ، نمک سود شده، سپس کباب شده و به صورت رول در می آید تا شبیه هات داگ سنتی شود. مجله فیلادلفیا گزارش داد که عکس هایی از هات داگ های هویجی در سال ۲۰۱۶ در اینستاگرام و پینترست منتشر شده است "مجله کنبک" در سال ۲۰۱۷ گزارش داد که دستور پخت هات داگ با هویج «یک روند نوظهور» در کتاب های آشپزی است. اپیکوریوس گفت از زمان انتشار دستور پخت هات داگ هویج در سال ۲۰۱۷، مورد تمسخر قرار گرفته است.
معبد شینتوکو ، یک معبد بودایی از فرقه رینزای در میبو (شهر کیوتو) در جنوب غربی ناکاگیو، کیوتو در کیوتو است. نام محلی «میبو» از اوایل دوران مدرن تا دوران مدرن به عنوان نام یک روستا یا منطقه بزرگ استفاده می شد. شینسنگومی و شینتوکو-جی. معبد شینتوکو-جی همچنین به عنوان اولین صحنه برایشینسنگومی ها شناخته می شود، کسانی که در اواخر دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا) فعال بودند. در سالن اصلی معبد شینتوکو-جی بود که کیوکاوا هاچیرو، رهبر روشی-گومی، سلف شینسنگومی، که به کیوتو آمده بود، روشی ها (رونین ها) را جمع کرد و سخنرانی بزرگی ایراد کرد. کیوکاوا و افرادش به ادو بازگشتند و گفتند که از سوننو-جوئی («به امپراتور احترام می گذارند و بربرها را بیرون می کنند») پیروی می کنند، اما گروه کوندو ایسامی که در اقامتگاه یاگی اقامت داشتند، روشی-گومی به رهبری کیوکاوا را ترک کردند و گفتند: «نقش ما حفظ قدرت شوگون سالاری است» و در کیوتو ماندند. این تولد شینسنگومی بود.
منطقه نظامی شرقی روسیه () از مناطق نظامی روسیه است. این منطقه یکی از پنج منطقه نظامی نیروهای مسلح روسیه است که حوزه قضایی آن در منطقه فدرال خاور دور این کشور قرار دارد. منطقه نظامی شرقی به عنوان بخشی از اصلاحات نظامی سال ۲۰۰۸ ایجاد شد و با فرمان ریاست جمهوری شماره ۱۱۴۴ که در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۰ امضا شد، تأسیس گردید تا جایگزین منطقه نظامی خاور دور با اضافه شدن بخش ترابایکال منطقه نظامی سیبری شود. این منطقه در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ تحت فرماندهی دریابد کنستانتین سیدنکو فعالیت خود را آغاز کرد. منطقه نظامی شرقی با مساحت ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۲٬۷۰۰٬۰۰۰ مایل مربع) دومین منطقه نظامی بزرگ در روسیه از نظر وسعت جغرافیایی است. این ناحیه شامل ۱۱ واحد فدرال روسیه است: استان آمور، بوریاتیا، اوکروگ خودمختار چوکوتکا، استان خودمختار یهودی، سرزمین کامچاتکا، سرزمین خاباروفسک، استان ماگادان، سرزمین پریمورسکی، جمهوری ساخا، استان ساخالین، سرزمین زابایکالسکی. فرمانده این منطقه می تواند تمام تشکیلات نیروهای مسلح را در قلمرو ناحیه، به استثنای نیروهای موشکی استراتژیک و نیروی هوافضای روسیه، هدایت کند. علاوه بر این، فرماندهی عملیاتی تشکیلات نیروها
ی گارد ملی، سرویس مرزی، همچنین واحدهای وزارت موقعیت های اضطراری و سایر وزارتخانه ها و اداراتی که در این منطقه وظایفی را انجام می دهند، برعهده اوست. ستاد مرکزی منطقه نظامی شرقی در شهر خاباروفسک قرار دارد و فرمانده فعلی این منطقه سپهبد آندری ایوانایف است که از نوامبر ۲۰۲۴ این سمت را برعهده دارد.
ای اِل اِم۳۲۷ یک میکروکنترلر از پیش برنامه ریزی شده است که برای ترجمه رابط عیب یابی درون خودرویی ( او بی دی) موجود در اکثر خودروهای مدرن تولید شده است. پروتکل فرمان ای اِل اِم۳۲۷ یکی از محبوب ترین استانداردهای رابط رایانه-به- او بی دی است و توسط بسیاری از فروشندگان این نوع قطعات نیز پیاده سازی می شود. ای اِل اِم۳۲۷ اصلی بر روی میکروکنترلر PIC18F۲۴۸۰ از شرکت مایکروچیپ پیاده سازی شد. در طول فعالیت تجاری، شرکت ای اِل اِم الکترونیک انواع دیگری از این محصول را نیز با کمی تغییر در شماره قطعات به فروش رساند که تنها زیرمجموعه ای از پروتکل های او بی دی را پیاده سازی می کردند. در ژوئن ۲۰۲۰، شرکت ای اِل اِم الکترونیک اعلام کرد که این کسب و کارش را در ژوئن ۲۰۲۲ تعطیل خواهد کرد. موارد استفاده. ای اِل اِم۳۲۷ پروتکل سطح پایین را پیاده سازی می کند و یک رابط کاربری ساده ارائه می دهد که می تواند از طریق UART فراخوانی شود. کاربردهای آن بیشتر در ابزارهای تشخیصی دستی یا یک برنامه رایانه ای است که از طریق یواس بی، RS-۲۳۲، بلوتوث یا وای-فای به دستگاه های مورد بررسی متصب می شوند. کاربردهای جدید آن شامل تلفن های هوشمند نیز می شود. بر
نامه های کاربردی زیادی وجود دارند که به ای اِل اِم۳۲۷ متصل می شوند. عملکرد نرم افزارها شامل استفاده به عنوان ابزار دقیق تکمیلی خودرو، گزارش دهی و پاک کردن کدهای خطا باشد. توابع ای اِل اِم۳۲۷: پروتکل های پشتیبانی شده. پروتکل های پشتیبانی شده توسط ای اِل اِم۳۲۷ عبارتند از: مجموعه فرمان. مجموعه دستورات ای اِل اِم۳۲۷ مشابه دستورات AT هایس است. نسخه های دیگر. در عمل ای اِل اِم۳۲۷ یک میکروکنترولر پی آی سی است که با کدهای اختصاصی ای اِل اِم الکترونیک، که پروتکل های تست را پیاده سازی می کند، سفارشی سازی شده است. وقتی شرکت ای اِل اِم الکترونیک نسخه ۱٫۴ از ای اِل اِم۳۲۷ خود را فروخت، ویژگی محافظت در برابر کپی میکروکنترلر PIC را فعال نکرده بود. در نتیجه، هر کسی که یک ای اِل اِم۳۲۷-v۱٫۴ اصلی خریداری کرده بود، می توانست از یک دستگاه برنامه ریزی برای خواندن میان افزار میکروکنترلر اختصاصی ای اِل اِم در قالب یک فایل باینری استفاده کند. دزدان مدارهای الکتریکی می توانند با خرید همان تراشه میکروکنترلر و برنامه ریزی آن با قطعه کپی شده، یک کلون ای اِل اِم۳۲۷ تولید کنند. نسخه های ای اِل اِم۳۲۷ به طور گسترده در دستگاه هایی که ادعا
می کردند حاوی دستگاه ای اِل اِم۳۲۷ هستند، فروخته شدند و مشکلاتی در مورد این نسخه ها گزارش شده است. این مشکلات نشان دهندهٔ باگ هایی هستند که در میکروکد نسخهٔ ۱٫۴ نرم افزار ای اِل اِم وجود داشتند؛ سازندگان این کلون ها ممکن است به فروش نسخهٔ قدیمی ادامه دهند. اگرچه این کپی ها ممکن است حاوی کد ای اِل اِم۳۲۷ نسخه ۱٫۴ باشند، اما ممکن است به اشتباه شماره نسخه را به عنوان نسخه فعلی ارائه شده توسط ای اِل اِم۳۲۷ اصلی گزارش دهند و در برخی موارد نسخه ای را گزارش دهند که هنوز وجود ندارد. نسخه های نرم افزاری منتشر شده برای ای اِل اِم۳۲۷ فقط ۱٫۰، ۱٫۰a, 1.1, 1.2, 1.2a, 1.3, 1.3a, 1.4, 1.4b، ۲٫۰، ۲٫۱، ۲٫۲ و ۲٫۳ هستند. با این وجود، عملکردهای واقعی این نسخه ها محدود به عملکردهای ای اِل اِم۳۲۷ نسخه ۱٫۴ اصلی است که دارای کاستی های ذاتی خود نیز می باشد. طرح کلی نسخه. نسخه ۱٫۰ در اولین انتشار عمومی، ای اِل اِم۳۲۷ نسخه ۱٫۰ از موارد زیر پشتیبانی می کرد: – SAEJ1850 PWM و VPW, – ISO ۹۱۴۱–۲ (۱۰٫۴ و ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه)، – ISO ۱۴۲۳۰–۴ (۱۰٫۴ و ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه)، – ISO 15765-4 CAN (۲۵۰ و ۵۰۰ کیلوبیت بر ثانیه) – نرخ باود RS۲۳۲ فقط ۹٫۶
کیلوبیت بر ثانیه یا ۳۸٫۴ کیلوبیت بر ثانیه بود. نسخه ۱٫۰a – تنظیم زمان بندی J1850 VPW برای برخی از کامیون های جنرال موتورز مدل های ۹۹ تا ۲۰۰۰. نسخه ۱٫۱ - پارامترهای قابل برنامه ریزی معرفی شدند - دستورات کنترل جریان اضافه شدند نسخه ۱٫۲ – نرخ انتقال داده RS۲۳۲ تا ۵۰۰ کیلوبیت بر ثانیه قابل تنظیم است – پارامترهای قابل برنامه ریزی را می توان با یک جامپر تنظیم مجدد کرد – زمان بندی تطبیقی معرفی شد – پشتیبانی SAE J۱۹۳۹ (پروتکل A) اضافه شد – پروتکل های CAN تعریف شده توسط کاربر B و C اضافه شدند – پروتکل های KWP اصلاح شدند تا هدرهای چهار بایتی مجاز باشند نسخه ۱٫۲a - تشخیص خطا تغییر یافته تا در صورت عدم وجود داده یا چک سام، هدرهای ۴ بایتی KWP را دریافت کند - بررسی برای جلوگیری از خرابی ماسک CAN در برخی از ارسال های کنترل جریان اضافه شده است نسخه ۱٫۳ - زمان بندی تطبیقی کمی متفاوت تنظیم شده است - چندین بهبود J۱۹۳۹ - دستورات جدید CAN CRA برای کمک به تنظیم ماسک ها و فیلترها - دستورات جدید CAN D۰/D۱ برای چاپ پیام dlc - دستور جدید CAN RTR برای ارسال همان - کنترل کاراکتر فاصله در پاسخ ها اضافه شد - پیام جدید STOPPED برای وقفه ها
ی کاربر در طول جستجوها - پیام LV RESET برای تنظیم مجدد از ولتاژ پایین معرفی شد - دستورات جدید @۲ و @۳ برای ذخیره شناسه منحصر به فرد - قابلیت اضافه شده برای بیان تعداد پاسخ های مورد نظر نسخه ۱٫۳a (هنوز موجود است) - بررسی سیم کشی برای مواقعی که پین های CAN J۱۹۶۲ برای عملکردهای دیگر استفاده می شوند، اضافه شد. نسخه ۱٫۴ - حالت کم مصرف (عملکرد «خواب») اضافه شد - حالت آدرس دهی توسعه یافته برای پروتکل های CAN اضافه شد - پشتیبانی از ISO ۹۱۴۱ و ISO ۱۴۲۳۰ با نرخ بیت ۴۸۰۰ اضافه شد - امکان کنترل دستی بر شروع ISO ۹۱۴۱ و ISO ۱۴۲۳۰ فراهم شد - یک بایت EEPROM برای ذخیره سازی داده های کاربر ارائه شد - اکنون همه وقفه ها متوقف می شوند (نه فقط هنگام جستجو) - پارامترهای قابل برنامه ریزی جدید و اضافات جدید بسیاری نسخه ۱٫۴a شرکت ای اِل اِم الکترونیک هرگز نسخه ۱٫۴a را نساخت. نسخه ۱٫۴b (دیگر در دسترس نیست) – دستور جدید CSM برای نظارت فعال یا غیرفعال بر CAN – دستور جدید CRA برای تنظیم مجدد سریع ماسک ها و فیلترهای تغییر یافته – چندین به روزرسانی SAE J۱۹۳۹ نسخه ۱٫۵ شرکت ای اِل اِم الکترونیک هرگز نسخه ۱٫۵ را نساخت. نسخه ۲٫۰ - مانیتور فعالی
ت جدید پین های او بی دی را زیر نظر دارد - بیدار شدن از حالت کم مصرف اکنون تنظیمات را حفظ می کند - در CRAها علامت «اهمیت ندهید» (X) را می پذیرند - PPهای جدید کنترل گسترده ای بر ISO/KWP ارائه می دهند - بافر RS232 Tx به ۵۱۲ بایت افزایش یافته است - ولتاژ ریست Brownout به ۲٫۸ ولت کاهش یافته است نسخه ۲٫۱ - افزایش سرعت - پردازش پاسخ های «در انتظار پاسخ» (۷F xx ۷۸) - جستجوهای CAN اکنون فرکانس را اندازه گیری کرده و به یک تطابق نیاز دارند نسخه ۲٫۲ - دستور AT CS اکنون فرکانس CAN را نشان می دهد - نرخ های انتقال ISO/KWP ۱۲۵۰۰ و ۱۵۶۲۵ بیت بر ثانیه اضافه شده است - دستور جدید AT CER hh امکان تعریف آدرس CEA Rx را فراهم می کند - حالت های جدید IFR ۴٬۵٬۶ ارسال IFR J۱۸۵۰ را هنگام نظارت کنترل می کنند - PP 1F اضافه شده است تا طول KWP شامل بایت checksum باشد - PP۱۹ از ۳۱ به ۴F افزایش یافته است نسخه ۲٫۳ (آخرین نسخه) - دستور جدید AT FT لایه دیگری از فیلترینگ را اضافه می کند - سه حالت کنترل جریان CAN برای آزمایش کنندگان اضافه شده است - Response Pending اکنون با CAN Extended Addressing کار می کند - دستورات جدید AT IA و C0/C۱ - تحمل نویز
بهتر در RS232 Rx تغییرات جزئی تر را می توان در آخرین برگه اطلاعات آنها در فصل تاریخچه نسخه ها (صفحات ۹۴–۹۵) مشاهده کرد.