Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ک بگویند و هدایا و پول تقدیم کنند. در پایان، ممکن است همه با هم رقص کنند. شلیک تفنگ جشن به عنوان یکی از بسیاری از رسوم در عروسی های عربی شناخته می شود. اما این رسوم اغلب مورد انتقاد قرار می گیرند زیرا گاهی به تلفات جانی منجر می شوند. برای مثال، یک مرد عراقی از حویجه عراق کنترل سلاح خود را از دست داد و در نهایت پسر خود را در مراسم عروسی در ژوئن ۲۰۲۰ شلیک کرده و کشت. عروسی های روستایی. عروسی های مدرن شهری تحت تأثیر سنت های غربی قرار گرفته اند—برای مثال، بریدن کیک و انداختن دسته گل. این مورد در مناطق روستایی یا به طور مثال، بیشتر قسمت های عربستان سعودی صدق نمی کند، جایی که هنوز از سبک سنتی اصیل عروسی اسلامی عربی استفاده می کنند. در مناطق روستایی کشورهایی مانند مصر، بعد از "زفه"، مراسم عروسی معمولاً در یک دشت وسیع برگزار می شود، جایی که یک چادر عربی بزرگ به نام "sewan" () نصب شده است. سرگرمی ها شامل رقاصه شکم یا خواننده است، گاهی هر دو. نوشیدنی ها به مهمانان داده می شود و غذا روی بشقاب های بزرگ سرو می شود. غذای رایج "fattah" است، تکه های گوشت بره که در برنج و نان آغشته به خورش قرار دارد. عروس و داماد مراسم را زود
ترک می کنند، اما مهمانان جشن ها را ادامه می دهند. رسوم اسلامی. خواندن فاتحه. در مصر و برخی از قسمت های فلسطین و اردن، خانواده عروس پذیرایی در خانه خود برگزار می کنند، جایی که داماد به طور رسمی از پدر یا مرد مسن تر خانواده برای دست دوشیزگی عروس درخواست می کند. پس از موافقت پدر، خانواده ها فاتحه (سوره) (اولین "سوره" در قرآن) را می خوانند و "شربت"، نوشیدنی شیرینی که از گل ها یا میوه ها تهیه می شود (معمولاً در مصر) یا قهوه عربی (معمولاً در شام). قرارداد ازدواج. قرارداد ازدواج، به نام های عقد نکاح، عقد قیران، عقد زواج و کتب الکتاب، محور مراسم رسمی ازدواج است. این مراسم با سخنرانی کوتاهی از یک "شیخ" یا "امام" آغاز می شود که دربارهٔ چگونگی احترام پیامبر به همسرانش، چگونگی احترام به زنان و اینکه چگونه زنان باید با شوهرانشان رفتار کنند سخنرانی می کند. سپس امام از داماد می خواهد که به سخنرانی توجه کند، و پدر (یا مرد مسن تر خانواده عروس) پیشنهاد را می پذیرد. این مراسم مشابه خواندن فاتحه است، اما همچنین زمانی است که اسناد قانونی تکمیل و سپس ثبت می شوند. دو شاهد، معمولاً مسن ترین مردان هر خانواده، قرارداد ازدواج را امضا
می کنند و زوج اکنون به طور رسمی ازدواج کرده اند. در شام، این رویداد معمولاً در خانه یکی از خانواده های عروس یا داماد برگزار می شود، یا گاهی در سالن عروسی خود، در یک مسجد یا در دادگاه اگر زوج تصمیم به انجام آن داشته باشند. رسوم مسیحی. اقلیت بزرگی از مسیحیان عرب، که عمدتاً در منطقه شام (سرزمین) و مصر زندگی می کنند، عمدتاً به کلیسای کاتولیک و ارتدکس تعلق دارند و در مراسم های عروسی خود از سنت های نمادین مسیحیت قدیمی استفاده می کنند.
سه شنبه خاکستر که با نام یا فراتر از خاکستر نیز شناخته می شود. فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی جیم هرشلدر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنین گرافلو، جانکارلو اسپوزیتو، تونی گلدوین، پائولی پرتی، جنیفر کارپنتر و آدام فرارا ایفای نقش کرده اند.
جوایز آدی () یا آدیز برای بزرگداشت دستاوردها در زمینه تولیدات صوتی از جمله کتاب صوتی و درام رادیویی منتشرشده در ایالات متحده آمریکا برگزار می شود. برگزارکننده این مراسم اتحادیه ناشران صوتی آمریکا (APA) است و این مراسم هر سال در ماه مارس برگزار می شود. اولین دوره این مراسم در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. از جوایز آدی با عنوان اسکار صنعت تولیدات صوتی یاد می شود.
پدرخوانده گرین بی نیز شناخته می شود. فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی پیت شوآبا است. در این فیلم بازیگرانی همچون تونی گلدوین، لورن هالی، پیت شوآبا، لنس باربر و توماس لنون ایفای نقش کرده اند.
وزارت محیط زیست () مسئول برنامه های دولتی مرتبط با حفاظت از محیط زیست در ایالت ساسکاچوان، کانادا است. اداره حفاظت جنگل و آتش نشانی جنگل. ایالت ساسکاچوان دارای ناوگان کانادا ایر CL-415 دارای بمب افکن های هوایی برای اطفای حریق است.
ولکانو های (؛ ) فیلم محصول سال ۲۰۲۱ کره جنوبی در ژانر کمدی اکشن و هنرهای رزمی است. داستان فیلم دربارهٔ یک دانش آموز مشکل ساز به نام کیم کیونگ سو (با بازی جانگ هیوک) است که به آخرین مدرسه ای که او را می پذیرد، یعنی ولکانو های، منتقل می شود. این مدرسه جایی است که دانش آموزان آن مهارت های فوق العاده ای در هنرهای رزمی دارند و برخی از آنها حتی توانایی های روانی مرموزی از خود نشان می دهند. کیونگ سو وارد درگیری های میان کلاب های مختلف می شود، با دست نوشته ای روبرو می شود که گفته می شود قدرت زیادی دارد و با گروهی از معلمان مواجه می شود که هر کاری می کنند تا دانش آموزان را سر جای خود نگه دارند. این فیلم در سال ۲۰۰۱، نهمین فیلم پرفروش کره ای بود و تعداد ۱٬۶۸۷٬۸۰۰ بلیت فروخت. این فیلم هم نسخه اصلی داخلی و هم نسخه ویرایش شده بین المللی داشت.
الیزابت دنیستون وود کین (زاده ۱۲ مه ۱۸۳۶ – درگذشته ۲۵ مه ۱۹۰۹) پزشک، نویسنده، بشردوست و فعال حقوق زنان آمریکایی بود. او یکی از اولین دانشجویانی بود که در کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا شرکت کرد. نوشته های او نقشی را که همسرش، توماس کین، در تلاش های لابی گری ایفا کرد و تلاش می کرد تا از آزار و شکنجه لایحه لهستان از آزار و شکنجه اعضای کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان جلوگیری کند، حمایت کرد. او دو گزارش سفر نوشت، "دوازده خانه مورمون ها که در سفری از یوتا به آریزونا بازدید می شدند" و "روایت غیریهودی زندگی در یوتا دیکسی"، که از نامه های او به خانه و خاطرات شخصی اش منتشر شد و بازگوکننده زمانی بود که او در یوتا با توماس کین در ارتباط با مورمون ها بود. در حالی که این کتاب ها ممکن است بر بحث های کنگره دربارهٔ لایحه لهستان تأثیر گذاشته باشند، مهم تر از آن روایت اول شخص نزدیک مورمون ها در اواسط اواخر دهه ۱۸۸۰ را نشان می دهند و سبک زندگی و نظرات آنها را در مورد اعمال چندهمسری نشان می دهند. اوایل زندگی. الیزابت دنیستون وود در ۱۲ می ۱۸۳۶ در لیورپول انگلستان در حومه ای به نام بوتل به دنیا آمد. او سومین فرزند از شش فرزند ویلیام
وود و هریت آملیا کین بود. ویلیام اسکاتلندی و هریت آمریکایی بودند. این دو در شهر نیویورک ملاقات کردند و در سپتامبر ۱۸۳۰ ازدواج کردند. ویلیام وود در تجارت خانوادگی دنیستون کار می کرد. او در دانشگاه سنت اندروز و دانشگاه گلاسکو تحصیل کرد و طیف وسیعی از علایق فکری داشت. الیزابت در خانه ای دوست داشتنی بزرگ شد، جایی که آموزش سکولار و معنوی او توسط والدینش انجام می شد. او با توماس لیپر کین، در سال ۱۸۴۲ دیدن کرد، ملاقات کرد. خانواده او در سال ۱۸۴۴ به شهر نیویورک نقل مکان کردند. مادر الیزابت پس از به دنیا آوردن هفتمین فرزندش در حالی که الیزابت ده ساله بود درگذشت. عدم مهارت پدرش در تربیت و پرورش فرزندان، زندگی ناخوشایندی را برای الیزابت ایجاد کرد. پدر با بیوه پسر عمویش، مارگارت لارنس ازدواج کرد، اما الیزابت هرگز با نامادری خود رابطه صمیمی برقرار نکرد. سال های نوجوانی او پر از ناامنی عاطفی بود و بر تمایل او برای ازدواج در سنین پایین تأثیر گذاشت. او در سال ۱۸۵۳ در شهر نیویورک، زمانی که شانزده ساله بود، با توماس کین ازدواج کرد. این زوج در فیلادلفیا زندگی می کردند، جایی که پدر توماس، جان کی کین، به عنوان قاضی دادگاه منطقه
ای ایالات متحده کار می کرد. اواسط زندگی. الیزابت و توماس کین در نظر داشتند با یکدیگر همکاری کنند تا شکاف برابری جنسیتی را از طریق آموزش زنان کاهش دهند و همچنین به دنبال اصلاح نهاد ازدواج بودند. او در سال ۱۸۵۴ در کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا (اکنون دانشکده پزشکی دانشگاه درکسل) به عنوان یکی از اولین دانشجویان آن ثبت نام کرد. او به مدت ۲۹ سال درس خواند و سرانجام در سال ۱۸۸۳ مدرک دکترای خود را گرفت. او و همسرش مدرسه ای را برای کودکان محروم در فیلادلفیا تأسیس کردند که بر اساس پیش دبستانی های فرانسوی است. او یکی از رهبران محلی جنبش خانه پناهندگان بود که به اصلاح نوجوانان بزهکار کمک می کرد. او همچنین یک عکاس آماتور بود. شوهرش او را تشویق کرد تا مهارت های نویسندگی خود را پرورش دهد، به این امید که او تبدیل به یک نویسنده سیاسی و فعال شود. اگرچه او در آن زمان به یک فعال عمومی تبدیل نشد، اما به طور خصوصی می نوشت. او همچنین برخی از نوشته های تاریخی در مورد خانواده ها و جوامع محلی را انجام داد. با این حال، تحسین برانگیزترین کار او دو سفرنامه بود که هنگام همراهی همسرش در سفری برای بازدید از مورمون ها در یوتا نوشت. زندگی و مرگ
. مدت کوتاهی پس از فارغ التحصیلی کین از دانشکده پزشکی در سال ۱۸۸۳، شوهرش بر اثر ذات الریه درگذشت. او به نوشتن ادامه داد و فصل آخر زندگی نامه پدرش را پس از مرگ او و همچنین زندگی نامه جدش جان کین را تکمیل کرد. او در مدرسه یکشنبه پروتستان تدریس می کرد و با شرکت در همایش های ایالتی و ملی به عنوان رئیس بخش محلی اتحادیه زنان مسیحی اعتدال انتخاب شد. او هرگز به طور مستقل طبابت نمی کرد، اما فرزندانش اغلب در مورد بیماران با او مشورت می کردند. او به همراه پسرش به مکزیک سفر کرد تا در کنفرانسی برای کنگره پزشکی پان آمریکایی شرکت کند. او در طول زندگی خود فعال سیاسی بود. به توسعه مهارت ها و استعدادهای خود، طراحی گیاه شناسی، کنده کاری روی چوب، تصویربرداری میکروسکوپی و عکاسی ادامه داد. به زبان فرانسه روان صحبت می کرد، مهارت های خوبی در زبان های سوئدی و ایتالیایی داشت و آلمانی را در اوایل زندگی اش آموخته بود. او هرگز اشتیاق خود را برای یادگیری از دست نداد. قبل از مرگ در ۲۵ مه ۱۹۰۹ در سن ۷۳ سالگی در حال مطالعه اسپانیایی بود. در یک مراسم ترحیم او را «مادر کین» نامیدند. کسب و کارها در شهر با وجود خصوصی بودن، به افتخار مراسم تشییع
جنازه او بسته شدند. حرفه. کتاب کین "دوازده خانه مورمونی در سفری از یوتا به آریزونا نوشته شده است"، شامل نامه های خانه و دفترچه سفر شخصی او بود. این گزارش سفر خاص، زمان سفر او را از طریق سالت لیک سیتی به سنت جورج توصیف می کند. هر یک از دوازده خانه ای که او از آنها بازدید کرد، توقفگاهی برای غذا و اسکان در راه بود. در نوشتن، هدف او اطلاع رسانی بود تا متقاعد کردن. این نه یک رویکرد غیرعادی بود و نه موضوع جدیدی، زیرا در آن زمان بسیاری از نویسندگان گزارش های سفر مورمون ها را مشابه او نوشتند. به گفته اریک الیاسون، گزارش های سفر به دلیل علاقه و ثبت نقطه نظر موضوع، به سبک ادبیات خود تبدیل شده بود. برخلاف بسیاری از گزارش های سفر مورمون ها که در آن زمان نوشته شده بود، نوشته های او بر روی مناطق روستایی یوتا متمرکز بود تا مناطق شهری، و بیش از یک شهرک بازدید شده را پوشش می داد. او همچنین گزارش هایی از پیشگامی مورمون ها و روابط آنها با بومیان آمریکایی اضافه کرد. کین در طول مدت اقامت خود در یوتا، این فرصت را داشت که در برخی از جلسات کلیسای مورمون شرکت کند. در حالی که بسیاری از مسافران دیگر تحت تأثیر جلسات مورمون قرار نگرفتند،
او اعتراف کرد که غیررسمی بودن و سادگی آنها را دوست دارد. او به ویژه تحت تأثیر موعظه ای که ویلیام سی استینز ایراد کرد قرار گرفت، اما از یادداشت برداری نکردن از آن پشیمان شد. او پس از گذراندن زمان زیادی با مورمون ها در سالت لیک سیتی، با زنان مورمون دوست شد و مسائل مربوط به تعدد زوجات، حقوق زنان و سختی های کلی را که مردم مورمون با آن مواجه بودند، بهتر درک کرد. او قدردان خوبی مردم بود، علیرغم اینکه اعتقاداتشان را به اشتراک نمی گذاشتند. شوهرش او را تشویق کرد که مجلات شخصی و نامه های خود را منتشر کند تا به لابی کردن علیه قانون لهستان کمک کند. کین از نام های ساختگی برای محافظت از ناشناس بودن مقدسین استفاده کرد. "دوازده خانه مورمونی که در سفری از یوتا به آریزونا به صورت متوالی بازدید شده بودند"، توسط پدرش در نیویورک در سال ۱۸۷۴ منتشر شد. کین که همدردی فزاینده ای را برای مورمون ها، به ویژه زنان تجربه می کرد، امیدوار بود که این کتاب از آزار و شکنجه مقدسین آخرالزمان بکاهد. در حالی که کتاب او نتوانست به موفقیت اصلی دست یابد، بسیاری از آن استقبال کردند و در برخی از مقالات روزنامه به آن اشاره شد. باورهای اجتماعی و فلسفی.
تربیت عمیق مذهبی کین بر ایمانی که او در طول زندگی خود داشت تأثیر گذاشت. او مرتباً در کلیسا شرکت می کرد، کتاب مقدس می خواند، مکرراً دعا می کرد و حتی دعاها را در دفترهایش می نوشت. او سعی کرد به خواست خدا زندگی کند و اظهار داشت که دینش برای او آرامش و خوشبختی به ارمغان آورده است. او در پانزده سالگی در کلیسای پرسبیتری پذیرفته شد. پس از اینکه اولین بارداری او با سقط جنین به پایان رسید، او شروع به ترس از مرگ و میر خود کرد. ترس های او منشأ ریشه ای داشت، زیرا مادرش هنگام زایمان فوت کرد و او از خدا به عنوان منبع آرامش خود یاد کرد. او با مشهود بودن اعتقادات مذهبی خود معتقد بود که سقط جنین مجازاتی از جانب خداوند به دلیل پنهانی نخواستن فرزند و ناسپاسی از بارداری است. بی علاقگی شوهرش به مذهب سازمان یافته، قلب الیزابت را به درد می آورد، زیرا احساس می کرد که باید به تنهایی با دین خود زندگی کند. وقتی توماس نمی خواست فرزند اولشان غسل تعمید داده شود، بینشان درگیری به وجود آمد. اما همسرش قبل از رفتن به یک سفر طولانی به یوتا در سال ۱۸۵۸، برای مدتی او را خوشحال کرد و به او اعلام کرد که مسیحی است. کمی بعد متوجه شد که اگرچه شوهرش ا
ز مسیحیت حمایت نمی کند، اما به صورت غیر مستقیم با انجام کارهایش یک مسیحی است. دیدگاه او در مورد زنان. کین به نقشی که زنان در جامعه ایفا می کنند علاقه مند بود. به عنوان یکی از اولین زنانی که در دانشکده پزشکی زنان پنسیلوانیا شرکت کرد، ثابت کرد که در زمینه آموزش عالی برای زنان پیشگام است. گفته می شود که او با لوکرشیا مات، مدافع برجسته حقوق زنان، که شوهرش او را به او معرفی کرده بود، ارتباط داشت. او زمانی را پیش بینی کرد که زنان نقش برابر تری در جامعه ایفا کنند. او و همسرش هر دو علاقه زیادی به حقوق زنان داشتند و او او را تشویق کرد تا به یک فعال سیاسی برای زنان تبدیل شود. پدرش ویلیام وود نیز در علاقه اولیه او به تحصیلات عالی نقش داشت. او یکی از اعضای شورای آموزش شهر نیویورک بود و در سال ۱۸۷۰ برای افتتاح مدرسه عادی برای زنان تلاش کرد. توماس کین در ارتقای تحصیلاتش حمایت می کرد و اغلب استدلال می کرد که این کارها مهم تر از مسئولیت های او در خانه است. زندگی شخصی. ازدواج. الیزابت وود اولین بار در سال ۱۸۴۰ با توماس کین، شوهر آینده اش، هنگامی که او چهار ساله بود و توماس هجده ساله بود ملاقات کرد. او در آن زمان در انگلستان ب
ود. طبق یک داستان خانوادگی، او هنگام ملاقات با خانواده یک عروسک فرانسوی به او هدیه داد که تحسین مادام العمر او را برانگیخت. او که مادرش را در سنین جوانی از دست داده بود، در درس خواندن و ملاقات گاه و بیگاه پسر عمویش توماس، که در سن دوازده سالگی تصمیم گرفت ازدواج کند، آرامش پیدا کرد. الیزابت قربانی یک موقعیت سخت خانوادگی بود، زیرا پدرش همیشه کار می کرد و او از نامادری خود متنفر بود. در نتیجه، او به یک نوجوان ساکت و بی دست و پا تبدیل شد. این کاملاً در تضاد با با توماس بود، که در خانواده پر سر و صدا بزرگ شده بود. آنها در ۲۵ ژانویه ۱۸۵۲ نامزد کردند. از آنجایی که او بسیار جوان بود، پدرش در دادن اجازه مردد بود، اما او در نهایت موافقت کرد، به شرطی که تا هفده سالگی او صبر کنند. آنها در ۲۱ آوریل ۱۸۵۳، سه هفته قبل از اینکه او هفده ساله شود، ازدواج کردند. فرزندان. این زوج صاحب چهار فرزند شدند: هریت آملیا در سال ۱۸۵۵، الیشا کنت کین در سال ۱۸۵۶، ایوان اونیل کین در سال ۱۸۶۱ و ویلیام کین در سال ۱۸۶۲. پس از مرگ توماس، ویلیام نام توماس ال. کین جونیور را برگزید سه نفر از فرزندان آنها پزشک شدند، در حالی که الیشا کین در رشته مهند
سی از دانشگاه پرینستون فارغ التحصیل شد. ایوان اونیل کین، جراح برجسته، حرفه ای چشمگیر و گاه عجیب داشت. او به خاطر اختراعاتش و همچنین عمل بر روی خودش معروف بود. الیزابت، ایوان و ویلیام بیمارستان کین وودساید را تأسیس کردند که بعداً به بیمارستان کین سامیت تبدیل شد، جایی که ایوان کین جراح ارشد آن بود. این بیمارستان در سال ۱۹۷۰ بسته شد، اما هنوز به عنوان یک ساختمان اداری برای بیمارستان جامعه کین قعالیت می کند.
چوکو پای () یک کیک تنقلات است که از دو لایه کوچک کیک گرد با مارشملو داخل آن و پوشش شکلاتی تشکیل شده است. این واژه ابتدا در ایالات متحده به کار رفته، اما حالا به طور گسترده ای در کره جنوبی، ژاپن و کشورهای دیگر که این محصول را به آنجا صادر می کند، استفاده می شود و به عنوان یک نام برند یا اصطلاح عمومی شناخته می شود. نام های مشابه برای این نوع شیرینی در کشورهای دیگر شامل چاکلت مارشملو پای، واگن ویلز، آنجل پای (در ژاپن) و مون پای است.
هدی آکیل (عربی: هدی عاقل؛ ، زاده ۱۹۴۵) عصب شناس سوری-آمریکایی است که تحقیقاتش به درک عصب شناسی احساسات، از جمله درد، اضطراب، افسردگی و سوء مصرف مواد کمک کرده است. آکیل و همکارانش بیشتر به دلیل ارائه اولین شواهد فیزیولوژیکی برای نقش اندورفین در مغز و نشان دادن اینکه اندورفین ها در اثر استرس فعال می شوند و می توانند باعث مهار درد شوند، شناخته شده اند. آکیل استاد برجسته علوم اعصاب گاردنر سی کوارتون در گروه روان پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه میشیگان است. او قبلاً به همراه همسرش استنلی واتسون به عنوان مدیر مشترک مؤسسه علوم اعصاب مولکولی و رفتاری و گره دانشگاه میشیگان در کنسرسیوم تحقیقاتی اختلالات عصبی روان پزشکی پریتزکر خدمت کرده است. آکیل همچنین یکی از هفت دانشمند برجسته ای است که گروه ویژه تحقیقاتی "هوپ فور دپرسیشن" را تشکیل می دهد. این گروه ویژه طرح تحقیقاتی را ایجاد کرده است که پیشرفته ترین دانش حال حاضر در زمینه ژنتیک، اپی ژنتیک، زیست شناسی مولکولی، الکتروفیزیولوژی و تصویربرداری مغز را در تلاش برای تسریع تحقیقات علمی پیشرفته در رابطه با افسردگی و اختلالات روحی مرتبط با آن را توسعه می دهد. در طول دوران حرفه ای خ
ود، او جوایز متعددی دریافت کرده و عضو انجمن های مختلفی بوده است. از جمله مهم ترین افتخاراتش، ریاست انجمن علوم اعصاب (Society for Neuroscience)، بزرگ ترین سازمان علوم اعصاب در جهان، بوده است. اوایل زندگی و تحصیل. او پس از خواندن کتابی دربارهٔ ماری کوری، فیزیکدان بزرگ و برنده جایزه نوبل، که یکی از راهبه های فرانسوی در کتابخانه به او داده بود، به زندگی علمی علاقه مند شد. او این لحظه را به عنوان یک «نقطه عطف» در زندگی اش در نظر می گیرد، جایی که متوجه شد یک زن که دور از مراکز دانش مانند بریتانیا، فرانسه و ایالات متحده بزرگ شده است، می تواند مانند کوری یک دانشمند بزرگ شود. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه آمریکایی بیروت در لبنان دریافت کرد. او با یک بورسیه تحصیلی از بنیاد راکفلر که نیازمند کسب نمرات عالی (A) بود، به عنوان دانشجوی سال دوم وارد دانشگاه شد. این امر به ویژه دشوار بود، زیرا او به زبان انگلیسی مسلط نبود، اما این شرط را برآورده کرد و در سال ۱۹۶۷ با مدرک لیسانس روان شناسی با درجه "سوما کام لوده" (بالاترین افتخار) فارغ التحصیل شد. عاقل در ابتدا به روان شناسی زبان علاقه مند شد، علاقه ای که توسط پدرش، که یک
روان شناس بود، در او ایجاد شده بود. پس از فارغ التحصیلی، عاقل به مدت یک سال در دانشگاه آمریکایی بیروت به عنوان دستیار تدریس مشغول به کار شد و سپس برای ادامه تحصیل به ایالات متحده رفت و در دانشگاه آیووا ثبت نام کرد. در دانشگاه آیووا، او یک دوره آموزشی دربارهٔ مبانی علوم اعصاب و فارماکولوژی گذراند و به این حوزه علاقه مند شد. این علاقه، او را به سمت انجام یک دوره کارآموزی در آزمایشگاه الکتروفیزیولوژی سوق داد، جایی که با استیو فاکس روی تحقیقات مربوط به یادگیری کار کرد. عاقل خیلی زود برای تحصیل در مقطع دکترا در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) پذیرفته شد. در UCLA، او با جان لیبسکیند روی تحقیقات مربوط به درد کار کرد و پس از اتمام دکترای خود، به آزمایشگاه جک بارچاس در دانشگاه استنفورد پیوست. حرفه و پژوهش ها. تحقیقات عاقل حوزه های بسیاری را پوشش می دهد، اما به طور کلی ریشه در درک احساسات دارد. در طول دوران حرفه ای او، تحقیقاتش شامل کار روی گیرنده های مواد افیونی، تحلیل ساختار و عملکرد، مطالعات رفتاری، نوروبیولوژی اختلالات شدید روانی، کالبدگشایی مغز پس از مرگ و تحقیقات ژنتیک مولکولی بوده است. عاقل می گوید: «همیشه م
وضوع این بوده که سعی کنیم مدارهای احساسات را بفهمیم. من همیشه به این علاقه مند بوده ام که چگونه فرایند پاسخ به دنیا، مغز را تغییر می دهد و چگونه، به نوبه خود، مغز محیط و درک حیوان از جهان را تغییر می دهد. من همه این ها را دوست دارم.»
دماغه پسچانی () یک دماغه در سواحل دریای کاسپین در کشور قزاقستان و در جنوب شهر آق تاو است.
نان های شیرین (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۰۴ با بازی چوی کانگ هی، پارک گوانگ هیون، جونگ چان و جونگ سو یونگ است. این مجموعه از ۴ ژوئیه ۲۰۰۴ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۰۵، شنبه ها ساعت ۲۰:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی پخش شد.
شَشی وادوا (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۸) رئیس انستیتوی علوم پزشکی سراسری هند، دهلی نو بود. علایق اصلی تحقیقاتی او نوروبیولوژی تکاملی، مورفولوژی کمی و میکروسکوپ الکترونی است. آزمایشگاه او عمدتاً بر روی مغز انسانِ در حال رشد متمرکز بود. او همچنین فرد شناخته شده ای در حوزه آموزش و پرورش در هند است، به ویژه برای نقش آفرینی اش در توسعه شبکه مدارس دولتی دهلی (DPS) و شکل دهی به چارچوب آموزشی مدارس بوده است. تحصیل. شَشی مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۰ از کالج پزشکی NSCB در جبال پور دریافت کرد و سپس برای ادامه تحصیلات تکمیلی در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا، به گروه آناتومی مؤسسه علوم پزشکی آل ایندیا (AIIMS) پیوست. حرفه. شَشی تا زمان بازنشستگی خود به عنوان استاد و در نهایت رئیس گروه آناتومی فعالیت کرد. او از سال ۱۹۷۲ در مؤسسه علوم پزشکی آل ایندیا (AIIMS) به تدریس و آموزش دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد (MSc)، دکترای پزشکی (MS) و دکترای تخصصی (PhD) مشغول بوده است. او ۶۷ مقاله تحقیقاتی بین المللی و ۳۷ مقاله ملی، ۲۷ فصل در کتاب ها و همچنین ۱۳ کتاب و مجموعه مقاله را منتشر یا ویرایش کرده است. تحقیقات عمده. عمده علایق تحقیقاتی ا
و عبارتند از: نوروبیولوژی رشدی، مورفولوژی کمی، میکروسکوپ الکترونی علایق اصلی تحقیقاتی او شامل نوروبیولوژی رشد، مورفولوژی کمی و میکروسکوپ الکترونی است. آزمایش های او عمدتاً بر روی مغزِ در حال رشد انسان متمرکز بوده است. نخاع انسان، مسیر بینایی، هسته های مخچه و عصب دهی خودکار مثانه انسان مورد مطالعه قرار گرفته اند تا دوره های بحرانی که این مناطق در معرض تغییرات در ریز محیط جنین هستند و می توانند منجر به ناهنجاری های رشدی مرتبط شوند را تشخیص دهند. این مطالعات داده های پایه ای برای مقایسه با مواد پاتولوژیک و آزمایش های حیوانی فراهم و همچنین به درک بهتر فرآیندهای مرتبط با رشد این مناطق در سطح مولکولی کمک کرده اند. از دیگر تحیقات او اثرات فعالیت عصبی ناشی از تجربه بر روی هسته های شنوایی در حال رشد جوجه ها، منطقه ارتباطی شنوایی بالاتر - مدیوروسترال نئواستریاتوم هیپراستریاتوم ونتراله و هیپوکامپ است. روش های استریولوژیک برای کمی سازی، ایمونوهیستوشیمی و روش های وسترن بلات برای تعیین تغییرات مورفولوژیکی و نوروشیمیایی کمی ناشی از تحریک شنوایی پیش از تولد انجام می شود. این مطالعات با هدف کمک به درک پایه عملکرد بهتر نوزادان
جوجه در پاسخ به نشانه های شنوایی پیش از تولد انجام می شوند. چنین الگویی ممکن است به کاهش کمبودها در اختلالات مرتبط با کسب زبان و یادگیری در کودکان و همچنین بهبود قابلیت های یادگیری کودکان عادی کمک کند. افتخاران. ششی، که به عنوان عضو منتخب آکادمی ملی علوم پزشکی انتخاب شده، برای کارهایش با جوایز و افتخارات متعددی مورد تقدیر قرار گرفته است. او در سال ۱۹۹۰ جایزه شانتی سواروپ بهنگر شورای تحقیقات علمی و صنعتی (CSIR) و در سال ۲۰۱۳ جایزه "دستاورد بی کی باخاوات" را دریافت کرد. با دریافت این جوایز او به جمع ۲۳ دانشمند پیروی در هند اضافه شد. او دارای عضویت مادام العمر در مراکز زیر است: سازمان بین المللی تحقیقات مغز، گروه هندی انجمن بین المللی استریولوژی، آکادمی علوم اعصاب هند، انجمن میکروسکوپی الکترونی هند، انجمن علوم ریخت شناسی دهلی و از سال ۱۹۹۹ عضو انجمن سرطان هند است. ششی همچنین در مرکز توسعه شبکه مدارس دولتی دهلی مشارکت داشته و تاکنون راهکارهایی را برای افزایش بهره وری و اصلاح سیستم آموزشی مدارس این کشور پیشنهاد کرده است.
کارما (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی لی ایل هیونگ و با بازی پارک هه سو، شین مین آ، لی هی جون، کیم سونگ کیون، لی کوانگ سو و گونگ سونگ یون است. این مجموعه بر پایه وب تونی با همین نام اثر چوی هی سون است. "کارما" در ۴ آوریل ۲۰۲۵ از نتفلیکس منتشر خواهد شد. انتشار. نتفلیکس تأیید کرد که "کارما" در ۴ آوریل ۲۰۲۵ از این پلتفرم منتشر خواهد شد.
لیانا حسینیان (فاطمه) ابراهیمی(۱۳۹۶ – ۱۴۰۳)، دختربچه ۷ ساله ایرانی بود که در محمدشهر کرج توسط شوهرخاله اش به قتل رسید. این جنایت هولناک در روز [تاریخ دقیق مشخص نیست، اگر موجود است اضافه شود] رخ داد و بازتاب گسترده ای در رسانه ها و افکار عمومی داشت. شرح حادثه. لیانا حسینیان توسط شوهرخاله ۴۲ ساله اش که راننده اسنپ بوده، ربوده شد. متهم پس از ربودن لیانا، او را با ضربات چاقو به قتل رساند و جسدش را در کیسه زباله قرار داده و در کانال آب محله علی آباد محمدشهر رها کرد. انگیزه قتل. انگیزه این قتل، خصومت و اختلافات خانوادگی بین متهم و خانواده همسرش عنوان شده است. متهم در اعترافات خود بیان کرد که به دلیل این اختلافات، لیانا را به قتل رسانده است. دستگیری و اعترافات. پس از اعلام مفقودی لیانا توسط والدینش، پلیس آگاهی استان البرز تحقیقات خود را آغاز کرد. با بررسی شواهد، شوهرخاله لیانا به عنوان مظنون اصلی شناسایی و بازداشت شد. متهم در بازجویی ها به قتل لیانا اعتراف کرد و محل اختفای جسد را نیز مشخص کرد. واکنش ها. این جنایت با واکنش های گسترده ای در رسانه ها و شبکه های اجتماعی مواجه شد. مردم با ابراز همدردی با خانواده لیانا، خ
واستار اشد مجازات برای قاتل شدند. مراسم خاکسپاری لیانا با حضور پرشور مردم برگزار شد. پیگیری قضایی. متهم به قتل عمد بازداشت شده و تحقیقات در خصوص این پرونده همچنان ادامه دارد.
نماینده اتحادیه، مباشر اتحادیه، یا مباشر فروشگاه، کارمند یک سازمان یا شرکتی است که به عنوان یک عضو و مقام صنفی/ اتحادیه کارگری نماینده و از منافع همکاران خود دفاع می کند. اعضای اصلی اتحادیه به طور داوطلبانه (از طریق انتخاب دموکراتیک توسط همکاران یا گاهی با انتصاب یک ارگان اتحادیه بالاتر) در حالی که نقش خود را به عنوان کارمند شرکت حفظ می کنند، این سمت را دارند. در تاریخ سیاسی. در بریتانیا، شبکه ای به نام جنبش مباشران فروشگاه، مباشران فروشگاه ها را علیه جنگ جهانی اول سازماندهی کرد. در آلمان، شبکه ای از مباشران فروشگاه به نام مهمانداران انقلابی نقش مهمی در «اعتصاب ژانویه» انقلابی ایفا کردند.
جوانه پوش () در گیاه شناسی به برگ های تغییرشکل یافته ای گفته می شود که بیشتر نقش حفاظتی یا ذخیره ای دارند و برخلاف برگ های معمولی، کار اصلی آن ها فتوسنتز نیست. این برگ ها معمولاً در مراحل اولیه رشد گیاه یا در شرایط خاصی مانند محافظت از جوانه ها ظاهر می شوند. به جوانه پوش، فلس جوانه (bud scale) هم گفته اند. جوانه پوش ها اشکال گوناگونی دارند. برخی از آن ها به صورت برگ های فلس مانند دیده می شوند که درختان و گیاهان چندساله برای محافظت از جوانه های خود در برابر شرایط نامساعد مانند سرما یا خشکی تولید می کنند. در برخی گیاهان مانند نخل ها و دم اسبیان، برگ هایی که به صورت غلاف اطراف ساقه را می پوشانند، نمونه ای دیگر از جوانه پوش محسوب می شوند. همچنین در گیاهانی مانند پیاز، لایه های گوشتی که مواد مغذی را ذخیره می کنند، نوعی جوانه پوش به شمار می روند. وظیفه اصلی جوانه پوش ها محافظت از جوانه های گیاه در برابر عوامل محیطی مانند سرمای زمستان، خشکی یا آسیب های مکانیکی است. علاوه بر این، در برخی گونه های گیاهی، این برگ ها به ذخیره مواد مغذی کمک می کنند و در شرایط سخت به بقای گیاه یاری می رسانند. نمونه های شناخته شده ای از جو
انه پوش را می توان در پیاز مشاهده کرد که لایه های داخلی آن همان برگ های ذخیره ای گیاه هستند. همچنین در سرخس ها و برخی درختان، برگ های فلس مانند، پوششی برای محافظت از جوانه ها ایجاد می کنند.