Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رای نویسندگی و کارگردانی فیلم برای ای۲۴ قرارداد امضا کرده است و کیرستن دانست، واگنر مورا، استیون مک کینلی هندرسون و کیلی اسپینی در آن نقش آفرینی می کنند. در ماه آوریل، کارل گلاسمن به عنوان بخشی از بازیگران معرفی شد. گارلند در مصاحبه ای در ماه مه با "دیلی تلگراف"، این فیلم را به عنوان قطعه ای همراه با فیلم "مردان" از سال ۲۰۲۲ توصیف کرد و گفت: «در نقطه ای نامشخص در آینده قرار دارد - فقط به اندازه کافی جلوتر است که بتوانم یک خودپسندی اضافه کنم - و به عنوان یک تمثیل علمی تخیلی برای مخمصه دو قطبی فعلی ما خدمت می کند». در همان مصاحبه، سونویا میزونو به عنوان بخشی از بازیگران نشان داده شد که در تمام فیلم های قبلی گارلند حضور داشته است. تصویربرداری اصلی در ۱۵ مارس ۲۰۲۲ در آتلانتا آغاز شد. در ماه مه تولید به شهر لندن منتقل شد. بودجه ساخت "جنگ داخلی" ۵۰ میلیون دلار بوده که آن را به گران ترین فیلم ای۲۴ تبدیل کرده است. انتشار. "جنگ داخلی" در ۱۴ مارس ۲۰۲۴ اولین نمایش جهانی خود را در جنوب از جنوب غربی انجام داد. فیلم در ۱۲ آوریل ۲۰۲۴ توسط ای۲۴ در ایالات متحده منتشر شد. قبلاً قرار بود که این فیلم در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شود.
بازخورد. پس از نمایش SXSW، وبسایت بازبینی جمعی راتن تومیتوز اشاره کرد که منتقدان این فیلم را «داستان هشداردهنده ای زیبا و پر از ایده های بزرگ و اجرای خارق العاده کیرستن دانسته اند» اما «ممکن است برخی از بینندگان را شگفت زده کند». منتقدان «زیبایی و شدت درام دیستوپایی» فیلم را ستودند، در حالی که به «پتانسیل جنجال و ناامیدی» آن به دلیل اثربخشی پیام های آن اشاره کرده اند. در این وبسایت، ۸۲ درصد از ۲۷۲ بررسی منتقدان، با میانگین امتیاز ۷٫۶/۱۰ مثبت است. در اجماع انتقادی این وبسایت آمده است: «"جنگ داخلی" با طراحی سخت و نگران کننده، نگاهی نزدیک به عدم قطعیت خشونت آمیز زندگی در کشوری می اندازد که در بحران قرار دارد.»
درون پوسته پیله زرد فیلمی ویتنامی زبان در سبک درام به نویسندگی و کارگردانی (نخستین تجربه فیلمی بلند) فام تین آن محصول سال ۲۰۲۳ است. این فیلم محصول مشترک ویتنام، سنگاپور، فرانسه و اسپانیا است. نمایش نخست جهانی فیلم در بخش دو هفته کارگردانان در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ در ۲۴ مه ۲۰۲۳ بود و برنده دوربین طلایی شد که به بهترین فیلم بلند اهدا می گردد. فیلم در ویتنام در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۲۳ منتشر شد.
تهاجم سیام به کداح () یک عملیات نظامی بود که در ماه نوامبر ۱۸۲۱، توسط پادشاهی سیام بر علیه سلطان نشین کداح در ناحیه ای که اکنون در شمال شبه جزیره مالزی واقع شده است، انجام گرفت. پیشینه. در دوران آیوتایا، سلطان نشین کداح یک ایالت خراجگزار به سیام بوده است، گرچه در گذر زمان دامنه نفوذ سیام بر سلطان نشین های شمالی مالایا متفاوت بود. بعد از سقوط آیوتایا در سال ۱۷۶۷، سلطان نشین های شمالی مالایا به طور موقت از سلطه سیام رهایی پیدا کردند. در سال ۱۷۸۶، فرانسیس لایت با مذاکره ای که با سلطان عبدالله مکرم شاه انجام داد موفق شد تا در قبال حمایت نظامی بریتانیا در برابر تعرض برمه یا سیام، جزیره پنانگ را به نمایندگی از طرف کمپانی هند شرقی بریتانیا در اختیار داشته باشد.
میکا تودوروویچ (زادهٔ ۱۹۰۰ - درگذشتهٔ ۱۹۸۱) نقاش بوسنیایی اهل بوسنی و هرزگوین و یکی از اعضای مؤسس انجمن هنرمندان هنرهای زیبای بوسنی و هرزگوین بود. تودوروویچ در سال ۱۹۰۰ در سارایوو متولد شد و در دبیرستان دخترانهٔ آنجا تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۰ در آکادمی هنرهای زیبا در زاگرب ثبت نام کرد و در سال ۱۹۲۶ فارغ التحصیل شد. سپس به ایتالیا سفر کرد و هنر رنسانس را مطالعه کرد. در طول جنگ جهانی دوم در اردوگاه کار اجباری استارا گرادیشکا زندانی شد و پس از جنگ عضو مؤسس انجمن هنرمندان هنرهای زیبای بوسنی و هرزگوین شد. او همچنین عضو دائم آکادمی علوم و هنر بوسنی و آکادمی علوم و هنر صربستان شد. اولین نمایشگاه تودوروویچ در سال ۱۹۳۰ در انگلستان برگزار شد و او با گروه زاگرب زملیا که در سراسر اروپا نمایشگاه هایی را برگزار می کردند، مرتبط شد. او به عنوان یک سوسیالیست به این گروه پیوست و در سال ۱۹۳۲ به سارایوو بازگشت و عضو حزب کمونیست یوگسلاوی شد. در سال ۱۹۴۵ در کمیسیون دولتی ایجاد جنایات جنگی در بلگراد شهادت داد و پس از جنگ جهانی دوم، تنها هنرمندی بود که در این کمیسیون شهادت داد. آثار تودوروویچ در دوران پس از جنگ جهانی دوم به سمت خلقیت و
انتقال پیام های اجتماعی متمایل شد. او جوایزی از جمله نشان شایستگی برای مردم - ستارهٔ طلایی و نشان کارگر - پرچم سرخ را دریافت کرد. زندگی نامه. تودوروویچ در سال ۱۹۰۰ در سارایوو به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه اش را در دبیرستان دخترانهٔ آنجا گذراند و در سال ۱۹۲۰ در آکادمی هنرهای زیبا در زاگرب ثبت نام کرد، که او تنها زنِ کلاس شان بود. او در سال ۱۹۲۶ فارغ التحصیل شد و به سارایوو بازگشت، که مرکزی برای انواع هنرهای تجسمی بود. سپس به ایتالیا سفر کرد و در آنجا هنر رنسانس را مطالعه کرد. در طول جنگ جهانی دوم در اردوگاه کار اجباری استارا گرادیشکا زندانی شد و بعداً به اتریش تبعید گردید تا به عنوان نیروی کار اجباری مشغول به کار شود. در سال ۱۹۴۵، پس از جنگ، وی یکی از اعضای مؤسس انجمن هنرمندان هنرهای زیبای بوسنی و هرزگوین بود. او همچنین اولین زنی بود که عضو دائم آکادمی علوم و هنر بوسنی و همچنین عضو آکادمی علوم و هنر صربستان شد. او همچنین یکی از اولین استادان دانشکدهٔ هنرهای کاربردی در سارایوو بود که تا زمان بازنشستگی در آنجا کار کرد. او در سال ۱۹۸۱ درگذشت و در گورستان باره به خاک سپرده شد. آثار. اولین نمایشگاه تودوروویچ در سال
۱۹۳۰ در انگلستان برگزار شد. او به عنوان یک سوسیالیست با گروه زاگرب زملیا مرتبط شد که در لیوبلیانا و در سراسر اروپا نمایشگاه هایی را برگزار می کردند. این گروه متشکل از هنرمندانی بود که به سبک های ساده کار می کردند و می خواستند زندگی طبقهٔ کارگر را به نمایش بگذارند. در سال ۱۹۳۲ او به سارایوو بازگشت و عضو حزب کمونیست یوگسلاوی شد. او از سال ۱۹۳۷ عمدتاً با رنگ کار می کرد. در سال ۱۹۴۵ تنها هنرمندی بود که در کمیسیون دولتی ایجاد جنایات جنگی در بلگراد شهادت داد، جایی که از سری نقاشی های او «آخرین قربانیان یاسنوواچ و گرادیشکا» که زندگی در اردوگاه های کار اجباری را به تصویر می کشید، به عنوان مدرک استفاده شد. پس از جنگ جهانی دوم، چهره های انسانی از آثار او ناپدید شدند و اشیاء اطراف خود را به سوژه های آثارش تبدیل کرد. آثار گمشده. در سال ۱۹۹۲ ساختمان ده طبقه ای که متعلق به روزنامهٔ "اوسلوبودنژی" بود، تخریب شد و در میان خرابه ها، عکس هایی که توسط تودوروویچ گرفته شده بود پیدا شدند. میراث. خیابانی در گوریکا، منطقه ای در سارایوو که او در آن زندگی می کرد، به افتخار و یاد او نامگذاری شده است.
دلار تنگه () از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۳۹، پول رایج در شهرک های تنگه بود. در آن دوران، این واحد پولی همچنین در ایالات فدرال مالایا، ایالت های مالایی غیرفدرال، پادشاهی ساراواک، برونئی و شمال بورنئو بریتانیا مورد استفاده قرار می گرفت.
دلار مالایا () تا سال ۱۹۵۳ پول رایج مستعمرات و تحت الحمایه های بریتانیا در مالایای بریتانیا و برونئی بود. این واحد پولی در سال ۱۹۳۹ منتشر شد و جایگزین دلار تنگه گردید، ارزش همترازی آن ۱ دلار = دو شیلینگ چهار پنی استرلینگ بود (۶۰ دلار=۷ پوند).
اِنتبوگانگ راتشوسا (زادهٔ ۱۸۸۲ – درگذشتهٔ ۱۹۷۹) نایب السلطنهٔ ("موشوارلدی") بنگواکتسه، یکی از قبایل بومی در مرزهای امروزی بوتسوانا بود که از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ در شورای مشاورهٔ بومی بوتسوانا مشغول فعالیت بود. او نخستین زن در بوتسوانا بود که در این سمت خدمت کرد. او در دورانی که نایب السلطنه بود برنامه هایی برای بهبود وضعیت کشاورزی و بهداشت و درمان را آغاز کرد. زندگی نامه. اِنتبوگانگ در سال ۱۸۸۲ به دنیا آمد. والدین او گاگوانگوه و باتوئن اول بودند. والدین او در سال ۱۸۷۵ با هم فرار کردند و در سال ۱۸۷۵ در یک کلیسا ازدواج کردند. نتبوگانگ که به عنوان یک مسیحی بزرگ شد، تحصیلات رسمی نیز دریافت کرد. او دو برادر داشت، یکی سیپاپیتسوی دوم، و دیگری موئه پاپیتسو که سیپاپیتسو در سال ۱۹۱۶ توسط موئه پاپیتسو به قتل رسید. در نتیجه، مادرشان گاگوانگوه موئه پاپیتسو را به قتل رساند و گاگوانگوه در حالی که پسر سیپاپیتسو دوم، باتوئن دوم زیر سن قانونی بود، نایب السلطنهٔ او شد. نایب السلطنه. در سال ۱۹۲۳، گاگوانگوه، که بر اثر سرطان در حال مرگ بود، با عزم راسخ برای حفظ حکومت برای نوهٔ هشت ساله اش باتوئن دوم، تبدیل به "موشوارلدی" شد. او در هم
ان سال بر اثر سرطان درگذشت، اما قبل از مرگش اطمینان حاصل کرد که سلطنت باتوئن دوم تحت مراقبت عمه اش نتبوگانگ راتشوسا ادامه خواهد داشت. نایب السلطنه های زن در بسیاری از گروه های مختلف در بوتسوانا وجود داشتند. این امر ثبات پادشاهی را پس از سه حاکم در هفت سال به ارمغان آورد. نتبوگانگ شورایی متشکل از شش رهبر را منصوب کرد، اما بیشترین همکاری را با یکی از آنها - کگامپو کامودی - داشت. بریتانیایی ها معتقد بودند که او از منافع بریتانیا در پادشاهی های خود حمایت خواهد کرد. او قوانین رفتار عمومی، از جمله ممنوعیت فروش مشروب تخمیرشدهٔ سورگوم را اجرا کرد. برنامه های کشاورزی. آفت های ملخ یک چالش مهم در بوتسوانا بود و در اوایل حکومت نتبوگانگ، اقداماتی را انجام داد تا کشاورزان را قادر سازد تا با اثرات آنها مبارزه کنند. او یک برنامهٔ گستردهٔ حفر چاه ترتیب داد، تا آبی که مورد مصرف حیوانات اهلی و زراعت بود کیفیت بهتری داشته باشد. او همچنین طرح آب لوله کشی را در کانیه گسترش داد و برای پرورش گاو به صورت علمی گاوداری هایی را تأسیس کرد. بهداشت و درمان. اعضای کلیسای ادونتیست روز هفتم نتبوگانگ تماس های لازم را برای ایجاد یک سیستم مراقبت
های بهداشتی در گانگواکتسه به او دادند. به دنبال آن، یک بیمارستان در کانیه، سپس کلینیک های بیشتری در مانیانا و لهوتوتو تأسیس شدند. با وجود موفقیت در تأسیس مراکز درمانی، اما همچنان «پزشکان بومی» نقش مهمی در درمان مردم داشتند و این موضوع مرتباً مطرح می شد که «بیشتر مردم ما به داروهایی که از دست پزشکان بومی می آید، روی می آورند. … هیچ جایگزینی جز این نیست که از پزشکان بومی مان کمک بگیریم، که البته بر اساس دانش پزشکی خودشان ما را درمان می کنند». زندگی شخصی. انتبوگانگ همسر دوم راتشوسا موتسوتله بود که سه فرزند داشتند. پس از مرگ او در سال ۱۹۱۷، او به گانگواکتسه بازگشت تا از مادر و برادرزاده اش حمایت کند. انتبوگانگ در سال ۱۸۲۳ به کلیسای ادونتیست روز هفتم پیوست، زیرا در فرقه ای متفاوت بزرگ شده بود.
زوری&lt;templatestyles src="Ruby/styles.css" /&gt;(zōri-草履)نوعی صندل لاانگشتی ژاپنی هست که از کاه برنج، پارچه، چوپ لاک اندود، چرم و لاستیک ساخته می شود؛ اگرچه در اغلب موارد و به شیوه غیررسمی برای ساخت زوری از مواد غیرطبیعی و مصنوعی استفاده می شود. پس از جنگ جهانی دوم، سربازان غربی از ژاپن، پاپوش زوری آوردند و دمپایی لاانگشتی امروزی برگرفته از آن هست. انواع سنتی زوری به همراه پوشش سنتی و کیمونو رسمی پوشیده می شود؛ بااینحال نمونه های امروزی آن رایج هست و به ویژه در تابستان به همراه البسه امروزی پوشیده می شود.
ساعت صفر (، ) اصطلاحی است که به کاپیتولاسیون در نیمه شب ۸ مهٔ ۱۹۴۵ و هفته های بلافاصله پس از آن در آلمان اشاره دارد. برنامه های سیاسی آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی، یک جنگ جهانی به بار آورد و اروپای شرقی و مرکزی را ویران و فرسوده به جا گذاشت. آلمان پس از شکست در این جنگ، ویرانی سراسری را تجربه کرد که باعث شد پایان جنگ جهانی دوم را ساعت صفر در آن کشور لقب دهند. این اصطلاح نشان دهندهٔ پایان جنگ جهانی دوم در اروپا و آغاز آلمان جدیدِ غیر نازی بود. ساعت صفر تا حدودی تلاشی از سوی آلمان برای جدا کردن خود از نازی ها بود. متفقین که آلمان را اشغال کرده بودند، فرایند نازی زدایی را پیش بردند. این اصطلاح به معنای «عدم پیروی بدونِ قید و شرط از گذشته و آغاز جدید رادیکال» یا «حذف کامل سنت ها و رسوم قدیمی» است. مردم در آن زمان در کشوری ویران شده زندگی می کردند؛ تقریباً ۸۰ درصد از زیرساخت های آن نیاز به تعمیر یا نوسازی داشت. پس از آن آلمان وارد دورهٔ جدیدی از تاریخ شد.
ویراگ بالا (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اریکا مدوتسکی (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
کینچو تاکاچ (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده است.
نینتا واد (؛ زادهٔ ۱۹۸۹) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
سوزان کارلتون ایتی (؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر، ۱۹۷۰) اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد اقتصاد تکنولوژی مدرسه علوم انسانی و علوم در مدرسه عالی کسب وکار استنفورد است. پیش از پیوستن به استنفورد، او استاد دانشگاه هاروارد و ام آی تی بود. ایتی اولین زنی است که موفق به دریافت مدال جان بیتس کلارک شده. در مایکروسافت، به مدت شش سال در جایگاه اقتصاددان ارشد قرار داشته و به عنوان محقق مشاور نیز با موسسه تحقیقاتی مایکروسافت همکاری کرده است. او در حال حاضر در هیئت مدیره شرکت های اکس پدیا، لندینگ کلاب، روور، تورو، رایپل و موسسه غیرانتفاعی Innovations for Poverty Action عضویت دارد. همچنین عضو و محقق ارشد در موسسه تحقیق برای سیاست اقتصادی استنفورد است. جوانی و تحصیلات. ایتی متولد بوستون، ماساچوست و بزرگ شده راکویل، مریلند است. مادرش الیزابت جوهانسن معلم زبان و ویراستار آزادکار و پدرش ویت ایتی محقق فیزیک اند. ایتی دوران لیسانس خود را در دانشگاه دوک گذراند. در آنجا، او به تحصیل سه رشته اقتصاد، ریاضی و علوم کامپیوتر پرداخت و در سال ۱۹۹۱ فارغ التحصیل شد. علاقه ایتی به اقتصاد از جایی آغاز شد که او به عنوان کارآموز برای شرکتی
شروع به کار کرد که در مزایدات به دولت کامپیوتر می فروخت. با حضور در کنار باب مارشال، که بر روی مسائل مربوط تجهیز دفاعی و نظامی کار می کرد، و مطالعه بر روی مزایدات تبدیل به دستیار تحقیق او شد متعاقبا شور و علاقه مارشال در مورد مزایده را به ارث برد. علاوه بر این ایتی در دوک خزانه دار انجمن کای امگا و رئیس باشگاه هاکی روی چمن بوده است.ایتی در سال ۱۹۹۵ موفق به دریاقت دکترای اقتصاد از مدرسه عالی کسب وکار استنفورد شد. استادان راهنمای تز او پال میلگروم و دونالد جان رابرتز بودند. همچنین از دکترا افتخاری دانشگاه دوک به او اعطا شد.ایتی در سال ۲۰۰۲ با گیدو ایمبنس ازدواج کرد که تا امروز این ازدواج ادامه داشته است. حرفه. حضور در آکادمیا. ایتی در ابتدا به مدت شش سال به عنوان استادیار در ام آی تی تدریس کرد. بعد از آن به مدت پنج سال در دپارتمان اقتصاد دانشگاه استنفورد کرسی هولبروک وورکینگ را در اختیار داشت و سپس، پیش از آنکه به مدرسه عالی کسب و کار استنفورد بازگردد، تا سال ۲۰۱۲ مشغول به تدریس در دانشگاه هاروارد بود. علایق پژوهشی. به دلیل تحصیل در سه رشته اقتصاد، ریاضی و علوم کامپیوتر در دوران حضور در دانشگاه دوک، او همیشه ا
ز برنامه نویسی و آمار برای حل مسائل اقتصادی بهره می برد. با توجه به این پیش زمینه، ایتی به اقتصاد اینترنت، اقتصاد رسانه های خبری، اقتصادسنجی، ماشین لرنینگ، کلان داده و رمزارزها علاقه مند است. از دیگر حیطه های مورد توجه او که مرتبط با موضوعات گفته شده اند می توان به بازار و کسب و کارهای پلتفرمی، بازاریابی آنلاین و سازمان دهی صنعتی اشاره کرد. در حال حاضر، تحقیقات او بر روی اقتصاد دیجیتالی سازی، طراحی بازار و اشتراکات اقتصادسنجی و ماشین لرنینگ است.
بازی های پان امریکن ۱۹۹۵ () دوازدهمین دوره بازی های پان امریکن است که از ۱۲ تا ۲۶ مارس ۱۹۹۵ در مار دل پلاتا، آرژانتین با حضور ۵٬۱۴۴ ورزشکار برگزار شده است. ورزش ها. ورزش های پیلوتای باسکی، کاراته، راکت بال، اسکواش، ورزش سه گانه و اسکی روی آب برای اولین در بازی های پان آمریکن برگزار شده اند.
جام لیگ ها ۲۰۲۴ چهارمین دوره از جام لیگ ها بود، یک تورنمنت بین المللی فوتبال باشگاهی که بین باشگاه های لیگ برتر فوتبال (ام ال اس) و لیگا ام اکس در آمریکای شمالی برگزار شد. این مسابقات از ۲۶ ژوئیه تا ۲۵ اوت ۲۰۲۴ برگزار شد و تمام ۷۷ مسابقه آن در کانادا و ایالات متحده برگزار شد. کلمبوس کرو پس از شکست دادن لس آنجلس در فینال در ورزشگاه لوور.کام فیلد در کلمبوس، اوهایو، قهرمان این مسابقات شد. سه تیم برتر به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۵ راه یافتند و کلمبوس کرو مستقیماً به مرحله یک هشتم نهایی این مسابقات راه یافت. گروه ها و قالب مسابقات نسخه ۲۰۲۴ در ۳۱ ژانویه اعلام شد. برخلاف نسخه ۲۰۲۳، فقط از دو منطقه برای مرحله گروهی مسابقات استفاده شد که به هشت گروه در غرب و هفت گروه در شرق تقسیم شدند. ۴۵ تیم حاضر در مرحله گروهی در یک جدول ترکیبی بر اساس فصل عادی ۲۰۲۳ برای تیم های ام ال اس و ۳۴ مسابقه اخیر در کلاسورا و آپرتورا برای تیم های لیگا ام اکس قرار گرفتند. سیدبندی مرحله گروهی به سه گلدان (به نام "رده ها") تقسیم شد و تعادل جغرافیایی نیز در نظر گرفته شد. قهرمان جام ام ال اس ۲۰۲۳، کلمبوس کرو، و تیم برتر لیگا ام اکس از نظر مجموع
امتیازات در سال ۲۰۲۳، آمریکا، هر دو به یک شانزدهم نهایی راه یافتند. تمام مسابقات در کانادا و ایالات متحده در ورزشگاه های ام ال اس برگزار شد. چهار تیم برتر جدول لیگا ام اکس که برای سیدبندی استفاده می شدند (آمریکا، مونتری، گوادالاخارا و اونال) دارای امتیازات مرکزی بودند که به آنها اجازه می داد در برخی از مراحل تیم میزبان تعیین شده باشند. ورزشگاه های از پیش تعیین شده برای این تیم ها در ۱۴ مارس ۲۰۲۴ اعلام شدند. اینتر میامی مدافع عنوان قهرمانی بود، اما پس از حذف شدن توسط کلمبوس کرو در مرحله یک هشتم نهایی، نتوانست از عنوان خود دفاع کند؛ کلمبوس کرو برای اولین بار قهرمان این مسابقات شد. تیم ها. قرعه کشی. برای دوره ۲۰۲۴ جام لیگ ها، ۴۵ تیم شرکت کننده در مرحله گروهی بر اساس رتبه بندی ترکیبی که از جدول ساپورترز شیلد ۲۰۲۳ برای تیم های ام ال اس و ۳۴ بازی اخیر در فصل های کلاسورا و آپرتورا ۲۰۲۳ برای تیم های لیگا ام اکس استفاده می کرد، در گروه ها قرار گرفتند. این تیم ها به سه گلدان تقسیم شدند که گروه ها از آنها قرعه کشی شدند. مرحله گروهی. چهار تیم برتر لیگ مکزیک دارای «حق هاب» هستند تا جلوی مسافرت های طولانی مدت گرفته شود.
بازی های پان امریکن ۱۹۹۹ () سیزدهمین دوره بازی های پان امریکن است که از ۲۳ ژوئیه تا ۸ اوت ۱۹۹۹ در وینیپگ، کانادا با حضور ۵٬۰۸۳ ورزشکار برگزار شده است.
سید محسن موسوی زاده (زاده ۱۳۵۱، اهواز) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه اهواز، باوی، حمیدیه و کارون در استان خوزستان است که با کسب ۸۱ هزار و ۹۴۳ رأی به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. وی پیش تر عضو دوره های پنجم و ششم شورای اسلامی شهر اهواز و نماینده استان خوزستان در شورای عالی استان های ایران بود.
مرکز تحقیقات بین المللی برای مطالعات ژاپنی ) یک مؤسسه تحقیقاتی بین دانشگاهی در کیوتو است. همراه با مؤسسه ملی ادبیات ژاپن، موزه ملی تاریخ ژاپن و موزه ملی قوم شناسی، یکی از مؤسسات ملی علوم انسانی است که به تحقیقات مربوط به فرهنگ ژاپنی اختصاص دارد.
پل ریچارد الکساندر (۳۰ ژانویه ۱۹۴۶ – ۱۱ مارس ۲۰۲۴) یک بازمانده فلج اطفال فلج اهل آمریکا بود. او آخرین مردی بود که در یک ریه آهنی زندگی می کرد، او در سال ۱۹۵۲ در سن شش سالگی به فلج اطفال مبتلا شده بود. الکساندر مدرک لیسانس و دکترای حقوق خود را از دانشگاه تگزاس در آستین گرفت و در سال ۱۹۸۶ در کانون وکلا پذیرفته شد. او در سال ۲۰۲۰ خاطرات زندگی خود را منتشر کرد. زندگی. الکساندر در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۶ در دالاس در خانواده گاس نیکلاس الکساندر، فرزند مهاجران یونانی و دوریس ماری امت لبنانی الاصل به دنیا آمد. او در سن شش سالگی به فلج اطفال مبتلا شدو برای تمام عمر فلج شد. او تنها توانایی تکان دادن سر، گردن و دهان خود را داشت. طی یک شیوع بزرگ فلج اطفال در ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۵۰، صدها کودک در اطراف دالاس، تگزاس، از جمله الکساندر، به بیمارستان پارکلند منتقل شدند. در آنجا کودکان در بخش ریه های آهنی تحت درمان قرار گرفتند. او تقریباً در بیمارستان جان خود را از دست داد، تا یکی از پزشکان متوجه شد که او نفس نمی کشد و او را سریع وارد یک ریه آهنی کرد. او هجده ماه را در بیمارستان گذراند. در هنگام ترخیص، والدینش یک ژنراتور قابل حم
ل و یک کامیون اجاره کردند تا او و ریه آهنی اش را به خانه بیاورند. با شروع در سال ۱۹۵۴، الکساندر با کمک انجمن مارچ آو دایمز و فیزیوتراپیستی به نام خانم سالیوان، تنفس حلقومی را آموخت که به او اجازه داد تا ریه آهنی را برای زمان بیشتری ترک کند. الکساندر یکی از اولین دانش آموزان مدرسه مستقل دالاس بود. وی آموخت تا به جای نت برداشتن مطالب را بخاطر بسپارد. در سن بیست و یک سالگی، در سال ۱۹۶۷ در کلاس خود به عنوان شاگرد دوم از دبیرستان دبلیو. دبلیو. ساموئل فارغ التحصیل شد و اولین فردی بود که از دبیرستان دالاس بدون حضور فیزیکی در کلاس فارغ التحصیل شد. الکساندر بورسیه تحصیلی برای دانشگاه متدیست جنوبی دریافت کرد. او به دانشگاه تگزاس در آستین منتقل شد، جایی که در سال ۱۹۷۸ مدرک لیسانس خود را در رشته حقوق دریافت کرد و سپس در سال۱۹۸۶ دکترای حقوق گرفت. قبل از اینکه در سال ۱۹۸۶ در کانون وکلا پذیرفته شود، او به عنوان مربی اصطلاحات حقوقی برای تند نویسان دادگاه در مدرسه تجاری آستین استخدام شد. او در دادگاه با یک کت و شلوار، بر روی یک صندلی چرخدار تغییر یافته که بدنش را به حالت ایستاده نگه می داشت، وکالت می کرد. الکساندر در کتاب "رک
وردهای جهانی گینس" به عنوان فردی که بیشترین زمان زندگی را در یک ریه آهنی سپری کرده است به رسمیت شناخته شده است. الکساندر در ژانویه ۲۰۲۴ یک حساب کاربری تیک تاک راه اندازی کرد که در آن ویدیوهایی را در مورد زندگی خود منتشر کرد. او در زمان مرگ بیش از ۳۳۰۰۰۰ فالوور داشت. الکساندر در ۱۱ مارس ۲۰۲۴ در سن ۷۸ سالگی در دالاس درگذشت. اگرچه او در ماه فوریه به دلیل ابتلا به ویروس کووید ۱۹ در بیمارستان بستری شده بود، اما علت واقعی مرگ نامشخص است. او به همراه مارتا لیارد که برای اولین بار در سال ۱۹۵۳ وارد یک ریه آهنی شد، یکی از دو نفر آخری بودند که هنوز از این فناوری استفاده می کردند کتاب. الکساندر در آوریل ۲۰۲۰ با کمک دوست و پرستار سابقش، نورمن دی. براون، خاطرات خود را با "عنوان «سه دقیقه برای یک سگ: زندگی من در یک ریه آهنی»" منتشر کرد. اسکندر بیش از هشت سال را صرف نوشتن این کتاب کرد و از یک چوب پلاستیکی و خودکار برای ضربه زدن به صفحه کلید یا با دیکته کردن کلمات به دوستش خاطراتش را ثبت می کرد.
فردریک کرینز متولد ۱۹۷۰ میلادی در بلژیک است. او یک پژوهشگر و استاد دانشگاه است و معاون مرکز تحقیقات بین المللی ژاپن شناسی است که در تاریخ دوره سنگوکو، تاریخ مبادلات ژاپن و اروپا و تاریخ علم تخصص دارد.
پاک کننده های ساعت (Clock Cleaners) یک فیلم انیمیشن کوتاه آمریکایی ساخته شده در ۱۹۳۷ است که به دست والت دیزنی پروداکشنز ساخته و توسط آرکی او پیکچرز به نمایش درآمده است. این کارتون ماجرای میکی موس، دانلد داک و گوفی را دنبال می کند که به عنوان سرایدار در یک برج ساعت بلند کار می کنند. این فیلم به دست بن شارپستین کارگردانی شده است و موسیقی اصلی آن را پل اسمیت و اولیور والاس ساخته است. صداپیشگان شامل والت دیزنی در نقش میکی، کلارنس نش در نقش دونالد و پینتو کالویگ در نقش گوفی هستند. این نود و هفتمین فیلم کوتاه از سری فیلم های "میکی موس" بود که اکران شد و هشتمین فیلم میکی موس در آن سال بود. «پاک کننده های ساعت» یکی از ستایش شده ترین فیلم های کوتاه دیزنی است. در سال ۱۹۹۴، ۱۰۰۰ نفر از کارکنان حوزه انیمیشن، «پاک کننده های ساعت» را به عنوان بیست و هفتمین کارتون برتر همه دوران برگزیدند. این کارتون دو ماه پیش از انیمیشن بلند "سفید برفی و هفت کوتوله" (۱۹۳۷) به نمایش درآمد.
خرده دهقانان () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام لهستانی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این سریال بر اساس رمان "خرده دهقانان" اثر ووادیسواف ریمونت ساخته شد و در سال ۱۹۷۳ فیلمی به همین نام ساخته شد.
بنیو () یک رستوران سه ستارهٔ آمریکایی در محلهٔ ساوت آو مارکت (SoMa) سان فرانسیسکو است که در سال ۲۰۱۰ آغاز به کار کرد و متمرکز بر آشپزی نوین آمریکایی است. این رستوران را کوری لی راه اندازی کرد که پیش تر سرآشپز ارشد فرنچ لاندری بود. این رستوران در سال ۲۰۱۹ در فهرست ۵۰ رستوران برتر جهان قرار گرفت.
کوئینس () یک رستوران سه ستارهٔ آمریکایی در سان فرانسیسکو است که در سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد و متمرکز بر آشپزی کالیفرنیایی است. قیمت منوی مزه ها ۲۷۵ دلار برای هر نفر است. این رستوران در سال ۲۰۱۷، ششمین رستورانی در منطقه خلیج سان فرانسیسکو شد که سه ستارهٔ میشلن دریافت داشت. کوئینس در سال ۲۰۰۷ در نخستین نسخهٔ کتاب راهنمای میشلن منطقه خلیج سان فرانسیسکو یک ستاره میشلین، در سال ۲۰۱۴ دومین ستاره میشلن و در سال ۲۰۱۷ سومین ستاره میشلن خود را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، بنیاد جیمز بیرد به مایکل تاسک جایزه بنیاد جیمز بیرد «بهترین سرآشپز -منطقه غرب آمریکا» را برای غذاهایش در کوئینس اعطا کرد. مایکل بائر، منتقد سابق رستوران سان فرانسیسکو کرونیکل، در سال ۲۰۱۵ به این رستوران چهار ستاره اهدا کرد و آن را در فهرست ۱۰۰ رستوران برتر سالانه سان فرانسیسکو کرونیکل گنجاند.
این اَت لیتل واشینگتن () یک رستوران و میخانه در شهر واشینگتن ایالات ویرجینیا که در سال ۱۹۷۸ بنیان گذاری شد. نشریات معتبری چون "واشینگتن پست" و "نیویورک تایمز" به این رستوران پرداخته اند و نخستین جایی بود که هم به خاطر خدمات هتلی و هم برای غذاهایش پنج ستاره از «راهنمای سفر فوربز» دریافت کرد. این رستوران در سال ۲۰۱۸ سه ستارهٔ میشلن دریافت کرد و انجمن اتومبیل آمریکا هم ۵ ستارهٔ الماس بابت روش آشپزی و خدمات هتلی اش بدان اهدا کرد. این رستوران از بنیاد جیمز بیرد نیز چندین جایزه در زمینه های مختلف گرفته است. زگت به مدت ۱۴ سال متوالی این رستوران را در زمینه های مختلف در صد لیست انتخابی خود قرار داد.
سفر + تفریح () یک مجله تخصصی مسافرت است که دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک است. این مجله ۱۲ بار در سال منتشر می شود و مطابق آمار وبسایت آن ۴٫۸ خواننده دارد. شرکت تایم این مجله را در سال ۲۰۱۳ از امریکن اکسپرس خرید. این مجله ابتدا در سال ۱۹۳۷ و با نام «دوربین و سفر آمریکا» منتشر می شد و از سال ۱۹۷۱ به نام کنونی تغییر نام داد.
فودرز () یک شرکت انتشاراتی کتاب های راهنمای سفر و اطلاعات گردشگری است که در سال ۱۹۴۹ در پاریس بنیان گذاری شد. این شرکت را رندوم هاوس در سال ۱۹۸۶ در اختیار گرفت و سپس در سال ۲۰۱۶ آن را به اینترنت برندز واگذار کرد. فودرز بیش از ۴۴۰ راهنمای مسافرتی (در ۱۴ دوره) برای بیش از ۳۰۰ مقصد سفر منتشر کرده است و بیش از ۷۰۰ پژوهشگر دائمی در سراسر جهان دارد. وب سایت آن که در سال ۱۹۹۶ راه اندازی شد، در سال ۲۰۰۴ نامزد دریافت جایزه وبی شد.
شیباتا زِشین (柴田 是真، – ) نقاش ژاپنی در رشتهٔ نقاشی لاکی، و چاپ دستی در دوره ادو و آغاز دوره میجی بود. او را «بزرگ ترین استاد نقاشی لاکی ژاپن» نامیده اند، اما شهرت او به عنوان نقاش و هنرمند چاپ دستی پیچیده تر است: در ژاپن، وی هم به عنوان فردی بیش از حد مدرن و شیفته جنبش غرب گرایی شناخته می شود، و همزمان به عنوان یک سنت گرای افراطی که هیچ تلاشی برای متمایز ساختن خود از معاصرانش نکرده است. با وجود این شهرت دوگانه در ژاپن، زشین در غرب، به ویژه در بریتانیا و ایالات متحده، مورد توجه و مطالعه فراوان قرار گرفته است. زندگی نامه. زشین در ادو (توکیوی امروزی) متولد و بزرگ شد. پدربزرگش، ایزومی چوبئی، و پدرش، ایچیگورو، درودگران معابد ("میادایکو") و حکاکان ماهر روی چوب بودند. پدرش که نام خانوادگی همسرش، شیباتا، را برگزیده بود، یک نقاش با تجربه اوکی یوئه نیز بود که زیر نظر کاتسوکاوا شونشو تحصیل کرده بود. این امر، طبیعتاً، شروعی عالی برای او در مسیر تبدیل شدن به یک هنرمند و صنعتگر فراهم کرد. کامتارو (نام زشین در کودکی) در سن یازده سالگی شاگرد یک استاد هنر لاک الکل به نام کوما کانزای دوم شد. جوان سیزده ساله ای که بعدها زشین نا