Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماگانگا (به لاتین: Maganga) یک منطقهٔ مسکونی در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است.
عیاران سیستان گروه اجتماعی متشکل از افرادی روستایی و شهری بودند که خصلت هایی چون شجاعت، ذکاوت و جوانمردی داشتند. دربارهٔ معنایی لغوی کلمه «عیار» ملک الشعرای بهار معتقد است که این کلمه صورت تغییریافته و ضبط غلط «ایار» فارسی است که امروزه «یار» گفته می شود و به معنی رفیق و دوست صمیمی است.کلمه عیار معنای جوانمرد را نیز می دهد، که سخن قابوسنامه، مکمل این سخن و بیانگر جوانمردی عیاران است: «... آن قوم عیاران که مردمی ایشان را نام، جوانمردی نهادند». عیاران در گروه های اجتماعی و سیاسی منظم و تعلیم یافته ای، منشأ تغییراتی در تاریخ سیستان گشتند. آنان در مقابل ظلم و ستیز و تبعیضات نژادی امویان و عباسیان و حکام دست نشاندهٔ خلفا به پا خاستند و با دلیری و شجاعت خاص طبقه خود، ضمن مبارزه با حکام خلیفه، مدافع مردم بی گناه و بی پناه شدند. به طوری که «مرام عیاران حق خواهی بود و حق ستانی.» برخی از عیاران مشهور سیستان. ۱- یعقوب لیث: یعقوب لیث، بنیان گذار حکومت صفاریان، در زمرهٔ عیارانی بود که در سیستان گرد آمده بودند. وی در جوانی به درجه سرهنگی رسیده بود. یعقوب می گفت «من این پادشاهی و گنج و خواسته، از سر عیاری و شیرمردی به دست آ
ورده ام، نه از میراث پدر» ۲- امیر حمزه بن عبدالله آذرک: وی به سال ۱۸۱ ه .ق یعنی سال یازدهم خلافت هارون الرشید خروج کرده و بر سیستان و کرمان و خراسان مسلط شد. او که دهقانی سیستانی و مدعی رساندن نسب به پادشاهان کیان بوده از تاریخ ۱۸۱ه .ق تا ۲۱۳ه .ق که سال فوت اوست از کابل تا فارس و از خراسان تا دریای عمان را تحت امر داشت و تا حمزه زنده بود، دیناری از این نقاط خراج و مالیات به بغداد نمی رفت و خود او نیز به این عنوان از مردم هیچ نمی گرفت. ۳- ابوالعریان: وی یکی از پهلوانان معروف سیستان در سال ۲۰۰ ه .ق بوده که در عهد حمزه در سیستان قد علم کرده و ابوالعریان لقب داشته، از سرهنگان و سوغاغاهای سیستان به شمار می رفته است، به قول تاریخ سیستان گروهی غوغا با او بودند، او عامل خلیفه اشعث بن محمد را شکست داد. ۴- احمد قولی: یکی دیگر از عیاران این سرزمین است که، مردم سیستان اطراف او جمع شدند، همچنین صالح بن نصر و یعقوب لیث و دیگر عیاران سیستان وی را یاری کردند. ۵- سرماتک: سرماتک عیار یکی از عیاران مشهور و از یاران یعقوب بود، معنی تحت الفظی سرماتک، سرشکن است، این شخص از بزرگان و فرماندهان عیاران بوده، زیرا در حوادث بعد با یعقوب
و عیاران دیگر کارهای مهمی انجام داده و قیام های عظیمی برپا می کند. ۶- محمد بن هرمز: وی از عیاران معروف سیستان در سال ۳۰۰ ه .ق بوده که به مولی سندلی شهرت داشته است. محمد بن هرمز در رأس عیاران سیستان قرار گرفت و توانست یکی از کودکان آل صفار به نام ابوحفض عمرو بن یعقوب بن محمد بن عمرو لیث را روی کار آورد، در این حادثه عیاران کار بزرگی انجام دادند. ۷- زنگالود: از مشاهیر عیاران سیستان است که در حدود ۳۰۱ ه .ق با عیاران دیگر که همواره منشأ هیاهو و نهضت و جنبش بودند و کانون آزادی خواهی را گرم داشتند، کشته شد. ۸- احمدیا: یکی از سرداران عیاران بوده که در سال ۳۰۱ ه .ق در فتنهٔ سلیح نام اوقی که به سیستان لشکر کشیده بود، با عیارانش قیام کرد و او را کشت. ۹- سرهنگان و سوغاغاها که به سال ۳۰۶ ه .ق با عیاران دیگر به جنگ کثیر بن احمد، حکمران سیستان رفت و او را کشت. ۱۰- امیر بوجعفر: در محرم سال ۳۱۱ ه .ق امیر بوجعفر به سالاری عیاران و رهبری سیستان رسید و در جنگ با عزیز بن عبدالله پیروز شد. عیاران سیستان. در سیستان از اوایل قرن دوم گروهی به نام عیاران یا جوانمردان بودند که طبقه ای از طبقات اجتماعی و مردمی جلد و هوشیار از عوام الن
اس و آداب و رسوم خاصی داشتند. از تاریخ چنین برمی آید که این گروه در عهد بنی عباس در سیستان بسیار شدند. عیاران در تاریخ سیستان همواره موقعیتی شایسته داشتند، گرچه از اشخاص عادی بودند ولی کارهای مهمی می کردند. در تغییر زمامداران و حکومت ها نقش داشتند. باید گفت که جوانمردی و فتوت بدواً مسلک اخلاقی بود، بعد به یک روش سیاسی و انقلابی تغییر شکل یافت و سرهنگان و بزرگان این طایفه، همواره بازیگر برجسته هنگامه ها و تحولات سیاسی بودند که به اصطلاح نویسندهٔ تاریخ بیهقی، آنان را سر غوغا می گفتند. تاریخ سیستان عده ای از سرهنگان آنان را نام می برد. از این رو می توان اهمیت اجتماعی و سیاسی آنان را برآورده کرد. عیاران جوانمردان شبگرد. در سیستان، عیاران که به چستی و چابکی معروف بودند، شهرت تمام یافتند، جوانان ورزشکار خصوصاً به آنان پیوستند و چون مردمی رازدار، بافتوت، پاک و درست کردار بودند، جوانان به شرکت در مجامع آنان رغبت کردند و تا آنجا پیشرفت کردند که سر دسته های آنان مورد توجه حکام قرار گرفت و برای تأمین مخارج خود به راهداری پرداختند، یعنی عبور و مرور کالاهای بازرگانان را تحت حمایت قرار می دادند و مبلغی دریافت می کردند که ت
قریباً نوعی بیمه بود. اگر بازرگانی از ادای مقرری سربازی می زد، نتیجهٔ آن را می دید. خدمت بهرنام نه از بهرنان. بنای کار عیاران بر جوانمردی بود این گروه شبروی و شبگردی می کردند، کارشان تهدید ثروتمندان و حکام ظالم بود و بسیاری اوقات تحمل این خطرات و مصائب، برای انجام کار مردم بینوا یا دفع ظلم از مظلوم بود. جوانمردترین مردم به عقیدهٔ عیاران سیستان. به عقیده آنان، جوانمردترین مردم آن است که دلیر، بردبار و شکیبا باشد، به وعدهٔ خود وفا کند، پاکدل و پاک چشم باشد، زیان کسی به سود خود نخواهد، ضعیف آزار نباشد، به اسیران تعدی نکند، بیچارگان را یاری کند، از ستم دیدگان دفاع کند، راست گوید، به صاحب سفره ای که نمک خورده است بدی نکند، در حیلت استاد باشد، نکته گوی و نکته سنج باشد، بر دیده و نادیده غیبت نکند، نان دادن و راز پوشیدن از کارهای آنان بود، حق نان و نمک را گرامی داشته و تلافی می کردند، گناه خود را به گردن دیگری نمی گذاشتند، محل تجمع آنان را یتیم خانه می گفتند و شاید به علت اینکه عیار بعد از ورود به جمع عیاران باید به خود متکی باشد نه پدر و مادر. ایجاد نهضت عیاران در سیستان. گرچه عیاران در بسیاری از شهرهای ایران ظاهر ش
دند ولی در هیچ قسمت نتوانستند تشکیلات منظم سیاسی برقرار کنند، مگر در سیستان. فاتحین عرب، مردم سیستان ر برای دریافت باج و خراج آزار می دادند و عیاران از این هرج ومرج ها به نفع خود و به ضرر حکومت مرکزی سود بردند، به یاری مظلومان برخاستند و ستمکاران و مالداران بی انصاف را گوشمالی می دادند. طبقهٔ جوان نیز، چون جوانمردی و پاکی عیاران را دیدند، به سوی آنان شتافتند. نهضت عیاران از یک سوی ریشهٔ طبقاتی و از سویی بنیادی ملی داشت و رفته رفته گسترش یافت تا اینکه با ماهیت مردمی و خصلت ضد استبدادی و ضد فئودالی شهرت یافت. یعقوب و عیاران سیستان. مورخان از ارتباط یعقوب با عیاران و شغل عیاری او ذکری به میان آورده اند. همت والا و اخلاق و رفتار او باعث شد که کم کم به مقام سرهنگی عیاران برسد و عیاران خود را برای راهنمایی کاروان ها و اخذ راهداری به اطراف بفرستد. زیرکی و هوشیاری یعقوب، علاوه بر خصائل نیکوی دیگر، وی را در میان جوانان و عیاران بلندآوازه کرد. وی از دوران جوانی وارد گروه عیاران سیستان شده و به در جه سرهنگی رسیده بود. جوانمردی شگفت آور یعقوب. یعقوب لیث درجهت اهداف عالی که برای نجات سیستان و در نهایت ایران، از ظلم و ستم،
داشت به کاخ ادهم بن نصر، فرمانروای ستمگر سیستان دستبرد زد و تمام اموال و جواهرات آن را با کمک عیاران سیستان جمع کرد، وقتی که می خواستند از کاخ خارج شوند، چشم یعقوب به چیز درخشنده ای که در تاریکی شب می درخشید افتاد، فکر کرد که آن شئی الماس باشد، وقتی نزدیک آورد و چشید، فهمید که نمک است، فوراً دستور داد، کلیهٔ اموال و جواهرات را بگذارند و به پدرش لیث و دیگر عیاران که همراه آنان بودند گفت: پدر برادران و شما ای عیاران جوانمرد، من حالا نمک این مرد را چشیده ام و حق نمک خوردن کسی، نزد ما بسیار محترم و لازم الرعایه است، بلی وقتی ما نمک کسی را خوردیم دیگر حق دستبرد زدن به اموالش از ما سلب می شود، چون این عمل خلاف مروت و جوانمردی و انصاف است، که نزد ما همواره عزیز و فوق العاده گرانبهاست، این امر بزرگ ترین شعار ما زا تشکیل می دهد. لیث گفت فرزندم درست می گوید، چون اون نمک ادهم را خورده، بردن اموالش برما حرام است. سپس یعقوب لیث تمام اموال را گذاشت و در جهت آرمان عالیش، نقشه های دیگری کشید و این بار بدون درنگ به طرف تنگه های کوه اوشیدا که بهترین شرایط را برای بریدن راه های کاروان رو و قافله هایی که اموال گرانقیمت را برای
خلفا حمل می کردند. دارا بود، به راه افتادند. نامردی در برابر جوانمردی عیاران. یعقوب به دلیل اینکه نمک ادهم بن نصر حاکم ستمگر سیستان را ناخواسته چشیده بود، از بردن اموال نفیس و گرانبهای او صرف نظر کرد و صبح روز بعد که حاکم دید، اموال را جمع کرده اند ولی نبرده اند، در شگفت شد، گفت منادی کنید، هر کس بگوید که به چه دلیلی این کار جوانمردانه را انجام داده، در امان است و پیش من عزیز است. لیث پدر یعقوب با کمال غرور و مردانگی رفت و خودش را معرفی کرد و گفت علت اینکه اموال نفیس شما را نبرده ایم، فقط یک قطعه نمک بوده است، ولی حاکم برخلاف قولی که داده بود، به جای پرداخت مژدگانی، دستور داد، لیث سالخورده در میدان بزرگ شهر، در برابر دیدگان همگان گردن بزنند. متعاقب کشته شدن لیث به دستور حاکم سیستان، مأموران به خانهٔ وی یورش بردند تا فرزندان وی را دستگیر کنند ولی آنان قبلاً آنجا را ترک کرده بودند و در کوه اوشیدا سرگرم ساختن قرارگاه ها و کمین گاه ها بودند. آرزوی عیاران استقلال ایران. در حدود دوقرن تمام، حاکمان ظالم دمار از روزگار هر ایرانی برآوردند، ولی پروردگار توانا بیش از این صلاح ندید. دیگر باید طلایهٔ استقلال طلبی نمودار گ
ردد و این بار از سیستان، پرتو آوا فروزان شد و عطر استقلال بپراکند. جوانمردی به نام یعقوب با گروهی بسیار ورزیده و چابک برای برانداختن حکومت ستمگران از سرزمین سیستان قیام کرده است. مردم سیستان پی بردند که این سرزمین مرد خیز، هنوز روحیهٔ سلحشوری خود را حفظ کرده و همگان دریافتند که اگر حاکمان، بیدادگری را از حد گذرانیده اند، برومند فرزند این آب و خاک دستهای خون آلود آنان را با شمشیر قطع خواهد کرد. گویی یعقوب لیث، آن رویگر زادهٔ سیستانی علاوه بر میهن دوستی و آزاد منشی که داشته روان شناس هم بوده است، دریافت های خاص آواز روحیهٔ اجتماعیش در نهایت دقت بوده و شاید اگر این تیزبینی و هوشیاری را نداشت، چنین زبانزد قرن های دراز نمی شد و یادش چنین افتخارانگیز نبود. مرام عیاران سیستان. عیاران اصول زندگی و مبادی خاص مسلکی داشتند که عبارت بود از خرد، راستی و مردمی. جوانمرد را از سه چیز گریز نبود، راست بگوید، درکار شکیب کند و پاکدل باشد؛ بنابراین هر مرد عیار، دلیر و شکیبا، پاکدل و عفیف بود. عیاران مردمی بودند که نانی بیابند و بخورند و خدمت عیاران کنند و کار را برای نام کنند نه برای نان. از دروغ بیزار بودند و دروغگو را سخت مجازا
ت می کردند و عقیده داشتند که خیانت کار باید به کیفر برسد. مرام نامه عیاران سیستان. لیث پدر یعقوب، هفت اصل را به عنوان مرام نامه پایه و اصول عیاری وضع کرد که به شرح زیر است: ۱- جوانمردی: از دید جنبش عیاران افراد سه دسته اند: یک دسته آنان که حقوق هیچ کس را رعایت نمی کنند و حتی نیکی دیگران را با بد رفتای پاسخ می دهند. در نظر عیاران، این گروه بدترین مردمند که اصطلاحاً به اینها در فرهنگ عیاری نامرد گفته می شود. دسته دوم: آنان که در نیک رفتاری پیش قدم نمی شوند، ولی اگر خیری به آنها برسد آن را پاس می دارند که اصطلاحاً به این گروه مرد گفته می شود. دسته سوم: کسانی هستند که در کار خیر و رفتار نیک پیش قدمند و ابتدا اگر کسی در حق آنها بدکرد مقابله به مثل نمی کنند، اما چننچه خطای کسی را بخشیدند و او دگر باره ستم نمود، سزاوار کیفرش دانسته و بداندیش را مجازات می کنند، این دسته را اصطلاحاً جوانمرد می نامند. وظیفه ثانوی جوانمرد عیار، حمایت از مظلوم و جدال بی امان با ستمگران است، حتی مجازند اگر راهی برای مبارزهٔ آشکار میسر نبود از اموال ظالم بربایند و به مظلوم و درماندگان برسانند. ۲- راستی: پیر عیاران گفته است: جوانمرد عیار بد
ان که راه تاریک است و باریک، سویی آتش است و سویی دیگر آب، راستی چراغ است و دروغ طوفان، بی چراغ راه نتوان برد، پس چراغت را در آغوش طوفان میفکن. ۳- ستاری (پرده پوشی) میر عیاران حدود پرده پوشی را تعیین کرده است که خلاصهٔ آنرا چنین است: در آن گناه که در وی حقوق ناس بود به هیچ وجه روا نیست غمض و ستاری ۴- مروت: مروت و جوانمردی را برسه اصول استوار می دانستند، اول اینکه آنچه گویی انجام دهی دوم راستی در قول و فعل، سوم شکیب در کارها. ۵- امانت داری: امانت داری از اصول بلامعارض مرام نامهٔ عیاری است و در همه جا و با همه کس لازم الاجراست. شگفت اینکه امانت داری را در اموال خلاصه نکرده اند، بلکه حفظ راز دیگران را هم شامل امانت داری دانسته و گفته اند: رندانه سخن گوی که رندان نپسندند گر باز کنی پیش کسان راز کسی را ۶- در باور عیاران، پیمان شکنی گناهی نابخشودنی است. خلف پیمان مکن ای دوست که در مذهب ما هرکه پیمان شکنی کرد مسلمان نبود ۷- حق نمک: پایبندی به حق نمک جزو سنگین ترین وظیفهٔ عیاران بوده است علاوه براین نمک بزرگ ترین سوگند عیاران نیز بوده است. آنکس که نمک خورد و نمکدان بشکست در مذهب رندان جهان سگ به از اوست اصول هفتگانهٔ
مرام نامه عیاران سیستان به شرحی که گذشت، در روایات طوماری آمده است، احتمال دارد در مواد دیگری هم در مرام نامه عیاران وجود داشته باشد که در طول روزگاران از بین رفته است. نقش بزرگ عیاران در احیای زبان فارسی. بعد از فتح ایران، به دست اعراب، زبان عربی، زبان رسمی و دیوانی شناخته شد. یعقوب که امیر عیاران و جوانمردان سیستان بود، چون قسمتی از شرق ایران را به دست آورد و پس از فتح هرات، شعرا او را به زبان عربی مدح گفتند، به محمد بن وصیف، دبیر رسائل می گوید: «چیزی که اندر نیابم چرا باید گفت؟» و شعرا را وادار ساخت که به زبان پارسی شعر گویند و این سرآغاز شکوفایی مجدد زبان پارسی شد و برای اولین بار شعر و زبان شیرین فارسی در زمان دولت او رسمیت یافت. هم چنین دستور داد تا از هندوستان نسخه ای از کتاب تاریخ پادشاهان قدیم ایران را که در آنجا بود بیاورند. که در نهایت، این نهضت در اوج خودش منجر به خلق بزرگ ترین شاهکارهای ادبی، چون شاهنامه فردوسی، دیوان حافظ، کلیات سعدی و مثنوی مولوی و… در عرصهٔ ادبیات پارسی به جهانیان شد. لازم است ذکر شود که فردوسی بزرگ، در تنظیم شاهنامه از منابعی استفاده کرده که قبلاً توسط یعقوب لیث دستور جمع آور
ی آنها داده شده بود. همان طور که ذکر شد، سرداری این نهضت و قیام ارزنده ملی را جوانمردی بزرگ و آهنین ارده به نام یعقوب لیث که وطن پرستی سرسخت و غیرقابل انعطاف بود، برعهده داشت. به همین سبب ظهور این راد مرد بزرگ ایرانی در نزد عموم مردم وطن پرست ایران، همانند خورشیدی درخشان، در افق استقلال میهن به شمار می رفت. مراسم ورود به دستهٔ عیاران. ورود عیاران مراسمی داشت و شرایط مخصوص را شامل می شد و تازه وارد باید الفاظی از سر صدق به زبان آورد و مراسم تحلیف به جا آورد: (سوگند به یزدان دادار کردگار، سوگند به مهر و نان و نمک مردان و شنیدن نصیحت جوانمردان و خیانت نکردن). در این مراسم، تازه وارد و کلیهٔ عیاران بدون پوشاک فقط برای ستر عورت لنگ می بستند و در دایره ای گرداگرد میر عیار می ایستادند، سپس یعقوب که مقام میر عیاری یا سرهنگی داشته است، مشتی نمک در قدح آب می ریخت و داوطلب آن را می نوشید و آنگاه سکوت محض برقرار می شد. ازهر پیر عیار، ضمن چرخیدن به گرد دایرهٔ عیاران وظایف خطیر و رئوس مرام نامه عیاری را با صوتی دلنشین بتازگو می کرد و داوطلب در حالی که دست راستش در دست یعقوب بود، دست چپ خود را در پایان هر اصل به عنوان اعلام
قبول بالا می برد و همچنین شعر زیر نیز زمزمه می شد: چنین می گفت میر عیار تمامی اصول رادمردی را تمامی که لنگ باشد از مردی نشانه که عریان گردی از حب زمانه که حب مال دنیا گر به دل شد بر نامردمی باید خجل شد تو اکنون چون جوانمردی و عیار نباید بندگی از بهر دینار بدان که این برتری سوگند باشد که ما را با نمک پیوند باشد بدان ای نوجوان تازه عیار که دارد این نمک سری ز اسرار نخستین آنکه اندر علم ابجد شود نام پسر عم محمد (ص) دوم رکنی زکابین بتول است مقدس دان که فرمان رسول است سه دیگر این نمک از خاک ایران همانا بود و خوردید ای عزیزان شمارا دین این کشور به گردن بود زین لحظه تا پایان مردن نباید این نمکگ گردد فراموش که این بار گران داریم بردوش نمک نامی زاسمای علی دان گرامی دار او را همچو قرآن اگر خوردی نمک روزی زخوانی بباید حرمت او را بدانی نمک خوردی مکن آهنگ پستی کنون مردی و خود مولا پرستی عیان گفتم تو را ای رند باهوش نمک خوردی مکن شکرش فراموش نخست از حق، دوم از دست یاران سوم این را که بود از خاک ایران نباید این نمک گردد فراموش که این بار گران داریم بردوش خیانت گر کنی برملک و ملت مکافات عمل بینی بر مذلت پس از پایان مراسم، دا
وطلب عیار، مردی رسمی شناخته می شد و به وسیلهٔ میر عیار از بین عیاران با سابقه یک نفر به عنوان استاد، برای شخص جدید الورود تعیین می گردید. استاد موظف بود فنون رزمی را به شاگرد خود بیاموزد و او را از هر حیث ورزیده و مجرب تربیت نماید. بعد از پایان دورهٔ آموزش رزمی، او تحت آزمایش قرار می گرفت، به این صورت که یک مأموریت ویژه به او محول می کردند. مرگ لیث صفاری و سازماندهی عیاران. پس از مرگ جانگذار لیث صفاری، عیاران سیستان در کوه اوشیدا اجتماع می کنند تا یعقوب را به سرهنگی برگزینند، یعقوب می گوید چرا دیگری را انتخاب نکردید؟ عیاران می گویند تو در هر فن استاد تر هستی، یعقوب می گوید آنچه من تاکنون انجام داده ام، وظیفه یک عیار است، برای سرهنگی بیش از اینها لازم است، یاران می گویند راه انتخاب سرهنگ چیست؟ یعقوب می گوید: هریک از ما نامه ای به حاکم بنویسیم و از او پنج هزار دینار طلب کنیم، حاکم فرمان هر کس را اجابت کرد، او سرهنگ ما خواهد بود. حاکم سرانجام فرمان یعقوب را اجابت می کند، و عیاران پای کوبان یعقوب را به سرهنگی برمی گزینند. آن جوانمرد بلند همت تمام سکه ها را به طور مساوی بین کلیهٔ عیاران تقسیم می کند، ازهر پیر عیار
می گوید چرا برای خود دیناری برنداشتی؟ یعقوب می گوید سهم من باشد در آینده از خلیفه بغداد می ستانم، ازهر شیرین گفتار به مزاح می گوید: ای رند کامل، جوجه مرغ را بین ما تقسیم کردی که شکار بزرگ برای خودت بماند. یعقوب می گوید: آنچه که از خلیفه بستانم پیش کش مردم وطنم می کنم. عیاران در زمان آخرین بازماندهٔ دودمان یعقوب. پس از دستگیری عمرو لیث که به جنگ با سامانیان رفته بود و پیروزی سامانیان، عیار مردان به خود آمده و در احیای جنبش و پرورش جوانان برومند مستعد همت گماشتند. بااینکه امرای سامانی بارها برای فتح سیستان لشکر می کشند، به خاطر سعی و جهد عیاران، موفق به فتح سیستان نشدند، و هر بار پس از تلفات سنگین به مقر خود بازگشتند. مطالب مذکور خلاصه متن تاریخ است. ابونصر سامانی به عزم فتح آخرین سنگر صفاریان، لشکری به فرماندهی غلامان ترک روانهٔ سیستان می کند و جنگ سختی بین قوای سیستان و نیروی ابونصر درمی گیرد. شاهین، پیر عیار، دروازهٔ شهر را می گشاید تعداد زیادی از لشکر ابونصر وارد شهر سیستان می شوند، بعد دستور می دهد که دروازه بسته شود، خلف بن احمد صفاری آخرین امیر صفاری که خود سمت میر عیاری نیز داشته است، با کمک عیاران دلا
ور سیستان همهٔ آنان را از پای درمی آورد. سپس خطاب به لشکر مغلوب می گوید: شما را آزاد می گذارم به شهر و دیار خود برگردید، ولی در رکابی شمشیر بزنید که فرمانبر خلفای بیگانه نباشید. امیران شما دسترنج ملت ایران را جمع آوری و به بغداد می فرستند. اگر بار دیگر به این سرزمین حمله کنید، سرنوشتی بدتر ازاین در انتظارتان خواهد بود. عیاران در زمان سلطان محمود غزنوی. وجود حکومت سیستان و شهرت دلاوری عیاران، پایگاه انقلاب خیزی بود که می توانست در آینده برای محمود گرفتاری ایجاد کند. از این روی با سپاهی بزرگ و تجهیزات کامل به سیستان حمله کرد و خلف بن احمد آخرین امیر صفاری را دستگیر و به خراسان تبعید نمود و سلسله صفاری در سال ۳۹۳ هجری منقرض شد. سلطان محمود غزنوی ناجوانمردانه و با حیله در میان عیاران سیستان به صورت ناشناس نفوذ می کرد و آنها را شناسایی می نمود و بدین وسیله بسیاری از این شیر مردان مدافع ایران عزیز را از بین برد. شعار و صفات عیاران سیستان. شعار عیاران. «تا دشمن در این سرزمین لانه دارد: شمشیر دلاوران به نیام نیارامد» صفات عیاران سیستان. صفات عیاران، دلیری، شجاعت، صبوری، راستی، یاری به درماندگان، تحمل سختی ها، عفت، فد
اکاری، بی نیازی، بخشندگی، وفای به عهد و سرانجام دوستی با دوستان و دشمنی با دشمنان بود. عیار می بایست عمل و گفتارش یکی باشد، شرط عیاری فقط داشتن زور بازو نبود، بلکه عیار، در پیکارها از ذکاوت و هوشیاری مدد می گرفت. از صفات بارز عیاران رازداری بود، به طوری که اسرار مردمان ظاهر نکند «عمرو وراق» در شعری آنان را حریص در جنگاوری، فرمانبردار، شیرانی مهاجم، جوشن به تن و نیزه به کف توصیف می نماید. عیاران در اسب سواری، تیراندازی، کمندافکنی، زنجیر گسلی، نقیب زنی ماهر بودند. از سخنان یعقوب لیث به عیاران سیستان. «ما نمی خواهیم و نباید بخواهیم مثل حکمرانان و کارگزاران ظالم زر و سیم بیندوزیم، اگر کسی چنین اندیشه ای در سر دارد سخت در اشتباه است، هدف ما بیرون راندن ظالمان ازاین آب و خاک است، برای رسیدن به این هدف تا پای جان ایستاده ایم، این سرزمین باید از چنگال بیگانه رهایی یابد، تا ما زنده ایم برای عملی ساختن این منظور از هیچ کوشش دریغ نخواهیم کرد. پس از ما هم تکلیف بر عهدهٔ آنهایی است که احساس زنده بودن دارد». و پس از ادای نماز دو دست را بالا گرفته و با صدایی موج دار و گریه آلود فریاد زد: «ای خدای بزرگ ای خالق زمین و آسمان م
ا را یاری ده تا این سرزمین مقدس را از شر ستمگران پاک نگه داریم». سخن آخر. دربارهٔ اهمیت قیام های عیاران سیستان و سلحشوری های بی مانند آنها همین کافی است که بگوییم؛ اینان تنها عیاران ایران هستند که موفق شدند اشغال گران ایران را تا آن سوی مرزهای کشور برانند و با تشکیل نخستین حکومت مستقل ایران، استقلال کشور را پس از اشغال آن به وسیلهٔ تازیان بازیابند. پیوند به بیرون. آیین عیاری به صورت فایل متنی
بوبی (به پرتغالی: Bobi) یک سگ از نژاد رافیرو دو آلنتخو و متعلق به لئونل کاستا از کنکیروس، پرتغال بود. در روز ۲ فوریه ۲۰۲۳ بوبی با ۳۰ سال سن به عنوان رکورد گینس مسن ترین سگ جهان، و اولین سگی در جهان که به سن سی سالگی رسیده است شناخته شد. در ۱۱ می ۲۰۲۳، پنج ماه قبل از مرگش بوبی ۳۱ ساله شد. اوایل زندگی. بوبی به همراه سه برادر دیگرش در ساختمانی که سرایدارش چوب ذخیره میکرد به دنیا آمد. برادرانش همگی زنده به گور شدند چونکه پدر کاستا نمی خواست از حیوانات خانگی بیشتری نگهداری کند. از آنجایی که بوبی در میان آلونک های چوب دنیا آمد پدر کاستا در هنگام جمع آوری توله ها به منظور دفن کردنشان اورا ندید و از قلم انداخت. سن بوبی توسط دولت پرتغال در پایگاه دیتابیس حیوانات خانگی ثبت شده است. اواخر زندگی و مرگ. صاحبان بوبی اظهار داشتند که بوبی نسبت به سن خود اگرچه در حرکت کردن، بینایی و تنفس مشکل داشت از سلامت قابل قبولی برخوردار بوده است. کاستا دلیل سن طولانی بوبی را «زندگی در یک محیط آرام» و مصرف غذای تازه به جای غذای مخصوص سگ ها عنوان کرد، هم چنین حدس و گمان هایی زده میشود که دلیل سن طولانی او ژنتیک باشد، چونکه مادر بوبی نیز ۱
۸ سال زندگی کرد. به مناسبت تولد ۳۱ سالگی بوبی صد مهمان در محل زندگی بوبی حاضر شدند و جشن گرفتند. بوبی در ۲۱ اکتبر سال ۲۰۲۳ در خانه اش با سن ۳۱ سالگی درگذشت.
پسماند سبز یا زباله سبز که به عنوان "پسماند زیست شناختی" (Biological waste) نیز شناخته می شوند، هر گونه زباله آلی است که می تواند کمپوست شود. معمولاً از زباله های باغ ها مانند بریده ها یا برگ های چمن و زباله های آشپزخانه خانگی یا صنعتی تشکیل می شود. زباله های سبز شامل چیزهایی مانند برگ های خشک، کاه کاج یا یونجه نمی شود. چنین موادی غنی از کربن هستند و "پسماند قهوه ای " در نظر گرفته می شوند، در حالی که زباله های سبز دارای غلظت بالایی از نیتروژن هستند. زباله های سبز را می توان برای افزایش کارایی بسیاری از عملیات کمپوست سازی مورد بهره برداری قرار داد و می تواند برای حفظ چرخه مواد مغذی محلی به خاک اضافه شود. کاربردها. پسماندهای سبز را می توان برای بهبود کیفیت و پایداری خاک های سطحی تولیدشده صنعتی و بهداشتی بودن و کارایی دفع فاضلاب استفاده کرد. پسماند سبز مانند پسماند کشاورزی نیز می توانند با ساخت کنسانتره پروتئین برگ به غذاهای خوراکی انسان تبدیل شوند.
پسماند قهوه ای یا زباله قهوه ای به هر زباله زیست تخریب پذیر گفته می شود که عمدتاً بر پایه کربن باشد. این اصطلاح شامل مواردی مانند برش چمن، برگ های خشک، ترکه ها، یونجه، کاغذ، خاک اره، بلال ذرت، بستر دام استفاده شده، کود، فضولات حیوانی، مقوا، سوزن کاج یا مخروط و غیره می شود. کربن برای کمپوست ضروری است که از ترکیب پسماند سبز و پسماند قهوه ای برای ترویج فرآیندهای میکروبی درگیر در فرایند تجزیه استفاده می کند. کمپوست سازی زباله های قهوه ای به طور پایدار کربن را به چرخه کربن بازمی گرداند. زباله های قهوه ای دوستدارترین راه محیط زیستی برای دفع آنها در اکوسیستم در نظر گرفته می شود. برخی از شرکت ها از این پسماندها برای ساخت چوب مصنوعی و دیگر محصولات برای مواد غیرغذایی استفاده می کنند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38155599&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-10-28T16:58:47Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;افزودن یادکرد ویکی&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;38155629&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; بانک سوسک ، در کشاورزی و باغداری، نوعی کنترل بیولوژیک آفات است. این نواری است که ترجیحاً پرورش یافته و با علف ها (علف های دسته ای) و/یا گیاهان چندساله در یک مزرعه یا باغ کاشته می شود که حشرات مفید، پرندگان و دیگر جانوران را که آفات را شکار می کنند، پرورش داده و فراهم می کند.
حشرات مفید (که گاهی سوسک های مفید نامیده می شوند) هر یک از تعدادی از گونه های حشرات هستند که خدمات ارزشمندی مانند گرده افشانی و کنترل آفات را انجام می دهند. مفهوم "سودمند" ذهنی است و تنها در پرتو نتایج مطلوب از دیدگاه انسانی پدید می آید. در کشاورزی، جایی که هدف پرورش محصولات منتخب است، حشراتی که مانع از فرایند تولید می شوند به عنوان آفات طبقه بندی می شوند، در حالی که حشراتی که به تولید کمک می کنند مفید در نظر گرفته می شوند. در باغبانی علمی و باغبانی، حشرات مفید اغلب آنهایی در نظر گرفته می شوند که به کنترل آفات و ادغام زیستگاه بومی کمک می کنند. تشویق حشرات مفید با فراهم کردن شرایط زندگی مناسب، یک راهبرد کنترل آفات است که اغلب در کشاورزی ارگانیک، باغداری ارگانیک یا مدیریت تلفیقی آفات استفاده می شود. شرکت های متخصص در کنترل بیولوژیک آفات انواع بسیاری از حشرات مفید را به ویژه برای استفاده در فضای بسته مانند گلخانه ها می فروشند. به طور کلی کفشدوزک ها را مفید می دانند زیرا مقادیر زیادی از شته ها، کنه ها و دیگر بندپایان را می خورند که از گیاهان مختلف تغذیه می کنند. دیگر حشرات که معمولاً به عنوان مفید شناخته می شوند
دریاچه اوهارا (به انگلیسی: Lake O'Hara) یک دریاچه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است.
کوه شاف (به انگلیسی: Mount Schaffer) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه شاف ۲٬۶۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه پاجت (به انگلیسی: Paget Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه پاجت ۲٬۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه باستیون (به انگلیسی: Bastion Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه باستیون ۲٬۹۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه گرینوک (به انگلیسی: Mount Greenock) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده است. کوه گرینوک ۲٬۰۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دفور اسکواترز (به انگلیسی: The Four Squatters) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. دفور اسکواترز ۳٬۰۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه اور (به انگلیسی: Hour Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه اور ۲٬۳۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه اوبزویشن (به انگلیسی: Observation Peak) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده است. کوه اوبزویشن ۳٬۱۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.