Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زبان نیا-سِلتی، نیا-سِلتیک یا سلتی مشترک، نیازبان فرضی نیای تمام زبان های سلتی شناخته شده و از نوادگان زبان نیا-هندو-اروپایی است. به صورت نوشتاری تصدیق نشده، اما زبان شناس ها بخشی از آن به روش زبانشناسی هم سنجی توانسته اند بازسازی کنند. به طور کلی پنداشته شود که زبان نیا-سِلتی میان سال های ۱۳۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد گَپ زده می شد و پس از آن آغاز به تقسیم شدن به زبان های گوناگون کرد. نیا-سِلتیک بیشتر با فرهنگ زمین خاکستردان و به ویژه با فرهنگ هالْشْتات همراه است. زبان های سِلتی ویژگی های مشترکی با زبان های ایتالی دارند که در دیگر شاخه های هندواروپایی یافت نمی شوند، که احتمال یگانگی زبانی ایتالو-سلتی پیشین را نشان می دهد. نیا-سِلتی امروزه از راه روش هم سنجی زبانی با تکیه بر زبان های سلتیک بعدی بازسازی می شود. اگرچه سلتیک قاره ای برای واج شناسی نیا-سلتی، و برخی برای ریخت شناسی آن، دلایل زیادی ارائه می کند، اما مطالب ضبط شده آنقدر کم است که امکان بازسازی ایمن نحو را فراهم نمی کند، اگرچه برخی جملات کامل در زبان های گالی و سلتیبری ثبت شده اند؛ بنابراین منابع اصلی برای بازسازی از زبان های سلتی جزیره ای با کُهن ترین اد
بیات موجود در ایرلندی باستان و ولزی میانه می آیند، که دیرینگی آن به نویسندگانی می رسد که در ششمین سده پس از دوران مشترک شکوفا شده اند.
ویلیام گودل (؛ ۱۷ اکتبر ۱۸۲۹ – ) پزشک زنان اهل ایالات متحده آمریکا بود که بابت گزارش و توصیف نشانه گودل شهرت دارد. ویلیام گودل دانش آموختهٔ دانشگاه توماس جفرسون فیلادلفیا بود و تا سال ۱۸۶۱ در قسطنطنیه کار کرد. سپس به آمریکا بازگشت و مطب خصوصی خود را در وست چستر، پنسیلوانیا راه انداخت. او در سال ۱۸۷۰ استاد رشتهٔ پزشکی زایمان در دانشگاه پنسیلوانیا شد و در سال ۱۸۷۴ استادتمام رشتهٔ بیماری های زنان و کودکان گردید. او در سال ۱۸۷۷ به عضویت انجمن فیلسوفان آمریکا انتخاب شد. ویلیام گودل در سال ۱۸۸۲ یک تومور ۵۰٫۸ کیلوگرمی را از شکم یک زن ۳۱ ساله خارج کرد و پس از خارج کردن این تومور بزرگ، معلوم شد وزن بیمار تنها ۳۴ کیلوگرم است.
دیوید هنری گودسال (؛ – ) جراح اهل انگلستان بود که به سبب توصیف قانون گودسال شهرت دارد. او در گریوزند زاده شد و در مدرسه «سنت آن» تحصیل کرد. پدرش تصمیم گرفته بود در رشته پزشکی تحصیل کند، اما زمانی که دانشجوی بیمارستان سنت بارتلمه بود، بر اثر زخمی که در حین انجام کالبدگشایی برداشت، درگذشت. در نتیجه، هزینه های دیوید گودسال در بیمارستان سنت بارتلمه بخشوده شد، زیرا زخم پدرش توسط یکی از کارکنان ایجاد شده بود و دیوید از سال ۱۸۶۵ تحصیل در رشتهٔ پزشکی را در آنجا آغاز کرد.
اوینگو بوینگو یک گروه موج نو آمریکایی بود. اوینگو بوینگو همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: "اوینگو بوینگو (ئی پی)،" دومین انتشار رسمی از این گروه با همین نام اوینگو و بوینگو، شخصیت های تخیلی از مجموعهٔ مانگای ژاپنی "ماجراجویی عجیب و غریب جوجو"
که اسم رمزی اش CV01 است، یک نرم افزار بانک صوتی وکالوید می باشد که توسط کریپتون فیوچر مدیا و شخصیت انسان انگارانه رسمی اش، یک دختر ۱۶ ساله با موی دم دوقلویی فیروزه ای توسعه یافته است. در واقعه شاید هاتسونه میکو یک دختر انیمه ای بنظر بیاد،اما در واقعه هاتسونه میکو یکی از وکالویو هاست. بجز هاتسونه میکو وکالوید های دیگری هم وجود دارد.
قلعه فوکوهارا یا قلعه سایو، یک قلعه ژاپنی در شهر شهرستان سایو، هیوگو، استان هیوگو (نام قبلی ولایت هاریما) در ژاپن بود. دوره سنگوکو. در پایان دوره سنگوکو، زمانی که نیروهای شرقی و غربی با یکدیگر رقابت می کردند، قلعه های خاندان آکاماتسو همراه با قلعه ریکان در شرق، قلعه کوزوکی در غرب و قلعه تاکاکورا در جنوب تشکیل شد، اما در ۱۵۷۷، هیده یوشی تویوتومی قلعه توسط ژنرال هایی مانند کورودا یوشیتاکا و تاکه ناکا شیگه هارو مورد حمله قرار گرفت و ارباب قلعه، فوکوگوری هیساشی، خود قلعه را به آتش کشید و خودکشی کرد به این ترتیب قلعه سقوط کرد. (علاوه بر این، در سند تاریخی خاندان کورودا، «کورودا کیفو»، ارباب قلعه فوکوهارا سوکه ناری است و گفته شده است که او توسط هیراتسوکا تامه هیرو شکست خورده است)
جی پارک (؛ زادهٔ ) آهنگساز، خواننده، و ترانه پرداز اهل کره جنوبی است.
جی. سول (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لی اون می (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل کره جنوبی است.
گروه پسرانه ژاپنی تشکیل شده از طریق ریلتی شوی "نیزی پراجکت" فصل ۲ است و توسط جی وای پی انترتینمنت و سونی میوزیک انترتینمنت مدیریت می شود. این گروه هفت عضو دارد: یو، تومویا، هارو، سو گون، سِیتا، هیویی و یوکی. این گروه در ۲۰ مه ۲۰۲۴ با آلبوم تک آهنگ "Ride the Vibe" و تک آهنگ آغازین با همین نام فعالیت خود را آغاز کرد. نام. نام گروه شامل ترکیب واژه های «نکست جنریشن» (next generation) و «جنریشن زی» است و حامل پیام هدف گروه «open up the future of a new generation» است. نام فندم گروه «نکستی» (Nex2Y؛ به صورت تلفظ می شود) است.
مبینا فلاح ورزشکار رشته تیراندازی با کمان و عضو تیم ملی تیراندازی با کمان ایران است. وی به عنوان تنها نماینده تیراندازی با کمان ایران در بازی های المپیک ۲۰۲۴ پاریس حضور داشته و موفق به نخستین برد تاریخ تیراندازی با کمان ایران در رقابت های المپیک شد. المپیک. فلاح در مسابقه های مرحله پایانی انتخابی المپیک که در آنتالیا، ترکیه برگزار شد، با نایب قهرمانی، توانست سهمیه بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس را بگیرد. او به عنوان اولین برنده تاریخ رشته تیر و کمان ایران در مراحل حذفی المپیک شناخته می شود، چرا که توانست در دور اول حذفی رقابت های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس حریفی از ویتنام را با تیر طلایی شکست دهد. فلاح در مرحله بعدی مغلوب حریفی از ترکیه و از دور رقابت ها حذف شد.
در میان نا آرامی های هائیتی از سال ۲۰۱۸، باندهای مسلح در مارس ۲۰۲۴ به دو زندان بزرگ هائیتی یورش بردند و بیش از ۴۷۰۰ زندانی فرار کردند. باندها خواستار استعفای نخست وزیر آریل هنری شدند و به فرودگاه بین المللی توسن لوورتور حمله کرده و آن را بستند و از ورود هنری به کشور جلوگیری کردند. دولت هائیتی به مدت ۷۲ ساعت وضعیت اضطراری اعلام کرد و در شهرستان غربی منع رفت وآمد شبانه به منظور کنترل خشونت و هرج و مرج برقرار کرد. در ۱۲ مارس ۲۰۲۴، هنری قصد خود برای استعفا از سمت نخست وزیری را به دلیل وضعیت امنیتی رو به وخامت اعلام کرد. پس زمینه. هائیتی از سال ۲۰۱۸ درگیر بحران بوده است که شامل ترورهای سیاسی و یک جنگ باندی از سال ۲۰۲۳ می شود. در ۱ مارس ۲۰۲۴، نخست وزیر هائیتی آریل هنری در نایروبی، کنیا، توافقی را امضا کرد که به موجب آن اجازه اعزام ۱۰۰۰ افسر پلیس کنیایی به هائیتی داده می شود. رویدادها. جیمی شریزیه، رهبر باند "خانواده و متحدان G9" در پورتو پرنس، ویدئویی منتشر کرد و اعلام کرد که قصد دارد از بازگشت آریل هنری به هائیتی جلوگیری کند. در ۱ مارس، زمانی که از هنری پرسیده شد که آیا بازگشت او به هائیتی ایمن است، او شانه ای بال
ا انداخت. به نظر می رسید که شریزیه از حمایت برخی دیگر از باندها به عنوان بخشی از ائتلافی به نام "Viv Ansanm" (به معنای "زندگی با هم" در زبان کریول آییسینی) برخوردار است. اگرچه آن ائتلاف به سرعت منحل شد، باندهای دیگر به همراه باند G9 شریزیه حملاتی را آغاز کردند. در تاریخ ۲ و ۳ مارس، باندهای مسلح به دو زندان بزرگ در هائیتی، یکی در کروآ دو بوکه و دیگری در پورتو پرنس حمله کردند. بیش از ۴۷۰۰ زندانی فرار کردند. گزارش ها حاکی از آن است که پلیس با تعداد نفرات و تجهیزات کمتر از باندها، با تنها ۹۰۰۰ نیروی عملیاتی در هائیتی، در زمان درگیری ها مواجه بوده است.&lt;ref name="AP 3/1"&gt;&lt;/ref&gt; باند ۴۰۰ موازو در منطقه کروآ-دو-بوکه فعالیت دارد و در زندان آن منطقه نفوذ دارد، طبق گزارش Insight Crime. شریزیه، که مسئولیت افزایش خشونت ها را پذیرفت، گفت هدف او دستگیری مقامات دولت هائیتی، از جمله رئیس پلیس بود. بیش از ۱۲ نفر در این درگیری ها کشته شده اند. سازمان ملل تخمین زده که ۱۵۰۰۰ نفر از خشونت های پورتو پرنس فرار کرده اند. دولت هائیتی، تحت مدیریت وزیر دارایی میشل پاتریک بویزورت، به مدت ۷۲ ساعت وضعیت اضطراری و منع رفت و آمد
شبانه اعلام کرد تا از خشونت و هرج و مرج جلوگیری کند. شریزیه مسئولیت افزایش حملات را پذیرفت و خواستار استعفای هنری شد و افزود که هدف از افزایش حملات دستگیری مقامات مهم دولتی از جمله رئیس پلیس است. بسیاری از رهبران باند فراری به حملات پیوستند، که باعث شد شایعاتی دربارهٔ اتحاد بین باندهای رقیب در جنگ باندهای هائیتی برای سرنگونی نخبگان هائیتی شکل بگیرد. در تاریخ ۴ مارس، حوالی ساعت ۱ بعد از ظهر به وقت محلی، باندهای مسلح به فرودگاه بین المللی توسن لوورتور که به شدت محافظت می شد حمله کرده و با پلیس و نیروهای مسلح هائیتی تبادل آتش داشتند، تا تلاش کنند که کنترل این مکان را پس از شایعاتی مبنی بر بازگشت هنری به هائیتی بدست آورند. جانسون آندره، رهبر باند ۵ ثانیه، به نظر می رسید که با این حملات مرتبط باشد. این حملات منجر به بسته شدن فرودگاه شد و از ورود هنری به کشور جلوگیری کرد. دیگر رهبران شورش، از جمله گوی فیلیپ، اعلام کردند که تلاش می کنند ریاست جمهوری هائیتی را بدست آورند. استاد سیلوو کاتور و بانک جمهوری هائیتی را باندها تصرف کردند و فروشگاه ها غارت شدند. بنابر گزارش بلومبرگ نیوز، شریزیه تلاش کرد در استادیوم سیلو کاتو
ر صحبت کند تا به طرفدارانش کمک کند که در این مکان سرپناهی بیابند. شریزیه همچنین خواستار برگزاری تظاهرات مسالمت آمیز در سراسر هائیتی شد تا دولت کنونی را به چالش بکشد. با این حال، باندها در نهایت به دلیل دخالت نیروهای مسلح هائیتی و سازمان ملل کنترلشان را از دست دادند. هنری موفق شد به هائیتی بازگردد، اگرچه گزارش ها حاکی از آن بود که او مجبور شد از راه های غیرمستقیم استفاده کند تا از دستگیری جلوگیری کند. انتخابات ریاست جمهوری جدید هائیتی، که قبلاً برای ۷ ژوئیه ۲۰۲۴ برنامه ریزی شده بود، با این حال به تعویق افتاد و تاکنون تاریخ جدیدی برای برگزاری آن اعلام نشده است.
آیلیت (; ; ؛ ) گروه دخترانه اهل کره جنوبی است که توسط بیلیفت لب، زیرمجموعهٔ هایب کورپوریشن از طریق برنامه رقابتی "بعدی تویی؟" (۲۰۲۳) شکل گرفته است. گرده شامل پنج عضو است: یون آه، مین جو، موکا، وون هی و ایروها. آیلیت در ۲۵ مارس ۲۰۲۴ با آلبوم چندآهنگه (ئی پی) "سوپر ریل می" فعالیتش را آغاز کرد. حرفه. ۲۰۲۳–۲۰۲۴: فعالیت های پیش از آغاز فعالیت و شکل گیری از طریق بعدی تویی؟. برنامه شبکه جی تی بی سی به نام "بعدی تویی؟" برای ده قسمت از ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ پخش شد که روند رقابت ۲۲ شرکت کننده برای گروه دخترانه ۶ نفره که توسط بیلیفت لب مدیریت می شود را نشان می دهد. این گروه، اولین گروه دخترانه بیلیفت لب و سومین گروه دخترانه هایب پس از لسرافیم و نیوجینز است. در قسمت پایانی لاین آپ گروه شش نفره مشخص شد که دو عضو توسط عموم مردم و چهار عضو توسط تهیه کنندگان این کمپانی انتخاب شدند. لاین آپ نهایی شامل وون هی، یونگ سو، مین جو، ایروها، موکا و یون آه بود که آخر قسمت فینال مشخص شد. در ۵ ژانویه ۲۰۲۴، بیلیفت لب گزارش کرد که یونگ سو گروه را ترک می کند. پیش از این، یونگ سو و بیلیفت لب در مورد فعالیت های آیندهٔ او و گروهش صحبت کرده بودند و با
توافق دو جانبه تصمیم گرفته بودند که قرارداد او را فسخ کنند. ۲۰۲۴–اکنون: آغاز فعالیت با سوپر ریل می. در ۱۳ فوریه ۲۰۲۴، بیلیفت لب تأیید کرد که آیلیت در مارس ۲۰۲۴ فعالیتش را آغاز می کند. در ۲۱ فوریه ۲۰۲۴، این ناشر تأیید کرد که آیلیت با انتشار یک آلبوم چندآهنگه که رئیس هایب بانگ شی هیوک نیز به عنوان تهیه کننده در آن حضور دارد، در ۲۵ مارس ۲۰۲۴ فعالیتش را آغاز خواهد کرد. در ۲۶ فوریه، بیلیفت لب اعلام کرد که نام نخستین آلبوم چندآهنگه گروه "سوپر ریل می" است و پیش فروش آن در همان روز آغاز شد. در ۲۸ فوریه، آیلیت نخستین حضور عمومی خود به عنوان یک گروه را در شوی آکنه استودیوز در طی هفته مد پاریس انجام داد و به اولین آرتیست کی-پاپ تبدیل شدند پیش از آغاز رسمی فعالیت خود در این رویداد حضور پیدا کردند. فهرست قطعات "سوپر ریل می" و ترانه «مغناطیسی» به عنوان تک آهنگ آغازین، یک هفته بعد در ۹ مارس اعلام شد. در کل چهار قطعه از جمله «مغناطیسی» منتشر خواهد شد. سه آهنگ دیگر این آلبوم «جهان من»، «داستان نیمه شب» و «سندرم دختر خوش شانس» هستند. تیزر برای موزیک ویدئوی تک آهنگ «مغناطیسی» در ۲۲ مارس ۲۰۲۴ منتشر شد. هشت روز پس از آغار فعالیت
آیلیت، «مغناطیسی» وارد چهار جدول از جدول های "بیلبورد" ایالات متحده شد. آیلیت به نخستین گروه کی-پاپ تبدیل شد که تک آهنگ آغاز فعالیت آنها وارد جدول های رسمی بریتانیا می شود و این ترانه در جایگاه شماره ۸۰ قرار گرفت. در آوریل ۲۰۱۶، آیلیت به سریع ترین اکت کی-پاپ تبدیل شد که وارد جدول هات ۱۰۰ "بیلبورد" قرار گرفت، زمانیکه «مغناطیسی» در جایگاه ۹۱ این جدول ظاهر شد. «مغناطیسی» همچنین به اولین تک آهنگ آغاز فعالیت تبدیل شد که وارد جدول هات ۱۰۰ می شود. موزیک ویدئوی ترانهٔ «سندرم دختر خوش شانس» در ۱۷ آوریل منتشر شد. در مه ۲۰۲۴، "سوپر ریل می" وارد جدول "بیلبورد" ۲۰۰ شد و در جایگاه ۹۳ قرار گرفت. علاوه بر این، آیلیت به جایگاه شماره ۴۱ "بیلبورد" آرتیست ۱۰۰ قرار گرفت. در ۲۸ ژوئن، "بیلبورد" آیلیت را به عنوان اولین «گروه کی-پاپ ماه» خود نامیدند. در ۱۰ ژوئیه، موزه گرمی در لس آنجلس، کالیفرنیا اعلام کرد که یک نمایشگاه ویژه کی-پاپ در اوت ۲۰۲۴ برگزار خواهد شد و اکسسوری ها و لباس های پوشیده شده توسط هنرمندان زیر نظر هایب از جمله آیلیت، لسرافیم، بی تی اس، تی اکس تی و انهایپن را به نمایش می گذارد.
از سال ۲۰۲۰، پایتخت هائیتی، پورتو پرنس، محل جنگ های باندی مداوم بین دو گروه عمده جنایی و متحدانشان بوده است: نیروهای انقلابی خانواده جی۹ و متحدان (FRG9 یا G9) و G-Pep. دولت هائیتی و نیروهای امنیتی هائیتی در تلاش برای حفظ کنترل بر پورتو پرنس در میان این درگیری ها بوده اند. گزارش ها حاکی از آن است که تا سال ۲۰۲۳، باندها تا ۹۰ درصد از شهر را تحت کنترل دارند. در پاسخ به افزایش درگیری های باندی، یک جنبش مسلحانه خودسر به نام "بوآ کال" نیز به وجود آمد که هدف آن مبارزه با باندها بود. در ۲ اکتبر ۲۰۲۳، قطعنامه ۲۶۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد تصویب شد که یک «مأموریت پشتیبانی امنیتی چندملیتی» به رهبری کنیا را به هائیتی مجاز کرد. در مارس ۲۰۲۴، خشونت های باندی در سراسر پورتو پرنس به منظور دستیابی به استعفای نخست وزیر موقت آریل هنری گسترش یافت، که منجر به فرار از زندان در هائیتی، سال ۲۰۲۴ و آزادسازی هزاران زندانی شد. این حملات و حملات بعدی به نهادهای دولتی مختلف، دولت هائیتی را مجبور به اعلام وضعیت اضطراری و اعمال منع رفت و آمد کرد. در ۱۱ مارس، هنری موافقت کرد که پس از تشکیل دولت انتقالی استعفا دهد. پیش زمینه. از دهه ۱۹۵۰،
گروه های مسلح غیردولتی در هائیتی به طور محکم مستقر شده اند. این روند با تأسیس شبه نظامیان "تونتون ماکوت" توسط دودمان دووالیه به رهبری رئیس جمهور فرانسوا دووالیه آغاز شد که برای سرکوب خشونت آمیز مخالفان استفاده می شد. پس از پایان دیکتاتوری با برکناری رئیس جمهور ژان-کلود دووالیه (فرزند فرانسوا) از قدرت در سال ۱۹۸۶، خشونت های غیردولتی ادامه یافت. «Tonton Macoute» منحل شد، اما هرگز خلع سلاح نشد و بنابراین به عنوان مراقبان راست افراطی سازماندهی مجدد شدند. بازیگران سیاسی هائیتی به استخدام گروه های مسلح برای دفاع از منافع خود، دستکاری در انتخابات و سرکوب ناآرامی های عمومی ادامه دادند. در سال ۱۹۹۴، رئیس جمهور ژان-برتران آریستید گروه های مسلح هوادار دووالیه را غیرقانونی اعلام کرد و نیروهای مسلح هائیتی را منحل کرد، اما این مسئله را حل نکرد، زیرا باز هم خلع سلاحی صورت نگرفت؛ بنابراین، سربازان و شبه نظامیان سابق، صفوف جناح های شبه نظامی غیررسمی را بیشتر متورم کردند. از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴، یک شورش «دفاکتو» ضد آریستید در پورتو پرنس رخ داد، زیرا سربازان سابق به دولت حمله کردند. در پاسخ به هرج و مرج، جوانان گروه های دفاع شخصی
به نام «chimères» تشکیل دادند، که توسط پلیس و دولت برای تقویت موقعیت خود حمایت می شدند. باندهای جوانان با دریافت حمایت «دفاکتو» دولتی از حزب «Fanmi Lavalas» آریستید، کنترل کل کمون ها را به دست گرفتند و به طور فزاینده ای مستقل شدند. دیپلمات آمریکایی دانیل لوئیس فوت استدلال کرد: «آریستید [باندها] را عمداً در اوایل دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک صدا، به عنوان راهی برای به دست آوردن قدرت [برای مردم عادی هائیتی] شروع کرد، […] و آنها در طول سال ها تغییر شکل دادند.» پس از زمین لرزه ۲۰۱۰ هائیتی، باندهای جوان تر و بی رحم تر بر تسلط باندهای قدیمی تر که بیشتر از نظر سیاسی همسو بودند، غلبه کردند. گروه های مسلح جوان به طور فزاینده ای قدرتمند شدند. زلزله همچنین منجر به فرار دسته جمعی مجرمان از زندان های آسیب دیده در هائیتی شد. به گفته سابین لامور، حمایت از سیاستمدارانی که در دوران ریاست جمهوری میشل مارتلی (۲۰۱۱–۲۰۱۶) به تجاوز و سوء استفاده متهم شدند، آینه ای از فرهنگ مردانگی سمی و زن ستیزی در باندهای خیابانی بود که اعضای آنها «راهزن قانونی» را که او در آلبوم ۲۰۰۸ خود با نام «Bandi Légal» تجلیل کرده بود، تجسم می بخشیدند. «MINUSTAH»،
یک عملیات صلح بانی سازمان ملل متحد در هائیتی که پس از پایان کودتای ۲۰۰۴ هائیتی آغاز شد، نتوانست ناآرامی ها را مهار کند و خود مرتکب تخلفاتی شد. از زمان پایان MINUSTAH در اکتبر ۲۰۱۷، میزان خشونت های مرتبط با باندها و همچنین میزان خشونت های مرتبط با باندها علیه غیرنظامیان، به ویژه قتل عام پورتو پرنس ۲۰۱۸ که در آن ۲۵ غیرنظامی کشته شدند، افزایش یافته است. از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱، رهبری سیاسی هائیتی درگیر بحران شد و پارلمان هائیتی به بن بست رسید، اداره عمومی به تدریج به دلیل کمبود بودجه از کار افتاد و سیستم قضایی عملاً از هم پاشید. انتخابات در هائیتی به طور مکرر به تعویق افتاد. اقتصاد هائیتی تحت تأثیر بلایای طبیعی مکرر و ناآرامی های فزاینده قرار گرفت که به بحران بیشتر دامن زد. روزنامه نگار «واکس»، الن یوانس، خلاصه کرد که «هائیتی با بحران های جدی و پیچیده از جمله زلزله ویرانگر سال ۲۰۱۰، سیل، شیوع وبا، طوفان ها و رهبران فاسد، دیکتاتور و بی کفایت مواجه بوده است». باندها با استفاده از سیاستمداران همکار و کنترل اقتصادی از طریق محافظت از راکت ها، آدم ربایی ها و قتل ها، وارد خلأ قدرت شدند. باندهای شناخته شده. تا سال ۲۰۲۲، مح
ققان تخمین زدند که حدود ۲۰۰ باند در سراسر هائیتی فعالیت می کنند. از این تعداد، نیمی از آنها در پورتو پرنس مستقر بودند. باندهای بانفوذتر، بخش های وسیعی از قلمرو، از جمله کل شهرداری ها و کمون ها را کنترل می کنند. تا سال ۲۰۲۲، محققان تخمین زده اند که حدود ۲۰۰ باند در سراسر هائیتی فعالیت می کنند. از این تعداد، نیمی در پورتو پرنس مستقر هستند. باندهای تأثیرگذارتر، مناطق وسیعی از قلمرو را کنترل می کنند، از جمله کل شهرستان ها و کمون ها. خشونت جنسی. در دسامبر ۲۰۲۳، ایالات متحده چهار رهبر باند را تحریم کرد که یکی از آنها، جانسون آندره، رهبر باند ۵ ثانیه است. وزارت خزانه داری ایالات متحده این باند را مسئول بیش از ۱۰۰۰ مورد خشونت جنسی در سال ۲۰۲۲ شناسایی کرده است. تجاوز جنسی که تنها در سال ۲۰۰۵ در هائیتی جرم انگاری شد، توسط باندها به عنوان ابزاری برای تحقیر ساکنان محله های باندهای رقیب استفاده می شود. سقط جنین در هائیتی غیرقانونی است، بنابراین قربانیان تجاوز جنسی به صورت قانونی مجبور به ادامه هر بارداری ناشی از آن هستند. درگیری. حملات مه ۲۰۲۰. در مه ۲۰۲۰، ائتلافی از یازده باند (باند Delmas 19، باند Delmas 6، باند Delmas
95، باند Nan Barozi، باند Nan Belekou، باند Nan Boston، باند Nan Chabón، باند Nan Ti Bwa، باند Base Pilate، باند Simon Pele، باند Wharf de Jeremie) برای حمله به چندین محله در پورتو پرنس به عنوان راهی برای تأمین و گسترش کنترل سرزمینی تشکیل شد. در همان ماه، آنها به غیرنظامیان در محله های پورتو پرنس حمله کردند و ۳۴ نفر را کشتند. در آن ماه، Altès، رهبر یک باند ضد دولتی، اتحاد خود را به دولت تغییر داد و باندهای متحد با جیمی «باربیکیو» شریزیه برای ترور یکی دیگر از رهبران باند ضد دولتی، Ernso Nicholas، اقدام کردند. پس از ترور، بسیاری از باندهای طرفدار دولت کنترل قلمرو باندهای ضد دولتی را به دست گرفتند. پس از ترور، شریزیه با کمک سایر باندها، جلسه ای را در Delmas 6 (محله ای تحت کنترل باند شریزیه) ترتیب داد تا برای حمله به محله های منطقه Cité Soleil در پورتو پرنس، که به عنوان ضد دولتی شناخته می شدند، از جمله Pont Rouge, Chancerelles و Nan Tokyo، برنامه ریزی کنند. ائتلاف شریزیه از ۲۴ می حمله را آغاز کرد. باند شریزیه به غیرنظامیان در Nan Tokyo حمله کرد، در حالی که Altès و یکی دیگر از رهبران باند، Alectis, Pont Rouge را م
حاصره کردند. این خشونت که خیلی دور از بازرسی کل پلیس ملی هائیتی نبود، از بعد از ظهر تا روز بعد ادامه داشت. به دلیل خشونت، بسیاری از مناطق گریختند. در ۲۵ می، یک اردوگاه آوارگان که محل اسکان باندهای ضد دولتی بود، توسط اعضای ائتلاف، در درجه اول باند Krache Dife de Delmas 6 مورد حمله قرار گرفت و دو نفر از جمله یک خردسال کشته شدند. ۲۴ خانه نیز در این حمله سوزانده شد. در ۲۶ مه، خودروهای زرهی پلیس هائیتی در ورودی Nan Brooklyn مستقر شدند. متعاقباً در این منطقه گاز اشک آور شلیک شد و به دنبال آن به سوی غیرنظامیان تیراندازی شد. Nan Brooklyn که توسط باند گابریل ژان پیر («Ti Gabriel») کنترل می شد، در آن روز و روز بعد دوباره مورد حمله باندها قرار گرفت که منجر به کشته شدن چهار نفر، زخمی شدن بیست نفر و آتش زدن بسیاری از خانه ها شد. به گفته شاهدان عینی در این منطقه، شریزیه ظاهراً با یک خودروی زرهی پلیس هائیتی به این منطقه منتقل شده است. پس از این حمله، بسیاری از رهبران جدید باند در سرزمین های تصرف شده، از جمله Chancerelles, Nan Tokyo, Nan Barozi و Delmas 2 و ۴ مستقر شدند. Nan Brooklyn تا ماه ژوئیه در محاصره باقی می ماند، زیرا
این محاصره به کشتاری منجر شد که منجر به کشته شدن ۱۴۵ نفر شد. در پایان ماه، ائتلاف منحل شده بود. تشکیل اتحاد G9. پس از آن حملات، در ویدئویی در یوتیوب، اعلام شد که ائتلاف دیگری از ۹ باند در پورتو پرنس در ژوئن ۲۰۲۰ تأسیس می شود که به «ائتلاف G9» به رهبری شریزیه تبدیل شد. همه باندهای عضو قبلاً با حزب PHTK رئیس جمهور جوونل مویس ارتباط داشتند. این ائتلاف توسط جیمی شریزیه رهبری می شود. از زمان تأسیس این ائتلاف، مسئول چندین قتل عام علیه غیرنظامیان و درگیری با سایر باندهای رقیب بوده است. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱، G9 مسئول ده ها قتل عام بود که در آن حداقل ۲۰۰ نفر کشته شدند. اعتقاد بر این بود که G9 با دولت مویس که متهم به فساد گسترده بود، روابط نزدیکی دارد. اعضای ائتلاف پس از قتل عام ها و درگیری ها، اغلب از پیگرد قانونی فرار می کردند. شریزیه از این نظر متمایز بود زیرا با وجود احکام بازداشت علیه او، همچنان آزادانه حرکت می کرد و بدون هیچ تلاشی مؤثر از سوی نیروهای دولتی هائیتی برای دستگیری او، حضور فعالی در شبکه های اجتماعی داشت. G9 همچنین شروع به حمله به محله هایی کرد که غیرنظامیان در آن علیه رئیس جمهور اعتراض می کردند و با ح
مایت پلیس درگیری هایی را علیه باندهای رقیب آغاز کردند. در پاسخ به تسلط فزاینده G9، یک اتحادیه رقیب به نام "G-Pep" در ژوئیه ۲۰۲۰ تأسیس شد. این اتحادیه عمدتاً از باندهایی در Cité Soleil پورتو پرنس تشکیل شده بود که به شدت مخالف پیوستن به G9 بودند. G-Pep به ارتباط با احزاب مختلف مخالف دولت مظنون بود و بنابراین با G9 و روابط آن با مویس مخالفت می کرد. در ماه های بعد، هر دو اتحادیه باند شروع به گسترش فراتر از مناطق عملیاتی اولیه خود کردند. تشدید درگیری. پس از ترور جوونل مویس در ۷ ژوئیه ۲۰۲۱، G9 شروع به کمک به دولت در تعقیب و گریز ۲۸ عامل خارجی کرد. پس از ترور، آریل هنری که برخی معتقدند با این قتل مرتبط است، نخست وزیر موقت هائیتی شد. پس از آن، خشونت افزایش یافت، زیرا باندها از ضعف دولت سوء استفاده کردند. در ۱۲ مه ۲۰۲۱، در جریان درگیری با G-Pep، گزارش شد که شریزیه زخمی شده است. پس از مرگ مویس که مظنون به متحد بودن او بود، جیمی شریزیه، رهبر G9، به طور فزاینده ای جاه طلبی های سیاسی را ابراز کرد و شروع به مخالفت آشکار با دولت هنری هائیتی کرد. در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۱، G9 رئیس جمهور هنری را مجبور به فرار از یک مراسم رسمی بزرگداشت
کرد و سپس محاصره یک ماهه بزرگترین پایانه نفتی این کشور را آغاز کرد. اگرچه G9 در ابتدا اعلام کرد که تنها در صورت استعفای دولت، محاصره را لغو می کند، هنری از کناره گیری امتناع کرد. در عوض، در نهایت هر دو طرف با یک معامله مخفی موافقت کردند و G9 از پایانه نفتی عقب نشینی کرد. به طور کلی، هنری قدرت محدودی داشت و دیپلمات آمریکایی دانیل لوئیس فوت رئیس جمهور هائیتی را اینگونه توصیف کرد: «یک نوع دلقک. [باندها] در چندین مورد او را مجبور کردند که برای شرکت در یک رویداد یا برگزاری مراسم به آنها پول زیادی بپردازد - و سپس به او اجازه نمی دهند این کار را انجام دهد.» تا سال ۲۰۲۲، اکثر باندهای پایتخت یا با G9 یا G-Pep متحد شدند. از آوریل تا مه، نبرد Plaine du Cul-de-Sac بین 400 Mawozo و دو باند دیگر، Chen Mechan و G-9 An Fanmi e Alye درگرفت. این درگیری باعث کشته شدن حدود ۲۰۰ نفر شد. در مه ۲۰۲۲، باند قدرتمند 400 Mawozo خود را با G-Pep متحد کرد و موقعیت دومی را در جنگ باندها بسیار بهبود بخشید و باعث تشدید بیشتر خشونت شد. در ۱۰ ژوئن، باند 5 Seconds Village de Dieu دادگاه بدوی پورتو پرنس را تصرف کرد. در ۸ و ۹ ژوئیه ۲۰۲۲، خشونت بی
ن دو باند پس از شروع نبردهای باند ۲۰۲۲ پورتو پرنس که منجر به کشته شدن ۸۹ نفر و زخمی شدن ۷۴ نفر شد، افزایش یافت. این نبرد باعث شد پایانه میدان Varreux، بزرگ ترین انبار سوخت کشور، عملیات را متوقف کند و منجر به کمبود شدید سوخت شود زیرا دو تانکر سوخت قادر به تخلیه نبودند. پزشکان بدون مرز اعلام کرده است که این سازمان به دلیل خشونت نتوانسته به زاغه نشین دسترسی پیدا کند. از اواخر سال ۲۰۲۲، یک جنبش خودجوش ضد باند به نام «bwa kale» برای حمله و کشتن اعضای باند ظهور کرد. این افراد اعضای باندهای اسیر شده را زنده می سوزاندند. آنها همچنین به نیروهای امنیتی عادی روی آوردند و حداقل یک افسر پلیس را که هیچ ارتباط شناخته شده ای با باند نداشت، به قتل رساندند. باندها در واکنش به رشد گروه های خودجوش، با ضدحملاتی که منجر به کشته شدن رهبران جامعه ای شد که از اقدامات دفاع شخصی حمایت می کردند، پاسخ دادند. در ژانویه ۲۰۲۳، ۱۸ افسر پلیس در پورتو پرنس توسط باند Gan Grif به قتل رسیدند. این امر باعث شورش هایی شد که توسط پلیس و همچنین Fantom 509، یک باند متحد پلیس، سازماندهی شد. تا مارس ۲۰۲۳، مقامات هائیتی گمان می کردند که تا ۹۰ درصد پایتخت
توسط باندها کنترل می شود. در آوریل ۲۰۲۳، سه باند، یعنی Titanyen, Base 5 Secondes و Canaan، در تلاش برای شکستن محاصره ای که توسط گروه های دفاع شخصی محلی ایجاد شده بود، «حمله ای» را در کمون Cabaret، خارج از پورتو پرنس انجام دادند. حداقل ۱۰۰ نفر در این درگیری کشته شدند. در ۱۴ آوریل، نبرد دیگری در Cité Soleil پورتو پرنس بین باند Nan Brooklyn از G-Pep و باندهای Belekou و Boston از G9 درگرفت. این درگیری شش روز طول کشید و منجر به کشته شدن حداقل ۷۰ نفر شد. مثله کردن اعضای باند توسط خودجوش ها افزایش یافت: ۳۰ مورد مثله کردن در ماه مه گزارش شد که دو برابر تعداد در ماه آوریل بود و ۱۵۰ نفر را کشت. در Pétion-Ville، ایست های بازرسی توسط ساکنان ایجاد شد و بررسی هویت افراد غریبه برای شناسایی اعضای باند انجام شد، در حالی که در تلاش برای مهار خشونت باندها، قمه ها نیز در پایتخت توزیع شد. در پاسخ به رشد جنبش bwa kale، رئیس جمهور آریل هنری از آغازکنندگان این جنبش خواست که «آرام شوند» و راهزنان و اعضای باند مظنون را به پلیس تحویل دهند. تا اواسط سال ۲۰۲۳، جنگ بین باندهای G9 و G-Pep بدون توقف ادامه داشت، و مقاومت توسط نیروهای خودجوش