Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تئاتر هیپ هاپ شکلی از تئاتر است که داستان های معاصر را با استفاده از یک یا چند عنصر از چهار عنصر فرهنگ هیپ هاپ ارائه می کند: بی بویینگ، گرافیتی نویسی، رپ و دی جی. سایر نشانگرهای فرهنگی هیپ هاپ مانند کلمات گفتاری، بیت باکسینگ، و رقص را نیز می توان گنجاند، اگرچه همیشه وجود ندارند. آنچه از همه مهم تر است، زبان قطعه تئاتری و تناسب طرح با جهان است. دنی هوک، بنیانگذار جشنواره تئاتر هیپ هاپ، آن را این گونه تعریف می کند: «تئاتر هیپ هاپ باید در قلمرو اجرای تئاتر قرار گیرد و باید توسط و برای نسل هیپ هاپ، شرکت کنندگان در فرهنگ هیپ هاپ یا هر دو باشد. تولیدات تئاتر هیپ هاپ در طیف گسترده ای از پلتفرم ها از جمله اجراهای تک، جشنواره ها و شرکت های تئاتر سیار دیده می شوند.
پیلوس نوعی پاستا است که منشأ آن جزیره ساردینیا، به ویژه در اطراف اوریستانو است. این ماکارونی در آبگوشت گوشت گاو (یا گاهی گوشت گوسفند) پخته می شود و با پنیر پکورینو سرو می گردد. در بوساچی، پاستا با زعفران بو داده و به صورت پودر طعم دار می شود. لیسانزدا یک نوع "پیلوس" است (و گاهی به این نام شناخته می شود) که مانند لازانیا به صورت لایه ای در فر پخته می شود. شکل پاستا بزرگ (با قطر ۷ تا ۸ اینچ) به جای نوارها است. پر کردن آن با مایه گوشت و پنیر پکورینو در هر دو غذا مشترک هستند. یک نوع از "لیسانزدا" که در اطراف کالیاری یافت می شود، با زعفران طعم دار می گردد. نوع دیگری از این پاستا در گیبا با رازیانه طعم دار می شود.
محاصره ادسا در سال 163 زمانی اتفاق افتاد که امپراتوری اشکانی تحت فرمان وولوگاس چهارم شهر ادسا را ​​که تحت کنترل امپراتوری روم بود محاصره کرد اشکانیان ادسا را ​​تصرف کردند و وائل (پسر سحرو) را به عنوان پادشاه دست نشانده منصوب کردند.مانو هشتم (پسر مانو هفتم)، پادشاه قانونی، مجبور به فرار به سوی رومیان شد.وائل از سال 163 تا 165، زمانی که رومیان شهر را به تصرف خود درآوردند و مانو هشتم را مجدداً بر تاج و تخت نشاندند، به عنوان یک تبعه اشکانی بر ادسا حکومت کرد.وائل در دوره کوتاه تصدی خود سکه هایی با تصویر شاه اشکانی را ضرب کرد
سنت جروم در اتاق مطالعه اش نقاشی اثر استاد رنسانس ایتالیایی، آنتونلو دا مسینا است. این نقاشی دانش انسانی، طبیعی و الهی را به تصویر می کشد و سرشار از ویژگی های معماری است. این تابلو درسال ۱۴۷۴ کشیده شده است، این اثر ابتدا متعلق به آنتونیو پاسکوالینو و پس از آن متعلق به توماس بارینگ، بوده است. از سال ۱۸۹۴ در مجموعه گالری ملی لندن قرار دارد.
یانگیس کائین () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
برنارد ویلیام راجرز (; – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ به عنوان بیست و هشتمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. راجرز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۰ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ فرماندهی لشکر ۵ پیاده را برعهده داشت و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ معاون پرسنلی نیروی زمینی آمریکا بود. وی از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به عنوان فرمانده نیروهای زمینی ایالات متحده فعالیت می کرد، در فاصله سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و با حفظ سمت، هشتمین فرمانده عالی متفقین اروپا در ناتو بود. او در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام حضور داشت و در سال ۱۹۸۶ پس از ۴۶ سال خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
«آواز عاشقانه جی. آلفرد پروفراک» () نخستین شعر تی. اس. الیوت، شاعر بریتانیایی زاده آمریکا بود که به صورت حرفه ای چاپ شد. این شعر افکار مختلف شخصیت عنوان را در قالب جریان سیال ذهن به هم ربط می دهد. الیوت در فوریه ۱۹۱۰ نوشتن این شعر را آغاز کرد و اولین بار در شماره ژوئن ۱۹۱۵ مجله "پوئتری: ا مگزین آو ورس" (Poetry: A Magazine of Verse) به ترغیب شاعر آمریکایی دور از وطن ازرا پاوند به چاپ رسید. این شعر بعدتر در سال ۱۹۱۷ در کتابچه ادبی "پروفراک و دیگر مشاهدات" () به چاپ رسید که شامل دوازده شعر بود.
هرلینا کریستین ناتالیا حکیم (؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۵۶) بازیگر، تهیه کننده فیلم و فعال اجتماعی اهل اندونزی است. او در خانواده ای مسلمان و چندنژادی در جامبی به دنیا آمد و در یوگیاکارتا بزرگ شد. در دوران کودکی آرزو داشت معمار یا روان شناس شود، اما پس از کشف استعدادش توسط تقو کاریا برای فیلم "عشق اول" (۱۹۷۳)، مسیر زندگی او تغییر کرد. بازی در این فیلم برای حکیم جایزهٔ چیترای بهترین بازیگر زن را به ارمغان آورد و او را به ادامهٔ حرفه ای بازیگری ترغیب کرد. از آن زمان تاکنون، او در فیلم های متعددی از جمله "طوفان حتماً فروکش می کند" (۱۹۷۷) و "چوت نیه دِین" (۱۹۸۸) ایفای نقش کرده است؛ همچنین نقشی کوچک در فیلم هالیوودی "بخور عبادت کن عشق بورز" (۲۰۱۰) داشته است. تا سال ۲۰۱۱، حکیم شش جایزهٔ چیترای بهترین بازیگر زن را کسب کرده، جایزهٔ یک عمر دستاورد از جشنواره بین المللی فیلم سینمانیلا دریافت کرده و عضو هیئت داوران جشنواره فیلم کن بوده است. حکیم از سال ۱۹۹۸ فعالیت خود را فراتر از بازیگری گسترش داد و با تهیه کنندگی فیلم های "برگی بر بالین" و "شن های نجواگر" وارد عرصهٔ تولید فیلم شد و سپس به ساخت مستند و فعالیت های اجتماعی در زم
ینهٔ آموزش و اوتیسم روی آورد. از سال ۲۰۰۸، او به عنوان سفیر حسن نیت اندونزی در یونسکو منصوب شده و تمرکز خود را بر مسائل آموزشی معطوف کرده است. آثار ذکرشده. Bibliography Online sources
کیوون مونترآل وودارد (؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۲۰۱۳) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای ایفای نقش سم در مجموعهٔ درام پسا آخرالزمانی "آخرین بازمانده از ما" (۲۰۲۳) محصول شبکهٔ اچ بی او شناخته می شود؛ نقشی که برای آن نامزد جایزهٔ امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر مهمان در یک مجموعهٔ درام شد.
الین مایلز () بازیگر بومی آمریکایی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش مرلین ویرلویند در مجموعه های تلویزیونی "افشای شمالی" و فلورنس در "آخرین بازمانده از ما" شناخته می شود. او عضو رسمی قبایل متحد ذخیره گاه سرخپوستی امتلا است.
اسپنسر لرد (؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۹۳) بازیگر اهل کانادا است. او در شهر کملوپس به دنیا آمد و نخستین بار در دوران مدرسه با بازیگری آشنا شد. لرد پس از تحصیل در رشتهٔ مهندسی در دانشگاه بریتیش کلمبیا، مسیر حرفه ای خود را به بازیگری تغییر داد. از نقش های شاخص او می توان به نقش نیتن پرایس جونیور در مجموعهٔ درام "مزرعه قلب ها" محصول شبکهٔ سی بی سی و نقش آیدن والش در مجموعهٔ درام "قانون خانواده" محصول شبکهٔ سی دابلیو اشاره کرد. او همچنین در چندین فیلم تلویزیونی حضور داشته و در سال ۲۰۲۲ در مجموعهٔ "دکتر خوب" ایفای نقش کرده است. لرد نقش اووِن را در مجموعهٔ درام "آخرین بازمانده از ما" محصول اچ بی او ایفا کرد.
مرغی که آرزوی پرواز داشت () رمانی است که در سال ۲۰۰۰ توسط هوانگ سان می منتشر شد. نقدها. این رمان نقدهای مثبتی از جان کانگ نویسندهٔ "ساوت چاینا مورنینگ پست" و "گاردین" دریافت کرد که گاردین اصالت داستان را ستود. "پابلیشرز ویکلی" این کتاب را «به خوانندگان علاقه مند به موضوع خودیاری» به شدت پیشنهاد کرد. اقتباس فیلم انیمیشن. یک انیمیشن اقتباسی به همین نام در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱ منتشر شد.
"آخرین بازمانده از ما" ()، یک مجموعهٔ تلویزیونی درام پسا آخرالزمانی آمریکایی است که برای شبکهٔ اچ بی او ساخته شده و بر پایهٔ مجموعه بازی های ویدیویی به همین نام است. داستان این مجموعه بر رابطهٔ میان جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) تمرکز دارد. فصل نخست که بر اساس بازی منتشرشده در سال ۲۰۱۳ ساخته شده، در سال ۲۰۲۳ می گذرد؛ بیست سال پس از شیوع یک دنیاگیری ناشی از عفونت گستردهٔ قارچی که باعث تبدیل مبتلایان به موجوداتی شبیه زامبی و فروپاشی جامعه شده است. جوئل، که یک قاچاقچی است، مأمور می شود تا الی را که نوجوانی مصون از این عفونت است، از میان آمریکای ویران شده همراهی کند. پیش از آغاز سفر و در جریان آن، جوئل و الی با شخصیت های مختلفی روبه رو می شوند که توسط بازیگران مهمان متعددی ایفا شده اند. از جمله این بازیگران می توان به نیکو پارکر در نقش سارا، دختر جوئل؛ مارلی دندریج در نقش مارلین، رهبر مقاومت؛ آنا تورو در نقش تس، شریک جوئل؛ گابریل لونا در نقش تامی، برادر جوئل؛ لامار جانسون و کیوون وودارد در نقش برادران هنری و سم؛ و همچنین ملانی لینسکی و جفری پیرس در نقش کتلین، رهبر مقاومت، و پری، معاون او، اشاره کرد. فصل دوم
این مجموعه تا حدی بر اساس دنبالهٔ منتشرشده در سال ۲۰۲۰ ساخته شده و بخشی از داستان آن به شخصیت ابی (کیتلین دیور) می پردازد. کریگ مازن و نیل دراکمن، سازندگان و نویسندگان این مجموعه، بر این باور بودند که قالب تلویزیونی این فرصت را فراهم می کند تا پیش زمینه های شخصیتی را بیش از آنچه در بازی ها ممکن بود، به تصویر بکشند؛ بازی هایی که دراکمن نویسندگی و کارگردانی مشترک آن ها را بر عهده داشت. فرایند انتخاب بازیگران به صورت مجازی و از طریق برنامهٔ زوم، به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ انجام شد و شماری از بازیگران سرشناس برای حضور در یک یا چند قسمت دعوت شدند. پدرو پاسکال و بلا رمزی به دلیل توانایی شان در تجسم شخصیت ها و بازآفرینی رابطهٔ میان آن ها انتخاب شدند. بازی بازیگران اصلی و مهمان در طول این مجموعه با تحسین منتقدان روبه رو شد و جوایزی نیز دریافت کردند. شکل گیری و انتخاب بازیگران. "آخرین بازمانده از ما" توسط کریگ مازن و نیل دراکمن، سازندگان این مجموعه، نوشته شده است؛ دراکمن نویسنده و کارگردان مشترک بازی های ویدئویی است که این مجموعه بر پایهٔ آن ها ساخته شده. برخلاف روند ساخت بازی ها، دراکمن احساس می کرد هنگام نوشتن این م
جموعه می تواند از شخصیت ها «فاصله بگیرد»، چرا که ماهیت فراگیر و غرق کنندهٔ بازی های ویدئویی او را بیش از پیش درگیر شخصیت ها می کرد. نویسندگان این مجموعه آن را فرصتی دانستند تا به پیش زمینه های شخصیت هایی بپردازند که در بازی چندان مورد توجه قرار نگرفته بودند و به این ترتیب، انگیزه های آن ها را بهتر درک کنند. ️دراکمن نسبت به ایجاد تغییر در هر بخشی از بازی ها رویکردی بازداشت، اما همواره بر وجود دلیلی قوی برای این تغییرات تأکید می کرد و اطمینان حاصل می کرد که او و مازن تأثیرات این تغییرات بر رویدادهای بعدی داستان را در نظر گرفته اند. آن ها تلاش کردند از ساخت «یک سریال زامبی محور» پرهیز کنند و تأکید داشتند که موجودات آلوده، در نهایت ابزاری هستند برای ایجاد فشار بر شخصیت ها تا تصمیماتی جذاب بگیرند و ذات واقعی خود را آشکار کنند. فرایند انتخاب بازیگران فصل اول به صورت مجازی و از طریق برنامهٔ زوم، به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ انجام شد. ویکتوریا توماس، کارگردان انتخاب بازیگر، بر آن بود تا به اثر اصلی وفادار بماند، بدون آن که خود را به چارچوب های آن محدود کند. مازن و توماس به دنبال بازیگران مهمان شناخته شده ای بودند؛ توماس
اشاره کرده است که بسیاری از این بازیگران «معمولاً در نقش های کوتاه و یک قسمتی ظاهر نمی شوند». تهیه کنندگان در درجهٔ اول به دنبال بازیگرانی بودند که بتوانند شخصیت های جوئل و الی را به خوبی مجسم کنند و در عین حال، رابطهٔ میان آن دو را نیز باورپذیر به نمایش بگذارند. فرایند انتخاب بازیگران برای فصل دوم در مهٔ ۲۰۲۳ به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا متوقف شد. از آنجا که فیلم نامه ای در دست نبود، بازیگران با سکانس هایی از بازی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" (۲۰۲۰) تست بازیگری می دادند. چند نقش از جمله دینا، جسی و ابی بدون برگزاری تست بازیگری انتخاب شدند و این نقش ها مستقیماً به بازیگران پیشنهاد شد. فصل دوم شخصیت های جدیدی را معرفی می کند و زمان بیشتری را به پرداخت آن ها اختصاص می دهد. مازن معتقد بود که بازیگران جدید «کاملاً با فضای این مجموعه هماهنگ هستند» و این را حاصل اعتبار تثبیت شدهٔ مجموعه می دانست. شخصیت های اصلی. جوئل. جوئل میلر (پدرو پاسکال) مردی میانسال و سختی دیده است که زخم های روحی گذشته اش او را آزار می دهد. او مأمور می شود دختری نوجوان به نام الی را از منطقهٔ قرنطینه خارج کرده و همراه او سراسر ایال
ات متحده را بپیماید. برخلاف بازی ها که در آن ها جوئل—به عنوان شخصیت قابل بازی—باید برای پیشروی بازیکن، اقداماتی فراتر از توان انسانی انجام می داد، در این مجموعه چهره ای آسیب پذیرتر از او به نمایش گذاشته شده است؛ برای نمونه، بر اثر اصابت گلوله در یکی از گوش هایش دچار کاهش شنوایی شده و هنگام برخاستن، زانوانش درد می گیرند. خبر انتخاب پاسکال برای این نقش در ۱۰ فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد. الی. الی (بلا رمزی) دختر نوجوانی است که سرکشی و خشم زیادی از خود نشان می دهد، اما در درون، نیاز عمیقی به تعلق و پیوند انسانی دارد. او که در فصل اول ۱۴ سال دارد، همچنان بازیگوشی خود را حفظ کرده، به راحتی با کودکان ارتباط برقرار می کند و علاقهٔ ویژه ای به جناس ها و شوخی های کلامی دارد. الی نسبت به عفونت قارچی "سرچماقی ها" مصون است و ممکن است کلید ساخت واکسن باشد. در ادامهٔ وفاداری به بازی ها، الی شخصیتی لزبین است. در فصل دوم، الی که اکنون ۱۹ ساله است، مانند جوئل سرسخت تر شده، اما شوخ طبعی اش را همچنان حفظ کرده است. خبر انتخاب رمزی برای این نقش در ۱۰ فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد. تامی. تامی (گابریل لونا)، برادر کوچک تر جوئل، فردی آرمان گراست که همچ
نان به ساختن جهانی بهتر امیدوار است. او از کهنه سربازان جنگ خلیج فارس به شمار می رود. در سال ۲۰۰۳، پیش از شیوع همه گیری، تامی همراه با جوئل به عنوان پیمانکار کار می کرد. پس از آن که یک سرباز به سمت جوئل و سارا شلیک می کند، تامی سرباز را می کشد و شاهد جان باختن سارا در آغوش جوئل است. در سال ۲۰۲۳، تامی و جوئل در جکسون، وایومینگ دوباره به هم می پیوندند. جوئل از تامی می خواهد تا برای بردن الی به کلرادو همراه او شود، اما تامی به دلیل باردار بودن همسرش، ماریا، پیشنهاد او را نمی پذیرد. پس از آن، جوئل راز مصونیت الی و وضعیت روحی رو به افول خود را با تامی در میان می گذارد و از تامی می خواهد که به جای او، الی را نزد گروه فایرفلایز ببرد؛ تامی می پذیرد که صبح روز بعد او را ببرد. با این حال، جوئل صبح تغییر نظر می دهد و تصمیم می گیرد خود همراه الی از جکسون برود. آن دو سوار بر اسب آن جا را ترک می کنند و تامی در جکسون می ماند. در فصل دوم، مشخص می شود که تامی و ماریا صاحب پسری به نام بنجامین شده اند. خبر انتخاب لونا برای این نقش در ۱۵ آوریل ۲۰۲۱ اعلام شد. دینا. دینا (ایزابلا مرسد) معشوقهٔ الی و دوست دختر سابق جسی است. او روحی
ه ای آزاد و سرزنده دارد و نسبت به الی وفادار است، وفاداری ای که در برابر خشونت بی رحمانهٔ دنیای پیرامون به چالش کشیده می شود. در بازی، دینا به عنوان یک شخصیت همراه غیرقابل بازی حضور دارد، اما در این مجموعه به دلیل حذف عنصر گیم پلی، نویسندگان ناچار بودند نقش او را بازتعریف کنند و جایگاهی برایش در نظر بگیرند که بتواند نقاط ضعف شخصیتی الی را بازتاب دهد. خبر انتخاب مرسد برای این نقش در ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴ اعلام شد. او پیش از انتخاب شدن، فصل اول مجموعه را تماشا کرده بود اما بازی ها را تجربه نکرده بود. مازن و دراکمن به او پیشنهاد کردند که ویدئوهای گیم پلی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" را در یوتیوب تماشا کند، اما او تصمیم گرفت خود بازی را انجام دهد و آن را طی یک آخر هفته پیش از ملاقات با نویسندگان به پایان رساند؛ تجربه ای که به گفتهٔ خودش باعث شد در زمان تولید با محیط ها و صحنه ها احساس آشنایی بیشتری داشته باشد. مرسد احساس می کرد شخصیت روشن، سبک بال و شوخ طبع دینا با روحیهٔ خودش همخوانی دارد و اجرای شنون وودوارد در نقش دینا در بازی را مبنای ایفای نقش خود قرار داد. مازن بر این موضوع تأکید داشت که قد دینا باید با الی تقری
باً برابر باشد، چرا که در غیر این صورت ممکن بود رابطهٔ آن ها بیشتر حالت «مادری» به خود بگیرد. او همچنین معتقد بود ویژگی برجستهٔ دینا، محبت و عشق او به دیگران است؛ خصوصیتی که او را از دیگر شخصیت ها، به ویژه جوئل و الی—که تنها به یکدیگر عشق می ورزند—متمایز می سازد. جسی. ️جسی (یانگ مازینو) یکی از اعضای مهم جامعهٔ جکسون است که ازخودگذشتگی اش گاهی به بهای سنگینی برای او تمام می شود. او که پیش از پیوستن به جکسون همه چیز را از دست داده، برای حس تعلق و همبستگی در این اجتماع ارزش زیادی قائل است و تلاش می کند تا آن را حفظ کند. خبر انتخاب مازینو برای این نقش در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴ اعلام شد. او پیش از تماشای فصل اول این مجموعه، ویدئویی از گیم پلی بازی اول را دیده بود و سپس بازی دوم را نیز پیش از دیدار با مازن و دراکمن و پس از پایان اعتصابات نویسندگان و بازیگران تجربه کرد. مازینو معتقد بود که بازی اش در مجموعهٔ "مشاجره" (۲۰۲۳) زمینه ساز دریافت این نقش شده و به او این فرصت را داد تا «به جای تست بازیگری، گفت وگویی واقعی» با سازندگان داشته باشد. او برای آمادگی حضور در این مجموعه، آموزش اسب سواری را در مزرعهٔ دنی ویرچو پشت سر گذا
شت و همچنین آموزش های مربوط به استفاده از سلاح گرم را دریافت کرد. مازینو و بلا رمزی پیش از آغاز تولید مجموعه، با یکدیگر تجربهٔ پرواز با هواپیمای آب نشین را گذراندند که باعث شکل گیری رابطه ای دوستانه میان آن دو شد. به گفتهٔ او، فیلم نامهٔ این مجموعه نقش مهمی در جهت دهی به روابطش با سایر بازیگران ایفا کرده است.
پاک سازی مخاطی مژه ای یا پاکسازی موکوسیلیاری () (به اختصار MCC) یا انتقال مخاطی مژه ای یا حرکت مخاطی مژه ای، سازوکار خودپاکسازی راه هوایی در دستگاه تنفسی را توصیف می کند. این فرایند یکی از دو سازوکار محافظتی برای ششها در جهت حذف ذرات معلق تنفس شده، از جمله بیماری زاها، پیش از رسیدن به پارانشیم شش ها است. سازوکار دیگر، رفلکس سرفه می باشد. پاک سازی مخاطی مژه ای نقش عمده ای در بهداشت ریوی دارد. کارآمدی MCC به ویژگی های صحیح مخاط تولیدشده، هم در لایهٔ مخاط و هم در لایهٔ رویی آن، و همچنین تعداد و کیفیت مژک های موجود در بافت پوششی تنفسی بستگی دارد. یکی از عوامل مهم، میزان ترشح موسین است. مجراهای یونی CFTR و ENaC برای حفظ میزان آبرسانی لازم به مایع سطحی راه هوایی با یکدیگر همکاری می کنند. هرگونه اختلال در عملکرد دقیق مژک ها می تواند منجر به بروز بیماری شود. اختلالات در ساختار مژک ها می تواند موجب ابتلا به مجموعه ای از بیماری های مژکی، به ویژه دیس کینزی اولیه مژکی شود. استعمال دخانیات می تواند موجب کوتاه شدن طول مژک ها شود. کارکرد. در بخش فوقانی دستگاه تنفسی، موی بینی در سوراخ بینی ذرات بزرگ تر را به دام می اندازد و
عطسه نیز ممکن است برای دفع آن ها برانگیخته شود. مخاط بینی نیز ذرات را به دام می اندازد تا مانع از ورود آن ها به بخش های پایین تر دستگاه تنفسی شود. در سایر بخش های دستگاه تنفسی، ذرات بر اساس اندازهٔ خود در بخش های مختلف راه های هوایی رسوب می کنند؛ ذرات بزرگ تر در نایژه های بزرگ تر به دام می افتند. با باریک تر شدن راه های هوایی، تنها ذرات کوچک تر می توانند عبور کنند. شاخه های متعدد راه های هوایی موجب ایجاد آشفتگی در جریان هوا می شود و در محل اتصال این شاخه ها، ذرات رسوب کرده و به کیسه هوایی نمی رسند. تنها بیماری زاهای بسیار کوچک قادر به نفوذ به آلوئول ها هستند. پاک سازی مخاطی مژه ای برای حذف این ذرات و همچنین برای به دام انداختن و حذف بیماری زاها از راه های هوایی عمل می کند تا از پارانشیم حساس شش محافظت کند و همچنین به مرطوب نگه داشتن راه های هوایی کمک کند. پاک سازی مخاطی مژه ای همچنین در دفع ریوی مشارکت دارد، که طی آن بازدم مواد ترشح شده از مویرگ به فضای آلوئولی را خارج می کند. اجزاء. در راه هوایی، از نای تا نایژک ها، پوشش از نوع بافت پوششی تنفسی و مژکدار است. مژکها ساختارهای موی مانند و ریزلولهای هستند که روی
سطح مجرا بافت پوششی قرار دارند. هر سلول پوششی حدود ۲۰۰ مژک دارد که به طور پیوسته با بسامد ۱۰ تا ۲۰ ضربه در ثانیه می زنند. مژکها درون لایه ای از مخاط (PCL) احاطه شده اند، که یک لایهٔ "سُل" است و روی آن لایهٔ "ژل" مخاط قرار دارد. این دو لایه با هم مخاط (ELF)، که با عنوان مخاط (ASL) نیز شناخته می شود، را تشکیل می دهند که ترکیب آن به طور دقیق تنظیم می شود. مجرای یونیهای CFTR و ENaC با همکاری یکدیگر رطوبت مورد نیاز مایع سطحی راه هوایی را حفظ می کنند. میزان ترشح موسین عامل مهم دیگری است. مخاط به حفظ رطوبت بافت پوششی کمک می کند و ذرات معلق و بیماری زاهای عبوری از راه هوایی را به دام می اندازد و ترکیب آن تعیین کنندهٔ کارآمدی پاک سازی مخاطی مژه ای است. سازوکار. درون لایهٔ نازک مایع اطراف مژک ها، مژک ها به صورت هماهنگ به سوی حلق می زنند، جایی که مخاط حمل شده یا بلعیده می شود یا از طریق سرفه خارج می گردد. این حرکت یا از پایین دستگاه تنفسی به سمت بالا، یا از ساختارهای بینی به سمت پایین، برای پاک سازی مخاط تولیدشده به طور پیوسته انجام می شود. هر مژک حدود ۷ میکرومتر (یکا) طول دارد، و در پایهٔ خود ثابت شده است. حرکت آن شام
ل دو بخش است: ضربهٔ مؤثر و ضربهٔ بازیابی. حرکت مژک ها در لایهٔ مایع اطراف مژک ها که عمق آن اندکی کمتر از طول مژک های کشیده است، انجام می شود. این امکان را می دهد که مژک ها هنگام ضربهٔ مؤثر به لایهٔ مخاط نفوذ کنند و آن را به سمت دور از سطح سلول حرکت دهند. در ضربهٔ بازیابی، مژک از یک سو تا سوی دیگر خم می شود تا به موقعیت اولیه برای ضربهٔ بعدی بازگردد. در این بازگشت، مژک کاملاً در مایع پیرامونی (PCL) فرومی رود که موجب می شود حرکت معکوس مخاط کاهش یابد. حرکت هماهنگ مژک ها روی همهٔ سلول ها به شیوه ای که هنوز کاملاً مشخص نیست، انجام می شود. این حرکات موج مانندی ایجاد می کنند که در نای با سرعتی بین ۶ تا ۲۰ میلی متر در دقیقه حرکت می کند. موج تولیدشده یک موج ناهم زمان است که مخاط را جابه جا می کند. مدل های ریاضی بسیاری برای مطالعهٔ سازوکار ضربه زدن مژک ها ساخته شده اند، از جمله مدل هایی برای درک تولید و ضرباهنگ موج ناهم زمان و همچنین تولید نیروی ضربهٔ مؤثر. اهمیت بالینی. پاک سازی مؤثر مخاطی مژه ای به عوامل متعددی بستگی دارد از جمله تعداد مژک ها و ساختار آن ها، به ویژه طول آن ها، و کیفیت مخاط تولیدشده که باید در میزان م
ناسب رطوبت، دما و پی اچ حفظ شود. مژک ها باید بتوانند آزادانه در لایهٔ مایع پیرامونی حرکت کنند و زمانی که این حرکت به دلیل آسیب به مژک ها یا به دلیل عدم تعادل در رطوبت یا پی اچ لایهٔ مایع پیرامونی مختل شود، مخاط به درستی از راه های هوایی پاک نمی شود. فیبروز سیستیک یکی از پیامدهای عدم تعادل در لایهٔ مایع پیرامونی است. تجمع مخاط، علاوه بر ایجاد درجات مختلفی از انسداد جریان هوا، محیط مناسبی برای رشد باکتری ها فراهم می کند که می توانند بسیاری از عفونت های تنفسی را ایجاد کرده و بیماری های ریوی موجود را به شدت وخیم تر کنند. بیماری های انسدادی ریوی اغلب در نتیجهٔ اختلال در پاک سازی مخاطی مژه ای بروز می کنند که ممکن است همراه با تجمع مخاط باشند و این بیماری ها گاهی به عنوان "بیماری های ریوی موکوعانسدادی" شناخته می شوند. مطالعات نشان داده اند که کاهش رطوبت مایع سطح راه های هوایی به تنهایی می تواند موجب انسداد مخاطی شود، حتی زمانی که هیچ نشانه ای از ترشح بیش از حد مخاط وجود نداشته باشد. رطوبت. رطوبت بالا پاک سازی مخاطی مژه ای را بهبود می بخشد. یک مطالعه بر روی سگ ها نشان داد که انتقال مخاط در رطوبت مطلق ۹ گرم آب بر متر
مکعب کمتر از زمانی بود که رطوبت ۳۰ گرم آب بر متر مکعب بود. دو روش برای پشتیبانی از این فرایند، به ویژه در تنفس مکانیکی، از طریق مرطوب کننده های فعال و غیرفعال گاز تنفسی فراهم می شود.
جورج دکر (; – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ به عنوان بیست و دومین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. دکر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۲۴ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ فرماندهی لشکر ۵ پیاده را برعهده داشت، از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ حسابرس نیروی زمینی آمریکا بود و از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ به عنوان فرمانده سپاه هفتم فعالیت می کرد. وی از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۷ فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت، در فاصله سال های ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹ به عنوان فرماندهی سازمان ملل فعالیت می کرد و با حفظ سمت فرمانده نیروهای کره ایالات متحده و ارتش هشتم بود و از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ جانشینی رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا را برعهده داشت.
موج ناهم زمان () یا آهنگ ناهم زمان (metachronal rhythm) به حرکت های موجی گفته می شود که به وسیلهٔ کنش پی درپی (و نه کنش هم زمان) در ساختارهایی مانند مژک، قطعات بدن کرم ها یا پاها ایجاد می شود. این حرکت ها نمایی از یک موج در حال حرکت را به وجود می آورند. موج مکزیکی نمونه ای بزرگ مقیاس از موج ناهم زمان است. این الگو به طور گسترده ای در طبیعت دیده می شود، مانند حرکت مژک های بسیاری از موجودات آبزی از جمله شانه دارتباران، نرم تنان، مژک داران و همچنین در بافت پوششی بسیاری از اندام های بدن. مژک های منفرد زمانی که در قالب موج ناهم زمان برای حرکت آغازیان به کار می روند، هر یک به شیوه ای ضربه می زنند که شبیه ضربهٔ صفحه ای یک تاژک است. تفاوت اینجاست که ضربهٔ بازیابی آن ها نسبت به ضربهٔ مؤثر زاویه ای ۹۰ درجه دارد، به طوری که مژک ها از برخورد با یکدیگر جلوگیری می کنند. ریتم های ناهم زمان را می توان در حرکات هماهنگ پاهای هزارپاییان و دیگر بی مهرگان خشکی زی با پاهای متعدد مشاهده کرد، همچنین در حرکات هماهنگ حشرات اجتماعی نیز دیده می شود. چنین حرکت ناهم زمانی نشان داده است که ویژگی های انتقال سیال را در مژک های طبیعی بهبود می
بخشد. حرکت ناهم زمان همچنین در سامانه های ریزسیال مصنوعی با استفاده از رشته های مغناطیسی بازتولید شده است.
حرکت بتا () نوعی خطای دید است که باعث می شود فکر کنیم چیزی در حال حرکت است، در حالی که در واقع چند تصویر ثابت پشت سر هم ظاهر شده اند. فرض کنید اول یک چراغ در یک نقطه روشن می شود و خاموش می شود، بعد خیلی سریع چراغ دیگری کمی دورتر روشن می شود. ما به جای دیدن دو چراغ جداگانه، احساس می کنیم که یک چراغ در حال حرکت از جای اول به جای دوم است. این پدیده شبیه همان چیزی است که در تابلوهای تبلیغاتی دیجیتال یا نوارهای خبری متحرک می بینیم، یا در بعضی از پویانمایی های ساده که یک شکل به نظر می رسد روی صفحه حرکت می کند، در حالی که فقط دنباله ای از تصاویر ثابت است. حرکت بتا با پدیدهٔ «فی» فرق دارد. در پدیدهٔ فی، حرکت خیلی مبهم تر و شبح مانند احساس می شود، ولی در حرکت بتا، بیننده تصور می کند یک جسم واقعی در حال جابه جا شدن است. گاهی تصور می شود که توهم حرکت ناشی از پویانمایی و فیلم بر حرکت بتا استوار است و نه بر توضیح قدیمی تر که با عنوان ماندگاری دید شناخته می شود. با این حال، سامانهٔ بینایی انسان نمی تواند میان حرکت توهمی کوتاه برد ناشی از فیلم و حرکت واقعی تمایز قائل شود، در حالی که حرکت توهمی دوربردِ حرکت بتا به گونه ای مت
فاوت تشخیص داده شده و به شیوه ای متفاوت پردازش می شود. تاریخچه. در حرکت بتا، پدیدار شدن بسیار کوتاه یک شکل و سپس پدیدار شدن بسیار کوتاه یک شکل کمابیش مشابه در مکانی دیگر، به صورت یک حرکت پیوسته یک شکل تجربه می شود. مشاهدهٔ حرکت ظاهری از طریق توالی سریع تصاویر به قرن نوزدهم بازمی گردد. در سال ۱۸۳۳، جوزف پلاتو دستگاهی را معرفی کرد که بعدها فریب بین نامیده شد، ابزاری ابتدایی برای پویانمایی که بر پایهٔ اثر استروبوسکوپی کار می کرد. اصل کار این «اسباب بازی فلسفی» الهام بخش توسعهٔ صنعت سینما در اواخر همان قرن شد. بیشتر نویسندگانی که بعدها توهم دیدن حرکت در توالی سریع تصاویر ثابت را شرح دادند، معتقد بودند که این پدیده ناشی از ماندگاری دید است، خواه به صورت پس تصویر بر روی شبکیه یا به صورت پردازش ذهنی که فواصل میان تصاویر را پر می کند. در سال ۱۸۷۵، زیگموند اکسنر نشان داد که تحت شرایط خاصی، افراد دو جرقهٔ الکتریکی سریع و جدا از هم را به عنوان یک نور در حال حرکت درک می کنند، در حالی که جرقه های سریع تر به صورت حرکت میان دو نور ثابت برداشت می شوند. اکسنر استدلال کرد که برداشت نور متحرک یک ادراک (فرایندی ذهنی) است، در حال