Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سالتبرن () فیلم درام روان شناختی کمدی سیاه محصول ۲۰۲۳ به نویسندگی، کارگردانی و تهیهٔ امرالد فنل است. داستان فیلم در میانهٔ دههٔ ۲۰۰۰ انگلستان جریان دارد و به دانشجوی جوانی (بری کیوگن) می پردازد که شیفتهٔ همکلاسی ثروتمندش (جیکوب الوردی) می شود که او را به گذراندن تابستان در املاک خانوادگی عجیب و غریبش دعوت کرده است. دیگر بازیگران شامل رزمند پایک، ریچارد ئی. گرانت، آلیسون الیور، آرچی مدکوی و کری مولیگان می شوند. مراسم افتتاحیهٔ جهانی "سالتبرن" در ۳۱ اوت ۲۰۲۳ در جشنوارهٔ فیلم تلیوراید برگزار شد. این فیلم در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳ در بریتانیا منتشر شد و همان روز در ایالات متحده اکران سینمایی محدودی داشت. انتشار گسترده این فیلم در ۲۲ نوامبر آغاز شد. "سالتبرن" نقدهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و کیوگن و پایک در مراسم گلدن گلوب نامزد جایزه شدند. داستان. در سال ۲۰۰۶، الیور کوئیک، دانشجوی بورس تحصیلی، به دانشگاه آکسفورد می رود و به دلیل خامی در مقابل آداب طبقه مرفهٔ جامعه، در تلاش برای وفق دادن خود با شرایط آن هاست. او با فیلکس کتن، دانش آموزی مرفه و محبوب دوست می شود که با داستان های الیور در مورد سوء مصرف مواد و
مشکلات روانی والدینش همدلی می کند. وقتی الیور از مرگ ناگهانی پدرش مضطرب می شود، فلیکس به او دلداری می دهد و از او دعوت می کند تابستان سال ۲۰۰۷ را در املاک خانواده اش، یعنی سالتبرن، بگذراند. در سالتبرن، الیور با والدین فیلکس سر جیمز و لیدی الزبث، خواهرش ونیشیا و پسر عمهٔ آمریکایی اش فارلی آشنا می شود. او به سرعت اعتماد خانواده فیلکس را جلب و علاقأ او نسبت به فیلکس بیشتر می شود. یک شب، او فیلکس را در حال خودارضایی در وان حمام تماشا می کند و پس از آن با شهوت از وان آب می نوشد. او ونیشیا را اغوا می کند و با او آمیزش جنسی دهانی انجام می دهد. فارلی شاهد این موضوع است و به فلیکس اطلاع می دهد. الیور ادعا می کند که هیچ اتفاقی نیفتاده است و فارلی گزافه گویی کرده است. یک شب، الیور فارلی را مورد آزار و اذیت قرار می دهد و او را تهدید می کند. جیمز پس از دریافت گزارشی از ساتبیز مبنی بر اینکه او قصد دارد اشیای قیمتی مجموعه جیمز را بفروشد، فارلی را از خانه بیرون می کند. با پایان یافتن تابستان، الزبث و جیمز برای تولد الیور یک مهمانی برنامه ریزی می کنند. فیلکس الیور را با سفری برای دیدن مادر غریبه اش غافلگیر می کند. الیور وحشت
می کند و با رسیدن به خانه خانواده در پرسکوت، فیلکس متوجه می شود که الیور در مورد تربیت خود دروغ گفته است. پدر الیور هنوز زنده است، هیچ یک از والدین او قربانی سوء مصرف مواد نیستند و آنها در یک حومه شهر با وضع خوب زندگی می کنند. فیلکس که از فریب الیور وحشت زده شده به او دستور می دهد که بعد از مهمانی آنجا را ترک کند. در طول جشن ها، الیور برای فیلکس عشق ورزی می کند. فیلکس به نوبه خود از اعمال الیور ابراز ناراحتی و سردرگمی می کند و او را طرد می کند. صبح روز بعد، فیلکس مرده در هزارتوی گیاهی سالتبرن پیدا می شود. الیور اشاره می کند که مصرف مواد مخدر فارلی با مرگ فیلکس ارتباط دارد و جیمز فارلی را از بازگشت به سالتبرن منع می کند و تمام حمایت های مالی از او را قطع می کند. پس از تشییع جنازه فیلکس، الزبث اصرار دارد که الیور در سالتبرن بماند. الیور برای فلیکس سوگواری می کند و قبر او را از لحاظ جنسی می چرخاند. در آن شب، ونیشیا الیور را متهم به متلاشی کردن خانواده اش می کند. الیور سعی می کند او را اغوا کند، اما ونیشیا او را رد می کند، زیرا نسبت به جعل هویت فزاینده اش از فیلکس ناراحت است. روز بعد، ونیشیای مرده را در حالی که
مچ دست هایش را در وان بریده بود، پیدا می کنند. جیمز از حضور مستمر الیور در سالتبرن و نزدیکی الزبث به او سرخورده است، و به او رشوه می دهد تا آنجا را ترک کند. سال ها بعد، الیور خبر مرگ جیمز را در روزنامه می خواند. او یک برخورد تصادفی با الزبث در یک کافه دارد و الزبث از دیدن او خوشحال می شود و اصرار می کند که با او به سالتبرن بازگردد. الزبث پس از گذراندن چندین ماه با الیور به شدت بیمار می شود. الیور در بستر مرگ الزبث فاش می کند که او مسئول وقایع غم انگیز سالتبرن بوده است. او در آکسفورد ترتیب ملاقاتی با فیلکس داده بود و پس از طرد شدنش در هزارتوی گیاهی، او را با مسموم کردن نوشیدنی اش به قتل رساند. او تیغ هایی را در نزدیکی حمام ونیشیا قرار داد و ایمیلی را ساخت که منجر به اخراج فارلی از املاک شد. او رویارویی خود با الزبث را در کافه برنامه ریزی کرد، و الزبث در آن جا سپس تمام دارایی های مالی خود شامل سالتبرن را به الیور واگذار کرده بود. الیور با برداشتن دستگاه تنفس مصنوعی الزبث، او را می کشد. او که اکنون مالکیت سالتبرن و ثروت خانوادهٔ کتن را به عهده گرفته است، برهنه در اطراف عمارت با ترانهٔ «قتل در سکوی رقص» می رقصد.
تولید. "سالتبرن" پس از "زن جوان آتیه دار" (۲۰۲۰) دومین فیلمی است که امرالد فنل کارگردانی کرده است. تا ژانویه ۲۰۲۲، شرکت لاکی چاپ انترتینمنت متعلق به مارگو رابی در حال مذاکره برای تولید آن بود. در مهٔ ۲۰۲۲، جوزی مک نامارا، تام آکرلی و رابی در مقام تهیه کنندگان فیلم تأیید شدند و رزمند پایک، جیکوب الوردی و بری کیوگن به بازیگران پیوستند. در دسامبر اعلام شد که کری مولیگان (ستارهٔ "زن جوان آتیه دار") نیز بخشی از گروه بازیگران است. فیلم برداری در ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ آغاز شد. لینوس ساندگرن به عنوان فیلم بردار پروژه انتخاب شد. کاخ درایتون در نورث همپتون شر یکی از مکان های فیلمبرداری بود. انتشار. افتتاحیهٔ جهانی "سالتبرن" در ۳۱ اوت ۲۰۲۳ در پنجاهمین جشنوارهٔ فیلم تلیوراید برگزار شد. همچنین در ۴ اکتبر به عنوان فیلم افتتاحیه در شصت و هفتمین جشنواره فیلم لندن حضور داشت. این فیلم در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳ اکران سینمایی محدودی در ایالات متحده داشت و اکران گسترده اش را در ۲۲ نوامبر به وسیلهٔ مترو گلدوین مایر آغاز کرد. برادران وارنر پیکچرز اکران بین المللی فیلم را به عهده داشت و ۱۷ نوامبر تاریخ انتشار آن در بریتانیا بود. بازخورد. گیشه. تا
۲۵ دسامبر ۲۰۲۳، "سالتبرن" ۱۱ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و نیز ۸٫۱ میلیون دلار در سایر کشورها فروش داشته است که فروش جهانی آن در کل به ۱۹٫۱ میلیون دلار رسیده است. در آخر هفته افتتاحیه محدود، "سالتبرن" از هفت سینما ۳۲۲٫۶۵۱ دلار به دست آورد. این فیلم که چهارشنبهٔ بعد به ۱۵۶۶ سینما رسید، در اولین روز اکران گسترده خود ۶۸۴٫۰۰۰ دلار و در روز شکرگزاری ۳۰۱٫۰۰۰ دلار فروخت. در آخر هفته، این فیلم فروش ۱٫۸ میلیون دلاری داشت (در مجموع ۲٫۹ میلیون دلار در نمایش پنج روزه) و در رده نهم جدول قرار گرفت. واکنش انتقادی. تماشاگرانی که توسط سرویس سینماسکور مورد بررسی قرار گرفتند به این فیلم نمره «B−» در مقیاس A+ تا F دادند، و آن هایی که توسط پست ترک نظرسنجی شدند نمره کلی ۷۵ درصد مثبت را به آن دادند و ۴۲ درصد از آن ها گفتند که قطعاً این فیلم را توصیه می کنند.
پدر استو یک فیلم زندگی نامه ای و درام محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی روزالیند راس در اولین کارگردانی خود است. در این فیلم مارک والبرگ در نقش استوارت لانگ، یک بوکسور که به یک کشیش کاتولیک تبدیل شده و از بیماری التهابی عضلانی رنج می برد، بازی می کند. داستان. این فیلم زندگی پدر استوارت لانگ را دنبال می کند، یک کشیش بوکسور که در طول سفر خود از خود ویرانگری تا رستگاری، الهام بخش افراد بی شماری بود. انتشار. این فیلم در تاریخ چهارشنبه، ۱۳ آوریل ۲۰۲۲ در سینماها اکران شد. در ابتدا قرار بود در روز جمعه، ۱۵ آوریل ۲۰۲۲ اکران شود.
کربن ، زبان برنامه نویسی آزمایشی همه منظوره است که توسط گوگل ایجاد شده تا جانشین سی پلاس پلاس باشد. این زبان اولین بار توسط Chandler Carruth در کنفرانس CppNorth در ژوئیه ۲۰۲۲ به عموم ارائه شد. این زبان قصد دارد چندین کمبود اساسی از سی پلاس پلاس را برطرف کند، در غیر این صورت مجموعه ای از ویژگی های مشابه را ارائه می دهد. اهداف اصلی کربن خوانایی و «قابلیت توسعه دو جهته» است، یعنی فراخوانی همزمان در سی پلاس پلاس و بالعکس، بنابراین مشکلات زبانی مانند راست وجود نخواهد داشت. این زبان برخلاف فرایند ISO که سی پلاس پلاس استفاده می کند، در گیت هاب طراحی و توسعه می یابد. کربن به عنوان یک پروژهٔ آزاد و متن باز تحت مجوز آپاچی (نسخه ۲) توسعه یافته است. می توانید بخش جدیدی درباره چشم انداز توسعه زبان Carbon اضافه کنید — مانند برنامه انتشار نسخه ۰.۱ در پایان ۲۰۲۶ و نسخه ۱.۰ پس از سال ۲۰۲۸ — با استناد به منبع دقیق: https://telepackages.pk/telenor-monthly-snapchat-package/ وضعیت پروژه. زبان کربن در حال حاضر یک پروژه آزمایشی است. هیچ کامپایلر یا زنجیره ابزاری برای آن وجود ندارد؛ ولی می توانید مفسر آزمایشی کربن را در کامپایلر اکس
پلورر ببینید. در حال حاضر توسعه دهندگان این زبان چندین جنبه اصلی زبان کربن را بیان کرده اند: مثال ها. سلام دنیا! package sample api; fn Main() -&gt; i32 { Print("Hello, world!"); return 0; }اگر قبلاً یک توسعه دهنده ++C باشید، کربن باید منحنی یادگیری ملایمی داشته باشد. این زبان از مجموعه ای از ساختارهای زبانی ساخته شده است که باید احساس آشنایی داشته باشند و خواندن و درک آن آسان باشد. package Geometry api; import Math; class Circle { var r: f32; fn PrintTotalArea(circles: Slice(Circle)) { var area: f32 = 0; for (c: Circle in circles) { area += Math.Pi * c.r * c.r; Print("Total area: {0}", area); fn Main() -&gt; i32 { // A dynamically sized array, like `std::vector`. var circles: Array(Circle) = ({.r = 1.0}, {.r = 2.0}); // Implicitly constructs `Slice` from `Array`. PrintTotalArea(circles); return 0; }می توانید کربن را از ++C بدون سربار فراخوانی کنید و برعکس. این بدان معناست که شما یک کتابخانه ++C را به کربن در یک برنامه منتقل می کنید یا کد کربن جدید را در بالای کد موجود در ++C خود می نویسید. مثلا: // C++ code
used in both Carbon and C++: struct Circle { float r; // Carbon exposing a function for C++: package Geometry api; import Cpp library "circle.h"; import Math; fn PrintTotalArea(circles: Slice(Cpp.Circle)) { var area: f32 = 0; for (c: Cpp.Circle in circles) { area += Math.Pi * c.r * c.r; Print("Total area: {0}", area); // C++ calling Carbon: auto main(int argc, char** argv) -&gt; int { std::vector&lt;Circle&gt; circles = ; // Carbon's `Slice` supports implicit construction from `std::vector`, // similar to `std::span`. Geometry::PrintTotalArea(circles); return 0;
شهرهٔ شهر نیویورک () یک فیلم زندگی نامه ای آمریکایی به کارگردانی رولند وی. لی است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
استوارت ایگناتیوس لانگ (؛ ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۳—۹ ژوئن ۲۰۱۴) یک بوکسور آمریکایی و کشیش کاتولیک بود که به یک اختلال عضلانی پیشرونده نادر مبتلا شد. زندگی او توسط مارک والبرگ در فیلم زندگینامه ای، "پدر استو" در سال ۲۰۲۲ به تصویر کشیده شد. سن نوجوانی. لانگ در کالج کارول، یک کالج خصوصی کاتولیک در هلنا تحصیل کرد. دو سال فوتبال بازی کرد و بوکس را شروع کرد. در سال ۱۹۸۵، لانگ عنوان سنگین وزن دستکش طلایی را برای ایالت مونتانا به دست آورد. او در سال ۱۹۸۶ نایب قهرمان شد. لانگ در سال ۱۹۸۶ با مدرک ادبیات و نویسندگی انگلیسی از کارول فارغ التحصیل شد. درگذشت. لانگ در ۹ ژوئن ۲۰۱۴ در هلنا درگذشت. او در گورستان رستاخیز در شهرستان لویس و کلارک، مونتانا به خاک سپرده شد. در فرهنگ عامه. یک فیلم زندگی نامه ای به نام پدر استو در سال ۲۰۱۶ با مارک والبرگ در نقش لانگ و مل گیبسون و جکی ویور در نقش والدین لانگ بر اساس فیلمنامه ای از دیوید او. راسل اعلام شد. پس از اینکه راسل به دلیل درگیری های برنامه ریزی انصراف داد، روزالیند راس فیلمنامه را نوشت و سپس به عنوان کارگردان در اولین کارگردانی خود قرارداد امضا کرد. در مورد موضوع فیلم، والبرگ گفت: «داستا
ن پدر استو پیامی است که همه ما می توانیم بهبود ببخشیم، و برای اینکه انسان های بهتری باشیم، تلاش کنیم و در جایی که می توانیم کمک کنیم». والدین لانگ و تعدادی از دوستان، همسایگان، اهل محله و روحانیون در تولید آن مشارکت داشتند. این فیلم در ۱۳ آوریل ۲۰۲۲ در هفته مقدس اکران شد.
تاد داگلاس میلر () فیلمساز آمریکایی است که برای کارگردانی فیلم های "آپولو ۱۱" و "دایناسور ۱۳" که برنده جوایزی شده اند، شناخته شده است.
با برنامه ریزی سال جهانی ژئوفیزیک برای سال های ۱۹۵۷–۵۸، فعالیت ها روی زمین بر پرتاب نخستین ماهوارهٔ مصنوعی متمرکز شد. این مجاهدت علمی چندین کشور را به تحقیقاتی جهانی پیرامون پدیده های فیزیکی، بر روی زمین و در فضا، مشغول می کرد. در سال ۱۹۵۲، تمامی بخش های ارتش ایالات متحده آمریکا، غالباً با همکاری سازمان های غیرنظامی، برنامهٔ پژوهشی خود با موضوع موشک های ژرفاسنج در عمق کرانه های فضا (مطابق با تعریف فدراسیون بین المللی هوانوردی) را با استفاده از راکت آئروبی به پیش بردند. دانشگاه آیووا نخستین مجموعه از پروازهای راکون خود را پرتاب کرد که نشان دهندهٔ امکان پذیری پرتاب راکت ها با استفاده از بالون بود. در پایان آن سال، پرتاب راکت وایکینگ ۹ توسط تیم آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی تحت مدیریت میلتون روزن نمایندهٔ اوج طراحی راکت های عملیاتی معاصر است. در این سال هیچ موشک بالستیکی به زرادخانه های ایالات متحده یا اتحاد جماهیر شوروی اضافه نشد. با این حال، کار بر روی توسعهٔ موشک های بزرگ، به ویژه رداستون ارتش آمریکا و آر-۵ شوروی با سرعت ادامه یافت. اکتشاف در فضا. نیروی دریایی ایالات متحده. در اواخر بهار ۱۹۵۲، تیم آزمایشگاه
تحقیقات نیروی دریایی به رهبری میلتون روزن برای پرتاب نخستین راکت نسل دومی وایکینگ با نام وایکینگ ۸، از حوزه موشکی وایت سندز در نیومکزیکو آماده شد. طراحی وایکینگ جدید باز هم دارای عرضی معادل نصف مدل پیشین خود بود و به بالاترین نسبت سوخت به وزن در برابر تمامی راکت های ساخته شده تا آن زمان دست یافته بود. باله های دم راکت در وایکینگ ۸ دیگر مانند گذشته متحمل وزن راکت نبودند. این راکت بر روی پایهٔ بدنهٔ خود استوار بود. این موضوع، امکان ساخت باله های دم با وزن به مراتب کمتری را فراهم می کرد که یکی از چندین روش طراحی مجدد وایکینگ برای حمل مخزن سنگین تر، بدون رسیدن به وزنی بیشتر نسبت به طرح نخست وایکینگ بود. در ۶ ژوئن ۱۹۵۲، وایکینگ ۸ در یک آزمایش شلیک استاتیک لنگرهای خود را شکست. پس از پرواز ۵۵ ثانیه ای راکت در هوا، به منظور فراهم کردن زمان کافی برای تخلیهٔ فوری منطقه و پیشگیری از هرگونه خطر برای کارکنان روی زمین، نت واگنر، سرپرست «گروه انفصال» دستور توقف پیش رانش موشک را صادر کرد. ۶۵ ثانیه بعد، این راکت در فاصلهٔ یا جنوب شرقی محل پرتاب سقوط کرد. پیرو اطلاعات به دست آمده از پرتاب ناموفق وایکینگ ۸، شلیک استاتیک وایکینگ
۹ در ۹ دسامبر با موفقیت انجام شد و متعاقباً پرتاب موفق این راکت از وایت سندز نیز در ۱۵ دسامبر انجام گرفت. این راکت موفق شد به ارتفاع دست یابد که تقریباً با ارتفاعی که وایکینگ ۷ در سال ۱۹۵۰ به آن دست یافته بود، برابر بود. علاوه بر دوربین هایی که در طول پرواز از زمین تصویربرداری کردند، وایکینگ ۹ حامل مجموعه ای کامل از شناساگرهای پرتو کیهانی، فرابنفش و پرتو ایکس، از جمله شانزده بشقاب ژل امولسیون برای ردیابی مسیر ذرات جداگانه با انرژی بالا بود. بستهٔ آزمایشی این راکت، پس از انجام اندازه گیری های برنامه ریزی شده در بالای جو زمین، در سلامت کامل بازیابی شد. تلاش های غیرنظامیان آمریکا. سال ۱۹۵۲ شاهد نخستین پروازهای راکون بود. این راکت های سوار شده بر بالون بسیار ارزان تر از موشک های ژرفاسنج بودند: ۱٬۸۰۰ دلا (برابر با دلار امروزی) برای هر پرتاب در مقابل ۲۵٬۰۰۰ دلار ( دلار امروزی) برای هر پرتاب آئروبی و ۴۵۰٬۰۰۰ دلار ( دلار امروزی) برای هر پرتاب وایکینگ. مجموعه ای از پرتاب های انجام شده از روی کشتی توسط تیمی از دانشگاه آیووا تحت سرپرستی جیمز وان آلن نیز به موفقیت های قابل توجهی دست یافت و یکی از این پروازها موفق شد تا
به کرانهٔ فضا با اوج دست یابد. توسعه فضاپیماها. نیروی هوایی ایالات متحده. پیشرفت ها در روند توسعهٔ موشک اتلس، نخستین موشک بالستیک قاره پیما ایالات متحده که قرارداد آن در ژانویهٔ ۱۹۵۱ از سوی فرماندهی تحقیق و توسعه هوایی به کانسالیدیتد ولتی واگذار شده بود، در طول سال ۱۹۵۲ به کندی پیش رفت. سیاست های محافظه کارانهٔ توسعه و مشکلات فنی دلهره آور دلایلی بودند که به طور رسمی اعلام شدند، اما فقدان آشکار علاقه به پروژه از سوی نیروی هوایی در کنار محدودیت های موجود در بودجه و منابع نیز در این امر اثرگذار بودند. با این حال، پس از نخستین آزمایش موفق بمب هیدروژنی در الیوگولاپ در نوامبر ۱۹۵۲، راکت اتلس، که به طور بالقوه قادر به حمل چنین سلاحی بود، از پشتیبانی بیشتری برخوردار شد. نیروی زمینی ایالات متحده. در ۸ آوریل ۱۹۵۲ نام «رداستون» برای موشک زمین به زمینی که از ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ توسط ردستون آرسنال در آلاباما در دست توسعه بود، به طور رسمی انتخاب شد. شرکت کرایسلر پیرو پیمان نامه ای که در اکتبر ۱۹۵۲ منعقد شد، موظف شد تا به عنوان پیمانکار اصلی این موشک، که قادر به حمل کلاهک های هسته ای یا متعارف تا برد بود، به کار فعال خود ادامه
دهد (این قرارداد در ۱۹ ژوئن ۱۹۵۳ تعریف شد). ارتش شوروی. توسعهٔ موشک ها در اتحاد شوروی در سال ۱۹۵۲ بر موشک آر-۵ متمرکز بود که قادر به حمل محموله ای یکسان با موشک های آر-۱ و آر-۲ با وزن ، اما در مسافت بود. موشک آر-۵، که طراحی مفهومی آن در ۳۰ اکتبر ۱۹۵۱ کامل شده بود، جایگزین موشک جاه طلبانهٔ آر-۳ با برد شد که توسعهٔ آن در ۲۰ اکتبر ۱۹۵۱ لغو شده بود. «نخستین موشک استراتژیک شوروی» موشکی بود که از آن پس با نام آر-۵ شناخته شد و نمونه ای بهبودیافته به صورت تدریجی از موشک های آر-۱ و آر-۲ بود که نه تنها برد آن افزایش یافته بود، بلکه دقت آن نیز بهبود پیدا کرده بود. مخزن های پیش رانش آن جزئی جدانشدنی از موشک بودند که منجر به کاهش وزن سازه و فراهم شدن امکان حمل سوخت بیشتر می شدند. دو فروند از ده فروند اول موشک های آر-۵ تولیدشده تحت در طول ماه فوریهٔ ۱۹۵۲ تحت آزمایش های ایستایی قرار گرفتند و موشک صاف و استوانه ای آر-۵ در مارس ۱۹۵۳ برای نخستین پرتاب خود آماده می شد. در سال ۱۹۵۲ همچنین دفتر طراحی تحت سرپرستی والنتین گلوشکو توسعهٔ موتورهای آردی-۱۰۵ و آردی-۱۰۶ برای موشکی به مراتب قدرتمندتر را آغاز کرد: موشک بالستیک قاره پیمای پ
نج موتورهٔ آر-۶. این موتورهای مبتنی بر اکسیژن مایع/نفت سفید که توسط الکسی ایسایف، مهندس روسی، توسعه یافته بودند و از پیکربندی جوشکاری شدهٔ یکپارچه برخوردار بودند، نسبت به موتورهای مورد استفاده در راکت های قدیمی تر، موتورهای تک محفظه ای قدرتمندتری بودند. چهار موتور آردی-۱۰۵ با توان قدرت مورد نیاز چهار موتور تسمه ای آر-۶ را تأمین می کردند و وظیفهٔ قدرت بخشی به بوستر مرکزی موشک نیز بر عهدهٔ یک موتور آردی-۱۰۶ با توان بود. در همان سال، چهارده پرتاب آزمایشی از نسخهٔ تولید انبوه موشک آر-۲ (با برد ) نیز انجام شد که دوازده فروند از آن ها موفق شدند خود را به هدف برسانند. موشک آر-۱ نیز هفت بار به طور آزمایشی پرتاب شد. تلاش های غیرنظامی. در اکتبر ۱۹۵۲، مجمع عمومی شورای بین المللی اتحادیه های علمی (ICSU) پیشنهادی مبنی بر انجام مشاهدات همزمان پدیده های ژئوفیزیکی در سرتاسر سطح زمین را پذیرفت. سال جهانی ژئوفیزیک که برای سال های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ برنامه ریزی شده بود، شمال تلاش هایی از سوی بسیاری از کشورها، حتی در مناطقی دورافتاده از جمله شمالگان و جنوبگان می شد. به منظور هماهنگی این تلاش های عظیم، شورای بین المللی اتحادیه های علمی
کمیتهٔ ویژهٔ سال جهانی ژئوفیزیک (CSAGI) را تشکیل داد که قرار بود چهار گردهم آیی بزرگ را در چهار سال آینده با حضور نمایندگانی از تمامی کشورهای شرکت کننده برگزار کند. فرد سینگر از دانشگاه مریلند در سخنرانی های چاپی و عمومی خود، که بخشی از آن ها از از سخنرانی های سال گذشتهٔ او در انجمن بین سیاره ای بریتانیا الهام گرفته بودند، حمایت خود از به کار بردن ماهواره های مصنوعی کوچک در انجام مشاهدات علمی را اعلام کرد. این مفهوم، «ماوس» (کمترین ماهواره مدارگرد بدون سرنشین برای زمین) نام گرفت و از سوی بسیاری از افراد تحت عنوان مفهومی بسیار رادیکال و/یا در تعارض با اکتشاف انسان در فضا، رد شد. با این وجود، این پیشنهاد به بالا گرفتن بحث هایی جدی پیرامون استفاده از ماهواره ها برای پژوهش های علمی انجامید.
بخش ۱۵ "منشور حقوق و آزادی های کانادا" شامل برابری اجتماعی تضمین شده است. به عنوان بخشی از قانون اساسی کانادا است، این بخش اشکال خاصی از تبعیض اعمال شده توسط دولت های کانادا را به استثنای برنامه های اصلاحی (مثلاً برابری شغلی) ممنوع می کند. حقوق ذیل بخش ۱۵ شامل برابری نژادی، برابری جنسیتی، ناتوانی ذهنی و ناتوانی جسمی است. در رویه قضایی کانادا، این بخش منبع حقوق ال جی بی تی در کانادا نیز بوده است. این حقوق برای «هر فرد» یعنی هر شخص حقیقی تضمین شده است. این عبارت «اشخاص حقوقی» مانند شرکت ها را مستثنی می کند، در تقابل با سایر بخش هایی که از کلمه «همه» استفاده می کنند، جایی که منظور از «اشخاص حقوقی» گنجانده شده است. بند ۱۵ از سال ۱۹۸۵ لازم الاجرا است. متن. تحت عنوان «حقوق برابری» در این بخش آمده است:
هالوپروگین () هالوپروژن یک داروی ضد قارچی است که برای درمان بیماری پای ورزشکاران و سایر عفونت های قارچی استفاده می شود. این دارو در کرم ها با نام های تجاری Halotex ،Mycanden ،Mycilan، و Polik. به بازار عرضه می شود. مکانیسم عمل. این دارو پیش تر در کرم های موضعی ۱% به عنوان یک عامل ضد قارچ استفاده می شد. این دارو عمدتاً برای درمان عفونت های پوستی بدون نسخه به بازار عرضه شد. مکانیسم اثر ناشناخته است. هالوپروگین عوارض جانبی زیادی داشت از جمله: تحریک، سوزش، وزیکولاسیون (تاول)، پوسته پوسته شدن و خارش. از آن زمان به دلیل پیدایش داروهای ضد قارچ مدرن تر با عوارض جانبی کمتر، مصرف آن متوقف شد.
اکسپرنولول () (با نام های تجاری Trasacor, Trasicor, Coretal, Laracor, Slow-Pren, Captol, Corbeton, Slow-Trasicor, Tevacor, Trasitensin, Trasidex) یک دارو و مسدودکننده ای غیرانتخابی بتا با مقداری مسیر فعالیت است. این دارو برای درمان آنژین صدری، ریتم غیرطبیعی قلب و فشار خون بالا به کار می رود. اکسپرنولول یک مسدودکننده بتا چربی دوست است که از سد خونی مغزی راحت تر از بتا بلاکرهای محلول در آب گذز می کند. به این ترتیب، با بروز بیشتر عوارض جانبی مربوط به CNS نسبت به مسدودکننده های بتا با مولکول های آبدوست بیشتری مانند آتنولول، سوتالول و نادولول همراه است. اکسپرنولول یک مسدودکننده بتا قوی است و به دلیل سطح پایین بتا در نتیجه کاهش سطح بتا به دلیل سایر داروهای آسم و همچنین به دلیل اینکه می تواند باعث نارسایی و التهاب راه های هوایی غیرقابل برگشت، اغلب کشنده، شود، نباید تحت هیچ شرایطی برای بیماران آسمی تجویز شود. فارماکولوژی. فارماکودینامیک. اکسپرنولول یک مسدودکننده بتا است. افزون بر این، مشخص شده است که به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده های سروتونین 5-HT1A و 5-HT1B با مقادیر Ki مربوط به ۹۴٫۲ نانومولار و ۶۴۲ نانومولار در باف
ت مغز موش عمل می کند.
راسوواران یک بالاخانواده از پستانداران گوشتخوار است که توسط شخصیت های مشترک جمجمه و دندان ها متحد شده اند. گروه خواهری پاروپایان هستند، گروهی که شامل فوک ها می شود. راسوواران از خانواده های سرخ پاندایان (پاندای سرخ)، راسویان (راسو، سمور آبی و گورکن ها)، سمورها (خرسکیان: راکون، کوآتی، خرسک دم حلقه ای، باریک خرس، و گربه دم حلقه ای و نیم گربه) و گندراسوها (گندراسو و گورکن بدبو) تشکیل شده است. در آمریکای شمالی، خرس واران و راسوواران برای نخستین بار در چادرونی ظاهر می شوند (اواخر ائوسن). در اروپا، خرس واران و راسوواران برای نخستین بار در اوایل الیگوسن بلافاصله پس از Grande Coupure ظاهر شدند.
مارهای سرتخت یک سرده از مارهای خانوادهٔ قمچه ماران است. این سرده در سال ۱۸۶۰ توسط ادوارد بلیت گونه های توصیف شده پیشین را متحد ساخت. نام سردهٔ "Platyceps" در سال ۱۸۷۷ برای یک گونه فسیل به کار رفته بود که اکنون با نام "Platycepsion wilkinsoni" شناخته می شود. بیست و نه گونهشناخته شده اند.
گردان ۱۵۱ دژ گردان پیاده زیرمجموعه لشکر ۹۲ زرهی اهواز از نیروی زمینی ارتش ایران بود، که در خلال جنگ ایران و عراق وظیفه حفاظت از جاده شلمچه به خرمشهر را برعهده داشت. گردان ۱۵۱ دژ در سال ۱۳۴۹ توسط نیروی زمینی شاهنشاهی ایران تأسیس شد. در روزهای نخست جنگ، این گردان یکی از معدود یگان های نظامی بود، که در برابر هجوم نیروی زمینی عراق قرار داشت و در نبرد خرمشهر، به مدت ۳۰ روز در برابر حملات لشکر ۳ زرهی و تیپ ۳۳ نیروی مخصوص عراق ایستادگی کرد و از خرمشهر دفاع نمود. تاریخچه. گردان ۱۵۱ دژ خرمشهر در سال ۱۳۴۹ تأسیس شد. این گردان شامل ۵ گروهان؛ ۴ گروهان تفنگدار و یک گروهان ارکان بود، که بخشی از پوشش نیروی زمینی ارتش از خط مرزی شلمچه تا طلائیه را برعهده داشت و برای انجام این مأموریت به ۳۲ پاسگاه تقسیم شده بود. مأموریت این گردان در زمان درگیری، انجام عملیات تأخیری و حفظ خطوط مرزی به مدت ۴۸ ساعت بود. برای کنترل مأموریت این گردان، دو پاسگاه یا دو دژ مرکزی در نظر گرفته شده بود، که یکی از آنها در شلمچه و دیگری در کوشک مستقر بود. فاصله دژهای ۳۲ گانه از یکدیگر، سه کیلومتر و استعداد هر دژ ۱۴ نفر نیروی انسانی شامل دو نفر افسر یا درجه
دار و ۱۲ نفر سرباز، که همگی خدمه تفنگ ۱۰۶ میلی متری و سلاح های موجود بودند. سلاح سازمانی هر دو دژ یک قبضه تفنگ ۱۰۶ و یک دستگاه تانک، همچنین سلاح سازمانی دژهای مرکزی علاوه بر حداقل دو قبضه تفنگ ۱۰۶، یک دستگاه تانک، یک قبضه خمپاره ۸۱ میلی متری و یک قبضه خمپاره ۱۲۰ میلی متری بود و برای هر دژ نیز یک قبضه تیربار کالیبر ۵۰ میلی متری اختصاص داده شده بود. جنگ ایران و عراق. گردان ۱۵۱ دژ که بخشی از لشکر ۹۲ زرهی اهواز بود، در هنگام شروع جنگ ایران و عراق، وظیفه حفاظت از مرزهای ایران در استان خوزستان، حد فاصل شلمچه تا کوشک را برعهده داشت. در واقع راه زمینی اصلی که یگان های نیروی زمینی عراق قصد داشتند از طریق آن از نقطه مرزی شلمچه به سوی خرمشهر پیشروی و آن شهر را تصرف کنند، در محدوده استحفاظی و مأموریت این گردان قرار داشت. مرز ایران و عراق از زمان حکومت محمدرضا شاه و بعد از عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر بین دو کشور، دارای یک دژ (نوعی خاکریز و استحکامات مرزی) بود، که در حد فاصل نیروهای ایران و عراق کشیده شده بود. این دژ به یک دژ مرکزی و دژهای فرعی تقسیم شده بود و مسئولیت دفاع از این دژها، برعهده گردان ۱۵۱ بود، که نیروهای آن در پادگ
انی به نام پادگان دژ مستقر شده بودند. ارتش عراق که در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ حمله خود را برای اشغال خرمشهر آغاز کرد، با دفاع شدید نیروهای گردان ۱۵۱ روبه رو شد. این دفاع یک ماه تمام و تا ۳۰ مهرماه ۱۳۵۹ ادامه یافت. گردان دژ که با حمله لشکر ۳ زرهی و تیپ ۳۳ نیروی مخصوص عراق روبه رو شده بود و همزمان با توپخانه و نیروی هوایی عراق، گلوله باران و بمباران می شد، ۳۰ شبانه روز در برابر نیروهای عراقی جنگید و از محدوده گسترده نوار مرزی و از جمله جاده ۱۷ کیلومتری شلمچه به خرمشهر دفاع کرد، تا مانع ورود نیروهای عراقی به خرمشهر شود. شدت درگیری گردان دژ با نیروهای عراقی در این ۳۰ روز چنان بود، که فقط در هفته اول جنگ، پنج بار فرماندهی این گردان به دلیل کشته یا مجروح شدن فرماندهان، تغییر کرد. نام آن پنج فرمانده که یکی پس از دیگری کشته یا مجروح شدند؛ سرهنگ جاموسی، سرگرد چهارمحالی، سرگرد شاهان، سروان کبریایی و ستوان گیوتاج بود، که این آخرین فرمانده در واقع پزشک گردان و افسر وظیفه بود، که در نبود فرماندهان بالاترش مجبور شد فرماندهی گردان را برعهده بگیرد. در این دفاع ۳۰ روزه از ۱۹ افسر گردان ۱۵۱ دژ، فقط یک افسر زنده ماند.