Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شود. ایکس ام۲۵ از زمان اولین استقرار خود، با جایگزینی سامانه کنترل آتش جعبه ای ۲X (FCS) با یک FCS جمع و جورتر و کارآمدتر که بزرگنمایی ۳ برابری دارد و دقت، وزن و قابلیت اعتماد سلاح را بهبود می بخشد، به روزرسانی شده است. اگر نیازها برآورده شود و بودجه باقی بماند، ایکس ام۲۵ ممکن است در اوایل سال ۲۰۱۷ وارد بازار شود. در ۲۹ اوت ۲۰۱۶، دفتر بازرس کل وزارت دفاع گزارشی را منتشر کرد که به ارتش توصیه می کرد پس از بررسی نتایج آزمایش دولتی ۲۰۱۶، که قرار است در پاییز ۲۰۱۶ تکمیل شود، تصمیم بگیرد که آیا برنامه ایکس ام۲۵ را ادامه دهد یا لغو کند. رهبران ارتش معتقدند که این سلاح قابلیت های نوآورانه ای را برای سرباز فراهم می کند و نگرانی های ایمنی از طریق تغییرات و بهبودهای طراحی مهندسی طی ۳۰ ماه آزمایش دیگر برطرف شده است. اگرچه برنامه ریزی شده بود یک ایکس ام۲۵ در هر تیم پیاده نظام ارسال شود، محدودیت های مالی ممکن است این برنامه را تغییر دهد. دعوی قضایی. در سال ۲۰۱۷ اوربیتال ای تی کی از طریق دادگاه منطقه ای ایالات متحده در ناحیه مینه سوتا علیه هکلر و کخ دعوایی را برای خسارت بیش از ۲۷میلیون دلار ارائه کرد و ادعا کرد که این شرکت
نتوانسته است ۲۰واحد نمونه از ایکس ام۲۵ را تحویل دهد. این پرونده همچنین درخواست انتقال حق مالکیت معنوی به اوربیتال ای تی کی را به منظور امکان قرارداد با یک تامین کننده دیگر برای تولید سامانه داشت. در این شکایت آمده بود که هکلر و کخ خواستار توضیح قانونی در مورد نقض احتمالی اعلامیه سن پترزبورگ ۱۸۶۸ بودند که «هر گونه پرتابه با وزن کمتر از ۴۰۰ گرم» حاوی مواد منفجره را ممنوع می کند. پس از مشورت، هکلر و کخ مقرر کردند که دولت ایالات متحده گواهینامه ویژه ای در مورد استفاده از سامانه تسلیحاتی صادر کند. دولت آمریکا چنین گواهی نامه ای صادر نکرد و مذاکرات شکست خورد. در آوریل ۲۰۱۷، ارتش قرارداد خود را با اوربیتال ای تی کی لغو کرد، زیرا آنها نتوانستند ۲۰ سلاح را مطابق با شرایط تحویل دهند، و آینده عملیاتی ایکس ام۲۵ را به خطر انداخت. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸، ارتش پس از حل و فصل دعوی با اوربیتال ای تی کی که به ارتش حقوق مالکیت معنوی سلاح و مهمات را می داد، یادداشتی را امضا کرد که به طور رسمی این برنامه را خاتمه داد.
ایفرمر به شکل کامل مؤسسه تحقیقاتی فرانسه برای بهره برداری از دریا یک مؤسسه اقیانوس شناسی در برست، فرانسه است. یک مؤسسه صنعتی و تجاری عمومی (ÉPIC) تحت نظارت وزارت انتقال زیست محیطی و وزارت آموزش عالی، تحقیقات و نوآوری فرانسه است. بودجه ایفرمر به برنامه ۱۷۲ تحقیق و آموزش عالی وزارت آموزش عالی، تحقیقات و نوآوری تحت PLF ۲۰۱۶ پیوست شده است. این مؤسسه از ادغام دو سازمان مرکز ملی بهره برداری از اقیانوس ها (CNEXO) و مؤسسه علمی و فنی شیلات دریایی (ISTPM) با فرمان ۵ ژوئن ۱۹۸۴ متولد شد. در سال ۲۰۲۱، ایفرمر از یک نهاد جدید به نام کمیته ذینفعان تشکیل شده است که به افراد و نهادهای مرتبط با مسائل اقیانوسی فرصت ارائه نظر می دهد و به آن ها اجازه می دهد تا در مورد موضوعات مرتبط با اقیانوس ها صحبت کنند. محدوده کارها. ایفرمر فعالیت های تحقیقاتی خود را در زمینه های زیر متمرکز می کند: در سال ۱۹۸۵، ایفرمر با دکتر رابرت بالارد برای یک همکاری در نهایت موفقیت آمیز برای یافتن لاشه کشتی "آرام اس تایتانیک" شریک شد. در سال ۱۹۹۴ ایفرمر در نجات محموله از "اس اس جان بری" کمک کرد. ایفرمر تعدادی کشتی از جمله زیردریایی ناوتیل را اداره می کند. د
ر سال ۲۰۰۸، ایفرمر با دکتر بروس شیلیتو برای آزمایش و عملیات اولیه پریسکوپ، یک دستگاه بازیابی ماهی در اعماق دریا، شریک شد. در سال ۲۰۲۳، ایفرمر کشتی "آتلانته" و "ویکتور" ۶۰۰۰ را برای عملیات نجات زیردریایی تیتان فرستاد. اتهامات مربوط به مرگ ناگهانی و غیرمعمول صدف ها. با توجه به مرگ ناگهانی و غیرمعمول صدف های فرانسوی از سال ۲۰۰۸، دادگاه اداری رن، که درخواست تحقیقات قضایی را در سال ۲۰۱۰ دریافت کرده بود، نقش ایفرمر در مواجهه با عفونت هرپسی که صدف ها را تحت تأثیر قرار می دهد، را شدیداً مورد انتقاد قرار داد. از سوی دیگر، صاحبان صنعت صید صدف ها ایفرمر را به این متهم می کنند که از طریق ایجاد و تجاری سازی صدف های تریپلوئید (صدف های نابارور که در سطح کروموزوم ها رشد و سریع تغییر می کنند)، باعث تضعیف ژنتیکی میراث صدف های سنتی دوبل گونه شده است. این شبهه ها منجر به اقدام یکی از انجمن های آنها در ماه اکتبر ۲۰۱۴ برای اقامه دعوای اسطراعی در دادگاه اداری رن علیه ایفرمر شد. مراکز ایفرمر. ایفرمر در ۲۶ سایت، از جمله پنج مرکز اصلی (بولون، برست، نانت، تولون و تاهیتی)، با دفتر مرکزی در برست واقع شده است. حدود بیست بخش تحقیقاتی به ای
ن مراکز مرتبط هستند:
--&gt; ایرما گلیکمن آدلمن (۱۴ مارس ۱۹۳۰ — ۵ فوریه ۲۰۱۷) یک اقتصاددان رومانیایی-آمریکایی بود. ابتدای زندگی و تحصیلات. آدلمن در سال ۱۹۳۰ در شهر چرنیوتسی رومانی متولد شد. در سال ۱۹۳۹ برای فرار از دست رژیم نازی به همراه خانواده اش به فلسطین مهاجرت کرد و همانجا به تحصیل ادامه داد. او در سال ۱۹۴۹، پس از اتمام دوره دبیرستان به آمریکا نقل مکان کرد و در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تحصیل کرد. او در سال ۱۹۵۰ مدرک لیسانس خود را در مدیریت بازرگانی، در سال ۱۹۵۱ کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد و در سال ۱۹۵۵ مدرک دکترای خود را در اقتصاد دریافت کرد. زندگی حرفه ای و پژوهشی. آدلمن کار خود را با یک دوره دو ساله به عنوان مربی و استادیار در دانشگاه کالیفرنیا آغاز کرد. در سال تحصیلی ۱۹۵۸-۱۹۵۹، او استاد مدعو در کالج میلز بود. پس از آن، او استادیار دانشگاه استنفورد شد و تا سال ۱۹۶۲ در آنجا ماند. در آن سال، آدلمن به دانشگاه جانز هاپکینز نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۶۵ در آنجا دانشیار بود سپس به دانشگاه نورث وسترن رفت. او نورث وسترن را در سال ۱۹۷۲ به مقصد دانشگاه مریلند ترک کرد و تا سال ۱۹۷۸ در آنجا ماند. سپس از سال ۱۹۷۹ تا زمان بازنشستگی خود د
ر سال ۱۹۹۴ در بخش کشاورزی و اقتصاد منابع در دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، استاد بود.
نکناسورن سجاکول (، متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۹۶) که بیشتر با نام مستعار و نام هنری خود، سورن شناخته می شود، یک خواننده تایلندی است که در کره جنوبی مستقر است. او به عنوان یکی از اعضای گروه دختران سی ال سی زیر نظر کیوب انترتینمنت (از اولین حضور آنها در مارس ۲۰۱۵ تا زمانی که در نوامبر ۲۰۲۱ از گروه جدا شد) فعالیت داشته است. او همچنین ویدیوهایی را برای کانال یوتیوب خود که در سال ۲۰۱۹ راه اندازی شد تولید می کند. در ۳ دسامبر ۲۰۲۱، سورن به عنوان یک هنرمند انفرادی با گروه سرگرمی وایلد قرارداد امضا کرد. در کودکی، مادرش به او اجازه داد تا برای رسیدن به هدفش که خواننده شدن بود، در استودیوی آواز گرمی در بانکوک درس آواز داشته باشد. او در خانواده ای مرفه به دنیا آمد. پدرش واناستانا ساجاکول عضو سابق پارلمان تایلند و مدیر سابق تیم ملی فوتبال تایلند بود و برادر ناتنی او اوتیراپات سجاکول بازیگر و خواننده است. سورن دانشجوی مدرسه بین المللی KIS در بانکوک بود و بعداً از مدرسه خارجی کره کنت در سئول فارغ التحصیل شد.
جانگ یه اون (؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۹۸) که بیشتر با نام یه اون (예은) شناخته می شود، خواننده و رپر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان رپر اصلی گروه سی ال سی شناخته می شود. اوایل زندگی. یه اون زاده و بزرگ شده در دونگ دوچون، استان گیونگ گی، کره جنوبی است. او یک خواهر بزرگتر دارد.
یک شب بهاری () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی جونگ هه این، هان جی مین و کیم جون هان است. این مجموعه از ۲۲ مه تا ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۰:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی پخش شد.
بیلی ساندی (؛ – ) بازیکن بیسبال و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او را یکی از تأثیرگذارترین مبشران مسیحیت انجیلی آمریکا در طول دو دهه نخست سدهٔ بیستم میلادی می دانند. وی یکی از حامیان دو آتشهٔ ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا بود و موعظه هایش احتمالاً سهم مهمی در تصویب متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۱۹ داشت. چابکی و سرعت بالای او باعث شد تا به مدت ۸ سال در لیگ برتر بیسبال آمریکا بازی کند، اما با گرویدن به مسیحیت انجیلی در دههٔ ۱۸۸۰ میلادی، این ورزش را کنار گذاشت تا به خدمت به مسیحیت روی آورد. او اندک اندک مهارت های خود را به عنوان سخنران و مبلغ بر کرسی های خطابه به ویژه در ایالت های غرب میانه آمریکا توسعه داد و سپس، در اوایل قرن بیستم، با موعظه های گفتاری و سخنرانی های شوریده خود به یکی از معروف ترین مبشران و موعظه گران مسیحی کشور تبدیل شد. ساندی یک بشارت دهندهٔ مسیحی محافظه کار بود که دکترین بنیادگرایی مسیحی را قبول داشت. او بی خطا بودن کتاب مقدس، تولد عیسی از باکره، آموزه کفاره جانشینی، رستاخیز جسمانی عیسی، وجود شیطان و دوزخ، و ظهور دوم قریب الوقوع عیسی مسیح را تأیید و موعظه می
کرد. در آغاز قرن بیستم، اکثر اعضای کلیسای پروتستان، صرف نظر از فرقه های گوناگون آن، با این آموزه ها موافقت کردند. ساندی از برگزاری جلسات در شهرهایی که مورد استقبال اکثریت قریب به اتفاق کلیساهای پروتستان و روحانیون آنها نبود، خودداری کرد. ساندی در تمام طول زندگی، یک جمهوری خواه ماند و از دیدگاه های سیاسی و اجتماعی اصلی غرب میانه خود حمایت می کرد: فردگرایی، رقابت، انضباط شخصی، و مخالفت با مقررات دولتی. نویسندگانی مانند سینکلر لوئیس، هنری ام تیکنر و جان رید ساندی را ابزاری برای سوداگری می دانستند و وی را مورد حمله و انتقاد قرار دادند و کارل سندبرگ شاعر آمریکایی او را «لاف زن» و «چرندگو و ریاکار» نامید. با این وجود، ساندی در برخی مسائل در کنار ترقی خواهان قرار گرفت. به عنوان مثال، او کار کردن کودکان را محکوم کرد و از اصلاحات اجتماعی و حق رأی زنان حمایت کرد. ساندی سرمایه دارانی را محکوم کرد که «زندگی شخصی شان خوب، اما زندگی اجتماعی شان بسیار بد است» و همچنین کسانی که «جیب یک شخص خاصی را نمی زنند» اما «بی تردید جیب هشتاد میلیون مردم را با رانت و انحصار یا مزیت تجاری خود خالی می کنند». با این حال، او مخالف اصلاح نژ
اد، مهاجرت ساکنان جنوب و شرق اروپا به آمریکا و آموزش فرگشت بود. او همچنین از سرگرمی های محبوب طبقه متوسط مانند رقص، ورق بازی، حضور در تئاتر، و خواندن رمان انتقاد کرد. با این حال، او معتقد بود که بیسبال یک نوع تفریح سالم و حتی میهن پرستانه است، به شرطی که بازی ها در روز یکشنبه ها انجام نشود. علیرغم تردیدهایی در مورد منبع درآمد او، ساندی درگیر هیچ گونه رسوایی در طول فعالیت شخصی و حرفه ای خود نشد. او صمیمانه به همسرش - که کارزارهای او را نیز مدیریت می کرد - وفادار بود، اما سه پسرش او را ناامید کردند. سه پسر او در بسیاری از فعالیت هایی که او بر ضد آنها موعظه می کرد، شرکت داشتند و ساندی مجبور به پرداخت باج به چندین زن شد تا دربارهٔ رسوایی های پسران سکوت اختیار کنند. پسر بزرگش «جرج» که دچار ورشکستگی شده بود، علیرغم حمایت مالی والدین در سال ۱۹۳۳ خودکشی کرد. در طول دهه ۱۹۲۰، با افزایش سن او، کاهش محبوبیت امور مربوط به احیا و ترویج مذهب و افزایش روش های دیگر سرگرمی، مخاطبان او کمتر شد. با این وجود، ساندی تا زمان مرگش به تبلیغ و ترویج مسیحیت محافظه کار ادامه داد. ساندی از حامیان پرشور جنگ جهانی اول بود. وی در سال ۱۹۱۸
او گفت: «به شما می گویم که [این جنگ] مقابلهٔ قیصر با وودرو است، آلمان علیه آمریکاست، جهنم در مقابل بهشت است.» او مقدار زیادی پول برای سربازان جمع آوری کرد، اوراق قرضه جنگی فروخت و برای جذب نیرو فعالیت نمود. ساندی در حلقه نخبگان اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مورد استقبال قرار داشت. نام چند تاجر برجسته در میان همسایگان و آشنایان او دیده می شود. ساندی با سیاستمداران متعددی از جمله رؤسای جمهور تئودور روزولت و وودرو ویلسون بر سر میز غذا نشست و هربرت هوور و جان دیویدسون راکفلر جونیور از دوستان او بودند. نام او در تالار مشاهیر و موزه ملی بیسبال ثبت شده است.
RIPE NCC مخفف "مرکز هماهنگی شبکه های پیشرفته ریپا" است. این سازمان یکی از پنج مرکز توزیع آدرس های IP در جهان است و مسئول تخصیص و مدیریت آدرس های IP و شماره های ثبت شده در منطقه EMEA (اروپا، خاورمیانه و آفریقا) می باشد. RIPE NCC به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی با هدف ارائه خدمات شبکه و امنیت اینترنت تاسیس شده است. این سازمان برای ارائه خدمات خود به بیش از ۲۴ هزار عضو در اروپا، خاورمیانه و آفریقا اعتماد دارد. این خدمات شامل ثبت دامنه، تخصیص آدرس IP، تحلیل امنیتی، آموزش و پشتیبانی فنی است. از دیگر خدمات RIPE NCC می توان به ارائه ابزارهایی برای مانیتورینگ شبکه های اینترنتی، ترویج استفاده از پروتکل IPv6 برای جایگزینی IPv4 قدیمی تر و ارائه خدمات DNSSEC برای تضمین امنیت سیستم نام دامنه اشاره کرد. RIPE NCC همچنین با سایر سازمان های مرتبط در سراسر جهان همکاری می کند تا امنیت و پایداری اینترنت را تضمین کند. RIPE NCC یکی از پنج مرکز توزیع آدرس های IP در جهان است که به طور اختصاصی برای منطقه EMEA مسئولیت تخصیص و مدیریت آدرس های IP و شماره های ثبت شده را دارد. این سازمان با همکاری با بیش از ۳۰۰ عضو در بیش از ۷۰ کشور، به مدی
ریت شبکه های اینترنتی و ارائه خدمات به کاربران در این منطقه می پردازد. هدف RIPE NCC ارائه خدماتی با کیفیت بالا و پشتیبانی فنی قوی به کاربران است. این سازمان از طریق ارائه آموزش های فنی و توسعه ابزارهای مختلف، تلاش می کند تا بهبود امنیت، پایداری و عملکرد شبکه های اینترنتی را تضمین کند. علاوه بر تخصیص آدرس های IP و شماره های ثبت شده، RIPE NCC همچنین به عنوان یک مرجع اصلی در زمینه توسعه و استانداردسازی پروتکل های اینترنتی فعالیت می کند. همچنین، این سازمان برای پشتیبانی از توسعه پایدار اینترنت، با دیگر سازمان های مرتبط در سراسر جهان همکاری می کند. RIPE NCC همچنین از طریق وب سایت خود، ابزارهایی را برای مانیتورینگ شبکه های اینترنتی، تحلیل امنیتی، تست پورت و دسترسی به اطلاعات آماری و تحلیلی در اختیار کاربران خود قرار می دهد. همچنین، این سازمان برای ترویج استفاده از پروتکل IPv6 برای جایگزینی IPv4 قدیمی تر، برنامه ها و آموزش های مختلفی را ارائه می کند.
فدراسیون عمومی باشگاه های بانوان () با نام اختصاری «جی اف دبلیوسی» (GFWC) که در سال ۱۸۹۰ در جریان جنبش ترقی خواهی بنیان گذاری شد، فدراسیونی متشکل از بیش از ۳۰۰۰ باشگاه زنان در ایالات متحده آمریکا است که از طریق خدمات داوطلبانه، پیشرفت های مدنی را ترویج می کنند. بسیاری از فعالیت ها و پروژه های خدماتی آن به طور مستقل توسط باشگاه های محلی از طریق اجتماعات محلی خود یا با مشارکت های ملی این فدراسیون انجام می شود. فدراسیون عمومی باشگاه های بانوان نزدیک به ۷۰٬۰۰۰ عضو در سراسر ایالات متحده و جهان دارد. این فدراسیون یکی از بزرگ ترین و قدیمی ترین سازمان های غیرحزبی، غیر مذهبی و خدمات داوطلبانه زنان در جهان است و مقر اصلی آن در واشینگتن، دی.سی. است.
آرین مندی بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر برای ایفای نقش دنی نونیز در "" شناخته شده است. حرفه. مندی در نمایش های "ان سی آی اس"، "هاوایی فایو-زیرو"، "کارآموزان"، "" و "سردابه" ("The Vault") ظاهر شده است. او همچنین نقش اصلی را در فیلم "باخا" ("Baja") بازی کرد. همچنین او و زر امیرابراهیمی در فیلم "تاتامی" نقش های اصلی را ایفا کرده اند. زندگی شخصی. مندی در لس آنجلس، کالیفرنیا زاده شد. او شیلیایی و ایرانی است. مندی به اسپانیایی، فرانسوی، فارسی و انگلیسی مسلط است. او دربارهٔ گرایش جنسی خود، گفته است: «اگر چیزی نزدیک به آنچه احساس می کنم وجود داشته باشد، آن چیز همه جنس گرایی خواهد بود. من عشق را به هر شکلی که باشد می پذیرم و عشق می دهم. این تنها عشق است.» مندی در قسمتی از پادکست "قیچی کردن یک چیز نیست" ("Scissoring Isn't A Thing")، تأیید کرد که دارای خویشاوندی هم نیایی با نازنین مندی است.
هادی وفایی پور (زاده ۲۱ مرداد ۱۳۷۳) کشتی گیر آزادکار ایرانی است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۴ اشاره کرد. فعالیت حرفه ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۴. در وزن ۸۶ کیلوگرم هادی وفایی پور در دور اول با نتیجه ۱۰ بر صفر ینگ ووتی ازکامبوج را مغلوب کرد. وی در دور دوم با نتیجه ۳ بر ۱ مغلوب عظمت دولتبکوف دارنده مدال برنز جهان از قزاقستان شد و با توجه به حضور این کشتی گیر در دیدار فینال، وفایی پور به دیدار رده بندی راه یافت. وی در این دیدار با نتیجه ۱۰ بر صفر لی پیلونگ از چین را شکست داد و به مدال برنز دست یافت.
استریوپتیکون یک پروژکتور اسلاید یا " فانوس جادویی " نسبتاً قدرتمند است که دارای دو لنز است که معمولاً یکی روی دیگری قرار دارد و عمدتاً برای نمایش تصاویر عکاسی استفاده می شود. قدمت این دستگاه ها به اواسط قرن نوزدهم بازمی گردد، و قبل از ظهور تصاویر متحرک، شکل محبوبی از سرگرمی و آموزش بودند. فانوس های جادویی در اصل از منابع نور نسبتاً ضعیفی مانند شمع ها یا لامپ های نفتی استفاده می کردند که برآمدگی هایی را تولید می کردند که به اندازه کافی بزرگ و قوی بودند تا گروه های کوچکی از مردم را سرگرم کنند. در طول قرن نوزدهم، منابع نور قوی تر، مانند نور برجسته، در دسترس قرار گرفتند. برای نمایش های فانوس " نماهای حل شونده " که توسط هنری لنگدون چایلد از اواخر دهه ۱۸۳۰ رایج شد، فانوس داران نیاز داشتند که بتوانند دو عکس هم تراز را در یک نقطه روی صفحه نمایش دهند و به تدریج تصویر اول را کم نور کنند و تصویر دوم را نمایان کنند. این کار را می توان با دو فانوس انجام داد، اما به زودی فانوس های دوگانه (با دو هدف قرار گرفته روی هم) رایج شدند. ویلیام و فردریک لانگنهایم از فیلادلفیا یک فناوری اسلاید شیشه ای عکاسی را در نمایشگاه کریستال پال
اس لندن در سال ۱۸۵۱ معرفی کردند. تقریباً برای دو قرن از فانوس های جادویی برای نمایش تصاویر نقاشی شده از اسلایدهای شیشه ای استفاده می شد، اما به نظر می رسد برادران لانگنهایم اولین کسانی بودند که رسانه نسبتاً جدید عکاسی (معرفی شده در سال ۱۸۳۹) را ترکیب کردند. برای لذت بردن بهینه از جزئیات اسلایدهای عکاسی، به فانوس های قوی تری نیاز بود. در سال ۱۸۶۰ جان فالون، شیمیدان و تاجر ماساچوست، یک فانوس دوجانبه بزرگ را که از انگلستان وارد شده بود، بهبود بخشید و نام آن را "استریوپتیکون" گذاشت. با هزینه معمولی ده سنت، مردم می توانستند تصاویر واقعی از طبیعت، تاریخ و موضوعات علمی را مشاهده کنند. این دو لنز برای حل شدن بین تصاویر در هنگام نمایش استفاده می شوند. این «داستان سرایی بصری» با فناوری مستقیماً پیش از توسعه اولین تصاویر متحرک بود. اصطلاح استریوپتیکون به طور گسترده برای نامگذاری یک استریوسکوپ مورد استفاده قرار گرفته است. استریوپتیکون معمولاً برای تصاویر سه بعدی استفاده نمی شود.
اتحادیه روز پروردگار () که نام پیشین آن «اتحادیهٔ شبات آمریکا» () بود، یک سازمان وحدت گرا شنبه داران مسیحی است. این سازمان که در ایالات متحده آمریکا و کانادا مستقر است، در سال ۱۸۸۸ توسط فرقه های اصلی مسیحی تأسیس شد. این کلیساها با یکدیگر همکاری کردند تا «اتحادیه روز پروردگار» را به منظور تغییر در برخی حوزه های عمومی، به خصوص «لابی کردن برای تصویب قانون تعطیلی یکشنبه» ایجاد کنند.این سازمان هر دو سال یکبار مجله ای به نام «ئی ساندی» منتشر می کند. اروین فالبوش و جفری ویلیام برومیلی می نویسند که اتحادیه روز پروردگار در سراسر حیات خود، با حمایت اتحادیه های کارگری، «برای جلوگیری از مداخله واحدهای سکولار و تجاری در مختل کردن آزادی عبادت و استثمار کارگران» لابی کرده است. به عنوان مثال، اتحادیه روز پروردگار از کنگره ایالات متحده آمریکا توسط در تأمین «یک روز استراحت برای کارمندان پست شهری که ساعات کارشان، برخلاف ساعات کار پست چی ها، عمدتاً بدون مقررات بود» حمایت کرد. شعبه کانادایی «اتحادیه روز پروردگار» (که اکنون با عنوان انجمن امت یکشنبه کانادا شناخته می شود) در تصویب «قانون روز پروردگار» در سال ۱۹۰۶ موفق بود و این قان
ون تا سال ۱۹۸۵ به قوت خود باقی ماند.
برو (به انگلیسی: Go) یک فیلم کمدی جنایی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ به نویسندگی جان اوگست و کارگردانی داگ لیمان با بازی ویلیام فیکنر، کیتی هلمز، جی مهر، سارا پلی و اسکات ولف است. در این فیلم عواقب یک معامله مواد مخدر از سه دیدگاه متفاوت بیان می شود. این فیلم در باکس آفیس ضعیف عمل کرد، اما مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. از آن زمان به یک کلاسیک کالت تبدیل شده است. داستان. حوالی کریسمس، رونا که در سوپرمارکت خود اضافه کاری می کند تا اخراج نشود، آدام و زک به سراغش می آیند تا ۲۰ عدد اکستازی بخرند که امیدوار بودند از همکار غایبش، سایمون، بخرند و … بازخوردها. این فیلم با تحسین منتقدان منتشر شد. و بر اساس رای ۷۴ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۷٫۶ از ۱۰، از طرف راتن تومیتوز امتیاز ۹۱ درصد را دریافت کرد. اجماع انتقادی این وب سایت می گوید: «فیلم با دیالوگ های تند و جلوه های بصری پر سر و صدا، با سرعتی هیجان انگیز سرگرم می شود». در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۲۹ منتقد، میانگین وزنی ۷۲ از ۱۰۰ را دارد که نشان دهنده «بررسی های عموماً مطلوب» است. بسیاری از منتقدان عموماً سرعت سریع و احساس سبکی فیلم را جذاب می دانستند. این فیلم ۲۸٫۵ میلیو
ن دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه ۲۰ میلیون دلاری فروخت. این فیلم در ۳ سپتامبر ۱۹۹۹ در بریتانیا منتشر شد.
جیمز آر. کوئیرک (؛ – ) ویراستار، سردبیر و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی قائم مقام و سردبیر مجلهٔ آمریکایی فوتوپلی بود که یکی از نخستین مجلات سینمایی یا مجلات پر زرق وبرق سینمادوستان به ویژه در دوران فیلم های صامت بود. وی همچنین ویراستار نخستین شماره هیا واشینگتن تایمز و پاپیولر مکانیکس هم بود.
دیوید یالوپ (؛ – ) نویسنده و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود. کتاب جنجالی او، «"به نام خدا: تحقیق در مورد قتل پاپ ژان پل اول"» (۱۹۸۴)، بیان می کند که پاپ ژان پل یکم، که جسدش در سن ۶۵ سالگی و تنها یک ماه پس از پاپ شدن در سال ۱۹۷۸ در اتاقش پیدا کردند، توسط اعضا فراماسونری مسموم شده بود. او مدعی شده بود که این افراد مخفیانه به واتیکان و بنیاد آثار مذهبی نفوذ کرده بودند. منتقدان و کلیسای کاتولیک ادعاهای این کتاب را به عنوان تئوری توطئه بی اساس رد کردند. این کتاب به مدت ۱۵ هفته در فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت و به چندین زبان ترجمه و بارها تجدید چاپ شد و بیش از شش میلیون نسخه فروخت. یالوپ خود را یک «ندانم گرای کاتولیک» می دانست. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ایست اندرز" و "دادگاه جزا" اشاره نمود.
علیرضا پوراستاد (زادهٔ ۱۵ مهر ۱۳۶۷ در تهران) خواننده موسیقی سنتی ایرانی است. وی با یادگیری آواز ایرانی و سازهای مختلف از جمله تنبک، سه تار، تار و پیانو در سالیان گذشته موفق به کسب تجربیات ارزنده ای در زمینه موسیقی سنتی ایرانی شده است و یکی از مشهورترین آثار او، تیتراژ برنامه کتاب باز در شبکه نسیم است. پوراستاد اولین کنسرت رسمی خود را در سال ۱۴۰۰ برگزار کرد و بعد از آن با همراهی گروه چاوک، تصنیف های قدیمی را بازخوانی کرد. وی بعد از اجرای اولین کنسرت خود که بعد از فوت علی انصاریان بود، ادای احترام ویژه ای به پیش کسوت فقید فوتبال ایران که به علت بیماری کرونا از دنیا رفت، داشت. زندگی شخصی. علیرضا پوراستاد اصالتاً تهرانی است و در خانواده ای ۵ نفره و علاقه مند به موسیقی رشد کرده و خانواده اش را علت گرایش او به موسیقی می داند. برخلاف شایعات مطرح شده در فضای مجازی، او فعلاً به جرگه متاهل ها نپیوسته و مجرد است. پوراستاد در حال جمع آوری اشعار خود است و قصد دارد تا به زودی یک کتاب از اشعار کلاسیک خود را منتشر کند.
انتخابات ریاست جمهوری روسیه از ۱۵ تا ۱۷ مارس ۲۰۲۴ برگزار شد. این هشتمین انتخابات ریاست جمهوری در این کشور بود. ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور وقت، با کسب ۸۸ درصد آرا، که بالاترین درصد در انتخابات ریاست جمهوری روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود، برای پنجمین دوره پیروز شد، نتیجه ای که به طور گسترده از پیش تعیین شده تلقی می شد. او در ۷ مه ۲۰۲۴ مراسم تحلیف خود را برگزار کرد. در نوامبر ۲۰۲۳، بوریس نادژدین، عضو سابق دومای دولتی، اولین فردی بود که با حمایت یک حزب سیاسی ثبت شده، کاندیداتوری خود را با پلتفرم ضد جنگ اعلام کرد. پس از او، ولادیمیر پوتین در دسامبر ۲۰۲۳ به عنوان کاندیدای مستقل وارد رقابت شد، که به دلیل اصلاحات قانون اساسی سال ۲۰۲۰ واجد شرایط شرکت مجدد بود. در همان ماه، لئونید اسلوتسکی از حزب لیبرال دموکرات، نیکولای خاریتونوف از حزب کمونیست و ولادیسلاو داوانکوف از حزب مردم نو کاندیداتوری خود را اعلام کردند. کاندیداهای دیگری نیز برای شرکت در انتخابات اعلام آمادگی کردند، اما به دلایل مختلف توسط کمیسیون مرکزی انتخابات رد صلاحیت شدند. مانند انتخابات ۲۰۱۸، برجسته ترین رهبر اپوزیسیون، آلکسی ناوالنی، به دلیل م
حکومیت کیفری که به عنوان انگیزه سیاسی تلقی می شد، از شرکت در انتخابات منع شد. ناوالنی در فوریه ۲۰۲۴، چند هفته پیش از انتخابات، در زندان تحت شرایط مشکوک درگذشت. نادژدین نیز، با وجود گذراندن مراحل اولیه، در ۸ فوریه ۲۰۲۴ به دلیل ادعای تخلف در امضاهای حامیانش از سوی کمیسیون مرکزی انتخابات رد صلاحیت شد. وضعیت نادژدین به عنوان تنها کاندیدای صراحتاً ضدجنگ به طور گسترده به عنوان دلیل واقعی رد صلاحیت او تلقی شد، هرچند داوانکوف وعده «صلح و مذاکره بر اساس شرایط خودمان» را داد. در نتیجه، پوتین با هیچ رقیب جدی روبرو نشد. فعالان ضد پوتین از رای دهندگان خواستند تا آرای خود را باطل کنند. در این انتخابات، ۱٫۴ میلیون رای باطل یا خالی ثبت شد، حدود ۱٫۶ درصد از کل آرا، که نسبت به انتخابات ۲۰۱۸ افزایش ۴۵ درصدی داشت. اکثر ناظران بین المللی انتظار نداشتند که انتخابات آزاد و منصفانه باشد، به ویژه پس از تشدید سرکوب های سیاسی توسط پوتین پس از آغاز جنگ تمام عیار با اوکراین در سال ۲۰۲۲. انتخابات همچنین در مناطق اشغالی اوکراین توسط روسیه برگزار شد. گزارش هایی از تخلفات، از جمله پر کردن صندوق های رای و اجبار، منتشر شد و تحلیل های آماری نشا
ن دهنده سطح بی سابقه ای از تقلب در انتخابات ۲۰۲۴ بود.
پنچیتا (به انگلیسی: Panchita) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بنگال غربی واقع شده است. پنچیتا ۹۸٬۷۵۹ نفر جمعیت دارد.
مسئله سه جسم یک فیلم سه بعدی علمی تخیلی چینی اکران نشده است. این فیلم اقتباسی از رمانی با همین نام از لیو سیشین است. کارگردانی این فیلم بر عهده ژانگ فن فن بود بازیگرانی مانند فنگ شائوفنگ و ژانگ جینگچو در آن به ایفای نقش پرداخته اند.
میون اسکرین مدیا یک شرکت تولید فیلم آمریکایی است که توسط ترودی استایلر و سلین راتری با عنوان میون پیکچرز در ۲۰۱۱ تأسیس شد. این شرکت در شهر نیویورک واقع شده است.
جانگ هیون سونگ (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه بازیگری خود را به عنوان یکی از اعضای کمپانی تئاتر "هاک جون" آغاز کرد پیش از اینکه در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ایفای نقش کند.
نیل سِداکا (؛ ؛ زادهٔ ) خواننده، نوازنده پیانو، موسیقی دان، آهنگساز و ترانه پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی از زمان آغاز فعالیت هنری خود در سال ۱۹۵۷، میلیون ها نسخه آلبوم موسیقی در سراسر جهان فروخته است و بیش از ۵۰۰ آهنگ برای خود و دیگر هنرمندان نوشته است و بیشتر با ترانه سرایان هاوارد گرینفیلد و فیل کادی همکاری کرده است. برخی ترانه های او به بیلبورد هات ۱۰۰ را یافت و نامش در سال ۱۹۸۳ در فهرست تالار مشاهیر ترانه سرایی جای گرفت و یک ستاره نیز در سال ۲۰۰۶ در پیاده روی مشاهیر هالیوود به او اختصاص یافت. پدر سِداکا یک راننده تاکسی یهودی ترکیه ای تبار بود و اجداد پدری اش در سال ۱۹۱۰ از استانبول به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده بودند. او در بروکلین به دنیا آمد و در ساحل برایتون بزرگ شد. مادرش هم یک یهودی اشکنازی از تبار لهستانی ها و روس ها بود. سداکا در کودکی در آزمون «بخش آماده سازی کودکان» مدرسه جولیارد پذیرفته شد و در همان جا نواختن پیانو را فرا گرفت. از ترانه های مشهور او می توان به «بلیت یک طرفه» اشاره کرد. او در "پخش زنده شنبه شب" و "کارول برنت شو" هم
حضور داشته است.
کانگ هو دونگ (؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۷۰) مجری تلویزیونی و کمدین اهل کره جنوبی است. در سال ۲۰۰۸، کانگ نخستین کسی بود در مراسم جوایز هنری بکسانگ به جایزه بزرگ (دسانگ) در بخش تلویزیون دست پیدا می کند. او در مراسم های دیگر یعنی کی بی اس، ام بی سی، اس بی اس و بکسانگ نیز به دسانگ دست یافت. او به همراه کمدین یو جه سوک، قرارداد خود را با کمپانی دی چاکلت ئی اندتی اف به دلیل عدم پرداخت، فسخ کرد. او در سال ۲۰۱۲، با کمپانی اس ام سی اند سی قرارداد امضا کرد.