Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل جایزهٔ بین المللی امارات برای پیشگیری از بیماری های ژنتیکی را کسب کرد و چندین بورسیه تحقیقاتی از بنیاد الجلیله دریافت نمود.در سال ۲۰۱۵، به عنوان عضو «جامعه دانشمندان جوان» مجمع جهانی اقتصاد برگزیده شد و در سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ در شورای آیندهٔ جهانی بیوتکنولوژی ها در این مجمع فعالیت داشت.از سال ۲۰۱۶، الصفار عضو شورای دانشمندان امارات بوده و از سال ۲۰۱۹ نیز در شورای آیندهٔ دبی در حوزهٔ سلامت و رفاه عضویت دارد.
تجارت بین المللی شامل تبادل کالا، خدمات و سرمایه بین کشورها است. این نوع تجارت نقش مهمی در اقتصاد جهانی ایفا می کند و به کشورها امکان دسترسی به منابع، محصولات و فناوری هایی را می دهد که به صورت داخلی در دسترس نیستند. خدمات بازرگانی، این معاملات را با ارائه امکانات لجستیک، تسویه مالی و رعایت مقررات تسهیل می کنند. عملیات واردات و صادرات. واردات و صادرات از اجزای اصلی تجارت بین المللی هستند. واردکنندگان کالاها را برای تأمین نیازهای داخلی به کشور وارد می کنند، در حالی که صادرکنندگان محصولات را به بازارهای خارجی می فروشند. تجارت مؤثر نیازمند رعایت قوانین بین المللی، تعرفه ها و رویه های گمرکی است. شرکت ها معمولاً برای مدیریت اسناد، حمل ونقل و کاهش ریسک به خدمات بازرگانی متکی هستند. ترخیص کالا و لجستیک. ترخیص کالا فرآیند رسمی ارائه مدارک و دریافت اجازه مقامات برای جابجایی کالاها بین کشورها است. انجام مؤثر ترخیص کالا نیازمند رعایت قوانین ملی و بین المللی است. خدمات لجستیک، از جمله حمل ونقل، انبارداری و توزیع، برای تضمین تحویل به موقع و کاهش هزینه ها در تجارت بین المللی ضروری هستند. معاملات مالی بین المللی. خدمات مالی
برون مرزی بخش حیاتی تجارت جهانی هستند. این خدمات شامل تبدیل ارز، حواله های بین المللی، اعتبارات اسنادی و تأمین مالی تجارت می شوند. این خدمات به کاهش ریسک های مرتبط با نوسانات ارز، تأخیر در پرداخت ها و عدم رعایت مقررات بانکی بین المللی کمک می کنند. ادغام با تجارت الکترونیک و دیجیتال. با رشد تجارت الکترونیک، شرکت ها به طور فزاینده ای کالاها را از بازارهای آنلاین جهانی خریداری می کنند. پلتفرم های دیجیتال امکان مدیریت موجودی، پردازش سفارش ها و هماهنگی حمل ونقل را به صورت مؤثر فراهم می کنند. ادغام تجارت الکترونیک با خدمات سنتی بازرگانی، زنجیره تأمین جهانی را بهینه کرده و دسترسی به بازارها را افزایش داده است. ملاحظات قانونی و مقرراتی. تجارت بین المللی تحت قوانین ملی و بین المللی، از جمله توافق نامه های تجاری، تعرفه ها و استانداردهای ایمنی، اداره می شود. شرکت ها باید این مقررات را رعایت کنند تا از جریمه ها، تأخیرها یا دعاوی حقوقی جلوگیری شود. رعایت قوانین همچنین تضمین کننده رقابت منصفانه و حفاظت از مصرف کننده است.
شورش دروزی ها در جنوب سوریه، شورشی در جنوب سوریه است که توسط دروزی ها علیه دولت انتقالی سوریه در اوایل سال ۲۰۲۵ پس از سقوط رژیم اسد انجام شد. پیشینه. دروزی ها در طول جنگ داخلی سوریه بی طرف ماندند. جوامعی از آنها در لبنان، اسرائیل و بلندی های جولان وجود دارند که حدود سه درصد از جمعیت سوریه را تشکیل می دهند. در فوریه ۲۰۲۵، منابع محلی در استان قنیطره سوریه به العربیه گزارش دادند که ارتش اسرائیل «پیشنهادهای وسوسه انگیزی» برای فرصت های شغلی به ساکنان سوریه ارائه داده است. تنش ها در اواخر آوریل ۲۰۲۵ پس از انتشار یک فایل صوتی توهین آمیز که ظاهراً حاوی محتوای کفرآمیز علیه حضرت محمد (ص) بود و ظاهراً به یک عالم دروزی به نام مروان کیوان نسبت داده شده بود، ادامه یافت. مروان کیوان این فایل صوتی را تکذیب کرد. گاه شمار. درگیری ها در جرمانا (فوریه–مارس ۲۰۲۵). در ۲۸ فوریه ۲۰۲۵، افراد مسلح ناشناس به سمت وسیله نقلیه حامل غیرنظامیان دروزی که در جاده منتهی به فرودگاه بین المللی دمشق در جرمانا در حرکت بودند، آتش گشودند. دو فرد مسن در این حمله زخمی شدند و هر دو در بیمارستان بستری شدند. روز بعد، در ۱ مارس، در جریان عملیات امنیتی که
توسط مقامات سوری در حومه جرمانا آغاز شد، درگیری هایی بین نیروهای دولت سرپرست سوریه و گروه های مسلح محلی دروزی که مسئول حفاظت از جامعه بودند، در جرمانا رخ داد. اعضای تیپ سپر جرمانا در این درگیری ها شرکت داشتند. در جریان یک درگیری خشونت آمیز که در میدان السعوف بین دو عضو سرویس امنیت عمومی و ساکنان مسلح محلی رخ داد، یکی از افراد مسلح محلی به شدت مجروح شد و نیاز به بستری شدن در بیمارستان پیدا کرد، در حالی که مقامات دو پرسنل امنیتی را بازداشت کردند. در درگیری میدان السیوف، فرد مسلح محلی زخمی برای درمان به بیمارستان المجتهد منتقل شد. اما شبه نظامیان هیئت تحریر شام به بیمارستان رسیدند و اوضاع زمانی وخیم شد که یکی از همراهان مرد زخمی ظاهراً سخنان کفرآمیزی دربارهٔ خدا بر زبان آورد. این امر باعث شد اعضای هیئت تحریر شام که در بیمارستان حضور داشتند، به همراهان حمله فیزیکی کرده و متعاقباً آنها را بازداشت کنند. درگیری ها در جنوب سوریه (آوریل-مه ۲۰۲۵). این حوادث در جرمانا تقریباً ساعت ۲ بامداد ۲۸ آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد، زمانی که یک گروه ناشناس به سمت یک ایست بازرسی شبه نظامیان محلی در نزدیکی تقاطع «النسیم» در ورودی جرمانا آتش گ
شودند. تیراندازی حدود ساعت ۴ صبح ادامه یافت و شدت گرفت که منجر به کشته شدن حداقل دو نفر از نیروهای امنیتی و شش نفر از ساکنان شهر شد. بیش از ده نفر دیگر در موج اولیه خشونت زخمی شدند. در ۲۹ آوریل ۲۰۲۵، درگیری ها به شهرهای صحنایا و اشرفیه صحنایا با اکثریت دروزی گسترش یافت. گروه های مسلح با استفاده از سلاح های سبک و آرپی جی به چندین ایست بازرسی امنیتی حمله کردند. حسام واروار، رئیس شهرداری صحنایا، به همراه پسرش در ۱ مه توسط افراد مسلح ناشناس کشته شد. گروه های ناشناس، وجدی الحاج علی، رهبر دروزی ها را که از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته بود و قبل از رسیدن به بیمارستان در ۳۰ آوریل ۲۰۲۵ درگذشت، کشتند. درگیری هایی بین جناح های سویدا درگرفت و گروه های مسلح در اطراف روستای کناکر، در غرب سویدا، تجمع کردند. این درگیری ها با درگیری هایی در شهرهای عری، رساس و الصوره الکبیره همزمان بود، در الصوره الکبیره، حرم و موزه عصام زهرالدین، افسر نظامی فقید دروزی و فرمانده سابق گارد جمهوری سوریه، تخریب و سوزانده شد، در ۷ مه، خودروهای امنیتی عمومی توسط گروه های قانون شکن وابسته به شورای نظامی سویدا مورد کمین قرار گرفتند، رسانه های
دولتی گزارش دادند، حکمت هجری، رهبر دروزی ها، اعلام کرد که «هیچ اجماعی بین ما و دولت دمشق وجود ندارد». قتل عام در جنوب سوریه (آوریل ۲۰۲۵–اکنون). وزارت دفاع غیرنظامیان را در یک مرغداری در خارج از شهر صحنایا اعدام کرد. وزارت دفاع دروزی هایی را که از سویدا به سمت صحنایا می آمدند، غافلگیر کرد و در نتیجه ۴۳ نفر کشته شدند. برخی از اجساد سوزانده و برخی دیگر مثله شدند، در حالی که طبق گزارش ها، عاملان شعارهای ضد دروزی سر می دادند. درگیری ها در جنوب سوریه (ژوئیه ۲۰۲۵–اکنون). خشونت پس از آن آغاز شد که یک تاجر سبزیجات دروزی پس از ایجاد یک مانع جاده ای توسط اعضای قبایل بدوی مورد حمله قرار گرفت. درگیری ها به الطیره، المزرعه و السوره الکبیره گسترش یافت. ویدئویی منتشر شد که یک خودروی امنیت عمومی، شامل شخصی که اظهارات فرقه ای ایراد می کرد و اعلام می کرد که در درگیری شرکت دارد، را نشان می داد. هواپیماهای اسرائیلی در حال انجام پروازهای کم ارتفاع بر فراز حومه غربی سویدا و پرتاب منور دیده شدند. وزیر دفاع سوریه اعلام کرد که با رهبری معنوی دروزی ها در سویدا آتش بس حاصل شده است تا با نیروهای داخلی و دفاعی همکاری کنند و سلاح های خود
را تحویل دهند. اما حکمت هجری این خبر را تکذیب کرد و اعلام کرد که «با تمام توان در برابر این کارزار وحشیانه مقاومت خواهد شد.» گروه مردان کرامت از کشته یا زخمی شدن بیش از ۵۰ نفر از اعضای خود در درگیری های سویدا خبر داد. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵، اسرائیل به چندین ساختمان دولتی در دمشق، از جمله هیئت ارکان سوریه، حملات هوایی انجام داد. اعتراضاتی در جرمانا رخ داد و معترضان شعارهایی علیه رئیس جمهور احمد الشرع و دولت او سر دادند. کلیسای مار میخائیل در شهر الصورة الکبیرة مورد سرقت، تخریب و آتش سوزی قرار گرفت. درگیری هایی بین جنگجویان بادیه نشین و دروزی نیز در حومه غربی استان ریف دمشق گزارش شده است. دولت سوریه آتش بس اعلام کرد و رهبری دروزی ها و قبایل بادیه نشین آن را تأیید کردند.
خون آشام سیسیلی فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی فرانک دی آنجلو است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز کان، داریل هانا، پل سوروینو، رابرت لوجا، آرماند آسانته، رابرت داوی، مایکل پاری، دانیل بالدوین و آرت هیندل ایفای نقش کرده اند.
امید جهان با نام اصلی امید پولادی جهان، ( – ) خوانندهٔ پاپ و محلی ایرانی بود. او با تلفیق موسیقی فولکلور جنوبی با سبک های پاپ، به شهرت رسید و در میان مردم ایران محبوبیت زیادی پیدا کرد. زندگی. امید جهان در ۲ بهمن ۱۳۶۰ در آبادان متولد شد. او در خانواده ای هنری بزرگ شد؛ پدرش، محمود جهان، خوانندهٔ مشهور موسیقی بندری و محلی جنوب ایران بود. خانوادهٔ او پس از جنگ ایران و عراق از خوزستان به بوشهر مهاجرت کردند و امید در بوشهر و سپس تهران بزرگ شد. از کودکی تحت تأثیر پدرش، آموزش موسیقی را آغاز کرد. فعالیت حرفه ای خود را در سال ۱۳۸۳ با انتشار آلبوم غیررسمی «پسر جنوبی» آغاز کرد و دو سال بعد، در سال ۱۳۸۵، آلبوم «پاپتی» را منتشر کرد که مورد استقبال قرار گرفت. او موسیقی فولک جنوبی را با سازهای پاپ تلفیق کرد و خیلی زود با آهنگ «هله دان دان» سر زبان ها افتاد. در سال ۱۳۹۴، اولین آلبوم مجاز خود با نام «وایسا تند نرو» را منتشر کرد و اولین کنسرت رسمی اش در برج میلاد تهران برگزار شد. سبک موسیقی و اشعار. امید جهان شعرهایش را از اشعار محلی و سینه به سینه جنوب ایران انتخاب می کرد. او تمامی آهنگ هایش را شاد و با هدف ایجاد شادی در میان
مردم اجرا می کرد. زندگی شخصی. امید جهان ازدواج نکرده و زندگی شخصی اش را خصوصی نگه داشته بود. او به فوتبال علاقه داشت و در تیم هنرمندان بازی می کرد. درگذشت. در ۲۱ شهریور ۱۴۰۴، امید جهان برای اجرای کنسرت در جشنواره خرمای بم به این شهر سفر کرد. او پس از اجرا دچار سکته قلبی شد و به بیمارستان پاستور بم منتقل گردید. وی دو بار احیا شد، اما سرانجام در ۲۲ شهریور ۱۴۰۴ درگذشت.
وریسموی آمریکایی (به انگلیسی: American verismo)، سبکی هنری در ادبیات، موسیقی یا نقاشی آمریکایی را توصیف می کند که تحت تأثیر و الهام گرفته از ایده های هنری است که در فرهنگ ایتالیایی قرن نوزدهم آغاز شد، جنبش هایی که از نقوش زندگی روزمره و افراد طبقه کارگر از موقعیت های شهری و روستایی استفاده می کردند. آهنگسازان، نویسندگان، نقاشان و شاعران آمریکایی از این ژانر برای خلق آثاری استفاده کرده اند که حاوی اظهارات اجتماعی-سیاسی و همچنین صرفاً زیبایی شناختی هستند. تاریخچه. در ایتالیا، اصطلاح وریسمو به استفاده از زندگی روزمره و شخصیت ها در آثار هنری اطلاق می شود. این اصطلاح در اوایل دهه ۱۹۰۰ در واکنش به قراردادهای معاصر که مصنوعی و غیرواقعی تلقی می شدند، وارد اپرا شد. به طور کلی، وریسمو (به معنای «رئالیسم»، از کلمه ایتالیایی ورو به معنای "واقعی") به یک سبک نقاشی ایتالیایی قرن نوزدهم اشاره دارد. این سبک به طور مشخص توسط «ماکیایولی ها»"" گروهی از نقاشان توسکانی که پیشگامان امپرسیونیست های فرانسوی بودند، به کار گرفته می شد. این سبک و اهداف اجتماعی اساسی آن مربوط به تحولات هنری عمومی قرن نوزدهم بود که در بسیاری از کشورها، از
اسکاندیناوی تا مدیترانه، رخ داد و ناشی از جنبش های ملی گرایانه و واکنش های روشنفکران به اثرات صنعتی شدن بود. در ایتالیا، منشأ ملی وریسمو، به ویژه در ادبیات و اپرا، همدردی عمیقی با کارگران محروم بود که زندگی آنها، عمدتاً، شامل کار سخت، فقر و ظلم بود. برای نمونخ، نویسندگانی مانند جیووانی ورگا، لوئیجی کاپوآنا، دومنیکو چامپولی، رناتو فوچینی و ماتیلده سرائو، زبان مردم عادی را در آثار خود وارد کردند و از گویش ها به طور گسترده استفاده کردند. ایتالیایی ها همچنین تئاتری خلق کردند که منعکس کننده زندگی روزمره بود، همانطور که در کمدی های جرالمو رووتتا و جوزپه جاکوزا دیده می شود. در آمریکا، اپرای دولورس کلیربرن اثر توبیاس پیکر در سال ۲۰۱۳ به عنوان «پیروزی وریسموی آمریکایی» مورد تحسین قرار گرفت. آهنگسازان اپرای وریسمو اغلب مردم روستایی، ساکنان فقیر شهر و نمایندگان بوهمی را انتخاب می کردند. آثار اولیه در این ژانر، «غیرت روستایی» (۱۸۹۰) اثر پیترو ماسکانی بود که مردم روستایی، ساکنان فقیر شهر و شخصیت های بوهمی را انتخاب کرد. وریسمو از طریق «صحنه های مردمی» وارد اپرا شد، مانند «غیرت روستایی» (۱۸۸۴) اثر ورگا، که نخستین متنی بود
که به اپرا تبدیل شد. در سال ۱۸۸۸، ناشر ادواردو سونزونیو، مسابقه ای را برای یک اپرای تک پرده ای توسط یک آهنگساز جوان ایتالیایی تبلیغ کرد. ماسکانی در انتخاب نمایشنامه تک پرده ای محبوب ورگا هیچ قصد نوآورانه ای نداشت. لیبرتو دیالوگ های زنده و ریتم تند را حفظ کرد، اما نسخه اپرایی آن با تحریف ویژگی های اجتماعی و رقیق شدن زبان ساده اش با اصطلاحات پرطمطراق سنتی لیبرتو، از نمایشنامه واقع گرایانه فاصله گرفت. با این حال، موفقیت اپرا (۱۸۹۰، رم) منجر به تبدیل شدن غیرت روستایی، نمونه اولیه یک ژانر جدید شد. اصطلاح وریسمو برای اشاره به موضوع لیبرتو و ساختار موسیقی-دراماتیک اثر به کار گرفته شد. دهه 1890 شاهد شکوفایی مختصر اپراهایی با موضوعات واقع گرایانه، چه در ایتالیا و چه در خارج از کشور بود. جری راس. جری راس، نقاش آمریکایی، که سبک خود را «وریسموی آمریکایی» می نامد، بر اساس ایده های مورخ هنر آلبرت بویم و کتاب او با عنوان «هنر ماکیا و ریسورجیمنتو، بازنمایی فرهنگ و ملی گرایی در ایتالیای قرن نوزدهم» کار می کند. این متن تأثیر زیادی بر راس گذاشت و او شروع به گنجاندن داستان ماکیایولی ها در مطالب کلاسی خود کرد. پیشینه راس در سیاس
ت های رادیکال دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ منجر به همذات پنداری او با گروه توسکانی شد که بسیاری از آنها در مبارزه برای سوسیالیسم و ​​وحدت ملی ایتالیا شرکت داشتند. در سال ۲۰۱۳، راس «مانیفست وریسموی آمریکایی» را نوشت که بسیاری از ایده های او را در این زمینه خلاصه می کرد. ماکیایولی ها با آرزوی سبکی نقاشی که واقعاً ایتالیایی باشد و نمایانگر ویژگی های فرهنگی خاص آنها، آزاد و رسا و سنت شکن باشد، جنبش هنری خود را آغاز کردند. همانطور که بویم توضیح می دهد، «سبک طراحی» و «غیر-فینیتو» (ناتمام) آنها هم مدرن بود و هم گسستی آشکار از «جلای» آکادمیک، اما موضوع آنها اغلب سیاسی نیز بود و مسائل اجتماعی-سیاسی مانند وضعیت اسفناک زنان، کارگران و کشاورزان را به تصویر می کشید. راس اشاره می کند که باتجربه ترین نقاشان فضای باز (plein air) معمولاً از این رویکرد استفاده می کنند که گاهی اوقات «امپرسیونیسم معاصر» نامیده می شود. راس خاطرنشان می کند که پس از جذب برخی از ایده های نقاشی که توسط اکسپرسیونیست های انتزاعی به عرصه ظهور رسیده است، نقاشان فضای باز باید انتزاع و قلم موهای توصیفی/بیانی و همچنین تکنیک های بافتی را که به سطح کیفیتی سه بعدی می د
هند، در هم آمیزند. کلاس او با عنوان «انتزاع در فضای باز» بر ایده کشف اشکال انتزاعی بزرگ و اهمیت ترکیب بندی تأکید دارد. در رویکرد او، «انتزاع در رئالیسم و ​​رئالیسم در انتزاع وجود دارد.»
حواء سعید سالم الضحّاک المنصوری (۶ اوت ۱۹۸۱) پزشک، مخترع و سیاستمدار اماراتی است. او در سال ۲۰۱۹ به عضویت «شورای ملی فدرال» امارات متحده عربی منصوب شد.به عنوان پزشک، المنصوری متخصص غدد درون ریز و مدیر حوزهٔ سلامت است و سمت هایی همچون «مدیر اجرایی بخش تحقیقات درون سازمانی» در «مرکز سلول های بنیادی ابوظبی» و «معاون مدیر پزشکی مرکز دیابت کالج سلطنتی لندن در ابوظبی» را بر عهده داشته است. المنصوری عضو هیئت امنای «صندوق الوطن»، یک بنیاد خیریه است که توسط گروهی از تاجران اماراتی بنیان گذاری شد.او همچنین از مدافعان سلامت پایدار، پزشکی ژنتیک و توانمندسازی زنان به شمار می رود.او در سال ۲۰۱۴ به پاس اختراع «فناوری جایگذاری کاتتر»، موفق به دریافت «جایزهٔ پیشگامان امارات» از نخست وزیر امارات شد.المنصوری نامش در سه اختراع ثبت شده در ایالات متحده درج شده استو همچنین مقالات علمی بسیاری منتشر کرده است. تحصیلات. المنصوری نخستین زن اماراتی بود که برای تحصیل در رشتهٔ پزشکی در ایالات متحده، بورسیهٔ ریاست امارات را دریافت کرد. او دورهٔ کارشناسی خود را در دانشگاه مریلند گذراند و موفق به اخذ دو مدرک کارشناسی علوم در نوروبیولوژی و فیز
یولوژی و روان شناسی شد. در سال ۲۰۰۱، المنصوری بورسیهٔ پژوهشی پزشکی از مؤسسه پزشکی هاورد هیوز دریافت کرد. در این دوره او به عنوان دستیار «سارا تیشکوف» فعالیت داشت و پروژه های تحقیقاتی در زمینهٔ ژنتیک جمعیت و بیماری های نادر، از جمله تب مدیترانه ای خانوادگی انجام داد.پژوهش های او در مجلات علمی داوری شده منتشر شده اند، از جمله در «ژورنال آمریکایی گوارش» و مجلهٔ «انجمن دیابت آمریکا». با دریافت مدرک دکترای پزشکی، المنصوری نخستین زن غیرآمریکایی شد که از دانشکدهٔ پزشکی و علوم بهداشتی دانشگاه جرج واشینگتن فارغ التحصیل گردید. او سپس دورهٔ رزیدنتی (تخصص عمومی) و فلوشیپ (فوق تخصص) خود را در همان دانشگاه تکمیل کرد.در سال ۲۰۱۳، او موفق به دریافت بورد تخصصی دوگانه در پزشکی داخلی و غدد درون ریز شد. در سال ۲۰۱۳ و پس از پایان تحصیلاتش، المنصوری به امارات بازگشت. او در اجلاس جهانی دولت ها در سال ۲۰۱۴، توسط معاون نخست وزیر، شیخ منصور بن زاید آل نهیان، به عنوان نمونه ای از موفقیت در آموزش و نوآوری معرفی شد. پیشه. از آغاز کار حرفه ای خود به عنوان مشاور غدد درون ریز، المنصوری در سمت های مختلف مرتبط با حوزه سلامت در بخش های دولتی و
خصوصی فعالیت داشته است. او با انتصاب به «شورای ملی فدرال» وارد عرصهٔ سیاست شد. حوزه سلامت. المنصوری رئیس هیئت مدیره و یکی از بنیان گذاران شرکت سونواستیک ال ای سی است، شرکتی که برای توسعه فناوری های دسترسی به عروق، بر اساس طرحی که در دوران تحصیل پزشکی او شکل گرفت، تأسیس شده است.در ژوئن ۲۰۲۱، سونواستیک موفق به تکمیل دور سرمایه گذاری سری ای خود شد که توسط دیسراپت اِی دی، پلتفرم سرمایه گذاری شرکت هلدینگ توسعه ابوظبی، هدایت شد. از سال ۲۰۱۶، او به عنوان معاون مدیر پزشکی مرکز دیابت کالج سلطنتی لندن در ابوظبی فعالیت می کند، که بزرگ ترین مرکز سرپایی شهر از نظر تعداد بیماران است. از سال ۲۰۱۴، المنصوری به عنوان مشاور غدد درون ریز هم در در آن مرکز و هم در کلینیک کلیولند ابوظبی مشغول به کار بوده است. المنصوری مدیر اجرایی بخش تحقیقات درون سازمانی در مرکز سلول های بنیادی ابوظبی است، جایی که او رهبری همکاری ها و طرح های پژوهشی از جمله پروژه ای برای بررسی درمان های بالقوه برای دیابت نوع ۱ را بر عهده دارد. در ماه مه ۲۰۲۱، شیخ محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی، از این مرکز بازدید کرد تا توسعه یک کمپوس جدید تحقیقات پزشکی را
اعلام کند. در نوامبر ۲۰۲۱، المنصوری بخشی از هیئتی از مرکز سلول های بنیادی ابوظبی بود که از مرکز زاید تحقیقات بیماری های نادر کودکان بازدید کرد، یک مرکز تخصصی پژوهش و درمان که با بودجه امارات تأسیس شده و با بیمارستان گرِیت اورموند استریت مرتبط است. این دو مؤسسه یک کارگاه مشترک برگزار کردند و دربارهٔ امکان همکاری در زمینه هایی مانند بیماری های نادر، درمان های ژنتیکی و پزشکی بازساختی به بحث و تبادل نظر پرداختند. در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که المنصوری به نمایندگی از مرکز سلول های بنیادی ابوظبی، یک نامه نی با مؤسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی ایالات متحده که بخشی از مؤسسات ملی سلامت است، امضا کرده است. همکاری پژوهشی پیش بینی شده در چارچوب این نامه قرار است به عنوان پایه ای برای شراکت های تحقیقاتی آتی عمل کند که می تواند از فرصت های علمی منحصربه فرد بین امارات و ایالات متحده بهره برداری کند. در جریان بازدید از مرکز سلول های بنیادی ابوظبی، تدروس ادهانوم، دبیرکل سازمان جهانی بهداشت، دربارهٔ نامه نیت اعلام شده با مؤسسات ملی سلامت ایالات متحده و همکاری های بالقوه آتی گفتگو کرد. از جمله اهداف آینده، تلاش مرکز سلول های بنی
ادی ابوظبی برای تبدیل شدن به اولین مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت در خاورمیانه است. سیاست. در نوامبر ۲۰۱۸، المنصوری به عضویت شورای ملی فدرال امارات متحده عربی به عنوان نماینده ابوظبی منصوب شد. او در مباحث سیاستگذاری و بررسی قوانین پیشنهادی در حوزه های مختلف از جمله سلامت،کسب وکار، پایداری، آموزش، امور قانون گذاریو برابری نقش رهبری داشته است.در جریان شیوع کووید-۱۹، او از ابتکار دولت برای اعطای ویزای اقامت ده ساله به پزشکان و خانواده هایشان حمایت کرد. نقش های دیگر. در نوامبر ۲۰۱۶، المنصوری به عنوان مجری مراسم در افتتاحیه سال همکاری خلاقانه امارات/بریتانیا ۲۰۱۷ حضور داشت و برای حضار از جمله شاه چارلز سوم و ملکه کامیلا برنامه ارائه کرد. المنصوری از ژانویه ۲۰۲۰ عضو هیئت مدیره صندوق الوطن است و در کمیته اجرایی آن نیز فعالیت دارد.او همچنین در ابتکاراتی برای ارتقای آموزش اس تی ای ام، توانمندسازی زنان و تشویق جوانان اماراتی به کارآفرینی مشارکت داشته است.از سال ۲۰۱۹، او در کمپین Abu Dhabi Find Wonder با عنوان «رهبران زن در علم و فناوری پزشکی» حضور داشته است.
پاپا یا پدر فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی دن اسرائیلی و امیلیو روسو است. در این فیلم بازیگرانی همچون پل سوروینو، داریل هانا، میشا بارتون، فرانکی آوالون، آن مارگرت، مایکل مدسن، اریک رابرتس، دیوید پرووال، وینسنت پاستوره و دار زوزوفسکی ایفای نقش کرده اند.
ادوین آگیلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاناما است که که در پست مهاجم برای تائورو بازی می کند. وی در تیم ملی فوتبال پاناما بازی کرده است.
جورمن آگیلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاناما است که در پست مهاجم بازی می کند. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پاناما, زیر ۲۰ سال پاناما، و پاناما بازی کرده است.
لوئیجی کاپوآنا (۲۸ مه ۱۸۳۹ مینئو - ۲۹ نوامبر ۱۹۱۵ کاتانیا) نویسنده و روزنامه نگار ایتالیایی و یکی از نمایندگان اصلی وریسمو بود. او معاصر و دوست صمیمی جیووانی ورگا بود (هر دو با فاصله یک سال در استان کاتانیا متولد شده بودند). او همچنین یکی از اولین نویسندگان ایتالیایی بود که تحت تأثیر آثار امیل زولا، نویسنده فرانسوی و خالق ناتورالیسم، قرار گرفت. او و ورگا، توجه خود را به حقیقت اجتماعی و روانشناختی جلب کردند و کوشیدند طبق روش تجربی ابداع شده زولا، به تقلید از دانشمند، در مقام مشاهده و نوشتن واقعیت، بی احساس و بدون بررسی علل نهایی آن برآیند. نظریه های انتقادی او در مورد ناتورالیسم، ادغام نهایی رمان را در یک تاریخ نگاری کاملاً علمی، غیرشخصی و موردی پیش بینی می کرد. بسیاری رمان «جاچینتا» (۱۸۷۹) او را در کنار داستان کوتاه «غیرت روستایی» (۱۸۹۰) ورگا، پیشگام سبک ادبی وریسمو به شمار می آورند. زندگی نامه. سالهای اولیه و تحصیلات. لوئیجی کاپوآنا در مینئو، در استان کاتانیا، به عنوان اولین فرزند از هشت فرزند متولد شد. خانواده او ثروتمند بودند و در این منطقه املاک و مستغلات داشتند. او در مدرسه محلی تحصیل کرد. در سال ۱۸۵۱ در
کالج سلطنتی برونته، کاتانیا ثبت نام کرد، اما تنها پس از ۲ سال به دلیل بیماری، آنجا را ترک کرد. با این حال، او با تدریس خصوصی به تحصیل ادامه داد. از نظر سیاسی، کاپوآنا بسیار لیبرالتر از والدینش بود و سرشار از میهن پرستی با گرایش به مبارزه در راه کشور بود. پس از فارغ التحصیلی، در سال ۱۸۵۷ در دانشکده حقوق کاتانیا ثبت نام کرد. او در سال ۱۸۶۰ تحصیلات خود را رها کرد تا در قیامی که توسط لشکرکشی جوزپه گاریبالدی برانگیخته شده بود، شرکت کند. او دبیر کمیته مخفی قیام در مینئو و بعداً صدراعظم شورای مدنی نوپا شد. ماجراهای ادبی. در سال ۱۸۶۱، کاپوآنا «افسانه دراماتیک» گاریبالدی را در سه بخش منتشر کرد که توسط انتشارات گالاتولا در کاتانیا منتشر شد. در سال ۱۸۶۴، او در فلورانس اقامت گزید و چهار سال پربار را در آنجا گذراند. او با نویسندگان و روشنفکران، به ویژه شاعر آلاردو آلاردی، دوست شد و به عنوان منتقد تئاتر برای روزنامه «ملت» ("La Nazione") کار کرد. این یک دوره کارآموزی غنی و ارزشمند بود، زیرا به او فرصت آشنایی با چندین ادبیات دیگر، به ویژه ادبیات فرانسه را داد. در سال ۱۸۶۷، او اولین رمان کوتاه خود با عنوان «دکتر سیمبالوس» را
به صورت سریالی در یک روزنامه فلورانسی منتشر کرد که در آن از «درخت نقره ای» الکساندر دومای پسر به عنوان الگو استفاده شده بود. بازگشت به سیسیل. در سال ۱۸۶۸، کاپوآنا با برنامه ریزی برای اقامتی کوتاه به سیسیل بازگشت، اما مرگ پدرش و مشکلات اقتصادی، او را در جزیره ماندگار کرد. او به عنوان بازرس مدرسه و بعدها به عنوان مشاور مینئو کار کرد تا اینکه به عنوان شهردار شهر انتخاب شد. در طول این سال ها، او خود را وقف مطالعه آثار هگل و فرانچسکو دِ سانتیس کرد. او به ویژه از «"دوپو لا لائورا"» (۱۸۶۸)، مقاله ای از دکتر آنجلو کامیلو دِ مایس پوزیتیویست، که نظریه ای در مورد تکامل و مرگ ژانرهای ادبی ارائه داده بود، الهام گرفت. زایش «وریسمو». در سال ۱۸۷۵، پس از هفت سال اقامت در زادگاهش، مینئو، کاپوآنا به میلان نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان منتقد ادبی و نمایشی برای روزنامه ایل کوریره دلا سرا کار کرد و برای مجله معتبر لا نووا آنتولوجیا مطلب نوشت. در میلان، از بخت خوب با یک سیسیلی به نام جیووانی ورگا ملاقات کرد که خیلی زود به بهترین دوست او بدل شد. دوستی آنها زمانی بسیار مهم شد که ورگا اولین رمان بزرگ خود، «تنبل ها»، را منتشر کرد، ا
ثری که کاپوآنا به شدت و به طور مؤثر آن را ستایش کرد. کاپوآنا در طول گفتگوهایش با ورگا در میلان، به خلق ادبیاتی جدید که به حقیقت اجتماعی و روانشناختی («il vero») توجه دارد، علاقه مند شد. او روش تجربی ابداع شده در فرانسه توسط امیل زولا را به عنوان الگوی خود برگزید، که بر اساس آن نویسنده، به تقلید از دانشمند، واقعیت را بی احساس و بدون بررسی علل نهایی آن مشاهده می کرد. در اواخر دهه ۱۸۷۰، کاپوآنا اولین آثار مهم خود را منتشر کرد: مجموعه داستان های کوتاه «نیمرخ زنان» (۱۸۷۷)، مقاله انتقادی «تئاتر ایتالیایی معاصر» (۱۸۷۷) و مهم تر از همه، اولین رمانش، «جاچینتا» (۱۸۷۹)، که نقطه عطفی در سنت ناتورالیستی ایتالیا محسوب می شود. تأثیر زولا بر جاچینتا آشکار است. این اثر به او تقدیم شده است و منعکس کننده باور زولا و خودش است که مطالعات مدرن وراثت، درک وحدت و تنوع زندگی انسان را ممکن ساخته است. ناتورالیسم کاپوآنا کمتر در دقت علمی و عکاسی و بیشتر در تصویر فرد به عنوان محصول قوانین طبیعت و وراثت بود. همچنین به پوزیتیویسم زولا بُعد زیبایی شناختی قوی بخشید، با این باور که اثر هنری با بخشیدن حیاتی به شخصیت ها و رویدادها، علم را کامل
تر از هر چیزی که آزمایش علمی می تواند ارائه دهد، می کند؛ بنابراین کاپوانا معتقد بود که رمان، هم حاصل علم است و هم هنر، زیرا امکان بازنمایی مطالعات موردی افراد و موقعیت های عجیب و غریب را در شرایط کلی و تعیین کننده زندگی فراهم می کند. یکی دیگر از ویژگی های اساسی رمان ناتورالیستی، غیرشخصی بودن هنر، یعنی تا حد امکان، سرکوب سفت و سخت شخصیت نویسنده و دیدگاه های خصوصی او هنگام روایت داستان بود. کاپوانا و ورگا از طریق ابزارهای سبکی، مانند روایت دسته جمعی - که در آن وقایع از طریق نظرات روستا گزارش می شوند - یا گفتمان غیرمستقیم آزاد و تک گویی درونی - که در آن افکار شخصیت ها به عنوان وقایع مرتبط می شوند و تغییر مداومی بین بازنمایی مستقیم و غیرمستقیم وجود دارد - به تأثیر «نویسنده نامرئی» دست یافتند. در رُم. در سال ۱۸۸۲، کاپوآنا به عنوان استاد ادبیات ایتالیایی در کالج معلمان زنان در رم منصوب شد، جایی که با لوئیجی پیراندلو جوان آشنا شد. او با مجلات ادبی برجسته ای مانند Fanfulla della domenica و Cronaca Bizantina همکاری داشت و روابط نزدیکی با منتقدان و نویسندگان برجسته ای مانند گابریل دانونزیو برقرار کرد. در سال ۱۹۰۱، شاهک