Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر خواهد آمد. وزیر آموزش ملی، محمود اوزر، دستور تعطیلی یک هفته ای تمام مدارس در کشور را صادر کرد، که بعداً به دو هفته تمدید شد. در آدانا، صدای فریاد مردم از زیر آوار شنیده می شد. جرثقیل ها و تیم های اورژانس در دیاربکر در یک ساختمان حضور یافتند. بیش از ۵۳۰۰۰ کارمند اورژانس ترکیه در مناطق آسیب دیده مستقر شدند. تیمی متشکل از ۹۰ معدنچی از سوما برای یاری رسانی به عثمانیه رسیدند. شهرداری کلان شهر ازمیر همچنین ده ها وسیله نقلیه و تجهیزات به مناطق زلزله زده ارسال کرد. یک «کریدور کمک های هوایی» توسط نیروهای مسلح ترکیه برای بسیج تیم های جستجو و نجات ایجاد شد. بسیاری از هواپیماهای نظامی از جمله هواپیماهای ایرباس A400M و C-130 هرکولس، تیم های جستجو و نجات و خودروها را به منطقه منتقل کردند. غذا، پتو و تیم های روان شناسی نیز فرستاده شد. ترکیه درخواستی رسمی از ناتو و متحدانش برای کمک فرستاد. نیروی هوایی ترکیه متهم شده است که پس از زلزله، حملات هوایی علیه جمعیت کرد آسیب دیده در کردستان سوریه انجام داده است. در ترکیه مساجد به عنوان سرپناهی برای افرادی که نمی توانستند به خانه های خود بازگردند در حالی که هوا بسیار سرد بود، مورد
استفاده قرار می گرفت. در غازی عینتاب مردم در مراکز خرید، استادیوم ها، مراکز اجتماعی و مساجد پناه گرفتند. نزدیک به ۲۵۰٬۰۰۰ آواره در مدارس سراسر استان ملطیه ساکن شدند. حداقل ۲۴ آشپزخانه سیار از مدارس فنی و حرفه ای در استان در سراسر مناطق آسیب دیده اعزام شده است. عزای عمومی. رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه با منتشر کردن پستی در صفحه توئیتر خود ۷ روز عزای عمومی در ترکیه اعلام کرد. همچنین ۷ روز عزای عمومی در کشورهای قبرس شمالی و یک روز در بنگلادش و کوزوو اعلام گردید. نخست وزیر آلبانی، ادی راما اینگونه بیان کرد که روز ۱۳ فوریه روز عزای ملی خواهد بود. در روز ۱۳ فوریه، کل هیئت سیاسی مقدونیه شمالی در خارج از کشور پرچم های مقدونیه شمالی را نیمه افراشته نمودند. کمپین ترکیه یکدل. ترکیه یکدل (TÜRKİYE TEK YÜREK) نام برنامه تلویزیونی است که از ۲۱۳ شبکه تلویزیونی و ۵۶۲ رادیو از ترکیه و خارج از ترکیه پخش شد. این برنامه تلویزیونی که در استودیوی مشکی رنگ ساده ای برگزار شد در دکور خود دارای چند میز و تلفن مقابل شرکت کنندگان بود. شرکت کنندگان که همگی از چهره ها و سلبریتی های شاخص ترکیه بودند در مقابل دوربین های تلویزیونی قرار گر
فته و با اهداکنندگان به شکل تلفنی گفتگو می کردند و مبالغ جمع آوری شده را یادداشت و سپس در برنامه اعلام کنند. این سلبریتی ها با لباس های رسمی و مشکی و با آرایش مو و صورت بسیار ساده و به دور از فضای مد و با شمایلی کاملاً عزادار؛ شهرت و محبوبیت شان را در خدمت این برنامه قرار دادند تا کمک بزرگی برای زلزله زدگان عزادار این کشور باشد. باریش آردوچ، بوراک دنیز، هانده ارچل، بوراک اوزچیویت، ابراهیم سلیم، دمت اوزدمیر و ادا اجه از جمله شرکت کنندگان بودند. در ابتدای این برنامه رجب طیب اردوغان از طریق تماس تلفنی با این برنامه همراهی کرد. بعد از اردوغان نیز چهره های مختلف سیاسی این کشور هرکدام با کمک های مالی ویژه و اهدای دستمزدهایشان همچنین با صحبت های انگیزشی خود سعی در گرم کردن تنور این پویش ملی داشتند. این برنامه توانست مبلغی معادل ۵میلیارد دلار جمع آوری کند و در اختیار هلال احمر و مرکز مدیریت حوادث اضطراری ترکیه (آفاد) قرار دهد. آسیب ها. ترکیه. بسیاری از ساختمان ها در آدیامان و دیاربکر ویران شدند. در دیاربکر، یک مرکز خرید فرو ریخت. حدود ۱۳۰ ساختمان نیز در استان ملطیه فرو ریختند. یک مسجد تاریخی معروف متعلق به قرن سیزدهم
میلادی نیز در این استان تا حدی فروریخته است. قلعه غازی عینتاب، ساخته شده توسط هیتی ها نیز ویران شد. در اثر این زلزله آتش سوزی هایی نیز در سراسر منطقه رخ داده است. در مجموع، حدود ۶۲۱۷ ساختمان در ده استان در سراسر ترکیه فرو ریختند. بسیاری از ساختمان ها در آدیامان و دیاربکر ویران شدند. در دیاربکر، یک مرکز خرید نیز فرو ریخت. فرماندار استان عثمانیه گفت ۳۴ ساختمان در این استان فرو ریخته است. یکی از مهم ترین دلایل حجم بسیار شگفت انگیز خرابی ها وجود ساختمان های فراوانی بود که طبقه نرم داشتند؛ مخصوصاً که در سال ۲۰۱۶ رجب طیب اردوغان مقررات ساختمان سازی را تعلیق کرده بود و این نقش به سزایی در ساختن ناایمن ساختمان های طبقه نرم داشت. سوریه. در سوریه در شهر حلب، دومین شهر بزرگ این کشور، ۴۶ ساختمان فروریخت. اداره کل آثار باستانی و موزه های سوریه گفت که مکان های باستانی مختلف در سراسر شهر به طور گسترده شکسته شده یا فروریخته اند. در حماة، یک ساختمان هشت طبقه فروریخت و ۱۲۵ نفر در داخل آن گرفتار شدند. در دمشق، بسیاری از مردم از خانه های خود به خیابان ها گریختند. سونامی. به گفته بخش زمین شناسی، امواج سونامی خفیف در سواحل فاماگو
ستا در قبرس، بدون خسارت ثبت شد. اندازه سونامی در فاماگوستا ۰/۱۷ متر (۶/۷ اینچ) بود. امواج سونامی در اسکندرون (انطاکیه) ۰/۱۲ متر (۴/۷ اینچ) و در اردملی ۰/۱۳ متر (۵/۱ اینچ) ثبت شد. کمک های مالی دولت. دولت گزارش داد که به کسانی که خانه های خود را در اثر زلزله اخیر از دست داده اند خسارت پرداخت می کند. رئیس جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان اینگونه بیان کرد که ۱۵٬۰۰۰ روپیه کمک نقل مکان به ازای هر خانوار به کسانی که اموال هایشان تخریب میانگین ، سنگین یا کلی است داده می شود. کمک اجاره تا سقف ۵٬۰۰۰ پوند به صاحبان اموال و ۲٬۰۰۰ پوند به مستاجرها داده می شود. در تاریخ ۹ فوریه، فورس ماژور در منطقه آسیب دیده اعمال گردید و تعهدات مالیاتی بین ۶ فوریه و ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ به تعلیق درآمد. هشدارها. بخش حفاظت اجتماعی ایتالیا در مورد سونامی هشدار داد. این هشدار بعداً لغو شد و خطر وقوع امواج سونامی احتمالی به سواحل سیسیل، کالابریا و آپولیا را گزارش کرد. به ساکنان ساحلی این مناطق توصیه شد که در مکان های مرتفع پناه بگیرند و پیگیر اخبار مقامات محلی باشند. اپراتور قطار دولتی ترنی ایتالیا (Trenitalia) خدمات ریلی را در این مناطق
موقتاً به حالت تعلیق درآورد، که صبح همان روز از سر گرفته شد. مؤسسه ملی تحقیقات نجوم و ژئوفیزیک مصر هشدار سونامی در شرق دریای مدیترانه از جمله سواحل مصر را اعلام کرد. هشدارها متعاقباً لغو شدند. علل و عوامل احتمالی. از مدتی پیش احتمال تأثیر سدسازی دولت ترکیه به خصوص سد آتاتورک بر فعال شدن گسل ها و بروز زمین لرزه در برخی مقالات علمی مطرح شده بود. پس از بروز زلزله برخی متخصصان در کشورهای عربی نظیر اردن سدسازی را عامل زلزله دانستند. واکنش های بین المللی. بسیاری از دولت ها و سازمان های ملی به زمین لرزه ۲۰۲۳ ترکیه–سوریه واکنشی بشردوستانه داشتند. بیش از ۶۰ کشور متعهد به پشتیبانی از قربانیان زلزله از جمله کمک های بشردوستانه به دو کشور سوریه و ترکیه شده اند. نگرانی های تندرستی. آشفتگی هایی در مورد شیوع احتمالی عفونت در مناطقی که تأسیسات بهداشتی آسیب دیده یا ناکارآمد هستند، به وجود آمد. به دلیل کمبود آب که در هر دو کشور تجربه شده بود، بسیاری از بازماندگان نتوانستند دوش بگیرند. سازمان های بین المللی بهداشت اعلام کردند که کمبود آب سالم خطری برای سلامت عمومی خواهد بود. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرد کمبود آب «خطر بیماری ها
ی منتقله از آب و شیوع بیماری های واگیر را افزایش می دهد.» در تاریخ ۱۸ فوریه، وزیر بهداشت ترکیه، فخرالدین کوجا، اینگونه بیان کرد: افزایش موارد عفونت روده و دستگاه تنفسی فوقانی موجود می باشد، ولی «تعداد آنان تهدید جدی برای سلامت مردمی ندارد. در ورزشگاهی که به عنوان سرپناه در قهرمان ماراش مشغول فعالیت بود، کلینیکی که توسط ۱۵ تا ۳۰ پزشک مدیریت می شد، روزانه ۱۰٬۰۰۰ بیمار را تحت پوشش قرار می داد. این کلینیک واکسن کزاز و وسایل بهداشتی را در اختیار هم محله ها قرار داد. بسیاری از افراد حاضر در استادیوم قادر به دوش گرفتن نبودند و ۶ توالت نیز قادر به قبول کردن تعداد بسیاری از مردم نبودند. ساکنان آنتاکیا اینگونه بیان کردند که به توالت های قابل حمل زیادی نیازمند هستیم. مقام های بهداشتی در ترکیه باید اطمینان حاصل می کردند که بازماندگان زلزله عاری از بیماری می باشند. سازمان بهداشت جهانی با مسئولان بومی برای نظارت بر اندازه بیماری های منتقله از آب، آنفولانزای فصلی و کووید-۱۹ در بین افراد آسیب دیده همکاری نمود. انتخابات ۲۰۲۳. پیش از زلزله، حکومت برنامه ریزی کرده بود که انتخابات ریاست جمهوری ترکیه را در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۲۳، یک ما
ه زودتر از آخرین تاریخ ممکن آن تحت عنوان انتخابات زودهنگام برگزار شود. بعد از زلزله، دودلی هایی دربارهٔ اینکه آیا انتخابات می تواند براساس برنامه برگزار گردد، تشکیل شد. در تاریخ ۱۳ فوریه، بولنت آرینچ حزب عدالت و توسعه خواهان بازداشتن انتخابات شد، بااینکه قانون اساسی چنین امکانی را در نبود جنگ رد می نمود. اطلاعیه آرینچ مورد نظرات رسانه ها و دیپلمات ها قرار گرفته است. باید دید آیا همبستگی حکومتی با ۳۳۳ کرسی در پارلمان می تواند با تغییر قانون اساسی از ۴۰۰ کرسی که برای تصویب چنین طرح هایی نیاز است گذر نماید یا خیر. در تاریخ ۱۸ فوریه مسئولان حزب عدالت و توسعه گزارش دادند که انتخابات به تعویق نخواهد افتاد. کمال قلیچداراوغلو از حزب سی اچ پی به دلایل قانون اساسی با تعویق آن مخالفت نمود. مصطفی تولگا اوزتورک، از شورای عالی انتخابات (ترکیه) عضو حزب خوب گزارش داد که شورای عالی انتخابات هیچ اختیاری برای به تعویق انداختن انتخابات ندارد و تنها پارلمان این حق را دارد و همچنین ادامه داد که ترکیه دیگر وقتی برای از دست دادن با ای کی پی نداشت. صلاح الدین دمیرتاش از حزب دموکراتیک خلق ها این تعویق را یک براندازی سیاسی وصف نموده اس
ت. اعلام وضعیت اضطراری در ناحیه های آسیب دیده نیز به عنوان کاری احتمالی برای به تعویق انداختن انتخابات تعبیر شد. با این شرایط، زلزله منجر به به تعویق انداختن هبستگی اصلی ضد اردوغان در تاریخ ۱۳ فوریه شد. انتخاب نامزد ریاست جمهوری با همرای.
کاژیمیش وایدا (؛ ؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانه به دوش" اشاره نمود.
شهرستان بیرسکی (به لاتین: Birsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
دسیاتکینو (به لاتین: Desyatkino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
امانوئل شلختر (؛ – ) هنرمند، فیلم نامه نویس، ترانه سرا، نویسنده لیبرتو، مترجم، آهنگساز و طنزنویس اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قلب مادر"، "همسایه ها"، "خانه به دوش"، "روبرت و برترام" و "شوهرم امشب چه می کند؟" اشاره نمود.
شهرستان بیژبولیاکسکی (به لاتین: Bizhbulyaksky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
دامو (; )، همچنین با نام پلیس زن افسانه ای () نیز شناخته می شود، یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۳ با بازی ها جی وون، لی سو جین و کیم مین جون است. این مجموعه از ۲۸ ژوئیه تا ۹ سپتامبر ۲۰۰۳، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از ام بی سی برای ۱۴ قسمت پخش شد.
میلیسونوفکا (به لاتین: Milisonovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
تاجر: گک جو ۲۰۱۵ () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ بر پایهٔ "گک جو"، رمان ده جلدی کیم جو یونگ است که به صورت سریالی شده در روزنامهٔ سئول شینمون از ژوئن ۱۹۷۹ تا فوریه ۱۹۸۳ منتشر شد. این مجموعه از ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۵ تا ۱۸ فوریه ۲۰۱۶، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۴۱ قسمت پخش شد.
موزه هنر هونولولو (به انگلیسی: The Honolulu Museum of Art) یا آکادمی هنرهای هونولولو سابق، موزه ای هنری است در هونولولو، هاوایی. این موزه بزرگ ترین در نوع خود است و در سال ۱۹۲۲ توسط آنا رایس کوک تأسیس شده است. موزه دارای یکی از بزرگ ترین مجموعه های هنری آسیا و اقیانوسیه در ایالات متحده است، و از زمان افتتاح رسمی آن در ۸ آوریل ۱۹۲۷، مجموعه هایش به بیش از ۵۵۰۰۰ اثر هنری افزایش یافته است. معرفی. کارتر براون، مدیر گالری ملی هنر آمریکا از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۲، موزه هنر هونولولو را یکی از بهترین موزه ها در مقیاس کوچک در ایالات متحده نامیده است. این موزه علاوه بر یک مجموعه دائمی بین المللی از نمایشگاه های نوآورانه، مدرسه هنری، خانه تئاتر هنر مستقل و کافه، یک فروشگاه را هم در خود جای داده است. در سال ۲۰۱۱، موزه معاصر، مجموعه خود را به آکادمی هنر هونولولو هدیه داد. در سال ۲۰۱۲، موزه نام خود را به موزه هنر هونولولو تغییر داد. این موزه توسط اتحاد موزه های آمریکا تأیید شده و به عنوان یک مکان تاریخی ملی و ایالتی ثبت شده است. در سال ۱۹۹۰، موزه هنر هونولولو برای گسترش برنامه کلاس ها و کارگاه های هنری خود استودیویی افتتاح کرد. د
ر سال ۲۰۰۱، مجموعه ای از غرفه هنری آر. لوس با کافه موزه هنر هونولولو و فروشگاه هنری آر. لوس وینگ با ۷۴۰ متر مربع افتتاح شد. مجموعه ها و دارایی ها. موزه هنر هونولولو، دارای مجموعه بزرگی از آثار هنری آسیایی، به ویژه آثار هنری ژاپنی و چینی است. مجموعه آثار شامل بیش از ۲۰۰۰۰ اثر هنری است که به ژاپن، چین، کره، هند، آسیای جنوب شرقی، اندونزی و فیلیپین اختصاص دارد. این مجموعه ها از نقاشی های چینی و ژاپنی، سرامیک های کره ای، مجسمه های بودا، شینتو و هنرهای تزئینی جنوب و جنوب شرقی آسیا، و منسوجات مشرق زمین است که از سرتاسر آسیا گردآوری شده و دارای ارزش فراوانی هستند. تاج جواهرنشان، نشانه هنر آسیا، مجموعه ای از جیمز ای میچنر است، با بیش از ۱۰۰۰۰ چاپ چوبی اوکی یوئه ژاپنی، که سومین مجموعه بزرگ در نوع خود در ایالات متحده است. مجموعه های اصلی موزه شامل نقاشی هایی مربوط به رنسانس ایتالیایی از ساموئل اچ. کرس، نقاشی ها و هنرهای تزئینی آمریکایی و اروپایی، آثاری از هنر آفریقا، اقیانوسیه و قاره آمریکا، آثار منسوج، و مجموعه ای گرافیکی با بیش از ۲۳۰۰۰ اثر روی کاغذ در میان انبوه آثار موزه دیده می شود. مجموعه آثار، نقاشی ها، مجسمه ها،
هنرهای تزئینی، منسوجات و بیش از ۱۵۰۰۰ اثر روی کاغذ، از دوره رنسانس تا امروز را شامل می شود. برجسته ترین نقاشی های امپرسیونیستی، پست امپرسیونیستی و مدرنیسم اولیه متعلق به ژرژ براک، پل گوگن، ونسان ون گوگ، فرنان لژه، آنری ماتیس، آمادئو مودیلیانی، کلود مونه، پابلو پیکاسو و جیمز مک نیل ویسلر در این موزه جای دارند. همچنین آثار مهمی از قرن بیستم تا به امروز شامل نقاشی ها و مجسمه هایی از لی بونتکو، الکساندر کالدر، لئون گلوب، فیلیپ گاستون، یان پی مینگ، ایسامو نوگوچی، نام جون پایک، جان سینگر سارجنت و دیوید اسمیت در این موزه یافت می شوند. دپارتمان هنر اروپا و آمریکای این موزه، دارای نقاشی هایی از یوزف آلبرس، فرانسیس بیکن، ادوارد میچل بنیستر، رومار بیردن، ژان باپتیست بلین، پینتوریکیو، آبراهام فن بیرن، آلبرت بیرشتات، کارلو بوناویا، فرانسوا بوشه و پیر بونار می باشد. آلبرشت بوتس، مری کسات، پل سزان، جورجو د کیریکو، فردریک ادوین چرچ، ژاکوپو دی سیونه، ادوارت کولیر، جان سینگلتون کاپلی، پیرو دی کوزیمو، گوستاو کوربه، کارلو کریولی، جاسپر فرانسیس کراپسی، ادگار دگا، اوژن دولاکروا، روبر دولونه، ریچارد دیبنکرن، آرتور داو، توماس ایکین
ز، هنری فانتن لاتور، هلن فرانکن تالر، بارتولو دی فردی، یان فن خوین، فرانچسکو گراناکی، چیلد هاسام، هانس هوفمن،فیلیپ گاستون، ویلیام هارنت، جورج اینس، الکس کاتز، پل کلی، نیکلاس دی لارژیلیر، سر توماس لارنس، موریس لوئیس، ماکسیمیلیان لوس، الساندرو مانیاسکو، رابرت منگولد، پیر میگنارد، کلود مونه، توماس موران، جووانی باتیستا مورونی، مادربزرگ موسی، رابرت مادرول، آلیس نیل، کنت نولاند، جورجیا اوکیف، آمده ازانفان جیمز پیل، چارلز ویلسون پیل، کامی پیسارو، فیرفیلد پورتر، رابرت پریزمن، رابرت راشنبرگ، اودیلون ردون، دیه گو ریورا، جورج رامنی، ایل سالویاتی، کارلو ساراسینی، جینو سورینی، فرانک استلا، گیلبرت استوارت، یان فیلیپس فن تیلن، جووانی دومنیکو تیه پولو، بارتولومئو ویوارینی، موریس دو ولامینک و ویلیام گای وال نیز دارای آثاری در این موزه می باشند. این مجموعه همچنین شامل آثار سه بعدی از الکساندر آرکیپنکو، رابرت آرنسون، لئونارد باسکین، لی بونتکو، آنتوان بوردل، نیک کیو، دیل چیهولی، جان تالبوت دونوگی، جیکوب اپستین، دیوید هاکنی، دانلد کاندیس، دونالد جاد و جون کانکو، ویلهلم لمبروک، روی لیکتنستاین، ژاک لیپشیتس، آریستید مایول، جان مک ک
راکن، کلود میشل، هنری مور، الی نادلمن، جورج ناکاشیما، لوییز نولسون، هیرام پاورز، جورج ریکی جیمز روزاتی، پیر اگوست رنوآر، اگوست رودن، آگوستوس سن گادنز، لوکاس ساماراس، جورج سگال، مارک دی سوورو، تام وسلمن و جک زاجاک می باشد. این مجموعه دائمی در ۳۲ گالری و شش صحن به نمایش گذاشته شده است. در این موزه، تاریخ هنر هاوایی با اختصاص دادن یک گالری به هنرهای سنتی هاوایی، هنر آنان را به نمایش گذاشته شده است. پذیرش. وسعت موزه هنر هونولولو ۱۳٬۰۰۰ متر مربع است. موقعیت موزه در نزدیکی مرکز شهر هونولولو می باشد. این موزه از پنجشنبه تا یکشنبه برای بازدید عموم آزاد است. ورود برای اعضا و افراد زیر ۱۸ سال در برخی رویدادها رایگان است، در غیر این صورت ورودیه دریافت می شود. موزه برای ساکنان هاوایی در سومین یکشنبه ماه، از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر پذیرش رایگان می باشد. تور همراه با راهنما چندین بار در روز برگزار می شود. ساعات بازدید. در روزهای پنجشنبه (۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر)، جمعه (۱۰ صبح تا ۹ بعد از ظهر)، شنبه (۱۰ صبح تا ۹ بعد از ظهر)، یکشنبه (۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر) موزه باز است. و در روزهای دوشنبه و چهارشنبه تعطیل است. سالن تئاتر
دوریس دوک. سالن تئاتر دوریس دوک، واقع در موزه، ۲۸۰ صندلی دارد. در این سالن نمایش فیلم، اجرای کنسرت، و سخنرانی ها برگزار می شود. کتابخانه هنری رابرت آلرتون. در سال ۱۹۲۷ کتابخانه ای تحقیقاتی با تعداد ۵۰۰ جلد کتاب افتتاح شد. در سال ۱۹۵۵ این کتابخانه گسترش یافت و به نام رابرت آلرتون نام گذاری شد. مجموعه کتاب های این کتابخانه اکنون شامل ۴۵۰۰۰ کتاب، نشریه، زندگی نامه و کاتالوگ حراج مربوط به آغاز قرن بیستم است. این کتابخانه جهت مطالعه برای عموم آزاد است. مدرسه هنر موزه هونولولو. از زمان افتتاح موزه در سال ۱۹۲۷، آموزش و پرورش هدف اصلی و هسته مأموریت موزه هنر هونولولو بوده است. امروزه این موزه سالانه به بیش از ۴۰۰۰۰ کودک و بزرگسال از طریق کلاس های رایگان مدرسه، کارگاه های آموزشی، برنامه های اطلاع رسانی، بازدید رایگان از موزه، سخنرانی های رایگان و سایر برنامه های ویژه که در طول سال برگزار می شود، خدمات می دهد. مدرسه هنر موزه هونولولو (مرکز هنر آکادمی سابق در لینکونا) در سال ۱۹۹۰ افتتاح شد و اکنون هر سال به هزاران نفر از جمله کودک و بزرگسال خدمات آموزشی و فرهنگی می دهد. این مدرسه در حال حاضر در حال مرمت و بازسازی است و
در تابستان ۲۰۲۲ بازگشایی خواهد شد. شانگری لا: بنیاد هنر اسلامی دوریس دوک. شانگری لا موزه ای برای آشنایی با فرهنگ و هنر اسلامی از طریق نمایشگاه های نوآورانه، ابتکارات آموزشی، برنامه های عمومی و مشارکت های اجتماعی است. از طریق مشارکت با موزه هنر هونولولو (HoMA)، بازدیدکنندگان می توانند از شانگری لا بازدید کنند. برای بازدید از آن رزرو لازم است. دوریس دوک (۱۹۱۲–۱۹۹۳) شانگری لا را با کمک معمار آمریکایی ماریون سیمز وایت ساخت. این مجموعه هنر اسلامی به کوشش دوک در بیش از ۶۰ سال جمع آوری شده است. تاریخچه. آنا رایس کوک (۱۸۵۳–۱۹۳۴)، دختر مبلغ نیوانگلند، و بنیان گذار موزه هنر هونولولو، در ۸ آوریل ۱۹۲۷، در بیانیه وقف خود در افتتاحیه موزه، گفت:«فرزندان ما از ملیت ها و نژادهای مختلف، که دور از مراکز هنری به دنیا می آیند، ممکن است به میراث فرهنگی خود علاقه نشان دهند و با آرمان هایی که در هنرهای همسایه های خود می بینند آگاه شوند… مردم هاوایی، آمریکایی، چینی، ژاپنی، فیلیپینی، اروپایی های شمالی و همه مردم دیگری که در این جا زندگی می کنند، از طریق هنر به واسطه شهودات عمیق مشترک، با هم ارتباط برقرار می کنند. ممکن است اصولی را در
یابند که در یک فرهنگ جدید غنی شده باشد و با گونه های کهن در سایر نقاط دنیا تفاوت داشته باشد.» ـ آنا رایس کوککوک که در سال ۱۸۵۳ در کوآئی متولد شد، در خانه ای بزرگ شد که هنر را ارزش مند می شمردند. در سال ۱۸۷۴، با چارلز مونتاگ کوک ازدواج کرد و هر دو در هونولولو ساکن شدند. در سال ۱۸۸۲، خانه ای در خیابان برتانیا، روبروی میدان توماس ساختند. همان طور که حرفه کوک رونق گرفت، آن ها مجموعه هنری خصوصی خود را راه اندازی کردند. ابتدا قصدشان خرید آثاری برای تزئین سالن پذیرایی بود. او اغلب به مغازه مبل سازی یون کوک فونگ رفت وآمد می کرد که ظروف سرامیک و منسوجاتش از چین می رسید. مجموعه هنری خانواده کوک به تدریج بیشتر و بیشتر شد تا جایی در خانه خودشان و خانه فرزندان شان جایی برایشان نبود. در سال ۱۹۲۰، او و دخترش آلیس (فیلیپ اسپالدینگ)، عروسش داگمار (ریچارد کوک) و کاترین ای بی کاکس (آیزاک کاکس)، معلم هنر و نمایش، شروع به فهرست برداری و تحقیق در مورد این مجموعه کردند، تا این اشیاء را در موزه به نمایش بگذارند. این زنان با اندکی آموزش، در سال ۱۹۲۲، درحالی که به فهرست برداری مجموعه ادامه می دادند، منشور موزه را از قلمرو هاوایی برساخ
تند. کوک موزه ای می خواست که آرایش چندفرهنگی هاوایی را منعکس کند. او به ایده سنتی غربی موزه های هنری وابسته نماند، و همچنین می خواست با استفاده از صحن هایی که گالری ها را در سراسر موزه به هم متصل می کند، آب و هوای جزیره را در محیطی باز و مطبوع به نمایش بگذارد. خانواده کوک زمین خیابان برتانیا را به همراه ۲۵۰۰۰ دلار وقف کردند. خانه را تخریب کردند تا راه را برای ساخت موزه باز کنند. برترام گودهیو، معمار نیویورکی، ساختمانی کلاسیک به سبک هاوایی را با نمای بیرونی ساده، مایل به سفید و سقف های کاشی کاری شده طراحی کرد. گودهیو قبل از تکمیل پروژه درگذشت. نهایتاً این پروژه توسط مایرز موری و فیلیپ به پایان رسید. این سبک از معماری در بسیاری از ساختمان های ایالت استفاده شده است. موزه هنر هونولولو در ۸ آوریل ۱۹۲۷ افتتاح شد. یک مراسم سنتی هاوایی وجود داشت که "گروه" "رویال هاوایی"، به سرپرستی هانری برگر، در جشن ها می نواخت. با افتتاح موزه هدایایی از بسیاری از آثار، گاهی اوقات حتی مجموعه هایی ارائه می شد. موارد اضافه شده به ساختمان اصلی شامل یک کتابخانه (۱۹۵۶)، بخش آموزشی (۱۹۶۰)، فروشگاه هدیه (۱۹۶۵)، کافه (۱۹۶۹)، گالری معاصر، دف
اتر اداری و تئاتر با ۲۹۲ صندلی (۱۹۷۷)، و یک مرکز استودیویی و برنامه نویسی آموزشی (۱۹۸۹) بود. در سال ۱۹۹۹، موزه یک گالری تعاملی کودکان، سالن سخنرانی، و چند دفتر دیگر نیز ایجاد کرد. ساختمان اصلی توسط بخش هاوایی مؤسسه معماری آمریکا بهترین ساختمان هاوایی نام گذاری شد و به عنوان یک سایت تاریخی ملی و ایالتی ثبت شده است. این موزه توسط اتحادیه موزه های آمریکا تأیید شده است. در سال ۱۹۹۸، بازسازی گسترده ای با طراحی بال آسیایی آغاز شد. در سپتامبر ۱۹۹۹، ساخت مجتمع پاویلیون هنری لیوس با طراحی جان هارا آغاز شد، که در ۱۳ می ۲۰۰۱ بازگشایی شد. این تغییرات شامل فضاهای گسترش یافته ای برای کافه پاویلیون و فروشگاه موزه، و یک نمایشگاه دو طبقه جدید بود. مجتمع لوس به نام هنری لیوس، یکی از بنیان گذاران و سردبیر مجله تایم نام گذاری شده است. بیوه او، کلر لوس، در هاوایی اقامت داشت و از سال ۱۹۷۲تا ۱۹۷۷در هیئت امنای موزه خدمت کرد. گالری های جدید موزه هنر هونولولو که تأثیرات فرهنگی مناطق مختلف را نمایش می دهند، در سال ۱۹۹۹ در بال غربی موزه بازسازی و بازگشایی شدند. یک نمایشگاه جدید نیز برای نمایش هنر کره در سال ۲۰۰۱ افتتاح شد. گالری های جدی
د دیگری برای هنر هند، اندونزی و آسیای جنوب شرقی در سال ۲۰۰۲ بازسازی و افتتاح شدند. همچنین در سال ۲۰۰۳، یک نمایشگاه برای ارائه هنر فیلیپین به نام مدیر بازنشسته موزه و همسرش جورج الیس و نانسی الیس افتتاح شد. در فوریه ۲۰۰۵، موزه یک کارگاه حفاظت از نقاشی آسیایی را افتتاح کرد و در دسامبر همان سال، بازسازی گالری های هنر غربی را تکمیل کرد. در سال ۲۰۰۱، موزه با بنیاد هنر اسلامی دوریس دوک وارد همکاری شد، و سالن تئاتر موزه در ژوئیه ۲۰۰۲ به نام او تغییرنام داده شد. در اکتبر ۲۰۰۲، موزه گالری جدیدی را افتتاح کرد که به عنوان مرکز آشناسازی برای همه تورها به املاک شانگری لا هونولولو دوریس دوک عمل می کند. به دلیل همه گیری کروناویروس در سال ۲۰۱۹، موزه یک سوم کارگران تمام وقت و کارگران فصلی خود را که به صورت پاره وقت کار می کردند برای کاهش شیوع کووید-۱۹ در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ اخراج کرد. ادغام موزه معاصر و آکادمی هنر هونولولو. در جولای ۲۰۱۱، موزه معاصر (سابق) هونولولو در ارتفاعات ماکیکی، با «آکادمی هنرهای هونولولو» ادغام شدند. هیئت امنای آکادمی در دسامبر ۲۰۱۱ به تغییرنام این موزه به «موزه هنر هونولولو» رأی داده و نام آن به عنوان «آکاد
می هنر هونولولو» حفظ شد. موزه معاصر سابق، به موزه هنر هونولولو، خانه اسپالدینگ، مرکز هنر در لینه کونا به مدرسه موزه هنر هونولولو تبدیل شد، و موزه معاصر در مرکز هاوایی به «موزه هنر هونولولو» در مرکز هاوایی تبدیل شد. فروش اسپالدینگ هاوس. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹، موزه اعلام کرد که هیئت امنا، اسپالدینگ هاوس را می فروشد تا «به موزه اجازه دهد منابع خود را در محوطه اصلی در خیابان برتانیا متمرکز کند.» مدیر موقت و معتمد موزه، مارک بوراک، اظهار داشت: «از دیدگاه امانت داری، ما از همه جهات به این موضوع نگاهی عمیق و سخت داشته ایم. درحالی که زیبایی و اهمیت تاریخی اسپالدینگ هاوس جدا شدنش را دشوار می کند، اما تقسیم دو پردیس هنری بزرگ و پر از آثار نیز چالش برانگیز بوده است.» متولی و رئیس کمیته ساختمان و زمین، جیم پیرس، افزود: «کمیته به اتفاق آرا به این نتیجه رسید که آماده سازی اسپالدینگ هاوس برای فروش به نفع موزه هنر هونولولو خواهد بود. ما خوش شانس هستیم که هیئت مدیره و کارمندانی داریم که همه گزینه ها را برای آینده به دقت ارزیابی می کنند و به طور مستمر تغییراتی را ایجاد می کنند که اطمینان حاصل کنند، سرمایه های مالی لازم برای ادامه م
أموریت موزه حفظ شود. تصمیم گیری و اجرای این تصمیم نشان دهنده عملکرد مقبول تجاری در دراز مدت است». به دنبال این اظهارنظرها در مورد مسئولیت امانت داری هیئت مدیره، بسیاری از اعضا در مورد سرمایه مؤسسه گمانه زنی کردند. استرلینگ هیگا در سرمقاله خود، از دست دادن اسپالدینگ هاوس، حدس و گمان زد. او می نویسد: «جزایر ما میزبان توریست های خارج از کشور هستند. پول ژاپنی، کانادایی و چینی سرازیر می شود. میلیاردرهای سیلیکون ولی ریشه در این جا دارند. با توجه به این شرایط، به نظر می رسد که اسپالدینگ هاوس به یک خریدار خارجی فروخته شود و این محوطه دیگر برای عموم قابل دسترس نخواهد بود. ما می توانیم برای نجات آن دعا کنیم، اما ممکن است نجات به دست نیاید. بهتر است امیدوار باشیم که الیگارشی جدید به اندازه الیگارشی قدیم سخاوتمند باشد که آثاری مانند اسپالدینگ هاوس را برای ما به ارث گذاشته است. آموزش. آموزش همیشه بخشی جدایی ناپذیر از مأموریت موزه هنر هونولولو بوده است. این موزه با همکاری نزدیک با مربیان و مدرسان، و با به کارگیری ابزارها و تجربیات برای تبدیل هنر تجسمی به عنصر یادگیری تلاش می کند. برنامه های آموزشی موزه شامل تورهای راهنما،
کارگاه های آموزشی، کلاس های نمایشگاهی و فعالیت های هنری برای کودکان است. برنامه های مدرسه شامل کلاس های هنری برای دانش آموزان آزاد و برنامه هایی برای دانش آموزان مدارس دولتی هاوایی می شود، که تورهای موزه و گردش عملی و کلاس های خلاقه هنر را در مرکز هنری ترتیب می دهد. منابع آموزشی از سوی مربیان، مجموعه داران، دانش آموزان، اعضاء، هنرمندان، اساتید تاریخ هنر و کتابخانه ای کوچک تأمین می شود. تورها. گروه های آموزش موزه تورهایی را برای عموم، گروه های دانش آموزی (پیش دبستانی و بالاتر)، و سازمان های اجتماعی در گروه های ده نفره یا بیشتر برگزار می کنند. از شرکت کنندگان درخواست می شود که حداقل از دو هفته قبل، تورها را برنامه ریزی کنند. تورهای ویژه ای به صورت نمایشگاه هایی موقت نیز برگزار می شود که اغلب شامل فعالیت های تکمیلی هستند، و برخی از آن ها صرفاً برای کودکان طراحی شده اند. کارگاه های آموزشی برای معلمان و مربیان نیز ممکن است ارائه شود. تورهای موضوعی بر یک کشور خاص، منطقه، دوره زمانی، جنبش هنری یا گروه هایی از هنرمندان متمرکز هستند. برای کودکان. برگه های راهنمای بازدید گالری، بازدیدکنندگان را راهنمایی می کند تا در گا