Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سمیها برکسوی (به ترکی استانبولی: Semiha Berksoy؛ زاده ۲۴ مه ۱۹۱۰ – درگذشته ۱۵ اوت ۲۰۰۴) یک زن نقاش و خواننده اپرای اهل ترکیه بود. از او به عنوان بانوی اول اپرای ترکیه یاد می شود، اولین زن مسلمانی بود که به طور حرفه ای در ترکیه اپرا خواند. او همچنین یک نقاش ماهر بود که در سال های اولیه جمهوری ترکیه به یکی از چهره های مهم فرهنگی تبدیل شد. اوایل زندگی. سمیها برکسوی در چینگلکوی استانبول به دنیا آمد. مادرش نقاش بود و برکسوی که از دوران جوانی اش به هنر گرایش داشت، در کنسرواتوار استانبول، موسیقی، نمایش و هنرهای تجسمی را آموخت. حرفه. برکسوی بازیگری را با بازی در اولین فیلم صدای ترکی "استانبول سوکاکلاریندا" (خیابان های استانبول) به کارگردانی محسن ارطغرول در سال ۱۹۳۱ با نقش "سمیها" آغاز کرد. او در اوایل کارش در تئاترهای استانبول برای بازی در اپرت ها انتخاب شد. برکسوی در سال ۱۹۳۴ در اولین اپرای ترکی "Özsoy" (به سفارش کمال آتاتورک، آهنگسازی عدنان سایگون) آواز خواند. او به عنوان اولین خواننده اپرای ترکیه مورد تجلیل قرار گرفت و فرصتی برای رفتن به آکادمی موسیقی برلین برای آموزش بیشتر دریافت کرد. او کار خوانندگی خود را در سط
ح بین المللی در سال ۱۹۳۴ با اجراهایی در ترکیه، آلمان و پرتغال آغاز کرد و به عنوان یک سوپرانوی واگنری شناخته شد. با وجود موفقیت بین المللی، او به خانه بازگشت تا به تأسیس اولین خانه اپرای آنکارا کمک کند. در سال ۱۹۳۹، برای تولد ۷۵ سالگی ریچارد اشتراوس در برلین، او نقش "آریادنه" را در "Ariadne auf Naxos" خواند و اولین پریمادونای ترکیه ای شد که در اروپا بر روی صحنه رفت. برکسوی در ترکیه با کارل ایبرت همکاری کرد و به او در تلاش برای ایجاد اپرا و باله دولتی ترکیه کمک کرد. این ابتکار منجر به ایجاد مرحله آزمایشی کنسرواتوار دولتی آنکارا در سال ۱۹۴۰ شد. برکسوی در سال ۱۹۷۲ از اپرای استانبول بازنشسته شد. او در مراسم پنجاهمین سالگرد معرفی حقوق زنان برای حق رای و انتخاب شدن، "جایزه اپرای آتاتورک" را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۸ عنوان " هنرمند دولتی " را در ترکیه دریافت کرد. پس از بازنشستگی، او بیشتر به عنوان یک هنرمند تئاتر فعال ماند. برکسوی که به خاطر آرایش خاص خود شناخته شده بود، به نماد فرهنگ ترکیه تبدیل شد. همچنین به دلیل انتخاب های مد لباسش مشهور بود مانند لباس شفاف نقاشی شده توسط خود او. نقاشی های او که در نمایشگاه های م
عروفی مانند دوسالانه ونیز در سال ۲۰۰۳ به نمایش گذاشته شد، اغلب دختر بچه ای را به تصویر می کشید که گفته می شود خود هنرمند را به تصویر می کشد. برکسوی چهار سال قبل از مرگش، در سن ۹۰ سالگی، در یک صحنه دراماتیک با آواز خواندن "Liebestod" در اپرای رابرت ویلسون "The Days Before: Death, Destruction و Detroit III" در مرکز لینکلن در شهر نیویورک (۱۹۹۹) ظاهر شد. او در سن ۹۴ سالگی به دلیل عوارض ناشی از جراحی قلب در استانبول درگذشت. از او دختری به نام زلیها برکسوی به یادگار مانده است. تجلیل. در ۲۴ مه ۲۰۱۹، در صد و نهمین سالگرد تولد برکسوی، او با گوگل دودل تجلیل شد.
دانشگاه پادشاه خوان کارلوس () یک دانشگاه دولتی در اسپانیاست که در مادرید واقع شده است و ۵ پردیس دانشگاهی در موستولس، آلکورکون، ویکالوارو، آرانخوئز، فوئنلابرادا دارد. این دانشگاه به افتخار خوآن کارلوس یکم پادشاه اسپانیا نامگذاری شده است. این دانشگاه در سال ۱۹۹۶ توسط دولت بخش خودمختار مادرید بنیان نهاده شد. این دانشگاه با ۴۴٫۹۱۶ دانشجو، پس از دانشگاه قدیمی کمپلوتنسه مادرید دومین دانشگاه دولتی بزرگ در بخش خودمختار مادرید، دومین دانشگاه جدید و یکی از هشت دانشگاه در این ناحیه است.
استیسی پارک میلبرن (؛ ۱۹ مه ۱۹۸۷ – ۱۹ مه ۲۰۲۰) یک زن شاعر، وبلاگ نویس و فعال کره ای-آمریکایی حقوق معلولان بود. او به ایجاد جنبش عدالت معلولان کمک کرد و از رفتار منصفانه با افراد معلول حمایت می کرد. وی بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۰ میلادی فعالیت می کرد. تجلیل. در ۱۹ مه ۲۰۲۲ گوگل دودل با قراردادن تصویری از میلبرن به مناسبت تولد ۳۵ سالگی او از وی تجلیل کرد.
ورای اصل لذت، آن سوی اصل لذت یا فراسوی اصل لذت رساله ای از زیگموند فروید است که در سال ۱۹۲۰ به چاپ رسید. این رساله نقطه عطف بزرگی در صورت بندی نظریه رانه اوست که فروید پیش از آن صیانت نفس را در رفتار انسان به رانه های شهوت و هدایت لیبیدو که توسط اصل لذت کنترل می شوند، نسبت داده بود. با تجدید نظر در این موضوع به عنوان غیرقطعی، فروید فراتر از اصل لذت نظریه پردازی کرد و به تازگی رانه های مرگ (یا تاناتوس، انسان انگاری یونانی مرگ) که به تمایل به نابودی و اضمحلال اشاره دارند را در نظر گرفت که اغلب توسط رفتارهایی مانند پرخاشگری، اجبار تکرار و رفتار خودآسیب رسان بیان می شوند.
توکای تک رنگ قهوه ای گونه ای از پرندگان خانواده توکایان و بومی بولیوی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
توکای تیره یکی از اعضای خانواده توکایان است که به سمت شرق از سیبری مرکزی تا کامچاتکا در زمستان تا ژاپن، چین جنوبی و میانمار زادآوری می کند. ارتباط نزدیکی با توکای پهلوحنایی دارد"." این دو اغلب به عنوان هم گونه در نظر گرفته شده اند. نام علمی از واژهٔ لاتین "Turdus"، «توکا» و واژهٔ یونان باستان "eunomos"، «منظم» گرفته شده است. این یک توکای متوسط اما تنومند است که در ساختار یک توکای پشت بلوطی کوچک را به یاد می آورد. زیربال قهوه ای سرخ فام است و نوار ابرویی کم رنگ وجود دارد. توکای تیره دارای پشت و دمگاه قهوه ای تیره است. لکه های صورت، سینه و پهلو سیاه و شکم و زیر دم سفید است. توکای پهلوحنایی در مقایسه، دارای پشت و سر قهوه ای کم رنگ تر است. صورت، سینه، خالهای پهلو و دمگاه قرمز و شکم و زیر دم سفید است. ماده تقریباً شبیه به نر است، اما نابالغ ها الگوی ضعیف تری دارند. توکای تیره نر دارای یک آواز ساده یا سوت دار است که شبیه به توکای پهلوسرخ است. دیدگاه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه آواز توکای تیره و پهلوحنایی متفاوت است.
سیاه توکای هندی عضوی از خانواده توکایاناست. در گذشته زیرگونه ای از سیاه توکای معمولی در نظر گرفته می شد. تنها در هند و سری لانکا یافت می شود. زیرگونه های بسیاری از شبه قاره هند، "simillimus", "nigropileus", "bourdilloni" و "spencei"، کوچک هستند، تنها طول دارند و دارای حلقه های چشمی پهن هستند. آنها همچنین در نسبت، فرمول بال، رنگ تخم و صدا با سیاه توکای معمولی متفاوت هستند.
توکای سیاه یا توکای سیاه آمریکایی گونه ای از پرندگان خانواده توکایان است که در گذشته به عنوان سینه سرخ سیاه شناخته می شد. در السالوادور، گواتمالا، هندوراس و مکزیک یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
توکای دودی یک توکای بزرگ بومی در ارتفاعات کاستاریکا و غرب پاناما است که در گذشته به عنوان سینه سرخ دودی شناخته می شد. این پرنده فراوان در مناطق باز و لبه جنگل بلوط به طور معمول بالای ۲۲۰۰ متر ارتفاع است. لانه فنجانی سنگینی روی درختی در ارتفاع ۲ تا ۸ متری زمین می سازد و ماده بین ماه های مارس و مه دو تخم بدون علامت سبزآبی می گذارد.
توکای چشم برهنه گونهای از پرندگان خانواده توکایان است که در اتیوپی، کنیا، سومالی و تانزانیا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن ساوانای خشک و بوته زارهای خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. در فصل بارندگی زادآوری می کند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-05-25T04:17:48Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;AKhaleghizadeh صفحهٔ سینه سرخ پشت حنایی را به توکای پشت حنایی منتقل کرد: در فارسی زبان: هماهنگی کاربرد نام مشترک&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37198925&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
توکای عینکی، توکای چشم برهنه، یا توکای چشم زرد ، یک پرنده ساکن در آنتیل کوچک و در آمریکای جنوبی از کلمبیا و ونزوئلا در جنوب و شرق تا شمال برزیل است. در ترینیداد و توباگو، این توکا به عنوان سوگوار چشم بزرگ نیز شناخته می شود.
توکای پهلوحنایی یا توکای نائومان یکی از اعضای خانواده توکایان است که به سمت شرق از سیبری مرکزی تا منچوری شمالی، سرزمین آمور و ساخالین زادآوری می کند. ارتباط نزدیکی با توکای تیره "T. eunomus" دارد که در شمال پرورش می یابد. این دو اغلب به عنوان هم گونه در نظر گرفته شده اند. این گونه در مناطق جنگلی باز زادآوری می کند. توکای تیره، همان طور که انتظار می رود، نسبت به زیستگاه های کوهستانی و لبه توندرا بردباری بیشتری دارد. این گونه به شدت مهاجر است و زمستان گذرانی از جنوب آسیا به جنوب شرق آسیا، عمدتاً در چین، کره و کشورهای همسایه دارد. این یک سرگردان نایاب به غرب اروپا است. این یک توکای متوسط اما تنومند است که در ساختار یک توکای پشت بلوطی کوچک را به یاد می آورد. زیربال قهوه ای سرخ فام است و یک نوار ابرویی کم رنگ وجود دارد. ماده تقریباً شبیه به نر است، اما نابالغ ها الگوی ضعیف تری دارند. آواز توکای پهلوحنایی ممکن است با آواز توکای تیره مانند توکای پهلوسرخ سوت دار یا فلوت دار متفاوت باشد.
توکای گلوسرخ پرنده ای از خانواده توکایان است. گاهی به عنوان یکی از زیرگونه های یک گونه چندگانه در نظر گرفته می شود، توکای گلوسیاه سپس زیرگونه دیگر. رویه های جدیدتر این دو را به عنوان گونه های جداگانه در نظر می گیرند. نام علمی از واژهٔ لاتین "توردوس" به معنی "توکاً است و "روفیکولی" خاص از "روفوس" به معنای "قرمز" و"کولیس" به معنای "گردن" مشتق شده است. توکای گلوسرخ یک گونه مهاجر دیرین شمالگان است. در سیبری شرقی تا منچوری شمالی در زمستان تا غرب چین، میانمار و شمال شرقی هند زادآوری می کند. دامنه پراکنش آن با توکای گلوسیاه که بیشتر در غرب زادآوری می کند همپوشانی دارد. این توکای بزرگ با پشتی خاکستری ساده و زیربال های مایل به قرمز است. نر بالغ گلوی قرمز دارد. ماده ها و پرندگان جوان بدون پیش بند هستند، اما زیرتنه آنها با رگه های سیاه است. این گونه پرنده سرگردان بسیار نادر به اروپای غربی است.
سکونت پذیری سامانه های کوتوله زرد، مناسب بودن سیارات فراخورشیدی متعلق به ستاره های کوتوله زرد را برای زندگی تعریف می کند. این منظومه ها موضوع مطالعه جامعه علمی هستند، زیرا به همراه ستاره های نوع کی، مناسب ترین ستاره ها برای میزبانی جانداران هستند. کوتوله های زرد از ستارگان نوع جی رشته اصلی تشکیل شده است که جرمی بین ۰٬۹ و ۱٬۱ M☉ و همانند خورشید دمای سطح بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کلوین دارند. آنها سومین دسته رایج در کهکشان راه شیری و تنها دسته ای هستند که کمربند حیات در آنها کاملاً با منطقه قابل سکونت فرابنفش تطابق دارد.
سیاره ابرزیست پذیر نوعی فرضی از سیاره فراخورشیدی یا ماه فراخورشیدی است که ممکن است برای پیدایش و تکامل حیات بهتر از زمین باشد. این مفهوم در سال ۲۰۱۴ توسط رنه هلر و جان آرمسترانگ معرفی شد که از زبان مورد استفاده در جستجوی سیارات قابل سکونت انتقاد کرده و دسته بندی ارائه کردند. به گفته هلر و آرمسترانگ، دانستن اینکه آیا یک سیاره در کمربند حیات ستاره میزبانش قرار دارد یا خیر برای تعیین سکونت پذیری آن کافی نیست: «مشخص نیست که چرا زمین باید مناسب ترین پارامترهای شیمیایی-فیزیکی را برای موجودات زنده ارائه دهد زیرا سیاره ها می توانند مانند زمین نباشند، اما شرایط مناسب تری برای پیدایش و تکامل حیات نسبت به زمین فراهم می کنند». در حالی که هنوز فرض می کنند که زندگی به آب نیاز دارد، اما این نظریه را دارند که زمین ممکن است شرایط بهینه زیست پذیری سیاره ای برای حداکثر تنوع زیستی را نداشته باشد. به عبارت دیگر، آنها جهانی ابرزیست پذیر را به شکل سیاره یا قمری زمین سان تعریف می کنند که می تواند از گیاگان و زیاگان متنوع تری نسبت به زمین پشتیبانی کند، زیرا به طور تجربی نشان می دهد که محیط آن برای زندگی سازگارتر است.
ناحیه زیست پذیر کهکشانی در اخترزیست شناسی و اخترفیزیک سیاره ای، منطقه ای از کهکشان است که حیات به احتمال زیاد در آن رشد می کند. مفهوم ناحیه زیست پذیر کهکشانی عوامل مختلفی مانند فلزینگی (وجود عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم) و نرخ و چگالی فجایعی اصلی مانند ابرنواخترها را تجزیه و تحلیل می کند و از آن برای محاسبه این موضوع استفاده می کند که کدام منطقه از کهشکان احتمال بیشتری دارد که از سیاره زمین سان پشتیبانی کند، طوری که در ابتدا حیات ساده در آن ایجاد شده و سپس محیطی مناسب برای تکامل و پیشرفت این حیات فراهم شده باشد. بر اساس تحقیقات منتشر شده در آگوست ۲۰۱۵، کهکشان های بسیار بزرگ ممکن است بیش از کهکشان های کوچکتر مانند کهکشان راه شیری به تولد و توسعه سیارات زیست پذیر کمک کنند. در مورد کهکشان راه شیری، منطقه قابل سکونت کهکشانی آن معمولاً فضای حلقوی با شعاع بیرونی حدود و شعاعی داخلی نزدیک به مرکز کهکشان است (هر دو شعاع فاقد مرزهای سخت هستند).
گالری گلستان نگارخانه ای در تهران و از مشهورترین فضاهای نمایشِ آثارِ تجسّمی در ایران بود که از ۱۳۶۷ تا ۱۴۰۲ به مدت ۳۵ سال در شمالِ تهران فعالیت می کرد. لیلی گلستان، نویسنده، مترجم و نگارخانه دار، در سال ۱۳۶۷، این نگارخانه را با نمایش آثاری از سهراب سپهری، در بخشی از منزل خود در خیابان دروس افتتاح کرد. گلستان پس از تعطیلی این نگارخانه در سال ۱۴۰۲ اعلام کرد نمایشگاه های این گالری فقط به صورتِ اینترنتی برگزار خواهد شد. این نگارخانه پیش از تعطیلی دائم، از اسفند ۱۳۹۸ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ایران بسته بود و فقط به شکل آنلاین آثار را به نمایش می گذاشت. در آبان ۱۴۰۰ با نمایش آثاری از محمد احصایی، نقاش و خوشنویس ایرانی، بازگشایی شد و بعد از آن هم چند نمایشگاه دیگر به شکل حضوری در آن برپا شد.
آزادی ریختی یا آزادی ساختواژی به حق مدنی یک انسان یا شخص برای حفظ یا دگرش بدن خود، بر اساس شرایط، رضایت آگاهانه یا توافقی گفته می شود که می تواند شامل امتناع از استفاده فناوری درمانی هم باشد. این اصطلاح توسط مکس مور در سال ۱۹۹۳ در مقاله ای با عنوان «خود تبدیلی تکنولوژیک: گسترش برون گرایی شخصی» ابداع شد اما بعدها توسط آندرس سندبرگ، مناظره گر علم و آینده نگر به عنوان «گسترش حق فرد نسبت به بدنش، نه فقط مالکیت خود، بلکه همچنین حق تغییر دادن خود بر اساس خواسته هایش» استفاده شد. مؤسسه خیریه بنیاد آزادی فرم از ماساچوست آمریکا، در سال ۲۰۱۸ برای حمایت و حمایت از تحقیقات علمی برای پیشرفت بیشتر در زمینه آزادی ریختی، دستیابی به ابزارهای مورد نیاز و افزایش پذیرش پذیری عمومی در جامعه تأسیس شد.
توکای پاسرخ گونه ای از پرندگان خانواده توکایان است که بومی دریای کارائیب، در باهاما، جزایر کیمن، کوبا، دومینیکا، هیسپانیولا (جمهوری دومینیکن و هائیتی) و پورتوریکو یافت می شود. در گذشته در جزایر سوان هندوراس یافت شده بود، اما در آنجا منقرض شد. در پورتوریکو، توکای پاسرخ به نام "zorzal de patas coloradas" شناخته می شود. شش زیرگونه توصیف شده است.
توکای پازرد یک پرنده آوازخوان شمال و شرق آمریکای جنوبی و دریای کارائیب است. زیستگاه این توکای کوچک در جنگل های بارانی، جنگل های ثانویه و کشتزارها بیش از حد رشد یافته است. این گونه عمدتاً از ارتفاعات تا بالاتر از سطح دریا است، اما به صورت محلی تا نزدیک سطح دریا نیز یافت می شود.
شاهزاده خفته: قصهٔ پریان گهگاهی () نمایشنامهٔ سال ۱۹۵۳ نوشتهٔ ترنس رتیگان است که مصادف با تاج گذاری الیزابت دوم در همان سال پدید آمد. داستان آن در سال ۱۹۱۱ در لندن جریان دارد و به مری مورگان، بازیگر جوانی، می پردازد که با شاهزاده چارلز کارپاتیا ملاقات می کند و در نهایت او را مجذوب خود می کند. فرض می شود که داستان آن از کارول دوم رومانی الهام گرفته شده است. مریلین مونرو حقوق این نمایشنامه را خرید و سپس فیلم "شاهزاده و شوگرل" (۱۹۵۷) را تهیه کنندگی کرد و ترنس رتیگان نیز اقتباس سینمایی آن را نوشت.
برندن گرگ (به انگلیسی: Brendan Gregg) مهندس رایانه ای است که برای کارهایش در زمینه عملکرد رایانه ها شناخته می شود. او برای شرکت اینتل کار می کند و پیش از این در شرکت های نتفلیکس، سان مایکروسیستمز، اوراکل و جوینت کار کرده است. او در نیوکاسل، نیو ساوت ولز زاده شد و از دانشگاه نیوکاسل استرالیا دانش آموخته شد. در نوامبر ۲۰۱۳، او جایزه دستاورد برجسته LISA را «برای مشارکت هایش در زمینه مدیریت سیستم، به ویژه کارهای پیشگامانه اش در روش شناسی های تحلیل عملکرد سیستم ها» دریافت کرد. او در وبلاگ شخصی خود دربارهٔ عملکرد لینوکس تحقیق می کند و می نویسد.
ساتردی ریویو، پیش تر ساتردی ریویو آو لیتریچر () مجلهٔ هفتگی آمریکایی بود که در ۱۹۲۴ تأسیس شد. نورمن کازنز از ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۱ سردبیر آن بود. تحت نظر کازنز، این مجله به عنوان «مجموعه ای از گزارش، مقاله و انتقاد دربارهٔ رویدادهای جاری، آموزش، علم، سفر، هنر و موضوعات دیگر» توصیف شد. "ساتردی ریویو" در اوج خود، به عنوان پایگاه چندین منتقد پرخواننده (به عنوان مثال، وایلدر هابسون، منتقد موسیقی ایروینگ کولودین، و منتقدان تئاتر جان میسون براون و هنری هیوز) تأثیرگذار بود و اغلب با حروف اول خود، SR شناخته می شد. این مجله هرگز سودآور نبود و در نهایت پس از بازسازی و تلاش برای از نو ساختن، بیش از یک بار در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، تسلیم مجلات عمومی تر شد.
چالش نخست فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی تام وان است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز مک آووی، آلیس ایو، ربکا هال، چارلز دنس، لینزی دانکن، بندیکت کامبربچ، دومینیک کوپر، جیمز کوردن، سایمون وودز، کاترین تیت، مارک گیتیس، جان هنشا و گای هنری ایفای نقش کرده اند.
خیبر یک موشک بالستیک هایپرسونیک میان برد از نسل چهارم خانواده موشک های خرمشهر ساخت وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران است. این موشک پنجشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۲ با حضور محمدرضا آشتیانی وزیر دفاع جمهوری اسلامی رونمایی شد. این موشک با برد دو هزار کیلومتر و سرجنگی ۱۵۰۰ کیلوگرمی، از سوخت مایع استفاده می کند. به گفته برخی کارشناسان احتمالاً این موشک دارای قابلیت حمل کلاهک هسته ای بوده و در صورت استفاده از سر جنگی کوچکتر نیز برد آن تا هفت هزار کیلومتر قابل ارتقا است. دقت این موشک کمتر از ده متر است و در صورت استفاده از برد نهایی دو هزار کیلومتری دقت آن کمتر از سی متر خواهد بود. نحوه عملکرد. سامانه هدایت و کنترل در فاز میانی پرواز دارد و هدایت آن خارج از جو زمین انجام می شود. هنگام خروج از جو، موتور اصلی موشک با اتمام سوخت خاموش شده و سر جنگی آن جدا می شود. چهار موتور کوچک کنترلی و چهار موتور کوچک هدایت کننده در خارج از جو هدایت سر جنگی موشک را بر عهده می گیرند. این موشک قابلیت تغییر و تصحیح مسیر در خارج از جو را دارد و به همین علت رهگیری آن توسط سامانه های دفاع ضدموشک بالستیک بسیار دشوار خواهد بود. موشک هنگام حرکت به سمت هد
ف دارای حرکات چرخشی بوده و کلاهک آن از نوع بارانی است و در نزدیکی هدف تبدیل به هشتاد راکت کوچکتر می شود. واکنش ها. ایالات متحده و فرانسه در واکنش به آزمایش این موشک، آن را «یک تهدید جدی» و همچنین نقض قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد دانستند. ایندیپندنت فارسی در خبری، به توانایی موشک خیبر (خرمشهر-۴) برای هدف قرار دادن بخش هایی از اروپا اشاره کرد و آن را تهدیدی برای امنیت منطقه ای دانست. این موشک پیش از همه تهدیدی جدی برای اسرائیل می باشد که برد آن به راحتی به پایتخت این کشور می رسد. درحالی که رونمایی موشک در رسانه های اسرائیلی بازتاب گسترده ایی داشت اما تا این لحظه به طور رسمی این کشور واکنشی نشان نداده اند. تاریخچه استفاده. به گفته منابع ایرانی، از این موشک در حمله به اسرائیل در جریان جنگ ۱۲ روزه (وعده صادق ۳) استفاده شده است.
به پانچ خوش آمدید فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی ایران کراوی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز مک آووی، مارک استرانگ، آندره آ ریسبرو، الیس گابل، پیتر مولان، دیوید موریسی، دنیل کالویا، دنیل میز، جانی هریس، جیسون فلمینگ و روت شین ایفای نقش کرده اند.
علی غنی نژاد (زادهٔ ۲۰ بهمن ۱۳۷۰) که با نام جیدال شناخته می شود، خواننده و رپر اهل ایران ساکن تورنتو است. وی از اعضای گروه "پایدار" بود و فعالیت حرفه ای خود را در این گروه آغاز کرد و در سال ۱۴۰۲ از گروه پایدار جدا شد. زندگی هنری. وی در سال ۱۳۹۱ به گروه پایدار پیوست. اما پیوستن او کاملاً اتفاقی بود و هنگامی که "پایدار" آمادگی خود را برای گرفتن عضو جدید اعلام می کند، جیدال نیز تعدادی از آهنگ های پخش نشده خود را از طریق ایمیل ارسال کرده که درنهایت با استقبال عرفان روبرو شده و به عضویت رسمی این گروه در می آید. از وی به عنوان پیشگامان سبک "ترپ" در ایران یاد می شود. وی در طول فعالیت خود، علاوه بر اعضای دیگر پایدار (عرفان، تهم، پایا و ایمانمون) با هنرمندان زیادی از قبیل مدگل، سامی بیگی، بهزاد لیتو، هیپ هاپولوژیست، نسیم، آرتا و کوروش وانتونز و … همکاری داشته است. او خوانندگی را از دوران نوجوانی و در سن ۱۴ سالگی آغاز کرد. جیدال پس از انصراف از رشته سینما و تئاتر، مدتی در یک شرکت تبلیغاتی و پس از آن در رستوران و هتلی در فرانسه شروع به کار کرد. وی در سال ۱۳۸۸ آلبومی برای خود ضبط کرد و پس از آن تعدادی از آهنگ های آن را گ
لچین و به عنوان اولین کارهایش منتشر کرد. وی مستعدان زیادی شامل زخمی، پارسا سیمپسون، لوکی و مدگل و… را تاکنون به این سبک معرفی کرده است. آلبوم بنفش از آثار و تنظیم مدگل و همکاری جی دال و اولین آلبوم استودیویی رپ فارسی است که به دست یک خواننده زن ایرانی ساخته شد. آثار او سمت و سوی حمایت مردمی و در مسیر مخالفت با ساختار جمهوری اسلامی است. که در آثارش از کشته شدگان جنبش مهسا امینی و نقض حقوق بشر به دست جمهوری اسلامی اشاره می کند. جدایی از پایدار. وی در ۱۴ مهر ۱۴۰۲ به دلایل نامشخص از این گروه جدا شد و فعالیت مستقل خودش را آغاز کرد. عرفان پایدار دلیل این جدایی را سیاست های کاری عنوان کرده. جیدال حدود ۱۱ سال عضو ثابت این گروه بود.
حق زندگی خانوادگی به حق داشتن زندگی زناشویی و روابط خانوادگی گفته می شود. این حق در انواع اسناد بین المللی حقوق بشر از جمله ماده ۱۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده ۲۳ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و ماده ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است. ماده ۱۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر می گوید:
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; استون مارتین دی بی۱۲ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی بریتانیایی استون مارتین تولید می شود. این خودرو یک گرند تورر است که در مهٔ ۲۰۲۳ به عنوان جایگزینی برای دی بی۱۱ معرفی شد. تاریخچه. دی بی۱۲ در ۲۴ مهٔ ۲۰۲۳ در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ معرفی شد. دی بی۱۲ همچنین اولین وسیله نقلیه استون مارتین است که از لوگوی جدید این برند استفاده می کند. طراحی. دی بی۱۲ از نزدیک یک بازسازی تکنولوژیکی اصلی دی بی۱۱ با تغییراتی از دی بی اس است. در مقایسه با آن، دی بی۱۲ دارای جلوپنجره رادیاتور بزرگتر، عرض مسیر بیشتر و چراغ های جلو ال ئی دی جدید است. همچنین دارای طراحی داخلی بازطراحی شده و سامانه اطلاعات سرگرمی کاملاً جدید است که می تواند از اپل کارپلی و اندروید اتو پشتیبانی کند. انواع. دی بی۱۲. دی بی۱۲ دارای یک موتور ۴٫۰ لیتری M177 توئین توربو وی۸ با توان خروجی و گشتاور است. افزایش عملکرد با فشرده سازی بهینه، توربوشارژرهای بزرگتر و خنک کننده بهبود یافته حاصل می شود. شتاب ۰ تا ۶۲ مایل در ساعت (۰ تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت) از حالت ایستاده دی بی۱۲ در ۳٫۶ ث
انیه است و بیشینه سرعت آن است. موتور ۵٫۲ لیتری دوازده سیلندر مدل پیشین دیگر ارائه نمی شود. دی بی۱۲ وولانته. استون مارتین از نسخه قابل تبدیل دی بی۱۲ به نام دی بی۱۲ وولانته در ۱۴ اوت ۲۰۲۳ رونمایی کرد. سقف وولانته یک رویه پارچه ای هشت لایه است که می تواند در ۱۴ ثانیه باز شود و در ۱۶ ثانیه بسته شود و این امکان تا سرعت ۳۱ مایل در ساعت وجود دارد. همچنین ادعا شده است که دی بی۱۲ وولانته نسبت به دی بی۱۱ وولانته دارای سفتی پیچشی پنج درصد بهتر است.
اسرار دیونیسوسی یا اسرار باکیک یا اسرار دیونیزی () «اسرار» یا به عبارت دیگر آداب تشرف به دین در آیین یونان باستان و روم باستان بود که گاهی از داروی روان گردان یا سایکو اکتیو و سایر تکنیک های خلسه آور (مانند رقص و موسیقی) برای از بین بردن موانع و محدودیت های اجتماعی استفاده می کرد. همچنین آزادی هایی را برای مردان و زنانی که توسط جامعه یونان به حاشیه رانده شده بودند، از جمله بردگان، قانون شکنان و غیرشهروندان فراهم می کرد. اسرار در مرحله نهایی خود، تأکید خود را از جهت گیری دنیای زیرین (دنیای مردگان)، به یک جهت فراطبیعی و عرفانی تغییر داد و ماهیت دیونیسوس — در روم باکوس نامیده می شود— بر این اساس تغییر کرد. با ماهیت این فرقه به عنوان یک دین اسرارآمیز بسیاری از جنبه های فرقه دیونیسوس که مختص پاگشایی شده است، ناشناخته مانده و با افول پاگانیسم یونانی-رومی از بین رفته است. دانش مدرن از توصیفات، تصاویر و مطالعات بین فرهنگی به دست می آید. اسرار دیونیسوسی، آیین هایی در تراکیه باستان، یونان باستان و روم باستان بود که تکنیک هایی برای ایجاد خلسه داشت. یک کتیبه غول پیکر روم باستان متعلق به اواسط قرن سوم پس از میلاد که این ف
رقه مخفی عرفانی مربوط است و به خدای دیونیسوس اختصاص داده شده، توسط باستان شناسان در باسیلیکای بزرگ، پلوودیوف کشف شده است. لوح های طلا به عنوان گذرنامه مردگان. تکه های کوچک ورق طلا هستند که در قبرهای پراکنده در یونان و روم باستان پیدا شده اند. بر روی لوح ها متونی به زبان یونانی باستان حک شده است که طول آنها از یک کلمه تا شانزده بیت شعر متفاوت است. متون طولانی تر دستورالعمل ها و اطلاعاتی را برای هدایت روح متوفی در حالی که راه خود را در جهان اموات طی می کند، ارائه می دهد و اطمینان حاصل می کند که از رفتار ترجیحی حاکمان آنجا برخوردار می شود. در اوایل قرن بیستم به این الواح برچسب «الواح اورفیک» داده شد، زیرا محققان فکر می کردند اظهارات آنها منعکس کننده اصول یک سیستم مذهبی است که یونانیان و رومیان باستان معتقد بودند توسط موسیقیدان افسانه ای اورفئوس اختراع و منتشر شده است. با این حال، اکتشافات جدیدتر از الواح که به مشاهده عصای آئینی تیرسوس اشاره دارد. این عصاها توسط پرستندگان خدای باکوس حمل می شدند و نشان می دهد که این لوح ها با آیین های اسرارآمیزی مرتبط است که در آن دیونیسوس/باکوس و مادرش پرسفونه— ملکه جهان مردگان—
از مهم ترین خدایان بودند. اکنون برخی از پژوهشگران این الواح را «الواح اورفیک»، برخی «الواح باکیک» و برخی دیگر صرفاً به عنوان «الواح طلا» یاد می کنند. بیشتر لوح ها در جنوب ایتالیا، شمال یونان یا کرت یافت شده اند، اما یکی از سیسیل و دیگری از روم است. این لوح ها در ابتدا، آنها با آیین اورفئوسی، سپس با مکتب فیثاغوری یا، متقاعد کننده تر، با آیین اسرارآمیز دیونیسوس مرتبط بودند. اما یافته های جدیدتر ماهیت مشکل ساز تعریف محدودی از وابستگی مذهبی آنها را نشان داده است.
زیست ‎پذیری سیاره ای در منظومه شمسی مطالعه ای است که وجود احتمالی حیات فرازمینی در گذشته یا حال را در اجرام آسمانی این منظومه جستجو می کند. از آنجایی که سیارات فراخورشیدی بسیار دورند و فقط با روش های غیرمستقیم قابل مطالعه هستند، بنابراین اجرام آسمانی در منظومه شمسی امکان مطالعه بسیار دقیق تری را فراهم می کنند؛ این مطالعات شامل روش های زیر هستند: رصد مستقیم با تلسکوپ ، کاوشگرهای فضایی، سطح نوردها و حتی پروازهای فضایی انسان.
وزیر محیط زیست و تغییرات اقلیمی ( , ، پیش تر به عنوان وزیر محیط زیست) یکی از مجموعه های وزارتی است که دولت فنلاند آن را ایجاد نمود. این وزارت از طرف وزیر و ریاست وزارت محیط زیست مدیریت می شود و از جمله مسئولیت های این وزارت، تهیه موضوعات حقوقی مربوط به جوامع، محیط ساخته شده، مسکن، تنوع زیستی، استفاده پایدار از منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست در فنلاند می باشد. هم اکنون وزیر فعلی محیط زیست و تغییرات آب و هوایی ماریا اوهیسالو از اتحاد سبز می باشد.
دهستان زیارت، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان گنبکی در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای زیارت شاه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان زیارت برابر با ۳٬۵۸۵ نفر بوده است.
دهستان کهور خشک، یکی از دهستان های بخش ناصریه شهرستان گنبکی در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای میرآباد امامقلی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کهور خشک برابر با ۶٬۴۰۲ نفر بوده است.