Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی دستگیر می کنندولی پرونده های کشته شدگان اعتراضات را با ادعای تحقیقات در حال بررسی رها می کنند تا مشمول گذر زمان شود. مأموران امنیتی حکومت جمهوری اسلامی با ربودن پیکرهای کشته شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران و انتقال آنها بدون اطلاع و اجازه خانواده و بستگان آنها به اماکن دیگر و دفن مخفیانه آنها بدون حضور بازماندگان تلاش می کنند تا خانواده و بستگان جانباختگان را به سکوت وادار کنند و آنها را تهدید می کنند که در صورت عدم تمکین به خواسته های آنان از تحویل اجساد و اعلام محل دفن آنها ممانعت خواهند کرد. جمهوری اسلامی در بیشتر موارد با پرونده سازی برای کشته شدگان اعتراضات تلاش می کند تا حقیقت ماجرا را وارونه و به دور از واقعیت جلوه دهد و آن را به گروهای تجزیه طلب، داعش یا معترضان مسلح شده توسط دشمنان خارجی نسبت دهد. خیزش ۱۴۰۱ ایران. حکومت ایران در توجیه پروژه کشته سازی مورد ادعای خود تلاش می کند تا کشته شدن معترضان بر اثر اصابت گلوله را به شلیک از سلاح هایی غیر از نمونه های شناخته شده برای استفاده مأموران امنیتی خود ربط دهد. بنا به اظهارات و تأیید دادستان مرکز استان گیلان، مهران سماک در شامگاه سه شنبه ۸ آذر در بندرانزلی بر اثر
اصابت گلوله ساچمه ای که از سلاح شکاری شلیک شده است به قتل رسیده است و تأیید و ادعای این مقام قضایی می تواند نشانگر این باشد که نیروهای امنیتی حکومت برای ردگم کنی و ایجاد ابهام در چگونگی کشته شدن افراد و نسبت دادن کشتن معترضان به افرادی غیر از مأموران امنیتی حکومت، از سلاح های مخفی نامتعارف و غیرسازمانیدر سرکوب و کشتار معترضان استفاده می کنند. بر اساس گزارش روزنامه همشهری، حمیدرضا روحی دیگر معترضی که شامگاه ۲۷ آبان ۱۴۰۱ بر اثر شلیک مستقیم گلوله کشته شد، نیز بر اثر شلیک از اسلحه کوچکی با نام شاه کش بوده است. تارا سپهری فر، پژوهشگر ارشد ایران در دیده بان حقوق بشر نیز معتقد است که حکومت ایران با سلاح جنگی، شات گان و هفت تیر معترضان را هدف قرار می دهد. در روز ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در کامیاران، برهان کرمی که شغل وی کارگری ساختمانی بود، هنگام عبور از خیابان با حمله مرگبار نیروهای حکومتی روبه رو شد و با شلیک مستقیم سه گلوله جنگی به سر و گردنش توسط تک تیرانداز سپاه کشته شد ولی برخی رسانه های حکومتی با پخش فیلمی تقطیع شده مدعی شدند که وی به دست فردی ناشناس از نزدیک مورد اصابت گلوله قرار می گیرد و تلاش می کنند تا کشته شدن وی را
با عنوان کشته سازی اغتشاشگران از گردن مأموران امنیتی بردارند. واکنش ها. عباس عبدی، پژوهشگر اجتماعی و روزنامه نگار اصلاح طلب و فعال سیاسی، در پاسخ به توجیه یکی از معتقدان و هواداران «پروژه کشته سازی» در حادثه کشته شدن کیان پیرفلک در توئیتی نوشت: «متأسفانه بسیاری از مردم با اتکا به این استدلال به مدت ۳ روز روایت سقوط هواپیما را هم پذیرفتند، بعد معلوم شد که حقیقت مغایر این روایت است.»
کلیسای سنت جان اونجلیست ()، کلیسای مادر سراسقف نشین کاتولیک رومی کوالالامپور، و محل استقرار اسقف اعظم، جولیان لئو بنگ کیم (Julian Leow Beng Kim) است. اولین کلیسا در سال ۱۸۸۳، در مکانی نزدیک به اینجا ایجاد شد که شامل یک سالن چوبی دراز با چند پنجره به سمت ناحیهٔ جنگلی بوکیت ناناس بود، و وقف سنت جان اونجلیست گردید. بعد از مدت ها، با دیوار آجری و کاشی کاری سقف بازسازی شد که امروزه به به عنوان مرکز خدمات اجتماعی از آن استفاده می شود. ساختمان کنونی در سال ۱۹۵۴ ساخته شد و در سال ۱۹۵۵ تکمیل شد و در سال ۱۹۶۲ وقف شد، موقعی که به جایگاه کلیسای جامع نیز، ارتقا یافت. این کلیسا به خاطر نمای بیرونی سفیدکاری شده و دو عدد مناره در پیشانی غربی شناخته شده است. این ساختمان هم چنین دارای شیشه های رنگی از پاریس است، که مناظری از انجیل را نشان می دهد.
سوزن دوزی ترکمنی یا سیاه دوزی هنری کاربردی تزئینی است که در لباس مردم از هر جنسیت و سنی در ایران و ترکمنستان استفاده می شود. سوزن دوزی در هر دو کشور با تهیه نخ های نازک ابریشمی آغاز می شود. این تکنیک منحصر به فرد به نخ درخشندگی می بخشد. دختران به طور سنتی سوزن دوزی را از مادر و مادربزرگ خود فرا می گیرند. در مناطق روستایی، الگوهای مورد استفاده هویت سرزمینی زنان سوزن دوز را آشکار می کند. که برای نماد عشق، دوستی، طبیعت و قدرت استفاده می شوند. سوزن دوزی در لباس عروسی، در لباس مراسم عزا و مراسم های فرهنگی و به عنوان قسمت های تزئینی لباس های معمولی مانند روسری، مانتو، شلوار، شال و لوازم جانبی استفاده می شود. پیشینه. ترکمن ها از دیرباز به تهیه ابریشم که به عنوان ماده اصلی سوزن دوزی تلقی می شود پرداخته و دختران و زنان لباس های خود را با نخ های ابریشمی که با رنگ های طبیعی رنگرزی می شد، سوزن دوزی می کرده اند که از نغمه های زنان ترکمن و در ادبیات شفاهی آن به وضوح مشخص است. گلدوزی مصور ترکمن از زمان سکاها رایج بوده و در دیگر دوره ها به همراه سایر دوخت و دوزها از رواج کامل برخوردار بوده است دوره اوج این هنر را در دوران اف
شاریه و زندیه و به خصوص قاجاریه باید دانست و آثار باقیمانده از این دوران خود گواه این مدعاست. گستره جغرافیایی. در ایران این هنر عمدتاً در استان های خراسان شمالی و گلستان رواج دارد. اغلب اقوام ترکمن در شهرستان های بجنورد و راز و جرگلان سکونت دارند که هنر سوزن دوزی در میان زنان این اقوام رواج زیادی دارد. کاربردها. سوزن دوزی ترکمن که بدان سیاه دوزی نیز اطلاق می شود، در گذشته کاربرد فراوانی داشته است و در جامعه سنتی ترکمن برای تزیین لباس های مردان، زنان و کودکان و هم چنین پرده ها نیز استفاده می شد اما امروز عمدتاً در لباس زنان دیده می شود. ترکمن ها در مراسم مختلف از جمله آیین های دینی و مذهبی، مراسم سوگواری و عزا. در جشن و سرورها نوع پوشش مزین به سوزن دوزی استفاده می کند. این لباس ها بر اساس نوع مراسم دارای تزئینات متفاوتی است. لباسی که در مراسم های عروسی و جشن ها می پوشند به ویژه لباس عروس دارای سوزن دوزی بسیار بوده و از زیبایی خیره کننده ای برخوردار است. نوع و مواد. نوع دوخت آن زنجیره فشرده و بسیار ریز است که در ترکمنی به آن سانجیم می گویند و بیشتر از نقوش هندسی و قرینه به صورت ذهنی بهره می گیرند. مواد اولیه مو
رد مصرف در سوزن دوزی ترکمن شامل نخ و پارچه است. ثبت جهانی. در آذر ۱۴۰۱ هنر سوزن دوزی ترکمنی به عنوان بیستمین عنصر میراث فرهنگی ناملموس در ایران ثبت جهانی شد.
آکادمی جهانی علوم (به انگلیسی: The World Academy of Sciences (TWAS)) یک است که برای کشورهای در حال توسعه تأسیس شده است. این آکادمی ۱۰۰۰ دانشمند را در حدود ۷۰ کشور متحد می کند و هدف اصلی آن ارتقای ظرفیت علمی و تعالی برای توسعه پایدار در کشورهای در حال توسعه است. قبلاً به عنوان آکادمی علوم جهان سوم شناخته می شد و دفتر مرکزی آن در محل در تریست ایتالیا بود. تاریخچه. TWAS در سال ۱۹۸۳ تحت رهبری برنده جایزه نوبل، عبدالسلام از پاکستان و گروهی از دانشمندان برجسته که مصمم به انجام اقدامی موثر در مورد وضعیت اسفبار تحقیقات علمی در کشورهای در حال توسعه بودند، تأسیس شد. اگرچه کشورهای در حال توسعه ۸۰ درصد از جمعیت جهان را تشکیل می دهند، اما تنها ۲۸ درصد از دانشمندان جهان از این کشورها هستند. این واقعیت نشان دهنده فقدان پتانسیل نوآورانه لازم برای حل مشکلات زندگی واقعی است که بر کشورهای فقیر تأثیر می گذارد. کمبود بودجه برای تحقیق، اغلب دانشمندان کشورهای در حال توسعه را مجبور به انزوای فکری می کند و مشاغل، مؤسسات و در نهایت کشورهایشان را به خطر می اندازد. دانشمندان در کشورهای در حال توسعه، معمولاً دستمزد کمی دریافت می کنند و ب
رای کار خود احترام کمی قائل می شوند زیرا نقشی که تحقیقات علمی می تواند در تلاش های توسعه کشور ایفا کند دست کم گرفته می شود. این به نوبه خود منجر به فرار مغزها به نفع کشورهای پیشرفته می شود که کشورهای جهان سوم را بیشتر فقیر می کند. موسسات تحقیقاتی و دانشگاه ها در این کشورها با کمبود بودجه مواجه هستند و این موضوع، دانشمندان را مجبور می کند در شرایط سخت و اغلب با تجهیزات قدیمی کار کنند. بنابراین اعضای مؤسس TWAS تصمیم گرفتند سازمانی را راه اندازی کنند که به موارد زیر کمک کند: شناسایی، حمایت و ارتقای کیفی تحقیقات علمی در کشورهای توسعه نیافته. فراهم کردن امکانات تحقیقاتی لازم برای پیشرفت کار دانشمندان آینده دار در این کشورها. تسهیل ارتباط بین دانشمندان و مؤسسات در کشورهای توسعه نیافته. تشویق همکاری بین افراد و مراکز بورسیه در کشورهای عضو و کشورهای توسعه یافته ترویج تحقیقات علمی در مورد مشکلات ریشه ای کشورهای در حال توسعه. از زمان آغاز به کار، هزینه های عملیاتی TWAS تا حد زیادی توسط کمک های سخاوتمندانه دولت ایتالیا پوشش داده شده است. از سال ۱۹۹۱ نیز، یونسکو، مسئولیت اداره امور مالی و کارکنان TWAS را بر اساس توافق نا
مه ای که توسط مدیر کل یونسکو و رئیس TWAS امضا شده است را بر عهده دارد. این آکادمی تا سال ۲۰۰۴ «آکادمی علوم جهان سوم» و قبل از سپتامبر 2012 «TWAS، آکادمی علوم برای کشورهای در حال توسعه» نام داشت، [۱] که به نام فعلی «آکادمی جهانی علوم برای پیشرفت» تغییر نام داد. [۲] جایزه تواس. جایزه TWAS جایزه سالانه ای است که در سال 1985 توسط TWAS برای "به تقدیر از" "برترین" "تحقیقات" "علمی" در جهان جنوب، تأسیس شد. منابع. ۱. Li, Jiao "TWAS changes name, but not its mission 2. "TWAS, صدای علم در جنوب". بایگانی شده از نسخه اصلی در ۸ فوریه ۲۰۱۸. بازیابی شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷.
کوئینتوس تیتوریوس سابینوس یک سردار (لگاتوس) اهل جمهوری روم بود که درطول فتح گالیا زیردست ژولیوس سزار خدمت می کرد و در ۵۴–۵۳ قبل از میلاد کشته شد. سزار نام او را در کتاب خویش، خاطراتی در باب جنگ گالی، آورده است. زندگی. در زمستان سال ۵۴–۵۳ ق.م. او و لوکیوس آئورونکولیئوس کوتا با یک لژیون (پیاده نظام رومی) و پنج کوهورس به اردوگاه آتوآتوکا (امروزه تنژران) فرستاده شدند که جزئی از قلمرو ابورون ها بود. کمی بعد، تحت رهبری آمبیوریکس و کاتوولکوس، ابورون ها بر استیلای رومیان شوریدند. پس چون شورشیان بکشتند آن سربازانِ رومی را که ازبهرِ جمع آوری چوب بیرون رفته بودند، روبروی اردوگاه رومیان بایستادند تا درمحاصره اش بگیرند. لیکن به یک شبیخون رومیان پس رانده شدند. در اینجا، آمبیوریکس، به تدبیری هوشمندانه، توانست رومیان را راضی کند به ترک اردوگاهشان: چون رسولانِ رومی را گرد خویش آورد، کوشید نقش خود را در این شورش انکار کند و ایشان را گفت که آن روز، در کل گالیا، تدبیر یک شورش سراسری برضد رومیان را کرده بودند و قرار بوده نیروهای ژرمنی هم پشتیبانی اش بکنند. پس به رومیان پیشنهاد کرد که اردوگاه خویش را ترک کنند؛ و ایشان را وعده کرد
که یاری شان می کند بی دردسر از اردوگاه خود خارج شوند. فرستادگان رومی این پیام را به سردارانشان، سابینوس و کوتا، رساندند. در مجمع فرماندهی رومیان که بدان اردوگاه برگزار شد، در مورد خروج از آن بحث کردند. کوتا و بیشترِ تریبون ها و کِنتوریون ها توصیه کردند که بهتر است به همین اردوگاه به حال محاصره بمانند و بی اجازت قیصر (ژولیوس سزار) اقدامی نکنند؛ لیکن سابینوس بر این نظر بود که تنها راهِ به سلامت رستن همانا اعتماد کردن بر آمبیوریکس است و اردوگاه را ترک گفتن. درپایان، دیدگاه او رأی بیشتری آورد و بامدادان ارتش روم از اردوگاه بیرون شد و راهی شد. لیکن آنگاه که قوای روم هنوز درحال راهپیمایی بودند، نیروهای آمبیوریکس بر ایشان تاختن کردند و بکشتندشان. سابینوس، در آخرین کوشش خود برای رستن، مترجم خود را به پیش آمبیوریکس فرستاد و التماسش کرد و قسمش داد که سربازان خود را از کشتار رومیان بازدارَد. لیکن آمبیوریکس با تظاهر به آغازیدن مذاکراتْ سابینوس را در محاصره گرفته بکُشت. کوتا نیز که صورتش به یک تیر فلاخن زخمی شده بود، کمی بعد در نبرد جان داد و تنها شمار کمی از رومیان توانستند خود را به نیروهای تیتوس لابینوس برسانند. قیصر د
ر کتاب خویش، "خاطراتی درباب جنگ گالی"، مسئولیت این فاجعه را متوجهٔ سابینوس می داند. او از این شکست چنان غمگین شد که ریش گذاشت و تا کین این کُشتگان را از ابورون ها نستاند، نتراشیدش.
ویلفردو گارسیا (به ؛ زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل کوبا در دستهٔ ۵۴ کیلوگرم کشتی آزاد است. او قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال ۱۹۹۷ و برندهٔ مدال طلای بازی های پان امریکن ۱۹۹۹ است. او ملی پوش کوبا در بازی های المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بود که با باخت در برابر هرمان کونتیف موفق به کسب مدال نشد.
یکمان (انگلیسی: ecumene؛ یونانی: οἰκουμένη، translit. oikouménē، lit) اصطلاحی که در یونانی باستان برای اشاره جهان شناخته شده، مسکون یا قابل سکونت استفاده می شد. در یونان باستان بخش هایی از جهان بود که جغرافی دانان یونانی می شناختند و به سه قاره (آفریقا، اروپا و آسیا) تقسیم می شد. در زمان امپراتوری روم، به کلیت تمدن و شامل امپراتوری سکولار و مذهبی اشاره می کرد. در کاربرد کنونی می تواند اشاره به مسیحیت به عنوان یک واحد یا به تمدن جهانی مدرن کند. این اصطلاح در نقشه کشی برای توصیف نوعی از نقشه جهان که در اواخر دوران باستان و قرون وسطی استفاده می شد بکار می رود. یونان. جغرافی دانان یونان و روم باستان اندازه تقریبی کره زمین را می دانستند، اما از بسیاری از قسمت های آن بی خبر بودند. اراتوستن سیرنی (۲۷۶–۱۹۶ قبل از میلاد) محیط زمین را با دقت قابل توجهی (در ۱۰٪ مقدار صحیح) استنتاج کرد. کراتس، نقشه بردار یونانی، حدود ۱۵۰ سال قبل از میلاد یک نقشه کروی زمین را اختراع کرد. کلودیوس بطلمیوس (۸۳–۱۶۱) سطح زمین را در جغرافیای خود محاسبه کرد و بخش مسکونی را ۱۸۰از درجه طول جغرافیایی (از جزایر فورچون در غرب تا سریکا (شمال چین) در ش
رق) تا حدود ۸۰ درجه عرض جغرافیایی (از Thule در شمال تا ضد Meroë در زیر استوا) توصیف کرد. . بنابراین در وسیع ترین گستره ممکن، یکمان باستان از شمال اروپا تا آفریقای استوایی و از اقیانوس اطلس تا غرب چین امتداد داشت. در طول قرون وسطی، این تصویر از جهان تا اسکاندیناوی گسترده شد، اقیانوس اطلس شمالی، آسیای شرقی و در نهایت آفریقای زیر استوایی را در خود جای داد. رم. این کلمه پس از تشکیل مجمع اسقفان از سراسر جهان توسط کنستانتین در اولین شورای نیسیه در سال ۳۲۵ در مسیحیت پذیرفته شد. در آن زمان، این اصطلاح یونانی به طور خاص به جهان متمدن و سپس به امپراتوری روم اشاره داشت. این استفاده پس از اصلاحات دیوکلتیان ادامه یافت و امپراتوران بیزانس از آن برای اشاره به مدیریت امپراتوری خود استفاده کردند. قسطنطنیه «شهر جهانی» بود و پس از سال ۵۸۶، پاتریارک قسطنطنیه به عنوان «پتریارک جهانی قسطنطنیه» شناخته می شد. پاپ گرگوری اول با پذیرش این سبک توسط جان چهارم قسطنطنیه مخالفت کرد، زیرا این روش حاکی از یک صلاحیت جهانی است که او معتقد بود برای هر کسی قانونی نیست. نامه پنجم او جان را مورد سرزنش قرار می دهد که علیرغم اینکه این عنوان به دستور
امپراتور موریس اعطا شده بود، «تلاش کرد تا نام جدیدی را به دست آورد، که به موجب آن ممکن است قلب همه برادران آزرده شود». این نام همچنان توسط پلتریارکی ارتدوکس یونان به کار می رود، اگرچه با این مفهوم محدودتر بمعنی اسقف های پایتخت امپراتوری سابق هستند. دوره جدید. دین. در مسیحیت این مفهوم مشابه مفهوم امت در اسلام بکار میرود. در قرن بیستم، این واژه برای اشاره به کلیسای مسیحی متحد که هدف نهایی جنبش یکمانی است به کار رفته است، یکمانی جنبشی برای اتحاد فرقه های مختلف مسیحیت است. کار جنبش یکمانی در قالب مذاکراتی که بین کمیته های فرقه های مختلف انجام می شود و همچنین از طریق گفتگوهای سازمان های بین فرقه ای مانند شورای جهانی کلیساها که به عنوان دامنه وب خود oikoumene.org ثبت شده انجام می شود. مسائل مربوطه شامل تعمید، عشای ربانی و خدمت است. فرهنگ. لوئیس مامفورد از اصطلاح «یکمان» به معنای آکادمیک در اثر خود، "تکنیک و تمدن (۱۹۳۴)" استفاده کرد. ویلیام هاردی مک نیل در اثر خود "ظهور غرب (۱۹۶۳)" آن را رایج کرد و گفت یک جامعه جهانی واحد از طریق تسلط نهادهای سیاسی، علم، فناوری و اشکال اقتصادی اروپا(غرب) از اواخر قرن ۱۸ به بعد پدید
ار شده است. می توان گفت که قبل از سفرهای اکتشافی بزرگ توسط کریستف کلمب، واسکو دوگاما و فردیناند ماژلان دو یکمان جداگانه وجود داشت - یکی جهان قدیم و دیگری جهان جدید و فاتحان اسپانیایی این دو را درهم آمیختند و یکمان یکپارچه تشکیل شد. پیتر اسلوتردایک در ۲۰۰۵ در کتاب خود در درون دنیای سرمایه داری (Im Weltinnenraum des Kapitals، ۲۰۰۵) از اصطلاحات یکمان اولیه و یکمان ثانویه استفاده می کند. اسلوتردایک این اصطلاحات را مستقیماً از آثار اریک وگلین، به ویژه از جلد چهارم نظم و تاریخ ۱۹۷۴ -فصل "دوره یکمانی"، نقل می کند. نویسنده داستان های علمی تخیلی اورسولا لو گین Ursula Le Guin اصطلاح یکمان را در چرخه هاینیش خود استفاده می کند.
پرچم ها آهنگی از خواننده و ترانه سرای آمریکایی جیسون درولو است. این آهنگ به عنوان سرود تبلیغاتی کوکاکولا برای جام جهانی ۲۰۱۸ در ۹ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد. در ۱۲ آوریل ۲۰۱۸، درولو این آهنگ را به صورت زنده در جایزه موسیقی اکو آلمان اجرا کرد. ورژن اسپانیایی با خواننده کلمبیایی مالوما در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸ منتشر شد. همچنین چندین ریمیکس با عنوان «Colours» منتشر شد. پیش زمینه. درولو برای تولید این آهنگ با کوکاکولا همکاری کرد. موزیک ویدیو. پیش نمایشی از موزیک ویدیو این آهنگ در کانال یوتیوب کوکاکولا در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸ منتشر شد. در ویدئو، جیسون درولو در حالی دیده می شود که نوشابه و توپی با نشان کوکاکولا در دست دارد و همچنین نماینده کمپین کوکاکولا است. موزیک ویدیو نسخه انفرادی این آهنگ در ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ در حساب کاربری درولو در یوتیوب منتشر شد. دو روز بعد، موزیک ویدیو نسخه مالوما این تک آهنگ منتشر شد.
ارتش دوم لهستان () ارتش میدانی زیرمجموعه ارتش خلق لهستان بود، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. ارتش دوم یک واحد ارتش لهستان بود که در سال ۱۹۴۴ در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان بخشی از ارتش خلق لهستان تشکیل شد. این سازمان در ماه اوت تحت فرماندهی ژنرال های کارول سوویرسفسکی و استانیسلاو پوپلاوسکی آغاز به کار کرد و تشکیلات تحت فرماندهی ژنرال سویرچفسکی در ژانویه ۱۹۴۵ وارد خدمت فعال شد. ارتش دوم در نبرد باوتزن طی ۲۲ تا ۲۶ آوریل ۱۹۴۵ متحمل خسارات سنگینی شد. متعاقباً، ارتش دوم بخشی از آخرین حمله بزرگ شوروی در جنگ جهانی دوم در اروپا، یعنی پیشروی به سمت پراگ، بود. در اوت ۱۹۴۵، بیشتر این تشکیلات برای ایجاد منطقه نظامی پوزنان مورد استفاده قرار گرفت.
کارول سوویرسفسکی (; – ) یا کارول شویرچفسکی فرمانده نظامی اهل لهستان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، مدال آزادسازی ورشو، نشان پرچم سرخ، و مدال تسخیر برلین شده است. سوویرسفسکی ژنرال ارتش سرخ لهستان و شوروی بود. او عضو حزب بلشویک بود و در طول جنگ داخلی روسیه در ارتش سرخ شوروی خدمت کرد و در جنگ ها علیه جمهوری های لهستان و اوکراین شرکت داشت. او همچنین در طول جنگ داخلی اسپانیا در کنار جمهوری خواهان شرکت داشت. در آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، او در حمله شوروی به لهستان شرکت کرد. در پایان جنگ، او به عنوان یکی از رهبران دولت موقت وحدت ملی لهستان که تحت حمایت شوروی بود، منصوب شد. کمی بعد، سویرچفسکی در یک کمین در جاده ای روستایی که توسط شبه نظامیان انجام شد، به ضرب گلوله کشته شد. او برای چند دهه بعد به نمادی از تبلیغات کمونیستی تبدیل شد.
استانیسلاو پوپلوسکی (؛ – ) فرمانده نظامی اهل لهستان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون قهرمان اتحاد شوروی، مدال آزادسازی ورشو، نشان انقلاب اکتبر، نشان افتخار تولد لهستان، نشان لنین، مدال دفاع از مسکو، نشان پرچم سرخ و مدال تسخیر برلین شده است.
فلوریان سیویکی (; – ) فرمانده نظامی اهل لهستان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان چهلمین سالگرد خلق لهستان، نشان انقلاب اکتبر، و نشان لنین شده است. سیویسکی افسر نظامی، دیپلمات و سیاستمدار کمونیست لهستانی بود. او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ وزیر دفاع لهستان و ژنرال ارتش لهستان بود.
جین جو-دونگ (به هانگول: 진주동؛ زادهٔ ) کشتی گیر بازنشستهٔ اهل کره شمالی است. او در دستهٔ ۵۴ کیلوگرم کشتی آزاد یک مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۷)، یک مدال طلای بازی های آسیایی (۱۹۹۸) و دو مدال طلای مسابقات قهرمانی کشتی آسیا (۱۹۹۷، ۲۰۰۰) را کسب کرده است.
فانتزی تجاوز جنسی (به عنوان تجاوز به عنف شناخته می شود)، یک فانتزی جنسی از تجاوز است که شامل تصور یا تظاهر به اجبار یا وادار کردن دیگری به فعالیت جنسی است. این بازیگری جنسی، شامل ایفای نقش های تجاوز جنسی اجباری می شود. پورنوگرافی تجاوز جنسی، ادبیات یا تصاویر مرتبط با تجاوز جنسی و گاهی سندرم استکهلم به عنوان وسیله ای برای برانگیختگی جنسی است. فانتزی. مطالعات نشان داده است فانتزی تجاوز یک فانتزی جنسی رایج در بین مردان و زنان است. فانتزی ممکن است فانتزیست را به عنوان کسی که به زور به رابطه جنسی وادار می شود یا عامل تجاوز را شامل شود. مطالعه ای در سال ۱۹۸۵ توسط آرنت، فوهل و گود نشان داد که «تسلط یافتن یا مجبور به تسلیم شدن» دومین فانتزی رایج در نظرسنجی بوده است. مطالعه ای در سال ۱۹۸۸ توسط پلتیه و هرولد نشان داد که بیش از نیمی از پاسخ دهندگان زن در زندگی خود فانتزی رابطه جنسی اجباری را داشته اند. شایع ترین فرضیه، در مورد اینکه چرا زنان علاقه دارند خود را در وضعیت تجاوز تصور کنند، این است که فانتزی از احساس گناه ناشی از قضاوت جامعه خارج است - در حالت تجاوز، زن مجبور نیست مسئولیت تمایلات و رفتار جنسی خود را بپذیرد.
مطالعه ای در سال ۱۹۷۸ توسط مورآلت (Moreault) و فولینستاد (Follingstad) با این فرضیه سازگار بود، و دریافت که زنان با سطوح بالایی از احساس گناه جنسی بیشتر احتمال دارد که موضوعات فانتزی را در مورد تحت سلطه بودن، تجاوز و درماندگی گزارش کنند. در مقابل، پلتیه و هرولد از معیارهای متفاوتی برای احساس گناه استفاده کردند و هیچ ارتباطی پیدا نکردند. تحقیقات دیگر نشان می دهد که زنانی که فانتزی های جنسی اجباری را گزارش می کنند نگرش مثبت تری نسبت به تمایلات جنسی دارند که با فرضیه احساس گناه در تناقض است. یک مطالعه جدیدتر در سال ۱۹۹۸ توسط استراسبرگ و لاکرد نشان داد که زنانی که در مورد زور خیال پردازی می کنند عموماً کمتر گناهکار و اروتوفیلیک تر هستند و در نتیجه فانتزی های مکرر و متنوع تری دارند. با این حال، گفته شده که فانتزی های اجباری رایج ترین نیستند. تجاوز جنسی مرد به زن ممکن است باعث تحریک جنسی شود یا از تصور صحنه ای که در آن زن ابتدا مخالفت می کند اما بعد دوست دارد و در نهایت در رابطه جنسی شرکت می کند، یا صحنه ای که زن آن را دوست ندارد با فکر صدمه زدن به زن با برانگیختگی مرتبط است. شیوع در بین جنسیت ها. مطالعات متعدد نشا
ن داده اند که تخیلات در مورد اجبار به داشتن رابطه جنسی معمولاً در همه جنسیت ها یافت می شود. ۴۵٫۸٪ از مردان در یک مطالعه در سال ۱۹۸۰ گزارش کردند که در طول رابطه جنسی دگرجنس گرا در مورد «صحنه ای که [آنها] تصور تجاوز جنسی توسط یک زن را داشتند» (۳٫۲٪ اغلب و ۴۲٫۶٪ گاهی)، ۴۴٫۷٪ از صحنه هایی که در آن زن اغوا شده «تظاهر به مقاومت» و ۳۳ درصد تجاوز جنسی به زن دارد. مطالعه ای بر روی زنان دانشگاهی در سال ۱۹۹۸ نشان داد که بیش از نیمی از آنها درگیر تجاوز جنسی یا اجبار در رابطه جنسی بوده اند همچنین، مطالعه دیگری، به سادگی بیان کننده میل به اجبار در رابطه جنسی «علنی و نامحدود» گرایش های جنسی زنانه است. در یک مطالعه جدیدتر که روی بیش از ۴۰۰۰ آمریکایی انجام شد، ۶۱ درصد از پاسخ دهندگانی که خود را زن معرفی کردند، در مورد مجبور شدن به رابطه جنسی خیال پردازی کرده بودند. این در حالی است که این آمار در مردان ۵۴ درصد بوده است. نقش بازی. یکی از شکل های نقش آفرینی جنسی، تجاوز به عنف است که به آن راویش یا نقش بازی جنسی اجباری نیز می گویند. در محافل بی دی اس ام (و گاهی خارج از این حلقه ها نیز)، برخی افراد صحنه های تجاوز جنسی را برای نقش
آفرینی انتخاب می کنند – که ارتباط، رضایت و ایمنی از عناصر بسیار مهمی در این نوع روابط هستند. اگرچه رضایت یکی از مؤلفه های حیاتی هر بازی جنسی است، توهم عدم رضایت (یعنی تجاوز جنسی) برای حفظ این نوع فانتزی مهم است؛ بنابراین وجود یک کلمه ایمنی اقدام ایمنی رایج است، شایان ذکر است کلماتی که معمولاً فعالیت جنسی را متوقف می کنند (مثلاً "نه، بس کن، کمک، توقف") اغلب در این صحنه ها نادیده گرفته می شوند. ادامه نقش آفرینی جنسی پس از استفاده از کلمه ایمن به منزله تجاوز جنسی واقعی است، زیرا استفاده از کلمه ایمن نشان دهنده انصراف از رضایت فرد مفعول است.
پادشاهی اسپانیا () با مرگ کارلوس دوم، آخرین پادشاه هابسبورگ اسپانیا که در سال ۱۷۰۰ بدون فرزند درگذشت، وارد عصر جدیدی شد. جنگ جانشینی اسپانیا بین طرفداران شاهزاده بوربون و نوه لوئی چهاردهم، فیلیپ دوک آنژو، و مدعی اتریشی هابسبورگ، کارل، آرشیدوک اتریش (بعدها با نام "کارل ششم"، امپراتور مقدس روم شد) درگرفت. پس از پایان جنگ ها با معاهده اوترخت، حکومت فیلیپ با نام فلیپه پنجم در سال ۱۷۱۵ آغاز شد، اگرچه او مجبور شد از جایگاه خود در جانشینی تاج و تخت فرانسه چشم پوشی کند. اسپانیا وارد دوره اصلاحات و نوسازی و همچنین ادامه زوال شد. ایده های عصر روشنگری در طول قرن هجدهم وارد اسپانیا و آمریکای اسپانیایی شد. تهاجم ناپلئون بناپارت به شبه جزیره ایبری در ۱۸۰۷–۱۸۰۸ ترتیبات سیاسی امپراتوری اسپانیا و امپراتوری پرتغال را به هم ریخت. قرن هجدهم در تاریخ نگاری اسپانیایی اغلب به عنوان اسپانیای بوربون نامیده می شود، اما بوربون های اسپانیا از سال ۱۸۱۴ تا ۱۸۶۸ (پس از بازگشت فرناندو هفتم)، از ۱۸۷۴ تا ۱۹۳۱ و از ۱۹۷۵ تا کنون به سلطنت ادامه دادند.
میرزا ختائی قلعه جوقی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم به عنوان نماینده بناب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ایم چانگ کیون (؛ زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۹۶) که بیشتر با نام هنری آی ام () یا به تنهایی با نام چانگ کیون () شناخته می شود، رپر، خواننده و ترانه سرای اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ مونستااکس فعالیت خود را آغاز کرد که از طریق برنامه واقع نمای شبکه ام نت به نام "نو. مرسی" زیر نظر استارشیپ انترتینمنت شکل گرفت. او فعالیت انفرادی خود را با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "دوگانگی" آغاز کرد. اوایل زندگی. آی ام زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۹۶ در سوون، استان گیونگ گی، کره جنوبی است. زادگاه او گوانگجو در کره جنوبی است. او سالهای ابتدایی زندگی خود را در خارج از کشور در بوستون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا گذراند و به زبان انگلیسی مسلط شد، جاییکه پدرش به عنوان یک دانشمند در دانشگاه هاروارد کار می کرد.
بهمن عطائی سیاستمدار ایرانی بود، که در دوره های بیست و یکم، بیست و دوم و بیست و سوم به عنوان نماینده ماهشهر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی. بهمن عطائی در سال ١٣٠٠ زاده شد. پس از انجام تحصیلات مقدماتى و متوسطه به اروپا رفت و در رشته‏ معماری تحصیل کرد. پس از بازگشت به ایران در شرکت نفت استخدام شد. وی پس از مدتی استعفا داده شهردار خرمشهر شد. در انتخابات دوره های بیست ‏و یکم، بیست ‏و دوم و بیست ‏و سوم به عنوان نماینده مردم ماهشهر در مجلس حاضر شد. وقتى برادرش دریادار رمزى عطائى به فرماندهی نیروى دریایى منصوب شد، پیمان‏کاری کلیه کارهاى ساختمانى نیروى دریایی در جنوب به وى واگذار کرد و او از این رهگذر صاحب ثروت زیادى شد. پس از عزل و دستگیری رمزى عطائى به اتهام فساد مالی در سال ۱۳۵۴، در دادگاه نظامی به جرم ارتشاء، سوء استفاده و تدلیس خلع درجه و روانه زندان شد.پس از این رویداد بهمن عطائى که در آن روزها در اروپا زندگی می کرد دیگر به ایران بازنگشت. منابع.
لی جو هون (؛ زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۹۴) که بیشتر با نام هنری جوهانی () و جوهون (؛ ) شناخته می شود، رپر، خواننده، ترانه سرا، تهیه کننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای مونستااکس است که در سال ۲۰۱۵، از طریق برنامه واقع نمای شبکه ام نت به نام "نو. مرسی" زیر نظر استارشیپ انترتینمنت شکل گرفت. فعالیت های دیگر. در فوریه ۲۰۲۲، جوهانی و همگروهی اش لی مین-هیوک و لیز از گروه آیو، از چهره های برند اولایو یانگ که در زمینهٔ لوازم آرایشی و مراقبت های پوستی فعالیت می کند، بودند.