Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه عطفی در مسیر پیشرفت او به شمار می رفت، اما شرایط در این تیم آن طور که انتظار می رفت پیش نرفت. او تنها در دو مسابقه رسمی لیگ به میدان رفت، چرا که باشگاه نانسی در پایان فصل تصمیم گرفت فعالیت تیم زنان خود را محدود کرده و آن را به دسته های منطقه ای تنزل دهد. با وجود این تجربه کوتاه، ستینیا در تابستان ۲۰۲۱ با انتقال به تیم تازه صعودکرده پومیلیانو در سری آ زنان، فصل جدیدی را در فوتبال حرفه ای خود آغاز کرد. او در این تیم ایتالیایی فرصت بیشتری برای بازی یافت و در رقابت های مختلف لیگ و جام حذفی عملکرد قابل توجهی از خود نشان داد. واکنش های سریع، بازی با پا و رهبری خط دفاعی از جمله ویژگی هایی بود که مورد توجه کارشناسان قرار گرفت. در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴، ستینیا با پیوستن به باشگاه فوتبال زنان اینتر میلان گامی دیگر به جلو برداشت. او در این فصل در ۲۳ مسابقه از مجموع ۲۸ بازی لیگ در ترکیب اصلی قرار گرفت و یکی از عناصر کلیدی ترکیب تیم شد. تنها پس از یک فصل، ستینیا در اوت ۲۰۲۴ به باشگاه فوتبال زنان لاتزیو زنان ۲۰۱۵، تیمی که به تازگی به سری آ زنان بازگشته بود، پیوست. عملکرد درخشان او در دیدارهای آغازین فصل سبب شد تا توجه رسانه های
ایتالیایی و هواداران را به خود جلب کند و به سرعت در جایگاه دروازه بان شماره یک تیم تثبیت شود. دوران ملی. سارا ستینیا نخستین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان صربستان در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹ انجام داد. این دیدار دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زنان رومانی برگزار شد و صربستان با نتیجه ۳–۲ در کمپ ملی فدراسیون فوتبال صربستان در ستارا پازووا به پیروزی رسید. در اکتبر ۲۰۲۱، ستینیا در چارچوب رقابت های مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ – گروه H یوفا، برابر تیم ملی فوتبال زنان پرتغال به میدان رفت. این دیدار در ورزشگاه استادیو دو بونفیم شهر ستوبال برگزار شد و ستینیا ۹۰ دقیقه کامل درون دروازه ایستاد. با وجود نمایش قابل قبول او، صربستان که با ترکیبی ناقص به میدان آمده بود، در نهایت با نتیجه ۲–۱ شکست خورد.
آرتموتیل () یک شیزونت کش خونی سریع الاثر است که به طور خاص برای درمان مالاریا پلاسمودیوم فالسیپاروم مقاوم به کلروکین و موارد مالاریا مغزی به کار می رود. این ماده یک مشتق نیمه مصنوعی از آرتمیزینین است که یک فراورده طبیعی گیاه چینی Artemisia annua است. این ماده هم اکنون تنها به عنوان داروی خط دوم در موارد شدید مالاریا استفاده می شود.
جینا خیمیلینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان ساسولو در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال روزنگرد، باشگاه فوتبال زنان ناپولی و باشگاه فوتبال ۱.اف اف سی توربین پوتسدام اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال زنان آلمان بازی کرده است. زندگی حرفه ای. جینا خیمیلینسکی از سنین بسیار پایین با فوتبال آشنا شد و فعالیت حرفه ای خود را از سه سالگی با باشگاه لودویگزفلده آغاز کرد. در سال ۲۰۱۲، او به تیم جوانان باشگاه فوتبال ۱.اف اف سی توربین پوتسدام پیوست، در حالی که در مدرسه ورزشی «فریدریش لودویگ یان» در پوتسدام تحصیل می کرد. بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، خیمیلینسکی با تیم بی جوانان در بوندسلیگای زنان بازی کرد. در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴، تیم او با پیروزی ۳–۱ برابر باشگاه فوتبال زنان وردربرمن به قهرمانی رسید و یک سال بعد با برد ۴–۲ برابر تیم گوترسلو در شهر زادگاهش، لودویگزفلده، از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. در تابستان ۲۰۱۶، او به تیم اصلی باشگاه فوتبال ۱.اف اف سی توربین پوتسدام اضافه شد
و تحت هدایت ماتیاس رودولف، در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۶ اولین بازی خود در بوندس لیگا را انجام داد؛ مسابقه ای که با برد پرگل ۸–۰ برابر باشگاه فوتبال زنان دویسبورگ در خانه آغاز شد و او در دقیقه ۷۳ جای خود را به تابیا کمه داد. او نخستین گل خود را در فصل بعد، در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ به ثمر رساند؛ در دقیقه ۸۰ دیدار برابر باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ، گل تساوی ۲–۲ را وارد دروازه حریف کرد. خیمیلینسکی به مدت شش فصل متوالی در باشگاه توربین پوتسدام ماندگار شد و نقش مهمی در کسب نتایج خوب تیم ایفا کرد. او همراه با تیمش دوبار به رتبه سوم و چهار بار به مقام چهارمی در بوندسلیگای زنان رسید. همچنین با این تیم به فینال جام حذفی زنان آلمان راه یافت که در آن بازی با شکست ۴–۰ برابر باشگاه فوتبال زنان وولفسبورگ به پایان رسید. در تابستان ۲۰۲۲، او تصمیم گرفت برای نخستین بار به خارج از کشور برود و با تیم سوئدی باشگاه فوتبال روزنگرد برای نیم فصل دوم سال ۲۰۲۲ قرارداد بست. در این تیم، هم وطنش ربکا ناک نیز حضور داشت. یک ماه بعد در لیگ دامالسونسکان سوئد نخستین بازی خود را انجام داد؛ زمانی که رنه اسلگرز او را در هفته شانزدهم به جای سوفی بردگ
ارد به زمین فرستاد و تیم با نتیجه ۲–۰ برابر هکن به پیروزی رسید. او با انجام ۷ بازی نقش مهمی در کسب سیزدهمین قهرمانی روزنگرد در لیگ سوئد داشت. او فصل بعد را نیز با روزنگرد آغاز کرد و در هفت مسابقه شرکت نمود. در این مدت، اولین گل خود در فوتبال خارج از آلمان را در پیروزی ۴–۰ برابر ویتشو جی آی کی به ثمر رساند. در ۱۳ اوت ۲۰۲۳، جینا خیمیلینسکی به باشگاه فوتبال زنان ناپولی پیوست که تازه به سری آ زنان صعود کرده بود. او در فصل حضور خود در این تیم ۲۵ بازی انجام داد، یک گل به ثمر رساند و ۷ پاس گل داد تا در بقای باشگاه ناپولی در سری آ سهم به سزایی داشته باشد. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۴، او به صورت رسمی با باشگاه باشگاه فوتبال زنان ساسولو قرارداد بست و در سطح اول فوتبال زنان ایتالیا ماندگار شد. خیمیلینسکی نخستین بازی خود را برای ساسولو در روز اول فصل، در شکست ۶–۳ برابر باشگاه فوتبال زنان یوونتوس انجام داد. او در چهار بازی ابتدایی گلزنی نکرد تا اینکه در دیدار برابر باشگاه فوتبال زنان لاتزیو، گل نخست خود را برای باشگاه به ثمر رساند؛ دیداری که با شکست ۳–۲ همراه شد. او یک هفته بعد در شکست ۳–۱ برابر باشگاه فوتبال زنان فیورنتینا گل نخست
را به ثمر رساند. سپس دوبار در برابر باشگاه فوتبال زنان کومو و در دیدار برگشت مقابل باشگاه فوتبال زنان یوونتوس در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۴ گلزنی کرد؛ هر دو گل او در آن بازی از بیرون محوطه جریمه زده شد و مسابقه با تساوی ۲–۲ پایان یافت. دوران ملی. جینا خیمیلینسکی ۳۵ بازی ملی در رده های پایه برای تیم ملی فوتبال زنان آلمان انجام داده و ۱۴ گل به ثمر رسانده است. تا نوامبر ۲۰۲۴، او هنوز به تیم ملی بزرگسالان آلمان دعوت نشده است. او در فینال قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا زنان یوفا ۲۰۱۹ در ترکیب اصلی تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان آلمان حضور داشت و تمام ۹۰ دقیقه بازی برابر تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان فرانسه در ورزشگاه سنت میرن را انجام داد؛ مسابقه ای که با نتیجه ۲–۱ به سود فرانسه خاتمه یافت.
تالیا دلاپروتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سمپدوریا و فاینورد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال زنان ایالات متحده آمریکا بازی کرده است. زندگی اولیه و دوران کالج. تالیا دلاپروتا در بیتبورگ، آلمان از پدر و مادری به نام های باربارا و آدام دلاپروتا به دنیا آمد. او خواهری کوچک تر به نام توری دارد که او نیز بازیکن فوتبال است. او در کامینگ، جورجیا بزرگ شد و در دبیرستان وست فورسایت تحصیل کرد. دلاپروتا در ردهٔ باشگاهی برای باشگاه فوتبال «تاپ هت» بازی می کرد. او در ژوئیه ۲۰۱۷ به عنوان یکی از بهترین استعدادهای نسل ۲۰۲۰ به دانشگاه کارولینای شمالی پیوست. در سال پایانی دبیرستان، او به عنوان بازیکن آماتور با تیم اف سی کلن در بوندس لیگای زنان آلمان تمرین کرد. تار هیلز کارولینای شمالی، ۲۰۲۰–۲۰۲۳. دلاپروتا از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ برای تیم فوتبال زنان کارولینای شمالی تار هیلز بازی کرد. او در سال اول خود بازیکن اصلی تیم بود، پنج گل و دو پاس گل ثبت کرد و در تیم منتخب تازه واردهای ACC قرار گرفت. او به دلیل مصدومیت و حضور در تیم
ملی، شروع فصل دوم و سوم خود را از دست داد. در رقابت های NCAA ۲۰۲۲، او در پیروزی های متوالی برابر جورجیا، بی وای یو و نوتردام گلزنی کرد و به صعود کارولینای شمالی به فینال کمک کرد. در سال آخر، او یکی از کاپیتان های تیم بود. خواهرش، توری، در دو فصل آخر با او هم تیمی بود. دوران باشگاهی. سامپدوریا، ۲۰۲۴. پس از پایان دوران کالج، دلاپروتا به همراه خواهرش توری با باشگاه فوتبال زنان سامپدوریا در سری آ زنان قرارداد امضا کرد. او اولین بازی حرفه ای خود را به عنوان بازیکن تعویضی مقابل باشگاه فوتبال زنان آ.ث. میلان در ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ انجام داد. در ۱۶ مارس برابر باشگاه فوتبال زنان پومیلیانو، نخستین پاس گل حرفه ای خود را به خواهرش داد، که در همان بازی توری چهار گل به ثمر رساند. او اولین گل خود را در باخت برابر میلان در ۲۱ آوریل به ثمر رساند. فاینورد، ۲۰۲۴–تاکنون. در ۱ اوت ۲۰۲۴، باشگاه فاینورد هلند با دلاپروتا قرارداد دو ساله ای امضا کرد. دوران ملی. دلاپروتا در مارس ۲۰۱۶ به اردوی تمرینی تیم زیر ۱۴ سال ایالات متحده دعوت شد و دو ماه بعد به تیم زیر ۱۵ سال فراخوانده شد. او در ترکیب اصلی تیمی قرار گرفت که قهرمان قهرمانی زیر ۱۵ سال ک
ونکاکاف دختران ۲۰۱۶ شد. او سال بعد با تیم های زیر ۱۶ و زیر ۱۷ سال تمرین کرد. با تیم زیر ۱۷ سال، او در قهرمانی زیر ۱۷ سال کونکاکاف زنان ۲۰۱۸ به عنوان بازیکن اصلی به میدان رفت و در جام جهانی فوتبال زنان زیر ۱۷ سال ۲۰۱۸ شرکت کرد. سال بعد او به تیم زیر ۱۸ سال دعوت شد و سپس برای تیم زیر ۲۰ سال در دو قهرمانی ۲۰۲۰ و ۲۰۲۲ بازی کرد و در فینال رقابت دوم گلزنی کرد. او در فینال جام ساد زنان ۲۰۲۲، پنالتی برنده را برای تیم زیر ۲۰ سال به ثمر رساند. در سال ۲۰۲۳، او به ترکیب تیم زیر ۲۳ سال برای بازی های دوستانه پیش فصل برابر باشگاه های لیگ ملی فوتبال زنان دعوت شد.
جنیفر اچگینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان یوونتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان نیجریه بازی کرده است. زندگی نامه و دوران کالج. جنیفر اچگینی در کشور هلند از والدینی نیجریه ای به دنیا آمد. خانواده اش زمانی که او ۱۱ ساله بود به انگلستان نقل مکان کردند. او دوران جوانی خود را در باشگاه SCE نیمیخن، چارلتون اتلتیک، میلوال و آکادمی آرسنال سپری کرد. می سی سی پی استیت بولداگز، فلوریدا استیت سیمینولز. اچگینی در سال ۲۰۱۹ توسط سرمربی تازه وارد جیمز آرمسترانگ برای بازی در تیم فوتبال زنان می سی سی پی استیت بولداگز در دانشگاه ایالتی می سی سی پی جذب شد. او سه فصل در آنجا بازی کرد و در ۴۲ بازی، ۱۱ گل و ۶ پاس گل به ثبت رساند. در سال ۲۰۲۲، او به دانشگاه ایالتی فلوریدا منتقل شد تا برای تیم فوتبال زنان فلوریدا استیت سیمینولز زیر نظر برایان پنزکی بازی کند، کسی که پیش تر نیز تلاش کرده بود او را جذب کند. در نخستین فصل حضورش برای قهرمان دفاع کننده تورنمنت فوتبال زنان
دسته اول NCAA ۲۰۲۱، او در ۲۱ بازی ۱۱ گل و ۶ پاس گل به ثبت رساند و به تیم دوم منتخب کنفرانس ACC راه یافت. او در طول تورنمنت فوتبال زنان NCAA ۲۰۲۳، دو گل و سه پاس گل ثبت کرد، از جمله یک گل و یک پاس گل در شکست ۳–۲ تیمش برابر کارولینای شمالی در مرحله نیمه نهایی. در فصل ۲۰۲۳، اچگینی با ۱۶ گل و ۵ پاس گل در ۲۳ بازی، صدرنشین گلزنان ACC شد. او عنوان باارزش ترین بازیکن تورنمنت فوتبال زنان ACC ۲۰۲۳ را به دست آورد و در فینال با دو گل برابر کلمسون در پیروزی ۲–۱ تیمش نقش مهمی داشت. او در تورنمنت NCAA آن فصل نیز سه گل و دو پاس گل ثبت کرد، از جمله یک گل و یک پاس گل در پیروزی ۵–۱ برابر استنفورد در فینال، که با آن فصل بدون شکست فلوریدا استیت به پایان رسید. او به افتخارات بسیاری در آن فصل دست یافت: انتخاب به تیم نخست منتخب ACC، تیم نخست منتخب ملی تیم های منتخب اول آل-آمریکا در فوتبال زنان NCAA، دریافت عنوان بازیکن تهاجمی سال فوتبال زنان ACC، جایزه ورزشی هوندا، و جایزه هرمان که به بهترین بازیکن فصل فوتبال کالج زنان اعطا می شود. دوران باشگاهی. یوونتوس. در ۴ ژانویه ۲۰۲۴، اچگینی با باشگاه ایتالیایی یوونتوس قراردادی چندساله تا ژوئن
۲۰۲۶ امضا کرد. او پیش از ترک باشگاه در ژوئیه ۲۰۲۴، در ۱۶ بازی ۱۰ گل به ثمر رساند. پاری سن-ژرمن. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۴، اچگینی با باشگاه فرانسوی پاری سن-ژرمن قراردادی سه ساله تا ژوئن ۲۰۲۷ امضا کرد. دوران ملی. اچگینی نخستین گل ملی خود برای تیم ملی فوتبال زنان نیجریه را در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۲۳ در پیروزی ۳–۰ برابر تیم ملی فوتبال زنان نیوزیلند به ثمر رساند. در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳، اچگینی به ترکیب تیم نیجریه برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ دعوت شد. او یکی از بازیکنان تیم «سوپر فالکنز» نیجریه بود که به مرحله یک هشتم نهایی این رقابت ها رسیدند. اچگینی همچنین به تیم نیجریه برای فوتبال در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ – مسابقات زنان نیز دعوت شد.
شَهْد بَرمَدا (۱۴ اوت ۱۹۸۸) خوانندهٔ سوری است. در حلب به دنیا آمد. پس از رسیدن به فینال برنامهٔ "سوپر استار" (۲۰۰۸) در فصل سوم به شهرت رسید و با ۴۷ درصد از کل آرا در مقابل ابراهیم الحکمی شرکت کنندهٔ سعودی که برنده شد، در جایگاه دوم قرار گرفت. یکی از بزرگ ترین تحسین کنندگان صدای او، کاظم الساهر است که بیش از یک بار از او و صدایش تمجید کرده است. شهد برمدا به مؤسسه موسیقی در حلب پیوست، در رشتهٔ نوازندگی عود تحصیل کرد و از این مؤسسه فارغ التحصیل شد. پس از ترک برنامهٔ سوپر استار، علی رغم اینکه آهنگی از خود نداشت، در جشنوارهٔ موسیقی عرب در سال ۲۰۰۸ شرکت کرد. در سال ۲۰۰۸، شرکت تولید هنری نینار، او را پذیرفت و اولین آلبوم خود را با عنوان «پس از آنچه بود» منتشر کرد. زندگی و پیشه. شهد برمدا در ۱۴ اوت ۱۹۸۸ در حلب به دنیا آمد. از کودکی وارد دنیای خوانندگی شد. استعداد او در سنین پایین، یعنی هفت سالگی، زمانی که خانم معلمش زیبایی صدای او را کشف کرد، ظاهر شد. او فعالیت هنری خود را از سنین پایین و با شرکت در مسابقات آماتوری کودکان در مدرسه آغاز کرد. نامش از زمان شرکت در برنامهٔ استعدادیابی «سوپراستار» (۲۰۰۸) درخشید که در طی آ
ن او گروهی از ترانه های طربیه و قدود حلبی را خواند. او پس از رسیدن به فینال برنامه در فصل سوم به شهرت رسید و به مقام دوم رسید. علی رغم اینکه عنوان سوپراستار را به دست نیاورد آن جایگاه به همکار عربستانی خود ابراهیم الحکمی رسید، با این حال، کیفیت صدای او کمیته و تماشاگران را در آن زمان تحت تأثیر قرار داد. او به مؤسسه موسیقی در شهر حلب پیوست و در آنجا به فراگیری عود، نوازندگی و خواندن تسلط یافت. او با مدرک لیسانس در نوازندگی عود و سلفژ از این مؤسسه فارغ التحصیل شد. اگرچه بخشی از خانوادهٔ او را از ورود او به این عرصه منع کردند، طبق گفته های خودش در مصاحبه با برنامهٔ «شو هالقصة». او افزود که بخشی از خانواده اش مُلتَزِم هستند، او از او خواستند نام خانوادگی خود را تغییر دهد تا نام خانوادگی شان حفظ شود، اما او نپذیرفت و نام خود را همان طور که بود حفظ کرد. او مورد تمجید چند ستارهٔ بزرگ جهان عرب قرار گرفت که مهم ترین آنها کاظم الساهر بود که در بیش از یک حضور، او را به روی صحنه دعوت کرد و آهنگ «ها حبیبی» را به او تقدیم کرد تا دوباره با تنظیمی جدید بخواند. الساهر او و صدایش را چندین بار تحسین کرد و آن شگفت انگیز و خطرناک
خواند. به گفتهٔ وسام کنعان در روزنامهٔ "الاخبار" او آثارش را با آرامش انتخاب می کند و تلاش می کند تا اطمینان حاصل کند که محصولات هنری اش هویتی واضح و موازی با کیفیت صدایش دارند، و «کاریزمای او مکمل تشریفات جذابی است که از آن برخوردار است.» دو سال پس از فارغ التحصیلی از سوپر استار، در جشنوارهٔ موسیقی عرب که هر ساله در خانهٔ اپرای قاهره برگزار می شود، شرکت کرد. اگرچه او هیچ یک از آهنگ های خود را در اختیار نداشت، اما در همان سال ۲۰۰۸ توسط شرکت تولید هنری نینار پذیرفته شد و اولین آلبوم خوانندگی خود را منتشر کرد، آلبومی با عنوان «پس از آنچه شد» که شامل ده آهنگ است. برمدا در طول فعالیت هنری خود چند آهنگ خاص در سال های اولیهٔ حرفهٔ خود اجرا کرد که بارزترین آنها به جز «پس از آنچه شد» که به شهرت فراوانی دست یافت، «ببین چه می گویی» ، «خدا با توست» ، «همراه تو حبیبم» ، «چشمانم تو را می بیند» ، «سرزنش مکن» و غیره می باشند. برمدا آهنگ «یاکایدهم» را برای کودکان مبتلا به سرطان در ۲۰۲۱ منتشر کرده بود. برمدا از آغاز حرفهٔ هنری خود با شاعران و آهنگسازان بزرگ عرب مانند سمیر صفیر، نزار فرنسیس، ولید سعد، خالد البکری، کریم العراق
ی و محمد رحیم سروکار داشته است. اگرچه او همه نوع آواز را اجرا می کند، اما سبک حلبی در کنسرت های هنری و شب های آوازش حضور همیشگی دارد. زندگی شخصی. شهد برمدا در نوامبر ۲۰۲۱ نامزدی خود را با احمد الصالح، فوتبالیست سوری، اعلام کرد. پس از نزدیک به سه ماه از ازدواج، عروسی خود را در ۷ فوریه ۲۰۲۲ جشن گرفتند که در یکی از هتل های بزرگ سوریه و با حضور تعداد زیادی از دوستان و اقوام آنها برگزار شد.مراسم عروسی توسط ناصیف زیتون خواننده اجرا شد که آهنگ های عاشقانه خود به این زوج تقدیم کرد. عبود برمدا هنرمند نیز در کنار خواهرش جشن گرفت. شهد برمدا نیز به خواندن در عروسی خود پرداخت. شهد و احمد یک دختر دارند، که در مارس ۲۰۲۳ به دنیا آمد. برمدا باور دارد که موفقیت دو راه دارد که راه اول آسان است، دیگری پوشیده از خار است و گفت: «در هر صورت، شما دوست ندارید که این موفقیت شامل شرایطی برای سازش برای اصول یا برای تغییر به شخص دیگری به خاطر شهرت، ظاهر، و پول باشد.» از دید او، در جامعهٔ هنری، بقا برای قوی کارترین هاست نه برای بااستعدادها. در اواخر سال ۲۰۲۴، پس از سقوط رژیم اسد در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، بسیاری از هنرمندان غیر وابسته به نظام، مور
د تهدید و توهین قرار گرفتند که برمدا یکی از آنان بود. او پست هایی را که شامل تهدید، دشنام و توهین بود، به ادارهٔ عملیات نظامی، مقام جایگزین شده در سوریه و مسئول حفاظت از امنیت شخصی و جمعی افراد، گزارش کرد.
از منظر تاریخی، زنان در میانمار (که به عنوان برمه نیز شناخته می شود)، جایگاه اجتماعی منحصربه فردی داشتند و در جامعه برمه ای مورد احترام قرار می گرفتند. بر اساس تحقیقات میا ساین، زنان برمه ای «برای قرن ها – حتی پیش از تاریخ مکتوب» از سطح بالایی از استقلال برخوردار بودند و حقوق قانونی و اقتصادی خود را حفظ کرده بودند، علیرغم تأثیرات بودیسم و هندوئیسم. برمه در گذشته دارای نظام مادرسالاری بوده که شامل حق انحصاری ارث بردن چاه های نفت و جانشینی در مقام ریاست روستا بوده است. زنان برمه ای همچنین توسط پادشاهان برمه ای به مقامات عالی منصوب می شدند، می توانستند رؤسای قبیله و ملکه ها شوند. مردم بارمار، به عنوان بزرگ ترین گروه قومی میانمار، به طور فعال تلاش کردند که اکثریت جمعیت کشور را تشکیل دهند. مردم بارمار، با تأثیرگذاری بر زنان در چارچوب ساختار پدرسالاری، مشارکت و نمایندگی سیاسی زنان را در سراسر جامعه میانمار محدود کردند. لباس سنتی و اعتراض. "هتامین" یکی از لباس های سنتی زنان برمه ای است. این پارچه یا لباس پایینی در طول دودمان کونبائونگ (۱۷۵۲–۱۸۵۵) به عنوان دامن پیچیده شده یا پارچه ای که محکم روی شکم، کمی به سمت چپ کم
ر قرار می گرفت، توسط زنان پوشیده می شد. در مقابل، مردان برمه ای از لباس سنتی پایین تنه معروف به "پاهسو" استفاده می کردند. باورهای خرافی دربارهٔ زنان میانمار و مواد مرتبط با دوران قاعدگی آن ها ادعا می کرد که استفاده از این مواد می تواند به طور کامل قدرت معنوی نیروهای نظامی را در طول نبردها کاهش دهد. با این حال، زنان میانمار در مناطق دشمن برخلاف این باور اقدام کردند و فعالانه در اعتراضات خود از مواد دوران قاعدگی استفاده کردند و با تهدیدهای گاز اشک آور و گلوله مواجه شدند. ازدواج. ازدواج ها در گذشته بین زنان برمه ای و مردان خارجی امکان پذیر بود، به شرطی که دادگاه های منطقه ای در برمه حداقل ۲۱ روز قبل از مراسم ازدواج را اطلاع رسانی کنند. با این حال، در ماه مه ۲۰۱۰، دولت برمه برگزاری مراسم ازدواج میان زنان برمه ای و مردان خارجی را ممنوع کرد. یکی از دلایل مطرح شده برای این ممنوعیت، جلوگیری از قاچاق انسان بود. در این دوران، زنان برمه ای قربانی قاچاقچیان انسان شدند و به صنعت جنسی در کشورهای پاکستان و تایلند منتقل می شدند. به طور کلی، ازدواج های از پیش تعیین شده نیز بخشی از سنت برمه ای بودند، اما زنان برمه ای این حق را
داشتند که پیشنهاد ازدواج با همسر انتخاب شده توسط والدینشان را رد کنند. امروزه زنان جوان برمه ای می توانند با افرادی که از روی عشق انتخاب کرده اند ازدواج کنند. حقوق زنان. در سال ۲۰۰۰، سازمان «تبادل منابع زنان آسیایی» (Asian Women's Resource Exchange یا AWORC) گزارشی تحت عنوان "حقوق بشر در برمه" که از "اخبار انجمن" (اوت ۱۹۹۸) گرفته شده بود، منتشر کرد. در این گزارش، به طور سنتی زنان برمه ای «مادران فداکار» توصیف شده اند، به این معنا که این زنان «همواره نیازهای خود را کنار گذاشته اند تا نیازهای فرزندانشان را در اولویت قرار دهند.» همچنین، این گزارش نشان داد که زنان روستایی و شهری برمه ای تحت تأثیر شرایط اقتصادی رو به وخامت در برمه قرار داشتند. در نتیجه استعمار بریتانیا که کشور را متزلزل کرد، خانواده های برمه ای «به طور فزاینده ای حقوق مردان را نسبت به زنان در منابع محدود اولویت می دادند.» این تغییرات بر دسترسی زنان برمه ای به تغذیه، خدمات پزشکی، آموزش حرفه ای و دیگر فرصت های آموزشی تأثیر منفی گذاشت. زنان برمه ای به طور ناخواسته به باربران و کارگران بدون دستمزد ارتش تبدیل شدند و قربانی برده داری، قتل، شکنجه، تجاوز
و حملات شدند. به لحاظ تاریخی، زنان شهری برمه ای «از سطح بالایی از قدرت اجتماعی برخوردار بودند»، اما بعدها با محدودیت هایی در سخنرانی و دسترسی به موقعیت های بالای دولتی و خصوصی مواجه شدند. بر اساس گزارش AWORC، تعداد بسیار محدودی از زنان برمه ای آموزش هایی در زمینه حقوق تولیدمثل و روش های ایمن جلوگیری از بارداری دریافت می کنند، که آن ها را در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی و ایدز قرار می دهد. جنبش حقوق زنان در برمه از سال ۱۹۱۹ با انجمن «انجمن زنان برمه ای» آغاز شد.
فالکونت یک نوع توپ سبک بود که در اواخر قرن پانزدهم توسعه یافت و گلوله هایی کوچک تر از توپ مشابه خود، یعنی فالکون، پرتاب می کرد. در دوران قرون وسطی، توپ ها با حکاکی های حیوانات مانند خزندگان، پرندگان یا موجودات افسانه ای تزئین می شدند که این تزئینات بسته به اندازه توپ ها متفاوت بود. برای مثال، یک کولورین اغلب با نقش مارها تزئین می شد، زیرا دسته های توپ های اولیه به شکل مار طراحی می شدند. فالکونت گلوله های کوچک اما کشنده ای با وزنی مشابه و اندازه ای نزدیک به یک پرنده شکاری پرتاب می کرد و به همین دلیل با نقش فالکون تزئین می شد. به طور مشابه، تفنگ با گنجشک ریشه اوراسیایی مرتبط بود. طول لوله آن تقریباً بود و کالیبری به اندازه داشت و وزنی بین داشت. فالکونت از باروت سیاه برای پرتاب گلوله ای به وزن استفاده می کرد که برد حداکثر آن تقریباً بود. همچنین از آن می شد برای پرتاب گلوله خوشه ای استفاده کرد. فالکونت شبیه یک تفنگ آتش زن بود که دو چرخ به آن اضافه شده بود تا قابلیت جابجایی آن را افزایش دهد. در دهه ۱۶۲۰ در آلمان، نسخه ای عقب گذار از آن اختراع شد که در جنگ سی ساله مورد استفاده قرار گرفت. فالکونت ها در طول جنگ داخلی
انگلستان به دلیل سبک تر و ارزان تر بودن نسبت به کولورین ها، سِیکرها و مینیون ها به طور گسترده استفاده می شدند. در زمان ناآرامی ها، اشراف از آنها برای دفاع از خانه های بزرگ خود استفاده می کردند. اگرچه فالکونت برای استفاده زمینی توسعه داده شده بود، اما در قرن هفدهم برای دفاع از کشتی های سبک در نیروی دریایی برجستگی یافت؛ برای مثال، در قایق های کوچک برای عملیات یورش استفاده می شد.
اسکارلت نوعی پارچه پشمی ظریف و بسیار گران قیمت بود که در اروپا قرون وسطی رواج داشت. طبق ارزیابی جان مونرو، «اسکارلت در قرون وسطی پارچه ای لوکس و با بهای بسیار بالا بود که همواره از مرغوب ترین پشم های انگلیسی بافته می شد و همیشه با رنگ قرمز کرمیس رنگ آمیزی می شد، حتی اگر با وسمه یا دیگر مواد رنگ آمیزی ترکیب شده باشد. هیچ مدرکی وجود ندارد که از واژه «اسکارلت» برای توصیف سایر منسوجات استفاده شده باشد، هرچند دیگر پارچه ها، به ویژه ابریشم ها، نیز با کرمیس رنگ آمیزی می شدند.»
آلفونزینا اورسینی (۱۴۷۲ – ۷ فوریهٔ ۱۵۲۰) نایب السلطنه فلورانس بود. او در دوران غیبت پسرش، لورنتزو دو مدیچی، دوک اوربینو، در سال های ۱۵۱۵ تا ۱۵۱۹، بر جمهوری فلورانس حکومت می کرد. حکومت او باعث ترس برخی افراد از پایان حکومت جمهوری خواهانه در فلورانس شد. او از خانواده ای اشرافی زاده شد و در پادشاهی ناپولی پرورش یافت. آلفونزینا از سال ۱۴۸۸ همسر پیه رو دی لورنزو د مدیچی و مادر لورنتزو دوم د مدیچی و دو دختر بود. او پس از تبعید خاندان مدیچی، به بازگرداندن آن ها به قدرت کمک کرد، برای پسرش به دنبال ازدواج سلطنتی با خاندان پادشاهی فرانسه بود و در دربار لئون دهم، برادرشوهرش، نفوذ زیادی داشت. در تمام زندگی اش، از ثروت، جایگاه و ارتباطات خود برای کمک به فقرا و افراد بی صدا بهره برد، اما در عین حال از آن ها برای تقویت قدرت و ثروت خانواده اش نیز استفاده می کرد. او حامی هنر و معماری، هم در فلورانس و هم در رم بود؛ از جمله بازسازی ساختمان های مذهبی و ساخت کاخ هایی برای خانواده. زندگی اولیه و خانواده. او در سال ۱۴۷۲ زاده شد، دختر کاترینا سانسورینو و روبرتو اورسینی، کنت تاگلیاکوتسو و آلبا بود. در دربار فردیناند یکم ناپل پرورش یا
فت. در سال ۱۴۸۶، ازدواج او با پیه رو دی لورنزو د مدیچی به دست عموی او، برناردو روچلای ترتیب داده شد که به عنوان وکیل در مراسم شرکت کرد. در فوریهٔ ۱۴۸۸، او با جهیزیه ای به مبلغ ۱۲۰۰۰ دوکات به همسرش در مراسم ازدواجی در رم پیوست که فردیناند و همسرش خوانا آراگون در آن شرکت داشتند. او نهایتاً در مه ۱۴۸۸ وارد فلورانس شد. همچون همسران پیشین خاندان مدیچی، افراد مذهبی و فقرا از او می خواستند تا در خواسته هایشان از شوهر یا پسرش وساطت کند. از او خواسته می شد تا بار مالیاتی را کاهش دهد، شغل فراهم کند و اموال مصادره شده را بازگرداند. آلفونزینا، مادرش و کلاریس اورسینی (مادرشوهر و از بستگان دورش) از پروژه بازسازی بزرگ صومعهٔ سانتا لوسیا در فلورانس حمایت کردند. این بازسازی شامل گسترش خوابگاه ها برای خواهران دومینیکن، بازسازی کلیسا و افزودن اتاق ها و نمازخانه های دیگر بود. تعدادی از اتاق ها برای استفاده زنان خانوادهٔ مدیچی در مواقع نیاز در نظر گرفته شده بود. فرزندان. آلفونزینا اورسینی و همسرش سه فرزند داشتند: زندگی سیاسی. شوهر او و دیگر مردان خانواده مدیچی در نوامبر ۱۴۹۴ تبعید شدند، هنگامی که مذاکرات پیه رو با شارل هشتم مهاجم
، نتوانست مردم را راضی کند. در ۹ نوامبر ۱۴۹۴، جمعیتی خشمگین کاخ مدیچی را غارت کردند و آلفونزینا و مادرش را بیرون راندند و جواهراتشان را گرفتند. آن ها سپس در صومعه ای که بازسازی کرده بودند اقامت گزیدند. بر اساس قانون فلورانس، زنان و کودکان مشمول تبعید نمی شدند، اما منابع مالی و آزادی رفت وآمد آن ها محدود بود. همچنین، بر اساس قانون، زنانی که شوهرشان تبعید شده بود می توانستند از جهیزیه خود استفاده کنند، اما جهیزیه آلفونزینا در مصادره اموال خاندان مدیچی گنجانده شده بود. او و مادرش با شارل مذاکره کردند تا تبعید لغو شود، اما او فقط برچسب «یاغی» را برداشت و نتوانست تبعید را لغو کند. در مه ۱۴۹۵، آلفونزینا برای رفتن به رم و پیوستن به شوهرش درخواست داد، اما رد شد. او در سپتامبر همان سال، بدون اجازه به سیه نا رفت و به پیه رو و برادرش جولیانو د مدیچی، دوک نمور پیوست. مادرش نیز در مارس ۱۴۹۷ از فلورانس تبعید شد. پیه رو در سال ۱۵۰۳ در تبعید درگذشت. آلفونزینا در سال ۱۵۰۷ برای مدتی کوتاه به فلورانس بازگشت تا برای دخترش کلاریس همسر بیابد و حق جهیزیه اش را مطالبه کند. او مورد استقبال مردم قرار گرفت و برای بازگشت خاندان مدیچی تل