Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلی و نهلانهلا خومالو (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۸۴) خواننده، ترانه سرا، بازیگر و رقصنده آفریقای جنوبی است. او در وسلوروس متولد شد و بعداً به نقوتو، کوازولو-ناتال نقل مکان کرد. نهمین آلبوم خومالو "به نام صدای آفریقا" (۲۰۲۰)، که شامل عناصر ریتم اند بلوز، گاسپل و پاپ آفریقایی بود. این آلبوم در آفریقای جنوبی گواهی طلا گرفت.
قلعه هوهن شوانگائو () یک قصر قرن نوزدهمی در جنوب آلمان است. این محل اقامتگاه دوران کودکی پادشاه لودویگ دوم باواریا بود و توسط پدرش، ماکسیمیلیان دوم پادشاه باواریا ساخته شد. این شهر در دهکده آلمانی هوهن شوانگائو در نزدیکی شهر فوسن، بخشی از شهرستان استالگوی در جنوب غربی بایرن، آلمان، بسیار نزدیک به مرز با اتریش واقع شده است. تاریخ. قلعه شوانگاو (که به معنای واقعی کلمه منطقه سوان ترجمه شده است) که برای اولین بار در اسناد تاریخی مربوط به قرن دوازدهم ذکر شد، بر روی صخره ای در محل قلعه کنونی قرن نوزدهمی نوی شوان شتاین قرار داشت. شوالیه ها که بعداً کنت های شوانگائو بودند، وزیران ولف بودند. هیلتبولت فون شوانگاو (۱۱۹۵–۱۲۵۴) یک خواننده مینه زانگ بود. مارگارتا فون شوانگاو همسر اوسوالد فون ولکنشتاین، خواننده مینه زانگ بود. قلعه امروزی هوهن شوانگائو ("شوانگائو بالا") برای اولین بار در سال ۱۳۹۷ ذکر شد، البته با نام شوانشتاین. تنها در قرن نوزدهم نام دو قلعه تغییر کرده است. این بنا بر روی تپه ای در بالای دریاچه آلپسی، زیر قلعه قدیمی تر ساخته شده است. بین سال های ۱۴۴۰ و ۱۵۲۱، لردها مجبور بودند که با بی واسطه بودن امپراتوری خو
د را به دوک های ویتلسباخ بایرن بفروشند، اما همچنان قلعه را به عنوان بورگریوز اشغال کردند. در ۱۵۲۱ آنها دوباره مالک شدند اما مجبور شدند زمین خود را در ۱۵۳۵ بفروشند. خریدار، یوهان پاومگارتنر، تاجر ثروتمند آوکسبورگ، قلعه پایینی را توسط معمار ایتالیایی لوسیو دی اسپاتزی که قبلاً در هافبورگ، اینسبروک کار می کرد، بازسازی کرد. او دیوارهای بیرونی و برج ها را حفظ کرد، اما قسمت های داخلی را تا سال ۱۵۴۷ بر روی پلانی که هنوز هم وجود دارد، بازسازی کرد. اما قلعه قدیمی شوانگاو همچنان به ویرانه سقوط کرد. پائومگارتنر پس از ارتقای درجه بارون، در سال ۱۵۴۹ درگذشت و پسرانش قلعه جدید خود را به ماکسیمیلیان یکم، هرتسوگ بایرن، انتخاب کننده باواریا فروختند. ویتلسباخ ها از قلعه برای شکار خرس یا به عنوان خلوتگاه شاهزادگان آگناتیک استفاده می کردند. در سال ۱۷۴۳ توسط نیروهای اتریشی غارت شد. در میانجیگری آلمانی، شهرستان شوانگائو رسماً بخشی از رای دهندگان بایرن در سال ۱۸۰۳ شد. پادشاه ماکسیمیلیان اول جوزف از بایرن، قلعه را در سال ۱۸۲۰ فروخت. فقط در سال ۱۸۳۲ نوه او ماکسیمیلیان دوم از بایرن، سپس ولیعهد بایرن، آن را پس گرفت. در آوریل ۱۸۲۹، او این
مکان تاریخی را در طی یک تور پیاده روی کشف کرده بود و با اشتیاق نسبت به زیبایی های اطراف واکنش نشان داد. او در سال ۱۸۳۲ ساختمان ویران شده ای را - که در آن زمان هنوز به نام شوان شتاین شناخته می شد - به دست آورد، و از آرزوی پدرش مبنی بر نقل مکان به قلعه قدیمی (Hohes Schloss) در شهر نزدیک فوسن صرف نظر کرد. در فوریه ۱۸۳۳، بازسازی قلعه آغاز شد، تا سال ۱۸۳۷ ادامه یافت و تا سال ۱۸۵۵ اضافه شد. معمار مسئول، دومنیکو کواگلیو، مسئول سبک نئوگوتیک طراحی بیرونی بود. او در سال ۱۸۳۷ درگذشت و این کار توسط جوزف دانیل اولمولر (متوفی ۱۸۳۹) و گئورگ فردریش زیبلند ادامه یافت. بیش از ۹۰ نقاشی دیواری (از هنرمندانی مانند لورنزو کواگلیو و مایکل نهر) تاریخ شوانگاو و همچنین رمان های عاشقانه قرون وسطایی آلمانی مانند پارزیفال و داستان لوهنگرین، شوالیه قو را نشان می دهند که ریشارد واگنر بعدها بر اساس آن بنا کرد. اپراهای لوهنگرین ۱۸۴۸ و پارسیفال ۱۸۸۲، با حمایت لودویگ دوم که با این داستان ها در هوهن شوانگائو بزرگ شده بود. هوهن شوانگائو اقامتگاه رسمی تابستانی و شکار ماکسیمیلیان، همسرش ماری پروس و دو پسرشان لودویگ (لودویگ دوم پادشاه بعدی باواریا
) و اتو (پادشاه بعدی اتو اول باواریا) بود. شاهزادگان جوان سال های زیادی از نوجوانی خود را در اینجا سپری کردند. ملکه ماری که عاشق پیاده روی در کوهستان بود، باغی آلپ با گیاهانی که از سراسر کوهستان جمع شده بودند ایجاد کرد. پادشاه و ملکه در ساختمان اصلی و پسران در ضمیمه زندگی می کردند. پسر عموی ملکه، فریدریش ویلهلم چهارم پروس، قلعه استولزنفلز در رود راین را در همان زمان به سبک احیای گوتیک بازسازی کرد. پادشاه ماکسیمیلیان در سال ۱۸۶۴ درگذشت و پسرش لودویگ به سلطنت رسید و به اتاق پدرش در قلعه رفت. از آنجایی که لودویگ هرگز ازدواج نکرد، مادرش ماری می توانست در ماه های تابستان در طبقه او زندگی کند. پادشاه لودویگ از زندگی در هوهن شوانگائو لذت می برد، اما بیشتر در غیاب مادر منفورش، به ویژه پس از سال ۱۸۶۹ که ساختن قلعه خودش، نوی شوان شتاین در محل قلعه قدیمی شوانگائو، بالاتر از قلعه والدینش آغاز شد. پس از مرگ لودویگ در سال ۱۸۸۶، ملکه ماری تنها ساکن قلعه بود تا اینکه در سال ۱۸۸۹ درگذشت. برادر شوهرش، شاهزاده جانشین لویتپولد از باواریا، در طبقه سوم ساختمان اصلی زندگی می کرد. او مسئول برق رسانی در سال ۱۹۰۵ و نصب یک آسانسور برقی
بود. لویتپولد در سال ۱۹۱۲ درگذشت و در سال بعد کاخ به عنوان موزه افتتاح شد. در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، قلعه هیچ آسیبی ندید. در سال ۱۹۲۳، پارلمان ایالت باواریا حق اقامت خانواده سلطنتی سابق را در قلعه به رسمیت شناخت. از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹، روپرشت، ولیعهد بایرن و خانواده اش از قلعه به عنوان اقامتگاه تابستانی خود استفاده کردند و همچنان اقامتگاه مورد علاقه جانشینان او، در حال حاضر نوه او فرانتس، دوک بایرن است. در ماه مه ۱۹۴۱، شاهزاده آدالبرت از بایرن از ارتش تحت رهبری پرینزنرلاس هیتلر پاک شد و به قلعه خانوادگی هوهن شوانگائو عقب نشینی کرد، جایی که تا پایان جنگ در آنجا زندگی کرد. سالانه بیش از ۳۰۰۰۰۰ بازدیدکننده از سراسر جهان از این کاخ بازدید می کنند. این قلعه در تمام طول سال (به جز کریسمس) باز است. ساعت کاری ۹ صبح تا ۶ بعد از ظهر است. (از آوریل تا سپتامبر) و از ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر. (از اکتبر تا مارس). تورهای راهنما به زبان های آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، روسی، چکی، اسلوونیایی و ژاپنی ارائه می شوند. تورهای خودراهنما در دسترس نیستند.
پریزبرگ (به انگلیسی: Perrysburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاتاراگوس، نیویورک واقع شده است. جمعیت در سرشماری سال ۲۰۲۰ ۱۵۱۵ نفر بوده است. این شهر به نام کمودور الیور هازارد پری نامگذاری شده است و در گوشه شمال غربی این شهرستان واقع شده است. این شهر شامل مکان مختص سرشماری نیز با نام پریزبرگ است، که قبلاً یک روستای ثبت شده بود.
اوم ته هوا (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. او کارگردانی فیلم "آرمان شهر بتنی" (۲۰۲۳) را بر عهده داشته است و این فیلم به عنوان نماینده کره جنوبی برای بهترین فیلم بین المللی در نود و ششمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد.
ابوالساج پسر دیوداد (به عربی: أبو الساج دیوداد)، شاهزاده ای ایرانی و سغدی بود که از امیران و صاحب منصبان برجسته در خلافت عباسی بود. زندگی نامه. ابوالساج از خاندانی سغدی از اشروسنه بود. او به خدمت عباسیان درآمد و در آخرین لشکرکشی افشین حیدر بن کاووس علیه بابک خرمدین در سال ۸۳۷ میلادی میلادی، زیر نظر وی جنگید. او همچنین در سال ۸۳۹ با مازیار و یک سال بعد با منکجور الفرغانی، پسر عموی افشین جنگید. در طول چند دهه بعد در ولایات مختلف در خدمت خلفا بود. در سال ۸۶۵ میلادی در جریان جنگ داخلی آن سال در کنار خلیفه المستعین بالله قرار گرفت و مسئولیت دفاع از تیسفون را بر عهده گرفت. در سال ۸۷۵میلادی، ابوالساج از سوی خلیفه به فرمانداری اهواز منصوب شد و مأموریت یافت تا شورش علی بن محمد را که گروهی از غلامان زنگی را جمع کرده و به شورش تشویق کرده بود، سرکوب کند. ابوالساج بعداً به امیر صفاری یعقوب بن لیث پیوست که در جریان پیشروی او به سوی عراق علیه خلیفه، لشکر خود را به خوزستان هدایت کرده بود. او در جنگ دیرالعقل که با شکست صفاریان به پایان رسید، حضور داشت. در پی این شکست، نایب خلیفه الموفق اموال وی را در عراق تصرف کرد. در سال ۸۷۹
میلادی یعقوب بر اثر بیماری قولنج درگذشت و برادر کوچکترش عمرو بن اللیث که با خلافت عباسی صلح کرد جانشین او شد. ابوالساج پس از صلح با خلیفه، فارس را به مقصد بغداد ترک کرد، اما قبل از رسیدن به بغداد در گندی شاپور درگذشت. دو پسر او، محمد و یوسف، هر دو مشاغل برجسته ای داشتند و به ترتیب اولین و سومین افشین ساجیان در آذرآبادگان شدند.
محمد علی اکبروف (; – ) سیاست مدار اهل جمهوری آذربایجان و از وزرای آموزش و پرورش این کشور بود.
محمد قربان اف (; – ) سیاست مدار اهل جمهوری آذربایجان و از وزرای آموزش و پرورش این کشور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز، مدال کارگر ممتاز، نشان پرچم سرخ کار، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، و نشان برجسته افتخار شده است.
پادشاه خوک ها (؛ ) یک مجموعه اینترنتی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۲ با بازی کیم دونگ ووک، کیم سونگ کیو و چه جونگ آن است. این مجموعه از ۱۸ مارس ۲۰۲۲ در تیوینگ منتشر شد.
مدافع () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ با بازی جی سونگ، اوم کی جون، یوری، اوه چانگ سوک و اوم هیون کیونگ است. این مجموعه از ۲۳ ژانویه تا ۲۱ مارس ۲۰۱۷، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اس بی اس برای ۱۸ قسمت پخش شد.
هفت بهار نارنج فیلمی ایرانی در ژانر درام عاشقانه به کارگردانی فرشاد گل سفیدی و نویسندگی احمد رفیع زاده محصول سال ۱۴۰۱ است. "علی نصیریان" (بازیگر نقش اصلی فیلم) برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد در چهل و یکمین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر شده است. داستان. قصه عشق اساطیری شمس و طلعت… فیلم هفت بهارنارنج عشقی پرشور میان طلعت و شمس را به تصویر می کشد و البته در این میان مشکلاتی نیز وجود دارد، از جمله ابتلای آقا شمس به فراموشی.
مرگ دوبار در می زند () که با نام تلهٔ بلوند برای قاتل هم شناخته می شود، یک فیلم معمایی ایتالیایی-آلمانی به کارگردانی هارالد فیلیپ است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
چارقد نوعی پوشش برای سر بانوان است و استفاده از آن از دیرباز در میان زنان ایرانی مرسوم بوده و در فرهنگ های مختلف ایرانی، طرح و رنگ خاص خود را داشته است. چارقد به معنای روسری، خمار، مقنعه، معجر، نصیف و شال است. در اصطلاح، چارقد پارچه ای نازک و چهارگوش مختص پوشش سر بانوان تعریف شده است. نحوه پوشیدن آن هم به این شکل بوده است که پارچه ای مربع شکل و بزرگ از نخ یا ابریشم که آن را از قطر دولا کرده، با آن موی سر را پوشانده و در زیر چانه با سنجاق محکم می­ کردند. تاریخچه. پیشینه استفاده از چارقد در میان ایرانیان، به دوران صفویه برمی گردد و کاربرد آن در دوران قاجار همراه با شلیته و شلوار بوده است. سرپوش اکثر زنان در دوره قاجار تا قبل از سفر ناصرالدین شاه به فرنگ، چارقد بوده است. زنان در آن دوره در خانه و خارج خانه از چارقد استفاده می کردند. پارچه چارقد در آن زمان از جمله وسایل جهیزیه بوده است. ازجمله چارقد های رایج در اندرونی ناصرالدین شاه، چارقد قالبی بوده که سر چارقد را با نشاسته قالب می گرفتند و بهترین نوع آن آفتابگردانی خوانده می شده است. زنان رجال بزرگ در آن دوره بر چارقد خود گل سینه های یاقوت و الماس نصب می کردند.
در دوره ناصرالدین شاه، چارقد یکی از اصلی ترین پوشش زنان بود. یک پارچه نازک حریر که به شکل مربع بود را تا می زدند و تبدیل به یک مثلث می کردند و آن را طوری روی سر قرار می دادند که زاویه قائمه آن در پشت سر قرار می گرفت و و دو زاویه حاده در طرفین، سپس آن را در جلو به اندازه گردی صورت محکم می گرفتند و زیر چانه سنجاق می کردند. از جلو روی سینه و شانه ها تا کمر را می پوشاند و در پشت نیز تا کمر می­ رسید. زنان آن را نه تنها در مهمانی بلکه در منزل هم سر می کردند. رنگ آن اغلب سفید و معمولا برودری دوزی شده بود. جنس آن از نخ یا ابریشم، شال یا تور و شال کشمیری بود. گاه توپی از پارچه برای دوختن چارقد از سوی خانواده عروس به عنوان خلعتی به خانواده داماد داده می شد. دختران تاتار آن را به همراه کلاه می­ پوشیدند و یا زنان شمالی آن را به پشت سر گره می زدند. جنس و طرح چارقد. چارقد زنان در دوره قاجار از جنس چیت و حریر در رنگ های سفید، صورتی، ارغوانی و با طرح های ساده و یا گل دار بوده است. برخی از گزارش های تاریخی جنس چارقد در دوره قاجار را ابریشم یا نخ و در زمستان ترمه توصیف کرده اند. زنان درباری برای تزئین چارقدهای خود از نصب الما
س و یاقوت بر روی آن استفاده می کردند. در میان بیشتر اقوام ایرانی جنس و طرح چارقد نازک، طرح دار، شاد در رنگ های روشن و گل دار است. چارقد در بین اقوام ایرانی. استفاده چارقد از دیرباز در میان زنان ایرانی به عنوان پوشش سر مرسوم بوده است و در میان اقوام مختلف ایرانی، طرح و رنگ خاص خود را داشته است. در این میان قوم ترکمن از چارقد به عنوان پوشش یکپارچه برای بدن زنان استفاده می کنند که به روسری ترکمن نیز معروف است. چارقد در قوم لر معروف به گُلوَنی است که روسری نازک و رنگی است. سربند محلی زنان در بین اقوام ترک چارقد یا یایلیق است که بیشتر اوقات وسط آن مشکی با حاشیه قرمز است. یایلیق ها چارقد های بزرگ برای زنان مسن هستند و چارقد کمی کوچک تر برای دختران جوان استفاده می شود. در استان کهگیلویه و بویراحمد نیز چارقد سرپوش محلی زنان است که شبیه روسری ترکمن ها است با این تفاوت که طول و عرض بیشتری دارد و برای پوشیدن تا می شود و سپس روی آن کلاه و تور از پشت بسته می شود. همچنین چارقد با زمینه روشن و نقش های برگرفته از طبیعت جزء پوشش مشترک محلی زنان کرمانج است. امروزه زنان روستایی و زرتشتی همچنان چارقد بزرگی را سر می کنند که گاه پ
شت آن تا پا می رسد. این چارقدها معمولا طرح های گل دار درشت دارد. در مناطق کردنشین استان همدان چون اسدآباد و تویسرکان، سربین یا سرکی نامیده می شود و از جنس متقال، اطلسی و ابریشم است. چارقد در این مناطق معمولاً به رنگ مشکی با گل های قرمز است. در منطقه مازندران چارقد به رنگ روشن و گل دار از جنس وال، ململ، چیت یا ابریشم است. گاهی آرایه های نقره به نام سر چنگک نیز در محل شقیقه ها به آن اضافه می شود. زنان ترکمن از چارقدهای بزرگ ریشه دار به عرض یک و نیم متر استفاده می کنند. این ریشه ها را پورچیک می نامند.
نبرد لنکران () یک درگیری میان نیروهای بلشویک و ارتش سفید و نیروهای آذری برای تصرف شهر بود. این نبرد در ژوئیه ۱۹۱۹ میلادی در شهر لنکران رخ داد. زمینه ها. در روزهای ۴ و ۵ اوت ۱۹۱۸ میلادی در جریان کنگره ارتش سفید مغان، یک حکومت شورایی متشکل از پنج نفر اعلام شد. از این حکومت شورایی به عنوان "دیکتاتوری پنج" نیز یاد می شد. اگرچه کمیته اجرایی مرکزی جمهوری آذربایجان (AXC) و اردوی اسلام قفقاز قصد داشتند نیروهای خودمختار خود را در اینجا از بین ببرند، شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول و ورود انگلیسی ها به باکو، اجرای این طرح را غیرممکن کرد. پس از ورود بریتانیا به باکو، افسران روسی با رهبری سوخوروکف تأسیس جمهوری و دولت لنکران را اعلام کردند. بلشویک ها از جمله قدرت های فعال در منطقه بودند. آنها بر این باور بودند که تحت کنترل بودن لنکران، پیشروی آنها به سوی باکو را آسان می کند. در نتیجه، بلشویک ها پس از تدارک، قیام را در ۲۵ آوریل آغاز کردند. آنها با پیروزی در کوشش های خود، توانستند اعضای فعال ارتش سفید را دستگیر کنند و در ۱۵ مه تأسیس جمهوری شوروی مغان را اعلام کنند. نبرد. در ۵ ژوئیه ۱۹۱۹، نشست تازه ای از ارتش سفید، مل
اکان و سایر روس ها در پریشیب برگزار شد و تصمیم گرفته شد که منطقه از بلشویک ها پاکسازی شود. در نیمه دوم ژوئیه، ارتش سفید تازش قاطعی را به لنکران آغاز کرد. پارتیزان های آذری در منطقه نیز به طور همزمان به بلشویک ها حمله کردند. نیروهای فرماندهان رمضان اف و شاهوردی به هم پیوستند و شورای نظامی تصمیم گرفت از سه جهت به شهر حمله کند. قرار بود رمضان اف از جنوب، شاهوردی از غرب و حاجی عثمان از شرق حمله کنند. حمله آذری ها موفقیت آمیز بود و بلشویک ها را وادار به عقب نشینی کرد. در حالی که بلشویک ها به سمت فانوس دریایی/مایاک محاصره شده بودند، به دلیل دارا بودن سلاح های سنگینی که در اختیار داشتند، توانستند مقاومت کنند. بخش های باقی مانده شهر تحت کنترل پارتیزان های آذری بود. قلمرو شمال شهر تا خیابان حاجی قربان در اختیار شاهوردی بود، از حاشیه غربی شهر تا ساحل چپ رودخانه لنکران تحت نفوذ رمضان اف و از سمت سوته مرداب تا ساحل راست رودخانه لنکران تحت فرمان حاجی عثمان بود. با توجه به پشتیبانی های پیاپی از پارتیزان های آذری، آنها مصمم بودند که حمله را تا پایان ادامه دهند. بلشویک ها می دانستند که به زودی شکست خواهند خورد و تصمیم گرفتند
به سمت جزیره ساری بروند. با این حال، پیش از تخلیه شهر، آنها تصمیم گرفتند که مناطق را به آذری ها تسلیم نکنند. در نتیجه، در ۲۴ تا ۲۵ ژوئیه، نیروهای مغان و ارتش سفید در نقاط گوناگون راهبردی شهر رها شدند و همه افسران اسیر توسط آنها آزاد شدند. پیامدها و نتایج. با عملیات لنکران، اگرچه نیروهای آذری شهر را از بلشویک ها پاکسازی کردند، بلشویک ها برای جلوگیری از افتادن شهر به دست آذری ها، آن را به سرسخت ترین دشمنان خود یعنی ارتش سفید سپردند. ارتش سفید خواستار برگزاری نشست تازه ای در پریشیب شد و طبق تصمیمی که در نشستی که در ماه مه توسط شوروی ها برگزار شد، تصمیمات اتخاذ شده باطل شد و اختیارات آنها به کنگره کنونی واگذار شد. پس از آزادی، ایلیاشویچ رهبری را از سر گرفت و بی درنگ علیه پارتیزان های آذری وارد عمل شد. وی در نامه ای به یوسف بیگ رهبر یکی از گروه های پارتیزانی اعلام کرد که حکومت بلشویک ها سرنگون شده است و دیگر نیازی به نیروی مسلح او در منطقه نیست، بنابراین باید ظرف ۱۲ ساعت منطقه را تخلیه کند یا با یک حمله مواجه شود. یوسف بیگ در پاسخ اعلام کرد که هیچ دولتی غیر از دولت جمهوری آذربایجان را به رسمیت نمی شناسد و بنابرای
ن سلاح خود را زمین نمی گذارد. جمهوری خلق آذربایجان در رویدادها مداخله کرد. در آغاز ارتش سفید به دلیل حملاتی که به راه انداخته بود شکست خورد و در ماه اوت در عملیات لنکران که در منطقه انجام شد، همه نیروهای ارتش سفید خلع سلاح شدند.
حبیب بیگ سلیم اف (; – ) سیاست مدار و فرمانده نظامی اهل آذربایجان شوروی بود.
این کار تشخیص حساس DNA ژنومیک باکتری را با استفاده از روش بدون بستر مبتنی بر نانوذرات مغناطیسی ارائه می دهد. برای اولین بار، چنین روشی برای تشخیص یک آنالیت مرتبط بالینی با پیاده سازی یک پروتکل پروبیوتیک مولکولی مبتنی بر فاز جامد و تقویت که می تواند در ۸۰ دقیقه اجرا شود، به کار گرفته می شود. پروتکل تشخیص و تکثیر مولکولی بر روی نمونه های حاوی DNA ژنومی خالص شده از سلول های اشریشیا کلی ارائه و تأیید می شود و نشان می دهد که کم تر از ۵۰ باکتری را می توان شناسایی کرد. این مطالعه استفاده از نانوذرات مغناطیسی تقویت شده با حجم را یک گام به سمت تشخیص های عفونی سریع، حساس و انتخابی پیش می برد. تشخیص عفونی بیماری ها عموماً با کشت باکتری ها انجام می شود که فرایندی خسته کننده و زمان بر است. پاتوژن های قارچی و باکتریایی با آزمایش بیوشیمیایی یا روش های مولکولی پیشرفته تر مانند واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)کشت و تایپ می شوند که می توانند برای تایپ ویروسی نیز استفاده شوند. زمان تحلیل استراتژی های کشت بسیار طولانی است، و بنابراین پاسخ به بیمار بسیار به تأخیر می افتد. PCR یک روش سریع و حساس است اما از کاربر تقاضای زیادی دارد و ن
سبت به آلودگی ها حساس است. علاوه بر این، PCR گران است و بنابراین، به طور محدود استفاده می شود. نحوه تشخیص. حسگرهای زیستی مغناطیسی در سال های اخیر به دلیل پایداری فیزیکی و شیمیایی بالا و هزینه بالقوه پایین تولید ذرات مغناطیسی به شهرت رسیده اند. اصل آرام سازی براونی یک روش زیست حسگر بدون بستر را تشکیل می دهد که در آن نانو ذرات مغناطیسی معلق که رفتار آرام سازی براونی از خود نشان می دهند، مجهز به نشانگرهایی برای شناسایی مولکول های هدف خاص هستند. اتصال مولکول های هدف به پنشانگرها باعث افزایش اندازه هیدرودینامیک نانو ذرات مغناطیسی می شود. این امر باعث کاهش فرکانس آرام سازی براونی می شود که توسط موقعیت اوج در بخش موهومی (’’m)طیف مغناطش مختلط (m = m′ + im’’)از مهره ها تعریف می شود، زیرا این فرکانس به طور معکوس با حجم هیدرودینامیکی مهره ها متناسب است؛ بنابراین یک تغییر فرکانس وجود مولکول های هدف را تأیید می کند. با نشان دادن مولکول های هدف به عنوان کویل های DNA به اندازه میکرومتر، فرکانس آرام سازی نانو ذرات مغناطیسی به شدت کاهش می یابد. سپس غلظت مولکول های هدف را می توان به صورت کاهش متناظر دامنه قله آرامش براونی دانه
های آزاد کنترل کرد. سنجش تشخیص نانو ذرات مغناطیسی تقویت شده با حجم (VAM - NDA)از این استراتژی استفاده می کند. کویل های DNA در مجموعه ای از واکنش ها تولید می شوند که با شناسایی هدف با استفاده از فن آوری نشانگر پدلاک آغاز می شوند. نشانگرهای پدلاک الیگونوکلئوتیدهای حدود ۹۰–۷۰ نوکلئوتید هستند که انتهای آن ها برای هیبریداسیون سر به دم در یک توالی هدف طراحی شده است.انتهای یک نشانگر به درستی منطبق شده می تواند با عمل یک لیگاز DNA به هم متصل شود و در نتیجه به روشی بسیار خاص به یک دایره DNA تبدیل می شود. نشانگرهای واکنش داده شده قالب های مناسبی را برای تقویت دایره نورد (RCA)تشکیل می دهند، که روشی برای پلیمریزاسیون خطی است که محصولات تک رشته ای بلند را ایجاد می کند که در کویل های به اندازه میکرومتر DNA فرو می ریزند. مطالعات قبلی که روش VAM - NDA را توصیف می کردند عمدتاً برای مشخص کردن ویژگی های سنجش، مانند ویژگی در تولید سیگنال، و همچنین بهینه سازی عملکرد سنجش به کار رفته اند. در این مطالعه، VAM - NDA برای اولین بار برای تشخیص یک آنالیت مرتبط بالینی (DNA ژنومیک باکتریایی) با پیاده سازی یک پروبیوتیک مولکولی مبتنی بر فا
ز جامد و پروتکل تکثیر مناسب برای ادغام میکروفلوئیدیک به کار گرفته شده است. یک نمونه حاوی DNA ژنومی خالص شده از سلول های اشریشیا کلی در ابتدا توسط انکوباسیون کوتاه در دمای بالا تکه تکه و دناتوره می شود. پس از آن، نمونه در معرض پروتکل تشخیص مولکولی و تقویت قرار می گیرد که در شکل ۱ I - V نشان داده شده است. (قسمت ۱)نمونه با نشانگرهای پدلاک و دستگیره ترکیب می شود، که DNA هدف را هیبریدی می کند، و یک لیگاز نشانگرهای پدلاک با تطابق صحیح را قادر می سازد تا دایره ای شوند. (قسمت دوم) نشانگرهای جذب بیوتینیله شده، پس از آن، اجازه جفت شدن با ذرات Dynabead پوشیده شده با استرپتاویدین را دارند، و نشانگرهای پدلاک اضافی بدون مرز شسته می شوند. (قسمت سوم) حلقه های DNA با RCA تقویت می شوند، و (قسمت چهارم) حلقه های DNA مقعر سپس به مونومرها هضم می شوند. الیگونوکلئوتیدهای تکرار شونده به کویل های DNA تک رشته ای هیبریده می شوند و یک آنزیم اندونوکلئاز محدود در یک موتیف توالی تعریف شده برش می خورد. (قسمت پنجم) مونومرها توسط RCA به هم متصل و تقویت می شوند تا مجموعه جدیدی از کویل های DNA را تولید کنند. پس از آن چرخه (پانل های IV - V)تکرار
می شود اما بدون جذب پروب ها و ذرات دی ان ای. به این ترتیب، تعداد سیم پیچ های DNA تقویت می شود. استراتژی انجام این کار به عنوان تقویت دایره به دایره (C2CA)نشان داده می شود و حساسیت سنجش را افزایش می دهد. این روش می تواند چندین بار انجام شود تا زمانی که تعداد قابل توجهی از کویل های DNA تشکیل شوند. حضور سیم پیچ های DNA توسط هیبریداسیون نانو مهره های مغناطیسی عامل دار شده با اولیگونوکلئوتید به سیم پیچ های DNA کنترل می شود (قسمت ششم) و حجم هیدرودینامیک مهره ها را به شدت افزایش می دهد. در یک دستگاه تداخل کوانتومی ابررسانا (SQUID)، این به عنوان یک تغییر بزرگ رو به پایین فرکانس آرام سازی نانو ذرات مغناطیسی هیبرید شده با کویل های DNA تشخیص داده می شود. به عنوان یک اثبات مفهوم که رویکرد VAM - NDA می تواند برای یک کاربرد بالینی واقعی مورد استفاده قرار گیرد، ما از روش توصیف شده برای تشخیص DNA ژنومی E.coli یک پاسخ نیمه کمی با حد تشخیص حداقل ۵۰ باکتری به دست آمد (شکل ۲)، با استفاده از یک روش پروبیوتیک مولکولی و تکثیر که به حدود ۸۰ دقیقه می رسد. این حد از تشخیص برای تشخیص چندین بیماری عفونی مانند عفونت دستگاه ادراری، اسهال
و عفونت های دستگاه تنفسی مناسب است. PCR کمی (Q - PCR)تکنیک مولکولی مرسوم برای تجزیه و تحلیل DNA پاتوژن است. با این حال، این روش نسبت به آلودگی ها حساس است و نیاز به تجهیزات پیشرفته و گران قیمت و همچنین پرسنل آموزش دیده برای تفسیر داده ها دارد. VAM - NDA پتانسیل زیادی برای خودکار شدن دارد. برخلاف Q - PCR، این روش ایزوترمال است و نیازی به تجهیزات نوری ندارد. راه اندازی فعلی VAM - NDA شامل استفاده ازS SQUID برای اندازه گیری خواص مغناطیسی است. اگر SQUID را بتوان با یک سنسور میدان مغناطیسی مینیاتوری روی تراشه با قابلیت اندازه گیری مغناطیس وابسته به فرکانس نانو ذرات مغناطیسی جایگزین کرد، به شدت سودمند خواهد بود. ما اخیراً نشان داده ایم که اندازه گیری حساسیت AC می تواند بر روی یک تراشه با استفاده از همان نوع مهره های مغناطیسی مورد مطالعه در اینجا انجام شود. در این کار، ما نشان دادیم که حساسیت AC را می توان با استفاده از سنسورهای مغناطیسی روی تراشه که در شرایط محیطی عمل می کنند، اندازه گیری کرد و به طور خاص امکان اندازه گیری حساسیت بالا حساسیت AC را با استفاده از تراشه حسگر اثر هال مسطح (PHE)نشان داده ایم. انتظار می
رود استفاده از چنین واحد آزمایشگاهی بر روی یک تراشه شامل یک سنسور میدان مغناطیسی مینیاتوری با اندازه متناسب با گروه نانوی مورد بررسی، حساسیت سنجش VAM - NDA را بیش از پیش افزایش دهد. در نهایت، ادغام واکنش های مولکولی به یک فرمت میکروفلوئیدیک در تراشه، درجه اتوماسیون و تکرارپذیری را که پارامترهایی مهم برای کاربردهای بالینی هستند، افزایش می دهد.
اجه یوکسل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "حکایت سه خواهر" اشاره کرد.
محمد بن ابی الساج معروف به محمد افشین (متوفی در ۹۰۱ میلادی) فرزند ابولساج دیوداد، یک فرمانده ایرانی منصوبِ خلیفه عباسی المعتضد بالله و بنیانگذار سلسله اُمرای ساجی و حاکم آذرآبادگان، از ۸۸۹میلادی یا ۸۹۰ تا زمان مرگش بود. در سال ۸۸۹ یا ۸۹۰ میلادی برادر و نایب خلیفه معتمد، موفق، محمدافشین را به عنوان والی آذربایجان منصوب کرد. اولین چالش او در شورش عبدالله بن الحسن بن الحمدانی، شورشی که کنترل مراغه را به دست گرفته بود، رخ داد. محمدافشین در سال ۸۹۳ میلادی او را متقاعد کرد که تسلیم شود، اما زمانی که عبدالله این کار را انجام داد توسط ساجیان اعدام شد. مراغه پس از آن به پایتختی محمدافشین تبدیل شد، اگرچه او معمولاً در بردع اقامت داشت.
جان گراهام هیل (؛ زادهٔ) یک تهیه کننده، ترانه سرا و نوازنده آمریکایی است. جان هیل جایزه گرمی را در شصت و دومین مراسم جایزه گرمی برای بهترین آلبوم راک برای نشانه های اجتماعی توسط کیج فیل دریافت کرد. هیل همچنین نامزد دریافت جایزه «تهیه کننده سال» برای پنجاه و هفتمین و شصت و دومین جوایز سالانه گرمی شده است. هیل در حال حاضر خارج از ونیز، کالیفرنیا کار می کند. هیل برای هنرمندانی مانند بنکس، بلیچرز، کارلی ری جپسن، چارلی ایکس سی ایکس، کریستینا آگیلرا، کرستینا پری، دمی لواتو، ال کینگ، امینم، فلورانس + ماشین، فاستر د پیپل، ایمجین درگنز، جی-زی، نوشته و تولید کرده است. کشا، خالد، کیمبرا، کینگز آو لئون، ام.آی.ای.، ناز، ناتاشا بیدینگ فیلد، پینک، فانتوگرم، پرچوگال.دمن، ریانا، شکیرا، تیناشی، وو-تنگ کلن و زارا لارسن.
هال لیندز (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پابلو آبیان (؛ زادهٔ ) بدمینتون باز اهل اسپانیا است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا و ۲ مدال نقره شده است.
میگل آلوارینیو (؛ زادهٔ ۳۱ مه ۱۹۹۴) کماندار اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.