Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در یحمور، واقع در حومه طرطوس، به طور خلاصه توسط جوخه آتش کشته شدند. شیخ شعبان منصور و پسرش در اعدام صحرایی توسط جوخه آتش در سلحب، استان حما، توسط نیروهای امنیتی دولتی کشته شدند. با ترکیب گزارش قبلی از کشته شدن شصت غیرنظامی در بانیاس، دیده بان حقوق بشر سوریه ادعا کرد که حداقل ۱۶۲ غیرنظامی تنها در ۷ مارس در پنج کشتار جمعی جداگانه کشته شده اند. مشاور رئیس سابق شورای علوی، محمد ناصر، به العهد ادعا کرد که کل خانواده ها اعدام شده اند. او و منابع محلی سوریه ادعا کردند که بیش از ۱۷۰۰ غیرنظامی کشته شده اند. مشاور رئیس سابق شورای علوی، محمد ناصر، به العهد ادعا کرد که خانواده هایی به صورت کامل اعدام شده اند. او و منابع محلی سوریه ادعا کردند که بیش از ۱۷۰۰ غیرنظامی کشته شده اند.
تاس شوکی () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
نکروپولیس منف () یا محوطه اهرام، مجموعه ای ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایلی) در فلات صحرای غربی در مجاورت پایتخت باستانی منف در مصر سفلی است که شامل مقبره ها، اهرام و آثار مرتبط با تدفین می شود. از آثار برجسته این محوطه می توان به مجموعه اهرام جیزه، ابوصیر، دهشور و سقاره اشاره کرد که به عنوان «ممفیس و نکروپولیس آن» در فهرست میراث جهانی یونسکو در کشور مصر ثبت جهانی شده است. افزون بر این بیشتر اهرام دوره پادشاهی کهن به همراه مصطبه ها در این محوطه ساخته شده اند.
قزل تو () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
کوک تاس () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
شکاف یا ترک فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی خوان پیکر سیمون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جک اسکالیا، آر. لی ارمی، ری وایز، دیورا آدایر، جان تولس بی، الی پوژه، فرانک برانیا، ادموند پاردوم، گریک هاگون و جیمز اوبری ایفای نقش کرده اند. این فیلم در آمریکا با نام نزول بی پایان نمایش داده شد.
قره شوقی () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
بس اوبا () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
نکروپولیس تبای (؛ )، نکروپولیسی یا محوطه ای باستانی در ساحل غربی نیل، روبه روی تبای (اقصر) در مصر علیا است. از این محوطه برای مراسمات تدفین دورهٔ فرعونی مصر باستان به خصوص پادشاهی نوین استفاده می شده است.
توماس ج. بارفیلد (Thomas J Barfield) (متولد ۱۹۵۰)(۱۳۲۹) استاد و رئیس دپارتمان انسان شناسی در دانشگاه بوستون و مدیر مؤسسه مطالعات جوامع و تمدن های مسلمان در این دانشگاه است. او همچنین رئیس مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان (AIAS) است. کتاب اخیر او، Shadow Empires (امپراتوری های سایه)، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه امپراطوری های متفاوتی در اوراسیا و آفریقا از ۲۵۰۰سال قبل به وجود آمدند و فروپاشیدند ولی میراث آنها همچنان بر سیاست جهانی تأثیرگذار است. او پژوهش های گسترده ای درباره افغانستان انجام داده و کتاب هایی تألیف کرده است. فعالیت های پژوهشی. توماس بارفیلد در دهه ۱۹۷۰ (۱۳۵۰) پژوهش های میدانی گسترده ای را در میان کوچی های (عشایر) شمال افغانستان انجام داد و همچنین دوره های کوتاه مدتی را در سین کیانگ چین و آسیای مرکزی پس از فروپاشی شوروی پژوهش کرد. پس از ۲۰۰۱ (۱۳۸۰ و سقوط طالبان در افغانستان)، تحقیقات او بار دیگر به افغانستان معطوف شد و بر مسائل حقوقی، سازمان های حکومتی و توسعه اقتصادی متمرکز گردید. توماس در ۲۰۰۶(۱۳۸۵)، موفق به دریافت کمک هزینه گوگنهایم شد که به انتشار کتاب "Afghanistan: A Cultural and Po
litical History" (۲۰۱۰) (افغانستان: تاریخ فرهنگی و سیاسی) انجامید؛ این اثر در سال ۲۰۱۱ جایزه «اثر برجسته» انجمن کتابخانه آمریکا را دریافت کرد. دیدگاه . ۱. بارفیلد، در کتاب "امپراتوریٰ های سایه" Shadow Empires: An Alternative Imperial History، مفهوم «امپراتوری سایه» را معرفی کرده: واحدهای سیاسی قدرتمند در اطراف دولت های مسلط که تاریخ امپراتوری را از ۲۵۰۰ سال پیش شکل دادند. این «ضد امپراتوری »ها با امپراتوری های مستقر در تعامل بودند و بر توسعه و استراتژی های آنها تأثیر گذاشتند. بارفیلد هفت نوع از این ضد امپراتوری ها را شناسایی کرده و ظهور، سیاست، اقتصاد و طول عمر آنها را بررسی نموده است مانند شبکه های چادرنشین مغولستان و شیونگ نو ها در اطراف سرزمین اصلی چین؛ حاکمان روس اطراف امپراتوری تاتارها؛ قدرت های دریایی مانند آتن باستان یا واحدهای مرزبانی نیمه مستقل مانند عربهای اطراف ایران یا ممالیک نزدیک به فاطمیان. او استدلال آورده که در حالی که این امپراتوری های سایه اغلب با استخراج ثروت از امپراتوری های مسلط شروع می شدند، اما موفق ترین آنها به خود قدرت های بزرگ تبدیل شدند و مسیر تاریخ را شکل دادند. مغولها امپراتوری ه
ایی که بر پایه کشاورزی بودند مانند چین و ایران را از طریق تصرف و خراج تحت تأثیر قرار دادند. آنان در چین یا در هند، با اتخاذ نهادهای محلی با موفقیت از «فاتح» به «حاکم» تبدیل شدند. بارفیلد با گسترش تحلیل خود به دوران مدرن، مانندهایی را بین امپراتوری های سایه گذشته و بازیگران غیردولتی معاصر (مانند گروه های شورشی، بازیگران غیردولتی یا قدرت های منطقه ای) ترسیم کرده که دولت های مسلط جهانی را به چالش می کشند. به طور کلی، کتاب بارفیلد دیدگاه تازه ای در مورد تاریخ امپراتوری ارائه می کند و تعاملات پویا بین امپراتوری ها و دشمنان «بربر» فرضی آنها را برجسته می کند. او به جای اینکه تاریخ را به عنوان یک خیابان یک طرفه ببیند که امپراتوری ها بر اطراف خود تسلط دارند، نشان می دهد که چگونه مناطق پیرامونی به اندازه مراکز قدرت، مسیر تاریخ جهانی را شکل داده اند. ۲. بارفیلد در کتاب "افغانستان: تاریخ فرهنگی، سیاسی افغانستان" به بررسی ماهیت متغیر مشروعیت سیاسی در افغانستان توجه کرده است. او با استفاده از آرای ابن خلدون، بحران مشروعیت حاکمان را تحلیل کرده و تأکید می کند که حاکمان داخلی و خارجی افغانستان برای ایجاد نظم باید سیاست محلی ر
ا مطابق با درک مردم مدیریت کنند. بارفیلد حکومت عبدالرحمان(۱۲۵۹ تا ۱۲۸۰خ) را اوج تلاش برای متمرکزسازی قدرت مرکزی دانسته که این اقدام هزینه سنگینی برای کشور داشت و میراثی نامیمون از خود برجای گذاشت. او نظام فدرالی را بهترین گزینه برای این کشور می داند، چراکه باعث کاهش وابستگی به کابل و تقویت مناطق کلیدی می شود. از دیدگاه او، تغییرات اقتصادی از جمله بهره برداری از منابع معدنی و شهرنشینی، بیش از اصلاحات سیاسی، موجب مدرن سازی افغانستان خواهد شد. بارفیلد در تحلیل ساختار اجتماعی افغانستان، به نظریه «رقابت عموزادگان» اشاره می کند که ریشه در درون گرایی قبایل دارد. بر اساس این نظریه، قبایل افغان هنگام وجود دشمن خارجی متحد می شوند، اما پس از رفع تهدید، به رقابت داخلی بازمی گردند. این پدیده پس از خروج شوروی (۱۳۶۷) نیز رخ داد، جایی که گروه های مجاهدین که پیش تر متحد بودند، به رقابت و درگیری با یکدیگر پرداختند. بارفیلد این ویژگی را از عوامل کلیدی بی ثباتی افغانستان می داند. بارفیلد در مقاله "معمای قومی افغانستان" (Afghanistan's Ethnic Puzzle: Decentralizing Power Before the U.S. Withdrawal) که در ۲۰۱۱(۱۳۹۰) و پس از مطرح شد
ن خروج امریکایی ها از افغانستان نوشته شد گفته: پس از سقوط طالبان در ۲۰۰۱ (۱۳۸۰)، نگرانی از تجزیه افغانستان افزایش یافت، اما تجربه تاریخی نشان داده که افغان ها هرگز تمایلی به تجزیه نداشته اند. در ۲۰۱۱، این نگرانی معکوس شد و تمرکز و حفظ بیش از حد قدرت از سوی دولت ناکارآمد کابل، خود به تهدیدی برای وحدت کشور بدل شد. درگیری های قومی در افغانستان عمدتاً برای تسلط بر دولت بوده، نه تجزیه کشور، و وفاداری مردم بیشتر به خویشاوندی، منطقه و زبان است تا قومیت. دولت های افغانستان، از امپراتوری های پیشین تا عبدالرحمن، همواره ساختاری چندتباری داشته اند. بارفیلد درباره جنگ های داخلی قرن بیستم در افغانستان نوشته: درگیری های قومی در سیاست افغانستان قرن بیستم نقش داشته اند، اما سقوط دولت ها بیشتر نتیجه ی کشمکش ایدئولوژیک یا فرهنگی میان نخبگان نوگرا و روستاییان محافظه کار بوده است. این تقابل از سرنگونی امان الله خان در ۱۹۲۹ (زمستان ۱۳۰۷ و شورش حبیب الله کلکانی) تا واکنش به اصلاحات حزب دموکراتیک خلق در ۱۹۷۸ (۱۳۵۷ و قیام روستاییان مسلمان علیه دولت کمونیستی) ادامه یافت و اغلب ائتلاف های فراملی و فرامذهبی را در برابر دولت های نوگرا شک
ل داد. درگیری های ایدئولوژیک منجر به سقوط دولت ها شده اند، اما در خلأ ناشی از آن، جنگ های قومی و منطقه ای شکل گرفته اند. جنگ داخلی دهه ۹۰ (دهه ۱۳۷۰ و درگیری های احزاب مجاهد) برخلاف شورش های ایدئولوژیک پیشین، بیشتر رقابتی بر سر قدرت بود تا اختلافی قومی. طالبان با بهره گیری از مذهب توانستند موقتاً وحدت ایجاد کنند، اما ماهیت قومی آنها مانع از پذیرش سراسری شد و سقوط شان در ۲۰۰۱ (۱۳۸۰) را تسهیل کرد. او معتقد است تفکرات افراط گرایانه، بیش از اختلافات قومی، باعث بی ثباتی افغانستان شده اند و حل بحران افغانستان مستلزم ایجاد دولتی مشروع و متوازن است که بتواند از شکاف های قومی و منطقه ای بکاهد.
کورنلیا ایزابلا «کوری» بارگمن (زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۱) یک عصب بیولوژیست آمریکایی است. او به خاطر کارش بر روی مکانیسم های ژنتیکی و مدار عصبی رفتار با استفاده از "سی. الگانس"، به ویژه مکانیسم های بویایی در کرم شناخته شده است. او به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ محقق موسسه پزشکی هاوارد هیوز در دانشگاه کالیفرنیا و سپس دانشگاه راکفلر بو از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ رئیس علوم در موسسه ابتکار چان زاکربرگ بود. بارگمن در سال ۲۰۱۲ جایزه ۱ میلیون دلاری کاولی و در سال ۲۰۱۳ جایزه ۳ میلیون دلاری بریکترو در علوم زیستی را دریافت کرده است. اوایل زندگی و تحصیل. بارگمان در ویرجینیا به دنیا آمد و در آتن، جورجیا بزرگ شد. پدر و مادر او از مهاجران اروپایی بودند. او یکی از چهار دختر رولف بارگمن، آماردان و دانشمند کامپیوتر در دانشگاه جورجیا است. او از کودکی پیانو می نواخت و از سنین بسیار پایین با ادبیات و آموزش آشنا شد. او خانواده اش را به عنوان خانواده ای «به طرز ترسناکی تحصیل کرده» توصیف کرد. او به دلیل اینکه خواهر بزرگ ترش در دانشکده پزشکی تحصیل می کرد، به علم علاقه مند شد. همچنین می گوید که بزرگ شدن در عصر امتشافات فضا
یی، عشق او به علم را تقویت کرد. او تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه جورجیا در سال ۱۹۸۱ با مدرک بیوشیمی به پایان رساند. زمانی که در این دانشگاه بود، تجربه آزمایشگاهی خود را با کار در آزمایشگاه زیست شناسی وایات اندرسون و سپس در آزمایشگاه ژنتیک سیدنی کوشنر افزایش داد. او تحصیلات تکمیلی خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) با اخذ پی اچ دی در رشته زیست شناسی در سال ۱۹۸۷ در آزمایشگاه رابرت واینبرگ به پایان رساند. او مکانیسم های مولکولی سرطان زایی را بررسی کرد و در شناسایی نقش Ras در سرطان مثانه کمک کرد. پایان نامه خود را دربارهٔ ژن سرطان زای HER2/neu نوشت. اگرچه در آن زمان اهمیت تحقیقات او مورد تردید قرار گرفت، اما بعدها به درمان های مهمی در زمینه سرطان پستان کمک کرد. شغل و تحقیقات. بارگمان دوره فوق دکتری خود را با اچ. رابرت هورویتز در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) گذراند و بر روی مکانیسم های زیست شناختی مولکولی علوم اعصاب کار کرد. او تحقیقات خود را بر روی رفتار شیمیایی حسی در کرم های الگانس (C. elegans) آغاز کرد و به چندین دستاورد مهم دست یافت، از جمله اینکه این کرم ها حس بویایی دارند. بارگمان در سال ۱۹۹۵ جایگاه
هیئت علمی در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو (UCSF) در گروه آناتومی پذیرفت. او در نهایت از استادیار به استاد تمام ارتقا یافت و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون رئیس گروه فعالیت کرد. او مطالعات خود را بر روی رفتار کرم ها و کنترل عصبی ادامه داد و بر روی بویایی در سطح مولکولی تمرکز کرد. او به دنبال ژن هایی مشابه ژن هایی بود که ریچارد اکسل و لیندا باک به عنوان پایه های بویایی و چشایی شناسایی کرده بودند و این ژن ها را در ژنوم توالی یابی شده کرم الگانس (C. elegans) یافت. کار او به کشف مکانیسم های زیربنایی رفتارهای پیچیده، مانند رفتارهای تغذیه ای در این کرم منجر شد. این تحقیقات همچنان به درک عمیق تری از مغز، توانایی های حسی و رشد عصبی کمک کرده است. بارگمان همچنین مولکولی به نام SYG-1 را شناسایی کرد که به عنوان یک مولکول «هم ساز» عمل می کند—مولکولی که در طول رشد، نورون ها را هدایت می کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. تحقیقات بارگمن از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ توسط موسسه پزشکی هاوارد هیوز تأمین مالی شد. او رئیس مشترک ابتکار "برین" و رئیس علوم مؤسسه ابتکار چان زاکربرگ بود. او در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه "پیشرفت در علوم زیستی
" شد.
تلاش بین المللی برای حفظ یادمان های نوبه ()، اقدامی بین الملی برای جابه جایی ۲۲ یادمان در نوبه سفلی در جنوب مصر و شمال سودان مابین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ میلادی بود. این اقدام پس از شکل گیری دریاچه ناصر پس از ساخت سد اسوان برای کنترل سیل های رود نیل و همچنین تأمین و تولید برق آبی به وقوع پیوست و طی آن ۵۰ کشور با نظارت سازمان یونسکو شراکت و همکاری کردند. همچنین این رویداد و روند آن منجر به شکل گیری کنوانسیون حفاظت از میراث جهانی فرهنگی و طبیعی در سال ۱۹۷۲ میلادی شد.
آرشی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی آرشالویس بابائیان در ۱۹ دسامبر ۱۹۰۵ در تبریز به دنیا آمد و از مدرسه هایکازیان-تاماریان تبریز فارغ التحصیل شد. وی در ۱۴ نوامبر ۱۹۸۹ در سن ۸۳ سالگی در تهران درگذشت.
قامباریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد. منابع. Տիգրան Ավետիսյան, Հայոց ազգանունների բառարան, Ե., 2010, էջ 8:
آماده جدید ()، سنگپوزی است در نزدیکی اسوان در کشور مصر. این محوطه که طی تلاش بین المللی برای حفظ یادمان های نوبه ایجاد شد، سه معبد، ساختمان و سایر آثار باقی مانده برجسته که از محوطه پیشین بخاطر بالا آمدن آب دریاچه ناصر جابه جا شده بودند، در خود جای داده است. این سه اثر باقی مانده برجسته «معبد آماده»، «معبد در» و «مقبره پنوت در آنیبا» هستند.
وادی السبوع جدید ()، محوطه ای باستان شناسی در کشور مصر است. این محوطه طی تلاش بین المللی برای حفظ یادمان های نوبه ساخته شد که در ۴ کیلومتری غرب محوطه اصلی وادی السبوع قرار گرفته است که شامل سه معبد باستانی مصر در نوبه سفلی همچون «معبد وادی السبوع»، «معبد محرقه» و «معبد دکه» می شود.
مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان ، تأسیس شده در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲)، یک سازمان غیرانتفاعی است که به ترویج مطالعات پیشرفته دربارهٔ افغانستان در ایالات متحده اختصاص دارد. این مؤسسه در دانشگاه بوستون، ماساچوست مستقر است و عضو شورای مراکز پژوهشی آمریکایی در خارج از کشور محسوب می شود. جان اف. ریچاردز (John F. Richards) از دانشگاه دوک از بنیان گذاران اصلی این مؤسسه بود و نخستین نشست آن نیز در این دانشگاه برگزار شد. از ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) توماس بارفیلد ریاست این مؤسسه را به عهده دارد. از زمان تأسیس، بسیاری از دانشگاه های آمریکا، از جمله دانشگاه بوستون، کلمبیا، شیکاگو، نیویورک، میشیگان، ویرجینیا و جیمز مدیسون، به این مؤسسه پیوسته اند. مؤسسه AIAS رویکردهای میان رشته ای را در مطالعات افغانستان ترویج می کند و یک برنامه کمک هزینه تحقیقاتی برای دانشجویان دکتری که قصد انجام پژوهش های میدانی در افغانستان را دارند، ارائه می دهد. نشریه رسمی این مؤسسه "افغانستان: نشریه مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان" ("Afghanistan: Journal of the American Institute of Afghanistan Studies") است که از سال ۲۰۱۸، دو بار در سال توسط انتشارات دانشگاه ادینبرو
منتشر می شود. این نشریه در نقطه تلاقی مطالعات خاور نزدیک، آسیای مرکزی و آسیای جنوبی قرار دارد و علاوه بر مسائل جغرافیایی افغانستان، مقالاتی را که به تاریخ و فرهنگ پیشامدرن این منطقه مرتبط است، منتشر می کند.
کلابشه جدید ()، سنگپوزی در نزدیکی اسوان در مصر است. این محوطه طی تلاش بین المللی برای حفظ یادمان های نوبه ساخته شد و شامل چندین معبد، سازه و سایر آثار باقی مانده از کلابشه است که بعد از شکل گیری دریاچه ناصر به این محوطه منتقل شدند تا از آثار بالا آمدن آب در سایت پیشین در امان بمانند. این محوطه شامل «معبد کلابشه»، «معبد جرف حسین»، «معبد بیت والی»، «کوشک قرطاسی» و «معبد دیدون» می شود.
مجموعه معابد فیله ()، شامل مجموعه معابدی در دریاچهٔ پشت سد اسوان لو، پایین رود سد اسوان و دریاچه ناصر در کشور مصر است. اصل این مجموعه معابد در جزیره فیله در نزدیکی نخستین آبشار رود نیل در مصر علیا قرار گرفته بود و با عنوان «مروارید نیل» شناخته می شد. پس از ساخت دریاچه اسوان و شکل گیری دریاچه ناصر و بالا آمدن آب، این محوطه طی تلاش بین المللی برای حفظ یادمان های نوبه جابه جا شد تا خطر آسیب بیشتر به این یادمان جلوگیری شود.
گسیخت سطحی () که گسیختگی زمین یا جابه جایی زمین نیز نامیده می شود، انحراف قابل مشاهده سطح زمین در هنگام گسیختگی زمین لرزه در امتداد یک گسل است که سطح زمین را تحت تأثیر قرار می دهد. گسیخت سطحی با زمین لرزه گسیخت مدفون که در آن هیچ جابه جایی در سطح زمین وجود ندارد، متفاوت است. یک خطر بزرگ برای هر سازه ای این است که علاوه بر هرگونه خطر ناشی از لرزش زمین، در امتداد یک منطقه گسلی ساخته شود که ممکن است دارای گسل فعال باشد. گسیخت سطحی مستلزم حرکت عمودی یا افقی در دو طرف گسل گسیخته است. گسیخت سطحی می تواند مناطق وسیعی از زمین را تحت تأثیر قرار دهد. نبود گسیخت سطحی. هر زمین لرزه ای منجر به گسیختگ سطحی نمی شود. نبود گسیخت سطحی به ویژه در زمین لرزه های کوچک تر و عمیق تر بیشتر دیده می شود. اما در برخی موارد، نبود اثرات گسیخت سطحی به این دلیل است که گسلی که حرکت کرده، به سطح زمین نمی رسد. برای نمونه، زمین لرزه ۱۹۹۴ نورت ریج با بزرگی ۶٫۷ در مقیاس بزرگی گشتاوری که در عمق زیر سطح زمین رخ داد، باعث آسیب های بزرگی در منطقه شهری لس آنجلس شد؛ اما چون این زمین لرزه از نوع راندگی کور بود، گسیخت سطحی بر جای نگذاشت. جایی که گسیخت سط
حی رخ می دهد. گسیختگی های سطحی معمولاً روی گسل های از پیش موجود رخ می دهد. به ندرت زمین لرزه (و گسیخت سطحی) با گسلش در ساختارهای گسلی کاملاً جدید مرتبط است. اگر تنشگاه در ژرفای کمتر از ۵ کیلومتر قرار داشته باشد، بر روی این تنشگاه ها، کانون زمین لرزه کم ژرفا بوده و مقدار انرژی گسیختگی بالا است. زمین لرزه ۱۹۷۱ سان فرناندو، زمین لرزه ۱۳۵۷ طبس و زمین لرزه ۱۹۹۹ چی چی نمونه هایی از این نوع زمین لرزه ها به شمار می روند. در زمین لرزه های همراه با گسیختگی سطحی، لغزش های بزرگ زمین در قسمت های کم ژرفای گسل متمرکز شده است. به ویژه، جابه جایی های دائمی زمین که قابل اندازه گیری هستند می توانند توسط زمین لرزه های با ژرفای کانونی کم و بزرگی گشتاوری ۵ و بیشتر ایجاد شوند. انواع گسیخت سطحی. شکل گسیختگی سطحی به دو چیز بستگی دارد: جنس و ماهیت مواد در سطح و نوع حرکت گسل. تأثیر سنگ شناسی سطحی. در جایی که رسوبات سطحی ضخیم بر روی رد گسل ها وجود دارد، اثرات سطحی حاصل معمولاً ناپیوسته تر است. در جایی که رسوبات سطحی کمی وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد، گسیخت سطحی عموماً پیوسته است، به جز در مواردی که گسیخت زمین لرزه بیش از یک گسل را تحت ت
أثیر قرار دهد، چرا که در این حالت می تواند منجر به الگوهای پیچیده گسلش سطحی شود، مانند زمین لرزه ۱۹۹۲ لاندرز. گسلش عادی. گسیخت های سطحی مرتبط با گسل های عادی معمولاً پرتگاه های گسلی ساده هستند. در جاهایی که رسوبات سطحی قابل توجهی وجود دارد، مقاطع با گسلش مورب تر ممکن است مجموعه ای از بخش های سطحی پرتگاه گسل را تشکیل دهند. همچنین ممکن است گسل های ناهم نهاد ایجاد شود که باعث ایجاد فروزمین های سطحی می شود. گسلش معکوس. گسل معکوس (به ویژه گسل راندگی) با الگوهای گسیخت سطحی پیچیده تر همراه است، زیرا قسمت بیرون زده بدون تکیه گاه فرادیواره گسل در معرض فروپاشی است. علاوه بر این ممکن است چین خوردگی سطحی و توسعه پس راندگی در این گسل ها وجود داشته باشد. گسلش امتدادلغز. گسل های امتدادلغز با حرکت غالب افقی همراه هستند و در جایی که گسل یک ساختار مسطح ساده باشد، منجر به پهنه های خطی و نسبتاً ساده گسیخت سطحی می شود. با این حال، بسیاری از گسل های امتداد لغز از قطعات همپوشانی تشکیل شده اند و بسته به ماهیت همپوشانی، منجر به پهنه های پیچیده گسلش عادی یا معکوس می شوند. علاوه بر این، در جایی که رسوبات سطحی ضخیم وجود دارد، گسیختگی مع
مولاً به صورت مجموعه ای از گسل های سطحی ظاهر می شود. کاهش گسیخت سطحی. مقاوم سازی یک خانه در برابر گسیختگی سطح، نیاز به طراحی مهندسی شده توسط مهندسان ژئوتکنیک، سازه یا عمران دارد و این کار می تواند بسیار گران باشد.
هانا داماسیو دانشمندی در زمینه علوم اعصاب شناختی است. او با استفاده از توموگرافی کامپیوتری و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، روش هایی را برای بررسی ساختار مغز انسان توسعه و عملکردهایی مانند زبان، حافظه و احساسات را با استفاده از روش ضایعه و تصویربرداری عصبی عملکردی مورد بررسی قرار داد. او در حال حاضر استاد علوم اعصاب دانا دورنسایف و مدیر مرکز تصویربرداری علوم اعصاب شناختی دانا و دیوید دورنسایف در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. شغل و تحقیقات. هانا داماسیو پس از دریافت مدرک دکترای پزشکی از دانشگاه لیسبون در سال ۱۹۶۹، فعالیت علمی خود را در سال ۱۹۷۶ به عنوان مدرس در گروه نورولوژی دانشگاه آیووا آغاز کرد. او به سرعت پله های ترقی علمی را طی کرد و در سال ۱۹۸۵ به عنوان استاد در گروه نورولوژی منصوب شد. علاوه بر سمت های دانشگاهی، هانا داماسیو از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۴ به عنوان مدیر آزمایشگاه تصویربرداری عصبی و نوروآناتومی انسانی در دانشگاه آیووا مشغول به کار بود. او همچنان به عنوان استاد ممتاز افتخاری در دانشگاه آیووا فعالیت می کند. در حال حاضر، هانا داماسیو استاد علوم اعصاب دانا دورنسیف و مدیر مرکز تصویربرداری علوم اعصاب شناختی
دانا و دیوید دورنسیف در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. هانا داماسیو در تحقیقات خود از روش های تصویربرداری مغز مانند توموگرافی کامپیوتری و رزونانس مغناطیسی هسته ای برای تقویت پروتکل های تشخیص بیماری هایی که بر مغز تأثیر می گذارند، استفاده کرد. پروژه های فعلی او که همچنان در حال انجام و بررسی هستند شامل توسعه تکنیک های جدید برای بررسی ساختار مغز در داخل بدن با استفاده از تشدید مغناطیسی، توسعه تکنیک های جدید برای ارزیابی نتایج تجربی در توموگرافی گسیل پوزیترون (PET) و بررسی بسترهای عصبی آناتومیکی زبان، حافظه، احساسات و تصمیم گیری با استفاده از روش ضایعه هستند. کار او منجر به مقالات علمی متعددی شده است که در مجلات برجسته منتشر شده است. در سال ۱۹۸۹، او «تحلیل ضایعات در عصب روان شناسی» (انتشارات دانشگاه آکسفورد) را به صورت یک کتاب درسی کلاسیک را منتشر کرد که برای آن جایزه بهترین کتاب سال در علوم زیستی و پزشکی را از انجمن ناشران آمریکایی دریافت کرد. علاقه مداوم او به آناتومی عصبی انسان باعث شد تا اولین اطلس مغز انسان را بر اساس تصاویر توموگرافی کامپیوتری توسعه دهد: «آناتومی مغز انسان در تصاویر کامپیوتری» که توسط انتش
ارات دانشگاه آکسفورد نیز منتشر شد. این کتاب اکنون در چاپ دوم خود و به عنوان یک کتاب مرجع آکادمیک شناخته شده است. افتخارات و جوایز. هانا داماسیو در سال ۱۹۹۲ جایزه پسوآ را به خاطر مشارکت های چشمگیرش در علم و ادبیات دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۵ به عضویت انجمن عصبی آمریکا انتخاب و در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا در نظر گرفته شد. در سال ۲۰۰۴، او جایزه ژان لوئیس سینیوره در علوم اعصاب شناختی را برای کار پیشگامانه خود در شناخت اجتماعی به دست آورد. در سال ۲۰۱۰، او یکی از دریافت کنندگان جایزه کوزارلی از آکادمی ملی علوم ایالات متحده بود که به بهترین مقاله در علوم اعصاب رفتاری منتشر شده در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم در سال ۲۰۰۹ اعطا می شود. در سال ۲۰۱۱، هانا داماسیو و همسرش آنتونیو داماسیو مدرک دکترای افتخاری را از اکول پلی تکنیک فدرال لوزان (EPFL) در سوئیس به دلیل مشارکت در نورولوژی دریافت کردند. او همچنین دارای مدرک دکترای افتخاری از سوربن (دانشگاه پاریس دکارت)، دانشگاه اوبرتا د کاتالونیا (دانشگاه باز کاتالونیا، بارسلون)، و دانشگاه های لیسبون و آخن است. زندگی شخصی. هانا داماسیو با آنتونیو داماسیو، مت
خصص مغز و اعصاب مشهور بین المللی و متخصص روابط عاطفی و شناختی ازدواج کرده است که به همراه او مدیریت مؤسسه مغز و خلاقیت (BCI) در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بر عهده دارد. او در اوقات فراغت خود نیز به مجسمه سازی می پردازد. نقل قول ها. «موضوع حضور زنان در علم و پزشکی به اثبات رسیده و پذیرفته شده است.» «این موضوع تأثیر واقعاً آزادکننده ای داشته است. این امکان را به ما می دهد که فارغ از جنسیت، با یکدیگر به عنوان همکار رفتار کنیم و انتظار فرصت های یکسان و رفتار مشابه داشته باشیم.»
میناس مصر (؛ ۲۸۵ – ح. ۳۰۹) معجزه گر، شهید و یکی از قدیسان برجسته و مشهور کلیسای قبطی است که به واسطه معجزات بی شمارش شناخته می شود. میناس یا مینا یا مارمینا یک سرباز قبطی در ارتش امپراتوری روم بود که به خاطر عدم انکار مسیحیت و بازگشت از دین خود کشته شد. تاریخ عمومی یادبود و بزرگداشت وی ۱۱ نوامبر است که در گاه شماری ژولینی مصادف با ۲۴ نوامبر است.
گریس لین (؛ زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۹۷۴) نویسنده و تصویرگر تایوانی-آمریکایی کتاب های کودکان است. او مفتخر به دریافت جوایز نیوبری، گیزل و کالدکوت شده است و به خاطر مشارکت و حمایت از حضور و تنوع آسیایی-آمریکایی ها در ادبیات کودکان شناخته می شود. او بیش از ۲۵ کتاب منتشر کرده است. بیشتر آثار او شخصیت های جوان آسیایی و آسیایی-آمریکایی را در هر دو محیط روزمره و خیالی به تصویر می کشند. زندگی و تحصیلات. گریس لین در سال ۱۹۷۴ در نیوهارتفورد، در یک خانوادهٔ تایوانی-آمریکایی به دنیا آمد. پدر و مادرش جر-شانگ لین، پزشک، و لین-لین لین، گیاه شناس هستند. او دوران کودکی خود را در شمال ایالت نیویورک با دو خواهرش، بئاتریس و آلیس، گذراند. در مدرسه ابتدایی شان، او و خواهرانش تنها دانش آموزان آسیایی بودند. لین از کودکی شروع به کتاب سازی کرد و در کلاس هفتم، در یک مسابقه ملی کتاب برای دانش آموزان شرکت کرد و مقام چهارم و ۱۰۰۰ دلار جایزه برد. او بعدها به مدرسه طراحی رود آیلند رفت و در سال ۱۹۹۶ با مدرک کارشناسی هنرهای زیبا (بی اف ای) در رشته تصویرگری کتاب کودک فارغ التحصیل شد. دوران حرفه ای. پس از فارغ التحصیلی از رود آیلند و عدم موفقیت در جلب تو
جه ناشران، لین در یک شرکت تولیدکنندهٔ لوازم هدیه مشغول به کار شد و در آنجا به طراحی تی شرت و ماگ پرداخت. پس از گذشت چند سال، او از آن شغل اخراج شد و تصمیم گرفت رؤیای خود را برای نویسندگی و تصویرگری کتاب های کودکان دنبال کند. پس از اینکه یک ویراستار ارشد در انتشارات چارلز بریج نمونه ای از کارهای تصویرگری لین را دید، با او تماس گرفت و پرسید که آیا داستانی برای همراهی با این تصاویر دارد یا خیر. در آن زمان، لین داستان آماده ای نداشت اما به آن ویراستار گفت که داستانی در اختیار دارد. در نهایت، او داستانی متناسب با این نمونه ها خلق کرد و در نهایت اولین کتاب خود، "سبزیجات زشت" را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد. از آن زمان، او بیش از ۲۵ کتاب منتشر کرده که تصویرگری بسیاری از آن ها را خودش انجام داده است. لین همچنان به نوشتن و تصویرگری ادامه می دهد و برخی از آثارش در آرشیو دانشگاه کنتیکت نگهداری می شوند. زندگی شخصی. گریس لین در سال ۲۰۰۱ با رابرت مرسر، معمار و هم دانشگاهی اش در مدرسه طراحی رود آیلند، ازدواج کرد. هنگامی که رابرت به سارکوم یوئینگ، نوع نادری از سرطان، مبتلا شد، او و گریس مونترال نقل مکان کردند و بنیاد خیریه «برف راب
رت: برای درمان سرطان» را بر اساس کتاب کودکان گریس لین به نام "برف رابرت" تأسیس کردند. لین و مرسر از تصویرگران کتاب های کودکان دعوت کردند تا زیورآلات دانه های برف چوبی را نقاشی کنند که برای جمع آوری پول برای تحقیقات سرطان به حراج گذاشته می شدند. این حراج خیریه دو بار برگزار شد و بیش از صد هزار دلار جمع آوری کرد. پس از درگذشت مرسر در سال ۲۰۰۷، این بنیاد خیریه تعطیل شد. لین در سال ۲۰۱۰ مجدداً با الکساندر فررون ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر به نام هیزل شد که در سال ۲۰۱۲ به دنیا آمد. لین به همراه خانواده اش در فلورانس، در ایالت ماساچوست زندگی می کند. جوایز. لین جوایز ادبی متعددی را برای آثارش کسب کرده است، از جمله جایزه افتخاری نیوبری برای کتاب "جایی که کوه به ماه می رسد" در سال ۲۰۱۰، جایزه تئودور سئوس گیزل برای کتاب "لینگ و تینگ: دقیقاً یکسان نیستند!" در سال ۲۰۱۱، نامزد نهایی جایزه ملی کتاب برای کتاب "هنگامی که دریا نقره ای شد" در سال ۲۰۱۶ و جایزه افتخاری کالدکوت برای کتاب "کیک ماه بزرگ برای ستاره کوچولو" در سال ۲۰۱۹.