Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دفاعی (جایی که او رهبر کلاس بود)، به عنوان وابسته دفاعی ایالات متحده در هند منصوب شد. او اولین افسر عمومی آمریکایی بود که از دهه ۱۹۶۰ به هند فرستاده شد. او همچنین اولین زنی بود که به این سمت رسید. در فوریه ۲۰۱۷، مایکل فلین، مشاور امنیت ملی آن زمان، فونتس، یکی از همکاران دوران تصدی خود به عنوان مدیر آژانس اطلاعات دفاعی را به عنوان مدیر ارشد بعدی برای امور هند، پاکستان و آسیای مرکزی در شورای امنیت ملی ایالات متحده (NSC) منصوب کرد. منابع ناشناس در دولت هند به "تلگراف هند" گفتند که امیدوارند انتصاب فونتس در کاخ سفید به انتقال نگرانی های دهلی نو کمک کند. مقامات ارشد آشنا به فونتس در مورد درک او از نگرانی های امنیتی هند در قبال چین و پاکستان اظهار نظر کردند. که او چهره ای دوستانه در میان کابینه دولت ترامپ خواهد بود که عمدتاً برای هند ناشناخته است. با برکناری متعاقب فلین، مأموریت فونتس در شورای امنیت ملی لغو شد و لیزا کورتیس (تحلیلگر سابق سیا و همکار در بنیاد هریتیج) به دستور جانشین فلین، اچ آر مک مستر، این سمت را پر کرد. در جولای ۲۰۱۷، فونتس به جای ریچارد کایزر، فرماندهی فرماندهی انتقال امنیت ترکیبی - افغانستان را
به عهده گرفت. همزمان، او همچنین به عنوان معاون رئیس ستاد و مسئول کمک های امنیتی برای ماموریت حمایت قاطع خدمت کرد. فونتس بالاترین مقام نظامی زن در افغانستان در دوران اشغال آن کشور توسط آمریکا بود. در نوامبر ۲۰۱۷ در پاسخ به سؤالی دربارهٔ ماموریتش، فونتس به "استارز اند استریپس" پاسخ داد که امیدوار است مردم عملکرد او را به عنوان یک افسر ارتش بدون توجه به جنسیتش قضاوت کنند. علی رغم سیل نظرات منفی که به "استارز اند استریپس" گزارش دادند، در پاسخ به انتصاب او در CSTC-A. فونتس اظهار داشت که تعجب نکرده است. او گفت: «اگر در این مورد نگران بودم، وقت انجام کار دیگری را نداشتم.» از ۸ ژوئن ۲۰۱۹، فونتس به عنوان یک مقام ارشد دفاعی و وابسته دفاعی، دفتر وابسته دفاعی ایالات متحده، هند خدمت می کرد. در ۹ ژوئن ۲۰۱۹، فونتس به عنوان مقام ارشد دفاعی و وابسته دفاعی دفتر وابسته دفاعی ایالات متحده در مصر معرفی شد. در دسامبر ۲۰۱۹، مأموریت بعدی او به معاونت فرمانده کل عملیات، فرماندهی سایبری ارتش ایالات متحده تغییر یافت. فونتس یکی از بنیانگذاران مادام العمر انجمن افسران منطقه خارجی است. او در پایان دوران نظامی خود به لومن، آیداهو بازنشسته
آیرینه ام. زاپی رودریگوز (زاده ۲۲ اوت ۱۹۶۶)، یک سرتیپ و دانشگاهی بازنشسته از نیروی ذخیره ارتش ایالات متحده است. او اولین زن پورتوریکویی بود که در ارتش ذخیره به این درجه دست یافت. آخرین مأموریت او معاون فرماندهی ژنرال ارتش ایالات متحده جنوبی به عنوان مدیر گروه درگیری نیروهای ذخیره ارتش برای تقویت کنندگان بسیج انفرادی بود. زاپی استادیار دانشگاه استرایر است. او به عنوان مربی برای دانشگاه اطلاعات ملی کار کرده است و در آنجا مرکز دانشگاهی دانشگاه را در آژانس امنیت ملی اداره می کند. اوایل زندگی و تحصیل. زاپی در شهر کانوواناس، پورتوریکو به دنیا آمد و بزرگ شد. مادربزرگ و خاله هایش او را تشویق می کردند تا حرفه ای را دنبال کند. وقتی او در کلاس هشتم بود، پدربزرگ زاپی او را مجبور کرد تا تحصیل کند. او در دانشگاه پورتوریکو حضور یافت، به برنامه ROTC دانشگاه پیوست و آموزش خود را در سال ۱۹۸۵ در دانشگاه پورتوریکو در پردیس هومانکو آغاز کرد. زاپی پس از انتقال به آنجا، تمرینات خود را در پردیس ریو پیدراس ادامه داد. زاپی پس از یادگیری صحبت کردن به پنج زبان اسپانیایی، انگلیسی، ایتالیایی، فرانسوی و آلمانی، مدرک کارشناسی خود را در سال
۱۹۸۸ در زبان های مدرن از دانشگاه پورتوریکو به پایان رساند. او به عنوان ستوان دوم در ارتش ایالات متحده مأمور شد. او در سال ۲۰۰۰ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (MBA) را از دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد. در همان سال در سیاست آموزشی، برنامه ریزی و مدیریت از دانشگاه مریلند دکترای خود را گرفت. در سال ۲۰۱۲، زاپی مدرک کارشناسی ارشد مطالعات استراتژیک را از کالج جنگ ارتش و در سال ۲۰۱۱ دوره برنامه ریزان امنیت داخلی را در دانشکده ستاد نیروهای مشترک دریافت کرد. زاپی به عنوان کلاس اول خصوصی در نیروهای ذخیره ارتش ایالات متحده آغاز شد و به سپاه پلیس نظامی در فورت مک کللان در آلاباما با وظایف زیر در گردان پلیس نظامی ۳۰۱، بایمون، روابط عمومی منصوب شد. و گردان ۳۹۰ حمل و نقل، ایستگاه نیروی دریایی جاده های روزولت، سیبا، روابط عمومی. نام مستعار او «رامبا»، کنایه ای از شخصیت فیلم رامبو، از آن گرفته شده است. او قبل از اعزام به خاورمیانه در طول جنگ خلیج فارس به عنوان بخشی از عملیات طوفان صحرا به خارج از کشور و به آلمان فرستاده شد. او با لشکر ۳ زرهی سر نیزه به عنوان افسر امنیتی ویژه خدمت کرد و با مراکز مخابراتی کار کرد. از جمله
وظایف او به عنوان یک افسر امنیتی ویژه، به دست آوردن اطلاعات طبقه بندی شده از اینترنت، تفسیر اطلاعات، برچسب زدن و در دسترس قرار دادن آن در اختیار مافوق خود بود. او در منطقه ای به نام «دره مر» که در آن میدان ها نفتی در حال سوختن بود، مستقر بود. این یکی از مناطقی بود که عراقی ها در تلاش برای فرار از کویت بودند. او این تجربه را یکی از شوک های فرهنگی توصیف کرد که در معرض آن قرار گرفت. شوک های فرهنگی قبلی در زندگی او شامل فرهنگ ایالات متحده و اروپا (به ویژه آلمان) بود. زاپی در جریان آزادسازی کویت حضور داشت و مدال ستاره برنز دریافت کرد. او همچنین در دوران اعزام خود در عراق و عربستان سعودی خدمت کرد. زاپی در سال ۱۹۹۵ به عنوان سروان جزء فعال ارتش ایالات متحده را ترک کرد و وارد نیروهای ذخیره ارتش ایالات متحده شد. در حین خدمت در نیروهای ذخیره، زاپی به درجه سرگرد و بعداً به درجه سرهنگ ارتقا یافت. او به عنوان فرمانده گردان برای گردان ۱۱، تیپ ۳، لشکر ۱۰۴ (توسعه رهبری) خدمت کرد. او سپس دستیار J2/افسر اطلاعات ارشد نیروی عملیات مشترک منطقه پایتخت ملی تحت فرماندهی شمالی ایالات متحده شد. پس از آن، او فرمانده گردان گردان ۲۰۳ اطلا
عات نظامی (اطلاعات فنی) بود، و به دنبال آن ارتقاء به سرهنگ و انتصاب به عنوان فرمانده گروه برای ۳۱۰۰ گروه اطلاعات استراتژیک بود. تا سال ۲۰۱۵، او به عنوان معاون فرمانده و رئیس ستاد فرماندهی پشتیبانی مأموریت ۱، Ft. بوکانان، پورتوریکو او یکی از پانزده سرهنگ لاتین در نیروهای ذخیره ارتش بود. زاپی سپس به عنوان فرمانده عنصر ذخیره ارتش و J2 از ۷۶ امین فرماندهی واکنش عملیاتی با فرماندهی جنوبی ایالات متحده خدمت کرد. در سپتامبر ۲۰۱۷، زاپی به درجه سرتیپ ارتقا یافت. ترفیع او با انتصاب به عنوان معاون فرمانده کل ۲۰۰ فرماندهی پلیس نظامی صورت گرفت. او اولین زن پورتوریکویی است که به درجه ژنرال در نیروهای ذخیره ارتش ایالات متحده ارتقا یافت. در سال ۲۰۱۹، زاپی به عنوان مدیر گروه درگیری نیروهای ذخیره ارتش و معاون ژنرال ارتش ایالات متحده جنوبی انتخاب شد. در ماه مه از هندوراس دیدن کرد تا آموزش پزشکی نیروهای ذخیره را در آنجا مشاهده کند. پیشه تحصیلی. زاپی به عنوان یک غیرنظامی در سیستم مدارس دولتی مریلند و همچنین در دانشگاه های مختلف تدریس کرده است. او یک استاد کمکی سابق، کالج نوتردام، و دانشیار سابق پژوهشی در مؤسسه دستاوردهای اقلیت و آ
موزش شهری مریلند، دانشگاه مریلند است. به عنوان استاد در بخش تجارت و آموزش در دانشگاه استرایر، او در سال ۲۰۱۲ به عنوان دانشکده سال دانشگاه استرایر انتخاب شد، و سخنران اصلی در کنفرانس سری کسب و کار لاتین استایل در سال ۲۰۱۳ بود، جایی که از زنان حمایت کرد تا فرهنگ آمریکای لاتین را در مدل های تجاری خود بگنجانند و از اهمیت فرهنگ جامعه به عنوان یک جامعه در شرکت ها یاد کرد. او به عنوان مربی برای دانشگاه اطلاعات ملی و مدیر مرکز علمی دانشگاه در آژانس امنیت ملی کار کرده است. او برای یک دوره چهار ساله از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ به هیئت آموزش ایالت مریلند منصوب شد. در سال ۲۰۲۰، او به عنوان اولین معتمد اسپانیایی زبان کالج اجتماعی آن آروندل منصوب شد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۸۸ زاپی با توماس زاپی، کهنه سرباز تفنگداران دریایی ایالات متحده ازدواج کرد و اکنون به عنوان افسر اجرای قانون در پلیس شهرستان خدمت می کند. آنها سه فرزند و دو نوه دارند.
عفیفه محمدامین الحِصنی (۱۵ دسامبر ۱۹۱۸ – ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۳) شاعر سوری بود. در دمشق به دنیا آمد. لیسانس زبان و ادبیات عرب از دانشگاه عین شمس قاهره در سال ۱۹۴۰ گرفت. به عنوان معلم در دبیرستان های دمشق و سپس به عنوان مدیر کار کرد و تا زمان بازنشستگی به تدریس ادامه داد. او چندین مجموعه شعر منتشر کرده است که اولین آن ها «وفاء» در سال ۱۹۶۶ چاپ شد. عضو اتحادیهٔ نویسندگان عرب بود و در شمار بسیاری جشنواره شعر و کنفرانس های ادبی در کشورهای عربی شرکت کرد. برخی از شعرهای او به عنوان سرود رسمی مدارس برگزیده شد و برخی از آن ها در رادیو پخش شد. زندگی و پیشه. عفیفه محمدامین الحصنی در دمشق در روز ۱۵ دسامبر ۱۹۱۸ به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی، متوسطه و متوسطه را در دمشق ادامه داد. او اولین مدرک بکلوریای خود را در دو شاخهٔ ادبی و علمی در سال ۱۹۳۷ و دومین مدرک بکلوریا خود را در شاخهٔ فلسفه در سال ۱۹۳۸ دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۱ از مؤسسه تعلیم و تربیت، گروه زبان عربی، قاهره، دیپلم گرفت. در آن سال این مؤسسه به دانشکدهٔ دخترانه دانشگاه عین شمس تبدیل شد. پس از دانش آموختگی از قاهره، او به عنوان معلم زبان عربی در مدارس متوسطه دمشق کار کر
د. سپس مدیر یک مدرسهٔ راهنمایی و سپس دبیرستان شد. در دوران اتحاد مصر و سوریه، او به وزارت آموزش مرکزی قاهره منتقل شد. در آنجا به عنوان عضو فنی در معاونت برنامه ریزی مرکزی وزارت آموزش برای درس زبان و ادبیات عرب در مقاطع مقدماتی و متوسطه و کلاس ویژه بعد از متوسطه مشغول به کار شد و همچنین به مدیریت مدرسه ای منصوب شد. در آن زمان در نوشتن بسیاری از کتاب های درسی مشارکت داشت.سپس به دمشق بازگشت و دوباره به شغل معلمی پرداخت تا اینکه بازنشسته شد. عفیفه الحصنی عضو اتحادیهٔ نویسندگان عرب در دمشق بود. از دوران جوانی شعر می سرود و در سال ۱۹۴۶ اولین شعر خود را سرود و به مناسبت سالگرد خروج برای دانش آموزانش در مدرسهٔ مقدماتی دخترانه دمشق خواند. پس از آن اشعار زیادی دربارهٔ طبیعت، جامعه، شغل، ملی گرایی، انسانیت و به ویژه وحدت عربی سرود. چند قطعه از شعر او توسط دانش آموزان مدرسه ای در دمشق و قاهره سروده و خوانده شد و یکی از آنها از رادیو لبنان پخش شد که سرود «بله» بود. مسابقات جام جمهوری (جام رئیس جمهور جمال عبدالناصر) با اجرای موسیقایی ابیاتی از شعر «شهید ایثار» حصنی که به همین منظور سروده شده بود، برگزار شد. حصنی در برخی از
همایش های ادبی و جشنواره های شعر در بلودان، اسکندریه، قاهره، بغداد و دمشق شرکت کرد و رسماً در سال ۱۹۶۹ به قاهره و در سال ۱۹۷۹ به بغداد دعوت شد. به سخنرانی و شعرخوانی ادامه داد و آثارش در مجلات و روزنامه های قاهره مانند «الرساله»، «الثقافه»، «صوت الشرق» و روزنامهٔ «الجمهوریه» به چاپ می رسید که برخی از آن ها از برنامهٔ فرهنگی رادیو قاهره و رادیو فلسطین پخش شد. محمد التونجی او را شاعری احساساتی توصیف کرده که «سنت هایی را که زنان را به غل و زنجیر می کشند، رد می کند و شاعری میهن دوست با احساسات ظریف است.» در سال ۱۹۹۲، دیوان عزیزه هارون را گردآوری و چاپ کرد. عفیفه الحصنی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۳ به سن ۸۴ سالگی درگذشت. آثار. از جمله دیوان های شعرش: دیگر کتاب هایش:
سرگئی سارگسیان (؛ ؛ ) یک مجری تلویزیونی و مترجم اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۷ آوریل ۱۹۸۲ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ التحصیل شد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آرم کمدی اشاره کرد.
پادما بوشان (به هندی: पद्म भूषण، به انگلیسی: Padma Bhushan) سومین جایزه غیرنظامی عالی در جمهوری هند است که پس از بهارات راتنا و پادما ویبوشان و پیش از پادما شری قرار میگیرد. این جایزه در ۲ ژانویه ۱۹۵۴ تأسیس شد و به افرادی (بدون توجه به نژاد، شغل، مقام یا جنسیت) اعطا میشود که خدمات برجسته و ممتاز در هر زمینه ای ارائه داده باشند. معیارهای اعطای این جایزه شامل «خدمات در هر حوزه، از جمله خدمات ارائه شده توسط کارمندان دولت» مانند پزشکان و دانشمندان میشود، اما کارکنان مؤسسات بخش عمومی را شامل نمیشود. تا سال ۲۰۲۵، این جایزه به ۱۳۴۱ نفر اعطا شده است که شامل ۳۸ مورد پس از مرگ و ۱۰۱ نفر غیرهندی میشود.
مگس گیر دارچینی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان و تنها عضو از سردهٔ "Pyrrhomyias" است. در ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور، پرو، بولیوی و شمال غربی آرژانتین یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
مگس گیر کاکل نارنجی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود.
مری گری آیز (; – ) یک نظامی زن کانادایی در جنگ جهانی دوم بود. او یکی از مردمان کری از قوم ماسکگ لیک کری در ساسکاچوان بود و به عنوان نخستین زن از اقوام اولیه کانادا در نیروهای مسلح این کشور ثبت نام کرد. پس از پیوستن به ارتش زنان کانادا (CWAC) در سال ۱۹۴۲، او سوژه یک عکس تبلیغاتی ارتش در سطح بین المللی شد و برای خدمت در لندن، انگلستان به خارج از کشور فرستاده شد و در آنجا به شخصیت های سرشناس مانند جورج ششم و دخترش الیزابت معرفی شد. گری آیز تا زمان ترخیص در سال ۱۹۴۶ در لندن ماند و پس از آن به کانادا بازگشت. اوایل زندگی. مری گری آیز در ۱۴ نوامبر ۱۹۲۰ در منطقه حفاظت شده ماسکگ لیک کری در مارسلین، ساسکاچوان به دنیا آمد. او مجموعاً ده خواهر و برادر داشت شامل شش خواهر و چهار برادر. او توسط مادربزرگ بیوه اش سارا گریز بزرگ شد. هنگامی که او پنج ساله بود، مری به مدرسه مسکونی سنت مایکل در داک لیک، ساسکاچوان فرستاده شد. مدرسه فقط تا مقطع هشتم به دانش آموزان آموزش می داد، اما گری آیز موفق شد در سال های بعد از طریق راهبه ای در مدرسه، آموزش های بیشتری دریافت کند. او در کلاس های عصر شرکت می کرد و در طول روز به آشپزی و تمیز کردن
کمک می کرد. او به خاطر اشتیاقش به کسب دانش معروف بود. پیوستن به نیروهای مسلح کانادا. ذخیره گاه ماسکگ لیک کری به شدت تحت تاثیر رکود بزرگ قرار گرفته بود و در اوایل دهه ۱۹۴۰ مشاغل کمی برای جوانان در این ذخیره گاه وجود داشت. برادر مورد علاقه مری، دیوید گری آیز، در جستجوی کار برای کمک به خانواده، ذخیره گاه را ترک کرد و در سال ۱۹۴۰ در ارتش کانادا نام نویسی کرد. مری متعاقباً تصمیم گرفت همین کار را انجام دهد و خدمت سربازی را فرصتی ارزشمند برای گسترش دانش و تجربه خود می دانست. پس از تکمیل مراحل آزمایشی، گری آیز تبدیل به اولین زن از اقوام اولیه کانادا شد که به نیروهای مسلح این کشور پیوست. در سال ۱۹۴۲، او سوژه یک عکس تبلیغاتی ارتش به نام «شاهزاده بومی» در سطح بین المللی شد و پس از آن برای خدمت در لندن، انگلستان به خارج از کشور فرستاده شد. او در آنجا به شخصیت های سرشناس مانند پادشاه جورج ششم و دخترش الیزابت معرفی شد. فعالیت پس از جنگ و مرگ. وقتی جنگ به پایان رسید، مری به کار خود در لندن ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۴۶ مرخص شد. پس از آن، او به کانادا بازگشت و به ذخیره گاه دریاچه ماسکگ بازگشت تا زمانش را با خانواده بگذراند.
او با همسر آینده اش، الکساندر رید، در وینیپگ، منیتوبا آشنا شد. آنها به ویکتوریا نقل مکان کردند و صاحب دو فرزند شدند. گری آیز به عنوان یک آشپز رستوران در ویکتوریا کار می کرد اما بعداً زمانی که خانواده در دهه ۱۹۶۰ به ونکوور نقل مکان کردند، به عنوان یک خیاط صنعتی مشغول به کار شد. گری آیز در ۳۱ مارس ۲۰۱۱ در ونکوور، بریتیش کلمبیا درگذشت. او در زمان مرگ ۹۰ ساله بود. پیکر او در منطقه حفاظت شده زادگاهش ماسکگ لیک کری به خاک سپرده شد.
آمبیکا بامب یک دانشمند زیست پزشکی و تاجر آمریکایی است. بامب متخصص نانوپزشکی است و از فناوری نانو برای تشخیص و درمان بیماری استفاده می کند. بامب، به عنوان یک محقق فوق دکترا در موسسه ملی سرطان و موسسه ملی قلب، ریه و خون، اکتشافات جدیدی با نانوالماس ها انجام داد که منجر به راه اندازی شرکت بیوتکنولوژی بیکانتا شد. بامب هم اکنون معاون مدیر اجرایی در کمیسیون دو حزبی دفاع زیستی است. اوایل زندگی. بامب از پدر و مادر جین هندی متولد شد که برای تحصیلات عالی به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. پدرش اولین کسی بود که در خانوادهٔ خود مدرک دکترای فلسفه را به پایان رسانیده بود. مادرش اولین زنی بود که مدرک دانشگاهی خود را در یک رشتهٔ STEM در شهرش گرفته بود. پدبزرگ مادری او دامپزشک بود.[""] بامب در سال از دبیرستان ساوت ساید به عنوان سخنران پایانی فارغ التحصیل شد. آموزش. بامب در سال با مدرک لیسانس در مهندسی زیست پزشکی و رشته فرعی در اقتصاد از موسسه فناوری جورجیا فارغ التحصیل شد. بامب در طول تحصیل در مقطع کارشناسی، جایزهٔ مهندس زن برجسته هلن ای. گرنگا و جایزه پژوهشگر رئیس جمهور ای. جو بیکر را دریافت کرد. پژوهش او دربارهٔ ردیابی نقاط
کوانتومی در استخوان و غضروف بود. افزون بر این، او یک رهبر فعال در سازمان های مختلف دانشگاه بود. بامب در سال دکترای خود را در رشته مهندسی پزشکی طیّ سه سال از دانشگاه آکسفورد و با دریافت بورسیه مارشال و برنامه NIH-OxCam به پایان رساند. او یک نانوذره triple-reporting تولید کرد و گسترش پذیری این فناوری را به انواع مختلف بیماری از جمله سرطان و ام اس نشان داد. نانوذرات مغناطیسی پتانسیلی قوی در تشخیص و درمان سرطان نشان داده اند. بامب پس از فارغ التحصیلی در دو دورهٔ فوق دکتری در موسسه ملی سرطان () و موسسه ملی قلب، ریه و خون () ادامه داد.[ "" ] شغلی. پیشرفت های بامب در زمینه های نانوپزشکی و تشخیص به ثبت اختراعات و انتشارات متعددی انجامیده است. او همچنین شرکت زیست فناوری خود را به نام بیکانتا پایه گذاری کرد که از نانوالماس استفاده می کند تا به دانشگاهیان و پزشکان اجازه دهد تا در سطح سلولی به مطالعه و رسیدگی به بیماری ها بپردازند. بیکانتا یکی از نخستین شرکت های نوپای زیست فناوری بود که سرمایه ای از وای کامبینیتر و جایزهٔ FAST مؤسسه علوم زندگی کالیفرنیا را دریافت کرد. QB3 این شرکت را به عنوان یکی از چهار شرکت نوپای برتر
تشخیصی در سال نام نهاد. همچنان که بیکانتا برای انتقال فناوری به آزمایشات بالینی آماده می شد، رسوایی ترانوس عمومی شد و بسیاری از سرمایه گذاران از فضای تشخیصی خارج شدند. به همین سبب بیکانتا نتوانست سرمایه لازم را برای ادامه کارآزمایی های بالینی خود جمع آوری کند. بامب علاوه بر علایق علمی و تجاری خود در سازمان های پیشگام ملّی در سیاست گذاری علمی، به ویژه مرتبط با فناوری نانو، مشارکت داشته است. او پس از بیکانتا به عنوان مشاور علوم و فناوری بهداشت برای وزیر امور خارجه در دفتر مدیریت بحران و راهبرد در دسامبر آغاز به کار کرد. او در این دفتر در واکنش دولت به همه گیری کووید-۱۹ نقش آفرینی کرد. بامب بعداً به عنوان معاون مدیر اجرایی به شورای مشاوران علم و فناوری رئیس جمهور جو بایدن منتقل شد.
مگس گیر کلاه توسی پرنده ای کوچک از تیرهٔ ژیان مرغان است که از جنوب کاستاریکا تا بولیوی و از شرق تا ونزوئلا و ترینیداد یافت می شود.
مگس گیر نوارنارنجی گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در اکوادور و پرو یافت می شود.
ژیان مرغ سینه سیاه گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است که در برزیل، سورینام و ونزوئلا یافت می شود. توسط اکثر پرنده شناسان در سردهٔ تک نماد "Taeniotriccus" جای می گیرد، اگرچه در گذشته در سردهٔ "Poecilotriccus" بوده است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
سرینیواسا چاکراوارتی دانشمند هندی است که در زمینه زیست فناوری پژوهش می کند. او به عنوان استاد در موسسه فناوری هند در چنای مشغول به کار است. چاکراوارتی بنیان گذار نظریه هایی است که بین ریاضیات و علوم اعصاب پل ارتباطی برقرار می کند. او فعالانه در زمینه علوم اعصاب محاسباتی تحقیق می کند. آموزش و پژوهش. در سال ، چاکراوارتی از مؤسسه فناوری هند در چنای، از گروه مهندسی برق فارغ التحصیل شد. پس از آن، در سال مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی زیست پزشکی از دانشگاه تگزاس در آستین دریافت کرد. او از همین دانشگاه در سال ۱۹۹۶ موفق به اخذ پی اچ دی شد و پژوهش دکترای خود را در زمینهٔ فناوری اطلاعات در سال های تا انجام داد. چاکراوارتی در سال پژوهش فوق دکتری خود را در رشته نورولوژی در کالج پزشکی بیلور در هیوستون به پایان رساند. او یک سامانه بر پایه وب ایجاد کرده است که متن دست نویس را به زبان های کشور هند مانند هندی، تلوگو، کنادا، و تامیل درک می کند. او در حال انجام تحقیقات در علوم اعصاب محاسباتی و آسیب شناسی قلبی-عروقی محاسباتی است. چاکراوارتی و همکارانش فونتی به نام اسپارش بهاراتی ساختند که به عنوان راهنمای افراد کم بینا
شناخته می شود. او پروژه ای را برای توسعه یک مدل برنامه نویسی محاسباتی هدایت می کند که می تواند منجر به درمان بیماری پارکینسون شود. این بیماری به دلیل از بین رفتن سلولهای عقده های قاعده ای که بخشی از مغز است ایجاد می شود. دانشجویان مؤسسه فناوری هند در چنای در سال در جمع آوری سرمایه ای برای ساخت یک آزمایشگاه تشخیص بیماری پارکینسون برای کمک به این پروژه در آزمایشگاه علوم اعصاب محاسباتی مشارکت داشتند.
سارا توسکانو (زاده ) خواننده و ترانه سرا ایتالیایی است. در سال ۲۰۲۴ او برنده بیست و سومین نسخه استعداد شو "آمیچی دی ماریا دی فیلیپی" شد.
حیات وحش صحرای غربی متشکل از گیاگان و زیاگان این سرزمین است. ۵۶ گونه پستاندار در این منطقه یافت شده اند که از میانشان می توان روباه صحرا (کوچک ترین گونه روباه) گربه شنی، آهوی گرمسیری، شغال طلایی و سنجاب زمینی بربری را نام برد.
کوکوی بلوطی نواری گونه ای از کوکوهای کوچک است که در شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا یافت می شود. آنها مانند دیگر اعضای این جنس دارای سوراخ های بینی گرد هستند. آنها معمولاً در مناطق پردرخت و عمدتاً در تپه های پایینی دیده می شوند. نرها در طول فصل زادآوری از شاخه های در معرض دید آواز می خوانند که می تواند بستگی به منطقه متفاوت باشد. آن ها هم در صداهایشان و هم پرهایشان با ظاهر ابروهای سفید و روتنه حنایی با نوارهای تیره معمولی و زیرتنه سفیدرنگ با راه راه ریز متمایز هستند.
مگس گیر ابروسفید یا مگس گیر حلقه سفید گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است. در کلمبیا، کاستاریکا، اکوادور، هندوراس و پاناما یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است.
آنا کراملینگ (؛ زادهٔ ) شطرنج باز، یوتیوبر، و استریمر سوئدی-اسپانیایی است. کراملینگ در یک خانواده شطرنج باز بزرگ شد. مادرش پیا کراملینگ استادبزرگ شطرنج اهل سوئد و پدرش خوان مانوئل بلون لوپز استادبزرگ اهل اسپانیا است. کراملینگ در اوایل سال ۲۰۲۰ استریم کردن را با تمرکز بر محتوای شطرنج آغاز کرد. مادر و پدرش هر دو مهمان گاه به گاه کانال او هستند. حدود یک سال بعد، کراملینگ با سازمان ورزش های الکترونیک به عنوان اولین پخش کننده شطرنج قرارداد امضا کرد. اوایل زندگی و پس زمینه. کراملینگ در ۳۰ آوریل ۲۰۰۲ در مالاگا در خانواده پیا کراملینگ و خوان مانوئل بلون لوپز متولد شد. مادرش اهل سوئد و پدرش اهل اسپانیا است. پدر و مادر او هر دو شطرنج باز هستند و هر دو عنوان استاد بزرگ (GM) را یدک می کشند. مادر او در سال ۱۹۸۴رتبه اول در بین زنان جهان کسب کرد و پنجمین زنی شد که در سال ۱۹۹۲ به عنوان استاد بزرگ دست پیدا کرد. پدر او پنج بار قهرمان اسپانیا شده است. کراملینگ در سه سالگی شروع به بازی شطرنج کرد. در طول دوران کودکی او، هر دو والدینش به طور فعال در شطرنج رقابت می کردند. زمانی که او جوان بود، معمولاً والدینش را در مسابقات شطرنج هم
راهی می کرد، زیرا تنها پرستار او پدربزرگ مادری اش بود که در سوئد زندگی می کرد. کراملینگ و پدر و مادرش تا یازده سالگی او در اسپانیا زندگی می کردند تا اینکه به سوئد نقل مکان کردند. کراملینگ در سال ۲۰۱۴ فدراسیون خود را از اسپانیا به سوئد تغییر داد و تنها در چند تورنمنت به عنوان نماینده اسپانیا بازی کرد. پدرش نیز بعداً در سال ۲۰۱۷ همان تغییر فدراسیون را از اسپانیا به سوئد انجام داد. شطرنج. کراملینگ برای اولین بار در ژوئن ۲۰۱۶ در سن ۱۴ سالگی پس از شرکت در مسابقات شطرنج هاسلبکن در استکهلم به رتبه ۲۰۰۰ رسید. بهترین پیروزی او در آن تورنمنت برابر هموطنش مایکل بکمن بود که در رتبه ۲۱۶۱ قرار داشت. در سپتامبر ۲۰۱۶، کراملینگ ۱۴ ساله به نمایندگی از سوئد در المپیاد شطرنج ۲۰۱۶ در باکو، جمهوری آذربایجان، رکورد جوانترین شرکت کننده زن در المپیاد برای سوئد را شکست. مادرش پیا نیز در این رویداد شرکت کرد و آنها پدر آنا را به عنوان کاپیتان تیم در کنار خود داشتند. کراملینگ در ۷ راند از ۱۱ دور شرکت کرد که باعث شد سوئد در بین ۱۳۴ تیم رقابت کننده در رتبه ۲۳ قرار گیرد. کراملینگ در سال ۲۰۱۸ عنوان استاد زن فیده (WFM) را به دست آورد. او حدود
۲۰۰ امتیاز دیگر در اوایل سال ۲۰۱۸ به دست آورد تا به دلیل عملکرد خوب در چهار تورنمنت، به بهترین رتبه در تاریخ فعالیت خود تا آن زمان یعنی ۲۱۷۵ برسد. پس از افت شدید رتبه در اواخر سال ۲۰۱۸، کراملینگ توانست بیشتر امتیازهای از دست رفته خود را در سال ۲۰۱۹ مجدداً به دست آورد و در اکتبر به بالاترین رتبه سال یعنی ۲۱۶۴ رسید.
ژیان مرغک گونه مرمری یک گونه معمولی و کوچک از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، پاراگوئه، پرو و اروگوئه یافت می شود.
لوئی، دوفن فرانسه (Louis Ferdinand؛ ۴ سپتامبر ۱۷۲۹–۲۰ دسامبر ۱۷۶۵)، پسر بزرگ و تنها زنده ماندگار لوئی پانزدهم، پادشاه فرانسه و همسرش ملکه ماریا لیزینسکی بود. به عنوان پسر پادشاه، لوئی یک "fils de France" بود. به عنوان وارث ظاهری او دوفن فرانسه شد. اگرچه او قبل از اینکه خود به تخت پادشاهی برسد، درگذشت، اما سه پسرش که به سن بلوغ رسیدند، بعدها بر فرانسه حکومت می کردند: لوئی شانزدهم (۱۷۷۴–۱۷۹۲)، لوئی هجدهم (۱۸۱۴–۱۸۱۵، دوباره در سال ۱۸۱۵–۱۸۲۴) و شارل دهم (۱۸۲۷–۱۸۳۰).
گلیکول اترها گروهی ای از ترکیبات شیمیایی متشکل از آلکیل اتر ها هستند که بر پایه گلیکول هایی مانند اتیلن گلیکول یا پروپیلن گلیکول هستند. آنها بیشتر به عنوان حلال در رنگ ها و پاک کننده ها استفاده می شوند. آنها خواص حلال خوبی دارند در حالی که نقطه جوش بالاتری نسبت به اترها و الکل ها، وزن مولکولی کمتر دارند. تاریخچه. نام " Cellosolve " سلو-سولو در سال ۱۹۲۴ به عنوان یک نشان تجاری در ایالات متحده آمریکا توسط شرکت Carbide &amp; Carbon Chemicals Corporation (بخش از یونیون کاربید) برای "حلال های صمغ، رزین، استرهای سلولزی و موارد مشابه" به ثبت رسید. "Ethyl Cellosolve" یا به سادگی "Cellosolve" بیشتر از اتیلن گلیکول مونو اتیل اتر تشکیل شده است و به عنوان حلال ارزان تری جایگزین اتیل لاکتات معرفی شد. "Butyl Cellosolve" (اتیلن گلیکول مونوبوتیل اتر) در سال ۱۹۲۸ و "Methyl Cellosolve" (اتیلن گلیکول مونو متیل اتر) در سال ۱۹۲۹ معرفی شدند. انواع. گلیکول اترها به ترتیب "سری E" یا "سری P" برای آنهایی که از اکسید اتیلن یا پروپیلن اکسید ساخته شده اند، تعیین می شوند. به طور معمول، گلیکول اترهای سری E در داروها، ضدآفتاب ها، لوازم آرایش
ی، جوهر، رنگ ها و رنگ های مبتنی بر آب یافت می شوند، در حالی که اترهای گلیکول سری P در چربی زدایی ها، پاک کننده ها، رنگ های آئروسل و چسب ها استفاده می شوند. هر دو گلیکول اترهای سری E و P را می توان به عنوان واسطه هایی که تحت واکنش های شیمیایی بیشتری قرار می گیرند و دیترهای گلیکول و استات گلیکول اتر تولید می کنند، استفاده کرد.[ "" ] گلیکول اترهای سری P به عنوان سمیت کمتری نسبت به سری E به بازار عرضه می شوند. تأثیرات سلامتی. بیشتر گلیکول اترها محلول در آب، زیست تخریب پذیر هستند و تنها تعداد کمی سمی در نظر گرفته می شوند.[ "" ] در اوایل دهه ۱۹۹۰، تحقیقات نشان داد که میزان سقط جنین نوزادان در بین زنانی که در کارخانه های نیمه رسانا کار می کردند و با گلیکول اترها تماس مستقیم یا غیر مستقیم داشتند، بسیار بالاتر از حد انتظار بود که به گلیکول اترها بازمی گردد و تماس با این ماده موجب این اثر بود که در مواد مقاوم به نور که نیم رسانا می پوشانند استفاده می شود. یک مطالعه نشان می دهد که مواجهه و برخورد شغلی با گلیکول اترها در شرایطی با تعداد کم اسپرم متحرک مرتبط یافته ای که توسط صنایع شیمیایی مورد مناقشه قرار گرفته است.