Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مریم دانشپور (زادهٔ 1351 در تهران) یک متخصص ژنتیک پزشکی و محقق برجسته ایرانی، استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است به دلیل نقش پیشرویش در توسعه ژنتیک جمعیتی و پزشکی دقیق در ایران شناخته می شود. وی سرپرست پروژه ژنوم مرجع ایران (Gemiran) و مجری اصلی مطالعه ژنتیکی کاردیومتابولیک تهران (TCGS) در پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است. دانشپور همچنین بنیانگذار و مدیر علمی شرکت دانش بنیان GSDseq (Genomic Sequencing &amp; Diagnostics) بوده که اولین آنالیزهای بیوانفورماتیکی داده های ژنتیکی حاصل از بررسی اگزوم و توالی کامل ژنومی بیماران را مبتنی بر توالی یابی نسل جدید (NGS) برای تشخیص بیماری های ژنتیکی در ایران در سال 1393 راه اندازی کرده است. زندگی نامه. مریم دانشپور در سال ۱۳51 در تهران به دنیا آمد. پدر وی دکتر سید علی دانشپور، استاد فلسفه و واقف چند مدرسه در تهران بود. وی مدرک دکترای خود را در رشته ژنتیک مولکولی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و موسسه ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی ایران دریافت کرد. در سال ۱۳۹۰، دوره پسادکتری خود را در زمینه ژنتیک جمعیتی در مرکز دکود ژنتی
ک (deCODE genetics)، آیسلند به پایان رساند. پژوهش ها. دانشپور به عنوان **مجری اصلی مطالعه ژنتیکی کاردیومتابولیک تهران (TCGS)**، یکی از بزرگترین کوهورت های ژنتیکی خانوادگی در خاورمیانه را رهبری می کند. این مطالعه بر روی بیش از ۱۵٬۰۰۰ نفر از خانواده های تهرانی انجام شده و به عنوان **اولین پروژه ملی برای ساخت ژنوم مرجع ایرانیان** شناخته می شود. همچنین، وی **سرپرست پروژه ژنوم ایران (Gemiran)** است که با هدف نگاشت تنوع ژنتیکی جمعیت ایران و شناسایی واریانت های منحصربه فرد بیماری زا راه اندازی شده است. این پروژه به عنوان پایه ای برای توسعه پزشکی شخصی سازی شده در ایران عمل می کند. یکی از خروجی های مهم TCGS، شناسایی طیف ژنتیکی دیابت آغاز جوانی (MODY) در جمعیت ایرانی است. دانشپور به عنوان نویسنده اصلی مقاله ای در مجله بین الملی Scientific Reports با عنوان «Genetic spectrum of MODY in Iran: a population-based study» شناخته می شود.
مسابقات دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو ، برزیل در ورزشگاه المپیک ژائو هاولانژ در تاریخ های ۱۸ و ۱۹ اوت برگزار شد. خلاصه. جامائیکا به عنوان قهرمان مسابقات جهانی ۲۰۱۵ و مدافع عنوان قهرمانی المپیک، که در المپیک ۲۰۱۲ لندن رکوردهای جدیدی در جهان و المپیک ثبت کرده بود، وارد این مسابقات شد. ایالات متحده سریعترین تیم بعدی بود. رکورددار جهانی ۲۰۱۶ قبل از این رویداد، بریتانیای کبیر با زمان ۳۷.۷۸ ثانیه بود. دیگر شرکت کنندگان سریع این المپیک، تیم ملی ترینیداد و توباگو، دارنده مدال نقره المپیک ۲۰۱۲ و فرانسه، که برنز گرفتند، و چین، نایب قهرمان جهان ۲۰۱۵، بودند. رکورد ها قبل از مسابقات. پیش از شروع این رقابت ها، رکوردهای جهانی و المپیک موجود به شرح زیر بود.
مجازات اعدام در اسرائیل یک مجازات قانونی از نوع اعدام است. این مجازات صرفاً برای خیانت، نسل کشی، جنایات علیه بشریت و جنایات علیه مردم یهود در زمان جنگ در نظر گرفته می شود. اسرائیل یکی از هفت کشوری است که مجازات اعدام را تنها برای «جرائم عادی» لغو کرده است. اسرائیل قانون کیفری دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین را به ارث برد که شامل مجازات اعدام برای چندین جرم بود، اما در سال ۱۹۵۴، مجازات اعدام برای قتل لغو شد. رئیس کشور اسرائیل طبق قوانین اساسی این کشور (به ویژه «قانون اساسی: رئیس کشور») اختیار عفو یا تخفیف حکم اعدام را دارد. تاریخچه. استفاده اندک اسرائیل از مجازات اعدام تا حدی می تواند به دلیل قوانین دینی یهودی باشد. شریعت توراتی برای ۳۶ جرم ــ از جمله قتل، زنا، بت پرستی و بی حرمتی به شبات ــ صراحتاً حکم اعدام تعیین کرده است. با این حال، در اسرائیل باستان این مجازات به ندرت اجرا می شد. یهودیان از آغاز دوران میلادی قوانینی محدودکننده وضع کردند تا از اعدام بی گناهان جلوگیری کنند و همین امر موجب شد که مجازات اعدام عملاً لغو شود. موسی بن میمون استدلال می کرد که اجرای حکم اعدام بر اساس چیزی کمتر از یقین مطلق، به سرا
شیبی خطرناک کاهش معیارهای اثبات منجر خواهد شد تا جایی که افراد صرفاً «طبق میل قاضی» محکوم شوند. نگرانی او حفظ احترام عمومی نسبت به قانون بود و او خطاهای ناشی از اقدام را بسیار خطرناک تر از خطاهای ناشی از ترک عمل می دانست. زمانی که دولت مدرن اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد، قوانین دوره قیمومت بریتانیا با اندکی اصلاحات به ارث برده شد و در نتیجه مجازات اعدام همچنان در قوانین باقی ماند. در جریان جنگ عرب ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، نخستین اعدام انجام شد؛ ماعیر توبیانْسکی، افسر ارتش اسرائیل، به جاسوسی متهم شد و پس از یک دادگاه صحرایی شتاب زده به مرگ محکوم گردید. او با جوخه آتش اعدام شد، اما بعدها بی گناهی اش به رسمیت شناخته شد. در دسامبر ۱۹۴۸ تصمیم گرفته شد که در صورت صدور احکام اعدام جدید، اجرای آنها تا زمانی که دولت درباره سرنوشت این مجازات تصمیم بگیرد، متوقف شود. نخستین احکام اعدام صادره توسط دادگاه های مدنی اسرائیل علیه دو عرب به جرم قتل در نوامبر ۱۹۴۹ در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد، اما رئیس جمهور حییم وایزمن که مخالف اعدام بود، این احکام را به حبس ابد کاهش داد. در سال ۱۹۵۰، هفت محکوم به قتل در صف اعدام قرار داشتند. د
ر همین دوران، «قانون مجازات نازی ها و همدستانشان» مصوب ۱۹۵۰، برای جدی ترین جرایم مجازات اجباری اعدام مقرر می کرد. نخستین بار این حکم در سال ۱۹۵۲ علیه یحزقل اینگستر صادر شد که به دلیل شکنجه و ضرب و شتم دیگر یهودیان به عنوان کاپو، به جنایت علیه بشریت محکوم گردید. در سال ۱۹۵۳ نیز حکم اعدامی به دلیل قتل صادر شد، ولی اجرا نگردید و شش سال بعد، محکوم عفو ریاست جمهوری دریافت کرد. در سال ۱۹۶۲، دومین اعدام در اسرائیل صورت گرفت، زمانی که آدولف آیشمن پس از محکومیت در سال ۱۹۶۱ به دلیل مشارکت در جنایات نازی ها و هولوکاست، به دار آویخته شد. در دهه های بعد، گاهی حکم اعدام برای محکومان به جرایم تروریستی صادر می شد، اما این احکام همواره به مجازات های دیگر تبدیل می شدند. در سال ۱۹۸۸، جان دمجانیوک، یکی از نگهبانان اردوگاه های مرگ نازی، به دلیل جنایات جنگی محکوم و به اعدام محکوم شد. او به عنوان نگهبانی با لقب «ایوان مخوف» شناخته می شد، اما بعدها شناسایی، محکومیت و حکم او در دادگاه تجدیدنظر لغو شد. از میانه دهه ۱۹۹۰، روند درخواست مجازات اعدام برای متهمان تروریسم متوقف گردید. در انتخابات مارس ۲۰۱۵، حزب «اسرائیل بیتنو» برنامه ای انت
خاباتی را مطرح کرد که شامل مجازات اعدام برای تروریست ها بود. در ژوئیه همان سال، طرحی قانونی توسط یکی از اعضای این حزب ارائه شد که اجازه می داد اکثریت قضات حاضر بتوانند یک تروریست را به مرگ محکوم کنند. این طرح در نخستین مرحله رأی گیری با نتیجه ۹۴ مخالف در برابر ۶ موافق رد شد.
مسابقه دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی مردان در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا، در تاریخ ۱۰ و ۱۱ آگوست در ورزشگاه المپیک برگزار شد. نمای کلی. در تاریخ ۱۱ آگوست، تیم ملی جاماییکا به رهبری نستا کارتر، مایکل فریتر، یوهان بلیک و یوسین بولت مدال طلا را کسب کرد و رکورد جهانی خود را که ۳۷٫۰۴ بود و در مسابقات قهرمانی جهان دو و میدانی ۲۰۱۱ ثبت شده بود، با زمان ۳۶٫۸۴ شکست. رکوردها پیش از مسابقات. پیش از این رقابت ها، رکوردهای جهانی و المپیک موجود به شرح زیر بود.
اعدام در کانادا به نخستین دوره های تاریخی کانادا بازمی گردد، از جمله دوران استعمار فرانسه و سپس بریتانیا. از سال ۱۸۶۷ تا زمان لغو اعدام برای جرم قتل در ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۶، در مجموع ۱۴۸۱ نفر به اعدام محکوم شدند و ۷۱۰ نفر به اجرا درآمدند. از میان اعدام شدگان، ۶۹۷ نفر مرد و ۱۳ نفر زن بودند. تنها روش اجرای اعدام برای غیرنظامیان پس از پایان حکومت فرانسه، حلق آویز کردن بود. آخرین اعدام در کانادا در ۱۱ دسامبر ۱۹۶۲ در زندان دان تورنتو انجام شد که طی آن آرتور لوکاس و رونالد تورپین به طور هم زمان حلق آویز شدند. قانون دفاع ملی نیز برای برخی جرایم نظامی مجازات اعدام را پیش بینی می کرد، اما پس از سال ۱۹۴۶ هیچ اعدام نظامی ای صورت نگرفت. لغو عملی مجازات اعدام در کانادا از ژانویه ۱۹۶۳ آغاز شد و به صورت رسمی در دو مرحله در سال های ۱۹۷۶ و ۱۹۹۹ لغو گردید. پیش از سال ۱۹۷۶، اعدام بر اساس قانون کیفری، مجازات تعیین شده برای قتل، خیانت و دزدی دریایی بود. همچنین برخی جرایم نظامی تحت قانون دفاع ملی در صورت ارتکاب همراه با خیانت، مجازات اجباری اعدام داشتند، هرچند هیچ موردی پس از سال ۱۹۴۵ به اجرا نرسید. در سال ۱۹۷۶، پارلمان با تصویب لایحه C-
84، اعدام را برای قتل، خیانت و دزدی دریایی لغو کرد. در دسامبر ۱۹۹۸، پارلمان قانونی برای حذف کامل مجازات اعدام در جرایم نظامی تصویب کرد که از اول سپتامبر ۱۹۹۹ اجرایی شد. افکار عمومی. اگرچه بازگرداندن مجازات اعدام در کانادا بسیار بعید به نظر می رسد، اما همچون برخی از ایالات متحده آمریکا، استقبال عمومی از اجرای حکم اعدام خبر می دهد. در حالی که مخالفت با اعدام در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ افزایش یافت، در سال های اخیر دیدگاه کانادایی ها به مواضع آمریکایی ها نزدیک تر شده است؛ در سال ۲۰۰۴ تنها ۴۸ درصد کانادایی ها خواستار اعدام برای قاتلان بودند، در حالی که این رقم در سال ۲۰۱۰ به ۶۲ درصد رسید. بر اساس یک نظرسنجی، میزان حمایت از مجازات اعدام در کانادا و ایالات متحده در سال ۲۰۱۳ تقریباً برابر و حدود ۶۳ درصد بود. نظرسنجی سال ۲۰۱۲ روزنامه تورنتو سان نشان داد که ۶۶ درصد کانادایی ها از اعدام حمایت می کنند، اما تنها ۴۱ درصد واقعاً موافق بازگرداندن آن در کانادا بودند. در سال ۲۰۲۳، یک نظرسنجی از مؤسسه Research Co. نشان داد که ۵۴ درصد کانادایی ها طرفدار بازگرداندن مجازات اعدام برای قتل هستند. در سال ۲۰۲۴ نیز یک نظرسنجی دیگر نش
ان داد که ۵۷ درصد کانادایی ها از احیای مجازات اعدام حمایت می کنند.
باشگاه فوتبال اوکتپا (به ) یک باشگاه فوتبال ازبکستانی مستقر در تاشکند است. در حال حاضر در لیگ دسته اول ازبکستان بازی می کند.
اعدام در سنگاپور یک مجازات قانونی در این کشور است که با روش دار زدن انجام می شود. بر اساس قوانین این کشور، ۳۳ جرم از جمله قتل، قاچاق مواد مخدر، تروریسم، استفاده از سلاح گرم و آدم ربایی مشمول مجازات اعدام هستند. تاریخچه. در سال ۲۰۱۲، قوانین سنگاپور اصلاح شد و برخی جرائم از شمول حکم اجباری اعدام خارج گردیدند. در ۱۳ اوت ۲۰۲۵ یک مرد ۶۰ ساله سنگاپوری به دلیل نگهداری مواد مخدر با هدف قاچاق به دار آویخته شد. دیدگاه عموم مردم. یک نظرسنجی روزنامه "The Straits Times" در سال ۲۰۰۵ نشان داد که ۹۵ درصد مردم سنگاپور معتقد بودند کشورشان باید مجازات اعدام را حفظ کند. با این حال، به مرور زمان و تحت تأثیر دیدگاه های لیبرال تر، میزان حمایت کاهش یافت. با وجود این افت، اکثریت بزرگی از مردم همچنان از اجرای اعدام حمایت می کنند؛ به گونه ای که در سال ۲۰۲۱ بیش از ۸۰ درصد سنگاپوری ها خواستار حفظ این مجازات بودند.
یک بازی اینترنتی (به انگلیسی: "Internet game") نوعی بازی ویدئویی است که برای ارائه و اجرا به اینترنت یا یک شبکه رایانه ای مشابه متکی است و معمولاً از طریق سرویس های ابری یا سکوهای خاص در دسترس است. این بازی ها طیف وسیعی از پلتفرم ها از جمله رایانه های شخصی، کنسول های بازی و تلفن های همراه را در بر می گیرند و اغلب دارای المان های چندنفره هستند که به بازیکنان اجازه تعامل یا رقابت با یکدیگر را می دهند. تاریخچه. با گسترش جهانی اینترنت در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، بازی های اینترنتی به سرعت محبوبیت یافتند. پیش از این، بازی های چندنفره عمدتاً از طریق شبکه های محلی (LAN) انجام می شدند. ظهور فناوری های اینترنتی پرسرعت تر، توسعه بازی های بر پایه مرورگر (با استفاده از فناوری هایی مانند Flash و Java) و همچنین بازی های کلاینت-سرور کامل را ممکن ساخت. عنوان هایی مانند "Lineage" (۱۹۹۸) و "World of Warcraft" (۲۰۰۴) نقش بسزایی در عمومی سازی ژانر MMORPG ایفا کردند. انواع بازی های اینترنتی. بازی های اینترنتی را می توان به چند دسته اصلی تقسیم بندی کرد: بازی های بر پایه مرورگر. این بازی ها مستقیماً درون یک مرورگر وب و بدون
نیاز به نصب نرم افزار اضافی (به جز پلاگین های رایج مانند HTML5) اجرا می شوند. نمونه های اولیه آن اغلب ساده و مبتنی بر فلش بودند، اما نمونه های مدرن از فناوری های پیشرفته تر استفاده می کنند. بازی های کلاینت محور. این بازی ها نیاز به دانلود و نصب یک نرم افزار کلاینت روی دستگاه کاربر دارند. این کلاینت به سرورهای اصلی بازی متصل شده و معمولاً گرافیک، گیم پلی و محتوای پیچیده تری نسبت به بازی های مرورگری ارائه می دهند. بسیاری از MMORPGها و بازی های رقابتی مانند "League of Legends" در این دسته قرار می گیرند. بازی های چندنفره آنلاین. این اصطلاح به بازی هایی اشاره دارد که حالت چندنفره آن ها از طریق اینترنت فعال می شود. این می تواند شامل بازی هایی باشد که هم حالت تکنفره و هم چندنفره دارند (مانند سری "Call of Duty") یا بازی هایی که صرفاً برای تجربه چندنفره طراحی شده اند (مانند "Fortnite"). بازی های اجتماعی و کژوال. این بازی ها که اغلب روی پلتفرم های شبکه های اجتماعی یا تلفن های همراه ارائه می شوند، بر تعامل اجتماعی ساده و دسترسی آسان تمرکز دارند. بازی هایی مانند "FarmVille" و "Words with Friends" از نمونه های شاخص این دس
ته هستند. فناوری. بازی های اینترنتی به زیرساخت های فنی پیچیده ای متکی هستند. سرورهای مرکزی، وضعیت بازی، حساب های کاربری و تعاملات بین بازیکنان را مدیریت می کنند. اتاقک های بازی (Lobbies) و سیستم های تطبیق دهی (Matchmaking)، بازیکنان را برای انجام بازی گرد هم می آورند. همچنین، برای کاهش تأثیر تأخیر (Latency/Ping)، از فناوری هایی مانند شبکه سازی پیش بینانه استفاده می شود. جنبه های اقتصادی. مدل های اقتصادی رایج در بازی های اینترنتی شامل موارد زیر است: تأثیرات اجتماعی و فرهنگی. بازی های اینترنتی به ایجاد جوامع آنلاین گسترده و فرامرزی منجر شده اند. آن ها بستری برای تعاملات اجتماعی، همکاری و رقابت فراهم می کنند. همچنین، پدیده هایی مانند ورزش الکترونیک (eSports) و پخش زنده (Streaming) بازی ها، از بازی های اینترنتی به عنوان یک صنعت فرهنگی و سرگرمیِ پررونق حمایت می کنند. با این حال، نگرانی هایی درباره اعتیاد به بازی های اینترنتی، رفتارهای سمی در جامعه بازی و مسائل مربوط به حریم خصوصی نیز مطرح شده است.
جوزف توماس الیوت (؛ زادهٔ ) خواننده، آهنگساز، موسیقی دان و ترانه پرداز اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر به عنوان خواننده اصلی و یکی از اعضای بنیانگذار گروه هارد راک دف لپارد شناخته می شود. او همچنین خواننده اصلی گروه ادای احترام به دیوید بویی، سایبرناتس، و گروه مات د هوپل بوده است. او یکی از دو عضو اصلی دف لپارد است که هنوز در گروه هستند و یکی از سه نفری است که در تمام آلبوم های دف لپارد اجرا داشته اند. الیوت به خاطر صدای متمایز و متنوعش شناخته می شود. زندگی و حرفه. جوزف توماس الیوت در شفیلد انگلستان متولد شد. او در مدرسه کینگ ادوارد هفتم تحصیل کرد. الیوت در نوامبر ۱۹۷۷ با پیت ویلیس (عضو یک گروه محلی به نام اتمیک مس) آشنا شد. ویلیس پس از فهمیدن اینکه هر دو نوازنده هستند، الیوت را دعوت کرد تا با بقیه اعضای اتمیک مس ملاقات کند. گروه ساعت ها در اتاق الیوت به صحبت و گوش دادن به آهنگ ها می پرداختند. الیوت به عنوان گیتاریست امتحان داد و اگرچه گروه آواز الیوت را نشنیده بود، اما تحت تأثیر «نگرش و ایده های او در مورد عضویت در یک گروه» قرار گرفت و او به عنوان خواننده گروه ا
نتخاب شد. سایر اعضا نیز پیشنهاد الیوت را برای تغییر نام خود به «پلنگ ناشنوا» پذیرفتند. الیوت این نام را در جوانی برای یک گروه ابداع کرده بود. تونی کنینگ، یکی از اعضای گروه، پیشنهاد داد که نام گروه را به دف لپارد تغییر دهند تا از گروه های پانک معاصر مانند «فلایینگ لیزاردز» و «بوم تاون رتس» متمایز شوند. این گروه ادعا می کند که هرگونه شباهت ظاهری نام لد زپلین به دف لپارد غیرعمدی بوده است. اولین ازدواج الیوت با کارلا رامدانی در سال ۱۹۸۹ بود؛ آنها در سال ۱۹۹۶ از هم جدا شدند. الیوت در سال ۲۰۰۳ با کریستین وونشل آشنا شد و با هم ازدواج کردند. اولین فرزند آنها در سال ۲۰۰۹ به دنیا آمد و آنها همچنین در سال ۲۰۱۶ یک دختر نیز آوردند. او در مارس ۲۰۲۲ در SiriusXM اعلام کرد که او و همسرش کریستین دختر دیگری دارند که در سال ۲۰۲۰ به دنیا آمده است.
باشگاه فوتبال پترولینا سوشیال (به پرتغالی: Petrolina Social Futebol Clube) که به با نام پترولینا نیز شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی است که در سال ۱۹۹۸ در پترولینا، پرنامبوکو تأسیس شد. بزرگترین رقیب پترولینا "1º de Maio Esporte Clube" است. تاریخچه. این باشگاه در ۱۱ نوامبر ۱۹۹۸ تأسیس شد. آنها در سال بعد شروع به حضور در یک رقابت بزرگسالان کردند و در سری A2 قهرمانی پرنامبوکانو بازی کردند و در سال ۲۰۰۱ به عنوان قهرمان به سری سی قهرمانی پرنامبوکانو صعود کردند. پترولینا پس از انصراف ایپیرانگا از این رقابت ها، به سری سی سال ۲۰۰۸ راه یافت، اما در مرحله اول حذف شد.
آنبا دلو یک فیلم کوتاه درام محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی لوئیزا کالاگیان و رزا کالدیرا است. این فیلم داستان نادیا را روایت می کند، زیست شناسی که در مورد گیاهان و جانوران بومی کوبا تحقیق می کند. روزی جنگل صدای متفاوتی دارد. اتفاقی افتاده است. سرزمین مادری او هائیتی هرگز تا این حد دور از دسترس نبوده است. این فیلم که محصول مشترک کوبا، برزیل و هائیتی است، در بخش فیلم های کوتاه برلیناله در هفتاد و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم برلین انتخاب شد و اولین نمایش جهانی خود را در ۱۵ فوریه تجربه کرد و برای دریافت خرس طلایی بهترین فیلم کوتاه رقابت کرد. خلاصه داستان. نادیا، زیست شناس اهل هائیتی، برای ادامه تحصیل به کوبا ی رودوو رزمین م فرهنگ خود را پشت سر می گذارد. او با سبک زندگی کوبایی سازگار می شود، اسپانیایی یادمی گیرد و آیین نتریا را تمرین می کند. سال ها بعد، بازگشت ایوون، عشق سابقش از هائیتی، نظم زندگی اش را برهم می زند و او را وادار می کند با گذشته و احساسات سرکوب شده اش روبرو شود و احساسی که باعث می شود هائیتی برایش از همیشه دورتر به نظر برسد. انتشار. "فیلم «آنبا دلو»" اولین نمایش جهانی خود را در ۱۵ فوریه
۲۰۲۵، به عنوان بخشی از هفتاد و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم برلین، در بخش فیلم های کوتاه برلیناله ۲ تجربه کرد.
مرگ توسط خرد کردن یا فشار دادن روشی از اجرای مجازات است که در طول تاریخ استفاده شده و تکنیک های آن بسته به زمان و مکان بسیار متفاوت بوده است و معمولاً شامل قرار دادن وزنه های سنگین بر روی فرد با هدف کشتن او بوده است. روش ها. خرد کردن توسط فیل. لوییس روسله این اجرای مجازات در هند مرکزی را در مجله "Le Tour du Monde" در سال ۱۸۶۸ توصیف کرد. یک روش رایج مرگ در جنوب و جنوب شرق آسیا به مدت بیش از ۴۰۰۰ سال، خرد کردن توسط فیل ها بوده است. ساسانیان، رومیان و کارتاژها نیز گاهی از این روش استفاده می کردند. تاریخچه. در روم باستان. در افسانه های روم باستان، تارپیا یک دوشیزه وستال بود که شهر رم را به سابین ها فروخت به امید اینکه پاداشی از جواهرات دریافت کند. اما در عوض، او توسط خرد شدن کشته شد و جسدش از صخره تارپیان پرتاب شد که اکنون به نام او معروف است. در آمریکای پیشا-کلمبیایی. گزارش هایی از خرد کردن در آمریکای پیشا-کلمبیایی نیز وجود دارد، به ویژه در امپراتوری آزتک. مغول ها. در فرهنگ مغولی، به دلیل اعتقادات دینی، گاهی اوقات این روش به عنوان روشی بهتر برای اعدام زندانیان بدون ریختن خون دیده می شد. روش اجرای آن بسته به شرای
ط متفاوت بود. در اروپا. در اروپا، از خردکردن به عنوان یکی از روش های شکنجه استفاده می شد که در اکثر موارد به مرگ می انجامید. در این روش، متهمی که از پاسخ دادن خودداری می کرد، تحت فشار قرار می گرفت تا سنگ های سنگین تر و سنگین تری بر روی سینه او گذاشته شود تا یا او پاسخ دهد یا با افزایش وزن سنگ ها، خفگی مرگبار رخ دهد.
آب تمر هندی، عصاره میوه درخت تمر هندی ("Tamarindus indica") است که با فشردن، مخلوط کردن و گاهی جوشاندن پالپ میوه تمر هندی تولید می شود. آب تمر هندی را می توان به عنوان نوشیدنی که به دلیل طعم ترش تازه اش مورد توجه است، مصرف کرد یا برای اهداف آشپزی به عنوان یک طعم دهنده ترش استفاده کرد. در پیشرفت های اخیر، از آب تمر هندی به عنوان مخلوطی در کوکتل استفاده می شود. به عنوان نوشیدنی. آب میوه تمر هندی با فشار دادن و مخلوط کردن گوشت میوه تمر هندی با آب تولید می شود. گاهی این فرایند شامل جوشاندن گوشت میوه تمر هندی نیز می باشد تا عصاره میوه تمر هندی به طور کامل استخراج شود. سپس مایع مخلوط شده از صافی عبور داده می شود تا آب میوه از دانه ها، الیاف و قطعات پوست تمر هندی جدا شود. آب تمر هندی ترش مزه اغلب با اضافه کردن شکر پالم مایع شیرین می شود و اغلب با یخ سرو می شود. در اندونزی، آب تمر هندی به نام های آب تمر هندی، تمر هندی با یخ یا تمر هندی شیرین شده شناخته می شود. این یک نوشیدنی سنتی محبوب در جاوه است که با "گولا جاوا" یا "گولا آرن" (شکر خرما) مخلوط می شود. همچنین اغلب به عنوان نوشیدنی پاک کننده کام ترش و تازه پس از مصرف
نوشیدنی های گیاهی "جامو" جاوه که اغلب طعم تلخی دارند، سرو می شود. در آشپزی ترکیه، آب میوه تمر هندی به عنوان "شربت دمیرهندی" شناخته می شود که به معنای نوشیدنی شربت تهیه شده از تمر هندی است. در مکزیک و دیگر کشورهای آمریکای لاتین، آب تمر هندی به نام آگوا تاماریند یا «آب تمر هندی» شناخته می شود. این نوشیدنی یکی از متداول ترین انواع آگوا فرسکا در مکزیک است. استفاده در آشپزی. آب پالپ میوه تمر هندی اغلب به عنوان طعم دهنده ترش شبیه به سرکه در چندین سنت آشپزی آسیایی مانند غذاهای اندونزیایی، تایلندی و هندی استفاده می شود. در غذاهای اندونزیایی، آب تمر هندی یک ماده ضروری به عنوان مخلوط در سس بادام زمینی برای سالاد "گادو-گادو" و "پِسِل" است. همچنین به عنوان طعم دهنده ضروری در "آسام پداس" و خورش ماهی "پیندانگ" و سبزیجات "سایور آسم" در سوپ تمر هندی استفاده می شود. در طعم غذاهای تایلندی، ترشی متمایز آن نه از سرکه یا آبلیمو، بلکه از طریق استفاده از آب تمر هندی حاصل می شود. این ماده به عنوان یک ماده طعم دهنده ترش در نودل برنج "پد تای"، سوپ ترش و تند "تام کلونگ" و کاری ماهی ترش "کائنگ سام کونگ" استفاده می شود. در غذاهای هندی،
آب تمر هندی اغلب به صورت پالپ در می آید، با شکر زرد مخلوط می شود و به عنوان طعم دهنده برای غذاهای جانبی یا چاشنی استفاده می شود.
قطع از کمر یا برش کمر، شکلی از اعدام بود که در چین باستان به کار می رفت. این روش شامل تقسیم شدن محکوم به دو نیم در ناحیه کمر توسط جلاد بود. تاریخچه. قطع از کمر برای اولین بار در دوران سلسله ژو (حدود ۱۰۴۶ تا ۲۵۶ پیش از میلاد) انجام شد. سه روش اعدام در سلسله ژو وجود داشت: چِلیه (車裂؛ پاره کردن با بستن دست ها و پاها به ارابه هایی که در جهت مخالف حرکت می کردند)، ژان (斬؛ قطع از کمر)، و شا (殺؛ سر بریدن). گاهی اوقات، برش محدود به یک تکه نبود. اولین امپراتور سلسله مینگ، ژو یوان ژانگ، شاعر گائو چی را به خاطر نوشته های طنزآمیز سیاسی اش به هشت تکه تقسیم کرد.
لوم (به انگلیسی: Loum) یک شهر در کامرون است که در منطقه لیتورال واقع شده است.
فرمانده کل ارتش بریتانیا () رئیس حرفه ای ارتش انگلیس از سال ۱۶۶۰ تا ۱۷۰۷ (ارتش انگلیس که در سال ۱۶۴۵ تأسیس شد، در سال ۱۷۰۷ توسط ارتش بریتانیا، شامل هنگ های اسکاتلندی موجود، جایگزین شد) و عنوان ارتش بریتانیا از سال ۱۷۰۷ تا ۱۹۰۴ بود. این مقام در سال ۱۹۰۴ با ایجاد شورای ارتش و عنوان رئیس ستاد کل بریتانیا جایگزین شد. در گذشته، فرماندهی عالی ارتش توسط شخص پادشاه انجام می شد. در سال ۱۶۴۵، پس از وقوع جنگ داخلی انگلستان، پارلمان، توماس فیرفکس را به عنوان «کاپیتان کل و فرمانده کل تمام ارتش ها و نیروهایی که در قلمرو مشترک المنافع انگلستان تشکیل شده و تشکیل خواهند شد» منصوب کرد. توماس فیرفکس ارشدترین افسر نظامی بود که هیچ مافوقی نداشت و کنترل شخصی زیادی بر ارتش و افسران آن داشت. لرد فیرفکس «لرد ژنرال» لقب گرفت. هیچ یک از جانشینان او از این عنوان استفاده نکردند. در سال ۱۶۵۰، فیرفکس کمی قبل از جنگ های سه پادشاهی، از سمت خود استعفا داد. الیور کرامول، سپهبد فیرفکس، به عنوان فرمانده کل ارتش، جانشین او شد. در زمان کرامول، فرمانده کل، به ویژه پس از انحلال پارلمان طولانی، عملاً رئیس دولت بود. کرامول تا سال ۱۶۵۳ این سمت را بر عه
ده داشت، تا اینکه به عنوان لرد محافظ انتخاب شد. در ۲۱ فوریه ۱۶۶۰، پارلمان طولانیِ بازسازی شده تصویب کرد که «ژنرال جورج مونک به عنوان کاپیتان کل و فرمانده کل ارتش، تحت نظر پارلمان، برای تمام نیروهای زمینی انگلستان، اسکاتلند و ایرلند تعیین و منصوب شود».
گوین پری کاسالگنو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "نوح"، "تابستانی که زیبا شدم، خاطرات خون آشام، نادرمانگر و ملکه رینگ اشاره کرد." زندگی نامه. گوین کاسالگنو در دالاس، تگزاس متولد شد. او بزرگترین فرزند خانواده است و یک خواهر کوچکتر به نام اشلین کاسالگنو دارد که او نیز بازیگر و مدل است. کاسالگنو در دبیرستان لاوجوی در لوکاس، تگزاس تحصیل کرد. کاسالگنو در اواخر سال ۲۰۲۴ با چیان کینگ ازدواج کرد. او پیش از این از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ با لارسن تامپسون، رقصنده، مدل و بازیگر آمریکایی در رابطه بود. کاسالگنو یک مدافع بهداشت روانی است، او یک مسیحی است و مرتباً در پلتفرم های مختلف رسانه های اجتماعی خود به ایمان خود اشاره می کند و کتاب مقدس را می خواند. حرفه. دوست مادر کاسالگنو به او پیشنهاد داد که مدلینگ را امتحان کند، که باعث شد مادرش به دنبال آژانس های مدلینگ برود. در سن چهار سالگی، او اولین شغل مدلینگ خود را برای جی. سی. پنی رزرو کرد. او در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی، در تبلیغات متعددی مانند سونی و پاپا جانز حضور داشت. از آنجایی که او خردسال ب
ود، مادرش، آلیسون کاسالگنو در طول سفرهای کاری و تست های بازیگری، مدیر برنامه های او بود. کاسالگنو برای فرصت های بزرگتر به لس آنجلس نقل مکان کرد و در یازده سالگی اولین پروژه سینمایی خود را آغاز کرد. سپس او نقش های مختلفی را بر عهده گرفت، از جمله نقش سام جوان در فیلم "نوح"، دیمن سالواتوره در مجموعه تلویزیونی "خاطرات خون آشام" و ترور استرند در فصل اول سریال "واکر". در ژوئیه ۲۰۲۲، "ددلاین" "هالیوود" گزارش داد که کاسالگنو نقش جرمیا فیشر را به عنوان یکی از شخصیت های اصلی مجموعه تلویزیونی آمازون پرایم که بر اساس رمان بلوغ جنی هان با نام "تابستانی که زیبا شدم" را بازی خواهد کرد. این مجموعه در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ پخش شد. آمازون فصل دوم این سریال را قبل از پخش فصل اول آن بدون تاریخ انتشار تمدید کرد. فصل دوم "سریال تابستانی که زیبا شدم" در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۳ پخش شد. طبق گفته آمازون، فصل دوم "یکی از ۱۰ فصل پربیننده سرویس پخش آنلاین آمازون پرایم" بوده است و آنها آن را برای فصل سوم در اوت ۲۰۲۳، با ده قسمت برنامه ریزی شده، حتی قبل از پخش کامل فصل دوم، تمدید کردند. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، "ورایتی" اعلام کرد که کاسالگنو برای ایفای نقشی در فیلم
زندگینامه ای میلدرد برک، کشتی گیر عضو تالار مشاهیر دبلیودبلیوئی در "فیلم ملکه رینگ" انتخاب شده است. او قرار است نقش نسخه جوان جو برک را بازی کند. فیلم شناسی. سینمایی تلویزیونی