Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ع کاشته شده را شخم می زند و چمنزارها را شیار می کند. ایلمارینن در ناامیدی، بار دیگر خود را نابود می کند. ایلمارینن از عدم موفقیت خود خشمگین می شود و چهار باد را برای شعله ور کردن آتش احضار می کند. بادها سه روز می وزند تا اینکه سرانجام، سامپو متولد می شود و به شکل یک آسیاب جادویی در می آید که غلات، نمک و طلا تولید می کند. ایلمارینن که در نهایت از خود خشنود است، آن را به لوئوهی تقدیم می کند، که فوراً آن را در یک طاق در اعماق زمین قفل می کند. ایلمارینن در بازگشت پیروزمندانه به سوی دوشیزه پاهیولا، از او می خواهد که همسرش شود. در کمال ناامیدی، او از ترک سرزمین مادری خود امتناع می کند و او را مجبور می کند که تنها و افسرده به خانه بازگردد. از انواع رونه های اصلی. انواع رونه های (چکامه های) اصلی که توسط لونروت در تدوین کالوالا استفاده شده است، تصویر متفاوتی از ایلمارینن ارائه می دهند. به عنوان مثال، در یک نوع از The Sampo ، ایلمارینن با میل خود به پوهیولا می رود تا سامپو را بسازد، نه به این دلیل که توسط وایناموئینن فریب خورده است، بلکه برای نجات وایناموئینن از مرگ. علاوه بر این، همان رونه، ایلمارینن را به عنوان کسی ک
ه با موفقیت با دوشیزه شمال به خانه بازمی گردد، به تصویر می کشد. به تصویر کشیدن ایلمارینن به عنوان «بدشانس در عشق» در کالوالا عمدتاً به دلیل انتخاب های خود لونروت در هنگام بازبینی و تدوین رونه های اصلی برای تشکیل یک روایت منسجم است. در مثالی دیگر از یک rune اصلی با عنوان Kosinta (خواستگاری)، ایلمارینن سفری را برای رقابت برای دختر Hiisi آغاز می کند. او دوباره پس از تکمیل وظایف شخم زدن مزرعه ای از افعی ها، آوردن خرس توئونی و آوردن نیزه Tuoni، در به دست آوردن همسرش موفق می شود. عروس طلایی ایلمارینن. از کالوالا. پس از از دست دادن همسر اولش در اثر نفرین کولروو، ایلمارینن دلسرد سعی می کند همسر جدیدی از طلا و نقره بسازد، اما متوجه می شود که همسر طلایی سخت و سرد است. او که مأیوس شده است، سعی می کند او را به جای خودش به برادرش وایناموئینن شوهر دهد، اما حکیم پیر او را رد می کند و می گوید که همسر طلایی باید به کوره بازگردانده شود و به ایلمارینن می گوید که «از او هزار زینت بسازد». او با صحبت با همه مردم خود، اضافه می کند: "هرگز، ای جوانان، هر چقدر هم که بدبخت باشید، نه در آینده، ای قهرمانان بالغ، چه دارایی های زیادی داشته
باشید، یا در دارایی های خود فقیر باشید، در طول عمرتان، در حالی که ماه طلایی می درخشد، آیا شما یک زن طلایی را خواستگاری می کنید، یا خود را برای نقره ناراحت می کنید، زیرا درخشش طلا یخ می زند، فقط یخبندان توسط نقره دمیده می شود." داستان همسر طلایی را می توان به عنوان یک داستان هشداردهنده بر اساس مضمون «پول نمی تواند خوشبختی بخرد» دید. برای یک خواننده معاصر، شباهتی نیز به ماهیت غرورآمیز افسانه گولم، یا به "فرانکنشتاین" وجود دارد، به این معنا که حتی ماهرترین انسان ها نمی توانند هنگام خلق زندگی با کمال الهی رقابت کنند. از انواع رونه های اصلی. در نمونه دیگری از مجوز ویرایشی لونروت، داستان های کولروو در اصل به عنوان یک سری مستقل از رونه ها وجود داشت. لونروت در تلاش خود برای ایجاد یک روایت همگن، کولروو را به عنوان برده ایلمارینن معرفی کرد تا کولروو را در رشته داستان های سامپو از رونه ها وارد کند. با این حال، برخی از محققان متقاعد شده اند که عروس طلایی در اصل یک رونه مستقل بوده که در نهایت به چرخه Sampo اضافه شده است. علاوه بر این، انواع مستقلی از rune Kultamorsian (عروس طلایی) جمع آوری شده است. به نظر ماتی کوسی، هشدا
ری که در بالا بازتولید شده است، یک عنصر ثانویه است که احتمالاً در دوره مسیحیت اضافه شده است. runeهای اصلی به جای اینکه به عنوان یک داستان هشدار دهنده عمل کنند، احتمالاً اسطوره گسترده یک زن طلایی را که در سراسر اوراسیا قطبی یافت می شود، بیان می کردند.
یک بازی در سبک ماجراجویی است که خالق آن توسعه دهندهٔ ژاپنی کیکیاما می باشد. بازیکن نقش دختری با نام مادوتسوکی را برعهده دارد که در رؤیاهای خود می گردد و ۲۴ افکت جمع آوری می کند که ظاهر و تجهیزاتش را تغییر می دهند.
فرهنگ فنلاندی ترکیبی از میراث بومی کشور فنلاند با جنبه های فرهنگی مشترک کشورهای نوردیک و فرهنگ اروپایی را در خود دارد. زبان فنلاندی که از خانواده زبان های اورالی است به عنوان زبان رسمی کشور، به اضافه زبان سوئدی که از خانواده زبان های ژرمنی است و توسط اقلیتی در کشور فنلاند صحبت می شود، به اضافه عاداتی چون استفاده زیاد از سونا، عناصر فرهنگی برجسته در فرهنگ فنلاندی را تشکیل می دهند. فنلاند به دلیل تاریخ و موقعیت جغرافیایی خود از نظر فرهنگی تحت تأثیر مناطق مجاور، مردمان مختلف فینی تبار و بالت ها و همچنین قدرت های مسلط سابق سوئد و روسیه قرار گرفته است. سبک زندگی عمدتاً روستایی و خودکفا و مساوات خواهی و پرهیز از اسراف از ویژگی های دیگر فرهنگ فنلاند هستند. بسیاری از مردم فنلاند از نظر احساسی با حومه شهر و طبیعت ارتباط دارند، زیرا شهرنشینی در مقیاس بزرگ یک پدیده نسبتاً جدید است. بین مناطق گوناگون فنلاند، تفاوت های فرهنگی وجود دارد. تفاوت های جزئی به ویژه در بین فنلاندی زبان ها از یک سو با سامی زبان ها، سوئدی زبان های فنلاند، کارلیایی ها، کولی ها، یهودی ها و تاتارهای فنلاند دیده می شود. شرایط اقلیمی حاکم در فنلاند و د
نیای حیوانات و گیاهان آن، فنلاندی ها را شکیبا بار آورده است و در برابر سختی ها تحمل دارند. فنلاندی ها علاوه بر مقاومت بالا در برابر شرایط منفی زندگی، فروتن (شاید حتی خجالتی) و صمیمی هستند. صداقت داشتن در میان مردم این مناطق از نظر تاریخی با این واقعیت توضیح داده می شود که از آنجایی که فنلاند منطقه کوچکی بود، هیچ کس نمی توانست دیگران را فریب دهد، زیرا اگر کسی از دروغ او مطلع می شد، هیچ کس دیگری نمی خواست با او معامله کند. این امر بخش مهمی از فرهنگ فنلاند را به تأکید بر صداقت تبدیل کرده است و مردم اهمیت ویژه ای برای این کیفیت اخلاقی قائل هستند. = جنبه تاریخی = آخرین عصر یخبندان بیشتر شمال اروپا را پوشانده بود. پس از عقب نشینی آن در حدود ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد، مردم شروع به ورود به فنلاند امروزی کردند که اکثر آنها احتمالاً از جنوب و شرق سفر می کردند. یافته های باستان شناسی اخیر همچنین نشان می دهد که حضور فرهنگ کومسا در شمال غرب فنلاند به قدمت اولین اکتشافات در سواحل نروژ است. فنلاند امروزی تا حدود ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد بخشی از فرهنگ شمال شرقی کوندا و از حدود ۴۲۰۰ تا ۲۰۰۰ پیش از میلاد بخشی از فرهنگ سفال شانه ای بو
د. فرهنگ کیوکاینن حدود ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد در سواحل جنوب غربی فنلاند پدیدار شد. نیاکان فنلاندی ها مانند استونیایی ها و مجارستانی ها که همگی به خانواده زبان فینو-اوگری تعلق دارند، از منطقه اورال آمده اند. در منطقه ای که اکنون فنلاند نامیده می شود، زمانی سرزمینی تحت حاکمیت سوئد وجود داشت. از سال ۱۱۰۰ تا ۱۲۰۰، پادشاهی سوئد شروع به ادغام فنلاند کرد. با این حال، نووگورود نیز برای به دست آوردن کنترل تلاش کرد. سوئدی ها در آن زمان در این کشور موقعیت های مهمی داشتند. زبان فنلاندی سرکوب شد و زبان تحصیل کردگان و قدرتمندان سوئدی بود. در آن روزگار مدرسه ای به زبان فنلاندی تدریس نمی کرد. اولین دانشگاه در فنلاند توسط سوئدی ها در تورکو، پایتخت آن زمان تأسیس شد. چندین جنگ بین سال های ۱۴۰۰ تا ۱۷۰۰ رخ داد که در آن فنلاند علیه سوئد، نووگورود، دوک نشین بزرگ مسکو و روسیه امپراتوری جنگید. در سال ۱۷۲۱، معاهده صلح نیستاد امضا شد و به سلطه سوئد در منطقه بالتیک پایان داد. در سال ۱۸۰۹، فنلاند توسط روسیه ضمیمه شد. از ۱۸۰۹ تا ۱۹۱۷، فنلاند یک دوک نشین بزرگ با تزار روسیه به عنوان پادشاه مشروطه بود. در جنوب شرقی فنلاند، منطقه کارلیا، جایی
که بیشتر درگیری های روسیه و سوئد رخ داد، تحت تأثیر هر دو فرهنگ قرار گرفت در حالی که در حاشیه هر دو مرکز قدرت باقی ماند. ابیات حماسه ملی فنلاند، کالِوالا، عمدتاً از کارلیا و اینگریا سرچشمه می گیرد. فنلاند از سال ۱۹۱۷ یک کشور مستقل بوده است. جمعیت کمتری در مناطق شمالی کشور زندگی می کنند و شهرهای بزرگ در جنوب واقع شده اند. در حال حاضر، جمعیت اطراف هلسینکی بیشتر و بیشتر می شود، زیرا بسیاری از فنلاندی ها هلسینکی و اطراف آن را محل اقامت خود می دانند، حتی اگر در اسپو یا وانتا زندگی کنند. تامپره با ۲۰۰ هزار نفر جمعیت بزرگ ترین شهر داخلی اسکاندیناوی است و احتمالاً کمترین تأثیر زبان سوئدی را در بین شهرهای بزرگ فنلاند دارد. در این شهر، تمام تابلوهای خیابان فقط به زبان فنلاندی هستند، در حالی که در جنوب، بیشتر آنها به زبان سوئدی هستند. از سوی دیگر، در لاپلند، اغلب از زبان سامی استفاده می شود. فنلاندی ها به دلیل حکومت مداوم بیگانگان، زندگی در جنگل ها یا روستاهای کوچک را به جای شهرها که بیشتر در ساحل واقع شده بودند و بیشتر در معرض حکومت سوئدی ها یا روس ها بودند، ترجیح می دادند. مهاجرت روستایی تا دهه ۱۹۵۰ اتفاق نیفتاد. علیرغ
م وجود کارخانه های کاغذ و صنایع نساجی از حدود سال ۱۸۰۰، بیش از نیمی از جمعیت هنوز در دهه ۱۹۵۰ به کشاورزی مشغول بودند. فنلاندی ها از اواخر قرن نوزدهم به منظور تقویت زبان فنلاندی بر سوادآموزی تأکید می کردند. در حال حاضر فنلاند دارای دو زبان است که کمتر از ۶ درصد فنلاندی ها به زبان سوئدی به عنوان زبان مادری خود صحبت می کنند. قرن نوزدهم احساس رمانتیسیسم ملی و ناسیونالیسم را در سراسر اروپا به ارمغان آورد. ملی گرایی فنلاندی نیز رشد کرد، هویت فرهنگی را شکل داد و کنترل سرزمین را در اولویت قرار داد. بیان هویت فنلاندی توسط مدرس دانشگاه، آ.ای. آرویدسون (۱۷۹۱–۱۸۵۸)، به یک باور رایج «جنبش فِنومان» تبدیل شد: «ما سوئدی نیستیم، نمی خواهیم روس شویم، پس بیایید فنلاندی باشیم.» ملی گرایی افزایش یافت و منجر به اعلام استقلال از روسیه در ۶ دسامبر ۱۹۱۷، روز استقلال فنلاند شد. قابل ذکر است که ناسیونالیست ها، سوئدی زبان ها را اعضای یک ملت متفاوت (سوئد) نمی دانستند. در واقع، بسیاری از فِنومان ها از خانواده های سوئدی زبان بودند. =گروه های قومی= فنلاندی زبان ها. گروه قومی اکثریت فنلاند، فنلاندی ها هستند. اکثر فنلاندی ها به زبان فنلاندی ب
ه عنوان زبان مادری خود صحبت می کنند. زبان فنلاندی یک زبان هندواروپایی نیست و به خانواده زبان های اورالی تعلق دارد. فنلاندی ها به طور سنتی بر اساس گویش خود به زیرگروه هایی (heimo) تقسیم می شوند، اما این گروه ها به دلیل شهرنشینی و مهاجرت داخلی در قرن بیستم اهمیت چندانی ندارند. بزرگ ترین خرده فرهنگ در فنلاند مربوط به فنلاندی های سوئدی زبان آن است. حزب سیاسی حزب مردم سوئد (Svenska Folkpartiet)، به طور سنتی بخش کوچکی اما مهمی از فرهنگ سوئدی-فنلاندی داشته است. روزنامه Hufvudstadsbladet ('روزنامه پایتخت') بزرگ ترین روزنامه سوئدی زبان در فنلاند است و دفتر مرکزی آن در هلسینکی است. اقلیت سوئدی زبان هدف آزار و اذیت و تبعیض در فنلاند بوده است. آنها هنوز هم به عنوان طبقه بالا در فنلاند، به ویژه در هلسینکی در نظر گرفته می شوند و نام های مستعار، مانند "Svenska talande bättre folk" (سوئدی زبان ها، از ما بهتران اند) را به دست آورده اند. فنلاندی های سوئدی گاهی اوقات به دلیل تعداد نسبتاً کم آنها که همه یکدیگر را می شناسند و با عنوان "Ankkalampi" (Ankdammen یا "حوض اردک") نیز شناخته می شوند. با این حال، امروزه، بیشتر تفاوت ها به
دلیل ازدواج های مختلط و همگن سازی و ارتباط بین فرهنگی محو شده است (اگرچه خانواده های ثروتمند و قدرتمند سوئدی زبان هنوز وجود دارند). گروه فنلاندی-سوئدی دارای سنت های منحصر به فردی است که از سنت های اصلی فنلاندی زبان متمایز است، اما در یک جامعه متفاوت زندگی نمی کند. این گروه منشاهای مختلفی دارد، هم از تغییر زبان و هم از مهاجرت. سامی ها. منطقه لاپ لند در شمال، قوم سامی را در خود جای داده است. تا حدود سال ۱۵۰۰، سامی ها عمدتاً ماهیگیر و تله گذار بودند، معمولاً به صورت ترکیبی، و یک سبک زندگی عشایری را دنبال می کردند که با مهاجرت گوزن های شمالی تعیین می شد. به طور سنتی، مردم سامی به ماهیگیری، تله گذاری و گله داری گوزن شمالی می پرداختند. آنها به دلیل سبک زندگی عشایری خود، جوامع خود را به طور متفاوتی از فنلاندی ها سازماندهی کرده اند. زبان مادری آنها فنلاندی نیست، بلکه یکی از سه زبان سامی است که در فنلاند صحبت می شود. با این حال، دوران مدرن اکثر سامی ها را به مناطق شهری آورده است، جایی که آنها با جامعه اصلی جذب می شوند و به زبان فنلاندی صحبت می کنند. ۱۰ درصد از سامی ها به گله داری در شمال فنلاند ادامه می دهند. در حال
حاضر، سامی ها یک اقلیت ۵ درصدی در لاپ لند بومی فنلاند هستند. رومان ها. یکی دیگر از گروه های عشایری کولی های (رومان های) فنلاندی هستند که از قرن هفدهم وجود داشته اند. برای قرن ها مردان کولی، تاجر اسب بودند، در حالی که در دوران پس از جنگ به پرورش اسب و خرید و فروش خودرو و ضایعات فلزات روی آورده اند. زنان به طور سنتی به فال گیری و صنایع دستی مشغول هستند. کولی ها هدف آزار و اذیت و تبعیض در فنلاند بوده اند. «کمیسیون دائمی مشورتی امور کولی در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۷۰ تبعیض نژادی از طریق افزودن به قانون جزا ممنوع شد. این قانون اعمال آشکار مانند منع کولی ها از رستوران ها یا مغازه ها یا تحت نظارت غیرمعمول آنها توسط مغازه داران یا پلیس را مجازات می کرد.» امروزه، کمک های مالی برای بهبود استاندارد زندگی ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کولی فنلاندی ارائه می شود. =باورهای اجتماعی= برابری جنسیتی. پس از بررسی موقعیت زنان در سراسر جهان، کمیته بحران جمعیت مستقر در واشینگتن در سال ۱۹۸۸ گزارش داد که فنلاند، کمی پشت سر سوئد در رتبه اول و درست جلوتر از ایالات متحده، یکی از بهترین مکان هایی است که یک زن می تواند در آن زندگی کند. این گروه پس از
بررسی شرایط بهداشتی، آموزشی، اقتصادی و حقوقی که بر زندگی زنان تأثیر می گذارد، به این نتیجه رسید. در مقایسه با زنان سایر کشورها، زنان فنلاندی که در اواسط دهه ۱۹۸۰ کمی بیش از ۵۰ درصد از جمعیت را تشکیل می دادند، جایگاه ممتازی داشتند. آنها اولین کسانی در اروپا بودند که حق رأی را به دست آوردند و در دهه ۱۹۸۰ معمولاً حدود یک سوم از اعضای ادوسکونتا (پارلمان) را تشکیل می دادند و چندین پست وزارتخانه را در اختیار داشتند. در دهه ۱۹۸۰، حدود ۷۵ درصد از زنان بزرگسال در خارج از خانه کار می کردند. آنها حدود ۴۸ درصد از نیروی کار را تشکیل می دادند. زنان فنلاندی به اندازه همتایان مرد خود تحصیل کرده بودند و در برخی موارد، به عنوان مثال، تعداد زنان در حال تحصیل در سطح دانشگاه کمی بیشتر از تعداد مردان بود. علاوه بر یک سیستم رفاهی در حال گسترش، که از زمان جنگ جهانی دوم به آنها کمک قابل توجهی در زمینه زایمان و تربیت فرزند می کرد، زنان به دستاوردهای قابل توجهی در قانونگذاری دست یافته بودند که آنها را به برابری کامل با مردان نزدیک تر می کرد. در سال ۱۹۷۲ شورای برابری (fi) برای مشاوره به قانون گذاران در مورد روش های تحقق برابری کامل قان
ونی برای زنان تأسیس شد. در سال ۱۹۸۳، قانون مقرر کرد که هر دو والدین از حقوق مساوی برای حضانت فرزندان خود برخوردار باشند. یک سال بعد، به زنان در تعیین ملیت فرزندانشان حقوق برابر اعطا شد. از این پس هر کودکی که از یک زن فنلاندی متولد شود، تابعیت فنلاند را خواهد داشت. پس از یک مناظره ملی بسیار داغ، قانونی در سال ۱۹۸۵ تصویب شد که به زنان حق مساوی برای تصمیم گیری در مورد اینکه از چه نام خانوادگی یا نام خانوادگی برای خود و فرزندانشان استفاده کنند، اعطا کرد. این پیشرفت ها با قانون برابری بین زنان و مردان (fi) که در اوایل سال ۱۹۸۷ لازم الاجرا شد و هرگونه تبعیض مبتنی بر جنسیت را ممنوع کرد و از این تبعیض محافظت کرد، تکمیل شد. پس از تصویب این قوانین، مقامات فنلاند کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان را در سال ۱۹۸۶ امضا کردند. با این حال، در چندین زمینه، جنبش کوچک فمینیستی این کشور معتقد بود که شرایطی که زنان فنلاندی در آن زندگی می کردند باید بهبود یابد. چشمگیرترین مورد، اختلاف در دستمزدها بود. اگرچه زنان کمی کمتر از نیمی از نیروی کار را تشکیل می دادند و سابقه کار در خارج از خانه را داشتند، ام
ا تنها حدود دو سوم دستمزد مردان را دریافت می کردند. مشاغلی که در آن زنان غالب بودند، مانند مشاغل خرده فروشی و کارمندان اداری، در مقایسه با مشاغلی که مردان اکثریت را تشکیل می دادند، دستمزد پایینی داشتند. علیرغم دستاوردهای تحصیلی برابر جنسیت ها، و علی رغم جامعه ای که تمایز جنسیتی نقش کمتری نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر ایفا می کرد، تفکیک شغلی در فنلاند قابل توجه بود. در تعداد کمی از بیست شغل رایج، دو جنس به طور مساوی نمایندگی داشتند. تنها در مشاغل مربوط به کشاورزی، جنگل داری و آموزگاری، تقریباً برابری وجود داشت و تنها ۶ درصد از فنلاندی ها در مشاغلی کار می کردند که ۴۰ تا ۶۰ درصد کارگران از جنس مخالف بودند. مطالعات همچنین نشان داد که سطوح تحصیلی برابر - در هیچ دسته آموزشی - مانع از عقب ماندن دستمزد زنان از دستمزد مردان نمی شود. زنان تمایل به تصدی پست های پایین تر داشتند، در حالی که مردان بیشتر سرپرست یا مدیر بودند. این در همه جا، چه در مدارس یا دانشگاه ها، در کسب و کار، در خدمات عمومی یا سیاست در سطح محلی و ملی، چنین بود. علاوه بر این که زنان در محل کار دارای جایگاه ثانویه بودند، به دلیل انجام سهم بیشتری از کاره
ای خانه نسبت به مردان، روزهای کاری طولانی تری داشتند. به طور متوسط، هفته کاری آنها در خارج از خانه چند ساعت کمتر از مردان بود زیرا تعداد بیشتری از آنها فقط به صورت پاره وقت استخدام می شدند یا در بخش خدمات کار می کردند، جایی که ساعات کار کوتاه تر از تولید بود. با این حال، مطالعات نشان داده است که زنان حدود دو برابر مردان برای کارهای خانه وقت صرف می کنند - حدود سه ساعت و چهل دقیقه در روز، در مقایسه با یک ساعت و پنجاه دقیقه برای مردان. مردان دو برابر تعمیرات خانه و تقریباً به همان اندازه خرید انجام می دادند، اما فقط یک سوم تا یک چهارم زمانی را که زنان به نظافت، آشپزی و مراقبت از کودکان اختصاص می دادند، صرف این امور می کردند. با توجه به اینکه بخش عمده ای از کارهای خانواده بر دوش زنان بود و احتمال سرپرستی خانواده های تک والدی پنج برابر بیشتر از مردان بود، کاستی های سیستم مراقبت روزانه از کودکان در فنلاند زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار می داد. قانون برابری که در سال ۱۹۸۷ لازم الاجرا شد، کشور را متعهد کرد که به برابری کامل برای زنان دست یابد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، جدول زمانی وجود داشت که اهداف خاصی را که باید در
بقیه قرن بیستم به دست می آمد، فهرست می کرد. تأکید بر برابری برای همه بود تا حمایت از زنان. تلاش هایی نه تنها برای قرار دادن زنان در مشاغل تحت سلطه مردان، بلکه برای آوردن مردان به حوزه هایی که به طور سنتی متعلق به حوزه زنان تلقی می شود، مانند مراقبت از کودکان و تدریس در مدارس ابتدایی، انجام شد. هدف دیگر این بود که زنان سهم برابرتری در پست های تصمیم گیری داشته باشند. از زمان تصویب قانون برابری در سال ۱۹۸۶، تعدادی به روزرسانی انجام شده است. جدیدترین آن، قانون عدم تبعیض که در سال ۲۰۱۵ تصویب شد، تبعیض بر اساس هویت جنسیتی یا بیان جنسیتی را ممنوع کرد و الزام طرح برابری جنسیتی به مدارس جامع و کارفرمایان گسترش یافت. همچنین نظرسنجی های حقوق را دقیق تر کرد، یک دادگاه ملی عدم تبعیض و برابری ایجاد شد و موقعیت مستقل بازرس برابری تقویت شد. روشن شده است که در قانون برابری، عبارت «هویت جنسیتی» به تجربه فرد از جنسیت خود از طریق لباس، رفتار یا از طریق دیگر اشاره دارد. ساختار خانواده. زندگی خانوادگی فنلاندی معمولاً بر خانواده هسته ای متمرکز است تا خانواده گسترده. معمولاً یک یا دو فرزند در یک خانواده وجود دارد. به طور سنتی، مردا
ن نان آور بودند و زنان در خانه می ماندند و از فرزندان مراقبت می کردند. با این حال، از زمان جنگ جهانی دوم، نقش های جنسیتی تغییر کرده است. امروزه هم مردان و هم زنان هر دو نان آور هستند. سیستم رفاهی، مرخصی سخاوتمندانه والدین با مزایای مبتنی بر درآمد را امکان پذیر می کند. والدین فنلاندی این امکان را دارند که از مرخصی جزئی یا کلی که به آن حق دارند استفاده کنند. اکثر مادران ترجیح می دهند مرخصی طولانی تری تا یک سال داشته باشند. نرخ طلاق فنلاند ۵۱ درصد ازدواج هایی است که منحل می شود (آمار فنلاند، به روزرسانی ۵/۰۷). زندگی مشترک نیز رایج است. فنلاند بالاترین نسبت ربع زندگی (افراد بیست و چند ساله) را دارد که در اروپا لانه را ترک کرده اند (یعنی دیگر با والدین زندگی نمی کنند). آداب معاشرت: فنلاندی ها به عنوان افرادی درون گرا و با علاقه کم به گپ زدن های دوستانه کوتاه و بسیار محافظه کار نسبت به فضای شخصی خود کلیشه سازی شده اند. این موضوع کتابی در سال ۲۰۰۵ با عنوان فنلاند: گرگ تنهای فرهنگی اثر ریچارد لوئیس بود. در اکتبر ۲۰۱۸، بی بی سی مقاله ای در این مورد منتشر کرد. برابری اقتصادی. جامعه فنلاند با تعهد عمومی به آرمان های دول
ت رفاه، برابری و لیبرالیسم را تشویق می کند. نابرابری ثروت و تقسیم به طبقات اجتماعی را رد می کند. «هرکسی حقی دارد» (وزارت محیط زیست، ۱۹۹۹) فلسفه ای است که از دوران باستان به یادگار مانده است. همه شهروندان برای فعالیت های کشاورزی یا تفریحی به زمین های عمومی و خصوصی دسترسی دارند. فنلاندی ها برای نزدیکی به طبیعت ارزش قائل هستند. ریشه های کشاورزی در سبک زندگی روستایی نهفته است. فنلاندی ها نیز ملی گرا هستند، برخلاف خودشناسی با قومیت یا قبیله. با ظهور اصلاحات، قانون آموزش اجباری، آموزش را به یک حق مدنی تبدیل کرد و در دسترس همه شهروندان قرار داد، به جز آموزش عالی، که رایگان است و پذیرش صرفاً بر اساس نمرات آزمون است. اعتقاد فنلاندی ها امنیت شغلی آینده است که مستلزم تحصیلات عالی در دنیای امروز است که به طور فزاینده ای فناورانه است. = دین و آیین = پیش از مسیحی شدن فنلاند در سده یازدهم، پاگانیسم (بت پرستی) فنلاندی دین اصلی بود. سحر و جادو و پرستش خرس از نشانه های بارز دین و آیین باستانی بودند. یک احیای معاصر از این سامانه اعتقادی وجود دارد که سوئومه نوسکو (suomenusko) نامیده می شود. مسیحیت در قرن دوازدهم وارد فرهنگ فنلان
د شد. از سال ۲۰۱۶، ۷۲٫۸٪ از فنلاندی ها به کلیسای انجیلی لوتری تعلق دارند و ۱٫۱٪ به کلیسای ارتدکس فنلاند تعلق دارند. جشن ها و اعیاد. تعطیلات فنلاند مشابه تقویم مسیحیت غربی و سنت های پروتستانتیسم است. تعطیلات و سنت ها ترکیبی از حضور هزار ساله مسیحیان و بقایای سنت های بت پرستی فنلاندی است. از جمله این موارد می توان به یوهانوس، نیمه تابستان فنلاند اشاره کرد. اکثر فنلاندی ها در هر یک از دریاچه های متعدد فنلاند به کلبه های تابستانی ("mökki") می روند. بسته به منطقه، با آتش افروزی در نیمه شب، انقلابین تابستانی را جشن می گیرد و در جزایر الند، سنت رقصیدن به دور تیرک ماه مه که ریشه سوئدی دارد، برگزار می شود. سنت های نیمه تابستان همچنین شامل نسخه های مختلف جادو و فولکلور در جشن ها می شود. روز نیمه تابستان نیز روز پرچم در فنلاند است. کریسمس فنلاند (Joulu)، از سنت های درخت کریسمس و تقویم کریسمس پیروی می کند. تقویم کریسمس یا «تقویم انتظار»، تقویمی است که برای شمارش معکوس روزهای مانده به کریسمس استفاده می شود و معمولاً به شکل یک جعبه با ۲۴ درب کوچک است که پشت هر درب یک شکلات یا هدیه کوچک قرار دارد. تعطیلات در فنلاند از ۲۳ دس
امبر شروع می شود. هدیه دادن در شب کریسمس با بازدید یولوپوکی (Joulupukki یا همان بابا نوئل) انجام می شود. غذاهای سنتی معمولاً فقط در کریسمس خورده می شوند و پس از آن سونا می روند. روز کریسمس برای یک «روز آرام» در نظر گرفته شده است و تعطیلات پس از ۲۶، روز سنت استفان (tapaninpäivä) به پایان می رسد. عید پاک ترکیبی از آداب و رسوم مسیحی و بت پرستی است. در یکشنبه نخل یا شنبه مقدس، کودکان لباس جادوگران ("noita") را می پوشند و در ازای شیرینی، شاخه های بید مزین به نرگس را از خانه ای به خانه دیگر می دهند. این شبیه به جشن هالووین در برخی کشورها (مانند بریتانیا و ایالات متحده) است. سوزاندن آتش عید پاک یک رسم بت پرستی است که برای دور نگه داشتن جادوگران در نظر گرفته شده است. شب والپورگیس یا روز اول ماه مه یک تعطیلات ملی است، رویدادی برای فنلاندی ها تا با تأکید به استقبال بهار پس از چند ماه نور کم روز بروند. می توان آن را با ماردی گرا با رژه ها و مهمانی ها مقایسه کرد. به طور سنتی، این رویداد در آستانه واپو (Vappu) با پوشیدن کلاه فارغ التحصیلی توسط دانشجویان سابق و فعلی آغاز می شود. روز استقلال فنلاند ۶ دسامبر و یک تعطیلات ملی
است. تعطیلات رسمی. تمام تعطیلات رسمی در فنلاند با اقدامات مجلس فنلاند تعیین می شود. تعطیلات رسمی را می توان به تعطیلات مسیحی و سکولار تقسیم کرد. تعطیلات اصلی مسیحی کریسمس، خاج شویان، عید پاک، جشن عروج، عید پنجاهه و روز همه قدیسین است. تعطیلات غیرمذهبی عبارتند از روز سال نو، روز ماه مه، روز نیمه تابستان و روز استقلال. کریسمس گسترده ترین تعطیلات است: معمولاً حداقل ۲۴ تا ۲۶ دسامبر تعطیل است. =سونا= سونا یا گرم خانه تفریحی، نوعی حمام بخار خشک است که در فنلاند محبوبت زیادی دارد. این کلمه ریشه فنلاندی اولیه دارد (در زبان های فینی و سامی یافت می شود) و قدمت آن به هفت هزار سال پیش بازمی گردد. هدف سونا به جز حمام کردن و گرم شدن (به صورت خشک یا بخار) این است که منافذ پوست باز شود و بدن کاملاً تمیز شود. در سونا می توان با شاخه های سرو یا غان (توس) به بدن ضربه زد تا گردش خون تحریک شود. سونا ماهیچه های دردناک و خسته را تسکین می دهد. فنلاندی ها اغلب از سونا برای تجدید قوا پس از کار سخت بدنی استفاده می کنند. فرهنگ سونا بیانگر ایجاد بستری برای گفتار آرام و زمان تفکر برای تسکین ذهن است. سونانشینی نباید با شتاب انجام شود زیرا
برای آسایش و تأمل انجام می شود. سازه سونا به صورت یک ساختمان کوچک چوبی شروع شد که تا حدی در زمین دفن شده بود. در سال های پیش از صنعتی شدن، از «سونای دودی» برای بو دادن گوشت و همچنین حمام کردن یا ایجاد محیطی پاک برای زایمان استفاده می شد، اما این سنت به نفع یک اختراع معاصرتر، یعنی سونا با گرمایش مداوم، که داغ تر، تمیزتر و سریع تر گرم می شود، کاهش یافته است. در سوناهای فنلاندی، دما روی حدود ۶۰–۱۰۰ درجه سانتیگراد (گاهی تا ۱۲۰ درجه سانتیگراد) تنظیم می شود و مقادیر کمی آب که روی سنگ های بالای اجاق گاز افشانده می شود، بخار ساطع می کند که احساس گرما ایجاد می کند. برخی از فنلاندی ها «سونای خشک» را با استفاده از بخار بسیار کم یا بدون بخار ترجیح می دهند. سونای سنتی شامل فرایند تعریق و خنک شدن چندین باره است. بخشی از فرایند خنک سازی، شنا در دریاچه قبل از بازگشت به سونا برای تعریق بیشتر است. گرمابه های بخار در جاهای دیگر نیز بخشی از سنت اروپا بوده است، اما سونا در فنلاند، علاوه بر سوئد، کشورهای بالتیک، روسیه، نروژ و بخش هایی از ایالات متحده و کانادا، بهترین بقای خود را داشته است. علاوه بر این، تقریباً همه خانه های فنلان
دی یا سونای خود را دارند یا در آپارتمان های چند طبقه، سونا اشتراکی دارند. سوناهای عمومی قبلاً رایج بودند، اما زمانی که سونا تقریباً در همه جا ساخته شده است (خانه های شخصی، سالن های شنای شهری، هتل ها، مقر شرکت ها، سالن های ورزشی و غیره)، این سنت کاهش یافته است. =ادبیات= اگرچه می توان گفت که زبان نوشتاری فنلاندی از زمانی که میکائیل آگریکولا در قرن شانزدهم در نتیجه اصلاحات پروتستانی عهد جدید را به فنلاندی ترجمه کرد، وجود داشته است، اما تا قرن نوزدهم آثار ادبی قابل توجه کمی نوشته شد، که آغاز یک جنبش رمانتیک ملی فنلاندی را شاهد بود. این امر الیاس لونروت را بر آن داشت تا شعر عامیانه فنلاندی و کارلیایی را جمع آوری کند و آنها را به عنوان کالوالا، حماسه ملی فنلاند تنظیم و منتشر کند. این دوره شاهد ظهور شاعران و رمان نویسانی بود که به زبان فنلاندی می نوشتند، به ویژه آلکسیس کیوی و اینو لینو. یوهانی آهو دوازده بار نامزد جایزه نوبل ادبیات شد. پس از استقلال فنلاند، نویسندگان مدرنیست ظهور کردند که معروف ترین آنها میکا والتاری بود. فرانس امیل سیلانپا در سال ۱۹۳۹ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد، تا کنون تنها نویسنده فنلاندی بر