Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ملموث سرگردان یک رمان گوتیک از چارلز ماتورین، نمایشنامه نویس، رمان نویس و روحانی ایرلندی است که در سال ۱۸۲۰ منتشر شد. شخصیت اصلی رمان، دانشمندی است که در ازای ۱۵۰ سال زندگی اضافی، روح خود را به شیطان فروخت و اکنون در جستجوی کسی است که بتواند این قرارداد را به او منتقل کند. این داستان یادآور افسانه یهودی سرگردان است. این کتاب در ایران توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است. این رمان از مجموعه ای از داستان های تو در تو تشکیل شده است که به تدریج داستان زندگی ملموث را آشکار می کند. این رمان تفسیرهای اجتماعی این رمان نقد اجتماعی بر انگلستان اوایل قرن نوزدهم ارائه می دهد و کاتولیک رومی را به نفع فضایل پروتستانی محکوم می کند. پس زمینه. ساختار کتاب به عنوان مجموعه ای از داستان های کوتاه به هم پیوسته، تصور اولیه از آن را منعکس می کند. در واقع، ماتورین از سوی ناشر خود برای انجام یک تعهد قراردادی تحت فشار بود، که تا حدودی «فرایند آشفته نوشتن (او) را» توضیح می دهد. ماتورین ساعت های زیادی را در کتابخانه مارش، اولین کتابخانه عمومی ایرلند (که در سال ۱۷۰۷ افتتاح شد)، که در فاصله کمی از خانه اش در خیابان یورک و محل کارش در خ
یابان آنژیر بود، صرف تحقیق دربارهٔ این رمان کرد. در این کتابخانه، ماتورین از منابع بسیاری، از جمله کتاب مقدس شاه جیمز، عبادت انگلیکن، آثار ویلیام شکسپیر، انئید ویرژیل، کتاب های جدلی و جزوه های انقلاب انگلستان در اواسط قرن هفدهم، تئاترهای قرن ۱۶ و ۱۷و ادبیات مختلف الهام گرفت. ماتورین هر روز زمان زیادی را صرف مطالعه در مارش می کرد که در نهایت یک میز مخصوص برای خود در آنجا تدارک دید. دستاوردها. آنوره دو بالزاک داستانی دنباله داستان ماتورین ("ملموث مصالحه گر") نوشت و رمان ماتورین را شایسته جایگاهی در میان "دون خوان" مولیر، فاوست گوته "و" "مانفرد" لرد بایرون به عنوان یکی از نمادهای عالی ادبیات مدرن اروپا دانست. اسکار وایلد در طول سفرهایش پس از آزادی از زندان، خود را سباستین ملموث نامید و این نام مستعار را از شخصیت عنوان رمان عموی بزرگش (ماتورین) و از سنت سباستین گرفته است. مورخ ادبیات انگلیسی والتر رالی در کتاب خود "به نام رمان انگلیسی" (۱۹۰۵) اظهار داشت: «در "فرانکنشتاین" و "ملموث سرگردان"، اوج جنون رمانتیک به نمایش گذاشته شده است». این رمان توسط اچ پی لاوکرافت به عنوان «گامی عظیم در تکامل داستان های ژانر وحشت» ت
وصیف شد، و موریس ریچاردسون نیز مقاله ای برای مجله "لیلیپوت" در تمجید "از ملموث" نوشت. "ملموث سرگردان" توسط کارل ادوارد واگنر به عنوان یکی از ۱۳ رمان برتر ترسناک فراطبیعی معرفی شد. توماس ام دیش در فهرست داستان های فانتزی کلاسیک خود "، ملموث سرگردان را" در رتبه چهارم قرار داد. دوندرا پی وارما "ملموث سرگردان را" به عنوان «اوج دستاورد رمانس گوتیک» توصیف کرد. مایکل مورکاک "ملموث سرگردان را" به عنوان «یکی از کتاب های مورد علاقه اش» توصیف کرده است. استیون کینگ نیز از این کتاب به عنوان «بهترین و آخرین رمان دوران گوتیک» نام برده است.
مینیاتورهای شمشادی گوتیک () مجسمه های کوچک و نفیسی هستند که در اواخر قرون وسطی، به ویژه در قرن های ۱۴ و ۱۵ پدیدار شدند. این کنده کاری های پیچیده که اغلب از چوب شمشاد، چوبی متراکم و ریزدانه ساخته می شوند، به دلیل مهارت دقیق و اهمیت هنری خود مورد تحسین قرار می گیرند. آنها به عنوان نمونه قابل توجهی از روندهای هنری دوره گوتیک هستند که با تأکید بر عمودی بودن، نور و جزئیات پیچیده مشخص می شدند. شمشاد، به دلیل بافت صاف و توانایی در نگه داشتن جزئیات ظریف شناخته شده است، ماده مورد علاقه صنعتگران بود. استفاده از چوب شمشاد برای کنده کاری های مینیاتوری را می توان به دوره گوتیک در اروپا، به ویژه در مناطقی مانند آلمان، فرانسه و هلند ردیابی کرد. این مینیاتورها اغلب برای مقاصد عبادی خلق می شدند و به عنوان محراب شخصی در هنگام دعا استفاده می شدند. آنها به گونه ای طراحی شده بودند که قابل حمل باشند و به افراد این امکان را می دادند که هر جا که می روند ایمان خود را با خود حمل کنند. ویژگی ها و تکنیک های هنری. مینیاتورهای شمشاد گوتیک به دلیل طرح های پیچیده و توجه دقیق به جزئیات مشهور هستند. هنرمندان اغلب صحنه های مذهبی، قدیسان، و روا
یت های کتاب مقدس را به تصویر می کشند و جوهر سبک گوتیک را به تصویر می کشند. فیگورها معمولاً کشیده، با حالت های برازنده و چهره های رسا هستند که عمق روحی و عاطفی سوژه ها را منعکس می کنند. فرایند کنده کاری نیاز به مهارت و صبر زیادی داشت. صنعتگران با یک بلوک جامد از شمشاد شروع می کردند و قبل از شروع به کنده کاری طرح خود را با دقت برنامه ریزی می کردند. آنها از ابزارهای مختلفی از جمله اسکنه و چاقو برای ایجاد ویژگی های ظریف و الگوهای پیچیده استفاده می کردند. قطعات نهایی اغلب تا سطح صاف صیقلی می شدند و زیبایی طبیعی چوب را افزایش می دادند. نمادگرایی و مضامین. بسیاری از مینیاتورهای شمشاد گوتیک با نمادگرایی غنی آغشته شده اند. مضامین مذهبی با صحنه هایی که مریم مقدس، مسیح و قدیسین مختلف را به تصویر می کشند، بر موضوع غالب است. این مینیاتورها نه تنها به عنوان بیان هنری، بلکه به عنوان ابزاری برای مراقبه و دعا نیز عمل می کردند. آنها اغلب در عبادت خصوصی مورد استفاده قرار می گرفتند و به افراد اجازه می دادند با ایمان خود در سطح شخصی ارتباط برقرار کنند. علاوه بر مضامین مذهبی، برخی از مینیاتورها نیز زندگی روزمره را به تصویر می کشید
ند و آداب و رسوم و لباس های آن زمان را به نمایش می گذاشتند. این دوگانگی موضوع بینش های ارزشمندی را در مورد فرهنگ و جامعه دوره گوتیک ارائه می دهد و این مینیاتورها را به آثار تاریخی مهم تبدیل می کند. اهمیت فرهنگی. اهمیت فرهنگی مینیاتورهای شمشاد گوتیک فراتر از ارزش هنری آنها است. آنها باورها و اعمال معنوی آن زمان را منعکس می کنند و نگاهی اجمالی به زندگی افراد در اواخر قرون وسطی ارائه می دهند. آنها به عنوان اشیاء قابل حمل از خودگذشتگی، نقش مهمی در سفرهای ایمانی شخصی بسیاری از مردم داشتند. علاوه بر این، این مینیاتورها نمونه های مهمی از صنعت و هنر به حساب می آیند. آنها مهارت های صنعتگرانی را برجسته می کنند که زندگی خود را وقف خلق اشیاء زیبا کرده اند که روح انسان را ارتقا می بخشد. امروزه، مینیاتورهای شمشاد گوتیک به شدت مورد توجه مجموعه داران و موزه ها قرار می گیرند و به عنوان شاهدی بر میراث ماندگار هنر گوتیک هستند. حفظ و میراث. حفظ مینیاتورهای شمشاد گوتیک برای حفظ ارزش تاریخی و هنری آنها ضروری است. بسیاری از این قطعات در موزه ها و مجموعه های سرتاسر جهان نگهداری می شوند و برای جلوگیری از خراب شدن آن ها به دقت مراقبت
می شوند. تلاش های حفاظتی بر محافظت از چوب در برابر عوامل محیطی مانند نور، رطوبت و نوسانات دما متمرکز است. میراث مینیاتورهای شمشاد گوتیک همچنان الهام بخش هنرمندان و صنعتگران معاصر است. طرح های پیچیده و مضامین معنوی آنها با مخاطبان مدرن طنین انداز می شود و ما را به یاد سنت های هنری غنی گذشته می اندازد. با کاوش در دنیای هنر گوتیک، این مینیاتورها به عنوان نمونه های قابل توجهی از خلاقیت، فداکاری، و صنعتگری برجسته می شوند. در نتیجه، مینیاتورهای شمشاد گوتیک فقط اشیای زیبا نیستند. آنها دریچه هایی به دوران گذشته هستند که ارزش های هنری، فرهنگی و معنوی اواخر قرون وسطی را منعکس می کنند. جزئیات پیچیده و نمادگرایی غنی آنها را به موضوعی جذاب برای مطالعه و قدردانی تبدیل می کند و جایگاه آنها را در تاریخ هنر برای نسل های آینده تضمین می کند. مطالعه و مشاهده. مشاهده اشیاء در این مقیاس با چشم غیرمسلح دشوار است و حتی زمانی که در دست گرفته می شود، سطح واقعی پیچیدگی به راحتی قابل تشخیص نیست. فن آوری تصویربرداری مدرن مطالعه اشیاء را از اواخر قرن بیستم تا حد زیادی بهبود بخشیده است، از جمله استفاده از اشعه ایکس. اسکن میکرو سی تی، با اس
تفاده از فناوری مشابه اسکن پزشکی، امکان ثبت هزاران تصویر را فراهم می کند که سپس می توان آن ها را در یک مدل سه بعدی مونتاژ کرد.
داوید ناگی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مجارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی واشاش اشاره کرد.
تومی پترسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هونکا، باشگاه فوتبال تامپره یونایتد، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال هاکا، باشگاه فوتبال اینتر تورکو، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال ایلوس، و باشگاه فوتبال پولیتکنیک یاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۲۱ سال فنلاند بازی کرده است. دوران باشگاهی. شروع حرفه. حرفه تومی پترسکو در بخش جوانان باشگاه باشگاه فوتبال ی ی ک ییواسکولا آغاز شد. در سال ۲۰۰۱، او به آکادمی فوتبال لسترسیتی منتقل شد. در لسترسیتی، او برای تیم آکادمی و تیم دوم چندین بار بازی کرد. او در تاریخ ۴ مه ۲۰۰۳ یک بار برای تیم اصلی در مسابقه ای مقابل وولورهمپتون واندررز به میدان رفت. وقتی نتوانست به اندازه کافی بازی کند، قراردادش را در پایان سال ۲۰۰۴ طی توافقی فسخ کرد. اینتر تورکو. در سال ۲۰۰۵، تومی پترسکو به تیمی از لیگ برتر فوتبال فنلاند، اینتر تورکو پیوست. او به سرعت جایگاه خود را در خط میانی تثبیت کرد و در طول فصل هفت گل به ثمر رساند. در فصل ۲۰۰۶، او ۲۰ بازی در لیگ انجام داد و سه گل زد. تامپر یونای
تد. در دسامبر ۲۰۰۶، تومی پترسکو قراردادی دو ساله با باشگاه فوتبال تامپر یونایتد امضا کرد. او اعلام کرد که دلیل اصلی پیوستنش به تامپر یونایتد، سرمربی تیم، آری هیلم بوده است. سال ۲۰۰۷ برای تومی پترسکو یک موفقیت واقعی در سطح بالای وییکاوسلیگا (لیگ برتر فوتبال فنلاند) بود. او یکی از بازیکنان کلیدی بود که تیم را به سمت دومین قهرمانی متوالی در لیگ هدایت کرد. در دور دوم مقدماتی لیگ قهرمانان فصل ۲۰۰۷/۲۰۰۸، تومی پترسکو یک گل به ثمر رساند تا به تامپر کمک کند تا یک پیروزی ارزشمند یک بر صفر مقابل قهرمانان بلغاری باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه در بازی خانگی خود کسب کند. تامپر این موفقیت را در بازی خارج از خانه تکرار کرد و به اولین تیم فنلاندی شد که یک باشگاه بلغاری را از این رقابت پرطرفدار حذف می کند. با این حال، فنلاندی ها نتوانستند به مرحله گروهی لیگ قهرمانان راه پیدا کنند، زیرا توسط تیم نروژی روزنبرگ در دور سوم مقدماتی حذف شدند. در سال ۲۰۰۷، او به عنوان بهترین بازیکن فوتبال پیرکانما انتخاب شد. او برای بهار ۲۰۰۹ به صورت قرضی به آسکولی منتقل شد. در آسکولی، او اولین بار در تاریخ ۷ مارس در مسابقه ای مقابل گروستو به میدان رفت. پ
انتراکیکوس. در ژانویه ۲۰۱۱، تومی پترسکو به تیم یونانی پانتراکیوس پیوست و قراردادی ۱٫۵ ساله امضا کرد. اما او تنها یک بار برای تیم اصلی به میدان رفت. هونکا. او برای فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ به باشگاه فوتبال هونکا پیوست. تومی پترسکو در فصل های ۲۰۱۱–۱۲ برای باشگاه فوتبال هونکا در وییکاوسلیگا ۳۲ بازی انجام داد و دو گل به ثمر رساند. هاگا. تومی پترسکو در سال ۲۰۱۳ به باشگاه فوتبال هاکا، از لیگ برتر فوتبال فنلاند پیوست. پولیتکنیک یاش. در پاییز ۲۰۱۳، او به مدت کوتاهی در تیم اول رومانی، باشگاه فوتبال پولیتکنیک یاش بازی کرد. ایلووس. پس از فصل ۲۰۱۳، پترسکو به ایلووس منتقل شد. او با قراردادی سه ساله به ایلوس پیوست. ی ی ک ییواسکولا. در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶، او با قراردادی سه ساله به باشگاه فوتبال ی ی ک ییواسکولا بازگشت. بلک برد ییواسکولا. در سال ۲۰۱۹ او راهی باشگاه فوتبال بلکبرد ییواسکولا شد. حرفه ملی. تومی پترسکو پس از بازی در جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال که در فنلاند برگزار شد، شناخته شد. او در این مسابقات دو گل از سه گل فنلاند را به ثمر رساند. وی در بازی افتتاحیه مقابل چین در این تورنمنت یک گل زد. پترسکو به عنوان یکی از گزینه های مدنظ
ر سرمربی مارکو کانروا، برای بازی در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند برای شرکت در مسابقات جام ملت های اروپای زیر ۲۱ سال نامزد شد، اما یک ماه قبل از تورنمنت دچار مصدومیت و مجبور به کناره گیری شد. زندگی شخصی. پدر تومی پترسکو اهل رومانی است. او یک برادر بزرگتر به نام اشتفان پترسکو نیز دارد که او هم بازیکن فوتبال است.
بتل بردز () مجله ای بود که در پایان سال ۱۹۳۲ منتشر شد و به سرعت به نشریه ای محبوب برای کودکان تبدیل گردید و خوانندگان جوان را با داستان های هیجان انگیز و تصاویر پر جنب و جوش خود مجذوب خود کرد. این مجله که عمدتاً پسران را هدف قرار می داد، بر ماجراجویی، قهرمانی و دنیای هیجان انگیز هوانوردی متمرکز بود که در اوایل قرن بیستم مورد توجه فزاینده ای قرار داشت. این مجله محتویات مختلفی از جمله داستان های سریالی، کمیک استریپ ها و مقالاتی دربارهٔ هوانوردان واقعی ارائه می کرد. هر شماره مملو از داستان های خلبانان شجاعی بود که در آسمان پرواز می کردند، درگیر درگیری های هوایی می شدند و مأموریت های جسورانه را آغاز می کردند. داستان ها اغلب مضامین شجاعت، دوستی و اهمیت کار گروهی را برجسته می کردند و با روحیه ماجراجویانه مخاطبان جوان خود طنین انداز می شدند. یکی از ویژگی های برجسته «بتل بردز» آثار هنری خیره کننده آن بود. این مجله از تصویرگران با استعدادی استفاده می کرد که با تصاویری پویا از هواپیما، خلبانان و نبردهای هوایی هیجان انگیز به داستان ها جان بخشیدند. این تصاویر نه تنها تخیل خوانندگان را به تسخیر خود درآوردند، بلکه نمایشی ب
صری از هیجان و خطر مرتبط با پرواز را نیز ارائه می کردند. جلدهای رنگارنگ غالباً خلبانان قهرمان را در حال پرواز به تصویر می کشیدند و کودکان را وسوسه می کردند که در صفحات درون آن وارد شوند.
محمد السید (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مصر است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ییرژی بران (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده است.
یاکوب یورکا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
مارتین روبش (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
میخال چوپر (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
تیتانیس () پرنده ای بود که در دوران پلیوسن و اوایل پلیستوسن، حدود ۵ تا ۲ میلیون سال پیش، در آمریکای شمالی زندگی می کرد. این موجود جذاب متعلق به تیره از پرندگان بزرگ و درنده به نام هراس مرغان بود. این پرنده از بزرگ ترین پرندگان بدون پرواز بود که در خشکی پرسه می زد، حدود ۸ فوت قد و ۵۰۰ پوند وزن داشت. تایتانیس بدنی قوی و عضلانی و منقاری بزرگ و تیز داشت که برای شکار طعمه اش عالی بود. برخلاف بسیاری از پرندگانی که امروزه می بینیم، تیتانیس نمی توانست پرواز کند. در عوض، از پاهای قوی خود برای دویدن سریع در دشت های باز و جنگل های آمریکای شمالی باستان استفاده کرد. پاهای بلند و محکم آن به تعقیب حیوانات کوچکتر کمک کرد و از آن به یک شکارچی خشن می ساخت. شکار. تیتانیس یک گوشتخوار بود، به این معنی که در درجه اول گوشت می خورد. به احتمال زیاد پستانداران کوچک، خزندگان و حتی پرندگان دیگر را شکار می کرد. تیتانیس با دید تیزبین و منقار تیزش برای یافتن و گرفتن غذای خود به خوبی مجهز بود. دانشمندان بر این باورند که ممکن است از استراتژی مشابه پرندگان شکاری امروزی استفاده کرده باشد و قربانیان خود را قبل از شروع یک حمله سریع تحت تعقیب قرا
ر دهد. محیط و رشد. محیط در زمان تایتانیس با امروز کاملاً متفاوت بود. زمین مملو از علفزارهای وسیع، جنگل ها و رودخانه ها بود که زیستگاه های زیادی را برای حیوانات مختلف فراهم می کرد. این حیوانات بخشی از یک اکوسیستم غنی بودند که در آب و هوای گرم پلیوسن رشد می کردند. انقراض. متأسفانه، مانند بسیاری از گونه های دیگر، تیتانیس نیز در نهایت منقرض شد. دانشمندان بر این باورند که تغییرات آب و هوا و زیستگاه، همراه با رقابت با سایر شکارچیان، به ناپدید شدن آن کمک کرده است. امروزه، تایتانیس موضوع مورد علاقه دیرینه شناسان است که فسیل های آن را مطالعه می کنند تا دربارهٔ زندگی و محیطی که در آن زندگی می کرد بیشتر بدانند. به طور خلاصه، تیتانیس یک پرنده غول پیکر فوق العاده بود که میلیون ها سال پیش در آمریکای شمالی پرسه می زد. با اندازه چشمگیر، پاهای قدرتمند و منقار تیزش، شکارچی برتر زمان خود بود. اگرچه تایتانیس دیگر در اطراف نیست، اما میراث آن در فسیل هایی باقی می ماند که به ما کمک می کنند تا تنوع باورنکردنی حیات را که زمانی در سیاره ما وجود داشت، درک کنیم.
با تو (خیلی زیبا) (اصلی: 너와 함께라면 (So Beautiful)) تک آهنگ دیجیتال ویژه از گروه پسرانه اهل کره جنوبی اس اف۹ است که در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ توسط اف ان سی منتشر شد.
اولیور ریچارد بنجامین جارویس (زادهٔ ۹ ژانویهٔ ۱۹۸۴) راننده حرفه ای مسابقات اتومبیل رانی بریتانیایی است که در حال حاضر در مسابقات قهرمانی استقامتی جهانی ۲۰۲۳، مسابقات لمانز اروپایی ۲۰۲۳ و مسابقات لمانز آسیایی ۲۰۲۳ برای تیم یونایتد اتواسپورتز مسابقه می دهد. جارویس در مسابقات قهرمانی "انجمن بین المللی ورزش های موتوری اتواسپورتز" در دسته "دیتونا پروتوتایپ بین المللی" با تیم "مایر شنک ریسینگ" برنده شد. دوران کودکی. جارویس در بورول، کمبریج شر متولد شد و در مدرسه "کینگ الی" تحصیل کرد. دوران حرفه ای اولیه. جارویس از سنین پایین با دنیای موتوراسپورت آشنا شد، این موضوع به زمانی بازمی گردد که پدرش کارل در فورمول اف به رقابت می پرداخت. جارویس که مشتاق بود خود را امتحان کند، تنها در شش سالگی اولین مسابقه موتورکراس خود را تجربه کرد. در سن هشت سالگی، جارویس به مسابقات کارتینگ روی آورد. در طول ۱۰ سال فعالیتش در کارتینگ، موفقیت های قابل توجهی در رویدادهای بریتانیایی و اروپایی و همچنین در مسابقات جهانی کارتینگ به عنوان یکی از رانندگان تیم "تونی کارت" به دست آورد. جارویس در سن ۱۸ سالگی از کارتینگ اروپایی به مسابقات تک نشین بریتا
نیا منتقل شد و در دسته فرمول اف برای دو فصل موفق به رقابت پرداخت. پس از این دو فصل موفق او به فرمول آر صعود کرد. سال ۲۰۰۵ سالی برجسته برای جارویس بود، زمانی که قهرمان فرمول آر بریتانیا شد. او پنج پیروزی، هفت مقام برتر، چهار مانی پوزیشن و سه جایزه "ای ال اف" کسب کرد. او همچنین مقام "ریسینگ استار" را از باشگاه رانندگان مسابقه بریتانیا دریافت کرد. پایان عالی سال برای جارویس کسب جایزه معتبر جایزه راننده جوان سال مک لارن اتواسپورتز در دسامبر همان سال بود که توسط استرلینگ ماس، اسطوره "فرمول یک" به او اهدا شد. در سال ۲۰۰۶، جارویس به مسابقات بین المللی اف۳ انگلستان پیوست و برای تیم معروف کارلین موتور اسپورت به مربیگری ترور کارلین به رقابت پرداخت. جارویس موفقیت های بیشتری کسب کرد و دو مسابقه دیگر را برنده شد و برونو سنا را شکست داد. جارویس به تیم "ای۱" بریتانیای کبیر برای شرکت در جایزه بزرگ "ای۱" پیوست و ممکن بود در آن فصل فرصت های بیشتری برای مسابقه پیدا کند، اما این چنین نشد. مقصد بعدی جارویس مکزیک بود. این بار جارویس یک قدم جلوتر رفت و مسابقه اصلی را برای بریتانیا با پیروزی به پایان رساند و اولین پیروزی جایزه بزرگ
"ای۱" بریتانیا را به دست آورد. دوران حرفه ای در دی تی ام. در سال ۲۰۰۸، جارویس به مسابقات تور بزرگ آلمان پیوست و برای تیم فینیکس با ماشین آئودی آ-۴ به رقابت پرداخت. با کسب امتیاز در دو مسابقه، این راننده بریتانیایی در پایان فصل در رده سیزدهم جدول قرار گرفت. در سال بعد، تیم فینیکس بار دیگر جارویس را در مسابقات "دی تی ام" شرکت داد. این سال رشد قابل توجهی را برای جارویس به همراه داشت. او با کسب دو مقام برتر، از جمله رده دوم در زاندرورت و همچنین کسب اولین مانی پوزیشن خود در این دسته، به رده نهم جدول صعود کرد. در فصل ۲۰۱۰، جارویس به تیم "ای بی تی اسپورتزلاین" پیوست و با کسب پنج نتیجه در میان شش نفر اول، دوباره در رده نهم جدول قرار گرفت. در سال ۲۰۱۱، جارویس همچنان در مسابقات دی تی ام با تیم "ای بی تی اسپورتزلاین" باقی ماند. با وجود کسب یک مقام برتر در اشپیلبرگ، جارویس فصل را در رده دهم جدول به پایان رساند. سال بعد او از این مسابقات کناره گیری کرد و به مسابقات "اتواسپورتز" پیوست. فعالیت در اتواسپورتز. در مسابقه "پوککا ۱۰۰۰ کیلومتر" در سوزوکا، جارویس با همکاری جوئیچی واکیساکا و آندره لاتتر به پیروزی رسید. در سال ۲۰۱۲،
جارویس به مسابقات جهانی اف آی ای جی تی۱ منتقل شد و با فرانک استیپلر برای تیم "دابلیو ریسینگ" به رقابت پرداخت. این زوج با پنج حضور بر روی سکو در طول فصل، به رتبه هشتم کلی دست یافتند. او همچنین در مسابقه ۲۴ ساعت لمانز همان سال برای آئودی به رقابت پرداخت. در سال ۲۰۱۳، جارویس با "الکس جاب ریسینگ" با یک آئودی آر۸ گرند-اِی اِم در مسابقه ۲۴ ساعته دیتونا رقابت کرد و پیروز شد. او همچنین در مسابقه ۱۲ ساعته سبینگ پیروز شد و در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز در سال ۲۰۱۳ با ماشین "آئودی آر۱۸ ای-ترون کواترو" به رتبه سوم دست یافت. زمانی که آئودی از مسابقات جهانی استقامت خارج شد، او قراردادی امضا کرد تا در جام استقامت "بلان پین" سری جی تی برای بنتلی در سال ۲۰۱۷ به رقابت بپردازد. او همچنین در مسابقات جهانی استقامت زیر نظر "جکی چان دی سی ریسینگ" در سری مسابقات "ال ام پی۲" به رقابت پرداخت و در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز به رتبهٔ قابل توجهی دست یافت. آنها همچنین به رتبه دوم در جدول قهرمانی رسیدند. برای سال ۲۰۱۸، او در مسابقات قهرمانی "انجمن بین المللی ورزش های موتوری اتواسپورتز" برای تیم «مزدا جوست» به رقابت پرداخت. جارویس در فصل ۲۰۲۲ با تام
بلومکویست در مسابقه "مایر شنک" و "کرب آقاجانیان" در سری مسابقات "انجمن بین المللی ورزش های موتوری" اتواسپورتز همکاری کرد. این زوج موفق به کسب عنوان قهرمانی شدند و دو پیروزی به دست آوردند که یکی از آنها در ۲۴ ساعت دیتونا بود.
نوروتیپیکال یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی آدام لارسن است. این فیلم زندگی را از دیدگاه افراد دارای طیف اوتیسم نشان می دهد. نوروتیپیکال در کارولینای شمالی و ویرجینیا فیلمبرداری شد. پیوند به بیرون. https://www.imdb.com/title/tt1760416/ https://www.pbs.org/pov/neurotypical/film_description.php http://northdallasgazette.com/2013/07/27/povs-neurotypical-looks-at-the-world-through-the-eyes-of-the-autistic/ http://www.salon.com/2013/07/29/are_any_of_us_really_neurotypical/ http://richmondfamilymagazine.com/rfm-community/povs-neurotypical/ http://rewire.tpt.org/2013/07/29/povs-neurotypical-examines-what-it-means-to-be-different/ https://www.regonline.com/builder/site/tab1.aspx?EventID=1268236
بادیس آبی یا بادیس بادیس که به نام سوف آبی نیز شناخته می شود گونه کوچکی از ماهیان آب شیرین آسیایی از خانواده ماهیان آفتاب پرست از راسته لابیرنت ماهی ها است. در برکه ها، رودخانه ها، خندق ها و باتلاق های شمال هند، شرق پاکستان، بنگلادش، بوتان و نپال، از جمله حوضه رودهای گنگ، برهماپوترا، ماهانادی و ایندوس یافت می شود. گاهی اوقات به عنوان ماهی آکواریومی نگهداری می شود. این گونه یک ماهی کوچک و درنده است که از بی مهرگان ریز تغذیه می کند. حداکثر طول کل حدود است . گونه ای با دودیسی جنسی است و نرها در مقایسه با ماده ها بزرگتر و رنگارنگ تر می شوند، به خصوص وقتی هیجان زده می شوند. نرهای بالغ دارای باله های آبی هستند و ممکن است نوارهای عمودی تیره ای روی پهلوهای خود داشته باشند، در حالی که ماده ها کوچک تر و کم رنگ تر هستند. دو خویشاوند مشابه که قبلاً با این گونه اشتباه گرفته میشدند، اکنون به عنوان گونه های جداگانه "بادیس" شناخته می شوند. این دو جنس که "Badis" و "Dario" هستند اکنون در خانواده برگ ماهیان آسیایی قرار گرفته اند.
سرماری جنگلی گونه ای از ماهیان سرماری، وابسته به خانواده ماهیان سرماری است. محدوده پراکنش آن بیشتر جنوب شرقی آسیا و بخش هایی از جنوب چین را شامل می شود. در نهرهای جنگلی زندگی می کند و می تواند حداکثر تا رشد کند. سرماری جنگلی در زبان تایلندی با نام "pla krasong" ( شناخته می شود). در زبان خمر آن را កញ្ជនជៃ ("kanh chon chey") می نامند، اندونزیایی ها "kehung"، در مالزی "ikan bujuk،" در زبان مالایی و ویتنامی آن را "cá lóc dày" می نامند. یک مطالعه ژنتیکی منتشرشده در سال ۲۰۱۷ نشان می دهد که "Channa lucius" یک تافته گونه ای است.
بوته ماهی پلنگی با نام علمی Ctenopoma acutirostre، که به اسامی متنوعی نظیر پلنگ ماهی بوته ای، سیتنوپومای خالدار، سیتنوپومای پلنگی، سوف بالارونده خالدار، برگ ماهی خالدار، سیچلاید خالدار و بوته ماهی خالدار نیز شناخته میشود، یک ماهی آب شیرین است. این ماهی یکی از اعضای خانواده گورامی های بالارونده است که بخشی از گروهی است که به عنوان ماهی های هزارتویی شناخته می شود (گورامی ها و گونه های نزدیک. زیستگاه. بوته ماهی پلنگی بومی حوزه رود کنگو در مرکز آفریقا است و برای سازگاری با بسیاری از بیوتوپ های مختلف در این سیستم، با جریان های سریع آبی تا حوضچه های راکد سازگار شده است. اندازه. بوته ماهی پلنگی رشد کندی دارد و ممکن است چندین سال طول بکشد تا به اندازه یک ماهی بالغ برسد که در طبیعت این سایز به راحتی می تواند به ۲۰ سانتیمتر (۸ اینچ) برسد. اما در اسارت یک ماهی با اندازه ۱۵ سانتیمتر (۶ اینچ) ماهی بزرگی در نظر گرفته می شود.
کوولای کونته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل سیرالئون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال آلبینولفه، باشگاه فوتبال اسکیلستونا، باشگاه ورزشی گروستو ۱۹۱۲، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال کیه وو ورونا، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سیرالئون بازی کرده است. دوران حرفه ای. کوولای کونته در فوراه بی، یک محله در فری تاون، سیرالئون به دنیا آمد و رشد نمود. والدین او اهل لیمبا هستند. او به مدرسه متوسطه آکادمی آلبرت در فری تاون رفت. کونته برای اولین بار در نوامبر ۱۹۹۵ به ایتالیا منتقل شد و به تیمی از سری آ، آتالانتا پیوست. پیش از آن او در رده های پایه برای تیم سوئدی باشگاه فوتبال اسکیلستونا که در آن زمان کافه اوپرا نام داشت بازی می کرد. او در دو بازی برای آتالانتا بازی کرد، که همه آن ها در فصل اولش با "نرآتزوری" بود و در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۹۹۶ در یک شکست ۱–۰ مقابل فیورنتینا اولین بازی خود را انجام داد. پس از یک دوره کوتاه و بازگشت به باشگاه فوتبال اسکیلستونا، کونته در ژانویه ۱۹۹۸ به تیمی از سری بی کیه وو و
رونا پیوست. او سه فصل برای "خرگوش های پرنده" بازی کرد و سپس در سال ۲۰۰۰ به ونیزیا پیوست. پس از دو فصل برای ونیزیا، یکی در سری بی و دیگری در سری آ، کونته به همراه بسیاری از بازیکنان دیگر تیم، در سال ۲۰۰۲ پس از خرید تیم سیسیلی توسط رئیس مائوریزیو زامپارینی، ونیزیا را ترک کرد و به باشگاه فوتبال پالرمو پیوست. در پالرمو در ابتدا عضوی از ترکیب اصلی تیم بود اما رفته رفته به یک بازیکن نیمکت نشین تبدیل شد. کونته در فصل ۲۰۰۵–۰۶ در ژانویه اولین بازی خود را برای پالرمو انجام داد، پس از اینکه در تمام مدت حضورش در پالرمو توسط سرمربی تیم، لوئیجی دل نری نادیده گرفته شده بود، اما پس اخراج دل نری جوزپه پاپادوپولو دوباره مورد توجه قرار گرفت و در یک مسابقه جام یوفا که خارج از خانه مقابل اسلاویا پراگ برگزار شد، اولین بار به میدان رفت و یک گل به ثمر رساند. پس از چند نمایش چشمگیر، کونته قراردادش را با پالرمو که در ژوئن ۲۰۰۶ به پایان می رسید، به مدت دو سال دیگر تمدید کرد. در اوت ۲۰۰۶، او به صورت قرضی به آتالانتا بازگشت، اما باز هم نتوانست به ترکیب اصلی در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ راه پیدا کند. در اوت ۲۰۰۷، او قراردادش را با پالرمو فسخ کرد و به
تیم سری بی آلبینولفه پیوست و قراردادی یک ساله با "سرینی" امضا کرد. او در ژوئن ۲۰۰۸ باشگاه فوتبال آلبینولفه را ترک کرد، زیرا در ابتدا نتوانسته بود برای یک قرارداد جدید توافق کند، اما در سپتامبر به عنوان بازیکن آزاد دوباره به همان تیم پیوست. او همچنین یکی از بازیکنان اصلی تیم ملی فوتبال سیرالئون بود. در دسامبر ۲۰۱۱، تأیید شد که کونته تحت تحقیق از سوی دادگاه کرمونا به دلیل رشوه خواری مرتبط با رسوایی سال ۲۰۱۱ فوتبال ایتالیا قرار دارد و متهم به توافق برای دستکاری چندین بازی فوتبال سری بی در زمان حضورش در آلبینولفه به همراه هم تیمی هایش فیلیپو کاروبیو، پائولو آسربیس و جوئلسون خوزه ایناسیو است.