Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ثار او در دوران مدرن توسط فیلسوف برتل اولمن مورد توجه قرار گرفته است. دیتسگن به عنوان یک مونیست بر تلقی واحدی از ذهن و ماده اصرار دارد. همانطور که سایمون باکسلی می گوید، برای دیتسگن «فکر به اندازه هر رویداد دیگری مادی است». این یعنی منطق هم پایه های «مادی» دارد. چندمنطقی نژادپرستانه. چندمنطقی نژادپرستانه با دوره نازی ها مرتبط است، که رهبران نازی چه در سیاست و چه در جامعه علمی تلاش های هماهنگی برای تمایز قائل شدن بین آنچه که آن ها «فیزیک آلمانی» و «فیزیک یهودی» می دانستند، انجام دادند. برای مثال فیلیپ لنارت فیزیک دان برنده جایزه نوبل ادعا کرد که تفکر علمی تحت تأثیر «خون و نژاد» است و دانشمندان دیگری مانند ورنر هایزنبرگ را به تدریس فیزیک یهودی متهم کرد. این دیدگاه نژادپرستانه در پی بی اعتبار کردن کار دانشمندان یهودی مانند آلبرت انیشتین بود که نظریه نسبیت او به عنوان محصول میراث نژادی پست بی اعتبار شده بود.«نظریه نسبیت، هم به دلیل ادعای رد فیزیک «کلاسیک»، «آلمانی» و «آلمانی» که ریشه در آزمایش و عقل سلیم داشت، و هم به دلیل ادعای تشویق نسبی گرایی عمومی تر در اخلاق، فرهنگ و سیاست، هدف خاصی بود.»در گفتمان معاصر، اته
امات مشابهی بر چندمنطقی نژادپرستانه در زمینه های مختلف مطرح شده است. برای مثال سونیا سوتومایور قاضی دیوان عالی ایالات متحده زمانی که اظهار داشت یک «لاتین خردمند» ممکن است به نتایج حقوقی متفاوتی نسبت به یک مرد سفیدپوست برسد، به حمایت از نوعی چندمنطقی نژادپرستانه متهم شده است. اگرچه این نظر به این معنی تفسیر می شود که تجربیات متنوع زندگی می تواند درک فرد را از مسائل حقوقی غنی تر کند، برخی از مفسران استدلال کرده اند که این بدان معناست که لاتین تبارها «منطق» متمایزی دارند. چندمنطقی طبقاتی مارکس. کارل مارکس استدلال کرد که افرادی که در طبقات اجتماعی مختلف متولد می شوند، در ادراک و فهم خود از واقعیت، دچار تغییرات برگشت ناپذیری می شوند. او فرض کرد که جایگاه طبقاتی یک فرد اساساً جهان بینی و آگاهی او را شکل می دهد. برای مثال کسی که به عنوان یک اشراف زاده یا کارخانه دار بزرگ شده است جهان را از طریق علایق و دیدگاه های ذاتی طبقه خود درک می کند. در مقابل یک کارگر به دیدگاهی می اندیشد که توسط تجربیات و مبارزاتش در طبقه کارگر شکل گرفته است. مارکس معتقد بود که این واگرایی در دیدگاه های طبقاتی منجر به فقدان درک متقابل یا «آگاه
ی طبقاتی» می شود. در نتیجه افراد از طبقات مختلف قادر به درک کامل تجربیات و دیدگاه های یکدیگر نیستند و منطق های متمایزی ایجاد می شود که با منافع طبقاتی مربوطه شان هم سو است. مارکس در کتاب "دست نوشته ریاضی" تلاش کرد تا مبانی حسابان را بدون تکیه بر روش های سنتی بازسازی کند و باور خود را مبنی بر این که شرایط تاریخی و اجتماعی مختلف می تواند به رویکردهای متفاوتی حتی در انتزاعی ترین زمینه های فکری منجر شود، نشان دهد. این نشان می دهد که این تمایز طبقاتی حتی به حوزه هایی مانند ریاضیات و منطق نیز گسترش می یابد، که در آن، طبقات مختلف ممکن است بر اساس شرایط مادی و منافع طبقاتی خود به نتایج متفاوتی برسند. روش دیالکتیکی مارکس که او در "سرمایه" از آن استفاده کرد، تفاوت بین منطق صوری، که او آن را با اندیشه بورژوازی مرتبط می دانست، و منطق دیالکتیکی که او آن را بیشتر با درک انقلابی از تغییر اجتماعی همسو می دانست، برجسته می کند. منطق دیالکتیکی شامل درک تضادهای درون سیستم های اجتماعی است، مفهومی که به گفته او توسط منطق متعارف و رسمی نادیده گرفته می شود یا به اشتباه فهمیده می شود. اگرچه مارکس مستقیماً ادعا نکرد که طبقات مختلف نظا
م های منطقی متفاوتی ایجاد می کنند، نوشته های او نشان می دهد که او معتقد بود شرایط اجتماعی و تاریخی به طور قابل توجهی بر چارچوب های فکری، از جمله در زمینه هایی مانند ریاضیات و منطق تأثیر می گذارند. این دیدگاه با نقد او از چگونگی شکل گیری اندیشه انسان توسط ایدئولوژی و شرایط مادی همسو است.
جان مدن (انگلیسی: John Madden) یک فیلم درام ورزشی و زندگی نامه ای آمریکایی آماده اکران به کارگردانی دیوید او. راسل است. در این فیلم نیکلاس کیج در نقش جان مدن (مربی فوتبال) در کنار کریستین بیل، جان مولانی، کاترین هان، سیه نا میلر و شین گیلیس بازی می کنند. خلاصه داستان. زندگی اسطوره فوتبال جان مدن و مشارکت او در توسعه سری بازی های ویدئویی فیفا مدن را به تصویر می کشد. ساخت. در می ۲۰۲۳ اعلام شد که ویل فرل برای بازی در این فیلم در نقش جان مدن وارد مذاکرات اولیه شده است و دیوید او راسل کارگردانی می کند. در آوریل ۲۰۲۴، اعلام شد که هیو جکمن اکنون برای بازی در نقش مدن در ترکیب قرار دارد و تام هنکس برای ایفای نقش آل دیویس وارد مذاکره شد. با این حال، در ماه آگوست، نیکلاس کیج برای بازی در نقش مدن انتخاب شد. در آوریل ۲۰۲۵، کریستین بیل برای بازی در نقش مربی (ال دیویس) اعلام شد، در حالی که جان مولانی، کاترین هان و سینا میلر در حال مذاکره برای پیوستن به بازیگران بودند. در ماه مه، شین گیلیس به بازیگران پیوست. فیلمبرداری اصلی در ۲۴ آوریل ۲۰۲۵ در آتلانتا آغاز شد.
قیچی هیدرولیکی با استفاده از نیروی جکهای قدرتمند و سیستم هیدرولیک قوی میتوانند ورقها از ضخامت کمتر از یک میلیمتر تا ضخامت بیش از 50 میلیمتر را برش دهند. به همین منظور کاربرد این نوع قیچی ها بسیار متنوع بوده و در اکثر صنایع خصوصاً صنایع سنگین کاربرد دارند. قیچی های هیدرولیک در دو مدل کشویی و گهواره ای (پاندولی) تولید میشوند. با توجه به اهمیت فولاد و مصرف آن در صنایع مختلف مخصوصاً خودروسازی، لوازم خانگی و ...؛ تجهیزاتی که آهن (فولاد) را برای مصرف در کارخانجات آماده میکند نیز اهمیت خاصی خواهند یافت. تجهیزات با کاربری برش، فرم دهی و شکل دهی فلزات اهمیت خاصی خواهند یافت. فرایند برش فلزات یکی از پرکاربردترین و مهمترین فرایندهای تولید می باشد. ابزارهای زیادی مانند قیچی ها، اره ها، هوابرش، برش پلاسما، برش لیزر و ... برای این منظور بکار گرفته میشوند. یکی از قدیمی ترین، مهترین و پرکاربرد ترین تجهیزات برشکاری ورق، قیچی ها هستند. قیچی ها بهترین ابزار برای برش مستقیم و خطی بوده و علی رغم ورود دستگاه های پیشرفته جدید مانند برش لیزر، هنوز کارایی خود را دارند. سهولت کاربری و استفاده از آن، در کنار هزینه های نگهداری و تعمیرات
منطقی، این دستگاه را به پرفروش ترین ابزار برشکاری ورق آهن تبدیل کرده است. قیچی های هیدرولیکی ساخت ماشین سازی بزرگ دیانی با سیستم آکومولاتور یکی از بهترین دستگاه های ساخت ایران می باشد. در سیستم اکومولاتور با ذخیره نیرو به هنگام پایین امدن تیغه های برش، از این نیرو برای برگشت به بالا استفاده شده و کارایی سیستم هیدرولیک افزایش می باشد. برای اطلاعات بیشتر به سایت ماشین سازی بزرگ دیانی مراجعه کنید
وبگاه های بازپرداخت نقدی نوعی وبگاه پاداش دهی هستند که به اعضای خود درصدی از پولی را که هنگام خرید کالا و خدمات از طریق لینک های آشناسازی خرج می کنند، پرداخت می کنند.
اکسپرینتیالیسم یک دیدگاه فلسفی است که بیان می کند هیچ دیدگاه «کاملاً منطقی» و بی طرفانه ای از دیدگاه خدا نسبت به جهان وجود ندارد که خارج از اندیشه انسان باشد. این مفهوم اولین بار توسط جورج لیکاف و مارک جانسون در کتاب "استعاره هایی که با آنها زندگی می کنیم" مطرح شد. تجربه گرایی پاسخی به سنت عینیت گرای حقیقت متعالی است که توسط ایمانوئل کانت صورت بندی شده است، سنتی که هنوز مستلزم تعهد به چیزی است که لیکاف و جانسون آن را «رئالیسم پایه» می نامند. از همه مهم تر، این مستلزم اذعان به وجود یک دنیای خارجی مستقل از ذهن و امکان دانش پایدار از آن دنیای خارجی است. لیکاف در کتاب "زنان، آتش و چیزهای خطرناک" با تحقیق در مورد ماهیت دسته ها، مبانی تجربه گرایی را گسترش می دهد.
قلدر یا بولی (به زبان اصلی انگلیسی: Bully) یک آلبوم موسیقی از رپر آمریکایی کانیه وست است که به صورت آزمایشی (دمو) و تصویری منتشر شد. وعده این آلبوم در سپتامبر ۲۰۲۴ داده شد و نسخه های متفاوتی از آن در مارس ۲۰۲۵ منتشر شدند. این آلبوم "مفهومی" توصیف شده است و هنرمندان دیگری مانند پلی بوی کارتی، تای دولا ساین و پسو پلوما در ساخت آن مشارکت داشته اند. فیلم کوتاه قلدر توسط هایپ ویلیامز کارگردانی شد و پسر کانیه وست، سنت، در این فیلم نقش ایفا می کند. سبک موسیقیایی. این آلبوم، همانند آلبوم های 808s &amp; Heartbreaks یا فانتزی پیچیده تیره زیبای من، عمدتاً بر آوازخوانی های کانیه وست متکی ست تا رپ کردن او. حدود نیمی از آوازهای وست در نسخه های فعلی آلبوم، توسط هوش مصنوعی تولید شده اند؛ گرچه او وعده ضبط دوباره و به روزرسانی آلبوم را داده است. حواشی. قلدر زمانی ضبط شد که کانیه وست به علت توییت های جنجالی، نفرت پراکنی، یهودستیزی، نازیسم و توهین های گاه وبی گاه به خانواده و دوستان و نزدیکان خود، پرحاشیه تر از همیشه شناخته می شد. در حالی که جلد فعلی آلبوم، تصویری از سنت (پسر کانیه وست و کیم کارداشیان) است؛ اما جلد دیگری هم برای
آلبوم تهیه شده بود که تصویری از چلیپای شکسته نازی بود.
فروکاست گرایی حریصانه که توسط دانیل دنت، در کتابش با عنوان "ایده خطرناک داروین" در سال ۱۹۹۵ معرفی شد، نوعی فروکاست گرایی نادرست است. درحالی که فروکاست گرایی «خوب» به معنای توضیح یک چیز بر اساس آنچه به آن تقلیل می یابد (مثلاً اجزا و تعاملات آن ها) است، فروکاست گرایی حریصانه زمانی رخ می دهد که «دانشمندان و فیلسوفان در اشتیاق خود برای معامله، در اشتیاق خود برای توضیح خیلی زیاد و خیلی سریع... پیچیدگی ها را دست کم می گیرند و سعی می کنند در عجله برای اتصال مطمئن و مرتب همه چیز به پایه، از لایه ها یا سطوح کامل نظریه صرف نظر کنند.» دنت با استفاده از اصطلاحات «جرثقیل ها» (توضیحات مشروع و مکانیکی) و «قلاب های آسمانی» (توضیحات جعلی، مانند ماوراءالطبیعه) تعریفی اولیه از این اصطلاح خلاصه می کند. «فروکاست گرایان خوب فرض می کنند که تمام طراحی را می توان بدون قلاب های آسمانی توضیح داد؛ فروکاست گرایان حریص فرض می کنند که همه چیز را می توان بدون جرثقیل توضیح داد.»
شارلوت کافی (زاده ) موسیقی دان و ترانه سرا آمریکایی است.
تایکیسم نظریه ای است که توسط فیلسوف آمریکایی چارلز سندرز پیرس مطرح شده و معتقد است که شانس مطلق یا عدم قطعیت، یک عامل واقعی مؤثر در جهان است. این آموزه بخش مرکزی کیهان شناسی تکاملی جامع پیرس را تشکیل می دهد. می توان آن را هم در تضاد مستقیم با گفته مکرر آلبرت انیشتین مبنی بر اینک ه: «خدا با جهان تاس بازی نمی کند» و هم یک پیش بینی فلسفی اولیه از اصل عدم قطعیت ورنر هایزنبرگ دانست. نظریه. پیرس در نظریه تایکیسم کوشید تا جایگاه محوری نظریه ضرورت را که می گوید «وضعیت اشیاء موجود در هر زمان، همراه با قوانین تغییرناپذیر خاص، وضعیت اشیاء را در هر زمان دیگری کاملاً تعیین می کند»، انکار کند. یکی از استدلال های اصلی ضروری گرایان این است که موضع آن ها مستلزم پیش فرضی از تمام علوم است. پیرس با این ادعا به این ایده حمله می کند: «فرض کردن یک گزاره چیزی بیش از امید به درست بودن آن نیست.» بنابراین مسیری گشوده می شود که ورود شانس را به عنوان یک موجودیت اساسی و مطلق ممکن می سازد. البته پیرس ادعا نمی کند که هیچ قانونی در جهان وجود ندارد. برعکس او معتقد است که یک جهان کاملاً تصادفی، یک تناقض و بنابراین غیرممکن خواهد بود. فقدان کامل
نظم، خود نوعی نظم است. موضعی که او از آن دفاع می کند این است که در جهان هستی هم نظم و هم بی نظمی وجود دارد. پیرس برای توضیح وجود چنین «قانون» جهانی، یک "نظریه کیهان شناختی تکامل" پیشنهاد می کند که در آن قانون از تصادف ناشی می شود. به نظر او این فرضیه که "نظم از بی نظمی دائماً تکامل می یابد" مزایایی داشت، از جمله توضیح این که «چرا قوانین دقیقاً یا همیشه رعایت نمی شوند، زیرا آنچه هنوز در فرآیند تکامل است را نمی توان کاملاً ثابت فرض کرد.» پی ریزی نظریه. پیرس در تلاش برای ارائه توضیحی برای برخی از ویژگی های کلی تر و قابل مشاهده جهان چهار دلیل را در حمایت از فرضیه خود مطرح می کند: او سپس می خواهد که بررسی کنیم چگونه می توان این ویژگی ها را با یک نظریه کاملاً تعین گرایانه و مکانیک گرایانه درباره چگونگیِ وقوعِ همه چیز توضیح داد. فرگشت. پیرس به طور بسیار صریح اظهار داشت که تمام نظریه های علمیِ قابل قبولِ فرگشت مبتنی بر فرمول بندی های تایکیستی هستند. هربرت اسپنسر استدلال کرده بود که فرگشت یک پیشرفت اجتناب ناپذیر رو به بالا است که توسط قانون پایستگی انرژی هدایت می شود. پیرس این ایده را رد کرد و خاطرنشان کرد که پایستگی
انرژی مانند سایر قوانین فیزیک کلاسیک، متقارن زمانی است. او با اشاره به داروین خاطرنشان می کند که محرک اساسی نظریه اش تنوع تصادفی است و خاطرنشان می کند که «تکامل داروینی تکاملی است که از طریق عملکرد شانس و نابودی نتایج بد حاصل می شود.» حتی فاجعه گرایی کلارنس کینگ و دیگران، که شتاب در تغییر تکاملی را از طریق جابه جایی های ناگهانی محیطی فرض می کند، طبیعتاً تحت عنوان تایکیسم قرار می گیرد. این جنبه تکاملیِ تایکیسم پیرس را وادار می کند تا دیدگاه داروین را به سطح کیهان شناسی گسترش دهد و عملکردهای آن را تحت اصل تنظیم کننده سینکیسم خود به منشأ جهان بازگرداند.
وزارت دارایی لسوتو یکی از وزارت خانه های کابینه این کشور است که مسئولیت تدوین سیاست های مالی، اداره بودجه دولت، و مدیریت امور اقتصادی و منابع عمومی کشور را بر عهده دارد.
وزارت دادگستری، حقوق بشر و خدمات اصلاح و تربیتی لسوتو، یکی از وزارت خانه های کابینه این کشور است که مسئولیت اجرای عدالت، نظارت بر روند دادرسی، حمایت از حقوق بشر و اداره امور مربوط به بازپروری مجرمان را بر عهده دارد. این وزارت خانه با بهره گیری از منابع اصلاحی، ارتقای مهارت ها و رویکردی بدون مدارا در برابر فساد، تلاش می کند عدالت را در دسترس عموم قرار دهد و از اقشار آسیب پذیر در برابر نقض حقوق انسانی حمایت کند. فهرست وزیران. پیت ان کیوبه پیت (۱۹۶۶–۱۹۶۷) بندیکت لسِتِلی (۱۹۶۷–۱۹۶۸) گابریل مانیلی (۱۹۷۲) جولیوس موناللی (۱۹۷۳–۱۹۷۴) چارلز دی. مولاپو (۱۹۷۴–۱۹۷۵) جرالد پی. راموربولی (۱۹۷۵–۱۹۸۳) ناتانیل نکواتسانا (۱۹۸۳–۱۹۸۵) موپو ماتابا (۱۹۸۵–۱۹۸۶) بنتت خاکتلا (۱۹۸۶–۱۹۹۰) کلبون مائوپه (۱۹۹۰–۱۹۹۵) مولاپو خوبلا (۱۹۹۵–۱۹۹۶) سفیری موتانیانه (۱۹۹۷–۱۹۹۹) شاکانه موکله (۱۹۹۹–۲۰۰۳) رفیلوئه ماسمنه (۲۰۰۳–۲۰۰۷) امپئو ماهاسه-موئیلوا (۲۰۰۷–۲۰۱۲) – نخستین وزیر زن هایه ادوارد فووفولو (۲۰۱۲–۲۰۱۳) موفاتو مونیاکه (۲۰۱۳–۲۰۱۴) موتلوهی مالیهه (۲۰۱۴–۲۰۱۵) موکسته مالیبو (۲۰۱۵–۲۰۱۶) ماهالی فاموتسه (۲۰۱۷–اکنون)
کامرین مگنس (زاده ) خواننده، موسیقی دان، بازیگر آمریکایی است.
رویداد اوولوشن ۲۰۲۵ یک رویداد کشتی حرفه ای زنان بود که توسط پروموشن آمریکایی دبلیودبلیوئی تولید شده است. این رویداد، دومین رویداد اوولوشن پس از هفت سال بود که در روز یک شنبه ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۵ در آتلانتا، جورجیا برگزار شد. در این رویداد، کشتی گیران هر سه برند راو، اسمک داون و ان اکس تی حضور داشتند. پس زمینه. در اکتبر ۲۰۱۸، پروموشن کشتی حرفه ای آمریکایی دبلیودبلیوئی، یک پی پرویوی تماما زنانه به نام اوولوشن برگزار کرد. این اولین رویداد دبلیودبلیوئی بود که منحصرا شامل مسابقات زنان می شد. در طول چند سال بعد، نظرات مختلفی از سوی افراد درون دبلیودبلیوئی در مورد رویداد دوم اوولوشن مطرح شد که از حمایت تعدادی از کشتی گیران زن این شرکت نیز برخوردار بود. پیش از فسخ قرارداد میکی جیمز با دبلیودبلیوئی در آوریل ۲۰۲۱، او گفت که تلاش زیادی کرده تا یک رویداد کاملا زنانه دیگر و حتی یک برند کاملا زنانه برگزار کند، اما گفت که از «هر فرصتی محروم شده است» و ادعا کرد یک مقام ناشناس دبلیودبلیوئی به او گفته است که «کشتی زنان پول ساز نیست» و اوولوشن «کم ارزش ترین پی پرویوی تاریخ دبلیودبلیوئی» بوده است. در ژوئن ۲۰۲۱، ماریا کانلیس، کشتی گیر س
ابق دبلیودبلیوئی در مصاحبه ای گفت که مارک کارانو، رئیس سابق روابط استعدادهای دبلیودبلیوئی به او اطلاع داده است که رویداد کاملا زنانه دیگری برگزار نخواهد شد؛ اگرچه در یک تماس تلفنی در همان ماه، تریپل اچ گفت که برگزاری دومین رویداد اوولوشن امکان پذیر است؛ «اما در حال حاضر ضروری نیست». پس از چند سال دیگر و بازنشستگی مالک سابق، وینس مک من و خرید دبلیودبلیوئی توسط اندیور و ادغام آن با یواف سی برای تشکیل گروه تی کی او در سال ۲۰۲۳، گزارشی در ۶ مارس ۲۰۲۵ منتشر شد مبنی بر اینکه دبلیودبلیوئی قصد دارد دومین رویداد اوولوشن را برگزار کند. وبگاه منتشرکننده این گزارش اظهار داشت که این پروموشن قصد دارد این رویداد را در آنکازویل، کنتیکت در ژوئیه ۲۰۲۵ برگزار کند، هر چند برنامه آن آزمایشی است. در ۱۲ مه ۲۰۲۵، گزارش جدیدی از وبسایت PWInsider اعلام کرد که این شرکت اکنون به دنبال برگزاری این رویداد، یک هفته بعد از آتلانتا و در همان آخر هفته ای است که ویژه برنامه ستردی نایتز مین اونت ۴۰ برگزار می شود. این اطلاعیه رسما توسط دبلیودبلیوئی در ۲۴ مه و در جریان ستردی نایتز مین اونت ۳۹ اعلام شد. برخلاف رویداد قبلی، این رویداد با حضور کشتی
گیران برند ان اکس تی برگزار نخواهد شد. این رویداد به صورت زنده از پیکاک در ایالات متحده و نتفلیکس در بیشتر بازارهای بین المللی پخش می شود. داستان ها. همانند سایر رویدادهای کشتی حرفه ای، داستان ها از پیش تعیین شده بوده و خطوط داستانی در شوهای هفتگی راو، اسمک داون و ان اکس تی جریان داشته و در پایان منتهی به یک مسابقه در پی پرویو می شوند.
سیاست در لسوتو در چارچوب یک پادشاهی مشروطه با نظام دموکراسی نمایندگی و نظام پارلمانی صورت می گیرد. در این ساختار، نخست وزیر رئیس دولت محسوب می شود و کشور از نظام چندحزبی پیروی می کند. قوه مجریه توسط دولت اعمال می شود. قوه مقننه میان دولت و دو مجلس مجلس لسوتو، یعنی مجلس سنا و مجلس ملی تقسیم شده است. قوه قضاییه نیز از قوای مجریه و مقننه مستقل است. قوهٔ مجریه. حکومت لسوتو یک پادشاهی مشروطه است. نخست وزیر، سام ماتکانه، رئیس دولت است و اختیار اجرایی را در اختیار دارد. پادشاه عمدتاً نقش تشریفاتی ایفا می کند؛ او دیگر هیچ گونه اختیار اجرایی ندارد و از مشارکت فعال در امور سیاسی منع شده است. بر اساس قانون اساسی، رهبر حزبی که اکثریت کرسی ها در مجلس ملی لسوتو را به دست آورد، به طور خودکار به عنوان نخست وزیر منصوب می شود. پادشاهی در لسوتو موروثی است، اما طبق مفاد قانون اساسی که پس از انتخابات سراسری لسوتو (۱۹۹۳) لازم الاجرا شد، پادشاه «نماد زندهٔ وحدت ملی» به شمار می رود و هیچ گونه قدرت اجرایی یا قانون گذاری ندارد. طبق قوانین سنتی، «مجمع رؤسای قبایل» صلاحیت دارد که دربارهٔ جانشینی پادشاه تصمیم گیری کند، در صورت نابالغ بود
ن ولیعهد، نایب السلطنه تعیین نماید و حتی پادشاه را عزل کند. قوهٔ مقننه. مجلس لسوتو دارای دو مجلس است. مجلس ملی ۱۲۰ عضو دارد که برای دوره ای پنج ساله انتخاب می شوند: ۸۰ نفر از طریق حوزه های انتخابیهٔ تک نفره و ۴۰ نفر از طریق نمایندگی تناسبی. مجلس سنای نیز دارای ۳۳ عضو منصوب شده است. احزاب سیاسی و انتخابات. انتخابات سراسری. انتخابات در حوزهٔ انتخاباتی «منطقهٔ استادیوم» به دنبال درگذشت نامزد حزب «کنگرهٔ آزادی کامل باسوتولند» به تعویق افتاد. حزب حاکم «کنوانسیون همهٔ باسوتو» تمامی کرسی های حوزه های انتخابیه، از جمله کرسی رهبر حزب، «انکاکو کابی» را از دست داد.با اینکه حزب «کنگرهٔ دموکراتیک» کارزار انتخاباتی خود را در مخالفت با حزب ABC پیش برد، حمایت اخیرش از دولت ائتلافی موجب شد تا حزب تازه تأسیس «انقلاب برای رفاه» (RFP) گزینه ای معتبرتر برای آغاز مسیری نو به نظر برسد. قوهٔ قضائیه. قانون اساسی این کشور یک نظام قضائی سلسله مراتبی و مستقل را پیش بینی کرده است. ساختار قضائی لسوتو شامل «دادگاه عالی»، «دادگاه استیناف»، «دادگاه های شهرستان» (قضات ناحیه ای) و «دادگاه های عرفی» است که عمدتاً در مناطق روستایی فعالیت دارند.
در لسوتو محاکمه با هیئت منصفه وجود ندارد و قضاوت ها توسط یک قاضی (یا در پرونده های کیفری با حضور دو قاضی ناظر) انجام می گیرد. قانون اساسی همچنین از آزادی های اساسی مدنی از جمله آزادی بیان، آزادی انجمن و مطبوعات، آزادی تجمعات مسالمت آمیز و آزادی مذهب حمایت می کند. «دادگاه استیناف» در شهر ماسرو واقع شده و از یک رئیس دیوان و شش قاضی استیناف تشکیل می شود. «دادگاه عالی» دارای صلاحیت اولیهٔ نامحدود در امور مدنی و کیفری و نیز صلاحیت تجدیدنظر در دعاوی ارجاعی از دادگاه های پایین رتبه تر است. این دادگاه شامل رئیس کل دادگاه عالی و سایر قضات زیرمقام (پویسن) است. در کنار دادگاه عالی، دادگاه تخصصی کار (Labour Court) فعالیت دارد که صرفاً به دعاوی مربوط به کار و صنعت رسیدگی می کند. «دادگاه های شهرستان» توسط مأموران قضائی (قضات ناحیه ای) که کارمند دولت هستند، اداره می شود. این دادگاه ها ضبط رسمی دادرسی ندارند و آراء آن ها برای دعاوی آتی الزام آور نیست. رئیس دادگاه عالی و قضات دادگاه استیناف توسط پادشاه و به توصیهٔ نخست وزیر منصوب می شوند. قضات پویسن دادگاه عالی نیز توسط پادشاه و به توصیهٔ شورای خدمات قضائی برگزیده می شوند. قض
ات دادگاه عالی می توانند پس از رسیدن به ۷۵ سالگی بازنشسته شوند، اما در صورت سوءرفتار یا ناتوانی می توانند توسط پادشاه از سمت خود برکنار شوند. ؛رئیس های دادگاه عالی: تقسیمات اداری. برای مقاصد اداری، کشور لسوتو به ۱۰ ناحیه تقسیم شده است. هر ناحیه توسط یک دبیر ناحیه ای و یک افسر نظامی ناحیه ای اداره می شود که به ترتیب از سوی دولت مرکزی و نیروهای دفاعی لسوتو منصوب می گردند. ناحیه های لسوتو عبارت اند از: برئا بوتا-بوته لریبه مافتنگ ماسرو موهالس هوک موکات لانگ نک قچا قوتینگ تهبا-تسکا عضویت در سازمان های بین المللی. لسوتو عضو سازمان ها و نهادهای بین المللی زیر است: ACP، AfDB، C، CCC، ECA، FAO، G-77، IBRD، ICAO، ICC، ICRM، IDA، IFAD، IFC، IFRCS، ILO، IMF، اینتل ست (به عنوان کاربر غیراعضا)، اینترپل، IOC، ITU، NAM، OPCW، SACU، SADC، سازمان ملل متحد، UNCTAD، یونسکو، UNHCR، UNIDO، UPU، WFTU، WHO، WIPO، WMO، UNWTO و WTO. لسوتو همچنین پیش تر عضو WCL و OAU بود که هر دو منحل شده اند.
فساد در لسوتو همواره از دوران اولیه اش که تحت قیمومت بریتانیا بود، وجود داشته است. اما وضعیت در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بدتر و ریشه دارتر شد. پادشاه موشوشوه دوم (۱۹۳۸–۱۹۹۶) دوره ای سرشار از فساد و پارتی بازی را تجربه کرد که شامل اتهامات سوءاستفاده از بودجه های دولتی و اعطای قراردادهای دولتی به دوستان بود. با این حال، با پذیرش نظام چندحزبی در دهه ۱۹۹۰، کشور توانست برخی از مشکلات پیشین را مورد توجه قرار دهد. در دولت نتسو موخهله (۱۹۹۳–۱۹۹۸) نیز اتهامات فساد مالی در ارتباط با سوءاستفاده از بودجه پروژه های توسعه ای مطرح بود. در همین دوره، دوره نخست وزیری پاکالیتا موسیسیلی (۱۹۹۸–۲۰۱۲) به دلیل موارد متعدد فساد از جمله رشوه خواری مرتبط با پروژه آب های بلند لسوتو، به عنوان دوره ای چالش برانگیز شناخته می شود. در دوره نخست وزیر توماس تابانه (۲۰۱۷–۲۰۲۰) نیز فساد یکی از بزرگ ترین چالش های لسوتو باقی ماند؛ دولت وی با پرونده های متعددی در زمینه سوءاستفاده از بودجه ها از جمله اختلاس کمک های مالی مرتبط با بحران کووید-۱۹ مواجه بود که نشان دهنده عمق این مشکل است. سازمان مبارزه با فساد و جرایم اقتصادی لسوتو (DCEO)، نهاد ضدفساد این ک
شور، با مشکلاتی چون کمبود منابع، دخالت های سیاسی و فساد داخلی مواجه است که مانع رسیدگی مؤثر به پرونده های فساد می شود. وضعیت فساد در لسوتو با ضعف نهادها، عدم تمایل به مبارزه با فساد، شفافیت و پاسخگویی محدود در دولت و نهادهای عمومی، فقدان مکانیزم های حمایت از گزارشگران فساد و مشارکت عمومی، گستردگی پارتی بازی و قوم سالاری، محدودیت در دسترسی به اطلاعات و آزادی مطبوعات تشدید شده است. اقدامات مقابله با فساد در لسوتو شامل ایجاد سازمان DCEO و تشکیل محکمه ضد فساد، تصویب قوانین مرتبط با سیاست های ضد فساد، حمایت های بین المللی از جمله سازمان ملل متحد و بانک توسعه آفریقا، و فعالیت های جامعه مدنی مانند کمپین های آگاهی بخشی است. تاریخ. دوران استعمار (۱۸۶۸–۱۹۶۶). فساد در دوران استعمار لسوتو (۱۸۶۸–۱۹۶۶) گسترده و ریشه دار در ساختار اداره استعماری بود. مقامات استعماری بریتانیا از منابع و مردم لسوتو بهره کشی کرده و فساد و سوءاستفاده از قدرت را ادامه دادند. مسئولان استعماری بودجه های اختصاص یافته به پروژه های توسعه ای را به تاراج برده و آن ها را برای منافع شخصی خود به کار گرفتند. زمین هایی که متعلق به مردم باسوتو بود، اغلب بدون
پرداخت غرامت مصادره و به مستعمره نشینان و حامیان استعماری اختصاص داده می شد. مردان باسوتو مجبور به کار در معادن و مزارع شدند، غالباً تحت شرایط سخت و بدون دریافت مزد منصفانه. مسئولان استعماری رشوه می گرفتند و در اعطای قراردادها و مشاغل به دوستان و خانواده ها ترجیح می دادند. اداره استعماری سیاست های تفکیک نژادی و تبعیض را ادامه داد و دسترسی مردم باسوتو به آموزش، خدمات بهداشتی و فرصت های اقتصادی را محدود کرد. مسئولان استعماری قدرت زیادی داشتند و اغلب از آن برای بهره کشی و ارعاب مردم محلی استفاده می کردند. آن ها با رهبران سنتی فاسد تبانی کرده و این افراد از فعالیت های غیرقانونی ثروت کسب می کردند. این فساد و بهره کشی مانع توسعه اقتصادی و اجتماعی لسوتو شده و فقر و نابرابری را ادامه داد. میراث فساد دوران استعمار همچنان بر لسوتو تأثیرگذار است. پس از استقلال. از سال ۱۹۶۶ تاکنون، فساد در دوره پس از استقلال لسوتو گسترده بوده است. این فساد مانع پیشرفت کشور و تضعیف ارکان حکمرانی شده است. سوءاستفاده از بودجه های تخصیص یافته برای پروژه های مختلف توسط مدیران و سیاست مداران به رویه ای رایج تبدیل شده است. آن ها این بودجه ها ر
ا به جای استفاده در موارد مقرر، به جیب خود منتقل می کنند. رهبران همچنین به اعطای مناقصات به بستگان یا دوستان خود که صلاحیت لازم را ندارند روی آورده اند، تنها به این دلیل که می خواهند به آن ها کمک مالی کنند و همچنین آن ها را در بخش دولتی به کار می گیرند. مسئولان از کسب وکارها و اعضای جامعه رشوه می گیرند تا مجوزها و اسناد قانونی لازم را سریع تر صادر کنند و این افراد بتوانند آزادانه فعالیت کنند. این امر مانعی برای رشد اقتصادی لسوتو بوده و باعث عقب ماندگی کشور در زمینه فرصت های برابر در بخش توسعه شده و همچنین اعتماد شکننده مردم به دولت و نهادها را تضعیف کرده است. از سوی دیگر، فساد عدالت را مخدوش می کند، فقر بی پایان را در میان مردم حفظ کرده و جایگاه جهانی خوب کشور را لکه دار می سازد. رتبه بندی بین المللی. در شاخص ادراک فساد ۲۰۲۴ که توسط سازمان شفافیت بین الملل منتشر شده است، لسوتو نمره ۳۷ را در مقیاسی از ۰ (بسیار فاسد) تا ۱۰۰ (کاملاً پاک) کسب کرده است. بر اساس این نمره، لسوتو در میان ۱۸۰ کشور رتبه ۹۹ را به خود اختصاص داده است، به طوری که کشوری که رتبه اول را دارد به عنوان دارای پاک ترین بخش عمومی شناخته می شود. ب
رای مقایسه با نمرات منطقه ای، میانگین نمره کشورهای جنوب صحرای آفریقا ۳۳ بوده است. بهترین نمره در این منطقه ۷۲ و بدترین نمره ۸ گزارش شده است. برای مقایسه با نمرات جهانی، بهترین نمره ۹۰ (رتبه ۱)، میانگین نمره ۴۳ و بدترین نمره ۸ (رتبه ۱۸۰) بوده است.
موریس شوارتز، با نام اصلی آورام مویشه شوارتز (۱۸ ژوئن ۱۸۹۰–۱۰ مه ۱۹۶۰)، متولد ولهینیا در امپراتوری روسیه، بازیگر تئاتر و سینما بود که در ایالات متحده فعالیت می کرد. او تئاتر هنر ییدیش و مدرسه وابسته به آن را در سال ۱۹۱۸ در شهر نیویورک تأسیس کرد و تهیه کننده و کارگردان تئاتر آن بود. او همچنین در هالیوود، عمدتاً به عنوان بازیگر در فیلم های صامت، اما همچنین به عنوان کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامه نویس نیز فعالیت داشت.
تئاتر هنر ییدیش (Yiddish Art Theatre) یک گروه تئاتر ییدیش در قرن بیستم در شهر نیویورک بود. این سازمان در سال ۱۹۱۸ توسط موریس شوارتز، بازیگر و مدیر برنامه، برای ارائه درام های جدی ییدیش و آثاری از ادبیات جهان به زبان ییدیش تأسیس شد.
تئاتر ییدیش (انگلیسی:Yiddish theatre) شامل نمایش هایی است که عمدتاً توسط یهودیان به زبان ییدیش، زبان جامعه یهودیان اشکنازی، نوشته و اجرا می شوند. طیف تئاتر ییدیش گسترده است: اپرت، کمدی موزیکال، و نمایش های طنز یا نوستالژیک؛ ملودرام؛ درام ناتورالیستی؛ نمایش های اکسپرسیونیستی و مدرنیستی. در اوج خود، دامنه جغرافیایی آن به طور قابل توجهی گسترده بود: از اواخر قرن نوزدهم تا درست قبل از جنگ جهانی دوم، تئاتر ییدیش حرفه ای را می توان در سراسر مناطق عمدتاً یهودی نشین اروپای شرقی و مرکزی شرقی، و همچنین در برلین، لندن، پاریس، بوئنوس آیرس و شهر نیویورک یافت.