Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کَری اَن لِیْک (به انگلیسی: Kari Ann Lake، زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۹) یک سیاستمدار آمریکایی و گوینده سابق اخبار تلویزیون است. او پس از ۲۲ سال کار در ایستگاه تلویزیونی فینیکس KSAZ-TV، در مارس ۲۰۲۱ از کار خود به عنوان مجری خود کنار رفت. او مبارزات انتخاباتی خود را برای فرمانداری آریزونا در ۱ ژوئن ۲۰۲۱ اعلام کرد، و نامزد جمهوری خواهان در انتخابات فرمانداری آریزونا در سال ۲۰۲۲ است. زندگی سیاسی. مواضع سیاسی. لیک خود را به عنوان یک جمهوری خواه محافظه کار می شناسد و در سال ۲۰۲۲ خود را به عنوان «نامزد ترامپی» توصیف می کند. او در طول مبارزات انتخاباتی فرمانداری خود در سال ۲۰۲۲، مورد حمایت افراط گرایان راستگرا قرار گرفت. او رئیس جمهور جو بایدن و دموکرات ها را متهم کرد که «برنامه ای شیطانی» دارند. در سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، لیک در کنفرانس کنش سیاسی محافظه کاران (CPAC)، نشست سالانه محافظه کاران و جمهوری خواهان، در اورلندو شرکت کرد. لیک در سال ۲۰۲۲ گفت که سقط جنین را «بزرگ ترین گناه» می داند و تصمیم دادگاه عالی را در "پرونده دابز در برابر" "سازمان سلامت زنان جکسن"، که معتقد بود طبق قانون اساسی ایالات متحده هیچ حق فدرال برای سقط ج
نین وجود ندارد، و رو در برابر "وید" را لغو کرد، ستود. او از ممنوعیت سقط جنین ها با جراحی و دارو در آریزونا حمایت کرد. لیک در مقاله ای برای "ایندیپندنت ژورنال ریویو" نوشت که به عنوان فرماندار مهاجران غیرقانونی را که بدون دریافت مجوز فدرال وارد آریزونا می شوند را اخراج می کند و بخش های ناتمام دیوار مرزی ترامپ را تکمیل می کند. لیک با قوانینی برای ایجاد حمایت های در برابر تبعیض برای افراد بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسی، و با سرویس های بهداشتی که افراد ترنس جندر را در خود جای می دهند، مخالفت کرده است. در مصاحبه ای با لیام بارتلت، روزنامه نگار "۶۰دقیقه استرالیا"، لیک اظهار داشت که استرالیایی ها به دلیل قوانین سختگیرانه اسلحه در استرالیا «آزادی ندارند». در یک توییت چند ماه بعد گفت که اگر فرماندار انتخاب شود، قوانین فدرال اسلحه را «به رسمیت نمی شناسد». زندگی شخصی. لیک از اوت ۱۹۹۸ با جف هلپرین ازدواج کرده. او قبلاً در ازدواج تریسی فینیگان، مهندس برق بود. قبل از سال ۲۰۱۵ او خود را یک بودایی معرفی می کرد، اما به مسیحیت گروید و تعهد خود را به خدا در سال ۲۰۱۹ تجدید کرد.
تیموتی جیمز مایکلز (به انگلیسی:Timothy James Michels؛ متولد ۷ اوت 1962) یک بیزنسمن آمریکایی است که هم-مالک و هم-مدیر مایکلز کورپوریشن، یک شرکت ساختمانی متعلق به خانواده اش است. او که یکی از اعضای حزب جمهوری خواه است، نامزد این حزب در انتخابات فرمانداری ویسکانسین در سال ۲۰۲۲ است. مواضع سیاست. سقط جنین. مایکلز با سقط جنین مخالف است و از قانون ایالتی مبنی بر ممنوعیت سقط جنین به جز در مواردی که زندگی مادر در خطر است، حمایت می کند. وقتی از مایکلز در مورد قرص های سقط جنین پرسیده شد، گفت که در صورت انتخاب شدن، «آنها در ویسکانسین غیرقانونی خواهند بود.» در مورد پیشگیری از بارداری، مایکلز به "میلواکی جرنال سنتینل" گفت: «من مخالف سقط جنین هستم، من مخالف پیشگیری از بارداری نیستم.» در سپتامبر ۲۰۲۲، مایکلز گفت که از ممنوعیت سقط جنین در سطح ایالتی که شامل استثنائاتی برای بارداری های ناشی از تجاوز جنسی یا زنای با محارم می شود، حمایت می کند. تحصیلات. میشلز انتخاب مدرسه همگانی پیشنهاد کرده است، برنامه ای که برای گسترش برنامه کوپن مدارس خصوصی ایالتی است. تونی اورز پیشنهاد مشابهی را وتو کرد که سقف درآمد را برای برنامه کوپن حذف م
ی کرد. مایکلز همچنین از آموزش موضوعات تراجنسیتی در مدارس عمومی مهدکودک تا کلاس دوازدهم انتقاد کرده است و از تأکید بیشتر بر موضوعات آموزشی سنتی حمایت می کند. ازدواج همجنس گرایان. مایکلز در مبارزات انتخاباتی خود در سنای ایالات متحده در سال ۲۰۰۴ گفت که معتقد است ازدواج باید بین زن و مرد باشد. مایکلز در مبارزات انتخاباتی فرمانداری خود در سال ۲۰۲۲ گفت که موضع شخصی او تغییر نکرده است.
اَفرا بِن (; ؛ تعمید. ۱۴ دسامبر ۱۶۴۰ – ۱۶ آوریل ۱۶۸۹) نمایشنامه نویس، شاعر، نثرنویس و مترجم انگلیسی از دوران بازگردانی پادشاهی انگلستان بود. او به عنوان یکی از اولین زنان انگلیسی که اعتبار زندگی خود را از طریق نوشتن به دست آورد، موانع فرهنگی را شکست و به عنوان یک الگوی ادبی برای نسل های بعدی نویسندگان زن عمل کرد. او که از گمنامی برخاسته بود، مورد توجه چارلز دوم واقع شد که او را به عنوان جاسوس در آنتورپ استخدام کرد. پس از بازگشت به لندن و اقامت کوتاه احتمالی در زندان بدهکاران، شروع به نوشتن برای صحنه کرد. او به مجموعه ای از شاعران و لیبرتین های مشهوری مانند جان ویلموت، لرد روچستر تعلق داشت. بن با نام مستعار شبانی «آستریا» (Astrea) می نوشت. در دوران پرتلاطم سیاسی بحران محرومیت، او مقدمه و مؤخره ای نوشت که او را با مشکل حقوقی مواجه کرد. او پس از آن بیشتر نوشته های خود را به ژانرهای نثر و ترجمه اختصاص داد. او که از طرفداران سرسخت خط استوارت بود، دعوت اسقف برنت برای نوشتن شعر خوشامدگویی به پادشاه جدید ویلیام سوم را رد کرد. او کمی بعد درگذشت. آرامگاه افرا بن در کلیسای وست مینستر است. قبر او در گوشه شاعران گنجانده ن
شده، اما در صومعه شرقی نزدیک پله های کلیسا قرار دارد. شناخته شده ترین آثار او "Oroonoko: یا برده سلطنتی"، که گاهی به عنوان یک رمان اولیه توصیف می شود، و نمایشنامه "مریخ نورد" هستند.
جوزف مایکل لمباردو (به انگلیسی: Joseph Michael Lombardo؛ زاده ۸ نوامبر ۱۹۶۲) افسر مجری قانون آمریکایی است که به عنوان هفدهمین کلانتر شهرستان کلارک، رئیس اداره پلیس کلانشهریی لاس وگاس (LVMPD)، سازمان مجری قانون ترکیبی برای لاس وگاس و شهرستان کلارک خدمت می کند. . لمباردو از سال ۲۰۱۵ این سمت را بر عهده داشت. او یکی از اعضای حزب جمهوری خواه است. لمباردو برای انتخاب مجدد به عنوان کلانتر شهرستان کلارک نامزد نشده و در عوض نامزد جمهوری خواهان برای انتخابات فرمانداری نوادا در سال ۲۰۲۲ است.
اردنیس گوریشتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده است.
میلتو گورما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
سیندریت گوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
اروس گرزدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده است.
آرمیر گریمای (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر، و باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
لطیف گیونددا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
زیهنی گینالی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
فردریک گینالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
میهال گیکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا و باشگاه فوتبال الباسانی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
یولیان گیلوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال همل همپستید تاون، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال آترومیتوس، باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر، باشگاه فوتبال لاچی، و باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
دارالکسوه الشریفه، که به اختصار دارالکسوه نام دارد، یک کارگاه هنری واقع در قاهره مصر بود که از سال ۱۸۱۷ تا ۱۹۹۷ فعالیت می کرد. وظیفه این کارگاه، برای بیش از یک قرن، تولید منسوجات مقدس برای اماکن مقدس اسلامی در مکه و مدینه بود. از جمله تولیدات این مجموعه، پرده کعبه است. پوشش پارچه ای و زینتی که برای کعبه و به صورت ساله تولید و جایگزین پرده قبلی می شود. پرده کعبه و سایر منسوجات مقدس، هر ساله برای طی مسیر طولانی از قاهره تا مکه، بار شتران می شد و در میان زائران حج، منتقل می شد. این کارگاه همچنین منسوجات برای مقاصد سلطنتی و دولتی از جمله لباس نظامی و پلیس تولید می کرد. در اوج خود در آغاز قرن بیستم، این کارگاه بیش از ۱۰۰ صنعتگر را برای ساختن منسوجات برای اماکن مقدس استخدام کرده بود. مصر هر سال پرده کعبه جدیدی را برای مکه ارسال می کرد تا اینکه در سال ۱۹۶۲ میلادی، پرده ارسالی، بدون استفاده بازگردانده شد. از آن پس، منسوجات در کارخانه ای اختصاصی در مکه ساخته می شد. ساختمان این کارگاه، اکنون یک انبار دولتی در مصر است. پیش زمینه. سنتی دیرینه از ابتدای اسلام در تزئین کعبه با پارچه مصری وجود داشته است. از سال ۷۵۰ ه .ق مصا
دف با ۱۳۴۹ میلادی، به بعد، موقوفه ای که توسط سلطان مملوک الصالح اسماعیل ایجاد شد، درآمد سه روستای مصر برای تأمین هزینه های بافت پوشش جدید کعبه و همین طور پوششی بر مقبره پیامبر اسلام مقرر شد. همچنین طی این موقوفه، منبر مسجد النبی، هر پنج سال یکبار تعویض می شد. در سال ۱۵۴۰ ه . ق، سلیمان یکم، سلطان عثمانی، هفت روستای دیگر را به این موقوفه اضافه کرد. ساخت این منسوجات در طول قرن ها در نقاط مختلف مصر انجام می شد تا اینکه یک کارگاه اختصاصی برای این کار ایجاد شد. تاریخ. کارگاه دار الکسوه، در سال ۱۸۱۷ میلادی، توسط محمدعلی پاشا، حاکم عثمانی مصر تأسیس شد. این کارگاه در خیابان الخورنفش در محله الگامالیه قاهره واقع شده بود. در ابتدا، نام این مجموعه، «وارشت الخرونفش» بود که حدود ۴۰۰۰ صنعتگر را برای ساخت انواع منسوجات در استخدام داشت. پس از آنکه یکی از والیان منطقه، وقف نامه ۱۰ روستا که هزینه های این کارگاه را تأمین می کرد، لغو نمود، هزینه های این کارگاه به صورت مستقیم از خزانه داری مصر تأمین می شد. در دهه ۱۸۸۰ میلادی، بیشتر این مجتمع از کار افتاده بود. بخش باقیمانده را نیز دولت تصرف کرد و به تولید منسوجات برای اماکن مقدس ا
ختصاص داد. پس از آن بود که نام این کارگاه به «مصلحات الکسوه الشریفه» تغیر عنوان داده شد. در سال ۱۹۵۳ میلادی، این کارگاه بخشی از وزارت اوقاف مصر شد و نام آن به «دارالکسوه الشریفه» تغییر یافت. محصولات. منسوجات مقدس اسلام. کعبه مقدس ترین مکان در اسلام است. پوشش متمایز آن از تکه های نساجی مختلف که از مقدس ترین اشیاء هنر اسلامی هستند، مونتاژ شده است. پرده کعبه پوشش کلی است و حزام، کمربندی است که حدود دو سوم بالایی پرده را به صورت گرداگرد می پوشاند. این پوشش سرتاسری را برقع نیز می گویند. طرح های اولیه حزام و سیتارا از قرن شانزدهم تا به امروز به ندرت تغییر کرده است، اگرچه طرح های رنگی و جزئیات گلدوزی، سال به سال تغییر می کند؛ به طوری که دو سیتارا، هیچگاه شبیه به هم نیستند. کتیبه های این پرده، ابتدا بر روی کاغذ خوشنویسی و سپس با نخ های طلا و نقره، گلدوزی می شود. متن کتیبه ها شامل آیاتی از قرآن و دعاهای اسلامی است. همچنین نام حاکمانی که این منسوجات به دستور آنها تهیه شده است نیز بر آنها نقش می بندند. از دیگر منسوجات مقدس تولید شده در این کارگاه، می توان به پرده سیتارا برای منبر مسجد النبی و درب ورودی کعبه و همین طور ک
یسه ابریشمی برای کلید کعبه اشاره کرد. مقام ابراهیم، سنگ مربع کوچکی در نزدیکی کعبه است که بر اساس روایات اسلامی، رد پای ابراهیم بر آن است. این سنگ در گذشته در بنایی به نام «مقصورات ابراهیم» قرار داشت. تا سال ۱۹۴۰ میلادی، پوشش مقام ابراهیم و پارچه مقصورات ابراهیم مرتباً توسط دارالکسوه جایگزین می شد. ساخت این منسوجات به حدود هزار متر ابریشم، نخ های طلا و نقره و همین طور پنبه و کتان نیاز داشت. رویه های سختگیرانه ای برای پیگیری و نظارت بر اقلام وارد شده به کارگاه وجود داشت. از جمله این که مواد ورودی و منسوجات نهایی وزن می شد. دارالکسوه همچنین همراه با منسوجات، طناب هایی برای نسب پرده به دیواره های کعبه و مقداری ابریشم یدک برای تعمیرات احتمالی پرده به مکه می فرستاد. این منسوجات هر سال همراه با کاروان حج و با استفاده از شتران به مکه فرستاده می شد. به همین خاطر، بخشی از بنای دارالکسوه به عنوان اصطبل برای شتران اختصاص داده شده بود. قبل از آغاز سفر کاروان، شتری که حامل پرده کعبه بود، می بایست با پارچه های رنگارنگ تزئین می شد و در قاهره رژه می رفت. تا سال ۱۹۵۳ میلادی، کاروان زیارتی عازم از قاهره، دارای محمل هایی بوده ان
د که بستری تشریفاتی برای مسافران محسوب می شد. وظیفه تهیه پوشش های محمل ها بر عهده دارالکسوه بود. منسوجات دیگر. این کارگاه همچنین لباس های فرم درجه داری را برای نیروهای ارتش و پلیس و همچنین لباس های مخصوص درجات بیگ و پاشا را برای نیروهای حکومتی تهیه می کرد. این کارگاه همچنین گلدوزی های خاصی را برای مشتریان سلطنتی می ساخت. از جمله لباس های طراحی شده در این کارگاه، لباسی برای ملکه نازلی مصر و پرده ای برای دختر سلطان برونئی بوده است. کارگران. در آغاز قرن بیستم، این کارگاه بیش از ۱۰۰ صنعتگر، از جمله ۴۷ گلدوز را استخدام کرد. طبق متن باقیمانده از قرارداد کارگران، آنها باید شش روز در هفته، به استثنای تعطیلات رسمی و مذهبی، در این کارگاه کار کنند. کار آن ها با برنامه ها و زمان بندی های سخت گیرانه تعریف می شد و برای انحراف از این برنامه، جریمه های چون عدم پرداخت حقوق در نظر گرفته شده بود. در میان کارگران این مجموعه، خوشنویسان ماهری همچون عبدالله زهدی حضور داشتند که وظیفه طراحی و خوشنویسی برای کتیبه های پرده کعبه و مسجدالنبی را برعهده داشتند. مصطفی الحریری، شاگرد زهدی؛ و مصطفی غزلان، خطاط فواد اول از دیگر کارگران این مجم
وعه به شمار رفته اند. این کارگاه از بخش های مختلفی برای نظم در کارکرد برخوردار بود و هر مجموعه، به صورت مستقل مسئول و ریاست داشته است. بخش های ریسندگی، رنگرزی نخ، بافتن نخ، تذهیب کاری، خطاطی و گلدوزی، بخش های مختلف این کارگاه بوده اند. بر اساس مصاحبه یکی از بازماندگان کارخانه که در سال ۲۰۲۱ منتشر شده است، صنعتگران در دهه ۱۹۲۰ میلادی، قبل از شروع کار بر روی پرده کعبه، خود را با آیین های معنوی برای این کار آماده می کردند. جوایز. این کارگاه نمونه هایی از آثار خود را به نمایشگاه های داخلی و بین المللی ارسال کرد و موفق به کسب جایزه هایی شد. در نمایشگاه کشاورزی و صنعتی قاهره، در سال ۱۹۲۶ میلادی مدال طلا و گواهی شایستگی و در سال ۱۹۳۱ میلادی جایزهٔ مقام اول را از آن خود کرد. در نمایشگاه ۱۹۳۰ در لیژ و نمایشگاه بین المللی هنرها و تکنیک ها سال ۱۹۳۷ که در پاریس برگزار شد نیز این مجموعه توانست برنده جایزه مقام اول این نمایشگاه بشود. تعطیلی و میراث. در دهه ۱۹۲۰ میلادی، ملک عبدالعزیز، پادشاه عربستان، یک کارخانه نساجی در مکه افتتاح کرد. در سال ۱۹۲۷ میلادی، برای اولین بار از پرده ای که مستقیماً در عربستان سعودی تولید می شد، ا
ستفاده گردید. برای یک دوره ده ساله، تا سال ۱۹۳۶ میلادی، پرده کعبه به جای قاهره در مکه تولید می شد. در سال ۱۹۶۲ میلادی، به دلیل تنش های سیاسی بین مصر — که در آن زمان جمهوری عربی متحده نامیده می شد — و عربستان سعودی، موسوم به جنگ داخلی یمن شمالی، مقامات سعودی پرده ارسالی از جانب قاهره را رد کردند و آن را به مصر بازگرداندند. از زمان پایان این رابطه در سال ۱۹۶۲، کارخانه مکه محل تولید منسوجات مقدس با استفاده از ترکیبی از صنایع دستی سنتی و فناوری مدرن دیجیتال بوده است. در دهه های بعد، دارالکسوه بر روی تابلوهای تزئینی و کتیبه های دیگر مساجد متمرکز شد. نیروی کار در این کارگاه، به مرور زمان پیر شدند و از جانب مسئولان کارگاه، جایگزین نشدند، بنابراین تعداد کارکنان به تعداد انگشت شماری کاهش یافت. در نهایت دارالکسوه رسماً در سال ۱۹۹۷ میلادی بسته شد. ساختمانی که آن را در خود جای داده بود، اکنون فضای ذخیره سازی وزارت اوقاف مصر است و از سال ۲۰۱۷، ویران شده است. مجموعه حج و هنرهای زیارتی خلیلی، شامل برخی از منسوجات تولیدی این کارگاه و همچنین مواد به کار رفته در تولید آنها و اسناد آرشیوی این مجموعه است. این مواد شامل شابلون ها
ی کاغذی است که به عنوان الگوی گلدوزی به کار می رفته است. ابزار و کلاف نخ های نقره از دیگر وسائل باقی مانده از این مجموعه است.
کِیْتی الیزابت بریت ( به انگلیسی: Katie Elizabeth Britt؛ متولد ۲ فوریه 1982) سیاستمدار، وکیل و بیزنسوومن آمریکایی و سناتور منتخب ایالات متحده از آلاباما است. او حزب جمهوری خواه برای انتخابات سنای ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ در آلاباما بود که در این انتخابات به پیروزی رسید. او قبلاً به عنوان رئیس و مدیر عامل شورای کسب و کار آلاباما از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ و همچنین رئیس دفتر ریچارد شلبی سناتور ایالات متحده از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ فعالیت کرده است. سنین جوانی و تحصیل. بریت در جولیان و دبرا بوید در اینترپرایز، آلاباما به دنیا آمد. او در بیرون فورت راکر در شهرستان دیل، آلاباما بزرگ شد و در طول دوران جوانی خود در کسب و کار کوچک خانواده اش کار می کرد. بریت که از دبیرستان اینترپرایز فارغ التحصیل شده، در آنجا چیرلیدر و یکی از ۱۹ سخنران مراسم فارغ التحصیلی در سال ۲۰۰۰ بود. بریت در دانشگاه آلاباما ثبت نام کرد و در آنجا در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد و به عنوان رئیس انجمن دولت دانشجویی آن انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۴ با مدرک لیسانس علوم فارغ التحصیل شد و در سال ۲۰۱۳ موفق به دریافت دکترای حقوقی از دانشکده حقوق دانشگاه آلاباما شد. مواضع سی
اسی. سقط جنین. بریت خود را طرفدار زندگی توصیف می کند. اولین تبلیغ تلویزیونی او در انتخابات سنای ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ موضع او را در مورد سقط جنین برجسته کرد و بیان کرد که زندگی از لقاح شروع می شود و سقط جنین دیررس را با قتل مقایسه می کند. در ماه مه ۲۰۲۲، اندکی قبل از دور اول انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان، مایکل دورانت، نامزد مخالف، با استناد به قطعنامه ای که سنای دانشجویی در زمانی که او به عنوان رئیس انجمن دولت دانشجویی دانشگاه آلاباما مشغول به کار بود تصویب کرد، به موضع بریت در مورد سقط جنین حمله کرد. در این مصوبه مقرر شد که قرص های صبحگاهی در داروخانه مرکز بهداشت دانشگاه که قبلاً در آن زمان این قرص ها را تجویز می کرد، نگهداری شود. کمپین بریت در پاسخ اعلام کرد که بریت هرگز از این قطعنامه حمایت نکرده و به آن رای نداده است و او به دلیل محدودیت های سمتش قادر به وتوی آن نبوده. گزارش "سیاسی آلاباما" بر اساس مقالات "The Crimson White" از زمان ریاست بریت، این اظهارات را درست تشخیص داد. کمپین بریت همچنین اعلام کرد که او به عنوان سناتور از «حق مقدس زندگی دفاع خواهد کرد». آموزش. در ژوئیه ۲۰۲۱، بریت از پیشنهاد کی آ
یوی فرماندار آلاباما برای ممنوعیت تدریس نظریه نژاد انتقادی در مدارس دولتی حمایت کرد. "Yellowhammer News" او را «طرفدار صریح الهجه» انتخاب مدرسه نامیده است. حقوق اسلحه. پس از تصویب قانون محافظت از کودکان ما در ژوئن ۲۰۲۲، بریت به "1819 News" گفت که معتقد است قوانین پرچم قرمز «دروازه ای برای به پیش بردن یک دستور کار خلع سلاح است». او مخالف قوانین اسلحه است که متمم دوم قانون اساسی ایالات متحده را نقض می کند. او متمم دوم را به عنوان «یک چک حیاتی در برابر ظلم بی انتهای دولت» توصیف کرده است. مراقبت های بهداشتی. در اوت ۲۰۲۱، بریت ستونی نوشت و خواستار بحث آزاد و اولویت یافتن سلامت روان شد. ستون بریت همچنین تمایل او را برای مبارزه با همه گیری مواد افیونی و میزان خودکشی در ایالات متحده ابراز کرد. در ماه مه ۲۰۲۲، بریت «دسترسی مقرون به صرفه به مراقبت ها و منابع بهداشت روانی باکیفیت» را به عنوان یک «جزء اصلی» پلتفرم سیاست گذاری کمپین سنای ایالات متحده خود توصیف کرد. او از تلاش ها برای از بین بردن انگ زدن به بیماری روانی حمایت می کند. مهاجرت. بریت از کاهش مهاجرت قانونی «به سطح معقول» و اولویت دادن به مهارت ها و شایستگی ها ب
ر رابطه های خانوادگی حمایت می کند. او اعلام کرده است که قوانینی را برای اصلاح تابعیت بر اساس حق تولد ارائه خواهد کرد، تا فقط به افرادی که به طور قانونی در ایالات متحده هستند اعمال می شود. او همچنین از قانون ریز که برای اولین بار توسط سناتور تام کاتن معرفی شد، حمایت کرده و متعهد شده از آن حمایت کند. زندگی شخصی. کیتی بریت با وسلی بریت، بازیکن سابق NFL ازدواج کرده است. آنها در مونتگومری آلاباما زندگی می کنند و دو فرزند دارند.
کوئینتوس سرتوریوس (؛ حدود ۱۲۶–۷۳ قبل از میلاد (حدود ۵۳ سال)) یک ژنرال، دولت مرد و وکیل اهل روم باستان بود. که شورش گسترده ای را موسوم به جنگ سرتوریوسی علیه مجلس سنای روم در شبه جزیره ایبریا رهبری کرد. او یکی از اعضای برجسته جناح پوپولیست سینا و ماریوس بود. در سالهای آخر جنگ داخلی ۸۳–۸۱ قبل از میلاد، او برای بازیابی شبه جزیره ایبری فرستاده شد. هنگامی که جناح او در جنگ شکست خورد، توسط دیکتاتور سولا تبعید شد. سرتوریوس که توسط اکثریت قبایل بومی ایبری حمایت می شد، به طرز ماهرانه ای از جنگ های نامنظم برای شکست دادن مکرر فرماندهان مختلف که توسط روم برای تسلیم کردن او فرستاده شده بودند، استفاده کرد. او هرگز در میدان جنگ شکست نخورد و تا زمان قتلش در سال ۷۳ قبل از میلاد خاری در چشم سنا باقی ماند. پلوتارک زندگی نامه نویس معروف یونانی یکی از زندگی های موازی یا زندگی پلوتارک خود را به سرتوریوس اختصاص داد. در آن اثر او سرتوریوس را با ائومنس جفت کرده است. سرتوریوس نیز مانند ائومنس توسط مردان خودش مورد خیانت قرار گرفت.
اریک استیون اشمیت (به انگلیسی: Eric Stephen Schmitt؛ زاده ۲۰ ژوئن ۱۹۷۵) وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان چهل و سومین دادستان کل ایالت میزوری خدمت کرده است. او نامزد جمهوری خواه در انتخابات سنای ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ در میزوری است. اشمیت از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان چهل و ششمین خزانه دار ایالت میزوری خدمت کرد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷، او یکی از اعضای سنای میزوری، نماینده حوزه پانزدهم سنای ایالتی بود. او همچنین از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ به عنوان بخشدار گلندیل، میزوری، که در آن یکی از دو رئیس بخش ۳ بود فعالیت کرد. در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۸، فرماندار مایک پارسون، پس از انتخاب جاش هاولی، جاش به مجلس سنای ایالات متحده اشمیت را به عنوان دادستان کل ایالتی میزوری منصوب کرد. در ۳ نوامبر ۲۰۲۰، اشمیت برای یک دوره چهار ساله کامل به عنوان دادستان کل میزوری انتخاب شد. او در مارس ۲۰۲۱ نامزدی خود را برای سنای ایالات متحده آمریکا اعلام کرد. اشمیت به عنوان دادستان کل میزوری، شکایت هایی را برای بی اعتبار کردن قانون مراقبت مقرون به صرفه توسط دادگاه ها، شکایت از ناحیه های مدرسه ای و شهرداری ها به دلیل اجرای الزام به ماسک در
طول همه گیری کووید -۱۹، شکایت از دولت بایدن به دلیل سیاست های زیست محیطی اش، و امضای نامه ای به دادگاه که که استدلال می کرد که افراد دگرباش جنسی تحت حفاظت ممنوعیت های تبعیض در محل کار قرار ندارند انجام داد. او شکایتی را علیه مدیریت دنیاگیری توسط چین تنظیم کرد و میزوری را به اولین ایالت ایالات متحده تبدیل کرد که این کار را انجام می دهد. پس از پیروزی جو بایدن در انتخابات ۲۰۲۰ و امتناع دونالد ترامپ، اشمیت به دیگر جمهوری خواهان پیوست و ادعای تقلب کرد و از شکایات برای بی اعتبار کردن نتایج انتخابات ۲۰۲۰ حمایت کرد.
فیلم سینمایی آوا کر ( به انگلیسی :Tone deaf ) یک فیلم 2019 ، "کمدی" ، "ترسناک" هست با نویسندگی و کارگردانی ریچارد بیتس و درخشش رابرت پاتریک و آماندا کرو. پاتریک همچنین به عنوان یکی از تهیه کنندگان اجرایی فیلم فعالیت می کرد. داستان فیلم. زنی پس از از دست دادن شغل خود و بهم خوردن آخرین رابطه پیچیده اش برای گذراندن یک آخر هفته آرام به روستا می رود. او یک خانه روستایی را از یک مرد بیوه میان سال اجاره می کند که تلاش می کند تمایلات روانی خود را پنهان کند. تولید. در آوریل 2018، اعلام شد که آماندا کرو و رابرت پاتریک برای این فیلم انتخاب شدند به گفته بیتس، ایده فیلم بر اساس نقاشی نورمن راکول با نام The Connoisseur است انتشار. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در مارس 2019 در جشنواره فیلم South by Southwest انجام داد قبل از نمایش، Saban Films حقوق توزیع آمریکای شمالی را به دست آورد. این فیلم در سینماهای محدود درخواستی در 23 اوت 2019 منتشر شد.
زبان نیافراتی (به انگلیسی: Proto-Euphratean language) زبانی منقرض شده در منطقه میان رودان و هلال حاصلخیز بود. نیا-فراتی یک زبان یا زبان های طبقه بندی نشده فرضی است که به اعتقاد برخی از آشورشناسان مانند ساموئل نوآه کریمر زبان زیربنایی مردمی است که پیش از سومریان و سامیان در عراق و سوریه کنونی می زیستند و کشاورزی را در اوایل دوره عبید (۵۳۰۰ تا ۴۷۰۰ قبل از میلاد) وارد جنوب عراق کردند. برای نخستین بار، اسپایزر ریشه شناسی «پیش سومری» تعدادی از نام های بین النهرین را پیشنهاد کرد، اما اساساً، بستر اولیه فرات توسط بنو لندزبرگر توسعه داده شد. در آن زمان پیوندهایی با فرهنگ حلف و سوبارتو پیشنهاد شد. دیاکونوف و آردزینبا این زبان های فرضی را با فرهنگ سامراء و حسونا یکی دانستند. ایگور دیاکونوف و ولادیسلاو آردزینبا اصطلاح متفاوتی را به نام زبان های موزی را بر اساس ویژگی مشخصه نام های شخصی متعددی که در متون سومری به اثبات رسیده است، پیشنهاد کرده اند، مانند تکرار هجاها (مانند: کلمه انگلیسی banana Inanna, Zababa, Chuwawa/Humbaba, Bunene)، و غیره. همین ویژگی در برخی از زبانهای طبقه بندی نشده دیگر، از جمله مینوئی نیز تأیید شده ا
ست. بعلاوه، زبان شناس اسپانیایی خوسبا لاکارا معتقد است که این ویژگی برای حالت های اولیه زبان باسک نیز بود. ظاهراً چندین نام از فرمانروایان هیکسوس نیز همین ویژگی را داراست: برخی از نام های آنها مانند بنون، آپوفیس و غیره منشأ غیر سامی داشتند. البته نام پیش-دجله ای نیز مورد استفاده برخی محققین قرار گرفته است. بنو لندزبرگر و دیگر آشورشناسان استدلال کردند که با بررسی ساختار نام مشاغل سومری، و همچنین نام های نامی و هیدرونیمی، می توان گفت که زمانی گروهی از مردمان قبلی در منطقه وجود داشته اند که به زبانی کاملاً متفاوت صحبت می کرده اند، که اغلب به عنوان نیا-فراتی خوانده می شود. طبق گفته لندزبرگر و میکالوفسکی نام مکان ها، نام خدایان و اصطلاحات فنی غیرشفاف از نظر مورفولوژیکی و بیشتر واژگان نامی در بین النهرین جنوبی ریشه سومری یا سامی ندارند. روبیو با این استدلال که شواهدی از وام گرفتن از بیش از یک زبان وجود دارد، فرضیه زیرلایه را به چالش کشید. این نظریه اکنون در این زمینه غالب است. (پیوتر میکالوفسکی، گرد اشتاینر و غیره). یک پیشنهاد مرتبط توسط گوردون ویتاکر این است که زبان متون پیش ادبی مربوط به اواخر دوره اوروک (حدود ۳۳
۵۰–۳۱۰۰ قبل از میلاد) مربوط به یک زبان هندواروپایی اولیه است که او آن را نیافراتی می نامد. استدلال می شود که سیستم نوشتاری خط میخی، واژگان سومری و اکدی و نام مکان های جنوب بین النهرین آثاری از یک زبان هندواروپایی اولیه را حفظ کرده است، در واقع کهن ترین زبان در بیش از یک هزاره است. علاوه بر این، این شواهد به اندازه کافی دقیق و سازگار است تا تعدادی از ویژگی های زبان هندواروپایی پیشنهادی، فرات، را بازسازی کند و طرحی از الگوهای فرهنگی فرات را ترسیم کند. او معتقد است، سخنوران زبان نیافراتی از منطقه ای در شمال به نواحی سومر آمده اند، یعنی جایی در آناتولی (رنفرو، ۱۹۸۷) یا جنوب قفقاز (گامکرلیدزه و ایوانف، ۱۹۹۵، ۲۰۱۰) که مطالعات ژنتیکی جدید از آن پشتیبانی می کنند (رایش، ۲۰۲۳). همچنین او محل تجمع آنان را تمدن دره فرات می نامد. زبان بخش بزرگی از مردمان باستان در شرق رود دجله، خصوصاً در هزاره سوم پیش از میلاد زبانی بوده که در اصطلاح زبانشناختی این نوع از زبانها، زبان “بناناً نامیده می شوند؛ زیرا همانند کلمه انگلیسی بنانا به معنای موز، بخشی از کلمه دوباره تکرار می شود. اسامی اهالی گاسور، خَمازی، لوللوبوم، گوتیوم و سیموررو