Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ذکر است، نظریه ئه ایچی ایموتو است. به گفته ایموتو، نام های مکان واقعی «شاوه» و «ساوه» (「Shawe」（シャーウェ）/「Sawe」（サーウェ）) در تخارستان وجود داشته است. در شاهنامه (کتاب شاهان)، منظومه حماسی ملی باستانی ایرانی که فردوسی در قرن یازدهم سروده است، گفته می شود که صحنه ای را به تصویر می کشد که در آن پادشاه ساوه/ساوه شاه تخارستان، هرمزد پادشاه ایران ساسانی را به نبرد می کشد. جشن اوبون. در نیهون شوکی (در سال ۷۲۰ تألیف آن پایان یافته) آمده است که در زمان حکمرانی امپراتریس کوگیوکو (امپراتریس سایمی) در روز سوم از ماه هفتم سال ۶۵۷ میلادی (۳۶ هجری شمسی) چند مرد و زن از راه دریا با کشتی به کیوشو جزیرهٔ جنوب غربی ژاپن رسیدند سپس در روز پانزدهم ماه هفتم در معبد بودایی آسوکا انگاره ای بودایی ساخته شد و پیش از آن اوبون (جشن) «اُورابون» را جشن گرفتند. در نیهون شوکی آمده است که یکی از این افراد بنام «توکوُوارا بیتو گنزو هاشی داچیا» که رهبر این گروه راه گم کردگان دریا بود، زنش را به گروگان در ژاپن سپرد و خود و همراهانش بازگشتند. به عقیده محققان این نام همان تحریف شدهٔ نام «دارا» ی ایرانی است. جزء «هاشی» در نام «گنزو هاشی داچیا» را در سد
هٔ هفتم میلادی، ایرانیان را «پارسی» تلفظ می کردند که به معنای ایرانی است. دختر دارا. «دنیای تحقیقات تاریخ باستان» و «ملاحظات ورود فرهنگ ایرانی» حدس می زنند که پنج نفری که در هیوگا به خشکی رسیدند و شش نفری که در تسوکوشی به خشکی انداخته شدند، در اصل همان گروه بودند. با مقایسه (۱) و (۲) دیده می شود که ابتدا در سال (۶۵۴) دو مرد و سه زن بودند اما سه سال بعد دو مرد و چهار زن ذکر شده است. در طول زمان یک زن دیگر نیز اضافه شده است، این سؤال باقی می ماند که آنها در طول سه سال و سه ماه بین زمانی که در ولایت هیوگا (استان میازاکی) به ساحل کشیده شند و زمانی که احتمالاً همان گروه بار دیگر در ولایت تسوکوشی (استان فوکوئوکا) به ساحل کشیده شدند، کجا بودند و چه می کردند. آنها گفتند: «اولین بار در آمامی اوشیما به ساحل رسیدیم»، ممکن است که سه سال در آمامی اوشیما زندگی کرده باشند. «در سال ۶۷۵، «شائه نو اوننا» [بانو شائه ) و «دارا نو اوننا» (دختر دارا) به امپراتور تنمو هدایایی ارائه کردند.» وجود زن دیگری در میان گروه توحولا هنگام غوطه ور شدن آنها به ساحل، نشان می دهد که در فاصله سال های ۶۵۴ تا ۶۵۷ از و همسرش دختری به دنیا آمده است.
«دارا نو اوننا» (دختر دارا) و در زمانی که او به امپرتور تنمو پیشنهاد خود را ارائه کرد، طبق محاسبات ژاپنی بین ۱۹ تا ۲۲ سال سن داشت. فرضیه یکسان دانستن دختر دارا با شاهدخت یامانوبه. یاسوکو کوبایاشی ادعا می کند که احتمالاً این دختر همان شاهدخت یامانوبه بود که همسر شاهزاده اوتسو بود و پس از اعدام همسرش، خودکشی کرد. طبق شوکو نیهونگی، شاهدخت یامانوبه دختر امپراتور تنچی از همسرش هیتاچی نو موسومه، دختر سوگا نو آکائه بود. گفته می شود که شاهزاده اوتسو و شاهزاده کوساکابه از او خواستگاری کردند و او شاهزاده اوتسو را انتخاب کرد. اگر او توسط تنچی و سوگا نو آکائه سرپرستی می شد و در اوتسو-کیو بزرگ می شد، مطمئناً با اوتسو دوست دوران کودکی بود. هنگامی که اوتسو به دلیل اتهام خیانت اعدام شد، گفته می شود که او با پای برهنه با موهای ژولیده فرار کرد و خودکشی کرد و اشک مردم را درآورد. مسلماً اگر او یک شاهزاده خانم تبعیدی از ایران ساسانی بود، خاستگاه او با شاهزاده شوتوکو (مرگ ۶۲۲) و امپراتریس کوگیوکو (بنا بر یک فرضیه خاستگاه این دو پارسی بوده است) یکی بود، و همچنین چرا در دنیا کاملاً تنها بود که بدون اوتسو نمی توانست زنده بماند. توکار
ا به معنی دوارواتی در تایلند. ابتدا تصور می شد که توکارا یک کشور جنوبی در تایلند است، اما اخیراً به عنوان یک کشور آسیای میانه در نظر گرفته شده است. نیهون شوکی فعلی، از جمله سری ادبیات کلاسیک ژاپنی ایوانامی شوتن است که دارای حاشیه نویسی است که در آن «پادشاهی توکارا» را با پادشاهی دوارواتی، که زمانی در پایین دست رودخانه منام در تایلند امروزی شکوفا می شد، شناسایی می کند و «نظریه توکارا = دواراواتی» به دیدگاه رایج تبدیل شده است. «دارا» در نیهون شوکی، «در برخی کتاب ها گفته شده که آنها را دارابیتو نامیده اند»، با این حال، با توجه به رفتاری که با این گروه در هنگام رسیدن به خشکی انجام شد، می توان حدس زد که دربار یاماتو کاملاً از هویت آنها آگاه بوده است. علاوه بر این، بعید است که نویسندگان نیهون شوکی عمداً املای متفاوتی را برای کشور دوارواتی به کار برده باشند که در سوابق تاریخی چین به کار رفته است.
دیو و دلبر یک مینی سریال عاشقانهٔ ایتالیایی به کارگردانی فابریتسیو کوستا است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این مجموعهٔ تلویزیونی که محصول مشترک ایتالیا و اسپانیا است، اقتباسی آزاد از یک داستان سنتی پریان فرانسوی به همین نام است و بلانکا سوآرس و آلساندرو پرتسیوزی در نقشِ دو قهرمانِ اصلیِ داستان هنرنمایی کرده اند. تصویربرداری فیلم در قصر ویلا دلا رجینا و قلعه آلیه واقع در شهر تورین در منطقهٔ پیه مونته و رشته کوه های آلپ انجام شد. فیلمبرداری این سریال دو قسمتی، ۷ ماه به طول انجامید.
خائیمه اولیاس (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پنجره های باز"، "فارغ التحصیلی روح"، "بانو با رخپوش سیاه" و "دیو و دلبر" اشاره کرد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-02-10T01:31:26Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Tisfoon&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجادشده به کمک و Dexbot، ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41156212&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; فابریتسیو کوستا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و کارگردان تلویزیونی اهل ایتالیا است. وی کارش را با دستیاری پاسکواله فستا کامپانیله آغاز کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پدر ماتئو" و "دیو و دلبر" اشاره نمود.
قلعهٔ آلیه () قلعه ای در کومونه آلیه واقع در ناحیهٔ پیه مونته ایتالیاست. این قلعه از سال ۱۹۹۷ به عنوان اقامتگاه خاندان سلطنتی ساووی جزء میراث جهانی یونسکو است. در سال ۱۹۴۳، این قلعه به عنوان مکانی برای نگهداری آثار هنری و آثار باستانی از موزه ها، گالری ها و کلیساهای تورین انتخاب شد تا از آسیب یا گم شدن آنها در طول جنگ جهانی دوم جلوگیری شود.
ویلا دلا رجینا () کاخی در شهر تورین واقع در ناحیهٔ پیه مونته ایتالیاست. این کاخ در سدهٔ ۱۷ میلادی توسط دودمان ساووی ساخته شد. در سال ۱۹۹۷ این کاخ به همراه ۱۳ اقامتگاه دیگر خاندان سلطنتی ساووی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
باشگاه فوتبال آرکاهای یک باشگاه فوتبال اهل هائیتی است که در آرکاهای، اوست واقع شده است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ هائیتین رقابت می کند.
ایرا (ایرینا) ادواردی هاروتیونیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ ژانویه ۱۹۷۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی تامبوف فارغ التحصیل شد. وی در تئاتر روسی استانیسلاوسکی ایروان (۱۹۹۸–۲۰۱۳) فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) و جوایز آرتاوازد (۲۰۰۰) شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به فصل سوم حیاط ما (۲۰۰۶) اشاره کرد.
مسیا کاراپتیان (؛ ؛ زادهٔ ) خواننده و موسیقی دان اهل ارمنی تبار مستقر در آمستردام است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۳۱ اوت ۱۹۹۳ در بغداد به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان شده است.
خوزه کورباچو نیه تو (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، روزنامه نگار، مجری تلویزیون، و کارگردان تلویزیونی اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مرزهای کنترل"، "عشق می تواند به طور جدی به سلامت شما آسیب بزند"، "هولمز و واتسن. روزهای مادرید"، "بزدل ها" (۲۰۰۸)، "تاپاس" (۲۰۰۵)، "زمان جاسوسی" (۲۰۱۵)، "۷ زندگی" (۲۰۰۴) و "پاکیتا سالاس "(۲۰۱۶) اشاره کرد.
مهر مانوکی آبقیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. وی در ایروان، مسکو و لنینگراد تحصیل نمود. زندگی نامه. وی در در واغارشاپات در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۲۷–۱۹۲۲) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی در فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان دوستی خلق، نشان برجسته افتخار و نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شد. وی در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۴ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد. آثار. آثار وی در خانه موزه سیلوا کاپوتیکیان، نگارخانه ملی ارمنستان و نگهداری می شود
هاروتیون گابریلی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده، رمان نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ آوریل ۱۹۰۳ در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی تفلیس (۱۹۲۶)، دانشکده علوم الهی گئورگیان اچمیادزین (۱۹۱۹) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۴۰) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی برنده جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه دو) و نشان دوستی خلق شد. وی در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۲ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
آراکسی توُماسی بابایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی دان و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در مه ۱۹۰۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۹) و دانشگاه پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۳۷) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۵۶) بود. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق، نشان برجسته افتخار و نشان پرچم سرخ و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۱۳ فوریه ۱۹۹۳ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت و در به خاک سپرده شد.
آرتم پوغوسی آقامالیان (؛ زادهٔ - ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۳۲ تا تاریخ ۱۹۳۵ سمت وزیر کار و امور اجتماعی ارمنستان شوروی را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۸۲ در سارگساشن به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچنین نشان پرچم سرخ کار و نشان پرچم سرخ شده است. وی در ۶ فوریهٔ ۱۹۶۳ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
امیل مارکوسی دیلانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خلبان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۱۷ در ایروان به دنیا آمد و از (۱۹۳۹) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان ستاره سرخ و نشان پرچم سرخ شده است. وی در ۱۲ آوریل ۱۹۸۶ در سن ۶۸ سالگی پس از یک دوره طولانی سخت بیماری درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
لئو ساکوف ( ؛ زادهٔ – درگذشته ) کارگردان، فیلم نامه نویس، فیلم بردار اهل ارمنستان دوره شوروی بود که بین سال های ۱۹۴۵ تا ۱۹۸۵ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۳۰ نوامبر ۱۹۰۹ در آلکساندراپول به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده است. وی در ۱۹۸۹ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
خوان لوئیس ایبورا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. وی در رشتهٔ تئاتر تحصیل کرده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دردسر قریب الوقوع"، "همه مردها مثل هم هستند"، "دهان به دهان" و "عشق می تواند به طور جدی به سلامت شما آسیب بزند" اشاره کرد.
مجموعه ای از مقالات و نوشته های دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی در قالب ۱۲ جلد کتاب با عنوان "مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی" توسط انتشارات طب سنتی ایران منتشر شده است.
فرار تحت فشار یا عمیقاً بی رحمانه فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی جین پلرین است. در این فیلم بازیگرانی همچون راب لو، لیزا میلر، کریگ واسون، هری ون گورکم، اسکات آنتونی ویسکومی و تامی هینکلی ایفای نقش کرده اند.
برانیمیر خرگوتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال کروات تبار اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ، باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، و باشگاه فوتبال یونشوپینگ سودرا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، و سوئد بازی کرده است.
استفان یوهانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوده/گلیمت، باشگاه فوتبال سلتیک، و باشگاه فوتبال فولام اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال نروژ، و نروژ بازی کرده است.
بارناباش بشه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اود-هورلی لوون، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال ام تی کی بوداپست اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال مجارستان، و مجارستان بازی کرده است.
احمت ییلماز چالیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال قونیه اسپور، باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، و باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ترکیه، زیر ۱۹ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه و ترکیه بازی کرده است.
پابلو فیلیپ تیشیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو پارانائنزه، باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا، باشگاه فوتبال سرزو اوساکا، باشگاه فوتبال فیگیرنسه، و باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
روبین سیموویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال کروات تبار اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس، باشگاه فوتبال مالمو، و باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
مجاورت یا نزدیکی فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی اسکات زیل است. در این فیلم بازیگرانی همچون راب لو، جاناتان بنکس، کلی روان، ترنس سی کارسون، جو سانتوس، مارک بون جونیور و جیمز کابرن ایفای نقش کرده اند.
الیوت کولا پژوهشگر آمریکایی مطالعات خاورمیانه و متخصص ادبیات و فرهنگ عرب است. او دانشیار گروه عربی و مطالعات اسلامی در دانشگاه جورج تاون است. شغلی. کولا در سال ۱۹۸۹ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و دکترای خود در ادبیات تطبیقی را از برکلی در سال ۲۰۰۰ دریافت کرد. ترجمه او از کتاب "غبار طلا،" اثر ابراهیم الکونی در سال ۲۰۰۹ نایب قهرمان جایزه بانیپال شد او یکی از سردبیران مجله الکترونیکی "جدلیه" است. او علاوه بر ترجمه و نگارش آثار آکادمیک، رمان "قلب بغداد" (۲۰۱۴) را منتشر کرده است که از آن یک سریال تلویزیونی با همین نام اقتباس شد که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
آمبروئاز اویونگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونترال، باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، و باشگاه فوتبال کاتن اسپورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کامرون و کامرون بازی کرده است.
الکس مورالیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فلامینگو، باشگاه فوتبال شونان بلمار، باشگاه فوتبال فیگیرنسه، باشگاه فوتبال میراسول، و باشگاه ورزشی کویابا اشاره کرد.
آکسل ویلهلمسون یوهانسن (؛ زادهٔ ) سیاست مدار، حقوق دان و نخست وزیر کنونی جزایر فارو است. وی همچنین از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵ بازیکن فوتبال بوده است.
جهان خواهد لرزید یک فیلم درام تاریخی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی لیور گلر با بازی الیور جکسون-کوهن و جرمی نویمارک جونز است. فیلم داستان واقعی تلاش برای فرار از اردوگاه مرگ خلمنو در طول جنگ جهانی دوم را روایت می کند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم یهودی میامی در میامی، فلوریدا در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ داشت و در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ توسط ورتیکال انترتینمنت در ایالات متحده منتشر شد. ساخت. لیور گلر، نویسنده و کارگردان، ده سال را صرف تحقیق در مورد اردوگاه مرگ خلمنو کرد و توسط مورخ دکتر نعما شیک از مرکز یادبود هولوکاست کمک گرفت.
داوید چوکوهوانکا سِسْپِدِس (زاده ۷ مه ۱۹۶۱) دیپلمات، رهبر دهقان، سیاستمدار و اتحادیه کارگری بولیوی است که به عنوان سی و نهمین معاون رئیس جمهور بولیوی از سال ۲۰۲۰ فعالیت می کند. او که یکی از اعضای جنبش سوسیالیسم بود، قبلاً از سال ۲۰۰۶ تا سال ۲۰۱۷ به عنوان وزیر امور خارجه و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان دبیرکل آلبا خدمت کرد. داوید چوکوهوانکا در کوتا کوتا باجا به دنیا آمد و بعداً تحصیلات متوسطه را در هوارینا به پایان رساند و در آنجا پیرو تفکر مارکسیستی شد. او قبل از پیوستن به جنبش کارگری دهقانی بومی در موسسات لاپاز و هاوانا فلسفه خواند و در این مدت با اوو مورالس فعال "کوکالر" آشنا شد و با او جنبش برای سوسیالیسم را تشکیل داد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، چوکوهوانکا به عنوان مشاور کلیدی برای سازمان های بومی و رهبران دهقانان، از جمله اوو مورالس، و هماهنگ کننده ملی برنامه نینا، یک سازمان غیردولتی بود که به آموزش رهبران فعال اختصاص داشت. اوو مورالس در سال ۲۰۰۶، چوکوهوانکا را به عنوان وزیر امور خارجه دولت خود منصوب کرد، سمتی که او برای بیش از یک دهه انجام داد و به یکی از مورد اعتمادترین مقامات دولتی مورالس تبدیل
شد. دقیقاً یازده سال، دوره تصدی دیوید چوکوهوانکا طولانی ترین وزیر امور خارجه در تاریخ بولیوی و دومین طولانی ترین وزیر دولت بعد از لوئیس آرس بود. پس از برکناری اجباری مورالس در سال ۲۰۱۹، چوکوهوانکا توسط سازمان های اجتماعی متحد به عنوان نامزد حزبش برای ریاست جمهوری در انتخابات عمومی مجدد که برای سال ۲۰۲۰ برنامه ریزی شده بود معرفی شد. با این حال، مورالس در عوض آرس را به عنوان رئیس بلیت انتخاب کرد و چوکوهوانکا را به عنوان معاون خود انتخاب کرد. چوکوهوانکا که با پنجاه و پنج درصد آرا انتخاب شد، در نوامبر سال ۲۰۲۰ سمت را بر عهده گرفت و پس از ویکتور هوگو کاردناس، دومین معاون بومی رئیس جمهور کشور شد. اوایل زندگی و شغل. دوران کودکی و تحصیل. دیوید چوکوهوانکا در ۷ مه ۱۹۶۱ در کوتا کوتا باجا، دهکده ای کوچک واقع در امتداد خط ساحلی دریاچه تیتیکاکا در استان اوماسویوس لاپاز به دنیا آمد. یک آیمارای قومی. چوکوهوانکا در باپتیست بزرگ شد و تا هفت سالگی فقط به زبان مادری خود صحبت می کرد، زمانی که اسپانیایی را نیز یادگرفت. پدرش، نیکلاس چوکه هوانکا، یک رهبر دهقانی برجسته در شهر همسایه هوآرینا بود، جایی که او رهبری تعاونی کشاورزی محلی
را بر عهده داشت. در کودکی، پدر چوکه هوانکا جنبه های اساسی خانه داری را به او آموخت. وی تحصیلات ابتدایی را در شهر خود به پایان رساند، سپس در سال ۱۹۷۱ به هوآرینا نقل مکان کرد تا دوره متوسطه خود را در مدرسه دولتی خوزه میگل لانزا، جایی که در سال ۱۹۸۰ فارغ التحصیل شد، به پایان رساند وی در دوران دانشجویی توسط استاد فلسفه خود، خوان رودریگز، با افکار مارکسیستی آشنا شد. او گفت: «او به ما گفت که روزی باید مسئولیت هایی را به عهده بگیریم و برای این کار باید مارکسیست باشیم». به روایت خودش، آموزه های مارکسیستی چوکوهوانکا الهام بخش او شد تا یک انقلابی شود. قبلاً در سال سوم تحصیل، وی در سازماندهی اولین اتحادیه دانش آموزان مدرسه اش کمک کرد، در اعتراضات متعدد دانش آموزی شرکت کرد، که به همین دلیل چندین بار تعلیق شد و حتی تقریباً اخراج شد. اندکی پس از فارغ التحصیلی، چوکوهوانکا به لاپاز نقل مکان کرد و در مدرسه عالی تربیت معلم سیمون بولیوار در رشته فلسفه تحصیل کرد، در این مدت او به گروه دانشجویی دیگر، گرایش انقلابی معلمان دانشجو پیوست. او تنها یک سال را در مؤسسه به پایان رساند و سپس ترک تحصیل کرد تا به طور مختصر خود را وقف فعالیت
اتحادیه کارگری کند. در سال ۱۹۸۵، او با دریافت بورسیه تحصیلی شش ماهه برای حضور در مدرسه تربیت کادر در هاوانا، کوبا، به آموزش بازگشت و در آنجا در رشته فلسفه و اقتصاد سیاسی آموزش دید. با بازگشت به بولیوی، وی تحصیلات تکمیلی خود را در رشته تاریخ و مردم شناسی در دانشگاه عالی سن آندرس به پایان رساند و بعداً در سال ۲۰۰۲ دیپلم حقوق بومیان را از دانشگاه کردیلرا لاپاز دریافت کرد. وزیر امور خارجه. پس از انتخاب شدن مورالس به ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۵، چوکوهوانکا به عنوان وزیر خارجه در نخستین کابینه رئیس جمهور جدید منصوب شد. تمایل مورالس به منصوب کردن چوکوهوانکا به سرپرستی وزارت امور خارجه به اواخر دهه ۱۹۹۵ در جریان سفرش به لیبی برمی گردد، جایی که رئیس جمهور آینده همان قدر به وزیر امور خارجه وقت لیبی گفت. با این حال، چوکوهوانکا چندان مشتاق این ایده نبود و در ابتدا به دنبال شخص دیگری - ترجیحاً آیمارا - برای ایفای نقش بود. در نهایت، او پیشنهاد مورالس را پذیرفت. وی تصریح کرد: من اگر قبول نکنم [وزیر جدید] مثل همیشه می شود و روزی احساس گناه می کنم. چوکوهوانکا با تصدی این سمت، اولین فرد بومی بود که در تاریخ بولیوی سمت وزیر خارجه
را اشغال کرد. وی در یازده سال ریاست خود - طولانی ترین وزیر خارجه در تاریخ بولیوی - چوکه هوانکا خود را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین افراد در حلقه درونی رئیس جمهور معرفی کرد، که برای آن «به اتفاق آرا سومین چهره در حزب حاکم پس از مورالس و آلوارو گارسیا لینرا، معاون رئیس جمهور، آلوارو گارسیا لینرا» در نظر گرفته شد. به عنوان وزیر امور خارجه، چوکوهوانکا نماینده "جریان میانه رو هندی " در دولت مورالس بود، جناحی از حامیان ام ای اس که "نقش اصلی دولت را استعمار زدایی از جامعه بولیوی می دانستند". تا حدی به لطف رهبری وی، این گروه با استفاده از "نسخه های ایده آل فرهنگ آند برای ارائه تصویری بومی بر روی دولت، از بیشترین دید بین المللی برخوردار شد... پروژه ها». اگرچه بومی ها در سال های اولیه دولت مورالس به دلیل حذف رادیکال ترین حامیانش ضعیف شدند، اما با از سال ۲۰۱۰ به بعد به طور نمادین تأثیرگذار باقی ماندند. با افزایش نفوذ داخلی چوکوهوانکا در دولت، رسانه ها به طور فزاینده ای توجه خود را به تنش های در حال جوش بین وزیر امور خارجه و سایر بخش های دولت مورالس، به ویژه آنهایی که به معاون او، گارسیا لینرا، وفادار بودند، معطوف کردند
. به گفته ریکاردو کالا، جامعه شناس، نفاق داخلی بین اطرافیان معاون رئیس جمهور و وزیر امور خارجه حتی قبل از سال ۲۰۰۶ آغاز شده بود این درگیری پس از شکست همه پرسی قانون اساسی در سال ۲۰۱۶، که در آن رای دهندگان کاهش محدودیت های دوره را برای اجازه دادن به مورالس برای انتخاب چهارمین دوره ریاست جمهوری رد کردند، عمیق تر شد. در شرایطی که مورالس فعلاً از نامزدی منع شده بود، در صورتی که ام ای اس نتواند نتایج را از طریق راه های قانونی مختلف لغو کند، چوکوهوانکا به طور فزاینده ای اقداماتی را انجام داد تا خود را به عنوان جانشین رئیس جمهور معرفی کند، واقعیتی که خشم رئیس جمهور را برانگیخت و منجر به وخامت روابط آنها شد. در بحبوحه این جنگ قدرت، موقعیت چوکوهوانکا در پی بحران آب در سال ۲۰۱۶ در لاپاز تضعیف شد، که شاهد افزایش نظارت بر وزیر وقت محیط زیست، ، و مقامات برجسته آب کشور بود، که اکثر آنها سهمیه بلوک او بودند، و موریرا قبلاً در سمت وزیر خارجه کار می کرد. به گفته کالا، هزینه سیاسی بحران آب، محرک نهایی برای برکناری وی بود. در ژانویه ۲۰۱۷، مورالس فرناندو هواناکنی را جایگزین او کرد، شخصیتی همسو با پایه قدرت گارسیا لینرا. موریرا ن
یز برکنار شد، با اکثریت متحدان باقیمانده چوکه هوآنکا در خدمات ملکی در چند روز پس از خروج او، موقعیت های آنها توسط افرادی از اردوگاه گارسیا لینرا اشغال شد، که به عنوان برنده اختلاف طولانی مدت ظاهر شد. اندکی پس از برکناری، چوکه هوانکا به عنوان دبیرکل اتحاد بولیوی (آلبا) منصوب شد، موقعیتی که فرناندو مولینا، روزنامه نگار، آن را معادل «تبعید» محتاطانه به یک پست دیپلماتیک ثانویه می دانست. مولینا برکناری چوکه هوانکا را به ساختار احزاب سیاسی "بولیوی" نسبت داد: «واکنش علیه چوکوهوانکا به این دلیل بود که محیط مورالس نمی توانست اجازه ظهور رئیس جمهور جدید را بدهد... سقوط یک رهبر به معنای کنار رفتن کل یک گروه از قدرت است؛ بنابراین، مورالس به شدت برای جلوگیری از آن انگیزه داشت.»
دستهٔ تیغه های آذرین () یک ساختار بزرگ زمین شناسی است که شامل گروهی عمده از آذرین تیغه های ماگمایی می شود که به صورت موازی، خطی یا شعاعی درون پوسته قاره ای یا آتشفشان های مرکزی در مناطق کافت زمین شناختی نفوذ کرده اند. نمونه هایی از این ساختار در ایسلند و در نزدیکی آتشفشان های بزرگ دیگر (آتشفشان چینه ای، کاسه آتشفشانی، آتشفشان سپری و سایر سامانه های شکافی) در سراسر جهان یافت می شود. این دسته ها از چندین تا صدها تیغه آذرین تشکیل شده اند که تقریباً هم زمان در طی یک رویداد نفوذی واحد تشکیل شده اند. آن ها دارای ماهیت ماگمایی و چینه شناسی هستند و ممکن است یک استان بزرگ آذرین را شکل دهند. وجود دسته های تیغه های آذرین مافیک در مناطق نخست زیستی و پیشین زیستی دیرینه اغلب به عنوان شواهدی از فعالیت ستون گوشته ای مرتبط با دماهای بالقوه غیرعادی بالای گوشته سیاره ای مطرح می شود. دسته های تیغه های آذرین ممکن است تا در عرض و طول گسترش یابند. بزرگ ترین دسته تیغه های آذرین شناخته شده بر روی زمین، دسته تیغه های آذرین مک کنزی در نیمه غربی سپر کانادا در کانادا است که بیش از عرض و طول دارد. حدود ۲۵ دسته تیغه های آذرین غول پیکر بر ر
وی زمین شناخته شده اند. هندسه اولیه بیشتر این دسته های غول پیکر به دلیل سن بالا و فعالیت های بعدی زمین ساختی به خوبی مشخص نیست. دسته های تیغه های آذرین همچنین در زهره و مریخ شناسایی شده اند. دسته های سنگ رسوبی آذرین تیغه آواری نیز بر روی زمین وجود دارند، مانند نمونه هایی در شیلی.
علی احمدنیا (زاده ۳ خرداد ۱۳۶۶، تهران) فعال سیاسی و اجتماعی و بنیان گذار رسانه خبری اصلاحات نیوز و ریاست امور اطلاع رسانی دولت چهاردهم جمهوری اسلامی ایران است. اسفند ۱۳۹۵ در جریان بازداشت مدیران کانال های تلگرامی بازداشت شد که با انتقاد برخی از نمایندگان مجلس و پزشکیان مواجه شد. وی شهریور ۱۴۰۳ طی حکمی به عنوان سرپرست امور اطلاع رسانی دولت منصوب کرد. زندگی. احمدنیا متولد ۳ خرداد ۱۳۶۶ در تهران است. وی دانش آموخته ارتباطات است. فعالیت ها. اصلاحات نیوز. اصلاحات نیوز ابتدا فعالیت خود را در سال ۱۳۸۹ آغاز کرد که پس از گذشت مدت کوتاهی از فعالیت خود فیلتر شد در نهایت با بازداشت علی احمدنیا مؤسس و سردبیر این پایگاه، سایت از دسترس خارج و بسته شد. پس از گذشت چند سال در سال ۹۳ فعالیت آن در بستر پیام رسان تلگرام آغاز شد. در سال ۱۳۹۵ پیش انتخابات ریاست جمهوری ایران فعالیت این رسانه به مدت بیش از یک سال توقیف شد اما مجدداً پس از آزادی علی احمدنیا، فعالیت خود را آغاز کرد. اصلاحات نیوز در ایران از رسانه های وابسته به جناح اصلاح طلبان ایران شناخته می شود. اصلاحات نیوز بارها مطالبی را در نقد فضای فعلی ایران و تلاش برای دسترسی به
آزادی های مدنی بیشتر از جمله حقوق کارگران و زنان منتشر کرده است که توسط دیگر رسانه های خبری بازنشر شده است. دولت چهاردهم. علی احمدنیا سرپرست امور اطلاع رسانی شورای اطلاع رسانی دولت در یادداشتی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت: «اطلاع رسانی دولت ها در سطح جهانی لحظه به لحظه در حال توسعه و تحول است در دولت دکتر پزشکیان نیز سعی بر تحول با هدف خدمت برای ایران است.» احمدنیا در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت: «اطلاع رسانی دولت ها در سطح جهانی لحظه به لحظه در حال توسعه و تحول است در دولت دکتر پزشکیان نیز سعی بر تحول با هدف خدمت برای ایران است. موضوعاتی مانند هوش مصنوعی و بلاکچین در اطلاع رسانی را فصل جدیدی در حوزه خبر می دانم و برای آنها در برنامه های آینده اطلاع رسانی دولت پزشکیان برنامه ویژه ای دارم.» در پی انتصاب او به عنوان ریاست امور اطلاع رسانی روزنامه کیهان در واکنشی شدید نوشت: «در پوشش وفاق ملی که پدیده قابل تقدیری است، افراد زاویه دار و بدسابقه به کار گرفته می شوند که مفهوم دیگر آن طرد و نفی نیروهای متعهد و انقلابی است… آقای رئیس جمهور با یک جست وجوی ساده می توانید به هویت برخی از منصوبان زاویه دار پی