Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پوستهٔ پُتک کاری، یک محصول جانبی پوسته پوسته یا کروی از فرایند آهنگری است (برای معادل مدرن، به مراجعه کنید). پوستهٔ پُتک کاری تقریباً به طور جهانی از کاوش های باستان شناسی در مناطقی که سنگ آهن پالایش و فورج شده است، به دست می آید. ویژگی مغناطیسی پوستهٔ پُتک کاری نیز به بازیابی آن و نقشه برداری از ویژگی های بزرگ تر با استفاده از بررسی های حساسیت مغناطیسی کمک می کند. پوستهٔ پتک کاری می تواند اطلاعات حیاتی در مورد یک سایت باستان شناسی مانند عملکرد پدیدار ارائه دهد. ویژگی ها. ویژگی های فیزیکی. پوستهٔ پُتک کاری به دو شکل ظاهر می شود: پوسته پوسته و کروی توخالی. تکه های پوسته پوسته می توانند از نظر ظاهر و اندازه بسیار متفاوت باشند. با این حال، رنگ آن ها از سیاه تیره تا آبی براق یا خاکستری و ضخامت آن ها از یک تا پنج میلی متر متغیر است. مانند تکه های پوسته پوسته، کروی ها نیز بسیار کوچک هستند اما اندازهٔ آن ها می تواند متفاوت باشد. رنگ آن ها از خاکستری تا سیاه تیره یا آبی متغیر است. ترکیب شیمیایی. ترکیب شیمیایی پوستهٔ پُتک کاری مورد بحث و بسیار متفاوت است. بیشتر منابع موافق هستند که پوستهٔ پُتک کاری از نوعی اکسید آهن ت
شکیل شده است. مگنتیت یک شکل عمومی پذیرفته شده است که به پوستهٔ پُتک کاری ویژگی مغناطیسی قابل توجه آن را می دهد. با این حال، ترکیب شیمیایی پوستهٔ پُتک کاری بسته به این که از کدام مرحله در فرایند پالایش آهن حاصل می شود، می تواند تغییر کند. برای پولک ها و کروی ها از مراحل اولیه، ترکیب تا حد زیادی مخلوط می شود، در حالی که تکه های مراحل پایانی به شکل اکسید آهن خالص تر خواهند بود. در نهایت، برخی هنوز استدلال می کنند که اجزای شیمیایی پوستهٔ پُتک کاری علاوه بر آهن بسیار فراتر از اکسیژن یونیزه شده و اکسید فلزی را تشکیل می دهند. محصولات. پولک پوستهٔ پُتک کاری به دلیل اکسیداسیون (اکسایش-کاهش) سریع آهن داغ در هوا شکل می گیرد. یک قطعه آهن گرم شده یک لایهٔ خارجی اکسید آهن ایجاد می کند که ممکن است به دلیل ضربهٔ چکش یا انبساط حرارتی از قطعهٔ اصلی جدا شود. پولک پوستهٔ پُتک کاری در مقادیر زیادی طی مراحل مختلف فرایند آهنگری صنعتی تولید می شود. برای ایجاد آهن خالص لازم برای آهنگری، یک آهنگر باید ابتدا سنگ آهن را خالص کند. ذوب سنگ معدن یک " آهن اسفنجی " ایجاد می کند، مخلوط متخلخلی از سرباره و فلز. سپس آهنگر به طور مکرر آهن اسفنجی
را گرم می کند و چکش می زند تا ناخالصی ها را از بین ببرد. این تکنیک پوستهٔ پُتک کاری با ترکیب متفاوت ایجاد می کند. با ادامهٔ فرایند پالایش، محتوای آهن پوستهٔ پُتک کاری افزایش می یابد. پوستهٔ پُتک کاری اضافی در طول آهنگری آهن خالص از حرارت دادن و چکش کاری لازم برای شکل دادن به قطعه تولید می شود. پولک تولیدشده در این مرحله با رنگ آبی مایل به سیاه مشخص می شود و به دلیل محتوای بالای اکسید آهن آن، باریک تر و تیره تر است. باستان شناسان معتقدند که پوستهٔ پُتک کاری کروی عمدتاً طی فرآیندی به نام جوشکاری آتش تولید می شود. این روش که به نام جوشکاری فورجینگ نیز شناخته می شود، برای اتصال دو قطعه فلز با گرما دادن آن ها در دمای بالا و به هم چسباندن آن ها با یک چکش یا ابزار دیگر استفاده می شود. برای موفقیت این روش، سطح هر قطعه فلز باید مذاب باشد. همان طور که آهنگر قطعات را به هم می کوبد، مقداری فلز از بین آن ها بیرون می زند، اغلب به شکل یک جت مذاب که در هوا سرد می شود و پولک پوستهٔ پُتک کاری کروی شکل را تشکیل می دهد. همچنین ممکن است طی تصفیهٔ شمشه فولاد، پوستهٔ پُتک کاری کروی شکل بگیرد. اکسید آهن می تواند با سیلیس از سنگ معد
ن خام ترکیب شود و سرباره تشکیل دهد. همان طور که شمشه فورج و پالایش می شود، سربارهٔ مذاب خارج می شود. هنگامی که سرباره سرد می شود، پوستهٔ پُتک کاری کروی شکل می گیرد. کاربردها در باستان شناسی. آهن کاری. با توجه به حجم بالای پولک پوستهٔ پُتک کاری و پوسته های کروی تولیدشده طی فرآیندهای منظم آهن کاری، باستان شناسان اغلب از وجود آن برای شناسایی کارخانه های آهنگری و ذوب آهن استفاده می کنند. پوستهٔ پُتک کاری به دلیل ترکیب و ماهیت مغناطیسی آن به راحتی تشخیص داده می شود، که اجازه می دهد تا به راحتی با آهنربا استخراج شود. علاوه بر این، دوباره به دلیل ماهیت مغناطیسی آن، هنگام تکمیل بررسی حساسیت مغناطیسی یک سایت بسیار مفید است. و اگرچه اشیاء آهنی تمام شده باشد، سرباره نیز اغلب در مکان های قبلی آهن کاری بازیابی می شوند، مسلماً پوستهٔ پُتک کاری بازیابی قابل اطمینان تر است. با توجه به اندازهٔ آن ها، اشیاء آهنی و یافته های سرباره به احتمال زیاد حذف یا استفادهٔ مجدد می شوند، در حالی که پولک ها یا کره های کوچک در پوستهٔ پُتک کاری به احتمال زیاد حذف نشده اند. علاوه بر این، توزیع پوستهٔ پُتک کاری در یک جنبهٔ باستان شناسی می تواند
برای تعیین حدودی عملکرد هر منطقه استفاده شود. به طور خاص، مناطقی با غلظت های بالاتر از ورقه های پوستهٔ پُتک کاری، وجود سندان و را نشان می دهند، زیرا در هنگام چکش زدن اجسام آهنی، تکه ها ایجاد می شوند یا در حین گرم کردن آهن با مقادیر مختلف خلوص، شکسته می شوند. در مقابل، وجود مقادیر زیادی از سرباره در یک کارخانهٔ ذوب یا آهنگری تأیید شده چندان قطعی نیست، اگرچه ممکن است نشان دهنده انباشت زباله باشد. فراتر از توزیع، ترکیب شیمیایی و ویژگی های فیزیکی نمونه های خاصی از پوستهٔ پُتک کاری می تواند به باستان شناسان در تعیین هدف یک ویژگی آهن کاری کمک کند. به طور خاص، نمونه های خاصی مانند پوستهٔ پُتک کاری کروی، تنها در مراحل اولیهٔ خاصی از فرایند پالایش آهن تولید می شوند و شواهدی از فعالیت های ذوب ارائه می دهند. فرم های پوسته ای قابل تشخیص تر، براق تر و بزرگتر، تقریباً منحصراً از کوبیدن اجسام آهنی کامل به وجود می آیند. با مطالعهٔ انواع مختلف پوستهٔ پُتک کاری موجود و شیوع آن، یک متالورژیست آموزش دیده می تواند هم هدف هر ناحیه از پدیدار و هم هدف بزرگتر کل پدیدار (یعنی آهنگری یا ذوب) را ترسیم کند. تکنیک های جمع آوری. به دلیل ا
ندازهٔ کوچک و رنگ اغلب تیره تر، یافتن پوستهٔ پُتک کاری حین انجام فرایندهای باستان شناسی ساده، مانند الک خشک یا مرطوب، دشوار است. درعوض، وقتی شواهد واضحی وجود دارد که نشان می دهد یک محوطه، مانند یک خان چال، شامل نوعی آهن کاری است، به باستان شناسان توصیه می شود شبکه ای تشکیل دهند و خاک را برای تجزیه و تحلیل بیشتر از محوطه جمع آوری کنند. این به متالوژیست های آموزش دیده اجازه می دهد تا نوع پوستهٔ پُتک کاری و شیوع آن را در سازه تجزیه و تحلیل کنند. این هنوز به دلیل کمبود زمان یا تخصص، یک عمل نادر است، اما با این وجود توصیه می شود و در صورت غیرقابل دفاع، نمونه های خاک همچنان باید با آهن ربا روی آن ها قرار گیرد تا دانه های پوستهٔ پُتک کاری در محل جمع آوری شوند. تاریخچه و نمونهٔ کاوش ها. با توجه به این که بخشی به ظاهر طبیعی از تکنیک های قبلی آهن کاری است، یافته های پوستهٔ پُتک کاری در کاوش های باستان شناسی متعدد در مناطق متعدد جهان مانند اروپای شمالی، بریتانیای کبیر و شام مشاهده شده اند. اولین اشاره به پوستهٔ پُتک کاری در یک زمینهٔ باستان شناسی از مطالعهٔ ۱۹۴۱ بر روی قلعهٔ رومی در بریتانیای کبیر که بر روی دیوار هادریا
ن قرار دارد، به دست آمده است. در یک حفاری در سال ۱۹۶۰ در یک سایت آهن کاری رومی در نورفک نیز پوستهٔ پُتک کاری به دست آمد. در حفاری های اخیر، بازیابی در پوستهٔ پُتک کاری به شیوه ای سیستماتیک تر و با استفاده از روش شبکه ای که در بالا ذکر شد انجام شده است. به عنوان مثال در کاوشی در سال ۱۹۹۲ با ایجاد شبکه و جمع آوری نمونه های محلی، محل سابق یک کوره و سندان علی رغم نبود بقایای مستقیم هر کدام مشخص شد. آرنه جوتییاروی از سه مکان می نویسد که در آن ها از رسوبات و پوستهٔ پُتک کاری برای ترسیم مناطق مختلف آهنگرها در گودال های عصر وایکینگ در دانمارک و نروژ امروزی استفاده شده است. به عنوان مثال، او می نویسد که چگونه «آهنگر از کفی که در آن ایستاده بود محافظت می کرد و «سایه ای» در توزیع پوستهٔ پُتک کاری باقی می گذاشت.» بنابراین، توزیع پوستهٔ پُتک کاری نه تنها می تواند به مکان یابی اقلام در یک کارگاه کمک کند، بلکه می تواند به محققان از محل ایستادن آهنگران نیز اطلاع دهد. اکتشافات اسمیت مربوط به پوستهٔ پُتک کاری به خوبی مستند شده است و به طور کلی وجود زیاد پوستهٔ پُتک کاری برای شناسایی یک یافته به عنوان اسمیت، کافی در نظر گرفته م
ی شود. حتی شواهدی از پوستهٔ پُتک کاری در یک مکان عصر برنز در باکلبری بالا، برکشایر غربی وجود دارد که نشان دهندهٔ کار آهن کاری اولیه در بریتانیا است.
سیاره هلیومی، سیاره ای با جوی عمده هلیوم است. این امر در تضاد با غول های گازی مرسوم مانند مشتری و زحل است که اتمسفر آنها عمدتاً از هیدروژن تشکیل شده و هلیوم در آن ها ماده ای ثانویه است. سیارات هلیومی ممکن است با روش های مختلفی تشکیل شوند. گلیز ۴۳۶ بی، سیاره هلیومی احتمالی است.
آلن اوکتاوین هیوم (تولد ۴ ژوئن ۱۸۲۹ – مرگ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۲)، سیاستمداری اصلاح طلب انگلیسی، پرنده شناس، کارمند دولتی و گیاه شناس بود که در هند بریتانیایی کار می کرد. او طرفدار عقیده حکومت داری توسط خود هندی ها بود و بنیان گذار کنگره ملی هندوستان بود. هیوم که یک پرنده شناس برجسته بود همچنین به «پدر پرنده شناسی هندوستان» نامیده می شد و کسانی که او را متعصب می دانستند او را «پاپ پرنده شناسی هندوستان» می نامیدند. به عنوان فرماندار اوتاوه او شورش هندوستانی سال ۱۸۵۷ را نتیجه اداره نادرست دانست و تلاشهای بسیاری برای بهبود زندگی مردمان عادی کرد. ناحیه اوتاوه از اولین نواحی ای بود که به حالت عادی بازگشت و طی چند سال، اصلاحات هیوم باعث شد که آن ناحیه به عنوان نمونه پیشرفت تلقی شود. هیوم در درجات خدمات دولتی هندی ترفیع گرفت اما همانند پدرش ژوزف هیوم که یک عضو رادیکالی پارلمان بود، شخصی بی باک و جسور در زیر سؤال بردن سیاستمداران انگلیسی هندوستان بود. او در سال ۱۸۷۱ به مقام وزارت اداره مالیات بر درآمد، وزارت کشاورزی رسید و تحت لرد مایو به تجارت پرداخت. انتقاد او از لرد لیتون در سال ۱۸۷۹ باعث حذف او از شغل وزارتش شد. او مجله ا
ستری فدرز (پرهای سرگردان) را بنیان گذاری نمود و مشترکان او یادداشت هایی را در مورد پرندگان از سرتاسر هندوستان ضبط کردند. او با جمع آوری و به دست آوردن نمونه ها از طریق شبکه خبرنگاران خود از نمونه های پرندگان در منزلش در شیملا یک کلکسیون عظیم درست کرد. او به مدت طولانی مشغول به جمع آوری نسخه های خطی بود و امید به ساختن یک شاهکار در زمینه پرندگان هندوستان داشت اما پس از از دست دادن آن نسخه های خطی، او پرنده شناسی را رها نمود و کلکسیون خود را به موزه تاریخ طبیعی واقع در لندن هدیه کرد و کلکسیون او بزرگ ترین کلکسیون فردی پوست پرنده هندوستانی بود. او به شکل مختصر جنبش عرفانی که توسط مادام بلاواتسکی بنیان گذاری شده بود را دنبال می کرد. او در سال ۱۸۹۴ برای زندگی در لندن، هندوستان را ترک کرد و به دریافت سود از کنگره ملی هندوستان ادامه داد. او همچنین از گیاه شناسی سود می برد و در سالهای پایانی عمرش مؤسسه گیاه شناسی جنوب لندن را بنیان گذاری نمود. زندگی نامه. هیوم در وستمینستر لندن به دنیا آمد و در کلیسای سینت ماری میدان برایانستون تعمید داده شد و فرزند هشتم از مجموع نه فرزند ژوزف هیوم بود. ژوزف هیوم اسکاتلندی عضو رادیکا
لی پارلمان و همسرش ماریا برنلی بود. تا یازده سالگی او به صورت خصوصی تحت تدریس بود و در خانه پلاک ۶ میدان برایانستون لندن و در ملک برنلی هال در نورفولک بزرگ شد. او در دانشگاه کالج بیمارستان تحصیل کرد. او در آنجا طب و جراحی خواند و پس از آن برای خدمات اجتماعی هندوستان کاندید شد که باعث شد در کالج هند شرقی هیایبری تحصیل کند. تأثیرات ابتدایی او روی دوستانش جان استوارت میل و هربرت اسپنسر بود. به برای مدت کوتاهی به عنوان ناوآموز (دانشجوی سال دوم نیروی دریایی) در یک ناو نیروی دریایی خارجی در مدیترانه در سال ۱۸۴۲ خدمت کرد. کنگره ملی هندوستان. هیوم برای فعالیت های طرفدارانه هندوستان برجسته شد. او معتقد بود که رژیم انگلیسی در هندوستان شکست خورده اند و به اعتقاد او شکست آنها نه به دلیل نبود توجه خوب بلکه به دلیل نداشتن علم کافی بوده است.
پستانداران آبزی و نیمه آبزی ، گروه متنوعی از پستانداران هستند که یا نسبتاً یا به طور کامل در پهنه های آبی زندگی می کنند. این پستانداران شامل پستانداران دریایی مختلفی هستند که در اقیانوس ها زندگی کرده و همچنین شامل گونه های مختلف آب شیرین مانند سمور اروپایی نیز می شوند. این جانداران از یک آرایه نیستند و با هیچ گروه بندی زیست شناختی مشخصی و متحد نمی شوند، بلکه وابستگی و ارتباط جدایی ناپذیری با اکوسیستم های آبی دارند. میزان وابستگی این حیوانات به آب در بین گونه ها بسیار متفاوت است. در میان گونه های آب شیرین، گاو دریایی تن مویی آمازونی و دلفین های رودخانه ای کاملاً آبزی هستند و کاملاً به اکوسیستم های آبی وابسته هستند. گونه های آب شیرین نیمه آبزی شامل فوک بایکال است که در زیر آب تغذیه می کند اما روی خشکی استراحت، پوست اندازی و تولیدمثل می کند. و برگچه خوار و اسب آبی که قادرند برای یافتن غذا به داخل آب و خارج از آن بروند. سازگاری پستانداران با شیوه زندگی آبزی در گونه های مختلف متفاوت می باشد. دلفین های رودخانه ای و گاو دریایی تن مویی هر دو کاملا آبزی هستند بنابراین زندگیشان کاملاً به آب بستگی دارد. فوک های نیمه آبز
ی هستند. آنها بیشتر اوقات را در آب به سر می برند اما برای امور مهمی همچون جفتگیری، تولید مثل و پوست اندازی به خشکی می روند. برخلاف آن بسیاری از گونه های پستانداران آبزی مانند اسب آبی، برگچه خوار و حشره خوار آبی با زیستن در آب کمتر سازگار گردیده اند. به همین ترتیب محدوده رژیم غذایی آنها نیز به همین شکل می باشد، یعنی هم از گیاهان آبزی و برگ ها تا ماهیان کوچک و سخت پوستان تغذیه می کنند. آنها به خصوص سگ های آبی، نقش اصلی را در تأمین اکوسیستم آبی بازی می کنند. پستانداران آبزی هدف صنایع تجاری بودند که منجر به کاهش شدید جمعیت گونه های استثمار شده مانند سگ های آبی شد. پوست پشم دار آنها برای گرم نگه داشتن مناسب بود و در دوران تجارت خز، از پوست آنها به عنوان کت و کلاه استفاده می شد. دیگر پستانداران آبزی مانند کرگدن هندی هدف شکار تروفه (شکار برای ورزش) واقع می شدند و در سال های ۱۹۰۰ جمعیت آنها کاهش شدیدی کرد. پس از غیرقانونی شدن اینها، بسیاری از پستانداران آبزی هدف شکارهای غیرقانونی شدند. به غیر از شکار، پستانداران آبزی ممکن بود از طریق افتادت در تله ماهیگیران کشته شوند، به این صورت که آنها درون تور ماهیگیری گیر کرده یا
صید شده یا از گرسنگی در تورها تلف می شدند. افزایش ترافیک در رودخانه ها به خصوص در رودخانه یانگ تسه، باعث برخورد کشتی های سریع اقیانوس و پستانداران آبزی می شود و سدسازی رودخانه ها ممکن است باعث این شود که پستانداران آبزی مهاجر در مناطق نامناسب بمانند یا زیستگاه بالای رودخانه را از بین ببرد. صنعتی شدن رودخانه ها سبب انقراض دلفین چینی رودخانه ای شد و آخرین مورد تأییدشده در سال ۲۰۰۴ مشاهده شد. سیر تکاملی. پستانداران دریایی. پستانداران دریایی، پستانداران آبزی هستند که بقای آنها وابسته به اقیانوس می باشد. این جانوران شامل شیرهای دریایی، وال ها، فیل های دریایی، سمورهای دریایی و خرس های قطبی می شوند. همانند دیگر پستانداران آبزی آنها نیز یک گروه بیولوژیکی را تشکیل نمی دهند. سازگاری پستانداران آبزی با شیوه زندگی آبزی بین گونه های مختلف متغیر می باشد. از آنجایی که هم آب بازسانان و هم گاو دریایی سانان کاملاً آبزی هستند، بنابراین هر دو ساکنان اجباری اقیانوس ها می باشند. فک ها نیمه آبزی هستند. آنها اکثر وقت خود را در آب می گذرانند اما برای امور مهمی همچون جفتگیری، تولید مثل و پوست اندازی به خشکی می روند. در مقابل، هم سگ ه
ای آبی و هم خرس های قطبی کمتر با زندگی کردن در آب سازگار گردیده اند. محدوده غذای هر کرام نیز با آنها سازگاری دارد. برخی ممکن است زئوپلانکتون خورده و برخی ممکن است از ماهیان کوچک تغذیه کنند و حتی برخی از آنها ممکن است دیگر پستانداران را شکار کرده و بخورد.
ماهیان صخره های مرجانی ، ماهیانی هستند که در بین یا نزدیک صخره های مرجانی زندگی می کنند. صخره های مرجانی اکوسیستم های پیچیده ای را با تنوع زیستی تشکیل می دهند. در میان ساکنان بی شمار در این صخره ها، ماهی های رنگارنگ و جالب توجهی وجود دارد. در مساحت کوچکی از یک صخره سالم صدها گونه ماهی می تواند وجود داشته باشد و بسیاری از آنها مخفی شده یا به خوبی استتار کرده اند. ماهی های صخره ای تخصص های هوشمندانه زیادی را برای بقا در صخره ها ایجاد کرده اند. صخره های مرجانی کمتر از یک درصد مساحت سطح اقیانوس ها را تشکیل می دهند اما خانه ۲۵ درصد از گونه های ماهیان دریایی را تأمین می کنند. زیستگاه های صخره ای با زیستگاه های آب های آزاد که دیگر ۹۹ درصد اقیانوس های جهان را تشکیل می دهند، در تضاد شدیدی می باشد. به هر حال از دست دادن و تخریب زیستگاه صخره های مرجانی، افزایش آلودگی و صید بی رویه از جمله استفاده از شیوه های ماهیگیری مخرب، بقای صخره های مرجانی و ماهی های صخره ای که در این صخره ها زندگی می کنند را تهدید می کند. نظر اجمالی. صخره های مرجانی نتیجه میلیون ها سال هم فرگشتی میان جلبک ها، بی مهرگان و ماهیان می باشد. آنها انبوه
شده و تبدیل به زیستگاه هایی پیچیده شده اند و ماهیان از بسیاری از جهت ها برای بقا فرگشت یافته اند. اکثر ماهیانی که در صخره های مرجانی یافت می شوند از نوع پرتوبالگان هستند که از مشخصات آنها می توان به پرتوهای تیز و استخوانی و وجود تیغ در باله های آنها، اشاره کرد. این تیغ ها دفاع قدرتمندی را ارائه می دهند و زمانی که بلند نگه داشته می شوند معمولاً می توانند در جای خود قفل شوند یا سمی هستند. تنوع و پراکندگی. صخره های مرجانی دربردارندهٔ متنوع ترین مجموعه های ماهی می باشد و احتمالاً بین ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ گونه در اکوسیستم صخره های مرجانی اقیانوس های جهان زندگی می کنند. مکانیسم هایی که در ابتدا منجر به تمرکز گونه های ماهی در صخره های مرجانی و بعداً ادامه یافتن تأمین آن، در ۵۰ سال گذشته به شکل گسترده ای مورد بحث قرار گرفته است. درحالی که دلایل بسیاری مطرح گردیده شده، هیچ اجماع علمی کلی در مورد اینکه کدام یک از این دلایل تأثیر بیشتر داشته است وجود ندارد، اما به نظر می رسد که سیری از تعدادی عامل در این امر نقش دارد. ازاین عوامل می توان به پیچیدگی غنی زیستگاه و تنوع ذاتی در اکوسیستم های صخره های مرجانی، تنوع گسترده و در دسترس
بودن موقتی منابع غذایی موجود برای ماهیان صخره های مرجانی، میزبان مجموعه ای از فرآیندهای زیستگاهی برای قبل و بعد از لارو، و تعاملات هنوز حل نشده بین همه این عوامل را می توان اشاره کرد. دو ناحیه عمده صخره مرجانی شناخته شده است. ایندو پسیفیک (که شامل اقیانوس آرام و اقیانوس هند و همجنین دریای سرخ می شود) و آتلانتیک غربی گرمسیری (که به عنوان کارائیبی بزرگتر یا پهناورتر شناخته می شود). هر یک از این منطقه دربردارنده ماهیان صخره ای مرجانی خاص خود بوده که هیچ همپوشانی طبیعی ای در گونه ها مشاهده نمی شود. از بین این دو ناحیه، از لحاظ غنی بودن در در تنوع گونه های ماهیان صخره های مرجانی ایندو پسیفیک می باشد که حدود ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نوع ماهی را مرتبط با زیستگاه های صخره ای مرجانی در خود جای داده است. در ناحیه دیگر، یعنی منطقه کارائیبی بزرگتر ۵۰۰ تا ۷۰۰ نوع یافت می شود. سازگاری ماهیان صخره ای. شکل بدن. شکل بدن بسیاری از ماهیان صخره ای نسبت شکل بدن ماهیان آب های آزاد تفاوت دارد. ماهیان آب های آزاد معمولاً با داشتن سرعت در دریای آزاد سازگار شده اند، مانند ماهی اژدر (ماهی برق) بدنشان دارای آب لغزی بوده تا هنگام حرکت در آب، اصطکاک
را به حداقل برساند.
پیامدهای زیست محیطی تولید گوشت یا تأثیرات زیست محیطی دام پروری به دلیل گستردگی فعالیت های کشاورزی و دامپروری به کار گرفته شده در نقاط مختلف جهان، متغیر می باشد. با این وجود، نشان داده شده است که تمامی فعالیت های کشاورزی و دامپروری تا حدودی اثرات متنوعی بر محیط زیست دارند. دامپروری به خصوص تولید گوشت، می تواند سبب آلودگی، انتشار گازهای گلخانه ای، از دست دادن تنوع زیستی، بیماری و به شکل چشمگیری مصرف سرزمین، غذا و آب شود. گوشت از طریق روش های متنوعی شامل کشاورزی زیستی، کشاورزی دامنه آزاد، دامداری متمرکز و کشاورزی معیشتی تأمین می شود. همچنین بخش چارپایان اهلی در اقتصاد شامل این موارد است: پشم، تخم مرغ و تولید محصولات لبنی و حیوانات اهلی که برای شخم زنی به کار رفته و مزارع پرورش ماهی. دامپروری سهم چشمگیری در انتشار گازهای گلخانه ای دارد. گاوها، گوسفندان و دیگر جانوران پستانداران نشخوار کننده غذای خود را با تخمیر روده ای هضم می کنند و آروغ آنها منبع اصلی انتشار متان است که ناشی از کاربری زمین، تغییر کاربری زمین و جنگلداری است. کود حیوانی به همراه متان و نیتروز اکسید باعث می شود که حیوانات اهلی منبع اصلی انتشار گاز
گلخانه ای از کشاورزی شود. کاهش چشمگیر در مصرف گوشت برای کاهش تغییرات آب و هوایی امری ضروری است، به ویژه که جمعیت انسان تا اواسط قرن جاری ۲٫۳ میلیارد نفر افزایش می یابد. رویه های مصرف و تولید. مطالعات مختلف نشان می دهند که افزایش مصرف گوشت در حال حاضر با رشد جمعیت انسانی و افزایش درآمد افراد یا تولید ناخالص داخلی مرتبط است و به همین دلیل است که تاثیرات زیست محیطی تولید گوشت و مصرف آن در صورتی که عادت های رفتاری حال حاضر تغییر نکند، افزایش خواهد یافت. مصرف منابع. مصرف غذا. حدود ۸۵ درصد دانه های سویای دنیا در غذاها و روغن های گیاهی و تقریباً تمام ماده غذایی غذای حیوانات استفاده می شود. تقریباً ۶ درصد دانه های سویا به طور مستقیم برای غذای انسانی اکثراً در آسیا مورد مصرف می گردد. در مجاور ایالات متحده، ۱۲۷٫۴ میلیون جریب (واحد اندازه گیری سطح) از محصولات برای مصرف حیوانات کاشته می شود و در مقابل ۷۷٫۳ میلیون جریب برای مصرف انسانی محصول کاشته می شود. به ازای هر ۱۰۰ پوند غذایی که از محصولات برای انسان ساخته می شود، ۳۷ پوند محصولات جانبی غیرخوراکی انسانی ایجاد می شود، و در بسیاری از کشورها این محصولات جانبی گیاهی را بر
ای تغذیه گاوهایشان استفاده می کنند. پرورش حیوانات اهلی برای مصرف انسان تقریباً ۴۰ درصد از کل تولیدات کشاورزی در کشورهای صنعتی را تشکیل می دهد. بسته به سیستم تولید و نوع خوراک، بین نه دهم تا هفت و نه دهم کیلوگرم غلات برای تولید یک کیلوگرم گوشت گاو، بین یک دهم تا چهار و سه دهم کیلوگرم دانه برای تولید یک کیلوگرم گوشت خوک و بین صفر تا سه ونیم کیلوگرم غلات برای تولید یک کیلوگرم گوشت مرغ مورد نیاز می باشد. مصرف زمین. مراتع دائمی و مراتع، اعم از چراگاه یا مراتع غیرچراگاهی، ۲۶ درصد از سطح زمین بدون یخ را اشغال می کنند. تولید محصولات غذایی حدود یک سوم زمین های کشاورزی را مصرف می کند. بیشتر از یک سوم زمین های ایالات متحده برای مراتع استفاده شده است که بزرگ ترین سرزمین مورد استفاده در مجاور ایالات متحده می باشد. مصرف آب. میزان آب مصرفی در سطح جهانی برای اهداف کشاورزی بیش از تمامی دیگر مصارف صنعتی از آب می باشد. تقریباً ۸۰ درصد منابع آب جهان برای مصارف اکوسیستم کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد. در کشورهای پیشرفته، تا ۶۰ درصد مصرف آب می تواند برای آبیاری مورد استفاده قرار گیرد و ۹۰ درصد در کشورهای رو به پیشرفت که به وضعی
ت اقتصادی و آب و هوای مناطق بستگی دارد.
جان فرانسیس استنلی راسل، ارل راسل دوم ، که با نام فرانک راسل نیز شناخته می شود (تولد ۱۲ اوت ۱۸۶۵ – مرگ ۳ مارس ۱۹۳۱) یک نجیب زاده انگلیسی، وکیل دعاوی و سیاستمدار و برادر بزرگتر برتراند راسل فیلسوف و نوه جان راسل، ارل راسل اوا بود. جان راسل یا ارل راسل اول برای دو دوره نخست وزیر بریتانیا بود. فرانک راسل پسر بزرگ وایکانت و بانوی وایکانت امبرلی بود. راسل به دلیل ازدواج های اسفناکش شناخته می شد و در سال ۱۹۰۱ در مقابل مجلس اعیان به جرم دو همسری محکوم شده بود آخرین عضوی بود که قبل از لغو امتیاز عضویت در سال ۱۹۴۸ در محاکمه ای توسط لردها به خاطر یک جرم محکوم شد. پدر و مادر نامتعارف راسل هر دو در جوانی درگذشتند و راسل توسط پدربزرگ و مادربزرگ پدری اش بزرگ شد. او زندگی کردن با پدربزرگ و مادربزرگش ناخشنود بود اما چهار سال را در کالج وینچستر با خوشحالی سپری نمود. دوره تحصیلی او به صورت ناگهانی با اخراجش از کالج بالیول آکسفورد متوقف شد و دلیل اخراجش نیز احتمالاً این بوده که مقامات آنجا شبهاتی در مورد رابطه او با شاعر مستقبل لیونل جانسون داشتند و او همیشه از برخورد آکسفورد با خودش بسیار ناراحت بود. پس از گذراندن زمان در ایال
ات متحده او در سال ۱۸۹۰ با اولین هسرش از سه همسرش ازدواج کرد. اولین همسر او مایبل ادیث اسکات نام داشت. آن دو خیلی زود از یکدیگر جدا شدند و سپس چندین سال شاهد دعواهای سختگیرانه در دادگاه ها بودند، قوانین محدود کننده انگلیسی آن زمان به این معنی بود که طلاق وجود نداشت. راسل در شورای شهر لندن در سال ۱۸۹۵ رای آورد و تا سال ۱۹۰۴ در آنجا خدمت کرد. در سال ۱۸۹۹، با زنی به نام مولی سامرویل که بعداً همسر دوم او شد در نوادا همراه شد. در نوادا هر یک از آنها طلاق گرفته و با هم ازدواج کرده و به بریتانیا بازگشته و به عنوان زن و شوهر زندگی مشترکشان را شروع نمودند. راسل اولین شخص نامداری بود که در نوادا توانست طلاق گیرد. اما طلاق آنها بنا بر قوانین انگلیسی به رسمیت شناخته نمی شد و به همین دلیل در ژوئن ۱۹۰۱ به جرم دو همسری دستگیر شد. او در مقابل مجلس اعیان مقصر شناخته شد و سه ماه در هولووی خدمت کرد و پس از آن طبق قوانین انگلیسی با مولی ازدواج کرد. در سال ۱۹۱۱ او برای این جرم، عفو رایگان گرفت. با آغاز سال ۱۹۰۲، راسل به عنوان یکی از همتایان عضو مجلس اعیان کمپینی در مورد اصلاح قوانین طلاق شروع کرد اما با موفقیت بزرگی رو به رو نشد.
او همچنین یک مبارز برای کمپین حقوق رانندگان بود، و اغلب پس از فراخوانی به کافه در سال ۱۹۰۵، برای دفاع از آن ها خلاصه می گرفت و زمانی دارای پلاک شماره A 1 بود. دومین ازدواج او پس از اینکه او در سال ۱۹۱۴ عاشق الیزابت ون آرنیم رمان نویس شد به پایان رسید و در سال ۱۹۱۶ با ون آرنیم ازدواج کرد. این زوج طولی نکشید که ا اینکه طلاق نگرفتند از یکدیگر جدا شدند و الیزابت در رمانش به نام ورا او را به خاطر عصبانیتش مسخره و کاریکاتور کرد. فرانک راسل به برادرش که به دلیل جنبش های ضد جنگ در ۱۹۱۸ به زندان افتاده بود کمک کرد. راسل به شکل فزاینده ای با حزب کارگر همسو شده بود و در سال ۱۹۲۹ در دومین دولت مک دونالد به منصب کوچکی نیز دست یافت اما با مرگش در سال ۱۹۳۱ دوران کوتاه وزارتش پایان یافت. علیرغم دستاوردهایش، فرانک راسل در مقایسه با برادر و پدربزرگش گمنام می باشد و مشکلات زناشویی او باعث شد که لقب «ارل شریر» بگیرد.
اسب های قرون وسطی از لحاظ اندازه، ساختار و نژاد با اسب های امروزی متفاوت بوده و حدوداً به طور میانگین کوچکتر بودند. آنها همچنین نسبت به همتایان مدرن خود برای جامعه از موقعیت مرکزی تری برخوردار بودند و برای جنگ، کشاورزی و حمل و نقل ضروری بودند. در نتیجه، انواع به خصوصی از اسب ها ایجاد شدند، بسیاری از آنها همتایی در حال حاضر ندارند. درک نژادهای اسب مدرن و سوارکاری برای هر تحلیلی از اسب قرون وسطایی امری حیاتی است، محققان همچنین باید شواهد مستند (هم مکتوب و هم تصویری) و باستان شناسی را در نظر بگیرند. در قرون وسطی، اسب ها به ندرت بر اساس نژاد تفکیک می شدند، بلکه بر اساس کاربرد آنها تشخیص داده می شدند. این باعث می شد که آنها به عنوان مثال به عنوان «شارژر» (اسب جنگی)، «پالفری» (اسب سواری یا رام)، اسب های گاری کش یا اسب های باربر شناخته می شدند. همچنین به منشأ (محل تولد) آنها اشاره می شده، مانند «اسب های اسپانیایی» اما اینکه آیا این به یک نژاد یا چند نژاد اشاره داشته، نامعلوم است. یک مشکل دیگر که در هر مطالعه ای از سندها یا ادبیات قرون وسطی به وجود می آید، انعطاف زبان های قرون وسطی است، جایی که چندین کلمه ممکن است بر