Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
داند. در آن زمان، این برج در نزدیکی جاده ساحلی اصلی به نام "Via di Francia" قرار داشت که اسناد جدیدتر آن را به عنوان جاده ای که از میان آن و دریا عبور می کرد، توصیف می کنند. هنگامی که این برج ساخته شد، نسبتاً از شهر دور بود؛ تنها در قرن هفدهم بود که به بخشی از دیوارهای جنوا "تبدیل" شد که به آن "Cerchia Seicentesca" می گویند. این برج تا به امروز بخشی از این سیستم بوده است. در سال های اولیه، از تکه های خشک شدهٔ چوب اریکا و ارس برای سوخت رسانی به آتش سیگنال استفاده می شد؛ برای نگهداری، از دریانوردانی که از بندر استفاده می کردند انتظار می رفت که هنگام نزدیک شدن به شهر، مالیات بپردازند. این برج همچنین در اوایل دوران فعالیت خود، در دشمنی مداوم بین گوئلف ها و گیبلین ها نقش داشت؛ در طول یک نبرد، گیبلین ها در تلاش برای بیرون راندن گروهی از گوئلف ها که در داخل پناه گرفته بودند، به آن آسیب قابل توجهی وارد کردند. در سال ۱۳۱۸ و دوباره در سال ۱۳۲۱، تصمیم گرفته شد که یک ترانشه دفاعی در اطراف برج حفر شود تا از آسیب دیدن آن در نبرد بهتر محافظت شود. در سال ۱۳۲۶، اولین فانوس نفتی که آتش آن با روغن زیتون تغذیه می شد، به سازه اض
افه شد، تا کشتی های ورودی بتوانند هنگام نزدیک شدن، آتش سیگنال را بهتر تشخیص دهند. به همین دلیل، در سال ۱۳۴۰، برج با نشان ملی شهر رنگ آمیزی شد تا به عنوان یک نشان مشخص عمل کند. در حدود سال ۱۴۰۰، فانوس دریایی بیشتر به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت؛ در میان گروگان هایی که در آن نگهداری می شدند، پادشاه قبرس، جیمز دوم، و همسرش نیز حضور داشتند. در سال ۱۴۰۵، کاهنانی که مسئول نگهداری از فانوس دریایی بودند، یک ماهی و یک صلیب طلایی را به عنوان نمادهای مسیحیت بر روی گنبد آن قرار دادند. در سال ۱۴۴۹، یکی از نگهبانان فانوس دریایی به عنوان آنتونیو کلمبو، عموی کریستف کلمب، کاوشگر، ثبت شده بود. بازسازی ۱۵۴۳. در سال ۱۵۲۸، زمانی که جنوا تحت اشغال نظامی فرانسه بود، دریاسالار جنوایی، آندره آ دوریا، با سیزده فروند کشتی جنگی به بندر حمله کرد و کنترل شهر را به دست گرفت. در طول این وقایع، فانوس دریایی به شدت توسط آتش خودی آسیب دید. برج فانوس دریایی در سال ۱۵۴۳ توسط دوک آندره آ سنتوریونه پیتراسانتا، با حمایت مالی بانک سنت جورج، به سبک رنسانس فعلی بازسازی شد. تاریخ مدرن. این برج در جریان بمباران جنوا توسط فرانسوی ها در سال ۱۶۸۴ گل
وله باران شد؛ پنجره های آسیب دیده به دستور لویی چهاردهم در سال ۱۶۹۲ تعویض شدند. در سال ۱۷۷۸ ساخت یک سیستم روشنایی جدید آغاز شد که برای مقابله با آسیب های وارده به دستگاه روشنایی در طول چندین قرن استفاده طراحی شده بود. در سال ۱۸۴۰ یک لنز فرنل چرخان نصب شد؛ این سیستم رسماً در ژانویه ۱۸۴۱ افتتاح شد. تا پایان قرن به منظور افزایش قابلیت آن اصلاح شد. کل فانوس دریایی در سال ۱۹۱۳ دوباره نوسازی شد، اما برق رسانی به آن ضعیف انجام شد و در سال ۱۹۳۶ مجبور به تعمیر مجدد آن شدند. آخرین پروژه بزرگ مرمت که پس از حملات هوایی آمریکا و بریتانیا در جنگ جهانی دوم آغاز شد، در سال ۱۹۵۶ به پایان رسید. همچنین نمادی است که شهرآورد دلا لانترنا را بین دو باشگاه فوتبال جنوآ و باشگاه فوتبال سمپدوریا، احاطه کرده است. موزه لانترنا. در مجاورت برج "، موزه دلا لانترنا" قرار دارد که می توان با پیاده روی از دیوارهای قدیمی شهر تا پای فانوس دریایی در "جاده میلانو" به آن رسید. همچنین از بزرگراه مجاور جنوا-اووست نیز می توان به آن دسترسی داشت. کار بر روی این مرکز در سال ۲۰۰۴ به پایان رسید و موزه در سال ۲۰۰۶ برای عموم افتتاح شد. همزمان یک درب ورودی جدی
د در فانوس دریایی نصب شد. مرمت بیشتر شامل تعویض برخی از عناصر تزئینی در اتاق زیر شیروانی برج و سنگفرش منظم مسیر دسترسی با سنگ بود. پارک شهر در شمال نیز بازسازی شده است. این موزه عمدتاً تاریخ شهر و بندر را پوشش می دهد و حاوی مقدار زیادی از مطالب بایگانی شده است. برخی از نمایشگاه ها همچنین تاریخچه ناوبری و وسایل کمک ناوبری در جنوا را پوشش می دهند و سیستم های مختلف سیگنالینگ مورد استفاده در دریا را شرح می دهند. بخشی از یک عدسی فرنل، مشابه آنچه در خود فانوس دریایی یافت می شود، به گونه ای نمایش داده شده است که عملکرد داخلی آن را نشان می دهد. علاوه بر نمایشگاه های دائمی، گاهی اوقات نمایشگاه های موقت نیز در موزه به نمایش گذاشته می شوند. این برج در طول حیات خود چندین بار مورد اصابت صاعقه قرار گرفته است. جدی ترین مورد، در سال ۱۴۸۱، منجر به مرگ یکی از نگهبانان آن شد. در سال ۱۶۰۲، صاعقه بخشی از کنگره برج بالایی را تخریب کرد و در سال ۱۶۰۳، اصابت دیگری، باز هم به همان برج، به یک لوح مرمری تزئینی با متن (عیسی مسیح پادشاه در صلح آمد و خدا انسان شد)برخورد کرد. این لوح هنوز هم امروزه قابل مشاهده است؛ این لوح در پایه برج بالای
ی روی زمین نصب شده است. زمانی این فانوس دریایی به همراه یک برج کوچک تر که در انتهای دیگر بندر، جایی که اکنون انبارهای پنبه در پورتو آنتیکو قرار دارند، قرار داشت، کار می کرد. مدیریت. مدیریت برج تحت نظارت منطقه فرماندهی فانوس نیروی دریایی ایتالیا است و از مرکز آن در لا اسپتزیا، که بر تمام فانوس های دریایی منطقه نظارت دارد، هدایت می شود. مارینا میلیتار از سال ۱۹۱۰ مسئول تمام چراغ های سواحل ایتالیا بوده و برای این منظور از تکنسین های نظامی و غیرنظامی استفاده می کند.
باشگاه فوتبال اتلتیکو پاراناوایی (به پرتغالی: Atlético Clube Paranavaí) که معمولاً به سادگی با نام اتلتیکو پاراناوایی شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی در شهر پاراناوایی، ایالت پارانا است که در ۱۴ مارس ۱۹۴۶ تأسیس شد. تاریخچه. در ۱۴ مارس ۱۹۴۶، باشگاه اتلتیکو پاراناوایی تأسیس شد. در سال ۱۹۶۷، این باشگاه اولین عنوان قهرمانی خود را که سطح دوم مسابقات قهرمانی پاراناوایی بود، به دست آورد. در سال ۲۰۰۷، پاراناوای پس از شکست پارانا در فینال، قهرمان ایالت شد. در همان سال، این باشگاه در مسابقات قهرمانی برزیل سری سی شرکت کرد و در مرحلهٔ اول این رقابت ها حذف شد.
محمدعلی جعفری زاده (زاده ۱۳۲۷ خوی ) فیزیکدان و استاد دانشگاه ایرانی است. زندگی نامه. جعفری زاده در سال 1329 در خوی به دنیا آمد و از سال 1348 تحصیلات کارشناسی خود را در رشته فیزیک دانشگاه تبریز، آغاز کرد. پس از آن با مدرک کارشناسی ارشد فیزیک اتمی-مولکولی از داشگاه صنعتی شریف فارغ التحصیل شد و از سال 1355 در دانشگاه ییل آمریکا، در گرایش فیزیک نظری به تحقیق و تحصیل پرداخت و در سال 1359 شمسی دانشنامه دکتری خود را، با ارائهٔ رساله ای تحت عنوان «حل های سرتوپولوژیک در نظریه میدان»، با درجه عالی دریافت نمود. وی پس از طی دوره چهار ساله فوق دکتری از دانشگاه فرایبورگ آلمان در سال 1364 به عنوان عضو هیئت علمی در دانشگاه تبریز به تدریس و تحقیق مشغول شد. تحصیلات
اعلامیه ۸۰ ()، فراخوان پرزیدنت لینکلن برای داوطلبان برای مبارزه با جنوب یا ۷۵۰۰۰ داوطلب رئیس جمهور لینکلن، «۱۵ آوریل ۱۸۶۱»، اعلامیه ای ریاست جمهوری بود که توسط آبراهام لینکلن، شانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده، امضا شد. در این اعلامیه ۷۵۰۰۰۰ شبه نظامی برای سرکوب شورش در ایالت هایی که کنفدراسیون را تشکیل داده بودند، فراخوانده شده بودند.
ورزشگاه والدمیرو واگنر (به پرتغالی: Estádio Waldemiro Wagner) که با نام فیلیپائو نیز شناخته می شود، یک ورزشگاه فوتبال است که در پاراناوایی برزیل واقع شده است. این ورزشگاه حداکثر ۲۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت دارد و در خیابان تانکردو نوس، پاراناوایی، پارانا واقع شده است. این ورزشگاه در سال ۱۹۹۲ افتتاح شد و متعلق به شهرداری پاراناوایی است. تاریخچه. ساخت آن بین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ و افتتاح آن در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۲ انجام شد. ابعاد زمین چمن طبیعی ۱۰۵ در ۷۳ متر است. بیشترین تماشگر حاضر در ورزشگاه مربوط به ۲۹ آوریل ۲۰۰۷ می شود، جایی که اتلتیکو پاراناوایی در فینال کامپوناتو پارانائنسه در مقابل پارانا بازی کرد و ۲۳٬۷۲۵ نفر برای تماشای بازی به ورزشگاه آمدند. پوشش استادیوم والدمیرو واگنر در سال ۲۰۰۸ بازسازی شد. سقف آن در پایان سال ۲۰۰۵ در جریان طوفانی که شهر را ویران کرد، تخریب شده بود.
کلیسای جامع پیستویا () یا کلیسای جامع سن زنو "(به ایتالیایی: Cattedrale di San Zeno") بنای مذهبی اصلی پیستویا، توسکانی، ایتالیای مرکزی است که در "میدان دومو" در مرکز شهر واقع شده است. این کلیسا مقر اسقف پیستویا است و به سن زنو اهل وروناتقدیم شده است. این کلیسا که احتمالاً در قرن دهم ساخته شده است، دارای نمایی به سبک معماری رمانسک است که از دیگر کلیساهای پیستویا همچون سن بارتولومئو و سن یاکوپو الهام گرفته است. فضای داخلی آن شامل یک صحن اصلی و دو راهروی جانبی است و همچنین پرس بیتریوم و کریپت دارد. در طی مرمتی که بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۹۹ انجام شد، کلیسا به خطوط و شکل اصلی خود بازگردانده شد. تاریخچه. گمان زده می شود که در پیستویا حتی در سدهٔ پنجم میلادی کلیسای جامع کوچکتری وجود داشته است، زیرا این شهر در آن زمان دارای یک اسقف بوده است. با این حال، مکان دقیق آن بنا ناشناخته است؛ مکان های احتمالی شامل محل کلیسای جامع کنونی، پیوه دی سانت آندره آ یا سان پیه ماجوره است. اولین اشاره به کلیسای جامع به سال ۹۲۳ میلادی برمی گردد. در سال ۹۹۸، دیپلم امپراتور اتو سوم به ساختمانی به سبک پالائو-مسیحی اشاره دارد که بین «میدان کل
یسای جامع» ("پیازا دل دومو") و برج دیده بانی شهر واقع شده است. در سال ۱۱۰۸، کلیسای جامع در اثر آتش سوزی آسیب دید و احتمالاً طی چند دهه بعد بازسازی شد، زیرا در سال ۱۱۴۵، محرابی توسط اسقف سنت آتو به یعقوب پسر زبدی تقدیم شد. در سال ۱۲۰۲، آتش سوزی دیگری دوباره به کلیسای جامع آسیب رساند. در سال های ۱۲۷۴–۱۲۷۵، راهروها با طاق پوشانده شدند و در سال ۱۲۸۷، ساخت محراب جدیدی آغاز شد. در سال ۱۲۹۸، زلزله خسارات بیشتری به بار آورد. در سال ۱۳۳۶، مجسمه ای از سن زنو در جبهه غربی قرار داده شد که توسط یاکوپو دی ماتزئو ساخته شده بود. بین سال های ۱۳۷۹ تا ۱۴۴۰، نمای ساختمان با اضافه کردن سه ردیف پیشخان ستون دار و یک رواق بازسازی شد. در سال ۱۵۰۴، آندره آ دلا روبیا مأمور شد تا تزئینات طاق (که برای آن یک گلدسته با مضامین گیاهی و در وسط، تاج اپرای سن جاکوپو خلق کرد)، رواق و همچنین ایوان سرپوشیده با نقش برجسته هایی بر فراز درگاه مرکزی که «مریم مقدس به همراه کودک و فرشتگان» را به تصویر می کشد، را انجام دهد. او این کار را در سال ۱۵۰۵ به پایان رساند. در سال های ۱۵۹۸ تا ۱۶۱۴، بخش کر قرون وسطایی تخریب شد، نمازخانه های جانبی اصلاح شدند و محرا
ب اصلی با یک جایگاه باروک که گنبدی طراحی شده توسط ژاکوپو لافری بر فراز آن قرار داشت، جایگزین شد، در حالی که راهروی اصلی با طاق های ضربدری جدید پوشانده شد. تزئینات سقف جایگاه نیز انجام شد و نقاشی هایی در همان قسمت و در کلیسای اصلی اضافه شد. در سال ۱۷۲۱، مجسمه ای از سنت جیمز کبیر، اثر آندره آ واکا، به نما اضافه شد. پنجره های جرزدار قرون وسطایی، که با پنجره های باروک جایگزین شدند، بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۶ مرمت شدند و طاق های بالای راهرو برداشته شدند. فضای داخلی. سنگفرش محراب مرتفع شده و گورابه زیر آن را در خود جای داده است، در حالی که شبستان و راهروها که توسط ستون ها از هم جدا شده اند، به ترتیب دارای طاق ها و پوشش های خرپایی چوبی هستند. راهروی سمت راست زمانی محل کلیسای کوچک سنت جیمز ("سن جاکوپو") بود که توسط اسقف آتو در اواسط قرن دوازدهم برای نگهداری یادگارهای سنت جیمز که از سانتیاگو د کامپوستلا آورده شده بود، ساخته شد. محراب نقره ای قدیس را امروزه می توان در کلیسای کوچک صلیب دید. کلیسای کوچک مقدس. کلیسای مقدس ("Capello del Santissimo Sacramento") که محل برگزاری خیمه مقدس است، به دلیل نقاشی که "مریم مقدس را در م
یان سنت جان باپتیست و سنت دوناتوس" (حدود ۱۴۷۵–۱۴۸۶) بر روی دیوار سمت راست به تصویر می کشد، به کلیسای سن دوناتو نیز معروف است. این نقاشی توسط وارثان دوناتو د مدیچیبه آندره آ دل وروکیو سفارش داده شده بود و توسط آندره آ شروع به کار کرد، اما چون ناتمام ماند، توسط لورنزو دی کردی تکمیل شد. اسقف کنار مریم مقدس به عنوان سنت زنو شناسایی شده است. در وسط "، تابلوی عروج مریم مقدس" اثر جیووانی باتیستا پاجی (۱۵۹۰–۱۶۰۰) قرار دارد. در کنار ورودی کلیسا، مقبره دوناتو د مدیچی (۱۴۷۵)، اسقف پیستویا، منسوب به آنتونیو روسلینو قرار دارد. کلیسای کوچک صلیبی. این نمازخانه شامل محراب سنت جیمز، با هنر مسگری برجسته کاری شده است که در سال ۱۹۵۳ به اینجا منتقل شد. این کار در سال ۱۲۸۷ آغاز شد، زمانی که به آندره آ دی یاکوپو دوگنابنه مأموریت داده شد تا تصاویری از "مریم مقدس و کودک را" برای پشت محراب و برای بخش جلویی، از "داستان های عهد جدید"، "مسیح در اوج عظمت بین مریم و سنت جیمز" و "سه داستان سنت جیمز"، که در سال ۱۳۱۶ به پایان رسید، بسازد. علاوه بر این، پاس دی والنتینو، یک زرگر اهل سیه نا، برخی از چهره های اطراف سنت جیمز را خلق کرد. گیگلیو پیس
انو مجسمه نقره ای بزرگ "سنت جیمز" را که به عنوان شکرگزاری پس از پایان مرگ سیاه در سال ۱۳۴۸ سفارش داده شده بود، ساخت. دو پیش آویز کناری توسط لئوناردو دی سر جووانی و فرانچسکو نیکولای، به همراه "«داستان هایی از عهد عتیق»" و "«داستان هایی از سنت جیمز»"، بین سال های ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۱ میلادی کشیده شده اند. از دیگر آثار می توان به "«حواریون»، «سنت اولالیا»، «اسقف آتو»، «سنت یحیی تعمیددهنده» و «سالومه»" اثر پیرو دی آریگو تدسکو (۱۳۸۰–۱۳۹۰)، «"مسیح در اعلیحضرت» به همراه سنت آنتونی ابوت، «سنت استیفان" و قوس اثر نوفری دی بوتو و اتو دی پیرو براچینی (۱۳۹۴–۱۳۹۸) اشاره کرد. فیلیپو برونلسکی قسمت جلویی را با دو نیم تنه از پیامبران تزئین کرد (۱۴۰۱). اضلاع دیگر توسط پیرو دانتونیو دا پیزا و دومنیکو دا ایمولا تزئین شدند. راهروها. آثار موجود در راهروی جنوبی عبارتند از: آثار موجود در راهروی شمالی عبارتند از: پروتستان. طاق محراب با نقاشی های دیواری اثر دومنسیو کرستی تزئین شده است که "پدر را در جلال"، "سقوط فرشتگان یاغی"، "سقوط آدم" و "بشارت" (۱۶۰۲) به تصویر می کشد. ارگ کلیسا مربوط به سال ۱۷۹۳ است. در محراب، نقاشی از کریستوفانو آلوری با مو
ضوع رستاخیز (۱۶۰۶–۱۶۱۰) قرار دارد که در کنار آن دو مجسمه سفالی از سنت زنو و سنت جیمز (۱۶۰۹) قرار دارد که به مکتب جامبولونیا نسبت داده می شوند. در سمت راست محراب بلند، یک نقاشی از "عید پنجاهه" اثر گرگوریو پاگانی (۱۶۰۲) و در سمت چپ، یک "نقاشی از عروج" اثر بندتو ولی "(۱۶۰۶) قرار دارد." سالرنو دی کوپو نقاشی دیواری مریم مقدس و کودک را بر روی ستون ستونی در شبستان اجرا کرد (۱۴۷۵). در سمت راست یک شمعدان برنزی اثر ماسو دی بارتولومئو (۱۴۴۲) قرار دارد، در حالی که در راهروی سمت چپ، مقبره اسقف گراردو گراردی (۱۷۰۳) و در راهروی سمت راست، مقبره اسقف آلساندرو دل کاچیا (۱۶۵۰) و بنای یادبود اسقف لئونه استروزی (۱۶۹۵)، هر دو توسط مجسمه سازان ناشناس، قرار دارند. منبر توسط جورجو واساری (۱۵۶۰) طراحی شده است. در کنار ورودی سمت راست، یک جایگاه مجسمه سازی شده وجود دارد که به کارگاه نیکولا پیسانو نسبت داده شده است.
تیپ سپر ساحلی () یک سازمان شبه نظامی طرفدار اسد در سوریه است که در ژانویه ۲۰۱۵ تشکیل شد. این سازمان عملیات خود را در فوریه ۲۰۲۵، پس از سقوط رژیم اسد، اعلام کرد. تاریخچه. این گروه رسماً در اول ژانویه ۲۰۱۵ در استان لاذقیه به عنوان یک گروه شبه نظامی محلی برای گارد ریاست جمهوری تأسیس شد. این گروه استخدام سربازان را در اواخر ماه مه همان سال آغاز کرد. در سال ۲۰۲۵، پس از سقوط رژیم اسد، این گروه ویدئویی منتشر کرد که نشان می داد تشکیلاتش علیه فرماندهی عملیات نظامی و دولت سرپرست سوریه تشکیل شده است. که توسط مقاومت مردمی سوریه منتشر شد. آنها تیپ ساحلی را در نزدیکی کوه های لاذقیه در استان لاذقیه تأسیس کردند تا علیه هیئت تحریر شام در دژ اصلی آنها بجنگند. او همچنین از علویان و حامیان قبلی بشار اسد خواست تا علیه احمد الشرع، رهبر تحریر شام، «سلاح» به دست گیرند. فاتحه در این ویدئو در مورد تأسیس تیپ سپر ساحلی به تشدید تخلفات توسط اقتدار احمد الشرع اشاره کرد. پس از حملات به علویان در شهرهای ساحلی سوریه، با تأکید بر مسئولیت این تیپ در قبال هرگونه هدف قرار دادن اقتدار الشرع در ساحل و خارج از ساحل سوریه. فاتحه اعلام کرد که تیپ سپر
ساحلی مسئولیت هرگونه عملیاتی را که علیه هیئت تحریر الشام در استان لاذقیه انجام شود، بر عهده خواهد گرفت. طبق گزارش رسانه های ترکیه، فاتحه به دلیل دست داشتن در قاچاق مواد مخدر، رشوه، آدم ربایی و قتل های فراقضایی در دوران رژیم اسد بدنام بود. فاتحه احتمالاً از منابع و شبکه های انسانی توسعه یافته در دوران رژیم اسد برای تأسیس تیپ سپر ساحلی استفاده کرده است.
تیپ سپر جرمانا () یک گروه شبه نظامی دروزی مستقر در جرمانا، حومه دمشق، سوریه است. پیشینه. در حمله سال ۲۰۲۴ در جنوب سوریه، اتاق عملیات جنوب شامل بخش هایی از دروزی ها از جمله تیپ الجبل، نیروهای شیخ الکرامه و مردان کرامت بود که علیه رژیم اسد متحد شده بودند. تاریخچه. افراد مسلح ناشناس در ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ به خودرویی که حامل غیرنظامیان دروزی در نزدیکی فرودگاه بین المللی دمشق در جرمانا بود، حمله کردند و دو مسافر مسن را زخمی کردند. در همان روز، درگیری مرگباری در یک ایست بازرسی محلی در نزدیکی جرمانا بین نیروهای امنیتی و کارکنان وزارت دفاع رخ داد که منجر به مرگ یک نیروی امنیتی و زخمی شدن دیگری شد. روز بعد، طی یک عملیات امنیتی در جرمانا، درگیری هایی بین نیروهای دولت انتقالی سوریه و گروه های مسلح محلی دروزی، از جمله تیپ سپر جرمانا، رخ داد. این درگیری ها منجر به حداقل یک کشته و تقریباً نه زخمی شد. درگیری بین هیئت تحریر شام و تیپ سپر جرمانا رخ داد که در آن یکی از اعضای تحریر شام کشته شد. اولتیماتومی در تاریخ ۲ مارس از سوی دولت سرپرست سوریه، کمیته اقدام محلی جرمانا و تیپ سپر جرمانا را وادار به تسلیم کرد. این گروه در درگیری های
۲۳ مه ۲۰۲۵ شرکت داشت.
لئونا رابرتز (; – ) بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بربادرفته (فیلم ۱۹۳۹)"، "بزرگ کردن بیبی"، "آبه لینکلن در ایلینوی"، "کنتاکی، و "موشها و آدمها" اشاره کرد. زندگی و حرفه. رابرتز در مرکز مونرو، شهرستان آشتابولا، اوهایو متولد شد. او اولین بازی خود را در تئاتر برادوی در سال ۱۹۲۶ انجام داد و در آنجا در حدود ۴۰ اثر، عمدتاً در نقش های فرعی، بین سال های ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۵ ظاهر شد. رابرتز حرفه بازیگری خود را در سال ۱۹۲۶ به عنوان بازیگر اصلی فیلم «خانم جونز بیچاره» که توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، آغاز کرد. او در سال ۱۹۳۷ به هالیوود رفت و در بیش از ۴۰ فیلم، عمدتاً در نقش های فرعی مادرانه، بازی کرد. او در فیلم «بربادرفته (فیلم ۱۹۳۹)» (۱۹۳۹)، نقش «شایعه پخش کن جامعه» خانم مید را به تصویر کشید.
جکی موران (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. بازیگر سینمای آمریکا بود که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۶ در بیش از ۳۰ فیلم، عمدتاً در نقش های نوجوانان، ظاهر شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بربادرفته"، "ماجراهای تام سایر" اشاره کرد.
لیلیان کمبل-کوپر (; – ) بازیگر، و بازیگر سینما اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۰۶ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بربادرفته (فیلم)"، "بانوی زیبای من"، "فرشته سپید"، "خشم در بهشت، و "چنان بزرگ" اشاره کرد. شغل. اولین حضور کمبل-کوپر روی صحنه به عنوان عضوی از گروه کر در نمایشی از «سرباز شکلاتی» در سپتامبر ۱۹۱۴ در تئاتر لیریک، لندن بود.
جان هی ویتنی (؛ ۱۷ اوت ۱۹۰۴ – ۸ فوریه ۷۷)) دیپلمات، ناشر، و اهالی کسب وکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
انجمن نویسندگان فیلمنامه ()، سازمانی از نویسندگان فیلمنامه های هالیوود بود که در سال ۱۹۳۳ به عنوان یک اتحادیه تشکیل شد. یک سازمان رقیب، Screen Playwrights, Inc.، توسط استودیوهای فیلم و تهیه کنندگان تأسیس شد، اما پس از درخواست تجدیدنظر به هیئت ملی روابط کار و رأی گیری توسط فیلمنامه نویسان واجد شرایط، انجمن فیلمنامه نویسان به عنوان تنها نهاد نماینده پیروز شد. نشریه خانگی آن «فیلمنامه نویس» بود. در سال ۱۹۵۴، به دو سازمان مختلف تبدیل شد: انجمن نویسندگان آمریکا، غرب و انجمن نویسندگان آمریکا، شرق. پیشینه و تأسیس. اولین تلاش های فیلمنامه نویسان برای سازماندهی به دهه ۱۹۱۰ برمی گردد، زمانی که فیلمنامه نویسان فیلم در لیگ نویسندگان آمریکا (که اکنون انجمن نویسندگان نام دارد) شرکت می کردند. با این حال، فیلمنامه نویسان خیلی زود نیاز به تشکیل سازمان خود را احساس کردند، زیرا آنها محصولات کاری و چالش های متفاوتی نسبت به نویسندگان ادبی داشتند. تلاش دیگری برای نمایندگی، اتحادیه نویسندگان فوتوپلی بود که در سال ۱۹۱۴ در لس آنجلس تأسیس شد، اما پس از دو سال منحل شد.
جین فاولر (; – ) روزنامه نگار، مؤلف، فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. فاولر در دنور متولد شد. وقتی مادرش در دوران جوانی او دوباره ازدواج کرد، او نام ناپدری خود را برای جین فاولر برگزید. حرفه فاولر شروع نادرستی در تاکسیدرمی داشت، که بعداً ادعا کرد باعث شد او دائماً از گوشت قرمز متنفر شود. پس از یک سال در دانشگاه بولدر، او در «دنور پست» مشغول به کار شد.
در سیرک ()، یک فیلم کمدی در سال ۱۹۳۹ با بازی برادران مارکس (گروچو مارکس، هارپو مارکس و چیکو مارکس) منتشر شده توسط مترو گلدوین میر است که در آن به نجات یک سیرک از ورشکستگی کمک می کنند. این فیلم شامل اجرای کلاسیک گروچو مارکس از «لیدیا بانوی خالکوبی شده» است. بازیگران مکمل عبارتند از فلورانس رایس، کنی بیکر، مارگارت دومانت و ایو آردن. آهنگ ها، از جمله «لیدیا بانوی خالکوبی شده»، «دو عشق کور» و «قدم بردار و تعظیم کن»، توسط تیم هارولد آرلن و ییپ هاربرگ نوشته شده اند، که اخیراً آهنگ های فیلم دیگری از MGM در همان سال، جادوگر شهر از (فیلم ۱۹۳۹) را تهیه کرده بودند. داستان. جالوت، سیرک مرد قوی و کوتوله، پروفسور اتم کوچک، که هر دو در سیرک شگفت انگیز ویلسون استخدام شده اند، همدستان جان کارتر، آدم بدی هستند که سعی دارد سیرک را از صاحبش جف ویلسون بگیرد. جولی رندال، دوست دختر جف، در سیرک نمایش اسب سواری اجرا می کند. جف ۱۰٬۰۰۰ دلار پول نقد را که به کارتر بدهکار است، در قفس گوریل جبل الطارق پنهان کرده است. وقتی جف برای برداشتن پول از قفس جبل الطارق به قطار سیرک می رود تا به کارتر بدهد، کارتر از جالوت و اتم می خواهد که جف را بیه
وش کنند و ۱۰٬۰۰۰ دلار را بدزدند. دوست جف و کارمند سیرک، آنتونیو «تونی» پیرلی، وکیل جی. چیور، لوفول، را برای بررسی وضعیت احضار می کند. لوفول متوجه می شود که معشوقه کارتر، پائولین بی همتا (که نمایش سیرک او شامل راه رفتن وارونه با مکنده های روی کفش هایش است)، پول را پنهان می کند، اما او او را فریب می دهد و او نمی تواند آن را پس بگیرد. بعداً، تونی و پانچی اتاق خواب جالوت را در قطار سیرک برای یافتن پول جستجو می کنند، اما موفق نمی شوند. در حالی که کارتر در شرف سلب مالکیت سیرک است، لوفول متوجه می شود که عمه جف، خانم سوزانا دوکسبری ثروتمند است و او را فریب می دهد تا ۱۰۰۰۰ دلار برای سیرک واندر ویلسون بپردازد تا نیوپورت ۴۰۰ را سرگرم کند، به جای اجرایی توسط رهبر ارکستر فرانسوی، جاردینت، و ارکستر سمفونی او. تماشاگران از سیرک لذت می برند؛ وقتی جاردینتِ بادخیز از راه می رسد، لوپ هول، که با متهم کردن مرد فرانسوی به دست داشتن در یک باند مواد مخدر، ورود او را به «اس اس نرماندی» به تأخیر انداخته بود، رهبر ارکستر و ارکسترش را با وادار کردن تونی و پانچی به بریدن لنگرگاه روی یک جایگاه شناور، در حالی که آنها مقدمه واگنر برای پرده
سوم «لوهنگرین» را در لبه آب می نوازند، از بین می برد. در همین حال، کارتر و نوچه هایش سعی می کنند سیرک را به آتش بکشند، اما تونی و پانچی، به همراه تنها شاهد سرقت: گوریل جبل الطارق، که پس از یک بندبازی بزرگ در فینال، پول جف را از کارتر پس می گیرد، مانع آنها می شوند. لوپ هول از جبل الطارق می پرسد که آیا پول ها همه آنجا هستند و میمون با دقت آنها را می شمارد. فیلم در حالی به پایان می رسد که جاردینت و ارکسترش هنوز واگنر را برای امواج می نوازند. یادداشت های تولید. حرفه ی اسطوره ی کمدی باستر کیتون مدت ها در مسیر نزولی بود و او به عنوان یک طنزپرداز در MGM به کار در مقیاس کوچک تقلیل یافته بود. طنزهای پیچیده و استادانه ی کیتون با سبک طنز برادران مارکس همخوانی نداشت و گاهی منبع اختلاف بین این کمدین و برادران بود. وقتی گروچو با کیتون در مورد ناسازگاری طنزهایش با برادران مارکس تماس گرفت، کیتون پاسخ داد: «من فقط کاری را انجام می دهم که لویی بی. میر از من خواسته است. «شما» به کمک نیاز ندارید.»&lt;ref&gt;
مقداد لوای فتیحه (زادهٔ ۱۹۸۹) فرمانده سابق گارد جمهوری خواه و رئیس تیپ سپر ساحلی، یک گروه شورشی نئوبعثی که در استان لاذقیه فعالیت می کند است. نقش در دوران رژیم اسد. فتیحه در طول جنگ داخلی سوریه در گارد جمهوری به عنوان بخشی از لشکر ۲۵ نیروهای ویژه خدمت کرد. او به ارتکاب جرایم مختلفی از جمله قاچاق مواد مخدر، شکنجه، آدم ربایی، رشوه خواری و قتل متهم شده است. او در طول نبردهای جنگ داخلی، مانند حملات بازدارندگی از تجاوز، در ضبط ها ظاهر شد، جایی که او در مورد روند نبردها اظهار نظر می کرد و عقب نشینی های نظامی نیروهای مسلح عربی سوریه را توجیه می کرد. پس از اسد. در ۶ فوریه ۲۰۲۵، او در یک فایل صوتی در کوه های استان لاذقیه، تشکیل تیپ سپر ساحلی را در پاسخ به خشونت های صورت گرفته علیه علویان اعلام کرد. در طی این فایل صوتی، او تهدید کرد که به دولت سرپرست در داخل و خارج از استان های ساحلی حمله خواهد کرد و در عین حال از علویان خواست تا علیه رئیس جمهور احمد الشرع «سلاح» به دست گیرند و در برابر خلع سلاح مقاومت کنند. مؤسسه مطالعه جنگ ارزیابی کرد که فتیحه احتمالاً این گروه را «با استفاده از منابع و شبکه های انسانی توسعه یافته تح
ت رژیم اسد» تأسیس کرده است. در ۲۱ فوریه، فتیحه در یک کلیپ ویدیویی اعلام کرد که تیپ سپر ساحلی، جبهه مقاومت اسلامی در سوریه، و ارواح نیروهای مقاومت، سازمانی مستقر در شرق سوریه به رهبری عبدالحمید الشمالی، برای مبارزه با «سازمان های تروریستی تکفیری» و دولت سوریه با یکدیگر همکاری خواهند کرد. در ۲۶ فوریه ۲۰۲۵، در جریان ناآرامی ها و شورش ها در قرداحه، او به همراه برخی از هوادارانش فراخوان هایی برای نافرمانی داد و در ویدئویی در رسانه های اجتماعی به دروغ به فرار او پس از رسیدن نیروهای کمکی نظامی نسبت داده شد. تیپ سپر ساحلی فتیحه به همراه دیگر شبه نظامیان وفادار مانند شورای نظامی برای آزادی سوریه به رهبری غیاث دله، در درگیری های مارس غرب سوریه علیه دولت سرپرست شرکت کردند. یک گزارش تلویزیونی سوریه حاکی از آن است که گروه فتیحه از مسیرهای قاچاق سابق در امتداد مرز لبنان برای انتقال جنگجویان و سلاح به سوریه، مانند استفاده کرده است. او در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵ به دلیل مشارکت در گارد جمهوری خواه و ایجاد شبه نظامیان پس از سقوط رژیم اسد، توسط اتحادیه اروپا تحریم شد. زندگی شخصی. او در ۱۹ ژوئن ۱۹۸۹ در جبله، لاذقیه متولد شد. بدنسازی. در ۲
ژوئیه ۲۰۲۱، فاتحه در مسابقات قهرمانی پرورش اندام استان حلب برای دسته «کلاسیک» (که برای آمادگی جهت مسابقات قهرمانی پرورش اندام جمهوری برگزار شد) شرکت کرد و در دسته وزنی ۱۸۸ سانتی متر مقام دوم را کسب کرد. در ۶ ژوئیه ۲۰۲۱، فاتحه در مسابقات قهرمانی بدن سازی جمهوری در مجموعه ورزشی الفیحاء در دمشق با حضور باشگاه فوتبال الجیش شرکت کرد و در وزن ۹۵ کیلوگرم مقام اول را کسب کرد. در ۲ اکتبر ۲۰۲۱، فاتحه در مسابقات قهرمانی بدنسازی بیچ مستر در سالن ورزشی شهر اسد، لاذقیه شرکت کرد و در وزن ۱۰۰+ کیلوگرم مقام سوم را کسب کرد.