Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مفهوم ذهن (به انگلیسی: The Concept of Mind) کتابی است نوشته فیلسوف گیلبرت رایل، که در آن استدلال می کند، «ذهن» «توهمی فلسفی است که عمدتاً از رنه دکارت نشأت می گیرد و با خطاهای منطقی و «اشتباهات دسته بندی» که عادت شده است، پشتیبانی می شود. این اثر در سال 1949 نوشته و در سال 2002 منتشر شد. این اثر «میخ نهایی را در تابوت دوگانه گرایی ذهن و بدن دکارتی قرار داده است» و به عنوان سند پایه گذاری در فلسفه ذهن تلقی شده است، که پس از سال ۱۹۵۰ به عنوان شاخه ای متمایز و مهم از فلسفه به رسمیت شناخته شده است. روح ماشین. رایل در فصل «اسطوره دکارت» «دگم روح در ماشین» را برای توصیف مفهوم فلسفی ذهن به عنوان موجودی جدا از بدن معرفی می کند:امیدوارم ثابت کنم که کاملاً نادرست است، و نه در جزئیات، بلکه در اصل نادرست است. این صرفاً مجموعه ای از اشتباهات خاص نیست. این یک اشتباه بزرگ و یک اشتباه از نوع خاص است. این یک اشتباه دسته بندی شده است. نقد دوگانه انگاری دکارتی. رایل نظریه دکارت در مورد رابطه بین ذهن و بدن را رد می کند، به این دلیل که به بررسی فرآیندهای ذهنی به گونه ای می پردازد که گویی می توان آن ها را از فرآیندهای فیزیکی جدا ک
رد. به منظور نشان دادن این که چگونه این نظریه ممکن است گمراه کننده باشد، توضیح می دهد که دانستن این که چگونه یک عمل را به طور ماهرانه انجام دهیم، نه تنها ممکن است به دلیل توانایی استدلال عملی باشد، بلکه ممکن است موضوعی نیز باشد که بتوان استدلال عملی را عملی کرد. اقدامات عملی ممکن است لزوماً با استدلال بسیار نظری یا با توالی پیچیده عملیات فکری تولید نشوند. ممکن است معنای اعمال را با استنباط در مورد فرآیندهای ذهنی پنهان توضیح داده نشود، اما می توان با بررسی قواعد حاکم بر آن اعمال توضیح داد. به گفته رایل، فرآیندهای ذهنی صرفاً اعمال هوشمندانه هستند. هیچ فرایند ذهنی متمایز از اعمال هوشمند وجود ندارد. عملیات ذهن صرفاً با اعمال هوشمندانه نمایش داده نمی شود، بلکه همان اعمال هوشمندانه است؛ بنابراین، اعمال یادگیری، به خاطر سپردن، تصور کردن، دانستن یا تمایل، صرفاً سرنخ هایی برای فرآیندهای ذهنی پنهان یا توالی پیچیده عملیات فکری نیستند، بلکه روشی هستند که در آن فرآیندهای ذهنی یا عملیات فکری تعریف می شوند. گزاره های منطقی صرفاً سرنخ هایی برای شیوه های استدلال نیستند، بلکه آن شیوه های استدلال هستند. نظریه عقل گرا مبنی بر تب
دیل شدن به اعمال فیزیکی برخی از قوای صرفاً ذهنی «اراده» یک تصور اشتباه است، زیرا به اشتباه فرض می کند که یک عمل ذهنی می تواند متمایز از یک عمل فیزیکی باشد، یا حتی این که "جهان" ذهنی می تواند متمایز از جهان فیزیکی باشد و هست. این نظریه تفکیک پذیری ذهن و بدن توسط رایل به عنوان «دگم روح ماشینی» توصیف شده است. او توضیح می دهد که عمل کرد ذهن همان طور که بر بدن حاکم است، نه یک مکانیسم مستقل و نه یک مکانیسم متمایز است، که در دستگاه مکانیکی ای به نام «بدن» موجودی به نام «ذهن» وجود ندارد، بلکه ممکن است عملکرد ذهن باشد و به عنوان اعمال بدن تصور شود. نظریه دکارتی معتقد است که اعمال ذهنی تعیین کننده اعمال فیزیکی است و اعمال ارادی بدن باید ناشی از اعمال ارادی ذهن باشد. این نظریه به گفته رایل «اسطوره روح در ماشین» است. "هیچ" تناقضی بین این که بگوییم یک عمل تحت قوانین فیزیکی است و بگوییم که همان عمل بر اساس اصول استدلال است، وجود ندارد. انگیزه اعمال قابل مشاهده، "تمایلات" و "خواست ها" است. این ها توضیح می دهند که چرا رفتارها رخ می دهند، و نه یک فرایند صرفاً ذهنی. برای مثال، تمایل به خواستن یا نخواستن چیزی با انگیزه فکری آن
چیز توضیح داده نمی شود. تمایل به خواستن چیزی با "رفتارهایی که در خواستن آن چیز دخیل است" توضیح داده می شود؛ بنابراین، ذهن متشکل از توانایی ها و تمایلاتی است که رفتارها را توضیح می دهد، برای مثال رفتارهای یادگیری، یادآوری، دانستن، احساس یا تمایل. توانایی ها و تمایلات شخصی با فرایندها یا رویدادهای ذهنی یکسان نیستند. با اشاره به توانایی ها یا استعدادها به گونه ای که گویی آن ها رویدادهای صرفاً ذهنی هستند، مرتکب نوعی اشتباه دسته بندی اساسی مس شویم. ماهیت انگیزه های یک فرد ممکن است با اعمال و واکنش های آن شخص در شرایط یا موقعیت های مختلف تعریف شود. ماهیت انگیزه های یک فرد در یک موقعیت خاص ممکن است لزوماً توسط هیچ فرایند ذهنی پنهان یا کنش های فکری درون آن شخص تعیین نشود. انگیزه ها ممکن است با رفتار یک فرد در یک موقعیت آشکار یا توضیح داده شوند. رایل از این نظریه انتقاد می کند که ذهن مکانی است که در آن تصاویر ذهنی درک، یا به خاطر سپرده می شوند. افکار و احساسات متعلق به دنیای ذهنی نیست که از جهان فیزیکی متمایز باشد. دانش، حافظه، تخیل، و سایر توانایی ها یا استعدادها در «درون» ذهن قرار نمی گیرند، گویی ذهن فضایی است که می
توان این تمایلات را در آن قرار داد. علاوه بر این، تمایلات با اعمال رفتاری یکسان نیستند، اما اعمال ممکن است با تمایلات توضیح داده شوند. تمایلات نه آشکار و نه پنهان هستند، زیرا در مقوله منطقی اعمال رفتاری نیستند. گرایش ها فرآیندهای ذهنی یا کنش های فکری نیستند، بلکه تمایلاتی هستند که شیوه های مختلف رفتار را توضیح می دهند. ادراکات، افکار، عواطف و احساسات ممکن است به عنوان رفتارهای قابل مشاهده ای درک شوند که دارای شیوه های مختلف ابراز هستند. رایل اعتراف می کند که رویکرد او به نظریه ذهن رفتارگرایانه است، زیرا با این نظریه مخالف است که فرآیندهای ذهنی پنهانی وجود دارد که از رفتارهای قابل مشاهده متمایز است. رویکرد او بر این دیدگاه استوار است که اعمالی مانند تفکر، به خاطر سپردن، احساس و اراده با شیوه های رفتار یا با گرایش به شیوه های رفتار آشکار می شوند. اما در عین حال، او هم نظریه دکارتی و هم نظریه رفتارگرایی را به دلیل مکانیستی بودن بیش از حد، مورد انتقاد قرار می دهد. درحالی که نظریه دکارتی ممکن است اصرار داشته باشد که رویدادهای ذهنی پنهان پاسخ های رفتاری فرد آگاه را تولید می کنند، رفتارگرایی ممکن است اصرار داشته با
شد که مکانیسم های محرک-واکنش پاسخ های رفتاری فرد آگاه را تولید می کنند. رایل نتیجه می گیرد که هم نظریه دکارتی و هم نظریه رفتارگرایی ممکن است بیش از حد سفت وسخت و مکانیکی باشند که درک کافی از مفهوم ذهن را به ما ارائه دهند. اشتباه های مقوله ای. به عنوان یک فیلسوف زبان شناسی، بخش قابل توجهی از استدلال رایل به تجزیه و تحلیل آنچه که او خطاهای فلسفی مبتنی بر استفاده مفهومی از زبان درک می کند، اختصاص دارد. از نقد او به ثنویت دکارتی با عنوان "اشتباه مقوله ای" یاد می شود. اشتباه های مقوله ای، مانند مواردی که رایل به آن اشاره می کند، توسط افرادی انجام می شود که نمی دانند چگونه مفاهیمی را که با آن ها کار می کنند به درستی به کار گیرند. معماهای آن ها از ناتوانی در استفاده از برخی موارد در زبان انسان ناشی می شود. یک مثال بسیار ذکرشده در مورد یک بازدیدکننده خارجی است که در اطراف آکسفورد (که پردیس ندارد) نشان داده می شود و پس از نشان دادن کالج ها، کتابخانه ها، آزمایشگاه ها و زمین های بازی با گیجی می پرسد «پس دانشگاه کجاست؟» جواب البته این است که: «همه این هاست». اشتباه های مقوله ای نظری جالب آن هایی هستند که توسط افرادی مرتک
ب می شوند که صلاحیت کاملی برای به کار بردن مفاهیم دارند؛ حداقل در موقعیت هایی که با آن ها آشنا هستند. اما هم چنان در تفکر انتزاعی خود مسئول انتقال آن مفاهیم به انواع منطقی هستند که به آن ها تعلق ندارند. نظریه دوگانه گرایی یک "تقابل قطبی" بین ذهن و بدن برقرار می کند. در سطح زبان، ویژگی های ذهنی نقیض (به معنای ارسطویی) ویژگی های فیزیکی هستند؛ بنابراین، مطابق با مفهوم مقوله، به همان اقسام منطقی تعلق دارند، با توجه به این که عباراتی که برای توصیف رویدادهای ذهنی به کار می رود، همیشه منفی عباراتی است که برای توصیف رویدادهای مادی به کار می رود. رایل سپس می گوید که چنین استفاده ای دلالت بر یک «اشتباه مقوله ای» برای توصیف رویدادهای ذهنی دارد که به درستی به مقوله های مورد استفاده برای توصیف رویدادهای جسمانی تعلق ندارند. از این رو، «ذهن» و «ماده» نمی توانند متضادهای قطبی باشند که دوآلیسم پیشنهاد می کند. رایل می نویسد که این را می توان با ادعای این که «او با سیل اشک به خانه آمد» و «او با صندلی سدان به خانه آمد» (از جمله «خانم بولو با سیل اشک به خانه آمد و صندلی سدان به خانه آمد» مقایسه کرد. جمله زئوگماتیک از دیکنز) متضاد
قطبی بودن، نشان داد. چنین اشتباهاتی، از دیدگاه رایل، جزم روح ذهنی در ماشین جسمانی است. آموزه های دوگانه به معنای تحلیلی اسطوره ای هستند. پیشینیان. کار رایل بر اساس کار فیلسوفان لودویگ ویتگنشتاین و آرتور شوپنهاور و دیگران است. به گفته برایان مگی، تز اصلی "مفهوم ذهن" و اصول پایان نامه های فرعی آن از شوپنهاور گرفته شده است، که رایل آثارش را در دوران دانشجویی خوانده، سپس تا حد زیادی فراموش شده است. رایل که معتقد بود یک نظریه اصلی را بیان کرده است، متوجه نشد که چه کرده است؛ تا زمانی که پس از انتشار کتاب، کسی آن را به او گوشزد کرد. بازخورد. رایل به عنوان یک فیلسوف «فلسفه زبان متعارف» شناخته شده است، که سبک نگارش کتابش نظرها را به خود جلب کرده است. استوارت همپشایر در یک بررسی در نشریه "ذهن" متذکر شد که:تنها یک ویژگی وجود دارد که من می توانم کشف کنم که میان پروفسور رایل و امانوئل کانت مشترک است. در هر دو مورد، سبک فیلسوف است؛ همان طور که کانت می اندیشید و در دوگانگی نوشت، پروفسور رایل در اپیگرام ها می نویسد. عبارات زیادی وجود دارد که در آن ها استدلال صرفاً متشکل از توالی ای از اپیگرام ها است، که در واقع به طور مؤثر
در اثر منفجر می شوند و رشته های فکری متعارف را در هم می شکند، اما مانند بسیاری از اپیگرام ها، در میان آوارها در ذهن خواننده دنباله ای از ترسو بودن و تردید باقی می گذارند.جان سرل که اغلب گفته است هیچ اثر بزرگ فلسفی حاوی پاورقی های زیادی نیست و کیفیت فلسفی برعکس تعداد مراجع کتاب شناختی متفاوت است، نبود پاورقی در "مفهوم ذهن" را نشانه کیفیت آن می داند. آیریس مرداک "مفهوم ذهن" را با "هستی و نیستی" ژان پل سارتر (۱۹۴۳) مقایسه کرده است، با این دیدگاه که فلسفه تحلیلی انگلیسی همان جهت گیری کلی را با فلسفه قاره ای دارد. رایل توسط دیوید استانارد چنین تفسیر شده است که ایده روان کاوانه ناخودآگاه ریشه در مفهوم دکارتی از دوگانگی بدن-ذهن دارد و به این ترتیب یکی از نسخه های مغالطه «روح ماشینی» است. به گفته استنارد، رایل دگم را به عنوان یک خطای منطقی بر اساس یک اشتباه دسته بندی می بیند. ریچارد وبستر، نویسنده بریتانیایی، وضوح و قدرت استدلال رایل را ستایش می کند، اما پیشنهاد می کند که اگرچه استدلال های او به طور مؤثر مسئله ذهن و جسم را حل می کند، اما نتوانسته انقلابی در دانش بشری ایجاد کند. وبستر این را به این واقعیت نسبت می دهد
که مورد رایل که جنبه های ذهنی تجربه مانند حس، حافظه، آگاهی و احساس خود، جوهر «ذهن» نیستند، توسط فیلسوفان، عصب شناسان و روانش ناسان معاصر به طور پذیرفته نشده است. وبستر معتقد است که تمایل رایل به پذیرش توصیف "مفهوم ذهن" به عنوان رفتارگرایانه، موقعیت ظریف تر آن را به اشتباه نشان می دهد، و می نویسد که پذیرش رایل از آن توصیف بی ضرر نیست. وبستر تأکید می کند که رایل واقعیت آنچه را که اغلب احساسات و افکار درونی نامیده می شود انکار نمی کند، بلکه صرفاً این ایده را رد می کند که آن ها به قلمرویی متمایز و مستقل از قلمرو بیرونی رفتار عادی انسان هستند. هربرت مارکوزه در مورد سبک نگارش کتاب، با دیدگاه منفی بیش تری توضیح داد، او مشاهده می کند که شیوه ای که رایل از ارائه «اسطوره دکارت» به عنوان «نظریه رسمی» دربارهٔ رابطه بدن و ذهن با نمایش اولیه آن پیروی می کند. سبکی را نشان می دهد که «میان دو قطب اقتدار اعظم و فروتنی ساده» حرکت می کند، چیزی که مارکوزه آن را مشخصه رفتارگرایی فلسفی می داند.
مدال المپیک () به شرکت کنندگان موفق در یکی از بازی های المپیک اهدا می شود. مدال در سه کلاس طلا، نقره و برنز است که به ترتیب به مقام های اول، دوم و سوم تعلق می گیرد. اعطای جوایز به طور مفصل در پروتکل های المپیک ذکر نشده است. جنس. مدال های المپیک بسته به بازی های خاص و کشور میزبان از مواد مختلفی ساخته می شوند. به طور سنتی، مدال های طلا از طلای خالص ساخته می شدند، اما از سال ۱۹۱۲، آنها نقره ای طلایی شدند، به این معنی که بیشتر از نقره با لایه نازکی از روکش طلا ساخته شده اند. مدال های نقره از نقره خالص ساخته می شوند، در حالی که مدال های برنز از آلیاژ برنزی ساخته می شوند که معمولاً از مس، روی و قلع تشکیل شده است. هر مدال همچنین دارای طرح ها و حکاکی های منحصربه فردی برای بزرگداشت این رویداد و ارج نهادن به دستاوردهای ورزشکاران است. مقام اول (مدال طلا): حداقل ۹۲٫۵٪ نقره، با ۶ گرم طلا اندود شده است. ارزش فلز در سال ۲۰۱۰ حدود ۴۹۴ دلار آمریکا بود. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در سال ۲۰۲۱ در توکیو، ژاپن برگزار شد، مدال با قیمت فعلی حدود ۸۰۰ دلار است. مقام دوم (مدال نقره): ۹۲٫۵٪ نقره؛ ارزش فلز حدود ۲۶۰ دلار آمریکا د
ر سال ۲۰۱۰ بود. در توکیو، ژاپن، این مدال ۴۶۰ دلار است. مقام سوم (مدال برنز): در سال ۲۰۱۰ __ ۹۷٪ مس با ۰٫۵٪ قلع و ۲٫۵٪ روی بود. ارزش فلز در سال ۲۰۱۰ حدود ۳ دلار آمریکا بود.[۱۷] در بازی های توکیو ۹۵٪ مس و ۵٪ روی با ارزش فلز حدود ۵ دلار بود. تاریخچه. سنت اهدای مدال در بازی های المپیک به دوران هخامنشیان بازمی گردد. در یونان باستان، برندگان با تاج های زشت و چرت و پرت به عنوان نماد پیروزی خود تاج گذاری می کردند. با این حال، تا قرن ۱۹ بود که مدال هایی که امروزه می شناسیم، بخشی از بازی های المپیک مدرن شدند. ایده استفاده از مدال برای افتخار ورزشکاران توسط پیر دو کوبرتن، بنیانگذار کمیته بین المللی المپیک (IOC)، هنگامی که بازی های المپیک را در سال ۱۸۹۶ احیا کرد، دوباره مطرح شد. اولین مدال های المپیک مدرن در افتتاحیه بازی های آتن اهدا شد. در این سال های اولیه، طراحی و مواد مدال ها متفاوت بود. در چند بازی اول المپیک به برندگان مدال نقره و به نفرات دوم مدال مس یا برنز اهدا شد. تا اینکه در بازی های المپیک ۱۹۰۴ در سنت لوئیس، مدال های طلا، نقره و برنز به طور رسمی به عنوان جوایز استاندارد برای سه بازیکن برتر تعیین شدند. در ابت
دا مدال ها از طلای جامد برای مقام اول، نقره جامد برای مقام دوم و برنز جامد برای مقام سوم ساخته شده بود. اما به دلیل ملاحظات هزینه ای، ترکیب مدال ها به مرور زمان تغییر کرد. از بازی های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ استکهلم، مدال های طلا نقره ای طلایی شده اند، به این معنی که عمدتاً از نقره ساخته شده و با لایه نازکی از طلا روکش شده اند. این عمل تا امروز ادامه دارد. طراحی مدال های المپیک نیز در طول تاریخ تکامل یافته است تا عناصر کشور میزبان و روح بازی ها را منعکس کند. هر شهر میزبان این آزادی را دارد که طرح های مدال منحصربه فردی خلق کند که میراث فرهنگی و خلاقیت هنری خود را در خود جای دهد. امروزه مدال های المپیک نشان دهنده قدردانی نهایی از دستاوردهای یک ورزشکار و نماد ارزش های برتری، عزم و اراده ورزشی است. آنها یادگارهای ارزشمندی هستند که به عنوان یادآوری ماندگار از فداکاری و پیروزی ورزشکاران در صحنه جهانی بازی های المپیک هستند. تولید و طراحی. مدال المپیک طراحی شده توسط فردریک-چارلز-ویکتور دو ورنون برای «بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰» به دلیل شکل مستطیلی که دارد، منحصربفردترین مدال در همه دوره های المپیک است. تولید و طراحی
مدال های المپیک به دقت برنامه ریزی و اجرا می شود تا نمادی از اعتبار و موفقیت ایجاد شود.
نمایش آزمایشی پیش نمایش یک فیلم یا مجموعه تلویزیونی قبل از انتشار عمومی آن برای ارزیابی واکنش بینندگان است. بینندگان پیش نمایش از میان مقطعی از جمعیت انتخاب می شوند و معمولاً از آن ها می خواهند که پرسش نامه ای را پر کنند یا به شکلی بازخوردشان را ارائه کنند. هارولد لوید را مبدع این مفهوم می دانند که در زمان های دور و حتی در سال ۱۹۲۸ این کار را کرد. نمایش آزمایشی برای فیلم سازان تازه کار توصیه شده است؛ «حتی اگر جشنواره ای سینمایی به سرعت نزدیک می شود.»
مفهوم ورزش بین المللی زمانی به بازی گفته می شود که شرکت کنندگان حداقل دو کشور را نمایندگی کنند. شناخته شده ترین رویداد ورزشی بین المللی بازی های المپیک است. نمونه های دیگر عبارتند از جام جهانی فیفا و جام جهانی کریکت. مسابقه کریکت بین ایالات متحده و کانادا در سال ۱۸۴۴ اولین بازی بین المللی بود که برگزار شد. رویدادهای ورزشی بین المللی مدرن تجارت بزرگی برای تأثیرگذاری بر جنبه های سیاسی، اقتصادی و سایر جنبه های فرهنگی کشورهای سراسر جهان هستند. به خصوص در زمینه سیاست و ورزش، ورزش می تواند بر کشورها، هویت آنها و در نتیجه بر جهان تأثیر بگذارد. پیشینه. بازی های المپیک باستان مجموعه ای از مسابقات بود که بین نمایندگان چندین شهر-دولت و پادشاهی از یونان باستان برگزار می شد که عمدتاً شامل مسابقات ورزشی، اما همچنین رزمی و مسابقات ارابه سواری بود. منشأ بازی های المپیک در اسرار و افسانه ها پوشیده شده است. در طول قرن نوزدهم، بازی های المپیک به یک رویداد جهانی محبوب تبدیل شد. اولین مسابقه بین المللی، بین تیم هایی از نروژ و سوئد، در سال ۱۹۳۲ در نروژ برگزار شد. جدای از یک وقفه برای جنگ، رقابت های نوردیک در ابتدا بین فنلاند، نروژ
و سوئد ادامه یافت و دانمارک در مرحله بعدی به آن پیوست. در سال ۱۹۴۶ یک نهاد نوردیک برای همکاری (NORD) تأسیس شد. مسابقه کریکت بین ایالات متحده و کانادا اولین بازی بین المللی است که در هر رشته ورزشی انجام می شود. رویدادهای ورزشی بین المللی مدرن تجارت بزرگی برای تأثیرگذاری بر جنبه های سیاسی، اقتصادی و سایر جنبه های فرهنگی کشورهای سراسر جهان هستند. یونانیان باستان با اولین بازی های المپیک در سال ۷۷۶ قبل از میلاد - که شامل رویدادهایی مانند مسابقات پیاده و ارابه سواری، کشتی، پرش، و پرتاب دیسک و نیزه بود- ورزش های رسمی را به جهان معرفی کردند. جهانی شدن بازی های المپیک. بازی های المپیک نیز دستخوش جهانی شدن شده است. اولین بازی های المپیک دوران مدرن در سال ۱۸۹۶ برگزار شد، تنها ۹ رشته در آن حضور داشتند و ۲۴۱ ورزشکار مرد. زنان از سال ۱۹۰۰ وارد المپیک شدند. تعداد ورزشکاران حاضر در هر میزبان المپیک از اولین المپیک به طور قابل توجهی افزایش یافته است: در سال ۱۸۹۶ در اولین بازی های المپیک، ۱۴ کشور با ۲۴۱ ورزشکار در ۴۳ رویداد حضور داشتند. بازی های المپیک ۱۹۶۰ رم، ۸۳ کشور را در مجموع ۵۳۳۸ ورزشکار که در ۱۵۰ رویداد مختلف شرکت کرد
ند، گروه بندی کردند. لندن ۲۰۱۲، ۲۰۴ کشور به نمایندگی از ۱۰۵۶۸ ورزشکار در مجموع ۳۰۲ رویداد حضور داشتند.
طوطی دم دراز به هر یک از گونه های کوچک تا متوسط از طوطی ها گفته می شود که در سرده های متعدد، معمولاً پرهای دم بلندی دارند. در انگلیسی آمریکایی، کلمه "پاراکیت" معمولاً به مرغ عشق که یکی از گونه های طوطی است اشاره دارد. خلاصه. طوطی های دم دراز حدود ۱۱۵ گونه از طوطی های کوچک، دانه خوار، با جثه ای باریک و دمی بلند و نوک تیز را شامل می شوند. شناخته شده ترین گونهٔ طوطی دم دراز، مرغ عشق استرالیایی (Melopsittacus undulatus) است که نخستین بار در سال ۱۸۹۱ توصیف شد و امروزه رایج ترین گونهٔ خانگی در آمریکای شمالی و اروپا است. اصطلاح «طوطی علفزار» (grass parakeet) به چند گونهٔ کوچک بومی علفزارهای استرالیا مانند گونه های سردهٔ طوطی های علف و طوطی شاهدخت اشاره دارد. گونه های طوطی های دم پهن استرالیا نیز در گروه پاراکیت ها قرار می گیرند. همچنین بسیاری از گونه های کوچک تر خانوادهٔ شهدطوطی تباران، «لُریکیت» نامیده می شوند. طوطی طوق صورتی، که نباید با گونهٔ مشابه استرالیایی اش اشتباه گرفته شود، بومی آفریقا و آسیاست و امروزه در بسیاری از شهرهای جهان به صورت رمیده (غیربومی و رهاشده) حضور دارد. در پرورش پرندگان، اصطلاح «کانیور» (c
onure) برای طوطی های کوچک تا متوسط آمریکای جنوبی به کار می رود، که شامل گونه هایی از سرده های دم قیفی ها، Pyrrhura و دیگر اعضای خانوادهٔ رنگین طوطی تباران هستند. این گونه ها همگی از یک سرده نیستند، بنابراین در رده بندی علمی معمولاً از واژهٔ «کانیور» پرهیز می شود. دیگر طوطی های آمریکای جنوبی که پاراکیت نامیده می شوند، شامل سردهٔ Brotogeris، طوطی راهب و طوطی نواری هستند. واژه های «طوطی» و «پاراکیت» گاهی به جای هم به کار می روند؛ برای نمونه، گونهٔ بزرگ شاه طوطی را هم «طوطی اسکندر» و هم «پاراکیت اسکندر» می نامند. گونه های بسیاری از پاراکیت ها به صورت تجاری پرورش یافته و به عنوان حیوان خانگی فروخته می شوند. مرغ عشق پس از گربه و سگ، سومین حیوان خانگی محبوب در جهان به شمار می رود. تولیدمثل. پاراکیت ها اغلب در گروه بهتر تولیدمثل می کنند، زیرا حضور دیگر طوطی ها مشوق جفت گیری است؛ با این حال، ازدحام می تواند موجب درگیری بین جفت ها شود. به همین دلیل، برخی پرورش دهندگان ترجیح می دهند پرنده ها را به صورت جفتی نگه دارند تا هم از درگیری جلوگیری شود و هم والدین جوجه ها مشخص باشند. مرغ عشق ها معمولاً بین ۴ تا ۶ تخم می گذارند
و این میزان در دیگر گونه ها نیز مشابه است. جمعیت در آمریکا. در ایالت نیویورک، جمعیت روبه رشدی از طوطی راهب ها در مناطق بروکلین و کوئینز شکل گرفته و در تمام مناطق پنج گانهٔ شهر گزارش شده است. از میان گونه های بومی، طوطی سبز هنوز در جنوب تگزاس یافت می شود، در حالی که طوطی کارولینا، که پیش تر در سراسر شرق آمریکا پراکنده بود، در آغاز قرن بیستم منقرض شد. جمعیت در اروپا. بلژیک. تا سال ۲۰۲۳، حدود ۱۰ هزار پاراکیت در شهر بروکسل زندگی می کردند و از نظر تعداد پس از کبوتر و گنجشک، سومین پرندهٔ پرجمعیت شهر بودند. اقدامات کنترل جمعیت در اسپانیا. بر اساس گزارشی در سال ۲۰۱۸، مقامات اسپانیایی برای مهار جمعیت فزایندهٔ پاراکیت ها که در مناطقی مانند مالاگا به ۳۰ هزار پرنده رسیده بود، برنامه هایی از جمله استفاده از تیراندازان ماهر در نظر گرفتند که با واکنش منفی عمومی روبه رو شد. بریتانیا. در دسامبر ۲۰۱۹، پژوهشی از استیون لو کامبر (دانشگاه کوئین مری لندن) که در مجلهٔ Journal of Zoology منتشر شد، با روش پروفایل جغرافیایی نشان داد که جمعیت روبه رشد طوطی طوق صورتی در بریتانیا حاصل رهاسازی عمدی یا تصادفی طوطی های خانگی در مقیاس کوچک ب
وده است. این پژوهش، روایت هایی مانند رهاسازی طوطی توسط جیمی هندریکس یا ورود طوطی ها همراه با هامفری بوگارت و کاترین هپبورن در سال ۱۹۵۱ برای فیلم برداری «ملکه آفریقایی» را رد کرد.
«بهتره برقصی» آهنگی از بی جیز از آلبوم "بچه های جهان" است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. این آهنگ به مدت یک هفته در بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا و در جدول ترانه های باشگاه رقص ایالات متحده به مدت هفت هفته در رتبه اول قرار گرفت و در سپتامبر همان سال به رتبه ۵ جدول تک آهنگ های بریتانیا رسید. این آهنگ همچنین در جدول "بیلبورد" سول در رتبه چهارم قرار گرفت. این اولین آهنگی بود که برای اولین بار بی جیز را وارد سبک دیسکو کرد. همچنین این تنها آهنگ از این گروه بود که در جدول های رقص صدرنشین شد. "بهتره برقصی"، یکی از شش آهنگ "بی جیز" است که در موسیقی متن فیلم تب شب یک شنبه اجرا شد.
وزارت محیط زیست ()، (سوئدی:miljöministeriet) یکی از ۱۲ وزارتخانه دولت فنلاند است. این وزارتخانه، مسئول تهیه امور حقوقی مربوط به جوامع، محیط های ایجاد شده، مسکن، تنوع زیستی و از آن برای استفاده پایدار از منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست در فنلاند استفاده می شود. وزارت محیط زیست فنلاند تعداد ۲۵۰ نفر کارمند دارد. شعبه اداری وزارت محیط زیست شامل مؤسسه محیط زیست فنلاند (SYKE) و مرکز مالی و توسعه مسکن فنلاند (ARA) است. وزارت محیط زیست در کادر وظایف و حیطه کار خود، مراکز توسعه اقتصادی، حمل و نقل و محیط زیست مراکز توسعه پایدار کشور را نیز تحت پوشش دارد. این وزارتخانه همچنین پارک ها و حیات وحش فنلاند را نیز راهنمایی و کمک مالی می کند. فنلاند در سال ۱۹۸۳ وزارت محیط زیست را تأسیس کرد که در مقایسه با برخی از کشورها بسیار جلوتر است. در سال ۲۰۱۴، ادغام کردن وزارت محیط زیست با وزارت کشاورزی و جنگل داری به طور گسترده مورد بحث قرار گرفت. همچنین وزارت محیط زیست با وزارت ترافیک ادغام گردید. با این حال، پست این وزارتخانه به همراه پست وزیر کشاورزی و جنگل داری به کیمو تییلیکاینن داده شد. کایی میکانن از حزب ائتلاف ملی وزیر کنونی ای
ن وزارتخانه می باشد.
سسک های ویلسونیا ، سرده کوچکی از چرخ ریسک نمایان یا سسک های جهان جدید است که در آمریکای شمالی تولیدمثل می کند. آنها مهاجر هستند و در جنوب محدوده زادآوری خود در آمریکای مرکزی، هند غربی یا آمریکای جنوبی زمستان گذرانی می کنند. این سه گونه عبارتند از: سسک روپوش دار در حال حاضر در سردهٔ "شاپرک خوارها" گنجانده شده است، در حالی که سسک ویلسون و سسک کانادایی در "Cardellina" گنجانده شده است. این سرده برای بزرگداشت پرنده شناس آمریکایی الکساندر ویلسون نام گذاری شد.
عاشقی در چندی گر و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی آبیشک کاپور است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیوشمان کورانا، وانی کاپور و آنجان سیرواستاو ایفای نقش کرده اند. داستان. مانو مونجال(آیوشمان کورانا) صاحب یک باشگاه ورزشی در چندی گر است که برای مسابقه سالانه برترین بدنساز آماده می شود. اما سالن بدنسازی او نمی تواند مشتری جذب کند تا زمانی که مربی زومبا مانوی برار(وانی کاپور) به آن باشگاه می پیوندد و همه چیز از نظر مالی بالا می رود. مانو عاشق مانوی می شود و همان طور که آنها در آستانه اولین بوسه خود هستند، او می گوید که می خواهد چیزی به او بگوید. با این حال مانو از شنیدن صدای او امتناع می کند و رابطه جنسی را آغاز می کند. اگرچه در ابتدا کمی مردد بود، اما پیش می رود و هر دو به اوج نزدیک می شوند. بعداً رابطه عاشقانه مداوم را شروع می کنند. خانواده مانو نیز مانوی را دوست دارند و خواهرانش او را تشویق به ازدواج با او می کنند. همان طور که مانو در نهایت قصد خود را برای ازدواج با او ابراز می کند، مانوی بالاخره می گوید که او یک زن ترنس است. مانو که عصبانی و مبهوت شده است می گوید که به دنبال انتقام است. او از خودش منزج
ر است، زیرا مدام فکر می کند «با مردی رابطه جنسی داشته است.» دوستانش اشارات تحقیر آمیزی به مانوی می کنند که خشم او را بیشتر می کند. علیرغم شکست رابطه شان آنها همچنان به یکدیگر عشق می ورزند. مانوی با مادرش پیوند نزدیکی ندارد اما پدرش او را پذیرفته است. مانو با تماشای ویدئوها، تعامل با یک زن ترنس و مشاوره گرفتن با دوستانش به این نتیجه می رسد که رابطه او با مانوی طبیعی است. در نهایت، او متوجه می شود که متولد شدن در بدن مرد یک نقص بیولوژیکی بود که مانوی آن را از طریق جراحی برطرف کرد و حالا او مجبور است او را همان طور که بود بپذیرد. مردم حقیقت را دربارهٔ مانوی متوج می شوند و در ملاء عام به او توهین می کنند. در نتیجه تحقیر عمومی و حمله قلبی پدرش، او تصمیم می گیرد چندی گر را ترک کند. او با عجله به بیمارستان می رود، جایی که مانو نیز به آن جا می آید. مانو به مانوی می گوید که می خواهد با او باشد و برای مانوی در مقابل خانواده اش هم می ایستد. مانو برای عنوان برترین بدنساز رقابت می کند و در آخرین دور مسابقات، مانوی برای تشویق او به محل مسابقه می رود. مانو با حضور مانوی انگیزه می گیرد و وزنه های اضافی را بلند می کند و برنده
مسابقه می شود. پس از پیروزی مانو در مقابل جمعیت از مانوی می پرسد که آیا می خواهد با او باشد یا خیر و مانوی می گوید بله.
سسک کانادایی ، یک پرنده آوازخوان کوچک شمالی از خانواده چرخ ریسک نمایان یا سسکان جهان جدید (Parulidae) است. تابستان را در کانادا و شمال شرقی ایالات متحده و زمستان را در شمال آمریکای جنوبی می گذراند. سسک کانادایی هم در کانادا و هم در ایالات متحده در سطح فدرال محافظت می شود.