Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ندهٔ سپر اتحادیه نویسندگان یمن و جایزه شعر یمن به صورت مشترک شد. در نظرسنجی خبرگزاری شعر در سال ۲۰۰۸، او به عنوان یکی از بهترین شاعران عامی در جهان عرب معرفی شد. او همچنین نشان شجاعت عراق و نشان شایستگی عالی عراق دریافت کرد. او با مسائل سیاسی و اجتماعی در یمن و جهان عرب تعامل داشت و صدایی برجسته در مورد مسائل زنان و برابری اجتماعی شمرده می شد.فاطمه العشبی از نظر موضع سیاسی، زنی سیاسی بود که به ملی گرایایی عربی معتقد بود و موضع عرب گرایانه اش در سخنرانی ها و برخی از اشعارش مشخص است. سال های پایانی. پس از انقلاب فوریه ۲۰۱۱، زندگی او در یمن به دلیل ناآرامی هایی که در کشور رخ داد، دشوار شد. فرصت سفر به بریتانیا برایش فراهم شد که در مهٔ ۲۰۱۲ به آنجا سفر کرد. درخواست پناهندگی داد و تا زمان مرگش در آنجا ماند. در ژانویهٔ ۲۰۲۱ تابعیت بریتانیا را گرفت. آخرین بزرگداشت او در خانهٔ اپرای قاهره با گروهی از زنان آفرینشگر عرب به مناسبت روز جهانی زن در مارس ۲۰۲۱ بود. العشبی شعر عمودی (شعر کلاسیک) و نیز شعر آزاد سرود. ویژگی شعر او با لحنی مخالف بی عدالتی و غصب حقوق زنان یمنی همراه بود. اشعار او خالی از شعر عاشقانه نبود که در آ
ن سرآمد شد. او همچنین خارج از دایرهٔ تعامل سیاسی نبود، چرا که مواضع سیاسی خود را در چند نوبت در شعر بیان کرد، قبل از اینکه در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ به دلیل تشخیص تومور مغزی در انزوای طولانی مدت قرار گیرد. آرزو داشت زندگی نامهٔ خود را با عنوان «دختر شیخ» بنویسد. شاعر و رمان نویس یمنی علی المقری روشن ساخته است که برای سال ها او را تشویق می کرد تا زندگی نامهٔ خود را بنویسد که برخی از جنبه های شگفت آور زندگی اش را بازگو کند. او برگه ای از آن را در کنفرانس اتحادیهٔ ادیبان و نویسندگان یمن ارائه کرد، اما مشغله های المقری و عواقب رشد غدهٔ سرطان مغز در العشبی، مانع از تحقق این ایده شد. فاطمه بواهرکه شاعر مغربی در مقدمهٔ کتاب یادبود چهلمین روز درگذشت العشبی، او را به عنوان «مادر بیداری فکری معاصر زنان یمنی» توصیف می کند. بیماری و درگذشت. فاطمه العشبی سال های طولانی به سرطان مغز مبتلا بود و با تومور مغزی که در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ شروع شد، مبارزه کرد. پزشکان به او گفتند که بیشتر از این زنده نخواهد ماند. در سال ۲۰۱۸، زمانی که در بریتانیا بود، به او اطلاع دادند که سرطان رحم دارد. این بیماری به مدت چهار سال به سرعت خود را ادامه داد ت
ا اینکه سرطان در بیشتر بدن او گسترش یافت و بر او غلبه کرد. در حالی که تحت عمل جراحی قرار می گرفت، او شامگاه یکشنبه ۲۴ اکتبر ۲۰۲۱ در بیمارستان ملکه الیزابت در بیرمنگام در سن ۶۸ سالگی در گذشت. پیکرش پس از اقامهٔ نماز ظهر روز سه شنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۱ در مسجد الامانه در بیرمنگام، در گورستان ساتون نیو هال به خاک سپرده شد. اتحادیهٔ ادیبان و نویسندگان یمن به سوگ او نشست و به سهم او در خدمت به شعر و مسائل زنان اشاره کرد. زندگی شخصی. فاطمه العشبی در سال ۱۹۶۶ به سن دوازده سالگی با علی حسن العبسی ازدواج کرد. دو فرزند به دنیا آورد، یک پسر به نام عبدالسلام علی حسن العبسی زادهٔ ۱۹۶۷ که وکیل شد و یک دختر به نام نوف علی حسن العبسی متولد ۱۹۸۲ که حسابدار شد. فاطمه در سال ۱۹۸۳ از او طلاق گرفت و از عربستان سعودی به یمن بازگشت. بار دوم با یکی از افسران یمنی در سال ۲۰۰۵ ازدواج کرد که تا ۲۰۲۰ ادامه داشت.
رادهی ما (؛ زادهٔ ) گورو اهل هند است. رادهی ما با نام سخوویندر کور (متولد ۴ آوریل ۱۹۶۵) شهرت دارد. رادهی ما به طور معمول با لباس های قرمز، تریشول و گل در دست برای پیروانش ظاهر می شد. او با رقصیدن روی موسیقی های بالیوود مردم را متبرک می کرد. رادهی ما در بالیوود و سیاست تأثیر زیادی داشت و در منطقه بورویالی در مومبای مستقر بود. اوایل زندگی. رادهی ما در روستای دورانکلا در ناحیه گرداسپور، پنجاب متولد شد. نام اصلی او سخوویندر کور بود. او تحصیلات رسمی خود را فقط تا کلاس چهارم گذراند. در کودکی، بیشتر وقت خود را در معبد کالی روستا می گذراند و پیروانش بر این باورند که این نقطه شروع ورود او به مسیر معنویت بود. اما روستاییان شهادت داده اند که او در کودکی هیچ نیروی خارق العاده ای نداشت. در سن ۱۷ سالگی با «موهان سینگ» ازدواج کرد و در کارگاه پارچه بافی شوهرش کار می کرد. درآمد خانواده بسیار ناچیز بود. هنگامی که شوهرش برای کار به قطر رفت، رادهی ما به مسیر معنوی گرایش پیدا کرد. او در ۲۳ سالگی تحت تعلیم «گورو رام دین داس» قرار گرفت که نام «رادهی ما» را به او داد. ورود به رهبری معنوی. رادهی ما در آشرام «پارامهانس درا» اعلام کرد
که یک موجود الهی است. بعداً آشرام خود را به مومبای منتقل کرد. در آنجا، «منموهان گوپتا» یکی از پیروان او شد و از طریق او وارد خانواده گوپتا شد. گفته می شود او تقریباً ۱۲ سال در آنجا ماند. بسیاری از مردم در مومبای به پیروان او تبدیل شدند. او در آن زمان اعلام کرد که تجسم دورگا است، اما یک گروه هندو در فاگوارا علیه این ادعا اعتراض کرد. جنجال ها. در سال ۲۰۱۵، «نیکی گوپتا» از اعضای خانواده گوپتا، علیه رادهی ما شکایت کرد. او ادعا کرد که رادهی ما در مراسم ازدواجش درخواست مهریه هنگفتی داشته و بعد از ازدواج در آشرامش مورد سوءاستفاده قرار گرفته است. در آگوست ۲۰۱۵، پلیس مومبای علیه او اخطار صادر کرد. او در لیست «۱۴ گورو تقلبی» که توسط Akhil Bharatiya Akhara Parishad تهیه شده بود، قرار گرفت.
لیورپول اکو روزنامه ای است که توسط ترینیتی میرور شمال غرب و شمال ولز که یک شرکت تابعه ریچ پی ال سی است، منتشر می شود و در میدان سنت پل، لیورپول، انگلستان مستقر است. از دوشنبه تا یکشنبه به عنوان روزنامه لیورپول منتشر می شود. این روزنامه تا ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲ روزنامه صبحگاهی خواهر "لیورپول دیلی پست" بود. بین ژوئیه و دسامبر ۲۰۲۲، میانگین تیراژ روزانه آن ۱۵۳۹۵ بود. به لحاظ تاریخی، روزنامه توسط "لیورپول دیلی پست" منتشر می شود. دفتر آن در میدان سنت پل، لیورپول است که در مارس ۲۰۱۸ در خیابان اولد هال کوچک شده است. تاریخچه. در سال ۱۸۷۹ "لیورپول اکو" به عنوان یک روزنامه خواهر ارزان تر برای "لیورپول دیلی پست" منتشر شد. از زمان تأسیس آن تا سال ۱۹۱۷ روزنامه نیم پنی هزینه داشت. اکنون دوشنبه تا جمعه ۱/۴۰ پوند، شنبه ۱/۸۰ پوند و یکشنبه ۱/۴۰ پوند است. این شرکت در سطح بین المللی گسترش پیدا کرد و در سال ۱۹۸۵ تحت بازسازی قرار گرفت و به ترینیتی اینترنشنال هلدینگ پی ال سی تبدیل شد. قبل از این تغییر، دو روزنامه اصلی نیز در قالب روزنامه نیم قطع دوباره راه اندازی شدند. نسخه ویژه یکشنبه از "اکو" در ۱۶ آوریل ۱۹۸۹ منتشر شد، در گزارش این روزن
امه از فاجعه روز قبل هیلزبورو، که در آن ۹۷ تن از هواداران لیورپول در دیدار نیمه نهایی جام حذفی در شفیلد به شدت مجروح شدند. تمامی ۷۵۰۰۰ نسخه چاپ شده فروخته شد. در سال ۱۹۹۹ ترینیتی با روزنامه های گروه میرور ادغام شد و به ترینیتی میرور تبدیل شد که بزرگ ترین منتشرکننده روزنامه در کشور به حساب می آید. در سال ۲۰۱۸ از ترینیتی میرور به ریچ پی ال سی تغییر نام پیدا کرد. در ۷ ژانویه ۲۰۱۴ اعلام شد که نسخه معمولی یکشنبه این روزنامه منتشر خواهد شد. طبق این روزنامه، ساندی اکو «در هفتمین روز انتشارش قرار دارد و به خودی خود یک محصول جداگانه و مستقل نیست». در سال ۲۰۰۸ چاپ روزنامه از لیورپول به ترینیتی میرور پی ال سی، اولدهام، به منچستر بزرگ منتقل شد، در حالی که روزنامه نگاران همچنان در میدان سنت پل در مرکز شهر لیورپول مستقر بودند. در سال ۲۰۲۰، آلیستر مکری سردبیر "لیورپول اکو" از سمت خود کنار رفت و ماریا برسلین جایگزین او شد. انتقاداتی که تا کنون به اکو شده داشتن تعصب نسبت به سیاستمداران محلی بوده است. در سال ۲۰۲۴، لیام تورپ، ویراستار سیاسی روزنامه، در همکاری طبع کتابی با عنوان «سر شمال: فریاد تجمع برای بریتانیای برابرتر» با شه
رداران متروی منچستر و لیورپول، اندی برنهام و استیو روترام شرکت کرد.
جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۴ سی و نهمین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. آلاخولنسه با برد در فینال با نتیجه ۵–۱ مقابل هم کشوری خود ساپریسا، قهرمان مسابقات شد. این آخرین دوره مسابقات بود که هیچ تیمی از لیگ مکزیک یا آمریکا در فینال حضور نداشت. تیم های راه یافته. منطقه آمریکای مرکزی. نکته
عباس بختیاری (زادهٔ ۱۹ مرداد ۱۳۳۶، بندر شاهپور) هنرمند ایرانی است که در زمینه های موسیقی، سینما و تئاتر فعالیت داشته است. او همچنین به عنوان داور جشنواره های فیلم و نویسنده نیز شناخته می شود. زندگینامه. عباس بختیاری در یک خانواده کارگری در جنوب ایران به دنیا آمد. او از کودکی با موسیقی سنتی و محلی ایران آشنا شد. فعالیت های هنری. موسیقی. بختیاری نوازندگی تنبک را نزد پدر و استاد حمیداوی آموخت. از سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸ میلادی) به ساز دف علاقه مند شد و بدون استاد و با تلاش شخصی به فراگیری آن پرداخت و اکنون ساز اصلی او محسوب می شود. او همچنین به مدت سه سال ردیف های آوازی ایرانی را نزد استاد حسین عمومی فرا گرفته است. از سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵ میلادی)، بختیاری دوره های آموزشی دف را در پاریس اداره می کند. او در کنسرت های مختلفی استاد شهرام ناظری و گروه های مختلف موسیقی ایرانی و غیرایرانی را در خارج از کشور همراهی کرده است. وی در معرفی گروه های موسیقی سنتی و محلی ایرانی در جشنواره ها نقش داشته است. بختیاری در جایگاه نوازنده دف با هنرمندان و گروه های گوناگونی از جمله گروه موسیقی شمس به سرپرستی کیخسرو پورناظری، الشیخ أحمد التونی (آوازخ
وان صوفی مصر)، توماتیتو (گیتاریست اسپانیایی)، و گروه های موسیقی از فرانسه، برزیل، استرالیا و کردستان همکاری داشته است. او همچنین در اثر «یرسو» از موسیقی ارمنستان با «الیس» (خواننده ارمنی) به نوازندگی دف، تنبک و دهل پرداخته است. سی دی موسیقی عرفانی کردستان که توسط «خانه فرهنگ های جهان» با بودجه وزارت فرهنگ فرانسه منتشر شده، اثر دیگری است که در آن علی اکبر مرادی (تنبور)، عباس بختیاری (دف و تنبک) و کوروش مرادی (تنبک و دف) به اجرای مقام های تنبور پرداخته اند. بختیاری نوازنده سازهای کوبه ای (دف، دمام، دهل، تاس و نقاره) در آهنگ مشهور «دوباره می سازمت وطن» با صدای داریوش و شعری از سیمین بهبهانی بوده است. سی دی «مستان»، اثر حماسی و عرفانی ساختهٔ عباس بختیاری، منتشر شده و در دسترس علاقه مندان قرار دارد. این اثر با الهام از آیین ها، مراسم، فلسفه و فرهنگ مناطق کردستان و جنوب ایران ساخته شده است. سی دی «سایه هیچ» با همکاری عبدالرضا رهنما (نوازنده تنبور) دیگر اثر اوست. چندین کلیپ تصویری نیز از عباس بختیاری منتشر شده است که او در آن ها در عرصه موسیقی و آواز مشارکت داشته است، از جمله: بختیاری در برگزاری و شرکت در کنسرت های
متعددی نیز فعال بوده است، از جمله: بختیاری برای چندین فیلم بین المللی نیز موسیقی ساخته است، از جمله موسیقی عرفانی با سازهای کوبه ای برای فیلم «تبعیدی ها» ساخته تونی گتلیف (برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن ۲۰۰۴)، موسیقی فیلم «زنان بدون مردان» (برنده جایزه شیر نقره ای جشنواره فیلم ونیز)[۲]، موسیقی فیلم های «وحشت در غزه» و «سایه هیچ». او همکاری با خانه فرهنگ های جهان داشته و همچنین به نوشتن نقد موسیقی، سینما و مقالات درباره فرهنگ و هنر ایران در فصل نامه «Migra phonies» پرداخته است. عباس بختیاری از چهارده سالگی به عنوان بازیگر در سینما حضور داشته است. اولین تجربه او در فیلم هشت میلی متری «خور» ساخته بیژن ملاح زاده در سینمای آزاد بندر شاهپور بود. دیگر نقش آفرینی های او عبارتند از: او نویسنده فیلمنامه های زیر نیز می باشد: تئاتر. بختیاری از دوازده تا هجده سالگی در نمایشنامه های مدرسه به ایفای نقش پرداخته است. دیگر فعالیت های او در تئاتر شامل موارد زیر است: داوری جشنواره ها. عباس بختیاری از سال ۲۰۰۹ عضو هیئت داوران چندین جشنواره فیلم در کشورهای مراکش، تونس و بلژیک بوده است. کنشگر اجتماعی و سیاسی. عباس بختیاری
عضو سابق سازمان چریک های فدایی خلق ایران بوده و در سال های تبعید اجباری نیز به عنوان هنرمندی مدافع حقوق بشر، نقش کنشگری اجتماعی و سیاسی خود را حفظ کرده است.
نسبت چرخامغناطیسی با نشان ، عبارتست از نسبت گشتاور مغناطیسی به تکانه زاویه ای برای ذره بارداری که در یک مدار بسته حرکت می کند. واحد SI آن رادیان بر ثانیه در هر تسلا (rad/sT) یا به طور معادل کولن بر کیلوگرم (C/kg) است. واحد متداول آن MHz/T است. چنانچه بدون واحد به کار آید، مقدار چرخامغناطیسی می باشد. بیشتر هسته های رایج مانند 1H و 13C نسبت ژیرو مغناطیسی مثبت دارند.
سوریک سیسراکی پوغوسیان (؛ زادهٔ ) یک مهندس و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۱ آوریل ۱۹۵۷ در سارچاپت به دنیا آمد و از انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان فارغ التحصیل شد.
فیلم آینده و بدون نام ریک رومن وا با بازی جیسون استاتهام در سبک فیلم اکشن و دلهره آور آماده نمایش در سال ۲۰۲۶. ساخت. در فوریه ۲۰۲۵، فیلمبرداری اصلی در بریتانیا و ایرلند برای یک فیلم اکشن دلهره آور بدون عنوان به کارگردانی ریک رومن وو و نویسندگی وارد پری آغاز شد. جیسون استاتهام، بودی رای بریتنچ، بیل نای، نائومی آکی و دنیل میز به بازیگران پیوستند. فیلمبرداری در ماه مارس ۲۰۲۵ تمام شد.
تئوان ژیرایری پوغوسیان (؛ زادهٔ ) یک مهندس و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۷ سمت نمایندگی دوره های چهارم و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲ دسامبر ۱۹۷۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان و دانشگاه آمریکایی ارمنستان فارغ التحصیل شد.
گابریل پاپیکی گیوزالیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۰۹ و بار دیگر از تاریخ ۲۰۱۶ تا تاریخ ۲۰۱۷ سمت استانداری استان آراگاتسوتن را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱ اوت ۱۹۵۶ در پارپی به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۸۱) فارغ التحصیل شد. وی در کمیته کاداستر ارمنستان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده مدال دراستامات کانایان شده است.
نظریه مدار راه گزین یا نظریه مدار کلیدزنی یا نظریه مدار سوئیچینگ مطالعه ریاضی از خواص شبکه های راه گزین های ایده آل است. چنین شبکه هایی ممکن است به طور دقیق منطق ترکیبی باشند، که در آن حالت خروجی آنها فقط تابع از حالت فعلی ورودی آنها باشد؛ یا همچنین ممکن است عناصر ترتیبی را در خود داشته باشد، جایی که حالت فعلی به حالت فعلی و حالت های گذشته بستگی دارد؛ در این معنا، می گویند مدارهای ترتیبی شامل «حافظه» از حالت های گذشته هستند. یک کلاس مهم از مدارهای ترتیبی ماشین های دولتی هستند. نظریه مدار راه گزین برای طراحی سامانه های تلفن، رایانه و سامانه های مشابه قابل استفاده است. نظریه مدار راه گزین پایه های ریاضی و ابزار طراحی سامانه دیجیتال را در تقریباً همه زمینه های فناوری نوین را فراهم کرد. چارلز سندرز پیرس در نامه ای در سال ۱۸۸۶ توضیح داد که چگونه عملیات منطقی را می توان توسط مدارهای کلیدزنی الکتریکی انجام داد. در طول ۱۸۸۰–۱۸۸۱ او نشان داد که دروازه های NOR به تنهایی (یا به طور متناوب دروازه های NAND به تنهایی) می توانند برای بازتولید عملکرد همه دروازه های منطقی دیگر استفاده شوند، اما این اثر تا سال ۱۹۳۳ منتشر نشده
باقی ماند. اولین اثبات منتشر شده توسط هنری ام شیفر در سال ۱۹۱۳ بود، بنابراین عملیات منطقی NAND گاهی خط شفر نامیده می شود. NOR منطقی گاهی "پیکانِ پیِرس" نامیده می شود. در نتیجه، گاهی به این دروازه ها "دروازه های منطقی جامع" می گویند. در سال ۱۸۹۸، مارتین بودا یک نظریه راه گزین برای سامانه های بلوک سیگنال دهی را توصیف کرد. در نهایت، لامپ های خلاء جایگزین رله ها برای عملیات منطقی شدند. اصلاح لی دی فارست در سال ۱۹۰۷ لامپ فلمینگ می تواند به عنوان یک دروازه منطقی استفاده شود. لودویگ ویتگنشتاین نسخه ای از جدول صحت ۱۶ ردیفی را به عنوان گزاره ۵٫۱۰۱ رساله منطقی-فلسفی هنری ام شیفر (۱۹۲۱) معرفی کرد. والتر بوته، مخترع مدار همفرودی، بخشی از جایزه نوبل فیزیک ۱۹۵۴ را برای اولین دروازه الکترونیکی و نوین در سال ۱۹۲۴ دریافت کرد. کنراد تسوزه برای رایانه خود زِد۱ (از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸) دروازه های منطقی الکترومکانیکی را طراحی و ساخت. این نظریه به طور مستقل از طریق کارهای مهندس اِن ئی سی آکیرا ناکاشیما در ژاپن، کلود شانون در ایالات متحده، و ویکتور شستاکوف در اتحاد جماهیر شوروی ایجاد شد. این سه مجموعه ای از مقالات را منتشر کردند که نشان م
ی دهد جبر بولی دواَرزشی می تواند عملکرد مدارهای راه گزین را توصیف کند. با این حال، کار شانون تا حد زیادی دو مورد دیگر را تحت الشعاع قرار داده است، و علیرغم اینکه برخی از محققان شباهت های کار ناکاشیما را با شانون استدلال می کنند، رویکردها و چارچوب های نظری آنها به طور قابل توجهی متفاوت بود. همچنین غیرقابل قبول این است که شستاکوف به دلیل موانع زبانی و مبهم بودن نسبی کار او در خارج از کشور بر دو مورد دیگر تأثیر گذاشته است. علاوه بر این، شانون و شستاکوف در همان سال در سال ۱۹۳۸ از پایان نامه های خود دفاع کردند، و شستاکوف تا سال ۱۹۴۱ منتشر نکرد. کلیدهای ایده آل تنها دارای دو حالت انحصاری هستند، به عنوان مثال، باز یا بسته. در برخی از تحلیل ها، وضعیت یک کلید را می توان بدون تأثیر بر خروجی سامانه در نظر گرفت و به عنوان وضعیت «بی اهمیت» تعیین می شود. در شبکه های پیچیده لازم است که زمان کلیدزنی محدود کلیدهای فیزیکی نیز در نظر گرفته شود. در جایی که دو یا چند مسیر مختلف در یک شبکه ممکن است بر خروجی تأثیر بگذارد، این تأخیرها ممکن است منجر به «خطر منطقی» یا «وضعیت رقابتی» شود که در آن حالت خروجی به دلیل زمان های مختلف انتشا
ر در شبکه تغییر می کند.
ویکتوریا د آنجلیس (؛ زادهٔ ۸ آوریل ۲۰۰۰) که به طور تک نام ویکتوریا شناخته می شود، نوازنده گیتار بیس، ترانه سرا، تهیه کننده و دی جی اهل ایتالیا است. او در سال ۲۰۱۶ گروه راک منسکین را در رم همراه با گیتاریست توماس راگی، خواننده اصلی دامیانو دیوید و درامر اتان تورچیو تأسیس کرد. این گروه در جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۲۱ برنده شد و سپس در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۱ با ترانهٔ «Zitti e buoni» برای ایتالیا پیروز شد. در سال ۲۰۲۴، د آنجلیس حرفه انفرادی خود را با انتشار تک آهنگ «Get Up Bitch! Shake Ya Ass» که در همکاری با خواننده برزیلی آنیتا بود، آغاز کرد. اوایل زندگی. د آنجلیس در رم، ایتالیا به دنیا آمد و مادرش دانمارکی و پدرش ایتالیایی بود. مادرش وقتی که او ۱۵ ساله بود، به دلیل سرطان درگذشت. او یک خواهر سه سال کوچکتر از خود دارد. به گفتهٔ خودش، از دوران کودکی موسیقی راک برایش نمادی از آزادی بوده است. د آنجلیس که از بچگی علاقه زیادی به موسیقی داشت، از ۸ سالگی گیتار می زد و از کلاس هفتم به نواختن گیتار بیس روی آورد. در یک مصاحبه با مجلهٔ "ال"، د آنجلیس فاش کرد که در ۱۴ سالگی دچار حملات پانیک شده بود که باعث شد یک سال از مد
رسه غیبت کند. او در مدرسه راهنمایی Scuola Media Gianicolo تحصیل کرد، جایی که با توماس راگی، گیتاریست گروه آشنا شد و سپس تحصیلات خود را در Liceo Scientifico J.F. Kennedy به پایان رساند. د آنجلیس از نیک او مالی و کیم گوردون به عنوان افرادی که بر او تأثیر گذاشته اند، یاد کرده است.
هراچیک گریگوری تاوادیان (؛ زادهٔ ) شطرنج باز اهل ارمنستان است که استاد فیده (از ۲۰۰۵) و سازنده بین المللی (از ۲۰۰۷) می باشد وی همچنین ریاست خانه شطرنج تیگران پتروسیان را برعهده دارد. زندگی نامه. وی در ۲۱ فوریه ۱۹۵۸ در باکو به دنیا آمد و از انستیتو دولتی فرهنگ سلامت و ورزش پرورش اندام ارمنستان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال گارگین نژده، ، و استاد ورزشی اتحاد شوروی در رشته شطرنج (۱۹۷۹) شده است.
مرسدس کلمنتینا مارتا دل کارمن پاردو پونته، معروف به مرسدس پاردو (۲۹ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۲۴ مارس ۲۰۰۵) نقاش هنرهای انتزاعی ونزوئلا بود. زندگی. پاردو در ۲۹ ژوئیه ۱۹۲۱ (برخی منابع ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۱) در کاراکاس، ونزوئلا متولد شد. او از ۱۳ سالگی در کلاس های رایگان آکادمی هنرهای زیبا شرکت کرد. در سال ۱۹۴۱، او به مدرسه هنرهای پلاستیکی و کاربردی کاراکاس پیوست و در زمینه نقاشی، چاپ سازی و کلاژ فعالیت داشت. در سال ۱۹۹۱، گالری هنر ملی کاراکاس نمایشگاهی برای بررسی آثار او از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۹۱ برگزار کرد. در سال ۱۹۴۵، با مارکو بونتا، استاد ویترای و نقاشی دیواری، ازدواج کرد، اما این ازدواج کوتاه مدت بود. در سال ۱۹۴۷، او به آکادمی هنرهای زیبای سانتیاگو در شیلی رفت و اولین نمایش انفرادی خود را برگزار کرد. سپس در سال ۱۹۴۹ به پاریس نقل مکان کرد و در École du Louvre تحصیل کرد. در سال ۱۹۵۱، با الخاندرو اوترو، نقاش مشهور، ازدواج کرد. پاردو در ۲۴ مارس ۲۰۰۵ در سن آنتونیو د لوس آلتوس، ونزوئلا درگذشت. میراث. Fundación Alejandro Otero-Mercedes Pardo در سال ۲۰۱۶ تاسیس شد. خانه آلخاندرو اوترو و مرسدس پاردو در سن آنتونیو د لوس آلتوس واقع شده است. در
سال ۲۰۲۳ آثار او در نمایشگاه "Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940-1970" در گالری Whitechapel لندن قرار دارد. نمایشگاه ها. منبع: جوایز. منبع:
شادیه رفاعی حبّال یک اخترشناس و فیزیک دان سوری-آمریکایی متخصص در فیزیک فضایی است. او استاد فیزیک خورشیدی است و پژوهش هایش پیرامون باد خورشیدی و خورشیدگرفتگی متمرکز شده اند. زندگی و تحصیلات. او با نام شادیه نعیم رفاعی در شهر حمص زاده شد و تحصیلات متوسطه را در همان جا به پایان رساند. سپس در دانشگاه دمشق ثبت نام کرد و مدرک کارشناسی خود را در رشته فیزیک و ریاضیات دریافت کرد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در فیزیک از دانشگاه آمریکایی بیروت دریافت کرد و سپس مدرک دکتری خود را از دانشگاه سینسینتی اخذ نمود. حرفه. او دوره ای یک ساله را در مرکز ملی پژوهش های جوی (۱۹۷۷–۱۹۷۸) گذراند و در سال ۱۹۷۸ به مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان پیوست و در آنجا یک گروه پژوهشی در زمینه فیزیک خورشیدی-زمینی تأسیس کرد. او این سمت را تا سال ۲۰۰۰ حفظ کرد. حبال همچنین به عنوان استاد فیزیک خورشیدی-زمینی در مؤسسه علوم ریاضی و فیزیکی دانشگاه ولز منصوب شد. بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰، او مدرس دانشگاه هاروارد بود. در سال ۲۰۰۲، او به عنوان ویراستار بخش فیزیک فضایی در ژورنال پژوهش ژئوفیزیکی منصوب شد. پروفسور حبال عضو بسیاری از نهادهای حرفه ای از جمله
انجمن اخترشناسی آمریکا، اتحادیه بین المللی اخترشناسی و مؤسسه اخترشناسی هاوایی است و همچنین به عنوان پژوهشگر انجمن سلطنتی اخترشناسی شناخته می شود. پژوهش. حبال بر منشأ و تکامل باد خورشیدی، میدان های مغناطیسی خورشیدی و رصدهای قطبش سنجی در طول خورشیدگرفتگی تمرکز دارد. او بیش از دوازده مأموریت خورشیدگرفتگی را رهبری کرده و به مکان هایی مانند هند (۱۹۹۵)، گوادلوپ (۱۹۹۸)، چین (۲۰۰۸)، پلینزی فرانسه (۲۰۱۰)، ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۷)، استرالیا (۲۰۲۳) و ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۴) سفر کرده است که توسط بنیاد ملی علوم آمریکا و ناسا حمایت مالی شده اند. حبال تیمی از مؤسسه اخترشناسی هاوایی را رهبری کرد که در همکاری با ناسا، طی خورشیدگرفتگی های سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ به مشاهده تاج خورشیدی پرداخت. او همچنین نقش کلیدی در راه اندازی کاوشگر خورشیدی پارکر داشت که در سال ۲۰۱۸ پرتاب شد و نخستین فضاپیما بود که به درون تاج خورشیدی پرواز کرد. حبال روش های نوآورانه ای برای مشاهده خورشیدگرفتگی توسعه داده است، از جمله یک سامانه تثبیت کننده روی کشتی برای خورشیدگرفتگی ۲۰۲۱ در قطب جنوب (تأمین مالی شده توسط بنیاد ملی علوم آمریکا) و یک سامانه
مشاهده مبتنی بر بادبادک که نخستین بار در خورشیدگرفتگی ۲۰۲۳ استرالیا آزمایش شد (تأمین مالی شده توسط ناسا). او رهبری یک کارزار علمی برای خورشیدگرفتگی ۲۰۲۴ ایالات متحده آمریکا را بر عهده دارد که شامل رصدهای زمینی، بادبادکی و هوایی با استفاده از هواپیمای پژوهشی ناسا موسوم به "WB-57" خواهد بود. افتخارات. حبال در طول فعالیت علمی خود افتخارات و جوایز متعددی دریافت کرده است. در دسامبر ۲۰۰۴، بنیاد اندیشه عربی عنوان «پیشگام» را به او اعطا کرد. پیش از آن، در ۴ سپتامبر ۲۰۰۱، دانشگاه علوم و فناوری چین در "هه فی" به او گواهینامه استادی مهمان اعطا کرد. در ۱۴ اوت ۲۰۰۰، ناسا جایزه گروهی برای دستاورد علمی را به تیم ابزار تاج نگار نور سفید "اسپارتان ۲۰۱" که حبال یکی از اعضای آن بود، اعطا کرد. همچنین، در ۸ ژوئن ۱۹۹۸، برنامه زنان مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان به پاس تلاش های او در حوزه اخترفیزیک، جایزه سخنرانی «زنان ماجراجو» را به او اهدا کرد. او در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۷، از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان، تقدیرنامه ای برای خدمات برجسته خود دریافت کرد. علاوه بر این، در سال ۱۹۹۶، شورای ملی پژوهش آمریکا، از خدمات برجسته او در هی
ئت علوم جوی و اقلیم قدردانی کرد. در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۳، مؤسسه اسمیتسونیان از او برای دستاوردهای ویژه علمی که استاندارد بالایی از موفقیت را منعکس می کردند، تقدیر به عمل آورد.
ایوه بازیبا مسودی (زادهٔ ۱۲ اوت ۱۹۶۵) وکیل، سیاستمدار و کنشگر حقوق بشر اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است. وی از مه ۲۰۱۹ به عنوان دبیرکل حزب جنبش برای آزادی کنگو (MLC) فعالیت داشته است.همچنین از سال ۲۰۲۱، سمت های معاونت نخست وزیری و وزارت محیط زیست را در دولت کنگو بر عهده دارد. اوایل زندگی و تحصیل. ایوه بازیبا مسودی در ۱۲ اوت ۱۹۶۵ در استانلیویل (شهر کیسانگانی کنونی) واقع در جمهوری دموکراتیک کنگو متولد شد. دوران تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان بوسانگانی (Lycée Bosangani) کینشاسا گذراند، جایی که دروس لاتین و فلسفه را فراگرفت. وی سپس در دانشگاه کاردینال مالولا کینشاسا پذیرفته شد و موفق به اخذ مدرک لیسانس در روابط بین الملل گردید. پیشه. ایوه بازیبا در سال ۱۹۸۸ به فعالان حزب سیاسی اتحادیه برای دموکراسی و پیشرفت اجتماعی (UDPS) تحت رهبری اتین تشیسکدی پیوست. او طی حکومت موبوتو سسه سوکو چندین بار بازداشت شد، به مدت چهار روز در دوران لوران کابیلا زندانی گردید و توسط دولت ژوزف کابیلا به دلیل محکوم کردن فساد در صنعت معدن مورد تعقیب قضایی قرار گرفت. در سال ۲۰۰۲، او در مذاکرات شهر خورشید که منجر به تشکیل دولت انتقالی و برگزار
ی انتخابات سال ۲۰۰۶ و استقرار جمهوری سوم شد، مشارکت نمود. زمانی که حزب وی (UDPS) انتخابات را تحریم کرد، او شخصاً ازاتین تشیسکدی و دیگر رهبران حزب درخواست نمود تا برای مشارکت در انتخابات مجوز ویژه دریافت کنند. در سال ۲۰۰۷، او به عنوان عضو حزب سیاسی جنبش برای آزادی کنگو (MLC) از طریق مجلس استانی کینشاسا به سنا راه یافت. او همواره از مدافعان سرسخت حقوق بشر، به ویژه حقوق زنان و گروه های آسیب پذیر بوده است. در دوره قانونگذاری ۲۰۱۱–۲۰۱۶، طرحی را ارائه داد که شامل حمایت های ویژه از افراد دارای معلولیت می شد. این طرح را بار دیگر در سال ۲۰۱۹ تقدیم مجلس کرد. از سال ۲۰۱۹، او به عنوان دبیرکل MLC خدمت کرد. خانواده. بازیبا یک مادر متأهل است. سایر مسئولیت ها. بازیبا رئیس اتحادیه زنان کنگو برای انتخابات (LIFCE) است.
کمال پیر که با نام لاز کمال نیز شناخته می شود (۱۹۵۲ – ۷ سپتامبر ۱۹۸۲)، انقلابی مارکسیست-لنینیست لاز و از بنیان گذاران غیرکُرد حزب کارگران کردستان بود. زندگی. او در دانشکده ادبیات دانشگاه حاجت تپه تحصیل کرد و تحت تأثیر عبدالله اوجالان در اوایل دهه ۷۰ میلادی دانشگاه را رها کرد او از سال ۷۲ با هاکی کارر یکی دیگر از بنیان گذاران حزب کارگران کردستان هم خانه شد و پس آزادی عبدالله اوجالان از زندان نیز به آنها اضافه شد و این هم خانه گی پایه های بنیان گذاری حزب کارگران کردستان به وجود آمد او در سال ۱۹۸۰ هنگامی که به همراه معصوم کرکماز در استان باتمان در کمین نیروهای ارتش ترکیه قرار گرفتن کورکماز زخمی شد و فرار کرد و کمال پیر دستگیر شد و در زندان دیابکر زندانی شد او در طول محامکه خود از وضعیت بد و اسفناک زندانیان سیاسی زندان دیابکر گفت و اعلام کرد حزب کارگران کردستان در زمانی مناسب فعالیت نظامی خود را آغاز خواهد کرد