Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خت. در سال ۲۰۱۳، برای هفتمین دوره از برنامه استعدادیابی ایتالیایی "ایکس فاکتور" با اجرای آهنگ «پدر و پسر» از کت استیونز تست داد. پس از انتخاب شدن توسط مورگان به عنوان شرکت کننده در بخش «پسران زیر ۲۵ سال» به فینال این مسابقه رسید و در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۳، با شکست دادن گروه موسیقی «Ape Escape» که نایب قهرمان شده بود، برنده این مسابقه شد. در طول این مسابقه، براوی آهنگ «La vita e la felicità» را که با همکاری تیزیانو فرو نوشته شده بود، اجرا کرد که بعداً به عنوان اولین تک آهنگ او منتشر شد. در طول هفته دوم، این تک آهنگ به رتبه اول جدول تک آهنگ های ایتالیا رسید. این آهنگ در نسخه کامل با همین عنوان که توسط سونی موزیک در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳ منتشر شد، گنجانده شد.
در جریان و پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ برزیل، شبکه ای متشکل از اعضای دولت پیشین ژائیر بولسونارو و شماری از فرماندهان نیروهای مسلح برزیل، متهم به طراحی نقشه ای برای برهم زدن روند انتقال قدرت به رئیس جمهور منتخب لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا شدند. این طرح شامل بازداشت الکساندر دی مورائس، قاضی دادگاه فدرال عالی، و رودریگو پاچکو، رئیس مجلس سنای فدرال، و همچنین تعطیلی نهادهایی چون کنگره ملی برزیل، دادگاه عالی انتخاباتی و خود دادگاه فدرال عالی بود—با هدف حفظ بولسونارو در قدرت و احتمالاً تثبیت کنترل او بر دولت فدرال. شواهد، اسناد و افراد دخیل در این طرح کودتا به تدریج در جریان تحقیقات نهادهای عمومی و رسانه ها در سال های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ افشا شدند. بولسونارو هرگونه تخلف را رد کرده و مدعی است که قربانی «آزار و پیگرد بی وقفه» شده است.پس از حملات ۸ ژانویه ۲۰۲۳ به ساختمان های دولتی در برازیلیا، بیش از ۱۴۰۰ نفر به دلیل نقش احتمالی در این شورش ها تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. در ۸ فوریه ۲۰۲۴، والدمار کوستا نتو، رهبر حزب لیبرال، به همراه سه تن از دستیاران بولسونارو بازداشت شد. در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، پلیس فدرال به طور رسمی بولسونا
رو و ۳۶ نفر دیگر را به تلاش برای سرنگونی نهادهای دموکراتیک کشور متهم کرد؛ از جمله طرحی برای ترور لولا، معاون منتخب او ژرالدو آلکمین، و قاضی دی مورائس. در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، والتر سوزا براگا نتو، معاون انتخاباتی بولسونارو در سال ۲۰۲۲ و رئیس سابق دفتر ریاست جمهوری، بازداشت شد. براگا نتو که پیش تر ژنرال ارتش برزیل بود، به عنوان یکی از چهره های کلیدی در طرح کودتا شناخته می شود. در ۱۸ فوریه ۲۰۲۵، دادستان کل پائولو گونت به طور رسمی بولسونارو و ۳۴ نفر دیگر را به تلاش برای کودتا متهم کرد. در ۲۶ مارس، دادگاه عالی شکایت دادستان را پذیرفت و بولسونارو به همراه هفت متحد دیگر به عنوان متهمان پرونده معرفی شدند. روند محاکمه از ۱۱ آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد. از ژوئیه ۲۰۲۵، دولت ترامپ در ایالات متحده به طور علنی با مقامات برزیلی وارد تنش شد و از بولسونارو به عنوان قربانی «تعقیب سیاسی» دفاع کرد. در واکنش، آمریکا تعرفه ای ۵۰ درصدی بر تمام صادرات برزیل اعمال کرد، ویزای هشت قاضی دادگاه عالی را لغو نمود، و لایحه ماگینتسکی را علیه قاضی دی مورائس به اجرا گذاشت. استیون لویتسکی، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه هاروارد، محاکمه رئیس جمهور سابق، جایر بول
سونارو، را نقطه عطفی در تاب آوری نهادی در برزیل ارزیابی کرد و استدلال کرد که با پاسخگو نگه داشتن یک رهبر اقتدارگرا، این کشور درجه ای از بلوغ دموکراتیک را نشان می دهد که از برخی جهات از ایالات متحده فراتر می رود. "اکونومیست" نیز بر استحکام قوه قضائیه برزیل در مواجهه با فشارهای خارجی تأکید کرد و اعمال لایحه ماگینتسکی را "واشینگتن پست" نیز به طور مشابه محاکمه بولسونارو را در تاریخ برزیل بی سابقه توصیف کرد و خاطرنشان کرد که برای اولین بار یک رئیس جمهور سابق به اتهام تلاش برای کودتا به پای میز محاکمه کشیده شده است و بر نقش قوه قضائیه در مقابله با چنین تهدیدهایی علیرغم اختلافات دیپلماتیک با ایالات متحده تأکید کرد.
در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵، نیروهای دفاعی اسرائیل، یک حمله هوایی به کافی نت البقاء در نزدیکی بندر شهر غزه، نوار غزه انجام دادند. این حمله حداقل ۴۱ نفر - از جمله عکاس خبری، اسماعیل ابو حطب - را کشته و ۷۵ نفر دیگر را زخمی کرد. طبق گزارش ها، بیشتر تلفات زنان و کودکان بودند. این کافه به محل تجمع جوانان، از جمله دانشجویان، روزنامه نگاران و هنرمندان تبدیل شده بود. به گفته شاهدان عینی، برخی از بازدیدکنندگان در زمان اعتصاب از راه دور کار می کردند یا در یک جشن تولد کودکان شرکت داشتند. پیشینه. کافه البقا نزدیک به ۴۰ سال فعالیت داشت و به عنوان یک مکان تفریحی برای جوانان غزه مورد استفاده قرار می گرفت. در نتیجه جنگ غزه، این کافه شامل چندین چادر در امتداد ساحل بود که به پناهندگان فلسطینی پناه می داد. منطقه ای که کافه البقا در آن واقع شده است، تحت پوشش هیچ یک از دستورات تخلیه ارتش اسرائیل نبود. حمله هوایی. ارتش اسرائیل با استفاده از یک هواپیمای جنگی، یک بمب ۵۰۰ پوندی ام کی ۸۲ را روی کافه تریای شلوغ ساحلی انداخت که باعث ایجاد یک گودال بزرگ و کشته شدن حداقل ۴۱ فلسطینی شد. ارتش اسرائیل قبل از انجام حمله هیچ هشدار یا دستور تخلیه ای صادر ن
کرد. به گفته یک رسانه اسرائیلی، هدف این حمله هاشم منصور، پسر یک فرمانده نظامی حماس بود که ماه ها قبل کشته شده بود. چند روز بعد، ارتش اسرائیل ادعا کرد که رمزی رمضان عبد علی صالح، نسیم محمد سلیمان ابو صبحا و هشام ایمن عطیه منصور، معاون رئیس واحد خمپاره انداز حماس را کشته است. قربانیان. در میان کشته شدگان، اسماعیل ابو حطب، فیلمساز و عکاس خبری، که پیش از این در حمله هوایی سال ۲۰۲۳ زخمی شده بود، حضور داشت. او بنیانگذار بای پا، یک مجموعه خلاق فلسطینی، بود. روزنامه نگار دیگری به نام عمر زینو نیز در این حمله جان باخت، در حالی که گفته می شود بیان ابو سلطان، روزنامه نگار، نیز زخمی شده است. فرانس السالمی، هنرمند تجسمی، نیز در این حمله کشته شد. به گفته کمیته المپیک فلسطین، این حمله هوایی همچنین منجر به کشته شدن دو ورزشکار شد: مصطفی ابو امیره، فوتبالیست، و مالک مصلح، بوکسور. مصلح یکی از جوان ترین بوکسورهای زن غزه بود و آرزوی نمایندگی فلسطین در مسابقات بین المللی را داشت. سایر قربانیان شامل کارمندان فناوری اطلاعات از راه دور، نسیم سبها و محمد ابو عوده، و همچنین چندین عضو خانواده منصور، از جمله پسر ایمن منصور، فرمانده حماس
که در سال ۲۰۲۳ کشته شد، بودند. مشخص نیست که آیا این اعضای خانواده با حماس ارتباط داشته اند یا خیر. ارتش اسرائیل اعلام کرد که هدف، عوامل حماس بوده اند و ادعا کرد که قبل از حمله، تلاش کرده است از طریق نظارت هوایی، تلفات غیرنظامیان را به حداقل برساند. واکنش ها. ارتش اسرائیل اعلام کرد که وضعیت در دست بررسی است و ادعا کرد که «چندین تروریست حماس را هدف قرار داده است» و «پیش از حمله، اقداماتی برای کاهش خطر آسیب به غیرنظامیان با استفاده از نظارت هوایی انجام شده است.» حماس این حمله هوایی را محکوم کرد و اظهار داشت: «حمله ای هوایی که توسط هواپیماهای ارتش اشغالگر جنایتکار انجام شد، غیرنظامیان بی گناهی را که در یک استراحتگاه در ساحل شهر غزه جمع شده بودند، هدف قرار داد.» جری سیمپسون از دیده بان حقوق بشر گفت که ارتش اسرائیل «دقیقاً نگفته است که چه کسی را هدف قرار داده است» اما از نظارت هوایی برای به حداقل رساندن تلفات غیرنظامیان استفاده کرده است، به این معنی که «می دانسته که کافه در آن زمان پر از مشتری بوده است» و آن را «حمله ای غیرقانونی، نامتناسب یا بی هدف» خواند که باید به عنوان جنایت جنگی مورد بررسی قرار گیرد.
خانواده اپل گیت یک فیلم کمدی سیاه، ترسناک و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی مایکل لمان است. این فیلم در طول سال های ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ فیلمبرداری شد، اما به دلیل مشکلات مالی پیرامون شرکت تهیه کنندگی «نیو وورد پیکچرز»، تا سال ۱۹۹۱ در ایالات متحده اکران نشد. این فیلم نگاهی طنزآمیز و تاریک به پایان جهان، هولوکاست هسته ای، بیگانه گرایی و تروریسم دارد. این فیلم در اشکوش، اپلتون و نینا (ویسکانسین) فیلمبرداری شده است. این فیلم از زمان اکران تا اکنون طرفداران زیادی پیدا کرده است. این فیلم بر یک خانواده جهش یافته و تغییرشکل دهنده تمرکز دارد که به شکل انسان درآمده و در اوهایو ساکن شده اند و قرار است باعث هولوکاست هسته ای و انقراض بشریت شوند، اما تجربه زندگی آنها مملو از رذایل و نقص های بسیار انسانی است. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس نقدهای ۱۱ منتقد، امتیاز ۹٪ را کسب کرده است و میانگین امتیاز آن ۴٫۲ از ۱۰ است.
تلویزیون سلطان نشین عمان ، ایستگاه تلویزیونی رسمی است که از سلطنت عمان پخش می شود. این کانال پخش خود را در مسقط در 17 نوامبر 1974 و سپس در صلاله در 25 نوامبر 1975 آغاز کرد. در 1 ژوئن 1979، ایستگاه های مسقط و صلاله از طریق ماهواره به هم متصل شدند تا به عنوان یک کانال واحد، تلویزیون سلطان نشین عمان، فعالیت کنند. در 1 نوامبر 1998، پخش برنامه به صورت شبانه روزی آغاز شد.
ام بی سی (انگلیسی: MBC 4) یک کانال تلویزیونی رایگان سعودی است که توسط مرکز پخش خاورمیانه پخش می شود. این کانال که در سال 2005 راه اندازی شد، زنان و جوانان عرب معاصر را هدف قرار می دهد. این کانال علاوه بر تعدادی از مشهورترین، انواع درام های ترکی، کره ای ، و اسپانیایی را ارائه می دهد. این کانال همچنین تولیدات این اولین کانال در خاورمیانه است که در برنامه های تلویزیونی آمریکایی تخصص دارد. این کانال راه اندازی شده و به برنامه ها و سریال های خارجی به طور کلی و به ویژه آمریکایی اختصاص دارد. زبان برنامه عموماً انگلیسی است، اما اغلب به زبان عربی زیرنویس می شود. این کانال علاوه بر برنامه های خبری اختصاصی، مسابقات و همچنین مراسم اهدای جوایز موسیقی و فیلم، معروف ترین سریال ها و برنامه های سرگرمی آمریکایی را نیز پخش می کند. علاوه بر این، تعدادی از مشهورترین درام های بین المللی در نسخه های عربی آنها، مانند ۴۵ قانون طلاق و فرح دوشیزه، نیز پخش می شوند. این کانال همچنین تولیدات عربی الهام گرفته از آثار بین المللی را نیز پخش می کند.
پلوتو و پلوتو کوچولو یک آلبوم مشترک در سبک ترپ است که توسط دو هنرمند آمریکایی، فیوچر و لیل اوزی ورت، در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شد. این آلبوم توسط شرکت های Epic Records و Atlantic Records منتشر شد و شامل ۱۶ قطعه در نسخه اصلی و ۸ قطعه اضافی در نسخه دیلاکس است. پیش زمینه و تولید. پیش از انتشار رسمی آلبوم، فیوچر و لیل اوزی ورت چندین همکاری موفق داشتند که از جمله می توان به قطعات «Too Much Sauce» و «Wassup» اشاره کرد. همکاری های پیشین آن ها زمینه ساز شکل گیری پروژه مشترک شد. نام آلبوم برگرفته از لقب های هنری این دو هنرمند است: فیوچر با لقب «Pluto» و اوزی ورت با لقب «Baby Pluto» شناخته می شوند. سبک موسیقی و مضمون. آلبوم پلوتو و پلوتو کوچولو در ژانر هیپ هاپ و زیرشاخهٔ ترپ قرار می گیرد و از لحاظ صوتی، ترکیبی از امضای صوتی هر دو هنرمند را ارائه می دهد. فیوچر با سبک تاریک، مینیمالیستی و اغلب مبتنی بر بیت های سنگین و سینت های تیره شناخته می شود، در حالی که لیل اوزی ورت تمایل به استفاده از بیت های پرانرژی، ملودی های الکترونیکی و تأثیرات موسیقی ویدئوگیمی دارد. این تضاد سبکی در آلبوم به صورت هم افزا عمل کرده و فضایی بی
ن ستاره ای و روان گردان خلق می کند که با عنوان آلبوم نیز هم خوانی دارد. مضمون غالب آلبوم حول محورهایی چون تجمل گرایی، روابط عاشقانه، مصرف مواد مخدر، قدرت مالی، و زندگی شبانه می چرخد. قطعاتی مانند «Drankin N Smokin» و «Sleeping on the Floor» به وضوح بازتاب دهندهٔ سبک زندگی پرزرق وبرق و بی پروای هنرمندان هستند. در قطعهٔ «She Never Been to Pluto»، اوزی ورت از بیت هایی با الهام از بازی های ویدئویی استفاده می کند که یادآور فضای آلبوم قبلی اش، Eternal Atake، است. آلبوم فاقد همکاری با هنرمندان دیگر است و همین ویژگی باعث تمرکز بیشتر بر شیمی هنری میان فیوچر و اوزی ورت شده است. این انتخاب، به ویژه در قطعات آغازین مانند «Stripes Like Burberry» و «Real Baby Pluto»، به شنونده اجازه می دهد تا تعامل صوتی و سبک های متضاد دو هنرمند را بدون واسطه تجربه کند. با این حال، برخی منتقدان به یکنواختی تم ها و تکرار ساختار آهنگ ها در بخش هایی از آلبوم اشاره کرده اند، به ویژه در قطعاتی مانند «Marni on Me» و «Off Dat» که فاقد تحول موسیقایی چشمگیر هستند. از نظر تولید، آلبوم توسط تهیه کنندگان متعددی از جمله Wheezy، London on da Track، Zayt
oven و Buddah Bless ساخته شده است. این تنوع در تهیه کنندگان باعث شده تا آلبوم از نظر صوتی، هم زمان هم منسجم و هم متنوع باشد. استفاده از افکت های فضایی، سینت های کشیده، و بیت های سنگین در سراسر آلبوم، فضایی «خارج از زمین» ایجاد می کند که با تم استعاری سفر به پلوتو هم خوانی دارد. نقدها و بازخوردها. آلبوم نقدهای متفاوتی دریافت کرد. برخی منتقدان از هماهنگی هنری میان دو رپر و تولید صوتی آلبوم تمجید کردند، در حالی که برخی دیگر به نبود تنوع موضوعی و طولانی بودن نسخه دیلاکس اشاره داشتند. مجله Pitchfork آلبوم را «سرگرم کننده اما فاقد نوآوری» توصیف کرد. عملکرد تجاری. پلوتو و پلوتو کوچولو در هفته اول انتشار، در جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده در رتبه دوم قرار گرفت و بیش از ۱۰۵٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم فروخت. این آلبوم همچنین در جدول های فروش بریتانیا، کانادا و استرالیا نیز وارد شد و در چندین کشور به رتبه های بالای جدول دست یافت. موزیک ویدئوها. چندین موزیک ویدئو رسمی از قطعات آلبوم منتشر شده اند، از جمله «That’s It»، «Drankin N Smokin» و «Over Your Head». این ویدئوها توسط کارگردانان مطرحی مانند Hype Williams و Gibson Hazard سا
خته شده اند و در پلتفرم هایی مانند YouTube و Apple Music منتشر شده اند. نسخه دیلاکس. نسخه دیلاکس آلبوم در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شد و شامل ۸ قطعه اضافی بود. این نسخه شامل قطعاتی مانند «Tic Tac»، «Patek» و «Baby Sasuke» است که به طور جداگانه در پلتفرم های دیجیتال منتشر شدند.
چهار اتاق رافائل () مجموعه ای از اتاق های پذیرایی در کاخ آپوستولیک، اکنون بخشی از موزه های واتیکان در شهر واتیکان هستند. این اتاق ها به دلیل فرسکوهایشان که توسط رافائل و کارگاهش نقاشی شده اند، شهرت دارند. همراه با فرسکوهای سقف کلیسای سیستین اثر میکل آنژ، این ها بزرگ ترین مجموعه فرسکوهای دوران رنسانس عالی در رم به شمار می آیند. اتاق ها در اصل به عنوان مجموعه ای از آپارتمان ها برای پاپ ژولیوس دوم طراحی شده بودند. او در سال های ۱۵۰۸ یا ۱۵۰۹، رافائل، هنرمندی نسبتاً جوان از اوربینو، و کارگاه او را مأمور بازسازی کامل دکوراسیون داخلی این اتاق ها کرد. احتمالاً هدف ژولیوس این بوده است که آپارتمان های خود را از آپارتمان های پیشینیان و رقیبش پاپ الکساندر ششم برتر نشان دهد، زیرا "اتاق ها" مستقیماً بالای آپارتمان بورجیا الکساندر قرار دارند. این اتاق ها در طبقه دوم و رو به سمت جنوبی حیاط بلودره قرار دارند. اتاق ها از شرق به غرب مرتب شده اند، همان طور که بازدیدکننده وارد آپارتمان می شد، اما ترتیب آن ها با توالی فرسکوهای اجرا شده توسط رافائل مطابقت ندارد. این اتاق ها عبارتند از: سالا دی کاستانتینو ("تالار کنستانتین")، ستانزا
دی هلیودورو ("اتاق هلیودوروس")، ستانزا دللا سگناتورا ("اتاق سگناتورا") و ستانزا دلل اینچندیو دل بورگو ("اتاق "آتش سوزی در بورگو""). پس از مرگ ژولیوس در سال ۱۵۱۳ و با وجود فرسکو شدن تنها دو اتاق، پاپ لئو دهم برنامه را ادامه داد. پس از درگذشت رافائل در ۱۵۲۰، دستیاران او جیانفرانچسکو پنی، جولیو رومانو و رافائلینو دل کولله پروژه را با فرسکوهای سالا دی کاستانتینو به پایان رساندند. طرح کلی. طرح آثار به شرح زیر است: سالای دی کنستانتینو. بزرگ ترین از دوازده اتاق، "سالای دی کنستانتینو" ("تالار کنستانتین") است. نقاشی های آن تا پس از مرگ پاپ ژولیوس و حتی خود رافائل آغاز نشد. این اتاق به پیروزی مسیحیت بر بت پرستی اختصاص دارد. نقاشی های دیواری آن این مبارزه را از زندگی امپراتور روم کنستانتین به تصویر می کشند و اثر جیولیو رومانو، جیان فرانچسکو پنی و رافائلینو دل کوله هستند. از آنجا که این آثار توسط خود استاد اجرا نشده اند، کمتر از نقاشی های اتاق های مجاور شهرت دارند. در ادامهٔ سنت طولانی چاپلوسی، دستیاران رافائل ویژگی های پاپ زمان خود را به پاپ سیلوستر در نقاشی ها داده اند. دیدار صلیب. نقاشی دیواری "دیدار صلیب" داستان افس
انه ای ظهور یک صلیب بزرگ به کنستانتین هنگام حرکت او برای مقابله با رقیبش ماکسنتیوس را نشان می دهد. این رؤیا در آسمان با کلماتی به زبان یونانی "Εν τούτω νίκα" ("به این علامت پیروز شو"، که به لاتین به صورت "In hoc signo vinces" شناخته می شود) نقاشی شده است. سومین نقاشی در این مجموعه، "غسل تعمید کنستانتین"، به احتمال زیاد توسط جیانفرانچسکو پنی نقاشی شده است و امپراتور را در حال غسل تعمید توسط پاپ سیلوستر اول در تعمیدگاه لاتران در رم نشان می دهد. این نقاشی به جای نسخه جایگزین غسل تعمید کنستانتین که در بستر مرگ در "کتاب زندگی کنستانتین اثر" یوسبیوس روایت شده است، از روایت غسل تعمید کنستانتین که در "اعمال سیلوستر" و "کتاب مقدس" آمده است، پیروی می کند. در "غسل تعمید کنستانتین"، پاپ سیلوستر اول ویژگی های فیزیکی پاپ کلمنت هفتم (۱۵۲۳–۱۵۳۴) را دارد که دستور تکمیل اتاق های رافائل را داد. اهدای کنستانتین. نقاشی آخر در این مجموعه، "«اهدای کنستانتین»"، رویدادی را ثبت می کند که ظاهراً اندکی پس از غسل تعمید کنستانتین رخ داده است و از اسناد جعلی معروفی که در "دکرتوم" گراتیان گنجانده شده و حاکمیت پاپ بر قلمروهای سرزمینی روم را
اعطا می کند، الهام گرفته شده است. اتاق هلیودوروس. اتاق بعدی که از شرق به غرب امتداد دارد، "اتاق هلیودوروس" است. این اتاق که بین سال های ۱۵۱۱ تا ۱۵۱۴ نقاشی شده است، نام خود را از یکی از نقاشی ها گرفته است. موضوع این اتاق خصوصی - احتمالاً اتاق ملاقات - حمایت آسمانی اعطا شده توسط مسیح به کلیسا بود. چهار نقاشی عبارتند از: "اخراج هلیودوروس از معبد"، "مراسم عشای ربانی در بولسنا،" "ملاقات پاپ لئو اول و آتیلا،" و "رهایی سنت پیتر از زندان". در دو نقاشی اول از این نقاشی های دیواری، رافائل با چاپلوسی حامی خود، پاپ ژولیوس دوم، را به عنوان شرکت کننده یا ناظر در نظر گرفته است. نقاشی سوم که پس از مرگ ژولیوس نقاشی شده است، شامل تصویری از جانشین او، لئو دهم، است. سبک رافائل در اینجا از «"استانزا دلا سگناتورا» تغییر کرد." او به جای تصاویر ثابت کتابخانه پاپ، روایت های دراماتیکی برای به تصویر کشیدن داشت و رویکردش به حداکثر رساندن جلوه های بیانی نقاشی های دیواری بود. او چهره های کمتر و بزرگتری را به تصویر کشید تا اعمال و احساسات آنها تأثیر مستقیم تری بر بینندگان داشته باشد و از جلوه های نورپردازی تئاتری برای برجسته کردن چهره های
خاص و افزایش تنش استفاده کرد. اخراج هلیودوروس از معبد. در "نقاشی «اخراج هلیودوروس از معبد»،" رافائل قسمتی از کتاب مقدس از کتاب دوم مکابیان (۳:۲۱–۲۸) دربارهٔ هلیودوروس را به تصویر کشیده است. هلیودوروس فرستاده شده بود تا گنجی را که در معبد اورشلیم نگهداری می شد، تصاحب کند، اما وقتی دعای کاهن معبد توسط فرشتگانی که متجاوز را شلاق زدند و یک سوار فرشته مانند که او را از معبد بیرون راند، پاسخ داده شد، متوقف شد. این ترکیب بندی به طور قابل توجهی دراماتیک تر از نقاشی های دیواری قبلی رافائل در «استانزا دلا سگناتورا» است. اگرچه نقطه کانونی تصویر، پیکره بی حرکت کاهن در حال دعا است، هلیودوروس و فرشتگان به فضا هجوم می آورند و تهدید می کنند که از نقاشی بیرون می ریزند. در سمت چپ، ژولیوس دوم، که توسط گارد سوئیسی بر روی صندلی حمل می شود، شاهد این رویداد است. حضور او در اینجا به نبردهای او برای جلوگیری از غصب سرزمین های پاپ توسط رهبران سکولار اشاره دارد. مراسم عشای ربانی در بولسنا. "مراسم عشای ربانی در بولسنا" داستان یک کشیش بوهمیایی را به تصویر می کشد که در سال ۱۲۶۳، وقتی دید نان در مراسم تقدیس شروع به خونریزی می کند، دیگر در م
ورد آموزهٔ استحالهٔ جوهر شک نکرد. پارچه ای که به خون آغشته شده بود، به عنوان یک یادگار در شهر مجاور، اورویتو، نگهداری می شد. ژولیوس دوم در سال ۱۵۰۶ از اورویتو بازدید کرده و بر روی این یادگار دعا خوانده بود. پاپ به عنوان یکی از شرکت کنندگان در مراسم عشای ربانی و شاهد معجزه به تصویر کشیده شده است. او در سمت راست محراب زانو زده و اعضای کوریا (همچنین پرتره ها) پشت سر او ایستاده اند. رافائل شاهدان «واقعی» قرن سیزدهم را از کسانی که معاصر پاپ هستند، بر اساس میزان مشارکتشان در این رویداد متمایز می کند. دومی ها با آرامش بر روی ژولیوس که در برابر نیایش هایش زانو زده بود تمرکز می کنند تا اینکه به معجزه پاسخ دهند. اتاق آتش بورگو. «"استانزا دل اینسندیو دل بورگو»" به خاطر "آتش موجود در نقاشی دیواری بورگو" نامگذاری شده است که پاپ لئو چهارم را در حال نشان دادن صلیب برای خاموش کردن آتشی شعله ور در منطقه بورگو در رم، نزدیک واتیکان، نشان می دهد. این اتاق به عنوان اتاق موسیقی برای جانشین ژولیوس، لئو دهم، آماده شده بود. این نقاشی های دیواری وقایعی از زندگی پاپ های لئون سوم و لئو چهارم را به تصویر می کشند. نقاشی های دیگر این اتاق
عبارتند از ": سوگند لئو سوم"، "تاجگذاری شارلمانی توسط لئو سوم" و "نبرد اوستیا". اگرچه "آتش در بورگو" بر اساس طرح های پخته رافائل ساخته شده است، اما توسط دستیارانش اجرا شده است که سه نقاشی دیگر را بدون راهنمایی او نقاشی کرده اند. آتش سوزی در بورگو. "آتش سوزی در بورگو" رویدادی را نشان می دهد که در کتاب "Liber Pontificalis" مستند شده است: آتش سوزی ای که در سال ۸۴۷ در بورگو در رم رخ داد. طبق گفته کلیسای کاتولیک، پاپ لئو چهارم با دعای خیر خود آتش را مهار کرد. نبرد اوستیا. "نبرد اوستیا" با الهام از پیروزی دریایی لئو چهارم بر ساراسن ها در اوستیا در سال ۸۴۹ میلادی شکل گرفت.
انریکو نیجیوتی (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه سرای اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. نیجیوتی که به عنوان شرکت کننده در برنامه های استعدادیابی ایتالیایی "ایکس فاکتور" به شهرت رسیده بود، چهار آلبوم استودیویی و چندین تک آهنگ منتشر کرد. او دو بار در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و برای چندین خواننده از جمله لائورا پائوزینی و اروس راماتسوتی آهنگ نوشت. حرفه. پس از امضای قرارداد با «Sugar Music» اولین تک آهنگ خود با نام «Addio» را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد. بین سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰، در نهمین سری از برنامه استعدادیابی ایتالیایی «"Amici di Maria De Filippi»" شرکت کرد. او تصمیم گرفت از رقابت خارج شود تا در دور حذفی در مقابل دوست دختر آن زمانش النا داماریو، اجتناب کند. آلبوم کوتاه او که با نام خودش شناخته می شود، در ۲۶ مارس ۲۰۱۰ توسط Sugar منتشر شد و وارد ۵۰ آلبوم برتر جدول آلبوم های ایتالیایی فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا شد. در سال ۲۰۱۵ در بخش تازه واردان شصت و پنجمین جشنواره موسیقی سانرمو با اجرای آهنگ «Qualcosa da decidere» شرکت کرد. پس از صعود از دور اول حذفی، او در یکی از دو نیمه نهایی تو
سط برنده نهایی جیووانی کاکامو حذف شد. این آهنگ به عنوان تک آهنگ اصلی از اولین آلبوم استودیویی کامل او، با عنوان «"Qualcosa da decidere»" و توسط لیبل «Go Wild» متعلق به گروه موسیقی یونیورسال منتشر شد. در سال ۲۰۱۷ برای یازدهمین فصل "اکس فکتور" تست داد. او در فینال سوم شد و با سونی موزیک ایتالیا قرارداد امضا کرد. تک آهنگ او با نام «L'amore è» در جدول تک آهنگ های برتر ایتالیا به رتبه ۴ رسید. او در سال ۲۰۱۸ به عنوان ترانه سرا، آهنگ هایی برای لائورا پائوزینی و اروس راماتسوتی نوشت. در فوریه ۲۰۱۹، او با آهنگ «Nonno Hollywood» در شصت و نهمین جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد که جایزه لونزیا را برای بهترین ارزش موسیقی-ادبی در بین آثار شرکت کننده در مسابقه دریافت کرد. او با آهنگ «Baciami adesso» در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۰ شرکت کرد. این آهنگ در چهارمین آلبوم استودیویی نیجیوتی با نام "نیجیو که در" "۱۴ فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد،" گنجانده شده است. در سال ۲۰۲۱ او در فصل اول برنامه تلویزیونی «"The Band" 1» در شبکه رای ۱ برنده این برنامه شد. پس از یک سال وقفه در ضبط، در سال ۲۰۲۴ سه تک آهنگ «In punta di piedi»، «Occhi grandi»
و «Tu sei per me» را منتشر کرد که مورد آخر را با نومی در برنامه تلویزیونی «"This Is Me»" اجرا کرد.
فلیکس (به انگلیسی: Flakes) یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ به کارگردانی مایکل لمان با بازی آرون استنفورد و زویی دشانل است. خلاصه داستان. یک مدیر بار غلات با رؤیای تبدیل شدن به یک ستاره راک، مورد تحسین مردم محلی شهر قرار می گیرد تا اینکه یک سرمایه دار حریص، کسب و کار کارآفرینی او را می دزدد. بازخوردها. تا آگوست ۲۰۲۱، این فیلم بر اساس ۱۸ نقد و بررسی با میانگین امتیاز ۴٫۴ از ۱۰ و دارای ۲۲ درصد از رأی دهندگان را در سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز به خود اختصاص داده است. گیشه. این فیلم در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۷ در یک سینما اکران شد. در آخر هفته افتتاحیه، این فیلم با ۳۱۱ دلار در رتبه ۷۶ قرار گرفت. این فیلم ۹ روز اکران داشت و تنها توانست ۷۷۸ دلار فروش داشته باشد.
تئاتر لیریکو ، تئاتری در در خیابان راسترلی (Via Rastrelli) میلان، ایتالیا است، که تا سال ۱۸۹۴ با نام تئاتر آلا کانوبیانا (Teatro alla Canobbiana) شناخته می شد. اپرای مطرح متعددی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در این تئاتر به صحنه رفتند، از جمله از جمله اولین نمایش های جهانی اپرای «اکسیر عشق» اثر گائتانو دونیزتی و اپرای «فدورا» اثر اومبرتو جوردانو. این تئاتر در پی مشکلات مالی در سال ۱۹۹۸ تعطیل شد. با این حال، یک پروژه مرمت در آوریل ۲۰۰۷ آغاز شد و سرانجام در دسامبر ۲۰۲۱ با نام تئاتر لیریکو جورجو گابر بازگشایی شد. «استیج انترتینمنت»، بازسازی تئاتر را ادامه داد و تمام کارهای آغاز شده توسط دولت «استان میلان» را به پایان رساند. تاریخچه. تئاتر رِجو دوکاله، تئاتر درباری کاخ سلطنتی میلان، در 26 فوریه 1776 در آتش سوخت. با محروم شدن شهر از تنها تئاتر خود، جوزپه پیرمارینی مأمور شد تا دو تئاتر جدید را در زمین های اطراف کاخ طراحی و احداث کند. برای همین منظور، کلیسای سانتا ماریا دلا اسکالا برای ساخت تئاتر لا اسکالا تخریب شد. تئاتر دوم نیز در همان نزدیکی، در محل مدرسه کانوبیان ساخته شد و تئاتر آلا کانوبیانا نامیده شد. تئاتر
آلا اسکالا برای مخاطبان اشرافی تر در نظر گرفته شده بود، در حالی که کانوبیانا تئاتری برای عموم مردم در نظر گرفته می شد. این بنا در ۲۱ آگوست ۱۷۷۹ (کمی بیش از یک سال پس از افتتاح لا اسکالا) با یک اپرا بوفا و باله اثر آنتونیو سالیری افتتاح شد. پلان آن همانند لا اسکالا و بسیاری از ساختمان های اپرای ایتالیایی آن زمان، به شکل نعل اسب و با گنبدی بر فراز آن ساخته شد و شامل چهار ردیف جایگاه و یک گالری (یا ایوان سرپوشیده) بود. برای نزدیک به یک قرن، این بنا دومین ساختمان اپرای میلان به شمار می رفت. در دهه ۱۸۸۰، با کمبود فزاینده بودجه عمومی و کاهش روزافزون حق اشتراک های خصوصی، تئاتر آلا کانوبیانا دچار گرفتاری شد. در سال ۱۸۹۴، ادواردو سونزونیو (Edoardo Sonzogno) آن را تصاحب کرد و نام آن را به تئاتر لیریکو بین المللی (Teatro Lirico Internazionale) تغییر داد، که در میان مردم شهر به شکل «تئاتر لیریکو» باب شد. این تئاتر تا قرن بیستم برای اپرا، باله و نمایش مورد استفاده قرار می گرفت، اما در سال ۱۹۲۶ توسط شهرداری میلان تصاحب شد و پس از آن به طور روزافزون به عنوان محلی برای مجامع عمومی مورد استفاده قرار گرفت. جالب آنکه بنیتو موس