Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در دوره آخرین عصر یخبندان به صورت جزیره ای سر برآورده بود و سطح دریا پایین تر بود. فعالیت های اخیر و خطرات. پالینورو یا بخش جنوب شرقی آن ممکن است همچنان فعال باشد، چرا که زمین لرزه های آتشفشانی میان پالینورو و ساحل کالابریا شناسایی شده اند. همچنین زمین لرزه هایی در عمق کم، احتمالاً مرتبط با فعالیت هیدروحرارتی، ثبت شده است. ریززمین لرزه ها در عمق ممکن است نشانگر منطقه ای برای ذخیره گداخته باشند. ساختمان های آتشفشانی اغلب ناپایدار بوده و در معرض لغزش های توده ای قرار دارند، و آتشفشان های زیردریایی یا آتشفشان های نزدیک دریا می توانند باعث تسونامی های ویرانگری شوند، مانند تسونامی تنگه سوندا (۲۰۱۸) که بر اثر فروپاشی آتشفشان آنک کراکاتوا رخ داد و ۴۳۷ نفر را کشت. کوه دریایی پالینورو شواهدی از ناپایداری گذشته نشان می دهد – از جمله فروپاشی هایی که پس از حداکثر یخبندان اخیر حدود ۱۸٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ سال پیش رخ داده اند، و لرزه خیزی و فعالیت های هیدروحرارتی – که تمایل به تضعیف ساختمان آتشفشانی دارند – می توانند به فروپاشی های آینده در این آتشفشان منجر شوند، به ویژه در دامنه جنوبی پرشیب آن. برخی سناریوهای فروپاشی می توانند ا
مواجی به ارتفاع چند متر ایجاد کنند که سواحل سیسیل و کامپانیا را دربرگیرند. فعالیت هیدروحرارتی و رسوبات. انتشارهای پراکنده هیدروحرارتی در پالینورو شناسایی شده اند، که دودکش های کوچک، سنگ های رنگ گرفته، ستونک هایی با ارتفاع و گل های گرم (&gt;) با رسوبات سولفیدی-سولفاتی را تشکیل می دهند. دریچه های هیدروحرارتی در سمت غربی پالینورو، پیرامون کالدرای نعل اسبی شکل قرار دارند، در حالی که رسوبات دریچه های هیدروحرارتی در سراسر ساختمان آتشفشانی پراکنده اند. دریچه های اطراف کالدرای نعل اسبی ممکن است با حاشیه های کالدرا منطبق باشند و بنابراین تحت کنترل ساختاری باشند. رسوبات هیدروحرارتی تازه در اطراف قله، که در دوره سطح پایین دریا دچار فرسایش شده بود، نشانگر فعالیت هیدروحرارتی در طول هولوسن هستند. دریچه های فعال با ناهنجاری های شیمیایی در ستون آب همراه اند، و کشتی ها از بوی سولفید هیدروژن بالای بخش شرقی پالینورو گزارش داده اند. فعالیت هیدروحرارتی مسئول رسوب گذاری باریت، گالن، پیریت و اسفالریت در قالب رسوبات سولفیدی-سولفاتی است. کانی های اضافی گزارش شده شامل براوویت، کالکوپیریت، کوولین، انارژیت، مارکازیت، لوزونیت، ملنیکویت،
تنانیت، وورزیت و سولفوسالت های حاوی سرب و نقره هستند. رسوبات سولفیدی معمولاً ظاهری ژل مانند دارند و شامل فسیل های باکتریایی اند، که نشان می دهد فعالیت میکروبی نقش عمده ای در شکل گیری آن ها داشته است. این رسوبات در لایه هایی به ضخامت چند متر دیده می شوند، اغلب توسط رسوبات مدفون شده اند و در نزدیکی دریچه های هیدروحرارتی قرار دارند. چنین رسوبات سولفیدی عظیم بستر دریا منبع بالقوه ای برای فلزات پایه و گرانبها هستند و از این رو توجه علمی را به خود جلب کرده اند. سایر کانی های گزارش شده در پالینورو شامل بیسموتینیت، تلوریدهای بیسموت، استیبنیت و ردی از طلا، ایندیوم، نقره و گوگرد است. پوسته ها و گرهک های حاوی آهن و منگنز نیز در پالینورو دیده می شوند، که احتمالاً تحت تأثیر فعالیت هیدروحرارتی پس از گذار از فعالیت هیدروحرارتی دمای بالا (که سولفیدها را جایگذاری کرد) به دمای پایین تر شکل گرفته اند. آن ها اغلب در مجاورت رسوبات سولفیدی ای یافت می شوند که دودکش ها را تشکیل می دهند. این پوسته ها و گرهک ها شامل منگنات به علاوه آراگونیت، کلسیت، کلینوپیروکسن، ایلیت، موسکوویت، پلاژیوکلاز و کوارتز هستند. پوسته های آهن-منگنز دارای پتا
نسیل تجاری اند.
کارمراوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
خوسروواوانک (؛ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هاروتیون مقدس (یرکان) (؛ Երկանի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر یرکان، استان تونجلی ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هوروموس (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آنی (شهر باستانی)، استان قارص ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
این مقاله یک فهرست از گونه های پرندگان ثبت شده در ایتالیا است. نحوهٔ رده بندی (تعیین و توالی راسته ها، خانواده ها و گونه ها) و نام گذاری (انگلیسی، علمی و ایتالیایی) این فهرست بر اساس "کتاب راهنمای پرندگان جهان" و چک لیست زندگی پرندگان اینترنشنال است. گنجشک ایتالیایی به طور غیررسمی به عنوان پرنده ملی ایتالیا شناخته می شود. گونه های پرندگان پذیرفته شده در فهرست ایتالیا در دسته های A, B یا C قرار می گیرند، با همان تعاریفی که در فهرست پرندگان بریتانیا و دیگر فهرست های پرندگان پالئارکتیک غربی به کار رفته اند: بلدرچین های دنیای نو. راسته: ماکیان سانانخانواده: بلدرچین های دنیای نو بلدرچین های دنیای نو خانواده ای از پرندگان زمینی هستند. آن ها به طور کلی پرجثه اند و بال های پهن و نسبتاً کوتاه دارند. یک گونه معرفی شده در ایتالیا وجود دارد. قرقاول ها، مرال ها و خویشاوندان. راسته: ماکیان سانانخانواده: قرقاولان خانوادهٔ قرقاولان گروهی از پرندگان زمینی هستند. در کل پرجثه اند (هرچند اندازهٔ آن ها متغیر است) و بال های پهن و نسبتاً کوتاه دارند. اردک ها، غازها و پرندگان آبزی. راسته: غازسانانخانواده: اردکیان خانوادهٔ اردکیان شا
مل اردک ها و بیشتر پرندگان آبزی اردک مانند مانند غازها و قوهاست. این پرندگان برای زندگی در محیط های آبی سازگار شده اند و پاهای پرده دار، منقارهای پهن و پرهایی با پوشش روغنی دارند که به خوبی آب را دفع می کند. غازک ها. راسته: غواص سانانخانواده: Podicipedidae غازکها پرندگان آب شیرین کوچک تا متوسط و غواص هستند. آن ها دارای انگشتان لوب دار بوده و شناگران و غواصان ماهری هستند، اما پاهایشان در عقب بدن قرار گرفته و در خشکی کند و دست وپاچلفتی اند. فلامینگوها. راسته: فلامینگوسانانخانواده: Phoenicopteridae فلامینگوها پرندگان اجتماعی آبزی با ارتفاع حدود هستند که در نیمکره های غربی و شرقی یافت می شوند. فلامینگوها از صدف ها و جلبک ها تغذیه می کنند. منقار عجیب شکل آن ها به طور ویژه برای جدا کردن گل و لای از غذا سازگار شده و معمولاً برعکس استفاده می شود. کبوتران و قمری ها. راسته: کبوترسانانخانواده: Columbidae کبوترها و قمریها پرندگانی تنومند با گردن کوتاه و منقار باریک کوتاه هستند که دارای کِر گوشتی می باشند. پرندگان شن زی. راسته: Pterocliformesخانواده: Pteroclidae پرندگان شن زی سر و گردن کوچکی شبیه کبوتر دارند، اما بدنشان ج
مع و جور و مقاوم است. بال ها و گاهی دم های بلند و نوک تیز دارند و پروازی سریع و مستقیم دارند. گروه ها در سپیده دم و غروب به منابع آب می روند. پاهایشان تا نوک انگشتان پوشیده از پر است. تمامی گونه های ثبت شده در ایتالیا پرنده سرگردان هستند. شب چراغ ها و خویشاوندان. راسته: کاپریمولگی سانانخانواده: Caprimulgidae شب چراغها پرندگان متوسط شب زی هستند که معمولاً روی زمین لانه می سازند. آن ها بال های بلند، پاهای کوتاه و منقارهای بسیار کوتاه دارند. بیشتر آن ها پاهای کوچکی دارند که برای راه رفتن مناسب نیست و بال های بلند و نوک تیز دارند. پرهای نرمشان با پوست درخت یا برگ ها استتار می کنند. پرستوهای دم تیز. راسته: کاپریمولگی سانانخانواده: Apodidae پرستوها پرندگان کوچکی هستند که بیشتر عمر خود را در پرواز سپری می کنند. این پرندگان پاهای بسیار کوتاهی دارند و هرگز داوطلبانه روی زمین نمی نشینند، بلکه فقط روی سطوح عمودی می نشینند. بسیاری از پرستوها بال های بلند و خمیده دارند که شبیه هلال هستند. کوکوها. راسته: Cuculiformesخانواده: Cuculidae خانواده Cuculidae شامل کوکوها و خویشاوندانشان است. این پرندگان اندازه های متغیری دارند، ب
دن باریک، دم بلند و پاهای قوی دارند. کوکوهای دنیای قدیم آلوده به لانه دیگران هستند. آبخیزان، مرغ های باتلاقی و فَولاها. خانواده Rallidae گروه بزرگی از پرندگان کوچک تا متوسط است که شامل ریلها، کریکها، فولاها و مرغ باتلاقیها می شود. معمولاً در پوشش گیاهی انبوه مناطق مرطوب نزدیک دریاچه ها، تالاب ها یا رودخانه ها زندگی می کنند. عموماً پرندگان خجالتی و پنهان کار هستند، اما برخی جرات و دیده شدن دارند. اکثر گونه ها پاهای قوی و انگشتان بلند دارند که برای سطح نرم و ناپایدار مناسب است. بال ها کوتاه و گرد هستند و پرواز ضعیفی دارند، اما قادر به مهاجرت طولانی اند. جرّاح ها. راسته: Gruiformesخانواده: Gruidae جرّاح ها پرندگان بزرگ، با پاهای بلند و گردن دراز هستند. برخلاف مرغان شباهت دار اما غیرمرتبط، جرّاح ها با گردن کشیده پرواز می کنند و آن را عقب نمی کشند. اکثر آن ها نمایش های عاشقانه پر سر و صدا و پیچیده دارند. سُرک ها. راسته: اوتیفورم هاخانواده: Otididae سُرک ها پرندگان بزرگ خشکی زی هستند که عمدتاً در مناطق خشک و دشت های دنیای قدیم یافت می شوند. همه چیزخوارند و روی زمین لانه می سازند. با پاهای قوی و انگشتان بزرگ قدم می
زنند و هنگام حرکت به دنبال غذا نوک می زنند. بال های بلند و پهن با نوک های «انگشتی» دارند و هنگام پرواز الگوهای جالبی نشان می دهند. بسیاری نمایش های جالب جفت گیری دارند. غازماهی ها. راسته: غواص سانانخانواده: Gaviidae غازماهی ها که در اروپا به نام غواص شناخته می شوند، گروهی از پرندگان آبزی هستند که در بسیاری از مناطق آمریکای شمالی و شمال اروپا یافت می شوند. اندازه ای مشابه اردک بزرگ یا غاز کوچک دارند و هنگام شنا شباهتی ظاهری دارند، اما با آن ها ارتباطی ندارند. طوفان مرغان جنوبی. راسته: کبوتردریایی سانانخانواده: Oceanitidae طوفان مرغان جنوبی پرندگان دریایی کوچکی هستند از خانواده Oceanitidae، بخشی از راسته کبوتردریایی سانان. این پرندگان کوچک از سخت پوستان پلانکتونی و ماهیان کوچک که از سطح آب برداشت می کنند تغذیه می کنند و معمولاً هنگام شناور ماندن روی آب این کار را انجام می دهند. پرواز آن ها بال زنی و گاهی شبیه خفاش است. طوفان مرغان شمالی. راسته: کبوتردریایی سانانخانواده: Hydrobatidae طوفان مرغان شمالی خویشاوندان پترلها هستند و پرندگان دریایی بسیار کوچکی اند. آن ها از سخت پوستان پلانکتونی و ماهیان کوچک تغذیه می ک
نند و معمولاً هنگام شناور ماندن روی سطح آب این کار را انجام می دهند. پروازشان بال زنی و گاهی شبیه خفاش است. آلباتروس ها. راسته: کبوتردریایی سانانخانواده: Diomedeidae آلباتروس ها از بزرگ ترین پرندگان پروازی هستند و بال های بلند و باریکی برای گلایدینگ دارند. اکثر آن ها در نیم کره جنوبی یافت می شوند و در اقیانوس اطلس شمالی فقط نمونه های سرگردان دیده می شوند. شیرواتورها و پترل ها. راسته: کبوتردریایی سانانخانواده: Procellariidae خانواده Procellariidae گروه اصلی پترل های متوسط است که با سوراخ های بینی متحد، سپتوم میانی و پر اولیهٔ بلند خارجی عملکردی مشخص می شوند. مرغ های دریایی، پرستوهای دریایی و ماهی های کف زی. خانوادهٔ لاریده (Laridae) خانواده ای از پرندگان دریایی متوسط تا بزرگ، از جمله مرغ های دریایی و چلچله های دریایی است. مرغ های دریایی معمولاً خاکستری یا سفید هستند، اغلب با لکه های سیاه روی سر یا بال ها. آنها منقارهای دراز و کلفت و پاهای پرده دار دارند. پرستوهای دریایی گروهی از پرندگان دریایی عموماً متوسط تا کوچک هستند که معمولاً پرهای خاکستری یا سفید دارند، اغلب با لکه های سیاه روی سر، منقارهای باریک و پاهای
پرده دار. اکثر چلچله ها با شیرجه زدن ماهی شکار می کنند، اما برخی از آنها حشرات را از سطح آب شیرین جمع می کنند. مرغ های دریایی و چلچله های دریایی عموماً پرندگانی با عمر طولانی هستند و چندین گونه از آنها بیش از ۳۰ سال عمر می کنند. کاکایی اقیانوسی. خانوادهٔ استرکوراریده عموماً پرندگانی با جثهٔ متوسط تا بزرگ هستند که معمولاً پرهای خاکستری یا قهوه ای دارند و اغلب دارای لکه های سفید روی بال هایشان هستند. آن ها در مناطق معتدل و قطبی روی زمین لانه می سازند و مهاجرانی با مسافت طولانی هستند. طوطی دریایی، گیله موت ها و پافین ها. طوطی های دریایی به دلیل رنگ سیاه و سفید، حالت ایستاده و برخی از عاداتشان، از نظر ظاهری شبیه پنگوئن ها هستند، با این حال، آنها خویشاوندی با پنگوئن ها ندارند و در توانایی پرواز با آنها متفاوت هستند. آق ها در دریای آزاد زندگی می کنند و معمولاً فقط برای لانه سازی به ساحل می آیند. جغدهای انباری. جغدهای انباری جغدهایی با جثه متوسط تا بزرگ با سرهای بزرگ و صورت های قلبی شکل هستند. آن ها پاهای بلند و قوی با چنگال های قدرتمند دارند. جغدها. جغدان راستین معمولاً پرندگان شکاری شب زی و منزوی از کوچک تا بزرگ
هستند. آن ها چشمان بزرگ و رو به جلو، منقاری شبیه شاهین و دایره ای آشکار از پر در اطراف هر چشم به نام دیسک صورت دارند. عقاب ماهی گیر. خانواده عقاب ماهی گیر تنها یک گونه دارد. عقاب ماهی گیر یک پرنده شکاری متوسط تا بزرگ است که در خوردن ماهی تخصص دارد و پراکندگی جهانی دارد. شاهین ها، عقاب ها و بادبادک ها. این دسته خانواده ای از پرندگان شکاری هستند که شامل شاهین ها، عقاب ها، بادبادک ها، سنقرها و کرکس های جهان قدیم می شوند. این پرندگان منقارهای قلاب دار قدرتمندی برای پاره کردن گوشت طعمه، پاهای قوی، چنگال های قدرتمند و بینایی تیزبین دارند. زنبورخوارها. زنبورخواران گروهی از پرندگان نزدیک به گنجشک سانان در خانواده Meropidae هستند. این گونه در آفریقا، جنوب اروپا، ماداگاسکار، استرالیا و گینه نو یافت می شود. آنها با پرهای رنگارنگ، بدن های باریک و معمولاً پرهای دم مرکزی کشیده مشخص می شوند. همه آنها منقارهای بلند رو به پایین و بال های نوک تیز دارند که از دور به آنها ظاهری شبیه پرستو می دهد. سبزقباها. سبزقباها از نظر اندازه و ساختار بدنی شبیه زاغ هستند، اما بیشتر به ماهی خورک های رودخانه ای و زنبورخوارها خویشاوندی دارند. آن
ها ظاهر رنگارنگ آن گروه ها را با رنگ های غالب آبی و قهوه ای به اشتراک می گذارند. دو انگشت جلویی داخلی به هم متصل هستند، اما انگشت بیرونی به هم متصل نیست.
اِبتِسام عبدالعزیز (۱۹۷۵) هنرمند تجسمی و نویسندهٔ اماراتی است.او با بهره گیری از هندسه و ریاضیات، از طریق چیدمان ها، هنر اجرا و دیگر رسانه ها، به مسائلی همچون تعلق و هویت می پردازد. او در سال ۲۰۱۳ در فهرست «۱۰۰ زن قدرتمند جهان عرب» مجلهٔ "اِرِیبین بیزنس" قرار گرفت. زندگی و پیشه. ابتسام عبدالعزیز زادهٔ ۱۹۷۵ در امارت شارجه، امارات متحده عربی است. هم اکنون میان ابوظبی و واشینگتن دی سی زندگی می کند. او دارای مدرک کارشناسی در علوم و ریاضیات از دانشگاه امارات متحده عربی در العین است. فعالیت هنری خود را از سال ۲۰۰۰ آغاز کرد. او از نقاشی به سمت هنر مفهومی حرکت کرد و به کارگیری رسانه های گوناگون را تجربه نمود. اجرا (پرفورمنس) به عنوان رسانهٔ اصلی در کار او جایگاهی ویژه دارد. آثار ابتسام عبدالعزیز به عنوان بازتابی از نگاه خاص او به ریاضیات و ساختارهای نظام مند توصیف شده است. او با بهره گیری از چیدمان ها، اجراهای زنده، ویدیوها، نقاشی ها و آثار روی کاغذ، به کاوش در مسائل هویت و فرهنگ می پردازد. در کارهایش ترکیبی از رویکرد علمی و عناصر تصادفی دیده می شود؛ گاه این دو را در تقابل قرار می دهد تا مخاطب را به بازنگری در قوانین
طبیعی و نظام های قراردادی برانگیزد. عبدالعزیز از مواد و اشکال متنوعی استفاده می کند؛ برخی از آن ها برای ثبت لحظات زودگذر و برخی دیگر برای بازنمایی دگرگونی های شتابان محیط اطراف. موضوعات آثار او گستره ای وسیع را در بر می گیرد؛ از تجربه های روانی و انسانی همچون زندگی و مرگ، شادی و اندوه، عشق و نفرت گرفته تا مسائل اجتماعی نظیر عدالت، برابری، هویت قومی و دینی، حقوق زنان و مباحث سیاسی. عبدالعزیز آثار خود را در رویدادها و نهادهای معتبر بین المللی به نمایش گذاشته است؛ از جمله در پاویون های افتتاحیهٔ امارات متحده عربی و هیئت ابوظبی برای فرهنگ و میراث در پنجاه وسومین بینال ونیز، هفتمین و دهمین بینال شارجه، نمایشگاه «زبان های صحرا» در موزهٔ هنر معاصر بُن (آلمان)، «دبی نِکست» (بازل، ۲۰۰۸)، موزهٔ موری (توکیو)، مؤسسهٔ جهان عرب (پاریس)، بینال بنین ۲۰۱۲ در مرکز کُورا، و «بینال فوتوفست» (هیوستون، تگزاس). همچنین در نمایشگاه «گذشته و استمرار: هنر معاصر از امارات» در واشینگتن، لس آنجلس، ایست لانْسینگ، فورت ورث، لکسینگتون، دالاس و اسپوکین حضور داشته است.دیگر نمایشگاه های او دربرگیرندهٔ «کارا» در گالری اسماک میلون (نیویورک)، گال
ری دانشگاه نیویورک – ابوظبی، گوگنهایم ابوظبی، موزهٔ دانشگاه آمریکایی در مرکز کاتزن (واشینگتن) و موزهٔ فلوریدا برای هنر عکاسی بوده اند. او همچنین نویسنده و پژوهشگری است که به هنر معاصر و مفاهیم جامعه شناسی و فلسفه علاقه دارد. در آثارش به موضوعاتی چون انزوا، بیگانگی و هویت دوگانه می پردازد و هنر را ابزاری برای بیان مسائل کلان به زبانی بصری، زنده و صادق می داند.
اوشکوانک (؛ ) یک مجموعه صومعه ای متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان ارزروم ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هووی (آنی) (؛ Նախրչու ժամ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آنی، ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه گئورگ مقدس (پوتکی) (؛ صومعه) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه گئورگ مقدس (گومک) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان بیتلیس ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
پیرو دی کوزیمو د مدیچی مشهور به پیرو نقرسی () (۱۴۱۶ – ۲ دسامبر ۱۴۶۹) از سال ۱۴۶۴ تا ۱۴۶۹، حاکم "دفاکتو" جمهوری فلورانس، در طول رنسانس ایتالیا بود. زندگی نامه. پیرو، پسر کوزیمو د مدیچی بزرگ و کنتسینا د باردی بود. او به دلیل ضعف جسمانی دائمی که داشت، که لقبش نیز از همین گرفته شده بود، در دوران حیات پدرش، نقش پررنگی در عرصه سیاست نداشت. با اینکه برادرش جیووانی به عنوان مجری وصیت نامه کوزیمو انتخاب شده بود، اما پیش از پدر درگذشت. در سال ۱۴۶۱، پیرو آخرین فرد از خاندان مدیچی بود که به مقام گونفالونیه رسید. بیماری نقرس اغلب او را به بستر می کشاند و در نتیجه، اتاق خوابش به محل انجام امور حکومتی بدل شد؛ جایی که جلسات سیاسی برگزار می کرد و همین موضوع کاخ مدیچی را به مرکز قدرت فلورانس تبدیل کرد. پیرو پس از به دست گرفتن مدیریت بانک مدیچی از پدرش، گزارشی جامع از وضعیت مالی تهیه کرد. نتایج این بررسی ها او را واداشت تا وام های معوقه بسیاری را، که اغلب به حامیان خاندان مدیچی تعلق داشت و پدرش آنها را بی سرانجام رها کرده بود، بازپس گیرد. این اقدام سبب شد شمار زیادی از بازرگانان ورشکست شوند و بر مخالفان مدیچی افزوده شود. با وجو
د آنکه پیرو هرگز مهارت بانکی درخشانی همچون پدرش نداشت، در طول دوران ریاست خود توانست اداره بانک را در سطحی کارآمد حفظ کند. دوران رهبری پیرو بر فلورانس با کودتای نافرجامی روبه رو شد که توسط لوکا پیتی، نیکولو سودرینی، دیوتیسالوی نرونی، آنجلو آچیایولی و پسرعمویش پیرفرانچسکو د مدیچی طراحی شده بود. این شورش با پشتیبانی نیروهای بورسو دِسته، دوک مودنا و رجیو، و فرماندهی برادرش ارکول دِسته، برای ۲۶ اوت ۱۴۶۶ برنامه ریزی شد. با این حال، پیرو پیش از وقوع حادثه توسط جیووانی دوم بنتیوولیو آگاه شد و توانست از دستگیری بگریزد. نجات او تا حدی مدیون پسرش لورنزو بود که در مسیر سفرش به ویلای مدیچی در کارجی، به طور اتفاقی مانعی را که توطئه گران برای دستگیری پیرو ایجاد کرده بودند، کشف کرد و توانست بدون شناسایی شدن به پدرش هشدار دهد. کودتا در نهایت شکست خورد؛ همان طور که تلاش دوم برای براندازی مدیچی با حمایت ونیز و به فرماندهی بارتولومئو کولئونی نیز ناکام ماند. برخی پژوهشگران بر این باورند که این رخداد بیش از آنکه «کودتا» باشد، تلاشی مشروع برای محدود ساختن قدرت روزافزون خاندان مدیچی و بازگرداندن فلورانس به نظام سنتی جمهوری خواهی اش
بود؛ بنابراین استفاده از واژگانی چون «کودتا» یا «توطئه»، در عمل موقعیت دفاکتو و موروثی ــ اما از دیدگاه قانون اساسی غیررسمی ــ پیرو را به عنوان رهبر شهر به رسمیت می شناسد. در سال ۱۴۶۷، پیرو با جنگی علیه جمهوری ونیز روبه رو شد؛ جنگی که به دلیل حمایت فلورانس از گالئاتزو ماریا اسفورزا، دوک تازه منصوب میلان، آغاز شده بود. در این درگیری، ارتش ونیزی به فرماندهی بارتولومئو کولئونی وارد عمل شد، اما در نبرد مولینلا از ائتلافی متشکل از فلورانس، ناپل، ایالات پاپی و میلان شکست خورد. پیرو همچنین سنت خانوادگی مدیچی در حمایت از هنر را ادامه داد. از جمله می توان به نقاشی دیواری مشهور بنوتسو گوتزولی با عنوان "فرقه مغان" در کاخ مدیچی ریکاردی اشاره کرد، اثری که در آن خود پیرو و دو پسرش، لورنتسو و جولیانو، نیز به تصویر کشیده شده اند. در مقایسه با پدرش، سلیقه هنری پیرو گسترهٔ وسیع تری داشت و به ویژه به آثار هنری هلندی و فلاندری نیز علاقه نشان می داد. پیرو علاوه بر حمایت از هنر، به گردآوری کتاب های کمیاب نیز علاقه داشت و بسیاری از آن ها را به کتابخانهٔ خاندان مدیچی افزود. دلبستگی عمیق او به اومانیسم سبب شد که مارسیلیو فیچینو را م
أمور ترجمه آثار افلاطون و دیگر نویسندگان کلاسیک کند. فیچینو در پاسخ به این حمایت، چندین اثر خود – از جمله "د سوله" – را به پیرو تقدیم کرد. پیرو در سال ۱۴۶۹ بر اثر نقرس و بیماری های ریوی درگذشت. او را در کلیسای سن لورنتسو فلورانس، در کنار برادرش جیووانی به خاک سپردند. آرامگاه مشترک آن دو، به سفارش پسرانش لورنتسو و جولیانو، توسط مجسمه ساز نامدار رنسانس، آندره آ دل وروکیو ساخته شد. ازدواج. در ۳ ژوئن ۱۴۴۴، پیرو با لوکرتسیا تورنابوونی(۱۴۲۷–۱۴۸۲) ازدواج کرد. از این پیوند، فرزندانی به دنیا آمدند که مشهورترین آن ها لورنتسو د مدیچی و جولیانو د مدیچی بودند. گفته می شود که در یکی از نقاشی های شاخص ساندرو بوتیچلی، معروف به مدونا و سرود تجلیل، تمام اعضای خانواده پیرو حضور دارند و لوکرتسیا در قالب مریم مقدس به تصویر کشیده شده است. رسانه. در مجموعه تلویزیونی "مدیچی" محصول ۲۰۱۶، آلساندرو اسپردوتی نقش پیرو جوان را ایفا کرده است. در فصل دوم، جولیان سندز در دو قسمت نخست نقش پیرو مسن تر را بازی می کند.
بیانکا ماریا دی پیرو د مدیچی (۱۰ سپتامبر ۱۴۴۵ - ۲۰ ژوئیه ۱۵۰۵) عضوی از خانواده مدیچی، حاکمان "دفاکتو" فلورانس در اواخر قرن پانزدهم بود. او دختر پیرو دی کوزیمو د مدیچی، حاکم "دفاکتو" جمهوری فلورانس، و خواهر لورنتسو د مدیچی بود. او با گوگلیلمو د پاتزی، یکی از اعضای خانواده پاتزی، ازدواج کرد؛ پیوندی که دو خانواده رقیب فلورانسی را به طور نمادین به هم نزدیک ساخت. بیانکا علاوه بر جایگاه خانوادگی، به عنوان یک موسیقیدان توانا شناخته می شد. او در سال ۱۴۶۰ برای پاپ پیوس دوم و پاپ آینده الکساندر ششم ارگ می نواخت.همچنین به عنوان مالک زمین نیز فعالیت می کرد و بخشی از ثروت و قدرتش از این راه تأمین می شد. زندگی. بیانکا، دختر پیرو دی کوزیمو د مدیچی و لوکرتسیا تورنابوونی، در سال ۱۴۵۹ با گوگلیلمو د پاتزی ازدواج کرد؛ او دوست دوران کودکی برادرش لورنتسو د مدیچی بود. این ازدواج با هدف کاهش خصومت های میان خانواده ها انجام شد، هرچند همان طور که ماکیاولی در "تاریخ فلورانس" اشاره کرده، این تلاش کاملاً موفق نبود. اولین فرزند آن ها، آنتونیو، در سال ۱۴۶۰ به دنیا آمد و توافق ازدواج شامل کاهش قابل توجه مالیات های اعمال شده بر خانواده پاتزی
نیز بود. پس از توطئه پاتزی در سال ۱۴۷۸، ازدواج بیانکا نقش مهمی در کاهش خشم لورنتسو نسبت به گوگلیلمو داشت؛ گوگلیلمو تنها مدتی در حبس خانگی باقی ماند، در حالی که دیگر مردان خانواده پاتزی تبعید یا اعدام شدند. همچنین، دختران بیانکا از ممنوعیت ازدواجی که بر سایر دختران پاتزی اعمال شده بود، معاف شدند. در سال ۱۴۶۰، از بیانکا خواسته شد تا در طول سفری به فلورانس، هنگامی که پاپ از شورای مانتوا بازمی گشت، برای پاپ پیوس دوم و همراهانش روی ارگ بنوازد. تئودورو مونته فلترو، یکی از اعضای کلیسای کاتولیک که پاپ را همراهی می کرد، در نامه ای به باربارا از براندنبورگ، مارکیز مانتوا، اجرای او را تحسین کرد. در همان سفر، به درخواست پاپ آینده، رودریگو بورجیا، بیانکا یک کنسرت دوم نیز اجرا کرد. او اغلب برای مقامات محلی و مهمانان برنامه اجرا می کرد که این امر به شهرت و افزایش نفوذ خانواده مدیچی کمک می کرد. در سال ۱۴۷۵، بیانکا از مادرش خواست تا زمین های کشاورزی را از دیگر اعضای خانواده برای او خریداری کند، چرا که لوکرتسیا نفوذ بیشتری در خانواده داشت. اگرچه این زمین ها به نام بیانکا بود، مدیریت آن ها به دست کارمندانی سپرده شد که مادرش اس
تخدام کرده بود. ازدواج. بیانکا و گوگلیلمو شانزده فرزند، نه پسر و هفت دختر، داشتند:
معاون امیر قطر یا معاون دولت قطر (به عربی: نائب دولة قطر) وارث فرضی امیر قطر است. قانون اساسی قطر که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، تصریح می کند که حکومت موروثی و محدود به نوادگان حمد بن خلیفه آل ثانی است. ترتیب جانشینی در قطر توسط انتصابات در خاندان آل ثانی تعیین می شود. آنها اعضای خاندان آل ثانی هستند که ریشه هایشان به بنی تمیم، یکی از بزرگترین قبایل شبه جزیره عربستان، می رسد. حاکم فعلی تمیم بن حمد آل ثانی است که در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۳ جانشین او شد. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۴، تمیم بن حمد آل ثانی، برادرش عبدالله بن حمد آل ثانی را به سمت معاون امیر منصوب کرد و به طور غیررسمی او را وارث تاج و تخت قطر قرار داد. انتظار می رود امیر تمیم روزی یکی از پسران خود را به عنوان ولیعهد منصوب کند.
ماه عسل سیاه فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی دیوید اومالی است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیندی بوت، نیک کورنیش، روی شایدر، تیا کریر، داریل هانا، اریک رابرتس و وس رمزی ایفای نقش کرده اند.
دوروتی گیل ()، یک شخصیت خیالی است که توسط نویسنده آمریکایی ال. فرانک بام (⎘ ال. فرانک بام) به عنوان قهرمان (داستان) در بسیاری از رمان های اوز خلق شده است. او اولین بار در رمان کلاسیک باوم در سال 1900، جادوگر شهر از (رمان) ظاهر شد و در بیشتر دنباله های آن دوباره ظاهر شد. او همچنین شخصیت اصلی اقتباس های مختلف است، به ویژه اقتباس سینمایی ۱۹۳۹ از رمان جادوگر شهر از (فیلم ۱۹۳۹). در رمان های بعدی، «سرزمین اُز» به طور پیوسته برای او آشناتر از سرزمین مادری اش، کانزاس، می شود.
یک کتاب بسته یا انتقام کور فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی رائول روئیز است. در این فیلم بازیگرانی همچون داریل هانا، تام کونتی، میریام مارگولیس، سایمن مک کورکیندل و ایلین پیج ایفای نقش کرده اند.
ابراهیم و اسحاق که با عنوان قربانی کردن اسحاق نیز شناخته می شود، اثری با رنگ روغن از تیسین، نقاش ونیزی دوره رنسانس ایتالیا است. این نقاشی در حدود سال های ۱۵۴۳ تا ۱۵۴۴ میلادی برای کلیسای سانتو اسپیریتو کشیده شد؛ اما هم اکنون در کلیسای جامع سنت ماریا دلا سلوته نگهداری می شود. موضوع. موضوع نقاشی برگرفته از یک داستان مذهبی است: خداوند به ابراهیم فرمان می دهد تا پسرش، اسحاق، را در کوه موریا قربانی کند. ابراهیم با ایمان کامل به فرمان الهی عمل می کند؛ اما درست در لحظه ای که قصد قربانی کردن پسرش را دارد، فرشته ای ظاهر می شود و او را از این کار بازمی دارد. ابراهیم به جای اسحاق، قوچی را در همان نزدیکی پیدا و قربانی می کند. در نتیجه این اطاعت، خداوند وعده نسل طولانی و زندگی پربرکت به ابراهیم می دهد. پیشینه تاریخی. در آغاز دهه ۱۵۴۰ میلادی، تیسین سفارش های متعددی از برادران کلیسای سانتو اسپیریتو دریافت کرد. این کلیسا پیش تر نیز یکی از نخستین آثار او با عنوان سن "مارکو بر تخت" را نیز در مالکیت داشت. یکی از آثار مهم آن دوره، تصویری از نزول روح القدس بود که بعدها به دلیل آسیب دیدگی، توسط خود تیسین مرمت شد. نسخه ای دیگر با هم