Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راه درخشان () که خود را حزب کمونیست پرو ( یا PCP) می نامد، یک حزب سیاسی چپ افراطی و گروه چریکی در پرو است که پیرو مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم و اندیشه گونزالو است. دانشگاهیان اغلب برای متمایز کردن آن از سایر احزاب کمونیست در پرو، از این گروه به عنوان حزب کمونیست پرو - مسیر درخشان ( یا PCP-SL) یاد می کنند. این حزب هنگامی که برای اولین بار «جنگ خلقی» خود را در سال ۱۹۸۰ راه اندازی کرد، هدف خود را سرنگونی دولت از طریق جنگ چریکی و جایگزینی آن با دموکراسی نو بود. راه درخشان معتقد بود که با برقراری دیکتاتوری پرولتاریا، ایجاد یک انقلاب فرهنگی، و در نهایت جرقه زدن یک انقلاب جهانی، آن ها می توانند به کمونیسم کامل برسند. نمایندگان آن ها اظهار داشتند که کشورهای سوسیالیستی موجود در آن زمان تجدیدنظرطلب بودند و راه درخشان پیشرو جنبش جهانی کمونیستی بود. ایدئولوژی و تاکتیک های راه درخشان بر دیگر گروه های شورشی مائوئیست مانند حزب کمونیست نپال و دیگر سازمان های وابسته به جنبش انقلابی انترناسیونالیستی تأثیر گذاشته است. راه درخشان به طور گسترده به دلیل وحشیگری بیش از حد خود، از جمله خشونت اعمال شده علیه دهقانان، سازمان دهندگان اتحا
دیه های کارگری، گروه های رقیب مارکسیست، مقامات منتخب و عموم مردم محکوم شده است. راه درخشان توسط دولت پرو، همراه با ژاپن، ایالات متحده، اتحادیه اروپا، و کانادا به عنوان یک سازمان تروریستی در نظر گرفته می شود، که در نتیجه همه آن ها تأمین مالی و سایر موارد حمایت مالی از گروه را ممنوع می کنند. از زمان دستگیری بنیانگذار راه درخشان، آبیمائل گوسمان در سال ۱۹۹۲ و جانشینان او اسکار رامیرز در سال ۱۹۹۹ و کومراد آرتمیو در سال ۲۰۱۲، فعالیت راه درخشان کاهش یافته است. جناح اصلی باقی مانده از مسیر درخشان، حزب کمونیست نظامی پرو (MPCP)، در یکی از دره های این کشور فعال است و از سال ۲۰۱۸ به منظور حمایت از دهقانانی که قبلاً توسط راه درخشان تحت تعقیب قرار گرفته بودند، از میراث راه درخشان فاصله گرفته است.
فضای ترائوبه () یک فضای آناتومیک در شکم است که اهمیت بالینی دارد. فضای ترائوبه یک فضای هلالی شکل است که توسط لبه پایینی ریه چپ، مرز قدامی طحال، حاشیه دنده سمت چپ و حاشیه تحتانی لوب چپ کبد احاطه شده است؛ بنابراین، نشانه های سطح آن به ترتیب دنده ششم سمت چپ در بالا، خط وسط زیر بغل سمت چپ و حاشیه دنده سمت چپ در پایین است. طحال طبیعی انسان حدود ۱۲۵ میلی متر طول دارد و بزرگی طحال یک نشانهٔ بالینی مهم است. دو روش برای ارزیابی بزرگی طحال در معاینه بالینی وجود دارد: دق و لمس. در این فضا، می توان دق انجام داد. یک بررسی سیستماتیک در سال ۱۹۹۳ در «"معاینه بالینی منطقی"» نشان داد که برای ارزیابی بزرگی طحال، دق بر روی فضای ترائوبه به ترتیب ۶۲ و ۷۲ درصد حساسیت و ویژگی دارد. اگر بیمار در دو ساعت گذشته چیزی نخورده باشد، ویژگی دق ممکن است بیشتر باشد. فضای ترائوبه نامش را از لودویگ ترائوبه می گیرد، اگرچه نخستین بار توسط شاگرد او در سال ۱۸۶۸ توصیف شد. روش دیگری برای ارزیابی بزرگی طحال توسط متخصص گوارش آمریکایی «دونالد او. کاستل» در سال ۱۹۶۷ (نشانه کاستل) توصیف شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2024-09-25T19:58:41Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Rizorius&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجاد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40371981&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; سندرم لیما یک سندرم یا نشانگان پیشنهادی است که در آن آدم ربایان نسبت به گروگان های خود همدردی یا حتی احساسات عاشقانه را تجربه می کنند. در این سندرم این گروگان نیست که به آرمان زندانبان خود پایبند است، بلکه گروگان گیر است که برای زندانی خود احترام و حتی تحسین را احساس می کند؛ یعنی دقیقاً بر خلاف چیزی که در سندرم استکهلم شاهد آن هستیم. سندرم لیما پس از گروگان گیری در سفارت ژاپن در لیما پایتخت پرو، در سال ۱۹۹۶ نامگذاری شد که طی آن اعضای یک جنبش ستیزه جو، صدها نفر را که در یک مهمانی در محل اقامت رسمی سفیر ژاپن شرکت می کردند، گروگان گرفتند. سندرم لیما به خوبی درک نشده است، زیرا مثال اصلی برای تحقیق در مورد آن از بحران گروگان گیری سفارت ژاپن در لیما است. دو عامل اصلی که در ارزیابی مشاهده شد
این بود که گذراندن وقت با گروگان ها ممکن است پیوندهای بین گروگان گیر و گروگان را تقویت کند، با این حال، این امر مبنای کمی داشت زیرا اکثر گروگان ها خیلی زود آزاد شدند. برقراری رابطه دوستانه با گروگان می تواند به ایجاد پیوند مثبت کمک کند، زیرا اکثر گروهان ها در آن وضعیت دیپلمات های سطح بالا بودند که مهارت های ارتباطی را به خوبی می دانستند.
حزب الله لبنان، یک حزب سیاسی و گروه شبه نظامی اسلامگرای شیعه در لبنان است و دارای یک شاخه نظامی نسبتاً قوی است که تصور می شود قدرتمندتر از ارتش لبنان و معادل قدرت یک ارتش متوسط به شمار رود. این گروه که یک نیروی ترکیبی است، دارای قابلیت های نظامی متعارف و غیرمتعارف بوده و به طور کلی به عنوان قدرتمندترین بازیگر غیردولتی در جهان در نظر گرفته می شود. برآوردها بسیار متفاوت است؛ اما تا اکتبر ۲۰۲۱، سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان، ادعا کرد که این سازمان، ۱۰۰٬۰۰۰ جنگجوی آموزش دیده دارد. در سال ۲۰۱۷، جینز، قدرت حزب الله را بیش از ۲۰٬۰۰۰ جنگجوی تمام وقت و بیش از ۲۰٬۰۰۰ نیروی ذخیره، ارزیابی کرد. آنها تا حدی توسط نظام جمهوری اسلامی ایران، تأمین مالی و توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، آموزش داده می شوند. بودجه نظامی حزب الله، بر اساس برآوردهای رسمی آمریکا در سال ۲۰۱۸، ۷۰۰ میلیون دلار است. دشمن اصلی حزب الله، اسرائیل است و قدرت نظامی آن، تا حد زیادی، بر پایه موشک است. استراتژی حزب الله، به این گونه است که علیه اسرائیل، از راکت ها به عنوان سلاح تهاجمی و از پیاده نظام سبک و واحدهای ضدتانک برای دفاع از مواضع شلیک خود
در جنوب لبنان استفاده می کند. تخمین زده می شود که تعداد کل موشک های حزب الله از ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۲۰٬۰۰۰ باشد که به طور قابل توجهی، بیشتر از بسیاری از کشورها است. حزب الله، دارای تعداد محدودی موشک ضدهوایی و ضدکشتی و همچنین هزاران موشک ضدتانک است. این گروه، هواپیمای سرنشین دار، تانک یا خودروهای زرهی در لبنان ندارد، زیرا نمی تواند با برتری هوایی اسرائیل مقابله کند. با این حال، حزب الله، از خودروهای زرهی از جمله تانک های تی-۵۴/۵۵ و تی-۷۲ در کشور همسایه خود، سوریه، نگهداری می کند. این گروه، تعداد زیادی انبار اسلحه، تونل و سنگر در جنوب لبنان ساخته و دستگاه اطلاعاتی بزرگی دارد. نقاط قوت تاکتیکی حزب الله، پوشش و اختفا، شلیک مستقیم و آماده سازی مواضع جنگی است و از نقاط ضعف آن ها می توان به جنگ مانور، تیراندازی با سلاح های سبک، و پدافند هوایی اشاره کرد. اگرچه نیروهای پیاده نظام و جوخه های ضدتانک سبک حزب الله مورد توجه قرار می گیرند، اما به طور کلی، حزب الله، از نظر کمّی و کیفی، ضعیف تر از ارتش اسرائیل است. منابع، به طور کلی، موافق هستند که قدرت حزب الله در جنگ های متعارف، با ارتش های دولتی در جهان عرب مقایسه می شود. یک بررسی
در سال ۲۰۰۹ به این نتیجه رسید که حزب الله، یک ماشین جنگی آموزش دیده، مسلح، با انگیزه بالا و بسیار تکامل یافته و تنها موجودیت عرب یا مسلمان است که موفق شده در نبرد با اسرائیلی ها روبرو شود. حزب الله، معمولاً دربارهٔ قدرت نظامی خود، صحبت نمی کند. اطلاعات دقیق و قابل اعتماد در مورد نقاط قوت و قابلیت های این سازمان یا اغلب وجود ندارد یا طبقه بندی شده است. حزب الله، اسرائیل و غیر این دو، ممکن است دلایلی برای بیان نادرست توانایی های این گروه داشته باشند. برآوردها برای قدرت کلی و نیروی انسانی حزب الله بسیار متفاوت است. تاریخچه. بنیان گذاری. جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۷۵ آغاز شد. سه سال بعد، سازمان آزادی بخش فلسطین، بخش زیادی از جنوب لبنان را در تلاش برای تشکیل ارتش و نابودی کشور اسرائیل، اشغال کرد. اسرائیل در سال ۱۹۸۲ حمله کرد و سازمان آزادی بخش فلسطین را در هم شکست، اما جنوب لبنان را اشغال و یک گروه شبه نظامی نیابتی مسیحی به نام ارتش جنوب لبنان ایجاد کرد تا این سرزمین را در نوار باریکی از زمین که در طول مرز اسرائیل قرار داشت و «منطقه امنیتی» نامیده می شد، در اختیار بگیرد. شیعیان لبنان که تمایل به جمع آوری نیرو برای
مبارزه با اشغالگری اسرائیل در جنوب لبنان داشتند، در سال ۱۹۸۲، گروهی با عنوان «حزب الله» را تأسیس کردند که در سال ۱۹۸۵، نامگذاری رسمی و سازماندهی مجدد شد. در سال ۱۹۸۲، صدها عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از ایران، به دره ناهموار بقاع در لبنان، سفر و آموزش گروه های مختلف شیعه از جمله امل اسلامی و حزب الدعوه را آغاز کردند. ادامه جنگ داخلی و اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل، محیطی را برای مقاومت در برابر نیروهای اسرائیلی ایجاد کرد. این جنبش، به دلیل حمایت لجستیکی، مالی و نظامی از جانب سوریه و ایران، به سرعت رشد و اسرائیل را درگیر جنگ چریکی کرد. جغرافیای فیزیکی جنوب لبنان، سرسبز و تپه ای با دره های عمیق است که به نفع مدافع و برای جنگ چریکی کلاسیک حزب الله، ایده آل است. انتخاب های تاکتیکی اولیه حزب الله شامل حملات موج انسانی، مشابه حملات ایران در جنگ ایران و عراق که برخی از عناصر حزب الله در آن شرکت داشتند و تاکتیک های تروریستی مانند آدم ربایی، هواپیماربایی و حملات انتحاری با تلفات جمعی بود که به عزم اسرائیل برای جنگ، لطمه می زد. حزب الله، در ابتدا، در حملات کوتاهی برای آزار و اذیت و کشتار، مشارکت داشت و سعی نکرد اعت
بار خود را حفظ کند. اگرچه در آغاز، بسیار موفقیت آمیز بود، اما این اقدامات، هزینه سنگینی را در تلفات و افکار عمومی، بر حزب الله، تحمیل کرد. سیا در سال ۱۹۸۵ گفت که فرماندهی و کنترل حزب الله عملاً وجود ندارد و حزب الله را به عنوان یک سلسله مراتب توصیف نمی کند، بلکه با وفاداری های شخصی، رقابت های شخصی و روابط خانوادگی تعریف می شود. در این زمان، تصمیمات عملیاتی به طور ناکارآمد از طریق روحانیون و رهبران دینی متعدد در بیروت که دور از خط مقدم بودند، اتخاذ می شد. حزب الله، دارای ساختار نظامی و مسئولیت جداگانه برای عملیات، تدارکات، ارتباطات، اطلاعات، آموزش و استخدام بود. این فقدان سلسله مراتب، مشابه جنبش های آزادی بخش چپ معاصر بود. تاکتیک ها در حدود سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶، عمدتاً کار گذاشتن مین های زمینی، انفجار بمب کنارجاده ای و گاهی، جمع آوری گروه هایی از مردان مسلح برای شلیک به اسرائیلی ها بود. حزب الله، در آن زمان، قادر به استفاده از تک تیرانداز نبود. یکی از افسران اطلاعاتی ارتش اسرائیل، حزب الله را در اواسط دهه ۱۹۸۰، به عنوان یک گروه ژنده پوش توصیف کرد که هر بار شکست می خورد. یک بررسی در سال ۲۰۱۴، عملکرد تاکتیکی گرو
ه را در آن دوره، ضعیف و بسیار ابتدایی می داند. سیا می گوید که قبل از بهار ۱۹۸۶، حملات حزب الله، بیشتر، اقدامات ناامیدکننده غیرمنضبط بود تا اقدامات نظامی.
برج چاملیجا ( برج مخابراتی با سکوهای بازدید و رستوران در تپه کوچک چاملیجا در منطقه اسکدار استانبول، ترکیه است. ساخت و ساز برج در اواخر سال ۲۰۱۶ آغاز شد و چهار سال بعد در سپتامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید. با این حال، قرار بود این پروژه تا پایان سال ۲۰۱۹ تکمیل شود که در ۲۹ می ۲۰۲۱ افتتاح شد. طراحی معماری. این برج توسط شرکت معماری Melike Altınışık توسط معمار Melike Altınışık طراحی شده است. طراحی ساختمان از گل لاله الهام گرفته شده است که نمادی برای مردم ترک در دوره عثمانی است. محور اصلی برج شامل ریشه و ساقه تغذیه کننده لاله است. تراس تماشا و طبقات رستوران شبیه یک غنچه لاله است که هنوز شکوفا نشده است. مشخصات سازه. ارتفاع کل برج است. برج یک سازه بتنی و ۴۹ طبقه با ارتفاع است. ارتفاع آنتن فولادی برج . ارتفاع کل برج بالاتر از سطح دریا است و عنوان مرتفع ترین سازه استانبول را به خود اختصاص داده است. هزینه پروژه. در اولین مناقصه که در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴ برگزار شد، هزینه پروژه ۷۳٫۱ میلیون دلار آمریکا اعلام شد. با این حال، به دلیل تغییر شرایط ساختمان، ۳ پیشنهاد جدید ارائه شد. و هزینه پروژه با رقم ۱۲۱٫۷ میلیون دلار آمریکا (۳۸۱٫۸ میلی
ون لیره ترکیه) نهایی شد.
نورمن ناتو (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل فرانسه است.
ساترلند () شهری با حدود ۲۸۴۱ نفر در استان کیپ شمالی آفریقای جنوبی است. این کوه در غرب کوه های روگولد در کارو قرار دارد. تاریخچه. ساترلند در سال ۱۸۵۵ به عنوان یک شهر کلیسا و بازار برای خدمت به کشاورزان گوسفندان منطقه تأسیس شد. در سال ۱۸۷۲ شهر دارای ۱۳۸ شهروند ثبت شده بود که در ۱۹ خانه زندگی می کردند. کلیسای بزرگ اصلاح شده هلندی در مرکز ساترلند در سال ۱۸۹۹ ساخته شد. در طول جنگ آنگلو بوئر، کلیسا به عنوان یک قلعه توسط سربازان بریتانیایی مورد استفاده قرار گرفت. در طول جنگ تعدادی درگیری بین نیروهای بریتانیایی و بوئر در شهر رخ داد. در یکی از این درگیری ها، نیرویی متشکل از ۲۵۰ کماندوی بوئر به مدت ۱۰ ساعت به پادگان محلی بریتانیا حمله کردند. ویرانه های یک قلعه را می توان در حومه شهر در تپه ای به نام Rebelskop یافت. این نامگذاری پس از این نامزدی بود.
فیبروم تخمدان () همچنین فیبروم، یک تومور خوش خیم استرومایی طناب جنسی است. فیبروم های تخمدان ۴ درصد از تومورهای تخمدان را تشکیل می دهند و بیشتر در دوران پیش از یائسگی و پس از یائسگی رخ می دهند، سن متوسط آن حدود ۵۲ سال گزارش شده است و در کودکان نادر است. ضایعات معمولاً بدون علامت هستند. در صورت وجود علائم، شایع ترین آن درد شکم است. برخی بیماران ممکن است اِدِم و نشانه های سندرم میگز را داشته باشند که ممکن است جزئی از سندرم کارسینومای سلول بازال نووید (سندرم گورلین) باشد. در آسیب شناسی ماکروسکوپی، این تومورها سفت و سفیدرنگ یا خرمایی هستند. در بررسی میکروسکوپی، دسته های متقاطع سلول های دوکی وجود دارد که کلاژن تولید می کنند. ممکن است در تومورها نواحی تکوماتو وجود داشته باشد که در این صورت بدان فیبروتکوما می گویند. وجود فیبروم تخمدان در برخی موارد می تواند باعث پیچ خوردگی تخمدان شود. تشخیص فیبروم تخمدان توسط سونوگرافی، سی تی اسکن و تصویربرداری پرتو مغناطیسی مقدور است. در برخی بیماران سطح CA-125 بالا می رود. آسیب شناسی بافتی، سلول های فیبرومی دوکی شکل را نشان می دهد که کلاژن فراوان دارند.
تِـکوما () یا تومورهای سلول تکا نوعی تومور خوش خیم تخمدان است که فقط از سلول های تِـکا تشکیل شده اند و از نظر بافت شناسی به عنوان تومورهای استرومایی طناب جنسی طبقه بندی می شوند. تکوما معمولاً تولیدکننده استروژن است و در زنان مسن (میانگین سنی ۵۹ سال؛ ۸۴٪ موارد پس از یائسگی) رخ می دهند. (اما البته ممکن است قبل از یائسگی هم بروز کنند). ۶۰ درصد بیماران با خونریزی غیرطبیعی رحمی و ۲۰ درصد سرطان آندومتر دارند. در نمای ماکروسکوپی تومورهای تکوما عموماً، توپُر و زردرنگ است. تکوما به طور کلی و از لحاظ میکروسکوپی از لایهٔ قشری تخمدان تشکیل شده است و دارای سلول های تومور دارای سیتوپلاسم پر از لیپید فراوان هستند.
الکساندر خاویر مونی (زاده ۷ ژوئن ۱۹۷۱) یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۵ به عنوان نماینده ایالات متحده از خدمت می کند. او عضو حزب جمهوری خواه بود و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ نماینده ناحیه ۳ در سنای ایالت مریلند بود و رئیس سابق حزب جمهوری خواه مریلند است. او اولین فرد اسپانیایی تبار است که از ویرجینیای غربی به کنگره انتخاب شد. در نوامبر ۲۰۲۲، مونی برای نامزدی در سنای ایالات متحده در سال ۲۰۲۴ برای کرسی ویرجینیای غربی که توسط جو مانچین، دموکرات مستعفی اشغال شده بود، ثبت نام کرد. مونی در انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان توسط فرماندار جیم جاستیس شکست خورد.
حادثه معدن باب نیوز، حادثه ای بود که در تاریخ ۳۰ فروردین ۱۳۸۸ در معدن باب نیوز زرند به وقوع پیوست. در این حادثه که به دلیل انفجار گاز متان تجمع کرده در معدن رخ داد ۱۲ تن جان خود را از دست دادند. معدن باب نیزو در ۳۸ کیلومتری جنوب شرقی شهر ستان زرند در استان کرمان قرار دارد. بررسی حادثه. تشکیل کمیته حقیقت یاب. پس از گذشت حدود یک سال و ده ماه از انفجار در معدن باب نیزو در کرمان که دوازده کشته بر جای گذاشت، کمیته تحقیق و تفحص مجلس شورای اسلامی، گزارش خود را دربارهٔ علل وقوع این حادثه اعلام کرد. این کمیته با ریاست علیرضا محجوب، نماینده مجلس، کار خود را در هفدهم آبان سال ۱۳۸۸ آغاز کرده بود. علت حادثه. انفجار گاز متان در عمق ۲۵۰ تا ۳۰۰ متری در معدن «باب نیزو» زرند، موجب مرگ ۱۲ تن از کارگران و کارکنان شرکت خصوصی «دلتا ۱۰۰۰» شد. پیش از آن، در سال ۱۳۸۴ نیز وقوع دو انفجار در این معدن، جان ۱۴ کارگر را گرفته بود. کمیته تحقیق و تفحص مجلس در بخشی از گزارش خود دربارهٔ حادثه معدن باب نیزو، با اشاره به سیستم آسانسور این معدن اعلام کرد که ایمنی کارگران در حداقل بوده و با کوچک ترین مشکل در سیستم آسانسور، امکان سقوط آنان به قعر چ
اه بسیار بالا می رود. از نقایص موجود در معدن باب نیزو، که در گزارش این کمیته به آنها اشاره شده است، شرایط بسیار سخت کار، فرسوده بودن تجهیزات، دشواری تنفس در عمق تونل ها و استاندارد نبودن سیستم تهویه هوای معدن هستند. این کمیته نوشت که معدن باب نیزو، جزو معادن با احتمال حادثه بالا محسوب می شود، ولی متأسفانه دقت های لازم توسط وزارتخانه های صنایع و معادن و کار و امور اجتماعی صورت نگرفته است. این معدن در سال ۱۳۸۳ به بخش خصوصی واگذار شد و بدون توجه به تجهیزات و در نبود نظارت کافی از سوی وزارت کار و امور اجتماعی، اقدام به استخراج زغال سنگ کرد. با این حال، واگذاری این معدن روند قانونی خود را به طور کامل طی نکرده و با تخلف صورت گرفته بود. نتایج. در پی شکایت خانواده کشته شدگان، شعبه ۱۰۲ دادگاه جزایی زرند به پیگیری و بررسی حادثه پرداخت که در نتیجه آن مقصران در این حادثه به پرداخت دیه در حق اولیا دم و مجازات حبس تعزیری محکوم شدند.
گریگوری هاوس یک شخصیت تخیلی و قهرمان اصلی سریال درام پزشکی آمریکایی "هاوس" است. او که توسط دیوید شور خلق شده و توسط بازیگر انگلیسی هیو لوری به تصویر کشیده شده است، رهبری تیمی از متخصصان تشخیص را بر عهده دارد و رئیس پزشکی تشخیصی در بیمارستان آموزشی تخیلی پرینستون-پلینزبورو در پرینستون، نیوجرسی است. شخصیت هاوس به عنوان یک مردم ستیز، بدبین، خودشیفته و بدخلق توصیف شده است. در این سریال، رویکردهای تشخیصی نامتعارف، انگیزه های درمانی افراطی، عقلانیت استوار شخصیت اصلی، منجر به درگیری های زیادی بین او و همکارانش شده است. هاوس همچنین به عنوان پزشکی فاقد همدردی با بیمارانش به تصویر کشیده می شود، رفتاری که به او امکان می دهد تا معماهای بیمارگونه را در تشخیص و درمان بیماری حل کند. این شخصیت تا حدی بر اساس شخصیت شرلوک هلمز ساخته شده است. بخشی از طرح سریال بر استفاده همیشگی هاوس از داروی ویکودین برای مدیریت درد ناشی از انفارکتوس ساق پا متمرکز است که چند سال قبل، عضله چهارسر ران او را درگیر می کند؛ آسیبی که او را مجبور می کند با عصا راه برود. این وابستگی یکی از شباهت های فراوان با هولمز علاوه دبر خصوصیات فردی دیگر وی است که
به طور معمول کوکائین و سایر مواد مخدر مصرف می کرد. این شخصیت به طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد و در چندین لیست "بهترین ها" قرار گرفت. تام شیلز از "واشینگتن پست،" هاوس را «پر انرژی ترین شخصیتی است که در چند سال اخیر به تلویزیون رسیده است» معرفی کرد. "هیو لوری" برای ایفای نقش خود جوایز مختلفی از جمله دو جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد سریال تلویزیونی - درام، دو جایزه انجمن بازیگران سینما برای بهترین بازیگر مرد از سریال های درام، دو جایزه ماهواره ای برای بهترین بازیگر مرد در یک سریال تلویزیونی دریافت کرد. جوایز TCA برای دستاوردهای فردی در درام و در مجموع شش نامزدی جوایز امی ساعات پربیننده (Primetime Emmy) را برای بازیگر نقش اول سریال درام دریافت کرده است.
بمب گذاری های استانبول ۲۰۰۳ مجموعه ای از حملات انتحاری بودند که با کامیون های بمب گذاری شده در چهار مکان مختلف در استانبول، ترکیه، در ۱۵ و ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳ انجام شدند. در ۱۵ نوامبر، دو کامیون بمب گذاری شده منفجر شدند، یکی در مقابل کنیسه بت اسرائیل در شیشلی در حدود ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت محلی (UTC+2.00) و دیگری در مقابل کنیسه نیوه شالوم در بی اوغلو در حدود ساعت ۹:۳۴ صبح. در نتیجه این بمب گذاری ها، ۲۸ نفر جان باختند، از جمله مهاجمان، و بیش از ۳۰۰ نفر زخمی شدند. پنج روز پس از اولین حملات، در ۲۰ نوامبر، دو حمله مختلف علیه مقر اصلی HSBC در بشیکتاش در حدود ساعت ۱۰:۵۵ صبح و علیه کنسولگری عمومی بریتانیا در حدود ساعت ۱۱:۰۰ صبح انجام شد، باز هم با استفاده از کامیون های بمب گذاری شده. در دور دوم حملات، ۳۱ نفر جان باختند و بیش از ۴۵۰ نفر زخمی شدند. در مجموع، ۵۹ نفر جان باختند، از جمله چهار بمب گذار انتحاری، و بیش از ۷۵۰ نفر در این بمب گذاری ها زخمی شدند. تحقیقات انجام شده پس از حملات نشان داد که القاعده این بمب گذاری ها را سازماندهی کرده بود. پرونده جنایی که با ۶۹ متهم آغاز شد و با اضافه شدن ها، شامل ۷۶ متهم در فوریه ۲۰۰۴ بو
د، در آوریل ۲۰۰۷ با محکومیت ۴۹ متهم، که هفت نفر از آن ها به حبس ابد محکوم شدند، به دوره های مختلف حبس خاتمه یافت. برخی از افرادی که ادعا می شد از رده های بالای سازمان شبه نظامی بودند، پس از حملات به عراق فرار کردند و در آنجا جان باختند، در حالی که بخشی توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند. پس از تجدید محاکمه ای که به دلیل لغو برخی از احکام صادره در محاکمه اولیه توسط دیوان عالی کشور برگزار شد، ۱۶ متهم به زندان محکوم نشدند. اولین بمب گذاری ها و پیامدها. اولین حملات در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۳ علیه دو کنیسه در استانبول، ترکیه انجام شد. حدود ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت محلی (UTC+2.00)، یک کامیون بمب گذاری شده که در مقابل کنیسه «بت اسرائیل» در خیابان نکیه الگون در شیشلی پارک شده بود، منفجر شد. بسیاری از عبادت کنندگان که آن شبات (شنبه)، روزی که توسط یهودیان مقدس شمرده می شود، در کنیسه در حال دعا بودند و کسانی که در نزدیکی معبد بودند، جان خود را از دست دادند و منطقه اطراف کنیسه به شدت آسیب دید. حدود چهار دقیقه پس از اولین انفجار، در حدود ساعت ۹:۳۴ صبح، حمله دوم با انفجار یک کامیون بمب گذاری شده دیگر که از کنار کنیسه «نیوه شالوم» در خیابا
ن بویوک هندک در بی اوغلو عبور می کرد، رخ داد. دعاها در سه اتاق جداگانه کنیسه برگزار می شد و مراسم بار میتصوا یک کودک با حضور ۴۰۰ نفر در حال برگزاری بود. به دلیل تقویت دیوارهای کنیسه پس از حملات قبلی، دیوارهای داخلی سازه به شدت آسیب ندیدند، اما دیوار خارجی و مغازه ها و ساختمان های اطراف آسیب دیدند و عابران توسط انفجار کشته شدند. یک حفره به عرض تقریبی سه متر و عمق دو متر در محلی که بمب منفجر شد، ظاهر شد. تیم هایی از اداره آتش نشانی کلانشهر استانبول، اداره بهداشت، اداره نگهداری جاده ها و اداره گورستان ها؛ توزیع و تجارت گاز استانبول؛ و اداره آب و فاضلاب استانبول به صحنه هر دو حمله رسیدند. تیم های جستجو و نجات بازماندگان را از زیر آوارهای ناشی از انفجارها بیرون کشیدند و به مؤسسات بهداشتی نزدیک فرستادند. یک تیم از «زکا» که از اسرائیل آمده بود و شامل هفت نفر که در جستجو و نجات و شناسایی تخصص داشتند، پس از انفجارها در کار شرکت کردند. یک گروه شبه نظامی اسلامی به نام Great Eastern Islamic Raiders' Front (IBDA-C) مسئولیت انفجارها را بر عهده گرفت، اما بعداً مشخص شد که حملات توسط القاعده انجام شده است. بمب گذاری های دوم و
پیامدها. پنج روز پس از حملات به کنیسه ها، در ۲۰ نوامبر، هنگامی که رئیس جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش در بریتانیا با نخست وزیر تونی بلر دیدار می کرد، دو بمب کامیونی دیگر منفجر شدند. اولین حمله در حدود ساعت ۱۰:۵۵ صبح (UTC+2.00) با انفجار یک بمب، شامل ۷۰۰ کیلوگرم آمونیوم سولفات، آمونیوم نیترات و سوخت فشرده، در یک کامیون که در مقابل ساختمان بانک HSBC در خیابان بیوک دره در محله لونت بشیکتاش پارک شده بود، رخ داد. در داخل و اطراف ساختمان تلفات و جراحاتی وجود داشت و پس از انفجار، شش طبقه اول بالای زمین ساختمان غیرقابل استفاده شد و جلوی ساختمان به شدت آسیب دید. در داخل ساختمان، آسانسوری که در زمان بمب گذاری در حال حرکت بود، فرو ریخت. قطعات بدن از محل انفجار پرتاب شدند، برخی حتی تا ۴۰۰ متر دورتر در یک پمپ بنزین پیدا شدند. حدود پنج دقیقه بعد، در حدود ساعت ۱۱:۰۰ صبح، یک کامیون بمب گذاری شده دیگر از امنیت عبور کرد و در مقابل کنسولگری بریتانیا در خیابان مشروطیت در منطقه بی اوغلو استانبول منفجر شد. بلافاصله پس از انفجار، تلفات و جراحاتی گزارش شد و دیوار بیرونی باغ جلوی کنسولگری بر روی خودروهای در حال عبور در خیابان فرو
ریخت و آتش در خود باغ شعله ور شد. ساختمان های نزدیک به کنسولگری، از جمله ورودی بازار پاساژ چیچک، و خودروهای در خیابان نیز به شدت آسیب دیدند. پس از حمله به ساختمان HSBC، پلیس منطقه را محاصره کرد و شروع به جمع آوری شواهد کرد. خطوط برق و گاز قطع شدند و خدمات مترو متوقف شد. مجروحان و سایر کارکنان از ورودی پشتی ساختمان تخلیه شدند. آتش نشانی، دفاع مدنی، مدیریت بهداشت استانی، پلیس و مقامات کنسولگری که به منطقه اعزام شده بودند، عملیات جستجو و نجات را آغاز کردند. پلیس همچنین منطقه اطراف کنسولگری را محاصره کرد. در عرض یک روز، وزیر کشور عبدالقدیر آکسو، استاندار استانبول معمر گولر و مدیر امنیت استانی استانبول جلال الدین جراح در تحقیقات شرکت کردند. اندکی پس از دو حمله، هشدار یک بمب گذاری اضافی در مرکز خرید گالریا در باقرکوی شروع به پخش شد؛ مراکز خرید آکمرکز، گالریا و کاروسل تخلیه شدند، اگرچه هشدارها بی اساس بودند. تلفات. حملات اول. در بیانیه ای که در ۱۹ نوامبر صادر کرد، استاندار استانبول، معمر گولر، اعلام کرد که ۲۵ نفر کشته و حدود ۳۰۰ نفر زخمی شده اند. این تعداد در ۹ فوریه ۲۰۰۴ به ۲۸ نفر افزایش یافت، زمانی که جلال دیلسیز
، بیماری که تقریباً سه ماه در بیمارستان تحت مراقبت بود، به دلیل جراحاتش جان باخت. مراسم تشییع جنازه شش یهودی که در حملات کشته شدند—یوئل اولچر کوهن، برتا اوزدوغان، یونا رومانو، آنت روبینشتاین، آنا روبینشتاین و آورام وارول—در قبرستان یهودیان اشکنازی اولوس برگزار شد. این شش نفر در بخش جلویی مقبره ای که ۲۳ نفر کشته شده در حمله ۱۹۸۶ به کنیسه نوه شالوم دفن شده بودند، به خاک سپرده شدند. حملات دوم. در بیانیه ای که توسط مرکز عملیات نظم عمومی دفتر استاندار استانبول در روز حملات دوم صادر شد، گزارش شد که ۲۷ نفر کشته شده اند—۱۱ نفر در حمله جلوی ساختمان مرکزی HSBC و ۱۶ نفر در کنسولگری بریتانیا—و بیش از ۴۵۰ نفر در بمب گذاری ها زخمی شده اند. بر اساس بیانیه کتبی در ۲۴ نوامبر از سوی اداره بهداشت استان استانبول، ۴۳۲ نفر درمان و از بیمارستان مرخص شده اند و ۳۰ نفر که شش نفر از آنها در بخش مراقبت های ویژه بودند، همچنان تحت درمان هستند. در ۲۸ نوامبر، معاون مدیر امنیت استانبول، حلیل ییلماز، گزارش داد که ۲۸ نفر در حملات دوم کشته شده اند و به زودی این رقم را به ۳۰ نفر افزایش داد. دو ماه بعد، در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۴، تعداد تلفات در دو حمله د
وم به ۳۱ نفر افزایش یافت، زمانی که صفر گوندوغدو، پدر ۳۵ ساله سه فرزند، در حدود ساعت ۵:۰۰ بعد از ظهر در بیمارستان شیشلی اطفالی پس از انجام یک سری جراحی ها جان باخت. بازیگر و خواننده ترک، کرم ییلمازر، در بمب گذاری HSBC کشته شد، زمانی که به ساختمان NTV (کانال تلویزیونی ترکیه) می رفت، جایی که به عنوان صداپیشه در برنامه "Life Style" در کانال تلویزیونی کار می کرد. همسر ییلمازر، بازیگر گوکسل کورتای، در یک برنامه زنده در TV8 بود، زمانی که خبر بمب گذاری ها منتشر شد. راجر شورت، کنسول کل ۵۸ ساله بریتانیا و دیپلمات حرفه ای نیز در این حمله جان باخت. مسئولیت. در ابتدا، یک گروه اسلامی تندرو ترکیه ای به نام «جبهه اسلامی رزمندگان بزرگ شرقی» مسئولیت را بر عهده گرفت. ترکیه ۷۴ نفر را به اتهام دخالت در بمب گذاری ها متهم کرد، از جمله سوری ها لوای السقا و حمید عبسی، و یک ترک، هارون ایلخان. ایلخان اعتراف کرد که او و دو رهبر مظنون دیگر — حبیب آکداش و گورجان باک — مسئول بودند؛ ایلخان خود را «یک جنگجوی القاعده» معرفی کرد. آکداش به عراق فرار کرد، جایی که گزارش شده بود در یک آدم ربایی دست داشت و بعداً توسط نیروهای ائتلاف در فلوجه کشته شد