Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرکز دانشگاهی لئوناردو داوینچی (فرانسوی: Pôle universitaire Léonard de Vinci؛ انگلیسی: Leonardo de Vinci University Center)، یک مرکز دانشگاهی آموزش عالی خصوصی است که در سال ۱۹۹۵ توسط شوراهای اداری فرانسه او-دو-سن به مدیریت شارل پاسکوا ایجاد شد؛ به همین دلیل گاهی بصورت غیر رسمی و در محاوره به آن "دانشگاه پاسکوا" ( "Fac Pasqua" ) نیز گفته می شود. این مرکز دانشگاهی در لادفانس فرانسه واقع شده است. پیوند به بیرون. تارنمای رسمی
دَبَرانِ بی () یک سیاره فراخورشیدی است که به دور ستاره دبران، یک ستارهٔ غول پیکر نارنجی، در فاصله حدود ۶۵ سال نوری از زمین می چرخد. این سیاره حداقل ۵٫۸ برابر جرم مشتری دارد و در فاصله ای حدود ۴۵ درصد دورتر از فاصله زمین تا خورشید به دور ستاره خود می چرخد. وجود این سیاره برای اولین بار در سال ۱۹۹۸ مطرح شد، اما به دلیل تغییرات در داده های رصد، تأیید آن تا سال ۲۰۱۵ به طول انجامید. با این حال، مطالعات بعدی در سال ۲۰۱۹ وجود این سیاره را زیر سؤال بردند و نشان دادند که سیگنال های مشاهده شده ممکن است ناشی از فعالیت های ستاره ای باشند. دمای تعادل این سیاره احتمالاً حدود ۱۵۰۰ کلوین (۱۲۳۰ درجه سانتیگراد) است، زیرا به شدت توسط ستاره میزبان غول پیکر خود تابش می شود. با این حال، زمانی که دبران یک ستاره رشته اصلی بود، احتمالاً این سیاره دمای تعادلی قابل مقایسه با زمین داشته است. هنوز تحقیقات بیشتری برای تأیید قطعی وجود دبران بی و تعیین ویژگی های آن مورد نیاز است. ویژگی های فیزیکی. جرم و مدار. دبران b یک سیاره فراخورشیدی سیاره غول پیکر با حداقل ۵٫۸ برابر جرم مشتری است. این سیاره در فاصله ای حدود ۴۵ درصد دورتر از واحد نجومی ب
ه دور ستاره خود می چرخد. دمای تعادل این سیاره احتمالاً حدود ۱۲۳۰ درجه سانتیگراد است، زیرا به شدت توسط ستاره میزبان غول پیکر خود تابش می شود. با این حال، زمانی که دبران یک ستاره رشته اصلی بود، احتمالاً این سیاره دمای تعادلی قابل مقایسه با دمای زمین داشته است. ستاره میزبان. ستاره میزبان، دبران، یک ستاره غول است، به این معنی که از رشته اصلی دور شده و هیدروژن موجود در هسته خود را تمام کرده است. این ستاره دارای رده طیفی K5 III است. دبران یک ستاره رده بندی ستارگان است که ۱٫۱۶ ± ۰٫۰۷ برابر جرم و ۴۴ برابر شعاع خورشید است. دمای سطح آن ۳۹۱۰ کلوین است. در مقایسه، خورشید دمای سطحی معادل ۵۷۷۸ کلوین دارد. میانگین قدر ظاهری این ستاره، یا اینکه معمولاً از زمین چقدر روشن به نظر می رسد، ۰٫۸۶ است و به راحتی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. کشف. پیشنهاد در سال ۱۹۹۳. این سیاره فراخورشیدی برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ مطرح شد، اندازه گیری های سرعت شعاعی دبران، ژوبین دار و سرپسین نشان داد که دبران یک نوسان سرعت شعاعی طولانی مدت را نشان می دهد که می توان آن را به عنوان یک همدم زیرستاره ای تفسیر کرد. اندازه گیری های انجام شده برای دبران
حاکی از وجود همدمی با حداقل جرم ۱۱٫۴ برابر مشتری (سیاره) در مداری ۶۴۳ روزه با فاصله ۲٫۰ واحد نجومی در یک مدار با خروج از مرکز مداری خفیف بود. با این حال، هر سه ستاره مورد بررسی نوسانات مشابهی را نشان دادند که منجر به جرم های همدم مشابهی شد، و نویسندگان نتیجه گرفتند که این تغییر احتمالاً ذاتی ستاره است تا ناشی از اثر گرانشی یک همدم. وضعیت تأیید شده در سال ۲۰۱۵. در سال ۲۰۱۵، یک مطالعه شواهد پایدار بلندمدتی را برای همدم سیاره ای و فعالیت ستاره ای نشان داد. تردید در مورد وجود در سال ۲۰۱۹. در سال ۲۰۱۹، تجزیه و تحلیل داده های اضافی ارائه شده توسط رصدخانه لیک، وجود دبران b را به دلیل لرزش فاز آشکار سیگنال سرعت شعاعی، با تردید جدی مواجه کرده است. تناسب داده های بهتر با دو سیاره یا بدون سیاره در اطراف دبران به دست می آید.
اکستریم (به انگلیسی: Extreme) یک گروه راک آمریکایی است که در بوستون، ماساچوست، در سال ۱۹۸۵ تشکیل شد و در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ به اوج محبوبیت خود رسید. آنها از زمان تشکیل خود شش آلبوم استودیویی، دو آلبوم چندآهنگه (در ژاپن) و دو آلبوم تلفیقی منتشر کرده اند. این گروه با فروش بیش از ۱۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان، یکی از موفق ترین بازیگران راک در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ بود. اکستریم با آلبوم "پورنوگرافیتی" در سال ۱۹۹۰ به بزرگ ترین موفقیت خود دست یافت که در رتبهٔ ۱۰ "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و در مه ۱۹۹۱ گواهی نامهٔ طلا و در اکتبر ۱۹۹۲ دو برابر پلاتین دریافت کرد. این آلبوم دارای تک آهنگ تصنیف آکوستیک «بیشتر از کلمات» بود که به شمارهٔ ۱ در "بیلبورد" هات ۱۰۰ در ایالات متحده رسید. تاریخچه. سال های ۱۹۸۹–۱۹۸۵: تشکیل و اولین آلبوم. اکستریم در بوستون، ماساچوست، در سال ۱۹۸۵ تشکیل شد. گری چرون خواننده و پل گری درامر در سال ۱۹۷۹ در گروهی به نام «Adrenalin» حضور داشتند. سپس آنها همچنین در سال ۱۹۸۰ عضو گروهی به نام «The Dream» بودند. تلویزیون سی بی اس حق نام «The Dream» را برای یک مجموعهٔ تلویزیونی کوتاه مدت به نام «Dreams»
خریداری کرد؛ بنابراین، آنها مجبور شدند نام گروه را تغییر دهند. نونو بتنکورت نوازندهٔ گیتار در گروهی به نام Sinful بود و نوازندهٔ بیس پت بجر در حال نواختن با یک بازیگر کالج برکلی به نام In The Pink بود. بتنکورت در سال ۱۹۸۵ در گروه جدیدی به چرون و گری پیوست و پس از آن بجر در سال ۱۹۸۶به آنان ملحق شد. این چهار نفر نام «اکستریم» را انتخاب کردند زیرا به نظر می رسد «ex-Dream»، اشاره ای به گروه قبلی گری و چرون، «The Dream» باشد. گری و نونو بارها با یکدیگر مسیر اشتراکی داشتند زیرا برادر گری، مارک و برادر نونو، پائولو، در یک گروه محلی معروف بوستون به نام «Flesh» حضور داشتند. چرون و بتنکورت با هم شروع به نوشتن آهنگ کردند و گروه به طور مداوم در منطقه نیوانگلند اجرا می کرد. اکستریم طرفداران زیادی در منطقه پیدا کرد و در جوایز موسیقی بوستون در سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ به عنوان «قانون برجستهٔ هارد راک/هوی متال» انتخاب شدند. تا زمانی که برایان هاتنهاور، کارگردان ای-اند-ام، در سال ۱۹۸۷ با ای-اند-ام رکوردز قرارداد امضا کرد، گروه چندین آهنگ اصلی را جمع آوری کرده بود (که به زودی در سال ۱۹۸۸ به پلی گرام فروخته شد). این گروه اولین آلبو
م خود را با نام خود "اکستریم" ضبط کرد که در مارس ۱۹۸۹ منتشر شد. اولین تک آهنگ «Kid Ego» بود، آهنگی که چرون بعداً اعتراف کرد که او را به وحشت انداخت. آهنگ آخر آلبوم، «با من بازی کن»، به عنوان آهنگ «تعقیب و گریز» در فیلم "ماجراجویی بسیار عالی بیل و تد" استفاده شد. سال های ۱۹۹۳–۱۹۹۰: آلبوم پورنوگرافیتی، آلبوم سومین جنبه های هر داستان، و جریان اصلی موفقیت. فروش اولین ضبط اکستریم برای پشتیبانی از انتشار آلبوم دوم کافی بود. مایکل واگنر، که قبلاً با گروه های داکن و وایت لاین کار کرده بود، برای تولید آلبوم "" گروه در سال ۱۹۹۰ استخدام شد. این آلبوم که اشعار چرون و نوازندگی گیتار بتنکورت را به نمایش می گذاشت، ترکیبی از صداهای فانک، پاپ و گلم متال بود. «رقص انحطاط» و «فانک را بیرون بیاور» به عنوان تک آهنگ منتشر شدند. «فانک را بیرون بیاور» در ژوئن ۱۹۹۱ به رتبهٔ ۱۹ جدول بریتانیا رسید. با این حال، هیچ کدام از تک آهنگ ها در ابتدا در ایالات متحده موفقیت آمیز نبودند، و زمانی که ای-اند-ام سومین تک آهنگ را برای تعدادی از ایستگاه های رادیویی ایالات متحده فرستاد، آلبوم از جدول سقوط کرد. تصنیف آکوستیک «بیش از کلمات» در ۲۳ مارس ۱۹۹
۱ در شمارهٔ ۸۱ وارد "بیلبورد" هات ۱۰۰ شد. این آهنگ بعدها به یک جهش بزرگ تبدیل شد و به شمارهٔ ۱ در "بیلبورد" هات ۱۰۰ در ایالات متحده رسید. تک آهنگ بعدی، «سوراخ قلب»، یکی دیگر از آهنگ های آکوستیک، نیز موفق بود و به رتبهٔ ۴ در همان جدول پاپ رسید. گروه در سال ۱۹۹۲ شروع به ضبط سومین آلبوم خود کرد. حضور آنها در کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری در آوریل ۱۹۹۲ جلسات ضبط را قطع کرد، اما گروه را فراتر از گروه هوی متال قرار داد. اکستریم با پخش یک ادغام در مراسم ادای احترام و همچنین «عشق زندگی من» و «بیشتر از کلمات» به صورت آکوستیک، تعداد قابل توجهی از طرفداران را همراه با طرفداران کوئین به دست آورد. در سخنرانی مقدماتی قبل از اجرا، برایان می خاطرنشان کرد که آنها «احتمالاً بیشتر از هر گروه دیگری در این سیاره بودند، افرادی که دقیقاً می دانند که کوئین در تمام این سال ها دربارهٔ چه چیزی بوده است و فردی در تمام این سال ها دربارهٔ چه چیزی بوده است». آلبوم "سومین جنبه های هر داستان" در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۲ منتشر شد. اولین تک آهنگ آلبوم، «روحشان شاد»، یک کلیپ ویدیویی همراه با الهام از فیلم کوتاهی از هیئت ملی فیلم کانادا به نام "همسایه ها" د
اشت. سال های ۱۹۹۶–۱۹۹۴: تغییر ترکیب و آلبوم در انتظار خط پانچ. قبل از حضور گروه در جشنوارهٔ مانستر آو راک در تابستان ۱۹۹۴، گیر گروه را ترک کرد تا در زمینهٔ مدیریت هنرمند فعالیت کند. مایک منجینی در درام جانشین او شد. "در انتظار خط پانچ"، اولین آلبومی که منجینی را در سه قطعه (پل گیری قبل از ترک در بقیه آلبوم پخش کرد)، در ۷ فوریه ۱۹۹۵ منتشر شد. تک آهنگ های «Hip Today ", "Unconditionally» و «Cynical» منتشر شدند، اما این آلبوم موفقیت آمیز فروش تجاری نداشت. اکستریم پس از تور در سال ۱۹۹۶ با شرایط دوستانه منحل شد، زمانی که بتنکورت تصمیم گرفت برای دنبال کردن یک حرفهٔ انفرادی آنجا را ترک کند. سال های ۲۰۰۳–۱۹۹۷: تقسیم و ون هیلن. به توصیهٔ ری دنیلز، مدیر سابق اکستریم، در سال ۱۹۹۶، گری چرون به یکی از موفق ترین بازیگران راک جهان، ون هیلن پیوست. در سال ۱۹۹۶، طرفداران ون هیلن با خروج سخت دو تن از موفق ترین خوانندگان موسیقی راک مقابله کردند: اول دیوید لی راث، رهبر اصلی گروه (۱۹۸۵–۱۹۷۴)، و سپس سمی هیگار، که از سال ۱۹۸۵ به عنوان رهبر گروه ون هیلن حضور داشت. در این وضعیت نابسامان و بسیار عمومی، چرون وارد شد که گیتاریست ادی ون هی
لن بعدها او را «همسر موزیکال» نامید. در سال ۱۹۹۸، ون هیلن با پشتیبانی چرون، آلبوم "ون هیلن ۳" را منتشر کرد. "ون هیلن ۳" حرکتی برای گروه بود؛ تجربی، گاهی اوقات آکوستیک، و از نظر اجتماعی آگاهانه، غزلی. شباهت کمی به راک کلاسیک قبلی گروه داشت. "ون هیلن ۳" در جدول آلبوم "بیلبورد" برتر ۲۰۰ به رتبهٔ ۴ رسید و تنها در ایالات متحده بیش از ۵۰۰۰۰۰ نسخه فروخت. با این حال، طبق استانداردهای ون هیلن، این یک شکست بود. همهٔ ۱۲ آلبوم قبلی آنها همگی بیش از دو میلیون نسخه تنها در ایالات متحده فروخته بودند و دو آلبوم تنها در ایالات متحده بیش از ده میلیون نسخه فروخته بودند و پنج آلبوم استودیویی قبلی همگی به رتبهٔ ۱ جدول آلبوم "بیلبورد" ۲۰۰ رسیده بودند. تور ون هیلن موفقیت آمیز بود. با این حال، مانند سال های گذشته موفق نبود. در اواخر سال ۱۹۹۹، پس از اینکه آلبوم دوم ون هیلن با چرون توسط وارنر رکوردز «پس فرستاده شد»، چرون گروه را ترک کرد. او بعداً گروه Tribe of Judah را تشکیل داد که آلبومی به نام "از الویس خارج شوید" را در سال ۲۰۰۲ منتشر کرد. در سال ۲۰۰۵، چرون یک سی دی نمونه چهار آهنگ با عنوان "باید بیشتر بگویم" منتشر کرد. در سال ۱۹۹۷،
نونو بتنکورت اولین آلبوم انفرادی خود را با نام "شیزوفونیک" منتشر کرد. در سال ۱۹۹۸ او گروهی به نام Mourning Widows را تشکیل داد که در آن سال آلبومی با عنوان گروه و آلبوم بعدی به نام "ارواح مبله برای اجاره" در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. پس از فروپاشی آن گروه، او آلبوم انفرادی دیگری را با نام پروژهٔ "جمعیت ۱" در سال ۲۰۰۲ منتشر کرد. با به دست آوردن اعضای جدید برای تور، او تصمیم گرفت نام جمعیت ۱ را حفظ کند و اولین انتشار به عنوان یک گروه یک ای پی پنج آهنگی با عنوان "جلسات از اتاق ۴" در سال ۲۰۰۴ بود. آنها سپس نام گروه را به DramaGods تغییر دادند و در سال ۲۰۰۵ یک سی دی بعدی با عنوان "عشق" ایجاد کردند. نونو، همراه با هم گروه های خود کوین فیگویرودو و استیو فرلازو، سپس به همکاری با پروژهٔ پارتی ماهواره ای پری فارل ادامه دادند. ""، یک مجموعهٔ ۱۳ آهنگی «بهترین های» اکستریم که شامل قطعاتی از سه آلبوم اول استودیویی است، در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. "اکستریم – مجموعه"، مجموعهٔ بعدی شامل ۱۵ قطعه از چهار آلبوم اول استودیویی، در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. سال های ۲۰۱۰–۲۰۰۴: اصلاحات و آلبوم Saudades de Rock. اکستریم برای یک تور کوتاه در سال ۲۰۰۴ با
نوازندگی در آزور (اوت)، در زادگاه آنها بوستون در سالگرد ایستگاه رادیویی اف ام WAAF (۱۹ سپتامبر) و همچنین چند کنسرت در ژاپن (ژانویه ۲۰۰۵) اصلاح شد. پس از یک وقفه در سال ۲۰۰۵، گروه در سال ۲۰۰۶ با گروه «کلاسیک» "پورنوگرافیتی" (از جمله پل گری) بازگشت تا یک تور کوچک سه نمایش را در نیوانگلند برگزار کند. در ژوئیه ۲۰۰۷، بتنکورت از گروه Satellite Party برای یک دیدار مجدد با گروه اکستریم با چرون و پت بجر کنار رفت. در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۷، گروه برنامه های خود را برای یک تور جهانی در تابستان ۲۰۰۸ با گروه King's X و همچنین تاریخ انتشار آلبوم جدید خود، "Saudades de Rock"، که توسط بتنکورت تهیه شده بود، اعلام کرد. کوین فیگوئرادو، که با بتنکورت در DramaGods و Satellite Party اجرا می کرد، وظایف درام گروه را بر عهده گرفت. درامر اصلی پل گری همچنان با گروه مشغول بود، البته در یک موقعیت مدیریتی. تک آهنگ هایی از این آلبوم در مای اسپیس از جمله «ستاره» در دسترس است. این آلبوم در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۸ در فرانسه، ۴ اوت ۲۰۰۸ در اروپا و ۱۲ اوت ۲۰۰۸ در ایالات متحده منتشر شد. گروه سپس تور جهانی ما را زنده بگیر را با حمایت King's X در ایالات متحده و Hot
Leg در بریتانیا و تاریخ های مختلف دیگر در اروپا و آسیا در تمام سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. در سال ۲۰۰۹، گروه به تور خود ادامه داد و همراه با گروه رت، تور East Meets West را عنوان کرد. تاریخ پایانی این تور، در زادگاهشان بوستون، ماساچوست، برای انتشار اولین دی وی دی زندهٔ گروه به نام "ما را زنده بگیر" ضبط شد. سال های ۲۰۱۵–۲۰۱۰: وقفه، صدمه بزن، و پروژه های دیگر. طبق مصاحبهٔ دسامبر ۲۰۱۰ با چرون، اکستریم در حال نوشتن مطالب جدید برای آلبوم جدیدی بود که در آن زمان قصد داشتند در سال ۲۰۱۱ منتشر کنند. چرون در همان مصاحبه در پاسخ به این سؤال که آیا گروه آلبوم جدید را به تنهایی تولید خواهد کرد یا یک تهیه کنندهٔ خارجی خواهد داشت، پاسخ داد: «دربارهٔ چند نفر صحبت می شود. خیلی خوب است که یک نام A-list دریافت کنم. من نمی دانم که آیا این اتفاق می افتد، تهیه کنندهٔ رؤیایی من احتمالاً ریک روبین است که کار جانی کش، رد هات چیلی پپرز و نیل دایمند را تمام کرده است. اما به دلیل برنامه های متناقض با بتنکورت که از ریانا در تور او در سال ۲۰۱۱ حمایت می کرد، برنامه ریزی برای رفتن به استودیو به سال ۲۰۱۲ موکول شد. همچنین در سال ۲۰۱۰ شایعاتی در مورد
نمایش های یادبود احتمالی برای "اکستریم ۲: پورنوگرافیتی" با توجه به بیستمین سالگرد این ضبط آغاز شد. سرانجام، در سال ۲۰۱۲، در ابتدا یک رشتهٔ کوچک از چنین برنامه هایی در ژاپن تأیید شد که نشان دهندهٔ بازگشت کامل فعالیت های گروه پس از وقفه ای بود که بتنکورت در تور همراه با ریانا بود، و همچنین پروژه های جانبی دیگر توسط اعضای دیگر، به ویژه صدمه بزن چرون. اکستریم قرار بود در آوریل ۲۰۱۳ تور استرالیا را برگزار کند، با ریچی کوتزن به عنوان حمایت کننده، اما به دلیل تضاد برنامه ریزی با تور ریانا در آمریکای شمالی در سال ۲۰۱۳، برنامه ها لغو شد. آنها سپس اولین نمایش خود را در سنگاپور برگزار کردند. سال های ۲۰۱۵–اکنون: آلبوم شش. در مصاحبه ای در ماه مه ۲۰۱۵ با ادی ترانک، گری چرون، خواننده گفت که اکستریم در حال نوشتن و نمایش مطالب جدید برای پیگیری "Saudades de Rock" بوده است و در پاییز برای شروع ضبط وارد استودیو خواهد شد. در مصاحبه ای در سپتامبر ۲۰۱۶، نونو بتنکورت، نوازندهٔ گیتار، فاش کرد که اکستریم روی تقریباً ۱۷ آهنگ برای آلبوم جدید خود کار کرده است و افزود: «ما حدود ۱۷ آهنگ را وارد آن کرده ایم. ما فقط آنها را جمع بندی می کنیم.
«ما باید به آرامی اما مطمئناً آواز کار کنیم، کمی هم گیتار.» وی همچنین عنوان کرد که انتظار می رود این آلبوم در اوایل سال ۲۰۱۷ منتشر شود. با این حال، این به نتیجه نرسید و تا اواسط سال ۲۰۲۲، زمانی که چرون پیشرفت کند آلبوم را در مصاحبه ای با ادی ترانک تکرار کرد و آهنگ ها را به عنوان «برخی از بهترین چیزها» توصیف کرد که نونو و [او] نوشته اند.» در سال ۲۰۱۶، گروه "Pornograffitti Live 25: Metal Meltdown" را منتشر کرد، یک نمایش صوتی/تصویری از کنسرت سال ۲۰۱۵ خود در کازینو هارد راک لاس وگاس. در ژوئن ۲۰۱۸، اکستریم به همراه مستر بیگ تور استرالیا را برگزار کرد که اولین تور از استرالیا و اولین تور اکستریم در قاره از سال ۱۹۹۳ بود. آنها پس از تور استرالیا به تور کوالالامپور، سنگاپور، بانکوک و تایپه رفتند. تیتراژ اکستریم شیروک ۲۰۱۹ در کنار گروه هارد راک اسکاتلندی نازارث، در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۹، گروه در هند در مقابل بیش از ۳۰۰۰۰ طرفدار در Ukhrul اجرا کرد. در ۱۷ فوریه ۲۰۲۳، گروه شروع به انتشار یک تیزر متفاوت در هر روز کرد تا در ۲۸ فوریه به پایان برسد. در ۱ مارس ۲۰۲۳، اکستریم تک آهنگ «Rise» را منتشر کرد و اعلام کرد که آلبوم "شش" در ۹ ژ
وئن همان سال منتشر خواهد شد. در ۱۹ آوریل ۲۰۲۳، اکستریم ویدیوهای رسمی «Banshee» و «#Rebel» را در کانال یوتیوب خود منتشر کرد.
خانه فرهنگ ژاپن در پاریس () ( به فرانسوی : La maison de la Culture du Japon à Paris) ( به ژاپنی : パリ日本文化会館) (همچنین به اختصار MCJP) در منطقه 15 پاریس واقع شده است. هدف آن معرفی فرهنگ ژاپنی به فرانسوی هاست. این موسسه توسط بنیاد ژاپن در فرانسه مدیریت می شود. این پروژه طی ملاقاتی در ژاپن که بین رئیس جمهور فرانسه فرانسوا میتران و نخست وزیر ژاپن زنکو سوزوکی صورت گرفت آغاز شد. معماری آن اثر مشترک معمار بریتانیایی، کنت آرمسترانگ و معمار ژاپنی، ماسایوکی یاماناکا است. ساخت و ساز آن در سال ۱۹۹۴ شروع شد و در سال ۱۹۹۷ به پایان رسید. این خانه فرهنگ در ۱۳ ماه مه ۱۹۹۷ به دست رئیس جمهور وقت فرانسه، ژاک شیراک و پرنسس سایاکو افتتاح شد.
نبرد اوئه داهارا ، در سال ۱۵۴۸ به وقوع پیوست و اولین شکستی بود که تاکدا شینگن متحمل شد. این نبرد اولین نبرد میدانی در ژاپن بود که در آن از سلاح گرم استفاده شد. این رویداد در ولایت شینانو یا امروزه استان ناگانو برگزار شد. نبرد. نبرد اوئه داهارا بخشی از تلاش شینگن برای کنترل ولایت شینانو بود. پدر شینگن به قلمرو حمله کرده بود و این خاندان از قبل کنترل بخش عمده ای از منطقه جنوبی خود را در اطراف دریاچه سووا در دست داشت. لشکرکشی شینگن با تسخیر قلعه شیکا آغاز شد که موراکامی یوشیکیو را به دلیل نزدیکی به قلمرو خود نگران کرد. موراکامی یوشیکیو ارتشی را برای کمک به قلعه شیکا فرستاد، اما توسط نیروهای شینگن که در اوئه داهارا کمین کرده بودند به این ارتش حمله شد. یوشیکیو در مارس ۱۵۴۸ شروع به بسیج نیروهای خود کرد تا شیگا را تسخیر کند و شینگن را از شینانو بیرون کند. تاکدا شینگن با نیروهای خود که قلعه شیکا را تصرف کرده بودند ملاقات کرد و ۷۰۰۰ مرد را به سمت شمال هدایت کرد تا با یوشیکیو در نبرد مواجه شوند. پیشتازی نیروهای شینگن توسط ایتاگاکی نوبوکاتا رهبری می شد. هنگامی که آنها به صورت رو در رو به پیشاهنگ موراکامی حمله کردند، ایت
اگاکی نوبوکاتا کشته شد. موراکامی از ۵۰ «آشیگارو» (سرباز پیاده) مسلح به «توپ دستی» ژاپنی تفنگ شمخال استفاده کرد که قرار بود به عنوان پشتیبانی برای کمانداران باشد. ارتش همچنین برای مقابله با سواره نظام دشمن از تفنگ های چینی لوله کوتاه استفاده کرد، از سوی دیگر دست، به استراتژی سنتی نبرد پایبند بود و در ابتدا از «تانه گاشیما (تفنگ شمخال)» استفاده نکرد. حدود ۷۰۰ تن از مردان تاکدا، از جمله ایتاگاکی، و دو ژنرال دیگر، آماری تورایاسو و هاچیکانو دنئمون. حتی بازوی چپش خود شینگن با نیزه زخمی شد. در نبرد اوئه داهاراا در سال ۱۵۴۸ (تنبون ۱۷)، شینگن اولین شکست بزرگ خود را متحمل شد. در این زمان شینگن در نبردهای پیاپی پیروز می شد و گفته می شود دلیل شکست او این بود که او هنوز جوان و در اواخر دهه ۲۰ زندگی اش بود و به دلیل موفقیت های پیاپی مغرور شده بود. در این نبرد، او بسیاری از ملازمان خود را از دست داد، از جمله ملازمان ارشدی مانند آماری تورایاسو و ایتاگاکی نوبوکاتا که دو نفر چهار پادشاه آسمانی تاکدای اولیه بودند.
دریاچه سووا ، دریاچه ای است که در کوه های کیسو، در ناحیه مرکزی استان ناگانو، در ژاپن قرار دارد.
کوه های کیسو ، یک رشته کوه در استان ناگانو و استان گیفو در ژاپن هستند.
محمد عبدالحلیم ابوغزاله ( ژانویه ۱۹۳۰ - ۶ ژوئیه ۲۰۰۸) وزیر دفاع مصر از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ بود. ابوغزاله در هنگام ترور رئیس جمهور انور سادات در کنارش نشسته بود. مرگ. ابوغزاله در ۶ سپتامبر ۲۰۰۸ در بیمارستان نظامی الگله در هلیوپولیس قاهره در سن ۷۸ سالگی بر اثر سرطان گلو درگذشت.
تاکاتوئو یوریتسوگو ; تولد نامشخص – ) سامورایی در دوره سنگوکو اهل ژاپن بود. عضوی از ولایت شینانو و ارباب قلعه تاکاتوئو در ناحیه اینا (شهر تاکاتوئو، ناگانو، شهر اینا، ناگانو، استان ناگانو) بود. ملازم خاندان کای تاکدا و عضوی از خاندان شینانو بود. او رئیس خاندان تاکاتوئو، شاخه ای از خاندان سووا، ارباب فئودال ناحیه سووا بود و از نام خانوادگی سووا نیز استفاده می کرد. اسامی دیگر شینانو نو کامی و کیی نو کامی بود. پدرش میتسوتسوگو (کامی از شینانو) نام داشت و خود او پسر ارشد بود. همسر اصلی او دختر سووا یوریمیتسو رهبر خاندان سووا بود.
سبزجامه گلوزرد یا فرخنده بیشه گلوزرد گونه ای از پرندگان است که به طور سنتی در تیرهٔ Thraupidae جای می گیرد، اما اکنون به Arremonops در Passerellidae نزدیک تر است. در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پاناما و پرو یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است.
سبزجامه کلاه دودی یا فرخنده بیشه کلاه دودی یک پرنده گنجشک سان کوچک است که به طور سنتی در تیرهٔ فرخندگان جای می گیرد، اما اکنون به سردهٔ گنجشک های زیتونی (Arremonops) در تیرهٔ گنجشکان جهان جدید (Passerellidae) نزدیک تر است. این پرنده یک زادآور بومی ساکن در ارتفاعات کاستاریکا و غرب پاناما است.
سبزجامه تیره یا فرخنده بیشه تیره گونه ای از پرندگان است که به طور سنتی در تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) جای می گیرد، اما اکنون به عنوان گنجشک های زیتونی ("Arremonops") نزدیک تر در تیرهٔ گنجشکان جهان جدید (Passerellidae) دیده می شود. در کلمبیا و اکوادور یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
سبزجامه گلو خاکستری یا فرخنده بیشه گلوخاکستری گونه ای از پرندگان است که به طور سنتی در تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) جای می گیرد، اما شاید نزدیک تر به Arremonops در Passerellidae باشد. در کلمبیا، کاستاریکا، اکوادور، پاناما، پرو و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
سبزجامه سبیل زرد، فرخنده بیشه سبیل زرد یا فرخنده بیشه نوک کوتاه گونه ای از پرندگان است که به طور سنتی در تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) جای می گیرد، اما اکنون نزدیک به "Arremonops" در تیرهٔ گنجشکان جهان جدید (Passerellidae) دیده می شود. این گونه در بولیوی، کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
برنهارت کایزر (؛ – ) چشم پزشک اهل آلمان بود. وی در دانشگاه توبینگن و برلین تحصیل کرد و مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۹۳ از دانشگاه هومبولت برلین دریافت کرد. وی پس از مدتی طبابت در توبینگن و فرایبورگ پزشک شرکت کشتیرانی نورددویچر لوید شد و دو سال و نیم در برزیل پزشک عمومی بود. حلقه های کایزر-فلیشر به نام او و برونو فلیشر نامگذاری شده اند. کایزر این نشانه را در مقاله ای در سال ۱۹۰۲ با عنوان «"دربارهٔ یک مورد تغییر رنگ مادرزادی مایل به سبز قرنیه"» توصیف کرده بود.
فرخنده سبزوزرد گونه ای از پرندگان از تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) است. در گذشته به عنوان فرخنده بیشه سبزوزرد یا سبزجامه سبزوزرد شناخته می شد زیرا در گذشته در سردهٔ "سبزجامه ها" با دیگر فرخنده های بیشه قرار می گرفت. سردهٔ "Chlorospingus" به عنوان یک کل در گذشته در تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) جای می گرفت، اما زمانی که تجزیه و تحلیل ژنتیکی دو گونه "Chlorospingus" نشان داد که آنها در خانواده دوم جاسازی شده اند به گنجشک های جهان جدید منتقل شد. با این حال، اخیراً، تجزیه و تحلیل مولکولی گونه های دیگر "Chlorospingus" نشان داد که فرخنده سبزوزرد عضوی از سردهٔ "Chlorospingus" (یا هر گنجشک دیگری در جهان جدید) نیست، بلکه یک فرخنده راستین است که نزدیک ترین ارتباط را با فرخنده آبی وزرین دارد؛ بنابراین، این گونه به تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) برگردانده شد و در سردهٔ "Bangsia" قرار گرفت. فرخنده سبزوزرد در کلمبیا و اکوادور یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می کند.
قلعه فوکویو ، یک قلعه ژاپنی واقع در شهر مینووا، ناحیه کامینا، استان ناگانو. مکان تاریخی تعیین شده توسط استان. همچنین به عنوان قلعه مینووا شناخته می شود. قلعه مینووا دیگری نیز در همین شهر وجود دارد، اما این عقیده وجود دارد که «قلعه مینووا» که در منابع تاریخی ذکر شده، خرابه های قلعه ای است که در این بخش ذکر شده است. سال ساخت مشخص نیست. در دوره سنگوکو، این محل اقامتگاه فوجیساوا یوریچیکا بود. این قلعه توسط تاکدا شینگن تسخیر شد و در سال ۱۵۴۵ سقوط کرد. در سال ۱۵۸۲، زمانی که خاندان تاکدا با فتح کوشو توسط اودا نوبوناگا نابود شد، فوجیساوا یوریچیکا این قلعه را دوباره تصرف کرد، اما توسط هوشینا ماسانائو که قلعه تاکاتوئو را دوباره تصرف کرده بود، مورد حمله قرار گرفت و قلعه سقوط کرد. در ۳ ژوئیه ۱۹۶۹ به عنوان یک مکان تاریخی در استان ناگانو تعیین شد.
برونو فلیشر (؛ – ) چشم پزشک و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. حلقه کایزر-فلیشر و حلقه فلیشر نامشان را از او می گیرند.
فرخنده های زرین یک سرده از پرندگان نوگرمسیری از تیرهٔ فرخندگان است. آنها بومی جنگل های نمناک کلمبیا، اکوادور، پاناما و کاستاریکا هستند. این سرده دارای شش گونه است:
هانس کِر (؛ – ) جراح اهل امپراتوری آلمان بود. وی در هالبرشتات جراحی می کرد و روش هایی برای درمان بیماری های کیسه صفرا و مجرای صفراوی تکوین کرد. او در سدهٔ نوردهم میلادی روش کوله سیستکتومی را برای درمان سنگ کیسه صفرا رواج داد. وی طی دوران حرفه ای خود ۲۶۰۰ عمل مجاری صفراوی انجام داد. نام او امروزه بر نشانه کِـر ماندگار شده است که به درد حاد در شانه چپ گفته می شود که به دلیل پارگی طحال رخ می دهد. وی همچنین دستگاهی برای تخلیه مجرای صفراوی رواج داد که امروزه به «لولهٔ تی شکل کِـر» معروف است.
کوریسکوس اسکپسیسی () یک فیلسوف یونان باستان است. او و برادرش اراستوس از شاگردان افلاطون بودند. او همچنین از دوستان ارسطو بود. نلئوس پسر کوریسکوس وارث کتابخانه ارسطو ذکر شده است. اسکپسیس در حدود پنجاه کیلومتری اسوس در آسیای صغیر قرار دارد که ارسطو و گزنوکراتس پس از مرگ افلاطون به آن جا سفر کردند.
توت خوار رگه دار یک پرنده گنجشک سان نوگرمسیری کوچک است که در پرو یافت می شود. از ارتفاع ۳۰۰۰ متر تا ۴۶۰۰ متر در جنگل های صخره ای کوهستانی آند یافت می شود. دو زیرگونه آن شناخته شده است.
دونالد استرنوف بیر جونیور ( ؛ زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۵۰) یک تاجر، دیپلمات و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۵ به عنوان نماینده ایالات متحده در خدمت می کند. او یکی از اعضای حزب دموکرات است و منطقه او در قلب ویرجینیای شمالی است و شامل اسکندریه، فالز چرچ و آرلینگتون است. بیر دارای نمایندگی های فروش خودرو در ویرجینیا است و سابقه طولانی در مشارکت در امور اجتماعی و بشردوستانه دارد. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ او به عنوان سی و ششمین فرماندار ویرجینیا در دوران داگ وایلدر (۱۹۹۰–۱۹۹۴) و جورج آلن (۱۹۹۴–۱۹۹۸) خدمت کرد. او برای فرمانداری ویرجینیا در سال ۱۹۹۷ نامزد حزب بود ولی از جیم گیلمور جمهوری خواه، که در آن زمان دادستان کل ویرجینیا بود، شکست خورد. او از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به عنوان سفیر ایالات متحده در سوئیس و لیختن اشتاین در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما خدمت کرده است.