Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نیز. تنها دو تا از آن ها، "هملت" و "اتلو"، ظاهراً در دورانِ مسیحیت اتفاق می افتند، و حتی در آن ها، به غیر از شیطنت های روح در "هملت"، هیچ نشانه ای از «دنیای باقی» وجود ندارد که در آن همه چیز باید درست شود. … ما اطلاعات زیادی دربارهٔ اعتقاداتِ دینیِ شکسپیر نداریم و از روی شواهد نوشته هایش اثبات وجود چنین اعتقادی دشوار است.وادیم نیکولایف، محقق روسی شکسپیر، اظهار داشته است که «شکسپیر ایده های ضد کلیسا را مطرح می کند و خودکشی را گناه نمی داند»، او «به طرز ماهرانه ای از درگیری با سانسور اجتناب می کند». نیکولایف این نظریه ها را در سال ۲۰۰۸ در یک کنفرانس بین المللی ارائه کرد. این باعث بحث شدید شد، اگرچه اکثر شرکت کنندگان مخالف بودند. پاگانیسم. "ما در دستِ خدایان چون مگسانیم در دستِ پسرکان." "به خاطرِ سرگرمی می کُشندمان."- ارل گلاستر در "شاه لیر"، پردهٔ ۴، صحنهٔ ۱ ارجاعاتِ فراوانِ شکسپیر به خدایان و مفاهیم پاگانیسم، مانند هایمن که حل و فصل "هر طور که دوست دارید"، بازتابی از باور خود او نیست، بلکه ابزاری ضروری برای ارائه خدا بر روی صحنه است، جایی که شخصیت های مسیحی برخلاف ارائه نمایش کرامات زمان های گذشته ممنوع است.
برخی از اشارات رایج مسیحی، که شامل هیچ تجلی فیزیکی دین نمی شود، در نسخه های کوارتو چرخه تاریخ، با ارجاعات بی ضرر به خدایان بت پرست، با ظهور فولیوی یکم جایگزین شد. دیدگاه ها دربارهٔ اسلام. دیدگاه های شکسپیر دربارهٔ اسلام را "اکونومیست" «پیچیده» و «چندوجهی» وصف کرده و گفته که او «در حساسیت خود نسبت به جهان اسلام و ساکنانش از زمان خود جلوتر بود». به گفته متیو دیموک، تصویر شکسپیر از اسلام و مسلمانان «همخوانی کتاب مقدس یا انسجام مذهبی را که در مرد پرخاشگر رزمی تجسم یافته بود را انکار می کرد.» شکسپیر یک اشاره صریح به محمد در "هنری ششم" می کند.
برای خودآزمایی () اثری از فیلسوف دانمارکی سورن کی یرکگور است. این کتاب در ۲۰ سپتامبر ۱۸۵۱ به عنوان بخشی از دومین دوره نویسندگی کی یرکگور منتشر شد. این اثر را یکی از دم دستی ترین آثار کی یرکگور نامیده اند. او با «تخیل استعاری یک شاعر، اندیشمندی یک فیلسوف و متکلم، هوی وهوس یک طنزپرداز، و شور یک عاشق و مؤمن» می نویسد.
جزیره آپتکارسکی () یک جزیره رودخانه ای در شهر سنت پترزبورگ کشور روسیه است.
الکس شلی (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کای لی ری (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل بریتانیا است.
سید جواد غفاری، معروف به «قصاب داعشی ها» و «قصاب حلب» نظامی ایرانی است که به عنوان سومین فرمانده نیروهای ایرانی در سوریه از آغاز بحران در این کشور فعالیت می کرد. او ابتدا به عنوان یکی از فرماندهان قرارگاه دمشق، کار خود را شروع کرد و سپس فرماندهی قرارگاه حلب را به عهده گرفت و فرمانده نیروهای مستشاری ایرانی و هم پیمانان ایران، مثل حزب الله لبنان و فاطمیون در سوریه بود. زندگی. طبق برخی منابع، نام اصلی وی «احمد مدنی» است. برخی منابع نیز او را با نام اصلی «غفار باقری اسفندرونی» نام برده اند. وزارت خزانه داری آمریکا نیز نام واقعی او را «جواد غفار احدی» اعلام کرده. سیدجواد غفاری، که از او با عنوان «سَرتیپ احمد مدنی» نیز نام برده شده است، از فرماندهان قدیمی جنگ ایران و عراق است که در سال ۱۳۹۳ به حکم قاسم سلیمانی به سوریه رفت و فرمانده نیروهای سپاه در شمال سوریه شد. پایگاه او در جنوب شرقی شهر حلب، در پیشرفت های نیروهای طرفدار اسد در مقابله با مخالفان بشار اسد نقش داشت. در مهر ۱۳۹۴، پس از کشته شدن حسین همدانی، غفاری فرمانده نیروهای سپاه پاسداران در سوریه شد. او تحت نظارت سلیمانی کار می کرد. فعالیت در نیروی قدس. جنگ داخ
لی سوریه. بعد از شروع بحران سوریه، چند ماه بعد از آنکه این مسئله وجهه نظامی پیدا کرد و جنگ شروع شد، اولین فرمانده نیروهای مستشاری ایران، سردار حسین همدانی بود. همدانی دی ماه ۱۳۹۰ به عنوان فرمانده گروه مستشاری منصوب شد و ۲ سال فرمانده بود. درحالی که دمشق در خطر جدی سقوط قرار داشت، بعد از ۲ سال مأموریتش تمام شد و سردار اسدی به جای او سرکار آمد. اسدی هم ۲ سال (یعنی از ۱۳۹۲ تا اواخر ۱۳۹۴) و تا زمان آزادسازی نبل و الزهرا فرمانده بود و سپس مأموریت او هم تمام شد. در بهمن ماه ۱۳۹۴ و بعد از آزادسازی نبل و الزهراء، مأموریت اسدی هم به اتمام رسید و مأموریت جواد غفاری شروع شد. او فرمانده گروه مستشاری ایران شد. غفاری از اواخر ۱۳۹۴ فرمانده بود و بیش از حسین همدانی و محمدجعفر اسدی مأموریتش ادامه پیدا کرد. مأموریت هایی همچون آزادسازی حلب، آزادسازی دیرالزور و المیادین و بوکمال و شکست داعش، حضور در مرز عراق و سوریه و حضور در مرز سوریه و اردن تحولاتی بود که در این دوران انجام گرفت و در اواخر سال ۹۸ قرار بر این شد که اوایل ۱۳۹۹ مأموریت غفاری تمام شود اما چون قاسم سلیمانی، در دی ماه ۱۳۹۸ ترور شد، مسئله جابه جایی او به تعویق افتاد.
بعد از یک سال و نیم به دلیل اینکه اوضاع تثبیت شد، قرار شد تا این طرح تحول انجام بگیرد. غفاری جزو اولین مستشاران ایرانی بود که وارد بحران سوریه و دمشق شد، و چون نیروهای حزب الله در آن منطقه بودند، با آنها کار کرد. قاسم سلیمانی با توجه به اهمیت حلب به او پیشنهاد داد که قرارگاه حلب را راه اندازی کنند. غفاری و تیمش از حوزه دمشق به حلب منتقل شدند و عملیات آزادسازی جاده خناسر به حلب طراحی شد و در حلب مستقر شدند و در بهمن ماه ۱۳۹۴ فرماندهی قرارگاه حلب را به عهده گرفت. غفاری بعد از آن در سال ۱۳۹۴ فرمانده کل نیروهای مستشاری شد. حملات پهپادی به اسرائیل. مطبوعات اسرائیل اعلام کردند که اسرائیل در شب ۳ شهریور ۱۳۹۸ حمله ای را علیه سپاه قدس ایران که در حال آماده سازی برای عملیات علیه اسرائیل در روستای اکرابا در نزدیکی دمشق بودند، انجام داد. پس از آن، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، مدعی شد که هدف از این حمله «نشان دادن این است که ایران در هیچ کجا دست نخورده نیست» سخنگوی ارتش اسرائیل اعلام کرد که با این حملات تلاش ایران برای انجام عملیات با پهپادهای انتحاری در داخل اسرائیل خنثی شده است. در پستی در اکس (توییتر سابق) فار
سی نیروی دفاعی اسرائیل، فرماندهی این حمله را «سردار سرتیپ جواد غفاری» که مستقیماً تحت فرماندهی فرمانده سپاه قدس، قاسم سلیمانی بود انجام داده است. قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس و در رتبه بعدی جواد غفاری، «فرمانده نیروهای ایرانی در سوریه» بود. دو نفر از اعضای حزب الله به نام های یاسر احمد دهر و حسن یوسف تحت عنوان تیم حمله در رتبه های پایین تر از آنها قرار داشتند. این دو تن از اعضای ارشد حزب الله و دو نفر دیگر که استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در ایران آموزش دیده بودند، در شب ۳۱ مرداد تا ۱ شهریور سعی کردند پهپادهای انفجاری را از منطقه آرانا سوریه به داخل خاک اسرائیل پرتاب کنند و در مسیرشان مورد حمله قرار گرفتند. یک تلاش دیگر برای پرتاب نیز در ۲ شهریور ۱۳۹۸ انجام گرفت. یاسر احمد و حسن یوسف که گفته می شد برای حمله به اسرائیل با هواپیماهای بدون سرنشین آماده می شدند نیز در حملات شب ۳ شهریور اسرائیل در نزدیکی دمشق کشته شدند. آویچای آدرایی، سخنگوی ارتش اسرائیل در توییتی که در حساب کاربری شخصی خود در توییتر منتشر کرد، گفت که جواد غفاری از نزدیک آموزش پرواز پهپاد دو عضو حزب الله لبنان را دنبال می کند. حمله به نیروها
ی آمریکایی. به گزارش ، غفاری شماری از حمله های صورت گرفته علیه آمریکا را از خاک سوریه انجام داده است که برخی بسیار خطرناک بودند و می توانستند باعث جنگی ناخواسته در منطقه بشوند. مانند حمله روز ۲۰ اکتبر به نیروهای آمریکایی. انجام ترور در خارج از ایران. معاونت عملیات ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دوره غفاری، چند ترور ناموفق در خارج از کشور انجام داد که مهم ترین شان، توطئه ترور شهروندان اسرائیلی در خاک ترکیه بود. بنا به گزارش ایران اینترنشنال، به استناد از یک مقام ناشناس ارشد پیشین سپاه پاسداران، جواد غفاری، از فرماندهان نیروی قدس سپاه، در آبان ماه ۱۴۰۰ به ریاست عملیات «ترکیه» گمارده شد. مقامات امنیتی همان موقع گفتند در ماه های ژوئن و ژوئیه، موساد، «سازمان اطلاعات و عملیات ویژهٔ اسرائیل» و همتایان محلی اش موفق شدند چندین حملهٔ ایران به غیرنظامیان اسرائیلی در استانبول را دفع کنند. گفته می شد مأموران ایرانی برای انتقام از ترور چندین افسر ارشد ایرانی که توسط اسرائیل انجام شده بود، آمادهٔ ربایش و ترور اسرائیلی ها در استانبول بودند. در گزارش نیز آمده که غفاری پس از بازگشت به ایران، به معاونت فرمانده سازمان اطلاع
ات و عملیات ویژهٔ سپاه پاسداران منصوب شد، و در این مقام شماری حمله های ناموفق علیه شهروندان اسرائیلی صورت داد. تحریم ها. غفاری در ۲۸ شهریور ۱۴۰۳ توسط وزارت خزانه داری آمریکا تحریم شد. او در آن زمان مسئول واحد ۴۰۰۰ سپاه پاسداران که معاونت ویژه سازمان اطلاعات سپاه است، بود. جواد غفاری که وزارت خزانه داری آمریکا نام اصلی او را «جواد غفار احدی» اعلام کرده، از زمان آغاز جنگ ۲۰۲۳ حماس و اسرائیل، توان خود واحد ۴۰۰۰ را در اختیار نیروهای موسوم به جبهه مقاومت در منطقه قرار دادند. او مسئول شبکه قاچاق سلاح به کرانه باختری بود که اوایل فروردین ماه ۱۴۰۳ ارتش اسرائیل وی را شناسایی کرد.
ترکی بن سعود آل کبیر شاهزاده عربستان سعودی بود و پسرعمو و داماد ملک عبدالعزیز (حاکم بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۳) و نتیجه شاهزاده سعود آل کبیر بود که اعدام او در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶ در رسانه های دولتی عربستان رسماً اعلام شد. از زمان اعدام مشاعل بنت فهد آل سعود ۱۹ ساله که در سال ۱۹۷۷ اعدام شد، وی نخستین فردی از خانواده سلطنتی آل سعود بود که اعدام شده است. جرم و مجازات. این حادثه به اواخر ماه محرم سال ۱۴۳۴ هجری قمری (مصادف با ۱۳ دسامبر ۲۰۱۲ میلادی و ۲۳ آذر ۱۳۹۱ شمسی) بازمی گردد. پس از درگیری میان گروهی از جوانان مسلح به اسلحه های کلاشینکف ۴۷ و کرینکوف ۷۴ رخ داد. در نتیجهٔ این درگیری تیراندازی شدیدی صورت گرفت که به کشته شدن عادل المحیمید و زخمی شدن فرد دیگری به نام عبدالرحمن التمیمی انجامید. ترکی بن سعود از این که متوجه شده بود مقتول دوست او بوده است شک زده شده بود. ترکی با خودروی لکسوس کاملاً دودی شده خود به همراه دو خودرو دیگر به منطقه الثمامه آمده بود. یکی از دوستانش در یکی از این خودروها که از نوع جیپ چروکی بود و بعداً در این حادثه کشته شد حضور داشت. همزمان با رسیدن شان به مقصد درگیری میان گروهی از جوانان رخ داد
و هنگامی که دوستش عادل از خودرو پیاده شد تا ماجرا را پیگیری کند ترکی با اسلحه نورینکو ۹ میلی متری شلیک کرد. گلوله به طور تصادفی به عادل اصابت کرد و او را کشت. سپس گلوله به عبدالرحمن التمیمی که پشت عادل ایستاده بود برخورد کرد و باعث جراحت شدید او در سر شد. عبدالرحمن به بیمارستان منتقل شد. پلیس برخی از افرادی که هنگام وقوع حادثه حضور داشتند را بازداشت کرد. زمانی که ترکی متوجه شد که دوستش را کشته است دچار شوک شد و روی زمین افتاد. او به پلیس اعتراف کرد که مسئول این حادثه بوده است. شاهزاده ترکی به همراه گروهی از افراد درگیر بازداشت شدند. برخی از آن ها پس از محکومیت به جرایم عمومی مانند حمل سلاح آزاد شدند. اعدام. چند ساعت پیش از اجرای حکم ترکی آل کبیر با دوستان و خانواده خود دیدار کرد. او در انتظار اعدام تا نماز صبح وقت خود را به دعا و قرائت قرآن سپری کرد. حوالی ساعت ۷ صبح رئیس زندان او را به مکانی برد که قرار بود وصیت نامه اش را بنویسد. پس از وضو در ساعت ۱۱ صبح به مسجد منتقل شد. در ساعت پایانی قبل از اعدام پدر ترکی تلاش کرد تا پدر مقتول را متقاعد کند که او را ببخشد و دیه را بپذیرد. با این حال پدر مقتول پیشنهاد دی
ه را رد کرد و از بخشیدن قاتل پسرش خودداری کرد. بنابراین اعدام بلافاصله پس از نماز عصر در ساعت ۴:۱۳ بعدازظهر انجام شد. اعدام ترکی آل کبیر گفتگوهای گسترده ای را در شبکه های اجتماعی عربستان به راه انداخت. کاربران از سراسر کشور تصمیم مقامات سعودی برای برخورد برابر با او مانند هر شهروند دیگر سعودی را ستودند. = پانویس =
جاوید اقبال (1924-۲۰۱۵) فیلسوف و قاضی اهل پاکستان است. قاضی ارشد دادگاه عالی پاکستان و در سطح بین المللی به دلیل انتشارات تحسین برانگیز خود در مورد فلسفه حقوق و فلسفه نوین اسلامی در مجلات بین المللی و ملی شناخته شده بود. او فرزند شاعر و فیلسوف محمد اقبال بود. جاوید کتاب های مختلفی در مورد جنبش ملی گرایی و ایدئولوژی سیاسی پاکستان تالیف کرد. جاوید به غیر از فلسفه، شغل پرباری در قوه قضاییه پاکستان داشت و پیش از ارتقاء به دادگاه عالی، رئیس سابق دادگاه عالی لاهور بود. زندگی. جاوید اقبال در سیالکوت، پنجاب، هند بریتانیا در 5 اکتبر 1924 از علامه محمد اقبال و همسر دومش سردار بیگم به دنیا آمد. مادرش در 11 سالگی و پدرش در 14 سالگی در سال 1938 درگذشتند. جاوید مدرک لیسانس در سال 1944 از کالج دولتی لاهور. مدرک کارشناسی ارشد در زبان انگلیسی و مدرک کارشناسی ارشد در فلسفه (دارنده مدال طلا) در سال 1948; مدرک دکترای فلسفه در سال 1954 از دانشگاه کمبریج، انگلستان. و وکیل دادگستری لندن، در سال 1956. او مدرک دکترای افتخاری را از دانشگاه ویلانوا، ایالات متحده، و دانشگاه سلجوقی در اردن دریافت کرده است. مسیر شغلی. جاوید به عنوان وکیل
در دادگاه عالی لاهور شروع به کار کرد و بعداً در سال 1971 قاضی و سپس رئیس دادگاه شد. او همچنین قاضی دادگاه عالی پاکستان و عضو منتخب مجلس سنای پاکستان (مجلس علیا) بود. او مقالاتی در زمینه اندیشه سیاسی اسلامی، ایدئولوژی سیاسی در پاکستان و فلسفه پدرش محمد اقبال منتشر کرد که در مجلات داخلی و بین المللی به چاپ رسیده است. در سالهای 1960-1962 و در سال 1977 نماینده پاکستان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. او از دوره حکومت ژنرال ضیاء الحق به نفع اصلاحات در قوانین پاکستان استدلال کرد. جاوید اقبال در انتخابات عمومی سال 1970 پاکستان با ذوالفقار علی بوتو رقابت کرد، اما در نهایت تصمیم گرفت سیاست را ترک کند و پیشنهاد بوتو برای پیوستن به حزب خلق پاکستان را رد کرد. او با نصیره اقبال، قاضی بازنشسته دادگاه عالی لاهور ازدواج کرده بود.
مشاعل بنت فهد آل سعود (۱۹۵۸ – ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۷؛ عربی: الأمیرة مشاعل بنت فهد بن محمد بن عبدالعزیز آل سعود) یکی از اعضای خاندان سلطنتی آل سعود بود که در سال ۱۹۷۷ در سن ۱۹ سالگی به اتهام ارتکاب زنا با تیرباران اعدام شد. او دختر شاهزاده فهد بن محمد و نوه شاهزاده محمد بن عبدالعزیز بود. شاهزاده محمد بن عبدالعزیز یکی از پسران ملک عبدالعزیز بنیان گذار عربستان سعودی و برادر بزرگ تر و تنها برادر تنی ملک خالد است. خانواده مشاعل به درخواست مشاعل او را برای تحصیل به بیروت در لبنان فرستادند. در آنجا او عاشق مردی به نام خالد الشاعر محلحل شد که برادرزاده علی حسن الشاعر سفیر عربستان در لبنان بود و با او رابطه ای عاشقانه برقرار کرد. پس از بازگشت آن ها به عربستان سعودی مشخص شد که آن ها بارها به طور پنهانی با یکدیگر ملاقات کرده اند و به همین دلیل اتهام زنا علیه آن ها مطرح شد. مشاعل تلاش کرد تا به دروغ نشان دهد که غرق شده است و سپس هنگام تلاش برای فرار از عربستان به همراه خالد دستگیر شد. او با لباس مبدل مردانه در فرودگاه جده سعی داشت از کشور خارج شود؛ اما یکی از مأموران گذرنامه او را شناسایی کرد. او پس از دستگیری به خانواده اش بازگر
دانده شد. طبق قوانین شریعت که در عربستان سعودی حاکم بود شخص تنها در صورتی می تواند به زنا محکوم شود که چهار مرد بالغ به وقوع عمل زنا شهادت دهند یا خود فرد به صراحت به این جرم اعتراف کند و در دادگاه جمله «من زنا کرده ام» را چهار بار پشت سر هم تکرار کند. خانواده مشاعل او را ترغیب کردند که اعتراف نکند و تنها وعده دهد که دیگر معشوقه خود را ملاقات نخواهد کرد. با این حال او پس از بازگشت به دادگاه اعتراف خود را تکرار کرد و چهار بار گفت: «من زنا کرده ام. من زنا کرده ام. من زنا کرده ام. من زنا کرده ام.» در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۷ مشاعل و خالد در کنار ساختمان ملکه در پارکی در شهر جده به صورت علنی اعدام شدند. مشاعل چشم بند زده و مجبور به زانو زدن شد و بر اساس دستور صریح پدربزرگش یکی از اعضای ارشد خاندان سلطنتی به دلیل بی اعتباری ای که برای خانواده اش به بار آورده بود اعدام شد. پس از اینکه خالد مجبور شد شاهد اعدام مشاعل باشد با شمشیر گردن زده شد. باور بر این است که این کار توسط یکی از بستگان مرد مشاعل و نه به دست یک جلاد حرفه ای انجام شده است. برای جدا کردن سر او به پنج ضربه نیاز شد. هر دو اعدام در نزدیکی کاخ سلطنتی در جده و
نه در میدان تاریخی الدیرة که مکانی است که معمولاً محکومان به مرگ در عربستان سعودی در آنجا اعدام می شوند انجام شد. مستند مرگ یک شاهزاده. آنتونی توماس تهیه کننده مستقل فیلم به عربستان سعودی سفر کرد و با افراد متعددی دربارهٔ داستان مشاعل مصاحبه کرد. او با روایت های متناقضی مواجه شد که بعدها موضوع یک مستند بریتانیایی با عنوان مرگ یک شاهدخت شد. این فیلم قرار بود در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۸۰ از شبکه تلویزیونی آی تی وی در بریتانیا پخش شود و یک ماه بعد از شبکه تلویزیونی عمومی پی بی اس در ایالات متحده نمایش داده شود. هر دو پخش با اعتراضات شدید روبرو شدند که به دنبال آن فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی و سیاسی قوی از سوی عربستان سعودی برای لغو این پخش ها اعمال شد. ملک خالد پس از ناکامی در لغو پخش فیلم در بریتانیا سفیر بریتانیا را از عربستان سعودی اخراج کرد. در ماه مه ۱۹۸۰ توجه ها به شبکه پی بی اس جلب شد که مقامات این شبکه تحت فشار فزاینده ای از سوی شرکت ها و سیاستمداران قرار گرفتند. یکی از حامیان اصلی پی بی اس شرکت موبیل اویل یک آگهی تمام صفحه در بخش سرمقاله روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرد که با این فیلم مخالفت کرده و اعلام کرد که
پخش آن روابط آمریکا و عربستان سعودی را به خطر می اندازد. پس از مدتی تأخیر این فیلم در تاریخ ۱۲ مه ۱۹۸۰ در شبکه پی بی اس در بیشتر ایالت های آمریکا پخش شد. اگرچه برخی از ایستگاه های پی بی اس از پخش آن خودداری کردند. برای مثال در ایالت کارولینای جنوبی شبکه وابسته به پی بی اس نمایش این فیلم را لغو کرد. این تصمیم تحت تأثیر این واقعیت بود که جان سی. وست، سفیر وقت آمریکا در عربستان سعودی پیش تر فرماندار این ایالت بود. در سال ۲۰۰۵، شبکه پی بی اس فیلم مرگ یک شاهدخت را در برنامه خط مقدم به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد پخش اصلی نمایش داد. گفته می شود که ملک خالد مبلغ ۱۱ میلیون دلار به شبکه پیشنهاد داده بود تا پخش فیلم را متوقف کند. طبق گفته کارگردان آنتونی توماس دادگاه رسمی صورت نگرفته و اعدام نیز جنبه رسمی و قضایی و قانونی نداشته است: دیوید فانینگ نویسنده و تهیه کننده اجرایی مرگ یک شاهدخت افزود: توماس بیان کرد که قتل ناموسی و نه بر اساس قوانین اسلامی بوده است. رضا علی سید از Dawn نوشت که «احتمالاً» مرگ او فقط به دلیل «آلوده کردن نام و اعتبار خانوادگی» رخ داده است. لورا وایلدنتال، نویسنده کتاب The Language of Human Righ
ts in West Germany این رویداد را به عنوان یک قتل ناموسی توصیف کرده است.
گرگ خزر (نام علمی: Canis lupus campestris) که به عنوان گرگ استپ نیز شناخته می شود، یک زیرگونه گرگ و بومی پیرامون دریای خزر، استپهای مناطق قفقاز، بخش پایین منطقه ولگا، قزاقستان جنوبی تا میانه های رود امبا و مناطق استپی بخش پایین اروپایی کشورهای پساشوروی است. این گرگ ممکن است در شمال افغانستان و ایران و احتمالاً مناطق استپی دوردست رومانی، مجارستان و دیگر نواحی اروپای شرقی نیز یافت شود. مطالعات نشان داده اند که این گرگ میزبان هاری است. به دلیل نزدیکی زیاد آن به انسان ها و حیوانات خانگی، نیاز به یک واکسن معتبر بسیار بالا است. Rueness "et al." (2014) نشان دادند که گرگ ها در رشته کوه قفقاز، متعلق به زیرگونه فرضی قفقازی "C. l. cubanensis", از نظر ژنتیکی به اندازه کافی متمایز نیستند که به عنوان یک زیرگونه در نظر گرفته شوند، اما ممکن است نماینده یک بوم ریخت شناسی محلی (جمعیت) از "C. l. lupus" باشند. در قزاقستان، روستاییان گاهی گرگ ها را تغذیه می کنند و از آنها به عنوان «سگ های نگهبان» استفاده می کنند. ظاهر. این گرگ دارای اندازه متوسطی بوده و وزن آن ۳۵–۴۰ کیلوگرم (۷۷–۸۸ پوند) است، بنابراین کمی کوچک تر از گرگ اوراسیا می
باشد و خز آن کمتر، زبرتر و کوتاه تر است. پهلوهای آن خاکستری روشن است و پشت آن خاکستری زنگ زده یا قهوه ای مایل به تیره با مخلوطی قوی از موهای سیاه است. موهای محافظ در جدوگاه معمولاً از ۷۰–۷۵ میلی متر بیشتر نمی شود. خز گرگ های استپی در آسیای میانه و قزاقستان تمایل به داشتن رنگ های مایل به قرمز بیشتری دارد. دم آن فاقد خز کافی است. جمجمه آن ۲۲۴–۲۷۲ میلی متر طول و ۱۲۸–۱۵۲ میلی متر عرض دارد. گرگ های خزر گاهی کشتار اضافه فک خزری را انجام می دهند.
فلوس ( "Fiore")؛ یک شرکت ایتالیایی است که در سال ۱۹۶۲ میلادی در مرانو تأسیس شد و متخصص در سیستم های روشنایی است. تاریخچه. زمانی که دینو گاوینا و چزاره کاسینا با آرتورو آیزنکیل (واردکننده یک پوشش پلیمری نوآورانه تولید شده در ایالات متحده آمریکا)، آغاز به همکاری کردند، این شرکت در مرانو به عنوان آزمایشگاهی کوچک متولد شد؛ که در آن مواد جدید، و تحقیقات سبک و عملکردی نوین آزمایش می شدند. در همان سال های نخست، این شرکت در ایتالیا و متعاقباً در سایر نقاط جهان، عمدتاً به لطف طراحان مهمی که آن را از ابتدا تا موزه های بین المللی در سراسر جهان همراهی کردند، به ویژه موزهٔ هنر مدرن در نیویورک، شناخته شد: برادران کاستیلیونی، پیر جاکومو و آکیله و همینطور توبیا اسکارپا. فلوس نه تنها به دلیل نوآوری های سبکی خود، بلکه به دلیل معرفی موادی که تا آن زمان در فعالیت های تولیدی مورد توجه قرار نمی گرفتند، مانند پیله (شفیره) که فقط به عنوان ماده بسته بندی استفاده می شد، برجسته بود. در سال ۱۹۶۴ میلادی، زمانی که دفتر مرکزی به بوتسو، در استان برشا منتقل شد، سرجو گاندینی ابتدا به عنوان عضو هیئت مدیره و سپس به عنوان مدیر عامل تا زمانی که د
ر سال ۱۹۹۹ میلادی به ریاست شرکت رسید، به فلوس پیوست. دهه هفتاد میلادی سال های جوشش خلاقانه و کارآفرینی بزرگ برای فلوس بود. این شرکت رشد زیادی را تجربه کرد و اولین شعبه خود را در آلمان افتتاح کرد. در سال ۱۹۷۴ میلادی آرته لوچه (یک شرکت روشنایی تاریخی ایتالیایی) را خریداری کرد و در نتیجه چندین مدل طراحی شده توسط جینو سارفاتی (بنیانگذار آرته لوچه در سال ۱۹۳۶ میلادی) نیز تبدیل به بخشی از طیف محصولات فلوس شدند. در سال ۱۹۷۹ میلادی، با چراغ معلق "پارانتزی" توسط آکیله کاستیلیونی و پیو مانتسو، فلوس اولین جایزه پرگار طلای خود را از انجمن طراحی صنعتی (آ دی ای) دریافت کرد. در دهه هشتاد میلادی، فلوس با فرم ها و مواد جدید تحربیاتی نمود و یک همکاری انحصاری طولانی را با فیلیپ استارک آغاز کرد که منجر به یک سری موفقیت های بین المللی شد (مانند: "آرا" و "میس سیسی"). همچنین چندین همکاری طولانی مدت با دیگر طراحان مشهور جهان وجود داشت. از میان بسیاری می توان آنتونیو چیتریو، جاسپر موریسون، مارک نیوسون و کنستانتین گرچیچ را به خاطر آورد. در دهه نود میلادی، فلوس، «لایت کُنترکت» را به عنوان یک شرکت "اسپین-آف" تأسیس کرد، یک بخش تخصصی در ت
ولید محصولات حرفه ای و سیستم های روشنایی برای فضاهای تجاری بزرگ. در سال ۱۹۹۴ میلادی او دومین جایزه پرگار طلا را به لطف "دراپ۲" توسط مارک سدلر دریافت کرد، پس از آن جایزه سوم را در سال ۱۹۹۵ میلادی و چهارمین جایزه را در سال ۲۰۰۱ میلادی به لطف محصول "می دی" توسط کنستانتین گرچیچ به دست آورد. در سال ۲۰۰۵ میلادی، فلوس، شرکت آنتارس، یک شرکت اسپانیایی تولید لوازم روشنایی برای معماری (که اکنون با نام «فلوس آرکیتکچورال» شناخته می شود) را خریداری کرد. در سال ۲۰۰۷ میلادی فلوس «پروفشنال اسپیس» را در میلان افتتاح کرد تا به معماران و طراحان اجازه دهد تا به طور مستقیم ویژگی های عملکرد و نور محصولات مختلف شرکت را تجربه کنند. این شرکت که یکی از اعضای عادی انجمن تجاری ایتالیا آلتا گاما است، اولین ۵۰ سالگی خود را در سال ۲۰۱۲ میلادی در کاخ دائمی (پالاتسو دلا پرماننته) در میلان، به مناسبت نمایشگاه فوئوریسالونه ۲۰۱۲ جشن گرفت. در سپتامبر ۲۰۱۴ میلادی، صندوق سرمایه گذاری خصوصی آندره آ بونومی، «اینوست اینداستریال»، ۸۰ درصد از فلوس را به دست آورد، با بقیه سرمایه، در اختیار خانواده های گاندینی و رودریکز، و فدریکو مارتینز وبر نیز شریک شدند
. در سال ۲۰۱۵ میلادی، فلوس شرکت «لوکاس لایتینگ» مستقر در نیویورک را بر عهده گرفت. همچنین در همان سال، «ایتالیانا آرس» یک شرکت مستقر در بریانتسا متخصص در تولید وسایل روشنایی در فضای باز (بخشی که فلوس در آن حضور نداشت) را تصاحب کرد. مدیر آرس، آمبروجو استرانو که در رأس شرکت باقی ماند، سهامدار اقلیت فلوس شد. در فوریه ۲۰۱۷ میلادی، فلوس با جیسون براکنبری برای خرید «کی کی دی سی» فرانسه، شرکت توزیع کننده بازار فرانسه از کی کی دی سی کره ای، متخصص در تولید ال ای دی های خطی پیشرفته برای بخش معماری، توافق کرد. شرکت جدید نام «فلوس پروجکت» را به خود گرفت و براکنبری را به عنوان مدیر عامل شرکت گمارد. از زمان ورود «کارلایل گروپ» به برنامه طراحی اینوست اینداستریال، شرکت «دیزاین هلدینگ» در سپتامبر ۲۰۱۸ میلادی به رهبری گابریله دل تورکیو متولد شد که شامل برندهایی است که قبلاً تحت کنترل اینوست اینداستریال بودند: فلوس، بی اندبی ایتالیا و لوئی پولسن دانمارکی. در دیزاین هلدینگ، دو صندوق سرمایه گذاری دارای سهام مساوی بودند در حالی که پیرو گاندینی (رئیس هلدینگ جدید و همچنین ابقاء در رأس فلوس) و خانواده بوسنلی، بنیانگذاران بی اندبی، دار
ای سهام اقلیت بودند (جورجو بوسنلی به عنوان نایب رئیس شرکت تازه تأسیس منصوب شد). در ماه مه ۲۰۱۹ میلادی پیرو گاندینی فلوس و دیزاین هولدینگ را به دلیل اختلاف نظرها ترک کرد. گابریله دل تورکیو، مدیریت عامل اجرایی را به نقش ریاست هلدینگ اضافه کرد، روبرتا سیلوا به عنوان مدیر عامل جدید فلوس منصوب شد. دو محصول جدید مهم در طول سال ۲۰۲۳ میلادی وارد بازار شدند. "سرامیک" طراحی و ساخته شده از مواد سرامیکی توسط رونان بورولک. محصول دیگر "بیلبوکه" است که با همکاری طراح کانادایی، فیلیپ مالوئین ساخته شده است. در آوریل ۲۰۲۴ میلادی، پس از ۵ سال، رهبری شرکت از روبرتا سیلوا به دانیل لالوند رسید. داده های اقتصادی. در سال ۲۰۱۶ میلادی این شرکت (با سه واحد تولیدی: خانه، معماری، فضای باز) گردش مالی ۲۰۸٫۴ میلیون یورو (با ۴٫۷ درصد افزایش) را به ثبت رساند. صادرات (در ۷۰ کشور) با ۸ فروشگاه تک برند، ۸۰٪ را به خود اختصاص داده است. در سال ۲۰۱۷ میلادی به ۱۲۱۲٫۵ میلیون یورو درآمد با ابیتدا (حاشیه عملیاتی ناخالص) ۵۴٫۳ میلیون رسید. در سال ۲۰۱۸ میلادی گردش مالی ۲۲۵٫۹ میلیون (با افزایش ۵٪) در حالی که ابیتدا ۲۶٪ بود. طراحان. از جمله طراحانی که برای ف
لوس کار کردند و کار می کنند عبارتند از: آکیله و پیر جاکومو کاستیلیونی، آنتونیو چیتریو، تیم درهاخ، رودولفو دوردونی، یوریس لارمان، لورین لیون بویم، کنستانتین گرچیچ، کنود هولشر، پیرو لیسونی، جاسپر موریسون، مارک نیوسون، توبیا اسکارپا، فیلیپ استارک، پاتریسیا اورکیولا، مارچلو تسیلیانی، مارسل واندرس، سباستین رانگ. از جمله محصولاتی که فلوس را در سرتاسر جهان معروف کرده است (موزهٔ هنر مدرن در نیویورک، یک منطقه کامل از موزه را صرفاً به شرکت ایتالیایی اختصاص داده است) عبارتند از: جوایز پرگار طلای کسب شده. این شرکت در سال های فعالیت خود تاکنون چند پرگار طلا را دریافت کرده است که یکی برای «حرفه تجاری» و یکی برای «محصول تجاری» بوده است. فلوس همچنین پس از خرید چراغ لومیناتور اثر آکیله کاستیلیونی و پیر جاکومو کاستیلیونی، که در سال ۱۹۵۵ میلادی برنده پرگار طلا شده بود (در آن زمان توسط جیلاردی و بارتساگی، میلان تولید می شد)؛ تولید آن را ادامه می دهد.
دماغه کانن (در زبان دانمارکی: Kap Cannon) یک دماغه در دریای لینکلن، اقیانوس منجمد شمالی، گرینلند شمالی است. از نظر اداری، این دماغه بخشی از پارک ملی شمال شرق گرینلند محسوب می شود. این دماغه توسط رابرت پیری به افتخار هنری دبلیو کانن، یکی از اعضای باشگاه قطب شمال پری در نیویورک نام گذاری شده است. جغرافیا. دماغه کانن در انتهای شمالی سرزمین گرترود راسک، سرزمین پیری واقع شده است. آبدرهٔ بندیکت در غرب این دماغه قرار دارد و دهانه آن بین دماغه کانن و دماغه واشینگتن واقع شده است. یخچالی که درست در شرق این دماغه قرار دارد، تنها یخچال این منطقه است که کوه یخ تولید می کند. حدود ۱۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل) به سمت شرق، یک آبدره بی نام قرار دارد که دهانه آن در غرب دماغه کریستین چهارم واقع شده است.