Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اتحادیهٔ لاتین () (حدود قرن هشتم قبل از میلاد - ۳۳۸ قبل از میلاد) یک کنفدراسیون باستانی متشکل از حدود ۳۰ دولت شهر و قبیلهٔ منطقه لاتیوم در نزدیکی روم بود که برای دفاع متقابل ایجاد شده بود. ایجاد. در اصل، این اتحادیه به هدف محافظت از دولت شهرهای لاتین و ساکنان لاتیوم در برابر دولت شهرهای متخاصم پیرامون ازجمله اتروسکان (ساکنان اتروریا) شکل گرفته بود و رهبرش پادشاهی آلبا لونگا بود. دست نوشته ای برجای مانده از کاتوی بزرگ می گوید که این اتحادیه دست کم متشکل از دولت شهرهای توسکولوم و آریکیا و لاوینیوم و تیبور و کورا و آردئا و سوئسا پومتیا بوده است. تسلط روم بر اتحادیه. لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، هفتمین و آخرین شاه روم از ۵۳۴ تا ۵۰۹ ق. م، لاتینان را قانع کرده بود که سیادت روم بر اتحادیهٔ لاتین را بپذیرند. او معاهده ای که در زمان سلطنت تولوس هوستیلیوس میان رومیان و لاتینان امضاء شده و به موجب آن آلبالونگا تخریب و به قلمرو روم ضمیمه شده بود را تجدید کرد و قرار شد لاتینان در روزی مشخص در مکانی مشخص گرد بیایند تا رسماً سپاهیان لاتینی و رومی را در یکدیگر ادغام کنند. این کار انجام شد و تارکوئینیوس سپاهی ترکیبی از لاتینان و
رومیان تشکیل داد. پس از سرنگونی نظام پادشاهی روم و تأسیس جمهوری روم، اکتاویوس مامیلیوس، داماد تارکوئینیوس متکبر، سپاهی متشکل از سی دولت شهر لاتین جمع آورد تا جمهوری روم را سرنگون کند و خاندان تارکوئینیان را به تاج وتخت روم بازگرداند. اما جمهوری روم لاتینان را در نبرد خونین دریاچه رگیلوس شکست داد (۴۹۹ یا ۴۹۶ ق. م) و این شکست لاتینان را واداشت تا تحت سیطرهٔ رومیان درآیند. پس در ۴۹۳ ق.م. میان جمهوری روم و لاتینان معاهده ای موسوم به «معاهدهٔ کاسیوسی» منعقد شد. موافق این معاهده، رومیان و لاتینان در غنایم جنگیِ حاصل از لشکرکشی هایشان سهیم خواهند بود (امری که بعدها منجر به وقوع جنگ لاتین از ۳۴۱ تا ۳۳۸ ق.م. شد) و در هر لشکرکشی فرماندهیِ سپاهِ مرکب باید از آنِ رومیان باشد. این اتحاد سبب مقابلهٔ مؤثر با حملات همسایگانی چون اکوئیان و ولسکیان و قبایل کوهستان آپنین شد.
روستا یا ویکوس () در روم باستان، اصطلاح لاتین ویکوس vicus (جمع ویسی) دهکده ای را در یک منطقه روستایی (pagus) یا همسایگی یک سکونتگاه بزرگتر تعیین می کرد. در دوران جمهوری روم، چهار منطقه شهر رم به ویسی تقسیم شدند.
سیبیل () در یونان باستان پیامبر اعظم یا پیشگو یا وخشور بودند. سیبیل ها در مکان های مقدس پیشگویی می کردند. پوسانیاس (جغرافی دان) زمانی که او سنت های محلی را در نوشته های خود از قرن دوم پس از میلاد توصیف می کرد، قدمت یک سیبیل در دلفی (شهر) را به قرن یازدهم قبل از میلاد می رساند. در ابتدا، به نظر می رسد که تنها یک سیبیل وجود داشته است.
مارکوس ماریوس گراتیدیانوس (; – ) پرایتور اهل روم باستان و یکی از طرفداران جناح سیاسی معروف به محبوب ها یا پوپولارها، به رهبری عمویش، گایوس ماریوس، در طول دومین جنگ داخلی سولا بین پیروان ماریوس و لوکیوس کورنلیوس سولا بود.
کلیسای حواری یغیشه مقدس () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر اوغوز (شهر)، شهرستان اوغوز جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
پتکاتاغی وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تساکوری، استان هادروت جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۶۷۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه کاراپت مقدس، رامیس (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شیوه های تشییع جنازه رومی () شامل مراسم مذهبی رومیان باستان مربوط به مراسم خاکسپاری، سوزاندن و خاکستر کردن و خاکسپاری است. آنها بخشی از منش نیاکان، رمز نانوشته ای بودند که رومی ها هنجارهای اجتماعی خود را از آن استخراج می کردند.
کلیسای مریم مقدس، رامیس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهرستان اردوباد، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
گریس بامبری (; – ) خواننده اپرا اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال های ۱۹۵۸ تا ۲۰۲۳ میلادی فعالیت می کرد. وی یکی از متزوسوپرانوهای برجسته نسل خویش به شمار می رفت. صدای بامبری بسیار غنی و پویا بود و گستره صوتی وسیعی را پوشش می داد. سال ۱۹۳۷ در سنت لوییس در ایالت میسوری به دنیا آمد. او از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۲۳ فعالیت می کرد و به عنوان یکی از برجسته ترین هنرمندان رنگین پوست اپرا در قرن بیستم شناخته شده است. بامبری با خوانندگی اش در اپرای "تان هویزر" واگنر، لقب ونوس سیاه را برای خود به ارمغان آورد. این لقب نشان دهنده توانایی و استعداد او در اجرای نقش های مختلف اپرایی بود. او اولین کار خود را در سال ۱۹۶۳ انجام داد (اپرای بزرگ، بخشی از آمنریس)⁴. در سال ۱۹۶۵، او در بایروث با اجرای نقش زهره در اپرای تانهاوزر موفقیت چشمگیری کسب کرد. او جوایز گرمی، نشان هنر و ادب، و جایزه مرکز کندی را دریافت کرده است. این جوایز نشان دهنده تاثیر گذاری و موفقیت او در دنیای موسیقی است.
شاهپکار وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه گریگور مقدس، شاهاپونک (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شاهاپونک، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه سارگیس مقدس، شاهاپونک (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه صلیب مقدس، شامن (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شامن، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
خاندان کورنلیا () یکی از بزرگ ترین خاندان های پاتریسی ها در روم باستان بود برای بیش از هفتصد سال، از دهه های اولیه جمهوری روم تا قرن سوم پس از میلاد، کورنلی ها بیش از هر خاندان دیگری، دولتمردان و ژنرال های برجسته ای تولید کردند.
مقبره اسکیپیوس () مقبره مشترک خانواده پاتریسی ها و خاندان کورنلیا در دوران جمهوری روم برای دفن بین اوایل قرن سوم پیش از میلاد و اوایل قرن اول پس از میلاد بود. سپس رها شد و ظرف چند صد سال مکان آن از بین رفت.
نمازخانه هریپسیمه مقدس، نوراشن () یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هوهانس مقدس، نوراشن (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر نوراشن، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای تثلیث مقدس، نورس () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر نورس، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۳ام-۱۴ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
پارنتالیا () در روم باستان یک جشنواره نه روزه بود که به افتخار اجداد خانواده برگزار شد و از ۱۳ فوریه آغاز می شد. اگرچه پارنتالیا در تقویم مذهبی رومی یا گاه شماری رومی تعطیل بود، اما مراسم آن عمدتاً خانگی و خانوادگی بود.
کلیسای سارگیس مقدس، شاوارشاوان (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای شورجو (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در نزدیکی روستای ، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تاغاسر آناپات (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تاغاسر، استان هادروت جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
برادران آروال () مجموعه ای از کاهنان در دین در روم باستان بودند که قربانی های سالانه را به لارس و خدایان برای تضمین برداشت محصول خوب تقدیم می کردند. سنگ نوشته ها شواهدی از سوگند، آیین ها و قربانی های آن ها ارائه می دهند. ریشه. بر طبق اساطیر روم، این مجموعه را رومولوس، نخستین پادشاه روم، پدید آورد. بدین صورت که مادرخوانده اش لارنتیا یکی از فرزندانش را از دست داد، و بدین سان رومولوس جای آن فرزند متوفی را گرفت و با یازده فرزندِ دیگرِ آن زن این مجمع کاهنان را تشکیل داد.
کلیسای هوهانس مقدس، تامبات (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تامبات، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه مترجمان ( Surb Targmanchats Vank; ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر داش کسن، شهرستان داش کسن جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۴ام-۵ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هوهانس مقدس، تاتلو (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تاتلو، شهرستان آغستفا جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه تخکونی (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر بادا، شهرستان شمکر جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای یغیشه مقدس، وارداشن (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر وارتاشن، شهرستان اوغوز جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
یری وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر مارتوناشن، استان شاهومیان جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۶ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است. منابع. ساختمان ها و سازه های کامل شده در سده ۱۶ام (میلادی)
یغناساری وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی (اسقف نشین آرتساخ) واقع در شهر گتاشتن، استان شاهومیان جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کوساناتس آناپات، ووسکاناپات (؛ Կուսանաց Սուրբ Աստվածածին անապատ / Կուսանաց Սուրբ Ոսկեանց անապատ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ووسکاناپات، استان شاهومیان جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپان مقدس، وغوهی (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر وغوهی، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تران یغتسی (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شهرستان شمکر، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای سرخ (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپانوس مقدس، توغ (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر توغ، استان هادروت جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۷۴۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هوهانس مقدس، توغ (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در روستای توغ، استان هادروت جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای پپرونیا مقدس، پیپ () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، شهرستان داش کسن جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای صلیب مقدس، پاراکا (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پاراکا، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
ودیعه نذری () یک یا چند شی است که بدون قصد بازیابی یا استفاده در یک مکان مقدس برای اهداف دینی سپرده می شود. چنین اقلامی از ویژگی های جوامع مدرن و باستانی است و عموماً برای جلب توجه نیروهای فراطبیعی ساخته می شوند.
نمازخانه یغیا مقدس، مارگارا (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پاراکا، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مکان های نذری () مکان هایی هستند که قربانی کردن حیوان، به شکل استخوان بندی که به صورت شکافی در یک بلوک سنگ یا در زیرسنگ چین قرار گرفته اند، ساخته می شود. این مکان ها به شدت شبیهقبرها یا مقبره ها هستند.
کالت یا فرقه مراقبت و توجهی است که نسبت به خدا یا خدایان در معابد، زیارتگاه ها یا صومعه ها انجام می شود و در آیین و مراسم تجسم یافته است. حضور کنونی یا سابق آن در پرستشگاه، زیارتگاه ها و کلیساها و تصاویر فرقه یا بت (الوهیت)، از جمله ودیعه نذری در مکان های نذری بتنی دیده می شود. پرستش یک خدای خاص، مانند ایزیس، در دین مصر باستان «فرقه یا کالت» نامیده می شود.
کلیسای پولادلوی (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پولادلوی، شهرستان گده بی جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۶–۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای صلیب مقدس، وغوهی (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر وغوهی، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۵ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای یکغتسادزور (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، شهرستان داش کسن جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نذر یا وتوم () در دین در روم باستان، نذر، جمع vota، نذر یا قولی است که خدای رومی داده شده است. این کلمه از وجه وصفی فعل لاتین voveo, vovere، «نذر، قول» گرفته شده است. در نتیجه این عمل لفظی، وتوم نیز آن چیزی است که به نذر وفا می کند، یعنی چیزی که وعده داده شده است، مانند نذورات، مجسمه یا حتی ساختمان معبد؛ بنابراین، votum جنبه ای از ماهیت قراردادی دین روم است، معامله ای که توسط (واژه نامه دین روم باستان) بیان می شود: «من می دهم که تو بدهی».
ایندیجیتامنتا () در دین در روم باستان، فهرست خدایان رومی که توسط کالج پاپ نگهداری می شد تا اطمینان حاصل شود که نام های صحیح الهی برای نمازهای عمومی ذکر شده است. این فهرست ها یا کتاب ها احتمالاً ماهیت خدایان مختلفی را توصیف می کنند که ممکن است تحت شرایط خاص، با مشخصاتی در مورد توالی دعوت خوانده شوند (واژه نامه دین روم باستان). اولین ایندیجیتامنتا، مانند بسیاری از جنبه های دیگر دین روم، به نوما پمپیلیوس، دومین پادشاه روم نسبت داده شد.
ور ساکروم () یک رسم مذهبی مردمان ایتالیایی باستان، به ویژه سابلی ها (یا سابین ها و سامنیت از شاخه های آنها) است. این مورد توجه خاص ژرژ دومزیل بود، به گفته وی، رسم ور ساکروم شیوه های مهاجرت ماقبل تاریخ هندواروپایی ها (مردم نیاهندواروپایی) را تا پایان عصر آهن و در آغازین تاریخ تداوم بخشید، زمانی که شرایط داشتن مسکن ثابت قبلاً عمومی شده بود. معنای دینی. این عمل شامل «وتوم» (نذر (روم باستان)) به خدای مارس (اسطوره) و قربانی کردن فرزندانی بود که در بهار سال بعد از انسان یا گاو متولد می شدند. در میان سابین ها، این دوره از ۱ مارس تا ۳۰ آوریل بود. این عمل مربوط به دین در روم باستان است. مرسوم بود که در مواقعی که خطر یا درگیری خاص برای جامعه وجود داشت مردم به آن متوسل می شدند. برخی از پژوهشگران معتقدند که در زمان های قبل، فرزندان قربانی یا نذری در واقع قربانی کردن انسان بودند، اما بعداً تبعید و بیرون راندن انسان ها از یک مکان جایگزین قربانی کردن شد. دیونوسیوس هالیکارناسی بیان می کند که قربانی کردن کودکان یکی از علل سقوط پلاسجی ها در ایتالیا بود.
لودی () بازی هایی عمومی بودند که به نفع و سرگرمی مجلس سنا و مردم روم برگزار می شدند. لودی ها همراه با یا گاهی به عنوان ویژگی اصلی جشنواره های مذهبی رومی جشن دینی دین رومی و همچنین به عنوان بخشی از فرقه امپراتوری روم برگزار می شدند.
اوختی درنی وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر موخرنس، استان هادروت جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپانوس مقدس، اوردوباد () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر اردوباد، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه اوواساپ ( (Ովասափ)) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر میرزیک جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گریگور مقدس، نوراشن () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر نوراشن، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس، ادزوپ () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ادزوپ، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۲ام-۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جشن های رومی () بخش بسیار مهمی در زندگی مذهبی روم یا دین در روم باستان در هر دو دوره جمهوری روم و امپراتوری روم و یکی از ویژگی های اولیه گاه شماری رومی بودند. فریا یا فریای مقدس «تعطیلات» به معنای «روزهای مقدس» یا عمومی یا خصوصی بودند. تعطیلات دولتی توسط مردم روم جشن گرفته می شد و از بودجه عمومی برخوردار می شد. بازی ها (لودی (روم))، مانند لودی آپولینارس، از نظر فنی فریا یا مقدس نبودند، اما روزهایی که در آن جشن گرفته می شد، روزهای مقدس (واژه نامه دین روم باستان) بود. گرچه هزینه فریا توسط دولت پرداخت می شد، اما هزینه لودی ها اغلب توسط افراد ثروتمند تأمین می شدند. فریایی خصوصی هم تعطیلاتی بود که به افتخار افراد، خصوصی یا خانواده ها جشن گرفته می شد.
کلیسای گریگور روشنگر مقدس، پارتاو () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پارتاو، جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای شماون مقدس، پاراکا (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در روستای پاراکا، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
در زمین شناسی، آشفتگی یک منطقه خطی از لایه های سنگی آشفته است که کیلومترها در سراسر کشور امتداد دارد که ترکیبی از چین خوردگی و گسل را شامل می شود. سازمان زمین شناسی بریتانیا چندین ویژگی مشابه را در ولز جنوبی ثبت کرده است، از جمله آشفتگی Neath , آشفتگی Pontyclerc، آشفتگی Carreg Cennen و آشفتگی Cribarth، که مورد اخیر گاهی (حداقل تا اندازه ای) به نام دره تاو یا آشفتگی دره سوانسی نیز شناخته می شود.
هنر تشییع جنازه رومی () در طول دوره جمهوری روم و امپراتوری روم تغییر کرد و اشکال مختلفی را شامل شد. دو روش اصلی دفن توسط رومیان در طول تاریخ مورد استفاده قرار می گرفت، یکی مرده سوزانی و دیگری در تابوت گذاری. ظروف مورد استفاده برای این اعمال عبارتند از تابوت دان، سینه های خاکستر، کوزه ها و محراب ها. علاوه بر اینها، آرامگاه یادمانی، سنگ یادبود و بناهای دیگر نیز برای یادبود مردگان مورد استفاده قرار می گرفتند. روش یادبود رومی ها توسط طبقه اجتماعی، مذهب و عوامل دیگر تعیین می شد. در حالی که بناهای یادبود مردگان در داخل شهرهای رومی ساخته می شد، بقایای خود در خارج از شهرها دفن می شدند.
آشفتگی یا برهم خوردن عبارت است از هرگونه تغییر در یک پایگاه باستان شناسی به دلیل رویدادهایی که پس از ساخت محوطه رخ داده است. آشفتگی ها ممکن است ناشی از رویدادهای طبیعی یا فعالیت های انسانی باشد و ممکن است سبب از بین رفتن ارزش باستان شناسی آن شود. در برخی موارد، تمایز بین ویژگی های ناشی از فعالیت های انسانی در دوره مورد علاقه و ویژگی های ناشی از فعالیت های پسین انسان یا فرآیندهای طبیعی می تواند دشوار باشد. پایگاه ها همچنین ممکن است از نظر فیزیکی از آشفتگی طبیعی و انسانی حفاظت شوند.
نوک تخت سربزرگ ، که همچنین به عنوان نوک تخت بامبویی شناخته می شود، گونه ای از پرندگان خانواده ژیان مرغان است که در آرژانتین , بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، پاراگوئه، پرو و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
کالج پونتیفکس، کالج پاپ ها () نوعی انجمن و نهاد دینی و بدنه ای از ایالت روم باستان بود که اعضای آن بالاترین مقام کاهنان مذهبی دین در روم باستان بودند. این کالج متشکل از پونتیفکس ماکسیموس (کاهن اعظم) و پونتیفکس های دیگر، رکس ساکروم، پانزده فلامن، و باکره های وستال بود. کالج پاپ یکی از چهار کالج بزرگ کاهنان رومی بود. در ابتدا مسئولیت آنها محدود به نظارت بر قربانی های عمومی و خصوصی بود، اما با گذشت زمان مسئولیت آنها افزایش یافت.
نوک تخت دم حنایی گونه ای از پرندگان خانواده ژیان مرغان است که در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
آگور یا آئوگور () یک کاهن و یک مقام رسمی در دین رومی و عضو کولگیوم بود که وظیفه اش مشاهده و تفسیر نشانه های تأیید شدن یا تأیید نشدنِ درخواستی، توسط خدایان در رابطه با هر اقدام پیشنهادی بود. نقش اصلی او عمل کردن به شگون و تفسیر اراده خدایان رومی با مورد توجه قرار دادن وقایعی بود. تاریخچه. آگورها در ابتدا آئوسپیکس (auspices) نامیده می شدند، اما در حالی که آئوسپیکس از بین رفت و با آگور جایگزین شد، «آئوسپیکیوم» (auspicium) به عنوان اصطلاح مشاهده علائم حفظ شد. تاریخ اولیه کالج مبهم است. نهاد آن را به رومولوس یا نوما پومپیلیوس نسبت داده اند. احتمالاً در اصل از سه عضو تشکیل شده بود که خود پادشاه یکی از آنها بود. این تعداد توسط تارکیوئینیوس پریسکوس دو برابر شد، اما در سال ۳۰۰ قبل از میلاد، تنها چهار عضو داشت که، به گفته تیتوس لیویوس، دو مکان آن خالی بود. قانون اوگلنیا در همان سال تعداد را به ۹ افزایش داد و پنج پلبی به چهار عضو پاتریسیون اضافه شد. در زمان سولا این تعداد ۱۵ نفر بود که توسط ژولیوس سزار به ۱۶ افزایش یافت. این تعداد در دوران امپراتوری ادامه داشت و خود دین رومی مطمئناً تا اواخر قرن چهارم پس از میلاد وجود د
اشت. منصب فال، که فقط به افراد دارای شایستگی اعطا می شد و به دلیل اهمیت سیاسی آن بسیار مورد توجه بود، مادام العمر برگزار شد. جای خالی در ابتدا با مشارکت پر می شد، اما طبق قانون دومیتیان (۱۰۴ قبل از میلاد)، انتخاب توسط قبایل انجام می شد. علائم رسمی آگور، عصایی بدون گره و خمیده در بالا، و ترابه آ، نوعی توگا با نوارهای قرمز روشن و حاشیه با رنگ ارغوانی امپراتوری بود. نشانه های اراده خدایان دو گونه بود، یا در پاسخ به «درخواست» (auspicia impetrativa) یا «اتفاقی» (auspicia oblativa). چنین علائمی شامل آذرخش و تندر، رفتار پرندگان (جهت پرواز، صدا و آواز خواندن، عادات غذایی آنها)، سایر رفتار حیوانات و تقریباً هر پدیده غیرعادی دیگری بود. از دیگر ابزارهای کشف اراده خدایان، انداختن قرعه، پیشگویی های سیبیلی، و معمولاً بررسی احشاء حیواناتی بود که برای قربانی کشته می شدند. هر چیز غیرعادی که در آنجا یافت می شد، مورد توجه فال بین ها قرار می گرفت، اما معمولاً هاروسپکس اتروسک برای گرفتن فال از روی احشا به کار می رفت. از اگورها برای انتخاب قضات، ورود آنها به یک دفتر، برگزاری مجمع عمومی برای تصویب احکام، و اعزام ارتش برای جنگ مشورت
می شد. بررسی اجمالی. در روم باستان، فال یا مشورت فال یک امر رایج بود. آگور پیشگویی آینده با مطالعه رفتار پرندگان، مانند جهت پرواز آنها یا تعداد آنها بود. بسیاری از رومی ها فال را بسیار جدی می گرفتند و در امور دولت روم نقش برجسته ای داشت. فیلسوف طبیعی رومی قرن اول پس از میلاد، پلینیوس بزرگ، اختراع این نوع فال را به یک پادشاه اساطیری یونانی نسبت داد، اما مورخان خاطرنشان می کنند که مصریان باستان رویه مشابهی داشتند. به گفته پلینیوس، ایده این بود که «رفتار پرندگان منعکس کننده اراده خدایان است که در دنیای طبیعی آشکار می شود، بنابراین اراده خدایان را می توان با مشاهده دقیق رفتار پرندگان تعیین کرد.» نمونه های تاریخی. برطبق افسانه هایی که تیتوس لیویوس و پلوتارک نقل کرده اند، رومولوس، بنیانگذار افسانه ای روم، و برادر دوقلویش رموس تصمیم گرفتند با مشاهدهٔ پرواز پرندگان اختلاف خود را دربارهٔ انتخاب مکان شهر روم ــ که هنوز تأسیس نشده بود ــ حل کنند: رومولوس در تپه ی پالاتین و رموس در تپه ی آونتین جای گرفت. چون فال گیری شروع شد، ابتدا رموس شش کرکس دید، اما سپس رومولوس اعلام کرد که ۱۲ کرکس را دیده. پس هر یک از پیروان دو گرو
ه بر سر اینکه رئیسِ خودشان پیروز فال گیری است با یکدیگر درگیر شدند؛ طرفداران رموسْ رموس را پیروز فال گیری می دانستند زیرا اول او بود که کرکس ها را دیده بود، اما طرفداران رومولوس می گفتند که چون رومولوس کرکس های بیشتری دیده برنده است. پس میان دو جناح درگیری ای درگرفت که طی آن، به گفته ی تیتوس لیویوس، رموس کشته شد. بنابراین، شهر در اطراف تپهٔ پالاتین، جایی که رومولوس می خواست، ساخته شد و از روی نام رومولوس به نام «روم» نامیده شد. همچنین، رومیان پس از مرگ رومولوس بر آن شدند نوما پمپیلیوس را به جانشینی رومولوس نصب کنند. نوما گفت که بهتر است نخست در مورد شاه شدنش رأی خدایان را بخواهند. پس یک آگور وی را به بالای دژی برد و روی به جنوبگان بر سنگی نشاند و از ژوپیتر خواست تا اگر راضی به شاه شدنِ نوما است، نشانه ها و فال های سماوی لازم را بر او نازل کند. پس چون آن نشانه ها بر آگور ظاهر شدند، او نوما را شاه اعلام کرد. آگوری در دین رومی یا پاگانیسم رومی ادغام شد و در مواقع بحران ها و جنگ های ملی از آیین آگور استفاده می شد. مرغ های مقدس. در روم باستان، جوجه ها فقط یک حیوان مزرعه معمولی نبودند. آنها موجودات مقدسی بودند که ن