Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یت چندانی نداشت. به منظور ایجاد پایگاهی در سراسر کشور و توانایی رقابت مؤثر در حوزه های انتخابیه روستایی بیشتر در انتخابات ۲۰۲۶ مجارستان، این حزب «جزایر تیسا»، شبکه ای از حامیان محلی و نامزدهای بالقوه را تأسیس کرد. تا ژانویه ۲۰۲۵، تجزیه و تحلیل رسانه های اجتماعی نشان داد که ۲۰۸ «جزیره» با بیش از ۲۰۰۰۰ عضو در مجموع وجود دارد. علاوه بر این، مادیار نمایش های مطبوعاتی مانند پیاده روی در سراسر کشور با هوادارانشان انجام دادند. در ژوئیه ۲۰۲۵، تیسا روزنامه «تیستا هنگ» (، ) را منتشر کرد که به گفتهٔ حزب، روزنامه ای بود که توسط داوطلبان توزیع می شد تا به رأی دهندگان روستایی دسترسی پیدا کند. اولین نسخه ها که تقریباً یک میلیون نسخه از آن چاپ شده بود، از ۸ تا ۱۰ اوت توزیع شد. صدای ملت. در مارس ۲۰۲۵، مادیار اعلام کرد که یک پرسشنامه غیررسمی «رفراندوم» راه اندازی خواهد کرد و از مردم ۱۳ (۱۲+۱) سؤال می پرسد. این پرسشنامه را می توان به صورت آنلاین یا حضوری پر کرد و سیاست حزب را مشخص خواهد کرد. کنفرانس نادی کانیژا ۲۰۲۵. در ۱۲ ژوئیه، حزب دومین کنگره خود را در نادی کانیژا برگزار کرد. این رویداد با حضور چندین هزار نفر برگزار شد. در ط
ول سخنرانی مادیار در کنگره، او برنامه های خود را برای پیروزی تیسا در انتخابات ۲۰۲۶ تشریح کرد و گفت که آنها باید فوراً برای شروع مجدد کشور با شعار «تغییر سیستم، مسالمت آمیز، مسئولانه» اقدام کنند. مادیار این طرح را «معامله جدید مجارستان» نامید، و این عمدتاً بر این متمرکز بود که آن ها پولی را که او استدلال می کند می توانند از اتحادیهٔ اروپا پس بگیرند، روی چه چیزی سرمایه گذاری خواهند کرد. بخش عمده ای از سیاستی که بر اساس آن بنا شده بود، در پرسشنامه «صدای ملت» به رأی گذاشته شد. مادیار همچنین اعلام کرد که این حزب رویدادهای بیشتری را در روستاها برگزار خواهد کرد، زیرا تیسا در آنجا قدرت کمتری دارد. او گفت که ظرف ۸۰ روز به سراسر کشور سفر خواهد کرد و تا انتخابات سال آینده تورهای زیادی برگزار خواهد کرد. چند روز پس از کنفرانس، در ۱۴ ژوئیه، "بی بی سی" گزارش داد که تیسا حدود دو میلیون هوادار دارد که با بدنهٔ اصلی حامیان وفادار تقریباً هم اندازهٔ فیدس رقابت می کند. ایدئولوژی و سیاست. پیش از مادیار، تیسا یک حزب محافظه کار کوچک بود، که خود را «عاری از ایدئولوژی» تعریف می کرد. حزب تیسا در دوران مادیار به یک حزب سیاسی راست میانه
و عضوی از گروه حزب مردم اروپا تبدیل شده است. تیسا تحت تسلط مادیار به گونه های مختلف به عنوان چتر «حزب میانه رو ضد تشکیلات»، محافظه کار، «محافظه کار-لیبرال»، یا به عنوان محافظه کار ملی توصیف شده است. با این حال، این حزب از اتخاذ مواضع ایدئولوژیک روشن برای جلب نظر گسترده ترین ائتلاف انتخاباتی ممکن اجتناب کرده است. دموکراسی. مادیار خواستار آن شده است که ریاست جمهوری مجارستان به یک مقام منتخب مستقیم تبدیل شود. او همچنین متعهد شده است که مزایای روسای جمهور سابق را لغو کند. یکی از سیاست های دیرینهٔ تیسا، که مورد حمایت مادیار نیز هست، اعمال محدودیت در دوره های تصدی مقامات منتخب است، و این حزب پیشنهاد برگزاری همه پرسی برای محدود کردن نخست وزیر به حداکثر ۲ دوره (۸ سال) را داده است. اقتصاد و خدمات عمومی. مادیار اعلام کرده است که اولویت اصلی دولت تیسا، بازیابی ۲۰ میلیارد یورو از بودجه اتحادیه اروپا خواهد بود که کمیسیون اتحادیه اروپا به دلیل نقض قوانین اتحادیه اروپا توسط دولت تحت رهبری فیدس، توقیف کرده است. او قصد دارد از این بودجه برای «راه اندازی مجدد» اقتصاد و کمک به مشاغل کوچک تر استفاده کند. این حزب موضع طرفداری از
اتحادیه اروپا را دارد. اوربان بدون ارائه مدرکی در این زمینه ادعا کرده است که تیسا «دولت دست نشانده» مورد نظر کمیسیون اروپا برای جانشینی دولت فیدس است. فیدس همچنین به اطلاعات دولتی روسیه اشاره کرده است که ادعا می کند کمیسیون اروپا مایل است مادیار و تیسا را به قدرت برساند، که مادیار آن را به عنوان دخالت روسیه در انتخابات محکوم کرده است. تیسا از موضع دولت فیدس در مخالفت با ارسال سلاح یا نیرو برای حمایت از اوکراین پس از حمله روسیه حمایت می کند. این حزب همچنین با تسریع روند الحاق اوکراین به اتحادیه اروپا مخالف است. اوربان تلاش کرده است تا این حزب را طرفدار اوکراین جلوه دهد، از جمله اتهاماتی از سوی دولت مبنی بر اینکه اوکراین از مادیار برای تضعیف آنها استفاده می کند؛ با این حال، هیچ مدرکی برای تأیید چنین ادعاهایی ارائه نشده است. تیسا از مقررات سختگیرانه مهاجرتی مشابه مقررات دولت فیدس حمایت می کند، اما از دولت فعلی به دلیل آوردن هزاران کارگر مهاجر غیر اتحادیه اروپا به کشور انتقاد کرده است. مسائل اجتماعی. این حزب به طور گسترده از صحبت کردن یا اظهار نظر در مورد مسائل اجتماعی خاص فاصله گرفته است. حزب مادیار از درگیر شد
ن در مسائل «جنگ فرهنگی» خودداری کرده و گفته است که صحبت کردن در مورد آن به معنای افتادن در دام «تبلیغات دولتی» است. این حزب همچنین در مورد رژه افتخار ۲۰۲۵ بوداپست محتاط بود و تا روز رویداد، واکنشی به این رویداد یا ممنوعیت آن نشان نداد، تا اینکه مادیار ادعا کرد که این رویداد نشان می دهد که اوربان محبوبیت خود را از دست داده است. حملات علیه حزب. این حزب ادعا کرده است که قربانی حملات و اتهامات چندین چهره و سازمان شده است که اغلب با دولت فیدس مرتبط هستند. هدف قرار دادن مادیار. در مه ۲۰۲۵، آیین نامه جدیدی تصویب شد که قوانین مربوط به اعلام دارایی ها را تغییر داد، که به طور گسترده به عنوان هدف قرار دادن مادیار و احتمالاً حذف مأموریت او به عنوان نماینده پارلمان اروپا در نظر گرفته می شد. در نتیجه، مادیار و سایر نمایندگان پارلمان اروپا دارایی های خود را علنی کردند. در ژوئن ۲۰۲۵، پس از چندین پرونده پیگرد قانونی علیه مادیار، از جمله پرونده های افترا که توسط نمایندگان مجلس (یکی از حزب فیدس و دیگری از "جنبش میهن ما ") مطرح شده بود، درخواست تعلیق مصونیت قضایی او به عنوان نماینده پارلمان اروپا مطرح شد. مادیار ادعا کرد که اگر
دولت مجارستان عضو دادستانی سراسری اروپا شود، از مصونیت قضایی خود صرف نظر خواهد کرد. هدف قرار دادن کل حزب. در طول پرسشنامه «صدای ملت»، گزارش های متعددی مبنی بر حمله به فعالان تیسا که در دکه های عمومی کار می کردند، وجود داشت که این حزب ادعا کرد توسط نخست وزیر اوربان تحریک شده است. مادیار همچنین ادعا کرد که فیدس با لباس فعالان تیسا، به چهره های حزب خود حمله خواهد کرد. مادیار ادعا کرد که "حزب حقوق اقلیت های مجارستانی در رومانی" (، به اختصار RMDSZ)، به عنوان جاسوس برای فیدس در فراکسیون حزب مردم اروپا در پارلمان اروپا عمل می کرد. این حزب ادعا کرده است که تلاش هایی برای اخاذی علیه سیاستمداران مختلف تیسا صورت گرفته است. در ژوئن ۲۰۲۵، یک پلتفرم داوطلبانه غیررسمی که در دیسکورد میزبانی می شد، دچار نقض اطلاعاتی شد که به مطبوعات درز کرد و حدود ۵۰۰ داوطلب را تحت تأثیر قرار داد. این حزب ادعا کرد که این یک «کارزار بدنام سازی به سبک روسی» بوده است. سرور دیسکورد پس از این حادثه خاموش شد.
مایکل تالکین یا مایکل تولکین (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، نویسنده، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. او فیلم نامه های بسیاری نوشته است؛ ازجمله فیلم نامهٔ فیلم "بازیگر" (۱۹۹۲)، که آن را بر پایهٔ رمانی از خودش (۱۹۸۸) به همین نام نوشت و در ۱۹۹۳ برای فیلم نامهٔ آن برندهٔ جایزهٔ ادگار شد. تالکین برای همین فیلم نامزد جایزهٔ اسکار بهترین فیلم نامهٔ اقتباسی شد. تالکین، افزون بر جوایزی همچون ادگار، برندهٔ جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا هم شده است. زندگی. مایکل تالکین، که اصالتِ رومانیایی و اوکراینی دارد و یهودی تبار است، در نیویورک به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۴، با مدرک بی اِی، دانش آموختهٔ کالج میدلبری شد.
در اسطوره شناسی فنلاندی، توئونی () خدای توئونلا (Tuonela: جهان زیرین) و مظهر تاریکی بود. او شوهر توئونتار بود. فرزندان آنها شامل کیپو-تیتتو، تووننپویکا و لویاتار بودند که خدایان رنج بودند. توئونی وقتی به شکل انسان در می آید، به شکل پیرمردی با سه انگشت در هر دست و کلاه تاریکی ظاهر می شود.
تتره وینو () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یگان ۱۳۳، یک واحد مخفی در حزب الله لبنان است که هدف آن، نظارت بر عملیات خارجی این گروه و انجام حملات تروریستی در اسرائیل، کرانه باختری، مصر و اردن است.
یگان عزیز، یکی از یگان های مسلح اصلی حزب الله لبنان است که مسئول عملیات در بخش غربی جنوب لبنان را دارد و از مناطق ساحلی نزدیک صور تا منطقه بنت جبیل و نیز تا رودخانه لیتانی، امتداد دارد. این یگان که برای نظارت و هماهنگی فعالیت های نظامی در این منطقه استراتژیک، تأسیس شده است، نقش محوری در استراتژی های دفاعی و تهاجمی حزب الله در امتداد مرز با اسرائیل ایفا می کند. ساختار سازمانی و مسئولیت ها. چارچوب نظامی حزب الله در جنوب لبنان به چندین یگان منطقه ای، تقسیم شده است که هر کدام مسئولیت های سرزمینی خاصی را بر عهده دارند: یگان عزیز یگان عزیز، بخش غربی، شامل مکان های کلیدی مانند صور و مناطق اطراف آن را مدیریت می کند. یگان نصر یگان نصر، بر بخش شرقی، نظارت دارد که مناطقی از بنت جبیل تا مرز سوریه را در بر می گیرد. یگان بدر یگان بدر، مناطقی در شمال رودخانه لیتانی، از جمله مناطق نزدیک صیدا را کنترل می کند. این یگان ها تحت نظر شورای جهاد حزب الله، فعالیت می کنند که فعالیت های نظامی و امنیتی این گروه را هدایت می کند. اهمیت استراتژیک. کنترل یگان عزیز بر بخش غربی جنوب لبنان، به حزب الله، دسترسی استراتژیک به مناطق ساحلی و نزدیک
ی به مناطق مرزی اسرائیل را می دهد. این موقعیت، توانایی این گروه را برای انجام حملات و حفظ حضور در نقاط حساس مرز اسرائیل و لبنان، تسهیل می کند. فعالیت های این یگان در درگیری های نظامی حزب الله، نقش محوری داشته است و اهمیت آن را در چارچوب عملیاتی گسترده تر این سازمان، نشان می دهد. تحولات اخیر. حذف رهبران کلیدی، حزب الله را بر آن داشته است تا ساختارهای فرماندهی خود را در یگان هایی مانند عزیز، مجدداً ارزیابی و تقویت کند. با وجود این تلفات، این گروه همچنان قابلیت های عملیاتی خود را در منطقه حفظ کرده است که نشان دهنده انعطاف پذیری و سازگاری در استراتژی های نظامی آن است. پویایی های جاری در جنوب لبنان، ماهیت بی ثبات منطقه و نقش محوری، یگان هایی مانند عزیز را در چارچوب وسیع تر ژئوپلیتیک خاورمیانه، برجسته می کند.
تور دو کنستانتین یک مسابقه مرحله ای بود که بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در به عنوان بخشی از تور دوچرخه سواری آفریقا در الجزایر برگزار شد و درجهٔ سختی آن برابر با ۲٫۲ بود.
پادشاهی آهوم () یکی از مهم ترین دولت های محلی در شمال شرق هند بود که از سدهٔ چهاردهم میلادی تا اوایل سدهٔ نوزدهم میلادی بر ناحیهٔ آسام امروزی حکومت کرد. این پادشاهی را قومی از تبار تای به نام «آهوم» در سال ۱۲۲۸ میلادی بنیان گذاشتند. رهبر آنان، سوکافا، پس از عبور از رود براهماپوترا و مهاجرت از سوی برمهٔ علیا (میانمار کنونی)، در درهٔ حاصل خیز براهماپوترا مستقر شد و پایه های نخستین حکومت آهوم را گذاشت. آهوم ها با ورود خود به آسام، به تدریج با بومیان منطقه از جمله قبایل نارا، چوتیا، کچاری و دیگر گروه های تبتی-برمه ای درآمیختند. زبان، فرهنگ و آیین های آنان با گذشت زمان تغییر یافت و هویت خاصی با ترکیبی از عناصر تای و بومی آسام به وجود آمد. حکومت آهوم ها از همان آغاز ویژگی متمایزی داشت: آن ها یک سامانهٔ اداری منظم ایجاد کردند که بر اساس تقسیم کار و وفاداری به شاه عمل می کرد. در این ساختار، ادارهٔ زمین ها و جمع آوری خراج نقش محوری داشت و نیروی کار عمدتاً از طریق نظامی موسوم به «پایک» سازمان دهی می شد؛ بدین صورت که هر مرد بالغ موظف بود بخشی از سال را به کار برای دولت، در قالب کشاورزی، ساخت وساز یا خدمت نظامی اختصاص ده
د. پادشاهی آهوم برای چند سده در برابر یورش های بیرونی مقاومت کرد. یکی از مهم ترین تهدیدها حملهٔ مغولان در سدهٔ هفدهم بود. لشکرکشی های امپراتوری گورکانی به آسام بارها صورت گرفت اما در نبردهای متعددی، از جمله نبرد سارای گاه در سال ۱۶۷۱، آهوم ها توانستند با رهبری لاچیت بورفوکان مهاجمان مغول را شکست دهند. این نبرد جایگاه آهوم ها را به عنوان نیرویی قدرتمند در شمال شرق هند تثبیت کرد. در درون، پادشاهی آهوم گاه دچار کشمکش های جانشینی و جنگ های داخلی می شد. با این حال، در طول سده ها، توانست قلمروی خود را گسترش دهد و هویت سیاسی مستقلی در برابر امپراتوری های بزرگ تر حفظ کند. آهوم ها همچنین نقش مهمی در گسترش آیین هندو و جذب سنت های ویشنوئی در آسام ایفا کردند؛ هرچند فرهنگ و زبان تای-آهوم به تدریج در میان مردم رنگ باخت و زبان آسامی جای آن را گرفت. با آغاز سدهٔ نوزدهم، فشارهای خارجی به شدت افزایش یافت. نخست، حملات برمه ای ها در دههٔ ۱۸۱۰ میلادی پادشاهی آهوم را تضعیف کرد. سپس با ورود بریتانیا به صحنه، سرنوشت این پادشاهی رقم خورد. در پی جنگ اول انگلیس و برمه (۱۸۲۴–۱۸۲۶)، بر اساس معاهده یاندابو در سال ۱۸۲۶، سرزمین آهوم تحت سلط
هٔ کمپانی هند شرقی درآمد و عملاً استقلال آن پایان یافت. میراث پادشاهی آهوم همچنان در آسام باقی است. از یک سو، بسیاری از ساختارهای اجتماعی و اقتصادی آسام مدیون نظام اداری آهوم ها است. از سوی دیگر، نمادهایی مانند نبرد سارای گاه و شخصیت هایی همچون لاچیت بورفوکان در حافظهٔ تاریخی و ملی گرایی آسام جایگاه ویژه ای دارند. امروزه پژوهشگران بر این باورند که آهوم ها نقش اساسی در شکل گیری هویت سیاسی و فرهنگی آسام ایفا کردند و توانستند برای بیش از شش قرن در یک منطقهٔ پرچالش و پر از تنوع قومی، حکومتی نسبتاً پایدار را اداره کنند.
یگان ۹۰۰، یک بخش تخصصی در سازمان سیاسی و شبه نظامی شیعه لبنانی حزب الله است. رهبر این یگان، خضر یوسف نادر، معروف به عزالدین، بود که پیش از این، بر امنیت شخصی دبیرکل سابق حزب الله، سید حسن نصرالله، نظارت داشت. اعتقاد بر این است که این یگان به عنوان بخشی از ساختار امنیت داخلی و ضداطلاعاتی حزب الله عمل می کند و نقش کلیدی در حفظ اسرار عملیاتی و نظم داخلی این سازمان، ایفا می کند. مسئولیت ها. مسئولیت های این یگان شامل موارد زیر است: ساختار و رهبری. با توجه به ماهیت مخفی حزب الله، اطلاعات عمومی کمی در مورد ساختار یا رهبری خاص یگان ۹۰۰، وجود دارد. با این حال، رهبر آن خضر یوسف نادر (عزالدین) شناخته می شد. فرض بر این است که او مستقیماً به رهبری ارشد حزب الله، گزارش می دهد، که نشان دهنده اهمیت مأموریت آن در این سازمان است. این یگان احتمالاً از افراد بسیار مورد اعتماد، با تجربه قابل توجه در کارهای امنیتی و اطلاعاتی، تشکیل شده است. ادراک خارجی. تحلیلگران، یگان ۹۰۰ را به عنوان یک جزء حیاتی از توانایی حزب الله، برای عملکرد سیاسی و نظامی می دانند. نقش آن در تضمین انسجام داخلی و امنیت عملیاتی، به انعطاف پذیری حزب الله در مواج
هه با فشارهای خارجی و کارزارهای خصمانه، کمک می کند.
ناگاها مجموعه ای از اقوام تپه نشین هستند که عمدتاً در شمال شرق هند، به ویژه در ایالت ناگالند و بخش هایی از مانیپور، آسام و آروناچال پرادش زندگی می کنند. گروه های بزرگی از آن ها همچنین در مناطق مرزی میانمار ساکن اند. از نظر تبار، ناگاها بخشی از خانوادهٔ گسترده تر اقوام تبتی-برمه ای به شمار می روند و زبان هایشان در شاخهٔ تبتی-برمه ای از خانوادهٔ زبان های چین-تبتی جای می گیرد. تاریخ ناگاها به قرن ها پیش بازمی گردد، اما نخستین بار در منابع مکتوب دورهٔ قرون وسطی، در اسناد پادشاهی آهوم ثبت شده اند. این قوم معمولاً در انزوای فرهنگی و جغرافیایی زندگی می کردند و ارتباط مستقیمی با جهان خارجی نداشتند. اما در قرن نوزدهم، وضعیت تغییر کرد؛ امپراتوری برمه بین سال های ۱۸۱۷ و ۱۸۲۶ چندین بار وارد آسام شد و ناگاها را به طور موقتی تحت سلطه خود درآورد. با این حال، پس از پیمان یاندابو در سال ۱۸۲۶، بریتانیا آسام را در سال ۱۸۲۸ ضمیمه کرد و کنترل بر ناگاها را در دست گرفت. در دهه های پس از آن، بریتانیا به منظور تثبیت سلطه اش، چندین لشکرکشی از ناحیه ناگا انجام داد. در سال ۱۸۴۵، پیمان عدم تعرضی با چند تن از رؤسای قبیلهٔ ناگا امضا شد تا
حملات ناگاها به مناطق تحت کنترل بریتانیا متوقف شود. ولی ناگاها به حملات خود ادامه دادند و برخی از آن ها، به ویژه قبیلهٔ انگامی، با استفاده از تاکتیک های چریکی در مقابل سرکوب های استعماری مقاومت کردند. در جنگ جهانی اول، دو هزار تن از ناگاها در ارتش بریتانیا به مبارزه در جبههٔ غربی اعزام شدند. در جنگ جهانی دوم، شمار بیشتری از آن ها در جنگ علیه نیروهای ژاپنی در کمپین برمه شرکت کردند. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، ناگاها به شهروندان هندی تبدیل شدند. با این حال، از سال ۱۹۵۸ تاکنون، منطقه ناگالند صحنهٔ درگیری های قومی و سیاسی بوده که بخشی از آن ناشی از خواست برخی گروه ها برای خودمختاری یا استقلال بیشتر است. مبلغان مسیحی. مبلغان پروتستان آمریکایی در سدهٔ نوزدهم در میان ناگاها موفق به مسیحی کردن بسیاری شدند. این روند سبب کنار گذاشتن بسیاری از آیین ها و سنت ها شد و همراه با گسترش آموزش به سبک بریتانیایی، بخشی از ورود «امروزی شدن» به تپه های ناگا به شمار آمد. نخستین مبلغی که در تپه های ناگا حضور یافت، کشیش مایلز برانسون در سال ۱۸۳۹ بود که مدتی کوتاه در میان نوکته ناگا در نامسانگ در قلمرو بخش تیراپ در آروناچال پرادش ام
روزی زندگی کرد. در دههٔ ۱۸۷۰، دکتر و همسرش ای. دبلیو. کلارک در میان آئوها فعالیت کردند. آن ها با کمک فردی به نام گادهولا، یک مسیحی آسام، نخستین کلیسا یعنی کلیسای باپتیست را در مولونگکیمونگ (دهکدهٔ دِخا هایمونگ) در سال ۱۸۷۲ بنیان گذاشتند. با پذیرش مسیحیت، مردم به تدریج هویت مشترک «ناگا» را پرورش دادند که فاصلهٔ چشمگیری با تمایزات پیشین میان روستاهای درگیر در جنگ داشت. امروزه بیش از ۹۵ درصد ناگاها خود را مسیحی می دانند که بیشترشان باپتیست هستند. مقاومت و مبارزه برای هویت. تپه های ناگا مدت ها از فرهنگ های بیرونی جدا مانده بودند و به همین دلیل منطقه ای با سابقهٔ مقاومت به شمار می رفت. شکل گیری روحیهٔ ملی گرایی و هویت مشترک در میان ناگاها پدیده ای تازه بود. طبق سنت های آنان، هر روستا همچون جمهوری مستقلی عمل می کرد و در آغاز خواستار رهایی از هرگونه سلطهٔ بیرونی بودند. آموزش امروزی همراه با فعالیت های مسیحی به سیاسی شدن قومیت ناگا کمک کرد. در سال ۱۹۱۸، گروهی از ناگاهای تحصیل کرده «باشگاه ناگا» را بنیان گذاشتند که در سال ۱۹۲۹ به کمیسیون سایمون نوشتند و خواستار آن شدند که «ناگاها نباید در طرح اصلاحات هند گنجانده شوند»
. در ۱۴ اوت ۱۹۴۷، یک روز پیش از استقلال هند از بریتانیا، ناگاها نخستین گروه قومی شمال شرق بودند که سرزمین خود را به عنوان دولتی مستقل اعلام کردند. انگامی زاپو فیزو این جنبش را با شورای ملی ناگا (NNC) رهبری کرد. در واپسین روزهای راج بریتانیا، او کوشید تا کشوری مستقل برای ناگاها به دست آورد. در ژوئن ۱۹۴۷ توافق نامه ای ۹ ماده ای امضا شد که حق تعیین سرنوشت ناگاها پس از ده سال و وحدت سیاسی آنان را به رسمیت می شناخت، اما بر سر تفسیر آن اختلاف پدید آمد و بسیاری از اعضای NNC مخالفت کردند. NNC در ۱۴ اوت ۱۹۴۷ استقلال ناگاها را از بریتانیا اعلام کرد. در مه ۱۹۵۱، این شورا مدعی شد که ۹۹ درصد ناگاها در همه پرسی جدایی از هند رأی داده اند، اما دولت دهلی آن را رد کرد. در سال ۱۹۵۲، ارتش ناگا تأسیس شد و جنگ چریکی آغاز گردید. ارتش هند با قوهٔ قهریه این جنبش را سرکوب کرد. فیزو از منطقه گریخت، از پاکستان شرقی گذشت و به لندن رفت و تا مرگش در ۱۹۹۰ الهام بخش جنبش استقلال باقی ماند. ایالت، دسته بندی ها و آتش بس ها. ایالت ناگالند در یکم دسامبر ۱۹۶۳ به طور رسمی به عنوان شانزدهمین ایالت هند شناخته شد. این ایالت شامل یازده بخش اداری است ک
ه ۱۶ گروه عمدهٔ قومی ناگا و زیرگروه های دیگر در آن زندگی می کنند. هر گروه آیین ها، زبان و پوشش متمایزی دارد. پس از آن تلاش هایی برای صلح آغاز شد. شورای کلیسای باپتیست ناگالند (NBCC) نقش مهمی ایفا کرد و در سومین گردهمایی خود در وُخا (۳۱ ژانویه – ۲ فوریه ۱۹۶۴) با حضور ۵ هزار نماینده از همهٔ گروه ها، قطعنامه ای تاریخی برای آغاز «گفت وگوهای صلح» صادر کرد. این روند منجر به تشکیل «هیئت صلح» شد که شامل مایکل اسکات کشیش انگلیکان، جی پراکاش نارایان رهبر گاندیایی، و بی مالا پراساد چالیها نخست وزیر وقت آسام بود. توافق نامه آتش بس ۱۹۶۴. هیئت صلح با پشتیبانی رهبران کلیسایی و دولت ایالتی موفق شد توافقی برای آتش بس به امضا برساند. این توافق در ۶ سپتامبر ۱۹۶۴ اعلام شد اما در ۲۳ مه همان سال در دهکدهٔ ساکرابا در بخش فِک امضا گردید. پس از این توافق، چندین دور گفت وگو میان رهبران ناگا و دولت هند صورت گرفت، از جمله شش دور مذاکره در سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ میان ایندیرا گاندی نخست وزیر هند و رهبران ناگا. با وجود این، نتیجهٔ مثبتی به دست نیامد. دورهٔ ناامنی و تداوم درگیری. دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با ترور رهبران ناگا، درگیری های خونین، لغو آ
تش بس و تصویب قانون حکومت مرکزی سپری شد. توافق شیلونگ در ۱۹۷۵ که طی آن برخی رهبران ناگا قانون اساسی هند را پذیرفتند، به پیدایش شکاف و دسته بندی در میان جنبش استقلال طلبان انجامید. این وضعیت به شکل گیری شورای ملی سوسیالیست ناگا (NSCN) و بعداً شاخه های متعدد آن انجامید. درگیری های قومی نیز در ایالت های همسایه مانند مانیپور شدت گرفت. آتش بس ۱۹۹۷ و پس از آن. پس از گفت وگوها با NSCN (IM)، دولت هند در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۷ آتش بس را اعلام کرد که از اول اوت اجرا شد. این آتش بس چندین بار تمدید شد، اما اختلاف ها دربارهٔ قلمرو ناگاها در ایالت های دیگر همچنان مانع صلح کامل شد. تلاش ها برای رسیدن به صلح کامل همچنان ادامه دارد و این موضوع برای مردم ناگالند و توسعهٔ شمال شرق هند حیاتی است.
پل اندرو ویلیامز (؛ زادهٔ ۱۹۷۳ در پورتسموث، انگلستان) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل بریتانیا است. او برای فیلم "لندن به برایتون" جایزهٔ «کارگردان نو» را در جشنوارهٔ بین المللی فیلم ادینبرو ۲۰۰۶ دریافت کرد. حرفه. ویلیامز فعالیت حرفه ای خود را به عنوان بازیگر آغاز کرد، اما بعدها به نوشتن و کارگردانی نماهنگ های پاپ، تبلیغات ویدئویی وایرال و فیلم های کوتاه روی آورد. در سال ۲۰۰۱، او فیلم کوتاه "شأن سلطنتی" را نوشت و کارگردانی کرد که الهام بخش ساخت "لندن به برایتون" شد. "شأن سلطنتی" در جشنوارهٔ فیلم لندن ۲۰۰۱ به نمایش درآمد، از تلویزیون بریتانیا پخش شد، در فهرست نهایی نمایشگاه کداک قرار گرفت و بعدها در بفتا نیز نمایش داده شد. نخستین تجربهٔ تلویزیونی او در بریتانیا با فیلم "برهنه" بود که در مجلهٔ تایم اوت به عنوان «انتخاب روز» معرفی شد.
پیرزنی در حال سرخ کردن تخم مرغ یک اثر هنری محرابی اثر هنرمند ایتالیایی کارلو کریولی است که اقتباسی هنری از تابلوی بشارت را نشان می دهد. بشارت یک رویداد مذهبی است که در کتاب مقدس شرح داده شده است و شامل فرشته مقرب جبرئیل است که بر مریم باکره ظاهر می شود و پیامی مقدس را اعلام می کند. این تابلوی محرابی برای کلیسای اس اس. آنونزیاتا در شهر ایتالیایی اسکولی پیچنو، در منطقه مارکه، برای جشن گرفتن خودمختاری اعطا شده به شهر در سال ۱۴۸۲ توسط پاپ سیکستوس چهارم نقاشی شده است. علاوه بر این، این نقاشی شامل نمادها و موضوعات مذهبی مهمی مانند فرشته مقرب جبرئیل، مریم باکره، سنت امیدیوس و روح القدس است تا تقدس صحنه را منتقل کند. در نهایت، معماری و لباس های به تصویر کشیده شده در این نقاشی، و همچنین تکنیک های به کار رفته برای خلق این نقاشی، نشان می دهد که این یک اثر هنری رنسانسی است. این تابلو در نگارخانه ملی شهر لندن نگهداری می شود.
یگان ۹۱۰، یک یگان مخفی در حزب الله، سازمان سیاسی و شبه نظامی لبنانی است. این یگان، مسئول عملیات مخفی این سازمان در خارج از لبنان، از جمله جمع آوری اطلاعات، پشتیبانی لجستیکی و ایجاد سلول های خفته است. فعالیت های آن، عمدتاً بر برنامه ریزی و اجرای حملات تروریستی علیه اهداف اسرائیلی و غربی در سطح جهان، متمرکز است. ساختار و رهبری. یگان ۹۱۰، تحت نظارت مستقیم رهبری ارشد حزب الله، فعالیت می کند و روابط نزدیکی با نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دارد. این یگان، به دلیل ساختار بخش بندی شده اش، شناخته شده است، که تضمین می کند عوامل آن، فقط از اطلاعات مربوط به نقش های خاص خود، آگاه باشند و در نتیجه، امنیت عملیاتی را حفظ کنند. رهبران سابق و کنونی. عماد مغنیه. عماد مغنیه، معروف به حاج رضوان، رهبر شبه نظامی لبنانی و عضو بنیانگذار سازمان جهاد اسلامی لبنان و نفر دوم رهبری حزب الله بود. او تا زمان ترورش در سال ۲۰۰۸، رهبر یگان ۹۱۰ بود. طلال حمیه. طلال حمیه، از رهبران ارشد شبه نظامی لبنانی و از چهره های کلیدی حزب الله است. او ریاست سازمان امنیت خارجی حزب الله (ESO) که با نام یگان ۹۱۰ نیز شناخته می شود را بر عهده دارد، یگانی
که مسئول برنامه ریزی و اجرای فعالیت های تروریستی در خارج از لبنان است. از فوریه ۲۰۲۵، حمیه، همچنان یک هدف با اولویت بالا برای تلاش های ضدتروریسم آمریکا است و همچنان نقش مهمی در عملیات بین المللی حزب الله، ایفا می کند. عملیات جهانی. این یگان، در توطئه های تروریستی بین المللی مختلفی، دست داشته است. نکته قابل توجه این است که این یگان، هسته های خفته ای را در ایالات متحده آمریکا و سایر کشورها ایجاد کرده است که منتظر دستور برای انجام حملات هستند. این هسته ها از نظر استراتژیک در موقعیت مناسبی قرار دارند تا در صورت تشدید تنش ها بین ایران و کشورهای غربی، فعال شوند. عوامل این یگان، اغلب در نظارت قبل از عملیات، تهیه سلاح و سایر تدارکات لجستیکی برای اطمینان از آمادگی، شرکت می کنند. تعیین به عنوان سازمان تروریستی. حزب الله، از جمله یگان های عملیات خارجی آن مانند یگان ۹۱۰، توسط چندین کشور و نهاد بین المللی، به عنوان یک سازمان تروریستی، شناخته می شود. به عنوان مثال، دولت کانادا، حزب الله را به عنوان یک نهاد تروریستی، تحت قانون جزای خود، فهرست می کند. به طور مشابه، دولت استرالیا نیز حزب الله را به عنوان یک سازمان تروریستی،
معرفی کرده و به دخالت آن در فعالیت های تروریستی مختلف، اذعان دارد. ارزیابی تهدید. ارزیابی های اطلاعاتی، نشان می دهد که یگان ۹۱۰ به دلیل توانایی اش در انجام عملیات پیچیده در خارج از کشور، همچنان یک تهدید قابل توجه است. عوامل این یگان در تکنیک های مختلف جاسوسی، از جمله استفاده از هویت های پوششی و روش های ارتباطی مخفی، آموزش دیده اند. حضور آن ها در کشورهای متعدد، بر دامنه جهانی عملیات خارجی حزب الله و خطرات بالقوه ای که برای امنیت بین المللی ایجاد می کند، تأکید دارد. به طور خلاصه، یگان ۹۱۰، بخش مهمی از دستگاه عملیات خارجی حزب الله است که وظیفه اجرای اهداف استراتژیک این سازمان در خارج از مرزهای لبنان را از طریق روش های مخفیانه و اغلب خشونت آمیز، بر عهده دارد.
سی میتسا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شجاعت و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی دارانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویکرام، لیلا، اشیش ویدیارتی، نثار و چاروهاسان ایفای نقش کرده اند.
یگان ۳۸۰۰، یک یگان تخصصی در حزب الله لبنان است که در سال ۲۰۰۳ به درخواست نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تأسیس شد و مأموریت اصلی آن، حمایت از گروه های شبه نظامی شیعه عراقی، به ویژه در طول و پس از حمله آمریکا به عراق است. این یگان، مسئول آموزش و کمک به شبه نظامیان شیعه در عراق و یمن است. یگان ۳۸۰۰ که تحت نظر شورای جهاد حزب الله، فعالیت می کند، نقش محوری در گسترش نفوذ جمهوری اسلامی ایران از طریق جنگ نیابتی در سراسر خاورمیانه، ایفا کرده است. خاستگاه ها و اهداف. پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، حزب الله لبنان، به عنوان نیروی نیابتی جمهوری اسلامی ایران، یگان ۳۸۰۰ را تشکیل داد و عوامل نخبه حزب الله را برای آموزش جنگجویان محلی، به عراق، فرستاد. مأموریت اصلی این یگان، آموزش و تجهیز شبه نظامیان شیعه عراقی، مانند جیش المهدی، عصائب اهل حق و کتائب حزب الله، و افزایش توانایی های آن ها در جنگ چریکی، آدم ربایی و استفاده از بمب های دست ساز پیشرفته بود. برخی از شبه نظامیان عراقی نیز آموزش های پیشرفته ای را در لبنان دریافت کردند. سپس این یگان، بر عملیات انجام شده علیه نیروهای آمریکایی و ائتلاف، نظارت داشت و به گرو