Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ده شده که با نام تشریفاتی اِشگر («خانه ای که برپا شده») شناخته می شود. این جایگاه در مجموعه معبد اِساگیل در بابل وجود داشته است (لوح II، سطر ۲۱). اندرو آر. جرج اظهار می کند که حضور او در این مکان به احتمال زیاد منعکس کنندهٔ نقش او به عنوان دشمن شکست خوردهٔ مردوک است. اشاره هایی به کینگو در سایر متن های مذهبی که بر پیروزی های مردوک تمرکز دارند نیز وجود دارد. برای مثال، در دعای آشوربانیپال به مردوک و زارپانیت، از کینگو به عنوان «همسر تیامات» یاد شده است. با این حال، سرودی برای مردوک (K 2523) نیز به طور گذرا از کینگو نام می برد و او را به عنوان یک جنگجو توصیف می کند، اما به هیچ خصومتی بین آنها اشاره نمی کند. آیینی برای گشایش یک کانال از هزارهٔ اول پیش از دوران مشترک که از نسخه ای از نینوا شناخته شده، پیشکش کردن سه ظرف نقره به کینگو، مومو و اشرت-نبیسو را مقرر می کند. نام آخر را می توان به عنوان «ده آفریدهٔ او» ترجمه کرد، و احتمالاً اشاره ای به ده هیولایی است که توسط تیامات خلق شده و تحت فرمان کینگو بودند. آنها همراه با کینگو در "انوما الیش" شکست داده شدند. ویلفرد جی. لمبرت اظهار داشت که حضور مومو ممکن است نشان ده
ندهٔ این باشد که این آیین منعکس کنندهٔ یک اسطورهٔ تاکنون ناشناخته است که در آن او و کینگو با هم شکست خورده اند. با این حال، بئاتریس باراگلی و اوری گبای فرض می کنند که حضور مومو همچنین اشاره ای به "انوما الیش" است، زیرا او، کینگو و موجودات تیامات همگی پس از شکست خوردن اسیر و زندانی شده اند. بر اساس یک مجموعه آثار آشوریِ متأخر که معمولاً با عنوان Götteradressbuch شناخته می شود، کینگو در آشور در معبد ائا-شارو («ائای پادشاه») در کنار خدای اصلی آن، و همچنین دامکینا، ایشارا، اوگورتو و مَلیک پرستش می شد. گواهی های متفرقه. بئاته پونگراتز-لیستن استدلال می کند که روایت جنگ حلوله در منشور شیکاگویِ سناخریب، که به سال ۶۹۱ پیش از دوران مشترک برمی گردد، به طور ضمنی حریف او موشزیب-مردوک و نیروهایش را با کینگو و «موجودات وحشتناکِ» (gallê lemnūti) تیامات مقایسه می کند تا از او مشروعیت زدایی کند. او استدلال می کند توصیف موشزیب-مردوک که به طور نامناسبی به سلطنت رسیده است، اشارهٔ مستقیمی به انتصاب کینگو توسط تیامات در "انوما الیش" دارد. متنی که اصطلاحاً "آوای پرنده" نامیده شده (یک تصنیف الهیاتی مربوط به هزاره اول پیش از دوران مشت
رک) و از نسخه های نینوا و سلطان تپه شناخته شده، توضیحات الهیاتی برای آوای پرندگان مختلف ارائه می دهد. این متن بیان می کند که فریاد اردک ("پاسپاسو")، که به عنوان «پرندهٔ کوسو» شناخته می شود، می تواند به عنوان کنایه ای از کینگو تفسیر شود، احتمالاً بر اساس یک شباهت آوایی که حس شده است. اگرچه ارتباط بین خداییان خاص و پرندگان از منابع دیگر نیز شناخته شده است، مشخص نیست که آیا همه موارد ارائه شده در متن "آوای پرنده" پیش از نگارش آن و از قبل مشخص شده بودند یا خیر. ویلفرد جی. لمبرت این موضوع را به دلیل تفاوت های متعدد بین دو نسخه موجود، غیرممکن دانست، اگرچه تأکید کرد که این ارتباطات باید به صورت موردی ارزیابی شوند. یک رساله تقویم بابلی متأخر مربوط به سنت های مرتبط با اساگیل، از کینگو، تیامات و مردوک به عنوان نمادهای حاکمان سوبارتو، عیلام و بابل استفاده می کند.
بهار هنشل (زاده ۳ ژوئن ۱۹۸۴) یک خواننده رپ آلمانی-ایرانی است. زندگی نامه. بهار در ایران به دنیا آمد. با این حال، به دلیل وقوع جنگ ایران و عراق، خانواده او به آلمان مهاجرت کردند. خانواده بهار قبل از نقل مکان به کرویتسبرگ، جایی که بهار در آنجا بزرگ شده بود، چند ماه را در اقامتگاه پناهجویان گذراندند. بهار مدرسه خود را در سال ۲۰۰۰ به پایان رساند. سپس یادگیری شغل معلمی را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۴ با موفقیت آن را به پایان رساند. در همان سال بهار شروع به رپ کردن کرد. او از طریق ارتباط با یک تهیه کننده به نام "یانک" با خواننده های رپ کید کبری و تایچی آشنا شد. بهار با همکاری با کبری آهنگ ""Wie ein Feuer" را" ساخت و اندکی بعد این آهنگ در آلبوم " "آلمان بیمار است"" منتشر شد. به دلیل این همکاری، لیبل "کبری رکورد" به همکاری با بهار علاقه مند شدند. در ادامه او چند آهنگ را با کید کبری برای یک آلبوم ضبط کرد. با این حال، این آهنگ ها هرگز منتشر نشدند زیرا بهار مدت کوتاهی پس از آن قراردادی با لیبل بوشیدو امضا کرد. او یک سال بعد بدون انتشار آلبومی در این لیبل، آن را ترک کرد. و حتی انتشار اولین آلبوم آنها به "نام "Birthday" لغو شد.
او دلیل خروج خود از این لیبل را نبود چشم انداز نسبت به آینده عنوان کرد. در ۱ آوریل ۲۰۱۰، او اولین آلبوم خود با نام "Borderline" را" از تحت لیبل "Carlos Entertainment" منتشر کرد. آمینه بهار تنها خواننده مهمان این آلبوم بود. اندکی قبل از انتشار اولین آلبوم او، یک تک آهنگ دیجیتالی با نام ""Hey" از بهار" منتشر شد که یک موزیک ویدیو نیز برای آن فیلمبرداری شده بود. در سال ۲۰۱۹، بهار به خاطر نوشتن آهنگ "شاید" (از :پریشان اما گیل و عادل طویل) بسیار مشهور شد.
ژاک ویو (؛ ۲۰ نوامبر ۱۸۹۸ – ۲۹ ژانویه ۱۹۷۳) نویسنده و فیلمنامه نویس اهل فرانسه بود.
هموگلوبینومتر یک دستگاه پزشکی است که برای اندازه گیری غلظت هموگلوبین در خون استفاده می شود. این دستگاه می تواند با روش اندازه گیری اسپکتروفتومتری غلظت هموگلوبین را تعیین کند. هموگلوبینومترهای قابل حمل، اندازه گیری آسان و راحت متغیرهای هماتولوژیک (خون شناسی) را به ویژه در مناطقی که آزمایشگاه های کلینیک در دسترس نیستند، فراهم می کند. طبق دستورالعمل های سازمان ملی کنترل ایدز (NACO) برای نتایج دقیق و غربالگری انبوه، آنالیز با استفاده از هموگلوبینومتر روشی است که برای اندازه گیری جذب کل خون در نقطه Hb/HbO2/Isobestic بر اساس فناوری میکروکووت مانند HemoCue 301 و Mokshit-Chanda-AM005A استفاده می شود.
کریس بیانکو () سرآشپز و رستوران دار اهل ایالات متحده آمریکا است که در زمینهٔ پخت پیتزا تخصص دارد و رستوران اصلی اش در فینیکس است. او رستوران هایی را در آریزونا و کالیفرنیا اداره می کند. او در سال ۲۰۰۳ برندهٔ «جایزهٔ بهترین سرآشپز آمریکا» از بنیاد جیمز بیرد شده است. او در کشور ایتالیا و همچنین در سانتافه، نیومکزیکو کار کرده است و از سال ۱۹۹۳ در فینیکس مستقر است. برنامهٔ "شفز تیبل" نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ یکی از قسمت های خود را به وی اختصاص داد.
سارا مینیک () سرآشپز اهل ایالات متحده آمریکا است که در زمینهٔ پخت پیتزا، به ویژه پیتزا با سبزیجات خاص، تخصص دارد. رستوران او «لاولیز فیفتی فیفتی» نام دارد. وی زادهٔ اسپوکن است اما وقتی ۵–۴ ساله بود با خانواده به پورتلند نقل مکان کردند. وی در رشتهٔ نقاشی در مدرسه طراحی رود آیلند تحصیل کرد و در دوران دانشجویی، کاری در کافه دانشکده داشت و متوجه شد این کار را بیشتر از نقاشی کردن دوست دارد. او همچنین در زمینهٔ طراحی مد آموزش دیده است و مدتی برای شرکت آدیداس به عنوان طراح کار کرد. وی در سال ۲۰۰۳ خانه ای خرید و آن را تبدیل به یک رستوران کرد. برنامهٔ "شفز تیبل" نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ یکی از قسمت های خود را به وی اختصاص داد.
تپش ستاره () به دلیل انبساط و انقباض در لایه های بیرونی آن ایجاد می شود، زیرا ستاره ها به دنبال حفظ تعادل اند. این نوسانات در شعاع ستاره باعث تغییرات متناظر در درخشندگی ستاره می شود. ستاره شناسان با اندازه گیری طیف و مشاهده اثر دوپلر قادر به دست یافتن به چندوچون این سازوکار هستند. بسیاری از ستاره های متغیر ذاتی که با دامنه های بزرگ می تپند، مانند متغیرهای کلاسیک دلتا قیفاووسی، ستاره های آرآر شلیاقی و ستاره های دلتا سپر با دامنه بزرگ، منحنی های نور منظمی را نشان می دهند. این رفتار منظم در تضاد با تغییرپذیری ستاره هایی است که موازی و در سمت با درخشندگی بالا/دمای پایین ستاره های متغیر کلاسیک در نمودار هرتسپرونگ-راسل قرار دارند. مشاهده می شود که این ستارگان غول پیکر دچار تپش هایی می شوند که از بی نظمی ضعیف (زمانی که هنوز می توان یک میانگین زمان یا تناوب چرخه را تعریف کرد)، مانند اکثر متغیرهای آروی ثوری و متغیرهای نیمه منظم تا تقریباً عدم وجود تکرار در متغیرهای نامنظم می شود. ستاره های متغیر دبلیو دوشیزه در این رابط هستند؛ ستاره هایی با دوره کوتاه منظم هستند و آن هایی که دوره های طولانی تری دارند، ابتدا تناوب های
نسبتاً منظمی را در چرخه های تپش نشان می دهند، سپس به دنبال آن شروع بی نظمی خفیفی مانند ستارگان آروی ثوری رخ می دهد که با طولانی تر شدن دوره هایشان، به تدریج به آن شکل تغییر می کنند. نظریه های تکامل و تپش ستاره ای نشان می دهند که این ستاره های نامنظم نسبتِ درخشندگی به جرم (L/M) بسیار بالاتری دارند. بسیاری از ستاره ها تپنده های غیر شعاعی هستند که نوسانات کوچک تری در درخشندگی نسبت به ستارگان متغیر منظم (که به عنوان شمع های استاندارد استفاده می شوند) دارند. متغیرهای منظم. یک پیش نیاز برای تغییرپذیری نامنظم این است که یک ستاره بتواند دامنه خود را در مقیاس زمانی یک دوره تغییر دهد. به عبارت دیگر، همراهی بین تپش و شار گرمایی باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا چنین تغییراتی را ایجاد کند. این همراهی با میزان نسبی رشد خطی - یا نرخ فروپاشی κ (کاپای) دامنهٔ یک حالت نرمال مشخص در یک چرخه تپش (تناوب) اندازه گیری می شود. برای متغیرهای منظم (متغیرهای دلتا قیفاووسی، آرآر شلیاقی، و غیره) مدل سازی عددی ستاره ای و تحلیل پایداری خطی نشان می دهد که κ حداکثر به ترتیب یک یا چند درصد برای حالت های تپش برانگیخته و مربوطه است. ازسوی دیگر،
همین نوع تحلیل نشان می دهد که برای مدل های با L/M (درخشندگی به جرم) بسیار بالاتر، κ به طورقابل توجهی بزرگتر است (۳۰٪ یا بالاتر). برای متغیرهای منظم، نرخ رشد نسبی کوچک κ نشان می دهد که دو مقیاس زمانی مجزا وجود دارد: دوره نوسان و زمان طولانی تر اصلی مرتبط با تغییر دامنه. از نظر ریاضی، پویایی آن دارای یک منیفلد مرکزی یا به طور دقیق تر یک منیفلد نزدیک به مرکز است. علاوه براین، کشف شده است که تپش های ستاره ای تنها به صورت ضعیفی غیر خطی هستند، به این معنی که توصیف آن ها می تواند به توان هایی از دامنه های تپش محدود شود. این دو ویژگی بسیار کلی هستند و برای سامانه های نوسانی در بسیاری از زمینه های دیگر مانند پویایی شناسی جمعیت، اقیانوس نگاری، فیزیک پلاسما و غیره رخ می دهد. غیرخطی بودنِ ضعیف و مقیاس زمانی طولانیِ تغییرِ دامنه، امکان ساده سازی توصیف زمانی سامانه تپنده را تنها به دامنه های تپش می دهد و بدین ترتیب حرکت در مقیاس زمانی کوتاه تناوب را حذف می کند. نتیجه، توصیفی از سیستم برحسب معادلات دامنه است که به توان هایی کم از دامنه ها محدود می شوند. چنین معادلات دامنه ای با شیوه های گوناگونی به دست آمده اند، برای مثال
روش حذف غیر مستقیم لیندستت-پوآنکاره، یا روشِ آشفتگی غیرمجانب چندزمانه، و به طور کلی تر، نظریه فرم نرمال. برای مثال، در مورد دو مد غیر تشدیدی، وضعیتی که عموماً در متغیرهای آرآر شلیاقی دیده می شود، تکامل زمانی دامنه های A1 و A2 دو مد نرمال ۱ و ۲ توسط مجموعه معادلات دیفرانسیل معمولی زیر کنترل می شود: formula_1 جایی که Qij ضرایب همراهی غیر تشدیدی هستند. این معادلات دامنه به کمترین مرتبه از غیرخطی بودنِ غیربدیهی محدود شده است. جواب هایی که در نظریه تپش ستاره ای مورد توجه هستند، جواب های مجانبی هستند (یعنی زمانی که زمان به سمت بی نهایت میل می کند)، چون مقیاس زمانی تغییرات دامنه معمولاً در مقایسه با مقیاس زمانی تحول ستاره که همان مقیاس زمانی سوخت هسته ای است، بسیار کوتاه است. معادلات فوق دارای جواب های نقطه ثابت با دامنه های ثابت هستند که متناظر با محلول های تک مد (A1≠ ۰، A2 = ۰) یا (A1 = ۰، A2≠ ۰) و دو مد (A1≠ ۰، A2≠۰) هستند. این مقادیر متناظر با تپش های تک دوره ای و تپش های دودوره ای یک ستاره هستند. مهم است که تأکید شود هیچ جواب مجانبیِ دیگری برای معادلات بالا با ضرایب همراهی (مثلا منفی) فیزیکی وجود ندارد.
معبد کایلاسا () یا کایلاشاناتا (IAST: Kailāśanātha) بزرگ ترین معبد هندوهای سنگی تراشیده شده در غارهای الورا در نزدیکی منطقه بخش اورنگ آباد، مهاراشترا در هند است. این خرسنگ حکاکی شده از صخره ای است که به دلیل اندازه، معماری و مجسمه سازی اش، یکی از برجسته ترین معابد غار در جهان محسوب می شود. آن را «اوج مرحله صخره تراشی معماری هند» نامیده اند. بالای سازه بر فراز محراب ۳۲٫۶ متر (۱۰۷ فوت) بالاتر از سطح صحن زیرین است، و اگرچه صخره از پشت معبد به سمت جلو شیب دارد، باستان شناسان معتقدند که از یک مجسمه تک سنگ مجسمه سازی شده است. معبد کایلاسا (غار ۱۶) بزرگ ترین معبد از ۳۴ معبد و صومعه غار هندو، بودیسم و جین (دین) است که مجموعاً به عنوان غارهای الورا شناخته می شوند و بیش از دو کیلومتر (۱٫۲ مایل) در امتداد صخره های بازالتی شیب دار در محل قرار دارند.[۵] ] بیشتر کاوش های معبد به طور کلی به کریشنا اول، پادشاه دودمان راشترکوته قرن هشتم (ح. حدود ۷۵۶–۷۷۳) نسبت داده می شود، و برخی از عناصر بعداً تکمیل شدند. معماری معبد آثاری از سبک های پالاوا و چالوکیا را نشان می دهد. معبد شامل تعدادی مجسمه نقش برجسته و مستقل در مقیاس بزرگی برا
بر با معماری است، اگرچه تنها آثاری از نقاشی هایی که در ابتدا آن را تزئین کرده اند باقی مانده است.
فرانکو پپه (؛ زادهٔ ) سرآشپز اهل ایتالیا است که در زمینهٔ پخت پیتزا تخصص دارد و یکی از بهترین پیتزاپزهای جهان محسوب می شود. زندگی نامهٔ حرفه ای. وی پیتزاپزی را در رستوران والدینش در شهر کایاتسو فرا گرفت. مسئولیت اداره این رستوران خانوادگی پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۹۶ بر دوش او و برادرانش افتاد اما به سبب اختلاف نظر با برادرانش در نحوه اداره رستوران، آن را ترک کرد و تصمیم گرفت رستورانی دیگر برای خودش در همان منطقه برپا کند. سرانجام رستوران او در سال ۲۰۱۲ در کایاتسو افتتاح شد. او در سال ۲۰۲۲ «پیتزا هاب» ایجاد کرد که یک راهنمای غذاشناسی دیجیتال برای بازدید از مکان های منطقه کازرتای عُلیا است که مواد خام مورد استفاده در تهیهٔ پیتزا از آنجا می آید. مستند تلویزیونی "شفز تیبل" نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ میلادی یکی از قسمت های خود را به وی اختصاص داد. وی به دلیل مشارکت هایش در معرفی فرهنگ منطقهٔ خود، نشان شایستگی جمهوری ایتالیا را دریافت کرد. نانسی سیلورتون دربارهٔ او گفته است که وی بهترین پیتزاپز جهان است. کتاب راهنمای میشلن هم در سال ۲۰۱۸، پیتزاهای او را بهترین پیتزای جهان نامید. علاوه بر این، او به عنوان بهترین پیتزاپز سال
توسط مجله «"غذا و سفر"» و سپس به عنوان بهترین پیتزاساز سال ۲۰۲۱ انتخاب شد و جایزه بهترین سرآشپز ۲۰۲۲ را هم دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۹ برنده «جایزه پیتزا» در ایتالیا شد. رستوران او «پپه این گرانی» به مدت ده سالِ جایزه «سه بُرش پیتزا» را از مجلهٔ غذای ایتالیایی «گامبرو روسو» دریافت کرده است، و در بخش «غذاخوری های ارزان اروپا» در کتابچهٔ راهنمایِ «نظرهایی دربارهٔ غذاخوری» ۲۰۲۰ به رتبه نخست دست پیدا کرد. این پیتزافروشی در کتاب «"کجا پیتزا بخوریم"» به قلمِ دانیل یانگ به عنوان پیتزافروشی با بیشترین رای در جهان ذکر شده است و همچنین نخستین پیتزافروشی بود که نامش در فهرست «۵۰ کشف برتر» در راهنمایِ «۵۰ رستوران برتر جهان» در سال ۲۰۱۹ قرار گرفت.
سرلشکر سر هنری لنزی بتون (زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۷۸۷- مرگ ۱۹ فوریهٔ ۱۸۵۱)افسری اسکاتلندی و عضو هیئت دیپلماتیک و نظامی بریتانیا بود که در ۱۸۱۰ میلادی با سرپرستی سر جان ملکم به ایران گسیل شد. زندگی. هنری لنزی بتون در خانواده ای اشرافی و نظامی در فایف چشم به جهان گشود. به عنوان ستوان توپخانه در هندوستان خدمت کرد. با خروج هیئت مستشاری فرانسه از ایران، سر جان ملکم از میان افسران بریتانیا در حال خدمت در هندوستان ستوان کریستی و لنزی را با هود به ایران برد. لنزی مأمور سامان دادن به توپخانه در آذربایجان شد. خدماتش باعث شد از سوی شاه در سال ۱۸۱۶ میلادی به دریافت نشان افتخار شیر و خورشید نائل شود. دورهٔ دوم خدمت لنزی در ایران به سال ۱۸۳۶ میلادی بازمی گردد. پی مرگ فتحعلی شاه، لنزی از سوی بریتانیا برای تضمین سلامت ورود محمد میرزا (محمدشاه) از تبریز به تهران شد و پس از آن در فرونشاندن شورش های ابتدای پادشاهی او مشارکت جست. این بار او در ۱۸۳۹، که بریتانیا در مسئلهٔ هرات با ایران درگیر شد، ایران را ترک کرد. پس از انتهای کشمکش او دوباره در ایران خدمت کرد تا در ۱۸۵۱ در تبریز درگذشت و در کلیسای تادئوس و بارتوقیمئوس مقدس در تهران به خا
ک سپرده شد. منابع. Wikipedia contributors, "Henry Lindsay Bethune," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_Lindsay_Bethune&amp;oldid=1172317860 (accessed February 23, 2024).
دیوید گلب (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی و تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی کارگردان مستند "رویاهای جیرو برای سوشی" و خالق مجموعهٔ تلویزیونی "شفز تیبل" بود. او دانش آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است و پدرش پیتر گلب مدیر کل تالار اپرای متروپولیتن نیویورک است.
پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به منظور پاسخگویی به بخشی از نیازهای پژوهشی کشور در زمینه میراث فرهنگی و گردشگری کشور در سال ۱۳۸۳ به استناد مجوز شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تأسیس شد و هم اکنون زیر نظر وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی فعالیت می کند. تاریخچه. تأسیس پژوهشگاه از تبعات مهم دوران ریاست هفت سالهٔ (۱۳۸۲–۱۳۷۶) سید محمد بهشتی شیرازی در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بود. انتقال پژوهشگاه به شیراز. در تابستان سال ۱۳۸۹ دولت دهم تصمیم گرفت تا طرح انتقال پایتخت و کاستن از جمعیت شهر تهران را اجرایی کند، که در نخستین اقدام، از میان تمام دستگاه های موجود، حمید بقایی رئیس وقت سازمان، معاونت صنایع دستی را به اصفهان، پژوهشکده باستان شناسی به شهر مرودشت و پژوهشگاه و معاونت میراث فرهنگی را به شیراز منتقل کرد که به عقیدهٔ برخی کارشناسان تصمیمی نادرست بوده و بر اثر آن دست کم ۳۰۰ میلیارد ریال به پژوهشگاه میراث فرهنگی خسارت وارد شد و بخشی از اسناد و مدارک نیز از بین رفت. بازگشت پژوهشگاه به تهران. در زمان دولت یازدهم جلیل گلشن رئیس وقت پژوهشگاه اعلام کرد: «انتقال اسناد از ۲ ماه
قبل و با کتابهای مرکز اسناد و مدارک میراث فرهنگی و شبانگاه ۲۲ مهر ۹۲ با انتقال اسناد تاریخی باستانشناسی کشور به ساختمان مرکزی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در خیابان آزادی به پایان رسید.
فهیمه فرسایی (زادهٔ ۲۳ بهمن ۱۳۳۱ در تهران) نویسنده، روزنامه نگار و فعال حقوق بشر ایرانی-آلمانی است. زندگی نامه. فهیمه فرسایی در رشته حقوق تحصیل کرد و از سال ۱۳۵۹ به عنوان سردبیر و منتقد ادبی و سینمایی در چند روزنامه ایران مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان خبرنگار خارجی در لندن برای بزرگ ترین روزنامه ایران که روزنامه کیهان بود، کار می کرد. او به دلیل علاقه به هنر و ادبیات متعهد به مدت ۱۸ ماه در دوران پهلوی در زندان بود. او همچنین پس از انقلاب ۱۳۵۷ به دلیل سخنرانی علیه جنگ، تحت تعقیب نظام جمهوری اسلامی قرار گرفت و مجبور به مهاجرت به خارج از ایران به همراه خانواده اش شد. او از سال ۱۹۸۳ در آلمان زندگی می کند و به عنوان یک روزنامه نگار آزاد برای دویچه وله مشغول به کار است. جوایز. فهیمه فرسایی جوایز و بورسیه های متعددی دریافت کرده است: فعالیت در یونیسف. فهیمه فرسایی به حمایت از زنان مهاجر متعهد است و به شدت به مبارزه با تبعیض در آلمان نیز پایبند است. او همچنین سفیر یونیسف و امدادرسان داوطلب به پناهندگان است. منابع. داده های مرتبط:GND:120165775|(lobid,OGND)|LCCN:nr97039899|VIAF:47585539|Wikipedia-Personensuche
برایان مک گین (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. برایان در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴ در پالو آلتو، کالیفرنیا زاده شد. مادرش کتابدار تاریخ هنر و پدرش استاد اخلاق و فناوری در دانشگاه استنفورد بود و خودش دانش آموختهٔ رشته زبان انگلیسی دانشگاه دوک است و در همان جا گواهی نامهٔ آموزش فیلم/ویدئو/دیجیتال دریافت کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شفز تیبل" اشاره نمود.
سنجرخان یک مجموعه تلویزیونی ایرانی در ژانر تاریخی به کارگردانی محمدحسین لطیفی و نویسندگی سید ضیاءالدین دری است که در بهمن و اسفند ۱۴۰۲ از شبکه یک سیما پخش شده است. این مجموعه ۲۶ قسمتی سرگذشت سنجرخان وزیری در زمان حکومت احمدشاه را روایت می کند. داستان. این سریال داستان یکی از قهرمانان کرد به نام سنجرخان وزیری، مشهور به سردار اکرم را روایت می کند. وی مبارز و آزادی خواه کرد اهل سنت و از فعالان انقلاب مشروطه بود که در برابر حضور نیروهای انگلیسی و روسی در منطقه کردستان به مبارزه علیه آنان پرداخت. تولید. به گفته مدیرکل صداوسیمای کردستان ایده و طرح اولیه سریال در سال ۱۳۹۲ توسط حسین جلالی تهیه کننده سریال به وجود آمد و پس از کش و قوس های فراوان آیین پیش تولید آن در سال ۱۳۹۹ شروع شد و در مجموع تولید آن نزدیک به یک دهه طول کشید. فیلم نامه "سنجرخان" را پیش تر سید ضیاءالدین دری در ۲۶ قسمت نوشته بود اما پس از درگذشت این کارگردان، تهیه کننده آن سریال را به کارگردان دیگری واگذار کرد و این مجموعه به کارگردانی محمدحسین لطیفی و تهیه کنندگی حسین جلالی تولید شد. "سنجرخان" در معاونت امور استان ها تولید شده و چند باری هم به دلیل م
شکلات تأمین هزینه در تولیدش وقفه صورت گرفته است. مراحل تدوین و پساتولید این مجموعه زمان زیادی نیاز داشت و پس از پایان فیلم برداری تا پاییز ۱۴۰۲ به طول انجامید. به گفتهٔ محمدحسین لطیفی، در زمان تولید این پروژه مشکلات مالی رخ داد. پخش. پخش این مجموعه از ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ در شبکه یک آغاز شد. این مجموعه پیش تر قرار بود در ۲۴ بهمن پخش شود، اما به دلیل تداخل با پخش "مستوران"، به تاریخ کنونی موکول شد.
چرخه مخزن تحت فشار یا موتورهای تغذیه تحت فشار () یک کلاس از طراحی موتورهای راکت هستند. یک منبع گاز جداگانه، معمولاً هلیوم، مخازن سوخت را تحت فشار قرار می دهد تا سوخت و اکسید کننده را به ورود به محفظهٔ احتراق وادار کند. برای حفظ جریان کافی، فشار مخزن باید از فشار محفظه احتراق بیشتر باشد. "موتورهای تحت فشار" دارای لوله کشی ساده ای هستند و نیازی به توربوپمپ های پیچیده و گهگاهی غیرقابل اعتماد ندارند. یک روش معمول راه اندازی با باز کردن یک دریچه، اغلب یک دستگاه آتشکاری تک شات، شروع می شود تا به گاز تحت فشار اجازه دهد تا از طریق شیرهای بازرسی به مخازن سوخت جریان یابد. سپس دریچه های پیشرانه در خود موتور باز می شوند. اگر سوخت و اکسید کننده هایپرگولیک باشند، در تماس می سوزند. سوخت های غیر هایپرگولیک به یک جرقه زن نیاز دارند. موتورهای چند سوخت را می توان با باز و بسته کردن دریچه های پیشران در صورت نیاز انجام داد. اگر سیستم فشار نیز دارای دریچه های فعال کننده باشد، می توان آنها را به صورت الکتریکی یا با فشار گاز کنترل شده توسط دریچه های الکتریکی کم و زیاد کرد. برای جلوگیری از سرد شدن بیش از حد گاز تحت فشار به دلیل انبسا
ط آدیاباتیک، به ویژه در هنگام سوخت طولانی باید مراقب بود. هرچند هلیوم سرد مایع نمی شود، اما می تواند یک پیشرانه را منجمد کند، فشار مخزن را کاهش دهد یا به اجزایی که برای دماهای پایین طراحی نشده اند آسیب برساند. سیستم پیشرانه فرود ماه سفینه فرماندهی و خدمات آپولو در ذخیره سازی هلیوم خود در حالت سیال فوق بحرانی اما بسیار سرد غیرمعمول شده بود. هنگامی که از طریق یک تبادل حرارت سوخت دمای محیط خارج می شد، گرم شد.
سودان مصر و بریتانیا ( "") یک کاندومنیوم از بریتانیا و مصر بین سال های ۱۸۹۹ و ۱۹۵۶ بود که بیشتر مربوط به قلمرو سودان جنوبی و سودان امروزی بود. از نظر قانونی، حاکمیت و اداره بین مصر و بریتانیا مشترک بود، اما در عمل، ساختار کاندومینیوم کنترل مؤثر بریتانیا بر سودان را تضمین می کرد و مصر قدرت و نفوذ محلی محدودی داشت. در این میان، خود مصر تحت نفوذ فزاینده بریتانیا قرار گرفت. پس از انقلاب ۱۹۵۲ مصر، مصر برای پایان دادن به کاندومینیوم و استقلال سودان تلاش کرد. با توافق مصر و بریتانیا در سال ۱۹۵۳، سودان به عنوان جمهوری سودان در ۱ ژانویه ۱۹۵۶ استقلال یافت. در سال ۲۰۱۱، جنوب سودان به عنوان جمهوری سودان جنوبی مستقل شد. در قرن نوزدهم، در حالی که مصر به طور اسمی یک دولت تابع امپراتوری عثمانی بود، از زمان به دست گرفتن قدرت توسط محمد علی پاشا در سال ۱۸۰۵، به عنوان یک دولت عملاً مستقل عمل کرده بود. محمد علی که به دنبال جانشینی و در نهایت جایگزینی امپراتوری عثمانی به عنوان قدرت منطقه ای مسلط بود، خود را خدیو اعلام کرد و مرزهای مصر را هم از جنوب به سودان و هم به سمت شرق به سمت شام و عربستان گسترش داد که دومی به قیمت امپراتوری ع
ثمانی تمام شد. قلمرو سودان توسط مصر ضمیمه شد و به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از کشور اداره می شد و سودانی ها تابعیت مصری را دریافت کردند. در نهایت، مداخله قدرت های بزرگ در حمایت از امپراتوری عثمانی، مصر را مجبور کرد که پس از مرگ محمدعلی، تمام سرزمین های شام و عربستان را به عثمانی ها بازگرداند. با این حال، چنین مانعی برای توسعه مصر به سمت جنوب وجود نداشت. در زمان سلطنت نوه محمد علی، اسماعیل پاشا، مصر کنترل خود را بر سودان تا جنوب دریاچه های بزرگ آفریقا تثبیت و گسترش داد، در حالی که به طور همزمان سرزمین هایی در چاد، اریتره، جیبوتی و سومالی امروزی به دست آورد. علاوه بر این، استفاده غیرمجاز از عنوان خدیو به طور رسمی توسط سلطان عثمانی تأیید شد. مصر در اوج قدرت خود بود و اسماعیل به دنبال ایجاد یک امپراتوری آفریقایی پیوسته بود که می توانست سنگری در برابر گسترش اروپا در آفریقا باشد. با این حال، جاه طلبی های بزرگ اسماعیل با شکست ویرانگر مصر در جنگ اتیوپی و مصر، که مشکلات مالی از قبل موجود در کشور ناشی از برنامه های فلج کننده و گران قیمت نوسازی سریع او را تشدید کرد، کوتاه شد. این امر در نهایت منجر به برکناری اسماعیل توسط
قدرت های بزرگ در سال ۱۸۷۹ به نفع پسرش توفیق پاشا شد. مصر پس از آن از تمام مناطق خارج از سودان و مصر خارج شد. نارضایتی از حکومت توفیق باعث دو شورش در سال ۱۸۸۱ شد، شورش مهدویون در سودان و شورش عربی در مصر. در حالی که مداخله نظامی بریتانیا در سال ۱۸۸۲ شورش عربی را سرکوب کرد و اقتدار اسمی توفیق را در مصر بازگرداند، شورش مهدوی به گسترش ادامه داد و سودان را تحت حاکمیت مؤثر شورشیان مهدوی قرار داد. حضور نظامی بریتانیا در مصر این کشور را به یک تحت الحمایه مجازی بریتانیا تبدیل کرد. اگرچه این کشور به طور رسمی یک دولت خودگردان و تابع امپراتوری عثمانی باقی ماند، اما اکنون قدرت واقعی در اختیار نماینده بریتانیا در قاهره است. در دهه بعد، بریتانیا ارتش مصر را بر اساس خطوط بریتانیا اصلاح و بازسازی کرد و نیروهای بریتانیا و مصر به تدریج شورشیان مهدوی را شکست دادند و اقتدار اسمی خدیو مصر را در سودان بازگرداندند. با این حال، مانند مصر خاص، این اقتدار با واقعیت کنترل مؤثر بریتانیا به خطر افتاد. در سال ۱۸۹۹، بریتانیا ، عباس حلمی دوم، جانشین توفیق به عنوان خدیو، را مجبور کرد تا سودان را از بخشی جدایی ناپذیر مصر به یک مجتمع مسکونی تبد
یل کند که در آن حاکمیت بین مصر و بریتانیا تقسیم شود. پس از تأسیس، این کاندومینیوم شاهد کاهش روزافزون کنترل مصر بود و در بیشتر مدت وجودش در عمل توسط بریتانیا از طریق فرماندار کل در خارطوم اداره می شد. برای باقیمانده سلطنت خود، این یکی از نقاط عطف بین خدیو عباس دوم ناسیونالیست و بریتانیا خواهد بود و عباس به دنبال دستگیری و معکوس کردن روند افزایش کنترل بریتانیا در مصر و سودان بود. پس از ورود امپراتوری عثمانی به جنگ جهانی اول به عنوان عضوی از قدرت های مرکزی در سال ۱۹۱۴، انگلستان عباس دوم ضد بریتانیایی را به نفع عموی طرفدار بریتانیا، حسین کامل، خلع کرد. جنبه حقوقی حاکمیت اسمی عثمانی خاتمه یافت و سلطنت مصر که توسط امپراتوری عثمانی در سال ۱۵۱۷ ویران شد، با سلطان حسین کمال مجدداً تأسیس شد. علیرغم احیای سلطنت اسمی، قدرت بریتانیا در مصر و سودان کاهش نیافته بود، زیرا بریتانیا مصر را تحت الحمایه رسمی بریتانیا اعلام کرد. در حالی که مصر به امپراتوری بریتانیا ضمیمه نشده بود، با اینکه پادشاه بریتانیا هرگز حاکم مصر نشد، وضعیت مصر به عنوان یک کشور تحت الحمایه مانع از هرگونه استقلال واقعی برای سلطنت می شد. برای همه مقاصد و مقاص