Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هو بینگ چینگ (؛ زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۹۲) بازیگر اهل چین است که از مؤسسه هنرهای بصری شانگهای فارغ التحصیل شده است. او برای ایفای نقش مجموعه های تلویزیونی "دختر گردباد" (۲۰۱۵)، "افسانه چین" (۲۰۱۵) و "افسانه دوگو" (۲۰۱۸) شناخته می شود. حرفه. هو بینگ چینگ نخستین بار در سال ۲۰۱۳ با ایفای نقشی فرعی در مجموعه تلویزیونی گل طلایی و دامادش وارد عرصه بازیگری شد. او پس از موفقیت در تست بازیگری، نخستین نقش اصلی خود را در مجموعه روح کوکو که توسط پلتفرم تنسنت ویدئو تولید شده بود، ایفا کرد. در سال ۲۰۱۴، در نقش مکملی در درام تاریخی دکتر سلطنتی به تهیه کنندگی تانگرام مدیا ظاهر شد و سپس قراردادی را با همین شرکت امضا کرد. در سال ۲۰۱۵، به عنوان نقش اول زن در درام ورزشی جوانانهٔ "دختر گردباد" ایفای نقش کرد؛ این مجموعه با استقبال گسترده ای روبه رو شد و شهرت هو بینگ چینگ را به همراه داشت. در همان سال، در درام تاریخی ووشیای "افسانه چین" نیز در نقش دوگانه ای ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷، او در یکی از اپیزودهای مجموعه ای در ژانر برشی از زندگی به نام "رستوران نیمه شب" ایفا کرد. در سال ۲۰۱۸، در درام تاریخی فانتزی "زیبایی های درون کمد" در نقش یک روح
راسو ظاهر شد. همچنین همان سال، در درام تاریخی تخیلی '"افسانه دوگو" نقش اصلی را ایفا کرد. این مجموعه با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد و دنبال کنندگان زیادی در فضای آنلاین پیدا کرد. در سال ۲۰۲۰، هو در درام تاریخی اکشن "پیش به سوی ابدیت" به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۲۱ در درام عاشقانهٔ دانشگاهی "عشق یک طرفه" بازی کرد.
حکمرانی اقتصادی دانشی متشکل از فرایندها و روش ها با هدف برآوردن نیازهای اقتصادی جامعه در رویکرد ملی است. حکمرانی اقتصادی،ارتباط تنگاتنگی با علوم اقتصاد ، مدیریت ،علوم سیاسی، حقوق ،ژئوپلتیک و امنیت ملی،فقه ،روابط بین الملل، روانشناسی ، سیاستگذاری ، جامعه شناسی و رسانه دارد. جایگاه آموزشی. رشته حکمرانی اقتصادی، پیوند دهنده دانش های مرتبط یاد شده در فوق برای سیاست گذاری و تدوین قوانین مناسب برای ساختارهای اقتصادی ملی است. این رشته، در دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران و مدرسه عالی حکمرانی شهید بهشتی ارائه میشود.ورود به این دانشکده ملزم بر قبولی در آزمون کارشناسی ارشد اقتصاد و مصاحبه حضوری با اعضای هیات علمی این دانشکده است.
زنگ شون شی (؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۹۷) که با نام جوزف زنگ نیز شناخته می شود، بازیگر اهل چین است. حرفه. زنگ فعالیت خود را در سال ۲۰۱۴ به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ فرش تینیجر گیک آغاز کرد؛ اما در سال ۲۰۱۵ برای تمرکز بر بازیگری از گروه جدا شد. او نخستین نقش آفرینی خود را در سال ۲۰۱۶ با مجموعه کمدی "هپی میتان" تجربه کرد. در همان سال، با فیلم اکشن "خارج از کنترل" وارد سینما شد. زنگ با ایفای نقش تانگ سی و شش در مجموعه فانتزی اکشن "مبارز سرنوشت" به شهرت رسید. او سپس نقش اصلی در مجموعه های نوجوانانهٔ "تا وقتی که جوانیم" و "برادرم رو دور کن" را ایفا کرد. در سال ۲۰۱۹، زنگ نقش ژانگ ووجی را در مجموعه ووشیای "شمشیر بهشتی و خنجر اژدها"، اقتباسی از رمان مشهور اثر جین یونگ، بازی کرد. در همان سال، در درام خانوادگی "از آن سوی دریا به سوی تو می آیم" ایفای نقش کرد.
چیائو رن لیانگ (؛ ۱۵ اکتبر ۱۹۸۷ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶) که با نام کیمی چیائو (Kimi Qiao) نیز شناخته می شد، خواننده و بازیگر اهل چین بود. او در فصل دوم برنامهٔ تلویزیونی "قهرمان من" (加油好男儿) در سال ۲۰۰۷ شرکت کرد و به عنوان نفر دوم این رقابت شناخته شد. چیائو نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد. مرگ. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶، چیائو رن لیانگ در آپارتمانش در خیابان چی شون، منطقه پوتو، شانگهای، مرده یافت شد. پس از انجام تحقیقات، پلیس و آژانس نمایندگی اش اعلام کردند که علت مرگ، خودکشی ناشی از افسردگی بوده است. در زمان درگذشت، او ۲۸ سال داشت.
ائتلاف اقدام زیست محیطی دانشجویی (SEAC) یک گروه محیط زیست ملی آمریکایی بود که توسط دانشجویان اداره و رهبری می شد و در چپل هیل، کارولینای شمالی تأسیس شد. در ابتدا، این سازمان عمدتاً بر حفظ، حراست و احیای محیط طبیعی تمرکز داشت، اما بعدها سازمان های دانشجویی عضو محیط زیست، تعریف وسیع تری از محیط زیست را در پیش گرفتند که شامل نژادپرستی، تبعیض جنسی، نظامی گری، دگرجنس گرایی، عدالت اقتصادی و حقوق حیوانات می شود. SEAC با به چالش کشیدن ساختار قدرتی که این شرایط را تهدید می کند، برای ایجاد تغییرات مترقی اجتماعی و زیست محیطی در سطح محلی و جهانی تلاش کرد. در مورد مسائلی که مطرح می کرد، موضع سرسختانه ای اتخاذ می کرد. این سازمان مراحل مختلفی از سازماندهی را طی کرد و در نهایت به یک سازمان از پایین به بالا تبدیل شد، به طوری که دفتر مرکزی آن از شعب مختلف در سراسر کشور جهت گیری می کرد. این سازمان ملی در سال ۲۰۱۴ منحل شد، اما ده ها گروه محیط زیستی در دانشگاه ها هنوز نام آن را یدک می کشند. تاریخچه و دستاوردهای گذشته. در سال ۱۹۸۸، دانش آموزان در مجلهٔ گرین پیس آگهی ای دربارهٔ شبکه سازی با دیگر فعالان جوان محیط زیست منتشر کردند. ب
عدها، اولین اقدام آنها یک کمپین نامه نگاری برای حمایت از قانون حفاظت از گرمایش جهانی بود. در اوایل سال ۱۹۸۹، آنها اقدام به برگزاری یک کنفرانس ملی دانشجویی محیط زیست با هدف راه اندازی یک جنبش دانشجویی ملی، متحد و جدید در زمینه محیط زیست در ایالات متحده آمریکا کردند. این کنفرانس تاریخی که آستانه نام داشت، در آخر هفتهٔ ۲۷ تا ۲۹ اکتبر ۱۹۸۹ برگزار شد و با موفقیت بیش از ۱۷۰۰ دانشجو از ۲۲۵ دانشگاه و مدرسه از ۴۳ ایالت و چندین کشور را به خود جذب کرد. این کنفرانس عملاً به این سازمان جان بخشید و شرکت کنندگان آن به تشکیل اولین کمپین ملی SEAC برای نجات جنگل های کهن سال و اصلاح خدمات جنگلداری ایالات متحده رأی دادند. دفعهٔ بعدی که اعضای SEAC یک سال بعد در شمپین، ایلینوی، گرد هم آمدند، ۷۰۰۰ نفر از هر ایالت آمریکا به علاوهٔ ۱۱ کشور دیگر در آن حضور داشتند. در جلسه تابستان ۱۹۹۱ شورای ملی SEAC، این گروه بر سر دو پروژه بزرگ جدید توافق کردند: یک کنفرانس ملی دیگر (به نام «زمینه مشترک» که در بولدر کلرادو برگزار شد) و یک تلاش بین المللی برای تأثیرگذاری بر نتیجه اجلاس زمین که در ریودوژانیرو، برزیل در سال ۱۹۹۲ برگزار شد. شورا همچنین یک
برنامه سازماندهی میدانی را تصویب کرد. کار بر روی اجلاس ریو تحت عنوان «اقدام برای همبستگی، برابری، محیط زیست و توسعه آن انجام شد و سازمان های جوانان از سراسر جهان در آن مشارکت داشتند. یک SEED به بزرگ ترین پروژه SEAC تبدیل شد، که شامل تور سخنرانی، رویدادهای آموزشی و کنفرانس های هماهنگ در سه ایالت و ۲۳ کشور در طول یک آخر هفته و ارتباط از طریق ایمیل و فکس می شد. در مارس ۱۹۹۲، SEAC تظاهراتی را در سازمان ملل متحد ترتیب داد و تا ژوئن، یکی از اعضای SEAC به عنوان ناظر رسمی به هیئت نمایندگی ایالات متحده در اجلاس اضافه شد. SEAC به بازوی آمریکای شمالی شبکه ASEED تبدیل شد که در ۶۲ کشور فعالیت می کرد. SEAC در اوج فعالیت خود در سال ۱۹۹۱، ۱۳ کارمند تمام وقت استخدام کرد که بین دفتر ملی، کار روی A SEED و سازماندهی میدانی تقسیم شده بودند. در سال ۱۹۹۲، به دلیل کاهش بودجه، تعداد کارکنان SEAC به پنج نفر کاهش یافت. سال ۱۹۹۲ همچنین شاهد تغییراتی در نحوهٔ ادارهٔ این گروه بود، چرا که جلسهٔ شورای ملی با درخواستِ انجمن رنگین پوستان SEAC (POCC) مبنی بر اعطای نمایندگی برابر به POCC در شورا موافقت کرد. در سال ۱۹۹۳، SEAC در مبارزه با قرارد
اد تجارت آزاد آمریکای شمالی فعالیت کرد و اولین برنامه آموزشی تابستانی خود را برگزار کرد. همچنین به کمپین آزادی برمه پیوست. در سال ۱۹۹۴، SEAC پروژه ای را آغاز کرد که توسط POCC پیشنهاد شده بود و ابتکار عدالت زیست محیطی (EJI) نام داشت. EJI به دنبال آموزش و توانمندسازی جوانان و دانش آموزان دبیرستانی بود و بخشی از این ابتکار به «جوانان متحد برای اقدام اجتماعی» تبدیل شد که در سال ۱۹۹۶ به سازمان مستقلی تبدیل شد. در تابستان ۱۹۹۶، کمیته هماهنگی SEAC تصمیم گرفت برنامه ای را که جلسات آموزشی فعالان را در مدارس مختلف برگزار می کرد، به منظور صرفه جویی در هزینه ها قطع کند، اما این امر باعث از دست رفتن بودجه های بشردوستانه شد. در بحبوحه کشمکش داخلی کارکنان، رهبری و اعضا، در نهایت تمام کارکنان ملی استعفا دادند و دفتر ملی تعطیل شد. در همین حال، سازماندهی منطقه ای و محلی ادامه یافت، اگرچه ظهور شبکه های دانشجویی بزرگ و با بودجه کافی به عنوان شاخه هایی از سازمان های زیست محیطی ملی جریان اصلی مانند ائتلاف دانشجویی سیرا و PIRGهای دانشجویی، موقعیت SEAC را در مرکز فعالیت های زیست محیطی دانشجویی تضعیف کرد. در سال ۱۹۹۷، داوطلبان یک دفت
ر ملی بسیار کوچک شده را در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، بازگشایی کردند. برخی از دستاوردهای شعبه های SEAC عبارتند از: "ژانویه ۱۹۹۱" - همزمان با اعتراض SEACers به جنگ عراق، کمپین استقلال انرژی نیز آغاز شد. "۱۹۹۲" - شعبه نیویورک ۱۲۰ مدرسه را برای اعتراض به سد هیدرو-کبک ۲ در کانادا گرد هم آورد. این سد می توانست منطقه ای به وسعت ۱۰۰۰ کیلومتر مربع را زیر آب ببرد و به زمین های قبیله بومی کری آسیب برساند. SEAC و کری دوباره در سال ۲۰۰۵ پروژه برق آبی دو میلیارد دلاری روپرت ریور را به چالش کشیدند. در ابتدا، کری ها توافق کرده بودند که طی ۵۰ سال، مبلغ ۷۰ میلیون دلار را به عنوان غرامت به رئیس قبیله تد موزز بپردازند. با این حال، متیو موکاش کسی است که اکنون آن را به چالش می کشد. در آگوست ۲۰۰۵، «هیئت های بررسی زیست محیطی فدرال و ایالتی اعلام کردند که مطالعهٔ تأثیر هیدرو-کبک عمیقاً ناقص است و این شرکت خدمات شهری ایالتی را به مرحلهٔ طراحی بازگرداند.» "۱۹۹۴" - دانشگاه ایالتی پیت و میشیگان خود را از پروژه تلسکوپ کوه گراهام در آریزونا که زیستگاه سنجاب قرمز و سرزمین مقدس آپاچی را به خطر می انداخت، کنار کشیدند. قاضی آلفردو مارکز که بر این
پرونده در دادگاه نظارت داشت، اظهار داشت که «خطرات آسیب جبران ناپذیر به سنجاب های قرمز در معرض خطر انقراض که در این محل زندگی می کنند» قانون گونه های در معرض خطر و قانون سیاست ملی محیط زیست را نقض می کند. "«روزهای اقدام بدون زغال سنگ»" حمایت سیتی بانک و بانک آمریکا از شرکت های مخرب زغال سنگ را افشا کرد، زمانی که SEACers یک «خودکشی نمایشی» انجام دادند و عملاً شعبه سیتی بانک در واشینگتن دی سی را تعطیل کردند اصول. چهارده اصل سازمانی منتشر شده: آخرین پروژه ها. در پایان عمر خود، SEAC یک کمپین ملی با عنوان «چالش آب و هوای دانشگاه» و سه طرح ابتکاری داشت: «تهاجم»، «نظامی گری و محیط زیست» و «عدالت در کوهستان». تمپکشن کسانی که در تمپکشن شرکت می کنند معتقدند که تامپون ها و پدهای قاعدگی به افرادی که پریود می شوند، ظلم می کنند. تصور می شود که خود این محصولات برای محیط زیست مضر هستند. شرکت هایی که این محصولات را تولید می کنند، مظنون به ریختن سموم به اکوسیستم هستند. شرکت کنندگان در تمپکشن می خواهند بدن خود و هر آنچه که به آن مربوط می شود را بپذیرند و به یک طرز فکر طبیعی تر، مثلاً گیاهی، بازگردند. نظامی گری و محیط زیست SEAC
همچنین در درگیری های نظامی شرکت داشت، زیرا در درگیری های نظامی بمب ها پرتاب می شوند و/یا از مواد شیمیایی خطرناک مانند ناپالم و سلاح های شیمیایی استفاده می شود. SEAC معتقد بود که هیچ جنگی را نمی توان خوب دانست. «نه جنگ، نه گرمایش» به دلیل همین نگرانی، پروژه ای فعال بود. هدف SEAC خلع سلاح کامل هسته ای و برچیدن کامل زرادخانه های هسته ای بود.
شو لو (؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۹۴) که با نام لولو شو (Lulu Xu) نیز شناخته می شود، بازیگر و خوانندهٔ اهل چین است. حرفه. شو لو از ۱۰ سالگی در مدارس نظامی تحصیل کرد و همین زمینه ساز ورود او به آکادمی هنر ارتش آزادی بخش خلق شد؛ جایی که در رشتهٔ نمایش تحصیل کرد. او نخستین بار به عنوان بازیگر در مجموعه "رؤیای تالار سرخ" در نقش نوجوانی شوئه بائوچین ظاهر شد. اما نقطهٔ عطف حرفه ای او با ایفای نقش ژن یورائو در سریال تاریخی محبوب "همسران امپراتور در قصر" رقم خورد. با اینکه شخصیت او تنها در نیمهٔ دوم مجموعه وارد داستان می شود، ظاهر معصوم و تازه اش و رابطهٔ عاشقانه اش با آیسین-گیورو یونشی توجه بسیاری از بینندگان را جلب کرد. شو لو در سطح بین المللی با ایفای نقش در مجموعه عاشقانهٔ دانشجویی "یک و نیم تابستان" شناخته شد. در سال ۲۰۱۵، او در فصل نخست برنامه "ما عاشق شده ایم" نسخه اقتباسی چینی از برنامهٔ تلویزیونی کره ای "ما ازدواج کردیم" شرکت کرد. زوج مجازی او با چیائو رن لیانگ محبوبیت زیادی کسب کرد و این محبوبیت تا زمان درگذشت چیائو در سپتامبر ۲۰۱۶ ادامه داشت. از جمله پروژه های او در سال ۲۰۱۷ می توان به اقتباس کارگردان گوان هو از
مجموعه کتاب های "شبح چراغ قوه را خاموش می کند" با عنوان "قبر راسو" اشاره کرد؛ همچنین در مجموعه فانتزی پرهزینهٔ "قبیله ها و امپراتوری ها: طوفان پیش گویی" و فیلم موزیکال جوان پسند "روزهای درخشان ما" نیز ایفای نقش کرد که برای آن، در جشنواره بین المللی فیلم شانگهای مورد تقدیر قرار گرفت. در میان آثار او در سال ۲۰۱۹ می توان به درام تاریخی "شکارچی جاسوس" ساختهٔ زوج نویسنده-کارگردان شناخته شده لی لو و ژانگ یونگ اشاره کرد. همچنین در مجموعه تاریخی "طولانی ترین روز در چانگ آن"، شو لو نقش شخصیت تاریخی یانگ گویفی را بر عهده گرفت.
رافع سلامه (درگذشتهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴) یک مبارز فلسطینی و رئیس شاخه خان یونس گردان های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس بود. او در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، در جریان جنگ غزه، در حمله هوایی ارتش اسرائیل به اردوگاه پناهندگان المواصی کشته شد. حرفه نظامی. سلامه در ابتدا در مدرسه ای در خان یونس کار می کرد و سپس در اوایل دهه ۱۹۹۰ به حماس پیوست و به عنوان فرمانده تیپ خان یونس به فرماندهی محمد سنوار منصوب شد. اسرائیل، سلامه را به سازماندهی حمله مرزی غزه در سال ۲۰۰۶ و دستگیری گیلعاد شلیط، و همچنین حملات ۷ اکتبر متهم کرده است. اسرائیل در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴ خانه خانواده سلامه در المواصی را بمباران کرد که منجر به کشته شدن سلامه و محمد ضیف، فرمانده گردان های قسام، شد. حمله هوایی گسترده به اردوگاه آوارگان همچنین منجر به کشته شدن حداقل ۹۰ فلسطینی و زخمی شدن بیش از ۳۰۰ نفر شد. به گزارش کانال سعودی الحدث، رفا سلامه در این حمله کشته شد در حالی که ضیف به شدت زخمی شد. حماس ادعاهای ارتش اسرائیل مبنی بر هدف قرار دادن رهبرانش را رد کرد و آنها را «ادعاهای دروغین» خواند که هدفشان «سرپوش گذاشتن بر ابعاد قتل عام وحشتناک» است. ساعاتی پس از حملات، منابع مرگ
سلامه را تأیید کردند و او توسط بستگان و اعضای حماس به خاک سپرده شد. ابوعبیده، سخنگوی حماس، مرگ او را در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ تأیید کرد. هر دو پسر او نیز در جنگ کشته شدند.
آرام هوهانیسیان (؛ ؛ ) یک بازیگر، کارگردان تئاتر و کارگردان فیلم اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۷۳ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان (۱۹۹۳–۱۹۹۴)، (۱۹۹۴–۱۹۹۶)، تئاتر-لابراتوار «ԳՈՅ» (۱۹۹۷–۱۹۹۹) و تئاتر کمدی موزیکال پارونیان (۱۹۹۶–۲۰۰۵) فعالیت کرده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به وروگایت (۲۰۰۶–۲۰۰۹)، وروگایت اشاره کرد.
کیم میونگ سو (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) دریابد نیروی دریایی کره جنوبی است، که از نوامبر ۲۰۲۳ به عنوان چهل و چهارمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح جمهوری کره فعالیت می کند. سو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۹ در نیروی دریایی کره جنوبی آغاز کرد، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ فرماندهی ناوشکن پادشاه مونمو را برعهده داشت، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ معاون عملیات ستاد مشترک نیروهای مسلح جمهوری کره بود، از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ به عنوان فرمانده گروه ۲ نبرد دریایی فعالیت می کرد و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ مدیر مرکز عملیات دریایی بود. وی از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ به عنوان معاون اطلاعات و عملیات نیروی دریایی کره جنوبی فعالیت می کرد، از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ فرماندهی آکادمی نیروی دریایی کره را برعهده داشت، از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ جانشین فرمانده نیروی دریایی جمهوری کره بود و از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ به عنوان فرمانده ناوگان جمهوری کره فعالیت می کرد.
«کنار تو می مانم» () ترانه ای از خواننده و ترانه پرداز آمریکایی، ریچل پلتن است که به عنوان دومین تک آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی او تحت یک ناشر موسیقی بزرگ به نام "آتش سوزی جنگل" (۲۰۱۶)، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. «کنار تو می مانم» به رتبهٔ ۳۷ در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسید و دومین ترانهٔ پیاپی پلتن شد که به جمع ۴۰ ترانهٔ برتر این جدول راه یافت. همچنین این ترانه در فوریه ۲۰۱۶ در صدر جدول ۴۰ تک آهنگ برتر بزرگسالان ایالات متحده قرار گرفت. در ۵ اکتبر ۲۰۱۶، پلتن نسخه ای اسپانیایی از این ترانه را با عنوان «همیشه آنجا خواهم بوو» (Siempre Estaré Ahí) منتشر کرد. این نسخه با همکاری خواننده آرژانتینی دیگو تورس تهیه و همراه با یک ویدئوی متن ترانه منتشر شد.
مدل جهان۳ یک مدل دینامیک سیستم برای شبیه سازی کامپیوتری تعاملات بین جمعیت، رشد صنعتی، تولید مواد غذایی و محدودیت های موجود در اکوسیستم های زمین است. این مدل در ابتدا توسط یک مطالعهٔ باشگاه رم تولید و مورد استفاده قرار گرفت که این مدل و کتاب "«محدودیت های رشد"» (۱۹۷۲) را تولید کرد. سازندگان این مدل، دنیس میدوز، مدیر پروژه، و تیمی متشکل از ۱۶ محقق بودند. این مدل در کتاب "«دینامیک رشد در دنیای محدود»" مستند شده است. این مدل ویژگی های جدیدی را به مدل جهان۲ جی فارستر اضافه کرد. از زمان ایجاد جهان۳ در ابتدا، اصلاحات جزئی برای رسیدن به مدل جهان۹۱/۳ که در کتاب "«فراتر از محدودیت ها»" استفاده شده است، انجام شده است. بعداً بهبود یافته تا مدل جهان۲۰۰۰/۳ که توسط مؤسسه تحقیقات سیاست و علوم اجتماعی توزیع شده است، به دست آید و در نهایت مدل جهان۲۰۰۴/۳ که در کتاب "«محدودیت های رشد: به روزرسانی ۳۰ ساله"» استفاده شده است، به دست آید. مدل جهان۳ یکی از چندین مدل جهانی است که در سراسر جهان تولید شده اند (مدل مساروویچ/پستل، مدل باریلوچ) و احتمالاً مدلی است که جرقه تمام مدل های بعدی را زده است. مدل. این مدل از چندین بخشِ در تعامل با
هم تشکیل شده بود. هر یک از این موارد با سیستم متفاوتی از مدل سروکار داشتند. سیستم های اصلی عبارت بودند از سیستم کشاورزی. ساده ترین دیدگاه مفید در مورد این سیستم این است که زمین و کود برای کشاورزی استفاده می شوند و هر چه مقدار بیشتری از هر یک از آنها تولید شود، غذای بیشتری تولید خواهد شد. در چارچوب این مدل، از آنجا که زمین محدود است و تولیدات صنعتی مورد نیاز برای تولید کود و سایر نهاده های کشاورزی نمی تواند پاسخگوی تقاضا باشد، لزوماً در مقطعی از آینده شاهد فروپاشی مواد غذایی خواهیم بود. سیستم منابع تجدیدناپذیر. سیستم منابع تجدیدناپذیر با این فرض آغاز می شود که کل مقدار منابع موجود محدود است (حدود ۱۱۰ برابر میزان مصرف در نرخ های دهه ۱۹۹۰ برای مدل جهان۹۱/۳). این منابع می توانند استخراج شده و سپس برای اهداف مختلف در سایر سیستم های موجود در مدل مورد استفاده قرار گیرند. یک فرض مهم که مطرح شد این است که با استخراج منابع تجدیدناپذیر، استخراج منابع باقیمانده به طور فزاینده ای دشوار می شود، بنابراین تولیدات صنعتی بیشتر و بیشتری به سمت استخراج منابع منحرف می شوند. این مدل تمام منابع تجدیدناپذیر ممکن را در یک متغیر کل،
ترکیب می کند. این شامل منابع انرژی و منابع غیر انرژی می شود. نمونه هایی از منابع انرژی تجدیدناپذیر شامل نفت و زغال سنگ است. نمونه هایی از منابع تجدیدناپذیر مادی شامل آلومینیوم و روی است. این فرض، جایگزینی بدون هزینه بین هر منبع تجدیدناپذیر را امکان پذیر می سازد. این مدل تفاوت های بین منابع کشف شده و منابع کشف نشده را نادیده می گیرد. این مدل فرض می کند که هرچه درصد بیشتری از کل منابع تجدیدناپذیر مورد استفاده قرار گیرد، میزان تلاش مورد استفاده برای استخراج منابع تجدیدناپذیر افزایش می یابد. نحوه انجام این هزینه به صورت منابع یا به اختصار است. نحوه استفاده از این متغیر در معادله ای است که تولید صنعتی را محاسبه می کند. اساساً، به صورت عمل می کند. این امر باعث می شود که میزان منابع صرف شده به میزان سرمایه صنعتی بستگی داشته باشد، و نه به میزان منابع مصرف شده. مصرف منابع تجدیدناپذیر توسط تابعی غیرخطی از تولید صنعتی سرانه تعیین می شود. هرچه تولید صنعتی سرانه بیشتر باشد، مصرف منابع تجدیدناپذیر نیز بیشتر است. پیش بینی های اجرای مرجع. "کتاب «پویایی های رشد در یک دنیای محدود»" چندین سناریوی مختلف را ارائه می دهد. «روند مر
جع» روندی است که «اگر فرایند صنعتی شدن در آینده به شیوه ای بسیار مشابه پیشرفت آن در گذشته پیش برود، و اگر فناوری ها و تغییرات ارزشی که قبلاً نهادینه شده اند، همچنان در حال تکامل باشند، محتمل ترین حالت رفتاری سیستم را نشان می دهد.» در این سناریو، در سال ۲۰۰۰، جمعیت جهان به شش میلیارد نفر می رسد و سپس در سال ۲۰۳۰ به اوج خود یعنی هفت میلیارد نفر می رسد. پس از آن، جمعیت به دلیل افزایش میزان مرگ و میر کاهش می یابد. در سال ۲۰۱۵، هم سرانه تولید صنعتی و هم سرانه غذا به ۳۷۵ دلار آمریکا به ازای هر نفر (دلار دهه ۱۹۷۰، حدود دلار امروز) و ۵۰۰ کیلوگرم معادل سبزیجات به ازای هر نفر رسید. اوج آلودگی مداوم در سال ۲۰۳۵، ۱۱ برابر بیشتر از سطح دهه ۱۹۷۰ خواهد بود. انتقاد از مدل. انتقاداتی به مدل جهان۳ وارد شده است. برخی از آنها از خودِ سازندگان مدل، برخی از اقتصاددانان و برخی دیگر از جاهای دیگر آمده است. در کتاب "«کورمال کورمال کردن در تاریکی: دهه اول مدل سازی جهانی»"،دونلا مدوز (نویسندهٔ کتاب "محدودیت ها") می نویسد:ما به فرضیات و نتیجه گیری های کیفی اساسی در مورد بی ثباتی نظام اجتماعی-اقتصادی جهانی فعلی و انواع کلی تغییراتی که من
جر به ثبات می شوند و نمی شوند، اعتماد زیادی داریم. ما به ساختار حلقه بازخورد مدل، به جز چند استثنا که در زیر فهرست می کنم، اعتماد نسبتاً زیادی داریم. ما در مورد پارامترهای عددی مدل، درجه اطمینان متفاوتی داریم؛ برخی از آنها ثابت های فیزیکی یا بیولوژیکی شناخته شده ای هستند که بعید است تغییر کنند، برخی شاخص های اجتماعی مشتق شده از آمار هستند که احتمالاً تغییر می کنند، و برخی حدس های محض هستند که شاید فقط از مرتبه بزرگی درست باشند. فرضیات ساختاری در جهان۳ که من آنها را مشکوک ترین و همچنین به اندازه کافی حساس می دانم که نگران کننده باشند عبارتند از: نقد مفصلی از این مدل در کتاب "«مدل های نابودی: نقدی بر محدودیت های رشد»" آمده است.
دانشگاه دفاع ملی کره () یک دانشگاه نظامی واقع در شهر ننسان، کره جنوبی است. این دانشگاه در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد و فرم کنونی آن در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد. این دانشگاه از زمان تأسیس تا زمان انتقال به ننسان در سال ۲۰۱۷ در سئول واقع شده بود. افسران و فرماندهان نیروهای مسلح کره جنوبی برای دریافت مدرک دکتری، باید از این دانشگاه فارغ التحصیل شوند.
آهنگ نبرد () نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی پی) از خواننده و ترانه پرداز آمریکایی ریچل پلتن است که در ۱۲ مه ۲۰۱۵ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. این اثر، نخستین همکاری پلتن با این ناشر بزرگ موسیقی به شمار می رود. این آلبوم شامل تک آهنگ موفق و پرفروش «آهنگ نبرد» است. انتشار این آلبوم چندآهنگه مقدمه ای برای آلبوم استودیویی پلتن با نام "آتش سوزی جنگل" (۲۰۱۶) بود. "آهنگ نبرد" در جدول بیلبورد ۲۰۰ به رتبهٔ ۲۰ رسید و تا ماه دسامبر سال ۲۰۱۵ در ایالات متحده بیش از ۲۶٬۰۰۰ نسخه فروش داشت. بازخورد منتقدان. مارسی دانلسون از "آل میوزیک" از محتوای «تأمل برانگیز و قابل درک» این اثر تمجید کرد و سبک موسیقایی آن را «پاپ سرودگونهٔ خالص» توصیف کرد که با صداقت بیشتری نسبت به آثار کیتی پری همراه است. مایک واس از "Idolator" این آلبوم چندآهنگه را «درخشان» خواند و نوشت این ئی پی بر موفقیت قطعهٔ اصلی تکیه کرده و هم زمان نشان می دهد که «[پلتن] فراتر از سرودهای انگیزشی و الهام بخش» است.
جیره میدانی نوعی جیره نظامی پیش بسته بندی شده است که برای آماده سازی و مصرف آسان و سریع در میدان نبرد، در خط مقدم، یا در شرایطی که امکانات تهیه غذا در دسترس نیست، طراحی شده است. جیره های میدانی عمدتاً توسط نیروهای نظامی استفاده می شوند، اما گاه در چارچوب کمک های بشردوستانه و مدیریت بحران، در اختیار غیرنظامیان نیز قرار می گیرند. این جیره ها با جیره های پادگانی و تدارکات آشپزخانه صحرایی تفاوت دارند، زیرا آن ها برای مکان هایی طراحی شده اند که در آن ها امکان تهیه و طبخ وعده های غذایی کامل با ایمنی و سهولت نسبی وجود دارد، مانند مناطق پشتیبانی که در آن زنجیره تأمین منظم برقرار بوده و امکان تهیه غذای تازه وجود دارد. جیره های میدانی از نظر هدف با دیگر انواع جیره ها و مواد غذایی ماندگار، مانند جیره اضطراری، جیره روزانه بشردوستانه و غذای مخصوص اردو و طبیعت گردی شباهت هایی دارند، اما طراحی و کاربری آن ها متمایز است. نام هایی که برای جیره های میدانی استفاده می شود بسته به کشور و نوع جیره متفاوت است و شامل عناوینی مانند جیره رزمی، بسته جیره، جیره نبرد، جیره آهنی، بسته غذایی، بسته جیره عملیاتی یا وعده غذایی آماده مصرف (MRE
) می شود. اصطلاح اخیر گرچه رایج اما غیررسمی است و به طور دقیق تر به نوع خاصی از جیره میدانی ایالات متحده اشاره دارد که طراحی و پیکربندی آن از اواخر قرن بیستم تاکنون به طور گسترده در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته است. جیره های میدانی به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند: جیره انفرادی: برای تأمین نیازهای تغذیه ای یک سرباز طراحی شده اند. جیره گروهی: برای تأمین نیاز چند سرباز، از یک تیم کوچک رزمی تا یک گروهان، طراحی شده اند. محتویات. یک جیره میدانی معمولاً شامل موارد زیر است: جیره های میدانی ممکن است شامل چندین وعده برای صبحانه، ناهار، شام یا وعده شبانه باشند. نسخه های گیاه خواری، وگان و مطابق با رژیم غذایی مذهبی نیز در صورت نیاز قابل دسترس هستند. همچنین انواع تخصصی جیره ها برای شرایط مختلف مانند جنگ در هوای سرد، جنگ کوهستانی، جنگ جنگل، جنگ در صحرا، گشت شناسایی، یا برای خدمه خودروهای نظامی طراحی شده اند.
هاوارد آوتیس (; با نام اصلی حکمت لبیب آوتیس – ) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، مؤلف بود. حکمت آقانیکیان از ارمنیان عراق بود که در سال ۱۳۸۵ همراه با زنی آلمانی به نام «مارگارت اشتون» به قصد پیدا کردن تهیه کننده برای ساختن یک محصول مشترک به ایران آمد. آقانیکیان در لبنان با نام «خدانگهدار» یک شرکت فیلم سازی هالیوود» به ثبت رسانده بود و ظاهراً چند فیلم هم از جمله "خداحافظ لبنان" را ساخته بود. او هنگام ورود به ایران ادعا کرد که تحصیلات سینمایی دارد و با جرج ادوارد در ساختن فیلم معروف آوای موسیقی (اشک ها و لبخندها) همکاری داشته و اعلام کرد که تصمیم دارد نسخه ایرانی آن فیلم را بسازد. اولین طعنهٔ آقانیکیان به قول جمال امید آرمان بود که سال قبل (۱۱۱۰) فیلم داماد جنگل را تهیه کنندگی کرده بود و حالا تمایل داشت بخت خود را در عرصه ساختهٔ نیز بیازماید. اسماعیلی با سرمایهٔ آرمان دست به ساختن فیلمی به نام "سرنوشت" زد، که از همان … آوتیس به همراه همسرش مارلین در جنوب کالیفرنیا زندگی می کرد. او به عنوان دانشجوی سینما، در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تحصیل کرد و جایزه جورج کیوکر را از آن خود کرد. از سال ۲۰۱۴، او روی دومین رمان خود
کار می کرد. اولین اثر منتشر شده او «هتل پارادایس: هیچ چیز آنطور که به نظر می رسد نیست» بود. از جمله کارهای اولیه او به عنوان کارگردان می توان به فیلم «نامادری» در سال ۱۹۷۲ اشاره کرد، فیلمی که در آن [[الخاندرو ری] بازی می کرد. در سال ۱۹۷۴، او فیلم «معلم» را کارگردانی و تهیه کرد که در ۱۲ روز و در سراسر لس آنجلس با بودجه ای ۶۵٬۰۰۰ دلاری با استفاده از خانهٔ تهیه کنندگان سرمایه گذار، قایق خودش و استفادهٔ هوشمندانه از بخش تولید صنعتی متروکهٔ صنعتی (که بیشتر برای فیلمبرداری در لوکیشن استفاده می شد) در شرق لس آنجلس فیلمبرداری شد. این فیلم با بازی [[آنجل تامپکینز]]، [[جی نورث]] و [[آنتونی جیمز]] ساخته شد. در سال ۱۹۷۵، او فیلم «طبقه پنجم» فیلمی دربارهٔ یک خانم جوان که به بخش روان پزشکی به نام «طبقه کثیف» فرستاده می شود، را تهیه و کارگردانی کرد که [[دایان هال]] و [[بو هاپکینز]] در آن بازی کردند. از دیگر فیلم هایی که او تهیه کننده یا کارگردان آنها بوده می توان به «مرده خانه»، «راه های جداگانه» و «آنها با آتش بازی می کنند» اشاره کرد. کمپانی کراون اینترنشنال فیلم را منتشر کرد و «معلم» تا به امروز یک فیلم کالت محبوب باقی م