Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الویس یک کلون بهبود یافته از ویرایشگر نوشتار وی آی است که نخستین بار در ژانویه ۱۹۹۰ منتشر شد. این ویرایشگر چندین ویژگی جدید از جمله هایلایت کردن سینتکس و پشتیبانی داخلی برای مشاهده اسناد nroff و اچ تی ام ال را معرفی کرد. الویس به دست استیو کرکندال نوشته شده و تحت مجوز Clarified Artistic (ClArtistic) توزیع شده است که توسط پرل استفاده می شود و یک مجوز نرم افزار آزاد سازگار با گنو است. الویس نسخه ای از ویرایشگر وی است که با اسلکور، فروگل ور و KateOS ارائه می شود. نظرات. الویس کلون پیشگام وی آی بود که در دهه ۱۹۹۰ به دلیل مختصر بودن و ویژگی های فراوانش مورد تحسین گسترده قرار گرفت. این کلون تا حدود سال ۱۹۹۷ بر توسعه ویم تأثیر گذاشت. این نخستین کسی بود که برجسته سازی نحوی رنگی را ارائه داد (و برجسته سازی نحوی را به انواع فایل ها تعمیم داد)، و نخستین کسی بود که گزینش های برجسته شده از طریق صفحه کلید را ارائه داد. نمایشگرهای اچ تی ام ال درونی الویس (در ابتدا) و (بعدها) به آن ویژگی های ویزی ویگ غیرمعمولی می بخشیدند. الویس پرونده های باینری را نیز تشخیص می دهد و یک صفحه نمایش دو بخشی برای ویرایش آنها فراهم می کند. jelvi
s، یک گونهٔ ژاپنی، بر اساس کار Jun-ichiro itojun Hagino تا سال ۱۹۹۸ موجود است کار جدیدتر او در این زمینه به عنوان وصله هایی علیه nvi توزیع شده است. یک نوع کره ای helvis نیز موجود است که در اصل بدست Park Chong-Dae نوشته شده است. این انواع، اصلاحاتی از "elvis" 1.8 (۱۰ ژوئیه ۱۹۹۴) بودند. ویرایشگر nvi بر اساس نسخه قدیمی تر "elvis" 1.5 (۲ آوریل ۱۹۹۲) است. تاریخچه. استیو کرکندال نخستین نسخه از الویس را در نخست ژانویه ۱۹۹۰ در گروه خبری یوزنت comp.os.minix منتشر کرد، با این هدف که این نسخه، یک کپی کامل تر و وفادارتر از وی آی نسبت به Stevie تیم تامپسون (ویرایشگر ST برای علاقه مندان به وی آی) باشد که سه سال قبل منتشر شده بود. کرکندال چندین تفاوت الویس با استیوی را بیان کرد، از جمله: افزون بر این، در الویس تقریباً همه فرمان های ex/vi کار می کردند (به جز :@، :abbr، و :preserve در حالت ex و @ در حالت visual و الحاق به بافرهای نامگذاری شده). این ویرایشگر به تندی توجه بسیاری از جوامع علاقه مند را به خود جلب کرد. اندرو تاننباوم به سرعت از جامعه خواست تا یکی از این دو ویرایشگر را به عنوان کلون vi در مینیکس گزینش کنند؛ الویس ب
رگزیده شد و تا به امروز کلون vi برای Minix باقی مانده است. در سال ۱۹۸۹، لین ژولیتز و ویلیام ژولیتز شروع به پورت کردن BSD Unix برای اجرا روی پردازنده های کلاس ۳۸۶ کردند، اما برای ایجاد یک توزیع رایگان، باید از هرگونه کد آلوده به AT&amp;T، از جمله vi بیل جوی، اجتناب می کردند. برای پر کردن جای خالی ناشی از حذف vi، توزیع ۳۸۶بی اس دی آنها در سال ۱۹۹۲، Elvis را به عنوان جایگزین vi خود برگزید. اما در دانشگاه برکلی، کیت باستیک به دنبال جایگزینی «سازگار با باگ برای باگ» برای vi جوی برای ۴٫۴BSD-Lite بود. باستیک با استفاده از Elvis کرکندال (نسخه ۱٫۸) به عنوان نقطه شروع، nvi را ایجاد کرد و آن را در بهار ۱۹۹۴ منتشر کرد. در اوت ۱۹۹۴، کرکندال اعلام کرد که در حال کار بر روی بازنویسی اساسی الویس است، و در اکتبر ۱۹۹۶، این اثر آماده انتشار شد. نسخه نوین دارای شماری ویژگی تازه بود، از جمله در دسامبر ۱۹۹۸، کرکندال نسخه ۲٫۱ از نرم افزار Elvis را منتشر کرد، که ویژگی هایی از جمله تکمیل نام از طریق کلید &lt;Tab&gt;، پروتکل های شبکه (که امکان خواندن/نوشتن از طریق URLهای وب را فراهم می کرد) و حالت نمایش "tex" به آن افزوده شده بود. کرکن
دال نسخه ۲٫۱ را با رفع اشکالات و بهبودهای جزئی به گونهٔ ۲٫۱_۱، ۲٫۱_۲، ۲٫۱_۳ و سرانجام ۲٫۱_۴ که در اکتبر ۱۹۹۹ پخش شد، حفظ کرد. در اکتبر ۲۰۰۳، چهار سال پس از پخش نسخهٔ پیشین، کرکندال نسخه ۲٫۲ از الویس را منتشر کرد، که تعدادی ویژگی جدید از جمله یک بررسی کننده املای حساس به نوشتار داخلی، تا کردن نوشتار، برجسته سازی ناحیه و پروتکل های یو آر ال قابل تعریف بدست کاربر را به آن اضافه کرده بود. افزون بر این، تعدادی ایده از ویم نیز در آن به کار رفته بود.
درگیری های نوامبر ۲۰۱۹ غزه و اسرائیل () پس از ترور هدفمند بهاء ابوالعطا، فرمانده ارشد جهاد اسلامی فلسطین در نوار غزه و تلاش برای ترور اکرم العجوری، فرمانده ارشد جهاد اسلامی فلسطین در دمشق، سوریه توسط ارتش اسرائیل، درگیری بین نیروهای دفاعی اسرائیل و جهاد اسلامی فلسطین رخ داد. جهاد اسلامی فلسطین با شلیک موشک به اسرائیل، از جمله موشک های دوربرد که به سمت تل آویو شلیک شدند، به این حمله پاسخ داد و منجر به زخمی شدن چندین غیرنظامی شد. در پاسخ به این شلیک موشک، اسرائیل حملات هوایی و توپخانه ای را در نوار غزه انجام داد که منجر به کشته و زخمی شدن چندین شبه نظامی و همچنین غیرنظامیان شد. پس از ۴۸ ساعت درگیری، آتش بس برقرار شد، هرچند برخی از شبه نظامیان فلسطینی آن را نقض کردند.
مدرسه تک تیراندازان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا () دانشکده نظامی زیرمجموعه مدرسه پیاده نظام ارتش ایالات متحده آمریکا است، که اعضای منتخب نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا که به سمت های تک تیراندازی منصوب شده اند را در مهارت های لازم برای اجرای آتش دقیق دوربرد و جمع آوری اطلاعات میدان نبرد آموزش می دهد. در این مدرسه، دانش آموزان در مهارت های میدانی، تکنیک های پیشرفته استتار، حرکات پنهان، تشخیص هدف، تخمین برد، استفاده از زمین، آماده سازی اطلاعاتی میدان نبرد، رویه های گزارش دهی مربوطه، تاکتیک های تک تیراندازی، تیراندازی پیشرفته و موضوعات مربوط به کارکنان (اطلاعات، ماموریت، آموزش، دستورات رزمی، فرماندهی و کنترل و مدیریت آموزش) آموزش خواهند دید.
راچیتا رام (؛ زاده ۳ اکتبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل هند است. که عمدتاً در فیلم های سینمای کنادا بازی می کند و یکی از پردرآمدترین بازیگران زن سینمای کنادا شناخته می شود. راچیتا دریافت کننده یک جایزه فیلم فیر جنوب است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هزارتو، خلافکار، "کولی" و کرانتی" اشاره کرد.
گردشگری اینستاگرامی یا گردشگری سلفی پدیده ای است که در آن یک منطقه شاهد افزایش گردشگری است، که اغلب تا حد اورتوریسم (افزایش بیش از حد گردشگر) پیش می رود، که به دلیل قرار گرفتن در معرض رسانه های اجتماعی و تمایل ناشی از آن در دیگران برای بازآفرینی تصاویری که در اینستاگرام یا تیک تاک دیده اند، ایجاد می شود. مطالعات در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ نشان داد که قرار گرفتن در معرض رسانه های اجتماعی بر گردشگری تأثیر می گذارد و آن را به مفهوم مصرف آشکار مرتبط می کند. گردشگری اینستاگرام اغلب در مناطقی دیده می شود که برای گرفتن سلفی با پس زمینه ای از زیبایی های طبیعی یا صحنه های پر جنب و جوش شهری مناسب هستند. این نوع گردشگری به عنوان یک مصرف سطحی به جای علاقهٔ خالصانه به یک مکان توصیف شده است و کسانی که در آن شرکت می کنند به عنوان «افرادی که برای گرفتن عکس از عکس هایی که دیده اند می آیند» توصیف می شوند. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۳، ۹۸٪ از نسل هزاره آمریکا هنگام برنامه ریزی سفر تحت تأثیر تصاویر رسانه های اجتماعی قرار می گیرند. از اوایل دهه ۲۰۲۰، برخی از رسانه های اجتماعی بر روند «اینستاگرام در مقابل واقعیت» متمرکز شدند، که عکس های
اینستاگرام را در تضاد با عکس هایی از «شلوغی و هرج و مرج رایج در نقاط گردشگری که اغلب از تصاویر و ویدیوهای کاملاً ترکیب بندی شده اینفلوئنسرها حذف می شوند» قرار می دهد. مثال ها. در ایالات متحده، این پدیده در هورسشو بند در آریزونا، پارک ملی جاشوا تری و پارک ملی زایون مشاهده شده است. پامفرت ، ورمونت، پس از انتشار گسترده تصاویر یک مزرعه محلی، شاهد افزایش چشمگیر اتوبوس های گردشگری که گروه ها را برای توقف های کوتاه سلفی پیاده می کردند و اینفلوئنسرهایی که غرفه های تعویض لباس برپا می کردند بود. در اسپانیا، این پدیده در جزایر بالئارس مشاهده شده است. یک نمونه، کالو دِ مورو بود که پس از نمایش در فید یک اینفلوئنسر رسانه های اجتماعی، با هزاران بازدیدکننده در منطقه ای که تقریباً ۱۰۰ نفر گنجایش دارد، مواجه شد شهردار یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد و «از روزنامه نگاران و اپراتورهای تور خواهش کرد که دیگر هرگز از این خلیج نامی نبرند» و مقامات محلی وب سایت خود را از تصاویر این خلیج کوچک پاک کردند. تصاویر هال اشتات در رسانه های اجتماعی اتریش، با عنوان «اینستاگرامی ترین شهر جهان» در شرق و جنوب شرقی آسیا به سرعت منتشر شد. در چین در
سال ۲۰۱۳ شایعه شده بود که هال اشتات الگوی فیلم "فروزن است". در سال ۲۰۲۰ هال اشتات روزانه ۷۸۰ شهروند و بیش از ۱۰۰۰۰ بازدیدکننده داشت که عمدتاً از طریق اتوبوس های توریستی وارد می شدند، برای عکس گرفتن توقف کوتاهی می کردند و به سرعت از آنجا می رفتند. شهروندان از ورود گردشگران به خانه ها و باغ های خصوصی برای گرفتن عکس شکایت داشتند. در دهه ۲۰۲۰ تصاویر یک مجتمع مسکونی در منورکا که در سال ۱۹۶۴ ساخته شده و شبیه یک روستای سنتی یونانی است در اینستاگرام و تیک تاک به سرعت پخش شد و منجر به هجوم اتوبوس های گردشگری و سایر گردشگران مشتاق به تکرار عکس هایی شد که در رسانه های اجتماعی دیده بودند. در اسکاتلند، جادهٔ ساحل شمالی ۵۰۰ که توسط اسکاتلند به عنوان یک مسیر خوش منظره تبلیغ می شود، شاهد هجوم گردشگران اینستاگرامی بوده است. استخرهای پری جزیرهٔ اسکای پس از انتشار عکس هایشان در اینستاگرام، شاهد هجوم گردشگران بوده اند. تصاویر قطار بخار جاکوبایت، که در فیلم های هری پاتر به عنوان قطار سریع السیر هاگوارتز استفاده می شد، به سوژه ای برای گردشگری اینستاگرامی تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۰ ترول تونگای نروژ که ۸۰۰ بازدیدکننده داشت، در سال ۲
۰۱۶، ۸۰ هزار بازدیدکننده داشت؛ تغییری که به حضور در رسانه های اجتماعی نسبت داده شد.
شید روم (TSR) یک شرکت رسانه ای است که توسط آنجلیکا نواندو در مارس ۲۰۱۴ تأسیس شد. «شید روم» که مبتنی بر اینستاگرام است، اخبار مربوط به افراد مشهور و پرطرفدار را عمدتاً در جامعه آفریقایی-آمریکایی ها، ارائه می دهد. شید روم از دید رسانه ها. "نیویورک تایمز" شید روم را «TMZ اینستاگرام» نامیده است. فوربس با معرفی آنجلیکا نواندو در فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال خود در سال ۲۰۱۶، گفت که او با تأسیس شید روم «شایعات مربوط به سلبریتی ها را متحول کرد». تک کرانچ نام او را در فهرست «۱۸ بنیانگذار زن که در سال ۲۰۱۵ موفق شدند» قرار داد. بازفید می گوید آنجلیکا نواندو «سریعتر از هر کس دیگری در حال کشف مسائل است.»
هایپرلپس یک اپلیکیشن موبایل است که در ۲۶ اوت ۲۰۱۴ توسط اینستاگرام ساخته شده و به کاربران امکان می دهد ویدیوهای هایپرلپس و تایم لپس تولید کنند. نمای کلی. این برنامه به کاربران امکان می دهد تا ویدیوهایی تا سقف ۴۵ دقیقه را در یک برداشت ضبط و متعاقباً سرعت آن را افزایش دهند تا یک اثر سینمایی هایپرلپس ایجاد شود. تایم لپس ها معمولاً با چسباندن عکس های دوربین های سنتی به هم تولید می شوند. این برنامه از یک الگوریتم تثبیت کننده تصویر استفاده می کند که با حذف لرزش، ظاهر ویدیو را ثابت نگه می دارد. این برنامه برخلاف اینستاگرام هیچ فیلتری ارائه نمی دهد. تنها گزینه پس از تولید در دسترس کاربران، تغییر سرعت پخش است که می تواند از ۱ برابر تا ۴۰ برابر سرعت پخش عادی متغیر باشد. موزیک ویدیوی «Centuries» از گروه فال اوت بوی با استفاده از برنامه هایپرلپس فیلمبرداری شده است. هایپرلپس از اول مارس ۲۰۲۲ توسط اینستاگرام از فروشگاه های اپلیکیشن حذف شد.
ادیتس (انگلیسی:Edits) یک سرویس نرم افزاری ویرایش عکس و ویدیوی کوتاه آمریکایی متعلق به متا پلتفرمز است. این سرویس به کاربران اجازه می دهد تا با استفاده از ویژگی هایی مانند پرده سبز و انیمیشن هوش مصنوعی، ویدیو بسازند و آنها را ویرایش کنند و همچنین آمار لحظه ای را در اختیار سازندگان اینستاگرام قرار می دهد. حساب ها را می توان مستقیماً از اینستاگرام وارد کرد و برعکس، ویدیوها را می توان صادر کرد. این سرویس فقط برای iOS و اندروید در دسترس است. در اپل، از بیش از 32 زبان مختلف از جمله فرانسوی، اسپانیایی و چینی پشتیبانی می کند. منتقدان ادیتس را رقیب مستقیم برنامه هایی مانند CapCut (متعلق به برند چینی بایت دنس) می دانند. رئیس اینستاگرام، آدام موسریو، نیز به این شباهت ها اذعان دارد.
پارواتی جایارام (زاده ) بازیگر سابق و رقصنده آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم روزها و شب ها اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که پارواتی جایارام در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
۲۳اسنپس یک شبکه اجتماعی خصوصی و رایگان است که کاربران می توانند عکس ها، ویدیوها، اندازه گیری ها و داستان های فرزندان خود را در یک دفتر خاطرات دیجیتال آپلود کنند و این به روزرسانی ها را به صورت خصوصی با سایر اعضای خانواده یا دوستان نزدیک خود به اشتراک بگذارند. ۲۳اسنپس به صورت آنلاین و روی دستگاه های تلفن همراه در دسترس است و در ۱ ژوئن ۲۰۱۲ راه اندازی شده است. ۲۳اسنپس در ابتدا به عنوان یک برنامه آیفون و یک وب سایت در دسترس بود و بعداً برنامه هایی را برای اندروید، آی پد و ویندوز ۸ منتشر کرد. این شرکت با سایر سرویس های اشتراک گذاری عکس خصوصی برای خانواده ها مانند Notabli, Tinybeans و شبکه های اجتماعی که امکان اشتراک گذاری عکس مانند اینستاگرام و فیس بوک را فراهم می کنند، رقابت می کند. این شرکت توسط ایوایلو جوردانوف، مدیران اجرایی سابق اسپاتینگ و یوری ترشچنکو تأسیس شده و در لندن مستقر است. ۲۳اسنپس از طریق فروش آلبوم عکس و چاپ عکس درآمد کسب می کند.
آمیکومو ( ;) یک برنامه چند پلتفرمی برای گوشی های هوشمند (اندروید و آی اواس) است که می تواند برای یافتن افرادی در نزدیکی که به زبان های مشابه کاربر صحبت می کنند یا زبان های مشابه او را یادمی گیرند، استفاده شود. این برنامه در ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ برای اسپرانتو زبانان و در ۲۵ اوت ۲۰۱۷ برای همه زبان ها در طول جشنواره LangFest در مونترال ارائه شده است. آمیکومو در ۹ اوت ۲۰۱۸ در بیش از ۱۳۰ کشور با ۵۸۸ زبان عضو داشت. برنامه اندروید با جاوا و کاتلین، برنامه iOS با سوئیفت و سرور با روبی آن ریلز نوشته شده است.
کارول آن دافی (؛ زادهٔ ) شاعر و نمایشنامه نویس اسکاتلندی است.
لیلیت اشتاننبرگ (زاده ) بازیگر آلمانی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های من خانه بودم و سنکا اشاره کرد.
الا توماس (زاده ) بازیگر، مدل و تهیه کننده اریتره ای-آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم نینا اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که الا توماس در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
سفید بازتابنده یا سفید ضد تشعشع رنگ سفیدی است که معمولاً در بمب افکن های هسته ای بریتانیا، شوروی و ایالات متحده آمریکا دیده می شود. هدف از این رنگ، بازتاب مقداری از تابش حرارتی ناشی از انفجار هسته ای و محافظت از هواپیما و سرنشینان آن است. بریتانیا. رنگ سفید بازتابنده در بمب افکن های V نیروی هوایی سلطنتی و در بمب افکن های نیروی دریایی سلطنتی بلکبرن بوکانیر، در نقش حملهٔ هسته ای مورد استفاده قرار گرفت. این رنگ در نمونه های اوّلیهٔ چندین هواپیما، از جمله بمب افکن باک تی اس آر-۲ نیز به کار گرفته شد. رنگ مورد استفاده در آورو والکان توسط "شرکت Cellon" و رنگ مورد استفاده در هندلی پیج ویکتور توسط شرکت Titanine Ltd تولید شده است. اتحاد جماهیر شوروی. برخی از بمب افکن های هسته ای شوروی، قسمت زیرین بدنهٔ هواپیما را به رنگ سفید ضد تشعشع و سطوح بالایی آن را به رنگ نقره ای-خاکستری روشن رنگ آمیزی می کردند. تمام سطوح زیرین و کناره های بمب افکن منحصربه فرد و مخصوص شوروی، توپولف ۹۵وی که قدرتمندترین بمب هسته ای جهان یعنی بمب تزار را در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۱ آزمایش کرد، از رنگ سفید بازتابنده پوشانده شده بود. توپولف تی یو-۱۶۰ نخستین بمب ا
فکن ساخت شوروی بود که تمام سطوح آن به رنگ سفید بازتابنده رنگ آمیزی شد و به همین دلیل، به "قوی سفید" معروف شده بود. ایالات متحده آمریکا. بسیاری از بمب افکن های هسته ای فرماندهی استراتژیک هوایی ایالات متحده آمریکا، رنگ سفید بازتابنده را در زیر بدنه و رنگ نقره ای-خاکستری روشن یا فلز طبیعی را در سطوح بالایی خود داشتند. هواپیماهای بوئینگ ئی-۶ مرکوری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا هنوز هم به رنگ سفید ضد تشعشع رنگ آمیزی شده اند. سایر هواپیماها. علاوه بر این هواپیماهای نظامی، کنکورد نیز به رنگ سفید رنگ آمیزی شده بود تا گرمای اضافی ایجاد شده بر اثر تابش نور خورشید روی بدنهٔ آلومینیومی هواپیما در حین پرواز در ارتفاعات بالا کاهش پیدا کند. این دما در سرعت ۲ ماخ در اثر گرمای آیرودینامیکی، به بیش از رسیده بود. هواپیماهایی که حداقل بخشی از بدنهٔ آن ها در مدل های حامل بمب هسته ای به رنگ سفید ضد تشعشع رنگ آمیزی شده است، عبارت اند از: کانادا جمهوری خلق چین اتحاد جماهیر شوروی بریتانیا ایالات متحده آمریکا
سالاد خیار یک نوع سالاد است که خیار ماده اصلی آن است. انواع. سالاد خیار به صورت پایه از برش های نازک خیار با سس سرکه تهیه می شود. این سالاد ممکن است شامل چاشنی هایی از آشپزی چینی مانند سس سویا و روغن کنجد باشد، یا عناصری از آشپزی تایلندی مانند ادام زمینی، میگو و فلفل چیلی را در بر بگیرد. سرآشپز استرالیایی آدام لیاو در دستور خود برای نسخه ساده کره ای، از پرک های فلفل قرمز کره ای استفاده کرده است. نسخه ای از این سالاد در آشپزی آلمانی به نام «گورکن سالات» وجود دارد که ممکن است شامل پیازچه، شوید و خامه ترش باشد.
خانواده ماچادو () خانواده ای از جوجیتسوکاران، رزمی کاران ترکیبی و گراپلرهای برزیلی هستند. این خانواده بنیانگذار جوجیتسو برزیلی آرسی جی ماچادو است و با اعضای خانواده گریسی نسبت فامیلی دارند. پیوند خانوادگی آنها با خانواده گریسی از طریق خواهر مادری شان، لایر، که با کارلوس گریسی ازدواج کرده بود، صورت می گیرد و آنها را پسرخاله کارلوس گریسی و خواهر و برادرانش و پسرخاله نسبی بقیه نسل دوم رزمی کاران گریسی می کند. خانواده ماچادو به همراه خانواده گریسی، پیشگامان جوجیتسو برزیلی در ایالات متحده هستند. آنها بر اساس سن، کارلوس، راجر، ریگان، ژان ژاک و جان هستند. خانواده ماچادو مدارس جوجیتسو برزیلی را در سراسر ایالات متحده افتتاح کرده اند. خانواده ماچادو عمدتاً توسط پسرخاله خود کارلوس جونیور، برادر ناتنی اش رولز گریسی و پدر کارلوس و رولز، کارلوس گریسی، آموزش دیده اند. این برادران همچنین با دیگر اعضای برجسته خانواده گریسی، از جمله هلیو، کارلسون، ریکسون، هنزو، کرولین و ریلیون، آموزش دیدند. از آنجا، ماچادوها یک جوجیتسوی برزیلی را توسعه دادند که به نام جوجیتسوی برزیلی آرسی جی ماچادو شناخته می شد. کارلوس مدارسی را در سراسر ایالا
ت متحده آمریکا و همچنین در مکزیک، انگلستان، فرانسه و استرالیا افتتاح کرد. ژان ژاک، راجر و ریگان در حال حاضر مدارسی را در کالیفرنیا اداره می کنند. جان ماچادو در سال ۲۰۱۴ کالیفرنیا را ترک کرد و در همان سال مدرسه ای در آلن، تگزاس افتتاح کرد.
ژان ژاک ماچادو (؛ زادهٔ ) یک جوجیتسوکار برزیلی است. او یکی از پنج برادر ماچادو (کارلوس، راجر، ریگان و جان) و از اعضای خانواده ماچادو است. ماچادو برادرزاده کارلوس گریسی، یکی از بنیانگذاران و استاد بزرگ جوجیتسو برزیلی، است و این هنر رزمی را از سنین پایین آموخته است. ماچادو به خاطر مهارت های گراپلینگ خود شناخته می شود، زیرا در سال ۲۰۰۱ در مسابقات قهرمانی جهان کشتی تسلیمی ADCC در وزن خود و همچنین در بخش آزاد نایب قهرمان شده است. در نتیجه دستاوردهایش در این ورزش، او به عنوان بخشی از کلاس ۲۰۲۴ به تالار مشاهیر ADCC راه یافت.
کمربند مشکی () در هنرهای رزمی شرق آسیا، کمربند مشکی با تخصص مرتبط است، اما بسته به نوع هنر رزمی، ممکن است فقط نشان دهنده شایستگی باشد. استفاده از کمربندهای رنگی یک اختراع نسبتاً جدید است که به دهه ۱۸۸۰ برمی گردد. خاستگاه. استفاده سیستماتیک از رنگ کمربند برای نشان دادن رتبه، اولین بار در ژاپن توسط جیگورو کانو، بنیانگذار جودو در دهه ۱۸۸۰، مورد استفاده قرار گرفت. پیش از این، مربیان ژاپنی کوریو تمایل داشتند فقط گواهینامه های رتبه ارائه دهند. در ابتدا از کمربند کمری پهن استفاده می شد. از آنجایی که تمرین کنندگان با کیمونو آموزش می دیدند، فقط از کمربند کمری سفید و مشکی استفاده می شد. این نوع رتبه بندی در هنرهایی که ادعای منشأ خاور دور ندارند، کمتر رایج است، اگرچه در برنامه هنرهای رزمی تفنگداران دریایی ایالات متحده استفاده می شود. رتبه نسبی. رتبه و کمربندها بین هنرها، سبک ها یا حتی در برخی سازمان ها معادل نیستند. در برخی از هنرها، کمربند مشکی ممکن است در سه سال یا حتی کمتر اعطا شود، در حالی که در برخی دیگر، آموزش اختصاصی ده سال یا بیشتر طول می کشد. آزمون کمربند مشکی معمولاً دقیق تر و متمرکزتر از درجات پایین تر است. ت
وانایی. برخلاف کلیشه «کمربند مشکی به عنوان استاد»، کمربند مشکی معمولاً نشان می دهد که دارنده آن در تکنیک و اصول اولیه یک سبک مهارت دارد. روش دیگر برای توصیف این موضوع به اصطلاحات مورد استفاده در هنرهای ژاپنی مربوط می شود؛ شودان (برای کمربند مشکی دان یک)، به معنای واقعی کلمه به معنای اولین/مرحله شروع است و درجات بعدی، نیدان و ساندان هر کدام شماره گذاری شده اند، به این صورت که نی دو و سان سه است، به معنای مرحله دوم، مرحله سوم و غیره. از آنجایی که «کمربند مشکی» معمولاً به عنوان اعطای نوعی مقام و منزلت تلقی می شود، دستیابی به آن به عنوان یک ترفند بازاریابی مورد استفاده قرار گرفته است. به عنوان مثال، یک مدرسه ممکن است تضمین کند که فرد در مدت زمان مشخصی یا با مبلغ مشخصی به آن اعطا خواهد شد. چنین مدارسی گاهی اوقات به عنوان مک دوجو یا کارخانه های کمربند شناخته می شوند. تدریس. در برخی مدارس ژاپنی، پس از اخذ کمربند مشکی، هنرجو شروع به آموزش نیز می کند و ممکن است به عنوان سنپای (دانشجوی ارشد) یا سنسی (معلم) شناخته شود. در برخی دیگر، هنرجوی کمربند مشکی تا زمانی که ساندان (کمربند مشکی درجه سه) یا عناوین کیوسا یا سابوم در
هنرهای رزمی کره ای به عنوان درجه دو یا بالاتر نباشد، نباید سنسی نامیده شود، زیرا این نشان دهنده درجه تجربه بیشتر است و یک سنسی باید این را داشته باشد و آنچه را که در آموزش یک هنر رزمی دخیل است، درک کند. درجات بالاتر. برخی از مدارس هنرهای رزمی از نوارهای گلدوزی شده برای نشان دادن سطوح مختلف رتبه کمربند مشکی استفاده می کنند، همان طور که در این کمربندهای مشکی تکواندو ۱، ۲ و ۳ نشان داده شده است. در هنرهای رزمی ژاپن، زیرمجموعه های بیشتر رتبه های کمربند مشکی ممکن است به رتبه های دان مرتبط باشند و با «نوارهایی» روی کمربند نشان داده شوند. یودانشا (که تقریباً از ژاپنی به «کسی که درجه دان دارد» ترجمه می شود) اغلب برای توصیف کسانی که رتبه کمربند مشکی دارند استفاده می شود. در حالی که کمربند مشکی باقی می ماند، ممکن است نوارها یا نشان های دیگری برای نشان دادن ارشدیت اضافه شود، در برخی از رشته ها، درجات بسیار ارشد کمربندهایی با رنگ های متفاوت می پوشند. در جودو و برخی از اشکال کاراته، یک دان ششم از کمربند قرمز و سفید استفاده می کند. کمربند قرمز و سفید اغلب فقط برای مراسم تشریفاتی در نظر گرفته می شود و کمربند مشکی معمولی هنوز
در طول تمرین پوشیده می شود. در دان ۹ یا ۱۰، برخی از مدارس قرمز جایزه می دهند. در برخی از مدارس جوجیتسو، رتبه شیهان و بالاتر از کمربند بنفش استفاده می کنند. این رنگ های دیگر اغلب هنوز هم به طور کلی به عنوان «کمربند مشکی» شناخته می شوند.
یامادا هیساناری (۱۳ ژانویه ۱۹۰۷–۱۵ دسامبر ۱۹۸۷) دیپلمات و سیاستمدار ژاپنی بود. او به عنوان نهمین وزیر آژانس محیط زیست ژاپن خدمت کرد و چهار دوره نماینده مجلس نمایندگان این کشور بود. پدر او یامادا هیساتارو، رئیس سابق تاکائوکا شیمپو (هوکوریکو شیمبون کنونی) بود. زندگی نامه. او در سال ۱۹۰۷ در کیوتو متولد شد. اصالت خانوادگی اش به ناحیه هیگاشی تونامی در استان تویاما بازمی گشت؛ منطقه ای که بعدها به شهر فوکونو و سپس به شهر نانتو تبدیل شد. تحصیلات متوسطه خود را در مدرسه راهنمایی و دبیرستان پورت آرتور به پایان رساند و در سال ۱۹۲۹ از دانشکده حقوق دانشگاه امپراتوری توکیو فارغ التحصیل شد. پس از آن به وزارت امور خارجه پیوست. از جمله هم دوره ای های او می توان به کوئیچیرو آسامی (سفیر ژاپن در ایالات متحده) و کاتسومی اونو (سفیر ژاپن در بریتانیا) اشاره کرد. او پس از خدمت در سمت هایی چون معاون وزیر امور خارجه و سفیر فوق العاده و تام الاختیار ژاپن در اتحاد جماهیر شوروی، در سی ویکمین انتخابات عمومی مجلس نمایندگان در سال ۱۹۶۷ از ناحیه هشتم پیشین توکیو نامزد شد و به عضویت مجلس برگزیده گردید. او در سال ۱۹۷۳ به سمت معاون پارلمانی وزیر
امور خارجه منصوب شد و سپس در سال ۱۹۷۷ در کابینه فوکودا تاکئو ـ که پس از ترمیم دوباره شکل گرفت ـ به عنوان وزیر آژانس محیط زیست فعالیت کرد. در انتخابات سال ۱۹۷۹ شکست خورد و از عرصه سیاست کناره گیری نمود. در سال ۱۹۸۰ نشان درجه یک خورشید تابان به وی اعطا شد. او در ۱۵ دسامبر ۱۹۸۷ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
چیبا کو (۱۵ آوریل ۱۹۰۹ - ۲۰ ژانویه ۱۹۸۴) دیپلمات ژاپنی در دوره شووا بود و فعالیتش از پیش از جنگ جهانی دوم تا پس از آن ادامه داشت. او دارای رتبه شوسانمی بود. زندگی و حرفه. او که در سان فرانسیسکو متولد شده بود، در سال ۱۹۲۲ به ژاپن بازگشت. پس از گذراندن گذراندن دوره ادبیات کلاسیک در دبیرستان، در سال ۱۹۳۲ از دانشکده حقوق دانشگاه امپراتوری توکیو فارغ التحصیل شد، در آزمون خدمات دیپلماتیک قبول شد و در نوامبر همان سال به وزارت امور خارجه پیوست. پس از انجام وظایف در بریتانیا، در دفتر آسیای شرقی مشغول به کار شد و در سال ۱۹۴۲ به چین اعزام گردید. پس از جنگ جهانی دوم، مدتی در وزارت دارایی فعالیت کرد، اما در سال ۱۹۴۷ به عنوان افسر رابط دفتر مرکزی رابط برای پایان جنگ منصوب شد و در سال ۱۹۴۸ به عنوان رئیس بخش حسابداری به ژاپن بازگشت. در سال ۱۹۵۲، به عنوان مدیر دفتر امور خارجه مکزیک منصوب شد و در همان آوریل، به مقام مشاور سفارت مکزیک رسید. در فوریه ۱۹۵۴ نیز به عنوان سرکنسول در سائوپائولو خدمت کرد. او در آوریل ۱۹۵۵ به عنوان مدیر دفتر امور اروپا و آمریکا و در آوریل ۱۹۵۷ دوباره به همان سمت منصوب شد، و سپس در دسامبر همان سال به عن
وان سفیر ژاپن در مکزیک منصوب گردید. پس از آن، در اوت ۱۹۶۰ به سمت سفیر در ایران، در دسامبر ۱۹۶۵ به عنوان سفیر در استرالیا و در اوت ۱۹۶۷ به عنوان سفیر در برزیل منصوب شد. او در اکتبر ۱۹۷۰ به ژاپن بازگشت و به صورت داوطلبانه بازنشسته شد. او در سال ۱۹۸۴ درگذشت. همسر او دختر تانزان ایشی باشی بود که پیش تر به عنوان نخست وزیر خدمت می کرد.
سون سوک (؛ زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۴۴) بازیگر و سیاستمدار پیشین اهل کره جنوبی است. او در سال نخست تحصیل در دانشگاه کره، با ایفای نقش اصلی در نمایش "سام گاک موجا" که به مناسبت شصتمین سالگرد تأسیس دانشگاه اجرا شد، نخستین بار روی صحنه رفت. در سال ۱۹۶۹، او یکی از اعضای بنیان گذار گروه تئاتر سان وولیم شد و در سال ۱۹۷۱ به تئاتر ملی کره پیوست و با کارگردانان برجستهٔ آن زمان، از جمله لی هه رانگ همکاری کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. سون سوک در دهکدهٔ داجوک ری جوک سو، سانو میون، میریانگ گون (امروزه: دهکدهٔ جوک سو، داجوک ری، سان میون، میریانگ شی، گیونگ سانگ نام دو) به دنیا آمد. در همان سالی که وارد دبستانی در میریانگ شد، جنگ کره آغاز گردید. مدرسهٔ او به بیمارستان ارتش تبدیل شد و او و همکلاسی هایش به خانه فرستاده شدند. تنها مراسم افتتاحیهٔ سال تحصیلی در دبستان اصلی برگزار شد و پس از آن برای ادامهٔ درس مدام مجبور به جابه جایی بودند. او به یاد می آورد که در فضای باز درس می خواندند؛ گاهی روی تنهٔ درختان کاج کنار رودخانه یا روی سنگ های وسط مزارع، تخته سیاه های موقتی درست می کردند. در زمستان نیز کلاس ها در انباری قرضی برگزار می شد. کامیون