Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چندین متن رادیویی از جمله برنامه های «ستارگان قله» و «پنجره ای به سوی تاریخ» را نوشت. او همچنین چندین برنامهٔ رادیویی را اجرا کرد که مورد استقبال عموم قرار گرفت، مانند «قرارداد» که جایزهٔ نقرهٔ جشنواره رادیو و تلویزیون تونس را از آن خود کرد. آل یاسین علاوه بر بازیگری، آثار بسیار موفق متعددی را برای تلویزیون و رادیو نوشته است. از جمله این آثار می توان به «غیرمعمول»، «خانه ای که سمرا در آن ساکن است» و «ای داداش» که در سال ۲۰۰۳ به نمایش درآمد، اشاره کرد. او همچنین نقش مهمی در نوشتن متن های رادیویی داشت که با استقبال گسترده بینندگان مواجه شد. الیاسین در ۲۹ مارس ۲۰۲۰، در سن ۷۰ سالگی، بر اثر سکتهٔ مغزی درگذشت. چند روز پس از انتقال به بیمارستان الامیری کویت به دلیل وضعیت وخیم سلامتی که منجر به بستری شدن او در بخش مراقبت های ویژه شد، مشخص شد که او به دلیل عوارض ناشی از سکته مغزی درگذشته است. جوایز. سلیمان الیاسین به پاس خدمات هنری برجسته اش، جوایز محلی و عربی متعددی دریافت کرده است. از برجسته ترین جوایزی که او دریافت کرده می توان به جایزهٔ جشنواره تئاتر عرب و جایزهٔ جشنواره هنرهای تئاتر کارتاژ اشاره کرد. او همچنین ج
ایزه تشویقی دولتی بازیگری را برای بازی اش در نمایش «قضیهٔ خارج از پرونده» در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۹ جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را در یازدهمین جشنواره تئاتر کویت از آن خود کرد. زندگی شخصی. الیاسین با یک زن فرانسوی به نام جولی ازدواج کرد و صاحب دو دختر به نام های ساره و ماجده شد.
سلطان تبهکاران () فیلمی جنایی-درام محصول سال ۱۹۳۹ آمریکاست که با بازی هامفری بوگارت در نقش یک گنگستر و کی فرانسیس در نقش پزشکی که ناچار می شود او را درمان کند، ساخته شده است. این فیلم به کارگردانی لوئیس سایلر و بازسازی فیلم سال ۱۹۳۵ با عنوان "دکتر سقراط" است که آن نیز بر پایهٔ داستانی کوتاه از دابلیو. آر. برنت ساخته شده بود. داستان. نایلز و کارول نلسون، یک زوج پزشک، جان یک گنگستر مجروح در تیراندازی را نجات می دهند. رئیس این گنگستر، جو گرنی، ۵۰۰ دلار به نایلز پاداش می دهد و به او پیشنهاد می کند که با «دست های میلیون دلاری اش» به محلهٔ ثروتمندان برود تا بیماران پولدار را درمان کند. نایلز این پیشنهاد را می پذیرد، اما خیلی زود به دلیل اعتیادش به شرط بندی اسب دوانی، کارش را نادیده می گیرد. او همچنین شروع به درمان اعضای باند جو می کند، بی آن که همسرش را در جریان بگذارد. یک شب، برای درمان یکی از آن ها فراخوانده می شود. کارول که مشکوک شده، او را تعقیب می کند. زمانی که پلیس به پاتوق گنگسترها یورش می برد، درگیری مسلحانه ای رخ می دهد و نایلز کشته می شود، در حالی که جو و باندش فرار می کنند. دادستان کل با وجود نداشتن پرون
دهٔ محکمی، تنها برای نمایش عمومی، کارول را به جرم «همسر بودن نایلز» متهم می کند. دادگاه ناعادلانه با هیئت منصفه ای بدون نتیجه به پایان می رسد، اما مجوز پزشکی کارول همچنان در معرض خطر است. به او سه ماه فرصت داده می شود تا بی گناهی اش را ثابت کند، وگرنه مجوزش باطل خواهد شد. کارول همراه با خاله اش جوزفین به شهر کوچکی به نام وین سنتر می رود، جایی که دو نفر از اعضای باند جو زندانی شده اند؛ به امید اینکه راهی برای تماس با جو پیدا کند. در مسیر آزادسازی افرادش، جو دچار پنچری می شود. او و افراد آماتورش در ابتدا به مردی دوره گرد به نام بیل استیونز مشکوک می شوند که شاید به آن ها شلیک کرده باشد، اما بعد مشخص می شود که فقط یک میخ در لاستیک فرورفته است. وقتی بیل می گوید کتابی دربارهٔ اشتباهات ناپلئون نوشته، جو که علاقه مند به این دیکتاتور فرانسوی است، علاقه مند می شود و او را سوار می کند. بیل با پذیرش این دعوت، اشتباه می کند، زیرا هنگام حملهٔ جو به کلانتری برای آزادسازی یارانش، از ناحیهٔ شانه تیر می خورد و دستگیر می شود. وقتی دکتر محلی حاضر به درمان او نمی شود، کارول گلوله را از بدنش بیرون می آورد. با این که بیل اطلاعاتی د
ربارهٔ جو ندارد، پس از اثبات بی گناهی اش آزاد می شود و برای قدردانی نزد کارول می رود. خاله جوزفین او را قانع می کند که برای یک هفته نزدشان بماند و بهبود یابد. جو نیمه شب بیل را می رباید تا او زندگی نامه اش را بنویسد. جو از عنوان پیشنهادی بیل، یعنی «جو گرنی: ناپلئون دنیای جنایت» خوشش می آید، اما بیل اتفاقی نقشهٔ جو را برای کشتن او پس از پایان نگارش می شنود. کارول را با چشم بند نزد جو می آورند تا گلوله ای را از بازویش، که هنگام عملیات نجات مجروح شده، خارج کند. پیش از آزاد شدن، به او هشدار داده می شود که اگر ماجرا را به پلیس بگوید، جان بیل در خطر خواهد بود. وقتی زخم جو بدتر می شود، بار دیگر کارول را فرا می خواند و از درد چشم هم شکایت می کند. کارول نمونه ای را برای آزمایش با خود می برد. سپس با هشدار دوستانه ای از آمدن کلانتر و مأموران دولت مطلع می شود، چراکه یکی از اسکناس هایی که جو به او داده بود، به یک سرقت مرتبط بوده است. او نقشه ای می کشد. به پاتوق جو برمی گردد و می گوید او دچار عفونتی شده که در عرض شش ساعت باعث نابینایی اش خواهد شد، مگر آنکه فوراً با قطره ای خاص درمان شود. او همچنین می گوید این بیماری بسیار
واگیردار است و همهٔ اعضای باند باید درمان شوند. جو که مشکوک شده، از او می خواهد ابتدا قطره را به بیل بدهد. در همین حال، خاله اش محل اختفای جو را به پلیس می دهد، اما از آن ها می خواهد تا نیمه شب صبر کنند تا دارو اثر کند و باند را موقتاً نابینا کند. نقشه موفق می شود. گنگسترهای نابینا تیراندازی می کنند، اما خیلی زود تسلیم می شوند. جو تلاش می کند در خانه، کارول و بیل را پیدا کند، اما سرانجام به دست پلیس کشته می شود. در پایان، بیل به یک نویسنده موفق تبدیل می شود و او و کارول صاحب پسری می شوند.
دادگاه استیناف لسوتو بالاترین مرجع قضایی در نظام حقوقی لسوتو است. این دادگاه تحت فصل دهم قانون اساسی ۱۹۶۶ تأسیس شد، اما تشکیل رسمی آن به موجب «قانون دادگاه استیناف» در سال ۱۹۷۸ صورت گرفت. این دادگاه صلاحیت رسیدگی به پرونده های با صلاحیت ابتدایی از دادگاه عالی را دارد، اما رسیدگی به درخواست های تجدیدنظر از احکام دادگاه عالی تنها در صورتی ممکن است که مجوز تجدیدنظر توسط قاضی مربوطه صادر شده باشد.
اومالی بزرگ ()) فیلمی آمریکایی در ژانر جنایی و درام است که در سال ۱۹۳۷ به کارگردانی ویلیام دیترله و با بازی پت اوبرایان، سیبیل جیسون، هامفری بوگارت و ان شرایدن ساخته شد. نسخهٔ صامت آن با عنوان "The Making of O'Malley" در سال ۱۹۲۵ با بازی میلتن سیلز، دوروتی مک کیل و هلن رولند تولید شده بود. داستان. جیمز اومالی (با بازی پت اوبرایان) افسر سخت گیر و بی گذشتی است که مو به مو قانون را اجرا می کند و برای کوچک ترین تخلف ها جریمه می نویسد. او جان فیلیپس (با بازی هامفری بوگارت) را به خاطر صدای زیاد اگزوز متوقف می کند، و این تأخیر باعث می شود که فیلیپس نتواند سر وقت به شغل جدیدش برسد؛ شغلی که قرار بود به او در تأمین هزینه های همسرش (با بازی فریدا اینسکورت) و دختر معلولش، باربارا (با بازی سیبیل جیسون) کمک کند. فیلیپس به خاطر تأخیر، شغلش را از دست می دهد و ناامیدانه سعی می کند مدال های جنگی و تپانچه اش را گرو بگذارد. اما وقتی صاحب مغازه پول مناسبی پیشنهاد نمی دهد، فیلیپس عصبانی شده، فروشنده را هل می دهد و از صندوق پول برمی دارد. این ماجرا به دستگیری او به جرم سرقت و محکومیت به زندان منتهی می شود. در این میان، اومالی به خا
طر سخت گیری هایش مورد انتقاد قرار می گیرد و با دستور کاپیتان کرامول (با بازی دونالد کریسپ) تنزل رتبه می یابد و به عنوان مأمور عبور دانش آموزان در مدرسه ای که باربارا در آن درس می خواند منصوب می شود. رابطه ای دوستانه میان او و باربارا شکل می گیرد و او به تدریج به معلم باربارا، جودی نولان (با بازی ان شرایدن) علاقه مند می شود. این آشنایی باعث می شود که رفتار خشک و سخت گیرانه اش نرم تر شود. وقتی اومالی درمی یابد که باربارا دختر همان مردی است که او را به زندان انداخته، تصمیم می گیرد به طور مخفیانه به او و مادرش کمک کند. او پزشکی را برای درمان پای فلج باربارا پیدا می کند، برنامه ای برای پرداخت هزینهٔ درمان تنظیم می کند و کمک می کند تا فیلیپس مشمول آزادی مشروط شود. اما فیلیپس، بی خبر از کمک های اومالی، به تصور این که او پس از آزادی نیز دست از سرش برنمی دارد، از روی ناامیدی به سمتش شلیک می کند. اومالی، که از این تجربه انسانی تر شده، تصمیم می گیرد فیلیپس را تبرئه کند و در گزارشش می نویسد که تیراندازی به دلیل سقوط تصادفی خودش از پله ها اتفاق افتاده است. اومالی بهبود می یابد و با احترام همکارانش و عشق جودی، دوباره به کا
ر قبلی اش بازمی گردد.
رضا مرزبان (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال آلومینیوم اراک در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند.
هُدیٰ حسین (۲۰ اوت ۱۹۶۵) بازیگر عراقی است. او در کویت متولد و بزرگ شده است. فعالیت هنری خود را از سنین پایین در سال ۱۹۷۲ آغاز کرد سپس از طریق نمایش «سندباد بحری» وارد دنیای تئاتر شد. او یکی از تأثیرگذارترین بازیگران زن در عرصهٔ نمایش منطقهٔ عربی خلیج فارس است و در ارائهٔ آثار تلویزیونی و نمایشی برجسته است. نام او با تئاتر کودک در کویت گره خورده و از طریق آن آثار برجستهٔ بسیاری را ارائه داده است. زندگی و پیشه. هدی حسین علی الراضی در ۲۰ اوت ۱۹۶۵ در کویت شهر و در خانواده ای با اصالت عراقی متولد شد و بیشتر عمر خود را در کویت گذراند. او به خانواده ای هنری تعلق دارد؛ خواهرانش، سُعاد، نجاة، ابتسام و سحر، همگی در عرصهٔ هنر فعالیت داشتند، چه به عنوان بازیگر، کارگردان یا متخصص رسانه. برادرش، عبدالکریم حسین نیز، نمایشنامه نویس بود. او فعالیت هنری خود را از سنین پایین آغاز کرد، هنوز کودک هفت ساله بود که در برنامهٔ معروف کودکانهٔ «ماما انیسه» شرکت کرد. او سپس از طریق نمایش «سندباد بحری» وارد دنیای تئاتر شد، جایی که در نقش یک رقصندهٔ کم سن در اجرای تئاتر ظاهر شد. خواهرانش محیطی حمایتی برای او فراهم کردند تا از سنین پایین ا
ستعداد خود را پرورش دهد و شکوفا کند. هدی حسین در دانشگاه کویت برای تحصیل در رشتهٔ ادبیات انگلیسی ثبت نام کرد، اما پس از رسیدن به سال چهارم مجبور به ترک تحصیل شد. به دلیل حمله عراق به کویت در سال ۱۹۹۰، شرایط زندگی او را مجبور به ترک کشور و عزیمت به قطر کرد، جایی که او به کار هنری خود ادامه داد. پس از ثبات، او به کویت بازگشت و تصمیم گرفت تحصیلاتش را ادامه دهد. او در دانشگاه آزاد عرب ثبت نام کرد و در سال ۲۰۱۰ با مدرک ادبیات انگلیسی فارغ التحصیل شد. پس از پایان تهاجم عراق و بازگشت او به کویت، فعالیت هنری خود را از سر گرفت و در سال ۲۰۰۰ نمایش «آلیس در سرزمین عجایب» را ارائه داد که اولین کار تئاتری او پس از بازگشتش بود. هدی حسین یکی از برجسته ترین پیشگامان تئاتر کودک در منطقهٔ عربی خلیج فارس محسوب می شود. او تعدادی نمایش برجسته اجرا کرد، از جمله «لیلا و گرگ» که خودش تهیه کننده آن بود، و همچنین «دختران و جادوگر»، «علی بابا و دار و دسته» و «اختاپوس و پری دریایی». علاقهٔ او به تئاتر کودک تنها به اجرا محدود نمی شد. او در پی القای ارزش های آموزشی و تربیتی از طریق این اجراها بود. هدی حسین در ایفای نقش های متنوع دراماتیک
موفق بوده و همین امر او را به یکی از نام های برجسته در عرصهٔ درام خلیج تبدیل کرده است. او سریال هایی را ارائه داد که به موفقیت بزرگی دست یافتند، مانند «سکوت سال ها»، «خانهٔ خانوادگی»، «نقره ای، قلبش سفید»، «گروگان»، «سارا»، «امیمه در پرورشگاه»، «ملکه» و «عشق گاهی کافی نیست». در نقش های خود، او توانست به مسائل مهم اجتماعی و بشردوستانه در جامعهٔ عربی خلیج فارس بپردازد و مخاطبان زیادی در کشورهای مختلف عربی برای خود دست و پا کند. جنجال ها. حرفهٔ هنری هدی حسین بدون جنجال نبوده است. پس از شرکت در سریال «یک همسر کافی نیست» که جنجال گسترده ای را در کویت برانگیخت، با انتقاداتی روبرو شد، زیرا آن سریال به مسائلی در زندگی زناشویی و روابط خانوادگی می پرداخت که در جامعهٔ کویتی، حساس شمرده می شود. این امر منجر به ارجاع سریال به همراه بازیگران آن به دادستانی عمومی و تصمیم وزارت اطلاعات برای توقف پخش سریال و ممنوعیت موقت کار بازیگران در کویت شد. نمایش «در زیبایی زمان» او نیز پیش از نمایش متوقف شد. علیرغم جنجال های پیرامون مشارکت او، این بحران ها بر محبوبیت او تأثیری نگذاشت، بلکه علاقه عموم به آثار او و انتظار آنها از آخرین پر
وژه های هنری اش را افزایش داد. زندگی شخصی. او با عبدالعزیز القطان، بازیگر کویتی، در سال ۲۰۰۰ ازدواج کرد، اما بعداً از همدیگر در سال ۲۰۰۵ جدا شدند. با وجود مشغله های هنری اش، او مشتاق بود که زندگی شخصی اش از کانون توجه دور بماند و ترجیح می داد بر حرفهٔ هنری اش تمرکز کند. در مورد لغو تابعیت کویتی هدی حسین، طبق فرمان شمارهٔ ۲۰ سال ۲۰۲۵، دولت کویت فرمانی را در روزنامهٔ رسمی صادر کرد که لغو تابعیت برای گروه جدیدی از مهاجرانی را که آن را از طریق تبعیت/وابستگی یا با فرمان امیری به دست آورده اند، تصریح می کند. طبق اخبار و عکس های منتشر شده از روزنامهٔ رسمی، نام هدی حسین علی الراضی در فهرست کسانی که تابعیت کویتی شان لغو شده، قرار دارد. این موضوع برای طرفداران او که پیش از این تصور می کردند او فقط تابعیت عراقی دارد، غافلگیرکننده بود، زیرا پیش از این هرگز به کسب تابعیت کویت توسط او اشاره نشده بود. برخی کسب تابعیت کویتی توسط هدی حسین را به زمان ازدواج او با هنرمند کویتی عبدالعزیز القطان نسبت دادند.
مانی ورس (انگلیسی: ManiVerse، متولد: ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۵) تولیدکننده محتوا و چهره رسانه ای کانادایی است که مخاطب های بین المللی دارد. وی هم اکنون در تورنتو، اونتاریو کانادا زندگی می کند.
ورنون کلارک (؛ زادهٔ ) ادمیرال بازنشسه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ به عنوان بیست و هفتمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد. کلارک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۸ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد و تا پیش از سال ۱۹۹۵ فرماندهی کشتی های یواس اس گرند راپیدز و یواس اس اسپرونس را برعهده داشت. وی از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ فرمانده گروه ۲ ناوشکن-رزمی بود، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ به عنوان فرمانده ناوگان دوم ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ فرماندهی نیروهای ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
گریگور شقتایاگیر (؛ (؛ زادهٔ ۱۶۶۹ - درگذشته ۱۷۴۹)، روحانی اهل ارمنستان بود که بین سال های 1715 تا 1749 سمت را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در ۱۶۶۹ به دنیا آمد و در دانشگاه آمردول در باغیش (بیتلیس) تحصیل نمود. و بعداً از سال ۱۷۱۹ تا ۱۷۱۵ راهب کل صومعه کاراپت مقدس تارون (شمال غربی موش) شد. در سال ۱۷۱۷ او به عنوان پاتریارک اورشلیم منصوب شد، جایی که تنها در سال ۱۷۲۱ پس از آغاز کمپینی برای بازپرداخت بدهی های عظیم پاتریارک به آنجا رسید. او تقریباً یک دهه زنجیری را حمل می کرد، تا اینکه کمپینش با موفقیت به پایان رسید؛ از این رو لقب او «شقتایاگیر» (زنجیردار) بود. او چهار سال را در کنستانتینوپل (۱۷۳۶–۱۷۴۰) گذراند و از حقوق جامعه ارمنی در درگیری های دائمی با یونانیان و لاتین ها بر سر اماکن مقدس دفاع کرد. در ۱۷۴۹ در سن ۸۰ سالگی در اورشلیم درگذشت.
فلمینگ راسموسن (متولد ۱ ژانویه ۱۹۵۸) یک مهندس صدا ، تهیه کننده موسیقی و مالک و بنیان گذار استودیوهای سوییت سایلنس در کپنهاگ دانمارک است. او مهندس ارشد صدا در استودیوهای سوییت سایلنس است. راسموسن در طول دوران حرفه ای خود با ژانرهای مختلف موسیقی همکاری داشته است، اما بیشتر به خاطر کارش با سبک هوی متال شناخته می شود.
استودیوهای سوییت سایلنس (Sweet Silence Studios) در بیشتر دوران فعالیت خود ، استودیوی ضبط پیشرو دانمارکی برای موسیقی راک بود. این بنا در ابتدا در فوریه ۱۹۷۶ توسط مهندسان دانمارکی فردی هانسون، فلمینگ راسموسن و استیگ کروتزفلد در آماگر ساخته شد. فلمینگ راسموسن بلافاصله به عنوان دستیار مهندس استخدام شد که بعداً تهیه کننده و مهندس اصلی شد و در سال ۱۹۹۹ مالکیت کامل استودیو را به دست گرفت.
اَریج صلاح العطّار (۴ مارس ۱۹۹۳) بازیگر کویتی است. او در ده سالگی بازیگری را با کارگردانی غافل فاضل در سریال «زندگی روی دیگری هم دارد» آغاز کرد که در سال ۲۰۰۴ نمایش داده شد. پس از آن در چندین سریال از جمله «شب باقی مانده» و «بدون محدودیت» بازی کرد. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸، او بر تئاتر تمرکز داشت. در بیش از یک جشنواره شرکت کرد و دو جایزه برد، یکی از آنها برای نمایش «وسمیه از دریا بیرون می آید» که در آن جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد و جایزه دوم، جایزه بهترین بازیگر زن آینده دار برای نمایش «لغزش» بود. زندگی و پیشه. اَریج صلاح العطّار در ۴ مارس ۱۹۹۳ در کویت شهر متولد شد. فعالیت هنری خود را از ده سالگی آغاز کرد، زمانی که غافل فاضل، کارگردان کویتی، او را برای بازی در سریال «زندگی روی دیگری هم دارد» انتخاب کرد. این اثر، دروازهٔ ورود او به دنیای بازیگری بود، جایی که او با وجود سن کم، استعداد خود را نشان داد. مادرش، مَشاعِل السمیط، کارگردان، نقش محوری در زندگی هنری او داشت و با راهنمایی ها و مشاوره هایش، حمایت های قابل توجهی از او به عمل آورد. مادرش مشتاق بود که مطمئن شود اریج نقش هایی را انتخاب می کند که
با سن و استعدادش سازگار باشد، و این به او کمک کرد تا یک حرفه هنری متعادل و برجسته بسازد.او خودش گفته است که وارد عرصهٔ بازیگری شده است چرا که این عرصه، حامل یک پیام هنری و بشردوستانه است، نه صرفاً حضور در برابر تماشاگران. اریج العطار سپس در چندین درام برجسته، از جمله سریال «شب باقی مانده» که به مسائل اجتماعی می پرداخت و سریال «بدون محدودیت» که موضوعاتی با ابعاد عمیق انسانی را مورد بحث قرار می داد، درخشید. بعدها، اریج در آثار دیگری مانند «روال»، «فرشتهٔ رحمت» و «دستور تخلیه» اجراهای ممتازی ارائه داد که باعث افزایش محبوبیت و تثبیت جایگاه او شد. العطار به صحنهٔ تئاتر نیز راه یافت و در تعدادی از نمایش های مهم درخشید. او در نمایش «وسمیه از دریا بیرون می آید» شرکت کرد و جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از آن خود کرد. او همچنین برای بازی در نمایش «لغزش» جایزهٔ بهترین بازیگر زن آینده دار را از آن خود کرد. در مصاحبه ای به تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۱۶، او در پاسخ به پرسشی دربارهٔ انتخاب بازیگر گفت: «به نظرم نکات زیادی در واگذاری نقش ها به بازیگران دخیل است و از اثری به اثر دیگر متفاوت است. برخی به شخصیت هایی تکیه می کنند که وی
ژگی هایشان با آنچه فیلمنامه مشخص کرده و الزامات هنری ایجاب می کند، سازگار است و کسانی هم هستند که بازیگرانی را انتخاب می کنند که در کار با آنها احساس راحتی می کنند. شخصاً اگر نقشی با بازیگرانی که دوستشان دارم به من پیشنهاد شود، مطمئناً تردید نمی کنم، بلکه سریع موافقت می کنم؛ بنابراین، به سختی می توان الگوی واحدی در انتخاب بازیگر وجود داشته باشد.»العطار علاوه بر استعداد بازیگری اش، آرزوی اجرای برنامه های آموزشی را نیز دارد و دوست دارد برنامه ای حاوی اطلاعات آموزشی برای کودکان را با سبکی جذاب، مشابه برنامه «باشگاه قهرمانان» اجرا کند. او در سال ۲۰۲۴ در سریال «ده سال» و نمایش «اولین در نوع خود» نقش آفرید. زندگی شخصی. در یک مصاحبه به تاریخ ۸ مارس ۲۰۱۰، او تصریح کرده است که سرگرمی های زیادی دارد، اما امور مورد علاقهٔ او، گیتار زدن، پیانو زدن، بازیگری، شنا و رقصیدن است.
آرمن هوهانیسیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک دانشمند علوم سیاسی و مفسر سیاسی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در مه ۱۹۷۲ در ایروان به دنیا آمد . وی در ۱۲ مه ۲۰۲۵ در سن ۵۳ سالگی در اثر حمله قلبی در ایروان درگذشت.
مؤسس کرتوغ (؛ سده هشتم میلادی)، تفسیر (متن) الهیدان و دستورنویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در سده ۸ میلادی به دنیا آمد . استپانوس سیونه تسی استاد وی بود. وی در سده ۸ میلادی درگذشت.
المو زوموالت (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ به عنوان نوزدهمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد. زوموالت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۲ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ فرماندهی یواس اس تیلز را برعهده داشت، از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ فرمانده یواس اس ویسکانسین بود، از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ به عنوان فرمانده ناوگروه ۷ رزم ناو-ناوشکن فعالیت می کرد و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ فرماندهی نیروی دریایی ویتنام را برعهده داشت. وی در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام حضور داشت و در سال ۱۹۷۴ پس از ۳۲ سال خدمت از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
نیروهای امنیت ملی فلسطین از درجات نظامی استفاده می کنند. به دلیل پیوندهای تاریخی، طراحی نشان ها شبیه به بریتانیا و دیگر کشورهای عربی جمهوری خواه مانند سوریه، مصر و عراق است.
دلبر عجیب یا دلبر غریبه ، یک فیلم آمریکایی در ژانر دلهره آور به نویسندگی و کارگردانی جی تی مولنر است که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد. ویلا فیتزجرالد، کایل گالنر، باربارا هرشی و اد بیگلی. جی آر بازیگران فیلم هستند. داستان فیلم به صورت روایت غیرخطی و در هفت بخش روایت شده و ماجرای زن و مردی جوان در غرب ایالات متحده آمریکا را دنبال می کند که رابطه آن ها از هم خوابگی یک شبه به یک بازی موش وگربه خطرناک تبدیل می شود که جای طعمه و شکارچی مدام در آن تغییر می کند. ایده داستانی فیلم در هنگام دنیاگیری کووید-۱۹ و زمانی که صنعت سینما وضعیت خوبی نداشت به ذهن مولنر رسید. او قصد داشت فیلمی متفاوت بسازد که شخصیت آن یک دختر پایانی به خصوصیات کاملاً غافلگیرکننده باشد. "دلبر عجیب" به صورت کامل بر روی نگاتیو ۳۵ میلی متری و در ایالت اورگن جلوی دوربین رفت. جووانی ریبیسی که یکی از تهیه کنندگان فیلم نیز است در نخستین تجربه خود به عنوان فیلم بردار فعالیت کرد. فیلم ابتدا در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳ در جشنواره فنتستیک فست نمایش داده شد و سپس در ۲۳ اوت ۲۰۲۴ توسط اکران شد. "دلبر عجیب" با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و در زمینه فیلم نامه، کارگردانی، فیلم
برداری، پیچش داستانی و عملکرد ویلا فیتزجرالد ستایش شد. بسیاری بازی در این فیلم را نقش برجسته جرالد توصیف کردند.
دیوید لامار مک دونالد (; – ) ادمیرال خلبان نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ به عنوان هفدهمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد، مک دونالد فعالیت نظامی را از سال ۱۹۲۸ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ فرمانده ناو هواپیمابر پشتیبان یواس اس میندورو بود، از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ به عنوان فرمانده ناوهواپیمابر یواس اس کورال سی فعالیت می کرد و از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ فرماندهی ناوگان ششم ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
آبراهام خوستوانوغ (آبراهام زناکاتسی) (؛ زادهٔ سده پنجم میلادی - درگذشته سده پنجم میلادی) مترجم، ، و روحانی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. تاریخ تولد و مرگ وی مشخص نیست. در سال ۴۶۰ میلادی، اسقف ناحیه بزنونیک شد. در سال ۴۵۱ میلادی، در جنگ واردانانت شرکت داشت..
آبراهام مامیکونه یتس (؛ زادهٔ سده ششم - درگذشته سده ششم (میلادی)) کاهن، ، ، نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. تاریخ تولد و مرگ وی مشخص نیست. آثار. چند کتاب در مورد تاریخ ارمنستان نگاشته است.
آبراهام یکم آقباتانه تسی (؛ زادهٔ نامعلوم - درگذشته ) جاثلیق اهل ارمنستان بود که از ۶۰۷ تا ۶۱۵ میلادی کاتولیکوس کل ارمنیان بود. زندگی نامه. حدوداً سال ۶۱۵ میلادی درگذشت..
زاکاریا آگولتسی (؛ زادهٔ ۱۶۳۰ - درگذشته حدود ۱۶۹۱)، بازرگان، مکتشف جغرافیایی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۶۳۰ در ورین آگولیس، چخور سعد، نخجوان به دنیا آمد . زاکاریا جزئیات یادداشت های روزانه مسافرت های خویش را در خاورمیانه و ارمنستان یادداشت نموده است. وی در حدود ۱۶۹۱ در سن ۶۱ سالگی در ورین آگولیس درگذشت.
توری ( ) به شخصی گفته می شود که به فلسفه سیاسی تورییسم پایبند است. تورییسم نسخه ای بریتانیایی از محافظه کاری سنتی است و از نظم اجتماعی تثبیت شده ای که در طول تاریخ بریتانیای کبیر تکامل یافته است حمایت می کند. اصول و عقاید تورییسم در عبارت «خدا، پادشاه (یا ملکه) و کشور» خلاصه شده است. این فلسفه از کاوالیرها سرچشمه می گیرد، که در حقیقت جناحی از سلطنت طلبانی بودند که در طول جنگ های سه پادشاهی از خاندان استوارت حمایت می کردند. در اواخر قرن هفدهم، در بریتانیا حزبی سیاسی به نام توری ها ظهور کرد که واکنشی به حزب رقیب ویگ بود و عمدتاً به عنوان جانشین پارلمان کاوالیر شناخته می شد. حزب توری ها در ادامه با حزب محافظه کار و اتحادگرا جایگزین شد. با این وجود، توری و تورییسم در مقام یک اصطلاح سیاسی، اولین بار در طول بحران طرد 1678-1681 مورد استفاده قرار گرفت. از ویژگی های تاریخی توری ها می شود به سلطنت طلبی، میراث مذهبی و تاریخی مسیحیت آنگلیکان و مخالفت با لیبرالیسمِ موردتأیید حزب ویگ اشاره کرد. همچنین در سایر بخش های جهان و سرزمین های سابق امپراتوری بریتانیا هم هم تورییسم مشاهده می شود؛ مانند لویالیست ها در آمریکای بریتانی
ا، یعنی آمریکایی هایی که در آغاز جنگ انقلاب آمریکا با استقلال از بریتانیا مخالف بودند، در پایان جنگ استقلال به کانادا گریختند و به عنوان وفاداران امپراتوری متحد شناخته می شدند، پایگاه حمایتی برای گروه های سیاسی در کانادای علیا و سفلی تشکیل دادند. تورییسم همچنان در سیاست کانادا و بریتانیا برجسته است. حزب محافظه کار بریتانیا و حزب محافظه کار کانادا و حامیان آنها همچنان با عنوان توری (Tories) شناخته می شوند. واژه شناسی. کلمه "توری (Tory)" از کلمه ایرلندی "tóraí" به معنای «یاغی» (به معنای تحت اللفظی "تعقیب کننده") گرفته شده است. این اصطلاح در قرن هفدهم وارد زبان انگلیسی شد و پیش از آن برای توصیف یاغی های ایرلندی ای که با ارتکاب سرقت و غارت علیه مهاجران انگلیسی زنده می ماندند به کار می رفت. بعدها، این اصطلاح به هر کاتولیک یا رویالیستی که علیه دولت انگلیس سلاح به دست گرفته بود، اطلاق شد. این کلمه در طول بحران طرد وارد سیاست انگلیس شد و به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز برای حامیان دوک یورک و حق ارثی او برای تاج و تخت، علی رغم مذهب کاتولیکش، ظاهر شد. به گفته دانیل دفو ، این اصطلاح توسط تیتوس اوتس رواج یافت، کسی که زمانی
هشداری دریافت کرد مبنی بر اینکه گروهی از محافظه کاران ایرلندی قصد ترور او را دارند و پس از آن واقعه، به تمام محافظه کاران "یاغی" یا همان "توری" می گفت. بعدها از این اصطلاح، دسته بندی های جزئی تری مانند تورییسم قرمز، تورییسم آبی، تورییسم صورتی و غیره هم مشتق شدند. کاربرد فعلی. واژه "توری (Tory)" در کانادا و بریتانیا به اختصار برای اعضای حزب محافظه کار بریتانیا یا کانادا یا برای این حزب به طور کلی استفاده می شود و می توان آن را به جای کلمه "محافظه کار" به کار برد. آمریکای شمالی. در ایالات متحده، "توری" اغلب به عنوان یک اصطلاح تاریخی برای توصیف حامیان بریتانیای کبیر در طول انقلاب آمریکا استفاده می شود. با این حال، در محاوره کانادایی، حامیان بریتانیا در طول انقلاب، "وفاداران" نامیده می شوند و اصطلاح "توری" به عنوان یک اصطلاح سیاسی معاصر مورد استفاده قرار می گیرد. اصطلاحات توری آبی و توری قرمز به دو جناح از احزاب محافظه کار فدرال و استانی کانادا اطلاق می شود. رهبر سابق حزب محافظه کار-ترقی خواه انتاریو، تیم هوداک، اصطلاح توری بنفش را برای توصیف خود برگزید، با این هدف که از موضع ایدئولوژیک قوی اجتناب کند و در عوض مو
ضعی آشتی جویانه بین توری های آبی و توری های قرمز اتخاذ کند. همچنین اصطلاح توری صورتی توسط سیاستمداران کانادایی به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز برای توصیف یک عضو حزب محافظه کار استفاده می شود که بیش ازحد لیبرال به نظر می رسد. بریتانیا. در بریتانیا، حزب محافظه کار و اتحادگرا اغلب به صورت محاوره ای، چه توسط خودشان و چه توسط مخالفان و همچنین در رسانه ها، با عنوان "توری ها خطاب" می شود. بی بی سی استفاده از اصطلاح "توری" را مجاز می داند، اما الزام می کند که در وهله اول ترجیحاً از اصطلاح "محافظه کار" استفاده شود. در اسکاتلند هم این اصطلاح به اعضای حزب محافظه کار اسکاتلند اطلاق می شود؛ یا زمانی که مخالفین این حزب می خواهند یکدیگر را به عدم وفاداری و پایبندی به ارزش های حزب خود متهم کنند از این لغت استفاده می کنند. استرالیا. در استرالیا، "توری" گهگاه توسط اعضای حزب کارگر استرالیا به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز برای اشاره به اعضای محافظه کار احزاب حزب لیبرال استرالیا و حزب ملی استرالیا (که در یک ائتلاف سیاسی طولانی مدت هستند) استفاده می شود. این اصطلاح در هیچ کجا به اندازه بریتانیا و کانادا استفاده نمی شود، و به ندرت -هرچند
بی سابقه نیست- پیش می آید که اعضای احزاب استرالیایی خود را توری توصیف کنند.