Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
منطقه ای به وسعت ۱۷۰۰۰ کیلومتر مربع (۶۵۶۰ مایل مربع) در شمال اقیانوس هند برگزار شد. این شامل مجموعه ای از تمرینات تاکتیکی مانند خاموش کردن آتش در کشتی های در حال سوختن، رهاسازی یک کشتی ربوده شده و شلیک به اهداف هوایی در شب بود. ۲۰۲۳. چهارمین دوره این رزمایش از ۲۴ اسفند به مدت ۴ روز در شمال اقیانوس هند برگزار شد. ۲۰۲۴. در تاریخ ۱۴۰۲/۱۲/۲۳ با حضور چین و روسیه آغاز شد و از سال های دیگر خیلی بیشتر رسانه ای شد و با حضور قدرتمند چین و روسیه و ایران این رزمایش انجام شد. ۲۰۲۵. رزمایش «کمربند امنیت دریایی-۲۰۲۵» روز دوشنبه ۲۰ اسفند در نزدیکی بندر چابهار ایران برگزار خواهند کرد. این رزمایش بر حملات دریایی، کنترل آسیب ها و عملیات جست وجو شروع شد و در ۲۲ اسفند با برگزاری رژه یگان های شرکت کننده از مقابل ناوشکن جمهوری اسلامی ایران «جماران» در منطقه شمال اقیانوس هند پایان یافت.
اسلام سری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الاهلی و باشگاه فوتبال پتروجت اشاره کرد.
کریم طارق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مصر، زیر ۲۳ سال مصر، و مصر بازی کرده است.
جمیل الزبیر (; زاده نامشخص – درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
احمد یاسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
علی بن طاهر سلمی (; – ) محقق، عالم و خطیب شافعی مسجد جامع دمشق و نخستین کسی بود که طی موعظه هایش مسلمانان را به جهاد علیه صلیبیون طی جنگ صلیبی اول فراخواند. و تنها بخش هایی از موعظه های او که مکتوب کرده است، با عنوان "کتاب الجهاد" باقی مانده است.
زمین لرزه ۱۹۷۶ صباح () در ساعت ۱۰:۵۶ دقیقه صبح روز ۲۶ ژوئیه، نزدیک لاهاد داتو در شرق ایالت صباح، مالزی رخ داد. این زمین لرزه با بزرگای ۶٫۳ ریشتر، یکی از قویترین زمین لرزه ها در مالزی است که توسط دستگاه لرزه نگاری به ثبت رسیده است.
مردان عقرب ( یا آکراباملو) در چندین اسطوره زبان اکدی از جمله "انوما الیش" و نسخه بابلی "حماسه گیلگمش" به نمایش درآمده است. مردان عقرب دارای سر، تنه و بازوهای مرد و بدن عقرب هستند. اسطوره شناسی. آنها ابتدا توسط تیامات خلق شدند تا با خدایان جوانتر برای قتل همسرش آپسو جنگ کنند. در "حماسه گیلگمش" آنها بیرون دروازه های خدای خورشید شماش در کوه های ماشو نگهبانی می دهند. اینها به ایرکالا، سرزمین تاریکی، ورود می کنند. مردان عقرب در حالی که شماش هر روز به بیرون سفر می کند درها را به روی او باز می کنند و هنگامی که شبانه به دنیای زیرین باز می گردد درها را به دنبال او می بندند. آنها همچنین به مسافران در مورد خطری که فراتر از پست آنها است هشدار می دهند. سرهایشان آسمان را لمس می کند، «هورش حیرت انگیز است» و «نگاهشان مرگ است». این ملاقات گیلگمش، در راه اوتناپیشتیم، با قوم عقرب که از ورودی تونل محافظت می کند، در "Iškār Gilgāmeš" ، لوح IX، سطرهای ۴۷-۸۱ شرح داده شده است.
ماشو، آن گونه که در "حماسه گیلگمش" اساطیر بین النهرین توصیف شده است، کوه سرو بزرگی است که گیلگمش -شاه قهرمان پس از خروج از جنگل سرو، جنگلی به گستره ده هزار لیگ، در سفر خود به دیلمون از طریق تونلی می گذرد. سیدوری، علوی، در ساحل زندگی می کرد و با «آب های مرگ» مرتبط بود که گیلگمش برای رسیدن به اوتناپیشتیم در جستجوی راز زندگی ابدی باید از آن عبور می کرد. موقعیت واقعی ممکن برای داستان. مکان مربوطه در واقعیت موضوع حدس و گمان بوده است زیرا هیچ مدرک تأیید کننده ای پیدا نشده است. جفری اچ تیگای پیشنهاد می کند که در نسخه سومری، از طریق ارتباط با خدای خورشید اوتو، کوه سرو به طور ضمنی در شرق قرار دارد، در حالی که در نسخه های اکدی، مقصد گیلگمش از شرق حذف شده است. و «به صراحت در شمال غرب، در لبنان یا نزدیک آن واقع شده است».
فرانکو فراگاپانه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال مینه سوتا یونایتد در لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی می کند. فراگاپانه متولد لاس هراس، استان مندوسا، در سال ۲۰۰۵ در سن ۱۲ سالگی به تیم جوانان باشگاه فوتبال بوکا جونیورز پیوست. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است.
نورما جین بیزلر (به ، زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۳۸) یک خوانندهٔ کانتری اهل ایالات متحده آمریکا است که از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۷ عضوی از "پرتر واگونر شو" بود. او میان سال های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸ سیزده تک آهنگ کانتری در میان ۴۰ ترانهٔ برتر کانتری "بیلبورد" داشت، میان سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۳ بیست آلبوم برای آرسی ای رکوردز ضبط کرد، دو بار نامزد گرمی شد و برای چندین سال عضوی از گرند اول اپری بود.
پیگلت (انگلیسی: Piglet) یک شخصیت خیالی از کتاب های وینی پو اثر ای. ای. میلن است. پیگلت نزدیک ترین دوست وینی پو در میان بقیه حیواناتی است که در داستان ها هستند. اگرچه او یک «حیوان بسیار کوچک» با حالتی ترسو است، اما سعی می کند شجاع باشد و گاهی بر ترس های خود غلبه می کند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;39404403&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-08-07T06:39:21Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Lvova&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;، حذف شده: با استفاده از &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40011631&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; آگنس اینگلیس (۱۸۷۰–۱۹۸۲) یک آنارشیست متولد دیترویت، میشیگان بود که معمار اصلی کتابخانه و مجموعه لبادی در دانشگاه میشیگان شد. اوایل زندگی. اگنس اینگلیس در ۳ دسامبر ۱۸۷۰ در دیترویت، میشیگان از خانواده اگنس (نام خانوادگی لامبی) و ریچارد اینگلیس به دنیا آمد. او کوچک ترین فرزند یک خانواده محافظه کار و مذهبی بود و در آکادمی دخترانه ماساچوست تحصیل کرد. والدین او اهل اسکاتلند بودند. پدرش پزشک بود و در سال ۱۸۷۴ درگذشت، مدتی بعد، خواهرش بر اثر سرطان درگذشت و مادرش نیز در سال ۱۸۹۹ قبل از اینکه آگنس سی ساله شود، درگذشت. پس از مرگ مادرش، آگنس در دانشگاه میشیگان در رشته تاریخ و ادبیات مشغول تحصیل شد و همزمان از خانواده بزرگ
خود کمک هزینه دریافت می کرد. او قبل از فارغ التحصیلی دانشگاه را ترک کرد و چندین سال به عنوان مددکار اجتماعی در هال هاوس شیکاگو، خیابان فرانکلین در دیترویت و YWCA در آن آربر کار می کرد. در خلال دورانی که در این مکان ها کار می کرد، با شرایط کارگران مهاجر در ایالات متحده آشنا شده و با آنها ابراز همدردی کرد و در نهایت این موضوع اعتقادات سیاسی قوی ای را در تجربیاتش ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۵ اینگلیس با اما گلدمن و کمی بعد با معشوقه و رفیق گلدمن الکساندر برکمن آشنا شد و با او دوست شد. با شروع جنگ جهانی اول فعالیت های رادیکال خود را افزایش داد و بیشتر وقت و پول خانواده خود را به ویژه در سالهای وحشت ۱۹۱۹–۱۹۲۰ برای حمایت قانونی از مهاجران استفاده کرد. مجموعه لبادی. آگنس با جوزف لبادی دوست شد و در سال ۱۹۲۴ متوجه شد که کتاب ها و موارد مربوط به جنبش های رادیکال که او در سال ۱۹۱۱ به دانشگاه میشیگان اهدا کرده بود، به سختی مورد توجه قرار گرفته بود. این مجموعه بدون پردازش باقی ماند و در یک قفس قفل شده نگهداری شد. آنگاه او شروع به کار داوطلبانه تمام وقت کرد، و با دقت سازماندهی و فهرست نویسی آنچه را که به عنوان مجموعه لبادی شناخته
می شود، را آغاز کرد. کمک های او به مجموعه بی نظیر بود. او از روش های غیرمتعارفی برای تنظیم مجموعه استفاده کرد. بر روی کارت های فهرست، بر پایه نظرات شخصی گاهی، اطلاعات کتاب شناختی را به موارد اضافه می کرد. پس از چند سال، اینگلیس و لبادی، نامه هایی به ۴۰۰ رادیکال ارسال کردند و از آنها خواستار مشارکت در تجربیات شخصی و سازماندهی تلاش هایشان شدند. در ابتدا، واکنش ضعیفی از سوی آنان دیده شد، اما در طول ۲۸ سال بعد، حجم عظیمی از نشریات، نوشته ها و مطالب مستند را به این مجموعه اهدا کردند. این مطالب شامل مقالات راجر بالدوین، الیزابت گورلی فلین و رالف چاپلین بودند. همچنین، اینگلیس به بسیاری در تحقیقات و انتشاراتشان کمک کرد، مانند هنری دیوید با تراژدی های مارکت و جیمز جی. مارتین با مردی علیه دولت. تلاش های اینگلیس در سراسر ایالات متحده شناخته شده بود و پس از چند دهه از مرگ بسیاری از آنارشیست ها، خانواده های آنان مجموعه های خود را به مجموعه لبادی اهدا کردند. تخمین زده می شود که تلاش های او اندازه مجموعه اصلی کتابخانه را تقریباً بیست برابر افزایش داد. مرگ. اینگلیس در ۳۰ ژانویه ۱۹۵۲ در میشیگان درگذشت، اما یک کتابخانه گسترده
و جامع در مورد جنبش های اجتماعی رادیکال از خود بر جای گذاشت. با مرگ او اما برخی از کارهای ظریف سازماندهی مجموعه کتابخانه از بین رفت.
نری فرانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پاراگوئه است که در پست مهاجم بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده است.
آندری فراسکارلی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل برزیل است که در پست مدافع بازی می کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل و زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است.
در چین، تعداد زنان به طور قابل توجهی کمتر از مردان است، که منجر به نسبت جنسی انسانی نامتعادل می شود. این پدیده ناشی از تأثیرات فرهنگی و سیاست های دولت است. گاهی اوقات از این رخداد به عنوان زنان مفقود یا دختران گمشده چین یاد می شود. معایب زن در بقای کودکان در سراسر چین نشان دهنده الگوی طولانی تبعیض جنسیتی است. ترجیح دادن پسران در چین به دلیل توانایی آنها در نگاه داشتن نام خانوادگی، ارث و ثروت و این ایده که آنها معمولاً پس از بزرگتر شدن از والدین خود مراقبت می کنند، رایج است. محدود کردن توانایی والدین برای داشتن فرزندان متعدد، آنها را مجبور می کند که به دلایل منطقی و بلندمدت برای داشتن فرزند پسر یا دختر فکر کنند. والدین چینی از خانواده های پرجمعیت حمایت می کنند و پسران را به دختران ترجیح می دهند تا منابع خانواده شان را بیشتر کنند. نتیجه تبعیض و ترجیح مردان، کمبود زنان و نسبت جنسی بسیار نامتعادل در جمعیت چین است. نسبت جنسی در چین نسبتاً دارای بیشترین انحراف در حوزه جهانی است. در دسامبر ۲۰۱۶، محققان دانشگاه کانزاس گزارش دادند که زنان مفقود ممکن است تا حد زیادی ناشی از گزارش ناقص اداری باشد و ثبت نام تأخیری زنان م
ی تواند حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون زن مفقود از سال ۱۹۸۲ را تشکیل دهد محققان دریافتند که زنان گزارش نشده در سرشماری های دولتی دهه ها بعد به دلیل تأخیر در ثبت نام ظاهر می شوند، زیرا خانواده ها سعی می کردند هنگام تولد دختران از مجازات جلوگیری کنند. نتیجه نشان داد که اختلاف جنسیتی احتمالاً در تحلیل های قبلی اغراق آمیز بود. پیشینه. آمارتیا سن متوجه شد که در چین، توسعه سریع اقتصادی با بدتر شدن مرگ و میر زنان و نسبت جنسی بالاتر همراه شد. اگرچه چین به طور سنتی علیه زنان تبعیض آمیز بوده است، اما پس از سال ۱۹۷۹، سال پس از اجرای اصلاحات اقتصادی و اجتماعی در دوران دنگ شیائوپینگ، کاهش قابل توجهی در جمعیت زنان چین رخ داد. سن به این نتیجه رسید که سه دلیل وجود دارد که چرا محیط برای زنان چینی بدتر شده است، به ویژه از سال 1979: سیاست تک فرزندی در سال ۱۹۷۹ در تلاش برای کنترل اندازه خانواده ها به اجرا گذاشته شد که به معنای داشتن یک «خانواده تک فرزندی» برای اکثر خانواده های چینی به استثنای برخی موارد بود. به دلیل ترجیح شدید پسر، این اقدامات اجباری منجر به بی توجهی دختران و در مواردی منجر به نوزادکشی دختر شد. به نظر نمی رسد چین لقاح انت
خابی جنسی یا شیوه های قبل از بارداری را نظام مند کند؛ بنابراین فرض بر این است که ۱۰ درصد از کودکان دختر در برخی از مراحل پس از لقاح ناپدید می شوند: چه در رحم، و چه در اوایل دوران نوزادی. مرگ و میر نوزادان دختر در سال های اولیه پس از اصلاحات در سال ۱۹۷۹ به طور چشمگیری افزایش یافت و برخی از آمارها نشان می دهد که مرگ و میر نوزادان دختر از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ دو برابر شده است یک بحران عمومی در خدمات بهداشتی پس از اصلاحات اقتصادی به وجود آمد زیرا قبلاً بودجه برنامه های مراقبت بهداشتی گسترده روستایی چین عمدتاً از سوی تیپ ها و گروه های تولید کشاورزی تأمین می شد. هنگامی که اصلاحات اقتصادی این ساختارهای سنتی را لغو کرد، سیستم مسئولیت خانوار جایگزین آنها شد، که به این معنی بود که کشاورزی در خانواده متمرکز می ماند و دسترسی به امکانات عمومی در سیستم مراقبت بهداشتی روستایی گسترده چین محدود می شد. به طور کلی، تأثیر محدودیت در خدمات پزشکی خنثی بود، اما در یک جامعه روستایی چین که به مردان و زنان نگاه می کرد، کاهش خدمات بهداشتی به طور قابل توجهی بر زنان و کودکان دختر تأثیر گذاشت. سیستم مسئولیت خانه شامل کاهش مشارکت زنان در کار ک
شاورزی مزدبگیرانه بود. در همان زمان، فرصت های شغلی خارج از کشاورزی عموماً برای زنان کمیاب بود. با توجه به رویکرد تعارضات، «چه کسی کار مولد انجام می دهد و چه کسی تا چه اندازه در شکوفایی خانواده کمک می کند، می تواند بسیار تأثیرگذار باشد»، تأثیر این تغییر سیستماتیک بر زنان درون خانواده منفی بود، زیرا زنان قدرت چانه زنی کمتری داشتند. این واقعیت خانواده ها را برانگیخت تا پسران را بر دختران ترجیح دهند، که به کاهش مراقبت از کودکان دختر کمک کرد. دلایل نسبت جنسی بالا در چین ناشی از ترکیبی از انتخاب جنسیت فرزند، سیاست تک فرزندی، دسترسی آسان به سقط جنین بر پایه جنسیت، کمبود غذا، و تبعیض و سوء استفاده از زنان است. ترجیح پسر در فرهنگ تاریخی و سنتی چین. ترجیح پسر در فرهنگ پدرسالاری کنفسیوس گرایی چینی یک سنت است. پسران به چند دلیل ترجیح داده می شوند: مردم فکر می کنند پسران به نسل خانواده ادامه می دهند، نام خانوادگی را حفظ می کنند، ظرفیت دریافت دستمزد بالاتری دارند، عبادت اجدادی را انجام می دهند و عموماً ارث می گیرند، در حالی که دختران اغلب به عنوان یک بار اقتصادی در نظر گرفته می شوند. پس از ازدواج، آنها معمولاً اعضای خانواد
ه شوهر خود می شوند و مسئولیت والدین سالخورده یا بیمار را ندارند. با پیشرفت های اجتماعی-اقتصادی، مدرن سازی و افزایش موقعیت زنان، ترجیح پسر در بسیاری از مناطق شهری در چین کاهش یافته است، اما در برخی از خانواده های کاملاً سنتی و مناطق روستایی همچنان ادامه دارد و تحت سیاست تک فرزندی مجدداً خود را نشان می دهد. بیشترین کمبود زنان در بخش هایی از مناطق روستایی چین ظاهر می شود که در آن به ازای هر ۱۰۰ زن، ۱۴۰ تولد پسر وجود دارد. اقدامات تنظیم خانواده در قرن بیستم. مائوتسه تونگ در طول رهبری خود از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۶ بین این باور که جمعیت های بزرگ منبع قدرت هستند و خطرات افزایش جمعیت را تشخیص می داد، رفت و برگشت از خود نشان داد. اگرچه او توصیه های اقتصاددانان را در مورد ایجاد احتمالی یک سازمان تنظیم خانواده در سراسر کشور در اواسط دهه ۱۹۵۰ در نظر گرفت، مائو بعداً به حمایت از رشد سریع جمعیت در طول جهش بزرگ به جلو بازگشت. در دهه ۱۹۶۰، زمانی که نرخ رشد جمعیت پس از یک قحطی در سراسر کشور افزایش یافت، کمیسیون های تنظیم خانواده در سراسر کشور ایجاد شد. با این حال، کمپین های کنترل جمعیت زمین را تحت پوشش قرار ندادند، اما تا پس از سال
۱۹۷۱، زمانی که تعدادی از اقدامات داوطلبانه، مانند سن ازدواج، فواصل ثابت سال ها بین تولدها و محدودیت دو فرزند، توسط دولت مرکزی مورد حمایت قرار گرفت. پس از مرگ مائو، دنگ شیائوپینگ در سال ۱۹۷۸ به قدرت رسید. تحت رهبری او، اقدامات پیشگیری از بارداری به سیاست های اولویت دار در زمینه تنظیم خانواده تبدیل شد. دنگ بر این باور بود که کنترل جمعیت برای رشد اقتصادی ضروری است و برای رسیدن به این هدف تا حد زیادی در کنترل تولید مثل پیش رفت. در میان یک فرهنگ سیاسی فوری اقتصادی و جاه طلبی توسعه ای، دولت سیاست تک فرزندی را در سال ۱۹۷۹ اجرا کرد. سیاست تک فرزندی. در طول دهه ۱۹۷۰، چین رونق قابل توجهی از جمعیت را تجربه کرد. در تلاش برای بهبود شرایط محیطی و اقتصادی از طریق محدود کردن رشد جمعیت، چین سیاست تک فرزندی خود را در سال 1979 اجرا کرد. این سیاست تعدادی از قوانین را وضع می کرد که ترکیب خانواده های چینی را تحت تحریم دولت قرار می داد: هر خانوار مجاز به تولد یک بار بود و در صورت تخطی از مقررات، عواقب مختلفی از جریمه تا عقیم سازی اجباری را به دنبال داشت. این سیاست در مناطق شهری که تراکم مسکونی معمولاً بیشتر بود، به شدت اجرا می شد
و تأثیرات آن بسته به منطقه متفاوت بود: این سیاست در میان اقلیت های قومی در چین به شدت اجرا نمی شد، و تعدادی استثنا در میان اکثریت مردم هان وجود داشت. همچنین برای خانواده هایی که اولین و تنها فرزندشان معلولیت داشتند کمک هزینه در نظر گرفته شد. ژو فنگ چن، مدیر مرکز کودکان چینی در پکن، اظهار داشت: «غیرقابل انکار است که تک فرزندی جامعه ای متفاوت را ایجاد می کنند، ما ابتدا باید فرصت ها و توانایی های تک فرزندی را در ارتباطات اجتماعی، تعامل و رشد افزایش دهیم.» تک فرزندی در چین از تجربیاتی که مادر و پدرشان تجربه کرده اند محروم هستند. رفاه آنها در معرض خطر تلقی می شود. آنها ممکن است رفتار کلیشه ای تک فرزندی را نشان دهند یا به عنوان لوس، خودخواه و غیر اجتماعی شناخته شوند. سیاست تک فرزندی «مهم ترین و گسترده ترین پیامدهای برای جمعیت و توسعه اقتصادی چین» خوانده شده است. آزادی های تولید مثلی جمعیت چین به عنوان ابزاری سیاسی برای نوسازی اجتماعی مورد استفاده قرار گرفت. سیاست تک فرزندی ترجیح سنتی برای پسران را برجسته کرد. نتایج آن شامل افزایش نرخ سقط جنین بر اساس جنسیت، رها کردن کودکان دختر، و در برخی موارد، نوزادکشی دختر بود.
این سیاست همچنین منجر به افزایش گزارش کمتر تولد و فرزندخواندگی دختران شد. همه این عوامل به پدیده شدید «زنان مفقود» کمک کردند که پیامدهای اجتماعی آن را می توان در فراوانی مردان مجرد و افزایش ربوده شدن و قاچاق زنان برای ازدواج و کار جنسی مشاهده کرد. سیاست یک فرزند در سال ۲۰۱۶ پایان یافت و با سیاست دو فرزند جایگزین شد و به نوبه خود با سیاست سه فرزند در سال ۲۰۲۱ ادامه یافت. کمبود مواد غذایی. یکی از عوامل اصلی که منجر به ایجاد سیاست تک فرزندی شد، کمبود غیرقابل حل غذا در چین بود که به دولت این کشور این اختیار را داد که قدرت بی سابقه ای بر جوامع روستایی و مالکیت زمین آنها داشته باشد. پس از سال ۱۹۵۶، دولت های ایالتی یا محلی مدعی مالکیت تمام زمین های روستایی از طریق مصادره اجباری و غرامت های کمتر از ارزش بازار شدند. در نتیجه، کشاورزان در توانایی خود برای افزایش سرمایه محدود بودند، زیرا نمی توانستند زمین را بفروشند، اجاره کنند، یا بخرند تا زمین های مقرون به صرفه تر بسازند یا از زمین به عنوان وثیقه برای وام استفاده کنند. کنترل دولت بر زمین همچنین انگیزه های فردی برای کار سخت را کاهش داد، زیرا کشاورزان نمی توانستند از مح
صولاتی که تولید می کردند سود ببرند. در نتیجه، منجر به گرسنگی در مقیاس بزرگ و شکاف عمیق بین قشر برخوردار جامعه و آسیب پذیری بیشتر جمعیت محروم آن شد. مشکلات کمبود غذا با خشکسالی های پی در پی در رود زرد، جنوب غربی و جنوب چین، دشت شمال چین و رودخانه یانگ تسه از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ بدتر شد و همه اینها منجر به شرایط آب و هوایی اسفناک و باعث قحطی بزرگ چین در سالهای ۱۹۵۹–۱۹۶۱ گردید. به طور کلی، دولت چین از کمبود مواد غذایی برای افزایش قدرت خود در زمین های باز قبلی استفاده کرده است. در بسیاری از موارد، سیاستمداران محلی از وعده های دروغین در مورد ایمنی مواد غذایی استفاده کرده اند تا شهروندان خود را برای پیروی از مقررات جدید مواد غذایی تحت فشار قرار دهند. مشروعیت و قدرت بیشتر حزب کمونیست چین نیز میلیون ها نفر را کشت و سیاست تک فرزندی را آغاز کرد. سقط جنین انتخابی. ترجیح پسر، سیاست تک فرزندی و فناوری تشخیص جنسیت قبل از تولد به گسترش تبعیض قبل از تولد در بخش هایی از چین که سقط جنین قانونی است کمک کرده است. روش های سقط جنین انتخابی منجر به تولد مردان بیش از حد می شود که در نتیجه نسبت جنسی را در یک جمعیت به طور قابل توجهی تغیی
ر می دهد. بر اساس "آمار چاپ چین در سال ۲۰۱۳"، نسبت جنسی در چین در هنگام تولد ۱۱۱ در سال ۱۹۹۰، ۱۱۷ در سال ۲۰۰۱، ۱۲۱ در سال ۲۰۰۵ و ۱۱۹ در سال بود. تقریباً ۳۷ تا ۴۵ درصد از زنان مفقود چین ممکن است قبل از تولد ناپدید شده باشند. محققان دریافتند که سقط جنین بر اساس جنسیت می تواند مشکلات اجتماعی طولانی مدتی را در بین جمعیت ایجاد کند. کمبود زنان ممکن است برای برابری جنسیتی مضر باشد: کاهش جمعیت زنان باعث کاهش قدرت مدنی می شود. در مناطقی که ازدواج برای پیشرفت اجتماعی ضروری است، کمبود عروس و مادر ممکن است به افزایش آدم ربایی، ازدواج های اجباری و خشونت منجر شود. برخی استدلال می کنند که سقط جنین انتخابی دارای مزایایی است. دسترسی به تعیین جنسیت قبل از تولد، تولد مطلوب پسران را افزایش می دهد و در نتیجه تبعیض پس از تولد و رها شدن دختران را کاهش می دهد. هند، کره جنوبی و چین همگی مرگ و میر زنان کمتری را در دهه گذشته گزارش کرده اند. همچنین استدلال شده است که کمبود زنان منجر به ارزش گذاری بیشتر برای زنانی می شود که به دنیا می آیند. در نتیجه موقعیت اجتماعی آنها افزایش یافته است. سقط جنین انتخابی به مادران نیز قدرت می دهد تا جنسیت
فرزند خود را انتخاب کنند. به دلیل ترجیح پسر، یک زن ممکن است از طریق توانایی خود در تولید پسر به رسمیت شناخته شود. نوزادکشی دختر در بدو تولد. کشتن نوزادان دختر، یا قتل نوزادان دختر به دلیل ترجیح دادن به نوزادان پسر است. اگرچه دختران تازه متولد شده از مزیت بیولوژیکی نسبت به پسران تازه متولد شده برای زنده ماندن در اولین سال زندگی خود استفاده می کنند، مرگ و میر زودرس ناشی از نوزادکشی، و همچنین سوءتغذیه و بی توجهی به مراقبت های بهداشتی منجر به نرخ مرگ و میر نوزادان دختر می شود که از پسران در چین پیشی می گیرد. محققان دریافتند که در برخی مناطق روستایی چین، «گاهی نیمی از نوزادان توسط خانواده هایشان کشته می شوند». همان طور که سن اشاره می کند، شیوه های نوزادکشی دختر در طول تاریخ چین رخ داده است. قحطی بزرگ چین در سال های 1959 ۱۹۶۱ بسیاری از خانواده ها را بر آن داشت تا نوزادکشی دختر را به عنوان وسیله ای برای حفظ غذا و منابع انتخاب کنند. اخیراً، سیاست تک فرزندی چین نقش مهمی در افزایش نرخ نوزادکشی دختران ایفا کرده است. در سپتامبر ۱۹۹۷، کمیته منطقه ای سازمان جهانی بهداشت برای غرب اقیانوس آرام ادعا کرد که بیش از ۵۰ میلیون ز
ن در چین به دلیل کشتار و بی توجهی نهادینه شده دختران به دلیل برنامه کنترل جمعیت پکن که پدر و مادر را به داشتن به یک فرزند محدود می کند، به عنوان زنان مفقود تخمین زده می شوند. در یک نظرسنجی طبیعی چینی اخیر در سال ۲۰۰۳، سی و هفت درصد از زنان جوان، عمدتاً شهری، گفتند که ترجیح جنسیتی ندارند و چهل و پنج درصد گزارش کردند که خانواده ایده آل آنها شامل یک پسر و یک دختر است. رها شدن دختران شیرخوار. بر اساس سیاست تک فرزندی، برخی از والدین چینی در مناطق روستایی، دختران بسیار کوچک خود را رها می کنند تا امکان تربیت پسر را افزایش دهند. بیش از ۹۵ درصد از نوزادان در یتیم خانه های دولتی، نوزادان دختر سالم هستند، در حالی که درصد بالایی از این دختران رها شده در عرض چند ماه به دلیل شرایط بد و بی توجهی به سلامت در یتیم خانه ها جان خود را از دست می دهند. آن دسته از والدینی که فرزندان دختر خود را رها می کنند، فرزندان خود را نه چندان دور از خانه یا نزدیک به مکان های عمومی رها می کنند تا مطمئن شوند که نوزادان توسط دیگران پیدا می شوند. به گفته یک مقام در استان لیائونینگ، «هر سال کمتر از ۲۰ نوزاد دختر رها شده در سطل های زباله و گوشه ها
پیدا می شوند.» مراقبت های بهداشتی ضعیف و سوء تغذیه. بی توجهی به مراقبت های بهداشتی و تغذیه مناسب برای دختران و زنان باعث گستردگی زنان مفقود می شود. تبعیض علیه دختران پس از تولد منجر به مراقبت های بهداشتی ضعیف و سوء تغذیه و در بسیاری از موارد مرگ زودرس می شود. برای زنان بالغ، شرایط اولیه زندگی مستقیماً بر سلامت و مرگ و میر آنها در زندگی بعدی تأثیر می گذارد. طبق سنت های چینی، دوره "زویو یوزی" یا ۳۰ یا ۴۰ روز اول پس از زایمان، یک دوره نقاهت ضروری برای مادران برای اطمینان از سلامت آینده خود است. اگر در این مدت از آنها حمایت یا مراقبت نشود (به عنوان مثال، برخی از زنان روستایی کارهای سنگین مزرعه را انجام می دهند)، خطرات بالقوه شامل عوارض سلامتی و مرگ زودرس است. استفاده از روش های پیشگیری از بارداری. در تلاش برای کنترل جمعیت این کشور در سال ۲۰۱۵، دولت چین فرصت های استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری را گسترش داد. کینینگ ژانگ، پزشک محقق، گفت: ۲۰ سال پیش اگر به روستاهای چین می رفتید، می توانستید روی دیوار شعارهایی را ببینید که روی آن نوشته شده بود: «اگر یک فرزند دارید، آی یو دی لطفاً، اگر دو فرزند دارید، لطفاً عقیم کن
ید.» در انجمن تحقیقات بهداشت و توسعه یوننان. هنوز هم تأثیر بسیار قوی [از آن] سیاست وجود دارد.» نگرش نسبت به سلامت باروری به طور چشمگیری در سراسر کشور تغییر کرده است. سلامت جنسی اغلب چیزی محرمانه بود و آشکارا مورد بحث قرار نمی گرفت. نظرسنجی انجام شده توسط دانشگاه رنمین در سال ۲۰۱۵ بیان می کند که بیش از نیمی از پاسخ دهندگان فکر می کنند رابطه جنسی قبل از ازدواج قابل قبول است. دیدگاه های سنتی در مورد سلامت جنسی و پیشگیری از بارداری به سرعت در حال تغییر است و در درجه اول بر نسل جوان و مجرد تأثیر می گذارد. چین حتی در مقایسه با سایر کشورهای آسیایی یکی از بالاترین میزان استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری را در جهان دارد. در بین ۸۴٫۶ درصد از زنانی که در حال حاضر متأهل یا در رابطه زناشویی هستند از نوعی روش پیشگیری از بارداری استفاده می کنند. ایالات متحده دارای نرخ پایین تر از ۷۸٫۶٪ است. ژاپن، یک کشور همسایه، شیوع آن را ۵۴٫۳ درصد گزارش کرده است. سیاست تک فرزندی که در سال ۱۹۷۹ تصویب شد، عامل اصلی افزایش استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری است. در تلاش برای کاهش واقعی جمعیت، سیاست های تنظیم خانواده چین در واقع بر کنترل م
والید تأکید دارد و بسیاری از اشکال در مناطق شهری و روستایی به صورت رایگان در دسترس هستند. پیامدهای سخت سیاست تک فرزندی به بسیاری از زنان این امکان را می دهد که روش های کنترل بارداری را دریافت کنند، اما معمولاً تنها به نفع کسانی است که متأهل هستند. جمعیت جوانی که تحت پوشش نیستند متأهل نیستند و به همین دلیل در شکاف حاملگی ناخواسته قرار می گیرند. با این حال، کمیسیون ملی جمعیت و برنامه ریزی خانواده با ایجاد بهبودهایی با افزایش دسترسی به کنترل تولد و همچنین آموزش جنسی، بر دیدگاه های چین نظارت کرد. فراهم کردن دسترسی و حمایت اجتماعی برای زنان در استفاده از روش های پیشگیری از بارداری نه تنها امکان کنترل جمعیت را فراهم می کند، بلکه به خانواده ها اجازه می دهد تا گزینه های خود را قبل از بررسی گزینه های سقط جنین تجزیه و تحلیل کنند. دیدگاه های بین المللی برنامه ریزی خانواده می گوید: «تأثیر ترجیح جنسی بر فرزندآوری با کاهش باروری قوی تر می شود، زیرا زوج ها باید در تعداد کمتری از فرزندان به تعداد پسر مورد نظر خود برسند». اگرچه داروهای پیشگیری از بارداری همیشه به ترجیح جنسی مربوط نمی شود، بهبود وضعیت زنان و کودکان دختر باید د
ر کاهش ترجیح پسر و بهبود سلامت مادر و کودک و خدمات تنظیم خانواده باید در کاهش تعداد سقط جنین کشور کمک کننده باشد. . دسترسی به تعیین جنسیت قبل از تولد منجر به افزایش تعداد تولدهای تحت تعقیب می شود که منجر به تبعیض کمتر علیه دختران و نرخ کلی مرگ و میر زنان می شود. سقط های انتخابی جنسی کمتر و کاهش پسر، ترجیح پسر را کاهش می دهد و مشارکت کمتری در سقط های انتخابی جنسی ایجاد می کند که در نهایت نسبت جنسی نامتعادل را متعادل می کند. پیامدها. از زمانی که تعیین جنسیت قبل از تولد در اواسط دهه ۱۹۸۰ در دسترس قرار گرفت، چین شاهد گروه های زیادی از مردان مازاد بوده است که در آن زمان متولد شده اند و اکنون در سن ازدواج هستند. تعداد مازاد تخمینی مردان در سالهای ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به ترتیب ۲٫۳، ۲٫۷ و ۲٫۱ میلیون نفر بود. طی ۲۰ سال آینده، پیش بینی می شود بیش از ۱۰ تا ۲۰ درصد از مردان جوان در بخش های بزرگی از چین ظاهر شوند. این شوهران در سن ازدواج که به نام "تفنگ گوانگ" در جوامعی زندگی می کنند که ازدواج به عنوان بخشی از موقعیت اجتماعی افراد در نظر گرفته می شود. تعیین جنسیت قبل از تولد همراه با ترجیح سنتی چین برای پسران به دختر، میلیون