Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بالون شدن ، که گاهی به آن کیتینگ نیز می گویند، فرآیندی است که طی آن عنکبوت ها و برخی بی مهرگان کوچک دیگر، با رها کردن یک یا چند نخ ابریشمی برای گرفتن باد، در هوا حرکت می کنند و سبب می شوند تا در اثر جریان هوا و میدان های الکتریکی به هوا منتقل شوند. مطالعه ای در سال ۲۰۱۸ به این نتیجه رسید که میدان های الکتریکی نیروی کافی برای بلند کردن عنکبوت ها در هوا و احتمالاً برانگیختن رفتار بالونی را فراهم می کنند. این در درجه نخست توسط بچه عنکبوت ها برای پراکندگی استفاده می شود. با این حال، دیده شده است که افراد بزرگتر نیز این کار را انجام می دهند. عنکبوت به نقطه مرتفعی صعود می کند و با شکمش رو به آسمان موضع می گیرد و رشته های ابریشمی ظریف را از نخ ریس خود آزاد می کند تا بلند شود. سفرهای به دست آمده از چند متر تا صدها کیلومتر متفاوت است. حتی نمونه های جوی جمع آوری شده از بالون ها در ارتفاع پنج کیلومتری و کشتی ها در میانه اقیانوس، فرود عنکبوت را گزارش کرده اند. بالون شدن می تواند خطرناک نیز باشد (به دلیل شکارچیان و به دلیل ماهیت غیرقابل پیش بینی بالون در مسافت های طولانی که ممکن است افراد را به محیطی ناپسند برساند).
لیانوسی وانک ( (Սուրբ Գյուտ վանք)) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر نورسو، جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در ۱۲۵۱ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تارریس یا اندام تارریسی اندام ریسیدن ابریشم عنکبوت یا لارو حشره است. برخی از حشرات بالغ نیز دارای تارریسی هستند، مانند آنهایی که روی پاهای جلویی توربافان هستند. تارریس ها معمولاً در بخش زیرین پست تنه عنکبوت قرار دارند و معمولاً تقسیم بندی می شوند. در حالی که بیشتر عنکبوت ها دارای شش تارریس هستند، برخی دارای دو، چهار یا هشت تارریس هستند. آنها می توانند هم مستقل و هم باهمدیگر حرکت کنند. گونه های مختلف عنکبوت ها از ابریشم بیرون آوری شده از تارریس ها برای ساختن تار عنکبوت ، انتقال اسپرم، به دام انداختن حشرات با پیچاندن آن به دور آن ها، ساختن محفظه های تخم مرغی، دستکاری الکتریسیته ساکن در هوا و پرواز (بالون شدن) و غیره استفاده می کنند. برخی از لاروهای حشرات (از جمله کرم های ابریشم) ابریشم را بیرون می کشند تا یک پیله محافظ برای دگردیسی خود بسازند. حشراتی که به عنوان توربافان شناخته می شوند، گالری های ابریشمی را برای محافظت در برابر شکارچیان و عناصر در حین جست وجو و تولیدمثل می بافند.
صومعه گریگور روشنگر، مسروپاوان (؛ یا صومعه مسروپ ماشتوتس ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر مسروپاوان، جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۵ام میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است. این صومعه در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ تخریب شد.
کلیسای گریگور مقدس، کوکی () یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کوکی، جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۲–۱۳ام میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
ماسانتس وانک ( (Մեյսարու վանք)) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر میسری، شهرستان شماخی در جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای بازیلیکای میناس مقدس () یک بازیلیکا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هاک، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۶۹۸ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هوسیوس کوردوبا (؛ ۲۵۶ – ۳۵۹) کشیش کاتولیک، و اسقف کوردوبا (اسپانیا) اهل روم باستان بود. یکی از مدافعان مهم و برجسته هم گوهری مسیحیت در مناقشه آریان که مسیحیت اولیه را تقسیم کرد بود. او احتمالاً ریاست شورای اول نیقیه و همچنین ریاست شورای سردیکا را بر عهده داشت. پس از لاکتانتیوس، او نزدیک ترین مشاور مسیحی امپراتور کنستانتین بزرگ بود و محتوای گفته های عمومی، مانند خطاب کنستانتین به مقدسین، خطاب به اسقف های جمع آوری شده را هدایت می کرد.
شورای سردیکا () (واقع در صوفیه امروزی، بلغارستان)، مجمعی بود که در سال ۳۴۳ در سردیکا در اسقف نشین مدنی داچیا، توسط امپراتوران کنستانس یکم، آگوستوس در غرب، و پسرش کنستانتیوس دوم، آگوستوس در شرق تشکیل شد. تلاش برای حل مناقشه آریان بود و حدود ۱۷۰ اسقف در آن شرکت داشتند. این شورا توسط دو آگوستوس (عنوان) و به درخواست پاپ ژولیوس یکم برگزار شد.
صومعه مریم مقدس، تسغنا (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در روستای تسغنا، جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۲–۱۳ام میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تئوگنیس نیقیه (؛ زادهٔ) کشیش و اسقف قرن چهارم نیقیه بود، پس از اولین شورای نیقیه به دلیل عدم تقبیح آریوس و سه گانه ناباوری تکفیر شد. او در تاریخ به عنوان یک شرکت کننده حاضر در اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵ شناخته شده است. او یکی از اسقفان آریانیسم در آن مجلس بود. او سرانجام با دیگر حامیان آریان، زوپیروس (اسقف بارسا)، یوسبیوس نیکومدیا و ماریس کلسدونی، اعتقادنامه نیقیه را امضا کرد. او با سه اسقف دیگر آریان تبعید شد.
زوپیروس (؛ زادهٔ) کشیش و اسقف اروپای دوران باستان در شهر رومی برقه در مرج (لیبی) در شمال آفریقا بود. او به عنوان یکی از شرکت کنندگان حاضر در اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵ در تاریخ شناخته شده است. او یکی از اسقف های آریان در آن مجلس بود. با وجود اینکه آریوس (بنیانگذار آریانیسم) و اسقفش سکوندوس بطلمیوسی از شهر همسایه (و بندر بارکا) بطلمیاس، سیرنائیکا بودند، زوپیروس در نهایت اعتقادنامه نیقیه را با دیگر حامیان آریان، تئوگنیس نیقیه، یوسبیوس نیکومدیا و ماریس کلسدونی امضا کرد. برخلاف این امضا او (احتمالا) محکومیت آریوس را امضا کرد. مشخص نیست که آیا او با سه اسقف دیگر آریان تبعید شده است یا خیر.
صومعه مریم مقدس، نوراشن (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در روستای نوراشن، جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در ۹۵۱ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سکوندوس بطلمیوسی (؛ اسقف قرن چهارم بطلمیوس، شحات بود، پس از اولین شورای نیقیه و به دلیل سه گانه ناباوری تکفیر شد.
کوساناتس آناپات ( (Կուսանաց Սուրբ Աստվածածին անապատ)؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ووسکاناپات، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در ۱۶۸۵ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سرعت برای پرواز اصلی است که توسط خلبانان اوج گیرنده هنگام پرواز بین منابع بالابر، معمولاً گرما، بالاروی دیواره ای و موج استفاده می شود. هدف این است که با بهینه سازی سرعت هوا در هوای در حال افزایش و فرورفتن در آن، میانگین سرعت بین المللی را به حداکثر برسانیم. سرعت بهینه هوا مستقل از سرعت باد است، زیرا سریع ترین سرعت متوسط قابل دستیابی از طریق توده هوا با سریع ترین میانگین سرعت زمینی قابل دستیابی مطابقت دارد. سرعت برای پرواز، بهینه ترین سرعت از طریق فرورفتن یا افزایش توده هوا برای دستیابی به دورترین سر خوردن یا سریع ترین سرعت متوسط در میان کشورها است. بیشتر تنظیمات سرعت برای پرواز از واحدهای سرعت هوا بر حسب کیلومتر در ساعت و سرعت صعود بر حسب متر بر ثانیه (m/s) یا سرعت هوا بر حسب گره (kn) و سرعت صعود بر حسب فوت در دقیقه (ft/min) استفاده می کنند).
لغزش یک حالت آیرودینامیکی است که در آن هواپیما نسبت به جریان هوای مقابل یا باد نسبی تا اندازه ای به طرفین و همچنین به سوی جلو حرکت می کند. به عبارت دیگر، برای یک هواپیمای معمولی، دماغه در جهت مخالف به سمت کناره بال(ها) است. هواپیما در پرواز هماهنگ نیست و بنابراین پروازی ناکارآمد دارد.
اوج گیری با شیب کنترل پذیر یا شیب اوج گیری کنترل پذیر (همچنین به عنوان سرخوردن والکالونگ شناخته می شود) نوعی از سراشیبی است که در آن شیبی برای دنبال کردن یک گلایدر والکالونگ (هواپیمای اسباب بازی سبک وزن) ایجاد می شود و با تغییر باد در مجاورت هواپیما، مسیر گلایدر را حفظ و کنترل می کند. شیب کنترل پذیر به هر جسمی گفته می شود که بتوان از آن برای تأثیر بر هوای زیر هواپیما استفاده کرد: یک تکه مقوا، دست های خلبان یا حتی سر. شیب کنترل پذیر معمولاً توسط شخصی که گلایدر را در حال پرواز دنبال می کند دستکاری می شود (لطفاً عکس را ببینید). اوج گیری با شیب کنترل پذیر به یک گلایدر امکان می دهد تا بدون نیاز به موتور هواپیما یا سیستم کنترل پرواز داخل هواپیما، به پرواز پایدار دست یابد.
پرواز سُریدن یا پرواز سُرنده ، پروازی با هواپیما بدون استفاده از نیروی رانش و سنگین تر از هوا است. اصطلاح volplaning نیز به این حالت پرواز در جانوران اشاره دارد. این عمل توسط جانوران در حال پرواز و توسط هواپیماهایی مانند گلایدر استفاده می شود. این حالت پرواز شامل پرواز در یک فاصله قابل توجه به صورت افقی در مقایسه با فرود آن است و بنابراین می توان آن را از فرود مستقیم به پایین مانند چتر نجات متمایز کرد. اگرچه کاربرد انسانی پرواز سُرنده معمولاً برای هواپیماهایی گفته می شود که برای این منظور طراحی شده اند، اما اکثر هواپیماهای دارای موتور توانایی سر خوردن بدون نیروی موتور را دارند. مانند پرواز پایدار، سر خوردن به طور کلی نیاز به استفاده از ایرفویل دارد، مانند بال های هواپیما یا پرندگان، یا غشای سریدن در یک پوسوم پرنده. با این حال، سر خوردن را می توان با یک بال صاف (غیرخمیده)، مانند یک هواپیمای کاغذی ساده، یا حتی با پرتاب کارت به دست آورد. با این حال، برخی از هواپیماها با پیکرهای بالارونده و جانورانی مانند مارهای پرنده می توانند با ایجاد یک سطح صاف در زیر، پروازی بدون بال داشته باشند. هواپیما ("گلایدر"). بیشتر هوا
پیماهای بالدار می توانند تا اندازه ای سر بخورند، اما انواع مختلفی از هواپیماها برای سر خوردن طراحی شده اند: جانوران سرنده. پستانداران. برای کمک به سر خوردن، برخی از پستانداران ساختاری به نام بال پوست (پاتاگیوم) ساخته اند. این یک ساختار غشایی است که در طیف گسترده ای از اعضای بدن کشیده شده است. در خفاش ها بسیار گسترش یافته است. به دلایل مشابه پرندگان، خفاش ها می توانند به طور مؤثری سر بخورند. در خفاش ها، پوستی که سطح بال را تشکیل می دهد، امتداد پوست شکم است که تا نوک هر انگشت کشیده می شود و اندام جلویی را با بدن یکی می کند. بال پوست خفاش چهار بخش جداگانه دارد: ماهیان، خزندگان، دوزیستان و دیگر جانوران سرنده. علاوه بر پستانداران و پرندگان، جانوران دیگری به ویژه ماهیان پرنده، مارهای پرنده، قورباغه های پرنده و ماهی مرکب پرنده نیز سر می خورند. نیروها. سه نیروی اصلی هنگام سر خوردن بر هواپیما و جانوران وارد می شوند:
لاک پشت لغزنده گوش سرخ × لغزنده شکم زرد ("Trachemys scripta elegans" × "Trachemys scripta scripta") ترکیبی از زیرگونه های لغزنده گوش سرخ و زیرگونه های لغزنده شکم زرد است. در سمتی از سر آن جایی که یک لغزنده شکم زرد معمولی دارای رنگ زرد یکدست است، قرمز در میان خواهد بود. پایین پوسته زرد روشن با چندین نقطه سیاه متمایز است. در طبیعت، مینوماهی، گیاهان، مردار، حلزون ها و حشراتی را که در آب می ریزند می خورد. میانگین طول عمر معمولاً بیش از ۳۰ سال است. نشانه های زردرنگ شکم زرد در این گونه مشخص تر است اما گوش سرخ هم هنوز دیده می شود. این گونه اغلب شبیه به لغزنده گوش سرخ رفتار می کند.
انواع مختلفی از صاریغ پرنده یا صاریغ سرنده وجود دارد که گاهی با نام های volplane possum , flying phalangers یا به بادپر (گلایدر) شناخته می شود: بادپرهای (گلایدرهای) استرالیایی بادپرهای (گلایدرهای) گینه نو یکی از ویژگی های همه گونه های گلایدرهای کیسه دار، انگشت های دوم و سوم تا اندازه ای به هم آمیخته شده (انگشت چسبی) در پای عقبی است. آنها با استفاده از غشاهایی به نام بال پوست به پرواز سرخوردن دست می یابند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-04-30T06:21:57Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;AKhaleghizadeh صفحهٔ پوسوم پرنده را به صاریغ پرنده منتقل کرد: هماهنگی با بقیه صفحه های مشابه&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37053039&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
دیوید چوئه (زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۷۶) هنرمند، موسیقی دان، بازیگر و روزنامه نگار و مجری پادکست سابق اهل لس آنجلس است. آثار چوئه در طیف گسترده ای از فرهنگ شهری و زمینه های سرگرمی ظاهر می شود. او برای مجلاتی از جمله "Hustler", "Ray Gun" و "Vice" تصویرگری کرده و نوشته است. او رابطه مستمری با فروشگاه فرهنگ پاپ آسیایی-مجله "Giant Robot" دارد. نقاشی های فیگوراتیو او شامل مضامین میل، انحطاط و تعالی است. سنین جوانی و تحصیل. چوئه در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد. پدر و مادر او مهاجران کره ای که با دین مسیحیت متولد شده، هستند. او دوران کودکی خود را در کره تاون، لس آنجلس گذراند. او از نوجوانی در خیابان ها با اسپری نقاشی می کرد. او برای مدت کوتاهی در دانشگاه هنر کالیفرنیا شرکت کرد.
کتابخانه عمومی آلیس اسپرینگز () یک مرکز خدمات دهی کتابخانه عمومی رایگان در استرالیا است. در حالی که این کتابخانه خدمات معمولی کتابخانه را برای اهالی آلیس اسپرینگز فراهم می کند، هم چنین خدمت رسانی از راه دور فوق العاده ای را برای مردم دوردست از استرالیای مرکزی عرضه می دارد. در حالیکه نام رسمی این مکان، کتابخانه یادواره نویل شوت می باشد ولی این نام کمتر مورد استفاده عموم قرار می گیرد.
«هزارتو» () ترانه ای از خواننده-ترانه سرای آمریکایی تیلور سوئیفت و برگرفته از دهمین آلبوم استودیویی او "نیمه شب ها" (۲۰۲۲) است. سوئیفت این قطعه را به همراه جک آنتونوف نوشت و تهیه کنندگی کرد. «هزارتو» ترانه ای سینث-پاپ و دنس پاپ، با عناصر آلترناتیو و الکترونیک است و نیز ساختاری دارد که شامل سینث سایزر، گیتار مبهم و ضرب های ترپ/هاوس می شود. سوئیفت این ترانه را با رنگ ملایمی می خواند و در سراسر اکثر ابیات از آواز منطقهٔ صوتی بالای خود استفاده می کند، تا زمانی که آواز او بعداً به نغمهٔ پایین تری تغییر داده می شود. در اشعار، راوی اضطراب نسبت به عاشقانه های تازه به دست آمده را بیان می کند. در نقدهای "نیمه شب ها"، برخی از منتقدان این ترانه را بابت ساختار آواز و آنچه که آن را آسمانی و منظر صوتی ظریف می پنداشتند، تحسین کردند، اما تعداد معدودی این قطعه را ناامیدکننده دانستند. «هزارتو» به رتبهٔ چهاردهم "بیلبورد" هات ۱۰۰ و رتبهٔ دوازدهم ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" رسید و در میان ۲۰ عنوان برتر جدول تک آهنگ های استرالیا، کانادا، فیلیپین و سنگاپور قرار گرفت. پیش زمینه. در ۲۸ اوت ۲۰۲۲، طی سخنرانی دریافت جایزهٔ ویدئوی سال برای "
" در مراسم موسیقی ویدئوی ام تی وی، تیلور سوئیفت خبر از انتشار دهمین آلبوم استودیویی اش و تاریخ انتشار قریب الوقوع آن را داد. بلافاصله پس از آن، سوئیفت عنوان آلبوم، یعنی "نیمه شب ها" و طرح روی جلد آن را در شبکه های اجتماعی اعلام کرد، اما مستقیماً نام قطعات آلبوم را منتشر نکرد. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۲، انتشار ویدیویی تحت عنوان «ساخت "نیمه شب"» در اینستاگرام او، نشان داد که جک آنتونوف تهیه کنندهٔ آلبوم است. آنتونوف از زمان "۱۹۸۹" (۲۰۱۴) با سوئیفت کار کرده بود. در ۲۱ سپتامبر، حدود یک ماه قبل از انتشار آلبوم، سوئیفت خبر از انتشار مجموعه ای سیزده قسمتی به نام "آشفتگی نیمه شب ها با من" در پلتفرم رسانهٔ اجتماعی تیک تاک داد. در هر یک از قسمت های این مجموعه، سوئیفت عنوان یک قطعهٔ آلبوم را اعلام کرد. او در قسمت یازدهم این مجموعه عنوان آهنگ شماره ۱۰، یعنی «هزارتو» را اعلام کرد.
هایدن سایلس آنهدونیا (به ؛ زادهٔ ) که به طور حرفه ای با نام اتل کین شناخته می شود، خواننده-ترانه سرای آمریکایی است. او به واسطهٔ موسیقی و ترانه هایی با سبک امبینت و گوتیک جنوبی شناخته شد. پیش از آن، آثار خود را با نام های هنری گوناگون منتشر می کرد و سپس چندین آلبوم چندآهنگه (EP) عرضه نمود؛ از جمله "درون آمیزی" (۲۰۲۱) که تک آهنگ های متعددی همچون «کراش» را دربر داشت. کین در سال ۲۰۲۲ نخستین آلبوم استودیویی خود را تحت عنوان "دختر واعظ" منتشر کرد که با تحسین گسترده از سوی منتقدان موسیقی مواجه شد— بیشتر آن ها این آلبوم را بهترین آلبوم سال نامیدند. وی پس از انتشار این آلبوم به صورت آنلاین هواداران سرسخت به دست آورد. اوایل زندگی. کین در تاریخ ۲۴ مارس سال ۱۹۹۴ در تالاهاسی، فلوریدا چشم بر جهان گشود و در پری بزرگ شد و بزرگ ترین فرزند یک خانوادهٔ باپتیست جنوبی با چهار فرزند می باشد. پدر وی شماس بود و مادرش مثل مادر خودش، از جوانی در گروهٔ کر کلیسا شرکت می کرد. کین در ۸ سالگی شروع به یادگیری پیانو کلاسیکال با تأثیرات موسیقی از انواع موسیقی مسیحی کرد. کین می گوید کلیسا اولین باری بود که وی با موسیقی مواجه شده بوده: «کلی زن
دگی من و تمام مدت و همیشه همیشه موسیقی و آواز خواندن بود» کین در ۱۶ سالگی کلیسا را ترک کرد. وی تمام عمر در خانه آموزش می دید. زندگی شخصی. تمایلات جنسی و هویت. آنهدونیا در ۱۲ سالگی به خانواده اش اعلام کرد که گی است و در بیستمین سالگرد تولدش به صورت عمومی به عنوان زن ترنس معرفی شد. او در این باره گفت: «با بزرگ تر شدن، متوجه شدم گزینه های دیگری هم وجود دارد.» او با یادآوری این موضوع اظهار داشت: «برای همه روشن بود که من با دیگران فرق دارم. وقتی شروع به رشد کردم، به عنوان یک زن تراجنسیتی خودم را پیدا کردم. ما خانواده ای از هم پاشیده بودیم—من در مقابل کل شهرم بودم.» او بعدها خود را زنی دوجنس گرا (بایسکشوال) معرفی کرد. او به اوتیسم مبتلاست و در بزرگسالی این را تشخیص داد. دربارهٔ تأثیر اوتیسم بر هنرش، او بیان کرده است: باورهای مذهبی. آنهدونیا در مصاحبه ای در سال ۲۰۲۱ دربارهٔ تربیت مذهبی اش گفت که همچنان خود را باپتیست جنوبی می داند: «چه بخواهم چه نخواهم، خدا همیشه بخش بزرگی از زندگی ام بوده و خواهد بود. چه به عنوان یک شخصیت آرامش بخش و چه به عنوان یک تهدید، همیشه اطرافم بوده است. نمی توان از آن فرار کرد. ترجیح می دهم
با آن کنار بیایم تا اینکه بگویم 'کلیسا به درک!'» در مصاحبه ای با "رولینگ استون" در اوت ۲۰۲۳، او اعلام کرد که تمام خانواده اش از کلیسا فاصله گرفته اند، هرچند به نحوی هنوز مذهبی هستند. او در پستی در تامبلر در سال ۲۰۲۲ توضیح داد که خود را مسیحی نمی داند و به دین اهمیتی نمی دهد، اما همچنان به ارزش هایی که با آن ها بزرگ شده، مانند مهربانی، بخشندگی و دوست داشتن همسایه، پایبند است. دیدگاه های سیاسی. متن ترانه «نوجوان آمریکایی» (American Teenager) احساسات ضد جنگ، ناامیدی سیاسی و مذهبی و انتقاد از فرهنگ اسلحه در آمریکا را بیان می کند. این ترانه در فهرست آهنگ های موردعلاقه باراک اوباما، رئیس جمهور پیشین آمریکا، در سال ۲۰۲۲ قرار گرفت که باعث تعجب آنهدونیا شد، زیرا او این ترانه را «آهنگ پاپ جعلی ضدجنگ و ضدمیهن پرستی» توصیف کرد. در ۱۴ فوریه ۲۰۲۴، او آهنگی با عنوان «من النهر» (به عربی به معنای «از رود») در ساندکلاد منتشر کرد که اشاره ای به شعار ملی گرایی فلسطینی «از نهر تا بحر» دارد. او از جو بایدن و دونالد ترامپ، رؤسای جمهور آمریکا، ابراز نارضایتی کرده و از لوئیجی منجیونی، مظنون به قتل برایان تامپسون، مدیرعامل یونایتد یو
نایتدهلت گروپ، حمایت کرده است. انتقاد از پست های قدیمی در شبکه های اجتماعی. در ۶ ژوئیه ۲۰۲۵، پست های قدیمی آنهدونیا از سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در شبکه های اجتماعی دوباره منتشر شد. این پست ها شامل استفاده از توهین های نژادی، پاسخ «دیوار بسازید!» به پستی که به تمسخر اسپانیایی تبارها پرداخته بود، شوخی دربارهٔ تجاوز جنسی، استفاده از زبان انگ اجتماعی چاقی و بیگانه هراسی و توصیف افرادی که از ضمایر خاصی استفاده می کنند به عنوان «جویای توجه» بود. همچنین عکسی از او با تی شرتی با نوشته «زنای با محارم را قانونی کنید» و ادعاهایی مبنی بر ترسیم پورنوگرافی کودکان منتشر شد. در ۹ ژوئیه، آنهدونیا پاسخی ۲٫۰۰۰ کلمه ای به این جنجال ها منتشر کرد و گفت: «آن حساب من بود و آن کلمات از من بودند. ۱۹ ساله بودم و کاملاً آگاه بودم که چه می گویم و به همین دلیل آن ها را گفتم.» او افزود که هر احساسی که مخاطبان دربارهٔ او داشته باشند، معتبر است. او برای همه چیز عذرخواهی نکرد و توضیح داد که نقاشی هایش از شخصیت هایی بالای ۱۸ سال بوده و در زمان ترسیم آن ها خود قربانی تجاوز بوده است. او همچنین از اتهاماتی مانند «آزار جنسی حیوانات» (مربوط به عکسی از ا
و بدون لباس با سگ) و «فِتیش سازی تجربه زنانه» عذرخواهی نکرد و گفت که زنان سیس تنها قربانیان تجاوز جنسی نیستند. او ادعاهایی دربارهٔ «فِتیش سازی ربودن و قتل کودک» را که به آلبوم "دختر واعظ" مرتبط بود، «بسیار ناپسند» خواند. او در پایان تأکید کرد که نه خالق پورنوگرافی کودکان است، نه میل جنسی به کودکان، نه حیوان خواهی و نه «معتاد به پورن با فتیش زنای با محارم» و این اتهامات را کارزار لکه دار کردن تراجنسیتی ستیزانه یا هدفمند توصیف کرد.
باشگاه ورزشی گایس یا Göteborgs Atlet-och Idrottssällskap (به معنای انجمن دو و میدانی و ورزش گوتنبرگ)، که معمولاً به عنوان گایس شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال سوئدی مستقر در گوتنبرگ است. این باشگاه وابسته به انجمن فوتبال گوتبورگ، یکی از ۲۴ سازمان منطقه ای اتحادیه فوتبال سوئد، است و بازی های خانگی خود را در ورزشگاه گاملا اولوی انجام می دهد. طرفداران همچنین به دلیل رنگ های سنتی پیراهن، این باشگاه را با نام های Grönsvart (سبز-سیاه) یا Makrillarna (ماهی خال خالی) می شناسند.
دوسان جوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هالمستاد، باشگاه فوتبال دالکورد، باشگاه ورزشی گایس، باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال ارو، باشگاه فوتبال والنسین، و باشگاه فوتبال ادنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده است.
اگزون بیناکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد و آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هکن، باشگاه فوتبال مالمو، باشگاه ورزشی گایس، و باشگاه فوتبال نورشوپینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد و آلبانی بازی کرده است.
مروان چلیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هکن، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه ورزشی گایس، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال بلدیه اسپور آق حصار، و باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال سوئد بازی کرده است.
رقص کثیف () فیلم تلویزیونی آمریکایی، محصول سال ۲۰۱۷ است که فیلم نامهٔ آن را جسیکا شارزر نوشته و کارگردانی فیلم را وین بلر بر عهده داشته است. این فیلم، بازساخته ای از فیلم محصول سال ۱۹۸۷، با همین نام است. بازیگران اصلی فیلم ابیگیل برسلین، کولت پراتس (Colt Prattes)، دبرا مسینگ، بروس گرینوود، سارا هایلند، نیکول شرزینگر و تونی رابرتس هستند. این فیلم در روز ۲۴ مهٔ ۲۰۱۷ از ای بی سی (ABC) پخش شد. در پخش اصلی، این فیلم توسط ۶٫۶۱ میلیون بیننده دیده شد و در گروه سنی ۱۸ تا ۴۹ سال، امتیاز نیلسن ۱٫۴ و سهم ۵ درصدی از بینندگان را به خود اختصاص داد. این فیلم نقدهایی بینابینی تا منفی از سوی اکثر منتقدان دریافت کرد و تنها بازی نیکول شرزینگر تحسین زیادی برانگیخت. داستان. صحنهٔ آغازین در شهر نیویورک سال ۱۹۷۵ می گذرد، جایی که «فرانسیس» بزرگ سال می گوید که هیچ گاه رابطه اش با جانی را فراموش نکرد. در تابستانِ اواخر سال ۱۹۶۳، فرانسیس که از خانواده ای مرفه است و قرار است به دانشگاه برود، به همراه خانواده اش به تفریحگاه کلرمن می رود و عاشق مربی رقص طبقهٔ کارگر، «جانی کَسل»، می شود. فیلم تا حد زیادی از داستان فیلم اصلی پیروی می کند، هر
چند برخی تغییرات چشمگیر در آن وجود دارد: بیبی قصد دارد پزشکی بخواند، نه اقتصاد. نقش «مارجری هاوسمن» به شدت گسترش یافته است. او که احساس طردشدگی از سوی جِیک دارد، با یک وکیل طلاق تماس می گیرد و پیشنهاد می کند که از هم جدا زندگی کنند. چون کلرمن جایی است که جِیک و مارجری در آن عاشق هم شدند، جِیک دوباره برای او دل می برد و با رابطهٔ جنسی آشتی می کنند. نقش «ویوین پرسمن» نیز گسترده تر شده؛ او اکنون زنی مطلقه است که تنها به کلرمن می آید و به مارجری از تنهایی شبانه اش می گوید. زمانی که جانی به سرقت متهم می شود، دیگر موضوع کیف پول شوهر سابق ویوین نیست، بلکه ساعتی است که جانی پیش تر آن را به عنوان هدیه نپذیرفته و ظاهراً ویوین آن را میان وسایل او پنهان کرده است. «لیزا» رابطه اش با «رابی» را خیلی زودتر در فیلم قطع می کند. او با شخصیت جدیدی به نام «مارکو»، پیانیست آفریقایی-آمریکایی تفریحگاه، دوست می شود. مارکو با وجود مخالفت رئیسش «تیتو»، به لیزا آموزش نواختن یوکللی می دهد و با او در نمایش استعدادیابی اجرا می کند. تیتو و مکس اذعان می کنند که جهان در حال بهتر شدن است. یک داستان قاب بندی شده نیز اضافه شده است. در سال ۱۹۷۵،
فرانسیس به تماشای نمایش برادوی «رقص کثیف» می رود که توسط جانی طراحی شده و از کتابی که فرانسیس نوشته، الهام گرفته است. ایمان فرانسیس به جانی باعث شد که او با اعتماد به نفس حرفه اش را دنبال کند. فرانسیس ازدواج کرده و دختری دارد. او کلاس رقص هفتگی دارد؛ فرانسیس و جانی یکدیگر را به ادامهٔ رقص تشویق می کنند. تولید. در ژانویهٔ ۲۰۱۱، لاینزگیت فیلمز اعلام کرد که کنی اورتگا، طراح رقص فیلم سال ۱۹۸۷ "رقص کثیف"، بازسازی آن را کارگردانی خواهد کرد؛ اما این پروژه سال بعد کنار گذاشته شد. در دسامبر ۲۰۱۵، ABC و لاینزگیت تله ویژن یک نسخهٔ بازسازی شدهٔ سه ساعته از فیلم را اعلام کردند که پخش زنده نبود و به سبک بازسازی فیلم The Rocky Horror Picture Show ساخته می شد. این بازسازی را وین بلر کارگردانی کرد و فیلمنامه را جسیکا شارزر نوشت. الیسون شی ارمر تهیه کنندهٔ اجرایی پروژه بود. انتخاب بازیگران. ابیگیل برسلین به صورت رسمی برای نقش بیبی انتخاب شده بود و استودیو پس از انتخاب های بعدی پروژه را چراغ سبز کرد؛ این نقش در نسخهٔ اصلی را جنیفر گری بازی کرده بود. در ژانویهٔ ۲۰۱۶، پس از انتخاب دبرا مسینگ در نقش مادر بیبی، شبکهٔ ABC رسماً پروژ
ه را تصویب کرد. ماه بعد، پس از فرایند طولانی انتخاب بازیگر، رقصنده «کلت پراتس» برای نقش جانی انتخاب شد، نقشی که در فیلم اصلی پاتریک سوئیزی ایفا کرده بود. در مارس ۲۰۱۶، اعلام شد که نیکول شرزینگر در نقش پنی، شریک رقص جانی بازی خواهد کرد، در کنار سارا هایلند در نقش لیزا، خواهر بیبی، و بروس گرینوود در نقش دکتر جیک هاوسمن، پدر بیبی. بیلی دی ویلیامز در نقش تیتو رهبر ارکستر، شن هارپر در نقش رابی، به همراه بو «کاسپر» اسمارت و جی. کوئینتن جانسون نیز به بازیگران پیوستند. کمی بعد، ترور اینهورن برای ایفای نقش نیل کلرمن انتخاب شد. در آوریل ۲۰۱۶، کیتی سیگال و تونی رابرتس به ترتیب برای نقش های ویوین پرسمن و مکس کلرمن انتخاب شدند. فیلم برداری. فیلم برداری در هندرسون ویل، کارولینای شمالی انجام شد. بیشتر لوکیشن ها در غرب کارولینای شمالی قرار داشتند، از جمله هندرسون ویل، اشویل، کَشیرز و سالودا. فیلم برداری در آوریل و مه ۲۰۱۶ انجام شد. ساکنان منطقهٔ هندرسون ویل به عنوان اعضای گروه تولید، هنرپیشه های اضافی و رقصنده مشارکت داشتند و از آن ها خواسته شد خودروهایی از دههٔ ۱۹۶۰ تهیه کنند. بیشتر فیلم برداری در مهمان خانهٔ های همپتن در ک
شیرز و همچنین در مرکز کنفرانس کانوگا در هندرسون ویل انجام شد. این پروژه حدود ۱۲۲۵ فرصت شغلی ایجاد کرد، از جمله ۹۰۰ بازیگر اضافی، ۳۰ بازیگر اصلی و ۲۲۵ نفر برای تیم پشت صحنه.