Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیاست ویزا در ارمنستان به مجموعه ای از سیاست های کشور ارمنستان اطلاق می شود که بازدیدکنندگان از ارمنستان باید برای ورود و ماندن در این کشور رعایت کنند. بازدیدکنندگان از ارمنستان باید ویزا از یکی از وابسته های دیپلماتیک ارمنستان دریافت کنند، مگر اینکه شهروند یکی از کشورهای معاف از ویزا، یا شهروندانی باشند که می توانند ویزای ورود در مرز دریافت کنند یا شهروندانی که واجد شرایط دریافت ویزای الکترونیکی (e-Visa) هستند. شهروندان کشورهای مستقل مشترک المنافع و شهروندان تمام کشورهای عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا و اتحادیه اروپا می توانند بدون ویزا وارد ارمنستان شوند. سیاست های ویزا و سایر سیاست های مهاجرتی ارمنستان مطابق با ترتیبات حقوق جابجایی درون کشورهای مستقل مشترک المنافع و قوانین اتحادیه اقتصادی اوراسیا اجرا می شوند. معافیت از ویزا. پاسپورت های عادی. دارندگان پاسپورت های عادی اگر جزو کشورهای زیر باشند، می توانند بدون ویزا وارد ارمنستان شوند و برای مدت زمان مشخص شده در این کشور اقامت کنند: کارت شناسایی - ممکن است با کارت شناسایی به جای گذرنامه وارد شوند اگر مستقیماً از گرجستان وارد شوند. پاسپورت داخلی - ممکن است با پ
اسپورت داخلی به جای گذرنامه وارد شوند اگر از طریق هوایی وارد شوند. ۱ - شهروندان آذربایجان باید مجوز ویژه ورود داشته باشند. پاسپورت های غیرعادی. علاوه بر کشورهایی که شهروندانشان از ویزا معاف هستند، دارندگان پاسپورت های دیپلماتیک، رسمی یا خدماتی، ممکن است بتوانند بدون ویزا وارد ارمنستان شوند و برای مدت زمان مشخص شده ای در این کشور بمانند: د - فقط برای پاسپورت های دیپلماتیک. توافقی با تونس در دسامبر ۲۰۲۳ برای تسهیل ورود شهروندان تونسی به ارمنستان امضا شد و در حال تصویب است. ویزای ورود در مرز. بازدیدکنندگانی که به عنوان گردشگر از کشورهای زیر به ارمنستان سفر می کنند، می توانند ویزای ورود در مرز برای مدت اقامت حداکثر ۱۲۰ روز با هزینه ۱۵٬۰۰۰ درام را دریافت کنند. آن ها همچنین می توانند پیش از سفر به ارمنستان ویزای الکترونیکی (e-Visa) دریافت کنند. ویزای ورود در مرز مشروط. شهروندان کشورهای زیر تنها در صورتی می توانند برای ویزای ورود در مرز اقدام کنند که ویزای معتبر یا مجوز اقامت دائم معتبر (کارت اقامت) صادر شده توسط استرالیا، بلاروس، کانادا، کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، ژاپن، نیوزیلند، روسیه، سنگاپور، کره جنوبی، کشو
رهای عضو اتحادیه اروپا / منطقه شنگن، پادشاهی متحده یا ایالات متحده را داشته باشند. در صورت واجد شرایط بودن، آن ها می توانند پیش از سفر نیز برای اخذ ویزای الکترونیکی (e-Visa) اقدام کنند. ویزای الکترونیکی (e-Visa). تمامی شهروندان خارجی (به جز آن هایی که نیاز به ویزای پیش از سفر دارند) همچنان واجد شرایط دریافت ویزای الکترونیکی (e-Visa) هستند. در صورت تأیید، ویزای الکترونیکی به دارندگان اجازه می دهد تا برای مدت حداکثر ۱۲۰ روز یا ۱۴۱ روز با هزینه ۳۴ یورو (برای اعتبار ۱۲۰ روز) یا ۷ یورو (برای اعتبار ۲۱ روز) در کشور اقامت کنند. درخواست باید حداقل ۳ روز کاری قبل از سفر ارسال شود. ویزای مورد نیاز پیش از سفر. شهروندان کشورهای زیر باید برای دریافت ویزا پیش از سفر به سفارت یا کنسولگری ارمنستان مراجعه کنند و فقط با دعوت نامه امکان دریافت ویزا را دارند: محدودیت های ورود. ورود و ترانزیت برای شهروندان کوزوو حتی در صورتی که از هواپیما خارج نشوند و با همان پرواز ادامه دهند، ممنوع است. ارمنستان همچنین گذرنامه کشورهای آبخازیا، صحراوی، سومالی لند، اوستیای جنوبی و ترانس نیستریا را به رسمیت نمی شناسد. آمار بازدیدکنندگان. هر ساله تع
داد زیادی از بازدیدکنندگان از ارمنستان بازدید می کنند که می توان آمارها را در جدول زیر مشاهده کرد. به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ و جنگ دوم قره باغ اطلاعات دقیقی از ورود بازدیدکنندگان به ارمنستان در سال ۲۰۲۰ در دسترس نیست:
کریستوفر پیتر آتامیان () منتقد ادبی، نویسنده، مترجم، کیوریتور و فیلمساز مستقر در نیویورک است که در سال ۲۰۱۵ مدال افتخار جزیره الیس را دریافت کرد. او آثار مختلفی را از زبان فرانسوی و ارمنی به انگلیسی ترجمه کرده است. "بوا دو ونسن" (۲۰۱۳)، "آینده گلگون جنگ" (۱۹۹۹)، "پنجاه سال ادبیات ارمنی در فرانسه" (۲۰۱۶)، و "سرزمین زباله" (۲۰۲۳) از آثار او هستند. کریستوفر که از والدینی مهاجر به دنیا آمده بود، در ایالات متحده بزرگ شد و تحصیل کرد و مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات از دانشگاه هاروارد و مؤسسه فناوری فدرال سوئیس زوریخ به عنوان یک فولبرایت دریافت کرد. سپس در مدرسه هنرهای سینمایی USC و مدرسه کسب و کار کلمبیا تحصیل کرد و در آنجا مدرک MBA در رسانه های بین المللی را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، او جایزه ادبی تولوولیان را برای ترجمه "بوا دو ونسن" اثر نیگوغوس سرافیان دریافت کرد و در سال ۲۰۱۷ جایزه ادبی تولوولیان دوم خود را برای اولین مجموعه شعرش "شاعری در واشنگتن هایتس" (۲۰۱۸) دریافت کرد. زندگی نامه. اوایل زندگی: پیشینه و تحصیلات. کریستوفر پیتر آتامیان در نیویورک سیتی از والدینی مهاجر سوئیسی-ایتالیایی و لبنانی-ارمنی به دنی
ا آمد. او در لیسه فرانسوی نیویورک تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۵ از مدرسه کالجییت فارغ التحصیل شد،جایی که او یک نیمه نهایی بورسیه ملی بود. آتامیان مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات از دانشگاه هاروارد (۱۹۸۵–۱۹۸۹) دریافت کرد. او بعداً به پلی تکنیک ملی سوئیس در زوریخ به عنوان یک فولبرایت رفت. او همچنین فارغ التحصیل مدرسه فیلم USC و مدرسه کسب و کار کلمبیا است، جایی که او MBA خود را در رسانه های بین المللی دریافت کرد. پیشرفت شغلی: کیوریتوری و فیلمسازی. آتامیان یکی از بنیان گذاران و کیوریتور "عملکرد کیوریتوری آتامیان هووسپیان"، یک گالری و مرکز فرهنگی واقع در نیویورک سیتی است. AHCP به دنبال نمایش طیف کامل خالقان از جمله زنانLGBTQ+، BIPOC، SWANA و دیگر هنرمندان و روش هایی است که روش ها، فرم ها و بیان هایشان نادیده گرفته شده یا به حاشیه رانده شده است. آتامیان ویدئوها و فیلم های کوتاهی از جمله "آرزوی سرافیان"، یک ویدئوی کوتاه بر اساس ترجمه او از "بوا دو ونسن" اثر نیگوغوس سرافیان را کارگردانی و تولید کرده است. کار او همچنین در بینال هنر ونیز ۲۰۰۹ به عنوان بخشی از پاویون دیاسپورای ارمنی "Voulu/Obligé" به نمایش درآمده است که ب
خشی از مجموعه هنرمندان در حال ساخت برلین است. آتامیان هم تولیدکننده نمایشنامه برنده جایزه OBIE "مشکل در بهشت (۲۰۰۶)"، "عزیز ارمن" (۲۰۱۴)، ویدئوهای موسیقی MTV، فیلم رقص "استخراج داده های روانی" و یک فیلم تجربی "برای تو، پدربزرگ و مادربزرگ عزیزم"، که در جشنواره بین المللی فیلم ایروان ۲۰۰۵ (که اکنون به نام جشنواره بین المللی فیلم زردآلوی طلایی شناخته می شود) به نمایش درآمد. آتامیان چندین فیلمنامه نوشته است، از جمله "پلاژیاریست"، "افسانه رستاخیز"/"هارنوومی آراس بل" که در جشنواره بین المللی فیلم ARPA 2021 (Arpa IFF)، جشنواره بین المللی فیلم کوتاه توکیو 2021 و جایزه "شنیده شوید!" بنیاد کالوست گلبنکیان 2020 را دریافت کرد. حرفه نویسندگی. نویسندگی خلاق. اولین کتاب شعر آتامیان "شاعری در واشنگتن هایتس" جایزه ادبی تولوولیان ۲۰۱۷ را دریافت کرد. مقالات او در؛ "معیار جدید"، "مجله های-فن"، "رستد رادیشز: مجله ادبی و هنری بیروت"، "بررسی کتاب های لس آنجلس"، "بررسی هیبریدی هارپی" و "مجله ایروان" منتشر شده است. مقاله او "همان طور که در حال مرگ بودم: ایدز و اندوتیک پرک" جایزه دوم را در مسابقه بین المللی مقاله "قاشق های خود را سوال
کنید"، که به طور مشترک توسط IALA و دانشگاه آکسفورد برگزار شد، دریافت کرد. روزنامه نگاری و نقد. آتامیان هم ناشر و ویراستار "مجله KGB" بود. او منتقد رقص سابق "نیویورک پرس" است و برای "بررسی کتاب نیویورک تایمز"، "ووگ"، "نیویورک"، "مجله رقص"، "ریل بروکلین"، "هاف پست"، "رسانه صحنه ها"، "آینه ارمنی"، و مجله هفتگی آنلاین غیرانتفاعی "گزارش ایروان" نوشته است. دیدگاه. ارمنی و LGBTQ. آتامیان حامی جامعه ال جی بی تی بوده و به عنوان رئیس AGLA NY (سازمانی که به پل زدن شکاف درک بین جوامع ال جی بی تی در ارمنستان و دیاسپورای ارمنی و جوامع مربوطه آن ها کمک می کند) برای دو دوره متوالی خدمت کرده است. او در "100 زندگی جایزه آرورا" به عنوان یکی از برجسته ترین اعضای دیاسپورای ارمنی معرفی شده است. جوایز و کمک ها. آتامیان در سال ۲۰۱۵ مدال افتخار جزیره الیس را دریافت کرد. او همچنین دو کمک مالی از بنیاد کالوست گلبنکیان برای ترجمه دریافت کرده است. در سال ۲۰۱۳، او جایزه ادبی تولوولیان را برای ترجمه "بوا دو ونسن" اثر نیگوغوس سرافیان دریافت کرد.
کمیته دائمی ادغام اروپا (به ارمنی: Եվրոպական ինտեգրման հարցերի մշտական հանձնաժողով) یک کمیته تخصصی در پارلمان ارمنستان است که نظارت بر مدیریت روابط بین ارمنستان و اتحادیه اروپا را بر عهده دارد و از ادغام اروپای تدریجی این کشور حمایت می کند. تاریخ. کمیته دائمی ادغام اروپا که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، یکی از یازده کمیته دائمی مجلس ملی جمهوری ارمنستان است. اعضای کمیته اعضای منتخب پارلمان هستند که نمایندگان اکثر احزاب سیاسی با نمایندگی در پارلمان را شامل می شود. با این حال، رهبران و نمایندگان احزاب سیاسی فراپارلمانی غالباً به عنوان ناظر یا شرکت کنندگان منظم در جلسات حضور می یابند. این کمیته ماهانه تشکیل جلسه می دهد و پیشنهادها، به روزرسانی ها و گزارش هایی به نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، ارائه می کند. چندین حزب سیاسی برای نظارت به کمیته برگزیده شده اند. حزب جمهوری خواه طرفدار اروپاگرایی و حزب اروپایی ارمنستان به عنوان ناظر در این کمیته شرکت می کنند. در ۷ فوریه ۲۰۲۲، تیگران خزامالیان، رئیس حزب اروپایی ارمنستان، اظهار داشت: در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، آرمان یغوپیان در مجلس ملی جلسه ای را برگزار کرد که توسط پلتفرم متحد نیروه
ای دموکراتیک برگزار شد؛ در خصوص برگزاری یک رفراندوم برای ارائه درخواست عضویت ارمنستان در اتحادیه اروپا. یغوپیان گفت: در ۹ سپتامبر ۲۰۲۴، نخست وزیر نیکول پاشینیان تأیید کرد که موضوع آغاز روند عضویت در اتحادیه اروپا به بخشی از دستورکار سیاسی ارمنستان تبدیل شده است. پاشینیان در دیدار با معاون رئیس جمهور کمیسیون اروپا مارگاریتیس شیناس اظهار داشت: اهداف. اهداف اصلی کمیته عبارتند از توسعه بیشتر روابط ارمنستان و اتحادیه اروپا، تضمین اجرای توافق نامه مشارکت جامع و تقویت شده ارمنستان-اتحادیه اروپا (CEPA)، و ادامه هماهنگی تدریجی قوانین ارمنستان و مقررات آن با اعمال حقوقی دست آوردهای اتحادیه اروپا. در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، رئیس کمیته آرمان یغوپیان در کنفرانس خبری اظهار داشت: «ارمنستان از سال ۱۹۹۱ در فرایند ادغام اروپایی است و ارمنستان ممکن است در آینده برنامه ای برای پیوستن به اتحادیه اروپا داشته باشد.» در ۱۵ مارس ۲۰۲۴، معاون وزیر امور خارجه ارمنستان پاروییر هوهانیسیان در جریان نشست کمیته دائمی اعلام کرد که ارمنستان در حال تدوین توافق نامه جدید همکاری با اتحادیه اروپا است و هدف این است که آن را تا ژوئیه ۲۰۲۴ نهایی و امضاء کند.
هوهانیسیان اظهار داشت: «اگر توافق نامه مشارکت جامع و تقویت شده بین ارمنستان و اتحادیه اروپا به طور کامل اجرا شود، ما قطعاً وضعیت یک کشور متقاضی عضویت در اتحادیه اروپا را خواهیم داشت.» روز بعد، سخنگوی امور خارجه و سیاست امنیتی کمیسیون اروپا پیتر استانو در پاسخ به این سؤال که آیا درهای اتحادیه اروپا به روی ارمنستان باز است، گفت: «کشورها حق دارند برای آینده بهتر برای مردم خود تلاش کنند. آن ها آزاد هستند که تصمیم بگیرند چگونه چنین آینده ای را تضمین کنند. در خصوص عضویت در اتحادیه اروپا، هر کشور اروپایی—مردم و دولت آن—باید تصمیم بگیرند که آیا می خواهند برای عضویت در اتحادیه اروپا درخواست دهند یا خیر.»
وارطان مامیکونیان پیانیست ارمنی و همچنین شهروند پذیرفته شده فرانسوی است. وارطان مامیکونیان در ارمنستان در خانواده ای موسیقی دان متولد شد. او آموزش پیانو را در سن ۶ سالگی در مدرسه موسیقی ایروان آغاز کرد. او تحصیلات خود را در کنسرواتوار چایکوفسکی مسکو ادامه داد، جایی که دانشجوی والری کاستلوسکی، آخرین شاگرد معلم افسانه ای هاینریش نویهاوس، شد. تحصیلات او با استاد روسی لازار برمن ادامه یافت و در سال ۱۹۸۱ او توانست جایزه اول مسابقه پیانو بالیس دواریوناس در ویلنیوس را به دست آورد. او همچنین جوایز دیگری دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰ در مسابقه لفبور در سن-ژرمن-آن-له و در سال ۱۹۹۲ در مسابقه استادان موسیقی جهان در موناکو که به طور انحصاری برای برندگان مسابقات بین المللی برگزار می شد جوایزی را به دست آورد. در سال ۱۹۹۱ مامیکونیان به فرانسه مهاجرت کرد و در پاریس اقامت دارد. وارطان مامیکونیان با تکنیک ظریف و دانش موسیقی اش توجه عموم بین المللی را به خود جلب کرده است. در ایالات متحده، او با ربرت اسپانو و ارکستر سمفونی آتلانتا آثار کنسرتو شماره ۱ سرگئی راخمانینف؛ با ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو (کنسرتو شماره ۱ چایکوفسکی)، ارکستر سم
فونی دیترویت (واریاسیون های پاگانینی راخمانینف و واریاسیون های پاگانینی لوتوسلاوسکی)، ارکستر سمفونیک پاسیفیک (کنسرتو شماره ۱ چایکوفسکی) و ارکستر سمفونیک ملی (کنسرتو شماره ۴ راخمانینف) و با ارکستر فیلارمونیک لس آنجلس در هالیوود بول (کنسرتو شماره ۱ و ۴ راخمانینف) به اجرا پرداخته است. نکات برجسته فصل های اخیر کارهای او شامل رسیتال در سری بین المللی پیانو در تالار جشنواره رویال لندن؛ اجراهایی از کنسرتو شماره ۱ فرانتس لیست در تورین با الیاهو اینبال، با سمفونیکر برلین، و با ارکستر سمفونی چارلستون و دیوید اشتال؛ دو کنسرت در جشنواره سنت موریتز در سوئیس؛ کنسرت های افتتاحیه و اختتامیه جشنواره دانتیب؛ کنسرت ها در مونترال با «آی موزیچی د مونترال»؛ و رسیتال در لس آنجلس، در دیویس سیمفونی هال در سانفرانسیسکو، در سیاتل و در مرکز کِنِدی؛ بازدید مجدد از تالار ویگمور لندن و تور با سمفونیکر پراگ با اجرای کنسرتوهای راخمانینف و شوپن. برنامه های آینده شامل اجرای های اضافی از واریاسیون های پاگانینی راخمانینف و کنسرتوهای پیانوی شوپن شماره ۱ و ۲ با ارکسترهایی در ایتالیا، آلمان و سوئد است. وارطان مامیکونیان توانسته اجراهای موفقی در موس
یقی ویرین وین، در سالن کارنگی نیویورک، تئاتر شانزه لیزه پاریس، تالار هرکول در مونیخ، تالار ویگمور لندن، تون هاله زوریخ، در دیویس سمفونی هال سان فرانسیسکو و در مرکز کِنِدی واشینگتن دی.سی. و دیگر مکان ها داشته است. برنامه های دیگری شامل اجرا به عنوان تکنوازی در آلمان و هلند با ارکسترکیروف، اجرا در تئاتر بزرگ شانگهای، گواند هاوس لایپزیگ، سالن پله در پاریس، فیلارمونی مونیخ، آلته اُپر فرانکفورت، تحت هدایت رهبرانی چون والری گِرگیف، آندری بوریکو، ولادیمیر فدوسیف، ربرت اسپانو، میگوئل هارث-بدویا، الیاهو اینبال و لئونارد اسلاتکین بوده است. وارطان مامیکونیان همچنین ضبط های بسیار گسترده ای برای رادیو و تلویزیون در این سال ها داشته و ازطرفی ضبط های بسیار متعددی برای برچسب آلمانی Orfeo انجام داده است که تعدادی از این ضبط ها جوایزی از مطبوعات بین المللی دریافت کرده اند. در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶ وارطان مامیکونیان در سری کنسرت های معتبری در فرانسه، ایتالیا، سوئد، سوئیس و آلمان حاضر شد و در آن ها اجراهای موفقی را انجام داد. منابع. دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، فرزنو - برنامه مطالعات ارمنی.
فوروهاشی سوزائمون ؛ یک سامورایی ژاپنی در اوایل دوره ادو بود. به دلیل مهارتش در شمشیرزنی مشهور است. سوزائمون، همراه با ترائو ماگونوجو، و برادر کوچکترش ترائو موتومنوسوکه، سه جانشین میاموتو موساشی افسانه ای بود. پس از مرگ اربابشان، سوزائمون "گورین نو شو" ("کتاب پنج حلقه") ماگونوجو (که توسط موساشی داده شده بود) را برای چند روز به امانت گرفت و در آن نسخه ای از این کتاب تهیه کرد و به دستور او به دایمیو هوسوکاوا میتسوهیسا داد. خود فوروهاشی نیز نسخه دیگری از این کتاب را تهیه کرد که بعداً به شاگردانش منتقل شد که به نام "ایهون گورین نو شو" نامگذاری شد. نسخه زیر با این اعلان به پایان می رسد: به طور کلی، در پایان، می دانیم که اگر سوزائمون آن را به دستور استادش کپی نمی کرد، تا امروز مردم توانایی خواندن "گورین نو شو" را نداشتند. با توجه به این واقعیت، سوزائمون تا حد زیادی مسئول شهرت کار موساشی است.
حقوق ارمنستان (به ارمنی:Հայ իրավունք)، که همان سیستم حقوقی ارمنستان (به ارمنی:Հայաստանի իրավական համակարգ) است، سیستمی از حقوق است که در ارمنستان اعمال می شود. تاریخچه حقوق در ارمنستان. سیستم حقوقی مدرن ارمنستان در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۱ و پس از همه پرسی استقلال ارمنستان ۱۹۹۱ و اعلام استقلال کشور در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۱ بنیان گذاری شد. برای تکامل حقوق ارمنستان، این مرحله نقطه عطفی در توسعه تاریخی ملت ارمنستان بود، زیرا آغاز شکل گیری یک سیستم حقوقی مستقل و پایدار را نشان می دهد که حقوق بشر، آزادی ها، منافع قانونی و رفاه شهروندان را تضمین می کند. بالاترین سند حقوقی دولت و جامعه ارمنستان – قانون اساسی ارمنستان – پس از همه پرسی ۵ ژوئیه ۱۹۹۵ تصویب شد. سیستم حقوقی ارمنستان ویژگی ها و الگوهایی را دارد که سیستم های حقوقی سایر کشورهای دارای حقوق مدنی متعارف را بازتاب می کند. قانون اساسی ارمنستان بر اساس مدل قانون اساسی فرانسه است و جنبه های اصلی قانون مدنی ارمنستان مدل متن حقوق مدنی طراحی شده برای کشورهای مشترک المنافع را به تصویر می کشد. در سال های گذشته، تأثیر قانون گذاری اداری آلمان در توسعه چارچوب حقوقی مربوط در ارمنستان قابل
توجه بوده است. سیستم حقوقی که بر اساس شایستگی های ایدئولوژیک و نهادی جدید ساخته می شود، همچنان بر شیوه های مختلف مربوط به فرآیندهای حقوقی جمهوری های پیشین جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی تأثیر می گذارد. عدالت اساسی در ارمنستان توسط دیوان قانون اساسی ارمنستان انجام می شود و طبق ماده ۹۲ قانون اساسی و ماده ۱۵ قانون قضائی، دیوان عالی ارمنستان مسئول شکل دهی به اجتهادات قضائی پیش بینی شده و سازگار است. ارمنستان یک دولت سکولار است که به معنای تنظیم روابط عمومی صرفاً بر اساس مقررات قانونی تصویب شده توسط دولت است. با این حال، کلیسای ارمنستان نقشی اساسی در حفاظت از ارزش های انسانی ایفا کرده و همچنان در این زمینه فعال است و بخشی جدایی ناپذیر از مبانی اخلاقی-فیزیولوژیکی سیستم حقوقی ارمنستان محسوب می شود. به همین دلیل، متن ماده ۸٫۱ قانون اساسی ارمنستان بیان می کند: «جمهوری ارمنستان مأموریت تاریخی منحصر به فرد کلیسای ارمنستان به عنوان یک کلیسای ملی را در زندگی روحانی، توسعه فرهنگ ملی و حفظ هویت ملی مردم ارمنستان به رسمیت می شناسد.» سیستم حقوقی ارمنستان و همکاری های بین المللی. ارمنستان در تعدادی از پیمان های بین المللی دوجا
نبه و چندجانبه مشارکت دارد. پیمان های بین المللی زمانی که توسط مقامات ملی مربوط تصویب یا قبول شوند، جزئی از سیستم حقوقی ارمنستان می شوند. علاوه بر این، متن ماده ۶ قانون اساسی بیان می کند: «اگر یک پیمان بین المللی تصویب شده، مقرراتی غیر از آنچه در قوانین مقرر شده است، تعیین کند، مقررات آن پیمان اولویت دارند. پیمان های بین المللی که با قانون اساسی مغایرت دارند، نمی توانند تصویب شوند.» ارمنستان عضو چندین پیمان بین المللی در زمینه حقوق بشر و آزادی های بنیادی است. از جمله موارد زیر: ارمنستان همچنین به عنوان یک طرف قرارداد در دیوان حقوق بشر اروپا و دیوان بین المللی دادگستری است. فهرستی جامع از پیمان های بین المللی که جمهوری ارمنستان به آن ها پیوسته یا تصویب کرده است، می تواند در ویرایش سوم کتاب "حقوق بشر" یافت شود. سیستم حقوقی. سیستم حقوقی ارمنستان یکی دیگر از اجزای سیستم حقوقی است. این سیستم شامل عناصر ساختاری مانند مقررات، مؤسسه ها و شاخه هایی است که بر اساس معیارهای مختلف دسته بندی می شوند؛ بنابراین شاخه های حقوق معمولاً به حقوق عمومی و خصوصی یا حقوق ماهوی و شکلی تقسیم می شوند. شاخه های حقوق ارمنستان تحت معیارها
ی طبقه بندی حقوق ماهوی و شکلی به شرح زیر تقسیم می شوند: سیستم قانون گذاری. سیستم قانون گذاری شامل تمامی اعمال قانونی مربوط به روابط عمومی و خصوصی در آن سیستم حقوقی است. عبارت «سیستم قانون گذاری» به طور وسیع به اعمال قانونی مختلف ارمنستان اطلاق می شود و در معنای محدود به قوانینی که توسط مجلس ملی ارمنستان تصویب شده است، اشاره دارد. تمامی اعمال سیستم حقوقی ارمنستان در "ارلیس" موجود است. قوانین طبقه بندی شده به صورت الفبایی از طریق وب سایت مجلس ملی ارمنستان قابل دسترسی هستند. قوانین تصویب شده قبل از سال ۲۰۰۱ به زبان های انگلیسی و روسی موجود هستند. تصمیمات دیوان قانون اساسی در دیوان قانون اساسی ارمنستان در دسترس است. تحولات اخیر. در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷، ارمنستان و اتحادیه اروپا توافق نامه مشارکت جامع و تقویت شده ارمنستان–اتحادیه اروپا را نهایی کردند. این توافق نامه روابط دوجانبه بین اتحادیه اروپا و ارمنستان را به سطحی جدید از مشارکت ارتقا می دهد و همکاری در بخش های سیاسی و اقتصادی را تنظیم می کند. توافق نامه همچنین به منظور هم راستاسازی تدریجی قوانین و مقررات ارمنستان با آکوی کومونوتر طراحی شده است. این توافق نام
ه حاوی مفاد حمایتی از اصلاحات سیاستی و قانونی است، در حالی که حاکمیت قانون و دموکراسی را در ارمنستان تقویت می کند. در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۲۴، ارمنستان یک توافق نامه همکاری با یوروجاست امضا کرد.
راه آهن کودکان ایروان (به ارمنی: Երևանի մանկական երկաթուղի) یک خط راه آهن ۲.۱ کیلومتری باریک است که از دره هرازدان در ایروان، ارمنستان می گذرد. این راه آهن یکی از راه آهن کودکانی است که در اتحاد جماهیر شوروی وجود داشت و پس از فروپاشی آن به کار خود ادامه داد. طرح کلی و ساختمان چوبی قدیمی توسط معمار میکائیل مَزمانیان در سال ۱۹۳۷ طراحی شد. ساختمان فعلی ایستگاه اصلی توسط معماران گوار گریگوریان و بابکن سدرک هاگوپیان در اواخر دهه ۱۹۴۰ ساخته شد. راه آهن در ۹ ژوئن ۱۹۳۷ افتتاح شد و تا سال ۲۰۲۴ فعال بود. این راه آهن امروزه دیگر به عنوان یک مؤسسه آموزشی نیست بلکه قرار بود به عنوان «راه آهن پارک» که توسط بزرگ سالان اداره می شود، به کار خود ادامه می دهد اما در ژوئیه ۲۰۲۴ تصمیم گرفته شد که این راه آهن برای همیشه تعطیل شود. از سال ۲۰۲۴، راه آهن غیر فعال است، لوکوموتیوها غیر قابل استفاده هستند و ایستگاه ها بسته شده اند. تاریخ. در سال ۱۹۳۵، آغاسی خانجیان، نخستین دبیر حزب کمونیست ارمنستان، پیشنهاد ساخت راه آهن کودکان در ایروان را داد. در دسامبر ۱۹۳۵، ساخت راه آهن کودکان ایروان توسط کمیته برنامه ریزی دولتی اتحاد جماهیر شوروی در
برنامه اقتصادی سالانه برای سال ۱۹۳۶ گنجانده شد. طبق پروژه، قرار بود که این راه آهن به یک پل که روی رودخانه هرازدان ساخته می شد، امتداد یابد و به طول ۱.۵ کیلومتر کشیده شود و به بالای یادمان نسل کشی به صورت یک فنیکولار برسد اما این برنامه ها هرگز به اجرا درنیامدند. در ۲۲ آوریل ۱۹۳۶، در جریان سابوتنیکی در پارک شهر در ساحل چپ رودخانه هرازدان که بیش از ۱۰ هزار عضو کومسومول در آن حضور داشتند، مراسمی برگزار شد که در آن خانجیان و وزیر راه آهن ارمنستان بابکن آماتونی سنگ بنای ایستگاه اصلی را گذاشتند. مهلت برای اتمام پروژه برای ۷ نوامبر ۱۹۳۷ تعیین شده بود، اما ساخت راه آهن چهار ماه زودتر از زمان مقرر به اتمام رسید. در ۹ ژوئیه ۱۹۳۷، قطاری متشکل از لوکوموتیو ۱۵۹-۴۳۴ که از سوی کارخانه لوهانسک لوکوموتیو اهدا شده بود و سه واگن مسافری ساخته شده در داخل کشور، برای اولین بار به حرکت درآمد. در ابتدا یک ساختمان چوبی برای ایستگاه اصلی ساخته شد، اما در اواخر دهه ۱۹۴۰ یک ساختمان جدید از توف به جای آن ساخته شد. در مارس ۱۹۵۹، راه آهن دو واگن مسافری فلزی دریافت کرد. در سال ۱۹۷۱، یک لوکوموتیو دیزلی به راه آهن افزوده شد. در دهه ۱۹۹۰، پس
از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، راه آهن دیگر به عنوان راه آهن کودکان فعالیت نمی کرد. این راه آهن توسط بزرگ سالان سرویس دهی می شد و تنها در تعطیلات آخر هفته که پارک تفریحی مجاور باز بود، فعالیت می کرد. قطار (که گاهی شامل یک واگن می شد) بدون توقف از ایستگاه اوراکسوتیون عبور می کرد و نزدیک ایستگاه پیونراکان توقف می کرد. از آنجایی که تقریباً هیچ چیز از ایستگاه باقی نمانده بود، مسافران از واگن پیاده نمی شدند و قطار بی توقف به ابتدای مسیر بازمی گشت. در سال ۲۰۱۲، راه آهن قفقاز جنوبی تعمیرات زیرساخت های راه آهن را انجام داد. در آوریل ۲۰۲۴، هلدینگ روسی "آر آی دی" که مسئول بازسازی راه آهن بود، تصمیم خود را برای کنار گذاشتن این پروژه اعلام کرد و دلیل آن را عدم همکاری مقامات محلی عنوان کرد. این راه آهن در ژوئیه همان سال تعطیل شد. امکانات. راه آهن کودکان دارای دو ایستگاه ترمینالی - هایرنیگ (اصلی) و پیونراکان و یک ایستگاه میانه - اوراکسوتیون و همچنین یک تونل به طول ۴۵ متر است. در آخرین دهه های فعالیت، تنها ایستگاه هایرنیگ مورد استفاده قرار می گرفت. این راه آهن از خط آهنی با عرض ۷۵۰ میلی متر استفاده می کند. طول کل مسیر ۲.۱
کیلومتر است. دو تونل ۴۰۰ متری بلااستفاده، پارک راه آهن را به مرکز شهر متصل می کنند. از اواسط دهه ۱۹۸۰، دستگاه های سیگنال دهی و مسدودسازی در راه آهن استفاده نمی شدند، اگرچه پایه های سیگنال های سیستم سمفور حفظ شده اند. به دلیل عدم وجود ریل دوم، قطار با واگن های خود به سمت جلو برمی گشت. به همین دلیل، مسیر عبوری در ایستگاه هایرنیگ تنها برای پارکینگ تجهیزات متحرک استفاده می شد.
کلیسای سنت استپانوس () یک سازه سه شبستانی متعلق به قرن هفدهم است که در استان سیونیک در جنوب شرقی کشور ارمنستان واقع شده است. این کلیسا در ۱٫۷ کیلومتری جنوب شرقی روستای شینوحیر و در مرکز روستای قدیم شینوحیر قرار دارد. این کلیسا درحال حاضر فعالیت رسمی ندارد و اکنون به عنوان موزه در دسترس و قابل بازدید است. تاریخچه. در داخل دیوار، در جنوب و شمال مجموعه اصلی، آثاری از سازه های دیگر، در خارج از دیوارها، گورستان های وسیعی از جنوب به شمال در دفتر خاطرات وجود دارد که کاتولیکوس اسناد ساختمانی کلیسا را در آنجا کپی کرده است. این کلیسا در سال ۱۲۲۹ توسط شاهزاده حسن جلال خاچنی در رابطه با «ظهور» بقایای قدیس استفانوس در اینجا ساخته شده است و نمازخانه بالای مقبره توسط همسرش ممکان در سال ۱۲۵۱ ساخته شد. بر اساس گزارش های محلی، این کلیسا در قرن چهارم ساخته شده است. در قرن دوازدهم، فعالیت های لرزه ای آن را تخریب کرد و تا قرن هفدهم بازسازی نشد. داویت بیک در قرن ۱۸ میلادی این مکان را به عنوان دفتر کار و محل سکونت خود برگزید. داویت پیک یکی از افسران نظامی اهل ارمنستان بود. این کلیسا که تا سال ۱۹۲۰ فعال بود اما در دوره شوروی دستخوش
دگرگونی شد و جای خود را به یک فروشگاه مواد غذایی داد، تا قبل از آنکه نقل مکان به دهکده اتفاق بیافتد. کلیسای سه شبستانی و گورستان مجاور آن به نام خاچ (صلیب) در مرکز روستا قرار دارد. یک خانه تحریر در مجاورت کلیسا قرار داشت. لازار، مارگاریت، استواتساتور و دیگران در دست نوشته های مرتبط با کلیسا مشارکت داشتند. تفسیر. در اواخر قرن نوزدهم، یرواند لالایان باستان شناس و نژادشناس اهل ارمنستان از شینوحیر دیدن کرد و از مشاهدات خود در سفرنامهٔ خود نوشت: در مرکز دهکده کلیسای سنت استپانوس قرار دارد، یک سازه بزرگ و زیبا که بر روی چهار ستون ساخته شده و با گنبدی به شکل صلیب تزئین شده است. در شرق کلیسا، بر روی چهار ستون، برج ناقوس بلند و زیبایی که با سقف مخروطی مزین شده است، قرار دارد. درگاه های کلیسا به اندازه متوسط و بدون تزئین است، در حالی که داخل آن با سنگ های صلیب و پنج شمعدان تزئین شده است. اطراف کلیسا دارای سنگ قبرهای باستانی و جدید است که به میراث غنی تاریخی و فرهنگی مکان کلیسایی کمک می کند. بر روی خاچکار ساخته شده در دیوار شرقی کلیسای سنت استپانوس در مرکز روستای شینوهایری حکاکی شده است: و من ارزور این خاچکار را برای پر
وردگارم و پسرم و روح القدس برپا کردم. قووند علیشان (۱۸۲۰–۱۹۰۱) شهادت می دهد: «صدها» تاریخ شکسته شده است: اکنون کتیبه کاملاً تحریف شده است. (Թվականի հարյուրավորը ջարդված է․ այժմ արձանագրությունը բոլորովին եղծված է). یرواند لالایان در سال ۱۹۳۱ در سن ۶۱ سالگی در ایروان درگذشت و در همان مکان به خاک سپرده شد.