Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۲۰۱۲، همه مجرم شناخته شدند و به ۱۰ سال حبس محکوم شدند و تا زمان تجدید نظر با قرار وثیقه آزاد شدند. تا سال ۲۰۱۳، آلن اروین در درخواست تجدید نظر خود موفق بود. همه متهمان دیگر درخواست تجدیدنظر خود را از دست دادند. حکم ۱۰ سال آنها قطعی شد، اما به متهمان این اختیار داده شد که هر کدام حدود ۷۹۰۰۰ یورو حکم خود را بخرند. استویمنوف پس از مداخله دولت بلغارستان که احساس می کرد او از اتهامات بی گناه است، از زندان آزاد شد. بازرسان یونانی علت سقوط هواپیمای هلیوس ایرویز در خارج از آتن را خطای انسانی عنوان کردند، زیرا هواپیما پس از برخاستن از فرودگاه لارناکا نتوانست تحت فشار قرار گیرد. دادستان های هر دو کشور مقامات خطوط هوایی را به دلیل کاهش عملیات ایمنی مقصر دانستند، در حالی که استدلال کردند که آنها به توصیه هایی مبنی بر اینکه خلبانان استانداردهای لازم هوانوردی را برآورده نمی کنند عمل نکرده اند. بستگان کشته شدگان یک شکایت دسته جمعی علیه دولت قبرس - به ویژه وزارت هوانوردی غیرنظامی - به دلیل سهل انگاری که منجر به فاجعه هوایی شد، تنظیم کردند. آنها ادعا کردند که DCA اجرای بی رویه مقررات خطوط هوایی را نادیده گرفته است، و به طور ک
لی، این بخش در مورد ایمنی پرواز کوتاه آمد.
اگرچه ژاپن عضوی از نیروهای محور بود و در نتیجه متحد آلمان نازی، به طور فعال در هولوکاست شرکت نکرد. در ژاپن در طول جنگ جهانی دوم علاقه کمی به مسئله یهود وجود داشت که به عنوان یک موضوع اروپایی تلقی می شد. علاوه بر این، آلمان نازی ژاپن را در این مورد تحت فشار قرار نداد. زمینه. همچنین ببینید: هولوکاست و روابط آلمان و ژاپن در سال ۱۹۳۶، پیمان ضد کمینترن، بین آلمان نازی و ژاپن علیه انترناسیونال کمونیست یا کمینترن، منعقد شد و اجرا شد. این پیمان توسط سفیر آلمان، یواخیم فن ریبنتروپ و سفیر ژاپن در آلمان کینتومو موشانوکوجی امضا شد. علیه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، که مطمئناً شوروی ها آن را درک می کردند. پس از اوت ۱۹۳۹، ژاپن در نتیجه پیمان مولوتوف-ریبنتروپ از آلمان فاصله گرفت. پیمان ضد کمینترن توسط پیمان سه جانبه در سپتامبر ۱۹۴۰ دنبال شد، که ایالات متحده آمریکا را به عنوان تهدید اصلی به جای اتحاد جماهیر شوروی معرفی می کرد، اما تا دسامبر ۱۹۴۱ این پیمان نیز عملاً ناکارآمد بود. پیمان ضد کمینترن متعاقباً در نوامبر ۱۹۴۱ تمدید شد و شاهد ورود چندین عضو جدید به این پیمان بود. در طول جنگ جهانی دوم. در ۶ دسامبر ۱۹۳۸، دولت ژاپن ت
صمیمی مبنی بر ممنوعیت اخراج یهودیان در ژاپن، مانچوکوئو و بقیه چین تحت اشغال ژاپن گرفت. این امر به عنوان «غیراخلاقی» توصیف شد، که اساساً بر اساس در نظر گرفتن اجتناب از دشمنی با ایالات متحده است. حتی پس از اینکه ژاپن و ایالات متحده درگیر جنگ علیه یکدیگر شدند، بی طرفی دولت ژاپن در قبال یهودیان ادامه یافت. رسانه های ژاپنی در مورد افزایش یهودستیزی در آلمان گزارش دادند، اما هنگامی که ژاپن به محور پیوست، اخباری که آلمان را در نور منفی قرار می داد، تحت سانسور قرار گرفت. در حالی که برخی از رسان های غربی در نهایت مطالبی را در مورد وضعیت اسفبار یهودیان در زمان جنگ منتشر کردند، این موضوع توسط رسانه های ژاپنی مطرح نشد. آلمان نازی نیز ژاپن را در این زمینه تحت فشار قرار نداد و دولت ژاپن علاقه ای به این موضوع نداشت که اکثر اعضای آنان مانند عموم مردم به سادگی از آن بی خبر بودند. در سال ۱۹۴۱، اس اس - سرهنگ جوزف مایزینگر، رابط گشتاپو در سفارت آلمان در توکیو، تلاش کرد ژاپنی ها را تحت تأثیر قرار دهد تا حدود ۱۸۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ یهودی فراری از اتریش و آلمان و کسانی که در شهرک بین المللی شانگهای تحت اشغال ژاپن زندگی می کردند را نابود کنن
د. پیشنهادهای او شامل شناخته شد، تنها شهروند ژاپنی که این افتخار را دریافت کرد. بسیاری از دانشمندان یهودی در پروژه منهتن شرکت داشتند؛ مرون مدزینی خاطرنشان کرد که آنها با پرتاب بمب اتمی به جای آلمان مخالفتی ندارند. و اینکه "ما نمی دانیم که آیا دانشمندان [یهودی] می دانستند که ژاپن در هولوکاست دست نداشته است یا خیر"، همچنین مشاهده می کنیم که بسیاری از اطلاعات آنها در مورد ژاپن باید از پروپاگاندای تبلیغات زمان جنگ آمریکا باشد، که به دنبال این بود که " مردم ژاپن را اهریمن و غیرانسانی جلوه دهند». بعد از جنگ. آگاهی از هولوکاست در ژاپن بلافاصله پس از پایان جنگ افزایش نیافته است، زیرا نه مقام های ژاپنی و نه نیروهای اشغالگر ایالات متحده این موضوع را به ویژه مهم نمی دانستند. این موضوع در اوایل دهه ۱۹۵۰ تغییر کرد، زیرا این موضوع با ترجمه خاطرات یک دختر جوان که در سال ۱۹۵۲ در ژاپن منتشر شد و چندین میلیون نسخه فروخت، رایج شد. در سال ۱۹۹۵، مرکز آموزش هولوکاست فوکویاما [او]، تنها موزه اختصاصی هولوکاست در آسیا، افتتاح شد. از سوی دیگر، دیدگاه های انکار هولوکاست نیز گسترش یافت، به ویژه از دهه ۱۹۸۰ که با آثار «ماسامی اونو» در می
ان دیگران رایج شد. در فوریه ۱۹۹۵، مجله ای به نام مارکوپولو (マルコポーロ)، ماهنامه ای با ۲۵۰۰۰۰ تیراژ که هدف آن مردان ژاپنی بود، مقاله ای در انکار هولوکاست منتشر کرد. مورد انتقاد قرار گرفت و مجله مدت کوتاهی پس از آن تعطیل شد. مقام های و محققان ژاپنی اغلب اردوگاه های بازداشت آمریکایی ژاپنی ها را با اردوگاه های کار اجباری آلمان نازی مقایسه می کنند، که به عنوان بخشی از تلاش برای به حداقل رساندن نقش ژاپنی ها به عنوان متجاوز در جنگ جهانی دوم مورد انتقاد قرار گرفته است.
اروین بالز (; – ) پزشک، انسان شناس، و استاد دانشگاه اهل آلمان بود.
میشل کُته (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، نمایشنامه نویس و بازیگر اهل کانادا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فهرست سیاه" اشاره کرد.
یاکوب مکل (; – ) فرد نظامی اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب آهنین شده است.
ماکسیم لوفلاگه (؛ زادهٔ ۱۹۸۲) بازیگر اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نیترو" اشاره نمود.
باشگاه فوتبال وست آوکلند تاون یک باشگاه فوتبال در وست آوکلند، نزدیک بیشاپ آوکلند در کانتی دورهام، انگلستان است که در لیگ شمالی، در رده نهم نظام لیگ های فوتبال انگلیس، رقابت می کند. این باشگاه بیشتر به خاطر ۲ بار قهرمانی در جام سیر توماس لیپتون، که یکی از اولین مسابقات بین المللی فوتبال جهان به شمار می رود، مشهور است. حضور در جام سیر توماس لیپتون. این جام توسط تاجر و علاقه مند به ورزش، توماس لیپتون آغاز شد که آرزو داشت رقابتی بین باشگاه های فوتبال پیشرو اروپا را ببیند. اتحادیه های فوتبال ایتالیا، آلمان و سوئیس به درستی از این امر پیروی کردند، اما اتحادیه فوتبال انگلیس از معرفی یک باشگاه خودداری کرد. وست آوکلند، یک تیم غیر آماتور از معدنچیان زغال سنگ از لیگ شمالی، وارد این رقابت ها شد، اگرچه هرگز کاملاً مشخص نبود که چرا. یک توضیح قابل قبول برای ورود وست آوکلند این بود که یکی از کارمندان توماس لیپتون در لیگ شمالی تماس هایی داشت و از یک تیم درخواست می کرد تا جایگاه انگلیسی را بگیرد. یک توضیح جایگزین که در خود شهر رایج است، این است که لیپتون که می خواست وولویچ آرسنال را به چمپیونشیپ بفرستد، دستورالعملی به منشی خود
برای تماس با آن تیم داد که منجر به تماس اشتباهی با وست آوکلند شد. با این حال، بررسی واقعیات، این نظریه را مورد تردید قرار می دهد؛ در آن زمان وولویچ آرسنال به تازگی از دسته دوم صعود کرده بود و باشگاه معروف امروزی نبود، در مقایسه با بسیاری از تیم های لیگ فوتبال دیگر نسبتا کوچک و ناموفق بود. علاوه بر این، هیچ مدرک مستندی وجود ندارد که نشان دهد هر نوع ارتباطی بین توماس لیپتون و وولویچ آرسنال وجود دارد، بنابراین مشخص نیست که چرا او آنها را بالاتر از هر تیم انگلیسی دیگری انتخاب می کرد. در واقع، تحقیقات اخیر به وضوح شواهدی را نشان می دهد که وست آوکلند تیم مورد انتظار بود. وست آوکلند به تورین سفر کرد، جایی که اولین تورنمنت در آنجا برگزار می شد، بسیاری از بازیکنان برای انجام این کار از جیب خود پول پرداخت کردند. آنها در نیمه نهایی ۲–۰ اسپورتفرئونده اشتوتگارت را شکست دادند. در فینال، در ۱۲ آوریل ۱۹۰۹، وست اوکلند با تیم وینترتور سوئیس روبرو شد و آنها را ۲–۰ شکست داد و جام را از آن خود کرد. دو سال بعد، وست اوکلند بازگشت و پس از شکست ۲–۰ زوریخ، در فینال با نتیجه ۶–۲ مقابل غول آینده ایتالیایی یوونتوس برنده شد. طبق قوانین م
سابقه، جامی که به آنها تعلق می گرفت تا همیشه با آنها می ماند. پس از بازگشت به خانه، باشگاه به دلیل مشکلات مالی مجبور شد جام را به صاحبخانه هتل محلی واگذار کند. جام تا سال ۱۹۶۰ با خانواده او باقی ماند تا اینکه یک روستایی پول کافی را جمع آوری کرد تا جام را به باشگاه برگرداند. این جام سپس در سال ۱۹۹۴ به سرقت رفت و علی رغم بهترین تلاش پلیس محلی و جایزه ۲۰۰۰ پوندی هرگز پیدا نشد. اکنون نمونه ای از جام را در یک کابینت امن در باشگاه مردان کارگر وست آوکلند قرار دارد. داستان اولین موفقیت باشگاه در سال ۱۹۸۲ به یک فیلم تلویزیونی تبدیل شد: ، محصول تلویزیون تین تیز و با بازی دنیس واترمن.
سیلوان آرشامبو (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی و کارگردان فیلم اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بوسه فرانسوی" و "" اشاره نمود.
نورمان دامور (؛ ) بازیگر اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" اشاره نمود.
ایزابل گِـرار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بوسه فرانسوی" و "" اشاره نمود.
نشان عقاب آلمانی () جایزه رژیم نازی آلمان عمدتاً به دیپلمات های خارجی بود. این نشان در ۱ مه ۱۹۳۷ توسط آدولف هیتلر ایجاد شد. اهدای آن پس از فروپاشی آلمان نازی در پایان جنگ دوم جهانی در اروپا متوقف شد. پوشیدن نشان شایستگی عقاب آلمانی در جمهوری فدرال آلمان ممنوع است.
ژان-کلود شامبوردن (اکتبر ۱۹۳۸- ۳۰ مارس ۲۰۲۰) جامعه شناس فرانسوی بود. زندگی. شامبوردن دانش آموختهٔ اکول نرمال سوپریور در پاریس بود. او پس از فراغت از تحصیل به همکاری با پیر بوردیو پرداخت و این همکاری تا ۱۹۸۱ به طول انجامید. او به همراه بوردیو و ژان-کلو پاسرون کتاب "پیشهٔ جامعه شناس" را در ۱۹۶۷ به رشتهٔ تحریر درآورد. فعالیت برجستهٔ دیگر او ترجمهٔ کتاب "زبان و طبقات اجتماعی" بازیل برنشتاین به زبان فرانسوی بود. منابع. Wikipedia contributors, "Jean-Claude Chamboredon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean-Claude_Chamboredon&amp;oldid=1101187505 (accessed January 12, 2023).
میشل کوریوو (؛ ۲۹ ژوئن ۱۹۶۲) موسیقی دان و آهنگساز اهل کانادا است. او زادهٔ مونترآل است اما در گراندمق، کبک استان کبک بزرگ شده است. وی تا کنون چندین بار نامزد دریافت جایزه جینی، جایزه هنرهای تصویری کانادا و جایزه جمینای بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ورسای"، "تنها یک نفس"، "آنا"، "بوسه فرانسوی" و "" اشاره نمود.
ایوان تیبودو (؛ زادهٔ ) تدوین گر اهل کانادا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شوالیه آخرالزمان"، "دستور مخفی"، ""، "فانکی تاون"، "حرف اف"، "۱۹۸۷"، "بالرین"، "سفر خارق العاده مرتاض"، "تنها یک نفس" و "هدف شماره یک" اشاره کرد.
اتو فریدریش بولنو (زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۰۳- مرگ ۷ فوریهٔ ۱۹۹۱) فیلسوف آلمانی بود. او توسعه دهندهٔ کار ویلهلم دیلتای بر روی هرمنوتیک بود. زندگی. بولنو در شهر اشتتین (امروزه شچچین بخشی از خاک لهستان) به دنیا آمد. پدرش کشیش بود. در گوتینگن ریاضی و فیزیک خواند و در ۱۹۲۵ درجهٔ دکتری را دریافت داشت. سپس چندسالی در همین دانشگاه به تدریس پرداخت و ضمناً به جامعه رزمندگان فرهنگ آلمانی پیوست. در ۱۹۳۹ به دانشگاه گیسن رفت و پس از آن تدریس در دانشگاه های کیل و ماینتس را تجربه کرد و سرانجام به دانشگاه توبینگن پیوست و تا زمان بازنشستگی در ۱۹۷۰ در همانجا ماند. منابع. Wikipedia contributors, "Otto Friedrich Bollnow," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Otto_Friedrich_Bollnow&amp;oldid=1016361160 (accessed January 12, 2023).
باشگاه فوتبال وینترتور یک باشگاه فوتبال سوئیسی است که در وینترتور، کانتون زوریخ واقع شده است. آنها در سوپرلیگ سوئیس، اولین رده فوتبال سوئیس بازی می کنند و در طول قرن بیستم به طور منظم در سوپر لیگ حضور داشته است. خانه آنها ورزشگاه شوتزنویزی است. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۸۹۶ توسط دانشجویان دانشکده مهندسی محلی تأسیس شد و پس از ادغام با دو تیم محلی، بین سال های ۱۹۲۹ و ۱۹۷۴ باشگاه فوتبال وینترتور یونایتد نامیده شد. آنها بهترین موفقیت خود را در اوایل قرن بیستم تجربه کردند و سه بار قهرمان سوئیس شدند (در سال های ۱۹۰۶، ۱۹۰۸ و ۱۹۱۷)، قبل از چند سقوط متوالی در سال های ۱۹۳۱ و ۱۹۳۴. آنها در لیگ های پایین تر بازی کردند تا اینکه در سال ۱۹۵۰ دوباره به لیگ ملی بی صعود کردند. آنها از آن زمان در بیشتر تاریخ خود در دسته دوم باقی مانده اند، به جز چندین حضور در سوپر لیگ، جایی که آخرین بار در سال ۱۹۷۸ پس از یک سقوط، به دسته دوم برگشتند. سرمربی های برجسته آن دوره عبارت بودند از پیر-آلبرت چاپویسات، وولفگانگ فرانک، رنی هوسی، تیمو کونیتزکا و ویلی سومر. آنها در یک بازی معروف به وست آوکلند شکست خوردند، یک تیم آماتور انگلیسی در یکی از
اولین مسابقات بین المللی باشگاهی فوتبال، جام سیر توماس لیپتون. این باشگاه همچنین به فینال جام لیگ سوئیس در سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ و جام سوئیس در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۵ رسیده است، اما در هر موقعیتی شکست خورده است. در فصل ۰۶–۲۰۰۶، این باشگاه در رده چهاردهم لیگ چلنج قرار گرفت. علیرغم عملکرد ضعیف در لیگ، آنها با شکست دادن گراس هاپر، لوتسرن و سروت به نیمه نهایی جام حذفی سوئیس راه یافتند و سپس در خانه به برنده نهایی یعنی سیون باختند. در فصل ۲۲–۲۰۲۱، وینترتور توانست در آخرین دور قهرمانی در لیگ چالش سوئیس به پیروزی برسد و اولین صعود خود را به سوپر لیگ سوئیس به دست آورد. این اولین بار از سال ۱۹۸۲ است که این تیم در لیگ برتر فوتبال سوئیس بازی می کند. این چهارمین پیروزی آنها در دومین لیگ فوتبال سوئیس بود. پس از صعود آنها، مربی شان الکس فرای، که تیم را در این فصل موفق رهبری کرد، تیم را ترک کرد و به همراه داوید کالا، دستیار مربی به تیم بازل پیوست. آنها توسط برونو برنر و اورلین میوخ جایگزین شدند.
اریش روتاکر (۱۲ مارس ۱۸۸۸- ۱۱ اوت ۱۹۶۵) فیلسوف آلمانی بود.روتاکر مروج انسان شناسی فلسفی بود. نخستین اثر معروف او "منطق و سامانه شناسی علوم روحی" (علوم انسانی) بود که در ۱۹۲۰ انتشار یافت. منابع. Wikipedia contributors, "Erich Rothacker," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Erich_Rothacker&amp;oldid=1084954415 (accessed January 12, 2023).
ولادیمیر ژانکلویچ (۱۳ اوت ۱۹۰۳–۶ ژوئن ۱۹۸۵) فیلسوف و موسیقی شناس اهل فرانسه بود. زندگی. پدر و مادر ژانکلویچ از یهودیان روسیه بودند که به فرانسه مهاجرت کرده بودند. او در ۱۹۲۲ به اکول نرمال سوپریور در پاریس رفت و در محضر آنری برگسون به آموختن فلسفه پرداخت و در ۱۹۲۴ با راهنمایی امیل بریه رساله اش را با عنوان "قرارداد: دیالکتیک" ارائه نمود و در ۱۹۳۳ در محضر شلینگ رسالهٔ دکترایش را نوشت. سپس در دانشگاه های متعددی از جمله دانشگاه تولوز به تدریس پرداخت. او در ۱۹۴۱ به مقاومت فرانسه پیوست و پس از جنگ نیز در دانشگاه های پاریس و دانشگاه پانتئون-سوربن به تدریس اشتغال یافت. منابع. Wikipedia contributors, "Vladimir Jankélévitch," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vladimir_Jank%C3%A9l%C3%A9vitch&amp;oldid=1103265881 (accessed January 12, 2023).
باشگاه فوتبال ویل آف لِوِن یک باشگاه فوتبال اسکاتلندی است که در شهر الکساندریا، در ناحیه ویل آف لون در دانبارتونشر غربی یر واقع شده است. آنها با نام مستعار ویل در سال ۱۹۳۹ تشکیل شدند و در میلبرن پارک بازی می کنند. آنها در لیگ دسته سوم غرب اسکاتلند، رده نهم فوتبال اسکاتلند بازی می کنند.
لوفارچا دیتیسیما یک گونه شب پره (حشره) از خانواده برگ پیچان است که در جاوه اندونزی یافت می شود.
لوفارچا آمتیستاس یک گونه شب پره (حشره) از خانواده برگ پیچان است که در آسام هند یافت می شود.
حکیم میسری ( زاده ۳۲۴ ه .ق در خراسان)، نویسنده قدیمی ترین اثر نظام مند در زمینه پزشکی، که به دانشنامه میسری معروف است زندگی نامه. میسری «دانشنامه» را در سال ۳۷۰ ه. ق به پایان رساند و خود را ۴۶ ساله دانسته است بنابر این تولد او باید در حدود در سال ۳۲۴ ه .ق باشد. در «دانشنامه» هیچ اشاره ای به زادگاه و سکونتگاه او نشده است؛ تا آنجا که ایران را وطن خود نامیده و گفته است که عملاً در تألیف کتابی در زمینه پزشکی مشارکت دارد و در نوشتن آن به زبان عربی یا فارسی تردید دارد و از آنجایی که همشهریانش پارسی زبان بوده اند تصمیم گرفت کتابش را به زبان فارسی بنویسد تا از آن بهره بهتر و بیشتر ببرند. او احتمالاً اهل خراسان است.
رولا شامیا (زاده در بیروت) یکی از بازیگر سینما و تلویزیون لبنانی است. زندگی نامه. رولا شامیه فعالیت خود را در تلویزیون از پانزده سالگی (سال ۱۹۹۵) آغاز کرد. او در دانشگاه بازیگری و تئاتر درس خوانده است. اولین حضور او در برنامه طنز لا یامل (به معنای هیچگاه خسته نیست) در شبکه تلویزیون آینده با همکارانش عادل کرم و نعیم حلاوی بود. پس از این برنامه نیز، در چندین سریال لبنانی و عربی نقش داشت. رولا شامیا در برنامه های کمدی زیادی را در شبکه تلویزیون آینده لبنان و MTV شرکت کرده است. فعالیت ها. در تلویزیون و سینما. سری ۲۰۲۲ سری ۲۰۲۰ بازی ۲۰۱۹ سریال نور ۲۰۰۹ سری ۲۰۰۹ فیلم ۲۰۰۸ سری ۲۰۰۲
کاپو () () فیلمی ایتالیایی دربارهٔ هولوکاست به کارگردانی جیلو پونته کوروو است. این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد. این فیلم محصول مشترک ایتالیا-فرانسه بود که در یوگسلاوی فیلمبرداری شد.
سس رنچ () یک سس سالاد آمریکایی است که معمولاً از دوغ، نمک، سیر، پیاز، خردل، سبزی (معمولاً پیاز کوهی، جعفری و شوید) و ادویه جات (معمولاً فلفل سیاه، پاپریکا و دانه خردل آسیاب شده) تهیه می شود که در یک سس بر پایه سس مایونز یا امولسیون روغنی دیگر ترکیب می شود. گاهی خامه ترش و ماست را علاوه بر یا به عنوان جایگزین دوغ و مایونز استفاده می کنند. رنچ از سال ۱۹۹۲، زمانی که سس ایتالیایی را پشت سر گذاشت، پرفروش ترین سس سالاد در ایالات متحده بوده است. همچنین در ایالات متحده و کانادا این سس، به عنوان دیپ و به عنوان طعم دهنده برای چیپس سیب زمینی و سایر غذاها محبوب است. در سال ۲۰۱۷، بر اساس مطالعه ای که توسط انجمن چاشنی ها و سس ها انجام شد، ۴۰ درصد از آمریکایی ها، رنچ را به عنوان سس مورد علاقه خود نام بردند.
پارک وینگیس () بزرگترین پارک در ویلنیوس، لیتوانی است که ۱۶۲ هکتار وسعت دارد. این پارک در منحنی رودخانه نریس واقع شده است، از این رو نام لیتوانیایی آن: 'vingis' به معنی «خم»، «منحنی» است. به همین معنی نام تاریخی لهستانی محل است: Zakret. یک پل عابر پیاده پارک را به Žvėrynas متصل می کند. از آن به عنوان مکانی برای برگزاری رویدادهای مختلف به ویژه کنسرت ها و مسابقات ورزشی استفاده می شود. این شامل یک باغ گیاه شناسی کوچک از دانشگاه ویلنیوس، استادیوم و یک آمفی تئاتر است.
کاپو () ۲۰۰۰، فیلم مستند اسرائیلی دربارهٔ کاپوهای یهودی است که طی جنگ جهانی دوم با نازی ها در اردوگاه های کار اجباری همکاری می کردند. این فیلم با نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی دن ستن، با همراهی تور بن مایر و دنی پاران از شبکهٔ تلویزیونی اشپیگل آلمان و رای ۳ ایتالیا ساخته شد. این اولین فیلم اسرائیلی بود که برندهٔ جایزه بین المللی امی شد، و آن را در بخش بهترین فیلم مستند دریافت کرد.
پاپ کورن چیکن () یا مرغ سوخاری پاپ کورن غذایی متشکل از تکه های کوچک و لقمه ای مرغ (تقریباً کمی بزرگتر از اندازه دانه های ذرت بو داده) است که در آرد سوخاری خوابانده و سرخ شده اند. این ایده در ابتدا توسط کی اف سی در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافت اما از آن زمان تا کنون گسترش بیشتری پیدا کرده است.
سس ایتالیایی () نوعی سس سالاد از نوع وینیگرت در آشپزی آمریکایی است که از آب، سرکه یا آبلیمو، روغن گیاهی، فلفل دلمه ای خرد شده، شکر یا شربت ذرت، سبزی و ادویه (از جمله پونه کوهی، رازیانه، شوید و نمک) و گاهی پیاز و سیر تشکیل شده است. در مدل «ایتالیایی خامه ای»، فراورده های لبنی و تثبیت کنند اضافه می کنند.
باشگاه فوتبال مورپث تاون () یک باشگاه فوتبال در شهر مورپث، نورث آمبرلند، انگلیس است که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شده است.
این فهرستی از آب راه ها است که به عنوان رودخانه های قابل کشتیرانی، کانال ها، مصب ها، دریاچه ها یا خورها تعریف می شوند. در عمل و بسته به زبان، اصطلاح «آب راه» مسیرهای حمل و نقل دریایی یا داخلی را پوشش می دهد، همان طور که «راه» پیشنهاد می کند. هر جا که رودخانه ای با جریان آزاد، تحمل کشتی های باربری را نداشته باشد، اصطلاح صحیح «جریان آب» است که هیچ معنایی برای استفاده برای حمل و نقل بار ندارد. برای استفاده عملی، این فهرست راه های آبی بین المللی دریایی (از جمله کانال های کشتیرانی)، آبراه های داخلی بین المللی، سپس آبراه های داخلی، از جمله کانال ها و دریاچه های بزرگ را متمایز می کند.
باشگاه فوتبال لیورسج () یک باشگاه فوتبال در شهر کلک هیتون در مرز با هایتاون درلیورسج ، انگلیس است که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شده است.
باشگاه فوتبال بلپر تاون () یک باشگاه فوتبال در شهر بلپر، انگلیس است که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شده است.
رژه احمقان یا دلار یا دینامیت فیلمی محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی اندرو وی. مک لاگلن است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز استوارت، جرج کندی، آن بکستر، استروتر مارتین، کرت راسل، رابرت دانر و دیوید هادلستون ایفای نقش کرده اند.
حالا شما او را می بینید، حالا نمی بینید فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی اندرو وی. مک لاگلن است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، سزار رومرو، جو فلین، جیم بکوس، ویلیام ویندام، اد بیگلی. جی آر، ریچارد باکالیان، جویس منجیز، الن هیوئیت، بینگ راسل، ادوارد اندروز و فرانک ولکر ایفای نقش کرده اند.
اوردا یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در حومه تاشکند واقع شده است.
ویدا ربانی (زاده ۱۳۶۸) روزنامه نگار و فعال سیاسی ایرانی است. او بابت اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور به تحمل شش سال حبس و پانزده ماه بابت اتهام تبلیغ علیه نظام محکوم شده و دوران حبس خود را می گذراند. این روزنامه نگار ۲ آبان ۱۴۰۱ از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و پس از ضرب و شتم به زندان اوین منتقل شد و همچنان در حبس است. این روزنامه نگار که سابقه کار در روزنامه شرق و هفته نامه صدا را دارد، دی ماه سال ۱۴۰۰ هم مدتی بازداشت شده بود. ویدا ربانی یکشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۴۰۲ از زندان اوین به بیمارستان طالقانی اعزام شد. سپس در پی انتشار خبر سابقه بیماری او از سوی خبرگزاری میزان، در نامه ای افشاگرانه در چهارم خرداد ۱۴۰۲ گفت که سابقه بیماری اعصاب و روان او «از اسفند ۱۳۹۸ بعد از آن آبان خونین و تهدیدهای اطلاعات سپاه، بعد از سقوط هواپیما و تجمع دانشگاه امیرکبیر و بازداشت وزارت اطلاعات شروع شده است.» او در ادامه ضمن انتقاد از زیر پا گذاشته شدن اصل «محرمانگی بین بیمار و پزشک» با انتشار خبر سابقه بیماری او از سوی خبرگزاری میزان افشا کرد که در زندان قرچک با چرخ دستی که «کالسکه شادی» نامیده می شود، مسکن و داروهای آرام بخ
ش مثل «نقل نبات» توزیع می شود.
سلق یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده است. سلق ۲۳۱ نفر جمعیت دارد.
سلبه یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده است. سلبه ۹۴۵ نفر جمعیت دارد.
کحلان عفار یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده است. کحلان عفار ۲٬۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناحیهٔ کحلان عفار یک ناحیه و شهرستان در یمن است که در استان حجه واقع شده است. شهرستان کحلان عفار ۴۰٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ وشحه یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده است. شهرستان وشحه ۶۲٬۶۱۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ وضره یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده است. شهرستان وضره ۱۰٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ شرس یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده است. شهرستان شرس ۱۵٬۷۰۷ نفر جمعیت دارد.
سرژ پوگام (زاده ۹ مارس ۱۹۶۰ در لسنون در فینیستر)، جامعه شناس فرانسوی است. دوره اولیه. پوگام در ژوئن ۱۹۸۸ در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی (EHESS) از رساله دکتری خود در مورد "رد صلاحیت اجتماعی" در رشته جامعه شناسی دفاع کرد. مدیر پژوهش مرکز ملی پژوهش های علمی فرانسه و مدیر مطالعات EHESS شد. او نویسنده چندین کتاب کلاسیک در مورد فقر و بی ثباتی در فرانسه و خارج از کشور است. وی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ مسئولیت تدریس دوره دکتری جامعه شناسی در EHESS را بر عهده داشت. او مجموعه "ارتباط اجتماعی" را در انتشارات دانشگاه فرانسه خلق و کارگردانی کرد. وی در سال ۲۰۱۰ با همین ناشر مجله «جامعه شناسی» را تأسیس کرد که از آن زمان تاکنون مدیریت آن را بر عهده داشته است. او مسئول تیم پژوهشی نابرابری های اجتماعی (ERIS) مرکز موریس هولباخ است. وی یکی از اعضای انجمن دوستان ریمون آرون است. او پدر لنا پوگام، بازیگر و کارگردان است. موضوعات پژوهشی. او به دلیل تشریح مفهوم رد صلاحیت اجتماعی و انجام چندین برنامه پژوهشی تطبیقی، اعم از کمی و کیفی، در مورد اشکال ابتدایی فقر در جوامع مدرن شناخته شده است. برنامه پژوهشی فعلی او به تحلیل بازتولید و تجدید
نابرابری می پردازد ولی همچنین به مطالعه مبانی پیوندهای اجتماعی می پردازد که از طریق آنها می توان انواع مختلف فروپاشی های اجتماعی را تعریف و مفهوم سازی کرد. گونه شناسی پیوندهای اجتماعی که او ایجاد کرد، مطالعه آنچه افراد را به یکدیگر و به کل جامعه پیوند می دهد امکان پذیر می کند ولی این امکان را نیز فراهم می کند تا تحلیل کنیم که چگونه پیوندهای اجتماعی به طور هنجاری در هر جامعه در هم تنیده شده اند و چگونه از این تقاطع خاص تنظیم زندگی اجتماعی تولید می شود. این جهت گیری که بسط جامعه شناسی امیل دورکیم است، او را به مطالعه گستره جامعه و شناسایی و مقایسه آن چیزی سوق می دهد که او رژیم های دلبستگی می نامد.
دالیدا (به فرانسوی: Dalida) یک فیلم زندگی نامه ای و درام محصول سال ۲۰۱۷ سینمای فرانسه دربارهٔ زندگی خواننده و بازیگر دالیدا می باشد. این فیلم به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی لیزا آزولوس با بازی اسووا آلویتی در نقش دالیدا است. داستان. در سال ۱۹۶۷ دالیدا به هتلی می رود و ناموفق اقدام به خودکشی می کند. همسر سابقش لوسین موریس، معشوق سابقش ژان سوبیسکی و برادرش اورلاندو در طول دوران نقاهت به سمت او می شتابند. این سه مرد جنبه های مختلف شخصیت دالیدا را توضیح می دهند. تولید. فیلمبرداری از ۸ فوریه تا ۲۲ آوریل ۲۰۱۶ در فرانسه، ایتالیا و مراکش انجام شد. بازخوردها. کاترین موریس، دختر لوسین موریس، در بیانیه ای به خبرگزاری فرانسه از این فیلم به دلیل نمایش نادرست پدرش انتقاد کرد و افزود که در طول ساخت فیلم با او مشورت نشده است.
سطح عمومی قیمت (به انگلیسی:general price level) معیاری فرضی از قیمت های کلی برای مجموعه ای از کالاها و خدمات (سبد مصرف کننده)، در یک اقتصاد یا اتحادیه پولی در یک بازه زمانی معین (عموما یک روز) است که نسبت به برخی از مجموعه های پایه نرمالایز شده است. به طور معمول، سطح عمومی قیمت با یک "شاخص" قیمت روزانه، به طور معمول شاخص قیمت مصرف کننده روزانه (CPI)، تقریب زده می شود. سطح عمومی قیمت می تواند بیش از یک بار در روز در طول پدیده ابرتورم تغییر یابد. مبانی نظری. دوگانگی کلاسیک این فرض است که تمایز نسبتاً مشخصی بین افزایش یا کاهش کلی قیمت ها و متغیرهای اقتصادی «اسمی» اساسی وجود دارد؛ بنابراین، اگر قیمت ها "به طور کلی" افزایش یا کاهش یابد، فرض می شود که این تغییر را می توان به صورت زیر تجزیه کرد: با وجود یک مجموعه داده شده formula_1 از کالاها و خدمات، ارزش کل معاملات formula_1 در زمان formula_3 برابر است با: "سطح" عمومی قیمت از این جهت از یک "شاخص" قیمت متمایز می شود که وجود اولی به دوگانگی کلاسیک بستگی دارد، در حالی که دومی صرفاً یک محاسبه است و بسیاری از این موارد صرف نظر از معنی دار بودن آنها امکان پذیر خواهند بود