Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادا می پوشد" در دست توسعه قرار گرفت و آلین بروش مک کنا برای نگارش فیلم نامه بازگشت. همچنین مریل استریپ، ان هتوی، امیلی بلانت و استنلی توچی نیز تأیید شدند که نقش های خود از فیلم اصلی را دوباره ایفا خواهند کرد. گزارش شد که دیوید فرانکل در حال مذاکره برای بازگشت به عنوان کارگردان است. تصویربرداری اصلی در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵ آغاز شد و حضور فرانکل به عنوان کارگردان تأیید شد. در همین روز، پیوستن رسمی کنت برانا به گروه بازیگران نیز اعلام شد. همچنین اعلام شد که آدریان گرنیر در این دنباله نقش نِیت کوپر را تکرار نخواهد کرد. در ژوئیه اعلام شد که تریسی توماس و تیبور فلدمن نیز نقش های پیشین خود را تکرار می کنند و سیمون اشلی، لوسی لیو، جاستین ثرو، بی جی نواک و پلین شالامه از جمله بازیگران جدید این پروژه هستند. انتشار. اکران فیلم "شیطان پرادا می پوشد ۲" برای ۱ مه ۲۰۲۶ در ایالات متحده برنامه ریزی شده است.
السیمیا (الخلیل) (به لاتین: As Simiya) یک روستای فلسطینی از توابع شهر دورا در استان الخلیل است که در غرب شهر الخلیل و در فاصله ۱۴ کیلومتری آن واقع شده است. ارتفاع روستای سیمیا از سطح دریا ۴۶۰ متر است. سیمیا و دیر سامت دارای شورای مشترک روستایی به نام «شورای دیر سامت و سیمیا» هستند بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۷ میلادی، جمعیت روستای سیمیاء ۱۲۲۵ نفر بوده است. ویکی انبار ویکی پدیای انگلیسی
باقی مانده () یک فیلم دلهره آور عاشقانه و فراطبیعی آمریکایی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی ام. نایت شامالان است. این فیلم بر پایهٔ ایده ای ساخته شده که شیامالان با همکاری نیکلاس اسپارکس مطرح کرده است. اسپارکس نسخهٔ رمان این داستان را به طور مستقل نوشته است. جیک جیلنهال، فیبی داینور و اشلی والترز از بازیگران اصلی این فیلم هستند. این فیلم قرار است در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ اکران شود. داستان. تِیت دانوان، معمار اهل نیویورک، برای طراحی یک ویلای تابستانی برای بهترین دوستش راهی کیپ کاد می شود. او که به تازگی تحت درمان افسردگی شدید قرار گرفته، به دنبال شروعی تازه است. در حالی که هنوز در سوگ مرگ خواهرش به سر می برد، با زنی جوان به نام رن آشنا می شود؛ کسی که نظم محتاطانهٔ زندگی او را به هم می ریزد. تولید. در ژانویه ۲۰۲۵ اعلام شد که ام. نایت شامالان فیلمی دلهره آور عاشقانه و فراطبیعی را بر پایهٔ ایده ای از خودش و نیکلاس اسپارکس خواهد نوشت و کارگردانی می کند. نیکلاس اسپارکس رمان همراه این داستان را نوشته است. جیک جیلنهال برای نقش اصلی انتخاب شده و وارنر برادرز پیکچرز حقوق توزیع فیلم را به دست آورده است. مدیرِ اسپارکس از او
خواسته بود که داستانی اصیل و جدید بنویسد که به زعم خودش و شامالان، برای مخاطبان هر دو مناسب باشد — و شامالان نیز قرار بود همین کار را انجام دهد. پس از تبادل ایده ها در اولین جلسه، تصمیم گرفتند که بر پایه داستان شامالان پیش بروند. تا ماه مه، فیبی داینور و اشلی والترز نیز به جمع بازیگران فیلم، که اکنون با عنوان "باقی مانده" شناخته می شود، اضافه شدند. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی از ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵ در ایالت رود آیلند آغاز شد. لوکیشن های فیلم شامل کافی شاپ کافی دپوت در شهر وارن؛ یک کشتی بان در خلیج نارگانست (با دسترسی از اسکله کشتی بان جزیره پرودنس در بریستول)؛ فروشگاه بسته شدهٔ گریز جنرال استور در روستای آدامزویل (و سایر مکان ها در شهر مرتبط لیتل کامپتون)؛ منطقه مرکز شهر و میدان واشینگتن (شامل نمای بیرونی ساختمان دادگاه فلورنس کِی. موری در پارک آیزنهاور) در نیوپورت؛ و یک میخانه در چپاچت، گلوستر. فیلم برداری قرار است در ۸ اوت به پایان برسد. شرکت تولیدی شیامالان، بلیندینگ ادج پیکچرز، ماهانه مبلغ ۱۰٬۰۰۰ دلار برای اجاره ساختمان تاریخی کرنستون استریت آرمی ری در پراویدنس به مدت هفت ماه پرداخت کرده است؛ این پروژه از ۱ م
ه وارد این ساختمان شده و آن را به عنوان استودیوی صدا مورد استفاده قرار می دهد و تا پایان نوامبر برای هرگونه فیلم برداری مجدد آن را در اختیار خواهد داشت. انتشار. "باقی مانده" توسط وارنر برادرز در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ به صورت سینمایی اکران خواهد شد.
تونگ هون لی (؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۷۳) بازیگر آمریکایی است که بیشتر برای ایفای نقش جاب در مجموعه اختصاصی شبکهٔ سینمکس با عنوان "بانشی" شناخته می شود. او همچنین صداپیشگی شخصیت های هاماتو یوشی/اسپلینتر در نسخهٔ ۲۰۱۲ انیمیشن "لاک پشت های نینجا"، شردر در انیمیشن "ظهور لاک پشت های نینجا جهش یافته نوجوان" و خرگوش سفید در مجموعه "شیطان هم می گرید" را بر عهده داشته است. زندگی شخصی. پدر و مادر او، جونگ جا لی و مون سو لی هستند. برادرش، تونی لی، مربی برجستهٔ باشگاه والیبال در دانشگاه ام آی تی است که در سال ۲۰۱۴ قهرمان رقابت های ملی یواس ای وی شد و در سال ۲۰۲۵ جایزهٔ گوردون وای. بیلارد را دریافت کرد. تونگ هون لی در پلیموث، ماساچوست متولد شد. او در اکتبر ۲۰۰۸ با سکیا لاوون بیلمن ازدواج کرد. آن دو در سال ۲۰۰۱ در جریان اجرای نمایشی با عنوان Making Tracks در یک برنامهٔ خیریه در تایپه، تایوان، برای گروه تئاتر آسیایی-آمریکایی سکند جنریشن واقع در منهتن با یکدیگر آشنا شدند.
حوادث اطراف خانه () یک فیلم ترسناک فراطبیعی آمریکایی به کارگردانی راب سَوِج و نویسندگی نیثن الستن است. این فیلم بر پایهٔ رمان سال ۲۰۲۴ نوشتهٔ جاش مالرمن است. جسیکا چستین، جی دپلاس و دیچن لاچمن در این فیلم ایفای نقش می کنند. جیمز وان نیز تهیه کنندگی فیلم را از طریق شرکت اتومیک مانستر بر عهده دارد. اکران این فیلم توسط یونیورسال پیکچرز برای ۸ مه ۲۰۲۶ در ایالات متحده برنامه ریزی شده است. خلاصه داستان. قدرتی مرموز و فراطبیعی با ماهیتی ناشناخته به نام «مامان دیگر» ناگهان زندگی دختربچه ای بسیار کم سن را تهدید می کند و شروع به تسخیر خانهٔ او و خانواده اش می نماید. تولید. در آوریل ۲۰۲۵ اعلام شد که اقتباسی از رمان "حوادث اطراف خانه" در دست ساخت قرار دارد. در این پروژه، راب سوج به عنوان کارگردان، نیثن الستن به عنوان فیلم نامه نویس و جسیکا چستین در نقش اصلی حضور دارند. در ماه مه نیز اعلام شد که جی دپلاس به گروه بازیگران پیوسته است. دیچن لاچمن نیز در ماه ژوئن به جمع بازیگران اضافه شد. فیلم برداری. فیلم برداری اصلی از ۱۲ مه ۲۰۲۵ در دوبلین، ایرلند آغاز شد. انتشار. اکران این فیلم توسط یونیورسال پیکچرز برای ۸ مه ۲۰۲۶ در ایالا
ت متحده برنامه ریزی شده است. انتشار. "حوادث اطراف خانه" قرار است در تاریخ ۸ مهٔ ۲۰۲۶ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده اکران شود.
تیپ ۸۱۰ هحاریم () تیپ هحاریم، تیپ کوه ها یا تیپ کوهستانی یک تیپ پیاده نظام نیروی زمینی اسرائیل، زیرمجموعه فرماندهی شمالی و تحت امر لشکر ۲۱۰ باشان است، که در جنگ کوهستانی تخصص دارد. این یگان در زمینه ضد شورش، فرماندهی و کنترل کیفیت در مناطق شهری، جنگ بیابانی، حمله با تاکتیک های واحدهای کوچک و عملیات شناسایی در مناطق صعب العبور فعالیت می کند. تیپ هحاریم در سال ۲۰۲۴ به فرماندهی سرهنگ لیرون اپلمن تأسیس شد و از یگان های تازه تأسیس ارتش اسرائیل به شمار می آید، که جایگزین تیپ ۸۱۰ منطقه ای حرمون شد. این تیپ وظیفه حفاظت از مناطق کوه هرمون و مزارع شبعا را برعهده دارد. تیپ هحاریم در حفظ عملیات امنیت مرزی، نبرد در زمین های صعب العبور و جنگ در مناطق کوهستانی، همچنین جنگ شهری تخصص دارد. به گفته نیروهای دفاعی اسرائیل، تیپ هحاریم به منظور ارائه واکنش عملیاتی با کیفیت بالا در جبهه های لبنان و سوریه تأسیس شده است.
ایشتی بایوو () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
هاپرز () یک فیلم پویانمایی ماجراجویی آمریکایی است که توسط پیکسار انیمیشن استودیوز برای والت دیزنی پیکچرز تهیه می شود. فیلم نامه نویسی و کارگردانی این اثر بر عهدهٔ دنیل چونگ است و صداپیشگانی چون پایپر کردا، بابی موینیهان و جان هَم در آن به ایفای نقش پرداخته اند. داستان فیلم دربارهٔ دختری نوجوان به نام میبل است که ذهن او به درون یک سگ آبی رباتی منتقل می شود تا بتواند با حیوانات ارتباط برقرار کند. چونگ در دسامبر ۲۰۲۰ کار بر روی یک فیلم اختصاصی جدید در پیکسار را آغاز کرد. این پروژه در اوت ۲۰۲۴ به طور رسمی با عنوان "هاپرز" معرفی شد و همزمان، حضور پایپر کردا، بابی موینیهان و جان هَم در گروه صداپیشگان اعلام شد. اکران سینمایی هاپرز در ایالات متحده برای ۶ مارس ۲۰۲۶ برنامه ریزی شده است. تولید. در دسامبر ۲۰۲۰، دنیل چونگ در حساب توییتر خود اعلام کرد که پس از پایان ساخت مجموعهٔ تلویزیونی "سه خرس ساده لوح" (۲۰۱۵–۲۰۱۹) برای شبکهٔ کارتون نت ورک و انتشار فیلم "خرس های ماجراجو: فیلم" (۲۰۲۰)، به پیکسار بازگشته و در حال کار بر روی یک فیلم بلند اختصاصی است. در رویداد هواداری D23 که در اوت ۲۰۲۴ برگزار شد، پیت داکتر، مدیر ارشد خلاق
یت پیکسار، به طور رسمی اعلام کرد که عنوان این فیلم "هاپرز" خواهد بود. مدتی بعد، جسی اندروز در حساب کاربری خود در شبکهٔ اجتماعی اکس (با نام پیشین توییتر) فاش کرد که به مدت سه سال بر روی این پروژه کار کرده است. در جریان معرفی رسمی فیلم در رویداد D23، اعلام شد که پایپر کردا، بابی موینیهان و جان هَم در میان صداپیشگان این فیلم حضور دارند. در دسامبر ۲۰۲۴، "هالیوود ریپورتر" گزارش داد که به گفتهٔ یکی از هنرمندان پیشین پیکسار، به سازندگان فیلم توصیه شده بود که «پیام برنامه ریزی شدهٔ زیست محیطی» فیلم را کمتر پررنگ کنند. انتشار. "هاپرز" قرار است در ۶ مارس ۲۰۲۶ توسط والت دیزنی پیکچرز به صورت سینمایی در ایالات متحده اکران شود. بازاریابی. اولین تصویر رسمی از این فیلم در ژوئن ۲۰۲۵، در جشنواره بین المللی انیمیشن انسی ۲۰۲۵ به نمایش گذاشته شد. در ادامهٔ همان ماه، تیزری کوتاه از فیلم که در آن یک مارمولک مدام ایموجی مارمولک را در گوشی تایپ می کند، پس از تیتراژ پایانی فیلم «الیو» (۲۰۲۵) در سینماها پخش شد.
ساباتینو موسکاتی (متولد رم، ۲۴ نوامبر ۱۹۲۲ – متوفی رم، ۸ سپتامبر ۱۹۹۷) باستان شناس، مورخ و خاورشناس ایتالیایی بود. زندگی نامه. در طول دوران حرفه ای چشمگیر خود، که سرشار از مشارکت های مهم در تاریخ اسلام و سپس فنیقی ها (با تمرکز ویژه بر تجربه کارتاژ) بود، موسکاتی چندین سمت مهم را بر عهده داشت. از جمله این سمت ها می توان به تدریس در دانشگاه "لا ساپینزا" و "تور ورگاتا" (از دهه ۱۹۸۰)، معاونت طولانی مدت موسسه شرق، ریاست موسسه خاور میانه و خاور دور (۱۹۷۸-۱۹۷۹)، ریاست فرهنگستان ملی لینچئی (تا ژوئن ۱۹۹۷)، مدیریت دانشنامه باستان شناسی در موسسه دانشنامه ایتالیا، و بنیانگذاری مجله Archeo (۱۹۸۵) اشاره کرد. در سال ۱۹۶۹، او مرکز مطالعات تمدن فنیقی و پونیک CNR را تأسیس کرد (که از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ به موسسه تمدن فنیقی و پونیک و سپس به موسسه مطالعات تمدن های ایتالیایی و مدیترانه باستان تغییر نام داد و امروزه در موسسه مطالعات مدیترانه باستان ادغام شده است)، که پیش از این به موسسه مطالعات خاور نزدیک ساپینزا وابسته بود. او از اصلی ترین مروجان مجموعه نمایشگاه های باستان شناسی پالازو گراسی در ونیز بود، که از میان آن ها نمایشگاه فنیقی ها
در سال ۱۹۸۸ (۷۵۰,۰۰۰ بازدیدکننده) به ویژه برجسته است. سهم مهم او در ترویج علم با مشارکتش در برنامه تلویزیونی "تقویم روز بعد" نیز مشهود بود، که در آن ستون "سنگ ها روایت می کنند" را تهیه و ارائه می کرد، و همچنین با مدیریت ماهنامه Archeo، که توسط انتشارات De Agostini منتشر می شد و موسکاتی از سال ۱۹۸۴ (سال تأسیس نشریه) تا زمان مرگش آن را اداره می کرد. در حال حاضر، فرهنگستان ملی لینچئی "جایزه موسکاتی" را برای مطالعات تمدن های مدیترانه بنیانگذاری کرده است. دخترش، پائولا موسکاتی، نیز یک باستان شناس حرفه ای و متخصص در باستان شناسی محاسباتی است.
کیگازی تاماکوو () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تیا بیلینگر (به ؛ زادهٔ ۱۴ مه ۱۹۹۹) که با نام حرفه ای بانی بلو شناخته می شود، بازیگر فیلم های پورنوگرافی اهل انگلستان است. در سال ۲۰۲۵، او ادعا کرد که در یک روز با ۱,۰۵۷ مرد رابطه ی جنسی داشته است تا رکوردی جهانی ثبت کند. بلو به دلیل فیلم برداری محتوای جنسی با دانشجویان دانشگاه و اظهارنظر درباره ی رابطه ی جنسی با مردان متأهل، جنجال هایی را برانگیخته است. او در سال ۲۰۲۴ در چندین پادکست حضور یافت که واکنش های منفی گسترده ای را در ایکس به دنبال داشت. در ژوئن ۲۰۲۵، بلو رویدادی جنجالی با عنوان «باغ وحش نوازش» معرفی کرد که در آن قرار بود به صورت برهنهدر یک محفظه شیشه ای قرار گیرد. هدف اعلام شده ی او از این اقدام غیرمتعارف، فراهم کردن امکان تعامل فیزیکی با ۲,۰۰۰ مرد بود. در پی این اعلام، گزارش شد که او به دلیل نقض سیاست های پلتفرم آنلی فنز در زمینه «چالش های افراطی» از این پلتفرم محروم شده است. اوایل زندگی. بانی بلو در استیپلفورد، ناتینگهام شر بزرگ شد. پیش از آغاز حرفه اش در صنعت فیلم پورنوگرافی، او در زمینه ی کاریابی فعالیت می کرد و متأهل بود. در سال ۲۰۲۱، ازدواجش به پایان رسید و به استرالیا مهاجرت کرد. با این حال،
او در سال ۲۰۲۵ به مجله ی "کازموپولیتن" گفت که همسر سابقش همچنان در پشت صحنه با او همکاری می کند. حرفه پورنوگرافی. بلو با بیان اینکه از «زندگی روتین نه تا پنج خسته شده بود»،به عنوان مدل وب کم شروع به کار کرد و پس از کسب ۵,۰۰۰ دلار درآمد در یک هفته، صفحه ای در پلتفرم آنلی فنز راه اندازی کرد. او به زودی به دلیل انتشار ویدیوهایی از رابطه ی جنسی با مردان ۱۸ و ۱۹ ساله شناخته شد. بلو اظهار داشت که طی هفته ی جشن فارغ التحصیلی در استرالیا و هفته ی هفته دانش آموزان سال اول در بریتانیا، مکان خود را به صورت آنلاین اعلام می کند و به مردان اجازه می دهد به صورت رایگان با او رابطه ی جنسی داشته باشند، مشروط بر اینکه رضایت دهند این روابط فیلم برداری و در اینترنت منتشر شود. طبق گزارش برادکست، این ویدیوها بلو را به یکی از موفق ترین تولیدکنندگان محتوا در آنلی فنز تبدیل کرده و او ادعا می کند که ماهانه بیش از ۲ میلیون دلار آمریکا (۱.۵ میلیون پوند) درآمد دارد. بانی بلو ادعا کرده است که با مردان متأهلی که از همسرانشان ناراضی بودند رابطه ی جنسی داشته و در چندین پادکست اظهاراتی داشته که زنان را به دلیل خیانت شریک زندگی شان مقصر دانسته
است. این اظهارات انتقادهایی را در ایکس و تیک تاک برانگیخت، جایی که بسیاری از کاربران ابراز نگرانی کردند که سخنان بلو زن ستیزانه است و به شیءانگاری جنسی زنان دامن می زند. برخی دیگر بلو را متهم کردند که جوانان ساده لوح را به انجام رابطه ی جنسی جلوی دوربین ترغیب می کند و به تأثیرات بلندمدت بر جوانانی که در ویدیوهای او حضور دارند توجهی ندارد. بلو در مصاحبه ای با کازموپولیتن، سؤالاتی درباره ی اینکه آیا جوانان حاضر در ویدیوهایش پیامدهای آن را درک کرده اند یا خیر، «احمقانه» خواند و گفت: «ما هیچ مشکلی با فرستادن جوانان ۱۸ ساله به جنگ نداریم». برخی استدلال کرده اند که فیلم برداری و توزیع پورنوگرافی آماتور با حضور افراد ۱۸ و ۱۹ ساله یک حوزه ی اخلاقی خاکستری است. سافی ویلکینسون، روزنامه نگار، بلو را «چرخ دنده ای در یک ماشین بسیار بزرگ تر» توصیف کرد. بلو بعداً اظهار داشت کسانی که از سن پایین همکارانش در ویدیوها شکایت دارند، باید دولت بریتانیا را به افزایش سن رضایت قانونی تشویق کنند و واکنش ها به پادکست سیوینگ گریس را به مخاطبان زن این برنامه نسبت داد، که این خود اتهامات بیشتری مبنی بر زن ستیزیعلیه او به دنبال داشت. جی ک
ی بری بعداً این قسمت را حذف کرد. بلو همچنین موضع خود درباره ی مردان متأهل را در برنامه ی "کایل و جکی او" تکرار کرد. در نوامبر ۲۰۲۴، پس از لغو ویزای بلو در استرالیا و فیجی به دلیل کار بدون ویزای مناسب، او در برنامه ی صبحگاهی شبکه ی آی تی وی به نام «دیس مورنینگ» حضور یافت و در آنجا با اشلی جیمز، شخصیت تلویزیونی، درباره ی تبلیغ محتوای خود بحث کرد. او ادعا کرد که ماهانه ۶۰۰,۰۰۰ پوند درآمد دارد. کلر هابل از نشریه ی آی نوشت که شهرت ویروسی بلو «انعکاسی از اقتصاد خشم» است و موفقیت او را با کیتی هاپکینز مقایسه کرد. تلاش برای ثبت رکورد جهانی برای بیشترین تعداد شریک جنسی در یک روز. در ژانویه ۲۰۲۵، بانی بلو تلاش کرد تا رکورد جهانی بیشترین تعداد شریک جنسی در یک روز را بشکند و ادعا کرد که در ۱۲ ساعت با ۱,۰۵۷ مرد رابطه ی جنسی داشته است. این رکورد از سال ۲۰۰۴ در اختیار لیزا اسپارکس، بازیگر فیلم های پورنوگرافیک، بوده که گزارش شده در یک روز با ۹۱۹ مرد رابطه ی جنسی داشته است. همکاران بلو در این رویداد ماسک های بالاکلاوا به سر داشتند، یکی از مردان مادرش را همراه خود آورده بود و آخرین همکار او با تشکر از فیلم بردار و گروه و سپس خ
واندن آهنگ «تو یه دوست داری» از انیمیشن "داستان اسباب بازی ها" شروع کرد. تصاویری از مردانی که در صف ایستاده بودند و یک مرد که به زور توسط مادرش از محل خارج شد، به صورت ویروسی منتشر شد. الی کاجینی از نشریه ی دیزد، روزنامه های زرد را به دلیل پوشش خبری این اقدام بلو و همچنین اقدام لیلی فیلیپس، دیگر تولیدکننده ی محتوای آنلی فنز با عنوان «من در یک روز با ۱۰۰ مرد خوابیدم»، مورد انتقاد قرار داد. جو پرایس از نشریه ی کمپلکساظهار داشت که به نظر می رسد نوعی «رقابت تسلیحاتی در آنلی فنز» بین بلو، فیلیپس و سوفی رین برای کسب بیشترین شهرت ویروسی در جریان است.سافی ویلکینسون در مجله ی اِل نوشت که بلو و جنبش ۴بی پاسخ هایی «بسیار تبلیغ شده و افراطی به فرهنگ جنسی ما» هستند و بلو «چهره ای برای بیش جنسی سازی» شده است.ویکتوریا اسمیت از آن هرد، بلو را به ترویج «زن ستیزی» و «غیرانسانی سازی» متهم کرد. بلو در مصاحبه ای گفت: «شما می توانید این کار [کار جنسی] را انجام دهید چون از آن لذت می برید، چون این یک تجارت میلیونی است» و افزود که خانواده اش از اقدامات او حمایت می کنند. فلیسیتی مارتین از "گلمور"، اولیویا پتر از "ایندیپندنت"و شخصیت تل
ویزیونی اولیویا اتوود پرسیده اند چرا بلو و فیلیپس مورد سرزنش قرار می گیرند اما مردانی که برای رابطه ی جنسی با آن ها در صف ایستاده اند، مورد انتقاد قرار نمی گیرند. پتر این اقدام را با تجاوز به ژیزل پلیکو مقایسه کرد، که در آن گروه هایی از مردان نیز برای «رابطه ی جنسی با زنی که نمی شناسند» در صف ایستاده بودند. اوا وایزمن در "گاردین"نوشت: «در حالی که نیت ها، اخلاقیات و آسیب های روانی فیلیپس و بلو بارها مورد بررسی قرار گرفته اند، مردانی که برای بیستمین یا شصتمین نفری که در سه دقیقه با یک غریبه رابطه ی جنسی دارند در صف می ایستند [...] به سختی مورد توجه قرار گرفته اند». بریت داوسون در کازموپولیتن، بلو و فیلیپس را به عنوان «دختران زیبا، بلوند و طبقه ی متوسط که زندگی های محترمانه ی خود را رها کرده و با افتخار وارد صنعت سکس شده اند» توصیف کرد که در زمان رشد محافظه کاری ضدجنسی، «سوژه های ایده آل برای روزنامه های زرد» هستند و واکنش به آن ها یک «وحشت اخلاقی کلاسیک» است. داوسون استدلال می کند که بلو در مقابل تصویر معمول کارگران جنسی به عنوان قربانی، نمایانگر «کارگران خودمختار» است و به همین دلیل در رسانه ها به عنوان یک «آد
م خوار» به تصویر کشیده شده است. حضور در سایر رسانه ها. در دسامبر ۲۰۲۴، ویدیویی از بانی بلو در خارج از دانشگاه ناتینگهام ترنت منتشر شد که در آن ادعا می کرد برای رابطه ی جنسی با «جوانان ۱۸ ساله ی تازه بالغ» به آنجا آمده است. این ویدیو به طور گسترده در شبکه های اجتماعی بازنشر شد. ویدیو ویرایش شده بود و لوگوی کازینوی آنلاین استیک دات کام را نمایش می داد و توسط حسابی در توییتر که ادعا می کرد وابسته به این شرکت است و به انتشار ویدیوهای ویروسی معروف بود، منتشر شد. به گزارش "دیلی تلگراف"، مشخص نبود که آیا بلو در تولید این تبلیغات نقش داشته است یا خیر.فعالان ضد قمار از وزیر فرهنگ بریتانیا خواستند تا این تبلیغ را به دلیل استفاده از محتوای جنسی برای ترویج قمار در میان جوانان سانسور کند. در فوریه ۲۰۲۵، بلو در استوری اینستاگرام خود تصویری از نودل، خیارشور و سس شکلات در کنار هشتگ کلمه ی «#هوس» منتشر کرد و سپس مجموعه ای از عکس های خود را با عنوان «حس میلف بودن، می دهد» به اشتراک گذاشت که منجر به گمانه زنی هایی درباره ی بارداری او شد؛ او بعداً اعتراف کرد که این یک اقدام نمایشی بود. در آوریل ۲۰۲۵، بلو حامی مالی باشگاه فوتبال
آماتور کالستاک اف سی در کورنوالشد، اما این باشگاه مدت کوتاهی پس از آن حمایت او را لغو کرد. در ماه مه همان سال، کانال ۴ بریتانیا اعلام کرد که مستندی درباره ی تلاش بلو برای رابطه ی جنسی با بیش از ۱,۰۰۰ مرد در یک روز تولید خواهد کرد. در ژوئن ۲۰۲۵، بلو رویدادی با عنوان «باغ وحش نوازش» اعلام کرد که بعداً لغو شد. در این رویداد قرار بود او برهنه و بسته شده در یک جعبه ی شیشه ای در دسترس عموم قرار گیرد و به مردان اجازه داده شود هرچه می خواهند با او انجام دهند. او اعلام کرد که هدفش رابطه ی جنسی با ۲,۰۰۰ مرد در طول این رویداد بود. این ایده با انتقاداتی از سوی دیگر تولیدکنندگان محتوای آنلی فنز، از جمله سوفی رین، مواجه شد که این اقدام را «سیرک» توصیف کرد. در نتیجه، گزارش شده که آنلی فنز بلو را به دلیل نقض قوانین پلتفرم علیه «چالش های افراطی» از این پلتفرم محروم کرد. نویسنده ای در اکونومیست این ممنوعیت را به «فروش ۸ میلیارد دلاری» این پلتفرم نسبت داد و نوشت که صفحه ی ویکی پدیای بلو بازدیدهای بیشتری نسبت به صفحه ی بیانسه و تقریباً به اندازه ی صفحه ی تیلور سویفت داشته است.
شرق بهشت () یک مینی سریال تلویزیونی است که توسط زویی کازان تهیه کنندگی و اقتباس شده و با بازی فلورنس پیو است. این مجموعه بر پایهٔ رمان "شرق بهشت" نوشتهٔ نویسندهٔ آمریکایی جان استاین بک، که نخستین بار در سال ۱۹۵۲ منتشر شد، ساخته شده است. تولید. این مجموعه توسط زویی کازان اقتباس شده است؛ کسی که پدربزرگ او، الیا کازان، کارگردان اقتباس سینمایی رمان در سال ۱۹۵۵ بود. این مینی سریال هفت قسمتی توسط دو شرکت انانیمس کانتنت و فیفتث سیزن برای نتفلیکس تولید می شود. گارث دیویس کارگردانی چهار قسمت نخست را بر عهده دارد و همچنین به عنوان تهیه کنندهٔ اجرایی نیز فعالیت می کند. لوره د کلرمونت تونر سه قسمت پایانی را کارگردانی خواهد کرد. آنتوان دواهی و زک هیدن نیز تهیه کنندگان اجرایی این پروژه هستند. حضور فلورنس پیو نخستین بار در سال ۲۰۲۲ به پروژه پیوند خورد. او علاوه بر ایفای نقش اصلی، یکی از تهیه کنندگان مجموعه نیز هست. جب استوارت به همراه کازان، به عنوان شورانر مشترک مجموعه فعالیت می کند. در سپتامبر ۲۰۲۴، کریستوفر ابوت، مایک فایست و هون لی به جمع بازیگران پیوستند. در ماه بعد، بازیگران دیگری از جمله تریسی لتس، مارتا پلیمپتن، و ک
یران هایندز به پروژه اضافه شدند. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی این مجموعه از اکتبر ۲۰۲۴ در نیوزیلند آغاز شد. از جمله مکان های فیلم برداری می توان به اوکلند، دنیدن و اوامارو در جزیرهٔ جنوبی اشاره کرد. فیلم برداری در مارس ۲۰۲۵ به پایان رسید. انتشار. این مجموعه قرار است در سال ۲۰۲۶ از طریق نتفلیکس منتشر شود.
گاکوشوئین، ، یک مؤسسه آموزشی دربار امپراتوری بود که در سال ۱۸۴۲ (تنپو ۱۳) در پایان دوره ادو (باکوماتسو) در کیوتو تأسیس شد و در سپتامبر ۱۸۶۸ (دوره میجی ۱) (یا سپتامبر ۱۸۶۹) منحل شد. همچنین به آن کیوتو گاکوشوئین گفته می شود تا از گاکوشوئین، مدرسه ای برای خانواده امپراتوری و اشراف که در سال ۱۸۷۷ (میجی ۱۰) در توکیو تأسیس شد و سلف شرکت مدارسگاکوشوئین فعلی است، متمایز شود.。 گاکوشوئین یک مؤسسه آموزشی ژاپنی در توکیو است که در اصل برای آموزش فرزندان اشراف ژاپن تأسیس شده است. مدرسه اصلی از وظیفه اصلی خود که در زمینه آموزش خانواده امپراتوری بود گسترش یافته و از آن زمان به شبکه ای از موسسه های دیگر تبدیل شده است که آموزش دوره پیش دبستانی را تا سطح عالی در بر می گیرد. تاریخچه. تاسیس. از زمان آتش سوزی بزرگ آنگن (۱۱۷۷) در پایان دوره هی آن، زمانی که مدرسه دانشگاه ریتسورویو سوزانده و منحل شد، هیچ موسسه آموزشی رسمی برای فرزندان اشراف در دربار امپراتوری در کیوتو وجود نداشت و امپراتور کوکاکو بازسازی مدرسه دانشگاه را در نظر داشت. امپراتور بعدی، امپراتور نینکو، شروع به تحقق تأسیس مدرسه کرد و با تأیید شوگون سالاری ادو، تصمیم به تأس
یس مدرسه در سال ۱۸۴۲ گرفته شد. در سال ۱۸۴۶، سالن سخنرانی در محل کایمیمون-این، بیرون دروازه کنشونمون کاخ امپراتوری کیوتو، تکمیل شد. سخنرانی ها در ۹ مارس ۱۸۴۷ (۲۳ آوریل ۱۸۴۷) آغاز شد و سانجو سانه تومو اولین رئیس (نماینده) شد. در ابتدا، نام مدرسه ثابت نبود، و برخی آن را «گاکوشوشو» یا «شوگاکوشو» می نامیدند، اما پس از آنکه امپراتور کومی در سال ۱۸۴۹ مهر امپراتوری «گاکوشوئین» را به آن اعطا کرد، رسماً گاکوشوئین نامیده شد. موضوع هاای اصلی تدریس شده کنفوسیوس گرایی (عمدتاً ژو شی، اما شامل کوگاکو و وانگ یانگمینگیسم نیز می شد) با ترکیبی از مطالعات ژاپنی (آموزش ملی) بود؛ مخاطبان (دانش آموزان) فرزندان اشراف دربار و غیر کورونین (کورونین) بودند و کلاس ها عمدتاً شامل قرائت های گروهی و سخنرانی ها بود. در اکتبر ۱۸۵۹ (آنسی ۶)، یوشیدا شوئین، که در پاکسازی آنسی با اعدام روبرو بود، با شاگردش ایری کوئیچی در مورد رویای تأسیس «مدرسه ای از دربار آسمانی» در کیوتو صحبت کرد که در آن «هر چهار طبقه بتوانند با هم درس بخوانند»، با محوریت گاکوشوئین، و وصیت خود را برای ساخت «سونجودو» (تالار سونجو) در اینجا به منظور بزرگداشت کسانی که از احترام به
امپراتور و اخراج بیگانگان حمایت می کردند، به او سپرد (این امر بعداً به عنوان تأسیس سونجودو توسط شیناگاوا یاجیرو در سال ۱۸۸۷ (میجی ۱۰) محقق شد). جنبش سوننو-جوئی و گاکوشوئین. از حدود ژوئیه ۱۸۶۲، گاکوشوین به مکانی برای مذاکرات بین دربار امپراتوری و قلمروهای مختلف فئودالی تبدیل شد که پس از حادثه ساکورادامون (1860) به سرعت افزایش یافته بود. در فوریه سال بعد، گاکوشوئین به نهادی برای پذیرش دادخواست ها و سایر مطالب کتبی در پاسخ به گسترش بی رویه نامه ها و پوسترهای ناشناس تبدیل شد. در نتیجه، هواداران رادیکال احترام به امپراتور و اخراج بیگانگان و جوئی (اخراج بربرها) در گاکوشوین جمع شدند تا در مورد امور ملی بحث کنند و میهن پرستان از حوزه های مختلف فئودالی، مانند تاکاسوگی شینساکو، ماکی یاسواومی و فوکوبا بیسای ، که در این دوره به عنوان "مشاوران رسمی گاکوشوین" یا "افسران" منصوب شده بودند، با اشراف دربار سوننو-جوئی برای اجرای جنبش جوی نقشه کشیدند. با این حال، در «کودتای ۱۸ اوت» ۱۸۶۳، اشراف دربار سونو-جودی مجازات شدند و افراد مرتبط با قلمرو چوشو و دیگران از ورود به مدرسه منع شدند و پذیرش دادخواست ها و مطالب کتبی نیز به حالت
تعلیق درآمد. علاوه بر این، پس از دوره گنجی (۱۸۶۴)، محققان ژاپنی از مدرسه بان نوبوتومو و محققان کنفوسیوسی از کانی-ان، که نسبتاً غیرسیاسی بودند، به عنوان مدرس منصوب شدند و گاکوشوئین نقش اصلی خود را به عنوان یک مؤسسه آموزشی بازیافت که منجر به نوسازی میجی شد. انتقال به «شین گاکوشو» (مؤسسه مطالعات چینی). بعدها، به دلیل آشفتگی سیاسی در کیوتو، گاکوشوئین مجبور به تعطیلی موقت شد، اما در ۱۲ مارس ۱۸۶۸ (۴ فروردین ۱۸۶۸)، دولت جدید آن را احیا کرد و تصمیم گرفت کلاس ها را در ۱۹ مارس (۱۱ فروردین) همان سال افتتاح کند و در ۱۵ آوریل (۷ اردیبهشت)، به «دایگاکو ریودای» تغییر نام داد. در همین حال، تقریباً در همین زمان، محققان مکتب هیراتا در زمینه آثار کلاسیک ژاپنی، از جمله یانو گندو، که توسط دولت جدید مأمور به بررسی یک سیستم آموزشی جدید شده بودند، گزارشی ارائه دادند که در آن یک «سیستم گاکوشا»ی ملی گرایانه پیشنهاد شده بود، اما محققان کلاسیک چینی در گاکوشوین در برابر این پیشنهاد مقاومت کردند و در نتیجه، در ۱۶ سپتامبر ۱۸۶۸ (۳۱ اکتبر ۱۸۶۸)، دولت جدید تصمیم گرفت کوگاکوشو، که آثار کلاسیک ژاپنی و شینتو را تدریس می کرد، و کانگاکوشو، که آثار