Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورزشگاه شهدای صنعت رفسنجان یک ورزشگاه فوتبال در شهر رفسنجان، ایران است. این ورزشگاه که ۱۰۰۰۰ نفر ظرفیت دارد همزمان با بازی تیم های مس رفسنجان و فولاد در ۱۲ آبان ۱۴۰۲ افتتاح شده است. پیشتر قرار بود این ورزشگاه در بازی مس رفسنجان در برابر استقلال افتتاح شود که با فروریختن قنات درقسمتی از این ورزشگاه افتتاح ورزشگاه به تأخیر افتاد. نخستین بازی رسمی. نخستین بازی رسمی که در این ورزشگاه برگزار شد، بازی میان مس رفسنجان و فولاد بود که با نتیجه سه بر صفر پایان یافت. امکانات. مجموعه ورزشگاه شهدای صنعت مس رفسنجان با ظرفیت ۱۰ هزار نفر شامل سالن بدنسازی، استخر، سالن تکنیک، سالن آمفی تئاتر و پیست دوومیدانی است. همچنین این مجموعه بزرگ ورزشی دارای ۹ ورودی و ۱۰ ساختمان است که شامل ۳۷ گیت مجزا است. یک ورودی شامل چهار گیت به صورت مجزا برای ورود بانوان اختصاص داده شده است. نور ورزشگاه نیز با بهترین شرایط و ۲۲۰۰ لوکس، طراحی و اجرا شده است. همچنین برنامه ای برای مسقف کردن ورزشگاه شهدای مس رفسنجان نیز وجود دارد که جهت رفاه حال هواداران انجام خواهد شد.
لهستان از سال ۱۹۹۹ دارای تقسیمات اداری سه لایه است. در سطح اول، لهستان به ۱۶ استان (لهستانی: "województwa") تقسیم شده است. این استان ها به ۳۸۰ شهرستان (لهستانی: "powiaty") تقسیم می شوند و این شهرستان ها نیز شامل ۲۴۷۷ شهرداری هستند که با نام گمینا شناخته می شوند. شهرداری ها به چهار دسته تقسیم می شوند:
موزه هنرهای معاصر جدید که در سال ۱۹۷۷ توسط مارسیا تاکر تأسیس شد، موزه ای است در شهر نیویورک که در بوری (نیویورک) ۲۳۵، در لوئر ایست ساید منهتن قرار دارد. تاریخچه. این موزه در ابتدا در مکانی در مرکز فارغ التحصیلان مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی در ساختمان ۶۵ خیابان پنجم افتتاح شد. موزه جدید تا سال ۱۹۸۳ در آنجا باقی ماند، زمانی که اجاره شد و به دو و نیم طبقه اول ساختمان آستور در ۵۸۳ برادوی در محله سوهو منتقل گردید. در سال ۱۹۹۹، مارسیا تاکر توسط لیزا فیلیپس، که قبلاً متصدی هنر معاصر در موزه ویتنی هنر آمریکایی بود، به عنوان کارگردان جانشین شد. در سال ۲۰۰۱، موزه ۷۰۰۰ فوت مربع فضا را در طبقه اول موزه هنر چلسی در خیابان بیست و دوم غربی به مدت یک سال اجاره کرد. هیئت امنا. از زمان روی کار آمدن، لیزا فیلیپس، مدیر، اعضای هیئت مدیره را از ۱۸ نفر به ۴۲ نفر افزایش داد. از سال ۲۰۱۵ شامل مجموعه داران ماجا هافمن، داکیس جوآنو، یوجنیو لوپز آلونسو و دیگران است.
قصر باغ بالا () یک قصر سلطنتی سابق در کابل، افغانستان است. این قصر در بالای تپه ای در پارک باغ بالا (باغ مرتفع) در نزدیکی کارته پروان واقع شده است. این کاخ دارای یک استخر بزرگ است (که در دهه ۱۹۷۰ اضافه شد) و اطراف آن را درختان کاج احاطه کرده است. تاریخچه. این بنا در سال ۱۸۹۳ توسط امیر عبدالرحمن خان برای گذراندن تابستان ها ساخته شد که در سال ۱۹۰۱ در آنجا درگذشت. بعد از آن در زمان امیر حبیب الله خان به عنوان قلعه و بعد از آن به عنوان مهمانخانه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۱۹ این قصر به یک خانه نظامی در زمان پادشاه غازی امان الله خان و بعد از آن این مجموعه به موزه ملی افغانستان تبدیل شد. در دهه ۱۹۳۰ این بنا متروکه شد ولی در دهه ۱۹۶۰ در زمان محمد ظاهرشاه بازسازی و به یک رستوران تبدیل شد. این قصر در جنگ داخلی دهه ۱۹۹۰ سالم ماند و خسارتی ندید. در دهه های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ مجدداً بازسازی شد و فضای داخلی آن به گونه ای حفظ شد که شبیه طرح اصلی قرن ۱۹ باشد، اما در حال حاضر بطور رسمی از آن استفاده ای نمی شود. اطراف قصر به یک پارک عمومی بزرگ تبدیل شده است. مورخان آمریکایی نانسی و لوئی دوپری در سال ۱۹۶۶ در اینجا ازدواج کردند
شهلایی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
کانزتا ماریا استاتون ( , ) (زاده ۱۳ مارس ۱۹۴۰) که با نام کندی استاتون شناخته می شود یک خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. استاتون به تالار مشاهیر موسیقی مسیحی راه یافت و چهار بار نامزد جایزه گرمی شده است. استاتون و خواهرش مگی که در هانسویل، آلاباما به دنیا آمد، در حدود سن ۱۱ یا ۱۲ سالگی برای مدرسه به نشویل، تنسی فرستاده شدند. در حین حضور در آکادمی مسیحی جول، توانایی های آوازی استاتون مورد توجه همسالانش و کشیش مدرسه قرار گرفت. کشیش که از صدای او شگفت زده شده بود، استاتون و خواهرش را با دختر سومی به نام نائومی هریسون همراه کرد و آنها گروه سه گانه جواپل انجیل را تشکیل دادند. در دوران نوجوانی، گروه در طول دهه ۱۹۵۰ به همراه سول استیررز، سی ال فرانکلین و ماحلیا جکسون به گردش در مدار سنتی انجیل پرداختند.
جوایز فیلم اینساید (اکنون به عنوان جوایز IF شناخته می شود) یک مراسم اهدای جوایز و پلت فرم پخش سالانه برای صنعت فیلم استرالیا است که توسط سازندگان مجله فیلم اینساید، استفان جنر و دیوید باردا توسعه یافته است. برندگان جوایز توسط یک نظرسنجی تعیین می شوند که آن را از جوایز اکتا که توسط متخصصان صنعت داوری می شود متمایز می کند. از سال ۲۰۱۲، جوایز IF در تعلیق بود.
ناحیه های قرقیزستان سطح دوم اداری در تقسیمات کشوری قرقیزستان است. منطقه ها در قرقیزستان به ناحیه هایی (رایون ها) تقسیم می شوند و توسط مقامات منصوب دولت اداره می شوند. جوامع روستایی ("") متشکل از حداکثر بیست سکونتگاه کوچک، شهردارها است و دولت محلی منتخب خود را دارند. ناحیه ها به تفکیک منطقه در زیر فهرست شده اند: شمال قرقیزستان. بیشکک. بیشکک، پایتخت قرقیزستان دارای وضعیت منطقه است و به چهار ناحیه تقسیم می شود:
گلخن، آتشدان، تون یا مزبله بخشی از حمام های قدیمی بود که در آن خس و خاشاک یا فضولات حیوانی را آتش می زدند تا گرمای مورد نیاز خزینه را ایجاد کند. گلخن مجموعهٔ راهرو، اتاقک و دیگ بزرگ از جنس مس بود. شخصی به اسم تون تاب در فواصل زمانیِ منظم به وسیلهٔ افروختن هیزم و سایر مواد سوختی در تون، آب داخل خزینه را گرم نگه می داشته است. دود ناشی از دود و دَم سوختن به صورت مستقیم به دودکش ها مرتبط نمی شده، بلکه توسط گربه روهای کف حمام به بیرونِ گرمابه هدایت می شده تا از گرمای آن برای گرم شدن کف گرمابه استفاده شود. نام های دیگرِ تون: گلخن (گُرخانه)، تیون و پاتیون است.
در هندسه، دِکاگرام یا ستارهٔ ده پر یک چندضلعی ستاره ای است که ۱۰ رأس داشته باشد. یک دکاگرام منتظم، حاوی رئوس ده ضلعی است، اما با هر نقطه سوم به هم متصل است. نماد اشلفلی چنین شکلی {۱۰/۳} است. نام دِکاگِرام از پیشوند عددی "دکا" که در زبان یونانی یعنی دَه و "گرام" ("γραμμῆς") به معنی خط گرفته شده است. حالت منتظم. برای یک دکاگرام معمولی با طول واحد لبه، نسبت نقاط تلاقی در هر لبه مطابق شکل زیر است. کاربرد. از دکاگرام به عنوان یکی از نقوش تزئینی در گره چینی استفاده شده است. انواع ایزوتوکسال. یک چند ضلعی ایزوتوکسال دو راس و یک یال دارد. اشکال دکاگرام ایزوتوکسال وجود دارد که رئوس متناوب را در دو شعاع تغییر می دهد. هر فرم دارای یک زاویه بخصوص است. اولی تغییری از دو سیم پیچی پنج ضلعی {۵}، و آخرین تغییری از دو سیم پیچی پنتاگرام {۵/۲} است. وسط یک تغییر از یک دکاگرام معمولی است، {۱۰/۳}. اشکال مرتبط. یک دکاگرام منتظم یک چندگرام ۱۰ وجهی است که با نماد {10/n} نشان داده می شود و دارای رئوس مشابه با ده ضلعی منظم است. فقط یکی از این چند گرام ها، {۱۰/۳} (که هر نقطه سوم را به هم متصل می کند)، یک چندضلعی ستاره ای منتظم را تشکیل می
دهد، اما سه پلی گرام ده رأسی نیز وجود دارد که می توان آن ها را به عنوان ترکیبات منتظم تفسیر کرد.
فرار از کلاه یک فیلم فانتزی پویانمایی به نویسندگی و کارگردانی مارک آزبرن است که بر اساس کتابی کودکانه به همین نام اثر آدام کلاین ساخته شده است. داستان. لیک، یک خرگوش مستاصل و جادویی است که با گروهی غیرمنتظره از متحدان گرد هم می شود و تلاشی غیرممکن را برای فرار از درون کلاه یک جادوگر و شکست دادن گربه های سیاه شیطانی انجام می دهد. او در همین حال به نزد پسر انسانی که عاشقانه دوستش دارد بازمی گردد. تولید. توسعه. در آوریل ۲۰۱۷، انیمیشن فاکس قرن بیستم و بلو اسکای استودیو اعلام کردند که اقتباسی سینمایی از کتاب فانتزی آدام کلاین به نام «فرار از کلاه» را با مارک آزبرن که قرار است کارگردانی و نویسندگی فیلمنامه را با کلاین، با همراهی جینکو گوتوه برای تهیه کنندگی با آزبرن، تولید کنند. با این حال، در نوامبر ۲۰۱۸، نتفلیکس حقوق فیلم را به دست آورد و ملیسا کاب به تیم تولید ملحق شد. پویانمایی. تولید این فیلم در دسامبر ۲۰۱۸ آغاز شد.
میرزا محمد یا میرزا ابوالفضل گلپایگانی (۱۸۴۴–۱۹۱۴)، برجسته ترین دانش پژوه بهائی بود که به گسترش دیانت بهائی در مصر، ترکمنستان و ایالات متحده کمک کرد. او یکی از معدود حواریون بهاءالله است که هرگز بهاءالله را ملاقات نکرد. نام او محمد بود و او نام مستعار ابوالفضل (صاحب فضیلت) را برای خود برگزید. عبدالبهاء بارها او را ابوالفضائل (صاحب فضیلت ها) خطاب کرد. اوایل زندگی. میرزا ابوالفضل در ماه ژوئن یا ژوئیه ۱۸۴۴ در روستایی نزدیک گلپایگان ایران به دنیا آمد. خانواده او از علمای مذهبی برجسته روستا بودند. پدرش، میرزا محمدرضا شریعتمدار، پیشوای دینی و مادرش شرف النساء با امام جماعت شهر خویشاوندی داشت. ابوالفضل تحصیلات مقدماتی خود را در گلپایگان گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به اراک، کربلا و نجف رفت. در سال ۱۸۶۸ برای تحصیل علوم اسلامی در یکی از مدارس دینی شهر اصفهان عازم آنجا شد. یکی از امامان جماعت، سید محمد سلطان العلماء، که از دوستان پدرش بود، اتاقی به او داد. ابوالفضل به مدت سه سال در آنجا ماند و در چندین شاخه علوم اسلامی متبحر شد. پدر ابوالفضل در زمستان ۱۸۷۱ درگذشت و پس از مرگ او، برادران ابوالفضل علیه او دسیسه چیدند و
تمام ارث پدرشان را گرفتند. در اکتبر ۱۸۷۳، میرزا ابوالفضل برای تدریس "کلام" یا کلام نظری در مدرسه حکیم هاشم، یکی از مدارس دینی شهر، به تهران دعوت شد. در طول مدت اقامتش در آنجا با شرکت در جلسات درس میرزا ابوالحسن جلوه، یکی از شخصیت های برجسته در این زمینه، به فراگیری فلسفه، فلسفه عرفانی و عرفان ادامه داد. او همچنین با دو تن از علمای بودایی که آن زمان در تهران بودند، دربارهٔ تاریخ دین گفتگو می کرد و در کلاس های علمی مدرسه نخبگان دارالفنون که توسط امیرکبیر، وزیر اعظم ناصرالدین شاه تأسیس شده بود، شرکت می کرد. میرزا ابوالفضل پس از مدت کوتاهی به ریاست مدرسه حکیم هاشم انتخاب شد. گرویدن به دیانت بهائی و دستگیری. اولین برخورد میرزا ابوالفضل با بهائیان در اوایل سال ۱۸۷۶ در زمان اقامت وی در تهران بود. ابوالفضل روزی با پارچه فروشی بی سواد به نام آقا عبدالکریم ملاقات کرد که در مورد مسائل سخت دینی با او گفتگو می کرد. با گذشت زمان، ابوالفضل به تیزبینی و ویژگی های اخلاقی عبدالکریم پی برد، اما زمانی که سرانجام فهمید عبدالکریم بهائی است و نکاتی که بیان می کند، عمدتاً از کتب مقدس بهائی نشأت می گیرد مکدر شد. با این وجود ابوالفضل
در مورد دیانت بهائی کنجکاو شد و خواستار ملاقات با سایر بهائیان شد. داستانی نیز از مواجهه نعل بندی بیسواد که بهائی بود با میرزا ابوالفضل وجود که بر کنجکاوی وی افزود. در چند ماه بعد، ابوالفضل با برخی از بهائیان برجسته از جمله نبیل اکبر، میرزا اسماعیل ذبیح و آقا میرزا حیدرعلی اردستانی ملاقات کرد. زمانی که در خانه میرزا اسماعیل ذبیح بود، دو اثر از بهاءالله خواند، لوح رئیس و لوح فؤاد پاشا که حاوی پیشگویی هایی دربارهٔ سقوط سلطان عبدالعزیز و وزیرش عالی پاشا و از دست دادن آدریانوپل از دست سلطان بود. او اظهار داشت که اگر وقایعی که در آن آثار آمده رخ دهد، به بهاءالله ایمان خواهد آورد. چند ماه بعد، زمانی که دقیقاً وقایع پیش بینی شده در آن آثار رخ داد، میرزا ابوالفضل دیانت بهائی را پذیرفت و در ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۷ بهائی شد. ابوالفضل به محض بهائی شدن، شروع به آموزش دین جدید به دیگران کرد و با انتشار اخباری مبنی بر گرویدن به دین جدید، از مدرسه علمیه برکنار شد. او موقعیت جدیدی به عنوان معلم در مدرسه ای برای کودکان زرتشتی یافت که توسط مانکچی صاحب، پارسی هندی تأسیس شده بود. در دوران تحصیل وی در مدرسه، تعدادی از زرتشتیان از جمله اس
تاد جوانمرد و ملابهرام اختر خاوری به آئین بهائی گرویدند. او در ده سال بعدی که در تهران گذراند به ترویج دیانت بهائی ادامه داد و به میرزا حسین همدانی کمک کرد تا شرحی از تاریخ ادیان بابی و بهائی را در اثری به اسم «تاریخ جدید» به رشته تحریر درآورد. این اثر به سفارش مانکچی صاحب نگاشته شد. میرزا ابوالفضل در تهران سه بار به زندان افتاد. او اولین بار در دسامبر ۱۸۷۶، پس از آنکه که معلوم شد که به دیانت بهائی گرویده است، به زندان افتاد و پس از پنج ماه آزاد شد.در سال های ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۳، او به همراه ۵۰ نفر دیگر از بهائیان، به مدت ۱۹ ماه در تهران زندانی شد. این بازداشت به دستور کامران میرزا، حاکم تهران، و به تحریک سید صادق سنگلجی، یکی از روحانیون بانفوذ شهر، انجام شد. سپس در اکتبر ۱۸۸۵ بار دیگر به دستور کامران میرزا شش ماه دیگر زندانی شد. سفرها. پس از آزادی از زندان در سال ۱۸۸۳، سفرهای گسترده ای را در سرتاسر ایران آغاز کرد، به ویژه پس از دریافت نامه هایی از بهاءالله در سال ۱۸۸۶ که از او خواسته شده بود برای ترویج آیین بهائی سفر کند. اساساً از طریق نوشته های او بود که دیانت بهائی به یهودیان ایران عرضه شد که منجر شد تعداد زیادی
از آنها به بهاءالله ایمان بیاورند. در سفرهای خود به ایران از کاشان، اصفهان، یزد و تبریز دیدن کرد. در سال ۱۸۸۸ و سه سال پس از آن به عشق آباد، سمرقند و بخارا سفر کرد. حاجی محمدرضا اصفهانی، یکی از بهائیان سرشناس، در دوران حضور در عشق آباد، ترور شد. ابوالفضل در محاکمه قاتلان سخنگوی بهائیان بود و در تفهیم استقلال آئین بهائی از اسلام به دولت روسیه کمک کرد. در سمرقند، تلاش های او باعث شد تا دکتر عطاءالله خان به آئین بهائی بگرود، وی اولین بهائی افغان بود. ابوالفضل در سال ۱۸۹۴ ده ماه را نزد عبدالبهاء در عکا گذراند سپس به قاهره رفت و چندین سال در آنجا اقامت گزید. تلاش های او در مصر باعث شد حدود ۳۰ نفر از دانشجویان دانشگاه الازهر که مهم ترین دینی در جهان اسلام سنی است به آئین بهائی بگروند. ابوالفضل با نویسندگان و ناشران مجلات نیز دوست شد و مقالات زیادی در مطبوعات مصر نوشت. در سال ۱۸۹۶، زمانی که ناصرالدین شاه در ایران ترور شد، زعیم الدوله، دشمن بهائیان، از شایعه ترور به دست بهائیان استفاده کرد تا بهائیان مصر را قتل عام کند. هنگامی که ابوالفضل به دفاع از بهائیان برخاست و اظهار داشت که خود او بهائی است، بهائی بودن وی علنی
شد. بعد از آنکه دو کتاب او "فرائد" و "الدرر البهیة" در سالهای ۱۸۹۷–۱۹۰۰ منتشر شد، دانشگاه الازهر حکم به کفر ابوالفضل داد. بین سالهای ۱۹۰۰ و ۱۹۰۴ او به درخواست عبدالبهاء به پاریس و ایالات متحده سفر کرد، جایی که گفتگوها و نوشته های او به جوامع نوپای بهائی امکان داد تا اعتماد به نفس و درک روشنی از دین بهائی پیدا کنند. در طول سفر، لورا کلیفورد بارنی، یک بهائی آمریکایی، او را همراهی می کرد. در پاریس سخنرانی های او توسط آنتون حداد ترجمه شد و بیش از ۳۰ نفر بهائی شدند. سپس در پاییز ۱۹۰۱ به ایالات متحده و به ویژه به شیکاگو، جایی که بزرگ ترین جامعه بهائی بود، سفر کرد و تعداد زیادی سخنرانی کرد. سپس در دسامبر ۱۹۰۱، ابوالفضل به واشینگتن دی سی سفر کرد و با بهائیان و عموم مردم گفتگو کرد. او همچنین در این مدت به طور مداوم بر روی یک کتاب مقدماتی دربارهٔ دیانت بهائی کار کرد. ابوالفضل سپس به مدرسه بهائی گرین ایکر در الیوتِ مین سفر کرد و در ژوئیه و اوت ۱۹۰۳ در آنجا ماند و برای حضار بهائی سخنرانی کرد. در سال ۱۹۰۴، عبدالبهاء از ابوالفضل خواست که به خاورمیانه بازگردد، و بهائیان در ۲۹ نوامبر ۱۹۰۴ اجتماع بزرگ خداحافظی را برای او در
شهر نیویورک برگزار کردند سالهای بعد. میرزا ابوالفضل بیشتر سالهای آخر عمر خود را تا زمان مرگش در ۲۱ ژانویه ۱۹۱۴ در قاهره گذراند. در سالهای پایانی زندگی، از بیروت و حیفا دیدن کرد. هنگامی که عبدالبهاء در اوت ۱۹۱۰ از مصر دیدن کرد، ابوالفضل در مصر بود و در اواسط سال ۱۹۱۱ در نزدیکی عبدالبهاء در اسکندریه اقامت گزید. در اواخر سال ۱۹۱۲، ابوالفضل بیمار شد و آقا محمدتقی اصفهانی توانست ابوالفضل را به خانه خود در قاهره منتقل کند و تا زمان مرگش در ۲۱ ژانویه ۱۹۱۴ در آنجا ماند به گفته موژان مؤمن نوشته های ابوالفضل درکی دقیق از جریان های فکری مدرن را نشان می دهد که در مردی که فقط به زبان های شرقی آشنایی داشت، قابل توجه است. وی توانست تعالیم بهائی را در طیف وسیعی از مسائل مختلف به کار گیرد. به عنوان یک نویسنده. میرزا ابوالفضل در مورد طیف وسیعی از موضوعات بهائی، از جمله مطالب فراوانی در مورد دلایل رسالت بهاءالله نوشت. او پیوسته مورد ستایش شخصیت های مرکزی دیانت بهائی و شوقی افندی قرار گرفت. مقالات و نامه های او طیف گسترده ای را از ارائه دیانت بهائی برای کسانی که دارای پیشینه مسیحی و یهودی هستند، شامل می شود. پس از وفات وی، اوراق
او، از جمله چندین اثر ناتمام، به عشق آباد، محل زندگی برادرزاده اش برده شد. با این حال، بسیاری از این اسناد در طول انقلاب روسیه گم شدند.
شیطان هم می گرید یک مجموعه استریم پویانمایی بزرگسالان آمریکایی در ژانر اکشن خیال پردازی شهری است که توسط شرکت های کپ کام و آدی شانکار بوتلگ مولتیورس بر اساس فرنچایز بازی ویدیویی به همین نام ساخته شده است. این مجموعه به تعداد ۸ قسمت در ۳ آوریل ۲۰۲۵ در نتفلیکس منتشر شد. تولید. در اواخر سال ۲۰۱۸، آدی شانکار اعلام کرد که سریالی تلویزیونی اقتباس شده از "شیطان هم می گرید" را برای نتفلیکس تولید خواهد کرد. الکس لارسن به عنوان نویسنده برای این سریال استخدام شد. همچنین اعلام شد که فصل اول شامل ۸ قسمت خواهد بود. در اواخر سپتامبر ۲۰۲۳، اولین تیزر در جریان پخش زنده "Drop 01" نتفلیکس منتشر شد. اندکی بعد، روبن لنگدن، صداپیشه قدیمی دانته، فاش کرد که از او خواسته نشده بود که نقش خود را دوباره اجرا کند. انتشار. تا سپتامبر ۲۰۲۳، یک تیزر تریلر به همراه اخباری مبنی بر تولید و انیمیشن استودیو میر منتشر شد.
کبوتر شاهی دورنگ یا کبوتر سلطنتی دورنگ یک گونه نسبتاً بزرگ و خوش رنگ از کبوتر است. در جنگل ها و مزارع و بوته های جنوب شرقی آسیا، از میانمار و تایلند، در سرتاسر اندونزی و شرق تا فیلیپین (جایی که به طور محلی به آن کاماسو و بالود پوتی می گویند) و همچنین گینه نو یافت می شود. این کبوتر عمدتاً در جزایر کوچک و در مناطق ساحلی یافت می شود و از نظر حفاظت در رده کمترین نگرانی جای دارد.
دوران پیمان شکنی () یک فیلم درام تاریخی لهستانی به کارگردانی وویچیخ مارچفسکی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
پیت بول () یک فیلم اکشن لهستانی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
محسن شهرنازدار، (متولد ۱۳۵۶) انسان شناس، موسیقی شناس و مستندساز ایرانی است. شهرنازدار عضو شورای مرکزی مؤسسه انسان شناسی و فرهنگ و متمرکز روی فرهنگ و تاریخ بلوچستان است.او همچنین از نیمه دهه هفتاد خورشیدی به مدت ده سال، در رسانه های ایران فعالیت داشته و چندین گروه فرهنگی در آن دوران را دبیری کرده است. آخرین فعالیت رسانه ای او دبیری پروژه مهرگان در روزنامه ایران بود که محتوای آن به صورت کتاب به چاپ رسید. شهرنازدار از اواخر دهه هفتاد با حضور در میدان مطالعات قومی و با تمرکز روی موسیقی، به پژوهش درباره اقوام ایرانی به ویژه موسیقی قوم بلوچ پرداخته است. او همچنین دبیری علمی پروژه پژوهش های ایران فرهنگی ویژه بلوچستان را برعهده داشته که در قالب بیست و دو مجلد انتشار یافته است. شهرنازدار در سخنرانی ها و مقالات خود با رویکردی انسان شناختی به موسیقی و تغییرات فرهنگی در جامعه ایرانی و مساله اقوام ایرانی پرداخته است. او از دهه هشتاد خورشیدی روی پروژه «صداهای تهران» متمرکز شد. نتایج این پروژه در مه ۲۰۱۶ در همایش "فضاهای صوتی خاورمیانه و آسیای مرکزی: بررسی تقاطع مطالعات صدا و اتنوموزیکولوژی در خاورمیانه و آسیای مرکزی" که با
همکاری انجمن موسیقی خاورمیانه و آسیای مرکزی در دانشگاه سیتی لندن برگزار شد، ارائه شد. دستگیری. شهرنازدار در سال ۱۳۸۰ به اتهام توهین به مقدسات تحت تعقیب قرار گرفت. همچنین در اواخر شهریور ۱۳۹۰ به اتهام همکاری با تلویزیون بی بی سی بازداشت و پس از تحمل 24 روز انفرادی، در ۱۷ مهر ۱۳۹۰ از زندان اوین آزاد شد. دستگیری او و چند تن دیگر از مستندسازان ایرانی بازتاب گسترده جهانی یافت. شهرنازدار هم اکنون مسئولیت پروژه و سایت تاریخ فرهنگی ایران معاصر را بر عهده دارد. آثار. فیلم مستند: کتاب (دبیر): مقالات
مهمت ریها اکین (به ترکی: Mehmet Reha Eken ) (زاده ۱ ژانویه ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۹ اوت ۲۰۱۳) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود که در پست مهاجم بازی می کرد.. در صفحات باشگاه هواداران گالاتاسرای او به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ باشگاه در نظر گرفته می شود.[ "" ] او در چهار بازی خود برای تیم ملی ترکیه، شش گل به ثمر رساند و با ۱.۵نمره بهترین نسبت گل به بازی را در بین بازیکنان تیم ملی ترکیه دارد. او همچنین عضو تیم ترکیه برای مسابقات فوتبال در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ بود، اما در هیچ مسابقه ای بازی نکرد. دو برادر او دانیال ووران و بولنت اکن نیز به عنوان بازیکن در گالاتاسرای فعال بودند. مرگ. اکین در ۱۹ اوت ۲۰۱۳ در استانبول در سن ۸۸ سالگی درگذشت
کلویی آگنی (متولد ۱۹۸۹) خواننده و ترانه سرای موسیقی سلتیک ایرلندی است. او از سن ۱۴ سالگی به عضویت گروه "سلتیک ومن" درآمد و شهرت بسیاری را کسب کرد. آگنی در ۱۴ آلبوم از این گروه حضور داشت و در سال ۲۰۱۲ به عنوان خواننده سال جایزه موسیقی ایرلند انتخاب شد.
سلتیک ومن یا زن سلتیک، یک گروه موسیقی زنانه ایرلندی است. این گروه به همراه اعضای اولیه آن برای یکبار شرکت در رویدادی در دوبلین ایرلند به صورت اتفاقی تشکیل شد اما پس از چندین پخش اجرایشان توسط پی بی اس و حضور در تورهای بین المللی مکرر به شهرت جهانی دست یافتند.
آینده اسرا یا زندانیان فلسطینی بازداشت شده توسط اسرائیل در چارچوب مناقشه اسرائیل-فلسطین، جایگاهی محوری در پیشرفت روند صلح اسرائیل و فلسطین دارد. موارد محکومیت حبس شامل اتهامات تروریستم یا عضویت در یک «سازمان تروریستی غیرقانونی» مانند حماس یا قبل از توافق اسلو سازمان آزادیبخش فلسطین است، اما بر اساس برخی گزارش ها، فعالیت های سیاسی مانند برافراشتن پرچم فلسطین نیز در میان آنها وجود دارد. در دسامبر ۲۰۱۱، ۴۷۷۲ زندانی امنیتی فلسطینی در زندان های اسرائیل دوران محکومیت خود را می گذراندند. از این تعداد ۵۵۲ نفر به حبس ابد محکوم بودند. در آوریل ۲۰۲۲، ۴۴۵۰ زندانی امنیتی فلسطینی در زندان های اسرائیل وجود داشت - از جمله ۱۶۰ کودک، ۳۲ زن و بیش از ۱۰۰۰ " بازداشتی اداری " (به طور نامحدود بدون اتهام). تعداد فلسطینی هایی که توسط سرویس زندان های اسرائیل (IPS) نگهداری می شوند از حدود ۵۵۰۰ نفر قبل از جنگ به حدود ۹۰۰۰ نفر تا ژانویه ۲۰۲۴ افزایش یافته است که شامل ده ها نوجوان و زن می شود. نزدیک به یک سوم از افرادی که در بازداشت هستند تحت بازداشت اداری هستند. علاوه بر این، ارتش صدها تن از ساکنان غزه را دستگیر کرده است، در حالی که حتی چ
هار ماه بعد هیچ اطلاعاتی در مورد وضعیت رفاهی، محل نگهداری و شرایط حبس آنها ارائه نکرده است.انجمن اسیران فلسطینی گفت که بیش از ۹۱۷۰ فلسطینی از کرانه باختری از ۷ اکتبر توسط اسرائیل دستگیر شده اند و هزاران نفر دیگر از غزه «به زور» ناپدید شده اند. این سازمان اعلام کرد که تعداد دقیق آنها ناشناخته است زیرا اسرائیل از افشای تعداد فلسطینی های غزه خودداری کرده است. بررسی اجمالی. سیستم دادگاه نظامی اسرائیل برای سرزمین های اشغالی، با الگوبرداری از سیستم دادگاه نظامی بریتانیا که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شده بود، در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد و مرکز نهادی اشغالگری خوانده شده و در آن با فلسطینیان کرانه باختری به عنوان «غیرنظامیان خارجی» رفتار می شود. اقداماتی که این کشور اعمال می کند، که ترکیبی از عناصر اداری استعماری و حکومت نظامی است، نه تنها حوادث مربوط به توسل به خشونت، بلکه بسیاری از فعالیت های دیگر، اعتراضات غیرخشونت آمیز، بیانیه های سیاسی و فرهنگی و نحوه اجازه رفت و آمد یا معاشرت فلسطینیان با یکدیگر را پوشش می دهد. به گفته لیزا حجار، استاد جامعه شناسی، برخی از جنبه های مشکل زای سامانه ای که زندانیان فلسطینی در معرض آن هستند شامل با
زداشت طولانی مدت مظنونان بدون امکان ارتباط با دیگران، ممانعت از دسترسی موکل به وکیلش، استفاده معمول از زور تحت بازجویی برای گرفتن اعتراف و ارائه «شواهد سری» است. صدها هزار فلسطینی از سال ۱۹۶۷ محاکمه شده اند. به گفته سریع مقدیسی، مجموع فلسطینی های زندانی توسط اسرائیل در سال ۲۰۰۵ به ۶۵۰۰۰۰ نفر رسید به گفته تامار پلگ-سریک (۲۰۱۱) از این تعداد، ده ها هزار نفر تحت بازداشت اداری قرار گرفته اند. نرخ حبس در طول انتفاضه اول (۱۹۸۷–۱۹۹۲) بالاترین میزان حبس در جهان بود - و نرخ محکومیت آنها از ۹۰ تا ۹۵٪ متغیر بود که در بیشتر موارد در ۹۷٪ موارد به واسطه توافقات دادخواست تضمین شده بود. بر اساس آمار صلیب سرخ، در دو دهه اول اشغال، از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۷، از هر سه فلسطینی، یک نفر، یعنی حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر، توسط نیروهای اسرائیلی بازداشت شدند، و در هر روز دادگاه ها مملو بود از «کودکان» در دستبند، زنانی که به سربازان التماس می کنند، و مردم مضطربی که وکلا را برای کسب اطلاعات جمع می کنند .» پس از معاهده اسلو، دادگاه های شهرهای فلسطینی به منطقه ج بازگردانده شدند، که به دلیل سیستم مجوز، دسترسی وکلا و خانواده متهم به دادگاه ها را با مشکل مواج
ه کرد. شیوه خاص بازداشت اداری در ابتدا توسط انگلیسی ها برای مطیع کردن فلسطینی ها ایجاد شد، اما سپس به طور فزاینده ای برای مقابله با رفتار فعالان سیاسی یهودی و اعضای مظنون سازمان های شبه نظامی یهودی به کار گرفته شد. وکلای یهودی در ژوئیه ۱۹۳۶ استدلال کردند که آنها باید لغو شوند. داو یوسف نیز در سال ۱۹۴۸ استدلال کرد که این رویه، حکم قرار احضار زندانی را لغو کرده و منجر به حبس نابه جای فعالان یهودی توسط بریتانیایی ها شده است. با این حال، دولت اسرائیل، با دستیابی به استقلال خود، این مجموعه از مقررات را در کتاب اساسنامه دولت جدید حفظ کرد. ماده ۱۱۱ آن، فرماندهان نظامی را قادر می سازد تا هرکسی را بدون ارائه دلایل عمومی یا طرح اتهامات رسمی یا محاکمه، برای مدت حداکثر یک سال دستگیر و بازداشت کنند، هرچند بندی برای تمدید نامحدود هر شخصی که تحت این دستور بازداشت شده است وجود دارد. کنوانسیون چهارم ژنو اجازه بازداشت را می دهد و ارتش اسرائیل بر اساس این سابقه ها ماده ۸۷ "دستور مربوط به دستورالعمل های امنیتی" خود را ابلاغ کرد و آن را به مواردی اعمال کرد که الزامات شواهد دادگاه های اسرائیل اجازه محکوم کردن مظنون را نمی داد. نمو
نه های فاحش این عمل در اوایل اشغال رخ داد. تیسیر العاروری، استاد ریاضیات دانشگاه بیرزیت، شبانه در ۲۱ آوریل ۱۹۷۴ دستگیر و در ۱۸ ژانویه ۱۹۷۸ پس از تحمل ۴۵ ماه حبس بدون محاکمه یا اتهام، تنها پس از اعتراض عمومی عفو بین الملل آزاد شد. مایکل گلدشتاین در سال ۱۹۷۸، این نظام بازداشت را «انحراف عدالت کیفری» خواند، که اما ماهیتی موقتی دارد و توسط یک وضعیت جنگی مستمر دیکته شده است. او به اسراییل بابت خودداری از تبدیل آن به بخشی از نظام قضایی خود، بر خلاف نظام نظامی، اعتبار داد. اسرائیل تنها در یک دوره پنج ماهه انتفاضه اول، ۱۹۰۰ فلسطینی را تحت حکم بازداشت اداری قرار داد. در دهه ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ تخمین زده می شد که در هر زمان بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ فلسطینی سالانه تحت بازداشت اداری قرار می گرفتند. عفو بین الملل اعلام کرد که در سال ۲۰۱۷ مقامات اسرائیلی به جای پیگرد کیفری برای بازداشت «صدها فلسطینی، از جمله کودکان، رهبران جامعه مدنی و کارکنان سازمان های غیردولتی، بدون اتهام یا محاکمه تحت دستورهای تجدیدپذیر، بر اساس اطلاعات پنهان شده از بازداشت شدگان و وکلایشان»، به بازداشت اداری ادامه می دهند و این که شمار بازداشت شدگان اداری به ۴۴۱ نفر