Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پوبلیوس کورنلیوس روفینوس دولتمرد و ژنرال در قرن سوم پیش از میلاد در جمهوری روم بود. اغلب تصور می شود که او پسر پوبلیوس کورنلیوس روفینوس، دیکتاتور روم (با معنای فعلی دیکتاتور اشتباه نشود) در سال 334 قبل از میلاد است اما این غیرممکن می نماید چرا که فاستی کاپیتولینی می گویند که پدرش به حتم گنائوس کورنلیوس روفینوس و پدربزرگش پوبلیوس کورنلیوس روفینوس بوده است. روفینوس دوبار به سِمَت کنسول و بعد ها در سالی نامشخص یک بار به سمت دیکتاتور انتخاب شد. در اولین دوره ی کنسولی به همراه کنسول دیگر، مانیوس کوریوس دناتوس، به جنگ های سامنیت در سال ۲۲۷ پیش از میلاد پایان بخشید.در انتخابات سال ۲۷۷ پیش از میلاد، گایوس فابریسیوس لوسینوس، کنسول سال پیشین با وجود رابطه ی خصمانه به او رأی داد چرا که او را تنها نامزد درخور با نبوغ نظامی می دید. زمانی که مردم از او پرسش گرفتند که چرا به آنکه مخالفش بودی رأی دادی پاسخ داد: «غارت شدن به دست هموطن خویش را خوش تر دارم تا فروخته شدن به دست دشمن [به عنوان اسیر و برده].» او به سبب آسیب پذیری دشمن، در دومین کنسولگری خود در سال 277 قبل از میلاد با بهره گیری از فرصت، باری دیگر خود را برای جنگ مه
یا نمود وشهرهای کروتون و لوکری را تصرف کرد. با وجود این نام و اعتبارش به دلیل بخل و ستمکاره گی بسیار خدشه دار گردید. دو سال بعد، روفینوس توسط فابریسیوس، که در آن زمان سنسور شده بود، پس از آنکه مشخص شد او بیش از ده لیبرا (واحد وزن در روم باستان) سینی نقره در اختیار دارد از سنا مطرود گردید. او همچنین از نیاکان دیکتاتور معروف روم، لوسیوس کورنلیوس سولا است.
تک پر توسی رنگ گونه ای از پرندگان از تیرهٔ توکایان (Turdidae) است که در بلیز، السالوادور، گواتمالا، هندوراس، مکزیک و نیکاراگوئه یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. در مکزیک، آنها نقش مهمی در برخی از آیین های کاتولیک دارند.
لوچ تایگر (Syncrossus helodes)، که معمولاً با نام های لوچ نواری، بوتیای تایگر و بعضاً کتی لوچ نیز شناخته می شود، یک ماهی آب شیرین از خانواده لوچ های بوتی و بومی رودخانه های ویتنام, تایلند, لائوس و کامبوج است . "بوچ تایگر" شبیه گونه "لوچ تایگر سبز (Syncrossus hymenophysa)" بومی بورنئو، سوماترا و شبه جزیره مالزی است و این دو اغلب اشتباه گرفته میشوند. تفاوت لوچ تایگر با گونه دوم به دلیل عدم وجود یک نقطه تیره در باله پشتی و وجود علائم تیره نامنظم در قسمت پایین بدن است. این گونه ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتری رشد می کند. پارامترهای آب ترجیحی آن عبارتند از پی اچ ۷ یا کمتر، سختی آب نرم پایین تر از ۱۲ و کمی اسیدی، دمای بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد. برخی از جوان ها با رسیدن به بلوغ مقداری از رنگ خود را از دست می دهد
تک پر رخ سیاه یک پرنده در تیرهٔ توکایان است که در کوهسارهای کاستاریکا و غرب پاناما بومی است. تک پر رخ سیاه همچنان در مناطق حفاظت شده و دسترس ناپذیر رایج است، اما به دام انداختن این آوازخوان ارزشمند برای تجارت پرندگان قفسی بر تعداد آن در جاهای دیگر تأثیر بدی گذاشته است.
تک پر گلوحنایی گونه ای از پرندگان است که در تیرهٔ توکایان (Turdidae) جای دارد. جامائیکا و هیسپانویلا و در آنتیل کوچک در دومینیکا، مارتینیک، سنت لوسیا و سنت وینسنت یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
تک پر گونه گون گونه ای از پرندگان تیرهٔ توکایان (Turdidae) است که در کلمبیا و پاناما یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
پرت خونی (Amphilophus citrinellus × Vieja melanurus)، یا سیچلاید پرت، گونه ای دورگه از خانواده سیچلایدها است. این ماهی برای اولین بار در حدود سال ۱۹۸۶ در کشور تایوان پرورش داده شد. پرت های خونی نباید با سایر پرت ها یا طوطی ماهیان آب شور خانواده (Scaridae) اشتباه گرفت. رنگ های طبیعی این ماهی قرمز، زرد و خاکستری است. سایر رنگ هایی که در بازار دیده میشود توسط پرورش دهندگان به ماهی تزریق می شود.
موش خرگوشی پاسفید گونه ای منقرض شده از جوندگان است که در اصل در جنگل های آدلاید تا سیدنی یافت شد، اما به جنوب شرقی استرالیا محدود شد. این جونده به اندازه بچه گربه بود و یکی از بزرگ ترین جوندگان بومی استرالیا بود. شب زی بود و در میان درختان زندگی می کرد. در اندام درختان توخالی اکالیپتوس لانه هایی پر از برگ و احتمالاً علف درست می کرد. مادر بچه اش را با پستانک هایش می برد. در نامه ای به جان گولد، فرماندار وقت استرالیای جنوبی، سر جورج گری، گفت که او نوزادی را از پستانک مادر مرده اش بیرون آورده است. بچه محکم به دستکش گولد چسبیده بود.
جیمز شِرِن (؛ – ) جراح اهل بریتانیا بود. دو اصطلاح پزشکی مرتبط با آپاندیسیت - یک علامت تشخیصی و یک رژیم درمانی محافظه کارانه - به نام او نام گذاری شده است. او جراحی را در «بیمارستان سلطنتی لندن» فرا گرفت. در سال ۱۹۰۱، شرن موافقت کرد که با انجام جراحی، دو عصب در بازوی همکارش هنری هد را از هم جدا کند تا آنها بتوانند روند بهبودی هنری هد را مطالعه کنند. این دو با همکاری هم ۳ کتاب تألیف کردند که یکی از آنها با همکاری ویلیام هالس ریورز نوشته شد. وی بابت مشارکت هایش در جریان جنگ جهانی اول فرمانده والامقام امپراتوری بریتانیا را در سال ۱۹۱۹ دریافت کرد. همسر توماس هاردی «فلورنس داگدیل» یکی از بیماران او بود که توده ای از گردنش خارج کرد. یک علامت تشخیصی در آپاندیسیت (معروف به مثلث شرن) به افتخار او نام گذاری شده است. مثلثِ شِرِن ناحیه ای است میان که خار تهیگاهی بالایی پیشین، سمفیز پوبیس و ناف. هایپرستزی (افزایش حساسیت به لمس) در این ناحیه، نشانه بالقوه آپاندیسیت حاد است. «درمان آشنِر-شِرِن» که مدیریت محافظه کارانه (غیر جراحی) آپاندیسیت است نیز به افتخار او نامگذاری شده است.
موش خرگوشی دم جارویی گونه ای از جوندگان تیرهٔ موشان (Muridae) است که در استرالیا و پاپوآ گینه نو یافت می شود.
معدن مس-مولیبدن تغوت ( ) یک معدن روباز مس و مولیبدن در شمال استان لوری ارمنستان در 32 کیلومتری شرق شهر آلاوردی و در محدوده روستای تغوت است که ارزش ذخایر آن ۱۵٬۵ میلیارد دلار (در سال ۲۰۱۰) است. در دسامبر ۲۰۱۴، گروه عملیات تولیدی را در این معدن آغاز کرد که یک پروژه ۳۸۰ میلیون دلاری است. در فوریه ۲۰۱۸ گروه والکس بیانیه ای را منتشر کرد که در آن اعلام کرد همه عملیات ها را تعلیق کرده و تقریباً تمام کارکنان را اخراج می کند. انتظار می رفت این معدن از نظر اندازه با معدن مس-مولیبدن کاجاران در جنوب ارمنستان قابل مقایسه باشد. سپرده های موجود و ارزش. جنگل تغوت در بالای ذخایر معدنی قرار دارد، که حدود ۱٫.۶ میلیون تن مس و حدود ۱۰۰٫٫۰۰۰ تن مولیبدن دارد. در سال ۲۰۱۰، با قیمت مس ۷۵۰۰ دلار آمریکا در هر تن و مولیبدن ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا در هر تن، این رقم به حدود ۱۲ میلیارد دلار در مس و ۳٫۵ میلیارد دلار در مولیبدن می رسد؛ بنابراین ارزش کل ذخایر معدن در سال ۲۰۱۰ حدود ۱۵٫٫۵ میلیارد دلار بوده است. تأمین مالی و مالکیت معدن. این معدن که توسط والکس گروپ اداره می شود و حداقل بخشی از آن متعلق به کارآفرین ارمنی-روسی والری مجلومیان است، که ادع
ا می کند که قبلاً تقریباً ۳۴۰ میلیون دلار در تغوت سرمایه گذاری کرده است. بخش عمده ای از این پول را از وی تی بی بانک، یک بانک پیشرو روسی، قرض گرفته است. در سال ۲۰۱۳، این شرکت همچنین ۶۲ میلیون دلار بودجه از یک صندوق بازنشستگی دانمارکی جذب کرد، که قرار بود تا حدی یا به طور کامل به خرید تجهیزات متالورژی از یک شرکت دانمارکی دیگر، به نام اف ال اسمیت اختصاص یابد. در سال ۲۰۱۷، آژانس اعتباری دولتی دانمارک تصمیم گرفت ضمانت های اعتبار صادراتی را به اپراتورهای معدن را پس بگیرد و مالک خصوصی خود را به دلیل عدم رعایت استانداردهای زیست محیطی متهم کند.. حوادث، اظهارات و وقایع قابل توجه. ارزیابی قبل از افتتاح. گزارش های پیش از پروژه حاکی از آن بود که استخراج معادن روباز در تغوت منجر به نابودی ۳۵۷ هکتار از جنگل های غنی از جمله ۱۲۸٫۰۰۰ درخت می شود. فعالان محیط زیست ادعا کردند که خرد کردن و غنی سازی سنگ معدن باعث آلودگی یک رودخانه محلی و آب های زیرزمینی نیز می شود. اظهارات اپراتور معدن (۲۰۱۴). والکس ادعا کرد که حدود ۱۳۰۰ شغل جدید ایجاد کرده است و متعهد شد که مدارس جدید بسازد و زیرساخت ها را در روستاهای مجاور نیز ارتقا دهد. این شر
کت اعلام نمود که قصد دارد در سال ۲۰۱۵ کنسانتره سنگ معدنی غیرآهنی به ارزش ۱۸۲ میلیون دلار در آنجا تولید کند. اپراتور معدن آلودگی محیط زیست را تأیید کرد (اوت ۲۰۱۷). در جلسات عمومی، ساهاک کاراپتیان، معاون مدیر کل والکس، واقعیت آلودگی محیط زیست را رد نکرد و قول داد راه حلی بیابد. برداشت بودجه به دلیل مسائل زیست محیطی (اکتبر ۲۰۱۷). پس از یک سری هشدارها، آژانس دولتی دانمارک EKF تصمیم گرفت ضمانت های اعتبار صادراتی را به اپراتورهای معدن پس بگیرد و مالک خصوصی خود را به عدم رعایت استانداردهای زیست محیطی مورد توافق متهم کرد. نارضایتی ساکنان روستا (دسامبر ۲۰۱۷). ساکنان این روستا رسماً از وزارت حفاظت از طبیعت خواستند که پروژه توسعه معدن را لغو کند. نشت به رودخانه (ژانویه ۲۰۱۸). تا پایان ژانویه ۲۰۱۸ گزارش هایی منتشر شد مبنی بر اینکه سد باطله معدن دارای ترک است و زباله های فرآوری نشده معدن به رودخانه شنوغ نشت کرده و باعث آلودگی آشکار آن شده است. با این حال وزیر حفاظت از طبیعت معتقد است که اندازه گیری ها نمی تواند آلودگی رودخانه را مشخص کند. گروه والکس تمام عملیات خود را به حالت تعلیق درآورد (فوریه ۲۰۱۸). اپراتور معدن با صدو
ر بیانیه ای اعلام کرد که تمامی عملیات ها را به حالت تعلیق درمی آورد و همه کارگران را به جز تعداد معدودی که مسئول حفظ زیرساخت های موجود هستند اخراج می کند.
اگنس تیروپ (; – ) ورزشکار ورزش دو و میدانی اهل کنیا بود. او در مسابقات جهانی دوومیدانی ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ در ماده ۱۰۰۰۰ متر مدال برنز را کسب کرد. در مسابقات قهرمانی کراس کانتری جهانی ۲۰۱۵، تیروپ پس از زولا باد، به دومین دونده جوان برنده مدال طلا در مسابقات زنان تبدیل شد. او در زمان مرگش در بیست و پنج سالگی، در سال ۲۰۲۱، رکورددار دوی ۱۰ کیلومتر مسابقات زنان بود. حرفه ورزشی. تیروپ برای اولین بار در سطح ملی در سال ۲۰۱۲ به شهرت رسید، زمانی که در مسابقات قهرمانی دو و میدانی کراس کنیا، نایب قهرمان جهانی جوانان پس از فیت کیپیگون شد. این موفقیت منجر به انتخاب او به عنوان دونده تیم ملی و کسب مدال بین المللی در مسابقات قهرمانی دو و میدانی آفریقا ۲۰۱۲ شد، جایی که او دوباره نایب قهرمان، پس از فیت کیپیگون شد و مدال نقره جوانان را به دست آورد. او نماینده کنیا در مسابقات جهانی دو و میدانی جوانان ۲۰۱۲ در ماده ۵۰۰۰ متر بود و با زمان ۱۵:۳۶٫۷۴ دقیقه و کسب مدال برنز کارش را به پایان رساند، که پس از رقبای اهل اتیوپی خود قرار گرفت. تیروپ دوباره در مسابقات قهرمانی دو و میدانی کراس کنیا ۲۰۱۳ در مجدداً جایگاه دوم پس از فیت کیپیگون قرار گرفت
و همکاری بین این دو منجر به کسب مقام اول و دوم کنیا و کسب عنوان تیمی در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی ۲۰۱۳ شد. فیت کیپیگون از عنوان خود دفاع کرد در حالی که تیروپ با فاصله ای نزدیک در جایگاه دوم قرار گرفت و اولین مدال خود را در این مسابقات کسب کرد. او در آن سال در مسابقات دو و میدانی پیست پیشرفت کرد و بهترین زمان های شخصی ۸:۳۹٫۱۳ دقیقه برای ۳۰۰۰ متر و ۱۴:۵۰٫۳۶ دقیقه برای ۵۰۰۰ متر ثبت کرد و همچنین در نیمه ماراتن بهترین زمان ۷۱:۵۷ دقیقه را به دست آورد. در فصل ۲۰۱۴، تیروپ بالاخره از سایه فیت کیپیگون خارج شد. او عنوان قهرمانی جوانان کراس کنیا را به دست آورد و سپس در مسابقات جوانان قهرمانی دو و میدانی آفریقا ۲۰۱۴ برتری یافت و کنیا را با فاصله ۱۴ ثانیه به پیروزی رساند (فیت کیپیگون در هر دو مسابقه مربوط به رده بزرگسالان اول شد). تیروپ نتوانست چنین فاصله ای را در مسابقات جهانی جوانان ۲۰۱۴ با نایب قهرمان مسابقات آلمیتو هرویه ایجاد کند و دوباره در ماده ۵۰۰۰ متر در جایگاه سوم قرار گرفت، در حالی که اتیوپیایی ها حسرت تاریخی کنیا در کسب مدال طلا در این ماده را طولانی تر کردند. تیروپ در فصل ۲۰۱۵ وارد رده بزرگسالان شد و
بلافاصله عملکرد خوبی داشت و در مسابقات کراس کشف الدورت در کنیا قهرمان شد. او در مسابقه قهرمانی ملی بزرگسالان کنیا در جایگاه دوم پس از فیت کیپیگون قرار گرفت و سهمیه عضویت در تیم ملی بزرگسالان را کسب کرد، عملکردی که او را آکنده از اعتماد به نفس کرد. او در آن زمان گفت: «من حتی باور نمی کردم که بتوانم به تیم راه پیدا کنم. من از دویدن در کنار بزرگسالان نخواهم ترسید.» در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی ۲۰۱۵، پس از کناره گیری فیت کیپیگون، قهرمان جهان، امیلی چبت، به عنوان ورزشکار برتر کنیا دیده می شد و تیروپ به عنوان یکی از اعضای کلیدی تیم به حساب می آمد. با وجود اینکه این اولین حضور بین المللی او در رده بزرگسالان بود و او چهارمین ورزشکار جوان در این مسابقات بود، تیروپ به پیش رفت و به تدریج از میدان فاصله گرفت تا مدال طلا بزرگسالان را به دست آورد، حدود پنج ثانیه جلوتر از سنبره تفر از اتیوپی به این موفقیت دست یافت. این موفقیت تیروپ را به دومین برنده جوان برنده مدال طلا، پس از قهرمانی زولا باد در سال ۱۹۸۵، در تاریخ مسابقات تبدیل کرد و همچنین سیصدمین مدال کنیا در این مسابقات را به ارمغان آورد. با اینکه اتیوپیایی ها چه
ار نفر اول را تکمیل کردند و قهرمان پیشین مسابقات، چبت در جایگاه ششم قرار گرفت، کنیا در مسابقه تیمی دوم شد. در سال ۲۰۱۷، تیروپ در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی که در لندن برگزار شد، شرکت کرد و مدال برنز در ماده ۱۰٬۰۰۰ متر زنان را کسب کرد، با زمان ۳۱:۰۳٫۵۰، که بهترین رکورد شخصی او در این ماده بود. در سال ۲۰۱۸، او در مسابقه ۱۰ کیلومتر جهانی بنگلور با زمان ۳۱:۱۹ قهرمان شد. تیروپ مدال برنز جهانی دوم خود را در ۱۰٬۰۰۰ متر زنان در مسابقات قهرمانی جهانی ۲۰۱۹ که در دوحه، قطر، برگزار شد، با زمان جدید شخصی ۳۰:۲۵٫۲۰ کسب کرد. در المپیک توکیو ۲۰۲۰ که به تأخیر افتاد و در سال ۲۰۲۱ برگزار شد، تیروپ در ماده ۵۰۰۰ متر زنان در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در جایگاه چهارم قرار گرفت. در سپتامبر آن سال، او رکورد جهانی که در یک مسابقه ۱۰ کیلومتری زنان در سال ۲۰۰۲ ثبت شده بود را با ۲۸ ثانیه اختلاف بهبود بخشید. او سپس زمان ۳۰:۰۱ را در رویداد «رود تو رکوردز» که در هرتسوگن آوراخ، آلمان برگزار شد، به ثبت رساند. در اکتبر، او در مسابقه ۱۰ کیلومتر غول ها در ژنو در جایگاه دوم قرار گرفت، که در زمان ۳۰:۲۰ پشت سر کالکیدان گزاگهنه، نفر اول، از اتیوپی
این عنوان را کسب کرد. مرگ. تیروپ در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱ در خانه اش در ایتن، شهرستان الگیو-ماراکوت پیدا شد؛ چندین زخم چاقو در ناحیه گردن و شکم بر پیکر او وارد شده بود. مقامات بر این باور بودند که یک مشاجره خانگی رخ داده و تیروپ مورد حمله قرار گرفته است، زیرا همچنین متوجه شدند که شیشه های ماشین او شکسته بود. جستجویی برای پیدا کردن همسر تیروپ، ابراهیم روتیچ، آغاز شد، چرا که او پس از تماس با خانواده اش و درخواست بخشش از خدا به دلیل کاری که انجام داده بود، ناپدید شد. او سپس در یک تعقیب و گریز با سرعت بالا درگیر شد و سعی کرد از کشور فرار کند و در نهایت وسیله نقلیه فرار خود را به یک کامیون نزدیک مومباسا کوبید. او سپس دستگیر و دربارهٔ مرگ تیروپ مورد بازجویی قرار گرفت. تیروپ در زادگاهش، کاپنیامیسا، شهرستان ناندی به خاک سپرده شد.
ماکسیموس افسوسی (؛ ۳۱۰–۳۷۲ پس از میلاد) فیلسوف نوافلاطونی اهل روم باستان بود. گفته می شود از خانواده ای ثروتمند بود و تأثیر زیادی بر امپراتور ژولیان داشته است که آموزشش از سوی آدزیوس به او پیش نهاد شد. ماکسیموس عشق امپراتور به جادو و کرامات را ستود و مقام بالایی در دربار به دست آورد، اما رفتار تندش موجب دشمنی اطرافیان امپراتور شد. پس از مرگ ژولیان مدتی را در زندان گذراند و در نهایت توسط والنس اعدام شد. زندگی. مفصل ترین منبع برای زندگی ماکسیموس در "زندگی سوفیست ها" اثر یوناپیوس یافت می شود، اما آمیانوس مارسلینوس، امپراتور ژولیان و لیبانیوس نیز به او اشاره کرده اند. نویسندگان مسیحی نیز دربارهٔ او بحث می کنند، البته با عبارات بسیار منفی. ماکسیموس در اوایل قرن ۴ میلادی متولد شد. آمیانوس مارسلینوس افسوس را زادگاه ماکسیموس می نامد، که مورد تردید برخی از محققان است، اما مسلم است که متعلق به غرب آسیای صغیر بوده است. پدر و مادرش ثروتمند بودند. ماکسیموس برادری به نام کلودیانوس داشت که او نیز فیلسوف شد. برادر دیگرش نیمفیدیاس نزد امپراتور ژولیان به عنوان منشی مکاتبات یونانی ("Magister epistolarum graecarum") خدمت کرد. آم
ونیوس هرمیاس گزارش می دهد که ماکسیموس شاگرد نوافلاطونی «هیریوس» بوده است. ماکسیموس از حدود ۳۳۵ تا ۳۵۰ میلادی به عنوان شاگرد آدزیوس در پرگامون به سر برد. زمانی که ماکسیموس در آن جا بود، در کنار کریسانتیوس، اوسبیوس و پریسکوس تحصیل کرد. بسیاری از نوافلاطونیان تئورگی (تلاش برای ارتباط با خدا با اعمال آیینی خاص) را انجام می دادند، و شاهدی وجود دارد که بر اساس آن ماکسیموس طلسم عشقی را که توسط یکی از نزدیکانش بر سوسیپاترا فیلسوف ساخته شده بود را شکست. در حدود سال ۳۵۰، ماکسیموس پرگامون را ترک کرد تا در افسوس به عنوان معلم فلسفه کار کند. ظاهراً مسیحیان نیز در آموزش او شرکت داشتند: گفته می شود که یک مسیحی به نام سیسینیوس که بعدتر اسقف نواتیانیست در قسطنطنیه شد، نزد ماکسیموس درس خوانده است. در سال ۳۵۱ امپراتور ژولیان به پرگامون رفت، و اوزبیوس به او هشدار داد که خود را با هنرهای جادویی که ماکسیموس انجام می دهد درگیر نکند. اما این هنرها ژولیان را که بین ماه مه ۳۵۱ و آوریل ۳۵۲ با ماکسیموس در افسس تمرین می کرد، اغوا کرد. ژولیان در سال ۳۵۵ به عنوان سزار منصوب شد و همچنان با ماکسیموس در تماس بود. در سال ۳۶۱ به عنوان آگوستوس،
جولیان پریسکوس و ماکسیموس را به قسطنطنیه آورد. ماکسیموس دعوت امپراتور را پذیرفت و گفته می شود که توضیح داده است که می توان به زور به لطف خدایان دست یافت. هر دو نوافلاطونی از همراهان نزدیک امپراتور بودند و از آن ها به عنوان مشاور دینی-فلسفی و شریک بحث استفاده می کردند. یوناپیوس بیان می کند که ماکسیموس و پریسکوس هیچ اقتدار سیاسی نداشتند، اما همچنین می نویسد که ماکسیموس به طرز متکبرانه ای غیرقابل دسترس بودند و از موقعیت تأثیرگذار خود برای اندوختن ثروت استفاده کردند. ماکسیموس در تابستان ۳۶۲ ژولیان را تا انطاکیه همراهی کرد و در لشکرکشی سال بعد به ایران در میان همراهان امپراتور بود. قبل از این که ژولیان در ۲۶ ژوئن ۳۶۳ در اثر یک جراحت جنگی بمیرد، آخرین گفتگوی فلسفی را با ماکسیموس و پریسکوس انجام داد. ماکسیموس در زمان امپراتور ژوویان نیز همچنان از لطف امپراتور برخوردار بود، اما پس از مرگ ژوویان، دشمنانش به دنبال او آمدند. در بهار ۳۶۴ متهم به بیمار کردن امپراتورهای جدید والنتینین یکم و والنس شد. این اتهام قابل تأیید نبود و منتفی شد، اما مخالفان او تسلیم نشدند. در ۳۶۵/۳۶۶ باز هم دستگیر و متهم به ثروت اندوزی نامشروع شد.
جریمه سنگینی وضع شد و او را به آسیا فرستادند (احتمالاً به میهن خود) تا راهی برای پرداخت جریمه پیدا کند. او که نتوانسته بود پول کافی به دست آورد، شکنجه شد. یوناپیوس گزارش داده است که ماکسیموس می خواست خود را بکشد، زیرا دیگر نمی توانست درد را تحمل کند و همسرش مقداری سم تهیه کرد. ابتدا همسرش زهر را نوشید، اما ماکسیموس بعد از او زهر را ننوشید. بعدتر ماکسیموس به دستور کلارخوس، معاون کنسول آسیا، که از طرفداران دین قدیمی بود، آزاد شد. بخش بزرگی از اموال مصادره شده به او بازگردانده شد و تدریس را از سر گرفت و حتی جرأت بازگشت به قسطنطنیه را به دست آورد. در حدود سال ۳۷۰ به امپراتور والنس اطلاع داده شد که گروهی از افراد با یک وخشور مشورت کرده اند تا بدانند امپراتور بعدی چه کسی خواهد بود و به آن ها گفته شد که والنس «به مرگ عجیبی خواهد مرد» و مردی که نامش با تئود شروع می شود جانشین او خواهد شد. والنس با قتل عام افراد با نام تئود و آزار و اذیت عمومی فیلسوفان مشرک به این پیش گویی واکنش نشان داد. یوناپیوس نشان می دهد که ماکسیموس، که به دروغ در طرح وخشور نقش داشت، توسط فستوس، معاون جدید آسیا، در سال ۳۷۲ اعدام شد. فعالیت ها. د
ر "سودا" آمده است که ماکسیموس نویسنده کتاب "در باب ابتکارات" ("Perì katarchôn") است، که یک متن در باب نجوم است و باقی مانده است. او همچنین تعدادی از آثار از جمله "در باب تضادهای غیرقابل حل"، "در باب پیش بینی ها"، "در باب اعداد"، و شرحی بر ارسطو نوشته است. دو تفسیر گم شده از منابع دیگر شهادت داده شده است: یکی در مقولات، که بخشی از آن باقی مانده است، و دیگری در "تجزیه و تحلیل پیشین"، که تمیستیوس به آن پاسخ داد. گزارش شده است که ماکسیموس با اوسبیوس، یامبلیخوس و پورفیری در بیان کمال شکل های دوم و سوم قیاس موافق بوده است.
ویلیام براون آید (۲۸ مارس ۱۷۹۶ - ۱۹ یا ۲۰ دسامبر ۱۸۵۲) معروف به ویلیام بی. آید ، یک آمریکایی و اولین و تنها رئیس جمهور جمهوری کوتاه مدت کالیفرنیا در سال ۱۸۴۶ بود. زندگی. ویلیام براون آید در سال ۱۷۹۶ در روتلند، ماساچوست در ایالات متحده آمریکا زاده شد. اولین جد او نیکلاس آید، در سال ۱۶۳۶ از انگلستان به آمریکا آمده بود. او به کار نجاری پرداخت و در سال ۱۸۲۰ با سوزان گروت هاسکل (۱۷۹۹ - ۱۸۵۰) ازدواج کرد. او و همسرش ابتدا در ماساچوست زندگی می کردند، اما خیلی زود به غرب —ابتدا به کنتاکی، سپس اوهایو، و در آخر ایلینوی— مهاجرت کردند. آنها در نهایت در اسپرینگفیلد ساکن شدند و در مزرعه به کشاورزی پرداختند. همچنین در آنجا آید به تدریس در مدرسه پرداخت. در سال ۱۸۴۵ آید مزرعه خود را فروخت و برای مهاجرت به قطاری که از ایندیپندنس، میزوری به اورگن می رفت، پیوست. به توصیه کالب گرینوود که یک راهنمای مسیر بود، آید و گروهی از مهاجران جدا شدند و به سمت ایالت کالیفرنیا (که در آن زمان جزئی از مکزیک بود و آلتا کالیفرنیا خوانده می شد) حرکت کردند. آنها در ۲۵ دسامبر ۱۸۴۵ به رسیدند. آید به سمت شمال حرکت کرد تا برای پیتر لاسن در رانچو بوسکوخو
کار کند. در سال ۱۸۴۶، به علت تهدید دولت مکزیک بر علیه مهاجرانی که شهروند مکزیک نبودند، حدود سی نفر ساکن مهاجر قلعه ساتر و رانچو بوسکوخو بر علیه دولت مکزیک شورش کردند که بعدها به شورش پرچم خرس معروف شد. آنها در ۱۴ ژوئن سونوما را تصرف کردند و فرماندار مکزیکی کالیفرنیای شمالی، ماریانو والخو را دستگیر کردند که در حقیقت از الحاق کالیفرنیا به دست ایالات متحده آمریکا حمایت کرده بود. در ۱۵ ژوئن، آید اعلامیه ای را که شب قبل نوشته بود منتشر کرد. در ظهر ۱۷ ژوئن، شورشیان پرچم خرس را برافراشتند، آلتا کالیفرنیا را جمهوری کالیفرنیا خوانده و از مکزیک اعلان استقلال کردند. آید به عنوان فرماندار انتخاب شد. اعلامیه آید. ویلیام آید اعلامیه ای نوشت و دلایل شورش در شب های ۱۴ - ۱۵ ژوئن ۱۸۴۶ را اعلام کرد و توضیح داد (در زیر).نسخه ها و کپی هایی از این اعلامیه به هر دو زبان اسپانیایی و انگلیسی در سرتاسر کالیفرنیای شمالی پخش شد. جمهوری پرچم خرس تا ۹ ژوئیه ۱۸۴۶، فقط ۲۵ روز ادامه داشت، تا زمانی که پرچم ایالات متحده در سونوما برافراشته شد. آید و دیگر پرچم داران شورش پرچم خرس به جان سی. فریمونت و نیروهای مسلح ایالات متحده پیوستند تا کالیفر
نیا را در جنگ با مکزیک تصرف کنند. پس از پایان جنگ. پس از جنگ مکزیک و آمریکا، آید به خانه خود در نزدیکی رد بلوف، کالیفرنیا بازگشت، جایی که همکاری خود را با جوزیا بلدن در رنچو بارانکا کلرادو از سر گرفت. او معادن بلدن را در سال ۱۸۴۹ خریداری کرد و در استخراج معدن موفق بود. آید به عنوان یک کارمند دولتی در شهرستان کولوسی (اکنون بخشی از شهرستان های کولوسا، گلن و تهاما امروزی) در شغل های برجسته و مهم خدمت کرد. در آنجا به عنوان قاضی وثیقه و شهرستان، قاضی رئیس دادگاه جلسات، ثبت شهرستان، حسابرس شهرستان، منشی شهرستان، خزانه دار شهرستان، معاون نقشه برداری شهرستان و معاون کلانتری خدمت کرد. آید در دسامبر ۱۸۵۲ احتمالاً در شب ۱۹ تا ۲۰ بر اثر آبله در سن ۵۶ سالگی درگذشت. او در گورستانی کوچک در سمت شرقی بزرگراه ۴۵ کالیفرنیا، در ۵ مایلی جنوب هامیلتون سیتی، کالیفرنیا در مونروویل سابق دفن شد. میراث. یک بازسازی ای از خانه ویلیام بی. آید و چند بنای دیگر در نزدیکی رد بلوف به یاد اوست.
بازداشت پیش از جلسهٔ دادرسی که با عنوان های بازداشت پیشگیرانه، بازداشت در انتظار محاکمه و بازداشت کوتاه مدت نیز شناخته می شود، فرآیندی است که در آن فرد دستگیر و به جرمی متهم می شود و تا هنگام جلسهٔ دادرسی، در بازداشت نگه داشته می شود. فردی که در بازداشت به سر می برد در زندان، حبس خانگی یا بازداشتگاه نگهداری می شود. برای نام گذاری این فرآیند، از اصطلاحات متفاوتی استفاده می شود که «بازداشت در انتظار محاکمه» عموماً در حوزه های قضایی کامن لا و «بازداشت پیشگیرانه» در جاهای دیگر مورد استفاده قرار می گیرند. در ایالات متحده آمریکا «بازداشت در انتظار محاکمه» نادر است مگر در اسناد رسمی و «بازداشت کوتاه مدت» در عوض اصطلاح اصلی است. بازداشت پیش از اتهام معمولاً دستگیری و ادامه بازداشت پس از محکومیت حبس نامیده می شوند. از آنجایی که حبس بدون محاکمه مغایر اصل برائت است، بازداشت پیش از جلسهٔ دادرسی در دموکراسی های لیبرال معمولاً مشمول حفاظت ها و محدودیت هایی است. یک مظنون معمولاً تنها در صورتی بازداشت می شود که احتمال داشته باشد مرتکب جرمی جدی شود، در بازجویی دخالت کند یا در دادگاه حاضر نشود. در بیشتر پرونده های دادگاه، مظنو
ن بازداشت نمی شود هنگامی که منتظر محاکمه، اغلب با محدودیت هایی از جمله وثیقه باشد. پژوهش ها دربارهٔ بازداشت پیش از محاکمه در ایالات متحده نشان داده است که بازداشت پیش از محاکمه احتمال محکومیت را افزایش می دهد، در درجه اول چون افرادی که در غیر این صورت تبرئه می شوند یا اتهاماتشان لغو می شود، به گناه خود اعتراف می کنند.
اُتو شیرمر (؛ – ) چشم پزشک و استاد دانشگاه اهل امپراتوری آلمان بود. وی دانش آموختهٔ دانشگاه گرایفسوالت بود و مدتی رئیس بخش چشم پزشکی همان دانشگاه بود و سپس استاد چشم پزشکی دانشگاه کیل و دانشگاه استراسبورگ شد. وی در سال ۱۹۰۹ به نیویورک مهاجرت کرد و در «بیمارستان چشم پزشکی یاکوب هرمان کناپ» مشغول به کار شد. او پژوهش های بافت شناسی و بیوشیمیایی بر روی آب مروارید، پژوهش های گسترده بر روی فیزیولوژی و بافت شناسی دستگاه اشکی و همچنین یک مطالعه دقیق بر روی کراتیت رُزاسه انجام داد. امروزه نام وی به واسطهٔ تست شیرمر در یادها مانده است. کتاب «"بیماری سمپاتیکی چشم"» را وی در سال ۱۹۰۵ منتشر کرد.
تئودور رومپل (؛ – ) جراح و سیاستمدار اهل آلمان بود که امروزه به دلیل تشریح نشانه رومپل-لید شناخته می شود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۸۷ از دانشگاه ماربورگ گرفت. او بر ساخت بیمارستان بارمبکر هامبورگ نظارت داشت و خودش در سال ۱۹۱۳ مدیر آن شد. از جمله دستیاران شناخته شده او در هامبورگ، باکتری شناس آلمانی گئورگ یوخمان بود.
نیلس تورکیل روسینگ (؛ – ) جراح، استاد دانشگاه و سیاستمدار اهل دانمارک بود که امروزه نامش به واسطه تشریح نشانه روزینگ در یادها مانده است. او در سن ۲۳ سالگی پزشک شد و از سال ۱۸۹۹ استاد جراحی دانشگاه کپنهاگ بود. در سال ۱۹۰۵، کمپین او برای ایجاد امکانات بهتر جراحی در کپنهاگ منجر به شروع ساخت ریگ شواسپیتال شد که در سال ۱۹۱۰ افتتاح گردید. وی بر روی درمان بیماری های شکمی از جمله عفونت ادراری، سل دستگاه ادراری، سنگ کیسه صفرا و آپاندیسیت متمرکز بود و بیش از ۲۰۰ مقاله علمی منتشر کرد. او در سال ۱۹۰۸ انجمن جراحی دانمارک را با همکاری «آیلرت چرنینگ» تأسیس کرد. او به سبب عوارض پرتودرمانی برای سرطان حنجره در اوایل سال ۱۹۲۷ درگذشت.