Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روبن سُسی مانوکیان (؛ زاده - ۹ سپتامبر ۲۰۲۵) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۶۰) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۶۵) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان (۱۹۷۰) می باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۱۹۹۰) شد.
هاملت سیراکی ماتینیان (؛ زاده ) نقاش، مجسمه ساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۲ آوریل ۱۹۵۳ در کیروواکان به دنیا آمد و از و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۷) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان (۱۹۸۲) می باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شد.
تیگران هاکوبی ماتولیان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۸۲) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۴) شد.
آبزرور رومی (L'Osservatore Romano) ()، روزنامه شهر واتیکان است که در مورد فعالیت های سریر مقدس و رویدادهایی که در کلیسای کاتولیک و جهان رخ می دهد، گزارش می دهد.
سند تسلیم ژاپنی ()، توافق نامه کتبی بود که تسلیم ژاپن را رسمی کرد و پایان خصومت ها را در جنگ جهانی دوم نشان داد. آن را امضا کردند نمایندگانی از امپراتوری ژاپن و از متفقین جنگ جهانی دوم: ایالات متحده آمریکا، دولت ملی جمهوری چین، استرالیا، کانادا، حکومت موقت جمهوری فرانسه، پادشاهی هلند و قلمرو پادشاهی نیوزیلند. این امضا در عرشه در خلیج توکیو در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ انجام شد. این تاریخ گاهی به عنوان روز پیروزی بر ژاپن شناخته می شود. با این حال، این نامگذاری بیشتر به تاریخ امپراتور هیروهیتو "پخش صدای جواهر" (تسلیم امپراتوری)، اعلامیه پخش رادیویی پذیرش شرایط اعلامیه پوتسدام در ظهر زمان استاندارد ژاپن در ۱۵ اوت اشاره دارد. آماده سازی. کارکنان ژنرال داگلاس مک آرتور، به ریاست سرهنگ LeGrande A. Diller، وظیفه داشتند پیش نویس سند تسلیم را تهیه کنند. با توجه به محدودیت منابع در مانیل جنگ زده، این یک چالش بود. با این وجود، یکی از اعضای باانگیزه کارکنان، یک نسخه خطی کمیاب را در زیرزمین یک صومعه پیدا کرد و آن را به چاپگر مک آرتور داد.
گروه رهبری اقلیمی شهرهای C40 گروهی متشکل از 96 شهر است که نماینده یک دوازدهم جمعیت جهان و یک چهارم اقتصاد جهانی است. این گروه که توسط شهرها ایجاد و رهبری می شود، بر مبارزه با بحران آب و هوا و پیشبرد اقدامات شهری که انتشار گازهای گلخانه ای و خطرات آب و هوایی را کاهش می دهد، ضمن افزایش سلامت، رفاه و فرصت های اقتصادی ساکنان شهرها، متمرکز است. تاریخچه. C40 در اکتبر 2005 آغاز شد، زمانی که کن لیوینگستون، شهردار لندن، نمایندگان 18 کلان شهر را برای ایجاد توافقی در مورد کاهش مشارکتی آلودگی آب و هوا گرد هم آورد و «C20» را ایجاد کرد.در سال 2006، شهردار لیوینگستون و ابتکار اقلیمی کلینتون (CCI) به رهبری تلاش های بیل کلینتون، رئیس جمهور سابق ایالات متحده برای تقویت هر دو سازمان با هم همکاری کردند و تعداد شهرهای این شبکه را به 40 رساندند و به ارائه پروژه ها و مدیریت پروژه برای شهرهای شرکت کننده برای افزایش بیشتر تلاش های کاهش انتشار گازهای گلخانه ای کمک کردند. عضویت. در حالی که C40 در ابتدا کلان شهرها را به دلیل ظرفیت بیشترشان برای مقابله با تغییرات اقلیمی هدف قرار داده بود، C40 اکنون سه نوع دسته بندی عضویت ارائه می دهد تا
تنوع شهرهایی را که برای مقابله با تغییرات اقلیمی اقدام می کنند، منعکس کند. این دسته بندی ها ویژگی هایی مانند اندازه جمعیت، تولید اقتصادی، رهبری زیست محیطی و مدت عضویت یک شهر را در نظر می گیرند. 1. کلان شهرها 2. شهرهای نوآور ۳. شهرهای ناظر اعضا. C40 دارای 96 شهر عضو در هفت منطقه جغرافیایی است. شرکا. C40 عضو اتحاد واکسن مردمی است. شرکای دیگر عبارتند از:
ساموئل گارگینی پطروسیان (؛ زاده ) مجسمه ساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۲ اکتبر ۱۹۵۱ در لنیناکان در به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۶) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان () می باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۴) شد.
سیلورپلیت، کد مرجع نیروی هوایی ارتش آمریکا در پروژه منهتن در طول جنگ دوم جهانی بود. در ابتدا نام پروژه اصلاح هواپیما که یک بمب افکن بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس را قادر می سازد تا یک سلاح اتمی را پرتاب کند، "Silverplate" در نهایت جنبه های آموزشی و عملیاتی برنامه را نیز شناسایی کرد. دستورالعمل اصلی پروژه به عنوان موضوع "پروژه نقره اندود" بود، اما استفاده مداوم از این اصطلاح آن را به "Silverplate" کوتاه کرد. منشأ. پروژه Silverplate در ژوئن ۱۹۴۳ زمانی آغاز شد که نورمن فاستر رمزی از گروه E-7 پروژه Y پروژه Y را به عنوان تنها هواپیما در موجودی ایالات متحده شناسایی کرد که قادر به حمل هر یک از انواع سلاح های پیشنهادی به شکل لوله ای است: مرد لاغر یا شکل بیضی مرد چاق.
گروه کامپوزیت ۵۰۹ ، واحدی از نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود که در طول جنگ جهانی دوم ایجاد شد و وظیفه عملیاتی جنگ افزار هسته ایها را بر عهده داشت. در اوت ۱۹۴۵ بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی ژاپن را اجرا کرد. این گروه در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۴ در پایگاه نیروی هوایی ونداور، یوتا فعال شد. فرماندهی آن را سرهنگ دوم (ایالت ها) پال تیبتس بر عهده داشت. از آنجایی که شامل اسکادران های پرنده مجهز به بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس بمب افکنها، داگلاس سی-۴۷ اسکای ترین و داگلاس سی-۵۴ اسکای مستر هواگرد ترابری "به جای "pombardation"، گروه به عنوان "pombardation" تعیین شد. این سیلورپلیت B-29ها را اداره می کرد که به طور ویژه برای حمل سلاح های هسته ای پیکربندی شده بودند.
توپخانه میدانی () یا توپخانه صحرایی نوعی توپخانه متحرک است که برای پشتیبانی از نیروهای زمینی در میدان نبرد استفاده می شود. این سلاح ها برای تحرک، مهارت تاکتیکی، درگیری با اهداف در برد کوتاه، برد بلند و برد بسیار دور تخصص دارند. تا اوایل قرن بیستم، توپخانه صحرایی به عنوان توپخانه پیاده نیز شناخته می شد، زیرا در حالی که توپ ها توسط حیوانات باربر (اغلب اسب ها) کشیده می شدند، خدمه توپ معمولاً پیاده راهپیمایی می کردند و بنابراین پشتیبانی آتش را عمدتاً برای نیروی پیاده نظام فراهم می کردند. این نوع توپخانه در تضاد با توپخانه اسبی بود که تأکید آن بر سرعت در حین پشتیبانی از واحدهای سواره نظام، توپ های سبک تر و خدمه سوار بر اسب را ضروری می کرد. در حالی که توپخانه اسبی توسط توپخانه خودکششی جایگزین شده است، توپخانه میدانی تا به امروز هم از نظر نام و هم از نظر مأموریت باقی مانده است، البته با وسایل نقلیه موتوری که توپ ها را یدک می کشند (این چیدمان توپخانه یدک کشی اغلب توپخانه متحرک نامیده می شود)، که خدمه را حمل و مهمات را جابجا می کنند. توپخانه مدرن همچنین به وسایل نقلیه چرخ دار و زنجیری با قابلیت استقرار سریع و مهمات دق
یق و توانایی هدف قرار دادن اهداف در بردهای بین ۱۵ تا ۳۰ کیلومتر پیشرفت کرده است.
داویت یوریی میناسیان (؛ زاده ) مجسمه ساز، آموزگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۷ فوریهٔ ۱۹۷۴ در تفلیس در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۹۲) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۹۸) فارغ التحصیل گشت. وی در و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فعالیت کرده است. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان (۲۰۱۱) می باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان شد.
گئورگی هاکوبی یارالیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش و کاریکاتوریست اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۷ در گاندزاک به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۵۳) فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹) شد. وی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت
ولادیمیر (اوهان) گغامی پطروسیان (؛ زاده - درگذشته ) مجسمه ساز، سیاستمدار اهل ارمنستان بود. نماینده دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳ مهٔ ۱۹۴۱ در استارایا روسا به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۶۴) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۴ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت.
خط مقدم () در اصطلاحات نظامی، به موقعیت هایی از پرسنل و تجهیزات یک نیروی مسلح گفته می شود که معمولاً به نیروهای زمینی اشاره دارد. هنگامی که یک جبهه نظامی (یک مرز فرضی یا واقعی) بین طرف های متخاصم تشکیل می شود، خط مقدم منطقه ای است که نیروهای هر طرف در آن در موقعیت درگیری هستند. رهبران اغلب یا به طور هدفمند یا به دلیل فروپاشی آرایش جنگی در خطوط مقدم جنگیده اند. اگرچه جنگیدن در جبهه یک ریسک حساب شده است، اما در مواردی باعث کاهش ارتباطات و افزایش روحیه شده است. خط مقدم در تضاد مستقیم با پشت جبهه است که دورترین موقعیت از درگیری است. تمام شاخه های نیروهای مسلح ایالات متحده از اصطلاحات فنی مرتبط، خط مقدم (برای نیروهای خودی) و لبه جلویی منطقه نبرد (برای خط مقدم نیروهای دشمن)، بجای واژه کلی خط مقدم استفاده می کنند. این اصطلاحات به عنوان اقدامات کنترلی فضای نبرد استفاده می شوند که نیروهای دریایی یا زمینیِ دوستِ مقدم را در میدان نبرد در یک نقطه زمانی مشخص در طول یک درگیری مسلحانه مشخص می کنند. ریشه شناسی. اگرچه اصطلاح «خط مقدم» برای اولین بار در دهه ۱۵۲۰ ظاهر شد، اما تا سال ۱۸۴۲ طول کشید تا در معنای نظامی مورد استفاده
قرار گیرد. اولین استفاده از آن به عنوان صفت از سال ۱۹۱۵ بود. کلمه «جبهه» در اواسط قرن چهاردهم معنای نظامی «بخش اصلی یک ارتش» را به دست آورد، که به نوبه خود باعث شد این کلمه در دهه ۱۶۶۰ به معنای «میدان عملیات در تماس با دشمن» باشد. این معنا منجر به عبارت جبهه خانگی شد که برای اولین بار در سال ۱۹۱۹ ظاهر شد. در یک موقعیت غیرجنگی یا زمانی که موقعیت جنگی فرض نمی شود، جبهه می تواند به معنای جهتی باشد که فرماندهی با آن روبرو است. نسخه صفتی وصفی اصطلاح خط مقدم (مانند "پرسنل خط مقدم ما") تجهیزات یا پرسنلی را توصیف می کند که برای استفاده یا به طور فعال در خط مقدم، در دریا، زمین یا هوا در نظر گرفته شده اند.
ورزشگاه فوتبال کوئوپیو (، () که با نام های Väre Areena (قبلاً "Savon Sanomat Areena"، "Magnum Areena") نیز شناخته می شود، یک ورزشگاه چندمنظوره در کوئوپیو، فنلاند است. این ورزشگاه در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود و ورزشگاه خانگی تیم های باشگاه فوتبال کوپیون پالوسئورا و پالوکیسات است. این ورزشگاه گنجایش ۵۰۰۰ نفر را دارد و در سال ۲۰۰۵ ساخته شده است.
پالوکیسات () یک باشگاه فوتبال زنان از کوئوپیو، فنلاند است که در لیگ برتر زنان فنلاند نایستن لیگا بازی می کند. زمین خانگی پالوکیسات ورزشگاه فوتبال کوئوپیو است. تاریخچه. پالوکیسات در سال ۲۰۰۷ به عنوان آکادمی جوانان کوام اف کوپیو تأسیس شد. این باشگاه در ابتدا "KMF Juniorit" نام داشت، اما در سال ۲۰۱۰ تغییر نام داد. پالوکیسات در ژانویه ۲۰۱۲ به لیگ زنان فنلاند ارتقا یافت، زیرا KMF کوپیو به دلیل مشکلات مالی منحل شد.
کانسالینن لیگا () ('لیگ ملی') بخش برتر فوتبال زنان در فنلاند است. قبلاً «Jalkapallon naisten SM-sarja» («مجموعه مسابقات قهرمانی فنلاند فوتبال زنان») در طول سال های ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۶ و «Naisten Liiga" ()، «زنان در طول فصل های ۱۹ تا ۲۰» نامیده می شد. نام Kansallinen Liiga در سال ۲۰۲۰ به این لیگ داده شد.
ایسوسه () یک بازار بزرگ و مرکز تفریحی در نزدیکی میدان بازار کوئوپیو در مرکز شهر کوئوپیو، فنلاند است. نشانی مرکز خرید ساخته شده توسط گروه کارلسون، آیورینکاتو ۱۶ (Ajurinkatu 16) است و فاصله ایسوسه تا میدان بازار حدود است. این مرکز شامل سالن سینما اسکالا فینکینو، باشگاه ورزشی داخلی، رستوران تایکوری و سالن بولینگ کیلاکوکو است. این مرکز مساحتی حدود را پوشش می دهد. ایسوسه در روز جمعه، ۱۷ مه ۲۰۱۳، در کنار مرکز خرید مینا افتتاح شد. در سال ۲۰۱۴، گروه کارلسون، که مالک مرکز خرید مینا مجاور نیز بود، ایسوسه را به کوا، یک موسسه مالی بازنشستگی بخش دولتی، فروخت. قیمت خرید ۱۸.۸ میلیون یورو گزارش شده است.
مرکز خرید مینا (، ) یک بازار بزرگ در مرکز شهر کوئوپیو، فنلاند است. این مرکز خرید در منطقه مولتی مکی در امتداد خیابان های Haapaniemenkatu و Minna Canthin katu واقع شده است. این مرکز خرید به نام نویسنده محلی مینا کانت نامگذاری شده است. همسایگان آن شامل H-Talo و ایسوسه هستند. این مرکز در ابتدا توسط انجمن بازرگانان و کارآفرینان کوپیو () ساخته شد و پس از مراحل طولانی در سال ۱۹۸۸ تکمیل شد. این مرکز خرید که در ابتدا به عنوان یک فروشگاه بزرگ ساخته شده بود، از نام «Savon City» استفاده می کرد، اما پس از ورشکستگی در اوایل دهه ۱۹۹۰ و تغییر مالکیت. امروزه، این مرکز خرید مانند مرکز خرید مجاور آن، ایسوسه، متعلق به کوا، موسسه مالی بازنشستگی بخش دولتی است.
تالار شهر کوئوپیو ()یک تالار شهر در مرکز کوئوپیو، فنلاند، نزدیک میدان بازار کوئوپیو است. این بنا توسط معماران فنلاندی فرانس آناتولیوس فروستروم و یسف استنبک طراحی و در سال ۱۸۸۶ تکمیل شد. از نظر سبک، تالار شهر متعلق به معماری احیای رنسانس نیمه دوم قرن نوزدهم است. رنگ آمیزی فعلی نمای بیرونی خانه به سال ۱۹۷۴ برمی گردد. در نظرسنجی زیباترین ساختمان های شهری، در سال ۲۰۰۹، تالار شهر کوئوپیو در میان سه ساختمان زیبای شهرداری انتخاب شد. پس از تکمیل، این بنا به طور مستقل لبه شمالی میدان بازار را کنترل می کرد، در آن زمان فضای اطراف میدان هنوز کاملاً چوبی بود. تغییرات فضایی در دهه های اول تالار رایج بود. طبقه اول تالار دارای رستوران و کتابخانه عمومی بود. تاریخچه. طراحی این تالار از اوایل سال ۱۸۷۵ آغاز شد، در آن زمان مسابقه ای نیز برای طراحی برگزار شد، اما تصمیم گرفته شد که تمام طرح های مسابقه رد شوند. از آن زمان، این ملک موضوع چندین طرح اجرا نشده بوده است. در سال ۱۸۸۰ در کوئوپیو گفته و باور می شد: «تالار شهر کوئوپیو نباید در حاشیه یک میدان بازار در مکانی دورافتاده و دور از مرکز ساخته شود. شهر هرگز به این بزرگی نخواهد شد.»
با این حال، این ساختمان همچنان در آنجا ساخته شد. یک خانه چوبی در مسیر تالار شهر توسط راننده ای به نام اینکینن از جاده تالار شهر سوزانده شد. بقیه ساختمان های حیاط اینکینن تخریب شدند. فضای داخلی در طول سال ها دستخوش تغییرات زیادی شده است. در قرن بیستم، نقاشی های سقف و دیوار با رنگ خاکستری تک رنگ پوشانده شده بودند و این نقاشی ها روی هم رفته ۳-۴ بار انجام شده اند. در سال های ۱۹۱۷ و ۱۹۲۱، نقشه هایی برای گسترش تالار شهر کشیده شد و در سال ۱۹۵۱ آلوار آلتو یک ساختمان کنسرت و تئاتر در پشت تالار شهر طراحی کرد؛ با این حال، هیچ یک از این نقشه ها عملی نشد. بازسازی واقعی در دهه ۱۹۷۰ در لابی پایینی، راه پله، لابی بالایی، سالن رقص و تالار شورای شهر سابق انجام شد که به یک غذاخوری برای استخدام تبدیل شد. در این مکان ها، عمدتاً سطوح دیوار و سقف بازسازی شدند، کف ها با در نظر گرفتن جنبه های مرمتی نوسازی شدند. همچنین تجهیزات اصلی، مانند لامپ ها، بازسازی شدند. آخرین بازسازی داخلی در سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ انجام شد. در آن زمان، به عنوان مثال، تهویه مطبوع، چیدمان جدید اتاق ها و بازسازی نقاشی های داخلی. در انتهای غربی تالار شهر، متن «حق ه
دایت مردم» و در انتهای شرقی «قانون از قانون محافظت می کند» وجود دارد. این کلمات از شعر آگوست آلکویست با عنوان «در مجسمه پورتان آشکار شد» ("Porthanin kuvapatsaan paljastettua") گرفته شده است. این متون تا سال ۱۹۰۰ بر روی دیوار تالار شهر نصب نشده بودند، تا اینکه ساعتی که قبلاً خریداری نشده بود نیز خریداری شد. دولت و خدمات. تالار شهر کووپیو در حال حاضر بیش از ۵۰ نفر کارمند دارد. فضاهای کاری شهردار، مدیران حوزه خدمات و منشی های مدیریت در طبقه دوم تالار شهر و همچنین غذاخوری کارکنان قرار دارد. دولت شهر نیز در طبقه دوم تشکیل جلسه می دهد. در طبقه اول دفتر شهر، خدمات توسعه کارکنان و رفاه و همچنین بازاریابی، ارتباطات و خدمات مشتری قرار دارد. زیرزمین برای انبار و بایگانی استفاده می شود و یک تالار کنفرانس با امکانات کمکی وجود دارد که در دهه ۱۹۸۰ در اتاق زیر شیروانی ساخته شده است.
کتابخانه شهر کوئوپیو (، ) یک کتابخانه شهری و منطقه ای در کوئوپیو، فنلاند است. ساختمان اصلی کتابخانه در منطقه واهتی ووئوری واقع شده است. همچنین ۱۳ شعبه کتابخانه دیگر و سه کتابخانه سیار در مناطق کوئوپیو وجود دارد. ساختمان فعلی کتابخانه اصلی در کووپیو توسط معمار متی هاکالا طراحی و در سال ۱۹۶۷ تکمیل شد. پیش از آن، کتابخانه در همان محل موزه کوئوپیو قرار داشت. در بهار ۲۰۲۱، ساختمان جدید هیلا بین موزه کووپیو و ساختمان کتابخانه، که توسط معماران آکی داویدسون و جانا تارکلا طراحی شده بود، تکمیل شد. این امر به اتحاد مجدد کتابخانه اصلی و موزه کمک می کند و به همین دلیل محله کانتی ("Kantti-kortteli") نامگذاری شده است که میراث فرهنگی را گرامی می دارد.
شارلیک باش () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استاروچیکه یوو () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاخ فرمانداری کوئوپیو () یا «دفتر ایالتی و استانی کووپیو» () یک ساختمان دولتی سابق در کوئوپیو، فنلاند است که در منطقه وینولن نیمی در خیابان هالیتوس کاتو در مجاورت پارک های کوئوپیون لاهتی و واینولانیمی واقع شده است. این بنا توسط معمار کنستانتین کیسلف طراحی شده است که نقشه ساختمان را در سال ۱۸۸۲ تکمیل کرد. کارکنان هیئت اداری استان کوئوپیو در سال ۱۸۸۵ به این ساختمان نقل مکان کردند. این بنا نمایانگر سبک معماری معماری احیای رنسانس است. این ساختمان از بیرون و داخل کاملاً محافظت می شود. این ساختمان متعلق به شرکت دولتی املاک سنا است و دفتر سازمان اداری ایالتی منطقه ای برای شرق فنلاند در آن قرار دارد. دولت ایالتی در طرح شهر ۱۸۶۰، مکان فعلی خود را در حاشیه پارک پیسپان پوئیستو رزرو کرده بود. اولین نقشه های خانه توسط معمار ارنست لورمن در سال ۱۸۶۵ کشیده شد. با این حال، این نقشه ها، مانند بسیاری از نقشه های بعدی دیگر، محقق نشدند. شکوه ساختمان، نشان دهنده موقعیتی است که فرماندار در زمان تکمیل ساختمان داشته است. علاوه بر ساختمان اصلی باشکوه، این مجموعه شامل ساختمان های یک طبقه ساخته شده در کناره ها است که بعداً ساخته و ادامه
یافتند. این مجموعه همچنین شامل یک باغ بزرگ با آلاچیق هایی بود که تا سواحل رودخانه کوئوپیون لاهتی امتداد داشتند.
استاروتوربه یوو () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
موزه کووپیو () یک ساختمان موزه به سبک هنر نو است که در سال ۱۹۰۷ در حاشیه پارک اسنلمان در واهتی ووئوری، کوئوپیو، فنلاند تکمیل شد. موزه کوئوپیو سومین ساختمان موزه قدیمی با ساخت ویژه در فنلاند پس از آتنیوم (۱۸۸۷) در هلسینکی و موزه هنر تورکو (۱۹۰۴) است. این بنا دارای ویژگی های رمانتیک ملی است و از قلعه های فنلاندی مانند اولاوینلیننا (قلعه سنت اولاف) و قلعه ویبری الهام گرفته است. معمار این بنا جی. وی. استرومبرگ بود که تعداد قابل توجهی از ساختمان های عمومی کوئوپیو را در آغاز قرن بیستم طراحی کرد. موزه کوئوپیو، امکانات نمایشگاهی موزه تاریخ طبیعی کوئوپیو و موزه تاریخ فرهنگی کووپیو را در خود جای داده است. این موزه به طور متوسط سالانه حدود ۳۰۰۰۰ بازدیدکننده دارد. توسعه جدید. شهرداری کووپیو در سال ۲۰۱۶ یک مسابقه معماری دعوت شده برای نوسازی و گسترش موزه کوئوپیو برگزار کرد. دو معمار به نام آکی داویدسون و جانا تارکلا با طرح خود به نام "هیلا" برنده مسابقه شدند. بخش الحاقی جدید در سال ۲۰۲۱ افتتاح شد. ماموت. یکی از جاذبه های اصلی موزه کوئوپیو از حدود آغاز هزاره جدید، یک ماموت بازسازی شده به نام هاکا بوده است. این نصب در ارتباط
با تجدید نمایشگاه های اصلی موزه تاریخ طبیعی در سال ۱۹۹۹ تکمیل شد. نام "هاکا" از کاری هاکامیس، که در آن زمان وزیر کشور و قبلاً شهردار کوئوپیو بود، گرفته شده است که مراسم رونمایی از نمایشگاه را در ۳ ژوئن ۱۹۹۹ برگزار کرد. گفته می شود ماموت های پشمالو زمانی در منطقه کوئوپیو زندگی می کردند. یک مدل دقیق برای ماموت، لاشه یک ماموت یخ زده ی به خوبی حفظ شده بود که در سال ۱۷۹۹ توسط او. شوماهوف، یک شکارچی محلی و جمع آوری کننده ی عاج، در دره ی رود لنا در سیبری پیدا شد. تخمین زده می شود که در هنگام مرگ، حدود ۳۰ سال سن و ۵۰۰۰ تا ۵۵۰۰ پوند وزن داشته است. قد او در کتف ها بیش از سه متر بوده است. نمایشگاه ماموت توسط ایریک گرانکویست، متخصص حفاظت از حیوانات و هنرمند، ساخته شده است.
پارک اسنلمان (، ) قدیمی ترین پارک در شهر کوئوپیو، فنلاند است که در منطقه واهتی ووئوری در مرکز شهر بین خیابان های کائوپاکاتو و خیابان مینا کانت، در بلوک مجاور کلیسای جامع کوئوپیو واقع شده است. این پارک مساحتی بالغ بر ۱.۴ هکتار را پوشش می دهد. امروزه، این پارک و اطراف آن بخشی از پارک ملی شهر کووپیو هستند که در اواخر سال ۲۰۱۷ تأسیس شد. این پارک به نام یوهان ویلهلم اسنلمان (۱۸۰۶–۱۸۸۱)، سناتور و فنومان است که از کوئوپیو و جاهای دیگر بر امور دوک نشین بزرگ تأثیر گذاشت. قبل از مرحله پارک، اولین بازار اصلی شهر، معروف به «کوستاانتوری» ("میدان گوستاو سوم")، «سوتورتوری" ("میدان بزرگ") یا «کیرکوتوری" ("میدان کلیسا")، در منطقه پارک اسنلمان واقع شده بود. از سال ۱۸۴۲، درختانی در این منطقه و اطراف کلیسای جامع کوئوپیو (در ابتدا سپیدار) کاشته شدند. در دهه ۱۸۵۰، میدان بازار قدیمی به محل فعلی میدان بازار کوئوپیو منتقل شد و میدان بازار سابق به طور گسترده تری به یک پارک تبدیل شد. این پارک به دلیل نزدیکی به کلیسای جامع به عنوان "Kirkkopuisto" ("پارک کلیسا") شناخته می شد. در وسط پارک، در ۳ ژوئیه ۱۸۸۶ از مجسمه سردیس جی. وی. اسنلمان که
توسط یوهانس تاکانن ساخته شده بود، رونمایی شد که تا حد زیادی منجر به استفاده از نام فعلی پارک شد. منطقه پارک در چندین مرحله اصلاح شده است. در سال های ۲۰۱۸-۲۰۱۹، به عنوان بخشی از نوسازی پارک، بخش بزرگی از جایگاه قدیمی تر قطع خواهد شد. در این حالت، درختان ضعیف می توانند حذف شوند و فضای کافی برای نوری که نهال های جدید درخت نیاز دارند، پاکسازی می شود. سازمان میراث فنلاند پارک اسنلمان و کلیسای جامع کوئوپیو و اطراف آن را به عنوان یک منطقه هدف مهم ملی برای محیط فرهنگی ساخته شده («پارک اسنلمان»، «کلیسای جامع کوئوپیو» و «بلوک های چوبی») طبقه بندی می کند.
بیمارستان دانشگاه کوئوپیو (, "KUH"'; , ) یک بیمارستان آموزشی در دانشگاه شرق فنلاند در امتداد Puijonlaak است. منطقه پوئییونلاکسو در کوئوپیو، فنلاند. این بیمارستان به عنوان یکی از بیمارستان های اصلی کشور عمل می کند و با امکانات بیمارستان مرکزی پوئییو ("Puijon keskussairaala")، بیمارستان کودکان آلاوا ("Alavan lastensairaala") و بیمارستان روان پزشکی یولکولا ("Julkulan psykiatrinen sairaala"، و همچنین KuoparinioTairaala سابق در سیلین یروی هم رده است. پس از کوئوپیو، شهرداری های سیلین یروی، وارکائوس و ایسالمی بیشترین استفاده را از خدمات منطقه بیمارستانی دارند. KYS دومین کارفرمای بزرگ کوئوپیو پس از شهر کوئوپیو است. در سال ۲۰۱۱، بیمارستان دانشگاه کووپیو در مجموع ۴۱۱۳ نفر را استخدام کرد. KYS همچنین بزرگ ترین مرکز آموزش پزشکی فنلاند از نظر تعداد ثبت نام است. KYS دارای یک مرکز صرع ("Epilepsiakeskus") است که تشخیص و درمان صرع شدید را در بزرگسالان و کودکان ارائه می دهد. تخصص ویژه این واحد، ثبت منحنی های مغزی داخل جمجمه ای و جراحی صرع است که در سراسر کشور در کوئوپیو و هلسینکی متمرکز شده اند، اما بیشتر اقدامات جراحی صرع فنلا
ند در کوئوپیو انجام می شود. در رابطه با سایر زمینه های تخصصی در KYS، مرکز قلب ("Sydänkeskus") پیشگام جهانی در توسعه جراحی بای پس بیولوژیکی و ژن درمانی برای نارسایی قلب است.
یلانچیک باش () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دشمنان ثروت فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی بیمال راوال است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاتورگان سینها، وینود کانا، منجوشری، آجیت خان، پران، پریم چوپرا، هلن، آریونا ایرانی، بیندو، محمود علی، آقا و ناصر حسین ایفای نقش کرده اند.
اوکی یاز () یک شهرک در شهرستان شارانسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
مانور و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی کاوال شارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، بهانوپریا، باب کریستو، شاکتی کاپور و پریم چوپرا ایفای نقش کرده اند.
مرکز خرید ماتکوس (، ) یک بازار بزرگ در بخش جنوبی کوئوپیو، فنلاند است که در جنوب مرکز شهر در امتداد بزرگراه ۵ (جاده ئی۶۳ اروپا)، در منطقه تجاری ماتکوس از منطقه هیلتولان لاهتی واقع شده است. این پنجمین مرکز تجاری بزرگ در فنلاند است. در خط اتوبوس ۲۵ (شامل 25A و 25X) از میدان بازار کوئوپیو مستقیماً به مرکز خرید می رود. این مرکز خرید در ۱ نوامبر ۲۰۱۲ افتتاح شد. این مرکز خرید حدود ۷۰ تا ۹۰ فروشگاه دارد و متعلق به گروه ایکانو (متعلق به ایکه آ) است. مغازه ها طبقه بندی مفهومی دارند، بنابراین به عنوان مثال، همه فروشگاه های ورزشی در کنار هم قرار گرفته اند تا مشتریان بتوانند چیزهای مورد نظر خود را راحت تر پیدا کنند. فروشگاه های مد و بوتیکها هم بر اساس گروه های هدف خود قرار گرفته اند. در تابستان ۲۰۲۰، پارک فعالیت در فضای باز اولوپوئیستو با تم کوئوپیو، درست در کنار مرکز خرید، تکمیل شد.
کلیسای سنت جوزف، کوئوپیو (، () یک بنای مذهبی واقع در کوئوپیو، فنلاند است، که به کلیسای کاتولیک مرتبط است و وقف یوسف نجار شده است. این کلیسا در ابتدا به عنوان یک کلیسای لوتری ساخته شد. ساخت آن بین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳ انجام شد. این کلیسا در سال ۱۹۴۵، زمانی که برج ساعت خریداری شد، به عنوان کلیسا افتتاح شد. کلیسا در دهه ۱۹۶۰ و اخیراً در سال ۲۰۰۲، زمانی که برای ایجاد برخی تغییرات بازگشتند، اصلاح شد. کلیسای لوتری منیستو فروش آن به کلیسای کاتولیک را در ژوئن ۲۰۱۳ تأیید کرد. این ساختمان در ۳ مه ۲۰۱۴ به عنوان یک کلیسای کاتولیک تقدیس شد.
کلیسای جامع سنت نیکلاس، کوئوپیو (،؛ ؛ ) کلیسای اصلی ارتدوکس در وینولن نیمی،کوئوپیو، فنلاند و همچنین مقر اسقف ارتدکس کارلیا است. این کلیسا در سال ۱۹۰۳ تکمیل شد و به یاد نیکلاس قدیس اختصاص یافته است. این کلیسا که بین سال های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ ساخته شد، توسط استاد سازنده الکساندر ایساکسون از ویبورگ طراحی شد. نمای آن گچ کاری و رنگ آمیزی شده تا شبیه آجر قرمز به نظر برسد، اما زیر گچ نیز آجر اصل وجود دارد. از نظر ظاهری، شبیه کلیساهای پادگانی آجر قرمز در آن زمان است. دیوار نماد در الکساندر نوسکی لاورا در سنت پترزبورگ ساخته شده و توسط نیکولای بوبریکوف، فرماندار کل فنلاند اهدا شده است. هشت ناقوس در کلیسای جامع وجود دارد. این کلیسا توسط دومین اسقف اعظم ارتدکس فنلاند، اسقف اعظم نیکلای در سال ۱۹۰۴ تقدیس شد. این کلیسا در سال های ۲۰۰۳-۲۰۰۴ بازسازی شد و در سال ۲۰۰۴ توسط اسقف اعظم لئو مکونن بازگشایی شد. در طول بازسازی، طلاکاری شمایل ها تجدید شد و فضای داخلی کلیسای جامع به طور کامل بازسازی شد.
جنون و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی آشو تریخا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرجون رامپال، دیا میرزا، وینود کانا، اوم پوری و شارات ساکسنا ایفای نقش کرده اند.
میدان بازار کوئوپیو (، ) میدان بازار در مولتی مکی در کوئوپیو، ساوونیای شمالی، فنلاند است. این بازار حدود صد متر بالاتر از سطح دریا واقع شده و مساحت آن ۱۳۰×۱۷۴ متر است. پوشش آن از تاس و سنگ نبیل ساخته شده است. در جهت شرق به غرب، این منطقه توسط پیاده روهای مسطح قطع می شود. به عنوان یک سطح، بازار کمی شیب دار است که چالش هایی را برای استفاده ایجاد می کند. این سازه بر روی یک تشک شنی به عمق ۱۰ تا ۱۵ متر قرار دارد که در زیر آن یک برآمدگی وجود دارد که از وینولن نیمی شروع می شود و از زیر کلیسا به سمت پوئییو امتداد می یابد. تولیپورتین کاتو در امتداد لبه های میدان در شمال، پوئیون کاتو در شرق، کائوپاکاتو در جنوب و هاپانیمن کاتو در غرب قرار دارد. مردم محلی از لقب « Mualiman napa» برای میدان استفاده می کنند که به معنای «مرکز جهان» است. تاریخ. در سال ۱۷۷۵، پس از آنکه شاه گوستاو سوم روستای کلیسایی آن زمان کوئووپیو را به عنوان پایتخت ساوونیا و کارلیا که در همان سال تأسیس کرده بود، تعیین کرد، پهر کیلمن، نقشه بردار، مأمور شد تا نقشه شهری برای شهر تهیه کند. سال بعد، نقشه آماده شد و پادشاه بلافاصله آن را تأیید کرد. مرکز طرح شهر ک