Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میکروسکوپ تداخل دیفرانسیل کنتراست (DIC) که با نام کنتراست تداخلی نومارسکی (NIC) یا میکروسکوپ نومارسکی نیز شناخته می شود، یک روش میکروسکوپ نوری است که برای افزایش کنتراست در نمونه های شفاف و بدون رنگ استفاده می شود. DIC بر اساس اصل تداخل سنجی اطلاعاتی در مورد طول مسیر نوری نمونه به دست می آورد و در غیر این صورت ویژگی های نامرئی را مشاهده می کند. یک سیستم نوری نسبتاً پیچیده تصویری حاوی جسمی در طیف سیاه تا سفید در پس زمینه خاکستری ایجاد می کند. این تصویر مشابه تصویری است که توسط میکروسکوپ کنتراست فاز به دست می آید اما بدون هاله پراش روشن است. این تکنیک توسط فیزیکدان لهستانی ژرژ نومارسکی در سال توسعه یافت. DIC با جدا کردن یک منبع نور پلاریزه به دو قسمت متعامد پلاریزه شده متقابل منسجم عمل می کند که از نظر فضایی در صفحه نمونه جابجا می شوند (برشی) و قبل از مشاهده دوباره ترکیب می شوند. تداخل دو قسمت در ترکیب جدید به اختلاف مسیر نوری آنها (یعنی حاصل ضرب ضریب شکست و طول مسیر هندسی) حساس است. با افزودن یک فاز آفست قابل تنظیم تداخل را در اختلاف مسیر نوری صفر در نمونه تعیین می کند. کنتراست، متناسب با گرادیان طول مسیر در ا
متداد جهت برشی است و ظاهر یک خلاصی فیزیکی سه بعدی مربوط به تغییر چگالی نوری نمونه را نشان می دهد. اگرچه تصویر با تأکید بر خطوط و لبه ها است، تصویری دقیق از نظر توپوگرافی ارائه نمی دهد. مسیر نور. 1. "نور غیر قطبی وارد میکروسکوپ می شود و در 45 درجه قطبی می شود." 2. "نور پلاریزه شده وارد اولین منشور ولاستون اصلاح شده با نومارسکی می شود و به دو پرتو در 90 درجه نسبت به یکدیگر قطبیده شده در 90 درجه نسبت به یکدیگر، پرتوهای نمونه گیری و مرجع، جدا می شود." 3. "دو پرتو توسط کندانسور برای عبور از نمونه متمرکز می شوند." "این دو پرتو متمرکز از دو نقطه مجاور (در حدود فاصله 0.2 میکرومتر از هم) در نمونه عبور می کنند." 4. "پرتوها از طریق مناطق مجاور نمونه که توسط برش از هم جدا شده اند، حرکت می کنند." "جداسازی معمولاً مشابه وضوح میکروسکوپ است." "آنها طول مسیرهای نوری متفاوتی را طی می کنند، که در آن نواحی از نظر ضریب شکست یا ضخامت متفاوت هستند." "این امر باعث تغییر فاز یک پرتو نسبت به دیگری می شود که دلیل آن اختلاف زمانی ناشی از عبور موج از ماده ی از نظر نوری متراکم تر، است." 5. "پرتوها از طریق عدسی شیئی عبور می کنند و در دومین
منشور ولاستون اصلاح شده توسط نومارسکی متمرکز می شوند." 6. "منشور دوم دو پرتو را به یک پرتو قطبی شده در 135 درجه ترکیب می کند." "ترکیب پرتوها منجر به تداخل، روشن شدن یا تیره شدن تصویر در آن نقطه، بسته به تفاوت مسیر نوری می شود." تصویر. این تصویر به شکل یک جسم سه بعدی در زیر نور مورب است که باعث ایجاد نور شدید و سایه های تیره در وجه های مربوطه می شود. جهت روشنایی ظاهری با جهت گیری منشورهای ولاستون تعریف می شود. همانطور که در بالا توضیح داده شد، تصویر نهایی از دو تصویر میدان روشن یکسان ایجاد می شود که کمی از یکدیگر فاصله دارند (معمولاً حدود 0.2 میکرومتر)، و تداخل های بعدی ناشی از اختلاف فاز، تغییرات فاز (و بنابراین طول مسیر نوری) را به یک تصویر قابل مشاهده در تاریکی تبدیل می کنند. این تداخل ممکن است سازنده یا مخرب باشد و ظاهر مشخصه سه بعدی را به وجود می آورد. اختلاف فاز معمولی که باعث تداخل می شود بسیار کوچک و به ندرت بزرگتر از 90 درجه (یک چهارم طول موج) است. این به دلیل شباهت ضریب شکست اکثر نمونه ها و محیطی است که در آن قرار دارند: برای مثال، یک سلول در آب فقط دارای اختلاف ضریب شکست حدود 0.05 است. این اختلاف ف
از کوچک برای عملکرد صحیح DIC مهم است، زیرا اگر اختلاف فاز در محل اتصال بین دو ماده زیاد باشد، اختلاف فاز می تواند به 180 درجه (نصف طول موج) برسد، که منجر به تداخل مخرب کامل و منطقه تاریکی غیرعادی می شود. اگر اختلاف فاز به 360 درجه (یک طول موج کامل) برسد، تداخل سازنده کامل ایجاد می کند و یک ناحیه روشن غیرعادی ایجاد می کند. تصویر را می توان (با صرف نظر از شکست و جذب به دلیل نمونه و حد تفکیک تفکیک پرتو) به عنوان دیفرانسیل طول مسیر نوری با توجه به موقعیت در سراسر نمونه در امتداد برش و در نتیجه دیفرانسیل ضریب شکست (تراکم نوری) نمونه را تقریب زد. کنتراست را می توان با استفاده از فاز آفست تنظیم کرد، مثلا با یک صفحه موج لامبدا/4 بین پلاریزه کننده و منشور نورمارسکی کندانسور (جبران سنارمونت). کنتراست حاصل از میدان تاریک از آفست فاز صفر (شدت متناسب با مجذور دیفرانسیل برشی)، تا تسکین معمولی مشاهده شده برای فاز ~ 5-90 درجه، تا رنگ آمیزی نوری در 360 درجه، جایی که دیفرانسیل فاز تغییر می کند، می رود. هنگامی که تصاویر با جابجایی متوالی ترکیب می شوند، تغییر فاز وارد شده توسط جسم می تواند از ساخته غیر تداخل سنجی ناخواسته جدا شو
د، که معمولاً منجر به بهبود کنتراست، به ویژه در نمونه های کدر می شود. کاربردها. DIC برای تصویربرداری از نمونه های بیولوژیکی زنده و بی رنگ، مانند اسمیر از کشت بافت یا ارگانیسم های تک سلولی منفرد از آب استفاده می شود. وضوح آن و وضوح در شرایطی اینچنین در بین تکنیک های استاندارد میکروسکوپ نوری بی رقیب است. از کاربردهای غیر بیولوژیکی DIC، تجزیه و تحلیل پردازش نیمه هادی سیلیکونی مسطح است. فیلم های نازک (معمولاً 100-1000 nm) در پردازش سیلیکون اغلب در برابر نور مرئی شفاف هستند (مثلاً دی اکسید سیلیکون، نیترید سیلیکون و سیلیکون پلی کریستال)، و نقص در آن ها یا آلودگی بالای آن ها بیشتر قابل مشاهده است. این، تعیین اینکه آیا یک ویژگی یک گودال در ماده زیرلایه است یا یک لکه از مواد خارجی در بالای آن را قادر می سازد. ویژگی های کریستالی حکاکی شده ظاهر خاصی در زیر DIC پیدا می کنند. کیفیت تصویر، زمانی که در شرایط مناسب مورد استفاده قرار می گیرد، دارای وضوح فوق العاده است و برخلاف کنتراست فاز، تقریباً به طور کامل عاری از آرتیفکت است. در تجزیه و تحلیل تصاویر DIC باید همیشه جهت منشورهای ولاستون و جهت روشنایی ظاهری را در نظر گرفت، ز
یرا ویژگی های موازی با آن قابل مشاهده نیستند. با این حال، با چرخاندن نمونه و مشاهده تغییرات در تصویر به راحتی می توان بر این مشکل غلبه کرد.
پیستول یا تپانچه (انگلیسی: Pistol)، یک مینی سریال درام-زندگی نامه ای است که توسط کریگ پیرس برای اف ایکس ساخته شده است که به دنبال استیو جونز گیتاریست، گروه "سکس پیستولز" و شهرت خودش و گروه است. این سریال در ژانویه ۲۰۲۱ معرفی شد و دنی بویل آن را کارگردانی کرد. اولین نمایش آن در هولو در ۳۱ مه ۲۰۲۲ بود. داستان. این مجموعه شش قسمتی به دنبال استیو جونز، گیتاریست، شهرت خودش و گروه است. تولید. این سریال که توسط کریگ پیرس ساخته شد، در ژانویه ۲۰۲۱ سفارش ساخت شش قسمت از اف ایکس را دریافت کرد و دنی بویل کارگردانی هر شش قسمت را بر عهده داشت. توبی والاس برای ایفای نقش جونز انتخاب شد و میزی ویلیامز در میان بازیگران مکمل قرار داشت. توماس برودی-سنگستر، تالولا رایلی و آیریس لاو در ماه مارس با شروع فیلمبرداری به این سریال خواهند پیوست. تولید در همل همپستد، فولکستون (و روستای ساندگیت در نزدیکی آن)، دوور، دیل و لندن انجام شد. این مجموعه محدود با هر شش قسمت در هولو در ۳۱ مه ۲۰۲۲ و دیزنی+ (استار) در بریتانیا، ایرلند، کانادا، استرالیا، نیوزیلند و سنگاپور به نمایش درآمد. این مجموعه محدود همچنین برای استار+ در آمریکای لاتین و دیزنی+
(استار) در سایر مناطق برنامه ریزی شده است. فیلم های کنسرت و صحنه های موسیقی زنده، بدون دوبله یا جلوه های استودیویی ضبط می شدند، [6] و بازیگرانی که سکس پیستولز و کریسی هایند را به تصویر می کشیدند، سازها را نواختند و آواز خواندند. از آنجایی که آن ها تازه متولد شده بودند (اسلیتر (کوک) تجربه اجرای گروه های موسیقی را داشت اما درام نوازی نمی کرد)، باید به سرعت مهارت پیدا می کردند. والاس (جونز)، اسلیتر (کوک) و چندلر (هایند) از ملاقات با همتایان خود بهره مند شدند. بون به دلیل انکار روتن از پروژه، نتوانست با راتن ملاقات کند، اما او از نزدیک حضور راتن را در صحنه به منظور تکرار مطالعه کرد و همچنین کتاب های تالیفی راتن را خواند. جونز همچنین با خالق و نویسنده پیرس ملاقات کرد تا به سوالات پاسخ داده و نظرات خود را ارائه دهد. کوک به طور فعال در این سریال شرکت داشت و در صورت نیاز نظرات خود را ارائه کرد. طراح تولید، کاو کوین، مستند جولین تمپل به نام "کثافت و خشم" و همچنین مستندهای اندرو مار بی بی سی، ساخت بریتانیای مدرن را مطالعه کرد تا لندن را به همان شکلی که در دهه ۱۹۷۰ بود به تصویر بکشد. مجله اسپایر گفت که "تعهد به اخلاق پا
نک سکس پیستولز در ساخت خود فیلم ظاهر می شود." کارگردان، به بازیگران اجازه می داد صحنه ها و کل اجراها را اجرا کنند، بدون استفاده از فهرست نماهای سنتی. او انرژی پانک را با استفاده از تکنیک های سینمایی مانند ویرایش در صفحه های تقسیم شده، فلاش بک ها، فیلم های آرشیوی، فریم های فریز، مناظر رویایی زیبا و حرکت آهسته تطبیق داد. نبرد بر سر حقوق موسیقی. در سال ۲۰۲۱، در حالی که سریال هنوز در حال تولید بود، جان لیدون، رهبر گروه سکس پیستولز، سریال را مورد انتقاد قرار داد و آن را به عنوان "بی احترامی ترین چرندی که تا به حال مجبور به تحمل آن کردم" نامید. استیو جونز و پل کوک، هم گروه سابق، از لیدون شکایت کردند تا علیرغم مخالفت های لیدون، از موسیقی سکس پیستولز در سریال استفاده شود. آن ها گفتند که از حمایت گلن متلاک، املاک سید ویشس برخوردار بودند، و به توافق نامه ای در سال ۱۹۹۸ اشاره کردند که اجازه تصمیم گیری اکثریت را در میان اعضای گروه می داد. لیدون در ماه اوت در نبرد قانونی شکست خورد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; داج Copperhead (که بعداً به طور غیررسمی به Dodge Concept Car یا Dodge Concept Vehicle تغییر نام داد) یک خودروی مفهومی بود که توسط داج به عنوان یک نسخه کوچک تر و ارزان تر از داج وایپر برای خریدارانی که قادر به پرداخت هزینه ۷۵۰۰۰ دلاری وایپر نبودند، ساخته شد. بررسی اجمالی. داج Copperhead در سال ۱۹۹۷ در نمایشگاه بین المللی خودرو آمریکای شمالی در دیترویت رونمایی شد. بسیاری از منتقدان با استایل آیرودینامیک و در عین حال خشن آن با رنگ نارنجی مسی آتشین و این واقعیت که قیمت فروش آن حدود ۳۰۰۰ دلار آمریکا (۴۵۰۰۰ دلار کمتر از مدل وایپر) خواهد بود، تحت تأثیر قرار گرفتند. Copperhead، بر خلاف وایپر، بیشتر برای هندلینگ و لذت رانندگی ساخته شده بود، در حالی که وایپر بیشتر برای قدرت خالص طراحی شده بود. Copperhead به دلیل بدنه عریض با ارتفاع کم، هندلینگ بسیار خوبی داشت. دوج Copperhead را طوری طراحی کرد که راننده جاده را احساس کند و این کار با انتقال چرخ ها به گوشه های بدنه، پنج اینچ فاصله از زمین و سیستم تعلیق سفت انجام شد و باعث شد این خودرو بیشتر برا
ی علاقه مندان به این خودروها جذاب باشد. داج Copperhead قرار بود در سال ۲۰۰۰ عرضه شود، اما این پروژه لغو شد. طراحی. طراحی بیرونی و داخلی Copperhead با وجود خاستگاه و پلت فرم اصلی مشترک با وایپر، کاملاً متمایز است، اما هنوز هم دارای رگه هایی از آن مدل می باشد. طراحی خارجی. یک کیت بدنه کاملاً جدید که به طور خاص برای Copperhead ساخته شده بود، جایگزین بیشتر بخش های وایپر شد تا آن را متمایز کند. این بدنه جدید باعث می شد برخی از قسمت های پلت فرم اصلی (از نظر شکل یا موقعیت) تغییر یابند یا حذف شوند. طول بدنه داج Copperhead کمی کوتاه تر از Viper بود، اما فاصله بین دو محور به اندازه یک فوت (۳۰۰ میلیمتر، ۱۲ اینچ) بیشتر شده بود. ظاهر جدید Copperhead نسبت به وایپر دارای گلگیرهای چرخ بزرگ تر، سپر جلوی بزرگ تر، جلوپنجره کمی کوچک تر، چراغ های جلو قرار گرفته در زیر کاپوت، حفره های هوای جانبی روی گلگیرها، حذف ورودی هوای روی کاپوت و دریچه های کاپوت کوچک تر، باله عقب بالا، چراغ های عقب کوچک تر، و چرخ های جلو که برای هندلینگ بهتر کمی به جلو کشیده شده اند، می باشد. فضای داخلی. نشان گر دور موتور با طراحی ساده تری جایگزین شده بود. چه
ار نشان گر در وسط داشبورد قرار داشتند که روغن موتور، سرعت سنج ، سوخت و دما را نشان می دادند و چراغ های نور بالا و نمایشگرهای راهنما در کنار آن ها قرار داشتند. در زیر نشان گرها روی کنشول مرکزی کلیدهای کنترل آب و هوا، دو فن تهویه مطبوع، نمایشگر دما، نمایشگر رادیویی FM و سایر عملکردها قرار داشت. زیر کنترل ها اهرم گیربکس ۵ سرعته دستی و اهرم ترمز دستی قرار داشت. طراحی فرمان همچنان مانند فرمان مورد استفاده برای وایپر سری Phase ZB باقی مانده بود. مشخصات فنی. داج Copperhead از موتور ۲/۷ لیتری V6 DOHC تمام آلمینیومی ساخت کرایسلر استفاده می کرد که به شکل طولی در جلو قرار می گرفت. موتور در 6000 دور در دقیقه و در 4900 دور در دقیقه نیرو تولید می کرد. تمام نیرو توسط یک گیربکس دستی 5 سرعته با نسبت نزدیک به چرخ های عقب فرستاده می شد. شاسی براساس دوج وایپر بود، اما به طور گسترده ای برای مطابقت با نیازهای Copperhead اصلاح شده بود. لاستیک های آن که در جلو 225/40R18 و در عقب 255/40R18 بودند، که به لطف عرض زیاد و چسبندگی آن ها، این خودرو هندلینگ دقیقی داشت. جنجال بر سر نام گذاری. پس از رونمایی از Copperhead، داج شکایتی مبنی بر ما
لکیت حقوق نام "Copperhead" دریافت کرد. یک فورد کوپه سفارشی 1950 متعلق به بیلی گیبنز از گروه راک آمریکایی ZZ Top ، قبلاً با نام Kopperhead ثبت شده بود. در نتیجه، دایملر کرایسلر به طور غیررسمی نام خودرو را تغییر داد و در اقلام چاپی، ماکت های اندازه کوچک و دیگر موارد به جای «Copperhead» به آن «خودروی مفهومی» گفته شد. رسانه ها. داج Copperhead در بازی های "Gran Turismo" و "Gran Turismo 2" ظاهر شد اما پس از دعوای حقوقی بر سر نامگذاری، داج این مدل را در بازی ها به "خودروی مفهومی" تغییر نام داد.
روسلان بودیشتانو (زادهٔ ) کشتی گیر سابق مولداویایی است که در دسته های ۶۳ و ۶۶ کیلوگرم کشتی آزاد در بازی های المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و ۲۰۰۴ آتن رقابت کرد.
استودیوی فیلم های انیمیشنی () یک استودیو پویانمایی لهستانی که در شهر بیلسکو بیاوا واقع شده است. این استودیو به سبب تولید و ساخت دو کارتون معروف "بولک و لولک" و "رکسیو" شهرت دارد. استودیوی فیلم های انیمیشنی در سال ۱۹۴۷ توسط دو برادر به نام های زجیسواف و ماچئی لاخور با همکاری چند اَنیماتور از جمله ووادیسواف نخربتسکی بنیان نهاده شد. این استودیو در سال ۱۹۴۸ ابتدا به ویسوا و سپس به بیلسکو بیاوا نقل مکان کرد.
سعید شیرازی یکی از بازداشت شدگان خیزش سراسری ایرانیان در سال ۱۴۰۱ است. او در اوایل آبان در جریان تظاهرات دستگیر شده است و از طرف دادگاه انقلاب به محاربه متهم شده است. دادگاه. او در دادگاه انقلاب به محاربه متهم شده است. دلیل محرابه فساد بر روی زمین با تشویق مردم به اعتراض و اخلال در نظم کشور ذکر شده است. با توجه به اتهام مطرح شده، در صورت محکوم شدن، ممکن است با حکم اعدام روبه رو شود. در دادگاه او به وکیل مورد نظر خود دسترسی نداشته است و مراحل دادرسی برای وی به درستی طی نشده است.
مجید صارمی (زاده ۱۳۱۹ بیجار) نظامی بازنشسته ایرانی با درجه سرتیپ دومی از نیروی زمینی ارتش ایران می باشد. او که دارای نشان نظامی ۳ فتح است، به عنوان فرمانده تیپ ۳۷ زرهی شیراز نیروی زمینی ارتش ایران در عملیات های متعددی در جنگ ایران و عراق به رزم پرداخته است. همچنین وی یک پژوهشگر نظامی، با تمرکز بر روی جنگ ایران و عراق است و نویسنده تألیفات متعددی در زمینه واکاوی عملیات های جنگ ایران و عراق می باشد و مجموعه خاطراتی نیز بنام اتاق ژنرال که دربردارنده خاطرات مجید صارمی از دوران جنگ ایران و عراق است، منتشر شده. زندگی نامه. مجید صارمی متولد سال ۱۳۱۹ در بیجار از توابع استان کردستان است. او فعالیت نظامی خود را از سال ۱۳۳۶ با ورود به دبیرستان نظام شروع می کند. وی از سال ۱۳۴۰ در ارتش شاهنشاهی موفق به دریافت درجه افسری می شود و پس از طی دوره مقدماتی در رسته زرهی تا سال ۱۳۵۳ در لشکر ۹۲ زرهی اهواز مشغول به خدمت می شود. در سال ۱۳۵۴ پس از طی دوره عالی رسته ای به مرکز آموزش زرهی شیراز منتقل می شود که پس از دوران بازنشستگی (سال ۱۳۶۹) نیز در همان شهر ساکن می باشد. از روز آغازین جنگ ایران و عراق فرمانده گروه رزمی ۳۸ زرهی و بعداً
تیپ ۳۷ زرهی می شود که در عملیات های مهمی همچون توکل، فتح المبین، بیت المقدس و ثامن الائمه و طریق القدس فرماندهی این تیپ را بر عهده داشته است. وی خاطره خود را از روز اول جنگ ایران و عراق چنین نقل می کند:"در پایان روز ۳۱ شهریور ۵۹ هنگام صرف شام بودم که از اخبار تلویزیون متوجه شدم که نیروهای ارتش بعث عراق در حمله ای سراسری مرزهای کشورمان را مورد تاخت و تاز قرار داده است. صبح روز اول مهر ۱۳۵۹ در دفترم حضور یافتم و نامه ای به جناب سرهنگ ایرج همتی فرمانده وقت مرکز زرهی نوشتم. در آن قید کردم چنانچه ظرف روز جاری به لشکر ۹۲ زرهی برای مقابله با دشمن اعزام نشوم، به استناد همین گزارش شخصاً به اهواز عزیمت و خود را برای مقابله با دشمن به لشکر ۹۲ زرهی معرفی خواهم کرد. سرهنگ همتی پس از مطالعه نامه با خوشحالی گفت: همکنون پیامی از نزاجا رسیده مبنی بر اینکه باید یک گروه رزمی تشکیل دهیم و به اهواز اعزام نماییم، آیا فرماندهی آن را به عهده می گیرید؟ گفتم: بله!" سرتیپ مجید صارمی صاحب تألیفات متعددی در زمینه واکاوی عملیات های جنگ ایران و عراق همچون گروه رزمی ۳۸ در عملیات غرب اهواز، تیپ ۳۷ زرهی در عملیات ثامن الائمه و تیپ ۳۷ زرهی در
عملیات بیت المقدس می باشد و خاطرات او از دوران جنگ نیز توسط اداره کل حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس استان فارس به نام اتاق ژنرال به رشته تحریر درآمده است. با توجه به طبع شعرسرایی مجید صارمی، کتاب های او شامل ابیاتی از شعرهایی که سروده است نیز می باشند.
سلب مسئولیت () یک مینی سریال دلهره آور روان شناختی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی آلفونسو کوارون است که بر اساس رمانی به همین نام اثر رنه نایت در سال ۲۰۲۴ ساخته شده است. فرضیه. یک روزنامه نگار مشهور تلویزیونی متوجه می شود که او یک شخصیت برجسته در رمانی است که رازی را آشکار می کند که سعی در پنهان آن داشته است. تولید. در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که اپل تی وی پلاس سفارش ساخت سریال را داده است که توسط آلفونسو کوارون نویسندگی و کارگردانی خواهد شد و کیت بلانشت و کوین کلاین در آن بازی خواهند کرد. امانوئل لوبزکی و برونو دلبونل به عنوان فیلمبرداران این سریال حضور خواهند داشت. در فوریه ۲۰۲۲، کودی اسمیت-مک فی به بازیگران پیوست در حالی که ساشا بارون کوهن برای ایفای نقش وارد مذاکره شد. کوهن ماه بعد تأیید می شود و هویون جونگ نیز به بازیگران اضافه می شود. در ماه مه، لوئیس پارتریج به بازیگران ملحق شد، و لسلی منویل ماه بعد ملحق شد. لیلا جورج در ماه اکتبر به گروه بازیگران اضافه شد. فیلمبرداری سریال تا ژوئن ۲۰۲۲ در آرچ وی لندن آغاز شده بود.
محمد بروغنی (زادهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۸۲) یکی از بازداشت شدگان خیزش ۱۴۰۱ در ایران است. او توسط دادگاه انقلاب به محاربه متهم و به اعدام محکوم شده است. نگرانی ها از اعدامِ او و همبندش، سامان یاسین افزایش یافته است. دادگاه. دادگاه او هفتم آبان به همراه پنج نفر دیگر برگزار شد. در دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی کیفرخواست با عنوان «محاربه» علیه او به اتهام «مشارکت در حریق در فرمانداری پاکدشت و حمله منجر به جراحت» یک مأمور دولت ارائه شد و قاضی صلواتی او را به اعدام محکوم کرد. بر پایه خبر هفتم آبان خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، قرار بود جلسه دوم رسیدگی به اتهامات او برگزار شود اما این جلسه برگزار نشد و بر اساس همان یک جلسه، حکم صادر شد. در اوایل روز دوشنبه ۱۲ دی، گزارش هایی در شبکه های اجتماعی مبنی بر لغو حکم اعدام او و تغییر آن به «یک سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق» منتشر شد. نهایتاً خبرگزاری میزان در همان روز اعلام کرد حکم اعدام محمد بروغنی پانزدهم آذر در دیوان عالی کشور ایران تأیید شده است. صدور حکم اعدام در پرونده محمد بروغنی در شرایطی صورت گرفت که او از حق داشتن وکیل انتخابی محروم بود. از جمله اتهام
ات محمد بروغنی، «کشیدن سلاح سرد قمه، حمله به فرمانداری، آتش کشیدن فرمانداری و حمله و مجروح کردن مأمور دولت حین انجام وظیفه» در اعتراضات پاکدشت عنوان شد. واکنش ها. مارتین دیدن هوفن، نماینده حزب سوسیال دمکرات آلمان در پارلمان آلمان اعلام کرده است که در چارچوب به عهده گرفتن کفالت سیاسی برای او همه اقدامات و تلاش ها را برای ممانعت از تهدید مجازات مرگ علیه او به کار خواهد گرفت. رابرت مالی، نماینده ویژه وزارت خارجه آمریکا در امور ایران، نسبت به حکم اعدام او اعتراض کرد. او در توییتی نوشته است: «محمدمهدی محمدی فرد و محمد بروغنی ۱۸ و ۱۹ ساله دو تن از جوانان ایرانی که در دادگاه های ساختگی به اعدام محکوم شده اند. دنیا ناظر است. رهبران ایران باید به جوانان خود گوش دهند نه اینکه آنها را بکشند». پس از انتشار خبری در خصوص انتقال محمد بروغنی و محمد قبادلو به سلول انفرادی برای اجرای حکم اعدام، خانواده او در کنار تعداد قابل توجهی از معترضان در مقابل زندان رجایی شهر جمع شدند و خواستار توقف اجرای حکم اعدام آن ها شدند.
آلبرشت شوخ (زاده ۲۱ اوت ۱۹۸۵) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "در جبهه غرب خبری نیست" اشاره کرد. او برای بازی در فیلم در جبهه غرب خبری نیست نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. خواهر او کارولینه شوخ نیز بازیگر است.
باب گانسلر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
آیلین چانگ (چینی سنتی: 張愛玲؛ چینی ساده شده: 张爱玲؛ ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۰–۸ سپتامبر ۱۹۹۵) با نام مستعار لیانگ جینگ (梁京)، مقاله نویس، رمان نویس و فیلم نامه نویس چینی بود. او یک فمینیسم مشهور در تاریخ چین است که به خاطر به تصویر کشیدن زندگی دهه ۱۹۴۰ شانگهای و هنگ کنگ شهرت دارد. چانگ با یک اصل و نسب اشرافی به دنیا آمد و دو زبانه در شانگهای تحصیل کرد. او بین سال های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۵ در شانگهای تحت اشغال ژاپن شهرت ادبی پیدا کرد. با این حال، پس از تسلط کمونیست ها بر چین، او از کشور گریخت. در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، او توسط محققانی دوباره کشف شد. همراه با بررسی مجدد تاریخ های ادبی در دوران پس از مائو در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، او دوباره به شهرت ادبی در تایوان، هنگ کنگ، سرزمین اصلی چین و جوامع دیاسپورای چینی رسید. در اوایل دهه ۱۹۹۰، ژانگ ایلینگ دوباره برای مردم سرزمین اصلی چین محبوب شد. چانگ نویسنده ای رئالیست و نوگرایی بود. مهم ترین کمک او ساختن روایتی منحصر به فرد در زمان جنگ بود، روایتی که از روایت های بزرگ نجات و انقلاب ملی منحرف شد. او به دنبال بازگویی جزئیات و تجربیات به ظاهر نامربوط زندگی روزمره مردان و زنا
ن عادی در دوره های تغییر اجتماعی و خشونت بود. چانگ همچنین به خاطر نگاهش به تاریخ مدرن، نمایش رنگ ها، خطوط و حالات در نوشته هایش و در کنار هم قرار دادن واقعیت تاریخی با قلمرو اهلی بودن شهرت داشت. درگذشت. در ۸ سپتامبر ۱۹۹۵، چانگ در آپارتمانش در خیابان روچستر در وست وود، لس آنجلس، توسط صاحبخانه اش پیدا شد. به گفته دوستانش، چانگ چند روز قبل از اینکه مدیر ساختمانش جسد او را کشف کند، پس از اینکه از پاسخ ندادن به تلفن خود نگران شده بود، به مرگ طبیعی مرده بود. در گواهی فوت او آمده است که او بر اثر بیماری قلبی-عروقی درگذشته است. طبق وصیت چانگ، او بدون هیچ مراسم یادبودی سوزانده شد و خاکسترش در اقیانوس آرام پراکنده شد.
یورگن شایبه (زادهٔ ) کشتی گیر بازنشسته و مربی کشتی آلمانی است. او در دوران فعالیت حرفه ای خود در دسته های ۵۷، ۶۲ و ۶۳ کیلوگرم کشتی آزاد ملی پوش آلمان در چهار دورهٔ پیاپی بازی های المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۱۹۹۲ بارسلون، ۱۹۹۶ آتلانتا و ۲۰۰۰ سیدنی بود. او پس از بازنشستگی به مربیگری پرداخت و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد آلمان است. شایبه همچنین مربی تیم ملی کشتی زنان و تیم ملی جوانان آلمان بوده است.
والری نپومنیاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو سمرقند اشاره کرد.
اندی راکسبرو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال ایست استایلینگشا و باشگاه فوتبال کویینز پارک اشاره کرد.
اوله نوردین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوئد است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
لی هوئه-تایک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کره جنوبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تنگستن، باشگاه فوتبال پوهانگ استیلرز، و باشگاه فوتبال یانگزی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کره جنوبی و کره جنوبی بازی کرده است.
«هیا هیا (با هم بهتریم)» (به انگلیسی: Hayya Hayya (Better Together)) ترانه ای از خواننده آمریکایی ترینیداد کاردونا، داویدو خواننده نیجریه ای و خواننده قطری عایشه است. این ترانه اولین تک آهنگ از موسیقی متن رسمی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ است. این آهنگ توسط ردوان تولید شد و در ۱ آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد. این عنوان شامل کلمه عربی hayyā (هیا) است که یک حرف ندا به معنی «بیایید برویم!» می باشد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی این ترانه در ۱ آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد. در این موزیک ویدئو، ترینیداد کاردونا، داویدو، عایشه و ردوان حضور دارند.
الدار شنگلایا (به ؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی و گرجستان بود که بین سال های ۱۹۵۷ تا ۲۰۲۲ میلادی فعالیت می کرد. از جمله آثار وی می توان به فیلم کوه های آبی اشاره کرد. جوایز. او برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه نیکا، نشان پرچم سرخ کار و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده بود.
کوه های آبی () یک فیلم در سبک درام کمدی به کارگردانی الدار شنگلایا است. این فیلم محصول سال ۱۹۸۳ کشور گرجستان است. این فیلم برای نمایش در بخش کلاسیک کن در جشنواره کن سال ۲۰۱۴ انتخاب شد.
سفر یک آهنگساز جوان () یک فیلم کمدی درام گرجستانی محصول ۱۹۸۵ به کارگردانی گئورگی شنگلایا است. این فیلم در سی و ششمین جشنواره بین المللی فیلم برلین شرکت کرد، جایی که شنگلایا برنده خرس نقره ای بهترین کارگردانی شد.
عشق در یک نگاه () یک فیلم در سبک کمدی و محصول گرجستان/شوروی در سال ۱۹۷۷ می باشد.
در تاریخ کشورهای سفلی، هلند بورگونی (, , , ) یا عصر بورگونی دوره ای بین سال های ۱۳۸۴ و ۱۴۸۲ است که در طی آن بخش رو به رشدی از کشورهای سفلی توسط دوک های بورگونی اداره می شد. دوک ها در داخل دولت بورگونی خود که تا حدی به امپراتوری مقدس روم و تا حدودی به پادشاهی فرانسه تعلق داشت، این مناطق سفلی را در یک اتحادیه سیاسی متحد کردند که فراتر از یک اتحادیه شخصی بود زیرا برای اولین بار نهادهای مرکزی را به دست آورد (مانند ایالات عمومی). این دوره با روی کار آمدن فیلیپ دوم، دوک بورگونی ملقب به جسور به عنوان کنت فلاندر و آرتو در سال ۱۳۸۴ آغاز شد و تا زمان مرگ دوشس ماری بورگونی در سال ۱۴۸۲ ادامه یافت و پس از آن دولت بورگونی منحل شد و کشورهای سفلی از طریق ارث تحت حاکمیت سلطنت هابسبورگ قرار گرفتند. در قرن پانزدهم، مرسوم بود که به کشورهای سفلی که در آن دوک بورگونی حکومت و معمولاً در آن زندگی می کرد، به عنوان "" به معنای «سرزمین های اینجا» نامیده می شد، در مقابل بورگونی خاص (در فرانسه مرکزی) " به معنای «سرزمین های آنجا» تعیین می شد.(همچنین به اصطلاحات کشورهای پایین مراجعه کنید).
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۶ نهمین دوره جام قهرمانی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۶ بعد از وقفه یکساله بار دیگر برگزار شد. شهرهای اصفهان و مشهد در خواست میزبانی دادند. اما وقتی کرمان از صعود تیم منتخب این شهر یعنی راه کرمان اطمینان کرد کاملا جدی پیگیر میزبانی شد و گوی رقابت را از دو مدعی دیگر ربود. پاس تهران قهرمان آخرین دوره باز هم به عنوان نماینده تهران راهی مسابقات شد.پنج تیم راه یافته به دور پایانی در شهر تاریخی کرمان به مصاف هم رفتندُ پاس تهران با شکست کلنی مموریال تبریز قهرمانی را برای دومین بار کسب کرد. این نخستین بار بود که یک تیم دو بار به قهرمانی دست می یافت فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرد قبل از آغاز دهه پنجاه خورشیدی تصمیم به راه اندازی لیگ را دارد. جستارهای وابسته. باشگاه فوتبال پاس تهران جام قهرمانی فوتبال ایران ورزش در تبریز باشگاه فوتبال کلنی مموریال تبریز