Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لتیسیا ساباتلا (زاده ۸ مارس ۱۹۷۱) بازیگر و خواننده برزیلی است. لتیسیا ساباتلا که در بلو هوریزونته به دنیا آمد. در حال حاضر او در نوا فریبورگو، یک منطقه کوهستانی در ریودوژانیرو، زندگی می کند. در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳، ساباتلا پس از دو سال آشنایی، در مراسمی صمیمی برای ۳۵۰ مهمان، با بازیگر فرناندو آلوز پینتو در سائوپائولو ازدواج کرد.
آنجلا ماریا دینیز گونسالوس (زاده ۵ دسامبر ۱۹۴۹-)، که بیشتر با نام هنری آنجلا رو رو شناخته می شود یک خواننده و ترانه سرای برزیلی است که تحت تأثیر برل، الا فیتزجرالد، مایسا ماتارازو و ژاک است. اولین آلبوم او توسط "رولینگ استون" به عنوان یکی از بهترین آلبوم های برزیلی در تمام دوران انتخاب شد. او یکی از اولین خوانندگان لزبین در برزیل بود که خود را به عنوان یک لزبین معرفی کرد.
سیمون سابک (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۵۶ در ژاکوبینا، باهیا، برزیل) آهنگساز، نویسنده، فیلمنامه نویس، شاعر و روزنامه نگار برزیلی است. سیمون در باهیا به دنیا آمد و در برازیلیا بزرگ شد.
رسولان حسین (1902 – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۴) یک نوازنده برجسته موسیقی کلاسیک هندی هندی بود. او عضو گروه بنارس گرانا بود. رسولان حسین در سال ۱۹۰۲ در کاچوا، میرزاپور، اوتار پرادش، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد.
لوله U شکل نوسانی (Oscillating U-tube) تکنیکی برای تعیین چگالی مایعات و گازها بر اساس اندازه گیری الکترونیکی فرکانس نوسان است که از مفهوم آن در نهایت مقدار چگالی محاسبه می شود. این اصل اندازه گیری بر اساس مدل جرم-فنر (Mass-Spring) است. نمونه مدنظر در ظرفی با امکان نوسان پر می شود. فرکانس طبیعی این ظرف تحت تأثیر جرم نمونه است. این ظرف یک لوله شیشه ای توخالی U شکل است که به صورت الکترونیکی با یک نوسان بدون میرایی تحریک می شود. دو شاخه از نوسانگر U شکل به عنوان المان فنری آن عمل می کنند. جهت نوسان در سطح دو شاخه نرمال است. فرکانس ویژه نوسانگر تنها تحت تأثیر بخشی از نمونه است که درگیر نوسان می باشد. حجمی از نمونه که درگیر نوسان است توسط گره های دارای نوسان ثابت، در تکیه گاه های نوسانگر محدود می شود. اگر نوسانگر حداقل تا نقاط تکیه گاه خود پر شود، همان حجم دقیقاً تعیین شده، همیشه در بخش دارای نوسان قرار می گیرد، بنابراین مقدار اندازه گیری شده جرم نمونه می تواند برای محاسبه چگالی آن استفاده شود. در تراکم سنج های دیجیتال مدرن، از المان ها پیزو برای تحریک لوله U شکل استفاده می شود که به موجب آن پیکاپ های نوری دوره نوس
ان را تعیین می کنند. این دوره τ را می توان با وضوح بالا اندازه گیری کرد که رابطه ساده ای با چگالی ρ نمونه در نوسانگر دارد: A و B ثابت های ابزار مربوطه هر نوسانگر هستند. مقادیر آنها با کالیبراسیون با دو ماده با چگالی دقیق ρ۱ و ρ۲ تعیین می شود. ابزارهای مدرن پس از دو اندازه گیری کالیبراسیون که بیشتر با هوا و آب انجام می شود، ثابت های A و B را محاسبه و ذخیره می کنند. آنها از ابزار مناسبی برای جبران تأثیرات مزاحم بر روی نتیجه اندازه گیری استفاده می کنند. به عنوان مثال تأثیر ویسکوزیته نمونه و غیرخطی بودن ناشی از جرم محدود ابزار اندازه گیری و همچنین اثرات پیری شیشه (نوسانگر مرجع) از جمله این موارد است. A و B ثابت های ابزار مربوطه هر نوسانگر هستند. مقادیر آنها با کالیبراسیون با دو ماده با چگالی دقیق ρ۱ و ρ۲ تعیین می شود. ابزارهای مدرن پس از دو اندازه گیری کالیبراسیون که بیشتر با هوا و آب انجام می شود، ثابت های A و B را محاسبه و ذخیره می کنند. آنها از ابزار مناسبی برای جبران تأثیرات مزاحم بر روی نتیجه اندازه گیری استفاده می کنند. به عنوان مثال تأثیر ویسکوزیته نمونه و غیرخطی بودن ناشی از جرم محدود ابزار اندازه گیری و
همچنین اثرات پیری شیشه (نوسانگر مرجع) از جمله این موارد است. در سال ۱۹۶۷ شرکت Anton Paar GmbH اولین دانسیته سنج دیجیتالی برای مایعات و گازها را با استفاده از اصل نوسان لوله U در ارائه کرد.
سید آهنگ کوثر (۴ خرداد ۱۳۱۵ – ۱ آبان ۱۴۰۳) عضو هیئت علمی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی بود. از او به عنوان پدر دانش نوین آبخوان داری ایران یاد می کنند. او از منتقدان سدسازی افراطی در ایران بود. وی در ۱ آبان ۱۴۰۳ در سنِ ۸۸ سالگی درگذشت. زندگی شخصی. کوثر در سال ۱۳۱۵ در شیراز متولد شد. او دارای مدرک تحصیلی دکتری روابط آب و خاک و گیاه، با گرایش مهندسی آبیاری و آبشناسی جنگل از دانشگاه ایالتی اورگن آمریکا بود. جوایز. وی با کاشت درختان اکالیپتوس و آکاسیا و ایجاد جنگل گربایگان، طرحی تحسین شده از سوی یونسکو به عنوان یک الگوی برتر در مدیریت منابع آب در مناطق خشک جهان، دریافت جایزه بهترین مقاله آبخیزداری سال های ۱۳۶۹ و ۱۳۷۰ درسال۱۳۷۲ از دست حسن حبیبی معاون اوّل وقت رئیس جمهوری، برنده مدال پژوهش درجه ۳ در روز ۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۵ اهدا شده توسط رئیس جمهوری وقت، برنده جایزه دوم خوارزمی برای پژوهش کاربردی در سال۱۳۷۵، برنده مدال طلای مالکیت معنوی جهانی در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۷۵، برنده جایزه ملی محیط زیست در سال ۱۳۷۹، برنده جایزه ۳۰ هزار دلاری سازمان اسکان بشر در سال ۲۰۰۴ و برنده جایزه ۲۰ هزار دلاری رودخانه های بزرگ ساخته دست
بشر در سال ۲۰۰۵ اهدا شده توسط رئیس وقت یونسکو بود. دکتر آهنگ کوثر در سال ۲۰۰۵ موفق به دریافت جایزه بین المللی UNESCO Great Man-Made River International Water Prize شد؛ این جایزه در حوزه مدیریت آب های سطحی و احیای منابع زیرسطحی برای کنترل سیلاب و تغذیه مصنوعی سفره های آب زیرزمینی به او اعطا شده است. آبخوان داری در ایران. میانگین تبخیر در ایران به طور سالانه حدود دو متر است و با توجه به این واقعیت، یکی از راه های پایدار ذخیره منابع آب، استفاده از مخازن زیرزمینی (آبخوانهای دانه درشت) است. درحال حاضر حداقل ۱۴ میلیون هکتار از خاک ایران برای این نوع ذخیره سازی شناسایی شده است. اولین طرح آبخوان داری در سال ۱۳۶۱ و در گربایگان فسا با کاشت درختان اکالیپتوس و آکاسیا توسط کوثر اجرایی شد و در سال های بعد، با تحقیقاتی زیر نظر او وسعت پیدا کرد و منطقه هدف، گربایگان، به مساحت بیش از ۲۰۰۰ هکتار رسید. سپس مرکز تحقیقات آبخوان داری کوثر در کنار این جنگل راه اندازی شد. در آبان ۱۳۸۴، مدیرکل یونسکو طی آئین روز جهانی علم، جایزه عالی حوزه آب این سازمان را به کوثر اهدا کرد.
در مافیای آمریکایی و سیسیلی، یک «مرد ساخته شده» عضوی کاملاً پذیرفته شده مافیا است. برای تبدیل شدن به «مرد ساخته شده»، یک همکار ابتدا باید ایتالیایی یا از نژاد ایتالیایی باشد و توسط یک مرد ساخته شده دیگر حمایت شود. از فرد تازه وارد خواسته می شود تا سوگند «اومرتا»، کد سکوت و کد افتخار مافیا را بخورد. پس از مراسم معارفه، این فرد یک «مرد ساخته شده» می شود و در سلسله مراتب مافیا درجه «سرباز» (به ایتالیایی: soldato) را به خود اختصاص می دهد. مردان ساخته شده تنها کسانی هستند که می توانند از سرباز به «کاپو رژیم»، «کنسلیری»، «معاون رئیس» و «رئیس» در مافیا ارتقا پیدا کنند. عنوان های دیگر برای اعضای رسمی شامل «مرد افتخار» (ایتالیایی: اومو دُونوره)، «مرد احترام» (ایتالیایی: اومو دی ریسپتو)، «یکی از ما» (ایتالیایی: اونو دی نویی)، «دوست ما» (ایتالیایی: آمیکو نُسترو)، «گودفِلا» و «وایزگای» می شود، اگرچه دو مورد آخر ممکن است به همکاران غیررسمی مافیا که با آن ها همکاری نزدیک دارند نیز اشاره کنند، نه فقط اعضای رسمی. اصطلاحاتی مانند «ساختن استخوان ها» یا «دکمه» یا تبدیل شدن به یک «باتن مَن» معمولاً مترادف با تبدیل شدن به یک عضو
رسمی است. اصطلاحات خیابانی دیگر برای عضویت در مافیا شامل «راست شدن»، «تعمید گرفتن» و «کسب نشان» است. همچنین، «باز کردن کتاب ها» و «بستن کتاب ها» عباراتی هستند که در مافیا به ترتیب نشان دهنده ی آمادگی یا عدم تمایل/عدم توانایی یک خانواده برای پذیرش اعضای جدید هستند. در سیسیل، اصطلاح صحیح برای عضو مافیای سیسیلی در زبان ایتالیایی «اومو دُونوره» و در گویش سیسیلی «اومو دُونوری» است. واژه های «مافیوزو» و جمع آن «مافیوزی» اصطلاحات رایجی هستند که در گفتار عامیانه، مطبوعات و محافل آکادمیک استفاده می شوند، اما معمولاً توسط اعضای مافیای ایتالیایی-آمریکایی و سیسیلی به کار نمی روند. شرایط. به طور سنتی در مافیای آمریکا، برای تبدیل شدن به یک عضو رسمی، فرد می بایست مردی با تبار کامل سیسیلی باشد. این شرط بعدها به مردان با تبار کامل ایتالیایی و سپس به افرادی که حداقل از طرف پدر تبار ایتالیایی داشتند، تسری یافت. به عنوان مثال، هنری هیل، همکار معروف خانواده لوچِزه که در فیلم رفقای خوب (1990) به تصویر کشیده شد، با وجود سابقه طولانی در مافیا و تبار سیسیلی مادرش، به دلیل ایرلندی بودن پدرش هرگز نتوانست عضو رسمی شود. طبق گفته سالواتور
ه ویتاله، در جلسه ای از کمیسیون در سال ۲۰۰۰ تصمیم گرفته شد که شرط ایتالیایی بودن هر دو والد بازگردانده شود. با این حال، استثناهایی نیز وجود دارد. مثلاً جان ای. گوتی (پسر جان گوتی) که مادربزرگ مادری اش روسی بود، یا فرانک سالمه از خانواده جنایتکار پاتریارکای نیوانگلند که مادرش ایرلندی تبار بود، توانستند عضو رسمی شوند. برخی همکاران نیمه ایتالیایی نیز با پنهان کردن تبار غیرایتالیایی خود موفق به عضویت شدند، مانند اندرو توماس دل جورنو از خانواده اسکارفو که اصالتاً لهستانی-ایتالیایی بود اما ریشه لهستانی مادرش را مخفی کرد تا وارد مافیای فیلادلفیا شود. محدودیت های دیگر برای عضویت - تبار شمال ایتالیا: به دلیل ریشه های جنوبی مافیا، مردان شمال ایتالیا معمولاً مورد پذیرش نبودند. با این حال، گرگوری اسکارپا از خانواده کلمبو با وجود اصالت اهل وِنِتو (شمال ایتالیا) به خاطر توانایی های مالی و خشونت طلبی اش عضو شد. - سابقه کار در اجرای قانون: افرادی که سابقه کار در پلیس یا حتی شرکت در دوره های آموزشی پلیس را داشته اند، معمولاً نمی توانند عضو رسمی شوند. مثلاً هنری بورلی از خدمه دِمیو به دلیل شرکت در آزمون ورودی پلیس نیویورک هرگز
نتوانست عضو رسمی خانواده گامبینو شود. سالواتوره ویتاله تنها به دلیل پوشش دادن سابقه اش به عنوان زندانبان توسط جوزف ماسینو (رئیس آینده خانواده) عضو شد. - استثناهای نادر: ران پرِوایت، عضو سابق (و فاسد) پلیس فیلادلفیا، توانست به عضویت خانواده اسکارفو درآید. همچنین دو کارآگاه فاسد NYPD به نام های لوئی اِپولیتو و استیون کاراکاپا، بدون عضویت رسمی، وظایفی مشابه اعضای رسمی برای خانواده لوچِزه انجام دادند. معیارهای رد صلاحیت برخی افراد به دلیل عدم رعایت استانداردهای مافیا، واجد شرایط عضویت نبودند: - «مَد سَم» دِاستفانو، یک قرض گیرنده سادیستی و روان پریش که از شکنجه و قتل لذت می برد، هرگز عضو رسمی شیکاگو اوتفیت نشد، چون رفتار عجیبش توجه زیادی جلب می کرد. - جوزف «جو پیتس» کونیگلیارو، همکار خانواده دِکاوالکانته که پس از یک تیراندازی فلج شده و روی ویلچر بود، به دلیل ناتوانی جسمی نتوانست عضو رسمی شود، اما طبق گفته آنتونی کاپو، با او مانند یک عضو رسمی رفتار می شد. شرط قتل قراردادی برای عضویت اغلب از همکاران خواسته می شود یک قتل قراردادی انجام دهند تا واجد شرایط عضویت شوند. این کار نه تنها وفاداری فرد را اثبات می کند، بلکه
نشان می دهد که او یک مأمور مخفی پلیس نیست. قتل های شخصی به عنوان شرط عضویت پذیرفته نیستند. انجام اولین قتل قراردادی را «ساختن استخوان ها» یا «کسب دکمه» می نامند و فرد پس از آن به یک «باتن مَن» تبدیل می شود. باز و بسته شدن کتاب های عضویت پس از اجلاس آپالاچین (۱۹۵۷)، تصور می شد کتاب های عضویت در مافیا بسته شده اند و تا ۱۹۷۶ به روی اعضای جدید باز نشدند. با این حال، مشخص نیست که این موضوع واقعی بود یا صرفاً به دلیل کمبود اطلاعات پلیس و رسانه ها چنین تصوری ایجاد شده بود، چرا که به نظر می رسد برخی در این دوره عضو شده اند. مراسم پذیرش عضو رسمی در مافیا. برای تبدیل شدن به عضو رسمی، فرد ابتدا باید توسط یک عضو تأیید شده معرفی شود. بر اساس گزارش ها، امروزه متقاضی نیاز به دو حامی دارد که حداقل یکی از آنها باید 10 تا 15 سال او را بشناسد. حامیان باید از صلاحیت و قابلیت های فرد متقاضی اطمینان کامل داشته باشند. تصمیم نهایی در مورد پذیرش با رئیس خانواده مافیایی است. هنگامی که خانواده مافیایی آماده پذیرش اعضای جدید باشد، به متقاضی اطلاع داده می شود تا خود را آماده کند. در روز مراسم، فرد به محل مشخصی برده می شود، گاهی به تنهایی
و گاهی همراه سایر متقاضیان. در طول مراسم که در خانواده های مختلف ممکن است تفاوت هایی داشته باشد، معمولاً این اقدامات انجام می شود: - انگشت اشاره متقاضی سوراخ می شود - خون او روی تصویر یک قدیس ریخته می شود - تصویر آغشته به خون آتش زده می شود متقاضی در حالی که تصویر در حال سوختن را در دست دارد، سوگند وفاداری یاد می کند: "همانطور که این قدیس می سوزد، روح من نیز خواهد سوخت. من زنده وارد می شوم و تنها مرده می توانم خارج شوم." پس از اتمام مراسم، فرد به عنوان "سرباز" به عضویت رسمی سازمان درمی آید. این مراسم بسیار محرمانه است و افشای آن به منزله خیانت محسوب می شود. امتیازات اعضای رسمی. پس از مراسم پذیرش، فرد به عنوان "سرباز" (سولداتو) رسماً وارد خانواده مافیایی می شود و از مزایای زیر بهره مند می گردد: حمایت کامل سازمانی: - تحت حفاظت کامل سازمان قرار می گیرد. - موظف است درصدی از درآمد خود را به سطوح بالاتر پرداخت نماید. - تا زمان حفظ وفاداری و درآمدزایی، از پشتیبانی بی قید و شرط برخوردار است. مصونیت ویژه: - در جامعه جنایتکاران مورد احترام محسوب می شود. - سایر خلافکاران موظف به ابراز احترام و ترس هستند. - هرگونه تعرض
یا قتل بدون مجوز رهبری، مستوجب مجازات اعدام است. قوانین انضباطی: - حتی با داشتن دلایل موجه، تعرض به عضو رسمی ممنوع است. - در موارد استثنایی و با تأیید رهبری، مجازات عضو ممکن می شود. مثال تاریخی: پرونده تامی دسییمونه که به دلیل قتل غیرمجاز یک عضو رسمی خانواده گامبینو توسط همان خانواده اعدام شد، نمونه بارز اجرای این قوانین است. این اتفاق در کتاب "وایزگای" و فیلم "رفقای خوب" به تصویر کشیده شده است. تذکر مهم: این قوانین اگرچه در کلیات ثابت هستند، اما ممکن است در جزئیات بین خانواده های مختلف تفاوت هایی وجود داشته باشد. اصل اساسی حفظ حرمت و امنیت اعضای رسمی در تمام سازمان های مافیایی رعایت می شود.
مادهٔ خوردنی یا خوراکی هر چیزی است که خوردن آن برای انسان بی خطر باشد. «خوراکی» با «خوراک» فرق دارد. خوراک مانند غذا یعنی آنچه می خورند، اما خوراکی فقط یعنی اینکه آیا برای خوردن مناسب است یا خیر. به اقلام غیرسمی موجود در طبیعت –مانند برخی از قارچ ها وحشرات و جلبک دریایی– خوردنی گفته می شود. فرآورده هایی که خوردن آنها معمول نیست ولی اما به طور ویژه برای با قابلیت خودم درست می شوند، مانند بسته بندی خوراکی نیز برچسب خوراکی خورده اند.
چرخ سال یک چرخه نشانگر سالانه از جشنواره های فصلی است که توسط طیفی از نئوپاگانیست ها (بت پرستان نوین) برگزار می شود و در آن رویدادهای اصلی سال خورشیدی مانند انقلاب و اعتدال و نقاط میانی بین آن ها را مشخص می کند. نئوپاگان بریتانیایی چرخ سال را در اواسط قرن بیستم ساختند و چهار رویداد خورشیدی (ربع روز) را که توسط بسیاری از مردمان اروپایی مشخص شده بود، با چهار جشن فصلی ("ربع روزهای متقاطع") که توسط سلت های جزیره ای جشن گرفته می شد، ترکیب کردند. آئین های مختلف بت پرستی مدرن ممکن است با توجه به زمان دقیق هر جشن، بر اساس تمایزاتی مانند فاز قمری و نیمکره جغرافیایی متفاوت باشد. رعایت چرخه فصول برای بسیاری از مردم، چه باستان و چه مدرن، مهم بوده است. جشن های بت پرستی مدرن که بر مفهوم چرخ تکیه دارند، به درجات مختلفی بر اساس سنت های عامیانه (فولکلور)، صرف نظر از شیوه های واقعی بت پرستان تاریخی، بنا شده اند. برخی از ویکاها از اصطلاح سابات () برای اشاره به هر جشنواره استفاده می کنند.
روابط مالزی و ایالات متحده آمریکا ()، روابط دو جانبه بین مالزی و ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۵۷، بعد از استقلال مالایی برقرار گردید. ایالات متحده از دوران قدیم یکی از بزرگ ترین شریکان تجاری مالزی بوده که هنوز هم شرایط بدین نحو برقرار است و از دیرباز در بخش های نظامی، اقتصادی و آموزشی، قدیمی ترین و نزدیکترین متحد مالزی می باشد. قبل از اینکه کشور مالزی با یکپارچه شدن مالایا، بورنئو شمالی، ساراواک و سنگاپور شکل بگیرد فدراسیون مالایا کشور سلف مالزی تلقی می شد. قبل از این که یکپارچه سازی و شکل گیری کشوری به نام مالزی اتفاق بیفتد، سه قلمرو فوق بخشی از امپراتوری بریتانیا به حساب می آمدند. با این وجود، ایالات متحده از دههٔ ۱۸۰۰ در مالایا، حضور تجاری و کنسولی داشت. سفارت مالزی در شهر واشینگتن، دی.سی. قرار دارد و دارای دفاتر سرکنسولگری در شهرهای لس آنجلس و نیویورک است. سفارت ایالات متحده در کوالا لامپور می باشد.
روابط مالزی و چین () روابط دیپلماسی دو جانبه بین دو کشور مالزی و چین می باشد. سفارت چین در کوالا لامپور قرار دارد و هم چنین دارای دفاتر سرکنسولگری در جرج تاون، کوتا کینابالو و کوچینگ است. سفارت مالزی در پکن می باشد و نیز دارای دفاتر کنسولی در کون مینگ، گوانگ ژو، شانگهای، شی آن و هنگ کنگ است. دو کشور بواسطه حضور پرسابقه مردم چین در مالزی، که در حال حاضر دومین جامعه بزرگ چینی خارج از کشور در سراسر جهان هستند، به هم پیوند خورده اند.
کینگو (، dqin-gu؛ Qingu، لاتین نویسیِ کمتر رایج به صورت Kingu) خدایی بین النهرینی بود. او بیشتر از طریق "انوما الیش" شناخته می شود، جایی که به عنوان زیردست و همسر تیامات و دشمن مردوک عمل می کند. پس از شکست، او کشته می شود و خونش برای آفرینش انسان به کار می رود. چنین فرض می شود که او ممکن است در اصل شخصیت منفی یک اسطورهٔ جداگانه و نامرتبط با تیامات بوده باشد، اگرچه این تصنیف باقی نمانده است و اکثر ارجاع ها به او، اشاره ها به شکست او از مردوک در "انوما الیش" است. او همچنین در اسطورهٔ "شکست انوتیلا، انمشارا و کینگو" و در متن های متنوع دیگر ذکر شده است. نام. رایج ترین املای نام کینگو در خط میخی dqin-gu است، هرچند به صورت پراکنده dqi-in-gu، dqin-ga و dqin-gi نیز دیده می شود. گونهٔ دیگری از آن، dqin-gu-gu ، ظاهراً یک خطای نگارشی است. در حالی که گاهی اوقات می توان شکل رومی شدهٔ Kingu را در ادبیات مدرن یافت، Qingu رایج ترین شکل مورد استفاده است و فرض می شود که به تلفظ اصلی آن نزدیکتر است. پذیرفته شده است که نام کینگو ریشهٔ سومری دارد، زیرا بعید است که ریشه اکدی شامل هم q و هم g باشد. مانفرد کربرنیک پیشنهاد می دهد که
این واژه ممکن است با اصطلاحات kíĝ (KIN) به معنای «کار» و kingal به معنای «رهبر» مرتبط باشد. این پیشنهاد همچنین توسط نویسندگان دیگری مانند ویلفرد جی. لمبرت و سلنا ویسنوم پشتیبانی می شود. شخصیت. بین النهرینی ها، کینگو را دشمن شکست خوردهٔ خدایان می دانستند. او به طور کلی به عنوان دشمن مردوک به بهترین شکل گواهی شده است. او را می توان به عنوان «خدای آغازین مرتبط با جهان زیرین» توصیف کرد. یک منبع آشوری متأخر که کینگو را در کنار آنزو و آساکو قرار می دهد، به احتمال زیاد دلالت بر این دارد که او را نیز می توان مانند آنها در دسته دیوها قرار داد. دو مورد آشکار از برابری بین کینگو و انمشارا، احتمالاً بر اساس جایگاه مشترک آنها به عنوان دشمنان شکست خوردهٔ خدایان، در متن های آیینی گواهی شده است. اشارهٔ منفرد به «هفت پسر کینگو» (لوح KAR 307، سطر ۱۸) احتمالاً نشان دهندهٔ ارتباطی با انمشارا نیز هست، زیرا اشاره به «هفت پسر انمشارا» رایج است. ارتباط بین کینگو و تموز در یک متن توضیحی آسیب دیده تأیید شده، اگرچه به دلیل وضعیت نامناسب نگهداری آن، دلیل آن ناشناخته است. به عنوان نامی برای مردوک. علاوه بر اینکه کینگو به عنوان نام یک شخص
یت متمایز عمل می کند، به عنوان لقب مردوک نیز شناخته می شود. سرودی برای نبو که گمان می رود مربوط به پس از "انوما الیش" باشد، او را از نوادگان کینگو توصیف می کند. احتمالاً در این بافتار، کینگو به عنوان نامی از مردوک نیز درک می شده است، نه به عنوان دشمن او. در خود "انوما الیش"، دو گونهٔ آشکار از نام کینگو، ایرکینگو (dir-qin-gu؛ لوح VII، سطر ۱۰۵) و کینما (dqin-ma؛ لوح VII، سطر ۱۰۷) در میان ۵۰ نامی که پس از پیروزی مردوک بر تیامات به او نسبت داده شده است، دیده می شوند. سوفوس هله استدلال می کند که ایرکینگو در اصل نامی بوده که از نظر ریشه شناسی هیچ ارتباطی با کینگو نداشته، اما توسط گردآورندگان "انوما الیش" به ترکیبی از این تئونیم و کلمه "ایر" به معنای «ویران کردن» بازتعریف شده است. ویلفرد جی. لمبرت اظهار داشت کینما (هم به صورت Qinma و هم Kinma لاتین نویسی شده است) که در فهرست خدایان "آن = آنوم" (لوح II، سطر ۲۲۱) و در فهرست خدایان ناقص دیگر نیز به عنوان نام مردوک گواهی شده است، ممکن است در اصل شکل مصنوعی اِمسال از نام کینگو بوده باشد. اساطیر. "انوما الیش". نام کینگو اولین بار در "انوما الیش" در زمانی ذکر شده که تیامات
او را به عنوان رهبر لشکرِ هیولاهای خود منصوب می کند و لوح سرنوشت ها را به سینه اش می آویزد و او را به مقام «آنویی» da-nu-ti ارتقا می دهد. اگرچه این اصطلاح از نام خدای آنو گرفته شده است، اما وقتی به عنوان لقبی برای سایر خدایان، از جمله کینگو، به کار می رود، می توان آن را به عنوان نقشی عمومی برای مقام یک خدای متعال در نظر گرفت. در مقابل، گونهٔ دیگری از این متن به جایگاه کینگو به عنوان مقام «اربابی» (e-nu-ti) اشاره دارد. متن مستقیماً بیان می کند که این لوح، دارایی مشروع کینگو نبوده، اگرچه توضیح داده نشده که تیامات چگونه آن را به دست آورده است. کینگو متعاقباً از موقعیت جدید خود برای اعلام سرنوشت فرزندان تیامات استفاده می کند. مشخص نیست که آیا خود او یکی از آنهاست یا خیر، زیرا هیچ عبارت مستقیمی در مورد منشأ او ارائه نشده است. گوستا گابریل خاطرنشان می کند که او عملاً «به طرزی ناگهانی ظاهر می شود» و اینکه او فقط به عنوان همسر تیامات تعریف می شود. ویلفرد جی. لمبرت معتقد است که فقدان اشاره صریح به ریشه های او می تواند نشان دهد که گردآورندگان "انوما الیش،" شخصیتی را که هیچ ارتباط قبلی با تیامات نداشته، از منبعی جداگان
ه در روایت گنجانده اند. با این وجود، گاهی فرض می شود که او پسر تیامات و آپسو محسوب می شده است. مردوک پس از مغلوب کردن تیامات، کینگو را شکست می دهد و لوح سرنوشت ها را پس می گیرد. لوح سرنوشت ها سپس در اختیار آنو قرار می گیرد. پس از آنکه مجمع خدایان به این نتیجه رسیدند که درگیری بین آنها و تیامات به واسطهٔ تحریک کردن او ایجاد شده است، کینگو کشته می شود. با این حال، هیچ اشاره ای به تحریک شدن تیامات توسط کینگو، آنطور که در این بخش از متن آمده است، در بخش های قبلی متن یافت نمی شود. سپس خون کینگو توسط ائا برای آفرینش انسان استفاده می شود. شباهت ها با دیگر اسطوره ها. مانفرد کربرنیک خاطرنشان می کند که بخش هایی از طرح داستان که بر کینگو متمرکز است، پیشینه هایی در اسطوره ها دارد که بر انلیل و نینورتا تمرکز دارند و سرقت لوح سرنوشت را توصیف می کنند. به گفته ویلفرد جی. لمبرت، به دست آوردن نادرست لوح سرنوشت توسط کینگو و بازیابی بعدی آن، شباهت بسیار نزدیکی به طرح "حماسه آنزو" دارد. سلنا ویسنوم نیز کینگو را با آنزو مقایسه می کند. با این حال، او اشاره می کند که در حالی که شکست دادن آنزو برای نینورتا به دلیل داشتن لوح دشوار به
تصویر کشیده شده است، در مورد کینگو این شیء تنها به عنوان نمادی انتزاعی از جایگاه او عمل می کند و هیچ سختی مشابهی برای مردوک ایجاد نمی شود. یک شباهت احتمالی دیگر این است که کینگو به مقام «آنویی» ارتقا می یابد، در حالی که آنزو با دزدیدن لوح، ادعای «انلیلی» (enlilūtu) را دارد، اصطلاحی مشابه که از نام انلیل گرفته شده است و نه آنو. ویسنوم خاطرنشان می کند که کینگو را می توان با «گیاسنگ» ((na4U2))، رهبر لشکر سنگ ها در اسطورهٔ "لوگال-ئه"، نیز مقایسه کرد، زیرا هر دوی آنها در مقایسه با آنتاگونیست های اصلی روایت های مربوطه، تیامات و آساگ، موانع ثانویه هستند. علاوه بر این، صحنهٔ انتصاب کینگو ممکن است اشاره ای به خلق «گیاسنگ» و انتصاب او به رهبری در میان فرزندان سنگی آساگ باشد. هیچ منبع دیگری کینگو را با آفرینش انسان مرتبط نمی داند. رایان دی. وینترز خاطرنشان می کند که او در فهرست کوتاهی از خدایانی که در نقش مشابهی در اسطوره های مختلفِ موجود در "آن = آنوم" (لوح ششم، سطرهای ۲۰۹ تا ۲۱۶) ظاهر می شوند، غایب است و بر این اساس نتیجه می گیرد که این بن مایه نمی تواند پیش از پایان دوره بابلی باستان باشد. ویلفرد جی. لمبرت فرض کرد که
گردآورندگان "انوما الیش" ممکن است او را در نقشی قرار داده باشند که در ابتدا توسط خدای دیگری ایفا می شد. مقایسه هایی بین صحنهٔ مرگ او و بخشی از "آترا-هاسیس" انجام شده است که به آفرینش انسان می پردازد و شامل کشتن خدای وِه می شود. سلنا ویسنوم خاطرنشان می کند که پس از دوره بابلی باستان، آلا در این نقش جایگزین او شد که نامش ممکن است جناس با کلمه "آل"، به معنای «کج بیل» باشد و بنابراین اشاره ای به نقش او به عنوان خدای کارگر باشد. بر این اساس، او پیشنهاد می کند که قرار گرفتن کینگو در نقشی مشابه، نشان دهندهٔ ارتباط ریشه شناختی بین نام او و کلمهٔ «کار» است. با این حال، او اظهار می کند که او و آلا را نمی توان معادل های مستقیم در نظر گرفت، زیرا کینگو قبل از کشته شدن نقش فعال تری در روایت ایفا می کند. منابع دیگر. اگرچه هیچ اسطورهٔ مستقلی در مورد شکست کینگو باقی نمانده است، اما به دلیل کمبود متن هایی که او را به تیامات مرتبط می کند، به جز "انوما الیش" ، فرض بر این است که او در ابتدا ضد قهرمانی در چنین روایتی بوده است. ارجاعاتی به شکست کینگو بدون هیچ اشاره ای به تیامات شناخته شده است، و یک لوح تمرینی متأخر از اور، بازتاب
سنتی است که مبنی بر آن او را می سوزانند. یک رشته یادداشت تفسیری در مورد آیینی که شامل مولیسو می شود، به طور مشابه سوزاندن یک گوسفندِ قربانی را با اشاره به مرگ کینگو در آتش توضیح می دهد. دو منبع، لوح های KAR 307 و LKA 73، بیان می کنند که کینگو به همراه پسرانش شکست خورد، اگرچه در مورد تعداد آنها اختلاف نظر دارند، به طوری که اولی ۷ و دومی ۴۰ نفر را ذکر می کنند. در KAR 307 آمده است که در طول یک مراسم، آنها با یک گاو نر و یک گوسفند که از پشت بام پرتاب می شدند، نشان داده می شدند، در حالی که در LKA 73 آنها با روغن و عسلی که روی سلاح قرار می گرفت، نشان داده شده اند. متن اخیر همچنین حاوی اشاره ای به اسطوره ای ناشناخته است که در آن اِئا هدیه ای نامعلوم به کینگو می دهد. اسطوره ای که ویلفرد جی. لمبرت از آن با عنوان "شکست انوتیلا، انمشارا و کینگو" یاد می کند و تنها از دو قطعهٔ بابلی متأخر، یکی از بورسیپا و دیگری از سیپار، شناخته شده است، به شکست کینگو به دست یک یا چند خدایی ناشناخته اشاره دارد. با توجه به تعداد زیاد خداییان دخیل در این پیرنگ، لمبرت اظهار می کند که این اثر نتیجه فرآیند گردآوری علمی چندین تصنیف مختلف متعلق
به یک ژانر بوده است. گفته می شود که این وقایع در بابل رخ می دهد و اشاره های مستقیمی به معابد اتورکالاما (و همچنین خدایی که معبد به او اختصاص داده شده بود، ایشتار بابل)، Eguzalimmaⱨ و ازیداگیشنوگال شده است. کینگو به عنوان «مدیر میزبان Eguzalimmaⱨ» توصیف شده است. از آنجایی که این معبد در متن توپوگرافی "تینتیر = بابل" (لوح چهارم، سطر ۱۳) با نینگیشزیدا مرتبط است، لمبرت فرض کرد که در این بافتار، کینگو یا با او برابر دانسته شده یا به عنوان فرمانبردار او به تصویر کشیده شده است. پرستش. ویلفرد جی. لمبرت پیشنهاد داد که خدایی به نام dKIN که فقط از نام تئوفوری Ur-dKIN در دودمان آغازین شناخته می شود، ممکن است نمایانگر شکل اولیهٔ کینگو باشد، اگرچه او تأکید کرد که نمی توان مشخص کرد که نقش او در آن زمان چگونه تصور می شد. در دوره های بعدی، کینگو در همان جایگاهی پرستش می شد که دیگر شخصیت هایِ دشمنان شکست خوردهٔ خدایان در نظر گرفته می شدند. بر اساس "تینتیر = بابل"، یک مجموعه توپوگرافی که به احتمال زیاد در دوران سلطنت نبوکدنصر اول در پایان قرن دوازدهم پیش از دوران مشترک نوشته شده است، یک جایگاه آیینی ("شوبتو") به کینگو اختصاص دا