Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرتور اشمیت (۲۵ اکتبر ۱۸۹۵ – ۵ نوامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی زمینی در جایگاه های ستادی خدمت کرد. او بیشتر در جایگاه ریاست ستاد ارتش ششم در نبرد استالینگراد شناخته می شود. اشمیت در پایان این نبرد به اسارت شوروی درآمد اما هیچگاه با دشمن همکاری نکرد. پس از جنگ سال ۱۹۵۵ آزاد شد و به آلمان بازگشت. سال های اولیه. آرتور اشمیت روز ۲۵ اکتبر سال ۱۸۹۵ در هامبورگ زاده شد. پدرش تاجر بود. خانواده اش سابقه نظامی گری نداشتند اما با آغاز جنگ جهانی اول داوطلب خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان شد. سال ۱۹۱۵ با درجه ستوان دوم هنگ ۲۶ پیاده نظام (۱ ماگدبورگر) به سلک افسران درآمد. با این هنگ در بلژیک، ناحیه رود مارن، نبرد سُم و سایر نقاط در جبهه غربی به رزم پرداخت. در این مدت به ترتیب فرمانده دسته، آجودان گردان، فرمانده گروهان و آجودان هنگ بود و نشان هایی چون نشان خاندان هوهن تسولرن، هر دو درجه نشان صلیب آهنین و نشان سیاه زخم را دریافت کرد. رایشسور. اشمیت پس از جنگ مدتی سال ۱۹۱۹ با فرایکور بود. سپس سال ۱۹۲۰ به رایشسور پیوست و در هنگ ۱۲ پیاده نظام در هالبرشتات قرار گرفت.
بعداً به گروهان ۱۱ در ماگدبورگ منتقل شد. سال ۱۹۲۳ به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. سال ۱۹۲۴ دوره آموزشی ستاد کل را در ستاد لشکر یکم پیاده نظام در کونیکسبرک آغاز کرد. به ممنوعیت ستاد کل در نیروهای مسلح آلمان بر مبنای پیمان ورسای، بین سال های ۱۹۲۶ و ۱۹۲۷ دوره مخفی "راینهارت" ("اِر") را در برلین گذراند و به عنوان افسر ستادی به هالبرشتات بازگشت. سال ۱۹۲۸ به درجه سروان ترفیع گرفت. اشمیت سال ۱۹۲۹ به دفتر نیرو (عنوان پوششی ستاد کل) در برلین منتقل شد و بین سال های ۱۳۹۰ و ۱۹۳۱ آجودان سرتیپ ویلهلم آدام، رئیس این دفتر بود. سپس به دفتر اطلاعات ارتش های خارخ منتقل شد. سال ۱۹۳۴ به درجه سرگرد ترفیع و در قرارگاه منطقه نظامی شماره ۶ در مونستر قرار گرفت. اشمیت سال ۱۹۳۷ افسر عملیات های سپاه ۶ شد. ورماخت. اشمیت یکی از باورمندان به توانمندی آدولف هیتلر بود. با به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست و در جریان تسلیح مجدد آلمان پیشرفت پرسرعتی داست. اشمیت در کارهای ستادی دقت بالایی به جزئیات داشت اما آن چنان مبادی به آداب نبود. او را در تعامل با دیگران «قلدر مستبد» توصیف کرده اند. بیشتر افسرانی که با اشمیت در برخورد بودند نظر مناسبی نسبت
به نداشتند. جنگ جهانی دوم. ترفیع درجات: نبرد استالینگراد. اشمیت سال ۱۹۴۲ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و روز ۲۰ ژوئن همان سال به عنوان رئیس ستاد ارتش ششم فریدریش پائولوس منصوب شد. در جریان تهاجم به سمت استالینگراد و نبرد بر سر این شهر اشمیت نفوذ زیادی بر تصمیم گیری های سپهبد پائولوس داشت. اشمیت در شرایط دشوار این آوردگاه بسیار به آینده خوش بین بود. در پی به محاصره افتادن ارتش ششم در نبرد استالینگراد، اغلب ژنرال ها که خواهان خروج بلافاصله بودند، اشمیت از فرمان هیتلر برای پایداری در محل هوادار می کرد. او از فرماندهان ارشد می خواست وحشت زده نشوند چرا که هنوز دلیلی برای سربرتافتن از دستور فرماندهی عالی وجود ندارد. پائولوس هم همانند او مطیع فرمان هیتلر بود. اشمیت پیشنهاد کرد ارتش ششم در مواجهه با کمبود غذا، تا از پیش رسیدن تدارکات از طریق هوایی توسط "لوفت وافه"، شروع به خوردن اسب ها بکند که پائولوس با او موافقت کرد. به جهت نشان دادن چنین وفاداری، پائولوس به ترفیع اشمیت کرد که روز ۱۷ ژانویه سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکر نائل آمد. درحالی که اوضاع به حد اعلای وخامت درون محاصره رسیده بود، فرماندهی نیروهای ارتش ششم از روز ۲۵ ژان
ویه با زخمی که پائولوس در ناحیه سر برداشت، تقریباً بدون دخالت در دست اشمیت بود. قرارگاه فرماندهی ارتش ششم در نهایت روز ۳۱ ژانویه، پس از مذاکراتی که توسط خود اشمیت انجام گرفت، تسلیم دشمن شد. دوره اسارت. اشمیت در دوران اسارت همکاری برخی آلمانی ها، از جمله والتر فون زایدلیتس-کورتسباخ، با شوروی را تقبیح می کرد. برخلاف پائولوس که در نهایت با شوروی همکاری کرد، اشمیت، با همان سرسختی همیشگی، هیچگاه سر به این عمل ننهاد و حتی نظرات مخالف خود را نیز ابراز می نمود. گفته می شود تا وقتی هم بند پائولوس بود اجازه نمی داد او هم چنین کنند؛ تا این که اشمیت را به جای دیگری بردند و مقاومت پائولوس شکسته شد. شکنجه هایی که بر اشمیت روا شد، از جمله حبس های طولانی مدت انفرادی، هم نتوانست او را از این طریق بازگرداند. شوروی که دیگر امیدی در او نداشت، او را به ۲۵ سال زندان با اعمال شاقه محکوم کرد. پس از جنگ. پس از پایان جنگ، در پی مذاکرات کنراد آدناوئر، صدراعظم آلمان غربی، اشمیت به عنوان یکی از آخرین آلمانی های در بند ماه اکتبر سال ۱۹۵۵ آزاد شد و به زادگاه خود هامبورگ بازگشت. او همواره در مابقی طول زندگی از همکاری کنندگان در اسارت با شور
وی ابراز انزجار می کرد. سرلشکر آرتور اشمیت در نهایت روز ۵ نوامبر سال ۱۹۸۷ در کارلسروهه درگذشت.
لَمّا بَدا یَتَثَنّیٰ یک موشّحِ اندلسیِ معروفِ عربی است که در دستگاهِ نهاوند خوانده می شود، برخی صاحب نظران آن را معروف ترین موشّحِ عربی می دانند. تاریخ پژوهان بر سرِ اینکه سرایندهٔ اصلی اش کیست اختلافِ نظر دارند؛ برخی متن را به سرایندهٔ اندلسی لسان الدین ابنِ خطیب (۱۳۱۳ - ۱۳۷۴ م.) منسوب می کنند که با توجّه به سبکِ سراینده و همانندی اش با سروده های دیگرِ لسان الدین، قولِ مشهور این است. برخی دیگر از تاریخ پژوهان متن و نیز آهنگِ آن را به خوانندهٔ مصری محمد عبدالرحیم المسلوب (۱۷۹۳ - ۱۹۲۸ م.) نسب می دهند. بسیاری از خوانندگانِ مشهور و گروه های موسیقی در سراسرِ جهان این سروده را اجرا کرده اند، اما اولین ضبطِ آن در سالِ ۱۹۱۰ م. با اجرای خوانندهٔ مصری سید الصفتی انجام شد. سپس در سالِ ۱۹۲۰ محی الدین بعیون، و بعد خوانندهٔ شامی، ماری جبران، پس از آن خوانندهٔ مصری نادره امین در آغازِ قرنِ بیستم، سپس نورالهدی و فیروز و الشیخ امام، و در دورانِ مدرن لینا شامامیان و سعاد ماسی و دیگران نیز آن را خواندند.
پروکریس () در اسطوره شناسی یونانی شاهدخت آتنی، سومین دختر ارختئوس، پادشاه آتن و همسرش پراکسیته بود. هومر از او در ادیسه به عنوان یکی از ارواح مرده بسیاری یاد می کند که ادیسه (اودیسئوس) در دنیای مردگان در فرهنگ یونانی-رومی دیده بود. سوفوکل یک تراژدی به نام "پروکریس" نوشت که مانند نسخه ای که در چرخه یونانی موجود است گم شده است، اما حداقل شش روایت مختلف از داستان او هنوز وجود دارد. داستان. داستان پروکریس از آتن شروع می شود. او سومین دختر ارختئوس پادشاه آتن و پراکسیته بود. پروکریس در ادامه با سفالوس، شاهزاده فوکیس ازدواج کرد. حداقل شش روایت مختلف از داستان پروکریس وجود دارد. سفالوس به مدت هشت سال از خانه دور شد زیرا می خواست وفاداری پروکریس را به خود آزمایش کند. هنگامی که با لباس مبدل به خانه بازگشت، سفالوس موفق شد همسرش پروکریس را اغوا کند. او سپس به همسرش که بسیار متعجب شده بود فاش کرد که میل به خیانت او برای او روشن شده است. پروکریس ابتدا از آتن به جنگل ها گریخت و در آنجا بخشی از همراهان آرتمیس شد. بعداً پروکریس در جزیره کرت پیدا شد. مینوس پادشاه کرت از مصیبت ناشی از جادوی همسرش پاسیفائه رنج می برد که خشمگین ا
ز خیانت او باعث شده بود که نطفه او به موجودات سمی شبیه عقرب تبدیل شود و به این ترتیب هر عاشقی را که مینوس داشته باشد می کشد. پروکریس شاه مینوس را با ریشه گیاهی درمان کرد. شاه مینوس برای قدردانی به او یک، سگ شکاری افسانه ای به نام لالپس، و نیزه ای که همیشه هدف را می زد، به او داد. پروکریس به آتن بازگشت و به نوبه خود، سفالوس را با ظاهر کردن خود به عنوان یک مرد جوان آزمایش کرد. پروکریس با لباس مبدل سفالوس را به مسابقه ای در شکار دعوت کرد و به راحتی با کمک لائلپس و نیزه او را شکست داد. سفالوس که می خواست سگ شکاری و نیزه را بخرد، مبلغ زیادی پول ارائه کرد. با این حال، پروکریس تنها در صورتی با فروش آن ها موافقت می کند که سفالوس با او بخوابد، هنوز در لباس مبدل مرد. سفالوس که از اشتیاق او برای سگ و نیزه پیشی گرفته بود، موافقت کرد. پس از آن، پروکریس خود واقعی خود را آشکار کرد. این زوج آشتی کردند و پروکریس لائلپس و نیزه را به عنوان هدیه به شوهرش داد. با وجود آشتی آن ها، پروکریس دیگر هرگز نتوانست از وفاداری شوهرش مطمئن باشد. یک روز، هنگامی که سفالوس برای شکار بیرون آمده بود، خدمتکار پروکریس شنید که او را کسی را صدا می زن
د و از کسی می خواهد که نزد او بیاید. اگرچه سخنان سفالوس کاملاً بی گناه بود، زیرا او فقط به ائوس (آورورا در اسطوره شناسی روم) الهه تیتان نسیم و هوای تازه صبح زود می گفت تا او را در طول تلاش های شکار خنک کند، خدمتکار این را به پروکریس که قبلاً مشکوک بود گزارش داد. پروکریس دفعه بعد که سفالوس به شکار رفت به دنبال او رفت و با شنیدن صدای آورورا به درون بیشه پرید. سفالوس که فکر می کرد او یک حیوان وحشی است، با یک تیر به او شلیک کرد و او را کشت.
لائودامیا () در اسطوره شناسی یونانی، ( یونانی باستان): (Λαοδάμεια Laodámeia) دختر آکاستوس، پادشاه ایولکوس، و همسرش آستیدامیا بود. لائودامیا همسر پروتسیلائوس شد.
پنج نفر به سوی ساحل سنگاپور (به انگلیسی: Five Ashore in Singapore) همچنین شناخته شده با نام های Singapore, Singapore and Cinq gars pour Singapour یک فیلم مشترک بین المللی فرانسوی/ایتالیایی محصول ۱۹۶۷ میلادی است که بر اساس رمانی از ژان بروس ، نوشته سال ۱۹۵۹ میلادی ساخته شده است. این فیلم در سال ۱۹۶۶میلادی در سنگاپور فیلمبرداری شده و آخرین فیلم شان فلین بود. این فیلم بر اساس رمان ژان بروس ، سازنده OSS 117، با عنوان کاری "OSS117 به سنگاپور می رود است".
خط یقه، خط گردن یا خط دور گردن لبه بالایی یک لباس است که گردن را به خصوص از نمای جلو نشان می دهد. خط گردن یقه همچنین به خط کلی بین تمام لایه های لباس و گردن و شانه های فرد، بدون توجه به لباس های زیر که دیده نمی شوند اشاره دارد. برای هر لباسی که در بالای کمر پوشیده می شود، خط گردن در درجه اول یک خط استایل است و ممکن است مرزی برای شکل دهی بیشتر لبه بالایی یک لباس با مثلاً یقه، روپوش، ساسون یا پلیسه باشد. از این نظر شبیه دور کمر و خط پاچه است. لیست انواع خط گردن. خط گردن یقه ها را می توان با توجه به شکل و محل برش در سراسر بدن به دسته هایی دسته بندی کرد: اصلاح خطوط گردن. شکل خطوط گردن یقه را می توان به طرق مختلف تغییر داد، به عنوان مثال، با افزودن یقه یا شال، پوشاندن آن با پارچه پف دار مانند تریکو یا تزئین لبه های آن با گوش ماهی، پیکوت یا روفله. تغییر داد. یقه می تواند با لبه تیز پارچه یا یک روپوش نرم تر باشد و همچنین می تواند با الگو (های) خود پارچه برجسته شود. روندها. خارج از شانه. خارج از شانه به دوران سلطنت و دوران ویکتوریا برمی گردد. آنها اوج مد در اوایل تا اواسط قرن نوزدهم بودند. چارلز فردریک ورث، پدر اوت ک
وتور، لباس های پیچیده زیادی طراحی کرد که بسیاری از آن ها بدنه هایی با آستین های بیرون از شانه داشتند و در میان چهره های برجسته ای مانند ملکه اوژنی بسیار محبوب بودند. سپس در دهه ۱۹۶۰، بریژیت باردو، هنرپیشه فرانسوی، تغییراتی در این استایل به کار برد، او تاپ های بدون شانه با همه چیز، از دامن های میدی گرفته تا شلوار، پوشید و این استایل را احیا کرد. نماد سبک، حالت خارج از شانه را دوباره سکسی و مد روز کرد و این کنش او باعث شد سبک خارج از شانه به سبک «باردو» معروف شود.
اریفیل () شخصیتی در اسطوره شناسی یونانی بود که در ازای گردنبند هارمونیا (که گردنبند اریفیل نیز نامیده می شود) که توسط پولونیکس به او داده شد، شوهرش آمفیاروس را متقاعد کرد که به هفت نفر در برابر تبس بپیوندد. سپس او توسط پسرش آلکمایون کشته شد.
«تعهد بیشتر به خطا» یا سوگیری تعهد به خطا (به انگلیسی: ) الگویی در رفتار انسان است که در نتیجه آن وقتی که شخص، گروه یا سازمانی با نتایج منفی یک تصمیم، رفتار، طرح یا سرمایه گذاری روبرو می شود به جای کنار گذاشتن آن همچنان به کار غلط ادامه می دهد. به عبارتی دیگر تمایل انسان به حفظ و پشتیبانی از تصمیماتی که در گذشته گرفته است حتی وقتی که به طور مشخص نا کارآمدی آنها مشخص شده باشد. این خطا یا سوگیری نشان می دهد که مردم تمایلی به تغییر مسیر زندگی یا قبول اشتباه ندارند بویژه زمانی که وقت، سرمایه و یا تلاش زیادی را صرف چیزی کرده باشند. اقتصاددانان به این رفتار «خطای هزینه هدر رفته» می گویند. جایی که در آن تعهد به یک طرح یا سرمایه گذاری مالی اشتباه و ادامه آن باعث اتلاف هزینه می شود اما مدیران به خاطر هزینه هایی که تاکنون انجام شده است حاضر به کنار گذاشتن طرح نیستند. (هر وقت متوجه شدید که در ته یک چاه هستید، دست از کندن بردارید) این سوگیری معمولاً زمانی روی می دهد که تنها دلیل ادامه یک کار وقت، انرژی یا سرمایه هدر رفته برای آن کار است و رها کردن یعنی پذیرش شکست. نمونه های تاریخی چنین خطاهایی پروژه هواپیمای کنکورد و جنگ
ویتنام است. مثال هایی در مورد تعهد بیشتر به خطا: مدیری که یک طرح، پروژه یا سرمایه گذاری اشتباه را همچنان ادامه می دهددرحالیکه کاملا مشخص است پروژه یا سرمایه گذاری اشتباه است. سیاستمداری که به حمایت و پشتیبانی از یک سیاست اشتباه که مشخص شده نادرست و ناکارآمد است همچنان ادامه می دهد. شخصی که به یک رابطه ناخوشایند و بی فایده ادامه می دهد برای اینکه مدت زیادی در این رابطه بوده و وقت و انرژی زیادی صرف آن کرده است. مثالی از کتاب تفکر تند و آهسته. تصور کنید شرکتی تاکنون ۵۰ میلیون دلار روی پروژه ای سرمایه گذاری کرده است. این پروژه اکنون از برنامه عقب افتاده و پیش بینی ها دربارهٔ بازده نهایی آن، کمتر از چیزی است که در مرحلهٔ برنامه ریزی اولیه انتظار می رفت. برای اینکه پروژه همچنان شانس موفقیت داشته باشد، نیاز به سرمایه گذاری اضافی ۶۰ میلیون دلاری است.در مقابل، پیشنهاد جایگزینی وجود دارد: سرمایه گذاری همین مبلغ روی پروژه ای جدید که در حال حاضر به نظر می رسد بازده بیشتری داشته باشد. شرکت چه خواهد کرد؟ بسیاری از اوقات، شرکتی که گرفتار «هزینه های هدر رفته» (sunk costs) است، به جای اینکه تحقیر بستن پروندهٔ یک شکست پرهزینه
را بپذیرد، خود را به دل طوفان می زند و پول بیشتری را بابت هزینه هدر رفته خرج می کند، در اینجا «تعهد بیشتر به خطا» ، از دیدگاه شرکت یک اشتباه است، اما لزوماً از دیدگاه مدیری که «مسئول» پروژهٔ شکست خورده است، این گونه نیست. لغو پروژه، لکهٔ ننگی بر کارنامهٔ آن مدیر بر جای می گذارد، و شاید منافع شخصی او در این باشد که با پول سازمان دوباره قمار کند، به امید جبران سرمایه گذاری اولیه، یا دست کم برای به تعویق انداختن روز حساب و کتاب. «خطای هزینه هدر رفته» باعث می شود برای مدت طولانی در شغلی نامناسب، ازدواجی اشتباه یا پروژه ایی شکست خورده بمانید.
نارنجک دستی ضد تانک شماره ۷۴ که معمولاً به عنوان نارنجک ST یا بمب چسبنده شناخته می شود، یک نارنجک دستی بریتانیایی بود که در طول جنگ جهانی دوم طراحی و تولید شد. این نارنجک یکی از چند سلاح ساخته شده به منظور استفاده ضد تانک بود که برای استفاده توسط ارتش بریتانیا و گارد داخلی پس از از دست دادن بسیاری از اسلحه های ضد تانک در فرانسه پس از تخلیه دانکرک توسعه یافت. این نارنجک توسط تیمی از MIR(c) شامل سرگرد میلیس جفریس و استوارت ماکری طراحی و شامل یک کره شیشه ای حاوی مواد منفجره ساخته شده از نیتروگلیسیرین و مواد افزودنی (برای ثبات و پایداری بیشتر) است. وقتی کاربر ضامن روی دسته را بکشد، محفظه می افتد و کره چسبنده دیده می شود. کشیدن یک ضامن دیگر مکانیسم آتش را فعال می کند و کاربر باید سریعاً نارنجک را به یک وسیله نقلیه دشمن متصل کند. رها کردن دسته، اهرمی را آزاد می کند که فیوز پنج ثانیه ای را فعال می کند و سپس ترکیب نیتروگلیسیرین را منفجر می کند. نارنجک چندین ایراد در طراحی خود داشت. هیئت مهمات وزارت جنگ این نارنجک را برای استفاده توسط ارتش بریتانیا تأیید نکرد، اما مداخله نخست وزیر، وینستون چرچیل، منجر به تولید این نار
نجک شد. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ میلادی، تقریباً ۲٫۵ میلیون عدد از این نارنجک تولید شد. این نارنجک ابتدا تحویل گارد داخلی بریتانیا شد، اما توسط نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع در شمال آفریقا نیز مورد استفاده قرار گرفت. نارنجک چسبنده توسط نیروهای متفقین در ساحل آنزیو از جمله اولین نیروی خدمات ویژه استفاده شد. همچنین این جنگ افزار توسط واحدهای ارتش استرالیا در طول مبارزات گینه نو مورد استفاده قرار گرفت. مقاومت فرانسه نیز مقداری از این نارنجک را سفارش داد.
ام جی جی تی یک خودروی کامپکت است که توسط سایک موتور و با برند ام جی تولید شده است. نسل اول (۲۰۱۴). در ژوئیه ۲۰۱۴، ام جی محصولات خود را با یک سدان جمع و جور به نام جی تی که بر اساس هاچ بک ام جی ۵ ساخته شده و به عنوان نسخه سه جعبه آن با طراحی بدنه جداگانه توسعه داده شد، گسترش داد. این خودرو دارای بدنه ای پیشتاز با چراغ های جلویی با شکل تهاجمی و همچنین یک خط سقف با شیب ملایم به سمت عقب است که توسط یک نوار یک تکه از چراغ ها که تمام عرض بدنه را گسترش می دهد، جدا می شود. در محفظه سرنشین، ام جی نسبت به بدنه، طراحی ملایم تری را اعمال کرده که توسط یک کنسول مرکزی عظیم که توسط نمایشگر سیستم چندرسانه ای در مرکز هدایت می شود. این دستگاه مجهز به سیستم اطلاعات سرگرمی و همچنین قابلیت اتصال به ۳جی، اینترنت و تلویزیون ماهواره ای است. علاوه بر کنترل صفحه نمایش، عملکرد را از طریق پنل دکمه ای امکان پذیر می کند. در ابتدا جی تی فقط با موتور چهار سیلندر بنزینی ۱٫۴ لیتری ۱۵۴ اسب بخاری عرضه می شد؛ ولی در سال ۲۰۱۵، یک موتور ۱٫۵ لیتری با قدرت ۱۰۹ اسب بخار و یک موتور قدرتمندتر توربوشارژر در حال توسعه با قدرت ۱۲۹ اسب بخار نیز برای آن در د
سترس قرار گرفتند. بازارها. جی تی برای بازار چین ساخته شد، جایی که فروش آن در نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد. علاوه بر این، تولید و فروش این خودرو در تایلند در سال ۲۰۱۵ و با نام ام جی ۵ آغاز شد. همچنین در سال ۲۰۱۶، این خودرو به شیلی صادر شد. در ۳۰ شهریور ۱۳۹۵، شرکت مدیا موتور این خودرو را در ایران رونمایی کرد. تولید جی تی ۵ سال به طول انجامید و در نیمه اول سال ۲۰۱۹ به پایان رسید. یک سال بعد، ام جی سدان کامپکت جدیدی را در قالب نسل دوم مدل ۵ معرفی کرد. نسل دوم (۲۰۲۱). نسل دوم ام جی جی تی نمونه تغییریافته نسل دوم ام جی ۵ برای بازار خاورمیانه است.
جانور () فیلم کمدی اکشن هندی تامیل-زبان، محصول سال ۲۰۲۲ است که نویسندگی و کارگردانی آن را نلسون دیلیپ کومار انجام داده است. بازیگران اصلی فیلم ویجای، پوجا هگده و سلواراگاوان (Selvaraghavan) هستند. فیلمبرداری اصلی در ماه آوریل ۲۰۲۱ شروع شد و با فیلمبرداری در مناطقی از چنای، دهلی و گرجستان در ماه دسامبر خاتمه یافت. فیلم در روز ۱۳ آوریل ۲۰۲۲، اکران شد که نقدهای مختلف منتقدان را در پی داشت. علیرغم نقدهایی که بر آن انجام گرفت، فیلم با فروشی بالغ بر ۲۱۷–۳۰۰ کرور روپیه در سراسر جهان، یک فیلم موفق تجاری شناخته شد و به یکی از پرفروش ترین فیلم های تامیل در تمام دوران تبدیل گشت.
کیهان تاکاهاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن دورگه(ایرانی-ژاپنی) والیبال اهل ژاپن است که در پست دریافت کنندهٔ قدرتی برای تیم والیبال دانشگاه هوسی در ژاپن و تیم ملی والیبال مردان ژاپن بازی می کند. تاکاهاشی در سال ۲۰۰۳ از پدری ایرانی و مادری ژاپنی در استان چیبا ژاپن متولد شد و از سال ۲۰۲۳ برای تیم ملی بزرگسالان ژاپن بازی می کند؛ وی به همراه تیم ملی در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ شرکت کرد و قبل از آن هم موفق شد همراه با این تیم به مدال برنز لیگ ملت های والیبال ۲۰۲۳ دست یابد.
آنژیوفیبروم () یک تومور خوش خیم متشکل از مخلوطی از رگ های خونی و بافت همبند فیبری. آنژیوفیبروم مخاطی پولیپ رنگی با پاهای پهن یا باریک است. به دنبال خونریزی پیاپی، تومور ممکن است قهوه ای شود. آنژیوفیبروم نازوفارنکس به عنوان یک فرم بالینی خاص توصیف می شود. آنژیوفیبروم جلدی یک ندول کوچک و به وضوح مشخص با سطح برش زرد مایل به قرمز یا قهوه ای است. آنژیوفیبروم پوستی بسته به غلبه عناصر سلولی می تواند لیپیدی یا سیدروتیک باشد. آنژیوفیبروم لیپیدی پوستی با سلول های بزرگتر مشخص می شود، در حالی که آنژیوفیبروم سیدروتیک با حضور مقادیر زیادی هموسیدروفاژ مشخص می شود. محل آنژیوفیبروم متفاوت است، اما غشای مخاطی دستگاه تنفسی فوقانی و پوست اندام ها اغلب تحت تأثیر قرار می گیرند. بروز کم است، عمدتاً در افراد میانسال و مسن. آنژیوفیبروما ضعیف رشد می کند و گاهی اوقات برای مدت طولانی متوقف می شود. به ندرت پس از برداشتن جراحی عود می کند.
ناتگلینید () دارویی برای درمان دیابت نوع ۲ است. ناتگلینید متعلق به گروه داروهای کاهنده قند خون مگلیتینید است. فارماکولوژی. ناتگلینید با تحریک آزادسازی انسولین از پانکراس، گلوکز خون را کاهش می دهد. این امر با بستن کانال های پتاسیم وابسته به ATP در غشای سلول های β به دست می آید. این امر سلول های β را دپولاریزه می کند و باعث می شود کانال های کلسیم دارای ولتاژ باز شوند. هجوم کلسیم حاصله باعث ادغام وزیکول های حاوی انسولین با غشای سلولی می شود و ترشح انسولین رخ می دهد.
رپاگلینید () یک داروی ضد دیابت در دسته داروهایی است که به عنوان مگلیتینید شناخته می شوند. رپاگلینید دارویی است که علاوه بر رژیم غذایی و ورزش برای کنترل قند خون در دیابت نوع ۲ استفاده می شود. مکانیسم اثر رپاگلینید شامل ترویج ترشح انسولین از سلول های جزایر β پانکراس است. مانند سایر داروهای ضد دیابت، یکی از عوارض جانبی اصلی نگرانی هیپوگلیسمی است. رپاگلینید یک داروی خوراکی است که علاوه بر رژیم غذایی و ورزش برای کنترل قند خون در دیابت نوع 2 استفاده می شود
میتی گلینید () دارویی برای درمان دیابت نوع ۲ است. میتی گلینید با بستن کانال های پتاسیم حساس به ATP در سلول های β پانکراس، ترشح انسولین را تحریک می کند.
هانکه برونس اسلات (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۷۷) سیاستمدار، حقوقدان و نظامی اسبق هلندی است که از ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان وزیر کشور و روابط پادشاهی در کابینه چهارم روته خدمت می کند. او از اعضای حزب دموکرات مسیحی هلند است و از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ میلادی، نماینده پارلمان هلند بوده است. اسلات پیش از فعالیت های سیاسی در ارتش سلطنتی هلند خدمت داشته و در جریان جنگ افغانستان به عنوان افسر توپخانه در ولایت اروزگان حضور داشت.
مگلیتینید () دسته ای از داروهای مورد استفاده برای درمان دیابت نوع ۲ شامل رپاگلینید، میتی گلینید و ناتگلینید هستند. مکانیسم عمل. این داروها به یک کانال K+ (KATP) وابسته به ATP روی غشای سلولی سلول های بتای پانکراس به روشی مشابه سولفونیل اوره ها متصل می شوند، اما میل اتصال ضعیف تری دارند و از محل اتصال SUR1 جدا می شوند. این باعث افزایش غلظت پتاسیم درون سلولی می شود که باعث می شود پتانسیل الکتریکی به سمت داخل سلولی غشاء مثبت تر شود. این دپلاریزاسیون کانال های Ca2+ دارای ولتاژ را باز می کند. افزایش کلسیم داخل سلولی منجر به افزایش ادغام گرانول انسولین در غشای سلولی و در نتیجه افزایش ترشح انسولین (pro) می شود.
مُرداب یک مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی در ژانر درام و معمایی محصول سال ۱۴۰۲ به کارگردانی برزو نیک نژاد و به تهیه کنندگی محمد شایسته است. نخستین قسمت از این سریال از چهارشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۲ در پلتفرم فیلم نت پخش شد. شهرام حقیقت دوست، پانته آ پناهی ها، حامد کمیلی، مجتبی پیرزاده، الهام اخوان و ستاره پسیانی از بازیگران این مجموعه هستند. خلاصه داستان. پسر فیاض در ابتدای داستان کشته می شود و به گونه ای ساخته می شود که او خودکشی کرده است. امیر جعفری در نقش اسفندیار شکیب دنبال دو نفر می گردد تا آنها را پیدا کند یکی از آن ها ایرج با بازی شهرام حقیقت دوست و دیگری سرگرد با بازی حامد کمیلی است. ایرج در ابتدا به عنوان راننده و دستیار فیاض است و قصد دارد از طریق خواهرش آفاق از فیاض کلاهبرداری کند اما موفق نمی شود.
بازی های سوکما ۲۰۲۲ () که به طور رسمی با نام بیستمین دورهٔ بازی های سوکما شناخته می شود () و در نزد عموم تحت نام ام اس ان ۲۰۲۲ (MSN 2022) معروف است یک رویداد چندورزشی بود که از روز ۱۶ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲ در کوالا لامپور برگزار گردید. طبق برنامه ریزی اولیه، قرار بود این بازی ها در ماه ژوئیه ۲۰۲۰ در جوهر برگزار گردد ولی به علت دنیاگیری کووید-۱۹ با نظر شورای ملی ورزش مالزی، کوالالامپور جایگزین جوهر گردید.
قوه مقننه ایالت نیویورک از دو مجلس سنای ایالت نیویورک و ایالتی نیویورک تشکیل شده است که به عنوان قوه مقننه ایالتی نیویورک عمل می کنند. قانون اساسی نیویورک اصطلاح رسمی برای این دو مجلس با هم تعیین نکرده است. این قانون می گوید که قدرت قانونگذاری ایالت «در اختیار مجلس سنا و مجلس خواهد بود». قوانین جلسات تصویب شده توسط قانونگذار در قوانین رسمی نیویورک منتشر شده است. قوانین دائمی نیویورک با ماهیت کلی در قوانین تلفیقی نیویورک کدیفیکاسیون شده است. از ژانویه ۲۰۲۱، حزب دموکرات در هر دو مجلس قانونگذاری ایالت نیویورک است که یکی از پردرآمدترین مجلس قانونگذاری ایالتی در این کشور است. رهبران. ریاست مجمع بر عهده رئیس مجلس است، در حالی که مجلس سنا توسط رئیس جمهور، پستی که به صورت رسمی توسط معاون فرماندار اداره می شود. معاون فرماندار، به عنوان رئیس مجلس سنا، تنها یک «رای تساوی شکن» دارد. بیشتر اوقات، ریاست سنا توسط رئیس جمهور موقت، یا توسط سناتوری به انتخاب رهبر اکثریت انجام می شود. رئیس مجلس و رهبر اکثریت سنا، تعیین تکلیف کمیته ها و پست های رهبری، همراه با کنترل دستور کار در اتاق های خود را کنترل می کنند. این دو از رهبران قد
رتمند ایالتی در نظر گرفته می شوند و همراه با فرماندار نیویورک اکثر دستور کار تجارت ایالتی در نیویورک را کنترل می کنند. تهیه و پژوهش. کمیسیون پیش نویس لایحه قانونی (LBDC) در تهیه پیش نویس قانون کمک می کند. در مورد قانون اساسی، سازگاری یا تأثیر قوانین پیشنهادی توصیه می کند؛ و اسناد قوه مقننه مانند قوانین نیویورک را منتشر و نگهداری می کند. کمیسیون پیش نویس لایحه از دو کمیسر تشکیل شده است، کمیسر اداری و کمیسر عملیات، که هر کدام به طور مشترک توسط رئیس موقت سنا و رئیس مجلس منصوب می شوند. کنترل حزب. در انتخابات ۲۰۱۸، دموکرات ها کنترل سنای ایالتی را به دست آوردند و اکثریت خود را در مجلس ایالتی افزایش دادند. در آغاز جلسه قانونگذاری ۲۰۱۹–۲۰۲۰، کنفرانس دموکرات سنا، ۳۹ کرسی از ۶۳ کرسی اتاق را برگزار کرد و کنفرانس دمکراتیک مجلس، مجمع ۱۰۶ کرسی از ۱۵۰ کرسی آن مجلس را در اختیار داشت. پس از اینکه سناتور دموکرات، سیمچا فلدر مجدداً در کنفرانس پذیرفته شد، کنفرانس دموکرات سنا به ۴۰ کرسی افزایش یافت. اختیارات قانون اساسی. قوه مقننه صلاحیت وضع قانون را دارد، منوط به اختیار فرماندار برای وتوی یک لایحه. با این حال، در صورتی که دو–سوم
رای موافق در هر مجلسی به نفع رد شدن وجود داشته باشد، وتو ممکن است توسط قوه مقننه لغو شود. علاوه بر این، این ایالت این اختیار را دارد که اصلاحات قانون اساسی نیویورک را با اکثریت آرا و سپس اکثریت دیگر پس از انتخابات پیشنهاد کند. در صورت پیشنهاد، اصلاحیه در صورت موافقت رأی دهندگان در همه پرسی معتبر می شود. تاریخچه. قوه مقننه در کنگره انقلابی استانی نیویورک که توسط شورشیان تشکیل شد، زمانی که مجمع عمومی نیویورک نمایندگانی را به کنگره قاره ای نمی فرستاد، تشکیل شد. مجلس قانونگذاری ایالت نیویورک در طول عمر خود رسوایی های فساد متعددی داشته است. این ها شامل سواره نظام اسب سیاه و حلقه کانال است. در دهه ۱۸۴۰، نیویورک اولین موج بزرگ اصلاحات آیین دادرسی مدنی را در ایالات متحده با تصویب قانون فیلد به راه انداخت. این قانون الهام بخش اصلاحات مشابهی در ۲۳ ایالت دیگر بود و اصطلاح «درخواست کد» را برای سیستم آیین دادرسی مدنی ایجاد کرد. اولین آفریقایی-آمریکایی که به مجلس قانونگذاری انتخاب شد، ادوارد جانسون جمهوری خواه در سال ۱۹۱۷ بود. اولین زنانی که به مجلس انتخاب شدند، ایدا سامیس جمهوری خواه و مری لیلی دموکرات بودند، هر دو در سا
ل ۱۹۱۹ انتخاب شدند. اولین زن آفریقایی-آمریکایی که به مجلس قانونگذاری انتخاب شد، بسی آ. بوکانان در سال ۱۹۵۵ بود. پنج عضو مجلس در سال ۱۹۲۰ به دلیل تعلق به حزب سوسیالیست اخراج شدند. گفته می شود قراردادی وجود دارد که اعضای مجلس قانونگذاری نیویورک به طور غیررسمی در مورد رفتارهایی مانند روابط غیرقانونی خارج از ازدواج یا سایر رفتارهای شرم آور به قانون سکوت پایبند هستند.
حسن آباد انده، روستایی در دهستان انده بخش مرکزی شهرستان میرجاوه در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۰ نفر (۸۹ خانوار) بوده است.