Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه عالی تجدیدنظرخواهی کرد و در دسامبر ۲۰۰۵، دادگاه عالی این تجدیدنظرخواهی را رد کرد. این کمپین شامل سازماندهی جلسات عمومی برای افزایش آگاهی، نوشتن کارت پستال و نامه، لابی گری، اشغال دفتر مرکزی شرکت انرژی جامد، بالا رفتن از یک ساختمان چهار طبقه و مسدود کردن قطارهای زغال سنگ شرکت انرژی جامد بود. اعضا منطقه ای مجاور محل معدن پیشنهادی را اشغال کردند. "دره شادی را نجات می دهد!" "ارزشش از وزنش در زغال سنگ بیشتر است!" این بروشور منطقه را اینگونه توصیف می کند:دره شادی، در وایمانگاروای علیا، نزدیک وست پورت، چشم اندازی خیره کننده، وحشی و دست نخورده است - زیستگاه ۳۰ عدد کیوی/روآ خالدار بزرگ و حلزون کمیاب "پاولی فانتا پاتریکنسیس". یازده پرنده و حیوان در معرض خطر دیگر در این منطقهٔ متنوع زندگی می کنند. دره شادی، موزاییکی رنگارنگ از تالاب های باشکوه سرخ فام، جنگل های پست راش کوهستانی سرسبز و حصیرهای متراکم از گیاهان علفی پیچیده است که بر فراز صخره های ماسه سنگی و پرتگاه های خیره کننده پراکنده شده اند.محل معدن پیشنهادی در هپی ولی واقع شده است که یک نام غیررسمی محلی برای منطقه ای در شرق وایمانگاروا است. این شهر در ۲۵ کیلومتری
شمال شرقی وست پورت قرار دارد. دلایل مخالفت با این معدن شامل زهکشی اسیدی معدن، از بین رفتن زیستگاه کیوی، حلزون "پاولی فانتا" و توساک و تغییرات اقلیمی ناشی از سوزاندن زغال سنگ استخراج شده است. در نزدیکی کوه آگوستوس، سالید انرژی یکی دیگر از گونه های حلزون بومی «کاملاً محافظت شده» را تا آستانه انقراض پیش برده و قصد دارد آخرین زیستگاه ۴ هکتاری باقی مانده آن را استخراج کند. جنگل و پرنده در دسامبر ۲۰۰۵ اعلامیه ای دریافت کرد مبنی بر اینکه سالید انرژی برای جابجایی حلزون ها قبل از استخراج، به مجوز وزرای انرژی و حفاظت از محیط زیست نیاز دارد. این مجوز در آوریل ۲۰۰۶ اعطا شد. ائتلاف «نجات دره شادی» با انتشار بیانیه ای مطبوعاتی اعلام کرد که از این تصمیم «وحشت زده» شده است. یک سخنگو اظهار داشت که این «اولین انقراض گونه ای با حمایت دولت در نیوزیلند» بوده است و کریس کارتر، وزیر حفاظت از محیط زیست در آن زمان، در برابر فشار شرکت انرژی جامد تسلیم شده و توصیه های مداوم وزارت حفاظت از محیط زیست را نادیده گرفته است. ائتلاف نجات دره شاد از آن زمان تاکنون از شرکت سالید انرژی به دادگاه عالی شکایت کرده و خواستار بررسی قضایی تصمیم وزرا
شده است. در مارس ۲۰۰۷، دادگاه عالی این بررسی را تأیید نکرد و هزینه های ۵۷۶۰ دلاری را به شرکت تحمیل کرد. در سال ۲۰۰۷، افرادی که در ائتلاف «نجات دره شادی» فعالیت داشتند، در یک سری حملات ضد تروریستیِ جنجالی هدف قرار گرفتند. در اکتبر ۲۰۱۲، شرکت سولاید انرژی اعلام کرد که کار بر روی معدن پیشنهادی به تعویق خواهد افتاد. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۳، انجمن دفاع از تنوع زیستی، دادخواستی را به دادگاه محیط زیست ارائه داد و استدلال کرد که شرکت به دلیل انقضای مدت زمان اختصاص داده شده برای رضایت نامه، دیگر رضایت نامه های منابع برای معدن پیشنهادی خود در را در اختیار ندارد. در سال ۲۰۱۴، بخش عمده ای از منطقه مورد نظر با وجود قیمت پایین زغال سنگ و بازده پایین سرمایه گذاری، با بولدوزر صاف شد تا راه برای استخراج معدن هموار شود. نظارت. در آوریل ۲۰۰۸، روزنامه ساندی استار تایمز گزارش داد که گوین کلارک از شرکت تحقیقاتی خصوصی تامپسون و کلارک (TCIL) در اوکلند، به یک مرد اهل کرایست چرچ، راب گیلکریست، ۵۰۰ دلار در هفته پیشنهاد داده است تا در کمپین «نجات دره شاد» به نفع شرکت دولتی زغال سنگ «سالید انرژی» اطلاع رسانی کند. در دسامبر همان سال، مشخص شد که گ
یلکریست خبرچین پلیس بوده و در تعدادی از سازمان های فعال، از جمله، نفوذ کرده است.
بودجهٔ کربن به مقدار کل دی اکسید کربنی () گفته می شود که بشر می تواند بدون فراتر رفتن از هدف تعیین شدهٔ گرمایش جهانی، وارد اتمسفر کند. از این مفهوم در سیاست های مربوط به تغییرات اقلیمی برای کمک به تعیین اهداف کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به روشی منصفانه و مؤثر مورد استفاده قرار می گیرد گرمایش جهانی به سطح معینی می شود» بررسی می کند. می توان آن را نسبت به دورهٔ پیش از صنعتی سازی (سال ۱۷۵۰) بیان کرد. دانشمندان عواملی مختلفی را برای محاسبهٔ بودجهٔ کربن تخمین می زنند. این تخمین ها، شواهد علمی موجود و همچنین قضاوت های ارزشی یا انتخاب ها را در نظر می گیرند. برای تبدیل بودجه های کربن جهانی به سطح کشوری، باید مجموعه ای از قضاوت های ارزشی در مورد چگونگی توزیع بودجهٔ کربن باقیمانده در تمام کشورهای مختلف انجام شود. این امر باید جنبه های برابری و انصاف بین کشورها و همچنین سایر گزینه های روش شناختی را در نظر بگیرد. تفاوت های زیادی بین کشورها وجود دارد، مانند میزان جمعیت، سطح صنعتی شدن، انتشار گازهای گلخانه ای در گذشته و قابلیت های کاهش انتشار. به همین دلیل، دانشمندان در تلاشند تا بودجه های جهانی کربن را با رعایت انصاف بین
کشورها تخصیص دهند. تعریف. ششمین گزارش هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، "بودجهٔ کربن" را به دو شکل زیر تعریف می کند: تخمین ها. بودجهٔ کربن فعلی و بودجهٔ کربن باقی ماندهٔ کنونی. چندین سازمان، از جمله پروژهٔ جهانی کربن، مؤسسهٔ تحقیقاتی مرکاتور در مورد منابع مشترک جهانی و تغییرات اقلیمی و پروژهٔ CONSTRAIN سالانه بودجهٔ کربن باقی مانده را بروزرسانی می کنند. در مارس ۲۰۲۲، قبل از انتشار رسمی پیش نویس «بودجهٔ جهانی کربن ۲۰۲۱»،&lt;ref name="10.5194/essd-14-1917-20222"&gt;&lt;/ref&gt; دانشمندان بر اساس داده های مانیتور کربن (CM) گزارش دادند که پس از کاهش بی سابقهٔ انتشار دی اکسید کربن ناشی از همه گیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰، انتشار جهانی در سال ۲۰۲۱ به شدت ۴٫۸ درصد افزایش یافت، که نشان می دهد با روند فعلی، بودجهٔ کربن برای احتمال ۲/۳ برای محدود کردن گرمایش به ۱٫۵ درجهٔ سانتیگراد، ظرف ۹٫۵ سال مصرف خواهد شد.&lt;ref name="10.1038/s43017-022-00285-w"&gt;&lt;/ref&gt; در آوریل ۲۰۲۲، بودجهٔ جهانی کربن ۲۰۲۱ که اکنون بررسی و رسماً منتشر شده است، نتیجه گرفت که انتشار فسیلی نسبت به سطح همه گیری، حدود ۴٫۸٪ + نسبت به انتشار سال ۲۰۲۰ افزا
یش یافته و به سطح سال ۲۰۱۹ بازگشته است. بودجهٔ کربن بر حسب گیگاتن و عوامل مؤثر بر آن. یافتن یک رابطهٔ تقریباً خطی بین افزایش دمای جهانی و انتشار تجمعی دی اکسید کربن، تخمین بودجه های انتشار جهانی را به منظور حفظ گرمایش زیر سطوح خطرناک، تشویق کرده است. از دورهٔ پیش از صنعتی شدن (سال ۱۷۵۰) تا سال ۲۰۱۹، تقریباً ۲۳۹۰ گیگاتن در سطح جهان منتشر شده است. تخمین های علمی از بودجه ها/سهمیه های انتشار جهانی باقی مانده به دلیل رویکردهای روش شناختی متنوع و ملاحظات آستانه ها متفاوت است. تخمین ها ممکن است شامل همهٔ بازخوردهای تشدیدکنندهٔ تغییرات اقلیمی نباشند، اگرچه معتبرترین ارزیابی های بودجه کربن که توسط هیئت بین دولتی تغییر اقلیم خلاصه شده اند، به صراحت این موارد را در نظر می گیرند. دانشمندان میزان بودجهٔ کربن باقی مانده را با استفاده از تخمین های زیر ارزیابی می کنند: این تخمین ها بسته به هدف دمای جهانی انتخاب شده، احتمال ماندن در زیر آن هدف و انتشار سایر گازهای گلخانه ای غیر از متفاوت است. این رویکرد برای اولین بار توسط هیئت بین دولتی تغییر اقلیم در گزارش ویژهٔ سال ۲۰۱۸ در مورد گرمایش جهانی ۱٫۵ درجهٔ سانتیگراد اعمال شد و
همچنین در مشارکت گروه کاری اول ۲۰۲۱ آن در ششمین گزارش هیئت بین دولتی تغییر اقلیم استفاده شد.
آب وهوای آرژانتین از منطقه ای به منطقهٔ دیگر متفاوت است، زیرا وسعت زیاد کشور و تنوع ارتفاعی آن باعث ایجاد انواع مختلفی از اقلیم ها شده است. تابستان در بیشتر نقاط کشور گرم ترین و مرطوب ترین فصل است، به جز بیشتر نواحی پاتاگونیا که خشک ترین فصل سال را دارند. اقلیم در شمال کشور گرم و استوایی، در مرکز معتدل، و در نواحی جنوبی سرد است و این مناطق به طور مکرر با یخبندان و برف روبرو هستند. از آنجا که نواحی جنوبی کشور تحت تأثیر اقیانوس های اطراف قرار دارند، سرمای این مناطق نسبت به عرض های جغرافیایی مشابه در نیم کرهٔ شمالی شدید و پایدار نیست. بهار و پاییز نیز فصل های گذار هستند که به طور کلی با هوای معتدل همراه اند. بسیاری از مناطق آرژانتین دارای خرداقلیم های متفاوت و گاه متضاد هستند. به طور کلی، بخش های شمالی کشور دارای تابستان هایی گرم، مرطوب و بارانی و زمستان هایی معتدل با دوره های گاه به گاه خشکسالی هستند. ناحیهٔ بین النهرین در شمال شرق، با دمای بالا و بارندگی فراوان در تمام سال شناخته می شود و خشکسالی در آن نادر است. در غرب این ناحیه، منطقهٔ چاکو قرار دارد که گرم ترین ناحیهٔ آرژانتین محسوب می شود. بارندگی در این من
طقه به سمت غرب کاهش می یابد که باعث می شود پوشش گیاهی از جنگل در شرق به بوته زار در غرب تغییر پیدا کند. شمال غرب آرژانتین عمدتاً خشک و گرم است، اگرچه پستی و بلندی های زمین در این منطقه تنوع اقلیمی قابل توجهی ایجاد کرده، از ارتفاعات خشک و سرد پونا گرفته تا جنگل های انبوه. مرکز کشور که شامل دشت پامپاس در شرق و منطقهٔ خشک تر کویو در غرب است، دارای تابستان های گرم با طوفان های تندری و گردبادهای مکرر و زمستان هایی خشک و خنک است. پاتاگونیا در جنوب کشور آب وهوای خشکی دارد و تابستان های گرم و زمستان های سرد آن با وزش بادهای شدید در تمام طول سال همراه است و یکی از بزرگ ترین شیب های بارندگی در جهان را تجربه می کند. مناطق مرتفع در تمام عرض های جغرافیایی هوای خنک تری دارند و نواحی کوهستانی ممکن است شاهد بارش سنگین برف باشند. ویژگی های جغرافیایی و زمین ساختی آرژانتین معمولاً شرایط آب وهوایی شدید ایجاد می کنند که اغلب به بلایای طبیعی منجر می شود و آثار منفی اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی برای کشور دارد. منطقهٔ پامپاس، که بسیاری از شهرهای بزرگ در آن قرار دارند، دارای زمین مسطح و زه کشی ضعیف است و در نتیجه، در برابر سیل آسیب پ
ذیر است. طوفان های شدید می توانند به گردباد، تگرگ های مخرب، طغیان آب و بادهای شدید منجر شوند و خسارات گسترده ای به خانه ها و زیرساخت ها وارد کرده، هزاران نفر را بی خانمان کنند و موجب تلفات انسانی شوند. رویدادهای دمایی شدید مانند موج های گرما و سرما بر مناطق روستایی و شهری تأثیر می گذارند؛ از یک سو با آسیب به بخش کشاورزی که یکی از فعالیت های اقتصادی اصلی کشور است، و از سوی دیگر با افزایش تقاضای انرژی که می تواند به کمبود انرژی منجر شود. آرژانتین در برابر تغییرات اقلیمی آسیب پذیر است و احتمالاً به طور قابل توجهی تحت تأثیر آن قرار خواهد گرفت. دمای هوا در قرن گذشته افزایش یافته، در حالی که تغییرات مشاهده شده در میزان بارندگی متغیر بوده اند؛ برخی مناطق بارندگی بیشتری دریافت کرده اند و برخی کمتر. این تغییرات بر جریان رودخانه ها تأثیر گذاشته، وقوع پدیده های شدید آب وهوایی را افزایش داده و به عقب نشینی یخچال های طبیعی منجر شده اند. بر اساس پیش بینی ها در مورد دما و بارندگی، شدت این پدیده ها احتمالاً افزایش خواهد یافت و مشکلات تازه ای مرتبط با تغییرات اقلیمی در کشور ایجاد خواهد کرد. فصل ها. در آرژانتین، اقلیم به چهار
فصل مشخص تقسیم می شود: زمستان، بهار، تابستان و پاییز. زمستان. در فصل زمستان (ژوئن تا اوت)، بخش های شمالی آرژانتین معمولاً گرم هستند، بخش های مرکزی آب وهوایی معتدل دارند، و بخش های جنوبی سرد هستند و اغلب با یخبندان و بارش برف مواجه می شوند. اقلیم مناطق جنوبی کشور به واسطهٔ اقیانوس های اطراف تعدیل می شود، بنابراین سرمای این مناطق نسبت به عرض های جغرافیایی مشابه در نیم کرهٔ شمالی شدت و پایداری کمتری دارد. مناطق شمالی کشور گرم ترین دما را دارند، با میانگین ؛ بخش های مرکزی خنک تر هستند و میانگین دمای آنها است. . در جنوب غربی، میانگین دما زیر است. در ارتفاعات بالاتر در رشته کوه آند، میانگین دمای زمستان زیر است. . دمای ماه های ژوئن و ژوئیه معمولاً مشابه یکدیگر است؛ با این حال، در ماه اوت دما حدود افزایش می یابد. . میزان بارندگی در ماه های زمستان بسیار متغیر است. بالاترین میزان بارندگی در شمالی ترین قسمت منطقه ساحلی و بخش های شمال غربی پاتاگونیا است، جایی که میانگین بارندگی زمستانی از فراتر می رود. در بیشتر مناطق مرطوب پامپاس، میانگین بارندگی زمستان بین ۷۵ تا ۲۰۰ میلی متر (۳ تا ۸ اینچ) است، در حالی که در شمال، در نوا
حی مجاور رشته کوه آند، این میانگین به کمتر از ۱۰ میلی متر (۰٫۴ اینچ) می رسد. بهار. بهار (سپتامبر-نوامبر) شبیه پاییز است، با روزهای معتدل و شب های خنک. در اواسط اکتبر، انواع زیادی از گیاهان وحشی و شهری شکوفا می شوند. دما از متغیر است در شمال تا در مرکز، و در بیشتر مناطق پاتاگونیا. استان تی یرا دل فوئگو و ارتفاعات بلند رشته کوه آند سردترین بهارها را دارند، به طوری که میانگین دما در آن ها کمتر از ۸ درجهٔ سانتی گراد (۴۶ درجهٔ فارنهایت) است. با پیشرفت فصل بهار، دما به تدریج افزایش می یابد. در فصل بهار، میزان بارندگی در نقاط مختلف کشور متفاوت است؛ بیشترین مقدار آن در شمال استان بوئنوس آیرس و منطقهٔ لیتورال ثبت می شود، جایی که میانگین بارندگی از ۲۵۰ میلی متر (۱۰ اینچ) فراتر می رود. در مقابل، مناطق خشک (قطر خشک) کمترین بارندگی بهاری را دارند و میانگین آن کمتر از ۵۰ میلی متر (۲ اینچ) است. تابستان. در تابستان (دسامبر-فوریه)، میانگین دما از متغیر است. در شمال به طور متوسط در مرکز کشور به جز بخش های جنوب شرقی استان بوئنوس آیرس، جایی که به دلیل نفوذ دریایی، دما در تابستان خنک تر است. در جنوبی ترین بخش های آرژانتین، میانگی
ن دما در تابستان حدود ۱۲ درجهٔ سانتی گراد (۵۴ درجهٔ فارنهایت) است؛ در ارتفاعات بسیار بالا، این میانگین به کمتر از ۱۰ درجهٔ سانتی گراد (۵۰ درجهٔ فارنهایت) می رسد. در طول تابستان، میانگین بارندگی در سراسر کشور متفاوت است: بخش های شرقی استان سالتا، استان خوخوی، شمال استان توکومان و تمام استان میسیونز مرطوب ترین مناطق هستند و بیش از دریافت می کنند. از میزان بارندگی در طول فصل.بیشتر منطقهٔ لیتورال و استان بوئنوس آیرس دارای میانگین بارندگی بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی متر (۸ تا ۱۲ اینچ) هستند. در مقابل، منطقهٔ پاتاگونیا اقلیمی خشک دارد و بارندگی تابستانی آن به طور میانگین کمتر از ۵۰ میلی متر (۲ اینچ) است و گاهی حتی به زیر ۲۵ میلی متر (۰٫۹۸ اینچ) نیز می رسد. میزان بارندگی ماهانه در پاتاگونیا بین ۱۰ تا ۲۵ میلی متر (۰٫۴ تا ۱٫۰ اینچ) متغیر است. در بخش های مرکزی و شمالی کشور، ژانویه معمولاً مرطوب ترین ماه سال است و در بیشتر نقاط میانگین بارندگی ماهانه حدود ۱۰۰ میلی متر (۴ اینچ) است، که در برخی مناطق حتی از ۲۰۰ میلی متر (۸ اینچ) فراتر می رود. پاییز. پاییز (مارس-مه) عموماً معتدل است. برخی از جنگل ها و تاکستان های بومی جنوب، به ویژ
ه در اواسط آوریل، شاخ و برگ های پاییزی قرمز و نارنجی را به نمایش می گذارند. یخبندان به طور قابل توجهی در جنوب زودتر و در شمال دیرتر از راه می رسد. میانگین دما می تواند از فراتر رود در مناطق شمالی کشور، در حالی که می توانند فارنهایت برسند. در بیشتر مناطق مرکزی کشور و کمتر از در ارتفاعات بالاتر.با پیشروی فصل پاییز، میانگین دما در تمام مناطق کاهش می یابد و ماه مارس گرم تر از ماه مه است. در نواحی شمالی، میانگین دما از ۲۴ درجهٔ سانتی گراد (۷۵ درجهٔ فارنهایت) در مارس به ۱۸ درجهٔ سانتی گراد (۶۴ درجهٔ فارنهایت) در مه می رسد. در مناطق مرکزی کشور، میانگین دما در مارس بین ۱۸ تا ۲۲ درجهٔ سانتی گراد (۶۴ تا ۷۲ درجهٔ فارنهایت) است و در مه به ۱۰ تا ۱۴ درجهٔ سانتی گراد (۵۰ تا ۵۷ درجهٔ فارنهایت) کاهش می یابد. در استان تی یرا دل فوئگو، در جنوبی ترین نقطهٔ کشور، میانگین دما حدود ۱۰ درجهٔ سانتی گراد (۵۰ درجهٔ فارنهایت) است و گاهی از آن نیز پایین تر می رود.
کمپین نجات ماناپوری یکی از نخستین جنبش های زیست محیطی گسترده در نیوزیلند بود که با حمایت وسیع مردم، دانشمندان و گروه های طبیعت دوست به موفقیت رسید. این کمپین تأثیر چشمگیری در افزایش آگاهی عمومی نسبت به مسائل محیط زیستی داشت و موجب شد که دولت نیوزیلند در تصمیم گیری های آینده خود ملاحظات بیشتری در حفظ منابع طبیعی در نظر بگیرد. اعتراضات گسترده، گردهمایی ها و درخواست های امضاشده، فشار قابل توجهی بر سیاست مداران وارد کرد و در نهایت، موجب شد پروژه برق ماناپوری بدون تغییر سطح آب دریاچه های منطقه اجرا شود. این موفقیت الهام بخش سایر جنبش های زیست محیطی در سراسر جهان شد و نشان داد که مشارکت عمومی می تواند تصمیمات دولت ها را تحت تأثیر قرار دهد. امروزه ماناپوری نماد حفاظت از محیط زیست و موفقیت تلاش های مردمی در دفاع از طبیعت شناخته می شود. ریشه ها. طرح های اولیه برای توسعه نیروگاه ماناپوری شامل افزایش سطح آب دریاچه ماناپوری تا ۳۰ متر و ادغام دریاچه های ماناپوری و ته آنائو بود. کمپین نجات ماناپوری در یک گردهمایی عمومی در اینورکارگیل در اکتبر ۱۹۶۹ آغاز شد. بعدها این رویداد، آگاهی بین المللی نسبت به محیط زیست را که با رونق
دهه ۱۹۶۰ همراه بود، آشکار کرد. در سال ۱۹۷۰، ۲۶۴٬۹۰۷ نفر از مردم نیوزیلند، تقریباً ۱۰٪ از جمعیت، دادخواست «نجات ماناپوری» را امضا کردند. با این وجود، کمیته کابینه در مورد ماناپوری و کمیسیون تحقیق ماناپوری هر دو به این نتیجه رسیدند که دولت نیوزیلند طبق مفاد قانون توسعه ماناپوری-ته آنائو مصوب ۱۹۶۳ موظف است سطح آب دریاچه های ماناپوری و ته آنائو را افزایش دهد تا تأمین برق کومالکو (که اکنون ریو تینتو آلومینیوم نام دارد) برای کارخانه ذوب آلومینیوم مستقر در تیوای پوینت تضمین شود. تأثیرات. در انتخابات عمومی سال ۱۹۷۲، ماناپوری موضوع مهمی بود و دولت کارگری نورمن کرک با برنامه ای انتخاب شد که شامل حمایت قوی از آرمان های «نجات ماناپوری» بود. در سال ۱۹۷۳، کرک به وعده انتخاباتی حزب خود عمل کرد. او یک نهاد مستقل به نام نگهبانان دریاچه های ماناپوری، مونوای و ته آنائو ایجاد کرد تا بر مدیریت سطح دریاچه ها نظارت داشته باشند، کاری که تا به امروز نیز ادامه دارد. شش نفر اصلی "نگهبانان" عبارت بودند از آلن مارک، رونالد مک لین، ویلسون کمپبل، لس هاچینز، جان مور و جیم مک فارلین، و همگی از رهبران برجسته کمپین نجات ماناپوری بودند. تک آهنگ
که در سال ۱۹۷۳ توسط جان هنلون ضبط و منتشر شد، به صورت گذشته نگر با کمپین نجات ماناپوری مرتبط شده است. آهنگ هنلون در اصل یک ترانهٔ تبلیغاتی برای صرفه جویی در مصرف انرژی بود که برای تبلیغ عایق بندی خانه ها ساخته شده بود و درآمد حاصل از انتشار آن به خیریه ها اختصاص می یافت. با این حال، از آنجایی که انتشار این آهنگ پس از پایان موفقیت آمیز کمپین نجات ماناپوری رخ داد، «لعنت به سد» اکنون به عنوان سرودی در ادای احترام به یکی از طولانی ترین و سخت ترین کمپین های زیست محیطی نیوزیلند به رسمیت شناخته شده است. در سال ۱۹۹۱، کمپین «نجات ماناپوری» با بسیاری از همان رهبران احیا شد و "به «قدرت برای آینده ما»" تغییر نام داد. این کمپین با فروش نیروگاه مخالفت کرد تا اطمینان حاصل شود که کومالکو برنامه های خود را برای افزایش سطح آب دریاچه ماناپوری از سر نگیرد. این کمپین موفقیت آمیز بود: دولت اعلام کرد که ماناپوری به کومالکو فروخته نخواهد شد.
۱۹۹۱ نخستین ئی پی از رپر آمریکایی آزیلیا بنکس می باشد که در ۲۸ مهٔ سال ۲۰۱۲ از سوی پالیدور رکوردز در بریتانیا و یک روز بعد از سوی اینترسکوپ رکوردز در ایالات متحده منتشر گردید. تک آهنگ اصلی این ئی پی با نام «۲۱۲» قبل از انتشار آلبوم در ۶ دسامبر سال ۲۰۱۱ منتشر شده بود. دومین تک آهنگ ئی پی نیز در ۴ دسامبر سال ۲۰۱۲ منتشر شد. بنکس برای تمام ترانه ها، از جمله ترانه های که به عنوان تک آهنگ منتشر نشده بودند مانند «۱۹۹۱» و «ون ووگ» موزیک ویدیو منتشر کرد.
اقلیم روسیه تحت تأثیر چندین عامل تعیین کننده شکل گرفته است. وسعت زیاد کشور و فاصلهٔ بسیاری از مناطق از دریا باعث شده اند تا اقلیم قاره ای در بیشتر مناطق اروپایی و آسیایی روسیه غالب باشد، به جز منطقهٔ تندرا و جنوب غربی بسیار دور کشور. کوه های جنوب، از ورود توده های هوای گرم از اقیانوس هند جلوگیری می کنند و دشت های غربی و شمالی باعث شده اند تا کشور در معرض تأثیرات قطبی و اقیانوسی قرار گیرد. با وجود گستردگی جغرافیایی زیاد، اقلیم روسیه به طور کلی در تابستان گرم تا بسیار گرم، و در زمستان سرد تا بسیار سرد است؛ به طوری که در بیشتر نواحی این کشور در ماه های زمستان پوشش برفی دیده می شود، به جز جنوبی ترین مناطق یعنی قفقاز شمالی. در شمال شرق دور روسیه، که دارای اقلیم زیرقطبی بسیار شدید است، سردترین زمستان های جهان در میان مناطق دائماً مسکونی تجربه می شود؛ جایی که شهر یاکوتسک، پایتخت جمهوری ساخا، سردترین شهر بزرگ جهان است و اویماکون، نیز در جمهوری ساخا، سردترین منطقهٔ مسکونی دائم در جهان به شمار می آید. دینامیک. به دلیل تأثیر تعدیل کنندهٔ اقیانوس اطلس یا آرام، اکثر مناطق این کشور در روسیهٔ اروپایی، در جنوب سیبری غربی و د
ر جنوب خاور دور روسیه، از جمله شهرهای مسکو و سن پترزبورگ، آب و هوای قاره ای مرطوب را تجربه می کنند. (انواع Dfb, Dfa, Dwb, Dwa, Dsb, Dsa کوپن). بیشتر نواحی شمالی اروپایی روسیه و سیبری، بین شبه جزیرهٔ اسکاندیناوی و اقیانوس آرام، دارای اقلیم زیرقطبی هستند. در مناطق داخلی شمال شرق سیبری (عمدتاً جمهوری ساخا)، زمستان ها به طور بی نهایت شدیدی تجربه می شوند (انواع اقلیم Dfd, Dwd, Dsd) که در آن پایین ترین دمای ثبت شده تا منفی ۶۷٫۸ درجهٔ سانتی گراد (منفی ۹۰ درجهٔ فارنهایت) گزارش شده است. در دیگر نواحی، اقلیم زیرقطبی شدت کمتری دارد (انواع Dwc, Dfc, Dsc). زمستان در بسیاری از مناطق شرق سیبری و خاور دور روسیه (با اقلیم های Dwa, Dwb, Dwc و Dwd) نسبت به تابستان خشک تر است، در حالی که سایر بخش های کشور در تمام فصول سال بارش نسبتاً یکنواختی را تجربه می کنند. نوار خشکی در امتداد ساحل اقیانوس منجمد شمالی و همچنین جزایر قطب شمال، آب و هوای قطبی دارند، یعنی در برخی از جزایر، آب و هوای کلاهک یخی (EF) و در جاهای دیگر ، آب و هوای توندرا (ET) دارند. بخش کوچکی از ساحل دریای سیاه، به ویژه در سوچی، دارای آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب (بر
اساس CFA کوپن) با زمستان های غیرمعمول و مرطوب است. بارش های زمستانی در بیشتر مناطق کشور معمولاً به صورت برف می بارد. منطقه در امتداد ولگای سفلی و ساحل دریای خزر، و همچنین برخی از مناطق جنوبی سیبری، دارای آب و هوای نیمه خشک (BSk) و آب و هوای خشک (BWk) است. شهر کالینینگراد به دلیل زمستان های نسبتاً معتدل (با میانگین دمای ماهانه بالاتر از منفی ۳ درجهٔ سانتی گراد) و تابستان های خنک، دارای اقلیم اقیانوسی (Cfb, Cfc) است. حدود ۶۵٪ از سرزمین روسیه بر روی خاک منجمد دائمی (پرمافرُست) قرار دارد. این لایهٔ یخ زدهٔ زیرسطحی، به ویژه در مناطق سیبری و شمال شرق کشور، تأثیر زیادی بر معماری، زیرساخت ها و حتی اکوسیستم های محلی دارد. منابع. "Jakutsk 1991–2020". NOAA. Retrieved 30 October 2023. "Climate Jakutsk". Pogoda.ru.net. Retrieved 8 November 2021.
اهداکننده یا بخشنده فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی سلطان احمد است. در این فیلم بازیگرانی همچون شامی کاپور، میتون چاکرابورتی، پادمینی کولاپوری، سورش اوبروی، پریم چوپرا، رانجیت، آمریش پوری، سعید جعفری، پالاوی جوشی، سوپریا پاتاک، بهارات بوشان، ساتین کاپو، شوما آناند، لیلا میشرا و عارون باکشی ایفای نقش کرده اند.
تاریخ محیط زیست ایالات متحده به بررسی وضعیت محیط زیست در طول قرون تا اواخر قرن بیستم می پردازد و شامل مناظرات سیاسی و کارشناسی دربارهٔ حفاظت و مسائل زیست محیطی نیز می شود. اصطلاح «حفاظت» نخستین بار در سال ۱۹۰۸ رایج شد، اما به تدریج در دههٔ ۱۹۷۰ جای خود را به «محیط زیست گرایی» داد، چراکه تمرکز از مدیریت و حفاظت از منابع طبیعی به دغدغه ای وسیع تر دربارهٔ کل محیط زیست و تأثیرات منفی آلودگی هوا یا آب بر انسان ها تغییر یافت. برای بررسی تاریخ محیط زیست معاصر ایالات متحده، به مقالهٔ «سیاست محیط زیستی ایالات متحده» مراجعه کنید. روندهای زیست محیطی. محیط زیست پیشاکلمبی. به گفته ارین استوارت مالدین، تاریخ زمین شناسی ایالات متحده میلیون ها سال پیش از سکونت انسان در آن قدمت دارد. چشم انداز قاره آمریکای شمالی توسط تکتونیک صفحه ای، فعالیت های آتشفشانی و یخبندان شکل گرفته است. رشته کوه آپالاچی بر اثر برخورد صفحات تکتونیکی زمین به وجود آمد، در حالی که رشته کوه راکی از فرورانش کف اقیانوس آرام شکل گرفت. مناطق شمال غربی اقیانوس آرام و نیوانگلند نیز نتیجهٔ پیوستن ریزقاره ها هستند. دوره های یخبندان باعث شکل گیری دریاچه های بزرگ (G
reat Lakes) شدند و ترکیب خاک در سراسر ایالات متحده را تحت تأثیر قرار دادند؛ همچنین فعالیت های آتشفشانی در شکل گیری مناطقی مانند فلات کلمبیا نقش داشته اند. نخستین ساکنان انسانی قارهٔ آمریکا، بومیان اولیه (Paleoindians) بودند که از سیبری مهاجرت کردند و از حدود ۳۰٬۰۰۰ سال پیش از میلاد وارد این سرزمین شدند. آنها با جانوران عظیم الجثه ای مانند ماموت ها همزیستی داشتند. دلایل انقراض این گونه ها، احتمالاً به دلیل تغییرات اقلیمی یا شکار توسط انسان، همچنان مورد بحث است. فقدان حیوانات بزرگ اهلی در آمریکای شمالی بر توسعه جوامع تأثیر گذاشت، شکار و گله داری را محدود کرد و بعدها به استعمارگران اروپایی برتری بیولوژیکی بخشید. بومیان آمریکا استراتژی های معیشتی متنوعی از جمله کشاورزی، شکار و ماهیگیری را با شیوه های متفاوت در مناطق مختلف توسعه دادند. آنها همچنین از طریق پاکسازی زمین و شیوه های شکار، بر چشم انداز تأثیر گذاشتند و منجر به تغییرات زیست محیطی شدند. چشم انداز پیشاکلمبی که اروپایی ها با آن مواجه شدند، به طور قابل توجهی توسط فعالیت های انسانی شکل گرفته بود و این ایده طبیعت بکر و دست نخورده را به چالش می کشید. نیوانگلند
تا ۱۸۱۵. قبل از سال ۱۸۱۵، کشاورزان نیوانگلند عمدتاً خودکفا بودند. جنگل، چوب لازم برای ساخت خانه ها و انبارها را فراهم می کرد و در تمام طول زمستان، سوخت اجاق را تأمین می کرد. الوار برای ساخت کشتی و ذخایر نیروی دریایی برای صادرات به انگلستان فروخته می شد. جنگل باقی مانده زیستگاه گوزن و دیگر حیوانات شکاری بود که به راحتی با تفنگ یا تله شکار می شدند. پس از پاکسازی، زمین برای گوسفندان (که برای پشم پرورش داده می شدند)، خوک ها و گاوهای خانواده و همچنین فضایی برای باغ سبزیجات فراهم می شد. اهمیت این جنگل از تهدیدی برای مهاجران تا مکانی با اهمیت مذهبی پیوریتن ها و همچنین منبع زیبایی و غرور متغیر بود. با افزایش جمعیت، جنگل از یک فراوانیِ محسوس به یک داراییِ رو به زوال تبدیل شد. پس از سال ۱۸۱۵، با باز شدن دوبارهٔ بازارهای صادراتی پس از جنگ های ناپلئونی و جنگ ۱۸۱۲، کشاورزان این منطقه تمرکز بیشتری بر تولید محصولات تجاری سودآور پیدا کردند؛ به ویژه پرورش گوسفند و گاو، تولید علوفه، چوب و گندم. با رشد شهرهای اطراف، آن ها همچنین به فروش شیر و پنیر، تخم مرغ، سیب، کرنبری و شیرهٔ افرا پرداختند. انقلاب صنعتی، ۱۸۱۰ تا ۱۸۹۰. در اواخر
قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، پسماندهای عملیات استخراج معدن وارد رودخانه ها و جویبارها. شدند و کارگاه های تولید آهن و کوره ها از آب برای خنک سازی استفاده می کردند. در اوایل قرن نوزدهم، توسعه موتورهای بخار منجر به استفاده از آنها در بخش های معدن و تولید (مانند نساجی) شد. استفاده گسترده از موتورهای بخار، حجم بیشتری از آب گرم شده (آلودگی حرارتی) تولید کرد. افزایش بهره وری، همراه با ورود راه آهن در دهه های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰—که موجب افزایش تقاضای کلی برای زغال سنگ و مواد معدنی شد—به تولید بیشتر پسماندها انجامید. انقلاب صنعتی دوم منجر به توسعهٔ فرایندهای تولیدی جدیدی شد که انواع تازه ای از پسماندها را به وجود آوردند، از جمله آلودگی هوا، آب و خاک (پسماندهای جامد و خطرناک). این صنایع نوظهور شامل موارد زیر بودند: خطرات کارخانه های نساجی. دستمزدهای نقدی باعث شد کارگران مناطق روستایی ابتدا پس از سال ۱۸۱۰ در نیوانگلند و سپس پس از ۱۸۷۰ در جنوب ایالات متحده جذب کارخانه های نساجی جدید شوند. این کارخانه ها با چرخ های آبی که روی رودخانه های محلی نصب شده بودند کار می کردند و آسیب چندانی به محیط زیست خارجی وارد نمی کردند. خطرات اصلی