Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نصراف دهند. و اینکه امپراتور و سایر اعضای خانواده امپراتوری نباید فرزندانی را به فرزندی قبول کنند. برای اینکه یک استعفای امپراتوری انجام شود، مانند آنچه که انتقال امپراتوری ژاپن در آوریل ۲۰۱۹ انجام شد، به قانون خاصی نیاز دارد و نمی تواند به صراحت توسط خود پادشاه بیان شود. بحران جانشینی دوره هه سه/ریوا. قبل از سپتامبر ۲۰۰۶، یک بحران جانشینی بالقوه وجود داشت، زیرا از زمان شاهزاده آکیشینو در سال ۱۹۶۵، هیچ فرزند پسری در خانواده امپراتوری متولد نشده بود. قانونی که به نوادگان زن یک امپراتور و فرزندان آنها اجازه می دهد تا به تخت سلطنت برسند. در ژانویه ۲۰۰۵، نخست وزیر جونیچیرو کویزومی یک هیئت ویژه از قاضی ها، استادهای دانشگاه و کارمندان دولت را برای مطالعه تغییرات در قانون کاخ سلطنتی و ارائه توصیه هایی به دولت منصوب کرد. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۵، دولت ژاپن اعلام کرد که برای جلوگیری از اختلافات احتمالی جانشینی، به ولیعهد و ولیعهد اجازه می دهد تا یک فرزند پسر را به فرزندخواندگی بپذیرند. پذیرش از دیگر شاخه های مردانه خط امپراتوری یک سنت دیرینه امپراتوری ژاپن برای اهداف سلسله ای است که تنها در دوران مدرن پس از تصویب قانون اساسی
ژاپن توسط آمریکا در سال ۱۹۴۷ ممنوع شد. این کودک احتمالاً از یکی از شاخه های امپراتوری سابق که پس از جنگ جهانی دوم موقعیت امپراتوری را از دست داده بود، به فرزندی پذیرفته می شد. با این حال، هیئتی از کارشناسان منصوب از سوی دولت، گزارشی را در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۵ ارائه کردند که در آن توصیه می شد که قانون جانشینی امپراتوری برای اجازه حق اولویت نخستین فرزند اصلاح شود. تولد شاهزاده هیساهیتو به طور موقت این بحث را از فوریت رها کرد، اما همچنان موضوع بحث است. تغییرات پیشنهادی در قوانین جانشینی. همان طور که در بالا، جناح لیبرال دایت ملی نخست زادگی مطلق را پیشنهاد کرده است، که به زنان خاندان امپراتوری موجود اجازه می دهد به عنوان ملکه و همچنین وارث تولید کنند. شاهزاده توموهیتو میکاسا مانند چندین قانونگذار ژاپنی با معرفی اولیت مطلق مخالف بود. جناح محافظه کار رژیم لغو لغو فوشیمی-نو-میا و خطوط شاخه آن، او-که را پیشنهاد کرده است. او-که ها از نسل مرد مستقیم امپراتور سوکو هستند که در سال ۱۳۹۸ درگذشتند. خانواده های اوکه از سال ۱۹۴۷ به عنوان اشراف در نظر گرفته نمی شوند و فرزندان آن ها در مشاغل خصوصی مختلف مشغول هستند. یک نظرسنجی در سا
ل ۲۰۰۵ نشان داد که ۷۱٪ از مردم ژاپن معتقدند خانواده امپراتوری باید در مورد مشکل جانشینی اطلاعات داشته باشد. در نوامبر ۲۰۲۰، توصیه شد که بحث تا زمانی که خود شاهزاده هیساهیتو بالغ شود و شروع به تولید نسل کند، متوقف شود، این پیشنهاد به این دلیل مورد انتقاد قرار گرفته است که احتمالاً بحث را تا زمانی که زنان خاندان سلطنتی برای بچه دار شدن خیلی پیر شوند به تأخیر می اندازد، زیرا ازدواج آنها را از خاندان امپراتوری حذف می کند. اما چنین قانونی ممکن است عطف به ماسبق کند شاهزاده خانم ها به خانواده برمی گردند و این مشکل را حل می کنند. در سپتامبر ۲۰۲۱، در نظر گرفته شد که قانون خانوار سلطنتی را اصلاح کند و به شاهزاده هیتاچی ۸۵ ساله اجازه دهد تا یک عضو مذکر از شاخه های فرعی خانواده امپراتوری را به فرزندخواندگی بپذیرد. افکار عمومی. نتایج نظرسنجی ها و نظرسنجی های مختلف در سال های اخیر سطوح بالایی از حمایت را از امپراتورهای سلطنتی نشان داده است. بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۵، ۸۵٪ از ژاپنی ها از امپراتورهای سلطنتی، ۷۱٪ از امپراتورهای مادرزادی و ۵۴٪ از اولیای مطلق حمایت می کنند.
گوش خراش ابرونخودی گونه ای از پرندگان تیرهٔ گوش خراشان (Cracidae) شامل گوش خراش ها، گوان ها و کاکل فری ها و بومی برزیل است.
ارث باوند ()، که در ژاپن با نام مادر ۲: گیگو نو گیاکوشو منتشر شد ()، یک بازی ویدئویی نقش آفرینی است که توسط شرکت ایپ و هالکن توسعه یافت و توسط نینتندو برای سوپر نینتندو انترتیمنت سیستم در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این بازی، دومین قسمت از مجموعه بازی های "مادر" است. تمرکز بازی بر روی پسربچه ای به نام نس و دوستانش پائولا، جف و پو است که در جهان سفر می کنند تا ملودی هایی را از هشت مکان جمع آوری کنند و به این وسیله بر نابودگر کیهانی، گیگاس، پیروز شوند.
گوش خراش بال بلوطی گونه ای از پرندگان از تیرهٔ گوش خراشان (Cracidae) شامل گوش خراش ها، گوان ها و کاکل فری ها و بومی کلمبیا است.
گوش خراش سرحنایی گونه ای از پرندگان تیرهٔ گوش خراشان (Cracidae) شامل گوش خراش ها، گوانها و کاکل فری ها است که در کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود.
گوش خراش سربلوطی پرنده ای از تیرهٔ گوش خراشان (Cracidae) شامل گوش خراش ها، گوان ها و کاکل فری ها و بومی برزیل است.
موزه نینتندو ()، یک موزه بازی های ویدیویی واقع در اوجی، کیوتو، استان کیوتو، ژاپن است. این شرکت متعلق به شرکت بازی های ویدیویی نینتندو است و محصولات متنوعی را از سراسر تاریخ این شرکت نمایش می دهد. این موزه در ۲ اکتبر ۲۰۲۴ افتتاح شد.
کدکس لنینگراد (به [کتاب لنینگراد]؛ به ) قدیمی ترین نسخه خطی کامل شناخته شده کتاب مقدس عبری به زبان عبری است که از متن ماسورتی و آواز تیبری استفاده می کند. با توجه به انجامه آن، در سال ۱۰۰۸ پس از میلاد (یا احتمالاً ۱۰۰۹) در قاهره ساخته شده است. برخی پیشنهاد کرده اند که کدکس لنینگراد در برابر کدکس حلب تصحیح شده است، نسخه خطی کمی قبل تر که تا حدی در سده بیستم گم شد. با این حال، پل ای. کاله استدلال می کند که نسخه خطی لنینگراد به احتمال زیاد بر اساس نسخه های خطی دیگر گمشده خانواده بن اشر بوده است. کدکس حلب چندین دهه قدیمی تر است، اما بخش هایی از آن پس از شورش های ضدیهودی ۱۹۴۷ حلب مفقود شده است، و کدکس لنینگراد را به قدیمی ترین کدکس کامل مزورای تیبری تبدیل می کند که تا به امروز دست نخورده باقی مانده است. در دوران مدرن، کدکس لنینگراد به عنوان متن عبری که در بازتولید شده است، مهم است (۱۹۳۷)، (۱۹۷۷) و (۲۰۰۴–اکنون). همچنین به عنوان منبع اصلی برای بازیابی جزئیات در بخش های گمشده کدکس حلب عمل می کند. نام. کدکس لنینگراد (کدکس یک کتاب دست نویس است که در یک طرف صحافی شده است، برخلاف طومار) به این دلیل نامگذاری شده است که از
سال ۱۸۶۳ (پیش از سال ۱۹۱۷ به نام کتابخانه عمومی امپراتوری) در کتابخانه ملی روسیه در سن پترزبورگ نگهداری می شود. در سال ۱۹۲۴، پس از انقلاب روسیه، پتروگراد (سنت سابقپترزبورگ) به لنینگراد تغییر نام داد، و چون کدکس به عنوان متن اصلی مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۱۹۳۷ در سطح بین المللی به عنوان «کدکس لنینگراد» شناخته شد. اگرچه نام شهر به سنت اصلی بازسازی شدپترزبورگ پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، کتابخانه ملی روسیه درخواست کرد که «لنینگراد» به نام کدکس حفظ شود. با این وجود، کدکس گاهی به عنوان کدکس پترسبورگنسیس یا کدکس پتروپولیتانوس یا کدکس سنت پترزبورگ شناخته می شود. این مبهم است زیرا از سال ۱۸۷۶، این نام ها به کدکس کتاب مقدس دیگری (MS. Heb B 3) اشاره می کنند که حتی قدیمی تر است (۹۱۶ پس از میلاد)، اما فقط حاوی کتاب های انبیاء است. مطالب. متن کتاب مقدس همان طور که در کدکس یافت می شود حاوی متن حروف عبری به همراه حروف صدادار تیبری و نشانه های قلاب است. علاوه بر این، متن ماسورتی در حاشیه وجود دارد. همچنین مکمل های فنی مختلفی وجود دارد که با جزئیات متنی و زبانی سروکار دارند که بسیاری از آنها به اشکال هند
سی نقاشی شده اند. کدکس روی پوست نوشته شده و با چرم صحافی شده است. کدکس لنینگراد، که پس از یک هزار سال در وضعیت فوق العاده ای بکر قرار داشت، نمونه ای از هنر یهودی قرون وسطی را نیز ارائه می کند. ۱۶ صفحه شامل نقوش هندسی تزئینی است که بخش هایی از متن را روشن می کند. صفحه فرش ستاره ای را نشان می دهد که در لبه های آن نام کاتبان و در وسط آن یک تبرک نوشته شده است. همان طور که در بخش محتوا در بالا توضیح داده شد، ترتیب کتاب های کدکس لنینگراد از سنت متنی تیبری پیروی می کند و با اکثر انجیل های عبری مدرن متفاوت است: تاریخچه. بر پایه انجامه آن، این کد در قاهره از نسخه های خطی نوشته شده توسط هارون بن موسی بن عشر کپی شده است. ادعا شده است که محصول خود بن اشر scriptorium است. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که بن اشر آن را دیده باشد. برای کدکس مازورتی غیرمعمول، همان مرد (اسماعیل بن یعقوب) صامت ها، مصوت ها و نت های مازورتی را نوشت. در سیستم آوازی آن (نقاط مصوت و آواز) توسط محققان به غیر از کدکس حلب (ویرایش خود بن اشر) وفادارترین نماینده سنت بن عشر است. با این حال، متن نامه آن کامل نیست و در صدها مکان با دستگاه مازورتیک خود در
تضاد است. تغییرات و پاک سازی های متعددی وجود دارد، و موشه گوشن-گوتشتاین پیشنهاد کرد که یک متن موجود که از قوانین بن آشر پیروی نمی کند، به شدت اصلاح شده تا با این قوانین مطابقت داشته باشد. این کدکس اکنون در کتابخانه ملی روسیه نگهداری می شود که با عنوان "Firkovich B 19 A" به آن اضافه شده است. مالک سابق آن، مجموعه دار کریمه کارائیت، آبراهام فیرکویچ، در نوشته های خود هیچ نشانه ای از جایی که او کدکس را به دست آورده است، باقی نگذاشته است، که در سال ۱۸۳۸ به اودسا برده شد و بعداً به کتابخانه امپراتوری سنت پترزبورگ منتقل شد. نسخه های مدرن. بیبلیا هبرایکا. در سال ۱۹۳۵، کدکس لنینگراد به مدت دو سال به سمینار عهد عتیق دانشگاه لایپزیگ امانت داده شد، در حالی که پل کاله بر رونویسی آن برای متن عبری نسخه سوم "کتاب بیبلیا هبرایکا" (BHK)، منتشر شده در اشتوتگارت، ۱۹۳۷ نظارت داشت. این کدکس همچنین برای "بیبلیا هبرایکا" "اشتوتگارتنزیا" (BHS) در سال ۱۹۷۷ استفاده شد و برای "بیبلیا هبرایکا" "قینتا" (BHQ) استفاده می شود. کدکس لنینگراد به عنوان اثری اصلی از ماسوره های تیبری، چندین سده قدیمی تر از سایر نسخه های خطی عبری بود که تا پیش از
"بیبلیا هبرایکا" برای تمام نسخه های پیشین انجیل های چاپی عبری استفاده می شد. کدکس وستمینستر لنینگراد نسخه دیجیتالی کدکس لنینگراد است که توسط مرکز پژوهش های پیشرفته کتاب مقدس J. Alan Groves نگهداری می شود. این یک نسخه تأیید شده از متن میشیگان-کلارمونت است که از BHS در دانشگاه میشیگان در سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ به سرپرستی H. Van Dyke Parunak (از دانشگاه میشیگان) و Richard E. Whitaker (از مؤسسه دوران باستان و مسیحیت، دانشگاه فارغ التحصیل کلرمونت) با بودجه بنیاد پاکارد و دانشگاه میشیگان، با تصحیح و تصحیح بیشتر. این نسخه شامل یادداشت های رونویسی و ابزارهایی برای تجزیه و تحلیل نحو است. نسخه های یهودی. کدکس لنینگراد همچنین به عنوان پایه ای برای دو نسخه جدید یهودی از کتاب مقدس عبری (تنخ) عمل کرد: با این حال، برای جزئیات جزئی ماسورتیک، پژهشگران اسرائیلی و یهودی ترجیح مشخصی برای نسخه های عبری مدرن مبتنی بر کدکس حلب نشان داده اند. این نسخه ها از کدکس لنینگراد به عنوان مهم ترین منبع (اما نه تنها منبع) برای بازسازی بخش هایی از کدکس حلب استفاده می کنند که از سال ۱۹۴۷ مفقود شده اند. دنباله کتاب ها. همان طور که در بخش محتوا در
بالا توضیح داده شد، ترتیب کتاب های کدکس لنینگراد از سنت متنی تیبری پیروی می کند و با اکثر انجیل های عبری مدرن متفاوت است:
اسقف نشینی کاتولیک رومی توکیو ()، یک کلیسای لاتین اسقف نشین کلیسای کاتولیک در ژاپن است. این بنا به عنوان معاونت حواری ژاپن در ۱ م ه۱۸۴۶ توسط پاپ گریگوری شانزدهم برپا شد و نام آن بعداً توسط پاپ پیوس نهم به معاونت حواری شمال ژاپن در ۲۲ ماه مه، ۱۸۷۶ تغییر یافت.
پیمان دفاعی ()، نوعی معاهده یا اتحاد نظامی است که در آن امضاکنندگان قول می دهند از یکدیگر حمایت نظامی کنند و از یکدیگر دفاع کنند. به طور کلی، امضاکنندگان تهدیدها را گوشزد می کنند و به طور ملموس برای پاسخ به آن با هم آماده می شوند.
جاسوسانی مثل ما (انگلیسی؛ Spies Like Us) یک فیلم کمدی جاسوسی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۵ به کارگردانی جان لندیس با بازی چوی چیس، دن اکروید، استیو فارست و دانا دیکسون است. این فیلم ماجراهای کمیک دو مأمور اطلاعاتی تازه کار اعزامی به اتحاد جماهیر شوروی را ارائه می کند. این فیلم تا حدی در نزدیکی سوگنفیورد در نروژ (به عنوان روسیه) و صحرا (به عنوان پاکستان) فیلم برداری شده است. اگرچه نقدهای معاصر این فیلم تا حد زیادی منفی بود، اما فیلم یک موفقیت مالی بود و ۷۷ میلیون دلار فروخت. گیشه. این فیلم ۶۰ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا در مقابل بودجه ۲۲ میلیون دلاری به دست آورد. این فیلم در خارج از کشور ۱۷٫۲ میلیون دلار فروخت و مجموعاً ۷۷٫۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت.
علم و فناوری در فرانسه تاریخی طولانی دارد و به فرهنگستان علوم فرانسه که در سال ۱۶۶۶ توسط لوئی چهاردهم به پیشنهاد ژان-باتیست کولبرت برای ترویج و محافظت از روحیه تحقیق علمی فرانسوی تأسیس شد، بازمی گردد. فرانسه در سال ۲۰۲۳ رتبه یازدهم شاخص نوآوری جهانی را داشت که بالاتر از رتبه شانزدهم این کشور در سال ۲۰۱۹ بود.
باشگاه فوتبال استقلال زیدون یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر زیدون می باشد که در لیگ دسته دوم فوتبال ایران بازی می کند. این در جام حذفی فوتبال ایران ۰۴–۱۴۰۳ شرکت کرده و در مرحله دوم در ضربات پنالتی باشگاه فوتبال نود ارومیه را شکست داده اما در مرحله سوم برابر باشگاه فوتبال پیکان شکست خورده از مسابقات حذف شده است.
شاهزاده تمروک (۱۴۷۰ چرکس _ ۱۵۷۱ چرکس) با نام کامل میرزا عبدلله شاهزاده ایدار حیدر بیگ شاهزاده ای از چرکس و پدر ماه دوران سلطان (ملکه عثمانی)و پدر زن سلیمان یکم و پدربزرگ شاهزاده مصطفی نیز بود . او همچنین همسر نازجان خاتون دختر منگلی گیرای خان کریمه بود.
باشگاه فوتبال ستارگان بهمن جوان تهران یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر تهران می باشد که در لیگ دسته سوم فوتبال ایران بازی می کند. این باشگاه در جام حذفی فوتبال ایران ۰۳–۱۴۰۲ شرکت کرده و در مرحله یک شانزدهم نهایی در مقابل پیکان تهران شکست خورد از مسابقات کنار رفت.
مدارهای مجتمع در بسته های محافظ قرار می گیرند تا امکان جابجایی و مونتاژ آسان بر روی بردهای مدار چاپی و محافظت از افزاره ها در برابر آسیب را فراهم کنند. تعداد بسیار زیادی از انواع مختلف بسته بندی وجود دارد. برخی از انواع بسته ها دارای ابعاد و تلورانس های استاندارد هستند و در انجمن های صنعت تجاری مانند جدک و پِرو الکترون ثبت شده اند. انواع دیگر نام های اختصاصی هستند که ممکن است تنها توسط یک یا دو سازنده ساخته شوند. بسته بندی مدار مجتمع آخرین فرایند مونتاژ قبل از آزمایش و ارسال افزاره ها به مشتریان است. گه گاه دای های مدار مجتمع با پردازش ویژه برای اتصال مستقیم به یک زیرلایه بدون سَر میانی یا حامل آماده می شوند. در سامانه های تراشه برگردان، آی سی توسط برجستگی های لحیم کاری به یک زیرلایه متصل می شود. در فناوری پایه باریکه، پدهای فلزاَندودشده که برای اتصالات بندزنی سیمی در یک تراشه معمولی، ضخیم ترشده و درازشده تا امکان اتصالات خارجی به مدار را فراهم کنند، استفاده می شوند. مجموعه هایی که از تراشه های «بدون روکش» استفاده می کنند دارای بسته بندی اضافی یا پُرشده با اپوکسی هستند تا از افزاره ها در برابر رطوبت محافظت کن
ند. بسته های تمام سوراخ. فناوری تمام سوراخ یا ازطریق سوراخ، از سوراخ هایی استفاده می کند که ازمیان برد مدار چاپی (پی سی بی) برای نصب قطعات سوراخ کاری شده اند. این قطعه دارای پایه هایی است که به پَدهای روی پی سی بی لحیم می شوند تا به صورت الکتریکی و مکانیکی آنها را به پی سی بی متصل کنند. نصب سطحی. تراشه روی برد یک فنّ بسته بندی است که مستقیماً یک دای را به پی سی بی و بدون میان نهادنده یا قاب پایه متصل می کند. حامل تراشه. حامل تراشه یک بسته مستطیل شکل است که هر چهار لبه آن دارای اتصالات است. تراشه های پایه دار دارای پایه های فلزی هستند که به شکل حرف J در اطراف لبه بسته پیچیده شده اند. تراشه های بدون پایه دارای پدهای فلزی در لبه ها هستند. بسته های حامل تراشه ممکن است از سرامیک یا پلاستیک ساخته شوند و معمولاً با لحیم کاری روی برد مدار چاپی محکم می شوند، اگرچه می توان از سوکت ها برای آزمایش استفاده کرد. بسته های برون خط کوچک. مدار مجتمع برون خط کوچک (SOIC) یک بسته مدار مجتمع (IC) نصب سطحی است که مساحتی حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد کمتر از یک بسته دوطرفه ردیفی معادل (DIP) را اشغال می کند، با ضخامت معمولی ۷۰ درصد کمتر. آنها ع
موماً در همان برون پین هایی که آی سی های دیپ همتای خود دارند در دسترس هستند. بسته های مقیاس-تراشه ای. طبق استاندارد IPC J-STD-012، پیاده سازی فناوری Flip Chip و Chip Scale، به منظور واجد شرایط بودن به عنوان مقیاس تراشه، بسته باید مساحتی بیش از ۱٫۲ برابر دای را داشته باشد و باید تک دای، بسته قابل نصب مستقیم روی سطح باشد. معیار دیگری که اغلب برای واجد شرایط بودن این بسته ها به عنوان CSP اعمال می شود این است که فاصله توپی آنها نباید بیشتر از ۱ میلی متر باشد. بسته مقیاس تراشه ای آرایه مشبک توپی. آرایه مشبک توپی (BGA) از قسمت زیرین بسته برای قرار دادن پدهایی با توپی های لحیم در الگوی مشبک به عنوان اتصالات به پی سی بی استفاده می کند. ابعاد بسته بندی. تمام اندازه گیری های زیر برحسب میلی متر آورده شده است. برای تبدیل میلی متر (mm) به mils، میلی متر را بر ۰٫۰۲۵۴ تقسیم کنید (یعنی ۲٫۵۴ میلی متر / ۰٫۰۲۵۴ = ۱۰۰ میل). بسته های چندتراشه ای. فنون های مختلفی برای اتصال چندتراشه در یک بسته پیشنهاد و تحقیق شده است: با شمارش پایانه. اجزای نصب سطحی معمولاً کوچکتر از همتایان خود با پایه هستند و طوری طراحی شده اند که به جای انسان،
توسط ماشین ها کار شود. صنعت الکترونیک دارای اشکال و اندازه های بسته بندی استاندارد شده است (سازمان استانداردسازی پیشرو JEDEC است). کدهای ارائه شده در نمودار زیر معمولاً طول و عرض اجزا را برحسب دهم میلی متر یا صدم اینچ نشان می دهند. به عنوان مثال، یک قطعه متریک ۲۵۲۰، ۲٫۵ میلی متر در ۲٫۰ میلی متر است که تقریباً معادل ۰٫۱۰ اینچ در ۰٫۰۸ اینچ است (از این رو اندازه امپریال ۱۰۰۸ است). استثنائات برای امپریال در دو کوچک ترین اندازه غیرفعال مستطیلی وجود دارد. کدهای متریک همچنان ابعاد را بر حسب میلی متر نشان می دهند، حتی اگر کدهای اندازه امپریال دیگر تراز نیستند. مشکل ساز است، برخی از تولیدکنندگان در حال توسعه اجزای متریک ۰۲۰۱ با ابعاد هستند. اما نام امپریال ۰۱۰۰۵ در حال حاضر برای بسته استفاده شده است. این اندازه های کوچک، به ویژه ۰۲۰۱ و ۰۱۰۰۵، گاهی می توانند از منظر قابلیت ساخت یا قابلیت اطمینان یک چالش باشند. بسته های دوپایانه ای. اجزای غیرفعال مستطیلی. بیشتر مقاومت ها و خازن ها. رخ بدون پایه با الکترود فلزی (MELF). بیشتر مقاومت ها و دیودها. اجزای بشکه ای شکل، ابعاد با ارجاعات مستطیلی برای کدهای یکسان مطابقت ندارند. D
O-214. معمولا برای یکسوساز، شاتکی و دیودهای دیگر استفاده می شود. بسته هایی با بیش از شش پایانه. افزاره های نابسته شده. اگرچه این افزاره ها نصب سطحی اند، اما برای مونتاژ نیاز به فرایند خاصی دارند. اغلب تغییرات ظریفی در جزئیات بسته بندی از سازنده ای به سازنده دیگر وجود دارد، و حتی اگر از نام گذاری های استاندارد استفاده می شود، طراحان باید ابعاد را هنگام چیدمان بردهای مدار چاپی تأیید کنند.
سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی (، ) یک سازمان دولتی زیر نظر وزارت تحقیقات و توسعه دفاعی در وزارت دفاع دولت هند است که مسئولیت تحقیق و توسعه نیروهای مسلح را بر عهده دارد، دفتر مرکزی آن در شهر دهلی، هند واقع شده است. این سازمان در سال ۱۹۵۸ با ادغام مؤسسه توسعه فنی و هیئت مدیره توسعه فنی و تولیدی کارخانه های مهمات هند با سازمان علوم دفاعی تحت مدیریت جواهر لعل نهرو شکل گرفت. متعاقباً، خدمات تحقیقات و توسعه دفاعی (، ) در سال ۱۹۷۹ به عنوان خدمات افسران/دانشمندان گروه «الف» مستقیماً تحت نظارت مدیریتی وزارت دفاع تشکیل شد. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی دارای شبکه ای متشکل از ۵۲ آزمایشگاه است که در حال توسعه فناوری های دفاعی در زمینه های مختلف مانند هوانوردی، تسلیحات، الکترونیک، مهندسی نبرد زمینی، علوم زیستی، مواد، موشک و سیستم های دریایی هستند، این سازمان بزرگ ترین و متنوع ترین سازمان تحقیقاتی هند است. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی شامل حدود ۵٬۰۰۰ دانشمند وابسته به خدمات تحقیقات و توسعه دفاعی و حدود ۲۵٬۰۰۰ نفر هم از پرسنل زیردست علمی، فنی و پشتیبانی است. تاریخچه. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی در سال ۱۹۵۸ با الحاق سازمان عل
وم دفاعی و برخی از مؤسسات توسعه فنی در یکدیگر، تشکیل شد. در سال ۱۹۸۰ یک بخش جداگانه تحقیقات و توسعه دفاعی شکل گرفت که بعداً سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی و تقریباً ۳۰ آزمایشگاه و موسسات آن را، اداره کرد (تقریباً ۵۲ آزمایشگاه قبل از ادغام وجود داشت). در بیشتر مواقع، با سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی به گونه ای برخورد می شد همانند اینکه این سازمان یک فروشنده و ستاد ارتش یا ستاد نیروی هوایی مشتری هستند. از آنجایی که ارتش و نیروی هوایی، خود هیچ مسئولیتی در زمینه طراحی یا ساخت نداشتند، آنها تمایل داشتند که با بخش طراحی یا صنعت هند برابر با بخش طراحی همتراز خود در بازار جهانی رفتار کنند. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی اولین پروژه بزرگ خود را در دهه ۱۹۶۰، در بخش موشک های زمین به هوا (SAM) معروف به پروژه ایندیگو (Project Indigo) آغاز کرد. ایندیگو در سال های بعد بدون دستیابی به موفقیت کامل متوقف شد. پروژه ایندیگو، در دهه ۱۹۷۰ پروژه دِویل (Project Devil) همراه با پروژه وَلیِنت (Project Valiant) را در مسیر توسعه موشک های سطح به هوا (SAM) با برد کوتاه و موشک بالستیک قاره پیما هدایت کرد. در دهه ۱۹۸۰، پروژه دِویل خود منجر به تو
سعه بعدی موشک پریتوی (पृथ्वी/Prithvi) تحت برنامه توسعه یکپارچه موشک های هدایت شونده (IGMDP) شد. برنامه توسعه یکپارچه موشک های هدایت شونده، یک برنامه وزارت دفاع هند در بین اوایل دهه ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۷ برای توسعه طیف گسترده ای از موشک ها، از جمله موشک آگنی، موشک بالستیک پریتوی، موشک آکاش، موشک تریشول و موشک ناگ بود. در سال ۲۰۱۰، وزیر دفاع ای. کی. آنتونی دستور بازسازی ساختار سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی را داد تا به تحقیقات دفاعی در کشور کمک کند و مشارکت مؤثر بخش خصوصی در فناوری دفاعی را تضمین کند. اقدامات کلیدی برای عملکرد مؤثرتر سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی شامل ایجاد کمیسیون فناوری دفاعی با ریاست وزیر دفاع است. برنامه هایی که عمدتاً توسط سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی مدیریت می شد، با استقرار سریع بسیاری از سیستم ها و همچنین بهره مندی از مزایای فناوری قابل توجه، موفقیت چشمگیری را شاهد بوده اند. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی از زمان تأسیس، سیستم ها و فناوری های حیاتی دیگر همچون اویونیک هواپیما، پهپاد، سلاح های کوچک، سامانه های توپخانه، سیستم های جنگ الکترونیک (EW)، تانک ها و خودروهای زرهی، سیستم های سونار، سامانه های ف
رماندهی و کنترل و سامانه های موشکی را ایجاد کرده است. برنامه های اصلاحی دولت هند برنامه هایی را برای بازنگری و اصلاح سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی در نظر دارد و کمیته ای برای پیشنهاد اصلاحات و بازبینی شکل گرفت. این کمیته ۹ نفره که زیر نظر دفتر نخست وزیری (PMO) بود، توسط مشاور علمی اصلی دولت هند، کی. ویجی راگاوان رهبری می شد. این کمیته در ماه ژوئیه ۲۰۲۴، گزارش خود را در مورد اصلاحات سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی ارائه کرد. بر اساس این گزارش، توصیه های کمیته بحث برانگیز توصیف شده است و همچنین گزارش شده است که سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی با اجرای حدود ۶۰ درصد از اصلاحات اصلی موافقت کرده است. از ماه اکتبر ۲۰۲۴، اجرای اصلاحات ساختاری به دلیل مخالفت مقامات ارشد سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی با تأخیر مواجه شده است. پیوندهای صنعتی، انتقال تکنولوژی و بومی سازی. هند تنها ۴۵ تا ۵۰ درصد از محصولات دفاعی مورد نیاز خود را در داخل تولید می کند و بقیه وارداتی است. برای تبدیل شدن به یک پیشرو تحقیقات فناوری و تولید، در مسیر کاهش اتکا به واردات و افزایش خوداتکایی، رئیس سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی خواستار همکاری بیشتر با صنایع، ب
خش خصوصی، موسسات آموزشی و پژوهشی از جمله مؤسسات فناوری هند و موسسات ملی فناوری شد. مجتمع نظامی صنعتی هند به موفقیت اندکی دست پیدا کرده است و تنها این اواخر بخش خصوصی اجازه ورود به تولیدات دفاعی را پیدا کرد. برای شتاب بخشیدن به چرخه توسعه فناوری های جدید و تطبیق بهتر با نیازهای استفاده کننده نهایی، نیروهای مسلح از سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی درخواست کرد تا پرسنل نظامی بیشتری به عنوان بخشی از تیم های پروژه توسعه فناوری آن سازمان، حضور پیدا کنند.
ریتا فن شو لای تای "(نام هنگام تولد" شو چینگ-لی) (زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۵) یک سیاستمدار ارشد هنگ کنگی است. او نخستین رئیس شورای قانون گذاری منطقه اداری ویژه هنگ کنگ از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸ و عضو کمیته دائمی کنگره ملی خلق چین ("NPCSC") بوده است. فن برای نخستین بار در سال ۱۹۸۳ با انتصاب به شورای قانون گذاری دوران استعمار وارد سیاست شد و در سال ۱۹۸۹ به شورای اجرایی راه یافت تا آن که در سال ۱۹۹۲ از خدمات استعمار کناره گیری کرد. او پس از این دوران، رابطه ای نزدیک با مقامات پکن برقرار کرد و در آستانهٔ انتقال حاکمیت بر هنگ کنگ، به عنوان رئیس شورای قانون گذاری موقت منصوب شده توسط پکن آغاز به کار کرد. فن به عنوان رئیس شورای قانون گذاری منطقه اداری ویژه به فعالیت خود ادامه داد و در سال ۲۰۰۴ نخستین بار در انتخابات مستقیم حوزه جغرافیایی برای جزیره هنگ کنگ شرکت کرد. فن در آستانهٔ بازنشستگی از شورای قانون گذاری در سال ۲۰۰۸، به عضویت کمیته دائمی کنگره ملی خلق چین ("NPC") درآمد. او از سال ۱۹۹۷ به عنوان نماینده هنگ کنگ در کنگره ملی خلق چین فعالیت می کرد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۸ در کمیته دائمی خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. فن
در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۵ در شانگهای به دنیا آمد. پدرش، شو تا تونگ، یکی از سرمایه داران برجسته بود و به عنوان شریک تجاری و دستیار رئیس باند سبز، دو یوئه شنگ، فعالیت داشت. خانوادهٔ فن به همراه دو یوئه شنگ، پیش از سقوط شانگهای به دست حزب کمونیست چین در جریان جنگ داخلی چین و زمانی که ریتا تنها چهار سال داشت، به هنگ کنگ نقل مکان کردند. نام انگلیسی "ریتا" به افتخار ستارهٔ هالیوودی ریتا هیورث برای او انتخاب شده است. فن در کالج دخترانه سنت استفان تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی علوم در رشته شیمی و فیزیک را از دانشگاه هنگ کنگ دریافت کرد. پس از فارغ التحصیلی، به مدت هفت سال در دانشگاه مشغول به کار شد و در این مدت، مدرک کارشناسی ارشد روان شناسی را نیز اخذ کرد. او سپس به پلی تکنیک هنگ کنگ پیوست و به عنوان رئیس واحد امور دانشجویی و سپس معاون مدیر فعالیت کرد. فعالیت سیاسی در دوران استعمار. فن در سال ۱۹۸۳، با انتصاب توسط فرماندار ادوارد یود به شورای قانون گذاری، برای نخستین بار وارد عرصهٔ سیاست شد. او برای جلوگیری از هرگونه شبههٔ تضاد منافع، از سمت خود در "پلی تکنیک هنگ کنگ" استعفا داد. به عنوان هماهنگ کنندهٔ "پنل امنیتی" در شورای
قانون گذاری، او به مشکل قاچاق خودروهای بین مرزی رسیدگی کرد. فن مقامات "سرزمین اصلی" را متقاعد کرد که تمام خودروهای مورد استفاده در "سرزمین اصلی" باید دارای فرمان سمت چپ باشند؛ این تصمیم سبب شد خودروهای فرمان راست هنگ کنگ دیگر بدون تغییرات فنی به "سرزمین اصلی" قاچاق نشوند. او همچنین از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ رئیس هیئت آموزش و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ رئیس کمیسیون آموزش بود. فن به شدت از آموزش به زبان مادری حمایت می کرد و پیشنهاد داد که دولت نسبت فارغ التحصیلان دانشگاهی معلمان دبستان را افزایش دهد. او همچنین تأکید داشت که دولت بریتانیایی هنگ کنگ باید پناهجویان قایق سوار ویتنامی را که در هنگ کنگ پناه گرفته بودند، برای حفظ منافع ساکنان هنگ کنگ به کشورشان بازگرداند. در سال ۱۹۸۹، او توسط فرماندار دیوید ویلسون به شورای اجرایی منصوب شد. پس از نخستین انتخابات مستقیم شورای قانون گذاری که شاهد ظهور جناح حامی دموکراسی در مجلس بود، فن در سال ۱۹۹۱ به همراه اعضای منسوب به رهبری آلن لی گروه پارلمانی محافظه کار مرکز منابع همکاری را تشکیل داد که به سرعت به حزب لیبرال تبدیل شد. او تا زمانی که کریس پتن، فرماندار جدید، خواستار استعفای او برای ا