Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارهای شهر رومی قرار داشتند و درواقع از نظر ساختاری به کولومباریا (آرامگاه های چندطبقهٔ کبوترخانه ای شکل) شباهتی ندارند. این دو بنا بهترین نمونه های سازه های تدفینی در امریتا هستند. مصالح استفاده شده در آن ها سنگ چین و بلوک های گرانیتی بوده است. در هر دو بنا کتیبه های شناسایی خانوارهای مالک (خانواده های واکونیوس و یولیوس) حفظ شده اند و از این طریق اطلاعاتی دربارهٔ منشأ و جایگاه اجتماعی آن ها به دست آمده است.
بیماری الکساندر یک نوع بسیار نادر از لکودیستروفی اتوزومال غالب است؛ گروهی از اختلالات عصبی که به دلیل ناهنجاری در میلین (پوشش محافظ فیبرهای عصبی در مغز) به وجود می آیند. شایع ترین نوع این بیماری، نوع نوزادی آن است که معمولاً در دو سال اول زندگی آغاز می شود. علائم آن شامل تأخیر در رشد ذهنی و جسمی، از دست دادن توانایی های رشدی قبلی، بزرگ شدن غیرعادی اندازه سر و تشنج است. نوع نوجوانان این بیماری بین سنین ۲ تا ۱۳ سالگی ظاهر می شود. کودکان مبتلا ممکن است دچار استفراغ شدید، مشکل در بلع و صحبت کردن، هماهنگی ضعیف حرکتی و از دست دادن کنترل حرکتی شوند. نوع بزرگسال این بیماری کمتر شایع است. علائم آن گاهی شبیه به بیماری پارکینسون یا ام اس هستند، یا ممکن است در ابتدا به صورت اختلال روان پزشکی ظاهر شوند. بر اساس گزارش مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS)، تخریب ماده سفید مغز با تشکیل فیبرهای روزنتال همراه است — توده های غیرطبیعی از پروتئین که در آستروسیت های مغزی تجمع پیدا می کنند. این بیماری نخستین بار در سال ۱۹۴۹ توسط دکتر وی. استوارت الکساندر مستند شد؛ او نوزادی ۱۵ ماهه را که دچار بزرگی مغز، هیدروسفالی (آب در مغز
)، تشنج و تأخیر رشدی بود، درمان کرد. بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۴، پانزده مورد دیگر با علائم مشابه مشاهده شد که باعث شد پژوهشگران به این نتیجه برسند که این موارد مربوط به یک بیماری واحد هستند و پیشنهاد دهند که بیماری به نام الکساندر نام گذاری شود. این بیماری هم در مردان و هم در زنان رخ می دهد و هیچ تفاوت نژادی، قومی، جغرافیایی یا فرهنگی/اقتصادی در پراکندگی آن مشاهده نشده است. بیماری الکساندر یک بیماری پیشرونده و اغلب کشنده است. علت. بیماری الکساندر یک اختلال ژنتیکی است که به طور اصلی بخش میانی مغز (میان مغز) و مخچه در دستگاه عصبی مرکزی را تحت تأثیر قرار می دهد. این بیماری ناشی از جهش در ژن مربوط به پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP) است که روی کروموزوم ۱۷ در موقعیت 17q21 قرار دارد. این بیماری به صورت اتوزومال غالب به ارث می رسد؛ به این معنا که فرزند یک والد مبتلا به بیماری (در صورتی که والد هتروزیگوت باشد) دارای ۵۰٪ احتمال به ارث بردن بیماری است. با این حال، بیشتر موارد بیماری ناشی از جهش های خودبه خودی (de novo) و تصادفی هستند. بیماری الکساندر به گروهی از بیماری ها به نام لکودیستروفی ها تعلق دارد؛ گروهی از بیم
اری ها که رشد یا تکامل غلاف میلین را تحت تأثیر قرار می دهند. تخریب ماده سفید مغز همراه با تشکیل رسوبات فیبری و ائوزینوفیلیک به نام فیبرهای روزنتال (Rosenthal fibers) است.
منطقهٔ حفاظت شدهٔ دینارکوه یک منطقهٔ حفاظت شده با مساحت ۴۱۴۶۳ هکتار است که در استان ایلام در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۶۸۴ در تاریخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
برنده عنوان یازدهمین آلبوم استودیویی رضا صادقی است که در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ به صورت رسمی از وبسایت رضا صادقی و پلتفرم های دیجیتال موسیقی منتشر شد.تهیه کننده این آلبوم موسسه فرهنگی هنری لیما به مدیریت میلاد ماهان راد است.این آلبوم که شامل ۱۶ قطعه می باشد،ابتدا قرار بود در سال ۱۴۰۳ منتشر شود اما به دلایل گوناگون انتشار آلبوم به سال ۱۴۰۴ موکول شد و نهایتا در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ آلبوم برنده منتشر شد. معرفی آلبوم. آلبوم برنده شانزده قطعه دارد،قطعات قسم،پاشو بیا،خط و نشون و آشوب که پیش تر به صورت تک آهنگ منتشر شدند با تنظیم جدید در این آلبوم قرار دارند.همچون آلبوم های گذشته،قطعاتی با گویش بندری در آلبوم برنده به جشم میخورد:قطعه آشوب و قطعه دلبر که از موسیقی هرمزگان و بوشهر الهام گرفته شده است. رضا صادقی در توضیحات این آلبوم نوشته است: «برای برنده شدن باید از خیلی برنده ها جلوتر بری، باید خسته ترین حالت ممکن، زانوهات نلرزه، باید صبور باشی و تشویق و ملامت ها رو، رد کنی و فقط به جلو نگاه کنی. برای برنده شدن باید، آباد و آگاه و آزاد باشی و از همه مهمتر بعد از مهر حضرت دوست، دوستان برنده ای داشته باشی که برای برن
ده شدنت با قلبشون همراهت باشن. ممنونم از خدای باورهام، خانواده صبورم، هواداران آگاهم و کمپانی لیما کنسرت، میلاد ماهان راد که مسیر سی ساله من رو باور داشت و برای هموار کردن ادامه مسیر از روح و قلب و همه توانش مایه گذاشت. با همه قلبم آلبوم برنده رو تقدیم می کنم به همه برنده ها مخصوصا مردم صبور و برنده بندرعباسم که در هر سختی و تلخی و آتش روزگار با قلبشان دوباره سبز می شوند. با امید اینکه این آلبوم خاطره ساز و ماندنی باشد. من کنارتم رفیق، میدونم سخته، میدونم تلخه، اما شک نکن «برنده ای»، ببین منو… باید برنده شیم، آگاه، آباد، آزاد ارادتمند رضا صادقی» در بخش ترانه،اسامی مختلفی از جمله رضا صادقی، مهداد همایون پور، نوید بهبودی، ایمان مسرور، ندا پارسایی، آراز شیرافکن، سامی شریف، مهدی ایوبی، کیانا ناطقی، محمد مبارکی، پیام ربیعی، محمد رضا صادقی، امیر آرسین، صالح نیازی و محمدعلی شیعاوى به چشم میخورد. مهداد همایون پور، نوید بهبودی، مهدی ابراهیمی نژاد، فرزین کاتب، سامی شریف، وحید پویان، رضا آبزین، تورج جهانگیری، محمد رضا صادقی، امیر آرسین، صالح نیازی و محمدعلی شیعاوى در بخش آهنگسازی این آلبوم حضور دارند. رضا صادقی در بخش ت
نظیم با افرادی همچون سهیل شمس، فرید ایمانی، مهدی ابراهیم نژاد، فرزین کاتب، شجاعت شفائی، هادی جولانی، علیرضا اسدی، مجید ملوندی، میلاد اقدسی، محمد رضا صادقی و مسعود همایونى همکاری داشته است. میکس و مسترینگ قطعات آلبوم توسط محمد فلاحی، فرید ایمانی، حسین پور معصومی، شجاعت شفائی، حمید حاتمی، هادی جولانی، حامد بهراد، حمید صانع، شاهرخ احمدی و مسعود همایونى انجام شده است. آلبوم برنده به دلیل مشکلات فقر و اقتصادی در داخل ایران به صورت کاملا رایگان منتشر شد
پلاجیانیسم یک دیدگاه الهیاتی مسیحی است که معتقد است هبوط، طبیعت انسان را آلوده نکرده و انسان ها به لطف الهی، اراده آزاد برای رسیدن به کمال انسانی دارند. پلاجیوس زاهد و فیلسوفی از جزایر بریتانیا، تعلیم می داد که خداوند نمی تواند به مؤمنان دستور انجام غیرممکن ها را بدهد، بنابراین باید انجام همه احکام الهی ممکن باشد. او همچنین تعلیم داد که مجازات یک نفر به خاطر گناهان دیگری ناعادلانه است؛ بنابراین نوزادان که باید به خاطر گناه آدم غسل تعمید داده شوند، در حقیقت بی عیب و نقص به دنیا می آیند. پلاجیوس هیچ عذری را برای رفتار گناه آلود نپذیرفت و تعلیم داد که همه مسیحیان صرف نظر از جایگاهشان در زندگی، باید زندگی بی عیب و نقص و عاری از گناه داشته باشند. پلاجیانیسم توسط مخالفش آگوستین تعریف شد؛ تعاریف دقیقی که همچنان مبهم هستند. اگرچه پلاجیانیسم در جهان مسیحی معاصر، به ویژه در میان نخبگان و راهبان رومی از حمایت قابل توجهی برخوردار بود، اما توسط آگوستین و هوادارانش که دیدگاه های مخالفی در مورد فیض، تقدیر و اراده آزاد داشتند، مورد نقد قرار گرفت. آگوستین در مناقشه پلاجیان پیروز شد؛ پلاجیانیسم در شورای کارتاژ در سال ۴۱۸ قاطعا
نه محکوم شد و توسط کلیسای کاتولیک روم و کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان بدعت شناخته می شود. قرن ها پس از آن پلاجیانیسم به اشکال مختلف به عنوان اتهام ارتداد برای مسیحیانی که عقاید نامتعارف داشتند، مورد استفاده قرار می گرفت. تحقیقات جدیدتر در الهیات و مطالعات دینی این سؤال را مطرح کرده اند که باورهای پلاجیوس تا چه حد با باورهای مخالفانش و مسیحیان جریان اصلی مدرن متفاوت بوده است. پیشینه. در طول قرن های چهارم و پنجم، کلیسا به دلیل تغییر مذهب کنستانتین به مسیحیت، تغییرات سریعی را تجربه می کرد. بسیاری از رومی ها به مسیحیت گرویده بودند، اما لزوماً به طور کامل از این دین پیروی نمی کردند. از آن جایی که مسیحیان دیگر مورد آزار و اذیت قرار نمی گرفتند، با مشکل جدیدی روبرو شدند: چگونه از ارتداد و پایبندی ظاهری به دین رسمی جلوگیری کنند. برای بسیاری، راه حل، اتخاذ ریاضت مسیحی بود. مسیحیت اولیه از نظر الهیاتی متنوع بود. درحالی که مسیحیت غربی تعلیم می داد که اجتناب ناپذیری مرگ نتیجه هبوط انسان است. یک سنت سوری شامل شخصیت های قرن دوم، تئوفیلوس و ایرنئوس ادعا می کردند که مرگ و میر مقدم بر هبوط است. حدود سال ۴۰۰ میلادی آموزه گناه نخس
تین تازه در مسیحیت غربی در حال ظهور بود و از آموزه های سیپریان مبنی بر این که نوزادان باید به خاطر گناه آدم غسل تعمید داده شوند، سرچشمه می گرفت. مسیحیان دیگر از اوریجن در این باور پیروی کردند که نوزادان به دلیل شکست هایشان در زندگی قبلی، در گناه متولد می شوند. روفینوس سوری که در سال ۳۹۹ به عنوان نماینده جروم به رم آمد، از سنت سوری پیروی کرد و اعلام داشت که انسان فانی آفریده شده است و هر انسانی تنها به خاطر گناه خود مجازات می شود. پلاجیوس یک زاهد غیر روحانی اهل جزایر بریتانیا بود که در اوایل دهه ۳۸۰ به رم نقل مکان کرد. پلاجیوس نیز مانند جروم از آنچه که سهل انگاری در میان مسیحیان می دید، انتقاد کرد و در مقابل معیارهای اخلاقی بالاتر و زهد را ترویج داد. او به دلیل جبرگرایی و تقدیرگرایی مانویت با آن مخالفت کرد و از امکان زندگی بدون گناه دفاع کرد . اگرچه پلاگیوس ترک ثروت دنیوی را موعظه می کرد، ایده های او در میان بخش هایی از نخبگان رومی محبوب شد. پیتر براون مورخ، استدلال می کند که پلاجیانیسم «به یک گرایش گریز از مرکز قدرتمند در اشراف روم متوسل می شد؛ گرایشی به پراکندگی گروه های کوچک که هر کدام تلاش می کردند نخبه با
شند، هر کدام مشتاق بودند از همسایگان و رقبای خود، یعنی ساکنان طبقه متوسط بالای روم بالاتر بروند.» پائولینوس نولا مدیر قدرتمند رومی به پلاجیوس و جولیان اکلانوم نویسنده پلاجیوسی نزدیک بود، و کائلستیوس اشراف زاده سابق رومی توسط جرالد بونر به عنوان «رسول واقعی جنبش به اصطلاح پلاجیوسی» توصیف شد. بسیاری از ایده هایی که پلاجیوس ترویج می کرد در مسیحیت معاصر جریان اصلی بودند و توسط چهره هایی مانند جان کریسوستوم، آتاناسیوس اسکندریه، جروم و حتی آگوستین اولیه حمایت می شدند.
کتاب A Short Walk in the Hindu Kush (:گامی کوتاه در هندوکش) اثری است از نویسندهٔ سفرنامه نویس انگلیسی، اریک نیوبی (Eric Newby) که در سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) منتشر شد. این کتاب روایتی خودزندگی نامه ای از ماجراجویی های نویسنده در منطقه هندوکش، به ویژه در کوه های نورستان در شرق افغانستان است؛ سفری که ظاهراً با هدف صعود نخستین به قله میر سمیر انجام شده بود. منتقدان این اثر را طنزآمیز، کاملاً انگلیسی مآبانه و سرشار از لحنی فروتنانه دانسته اند. این کتاب در نسخهٔ جلد نرم، بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروش داشته است. رویدادهای کتاب از زندگی نیوبی در صنعت مد لندن آغاز شد و به افغانستان کشیده شد. در این مسیر، نویسنده آموزش بسیار مختصرش در کوه نوردی در شمال ولز، توقفی در استانبول، و رانندگی تقریباً فاجعه بار از میان ترکیه و ایران را توصیف کرده است. او و همراهانش تا درهٔ پنجشیر برده شدند، جایی که پیاده روی خود را آغاز کردند؛ سفری که با رنج ها و دشواری های کوچک همراه بود و نیوبی آن را با روایتی طنزآمیز و در عین حال آمیخته با تاریخ واقعی نورستان و توصیف های گذرا از لحظات نادر زیبایی در طول مسیر بازگو کرده است. اختلاف نظرهای نیوبی با همراه
فارسی زبانش، هیوز کارلس (Hugh Carless)، و عبارت های عجیب برگرفته از یک کتاب دستور زبان قدیمی، به شکلی طنزآمیز در متن به کار رفته است. این کتاب بارها تجدید چاپ شده و دست کم در ۱۶ نسخهٔ مختلف انگلیسی و نیز به زبان های اسپانیایی، چینی، آلمانی و کرواتی منتشر شده است. هرچند برخی منتقدان — و حتی خود نیوبی — کتاب "عشق و جنگ در آپنین ها" ("Love and War in the Apennines") را اثری بهتر می دانند، اما "گامی کوتاه در هندوکش" همان کتابی بود که او را به شهرت رساند. منتقدان متفق القول اند که این کتاب به طرز چشم گیری بامزه و طنزآمیز است، آن هم به سبک کلاسیک بریتانیایی. پیشینه. در سال ۱۹۵۶، اریک نیوبی در سن ۳۶ سالگی به طور ناگهانی به حرفهٔ خود در صنعت مد در لندن پایان داد و تصمیم گرفت به گوشه ای دورافتاده از افغانستان سفر کند؛ جایی که هیچ انگلیسی ای در شصت سال پیش از آن، پا نگذاشته بود. او تلگرامی برای دوستش، دیپلمات هیو کارلس (Hugh Carless) فرستاد که قرار بود همان سال به عنوان دبیر اول سفارت بریتانیا در تهران منصوب شود، و از او خواست که در سفری اکتشافی به شمال افغانستان با وی همراه شود. نیوبی و کارلس آمادگی لازم و تجربهٔ کافی
نداشتند، اما با هم عهد بستند که کوه یخ زده و در آن زمان دست نخوردهٔ میرسمیر (Mir Samir) را که ارتفاعی نزدیک به ۲۰۰۰۰ پا (۵۸۰۹ متر) داشت، صعود کنند. کتاب. انتشار. کتاب "A Short Walk in the Hindu Kush" نخستین بار در سال ۱۹۵۸ توسط انتشارات Secker &amp; Warburg منتشر شد. از آن زمان تاکنون بارها در بریتانیا و ایالات متحده تجدید چاپ شده است. این کتاب به زبان های فرانسوی (۱۹۸۹)، اسپانیایی (۱۹۹۷)، چینی (۱۹۹۸)، آلمانی (۲۰۰۵)، سوئدی (۲۰۰۸) و کرواتی (۲۰۱۶) ترجمه شده است. این کتاب با عکس های سیاه وسفید همراه است که توسط اریک نیوبی یا هیو کارلس گرفته شده اند. در آن همچنین دو نقشه دستی دیده می شود. نقشه نخست با عنوان «نقشه ای برای نشان دادن سفری در نورستان توسط اریک نیوبی و هیو کارلس در سال ۱۹۵۶»، منطقه ای به وسعت ۷۵ در ۵۵ مایل را پوشش می دهد که از دره پنجشیر در شمال غرب آغاز می شود و تا نورستان و دره پوشال (لقمان) در جنوب شرق امتداد دارد؛ در کنار آن، یک نقشه کوچک تر از آسیای مرکزی نیز آمده است که موقعیت این منطقه را در شمال شرق کابل نشان می دهد. نقشه دوم با عنوان «نورستان»، منطقه وسیع تری به اندازه تقریباً ۱۸۵ در ۱۴۰ مای
ل را شامل می شود و شهرهای کابل و جلال آباد را در جنوب و ناحیه چترال و کوهستان پاکستان را در شرق نشان می دهد. پیش گفتار. پیش گفتاری دوصفحه ای از رمان نویس انگلیسی ایولین وو ("Evelyn Waugh") در ابتدای کتاب آمده که در آن خواندن کتاب را توصیه می کند. او به سبک «محاوره ای و بی تکلف» کتاب اشاره می کند و روایت دلنشین آن را «عمیقاً انگلیسی» می داند. او ابراز امیدواری می کند که نیوبی آخرین نمایندهٔ این «سنت شوخ و خیال پردازانه» نباشد. او توضیح می دهد که اریک نیوبی نویسندهٔ این کتاب را ابتدا با نویسندهٔ دیگری به همین نام اشتباه گرفته و اعتراف می کند (یا تظاهر می کند) که در آغاز با تصور اینکه کتاب متعلق به آن شخص دیگر است، آن را به دست گرفته است. وو توصیف طنزآمیز و دلپذیر نیوبی از فروش لباس زنانه را برجسته می کند، و سپس به آنچه «ندای طبیعت» می نامد (و خودش آن را عبارتی به غایت کلیشه ای می داند) که نیوبی را به رشته کوه هندوکش کشاند. در پایان، او «خوانندهٔ عزیز» را دعوت می کند که «دل بدهد و از این اثر خاص لذت ببرد». ساختار. کتاب به صورت روایت اول شخص توسط نیوبی نوشته شده است. نیوبی با شرحی داستانی از نارضایتی اش از زندگی
در صنعت مد لندن و چگونگی ترک آن آغاز کرده است. او تعریف کرده که چگونه خودش و دوستش کارلس آموزش کوتاهی در فن کوهنوردی دیدند، روی سنگ ها و صخره های کوچک در شمال ولز. پیشخدمت های مهمانخانه کوهنوردانی ماهر بودند و نیوبی و کارلس را از مسیر سختی به نام «آیو سپالکر» (Ivy Sepulchre) در دیناس کراملچ بالا بردند. نیوبی سپس با همسرش واندا به استانبول رفت. آنها با کارلس ملاقات کرده و از آنجا با خودرو از ترکیه به سوی پرشیا (ایران امروزی) عبور می کنند. در جاده مجبور می شوند ناگهانی ترمز کنند، درست پیش از رسیدن به یک کوچ نشین در حال مرگ، و با دشواری پلیس را قانع می کنند که آنها موجب مرگ او نشده اند. واندا به خانه بازگشت و مردان از مسیر ایران و افغانستان، در مدت یک ماه پنج هزار مایل می راندند؛ از هرات تا کابل. در مسیر، روایت هایی طنزآمیز درباره شخصیت ها و دشواری ها وجود دارد: مثلا «صاحب کار عبدل، مردی با دندان های شکسته و شیطانی، علاقه شدیدی به هیوج داشت.» نیوبی و کارلس پس از مقدمات و آموزش کوتاه، از کابل به دره پنجشیر رفتند و در خانه ای کنار رودخانه اقامت کردند، جایی که هیوج داستان های محلی تعریف می کرد. آن ها با سه اسب و هم
راهان محلی حرکت می کردند و با مشکلاتی چون گرما، تاول و دل درد مواجه بودند. در مسیر، ردپای حیوانات وحشی و روستاهای مخروبه را می دیدند و تلاش می کردند با طبیعت و شرایط سخت کنار بیایند. کوهنوردی در ارتفاعات هندوکش با یخچال های لغزنده و مسیرهای دشوار ادامه داشت و پس از تلاش زیاد، گاه مجبور به بازگشت می شدند. نیوبی و کارلس با استفاده از دستور زبان قدیمی باشگلی(کاتی) و کمک راهنماها، به نورستان رسیدند، جایی گرم و پر از مردمان محلی. آن ها با مردم تعامل داشتند، در مراسم محلی اجازه شرکت نداشتند اما از فرهنگ و طبیعت منطقه لذت می بردند. مشکلاتی چون بیماری و ضعف جسمی را تحمل می کردند و با طبیعت زیبای منطقه ارتباط برقرار می کردند. در بازگشت، از مناطق سرسبز، درختان میوه، و آثار تاریخی رد می شدند. مسیرشان به دهکده های صخره ای و دره های پرآب می رسید و خاطراتی از سفر، از جمله برخورد با حیوانات وحشی و مردم محلی، در ذهنشان ثبت می شد. در نهایت، پس از طی راه طولانی، به قندهار بازگشتند و در آنجا زندگی روزمره را دوباره شروع کردند. نقد. منتقدانی چون الکساندر فراتر (Alexander Frater) گفته اند که هرچند "A Short Walk in the Hindu Kush"
اثری محبوب و طنزآمیز است، اما از نظر نگارش به پای کتاب بعدی نیوبی، "Love and War in the Apennines" (۱۹۷۱) نمی رسد؛ خود نیوبی نیز با این نظر موافق بود. جان پیلکینگتون (John Pilkington) آن را الهام بخش دانسته و از طنز فروتنانه و بریتانیایی نیوبی تمجید کرده است. مایکل شاپیرو (Michael Shapiro) آن را نمونه ای کلاسیک از سفرنامه نویسی سنتی بریتانیا خوانده و در فهرست کتاب های محبوب "WorldHum" آورده است. بوید تانکین (Boyd Tonkin) در "The Independent" کتاب را "سفری کلاسیک" توصیف کرده که حس شگفتی نویسنده را حفظ می کند. کری هربرت (Kari Herbert) در "گاردین" نوشت که نسخه ای قدیمی از این کتاب را از پدرش، والی هربرت (Wally Herbert)، به ارث برده و آن را جرقه ای برای ماجراجویی دانسته است. این اثر در فهرست های "Outside" و "Salon.com" نیز در میان بهترین سفرنامه ها آمده است. دیلی تلگراف نیز از طنز انگلیسی کتاب و دیدار بامزه نیوبی با ویلفرد تسیجر (Wilfred Thesiger) یاد کرده است. مارگالیت فاکس (Margalit Fox) در "نیویورک تایمز" نوشت این سفر باعث شهرت نیوبی شد و سبک نگارش او را سرشار از فروتنی دانست. وی نقد ویلیام داگلاس (William O.
Douglas)، قاضی دیوان عالی آمریکا را نقل می کند که کتاب را "سرگرم کننده و شوخ طبع" خوانده است. رمان نویس آمریکایی، ریک اسکیوت (Rick Skwiot)، سبک نیوبی را یادآور "A Walk in the Woods" اثر بیل برایسون (Bill Bryson) دانسته و از روایت شوخ و صادقانه اش تمجید کرده است. پاتریک هالند (Patrick Holland) و گراهام هاگان (Graham Huggan) در کتاب "Varieties of Nostalgia" این اثر را نمونه ای از طنز حاصل از نوستالژی ساختگی در سفرنامه نویسی دانسته اند. ساموئل پیکرینگ (Samuel Pickering)، استاد ادبیات، "A Short Walk" و "Slowly Down the Ganges" را آثاری «سرگرم کننده» و ادامه سنت سفرنامه نویسی بریتانیایی چون رابرت بایرون (Robert Byron)، نویسنده سفرنامه "جاده اکسیانا" توصیف کرده است. میراث. آلپ نورد اتریشی، آدولف دیمبرگر (Adolf Diemberger)، در گزارشی در سال ۱۹۶۶ تلاش نیوبی و کارلس را برای شناسایی هندوکش مرکزی از نظر کوهنوردی «بی اهمیت» خواند، هرچند اذعان داشت که آن ها «تقریباً موفق به صعود شدند». در همان سال، بولسواف خواشچینسکی (Boleslaw Chwascinski)، کوهنورد لهستانی، این صعود را «اولین تلاش جدی برای کوهنوردی در هندوکش افغانستان» تو
صیف کرد. در جنوری ۲۰۱۲، هیئتی به سرپرستی شورای کوهنوردی بریتانیا (British Mountaineering Council) با الهام از این «کتاب ماجراجویانه مشهور» تلاش کرد تا نخستین صعود زمستانی به قله میر سمیر را انجام دهد، اما به دلیل دزدی تجهیزات، برف عمیق و دشواری مسیر، ناکام ماند.
جان ارل مدن (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۳۶ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱) مربی حرفه ای فوتبال آمریکایی و گزارشگر ورزشی در لیگ ملی فوتبال بود. او از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۸ به عنوان سرمربی تیم اوکلند رایدرز خدمت کرد و آنها را به 8 بازی پلی آف، هفت عنوان بخش، هفت بازی قهرمانی AFL/AFC و اولین عنوان سوپر بول این مجموعه در یوزر بول یازدهم رساند. مدن که هرگز فصل بازنده ای نداشته است، بالاترین درصد برد را در بین سرمربیان فوتبال دارد که حداقل ۱۰۰ بازی را مربیگری کرده است. تا پایان فصل ۲۰۲۴، مدن با ۱۰۳ برد، بیشترین برد را به عنوان سرمربی در تاریخ رایدرز داشته است. مدن توسط بسیاری به عنوان یکی از بهترین مربیان تمام دوران شناخته می شود. مدن پس از بازنشستگی از مربیگری، از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۹ گزارشگر فوتبال برای پخش تلویزیونی بود و برنده ۱۶ جایزه ورزشی امی شد. مدن در هر چهار شبکه تلویزیونی اصلی آمریکا ظاهر شد و برای بازی های پخش شده توسط CBS, Fox, ABC و NBC تفسیر ارائه کرد. او همچنین نام، تخصص و تفسیر خود را به سری بازی های ویدیویی مدن فوتبال، که پرفروش ترین فرنچایز بازی های ویدیویی فوتبال آمریکایی شد، قرض داد. مدن در سال ۲۰۰۶ به تالار مشاهیر فوتب
ال حرفه ای راه یافت. زندگی شخصی. مدن با همسرش، ویرجینیا فیلدز، در یک بار در ساحل پیسمو، کالیفرنیا ملاقات کرد. آنها در ۲۶ دسامبر ۱۹۵۹ در سانتا ماریا، کالیفرنیا ازدواج کردند. پس از آن، آنها در پلسانتون، کالیفرنیا زندگی کردند و صاحب دو پسر به نام های جوزف و مایکل شدند. جو برای خرس قهوه ای فوتبال بازی می کرد. مایک در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد، جایی که او به عنوان گیرنده در تیم فوتبال شروع کرد. یک نوه، جسی، در اوایل دهه ۲۰۲۰ برای میشیگان ولورینز فوتبال بازی کرد و در سال ۲۰۲۵ به عنوان مربی کنترل کیفیت برای فرماندهان واشینگتن استخدام شد. بشر دوستی. در ژوئن ۲۰۱۶، مسابقات بوسه مدن، که با میزبانی مشترک با استیو ماریوچی برگزار شد، ۵ میلیون دلار برای المپیک ویژه کالیفرنیای شمالی، بنیاد تحقیقات دیابت نوجوانان، و بنیاد جوانان دیابت جمع آوری کرد. در سال ۲۰۲۱، مدن شروع به تأمین مالی شش بورسیه تحصیلی برای دانش آموزان دبیرستان های مختلف خلیج شرقی کرد. در اکتبر ۲۰۲۲، کال پلی و خانواده مدن اعلام کردند که مدن سهم عمده ای را به یک مرکز فوتبال ۳۰ میلیون دلاری در پردیس کال پلی اهدا کرده است. این مرکز، که قرار است مرکز فوتبال جان مدن
نامیده شود، کمدهای کاملاً جدید، امکانات قدرت و تهویه، مرکز تغذیه، دفاتر، اتاق های تمرین و سالن نمایش فیلم برای مربیان، بازیکنان و مربیان تیم را فراهم می کند. این مرکز ۳۰٫۰۰۰ فوت مربع وسعت دارد و پیش بینی می شود در سال ۲۰۲۹ افتتاح شود و ورودی آن در مجاورت بنای یادبود دانشگاه برای قربانیان سانحه هوایی در سال ۱۹۶۰، که بسیاری از آنها دوستان مدن بودند، افتتاح شود. درگذشت. مدن در خانه خود در پلسانتون، کالیفرنیا، در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱، در سن ۸۵ سالگی درگذشت. علت مرگ نامعلوم بود. اقتباس سینمایی. فیلمی به نام او (جان مدن) با بازی نیکلاس کیج ساخته شده است.
بازپرداخت نقدی به معنای بازگشت بخشی از مبلغ خرید با استفاده از کارت بانکی به صورت نقدی است. در واقع، بانک ها یا شرکت های خدماتی این امکان را به کاربران می دهند که در هنگام خرید با کارت بدهی خود، بخشی از پول را به عنوان پاداش یا تخفیف دریافت کنند. این خدمات به مشتریان خرده فروشی ارائه می شود و در آن مبلغی به کل قیمت خرید تراکنشی که با کارت نقدی پرداخت شده است اضافه می شود و مشتری آن مبلغ را به صورت نقدی همراه با خرید دریافت می کند. برای مثال، خریداری که کالایی به ارزش ۱۸٫۹۹ دلار را از یک سوپرمارکت خریداری می کند، ممکن است درخواست بیست دلار وجه نقد برگشتی کند. مشتری نیز پرداخت بدهی ۳۸٫۹۹ دلاری به فروشگاه را تأیید می کرد و صندوقدار سپس ۲۰ دلار نقداً به او می داد. بازپرداخت نقدی کارت بدهی از طریق شبکه های پرداخت رایج مانند ویزا، مسترکارت، امریکن اکسپرس در دسترس است. این روش با فراهم کردن یک خروجی برای پول نقدی که یک فروشگاه دریافت می کند، نیاز فروشگاه به واریز پول نقد اضافی به بانک در پایان کار را کاهش می دهد. بسیاری از مشتریان این روش را راهی مفید برای دریافت پول نقد می دانند زیرا از استفاده از دستگاه خودپرداز ک
ه ممکن است هزینه های اضافی داشته باشد، جلوگیری می کند. گستره پوشش. این خدمت توسط بانک ها و بازرگانان در کشورهایی مانند جمهوری چک، ایالات متحده، کانادا، بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند، ایرلند، هنگ کنگ، بلژیک، آلمان، سوئد، نروژ، لهستان، هلند و اسپانیا به دلیل ساختارهای کارمزدی مورد استفاده در آن مناطق ارائه می شود: ترکیب این دو عامل بدین معنی است که خرده فروش می تواند با ارائه خدمات بازپرداخت نقدی، در هزینه ها صرفه جویی کند. اضافه کردن بازپرداخت نقدی به خرید با کارت نقدی برای خرده فروش هزینه کمیسیون بیشتری ندارد، اما در فرآیند ارائه بازپرداخت نقدی، خرده فروش می تواند وجه نقدی را که در غیر این صورت باید برای واریز در بانک پرداخت می کرد، «تخلیه» کند.
چندمنطقی یا پلی لوجیسم باوری است که می گوید گروه های مختلف مردم به روش های متفاوتی استدلال می کنند (از ترکیب دو کلمه یونانی "پلی (poly") به معنای «بسیاری» و "لوگوس" (logos) به معنای «منطق» ساخته شده است). این اصطلاح به لودویگ فون میزس نسبت داده می شود، که از آن برای اشاره به نازیسم، مارکسیسم و دیگر فلسفه های اجتماعی مبتنی بر طبقه استفاده می کرد، پیش از آن که نوشته های توماس کوهن و دیگران نسبی گرایی را به یک نظریه جریان اصلی تبدیل کند. با معنای میزسی این اصطلاح، یک پلی لوجیست اشکال مختلفی از «منطق» را به گروه های مختلف نسبت می دهد، که ممکن است شامل گروه هایی بر اساس نژاد، جنسیت، طبقه یا دوره زمانی باشد. این دقیقاً به منطق بولی اشاره ندارد. انواع چندمنطقی. یک پلی لوجیست ادعا می کند که گروه های مختلف به روش های اساساً متفاوتی استدلال می کنند و از «منطق های» منحصربه فردی برای استدلال استنتاجی استفاده می کنند. چندمنطقی هنجاری فرض می کند که این منطق های مختلف به یک اندازه معتبر هستند، و بیان می کند که هیچ سیستم منطقی واحدی بر دیگران برتری ندارد. در مقابل، چندمنطقی توصیفی یک ادعای تجربی است که وجود روش های استدلال م
تفاوت در میان گروه ها را تصدیق می کند اما لزوماً اعتبار یکسانی برای این روش ها قائل نیست. یک پلی لوجیست توصیفی ممکن است یک شکل جهان شمول و معتبر از منطق استنتاجی را تشخیص دهد، درحالی که به طور تجربی متوجه می شود که برخی گروه ها از استراتژی های استدلال جایگزین (و بالقوه نادرست) استفاده می کنند. در چارچوب میزسی، یک طرفدار چندمنطقی، یک پلی لوجیست هنجاری محسوب می شود. چنین شخصی ممکن است یک استدلال را در یک چارچوب منطقی خاص معتبر ارزیابی کند، حتی اگر با منطق مورد استفاده تحلیلگر در تضاد باشد. همان طور که لودویگ فون میزس اظهار داشت، «این کار هرگز توسط هیچ کس انجام نشده و هرگز نمی تواند انجام شود»، که چالش های ذاتی در تطبیق سیستم های منطقی مختلف را برجسته می کند. منطق پرولتاریایی. اصطلاح «منطق پرولتاریایی» گاهی اوقات به عنوان شاهدی بر پلی لوجیسم در نظر گرفته می شود. این اصطلاح به جوزف دیتسگن در نامه یازدهم او در مورد منطق برمی گردد. دیتسگن فیلسوف یگانه اندیش قرن نوزدهم است که اکنون گمنام مانده و اصطلاح ماتریالیسم دیالکتیکی را ابداع کرده و مورد ستایش چهره های کمونیستی مانند کارل مارکس و ولادیمیر لنینقرار گرفته است. آ