Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رگ او، آگهی های ترحیم مفصلی توسط کواتِرمِر دِ کوئینسی و دیگران منتشر شد. هنگامی که بحث های پارلمانی در مورد تصاحب مرمرهای الگین برای پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند در جریان بود، ویسکونتی از جمله محققانی بود که از او خواسته شد تا اظهاراتی در مورد ارزش فرهنگی خود ارائه دهد؛ خاطرات او به انگلیسی ترجمه و منتشر شد. ویسکونتی به عنوان متصدی آثار باستانی در موزه لوور، جانشین شارل اوتون فردریک ژان-باپتیست دو کلاراک شد. ویسکونتی عمیقاً به سنت های باستانی شناسیِ خبرگی پایبند بود. او ارزش های تداعی گر را در پرتره ها بالا می دانست و پرتره هایی از بزرگان (هم فیلسوفان و هم امپراتوران) را به عنوان پیش فرض در نظر می گرفت. او برگشودن گره از پیکرنگاری مجسمه ها و نقش برجسته هایی که توصیف می کرد، تمرکز داشت. ویسکونتی همچنین چهره ای آستانه ای در آغاز تاریخ هنر مدرن است، زیرا هاسکل و پنی اشاره می کنند که او اعتراف می کند که شاید زیبایی یک مجسمه را بیش از حد ارزیابی کرده است، زیرا از تشخیص پرتره فوسیون در آن لذت می برد. حس وفاداری او به مجسمه سازی که با آن بزرگ شده بود، او را بر آن داشت تا در بهترین این کپی ها از آثار کلاسیک
یونانی و هلنیستی اصیل، مانند آپولو بلودره و لائوکون و پسرانش، «تقلیدهای کاملی» را ببیند که برای مجموعه داران رومیِ صاحب ذوق ساخته شده اند، و اینکه سنت های مجسمه سازی باستانی، تاریخی انباشته از پیشرفت ها هستند، نه مانند ویرژیل، که از هومر احساس، پالایش و بهبود یافته اند. در سال ۱۸۱۸ پس از مرگش، مدالی به افتخار او ضرب شد. این مدال بخشی از مجموعه ای است که به منظور بزرگداشت مردان برجسته فرانسوی که شهرت او را در آن زمان نشان می دهند، ساخته شده است.
هُدیٰ محمد شریف الخطیب (۱۲ اکتبر ۱۹۶۴) بازیگر اماراتی است. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد، پس از آنکه در تعدادی از آثار هنری شرکت کرد که برایش شهرتی به همراه آورد؛ به ویژه پس از بازی در سریال «آخرین تصمیم» در کنار محمد المنصور. از همان جا مسیر هنری اش را با نقش های اصلی آغاز کرد و کارهایش میان کمدی و درام تنوع یافت. او عضو تئاتر الاهلی دبی است. و برای تنوع در نوع آثار و نقش هایی که به مخاطب ارائه می دهد شناخته می شود؛ نقش هایی میان کمدی، درام و تراژدی می چرخد. زندگی و پیشه. هدی محمد شریف احمد الخطیب در ۱۲ اکتبر ۱۹۶۴ در ابوظبی زاده شد و مادرش اصالتی ایرانی دارد. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی اش در امارات، رشته مهندسی طراحی و سامان دهی باغ ها را در یکی از دانشگاه های شهر لس آنجلس در ایالات متحده آمریکا خواند. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، به کشورش بازگشت و به دلیل علاقه فراوان به هنر، از سال ۱۹۹۴ تصمیم گرفت راه هنری خود را در بازیگری آغاز کند. او به سه زبان مسلط است: عربی، فارسی (به دلیل ریشه های ایرانی اش) و انگلیسی (به خاطر تحصیل در رشته مهندسی در ایالات متحده آمریکا). سال های آغازین. هدی الخطی
ب نسبت به دیگر هم دوره ای هایش دیرتر وارد عرصهٔ بازیگری شد؛ چراکه نخستین بار در سال ۱۹۹۵ با حضور در سریال «پدرم، عذرخواهی می کنم» بازیگری را آغاز کرد. پیش از آن نیز در چند کار با نقش های کوچک ظاهر شده بود، از جمله در برنامهٔ «سلامتک» و نمایشنامه های «نامه های ابواحمد الحویلی» و «دختر عیسی». در سال ۱۹۹۷ در سریال کودکان «کارآگاه کونان» صداپیشگی کرد. نخستین نقش اصلی اش را در سال ۱۹۹۷ در سریال «آخرین تصمیم» ایفا کرد که از تلویزیون کویت و به قلم فجر السعید پخش شد. یک سال بعد نیز در فصل نهم سریال «طاش ما طاش» حضور یافت و در مجموعهٔ هفت قسمتی «گل ها و دیوارها» و سریال «زمان کفاش» در کنار سعاد عبدالله ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۹۹ در برنامهٔ «غنائیات» شرکت کرد و نیز در سریال های «خانواده ای بسیار خاص» و «الدردور» بازی کرد. همچنین در فصل دوم سریال «فرزندان فردا» به عنوان مهمان حضور یافت. دههٔ ۲۰۰۰. در سال ۲۰۰۰ در سریال «متشکرم ای …»، برنامهٔ «داوودیات» و سریال «داستان های کویتی» حضور داشت و نیز نقشی کوتاه در فصل سوم سریال «فرزندان فردا» در کنار سعاد عبدالله ایفا کرد. در سال ۲۰۰۱ در سریال های «توطئه های خانوادگی» و «خانوا
ده ای بسیار خاص» بازی کرد. همچنین به عنوان مهمان در فصل نهم سریال «طاش ما طاش» حضور داشت و در سریال های «دیوان السبیل» و «کفن» نیز ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۰۲ در سریال های «حکم بشر» و «اعتراف») ظاهر شد. یک سال بعد، در سال ۲۰۰۳، در سریال های «روز دیگر» و «خانه بو نشمی» نقش آفرینی کرد. در سال ۲۰۰۴ در سریال «نقطه روی حروف» حضور یافت و در سریال «حسرت های حنین» به عنوان مهمان ویژه بازی کرد. در سال ۲۰۰۵ در سریال های «گل و خار»، «وقتی گل ها آواز می خوانند»، «چرخهٔ زمان» و «دار الزین» شرکت داشت. سال بعد، در ۲۰۰۶، در چند قسمت از برنامهٔ «وسع صدرک» حضور یافت و در سریال های «ستارهٔ خلیج»، «صاحب امتیاز»، «بی قیود» و «شیر جزیره» بازی کرد. در سال ۲۰۰۷ در سریال های «فرزندان فقر»، «عروسی خون»، «سیاحة سیاحة»، «شاهین»، «سفر رنج» و «من و تو و اینترنت» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۰۸ نیز در سریال های «واقعاً خوش شانس ها» و «بارونات» ظاهر شد. در سال ۲۰۰۹ در مجموعه ای از آثار هنری شرکت داشت، از جمله سریال های «اگر یادت رفته باشد»، «قلب های سرگردان»، «راه های مطایا»، «روزهای سراب»، «العقیدة شمّه» و نیز در نمایش رادیویی «دوشیزه رقیه» و سر
یال «چیزهایی که خریدنی نیستند». وی نخستین بازیگر اماراتی به شمار می رود که در یک سریال مصری شرکت کرد؛ چنان که در سال ۲۰۰۹ در سریال «اگر یادت رفته باشد» ایفای نقش کرد. به او نقش اصلی در یک فیلم سینمایی مصری پیشنهاد شد تا نقش زنی را بازی کند که یک کاباره را اداره می کند، اما او این پیشنهاد را رد کرد؛ از یک سو به دلیل هراس از سنت های محافظه کارانهٔ جامعه اش و از سوی دیگر برای آنکه مخاطبانش را از دست ندهد. او در بسیاری از سریال های کویتی نیز نقش آفرینی کرده است؛ از جمله در سریال «نوع العین» که خود تأکید کرده بود به لطف بازی در این سریال، چیزهای بسیاری دربارهٔ میراث کویتی آموخته است. او از بازیگر کویتی عبدالامام عبدالله حمایت کرد، زمانی که او نقش مردی خلیجی را بازی می کرد که به کاباره های مصر رفت وآمد دارد و با زنان شاغل در آنجا رابطه برقرار می کند. هدی دربارهٔ این نقش گفت که او حقیقتی را بازآفرینی کرده که واقعاً وجود دارد و نمی توان آن را انکار کرد. دههٔ ۲۰۱۰. از سال ۲۰۱۰ شمار آثار هنری که هدی الخطیب در آن ها شرکت داشت افزایش یافت. او در همین سال در نمایش «حیّال بوطیر» و سریال «ستّار شب» حضور یافت، همچنین در فصل
دوم سریال «تصانیف» و سریال «احساس مرگبار» بازی کرد. در سال ۲۰۱۲ در سریال های «خاطراتی کاملاً خانوادگی»، «ده سال رفاقت» و «الیحموم» شرکت داشت و در فیلم «نور تاریک» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۱۳ در سریال های «ای کسی که دوستت دارم»، «و روزها ادامه دارند»، «شاخه شکسته»، «حرف های عمران»، «گل بنفشه» و «مردم گوناگون اند» ظاهر شد. در سال ۲۰۱۴ در سریال های «شکستن خاطر»، «نگاه ها»، «موش های صحرا»، «عمر یک لحظه است» و نمایش «دختران آکادمی» شرکت داشت و در فیلم «۰۹۰» نیز بازی کرد. در سال ۲۰۱۳ او به طور جدی به بازنشستگی از هنر می اندیشید، زیرا دچار نوعی دلزدگی شده بود و از وضعیت هنری خسته شده و بر این باور بود که هنر به نوعی تجارت بدل شده است. در سال ۲۰۱۵ در فیلم «ناشی و میرا» و سریال های «اگر پایانم را می دانستم»، «حال منایر» و «مادربزرگ لولوه» حضور یافت. در سال ۲۰۱۶ در سریال «الدعلة» ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷ در نمایش رادیویی «مول الهوایل» و سریال های «لیس یا جارة»، «سناب شاف» شرکت داشت. در سال ۲۰۱۸ در سریال «قلب های سفید»، نمایش رادیویی «بازگشت عنتر»، سریال «چیزی از گذشته» و نمایش رادیویی «می خواهم برایتان داستانی بگویم» نقش آف
رینی کرد. در سال ۲۰۱۹ در نمایش رادیویی «پایان خدمت» و سریال های «چشمانم را به تو دادم»، «جمان»، «بلانی زمانی»، «من یک متن دارم»، «آزادی مشروط» و «۲۵ دقیقه» ایفای نقش کرد. دههٔ ۲۰۲۰. در سال ۲۰۲۰ در سریال های «هفت در»، «اشک های شادی» و «دفعهٔ بیروت» (دفعة بیروت) بازی کرد. در سال ۲۰۲۲ نیز در سریال های «ای زینت چشمانم»، «نوع العین» و «آدم و حوا» حضور یافت. زندگی شخصی. هدی با مردی خارج از محیط هنری ازدواج کرد که نام او را فاش نکرده است و از این ازدواج دو دختر به نام های فاطمه و حمده دارد.
میشیانزا به ایتالیایی به معنای «مخلوط» یا «مخلوط»، یا مسکیانزا، جشن مفصلی بود که به افتخار ژنرال بریتانیایی سر ویلیام هاو در فیلادلفیا در ۱۸ مه ۱۷۷۸ برگزار شد. هاو، فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در آمریکا در سال های اولیه انقلاب، از سمت خود استعفا داده و در شرف بازگشت به انگلستان بود. توپ توسط افسران او پرتاب شد که مبلغ ۳۳۱۲ گینه برای پرداخت آن پرداخت کردند. رویدادهایی که توسط کاپیتان جان برنامه ریزی شده بود آندره و جان مونتسور دیگران، شامل یک مسابقه قایق رانی در امتداد رودخانه دلاور، همراه با سه گروه موسیقی و ادای احترام ۱۷ توپه توسط کشتی های جنگی بریتانیایی، یک رژه دسته جمعی، مسابقات شوالیه های نیزه باز، و یک مجلس رقص و ضیافت با نمایش آتش بازی بود. محل، والنات گروو، عمارتِ جوزف وارتون. جمعیت بالای ۴۰۰ نفر مهمانان شامل دریاسالار ناوگان ریچارد لرد هاو، برادر ژنرال؛ ژنرال هنری کلینتون، فرمانده نیویورک و جایگزین هاو؛ پگی شیپن، همسر آینده بندیکت آرنولد؛ پگی چو، دختر بنجامین چو؛ ربکا فرانکس، دختر دیوید فرانکس، از وفاداران به حزب؛ لرد کاتکارت؛ باناستر تارلتون؛ و ویلهلم فون نیفاوزن، ژنرال هسیان ها، یک واحد مزدور ار
تش آلمان. آندره که در زمستان «مدیر اجتماعی» ارتش بود، به عنوان شاعر، بازیگر و غیره شناخته می شد. او همچنین به عنوان یک ویولونیست ماهر شهرت داشت. به عنوان کارگردان صحنه، صحنه های پس زمینه را برای نمایش هایی که توسط اعضای بازیگر ارتش انگلیس اجرا می شد، نقاشی می کرد.
یغردوتی وانک (؛ Սուրբ Հովհաննես վանք, Սուրբ Շիշյուղո վանք, Արծվաբերի Սուրբ Նշան վանք) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ۲۰–۲۲ کیلومتری شهر موش، استان موش ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شیخه مَهرَه بنت محمد بن راشد آل مکتوم (۲۶ فوریه ۱۹۹۴) شاهدخت اماراتی و عضو خاندان حاکم دبی است. او دختر نخست وزیر امارات متحده عربی، محمد بن راشد آل مکتوم، می باشد. وی به اسب سواری علاقه مند است و به طور فعال در کارهای خیریه و حمایت از امور انسان دوستانه مشارکت دارد. سال های اولیه. شیخه مهره بنت محمد بن راشد آل مکتوم در ۲۶ فوریه ۱۹۹۴ در دبی متولد شد و تنها فرزند از ازدواج محمد بن راشد آل مکتوم با زیو گریگرویاکوس است.نام تولد او کریستینا بود.او از طرف مادرش دارای اصالت یونانی است و بخشی از خاندان آل فَلاسی می باشد. شیخه مهره در سال ۲۰۲۳ از دانشگاه فارغ التحصیل شد و مدرک روابط بین الملل را از یکی از دانشگاه های لندن دریافت کرد.او همچنین دارای مدرکی از کالج محمد بن راشد برای مدیریت دولتی است. پیشه. در سپتامبر ۲۰۲۴، شیخه مهره راه اندازی برند عطر خود با نام Mahra M1 را اعلام کرد. نخستین محصول این برند با نام «طلاق» (Divorce) عرضه شد که الهام بخش آن تجربهٔ طلاق شخصی او بوده است. نیکوکاری. شیخه مهرة با فعالیت های خیریه و اجتماعی شناخته می شود. در رویدادهایی در زمینهٔ توانمندسازی زنان، حمایت از استعدادهای محلی در دبی
، کمک به نیازمندان و همچنین پایداری محیط زیست شرکت کرده است. در بازدید خود از اداره توسعهٔ جامعه دولت دبی در سال ۲۰۲۱ به عنوان سفیر کلیدی خاندان سلطنتی حضور داشت. در اکتبر و نوامبر ۲۰۲۳، او از مرکز راشد برای افراد دارای نیازهای ویژه بازدید کرد و اسباب بازی هایی اهدا نمود. سوارکاری. شیخه مهرة عاشق سوارکاری است و به همین دلیل لقب «بانوی سوارکار صحرا» را به او داده اند. او همواره در تمامی رویدادها و مناسبت هایی که به سوارکاری و اسب مربوط می شوند حضور دارد. او یک سوارکاری حرفه ای است. زندگی شخصی. شیخه مهره در آوریل ۲۰۲۳ به صورت قانونی با شیخ مانع بن محمد بن راشد بن مانا آل مکتوم، یک بازرگان اماراتی، ازدواج کرد و مراسم عروسی آن ها در ماه مه برگزار شد. حاصل این ازدواج یک دختر بود که در مه ۲۰۲۴ به دنیا آمد. شیخه مهرة در ژوئیه ۲۰۲۴ از طریق اینستاگرام اعلام کرد که از همسرش طلاق گرفته است، با استفاده از رویهٔ سه باره طلاق، که مرد با گفتن سه باره عبارت «تو را طلاق می دهم» همسر خود را طلاق می دهد؛ این رویه معمولاً توسط زنان علیه شوهرانشان اجرا نمی شود. پس از طلاق، او از پدرش بابت حمایت هایش قدردانی کرد. در اوت ۲۰۲۵، شیخه
مهرة نامزدی خود را با رپر مغربی فرنچ مونتانا اعلام کرد.
فدریکا آباته (؛ زادهٔ ) آهنگساز، خواننده و ترانه سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. آباته نواختن پیانو را از ۵ سالگی آغاز کرد و در رشته جامعه شناسی فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۱۳ در مسابقه ترانه سرایان که توسط سیائه برگزار می شد، برنده شد و با گروه موسیقی یونیورسال قرارداد بست. آباته بیش از ۱۰۰ آهنگ نوشته است، از جمله آهنگ های موفقی مانند «رم-بانکوک» برای بیبی کی و جوزی فرری ، «عشق ابدی» برای فدز و نومی. آباته به عنوان خواننده، در آهنگ «در رادیو» از گروه مراکش که با او تور هم برگزار کرد، و در آهنگ «چیودو گلی اوچی ای سالتو» به همراه بیبی کی که بعداً توسط فیمی موفق به دریافت نشان طلایی شد، حضور داشت. آهنگ او با نام «نسون گریدو دی جدایی» که توسط فرانچسکا میچلن اجرا شد، در شصت و ششمین دوره جشنواره موسیقی سانرمو مقام دوم را کسب کرد و نماینده ایتالیا در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ بود. در سال ۲۰۱۶ آهنگ هایی برای الودی، فیورلا مانویا، آریسا و گوئه پکو نوشت. در ژانویه ۲۰۱۸، در "جشنواره سانرمو"، ویژه ترانه سرایان و خوانندگان جوان ایتالیایی، شرکت کرد و به مقام دوم رسید و
جایزه منتقدان را از آن خود کرد. در ۱۸ مه ۲۰۱۸، اولین آلبوم کوتاه خود به نام "In foto vengo male" را منتشر کرد با استقبال زیادی مواجه شد. او همچنین در آلبوم "La cuenta" از کارل براو همکاری کرد که در رتبه ۴۶ جدول تک آهنگ های ایتالیا قرار گرفت. در سال ۲۰۱۸، آهنگ هایی با اما مارونه، الساندرا آموروسو و گمیتایز نوشت.
کلیسای تادئوس مقدس (کیم) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
آندره آ دِ فیلیپی (؛ زادهٔ ) که با نام حرفه ای آلفا شناخته می شود، خواننده و رپر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. دِ فیلیپی در جنوآ متولد و بزرگ شد. وی نواختن گیتار و پیانو را از هشت سالگی آغاز کرد. و در یک "مدرسه موسیقی کلاسیک" تحصیل نمود و در ابتدا در دانشگاه بوکونی برای تحصیل در رشته اقتصاد و مدیریت ثبت نام کرد، اما بعداً برای ادامه تحصیل تمام وقت در موسیقی، دانشگاه را رها کرد. در سال ۲۰۲۰، آهنگ «Sul più bello» را خواند که آهنگ فیلم کمدی رمانتیک "«خارج از لیگ من» بود". تک آهنگ «Bellissimissima» وی در سال ۲۰۲۳ به رتبه چهارم جدول تک آهنگ های ایتالیا رسید. او یکی از ۳۰ هنرمندی بود که در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۴ با آهنگ «Vai!» به رقابت پرداخت. این آهنگ در جایگاه دهم این رقابت قرار گرفت و به جمع ده آهنگ برتر جدول تک آهنگ های ایتالیا راه یافت. انتشار تک آهنگ های «Sofia» و «Vai!» هر دو قبل از انتشار سومین آلبوم استودیویی او "با نام «No so chi ha creato il mondo ma so che era innamorato»" در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ انجام شد و «Vabbè ciao» به عنوان سومین تک آهنگ وی د
ر ۲۴ مه ۲۰۲۴ منتشر شد. آهنگ وی به به اسم «Il filo rosso» که در اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد، به بالاترین جایگاه در نمودارهای ایتالیا رسیده است. در سال ۲۰۲۵ آهنگ «A me mi piace» با حضور مانو چائو دوباره در صدر جدول قرار گرفت و به یک آهنگ پرفروش تابستانی تبدیل شد.
صومعه منجی مقدس (توردان) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان ارزنجان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه بارتوقیمئوس مقدس یا صومعه بارتلمیوس مقدس (به ارمنی Սուրբ Բարդուղիմեոսի վանք - به انگلیسی Saint Bartholomew Monastery)، کلیسایی است متعلق به ارمنیان که در بین سده چهارم تا ششم ساخته شده است. این کلیسا در نزدیکی شهر «آداماکِرت» (باش قلعه امروزی) در ارمنستان غربی می باشد. صومعه بر روی آرامگاه بارتوقیمئوس یا بِرتولُمای مقدس، (وی به همراه تادئوس بیان گذاران کلیسای حواری ارمنی می باشند) یکی از حواریون عیسی مسیح که برای تبلیغ مسیحیت به این منطقه آمده بود ساخته شده است. تاریخ. صومعه بارتوقیمئوس مقدس، که بر اثر حملات عرب ها تخریب شده بود، در سده نهم میلادی مرمت و در سده سیزدهم میلادی، با الحاق بناهای جانبی، به یک مرکز علمی و مذهبی مهم تبدیل شد. در ۱۸۹۶ میلادی، جنگ های بین فدایی ارمنی و نیروهای دولت عثمانی و گروه های کُرد حمیدیه در اطراف این کلیسا روی داد اما با همهٔ این رخدادها این کلیسا به حیات خود ادامه داد و تنها پس از کشتار و کوچ اجباری ارمنیان متروکه و قسمتی از آن تخریب شد. سال ها ارمنیان و سایر مسیحیان برای زیارت آرامگاه بارتوقیمئوس قدیس به این کلیسا می آمدند اما پس از کشتار ارمنیان منطقه ارتش ترکیه، برای
جلوگیری از زیارت این مکان، به بهانهٔ درگیری با کُردهای منطقه، نواحی اطراف این دیر را نظامی اعلام کرد و به دور آن سیم خاردار کشید و اجازهٔ نزدیک شدن به این دیر را به کسی نمی دهد.
«محلی (ندرانگتا)» که به «محلی» یا «مکان» ترجمه می شود، واحد سازمانی محلی اصلی «ندرانگتا» است که صلاحیت رسیدگی به فعالیت های مجرمانه در کل یک شهر یا منطقه ای در یک مرکز شهری بزرگ را دارد. یک "منطقه" معمولاً از یک "«ندرینا»" در مورد یک شهر کوچک، یا از چندین "«ندرینا»" در صورتی که بیش از یک "«ندرینا»" در همان شهر فعالیت داشته باشند، تشکیل می شود. در مورد شهرهای بزرگتر، یک فرد محلی ممکن است بر یک منطقه یا محله خاص از شهر حکومت کند. در برخی زمینه ها، یک "«ندرینا»" از "منطقه ای" که رسماً به آن وابسته است، قدرتمندتر است. هر "محله" یک رئیس دارد که بر زندگی و مرگ اعضا تسلط دارد، یک "کاپو محله"، که معمولاً سنگ کاپو در یک «ندرینا» است. این محله حداقل ۴۹ عضو دارد. علاوه بر "کاپو محله"، یک "کنتابیله" (حسابدار) وجود دارد که امور مالی را اداره می کند - که معمولاً حوضه یا کیف نامیده می شود. یک "مجرم" بر فعالیت های غیرقانونی نظارت دارد. هر سه نفر یک حکومت سه نفره به نام کپی شده است تشکیل می دهند. یک "محله" اغلب به دو بخش تقسیم می شود: شرکت کوچکتر (انجمن «صغیر» یا پایین تر) و شرکت بزرگ (انجمن «بزرگ» یا بالاتر). قشر صغیر مطیع ق
شر کبیر است. "منطقه" سن لوکا از برتری تاریخی برخوردار است. هر گروه یا "منطقه" جدید باید مجوز فعالیت خود را دریافت کند. هر گروه متعلق به ندرانگتا «هنوز باید درصد کمی از درآمدهای غیرقانونی خود را به عنوان به رسمیت شناختن برتری اولیه "رئیس" سن لوکا، به او واریز کند.»
اومبرتو آلونگی (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه سرا ایتالیایی سوئیسی است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. اومبرتو آلونگی در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۶ در پالرمو به دنیا آمد. پس از سال ها زندگی و گذراندن وقت بین ایتالیا و سوئیس، از سال ۲۰۱۴ به تولید دو آلبوم انفرادی از طریق شرکت های ضبط موسیقی مستقر در لندن مشغول بوده است. آلونگی علاوه بر نواختن گیتار، به زبان های ایتالیایی، اسپانیایی و انگلیسی نیز آواز می خواند. از سپتامبر ۲۰۱۵، در مرحله مقدماتی سوئیس برای مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ حضور دارد. در اکتبر ۲۰۱۵، به عنوان تنها هنرمند مرد سوئیسی در جشنواره برای آهنگ های منتشر نشده شرکت کرد. او با آهنگ "Come stai" از بین ۳۰۰ هنرمند منتخب به نیمه نهایی رسید. آهنگ "Come stai" نوشته مارکو جورجی در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵ از رادیو پخش شد. این آهنگ در رتبه بندی پخش هوایی ایتالیا در جایگاه هفتم از ۱۰ آهنگی که بیشترین پخش را در رادیوهای ایتالیا داشته اند و در رتبه ۷۲ در بین ۱۰۰ آهنگ برتر بین المللی قرار گرفت. این آهنگ توسط شرکت ضبط موسیقی Latlantide شرکتی که آلونگی آلبوم جدید خود را با آن تهیه خواهد کرد، تهیه شد
ه است. او با مینا، مارکو الفو بوانگیوانی، آدریانو چلنتانو، پتی پراو، تولیو دی پیسکوپو و فیورلا مانویا همکاری کرده است. او در سال ۲۰۱۶ با مشارکت شش هنرمند سوئیسی-ایتالیایی دیگر، پروژه خیریه "Contesti" را به نفع بنیاد سوئیسی ایتالیایی تأسیس کرد. برای این پروژه، او به همراه والنتینو آلفانو آهنگی به نام "Noi siamo qui" ساخت. آخرین تک آهنگ وی به نام «Pura Follia» در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸ از رادیو پخش شد. این آهنگ در رتبه بندی پخش های ایتالیا، در بین ۱۰ آهنگی که بیشترین پخش را از رادیوهای ایتالیایی داشته اند، در رتبه اول قرار گرفت. در سال ۲۰۱۹، آلبوم جدید «Se amore c'è» را منتشر کرد و با تک آهنگ «Con quanto c'è da fare» به جدول آهنگ های مستقل ایرپلی ایتالیا راه یافت.
ریم شعبان ابراهیم حسن شناخته شده با نام هنری اَرْیامْ (۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰) خوانندهٔ اماراتی است.آغاز مسیر حرفه ای او با اولین آهنگ مستقلش با عنوان «یا معزل» رقم خورد، که شعر آن توسط شیخ زاید بن سلطان آل نهیان سروده شده بود. شیخ زاید همچنین نام هنری او را انتخاب کرد. در طول مسیر هنری خود، اریام برای شاعران برجسته ای در امارات آواز خوانده است، از جمله علی بن سالم الکعبی، محمد بن سالم الظاهری و مطلع الشمس. تا کنون نُه آلبوم بیرون داده است. زندگی و پیشه. اریام با نام کامل ریم شعبان ابراهیم حسن در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰ در دبی زاده شد و اصالتی مصری دارد. در رشتهٔ رسانه در دانشگاه عجمان برای علوم و فناوری درس خواند و مدرک کارشناسی ارشد در آن رشته گرفت. اریام که از سنین کودکی عاشق هنر و آواز بود، منتظر پایان تحصیلاتش نماند. او مسیر هنری خود را هم زمان با تحصیل آغاز کرد و در ۱۵ سالگی، زمانی که توسط دانشگاه زاید برای شرکت در برنامه ای با عنوان «سفیر ابوظبی» که توسط اداره گردشگری امارات برگزار می شد، معرفی شد. اریام فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۹۵ آغاز کرد، زمانی که سیمون اَسمر، کارگردان لبنانی، او را تشویق کرد تا در جشنواره خرید
دبی آواز بخواند. در آن زمان، اریام، مجموعه ای از ترانه های احلام را اجرا کرد که با استقبال فراوان مخاطبان روبه رو شد. اریام با اینکه مصری تبار است، به دلیل رشد و زندگی در امارات، لهجهٔ خلیجی را به خوبی آموخته اس که این امر همکاری شاعران خلیج را با او تسهیل کرد. او برای تعدادی از برجسته ترین شاعران، از جمله شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، رئیس دولت امارات، آهنگ اجرا کرده است؛ اولین آهنگش با شعری از او با عنوان «یا معزل» منتشر شد. او اظهار داشته است که شیخ زاید نام «اریام» را بر او گذاشت و او با همین نام مشهور شد. اریام جمع «ریم»، نام اصلی اوست که به معنی آهوی مادهٔ سفید است. اریام تاکنون ۹ آلبوم موسیقی منتشر کرده است که هر کدام به موفقیت او در خلیج کمک کرده اند. او تمامی این آلبوم ها را به صورت مستقل تولید کرده و حاضر نبود تحت نظر هیچ شرکت تولیدی فعالیت کند، اما نهایتاً در سال ۲۰۱۱ با شرکت Platinum Records قرارداد همکاری امضا کرد تا آلبوم هایش را منتشر کند. او بعدها اظهار داشت که این همکاری اشتباه بوده، زیرا آلبوم به شکلی که شایسته بود در بازار دیده نشد و او معتقد بود شرکت، حق آلبوم را به خوبی ادا نکرده است. او د
ر بسیاری از جشنواره ها و کنسرت ها اجرا داشته است، از جمله: جشنواره صلاله، جشنواره الجنادریه، جشنواره اعیاد دوحه در قطر، جشنواره دبی شاپینگ. در مجریگری تلویزیونی نیز فعالیت داشته است، از جمله برنامهٔ شعر «جواهر»، برنامهٔ آواز «ستارگان خلیج» در سال ۲۰۰۵ و همچنین برنامهٔ «ستارهٔ امارات» که در آن عضو هیئت داوران بوده است. اریام همچنین وارد عرصهٔ بازیگری شد و در چندین سریال حضور یافت، از جمله «عشق سلطان» در سال ۲۰۱۴ و «دکان بو طیر» در سال ۲۰۱۶. اریام در فعالیت های خیریه و اجتماعی نیز مشارکت گسترده ای دارد. در سال ۲۰۱۹، به او لقب «سفیر خیر» اعطا شد، به خاطر مشارکتش در طرح «غذای من، شادی من» در دانشگاه کانادایی دبی. زندگی شخصی. در ژوئن ۲۰۰۶، دچار یک حادثهٔ رانندگی جدی شد که منجر به بستری شدن او در بیمارستان دبی گردید. این حادثه دلیل اصلی غیبت او از صحنهٔ رسانه ای و هنری بود، اما او توانست بر این بحران فائق آید و دوباره به پیشهٔ خود بازگردد. اریام متأهل است، خواهرانش رانیا شعبان و رولا شعبان و برادرش حمود شعبان هستند. اریام به سوارکاری علاقه مند است. او در این باره گفته است: «سوارکاری برای من تنها یک ورزش نیست، بلکه
علاقه و عشقی است که با آن پیوند خورده ام. هنوز آن را دنبال می کنم، زیرا اسب برای من نماد قدرت، زیبایی و آزادی است. من سوارکاری را بخشی از شخصیت خود می دانم، درست مانند هنر؛ این ورزش به من صبر و شجاعت می آموزد و انرژی مثبت به من می دهد.»
«راهب: یک رمانس» رمانی گُتیک نوشته متیو گرگوری لوئیس است که در سال ۱۷۹۶ در سه جلد منتشر شد. این کتاب که در اوایل دوران حرفه ای لوئیس، در سن ۲۰سالگی او نوشته شده بود، به صورت ناشناس منتشر شد. کتاب، داستان یک راهب کاتولیک پرهیزکار را روایت می کند که تسلیم هوس های شهوانی خود می شود و زنجیره ای از وقایع را رقم می زند که او را به نفرین الهی می کشاند. این داستان نمونه ی بارزی از آن نوع گُتیک است که در ژانر وحشت تخصص دارد. این رمان، جنجال برانگیز شد. خوانندگان از محتوای صریح جنسی و مضامین تجاوز و زنای با محارمِ آن شوکه شدند و همین امر باعث شد که این رمان مسلماً به بحث برانگیزترین رمان گُتیک سده ی هجدهم بدل شود. اعتراض عمومی ای وجود داشت اما رمان، بسیار مشهور بود. با گذشت زمان، لوئیس احساس کرد که در نگارش آن بی سلیقگی به خرج داده است. برای همین، چاپ های بعدی را خودش به شدت سانسور و ویرایش کرد. "رمان «راهب»" بخشی از مجموعه آثار ادبی گُتیک، پیشگامِ رمان های گُتیک محبوب سده ی نوزدهم و تأثیرگذار بر ژانر وحشتِ مدرن محسوب می شود. این اثر، منبع اقتباس یا الهام بخش تعدادی از نمایشنامه ها، فیلم ها و نوشته ها بوده است.
بازی های پلی آف مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۱۹ از ۵ فوریه تا ۱۳ مارس ۲۰۱۹ برگزار شد. در مجموع ۱۱ تیم در بازی های پلی آف مقدماتی برای تعیین تکلیف چهار تیم از ۳۶ تیم حاضر در مرحله گروهی ای اف سی کاپ ۲۰۱۹ به رقابت پرداختند. تیم ها. ۱۱ تیم زیر که به پنج منطقه (منطقه غرب آسیا، منطقه آسیای مرکزی، منطقه جنوب آسیا، منطقه آسه آن، منطقه شرق آسیا) تقسیم شده اند، وارد مرحله پلی آف مقدماتی شدند که شامل دو مرحله بود: فرمت. در مرحله پلی آف مقدماتی، هر بازی به رفت و برگشت برگزار می شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی شد) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می شد (ماده ۹.۳ آیین نامه). چهار برنده مرحله پلی آف به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۳۲ تیم راه یافته مستقیم بپیوندند. برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. نمودار. نمودار بازی های پلی آف مقدماتی برای هر منطقه، که بر اساس رتبه بندی فدراسیون های هر تیم تعیین می شود، و تیم فدراسیون با رتبه بالاتر میزبان بازی برگشت خواهد بود، قبل از قرعه کشی مرحله گروهی در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸ رسماً توسط ای اف سی اعلام شد. مرحله م
قدماتی. خلاصه. در مجموع شش تیم در مرحله مقدماتی بازی کردند. منطقه آسیای مرکزی. "آخال در مجموع ۳–۱ برنده شد." منطقه جنوب آسیا. "کلمبو در مجموع ۹–۲ برنده شد." منطقه شرق آسیا. "ریومیونگ در مجموع ۶–۰ برنده شد." مرحله پلی آف. خلاصه. در مجموع هشت تیم در مرحله پلی آف بازی کردند: پنج تیم که در این دور وارد شدند و سه تیم برنده مرحله مقدماتی. منطقه غرب آسیا. "هلال القدس در مجموع ۳–۱ برنده شد." منطقه آسیای مرکزی. "۱–۱ در مجموع. خجند با گل زده بیشتر در خانه حریف برنده شد." منطقه جنوب آسیا. "چنایین در مجموع ۱–۰ برنده شد." منطقه شرق آسیا. "۰–۰ در مجموع. تای پو در ضربات پنالتی ۵–۳ برنده شد."
متیو گرگوری لوئیس (۹ ژوئیه ۱۷۷۵ - ۱۶ مه ۱۸۱۸)، رمان نویس و نمایشنامه نویس انگلیسی بود که نوشته هایش اغلب در دسته «ژانر وحشت گُتیک» طبقه بندی می شوند. اول به دلیل موفقیتِ رمان گُتیکش به نامِ "«راهب»" که در سال ۱۷۹۶ منتشر شد، اغلب با نام «راهب لوئیس» شناخته می شد. او همچنین به عنوان دیپلمات، سیاستمدار و مالک املاک در جامائیکا فعالیت داشت.