Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترتیب موتور را به کار می اندازد. نیتروز اکسید به صورت مایع در مخزن ها ذخیره می شود، اما در شرایط جوی، به صورت گاز درمی آید. زمانی که این مایع به داخل چندراهه (مَنیفولد) ورودی تزریق می شود، تبخیر و انبساط آن باعث کاهش دمای مخلوط هوا/سوخت و افزایش چگالی آن می شود و در نتیجه، بازده حجمی سیلندر افزایش می یابد. از آن جا که تجزیهٔ N2O به اکسیژن و نیتروژن فرایندی فرایند گرمازا است و دمای داخل موتور احتراق را افزایش می دهد، این تجزیه بهره وری و عملکرد موتور را افزایش می دهد. این افزایش مستقیماً به اختلاف دمای بین مخلوط سوختِ نسوخته و گازهای داغ حاصل از احتراق در سیلندرها بستگی دارد. همهٔ سامانه ها بر پایهٔ یک کیت تک مرحله ای طراحی شده اند، اما این کیت ها را می توان به صورت چندمرحله ای نیز به کار برد (کیت های دو، سه یا حتی چهار مرحله ای). پیشرفته ترین سامانه ها با واحدهای الکترونیکی پخش تدریجی کنترل می شوند که به یک کیت اجازه می دهد عملکردی بهتر از چند کیت هم زمان داشته باشد. بیشتر خودروهای درگ ریس دستهٔ Pro Mod و برخی از خودروهای Pro Street از سه مرحله برای افزایش توان استفاده می کنند، اما به طور فزاینده ای به فناور
ی پالس دار تدریجی روی می آورند. سامانه های تدریجی این مزیت را دارند که مقدار بیشتری نیتروز (و سوخت) را با افزایش تدریجی توان و گشتاور وارد کنند (برخلاف روش های ناگهانی)، که این امر از شوک مکانیکی و آسیب احتمالی جلوگیری می کند. شناسایی. خودروهایی که موتور آن ها به سامانهٔ نیتروز مجهز است، ممکن است با «تخلیه» ٔ سامانهٔ تزریق پیش از رسیدن به خط شروع شناسایی شوند. رانندگان معمولاً این کار را برای آماده سازی سیستم انجام می دهند. برای این منظور، یک شیر الکتریکی جداگانه به کار می رود تا هوای محبوس و نیتروز اکسید گازی موجود در مسیر انتقال آزاد شود. این کار باعث می شود نیتروز اکسید مایع از مخزن ذخیره تا شیر یا شیرهای سیم لوله ای که قرار است آن را به مسیر ورودی موتور تزریق کنند، جریان یابد. هنگام فعال شدن سامانهٔ تخلیه، یک یا چند ستون بخار نیتروز برای لحظه ای دیده می شود، زیرا مایع آزادشده به سرعت به بخار تبدیل می شود. هدف از تخلیهٔ نیتروز این است که در لحظهٔ فعال شدن سامانه، مقدار دقیق نیتروز اکسید تزریق شود؛ زیرا نازل های نیتروز و سوخت به گونه ای طراحی شده اند که نسبت هوا-سوخت مناسبی را تأمین کنند. از آن جا که نیتروز
مایع چگال تر از نوع گازی آن است، باقی ماندن بخار نیتروز در لوله ها می تواند باعث افت لحظه ای عملکرد خودرو شود (چرا که نسبت نیتروز به سوخت بیش از حد شده و توان موتور کاهش می یابد) تا زمانی که نیتروز مایع به نازل تزریق برسد. انواع سامانه های نیتروز. سامانه های نیتروز به طور کلی به دو دستهٔ «خشک» و «تر» تقسیم می شوند و چهار روش اصلی برای تزریق نیتروز دارند: «نازل تکی»، «تزریق مستقیم به هر پورت»، «صفحه ای» و «میله ای» که برای تزریق نیتروز به حفره های پلنوم در چندراههٔ ورودی به کار می روند. تقریباً در همهٔ سامانه های نیتروز، از قطعات روزنه دار ویژه ای به نام جت همراه با محاسبات فشار برای اندازه گیری مقدار نیتروز (و در حالت تر، نیتروز و سوخت) استفاده می شود تا نسبت هوا-سوخت (AFR) مناسب برای توان اضافی موردنظر فراهم گردد. خشک. در سامانهٔ «خشک» نیتروز، تنها نیتروز تزریق می شود و سوخت اضافی مورد نیاز از طریق سوخت رسانی انژکتوری وارد می شود، بنابراین سوخت وارد چندراهه (مَنیفولد دود) نمی شود و «خشک» باقی می ماند. این ویژگی دلیل نام گذاری این سامانه است. افزایش جریان سوخت یا با افزایش فشار یا با افزایش زمان بازماندن انژ
کتورها انجام می پذیرد. سامانه های خشک معمولاً از روش نازل تکی استفاده می کنند، اما می توان از هر چهار روش اصلی تزریق در کاربردهای خشک استفاده کرد. این سامانه ها معمولاً در خودروهای دارای کاربراتور به کار نمی روند، زیرا کاربراتورها نمی توانند سوخت اضافی را به طور فوری تأمین کنند. در موتورهای انژکتوری، سامانه های خشک با افزایش فشار سوخت یا افزایش مدت بازماندن انژکتورها هنگام فعال شدن سامانه، نسبت مناسب سوخت به نیتروز را تأمین می کنند. تر. در سامانهٔ «تر» نیتروز، نیتروز و سوخت به طور هم زمان تزریق می شوند و چندراهه ورودی با سوخت «تر» می شود، که علت نام گذاری این سامانه است. این سامانه در هر چهار روش تزریق قابل استفاده است. در سامانه های تر که روی موتورهای انژکتوری پورت یا مستقیم نصب می شوند، باید مراقب برگشت شعله ناشی از تجمع سوخت در مسیر ورودی یا توزیع نابرابر مخلوط نیتروز/سوخت بود. موتورهایی که از سوخت رسانی پورت یا مستقیم استفاده می کنند، تنها برای جریان هوا طراحی شده اند نه هوا و سوخت با هم. از آن جا که بیشتر سوخت ها نسبت به هوا سنگین تر بوده و در حالت گاز نیستند، در ترکیب با نیتروز رفتاری متفاوت از هوا دارن
د. در نتیجه احتمال توزیع نابرابر سوخت در محفظه های احتراق و ایجاد شرایط «رقیق» و انفجار یا تجمع سوخت در بخشی از مسیر ورودی وجود دارد که ممکن است منجر به احتراق کنترل نشده و تخریب شدید اجزا شود. در مقابل، موتورهای کاربراتوری یا دارای تزریق سوخت تک نقطه ای/بدنه دریچه گاز، از طراحی چندراهه تر استفاده می کنند که برای توزیع یکنواخت مخلوط سوخت و هوا ساخته شده اند و چنین مشکلاتی در این گونه موتورها به ندرت رخ می دهد. نازل تکی. در سامانهٔ نیتروز با «نازل تکی» (افشانهٔ تَکی)، نیتروز یا مخلوط نیتروز/سوخت از یک نقطه تزریق وارد می شود. این نازل معمولاً در لولهٔ ورودی هوا پس از فیلتر هوا و پیش از چندراهه ورودی و/یا دریچه گاز در موتورهای انژکتوری نصب می شود؛ و در موتورهای کاربراتوری، پس از دریچه گاز قرار می گیرد. در سامانه های تر، فشار بالای نیتروز باعث پخش شدن به شکل افشانه ای سوختی می شود که هم زمان با آن از طریق نازل تزریق می شود و به توزیع بهتر و یکنواخت تر مخلوط نیتروز/سوخت کمک می کند. تزریق مستقیم. در سامانهٔ نیتروز از نوع «تزریق مستقیم»، نیتروز یا مخلوط نیتروز/سوخت از طریق نازل های جداگانه ای که در مسیر ورودی هر سیل
ندر قرار دارند، به نزدیک ترین نقطهٔ ممکن به سوپاپ ورودی تزریق می شود. نازل های این سامانه معمولاً همان نوع نازل هایی هستند که در سامانه های نازل تکی استفاده می شوند، اما تعدادشان برابر یا مضربی از تعداد ورودی های موتور است. از آن جا که این سامانه به طراحی چندراهه ورودی برای توزیع یکنواخت تکیه ندارد، از نظر دقت، برتری ذاتی دارد. همچنین تعداد بیشتر نازل ها امکان تزریق حجم بیشتری از نیتروز را فراهم می کند. ایجاد «مرحله های» متعدد نیتروز با نصب چندین نازل در هر ورودی امکان پذیر است و به توان خروجی بیشتری می انجامد. سامانهٔ تزریق مستقیم نیتروز رایج ترین روش در کاربردهای مسابقه ای است. صفحه ای. سامانهٔ نیتروز از نوع صفحه ای ("plate") از یک فاصله دهنده (spacer) استفاده می کند که بین دریچه گاز و ورودی موتور نصب می شود و سوراخ هایی در سطح داخلی آن یا در یک لولهٔ معلق از صفحه تعبیه شده اند تا نیتروز یا مخلوط نیتروز/سوخت از آن عبور کند. سامانه های صفحه ای راه حلی بدون نیاز به سوراخ کاری ارائه می دهند، زیرا این صفحات معمولاً ویژهٔ هر خودرو طراحی می شوند و در محل اتصال های موجود مانند اتصال دریچه گاز به چندراهه ورودی یا ا
تصال چندراهه بالایی به پایینی قرار می گیرند. این سامانه ها تنها به پیچ های بلندتر نیاز دارند و به دلیل اینکه نیازی به تغییرات دائمی در مسیر ورودی هوا ندارند، به آسانی قابل بازگردانی هستند. بسته به نوع کاربرد، سامانه های صفحه ای می توانند توزیع دقیق نیتروز یا مخلوط نیتروز/سوختی مشابه با سامانه های تزریق مستقیم ارائه دهند. میله ای. در سامانهٔ نیتروز از نوع میله ای ("bar")، از یک لولهٔ توخالی با سوراخ هایی در امتداد طول آن استفاده می شود که در داخل پلنوم ورودی هوا نصب می شود تا نیتروز را توزیع کند. این روش تقریباً منحصراً در سامانه های نیتروز خشک به کار می رود، زیرا توزیع سوخت در این سامانه برای حالت های «تر» مناسب نیست. این نوع سامانه در میان رانندگانی محبوب است که می خواهند استفاده از نیتروز در خودرو پنهان بماند، زیرا روش تزریق نیتروز به آسانی قابل مشاهده نیست و بسیاری از قطعات مرتبط با سامانهٔ نیتروز از دید پنهان می مانند. پروپان یا سی ان جی. سامانه های نیتروز را می توان همراه با سوخت های گازی مانند پروپان یا سی ان جی استفاده کرد. این مزیت را دارد که از نظر فنی یک سامانهٔ "خشک" محسوب می شود، زیرا سوخت در زمان
ورود به مسیر ورودی، به صورت مایع نیست. نگرانی های مربوط به اطمینان. استفاده از نیتروز اکسید، مانند دیگر افزاینده های توان، نگرانی هایی دربارهٔ دوام و پایداری موتور ایجاد می کند. به دلیل افزایش شدید فشار در سیلندر، کل موتور تحت تنش بیشتری قرار می گیرد، به ویژه بخش هایی که به مجموعهٔ چرخان موتور مربوط می شوند. اگر قطعات موتور توانایی تحمل این فشار اضافی ناشی از استفاده از نیتروز را نداشته باشند، ممکن است آسیب های جدی به موتور وارد شود؛ مانند ترک برداشتن یا شکست پیستون ها، شاتون ها، میل لنگ و/یا بدنهٔ موتور. برای جلوگیری از چنین خرابی هایی، تقویت مناسب قطعات موتور همراه با تأمین دقیق و کافی سوخت اهمیت اساسی دارد. افزون بر این، نیتروز اکسید نباید در خودروهایی با جعبه دنده خودکار استفاده شود، زیرا افزایش شدید توان و گشتاور ممکن است باعث واردشدن تنش اضافی به مبدل گشتاور و جعبه دنده شود و آسیب برساند. قانونی بودن در خیابان. سامانه های تزریق نیتروز برای خودرو در برخی کشورها برای استفاده در جاده ممنوع هستند. برای نمونه، در نیو ساوت ولز، استرالیا، کد اصلاح خودروهای سبک Roads &amp; Traffic Authority (مورد استفاده از سا
ل ۱۹۹۴) در بند ۳٫۱٫۵٫۷٫۳ تصریح می کند که: «استفاده یا نصب سامانه های تزریق نیتروز اکسید مجاز نیست.» در بریتانیا، محدودیتی برای استفاده از وجود ندارد، اما این تغییر باید به شرکت بیمه اطلاع داده شود، که ممکن است باعث افزایش حق بیمه یا حتی رد بیمه نامه شود. در آلمان، با وجود مقررات سخت گیرانهٔ توف، نصب و استفاده از سامانهٔ نیتروز در خودروهای خیابانی قانونی است. الزامات فنی سامانه باید مشابه با استانداردهای سامانه های خودروی گازسوز باشد. مقررات مسابقات. برخی نهادهای برگزارکنندهٔ مسابقات درگ استفاده از نیتروز اکسید را در بعضی از دسته ها مجاز یا ممنوع کرده اند یا دسته های ویژه ای برای نیتروز تعریف کرده اند. استفاده از نیتروز در رقابت های Formula Drift مجاز است. تاریخچه. تکنیکی مشابه در دوران جنگ جهانی دوم در هواپیماهای لوفت وافه با سامانهٔ GM-1 برای حفظ توان موتورهای موتور هواگرد در ارتفاع بالا که چگالی هوا کمتر است، استفاده می شد. این سامانه عمدتاً در هواپیماهای ویژه مانند شناسایی ارتفاع بالا، بمب افکن های پرسرعت و رهگیرهای ارتفاع بالا به کار می رفت. گاه این سامانه همراه با روش تزریق آب-متانول لوفت وافه که MW 50 ن
ام داشت استفاده می شد (هر دو برای افزایش موقتی توان به عنوان "Notleistung") تا عملکرد قابل توجهی برای هواپیماهای جنگی فراهم شود. از جمله نمونه ها، استفادهٔ هم زمان از این دو روش در جنگنده های آزمایشی فوکه-وولف تا ۱۵۲H بود. در بریتانیا نیز در دوران جنگ جهانی دوم از سامانه های تزریق نیتروز در نسخه های ویژهٔ شب پیمای دی هاویلند موسکیتو و مدل های شناسایی هوایی سوپرمارین اسپیت فایر استفاده شد که با تغییراتی در رولز-رویس مرلین توسط شرکت Heston Aircraft انجام گرفته بودند.
گمشده () فیلمی آمریکایی در ژانر دلهره آور و معمایی است که در سال ۲۰۲۳ اکران شد. کارگردانی آن را ویل مریک و نیک جانسون برعهده داشته اند. این فیلم دنباله ای مستقل برای فیلم "جستجو" (۲۰۱۸) محسوب می شود. بازیگران اصلی آن استورم رید، ژواکیم دی آلمیدا، نیا لانگ و کن لئونگ هستند. داستان دربارهٔ دختر نوجوانی است که پس از ناپدید شدن مادرش در خارج از کشور، تلاش می کند به تنهایی راز ناپدید شدن او را کشف کند. داستان. جون آلن، دختری ۱۸ ساله که با مادرش گریس در لس آنجلس زندگی می کند، پس از آنکه مادرش به همراه نامزد جدیدش کوین به کلمبیا سفر می کند، منتظر بازگشت آن ها می ماند اما آن ها به خانه بازنمی گردند. جون با ناامید شدن از تحقیقات رسمی، شخصاً تحقیقات دیجیتالی خود را آغاز می کند و با کمک یک دستیار آنلاین در کلمبیا و استفاده از مهارت های خود در فضای مجازی، متوجه گذشته ای تاریک درباره کوین و حتی پدر گمشده اش جیمز می شود. در نهایت او راز آدم ربایی را کشف کرده و جان مادرش را نجات می دهد.
محمد صباح السالم الصباح (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل کویت است. او یکی از اعضای ارشد خانواده سلطنتی کویت است و مناصب کلیدی مختلفی به عنوان سیاستمدار، اقتصاددان و دیپلمات داشته است. او از ۱۷ ژانویه ۲۰۲۴ تا ۱۵ مه ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر کویت خدمت کرد. او قبل از نخست وزیری، معاون نخست وزیر کویت بود که سهم قابل توجهی در حکومت این کشور و روابط بین الملل داشت. دوران اولیه زندگی و تحصیل. متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۵۵ الصباح فرزند شیخ صباح سوم السلیم الصباح امیر سابق کویت و نوریه آل احمد الصباح که خواهر امیر فعلی است. برادر بزرگتر او سالم صباح السالم الصباح است که هم وزیر دفاع و هم وزیر کشور بود. محمد صباح الصباح مدرک لیسانس خود را در اقتصاد از کالج کلرمونت مک کنا گرفت و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای اقتصاد و مطالعات خاورمیانه را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. او همچنین برنده جایزه جوآن و رابرت بنستن برای دیپلماسی عمومی از مؤسسه رهبری در دانشکده حقوق و دیپلماسی فلچر در دانشگاه تافتس است. حرفه. خدمات دولتی. او که در سال ۱۹۹۳ به عنوان سفیر کویت در ایالات متحده منصوب شد، تا ۱۴ فوریه ۲۰۰۱ این سمت را بر عهده داشت و در آن زمان وزیر امور خا
رجه شد. وی از ژانویه ۲۰۰۳ تا ژوئیه ۲۰۰۳ سمت وزیر دارایی را بر عهده داشت. وی در ۱۱ فوریه ۲۰۰۶ به عنوان معاون نخست وزیر منصوب شد و به عنوان وزیر امور خارجه نیز ادامه داد. او در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ در اعتراض به فساد اداری در دولت کویت از سمت خود استعفا داد. او متعاقباً به عنوان همکار مدعو در دانشگاه آکسفورد به دنبال علایق آکادمیک بود. نخست وزیری. در ۴ ژانویه ۲۰۲۴، شیخ مشعل الاحمد الجابر الصباح، امیر کویت، شیخ محمد صباح السالم الصباح را به عنوان نخست وزیر کویت منصوب کرد. او در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۴ سوگند یاد کرد و اولین بار در ۲۰ سال گذشته بود که یکی از نوادگان شاخه بانو سلیم از خاندان حاکم کویت این سمت را بر عهده گرفت. شیخ احمد عبدالله الاحمد الصباح در ۱۵ آوریل ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر معین منصوب شد. تصدی مسئولیت او منوط به تشکیل کابینه و سوگند او در مجلس شورای ملی بود. پس، پس از این انتصاب، شیخ محمد به عنوان سرپرست نخست وزیر خدمت می کرد. زندگی شخصی. الصباح با فریال دوائج آل سلمان الصباح ازدواج کرده و دارای چهار فرزند است.
یگان ۷۰۰، یک بخش مخفی لجستیکی و قاچاق در درون نیروی قدس است که شاخه عملیات خارجی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه) می باشد. این یگان با هدف تسهیل انتقال تجهیزات نظامی و حمایت از نیروهای نیابتی منطقه ای ایران، به ویژه حزب الله لبنان و شبه نظامیان مختلف در سوریه تأسیس شده و دارای نقش محوری در راهبرد ایران، برای گسترش نفوذ در خاورمیانه می باشد. وظایف و عملیات کلیدی. انتقال تسلیحات و لجستیک یگان ۷۰۰، مسئول قاچاق تسلیحات، تجهیزات و منابع مالی به گروه های تحت حمایت ایران است. این یگان در هماهنگی نزدیک با دیگر واحدهای نیروی قدس، به ویژه یگان ۱۹۰ و یگان ۴۴۰۰ حزب الله، فعالیت می کند و شبکه ای جامع برای توزیع تسلیحات ایجاد کرده است. استفاده از پوشش بشردوستانه گزارش ها حاکی از آن است که این یگان، از بحران های بشردوستانه، به عنوان پوششی برای فعالیت های خود بهره برداری می کند. برای نمونه، پس از زلزله سال ۲۰۲۳ در شمال سوریه، یگان ۷۰۰، ظاهراً تسلیحات و نیروها را تحت پوشش ارسال کمک های بشردوستانه، بآن کشور قاچاق کرده است. مسیرهای دریایی قاچاق در واکنش به افزایش نظارت و دشواری های مسیرهای زمینی، ایران به مسیرهای دریایی
برای قاچاق تسلیحات روی آورده است. یگان ۷۰۰، همراه با یگان ۱۹۰، مسئولیت این عملیات دریایی را بر عهده دارد و از بنادری چون بیروت، برای انتقال سلاح به حزب الله استفاده می کند. رهبری و تحریم های بین المللی. گزارش ها حاکی از آن است که یگان ۷۰۰، تحت رهبری گال فراست اداره می شود؛ مقام پیشین نیروی قدس که روابط گسترده ای با ایران، سوریه و لبنان دارد. در سپتامبر ۲۰۲۴، بریتانیا تحریم هایی علیه این یگان اعمال کرد و آن را به دلیل مشارکت در فعالیت هایی با هدف بی ثبات سازی دیگر کشورها و از جمله خود بریتانیا، هدف قرار داد. این تحریم ها، شامل مسدودسازی دارایی ها و محدودیت در تعامل با این یگان می شوند. اهمیت راهبردی. عملیات یگان ۷۰۰، یک بخش حیاتی از راهبرد گسترده تر ایران، برای حمایت از گروه های نیابتی خود و با هدف گسترش نفوذ و مقابله با دشمنان منطقه ای اش به شمار می روند. این یگان، با تسهیل انتقال مخفیانه منابع نظامی، امکان ادامه عملیات گروه هایی چون حزب الله را فراهم می سازد و بر تحولات ژئوپولیتیکی خاورمیانه تأثیر می گذارد.
در علوم و مهندسی، یک سطح توان یا تراز توان و یک سطح میدان (که سطح توان ریشه یا سطح جَذرتَوان نیز نامیده می شود) مقادیر لگاریتمی کمیت های خاصی هستند که به یک مقدار مرجع استاندارد از همان نوع ارجاع داده می شوند. نوع سطح و انتخاب یکاها، مقیاس بندی لگاریتم نسبت بین کمیت و مقدار مرجع آن را نشان می دهد، اگرچه لگاریتم را می توان یک کمیت بدون بُعد در نظر گرفت. مقادیر مرجع برای هر نوع کمیت اغلب توسط استانداردهای بین المللی مشخص می شوند. سطوح توان و میدان در مهندسی الکترونیک، مخابرات، آکوستیک و رشته های مرتبط استفاده می شوند. سطوح توان برای توان سیگنال، توان نویز، توان صدا، میزان درمعرض گذاری صدا و غیره استفاده می شوند. سطوح میدان برای ولتاژ، جریان، فشار صدا استفاده می شوند. سطح توان. سطح یک کمیت "توانی"، که با "LP" نشان داده می شود، به صورت زیر تعریف می شود "." که دراینجا سطح میدان (یا توان ریشه). سطح یک کمیت "توان ریشه (جَذرتَوان)" (که به عنوان کمیت "میدان" نیز شناخته می شود) که با "L""F" نشان داده می شود، به صورت تعریف می شود. که اگر کمیت توان "P" متناسب با "F2" باشد، و اگر مقدار مرجع کمیت توان، "P0"، به همان نسبت ب
ا "F0" باشد، سطوح "L""F" و "L""P" برابر هستند. نپر، بل و دسی بل (یک دهم بل) واحدهای سطح هستند که اغلب برای کمیت هایی مانند توان، شدت یا بهره به کار می روند. نپر، بل و دسی بل با رابطهٔ به هم مرتبط هستند. استانداردها. سطح و واحدهای آن در استاندارد ایزو ۸۰۰۰۰–۳ تعریف شده اند. استاندارد ایزو هر یک از کمیت های سطح توان و سطح میدان را بدون بُعد تعریف می کند، به طوری که باشد. این امر با ساده سازی عبارات مربوطه، مانند سامانه های یکاهای طبیعی، انگیزه می گیرد. کمیت های مرتبط. کمیت نسبت لگاریتمی. کمیت های توان و میدان بخشی از یک دسته بزرگتر به نام کمیت های نسبت لگاریتمی هستند. استاندارد ای ان اس آی/ای اس ای اس۱٫۱–۲۰۱۳ دسته ای از کمیت ها را تعریف می کند که آن را "سطوح یا تَرازگان" می نامد. این معادله، سطحی از کمیت "Q" را که با "L""Q" نشان داده می شود، به صورت زیر تعریف می کند که اینجا برای سطح یک کمیت توان ریشه، پایه لگاریتم است. برای سطح یک کمیت توان، پایه لگاریتم است. نسبت فرکانس لگاریتمی. نسبت فرکانس لگاریتمی (که به عنوان سطح فرکانس نیز شناخته می شود) دو فرکانس، لگاریتم نسبت آنهاست و می توان آن را با استفاده از واحد "
اکتاو" (نماد: oct) مربوط به نسبت ۲ یا واحد "دهه" (نماد: dec) مربوط به نسبت ۱۰ بیان کرد: در تئوری موسیقی، اکتاو واحدی است که با پایه لگاریتم ۲ (به نام "فاصله") استفاده می شود. نیم پرده، یک دوازدهم اکتاو است. یک سنت، یک صدم نیم پرده است. در این زمینه، فرکانس مرجع C در نظر گرفته می شود، چهار اکتاو پایین تر از دو میانی.
چل نیلسون (؛ زادهٔ )وزنه بردار کلاس المپیک و بازیگر اهل سوئد است. شناخته شده ترین نقش او در سال ۱۹۸۱ و بازی در نقش «هیومانگس»، رهبر باند راهزنان بیابانی در فیلم "مکس دیوانه ۲" است. زندگی و حرفه. نیلسون که وزنه بردار سطح المپیک بود، در یوتبری، سوئد به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۰ به استرالیا رفت تا ورزشکاران سوئدی را برای المپیک تابستانی ۱۹۸۰ آموزش دهد. در استرالیا با بازیگر استرالیایی، کیت فرگوسن، آشنا شد و این دو در سوئد ازدواج کردند. کیت او را متقاعد کرد به استرالیا بازگردد و به دنبال شغلی در سینمای استرالیا بگردد. در فیلم اکشن آخرالزمانی و علمی-تخیلی "مکس دیوانه ۲" (۱۹۸۱) – که با نام "Mad Max: The Road Warrior" نیز شناخته می شود – نیلسون نقش شخصیت منفی اصلی «هیومانگس» را بازی کرد؛ رهبر گروهی از راهزنان که مجتمع سکونتی ساکنان را در بیابان های استرالیا محاصره نظامی می کنند. او گروهی آشفته از موتورسواران وحشی را هدایت می کند و در حالی که از جنگ روانی بهره می گیرد، با سخنرانی های خود ساکنان را به تسلیم شدن ترغیب می کند. ریچارد کورلیس از مجلهٔ "تایم" دربارهٔ بازی نیلسون نوشت: «شرارت در عضلات سینه ای عظیم او جاری اس
ت و زیر پوست بخیه خورده و طاس سرش قابل مشاهده می تپد». یک سال بعد، او در فیلم موزیکال و کمدی "The Pirate Movie" (۱۹۸۲) به کارگردانی کن آناکین و با بازی کریستوفر اتکینز و کریستی مک نیکول نقش آفرینی کرد. در سال ۱۹۸۴ در فیلم تلویزیونی "Man of Letters" ایفای نقش کرد و در سال ۱۹۸۷ نیز در فیلم "The Edge of Power" در نقش یک پرستار ظاهر شد.
بهره وری نیروی کار، میزان کالاها و خدماتی است که گروهی از کارگران در مدت زمان معینی تولید می کنند و یکی از چندین نوع بهره وری است که اقتصاددانان آنها را اندازه گیری می کنند. بهره وری نیروی کار را می توان برای یک سازمان یا شرکت، یک فرایند، یک صنعت یا یک کشور محاسبه کرد. سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (اوای سی دی) بهره وری را به عنوان «نسبت بین حجم خروجی و حجم ورودی ها» تعریف می کند. معیارهای حجم تولید معمولاً تولید ناخالص داخلی (جی دی پی) یا ارزش افزودهٔ ناخالص (جی وی اِی) هستند که با قیمت های ثابت بیان می شوند، یعنی با توجه به تورم تعدیل شده اند. سه معیار ورودی که معمولاً استفاده می شوند عبارتند از:
یا (۲۰۰۴) یک "فیلم صورتی" ژاپنی به کارگردانی هیدکازو تاکاهارا و با بازی سولا آئویی است. این فیلم در ژوئیه ۲۰۰۹ به صورت دی وی دی در ایالات متحده منتشر شد. خلاصه داستان. تسوموگی، دختری که به معلمش علاقه دارد، متوجه می شود که او با معلم دیگری رابطه دارد. پس از آنکه تسوموگی موفق می شود توجه معلم را جلب کند، ماجرا پیچیده تر می شود، چرا که او به یک هم کلاسی نیز دل می بندد. جوایز. "تسوموگی" به عنوان چهارمین فیلم برتر "صورتی" سال ۲۰۰۴ در «جوایز آکادمی فیلم صورتی»، یعنی "گرند پری صورتی"، انتخاب شد. سولا آئویی نیز در این مراسم، به خاطر بازی در این فیلم، جایزه «بهترین بازیگر تازه وارد» را دریافت کرد. دسترسی. این فیلم نخستین بار در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۴ به صورت سینمایی در ژاپن اکران شد. شرکت پینک ایگا نسخه دی وی دی این فیلم را در ایالات متحده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ در دو نسخه، استاندارد و نسخه ویژه منتشر کرد. نسخه ویژه شامل پشت صحنه، مصاحبه با سولا آئویی، کلیپ های موسیقی و صدای فراگیر ۵٫۱ کاناله است.
درآمد ملی پایدار یا درآمد ملی پایا (به انگلیسی: Sustainable national income؛ مخفف: SNI) شاخصی برای پایداری محیط زیست است که تخمینی از سطح تولیدی را ارائه می دهد که در آن - با فناوری موجود در سال محاسبه - عملکردهای زیست محیطی «برای همیشه» در دسترس باقی می مانند. نمای کلی. درآمد ملی یک کشور، تخمینی از تولید سالانه کالاها و خدمات است. از دست دادن کاربردهای ممکن محیط فیزیکی غیرانسانی، که کارکردهای محیطی نامیده می شوند و بشریت در تمام اعمال خود به آنها وابسته است، خارج از برآورد باقی می ماند. همچنین تولید حال و آینده به این کارکردهای زیست محیطی وابسته است. درآمد ملی پایدار در یک سال معین، تخمینی از سطح تولیدی است که در آن - با فناوری موجود در سال محاسبه - عملکردهای زیست محیطی «برای همیشه» در دسترس باقی می مانند. درآمد ملی پایدار در یک سال خاص به صورت زیر تعریف می شود:
دروازه کشمیری دروازه ای تاریخی است که در دهلی قدیم، دهلی، هند واقع شده است. این دروازه به عنوان ورودی شمالی به شهر محصور شاه جهان آباد، پایتخت امپراتوری مغول، عمل می کرد. این دروازه که توسط شاه جهان، امپراتور مغول در اواسط قرن هفدهم ساخته شد به دلیل نزدیکی به جاده ای که به کشمیر منتهی می شد به این نام خوانده می شود. این بنا نه تنها به خاطر شکوه معماری اش، بلکه به خاطر نقشی که در رویدادهای مهم از جمله شورش ۱۸۵۷ هند داشته، اهمیت تاریخی دارد. امروزه، دروازه کشمیری یک بنای برجسته در دهلی است که چندین جاده اصلی را به هم متصل می کند و به عنوان قطبی برای شبکه حمل و نقل شهری عمل می کند. دروازه کشمیری نام خود را از مناطق اطراف آن در شمال دهلی، واقع در منطقه دهلی قدیم، گرفته است. کلیسای سنت جیمز. کلیسای سنت جیمز که به نام کلیسای اسکینر هم معروف است به دستور کلنل جیمز اسکینر (۱۷۷۸–۱۸۴۱)، افسر نظامی مشهور آنگلو-هندی که هنگ سواره نظام اسکینر را تأسیس و فرماندهی کرد، ایجاد شد. این کلیسا توسط سرگرد رابرت اسمیت طراحی شد و بین سال های ۱۸۲۶ تا ۱۸۳۶ ساخته شد.
مرگ عجیب اروپا: مهاجرت، هویت، اسلام کتابی است که در سال ۲۰۱۷ توسط روزنامه نگار و مفسر سیاسی بریتانیایی، داگلاس ماری، نوشته شده است. این کتاب در ماه مه ۲۰۱۷ در بریتانیا و در ژوئن ۲۰۱۷ در ایالات متحده منتشر شد. عنوان کتاب از اثر کلاسیک تاریخ سیاسی جورج دنجرفیلد، "مرگ عجیب انگلستان لیبرال"، منتشر شده در سال ۱۹۳۵، الهام گرفته شده است. نظریه. ماری معتقد است که تمدن اروپایی به شکلی که در طول تاریخ وجود داشته، دوام نخواهد آورد. او دو عامل را در توضیح این موضوع بررسی می کند: عامل اول ترکیبی از مهاجرت انبوه مردمان جدید به اروپا به همراه نرخ پایین زاد و ولد در بین اروپاییان است؛ عامل دوم چیزی است که ماری آن را «این واقعیت که… همزمان اروپا ایمان خود را به باورها، سنت ها و مشروعیت خود از دست داد» توصیف می کند. بازخوردها. "«مرگ عجیب اروپا»" با واکنش های متفاوتی از سوی منتقدان و مفسران مواجه شد. مایکل برندن دوگرتی در نشریه "نشنال ریویو"، آن را تحسین کرد و نوشت: «این کتاب با گزارش های واقعی از سراسر قاره و کیفیت نگارشی که همزمان هم سرزنده و هم سوگوارانه است، آگاهانه نوشته شده است. ماری همچنین دارای ذهنیتی واقعاً لیبرال است؛
به این معنا که او از قدرت تابوهایی که بر مسئله اروپا تأثیر می گذارند، آزاد است، اما حتی کوچک ترین نشانه ای از واپس گرایی یا بدخواهی در او دیده نمی شود.» راد لیدل از "روزنامه ساندی تایمز" این کتاب را «کتابی درخشان، مهم و عمیقاً افسرده کننده» توصیف کرد. در "روزنامه دیلی تلگراف"، جولیت ساموئل کتاب ماری را با این جمله خلاصه کرد: «نظریه کلی او، مبنی بر اینکه اروپای خسته و تحت تأثیر احساس گناه، با پذیرش مهاجرت در این مقیاس، به ارزش های مدرن و گرانبهای خود بازی خطرناکی می کند، سخت قابل رد کردن است.» جان اوسالیوان، مفسر سیاسی محافظه کار، در نقد خود نتیجه گرفت که «اروپا به سمت اورابیا در حرکت است». از دیگر مفسران و نویسندگانی که دربارهٔ این کتاب نظر مثبتی داشتند می توان به راجر اسکروتون و نیک کوهن اشاره کرد. در نقد و بررسی های منفی کتاب، گبی هینسلیف، روزنامه نگار سیاسی، در "گاردین"، کتاب "«مرگ عجیب"» را «بیگانه هراسیِ اشرافی شده» توصیف کرد و «فصل پشت فصل به همان موضوعات تکراری می پردازد: مهاجرانی که تجاوز، قتل و ترور می کنند؛ ستایش هایی از مسیحیت؛ مباحث طولانی دربارهٔ اینکه چگونه اروپا به خاطر 'فرسودگی از تاریخ' و اح