Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دراگان ملادنوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال اینچئون یونایتد، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال رئال سوسیداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
میشکو میرکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، باشگاه فوتبال بئوگراد، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال الازیغ اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
ازوونکو میلویویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
ولادیمیر مارتینوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
اسلوبودان مارکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
وینکو مارینوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
میلوش ماریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال لیرسه، باشگاه فوتبال بوخوم، باشگاه فوتبال المپیاکوس، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
نیکولا مالباشا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال شاندونگ تایشان، باشگاه فوتبال احمد گروزنی، و باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
یووان مارکوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان، یوفا، و صربستان و مونته نگرو بازی کرده است.
تورزا ممکن است به یکی از مکان های زیر اشاره داشته باشد:
دانشگاه میدلند یک دانشگاه خصوصی لوتری در فریمانت، نبراسکا است. این کالج که از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۰ به عنوان کالج لوتری میدلند شناخته می شود، به کلیسای لوتری انجیلی در آمریکا وابسته است. دانشگاه میدلند به عنوان یک مؤسسه آموزشی در سال ۱۸۸۳ با نام آکادمی لوتر تأسیس شد. ساختمان اصلی، واقع در واهو، نبراسکا، در ۱۰ نوامبر ۱۸۸۳، چهارصدمین سالگرد تولد مارتین لوتر وقف شد. کالج فعلی نیز محصول کالج میدلند است، مؤسسه ای که در سال ۱۸۸۷ توسط مجمع عمومی کلیسای انجیلی لوتری تأسیس شد. کالج میدلند، که در آچیسون، کانزاس واقع شده بود، در سال ۱۹۱۹ به مکان فعلی کالج در فرمونت، نبراسکا نقل مکان کرد. آکادمی لوتر که بعداً کالج لوتر نام گرفت، در سال ۱۹۶۲ با کالج میدلند به عنوان کالج لوتری میدلند ترکیب شد. در سال ۲۰۰۹، کالج لوتری میدلند دارای کسری مالی هفت رقمی و کمترین ثبت نام از زمان جنگ جهانی دوم، با ۵۹۸ نفر بود.
سزار بریتو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
گلم کبود ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دومینگو بروتو (; – ) بازیکن سابق فوتبال بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاتالونیا بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
دستگاه اعداد پایه ۳۶ (انگلیسی: base-36 یا Hexatrigesimal)، سیستم عددنویسی ارزش مکانی بر پایه ۳۶ می باشد. انتخاب ۳۶ از این نظر مناسب است که اعداد را می توان با استفاده از ارقام عربی (۰–۹) و حروف لاتین (A-Z) نمایش داد. این سیستم از نمادهای ۰ تا ۹ برای مقادیر ۰ تا ۹ و از حروف A تا Z برای مقادیر ۱۰ تا ۳۶ استفاده می کند. هر رقم مبنای ۳۶ برای نمایش به کمتر از ۶ بیت در مبنای دودویی نیاز دارد.
WaveNet یک شبکه عصبی عمیق برای تولید صدای خام است. WaveNet توسط محققان شرکت هوش مصنوعی مستقر در لندن DeepMind ایجاد شده است. این تکنیک که در مقاله ای در سپتامبر ۲۰۱۶ بیان شد، می تواند با مدل سازی مستقیم شکل موج ها با استفاده از روش شبکه عصبی آموزش دیده با ضبط گفتار واقعی، صداهایی شبیه به انسان با صدای نسبتاً واقعی ایجاد کند. طبق گزارش ها، آزمایش ها با انگلیسی US و مَندرین نشان داد که این سیستم از بهترین سیستم های تبدیل متن به گفتار (TTS) گوگل بهتر عمل می کند، اگرچه تا سال ۲۰۱۶ ترکیب متن به گفتار آن هنوز کمتر از گفتار واقعی انسان قانع کننده بود. توانایی WaveNet برای تولید شکل های موج خام به این معنی است که می تواند هر نوع صوتی از جمله موسیقی را مدل سازی کند. تاریخچه. به لطف محبوبیت نرم افزارهایی مانند سیری اپل، کورتانای مایکروسافت، آمازون الکسا و دستیار گوگل، تولید گفتار از متن به طور فزاینده ای در حال گسترش است. اکثر این سیستم ها از تکنیکی استفاده می کنند که شامل قطعات صوتی به هم پیوسته برای ایجاد صداها و کلمات قابل تشخیص است. رایج ترین آنها TTS پیوسته نامیده می شود. این شامل کتابخانه بزرگی از قطعات گفتاری اس
ت که از یک بلندگو ضبط شده و سپس برای تولید کلمات و صداهای کامل به هم متصل می شوند. نتیجه غیرطبیعی به نظر می رسد، با آهنگ و آهنگ عجیب و غریب. اتکا به کتابخانه ضبط شده نیز تغییر یا تغییر صدا را دشوار می کند. تکنیک دیگری که به عنوان TTS پارامتریک می شود، از مدل های ریاضی برای بازآفرینی صداها استفاده می کند که سپس در کلمات و جملات جمع می شوند. اطلاعات مورد نیاز برای تولید صداها در پارامترهای مدل ذخیره می شود. ویژگی های گفتار خروجی از طریق ورودی های مدل کنترل می شود، در حالی که گفتار معمولاً با استفاده از یک ترکیب کننده صدا به نام ایجاد می شود. این همچنین می تواند منجر به صدای غیرطبیعی شود. طراحی و تحقیقات در حال انجام. زمینه. WaveNet نوعی شبکه عصبی پیشخور است که به عنوان یک شبکه عصبی پیچشی عمیق (CNN) شناخته می شود. در WaveNet, CNN یک سیگنال خام را به عنوان ورودی می گیرد و یک نمونه خروجی را در یک زمان ترکیب می کند. این کار را با نمونه برداری از یک توزیع softmax (یعنی ) از یک مقدار سیگنال انجام می دهد که با استفاده از تبدیل ترکیبی μ-قانون کدگذاری شده و به ۲۵۶ مقدار ممکن کوانتیزه می شود. مفهوم اولیه و نتایج. طبق مقا
له اولیه سپتامبر 2016 DeepMind "WaveNet: A Generative Model for Raw Audio"، شبکه با شکل موج های واقعی گفتار به زبان انگلیسی و مندرین تغذیه شد. همان طور که اینها از طریق شبکه عبور می کنند، مجموعه ای از قوانین را می آموزد که چگونه شکل موج صوتی در طول زمان تکامل می یابد. سپس می توان از شبکه آموزش دیده برای ایجاد شکل موج های گفتاری جدید با سرعت ۱۶۰۰۰ نمونه در ثانیه استفاده کرد. این شکل موج ها شامل نفس های واقع گرایانه و لب ها می شود - اما با هیچ زبانی مطابقت ندارد. WaveNet قادر به مدل سازی دقیق صداهای مختلف است، با لهجه و لحن ورودی که با خروجی ارتباط دارد؛ مثلاً اگر با زبان آلمانی آموزش داده شود، گفتار آلمانی تولید می کند. این قابلیت همچنین به این معنی است که اگر WaveNet از ورودی های دیگر تغذیه شود - مانند موسیقی – خروجی آن موزیکال خواهد بود. در زمان انتشار، DeepMind نشان داد که WaveNet می تواند شکل موج هایی تولید کند که شبیه موسیقی کلاسیک باشد. مبادله محتوا (صدا).. بر اساس مقاله ژوئن 2018 "Disentangled Sequential "Autoencoder" , DeepMind با موفقیت از WaveNet برای "تبادل محتواً صدا و صدا استفاده کرده است: شبکه می
تواند صدا را در یک ضبط صوتی با صدای دیگری که از قبل موجود است تعویض کند در حالی که متن و سایر موارد را حفظ می کند. ویژگی های ضبط اصلی ما همچنین روی داده های توالی صوتی آزمایش می کنیم. بازنمایی از هم گسیخته ما به ما این امکان را می دهد که هویت های گوینده را به یکدیگر تبدیل کنیم، در حالی که به محتوای گفتار مشروط می شویم." (ص. ۵) "برای صدا، این به ما امکان می دهد یک بلندگوی مرد را به یک بلندگوی زن تبدیل کنیم و بالعکس "[...]" ." (پ. ۱) طبق این مقاله، حداقل دو رقمی ساعت (حدود ۵۰ ساعت) از ضبط های گفتاری از قبل موجود هم از صدای منبع و هم صدای هدف باید به WaveNet وارد شود تا برنامه ویژگی های فردی خود را قبل از آن یاد بگیرد. می تواند تبدیل از یک صدا به صدای دیگر را با کیفیت رضایت بخشی انجام دهد. نویسندگان تأکید می کنند که «"[a]" n مزیت مدل این است که ویژگی های دینامیکی را از استاتیک جدا می کند "[...]"». (پ. ۸) یعنی WaveNet قادر است بین متن گفتاری و حالت های ارسال (مدولاسیون، سرعت، زیر و بم، حالت و غیره) برای حفظ در حین تبدیل از یک صدا به صدای دیگر از یک طرف، و ویژگی های اساسی صداهای منبع و هدف تمایز قائل شود. که لازم
است با دیگری مبادله شود. مقاله بعدی ژانویه ۲۰۱۹، "یادگیری بازنمایی گفتار بدون نظارت با استفاده از رمزگذارهای خودکار WaveNet" روشی را برای افزایش موفقیت آمیز تشخیص خودکار مناسب و تمایز بین ویژگی های پویا و ایستا برای «تبادل محتوا»، به ویژه از جمله تعویض صداها در ضبط های صوتی موجود، شرح می دهد. به منظور قابل اعتمادتر کردن آن مقاله بعدی دیگر، "Sample Efficient Adaptive Text-to-Speech" مورخ سپتامبر ۲۰۱۸ (آخرین ویرایش ژانویه ۲۰۱۹)، بیان می کند که DeepMind با موفقیت حداقل میزان ضبط واقعی مورد نیاز برای نمونه صدای موجود را از طریق WaveNet کاهش داده است. به «فقط چند دقیقه داده صوتی» در حالی که نتایج با کیفیت بالا حفظ می شود. توانایی آن در شبیه سازی صداها نگرانی های اخلاقی را در مورد توانایی WaveNet در تقلید صدای افراد زنده و مرده ایجاد کرده است. طبق مقاله ای در سال ۲۰۱۶ بی بی سی، شرکت هایی که روی فناوری های شبیه سازی صدای مشابه (مانند Adobe Voco) کار می کنند، قصد دارند برای جلوگیری از جعل، واترمارکی غیرقابل شنیدن برای انسان درج کنند، در حالی که شبیه سازی صدا، برای مثال، نیازهای صنعت سرگرمی را برآورده می کند. پیچیدگی
بسیار کمتری داشته باشد و از روش های متفاوتی نسبت به روش های مورد نیاز برای فریب دادن روش های شواهد پزشکی قانونی و دستگاه های شناسایی الکترونیکی استفاده کند، به طوری که صداها و صداهای طبیعی شبیه سازی شده برای اهداف سرگرمی-صنعتی هنوز هم می توانند به راحتی با تجزیه و تحلیل فن آوری از هم جدا شوند. برنامه های کاربردی. در زمان انتشار، DeepMind گفت که WaveNet به قدرت پردازش محاسباتی زیادی برای استفاده در برنامه های کاربردی دنیای واقعی نیاز دارد. از اکتبر ۲۰۱۷، گوگل بهبود عملکرد ۱۰۰۰ برابری همراه با کیفیت صدای بهتر را اعلام کرد. سپس WaveNet برای تولید صداهای دستیار Google برای انگلیسی و ژاپنی ایالات متحده در تمام پلتفرم های Google استفاده شد. در نوامبر ۲۰۱۷، محققان DeepMind یک مقاله تحقیقاتی منتشر کردند که در آن روش پیشنهادی «تولید نمونه های گفتاری با وفاداری بالا با بیش از ۲۰ برابر سریع تر از زمان واقعی» به نام «تقطیر چگالی احتمال» را شرح می داد. در کنفرانس سالانه توسعه دهندگان I/O در ماه می ۲۰۱۸، اعلام شد که صداهای جدید دستیار Google در دسترس بوده و توسط WaveNet امکان پذیر شده است. WaveNet تعداد ضبط های صوتی مورد
نیاز برای ایجاد یک مدل صوتی را با مدل سازی صدای خام نمونه های صداپیشه، بسیار کاهش داد.
انتخابات رهبری حزب محافظه کار بریتانیا (۲۰۲۲) می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
انزو فرناندز (؛ زادهٔ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال چلسی در لیگ برتر فوتبال انگلستان و تیم ملی آرژانتین بازی می کند. این هافبک آرژانتینی در سال ۲۰۲۳ میلادی با قراردادی ۸/۵ ساله با قیمت ۱۰۶٫۸ میلیون پوند به چلسی پیوست که رقمی رکوردشکن به حساب می آید. این مبلغ رکورد نقل و انتقالات باشگاه چلسی یعنی انتقال ۹۷٫۵میلیون پوندی لوکاکو از اینتر میلان و همچنین رکورد انتقال ۱۰۰ میلیون پوندی جک گریلیش به منچستر سیتی به عنوان گران ترین خرید تاریخ لیگ برتر را شکست. نکته جالب توجه این است که باشگاه سابق انزو فرناندز یعنی ریور پلاته از این انتقال چیزی حدود ۴۱ میلیون یورو به دست خواهد آورد. این در حالی است که رکورد نقل و انتقالاتی تاریخ باشگاه ریور پلاته، انتقال ۳۵ میلیون یورویی خاویر ساویولا به بارسلونا بود. افتخارات. دیفنسا جاستیکیا ریور پلاته بنفیکا چلسی آرژانتین انفرادی
نیکو پاز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که برای باشگاه فوتبال کومو به عنوان هافبک بازی می کند. زندگی شخصی. پاز پسر پابلو باس بازیکن سابق آرژانتینی است که در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ بازی کرده است. مادر او اسپانیایی است. عملکرد باشگاهی. رئال مادرید. در ۸ نوامبر ۲۰۲۳ پاز اولین بازی خود باشگاه فوتبال رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا ۲۴–۲۰۲۳ مقابل باشگاه فوتبال براگا انجام داد او در دقیقه ۷۷ جانشین فدریکو والورده شد. در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳ پاز اولین بازی خود را در لالیگا برای وایکینگ ها در پیروزی ۵-۱ مقابل باشگاه فوتبال والنسیا انجام داد و در دقیقه ۸۲ به جای دنی کارواخال به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. در ۲۹ نوامبر او اولین گل خود را در لیگ قهرمانان اروپا مقابل باشگاه فوتبال ناپولی به ثمر رساند و به پیروزی ۴–۲ تیمش کمک کرد. کومو. در ۲۵ اوت ۲۰۲۴ پاز با قراردادی چهار ساله به ارزش ۶ میلیون یورو به باشگاه فوتبال کومو پیوست. در ۲۶ اوت ۲۰۲۴ او اولین بازی خود را برای باشگاه در تساوی ۱–۱ مقابل باشگاه فوتبال کالیاری به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ او اولین گل خود را برای باشگاه فوتبال کومو در ت
ساوی ۱–۱ مقابل باشگاه فوتبال پارما به ثمر رساند. افتخارات. باشگاهی. رئال مادرید عملکرد ملی. جوانان. پار به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین برای تورنمنت موریس رولو ۲۰۲۲ در فرانسه دعوت شد. بزرگسالان. او در فهرست ۴۸ نفره مقدماتی تیم ملی فوتبال آرژانتین برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قرار گرفت. در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴ پاز اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال آرژانتین در برد ۶-۰ مقابل تیم ملی فوتبال بولیوی در مسابقه مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ انجام داد و یک پاس گل برای لیونل مسی ارسال کرد.
کاوش شمالگان به اکتشاف فیزیکی در منطقه شمالگان زمین گفته می شود. دوره تاریخی که در طی آن بشر منطقه شمال مدار شمالگان را کاوش کرده است. سوابق تاریخی حاکی از آن است که بشر از ۳۲۵ سال قبل از میلاد، زمانی که دریانورد یونانی باستان پیتئاس در تلاش برای یافتن منبعی از قلع فلزی به دریای یخ زده رسید، منتهی الیه شمالی را کاوش کرده اند. اقیانوس های خطرناک و شرایط بد آب و هوایی اغلب کاوشگرانی را که تلاش می کردند به مناطق قطبی برسند و سفر با این خطرات با دید، قایق و پیاده روی دشوار است، محدود می کند. تاریخ باستان. فرضیه هند و اروپایی. یک فرضیه بحث برانگیز، که اغلب به عنوان شبه تاریخ در نظر گرفته می شود، خانه مردم افسانه ای هایپربورینز در قطب شمال است. جان جی. بنت، دانشمند و نویسنده، در مقاله تحقیقاتی خود با عنوان «منشاء ابربوری فرهنگ هند و اروپایی» (۱۹۶۳) در مورد آن صحبت کرد. این نظریه در اصل توسط ویلیام اف. وارن، اولین رئیس دانشگاه بوستون، در کتاب "بهشت یافت شده یا مهد نژاد بشر در قطب شمال" مطرح شد. بعدها، بال گانگادار تیلاک، فعال استقلال طلب هندی، نظریه وارن را در خانه قطبی در وداها (۱۹۰۳) احیا کرد، که به ماکس مولر فیلو
لوژیست و هندشناس اختصاص داشت، که تیلاک قبل از تکمیل کتاب، ایده هایی را با او در میان گذاشته بود. کارل پنکا، قوم شناس اتریش-مجارستانی نیز در کتاب "خاستگاه آریایی ها" (۱۸۸۳) همین ایده را مطرح کرده است. نظریه تیلاک توسط ناسیونالیست های روسی رایج شد، به دلیل کار تاریخ دان و قوم نگار شوروی، ناتالیا رومانونا گوسوا و قوم نگار شوروی اس وی ژانیکوا، که درباره سرزمین شمالی اورال در قطب شمال از مردم هندوآریایی و اسلاو بحث می کردند. ملی گرای هندو، مادهاورائو ساداشیورائو گلوالکار نیز از ایده تیلاک حمایت کرد و از آن الهام گرفت. او در نشریه معروف خود در سال ۱۹۳۹، "ما یا ملت ما را تعریف کردیم"، اظهار داشت که "بی شک ما [...]هندوهابیش از هشت یا حتی ده هزار سال قبل از اینکه این سرزمین مورد هجوم نژادهای بیگانه قرار گیرد، در تصرف بلامنازع و بلامنازع این سرزمین بوده ایم.» هرودوت مورخ و جغرافی دان یونان باستان می گوید که هایپربورئون ها فراتر از ماساگت و ایزودونز زندگی می کردند. از آنجایی که این هر دو از مردم آسیای مرکزی هستند، می توان حدس زد که هایپربوریایی های او در سیبری زندگی می کردند. هراکلس در دوازده کار خود، به دنبال شاخ دار ط
لایی آرتمیس در هایپربوریا بود. از آنجایی که گوزن شمالی تنها گونه آهویی است که ماده ها دارای شاخ هستند، این نشان دهنده یک منطقه قطبی یا زیر قطبی است. محقق جیمز دی پی بولتون در عوض مردم ایسدون را در دامنه های جنوب غربی کوه های آلتای قرار داد، که باعث شد همکارش کارل پی راک، هایپربوریا را در آن سوی دروازه دزونگاریان در بخش شمالی منطقه سین کیانگ قرار دهد و اضافه کرد که احتمالاً هایپربوره ها چینی هستند. یونان باستان. برخی از محققان بر این باورند که اولین تلاش ها برای نفوذ به دایره قطبی شمال را می توان در یونان باستان و دریانورد پیتیس، معاصر ارسطو و اسکندر مقدونی، جستجو کرد که در سال ۳۲۵ قبل از میلاد تلاش کرد منبع قلع را پیدا کند که به طور پراکنده در مستعمره یونانی ماسیلیا (مارسی کنونی) در سواحل مدیترانه رسید. او با عبور از ستون های هرکول به بریتانی و سپس به کورنوال رسید و در نهایت جزایر بریتانیا را دور زد. از مردم محلی، او اخبار سرزمین اسرارآمیز تول را شنید، حتی دورتر از شمال. پس از شش روز دریانوردی، او به خشکی در لبه دریای یخ زده (که توسط او به عنوان «کشک شده» توصیف می شود) رسید و آنچه را که تصور می شود شفق و خورش
ید نیمه شب است توصیف کرد. برخی از مورخان بر اساس توصیفات او و مسیرهای تجاری ملوانان اولیه بریتانیایی ادعا می کنند که این سرزمین جدید تول یا سواحل نروژ یا جزایر شتلند بوده است. در حالی که هیچ کس دقیقاً نمی داند پیتاس چقدر مسافت را طی کرده است، او ممکن است از دایره قطب شمال عبور کرده باشد. با این وجود، مقامات بعدی یونان و روم، مانند استرابون جغرافی دان، داستان های او را فانتزی می دانستند. قرون وسطی. گفته می شود که نادد در دهه ۸۶۰ هنگام حرکت از نروژ به جزایر فارو به دلیل شرایط سخت مسیر خود را از دست داد، با ایسلند روبرو شد. در قرن دهم، گونبورن اولفسون (Gunnbjörn Ulfsson) در طوفان گم شد و در نهایت در دید سواحل گرینلند قرار گرفت. گزارش او باعث شد که اریک قرمز، یک رئیس غیرقانونی، در سال ۹۸۵ یک شهرک در آنجا ایجاد کند. در حالی که آنها در ابتدا شکوفا شدند، این سکونتگاه ها در نهایت تا حدود سال ۱۴۵۰ از بین رفتند. در ابتدا این رها شدن مستعمره به عصر یخبندان کوچک نسبت داده می شد، اما مطالعات اخیر نشان می دهد که عوامل پیچیده تری در بازی وجود داشته است. مهاجران اولیه گرینلند در جستجوی چراگاه و شکارگاه های بهتر به سمت غرب حر
کت کردند. محققان مدرن در مورد مکان دقیق سرزمین های جدید وینلند، مارکلند و هلولند که کشف کردند بحث می کنند. مردمان اسکاندیناوی نیز از طریق خشکی و دریا به سمت شمال به شبه جزیره خودشان پیش رانده شدند. در اوایل سال ۸۸۰، کشتی وایکینگ اوهتر هالوکالند شبه جزیره اسکاندیناوی را دور زد و به سمت شبه جزیره کولا و دریای سفید حرکت کرد. صومعه پچنگا در شمال شبه جزیره کولا توسط راهبان روسی در سال ۱۵۳۳ تأسیس شد. پومورها از پایگاه خود در کولا، منطقه بارنتس، اسپیتسبرگن و نوایا زملیا را کاوش کردند.که همه آنها در دایره قطب شمال قرار دارند. آنها همچنین شمال را با قایق کاوش کردند و مسیر دریای شمالی را کشف کردند و همچنین به مناطق فرااورال شمال سیبری نفوذ کردند. پومورها در اوایل قرن شانزدهم سکونتگاه مانگازیا را در شرق شبه جزیره یامال تأسیس کردند. در سال ۱۶۴۸، سمیون دژنیف قزاق، تنگه برینگ معروف را بین آمریکا و آسیا باز کرد. مهاجران و بازرگانان روسی در سواحل دریای سفید، پومورث، در اوایل قرن یازدهم در حال کاوش در بخش هایی از گذرگاه شمال شرقی بودند. در قرن هفدهم، آنها یک مسیر دریایی پیوسته از آرخانگلسک تا دهانه ینی سی در شرق ایجاد کردند.
این مسیر که به عنوان "راه دریایی مانگازیا" شناخته می شود، پس از پایانه شرقی آن، انبار تجاری مانگازیا، پیشروی اولیه برای مسیر دریای شمال بود. عصر اکتشاف. کار اکتشاف در شمال دایره قطب شمال در رنسانس هم به دلیل کشف مجدد کلاسیک ها و هم تلاش های ملی برای توسعه تجاری انجام می شد با این حال به دلیل محدودیت در فناوری دریایی، کمبود منابع غذایی پایدار، و عایق ناکافی خدمه در برابر سرمای شدید بازماند. پیشرفت های رنسانس در نقشه کشی. یک رویداد مهم در اکتشاف قطب شمال در سال ۱۴۰۹ رخ داد، زمانی که "جغرافیای" بطلمیوس به لاتین ترجمه شد و از این طریق مفاهیم طول و عرض جغرافیایی را به اروپای غربی معرفی کرد. در نتیجه ناوبرها بهتر می توانستند موقعیت خود را ترسیم کنند. "اینونتیا فوجچونتا"، یک کتاب گمشده، در خلاصه ای که توسط یاکوبوس کنوین نوشته شده است، توضیح می دهد که تنها در نامه ای از جراردوس مرکاتور، سفرهایی تا قطب شمال یافت شده است. یکی از ادعاهای مورد مناقشه گسترده این است که دو برادر از ونیز، نیکولو و آنتونیو زنو، ظاهراً نقشه ای از سفرهای خود به آن منطقه تهیه کردند که توسط فرزندان آنها در سال ۱۵۵۸ منتشر شد. مسیر شمال غربی. گذرگ
اه شمال غربی اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام را از طریق اقیانوس منجمد شمالی به هم متصل می کند. از آنجایی که کشف قاره آمریکا محصول جستجوی مسیری به سمت آسیا بود، کاوش در لبه شمالی آمریکای شمالی برای گذرگاه شمال غربی ادامه یافت. شکست اولیه جان کابوت در سال ۱۴۹۷ در یافتن یک گذرگاه شمال غربی از طریق اقیانوس اطلس، بریتانیایی ها را به جستجوی یک مسیر جایگزین به سمت شرق سوق داد. در سال ۱۵۴۶ پس از کشف دهانه رودخانه سنت لارنس توسط ژاک کارتیه، علاقه دوباره برانگیخت. مارتین فروبیشر قطعنامه ای برای انجام چالش ایجاد یک مسیر تجاری از انگلستان به سمت غرب به هند تشکیل داده بود. از سال ۱۵۷۶ تا ۱۵۷۸، او برای یافتن این گذرگاه، سه سفر به منطقه قطب شمال کنونی کانادا انجام داد. فروبیشربی به نام او نامگذاری شده است. در ژوئیه ۱۵۸۳، سر همفری گیلبرت، که رساله ای در مورد کشف این گذرنامه نوشته بود و از حامیان فروبیشر بود، قلمرو نیوفاندلند را برای تاج و تخت انگلیسی ادعا کرد. در سال ۱۵۸۵، تحت استخدام الیزابت اول، کاشف انگلیسی جان دیویس وارد کامبرلند ساوند، جزیره بافین شد. دیویس قبل از اینکه چهار کشتی خود را به اکسپدیشن های جداگانه برای جستجوی گ
ذرگاهی به سمت غرب تقسیم کند، گرینلند را دور زد. اگرچه او قادر به عبور از آب های یخی قطب شمال نبود، اما به حامیان مالی خود گزارش داد که گذری که آنها به دنبال آن بودند "مسئله ای است که هیچ شک و تردیدی ندارد." "، و پشتیبانی از دو اکسپدیشن دیگر را تضمین کرد که تا خلیج هادسون رسیدند. اگرچه تلاش های انگلستان در سال ۱۵۸۷ به دلیل جنگ انگلیس و اسپانیا متوقف شد، گزارش های مطلوب دیویس در مورد منطقه و مردم آن الهام بخش کاشفان در قرن آینده بود. در سال ۱۶۰۹، در حالی که در خدمت شرکت هند شرقی هلند بود، هنری هادسون، کاشف انگلیسی، در جستجوی گذرگاه از جایی که اکنون رودخانه هادسون نامیده می شود، با کشتی حرکت کرد. او قبل از تسلیم شدن به آلبانی کنونی نیویورک رسید. او بعداً در شمال به قطب شمال و خلیج هادسون برای گذرگاه کاوش کرد. مسیر شمال شرقی. گذرگاه شمال شرقی یک اصطلاح گسترده برای هر مسیری است که بر فراز قاره اوراسیا قرار دارد و بین آب های شمال دریای نروژ تا تنگه برینگ امتداد دارد. «مسیر دریای شمالی» به عنوان بخش خاصی از این مسیرها تعریف می شود. "مسیر دریای شمال" (با حروف بزرگ) همان طور که در حال حاضر به طور رسمی توسط قانون فدراس
یون روسیه تعریف شده است، شامل خطوط کشتیرانی است که در ای ای زی (EEZ) روسیه قرار دارند و از دریای کارا تا تنگه برینگ در امتداد سواحل شمالی روسیه امتداد دارند. ایده کشف این منطقه در ابتدا اقتصادی بود و اولین بار توسط دیپلمات روسی دیمیتری گراسیموف در سال ۱۵۲۵ مطرح شد. کل مسیر در آب ها و بخش های قطب شمال قرار داشت و معمولاً پوشیده از یخ بود، که آن را به یک سفر بسیار خطرناک تبدیل می کرد. در اواسط قرن شانزدهم، سباستین، پسر جان کابوت، به سازماندهی چنین سفری به رهبری سر هیو ویلوبی و ریچارد چنسلر کمک کرد. خدمه ویلوبی در نزدیکی شبه جزیره کولا غرق شدند، جایی که در نهایت بر اثر اسکوربوت جان باختند. صدراعظم و خدمه اش خود را به دهانه رودخانه دوینا و شهر آرخانگلسک رساندند، جایی که با هیئتی از تزار، ایوان مخوف، ملاقات کردند. او که به مسکو بازگردانده شد، شرکت مسکووی را راه اندازی کرد و تجارت بین انگلیس و روسیه را ترویج داد. این دوره دیپلماتیک به سفیران بریتانیا مانند سر فرانسیس چری این فرصت را داد تا اطلاعات جغرافیایی توسعه یافته توسط بازرگانان روسی را در نقشه هایی برای اکتشاف بریتانیا در منطقه ادغام کنند. چند سال بعد، استیون
بورو، فرمانده کشتی صدراعظم، خود را تا دریای کارا رسانید، زمانی که به دلیل شرایط یخبندان مجبور به بازگشت شد. بخش های غربی این گذرگاه به طور همزمان توسط کشورهای اروپای شمالی مانند انگلستان، هلند، دانمارک و نروژ کاوش می شد و به دنبال راه دریایی جایگزین برای چین و هند بودند. قابل توجه ترین سفر ۱۵۹۶ به رهبری ویلم بارنتز دریانورد هلندی است که اسپیتزبرگن و جزیره خرس را کشف کرد. روسیه از ترس نفوذ انگلیس و هلند به سیبری، در سال ۱۶۱۹ راه دریایی مانگازیا را بست. فعالیت پومور در شمال آسیا کاهش یافت و بخش عمده ای از اکتشافات در قرن هفدهم توسط قزاق های سیبری انجام شد که از دهانه رودخانه ای به رودخانه ای دیگر در "کوخ" های قطب شمال خود حرکت می کردند. در سال ۱۶۴۸ مشهورترین این سفرها به رهبری فدوت آلکسیف و سمیون دژنف به شرق از دهانه کولیما به اقیانوس آرام رفت و شبه جزیره چوکچی را دو برابر کرد و بدین ترتیب ثابت کرد که هیچ ارتباط زمینی بین آسیا و آمریکای شمالی وجود ندارد. هشتاد سال پس از دژنف، در سال ۱۷۲۸، کاشف دیگر روسی، ویتوس برینگ دانمارکی الاصل در "اسویاتوی گاورییل"، سفری مشابه را به صورت معکوس انجام داد و از کامچاتکا شروع
کرد و به سمت شمال به گذرگاهی که اکنون نام او (تنگه برینگ) است، رفت. این برینگ بود که نام فعلی آنها را به جزایر دیومد داد که اولین بار توسط دژنف کشف و توصیف شد. تنها در سال ۱۸۷۸ بود که آدولف اریک نوردنسکیولد، کاشف فنلاندی-سوئدی، اولین گذر کامل از گذرگاه شمال شرقی را از غرب به شرق در اکسپدیشن وگا انجام داد. ناخدای کشتی در این سفر ستوان لوئیس پالاندر از نیروی دریایی سلطنتی سوئد بود. گذرگاه شمال غربی. در نیمه اول قرن نوزدهم، بخش هایی از گذرگاه شمال غربی به طور جداگانه توسط تعدادی اکسپدیشن مختلف، از جمله اکسپدیشن های جان راس، ویلیام ادوارد پری، جیمز کلارک راس، کاوش شد. و اکسپدیشن های زمینی به رهبری جان فرانکلین، جورج بک، پیتر وارن دیز، توماس سیمپسون و جان ری. کشف گذرگاه شمال غربی از طریق دریا در سال ۱۸۵۱ به سر رابرت مک کلور نسبت شد، زمانی که او از جزیره بنکس به تنگه ام کلور نگاه کرد و جزیره ملویل را مشاهده کرد. با این حال، تنگه توسط یخ تازه در این نقطه از فصل مسدود شد و برای کشتی ها قابل کشتیرانی نبود. تنها مسیر قابل استفاده که ورودی های لنکستر ساوند و دلفین و تنگه یونیون را به هم متصل می کند برای اولین بار توسط ج