Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بازداشت شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران به بازداشت شدگان در پی این خیزش اشاره دارد. از سرنوشت بسیاری از بازداشت شدگان اعتراضات اطلاعی در دست نیست. موج بازداشت شهروندان معترض، فعالان مدنی، سیاسی، دانشجویان و روزنامه نگاران با گسترده تر شدن دامنه اعتراضات آغاز و تا آبان ۱۴۰۱ نیز ادامه داشته و همچنان به آمار بازداشت شدگان افزوده می شود. آمار. حکومت جمهوری اسلامی هیچ گاه آمار واقعی کشته شدگان و زخمیان و بازداشت شدگان را مشخص نمی کند. مردم حتی از سرنوشت بازداشت شدگان اطلاع چندانی ندارند. «کمیته پیگیری وضعیت بازداشت شدگان» توانسته است اسامی بیش از ۱۶۰۰ نفر از بازداشت شدگان این اعتراضات را از ۲۵ شهریور تا ۲۰ آبان ثبت کند. معترضان از ۱۲۵ شهر ایران هستند که شامل ۹۶۹ شهروند عادی (از جمله ۶۵ کودک زیر ۱۸ سال)، ۳۹۳ دانشجو، ۱۴۵ فعال مدنی، ۴۲ روزنامه نگار، ۴۰ فعال سیاسی، ۳۸ فعال حقوق زنان و ۲۶ وکیل دادگستری هستند. تا ۲۷ آبان. بنا به گزارش بعضی منابع رسمی، علاوه بر زخمی شدن بیش از ۸٫۰۰۰ هزار نفر (آمار فقط یک استان)، دست کم ۶۰٫۰۰۰ تن، از جمله، ۷۰۸ دانشجو و نیز ۷۳ خبرنگار و روزنامه نگار بازداشت شده اند. وضعیت. خانواده های بازداشت شدگان
با وجود پیگیری، از سرنوشت، مکان نگهداری و اتهامات مطروحه علیه بازداشت شدگان اطلاعی ندارند. زنان بازداشت شده توسط مأموران به روش های گوناگون مانند استفاده از داروهای آرام بخش بدون تجویز، روشنایی دائم چراغ ها و نیز لخت شدن در مقابل دوربین… مورد آزار قرار گرفته اند. درخواست نمایندگان مجلس برای اعدام بازداشت شدگان. در ۱۵ آبان ۱۴۰۱، ۲۲۷ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در بیانیه ای در خطاب به قوه قضائیه و با محارب خواندن معترضان در ایران، خواستار قصاص (اعدام) معترضان شدند. تعداد معترضان بازداشت شده تا ۲۷ آبان ۱۴۰۱ دست کم ۶۰٫۰۰۰ نفر است. تجاوز. شبکه سی ان ان در گزارشی تحقیقی نیروهای جمهوری اسلامی را به خشونت و آزار جنسی معترضان ایرانی در بازداشتگاه ها متهم کرد. نویسندگان این گزارش می گویند گزارش های متعددی از خشونت جنسی علیه معترضان در ایران دریافت کرده و روایت های بسیاری از این قربانیان خشونت جنسی را شنیده اند که دست کم یک مورد آن شرح تجاوز به پسری نوجوان است و یک قربانی دیگر نیز به شدت مجروح شده. کودکان و نوجوانان. برخی منابع از محاکمه ۱۰ نوجوان زیر ۱۸ سال به اتهام محاربه و «افساد فی الارض» توسط دادگاه انقلاب ک
رج خبر دادند. وکیلان تعیینی آن ها از سوی دادگاه، پذیرفته نشده اند. در قانون مجازات اسلامی، کیفر محارب، به صلیب کشیده شدن (اعدام)، قطع دست راست و پای چپ (یا بر عکس) یا تبعید است. صدور حکم اعدام. تنها با گذشت ۳ ماه از شروع اعتراضات پس از کشته شدن مهسا امینی، بیش از ۱۸ پرونده محاربه و فساد فی الارض علیه معترضان تشکیل شده که در این پرونده ها بیش از ۴۴ معترض، به محاربه، فساد فی الارض و مقابله با حکومت متهم یا به اعدام محکوم شده اند. همچنین برای ۴ نفر از محکومان حکم اعدام اجرا شده است. اعدام شدگان. == ورزشکاران = روزنامه نگاران. فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران و سازمان گزارشگران بدون مرز، از دستگیری ۱۹ روزنامه نگار خبر دادند. ویدا ربانی، علیرضا خوشبخت، روح الله نخعی، ایمان به پسند، فاطمه رجبی، احمد حلبی ساز، علیرضا جباری دارستانی، فرشید قربانپور، نوید جمشیدی در تهران، مسعود کردپور مسئول آژانس خبری کردپا در ارومیه، مهرنوش طافیان در اهواز، جبار دست باز در دیواندره، مرضیه طلایی و علی خطیب زاده در سقز، سمیرا علی نژاد و بتول بلالی در سیرجان و مجتبی رحیمی در قزوین به دست نهادهای امنیتی بازداشت شده اند. کانون حقوق بشر
ایران در روز چهارشنبه ۶ مهر از بازداشت دست کم ۲۰ خبرنگار خبر داد. سایر خبرنگاران بازداشتی عبارتند از: فعالان اجتماعی و سیاسی. مأموران امنیتی جمهوری اسلامی از روز ۳۱ شهریور در میانه اعتراضات سراسری در ایران تا هم اکنون ده ها فعال مدنی و سیاسی و مطبوعاتی را بازداشت کردند. دانشجویان. برخی از دانشجویان از جمله علیرضا صابریان دبیر انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه مشهد، بردیا شکوری فرد دانشجوی اقتصاد دانشگاه تهران، مهرداد ارندان دانشجوی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، محمدحسین شهابی مجد دانشگاه تهران، محمد عرب دبیر انجمن فرهنگ و تمدن اسلامی دانشگاه نوشیروانی بابل، محمد نوری دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران، بهروز شیربیگی دانشجوی کارشناسی جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی و فرهاد شجاع حیدری دانشجوی کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی از نخستین بازداشت شدگان دانشجویی در روزهای نخست بودند. ۶ آبان. جمشید الهیان دانشجوی پرستاری، آذرخش بابادی دانشجوی رشتهٔ علوم آزمایشگاهی، کریم جمعی دانشجوی علوم آزمایشگاهی دانشگاه جندی شاپور اهواز توسط نیروهای امنیتی در خوابگاه صدف مربوط به این دانشگاه، توسط نیروهای امنیتی جمه
وری اسلامی بازداشت شدند. علیرضا پورصفر، فعال دانشجویی و دانشجوی هوافضا ورودی ۱۳۹۶ دانشگاه خواجه نصیر توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد، مأموران با تفتیش منزل او برخی از لوازم شخصی وی را ضبط کردند. ایلیا تابعی، دانشجوی مهندسی مواد در دانشگاه علم و صنعت و فعال دانشجویی نیز در منزل شخصی خود توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد. ۹ آبان. نیروهای امنیتی سه دانشجوی دانشگاه شیراز به نام های محمد صفری، مهدی فریدونی و علیرضا نویدگویی را در ارتباط با اعتراضات سراسری، دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کردند. وکیلان. اسامی وکلای بازداشتی به این قرار است: بابک پاک نیا (تهران)، سینا یوسفی (تبریز)، قاسم بعدی (تبریز)، امیر مهدی پور (تبریز)، نگین کیانی (تبریز)، نازنین سالاری (شیراز)، بهاره صحراییان جهرمی (شیراز)، محمود طراوت روی (شیراز)، قدسیه قدس بین (شیراز)، علی رضا زارع (شیراز)، آستاره انصاری (شیراز)، مهدی صفری (شیراز)، محمدهادی جعفرپور (شیراز). فعالان حوزه آی تی و آزادی اینترنت. با شروع موج بازداشت ها، برخی فعالان حوزه آی تی و حقوق دیجیتال که در گذشته در مخالفت با طرح صیانت و اختلال های گسترده اینترنت موضع گیری کرده ب
ودند نیز دستگیر شدند. واکنش ها. بیش از ۲۰۰ استاد از دانشگاه های مختلف در ایران با انتشار بیانیه ای در روز پنج شنبه ۷ مهر ۱۴۰۱ سرکوب و بازداشت دانشجویان را محکوم کرده و از سایر استادان دعوت کردند به بازداشت گسترده دانشجویان در اعتراض های جاری واکنش نشان دهند. استادان دانشگاه نوشته اند: «در فضای فعلی به باور ما، اعتراض دانشجویان به ظلم و رویه های غلط ساختاری، نشان دهندهٔ تعهد اخلاقی، پویایی فضای دانشگاه و وفاداری دانشجویان به آرمان های گرانقدری چون ظلم ستیزی و عدالت خواهی و آزادی خواهی است.» صدها فعال حوزه ادبیات کودک و نوجوان در ایران با انتشار بیانیه ای در روز پنج شنبه ۷ مهر ۱۴۰۱ بازداشت نوجوانان معترض و حضور کودکان در واحدهای ویژه سرکوب اعتراض ها را محکوم کردند. جورجا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، با حمایت از اعتراضات مردمی در ایران در توییتر نوشت: «پس از مرگ مهسا امینی، قیام قهرمانانه زنان ایرانی علیه آیت الله ها ادامه دارد. ده ها کشته و صدها بازداشت در میان فعالان، وکلا و روزنامه نگاران وجود دارد.» اعتصاب دانشجویان. اعتصابات سراسری دانشجویان در پی اعتراضات سراسری از ۴ مهر ۱۴۰۱ آغاز شد. در این اعتراضات تعداد زی
ادی از دانشجویان در تجمع ها، خوابگاه ها یا حتی خانه های خود از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند. دانشجویان چند دانشگاه ایران اعلام کرده اند که در اعتراض به برخوردهای امنیتی با دانشجویان، بازداشت دانشجویان معترض و همچنین مجازی شدن آموزش، از شرکت در کلاس های درس خودداری می کنند. در پی اعتراضات و اعتصاب دانشجویان دانشگاه های سراسر ایران، تعدادی از استادان دانشگاه نیز با خودداری از شرکت در کلاس ها به دانشجویان معترض پیوستند و تعدادی نیز استعفا کردند.
مخزن سد آوویا () یک مخزن سد روی رود آوویا است که در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می شود ۱۶٫۹ هکتار مساحت و ۴۱۰ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
زی منگیو یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور چین است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ اشاره کرد.
مخزن سد کاونیساره () یک مخزن سد روی رود یگالا است که در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می شود ۲۹ هکتار مساحت و ۱٬۶۰۹ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
شروین حاجی آقاپور (زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و آهنگساز اهل ایران است. وی فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه مازندران است. او در فاصله چند روز بعد از خواندن ترانه اعتراضی «برای…» به یکی از سرشناس ترین چهره های خیزش ۱۴۰۱ ایران تبدیل شد. او این ترانه را بر اساس توئیت های اعتراضی برای همراهی با مردم معترض نوشت و سپس برای مدتی توسط حکومت بازداشت شد. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۲۳ او را یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان نامید. حاجی پور بابت «برای…» برنده جایزه گرمی بهترین ترانه برای تغییر اجتماعی سال ۲۰۲۳ شد. جیل بایدن، بانوی اول ایالات متحده آمریکا، در این مراسم با تقدیر از این ترانه و با یادآوری کشته شدن مهسا امینی و جنبش زن، زندگی، آزادی، او را برنده این جایزه اعلام کرد. حاجی پور در واکنش به بردن این جایزه، با انتشار عکسی از خود در صفحه اینستاگرام خود نوشت: «ما بردیم.» زندگی و حرفه. شروین حاجی پور در ۱۰ فروردین ۱۳۷۶ در شهر بابلسر مازندران زاده شد. او دارای دیپلم ریاضی و مدرک کارشناسی اقتصاد از دانشگاه مازندران است. حاجی پور از ۸ سالگی در کلاس های موسیقی مختلفی آموزش دید. او با شرکت در فصل اول برنامه "عصر جدید" توانست
خودش را به عنوانِ یک خواننده مطرح کند. او در "عصر جدید" تا مراحل نهایی بالا آمد و در همان مرحله اول با ترانه «شاید بهشت» توانست رای هر چهار داور را به خود اختصاص دهد. آریا عظیمی نژاد، آهنگساز و داور این برنامه از او به خاطر صدای متفاوتش تقدیر کرد و گفت «ما کمتر فردی را داشته ایم که هم آهنگ بسازد، هم بخواند و هم ترانه و شعر بسراید.» حامد صفایی، کارگردان هنری "عصر جدید"، با اعلام اینکه حاجی پور شرکت کننده "عصر جدید" بوده، اعلام کرد در آن برهه صدا و سیما نگران بود که حاجی پور در آینده دردسرساز خواهد شد. ترانه «برای…». حاجی پور در مهر ۱۴۰۱ پس از کشته شدن مهسا امینی و در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران، ترانه اعتراضی «برای…» را بر اساس توئیت های اعتراضی کاربران فارسی زبان با مطلع «برای…» ساخت که ویدئوی این ترانه تنها در صفحه شخصی وی در اینستاگرام در طی سه روز، با وجود محدودیت های فیلترینگ، نزدیک به ۴۰ میلیون بازدید را به ثبت رساند. این ترانه در همان روزهای نخست انتشار، با استقبال عمومی روبه رو شد و به یکی از نمادهای خیزش ۱۴۰۱ ایران تبدیل شد. دستگیری و بازداشت. حاجی پور در ۷ مهر ۱۴۰۱ به دلیل انتشار موزیک ویدئوی «
برای…»، توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد. ۹ مهر ۱۴۰۱ خبرگزاری دولتی برنا، وابسته به وزارت ورزش و جوانان، بازداشت حاجی پور را شایعه نامید و مدعی شد که وی بازداشت نشده است. با این وجود یک روز بعد، کمند حاجی پور خواهر وی اعلام کرد برخلاف شایعات برخی رسانه های حکومتی، او آزاد نشده و همچنان در بازداشت «اداره اطلاعات ساری» به سر می برد. وی در ۱۲ مهر با قید وثیقه آزاد شد. به گفته محمد کریمی، دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان مازندران، شروین حاجی پور در حال حاضر با قرار وثیقه آزاد شده تا پرونده وی مراحل قانونی را طی کند. در ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ با انتشار عکسی در اینستاگرام خود اعلام کرد که به اتهام تبلیغ علیه نظام به هشت ماه زندان و بابت اتهام تحریک مردم به اغتشاشات به قصد برهم زدن امنیت کشور به سه سال زندان محکوم شده است. در ۲ مهر ۱۴۰۳ حاجی پور در یک ویدیو اظهار کرده که با ابلاغ یک بخشنامه جدید، حکم عفو او صادر شده و پرونده او مختومه اعلام شده است. او همچنین از محسن چاووشی بابت پیگری آزادی او و کسانی که در مختومه کردن پرونده اش به او کمک کردند تشکر کرد. واکنش ها. محمد اصفهانی، خواننده موسیقی پاپ و سنتی، در واکن
ش به این بازداشت در اینستاگرام خود از شروین به عنوان دوست و هنرجوی خود که در مسابقات عصر جدید با او آشنا شده بود یاد کرد و گفت «شروین جوانی فوق العاده بااستعداد، معصوم، خجالتی و با احساس بود و از خبر دستگیری او بسیار متأثر و غمگین شدم.» اسفندیار منفردزاده در گفت وگو با رادیو فردا گفت: «شروین کار کارستانی کرده برای اینکه انتخاب از این زیباتر نمی شود. این هوش بالا و شرف انسانی شروین بود که انفجار ایجاد کرد.» راجر واترز برای او توییتی کرد که اشاره به ترانهٔ خشتی دیگر در دیوار گروه پینک فلوید داشت. افتخارات. جایزه گرمی. شروین حاجی پور در سال ۲۰۲۳ برنده بهترین ترانه تأثیرگذار در تغییرات اجتماعی در شصت و پنجمین دور از جوایز گرمی برای ترانه شد. جیل بایدن بانوی اول آمریکا در این مراسم با تقدیر از این ترانه و با یادآوری مرگ مهسا امینی و جنبش زن، زندگی، آزادی، شروین حاجی پور را برنده این جایزه اعلام کرد. ویدیویی از شروین حاجی پور در فضای مجازی دست به دست می شد که نشان گر واکنش وی و خوشحالی دوستانش به دریافت جایزه گرمی بود. شروین پس از دریافت جایزه گرمی خطاب به مردم ایران نوشت: «ما بردیم!». با این حال در ۸ فوریه ۲۰۲۳ مت
نی در صفحه اینستاگرام و توئیتر شروین منتشر شد که با توجه به تضاد با واکنش های قبلی شروین نسبت به برد جایزه و دیدگاه سیاسی وی در آهنگ «برای»، نشانگر تحمیل فشار و انتشار اجباری از طرف وزارت اطلاعات و سران حکومت جمهوری اسلامی بود. تایم ۱۰۰. مجله تایم شروین حاجی پور را در فهرست صد چهره تأثیرگذار سال۲۰۲۳ در بخش هنرمندان این مجله قرار داد. ترانه شناسی. حاجی پور سی و سه آهنگ، سه آهنگ موسیقی متن، چهار نماهنگ، چهل و هشت آهنگ منتشر نشده و سه آهنگ را به عنوان هنرمند برجسته منتشر کرده است. او پس از آزمون خوانندگی در عصر جدید در ۲ فروردین ۱۳۹۸ با آهنگ شاید بهشت که خودش نوشت و اجرا کرد، این آهنگ را به عنوان نخستین تک آهنگ خود بر روی همه پلتفرم ها منتشر کرد و در بین نسل جوانان ایرانی شهرت یافت. پس از انتشار آهنگ های زیادی، او آهنگ جهانی خود را به نام «برای…» در ۶ مهر ۱۴۰۱ منتشر کرد. این آهنگ از توئیت های با مضمون "برای" در توئیتر بعد از کشته شدن مهسا امینی نوشته شده است. این آهنگ نخستین بار در حساب حاجی پور در اینستاگرام منتشر شد و در کمتر از دو روز پس از دستگیری او توسط مقامات در ۷ مهر، ویدئوی این آهنگ از روی صفحهٔ حذف شد.
این آهنگ در کمتر از ۴۸ ساعت حدود ۴۰ میلیون بازدید داشت. بعدها از آن به عنوان سرودی در اعتراضات به جان باختن مهسا امینی یاد شد. با توجه به محبوبیت روزافزون حاجی پور، ترانه های دیگر او از جمله «بعدِ ما»، «بهار اومد» و «چشماتو ببند» در فضای مجازی منتشر و در بین طرفداران محبوب شدند.
مخزن سد راودویا () یک مخزن سد روی رود راودویا است که در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می شود ۸٫۲ هکتار مساحت و ۲۰۰ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
ماریگلا () فیلمی برزیلی به کارگردانی واگنر مورا است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ زندگی کارلوس ماریگلا، سیاستمار، نویسنده و چریک مارکسیست-لنینیست برزیلی ساخته شد که متهم به اقدامات تروریستی علیه دیکتاتوری نظامی برزیل بود. از بازیگران این فیلم می توان به سئو ژاهژی، هرسون کاپری و برونو گاگلیاسو اشاره کرد. این فیلم در بخش غیرمسابقهٔ شصت و نهمین جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و نخستین تجربه کارگردانی واگنر مورا محسوب می شود.
مخزن سد واسکیالا () یک مخزن سد روی رود پیریتا است که در دهستان رائه، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می شود ۲۹.۹ هکتار مساحت و ۷۳۰ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
ژاهژی ماریو دا سیلوا () با نام هنری سئو ژاهژی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده-ترانه پرداز، آهنگساز، فیلم نامه نویس، بازیگر و گیتارنواز مشهور اهل برزیل است. بسیاری او را تجدیدکنندهٔ سبک سامبا می دانند. وی مکاتب گوناگون سامبا و همچنین خواننده آمریکایی سبک سول استیوی واندر را به عنوان تأثیرگذاران اصلی موسیقی خود یاد می کند. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شهر خدا"، "فراری از واقعیت"، "زندگی در آب با استیو زیسو، و "پله" اشاره کرد.
کیرووِره () یک روستا در دهستان کوسه، شهرستان هاریو در شمال استونی است. این روستا در سال ۲۰۲۰ میلادی ۲۸ نفر جمعیت داشته است.
آردو () یک روستا در دهستان کوسه، شهرستان هاریو در شمال استونی است. این روستا در سال ۲۰۲۰ میلادی ۴۷۱ نفر جمعیت داشته است.
پرنسس و ملکه، یا، سیاهان و سبزها رمانی کوتاه در ژانر خیال پردازی حماسی اثر جرج آر. آر. مارتین رمان نویس آمریکایی است که در گلچین ادبی او «"زنان خطرناک"» از سوی انتشارات تور بوکز در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است. این رمان در قالب نوشته های مورخ خیالی «آرکمستر گیلدین» عرضه می شود که همچنین «نویسندهٔ خیالی» "شاهزاده سرکش"، رمان مارتین از ۲۰۱۴ بوده، که پیش درآمد مستقیمِ "پرنسس و ملکه" محسوب می شود. طرح داستانیِ هر دو رمان بعداً در رمان "آتش و خون" از ۲۰۱۸ بیشتر گسترش یافت، که متعاقباً باعث ایجاد سریال تلویزیونی "خاندان اژدها" در سال ۲۰۲۲ شد. "پرنسس و ملکه" در قالب اسپین آفی از مجموعه رمان معروف "آتش و خون" از مارتین، حدود ۲۰۰ سال پیش از وقایع "بازی تاج وتخت" (۱۹۹۶) می گذرد و داستان آن «جنگ بین قاره ایِ خاندان تارگرین» را روایت می کند که به یک جنگِ جانشینی بین ولیعهد پرنسس رینیرا تارگرین (که حامیانش به عنوان «سیاهان» شناخته می شوند) در برابر نامادریِ او ملکه آلیسنت های تاور (با حمایت «سبزها») تبدیل می شود؛ ملکه برای غصب پرنسس توطئه می کند و برادر ناتنیِ او شاهزاده اِگان (پسر ارشدش) را به جای او بر تخت آهنین تاج گذاری می
کند. اِگان (با عنوان پادشاه اِگان تارگرین دوم) و رینیرا (با عنوان ملکه رینیرا تارگرین) توسط پیروان مربوطهٔ خود در آغاز جنگ داخلی تاج گذاری می شوند و در نهایت هر دو کشته می شوند، اما حامیان رینیرا در نهایت پیروز شده و بزرگ ترین فرزند زندهٔ او، اِگان سوم (چون فرزند ارشد رینیرا در جریان جنگ ها جان باخت) را به عنوان پادشاه بی چون وچرا تاج گذاری می کنند. خاندان تارگرین، که از طریق ارتباط مستقیمِ رینیرا ادامه می یابد، برای ۲۰۰ سال آینده سلطنت می کند، تا اینکه توسط رابرت براتیون از خاندان براتیون سرنگون شده و در نتیجه "پرنسس و ملکه" را به وضعیت افتتاحیهٔ وستروس در "ترانه یخ و آتش" گره می زند. این جنگ داخلی به دلیل درگیریِ فعال اژدهاسواران، به «رقص اژدهایان» ملقب می شود و علت اصلی انقراض اژدهایان در وستروس است. داستان. پس از مرگ پادشاه ویسریس تارگرین یکم، همسر دوم و بیوهٔ او، ملکه آلیسنت از خاندان های تاور، با توطئهٔ یک کودتا پسر ارشد خود، شاهزاده اِگان را پیش از ولیعهد پرنسس رینیرا، دختر پادشاهِ فقید و تنها فرزند بازماندهٔ او از نخستین ازدواجش، به عنوان پادشاه اِگان دوم تاج گذاری می کند. رینیرا، خودش می تواند تخت آه
نین را به ارث ببرد. اگرچه رینیرا بزرگ ترین فرزند پادشاه است و سال ها پیش به عنوان وارث بلافصل شناخته شده بود، آلیسنت و حامیانش او را برای حکومت نامناسب اعلام می کنند، (زیرا او به تازگی زایمانی طولانی مدت و دردناک در قالب یک مرده زایی داشته است) و استدلال می کنند که رینیرا به عنوان یک زن، باید پس از پسران آلیسنت، در ردیف جانشینی قرار گیرد. پس از اینکه رینیرا توسط پیروانش در جایگاه اجدادی خاندان تارگرین در دراگون استون تاج گذاری می شود، پسر وسطش لوسریس ولاریون و همچنین ایموند تارگرین، برادر کوچکتر پادشاه اِگان، هر دو اژدهایان خود را می گیرند تا حمایتِ لرد بوروس باراتیون از استورمز اند را جلب کنند. با این حال، لوسریس و اژدهایش در آنجا توسط ایموند مورد حمله قرار گرفته و کشته می شوند. شاهزاده دیمون تارگرین، عمو و همسر دوم رینیرا، برای انتقام، وارث و پسر بزرگ اِگان دوم، جیهاریس را به قتل می رساند. پس از این رویدادها و در فاصلهٔ زمانی بسیار کوتاهی، هر دو شاخه از سلسلهٔ سلطنتی تارگرین در جنگی علنی و تمام عیار قرار می گیرند و فرقه های اشرافیِ مختلفی را در حمایت از رینیرا (معروف به «سیاهان»)، علیه کسانی که از اِگان دوم
و آلیسنت حمایت می کنند (معروف به «سبزها»)، تشکیل می دهند. این جنگِ جانشینی که به دلیل داشتن اژدهاسواران در هر دو طرف به «رقص اژدهایان» مشهور می شود، نخستین و مهم ترین جنگ داخلی سلسلهٔ تارگرین است که منجر به کشته شدن تعداد بی شماری از افراد برجسته از این خاندان به همراه اژدهایان آن ها و اشراف زادگان دیگر در طی نبردها می شود. «سبزها» در ابتدا پیروزی هایی دارند، اما رینیرا با موفقیت مسیر جنگ را تغییر داده و به کینگز لندینگ، پایتخت پادشاهی حمله می کند. او پادشاه اِگان دوم را برکنار کرده و ملکه می شود، اما شهوت انتقام جویانه، پارانویا و اعدام های اختصاریِ دشمنانش در طول حکومت او، ظاهراً باعث شورش و هرج ومرج در شهر می شود، طوری که در نهایت اوباشِ خشمگین که از اژدهایان می ترسیدند، بسیاری از اژدهایان باقی مانده را می کشند، و ملکه رینیرا تنها پس از نیم سال بر تخت پادشاهی مجبور به فرار می شود، که لقب «ملکهٔ نیمه ساله» را به خود می گیرد. در نهایت، برادران اِگان دوم، یعنی ایموند و دیرون و همچنین تنها پسر باقیماندهٔ او، میلور، همگی کشته می شوند، و خود او فلج شده و دیگر بارور نیست. سه فرزند ارشد رینیرا و همسرش دیمون نیز د
ر طول نبردها کشته می شوند. خود رینیرا در نهایت با خیانت اِگان دوم روبرو شده و توسط او اسیر می شود. رینیرا در نهایت به طرز وحشیانه ای توسط اِگان دوم اعدام می شود، که او را به عنوان طعمه به اژدهای معلولش سانفایر می خوراند. پس از آن جنگی خونین در حمایت از چهارمین پسر رینیرا، «اِگانِ جوانتر» ادامه می یابد، که به عنوان گروگان توسط اِگان دوم زندانی شده است. پس از نابودیِ آخرین قدرت جنگیِ «سبزها»، اِگان دوم سرسختانه توسط افراد خود ترور می شود و «اِگانِ جوان تر»، پسر ملکه رینیرای فقید توسط «سیاهانِ» پیروز به عنوان پادشاه اِگان تارگرین سوم تاج گذاری می شود و به تمام درگیری ها پایان می دهد. با این حال، خاندان تارگرین تقریباً تمام اژدهایان خود را از دست می دهند، و اژدهایان باقی مانده یا رمیده می شوند، یا در نهایت در طول سلطنت اِگان سوم می میرند. توسعه. به گفته جرج آر. آر. مارتین، مفهوم «رقص اژدهایان»، که درگیریِ اصلی در "پرنسس و ملکه" را به تصویر می کشد، الهام گرفته از جنگ داخلی ۱۵ ساله در انگلستانِ قرون وسطی معروف به «آنارشی» است، جایی که امپراتریس ماتیلدا، دختر و وارث هنری یکم، از سال ۱۱۳۸ تا ۱۱۵۳ پس از میلاد، جنگی طو
لانی برای جانشینی علیه پسر عمویش استیون انجام داد، که در نهایت با عروج پسر ماتیلدا، هنری دوم، بنیانگذار دودمان پلانتاژنه پایان یافت. این داستان قرار بود در کتابِ همراه «"جهان یخ و آتش"» گنجانده شود، اما به دلیل طولانی شدن کتاب برای مفهوم اصلی یک کتاب کاملاً مصور، حذف شد. این داستان و چندین داستان دیگر در نسخه های خلاصه شده در گلچین های دیگر ظاهر می شوند. بازخورد. "انترتینمنت ویکلی" این رمان ۳۵٫۰۰۰ کلمه ای را «نمایشی بزرگ از توانایی مارتین در دراماتیک کردن پیچیدگی های لغزندهٔ قدرت» دانست: «چگونه شر باعث قهرمانی می شود، و چگونه قهرمانان به تبهکاران تبدیل می شوند». "پرنسس و ملکه" در سال ۲۰۱۴ نامزد دریافت جایزه لوکس شد.
کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم، بخشی از کلیسای سنت جورج در قلعه ویندزور است. ساخت این کلیسا به سفارش ملکه الیزابت دوم به عنوان مکان دفن پدرش، پادشاه جرج ششم در سال ۱۹۶۲ آغاز و در ۱۹۶۹ به پایان رسید که طراح آن جرج پیس، معمار انگلیسی بود. این مکان خانه ابدی پادشاه جرج ششم، ملکه الیزابت شهبانوی مادر، ملکه الیزابت دوم، شاهزاده فیلیپ دوک ادینبورگ و نیز جایگاه نگهداری خاکستر شاهدخت مارگارت است. تاریخچه. این کلیسا به سفارش ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۶۲ ساخته شد. منشی خصوصی ملکه در دسامبر ۱۹۶۲ نامه ای به رئیس کلیسای ویندزور، اسقف انگلیسی رابین وودز نوشت که حاوی دو درخواست بود: نخست اینکه پسر ارشد ملکه، شاهزاده چارلز برای تأیید آماده شود و دیگر اینکه آرامگاه خاصی برای پدرش پادشاه جرج ششم یافت شود پس از مراسم خاکسپاری پادشاه در کلیسای سنت جرج، بقایای او به طاق سلطنتی زیر کلیسای کوچک منتقل شد. مرگ جرج ششم غیرمنتظره بود و آرامگاه خاصی برای او تعیین نشده بود درخواست او تا پنج سال عملی نشد زیرا ملکه نمی خواست مادرش، ملکه مادر، مراسم دردناک تدفین همسرش را بار دیگر تجربه کند. او همچنین از ایدهٔ مقبره برجسته مرمری و تندیس های در
اندازهٔ واقعی که برای آرامگاه های پادشاهان مرسوم بود خوشش نمی آمد و تخته های ساده روی زمین را ترجیح می داد. در کلیسای سنت جرج فضای مناسبی برای ساخت یک طاق دیگر وجود نداشت. ولی سر انجام راه حلی با ساختن کلیسایی دیگر در نمای بیرونی کلیسای سنت جورج پیدا شد. این اولین باری بود که به کلیسای سنت جرج از زمان تکمیل عبادتگاهی در سمت جنوبی کلیسا توسط الیور کینگ، منشی خصوصی هنری هفتم در سال ۱۵۰۴ بنایی اضافه می شد. طراحی. طرح اولیه برای کلیسای جدید توسط کمیسیون هنرهای زیبای سلطنتی رد شد. این طرح که توسط پل پاژت و جان سیلی ارائه شد شامل ساخت یک عبادتگاه مستطیل شکل کوچک در دیوار شمالی شبستان بود. طرح دوم ارائه شده برای طراحی کلیسا تصویب شد. این طرح توسط معمار جرج پیس پیشنهاد شد و شامل ساخت یک کلیسای عبادی بین نمازخانه روتلند و گروه کر شمالی کلیسای سنت جورج بود. طراحی پیس ۱۸ فوت ارتفاع، ۱۰ فوت عرض و عمق ۱۴ فوت است. که در سال ۱۹۶۹ تکمیل گردیده است. نمازخانه بین دو تکیه گاه خارجی دیوار ورقه ای شمالی قرار دارد، و از سنگی از کلیپشم در راتلند ساخته شده است. شیشه های رنگی قرمز و آبی کلیسا توسط جان پایپر طراحی شده و توسط پاتریک ر
ینتینز ساخته شده است. سقف نمازخانه به رنگ سیاه و سفید تعبیه و با ورق طلا تزئین شده است. یک محراب در کلیسای کوچک دارای یک پرتره برجسته برنزی از جرج ششم ساخته شده توسط سر ویلیام رید دیک است، ماکتی از این پرتره در کلیسای سنت مریم مجدلیه در املاک سلطنتی ساندرینگام در نورفولک آویزان شده است. بنای تکمیل شده کلیسا توسط رابین وودز، رئیس کلیسای ویندزور به عنوان ادامه دهنده طرح های عمود بر گوتیک خود کلیسا اما در قرن بیستم توصیف می شود. یک آرامگاه مستقیماً در زیر نمازخانه وجود دارد که بقایا در آن قرار می گیرند. خاکسپاری ها. پادشاه جرج ششم (۱۹۶۹). بقایای جورج در ۲۴ مارس ۱۹۶۹ به کلیسای یادبود تازه ساخته شده منتقل شد که به افتخار او نامگذاری شد. کلیسای کوچک با هزینه ۲۵۰۰۰ پوند (معادل ۴۳۷۷۵۴ پوند در سال ۲۰۲۱) ساخته شد که این مبلغ به طور کامل توسط الیزابت دوم تأمین گردید. در ۳۱ مارس ۱۹۶۹ در مراسمی با حضورملکه مادر و دخترشان ملکه الیزابت دوم، به همراه همسرش شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبورگ، و فرزندان بزرگشان، شاهزاده چارلز و شاهدخت آن، وقف شد. پادشاه سابق، ادوارد هشتم، به این مراسم دعوت نشد. لوئیس مونتباتن، اولین ارل مونت باتن از
برمه، به دلیل شرکت در مراسم تشییع جنازه رئیس جمهور سابق ایالات متحده، دوایت دی. آیزنهاور، غایب بود. در این مراسم شوالیه های گارتر نیز حضور داشتند. نمازخانه با دروازه هایی از آهن فرفورژه مشخص شده است که روی آن نوشته شده است: "به مردی که در دروازه سال ایستاده بود گفتم: «به من نوری عطا کن تا به سلامت به سوی ناشناخته قدم بردارم»" این کلمات استثنایی برگرفته از شعر"دروازه سال" مینی لوئیز هاسکینز می باشد که توسط جرج ششم در پیام سلطنتی کریسمس در سال ۱۹۳۹ بیان گردیده است. شاهدخت مارگارت و ملکه مادر (۲۰۰۲). خاکستر دختر کوچکتر جرج، شاهدخت مارگارت در ۱۵ فوریه ۲۰۰۲ در طاق سلطنتی کلیسای سنت جرج قرار داده شد. مارگارت اولین عضو خانواده سلطنتی بود که از زمان شاهدخت لوییز، دوشس آرگیل در سال ۱۹۳۹ سوزانده شد. او سوزانده شد تا اطمینان حاصل شود که بقایای او می تواند در اتاقک کوچک در زیر نمازخانه قرار گیرد. ملکه مادر، در ۹ آوریل ۲۰۰۲ پس از تشییع جنازه او در کلیسای وست مینستر، در زیر کلیسا به خاک سپرده شد. خاکستر مارگارت در همان زمان در مقبره والدینش قرار گرفت. در حالی که مونوگرام سلطنتی نشان دهنده مارگارت در زیر کتیبه ها حک شده است