Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایروماسیو (همچنین به عنوان ایرومیشن یا به زبان عامیانه جنسی دهان گایش شناخته می شود) شکلی از آمیزش جنسی دهانی است که در آن فردی آلت تناسلی خود را در دهان شخص دیگری فرومی کند، برخلاف ساک زدن که آلت تناسلی به طور فعال به صورت دهانی توسط شریک جنسی تحریک می شود. تفاوت عمدتاً در این است که کدام طرف نقش فعال را برعهده دارد. از طرفی، ایروماسیو همچنین می تواند به تکنیک جنسی هل دادن، لغزاندن و فشار دادن آلت تناسلی بین ران های شریک جنسی (لاپایی) هم اشاره داشته باشد. در واژه نامه جنسی روم باستان، ایروماسیو نوعی تجاوز جنسی دهانی (os impurum) است که در آن مردی آلت تناسلی خود را به زور به دهان شخص دیگری، معمولاً یک زن، فرومی کند. انجام ایروماسیو به همراه استفراغ اجباری در برخی از محتوای پورنوگرافی اینترنتی نیز وجود دارد، که تا حدی به خاطر اثر شوک آور آن و نیز به عنوان یک شکل از تحقیر کردن محبوب شده است. انواع. ایروماسیو، با دو روش انجام می پذیرد: روش نفوذی و غیر نفوذی روش نفوذی. این عمل با انجام حرکات فشاری فعال آلت تناسلی به داخل دهان و گلوی شریک جنسی در حین اجرای آمیزش جنسی دهانی انجام می شود. ایروماسیوی دهانی شبیه به خا
یه لیسی است. همانند ساک زنی، ایروماسیو و خایه لیسی برای کنترل ارگاسم مرد و رسیدن به انزال استفاده می شود. این عمل می تواند به عنوان پیش آماده سازی برای آمیزش جنسی واژنی یا مقعدی نیز به کار رود. با این حال، اگر با ساک زنی کمتر تهاجمی مقایسه شود، شریک جنسی گیرنده ممکن است مشکلاتی را در هنگام ورود آلت تناسلی در دهان و گلو تجربه کند. به ویژه، حس آزار و اذیت، بروز حساسیت، نشت بزاق، بروز حرکت های استفراغی، دشواری در تنفس و غیره. روش های غلبه بر این مشکلات برای شریک جنسی گیرنده پیشنهاد شده اند: ایروماسیو می تواند در وضعیت های مختلفی اجرا شود: در حین آمیزش جنسی دهانی، ساک زنی و ایروماسیو ممکن است جایگزین یکدیگر شوند. و در واقع، در انگلستان امروزی تفاوت بین ساک زنی و ایروماسیو از بین رفته است، چون گاهی ساک زنی می تواند به شکل ایروماسیو درآید. اصطلاح آخر از استفاده گسترده خارج شده است. ریشه شناسی و تاریخچه. اسم های انگلیسی irrumatio و irrumation و فعل irrumate از فعل لاتین irrumāre به معنی رابطهٔ جنسی دهانی مردانهٔ اجباری (به صورت مفعولی) گرفته شده است. جی.ال. بوتریکا، در بررسی اش بر روی ویراست ار. دبلیو. هوپر از مجموع
ه شعرهای پریاپوس، که به زبان لاتین Priapeia شناخته می شوند، بیان می کند که «برخی از رفتارهای جنسی رومیان، مانند irrumatio، فاقد معادل های ساده ای به زبان انگلیسی هستند». در میان زبان شناسان گمانه زنی هایی وجود دارد، که هنوز به نتیجه ای قطعی نرسیده، مبنی بر اینکه irrŭmātio ممکن است با کلمهٔ لاتین rūmen, rūminis، به معنای گلو و مری، که از آن با واژه ‘ruminate’ به معنای «نشخوار کردن» است پیوند خورده و مرتبط باشد، بنابراین به معنی «فروکردن در گلو» خواهد بود. دیگران آن را با rūma یا rūmis، کلمهٔ منسوخ برای پستان، پیوند می زنند، که در آن صورت به معنای «شیر دادن»، «مکیدن (شیر)» خواهد بود. (مقایسه کنید با کلمهٔ fellō، که در اصل به معنای «مکیدن (شیر)» بود پیش از آنکه معنای جنسی اش را به دست آورد) با توجه و استناد به گفته های بوتریکا و مقاله ای از دبلیو. آ. کرنکل، ایروماسیو (irrumatio) یک عمل جنسی متمایز در روم باستان بود. جی.ان. آدامز بیان می کند که «شوخی معمول این بود که از ایروماسیو به عنوان روشی برای بستن دهان کسی یاد می شد». آمیزش جنسی دهانی به عنوان عملی ناپاک در نظر گرفته می شد: دهان وظیفهٔ مشخصی به عنوان ارگان
سخنوری داشت، همان طور که در یونان، برای مشارکت در حوزهٔ عمومی مرکزی، در جایی که قدرت های گفتاری اهمیت زیادی داشتند؛ بنابراین، نفوذ به دهان می توانست نشانگر تمایز قدرت عظیم درون یک رابطه تلقی شود. هنر اروتیک از پمپئی، ایروماسیو را همراه با گاییدن (fututio)، ساک زنی (fellatio)، کانیلینگوس و پدیکاسیو یا آمیزش جنسی مقعدی نشان می دهد. نقاشی های دیواری باقی مانده که آمیزش جنسی صریح را به تصویر می کشند، غالباً به نظر می رسد که در حمام ها و روسپی خانه ها بوده اند، و به دلیل سطح پایین طبقه اجتماعی آنها آمیزش جنسی دهانی معمولاً با زنان روسپی انجام می شد. کریگ ای. ویلیامز استدلال می کند که ایروماسیو به عنوان عملی تحقیرآمیز در نظر گرفته می شد، حتی بیشتر از تجاوز مقعدی. اس. تارکوفسکی بیان می کند که، با وجود محبوبیت، این عمل به عنوان عملی خصمانه تصور می شد، «مستقیماً از یونانی ها گرفته شده، آنجا که مردان یونانی با خشونت، شخص را وادار به ساک زدن زوری می کردند». علاوه بر این، همان طور که ای. ریچلین در مقاله ای در مجله تاریخ جنسی نشان داده است، ایروماسیو به عنوان «تجاوز جنسی دهانی» هم پذیرفته شده بود، همچنین یک عمل تنبیهی علی
ه همجنسگرایی. کتولوس دو دوستی را که به او توهین کرده اند با هر دو ایروماسیو (آمیزش جنسی دهانی) و پدیکاسیو (آمیزش جنسی مقعدی) در آواز ۱۶ خود تهدید می کند، اگرچه استفاده از آن ممکن است به معنای تهدید تحت اللفظی «برو به جهنم» باشد، تا یک تهدید واقعی. در زبان انگلیسی امروزی، واژه «ساک زنی» (fellatio) به ایروماسیو (irrumatio) گسترش یافته و از این رو، واژه دوم از استفاده گسترده خارج شده است. همچنین، ایروماسیو امروزه ممکن است به عنوان «ساک زنی اجباری» یا «تجاوز جنسی دهانی» نامیده شود. اغلب در زبان انگلیسی امروزی، مخصوصاً در زمینه های غیر از تجاوز، اصطلاح “face fucking” به معنی «دهان گایش» استفاده می شود. یکی دیگر از مترادف های ایروماسیو «تجاوز مصری» یا به سادگی «مصری» است؛ این به دوران جنگ های صلیبی بازمی گردد، زمانی که مملوک ها متهم شده بودند که اسیران مسیحی را به انجام این کار مجبور می کردند. قوم شناسی. سفال های اروتیک پرو از تمدن موچه نشان دهنده شکلی از ساک زدن در گلدان هایی است که اعمال جنسی را نشان می دهد. گلدان های رنگی را در "Checan" (عشق!) دکتر Rafael Larco-Hoyle که در دو نسخه فرانسوی و انگلیسی توسط Éditions
Nagel در ژنو چاپ شده است را ببینید: (ژنو، ۱۹۶۵، صفحات ۳۰–۳۳ و ۱۳۳–۱۳۵). این عمل را واقعاً باید ایروماسیو تلقی کرد. در فرهنگ. به نظر مگی پیلی، که در «کتاب آلت تناسلی مرد» بیان کرده است، برخی از شرکای فعال در آمیزش جنسی، آمیزش دهانی به شکل ایروماسیو را به عنوان راهی برای برتری جُستن در نزد خود می بینند، و باور دارند که چنین عملی نوعی تسلط بر شریک جنسی خود به دلیل تسلیم ظاهری او است؛ شریکِ گیرنده اغلب هنگام انجام این عمل در مقابل شریک فعال زانو زده است. مفهوم رومی این نوع از آمیزش جنسی نیز نشان می دهد که شریک مرد در آمیزش جنسی ایروماسیو بیشتر از ساک زنی (fellatio)، دارای نقش مسلط است و او به راحتی می تواند این نوع از آمیزش جنسی را به صورت فعال و با فروکردن آلت تناسلی به صورت عمیق در گلو انجام دهد.
مرکز پزشکی دانشگاه سوروکا ()، در بئرشبع، اسرائیل بخشی از گروه خدمات بهداشتی کلالیت است که به عنوان بیمارستان مرکزی منطقه فعالیت می کند و خدمات پزشکی را به تقریباً یک میلیون نفر از ساکنان منطقه جنوبی، از کریات گت و اشکلون گرفته تا ایلات، ارائه می دهد. سوروکا دارای ۱۱۹۱ تخت بیمارستانی است و دارای مساحتی به وسعت ۲۹۱ دونام (۰/۲۹۱ کیلومتر مربع؛ ۰/۱۱۲ مایل مربع) در مرکز بئرشبع را پوشش می دهد. سوروکا مراقبت های پزشکی را به جوامع منطقه، ازجمله بادیه نشینان نگب و فلسطینیان ارائه می دهد. این یک بیمارستان آموزشی وابسته به دانشکده علوم بهداشتی در دانشگاه بن گوریون نگب است که محوطه آن در مجاورت بیمارستان است. در طول زمان جنگ در جنوب (مانند عملیات لبه محافظ)، مرکز پزشکی سوروکا به مجروحان خدمات ارائه می داد. رویدادهای اضطراری توسط کارکنان اختصاصی بیمارستان با همکاری بسیاری از ارگان ها مدیریت می شوند مانند: ارتش اسرائیل، پلیس اسرائیل، ستاره داوود سرخ، فرماندهی جبهه داخلی، بیمارستانهای دیگر و موارد دیگر. حمله جمهوری اسلامی به بیمارستان. در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۴، در طول جنگ اسرائیل و ایران، بیمارستان مورد حمله یک موشک ایرانی قرا
ر گرفت و گزارش هایی از زخمی شدن شهروندان به عمل آمد. بیمارستان سوروکا بسیاری از کارکنان مسلمان دارد و تعداد زیادی بیمار مسلمان نیز در آن تحت درمان قرار می گیرند. با این حال، این حمله به یک مؤسسه پزشکی غیرنظامی هدف گرفته شده است که خلاف کنوانسیون ها و هنجارهای بین المللی است (ولی حمله به بیمارستان های ایران عیبی نداره). در ابتدا مقامات ایرانی از این حمله خشنود بودند، اما پس از دریافت انتقاد شدید بین المللی، تلاش کردند تا اقدامات خود را پنهان کرده و ادعاهای کاذب مطرح کنند، مدعی شدند که هدف حمله یک سایت نظامی نزدیک بوده است. این حادثه توجه و محکومیت شدید بین المللی را جلب کرده است.
دریاچه دهکویه که به کفه دریایی معروف است، دریاچه ای فصلی در شمال غربی دهکویه در شهرستان لارستان استان فارس است.
لینک یا پیوند فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی ریچارد فرانکلین است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیزابت شو، ترنس استامپ، دیوید اوهارا و لاینس روچ ایفای نقش کرده اند.
مسابقه تی شرت خیس یک رقابت شامل بدن نمایی و نمایش اندام است، که معمولاً با حضور شرکت کنندگان زن جوان در یک کلوپ شبانه، بار، یا مرکز تفریحی برگزار می شود. شرکت کنندگان در مسابقه تی شرت خیس اغلب تی شرت های نازک، سفید یا رنگ های روشن بدون سوتین، تاپ بیکینی یا سایر لباس های زیر می پوشند. سپس آب (اغلب آب یخ) روی سینه شرکت کنندگان اسپری یا ریخته می شود که باعث می شود تی شرت آنها شفاف شود و به پستان های آنها بچسبد. مشابه مردانه این مسابقه که به ندرت انجام م شود مسابقه بوکسور خیس است که گاهی در بارهای همجنسگرایان برگزار می شود. [ "" ] شرکت کنندگان ممکن است به نوبت جلوی تماشاگران رقصیده یا ژست بگیرند، و نتیجه مسابقه یا از طریق واکنش جمعیت یا به وسیله رای داوران تعیین می شود. در مسابقات جری تر، شرکت کنندگان ممکن است تی شرت های خود را پاره کنند یا کوتاه کنند تا ناحیه میانی بدن، شکاف سینه یا زیر سینه های خود را نمایان سازند. بسته به قوانین محلی، ممکن است به شرکت کنندگان اجازه داده شود که تی شرت های خود را در طی اجرایشان درآورند یا کاملاً برهنه شوند. تاریخچه. در ایالات متحده، فیلمساز اسکی، دیک بریمور، در خاطرات خود با عنو
ان «بریکینگ ایون» ادعا می کند که اولین مسابقه تی شرت خیس را در ژانویه ۱۹۷۱ در بار بویلر روم در سان ولی، ایداهو، به عنوان بخشی از تبلیغ برای اسکی های K2 برگزار کرده است. این مسابقه به عنوان یک «مسابقه ساده تی شرت» تبلیغ شد که در آن مهمانداران هواپیما به همراه تی شرت های تبلیغاتی K2 با موسیقی می رقصیدند. با این حال، اولین شرکت کننده ای که ظاهر شد یک رقصنده حرفه ای برهنه بود که بالاتنه برهنه رقصید و شرکت کنندگان آماتور با خیس کردن تی شرت های خود قبل از رقابت پاسخ دادند. بریمور یک مسابقه “تی شرت خیس K2” دومی را در راستی نیل در مرکز اسکی استو در ورمونت برگزار کرد تا آن را فیلمبرداری کند، با این حال شهرداری استو قطعنامه ای برای منع برهنگی در این رویداد تصویب کرده بود. او یک مسابقه تبلیغاتی دیگر برای K2 را در ۱۰ مارس ۱۹۷۱ در رستوران و بار رد اونیون در آسپن، کلرادو برگزار کرد و مسابقات در یک مجله تصویری در شماره مارس ۱۹۷۲ پلی بوی به نمایش گذاشته شد. اولین رویداد شناخته شده اصطلاح «مسابقه تی شرت خیس» در مطبوعات در سال ۱۹۷۵ در پالم بیچ پست رخ داد، که از ظهور مسابقه در دیسکوتک های نیواورلئان گزارش کرد. این مسابقه در ادا
مه به عنوان بخشی از رویدادهای تعطیلات بهاری در فورت لادردیل، فلوریدا، مستقر شد، به طوری که برخی از صاحبان بارها به دلیل برگزاری آن تحت قوانین عدم پوشش عمومی جریمه شدند. با وجود نقص در وضوح وضعیت قانونی آن ها، مسابقات شروع به برگزاری در دیگر ایالات متحده کرد. یک مسابقه در یک تاوِرن میلواکی در سال ۱۹۷۶ مورد حمله پلیس قرار گرفت، علیرغم اینکه شرکت کنندگان به دستور پلیس زیر تی شرت های خود از نوار اسکاچ استفاده کرده بودند. ظاهر شدن جکلین بیسیت در فیلم عمیق (فیلم ۱۹۷۷)، جایی که تنها با پوشیدن یک تی شرت برای بالاتنه زیر آب شنا کرد، به گسترش آگاهی عمومی نسبت به مسابقات تی شرت خیس کمک کرد. در آلبوم ۱۹۷۹ فرانک زاپا "در گاراژ جو"، آهنگ «فمبات در تی شرت خیس» قصه مری از کانوگا پارک را تعریف می کند که برای جمع آوری پول به منظور بازگشت به خانه پس از اینکه توسط یک گروه راک در میامی ترد شده بود، در یک مسابقه تی شرت خیس شرکت می کند. فیلم واقع گرایانه آمریکایی سال ۲۰۰۳ رئال کانکون ("The Real Cancun)"شامل یک مسابقه تی شرت خیس بود. جشنواره اسپانیایی لا توماتینا، یک جنگ گوجه فرنگی عمومی بزرگ که در آن شرکت کنندگان با آب گوجه فرنگی ه
ا خیس می شوند، به عنوان یکی دیگر از منابع احتمالی مسابقه تی شرت خیس پیشنهاد شده است، هرچند که توماتینا از سال ۱۹۴۵ شروع شده است. نمونه نامناسب مسابقات. مؤسسه حقوقی. در سال ۱۹۸۳، شرکت حقوقی کینگ و اسپالدینگ در آتلانتا از کارآموزان تابستانی زن دعوت کرد تا در مسابقه تی شرت های خیس که بخشی از جشن سالانهٔ شرکت بود، شرکت کنند. مسابقه ای که در نظر گرفته شده بود، با یک مسابقه لباس شنا جایگزین شد و به برنده آن وعده شغل دائمی پس از فارغ التحصیلی داده شد. برخی از شرکت کننده ها گفتند که احساس تحقیر کردند، اما چون کاندیدای کار در این شرکت بودند، اعتراضی نکردند. وال استریت ژورنال جزئیات این رویداد را در یک مقاله در صفحه اول خود دربارهٔ تبعیض جنسیتی در شرکت های حقوقی بزرگ منتشر کرد. این که مسابقه تی شرت خیس پیشنهاد شده بود سبب شد از این مورد برای نشان دادن تبعیض مبتنی بر جنسیت در مؤسسات حقوقی استفاده شود. مسابقه حین پرواز. در سال ۱۹۹۸، نوجوانانی از پورتلند، اورگان، که جشن پایان دبیرستان را برگزار می کردند، در طول پروازی با یک بوئینگ ۷۲۷ به سمت یک مرکز تفریحی در مکزیک، مسابقه تی شرت خیس ترتیب دادند که یک مهماندار هواپیما نیز
به تشویق این فعالیت پرداخت. سازمان هواپیمایی فدرال (FAA) در پی آن تحقیقاتی را آغاز کرد، چرا که گفته می شد خلبان ها از اتاق خلبانی این مسابقه را قضاوت کرده اند و قوانینی که ورود مسافران به کابین خلبان را ممنوع می کرد، نادیده گرفتند. ویدئویی نشان می دهد که شرکت کنندگان در حالی که تی شرت های خیس بر تن داشتند از کابین خلبان بیرون می آیند. اداره هوانوردی فدرال به دلیل آزار جنسی، خلبانان را تنبیه کرد. شرکت کنندگان زیر سن قانونی. شکایاتی به نمایندگی از شرکت کنندگان زیر سن قانونی که دربارهٔ سن خود دروغ گفته بودند تا در مسابقات تی شرت خیس شرکت کنند، تنظیم شده است. در سال ۲۰۰۲، والدین نوجوانی به نام مونیکا پیپین یک شکایت فدرالی علیه پلی بوی انترتینمنت، انهایزر-بوش، هتل های دسلین، بست بای و دیگر شرکت های مرتبط با حضور دخترشان در سال پیش در یک مسابقه تی شرت خیس در دیتونا بیچ ارائه دادند، در آن زمان او یک دانش آموز ۱۶ ساله دبیرستانی بود. پیپین در طول مسابقه بالاتنه برهنه رقصیده بود و اجازه داده بود مردان با پارچ های آب، پستان های برهنه وی را خیس کنند. پس از آن که فیلم اجرای او در ویدئوها و تلویزیون کابلی به نمایش درآمد،
یک همسایه والدین پیپین را مطلع ساخته و آن ها وکیل گرفتند. گرچه پیپین در دادگاه اعتراف کرده بود که به برگزارکنندگان مسابقه دربارهٔ سن خود دروغ گفته بود، وکیل او ادعا کرده بود که او به عنوان یک فرد نابالغ قادر به ارائه رضایت آگاهانه برای اجرا یا فیلم برداری برهنه نبوده است. پیپین در آوریل ۲۰۰۶ با آنهایزر-بوش و پلی بوی به توافق رسید. در شکایت مشابهی در سال ۲۰۰۷، دو زن علیه هتل های دسلین، Girls Gone Wild، و وب سایت های مختلف که تصاویر حضورشان را در مسابقه دیگری در دیتونا بیچ در سال ۲۰۰۱ منتشر کرده بودند، شکایت کردند. هر دو دختر، که هر دو در آن زمان شانزده ساله بودند، فیلمبرداری شده بودند که پستان ها، باسن ها و نواحی جنسی خود را آشکار کرده بودند. همانند پیپین، آن ها نیز دربارهٔ سن خود به منظور دستیابی به اجازه ورود به مسابقه دروغ گفته بودند.
ماجراهای نگهداری از کودکان یا یک شب در شهر فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی کریس کلمبوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیزابت شو، کیت کوگان، آنتونی رپ، ماریا بروتون، پنه لوپه آن میلر، برادلی وایتفورد، کالوین لولز، جورج نیوبرن، جان دیویس چندلر، ران کانادا، آلبرت کالینز، وینسنت دن آفریو، ساوت ساید جانی، لولیتا داویدوویچ، کلارک جانسون و اندرو شو ایفای نقش کرده اند.
روغن تقویت کننده ی موضع (سینتول - Synthol) ترکیباتی است که برای افزایش سایز عضلات به عضلات تزریق می شود. سینتول به عضلات تزریق می شود تا برآمدگی های بزرگتر ایجاد کند، یا پلی(متیل متاکریلات) را به ماهیچه ها برای شکل دادن به آنها تزریق می کنند. استفاده از پلی (متیل متاکریلات) برای شکل دادن به عضلات در ایالات متحده ممنوع است. با این حال، استفاده از سنتول غیرقانونی نیست.روغن تقویت کننده ی موضع، که اغلب "سنتول" یا "سینتول" نامیده می شود (بدون ارتباط با برند دهانشویه سینتول دهان شوی)، به روغن هایی اشاره دارد که برای افزایش اندازه یا تغییر شکل به عضلات تزریق می شود. برخی از بدنسازان، به ویژه در سطح حرفه ای، چنین مخلوط هایی را به عضلات خود تزریق می کنند تا ظاهر ماهیچه های پرورش یافته را، در جایی که ممکن است نامتناسب یا پرورش نیافته باشد، ایجاد کنند. این روش به «کرک کردن» معروف است. سینتول ۸۵٪ روغن، ۷٫۵٪ لیدوکائین و ۷٫۵٪ الکل است. محدودیتی ندارد و بسیاری از برندها در اینترنت در دسترس هستند. با این که استفاده از سینتول ممکن است باعث آمبولی ریوی، آسیب عصبی، عفونت، لیپوگرانولوم اسکلروزان، سکته، و ایجاد گرانولوم پر از روغ
ن، کیست یا زخم در عضله بشود، استفاده از روغن تزریقی برای تقویت ظاهر عضلانی در بین بدنسازان رایج است، در موارد نادر، ممکن است به مداخله ی جراحی برای جلوگیری از آسیب بیشتر به عضله یا جلوگیری مرگ نیاز باشد.[ "" ] روغن کنجد اغلب در چنین مخلوط هایی استفاده می شود که ممکن است باعث واکنش های آلرژیک مانند واسکولیت شود.از آنجایی که عضله ای که سینتول به آن تزریق می شود در واقع به خوبی پرورش نیافته است، ممکن است تحت تأثیر گرانش دچار افتادگی شود.
هلگلند جنوبی ترین ناحیه در شمال نروژ است. به طور کلی، هلگلند به بخشی از شهرستان نوردلاند اشاره دارد که در جنوب دایره قطب شمال قرار دارد. هلگلند از شمال با کوه های سالتفجلت و یخچال سوارتیسن هم مرز است که مرز طبیعی با ناحیه سالتن را تشکیل می دهند. هلگلند در جنوب با شهرستان تروندلاگ هم مرز است. مساحت این ناحیه حدود ۱۸۸۳۲ کیلومتر مربع (۷۲۷۱ مایل مربع) است و نزدیک به ۷۹۰۰۰ نفر جمعیت دارد. چهار شهر در این ناحیه وجود دارد: از جنوب به شمال اینها عبارتند از: برانایسون، موشان ساندنشان و مو یی رانا. نام. شکل اسکاندیناوی قدیم این نام Hálogaland بود (به هولوگلاند مراجعه کنید).
مادر پادشاهان () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی یانوش زائورسکی است که در سال ۱۹۸۲ ساخته شد؛ اما بلافاصله توسط رژیم کمونیستی لهستان توقیف شد و تنها ۵ سال بعد توانست اجازه اکران بگیرد. این فیلم در جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و برندهٔ خرس نقره ای دستاورد برجسته هنری شد.
وحدت عقل (که مونوسایکیسم هم خوانده شده) نظریه ای فلسفی است که توسط فیلسوف مسلمان اندلسی، ابن رشد (۱۱۹۸–۱۱۲۶ میلادی)، مطرح شد. ابن رشد نظریه خود را در شرح مفصلی که بر رسالهٔ نوشته، شرح داده است. این نظریه توضیح می دهد که چگونه دانش مطلق در نظریهٔ ذهن ارسطو ممکن است. نظریهٔ وحدت فکر تحت تأثیر اندیشه های مرتبطی بود که از ارسطو، فلوطین، فارابی، ابن سینا و ابن باجه وام گرفته شده بود. پس از ترجمهٔ آثار ابن رشد به لاتین، طی قرون بعدی، ابن رشدگرایان (مانند , و ) در اروپای غربی که ایدهٔ وحدت عقل را از ابن رشد گرفته بودند، آن را بسط دادند. این نظریه همچنین فلسفهٔ سیاسی سکولاریستی دانته آلیگیری را در قرن چهاردهم تحت تأثیر قرار داد. از مخالفان وحدت عقل نیز می توان به توماس آکویناس اشاره کرد که رسالهٔ مفصلی در رد آن نوشت و همچنین کلیسای کاتولیک که آن را محکوم کرد. پیش زمینه. اندیشهٔ یک عقل واحد، مطلق، و توأم با دانش همهٔ انسان ها، توسط فیلسوف های قبل از ابن رشد مطرح شده بود. واکنش ها. پذیرش. درحالی که تأثیر آثار ابن رشد در جهان اسلام بسیار اندک بود، ترجمه های لاتین آثار او مخاطبان بسیاری در اروپا داشت. ارزیابی در عصر مدرن
. یک مورخ فلسفه قرن بیست و یکمی به نام پیتر آدامسون می گوید که به نظر می رسد «پرواضح» است که این نظریه از دیدگاه مدرن «غلط» است. او همچنین اشاره می کند که این نظریه زادهٔ دورهٔ ابن رشد و برداشتی قابل قبول از اندیشه های ارسطو بوده است.
کریسمس مبارک (به انگلیسی: Merry Christmas) یک فیلم دلهره آور و معمایی هندی ۱۴۴ دقیقه ای محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی سریرام راغوان محصول کمپانی تیپس است. این فیلم به دو زبان هندی و تامیلی ساخته شده است، کاترینا کایف و ویجی ستوپاتی در کنار آشوینی کالسکار، لوک کنی و پری ماهشواری شارما بازی می کنند. طرح اصلی فیلم بر اساس رمان فرانسوی (پرنده در قفس) اثر فردریک دار است. این فیلم به طور رسمی در دسامبر ۲۰۲۱ معرفی شد. فیلمبرداری اصلی در همان ماه در بمبئی همراه با یک برنامه پراکنده در اوتار پرادش آغاز شد که دوباره با یک برنامه در لوکیشن قبلی دنبال شد و تا اواسط ژانویه ۲۰۲۳ به پایان رسید. پس از چند بار به تعویق افتادن در اکران، کریسمس مبارک در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴ در سینماها اکران شد. این فیلم با بازخوردهای مثبتی همراه شد و بازی های کایف و ستوپاتی مورد تحسین قرار گرفت. با وجود این، فیلم یک بمب گیشه بود؛ زیرا فقط ۲۶ کرور روپیهدر مقابل بودجه ۶۰ کروری فروش داشت. داستان. یک رویارویی در شب کریسمس بین دو غریبه مرموز باعث ایجاد یک رابطه تلخ می شود که گذشته تیره و تار آنها را افشا می کند. انتشار فیلم. کریسمس مبارک برای اکران در سینما
ها در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴ به دو زبان هندی و تامیلی برنامه ریزی شده است. پیش از این قرار بود در ۸ دسامبر ۲۰۲۳ منتشر شود. در ابتدا برای اکران در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲ برنامه ریزی شده بود، با این حال، برای جلوگیری از درگیری باکس آفیس با فیلم سین یرک، افیلم به تعویق افتاد. حقوق پخش توسط نتفلیکس به مبلغ ۶۰ کرور روپیه (۷٫۵ میلیون دلار آمریکا) خریداری شد. و نهایتاً فیلم در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴ منتشر شد. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس رای ۲۰ منتقد، با میانگین امتیاز ۶٫۵ از ۱۰ مثبت و دارای ۸۵ درصد تائیدیه است.
کاوه صلحِ کل ، روزنامه نگار ورزشی انگلیسی-ایرانی است. او مجری تلویزیون ورزشی اسکای اسپورت است. خبرنگاری. کاوه صلحِ کل اهل لندن، انگلستان است. وی هم اکنون روزنامه نگار ورزشی اسکای اسپورت است و قبلاً برای "تایمز" کار کرده است. در اواخر ۲۰۲۳، باشگاه فوتبال منچستریونایتد کاوه را به دلیل آنچه که نشر اطلاعات غلط می داند، برای حضور در مصاحبه های خبری محدود کرد.
مونارشیا یا همان د مونارشیا (به معنای «(دربارهٔ) سلطنت»)، رساله ای لاتین اثر دانته آلیگیری است که موضوع آن قدرت سکولار و مذهبی است. دانته این رساله را بین سال های ۱۳۱۲ تا ۱۳۱۳ نوشت. او با نگارش این کتاب در یکی از بحث برانگیزترین موضوعات دورهٔ خود مداخله کرد: رابطه بین قدرت سکولار (به نمایندگی امپراتور مقدس روم) و مرجعیت مذهبی (به نمایندگی پاپ). مسئله ای که دیدگاه دانته راجع به این مشکل را به وضوح نشان می دهد، این است که دانته در طول فعالیت سیاسی خود برای دفاع از خودمختاری دولت شهر فلورانس در برابر خواسته های پاپ بونیفاس هشتم مبارزه کرده بود. این اثر در سال ۱۵۸۵ توسط کلیسای کاتولیک ممنوع شد.
آندژی پونگوفسکی (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) هنرمند، طراح و گرافیست اهل لهستان است که در زمینهٔ هنرِ طراحی گرافیک و پوستر تخصص دارد. پونگوفسکی دانش آموختهٔ «دانشگاه دولتی هنرهای زیبا» در پوزنان است. او علاوه بر طراحی پوستر که علاقهٔ اصلی اوست، به طراحی صحنه های تئاتر، چاپ و کاتالوگ نیز می پردازد. وی در سال ۱۹۹۲ مدیر طراحی هنری نسخهٔ لهستانی مجلهٔ پلی بوی شد. آثار هنری او را می توان در بسیاری از موزه های اروپایی و همچنین موزه هنر مدرن نیویورک یافت. پونگوفسکی همچنین نمایشگاه های هنری انفرادی در استکهلم، پاریس، لندن و ورشو داشته است. آندژی پونگوفسکی طراحِ ستاره های پیاده روی ستارگان ووچ است.
'شانا بت هالیگان (متولد ۱۱ اکتبر 1973) یک خواننده، ترانه سرا و آهنگساز ساکن لس آنجلس، کالیفرنیا است که بیشتر به خاطر کارش به عنوان خواننده سابق ترانه تریپ هاپ شناخته می شود. او دختر دیک هالیگان، یکی از اعضای مؤسس گروه راک آمریکایی بلاد، سوئت اند تیرز است. در سال ۲۰۱۸، او به عنوان یک شرکت کننده در فصل ۱۴ سریال آمریکایی "د ویس" ظاهر شد.' هالیگان در سال ۲۰۰۶ به گروه پیوست. اولین آلبوم ۱۱ آهنگی آنها "The Mating Game" در ۴ آوریل ۲۰۰۶ تحت گروه موسیقی Quango منتشر شد.
جان برایت (; – ) مورخ، و الهی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک محقق آمریکایی کتاب مقدس و نویسنده چندین کتاب، از جمله کتاب تأثیرگذار "تاریخ اسرائیل" (۱۹۵۹) بود. او از نزدیک با مکتب آمریکایی نقد کتاب مقدس که ویلیام آلبرایت در آن پیشگام بود، مرتبط بود، که به دنبال تطبیق باستان شناسی برای دفاع از اعتبار کتاب مقدس، به ویژه کتاب مقدس قبلی عهد عتیق بود.
محمد مهرابی (زادهٔ ۳۰ آذر ۱۳۷۸ در پلدختر) کشتی گیر ایرانی در دسته های ۴۶ کیلوگرم و ۶۰ کیلوگرم کشتی فرنگی است.
متیو دیویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استرالیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاهانگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال استرالیا، زیر ۲۳ سال مالزی و بزرگسالان مالزی بازی کرده است.
شاهرول سعد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالزی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پراک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالزی و مالزی بازی کرده است.
محمد سیهامی بن صفری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سلانگور اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۲ سال مالزی و مالزی بازی کرده است.
باشگاه فوتبال صباح () یک باشگاه فوتبال حرفه ای مالزی است. این باشگاه نماینده ایالت صباح در بورنئو، مالزی است و در سوپر لیگ مالزی، بالاترین سطح فوتبال حرفه ای مالزی، رقابت می کند. بازی های خانگی آنها در ورزشگاه ۳۰۰۰۰ نفری لیکاس در کوتا کینابالو، پایتخت صباح برگزار می شود.
دومینیک تان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالزی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال جوهر دارالتعظیم اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان مالزی بازی کرده است.
جونیور الدستال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالزی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال جوهر دارالتعظیم و باشگاه فوتبال آلدرشات تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالزی بازی کرده است.
دیون کولز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. او برای تیم بزرگسالان مالزی به میدان رفته است و سابقه گلزنی در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ در برابر قرقیزستان را دارد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اود-هورلی لوون و باشگاه فوتبال کلوب بروژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال بلژیک، زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک و بزرگسالان مالزی بازی کرده است.
شاهرول نظیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالزی بازی کرده است.
استوارت ویلکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالزی بازی کرده است.
اندریک دوس سانتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آپولون لیماسول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالزی بازی کرده است.
وادی استخوان های خشک پیشگویی نبوت در فصل ۳۷ سفر حزقیال است. این فصل رؤیایی را که به حزقیال نبی نازل شد، شرح می دهد، که تصویری واقع گرایانه- طبیعت گرایانه شبیه رؤیا را منتقل می کند. پیامبر در رؤیت خود را در دره ای پر از استخوان های خشک انسان می بیند. به او دستور داده شده که پیشگویی کند. پیش از او، استخوان ها به شکل های انسانی متصل می شوند. سپس استخوان ها با بافت تاندون، گوشت و پوست پوشیده می شوند. سپس خداوند استخوان ها را به عنوان قوم بنی اسرائیل در تبعید بر پیامبر نازل می کند و به پیامبر دستور می دهد که نبوت دیگری را انجام دهد تا این شخصیت های انسانی را احیا کند و آنها را زنده کند و به سرزمین اسرائیل بیاورد.
محمد مخیری اجمل بن مهدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالزی بازی کرده است.