Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الک آن، با کمک شوهرش تام، به مدت ۱۳ سال به طور مداوم کار در این سایت را هدایت کرد. به طور غیرمعمول، آنها در تمام طول سال حفاری می کردند، در یک کاروان کوچک زندگی می کردند و نیروی کاری متشکل از باستان شناسان و داوطلبان آزاد از سراسر جهان را به کار می گرفتند. هنگامی که سرانجام در سال ۱۹۷۸ حفاری تکمیل شد، کاوش ها ۴۴ هکتار را پوشش داد و ۴۴۰۰۰ اثر باستان شناسی از جمله مقبره های بیکر را ثبت کردند. به عنوان بزرگ ترین کاوش در بریتانیا، ماکینگ در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در میان باستان شناسان شهرت داشت. بسیاری از باستان شناسان جوان از جمله مایک پیتس، پل بارفورد و مونیکا بارنز از این مکان شروع به کار کردند. این سایت با بودجه محدود اداره می شد و شرایط زندگی در آنجا بد بود. خود جونز نیز به عنوان یک شخصیت عجیب و غریب و ترسناک شهرت پیدا کرد. او به خاطر انتشار یادداشت های کوتاه با امضای ساده "–muj" معروف بود. پس از تکمیل کاوش های ماکینگ در سال ۱۹۷۸، خانواده جونز از باستان شناسی بازنشسته شدند و به کلبه خود در هرفورد بازگشتند. مارگارت حامی انجمن تاریخ محلی (منبع بسیاری از داوطلبان حفاری ماکینگ) شد و در بسیاری از کمیته های باستان
شناسی دیگر در اسکس حضور داشت. در این نقش، او مرتباً برای دانش آموزان در سراسر شهرستان سخنرانی می کرد و تورهای راهنما و صحبت می کرد. مارگارت جونز در ۲۳ مارس ۲۰۰۱ درگذشت. در سال های آخر زندگی، او از بیماری پارکینسون رنج می برد و شوهرش تام، در سال ۱۹۹۳ بر اثر سکته مغزی درگذشت.
ینیفرد لمب (; – ) باستان شناس، مورخ هنر و موزه دار بریتانیایی بود که به فرهنگ ها و مصنوعات یونانی، رومی و آناتولی تخصص داشت. بخش عمده ای از دوران حرفه ای او به عنوان نگهبان افتخاری آثار باستانی یونانی در موزه فیتزویلیام دانشگاه کمبریج از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۸ گذرانده شد. او کاوش های باستان شناسی را در یونان و ترکیه مدیریت کرد. یکی از اعضای مؤسس مؤسسه باستان شناسی بریتانیا در آنکارا بود. و نویسنده کتابهای متعددی در مورد آثار باستانی یونانی و رومی، از جمله انتشارات "یونان و روم در عصر برنز" در سال ۱۹۲۹، که مرجعی استاندارد برای مطالعات در این زمینه بود. زندگی. لمب در ۳ نوامبر ۱۸۹۴ در هالی لاج، کمپدن هیل، لندن به دنیا آمد. او دختر ادموند لمب، که از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۰ نماینده مجلس بود، و میبل لمب (با نام خانوادگی وینکورث)، یکی از فارغ التحصیلان کالج نیونهام، کمبریج، که در ترویج تحصیلات دانشگاهی زنان و حق رای زنان فعال بود است. لمب در خانه توسط معلمان آموزش دیده بود، و از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۷ در کالج نیونهام، کمبریج با تخصص در باستان شناسی کلاسیک تحصیل کرد و نمرات درجه یک را به دست آورد. زمانی که دانشجو بود، در کار میدانی باس
تان شناسی در مکان های پیشاتاریخ نزدیک کمبریج به رهبری توماس مک کنی هیوز شرکت کرد. او همچنین در سیاست فعال بود و در جلسات اتحادیه کنترل دموکراتیک شرکت می کرد. فعالیت. لمب پس از اتمام تحصیلات خود در تابستان ۱۹۱۷ در بیمارستانی برای سربازان کار کرد. در ژانویه ۱۹۱۸، او به «اتاق ۴۰»، بخش تحلیل رمزی وزارت اطلاعات نیروی دریایی بریتانیا پیوست، جایی که احتمالاً روی رمزگشایی پیام های رمزگذاری شده ارسال شده به زیردریایی های آلمانی کار می کرد که پس از پایان جنگ، در دسامبر ۱۹۱۸، آنجا را ترک کرد. در اینجا با جان بیزلی، باستان شناس مشهوری که در سازمان اطلاعات بریتانیا کار می کرد، ملاقات کرد و او را در تحقیقاتش تشویق کرد. در این مدت او همچنین در فروش آثار باستانی شرکت کرد و مقاله ای در "مجله مطالعات یونانی" دربارهٔ مجموعه گلدان هایی که در یک فروش خریداری کرد منتشر کرد و همچنین کارهای فهرست نویسی را در موزه بریتانیا انجام داد. موزه فیتزویلیام. لمب در اکتبر ۱۹۱۸ به دعوت سیدنی کوکرل در دپارتمان آثار باستانی یونانی و رومی در موزه فیتزویلیام در کمبریج شروع به کار کرد که وظایف اولیه او شامل نوشتن برچسب برای اقلام به نمایش گذاشته شد
ه بود. در سال ۱۹۲۰، او به عنوان متصدی افتخاری آثار باستانی یونانی و رومی در فیتزویلیام منصوب شد. در این جایگاه، او نمایش های جدیدی ترتیب داد، مجموعه ها را مرتب و فهرست بندی کرد و با به دست آوردن مطالب جدید از طریق خرید و کمک های مالی و همچنین اهدای اقلام متعدد آنها را تقویت کرد. انتشارات کلیدی از کار او در فیتزویلیام شامل کتابی دربارهٔ مجسمه های عصر برنز یونانی و رومی و دو جلد "Corpus vasorum antiquorum" است. لمب در تمام مدتی که در فیتزویلیام بود، به عنوان باستان شناس در یونان و بعداً ترکیه نیز کار کرد. زمانی که در اوت ۱۹۵۸ از نقش نگهبان افتخاری بازنشسته شد، به یکی از بزرگ ترین خیرین موزه آثار باستانی یونانی و رومی تبدیل شد. یونان. لمب برای اولین بار در ماه مه ۱۹۲۰ از یونان بازدید کرد و برای مدت کوتاهی به حفاری های موکنای به رهبری آلن ویس پیوست. او در سال تحصیلی – به عنوان دانشجو در مدرسه بریتانیا در آتن پذیرفته شد و یک سال را در بازدید از مکان های باستان شناسی در آتیکا، پلوپونز و کرت، شرکت در سخنرانی ها در مدرسه بریتانیا و سایر مدارس باستان شناسی و کار گذراند. در ماه مه ۱۹۲۱ او به تیم حفاری موکنای پیوست و مس
ئول حفاری کاخ و همچنین انتشار نقاشی های دیواری شد. در فصل حفاری بعدی، مه تا ژوئن ۱۹۲۲، لمب به عنوان رهبر حفاری منصوب شد.
مارگارت مکفرسون گرانت (; – ) نیکوکار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی بین سال های ۱۸۵۴ تا ۱۸۷۷ میلادی فعالیت می کرد. مارگارت بشردوست اسکاتلندی بود که در کلیسای ابرلور به دنیا آمد، در همپشایر تحصیل کرد و با مرگ برادر بزرگش در هند در سال ۱۸۵۲، تنها فرزندش باقی خانواده ماند. دو سال بعد، او ثروت هنگفتی را از عمویش، الکساندر گرانت، یک کشاورز و تاجر متولد ابرلور که در جامائیکا ثروتمند شده بود، به ارث برد. مکفرسون گرانت در خانه ابرلور که برای عمویش توسط ویلیام رابرتسون ساخته شده بود، اقامت گزید. او برای زنی در زمان خود غیر متعارف زندگی می کرد و وارد ازدواجی شد که با یک همراه زن، شارلوت تمپل، که در سال ۱۸۶۴ در لندن با او آشنا شده بود، ازدواج کرد. مکفرسون گرانت سخاوتمندانه به موسسات خیریه، به ویژه آنهایی که با کلیسای اسقفی اسکاتلند مرتبط هستند، کمک مالی کرد، یک یتیم خانه که اکنون مرکز نگهداری از کودکان ابرلور نام دارد و تأسیس کلیسای اسقفی سنت مارگارت در ابرلور کمک می کرد. او به شدت مشروب می نوشید و علی رغم تلاش های دوستان و اعضای خانواده برای متقاعد کردن او برای ترک آن، همیشه دوباره دچار اعتیاد به الکل
می شد. او در طول زندگی اش وصیت های متعددی را تنظیم کرد که می توانست دارایی اش را به تمپل واگذار کند، اما مدت کوتاهی پس از اینکه تمپل او را برای ازدواج با مردی ترک کرد، مکفرسون گرانت وصیت او را لغو کرد. او پنج ماه بعد در چهل و دو سالگی درگذشت. زندگی. والدین مارگارت مکفرسون گرانت، آنی و الکساندر مکفرسون، در گاربیتی، محله آبرلور، بنفشایر زندگی می کردند. پدرش یک جراح محلی در ابرلور، موری، بود و مادرش از خانواده با نفوذ گرانت است. مکفرسون ها در ۳۰ آوریل ۱۸۲۵ ازدواج کردند، و اولین فرزند خود را، الکساندر گرانت مکفرسون، در ۱۸۲۸ به دنیا آوردند. مارگارت مکفرسون گرانت (با نام اصلی مارگارت گوردون مکفرسون) در ۲۷ آوریل ۱۸۳۴ متولد شد. مکفرسون گرانت در دوران نوجوانی خود در مدرسه در همپستد در شمال لندن تحصیل کرد و نزد مری آن استودارت، نویسنده و فعال برای آموزش زنان درس می خواند. برادرش به هند سفر کرد، و آنجا در سال ۱۸۵۲ درگذشت و مکفرسون گرانت تنها فرزند بازمانده خانواده شد. عموی مکفرسون گرانت از طرف مادرش الکساندر گرانت بود. او به جامائیکا سفر کرده بود، و ثروت قابل توجهی را به عنوان یک مزرعه کار و تاجر به دست آورد. او برده د
ار و عضو مجلس قانونگذاری جامائیکا بود. زمان بازگشت او به بریتانیا مشخص نیست، اما گمان می رود که او در سال ۱۸۲۰ در لندن بود، و در سال ۱۸۲۹ از آبرلور دیدن کرد تا در مراسم خاکسپاری پدرش، جورج گرانت شرکت کند. هنگامی که برده داری در سال ۱۸۳۳ لغو شد، گرانت از یک طرح دولتی برای جبران غرامت صاحبان برده بهره مند شد و بیش از ۲۴۰۰۰ پوند برای از دست دادن بردگان و سایر دارایی های تجاری خود مطالبه کرد. او ویلیام رابرتسون معمار را مأمور ساخت خانه ابرلور کرد که در سال ۱۸۳۸ تکمیل شد. و خانه ابرلور اقامتگاه رسمی او شد، اگرچه تردید وجود دارد که او واقعاً در آنجا زندگی می کرده است، و او همچنان در لندن به عنوان یک تاجر هند غربی مشغول تجارت بود. الکساندر گرانت با الکساندر دانلدسون و الکساندر تامسون در جامائیکا به تجارت مشغول بود. از آنجایی که این سه مرد صاحبخانه غایب بودند، امور مربوط به املاک آنها توسط تیمی از وکلای محلی در کینگستون، با کمک حسابداران و ناظرانی که در مزارع زندگی می کردند، مدیریت می شد. این ترتیب مشکلاتی را در تسویه بدهی های دارایی آنها پس از مرگ دونالدسون در سال ۱۸۰۷ و تامسون در سال ۱۸۱۸ ایجاد کرد که منجر به سال ه
ا دعوای حقوقی بین وارثان شد. از آنجایی که درآمدهای جاری از املاک برای برآورده کردن بدهی ها و بهره انباشته ناکافی بود، گرانت برای فروش مزارع فشار آورد. متولیان جامائیکایی، جان میک و جوزف گرین، در برابر این تلاش ها مقاومت کردند و دستورها صادر شده توسط دادگاه عالی برای فروش را نادیده گرفتند. این دعاوی تا سال ۱۸۶۱ به طور کامل حل و فصل نشد، در آن زمان الکساندر گرانت مرده بود، و املاک او در اختیار مکفرسون گرانت قرار گرفت. میراث. هنگامی که الکساندر گرانت در سال ۱۸۵۴ درگذشت، مکفرسون گرانت که در آن زمان بیست ساله بود، بخش عمده ای از ثروت خود را به همراه خانه آبرلور و املاکش در اسکاتلند و جامائیکا به ارث برد که در مجموع ۳۰۰۰۰۰ پوند ارزش داشت. او همچنین مبلغ ۲۰۵۰۰ پوند را به او واگذار کرد که در هنگام مرگش پرداخت می شد، مشروط بر اینکه او به بیست سال سن رسیده باشد. در میان مزارع جامائیکا در میراث، برامپتون برایان، قلعه برایان، فیرفیلد، لو لیتون، اورنج ریور، اورنج ویل و منافع در املاک نونسوچ و یونیتی بودند.
بال برنزه گله ای یا بال برنزه دسته ای ، که با نام های کبوتر گله ای، بال برنزه رنگی پوش و کبوتر رنگی پوش نیز شناخته می شود، یک گونه از کبوترهای خانوادهٔ کبوتران و بومی مناطق خشک استرالیا است.
بال برنزه برازنده یا بال برنزه فرچه ای ، یک گونه از پرندگان خانوادهٔ کبوتران و بومی استرالیا با دو زیرگونه بیولوژیکی جداگانه است. بال برنزه فرچه ای از نظر اندازه و شکل بسیار شبیه به بال برنزه معمولی ("Phaps chalcoptera") است، اما از نظر ظاهری کوتاه تر و فشرده تر است. بال برنزه فرچه ای بومی استرالیا است که در جنوب غربی و جنوب شرقی سرزمین اصلی با جمعیتی در کوئینزلند، نیو ساوت ولز، ویکتوریا، استرالیای جنوبی، استرالیای غربی و همچنین تاسمانی یافت می شود. زیرگونه "P. elegans occidentalis" به عنوان یک جمعیت جغرافیایی متمایز در جنوب غربی استرالیای غربی وجود دارد. این گونه خارزارهای ساحلی متراکم، جنگل های سخت برگ مرطوب یا خشک، جنگل ها و برخی نواحی mallee را می پسندد. زیستگاه هایی با لایه های بوته ای انبوه و شاخ و برگ، از جمله گونه های بومی مانند "بانکسیا، آکاسیا، پوست کاغذی" یا "Leptospermum" به این پرندگان محتاط اجازه می دهد تا پوششی پیدا کنند. بال برنزه فرچه ای به عنوان گونه ای با کمترین نگرانی در فهرست سرخ IUCN ذکر شده است و توسط انجمن جهانی پرندگان استرالیا دارای جمعیت امن در تمام ایالت هایی است که در آنها یافت می
مارگریت گوتیه ون برچم (; – ) باستان شناسی، مطالعات تاریخ هنر اهل سوئیس بود. مارگریت از خانواده ای پاتریسیون بود که هم در هنر اولیه مسیحیت و هم در هنر اولیه اسلامی تخصص داشت. او همچنین یکی از اعضای فعال کمیته بین المللی صلیب سرخ (ICRC) بود و یکی از اولین زنانی بود که در آنجا مقام ارشدی داشت. زندگی. پدر مارگریت ماکس ون برچم (۱۸۶۳–۱۹۲۱) یک شرق شناس و مورخ بود که سفرهای علمی به مصر، فلسطین و سوریه انجام داد. او به عنوان یکی از پیشگامان کتیبه های عربی شناخته می شود که "مجموعه ای" مهم از کتیبه های عربی را جمع آوری کرد. پدربزرگ و مادربزرگ پدری مارگریت الکساندر (۱۸۳۶–۱۸۷۲) بودند که "قلعه کران" در کران پرس سلینی را از خانواده مادری خود به ارث بردند و ماتیلد (با نام خانوادگی ساراسین، ۱۸۳۸–۱۹۱۷)، که وارث "شاتو دز بوآسو" بود. خانواده های آن ها بخشی از یک طبقه پاتریسیدان بودند که در پایان قرن نوزدهم، پس از از دست دادن کنترل ادارات عمومی عمده در ژنو، به بانکداری و فعالیت های بشردوستانه روی آوردند. در ۱۱ ژوئن ۱۸۹۱، ماکس ون برچم با لوسیل الیزابت فروسارد دو ساگی ۲۱ ساله ازدواج کرد. در ۱۱ آوریل ۱۸۹۲، مارگریت متولد شد. در زمستا
ن ۱۸۹۲/۱۸۹۳، مکس و آلیس ون برچم با هم به مدت چند ماه به مصر، فلسطین و سوریه سفر کردند، اما مشخص نیست که آیا مارگریت را در آن سفر با خود برده اند یا خیر. الیزابت در ۲ ژوئن ۱۸۹۳ در ساتیگنی، اندکی پس از بازگشت آنها به ژنو، زمانی که مارگریت کمی بیش از یک سال داشت، درگذشت. پدر او دوباره با آلیس نویل ازدواج کرد و شش فرزند دیگر شامل پنج دختر و یک پسر از او داشت. در نامه نگاری های گسترده ماکس ون برچم، مارگریت تنها یکی از هفت فرزندش بود که به طور خاص دربارهٔ او می نویسد. مارگریت ون برچم عمدتاً در کاخ خانوادگی "شاتو د کران" در تاکستانی مشرف به دریاچه ژنو بزرگ شد. او در زبان های مدرن، موسیقی و باستان شناسی تحصیلات عالی دریافت کرد و جذب شرق شد. به دلیل پیشینه ممتازش، او برای ادامه تحصیل در باستان شناسی به مدرسه معتبر "École du Louvre et des Hautes Etudes" در پاریس فرستاده شد. جنگ جهانی اول. اندکی پس از آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، کمیته بین المللی صلیب سرخ، تحت ریاست گوستاو آدور، آژانس بین المللی اسیران جنگی (IPWA) را برای ردیابی اسرا و برقراری مجدد ارتباط با خانواده های مربوط آنها تأسیس کرد. بسیاری از کارکنان زن بودن
د. این گروه شامل پیشگامان زن مانند مارگریت کرامر، لوسی اودیه، سوزان فریر و همچنین ون برچم بود. در اوایل سال ۱۹۲۱، پدر ون برچم بر اثر ذات الریه درگذشت. به دنبال آنچه ظاهراً خواسته پدرش بود، او علاقه خود را بر روی معرق کاری متمرکز کرد. او ۱۴ سال در ایتالیا زندگی کرد و در آغاز جنگ جهانی دوم آنجا را ترک کرد. بر اساس تحقیقات خود در آنجا، او در سال ۱۹۲۴ کتابی دربارهٔ موزاییک های مسیحی از قرن چهارم تا دهم، با نقاشی هایی که توسط خواهر کوچکترش مارسل، و با همکاری اتین کلوزوت (۱۸۸۱–۱۹۴۴) انجام شده بود، منتشر کرد. در نیمه دوم دهه ۱۹۲۰، کپل آرچیبالد کامرون کرسول ، مورخ معماری، او را تشویق کرد تا موزاییک های قبه الصخره در اورشلیم و مسجد اموی دمشق را مطالعه کند. کرسول به عنوان بازرس بناهای تاریخی در اداره سرزمین دشمن اشغالی (OETA)، روابط دوستانه ای با ماکس ون برچم داشت. نتایج تحقیقات مارگریت ون برچم در مورد دو مکان مذهبی، جایی که پدرش مطالعات کتیبه شناسی را در آن ها انجام داده بود، در سال ۱۹۳۲ به عنوان بخشی مستقل به نام خودش در جلد اول اثر اصلی کرسول "در معماری اولیه مسلمانان منتشر شد." مرگ و میراث. گوتیه ون برچم در ۲۳ ژانو
یه ۱۹۸۴ در سن ۹۱ سالگی درگذشت. همسر او، برنارد گوتیه، نیز در سال ۱۹۸۴ درگذشت. قبر آنها در "کلنی" است، جایی که پدرش نیز در آنجا دفن شده است. در سال ۱۹۷۳، گوتیه ون برچم، که وارث مستقیمی برای خود نداشت، ویلای سالادین ون برچم را به کنفدراسیون سوئیس اهدا کرد. گوتیه ون برچم با وجود اینکه هفت نسل متعلق به خانواده صلاح الدین بود، آن را از آن بخش از خانواده خود به ارث نبرده بود، اما در سال ۱۹۵۵ آن را خریداری کرد. از آنجایی که او نمی خواست ملکی که در سال ۱۷۱۵ در "فلات فرانتنکس" در کلنی مشرف به دریاچه ژنو ساخته شده بود به دست بیگانگان بیفتد، آن را به دولت داد به شرط اینکه وضعیت مجموعه معماری غیرقابل تغییر باقی بماند. این ویلا از آن زمان به عنوان محل اقامت نماینده دائم سوئیس در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو فعالیت می کند.
بال برنزه های استرالیایی ، سرده ای از کبوترهای بال برنزه از خانواده کبوتران و بومی استرالیا است. این سرده در سال ۱۸۳۵ توسط طبیعت شناس انگلیسی Prideaux John Selby با گونه بال برنزه معمولی ("Phaps chalcoptera") به عنوان گونه نماد معرفی شد. نام سرده "Phaps" از کلمه یونان باستان برای کبوتر است. این سرده شامل سه گونه است:
واژن و فرج در آثاری مربوط به هنر پیشاتاریخ به بعد ترسیم شده است. ترسیم اندام تناسلی زنان انواع هنرهای تجسمی شامل نقاشی و مجسمه سازی را در بر می گیرند. از ۳۵۰۰۰ سال پیش، انسان در جوامع مختلف تندیسک های ونوس را می ساختند که شکم، باسن، سینه، ران و فرج را نمایان می کرد. در سال ۱۸۶۶، گوستاو کوربه تصویری از یک زن برهنه با پاهای باز با عنوان «سرمنشأ جهان» ترسیم کرد. وقتی این مطلب ۱۵۰ سال بعد در فیس بوک پست شد، جنجال ایجاد کرد. هنرمندان معاصر همچنان می توانند برای به تصویر کشیدن اندام تناسلی زنان با واکنش های منفی روبرو شوند. مگومی ایگاراشی به دلیل توزیع یک فایل دیجیتالی سه بعدی از فرج خود دستگیر شد. آثاری که از زمان ظهور موج دوم فمینیسم در حدود سال ۱۹۶۵ خلق شده اند، از آثار بزرگ نیکی دو سان فال و جین تینگوئلی تا آثار هنری نساجی دستی کوچک را شامل می شود. گاهی اینها به صراحت آثار هنری فمینیستی هستند. جودی شیکاگو "میهمانی شام" را برای تجلیل از ۳۹ زن اسطوره در تاریخ ایجاد کرد که بسیاری از آنها در گمنامی فرورفته بودند. هنرمندان دیگر منکر این هستند که آثارشان به اندام تناسلی زنانه اشاره دارد، اگرچه منتقدان آنها را چنین می
دانند. نقاشی های گل جورجیا اوکیف نمونه ای از این موارد است. در سال ۲۰۲۱، متخصصان پزشکی دریافته اند که دانش در مورد دستگاه تولیدمثل در زنان، هم در بین مردان و هم در زنان ضعیف است. برخی از آثار مدرن مانند "فمالیا"، "101 Vagina" و "Great Wall of Vagina" با ارائه تصاویری قابل دسترس از تنوع طبیعی طیف وسیعی از فرج ها به دنبال مبارزه با این ناآگاهی هستند. اشکال دیگر بیان خلاق فراتر از هنرهای تجسمی، بحث جنسیت زنانه را به جریان اصلی تبدیل کرده است. ایو انسلر، نمایشنامه نویس "، مونولوگ های واژن"، یک اثر محبوب صحنه ای دربارهٔ بسیاری از جنبه های تمایلات جنسی زنان است. جنبه های فرهنگی. تصورات گوناگونی از واژن در طول تاریخ وجود داشته است. از جمله این باور که واژن مرکز میل جنسی است و استعاره ای از زندگی از طریق تولد است. در فرهنگ های گوناگون واژن با نام های زیادی شناخته شده است. برخی فرهنگ ها، فرج را چیزی شرم آور می دانند که باید پنهان شود. به عنوان مثال، اصطلاح "پودندوم (pudendum)"، اصطلاح لاتینی در زبان انگلیسی پزشکی برای دستگاه تناسلی خارجی استفاده می شود، که به معنای واقعی کلمه به معنای «چیز شرم آور» است. دیدگاه های مث
بت مربوط به واژن از آن برای نشان دادن تمایلات جنسی، معنویت یا زندگی زنانه استفاده می کند. به عنوان مثال به عنوان نماد قدرتمند زنانگی، گشودگی، پذیرش و پذیرایی است. هندوئیسم نماد "یونی" را به جهان داده است که ممکن است نشان دهنده ارزشی باشد که جامعه هندو به جنسیت زنانه و توانایی واژن برای تولد زندگی داده است. سایر فرهنگ های باستانی برای فرج جشن می گرفتند و حتی آن را پرستش می کردند، برای مثال در برخی از ادیان باستانی خاورمیانه و آثار هنری پارینه سنگی که توسط باستان شناس ماریجا گیمبوتاس شناسایی شده است به عنوان جنبه ای از پرستش ایزدبانو مورد احترام بوده و بخشی از باورهای نوپاگان مدرن است. پیشاتاریخ. ترسیم و ساخت تندیس هایی از فرج، یعنی نقاشی ها و مجسمه ها، از ده ها هزار سال پیش وجود دارد. آنها برخی از اولین آثار هنر ماقبل تاریخ هستند. غار چوفین واقع در شهر ریکلونز در استان کانتابریا در اسپانیا دارای هنر سنگی ماقبل تاریخ است که ممکن است تصویری از فرج باشد. این غار در دوره های مختلف محل سکونت بوده است که قدیمی ترین آن مربوط به ۲۰۰۰۰ سال پیش است. به غیر از حکاکی های شماتیک و نقاشی های حیوانات، نمادهای زیادی مانند نما
دهایی که به "sticks" معروف هستند در این غاز نیز وجود دارد. همچنین تعداد زیادی نقاشی با استفاده از رسم نقاط ("puntillaje") وجود دارد، از جمله یکی که به عنوان نمایشی از یک فرج تفسیر شده است. تندیسک های ونوس یک مجسمه دوران پارینه سنگی زبرین است که یک زن را به تصویر می کشد. بیشتر این تندیسک ها در اروپا و برخی دیگر نیز در سیبری کشف شده اند که پراکندگی آنها در بیشتر اوراسیا گسترش یافته است. بیشتر آنها مربوط به دوره گراوتی () مربوط به ۲۸۰۰۰ تا ۲۲۰۰۰ سال پیش هستند، اما نمونه هایی از ونوس هوله فلس وجود دارد که قدمت آن حداقل به ۳۵۰۰۰ سال به اوریگنیشن می رسد. همچنین قدمت ونوس مونروز به ۱۱۰۰۰ سال پیش در مجدلیه می رسد. این مجسمه ها از سنگ های نرمی مانند استاتیت، کلسیت یا سنگ آهک، استخوان یا عاج، یا از خاک رس تراشیده شده و سپس پخته می شدند. سرامیک های اخیر جزو قدیمی ترین سرامیک های شناخته شده هستند. در مجموع، بیش از صد مجسمه از این قبیل یافت شده است. تقریباً همه با اندازه متوسط، بین ۴ سانتی متر و ۲۵ سانتی متر ارتفاع دارند. اکثر آنها دارای سرهای کوچک، باسن پهن و پاهایی هستند که تا یک نقطه باریک می شوند. مجسمه های شکم، باسن،
سینه ها، ران ها و فرج را برجسته می کنند. در مقابل، بازوها و پاها در این آثار اغلب وجود ندارند و سر معمولاً کوچک و بدون صورت است.
کوچکِ جنگلی اشاره به میرزا کوچک خان جنگلی دارد؛ و می تواند به هر کدام از موارد زیر نیز اشاره کند:
راسیمود (؛ – ۳۲۳) یک پادشاه جنگجو سارمات ها یا مایوت ها بود. در سال ۳۲۲، نام راسیمود به عنوان عبور از دانوب و حمله به امپراتوری روم در قلمرو لیسینیوس ثبت شده است. دفاع از راسیمود توسط کنستانتین بزرگ انجام شد، که در ۲۸ آوریل ۳۲۳ قانونی را تصویب کرد که همه همدستان روم را به مرگ با سوزاندن تهدید می کرد. کنستانتین مهاجمان را از طریق رود دانوب به قلمرو بربرها تعقیب کرد، جایی که راسیمود کشته شد. لشکرکشی کنستانتین به عنوان تجاوز به قلمرو لیسینیوس در نظر گرفته شد و پس از آن گوت ها متحدان لیسینیوس علیه کنستانتین بزرگ تحت فرمانروایی شاهزاده خود آلیکا شدند.
کوه کار (به انگلیسی: Mount Carr) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه کار ۲٬۵۹۰٫ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه گرین (به انگلیسی: Green Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسنوهومیش (واشینگتن) واقع شده است. کوه گرین ۱٬۹۵۰٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رشته کوه بیلی (به انگلیسی: Bailey Range) یک رشته کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. رشته کوه بیلی ۲٬۱۳۲٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه تام (به انگلیسی: Mount Tom) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه تام ۲٬۱۵۶٫۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه اسنشن (به انگلیسی: Mount Ascension) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Chugach National Forest واقع شده است. کوه اسنشن ۱٬۷۴۰٫۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه کینگ (به انگلیسی: King Peak) یک کوه در کانادا است که در یوکان واقع شده است. کوه کینگ ۵٬۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه دابل (به انگلیسی: Double Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه دابل ۱٬۸۸۹٫۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه گاموزا (به انگلیسی: Gamuza Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه گاموزا ۱٬۹۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوچک جنگلی فیلمنامه ای فیلم نشده درباره ی میرزا کوچک خان جنگلی از ناصر تقوایی است از سالِ ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۱ نوشتن آن زمان برد. ناصر تقوایی این فیلمنامه را برای یک مجموعهٔ تلویزیونی به همین نام نوشت، ولی بعد از سه سال کار نوشتن و پیش تولید سریال ناصر تقوایی توسط مدیران صدا و سیمای جمهوری اسلامی ممنوالکار شد و از پروژه کنار گذاشته شد و فیلمنامه ی دیگری برای آن سریال نوشته و ساخته شد. فیلمنامه ی ناصر تقوایی حدودِ چهل سال بعد در زمستانِ ۱۴۰۱ منتشر شد. بهروز افخمی کارگردان نسخه ی دوم کوچک جنگلی با متنی متفاوت و سانسور شده از فیلمنامه ی ناصر تقوایی، در هشتم آبان ۱۳۹۸ در برنامه ی زنده ی تله ویزیونی (سلام صبح بخیر) اقرار کرد که او و همکاران حزب اللهی برای برکناری و ممنوع الکار کردن ناصر تقوایی کودتا کرده اند. نسخه ی ناصر تقوایی فیلمنامه ای برای یک سریال ۱۶ ساعته در ۱۶ قسمتِ تله ویزیونی است. اما سریال تولید شده با متنی که بهروز افخمی و امراله احمدجو بازنویسی کرده اند فقط ۶ ساعت است. متن. متنِ فیلمنامه به صورتِ کتابی سه جلدی با مقدّمه ای از حمید دبّاشی در زمستانِ ۱۴۰۱ به وسیلهٔ انتشاراتِ مس منتشر شد. پیش تر، در بهارِ ۱۴۰۰،
پاره ای از این فیلمنامه در شمارهٔ ۳ مجلّهٔ "نوپا" منتشر شده بود.
کوه آیسوسیلیس (به انگلیسی: Isosceles Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه آیسوسیلیس ۲٬۴۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه کاتروت (به انگلیسی: Cutthroat Peak) یک قله در کانادا است که در شهرستان اسکجیت، واشینگتن واقع شده است. کوه کاتروت ۲٬۴۵۳٫۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه انچانتمنت (به انگلیسی: Enchantment Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه انچانتمنت ۲٬۵۹۶٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه هوبر (به انگلیسی: Mount Huber) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده است. کوه هوبر ۳٬۳۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه واو (به انگلیسی: Mount Wow) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده است. کوه واو ۱٬۸۴۱٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه کیتیدرال (به انگلیسی: Cathedral Rock) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده است. کوه کیتیدرال ۲٬۰۴۹٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه بالارد (به انگلیسی: Mount Ballard) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واتکام، واشینگتن واقع شده است. کوه بالارد ۲٬۵۴۲٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه برز برست (به انگلیسی: Bears Breast Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیتیتاس، واشینگتن واقع شده است. کوه برز برست ۲٬۱۹۳٫۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه بوهمیا (به انگلیسی: Bohemia Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده است. کوه بوهمیا ۱٬۸۲۶٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه میچل (به انگلیسی: Mount Mitchell) بلندترین قلّهٔ رشته کوه آپالاش و بلندترین قلهٔ آمریکای شمالی در خاور حوضه آبریز رود می سی سی پی است. این کوه در بلندای ۲٬۰۳۷٫۳۱ متر از سطح دریا است.
کوه داونی (به انگلیسی: Downie Peak) یک کوه در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه داونی ۲٬۹۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه امیولت (به انگلیسی: Amulet Peak) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در Matanuska-Susitna Borough, Alaska واقع شده است. کوه امیولت ۲٬۵۲۶٫۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه بارنز (به انگلیسی: Mount Barnes) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده است. کوه بارنز ۱٬۸۲۴٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه کیلی (به انگلیسی: Mount Cayley) یک آتشفشان چینه ای در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. کوه کیلی ۲٬۳۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سلول گرانولوزا () یا سلول فولیکولار یک سلول سوماتیک در طناب جنسی است که ارتباط نزدیکی با گامت جنس مؤنث (که بدان اووسیت گفته می شود) در تخمدان پستانداران دارد. ساختار و عملکرد. در فولیکول اولیه تخمدان و بعداً هنگام رشد فولیکول (فولیکولوژنز)، سلول های گرانولوزا پیشروی می کنند تا یک تودهٔ سلولی چند لایه ای (موسوم به «کومولوس اوفوروس») را در اطراف اووسیت در فولیکول قبل از تخمک گذاری، یا فولیکول آنترال (یا فولیکول گرآف) تشکیل دهند. عملکردهای اصلی سلول های گرانولوزا شامل تولید استروئیدهای جنسی و همچنین تعداد بیشماری فاکتورهای رشد است که تصور می شود در طول رشد اووسیت با آن تعامل دارند. تولید هورمون های استروئیدی جنسی با هورمون محرکه فولیکولی (FSH) در هیپوفیز قدامی شروع می شود و سلول های گرانولوزا را تحریک می کند تا طی فاز فولیکولر چرخه قاعدگی آندروژن ها را (که از سلول های تکای فولیکول نشأت می گیرند) توسط آنزیم آروماتاز به استرادیول مبدل کنند. با این حال، پس از تخمک گذاری، سلول های گرانولوزا به سلول های لوتئین گرانولوزا تبدیل می شوند که پروژسترون می سازند. پروژسترون ممکن است حاملگی بالقوه را حفظ کند و باعث تولید مخاط