Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مه نشان دهندهٔ قدمت فراموش شده بودند. همه چیز نرم و دلنشین به نظر می رسید». لویتان بعدها به یاد آورد که این همان جادهٔ ولادیمیری بود که زندانیان زنجیرشده به سیبری فرستاده می شدند. در روزهای بعد، لویتان چندین بار به این جاده بازگشت تا طرحی برای نقاشی آینده آماده کند. او طرح را در چند جلسه به پایان رساند. سپس برای نقاشی سریع تصویری که در ذهن داشت، به مسکو رفت و کار روی بوم پس از الهام از منظرهٔ جادهٔ ولادیمیر به سرعت تکمیل شد. پس از اتمام، لویتان عنوان نقاشی— (ولادیمیرکا)—را روی بوم نوشت. هنرمند پیش تر هرگز عنوانی روی آثار خود نمی نوشت، بنابراین این اقدامی غیرمعمول برای او بود. «ولادیمیرکا» همراه با چهار اثر دیگر لویتان در نمایشگاه هنری پریدویژنیکی بیست ویکم به نمایش درآمد که در فوریه ۱۸۹۳ در سنت پترزبورگ افتتاح شد و سپس در مارس به مسکو منتقل شد. نقاشی های منظره در نمایشگاه در سنت پترزبورگ توجه چندانی از سوی منتقدان دریافت نکردند؛ تنها اشاره به «ولادیمیرکا» در شماره ۴۷ روزنامه "Peterburgskaya Gazeta" در ۱۸ فوریه ۱۸۹۳ بود، که در آن آمده بود: «ولادیمیرکا دارای کسل کننده ترین انگیزه های 'خاکستری' است» و نویسنده اف
زود: «چه چیزی می تواند از 'ولادیمیرکا'ی لویتان کسل کننده تر باشد؟» پس از انتقال نمایشگاه به مسکو، نقدهای بیشتری منتشر شد که اکثراً تحسین آمیز بودند؛ به ویژه ولادیمیر سیزوف ("Russkiye Vedomosti"), ولادیمیر گرینگموت ("Moskovskiye Vedomosti"), و میخائیل کورلین ("Russkaya mysl") از این اثر تمجید کردند. با وجود نقدهای مثبت، نقاشی در طول نمایشگاه خریداری نشد. لویتان یک سال بعد، در مارس ۱۸۹۴، اثر را به نگارخانه ترتیاکوف اهدا کرد. در نامه ای به پاول ترتیاکوف مورخ ۱۱ مارس ۱۸۹۴، لویتان نوشت: «'ولادیمیرکا' احتمالاً این روزها از نمایشگاه بازمی گردد؛ آن را بگیر و من و او [نقاشی] را آرام کن». توصیف. «ولادیمیرکا» نام رایجی برای جادهٔ ولادیمیرهایوی بود، که به دلیل اینکه زندانیان از طریق آن به سیبری پیاده منتقل می شدند، شهرت داشت. تا زمان خلق این نقاشی در اواخر قرن نوزدهم، زندانیان عمدتاً با قطار منتقل می شدند. این نقاشی یک دشت وسیع را نشان می دهد که جاده ای از پیش زمینه به میانهٔ تصویر امتداد دارد و از میان جنگل ها و کشتزارها می گذرد و در مه آبی افق محو می شود. «ولادیمیرکا» عمق میدان بسیار زیادی دارد که توجه بیننده را تا افق
جلب می کند. طول جاده با مسیرهای باریک کنار آن که در دو طرف امتداد دارند، برجسته شده است. دو مسیر دیگر نیز از چپ به راست جاده را قطع می کنند. در سمت راست، یک گولوبتس قرار دارد که زنی در حال عبادت با کوله پشتی روی شانه هایش کنار آن ایستاده است. به گفتهٔ آوریل کینگ، شخصیت تنها زن در حال عبادت کنار گولوبتس، منظرهٔ ابری و جادهٔ متروک همگی «تصویری پر از غم و اندوه» ایجاد می کنند که نشان دهندهٔ «ناامیدی مردان و زنان زنجیرشده ای است که با پاهای خود به سمت شرق در این بیابان های تنها حرکت کرده اند». تنها نشانه های امید، نقطهٔ روشن در افق و کلیسای سفید دوردست هستند. «ولادیمیرکا» با قلم موهای پهن و رنگ های خاکستری-آبی و خاکستری خاکستر نقاشی شده است. رنگ های کم جان استفاده شده برای نمایش یک روز خاکستری و دلگیر، لحن رنگی منظره را تعیین می کنند. رنگ های روشن تر کلیسای سفید و نوار زرد چاودار رسیده در نزدیکی افق در این ترکیب رنگی برجسته نیستند. با وجود استفاده از پالت کم جان، نقاش توانسته عمق و تنوع رنگ ها را حفظ کند؛ او همهٔ رنگ های موجود در طبیعت را به طور هماهنگ در منظره به کار برده و به آن یکنواختی می بخشد. لویتان این کا
ر را با ترکیب رنگ های مختلف و ایجاد انتقال های ظریف بین تون ها انجام داده است. «ولادیمیرکا»، همراه با «کنار استخر» (۱۸۹۲) و «بر فراز آرامش ابدی» (۱۸۹۴)، گاهی به عنوان «سه گانهٔ افسرده» ٔ لویتان شناخته می شوند.
فتح شهر برفی () اثری از هنرمند روس، واسیلی سوریکوف (۱۸۴۸–۱۹۱۶)، است که در سال ۱۸۹۱ تکمیل شد. این تابلو در موزه دولتی روسیه در سنت پترزبورگ نگهداری می شود (شمارهٔ ثبت Zh-4235). اندازهٔ بوم ۱۵۶×۲۸۲ سانتی متر است. این اثر اوج یک بازی سنتی قدیمی میان مردم کازاک سیبری را نشان می دهد. بر اساس سنت، این بازی در آخرین روز ماسلنیتسا برگزار می شد و هنرمند که در کراسنویارسک بزرگ شده بود، آن را بارها در دوران کودکی خود مشاهده کرده بود. سوریکوف بر روی بوم در دوران اقامت خود در کراسنویارسک بین سال های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ کار کرد و آن را پس از بازگشت به مسکو تکمیل نمود. بسیاری از خویشاوندان و آشنایان او به عنوان مدل خدمت کردند. تابلوی "فتح شهر برفی" در نوزدهمین نمایشگاه سفرکردهٔ جامعهٔ پریدویژنیکی که در مارس ۱۸۹۱ در سن پترزبورگ برگزار شد، به نمایش درآمد. در سال ۱۸۹۹ بوم توسط کلکسیونر و حامی هنر ولادیمیر فون مک به قیمت ۱۰ هزار روبل خریداری شد. در سال ۱۹۰۰، این اثر بخشی از نمایشگاه روسیه در نمایشگاه جهانی در پاریس بود و موفق به دریافت مدال شخصی شد، و در سال ۱۹۰۸ چندین اثر از مجموعهٔ فون مک، از جمله "فتح شهر برفی"، برای مجموعهٔ موزهٔ
روسیهٔ امپراتور الکساندر سوم (اکنون موزهٔ دولتی روسیه) خریداری شدند. منتقد Vladimir Stasov اشاره کرده که اثر سوریکوف «اگرچه به شکوه نقاشی برجستهٔ او "Boyaryna Morozova" نمی رسد، احتمالاً جزو برجسته ترین نقاشی های مکتب روسیه است». هنرمند و منتقد سرگئی گولوشف (با نام مستعار ادبی — سرگئی گلاگول) این اثر را نقطهٔ اوج کار سوریکوف دانسته است. مورخ هنر Vladimir Kemenov "فتح شهر برفی" را اثری شاد و پرانرژی خواند و بر این باور بود که هنرمند موفق شده «هیجان واقعی بازی سیبریایی» و تصویر مردم را که «مخازن عظیم نیروهای قهرمانانه، شادی و سرگرمی را می جوشاند»، منتقل کند. تاریخچه. رویدادهای پیشین و فرایند خلق. در تابستان ۱۸۸۷، پس از تکمیل نقاشی "Boyarda Morozova"، واسیلی سوریکوف به همراه همسرش الیزابت آگوستونا و دخترانش، اولگا و النا، به زادگاهش کراسنویارسک رفت، جایی که مادرش پراسکوا فئودورونا و برادرش الکساندر زندگی می کردند. او تا اواخر پاییز آنجا ماند، طرح های متعددی از زندگی شهری و روستایی کشید و پرترهٔ بزرگی از مادرش ساخت (اکنون در State Tretyakov Gallery نگهداری می شود). در پایان سفر، سوریکوف قصد داشت بوم بزرگی با موضو
ع سیبری خلق کند، اما برنامه های هنری او با بیماری شدید همسرش مختل شد. ظاهراً سفر به سیبری بر سلامت او تأثیر گذاشت و چند ماه پس از بازگشت به مسکو، در ۸ آوریل ۱۸۸۸ درگذشت. سوریکوف از فوت همسرش عمیقاً متأثر شد؛ در نامه ای به برادرش در ۲۰ آوریل ۱۸۸۸ نوشت: «از اول فوریه، بیماری لیزا شروع شد و حتی یک لحظه آرامش نداشتم که کلمه ای به تو بنویسم. [...] برادر، دارم دیوانه می شوم. در ۸ آوریل، ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر، در جمعه، پنجمین هفتهٔ روزه بزرگ، فرشتهٔ کوچک من رفت. [...] سخت است برادر ساشا. [...] اینجا، ساشا، زندگی ام شکسته است؛ بعد چه خواهد شد، نمی توانم تصور کنم». برای تغییر محیط و رهایی از افکار سنگین، در مهٔ ۱۸۸۹ واسیلی سوریکوف به همراه دخترانش به کراسنویارسک بازگشت و این بار حدود یک سال و نیم آنجا زندگی کرد. دختران در گیمنازیوم تحصیل می کردند و برادر سوریکوف، الکساندر، تمام تلاش خود را می کرد تا واسیلی را سرگرم کرده و علاقهٔ او به زندگی و فعالیت های هنری را بازگرداند. تقریباً هر روز در شهر یا حومهٔ آن گردش می کردند، مکان هایی که از کودکی برای هنرمند آشنا بودند. زندگی در میان مردم نزدیک به او، محیط های آشنا، سفر به
روستا و تجربه های تازه از طبیعت سیبری همگی به بازگشت آرامش و سلامت و احیای نیروهای خلاق او کمک کردند. سوریکوف دوباره به کار پرداخت — پرتره های خویشاوندان و دوستانش، خانه های قدیمی کراسنویارسک، مناظر کوهستانی و نمای رود ینی سئی و همچنین صحنه هایی از زندگی مردم سیبری را نقاشی کرد. بنا بر یادداشت های خودش، نقل شده توسط Maximilian Voloshin، او «به سیبری رفت»، «خود را جلا داد» و سپس از فضای درام به شادمانی بزرگ روی آورد. در این دوران بود که واسیلی سوریکوف ایدهٔ نقاشی بوم بزرگ با موضوع «فتح شهر برفی» — بازی سنتی قدیمی میان جامعهٔ کازاک های سیبری — را داشت. آخرین روز ماسلنیتسا، بسیاری از ساکنان کراسنویارسک را در روستاهای اطراف به بازی می کشاند، جایی که «شهرها» با دیوارهای کرنل، توپ های برفی و شکلک ها از برف و یخ ساخته می شدند. شرکت کنندگان به مدافعان و مهاجمان تقسیم می شدند. سوار بر اسب باید از صفوف مدافعان شهر عبور کرده، دروازه را می شکست و میلهٔ برفی را سرنگون می کرد. پیش تر، «فتح شهر» در روستای تورگوشینو شهرت ویژه ای داشت و تا اواخر دههٔ ۱۸۸۰ یا اوایل دههٔ ۱۸۹۰، این «شهرها» تنها در روستاهای لادِیکی و بریوزووک یاف
ت می شدند. خویشاوندان مادری سوریکوف، پراسکوی فئودورونا (با نام خانوادگی تورگوشینا) در تورگوشینو زندگی می کردند. هنرمند گفته که در کودکی بارها این سرگرمی سنتی را مشاهده کرده است: «فراتر از کراسنویارسک، در این ساحل ینی سئی، برای اولین بار دیدم که چگونه 'شهر' فتح می شود. از تورگوشینو می آمدیم. جمعیت زیادی بود. شهری برفی. و اسب سیاهی از کنارم رد شد، یادم هست. درست است، در نقاشی من هست و ماند». سوریکوف در کراسنویارسک روی نقاشی کار کرد. بر اساس گفتهٔ برادرش الکساندر، «برای کار روی این نقاشی، واسیا کمتر غمگین بود، به عبارتی، تا حدی به هوش آمد و به دیدار آشنایان رفت». در سال ۱۸۹۰، در طول ماسلنیتسا، واسیلی و الکساندر به روستای لادِیکی (که همچنین لادِیکا یا لادِیسکویه نامیده می شد) نزدیک کراسنویارسک رفتند. به درخواست هنرمند، جوانان لادِیسکویه یک شهر برفی ساختند و «فتح» آن را اجرا کردند — این اجرا برای برادران «سه سطل ودکا» هزینه داشت. از طبیعت، سوریکوف چندین طرح رنگی و مدادی کشید. بر اساس برخی منابع، اجرای فتح قلعهٔ برفی در حیاط Surikovs' house-museum in Krasnoyarsk انجام شد — و کازاک های محلی در ساخت شهر مشارکت داشتند
. در زمان کار بر روی بوم، سوریکوف یک استودیوی کوچک در خانهٔ خود در کراسنویارسک داشت.
باشگاه فوتبال پاراماتا، که معمولاً با نام پاراماتا ملیتا ایگلز یا فقط ملیتا شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال نیمه حرفه ای استرالیایی است که در گرنویل جنوبی، نیو ساوت ولز مستقر است. این باشگاه در سال ۱۹۵۶ توسط مهاجران مالتی تأسیس شد و چندین فصل در لیگ ملی فوتبال بازی کرد و دو بار قهرمان جام NSL شد. بعداً آن ها در لیگ برتر نیو ساوت ولز حضور داشتند که این باشگاه شش بار قهرمان آن شد. این باشگاه در حال حاضر در لیگ دسته دو نیو ساوت ولز (که قبلاً لیگ برتر ملی نیو ساوت ولز ۳ نام داشت) رقابت می کند. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۵۶ با نام باشگاه فوتبال ملیتا ایگلز یونایتد توسط مهاجران مالتی پس از ادغام دو باشگاه مالتی؛ مالت ایگلز (تأسیس ۱۹۵۲) و باشگاه فوتبال ملیتا ساکر (تأسیس ۱۹۵۳) تأسیس شد. پیش از ادغام، این دو باشگاه سرسخت ترین رقبای یکدیگر بودند و در اتحادیه فوتبال حومه شرقی رقابت می کردند. ملیتا ایگلز سابقه طولانی و برجسته ای در تاریخ فوتبال نیو ساوت ولز داشته است. ریشه های آنها در جامعه مالتی به تشکیل فدراسیون اصلی باشگاه های فوتبال نیو ساوت ولز در سال ۱۹۵۷ برمی گردد. این باشگاه در کنار باشگاه های معتبرتری مانند پر
اگ، هاکوآ، APIA Leichhardt، سنت جورج، Pan-Hellenic و دیگران، بخشی از جنبش جدایی طلبی اولیه بود که منجر به پایان اتحادیه فوتبال قدیمی نیو ساوت ولز در ژانویه ۱۹۵۷ شد. این باشگاه قبلاً با نام های باشگاه فوتبال ملیتا ایگلز یونایتد، ملیتا ایگلز-نیوتاون، پاراماتا ایگلز، پاراماتا ایگلز، PCYC پاراماتا ایگلز شناخته می شد. ۲۰۰۷–۲۰۱۴. پس از سقوط از لیگ برتر نیو ساوت ولز در پایان فصل ۲۰۰۶، این باشگاه با حمایت باشگاه جوانان شهروندان پلیس نیو ساوت ولز به باشگاه فوتبال پاراماتا ایگلز PCYC تبدیل شد و در سال ۲۰۰۷ در سوپر لیگ نیو ساوت ولز به رقابت پرداخت. ایگلز در هر چهار فصل تحت نظر PCYC به سری فینال راه یافت و در فینال های بزرگ سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ شکست خورد. در نتیجه کسب عنوان قهرمانی تیم اول در سال ۲۰۱۰، این باشگاه دوباره به لیگ برتر صعود کرد. در سال ۲۰۱۱، همکاری جدیدی بین باشگاه ورزشی پاراماتا ملیتا ایگلز و انجمن فوتبال گرانویل و دیستریکت (GDSFA) شکل گرفت که در آن باشگاه با نام پاراماتا اف سی شناخته شد. اگرچه تیم کلاس اول در سال ۲۰۱۱ در قعر جدول لیگ برتر نیو ساوت ولز قرار گرفت، اما عملکرد قوی تیم های زیر ۲۰ سال و زیر ۱۸ سا
ل تضمین کرد که این باشگاه به دلیل سیستم صعود و سقوط ایالت، واجد شرایط بازی در لیگ برتر در سال ۲۰۱۲ باقی بماند. ایگلز در سال ۲۰۱۲ چندان خوش شانس نبود و سقوط کرد. ۲۰۱۳ تا به امروز: مقدمه لیگ های برتر ملی نیو ساوت ولز. در سال ۲۰۱۳، تیم ایگلز پس از معرفی لیگ های برتر ملی، به دسته دوم که اکنون NPL NSW 2 نامیده می شود، بازگشت و در آستانه رسیدن به فینال قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴، پاراماتا به عنوان لیگ برتر کوچک و با ۹ امتیاز اختلاف در صدر جدول قرار گرفت. پاراماتا فینال بزرگ را از دست داد و برای فصل ۲۰۱۵ به رقابت های لیگ برتر ملی نیو ساوت ولز بازگشت. با نجات از سقوط در روز پایانی سال ۲۰۱۵ و سپس از دست دادن سری فینال ها پس از قرار گرفتن در خارج از پنج تیم برتر در بیشتر فصل ۲۰۱۶، سال ۲۰۱۷ فصلی بود که باشگاه امیدوار بود سرانجام برای اولین بار از فصل ۲۰۰۲/۰۳ به فینال فوتبال NPL1 راه یابد. آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، اولین بار در تاریخ ۶۰ ساله باشگاه بود. در حالی که تیم در انتهای جدول در حال تقلا بود، در طول پنجره نقل و انتقالات میان فصل، خروج بازیکنان ارشد رخ داد. اگرچه عملکرد تیم بهبود یافته بود، اما تیم نتوانست از قرار گرف
تن در قعر جدول و سقوط به دسته پایین تر جلوگیری کند. با تشکیل هیئت مدیره جدید به رهبری استیو الریش، تاجر، رهبر جامعه محلی و خزانه دار GDSFA، امیدهایی برای شروع فصل ۲۰۱۸ وجود داشت. فصل بسیار امیدوارکننده آغاز شد، با این حال، با گذشت فصل، کمبود بازیکن در سه تیم بزرگسالان به دلیل اتفاقاتی که در سال ۲۰۱۷ رخ داد، مشکلاتی را آشکار کرد. در پنجره نقل و انتقالات میان فصل، هر سه تیم، به ویژه تیم اول، به دنبال تقویت تیم های خود بودند، اما سیستم امتیازدهی بازیکنان که باشگاه ها باید از آن پیروی می کردند، مانع بزرگی برای باشگاه ما بود. پاراماتا برای دومین فصل متوالی در رتبه آخر جدول مسابقات قهرمانی باشگاه ها قرار گرفت و سقوط متوالی را تجربه کرد. در سال ۲۰۱۹، تیم درجه یک پاراماتا اف سی در طول فصل عادی بردهای کافی برای جلوگیری از سقوط مجدد نداشت و یک سقوط نادر برای سومین سال متوالی رخ داد. با حذف پنج باشگاه انتهایی لیگ NPL3 نیوساوت ولز در جدول قهرمانی باشگاه ها برای رقابت در مسابقات NPL4 نیوساوت ولز برای فصل ۲۰۲۰ (به دلیل تغییر ساختار پیشنهادی فوتبال نیوساوت ولز)، ایگلز در جایگاه سوم و آخر قرار گرفت.
در طول جنگ غزه، اسرائیل برنامه هایی را برای حمله نظامی اعلام کرد که به عنوان عملیات ارابه های گیدئون ۲ () که هدف آن تصرف کنترل شهر غزه از حماس است. این حمله رسماً در ۲۰ اوت ۲۰۲۵ آغاز شد، و در ۲۱ اوت توسط بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، تأیید شد که اظهار داشت به دنبال از سرگیری مذاکرات با حماس برای پایان دادن به جنگ طبق شرایط اسرائیل است. مقدمه. پیشینه. آخرین حملهٔ گسترده اسرائیل به شهر غزه، محاصره ای بود که از نوامبر ۲۰۲۳ تا ژانویهٔ ۲۰۲۵ ادامه یافت. در آوریل ۲۰۲۵، اسرائیل حمله ای را به شجاعیه، محله ای در شرق شهر، آغاز کرد. آماده سازی ها. پیش از حمله، اسرائیل اعلام کرد که قصد دارد غیرنظامیان فلسطینی را در شهر غزه به جنوب نوار غزه منتقل کند، و مهلت تخلیه را ۷ اکتبر ۲۰۲۵ تعیین کرد و بمباران محله های زیتون، صبره، ریمال و تفاح در شهر غزه را تشدید کرد. در ۱۸ اوت، نیروهای دفاعی اسرائیل به صبرا پیشروی کردند و یک مدرسه و یک درمانگاه سازمان ملل را محاصره کردند. در ۲۰ اوت، وزیر دفاع اسرائیل، یسرائیل کاتس، طرح های تصرف شهر غزه را تصویب کرد که به عنوان ادامه یا بخش دوم عملیات ارابه های گیدئون که از ۱۶ مه تا ۴ اوت ۲۰۲
۵ ادامه داشت، تنظیم شده بود ارتش اسرائیل اعلام کرد که ۶۰٬۰۰۰ نیروی ذخیره را برای این حمله فراخوانده است. بحث آتش بس. طرح آتش بس ۶۰ روزه که توسط میانجیگران مصری و قطری در ۱۷ اوت ارائه شد توسط حماس پذیرفته شد و در صورت پذیرش طرف اسرائیلی، حمله برنامه ریزی شده را متوقف می کرد. نتانیاهو به طور علنی به پیشنهاد آتش بس پاسخ نداده است و متحدان سیاسی راست افراطی او به شدت او را برای رد آن تحت فشار قرار داده اند. تهاجم. ۲۰ اوت. اسرائیل اعلام کرد که رسماً حمله خود را برای تصرف شهر غزه آغاز کرده است. سرتیپ افی دفرین، سخنگوی ارتش اسرائیل، اظهار داشت که اسرائیل «عملیات مقدماتی و مراحل اولیه حمله به شهر غزه را آغاز کرده است» و ارتش اسرائیل در حال حاضر مواضعی را در حومه شهر در اختیار دارد. علاوه بر این، یک مقام نظامی اسرائیل اظهار داشت که ارتش اسرائیل به دنبال نفوذ به مناطقی از شهر غزه خواهد بود که قبلاً در آنها عملیاتی انجام نداده است. ۲۱ اوت. اسرائیل اهدافی را در سراسر شهر غزه بمباران کرد و صبرا و شجاعیه را گلوله باران کرد. ارتش اسرائیل گزارش داد که آنها در زیتون، جنوبی ترین محله شهر، و در جبالیا، شمال شهر، فعالیت می کنند.
۲۲ اوت. گردان های عزالدین قسام حماس به یک سرباز ارتش اسرائیل در زیتون حمله و او را زخمی کردند. تأثیر بشردوستانه. جابجایی ساکنان. گزارش های متناقضی در مورد میزان تخلیه غیرنظامیان از شهر غزه منتشر شده است. مصطفی قضات، رئیس کمیته اضطراری شهرداری غزه، وضعیت را «فاجعه بار» توصیف کرد و گفت که «تعداد زیادی» از محله های شرقی فرار کرده اند. خبرنگاران "آسوشیتد پرس" در هفته منتهی به حمله، شاهد «گروه های کوچکی» بودند که از شهر به سمت جنوب می رفتند، اما هیچ تخلیه گسترده ای صورت نگرفت. "روزنامه «عرب جدید"» واکنش «یکپارچه» ساکنان شهر غزه را توصیف کرد، به طوری که خانواده ها به دلیل احساس اینکه هیچ جای امنی در سراسر نوار غزه وجود ندارد، تصمیم گرفتند در خانه های خود بمانند. سازمان ملل و سازمان های بین المللی که جابجایی جمعیت را ردیابی می کنند، گزارش دادند که هزاران نفر از شهر فرار کرده اند. به گفتهٔ احد فروانه، تحلیلگر سیاسی ساکن غزه، عملیات ارابه های گیدئون ۲ نه تنها یک مانور نظامی، بلکه ادامهٔ استراتژی مهندسی جمعیتی توسط اسرائیل است که هدف آن ایجاد شرایط برای آوارگی دائمی ساکنان غزه است. قحطی. در ۲۲ اوت، طبقه بندی یکپارچه ف
از امنیت غذایی تأیید کرد که قحطی در شهر غزه در حال وقوع است و می تواند تا ماه سپتامبر به جنوب، دیر البلح و خان یونس گسترش یابد. اسرائیل این گزارش را رد کرد.
نقشه ای که به تو منتهی می شود () یک فیلم عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی لاسه هالستروم است. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جی. پی. مونینگر است و بازیگرانی چون مدلین کلاین، کی جی آپا، سوفیا ویلی، مدیسون تامپسون، اورلاندو نورمن و جاش لوکاس در آن ایفای نقش کردند. این فیلم در ۲۰ اوت ۲۰۲۵ توسط آمازون ام جی ام استودیوز در آمازون پرایم ویدیو منتشر شد، و به طور کلی نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. تاریخ تولید و انتشار. این فیلم به کارگردانی لاسه هالستروم و اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جی پی مونینگر است. این فیلم از آمازون ام جی ام استودیوز است و تهیه کنندگان آن شامل مارتی بوون، ویک گادفری، ایزاک کلاوزنر و جان فیشر از تمپل هیل انترتینمنت هستند. بازیگران اصلی این فیلم مدلین کلاین، کی جی آپا، سوفیا ویلی، مدیسون تامپسون، اورلاندو نورمن و جاش لوکاس هستند. موسیقی آن توسط سارا تروینو ساخته شده است. تصویربرداری در سال ۲۰۲۴ در تراسا اسپانیا انجام شد. و توسط آمازون ام جی ام استودیوز در ۲۰ اوت ۲۰۲۵ منتشر شد.
در علم روان صوت شناسی، یک تُن خالص صدایی با شکل موج سینوسی است؛ یعنی موج سینوسی با فرکانس، تغییر فاز و دامنه ثابت. به طور گسترده تر، در پردازش سیگنال، یک تُن تک فرکانس یا تُن خالص، یک سیگنال سینوسی خالص (مثلاً ولتاژ) است. یک تُن خالص این ویژگی را دارد - که در بین شکل موج هابی با مقدار حقیقی منحصر به فرد است - که شکل موج آن توسط سیستم های خطی تغییرناپذیر با زمان بدون تغییر می ماند؛ یعنی فقط فاز و دامنه بین ورودی تُن خالص چنین سیستمی و خروجی آن تغییر می کند. امواج سینوسی و کسینوسی می توانند به عنوان بلوک های سازنده ی امواج پیچیده تر مورد استفاده قرار گیرند. با ترکیب امواج سینوسی اضافی با فرکانس های مختلف، شکل موج از شکل سینوسی به شکل پیچیده تری تبدیل می شود. هنگامی که به عنوان بخشی از یک طیف کامل در نظر گرفته شود، یک تُن خالص را می توان یک "مؤلفهٔ طیفی" نیز نامید. در شنوایی شناسی بالینی، از تُن های خالص برای شنوایی سنجی با تُن خالص و تعیین آستانه های شنوایی در فرکانس های مختلف استفاده می شود. مکان یابی صدا با تُن های خالص اغلب دشوارتر از سایر صداها است. ارتباط با زیر و بمی صدا و تُن های موسیقایی. فیزیکدانان قرن
نوزدهم مانند گئورگ اُهم و هرمان فون هلمهولتز از تُن های خالص برای پشتیبانی از نظریه هایی استفاده می کردند که ادعا می کردند گوش به روشی معادل تحلیل فرکانس فوریه عمل می کند. در قانون آکوستیک اهم، که بعدها توسط هلمهولتز بیشتر توضیح داده شد، تُن های موسیقایی به عنوان مجموعه ای از تُن های خالص درک می شوند. درک زیر و بمی صدا به فرکانس برجسته ترین تُن بستگی دارد و فازهای مولفه های منفرد کنار گذاشته می شوند. این نظریه اغلب به دلیل ایجاد سردرگمی بین زیر و بمی صدا، فرکانس و تن های خالص مورد انتقاد قرار گرفته است. برخلاف تُن های موسیقایی که از مجموع تعدادی مؤلفه های سینوسی مرتبط با هارمونیک تشکیل شده اند، تُن های خالص فقط شامل یک شکل موج سینوسی از این دست هستند. تُن های خالص وقتی به صورت جداگانه ارائه می شوند و فرکانس آنها در محدوده خاصی قرار دارد، یک درک زیر و بمی واحد ایجاد می کنند که می توان آن را با فرکانس آن مشخص کرد. در این شرایط، فاز لحظه ای تُن خالص به صورت خطی با زمان تغییر می کند. اگر یک تُن خالص منجر به یک درک ثابت و پایدار شود، می توان نتیجه گرفت که فاز آن بر این درک تأثیری ندارد. با این حال، هنگامی که چندی
ن تُن خالص به طور همزمان ارائه می شوند، مانند تُن های موسیقی، فاز نسبی آنها در درک حاصل نقش دارد. در چنین شرایطی، زیر و بمی درک شده توسط فرکانسِ هیچ مؤلفه جداگانه ای تعیین نمی شود، بلکه توسط رابطه فرکانسی بین این مؤلفه ها تعیین می شود (به گُمشدگی فرکانس پایه مراجعه کنید).
ورزشگاه ملیتا (به انگلیسی: Melita Stadium)، یک ورزشگاه چندمنظوره در سیدنی، استرالیا است. این ورزشگاه عمدتاً برای فوتبال استفاده می شود و زمین خانگی تیم فوتبال پاراماتا اف سی و تیم سوپرلیگ زنان پاراماتا لیدی هاوکس است. این ورزشگاه گنجایش ۱۰٬۰۰۰ نفر را دارد. ورزشگاه ملیتا، ورزشگاه خانگی تیم ملی راگبی مالت است.
ای–لیگ مردان استرالیا در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ که به دلایل حمایت مالی با نام ای–لیگ ایسوزو یو تی ای شناخته می شود، چهل و هفتمین فصل مسابقات فوتبال مردان در سطح ملی استرالیا و نوزدهمین دوره از زمان تأسیس این رقابت ها به عنوان ای–لیگ در سال ۲۰۰۴ بود. این فصل، آخرین فصل برگزاری مسابقات با ۱۲ تیم بود و از فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ با اضافه شدن باشگاه فوتبال اوکلند، تعداد تیم ها به ۱۳ تیم افزایش خواهد یافت. سنترال کوست مارینرز قهرمان و نایب قهرمان این فصل بود. فصل عادی. در فصل ۲۴–۲۰۲۳ هر تیم ۲۷ بازی انجام داد و پس از آن یک سری مسابقات فینال برای شش تیم برتر برگزار شد.
نورالدین جان معیدین خانوویچ اسماعیل اف (متولد ۲۰ ژانویه ۱۹۵۹) سیاستمداری اهل ازبکستان است که به عنوان رئیس مجلس قانونگذاری ازبکستان خدمت می کند. او برای اولین بار در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵ به این سمت انتخاب شد. زندگی نامه. نورالدین اسماعیلوف در سال ۱۹۵۹ در شهرستان اوچکورگان، استان نمنگان متولد شد. او در رشته حقوق از دانشگاه دولتی تاشکند در سال ۱۹۸۰فارغ التحصیل شد. او کار خود را در سال ۱۹۸۰ به عنوان کارآموز در دفتر دادستانی ناحیه یانگیکورگان در منطقه نمنگان آغاز کرد. در سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹، به عنوان دستیار دادستان بین ناحیه ای چوست، دستیار دادستان بین ناحیه ای اوچکورگان و دستیار ارشد دادستان منطقه ای نمنگان فعالیت داشت. در سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹، به عنوان دادستان در ناحیه اویچی و در سال های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵، رئیس اداره دادگستری منطقه ای نمنگان بود. در سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱، او معاون رئیس و رئیس کمیته امور قانونگذاری و قضایی مجلس عالی جمهوری ازبکستان بود، در سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲، رئیس گروه کارشناسی روابط با مقامات قانونگذاری و قضایی دفتر ریاست جمهوری ازبکستان بود، در سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، رئیس کمیته امور قانونگذاری و قضایی ا
تاق قانونگذاری مجلس عالی جمهوری ازبکستان و مشاور دولتی رئیس جمهور ازبکستان در امور همکاری با مجلس عالی، سازمان های سیاسی و عمومی بود. . در سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۵، او سمت های مختلفی را در دفتر ریاست جمهوری ازبکستان بر عهده داشت. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵، او به عنوان رئیس مجلس قانونگذاری انتخاب شد.
اعتماد () یک فیلم دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی کارلسون یانگ است. سوفی ترنر در این فیلم نقش یک بازیگر هالیوودی را بازی می کند که پس از یک رسوایی در یک کلبه دورافتاده پنهان می شود، اما در آنجا متوجه می شود که به او خیانت شده و برای بقا در مقابل کسی که زمانی به او اعتماد داشته، می جنگد. این فیلم در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ در سینماها اکران شد. تاریخ تولید و انتشار. در فوریه ۲۰۲۴، کارلسون یانگ برای کارگردانی فیلم قرارداد امضا کرد و سوفی ترنر نیز به عنوان بازیگر در فیلم انتخاب شد. در مارس ۲۰۲۴ اعلام شد که کیتی سیگال، بیلی کمبل، ریس کویرو، پیتر منسا، فارست گودلاک و جیانی پائولو نیز قرار است در این فیلم بازی کنند. این فیلم در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ اکران شد.
چیپ که با نام لاب نیز شناخته می شود، ضربه ای است که در آن توپ از زیر با دقت اما با نیروی کمتر از حداکثر، به هوا زده می شود که از بالای سر حریفان یا از بالای سر دروازه بان، عبور کرده و تبدیل به گل شود. ضربات چیپ معمولاً دارای چرخش به عقب هستند، در غیر این صورت معمولاً یک لاب محسوب می شوند. به طور کلی، ضربه لاب مستلزم آن است که بازیکن با جلوی پای خود به توپ ضربه بزند و با استفاده از پنجه پا توپ را به هوا بلند کند. این روش که بیشتر برای گلزنی استفاده می شود، بر رساندن توپ به ارتفاع عمودی مشخصی تمرکز دارد، جایی که دروازه بان نمی تواند به آن برسد و سپس توپ به سمت دروازه برود. انجام این کار به مقدار خاصی از تکنیک و دقت نیاز دارد و بازیکنانی مانند کارلوس ولا، رائول، کریستیانو رونالدو، رادامل فالکائو، رونالدینیو، روبرتو باجو، روماریو، فرانچسکو توتی، آلساندرو دل پیرو و لیونل مسی این حرکت ها را به عنوان حرکت های برجسته و تکنیکی تبدیل کرده اند. وقتی بازیکنی هنگام زدن ضربه پنالتی از ضربه چیپ استفاده می کند، به آن "پاننکا" می گویند، برگرفته از نام آنتونین پاننکا، بازیکن فوتبال اهل چک که پنالتی پیروزی بخش را در ضربات پنالت
ی جام ملت های اروپا ۱۹۷۶ به این روش به ثمر رساند و سپ مایر، دروازه بان آلمان غربی را شکست داد و عنوان قهرمانی را برای تیم ملی چکسلواکی به ارمغان آورد. رابونا را نیز می توان یک چیپ در نظر گرفت اگر همان قوس و چرخش پشتی چیپ را داشته باشد.
باشگاه ورزشی غازالجنوب (به ) یک باشگاه ورزشی عراقی مستقر در بصره است که در لیگ دسته سوم عراق بازی می کند. ورزش های دیگر. والیبال. باشگاه والیبال غازالجنوب در فصل های ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۵–۲۰۱۴ و ۱۸–۲۰۱۷ عنوان قهرمانی لیگ والیبال عراق را کسب کرد، و جام المثبریه ۲۰۱۴ را از آن خود کرد. این تیم همچنین به عنوان نماینده عراق در مسابقات قهرمانی والیبال باشگاه های AVC و مسابقات قهرمانی باشگاه های عرب شرکت کرده است. فوتسال. باشگاه فوتسال غاز الجنوب عنوان قهرمانی لیگ دسته اول فوتسال عراق در فصل ۱۴–۲۰۱۳ را از آن خود کرد.