Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«احساسات بزرگ» ترانه ای از خواننده-ترانه پرداز ایسلندی بیورک می باشد که در نوامبر سال ۱۹۹۳ از سوی وان لیتل ایندین و الکترا به عنوان چهارمین تک آهنگ از نخستین آلبوم این خواننده تحت عنوان "دبیو" (۱۹۹۳) منتشر گردید. این اثر را بیورک و همکار قدیمی اش نلی هوپر نوشته اند و تهیه کنندگی آن نیز بر عهدهٔ هوپر بوده است. این قطعه از موسیقی هاوس تأثیر گرفته و محبوبیت بیورک را در سطح جهانی افزایش داد، به خصوص در آمریکا که برای نخستین بار وارد جدول های موسیقی شد. «احساسات بزرگ» در ایسلند به مقام اول دست یافت. در متن ترانه به رابطهٔ وی با دوستانش و هوپر پرداخته شده است. در این قطعه ریتم های هاوس و بیس الکترونیکی به کار رفته اند. موزیک ویدئوی این ترانه به کارگردانی استفان سدناوی ساخته و در شهر نیویورک فیلم برداری شده است.
«ویروس» ترانه ای از هنرمند ایسلندی بیورک می باشد که به عنوان سومین تک آهنگ از "بیوفیلیا" (۲۰۱۱) منتشر شده است. هر قطعه در آلبوم با مضمون طبیعت همراه است. در این قطعه بیورک «روابط مرگبار» مثل رابطه ویروس و سلول را مورد بررسی قرار می دهد، همان طور که خودش در یک مصاحبه توضیح داده است: «این نوعی داستان عاشقانه میان ویروس و سلول است. و صد البته که ویروس آن قدر سلول را دوست دارد که آن را نابود می کند.»
خلأ گاوران یا خلأ بوئتس (Boötes Void) که به طور غیررسمی با نام «هیچِ بزرگ» (The Great Nothing) نیز شناخته می شود ناحیه ای تقریباً کروی در فضا است که در نزدیکی صورت فلکی گاوران قرار دارد. این ناحیه تنها شامل ۶۰ کهکشان است، عددی که به مراتب کمتر از حدود ۲۰۰۰ کهکشانی است که برای ناحیه ای با اندازه مشابه انتظار می رود. با شعاعی حدود ۶۲ مگاپارسک (تقریباً ۳۳۰ میلیون سال نوری)، این ناحیه یکی از بزرگ ترین خلأهای شناخته شده در جهان قابل مشاهده است و اغلب به عنوان «ابرخلأ» شناخته می شود. این خلأ در سال ۱۹۸۱ توسط اخترشناس رابرت کرشنر و در جریان یک بررسی از انتقال به سرخ کهکشان ها کشف شد. مرکز آن حدود ۷۰۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و مختصات آن در بعد (اخترشناسی) ۱۴ ساعت و ۵۰ دقیقه و میل ۴۶ درجه است. ابرخوشه های هرکول در لبه نزدیک این خلأ قرار دارند. کشف. در سال ۱۹۸۱، اخترشناس آمریکایی «رابرت کرشنر» و همکارانش در دانشگاه میشیگان، هنگام اندازه گیری انتقال به سرخ (redshift) تعداد زیادی از کهکشان ها، به منظور تهیهٔ نقشه ای سه بعدی از جهان، به منطقه ای غیرمنتظره برخوردند: ناحیه ای وسیع و تقریباً خالی از کهکشان. این من
طقه ابتدا با لقب «هیچِ بزرگ» (Great Nothing) شناخته شد، اما بعدها با توجه به موقعیت آن در صورت فلکی بوئتس، «خلأ بوئتس» یا خلأ گاوران نام گرفت. چون در صورت فلکی بوئوتس (گاوران) قرار دارد، همان گاوچرانی که خیش (پلو) را به دور قطب شمال می راند. شکل گیری. وجود خلأ گاوران با مدل لامبدا-سی دی ام (ΛCDM) از تکامل کیهانی در تضاد نیست. این طور فرض می شود که خلأ گاوران از ادغام خلأهای کوچک تر به وجود آمده است. این فرایند می تواند توضیح دهد که چرا تعداد محدودی کهکشان در یک ناحیه تقریباً استوانه ای که از مرکز این خلأ می گذرد، وجود دارد. ویژگی ها. خلأ گاوران یکی از بزرگ ترین «ابرخلأها» (supervoids) در کیهان شناخته می شود. این ابرخلأ از نظر اندازه آن قدر وسیع است که کهکشان راه شیری می تواند میلیاردها بار در آن جا بگیرد. اگرچه جهان قابل مشاهده با ساختاری شبیه به یک تار عنکبوت کیهانی توصیف می شود (متشکل از رشته ها و خوشه هایی از کهکشان ها) اما بین این ساختارها، نواحی عظیمی از فضای خالی وجود دارد که به آن ها «خلأ» گفته می شود. حدود ۸۰ درصد از حجم جهان قابل مشاهده را همین خلأها تشکیل می دهند که معمولاً بین ۳۰ تا ۳۰۰ میلیون سال
نوری پهنا دارند. خلأ بوئوتس با ابعاد بسیار بزرگ تر، به عنوان یکی از شاخص ترین نمونه ها شناخته می شود و احتمال داده می شود که در نتیجهٔ ادغام چندین خلأ کوچکتر به وجود آمده باشد. منشأ خلأها. نظریه های کنونی منشأ این خلأها را در نوسانات تصادفی کوانتومی دوران اولیهٔ جهان می دانند. در نخستین لحظات پس از مه بانگ (Big Bang)، ماده در سراسر کیهان به صورت یکنواخت پراکنده بود، اما نوسانات کوانتومی باعث شکل گیری نواحی با چگالی متفاوت شدند. نواحی متراکم تر، مادهٔ بیشتری را به خود جذب کردند و به مرور کهکشان ها و خوشه های کهکشانی را تشکیل دادند، درحالی که نواحی کم چگالی خالی تر باقی ماندند و تبدیل به خلأهای کیهانی شدند. اهمیت پژوهشی. بررسی ساختارهایی مانند خلأ بوئوتس به اخترشناسان این امکان را می دهد تا شرایط اولیهٔ جهان را بهتر درک کنند. پروژه هایی نظیر "بررسی انرژی تاریک" (Dark Energy Survey) با استفاده از تلسکوپ های پیشرفته، نقشه های دقیق تری از توزیع کهکشان ها ارائه داده اند. این پروژه تاکنون حدود یک چهارم آسمان نیمکرهٔ جنوبی را بررسی کرده و موقعیت حدود ۳۰۰ میلیون کهکشان را ثبت کرده است. همچنین، با بهره گیری از ابررایان
ه ها، شبیه سازی های دقیقی از تحول کیهان از زمان مهبانگ تا به امروز صورت گرفته است. مقایسهٔ این شبیه سازی ها با داده های رصدی، به فهم بهتر ساختار بزرگ مقیاس جهان کمک می کند.
مانه گئورگیان (؛ ز) یک سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان است که از تاریخ مارس ۲۰۲۰ تا تاریخ نوامبر ۲۰۲1 سمت را برعهده داشت. زندگی نامه. در رشته علوم سیاسی از دپارتمان روابط بین الملل دانشگاه دولتی ایروان و در رشته اداره امور عمومی فارغ التحصیل شد. پیش از این، او به عنوان مدیر ارشد روابط رسانه ای بین المللی در جایزه آرورا مشغول به کار بود. مانه گئورگیان همچنین در بنیاد سیویلیتاس کار می کرد
«احتمالاً ممکنه» ترانه ای از هنرمند ایسلندی بیورک می باشد که به عنوان پنجمین تک آهنگ از دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "پست" (۱۹۹۵) منتشر گردیده است. این قطعه یک ترانه با تن های سنگین الکترونیک و بیت های ملایم است که به احساسات عاشقانه ای که ممکن است شکل بگیرند، می پردازد. این ترانه در بریتانیا به عنوان پنجمین تک آهنگ آلبوم منتشر شد و در نوامبر سال ۱۹۹۶ جایگاهٔ سیزدهم جدول تک آهنگ های بریتانیا را از آن خود کرد.
فرمانده کل ارتش ایالات متحده آمریکا () عنوانی بود که به رئیس خدمات و عالی رتبه ترین افسر ارتش ایالات متحده آمریکا (و پیش از آن ارتش قاره ای) قبل از شکل گیری سمت رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۰۳ داده می شد. در طول جنگ انقلاب آمریکا (۱۷۷۵–۱۷۸۳)، این عنوان فرمانده کل ارتش قاره ای نام داشت. در سال ۱۷۸۳ این عنوان به افسر ارشد ارتش ایالات متحده ساده شد. در سال ۱۸۲۱ این عنوان به فرمانده کل ارتش ایالات متحده تغییر یافت. این مقام اغلب با عناوین مختلف دیگری مانند «سرلشکر فرمانده ارتش» یا «ژنرال کل» شناخته می شد. از سال ۱۷۸۹ تا زمان لغو آن در سال ۱۹۰۳، مقام فرمانده کل از نظر قانونی تابع وزیر جنگ ایالات متحده بود، (عضو ارشد کابینه رئیس جمهور)، اما با اقدام کنگره ایالات متحده در سال ۱۹۰۳، تحت ریاست جمهوری بیست و ششم تئودور روزولت (۱۹۰۱–۱۹۰۹) با عنوان رئیس ستاد ارتش جایگزین شد.
«دودش کن بره!» ترانه ای از دو خوانندهٔ آمریکایی لومی آتنا و جینیس می باشد که در ۲۱ نوامبر سال ۲۰۲۲ از سوی ۲۵/۷ رکوردز منتشر گردید، و به مدت ۱۸ تا ۲۳ هفتهٔ متوالی در کنار «بذار حرکاتت رو ببینم» در در جدول بیلبورد باقی ماند. این اثر توسط هردو خواننده نوشته شده است. «دودش کن بره!» در ۲۰ فوریهٔ سال ۲۰۲۴ موفق به به دریافت گواهی طلایی از انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا شد و چهار روز بعد نیز گواهی پلاتینی دریافت کرد. این آهنگ در پلتفرم هایی نظیر تیک تاک به شدت وایرال شد.
گوهار هاروتیونی داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر، روزنامه نگار و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان-ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۵ در ایروان به دنیا آمد و در ۱۹۲۸ همراه خانواده به تبریز نقل مکان نمود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه هایکازیان-تاماریان و مدرسه فرانسوی بانوان تبریز فراگرفت. در ۱۹۵۳ به تهران نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. در ۱۹۶۳ دوباره به ایروان بازگشت. وی در ۲۰۱۱ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان زیتون به خاک سپرده شد.
آرماند (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی آرام آنتونیان () در ۱۹۱۵ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه آمریکایی انجام داد و سپس از کالج آمریکایی تهران فارغ التحصیل گشت. اولین اثر در روزنامه آلیک تهران به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود وی در ۲۰۰۸ در سن ۹۳ سالگی در بوستون درگذشت.
آرام آلچوجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۸۹۴ در قارص به دنیا آمد وی در ۱۸۹۸ به باکو نقل مکان نمود و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شش کلاسه شاماخی فراگرفت. یک سال دیگر در مدرسه ارمنی آخالتسخیه تحصیل نمود. در ۱۹۱۲ در دانشگاه خارکوف تحصیل نمود اما در ۱۹۱۳ به باکو بازگشت. در سال ۱۹۱۸ به قفقاز و سپس ارمنستان رفت. ۱۹۲۱ به ایران نقل مکان نمود. وی در ۲ آوریل ۱۹۶۷ در سن ۷۳ سالگی در جلفای نو درگذشت.
آرا (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر، مترجم و خواننده ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی آرا تر-هوهانیسیان () در ۱۹۰۸ در تهران به دنیا آمد و از مدرسه هایکازیان فارغ التحصیل شد. وی در در سن ۷۹ سالگی در تهران درگذشت.
آر. بن (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی روبن هوهانیسیان در ۱۹۱۶ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند. وی جزو اولین گروه فارغ التحصیلان دانشکدهٔ معماری دانشگاه تهران بود که در سال ها در شرکت نفت خدمت کرد و در زمان ملی شدن نفت نیز مسئول ادارهٔ ساختمان شرکت تفت بوده است. اولین اثر وی در ۱۹۳۶ در نور اج به چاپ رسید. روبن یکی از مؤسسان گروه ادبی ایرانی «نور اج» بوده است. وی در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۴ در سن ۸۸ سالگی در تهران درگذشت. آثار. از آثار وی می توان به «بردارید بخورید» و «حکایتی دربارهٔ ناخلف» اشاره نمود.
پتروس کاجبرونی (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۲ در به دنیا آمد. یکی از نجات یافتگان نسل کشی ارمنی ها بود وی در ۱۹۸۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد
امیل میناسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۶ در ماموکا به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی در زادگاهش و سپس در جلفای نو فراگرفت. در ۱۹۶۳ به ایروان نقل مکان نمود. وی در ۲ فوریهٔ ۱۹۸۲ در سن ۶۶ سالگی در سوئد درگذشت.
آندرانیک ساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۵ در روستای سینِگان استان چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد و در کودکی، همراه گروهی از همسالانش برای تحصیل به کلکته, هند رفت. سال های تحصیل در هند برای او و همقطارانش سال های سختی بودند. ساریان شرایط این دوره از زندگی اش را در کتاب در گذرگاه های تاریک به تصویر کشیده است. در سال ۱۹۳۶ ساریان به ایران بازگشت و در شرکت نفت استخدام شد. او در آبادان نقش فعالی در زندگی اجتماعی و فرهنگی ارامنه بازی کرد. در سال ۱۹۴۷ عضو کمیته ساماندهی بازگشت ارامنه ایران به ارمنستان (نِرگاقت) است. در سال های دهه ۱۹۶۰ هفت سال نشریه انگلیسی زبان شرکت نفت را اداره کرد. در همین دوره ساریان نوشتن در مطبوعات ارمنی ایران را شروع می کند و در بسیاری از آن ها قلم می زند. ساریان دغدغه ثبت شیوه زیست و تاریخ زادگاه خود را داشت. در سال ۱۹۸۱ کتاب تاریخ استان چهارمحال را منتشر می کند. کتابی منحصربه فرد درباره زندگی ارامنه این منطقه در طی سده های متوالی. در سال ۱۹۸۲ مجموعه قصه های ساریان در دو جلد منتشر می شود. پس زمینه این قصه ها هم زندگی در روستاهای ارمنی نشی
ن چهارمحال است با شخصیت هایی زنده و منحصربه فرد. در ادبیات ارامنه ایران بیشتر شاعر داریم تا نثرنویس. ساریان از معدود قصه نویسان ادبیات ارمنی-ایرانی است و علاوه بر مجموعه دو جلدی یادشده رمانی نیز به نام ببر ارمنی نوشته است. امّا مهم ترین کار او شاید همان خاطره-رمان در گذرگاه های تاریک باشد. داستان کودکانی که هنوز به سن بلوغ نرسیده از خانواده های شان جدا می شوند و در هند در شرایط سختی زندگی گذرانند. این کودکان نسلی هستند که بعدها در شرکت نفت استخدام می شوند و هریک به نوعی نقشی در زندگی اجتماعی جامعه ارامنه بازی می کنند. ساریان در سال ۱۹۸۷ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت می کند و بیست وپنج سال آخر عمر خود را در شهر گلندل کالیفرنیا است گذراند. در آنجا هم با وجود کهولت سن فعال است و در مطبوعات ارمنی قلم زند. او تحولات جامعه ارامنه ایران را به دقت دنبال کرد و از انتشار نشریه هویس استقبال کرد. ساریان مخالف پیوستن خلیفه گری های ارامنه ایران به کلیسای ارمنی حوزه سیلیسی بود و در نامه ای به هویس به صراحت از دیدگاه خود سخن گفت. او حتی یک سال پیش از درگذشتش، در نامه ای به روزنامه آزگ ارمنستان درباره شرایط زندگی در مدارس دین
ی ارمنی در هند سخن گفت. وی در ۲۰۱۲ (اسفندماه ۱۳۹۰) در سن ۹۷ (۹۸) سالگی در گلندیل درگذشت. آثار. آندرانیک ساریان نویسنده ای بود که برای طرح مسائل اجتماعی و حفظ میراث فرهنگی زادگاهش می نوشت. دغدغه هایی داشت که در همه نوشته هایش می توان رد آن ها را گرفت. دلبستگی به ایران و زندگی ارامنه ایران یکی از این دغدغه ها بود.
آلیس آرزومانیان ( زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۱۰ رشت - درگذشته ۲۵ آذر ۱۳۹۷ تهران نویسنده ارمنی تبار ایرانی بود. وی به خاطر رمان «همه از یک» شناخته شده است. زندگی نامه. وی در ۲۰ تیر ۱۳۱۰ در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی خود را دبستان ۱۷ دی و دیپلم متوسطه را در رشته طبیعی در دبیرستان شاهدخت رشت دریافت کرد و درسال ۱۳۳۱ از دانشکده علوم دانشگاه تهران در رشته شیمی فارغ التحصیل گشت. وی در سال ۱۳۳۶ ازدواج کرد و ثمره این ازدواج یک دختر می باشد. وی در سازمان ذوب آهن در تهران فعالیت می کرد. وی در در سن ۸۷ سالگی در ۲۵ آذر ۱۳۹۷ در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه تهران به خاک سپرده شد.
آرمنیا ساگینیان-کاراپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک نویسنده و آموزگار ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۶ در تهران به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه در مدرسه فرانسوی ژاندارک تهران فراگرفت. اولین اثر وی در ۱۹۵۴ در روزنامه آلیک منتشر شد. از سال ۱۹۶۴ موسس و مدیر مدرسه ساندوخت بود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود.
آرمن گس (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر و مترجم ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی وارتگس یرواندی فرانگیان () (Վարդգես Ֆրանգյան) در ۱۹۲۰ در ایروان به دنیا آمد . وی در ۷ نوامبر ۲۰۰۶ در سن ۸۶ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
لئون سیمونی بزنونی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر اهل ارمنستان بود که در ایران سکونت گزید. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۱ در قارص به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در فرا گرفت و سپس در مدرسه نرسیسیان ادامه تحصیل داد. اولین اثر وی در ۱۹۱۷ در روزنامه لرابر به چاپ رسید. و در ۱۹۳۳ به ایران مهاجرت کرد و در تهران سکونت گزید وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۱۲ مارس ۱۹۶۷ در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
سیراک (؛ زادهٔ ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی سیراک گالستیان () در ۱۹۰۶ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی در مدرسه هایکازیان تهران فرا گرفت و در دبیرستان فرانسوی سن لویی ادامه تحصیل داد. اولین نوشته هایش در هفته نامه نور کیانک تهران به چاپ رسید. عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. تاریخ درگذشت وی نامشخص است.
سوقومون ملیک-هاکوبیان (؛ زادهٔ - ) یک نویسنده و آموزگار ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۸۸ در روستای پایاچوک به دنیا آمد رافی عموی وی بود. و در جوانی به تفلیس رفت و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه نرسیسیان فراگرفت. وی از دانشکده علوم الهی گئورگیان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود وی در ۷ دسامبر ۱۹۶۴ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
سارگیس بوداغیان (؛ زادهٔ ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۰ در روستای پایاچوک به دنیا آمد و در مدرسه ابتدایی و متوسطه آمریکایی مموریال تبریز تحصیل نمود و در ۱۹۳۱ فارغ التحصیل گشت.. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
ژرژ بابایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۹ در تفلیس به دنیا آمد ۱۹۳۱ به تبریز نقل مکان نمود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه هایکازیان-تاماریان فراگرفت. در ۱۹۴۳ تحصیل در گیمنازیای روسی تبریز شروع کرد و در ۱۹۴۶ از آنجا فارغ التحصیل شد وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ در سن ۵۷ سالگی درگذشت.
یرواند بازن (؛ زادهٔ - ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی یرواند میرزایان در ۱۸۹۹ در تبریز به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدارس آرامیان، هایکازیان-تاماریان، و سپس در فرانسوی تبریز و مدرسه کشیشی تبریز را فرا گرفت. اولین اثر وی در روزنامه زانگ تبریز به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۲۳ مهٔ ۱۹۶۶ در سن ۶۷ سالگی درگذشت.
هوهانس مارد (؛ زادهٔ - ) یک نویسنده، شاعر و مترجم ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی هوهانس سارگیسی مارگاریان در ۱۸۹۰ در روستای موجومبار به دنیا آمد و در ۱۹۰۰ به تفلیس نقل مکان نمود و در گیمنازیای روسی تحصیل نمود. وی در (۱۹۱۴–۱۹۱۲) فعالیت می کرد. وی در تفلیس (۱۹۰۰) و تبریز (۱۹۲۹) سکونت داشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۳ ژوئن ۱۹۷۲ در سن ۸۲ سالگی در تهران درگذشت.
هغینه هاکوبیان (؛ زادهٔ - ) یک نویسنده و شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۰ در تفلیس به دنیا آمد و در دبیرستان دخترانه کامویان تفلیس تحصیل نمود. همراه خانواده به ایران نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۷ در سن ۶۷ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
هغینه داویتیان (؛ زادهٔ ۱۹۰۱ - درگذشته ۱۹۹۳)، نویسنده و کارشناس علوم پرورشی ارمنی تبار اهل ایران-ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۱ در تهران به دنیا آمد و از مدرسه میسیونرهای آمریکایی در تهران (۱۹۱۹) فارغ التحصیل شد. وی در و فعالیت می کرد از ۱۹۳۷ در ایالات متحده آمریکا سکونت داشت. وی در ۱۹۹۳ در سن ۹۲ سالگی در بوستون درگذشت.
هایوردی (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی گئورگ آوتیسیان ( یا () در ۱۹۱۴ در سیناگان به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدارس ارمنی زادگاهش و جلفای نو فرا گرفت. سپس به هند رفت و در مدرسه بشردوستانه ارمنیان کلکته ادامه تحصیل داد و فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۳۳ به ایران بازگشت. اولین نوشته هایش در ۱۹۳۴ در روزنامه آلیک تهران منتشر شد. تاریخ درگذشت نامعلوم است.
هاکوب هوسپیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۹ در روستای سنگ سفید به دنیا آمد و تحصیلات خویش را از ۱۹۲۶ در مدرسه کانانیان جلفای نو شروع کرد و در ۱۹۳۱ فارغ التحصیل شد. وی در ۱۹۷۹ در سن ۷۲ سالگی در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه تهران (بوراستان) به خاک سپرده شد.
وانوهی آوتیسی آوتیسیان ( ؛ زادهٔ ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۶ در آبادان به دنیا آمد وی در مدرسه ارمنی آبادان به تحصیل پرداخت. اولین اشعار در روزنامه آلیک تهران به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود.
مازدا (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی هارپیک تامارزیان () در ۱۹۲۸ در قزوین به دنیا آمد و در ۱۹۳۱ به تهران نقل مکان نمود. تحصیلات ابتدایی در مدرسه داوتیان، مدرسه تمدن، مدرسه سپهر و مدرسه البرز و تحصیلات متوسطه در مدرسه فیروز بهرام فراگرفت. و از دانشگاه تهران فارغ التحصیل گشت. اولین آثارش در ۱۹۳۵ در ماهنامه نور هاسکر به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی تهران بود. وی در ۱۴ مارس ۱۹۷۷ در سن ۴۹ سالگی در تهران درگذشت.
لوسیک (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنی تبار اهل ایران است. زندگی نامه. وی با نام اصلی لوسیک استپانیان در ۱۹۲۲ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه داوتیان تهران فراگرفت و در مدرسه فرانسوی ژاندارک ادامه تحصیل داد. وی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل گشت. اولین اثرش در روزنامه آلیک تهران به چاپ رسید.
لئون شاهونی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی لئون شاهویان () در ۱۹۰۷ در روستای هفتوان به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کشیشی زادگاهش فراگرفت و در ۱۹۱۸ مدرسه میسیونرهای آمریکایی پاکوپای فارغ التحصیل شد. اولین اشعارش ماهنامه «هایستانی کوچناک» به چاپ رسید. وی در ۱۹۷۸ در سن ۷۱ سالگی در فرزنو درگذشت.
لئون داربینیان (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی لئون واغارشاکیان () در ۱۹۱۱ در روستای خویگان علیا (ورین خویگان) به دنیا آمد در جلفای نو تحصیل نمود. سال ۱۹۳۰ پس از پایان تحصیلات به خوزستان نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران تاریخ درگذشت وی نامشخص است منابع.
یغیا هایپت (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی یغیا تر-هایراپتیان () در ۱۸۸۳ در روستای تغ به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در شوش و مدرسه نرسیسیان تفلیس فرا گرفت و در دانشکده علوم الهی گئورگیان ادامه تحصیل داد. در ۱۹۱۸ به تهران نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۱۸ آوریل ۱۹۶۶ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
خاچاطور یگانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۸۶ در تبریز به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه هایکازیان-تاماریان تبریز (۱۹۰۷) فراگرفت. وی در ۵ اکتبر ۱۹۷۶ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین () فرمانده حرفه ای نیروهای مسلح اوکراین است. این سمت توسط رئیس جمهور ولادیمیر زلنسکی در ۲۸ مارس ۲۰۲۰ ایجاد شد و پیش از آن رئیس ستاد کل فرمانده کل قوا نام داشت. فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین، نیروهای مسلح اوکراین را هدایت می کند، وضعیت ارتش را با تجهیزات نظامی، سلاح ها و سایر منابع رصد می کند و در مورد دستیابی به اهداف نظامی-استراتژیک در دفاع به رئیس جمهور و وزیر دفاع گزارش می دهد. قانون اوکراین «دربارهٔ نیروهای مسلح اوکراین» همچنین تصریح می کند که رهبری مستقیم نظامی فعالیتی است که با هدف اجرای اقدامات برای توسعه نیروهای مسلح اوکراین، تجهیزات فنی، آموزش و پشتیبانی جامع آنها و تعیین مبنای کاربرد و مدیریت آنها انجام می شود. در ۵ مارس ۲۰۲۲، سپهبد والری زالوژنی، فرمانده کل پیشین نیروهای مسلح اوکراین، توسط ولادیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، به درجه ژنرالی (ارتشبد) ارتقا یافت. هم اکنون ارتشبد الکساندر سیرسکی فرماندهی کل نیروهای مسلح اوکراین را برعهده دارد.
وزیر دفاع اوکراین () مدیر وزارت دفاع اوکراین است که مسئولیت نیروهای مسلح اوکراین را برعهده دارد و از اعضای کابینه اوکراین محسوب می شود و عضو اصلی شورای امنیت و دفاع ملی اوکراین است. وزیر دفاع توسط رئیس جمهور منصوب می شود، اما این انتصاب باید با اکثریت آرا در مجلس اوکراین تأیید شود. از اول ژانویه ۲۰۱۹ وزیر دفاع اوکراین باید یک غیرنظامی باشد، که کنترل غیرنظامی بر ارتش را در اختیار داشته است، اگرچه ممکن است آنها اخیراً از ارتش استعفا داده باشند. از زمان استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ۱۷ وزیر دفاع در این جایگاه فعالیت کرده اند.
جووانی بروسکا (متولد ۲۰ فوریه ۱۹۵۷) یک مافیای ایتالیایی و عضو سابق باند کورلئونزی از مافیا سیسیل است. او نقش اصلی در قتل های سال ۱۹۹۲، از جمله قتل جووانی فالکونه (دادستان کمیسیون ضد مافیا) و تاجر ایگناتزیو سالوو داشت و یک بار اعتراف کرد که بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ قتل مرتکب شده است. بروسکا در غیاب به حبس ابد محکوم شده بود به اتهام عضویت در مافیا و چندین فقره قتل. او در سال ۱۹۹۶ دستگیر شد، سپس به یک همکار عدالت (پنتیتو) تبدیل شد و حکم او به ۲۶ سال زندان کاهش یافت. سرانجام در سال ۲۰۲۱، بروسکا، یک مافیای چاق، ریشدار و ژولیده، در حلقه های مافیا با نام های «او وِرو» (به سیسیلی)، «ایل پورکو» یا «ایل مایاله» (به ایتالیایی به معنای «خوک») و «او اسکاناکریستیانی» (به سیسیلی به معنای «آدمکش» — در زبان سیسیلی، کلمه «کریستیانو» هم به معنای «مسیحی» و هم «انسان» است) شناخته می شد. تومازو بوسکتا، مافیایی که همکاری با تحقیقات فالکونه را آغاز کرده بود (پنتیتو)، بروسکا را این گونه توصیف کرد: «یک اسب وحشی، اما رهبری بزرگ.» منابع زندگی اولیه. جووانی بروسکا در ۲۰ فوریه ۱۹۵۷ در سان جوزپه جاتو متولد شد. پدربزرگ و پدرپدربزرگ او که هر دو کشاورز
بودند، اعضای رسمی مافیا محسوب می شدند. پدرش برناردو بروسکا (۲۰۰۰-۱۹۲۹)، یکی از بزرگان محلی مافیا، به دلیل ارتکاب قتل های متعدد به چندین حبس ابد محکوم شده بود. برناردو با پیوستن به خاندان کورلئونزی به رهبری سالواتوره رینا، برناردو پرووانزانو و لئولوکا باگارلا، جایگزین آنتونیو سالامونه به عنوان کاپوماندامنتو (رئیس منطقه) سان جوزپه جاتو شد. او راه را برای ورود سه پسرش - جووانی، وینچنزو (برادر کوچکتر) و امانوئله (برادر بزرگتر) - به مافیا هموار کرد. زمانی که برناردو در سال ۱۹۸۵ به زندان افتاد، جووانی به عنوان رئیس منطقه سان جوزپه جاتو جانشین پدرش شد. قتل ها. در سال ۱۹۹۲، بروسکا در بمب گذاری کاپاچی نقش داشت که منجر به قتل جووانی فالکونه، دادستان ضد مافیا شد. او با کارگذاری نیم تن مواد منفجره در بزرگراه A۲۹ نزدیک شهر کاپاچی، این مواد را در لحظه عبور خودروی فالکونه منفجر کرد. این انفجار علاوه بر فالکونه، همسرش و سه محافظش را نیز به کام مرگ فرستاد. چند ماه پس از مرگ فالکونه، بروسکا همچنین وینچنزو میلازو، رئیس مافیا، و ایگنازیو سالوو، تاجر، را به قتل رساند. پس از دستگیری سانتینو دی ماتئو در ۴ ژوئن ۱۹۹۳، او به اولین فر
د از قاتلان فالکونه تبدیل شد که به عنوان یک پنتیتو (همکار دولت) شهادت داد. دی ماتئو جزئیات کامل ترور را فاش کرد: از جمله اینکه چه کسی تونل زیر بزرگراه را حفر کرده بود، چه کسی سیزده بشکه را با TNT و سمتکس پر کرده بود، چه کسی آن ها را با اسکیت بورد به محل منتقل کرده بود و چه کسی دتونه را فعال کرده بود. در واکنش به همکاری دی ماتئو با مقامات، مافیا در ۲۳ نوامبر ۱۹۹۳، پسر ۱۱ ساله او، جوزپه، را ربود. بر اساس اعترافات بعدی یکی از آدم رباها به نام گاسپاره اسپاتوزا، آن ها با لباس مأمور پلیس به پسر گفته بودند که او را نزد پدرش می برند که در آن زمان تحت حفاظت پلیس در خاک اصلی ایتالیا بود. دی ماتئو برای نجات پسرش به سیسیل سفر کرد، اما در نهایت در ۱۱ ژانویه ۱۹۹۶، پس از ۷۷۹ روز اسارت، پسرک که بر اثر بدرفتاری و شکنجه بیمار شده بود، خفه شد و جسدش در بشکه ای از اسید حل شد - روشی که به لوپارا بیانکا معروف است. قاتلان پسر، انزو (برادر جووانی)، وینچنزو کیودو و سالواتوره مونتیچیولو بودند که تحت دستور مستقیم جووانی عمل می کردند. بروسکا در سال ۱۹۹۳ نیز در کمپین ترور علیه دولت پس از قتل فالکونه و قاضی دیگر ضد مافیا، پائولو بورسلیینو
، نقش داشت. در ماه های پس از دستگیری رینا در ژانویه ۱۹۹۳، یک سری بمب گذاری توسط کورلئونزی ها در نقاط توریستی ایتالیا انجام شد: بمب گذاری در ویا دی جورجوفیلی در فلورانس، ویا پالسترو در میلان، و پیاتزا سان جووانی در لاتران و ویا سان تئودورو در رم. این حملات منجر به کشته شدن ۱۰ نفر و زخمی شدن ۷۱ نفر شد و خسارات شدیدی به میراث فرهنگی از جمله گالری اوفیزی وارد کرد. دستگیری. در ۲۰ مه ۱۹۹۶، جووانی بروسکا در یک خانه کوچک نزدیک آگریجنتو دستگیر شد، در حالی که مشغول صرف شام با دوست دخترش، پسر خردسالشان، برادرش وینچنزو، همسر برادر و دو فرزند آنها بود. مأموران با رهگیری صدای موتورسیکلت یکی از افسران مخفی که از کنار خانه رد شده بود، از طریق شنود تلفن همراه بروسکا موفق به شناسایی محل دقیق آنها شدند. واکنش پلیس به دستگیری هنگامی که بروسکا ۹۰ دقیقه پس از دستگیری به ایستگاه پلیس پالرمو منتقل شد، دهها افسر پلیس با هورا کشیدن، بوق زدن و در آغوش گرفتن یکدیگر از این موفقیت استقبال کردند. وقتی بروسکا با ریش ژولیده، شلوار جین کثیف و پیراهن سفید چروک از ماشین پیاده شد، برخی از مأموران ماسکهای اسکی خود را برداشتند، گویی دیگر چیزی از م