Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نا را در سطح فدرال آزاد اعلام کند و از خروج درآمدهای مالیاتی به خارج از کشور جلوگیری کند. بسیاری از فقدان طرحی در این قانون برای حذف سوابق جنایی افرادی که پیش از قانونی سازی متهم به در اختیار داشتن ماری جوانا شده اند، ابراز ناامیدی کردند. هر فردی که قبلاً به در اختیار داشتن ماری جوانا با وزن زیر ۳۰ گرم متهم شده، با گذشت پنج سال از محکومیت خود می تواند تقاضای پاک شدن سوابقش را ارائه کند. به همین خاطر برخی از فعالان بر این باورند که این قانونی سازی «قانون سازی واقعی» نیست و به افرادی که از طبقات محروم هستند کمکی نمی کند. در یک واکنش طنزآمیز در "بیورتون"، یک نشریه فکاهی آنلاین کانادایی، گفته شد که قانونی شدن ماری جوانا در کشوری که ماری جوانای فراوانی در آن وجود دارد، کیفیت آن را بدتر می کند و همچنین دسترسی به آن را دشوار می نماید. Canoe.com در سرمقاله خود نوشت که این لایحه با عجله تصویب شده و نتوانست نگرانی های مربوط به ایجاد بازار سیاه را برطرف کند و همچنین محدودیت هایی برای رانندگان وسایل نقلیه در آن در نظر گرفته نشده. در طول انتخابات میان دوره ای مجلس در سگنه–لاک-سن-ژان، بحث در مورد قانونی شدن ماری جوانا یکی
از مسائل اصلی بود. مارک مالتیس، کاندیدای بلوک کبکوا، نسبت به توانایی این لایحه در احترام به حوزه قضایی استان ابراز نگرانی کرد. کاندیدای NDP نیز گفت که ضرب الاجل اول ژوئیه برای اجرای این قانون بسیار زود است. اجرای نهایی. این لایحه پس از تصویب در مجلس عوام به مجلس سنا ارسال شد. در ۱ ژوئن ۲۰۱۸، مجلس سنا اصلاحیه ای را برای C-45 تصویب کرد. طبق این اصلاحیه، فروش و نمایش کالاهای مرتبط با ماری جوانا غیرقانونی است و تبلیغ عمومی ماری جوانا نیز با دشواری همراه خواهد بود. با این حال، این اصلاحیه زمانی که این لایحه به مجلس عوام بازگردانده شد، توسط دولت لیبرال رد شد و در نسخه نهایی C-45 که موافقت سلطنتی را دریافت کرد، وجود ندارد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸، سنا این لایحه را تصویب کرد و نخست وزیر ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸ را به عنوان تاریخ شروع قانونی شدن ماری جوانا اعلام کرد. کانادا به دومین کشور (پس از اروگوئه) تبدیل شد که مصرف ماری جوانا را قانونی می کند. همان طور که انتظار می رفت استفاده از ماری جوانا برای مقاصد تفریحی از ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸، بر اساس "قانون کانابیس" در سراسر کشور قانونی شد. افراد ۱۸سال به بالا می توانند تا ۳۰ گرم ماری جوانای خشک شد
ه یا «شکل غیر خشک شده معادل با آن» را در ملاء عام در اختیار داشته باشند. بزرگسالان همچنین مجاز به تهیه خوراکی و نوشیدنی با ماری جوانا هستند «تا زمانی که از حلال های ارگانیک برای تولید محصولات غلیظ استفاده نشود». هر خانوار مجاز است تا چهار گیاه ماری جوانا را از «بذر یا نهال مجاز» پرورش دهد. در واکنش به اجرای این قانون، مجلس ملی کبک قانونی را تصویب کرد که انحصار استانی برای فروش ماری جوانا ایجاد می کند و همچنین در اختیار داشتن گیاه ماری جوانا و کشت آن ها برای مقاصد شخصی در یک خانه مسکونی را ممنوع می کند. مجلس قانونگذاری مانیتوبا نیز قانون مشابهی را تصویب کرد. در آوریل ۲۰۲۳، دادگاه عالی کانادا در "پرونده موری هال علیه کبک (دادستان کل)" حکم داد که این اقدامات معتبر و در حوزه صلاحیت قضایی استان هاست. هر استان رویه های خود را برای خرده فروشی تعیین می کند، و این روش ها در مورد مالکیت فروشگاه های خرده فروشی (دولت یا شرکت خصوصی) متفاوت است، اما همه استان ها تصمیم گرفتند گزینه ای را برای فروش آنلاین ارائه دهند. از آنجایی که طبق قوانین فدرال، ماری جوانا در ایالات متحده غیرقانونی است، دولت کانادا به مردم هشدار داد که «اس
تفاده قبلی از ماری جوانا، یا هر ماده ای که توسط قوانین فدرال ایالات متحده ممنوع شده، می تواند شما را از ورود به ایالات متحده منع کند». کانادایی ها که در سفرهای داخلی خود مجاز به حمل حداکثر ۳۰ گرم ماری جوانا هستند. رانندگی تحت تأثیر مواد همچنان غیرقانونی است. نتایج. بر اساس گزارش دیلویت کانادا، تا سال ۲۰۲۲، صنعت ماری جوانا در کانادا ۴۳٫۵ میلیارد دلار به تولید ناخالص داخلی کانادا کمک کرده است. همچنین ۹۸٬۰۰۰ شغل ایجاد کرده و بیش از ۱۵ میلیارد دلار مالیات پرداخت کرده است.
جنگ داخلی عباسیان (۸۶۵–۸۶۶) یا فتنه پنجم، یک درگیری مسلحانه در جریان «بی ثباتی در سامرا» بین خلیفه های رقیب، مستعین و معتز، برای به دست آوردن جایگاه خلیفه بعدی بود. این جنگ که حدود یک سال به طول انجامید، عمدتاً حول محاصره طولانی بغداد بود و با به خلافت رسیدن معتز، به پایان رسید. مستعین، توسط هوادارانش رها و مجبور به کناره گیری شد. او اندکی بعد، با وجود تضمین، مبنی بر حفظ جانش، اعدام شد. نتیجه جنگ، یک پیروزی بزرگ برای تشکیلات نظامی ترک بود که مسئول به قدرت رسیدن معتز بود که به ترک ها اجازه داد تا قدرت مؤثر خود را بر دولت و ارتش خلافت حفظ کنند. پارتیزان های مستعین، یعنی خاندان طاهریان، گروه های نظامی عرب و شهروندان بغداد، پس از تسلیم شدن، همچنان از سیاست دولت مرکزی، کنار گذاشته شدند، اگرچه به آنها اجازه داده شد که مناصب قبل از جنگ خود را حفظ کنند. مرکز عراق که بیشتر نبردها در آن رخ داد، در اثر فعالیت های هر دو طرف، ویران شد. طبری، گزارش مفصلی از جنگ، ارائه کرده است. مورخان مسلمان دیگری مانند مسعودی و یعقوبی نیز در آثار خود، از این جنگ، یاد کرده اند.
قانونی برای اصلاح قانون کیفری (جرایم مربوط به حمل ونقل) و اصلاحات متعاقب آن در سایر قوانین که با نام لایحه C-46 نیز شناخته می شود، قانونی تصویب شده در پارلمان کانادا است که توسط وزیر دادگستری جودی ویلسون-ریبولد در سال ۲۰۱۷ همراه با "قانون شاهدانه" به مجلس عوام ارائه شد. این قانون اختیارات پلیس در حوزهٔ رانندگی تحت تأثیر را افزایش می دهد. این قانون به پلیس اجازه می دهد تا بدون داشتن دلیل بتواند از هر راننده ای که می خواهد تست الکل (غربالگری الکل) بگیرد. این قانون همچنین مجازات اشد در رابطه با رانندگی تحت تأثیر را در قانون کیفری کانادا افزایش می دهد. مفاد. این قانون وجود مواد مخدر در خون شخص در هنگام رانندگی را جرم انگاری می کند، میزان مجاز مواد در خون در مقررات توسط فرماندار در شورا تعیین می شود. اگر یک افسر پلیس به راننده ای مشکوک شود که تحت تأثیر مواد رانندگی کرده، این اختیار را دارد که از شخص مورد نظر نمونه برداری کند. این قانون علاوه بر این به افسران اجازه می دهد که از یک فرد بخواهند تست تنفسی (برای الکل) بدهد، حتی اگر آن شخص مشکوک نباشد. این قانون همچنین مجازات جرایم مربوط به رانندگی تحت تأثیر را افزایش م
ی دهد. حداکثر مجازات برای جرایمی که منجر به آسیب بدنی شوند، از ۱۰ سال به ۱۴ سال و جرایم منجر به مرگ از ۱۴ سال به حبس ابد افزایش می یابد. مجازات رانندگی خطرناک، توقف نکردن پس از تصادف و فرار از دست افسر پلیس نیز از ۵ سال به حداکثر ۱۰ سال افزایش یافت. بازخورد. مفاد این قانون موضوع بحث های زیادی در جامعه حقوقی کانادا بوده است. راب دی لوکا از انجمن آزادی های مدنی کانادا در "تورنتو استار" استدلال کرد که این تغییر «یک تغییر اساسی و دردسرساز در سیستم حقوقی ما خواهد بود [...] [و در آن] پیش فرض بی گناهی با فرض گناهکار بودن افراد جایگزین می شود». کاترین پنتز از کانون وکلای کانادا استدلال کرد که این قانون بخش ۸ منشور حقوق و آزادی های کانادا را نقض می کند. سناتور سرژ جویال نیز گفت که این قانون بخش ۹ و ۱۰ (ب) این منشور را نقض می کند. در طرف دیگر بحث، این صحبت مطرح شده که این تغییرْ ضروری، معقول و بر اساس قانون اساسی است. از جمله حامیان این قانون می توان به محققین حقوقی پیتر هاگ و مارک گلد اشاره کرد. کمیسر حریم خصوصی کانادا اعلام کرد که این قانون «توازن مناسب را از منظر حفظ حریم خصوصی ایجاد می کند» و دولت «دلایل معقولی برا
ی ضرورت و تناسب» غربالگری اجباری ارائه کرده است. در میان عموم مردم، طبق نظرسنجی نانو ریسرچ، ۴۴ درصد از پاسخ دهندگان از غربالگری اجباری الکل حمایت می کنند، در حالی که ۵۵ درصد مخالف آن هستند. سناتور موری سینکلر و رنه دوپویس این نگرانی را مطرح کردند که این اقدام باعث بدتر شدن پیش داوری نژادی می شود. سینکلر استفاده از دوربین های نصب شده بر روی بدن و ثبت سوابق توسط افسران را به منظور نظارت بهتر بر رفتار پلیس پیشنهاد کرد. جودی ویلسون-ریبولد در پاسخ به نگرانی ها اظهار داشت که این اقدام «مسئولیت مجریان قانون برای تضمین اجرای عادلانه و برابر قانون را تغییر نمی دهد». یکی از مقامات وزارت دادگستری خاطرنشان کرد که وزیر دادگستری باید سه سال پس از تصویب این قانون گزارشی در مورد موفقیت آمیز بودن این قانون تهیه کند و پیشنهاد کرد تا از طریق آموزش پلیس، پیش داوری نژادی کاهش یابد. همچنین نگرانی هایی در رابطه با اثربخشی روش های غربالگری مواد مخدر و تأثیرات منفی احتمالی این عمل بر مصرف کنندگان ماری جوانای پزشکی مطرح شده است. افرادی که این نگرانی ها را مطرح کردند می گویند تی اچ سی تا چند روز بعد از استفاده در بدن افراد باقی می ماند
و همین موضوع می تواند باعث دستگیری افرادی شود که تحت تأثیر موادی نیستند. جودی ویلسون-ریبولد استدلال کرد که الزام افسران پلیس به مشکوک شدن، قبل از غربالگری یا تست، به عنوان «حفاظ ذاتی برای جلوگیری از متهم شدن رانندگانی که در واقع تحت تأثیر مواد نیستند» عمل می کند، و اینکه روش های غربالگری «با رویکرد اتخاذ شده در سایر حوزه های قضایی مطابقت دارد». منتقدان نیز استدلال کرده اند که بوی ماری جوانا در یک وسیله نقلیه می تواند منجر به مشکوک شدن یک افسر شود، صرف نظر از اینکه راننده از آن استفاده کرده است یا نه؛ بنابراین این الزام نیز بی اثر می شود. سرژ جویال همچنین این نگرانی را مطرح کرده که این اقدام چالش ها و پیچیدگی های بیشتری را در دادگاه ایجاد می کند و تأثیری در کاهش دعاوی حقوقی ندارد.
دوغ برک(dooghbarak) یا درزنک(darzanak) یکی از غذاهای ساده سیستان است که ماده اصلی آن دوغ محلی سیستان است و با موادی مثل آرد، روغن، نمک و زردچوبه طبخ می شود. طرز تهیه این غذا به این روش است که آرد را در روغن سرخ می کنند و سپس دوغ را به آن اضافه می کنند. این غذا را باید تا قبل از جوشیدن دوغ به صورت مداوم هم زد تا مواد یکدست بمانند و به قول سیستانی ها «پچ» نشود.
ریچارد میسون (; – ) مورخ، ژاپن شناس اهل استرالیا و استاد دانشگاه ملی استرالیا بود.
قضیه منگر () در رشتهٔ ریاضی در تئوری گراف این قضیه می گوید که در یک گراف، اندازهٔ یک مجموعه برش حداقل برابر با حداکثر تعداد مسیرهای ناهمگون است که می توان بین هر جفت رأس یافت. این قضیه توسط کارل منگر در سال ۱۹۲۷ اثبات شد، این ویژگی اتصال یک نمودار را مشخص می کند. این قضیه با قضیه برش حداکثر جریان، که یک نسخه وزن دار و لبه است، تعمیم می یابد و به نوبهٔ خود یک مورد خاص از قضیه دوگانگی قوی برای برنامه های خطی است. اتصال لبه. نسخه اتصال لبه قضیه منگر به شرح زیر است: به فرض این که G یک گراف متناهی بدون جهت و x و y دو رأس مجزا باشد. سپس اندازه حداقل برش لبه برای x و y (حداقل تعداد یال هایی که حذف آنها x و y را قطع می کند) برابر است با حداکثر تعداد مسیرهای جفتی لبه جدا از x به y. مفهوم نمودار G نسخه زیر است: یک گراف به k یال متصل است (پس از حذف کمتر از k یال به هم متصل می ماند) اگر و تنها در صورتی که هر جفت رأس دارای k مسیرهای پراکنده یال باشد. اتصال ورتکس. عبارت رأس اتصال قضیه منگر به شرح زیر است: یک گراف به k راس متصل است (بیش از k رأس دارد و پس از حذف کمتر از k رأس به هم متصل می ماند) اگر و تنها اگر هر جفت رأس حد
اقل k مسیر ناهم پیوسته درونی بین آن ها داشته باشد.
تایلا لورا سیتال (؛ زادهٔ ۳۰ ژانویه ۲۰۰۲) که با تک نام تایلا شناخته می شود، خواننده و ترانه پرداز اهل آفریقای جنوبی است. او زاده و بزرگ شده در ژوهانسبورگ است. تایلا در سال ۲۰۲۱ پس موفقیت داخلی در آمریکا با انتشار تک آهنگ «داره دیر میشه» در سال ۲۰۱۹، با اپیک رکوردز قرارداد امضا کرد. سپس او با انتشار تک آهنگ «آب» در سال ۲۰۲۳ به شهرت جهانی رسید. او در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی در سال ۲۰۲۴، برندهٔ جایزه شد. تایلا جوانترین آرتیست آفریقایی است که جایزهٔ گرمی برنده شده است.
دوروتی پش (زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۶۴)، شناخته شده حرفه ای به عنوان دورو پش یا به سادگی دورو، خوانندهٔ هوی متال آلمانی و پیشرو سابق گروه هوی متال وارلاک است. کمک های دورو به فرهنگ موسیقی که برای آن به (ملکهٔ متال) لقب گرفت، او را برای بیش از سه دهه به یک چهرهٔ جهانی در فرهنگ متال تبدیل کرد. نام دورو همچنین با گروه توری که او را همراهی می کردند، همراه بوده و اعضای آن در بیش از ۲۰ سال فعالیت بی وقفه به طور مداوم تغییر پیدا کرده، که پایدارترین اعضای آن ها حضور نیک داگلاس نوازندهٔ بیس و درامر جانی دی است. دورو کار خود را در گروه های گاراژ در فضای تمرین زیرزمینی محلی دوسلدورف آغاز کرد و با وارلاک در دههٔ ۱۹۸۰ به شهرت در رسانه ها و موفقیت تجاری دست یافت. زمانی که وارلاک شروع به افتتاحیه در بازار ایالات متحده کرد، آن ها تغییرات زیادی در ترکیب گروه ایجاد کردند و پش تنها عضو اصلی گروه باقی ماند. همچنین او یک حرفهٔ انفرادی را با نام دورو شروع کرد تا از درگیری های حقوقی بین شرکت ضبط موسیقی اش پلی گرام و مدیر سابقش جلوگیری کند. او دو آلبوم با تهیه کنندگان، جوی بالین و جن سیمونز در ایالات متحده منتشر کرد، اما آن ها موفقیتی نبودند
که او انتظارش را داشت. در طول پیدایش سبک های گرانج و آلترناتیو راک در دههٔ ۱۹۹۰، شرکت ضبط موسیقی او تولیدات او را تنها به منطقهٔ اروپا منتقل کرد، جایی که او به تورهای گستردهٔ خود ادامه داد. او با وجود زندگی و تولید آلبوم هایش در ایالات متحده، یک هنرمند موفق در جدول موسیقی آلمان باقی ماند. هنگامی که هوی متال کلاسیک دوباره مورد پسند عموم قرار گرفت، او به تور در سراسر جهان بازگشت و محبوبیت او به عنوان یک خوانندهٔ باسابقه به طور قابل توجهی افزایش یافت و الهام بخش بسیاری از هنرمندان زن متال جدید شد. دورو همچنین به خاطر اجرای دوئت هایش به صورت زنده و استودیو با سایر خوانندگان و نوازندگان صحنهٔ متال که در طول کار طولانی مدت خود با آن ها دوست شده است، شناخته می شود و اولین هنرمند هوی متال بود که در طول مدت همه گیری پاندمی کووید-۱۹ در کنسرت درایو-این برنامه اجرا کرد. تا به امروز، او ۱۹ آلبوم استودیویی منتشر کرده است که آخرین آنها "Conqueress - Forever Strong and Proud" در اکتبر ۲۰۲۳ است. دورو به حرفهٔ ضبط خود ادامه می دهد و یک هنرمند پرکار در حال تور در سراسر جهان است. هنگامی که او در تور نیست، در شهر نیویورک اقامت دا
رد. زندگی نامه. آغازها. دوروتی پش در ۳ ژوئن ۱۹۶۴ در دوسلدورف، آلمان غربی، به عنوان تنها فرزند والتر، راننده کامیون، و باربارا پش به دنیا آمد. اولین خاطرهٔ دورو از موسیقی راک ترانهٔ «"لوسیل"» از لیتل ریچارد است که در سه سالگی آن را خواند. او نواختن پیانو را آموخت و از سن ده سالگی شروع به خواندن کرد، زمانی که در معرض گلم راک گروه هایی مانند تی. رکس، اسلید و The Sweet قرار گرفت. هنگامی که او شانزده ساله بود تصمیم گرفت بیشتر وقت و انرژی خود را به خوانندگی اختصاص دهد، بدون اینکه از تحصیل در زمینهٔ طراحی گرافیک چشم پوشی کند. در سال ۱۹۸۰، او در اولین گروه خود به نام Snakbite پذیرفته شد که موسیقی راک را در زیرزمینی در دوسلدورف می نواخت و آنجا توسط بسیاری از گروه های زیرزمینی دیگر به عنوان فضای تمرین استفاده می شد. اولین ضبط با دورو در آوازهای یک دموی ارزان قیمت ۷ آهنگی بود که توسط گروه برای تبلیغ منتشر شد. هنگامی که این گروه در سال ۱۹۸۱ منحل شد، دورو برای گروه های گاراژ Beast و Attack آواز خواند و سپس آنها را ترک کرد تا به همراه سایر نوازندگان، پیتر سیگتی، رودی گراف، توماس استودیر و مایکل اوریش گروه وارلاک را تشکیل د
هد. سال های وارلاک (۱۹۸۸–۱۹۸۲). وارلاک اولین قرارداد ضبط خود را با Mausoleum Records امضا کرد و اولین آلبوم خود "سوزاندن جادوگران" را در سال ۱۹۸۴ منتشر کرد. دورو بلافاصله توجه طرفداران و مطبوعات را به خود جلب کرد و سخنگو و ابزار اصلی تبلیغ برای گروه شد. ترکیبی از هوی متال سنتی و تصنیف های پاور، همراه با صدا و حضور او در صحنه، وارلاک را به موفقیت رساند، استثنایی در صحنهٔ متال دههٔ ۸۰ که گروه های متال مردانه بر آن تسلط داشتند. وارلاک قرارداد جدیدی با ناشر بزرگ موسیقی Phonogram امضا کرد و آلبوم های «"جهنمی"» را در سال ۱۹۸۵ و «"درست مثل فولاد"» را در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد و در جشنواره های راک اروپایی با برخی از بهترین گروه های هارد راک و هوی متال آن دوره به اشتراک گذاشت. در ۱۶ اوت ۱۹۸۶، دورو اولین زنی بود که در فستیوال مانستر آو راک در کسل دونینگتون انگلستان، مهم ترین جلسه راک اروپا در دههٔ ۸۰، در یک گروه متال شرکت کرد. تورهای طولانی وارلاک در اروپا، با حمایت از گروه های وسپ و جوداس پریست، دورو را وادار کرد تا از شغل روزانهٔ خود به عنوان یک طراح گرافیک دست بکشد تا زندگی خود را وقف موسیقی کند. در این دوره او مربی آوا
ز نیز اختیار کرد. پس از اتمام تور در حمایت از آلبوم «"درست مثل فولاد"»، دورو مسئولیت تجارت گروه را برعهده گرفت و برای زندگی به شهر نیویورک رفت، جایی که وارلاک چهارمین و آخرین آلبوم استودیویی خود «"پیروزی و عذاب"» را ضبط کرد. این آلبوم موفق ترین آنها بود و در آلمان برندهٔ رکورد طلایی شد و به رتبهٔ ۸۰ در نمودار آلبوم بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده رسید. این آلبوم شامل آهنگ های "All We Are" و "Für immer"، بهترین آهنگ های شناخته شده وارلاک به دلیل بازپخش زیاد ویدیوهای آن ها در ام تی وی شد. وارلاک برای افتتاحیهٔ در اروپا با گروه دیو همراه شد و تنها تور ایالات متحده خود را با حمایت از مگادث آغاز کرد. در پایان تور ایالات متحده، پس از اینکه سایر اعضای اصلی گروه را ترک کردند و نوازندگان آمریکایی جایگزین آنان شدند، دورو تنها فرد آلمانی در گروه باقی ماند. در سال ۱۹۸۹، در حالی که به دنبال نوشتن مطالبی برای دنبالهٔ «"پیروزی و عذاب"» بود، به یک دلیل قانونی با مدیر سابق گروه، حق و حقوق نام وارلاک را از دست داد. شرکت ضبط او وی را مجبور به پذیرش انتشار آلبوم های جدید با نام دورو کرد تا او بتواند به کار خود ادامه دهد. دورو در نبرد ق
انونی برای نام وارلاک پافشاری کرد و در نهایت در سال ۲۰۱۱ این حقوق را به دست آورد. دورو در ایالات متحده (۱۹۹۰–۱۹۸۹). آنچه که در ابتدا به عنوان پنجمین آلبوم وارلاک در نظر گرفته شده بود، منجر به پیدایش "Force Majeure"، اولین آلبوم دورو شد که در فوریه ۱۹۸۹ منتشر و در ایالات متحده توسط جوی بالین ضبط شد، و جانشین طبیعی برای «"پیروزی و عذاب"» است، که در تضاد با پاور متال اروپایی آثار قبلی وارلاک، به حرکت گروه به سمت گلم متال سازگار با سبک رادیو پسند (جذاب به سلیقهٔ عامه) ادامه می دهد. این آلبوم در اروپا فروش بسیار خوبی داشت، اما موفقیت محدودی در ایالات متحده داشت و در انتهای جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. پس از تور برای تبلیغ "Force Majeure"، ترکیب نهایی وارلاک منحل شد و دورو روی حرفهٔ انفرادی خود تمرکز کرد. او تصمیم گرفت مدیر سوئیسی خود الکس گروب را حفظ کند، اما از عضویت در گروهی که وظایف ترانه سرایی و تصمیمات شغلی را با آنها به اشتراک می گذاشت، صرف نظر کرد. او با جین سیمونز، نوازنده باس و بت دوران کودکی اش در کیس تماس گرفت، که برای دومین بار به عنوان استعدادیابی و تهیه کننده موسیقی فعالیت می کرد. سیمونز مایل به شروع
همکاری بود و آلبوم "دورو" را با کمک گیتاریست تامی ثیر و پت ریگان تولید کرد. دورو اخیراً اعلام کرد که سیمونز «بهترین تهیه کننده ای بود که تا به حال داشتیم!» گروهی که توسط نوازندگان آمریکایی توماس جود در گیتار، پل موریس در کیبورد، نیک داگلاس در بیس و تام کومبز در درام تشکیل شده بود، برای حمایت تور بازسازی شد. "دورو" یک پیشنهاد تجاری تر از آلبوم قبلی بود، اما منجر به شکست در ایالات متحده شد و برعکس، در اروپا فروش خوبی داشت، تصمیم پلی گرام برای قطع انتشار آلبوم های دورو در آمریکا را تسریع کرد، جایی که جذابیت تجاری گلم متال و راک کلاسیک به سرعت به نفع سبک گرانج و آلترناتیو راک رو به کاهش بود. دورو سال ۱۹۹۰ افتتاحیه ای را با اجرا در آلمان به همراه گروه اسکورپیونز به پایان رساند. دورو در اروپا (۱۹۹۹–۱۹۹۱). این خوانندهٔ آلمانی در سال ۱۹۹۱، زمانی که آلبوم "True at Heart" را در بهشت موسیقی کانتری نشویل، تنسی، با نوازندگان محلی و تهیه کنندهٔ اصلی بری بکت ضبط کرد، مسیر جدیدی را برای موسیقی خود تجربه کرد. دن هاف از گروه ملودیک هارد راک Giant اثر اصلی گیتار خود را به آلبوم رساند. اعضای جدید گروه مایکل تایرل در گیتار، جف بر
ونو در گیتار و کیبورد، و تونی مک در درامز برای تور اروپایی بعدی استخدام شدند. دورو با وجود زندگی در ایالات متحده و از دست دادن دیده شدن در رسانه های انگلیسی زبان، در آلمان بسیار محبوب باقی ماند، جایی که آلبوم های او همیشه در نمودار قرار می گرفتند و در سال ۱۹۹۱ او در یک آهنگ خیریه به نام «"Let Love Conquer the World"» توسط پروژه راک آلمان خواند.. در بازگشت به ایالات متحده پس از تور اروپا، دورو با جک پونی یک نویسنده و تهیه کنندهٔ آهنگ اصلی از نیوجرسی، در تماس قرار گرفت تا روی دو آلبوم بعدی خود کار کند. پونتی در آن زمان تهیه کننده برخی از آثار کوچک گلم متال و مدیر گروه های اسکید رو و Nelson بود. آلبوم "Angels Never Die" که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، توسط خود پونتی و ویک پپ با کمک موزیسین های مختلف تهیه و اجرا شد. این مجموعه ترکیبی از آهنگ های هارد راک ملودی و پاور بالادها را دارد، که معمول آلبوم های تجاری پاپ متال دوره است. این آلبوم در اروپا موفقیت محدود داشت، اما ویدیو برای آهنگ "Bad Blood" در اولین مراسم جوایز موسیقی ام تی وی اروپا در سال ۱۹۹۴ بهترین ویدیوی ضد نژادپرستی انتخاب شد. این تور به حمایت از "Angels Never
Die" در گروه دورو، نوازندهٔ آمریکایی جو تیلور (سابق لیتا فورد باند) را در گیتار اصلی، جیمی دیللا (سابق گروه های Waysted و Mariah و Tyketto) را در گیتار و کیبورد و کریس برانکو را در درام معرفی کرد. برانکو به زودی توسط جانی دی (سابق گروه های Waysted و Britny Fox) جایگزین شد و این گروه در سال ۱۹۹۳ آلبوم زندهٔ "Doro Live" را ضبط کرد، که همچنین در سیستم ویدئوی خانگی منتشر شد. دورو اولین اجرا در جشنوارهٔ وکن اپن ایر را در ۲۰ اوت ۱۹۹۳ برگزار کرد. "Machine II Machine"، دومین آلبوم تولید شده توسط جک پونتی، با تلاش مشترک نوازندگانی با زمینه های موسیقی بسیار متفاوت ساخته شد. نتیجه آلبومی است که زمینه های جدیدی را برای دورو بررسی می کند و صدای او را به موسیقی راک رایج نزدیک می کند. این آلبوم توسط کوین شرلی میکس شد و در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. این آخرین آلبوم استودیویی او بود که توسط ناشر موسیقی ورتیگو رکوردز منتشر شد و سرانجام قرارداد ده ساله ای را با لیبلی که وارلاک در سال ۱۹۸۵ امضا کرده بود، تکمیل کرد. پلی گرام قرارداد او را بازسازی نکرد و دورو وارد مذاکره با سایر شرکت های ضبط موسیقی شد. راس اروین و فرانک فرر به ترتیب جایگ
زین دیللا و دی برای تور زیر شدند. در یک مکث از برنامهٔ تورهای خود در اکتبر ۱۹۹۵، دورو اولین بازیگری خود را به عنوان ستارهٔ مهمان در سریال احساسی تلویزیونی آلمانی به نام عشق ممنوعه انجام داد. دورو در مصاحبه های مختلف به یاد می آورد که چگونه در آن سال ها به عنوان یک خوانندهٔ هوی متال، ادامه دادن برایش بسیار سخت بود و چگونه مقام او گاهی اوقات به مشاغل عجیب و غریب مانند خوانندگی در عروسی ها و مهمانی های خصوصی تقلیل می یافت. دورو در پایان سال ۱۹۹۵ یک قرارداد جهانی با شرکت بزرگ گروه موسیقی وارنر امضا کرد و شروع به نوشتن مطالب جدید با یورگن اینگر و کریس لیتز از سبک اینداستریال متال آلمانی و گروه Die Krupps کرد که در حین کار با آنها آشنا شده بود. روی ریمیکس آهنگ های "Machine II Machine،" دورو همچنین با جیمی هری و فرد ماهر در ایالات متحده روی آهنگ های دیگری کار کرد. آلبوم به دست آمده، با عنوان "Love Me in Black"، سه سال طول کشید تا تکمیل شود و شامل استفاده گسترده از دستگاه های الکترونیکی و ماشین های درام، همراه با صدایی سنگین تر از پیشینیان خود شد. گروه موسیقی وارنر این آلبوم را برای بازار ایالات متحده نامناسب ارزیابی
کرد و آن را فقط در آلمان منتشر کرد. گیتاریست آمریکایی ماریو پاریلو (سابق گروه های Detente و Fear of God) به تیلور، داگلاس و جانی دی بازگشته در گروه دورو برای تور زیر پیوست، که شامل اجرای دیگری در جشنوارهٔ وکن اوپن ایر بود. پس از تور (Love Me in Black) در سال ۱۹۹۸، دورو راه خود را از گروه موسیقی وارنر جدا کرد، زیرا از تبلیغات کمی که آلبوم دریافت کرده بود، راضی نبود و با لیبل آلمانی اس پ فاو قرارداد امضا کرد. از طریق اقدام قاطع باشگاه هواداران آمریکایی خود، او همچنین پیشنهادی از انترتینمنت وان میوزیک برای معامله با ایالات متحده دریافت کرد و آن را پذیرفت. بازگشت (۲۰۰۳–۲۰۰۰). در سال ۲۰۰۰، آلبوم "Calling the Wild" در دو نسخهٔ مختلف در اروپا و ایالات متحده منتشر شد که نسخهٔ دوم شامل نسخه های ضبط شده و ریمیکس شدهٔ آهنگ های "Love Me in Black" نیز بود. آهنگ های "Calling the Wild" توسط تعداد زیادی از نوازندگان جلسه اجرا می شوند و باب کالیک، اسلش، آل پیترلی و اریک سینگر در آن مشارکت دارند. این آلبوم شامل آهنگ های "Love Me Forever" و "Alone Again" که فراتر در کالیفرنیا با خوانندهٔ گروه انگلیسی موتورهد، یان لمی کیلمیستر
ضبط شده است. موسیقی "Calling the Wild" مستقیم هارد راک و هوی متال است، به قول دورو «از فوق هوی به فوق حساس با پیام های خوب» و پیچش های تجربی آثار او در دههٔ ۱۹۹۰ را پشت سر می گذارد. آهنگ "Burn It Up" به عنوان سرود تیم فوتبال آمریکایی Rhein Fire مستقر در NFL Europe در دوسلدورف نوشته شد. در آغاز قرن، هوی متال در حال بازیابی محبوبیت عمومی در سراسر جهان بود و دورو با حضور در جشنوارهٔ نیوجرسی متال Meltdown II در ماه مارس به ایالات متحده بازگشت. او سپس اولین تور ایالات متحدهٔ خود را پس از ده سال با حمایت از دیو و اینگوی مالمستین آغاز کرد و با استقبال بسیار گرم تماشاگران مواجه شد. گروه "دورو" همچنین در اروپا تور اجرا کرد و برای اولین بار از روسیه بازدید کرد و پش به عنوان مهمان در وکن اوپن ایر ۲۰۰۱ برای دئوت با سابینا کلاسن از گروه ترش متال آلمانی هالی موزز در آهنگ "Too Drunk to Fuck" حضور یافت. ماریو پاریلو در اواخر سال ۲۰۰۰ در حین تور با دیو در ایالات متحده مریض شد و مدت کوتاهی بعد به دلیل یک نوع سرطان تشخیص داده نشده درگذشت. اولیو پالوتای، یک نوازندهٔ جوان آلمانی-مجارستانی که به طور کلاسیک آموزش دیده بود، پس از پا
یان تور، جای خود را در گیتار و کیبورد در گروه دورو گرفت. دورو دوباره در یک استودیوی ضبط برای تولید هشتمین آلبوم استودیویی خود به نام "Fight" در سال ۲۰۰۲ بود. قبل از انتشار آلبوم، او در میان دیگران، در دو جشنوارهٔ بزرگ متال آلمان، وکن اپن ایر و Bang Your Head، اجرا کرد. آلبوم جدید اولین آلبومی بود که مشارکت خلاقانهٔ همهٔ اعضای گروه تور او را که در همهٔ آهنگ ها نواختند، به نمایش گذاشت. نوازندگان مهمان آلبوم ژان بووار، کریس کفری، راس بالارد و پیتر استیل خوانندهٔ تایپ او نگاتیو بودند که در آهنگ "Descent" با دورو آواز خواندند. آهنگ "Always Live to Win" جایگزین "Burn It Up" به عنوان سرود راین فایر شد، در حالی که آهنگ "Fight" اولین سرود از چهار سرود ساخته شده توسط دورو بود و برای معرفی مبارزات دوستش، قهرمان زن آلمانی بوکس، رجینا هالمیچ، استفاده شد. (بقیه عبارتند از: She's Like Thunder و The Queen و نسخهٔ جدیدی از All We Are). به دلیل دوستی او با هالمیچ، دورو در یک مسابقهٔ نمایشی در تلویزیون آرتی ال آلمان شرکت کرد. محبوبیت مداوم (۲۰۱۰–۲۰۰۳). تا سال ۲۰۰۳، طرفداران، مطبوعات و جامعهٔ اینترنتی اغلب به دورو با نام ملکهٔ م