Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خشخاش ولزی () پاپاور کامبریکوم یکی از گیاهان گل دار از تیره یا خانواده شقایقیان است. گیاهی زرد رنگ از جنگل های مرطوب، سایه دار، پرچین ها و مکان های صخره ای در ولز و جنوب غربی انگلستان. اولین بار توسط کارل لینه در ولز شناسایی شد، از این رو نام آن ولزی است.
فنگ یولان (به انگلیسی: Feng Youlan)، (دسامبر ۱۸۹۵ – ۲۶ نوامبر ۱۹۹۰) فیلسوف، مورخ و نویسنده چینی بود، که در معرفی مجدد فلسفه چینی در دوران مدرن نقش به سزایی داشت. زندگی، تحصیل و شغل. "فنگ یولان" در ۴ دسامبر ۱۸۹۵ در شهرستان تانگهه، نانیانگ، هنان، چین، در خانواده ای متوسط به دنیا آمد. خواهر کوچک تر او فنگ یوانجون بود که بعدتر، نویسنده ای مشهور در چین شد. او بین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ در مدرسه دولتی چین در شانگهای، فلسفه خواند، سپس بین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ در دانشگاه چونگوآ، ووهان (که بعدتر با دانشگاه مرکزی چین ادغام شد) و دانشگاه پکن، در فلسفه و منطق غرب و همچنین فلسفه چینی تحصیل کرد. فنگ پس از فارغ التحصیلی، در سال ۱۹۱۹ به ایالات متحده سفر کرد، و به صورت بورسیه در دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد. او در آمریکا، در میان بسیاری از فیلسوفانی که بر اندیشه و حرفه او تأثیر گذاشتند، با جان دیویی، که به عملگرایی شهرت داشت، ملاقات کرده و شاگرد او شد. فنگ در سال ۱۹۲۳ دکترای خود را از کلمبیا گرفت. پایان نامه دکتری او با عنوان «"بررسی تطبیقی آرمان های زندگی"» بود. فنگ به تدریس در دانشگاه های چین از جمله دانشگاه جینان، دانشگاه ینچینگ
و دانشگاه چینهوا در پکن پرداخت. از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ (و دوباره از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹) رئیس دپارتمان فلسفه در دانشگاه چینهوا بود. در زمانی که در چینهوا تدریس می کرد، شناخته شده ترین و تأثیرگذارترین اثرش، یعنی «"تاریخ فلسفه چینی»" (۱۹۳۴، در دو جلد) را منتشر کرد. او در این کتاب تاریخ فلسفه چینی را از دیدگاهی که بسیار متأثر از مدل های فلسفی غربی رایج در آن زمان بود بررسی و ارائه کرد. پیتر جی کینگ این کتاب را به عنوان اثری کاملاً پوزیتیویستی توصیف می کند. این کتاب به اثری استاندارد در رشته خود تبدیل شد، و تأثیر زیادی در برانگیختن مجدد علاقه به تفکر چینی داشت. در سال ۱۹۳۵، "فنگ" در مسیر رفتن به کنفرانسی در پراگ، برای مدت کوتاهی در اتحاد جماهیر شوروی توقف کرد، و تحت تأثیر تغییرات بنیادی اجتماعی و جوشش فرهنگی آن جا قرار گرفت. سخنرانی های او که امکانات آرمان شهری کمونیسم را تمجید می کرد، توجه پلیس چیانگ کای شک را به خود جلب کرد. فنگ دستگیر شد و مدت کوتاهی را در زندان گذراند، اما خیلی زود به حامی جدی دولت و مقاومت آن در برابر ژاپن تبدیل شد. در طول جنگ دوم چین و ژاپن، آثاری را منتشر کرد که از جنبشی با عنوان "زندگی جدید" در اح
یای ارزش های کنفوسیوس حمایت می کرد. در سال ۱۹۳۹، فنگ کتاب «"شین لیکسو" ("فلسفه عقلانی جدید" یا "نئو لیکسو")» را منتشر کرد. لیکسو موضع فلسفی گروه مهمی از نئوکنفوسیوس گرایان قرن دوازدهم (از جمله چنگ یی و چو هسی) بود. کتاب فنگ مفاهیم متافیزیکی خاصی را از اندیشه آن ها و از تائوئیسم (مانند لی و تائو) گرفته، و آن مفاهیم را تحلیل و توسعه داد، که تا حد زیادی مدیون سنت فلسفی غرب است و متافیزیک نئوکنفوسیوسی عقلانی را تعریف می کند. او همچنین، شرحی از ماهیت اخلاق و ساختار رشد اخلاقی انسان را نیز در فلسفه خود تبیین کرد. جنگ و تحولات. هنگامی که جنگ دوم چین و ژاپن آغاز شد، دانشجویان و کارکنان دانشگاه های پکن و دانشگاه نانکای تیانجین از دانشگاه ها خارج شدند. آن ها ابتدا به کوه هنگ فرار کردند و دانشگاه موقت چانگشا را تأسیس کردند، و سپس به کون مینگ رفته، و دانشگاه دولتی جنوب غربی را تأسیس کردند. هنگامی که در سال ۱۹۴۶ این سه دانشگاه در پکن تجمیع شدند، فنگ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه پنسیلوانیا، به ایالات متحده رفت. او از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه هاوایی گذراند. فنگ از دسامبر ۱۹۴۸ تا مه ۱۹۴۹ به عنوان رئی
س دانشگاه چینهوا خدمت کرد. زمانی که فنگ در پنسیلوانیا زندگی می کرد، اخبار چین نشان می داد که کمونیست ها در راه به دست گرفتن قدرت هستند. دوستان فنگ سعی کردند او را متقاعد کنند که در آمریکا بماند، اما او مصمم به بازگشت بود. دیدگاه های سیاسی او به طور گسترده سوسیالیستی بود، بنابراین او نسبت به آینده چین در دولت جدید خوش بین بود. پس از بازگشت به خانه، فنگ شروع به مطالعه افکار مارکسیستی-لنینیستی کرد، اما به زودی متوجه شد که این وضعیت سیاسی امیدهای او را برآورده نمی کند. در اواسط دهه ۱۹۵۰ رویکرد فلسفی او مورد حمله مقامات قرار گرفت و او مجبور شد بسیاری از کارهای قبلی خود را انکار کند و بقیه را - از جمله کتاب "تاریخ" خود - را بازنویسی کند تا با ایده های انقلاب فرهنگی مطابقت داشته باشد. با تمام محدودیت ها، فنگ حاضر به ترک چین نشد و پس از تحمل سختی های فراوان، سرانجام با کاهش سانسور توانست با درجه ای از آزادی به نگارش ادامه دهد. او در ۲۶ نوامبر ۱۹۹۰ در پکن درگذشت. کتاب شناسی - فهرست آثار. ترجمه ها. ۱۹۳۳: «"چوانگ-تزو: ترجمه منتخب جدید با شرحی از فلسفه کو هسیانگ»" (شانگهای).
سسک های نوک دراز یک سرده از سسک های آفریقایی است که در گذشته در خانوادهٔ سسکان راستین قرار می گرفت. این یکی از دو سرده در آن خانواده است که با نام عمومی نوک دراز یا درازنوک (Longbill) شناخته می شوند. این سرده دارای پنج گونه است.
پتوس سرده ای از گیاهان گلدار از خانواده Araceae (قبیله Potheae) است. بومی چین، شبه قاره هند، استرالیا، گینه نو، آسیای جنوب شرقی و جزایر متفاوت اقیانوس آرام و اقیانوس هند است. گیاه معمولی آپارتمانی "Epipremnum aureum" که با نام پتوس نیز شناخته می شود، زمانی در زیر جنس "پتوس" طبقه بندی می شد. نگهداری این گیاه به راحتی قابل انجام است و نیز به سهولت می توان آن را تکثیر نمود. Neo P1 پی وان نو، یک گونه از "پتوس" مهندسی ژنتیک شده است که برای حذف ترکیبات آلی فرار از هوای محیط طراحی و تکثیر شده است.
آلن توماس (به انگلیسی: Alan Thomas)؛ (متولد ۱۹۶۴) فیلسوف بریتانیایی در گروه فلسفه دانشگاه یورک است. او بیشتر به خاطر آثارش در زمینه اخلاق و فلسفه سیاسی شناخته شده است. حرفه. "توماس" قبل از تحصیل در مقطع کارشناسی در کالج کینگ، کمبریج، در مدرسه گریگ، لانلی تحصیل کرد. پس از یک سال تحصیل در دانشگاه هاروارد به عنوان محقق، به دانشگاه آکسفورد بازگشت تا دکترای خود را زیر نظر برنارد ویلیامز تکمیل و دریافت کند. "توماس" فعالیت کاری خود را ابتدا در کینگز کالج لندن آغاز کرد، و سپس در دانشگاه کنت، در کانتربری به تدریس پرداخت. در سال ۲۰۱۰ استاد اخلاق در دانشگاه تیلبورگ شد، و پس از آن در سال ۲۰۱۶، استاد فلسفه در دانشگاه یورک شد. او محقق مدعو در دانشگاه بریتیش کلمبیا (۲۰۰۷–۲۰۰۸)، عضو مؤسسه مورفی در دانشگاه تولین (۱۰–۲۰۰۹)، عضو مدعو مرکز تحقیقات علوم انسانی در دانشگاه ملی استرالیا (۲۰۱۵)، و همین طور استاد مدعو در دانشگاه سنت لوئیس (۲۰۱۵) بوده است. تحقیقات او توسط شورای پژوهشی هنر و علوم انسانی (۲۰۰۱)، و بنیاد جان تمپلتون (۲۰۱۵، ۲۰۱۶–۲۰۱۸) تأمین مالی شده است. توماس در سال ۲۰۱۹ توسط بنیاد تحقیقات اجتماعی مستقل بریتانیا برای کار
بر روی «تنظیم بخش مالی» تأمین مالی شد. او در حال حاضر در یک تیم تحقیقاتی چندبخشه (فلسفه، محاسبات، حقوق) در یک پروژه چنددانشگاهی، بر روی پروژه UKRI، شورای تحقیقات علوم فنی و مهندسی (EPSRC) در زمینه انعطاف پذیری سیستم های مستقل مشارکت می کند.
همهٔ ما شریک جرم هستیم رمانی در سبک خیال پردازی به نویسندگی کیومرث پوراحمد تحت نام مستعار حمید حامد است که سال ۱۴۰۰ توسط نشر مهری در لندن منتشر شد. این اثری صریح و انتقادی علیه انقلابِ ۱۳۵۷ و حاکمانِ نظام جمهوری اسلامی ایران و ستایشی آشکار از زنان و بعضی چهره های معاصر سیاسی ایران از جمله فرخ رو پارسا و امیرعباس هویدا است. نویسنده. در ابتدا نام نویسندهٔ این کتاب حمید حامد معرفی شده بود ولی نشر مهری در ۱۹ فروردین ۱۴۰۲، چند روز پس از درگذشت کیومرث پوراحمد، او را به عنوان نویسنده این رمان معرفی کرد. نام «حمید حامد» اشاره روشنی به نام اول دو شخصیت اصلی فیلم های "هامون" و "شب یلدا" دارد. «"شب یلدا"» از فیلم های شناخته شده پوراحمد است و "هامون" نیز یکی از ساخته های معروف داریوش مهرجویی است. نشر مهری همچنین اعلام کرد که دانلود رمان برای کسانی که داخل ایران هستند، رایگان است؛ تصمیمی که باعث شد کتاب تا ۲۴ فروردین ۱۴۰۲، بیش از ۲۶۰ هزار بار دانلود شود. داستان. داستان کتاب به نوعی ترکیب و برگرفته و تکمیل شدهٔ مضمون و شخصیت های دو فیلمنامهٔ پیشین کیومرث پوراحمد با نام «آب و آینه» و «ماریانه» است که زمانی قرار بود با فیلم
«شب یلدا» سه گانه ای را دربارهٔ مهاجرت تشکیل بدهند. داستان در سال های پایانی دههٔ ۴۰ شمسی در دهکده ای خیالی به نام «هجرک» در استان خیالی «اختران» ایران می گذرد و دربارهٔ جوانی به نام آرش است که دوران خدمت به عنوان سپاهیِ دانش را در این دهکده می گذراند. شرایط و مناسبات در این دهکده که نزدیک مناطق بیابانی ایران واقع است به تدریج با حضور آرش، فرزند یکی از فرماندهان بلندپایهٔ ارتش شاهنشاهی، تغییر می کند. با حمایت و کمک مقام های دولتی، دهکدهٔ هجرک تبدیل به نمونهٔ کم نظیری از آبادی و سعادتمندی و رواداری اخلاقی می شود که در آن یک زن، کدخداست و اهالی، پذیرای افراد مختلف با دیدگاه ها و سبک زندگی مختلف و به شدت آزادانه هستند. وقایع کتاب به ماه های پس از انقلاب ایران می رسد؛ زمانی که بنای ساخته شده در دهکدهٔ خیالی فرو می ریزد و شخصیت ها ناچار به ترک ایران می شوند.
دروازهٔ شیخ جلال (به تاجیکی: дарвозаи шаих ҷалол به ازبکی: Shayx Jalol darvozasi) یک دروازه-دژ است که در جای اصلی اش در بخارا (ازبکستان) بازسازی شده است. در نیمهٔ نخست سدهٔ شانزدهم، به هزینه و به دستور عبدالعزیزخان فرمانروای شیبانیان، در شهری که آن زمان یکی از پایتخت های خانات بخارا بود همراه با حوض، گلدسته و مسجدی (که شوربختانه تا امروز بجا نمانده) به افتخار یک آموزگار و پیر تصوف ساخته شد. این یکی از دروازه های کهن شهر شمرده می شد، زیرا تنها دروازه ای بود که بازمانده های پوشش نخستین آذین های موزاییکی را توانسته بود نگه دارد. این دروازه راهی بود به پیرامون شهر بخارا. رفت وآمد از راه این دروازه کمابیش سبک بوده است. این سازه هنگام فرمانروایی شوروی، در سال ۱۹۶۸ نابود شد. همچنین یکی از ۴ دروازه ای ست که پس از ویرانی، با همان ساختار و ریختار پیشین در سال ۲۰۰۸ یا ۲۰۰۹ یا ۲۰۱۲ بازسازی شده است.
آسوشیتد پرس پاکستان () یک خبرگزاری دولتی در پاکستان است که در سال ۱۹۴۷ پایه گذاری شد. این خبرگزاری ابتدا دولتی نبود، اما از سال ۱۹۶۱ به دلیل مشکلات اقتصادی کاملاً وابسته به دولت شد. این خبرگزاری یکی از فعالترین خبرگزاری های داخلی پاکستان استو بیش از ۴۰۰ سردبیر، خبرنگار و عکاس برای این خبرگزاری در دفاتر مختلف آن فعالیت می کنند. این خبرگزاری ۹ شعبه اصلی و هفت ایستگاه خبری داخلی دارد و دفتر مرکزی آن در اسلام آباد است. شعبه های اصلی آن در خارج از پاکستان در واشینگتن، پکن، دهلی نو، لندن و سازمان ملل مستقر هستند. آسوشیتدپرس پاکستان، ماهانه حدود ۳۰۰۰۰ (سی هزار) خبر به زبان های انگلیسی و اردو نشر می دهد. این خبرگزاری همچنین ماهانه ۴۵۰۰ خبر به زبان های محلی از جمله پشتو و بلوچی و ۲۰۰۰ تصویر منتشر می کند. پاکستان پرس اینترنشنال خبرگزاری دیگر پاکستان است که به شکل غیردولتی اداره می شود. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی آسوشیتدپرس پاکستان
تری لوئیزا کین (متولد ۲۴ اکتبر ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲) یک هنرپیشه آمریکایی بود که به خاطر کارش در دوران رادیو قدیمی شهرت داشت. او در بیش از ۱۰۰ نقش دراماتیک در رادیو و تلویزیون ظاهر شده است. برای یک دوره دوازده ساله، از اکتبر ۱۹۶۳ تا ۴ آوریل ۱۹۷۵، او نقش مارتا اسپیرز مارسئو، همسر رئیس پلیس بیل مارسئو را در درام روزانه "The Edge of Night" در تلویزیون سی بی اس بازی کرد. کین در منهتن به دنیا آمد. پدرش روزنامه نگار بود، و مادرش «کلوراتور برجسته» در تالار اپرای ملی مجارستان در بوداپست بود، و بعدها استاد دانشگاه شد. کین در ۱۰ ژوئن ۱۹۵۰ با بازیگر رادیو و تلویزیون جان لارکین در انگلوود، نیوجرسی ازدواج کرد. آنها یک دختر به نام شارون داشتند که در ۵ مارس ۱۹۵۱ به دنیا آمد. کین در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲ در ۹۷ سالگی درگذشت. رادیو. کین در برنامه های رادیویی نقش های زیر را بازی کرده است. کین همچنین یکی از اعضای بازیگران "آقای مرکوری" بود. صحنه. آثار کین در تئاتر برادوی "هارمونی سنجاق سر"، "پادشاه ولگرد"، "Swing Your Lady" و "What a Life" می باشند. تلویزیون. کین در برنامه های تلویزیونی زیر نقش های زیر را بر عهده داشته است. کین
در فیلم های تلویزیونی "دکتر مالون جوان" (۱۹۶۳)، "کیتی فویل" (۱۹۵۸)، "شعله درونی" (۱۹۵۵)، "جاده زندگی" (۱۹۵۴)، "همه فرزندان من" (۱۹۷۹)، "امید رایان" (۱۹۸۵)، "نور راهنما" (۱۹۵۷، ۱۹۸۸)، "جستجو برای فردا" (۱۹۵۶، ۱۹۸۰)، "همان طور که جهان می چرخد" (۱۹۶۱–۱۹۶۳)، و "موجودی آمریکایی" نیز ظاهر شد.
صندوق بازنشستگی دولتی نروژ () یا صندوق نفت نروژ شامل سه صندوق ثروت مستقل کاملاً مجزا است که متعلق به دولت نروژ است. "صندوق بازنشستگی دولتی جهانی" (Government Pension Fund Global) که به عنوان صندوق نفت نیز شناخته می شود، در سال ۱۹۹۰ برای سرمایه گذاری درآمدهای مازاد بخش نفت نروژ تأسیس شد. این صندوق بیش از ۱٫۱۹ تریلیون دلار دارایی دارد، و ۱٫۴ درصد از کل شرکت های فهرست شده را در اختیار دارد، که آن را در زمره بزرگ ترین صندوق های ثروت دولتی جهان قرار می دهد. در دسامبر ۲۰۲۱، این صندوق حدود ۲۵۰۰۰۰ دلار به ازای هر شهروند نروژی ارزش داشت. همچنین دارای پرتفولیویی از املاک و مستغلات و سرمایه گذاری های با درآمد ثابت است. بسیاری از شرکت ها به دلایل اخلاقی توسط صندوق کنار گذاشته می شوند. "صندوق بازنشستگی دولتی نروژ" (The Government Pension Fund Norway) که کوچکتر از بخش جهانی است و در سال ۱۹۶۷ به عنوان یک نوع صندوق بیمه ملی تأسیس شد. این صندوق به طور جداگانه از صندوق نفت مدیریت می شود و به سرمایه گذاری های داخلی و شمال اروپا محدود می شود و بنابراین سهامدار کلیدی بسیاری از شرکت های بزرگ نروژی است که عمدتاً از طریق بورس اوراق
بهادار اسلو انجام می شود. صندوق بازنشستگی دولتی جهانی. صندوق بازنشستگی دولتی جهانی ( , SPU) صندوقی است که مازاد ثروت تولید شده توسط درآمد نفت نروژ به آن سپرده می شود. نام آن در ژانویه ۲۰۰۶ از صندوق نفت نروژ تغییر کرد. این صندوق معمولاً به عنوان صندوق نفت (). هدف این صندوق سرمایه گذاری بخش هایی از مازاد تولید شده توسط بخش نفت نروژ است که عمدتاً از محل مالیات شرکت ها و همچنین پرداخت مجوز برای اکتشاف نفت و همچنین سود مالی مستقیم دولت و همچنین سود سهام شرکت اکینور (شرکت نفت نروژ) است که بخشی از آن متعلق به دولت است. درآمد فعلی از بخش نفت تخمین زده می شود که در دوره اوج خود باشد و در دهه های آینده کاهش یابد. صندوق نفت در سال ۱۹۹۰ پس از تصمیم قانونگذار کشور نروژ برای مقابله با اثرات کاهش درآمد آتی و هموارسازی اثرات مخرب ناشی از نوسان شدید قیمت نفت، تأسیس شد. همان طور که از نام آن پیداست، صندوق بازنشستگی دولتی جهانی (Government Pension Fund Global) در بازارهای مالی بین المللی سرمایه گذاری می شود، بنابراین ریسک آن از اقتصاد نروژ مستقل است. در بیش از ۹۱۲۳ شرکت در ۷۳ کشور با این صندوق سرمایه گذاری شده است (۲۰۲۱). در ۲۵
اکتبر ۲۰۱۹، طبق وب سایت رسمی صندوق، ارزش این صندوق به ۱۰۰۰۰ میلیارد کرون رسید. تاریخچه. نروژ از زمان توسعه منابع هیدروکربنی خود در دهه ۷۰، مازاد اقتصادی را تجربه کرده است. این واقعیت، به علاوه تمایل نروژ به کاهش نوسانات ناشی از تغییرات قیمت نفت، باعث برانگیختن انگیزه ایجاد صندوق نفت نروژ، که اکنون صندوق بازنشستگی دولتی-جهانی (GPF-G) است، شد. بی ثباتی قیمت نفت از زمان شروع رونق نفت، به ویژه در دهه های پس از اولین شوک های نفتی در دهه ۱۹۷۰، یک نگرانی دائمی برای کشورهای وابسته به نفت بوده است. از آنجایی که تولید ناخالص داخلی واقعی کشورهای صادرکننده نفت با قیمت نفت مرتبط است، هدف این صادرکنندگان تثبیت الگوی مصرف نفت بوده است و بسیاری از این کشورهای صادرکننده، صندوق های ثروت دولتی را به عنوان یک ابزار سیاستی مؤثر برای دستیابی به این نتیجه معرفی کردند. استفاده از GPF-G مطابق با روندهای اقتصاد جهانی، به ویژه الگوهای سرمایه گذاری بوده است. سرمایه گذاری بین المللی با سرعت قابل توجهی بالاتر از تولید ناخالص داخلی جهانی یا تجارت جهانی کالا و خدمات افزایش یافته است و طی دوره ای که دو معیار قبلی به ترتیب ۵۳ و ۹۳ درصد افزای
ش یافته، ۱۷۵ درصد افزایش یافته است. مدیریت و اندازه. صندوق داخلی، صندوق بازنشستگی دولتی نروژ، توسط Folketrygdfondet مدیریت می شود. صندوق سرمایه گذاری جهانی توسط مدیریت سرمایه گذاری Norges Bank (NBIM)، بخشی از بانک مرکزی نروژ به نمایندگی از وزارت دارایی اداره می شود. این بزرگ ترین صندوق بازنشستگی در اروپا و بزرگتر از صندوق بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا (CalPERS) است که یکی از بزرگ ترین صندوق های بازنشستگی در ایالات متحده است. در تابستان ۲۰۱۱، این صندوق بزرگ ترین صندوق بازنشستگی در جهان بود، اما به معنای متعارف صندوق بازنشستگی نیست، زیرا پشتوانه مالی خود را از سود نفت و نه از سهم بازنشستگی به دست می آورد. در سپتامبر ۲۰۱۷، ارزش این صندوق برای اولین بار از ۱ تریلیون دلار آمریکا فراتر رفت، که به معنای سیزده برابر افزایش از سال ۲۰۰۲ است. با جمعیت ۵٫۲ میلیون نفر، ارزش این صندوق به ازای هر شهروند نروژی ۱۹۲۳۰۷ دلار بود. از این دارایی ها، ۶۵٪ سهام (که ۱٫۳٪ از بازارهای سهام جهانی را به خود اختصاص می دهد) و بقیه دارایی ها و سرمایه گذاری های با درآمد ثابت بودند. نروژ می تواند سالانه حداکثر ۳ درصد از ارزش صندوق را بردا
شت کند. اولین خروج در تاریخ آن در سال ۲۰۱۶ انجام شد در یک کاغذ سفید پارلمانی در آوریل ۲۰۱۱، وزارت دارایی نروژ پیش بینی کرد که ارزش این صندوق تا پایان سال ۲۰۱۹ به ۱ تریلیون دلار برسد. بر اساس این پیش بینی، بدترین سناریو برای ارزش صندوق در سال ۲۰۳۰، مقدار ۴۵۵ میلیارد دلار پیش بینی شده بود، و بهترین سناریو ۳٫۳ تریلیون دلار پیش بینی شده بود. با داشتن ۲٫۳۳ درصد از سهام اروپا، این صندوق بزرگ ترین مالک سهام در اروپا است. در سال ۱۹۹۸ این صندوق مجاز به سرمایه گذاری تا ۴۰ درصد از پرتفولیوی خود در بازار سهام بین المللی شد. در ژوئن ۲۰۰۹، این وزارتخانه تصمیم گرفت سهم سهام را به ۶۰ درصد افزایش دهد. در می ۲۰۱۴، رئیس کل بانک مرکزی پیشنهاد افزایش نرخ به ۷۰ درصد را مطرح کرد. دولت نروژ برنامه ریزی کرد که از سال ۲۰۱۰ تا ۵ درصد از صندوق باید در املاک و مستغلات سرمایه گذاری شود. در گزارشی که گروه پارتنرز سوئیس برای وزارت دارایی نروژ نوشت، سیاست خاصی برای سرمایه گذاری در املاک پیشنهاد شد. صندوق ثروت دولتی نروژ (Norway's sovereign wealth fund) در حال برداشتن گام هایی برای فعال تر شدن در مدیریت شرکت است. در سه ماهه دوم سال ۲۰۱۳، صندو
ق دولتی در ۶۰۷۸ مجمع عمومی و همچنین ۲۳۹ پیشنهاد سهامداران در مورد مسائل زیست محیطی و اجتماعی رای داد. صندوق بازنشستگی دولتی نروژ جهانی (GPFG) این پتانسیل را دارد که بر بازار حاکمیت شرکتی در اروپا و احتمالاً چین نیز تأثیر زیادی بگذارد. همچنین در تلاش برای کاهش دستمزد مدیران فعال شده است. رابطه با حاکمیت. ظهور جهانی شدن به عنوان نظام سیاسی-اقتصادی غالب چندین اثر کلیدی بر دولت ها، به ویژه در رابطه با وابستگی متقابل و حاکمیت داشته است. فرسایش ساختارهای کاملاً مستقل اجتماعی-اقتصادی سؤالات جدیدی را در مورد نقش دولت و توانایی آن در طرح حاکمیت خود بر مجموعه ای از نظام های اقتصادی جهانی برانگیخته است که از نظر قانونی و عملی برای اکثر دولت ها تا حد زیادی دور از دسترس به نظر می رسد. صندوق های ثروت دولتی ذاتاً یک نوع ابزار سرمایه گذاری ملی گرایانه هستند و پتانسیلی برای استفاده از آنها به عنوان نیروی کاهش دهنده نیروهای فراملی جهانی شدن وجود دارد. مسئله این است که چنین اقداماتی ممکن است منجر به افزایش کلی حمایت گرایی شود زیرا کشورها تلاش می کنند کنترل اقتصاد خود را از نیروهای خارجی پس بگیرند، نتیجه ای که اکثر سازمان های اق
تصادی بین دولتی مانند صندوق بین المللی پول دوست دارند از آن اجتناب کنند. برخی از مفسران، مانند پروفسور گوردون ال. کلارک از دانشگاه آکسفورد، در مورد ملاحظات غیرانتفاعی که انگیزه اعمال GPF-G را ایجاد می کند، ابراز نگرانی می کنند، به ویژه در رابطه با نگرانی های اخلاقی آن و اینکه چگونه این ملاحظات ممکن است به عنوان ابزاری برای اعمال استانداردهای نروژی بر شرکت های خارجی استفاده شود. از سوی دیگر، OECD اعلام کرده است که صندوق های ثروت دولتی به دلیل توانایی آنها در تأمین سرمایه در زمان بدبینی سرمایه گذاران داخلی، تأثیر تثبیت کننده ای بر بازارهای بین المللی داشته اند. OECD اقداماتی را برای به حداقل رساندن احتمالات حمایت گرایی اقتصادی با ایجاد پروژه آزادی سرمایه گذاری انجام داده است، جایی که کشورهای شرکت کننده بر روی مجموعه هایی از اصولی که به دنبال افزایش شفافیت و سرمایه گذاری فراملی هستند، توافق می کنند، و در عین حال به کشورها توصیه می کنند که چگونه به بهترین نحو با مسائل سرمایه گذاری خارجی در حوزه امنیت ملی رسیدگی کنند. مناظره. در نتیجه اندازه بزرگ صندوق نسبت به تعداد کم افراد ساکن در نروژ (۵٫۲ میلیون نفر در سال ۲۰۱
۷)، "صندوق نفت" به یک موضوع سیاسی داغ تبدیل شده است که سه موضوع اصلی بر آن حاکم است: نگرانی ها و نتایج بالقوه. در مجموع نگرانی ها و تأثیرات پیش بینی شده صندوق های ثروت دولتی بر بازارهای مالی بین المللی و اقتصاد جهانی وجود دارد، به طوری که کارشناسان ترس شدیدی را در مورد بی ثباتی و حمایت گرایی ناشی از صندوق های ثروت دولتی ابراز می کنند. استدلال بی ثبات سازی، که اغلب توسط رولاند بک از بانک مرکزی اروپا ذکر می شود، این است که انگیزه های سرمایه گذاری غیربازاری ممکن است مدیران صندوق های دارایی دولتی را به تصمیم گیری هایی سوق دهد که برخلاف منطق بازار است و در نتیجه باعث ایجاد یک اثر موجی غیرمنتظره و بالقوه فاجعه بار شود. استدلال حمایتی، که در بالا در رابطه با حاکمیت و صندوق های ثروت مستقل ذکر شد، اساساً ترس از این است که صندوق های ثروت دولتی می توانند به شیوه ای غیر بازاری و حمایت گرایانه استفاده شوند، جایی که کشورهای رقیب جنبش های روزافزون تجارت آزاد ضد جهانی را تداوم بخشند. با این حال، با وجود این ترس ها، شواهد قوی نیز وجود دارد که نشان می دهد صندوق های دارایی دولتی بعید است که در خریدهای خود کرسی های هیئت مدیره را
به دست آورند. بعلاوه، GPF-G نروژ بعید است که هیچوقت کرسی هیئت مدیره را در شرکتی که دفتر مرکزی آن در یکی از کشورهای OECD است، به دست آورد. علاوه بر این، برخی از کارشناسان به طور مستقیم با ترس در مورد اثر بی ثبات کننده صندوق های دارایی دولتی مخالفت می کنند و معتقدند که این صندوق ها ثبات مالی جهانی را افزایش می دهند، زیرا در خدمت افزایش تنوع مالکان وسایل مالی پرخطر هستند و قرار گرفتن در معرض شوک ها را در یک صنعت خاص به حداقل می رسانند، در حالی که به طور همزمان زیان مطلقی را که هر بازیگری در یک بخش اقتصادی خاص جهانی متحمل می شود، محدود می کند. شورای اخلاق. بخشی از بحث سیاست های سرمایه گذاری مربوط به کشف چندین مورد سرمایه گذاری توسط صندوق نفت در شرکت های بسیار بحث برانگیز است که در مشاغلی مانند تولید اسلحه، تنباکو و سوخت های فسیلی دخیل هستند. شورای مشورتی اخلاق صندوق نفت در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۴ با فرمان سلطنتی تأسیس شد. بر این اساس، وزارت دارایی آیین نامه جدیدی را در مورد مدیریت صندوق نفت دولت صادر کرد که شامل دستورالعمل های اخلاقی نیز می شود. طبق دستورالعمل های اخلاقی، صندوق بازنشستگی نروژ نمی تواند در شرکت هایی سرمای
ه گذاری کند که به طور مستقیم یا غیرمستقیم در قتل، شکنجه، سلب آزادی یا سایر موارد نقض حقوق بشر در شرایط درگیری یا جنگ نقش داشته باشند. برخلاف تصور عمومی، صندوق مجاز است در تعدادی از شرکت های تولید تسلیحات سرمایه گذاری کند، زیرا تنها برخی از انواع سلاح ها مانند سلاح های هسته ای توسط دستورالعمل های اخلاقی به عنوان هدف سرمایه گذاری ممنوع شده اند. برای حمایت از فرایند غربالگری اخلاقی، شورای اخلاق با RepRisk ESG Business Intelligence، یک شرکت تحقیقاتی جهانی و ارائه دهنده داده های ریسک محیطی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) کار می کند. RepRisk شرکت های موجود در پورتفولیوی صندوق بازنشستگی نروژ را برای مسائلی مانند نقض شدید حقوق بشر، به ویژه در مورد کار کودکان، کار اجباری، و نقض حقوق فردی در مناطق درگیری و همچنین تخریب فاحش محیط زیست و فساد، رصد می کند. RepRisk از سال ۲۰۰۹ با شورای اخلاق کار می کند و در سال ۲۰۱۴ مجدداً در مناقصه ارائه داده های ESG برای ۲۰۱۴–۲۰۱۷ برنده شد. تحقیقی توسط روزنامه تجاری نروژی در فوریه ۲۰۱۲ نشان داد که نروژ بیش از ۲ میلیارد دلار در ۱۵ شرکت فناوری سرمایه گذاری کرده است که این شرکت ها تولیدکننده فناور
ی هایی هستند که می تواند برای فیلتر کردن، شنود یا نظارت بر ارتباطات در کشورهای مختلف از جمله ایران، سوریه و برمه استفاده شود. اگرچه فناوری نظارت فعالیت اصلی همه ۱۵ شرکت نیست، اما همه آنها نوعی ارتباط با چنین فناوری داشته یا دارند. وزارت دارایی در نروژ اعلام کرد که سرمایه گذاری در این شرکت ها را پس نمی گیرد یا دربارهٔ حذف احتمالی شرکت های صنعت نظارت از سرمایه گذاری های خود بحث نخواهد کرد. در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰، وزارت دارایی اعلام کرد که ۱۷ شرکت دخانیات از این صندوق مستثنی شده اند. مجموع سرمایه گذاری از این شرکت ها ۲ میلیارد دلار (۱۴٫۲ میلیارد کرون) بود، که این بزرگ ترین واگذاری ناشی از توصیه های اخلاقی در تاریخ صندوق است. در مارس ۲۰۱۴، در نتیجه فشار داخلی و بین المللی، مجلس هیئتی را برای بررسی اینکه آیا صندوق باید دارایی های زغال سنگ خود را مطابق با دستورها اخلاقی سرمایه گذاری خود واگذار کند یا خیر منصوب کرد. این هیئت در دسامبر ۲۰۱۴ توصیه های خود را منتشر کرد و به صندوق توصیه کرد به جای واگذاری، از استراتژی مشارکت شرکتی پیروی کند. قرار بود مجلس در اوایل سال ۲۰۱۵ تصمیم خود را اتخاذ کند. در این صورت، صندوق ملزم به و
اگذاری بخشی از شرکت هایی است که حداقل ۳۰ ℅ از تجارت خود را از زغال سنگ استخراج می کنند. در سال ۲۰۱۴، این صندوق محروم از سرمایه گذاری در ۵۳ شرکت زغال سنگ در سراسر جهان، از جمله ۱۶ شرکت در ایالات متحده (از جمله Peabody Energy، Arch Coal، و Alpha Natural Resources)، ۱۳ شرکت در هند (از جمله Coal India) و ۳ شرکت در چین شد. در نتیجه ارزش کل سرمایه گذاری زغال سنگ این صندوق با ۵ درصد کاهش به ۹٫۷ میلیارد دلار رسید. در سال ۲۰۱۴، این صندوق همچنین سهام خود را در ۵۹ شرکت از ۹۰ شرکت نفت و گازی که در آنها سهام دارد، به مبلغ ۳۰ میلیارد دلار فروخت. در ۸ مارس ۲۰۱۹، وزارت دارایی واگذاری از هلدینگ های اکتشاف و تولید نفت و گاز خود را توصیه کرد. این امر پس از بیانیه لوفوتن در اوت ۲۰۱۷ صورت گرفت که خواستار رهبری در حذف تدریجی سوخت فسیلی جهانی از کشورهایی مانند نروژ بود که بیشترین هزینه را دارند. انرژی سبز در حال تبدیل شدن به یک جنبه مهم برای صندوق بازنشستگی دولتی است، زیرا ذخایر سوخت فسیلی به اندازه گذشته ارزش تولید نمی کند. از سال ۲۰۱۹، دستورالعمل های جدید صندوق را از سرمایه گذاری در شرکت هایی که سالانه بیش از ۲۰ میلیون تن زغال سن
گ تولید می کنند، منع می کند. این صندوق قصد دارد بیش از ۱۰ میلیارد دلار سهام شرکت هایی را که از سوخت های فسیلی بیش از حد استفاده می کنند، بفروشد. به امید بهبود اقتصاد نروژ، این شرکت با سرمایه گذاری در شرکت هایی که انرژی های تجدیدپذیر را ترویج می کنند، دوستدار محیط زیست می شود. به عنوان مثال، صندوق همچنان به سهامداری در شرکت هایی مانند شل با استفاده از بخش های انرژی های تجدیدپذیر ادامه خواهد داد. در مارس ۲۰۲۱، گزارش شد که صندوق بازنشستگی دولتی در حال بررسی است که آیا شرکت های این صندوق از کار اجباری در اردوگاه های سین کیانگ استفاده کرده اند یا خیر. در ۱ دسامبر ۲۰۲۱، رئیس اداره نظارت و انطباق صندوق، کارین اسمیت ایهناچو، به رویترز گفت که از شرکت های موجود در سبد سهام آن خواسته می شود اقدامات ویژه تری در مورد تغییرات آب و هوایی انجام دهند. شرکت های مستثنی شده. شرکت های زیادی از صندوق بازنشستگی دولتی نروژ به دلیل فعالیت های مغایر با دستورالعمل های اخلاقی حذف شده اند که از بین آن ها می توان به بوئینگ، بریتیش امریکن توباکو، گروه ای اف آی، بریک گولد، گروه دانفنگ موتور، ایرباس، سافران، سوزا کروز و سوئدیش مچ اشاره کرد.