Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چشمه خان قزی - چشمه ای واقع در کنار قصر ناتوان دختر خان، در محله چول قلعه شهر شوشی. این چشمه در قرن نوزدهم به دستور خورشیدبانو ناتوان ساخته شد. پس از اشغال شوشی توسط ارمنی ها در ۸ مه سال ۱۹۹۲، چشمه مورد بی توجهی قرار گرفت. در نتیجه آب چشمه نیز خشک شد. این چشمه با تصمیم شماره ۱۳۲ در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ توسط هیئت وزیران جمهوری آذربایجان در فهرست آثار غیرمنقول تاریخی و فرهنگی با اهمیت محلی قرار گرفت. در سال ۲۰۲۰، پس از آزادسازی شوشی در جریان جنگ دوم قره باغ، چشمه بازسازی شد و برای استفادهٔ عموم افتتاح شد. تاریخ. پس از احداث شهر شوشی، مردم آن تلاش کردند تا آب آشامیدنی خود را از طریق چاه های حفر شده در حیاط تأمین کنند. اما بیشتر این آب ها به دلیل شور بودن برای آشامیدن مناسب نبودند. در شهر فقط دو چاه آب شرب وجود داشت و این برای شهری با ۳۰۰۰۰ نفر جمعیت ناکافی بود؛ بنابراین مردم آب مورد نیاز خود را از کوه هایی در ۳–۴ کیلومتری شهر از چشمه های حاشیه رودخانه های داش آلتی و خلفلی تأمین می کردند. ن ها از این چشمه ها کیسه های آب پر می کردند و با اسب و الاغ به شهر می بردند. آوردن آب از راه دور باعث گرانی قیمت آن می شد. خانواده
های ثروتمند سالانه ۵۰ روبل برای آب خرج می کردند. مردم فقیر اغلب مجبور بودند از چشمه های آب شور یا آب باران استفاده کنند. آنها آب جاری از پشت بام خانه ها را به آب انباری که در زیر زمین در پایین حیاط ساخته بودند هدایت می کردند و برای استفاده های بعدی جمع آوری می کردند. به منظور تأمین نیاز آب شرب شهر، چشمه های آبی مختلفی در شهر احداث شد. این چشمه ها با توجه به سبک های معماری و تفاوت هایی که دارند، در حال حاضر جزو آثار تاریخی شهر محسوب می شوند. ساخت چشمه. ساخت یکی از چشمه ها را خورشیدبانو ناتوان بر عهده می گیرد. او در سال ۱۸۷۱ خط لوله آب را از دامنه کوه ساری بابا که در فاصلهٔ ۷ کیلومتری شوشی قرار دارد تا خود شهر شوشی ساخت تا آب آشامیدنی مردم را تأمین کند. ساخت خط لوله به مدت ۱ سال و ۶ ماه به طول انجامید و در ۱۸ اوت ۱۸۷۳ با موفقیت به پایان رسید پنج هزار نفر برای شرکت در مراسم افتتاحیه بهار جمع می شوند. خورشیدبانو ناتوان ۱۰۰ هزار منات طلا برای ساختن چشمه خرج می کند. او علاوه بر پول، ۱۸۰ گوسفند و ۲۰ دست لباس گران قیمت را به کسانی که در ساخت لوله شرکت می کردند اهدا کرد. میر محسن نواب، شاعر و هنرمند، ماده تاریخی در ا
ین باره نوشته و از کار خیر خورشیدبانو بیگم قدردانی کرد. به دلیل لوله کشی با کوزه های سفالی آب چشمه خنک بود. بعدها لوله های سفالی با لوله های برنزی جایگزین شدند. برای استفادهٔ مردم از آب چشمه، چشمه خان قیزی در محوطه مجموعه کاخ خورشیدبانو ناتوان در محله چول قلعه ساخته می شود. چشمه از سنگ مرمر سفید تشکیل شده است. پس از اشغال شوشی در تاریخ ۸ می ۱۹۹۲، چشمه مورد بی توجهی قرار گرفت. در نتیجه، آب چشمه نیز خشک شد این چشمه با تصمیم شماره ۱۳۲ در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ توسط هیئت وزیران جمهوری آذربایجان در فهرست آثار غیرمنقول تاریخی و فرهنگی با اهمیت محلی قرار گرفت. در سال ۲۰۲۰، پس از آزادسازی شوشی در جریان جنگ دوم قره باغ، چشمه بازسازی شد و برای استفادهٔ عموم افتتاح شد.
«خانه» (انگلیسی: Home) یک تصنیف احساساتی از لا تویا جکسون است که برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ در نسخه تبلیغاتی آلبوم او بود. جکسون این تک آهنگ را در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹ به تقدیم به برادر کوچکترش، مایکل جکسون، که در ۲۵ ژوئن درگذشت، منتشر کرد. تمام درآمدها به پروژه ایدز لس آنجلس، یکی از خیریه های مورد علاقه مایکل تعلق گرفت. اطلاعات آهنگ. «خانه» یک آهنگ زندگینامه ای است که زندگی در خانواده جکسون و صمیمیت مشترک بین جکسون و خواهر و برادرش را توصیف می کند. یک بیانیه مطبوعاتی این آهنگ را این گونه توصیف می کند که «با محبت در مورد خاطرات کودکی او نوشته شده است و بر اساس این فرضیه که مهم نیست کجا هستید یا در زندگی خود چه چیزی را تجربه می کنید، همیشه می توانید به خانه بروید.» این آهنگ به خاطر آهنگی پرشور که یادآور شعر اوج دردناکی است که در آهنگ مشخص سایمون و گارفانکل «محدود به خانه» شنیده شده، قابل توجه است. اشعار به تبعید جکسون از خانواده در اوایل دهه ۱۹۹۰ اشاره دارد، زمانی که او تحت کنترل جک گوردون، مدیر متجاوز بود. جکسون ابراز پشیمانی می کند که «سال های زیادی اجازه داده ایم بگذرد» که «به دلیل شهرتی که فقط می دانستیم از هم جد
ا شده ایم».
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38366521&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-03-13T14:25:45Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;DarafshBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; با استفاده از &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41378628&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; نقشه بردار ۶ ششمین سطح نشین بدون خدمه از برنامه نقشه بردار ناسا بود که برای کاوش سطح ماه فرستاده شده بود. نقشه بردار ۶ بر روی خلیج میانه فرود آمد و مأموریت خود را آغاز کرد.
مؤیدالملک یک سیاست مدار و سراینده ایرانی فرزند نظام الملک بود که از سال ١٠٩۴ تا ١٠٩۵ در جایگاه وزیر برکیارق سلجوقی و بعدها از ١٠٩٩ تا ١١٠١ در جایگاه وزارت شاهزاده تپر سلجوقی کار کرد. او پرتوان ترین و باهوش ترین فرزندان نظام الملک بود که از دید توانایی به او توانست نزدیک شود. پیشینه. او زاده ١٠٥١ بود و اینگونه می نماید که دومین فرزند نظام الملک بود. خانواده او از بلندپایگان دهقان; از بزرگان زمین دار شمرده می شدند و بومی سرزمین خاور ایران، خراسان بودند. زندگی نامه. مؤیدالملک ده سال نخست پادشاهی ملکشاه (یعنی از ۱۰۷۲ تا ۱۰۸۲ که هم زمان با ۲۰ تا ۳۰ سالگی موید بود) را در بغداد و استان جزیره گذراند. در سال ١٠٨٧ در پی ناسازگاری دینی میان فرقه های اسلامی، شورش های مرگباری در بغداد رخ داد. مؤیدالملک که در آن هنگام در شهر بود با کمک عمید (فرماندار سلجوقی بغداد) شورش ها را فرو نشاند. پس از سرنگونی ابوالمحاسن سید الرؤسا در ١٠٨٣/٤ مؤیدالملک در جایگاه طغرائی (منشی اداری) جانشین وی شد. با این همه این جایگاه را کم می دید و از همین روی خواستار کناره گیری شد. وی سپس به عراق رفت و در آنجا در جایگاه دیپلمات سرگرم کار شد. پس از ای
ن نمونه نام موید در نوشتارهای تاریخی تا ١٠ سال آینده دیده نمی شود. برخی از سروده های معزی بازگوینده آن است که وی در سرزمین سیستان و هرات خراسان در خاور ایران بوده است. مؤیدالملک در ماه های پایانی سال ١٠٩٤ در خراسان بود، ولی برای پیوستن به برکیارق به پایتخت اصفهان رفت و و در آنجا به جایگاه وزیری گماشته شد. او همراهی کسان برجسته عراق و خراسان را که به تتش پیوسته بودند را بدست آورد یا به آنها باج داد تا به پیمان با برکیارق بازگردند. او همچنین جایگاه کلیدی در شکست تتش در سال ١٩٠٥ در داشیلو، نزدیک ری، داشت. برکیارق خود از او سپاسگزاری کرد. با این همه، او به زودی از چشم پادشاه افتاد. او زبیده خاتون، مادر برکیارق را که چیرگی فراوانی بر پسرش داشت، از خود بیگانه کرده بود. افزون بر این، او با برادرش فخرالملک بر سر گوهرافزارهایی که از پدرشان به جا مانده بود، درگیر شده بود. فخرالملک به برکیاروق در برابر جایگاه وزیری، سرمایه هنگفتی را پیشنهاد کرد که پذیرفت. اینگونه مؤید الملک برکنار شد. او به زودی به فرمانبرداری برادر ناتنی برکیارق , تپر درآمد و به کرسی وزیری او نشست. مؤیدالملک از جایگاه تازه اش برای کین ستانی از همآوردها
ی خود بهره برد که این کار سخت نبود زیرا تپر هنوز به بزرگ سالی نرسیده بود . (در آن هنگام نزدیک ١٧ سال داشت) نظامیه (پشتیبان های نظام الملک) و خانواده های سرشناس اصفهان نیز به تپر پیوستند و در برابر آمدن برکیارق به شهر ایستادند. این شورش از پایگاه تپر در شهر گنجه در اران آغاز شد که در سال ١٠٩٣ ازسوی برکیارق به عنوان اقطاع (واگذاری زمین) به او داده شده بود. دست یافتن تپر به شهر ری، آسیب پذیری قلمرو برکیارق را آشکار کرد. سعدالدوله گوهرآئین، شیحنه (فرمانده لشگری) بغداد، به زودی به تپر پیوست، که نشان گر زمان افزوده شدن بغداد به سرزمین های اوست. با این همه، جنگ پنج ساله همچنان بی فرجام بود و بغداد بارها دست به دست می شد. تپر با پشتیبانی احمد سنجر (که برکیارق را خوار می شمرد) هم نتوانست همآورد خود را شکست دهد. در سال ١١٠١، نیروهای تپر در نبردی در نزدیکی همدان شکست خوردند که به دستگیری مؤیدالملک و افتادنش به دست برکیارق انجامید. او از سوی خود برکیارق کشته شد. میراث و ارزیابی. مؤیدالملک به ویژه پشتیبان سرایندگان به دو زبان عربی و پارسی بود و خود گهگاه رباعی به پارسی می سرود که از سوی عطار و عوفی بازگو شده است.
امپراتریس هو ( ۱۷۶–۳۰ سپتامبر ۱۸۹)، که با نام پس از مرگ امپراتریس لینگسی شناخته می شود یک امپراتریس از سلسله هان شرقی بود. نام واقعی او نامعلوم است. او دومین همسر امپراتور لینگ و مادر امپراتور شائو بود. پس از مرگ امپراتور لینگ در سال ۱۸۹، زمانی که پسر کوچکش، لیو بیان (امپراتور شائو)، امپراتور شد، او امپراتریس بیوه شد. او گرفتار درگیری برادرش هو جین با جناح خواجه شد که هر دو گروه برای کسب قدرت در دربار امپراتوری هان رقابت می کردند. پس از ترور هو جین و حذف جناح خواجگان، دونگ ژو، از خلاء قدرت استفاده کرد و نیروهای خود را به سمت پایتخت هدایت کرد و توانست کنترل دولت مرکزی هان را به دست بگیرد. او سپس امپراتور شائو را برکنار و لیو شیه (امپراتور شیان) را جایگزین او کرد و در نهایت امپراتریس بیوه هو را مسموم و به قتل رساند. سابقه خانوادگی و سالهای اولیه. بانو هو اهل شهرستان وان (宛縣)، فرماندهی نانیانگ (南陽郡)، که امروزه در نانیانگ قرار دارد، بود. برخلاف اکثر امپراتوریس های سلسله هان، او اشراف زاده نبود. پدرش، هو ژن (何真)، قصاب بود. نام خانوادگی مادرش نامعلوم است، اما نام کوچک او «شینگ» (興) بود. او دو برادر ناتنی داشت، هو ج
ین (از یک پدر) و هو میائو (از یک مادر) (何苗) و یک خواهر کوچکتر که با پسر خواجه ژانگ رانگ (فرزندخوانده) ازدواج کرد. براساس داستان های عامیانه خانواده امپراتریس با رشوه دادن به خواجه هایی که وظیفه انتخاب زنان برای خدمت به امپراتور را داشتند، او را وارد قصر و در نهایت حرمسرای امپراتور لینگ کردند. او هفت چی و یک چوئن قد داشت. در سال ۱۷۶، او برای امپراتور لینگ پسری به نام لیو بیان به دنیا آورد، که با گذشت زمان تبدیل به تنها فرزند پسر زنده امپراتور لینگ شد زیرا سایر فرزندان پسری که قبل از لیو بیان به دنیا آمده بودند در دوران نوزادی و خردسالی مرده بودند. از آنجایی که امپراتور لینگ معتقد بود پسران قبلی خود را به دلیل بدشانسی از دست داده است بنابراین به شی زی میائو (史子眇) راهب تائوئیست دستور داد تا لیو بیان را بزرگ کند. به لیو بیان لقب «مرزبان [مارکی] شی» (史侯) داده شد. بانو هو بسیار مورد توجه و علاقه امپراتور لینگ قرار گرفت و به او عنوان «بانوی محترم» (貴人) اعطا شد. بانوی محترم هو به حسادت و بی رحمی معروف بود. زنان حرمسرای امپراتور لینگ بسیار از او می ترسیدند. به عنوان امپراتریس. در ۸ ژانویه ۱۸۱، امپراتور لینگ، بانوی محت
رم هو را به عنوان امپراتریس معرفی کرد و او را جایگزین امپراتریس سونگ کرد. سال بعد، امپراتور برای احترام به پدر و مادر امپراتریس هو، القابی را به پدر و مادرش اعطا کرد: پدر متوفی او، هو ژن، عنوان پس از مرگی «ژنرال ارابه های سواره نظام» (車騎將軍) و «مارکی شوان دو از وویانگ» (舞陽宣德侯)؛ مادرش لقب «بانوی وویانگ» (舞陽君) را دریافت کردند. در همان زمان، یکی از همسران امپراتور لینگ به نام بانوی زیبا وانگ (王美人) باردار شد. از آنجایی که می ترسید امپراتریس هو به فرزند وی آسیب برساند، سعی کرد با مصرف دارو جنین را سقط کند اما آسیبی به جنین نرسید او سپس در خواب رویاهایی در مورد خورشید دید. در سال ۱۸۱، پس از اینکه بانوی زیبا وانگ پسری به نام لیو شیه به دنیا آورد، امپراتریس هو دستور داد تا او را مسموم کنند. امپراتور لینگ هنگامی که متوجه این موضوع شد خشمگین شد و می خواست امپراتریس هو را خلع کند، اما خواجه ها موفق شدند امپراتور را متقاعد کنند تا از مجازات امپراتریس صرف نظر کند. لیو شیه بی مادر توسط مادربزرگش، امپراتریس بیوه دونگ، بزرگ شد و لقب «مرزبان [مارکی] دونگ» (董侯) به او داده شد. هنگامی که مقامات و زیر دستان از امپراتور خواستند که
یکی از پسرانش را به عنوان ولیعهد معرفی کند، امپراتور لینگ بین انتخاب لیو بیان و لیو شیه، دچار تردید شد. او احساس می کرد که لیو بیان برای امپراتور شدن مناسب نیست، زیرا او سبک سر بود و نمی توانست احترام مقامات و سایرین را داشته باشد، بنابراین لیو شیه را ترجیح می داد. با این حال، او نگران بود که اگر لیو شیه را انتخاب کند، امپراتریس هو برای کمک به برادر ناتنی اش هو جین که سمت ژنرال کل (大將軍) را در اختیار داشت و یک شخصیت بسیار با نفوذ در دربار امپراتوری بود مراجعه کند. او در نهایت هیچ یک از پسرانش را به عنوان ولیعهد معرفی نکرد. به عنوان امپراتریس بیوه. هنگامی که امپراتور لینگ در سال ۱۸۹ به شدت بیمار شد، مخفیانه پسر هشت ساله خود لیو شیه را به ژیان شو دستیار نزدیک و خواجه مورد اعتمادش سپرد. پس از مرگ امپراتور لینگ، جیان شو تلاش کرد تا هو جین را با حیله به کاخ بکشاند، او را به قتل برساند و سپس لیو شیه را بر تخت بنشاند. با این حال، پان ین (潘隱)، خواجه ای که از آشنایان هو جین بود، به ژنرال در مورد نقشه جیان شو هشدار داد. هو جین به اردوگاه نظامی خود بازگشت و وانمود کرد که بیمار است و هنگامی که به کاخ احضار شد با این بهانه
از رفتن به کاخ خودداری کرد. نقشه جیان شو برای بر تخت نشاندن لیو شیه شکست خورد. سپس لیو بیان ۱۳ ساله بر تخت سلطنت نشست که در تاریخ به نام امپراتور شائو شناخته می شود. امپراتریس هو، به عنوان مادر امپراتور، عنوان امپراتریس بیوه را دریافت کرد و در جلسات دربار در کنار پسرش می نشست. از آنجایی که امپراتور شائو بسیار جوان بود، ژنرال هو جین و معلم بزرگ یوان وی (袁隗) به عنوان نایب السلطنه امپراتور انتخاب شدند. در تابستان ۱۸۹، پس از اینکه جیان شو فهمید که هو جین و زیردستانش در حال نقشه کشیدن برای از بین بردن او هستند، سعی کرد سایر خواجگان را متقاعد کند تا در نقشه ترور هو جین با او همکاری کنند. با این حال، گو شنگ (郭勝)، خواجه نزدیک به امپراتریس بیوه هو، آنها را متقاعد کرد تا از همکاری با جیان شو خودداری کنند. هو جین متعاقباً جیان شو را دستگیر و اعدام کرد و سپس کنترل واحدهای نظامی را که قبلاً تحت فرمان جیان شو بودند به دست گرفت. در پاییز ۱۸۹، یوان شائو به هو جین پیشنهاد داد تا جناح خواجه را از بین ببرد و قدرت خود را تحکیم کند. امپراتریس بیوه هو بلافاصله با این درخواست مخالفت کرد زیرا حذف خواجگان او را مجبور می کرد تا مرتبا
ً با مردان روبه رو شود و این عمل به نظر او توهین آمیز و بی شرمانه بود. مادر امپراتریس بیوه هو (بانوی وویانگ) و هو میائو (何苗) از خواجگان رشوه دریافت کرده بودند تا از آنها محافظت کنند، بنابراین آنها نیز به شدت با نقشه هو جین مخالفت کردند و گفتند که بسیار مدیون خواجه ها هستند. (امپراتریس بیوه هو همسر امپراتور لینگ شد زیرا خواجه ها به او کمک کردند) هو جین سپس به پیشنهاد دیگر یوان شائو توجه کرد: او مخفیانه به چند نفر از مقامات نظامی استانی یا جنگ سالاران (دونگ ژو، وانگ کوانگ، چیائو مائو و دینگ یوان) دستور داد تا نیروهای خود را به نزدیکی لوئویانگ، پایتخت امپراتوری هدایت کنند و آشکارا خواستار اعدام خواجه ها شوند - به امید اینکه با تحت فشار قرار دادن امپراتریس بیوه او را وادار به اقدام علیه خواجگان کنند. امپراتریس بیوه هو در ابتدا از آسیب رساندن به خواجه ها خودداری کرد، اما با نزدیک شدن نیروهای دونگ ژو به لوئویانگ، او به خواجه ها دستور داد کاخ را ترک کرده و به مناطق تحت کنترل خود بازگردند (بسیاری از خواجه ها توسط امپراتور لینگ عنوان مارکی را دریافت کرده بودند). ژانگ رانگ از خواهر امپراتریس بیوه که با پسر خوانده اش از
دواج کرده بود درخواست کرد تا به او کمک کند، بنابراین او این موضوع را به مادرش (بانو وویانگ) اطلاع داد که او نیز به نوبه خود با امپراتریس بیوه هو صحبت کرد. امپراتریس بیوه مجاب شد و خواجگان را به کاخ بازگرداند. در اواخر اوت یا سپتامبر ۱۸۹، خواجه ها نقشه ای برای ترور هو جین ترتیب دادند. آنها یک فرمان سلطنتی جعلی به نام امپراتریس بیوه صادر کردند و به هو جین دستور دادند تا برای ملاقات با امپراتریس وارد قصر شود. هه جین در کمین قرار گرفت و به دست خواجگان که او را به خیانت متهم کرده بودند کشته شد. پس از مرگ هه جین، زیردستانش شامل وو کوانگ (吳匡) و ژانگ ژانگ (張璋) به همراه یوان شائو، یوان شو و دیگران، نیروهای خود را برای کشتن خواجگان و انتقام مرگ هو جین به سمت کاخ هدایت کردند. آنها هر کس را که شبیه خواجه ها بود، بلافاصله می کشتند. برخی از مردان جوان که موی صورت نداشتند، از شدت ناامیدی، شلوارهای خود را جلوی چشمان سربازان درمی آورند تا ثابت کنند که خواجه نیستند. در طول حمله، خواجه ها امپراتریس بیوه هو، امپراتور شائو و شاهزاده چنلیو (لیو شیه) را گروگان گرفتند و سعی کردند از قصر فرار کنند. لو ژی بر سر راه خواجه دوان گوئی (段珪
) قرار گرفت و توانست امپراتریس را از دست او نجات داد. هو میائو که با خواجگان همفکر بود توسط برادر کوچکتر دونگ ژو، دونگ مین (董旻) کشته شد. بیش از ۲۰۰۰ نفر در حمله به کاخ کشته شدند. امپراتور شائو و شاهزاده چنلیو، که در طی هرج و مرج توسط خواجه ها از کاخ بیرون برده شده بودند، سرانجام در نزدیکی ساحل رودخانه پیدا شدند و توسط لو ژی و مین گونگ (閔貢) به سلامت به کاخ بازگردانده شدند. مرگ. جنگ سالار دونگ ژو در نهایت نیروهای خود را وارد لوئویانگ، پایتخت امپراتوری کرد و از خلاء قدرت برای به دست گرفتن کنترل دولت مرکزی هان استفاده کرد. در ۲۸ سپتامبر ۱۸۹، او امپراتور شائو (رتبه او به «شاهزاده هونگ نونگ» تنزل یافت) را برکنار و لیو شیه (شاهزاده چنلیو) را به عنوان امپراتور به تخت نشاند. امپراتریس بیوه هو با ناراحتی شاهد برکناری پسرش از تاج و تخت بود، در حالی که مقامات تنها نظاره گر وقایع بودند و از ترس دشمنی با دونگ ژو جرأت نمی کردند چیزی در این مورد بگویند. دونگ ژو متعاقباً امپراتریس بیوه هو را به کاخ یونگ آن (永安宮) منتقل کرد و سپس او را مسموم کرد. او همچنین مادر امپراتریس، بانو وویانگ (舞陽君) را کشت. دونگ ژو سپس امپراتور شیان را م
جبور کرد تا در مراسم تشییع جنازه امپراتریس در ۲۹ اکتبر ۱۸۹ در روستای فونگ چانگ (奉常亭) که در اطراف پایتخت قرار داشت، شرکت کند. مقاماتی که در مراسم تشییع جنازه شرکت کردند فاقد لباس مناسب عزاداری بودند زیرا لباس های رنگی ساده به تن داشتند. مراسم برگزار شده با موقعیت او به عنوان امپراتریس بیوه مناسب نبود. او در آرامگاه ون ژائو (文昭陵) در کنار امپراتور لینگ و به عنوان امپراتریس دفن شد این در حالی بود که او عنوان امپراتریس بیوه را داشت. از او با عنوان پس از مرگی «امپراتریس لینگسی» (靈思皇后) تجلیل شد.
راستشو بگو آهنگی است که توسط نلی فورتادو، خواننده کانادایی برای سومین آلبوم استودیویی او، "بی قاعده" (۲۰۰۶) ضبط شده است. این آهنگ توسط فورتادو، تیمبلند و دنجا ساخته شده است و فورتادو آهنگ «باران دوباره اینجا می آید» را الهام بخش او می داند. این آهنگ به عنوان سومین تک آهنگ از آلبوم "بی قاعده" در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۶ توسط گفن رکوردز و گروه موسیقی مازلی منتشر شد. در اروپا به عنوان چهارمین منتشر شد. «راستشو بگو» به موفقیت جهانی دست یافت و در ایالات متحده، فرانسه، نیوزلند و بسیاری از کشورهای اروپایی در صدر جدول قرار گرفت. موزیک ویدیوی این آهنگ به کارگردانی رانکین و کریس انجام شد. در این موزیک ویدیو فورتادو را در مکان های مختلف آهنگ را می خواند. این آهنگ در تعدادی از برنامه های زنده توسط فورتادو اجرا شده است، که سومین اجرای او در تور بی قاعده بود. در پنجاهمین جوایز سالانه گرمی (۲۰۰۸) نامزد جایزه گرمی برای بهترین اجرای آواز پاپ زن شد، اما از «بازپروری» امی واینهاوس شکست خورد. پیشینه و نگارش. مراحل ساخت آهنگ یک روز صبح حوالی ساعت ۴:۰۰ در استودیو ضبط آغاز شد، زمانی که تیمبلند توصیه کرد که فورتادو باید به خانه برود زیرا خسته
است. فورتادو که شنیده بود گروه یوتو (گروهی که او می گوید عمیقاً آن را تحسین می کند) بسیاری از آهنگ های خود را در اتاق کنترل استودیو نوشتند؛ گفت: «واقعاً؟ من به شما نشان می دهم. او هودیش را پوشید و شروع به بداهه نوازی کرد. نیت هیلز و تیمبالند به زودی به او پیوستند و هرچه پیش می رفتند به نوشتن و تولید می پرداختند و به گفته فورتادو، این روند با خواندن او شدت گرفت. تیمبلند از چهار میکروفون در اتاق زنده استفاده کرد و آنها را در حین ضبط حرکت داد؛ که فورتادو در مورد آن گفت: «... وقتی به آن گوش می دهید، ابعاد زیادی وجود دارد. به نظر می رسد که [تیمبلند] در جای دیگری است.» پس از آن، آنها بهترین آوازها را انتخاب کردند و آنها را تکمیل کردند، قبل از اینکه ریورب ها و صداهای عجیب و مبهم را روی آنها وارد کنند. فورتادو در مورد ساخت این آهنگ گفت: «[ما] با عمق و صداهای مختلف بسیار آزمایش کردیم. "[این] روی آواز من تأثیر زیادی گذاشت.» «راستشو بگو» با شیار تکنو متوسطی اجرا می شود و به زبان فا مینور نوشته شده است. در کسر میزان تنظیم می شود. در شمارش ۴/۴ پیشرفت وتر Fm–E♭–D♭–B♭m است. دامنه آواز فورتادو از Ab3 تا F5 را در بر می گیرد.
فورتادو از «صدای پاپ شبح وار و مبتنی بر کیبورد» گروه یوریتمیکس، به ویژه آهنگ آنها در سال ۱۹۸۳ «باران دوباره اینجا می آید» به عنوان تأثیری بر «راستشو بگو» و دیگر آهنگ های آلبوم "بی قاعده" نام برده است. او گفت: «من ۱۰۰ درصد مطمئن نیستم ["اینجا دوباره باران می آید"] دربارهٔ چیست، اما همیشه مرا به جای دیگری می برد و من آن را دوست دارم. این آهنگ بر تجربیات عرفانی یا ماورایی تمرکز دارد، همان طور که فورتادو در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۷ توضیح داد: «این یک نوع آهنگ جادویی است. این یک رمز و راز در خود دارد، که من کاملاً متوجه نشده ام. این یک پیچ و تاب ترسناک دارد.» این آهنگ در مراسم معارفه دوشیزه جهان ۲۰۰۷، جوایز موسیقی آمریکا در سال ۲۰۰۷ و در کنسرت برای دایانا پخش شد. نظر منتقدین. مجله "بیلبورد" دربارهٔ این آهنگ گفت: «الهام گرفته از بداهه نوازی عصر معاصر پوسی کت دالز است.» "آی جی ان" این آهنگ را: «... یکی از درخشان ترین لحظات آلبوم» و «یک بازگشت دیگر به دهه ۸۰» می نامد که: «... با هیپنوتیزم ترین گروه کر از دست می رود». استفان توماس ارلوین از آل موزیک این آهنگ را «یک قطعه مدیتیشن تاریک که با رکوردهای قبلی [فورتادو] مطابقت
دارد.» در نظر گرفت. نماهنگ. نماهنگ «راست بگو» توسط دو نفر بریتانیایی رانکین و کریس کارگردانی شد و در اواخر اکتبر ۲۰۰۶ در لس آنجلس، کالیفرنیا فیلمبرداری شد. این آلبوم پشت سر هم با ویدیوی «همه چیزهای خوب (به پایان بیایند)»، سومین تک آهنگ آلبوم در اروپا، ضبط شد. فورتادو این ویدئو را «اولین کار اکشن» خود پس از ویدیوی تک آهنگ «من مثل یک پرنده هستم» در سال ۲۰۰۰ نامید و گفت که او در حال تجربه چیزی است که او آن را یک لحظه تمام عیار راک استار می نامد. این بسیار نمادین است.» لباس کوکتل مینی پری که فورتادو در افتتاحیه ویدیو می پوشد، به طور خاص توسط طراح استرالیایی الکس پری برای او طراحی شده است، که گفت: «خیلی جالب است، زیرا او کمی نسبت به تصویر قبلی خود تغییر کرده است. او را کمی جذاب تر و پر زرق و برق تر تبدیل کرده است»
پایگاه هوایی راهکنشی عقاب ۴۴، یکی از پایگاه های بزرگ زیرزمینی ایران است که با رعایت اصول پدافند غیر عامل احداث شده است. این پایگاه امکان پذیرش و عملیاتی کردن انواع جنگنده های شکاری و بمب افکن و همچنین پرنده های بدون سرنشین، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران را دارد. این پایگاه با در اختیار داشتن اماکنی چون آلرت، پست فرماندهی، آشیانه های نگهداری جنگنده، مراکز تعمیر و نگهداری هواپیما، تجهیزات ناوبری و فرودگاهی، مخازن سوخت این قابلیت را دارد تا انواع جنگنده های نیروی هوایی را برای انجام ماموریت های محوله پذیرا باشند. احداث این پایگاه متناسب با نیازها و با ضریب ایمنی بالا با توجه به طراحی و استقرار در زیر کوه ها قابلیت اجرای عملیات غافلگیرانه هوایی را از مکان و زمان دور از انتظار دشمنان فراهم می کند. این پایگاه ها با نگهداری جنگنده ها در مکان های امن و تجهیز آن ها به سامانه های جنگ الکترونیک، بمب ها و موشک ها از جمله یاسین، قائم و عاصف امکان عملیات دورایستا و افزایش برد راهبردی برای اهداف دوردست را فراهم کرده است. نامگذاری این پایگاه هوایی طبق روش مرسوم ارتش ایران برای پایگاه های شکاری نیروی هوایی که مطابق بر
شماره اعداد از اول تا چهاردهم بود نمی باشد و نام عقاب ۴۴ را دارد. شماره ۴۴ در عنوان این پایگاه اشاره به چهل و چهارمین سالگرد انقلاب ایران یا سالروز پیوستن افسران نیروی هوایی به این انقلاب دارد که در آستانه آن این پایگاه رونمایی شد. احتمالاً این پایگاه میزبان جنگنده های سوخو-۳۵ خواهد بود. بازخورد رسانه ای. این تأسیسات زیرزمینی را برای نشان دادن توانایی های نظامی نیروی هوایی ایران و برای مقاومت در برابر حملات احتمالی بمب های سنگرشکن آمریکا طراحی شده اند، و در پاسخ به رزمایش مشترک آمریکا و اسرائیل، درحالی که اولین تصاویر از یک جنگنده F-4 فانتوم II ساخت آمریکا نیز منتشرشد، رونمایی شده است. به گزارش رسانه های ایران، این پایگاه «یکی از مهم ترین پایگاه های نیروی هوایی ارتش است و دارای جنگنده های مجهز به موشک های کروز دوربرد است که در عمق زمین ساخته شده اند». ایرنا گفت که سایت عقاب ۴۴ یکی از مهم ترین تأسیسات نظامی ایران است، تحلیلگران همچنین به تایمز گفتند که ساخت چنین پایگاه پیچیده ای برای استقرار ناوگان جنگنده های قدیمی ایران چندان منطقی نیست و بنابراین احتمالاً برای سوخو-۳۵های جدید طراحی شده است.
صادق ناصرزاده سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمود بوداغ زاده سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
نصرالله حکیمی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سیدضیا رضوی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده جیرفت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
آلاریا اسکولنتا ، یک جلبک دریایی خوراکی است که با نام های کتانجک بالدار نیز شناخته می شود. این یک غذای سنتی در امتداد سواحل شمال اقیانوس اطلس است. ممکن است در گرینلند، ایسلند، اسکاتلند و ایرلند بهصورت تازه یا پخته شده مصرف شود. این تنها گونه از دوازده گونه آلاریا است که هم در ایرلند و هم در بریتانیای کبیر وجود دارد. شرح. آلاریا به طول حداکثر ۲ متر رشد می کند. کل برگ قهوه ای است و از یک نوار میانی مشخص با لایه غشایی مواج تا عرض ۷ سانتی متر در دو طرف تشکیل شده است. شاخه بدون انشعاب است و به سمت انتها باریک می شود. پایه دارای یک نوک کوتاه است که از یک نگهدارنده ریزوئیدی ناشی می شود. نوک ممکن است دارای هاگبرگ های متعددی باشد که به شکل چماق و تا ۲۰ سانتی متر طول و 5 سانتی متر عرض دارند که حامل هاگ هستند. این گیاه از یک نوک استوانه ای کوتاه که توسط ریزوئیدهای ریشه مانند منشعب به صخره ها متصل است رشد می کند و به طول حدود ۲۰ سانتی متر می رسد. نوک به سمت شاخه ادامه می یابد و یک نوار میانی آشکار و بلند را تشکیل می دهد، همه جلبک های قهوه ای بزرگ و بدون شاخه دیگری که در جزایر بریتانیا یافت می شوند بدون دنده میانی هستند.
لایه نازک، غشایی با حاشیه مواج است.. تولیدمثل. هاگدان در برآمدگی های باریک به شکل اجماع برون رشد نموده که در نزدیکی پایه رشد می کند. اینها به ۲۰ سانتی متر طول و ۵ سانتی متر عرض رشد می کنند. توزیع و بوم شناسی. آلاریا اسکولنتا در ایرلند به خوبی شناخته شده است، جایی که به نام مرکز (Láir) یا مرکزی (Láracha) شناخته می شود و در بقیه جزایر بریتانیا به جز جنوب و شرق انگلستان چند ساله است. این یک جلبک بزرگ معمولی در سواحل است که در معرض امواج شدید قرار می گیرد به صخره ها درست در زیر پایین خط آب در "کمربند لامیناریا" متصل است و در سواحل سنگی در مکان های باز رایج است. سرعت رشد ذاتی نسبتاً بالایی نسبت به سایر جلبک ها دارد، ۵.۵ درصد در روز و ظرفیت حمل حدود ۲ کیلوگرم وزن مرطوب در هر مترمربع. طول آن ممکن است به حدود ۲.۵ متر برسد. از نظر توزیع با "فوکوس سراتوس" () و تا حدودی بیشتر با "لامیناریا دیجیتاتا" () همپوشانی دارد. دارای مقادیر محدودیت نور کم و زیاد به ترتیب حدود ۵ و ۷۰ وات بر مترمربع است. توزیع آن نیز توسط شوری، قرار گرفتن در معرض امواج، دما، خشک شدن و تنش عمومی محدود است. این و سایر ویژگی های جلبک در لوئیس (۱۹۶۴) و