Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جیمز پرسلی بال (; – ۴ مه ۱۹۰۴) عکاس، مخالفت با بردگی، اهالی کسب وکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. بال در سال ۱۸۲۵ در شهرستان فردریک، ویرجینیا در خانواده ویلیام و سوزان بال متولد شد. او عکاسی داگرئوتایپ را از جان بی بیلی از بوستون آموخت که مانند بال «یک آزاده رنگین پوست» بود. بال در سال ۱۸۴۵ یک استودیوی داگرئوتایپ یک اتاقه را در سینسیناتی، اوهایو افتتاح کرد. کسب و کار استودیو رونق نیافت، بنابراین بال به عنوان یک داگرئوتایپیست دوره گرد کار کرد و برای مدت کوتاهی در پیتسبرگ، پنسیلوانیا، سپس در ریچموند، ویرجینیا در سال ۱۸۴۶ اقامت گزید تا یک استودیوی موفق تر در نزدیکی ساختمان کنگره ایالتی ایجاد کند. در سال ۱۸۴۷، بال به عنوان داگرئوتایپیست دوره گرد دوباره به اوهایو رفت. او در سال ۱۸۴۹ در سینسیناتی مستقر شد و یک استودیو افتتاح کرد که در آن برادرش توماس بال اپراتور بود. این گالری که به «گالری بال داگر غرب» یا «گالری داگر بزرگ بال غرب» معروف است، «از یک گالری کوچک به یکی از گالری های بزرگ غرب میانه» تبدیل شد. رابرت سلدون دانکنسون در استودیوی بال برای روتوش پرتره ها و رنگ آمیزی پرتره های عکاسی از سال ۱۸۵۴ شر
وع به کار کرد و حدود چهار سال این حرفه را ادامه یافت. این گالری «مملو از ظرافت و زیبایی»، با دیوارهایی «محصور با برگ و گل طلا»، مبلمان، پیانو و آینه بود. در همین حین، بال با برادر همسرش الکساندر توماس، گالری بال اند توماس را افتتاح کرد. در سال ۱۸۵۵، بال یک جزوه لغو ممنوعیت همراه با یک نقاشی پانوراما به طول ۶۰۰ یاردی با عنوان «گردش تصویری ماموت از ایالات متحده شامل دیدگاه هایی از تجارت برده آفریقا» منتشر کرد. احتمالاً دانکنسون در تولید این نقاشی مشارکت داشته است. در طول سال ۱۸۵۵ داگرئوتیپ های بال در نمایشگاه ایالتی اوهایو و در نمایشگاه سالانه مکانیک اوهایو به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۸۵۶ بال به اروپا سفر کرد. گالری بال و توماس در ماه مه ۱۸۶۰ توسط گردباد ویران شد، اما بعداً با کمک جامعه و مردم بازسازی شد. در طول دهه ۱۸۷۰، بال به همکاری خود با توماس پایان داد و به گرینویل، میسیسیپی نقل مکان کرد. ویدیلیا، لوئیزیانا؛ سنت لوئیس، میزوری; و سپس مینیاپولیس، مینه سوتا، جایی که او یک استودیوی جدید راه اندازی کرد. در سال ۱۸۸۷، این استودیو به عنوان «جی.پی. سان اند، آرتستیک فتوگرافیکس» شناخته می شد. پسر بال جیمز پریسلی بال
جونیور نام داشت. در سپتامبر ۱۸۸۷، بال عکاس رسمی جشن بیست و پنجمین سالگرد اعلامیه آزادی بردگان شد. در اکتبر ۱۸۸۷، بال دوباره نقل مکان کرد، این بار به هلنا، مونتانا، جایی که استودیوی «جی.پی. سان اند» تأسیس شد، رفت. یکی از مجموعه های قابل توجه عکس هایی که بال در هلنا به تصویر می کشد، مربوط به ویلیام بیگرستاف (یک مرد آفریقایی-آمریکایی) بود که در سال ۱۸۹۶ به دلیل ارتکاب قتل به دار آویخته شد. در سال ۱۹۰۰، خانواده بال به سیاتل، واشینگتن نقل مکان کردند، جایی که استودیوی عکس گلوب را افتتاح کرد. در سال ۱۹۰۱ به پورتلند، اورگن نقل مکان کرده باشد. او با خانواده در سال ۱۹۰۲ به هونولولو نقل مکان کردند، جایی که در آنجا بال در سال ۱۹۰۴ درگذشت.
فاطمه عباسی بازیکن والیبال ایرانی است که در تیم ملی والیبال نشستهٔ زنان ایران بازی می کند. فیلم. این ورزشکار در فیلمی مستند با نام مستند نستوه که توسط شبکه تهران تولید شده حضور داشت.
موزه هنر دیجیتال ساختمان موری. teamLab Borderless دارای فضای عظیم ۱۰۰۰۰ متر مربع به عنوان اولین موزه هنر دیجیتال در جهان با نام رسمی موزه هنر دیجیتال MORI Building: EPSON teamLab Borderless در ژوئن ۲۰۱۸ تأسیس شد. تیم لابراتواروگروه هنرمندان فوق العاده اش آن را در سراسر جهان بسیار مشهورتر کرده است. در سال اول بیش از ۲ میلیون نفر از آن بازدید کردند. این موزه به عنوان پربازدیدترین موزه هنر در سال ۲۰۱۹ گواهینامه بین المللی دریافت کرد که توسط مجله خبری آمریکایی تایم و جوایزThea نیز به نمایش درآمد. مؤسسین موزه. teamLab (مؤسس ۲۰۰۱) یک مجموعه هنری بین المللی است. فعالیت مشترک آنها به دنبال هدایت در تلاقی هنر، علم، فناوری و جهان طبیعی است. از طریق هنر، گروه بین رشته ای متخصصان، شامل هنرمندان، برنامه نویسان، مهندسان، انیماتورهای CG، ریاضیدانان و معماران، با هدف کشف رابطه بین خود و جهان و اشکال جدید ادراک از طریق هنر می خواهند آن را به نمایش بگذارند؛ به منظور درک دنیای اطراف خود، مردم آن را به موجودیت های مستقل با مرزهای درک شده بینشان آن ها را از هم جدا می کنند. تیم آزمایشگاه به دنبال فراتر رفتن از این مرزها در درک ما
از جهان، از رابطه بین خود و جهان، و تداوم زمان است. همه چیز در یک تداوم طولانی، شکننده و در عین حال معجزه آسا و بدون مرز وجود دارد. نمایشگاه های teamLab در شهرهای سراسر جهان از جمله نیویورک، لندن، پاریس، سنگاپور، پکن و ملبورن برگزار شده است. موزه های teamLab و نمایشگاه های دائمی در مقیاس بزرگ عبارتند از teamLab Borderless و TeamLab Planets در توکیو، teamLab Borderless شانگهای، و teamLab SuperNature ماکائو، که در شهرهایی مانند ابوظبی، پکن، هامبورگ، جده و اوترخت افتتاح می شود. آثار teamLab در مجموعه دائمی موزه هنرهای معاصر، لس آنجلس است. گالری هنری نیو ساوت ولز، سیدنی؛ گالری هنر استرالیای جنوبی، آدلاید؛ موزه هنر آسیایی، سانفرانسیسکو؛ موزه جامعه آسیا، نیویورک؛ مجموعه هنر معاصر بوروسان، استانبول؛ گالری ملی ویکتوریا، ملبورن؛ و آموس رکس، هلسینکی. ایده کلی موزه. توده های زمان و فضاهای مختلف با هم وجود دارند و به یکدیگر متصل می شوند. همه اقیانوس ها به یکدیگر متصل هستند و همه امواج این جهان نیز همین طور. در هنر کلاسیک آسیای شرقی، امواج اغلب با استفاده از ترکیبی از خطوط بیان می شوند. این امواج ایجاد شده توسط خطوط به ما
این امکان را می دهد تا متوجه شویم که هر موج بخشی از یک جریان بزرگتر است و زندگی را به گونه ای منتقل می کند که گویی امواج یک موجود زنده هستند. هنگامی که امواج بلند می شوند، ما می توانیم نفس قدرتمندی از زندگی را احساس کنیم، گویی زندگی در حال شکوفایی است. به نظر می رسد هر موجی برای خود زندگی دارد. اما هنگامی که امواج فرو می ریزند و ناپدید می شوند، با احساس شکنندگی متوجه می شویم که آنها بخشی از اقیانوس بودند. و آن اقیانوس به تمام اقیانوس های دیگر متصل است. به عبارت دیگر، همه امواج جهان به یکدیگر متصل هستند. امواج زنده به نظر می رسند زیرا زندگی مانند یک موج بالارونده است. این یک پدیده معجزه آسا است که به طور مداوم از یک اقیانوس منفرد و پیوسته بیرون می آید. امواج از طریق بدنه ای پیوسته از ذرات بی شمار آب بیان می شوند. برهمکنش ذرات محاسبه شده و سپس حرکت آب در فضای سه بعدی شبیه سازی می شود. خطوطی در امتداد مسیر ذرات آب ایجاد می شوند و روی لایه سطحی امواج سه بعدی کشیده می شوند. خطوط با چیزی ایجاد می شوند که teamLab از آن به عنوان فضای Ultrasubjective یاد می کند. برخلاف فضایی که از طریق لنزها و پرسپکتیو ایجاد می شود ی
ا توسط آن بریده می شود، فضای فراسوژه دیدگاه بیننده را ثابت نمی کند و بدن را آزاد می کند. دیواری که امواج روی آن دیده می شود به مرز بیننده و اثر هنری تبدیل نمی شود و فضای اثر هنری با فضای بدن بیننده پیوسته است. مکان موزه. مکان سابق در اودایبا در پایان اوت ۲۰۲۲ بسته شد و همزمان با تکمیل پروژه تورانومون-آزابودای در سال ۲۰۲۳ در روپونگی قرار بود بازگشایی شود ولی نشد. موزه جدید مفهوم تیم آزمایشگاه «سرگردانی و کاوش» را تکامل داد، در یک دنیای بدون مرز که بازدیدکنندگان بیشتری را از سراسر جهان نسبت به اودایبا جذب می کند. در حال حاضر این موزه دارد برای بازگشایی جدید خود در سال ۲۰۲۴ آماده می شود. "•فضای جدید در میان آسمان خراش های بلند در منطقه تورانومون در Minata Ward واقع شده است. این ساختمان بین چندین پروژه شرکت ساختمانی موری واقع شده است: تپه های روپونگی در غرب، تپه های تورانومون در شرق و تپه های آرک در شمال." = منابع =
الشباب ()، انصار السنه () یا اهل السنه و الجماعه، یک گروه ستیزه جوی اسلام گرا، فعال در استان کابو دلگادو، موزامبیک است. از اکتبر ۲۰۱۷، این گروه، به دنبال تضعیف دولت سکولار جبهه آزادی بخش موزامبیک و ایجاد یک حکومت اسلامی، شورشی را در منطقه به راه انداخته است و گه گاه، مناطقی را از دولت تصرف کرده و به ارتکاب جنایت هایی علیه غیرنظامیان، متهم شده است. اگرچه منشأ تاریخی دقیق الشباب، مشخص نیست، اما این گروه، از سال ۲۰۱۵، فعالیت نظامی داشته است. اعضای آن، عمدتاً، جوانان فقیر موزامبیکی و مهاجران دیگر کشورهای شرق آفریقا را تشکیل می دهند، اما به دلیل حملات متقابلی که توسط دولت موزامبیک و نیروهای حافظ صلح متحدانش انجام شده، تعداد آنها به ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ سرباز کاهش یافته است. از سال ۲۰۱۹، داعش، رسماً، الشباب را وابسته به داعش مرکز آفریقا می داند. با این حال، مشخص نیست که آیا طرفداری از داعش در الشباب، جهانی است یا خیر؛ و علی رغم شواهدی مبنی بر تماس و همکاری، این گروه، همچنان از نظر عملکردی، مستقل از داعش است. در سال ۲۰۲۱، در نتیجه وابستگی الشباب به داعش، این گروه، توسط آمریکا، به عنوان یک گروه تروریستی معرفی شد.
چرخند ۱۹۹۶ دریاچه هورون () معمولاً به عنوان چرخند هورون یا توفند هورون شناخته می شود، یک سامانه توفان چرخندی بسیار نادر و قوی بود که در سپتامبر ۱۹۹۶ بر فراز دریاچه هورون ایجاد شد. این سامانه توفانی در اوج خود به یک چرخند جنب حاره ای شباهت داشت دارای برخی از ویژگی های یک چرخند حاره ای است. برای نخستین بار بود که چنین طوفانی بر فراز منطقه دریاچه های بزرگ ثبت شده است.
امر سینگ چمکیلا یک فیلم هندی درام زندگی نامه ای به زبان هندی است که در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد، فیلم بر اساس زندگی موسیقی دان امر سینگ چمکیلا ساخته شده است. کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم را امتیاز علی بر عهده داشت که همچنین یکی از نویسندگان فیلم هم بود. در این فیلم دیلجیت دوسانجه در نقش اصلی بازی کرده است که نام فیلم هم بر اساس همین شخصیت انتخاب شد و پرینیتی چوپرا در نقش امرجوت بازی می کند که همسر او است. موسیقی فیلم توسط ای. آر. رحمان ساخته شد و شعر توسط ارشاد کمیل نوشته شده است. فیلمبرداری اصلی در ماه دسامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در مارس ۲۰۲۳ به پایان رسید. نخستین نمایش فیلم در روز ۸ آوریل ۲۰۲۴ در بمبئی انجام گرفت و کمی بعد در ۱۲ آوریل ۲۰۲۴ از طریق نتفلیکس در معرض دید عموم گذاشته شد که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بسیاری آن را بازگشتی دوباره برای حرفه امتیاز علی می دانند. حاشیه صوتی. موسیقی متن فیلم توسط ای. آر. رحمان ساخته شد، وفق اینکه اشعار آن توسط ارشاد کمیل نوشته شده بود. اولین آواز با نام «عشق میتایی» (Ishq Mitaye) در روز ۲۹ فوریه ۲۰۲۴ منتشر شد. دومین آواز با نام «نرم کالجا» (Naram Kaalja) در ۱۴ مارس ۲۰۲۴ م
نتشر گردید. موسیقی متن بعد از انتشار مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
حزب ملی گرای مالت یک حزب سیاسی معتبر در کشور مالت است که اهداف و ارزش های ملی گرایانه را ترویج می کند. این حزب بر اصول ملی گرایی، حفظ فرهنگ و هویت ملی، توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور تمرکز دارد. اعضای این حزب معمولاً به افزایش امنیت ملی، توسعه اقتصادی داخلی و حمایت از مقامات ملی متعهد هستند. حزب ملی گرای مالت در انتخابات و فعالیت های سیاسی کشور تأثیرگذار است و به عنوان یکی از جریان های اصلی سیاسی در مالت شناخته می شود. منابع. ویکی پدیا
انصار الشریعه، نامی است که توسط مجموعه ای از گروه ها یا شبه نظامیان اسلام گرای افراطی، در حداقل هشت کشور، مورد استفاده است. این گروه ها، با اینکه نام و ایدئولوژی مشترک دارند، فاقد ساختار فرماندهی واحد هستند.
تافی اسپلمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد.
اندی دانکن (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال دامبرتون، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد.
سندی تیت (؛ 3 December 1871 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال مادرول، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد.
استیو اسلید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویر، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال چشام یونایتد، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی، باشگاه فوتبال بارکینگ، باشگاه فوتبال وورتینگ، باشگاه فوتبال ردبریج، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال هارو بورو، باشگاه فوتبال ویکینگور، باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد، و باشگاه فوتبال برنتفورد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است.
جیک کین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال منزفیلد تاون، باشگاه فوتبال روچدیل، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده است.
دیوید مکگورن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گرینوک مورتون و باشگاه فوتبال ریت روورز اشاره کرد.
کریس ویل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال لستر سیتی، تیم سی فوتبال ملی انگلیس، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال برتون آلبیون، و باشگاه فوتبال نورث همپتون تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم سی فوتبال ملی انگلیس بازی کرده است.
اندی ولش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال فارسلی سلتیک، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال یونایتد آف منچستر، باشگاه فوتبال تورنتو، باشگاه فوتبال استوک پورت کانتی، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال بلکپول، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند بازی کرده است.
کریستین اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلاید، باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال استافورد رنجرز، باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد، باشگاه فوتبال دالیچ هملت، باشگاه فوتبال بیشاپس استورتفورد، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، باشگاه فوتبال چستر، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال هیز و یدینگ یونایتد، باشگاه فوتبال ورکسام، باشگاه فوتبال نانت ویچ، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد اشاره کرد.
لودویگ مایدنر (زاده ۱۸ آوریل ۱۸۸۴ – درگذشته ۱۴ مه ۱۹۶۶) نقاش و چاپگر آلمانی بود که در برنشتات، سیلسیا متولد شد. او از هنرمندان فعال در جنبش اکسپرسیونیست آلمان و از اعضای گروه نوامبر بود. تعداد زیادی از آثار مایدنر در کمپین هنر منحط نازی ها، از موزه ها و مجموعه های عمومی مصادره شد و ناچار شد در سال ۱۹۳۹ به لندن مهاجرت کند اما در آنجا هم توفیقی نیافت و پس از تحمل فقر و تبعید در سال ۱۹۵۳ به آلمان بازگشت. تأثیرات امپرسیونیسم و پست امپرسیونیسم را می توان در کارهای اولیه مایدنر مشاهده کرد که به مرور به نوعی اکسپرسیونیسم افراطی با موضوعات اجتماعی قوی تبدیل می شود. تحریف در شکل و تغییر در تناسب های طبیعی در بسیاری از آثار او رواج دارد. شهرت او به صورت ویژه برای مجموعه «مناظر آخرالزمانی» است که دیدگاه های او را از آلمان در جریان جنگ جهانی اول نشان می دهد. زندگی حرفه ای. آموزش آکادمیک. مایدنر تحصیلات ابتداییش را در مدرسه ای در شهر کاتوویتسه گذارند. در سال ۱۹۰۳ وارد آکادمی هنر برسلاو شد و ۲ سال بعد در سال ۱۹۰۵ آنجا را به مقصد برلین ترک کرد تا در استودیو هرمان استروک به تحصیلش ادامه دهد. یک سال بعد به پاریس رفت و بین سال
ها ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ در آتلیه کرومان و آکادمی ژولیان به یادگیری اصول طراحی و نقاشی پرداخت. در آنجا بود که او با هنر پیکاسو، گوگن و انسور آشنا و با آمادئو مودیلیانی دوست شد. پیش از جنگ. مایدنر در سال ۱۹۱۲ مجموعهٔ «مناظر آخرالزمانی» را طراحی کرد نشان دهنده افراط در سبک او بود و موجب شهرت او شد. و در همین سال، به همراه ریچارد جانتور و یاکوب اشتاینهارت گروه «رقت انگیز» را بنا نهاد اما تنها پس از برگزاری یک نمایشگاه، این گروه در همان سال منحل شد. با این وجود او به کار رو مجلات اکسپرسیونیستی ادامه داد. تأثیرات امپرسیونیسم و پست امپرسیونیسم را می توان در آثار اولیه مایدنر مشاهده کرد. از سال ۱۹۱۲ به بعد سبک بیانی و پویا او تحت تأثیر کوبیسم و فوتوریسم قرار گرفت. موضوع اصلی او در این زمان زندگی پر هیجان شهری بود که در نقاشی ها، طراحی های پویا و گرافیک ها (مانند نمونه کارها خیابان ها و کافه ها) به تصویر کشیده شد. مادینر در این باره میگوید: "بیایید دنیای شهریمان را همانطور که هست نقاشی کنیم! خیابان های پر هیاهو، ظرافت پل های معلق آهنی، گازسنج های آویزان در کوه های ابرهای سفید، رنگ های خروشان اتوبوس ها و لوکوموتیوهای سریع الس
یر، سیم های تلفن در حال تاب خوردن ... شب شهر بزرگ" در پاییز ۱۹۱۳، مایدنر با ارنست ویلهلم لوتز(شاعر) ملاقات کرد و در آوریل ۱۹۱۴ به همراه او به استودیویی در درسدن نقل مکان کرد. مرگ زود هنگام او در نبرد تاثیر فراوانی بر مایدنر گذاشت. محتملا همین تاثیرات باعث شد که او مجموعه جنگ را اجرا کند. در حالی که در سال های ابتدایی جنگ هنوز افکار مثبتی نسبت به آن در آلمان وجود داشت، این مجموعه تصویری تاریک و انتقادی از آن روزگار ارائه می کرد. جنگ جهان اول. با شروع اولین جنگ جهانی مایدنر به عنوان مترجم وارد ارتش شد و بین سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ در اردوگاه اسیران جنگی مرزدورف (کوتبوس) خدمت کرد. در همین زمان او چندین متن اکسپرسیونیستی به نثر و نظم نوشت که از آنها می توان به اشک ماه سپتامبر اشاره کرد.
طوائف نام دخترانی رقصنده یا روسپیان زن بسیار موفقی بود، که به اشراف هندوستان، به ویژه در دوران گورکانی، خدمات می دادند. بسیاری از طوائف ها به دلیل کمبودهای پدید آمده در عصر راج بریتانیا، مجبور به تن فروشی شدند. این خواننده ها و رقصندگان حرفه ای که در شمال هند به "طوائف"، "بایجی ها" در بنگال و "نایکین" در گوا معروف بودند، در دوران حکومت بریتانیا به عنوان «دختر ناچ» لقب گرفتند. طوائف ها از قرن شانزدهم به بعد عمدتاً گروهی در شمال هند مرتبط با امور فرهنگی دربار مغولان گورکانی بودند و با تضعیف حکومت مغول در اواسط قرن هجدهم برجسته تر شدند. آنها کمک قابل توجهی به تداوم فرم های رقص و موسیقی سنتی کردند. طوائف در موسیقی، رقص (مجرا)، تئاتر، و سنت ادبی اردو برتری داشتند و به گسترش این هنرها کمک می کردند، و مرجعی در آداب معاشرت محسوب می شدند.
«داستایفسکی و پدرکشی» نوشته زیگموند فروید نخستین بار در سال ۱۹۲۸ به عنوان مقدمه کتابی درباره "برادران کارامازوف" آخرین اثر داستایفسکی منتشر شد. فروید با قرار دادن "ادیپ"، "هملت" و "برادران کارامازوف" در کنار یکدیگر آنان را در پدرکشی مشترک می داند. پیشینه. کشف اهمیت آثار داستایفسکی در اروپای غربی همزمان بود با پیشرفت و نفوذ روان کاوی، به خصوص از جنبه بحران ارزش ها در نیم قرن گذشته به آثار او توجه می شد. شخصیت های رامن های داستایفسکی توجه فروید و شاگردان او را به خود جلب کرد. فروید از دیدگاه اخلاقی داستایفسکی را مورد انتقاد قرار داد. این نوشته معمولا گسترده ترین بررسی روان کاوانهٔ بنیان گذار روان کاوی از یک شخصیت ادبی مشهور در نظر گرفته می شود. خلاصه. فروید داستایفسکی را به چهار منظر در نظر می گیرد: منظر هنرمند خلاق؛ منظر اخلاقی؛ منظر گناهکار یا جنایتکار؛ و روان نژندی. در بررسی منظر هنرمند خلاق جمله مشهورش درباره رمان و مفتش اعظم قرار دارد. منظر اخلاقی را قابل انتقاد می داند: انسان اخلاقی کسی است که به وسوسه در همان قلبش واکنش نشان می دهد و به آن تن نمی دهد. دستاورد نهایی اخلاقی داستایفسکی را نه چندان ارزشمند م
ی شمارد. از دیدگاه فروید، داستایفسکی فرصت معلم و آزادگر انسان بودن را به دور انداخته و خود را به دروازه دار آن تبدیل کرده است. تمدن بشری در آینده کمتر چیزی برای تشکر از او خواهد داشت. دلیل این مساله روان نژندی اوست. از منظر گناهکار یا جنایتکار، بیشترین مخالفت خواهد شد و این توضیح لازم است که غریزه ویرانگر قوی در داستایفسکی در زندگی واقعی او بیش از همه معطوف به خود او بود و در مازوخیسم و احساس گناه او ظهور می یافت. در منظر روان نژندی، فروید به شرح دو گونه صرع می پردازد و صرع داستایفسکی را از نوع دوم (احتمالا هیستریا) می داند. احتمالا حمله های صرع داستایفسکی در دوران تبعید به سیبری متوقف شد. چندین زندگی نامه نویس به ارتباط قتل پدر در "برادران کارامازوف" و سرنوشت پدر خود او توجه نشان داده اند. فروید به توضیح عقده ادیب و اشاره به دوجنس گرایی می پردازد. فروید به بررسی مصداقی همجنس گرایی نهفته در داستایفسکی و آثارش می پردازد. مسائلی که برای خودآگاهی انسان بسیار غریب هستند همانها بر زندگی روانی ناخودآگاه حاکم هستند. «سرنوشت» می تواند جایگزینی برای پدر در مجازات باشد. اگر توقف این حملات در سیبری درست باشد، نشان از آن
دارد که آنان برای مجازات او بوده است. داستایفسکی دیگر به این حملات نیازی نداشت زیرا به صورتی دیگر در حال مجازات شدن بود. این مساله قابل اثبات نیست. اما همین لزوم مجازات در ذهن داستایفسکی بود که این واقعیت را توضیح می دهد که او این سالهای بدبختی و حقارت را بدون آنکه زیر بار آن بشکند، از سر گذراند. در اینجا با توجیه روانشناسانه مجازاتی که به دست جامعه وارد می شود، مواجهیم. داستایفسکی هیچگاه از احساس گناه از قصد کشتن پدرش رهایی نیافت. این مساله رویکرد او به دو حوزه دیگر را نیز تحت تاثیر خود قرار داد: رویکردش به حاکمیت دولت و رویکردش در اعتقاد به خدا. فروید «پدرکشی» را در سه اثر (ادیپ، هملت و برادران کارامازوف) را کنار هم قرار می دهد. فروید قهرمان داستان را دیمیتری می داند که گرچه پدرش را او نیست که کشته است اما با پدر وارد رقابت عشقی می شود. به این نکته اشاره می کند که قاتل حقیقی (اسمردیاکف) هم فرزند مقتول است و هم مانند خود داستایفسکی دچار بیماری صرع بوده است. فروید به مسخره شدن روانشناسی در دادگاه می پردازد. به تعظیم پدر زوسیما به دیمیتری اشاره می شود (می دانست می خواهد پدرش را بکشد). به روشنگری یادداشتهای دا
ستایفسکی که پس از مرگش منتشر شد و نیز نوشته های همسرش می پردازد: دوره زندگی در آلمان که دیوانه قمار بود. به تحلیل آنا و واکنش او (آنا دریافت تولید ادبی داستایفسکی زمانی اوج می گیرد [و خود او کوچکترین راهی برای رهایی می یابد] که همه چیز را باخته اند و هیچ مایملکی ندارند) می پردازد. داستانی را بازگو می کند و نتیجه گیری نهایی را درباره اعتیاد داستایفسکی به قمار انجام می دهد.
مترجم تلفنی، مترجمان انسانی را از طریق تلفن(اغلب گوشی هوشمند) به افرادی که مایل به صحبت با یکدیگر هستند، اما زبان مشترکی ندارند، متصل می کند. به عبارتی: مترجم تلفنی زبان گفتاری را از یک زبان به زبان دیگر تبدیل می کند و شنوندگان و گویندگان را قادر می سازد تا یکدیگر را درک کنند. نمونه بارز آن نرم افزارمترجم گوگل است که از حدود ۱۳۵ زبان بین المللی پشتیبانی می کند. در آن فرد مترجم می تواند از طریق صوت یا نوشتن از زبان مادری خود با جامعه ای که زبانی دیگر دارند به سادگی ارتباط برقرار کند. تفسیر از طریق تلفن اغلب در حالت متوالی انجام می شود، به این معنی که مترجم منتظر می ماند تا گوینده یک گفته را تمام کند و ترجمه را به زبان دیگر ارائه می دهد. همانطور که استفاده از روش تلفنی در حال افزایش است، به کاربران امکان می دهد بدون توجه به زمان و مکان فوراً به مترجم دسترسی داشته باشند. ترجمه تلفنی یکی از روش ها یا مکانیسم های تحویل برای ارائه خدمات ترجمه است. سایر اشکال ارائه خدمات ترجمه شامل ترجمه حضوری و ترجمه ویدیویی برای ناشنوایان و کم شنوایان است. ارائه دهندگان. انواع مختلفی از سازمان ها وجود دارند که خدمات ترجمه تلفنی ار
ائه می کنند، از جمله شرکت های انتفاعی، سازمان های دولتی، گروه های غیرانتفاعی و بخش های داخلی سازمان ها؛ به عنوان مثال، دولت استرالیا خدمات ترجمه تلفنی را اجرا می کند، مانند دولت های آفریقای جنوبی و نیوزیلند. =ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده، مترجم تلفنی به طور گسترده توسط دادگاه های فدرال استفاده می شود. ارائه دهندگان تجاری متعددی نیز در دسترس هستند و معمولاً محصولاتشان مورد استفاده قرار می گیرند. بسیاری از ارائه دهندگان مترجم تلفنی تجاری، کاربران را با مترجمان بیش از ۱۵۰ زبان ارتباط می دهند.برخی از ارائه دهندگان ادعا می کنند که توانایی اتصال مترجم را در هر زمانی از روز، در عرض چند ثانیه دارند. برخی از بیمارستان ها و سیستم های مراقبت های بهداشتی نیز خدمات ترجمه تلفنی را ارائه می دهند. ارائه دهندگان عمده ترجمه تلفنی در ایالات متحده شامل خدمات خط زبان لاین بریج، سایراکام بین المللی و مترجمان پاسیفیک هستند. از سال ۲۰۲۲، ترنس پرفکت بزرگترین ارائه دهنده خدمات زبان در ایالات متحده است که پس از آن خدمات خط زبان لاین بریج رتبه سوم را در اختیار دارد. با افزایش تقاضا برای خدمات زبان، تعداد ارائه دهندگان زبان نیز ا
فزایش می یابد. در سال ۲۰۲۳، "خدمات خط زبان"، "مترجمان پاسیفیک" را خریداری کرد. پادشاهی متحد بریتانیا و ایرلند شمالی. مایکل یانگ، فعال اجتماعی بریتانیایی متوجه شد که موانع زبانی منجر به خدمات نامرغوب برای اقلیت های قومی در بیمارستان سلطنتی لندن می شود، بنابراین از سال ۱۹۹۰ کمک مالی دریافت کرد تا مترجم رایگان تلفنی ارائه کند. او این سرویس را به نام خط زبان نامگذاری کرد و در ادامه به این خدمات تبدیل شد. شرکت انگلیسی خط زبان محدود. این شرکت به طور قابل توجهی در پایگاه مشتریان بخش عمومی خود رشد کرد، از Polise in the island of dogs(دومین مشتری او)در میان مشتریان در بیشتر بخش ها. در سال ۲۰۰۶، شرکت آمریکایی لاین لنگوایج شرکت لاین لنگوایج با مسئولیت محدود را خریداری کرد. با این حال، در طول سال ۲۰۰۶، "وزارت کار و بازنشستگی چارچوب دولتی پان برای ترجمه تلفنی"(مرجع قرارداد CAG/912/0181)را ایجاد کرد. این اولین قرارداد ملی بود که شامل ارائه خدمات ترجمه تلفنی بخش عمومی بریتانیا بود و به رقیب بریتانیایی د بیگ وورد اعطا شد. با هدایت این قرارداد، د بیگ وورد در سال ۲۰۰۷ اولین پلت فرم ترجمه تلفنی اختصاصی بریتانیا را تحت سرپرستی س
ایمون موکسون و جاناتان پاتر توسعه داد. در آن زمان، بازار ایالات متحده تقریباً ۸ سال پیشرفته تر بود: ترجمه تلفنی به طور گسترده تری به عنوان یک سرویس جایگزین برای بسیاری از موقعیت های تفسیری چهره به چهره پذیرفته شده بود، بیشتر به عنوان یک کالا در نظر گرفته می شد، و در جایی که نوآوری های تکنولوژیکی باعث تسلط عرضه کنندگان می شد. رویکرد بریتانیا به تحویل بسیار به این گونه شکل گرفت، با یک تفاوت کلیدی: در ایالات متحده ۸۰ درصد تقاضای غیرانگلیسی اسپانیایی بود، در حالی که تقاضای بریتانیا به دلیل پراکندگی متنوع تر زبان های مهاجر اروپای شرقی بود. تا سال ۲۰۰۸ ارزش این قرارداد پان دولت از ۱۲ میلیون پوند فراتر رفته بود، با این حال، با در نظر گرفتن مناطق غیرضروری از مخارج عمومی، خصوصی و بخش سوم در این زمان، هزینه تفسیر تلفنی بریتانیا در کل ارزش بازار ۲۰ میلیون پوند برآورد می شود. این اولین ارزیابی تلفنی شناخته شده در بازار بریتانیا است. از آن دوره، قراردادهای بخش دولتی بر چشم انداز خوبی غالب بوده است. برخلاف تقاضای دوفاکتو اسپانیایی در ایالات متحده، رشد سریع تفسیر تلفنی در بریتانیا توسط قانون تبعیض از کار افتادگی (که با قانو