Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حزب سوسیال دموکرات قرقیزستان یک حزب سیاسی در قرقیزستان بود. اعضا آن حزب را در ۱ اکتبر ۱۹۹۳ تشکیل دادند اما تا ۱۶ دسامبر ۱۹۹۴ در وزارت دادگستری ثبت نام نکردند. عبدی جانی آرکابایف اولین رئیس حزب بود و الماس بیگ آتامبایف در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۹ جایگزین او شد. اکثریت اعضای حزب را کارآفرینان کشور تشکیل می دادند. در ۲۰ مه ۲۰۰۴، حزب سوسیال دمکرات قرقیزستان با پیوستن به ائتلاف انتخاباتی عادلانه موافقت کرد. در اکتبر ۲۰۰۴، حزب بزرگتر ال به رهبری ملیس اشیمکانوف با حزب سوسیال دموکرات ادغام شد تا برای انتخابات پارلمانی فوریه ۲۰۰۵ آماده شود. این حزب نقش قابل توجهی در انقلاب انقلاب گل لاله و تظاهرات های گسترده در بیشکک در آوریل و نوامبر ۲۰۰۶ ایفا کرد. تمیر ساریف نماینده برجسته پارلمان که در سال ۲۰۰۶ به حزب سوسیال دموکرات پیوسته بود به دلیل مخالفت خود با نخست وزیر شدن الماس بیگ آتامبایف در مارس ۲۰۰۷ از حزب خارج شد. حزب سوسیال دموکرات قرقیزستان در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۰ رای ۸ درصد از رأی واجدین شرایط را به دست آورد و ۲۶ کرسی از ۱۲۰ کرسی پارلمان را به خود اختصاص داد. این نتیجه باعث شد این حزب دومین حزب از پنج حزبی باشد که از آستانه ح
مایت ۵ درصدی واجدین شرایط برای ورود به پارلمان فراتر رود. این حزب ۳۸ کرسی از ۱۲۰ کرسی را در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۵ به دست آورد. در سال ۲۰۱۷، نامزد ریاست جمهوری آن، سورنبای جینبکف، با کسب ۵۴ درصد آرا در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد. در ژوئن ۲۰۱۸ این حزب به عنوان یک عضو مطلق در انترناسیونال سوسیالیست پذیرفته شد. در مارس ۲۰۱۹، چند تن از اعضای حزب همسو با الماس بیگ آتامبایف، رئیس جمهور سابق، از حزب سوسیال دموکرات و ائتلاف دولتی به دلیل شکاف گسترده با رئیس جمهور سورنبای جینبکف جدا شدند. جینبیکف که در ابتدا به عنوان جانشین دست گزیده آتامبایف دیده می شد، بسیاری از اعضای مرتبط با دولت آتامبایف را هنگام انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهور برکنار کرد و تحقیقاتی در مورد اعمال احتمالی فساد توسط متصدی سابق را آغاز کرد. در ماه مه ۲۰۲۰، دو تن از پسران آتامبایف اعلام کردند که به یک حزب سیاسی جدید به نام سوسیال دموکرات های قرقیزستان می پیوندند. چند تن دیگر از اعضای حزب سوسیال دموکرات قرقیزستان پس از جلسه ۲۶ مه شورای سیاسی آنجا را ترک کردند. در سال ۲۰۱۹، اعضای طرفدار سورنبای جینبکف، وحدت را سازماندهی مجدد کردند. به دلیل چندین انش
عاب، حزب سوسیال دموکرات در انتخابات پارلمانی اکتبر ۲۰۲۰ شرکت نکرد. این حزب زمانی که این حزب به دو حزب طرفدار جینبکف «وحدت» و طرفدار آتامبایف «سوسیال دموکرات ها» تقسیم شد، عملاً فعالیت های خود را در نیمه اول سال ۲۰۲۰ متوقف کرد.
نیکول بایر (؛ زادهٔ ) بازیگر، کمدین، مجری و پادکست ساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. "دیگر مردم"، "مایک و دیو همراه عروسی می خواهند"، "موی بد"، "ویوو"، "فیلم برگری باب"، "۳۰ راک"، "کمدی بنگ! بنگ!"، "جانوران"، "فمیلی گای"، "استار علیه نیروهای شیطان"، "زدی به هدف!"، "جای خوب"، "سیمپسون ها"، "بروکلین نه-نه"، "لگو مسترز"، "بابای آمریکایی!"، "آرچر"، "شکست ناپذیر"، "شمال بزرگ"، "مک و ریتا" و "تلما" اشاره کرد.
فیلم کوتاه «دیکته» Dictation به نویسندگی و کارگردانی معین هاشمی نسب، در سال ۱۳۹۹ شمسی (۲۰۲۱ میلادی) تولید شده است. این فیلم توانست در جشنواره ی فیلم نیویورک مقام اولِ بهترین فیلم کوتاه را از آن خود کند و در چندین جشنواره ی بین المللی دیگر نامزد دریافت جایزه شود. این فیلم در ژانر درام، دلهره آور و با آهنگسازی صبا ندایی و به مدت ۱۲ دقیقه ساخته شده است. معین هاشمی نسب، همچنین تهیه کنندگی، فیلم برداری و تدوین این فیلم را نیز به عهده داشته است. خلاصه ی فیلم. این فیلم داستان دو نوجوانی ست که در یک چاپخانه ی متروکه توسط یک معلم دیکتاتور مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و معلم دیکتاتور، آنها را در نوع آموزش، تغذیه و تولید مثل تحت سلطه ی خود قرار می دهد. بازیگران. بازیگران این فیلم کوتاه؛ نگین سرتیپی، اردوان شریفی زندیه، بنیامین میرزاپور، تبسم سرتیپی، دانیال حقیقی هستند.
خاویر «هاروی» گی ین (؛ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کارآموزی"، ""، "داستان زندگی هوپ"، "حالا مستند!"، "آی زامبی"، "جادوگران"، "آنچه در تاریکی انجام می دهیم"، "آرچر"، "ریچر"، "هارلی کوئین" و "بلو بیتل" اشاره کرد.
موزس برینگز پلنتی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "یلواستون"، "پرنده ارباب خوب"، "جهنم متحرک"، "هیدالگو" و "تندردل" اشاره کرد.
ایلای و راجر تک خال آسمان () یک فیلم ماجراجویی کمدی آمریکایی به کارگردانی جان اِرمن است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
اریک شِـی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ایلای و راجر تک خال آسمان"، "لبخند"، "مال من مال تو مال ما"، "جهنم زیر و رو"، "بتمن"، "دود اسلحه"، "راهبه پرنده"، "اتاق ۲۲۲"، "وضعیت اضطراری!"، "شزم!"، "خانه کوچک" و "اینساید ادیشن" اشاره کرد.
استیون شی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بادام زمینی ها" و "اسنوپی، بیا خونه" اشاره نمود.
نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم (به ) در آغاز جنگ اقیانوس آرام در ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ میلادی، نیروی دریایی امپراتوری ژاپن سومین نیروی دریایی قدرتمند جهان بود، و نیروی هوایی این کشور نیز یکی از قدرتمندترین نیروهای هوایی در جهان، در طول شش ماه اوّل جنگ بود، نیروی دریایی امپراتوری ژاپن با تحمیل ( تحمّل ) شکست های سنگین به نیروهای متفقین موفّقیت چشمگیری داشت و در هر نبردی شکست ناپذیر بود. حمله به پرل هاربر کشتی های جنگی ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده را فلج کرد، در حالی که نیروی دریایی متفقین در طول تسخیر آسیای جنوب شرقی توسط ژاپن ویران شدند. هواپیماهای نیروی دریایی ژاپن که از پایگاه های زمینی کار می کردند همچنین مسئول غرق رزم ناوهای پرنس ولز و رپولس بودند که اولین بار بود که کشتی های سرمایه در حین حرکت توسط حمله هوایی غرق می شدند. در آوریل ۱۹۴۲، یورش به اقیانوس هند نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا را از جنوب شرق آسیا بیرون راند. پس از این موفّقیت ها، ژاپنی ها اکنون بر حذف و خنثی کردن نقاط استراتژیک متمرکز شدند که از آنجا متفقین می توانستند حملات متقابلی را علیه فتوحات ژاپن انجام دهند. با این حال، در
نبرد دریای مرجان ژاپنی ها مجبور شدند از تلاش های خود برای منزوی ساختن استرالیا دست بکشند در حالی که شکست در نبرد میدوی آنها را مجبور به دفاع کرد. لشکرکشی جزایر سلیمان که در آن ژاپنی ها در جنگ فرسایشی شکست خوردند، تعیین کننده ترین بود. آنها نتوانسته بودند نیروهای کافی را در زمان کافی متحّد کنند.
چاتراپاتی شیکهار () بازیگر اهل هند است که بیشتر بابت همکاری با کارگردان مشهور هندی اس. اس. راجامولی شناخته می شود.
نقشه همدلی(به انگلیسی: Empathy Map) یک ابزار تجسم پر کاربرد در زمینه های تمرین طراحی رابط کاربری(UX) و تعامل انسان و کامپیوتر(HCI) می باشد. هدف اصلی نقشه همدلی در زمینه طراحی همدلانه، ایجاد پل ارتباطی با کاربر نهایی است.از کاربرد های نقشه همدلی میتوان به ایجاد درک مشترک از نیاز های کاربر و همچنین ارائه زمینه ای برای یک راه حل کاربر محور اشاره کرد. ساختار. نقشه همدلی سنتی دارای چهار دسته می باشد: گفته ها، افکار، اعمال و احساسات. در مرکز نقشه یک کاربر یا پرسونا نمایش داده میشود تا به کارشناسان و ذینفعان یادآوری کند که این نقشه همدلی درمورد چه نوع فردی متمرکز است. هر دسته از نقشه های همدلی، تصویری از افکار و احساسات کاربر بدون ترتیب زمانی می باشد. با این حال، نقشه همدلی با گذشت زمان به روز رسانی شده است تا زمینه و ساختار اطلاعات بیشتری را در صنعت ارائه کند. نقشه های همدلی میتوانند دارای اشکال متفاوت باشند، اما در عناصر اصلی(گفته ها، افکار، اعمال و احساسات) مشترک می باشند. به غیر از این چهار عنصر اصلی که در بالا ذکر شد، نقشه همدلی می تواند دسته بندی های دیگری را نیز شامل شود. در اینجا دو دسته دیگر که معمولاً استف
اده میشوند یعنی مشاهدات و شنیده ها به اختصار توضیح داده شده است: نقشه همدلی در مقایسه با پرسونا. به راحتی می توان استفاده از نقشه همدلی و پرسونا(به انگلیسی: Persona) را با هم اشتباه گرفت. پرسونا ها، شخصیت هایی خیالی هستند که برای نشان دادن انواع کاربران مختلفی که از یک وب سایت یا محصول استفاده می کنند، تعریف می شوند. نقشه همدلی و پرسونا هر دو ابزارهای مهم و متداول مورد استفاده در فرآیند تحقیق هستند. تفاوت های اصلی نقشه همدلی و پرسونا :
عقیل بیگ جباروف یک سیاستمدار قرقیزستانی است که از ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱ به عنوان رئیس کابینه وزیران قرقیزستان فعالیت می کند. او جایگزین اولوق بیگ باریبف شد که در ۵ مه ۲۰۲۱ توسط رئیس جمهور صدر جباروف به سمت جدید منصوب شده بود. عقیل بیگ همزمان رئیس اداره ریاست جمهوری تحت ریاست صدر جباروف نیز می باشد. جباروف با سابقه اقتصادی و مهندسی قبلاً در چندین نقش عمدتاً اقتصادی در دولت های آقایف و باقی یف، از جمله از ۲۶ مارس ۲۰۰۵ تا ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ به عنوان وزیر اقتصاد و دارایی پس از انقلاب گل لاله خدمت کرده بود.
«رقص رقص» () یک ترانه هندی به زبان تلوگو و از آثار ام. ام. کیراوانی است که برای فیلم "آرآرآر" ساخته شد و در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. صحنه های مربوط به این ترانه در فیلم، در اوت ۲۰۲۱ در کاخ مارینسکی اوکراین و تنها چند ماه پیش از حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین ضبط شده بود. موزیک ویدئوی این ترانه نیز در ۱۱ آوریل ۲۰۲۲ منتشر شد. این ترانه در هشتادمین مراسم گلدن گلوب برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی شد.
ذوالفقار موساکوف (زاده ۱۹ ژانویه ۱۹۵۸، تاشکند) کارگردان و فیلمنامه نویس اهل کشور ازبکستان است.
مکعب مقیاس یک مدل فناوری است که سه روش (یا رویکرد) را نشان می دهد که توسط آن ها می توان پلتفرم های تکنولوژی را برای پاسخگویی به نیاز روزافزون برای سیستم، مقیاس بندی کرد. سه رویکرد تعریف شده توسط این مدل شامل مقیاس بندی از طریق همانندسازی یا شبیه سازی ("محور X")، مقیاس بندی از طریق تقسیم بندی در امتداد چارچوب سرویس یا اجزای غیر یکسان ("محور Y") و بخش بندی یا پارتیشن بندی در امتداد اجزای مشابه ("محور Z" است. ). تاریخچه. این مدل برای اولین بار در چاپ اول کتاب "هنر مقیاس پذیری منتشر شد". نویسندگان ادعا دارند که اولین انتشار این مدل در سال 2007 در وبلاگ شرکتشان است. نسخه های بعدی این مدل در نسخه اول "قوانین مقیاس پذیری" در سال 2011 منتشر شد, نسخه دوم "هنر مقیاس پذیری" در سال 2015 و نسخه دوم "قوانین مقیاس پذیری" در سال 2016 منتشر شد. نمای کلی مدل. محور X این مدل مقیاس بندی یک راه حل فناوری را از طریق نمونه های متعدد از یک بخش با استفاده از شبیه سازی یک سرویس یا تکرار یک مجموعه از داده ها توصیف می کند. سرورهای وب و اپلیکیشن که عملکرد یکسانی را انجام می دهند ممکن است در پشت یک تنظیم کننده مقدار برای مقیاس بندی یک راه
حل وجود داشته باشند. سیستم های ماندگاری داده مانند پایگاه داده ممکن است برای توان عملیاتی بالاتر تکرار شوند. محور Y مدل، مقیاس بندی یک راه حل تکنولوژی را با تفکیک کردن یک برنامه یکپارچه به سرویس ها با استفاده از کلمات عمل (فعل ها)، یا جدا کردن چیزهای «غیر یکسان» توصیف می کند. داده ها ممکن است با اسم جدا شوند. سرویس ها باید داده هایی داشته باشند که بر اساس آن ها جداجدا و تنها از آن سرویس عمل می کنند. محور Z مکعب مقیاس یک راه حل فناوری را با جدا کردن اجزا در راستای چارچوب " یکسان" توصیف می کند. چنین جداسازی ممکن است بر اساس جغرافیایی، در امتداد شماره هویت مشتری و غیره انجام شود. محور X. مقیاس بندی محور X رایج ترین روشی است که استفاده می شود و می توان گفت اجرای آن ساده ترین روش است. اگرچه به طور بالقوه پرهزینه است، اما سرعتی که می توان آن را اجرا کرد و شروع به کاهش مشکلات کرد، پرهزینه بودن آن را جبران می کند. محور X یک کپی ساده از یک سرویس است که پس از بارگذاری متعادل می شود تا به افزایش ترافیک یا قطع شدن سرور کمک کند. هزینه ها می تواند شروع به بیش از حد شدن کنند، به ویژه زمانی که با سطح پایداری سروکار داریم. م
حور Y. مقیاس بندی محور Y شروع به جدا کردن تکه هایی از پایه های کد یکپارچه می کند و خدمات جداگانه یا گاهی اوقات میکروسرویس ایجاد می کند. این جداسازی خطوط مشخصی را نه تنها برای مسئولیت و پاسخگویی، بلکه برای جدا کردن خطا نیز ایجاد می کند. اگر یکی از سرویس ها خراب شود، فقط باید خودش را خارج کند و نه سرویس های دیگر را. محور Z. مقیاس بندی محور Z معمولاً به موارد استفاده مشابه از داده ها نگاه می کند. یا ماهیت جغرافیایی داشته باشد یا اینکه مشتریان چگونه از وب سایت شما استفاده می کنند، یا حتی فقط یک مدل تصادفی از مجموعه داده مشتری شما. محور Z ،مشتریان را به بخش های مجزا تقسیم می کند تا از زمان پاسخگویی بهره ببرد و در صورت از بین رفتن یک منطقه یا بخش خاص، به از بین بردن مشکلات کمک کند.
نیش نابجا فک بالا یک دندان نیش است که در مسیر غیرطبیعی در فک بالا رشد می کند. دندان نهفته دندانی است که یک مانع فیزیکی در مسیر رویش مانع از رویش آن می شود. رشد نابجا ممکن است منجر به نهفتگی شود. قبلاً فرض بر این بود که ۸۵ درصد نیش های نابجا به صورت کامی جابجا می شوند، اما مطالعهٔ اخیر نشان می دهد که وقوع واقعی نزدیک به ۵۰ درصد است. در حالی که نیش های فک بالا نیز می توانند به صورت باکالی جابجا شوند، تصور می شود که این امر در نتیجهٔ کمبود فضا ایجاد می شود. اکثر این موارد با رویش دائمی نیش بدون مداخله حل می شوند.
رستم عبدالله ویچ سعدولایف (زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۰، تاشکند) بازیگر اهل کشور ازبکستان است.
چاندرابوس () شاعر، ترانه سرا، خواننده و موسیقی دان اهل هند است که بیشتر در سینمای تالیوود فعالیت دارد. او طی دورهٔ فعالیت ۲۵ ساله خود او برای حدود ۳۶۰۰ ترانه در ۸۵۰ فیلم سینمایی شعر سروده است. وی تا کنون برندهٔ ۲ جایزه ناندی، ۲ جایزه فیلم فیر جنوب و همچنین به همراه ام. ام. کیراوانی برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی برای ترانهٔ «رقص رقص» در فیلم "آرآرآر" شد.
قفس بلبل ها () فیلمی فرانسوی به کارگردانی ژان درویل محصول سال ۱۹۴۵ است. این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین داستان شد و الهام بخش ساخت فیلم هم سرایان (۲۰۰۴) بود.
راهول سیپلیگانج (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و خواننده اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر بابت ترانه های مستقلی که در یوتیوب منتشر می کند شناخته می شود، اما در بیش از ۵۰ فیلم به زبان تلوگو هم ترانه خوانده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آرآرآر" (در ترانهٔ «رقص رقص»)، "جایی در ویکنتاپورام"، "جایی در ویکنتاپورام"، "ایسمارت شانکار"، "اوباش"، "نام من سوریا است، خانه من هند است"، "پسری با کیفیت خوب"، "تئاتر"، "ازدحام جمعیت"، "شیر" و "رامبابو به همراه فیلم بردار گانگا" اشاره نمود.
کالا بایراوا (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، رهبر گروه موسیقی و خواننده اهل هند است که بیشتر در سینمای تالیوود فعال است و به زبان های تامیلی، هندی، کنادا، و تلوگو ترانه و آواز می خواند. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مگس"، "آغاز باهوبالی"، "سایز صفر"، '، "آراویندا سامدا ویرا راگاوا"، "آمر اکبر آنتونی"، "فضا ۹۰۰۰ کیلومتر برساعت"، '، ""، "وینایا ویدهیا راما"، "پیراهن ورزشی"، "رفیق عزیز" و "آرآرآر" (در ترانهٔ «رقص رقص») اشاره نمود.
این فهرستی از مستملکات فعلی و سابق سرزمینی پادشاهی نروژ است. قلمروهای کنونی فرادریایی. مناطق یکپارچه نروژ که ثبت نشده اند: سوالبارد با جزیره خرس مشمول مقررات معاهده سوالبارد هستند. سوالبارد و یان ماین گاهی برای مقاصد دسته بندی با هم گروه بندی می شوند. وابستگی های کنونی نروژ همگی در منطقه قطب جنوبی هستند: وابستگی ها و وطن های سابق. به اصطلاح نروژ بزرگ شامل این اجزا می شود:
سوچیترا چاندرابوس () طراح رقص و کارگردان فیلم اهل آندرا پرادش هند است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گوپالا گوپالا"، "پول" و "نبرد نهایی" اشاره نمود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر جنوب و جایزه ناندی شده است.
باقر باشیموف (زاده ۱۹۵۴) رهبر فراکسیون پارلمانی و معاون رئیس حزب سوسیال دموکرات قرقیزستان است. باشیموف یکی از رهبران برجسته اپوزیسیون است که به خاطر دیدگاه های لیبرال خود مشهور است و علیه رژیم های قربان بیگ باقی یف و عسکر آقایف سخنرانی می کند. اوایل زندگی. باقر باشیموف در جنوب قرقیزستان بزرگ شد و بیشتر دوران کودکی خود را در اوش گذراند. پس از فارغ التحصیلی از مدرسه لومونوسوف، در دانشگاه ملی دولتی قرقیزستان تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۷ دکترای تاریخ گرفت. باشیموف در خانواده ای معلم به دنیا آمد. پدرش استاد دانشگاه دولتی اوش بود. باشیموف دانشگاه دولتی اوش را از وضعیت قبلی اش که یک مؤسسه آموزشی منطقه ای بود به یک دانشگاه تمام عیار تبدیل کرد. زندگی شخصی. باقر باشیموف متأهل و دارای دو فرزند است. هر دو پسرش در دانشگاه هاروارد تحصیل کردند. همچنین پسر او، آردین باشیموف، یک معلم در مؤسسه فناوری ماساچوست است. باقر باشیموف در منطقه بوستون آمریکا زندگی می کند.
حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا در طول مدت موجودیت خود دیدگاه های مختلفی در مورد سیاست خارجی و دفاع ملی داشته است. به طور کلی، این حزب از یک سیاست خارجی نظامی گرایانه تر (به استثنای عناصر انزواطلب و لیبرترین) دفاع کرده است. رؤسای جمهور جمهوری خواه در طول تاریخ آمریکا به جنگ های متعددی پیوسته یا آغاز کرده اند که نتایج مختلفی داشته است. جمهوری خواهان از فراخوان وودرو ویلسون برای ورود آمریکا به جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ حمایت کردند و فقط از اینکه او برای رفتن به جنگ بسیار کند بود شاکی بودند. جمهوریخواهان در سال ۱۹۱۹ با درخواست او برای ورود به جامعه ملل مخالفت کردند. اکثریت این حزب با ملاحظاتی از جامعه ملل حمایت کردند. اقلیتی از آن مخالف عضویت در هر شرایطی بودند. جمهوریخواهان در دهه ۱۹۲۰ از خلع سلاح جهانی و در دهه ۱۹۳۰ انزواطلبی حمایت کردند. اکثر جمهوری خواهان تا زمان حمله ژاپن به پرل هاربر در سال ۱۹۴۱، به شدت با مداخله در جنگ جهانی دوم مخالفت کردند. با این حال، تا سال ۱۹۴۵، بین المللی گرایان که از سیاست های جنگ سرد، مانند دکترین ترومن، طرح مارشال و ناتو حمایت می کردند در این حزب مسلط شدند. دهه ۱۹۵۰: دوایت آی
زنهاور. در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۵۲، ژنرال دوایت دی. آیزنهاور، فرمانده عالی ناتو، توسط حزب جمهوری خواه برای مقابله با نامزدی سناتور حامی عدم مداخله رابرت تفت، به خدمت گرفته شد. مبارزات انتخاباتی آیزنهاور یک جنگ صلیبی علیه سیاست های دولت ترومن در مورد " کره، کمونیسم و فساد " بود. دهه ۱۹۷۰: نیکسون-فورد. اکثر جمهوری خواهان از سیاست ویتنامی سازی نیکسون-فورد-کیسینجر (این که جنگیدن در جنگ ویتنام به ویتنام جنوبی با سلاح های آمریکایی واگذار شود) و سیاست تنش زدایی آنها با اتحاد جماهیر شوروی و چین حمایت کردند. جناح محافظه کار، به رهبری ریگان، تنش زدایی با اتحاد جماهیر شوروی را محکوم کرد اما در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری ۱۹۷۶ توسط فورد شکست خورد. هنگامی که فورد در انتخابات بعدی رقابت مجدد خود را به جیمی کارتر از دست داد، رویکرد ریگان بر حزب مسلط شد. ۱۹۸۱–۱۹۸۹: رونالد ریگان. جنگ سرد. پرزیدنت ریگان جنگ سرد را دوباره شعله ور کرد. تنش زدایی در سال ۱۹۷۹ توسط رئیس جمهور جیمی کارتر در مواجهه با تهاجم شوروی به افغانستان رد شد. ریگان سپس دستور داد تا نیروهای مسلح ایالات متحده، به ویژه پروژه SDI، تهدید هسته ای شوروی را با سر
نگونی موشک های آن تضعیف کنند. گرانادا. در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۳، به درخواست دولت های منطقه، ریگان دستور "عملیات خشم فوری"، حمله نظامی به جزیره کوچک گرانادا در دریای کارائیب، که بیش از هزار دانشجوی آمریکایی و خانواده هایشان در آن اقامت داشتند، را صادر کرد. یک کودتای مارکسیستی دولت مستقر را سرنگون کرده و رهبر آن موریس بیشاپ را تیرباران کرده بود. این اولین عقبگرد واقعی بود که یک رژیم کمونیستی را نابود کرد و نشانگر ادامه تشدید تنش ها با اتحاد جماهیر شوروی به نام جنگ سرد دوم بود. دموکرات ها به شدت از ضدیت ریگان با کمونیسم در آمریکای لاتین انتقاد کرده بودند، اما این بار ریگان از حمایت قاطع رای دهندگان برخوردار شد و دموکرات های رهبری کننده گفتند این تهاجم موجه است. یک سال قبل از انتخابات ۱۹۸۴، زمانی که ماندیل گفت که اگر او بود هم دستور تهاجم را صادر می کرد، تصویری از اقدام قاطع و قوی برای رئیس جمهور ساخت. در واقع، ماندیل به سناتور گری هارت، رقیب اصلی خود برای کسب نامزدی ریاست جمهوری دموکرات ها، به عنوان انزواطلب و ضعیف در مبارزه با دیکتاتوری ها حمله کرد. عملیات های مخفی. تحت سیاستی که به دکترین ریگان معروف شد، ریگان و دولت
او همچنین به جنبش های مقاومت ضد کمونیستی کمک های آشکار و پنهان در تلاش برای " عقبگرد " دولت های کمونیستی تحت حمایت شوروی در جهان سوم ارائه کردند. این سیاست از نظر سیاسی بحث برانگیز بود و لیبرال دموکرات ها به ویژه از عملیات ریگان در آمریکای لاتین عصبانی بودند. با این حال، عملیات های مخفی در جاهای دیگر، به ویژه کمک های مخفی به مجاهدین در جنگ شوروی-افغانستان، معمولاً حمایت دو حزب را به دست می آورد. ۱۹۸۹–۱۹۹۳: جورج اچ دابلیو بوش. ۱۹۹۰–۱۹۹۱: جنگ خلیج فارس. در ۱ اوت ۱۹۹۰ عراق بعثی به رهبری صدام حسین به کویت حمله کرد. پرزیدنت بوش یک ائتلاف بین المللی تشکیل داد و موافقت سازمان ملل را برای اخراج عراق به دست آورد. در ۱۲ ژانویه ۱۹۹۱، کنگره به حمله نظامی، عملیات طوفان صحرا، با اختلاف اندکی رای مثبت داد و جمهوری خواهان موافق و دموکرات ها مخالف بودند. رای مجلس نمایندگان ۲۵۰ رای موافق به ۱۸۳ و در سنا ۵۲ بر ۴۷ بود. در سنا ۴۲ جمهوری خواه و ۱۰ دموکرات به جنگ رای مثبت دادند، در حالی که ۴۵ دموکرات و دو جمهوری خواه رای منفی دادند. در مجلس نمایندگان ۱۶۴ جمهوری خواه و ۸۶ دموکرات رأی مثبت دادند و ۱۷۹ دموکرات، سه جمهوری خواه و یک مست
قل رأی منفی دادند. جنگ کوتاه و موفق بود، اما حسین اجازه یافت که در قدرت بماند. کشورهای عربی تمام هزینه های نظامی آمریکا را پرداخت کردند. ۱۹۹۳–۲۰۰۱: سیاست اپوزیسیون. در دهه ۱۹۹۰، جمهوری خواهان کنگره بر سر مداخله نظامی ناتو در جنگ های یوگسلاوی تحت رهبری بیل کلینتون، رئیس جمهور دموکرات، دچار شکاف شدند. نمونه هایی از جمهوری خواهان مداخله گرا، باب دول، رهبر اکثریت سنا و سناتور جان مک کین و نمونه هایی از چهره های مخالف عبارتن بودند از ترنت لات، رهبر اکثریت سنا و دیک آرمی، رهبر اکثریت مجلس نمایندگان، که دومی استقرار در جنگ کوزوو را «با بررسی ضعیف و نامحتمل به دستیابی به اهداف" خواند. در سال ۲۰۰۰، جورج دبلیو بوش، نامزد موفق جمهوری خواه ریاست جمهوری، با پلتفرمی در انتخابات رقابت کرد که عموماً با دخالت ایالات متحده در درگیری های خارجی مخالف بود و گفت که ایالات متحده مسئولیت «ملت سازی» را ندارد. به این ترتیب، او از خروج نظامی آمریکا از ماموریت حفظ صلح ناتو در بالکان حمایت کرد. ۲۰۰۱–۲۰۰۹: جورج دبلیو بوش. حمله به افغانستان. پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ در نیویورک، بوش جنگ علیه تروریسم را آغاز کرد که در آن ایالات متح
ده به رهبری ائتلاف بین المللی به افغانستان، پایگاه اسامه بن لادن تروریست حمله کرد. این تهاجم منجر به سرنگونی رژیم طالبان شد. پس از حمله غافلگیرانه به محل اقامت بن لادن در ۲ می ۲۰۱۱، به دستور باراک اوباما، بن لادن کشته شد و جسد او در دریا انداخته شد. حمایت دو حزبی از این اقدام وجود داشت و چهره های برجسته جمهوری خواه و دموکرات در حمایت از این حمله صحبت کردند. حمله به عراق. در سال ۲۰۰۳، به دنبال قطعنامه دو حزبی جنگ عراق و مسائلی که در رابطه با بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل وجود داشت، پرزیدنت بوش حمله به عراق را همراه با شرکای ائتلاف، به ویژه بریتانیا، آغاز کرد. بوش این تهاجم را بخشی از «جنگ علیه تروریسم» عمومی توصیف کرد. صدام حسین دیکتاتور عراق دستگیر و اعدام شد، اما حامیان او و سایر نیروهای مخالف شورشی را به راه انداختند که سال ها ادامه داشت. این موضوع در سال ۲۰۰۴ (زمانی که بوش دوباره انتخاب شد) و در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ (زمانی که پرزیدنت اوباما برای اولین بار به ریاست جمهوری انتخاب شد و دموکرات ها تعداد خود را در هر دو مجلس کنگره افزایش دادند) یک مسئله مهم انتخاباتی بود. حمایت عمومی قابل توجهی از تلاش جنگی در روزهای
اولیه در میان هر دو حزب و سایرین وجود داشت، اما نظرات به زودی تغییر کرد و حدود نیمی از آمریکایی هایی که در نوامبر ۲۰۰۳ مورد بررسی قرار گرفتند، گفتند نتیجه نهایی جنگ ارزشش را نداشت. فقدان ذخایر مورد انتظار سلاح های کشتار جمعی و شکست های اشغال نظامی عراق دیدگاه رای دهندگان را تغییر داد. نظرسنجی انجام شده توسط سی بی اس نیوز در ده سالگی تهاجم آمریکا نشان داد که جمهوری خواهان با اختلاف ۶۱ درصدی معتقد بودند که اقدام نظامی کار درستی بود و اکثریت دموکرات ها و مستقل ها مخالف بودند. با این حال، همان نظرسنجی نشان داد که جمهوری خواهان بر سر این سؤال که آیا نیروهای آمریکایی در اهداف کلی خود موفق شدند یا خیر، ۴۶ درصد به ۴۵ درصد دودسته بودند. تا ژانویه ۲۰۱۴، ۵۲ درصد از جمهوری خواهان از اقدام نظامی در عراق حمایت می کردند و ۳۸ درصد می گفتند که جنگ موفقیت آمیز بوده است که نشان می دهد حمایت جمهوری خواهان از جنگ در طول زمان کاهش یافته است. ۲۰۰۹–۲۰۱۶. پرزیدنت باراک اوباما که در ژانویه ۲۰۰۹ تحلیف شد و بعداً برای دور دوم انتخاب شد، سیاست قبلی مداخله گسترده در جنگ در افغانستان را با طرح حذف نیروهای رزمی در حالی که نیروهای افغان برای
جایگزینی آنها تا اواخر سال ۲۰۱۴ آموزش می دیدند، ادامه داد. نظرسنجی مرکز تحقیقاتی پیو در اکتبر ۲۰۱۲ نشان داد که جمهوری خواهان به طور مساوی با ۴۸ درصد در مورد گزینه های باقی ماندن نیروهای نظامی آمریکایی در افغانستان «تا زمانی که وضعیت تثبیت شود» مشابه با سیاست های اوباما در برابر خروج آنها «در اسرع وقت» دو دسته شده است. مقاله ای در مجله خبری "فارین پالیسی" بیان کرد که این نشان دهنده حرکتی از موضع «جنگ طلبانه» قبلی جمهوری خواهان است. بهار عربی. حزب جمهوری خواه تا حد زیادی در مورد نگرش ایالات متحده در واکنش به رویدادهای بهار عربی دودستگی دارد. رهبری جمهوری خواهان در مجلس نمایندگان و سنا از مداخله نظامی سال ۲۰۱۱ در لیبی حمایت کردند، اگرچه بسیاری از جمهوری خواهان محافظه کار کنگره، مانند میشل باکمن، به مخالفت با مداخله رای دادند. به طور مشابه، بسیاری از جمهوری خواهان ارشد، از جمله نامزدهای ریاست جمهوری جان مک کین، میت رامنی و مارکو روبیو از مسلح کردن شورشیان سوری حمایت کردند، در حالی که جمهوری خواهان محافظه کار در کنگره مخالفت خود را با این امر اعلام کردند. جمهوری خواهان کنگره، از جمله رهبر اقلیت سنا میچ مک کانل، ب
ه طور قاطع مخالف مداخله نظامی پیشنهادی آمریکا در سوریه بودند. در لیبی و سوریه، جمهوری خواهان مخالف مداخله، نفوذ اسلامگرایان در درون گروه های شورشی و نبود منافع امنیت ملی ایالات متحده را دلیل مخالفت خود ذکر کرده اند. در طول دوره انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، بسیاری از جمهوری خواهان برجسته، از جمله جان کیسیک، تد کروز، دونالد ترامپ و حتی چهره هایی که معمولاً با جناح مداخله گرای حزب مرتبط هستند، مانند تام کاتن و رودی جولیانی از هیلاری کلینتون نامزد دموکرات ریاست جمهوری به دلیل تصمیم او برای حمایت از مداخله در لیبی به عنوان وزیر امور خارجه انتقاد کرده اند. اوکراین. جمهوریخواهان برجسته کنگره همگی از تحریم ها علیه روسیه در واکنش به مداخله نظامی روسیه در اوکراین در سال ۲۰۱۴ حمایت کردند. هیچ یک از سیاستمداران اصلی هیچ یک از دو حزب با دور اول تحریم های آمریکا و اتحادیه اروپا در آوریل ۲۰۱۴ مخالفت نکردند. اقلیتی از جمهوری خواهان، مانند دینا روراباکر، عضو کنگره و دونالد ترامپ، از حمایت ایالات متحده از دولت اوکراین انتقاد کرده اند و بر روابط نزدیک تر با روسیه تأکید دارند. ایران. هم جمهوری خواهان و هم دموکرات ها در کنگره عموم