Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اعدامِ او را ممنوع کرد و گفت که صِرفِ تبعید، کافی است. در این رویدادنامه بحث می شود که آیا او باید مانند سایر افرادِ مشابه در هند، کشته شود یا نه.
فئوفان/تئوفان پروکوپویچ ( &lt;/link&gt; ; ) الاهیدان ارتدوکس امپراتوری، نویسنده، شاعر، ریاضیدان و فیلسوف روسی در دوران روسیه کوچک بود. او رئیس آکادمی Mohileana در کیف و اسقف اعظم نووگورود بود. او اصلاحات پیتر کبیر در کلیسای ارتدکس روسیه را به تفصیل توضیح داد و به اجرا گذاشت. پروکوپویچ بسیاری از آیات مذهبی و برخی از ماندگارترین خطبه ها را به زبان روسی نوشت. زندگی نامه. دوران کودکی و تحصیل. فئوفان پروکوپویچ (که با نام الازار یا الازا متولد شده بود)، در کیف، هتمانات قزاق که کشوری تحت تابعیت تزار روسیه بود، به دنیا آمد. پدرش، تسریسکی، یک مغازه دار اهل اسمولنسک بود. پس از مرگ والدینش، الازار توسط عموی مادری خود، فئوفان پروکوپویچ، به فرزندی پذیرفته شد. فئوفان پروکوپویچ رهبر صومعه اخوان المسلمین کیف، استاد و رئیس آکادمی موهیلیانا بود.
سلطان یحیی پترا ابن المرحوم سلطان ابراهیم (جاوی: سلطان یحیی ڤیترا ابن المرحوم سلطان إبراهیم؛ – ) جی سی ام جی (GCMG)، از سال ۱۹۶۰ به مقام سلطان کلانتان دست یافت، او همچنین از سال ۱۹۷۹ به عنوان ششمین یانگ دی پرتوان آگونگ یا پادشاه مالزی انتخاب گردید و تا هنگام درگذشت، تحت این عناوین به خدمت مشغول بود. دوران ابتدایی زندگی. او در روز ۱۰ دسامبر ۱۹۱۷ با نام بدو تولد تنگکو یحیی پترا در ایستانا بالای بسار در کوتا بهارو، کلانتان بدنیا آمد. یحیی دومین پسر سلطان ابراهیم از زن سومش بود.
ناطق علی اف (; –) مجسمه ساز و استاد آذربایجانی است. وی همچنین عضوو افتخاری فرهنگستان هنری روسیه، دریافت کننده عنوان افتخار نقاش خلق آذربایجان و رئیس آکادمی دولتی نقاشی جمهوری آذربایجان است. زندگی نامه. ناطق علی اف ۱۰ ماه اوت سال ۱۹۵۸ در شهر باکو چشم به جهان گشود. در میان سال ها ۱۹۷۴ الی ۱۹۷۸ در مدرسه نقاشی عظیم عظیم زاده تحصیل کرد و با اخذ لوح تقدیر از آنجا فارغ التحصیل شد. بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳ به ادامه تحصیل در آکادمی هنر سن پترزبورگ پرداخت و از آنجا هم با دریافت لوح تقدیر دانش آموخته شد. در میان سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ دریافت کننده مستمری لنین بود. ناطق علی اف هم اکنون استاد آکادمی دولتی نقاشی جمهوری آذربایجان است. وی همچنین رئیس دانشکده کارگاه آموزشی مجسمه سازی و رئیس شورای هنری- روشی این آکادمی است. به موجب فرمان الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان مورخ ۱۵ فوریه سال ۲۰۲۳، ناطق علی اف رئیس آکادمی دولتی نقاشی جمهوری آذربایجان منصوب شد. جوایز. ، جایزه «زیروه» (به فارسی: اوج) - ۲۰۰۸
اولین به کارگیری شناخته شده از نام "اوکراین" ( &lt;/link&gt; &lt;/link&gt;&lt;/link&gt; , &lt;/link&gt;، romanized: &lt;/link&gt; ; &lt;/link&gt; &lt;/link&gt;) در دفترنامه هایپاتیا از 1425 در سال ۱۱۸۷ با اشاره به بخشی از قلمرو روس کی یف است. استفاده از «این اوکراین» به طور رسمی توسط دولت اوکراین و بسیاری از نشریات رسانه های انگلیسی زبان منسوخ شده است. "اوکراین" نام کامل و رسمی این کشور است، همان طور که در اعلامیه استقلال و قانون اساسی آن آمده است. هیچ نام طولانی جایگزینی به طور رسمی برای آن وجود ندارد. از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۱، "اوکراین" نام غیررسمی جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین در داخل اتحاد جماهیر شوروی بود (الحاق آلمان به عنوان &lt;/link&gt; در طول –). پس از انقلاب روسیه در –، جمهوری خلق اوکراین و دولت اوکراین با عمر کوتاهی وجود داشت که در اوایل سال ۱۹۱۸ و متشکل از ۹ فرمانداری امپراتوری روسیه سابق (بدون شبه جزیره کریمه تائوریدا)، به علاوه خه اوم و بخش جنوبی استان گرودنو به رسمیت شناخته شد. قدیمی ترین مورد از ذکر اسم "ukraina" در دفترنامه هایپاتیا یافت می شود که در اوایل قرن ۱۵ نوشته شده است. در ارتباط با مرگ
در سال ۱۱۸۷، فرمانروای شاهزاده پریاسلاول که سپر جنوبی کیف در برابر مزارع وحشی بود، دفترنامه هایپاتیا می گوید "اوکراین برای او ناله کرد"، ("o nem že Ukraina mnogo postona"). در دهه ها و قرن های بعد، این اصطلاح به سرزمین های مرزی مستحکم حکومت های مختلف روسیه بدون تثبیت جغرافیایی خاص اطلاق شد: هالیچ-ولهینیا، پسکوف، ریازان و غیره
ویکتوریا جمالی، فعالِ محیط زیست و کارشناس محیط زیست از کشورِ ایران است. او یکی از اعضای مؤسسِ «انجمن زنان علیه آلودگی محیط زیست» بود و همچنین «انجمن حقوق محیط زیست ایران» را بنیان گذاشت. زندگی نامه. جمالی در سال ۱۹۷۴ با مدرک کارشناسی ارشد در «برنامه ریزی منابع روستایی و منطقه ای» از دانشگاه آبردین فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی به ایران بازگشت و در مؤسسه مطالعات محیط زیست در دانشگاه تهران مشغول به کار شد. این مؤسسه، علیرغم تغییراتی که در دورانِ انقلاب ایران و جنگ ایران و عراق ایجاد شد، ادامه یافت، ولی باز هم صرفاً تا سال ۱۹۹۷ توانست شکوفا باشد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، مه لقا ملاح، همکارش در دانشگاه تهران، با جمالی تماس گرفت تا سازمانی برای زنان و محیط زیست در ایران بنیان نهد. در سال ۱۹۹۳، ایشان انجمن زنان علیه آلودگی محیط زیست (WSAEP) را بنیان نهادند. او در سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۱ در دو بازدیدِ پژوهشی از ایالات متحده آمریکا با پشتیبانیِ Environmental Law Alliance Worldwide شرکت کرد. جمالی تا سال ۱۳۸۰، استادیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران بود و پیشروِ تحقیقات حقوق محیط زیست در این کشور گشت. او نخستین انجمن حق
وق محیط زیست ایران را تأسیس کرد. او در سال ۲۰۰۲، نخستین برنامه حقوق محیط زیست ایران را پایه گذاری کرد که مقایسهٔ او با جان مویر، محیط بان آمریکایی را برانگیخت. برای تصویبِ این برنامه، او باید همکار ارشد مردش در دانشگاه تهران را به مشروعیتِ آن متقاعد می کرد. این برنامهٔ زیست محیطی که توسط جمالی آغاز شد، از پشتیبانیِ معصومه ابتکار معاون رئیس جمهور ایران در سال ۲۰۰۳ برخوردار بود او در کارزارهایی از جمله کارزارهایی که از کاهش آلودگی هوا و حفاظت از یوزپلنگ ایرانی حمایت می کردند فعال بوده است. جمالی به عنوان بخشی از کار خود با WSAEP، مجله «فریاد زمین» را ویرایش می کند. جمالی به عنوان بخشی از پژوهش های خود دربارهٔ حقوق محیط زیست، مطالبی منتشر کرده است. او همچنین مقالات دانشگاهی را از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده است.
کورکتین () یک کمون در بخش سن و مارن در منطقه ایل دو فرانس در شمال مرکزی فرانسه است. جمعیت شناسی. به ساکنان آن "کورکتینوا" می گویند.
سلطان اسماعیل پترا ابن المرحوم سلطان یحیی پترا (جاوی:سلطان إسماعیل ڤیترا ابن المرحوم سلطان یحیی ڤیترا‎؛ زاده – درگذشت ) بیست و هشتمین سلطان کلانتان و یازدهمین سلطان نوین کلانتان بود که از روز ۳۰ مارس ۱۹۷۹ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰ حکمرانی کرد. او در پی درگذشت پدرش سلطان یحیی پترا بر مسند قدرت نشست. بعد از اینکه سلطان اسماعیل به علت بیماری از ادامه وظیفه حکمرانی ناتوان گشت، پسر ارشدش سلطان محمد پنجم در روز ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰، مسند قدرت را در دست گرفت. سلطان اسماعیل پترا بعد از تحمل ده سال عوارض ناشی از سکته مغزی، در روز ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۹ هنگام سن ۶۹ سالگی در بیمارستان راجا پرمپوان زینب دوم منطقه کوتا بهارو درگذشت و سپس در آرامگاه یادمانی سلطنتی کلانتان به خاک سپرده شد. دوران ابتدایی زندگی و تحصیلات. سلطان اسماعیل پترا در روز ۱۹ محرم ۱۳۶۹ هجری مطابق با ۱۱ نوامبر ۱۹۴۹ در ایستانا جوهَر، کوتا بهارو، کلانتان بدنیا آمد. او کوچکترین فرزند و تنها پسر سلطان یحیی پترا از زن اولش، راجا پرمپوان زینب دوم بود. اسماعیل در کنار چهار خواهر بزرگتر از خودش بزرگ شد.
وانگ سو بوک (؛ ۵ مارس ۱۹۱۷ – ۱ ژوئن ۲۰۰۳) خواننده اهل کره شمالی و محبوب ترین خواننده در دوران استعمار ژاپن بر کره در سال ۱۹۳۵ بود. او به عنوان یک هنرمند زن نوآورانه شناخته می شد که راه را برای پدیده مدرن کی-پاپ آغاز کرد. زندگی نامه. وانگ سو بوک زادهٔ سال ۱۹۱۷ است و در مدرسه دخترانه رقصندگی در پیونگ یانگ تحصیل کرد که در آموزش گیسنگ تخصص داشت. این مدرسه دختران را در آواز خوانی، رقصندگی، نوازندگی و لباس آموزش می داد. او در سال ۱۹۳۱ فارغ التحصیل شد. نخستین فعالیتش را به عنوان خوانندهٔ گیسنگ در سال ۱۹۳۳ انجام داد و در بقیه سال های این دهه بسیار محبوب بود. از محبوب ترین ترانه های وانگ «اولجی مارایو» (گریه نکن) بود. یکی از سبک هایی که او آواز می خواند، کین مین یو یک سبک فولک سنتی بود. او با دو شرکت کلمبیا و پالیدور رکوردز قرار امضا کرد. دیگر خوانندگان محبوب آن دوره، لی اون پا و خواهران جوگوری بودند.
ساساکی تویوجو (ژاپنی:佐々城 豊寿؛ زاده ۶ مه سال ۱۸۵۳ در سندای، استان موتسو؛ درگذشته در ۱۵ ژوئن ۱۹۰۱) یک فمینیست ژاپنی، کارگر اعتدال گرا و فعالِ ضدفحشا بود. اوایل زندگی. ساساکی تویوجو با نام هُشی تویوشی، به عنوانِ دختر هُشی یوکی (星雄記)، یک سامورایی ارشد از خاندان نامبو به دنیا آمد. والدینش، او را برای یادگیری زبان انگلیسی به توکیو فرستادند و در یک مدرسه خصوصی درس خواند. الیزابت دورن لوبلینِ تاریخ نگار، تحصیلات ساساکی را بیشتر شبیه به تحصیلات پسران در این دوره توصیف کرد تا دختران و «این امر به او قاطعیت استثنایی ای داد که در مبارزات بعدی قدرت، به منصه ظهور رسید.» فعالیت. او در سال ۱۸۸۶ با یاجیما کاجیکو در تأسیس انجمن اتحادیه زنان مسیحی اعتدال در ژاپن (東京婦人矯風会، Tōkyō fujin kyōfūkai) همکاری کرد که از لغو فحشا و پرهیز از الکل طرفداری می کرد. در ششم دسامبر ۱۸۸۶ او به عنوان منشی این گروه برگزیده شد. ساساکی با این حال باور داشت که روسپی گری موضوعی جدی تر از سوء مصرف الکل است و از نفوذ خود برای هدایت WCTU (انجمنِ نام برده) به سمت تمرکزِ بیشتر روی این موضوع استفاده کرد که منجر به جنگ و نزاع بر سر قدرت با بنیانگذارْ یاجیما شد
. ساساکی همچنین اثر WCTUـیِ آمریکاییِ «"آزادی بیان زنان» را" با پیشگفتارهایی از توکوتومی سوهو، ایواموتو یوشیهارو و خودش، به ژاپنی ترجمید. او همچنین رهبری باشگاه روبان سفید زنانِ این سازمان را هم بر عهده داشت. خانواده. ساساکی خالهٔ رستوران دار و حامی هنرمندان، سوما کوکو (۱۸۷۶–۱۹۵۵) بود. او همچنین یک دختر به نام نوبوکو (佐々城 信子؛ ۱۸۷۸–۱۹۴۹) داشت که الهام بخش قهرمان رمانِ Aru Onna اثر آریشیما تاکئو شد.
بمباران نوار غزه، عملیات بمباران هوایی ادامه دار در نوار غزه است که به دست نیروی هوایی اسرائیل طی جنگ غزه انجام شده است. در طول این بمباران، حملات هوایی اسرائیل باعث آسیب به اردوگاه های آوارگان فلسطینی، مدارس، بیمارستان ها، مساجد، کلیساها و زیرساخت های غیرنظامی شد. اسرائیل به سبب شمار زیاد تلفات غیرنظامی و تخریب درصد زیادی از زیرساخت های غیرنظامی با اتهامات جنایات جنگی روبه رو شد. تا ژانویه ۲۰۲۴، برآورد محققان دانشگاه اورگن و دانشگاه شهری نیویورک نشان می دهد که ۶۲ درصد از کل ساختمان های نوار غزه آسیب دیده یا تخریب شده اند. "فایننشال تایمز" شمال غزه را خرابهٔ تخریب شده به وسیلهٔ بمباران توصیف کرد و فلسطینیان نگران بودند که شمال غزه غیرقابل سکونت شود. بمباران اسرائیل «بر خلاف» دیگر بمباران های سدهٔ بیست و یکم توصیف شد. در ۶ ژانویه ۲۰۲۴، مارتین گریفیتس، مسئول امور بشردوستانه سازمان ملل متحد گفت که غزه «حقیقتاً غیرقابل سکونت شده است». جوزپ بورل، دیپلمات ارشد اتحادیه اروپا، گفت که به نظر می رسد هدف اسرائیل این است که زندگی در غزه را «به طور موقت یا برای همیشه غیرممکن» کند. زمینه. عملیات بمباران نوار غزه توسط اسرائ
یل چند ساعت پس از حملات ۷ اکتبر آغاز شد. در درگیری های قبلی — مانند جنگ ۲۰۱۴ غزه — اسرائیل به ده ها هزار ساختمان را آسیب رساند یا آن ها را ویران کرد، اما شدت حملات به گستردگی جنگ غزه (پس از ۷ اکتبر) نبود. هزینه های بازسازی در درگیری های پیشین حدود میلیاردها دلار برآورد شده است. بازسازی. "فایننشال تایمز" تخمین زد که بازسازی غزه میلیاردها هزینه و به دهه ها زمان نیاز دارد. محمد مصطفی، اقتصاددان ارشد صندوق سرمایه گذاری فلسطین، برآورد کرد که بازسازی خانه های غزه به تنهایی حدود ۱۵ میلیارد تا ۸۰ میلیارد دلار آمریکا هزینه دارد.
قانون کارما یا کرمه (سانسکریت: कर्म; پالی: kamma) یک اصل اساسی در جهان نگری بودایی است. به طور خلاصه، کارما به این ایده اشاره می کند که کردارهای عمدی پیامدهایی برای کننده کار، در این زندگی و در زندگی های آتی، دارد. در حقیقت، کارما است که منجر به تولد دوباره می شود. بوداگرایان قانون کارما را به عنوان جلوه دیگری از قانون علت و معلول، می فهمند. بر اساس این قانون، کردارهای انسان به طور طبیعی پیامدهایی دارند، نه به عنوان نتیجه قضاوت الهی. با این حال، این پیامدها حتمی هستند. بودا تأکید کرد که اعمال به طور گریزناپذیر به عواقب متناسب با خود منجر می شوند: اعمال عمدی (ذهنی، گفتاری یا جسمانی) دانه های کارمایی ایجاد می کنند که بر تجربیات آینده و تولد دوباره در چرخه سَمساره (بازپیدایش یا تناسخ) تأثیر می گذارند. کارما یک سرنوشت از پیش تعیین شده نیست. اعمال بر نتایج تأثیر می گذارد، اما شرایط فعلی را می توان از طریق اعمال آگاهانه تغییر داد. مسلک بودایی به دنبال درک سازوکارهای کارما و پرورش اعمال سالم و در نهایت به دنبال رهایی از چرخه تولد دوباره است. قابل اجتناب نبودن پیامدهای کارمایی، بخش بزرگی از شیوه ارائه آموزه های اخلاق
ی در بودیسم سنتی را تشکیل می دهد. اعمال شرورانه، مانند کشتن، دزدی، دروغ گویی و غیره، کارماهای بد هستند و منجر به تولد دوباره در وضعیتی ناخوشایند در دنیای انسان ها یا در دوزخ می شوند. از سوی دیگر، اعمال نیک مانند سخاوت (به ویژه بخشش به راهبان بودایی) باعث ایجاد ثواب و منجر به تولد دوباره خوب در وضعیتی خوشایند در دنیای انسان ها یا در بهشت می شود. بوداگرایان غربی، در عین آگاهی از آموزه های سنتی در مورد کارما، عموماً تمایل بیشتری دارند تا قانون کارما را به مفهوم روانشناختی درک کنند، به عنوان یادآوری اینکه اعمال نیک نتایج تجربی خوشایندی را در این زندگی به همراه خواهد داشت و اعمال بد منجر به ناخوشحالی می شود. کارما در بودیسم به معنای سرنوشت برگزیده نیست. هر کنش پیامدهایی دارد و انسان با دگرگون ساختن بینش و کردار می تواند مسیر زندگی خویش را تغییر دهد. کارما پویا و دگرگون شدنی است. تفاوت معنا در بودیسم و هندوئیسم. تمرکز بر تناسخ: در هندوئیسم، کارما ذاتاً با تناسخ مرتبط است. کارما خوب منجر به تولد دوباره بهتر می شود، در حالی که کارما بد منجر به تولد دوباره بدتر می شود. نقش موجودات الهی: کارما در هندوئیسم می تواند تحت
تأثیر موجودات الهی قرار گیرد. تعلق خاطر به یک خدا یا پیروی از وظایف طبقاتی می تواند بر نتایج کارمایی تأثیر بگذارد. هدف کارما: در هندوئیسم، رسیدن به تولد دوباره خوب و در نهایت موکشا (رهایی) هدف نهایی است. کارما نقشی در رسیدن به آن حالت ایفا می کند. مفهوم خود: هندوئیسم مفهوم قوی تری از یک روح فردی ابدی (آتمن) دارد که تولد دوباره می گیرد. کارما به سفر این روح گره خورده است. در اصل: در هندوئیسم: کارما کیفیت تناسخ شما را دیکته می کند، با هدف نهایی رسیدن به موکشا (رهایی)، اما در بودیسم، کارما تجربیات شما را در زندگی تحت تأثیر قرار می دهد، اما هدف نهایی فرار از چرخه تولد دوباره از طریق روشنگری است. بودیسم بر رهایی از رنج و دلبستگی تأکید می کند، در حالی که هندوئیسم بر رهایی از چرخه تناسخ تمرکز دارد. هر دو دین کارما را به عنوان اصل علت و معلول می دانند، جایی که اعمال (اعمال عمدی) پیامدهایی دارند. هر دو بر زندگی اخلاقی برای ایجاد کارما مثبت تأکید می کنند. بودیسم مفهوم «آناتمان» (نه-خود) را تأکید می کند، به این معنی که هیچ جوهر ابدی وجود ندارد که از یک زندگی به زندگی دیگر منتقل شود. در مقابل، هندوئیسم به آتمن (روح ابدی)
اعتقاد دارد.
باشگاه فوتبال دپورتیوو پلاتینزه مونیسیپال زاکاتیکولوکا که معمولاً به اختصار فقط پلاتینزه نامیده می شود، یک باشگاه فوتبال اهل السالوادور است که در زاکاتیکولوکا، مرکز استان لاپاز مرکز استان لاپاز واقع شده است و در حال حاضر در لیگ برتر بازی می کند. این باشگاه بازی های خانگی خود را در ورزشگاه پانورامیکو ده زاکاتکولوکا انجام می دهد که ظرفیت آن ۱۰٬۰۰۰ نفر است.
پیاده گذر () مسیرهای پیاده روی هوایی یا زیرزمینی هستند که اغلب ساختمان بلندمرتبه شهری را به یکدیگر، سایر ساختمان ها، یا خیابان متصل می کنند. آنها امکان جابهجایی سریع و راحت بین ساختمان ها فراهم می کنند، به دور از ترافیک و هوای نامساعد. دو مورد از بزرگ ترین شبکه های گذرگاه های زیرزمینی در کانادا قرار دارند. شهر زیرزمینی مونترال در مونترآل و پت در تورنتو هر کدام حدود طول دارند و پیاده گذرهای زیرزمینی مرکز شهر تشکیل شده اند. تاریخچه. ایده مسیر عابر پیاده هوایی به آنتونیو سنت الیا، یک معمار ایتالیایی نسبت داده می شود که فعالیتش به دلیل مرگ در جنگ جهانی اول کوتاه شد. او شهر آینده را به عنوان برج های مرتفع که توسط مسیرهای عابر پیاده در سطوح مختلف به هم متصل می شوند، تصور می کرد.
فرانسوا دو هرن، (زاده ۱۰ نوامبر ۱۸۷۷ – درگذشته ۲۸ مه ۱۹۶۲) نقاش، مجسمه ساز و حکاکی فرانسوی بود که در ابتدا به عنوان پزشک کار می کرد. او نقاشی های بسیاری از صحنه ها را در الجزایر و مراکش فرانسه کشیده است و چندین کتاب هنری تألیف کرد. او در سال ۱۹۶۱ برنده جایزه چارلز بلان از فرهنگستان فرانسه برای "نقاشان و مجسمه سازان، نویسندگان هنری" شد همسر او، یوژنی هاردون، بعد از جدایی با مارشال فیلیپ پتن ازدواج کرد. او در پاریس و بوکس دو پروونس زندگی می کرد، جایی که میدانی به نام میدان فرانسوا دو هرن به افتخار او نامگذاری شد.
بُلوار ساحلی یک فضای باز، طویل و هموار است که معمولاً در کنار ساحل یا رودخانه قرار دارد و محلی برای تفریحات مردم مانند پیاده روی، دوچرخه سواری یا لذت بردن از منظره است. این کلمه غالباً حس ظرافت و زیبایی را القا می کند و می تواند تداعی کنندهٔ استراحتگاه ها یا مکان های باشکوه شهری باشد. اصطلاح «بلوار ساحلی» می تواند به خیابان پهن و اصلی نیز اشاره داشته باشد، نه فقط به منطقه عابر پیاده. بلوارهای ساحلی را می توان در شهرهای سراسر جهان یافت که به نشاط و شخصیت این مکان ها می افزایند. تاریخچه. ایدهٔ بلوار ساحلی به قرن پانزدهم میلادی بازمی گردد. اولین بلوارهای ساحلی عمدتاً ساختارهای دفاعی بودند، مانند آنهایی که در خارج از قلعه ها یا استحکامات نظامی ساخته می شدند تا دید و توانایی دفاعی را افزایش دهند. با گذشت زمان، آنها به فضاهای عمومی و تفریحی تبدیل شدند.
باشگاه فوتبال رئال دپورتیوو اسپانیا یا به زبان ساده رئال اسپانیا یک باشگاه فوتبال حرفه ای اهل هندوراس است که در لیگا ناسیونال هندوراس بازی می کند. رئال اسپانیا با ۱۲ قهرمانی یکی از موفق ترین باشگاه های فوتبال هندوراس است. به این ترتیب، به طور منطقه ای در سراسر آمریکای مرکزی به رسمیت شناخته شده است.
باشگاه فوتبال آئورورا یک باشگاه فوتبال حرفه ای گواتمالایی است. این تیم در گواتمالاسیتی مستقر است و مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه سمنتوس پروگرسو انجام می دهد. این تیم زمانی یکی از قدرتمندترین تیم های کشور و رقیب سنتی تیم های محلی مونیسیپال و کامیونیکیشنس بود، این تیم اکنون به دسته پایین تر سقوط کرده است، اگرچه آنها سومین تیم موفق در فوتبال گواتمالا هستند.
مدار زهره () زهره دارای مداری با محور نیم قطر بزرگ و نیم قطر کوچک و خروج از مرکز مداری ۷۰۰/۰ است. گریز از مرکز اندک، به همراه اندازهٔ نسبتاً کوچک مدار آن، باعث می شود تا زهره، کمترین برد را در فاصلهٔ بین اوج و حضیض داشته باشد. این سیاره، هر ۲۲۵ روز یک بار به دور خورشید می چرخد و با انجام این کار، را طی می کند. سرعت مداری زهره برای پیمودن چنین فاصله ای، است. زمانی که دستگاه مختصات دائرةالبروجی زهره با خورشید منطبق است، در مقارنه خورشید قرار می گیرد. فاصلهٔ میان زهره و زمین از حدود ۴۲ میلیون کیلومتر تا حدود ۲۵۸ میلیون کیلومتر، متغیر است. تمام سیارات منظومه شمسی، در جهت خلاف عقربه های ساعت به دور خورشید می چرخند که از بالای قطب شمال زمین مشاهده می شود. بیشتر سیارات همچنین، روی محورهای خود در جهت خلاف عقربه های ساعت می چرخند، اما زهره در هر ۲۴۳ روز زمینی، یک بار واپس گرا می چرخد که کندترین چرخش در میان همهٔ سیاره ها است. زهره، هیچ قمر طبیعی ندارد هر چند، دارای چند تروجان است.
ستون شیپوری () نوعی ستون نما است که از خصیصه های سبک چوریگوئرسک باروک اسپانیا و آمریکای اسپانیایی است که در قرن هجدهم مورد استفاده قرار می گرفت. در اواخر دوره باروک، بسیاری از عناصر معماری کلاسیک اشکال ساده خود را از دست دادند و به طور فزاینده پیچیده شدند و انواع شکل ها و تزیینات پر زرق و برق را ارائه کردند. بنابراین ستون به شکل یک مخروط یا هرم سنگ وارونه است. بدنه همیشه در قسمت میانی خود از پایه و سرستون پهن تر است. این ستون ویژگی های هر دو سبک اواخر باروک و تکلف گرایی را درهم می آمیزد. استفاده از آن به طور گسترده ای بین ۱۷۲۰ و ۱۷۸۰ متداول بود. =ویژگی ها= شکل. شکل ستون شیپوری پایه باریکی دارد و بدنه به شکل یک هرم سنگ وارونه است. این تغییر شکل در استفاده قبلی از ستون نما است که با فرم خود از معماری کلاسیک فاصله می گیرد. در معماری کلاسیک ستون نماها این تصور را القا می کنند که باربر هستند. با این حال، به دلیل شکل هرم سنگ مانند ستون شیپوری، این سنت مختل شده است. قرار نیست ستون شیپوری یکپارچه به نظر برسد، بلکه می بایست پویا بوده و تحرک ایجاد کند، و سبکی ظاهری به ساختار ببخشد. مانوئل توسان ستون شیپوری را اینگونه ت
عریف می کند: «یک عضو باربر، با مقطع مربع یا مستطیل، که از عناصر متعدد تشکیل شده اند: هرم ها و منشورهای ناقص، متوازی السطوح ها، شاخ و برگ روی هم چیده شده، مدال ها، حلقه های گل، دسته های گل، گلدسته ها. تمامی تزیینات گیاهی اند و بر اشکال هندسی به کار رفته اند». سرستون. سرستونها معمولاً خط یک قرنیز شکسته را برجسته می کنند و کامل و بی نقص هستند. یا ممکن است توسط یک لوح افقی به ستون شیپوری دیگری متصل شده باشند. سرستون های شیپوری معمولاً از نوع کورینتی هستند. البته استثناهایی هم وجود دارد. برای نمونه، در کاپیلا دل ساگراریو برای کلیسای جامع سگوویا توسط هرونیمو دبالباس، تزیینات گیاهی و سرهای فرشته های کوچک جایگزین سرستون شیوه کورینتی می شوند. ستون های دوقلو. مشابه سبک باروک با استفاده از ستون های دوقلو، استفاده از ستون شیپوری دوقلو از ویژگی های برخی از ساختمان های چوریگوئرسک است. در کنار سبک های دیگر. ستون های شیپوری بین دورهٔ فرا-باروک و ظهور سبک های نئوکلاسیک استفاده می شدند؛ بنابراین، بااینکه ستون های شیپوری سبک متمایزی دارند، گاهی در کنار ستون های سلیمانی و کلاسیک به کار می روند. نمونه خوبی از این پدیده، سان فرانس
یسکو آپاتپک در پوئبلا است. پیشینه. خاستگاه. در پایان نامه اش، "ساختمان کالیفرنیا: نمونه ای از باروک بد فهمیده شده"، ریچارد آمرو ادعا می کند میکل آنژ اولین شخصی است که از ستون نما به شکل شیپوری در کتابخانه لورنزی (۱۵۲۶) استفاده کرد. از طرفی، جان اف. موفیت در پایان نامه اش، "«خیمه متروپولیتن، وندل دیترلین» و ستون شیپوری"، اظهار می کند که خوان د آرفه ای ویلافانه می تواند اولین فرد شناخته شده ای باشد که به ستون شیپوری اشاره کرده است. این موضوع در اثر آرفه با عنوان "«شرح طرح نگهداری از کلیسای سویل»" (۱۵۸۷) قابل مشاهده است. بنابراین، منشأ ستون شیپوری مورد اختلاف نظر میان دانش پژوهان است. اسپانیا و اسپانیای نو. معمار مشهوری که استفاده از ستون شیپوری را رواج داد، خوزه بنیتو د چوریگوئرا است که سبک چوریگوئرسک به نام او نامگذاری شده است. اولین کارهای او با ستون شیپوری در کاپیلا دل ساگراریو برای کلیسای جامع سگوبیا (۱۶۹۰) و صومعه سن استبان، سالامانکا (۱۶۹۳) بود. خورخه د بالباس معمار اسپانیایی بود که در سال ۱۷۱۷ به مکزیک (اسپانیای نو) نقل مکان کرد و ستون شیپوری را به دنیای جدید معرفی کرد. اثر او رتابلو د لوس ریس در کلیسای
جامع مکزیکوسیتی (۱۷۱۸–۳۷) اولین بنایی بود که ستون شیپوری را در دنیای جدید به نمایش گذاشت. دوران ستون شیپوری فقط تا سال ۱۷۸۳ با تأسیس آکادمی سان کارلوس، یک مدرسه معماری در اسپانیای نو، به طول انجامید. با این حال، در این دوره کوتاه زمانی از سال ۱۷۳۶، زمان تکمیل رتابلو د لوس ریس، تا سال ۱۷۸۳، بسیاری از بناها در اسپانیای نو (مکزیک) دارای نما یا محراب هایی با ستون شیپوری بودند. با توجه به کاهش محبوبیت ستون شیپوری، ستون های سلیمانی و شیوه های معماری کلاسیک غربی در سراسر اسپانیا و اسپانیای جدید احیا شدند. این امر منجر به تخریب یا جایگزینی بسیاری از بناهای به سبک ستون شیپوری با ستون های کلاسیک در دهه های آخر قرن ۱۸۰۰ شد.
ستون پارسی یا ستون تخت جمشیدی شکل متمایزی از ستون است که در دوره معماری هخامنشیان در ایران باستان توسعه یافت و احتمالاً شروع آن اندکی پیش از ۵۰۰ سال قبل از میلاد بوده است. این گونه ستون ها عمدتاً از بازمانده های تخت جمشید شناخته می شوند، جایی که ستون های اصلی عظیم دارای یک پایه، بدنه شیاردار و یک سرستون با دو جانورِ پشت به پشت هستند که اکثراً نماد گاو دارند. کاخ های هخامنشی دارای تالار ستون دار عظیمی به نام آپادانا بودند که توسط چندین ردیف ستون در داخل نگهداری می شدند. تالار تخت یا «تالار صدستون» در تخت جمشید با ابعاد ۷۰ × ۷۰ متر توسط شاهنشاه هخامنشی، اردشیر یکم ساخته شد. تالار ستون دار حتی بزرگتر است. اینها اغلب شامل یک تخت سلطنتی برای پادشاه بودند و برای مجالس بزرگ تشریفاتی استفاده می شدند. تالارهای ستون دار بزرگ مانند تالارهای تخت جمشید و شوش می توانستند همزمان ده هزار نفر را در خود جای دهند. هخامنشیان تجربه کمی در معماری سنگی داشتند، اما توانستند هنرمندان و صنعتگرانی را از سراسر امپراتوری گستردهٔ خود گرد هم آورند تا یک سبک ترکیبی-امپراتوری ایجاد کنند که از تأثیرات میان رودان، مصر و لیدیه در آناتولی، و همچ
نین تمدن ایلام در خود ایران برخوردار بود. این سبک احتمالاً در کاخ آپادانای شوش توسعه یافته اما بیشترین و کامل ترین آثار به جا مانده از آن را در تخت جمشید می یابیم، جایی که چندین ستون هنوز پابرجا هستند. ساخت وساز بناهای شاهنشاهی به این سبک با حمله اسکندر مقدونی در سال ۳۳۰ قبل از میلاد و آتش زدن تخت جمشید به طرز ناگهانی متوقف شد. شرح و توصیف. اشکال ستون ها و سرستون ها در بین ساختمان های مختلف تا حدودی متفاوت است. به طور کلی سرستون ها با دو حیوان به شدت تزئین شده و پشت به پشت تراشیده می شوند که از ستون بیرون زده اند. اینها به عنوان براکت (در معماری) برای حمایت از فرسب یا تیرهای سقف عمل می کنند، در حالی که پشت صاف حیوانات نیز تیرهایی که در زوایای قائم قرار می گیرند را نگه می دارند (بازسازی ستون در موزه لوور در تصویر زیر را ببینید). از آنجایی که حیوانات بیرون زده هستند، می توان آنها را نوعی پیش قراولی به حساب آورد. گاو نر رایج ترین حیوان در این ستون هاست، اما شیر، گاو نر با سر انسان به سبک گاو بال دار آشوری، و شیردال با سر عقاب و بدن شیر نیز در این سبک معماری دیده شده اند. گاو و شیر ممکن است منعکس کنندهٔ نمادپرداز
ی های نوروز، سال نوی ایرانی در اعتدال بهاری، از نبردی ابدی بین گاو نر به عنوان تجسم ماه، و یک شیر به عنوان تجسم خورشید باشند. نوروز روزی بود که ملل خراجگزار، هدایای سالانه خود را به پادشاه تقدیم می کردند، همان طور که در نقش برجسته های پلکان های تخت جمشید به تصویر کشیده شده است. برخی بر این باورند که ساخت تخت جمشید به طور خاص برای بزرگداشت نوروز بوده است. سرستون بسیار بلندتر از اکثر سبک های ستونی دیگر است. در حالی که برخی از ستون های کوچکتر به سرعت از مجسمه حیوانات به بدنه ساده و بدون نقش و نگار در پایین منتقل می شوند، نمونه های بزرگتر و باشکوه تر دارای یک بخش میانی بلند با پیچکهای دوگانه در بالا و به طور معکوس در پایین با ناحیهٔ مربع شکلی با شیارهای طولی هستند. البته بدنهٔ اصلی ستون گرد است. در بالای بدنهٔ اصلی و گرد، دو بخش با طرح هایی شُل و آزاد با الهام از گیاهان وجود دارد. بخش بالایی شکلی شبیه به «سرستون نخل» دارد که با بالا رفتن پهن می شود و بخش پایینی یادآور برگ هایی است که به سمت پایین خم شده اند. سرستونهای دیگر حیوانات و دو عنصر پایینی مبتنی بر گیاه را دارند، اما فاقد بخش میانی با پیچک ها هستند. سرستو