Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م نصب شده در کارخانه دارای حسگر در داخل رینگ هستند و باتری ها قابل تعویض ندارند. برای تعویض باتری خالی باید لاستیک خودرو را جدا کرد، بنابراین عمر طولانی باتری مطلوب است. برای صرفه جویی در مصرف انرژی و افزایش عمر باتری، بسیاری از حسگر مستقیم هنگام پارک کردن خودرو اطلاعات را منتقل نمی کنند (که نظارت بر لاستیک زاپاس را حذف می کند). برای اینکه واحدهای حسگر مستقیم خودکار نصب شده توسط خودروساز به درستی کار کنند، باید موقعیت سنسور را تشخیص دهند و باید سیگنال های سایر وسایل نقلیه را نادیده بگیرند. مشکلات تعمیر و نگهداری. خوردگی پایه سوپاپ. نسل اول حسگرهای فشار لاستیک که با سوپاپ یکپارچه هستند ممکن است دچار خوردگی شوند. درپوش های فلزی دریچه ها می توانند به دلیل خوردگی گالوانیکی به سوپاپ هایشان گیر کنند و تلاش برای برداشتن این درپوش ها می تواند به شکستن میله منجر شود و سنسور را از بین ببرد. تنش زیاد به میله سوپاپ باد می تواند تعمیر نشتی لاستیک را پیچیده کند و احتمالاً به تعویض حسگر نیاز خواهیم داشت. سازگاری درزگیر تایر. در مورد سازگاری درزگیرهای لاستیک غیر کارخانه ای که همراه با حسگرهای فشار باد استفاده می شوند اختلاف
نظر وجود دارد. برخی از تولیدکنندگان درزگیرها ادعا می کنند که محصولاتشان واقعاً سازگار هستند، اما برخی دیگر هشدار دادند که «درزگیر ممکن است با حسگر تماس پیدا کند که حسگر را موقتاً از کار بیندازد. این مسئله ادامه دارد تا زمانی که توسط یک متخصص مراقبت از لاستیک به درستی تمیز، بازرسی و نصب مجدد شود». استفاده از چنین درزگیرها ممکن است ضمانت حسگر فشار را باطل کند. نگرانی های حفظ حریم خصوصی با حسگر مستقیم. از آنجا که هر تایر یک شناسه منحصر به فرد را منتقل می کند، وسایل نقلیه ممکن است به راحتی با استفاده از حسگرهای موجود در طول جاده ردیابی شوند. این نگرانی را می توان با رمزگذاری ارتباطات رادیویی از حسگرها برطرف کرد، اما چنین مقررات حفظ حریم خصوصی توسط NHTSA تعیین نشده بود. خودروهای سنگین. مقررات اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه ایالات متحده فقط برای وسایل نقلیه زیر ۱۰۰۰۰ پوند اعمال می شود. برای وسایل نقلیه سنگین (کلاس ۷ و ۸، وزن ناخالص وسیله نقلیه بیشتر از ۲۶۰۰۰ پوند)، اکثر سیستم های ذکر شده در بالا به خوبی کار نمی کنند و نیاز به توسعه سیستم های دیگر وجود دارند. وزارت حمل و نقل ایالات متحده مطالعات متعددی را برای یافتن
سیستم هایی که در بازار سنگین کار می کنند با مشخص کردن اهداف مورد نیاز در این بازار سفارش داده است. انجمن بین المللی مهندسان خودرو سعی کرده بهترین شیوه ها دراین زمینه را منتشر کند زیرا مقررات قانونی برای وسایل نقلیه سنگین عقب مانده است. تمکین قانونی. ایالات متحده آمریکا. اولین کشوری که این حسگرها را اجباری کرد، ایالات متحده آمریکا بود. در اوایل دهه ۲۰۰۰، تصادفات رانندگی متعددی مانند واژگونی و انفجار لاستیک به دلیل سطح ناکافی فشار هوا رخ داد. NHTSA لاستیک های پنچر را به عنوان یک تهدید بالقوه برای ایمنی در نظر گرفت که به زودی با تصویب استاندارد ۱۳۸ ایمنی وسایل نقلیه موتوری فدرال []در مورد استفاده از سیستم های ناظر فشار تایر برای هر وسیله نقلیه تا سپتامبر ۲۰۰۷ دنبال شد کره جنوبی. سیستم های ناظر فشار تایر برای هر وسیله نقلیه زیر ۳٫۵ تن فروخته شده پس از سال ۲۰۱۳ اجباری شد. بعداً در سال ۲۰۱۵، هر وسیله نقلیه بدون در نظر گرفتن اندازه آن باید حسگر فشار داشته باشد. در سال ۲۰۱۱، هیوندای موبیس با موفقیت سیستم های ناظر فشار تایر را توسعه داد و اولین بار آن را در محصول ولاستر به کار برد. در نتیجه مصرف انرژی سنسور حدود ۳۰ د
رصد کمتر از محصولات موجود است که باعث کاهش حجم باتری و کاهش بیش از ۱۰ درصدی وزن سنسور می شود.
زندانی و فیلم اکشن، جنایی و دلهره آور هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی لوکیش کاناگاراج است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارتی، نارین و آرجون داس ایفای نقش کرده اند. در این فیلم که عمدتاً در یک شب اتفاق می افتد، یک زندانی که اخیراً آزاد شده است، در ازای ملاقات با دخترش، پلیس های مسموم را در حین فرار از دست مجرمان به بیمارستان می برد. لوکیش در ابتدا پس از موفقیت فیلم کلان شهر (۲۰۱۷) روی دو فیلمنامه کار کرد که به دلیل مشکلاتی در مورد تحقیقات گسترده و فرآیند انتخاب بازیگر، کار روی آنها را کنار گذاشت تا اینکه با یک مقاله خبری در مورد زندگی یک زندانی سابق مواجه شد. او در ابتدا می خواست منصور علی خان نقش اصلی را بازی کند، اما در طول فرآیند نگارش، از کارتی خواسته شد که نقش اصلی را بازی کند و بودجه بیشتر افزایش یافت. فیلمبرداری اصلی در دسامبر ۲۰۱۸ آغاز شد و تا آگوست ۲۰۱۹ به پایان رسید. بخش عمده ای از فیلم در شب فیلمبرداری شد. این فیلم بدون آهنگ است و موسیقی آن توسط سم سی. اس ساخته شده است. فیلمبرداری و تدوین به ترتیب توسط ساتیان سوریان و فیلومین راج انجام شد. فیلم «زندانی» در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹، پیش از جشنوا
ره دیوالی، اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبتی از منتقدان روبرو شد و با فروش ۱۰۵ کرور روپیه در سراسر جهان، به یکی از پرفروش ترین فیلم های تامیل سال ۲۰۱۹ تبدیل شد. این فیلم در اوت ۲۰۲۰ برای نمایش رسمی در جشنواره بین المللی فیلم هند تورنتو انتخاب شد. فیلم زندانی به زبان هندی با نام بهولا (۲۰۲۳) بازسازی شد.
رایوانی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده-ترانه پرداز و هنرمند رقص اهل تانزانیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی بنیانگذار و رئیس شرکت موسیقی «نکست لِـوِل میوزیک» است. رایوانی نخستین بازیگر تانزانیایی/آفریقایی است که در صحنه ام تی وی/ئی ام ای برنامه اجرا نمود، اولین هنرمند تانزانیایی با ۱۰۰ میلیون پخش در «بوم پلی» و تنها هنرمند تانزانیایی است که تاکنون «جایزه بی ئی تی» را برده است.
استان خودگردان آدیغیه (به لاتین: Adyghe Autonomous Oblast) یکی از ابلاست های خودمختار اتحاد شوروی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است که در سرزمین قفقاز شمالی واقع شده بود. این استان خودگردان از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۱ میلادی وجود داشت. استان خودگردان چرکس (آدیغیه) در ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۲ در درون جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی در قلمروهای استان آزوف-دریای سیاه که عمدتاً توسط مردم آدیغیه ساکن شده بودند، تأسیس شد. در آن زمان کراسنودار مرکز اداری این استان بود. در ۲۴ اوت ۱۹۲۲، بی درنگ پس از ایجاد آن، به استان خودگردان آدیغیه (چرکس) تغییر نام داد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۲۴، بخشی از سرزمین قفقاز شمالی شد. این استان در ژوئیه ۱۹۲۸ به استان خودگردان آدیغیه تغییر نام داد. در ۱۰ ژانویه ۱۹۳۴، این استان خودگردان بخشی از سرزمین جدید آزوف-دریای سیاه شد که از منطقه قفقاز شمالی جدا شد. شهر مایکوپ و مناطق اطراف آن به استان آدیغیه افزوده شد و مایکوپ مرکز اداری این استان خودمختار در سال ۱۹۳۶ تعیین شد. استان خودگردان آدیغیه زمانی که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۷ تأسیس شد بخشی از منطقه کراسنودار شد. در ۲۸ آوریل ۱۹۶۲، ناحیه تولا در سرزمین کراسنودار، به این
استان افزوده شد و منطقه خودگردان به شکل کنونی آن درآمد. در ۳ ژوئیه ۱۹۹۱، این استان خودگردان به وضعیت جمهوری تحت صلاحیت فدراسیون روسیه ارتقا یافت و به جمهوری آدیغیه تغییر نام داد.
جواد روحی (۱۵ مهر ۱۳۷۰ – ۹ شهریور ۱۴۰۲) شهروند ایرانی و از بازداشت شدگان اهل آمل در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود. او در شهریور ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی نظام جمهوری اسلامی ایران بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب ساری به سه بار اعدام محکوم شده بود. این حکم، بعدتر در دیوان عالی کشور نقض و جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه انقلاب ساری ارسال شده بود. روحی در ۹ شهریور ۱۴۰۲، پس از انتقال از زندان در بیمارستان شهید بهشتی نوشهر درگذشت. نظریه پزشکی قانونی در مورد مرگ وی، «تداخلات دارویی با اشاره به تزریقات مکرر دارو توسط بهیار در بهداری زندان ساعاتی پیش از مرگ وی» اعلام شد. به گفتهٔ وکیل جواد روحی، جرم او «رقصیدن در تجمع اعتراضی و به آتش افکندن روسری چند زن معترض» بوده است. در دی ۱۴۰۱ کمیتهٔ پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، در گزارشی به شرحِ «شکنجه هایِ ترسناک» جواد روحی پرداخته و نوشته بود او در زندانِ سپاه پاسداران برای گرفتنِ اعترافِ اجباری تحتِ فشار قرار گرفته و قدرتِ تکلم را بر اثرِ شکنجه از دست داده است. شکنجه. در دی ۱۴۰۱ کمیتهٔ پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، در گزارشی به شرحِ «شکنجه هایِ ترسناک» جواد روحی پرداخته و نوشته
بود او در زندانِ سپاه پاسداران برای گرفتنِ اعترافِ اجباری تحتِ فشار قرار گرفته و قدرتِ تکلم را بر اثرِ شکنجه از دست داده است. در بهمن ۱۴۰۱ —نمایندهٔ پارلمان و دبیرکل حزب کمونیست اسپانیا— در توییتی خواستار آزادی جواد روحی و لغو حکم اعدام او شد و گفت به کمپین فعالان حقوق بشری ایران پیوسته و کفالت وی را پذیرفته است. هم زمان عفو بین الملل اعلام کرد که جمهوری اسلامی باید فوراً «محکومیت ناعادلانه» و حکم اعدام عرشیا تک دستان، محمدمهدی محمدی فرد و جواد روحی را که زیر «شکنجه های هولناک (سپاه پاسداران)، از جمله شلاق، شوک الکتریکی، وارونه آویزان شدن و تهدید به مرگ با اسلحه قرار گرفته» لغو کند. به گفتهٔ این سازمان، روحی در نتیجهٔ شکنجه های جسمی و روانی دچار اختلال گفتاری و حرکتی، عوارض گوارشی، بی اختیاری ادرار و آسیب دیدگی عضلانی شده بود. یک ماه پس از مرگ روحی چند برگ از دست نوشته های او در زمان بازداشتش توسط آتنا دائمی در توییتر منتشر شد. خانوادهٔ جواد روحی صحت این دست نوشته ها را تأیید کرده اند. روحی در این نوشته ها شکنجه های جسمی و روحی خود را از زمان بازداشت در شامگاه ۳۰ شهریور سال ۱۴۰۱ شرح داده و نوشته است که «تا صب
ح هدف ضرب و شتم و شکنجه با شوکر قرار گرفته است». به گفتهٔ او شدت شکنجه ها به حدی بوده که جای عمل جراحی کمرش در سال ۱۴۰۰ زیر مشت و لگد و ضربات شدید باز شده است. روحی در جای دیگری اشاره کرده که بازجوها سه شبانه روز به کف پاهایش شلاق و باتوم زده اند و بر اثر این ضربات، پای راستش فلج و بی حس شده است. او در نوشته هایش تأکید کرده که تمامی اعترافاتش دربارهٔ اتهامات آتش زدن قرآن، توهین به مقدسات و تخریب اماکن دولتی زیر شکنجه و از ترس جان بوده و در جایی دیگر نوشته: «با این طرز شکنجه شدید حتی قوی ترین و سالم ترین آدم های اجتماع تن به اعتراف اجباری می دهند چه برسد به بنده». درگذشت. جواد روحی در بامداد روز پنجشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۲ از زندان به بیمارستان شهید بهشتی نوشهر منتقل شد و پس از انتقال به بیمارستان جان باخت. قوه قضاییهٔ ایران دلیل مرگ روحی را اعلام نکرد و به این توضیح کفایت کرد که او پس از آن که دچار تشنج شده به بیمارستان منتقل شده و با بی نتیجه بودن اقدامات درمانی درگذشته است. ساعتی پیش از اعلام رسمی خبر مرگ روحی، چند فعال حقوق بشر ضمن اعلام جان باختن او در شبکه های اجتماعی، مقام های قضایی و امنیتی ایران را به کشتن
او متهم کرده بودند. براساس گزارش خبرگزاری میزان روحی روز چهارشنبه ۸ شهریور ساعت ۱۷:۳۰ به بهداری زندان مراجعه کرده و داروی دیکلوفناک و سرماخوردگی برایش تجویز شده است. او بار دیگر ساعت ۲۰:۰۰ همان روز به بهداری زندان مراجعه کرده و پس از ۱۵ دقیقه اکسیژن درمانی به بند بازگردانده شده است. به گفتهٔ هم بندی های روحی «او زمانی که به بند بازگردانده شد حالش اصلاً خوب نبود. باید حتماً به بیمارستان فرستاده می شد. اما هربار به بهداری زندان رفت او را به بند برگرداندند. توجهی به وضعیتش نکردند تا وقتی که کار از کار گذشت». در ادامهٔ گزارش میزان آمده است جواد روحی پس از آن که در ساعت ۳:۳۰ بامداد پنج شنبه ۹ شهریور دچار تشنج شد به بیمارستان بهشتی نوشهر منتقل شد. نظریه پزشکی قانونی در مورد مرگ جواد روحی، «تداخلات دارویی با اشاره به تزریقات مکرر دارو توسط بهیار در بهداری زندان ساعاتی پیش از مرگ وی» اعلام شد. وکیل جواد روحی درپی وصول نظریه پزشکی دربارهٔ علت فوت موکلش در زندان، پرونده ای علیه رئیس و بهیار زندان نوشهر به اتهام «قتل نفس» تشکیل و به دادسرا ارجاع داد. پیکر جواد روحی شامگاه ۹ شهریور در روستای کلیکان آمل به خاک سپرده شد. د
رخواست دیده بان حقوق بشر. دیده بان حقوق بشر، خواهانِ دخالتِ کمیته حقیقت یاب سازمان ملل در مرگ مشکوک جواد روحی شد. سازمان دیده بان حقوق بشر طی بیانیه ای اعلام کرد که جواد روحی، به شدت تحت شکنجه بوده و به همین دلیل خواهان دخالت کمیته حقیقت یاب سازمان ملل در پرونده مرگ مشکوک او شد. این سازمان مستقل حقوق بشری از قول یک منبع آگاه گزارش کرده که جواد روحی در مدت بازداشت از سوی "اطلاعات سپاه شهرستان ساری" تحت شدیدترین شکنجه ها بوده است، از جمله اینکه به مدت ۴۰ روز او را در سلول انفرادی نگه داشته و به خانواده اش اطلاع نداده اند. او در طول بازداشت، مدت ها در «دمای زیر صفر» نگه داشته شده است.
خطر اطلاعات "خطری است که از انتشار اطلاعات (واقعی) ناشی می شود که ممکن است سبب آسیب شود یا برخی از عوامل را قادر به ایجاد آسیب کند، همان طور که فیلسوف نیک بوستروم در سال ۲۰۱۱ تعریف کرد، در اطلاعات حساسیت موجود است، یک مثال می تواند دستورالعمل ایجاد یک سلاح گرمایی هسته ای باشد. طبقه بندی. باستروم انواع خطرهای اطلاعاتی زیر را در میان بسیاری از انواع دیگر پیشنهاد می کند:
خطر توسعه ساحلی ، چیزی است که بر محیط طبیعی توسط فعالیت ها و محصولات انسانی تأثیر می گذارد. همان طور که سواحل توسعه یافته تر می شوند، مولفه آسیب پذیری معادله افزایش می یابد زیرا ارزش بیشتری برای خطر وجود دارد. مؤلفه احتمال معادله نیز از نظر وجود ارزش بیشتر در ساحل افزایش می یابد، بنابراین احتمال وقوع وضعیت خطرناک بیشتر است. اساساً انسان ها با حضور خود خطر ایجاد می کنند. در یک مثال ساحلی، فرسایش فرآیندی است که به طور طبیعی در خلیج کانتربری به عنوان بخشی از ژئومورفولوژی ساحلی منطقه و جریان های قوی بلند ساحلی اتفاق می افتد. این فرایند زمانی به خطر تبدیل می شود که انسان با توسعه آن و ایجاد ارزش در آن منطقه، با آن محیط ساحلی تعامل داشته باشد. خطر طبیعی به عنوان آزاد شدن انرژی یا موادی تعریف می شود که انسان را تهدید می کند یا آنچه را که ارزش دارد. در یک بافت ساحلی، این خطرها از نظر زمانی و مکانی متفاوت است، از انتشار نادر، ناگهانی و عظیم انرژی و مواد مانند یک رویداد طوفانی بزرگ یا سونامی، تا انتشار مزمن مداوم انرژی و موادی مانند فرسایش بلندمدت ساحلی یا افزایش سطح دریا. این نوع خطرهای ساحلی، به ویژه در مورد فرسایش و
ویژگی های پیرامون فرسایش است که این مقاله روی آن تمرکز دارد.
خوشحال تر () ترانه ای است که توسط خواننده و ترانه سرای آمریکایی اولیویا رودریگو نوشته و ضبط کرده است که به عنوان هشتمین آهنگ از اولین آلبوم استودیویی ترش رودریگو دیده می شود که در ۲۱ مه ۲۰۲۱ از طریق گفن رکوردز منتشر شد. این آهنگ توسط دن نیگرو تهیه شده است. از نظر موسیقایی، خوشحال تر یک تصنیف پیانوی فولک-پاپ است که بر روی یک تولید باس عمیق است. اشعار این آهنگ جزئیاتی از تلاش برای جدایی از یکدیگر است و در عین حال خودخواهانه آرزو می کند که شریک سابق خود کمتر از رابطه جدید خود راضی باشد. این آهنگ پس از انتشار ترش مورد تحسین منتقدان موسیقی قرار گرفت و بسیاری آن را به عنوان یکی از بهترین آهنگ ها و آهنگ های برجسته آلبوم نامیدند.
زیتا (به عربی: زیتا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. زیتا ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
طنبوریت (به عربی: طنبوریت) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. طنبوریت ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
عرب طبایا (به عربی: عرب طبایا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. عرب طبایا ۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
خطر زیست محیطی به ماده، حالت یا رویدادی گفته می شود که می تواند محیط طبیعی اطراف را تهدید کند یا بر سلامت افراد تأثیر منفی بگذارد، از جمله آلودگی و بلایای طبیعی مانند توفان و زلزله. خطرها را می توان در چهار نوع طبقه بندی کرد:
انبارهای کانادا، آشویتس () که هم چنین با نام ساده شدهٔ کانادا شناخته می شوند، اماکن انباری اردوگاه کار اجباری آشویتس در لهستان تحت اشغال آلمان در هنگام هولوکاست بودند. اماکنی بودند که برای ذخیره دارایی های برداشته شده از زندانیان، به طور عمده یهودیانی که در هنگام ورود در اتاق های گاز به قتل رسیده بودند، استفاده می شد.
بازار سیاه و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۰ و به کارگردانی ویجی آناند است. در این فیلم بازیگرانی همچون دو آناند، وحیده رحمان، ناندا، چتان آناند، رشید خان، لیلا چیتنیس و هلن ایفای نقش کرده اند.
صرفند یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. صرفند ۱۰٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
صالحیه (به عربی: الصالحیة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. صالحیه ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سکسکیه (به عربی: السکسکیة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. سکسکیه ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
میندزیخوت (؛ ) شهری در استان لهستان بزرگ و مرکز اداری شهرستان میندزیخوت است. این شهر در کرانهٔ جنوبی رود وارتا در حدود ۷۵ کیلومتری غرب پوزنان واقع شده و ۱۰٬۹۱۵ جمعیت دارد. (آمار ۲۰۱۹). پس از تهاجم آلمان به لهستان در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال لهستان، عده ای از اهالی این شهر در نوامبر ۱۹۳۹ در جریان "اینتلیگنتساکتسیون" کشته شدند. نیروهای آلمان نازی یک زندان در این شهر ساخته بودند.
قناریت (به عربی: قناریت) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. قناریت ۲۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
قاقعیه صنوبر (به عربی: قعقعیة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. قاقعیه صنوبر ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بمب (به ) یا لباس خنثی سازی مهمات انفجاری (ئی اودی) (به ) یا لباس انفجار (به )، یک لباس زرهی سنگین است که برای مقاومت در برابر فشار ایجاد شده توسط بمب و هر قطعه ای که ممکن است بعد از انفجار بمب تولید شود، طراحی شده است. این لباس معمولاً توسط پرسنل آموزش دیده ای که سعی در خنثی سازی بمب دارند استفاده می شود. برخلاف زره های بدن بالستیک، که معمولاً روی محافظت از تنه و سر تمرکز می کنند، لباس بمب باید از تمام قسمت های بدن محافظت کند، زیرا خطرات ناشی از انفجار بمب کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهد. قسمت هایی از لباس بمب، برای حداکثر محافظت روی هم قرار می گیرند و لباس به روش های مختلف از بدن محافظت، و همچنین پرتابه های ناشی از یک وسیلهٔ منفجر شده را منحرف یا متوقف می کند. این لباس، فشار موج انفجاری که به فرد داخل لباس منتقل می شود را متوقف کرده یا تا حد زیادی کاهش می دهد. اکثر لباس های بمب، مانند لباس بمب پیشرفته، از لایه های کولار، فوم و پلاستیک برای انجام این عملکردها استفاده می کنند. به منظور به حداکثر رساندن محافظت، لباس های بمب با یک جفت دستکش قابل تعویض و اتصالات محافظ مچ ارائه می شود. این کار، به دست های فردی که
آن را پوشیده، تحرک و محافظت لازم برای کار می دهد و از آلودگی متقابل شواهد یافت شده (مانند اثر انگشت) جلوگیری می کند. تکنسین های ئی اودی لباس های بمب را در طول مراحل شناسایی، ایمن سازی یا رویه های اختلال در تهدیدات احتمالی یا تأیید شده انفجاری می پوشند. در صورت منفجر شدن دستگاه انفجاری تهدید کننده، چنین لباس هایی باید در برابر تکه تکه شدن، فشار بیش از حد انفجار و اثرات حرارتی و درجه سوم محافظت کنند. در عین حال، این لباس می تواند به طور قابل توجهی مانع تحرک یا آگاهی موقعیتی فردی که در آن قرار دارد شود. طوریکه در متن بالا ذکر گردیده ، لباس بمب جهت محافظت تمام بدن طراحی شده است و این لباس ( طراحی جدید ) از هفت قسمت ساخته شده . ۱.کلاه ۲.ژاکت ۳.دستکش ۴.پشت بند ۵.بیضه بند ۶.ساق بند ( پاچه ها ) ۷.پا پوش ( کفش ها ) جهت سهولت در کار تکنیسین ( خنثی کننده ) بمب امکاناتی هم در لباس وجود دارد : ۱.تهویه هوا ( سرد کن ، بخار شکن ) در کلاه ۲.چراغ جهت دید بهتر در شب ۳.میکروفن جهت صحبت کردن ۴.اسپیکر جهت پخش صدای تکنیسین ۵.برق اضطراری در زمان از کار افتادن باطری های اصلی مسائل مربوط به ارگونومی. برای متوقف کردن مؤثر موج انفجار،
لایه های ضخیم کولار، فوم و پلاستیک برای جلوگیری از آسیب جدی بدن مورد نیاز است. از آنجایی که کل بدن نیاز به محافظت دارد، لباس بمب به دست آمده سنگین است ( یا بیشتر) و گرما به حدی است که ریسک گرمازدگی جان فرد را به خطر می اندازد و حرکت را مختل می کند. به همین دلیل، اغلب یک نفر پس از شناسایی، لباس بمب را می پوشد تا برای خنثی سازی به وسیله انفجاری نزدیک شود. وزن لباس غالباً با میزان محافظتی که می تواند ایجاد کند، رابطه مستقیم دارد؛ بنابراین طیف وسیعی از لباس های بمب گذاری در دسترس هستند تا سازمان ها بتوانند در صورت امکان حفاظت مورد نیاز را بدون تحمل وزن غیرضروری لباس انتخاب کنند. یک لباس بمب مینیمال شامل یک ژاکت، پیش بند و کلاه ایمنی است که وزن آن کمتر از می باشد. این موارد به عنوان موارد مناسب برای فعالیت های مین روبی ذکر شده اند اما برای فعالیت های مرتبط با ئی اودی مناسب نیستند. مواد به کار رفته در یک لباس بمب، که آن لباس را واجد شرایط محافظت می کند، نمی تواند گرمای تولید شده توسط بدن را آزاد کند. نتیجه می تواند گرمازدگی باشد که منجر به بیماری، آشفتگی و کاهش توانایی فرد برای انجام وظیفه شود. جدیدترین مدل لباس ها
ی بمب شامل سیستم های خنک کننده با باتری برای جلوگیری از گرمازدگی است. یک مطالعه سازنده ادعا می کند که سیستم های خنک کننده داخلی در لباس های بمب و به کاربر کمک می کنند تا یک ساعت (حتی در یک محیط بسیار گرم) در دمای قابل کار باقی بماند.
تور ترش () اولین تور کنسرت توسط اولیویا رودریگو، خواننده، ترانه سرا و بازیگر آمریکایی در حمایت از اولین آلبوم استودیویی او، ترش (۲۰۲۱) بود. در ۶ آوریل ۲۰۲۲ در پورتلند، اورگن، با نمایش در سراسر آمریکای شمالی و اروپا آغاز شد. در ۷ ژوئیه در لندن به پایان رسید و شامل ۴۸ نمایش بود. گریسی آبرامز، هالی هامبرستون، چاپل روان، و بیبی کوئین به عنوان بازیگران افتتاحیه حضور داشتند.
الژبیتا ژایونتسوونا (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وابانک"، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "" و "سکسمیشن" اشاره نمود.
کفرحتی (به عربی: کفرحتی) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است. کفرحتی ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کفر شلال (به عربی: کفرشلال) روستایی است که در شهرستان صیدا در کشور لبنان واقع شده است.
کفر بیت (به عربی: کفر بیت) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صیدا واقع شده است.
کی برد؟ کی باخت؟ و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی راکش کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیشور کومار، آمریش پوری، آریونا ایرانی و آمیتاب باچان ایفای نقش کرده اند.
کیم جی هیون (؛ زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۸۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او از دپارتمان بازیگری دانشگاه ملی هنر کره فارغ التحصیل شده است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۰۶ آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در تئاترهای موزیکال، فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی مختلفی حضور پیدا کرده است. کیم جی هیون به خاطر ایفای نقش در "لبخند پر کشیده از نگاهت" (۲۰۱۸) و "عدالت" (۲۰۱۹) شناخته می شود. او در فیلم هایی همچون "همدردی" (۲۰۰۶) و "یک برکه کوچک" (۲۰۰۹) نیز ایفای نقش کرده است.
باشگاه فوتبال آئودا یک باشگاه فوتبال لتونی است که در بالاترین سطح فوتبال لتونی (لیگ برتر فوتبال لتونی) بازی می کند. آنها در ککاوا، نزدیک پایتخت، ریگا مستقر هستند. افتخارات. جام حذفی فوتبال لتونی
استخر بی انتها (؛ اینفینیتی پول) فیلم دلهره آور علمی تخیلی به نویسندگی و کارگردانی برندون کراننبرگ است. این یک محصول مشترک بین المللی با بازی الکساندر اسکاشگورد، میا گاث و کلوپاترا کولمن است. این فیلم درباره یک نویسنده و همسرش در تعطیلات است که پس از یک حادثه رانندگی، فرهنگ تاریک یک کشور را کشف می کنند. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳ داشت و در ۲۷ ژانویه در ایالات متحده اکران شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و از فضاسازی و کارگردانی کراننبرگ تمجید شد. داستان. رمان نویس «جیمز فاستر» و همسرش «اِم»، زمانی را در استراحتگاهی در کشور ساحلی خیالی «لی تولکا» می گذرانند، و در آنجا جشنواره ای محلی در حال برگزاری است. نزاع مزمن زناشویی این زوج زمانی به اوج خود می رسد که «گابی»، یکی از طرفداران تنها رمانی که جیمز تا به امروز منتشر کرده است، از آن ها دعوت می کند تا با او و همسرش «آلبان» ملاقات کنند. این چهار نفر شام می خورند و تصمیم می گیرند روز بعد را با رانندگی در حومه شهر بگذرانند، اگرچه به آن ها هشدار داده شده است که گردشگران باید همیشه در محوطه است
راحتگاه بمانند. در یک ساحل، هنگامی که جیمز پشت درخت ادرار می کند، گابی به طور غیرمنتظره او را از پشت می گیرد و به او دست کام می دهد. پس از یک روز طولانی آفتاب گرفتن و آشپزی، گردشگران در حالت مستی به هتل خود بازمی گردند. در طول مسیر، جیمز به طور تصادفی با یک مرد محلی برخورد می کند و او را می کشد. گابی اصرار دارد که آنها نمی توانند با پلیس تماس بگیرند، زیرا این کشور فاسد است و آنها در امان نخواهند بود. روز بعد، جیمز دستگیر می شود و به او گفته می شود که مجازات جرم او برای کشتن و فرار کردن از محل حادثه، مرگ به دست نخستین پسر فرد کشته شده است. با این حال، این کشور دارای یک سیستم قضایی منحصر به فرد است که به موجب آن مجرمان می توانند با پرداخت هزینهٔ هنگفتی شبیه سازی شوند، سپس نسخهٔ شبیه سازی شدهٔ آن ها به جای خود فرد کشته می شود. جیمز که همسرش ثروتمند است، هزینه ای را می پردازد و سپس کشته شدن بدل خود را نظاره می کند. اِم از کل ماجرا وحشت زده می شود و می خواهد فوراً آنجا را ترک کند، اما جیمز از تماشای این صحنه هیجان زده می شود و می خواهد بماند. او گذرنامهٔ خود را پنهان می کند و ادعا می کند که آن را گم کرده است و همس
رش را تشویق می کند که به ایالات متحده بازگردد. جیمز اقامت خود را یک هفته تمدید می کند و دوباره با گابی و آلبان روبرو می شود. آن ها او را با گروه کوچکی از گردشگران غربی آشنا می کنند که همگی به جنایات سنگین محکوم شده اند و برای تماشای کشته شدن نسخه های شبیه سازی شدهٔ خود پول پرداخت کرده اند. این افراد سالانه به این استراحتگاه بازمی گردند، مرتکب جنایات فجیعی می شوند و برای تماشای سلاخی بدل های خود به دولت پول می دهند. در طی چند روز آینده، آن ها جیمز را تشویق می کنند تا به یک جنایتکار لیبرتین تبدیل شود، و او را تشویق می کنند تا مردم محلی را بکشد، در عیاشی ها و ارجی های مستی شرکت کند و کارکنان هتل را مورد آزار قرار می دهد. یک شب، جیمز فریب داده می شود تا با کلونی از خودش وحشیانه رفتار کند، که او گمان می کرد یک کارآگاه پلیس باشد که در ابتدا او را دستگیر کرده بود. در یک لحظه شفافیت و وحشت، جیمز پاسپورت مخفی خود را پس می گیرد و سعی می کند فرار کند، اما گروه توریستی او را مورد حمله قرار می دهند و او را از اتوبوسی که او را به فرودگاه می برد، می ربایند. گابی فاش می کند که او را رقت انگیز می بیند و این گروه از او برای سر
گرمی خود سوء استفاده می کنند، به این امید که او را به یک توریست قاتل تبدیل کنند. او به یک بیابان نزدیک فرار می کند. گابی هنگام فرار به پای او شلیک می کند. پس از ساعت ها سرگردانی، جیمز در مزرعه ای غش می کند، جایی که یک خانواده محلی او را برای بهبودی می برند. او در حالتی روان گردان، یک سری توهمات را تجربه می کند. هنگامی که او دوباره قدرت خود را به دست می آورد، دوباره با گروه گابی مواجه می شود که به او دستور می دهند یک نسخه از خودش را بکشد تا تغییر شکلش کامل شود. او در ابتدا قبول نمی کند، اما زمانی که کلون قصد کشتن او را دارد، جیمز او را تا حد مرگ کتک می زند. به عنوان پاداش، گابی سینه برهنه خود را در معرض دید جیمز قرار می دهد و او را به شیردادن دعوت می کند. روز بعد، در حالی که آنها به ایالات متحده بازمی گردند، سایر گردشگران به طور معمولی در مورد کارهای آینده خود صحبت می کنند، در حالی که جیمز به وضوح از وقایع چند روز گذشته متزلزل شده است. او که در فرودگاه منتظر پروازش است، تصمیم می گیرد به جای آن عقب بماند. او به استراحتگاه بسته برمی گردد و در میان بارش باران های موسمی تنها می نشیند. تولید. توسعه. برندون کراننبرگ