Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
"n را" عاملی از نوع I "n" ، و عملگرهای محدود شده را در فضای هیلبرت بی بعدی قابل تفکیک نامیده می شوند. عامل نوع I ∞ . عوامل نوع دوم. اگر پیش بینی های حداقلی وجود نداشته باشد اما پیش بینی های محدود غیرصفری وجود داشته باشد، به یک عامل از نوع II گفته می شود. این نشان می دهد که هر طرح "E" را می توان "نصف" کرد به این معنا که دو طرح "F" و "G" وجود دارد که معادل موری-فون نیومن هستند و "E" = "F" + "G" را برآورده می کنند. اگر عملگر هویت در یک عامل نوع II محدود باشد، ضریب از نوع II 1 گفته می شود. در غیر این صورت، گفته می شود که از نوع II ∞ است. بهترین فاکتورهای درک شده از نوع II عبارتند از عامل فوق محدود نوع II 1 و عامل فوق محدود نوع II ∞ که توسط یافت شد. اینها فاکتورهای فوق محدود منحصر به فرد از نوع II 1 و II ∞ هستند. تعداد بی شماری از عوامل دیگر از این نوع وجود دارد که موضوع مطالعه فشرده است. این نتیجه اساسی را ثابت کردند که یک عامل نوع II 1 یک حالت متناهی منحصر به فرد دارد و مجموعه آثار پیش بینی ها [0،1] است. ضریب نوع II ∞ دارای یک رد نیمه محدود است که تا مقیاس مجدد منحصر به فرد است و مجموعه آثار برآمدگی [0,∞] است.
مجموعه اعداد حقیقی λ به گونه ای که یک اتومورفیسم وجود داشته باشد که ردیابی را با ضریب λ تغییر می دهد، گروه بنیادی عامل ∞ نوع II نامیده می شود. حاصل ضرب تانسور یک ضریب نوع II 1 و یک عامل بی نهایت نوع I دارای نوع II ∞ است و برعکس هر عاملی از نوع II ∞ را می توان به این صورت ساخت. گروه بنیادی یک عامل نوع II 1 به عنوان گروه بنیادی حاصلضرب تانسور آن با ضریب نامتناهی (قابل تفکیک) از نوع I تعریف می شود. برای سال های متمادی، یافتن یک عامل نوع II که گروه بنیادی آن نبود یک مشکل باز بود. گروه واقعی های مثبت ، اما کونس سپس نشان داد که جبر گروهی فون نویمان از یک گروه گسسته قابل شمارش با خاصیت کژدان (T) (نمایش بی اهمیت در حالت دوگانه جدا شده است. فضا)، مانند SL(3، Z )، دارای یک گروه بنیادی قابل شمارش است. متعاقباً، سورین پوپا نشان داد که گروه بنیادی می تواند برای گروه های خاصی بی اهمیت باشد، از جمله حاصلضرب نیمه مستقیم Z 2 توسط SL(2, Z ). نمونه ای از یک عامل نوع II 1 جبر گروه فون نویمان از یک گروه گسسته نامتناهی قابل شمارش است به طوری که هر کلاس مزدوج غیر پیش پا افتاده بی نهایت است. یک خانواده غیرقابل شمارش از چنین گروه های
ی را با جبرهای گروه فون نویمان غیر هم شکل پیدا کرد، بنابراین وجود عوامل غیرقابل شمارش متفاوت قابل تفکیک نوع II 1 را نشان داد. عوامل نوع III. در نهایت، فاکتورهای نوع III عواملی هستند که به هیچ وجه شامل هیچ پیش بینی متناهی غیرصفری نیستند. در اولین مقاله خود قادر به تصمیم گیری در مورد وجود یا عدم وجود آنها نبودند. اولین نمونه ها بعداً توسط یافت شد. از آنجایی که عملگر هویت همیشه در آن فاکتورها نامحدود است، گاهی اوقات آنها را نوع III ∞ در گذشته می نامیدند، اما اخیراً این نماد با نماد III λ جایگزین شده است، که در آن λ یک عدد واقعی در بازه [0,1] است. به طور دقیق تر، اگر طیف Connes (گروه مدولار آن) 1 باشد، ضریب از نوع III 0 است، اگر طیف Connes تمام توان های انتگرال λ برای 0 باشد. &lt; λ &lt; 1، آنگاه نوع III λ است، و اگر طیف Connes تماماً واقعی مثبت باشد، نوع III 1 است. (طیف Connes یک زیرگروه بسته از واقعیات مثبت است، بنابراین اینها تنها احتمالات هستند.) تنها ردیابی در فاکتورهای نوع III مقدار ∞ را در تمام عناصر مثبت غیر صفر می گیرد و هر دو پیش بینی غیر صفر معادل هستند. زمانی فاکتورهای نوع III به عنوان اجسام غیرقابل ح
ل در نظر گرفته می شدند، اما نظریه تومیتا تاکساکی به یک نظریه ساختار خوب منجر شده است. به طور خاص، هر عامل نوع III را می توان به صورت متعارف به عنوان حاصل ضرب ضربدر یک عامل ∞ نوع II و اعداد واقعی نوشت. پیش دال. هر جبر فون نویمان "M" دارای "M" ∗ ماقبلی است که فضای باناخ همه تابع های خطی بسیار ضعیف پیوسته روی "M" است. همانطور که از نام آن پیداست، "M" (به عنوان فضای باناخ) دوگانه پیش دوال آن است. پیش دوال از این نظر منحصربه فرد است که هر فضای باناخ دیگری که دوگانه اش "M" باشد، از نظر متعارف هم مورف به "M" * است. نشان داد که وجود یک پیش دوال جبرهای فون نویمان را در بین جبرهای C* مشخص می کند. به نظر می رسد تعریف پیش فرضی که در بالا داده شد به انتخاب فضای هیلبرت بستگی دارد که "M" روی آن عمل می کند، زیرا این موضوع توپولوژی فوق ضعیف را تعیین می کند. با این حال، پیش دوال را می توان بدون استفاده از فضای هیلبرت که "M" روی آن عمل می کند، با تعریف آن به عنوان فضای تولید شده توسط همه تابع های خطی عادی مثبت در "M" تعریف کرد. (در اینجا «نرمال» به این معنی است که وقتی برای شبکه های افزایش دهنده عملگرهای خود الحاق اعمال می شود،
یا به طور معادل برای افزایش دنباله های برآمدگی، برتری را حفظ می کند.) "M" ∗ پیش فرض، زیرفضای بسته ای از "M*" دوگانه است (که از همه تابع های خطی پیوسته هنجار روی "M" تشکیل شده است) اما عموماً کوچک تر است. اثبات اینکه "M" ∗ (معمولاً) با "M*" یکسان نیست غیرسازنده است و از اصل انتخاب به صورت اساسی استفاده می کند. نمایش عناصر صریح "M*" که در "M" * نیستند بسیار سخت است. به عنوان مثال، اشکال خطی مثبت عجیب و غریب در جبر فون نویمان "l" ∞ ( "Z" ) توسط اولترافیلترهای آزاد ارائه می شود. آنها با همومورفیسم های عجیب و غریب * به "C" مطابقت دارند و فشرده سازی Stone-Čech "Z" را توصیف می کنند. مثال ها: اوزان و حالات و موارد خاص آنها به تفصیل در مورد بحث قرار گرفته است . هر عاملی دارای ردی است به طوری که رد یک برآمدگی غیر صفر غیر صفر است و رد یک برآمدگی نامتناهی است اگر و فقط در صورتی که برآمدگی نامحدود باشد. چنین ردیابی تا مقیاس بندی مجدد منحصر به فرد است. برای عواملی که قابل تفکیک یا متناهی هستند، دو پیش بینی معادل هستند اگر و تنها در صورتی که دارای ردیابی یکسان باشند. نوع یک عامل را می توان از مقادیر احتمالی این ردیابی بر ر
وی پیش بینی های فاکتور به شرح زیر خواند: اگر جبر فون نویمان روی فضای هیلبرت حاوی بردار هنجار 1 "v" عمل کند، آنگاه تابعی "a" → ( "av", "v" ) یک حالت عادی است. این ساختار را می توان معکوس کرد تا یک عملکرد در فضای هیلبرت از حالت عادی ارائه شود: این ساختار GNS برای حالت های عادی است. ماژول بیش از یک عامل. با توجه به یک عامل قابل تفکیک انتزاعی، می توان برای طبقه بندی ماژول های آن، به معنای فضاهای هیلبرت قابل تفکیک که بر روی آنها عمل می کند، درخواست کرد. پاسخ به این صورت ارائه می شود: به هر مدول "H" می توان یک "M-" بعد کم "نور" ( "H" ) داد (نه بعد آن به عنوان یک فضای برداری مختلط) به طوری که مدول ها هم شکل هستند اگر و فقط در صورتی که دارای بعد "M" یکسان باشند. بعد "M" افزودنی است و یک ماژول نسبت به زیرفضای ماژول دیگر هم شکل است اگر و فقط اگر بعد "M" کوچکتر یا مساوی داشته باشد. اگر یک ماژول دارای بردار جداکننده چرخه ای باشد، استاندارد نامیده می شود. هر عامل یک نمایش استاندارد دارد که تا ایزومورفیسم منحصر به فرد است. نمایش استاندارد دارای یک چرخش ضد خطی "J" است به طوری که "JMJ" = "" . برای فاکتورهای محدود، ماژول استا
ندارد توسط ساختار GNS اعمال می شود که به حالت عادی متمایز منحصر به فرد اعمال می شود و بعد "M" نرمال می شود به طوری که ماژول استاندارد دارای ابعاد "M" -1 است، در حالی که برای فاکتورهای بی نهایت ماژول استاندارد ماژول با "M-" است. بعد برابر با ∞ ابعاد "M" ممکن ماژول ها به شرح زیر است: جبرهای قابل قبول فون نویمان. and others proved that the following conditions on a von Neumann algebra "M" on a separable Hilbert space "H" are all equivalent: هیچ اصطلاح عمومی پذیرفته شده ای برای کلاس جبرهای بالا وجود ندارد. Connes پیشنهاد کرده است که amenable باید اصطلاح استاندارد باشد. عوامل قابل قبول طبقه بندی شده اند: یکی از هر یک از انواع "In" ، I ∞ ، II 1 ، II ∞ ، III λ وجود دارد، برای 0 &lt; λ ≤ 1، و آنهایی که از نوع III 0 با ارگودیک خاصی مطابقت دارند. جریان می یابد. (برای نوع III 0، نامگذاری این طبقه بندی کمی گمراه کننده است، زیرا مشخص است که هیچ راه آسانی برای طبقه بندی جریان های ارگودیک مربوطه وجود ندارد.) نوع I و II 1 توسط طبقه بندی شدند. و بقیه موارد توسط طبقه بندی شدند، به جز مورد نوع III 1 که توسط Haagerup تکمیل شد. ه
مه عوامل قابل قبول را می توان با استفاده از ساخت فضایی با اندازه گیری گروهی موری و فون نویمان برای یک تبدیل ارگودیک ایجاد کرد. در واقع آنها دقیقاً عواملی هستند که به عنوان محصولات متقاطع ناشی از اعمال ارگودیک آزاد "Z" یا "Z/nZ" در جبرهای آبلی فون نویمان "L∞" ( "X" ) هستند. فاکتورهای نوع I زمانی رخ می دهند که فضای اندازه گیری "X" اتمی و عمل گذرا باشد. هنگامی که "X" منتشر یا غیر اتمی است، معادل [0,1] به عنوان فضای اندازه گیری است. فاکتورهای نوع II زمانی اتفاق می افتند که "X" یک اندازه متناهی معادل (II 1 ) یا نامتناهی ( II∞ ) را می پذیرد که تحت عمل "Z" تغییرناپذیر است. فاکتورهای نوع III در موارد باقیمانده که اندازه گیری ثابتی وجود ندارد، بلکه فقط یک کلاس اندازه گیری ثابت وجود دارد رخ می دهد: این عوامل عوامل کریگر نامیده می شوند. محصولات تانسور جبرهای فون نویمان. حاصل ضرب تانسور فضای هیلبرت دو فضای هیلبرت تکمیل حاصلضرب تانسور جبری آنهاست. می توان یک حاصل ضرب تانسور جبرهای فون نیومن (تکمیل حاصلضرب تانسور جبری جبرهایی که به عنوان حلقه در نظر گرفته می شوند) تعریف کرد که باز هم جبر فون نویمان است و بر روی حاصل ضرب تا
نسور فضاهای هیلبرت مربوطه عمل کرد. حاصل ضرب تانسور دو جبر متناهی متناهی است و حاصل ضرب تانسور یک جبر نامتناهی و یک جبر غیر صفر نامتناهی است. نوع حاصلضرب تانسور دو جبر فون نویمان (I، II یا III) حداکثر نوع آنهاست. قضیه کموتاسیون برای محصولات تانسور بیان می کند که که در "" نشان دهنده کموتانت "M" است. حاصل ضرب تانسور تعداد نامتناهی جبرهای فون نویمان، اگر ساده لوحانه انجام شود، معمولاً جبر غیرقابل تفکیک مسخره ای بزرگ است. در عوض، نشان داد که باید روی هر یک از جبرهای فون نویمان حالتی را انتخاب کرد، از آن برای تعریف حالتی در حاصلضرب تانسور جبری استفاده کرد، که می تواند برای تولید فضای هیلبرت و فون نویمان (به طور منطقی کوچک) استفاده شود. جبر موردی را مطالعه کردند که در آن همه عوامل جبرهای ماتریس محدود هستند. این عوامل را فاکتورهای آراکی-وودز یا فاکتورهای ITPFI می نامند (ITPFI مخفف «ضرب تانسور نامتناهی فاکتورهای محدود نوع I» است). با تغییر حالات، نوع حاصلضرب تانسور نامتناهی می تواند به طور چشمگیری تغییر کند. به عنوان مثال، حاصل ضرب تانسور نامتناهی تعداد نامتناهی از عوامل نوع I 2 بسته به انتخاب حالت ها می تواند هر نوع
داشته باشد. به طور خاص یک خانواده غیرقابل شمارش از عوامل غیرهمشکلی فوق متناهی نوع III λ برای 0 &lt; λ &lt; 1، به نام فاکتورهای توان ، با گرفتن یک حاصل ضرب تانسور نامتناهی از فاکتورهای نوع I 2 ، هر کدام با حالت داده شده توسط: همه جبرهای فون نویمان بسیار محدود که از نوع III 0 نیستند نسبت به عوامل آراکی-وودز هم شکل هستند، اما تعداد زیادی از نوع III 0 غیرقابل شمارش هستند که چنین نیستند. دو ماژول ها و عوامل فرعی. دو مدول (یا مکاتبات) فضای هیلبرت "H" با عملکردهای ماژول دو جبر فون نویمان در حال رفت و آمد است. Bimodule ها ساختار بسیار غنی تری نسبت به ماژول ها دارند. هر دو مدول روی دو عامل همیشه یک عامل فرعی می دهد زیرا یکی از عوامل همیشه در کموتانت دیگری قرار دارد. همچنین یک عملکرد محصول تانسور نسبی ظریف به دلیل Connes در دو مدول وجود دارد. تئوری عوامل فرعی، که توسط وان جونز آغاز شد، این دو دیدگاه به ظاهر متفاوت را با هم آشتی داد. Bimodules همچنین برای جبر گروه فون نویمان "M" از یک گروه گسسته Γ مهم هستند. در واقع، اگر "V" هر نمایش واحدی از Γ باشد، پس با در نظر گرفتن Γ به عنوان زیرگروه مورب Γ × Γ، نمایش القایی مربوطه
در "l" 2 (Γ, "V" ) به طور طبیعی یک دو مدول برای دو نسخه رفت و آمد از "M" است. ویژگی های نظری نمایش مهم Γ را می توان به طور کامل بر اساس دو مدول فرموله کرد و بنابراین برای خود جبر فون نویمان منطقی است. برای مثال، کانز و جونز تعریفی از آنالوگ خاصیت کژدان (T) برای جبرهای فون نویمان به این ترتیب ارائه کردند. عوامل غیر قابل قبول. جبرهای فون نیومن از نوع I همیشه قابل قبول هستند، اما برای انواع دیگر تعداد غیرقابل شمارشی از عوامل مختلف غیر قابل قبول وجود دارد که طبقه بندی یا حتی تشخیص آنها از یکدیگر بسیار دشوار به نظر می رسد. با این وجود، Voiculescu نشان داده است که طبقه عوامل غیرقابل قبول ناشی از ساخت فضای اندازه گیری گروهی، با کلاسی که از جبرهای گروه فون نویمان گروه های آزاد می آیند، متفاوت است. بعداً ناروتاکا اوزاوا ثابت کرد که جبرهای گروهی فون نویمان از گروه های هذلولی ، عوامل اول نوع II 1 را به دست می دهند، یعنی آنهایی که نمی توانند به عنوان محصولات تانسوری فاکتورهای نوع II 1 فاکتور شوند، نتیجه ای که برای اولین بار توسط Leeming Ge برای عوامل گروه آزاد با استفاده از آنتروپی آزاد Voiculescu ثابت شد. کار پوپا بر رو
ی گروه های بنیادی عوامل غیرقابل پذیرش، پیشرفت مهم دیگری را نشان می دهد. تئوری عوامل "فراتر از فرامحدود" در حال حاضر به سرعت در حال گسترش است، با بسیاری از نتایج جدید و شگفت انگیز. ارتباط نزدیکی با پدیده سفتی در نظریه گروه هندسی و نظریه ارگودیک دارد. برنامه های کاربردی. جبرهای فون نیومن در زمینه های مختلفی از ریاضیات مانند نظریه گره ، مکانیک آماری ، نظریه میدان کوانتومی ، فیزیک کوانتومی محلی ، احتمال آزاد ، هندسه غیرجابه جایی ، نظریه نمایش ، هندسه دیفرانسیل ، و سیستم های دینامیکی کاربرد پیدا کرده اند. به عنوان مثال، جبر C یک بدیهیات جایگزین برای نظریه احتمال فراهم می کند. در این مورد، این روش با نام ساخت و ساز Gelfand-Naimark-Segal شناخته می شود. این مشابه دو رویکرد برای اندازه گیری و ادغام است، که در آن فرد می تواند ابتدا معیارهای مجموعه ها را بسازد و بعداً انتگرال ها را تعریف کند، یا ابتدا انتگرال بسازد و معیارهای مجموعه را به عنوان انتگرال توابع مشخصه تعریف کند. همچنین ببینید. 2-
منطقه ۲ شهرداری کرج یکی از مناطق ده گانه شهر کرج است که در جنوب شرقی این شهر واقع است. جغرافیا. این منطقه ۱۳۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد. مساحت منطقه ۲ شهرداری کرج ۱۱۱۹۷۹۹۴متر مربع است. این منطقه از شمال به بلوار شهید بهشتی (قزوین) و منطقه ۱ از شرق به منطقه ۱۰، از جنوب به منطقه ۲ فردیس و از غرب به منطقه ۹ و از محدود می گردد. این منطقه از شمال به میدان هفت تیر تا چهارراه دانشکده، از جنوب به اتوبان تهران کرج، تقاطع میدان شهید سلطانی در امتداد جاده ملارد تا سرحد آباد، از غرب از تقاطع جاده مردآباد با راه آهن در امتداد جاده مرد آباد به چهارراه کارخانه قند درامتداد بلوار هفت تیر از چهارراه کارخانه قند تا میدان هفت تیر و از شرق به دکل های برق فشار قوی محدود می گردد. این منطقه به دلیل قرار گرفتن در منطقه قدیمی کرج از فرسوده ترین مناطق این شهر است. شهرداری. شهردار این منطقه درحال حاضر سید جواد موسوی است. و دفتر شهرداری در محله اصفهانی ها، بلوار هفت تیر و قبل از چهارراه کارخانه قند است.
اوله کریستین ویبی یک راننده حرفه ای رالی اهل کشور نروژ است که برای تیم هیوندای موتوراسپرت در کلاس رالی ۲ در سری مسابقات رالی قهرمانی جهان رانندگی می کند.
سباستین اریکسن (زاده ۵ ژانویه ۱۹۹۳) یک راننده حرفه ای رالی کراس اهل سوئد است. او قبلاً در مسابقات جهانی رالی کراس شرکت کرده است و در حال حاضر در مسابقات قهرمانی رالی کراس جهانی شرکت می کند. در طول تمام دوران حرفه ای خود در مسابقات اتومبیلرانی، او منحصراً برای تیم اولزبرگ ام اس ای (Olsbergs MSE) رانندگی کرده است. اریکسن در کلاس پروتوتایپ لایت رالی داکار ۲۰۲۲ در تیمی با راننده هلندی ووتر شرکت کرد. او در این مسابقه در رتبه دوم کلاس خود قرار گرفت. او هیچ رابطه ای با مالک تیم اولزبرگ ام اس ای آندریاس اریکسون یا دیگر رانندگان موتوراسپرت، کوین اریکسن و الیور اریکسن ندارد.
در علم کامپیوتر، واحد سازمانی (OU یا Organizational Unit) یک روش کاربردی برای سازمان دهی و دسته بندی اشیاء با نام ها در سیستم های دایرکتوری و سلسله مراتب گواهی دیجیتال است. به زبان ساده، وقتی در یک سیستم چندین موجودیت با نام مشابه داریم (مثل دو کاربر به نام "جان دو" در بخش های مختلف یک سازمان)، OU کمک می کند تا آن ها را از هم تفکیک کنیم.مثلاً می توان "جان دو" را در "واحد بازاریابی" از "جان دو" در واحد "خدمات مشتری" متمایز کرد. علاوه بر این، واحد های سازمانی ابزار قدرتمندی برای مدیریت و توزیع اختیارات هستند. به عنوان مثال، به جای اینکه همه حساب های کاربران توسط یک گروه مرکزی مدیریت شود، می توان این وظیفه را به تکنسین های محلی هر بخش سپرد. واحد های سازمانی معمولاً در سیستم هایی مانند دایرکتوری ، گواهی های دیجیتال (AD) ، LDAP, و به چشم می خورند. البته این مفهوم می تواند در هر سیستم مدرن دیگری که نیاز به گروه بندی اشیاء یا مدیریت گواهی های دیجیتال دارد، نیز استفاده شود. در بیشتر سیستم ها، واحد های سازمانی (OU) در داخل یک گروه بندی سازمانی سطح بالا یا گواهی سازمانی که به آن دامنه (Domain) گفته می شود، ظاهر می شوند
. در بسیاری از سیستم ها، یک OU می تواند درون یک OU دیگر نیز وجود داشته باشد. وقتی OU ها به صورت تو در تو (Nested) قرار می گیرند، به این صورت که یک OU دیگری را در بر می گیرد، رابطه ای ایجاد می شود که در آن OU داخلی فرزند (Child) و OU خارجی والد (Parent) نامیده می شود. به این ترتیب، OU ها برای ایجاد یک سلسله مراتب از ظرف ها () درون یک دامنه استفاده می شوند. لازم به ذکر است که فقط OU هایی که در یک دامنه مشترک قرار دارند، می توانند با یکدیگر رابطه داشته باشند. OUهایی با نام یکسان در دامنه های مختلف کاملاً مستقل از یکدیگر هستند. کاربرد های خاص. اصلاح واحد سازمانی به نظر می رسد نمایانگر یک سازمان واحد با چندین بخش(دپارتمان) در درون آن سازمان باشد.[] با این حال، OU ها همیشه از این الگو پیروی نمی کنند.آن ها ممکن است نشان دهنده مناطق جغرافیایی، وظایف شغلی، ارتباط با گروه های دیگر(خارجی) یا فناوری مرتبط با اشیاء باشند. نمونه هایی از کاربرد های واحد سازمانی (OU) شامل موارد زیر است: Sun Enterprise Directory Server and Active Directory. در و (AD)، یک واحد سازمانی می تواند شامل هر واحد دیگری باشد، از جمله سایر OUها، کاربرا
ن، گروه ها و کامپیوتر ها. OUهایی که در دامنه های جداگانه قرار دارند ممکن است نام های یکسانی داشته باشند، اما کاملاً مستقل از یکدیگر هستند. واحد های سازمانی به مدیران سیستم اجازه می دهند که کامپیوتر ها و کاربران را در گروه هایی سازمان دهی کنند تا بتوانند سیاست های مشترکی را بر آن ها اعمال کنند. OUها همچنین یک ساختار سلسله مراتبی ارائه می دهند اگر به درستی طراحی شوند، می توانند فرآیند مدیریت را ساده تر کنند. ریشه ها در نرم افزار های X.500، نوول و لوتوس. و دو ارائه دهنده بزرگ ترین سیستم های دایرکتوری نرم افزاری بودند. هر یک از این شرکت ها کار خود را با ساختار های حساب و دایرکتوری تخت آغاز کردند و با محدودیت های ناشی از پشتیبانی و تعارض نام در این ساختار ها رو به رو شدند. آن ها در حدود سال 1993 مفهوم "واحد سازمانی" (OU) از را در نسل بعدی نرم افزار های خود پذیرفتند. نوول این تغییر را با عرضه (که بعد ها به نام eDirectory شناخته شد) و لوتوس با انتشار نسخه سوم Lotus Notes اجرا کردند. ادعا شده است که مایکروسافت از دایرکتوری نوول به عنوان الگویی برای نسخه اولیه Active Directory(AD) استفاده کرده است. با این حال، این ادع
ا مشکوک به نظر می رسد، زیرا X.500 به عنوان "جد بزرگ" تمام سیستم های دایرکتوری شناخته می شود.
ابوالاقبال سلیم الیعقوبی (۱۸۸۰ – ۱۹۴۱) فقیه مسلمان، شاعر و نویسندهٔ عثمانی فلسطینی بود. او در شهر لُد در نزدیکی یافا به دنیا آمد و در آنجا تحصیل کرد. سپس به الازهر در قاهره پیوست و دوازده سال در آنجا اقامت گزید. در سال ۱۹۳۲ مفتی یافا شد. وی در سوریه و فلسطین مناصب دینی در زمینه های تدریس، وعظ، ارشاد، امامت، خطابه و صدور فتوا داشت. در مکه در ایام حج درگذشت. از او مؤلفات دینی و ادبی و دو دیوان شعر برجای مانده است، برخی چاپ شده و برخی نسخهٔ خطی هستند. الیعقوبی که با لقب «حسّان فلسطین» شناخته می شد، یکی از شاعران فلسطینی در اواخر دوران عثمانی و اوایل قیمومیت بریتانیا است که با شعر خود در رویدادهای آن زمان با چاپ آن ها را در روزنامه ها، شرکت کرد. سلیم الیعقوبی از شاعران پیشگام عرب بود که با شعرهای خود با ایدهٔ میهن ملی یهود مخالفت کردند و خواهان اتحاد اسلامی و گردهمایی حول خلیفهٔ عثمانی بودند. او همچنین یکی از کسانی بود که علیه انقلاب بزرگ عربی فعالیت می کردند، هرچند آرای سیاسی اش بعد از جنگ جهانی اول تغییر یافت. زندگی و پیشه. سلیم بن حسن الیعقوبی در سال ۱۸۸۰ شهر لُد نزدیکی یافا، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، به
دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد. خانوادهٔ الیعقوبی اصالت مغربی دارند و در عسقلان و لُد ساکن شدند، به اصول دین اسلام پایبند بودند. پدرش حسن الیعقوبی از علمای شهر لد و دانش آموختهٔ الازهر بود. او ابتدا نزد پدرش حسن یعقوبی تحصیل کرد، سپس به دبستان شهر خود رفت و پس از پایان تحصیلات در آنجا، از سوی پدرش به قاهره رفت تا در الازهر به تحصیل بپردازد. دوازده سال را در آنجا گذراند. در آنجا به یادگیری علوم دینی و علوم زبان عربی مانند نحو، صرف، بلاغت، عروض و خطابت پرداخت. او در طول تحصیل در الازهر، خود را وقف حفظ گزیده های شعر عربی، اعم از کهن و مدرن، کرد؛ تا اینکه اندوختهٔ زیادی حفظ نمود که به او امکان می داد در مناسبت های خاص شعر بخواند.او خود را با کنیهٔ ابوالاقبال شناساند. در سال ۱۹۰۴ به کشورش بازگشت و به عنوان مفتی شهر یافا در سال ۱۹۳۲ منصوب شد. سپس با هیئت اعزامی جمال پاشا به دار الخلافهٔ اسلامی در سال ۱۹۱۶ سفر کرد. او در آفرینش ادبی پرکار بود و روزنامه های مهم فلسطینی، اشعار طولانی او را در بیشتر مناسبات بین سال های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۴ منتشر کردند. این اشعار او ماهیت اسلامی داشت که در آن از اتحاد اسلامی و خلیفهٔ عثمانی مسلمانان
دفاع و به انقلاب بزرگ عربی و مسئولین آن حمله می کرد که در رأس آن ها شریف حسین بن علی قرار داشت. الیعقوبی از حکومت عثمانی حمایت می کرد و خلیفه را می ستود، اما پس از جنگ جهانی اول، وارد مرحلهٔ جدیدی شد، زمانی که جنبش ملی که خواستار استقلال و اتحاد عرب ها بود. پس از کودتای ۱۹۱۲ علیه سلطان عبدالحمید، گسترش فساد اداری، سیاسی و اقتصادی و سرکوب آزادی های عمومی، حمایت از عثمانی ها را متوقف کرد.او در اشعار خود که در روزنامه های فلسطینی به ویژه روزنامهٔ «الصراط المستقیم» منتشر شد، به مقاومت در برار ایجاد وطن ملی برای یهودیان در فلسطین دامن زد. شعر او در میان توده های مردمی که به آنها وابسته شده بودند، محبوبیت زیادی داشت. علاقهٔ او به نشر علم دینی در میان مردمش به حدی رسید که در مسجد حسن بیگ یافا، زبان عربی را به هر که می خواست می آموخت. الیعقوبی در مقالات و اشعار خود، مدام به مقامات قیمومیت بریتانیا حمله می کرد و تصاحب سرزمین فلسطین که مهاجرت صهیونیست ها را آسان می ساخت، محکوم می کرد. او در میان شاعرانی بود که با شعرهای خود در برابر صهیونیسم و میهن ملی یهود مقاومت کردند. او مبارزات مردم خود را در انقلاب ۱۹۳۶ تجلیل کرد
و مقاومت را برمی انگیخت. در دوران قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، الیعقوبی به دلیل حمایت از ملی گرایی عربی به به زندان سیدی بِشر در اسکندریه در شمال مصر تبعید شد. از زندان بازگشت و به عنوان واعظ داوطلب در مسجد حسن بیگ در محلهٔ المنشیه یافا مشغول به کار شد، جایی که برای حاضران، دروس دینی و زبان عربی رایگان ارائه می داد. در سال های قیمومیت بریتانیا، او همچنان در مجالس خود درس زبان می داد که بسیاری از جوانان به آن مراجعه می کردند و به گفتهٔ طاهر ادیب قلیوبی، به مثابهٔ «مربی نسل ها» درآمد. سلیم الیعقوبی در سال ۱۳۵۹ هجری قمری / ۱۹۴۱ میلادی یا به قولی ۱۳۶۵ ق/ ۱۹۴۶ م در حال انجام مناسک حج یا عمره در مکه درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد. بزرگداشتی برای او در مصر برگزار شد که در آن تعدادی از شاعران شرکت کردند که مهم ترین آنها خلیل مطران بود. آثار و شعر او. او نویسندهٔ دو دیوان شعری معروف «حسنات الیراع» و «النظرات السبع» است. او اشعار منتشر شده خود را تحت تأثیر شاعر پیامبر محمد بن عبدالله، حَسّان بن ثابت، با لقب «حسّان فلسطین» امضا می کرد و به کنیهٔ «ابوالاقبال» در شعر نیز شهرت داشت. شکیب ارسلان، در مورد نام و لقب او د
ر یکی از سمینارها بالبداهه گفت: در «معجم البابطین برای شاعران عربی در دو قرن نوزدهم و بیستم» دربارهٔ شعر او آمده است: در سفرهایش به کشورهای عربی، به ویژه به مصر رفت و آمد فراوانی داشت و در آنجا دوستی های ادبی و فرهنگی فراوانی برقرار کرد. با شاعران آنجا مانند احمد شوقی، حافظ ابراهیم و خلیل مطران دوستی داشت و در محافل ادبی از جایگاه و احترام برخوردار بود.ابوالاقبال چنان در فخر و حمد می نمود که از نود بیت می گذشت و در آن به ارزش های سنتی موروثی می پرداخت. «الحمیدیات» یکی از فصول نخستین مجموعه اشعارش، «حسنات الیراع» است که شامل فصولی با عناوین: الهیات، دهریات، حمیدیات، مدح های عام، مراثی، تبریکات، رویدادهای اجتماعی و نبویات می باشد.آخرین مجموعهٔ او، منتشرشده در ۱۹۳۰، «النظرات السبع»، یکی از تحول ها در شعر فلسطین به شمار می رود که در آن از رکود فکری و ادبی حاکم رهایی یافت. تجربه، آگاهی سیاسی و مشارکت الیعقوبی در رویدادها، در این دیوان او برجسته شده است. او علاوه بر شعر، آثار دینی نیز نگاشت. فهرستی از مؤلفات او:
صندلی قرمز و آبی ؛ قطعه ای مبلمان است که توسط طراح هلندی خریت ریتفلد در سال ۱۹۱۷ میلادی طراحی شده است. بازنمایی یکی از اولین اکتشافات جنبش هنریِ «د استیل» در سه بُعد است. تا اوایل دههٔ ۱۹۲۰ میلادی به رنگ های متمایز خود، رنگ آمیزی نشده بود. نسخه های متعددی از صندلی وجود دارد و در مجموعه های مختلف نگهداری می شوند. تاریخچه. صندلی قرمز و آبی، صندلی است که در سال ۱۹۱۷ میلادی طراحی شد. ریتفلد نمونهٔ اولیه صندلی را قبلاً در تابستان ۱۹۱۸ میلادی ایجاد کرده بود، بنابراین پیش از ملاقاتش با تئو فان دوشبورخ و پیت موندریان، پدران بنیانگذار گروه د استیل بود. با این حال، تنها پس از پیوستن ریتفلد به آن گروه بود که سرانجام صندلی تکمیل شد. صندلی اصلی از چوب راش بدون لکه، ساخته شده بود و تا حدود سال ۱۹۲۳ میلادی به رنگ قرمز، آبی، زرد و سیاه رنگ آمیزی نشده بود. یک معمار و از اعضای د استایل، بارت فون در لک، مدل اصلی او را دید و به او پیشنهاد کرد که رنگ های روشن را اضافه کند. او مدل جدیدی از چوب نازک تر را ساخت و آن را کاملاً سیاه کرد و با محدوده هایی از رنگ های اصلی منسوب به جنبش د استایل رنگ کرد. تأثیر این طرح رنگی باعث شد که صندل
ی تقریباً در برابر دیوارها و کف سیاهِ خانه ریتفلد شرودر، جایی که بعداً در آنجا قرار گرفت، ناپدید شود. به نظر می رسید که نواحی رنگی در هوا شناور هستند و ساختاری تقریباً شفاف به آن ها می بخشید. د استایل در واقع شکلی از هنر را پند می دهد که از طریق روابط هماهنگ تناسبات میان نواحی و رنگ ها، ساختار ایده آل فضا را بازسازی کند: تمامی آثار منتسب به این گروه به این اصل پاسخ می دهند، به ویژه آثار موندریان، مؤلف نقاشی های معروف که در آن ها به لطف استفاده از خطوط سیاه در زوایای در هم تنیده در پس زمینه های پر جنب و جوش از رنگ های اصلی، سیاه و سفید اثر، تعادل و هماهنگی حتی با مفاهیم انتزاعی به دست می آیند. بنابراین تصادفی نیست اگر صندلی قرمز و آبی را بتن ریزی سه بعدی از اصول فیگوراتیو زیربنای هنر موندریان در نظر بگیریم. این صندلی از پانزده تخته چوب راش تشکیل شده است که به گونه ای توسط چندین اتصال ریتفلد به هم متصل شده اند که بر اساس عمودی و افقی بودن، خطوط و صفحاتی را تشکیل می دهند: سپس دو ورق تختهٔ سه لایی در این شبکهٔ خطیِ پشتی و نشیمن قرار می گیرند. در هماهنگی کامل با شاعرانگی د استیل، عناصر مختلف تشکیل دهندهٔ صندلی با