Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د در سال ۲۰۱۹، پژوهشگر مهمان در موزه هنر متروپولیتن نیویورک بود و روی کتابی دربارهٔ تاریخ موزه ملی عراق کار می کرد. زندگی شخصی. المیاء الکیلانی از خانواده ای برجسته در عراق بود. نسب او به عبدالقادر گیلانی، بنیان گذار قادریه، و عبدالرحمن گیلانی، نخستین نخست وزیر عراق می رسید. والدین او احمد جمال الدین الکیلانی و مدیحه عاصف محمود عارف آغا بودند. الکیلانی دو بار ازدواج کرد. همسر نخست او، عبدالرحمن الکیلانی، تاریخ نگار عراقی در حوزه معماری اسلامی بود. همسر دوم او، جورج ور، تاجری اردنی بود که در سال ۲۰۰۳ درگذشت. او سه دختر به نام های نورا الکیلانی، عزه الکیلانی و حسن ور داشت. ، نورا الکیلانی سرپرست بخش تمدن های اسلامی در موزه های گلاسگو بود. درگذشت و میراث. الکیلانی در امان در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹ درگذشت. پیکر او در آرامگاه عبدالقادر گیلانی (جد او) در بغداد به خاک سپرده شد، پس از مراسم تشییعی که از موزه ملی عراق آغاز شد. او تنها عضو افتخاری مادام العمر مؤسسه بریتانیایی مطالعه عراق بود و در سال ۲۰۰۹ مدال طلای یادبود گرترد بل این مؤسسه را دریافت کرد.
مارک اسکات که با نام مارک اس. نیز شناخته می شود یک شخصیت خیالی در سریال اپل تی وی پلاس "جداسازی" است که توسط آدام اسکات در آن به ایفای نقش پرداخته است. مارک قبلاً به عنوان استاد تاریخ در کالج گانز کار می کرد و در زمینه جنگ جهانی اول تخصص داشت. او با جما اسکات، استاد همکار در همان کالج، آشنا شد و ازدواج کرد. این زوج زندگی زناشویی شادی داشتند، اما برای بچه دار شدن با مشکلاتی مواجه شدند و به همین دلیل از یک کلینیک باروری تحت مدیریت شرکت لومون اینداستریز کمک گرفتند.
رالی سافاری ۲۰۲۵ (که به عنوان رالی سافاری کنیا ۲۰۲۵ نیز شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی بود که برای خودروهای رالی در مدت چهار روز، از ۲۰ تا ۲۳ مارس ۲۰۲۵ برگزار شد. این رویداد هفتاد و سومین دوره رالی سافاری بود و سومین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۵، رالی قهرمانی جهان ۲ ۲۰۲۵ و رالی قهرمانی جهان ۳ ۲۰۲۵ محسوب می شد. این رویداد در شهر نایواشا در استان ناکورو کنیا مستقر بود و شامل بیست و یک مرحله ویژه بود که مجموع مسافت رقابتی آن به می رسید. کاله رووانپرا و یون هالتونن برندگان دوره گذشته این رالی بودند و تویوتا گازو ریسینگ دبلیوآرتی نیز مدافع عنوان قهرمانی تیم سازنده بود. گاس گرین اسمیت و یوناس اندرسون مدافعان برد در کلاس رالی ۲ بودند. حمزه انور و عدنان دین نیز برندگان مدافع رالی در مسابقات قهرمانی ۳ بودند. الفین ایوانز و اسکات مارتین در این رالی به پیروزی رسیدند و تیم آن ها، تویوتا گازو ریسینگ دبلیوآرتی، موفق شد از عنوان برد خود را دفاع کند.
واندا وسووفسکا (; – ) جانورشناس لهستانی است که به دلیل پژوهش هایش دربارهٔ عنکبوت های جهنده شناخته می شود. او بیش از هر نویسندهٔ معاصر دیگری گونه های جدیدی از این عنکبوت ها را توصیف کرده و در تاریخ عنکبوت شناسی پس از اوژن سیمون در جایگاه دوم قرار دارد. وسوووفسکا که در ابتدا دانشجوی پرنده شناسی بود، در دوران تحصیل در دانشگاه علوم طبیعی و علوم انسانی سدلچه در دههٔ ۱۹۷۰ به مطالعهٔ عنکبوت های جهنده علاقه مند شد. وسوووفسکا نخستین اثر خود را در سال ۱۹۸۱ منتشر کرد که شامل توصیف ۹ گونهٔ جدید از عنکبوت ها بود و آغازگر دوران حرفه ای پربار او شد. وی برای ادامهٔ تحصیلات خود به دانشگاه برسلاو رفت و پایان نامهٔ دکترای خود را دربارهٔ ۴۴ گونهٔ جدید از سردهٔ "هلیوفانوس" ارائه کرد. او در سال ۱۹۸۵ به هیئت علمی دانشگاه وروتسواف پیوست، در سال ۲۰۰۰ درجهٔ شایستگی (درجه علمی) را دریافت کرد و تا زمان بازنشستگی اش در سال ۲۰۲۰ در این دانشگاه به عنوان استاد دائم فعالیت داشت. پژوهش های او بر توصیف، رده بندی و جغرافیای جانوری عنکبوت های جهنده متمرکز بود و مطالعات گسترده ای روی سرده های آفریقایی مانند "منمروس" و "پاچیبالوس" انجام داد. وسووو
فسکا بیش از ۵۰۰ گونه را شناسایی کرده است که نیمی از آن ها متعلق به آفریقای جنوبی هستند. همچنین بیش از ۲۰ گونه به افتخار او نام گذاری شده اند. اوایل زندگی. واندا وسوووفسکا (با نام اصلی نوویش) در ۱۱ اوت ۱۹۵۰ در ووتس واوک، لهستان زاده شد. دوران کودکی خود را در شچچین گذراند و در سال ۱۹۶۸ تحصیل در رشتهٔ زیست شناسی را در دانشکدهٔ زیست شناسی و علوم زمین دانشگاه آدام میکیویچ در پوزنان آغاز کرد. علاقهٔ اولیهٔ او پرنده شناسی بود. او مدرک کارشناسی ارشد زیست شناسی خود را برای پژوهش خود با عنوان «مشاهدات پرندگان آبزی و باتلاقی در یک مخزن سد در رودخانهٔ ویستولا در ووتس واوک در دورهٔ مهاجرت» دریافت کرد که در سال ۱۹۷۳ در مجلهٔ "نشریه جانورشناسی کراکوف" منتشر شد. حرفه. پس از فارغ التحصیلی، وسوووفسکا در دانشگاه علوم طبیعی و علوم انسانی سدلچه (که در آن زمان "مدرسه عالی آموزشی و کشاورزی" نام داشت) مشغول به کار شد. در آنجا با یرژی پروشینسکی آشنا شد که او را با خانوادهٔ عنکبوت های جهنده آشنا کرد و این آشنایی به علاقهٔ مادام العمر او به این خانواده منجر شد. وسوووفسکا از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ در سدلچه ماند و سپس برای آغاز تحصیلات دکترای
خود به دانشگاه برسلاو رفت و نخستین مقالهٔ خود دربارهٔ عنکبوت های جهنده را در سال ۱۹۸۱ منتشر کرد. این مقاله شامل توصیف ۹ گونهٔ جدید، از جمله "فینتلا پیگما" و "فینتلا پاروا" و همچنین "پلکسیپوئیدس رژیوس بود که بعدها به سردهٔ فینتلا منتقل شدند". وسوووفسکا در سال ۱۹۸۴ درجهٔ دکترای علوم طبیعی خود را با پژوهشی دربارهٔ سردهٔ "هلیوفانوس" دریافت کرد. این سرده از عنکبوت های جهنده در قلمرو آفریقای حاره ای و قلمرو دیرین شمالگان یافت می شود و یکی از بزرگ ترین و متنوع ترین سرده ها در خانوادهٔ خود است. در این پژوهش، او تمامی رده بندی های این سرده را بازبینی کرد و ۱۰۹ گونه را بررسی نمود که ۴۴ گونه از آن ها را برای نخستین بار توصیف کرد. او به دلیل این پژوهش جایزه ای از وزارت علوم و آموزش عالی لهستان دریافت کرد. در سال ۱۹۸۵، او به عنوان پژوهشگر ارشد در دانشگاه وروتسواف استخدام شد و سپس به سمت های استادیاری و دانشیاری ارتقا یافت. در سال ۲۰۰۰، درجهٔ شایستگی را بر اساس پژوهش خود با عنوان "بازنگری سردهٔ عنکبوتی منمروس در آفریقا (Araneae: Salticidae)" که در مجلهٔ "Genus" منتشر شد، دریافت کرد. در سال ۲۰۰۹، او به رتبهٔ "استاد"، که بال
اترین مقام دانشگاهی در لهستان است و توسط رئیس جمهور لهستان اعطا می شود، نائل شد. این متن به معرفی «واندا وسوووفسکا» می پردازد، یک جانورشناس لهستانی که در زمینه مطالعه و طبقه بندی عنکبوت های جهنده تخصص دارد. وسوووفسکا بیش از ۵۷۰ گونه و ۴۰ سرده جدید از این عنکبوت ها را نام گذاری کرده و یکی از برجسته ترین چهره های این حوزه به شمار می رود. مطالعات او بر روی ویژگی ها، رفتار و جغرافیای زیستی این عنکبوت ها، به ویژه در آفریقا و خاورمیانه، تأثیر قابل توجهی داشته است. او در ابتدا در حوزه پرنده شناسی فعالیت داشت، اما در دوران دانشجویی به مطالعه عنکبوت های جهنده علاقه مند شد. نخستین مقاله او در سال ۱۹۸۱ منتشر شد و شامل توصیف ۹ گونه جدید از این عنکبوت ها بود. او دکترای خود را با بررسی سرده هلیوفانوس دریافت کرد و در سال ۲۰۰۰ به درجه علمی شایستگی نائل شد. در سال ۲۰۰۹، رئیس جمهور لهستان بالاترین درجه علمی کشور را به او اعطا کرد. وسوووفسکا در همکاری با ۲۴ دانشمند از کشورهای مختلف، بیش از ۱۲۰ مقاله منتشر کرده و سهم مهمی در طبقه بندی و توصیف گونه های عنکبوتی داشته است. او یکی از پیشگامان مطالعه عنکبوت های جهنده در آفریقا و خاور
میانه بوده و بیش از نیمی از گونه های شناسایی شده آفریقای جنوبی را توصیف کرده است. علاوه بر این، درک بهتری از رفتارهای خاص این عنکبوت ها، از جمله تقلید مورچه ریختی و شکار تخصصی موریانه ها و پشه ها، ارائه داده است. در سال ۲۰۲۰، به پاس خدمات علمی اش، جامعه عنکبوت شناسی آفریقا به او «گواهینامه لیاقت لارنس» اعطا کرد و مجله "زوتاکسا" شماره ای ویژه را به افتخار او منتشر کرد. دو سرده از عنکبوت های جهنده، "Wandawe" و "Wesolowskana"، نیز به نام او نام گذاری شده اند.
بازی های مدیترانه ۱۹۷۵ () هفتمین دوره مسابقات بازی های مدیترانه است که از ۲۳ اوت تا ۶ سپتامبر ۱۹۷۵ در الجزیره، الجزایر برگزار شده است. این بازی ها با حضور ۲٬۴۴۴ ورزشکار از ۱۵ کشور انجام شده است.
صنایع کشتی سازی شهید محلاتی از سال ۱۳۷۵ به منظور طراحی، ساخت، تعمیرات و بازسازی شناورهای آلومینیومی، فولادی، فایبرگلاس و سازه های دریایی شروع به کار کرد.
۹۹ ( یا ) یک کتاب کمیک اثر نایف المطوع است. این کمیک که توسط شرکت تشکیل کمیکس منتشر شده، دربارهٔ تیمی از ابرقهرمانان با توانایی های ویژه بر اساس ۹۹ صفت خداوند در اسلام است. کاراکترهای این اثر عبارتند از دکتر رمزی، محقق و فعال اجتماعی به همراه ۹۹ جوان (که بعضی از آنها کودک هستند) با توانایی های ویژه ای که توسط سنگ های قیمتی «نور» به آنها اعطا شده است. شخصیت های شرور داستان تحت رهبری و هدایت روگل تشنه قدرت هستند که به دنبال ربودن قدرت سنگ های نور و حاملان آنها برای منافع شخصی خود است. ۹۹ قهرمان داستان به رهبری دکتر رمزی در جستجوی عدالت اجتماعی و صلح در برابر نیروهای هرج ومرج ساز و شرور هستند.
آرم کمدی (؛ ) یک برنامه تلویزیونی طنز ارمنستانی حدود ۲۵ دقیقه ای محصول سال ۲۰۱۲ کشور ارمنستان به کارگردانی هرایر مهرابیان و نویسندگی نارک مارگاریان و |سرگئی سارکیسیان می باشد. این مجموعه از روز مارس ۲۰۱۲ هفته ای سه بار از آتی وی شروع به نمایش درآمد. این برنامه در ابتدا به عنوان یک وب سایت خبری طنز شروع به کار کرد، سپس به یک مجموعه وب در کانال تلویزیون اینترنتی تبدیل شد. پس از دو سال اجرا، از سازندگان این برنامه دعوت شد تا به شبکه تلویزیونی گسترش پیدا کند. آرم کمدی به «اولین برنامه خبری طنز در ارمنستان با طنز و شوخ طبعی سیاسی تبدیل شد و اخبار واقعی را با دیدگاهی متفاوت گزارش کرد». هر قسمت از آرم کمدی توسط کمدین های ارمنی نارک مارگاریان و سرگئی سارگسیان نوشته و میزبانی می شود. در مطبوعات ارمنستان به عنوان "نسخه ارمنستانی دیلی شو" شناخته شده است. در اکتبر ۲۰۱۵، کانن اوبراین در سفر خود به ارمنستان مهمان برنامه آرم کمدی بود. وی قصد داشت در صورت بازدید از ایالات متحده آمریکا، مجریان برنامه را در برنامه خود دعوت کند. هنگامی که در مه ۲۰۱۷، نارک مارگاریان و سرگئی سرکیسیان در «تور استندآپ ایالات متحده» بودند و به عنوان
مهمان در برنامه کونان دعوت شدند. در جریان تور، سرگئی و نارک، کلید شهر گلندیل را دریافت کردند. در سال ۲۰۲۱ این برنامه اعلام نمود: که پخش تلویزیونی را قطع می کنند و به یوتیوب باز می گردند، جایی که از ابتدا شروع به کارکرده بود.
اگر تو را پیدا کنم ( Yete Gtnem Kez; ) یک مجموعه تلویزیونی درام ملودرام ارمنستانی ۳۲–۴۰ دقیقه ای محصول سال ۲۰۱۷ کشور ارمنستان به کارگردانی گورگن سارگسیان، تهیه کنندگی النا آرشاکیان می باشد. این مجموعه از روز ۸ ژانویه ۲۰۱۷ از آتی وی شروع به نمایش درآمد. این مجموعه هر روز کاری ساعت ۲۱:۰۰ شب پخش می شد. بیشتر داستان این مجموعه در ایروان در ارمنستان اتفاق می افتد.
دیم () عنوانی افتخاری است و در نظام های شوالیه گری به زنانی داده می شود که عضو برخی از گروه های خاص مرتبه شوالیه گری شده اند. این عنوان به طور خاص به زنانی اعطا می شود که به دلیل خدمات برجسته، دستاوردها یا نقش های مهم در حوزه های مختلف مانند سیاست، فرهنگ، علم یا خیریه، شایستگی دریافت عضویت در نشان های معتبر شوالیه گری را پیدا کرده اند. این عنوان برای زنان، همان نقش سِر را دارد که به شوالیه های مرد داده می شود. زنانی که به واسطه حق خود عنوان بارونتس دارند هم می توانند از «دیم» استفاده کنند. اگر زنی به درجات ارشد این نشان ها، مانند «دیم فرمانده» (Dame Commander) یا «دیم صلیب بزرگ» (Dame Grand Cross) در نشان هایی مثل نشان سنت جان، نشان مقبره مقدس، نشان گرمابه، نشان سنت مایکل و سنت جورج، نشان سلطنتی ویکتوریایی یا نشان امپراتوری بریتانیا برسد، به او دیم می گویند. برای مثال، وقتی زنی به مرتبهٔ «دیم فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا» (DBE) منصوب می شود، از آن پس به صورت رسمی با عنوان دیم خطاب می شود، مانند دیم جودی دنچ، بازیگر بریتانیایی. در اروپای مرکزی هم نشان سنت جورج وجود دارد که زنان در آن به رتبه «دیم» می رسند.
چون معادل زنانه ای برای شوالیه نیست، زنان همیشه به یکی از این نشان های جوانمردی مفتخر می شوند. اما زنانی که به نشان بند جوراب یا نشان گل خار دست یافته اند، به جای دیم، عنوان لیدی (بانو) می گیرند.
باشگاه فوتبال پارمالات یک تیم فوتبال نیکاراگوئه ای بود که در ماناگوا مستقر بود. آنها چندین فصل در لیگ برتر نیکاراگوئه بازی کردند، اما در فصل ۲۰۰۴ باشگاه پس از مشکلات مالی شدید منحل شد.
حادثه جینگ کانگ (چینی :靖康事變؛ پین یین: Jìngkāng shì biàn)، همچنین به عنوان تحقیر جینگ کانگ (چینی :靖康之恥؛ پین یین: Jìngkāng zhī chǐ)شناخته می شود. قسمتی از تهاجمات و جنایات بود که در سال ۱۱۲۷ در طول جنگ های جین و سونگ رخ داد، زمانی که نیروهای سلسله جین به رهبری جورچن کاخ های امپراتوری را در بیان جینگ (پایتخت سلسله کایفنگ امروزی) محاصره و غارت کردند. نیروهای جین، فرمانروای سونگ شمالی، امپراتور چینزونگ، همراه با پدرش، امپراتور بازنشسته هویزونگ، و بسیاری از اعضای خانواده امپراتوری امپراتور تایزونگ و مقامات دربار امپراتوری سونگ را دستگیر کردند. غیرنظامیان سونگ معمولی در بیان جینگ که در محله غیر امپراتوری زندگی می کردند، پس از اینکه مجبور شدند باج های هنگفتی به جین بپردازند، زنده ماندند. این رویداد نشان دهنده فروپاشی سلسله سونگ شمالی بود که در ابتدا بیشتر مناطق چین را کنترل می کرد. بسیاری از اعضای خانواده امپراتوری سونگ، به ویژه ژائو گو (امپراتور گائوزونگ)، موفق به فرار به جنوب چین شدند، و در آنجا سلسله سونگ (که در تاریخ نگاری به عنوان سلسله سونگ جنوبی شناخته می شود) در پایتخت جدید، لینان (هانگژو کنونی) دوباره تأسیس
کردند. این رویداد همچنین کمک زیادی به بازگشت فرزندان امپراتور تایزو به خط جانشینی کرد، زیرا اکثر فرزندان امپراتور تایزونگ از دنیا رفتند. خود امپراتور گائوزونگ نیز نتوانست وارثی داشته باشد. این رویداد به عنوان (حادثه جینگ کانگ) شناخته می شود زیرا در دوران جینگ کانگ و در دوره سلطنت امپراتور چینزونگ رخ داد. پیش زمینه. در سال ۱۱۲۰، تحت اتحادی در دریا، سلسله های جین و سونگ توافق کردند که یک اتحاد نظامی علیه سلسله لیائو تشکیل دهند و در صورت پیروزی، سرزمین های لیائو را تقسیم کنند. جین بخش بزرگی از سرزمین شمالی را به دست می آورد و سونگ بخش کوچکتری را در منطقه جنوبی به نام شانزده استان به دست خواهد آورد. ارتش سونگ به رهبری تانگ گوان به سمت مرز سونگ و لیائو حرکت کرد ولی پشت جنگل دفاعی که سونگ از زمان سلطنت امپراتور تایزو در اختیار داشت حفظ، متوقف شد. برای عبور از آنجا، تانگ گوان به سربازان دستور داد تا جنگل را پاکسازی کنند و به سوی خاک لیائو ادامه دهند. سپس ارتش جین پایتخت لیائو شانگ جینگ را غارت کرد و به سلسله لیائو پایان داد. با این حال ارتش سونگ در جنوب، حتی نتوانست به مواضع دفاعی لیائو نفوذ کند و پس از آن ارتش توسط
نیروهای باقی مانده لیائو شکست خورد. این امر محدودیت های ارتش سونگ و همچنین فساد و ناکارآمدی دربار امپراتوری سونگ را آشکار کرد. در پایان جنگ، جین کنترل تمام مناطق سابق لیائو را به دست گرفت. پس از سقوط سلسله لیائو، سلسله سونگ طبق وعده خود، ۱۶ استان را خواستار شد. سلسله جین زمین ها را به قیمت ۳۰۰۰۰۰ طاق ابریشم و ۲۰۰۰۰۰ اونس نقره فروخت. این قیمت بسیار سخاوتمندانه در نظر گرفته شد زیرا این ادای احترامی بود که دودمان سونگ از زمان معاهده چانیوان در سال ۱۰۰۵ سالانه به لیائو می پرداخت. مقدمه جنگ. بر اساس تاریخ بیست و چهار، در سال ۱۱۲۳، سه سال پس از سقوط لیائو، ژنرال جین ژانگ جوئه (張覺) به سلسله سونگ فرار کرد. او فرماندار استان پینگ ژو (ژون هوا کنونی) تحت کنترل جین بود که در داخل دیوار بزرگ قرار داشت، اما در میان شانزده استان به حساب نمی آمد. با این وجود، دربار امپراتوری سونگ در ابتدا از این فرار استقبال کرد و به ژانگ جوئه عنوان و سرزمین افتخاری اعطا کرد. از سوی دیگر، سلسله جین، ارتش کوچکی را با هدف سرنگونی ژانگ جوئه فرستاد، اما توسط نیروهای ژانگ جوئه شکست خوردند. در سال ۱۱۲۳ یا ۱۱۲۴ (سوابق متفاوت است)، جین سفیرانی را ب
رای ژانگ جوئه فرستاد و سه شهر سونگ را غارت کرد. وانگ آن ژونگ (یک ژنرال سونگ) وحشت زده، فردی را که شبیه ژانگ جوئه بود، کشت و سرش را برای جین فرستاد. جین متوجه شد که این یک نیرنگ است و دوباره به سونگ حمله ور شد. ژانگ جوئه در نهایت در زمستان همان سال اعدام شد. اما این رخداد خیلی دیر اتفاق افتاد از این رو در پاییز سال ۱۱۲۵، امپراتور تایزونگ از سلسله جین دستوری برای انجام یک حمله تمام عیار به سرزمین های سونگ صادر کرد.
مریم فردوس (به عربی: مریم حامد خلیل فردوس، متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۴) یک فضانورد سعودی است که توسط کمیسیون فضایی عربستان سعودی به عنوان فضانورد پشتیبان برای مأموریت Axiom 2 انتخاب شد. انتخاب او به طور رسمی در ۱۲ فوریه ۲۰۲۳ اعلام گردید. مریم فردوس، اپیدمیولوژیست، فعال بشردوستانه و غواص سعودی است که در مکه بزرگ شده است. او اولین زن سعودی و اولین زن عرب بود که در ۱ مه ۲۰۱۵ به اعماق اقیانوس منجمد شمالی (دایره قطبی شمالی) شیرجه زد. همچنین در ۱۶ آوریل ۲۰۱۶، مریم به عنوان اولین زن عرب و سومین زن در تاریخ، در قطب شمال غواصی کرد. او پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه ملک عبدالعزیز در سال ۲۰۰۹، مدرک لیسانس پزشکی خود را دریافت کرد. مریم همچنین اولین زن از عربستان سعودی بود که در سال ۲۰۱۵ برای غواصی اقدام کرد، در حالی که زنان در این کشور حتی تا سپتامبر ۲۰۱۷ اجازه رانندگی با وسایل نقلیه را نداشتند. پیشه. حرفه پزشکی. او مدرک MBBS خود را از دانشگاه KAU در جده در سال ۲۰۰۹ دریافت کرد و در سال ۲۰۱۷ با درجه ممتاز، کارشناسی ارشد اپیدمیولوژی را از کالج بهداشت عمومی و انفورماتیک بهداشت KSAU-HS کسب نمود. علاوه بر این، او دارای دیپلم مدیریت
بازرگانی از دانشگاه ایالتی میسوری است. ظهور به عنوان یک غواص. فردوس پس از فارغ التحصیلی از کالج پزشکی KAU در سال ۲۰۰۹، به عنوان پزشک مشغول به کار شد. او یک سال قبل از آن، غواصی در دریای سرخ را آموخته بود، چراکه از داستان های پدرش دربارهٔ غواصی در آن منطقه که در کودکی برایش تعریف کرده بود، الهام گرفته بود. او تصمیم گرفت اولین زن عرب باشد که در اعماق اقیانوس منجمد شمالی غواصی می کند و سپس به قطب شمال می رسد. تلاش های او توجه جامعه زنان سعودی را به خود جلب کرد، زیرا زنان در آن زمان به طور کلی از رانندگی، شرکت در رقابت های ورزشی و دیگر فعالیت ها تحت محدودیت های حقوقی و قوانین شریعت منع شده بودند. بسیاری از این محدودیت ها در سال ۲۰۱۷ کاهش یافت. در ۱ مه ۲۰۱۵، او اولین زن عرب بود که از دایره قطب شمال عبور کرد و سپس در ۱۶ آوریل ۲۰۱۶ (در سن ۳۳ سالگی)، به عنوان اولین زن عرب و سومین زن در تاریخ، در قطب شمال غواصی کرد.او همچنین اولین پزشک سعودی بود که در قطب شمال به غواصی پرداخت. [۲] کار بشردوستانه. در ۷ نوامبر ۲۰۰۷، وزارت بهداشت عربستان سعودی سه سال فعالیت بشردوستانه فردوس را در ایام حج به رسمیت شناخت. سپس در ۱۵ سپتامب
ر ۲۰۱۵، او به عنوان سفیر سازمان غیرانتفاعی آفریقایی African Impacts منصوب شد. او همچنین به کشورهایی مانند آفریقای جنوبی، لبنان و یونان سفر کرده است تا امکانات پزشکی را برای افراد نیازمند، تحت حمایت انجمن فدراسیون بین المللی جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر، فراهم کند. فضانورد. در فوریه ۲۰۲۳، او به عنوان یکی از اعضای سپاه فضانوردان سعودی معرفی شد. اولین مأموریت او به عنوان عضو پشتیبان خدمه در مأموریت Axiom 2 خواهد بود.
در الکترونیک حالت جامد، فوتوفُزونگرهای سیلیکونی (اس آی پی ام) افزاره های حساس به تک فوتون هستند که بر اساس پیکسل های دیودهای بهمنی تک فوتونی (اِس پی اِی دی) پیاده سازی شده روی زیرلایه سیلیکونی معمولی هستند. ابعاد هر دیود بهمنی منفرد می تواند از ۱۰ تا ۱۰۰ میکرومتر با چگالی نوعی تا ۱۰۰۰ پیکسل بر میلی متر مربع متغیر باشد. هر دیود بهمنی در یک اِس آی پی اِم در حالت گایگر کار می کند و با سایر دیودها توسط مقاومت سردایش فلز یا پلی سیلیکون همراه می شود. اگرچه افزاره در حالت دیجیتال/سوئیچینگ کار می کند، اکثر اِس آی پی اِم ها افزاره های آنالوگ هستند زیرا ریزسلول ها به صورت موازی خوانده می شوند و این امکان تولید سیگنال هایی با محدوده دینامیکی از یک فوتون تا ۱۰۰۰ فوتون را برای افزارهٔ با مساحت تنها میلی متر مربع فراهم می کند. طرح های بازخوانی پیشرفته تر برای کاربردهای لیدار استفاده می شوند. ولتاژ تغذیه ( به فناوری ای پی دی مورد استفاده بستگی دارد و معمولاً بین ۲۰ ولت و ۱۰۰ ولت متغیر است، بنابراین از ۱۵ تا ۷۵ برابر کمتر از ولتاژ مورد نیاز برای کارکرد لامپ فتوفزونگر (پی ام تی) مرسوم است. مشخصات معمول برای اِس آی پی اِم: اِس
آی پی اِم ها کاندیدای جذابی برای جایگزینی پی ام تی معمولی در برش نگاری گسیل پوزیترون (پی ئی تی) و تصویربرداری اس پِکت هستند، زیرا آنها بهره بالایی را با ولتاژ کم و پاسخ سریع ارائه می دهند، بسیار فشرده هستند و با تنظیمات تشدید مغناطیسی سازگار هستند. آنها همچنین به عنوان آشکارسازهای فوتون در گرماسنجی فیزیک پرانرژی و اخترفیزیک نویدبخش بوده اند. با این وجود، هنوز چندین چالش وجود دارد، به عنوان مثال، اِس آی پی اِم به بهینه سازی برای ماتریس های بزرگتر، تقویت سیگنال و دیجیتالی شدن نیاز دارد. مقایسه با فوتوفزونگرهای لامپ خلاء. مزایا. در مقایسه با پی ام تی های مرسوم، بهره فوتوالکترون در اِس آی پی اِم ها معمولاً تعینی است، که منجر به ضریب نویز اضافی کم یا حتی ناچیز می شود. در نتیجه، اِس اِن آر (نسبت سیگنال به نویز) برای تعداد ثابتی از فوتون های آشکارشده می تواند بالاتر از پی ام تی باشد. برعکس، بهره تصادفی یک پی ام تی معمولاً برای به دست آوردن همان اِس اِن آر به فوتون های آشکارشده بیشتری نیاز دارد. تولید انبوه لوازم الکترونیکی سیلیکونی توسط چندین فروشنده بهِ اِس آی پی اِم ها اجازه می دهد تا نسبت به لامپ های خلاء بسیار
ارزان ساخته شوند. ولتاژهای بایاس ۱۰ تا ۱۰۰ برابر کمتر است و تجهیزات الکترونیکی را ساده می کند. در سرخ تا فروسرخ-نزدیک، سیلیکون بازدهی کوانتومی بسیار بالاتری را نسبت به مواد فوتوکاتدی پی ام تی موجود می سازد. اگر تعداد زیادی اِس پی اِی دی در کنار هم قرار گیرند، محدوده دینامیکی می تواند مرتبه ای بزرگ تر از پی ام تی باشد که نرخ های تصویربرداری سریع تر یا اِس اِن آر بالاتر را بدون اشباع ممکن می سازد. آنها در تلسکوپ های فضایی به عنوان کانال بازخوانی استفاده می شوند، مانند نمایشگر گذرا پرتو گاما، اولین ماهواره نجومی تایوان. معایب. جریان تاریکی معمولاً در دمای معین بسیار بیشتر از پی ام تی است؛ بنابراین، یکِ اِس آی پی اِم ممکن است نیاز به خنک کننده زیرمحیطی داشته باشد در حالی که یک پی ام تی مورد استفاده در همان کاربرد ممکن است نیاز نداشته باشد، که منجر به افزایش پیچیدگی و هزینه می شود. به طور مشابه، به دست آوردن ناحیه فعال بزرگ ممکن است به دلیل عددهای تاریکی بالاتر در هر ناحیه نسبت به پی ام تی ها دشوار باشد. پاسخ ضربهٔ یکِ اِس آی پی اِم شکل پیچیده و چندنمایی دارد. نسبت به پی ام تی، به دست آوردن یک شکل پالس متقارن یا پ
اسخ فرکانسی یکنواخت ممکن است به فیلتر آنالوگ پیچیده تر یا تجهیزات الکترونیک شکل دهی پالس نیاز داشته باشد. مقایسه با فوتودیودهای بهمنی. فتودیودهای متداول بهمنی (اِی پی دی) نیز یک جریان آنالوگ تقویت شده در پاسخ به جذب نور تولید می کنند. با این حال، در یک اِی پی دی، بهره کل بسیار کمتر و ضریب نویز اضافی بسیار بیشتر است. برعکس، بازدهی کوانتومی می تواند بالاتر و نویز تاریکی کمتر باشد.
بیل کوئلانی (متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۶۵ در برازاویل) یک هنرمند، نویسنده و طراح صحنه اهل جمهوری کنگو است. او در سال ۲۰۰۷ با یک اینستالیشن هنری چندرسانه ای در نمایشگاه دکومنتا ۱۲ در شهر کاسل آلمان شرکت کرد. کوئلانی در برازاویل، پایتخت جمهوری کنگو، زندگی و کار می کند. آثار او ترکیبی از هنرهای تجسمی، ادبیات و طراحی صحنه است که بازتاب دهنده فرهنگ و هویت جامعه اوست. زندگی و پیشه. به عنوان یک نوجوان، بیل کوئلانی (که اغلب با نام B. Kouélany شناخته می شود) جنگ ها و خشونت های فراوانی را در زادگاهش، کنگو، تجربه کرد. سال ها بعد، ردپای این تجربیات اولیه و تأثیرات عمیق آن ها را می توان در نوشته ها و آثار هنری او مشاهده کرد. این تجربیات، الهام بخش بسیاری از کارهای او بوده اند و به هنرش عمق و معنایی ویژه بخشیده اند. نویسنده. بیل کوئلانی، که به زبان فرانسوی تسلط داشت، در آثار اولیه اش نمایشنامه هایی مانند "کافارد، کافارد" (سوسک، سوسک) را خلق کرد که در سال ۲۰۰۳ در پاریس به نمایش درآمد، و همچنین نمایشنامه "پوت-ئتر" (شاید) را در سال ۲۰۰۷ به همراه همکارش ژان پل دلور نوشت. آثار مکتوب او نشان دهنده تأثیرپذیری از چیکایا او تامسی، شاعر و رم
ان نویس برجسته کنگو، است. کوئلانی از او به عنوان «نویسنده ای رنج دیده و بسیار حساس» یاد می کند که حتی در نخستین بوم های نقاشی اش نیز حضور داشته است. این تأثیرات ادبی و هنری، عمق و غنای خاصی به کارهای کوئلانی بخشیده اند. به گفته چاولت، بسیاری از نوشته های او هرگز (از سال 2016) منتشر نشدند. نقاش. نقاشی های بیل کوئلانی (B. Kouélany) بازتاب دهنده مهارت های خودآموخته او و همچنین عناصر زندگی نامه ای شخصی اش هستند. این ویژگی ها باعث شده اند تا هنر او مورد توجه مخاطبان بین المللی در آفریقا و اروپا قرار گیرد. از سال ۲۰۰۷، آثار او در سطح جهانی توسط گالری پیتر هرمان در برلین و گالری RDV در نانت، فرانسه، توزیع و نمایش داده شده اند. این همکاری ها به گسترش شناخت و تحسین هنر او در عرصه های بین المللی کمک کرده اند. در سال ۲۰۰۱، بیل کوئلانی در برنامه اقامت کارگاه های شهری Doual’Art در کامرون شرکت کرد. سپس در سال ۲۰۰۲، آثار او به دوسالانه Dak’Art، همراه با دیگر هنرمندان آفریقای مرکزی، دعوت شد و در سال ۲۰۰۶ نیز آثارش را به هفتمین دوره این دوسالانه ارسال کرد. در سال ۲۰۰۴، او به عنوان هنرمند مقیم در اقامتگاه نانت در فرانسه انتخاب
شد و در نمایشگاهی با عنوان "Beautés d’Afrique" (زیبایی های آفریقا) شرکت کرد. در سال ۲۰۰۶، او در دوسالانه Dak’Art دو جایزه مهم دریافت کرد: Prix de la Francophonie و Prix Montalvo Arts Center این موفقیت ها جایگاه او را به عنوان یکی از هنرمندان برجسته آفریقایی تثبیت کرد. ارسال B. Kouélany در سال بعد به نمایشگاهی با نام «documenta 12» در آلمان، توجه گسترده ای را به خود جلب کرد. اثر او که «بدون عنوان» (Untitled) نام داشت، یک چیدمان بسیار بزرگ بود که به بررسی پیامدهای جنگ و خشونت می پرداخت. این اثر با رویکردی قدرتمند و تأمل برانگیز، بازتاب دهنده مسائل اجتماعی و انسانی مرتبط با درگیری ها و خشونت های جهانی بود.در سال ۲۰۰۷، B. Kouélany به عنوان اولین زن آفریقایی جنوب صحرا در نمایشگاه «Documenta» در کاسل شرکت کرد. او در این نمایشگاه بزرگ ترین اثر خود تا آن زمان را ارائه داد: یک دیوار کاغذی عظیم که شامل گزیده هایی از متون چندین روزنامه بین المللی و ویدیوهای تاب خورده از چهره اش بود. در این اثر، او با نقش آفرینی به عنوان یک مادر و دختر، همدلی عمیق خود را با مردم کنگو و رنج های آن ها بیان کرد. این کار هنری قدرتمند، بازتا
ب دهنده مسائل اجتماعی و انسانی مرتبط با جنگ و خشونت بود و توجه زیادی را به خود جلب کرد. مربی. در سال ۲۰۱۲، B. Kouélany مرکز و کارگاه هنر معاصر «Les Ateliers Sahm» را در برازاویل تأسیس کرد و به عنوان مدیر هنری آن فعالیت خود را آغاز کرد. این مرکز چندرشته ای از هنر معاصر در کنگو حمایت می کند و به حمایت از هنرمندان جوان نه تنها از کشور خود، بلکه از سراسر قاره آفریقا اختصاص دارد. به گفته صندوق پرنس کلاوس، ایجاد «Les Ateliers Sahm» شاید یکی از بزرگ ترین دستاوردهای او باشد. این مرکز به عنوان یک پلتفرم مهم برای پرورش استعدادهای هنری و ترویج هنر معاصر در آفریقا شناخته می شود. او همچنان به کار خلاقانه خود ادامه می دهد. در سال ۲۰۱۹، او در نمایشگاه «Prête-moi ton rêve» (رویای خود را به من قرض بده) در مراکش شرکت کرد. این نمایشگاه که نقاشان دیگر آفریقایی نیز در آن حضور داشتند، قرار بود (در آن زمان) از چندین کشور بازدید کند. این مشارکت نشان دهنده تعهد مستمر او به ترویج هنر و فرهنگ آفریقایی در سطح بین المللی است. منابع. Chavelet , D. (2016). The text in the body: and Bill Kouélany: from writing to performance. "Po &amp; sie"
, 3 (3-4), 247-257. (in French)