Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عنوان قهرمانی، مسی توانست صدمین بازی ملی اش را در جریان برد ۱–۰ برابر جامائیکا انجام دهد. وی توانست پنجمین آرژانتینی ای شود که به این مهم دست پیدا می کند. اعلام بازنشستگی و بازگشت. وی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶ بعد از گل نکردن پنالتی خود در فینال کوپا آمریکای قرن مقابل شیلی بخاطر چهار سال ناکامی گفت که از این تیم جدا خواهم شد. جام جهانی ۲۰۱۸. پیش از افتتاحیه جام جهانی ۲۰۱۸، گمانه زنی ها در مورد اینکه این آخرین جام جهانی مسی خواهد بود، وجود داشت. تیم ملی آرژانتین در گروه D با تیم های کرواسی، ایسلند و نیجریه همگروه شد. یاران مسی در اولین بازی مقابل تیم ایسلند قرار گرفتند، اما این بازی چندان برای مسی خوشایند نبود چون ضربه پنالتی او را دروازه بان ایسلند مهار کرد تا بازی با نتیجه ۱–۱ به پایان برسد. تک گل آرژانتین را در این بازی را سرخیو آگوئرو به ثمر رساند. تیم آرژانتین در دومین بازی مقابل کرواسی قرار گرفت و در پایان با نتیجه ۳ بر صفر از تیم کرواسی شکست خورد تا بازی سوم تعیین کننده صعود این تیم به مرحله یک هشتم نهایی شود. لیونل مسی فقط ۴۹ لمس توپ و فقط دو ضربه در محوطه جریمه کرواسی داشت. مسی و هم تیمی هایش در آخرین بازی مرحل
ه گروهی به مصاف نیجریه رفتند. آرژانتین در صورت برد نیجریه و شکست ایسلند از کرواسی می توانست به مرحله بعد صعود کند. در دقیقه ۱۴ آرژانتین با گل مسی پیش افتاد. این گل روحیه بازیکنان و هواداران آرژانتین را بالا برد. در دقیقه ۳۴ بازی، ضربه ایستگاهی مسی به تیر دروازه برخورد کرد تا نتواند دبل کند. در دقیقه ۴۸ خطای خاویر ماسچرانو بر روی بازیکن نیجریه باعث شد تا این تیم صاحب ضربه پنالتی شود. موزس این پنالتی را گل کرد تا بار دیگر آرژانتینی ها ناامید شوند. اما این پایان کار نبود و در دقیقه ۸۶ مارکوس روخو بود که دوباره آرژانتین را پیش انداخت. بازی به پایان رسید و آرژانتین توانست ۱–۲ نیجریه را شکست دهد و با توجه به باخت ایسلند، به عنوان تیم دوم گروه D به مرحله یک هشتم نهایی صعود کند. لیونل مسی با زدن گل در این بازی به سومین آرژانتینی، پس از دیگو مارادونا و گابریل باتیستوتا تبدیل شد که در سه جام جهانی مختلف گلزنی می کند. قرعه کشی مرحله یک هشتم نهایی انجام شد و آرژانتین به قرعه سختی خورد. فرانسه حریف این تیم در یک هشتم نهایی شد. در ۹ تیر ماه ۱۳۹۷ در ورزشگاه کازان آرنا، دو تیم به مصاف هم رفتند. در دقیقه ۱۲، اشتباه مدافعان آر
ژانتین باعث شد تا فرانسه صاحب یک ضربه پنالتی شود. گریزمن این ضربه پنالتی را گل کرد تا فرانسه پیش بیفتد در اواخر نیمه اول آنخل دی ماریا با شوت از راه دور، گل تساوی را به ثمر رساند. نیمه اول با تساوی یک بر یک به پایان رسید. در اوایل نیمه دوم و در دقیقه ۴۸ این مرکادو بود که گل دوم آرژانتین را به ثمر رساند تا آرژانتین به بازی برگردد. اما طولی نکشید که فرانسه با گل زیبای پاوار بازی را به تساوی کشاند. در دقایق ۶۴ و ۶۸ کیلین ام باپه دو گل زد تا فرانسه ۴–۲ پیش بیفتد در وقت های اضافه نیمه دوم سرخیو آگوئرو با ضربه سر، گل زد تا اختلاف به یک گل برسد؛ و سرانجام بازی با نتیجه ۳–۴ به پایان رسید و آرژانتین حذف شد. لئو مسی در این بازی ۲ پاس گل داد و پس از دیگو مارادونا به دومین بازیکن آرژانتینی تبدیل شد که در چهار جام جهانی گذشته، پاس گل می دهد. مسی با یک گل و دو پاس گل به کارش در این جام جهانی پایان داد. آغاز قهرمانی ها با تیم ملی. کوپا آمریکا ۲۰۲۱. جام ملت های آمریکای جنوبی ۲۰۲۱ بهترین سال مسی در رده ملی بود؛ زیرا او با کسب قهرمانی در این تورنمنت، سرانجام به اولین جام حرفه ای خود با آرژانتین دست یافت و همچنین بهترین بازیکن،
بهترین گلزن و بهترین پاسور این مسابقات شد. آرژانتین در مرحله گروهی، با ۳ برد و ۱ مساوی (مجموعاً با ۱۰ امتیاز) به عنوان صدرنشین گروه صعود کرد. مسی در مرحله گروهی، ۱ گل (ضربه آزاد) مقابل شیلی، ۱ پاس گل مقابل اروگوئه و ۲ گل و ۱ پاس گل مقابل بولیوی به ثمر رساند. تنها بازی ای که او در مرحله گروهی در آن گل یا پاس گل نداشت، بازی مقابل پاراگوئه بود که با برد ۰–۱ آرژانتین همراه بود. آرژانتین در مرحله یک چهارم نهایی مقابل اکوادور قرار گرفت که با نتیجه ۰–۳ به پیروزی رسید. لیونل مسی روی هر ۳ گل آرژانتین تأثیر مستقیم داشت؛ ۲ گل (یکی از طریق ضربه آزاد) و ۱ پاس گل. این ۱۴۸ اُمین بازی مسی با پیراهن آلبی سلسته بود، یعنی او با عبور از رکورد خاویر ماسچرانو (۱۴۷ بازی) به تنهایی رکورد دار بیشترین بازی در تاریخ تیم ملی آرژانتین شد. آرژانتین در نیمه نهایی به مصاف کلمبیا رفت. بازی در طول ۹۰ دقیقه با نتیجه ۱–۱ به اتمام رسید؛ گل آرژانتین را لائوتارو مارتیز و پاس گلش را مسی به ثبت رساند. بازی در وقت های اضافه گلی نداشت؛ پس با نتیجه مساوی به اتمام رسید و به ضربات پنالتی کشیده شد. اولین ضربه پنالتی آرژانتین را مسی تبدیل به گل کرد. در اد
امه، امیلیانو مارتیز، دروازه بان آرژانتین، با ۳ سیو پنالتی مؤثرترین نقش را در راهیابی تیمش به فینال داشت. آرژانتین در ضربات پنالتی با نتیجه ۲–۳ پیروز شد. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۱، بازی فینال مقابل برزیل در ورزشگاه ماراکانای برزیل با حضور ۷۸۰۰ تماشاگر برگزار شد. به خاطر شیوع ویروس کرونا، این تنها بازی تورنمنت بود که با حضور هواداران در ورزشگاه همراه بود و فقط اجازه پر شدن ۱۰ درصد از ظرفیت ورزشگاه داده شد. آرژانتین در دقیقه ۲۲ توسط آنخل دی ماریا به گل رسید. این تنها گل بازی بود؛ در نتیجه آلبی سلسته فینال را با نتیجه ۱–۰ پیروز شد. بلافاصله پس از سوت پایان بازی، لیونل مسی به روی زانو نشست و اشک شادی ریخت. هم تیمی های لئو سریعاً به سمت او رفتند و شادی شان را با وی به اشتراک گذاشتند. چند میلیون آرژانتینی نیز این قهرمانی را در کوچه ها و خیابان های شهرهای مختلف آرژانتین جشن گرفتند. این اولین قهرمانی آلبی سلسته از سال ۱۹۹۳ تا آن لحظه بود؛ یعنی طلسم ۲۸ ساله بالاخره شکسته شد. آرژانتین در طول این مسابقات ۱۲ گل به ثمر رساند که مسی روی ۹ گل از آنها تأثیر مستقیم داشت. او موفقیت خود را با دریافت جوایز بهترین گلزن (با ۴ گل) و بهترین
بازیکن تورنمنت تکمیل کرد. او همچنین بیشترین پاس گل (۵) را به ثبت رساند و بیشترین عنوان بهترین بازیکن زمین (۵) را ازآن خود کرد. مسی پس از اتمام مسابقات در مصاحبه ای گفت: «از دوره قبلی کوپا آمریکا واضح بود که این تیم، قدرتمند و باانگیزه است. من چند بار در فینال شکست خوردم اما می دانستم که در نهایت چنین روزی خواهد آمد که قهرمانی را با آرژانتین تجربه کنم. احساس می کنم خدا این لحظه را برایم کنار گذاشته بود؛ آن هم در بازی مقابل برزیل و در خانهٔ آنها.» فینالیسیما ۲۰۲۲. این مسابقه، سومین دوره رقابت های جام قهرمانان کونمبول–یوفا بود که در آن یک مسابقه فوتبال بین قهرمانان جام ملت های آمریکای جنوبی و جام ملت های اروپا برگزار می شود. در این مسابقه تیم ملی ایتالیا، برنده یورو ۲۰۲۰ (برگزار شده در سال ۲۰۲۱) و تیم ملی آرژانتین، برنده کوپا آمریکا ۲۰۲۱ حضور داشت. این مسابقه در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۲۲ در ورزشگاه ومبلی انگلیس برگزار شد. پیروز این بازی تیم ملی آرژانتین با ۳ گل بود. لئو مسی در این بازی دو پاس گل به ثمر رساند و جایزهٔ بهترین بازیکن بازی را دریافت کرد. او با کسب این قهرمانی توانست دومین جام ملی حرفه ای خود را بالای سر ببر
د. جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲. در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر، مسی در بازی افتتاحیه آرژانتین، یک پنالتی را در مقابل عربستان به ثمر رساند، و آن بازی منجر به شکست ۲–۱ مقابل عربستان شد. مسی در بازی بعدی خود مقابل مکزیک که منجر به شکست ۲–۰ مکزیک شد، یک گل از فاصله کمتر از ۲۰ یاردی به ثمر رساند و یک پاس گل به انزو فرناندز داد. در ۱۶ بازی اخیر مقابل استرالیا، مسی در پیروزی ۲–۱ آرژانتین، در هزارمین بازی حرفه ای خود، گل اول را در مقابل استرالیا به ثمر رساند. در مرحله یک چهارم نهایی مقابل هلند، مسی با پاس رو به بیرون به گل اول آرژانتین توسط ناهوئل مولینا کمک کرد و سپس یک پنالتی را به ثمر رساند که بازی با نتیجه ۲–۲ به وقت های اضافه کشیده شد. آرژانتین ۴–۳ در ضربات پنالتی پیروز شد و مسی اولین پنالتی را به ثمر رساند. در نیمه نهایی مقابل کرواسی، مسی رکورد برابر بیست و پنجمین بازی فینال جام جهانی را به ثبت رساند و با لوتار ماتئوس آلمانی در یک رده قرار گرفت. مسی گل اول را با یک پنالتی به ثمر رساند و یک پاس گل به جولیان آلوارز داد که منجر به پیروزی ۳–۰ مقابل کرواسی شد. مسی با یازدهمین گل خود در جام جهانی، از باتیستوتا پیشی گرفت و به
ترین گلزن تاریخ آرژانتین در جام جهانی شد. آرژانتین به فینال مقابل فرانسه صعود کرد و مسی اظهار داشت که این آخرین حضور او در جام جهانی خواهد بود. لیونل مسی در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر توانست با تیم ملی آرژانتین قهرمان این دوره جام جهانی شود. او آمار ۷ گل و ۳ پاس گل را به ثبت رساند و به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد. کوپا آمریکا ۲۰۲۴. مسی و آرژانتین توانستند در این رقابت در مرحله گروهی همراه با شیلی و پرو و کانادا، با ۹ امتیاز صعود کنند. آنها در مرحله یک چهارم نهایی رقابت ها به اکوادور برخورد کردند و در دقیقه ۳۵ بازی لیساندرو مارتینز مدافع منچستر یونایتد با یک ضربه سر گل اول آرژانتین را به ثمر رساند که همین طور در این بازی بهترین بازیکن زمین نیز شد و اما در دقیقه ۶۲ اکوادور صاحب پنالتی شد که اینِر والنسیا مهاجم نوک تیم آنرا خراب کرد و در دقیقه ۸۰ بازی نیز تعویض شد و همین طور در دقیقه ۹۱ بازی کوین رودریگز جوان با زدن یک ضربه سر زیبا گل نجات بخش اکوادور را به ثمر می رساند. بازی سر انجام به ضربات پنالتی ختم می شود و در کمال تعجب مسی که زننده پنالتی اول تیم بود، پنالتی خود را با زدن شوتی چیپ به سمت تیرک خراب می کند
ولی در نهایت آرژانتین بازی را در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۲ برنده می شود. در نیمه نهایی رقابت آرژانتین در مقابل کانادا توانست با تک گل خولیان آلوارز و لیونل مسی همراه با عملکرد چشم گیر امیلیانو مارتینز کانادا را با نتیجه ۲–۰ مغلوب کند. در فینال رقابت کوپا آمریکا، آرژانتین در مقابل کلمبیایی قرار گرفت که کاپیتان آنها خامس رودریگز بود که آقای پاس گل رقابت بوده است و اما در دقیقه ۶۶ بازی مسی مصدوم می شود و در دقیقه ۷۲ نیز گونزالو مونتیل مدافع تیم نیز مصدوم می شود. اما در نهایت با عملکرد فوق العاده امیلیانو مارتینز و گل حساس لائوتارو مارتینز در دقیقه ۱۱۲ وقت های اضافه، آرژانتین برنده بازی و قهرمان جام کوپا آمریکا می شود و لیونل مسی برنده دومین جام کوپا آمریکا و چهارمین جام ملی خود نیز می شود و در ترکیب منتخب رقابت نیز به عنوان وینگر راست قرار می گیرد.
این فهرست شامل شرکت های هواپیمایی سوریه است که اکنون فعال اند:
تیم ملی بسکتبال نیکاراگوئه نماینده نیکاراگوئه در مسابقات بین المللی است.
تاتیانا مک فادن ( زاده ۲۱ آوریل ۱۹۸۹) یک ورزشکار دوومیدانی پارالمپیک آمریکایی است که در رده تی۵۴ شرکت می کند. مک فادن بیست مدال پارالمپیک را در چند بازی پارالمپیک تابستانی و همچنین جایزه بهترین ورزشکار معلول سال لوریوس در سال ۲۰۱۵ کسب کرده است. اوان زندگی. مک فادن در لنینگراد شوروی و در ۲۱ آوریل ۱۹۸۹ به دنیا آمد. او با اسپینا بیفیدا (مهره شکاف) به دنیا آمد، یک اختلال مادرزادی که او را از کمر به پایین فلج کرد. پس از اینکه مادرش که آنقدر فقیر بود که نمی توانست برای او ویلچر بخرد او را در یتیم خانه ای گذاشت، او شش سال اول زندگی اش را روی دستانش راه می رفت. پزشکان به او گفتند که او آنقدر بیمار است که زمان کمی برای زندگی دارد. زمانی که در یتیم خانه بود، با دبورا مک فادن، که به عنوان کمیسر معلولان وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده از روسیه بازدید می کرد، ملاقات کرد. دبورا و شریک زندگی اش بریجت اوشاگنسی، تاتیانا را به فرزندی پذیرفتند و او را به بالتیمور بردند. مک فادن در دوران رشد برای تقویت عضلات خود به ورزش های مختلفی روی آورد او ابتدا شنا و سپس ژیمناستیک، بسکتبال با ویلچر، هاکی با سورتمه و دو و میدانی را ا
متحان کرد. مک فادن در دانشگاه ایلینویز و در رشته توسعه انسانی و مطالعات خانواده تحصیل کرد وی در دوران دانشگاه عضو انجمن تتای فی سیگما سیگما بود و در تیم بسکتبال با ویلچر دانشگاه ایلینویز حضور داشت. دوران رقابت. مک فادن از سن هشت سالگی شروع به مسابقه کرد. او در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن، مدال نقره ۱۰۰ متر زنان - ماده تی۵۴ و مدال برنز ۲۰۰ متر زنان - تی۵۴ را به دست آورد و در ماده ۴۰۰ متر زنان - تی۵۴ پنجم شد. او همچنین در دور اول ماده ۸۰۰ متر زنان – تی۵۴ به میدان رفت. او همچنین در پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۸ در پکن شرکت کرد و در ماده ۲۰۰ متر زنان - تی۵۴ مدال نقره گرفت او همچنین مدال نقره ۴۰۰ متر زنان - رویداد تی۵۴؛ مدال نقره ۸۰۰ متر زنان - رویداد تی۵۴ و مدال برنز در ماده امدادی ۴ × ۱۰۰ متر زنان - رویداد تی۵۳–۵۴ را کسب کرد و در ماده ۱۰۰ متر زنان - تی۵۴ ششم شد. تا سال ۲۰۰۹، مک فادن در دوی سرعت در مسافت های کوتاه تر تخصص داشت. او در سال ۲۰۰۹ وارد ماراتن شیکاگو شد. او به طور غیرمنتظره ای برنده شد و آنقدر زود به خط پایان رسید که مادرش دوربینش را برای ثبت برد آماده نکرد. این اولین پیروزی از یک سری پیروزی های م
اراتن برای او بود، از جمله نیویورک سیتی در سال ۲۰۱۰، شیکاگو در سال ۲۰۱۱، لندن در سال ۲۰۱۱، و بوستون و نیویورک در سال ۲۰۱۵. مربی مک فادن در دانشگاه ایلینویز آدام بلیکنی است. وی یک ویلچرسوار پیشکسوت است است. تاتیانا و خواهرش هانا در یک ماده از فینال پارالمپیک (۱۰۰ متر – تی۵۴ در لندن ۲۰۱۲) شرکت کردند. مک فادن اولین ورزشکاری بود که در مسابقات قهرمانی مسابقات جهانی دو و میدانی آی پی سی ۲۰۱۳ در لیون موفق به کسب شش مدال طلا شد. او در هر مسابقه از ۱۰۰ متر تا ۵۰۰۰ متر برنده مدال طلا شد. مک فادن همچنین در ماراتن های بوستون، شیکاگو، لندن و نیویورک در سال ۲۰۱۳ برنده شد. این باعث شد که او اولین کسی (چه معلول و چه غیرمعلول) باشد که در چهار ماراتن بزرگ در سال برنده شده است. او همچنین رکورد جدیدی را برای ماراتن شیکاگو (۱ ساعت و ۴۲ دقیقه و ۳۵ ثانیه) به ثبت رساند. مک فادن سال ۲۰۱۴ را با بازگشت به کشور محل تولدش، روسیه، آغاز کرد تا در بازی های پارالمپیک زمستانی سوچی شرکت کند. وی در این مسابقات مدال نقره در ماده رویداد اسکی کراس کانتری با سرعت نشسته را کسب کرد. مک فادن مقام ۵ ماده زنان را کسب کرد. کمی بیش از یک ماه پس از سوچی، م
ک فادن به مسابقه ویلچر در ماراتن لندن بازگشت و با موفقیت از عنوان خود در زمان رکورد جدید کورس دفاع کرد. در سال ۲۰۱۵ مک فادن برنده ماراتن نیویورک شد و رکورد زنان خود را با ۷ دقیقه و ۲۰ ثانیه اختلاف شکست (زمان او ۱ ساعت و ۴۳ دقیقه و چهار ثانیه بود). کنشگری اجتماعی. مک فادن برای رقابت در دبیرستان مشکل داشت. دبیرستان آتلتون به او اجازه نمی داد همزمان با دوندگان غیرمعلول مسابقه دهد، زیرا مقامات دبیرستان بر این عقیده بودند که صندلی مسابقه ای او یک خطر ایمنی ایجاد می کند و به او مزیتی ناعادلانه می دهد (چرا که ویلچرسواران به طور قابل توجهی سریع تر از دوندگان در مسافت های طولانی هستند). او در رویدادهای جداگانه با ویلچر در دبیرستان شرکت می کرد و به تنهایی مسابقه می داد و از این موضوع احساس خجالت می کرد. در سال ۲۰۰۵ تاتیانا و دبورا مک فادن علیه سیستم مدارس دولتی هاوارد کانتی شکایت کردند و حق شرکت در مسابقه همزمان با دوندگان از سال ۲۰۰۶ را برای او به دست آوردند، اگرچه امتیاز رکورد او برای تیمش محاسبه نمی شد. با این حال، پیروزی قانونی او منجر به جنجال هایی شد. در سال ۲۰۰۶، یکی از هم تیمی های او در آتلتون، پیروزی خود را در
۱۶۰۰ متر در مسابقات قهرمانی ایالتی پس از اینکه مک فادن به جای مسابقه دادن به تنهایی به عنوان «پیسر» برای او عمل می کرد، از دست داد. در سال ۲۰۰۸، یک دونده رقیب و مک فادن پس از یک مسابقه ۲۰۰ متر با هم برخورد کردند و باعث شد که دونده دیگر مسابقه عنوان کنفرانس خود را از دست بدهد. اقدامات قانونی مک فادن در سال ۲۰۰۸ مریلند را به اولین ایالتی تبدیل کرد که مدارس را ملزم به ارائه آموزش فیزیکی و فرصت های ورزشی برابر برای دانش آموزان دارای معلولیت کرد که در حال حاضر به آن قانون تاتیانا می گویند. او همچنین رهبری یک تلاش ناموفق علیه قانون روسیه در سال ۲۰۱۲ برای ممنوعیت فرزندخواندگی کودکان روسی توسط والدین آمریکایی را برعهده داشت. پیوند به بیرون. Tat
دنیل براون MBE (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۸۸) یک ورزشکار تیر و کمان بریتانیایی و نویسنده کودکان است. او در بازی های پارالمپیک شرکت کرده و در پکن و لندن مدال طلا کسب کرده است. او همچنین در بازی های کشورهای مشترک المنافع نیز مدال کسب کرده است. او در استیتون، یورکشایر غربی به دنیا آمد. دوران حرفه ای. اولین مسابقه بین المللی براون، مسابقات تیراندازی با کمان اروپا (برای ورزشکاران دارای معلولیت) در نیمبورک در سال ۲۰۰۶ بود. او به نیمه نهایی مسابقات کامپوند باو اوپن کلاس رسید و در مقابل گلبین سو از ترکیه شکست خورد. او مسابقه مدال برنز را به ملانی کلارک، هم تیمی بریتانیایی خود باخت. او سپس در مسابقات جهانی تیراندازی با کمان IPC در چئونگجو در سال ۲۰۰۷ شرکت کرد. او که در مسابقات کلاس آزاد کامپوند باو شرکت کرد، با امتیاز ۱۱۴ مدال طلا گرفت (گلبین سو را ۱۱۶–۱۰۷ در نیمه نهایی شکست داد و وانگ لی از چین را با نتیجه ۱۱۴–۱۰۸ در فینال شکست داد). او همچنین عضوی از تیم زنان بریتانیا بود که در مسابقات تیمی در کلاس باز کمپوند باو طلا گرفت و ژاپن را با نتیجه ۲۲۱–۱۹۹ در فینال شکست داد. در سال ۲۰۰۸، براون در مسابقه تیراندازی با کمان در استوک ما
ندویل مدال نقره گرفت (در فینال از گلبین سو شکست خورد)، سپس در بازی های پارالمپیک در پکن شرکت کرد و در کامپوند انفرادی زنان طلا گرفت و وانگ را در یک چهارم شکست داد. وی در نیمه نهایی کلارک و در فینال چیکو کامیا از ژاپن را با نتیجه (۱۱۲–۹۸) شکست داد. در سال ۲۰۰۹، او دومین مدال طلای انفرادی متوالی و یک طلای تیمی را در مسابقات جهانی تیراندازی با کمان IPC به دست آورد. سپس در سال ۲۰۱۰ سه مدال طلای انفرادی متوالی را در جام آریزونا، در مسابقات جهانی تیراندازی با کمان معلولان استوک ماندویل، و در مسابقات قهرمانی پارا تیراندازی با کمان اروپا کسب کرد. او نماینده انگلیس در تیراندازی با کمان در بازی های مشترک المنافع ۲۰۱۰ در دهلی بود، و پس از یک تیراندازی انتخابی دو روزه در کاونتری در ژوئن، و در حالی که پس از نیکی هانت، زن شماره یک جهان دوم شد به رقابت ها صعود کرد. او مدال طلا را در مسابقات کامپوند تیمی زنان به دست آورد و کانادا را با نتیجه ۲۳۲–۲۲۹ در کنار هم تیمی های خود نیکی هانت و نیکولا سیمپسون شکست داد. در سال ۲۰۱۱، او یک مدال طلای انفرادی را در مسابقات جهانی IPC در تورین به دست آورد و به دنبال آن دو مدال نقره در مسابق
ات تیمی زنان و مسابقات ترکیبی تیمی کسب کرد. در سال ۲۰۱۲، او دومین مدال طلای متوالی خود در بازی های پارالمپیک را با شکست هم تیمی بریتانیایی خود، مل کلارک در فینال در پادگان توپخانه سلطنتی لندن به دست آورد. در آن سال او همچنین قهرمان جام جهانی داخل سالن در نیمز شد و در فینال جام جهانی توکیو مدال نقره گرفت. براون در مراسم سال نوی ۲۰۱۳ به دلیل خدمات در تیراندازی با کمان نشان امپراتوری بریتانیا (MBE) را کسب کرد. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۳ براون با پیروزی در فینال سری ملی آرچری GB در ناتینگهام عنوان قهرمانی بریتانیا را به دست آورد. او در فینال کامپوند ۱۴۲–۱۴۱ لوسی اوسالیوان را شکست داد. در نوامبر ۲۰۱۳، فدراسیون جهانی تیراندازی با کمان اعلام کرد که براون در آینده نمی تواند در مسابقات پارا تیراندازی با کمان (مانند المپیک ۲۰۱۶) شرکت کند زیرا معلولیت او تأثیر مستقیم و مهمی بر عملکرد تیراندازی با کمان ندارد. او به این حکم اعتراض کرد، اما در نهایت، ئحکم به نفع تیراندازی با کمان جهانی تأیید شد. از ۱ آوریل ۲۰۱۴، او قادر به رقابت در تیراندازی با کمان نیست. براون در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۵ در کپنهاگ شرکت کرد. در سال ۲۰۱۷ او در "چال
ش دانشگاه کریسمس" در تیمی به نمایندگی از دانشگاه لستر حاضر شد. زندگی شخصی. براون سندرم درد ناحیه ای پیچیده (CRPS) در پاهایش دارد و نشسته بر روی چارپایه رقابت می کند. او در زمان پارالمپیک ۲۰۰۸ دانشجوی حقوق در دانشگاه لستر. او در روز جمعه ۲۵ ژانویه ۲۰۱۳ مدرک افتخاری دکترای حقوق را از دانشگاه لستر دریافت کرد در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۳ دانشگاه لستر مرکز ورزشی دنیل براون را به نام او نامگذاری کرد. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳ به براون کلید شهر کریون و در ۱ ژوئیه ۲۰۱۴ کلید شهر لندن داده شد. در سال ۲۰۱۹، براون به تالار مشاهیر دانشگاه و کالج ورزش بریتانیا معرفی شد. در ۲۶ مه ۲۰۲۲، براون جایزه بهترین کتاب ورزشی کودکان "ساندی تایمز" را برای کتابش "مانند یک دختر بدو" دریافت کرد.
رامپوکان یک مبارزهٔ سنتی با گربه های بزرگ در جاوه بود که از قرن هفدهم تا آغاز قرن بیستم برگزار می شد. در این مراسم، پلنگ ها یا ببرها از جعبه های چوبی ای که در وسط زمین قرار می گرفتند رها می شدند و توسط جنگجویان، با نیزه هایی که سعی می کردند از خارج شدن آن ها از دایره جلوگیری کنند، محاصره می شدند. رامپوکان در اواخر ماه رمضان برگزار می شد. در این مبارزه که نمادی برای غلبه بر شر بود، اگر ببرها و پلنگ ها موفق به شکستن دایره می شدند، به عنوان یک فاجعه مانند قحطی تلقی می شد.
جسیکا گالاگر (زاده ۱۴ مارس ۱۹۸۶) یک اسکی باز آلپاین پارالمپیک، ورزشکار دو و میدانی، دوچرخه سوار و قایقران استرالیایی است. او دومین زن استرالیایی در بازی های پارالمپیک زمستانی و اولین زن استرالیایی بود که در پارالمپیک زمستانی در بازی های ونکوور ۲۰۱۰ مدال گرفت. او در پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۴ در سوچی شرکت کرد و مدال برنز گرفت. او نابینا بوده و نماینده استرالیا در سطح بین المللی در سه رشته ورزشی است: اسکی، دو و میدانی و دوچرخه سواری. او علاوه بر دستاوردهای خود در اسکی، نماینده استرالیا در دو و میدانی در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بوده است و در مسابقات جهانی دو و میدانی کرایست چرچ IPC 2011 در پرش طول و نیزه موفق به کسب یک مدال نقره و یک مدال برنز شده است. او همچنین نماینده نوجوانان ایالت ویکتوریا در نت بال و بسکتبال بوده است. گالاگر به همراه راهنمایش مدیسون یانسن برای پارالمپیک ریو ۲۰۱۶ در تیم دوچرخه سواری استرالیا انتخاب شد. هدف بلند مدت او این بود که اولین استرالیایی باشد که در پارالمپیک یا المپیک تابستانی و زمستانی مدال می گیرد و در بازیهای ۲۰۱۶ ریو با کسب مدال برنز در تایم تریل B/VI 1000 متر زنان به این هدف رس
ید او برای شرکت در پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس، چهارمین پارالمپیک او، (دو زمستان و دو تابستان) در ماده دوچرخه سواری پیست انتخاب شده است. زندگی شخصی. گالاگر در ۱۴ مارس ۱۹۸۶ به دنیا آمد و در حومه جیلونگ هایتون زندگی می کند. در سال ۲۰۰۹، او از دانشگاه فناوری ملبورن با مدرک کارشناسی ارشد استئوپاتی، فارغ التحصیل شد و یک استئوپات است. در زمان بازی های پارالمپیک زمستانی ونکوور ۲۰۱۰، او با جرالد هیدن، اسکی باز نشسته پارالمپیک آمریکایی قرار می گذاشت. او سفیر کمیته پارالمپیک استرالیا، Vision Australia ،Seeing Eye Dogs استرالیا، Vision 2020 استرالیا، Kx Pilates و 2XU است. او از نظر قانونی به دلیل بیماری بست، یک بیماری نادر، نابینا است. او هنگامی که نوجوان بود، با دریافت نتایج آزمایشات در حالی که در مسابقات قهرمانی نتبال کشور زیر ۱۷ سال شرکت می کرد، دریافت بینایی خود را از دست می دهد. گالاگر برای شرکت در پارالمپیک ۲۰۰۸ پکن در پرش طول، ۱۰۰ متر، پرتاب تیر و دیسک انتخاب شد، اما او در آزمون رده بندی خود مردود شد زیرا داوران گفتند که بینایی چشم راست او ۰٫۰۱٪ بهتر از حد نیاز است. در نوامبر ۲۰۰۹، رده بندی او به دلیل بدتر شدن بینایی او
مجدداً مورد بررسی قرار گرفت و او واجد شرایط رقابت تلقی شد. گالاگر در ژوئن ۲۰۱۵ به هیئت بورد ویژن ۲۰۲۰ استرالیا منصوب شد و همچنین عضوی از کمیته مالی، مالی و حسابرسی آن است. در مارس ۲۰۱۸ نام او در فهرست افتخار زنان ویکتوریایی ثبت شد. در دسامبر ۲۰۲۳ به گالاگر دکترای افتخاری علوم اجتماعی توسط دانشگاه فناوری ملبورن اهدا شد. ورزش. نت بال، بسکتبال و اسنوبورد. او نت بال و بسکتبال را با رقبای غیرمعلول خود بازی می کرد. زمانی برای اولین بار در سطح الیت هر دو ورزش شرکت کرد دریافت در حال از دست دادن دید خود است. در نت بال، او دروازه بان و مهاجم و چندین بار نماینده ویکتوریا برای ذخیره تیم زیر ۱۶ سال استرالیا بود. در بخش قهرمانی لیگ ویکتوریا، او برای دو تیم پالادیان آلتونا لایتنینگ بازی کرد. در بسکتبال، او به مدت پنج سال نماینده تیم جیلانگ کتز و همچنین نماینده ویکتوریا کانتری بود. در آن زمان هدف او تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه ای نت بال یا بسکتبال بود. او همچنین در لیگ نت بال فوتبال جیلانگ به عنوان نماینده ساوت بارون و لئوپولد بازی کرد. علیرغم اینکه بینایی ضعیفی داشت و به دلیل برنامه تمرینی پارالمپیک یک سوم بازی ها را از دس
ت داد، در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین و منصفانه ترین جایزه درجه A را به نمایندگی از لئوپولد به دست آورد.[ "" ] گالاگر همچنین یک اسنوبوردر است و قبل از اینکه به بازی های پارالمپیک زمستانی بپردازد، در تعطیلات خود در ویل، کلرادو، به این ورزش می پرداخت. رقابت های اسکی. گالاگر اولین زن استرالیایی بود که در پارالمپیک زمستانی مدال گرفت و دومین زن استرالیایی حاضر در پارالمپیک زمستانی بود. پس از شناسایی استعدادیابی و به دلیل تجربه اسنوبرد، به او فرصت داده شد تا در بالاترین سطوح در اسکی رقابت کند. از آنجایی که او نابینا است، با یک راهنما رقابت می کند و اریک بیکرتون راهنمای او است. او توسط استیو گراهام، که همچنین مربی مایکل میلتون سرمربی فعلی برنامه پارالمپیک زمستانی موسسه ورزش استرالیا بوده است مربیگری می شود. کمپ او در مرکز آموزشی مؤسسه ورزش ویکتوریا واقع در استادیوم لیک ساید در جنوب ملبورن قرار دارد. در حالی که به طور فعال شش روز در هفته تمرین می کند، جلسات تمرینی فردی او بین دو تا سه ساعت و در مجموع ده تا دوازده جلسه در هفته طول می کشد. گالاگر برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ در بازی های زمستانی نیوزلند به نمایندگی از استرالیا
حضور داشت و در آنجا مدال طلا گرفت. در ژانویه ۲۰۱۰، او در اولین مسابقات جام جهانی اسکی آلپاین IPC خود در اتریش شرکت کرد و مدال برنز اسلالوم را به دست آورد. قبل از شروع بازی های ۲۰۱۰، او در ۹ رویداد جام جهانی شرکت کرده بود.در بیست و چهارمین سالگرد تولد خود، او مدال برنز بازی های ونکوور را در رشته اسلالوم زنان با اختلال بینایی به دست آورد، اولین زن استرالیایی بود که این کار را انجام داد. در اولین و دومین رقابت دانهیل خود، او هر دو بار سوم شد، او همچنین در مسابقات اسلالوم غول پیکر زنان با اختلال بینایی در بازی های ۲۰۱۰ شرکت کرد، اما پس از مشکلات ارتباطی هدست هفتم شد. در سال ۲۰۱۳، در جام جهانی اسکی آلپاین IPC در تردبو، نیو ساوت ولز، چند هفته پس از اینکه با راهنمای جدید خود، کریستین گایگر همراه شد، دو مدال نقره اسلالوم به دست آورد. در پارالمپیک سوچی ۲۰۱۴، گالاگر (به هدایت گایگر) مدال برنز جاینت اسلالوم زنان کم بینا را به دست آورد. او از سال ۲۰۰۹ در انستیتو اسکی آلپاین استرالیا فعال بوده است موزه ملی ورزش استرالیا پس از کسب مدال برنز او در بازی های ونکوور ۲۰۱۰، چندین آیتم مرتبط با او را به نمایش گذاشت. دو و میدانی ر
قابتی. گالاگر یک مسابقه دهنده دو و میدانی است،او پس از اطلاع از بازی های پارالمپیک وارد دو و میدانی شد. در ارزیابی اولیه، علی رغم اینکه او لباس های ورزشی معمولی پوشیده بود، پرتابی را انجام داد که مسافت مقدماتی پارالمپیک را برآورده کرد. او دارای چندین رکورد در رده بندی F13 از جمله رکوردهای استرالیا و اقیانوسیه در پرش طول، پرتاب نیزه و پرتاب تیر و یک رکورد استرالیا در دیسک است. در دو و میدانی، مربیان او مایک ادواردز و جان بواس بودند. در ژانویه ۲۰۱۱، او در مسابقات جهانی دو و میدانی کرایست چرچ IPC 2011 شرکت کرد و در پرش طول دوم و در پرتاب نیزه با پرتاب سوم شد. حضور او در مسابقات قهرمانی نشان دهنده بازگشت او به ورزش پس از استراحت برای رقابت در اسکی بود. در پارالمپیک لندن ۲۰۱۲، گالاگر در پرش طول زنان F13 و پرتاب نیزه زنان F12/13 شرکت کرد و به ترتیب پنجم و ششم شد. گالاگر از این نتایج ناامید شد، زیرا در طول تمرین دچار پارگی شدید مینیسک شده بود که او را مجبور به استفاده از عصا در ماه قبل از مسابقه کرد. گالاگر در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۴ بیان کرد که رقابت در پارالمپیک های تابستانی و زمستانی چه معنایی برای او دارد. او گفت: