Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ست، در حالی که جمعیت هند در دوره ۱۰ ساله ۱۷٫۶ درصد افزایش یافته است. صحت این ارقام مورد بررسی و موشکافی دقیق منتقدانی قرار گرفته است که معتقدند مرگ های ناشی از مهریه به طور مداوم کمتر گزارش شده است. مرگ جهیزیه ای در هند محدود به مذهب خاصی نیست. قانون منع. «قانون منع جهیزیه» مصوب ۱۹۶۱ درخواست، پرداخت یا قبول مهریه را «به عنوان اجرت المثل ازدواج» ممنوع کرده است. در این قانون «جهیزیه» به صورت هدیه ای که به عنوان پیش شرط برای ازدواج مطالبه شده یا داده می شود، تعریف شده است. هدایایی که بدون پیش شرط داده می شود مهریه محسوب نمی شود و قانونی هستند. درخواست یا دادن جهیزیه می تواند با مجازات حبس تا شش ماه یا جریمه نقدی تا سقف ۵۰۰۰ روپیه (۶۳ دلار آمریکا، ۵۲ پوند انگلستان یا ۹۰ دلار استرالیا) مواجه شود. این قانون جایگزین چندین قانون ضد جهیزیه پیشین شد که توسط ایالت های مختلف هند وضع شده بودند. قتل و خودکشی اجباری در «قانون کیفری هند» منظور شده است. فعالان حقوق زنان هندی بیش از ۴۰ سال برای قوانینی جهت جلوگیری از مرگ های جهیزیه ای، همچون «قانون منع جهیزیه» مصوب ۱۹۶۱ و بخش سختگیرانه و قاطع ۴۹۸-آ در قانون مجازات هند (مصوب در
سال ۱۹۸۳) مبارزه کردند. بر اساس قانون حمایت از زنان در برابر خشونت خانگی مصوب سال ۲۰۰۵ (PWDVA)، یک زن می تواند با مراجعه به یک افسر حفاظت از خشونت خانگی، جلوی آزار و اذیت مربوط به جهیزیه را بگیرد. شالو نیگام حقوق دان و وکیل هندی پس از انجام تحقیقات میدانی، کارایی این قوانین را زیر سؤال برد و نوشت: «بیشتر دادگاه ها در نهایت به این زنان مشاوره اجباری ارائه می دهند که نتایج نامطلوبی داشته و گزینه های محدودی را پیش پای آنان می گذارد» و خاطرنشان کرد: «قوانین موجود نه می توانند نیازهای فوری قربانیان را برآورده کنند و نه می توانند راه کارهای عملی همچون کمک های پزشکی، اسکان کوتاه مدت، امکانات مهدکودک، حمایت های عاطفی-روانی، سرپناه امن یا کمک های اقتصادی و مادی را برای چنین زنانی که اغلب نیازمند آنها هستند، فراهم آورند.» اگرچه قانون منع جهیزیه چندین دهه است که در هند اجرا می شود، اما عمدتاً به عنوان ناکارآمدی مورد انتقاد قرار گرفته است. مرگ ها و قتل های ناشی از اختلاف بر سر جهیزیه، همچنان در بسیاری از مناطق هند بدون کنترل اتفاق می افتد و این موضوع بر دردسرهای اجرایی این قوانین افزوده است. پاکستان. در پاکستان، دادن و
گرفتن جهیزیه (به نام «جهیز») بخشی از فرهنگ است، به طوری که بیش از ۹۵ درصد ازدواج ها در هر منطقه پاکستان شامل انتقال جهیزیه از خانواده عروس به خانواده داماد است. مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه ای طی چندین دهه در پاکستان رو به افزایش بوده است و از زمان استقلال پاکستان بیشتر شده است. پاکستان با بیش از ۲٬۰۰۰ مرگ های اینچنینی در سال و نرخ سالانه بیش از ۲٫۴۵ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن، بالاترین میزان گزارش شده مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه ای را به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در جهان دارد. در مورد میزان مرگ و میر ناشی از جهیزیه در پاکستان اختلاف نظرهایی وجود دارد. گزارش های برخی نشریات حاکی از آن است که مقامات پاکستانی مرگ های جهیزیه را ثبت نمی کنند و اصولاً به طور فرهنگی میزان مرگ و میرها نیز کمتر گزارش می شود و ممکن است به طور قابل توجهی بالاتر باشند. به عنوان مثال، نصرالله میانگین کل نرخ سوختگی سالانه با اجاق گاز را ۳۳ مورد در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در پاکستان گزارش می دهد که ۴۹٪ آنها عمدی بوده است، که میانگین سالانه ای حدود ۱۶ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن است. لایحه (محدودسازی) جهیزیه و هدایای ازدواج پاکستان، مصوب ۲۰۰۸، ارزش مالی جهیزیه را
به ۳۰٬۰۰۰ روپیه پاکستان (حدود ۳۰۰ دلار آمریکا) محدود می کند، و ارزش کل هدایای عروس هم باید به ۵۰٬۰۰۰ روپیه پاکستان محدود باشد. این قانون تقاضای جهیزیه از سوی خانواده داماد و همچنین نمایش عمومی جهیزیه را قبل یا در حین عروسی غیرقانونی اعلام کرد. با این حال، این قانون و قوانین مشابه ضد جهیزیه مصوب در سال های ۱۹۶۷، ۱۹۷۶ و ۱۹۹۸، و همچنین «قانون دادگاه خانواده» مصوب ۱۹۶۴ عملاً غیرقابل اجرا بوده است. فعالانی مانند «انجمن پیشرفت اجتماع، بهداشت و آموزش و پرورش پاکستان» (SACHET) ادعا می کنند که پلیس از ثبت و پیگرد اتهامات مربوط به خشونت خانگی و جراحات مرگبار مربوط به جهیزیه خودداری می کند. چندین مرجع مدنی و دولت نظامی یا منتخب دموکراتیک در پاکستان سعی کرده اند نمایش سنتی جهیزیه و مهمانی های گران قیمت («ولیمه») را غیرقانونی اعلام کنند. یکی از این تلاش ها «قانون ۱۹۹۷»، «فرمان (۱۵) ۱۹۹۸» و «فرمان (۳) ۱۹۹۹» بود. این قوانین در دادگاه عالی پاکستان مورد چالش و اعتراض قرار گرفتند. دادخواه به تعدادی از احادیث تحت قوانین شریعت دینی استناد کرد تا نشان دهد که اسلام، ولیمه و اعمال عرفی مربوط به آن را ترغیب می کند. دادخواه ادعا کرد
که تلاش دولت پاکستان برای وضع این قوانین خلاف دستور اسلام است سرانجام دیوان عالی قضایی این قوانین و احکام صادره را مغایر قانون اساسی کشور تشخیص داد. بنگلادش. جهیزیه در بنگلادش، «جوتوک» (بنگالی: যৌতুক) نامیده می شود و عامل مهمی در مرگ و میر زنان است. گزارش شده است که بین ۰٫۶ تا ۲٫۸ نوعروس در سال به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن به دلیل خشونت های مربوط به جهیزیه در سال های اخیر جان خود را از دست داده اند. روش های مرگ شامل خودکشی، به آتش کشیده شدن و سایر اشکال خشونت خانگی است. در سال ۲۰۱۳، بنگلادش گزارش داد که ۴٬۴۷۰ زن در یک دوره ۱۰ ماهه قربانی خشونت های مربوط به جهیزیه شده اند یا خشونت جهیزیه حدود ۷٫۲ عروس در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در سال را در بنگلادش قربانی خود می کند. ایران. جهیزیه یکی از رسوم کهن ایرانیان است که در زبان بومی علاوه بر جهیزیه، «جهاز» هم نامیده می شود. خشونت و مرگ و میر ناشی از جهیزیه در ایران در روزنامه های این کشور گزارش می شوند که برخی از آنها در رسانه های انگلیسی زبان بازتاب داشته است. کیانی و همکاران در پژوهشی در سال ۱۳۹۳، مرگ های ناشی از اختلاف بر سر جهیزیه را در ایران گزارش کرد. کارگردان فیلم مریم ظهیری م
هر در فیلم «"بی پایان؟"» به آسیب های ناشی از مرگ های جهیزیه ای در ایران می پردازد. تلاش های بین المللی برای ریشه کنی. گزارش های مربوط به مرگ های جهیزیه ای، توجه همگان را به خود جلب کرده و جنبش فعال جهانی را برانگیخته است که به دنبال پایان دادن به این عمل است. از میان این جامعهٔ فعال، سازمان ملل متحد نقشی محوری در مبارزه با خشونت علیه زنان، از جمله مرگ ناشی از جهیزیه، ایفا کرده است. سازمان ملل متحد. سازمان ملل متحد از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۴۵، مدافع حقوق زنان بوده است و به صراحت در مدخل منشور خود، اعلامیه جهانی حقوق بشر مصوب در سال ۱۹۴۸، «میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی» مصوب ۱۹۶۶، میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مصوب ۱۹۶۶، (این سه سند مجموعاً به عنوان لایحه بین المللی حقوق بشر شناخته می شوند) و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان به این موضوع اشاره کرده است. گرچه صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) عمدتاً بر بهبود کیفیت آموزش در دسترس کودکان در سطح جهان متمرکز است، اما در عین حال، موضعی فعال در برابر مرگ های جهیزیه ای اتخاذ کرده است. در روز ۹ مارس (روز جهانی زن) در سال ۲۰۰۹، در یک کنفر
انس مطبوعاتی در واشینگتن، دی.سی.، مدیر اجرایی پیشین یونیسف، آن ونمن، علناً مرگ های ناشی از مهریه و سیستم های قانونی را که به مجرمان اجازه می دهد بدون مجازات بمانند، محکوم کرد. در سال ۲۰۰۹، یونیسف اولین برنامه اقدام استراتژیک اولویت دار خود را برای برابری جنسیتی راه اندازی کرد و پس از آن دومین برنامه اقدام نیز در سال ۲۰۱۰ انجام شد. هدف این طرح ها این بوده است که برابری جنسیتی را در اولویت بالاتری در تمامی برنامه ها و عملکردهای بین المللی یونیسف قرار دهد. سازمان های خصوصی. عفو بین الملل، در تلاشی برای افزایش سطح آگاهی عموم، مرگ های ناشی از جهیزیه را عامل اصلی خشونت جهانی علیه زنان ذکر کرده است. این سازمان همچنین در ارزیابی های سالانه حقوق بشر خود از هند به دلیل وقوع مرگ های جهیزیه ای و همچنین معافیت عاملان از مجازات انتقاد نمود. دیده بان حقوق بشر همچنین در سال ۲۰۱۱ از دولت هند به دلیل ناتوانی در دستیابی به هر گونه پیشرفتی در جهت از بین بردن مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه ای و عملکرد ضعیفش برای دستگیری عاملان و اجرای عدالت در مورد آنها انتقاد کرد. در سال ۲۰۰۴، صندوق جهانی زنان پروژه تأمین مالی خود را تحتِ عنو
انِ «حالا یا هرگز» راه اندازی کرد. این کمپین امیدوار به جذب سرمایه در داخل کشور است تا بتواند سازمان های فمینیستی در سراسر جهان - از جمله فعالان حقوق زنان هند را تأمین مالی کند. از سال ۲۰۰۷، صندوق «حالا یا هرگز» حدود ۷ میلیون دلار جمع آوری و توزیع کرده است. یک سازمان نسبتاً کوچکتر به نام وی-دِی (V-Day)، خود را وقف پایان دادن به خشونت علیه زنان کرده است. وی-دِی با ترتیب دادن رویدادهایی مانند تئاتر، نمایش های هنری، و کارگاه های آموزشی در سطح شهر و محوطه های دانشگاهی در سراسر ایالات متحده آمریکا، بودجه جمع آوری می کند و به مردم در مورد موضوعات خشونت های مبتنی بر جنسیت از جمله مرگ های جهیزیه ای آموزش می دهد. نمایشنامه بلندی دربارهٔ مرگ های جهیزیه به نام «"عروسی که نمی سوزد"» منتشر شده است.
دانشکده پزشکی زنان لندن (انگلیسی: London School of Medicine for Women) که با حروف اختصاری (LSMW) نیز شناخته می شود، اولین دانشگاه در بریتانیا و احتمالاً جهان بود که به آموزش زنان در رشته های پزشکی و بهداشتی تا مقطع دکترا اقدام کرد. این دانشگاه در سال ۱۸۷۴م، تأسیس شد و تا زمان ادغام در بیمارستان کالج دانشگاه و تشکیل دانشکده پزشکی (UCL) در سال ۱۹۹۸م، یگانه مرکز آموزش پزشکی و مامایی برای بانوان بود. پیشینه. دانشکده پزشکی زنان لندن در سال ۱۸۷۴م، به ابتکار گروهی پیشگام از زنان پزشک، تحت عنوان شکل گرفت. این گروه از جمله شامل خانمها سوفیا جکس بلیک، الیزابت گرت اندرسون، امیلی بلکول، الیزابت بلکول و آقای توماس هنری هاکسلی بود.انگیزهٔ این ابتکار تا حد زیادی مدیون مشاهدهٔ تلاش های خانم سوفیا جکس بلیک، برای ادامهٔ تحصیل و دریافت مدرک پزشکی بود. این تلاشها در فضای فرهنگی و سیاسی بریتانیا در آن زمان که تحصیل بانوان در مقطع دکترا در رشتهٔ پزشکی مغایر قانون قلمداد می شد، مدتها ناکام ماند و منجر به اخراج سوفیا جکس بلیک و چند دختر دانشجوی دیگر از دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو شد. اخبار مربوط به این ماجرا در مطبوعات آن زمان باز
تاب گسترده ای یافت و موجی از حمایت مردم را به جنبش درآورد. زنان دیگری که در شرایط سوفیا جکس بلیک قرار داشتند و درد مشترکی با او حس می کردند، به وی پیوستند. در ادامهٔ این تلاش و مبارزهٔ مشترک، لندن تأسیس شد و گروهی از دختران دانشجو موفق به تحصیل پزشکی و دریافت مدرک از این مدرسه شدند. مبارزه زنان با گشایش لندن ختم نشد. افراد دیگری از جمله خانم با احداث یک مطب پزشکی در ادینبرو در تغییر شرایط حاکم زمان نقش داشتند. همین شخص در سال ۱۸۸۶م، را پایه گذاشت. سال بعد به صورت افتخاری و به عنوان منشی، جانشین سوفیا جکس بلیک شد. نهایتاً قوانین تغییر داده شد و در سال ۱۸۷۷م، در سایر دانشگاه های بریتانیا به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی اعطاء شد.قانون جدید به مقامات مسئول آموزش پزشکی، بدون ارتباط با جنسیت، امکان صدور مجوز کار به همهٔ متقاضیان واجد شرایط داد. همان سال توافق نامه ای نیز به امضاء رسید که طبق آن دانشجویان می توانستند دورهٔ کارآموزی خود را در طی کنند. این بیمارستان اولین نمونه ای بود که در لندن برای دانشجویان دختر دانشکده پزشکی به منظور آموزش عملی در نظر گرفته شده بود. بین سالهای ۱۸۸۳ تا ۱۹۰۳م، خانم الیزابت گرت اند
رسون رئیس دانشکدهٔ پزشکی زنان لندن بود. بعد از بازسازی ساختمان محل، این مدرسه، در سال ۱۸۹۶م، رسماً در دانشگاه لندن ادغام شد و با همکاری و ارتباط سازمانی برقرار کرد. همان سال مدرسه پزشکی لندن به طور رسمی به دانشکده پزشکی زنان لندن تغییر نام داد. در سال ۱۸۹۴م، خانم پزشک و فمینیست مشهور رخمبائی، پس از اتمام تحصیلات خویش در دانشکده پزشکی زنان لندن موفق به دریافت مدرک دکترای پزشکی شد. همزمان تعداد دختران هندی دانشجو به طور پیوسته رو به افزایش گذاشت. افزایش تعداد دانشجویان هندی دختر نهایتاً در سال ۱۹۲۰م، به واسطه همکاری با اداره امور هندوستان، منجر به تأسیس و اختصاص یک خوابگاه دانشجویی برای دختران هندی دانشجو در دانشکده پزشکی زنان لندن شد.در سال ۱۹۱۴م، به دنبال افزایش تعداد متقاضیان تحصیل در این دانشکده، دانشکده پزشکی زنان لندن گسترش یافت و شمار آزمایشگاه ها و سالنهای سخنرانی دانشکده به دو برابر افزایش یافت. در اوج این گسترش، ۳۰۰ دانشجوی دختر مشغول تحصیل در این دانشکده بودند و عملاً در آن زمان دانشکده پزشکی زنان لندن بزرگ ترین دانشکده زنان در بریتانیا محسوب می شد.در سال ۱۹۹۸م، دانشکده پزشکی زنان لندن با در لندن ادغ
ام شد و دانشکده پزشکی یو سی ال را تشکیل داد.
مگان پرمر با نام تولد نگین باقری پرمهر (زاده ) بازیگر، مدل و دکترای مهندسی پزشکی ایرانی-آمریکایی است. او دختر شاپور باقری پرمهر است. اوایل زندگی. نگین پرمهر در ۱۵ اوت ۱۹۹۲ در ایران زاده شد. او در انگلستان تحصیل کرده و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مهندسی پزشکی است. او در تهران بزرگ شده است. حرفه. نگین پرمهر در چندین فیلم به عنوان بازیگر نقش مکمل ظاهر شده و برای برندها مدلینگ کرده است. او در سال ۲۰۱۹ برنده خانم دبی شد. نگین پرمهر برای دکترای خود در رشته مهندسی بیومدیکال از امپریال کالج لندن تحصیل کرد. او در آزمایش پیشگیرانه DNA برای سرطان سینه و تخمدان در حین تحصیل در PHD کار کرده است. در ماه مه ۲۰۱۹، او در موزیک ویدیوی پاریس هیلتون با عنوان "My Best Friend’s Ass" با حضور کیم کارداشیان ایفای نقش کرد. مگان پس از حضور در گرمی و حمایت از دونالد ترامپ تهدید به مرگ شد
درازگودال آمریکای میانی () یک منطقه فرورانش بزرگ و یک درازگودال اقیانوسی در شرق اقیانوس آرام و در سواحل جنوب غربی آمریکای میانی است که از مرکز مکزیک تا کاستاریکا کشیده شده است. طول این درازگودال ۲۷۵۰ کیلومتر (۱۷۰۰ مایل) و ژرفای آن در عمیق ترین نقطه، ۶۶۶۹ متر (۲۱۸۸۰ فوت) است. این درازگودال، هجدهمین درازگودال عمیق در جهان است. درازگودال آمریکای میانی مرز میان صفحه های زمین ساختی ریورا، کوکوس و نازکا از یک سمت و صفحه های آمریکای شمالی و کارائیب از سمت دیگر است. بسیاری از زمین لرزه های بزرگ در محدوده درازگودال آمریکای میانی رخ داده است.
ویلیام پرینس (زاده ۲۸ مارس ۱۸۶۸ – درگذشته ۱ ژوئن ۱۹۴۸) یک بازیکن کریکت انگلیسی بود که در سال ۱۸۹۸ برای دربی شایر کریکت درجه یک بازی کرد .
گلشید امیدیان (۵ فروردین کرمانشاه ۱۳۶۸) بازیکن بسکتبال اهل ایران و عضو تیم ملی بسکتبال ایران است. امیدیان با قد ۱۹۳ سانتی متر در پست سنتر بازی می کند. وی سابقه قهرمانی لیگ برتر بسکتبال با باشگاه بسکتبال گروه بهمن تهران را در کارنامه دارد.
صفحه ریورا () یک صفحه زمین ساختی کوچک (ریزصفحه) واقع در سواحل غربی مکزیک است که درست در جنوب شبه جزیره باخا کالیفرنیا قرار دارد. این صفحه از شمال غربی با خیز شرقی اقیانوس آرام، از جنوب غربی با گسل ترادیس ریورا، در جنوب شرقی توسط یک منطقه دگرشکلی و در شمال شرقی با درازگودال آمریکای میانی و یک منطقه دگرشکلی دیگر محدود می شود. گمان می رود که صفحه ریورا از صفحه کوکوس جدا شده و حدود ۵ تا ۱۰ میلیون سال پیش در جنوب شرقی آن قرار گرفته است. تصاویر لرزه خیزی و برش نگاری نشان می دهد که صفحه ریورا با زاویه حدود ۴۰ درجه به زیر منطقه پیش کمان و با زاویه حدود ۷۰ درجه به زیر کمربند آتشفشانی سراسری مکزیک فرومی رود. فرورانش صفحه ریورا به زیر صفحه آمریکای شمالی در محل درازگودال آمریکای میانی، عامل قوی ترین زمین لرزه های تاریخ مکزیک بوده است، از جمله بزرگ ترین زمین لرزه مکزیک در طول قرن بیستم که در ۳ ژوئن ۱۹۳۲ در ایالت خالیسکو رخ داد. بزرگی این زمین لرزه ۸٫۲ و پس لرزه آن ۷٫۸ بوده است و هر دو لرزه باعث تلفات و خسارات گسترده ای شدند. در ۹ اکتبر ۱۹۹۵ زمین لرزه ای به بزرگی ۷٫۶ در زیر منطقه خالیسکو رخ داد و باعث خسارات جانی و مالی قا
بل توجهی شد. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۳ نیز زمین لرزه دیگری با بزرگی ۷٫۸ در نزدیکی کولیما در مکزیک رخ داد.
مینا واینستاین-اورون باستانشناس اسرائیلی و استاد باستان شناسی در دانشگاه حیفا است. اورون در سال ۱۹۹۱م. به عنوان رئیس به دانشکده باستان شناسی دانشگاه حیفا پیوست. پژوهش های او در مورد ماقبل تاریخ شام و آفرواوراسیا، پالینولوژی مدیترانه شرقی و جهان قدیم، دورهٔ کواترنر، و انقلاب کشاورزی، از جمله تولید غذا و استقرار، است. اورون مدرک کارشناسی خود را در رشته مددکاری اجتماعی در دانشگاه بار-ایلان در سال ۱۹۷۳م. به پایان رساند. او مدرک لیسانس باستان شناسی و ماقبل تاریخ را در دانشگاه تل آویو دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶م. مدرک کارشناسی ارشد را در رشته پالینولوژی و ماقبل تاریخ، مجموعاً، از دانشگاه تل آویو دریافت کرد. او تحصیلات خود در مقطع دکترای پالینولوژی را در سال ۱۹۸۴م. در دانشگاه تل آویو به پایان رساند. واینستین-اورون از سال ۱۹۹۴م. حفاری هایی را در ال واد انجام داده است.
ناتالی ترن (متولد ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۶) که به صورت آنلاین به عنوان Communitychannel شناخته می شود، یک یوتیوبر، بازیگر و کمدین استرالیایی است. او بیشتر به خاطر ویدیوهای کمدی اش که در آن مسائل روزمره را مورد بحث قرار می دهد، شناخته شده است. خارج از یوتیوب، حرفه بازیگری ترن شامل یک نقش مکمل در فیلم کمدی رمانتیک "الهه" (۲۰۱۳) و همچنین نقش هایی در برنامه کمدی طرح فاکستل "The Slot" (2017-2018)، درام جنایی کمدی FX /Foxtel، سریال آقای میانه رو در نقش Jacinta و برنامه کمدی اسکچ شبکه 10 "Kinne Tonight" (۲۰۱۸–۲۰۲۰)است. او قرار است از سال ۲۰۲۳ میزبان "The Great Australian Bake Off" باشد ناتالی ترن در ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۶ در حومه اوبرن در سیدنی، نیو ساوت ولز، استرالیا، از پدر و مادری پناهنده که در سال ۱۹۸۱ از ویتنام به استرالیا سفر کردند، به دنیا آمد. مادرش در ویتنام وکالت می کرد، در حالی که پدرش سخنرانی ادبی می کرد. پس از اسکان در سیدنی، مادر ترن در خدمات پستی استخدام شد، در حالی که پدرش معلم مدرسه دولتی شد. تران در مورد والدینش گفته که آنها «تحمل زیادی کردند تا به من و خواهرم زندگی های عالی بدهند.» ترن در سال ۲۰۰۶ شروع به ارسال پست د
ر کانال یوتیوب خود کرد و در ابتدا به سایر ویدیوهایی که در سایت دیده بود پاسخ می داد. سپس محتوای او شامل صحنه های کمدی و بلاگ های مشاهده ای بود و در آن همه شخصیت ها را بازی می کرد و در سرتاسر ویدیو مونولوگ می گفت.
زنان شکارچی (; ) یک فیلم محصول سال ۲۰۱۴ کره جنوبی به کارگردانی پارک جه هیون است. این فیلم اکشن کمدی ماجراجویی الهام گرفته از "فرشتگان چارلی" است و ها جی وون، کانگ یه وون و گین به عنوان سه زن شکارچی جایزه بگیر در پادشاهی چوسان ایفای نقش کردند.
برخورد مرگبار (; ) یک فیلم محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۴ برپایهٔ سوء قصد واقعی به پادشاه جونگ جو است. شخصیت جونگ جو توسط هیون بین بازی می شود و اولین پروژهٔ تاریخی او پس از اتمام سربازی است.
رضا نوروزی (زادهٔ ) شهروند مبارز، فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق اهل ایران است. او در اردیبهشت ۱۴۰۰ به همراه همسر و دو فرزندش در میدان انقلاب تهران با سردادن شعارهایی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران، و فریاد «من برای بازگشت شاهزاده رضا پهلوی می جنگم» از مردم خواست تا به کارزار «نه به جمهوری اسلامی» بپیوندند. او در اردیبهشت ۱۴۰۰ بازداشت شد و پس از تحمل دو سال و یک ماه زندان، در اردیبهشت ۱۴۰۲ با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. سر دادن شعار. رضا نوروزی اهل سرآب، آذربایجان شرقی است. او در اردیبهشت ۱۴۰۰ به همراه همسر و دو فرزند خردسالش در میدان انقلاب، خودرو خود را به آتش کشید و با سر دادن شعار و نیز سخنرانی، از مردم خواست به جمهوری اسلامی نه بگویند. بازداشت و حکم. رضا نوروزی، در اردیبهشت ۱۴۰۰ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در میدان انقلاب تهران بازداشت و به بازداشتگاه ۲۰۹ متعلق به وزارت اطلاعات منتقل شد. او ۲ ماه در سلول انفرادی به سر برد و تحت بازجویی های فشرده قرار داشت. نوروزی پس از تفهیم اتهام به اندرزگاه ۴ زندان اوین منتقل شد. با آغاز دادرسی، رضا نوروزی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریا
ست قاضی ایمان افشاری به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام به ۱۰ سال زندان محکوم شد. حکم رضا نوروزی در دادگاه تجدید نظر هم تأیید شد و ۵ سال از حکم او قابل اجرا است. وضعیت وخیم جسمانی در زندان. در اسفند ۱۴۰۱ گزارش شد که رضا نوروزی در وضعیت وخیم جسمانی قرار دارد. مادر او در پیامی به مردم ایران گفت: «پسر من به خاطر شما و ایران در زندان در حال مرگ است. به داد پسرم برسید». همچنین یاشار تبریزی فعال مدنی خبر داد که رضا نوروزی در زندان رجایی شهر در وضعیت وخیم جسمانی قرار دارد و با دستور بهداری زندان، حفاظت اطلاعات مانع از انتقال این زندانی به بیمارستان شده است. تبریزی همچنین از نگرانی شدید خانواده این زندانی سیاسی خبر داد. آزادی. در ۶ خرداد ۱۴۰۲ عرفان کرم ویسی، وکیل رضا نوروزی گزارش داد که نوروزی پس از تحمل ۲ سال و یک ماه زندان و با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان فشافویه آزاد شده است. پیوند به بیرون. رضا نوروزی در اطلس زندان های ایران
پسر خودسر فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی رندال هریس است. در این فیلم بازیگرانی همچون هری کانیک جونیور، پیت پاستویت، پاتریشا کلارکسون، وینسا شا، والتون گاگینز، آفیمو آملامی و مایکل گستن ایفای نقش کرده اند.
دین محمد جرأت، زاده از ولایت پنجشیر، سیاست مدار و ژنرال چهار ستاره ارتش افغانستان است. وی یکی از فرماندهان نظامی تحت امر احمدشاه مسعود بود که پس از ایجاد حکومت جمهوریت افغانستان در مناصب ارشد دولت خدمت نموده است. وی در دوره ریاست جمهوری حامد کرزی در مناصب مهم حکومتی همچون ریاست استخبارات وزارت داخله و معاونت وزارت اقوام و قبایل افغانستان مشغول به کار بوده است. وی در زمان انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، در سال ۲۰۱۴، به کمپین انتخاباتی اشرف غنی احمدزی پیوست. وی در سال ۲۰۱۸، به سمت مشاور ارشد اشرف غنی احمدزی، ریس جمهور اسبق افغانستان منصوب گردید. و همزمان معاونت شورای امنیت ملی را نیز به عهده داشت. زندگی نامه. ژنرال دین محمد «جرأت» در سال ۱۳۴۰ خورشیدی در یک خانوادهٔ متدین در روستای درخیل ولسوالی «رخهٔ» ولایت پنجشیر دیده به جهان گشود. دورهٔ آموزش ابتدایی را تا صنف هفتم در «لیسهٔ رخهٔ» ولایت پنجشیر به سر رسانید، پس از آن شامل مدرسهٔ عالی ابوحنیفه کابل شد و دورهٔ ثانوی آموزش خویش را در این نهاد دینی به پایان برد. وی در این دوره در حلقات آموزشی استاد غلام ربانی عطیش اشتراک می نمود و با یاری و آشنایی با شاه عبدال و
احمد شاه طارق با کاروان نهضت اسلامی افغانستان پیوست. پس از فراغت از مدرسهٔ ابوحنیفه در سال ۱۳۵۶ شامل دانشکده شرعیات دانشگاهٔ کابل گردید، که آغاز شمولیتش در دانشکده شرعیات کابل همزمان با کودتای هفتم ثور سال ۱۳۵۷ خورشیدی بود. کودتاچیان هفتم ثور با اسلام و ارزش های اصیل فرهنگی کشور دشمنی داشتند و این دشمنی آنان با اسلام سبب شد که نخستین بار خانواده های مسلمان و به ویژه افراد متدین را هدف خود قرار بدهند. مرحوم قاضی بسم الله «جرأت» پدر ارجمند شان، یکی از افراد سرشناس پنجشیر و از جمله قاضی های شناخته شدهٔ کشور بوده و با حلقه های دینی و روشنفکری کشور روابط نزدیک داشت. بسم الله جرآت در سال ۱۳۵۷ به همرای صدها هموطن بیگناه، از سوی افراد رژیم بازداشت شد، بعد از مدت سه ماه از زندان رها و دوباره ازسوی رژیم بازداشت و کشته شد. ژنرال «جرأت»، در سال ۱۳۵۸ زمانی بازداشت شد که عمال رژیم با یک حملهٔ مجاهدین را از وادی پنجشیر به عقب زدند. اما دیری نگذشت که مجاهدین با یک حملهٔ برق آسا ولایت پنجشیر را از چنگال رژیم رها کردند. ژنرال دین محمد «جرأت» پس از سپری کردن مدتی حبس، از زندان رها و روانهٔ پنجشیر شد و به صفوف مجاهدین پنجشیر پیو
ست. وی تا آخر سال ۱۳۶۶ دوشادوش مجاهدین پنجشیر رزمید و در داخل جبهه بیشتر مصروف کارهای دفاعی و امنیتی بود؛ اما او بنا بر لزوم دید رهبری جهاد، پنجشیر را به قصد پیشاور ترک کرد. او توانست تا با استفاده از فرصت شامل آکادمی پولیس جمعیت اسلامی در شهر پیشاور شود و آکادمی یادشده را با موفقیت به انجام برساند. پس از پایان دورهٔ دانشجویی مسئولیت امور امنیتی اداره های جمعیت برایش سپرده شد و پس از مدتی به حیث رئیس المپیک حکومت موقت ایفای وظیفه نمود. جنرال «جرأت» با به پیروزی رسیدن مجاهدین، همراه با سایر مجاهدین و مهاجرین وارد کابل شد، به وزارت داخله معرفی گردید، بحیث معاون نیروهای انتظامی پولیس مقرر شد و این وظیفه را به مدت پنج سال به پیش برد. وی درآن زمان توانست تا با استفاده از فرصت مدت هجده ماه دانشکده پولیس را به پایان برساند. وی پس از سقوط کابل وارد پنجشیر شد و بر بنیاد دستور احمد شاه مسعود فرماندهٔ کل نیروهای مجاهدین در برابر طالبان، مسئولیت امنیتی تمامی ساحه های آزاد شده برای او سپرده شد و تا کشته شدن احمد شاه مسعود این وظیفه را به پیش برد. جنرال «جرأت» پس از سقوط طالبان، به حیث رئیس عمومی نظم عامه و قوت های پولیس و
زارت داخله تعیین شد و تا دو سال در این مقام باقی ماند. او بنا بر درخواست نیروهای مجاهدین، علما، معززین و مردم پنجشیر به حیث رئیس شورای عالی مردمی پنجشیر برگزیده شد. وی از این طریق توانسته است تا روابط شورای یادشده را با شوراهای سایر ولایت ها تأمین کند. همچنان او در این مدت به حیث مشاور امنیتی معاون اول رئیس جمهور، پس از آن مدتی به حیث معاون وزارت امور سرحدات ایفای وظیفه کرد. وی درسال ۱۳۹۳ به نمایندگی از یک جناح مستقل، از نامزدی محمد اشرف غنی به مقام ریاست جمهوری افغانستان، پشتیبانی کرد که این حمایت ها در پیروزی رساندن جبههٔ «تغییر و تحول» تأثیرگذار بود. وی بحیث مشاور ارشد رئیس جمهور در امور امنیتی و دفاعی و معاون شورای امنیت ملی انجام وظیفه کرده است. گفتنی است که او در شورای عالی «احزاب جهادی و ملی» مقام معاونیت دوم را دارا است. جنرال «جرأت» در سال ۱۳۹۴ در تلاش مشترک با جمعی از نخبگان کشور به تشکیل روند حفاظت از ارزش های جهاد و مقاومت مردم افغانستان اقدام نمود. که تا کنون مسئوولیت رهبری آنرا بعهده دارد. «روند» تلاش دارد تا با عبور از مرحلهٔ کنونی وارد مرحلهٔ جدید شده و به حیث یک جریان فعال سیاسی و اجتماعی نقش
بایسته و شایستهٔ خویش را در قبال شهروندان کشور به حسن صورت انجام بدهد و به عون و مدد الهی کشور را در مسیر آرمان های جهاد و فرهنگ عالی انسانی و دینی به سرمنزل ترقی و تعالی برساند. بعد از سال ۱۴۰۱ وقتی دولت قبلی به دست طالبان افتاد وی با جمعی از رهبران، شورای مقاومت ملی برای نجات مردم افغانستان را تأسیس کردند. اکنون ژنرال جرأت بعنوان یکی از اعضای فعال این نهاد فعالیت دارد.
به سادگی غیرقابل مقاومت فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی مارک تارلو است. در این فیلم بازیگرانی همچون سارا میشل گلر، شان پاتریک فلانری، پاتریشا کلارکسون، دیلن بیکر، کریستوفر دورانگ، لارنس گیلیارد جونیور، بتی باکلی، آماندا پیت و گابریل مکت ایفای نقش کرده اند.
سوفیا لوئیزا جکس بلیک (انگلیسی: Sophia Louisa Jex-Blake) زادهٔ ۲۱ ژانویه ۱۸۴۰ و در گذشته به تاریخ ۷ ژانویه ۱۹۱۲م، در سن ۷۱ سالگی، یک پزشک و استاد مدرس انگلیسی بود.سوفیا جکس بلیک، یکی از پیشگامان جنبش زنان در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود و در ایجاد امکان تحصیلات پزشکی برای زنان نقشی اساسی داشت. او به همراه ۶ زن دیگر که مجموعاً به عنوان هفت ادینبورگ معروف شدند، در سال ۱۸۶۹م، اولین زنانی بودند که تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه ادینبورگ را آغاز کردند. جکس بلیک خود اولین پزشک زن شاغل در اسکاتلند بود. در دورانی که امکان تحصیل زنان در رشتهٔ پزشکی بسیار محدود بود و هیچ مرکز آموزشی ویژه برای زنان در رشته های مربوط مانند مامایی وجود نداشت، جکس بلیک در تأسیس دو دانشکده پزشکی ویژه بانوان در لندن و ادینبورگ نقشی اساسی داشت و یکی از بانیان احداث دانشکده پزشکی زنان در لندن بود. پیشینه. کودکی و اوایل جوانی. سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۴۰م، در هیستینگز به دنیا آمد. پدرش وکیل بازنشسته ای بود که سرپرستی یک انجمن حقوق سنتی مدنی را نیز بر عهده داشت. برادر سوفیا بعدها به مقام اسقف کلیسای جامع ولز منصوب شد و دختر برادرش نیز