Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ار از سال ۲۰۱۰ از سیستم انتخاباتی رأی گیری اکثریتی استفاده کرده است. پس از انتخابات ۲۰۲۰ و آنچه بسیاری از فعالان حقوق زنان به عنوان افزایش کمتر از انتظار در نمایندگی زنان می دانستند، فعالان خواستار استفاده از سیستم انتخاباتی نمایندگی تناسبی شدند. زنان همچنین به طور جدی در دولت محلی کم نمایندگی شده اند. پیش از انتخابات ۲۰۲۰، زنان کمتر از ۱٪ از مدیران بخش/روستا بودند. جلسات عمومی بخش ها و روستاها اغلب با حضور گسترده زنان برگزار می شود، اما زنان به ندرت در این جلسات موقعیت های رهبری را به دست می آورند یا حتی نظر خود را بیان می کنند.
دیانا برت (؛ زادهٔ ) ژنرال سپهبد نیروی فضایی ایالات متحده است که از سال ۲۰۲۲ به عنوان معاون عملیات فضایی در نقش سایبری و هسته ای خدمت کرده است. او اولین سرلشکر زن و دومین افسر ژنرال زن در نیروی فضایی ایالات متحده است. فعالیت نظامی. برت در سال ۱۹۹۲ پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه هوانوردی امبری-ریدل وارد نیروی هوایی ایالات متحده شد. او یک افسر عملیات فضایی حرفه ای با سابقه چندین عملیات ماهواره ای و پست های مختلف در فرماندهی فضایی نیروی هوایی و فرماندهی اروپایی ایالات متحده است. او فرماندهی اسکادران عملیات فضایی دوم، گروه عملیاتی ۴۶۰ و بال فضایی ۵۰ را بر عهده داشته است. او فارغ التحصیل و مدرس سابق دانشکده تسلیحات نیروی هوایی و فارغ التحصیل دانشکده مطالعات پیشرفته هوا و فضا است. پس از حضور در دانشکده تسلیحات، برت به مدت دو سال به عنوان مربی، دستیار فرمانده پرواز آموزشی و فرمانده پرواز آموزشی در آنجا خدمت کرد. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴، او به عنوان افسر عملیات دفاع موشکی و معاون شعبه عملیات فنی ویژه فرماندهی ایالات متحده آمریکا در اروپا منصوب شد. او همچنین به عنوان معاون فرمانده مرکز جنگ نیروی هوایی ایالات متحده خدمت کر
د. در سال ۲۰۲۱، برت به نیروی فضایی منتقل شد، جایی که او اکنون به عنوان افسر عملیات اصلی، مسئول عملیات پشتیبانی، سایبری و عملیات هسته ای است. او به عنوان فرمانده فرماندهی فضایی نیروی ترکیبی و معاون فرماندهی عملیات فضایی از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ خدمت کرد. در اوت ۲۰۰۸، برت فرماندهی اسکادران عملیات فضایی ۲ (2-SOPS) را بر عهده گرفت و سیستم موقعیت یابی جهانی را اداره می کرد. او به مدت دو سال به عنوان فرمانده این اسکادران خدمت کرد، پس از آن به عنوان رئیس بخش موقعیت یابی، ناوبری، و الزامات زمان بندی فرماندهی فضایی نیروی هوایی (AFSPC) به پایگاه نیروی هوایی پترسون در کلرادو منصوب شد. در ژوئن ۲۰۲۳، برت از قوانین ایالتی «ضد دگرباشان جنسی» انتقاد کرد چرا که نیروی فضایی را از استخدام واجد شرایط ترین کاندیداها برای انجام وظایف محوله بازمی دارد. برت با یک سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی به نام دیوید مورو ازدواج کرده است. تحصیلات. برت در ۱۵ فوریه ۱۹۶۹ در لویی ویل، کنتاکی به دنیا آمد. هنگامی که او شش ساله بود، خانواده اش به جکسونویل، فلوریدا نقل مکان کردند. برت برای دریافت بورسیه تحصیلی وارد سپاه آموزش افسران رزرو نیروی هوایی (AFROTC) د
ر دانشگاه هوانوردی امبری-ریدل شد. او در ابتدا قصد داشت فقط به مدت چهار سال در نیروی هوایی کار کند. او در سال ۱۹۹۱ مدرک مهندسی هوانوردی را اخذ کرد و به عنوان فارغ التحصیل ممتاز شناخته شد. در سال ۱۹۹۵ مدرک مدیریت منابع انسانی از دانشگاه ایالتی تروی در آلاباما دریافت کرد. به عنوان بخشی از آموزش نظامی حرفه ای خود، برت در مدرسه افسران اسکادران، دانشکده تسلیحات نیروی هوایی، دانشکده فرماندهی و ستاد هوایی، دانشکده مطالعات پیشرفته هوا و فضا، کالج ملی جنگ و دانشگاه هوایی شرکت کرد.
زنان در نپال با سطوح بالایی از تبعیض جنسیتی مواجه هستند. اگرچه قانون اساسی حمایت از زنان، از جمله پرداخت برابر برای کار برابر را ارائه می دهد، اما دولت اقدامات قابل توجهی برای اجرای این مفاد انجام نداده است. تاریخچه. یکی از نخستین اشکال تبعیض علیه زنان در نپال با رواج رسم ساتی آغاز شد که توسط رانا نخست وزیر چندرا شمشر لغو شد. با این حال، مسائل باقی مانده ای که زنان با آن مواجه هستند شامل خشونت جنسیتی، ازدواج کودکان، قاچاق زنان، عدالت انتقالی، نمایندگی نابرابر و مشارکت زنان در تصمیم گیری است. در سال ۲۰۲۴، نرخ سوادآموزی در نپال به ۷۷٫۴٪ افزایش یافت. نرخ سوادآموزی زنان ۷۰٫۱٪ بود که کمتر از ۸۵٫۸٪ جمعیت مردان است. زنان با خشونت جنسیتی مواجه هستند، که این موضوع توانایی آنها را برای حضور در مدرسه یا دریافت آموزش مناسب به شدت محدود می کند. علاوه بر این، مذهب فرصت های زنان برای دریافت آموزش را محدود می کند. برای مثال، اکثریت جمعیت زنان مسلمان در نپال همچنان از آموزش پایه محروم هستند، به طوری که تنها ۲۰٪ آن ها سطحی از آموزش را دریافت کرده اند. نسبت زنانی که از مناطق روستایی هرگز به مدرسه نرفته اند، ۵۱٫۱٪ (CBS, 2008) اس
ت، در حالی که این نسبت در مناطق شهری ۲۵٪ است (CBS, 2008). این موضوع در تفاوت نرخ سوادآموزی میان زنان مناطق روستایی (۳۶٫۵٪) و مناطق شهری (۶۱٫۵٪) نمایان است. نرخ سوادآموزی در مناطق روستایی تقریباً نصف مناطق شهری است. اگرچه مشارکت کلی زنان در نیروی کار افزایش یافته است، اکثریت زنان شاغل همچنان در صنایع کم دستمزد و کاربرتر متمرکز هستند. مشارکت زنان در بخش رسمی تنها ۶٪ است. طبق گزارش سال ۲۰۰۸ از CBS، تعداد متخصصان مرد ۱۵۵٬۰۰۰ نفر بود، اما تنها ۴۸٬۰۰۰ نفر از آن ها زنان متخصص بودند، که حدود ۳۱٪ از متخصصان زن را شامل می شود. این در تضاد شدید با مشارکت زنان در بخش کشاورزی معیشتی است، که مشارکت زنان تقریباً ۱۶۰٪ بیشتر از مشارکت مردان است. به دلیل نابرابری های فزاینده و خشونت علیه زنان، کمک حقوقی رایگان توسط دولت نپال از طریق تصویب قانون کمک حقوقی ۱۹۹۷ در دسترس قرار گرفت، هرچند که اکثریت گروه های هدف مانند زنان، کودکان و افراد محروم قادر به دسترسی به آن نیستند. حقوق زنان تنها زمانی مورد توجه جدی قرار گرفت که نپال تحت حکومت دموکراتیک پس از سال ۱۹۹۰ قرار گرفت و قانون اساسی تشکیل شد که برابری بین مردان و زنان را به عنوان ی
ک حق اساسی اعلام کرد. دولت دموکراتیک تازه منتخب قوانین و معاهدات بین المللی متعددی را که خاص زنان بود، تصویب کرد و قانون معاهدات نپال ۱۹۹۰ تضمین کرد که در صورت تضاد با قوانین داخلی، مفاد حقوق بشر بین المللی اولویت خواهند داشت. قوانینی که در سال ۱۹۹۰ تصویب شدند، تنها در سال ۲۰۰۶ اجرایی شدند و از دهه ۱۹۹۰، دادخواهی منافع عمومی (PIL) یکی از ابزارهای کلیدی مورد استفاده زنان برای بیان نظرات خود و اجرای حقوق زنان بود. دهه ۱۹۹۰ شاهد تغییرات قابل توجهی در قوانین نپال بود که علاقه به تشکیل سازمان های غیردولتی (NGOs) را تسهیل کرد، هم به عنوان دریافت کنندگان این برنامه ها و هم به عنوان کارکنان این سازمان ها. این حرکت به سمت توانمندسازی زنان و بسیج سازمان های غیردولتی زنان آغاز شد. به دلیل خشونت و تبعیض مداوم علیه زنان، توصیه های سازمان ملل از گروه کاری بررسی دوره ای جهانی به دولت نپال در مارس ۲۰۱۱ شامل تضمین حق کامل برابری و عدم تبعیض میان مردان و زنان مطابق با استانداردهای بین المللی (مشابه با استانداردهای ایتالیا) بود. علاوه بر این، مشاهدات نهایی و توصیه های کمیته CEDAW به دولت نپال در آگوست ۲۰۱۱ شامل معرفی مکانیسم ها
ی نظارتی برای اجرای بهتر قوانین و برنامه های مرتبط با برابری و توسعه شاخص های اختلاف جنسیتی بود.
پاتریشیا جاناک (؛ زادهٔ ) استاد برجسته بلومبرگ در دانشگاه جانز هاپکینز است که به مطالعه پایه های زیستی رفتار از طریق یادگیری تداعی می پردازد. جاناک این تحقیقات را در زمینه رفتارهای پاتولوژیک مانند اعتیاد و اختلال استرس پس از سانحه به کار می برد تا درک بهتری از چگونگی تأثیر محرک ها بر عود بیماری و فرگیزه به دست آورد. زندگی نامه. پاتریشیا جاناک در سال ۱۹۶۵ از پیتر جاناک و بانی استریگفلو متولد شد. وی تحصیلات خود را با دو رشته زیست شناسی و روان شناسی در دانشگاه راتگرز آغاز کرد و در مقطع کارشناسی به مطالعه علوم زیستی و علوم رفتاری پرداخت. جاناک سپس مدرک کارشناسی ارشد و دکترای روان شناسی را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت نمود که دوره دکترای وی تحت راهنمایی جو ال. مارتینز جونیار به انجام رسید. در طول دوره دکترا، وی به عنوان استاد مدعو در مؤسسه رایت، دانشگاه سانتا کلارا و دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در ایست بی نیز تدریس می کرد. پس از آن، دوره فوق دکترای خود را در مؤسسه ملی سوءمصرف مواد (وابسته به مؤسسات ملی سلامت) و همچنین در رشته های فیزیولوژی و فارماکولوژی در دانشکده پزشکی ویک فارست تحت راهنمایی دونالد جی. وودوارد
گذراند. وودوارد در دهه ۱۹۹۰ پیشگام توسعه «تکنیک های ثبت رفتار حیوانات هوشیار و ثبت چندنورونی» بود. جاناک در سال ۱۹۹۹ به عنوان استادیار به مرکز تحقیقات و کلینیک ارنست گالو در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو پیوست. در سال ۲۰۱۱ نیز به عنوان صاحب کرسی تحقیقات اعتیاد هوارد جی. واینبرگر در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو منصوب شد. در ژوئن ۲۰۱۴، پاتریشیا جاناک به دلیل دستاوردهای چشمگیرش به عنوان محققی بین رشته ای و برتری در تدریس، به عنوان استاد ممتاز بلومبرگ در دانشگاه جانز هاپکینز منصوب شد - جایگاهی که در سال ۲۰۱۳ با حمایت مالی مایکل بلومبرگ ایجاد شده بود - و هم اکنون به طور مشترک در دپارتمان علوم روان شناسی و مغز دانشکده هنر و علوم و نیز دپارتمان علوم اعصاب سالومون اچ. اسنایدر در دانشکده پزشکی این دانشگاه مشغول به فعالیت است. پژوهش ها. پاتریشیا جاناک به عنوان پژوهشگر در زمینه مبانی زیستی رفتار با تمرکز بر یادگیری تداعی فعالیت می کند که کار او به صورت تجربی نظریه های رسمی یادگیری را با علوم اعصاب رفتاری در مغز پستانداران پیوند می زند، و با استفاده از مدل های مبتنی بر نظریه های یادگیری همراه با آزمایش های آزمایشگاه
ی، فرآیندهای تداعی و سازمان سلسله مراتبی کدگذاری عصبی روابط و بازنمایی ها را بررسی می کند، جایی که ثبت های الکتروفیزیولوژیک از نورون ها در مدارهای مشخص با ابزارهای داروشناختی و نوروفیزیولوژیک برای دستکاری ویژگی های مدار انجام می شود، و او علاقه مند به رویکرد ترجمه ای برای شرایط بالینی است که در آن جنبه های بنیادی یادگیری و حافظه در مدل های مورد مطالعه اش مبنای گسترده ای از رفتارهای انسانی بوده و می تواند راهنمایی برای مداخلات و درمان ها هنگام نقص در رشد طبیعی یا اختلالات ناشی از بیماری باشد، و پراستنادترین مقاله او با عنوان «ارتباط علی بین خطاهای پیش بینی، نورون های دوپامینرژیک و یادگیری» در سال ۲۰۱۳ در مجله نیچر نوروساینس منتشر شده است. جاناک تاکنون ۱۰۲ اثر منتشرشده شامل ۱۱ مقاله مروری داشته که بیش از ۳۳۰۰ بار استناد دریافت کرده و اچ ایندکس او ۳۸ می باشد. او از سال ۱۹۸۷ عضو انجمن علوم اعصاب و از ۱۹۹۴ عضو انجمن تحقیقات الکلیسم بوده است. جاناک دروس مختلفی در مقطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در زمینه روان شناسی، تحلیل داده ها، علوم اعصاب رفتاری و اعتیاد به مواد مخدر تدریس کرده است. در دانشگاه جانز هاپکینز، او هم
اکنون دوره های روان شناسی و علوم اعصاب برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی و همچنین درس یادگیری و حافظه برای مقطع کارشناسی را ارائه می دهد و به صورت فعال در مؤسسه بین رشته ای علم یادگیری مشارکت دارد. در سال ۲۰۲۳ جانک به عنوان عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا برای پیشرفت علم اعطا شد.
یک پسر هندی خوب یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی روشن ستی است، یک پزشک هندی-آمریکایی را دنبال می کند که نامزدش جی، مرد سفیدپوستی که توسط والدین هندی به فرزندخواندگی گرفته شده است، را برای ملاقات با خانواده سنتی خود می آورد. کاران سونی در نقش ناوین، جاناتان گروف در نقش جی، سونیتا مانی در نقش آرونداتی، زارنا گارگ در نقش مگا و هریش پتل در نقش آرشیت بازی می کنند. این فیلم در ۱۲ مارس ۲۰۲۴ در جنوب از جنوب غربی اکران شد، و برای اکران در ۴ آوریل ۲۰۱۵ توسط بلو هاربو اینترتیمنت برنامه ریزی شده است.
حقوق زنان در تونگا، در مقایسه با اهداف سازمان ملل در CEDAW, به طور کامل با الزامات این کنوانسیون مطابقت ندارد. با وجود توجهاتی که توسط پارلمان و دولت تونگا صورت گرفته، تصویب CEDAW همچنان حل نشده باقی مانده است. عواملی که موجب عدم تصویب CEDAW شده اند به محافظه کاری فرهنگی و حمایت از «انگا فاکاتونگا» یا «روش تونگایی» در فرهنگ تونگا مربوط می شوند. مسائل مرتبط با حقوق زنان در تونگا شامل عواملی همچون حقوق زمین زنان، خشونت علیه زنان، مشارکت سیاسی در پارلمان و نگرش کلی فرهنگی به نابرابری های جنسیتی در تونگا است. بسیاری از این مسائل نابرابری جنسیتی در فرهنگ تونگایی در خانه و ساختارهای پیچیده سلسله مراتب خانوادگی تقویت می شوند. مسئله حقوق زنان در تونگا به طور کامل در فرهنگ و دولت تونگا نادیده گرفته نشده است و اصلاحاتی در این زمینه مورد بررسی قرار گرفته اند. زنان در تونگا از زمان تغییر قانون اساسی توسط مرحوم ملکه سالوت توپو سوم در سال ۱۹۵۱ حق رأی پیدا کرده اند. اصلاحات و تغییرات دیگری در قانون اساسی تونگا نیز مورد بررسی قرار گرفته است. موضوع خشونت علیه زنان در تونگا برجسته شده و اقداماتی برای اجرای بهتر قوانین برای حفا
ظت از زنان در برابر خشونت خانگی و سوء استفاده همسر انجام شده است. نابرابری های جنسیتی در تونگا. بر اساس گزارش گزارش توسعه انسانی (HDR) در سال ۲۰۱۱، تونگا از نظر شاخص توسعه انسانی (HDI) رتبه ۹۰ از بین ۱۸۷ کشور را داشت. از نظر نابرابری های جنسیتی، یکی از شاخص های کلیدی که در HDR برجسته است این است که در سال ۲۰۱۱، زنان تونگایی تنها ۳٫۴٪ از نمایندگان منتخب را تشکیل می دادند، که در تضاد شدید با میانگین های منطقه ای برای آسیای شرقی و اقیانوسیه (۲۰٫۲٪) و کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه (۲۰٫۶٪) قرار دارد. علاوه بر این، هیچ زنی در انتخابات ۲۰۱۰ انتخاب نشد، به جز یک نفر که به یک پست کابینه ای منصوب شد. این نمایندگی ضعیف سیاسی به نظر نمی رسد که ناشی از دستاوردهای آموزشی پایین زنان باشد، زیرا بر اساس HDR 2011، ۸۴٪ از زنان و ۸۷٫۸٪ از مردان در تونگا حداقل آموزش متوسطه داشتند، که این میزان به طور قابل توجهی بالاتر از میانگین منطقه ای برای آسیای شرقی و اقیانوسیه و کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه است. در مشارکت زنان در نیروی کار نسبت به نرخ مشارکت مردان نیز تفاوت وجود داشت: نیمی از زنان تونگایی در نیروی کار حضور داشتند،
در مقایسه با ۷۵٪ از مردان تونگایی. جمعیت مردان و زنان در جمعیت کلی تونگا تقریباً برابر است، به طوری که جمعیت کل مردان ۵۲٬۳۵۰ نفر و جمعیت کل زنان ۵۲٬۳۶۰ نفر است. بر اساس این داده های نسبت جمعیتی کلی، هیچ داده ای نشان نمی دهد که تمایلی جنسیتی برای سقط جنین بر پایه جنسیت وجود داشته باشد. تونگا و CEDAW. به همراه پالائو، تونگا یکی از دو کشور در منطقه اقیانوس آرام و یکی از شش کشور جهان (دیگر کشورهای مستقل: ایالات متحده، سودان، سومالی و ایران) است که هنوز کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) را تصویب نکرده اند. CEDAW توسط بسیاری به عنوان منشور حقوق بین المللی برای زنان در نظر گرفته می شود و هدف آن ایجاد آرمان های جهانی برای حقوق زنان و برابری جنسیتی است. در سپتامبر ۲۰۰۹، مجمع قانون گذاری تونگا با ۱۸ رأی موافق، ۱ رأی مخالف و ۴ رأی ممتنع به عدم تصویب CEDAW رأی داد. در اعلام تصمیم به عدم تصویب، نخست وزیر تونگا اعلام کرد که تصویب این کنوانسیون مغایر با میراث فرهنگی و اجتماعی ماست که شیوه زندگی تونگایی را تشکیل می دهد. علاوه بر این، تونگا نخواست این کنوانسیون را با تحفظات تصویب کند یا به نوعی «تصویب از روی مصلحت
» انجام دهد. افا لیکیلیکی به مدت ۱۱ سال از تصویب کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان حمایت کرده است. در ۹ مارس ۲۰۱۵، در یک تصمیم تاریخی، دولت تونگا با تصویب کنوانسیون با تحفظات موافقت کرد. اگرچه امضای این کنوانسیون با تحفظات صورت گرفت، لیکیلیکی این اقدام را مثبت تلقی کرد و آن را نشانه ای از تمایل دولت به ایجاد تغییرات دانست.
ماست کنگر یا بورانی کنگر یکی از یکی از مخلفات قدیمی ایرانی است که در فصل بهار بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. از آن جایی که کنگر یه گیاه خودرو است و در استان هایی مثل استان فارس و چهارمحال و بختیاری رویش دارد، ماست کنگر در این استان ها محبوبیت زیادی دارد. یکی از رسوم شیرازی ها در عید نوروز این است که ماست کنگر را همراه با هفت سین در سفره عید می گذارند. طرز تهیه ماست کنگر شیرازی. برای تهیه ماست کنگر خوشمزه بهاری نیز باید کنگرها را بپزید، اما نباید کنگرها له شوند. بعد از خنک شدن کنگرها به آنها دوغ کفیر گازدار اضافه کنید، طوری که دوغ کاملاً سطح کنگر را بپوشاند. حالا ظرف حاوی دوغ و کنگر را باید به مدت یک تا دو روز در یخچال نگهداری کنید. بعد از این مدت ماست سفت را به ظرف کنگر و دوغ اضافه نمایید. در نهایت نمک، فلفل سیاه، نعنا خشک و سیر له شده را به سایر مواد بورانی اضافه کنید و همه مواد را با هم ترکیب نمایید. دوباره ظرف را داخل یخچال قرار دهید تا بورانی ماست کنگر شما کاملاً جا بیفتد.
سوولونی موکناکاگی (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
جری ماتانا (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
جوسوا تالاکولو (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
جوجی ناسووا (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تریو تامانی (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
پونپاتی لوگانیماسی (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
یوان تبا (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کامینیلی راساکو (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
سلستینو راووتاومادا (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
جوسایا رایسوکه (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
فیلیپ ساوتوراگا (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فیجی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
نویز با الگوی ثابت (اِف پی اِن) اصطلاحی است که به یک الگوی نویز خاص در حسگرهای تصویربرداری دیجیتالی داده می شود که اغلب در طول نماها با نوردهی طولانی تر که در آن پیکسل های خاص مستعد ایجاد شدت های روشن تر بالاتر از شدت متوسط هستند، قابل توجه است. نمای کلی. اِف پی اِن یک اصطلاح کلی است که یک نایکنواختی جانبی ازنظر زمانی ثابت (تشکیل یک الگوی ثابت) را در یک سیستم تصویربرداری با چندین آشکارساز یا عناصر تصویر (پیکسل) مشخص می کند. مشخصه آن همان الگوی تغییر در روشنایی پیکسل است که در تصاویر گرفته شده در شرایط روشنایی یکسان در یک آرایه تصویربرداری رخ می دهد. این مشکل از تفاوت های کوچک در پاسخ دهی منفرد آرایه حسگر (شامل هر طبقه پس تقویت محلی) ناشی می شود که ممکن است به دلیل تغییرات در اندازه پیکسل، مواد یا تداخل با مدار محلی ایجاد شود. ممکن است تحت تأثیر تغییرات محیطی مانند دماهای مختلف، زمان های نوردهی و غیره قرار گیرد. اصطلاح «صدای الگوی ثابت» معمولاً به دو پارامتر اشاره دارد. یکی نایکنواختی سیگنال تاریک (دی اِس اِن یو) است که از میانگین در سراسر آرایه تصویربرداری در یک تنظیم خاص (دما، زمان نورگیری) اما بدون روشنایی
خارجی و نایکنواختی پاسخ عکس (پی آراِن یو) است که بهره یا نسبت بین توان نوری یک پیکسل در برابر سیگنال الکتریکی خروجی را توصیف می کند. دومی اغلب به عنوان یک مقدار واحد اندازه گیری شده در سطح اشباع ۵۰ درصد ساده سازی می شود، که حاکی از یک تقریب خطی از ناخطسانی پاسخ عکس کاملاً خطی (پی آراِن اِل) است. اغلب پی آراِن یو همان طور که در بالا تعریف شد به «(آفست) اِف پی اِن» خالص تقسیم می شود که بخشی است که به دما و زمان نورگیری وابسته نیست و زمان نورگیری و دما وابسته به «دی اِس اِن یو» است. گاهی نویز پیکسل به عنوان میانگین انحراف از میانگین آرایه در شرایط مختلف روشنایی و دمای مشخص می شود؛ بنابراین نویز پیکسل، عددی (معمولاً با آراِم اِس بیان می شود) می دهد که اِف پی اِن را در تمام شرایط تصویربرداری مجاز مشخص می کند، که ممکن است درصورت اضافه کردن بهره الکتریکی اضافی (و نویز) به شدت بدتر شود. استفاده های اخیر برای پی آراِن یو شامل اقداماتی برای مبارزه با دزدی دریایی تصاویر متحرک است. در عمل، نوردهی طولانی (زمان نورگیری) بر تفاوت های ذاتی در پاسخ پیکسل تأکید می کند، بنابراین ممکن است به یک نقص قابل مشاهده تبدیل شوند و تصویر
را تخریب کنند. اگرچه اِف پی اِن در طول یک سری از عکس برداری ها تغییر محسوسی نمی کند، ممکن است با زمان نورگیری، دمای تصویرگر، بهره تصویرگر و روشنایی تصادفی متفاوت باشد. این در یک توزیع فضایی تصادفی (ناهمبسته یا درحال تغییر) بیان نمی شود، که فقط در مکان های پیکسلی مشخص و ثابت رخ می دهد. سرکوب اِف پی اِن. اِف پی اِن معمولاً توسط تصحیح میدان تخت (FFC) سرکوب می شود که از دی اِس اِن یو و پی آراِن یو برای درون یابی خطی و کاهش پاسخ عکس محلی (پی آراِن اِل غیریکنواخت) به میانگین آرایه استفاده می کند؛ بنابراین، دو نوردهی با روشنایی برابر در سراسر آرایه (یکی بدون نور و یکی نزدیک به اشباع) برای به دست آوردن مقادیر ضروری است. توجه داشته باشید که این اصلاح معمولاً به تغییرات پارامترهای سامانه (یعنی زمان نوردهی، دما) بسیار حساس است. چالش اصلی ایجاد یک نور با میدان تخت برای نوردهی های کوتاه مدت و طول موج های کوتاه، برای جلوگیری از لکه گیری (در شرایط نور تک فام) و نوسانات آماری جریان نور است که در زمان های نورگیری کوتاه آشکارتر می شوند. بسیاری از ثبت اختراع ها و روش ها برای کاهش یا حذف نویز با الگوی ثابت در تصویرگرهای دیجیتال
وجود دارد. برای سرکوب «اِف پی اِن افست» همان طور که در بالا تعریف شد، فنون های روی تراشه برای سرکوب وجود دارد، مانند نمونه گیری دوگانه همبسته. منابع. یادداشت ها
کریستی گروبلار (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
کلی مورفی () نویسنده، نویسنده کودکان، و تصویرگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او در پراویدنس، رود آیلند مستقر است. اوایل زندگی. مورفی در بوستون، ماساچوست متولد شد و در جنوب شرقی این ایالت بزرگ شد. او در مدرسه طراحی رود آیلند (RISD) در پراویدنس، رود آیلند تحصیل کرد و آثار دانشجویی اش مورد تقدیر انجمن تصویرگران نیویورک قرار گرفت. پس از اخذ مدرک لیسانس هنرهای زیبا در رشته تصویرسازی در سال ۱۹۹۹، مورفی کار خود را به عنوان تصویرگر آزاد در حوزه مطبوعات و کتاب های کودکان آغاز کرد. حرفه. مورفی اولین کتاب تصویری خود به نام «بالمیوهخوار بال» را در سال ۲۰۰۲ نوشت و تصویرگری کرد و از آن زمان تاکنون بیش از ۵۰ کتاب کودک را تصویرگری کرده است، از جمله آثاری از نویسندگان سرشناسی چون دیو اگرز، جی. پاتریک لوئیس، لیندا سو پارک، ریچارد پک، بئاتریکس پاتر و جین یولن. علاوه بر این، مورفی آثاری برای تئاتر، فیلم و انیمیشن خلق کرده است، از جمله طراحی شخصیت های مجموعه انیمیشن «اسمه و روی» از محصولات سزامه ورکشاپ برای اچ بی او، و مستند «ماسل شولز» (۲۰۱۳). او در کالج هنر و طراحی ماساچوست و کالج هنر مونتسرات تدریس کرده است و یکی از اعضای هیئت
علمی دانشکده طراحی رود آیلند است. جوایز. در سال ۲۰۰۹، مورفی موفق به دریافت جایزه خوانش بلند ای.بی. وایت برای تصویرگری کتاب پرفروش نیویورک تایمز با عنوان «شاهکار» اثر الیس بروچ شد و پس از آن به تصویرگری مجموعه مکمل این کتاب با عنوان «ماجراهای شاهکار» برای خوانندگان جوانتر از همین نویسنده پرداخت. سپس در سال ۲۰۱۹، کتاب «همه خاکستری های خیابان گرین» با نویسندگی لورا تاکر و تصویرگری مورفی، از سوی نشریات معتبری شامل نیویورک تایمز، کرکوس ریویوز، بوک پیج و پابلیشرز ویکلی به عنوان یکی از برترین کتاب های سال انتخاب شد. نمایشگاه ها. در سال ۲۰۰۹، مورفی یکی از ۵ هنرمندی بود که آثارشان در هجدهمین نمایشگاه سالانه تصویرگران کتاب کودک در گالری چمرز در تاستین، کالیفرنیا به نمایش درآمد. یک سال بعد، آثار اصلی او در نمایشگاه تصویرگران کتاب کودک ۲۰۱۰ در گالری براش به همراه هم دانشگاهی های سابقش در مدرسه طراحی رود آیلند - کریستوفر بینگ، دیوید مکالی و دیوید ویسنر - به نمایش گذاشته شده است. آثار مورفی همچنین در موزه تصویرسازی آمریکا در نیویورک سیتی به نمایش گذاشته شده است. در سال ۲۰۱۲، آثار مورفی جایزه طلای مسابقه تصویرسازی وست ۵۰ ر
ا دریافت کرد و در گالری هسته در آلامیدا، کالیفرنیا به نمایش گذاشته شده است. همان سال، او به عنوان یکی از تصویرگران برجسته از میان فارغ التحصیلان مدرسه طراحی رود آیلند انتخاب شد تا در نمایشگاه آیکون های رود آیلند: میراث تصویرسازی از مدرسه طراحی رود آیلند در گالری وودز جری شرکت کند. در سال ۲۰۱۴، مورفی به عنوان سخنران کلیدی در کنفرانس نویسندگان و تصویرگران انجمن نویسندگان و تصویرگران کتاب کودک در آستین، تگزاس حضور یافت. او همچنین یکی از تصویرگران و نویسندگان حاضر در جشنواره ۲۰۱۸ کتاب های کودک و نویسندگان رود آیلند مدرسه لینکلن بود. آثار. شاهکار (۲۰۰۸، تصویرگر، نوشته الیس بروچ)، پرواز ققنوس (ناتانیل فلاد، جانورشناس، جلد ۱) (۲۰۰۹، تصویرگر، نوشته آر.ال. لافیورز)، لانه باسیلیسک (ناتانیل فلاد، جانورشناس، جلد ۲) (۲۰۱۰، تصویرگر، نوشته آر.ال. لافیورز)، گنج وایورن ها (ناتانیل فلاد، جانورشناس، جلد ۳) (۲۰۱۰، تصویرگر، نوشته آر.ال. لافیورز)، خانه های تسخیرشده (۲۰۱۰، تصویرگر مشترک با آنتوان روی، نوشته رابرت دی. سان سوسی)، افسانه تک شاخ (ناتانیل فلاد، جانورشناس، جلد ۴) (۲۰۱۱، تصویرگر، نوشته آر.ال. لافیورز)، رازهای دریا (۲۰۱۱،
تصویرگر، نوشته ریچارد پک)، الکس و ماشین زمان شگفت انگیز (۲۰۱۲، تصویرگر، نوشته ریچ کوهن)، عقرب های زاهیر (۲۰۱۲، تصویرگر، نوشته کریستین برادین-جونز)، پشت کتابخانه (۲۰۱۲، تصویرگر، نوشته مارک استینزلند)، موشی با دم علامت سؤال (۲۰۱۳، تصویرگر، نوشته ریچارد پک)، آنتون و سسیل: گربه ها در دریا (۲۰۱۳، تصویرگر، نوشته لیسا و والری مارتین)، دنیای مینیاتوری ماروین و جیمز (۲۰۱۴، تصویرگر، نوشته الیس بروچ)، آژانس کارآگاهی ولستونکرافت، جلد ۱: پرونده گمشدن سنگ ماه (۲۰۱۵، تصویرگر، نوشته جردن استراتفورد)، جیمز به کمک می آید (۲۰۱۵، تصویرگر، نوشته الیس بروچ)، در کنار پله ها (۲۰۱۶، تصویرگر، نوشته کاترین مارش)، آژانس کارآگاهی ولستونکرافت، جلد ۲: پرونده دختر خاکستری پوش (۲۰۱۶، تصویرگر، نوشته جردن استراتفورد)، آنتون و سسیل: گربه ها در آسمان (۲۰۱۶، تصویرگر، نوشته لیسا و والری مارتین)، آژانس کارآگاهی ولستونکرافت، جلد ۳: پرونده جنایتکاران جعلی (۲۰۱۷، تصویرگر، نوشته جردن استراتفورد)، دردسر در مدرسه برای ماروین و جیمز (۲۰۱۷، تصویرگر، نوشته الیس بروچ)، مکانی به طرز صحبت تسخیرنشده (۲۰۱۷، تصویرگر، نوشته ویلیام الکساندر
رایان اوستهویزن (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ایمپی ویسر (؛ زادهٔ ) ورزشکار راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
زین دیویدز (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
کوئوین نورتیه (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
تیان پرتوریوس (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
تریستان لیدس (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
شان ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.