Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترومای واژن () آسیب به واژن است که ممکن است در هنگام زایمان، تجاوز جنسی و رویدادهای تصادفی رخ دهد. در بزرگسالان، واژن به دلیل عملکرد محافظتی تپه ونوس و لابیای بزرگ تا حد زیادی از آسیب محافظت می شود. این محافظت در دخترانی که فاقد لایه چربی کافی برای محافظت از واژن هستند، وجود ندارد. ترومای واژن ممکن است زمانی رخ دهد که چیزی به واژن وارد شود، به عنوان مثال، یک جسم نوک تیز باعث ترومای نافذ شود. ترومای واژن ممکن است در نتیجه یک تجربه جنسی دردناک یا سوءاستفاده جنسی رخ دهد. در کودکان، ترومای واژن ممکن است به دلیل آسیب دیدگی رخ دهد. بیشتر این موارد، اگرچه ناراحت کننده هستند، اما آسیب جدی نیستند. در برخی موارد، یک آسیب شدید رخ می دهد و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد، به خصوص اگر خونریزی متوقف نشود. ترومای واژن نیز در طی اپیزیوتومی و زایمان واژینال رخ می دهد. جلوگیری از بروز آسیب های واژن در هنگام زایمان، به پیشگیری از افسردگی، بستری مجدد در بیمارستان و کاهش درد میان دوراه کمک می کند. علائم و نشانه ها. علائم و نشانه ها عبارتند از: درد شکمی، خونریزی، خون مردگی، غش کردن، ترشحات واژن، جسم فرورفته در واژن، درد ناحیه تناسل
ی، تورم، استفراغ، ادرار دردناک، ناتوانی در ادرار کردن، وجود زخم، گزارش سوءاستفاده جنسی و خون ادراری. هماتوم ممکن است پس از ضربه به واژن ایجاد شود. انجام تصویربرداری می تواند وجود خون انباشته شده را شناسایی کند. علت. مرتبط با بارداری. در طول زایمان، آسیب های واژن یا دهانه رحم ممکن است رخ دهد و احتمالاً اصلاح آنها نیازمند جراحی است. واژن گاهی در حین زایمان آسیب می بیند و احتمال دارد پارگی پرینه از واژن به نقاط مختلف پرینه برسد. غیر مرتبط با بارداری. علل غیر مامایی ترومای واژن عبارتند از: تعرض جنسی، رابطه جنسی توافقی، شکستگی لگن، وارد کردن جسم خارجی به واژن، سوانح جت اسکی و اسکی روی آب یا ضربه های شدید غیرنافذ به بدن، مانند لگد یا زانو زدن به کشاله ران در طول یک مسابقه ورزشی. ترومای واژن به ندرت در دختران یا زنان جوان در اثر ورزش های زین دار (دوچرخه، اسب سواری) ممکن است رخ دهد. آسیب های استرادل (Straddle Injuries) به آسیب هایی گفته می شود که به داخل کشاله ران و بین دوپاها در اثر ضربه یا افتادن روی یک شی حاصل می شود و ممکن است موجب آسیب به ناحیه بیرونی واژن شود. برخی حرکت های ورزشی مثل حرکت پاباز (بازکردن ۱۸۰ درج
ه پاها هنگام یوگا، نرمش، ورزش های رزمی و غیره) در فردی که آمادگی و تمرین جسمانی کافی ندارد یا در سطح حرفه ای ورزش می کنند، ممکن است موجب آسیب به واژن شود. عوامل خطرساز. عوامل خطرساز وقوع ترومای واژن عبارتند از: اولین رابطه جنسی توافقی، و اثرات جانبی دارو پیشگیری. می توان علاوه بر دور نگه داشتن اشیاء کوچک، محیطی امن برای کودکان خردسال ایجاد کرد. مدیریت درمانی. درمان با یک ارزیابی کامل شروع می شود. حضور فردی همراه برای حمایت روحی در طول معاینه بسیار مفید است. چنین حمایتی به ویژه در موارد ترومای واژن به دلیل تجاوز جنسی اولویت دارد. یک فرد همراه در این مواقع، از فرد حمایت عاطفی می کند و در به حداقل رساندن خطر آسیب روحی-روانی مجدد کمک کند. کسانی که قربانیان را مداوا می کنند، از پرستاران تجاوز جنسی/بازرسان پزشکی قانونی (SAN/FEs) با آموزش های خاص برای مراقبت از کسانی که تعرض یا تجاوز جنسی را تجربه کرده اند، استفاده می کنند. این افراد آموزش دیده قادر به انجام یک معاینه پزشکی-حقوقی متمرکز هستند. اگر چنین افراد آموزش دیده ای در دسترس نباشد، بخش اورژانس یک پروتکل تجاوز جنسی دارد که برای درمان و جمع آوری شواهد ایجاد شده
یوهان پیتر کیرش (; – ) باستان شناس، انسان شناس، و استاد دانشگاه اهل لوکزامبورگ بود.
دسنالیا () فستیوال های روم باستان بودند که هر ده سال یک بار توسط امپراتوران روم با بازی جشن گرفته می شد. این جشنواره منشأ خود را مدیون این واقعیت است که در سال ۲۷ (پیش از میلاد)، آگوستوس قدرت برتری را که مادام العمر به او پیشنهاد شده بود رد کرد، اما تنها برای ده سال به پذیرش قدرت رضایت داد. در طول جشن، او تمام اقتدار خود را به دستان مردمی می سپرد که سرشار از شادی بودند و مفتون خوبی های آگوستوس، بلافاصله دوباره قدرت را به او تحویل می دادند. این خاطره تا آخرین اعصار امپراتوری توسط دسنالیا حفظ شد، که توسط امپراتوران بعدی در هر دهمین سال سلطنت آنها جشن گرفته می شد، اگرچه آنها امپراتوری را برای مادام العمر دریافت کرده بودند، نه برای مدت محدود ده ساله.
ستون کنستانتین () ستونی به یاد ماندنی است که برای امپراتوری روم کنستانتین بزرگ برای بزرگداشت وقف قسطنطنیه در ۱۱ مه ۳۳۰ پس از میلاد ساخته شده است. آغاز ساخت ج. ۳۲۸ پس از میلاد، قدیمی ترین بنای قسطنطنیه است که در استانبول باقی مانده است و در مرکز انجمن کنستانتین قرار دارد.
سنت موسیوس (؛ – c. 288 - 295) همچنین به عنوان «شهید مقدس» شناخته می شود، کشیشی از تبار رومی بود که در آمفیپولیس، مقدونیه (روم) زندگی می کرد و یک قدیس ارتدکس شد. زندگی. در جریان آزار و اذیت مسیحیان در زمان امپراتور دیوکلتیان (۳۰۵–۲۸۴)، قدیس موسیوس مشرکانی را که برای جشن بت پرستانه دیونیسوس (باخوس) گرد آمده بودند تشویق کرد که آداب و رسوم همراه با این جشن را کنار بگذارند. او آنها را تشویق کرد که توبه کنند، به مسیحیت گرویده و تعمید بگیرند. او آنها را تشویق کرد که توبه کنند، به مسیحیت گرویده و تعمید بگیرند. او در معبد دیونیزوس مجسمه ای از خدا را تخریب کرد. موسیوس نزد فرماندار لائودیسه محاکمه شد و مورد شکنجه قرار گرفت. پس از این، او را در کوره ای داغ قرار دادند و در آنجا سالم ماند، اما شعله های آتش که از تنور بیرون می آمد فرماندار را سوزاند. سپس او را به حیوانات وحشی دادند تا بخورند، اما آنها به او دست نزدند. شیرها جلوی پای او دراز کشیدند. مردم با دیدن چنین معجزاتی اصرار کردند که قدیس آزاد شود. فرماندار دستور داد قدیس را به شهر پرینتوس و از آنجا به بیزانس بفرستند، جایی که سنت موسیوس سر بریده شد. روز جشن و یادبود او
۱۱ مه است.
فرانسیس دونوان یک روزنامه نگار و مجری است که برنامه های تلویزیونی و رادیویی را در رویدادهای مهم بی بی سی و آی تی وی، از جمله جام جهانی راگبی، المپیک، بازی های کشورهای مشترک المنافع و بفتاس را گویندگی کرده است. دونوان در کاردیف، ولز به دنیا آمد. او به مدرسه در چپستاو رفت. او زبان انگلیسی و تاریخ را در کالج دانشگاهی کاردیف خواند و بعداً مدرک کارشناسی ارشد خود را در روزنامه نگاری پخش در بریستول گرفت. او با مدیر عکاسی و نورپردازی اندرو کوتی ازدواج کرده است.
رخساره قائم مقامی مستندساز ایرانی برنده جایزه ساندنس و متولد تهران است. او یک مستند کامل، چهار مستند کوتاه و یک مستند انیمیشنی را کارگردانی کرده است. جدیدترین فیلم قائم مقامی، "سونیتا" (۲۰۱۵)، داستان سونیتا علیزاده، یک نوجوان پناهنده افغان در ایران را روایت می کند که پس از اینکه خانواده اش سعی می کنند او را برای ازدواج بفروشند از موسیقی رپ به عنوان راهی برای فرار از نقش های محدود کننده سنتی زنان در افغانستان استفاده می کند. هنگامی که مادر سونیتا تصمیم می گیرد سونیتا را به ازدواج بفروشد، رخساره نمی تواند نقش عینی خود را به عنوان یک مستندساز حفظ کند و ۲۰۰۰ دلار به مادر سونیتا می پردازد و به سونیتا کمک می کند تا یک موزیک ویدیو ضبط و از موقعیت خود فرار کند. دخالت فیلمساز در شرایط قهرمان داستان این مستند را جنجالی کرد. این فیلم برنده جایزه جهانی فیلم مستند و جایزه بزرگ هیئت داوران در جشنواره فیلم ساندنس در ژانویه 2016 و همچنین برنده جایزه تماشاگران برای بهترین فیلم مستند در جشنواره بین المللی فیلم مستند آمستردام شد. همچنین توانست جایزه صندوق زندگی واقعی را در جشنواره فیلم درست/کاذب ۲۰۱۶ در کلمبیا کسب کند. این صندو
ق هر سال از موضوع یک فیلم حمایت مالی می کند و به بینندگان فرصتی برای کمک مالی به موضوع فیلم ارائه می دهد و توانست ۴۲۵۰۰ دلار برای سونیتا جمع آوری کند که این مقدار، بیشترین مبلغی است که صندوق زندگی واقعی تا به حال جمع آوری کرده است. قائم مقامی در حال حاضر در ایالات متحده زندگی می کند. زندگی و حرفه. قائم مقامی متولد تهران بوده و لیسانس فیلمسازی و فوق لیسانس انیمیشن را از دانشگاه هنر تهران گرفته است. او در زمینه انیمیشن مستند تحقیق کرد و «مستند متحرک، راهی جدید برای بیان» را به عنوان پژوهش کارشناسی ارشد خود منتشر کرد. او در سال ۲۰۰۷ طی تحقیقات خود یک مستند کوتاه و انیمیشن به نام "سیانوز" را کارگردانی نمود که آثار یک هنرمند خیابانی تهرانی را به نمایش درآورد. مستند قائم مقامی با عنوان "از پله ها بالا می رود"، داستان یک زن بی سواد ایرانی را روایت می کند که در اواخر عمر به استعداد نقاشی خود پی می برد. اس. اکرم در سن ۹ سالگی ازدواج کرد و بعدها به واسطه نقاشی راهش را در زندگی پیدا می کند. آثار او کشف می شود و قرار است نمایشگاهی از هنر او در پاریس به نمایش گذاشته شود. با این حال، او برای رفتن به نمایش نیاز به اجازه شوه
رش دارد. قائم مقامی از این مستند برای نشان دادن ازدواج های سنتی ایرانی و مبارزه زنان در این ازدواج ها استفاده می کند. بسیاری از فیلم های قائم مقامی، داستان هنرمندانی را روایت می کنند که بر موانع موفقیت خود غلبه کرده اند. سونیتا. اولین مستند بلند قائم مقامی، "سونیتا،" نشان می دهد که چگونه وی، هم به عنوان کارگردان و هم به عنوان یک از شخصیت های فیلم، بین تمایل به کمک به سونیتا یا ادامه فیلمبرداری در حین باز شدن داستان دست و پنجه نرم می کند. "قائم مقامی" در مصاحبه ای به نشریه نشنال گفت: «می خواستم اجازه بدهم داستان اتفاق بیفتد، اما در مقطعی شرایط به گونه ای بود که مجبور به کمک شدم.» "گاردین" در رابطه با نقش قائم مقامی در این فیلم می گوید: «رویکرد کار می کند: دیدن ظهور سونیتا از یک خواننده ترسوی رپ به یک فعال قدرتمند در یک بازه زمانی سه ساله، هیجان انگیز است.» یکی از موضوعات مورد بحث این مستند و چیزی که خود قائم مقامی آن را بزرگ ترین چالش ساخت مستند می نامد، زمانی است که خودش را وارد مستند می کند و به خانواده سونیتا ۲۰۰۰ دلار می دهد. مبلغی که به او کمک می کند قبل از فروشش برای ازدواج، زمان بخرد. قائم مقامی در مصاح
به با "زنان و هالیوود گفت: «ساخت «سونیتا» سفری به اعماق جامعه برای درک فقر، مهاجرت، جنگ، هویت، جنسیت، سنت و ارزش های انسانی در مقابل قراردادهای فیلمسازی بود." حضور قائم مقامی در این فیلم نیز به رشد سونیتا به عنوان یک زن نسبت داده شده است. "هالیوود ریپورتر" می گوید: «دوربین قائم مقامی به هیچ وجه مگسی روی دیوار نیست و رابطه غیررسمی سونیتای پرحرف با کارگردان مسن تر… به وضوح به عنصری حیاتی در رشد شخصی او به عنوان یک زن جوان فوق العاده با اعتماد به نفس و سرکوب ناپذیر تبدیل می شود." سبک. قائم مقامی موضوع اصلی مستندهای خود را هنر بیرونی توصیف می کند. و در این باره به "زنان و هالیوود" گفت: وقتی تماشاگران سالن را ترک می کنند، می خواهم به تغییرات کوچکی که می توانند ایجاد کنند فکر کنند. جوایز و نامزدها. سیانوز. سیانوز، مستند با انیمیشن، ۳۲ دقیقه، ایران، ۱۳۸۶
صبح راگا فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی ماهش داتانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شبانه اعظمی، پراکاش کوولامودی، پریزاد زورابیان، لیلیت دوبی و نثار ایفای نقش کرده اند.
آقای ماجنو( آقای مجنون) یا آقا پسر عاشق فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی ونکی آتوری است. در این فیلم بازیگرانی همچون آخیل آکینی، نیدی آگروال، ایزابلی لیت، سونداریا و اس. تامان ایفای نقش کرده اند.
محمد لاشاف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
خالد لبهیج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال حسینیه اکادیر، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، و باشگاه فوتبال مولودیه وجده اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مراکش، زیر ۲۳ سال مراکش، و مراکش بازی کرده است.
مبارک الفیلالی (; – ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه وجده اشاره کرد.
مراد مغیزرات (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام، باشگاه فوتبال امن، باشگاه فوتبال دن بوس، باشگاه فوتبال اوترخت، و باشگاه فوتبال ویلم دوم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
عبدالصمد المبارکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برکان و باشگاه فوتبال مغرب تطوان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
فیدادی محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتفاق، باشگاه فوتبال المپیک خریبکه، و باشگاه فوتبال سلانگور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
نورالدین موکریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
حمزه الموساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش، باشگاه فوتبال برکان، و باشگاه فوتبال مغرب تطوان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
محمد ناهیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الرجا، باشگاه فوتبال الفتح، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، و باشگاه فوتبال العین سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش و مراکش بازی کرده است.
محمد امین نجمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال عجمان امارات، باشگاه فوتبال المپیک خریبکه، و باشگاه ورزشی العربی کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
عبدالکبیر الوادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مراکش، زیر ۲۳ سال مراکش بازی کرده است.
دوری یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در شهرستان عمادیه واقع شده است.
صوریه (به عربی: قریة صوریا باطوفا) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان دهوک واقع شده است.
عبدالصمد رفیق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بوذ. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المپیک خریبکه، باشگاه فوتبال المپیک اسفی، باشگاه فوتبال مغرب تطوان، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، و باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
فخرالدین رجحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
محمد رسلاله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش و مراکش بازی کرده است.
نوح السعداوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الرجا، باشگاه فوتبال گوآ، باشگاه فوتبال هاپوئل کفار سابا، باشگاه فوتبال آژاکس کیپ تاون، باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش، باشگاه فوتبال مولودیه وجده، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، و باشگاه فوتبال انپی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
سمیر صرصار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مغرب تطوان، باشگاه فوتبال الملعب تونس، باشگاه فوتبال حسینیه اکادیر، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، و باشگاه فوتبال الکوکب المراکشی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
رشید سلیمانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
طارق تیسودالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند-مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کامبور، باشگاه فوتبال فنلو، باشگاه فوتبال بیرشات ویلریج، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال دی گرافشاپ، باشگاه فوتبال تلستار، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش و مراکش بازی کرده است.
ورزشگاه ۵ ژوئیه ۱۹۶۲ () یک ورزشگاه فوتبال و دو و میدانی در شهر الجزیره، الجزایر است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده دارای ۶۴٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر و تیم ملی فوتبال الجزایر می باشد.
سارا شمساوری هنرمند عکاس، فیلم ساز، موسیقی دان، کارگردان هنری و مدرس بریتانیایی-ایرانی مقیم لندن است. سنین جوانی و تحصیل. شمساوری در بحبوحهٔ انقلاب ۱۳۵۷ از پدر و مادری ایرانی در تهران به دنیا آمد. شمساوری در ۱۶ ماهگی به بیماری تومور ویلمز مبتلا شد. این بیماری، همراه با آزار و اذیت شان به دلیل اعتقاداتشان که پس از انقلاب با آن مواجه شدند، باعث فرار خانواده از ایران شد. پس از پناه بردن به برزیل، به مدت سه ماه به خانوده شان در بریتانیا پناهندگی داده شد و سرطان وی نیز در بیمارستان گریت اورموند استریت با موفقیت معالجه شد. تجربه ای که بعداً بر کار او تأثیر گذاشت: «امیدوارم بتوانم مردم را به پیام عشق، برابری و پذیرش در این دنیای پر دردسر که در آن زندگی می کنیم، تشویق کنم.» سارا در مدرسه هنر و طراحی کامبرول تحصیل کرد و در طول زمان خود در آنجا نقاشی، طراحی، میکس مدیا، عکاسی و فیلم را تجربه کرد. او در سال ۲۰۰۲ با مدرک لیسانس هنر (Hons) فارغ التحصیل شد و در دانشگاه وست مینستر، جایی که در سال ۲۰۰۵ فارغ التحصیل شد ، گواهی آموزش عالی در تولید و توسعه موسیقی دریافت کرد. سارا به دلیل توانایی اش در ایجاد پیوندی فوری بین هنرمن
د و دنیای خارج، عکاسی را به عنوان اولین تلاش حرفه ای خود انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۸ سارا مدرک کارشناسی ارشد خود را در تخیل کاربردی در صنایع خلاق در سنت مارتینز مرکزی دریافت کرد. حرفه. شمساوری در فعالیت های هنری خود به بررسی مضامین هویت جهانی، شمول و تحول می پردازد. چندین پروژه او حول محورهای کلیشه ای چالش برانگیز و قضاوت های پیش ساخته مشترک بر اساس برچسب هایی از جمله ظاهر، فرهنگ، مذهب و تمایلات جنسی است. آثار هنرمندان را سارا روزن اینگونه توصیف کرده است: «پرتره های شمساوری ارتباطی بین سوژه های او و جهان ایجاد می کند و به عنوان دریچه ای به سرزمینی عمل می کند که در آن عزت و احترام، مبنایی است که انسانیت ما بر اساس آن ملاقات می کند». آثار عکاسی و فیلم این هنرمند به طور گسترده در رسانه ها از جمله بی بی سی، آی تی ان، "گاردین" آی-دی، "دِزِد" ولت" نیویورک تایمز" و "مونوکل ۲۴" شناخته شده، منتشر شده و به نمایش گذاشته شده است. آثار سارا در موزه ها و فضاهای عمومی سراسر جهان از جمله مؤسسه هنرهای معاصر، سیتی هال لندن، سالن رویال فستیوال، گالری بتلم، دوسالانه عکس برایتون، موزهٔ عکاسی معاصر (شیکاگو)، موزه هنر لو (میامی) اسپیس
پیر کاردین، (پاریس)، دوسالانه مانیفستا (پالرمو)، موزه باردینی (فلورانس) ، بنیاد ناتان کامینگز (نیویورک) و مرکز استانی هنر و دیزنو (هاوانا). این هنرمند در یک چیدمان هنری توسط ینکا شینوباره با عنوان موزه بریتانیا که در تیت مدرن به نمایش گذاشته شد، شناخته شد. در این نمایشگاه یادداشت هایی از مهاجران نسل اول یا دوم که به بریتانیا آمده اند به نمایش درآمد که سهم قابل توجهی در فرهنگ و تاریخ بریتانیا داشته اند. نام آنها با طلا بر روی جلد کتاب های صحافی شده با پارچه چاپ مومی آفریقایی چاپ شده اند که امضای این هنرمند پای آن است. شمساوری به طور منظم در دانشگاه نیویورک ابوظبی و در سراسر جهان در زمینه های آموزشی و حرفه ای از جمله در UAL , UCA، John Cabot، دانشگاه سیراکیوس و شرکت های جهانی از جمله آژانس تبلیغاتی جی والتر تامپسون سخنرانی می کند. او کارگاه ها و سخنرانی های هنرمندان را در موسساتی از جمله تیت بریتانیا، کینگز پلیس، مجتمع ساوت بانک (جشنواره زنان جهان) و موسسه سلطنتی بریتانیای کبیر برگزار کرده است. شمساوری همچنین نوازنده ای است که هم به صورت انفرادی و هم به عنوان بخشی از گروه های کر و گروه های کر اجرا می کند. او یک
ی از اعضای برجسته و مدیر هنری گروه کر شهروندان جهان است.
ورزشگاه طرابلس () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر طرابلس، لیبی است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۰ ساخته شده دارای ۶۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال لیبی می باشد.
احمد سعد عثمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
علی البسکی (؛ ۱۹۴۱ – ۲۴ آوریل ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده است.
آقای ایکس در بمبئی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۴ و به کارگردانی شانتیلال سونی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیشور کومار، کوم کوم و مادان پوری ایفای نقش کرده اند.
بگذار زندگی کنم و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۳ و به کارگردانی مونی باتاچارجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سونیل دات، وحیده رحمان، نیروپا روی، دورگا کوته، ممتاز و رشید خان ایفای نقش کرده اند.
با من دوست میشی و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی نوپور آستانه است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساغیب سالم، صبا آزاد، نیشانت داهیا، تارا دی سوزا، هراش ناگار، پاوان مالهوترا و میتا واشیشت ایفای نقش کرده اند.
هانس اولریش ویمر (; (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۱ در فرانکفورت آم ماین) یک مورخ آلمانی دوره باستان است. زمینه های اصلی تحقیقاتی او هلنیسم و اواخر باستان است. هانس اولریش ویمر از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ در رشته های لاتین، یونانی و علوم تربیتی و از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ تاریخ را در دانشگاه ماربورگ خواند. در سال ۱۹۸۸ در اولین آزمون دولتی در رشته های لاتین، یونانی و علوم تربیتی و در سال ۱۹۹۰ در آزمون پیشرفته تاریخ قبول شد. از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ او در مقطع دکترای خود با بودجه بنیاد ملی آکادمیک آلمان کار کرد. در سال ۱۹۹۲/۱۹۹۳ او یک سال را در کالج کوئینز آکسفورد گذراند. دکتری در فوریه ۱۹۹۴ انجام شد، موضوع پایان نامه لبیانیوس و ژولیان بود. بررسی رابطه بلاغت و سیاست در قرن چهارم میلادی.
میدونستی که زیر بلوار اقیانوس تونلی هست () نهمین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه سرای آمریکایی لانا دل ری است که در ۲۴ مارس ۲۰۲۳ توسط اینترسکوپ و پالیدور رکوردز منتشر شد. در تهیهٔ این آلبوم، دل ری با تهیه کنندگان گوناگونی شامل مایک هرموسا، جک آنتونوف، درو اریکسون، زک داوز و بنجی همکاری کرد و خوانندگانی مانند جان باتیست، بلیچرز، و سیمل در تعدادی از قطعات حضور دارند. "میدونستی که زیر بلوار اقیانوس تونلی هست" نقدهای عموماً مثبتی از منتقدان موسیقی گرفت و برخی سبک ترانه سرایی دل ری را ستودند. سه تک آهنگ پیش از انتشار آلبوم منتشر شد: قطعهٔ هم نامِ آلبوم به عنوان تک آهنگ آغازین در ۷ دسامبر ۲۰۲۲، در حالی که «A&amp;W» به عنوان دومین تک آهنگ آلبوم در ۱۴ فوریه ۲۰۲۳ منتشر شد. «خانوادهٔ گرنت» نیز یک ماه بعد در ۱۴ مارس ۲۰۲۳ منتشر شد. این آلبوم در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی نامزد دریافت جایزه بهترین آلبوم سال و بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو شد. پیش زمینه و انتشار. این آلبوم که در ابتدا برای انتشار در ۱۰ مارس ۲۰۲۳ برنامه ریزی شده بود، به دلایل نامشخصی تا ۲۴ مارس به تعویق افتاد. فهرست قطعات این آلبوم در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۳ اعلام ش
د.این آلبوم در ۲۴ مارس ۲۰۲۳ در سراسر جهان در قالب های مختلفی از جمله صفحه وینیل و نوار کاست منتشر شد. ساختار هنری. "میدونستی که زیر بلوار اقیانوس تونلی هست" به عنوان آلبوم آمریکانا-پاپ، سایکدلیک و آلترناتیو پاپ توصیف شده است، و شامل تأثیراتی از گاسپل، فولک، ترپ، راک، سول و تریپ هاپ است. این آلبوم در تضاد با رویکرد سنتی دل ری از «جهان سازی» است که در آثار دیگر او، مانند "نورمن فاکینگ راک ول!" (۲۰۱۹) مشاهده می شود"." دل ری خلق موسیقی را «کاملاً بی دردسر» خواند و گفت که او می خواهد موسیقی «عنصری معنوی» داشته باشد. این آلبوم که توسط دل ری به همراه جک آنتونوف، مایک هرموسا، درو اریکسون، زک داوز و بنجی تهیه شده است. خوانندگان مهمان شامل جان باتیست، سیمل، ریوپی، فادر جان میستی، بلیچرز (به رهبری آنتونوف) و تامی جنسیس است. ترانه ها. این آلبوم مجموعه ای ۱۶ قطعه ای است که از ۱۴ ترانه و دو قطعهٔ گفتاری تشکیل شده است. قطعهٔ سیزدهم یعنی «مارگارت»، از نامزد آنتونوف، مارگارت کوالی، الهام گرفته شده است و گروه آنتونوف، بلیچرز در آن حضور دارد. دل ری «کینتسوگی» و «نوک انگشتان» را «فوق العاده بلند و لغت دار» توصیف کرد که حاوی «خصو
صی ترین افکار» او بود. این آلبوم با «Taco Truck x VB»، نسخه ای از تک آهنگ ۲۰۱۸ او «ونیز بچ» از "نورمن فاکینگ راک ول!" (۲۰۱۹) به پایان می رسد. نسخه ای از «ونیز بچ» که در این قطعه به نمایش گذاشته شده است «نسخه کثیف، سنگین، اصلی و شنیده نشدهٔ 'ونیز بچ'» است. طرح روی جلد. طرح روی جلد آلبوم توسط همکار دیرینهٔ دل ری، نیل کروگ، عکاسی شد و از بین ۶۵ تصویر مختلف انتخاب شد، از جمله یکی که در آن خواننده برهنه ظاهر شد. دل ری در مورد تصمیم خود مبنی بر استفاده نکردن از تصویر برهنه، گفت که «می خواست چیزی را در مورد خودم فاش کند که من واقعاً فکر می کردم زیباست»، اما بعداً فکر کرد که آیا برهنه نشان دادن یک بیان هنری است یا برآورده شدن نیاز به دیده شدن. او در نهایت در خصوص تصویر گفت «فعلاً اجازه می دهم ترانه ها صحبت کنند.» تبلیغ. برای تبلیغ آلبوم، دل ری چندین حضور در رسانه ها داشت. این آلبوم در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ اعلام شد و برای پیش سفارش در دسترس قرار گرفت. دل ری شمارهٔ مارس ۲۰۲۳ مجلهٔ "اینترویو" را پوشش داد، که در آن بیلی آیلیش با او مصاحبه کرد. او با کریستین رابینسون برای یک فیلم "بیلبورد" در مورد دل ری که برنده جایزه افتتاحیه و
یژنری در زنان در موسیقی "بیلبورد" ۲۰۲۳ شد، مصاحبه کرد. تک آهنگ ها. سه تک آهنگ از آلبوم منتشر شده است. قطعهٔ هم نامِ آلبوم با پیش سفارش آلبوم بدون اعلام قبلی به عنوان تک آهنگ آغازین در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. این ترانه در رتبه ۲۳ جدول ترانه های داغ راک و آلترناتیو "بیلبورد" ایالات متحده قرار گرفت و نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. «A&amp;W» به عنوان دومین تک آهنگ آلبوم در ۱۴ فوریه ۲۰۲۳ منتشر شد. این آهنگ در جدول آهنگ های داغ "بیلبورد" و آهنگ های آلترناتیو "بیلبورد" به رتبه ۱۰ رسید، و در رتبه ۵ در نمودار فوران کنندهٔ زیر هات ۱۰۰ رسید. «A&amp;W» برای کار تجربی و اشعار خود تحسین منتقدان را به همراه داشت. «د گرانتز» در ۱۴ مارس ۲۰۲۳ به عنوان سومین تک آهنگ از این آلبوم منتشر شد. «د گرانتز» در برنامه فیوچر ساندز رادیو بی بی سی ۱ "با برنامه کلارا آمفو" پخش شد و متعاقباً در پلتفرم های استریم منتشر شد. این آهنگ در جدول تک آهنگ های داغ نیوزیلند در رتبه ۳۵ قرار گرفت. بازخورد منتقدان. "میدونستی که زیر بلوار اقیانوس تونلی هست" به طور کلی نقدهای مثبتی از طرف منتقدان موسیقی دریافت کرد. این آلبوم در وبگاه متاکریتیک بر اساس
نظر ۲۵ منتقد، امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ را کسب کرد که نشان دهندهٔ «نقدهای عموماً مطلوب» است. در ژوئن ۲۰۲۳، "آلترناتیو پرس" فهرستی بدون رتبه از ۲۵ آلبوم برتر سال تا به امروز را منتشر کرد که این آلبوم هم در فهرست بود. این نشریه آن را «عجیب و دوست داشتنی، دارای نرمی زیبایی شناختی و ساختاری از هنرمندی که ژانر و فرم را به چالش می کشد» توصیف کرد.
ورزشگاه دو لامیتیه () یا ورزشگاه دوستی یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر کوتونو، بنین است. این ورزشگاه که برای مسابقات فوتبال و دو و میدانی مورد استفاده قرار میگیرد دارای ۲۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال بنین می باشد.
ورزشگاه ۴ اوت () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر واگادوگو، بورکینافاسو است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شده دارای ۲۹٬۸۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال بورکینافاسو می باشد.