Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مورد حادثه لین بیائو پس از جنگ سرد، هنگامی که با وزارت امور خارجه چین در سال ۱۹۹۴ در مورد این شواهد تماس برقرار شد، این ارگان اظهار داشت: «چین در حال حاضر یک نتیجه روشن و قابل اعتماد در مورد حادثه لین بیائو دارد. سایر گزارش های خارجی که ماهیتی فرضی دارند، بی اساس هستند». محققان غیر چینی تفسیر کردند که بی میلی چین به در نظر گرفتن شواهد متناقض با تاریخ «رسمی» خود، نتیجه تمایل به اجتناب از بررسی هر موضوعی است که ممکن است به انتقاد از مائو زدونگ یا ارزیابی مجدد انقلاب فرهنگی به طور کلی منجر شود، چیزی که ممکن است توجه چین از دنبال کردن رشد اقتصادی را منحرف کند. پیامد. از لین بیائو دودو و یک دختر دیگر به یادگار ماندند. همه مقامات نظامی که به عنوان نزدیک به لین یا خانواده او (بیشتر فرماندهان عالی نظامی چین) شناخته شده بودند، ظرف چند هفته پس از ناپدید شدن لین پاک سازی شدند. در ۱۴ سپتامبر، جئو به پولیتبورو اعلام کرد که چهار تن از بالاترین مقام های نظامی در چین فوراً از وظیفه تعلیق شده اند و به آنها دستور داده شد تا با خودانتقادی به ارتباط خود با لین اعتراف کنند. این اطلاعیه به سرعت با دستگیری نود و سه نفر مظنون به نز
دیک بودن به لین دنبال شد، و ظرف یک ماه پس از ناپدید شدن لین، بیش از ۱۰۰۰ مقام ارشد نظامی چین پاک سازی شدند. پاک سازی رسمی پشتیبانان لین تا زمانی که توسط کمیته مرکزی دهم در آگوست ۱۹۷۳ به پایان رسید، ادامه یافت. این حادثه پایانی بر این باور غلط در حزب بود که مائو همیشه کاملاً درست گفته است. جشن روز ملی در ۱ اکتبر ۱۹۷۱ لغو شد. خبر مرگ لین در اواسط اکتبر ۱۹۷۱ به همه مقامات حزب کمونیست و در نوامبر به مردم چین اعلام شد. این خبر توسط عموم با شوک و سردرگمی مواجه شد. مائو زدونگ به ویژه از این حادثه ناراحت شد: سلامتی او وخیم تر شد و او افسرده شد. در پایان سال ۱۹۷۱ او به شدت بیمار شد؛ او در ژانویه ۱۹۷۲ دچار سکته مغزی شد، تحت درمان اورژانسی قرار گرفت و وضعیت سلامتی او ناپایدار ماند. مائو نسبت به برخی از رفقای انقلابی خود که لین از پاک سازی آنها حمایت کرده بود، دلتنگ شد و از تلاش های جئو ئن لای برای اعاده حیثیت گسترده انقلابیون کهنه کار، و اصلاح برخی از فزونی های انقلاب فرهنگی (که مائو لین بیائو را مقصر آن ها می دانست) حمایت کرد. در نتیجه پاک سازی پشتیبانان لین، جئو ئن لای جایگزین لین به عنوان دومین مرد قدرتمند چین شد و ج
یانگ چینگ و پیروانش هرگز نتوانستند او را کنار بزنند. بدون حمایت لین، جیانگ نتوانست از تلاش های جئو برای بهبود روابط چین با ایالات متحده، یا اعاده حیثیت کادرهایی که در جریان انقلاب فرهنگی پاک سازی شده بودند، جلوگیری کند. بند قانون اساسی حزب کمونیست که اشاره بر جانشین بودن لین به جای مائو داشت، به طور رسمی تا دهمین کمیته مرکزی در اوت ۱۹۷۳ ترمیم نشد. موضع دولت چین در مورد لین و شرایط مرگ او چندین بار پس از مرگ او در طول دهه ۱۹۷۰ تغییر کرد. حزب کمونیست بیش از یک سال در ابتدا تلاش کرد تا جزئیات مرگ لین را پنهان کند. سپس دولت شروع به انتشار ناتمام جزئیات این رویداد کرد، همراه با یک کمپین تبلیغاتی ضد لین بیائو. پس از مرگ مائو، در سال ۱۹۷۶، دولت محکومیت لین را تایید کرد و به طور کلی هرگونه صحبت در مورد جایگاه لین در تاریخ را متوقف کرد. در طول دهه ۱۹۷۰، رهبران بلندپایه حزب کمونیست چین، از جمله هوآ گوئوفنگ، این داستان که لین با کاگ ب برای ترور مائو توطئه کرده بود را به نمایندگان خارجی رساندند. در سال 1973 جیانگ چینگ، همسر چهارم مائو و متحد سیاسی سابق لین، کمپین لین را نقد کن، کنفوسیوس را نقد کن را با هدف استفاده از وجه
ه آسیب دیده لین آغاز کرد تا به جئو ئن لای حمله کند. بیشتر این کمپین تبلیغاتی شامل جعل خلاقانه تاریخ بود، از جمله جزئیات کاذب درباره نحوه مخالفت لین با رهبری و تاکتیک های مائو در طول دوران حرفه ای خود. نام لین پس از اینکه فلش کارت هایی که یه چون برای ثبت افکار لین ساخته بود، در محل اقامت لین پس از مرگ او کشف شد، گرفتار کمپین تبلیغاتی جیانگ شد. برخی از این فلش کارت ها نظراتی که از مائو انتقاد می کردند را ثبت کرده بودند. طبق نوشته های لین، مائو «ابتدا نظر «تو» را جعل می کند، سپس نظر «تو» را تغییر می دهد - که در واقع مال تو نیست، بلکه از خود درآورده اوست. من باید مراقب این ترفند رایج باشم». نظر انتقادی دیگری از لین بیان می کند که مائو «خود را می پرستد و به خود ایمانی کورکورانه دارد. او خود را به حدی می پرستد که تمام دستاوردها به او نسبت داده می شود، اما همه اشتباهات توسط دیگران انجام می شود». انتقادات خصوصی لین از مائو مستقیماً با وجهه عمومی پرورده شده توسط لین در تضاد بود، شخصی که پس از یک گام بزرگ به جلو علناً اعلام کرد که تمام اشتباهات گذشته نتیجه انحراف از دستورالعمل های مائو بوده است. مانند بسیاری از حامیان
اصلی انقلاب فرهنگی، وجهه لین پس از مرگ مائو در سال ۱۹۷۶ دستکاری شد و بسیاری از جنبه های منفی انقلاب فرهنگی به گردن لین افتاد. پس از اکتبر ۱۹۷۶، صاحبان قدرت، طرفداران مائو، به اصطلاح دسته چهار نفره را هم مقصر دانستند. در سال ۱۹۸۰، دولت چین مجموعه ای از «آزمون های ویژه» را برگزار کرد تا کسانی که بیشترین مسئولیت در انقلاب فرهنگی را داشتند را شناسایی کند. در سال ۱۹۸۱، دولت نظر نهایی خود را منتشر کرد: لین بیائو، به همراه جیانگ چینگ، باید به عنوان یکی از دو دار و دسته اصلی «ضد انقلاب» مسئول فزونی های اواخر دهه ۱۹۶۰ شناخته شوند. بر اساس حکم رسمی حزب کمونیست، لین و جیانگ برای مقصر دانستن برگزیده شدند، زیرا آن ها اکیپ های درون حزبی ای را هدایت می کردند که از «اشتباهات» مائو برای پیشبرد اهداف سیاسی خود سوء استفاده می کردند و برای منافع شخصی خود درگیر «فعالیت جنایی» بودند. از جمله «جنایت هایی» که لین به آن متهم شد، برکناری رئیس دولت چین، رئیس جمهور لیو شائوچی بود. لین به عنوان مسئول اصلی استفاده از «شواهد نادرست» برای سازماندهی «پاپوش سازی سیاسی» لیو شناخته شد. از آن زمان لین رسماً به عنوان یکی از بزرگ ترین شرورهای چین
مدرن یاد می شود. لین هرگز از نظر سیاسی اعاده حیثیت نشد، بنابراین اتهامات علیه او همچنان پابرجاست. برای چندین دهه، نام و وجهه لین در چین سانسور شد، اما در سال های اخیر تصویر متعادلی از لین در فرهنگ عامه ظاهر شده است: دستیاران بازمانده و اعضای خانواده شرح حال هایی درباره تجربه خود با لین منتشر کرده اند؛ اکثر شواهد برجای مانده مربوط به زندگی و مرگ او در رسانه های رسمی چین در معرض دید قرار گرفته اند و هم چنین محققان آن ها را بررسی کرده اند. فیلم هایی که زمینه آن ها قبل از سال ۱۹۴۹ اتفاق می افتند به لین اشاره کرده اند؛ و نام لین با شناخت نقش او در پیروزی ارتش سرخ دوباره در کتاب های درسی تاریخ چین ظاهر شده است. در چین مدرن، لین به عنوان یکی از بهترین استراتژیست های نظامی ارتش سرخ در نظر گرفته می شود. در سال ۲۰۰۷، یک پرتره بزرگ از لین به موزه نظامی چین در پکن اضافه شد و لین مشمول نمایشگاهی از «ده مارشال» شد، گروهی که به عنوان بنیانگذاران نیرو های مسلح چین شناخته می شوند.
جایزه بزرگ بلژیک ۲۰۲۴ که به طور رسمی با عنوان جایزه بزرگ بلژیک فرمول ۱ رولکس ۲۰۲۴ شناخته می شود یک مسابقه اتومبیلرانی فرمول یک بود که در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۴ در پیست اسپا-فرانکورشان در استاولوت، بلژیک برگزار شد. این چهاردهمین مسابقه از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۴ بود. ماکس فرستاپن سریع ترین زمان را در تعیین خط ثبت کرد، اما بعد از گرفتن پنالتی در جدول رانندگان برای روز یکشنبه به رده یازدهم سقوط کرد و شارل لکلرک به جای او صاحب پول پوزیشن مسابقه شد. جورج راسل از تیم مرسدس به عنوان برنده این مسابقه و اولین نفر از خط پایان مسابقه عبور کرد اما پس از مسابقه و عدم حداقل وزن مورد نیاز قانون مسابقات برد از او گرفته شد و به هم تیمی او لوئیس همیلتون رسید.
مهر دولتی جمهوری اتحادیه میانمار () نشان ملی است که در کلیه اسناد رسمی دولتی از جمله نشریات استفاده می شود. از آنجایی که مهر یک نماد رسمی است، مهر دولتی و در مورد استفاده مناسب از آن وجود دارد. استفاده. مهر دولتی می تواند برای موارد زیر استفاده شود: منابع. http://www.hubert-herald.nl/Myanmar1.htm
باشگاه فوتبال ارمنستان غربی (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر ایروان و در کشور ارمنستان می باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان و لیگ برتر فوتبال ارمنستان بازی می کند. زمین خانگی این باشگاه ورزشگاه میکا و Junior Sport Stadium می باشد. تاریخچه. این باشگاه به طور رسمی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹ میلادی واهه استپانیان در ایروان تأسیس شد. ارمنستان غربی در اولین سال تأسیس خویش در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان شرکت کرد. در ۳۱ مه ۲۰۲۱، باشگاه اعلام کرد که به دلیل مشکلات مالی دیگر در هیچ مسابقه ای شرکت نخواهد کرد. در ژوئیه ۲۰۲۲، باشگاه فوتبال ارمنستان غربی همراه با میکا، گاندزاسار کاپان، سیونیک و لرنانین آرتساخ (تیم ذخیره)، مجوز حضور در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان را دریافت کردند. در سی و دومین هفته مسابقات، یک بازی قبل از پایان فصل، ارمنستان غربی رسماً قهرمان لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۲۰۲۲–۲۳ اعلام شد و به همین خاطر به لیگ برتر فوتبال ارمنستان صعود کرد. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴، سیرمیوم اسپورت، باشگاه فوتبال ارمنستان غربی را به مالکیت خود درآورد.
شری آن ماهان (Cherrie Ann Mahan) (14 اوت ۱۹۷۶ - ناپدید شده ۲۲ فوریه ۱۹۸۵ - تاریخ فوت ۵ نوامبر ۱۹۹۸) یک دختر هشت ساله آمریکایی بود که در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۸۵ پس از پیاده شدن از اتوبوس مدرسه، حدود پنجاه قدم دورتر از در ورودی خانه اش در شهرستان وینفلید، باتلر، پنسیلوانیا ناپدید شد. او در نوامبر ۱۹۹۸ به طور قانونی فوت شده اعلام شد. باور بر این است که ربوده شدن ماهان توسط یکی از اعضای خانواده اش انجام نگرفته است. ناپدید شدن ماهان یکی از مشهورترین پرونده های حل نشده در ایالات متحدهٔ آمریکا است. مرکز ملی کودکان مفقود و مورد سوء استفاده قرار گرفته، ماهان را به عنوان اولین کودک مفقود شده ای که تصویر وی بر روی کارت پستالهای توزیع شده در سطح کشور معرفی می کند و عنوانی با این مضمون که «آیا او را دیده اید؟» بر روی آن قرار داشت. تلاش ها برای پیدا کردن ماهان، چه زنده و چه مرده، همچنان ادامه دارد. دربارهٔ زندگی او. شری آن ماهان در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۷۶ در ساکسون برگ پنسیلوانیا به دنیا آمد. مادرش، جانیس ماهان، در زمان تولد او تنها ۱۶ سال داشت و بعدها گفت که این موضوع نتیجهٔ تجاوزی بوده که در سن ۱۵ سالگی برایش اتفاق افتاده است. با
این حال، جانیس به شدت به دخترش عشق می ورزید و شری به عنوان یک کودک دوست مدار و پرانرژی بزرگ شد. مادرش بعدها گفت: «ما همیشه با هم بودیم؛ ما با هم بزرگ شدیم. او زندگی من بود». جانیس بعداً با یک کهنه سرباز ویتنام به نام لروی مک کینی ازدواج کرد که با کمال میل، شری را به عنوان دخترخوانده اش پذیرفت. در اواخر سال ۱۹۸۴، خانواده مک کینی به خیابان کورن پلنتر (Cornplanter) در شهرستان باتلر نقل مکان کردند. شری در مدرسه ابتدایی وینفیلد تحصیل می کرد و به عنوان یک کودک باهوش، محبوب و شاد شناخته می شد. در روز جمعه ۲۲ فوریه ۱۹۸۵، شری بسیار هیجان زده بود؛ زیرا مادرش قصد داشت بعد از مدرسه او را به یک قرار بازی ببرد. شری مادرش را تا ایستگاه اتوبوس همراهی کرد که حدود پنجاه قدم از Uphill driveway خانه شان فاصله داشت. وقتی اتوبوس مدرسه رسید، آن ها به یکدیگر گفتند که همدیگر را دوست دارند و شری سوار اتوبوس شد. ناپدید شدن شری ماهان. شری ماهان آخرین بار در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۸۵، در حالی که از اتوبوس مدرسه اش خارج می شد، دیده شد. او به همراه سه تن از دوستانش در حدود ساعت ۱۶:۱۰ بعد از ظهر از اتوبوس پیاده شدند و دوستانش به خودروی مادر یکی ا
ز دختران به نام دبی برک (Debbie Burk) که اتوبوس را دنبال کرده بود، سوار شدند. سپس دیده شد که شری از کنار یک ون سبز-آبی که نزدیک ایستگاه اتوبوس توقف کرده بود، عبور کرده و به سمت خانه اش در Uphillحرکت کرد. این ون بعدها به عنوان یک مدل دوج از دهه ۱۹۷۰ توصیف شد که دارای یک نقاشی خاص از یک اسکی باز در حال عبور از کوه برفی بود. پدرخوانده اش، لروی مک کینی، صدای توقف اتوبوس مدرسه را نزدیک خانه شان شنید. او بعداً به یاد آورد که قصد داشت تا به سمت پایین Uphill برود و دخترخوانده اش را ملاقات کند؛ اما همسرش گفت: «امروز شرایط مطلوب است، بگذار خودش بیاید». وقتی ۱۰ دقیقه گذشت و شری به خانه نرسید، مادر و پدرخوانده اش نگران شدند. والدین در هنگام جستجو در اطراف خانه نتوانستند درپای او را روی برف بیابند، هرچند که یک مجموعه رد لاستیکها در خاک driveway در فاصله کمی از خانه شان کشف شد. تحقیقات و بررسی ها. پلیس بلافاصله جستجو را برای پیدا کردن شری ماهان آغاز کرد. منطقه اطراف خانه اش به طور گسترده ای با کمک سگها و هلیکوپترها مورد بررسی قرار گرفت و محققان به خانه های اطراف مراجعه کردند. جستجوی دقیقی در شهرستان باتلر انجام شد که با کم
ک حدود ۲۵۰ داوطلب محلی تقویت شد؛ هرچند که این جستجوها نتوانست کودک را پیدا کند. جامعه محلی برای بازگشت شری مبلغ ۳۹٬۰۰۰ دلار به عنوان پاداش جمع آوری کرد و یک کسب وکار محلی نیز ۱۰٬۰۰۰ دلار دیگر برای اطلاعاتی که منجر به پیدا شدن شری شود، وعده داد. کارآگاهان به سرعت هرگونه احتمال اینکه ماهان به خاطر باج خواهی ربوده شده باشد را رد کردند و به این نتیجه رسیدند که احتمالاً کودک با رباینده یا ربایندگان خود آشنا بوده است. هرچند که تمام اعضای خانواده به سرعت از فهرست مظنونان حذف شدند. خودروی مشکوک در صحنه واقعه. درخواست ها دربارهٔ مشاهده ون سبز-آبی دوج، شاهدانی را به دنبال داشت که به محققان اطلاع دادند که وسیله نقلیه ای با این توصیف را در نیو کنسینگتون دیده اند که در جهت کوه Pleasant حرکت می کرد. برخی دیگر از شاهدان بیان کردند که یک خودروی آبی، این ون را دنبال می کرد و اینکه ون یک یا دو هفته پس از ناپدید شدن ماهان، به رنگ سیاه درآمد. زمانی که هیچ سرنخ قابل توجهی به وقوع نپیوست و کودک به مدت سه ماه ناپدید بود، یک شرکت ملی پست عکس ماهان را روی کارت های پستی چاپ کرد و همراه با این سؤال که «آیا او را دیده اید؟» این کارت ها
را به هزاران خانوار در سرتاسر ایالات متحده ارسال کرد. تحقیقات در حال انجام. دهه ها پس از ناپدید شدن ماهان، محققان سرنخ مربوط به مکان کودک و هویت رباینده یا ربایندگان او را پیگیری کردند. بیشتر این سرنخ ها مربوط به مشاهده های احتمالی ماهان با دو وسیله نقلیه ای است که در نزدیکی ربوده شدن او دیده شده اند، اگرچه این کودک هنوز پیدا نشده و هیچ یک از وسایل نقلیه نیز هرگز شناسایی نشدند. بدون وجود هرگونه مدرک قاطع، محققان احتمال زنده بودن ماهان را رد نکرده اند. پلیس ایالت پنسیلوانیا همچنان نکات و بروزرسانی هایی دربارهٔ ناپدید شدن ماهان دریافت می کند. در سال ۲۰۰۰، یک تصویر تولید شده توسط کامپیوتر در سن ۲۳ سالگی را تهیه کرد که ممکن است ظاهرش چگونه باشد به هزاران خانوار در سرتاسر آمریکا ارسال شد. که البته نتیجه ای دربر نداشت. در ژانویه ۲۰۱۱ پلیس پنسیلوانیا یک سرنخ جدید دریافت کرد که آن را «پتانسیل حیاتی برای تحقیقات آینده» معرفی کردند. یک سرنخ دیگر که محققان آن را پیگیری کردند، به سال ۲۰۱۴ بر می گردد، زمانی که محققان سرنخی را دنبال کردند که ماهان زنده است و تحت نام مستعار در میشیگان زندگی می کند. فرد نام برده شده در این ن
امه زنی بود که به عنوان کودک به فرزندی پذیرفته شده بود و از ریشه های دقیق خود مطمئن نبود، اگرچه آزمایش DNA بعداً تأیید کرد که این زن ماهان نیست. یکی از جدیدترین سرنخ هایی که محققان پیگیری کردند به سال ۲۰۱۸ بر می گردد، زمانی که مک کینی نامه ای دست نویس و ناشناس دریافت کرد که به تفصیل توضیح می داد چه کسی دخترش را کشته است، چرا این کار را انجام داده و جایی که بقایای او دفن شده است. نویسنده این نامه این مکاتبه را با این جمله به پایان رساند: «دعای من این است که پس از یافتن بدن او، کمی آرامش پیدا کنید». اعلامیه قانونی. اگرچه قوانین موجود تعیین کرده بودند که شری ماهان می توانست هفت سال پس از ناپدید شدنش به طور قانونی مرده اعلام شود، مادر ماهان تنها در سال ۱۹۹۸ درخواست کرد تا دخترش به طور قانونی متوفی اعلام شود. یک قاضی شهرستان باتلر در نوامبر همان سال درخواست جانیس مک کینی را تأیید کرد. سه ماه قبل، او مبلغ ۵۰٬۰۰۰ دلار جایزه برای اطلاعاتی که منجر به بازگشت ایمن دخترش شود را به مرکز ملی کودکان گمشده و مورد سوء استفاده قرار گرفته اهدا کرده بود. پس از پایان این مراحل قانونی، جانیس مک کینی به رسانه ها گفت: «وقتی مردم می
میرند، شما یک بدن دارید. شما [به] صورتشان بوسه می زنید، آنها را در زمین دفن می کنید و خداحافظی می کنید … این چیزی است که من هرگز نداشتم. این تمام نشده است. ما همیشه به دنبال شری خواهیم بود. اگر هیچ چیز دیگری نباشد، او همیشه در قلبهای ما [زنده] خواهد بود». تئوری مادر شری ماهان. مادر ماهان، جانیس مک کینی، بر این باور است که ناپدید شدن دخترش هنوز قابل حل است. در سال ۲۰۲۰ مک کینی اعتقاد خود را بیان کرد که اگرچه او معتقد نیست پدر بیولوژیکی شری در ربایش او دخالت داشته، اما معتقد است افرادی که او را می شناسند در این کار دخیل بوده اند. مادر ماهان گفته است که قبل از ناپدید شدن دخترش، هیچ کس به ادعاهای او مبنی بر اینکه دخترش از طریق تجاوز به دنیا آمده است، باور نکرده بود و افزود که هر روز او در پایین جاده برای استقبال از دخترش وقتی اتوبوس مدرسه می رسید، ایستاده بود و ۲۲ فوریه ۱۹۸۵ اولین روزی بود که او این کار را نکرد. پیامدها. در سال ۲۰۱۹، مادر ماهان دربارهٔ آشفتگی مداوم خود به خاطر عدم اطلاع از سرنوشت دخترش صحبت کرد. تأکید بر این که یک مدرک ناشناس از سوی عموم می تواند بالاخره به او و خانواده اش آرامش دهد، مک کینی به ر
سانه ها گفت: «فقط آرزو می کنم کسی جلو بیاید و به من بگوید چه اتفاقی افتاده است. تنها چیزی که همیشه دعا می کنم فقط دانستن [حقیقت] است». خانواده و دوستان شری ماهان هر سال یک شام یادبود در یک رستوران در ایست باتلر در روز ناپدید شدن او برگزار می کنند. در این رویداد، داستان ها و خاطرات شری به اشتراک گذاشته می شود. چهار نفر از شرکت کنندگان این برنامه سالانه دوستان نزدیک ماهان هستند که هر کدام به طور عمومی بیان کرده اند ناپدید شدن دوستشان تأثیر عمیقی بر زندگی شان گذاشته و اینکه مادر شدن خودشان همدردی بیشتری با احساس فقدان جانیس مک کینی ایجاد کرده است.
بی ام ای-آرایی اچمیادزین (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر واغارشاپات (اچمیادزین) و در استان آرماویر کشور ارمنستان می باشد که در لیگ برتر فوتبال ارمنستان و لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می کرد. زمین خانگی این باشگاه ورزشگاه شهر واغارشاپات بود. تاریخچه. این باشگاه در ۱۹۶۷ میلادی در اتحاد شوروی تأسیس شد اما در سال ۱۹۹۷ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه ای فعالیتی ندارد.
رضا حجار (زاده ۳ مرداد ۱۳۷۴ در اهواز) ورزشکار در رشته پرورش اندام و در سال ۱۴۰۳ رکوددار طلای کشور و عضو تیم ملی ایران است. حجار در رقابت های قهرمانی جهان که به میزبانی کشور ارمنستان برگزار می شود در دسته قدی اول برسکوی قهرمانی جهان ایستاد و مدال طلا و کارت اورال این مسابقات را دریافت کرد پیوند به بیرون. رضا حجار در اینستاگرام
باشگاه فوتبال دیلیجان (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر دیلیجان و در استان تاووش کشور ارمنستان می باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می کرد. زمین خانگی این باشگاه زمین فوتبال یودابلیوسی دیلیجان بود. تاریخچه. این باشگاه در نوامبر ۲۰۱۸ میلادی توسط ویل تامسون، سرمایه گذار انگلیسی در ابتدا به عنوان «تیم جوانان» تأسیس شد. این باشگاه در سال ۲۰۲۰ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه ای فعالیتی ندارد.
لئونارد هریس ساسامن (۹ آوریل ۱۹۸۰ – ۳ ژوئیه ۲۰۱۱) یک فناور آمریکایی، حامی حریم خصوصی اطلاعات، و نگهدارنده کد ارسال کننده ناشناس Mixmaster و اپراتور ارسال کننده randseed بود. بخش زیادی از دوران حرفه ای او حول محور رمزنگاری و توسعه پروتکل ها می چرخید. دوران اولیه زندگی و تحصیل. ساسامن در سال ۱۹۹۸ از مدرسه The Hill فارغ التحصیل شد. در سن ۱۸ سالگی، او در کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) که مسئول پروتکل TCP/IP، زیربنای اینترنت بود، فعالیت می کرد. برخی گمان می برند که او ممکن است خالق ناشناس شبکه بیت کوین باشد. او در نوجوانی به افسردگی مبتلا شد. در سال ۱۹۹۹، لِن به منطقه خلیج سان فرانسیسکو نقل مکان کرد، به سرعت به یکی از اعضای ثابت جامعه سایفرپانک تبدیل شد و با برام کوهن (خالق بیت تورنت) زندگی کرد. شغل. ساسامن به عنوان معمار امنیت و مهندس ارشد سیستم ها در شرکت Anonymizer مشغول به کار بود. او دانشجوی دکتری در دانشگاه کاتولیک لوون در بلژیک و پژوهشگر گروه تحقیقاتی امنیت رایانه و رمزنگاری صنعتی (COSIC) به سرپرستی بارت پرنیل بود. دیوید چام و بارت پرنیل مشاوران او بودند. ساسامن یک سایفرپانک معروف، رمزنگار و حامی حریم خصوصی
بود. او برای Network Associates روی نرم افزار رمزنگاری PGP کار می کرد، عضو گروه Shmoo بود، به گروه کاری OpenPGP IETF و پروژه گنو پرایوسی گارد کمک می کرد و به طور مکرر در کنفرانس های فناوری مانند دف کان حضور داشت. ساسامن هم بنیان گذار CodeCon به همراه برام کوهن، هم بنیان گذار کارگاه HotPETS (با همکاری راجر دینگلداین از تور و توماس هیدت بنجامین) و هم نویسنده پروتکل امضای کلید زیمرمن ساسامن بود. او در سن ۲۱ سالگی، سازمان دهنده اعتراضات پس از دستگیری برنامه نویس روسی، دیمیتری اسکلیاروف بود. در ۱۱ فوریه ۲۰۰۶، در پنجمین CodeCon، ساسامن به سخنرانی بازگشت و دانشمند کامپیوتر برجسته مِرِدیت ال. پترسون در طول بخش پرسش و پاسخ بعد از ارائه او پیشنهاد ازدواج داد و آن ها ازدواج کردند. این زوج در چندین پروژه تحقیقاتی مشترک همکاری کردند، از جمله نقد مشکلات حریم خصوصی در پلتفرم امنیتی بیت فراست OLPCو در فوریه ۲۰۱۱ پیشنهادی برای روش های رسمی تحلیل ناامنی های کامپیوتری ارائه کردند. استارتاپ فعلی مِرِدیت پترسون، Osogato، با هدف تجاری سازی تحقیقات او در زمینه «جستجو با مثال» مبتنی بر ماشین بردار پشتیبانی راه اندازی شده است. ساسامن
و پترسون اولین محصول Osogato، که یک ابزار پیشنهاد موسیقی قابل دانلود بود را در SuperHappyDevHouse 21 در سان فرانسیسکو معرفی کردند. در سال ۲۰۰۹، دن کامینسکی همراه با ساسامن و پترسون، در کنفرانس بلک هت در لاس وگاس، کار مشترکی را ارائه دادند که شامل چندین روش برای حمله به زیرساخت مرجع گواهینامه X.509 بود. با استفاده از این تکنیک ها، تیم نشان داد که چگونه یک مهاجم می تواند گواهینامه ای دریافت کند که مشتریان آن را برای دامنه هایی که مهاجم کنترل نمی کند معتبر بدانند. وبسایت Bitcoin.com مقاله ای منتشر کرد که ساسامن را به عنوان ساتوشی ناکاموتو معرفی می کند. مرگ. گزارش شده است که ساسامن در ۳ ژوئیه ۲۰۱۱ درگذشت. پترسون گزارش داد که مرگ همسرش یک خودکشی بوده است. در یک ارائه که توسط کامینسکی در کنفرانس بلک هت در سال ۲۰۱۱ انجام شد، فاش شد که یک پیام یادبود و ادای احترام به ساسامن به طور دائمی در بلاک چین بیت کوین جاسازی شده است.
باشگاه فوتبال اورمیا ماسیس (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر ماسیس و در استان آرارات کشور ارمنستان می باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می کرد. تاریخچه. این باشگاه در اوایل ۱۹۹۴ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه ای فعالیتی ندارد.
ژاپن در سال ۲۰۲۲ () رویدادهای پیش بینی شده و برنامه ریزی شده. اوت. بر اساس گزارش رسمی تأیید شده آژانس پلیس ملی ژاپن یک اتوبوس مسیر معمولی واژگون شده و در پی آتش سوزی در گذرگاه بزرگراه ناگویا، کیتا-کو، ناگویا، دو نفر جان باختند و هفت نفر مجروح شدند. مرگ ها. در سال چهارم «ریوا» به دلیل پیری ژاپن (و قرار داشتن در طول دوره ۱۶ ماهه اول سویه امیکرون سارس کووید ۲) در این کشور، ۱۲ شخص مشهور ژاپنی به دلیل بیماری و کهولت سن به طور آرام درگذشتند، از جمله توشیکی کایفو، شینتارو ایشیهارا و ، جون کوندو، آکیرا تاکارادا، نوبویوکی ایدی، یوکو شیمادا، ایسی میاکه، هانائه موری، کازوئو ایناموری، آنتونیو اینوکی، ایشیرو میزوکی و . در حالی که متأسفانه ۵ فرد مشهور ژاپنی نیز در این سال در اثر حوادث تلخ جان باختند، از جمله هیرویوکی واتانابه و ریوهی اوشیما هر دو از خودکشی، "یو-گی-او' خالق کازوکی تاکاهاشی از غرق شدگی، نخست وزیر سابق ژاپن شینزو آبه از ترور شینزو آبه، و کوجی ناکاموتو از تصادف رانندگی.
برای شرف (؛ Patvi Hamar) یک مجموعه تلویزیونی ملودرام عاشقانه ارمنستانی ۱۶ قسمتی محصول سال ۲۰۲۰ کشور ارمنستان به کارگردانی هراچیا کشیشیان، تهیه کنندگی و مارگاریتا گریگوریان و نویسندگی آناهیت آقاساریان است می باشد. این مجموعه تلویزیونی بر اساس نمایش نامه ای به همین نوشته آلکساندر شیروانزاده تهیه شده است. این مجموعه از روز ۹ مارس ۲۰۲۰ از ارمنستان ۱ شروع به نمایش درآمد. بیشتر داستان این مجموعه در ایروان در ارمنستان اتفاق می افتد. داستان. الیزباروف ثروتمند با کلاهبرداری صاحب دارایی شریک خود شد. تلاش برای حفظ آبروی خانواده پایانی غم انگیز برای دخترش دارد.
پژوهشگران به شباهت های فراوانی میان تصویری که مسیحیان قرون وسطایی از جهنم در ذهن داشته اند و مکان های پلید و هولناک در جهان خیالی سرزمین میانهٔ تالکین اشاره کرده اند. این شباهت ها نه تنها در فضای ظاهری و ویژگی های فیزیکی این مکان ها، بلکه در ابعاد سمبلیک و معنایی آن ها نیز قابل تأمل است. به عنوان مثال، آیزن گاردِِ سارومان با آن کوره های بی شمار زیرزمینی و اورکهای بیچاره که به اجبار در آن کار می کنند، به خوبی با تصورات قرون وسطایی از جهنم همخوانی دارد؛ جایی که گناهکاران در آتش عذاب می سوزند و به کارهای سخت و طاقت فرسا وادار می شوند. تونل های تاریک و بی پایان موریا نیز با فضای خفقان آور و مملو از خطرشان، احساس وحشت و ناامیدی را در دلِ خواننده می نشاند و او را بی اختیار به یاد سیاه چاله های جهنم در تصورات مسیحی می اندازد. سرزمین موردور با آن آسمان همیشه تاریک، هوای سنگین و آتشفشان های خروشانش، گویا تجسمی از سرزمین شیطان و نیروهای اهریمنی است. موجودات خوفناکی که در این سرزمین زندگی می کنند و سایه های شومی که بر آن سایه افکنده اند، احساس وحشت و یأس مطلق را به خواننده القاء می کنند. دژ زیرزمینی انگباند نیز که پناهگ
اه مورگوت، مظهر شر در جهان، بود، نمادی از اعماق جهنم و تاریکی بی پایانِ است. حتی دروازه های این مکان های شوم نیز بی شباهت به دروازه های جهنم نیستند. دروازه غربی موریا با آن نگهبانان ترسناک و سنگدل که مانند دیوان جهنم از ورود بیگانگان جلوگیری می کنند، و دروازه سیاه موردور که دهانه ای به سوی جهنم به نظر می رسد، ما را به یاد دروازه های جهنم در تصورات مسیحی می اندازند؛ دروازه هایی که ورود به آن ها آسان است، اما خروج از آن ها محال. برخی از سفرها به اعماق تاریکی در سرزمین میانه، یادآور مفهوم «کاتابازیس» (سفر به دنیای مردگان) در اساطیر یونان باستان هستند. کاتابازیس در اساطیرِ یونانی به معنای سفری پرخطر به دنیای زیرین و رویارویی با نیروهای اهریمنی است. در این سفرها، قهرمان با به خطر انداختن جان خود، به قلب تاریکی و مرگ قدم می گذارد تا به هدفی والا دست یابد. در سرزمین میانه نیز شاهد چنین سفرهایی هستیم. به عنوان مثال می توان به سفر پرمخاطره لوثین و برن به آنگباند، دژ مورگوت، اشاره کرد که در آن این دو عاشق برای بازپس گیری سیلماریل از چنگال ارباب تاریکی، به دل خطر می زنند. همچنین سفر تنها و سرشار از عشق لوتین به تالارهای
ماندوس، خدای مرگ، برای التماس به او و بازگرداندن برن به زندگی، نمونه ای دیگر از این گونه سفرهاست. این سفر لوتین به تالارهای ماندوس، ما را به یاد افسانه یونانی اورفئوس و ائورودیکه می اندازد که در آن اورفئوس، نوازنده و شاعر چیره دست، برای نجات همسر مُردهٔ خویش، ائورودیکه، به دنیای زیرین سفر می کند. شباهت این سفرها در سرزمین میانه با «کاتابازیس» یونانی و همچنین با مضمون قرون وسطایی نزول عیسی به دوزخ نه تنها در ساختار روایی، بلکه در ابعاد سمبلیک و معنایی آن ها نیز قابل توجه است. در داستان نزول به دوزخ، مسیح پس از مصلوب شدن، به جهنم فرود می آید و با قدرت نور الهی خود، اسیران شیطان را از چنگال او رها می سازد. زمینه. در کیهان شناسی مسیحیت قرون وسطی، «سرزمین میانه» قلمرو انسان ها بود. این قلمرو در مرکز سه جهان قرار داشت، «عالم علوی» یا «بهشت برین» در بالا و «عالم سفلی» یا «جهنم» در پایین. این ساختار سه گانه جهان، بازتابی از باورهای مسیحی دربارهٔ سلسله مراتب خلقت و جایگاه انسان در آن بود. در این نگرش، انسان به عنوان اشرف مخلوقات، در مرکز عالم قرار گرفته و میان دو نیروی متضاد خیر و شر در کشاکش است. جی. آر. آر. تالکین،