Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نتی هنوز نقش غالب دارد، زیرا بسیاری از کشاورزان برای تولید محصولات زراعی به دام ها برای تأمین کود طبیعی و استفاده از گاوآهن های حیوان محور متکی هستند. بر اساس آمار سال ۲۰۱۱، متوسط اندازه یک مزرعه در هند تقریباً ۱٫۵ آکر است. این اندازه در مقایسه با میانگین ۵۰ هکتار در فرانسه، ۱۷۸ هکتار در ایالات متحده و ۲۷۳ هکتار در کانادا، بسیار کوچک به شمار می آید. سنت کشاورزان کوچک هند را می توان به نخستین اصلاحات زمین در هند مستقل بازگرداند. این اصلاحات که به عنوان قوانین تقسیم ارث شناخته می شوند، به منظور محدود کردن تجمیع زمین ها طراحی شده بودند، به گونه ای که بازتوزیع زمین ها در زمان تقسیم میان وارثان مرد نسل قبلی الزام آور بود. تداوم این قوانین نه تنها اندازه مزارع را محدود می کند، بلکه زنان را از مالکیت یا ارث بردن محروم می سازد. علاوه بر این، با افزایش رقابت کشاورزان کوچک با عملیات های کشاورزی بزرگ تر، تعداد بیشتری از مردان برای دستمزد بالاتر و اشتغال به مراکز شهری مهاجرت می کنند. زنان نیز برای حمایت از ساختار خانواده و پشتیبانی سبک زندگی مزارع کوچک باقی می مانند. در سال ۲۰۱۱، نیروی کار بخش کشاورزی در شبه قاره ۷۵٪ زنا
ن بوده است.
ملاقات با ونوس فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی ایشتوان سابو است. در این فیلم بازیگرانی همچون گلن کلوز، نیلز آرستروپ، ماریان لابودا، جی او. ساندرس، یوهانا تر اشتیخه، ماریا دی میدیروش، اتین شیکو، دوروتیا اودواروش، ماشا مریل، ارلاند یوسفسن و بریژیت سی ایفای نقش کرده اند.
داستان های کوماموتو (ژاپنی: 熊本物語, Kumamoto monogatari) () فیلمی آنتولوژی در سبک تاریخی به کارگردانی تاکاشی میکه است که در سال ۲۰۰۲ روی دی وی دی منتشر شد. این اثر که متشکل از سه قسمت است، با هدف آموزش کودکان در مورد تاریخ و فولکلور جزیره کیوشو با سفارش دولت استان کوماموتو واقع در این جزیره ساخته شد.
جنبش چیپکو () یک جنبش حفاظت از جنگل در هند است. این جنبش که با قطع درختان تجاری و سیاست های دولت در زمینه جنگل زدایی مخالف بود، در دهه ۱۹۷۰ میلادی شکل گرفت. معترضان در این جنبش با "در آغوش گرفتن درختان" و پیچیدن دستانشان به دور درختان، مانع از قطع آن ها می شدند. امروزه، فراتر از شهرت اکو-سوسیالیستی خود، جنبش چیپکو به طور فزاینده ای به عنوان یک جنبش اکوفمینیستی شناخته می شود. اگرچه بسیاری از رهبران آن مرد بودند، زنان نقش بسیار برجسته تری داشتند، زیرا آن ها بیشترین تأثیر را از جنگل زدایی گسترده متحمل شدند. این جنگل زدایی منجر به کمبود هیزم و علوفه، و همچنین کاهش دسترسی به آب برای آشامیدن و آبیاری شد. در طول سال ها، زنان همچنین به ذینفعان اصلی در بیشتر فعالیت های جنگل کاری که تحت جنبش چیپکو انجام شد، تبدیل شدند. در سال ۱۹۸۷، جنبش چیپکو به دلیل «تعهد به حفاظت، احیا و استفاده اکولوژیک از منابع طبیعی هند»، برنده جایزه راست زیستی شد. جنبش چیپکو. الهام گرفته از کاران سینگ و جنبش جویتی کوماری، در سال ۱۹۶۴ "اتحادیه دهکده خودگردان داشولی" ("Dasholi Gram Swarajya Sangh" یا به اختصار DGSS) توسط چندی پراساد بهات، یک فعال ا
جتماعی پیرو گاندی در چامولی گوپشوار، تأسیس شد. هدف این اتحادیه، ایجاد صنایع کوچک با استفاده از منابع جنگلی بود. اولین پروژه آن ها یک کارگاه کوچک برای ساخت ابزار کشاورزی جهت استفاده محلی بود. در دهه ۱۹۸۰، نام این سازمان از "اتحادیه دهکده خودگردان داشولی" (DGSS) به "DGSM" تغییر یافت. در این مسیر، آن ها با سیاست های محدودکننده جنگل ها که میراث دوره استعمار بود، و همچنین «سیستم پیمانکاران» روبه رو شدند. در این سیستم، قطعاتی از زمین های جنگلی تبدیل به کالا شده و به پیمانکاران بزرگ، معمولاً از مناطق دشتی، واگذار می شد که کارگران ماهر و نیمه ماهر خود را می آوردند. این امر تنها مشاغل سخت و کم درآمد مانند حمل سنگ را برای مردم کوهستان باقی می گذاشت. همچنین، مناطق کوهستانی شاهد ورود افراد بیشتری از خارج بودند که تنها فشار بر تعادل اکولوژیکی منطقه را افزایش داد. شتاب گرفته توسط سختی های فزاینده، هیمالیای گارهوال به سرعت به مرکز آگاهی اکولوژیکی در حال رشد تبدیل شد، جایی که مشخص شد چگونه جنگل زدایی بی رویه پوشش جنگلی زیادی را نابود کرده است. این امر منجر به سیل های رودخانه آلاکناندا در ماه ژوئیه ۱۹۷۰ شد، زمانی که یک رانش ز
مین بزرگ رودخانه را مسدود کرد و منطقه ای را از هانومانچاتی، نزدیک بدرینات تا ۳۲۰ کیلومتر (۲۰۰ مایل) پایین دست در هاریدوار تحت تأثیر قرار داد، و تعداد زیادی از روستاها، پل ها و جاده ها نابود شدند. پس از آن، وقوع رانش زمین و فرونشست زمین در منطقه ای که افزایش سریع پروژه های مهندسی عمرانی را تجربه می کرد، رایج شد. رویداد. روستاییان، از جمله زنان، شروع به سازماندهی خود در گروه های کوچک تر کردند. این حرکت در سال ۱۹۷۳ آغاز شد و به پیگیری مسائل محلی با مقامات و ایستادگی در برابر عملیات های تجاری قطع درختان که معیشتشان را تهدید می کرد، پرداخت. در اکتبر ۱۹۷۱، کارگران سانگه تظاهراتی در گوپشوار برگزار کردند تا نسبت به سیاست های اداره جنگل اعتراض کنند. راهپیمایی ها و تجمعات بیشتری در اواخر سال ۱۹۷۲ برگزار شد، اما تأثیر چندانی نداشت، تا اینکه تصمیم به اقدام مستقیم شجاعانه گرفته شد. اولین مورد زمانی رخ داد که اداره جنگل درخواست سالانه سانگه برای ده درخت زبان گنجشک برای کارگاه ابزار کشاورزی آن ها را رد کرد و به جای آن، قراردادی برای ۳۰۰ درخت به شرکت سایمون، یک تولیدکننده کالاهای ورزشی در الله آباد دوردست، برای ساخت راکت تنی
س اعطا کرد. در مارس ۱۹۷۳، چوب بران به گوپشوار رسیدند و پس از چند هفته، در روستای مندل در ۲۴ آوریل ۱۹۷۳ با آن ها مواجه شدند؛ جایی که حدود صد نفر از روستاییان و کارگران DGSS با زدن طبل و شعار دادن، پیمانکاران و چوب بران را مجبور به عقب نشینی کردند. این اولین رویارویی جنبش بود. قرارداد در نهایت لغو شد و به سانگه واگذار گردید. تا این زمان، مسئله تنها به تأمین سهمیه سالانه درختان زبان گنجشک محدود نمی شد، بلکه نگرانی فزاینده ای در مورد قطع درختان تجاری و سیاست های جنگلی دولت که روستاییان آن را به زیان خود می دانستند، شکل گرفته بود. سانگه همچنین تصمیم گرفت که به روش در آغوش گرفتن درختان، یا چیپکو، به عنوان وسیله ای برای اعتراض مسالمت آمیز روی آورد. اما مبارزه هنوز پایان نیافته بود، زیرا همان شرکت مجدداً مجوز قطع درختان زبان گنجشک بیشتری را در جنگل فاتا، ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایلی) گوپشوار، دریافت کرد. در اینجا نیز، به دلیل مخالفت محلی که از ۲۰ ژوئن ۱۹۷۴ آغاز شد، پیمانکاران پس از یک رویارویی چندروزه عقب نشینی کردند. پس از آن، روستاییان فاتا و تارسالی یک گروه مراقبت تشکیل دادند و تا دسامبر از درختان محافظت کردند. در نهایت،
در یک رویارویی موفقیت آمیز دیگر، فعالان به موقع به محل رسیدند. چوب بران عقب نشینی کردند و پنج درخت زبان گنجشک افتاده را پشت سر گذاشتند. چند ماه بعد، نقطه اوج نهایی آغاز شد، زمانی که دولت اعلام کرد یک مزایده در ژانویه ۱۹۷۴ برای ۲۵۰۰ درخت نزدیک روستای رنی، مشرف به رودخانه آلاکناندا، برگزار می شود. بهات به سمت روستاهای منطقه رنی حرکت کرد و روستاییان را تشویق کرد تا با در آغوش گرفتن درختان، به اقدامات دولت اعتراض کنند. در هفته های بعد، تجمع ها و جلسات در منطقه رنی ادامه یافت. در ۲۵ مارس ۱۹۷۴، روزی که چوب بران قصد داشتند درختان را قطع کنند، مردان روستای رنی و کارگران DGSS در چامولی بودند؛ جایی که توسط دولت ایالتی و پیمانکاران به محل جعلی برای پرداخت غرامت هدایت شده بودند. در همین حال، در خانه، کارگران با کامیون ها برای شروع عملیات قطع درختان رسیدند. دختری محلی به سرعت گورا دوی، رئیس "مهیلا منگال دال" در روستای رنی، را مطلع کرد (لَتا زادگاه اجدادی او و رنی خانه ی پذیرفته شده ی او بود). گورا دوی همراه با ۲۷ زن روستا به محل رفت و با چوب بران روبرو شد. زمانی که تمام گفت وگوها ناکام ماند و چوب بران شروع به فریاد و توه
ین به زنان کردند و آن ها را با تفنگ تهدید نمودند، زنان با در آغوش گرفتن درختان مانع از قطع آن ها شدند. زنان تمام شب را به نگهبانی از درختان در برابر قطع کنندگان گذراندند، تا این که تعدادی از آن ها تسلیم شدند و روستا را ترک کردند. روز بعد، وقتی مردان و رهبران بازگشتند، خبر این جنبش به روستاهای همسایه مانند لَتا و هنوالگاتی رسید و افراد بیشتری به این حرکت پیوستند. در نهایت، پس از یک رویارویی چهارروزه، پیمانکاران محل را ترک کردند.
بازی های مدیترانه ۱۹۸۷ () دهمین دوره مسابقات بازی های مدیترانه است که از ۱۱ تا ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۷ در لاذقیه، سوریه برگزار شده است. این بازی ها با حضور ۱٬۹۹۶ ورزشکار از ۱۸ کشور انجام شده است.
شادی در دوزهای کم یا خراش گیر فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی آری پوسین است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمی بل، کمیلا بل، جاستین چتوین، ویلیام فیکنر، الیسون جنی، ریف فاینز، گلن کلوز، روری کالکین، لو تیلور پاچی، جان هرد، کری-ان ماس و ریتا ویلسون ایفای نقش کرده اند.
بازی های مدیترانه ۱۹۹۱ () یازدهمین دوره مسابقات بازی های مدیترانه است که از ۲۸ ژوئن تا ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۱ در آتن، یونان برگزار شده است. این بازی ها با حضور ۲٬۷۶۲ ورزشکار از ۱۸ کشور انجام شده است. ورزش ها. ۲۳ ورزش در بازی های مدیترانه ای ۱۹۹۱ برگزار شد. پیوند به بیرون. [[رده:آتن در دهه ۱۹۹۰ (میلادی)]] [[رده:بازی های مدیترانه بر پایه سال]] [[رده:رقابت های ورزشی بین المللی میزبانی شده توسط یونان]] [[رده:رویدادهای چندورزشی در یونان]] [[رده:رویدادهای ورزشی در آتن]] [[رده:رویدادهای ورزشی ژوئیه ۱۹۹۱ در اروپا]] [[رده:ورزش یونان در ۱۹۹۱ (میلادی)]]
۵ تا ۷ فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی ویکتور لوین است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتون یلچین، برنیس مارلو، اولیویا ترلبی، لمبرت ویلسون، فرانک لانگلا، گلن کلوز و اریک استولتس ایفای نقش کرده اند.
بازی های مدیترانه ۱۹۹۳ () دوازدهمین دوره مسابقات بازی های مدیترانه است که از ۱۶ تا ۲۷ ژوئن ۱۹۹۳ در لانگدک-روسیون، فرانسه برگزار شده است. این بازی ها با حضور ۲٬۵۹۸ ورزشکار از ۱۹ کشور انجام شده است.
باب منحصربه فرد (به انگلیسی: The One and Only Bob) کتابی برای کودکان به نویسندگی کاترین اپلگیت و به تصویرگری پاتریشیا کاستلائو است. این کتاب که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، دنباله ای بر کتاب "ایوان منحصربه فرد" محصول ۲۰۱۲ است. خلاصه داستان. این کتاب دربارهٔ باب، سگ ولگردی است که با گوریلی به نام ایوان و فیلی به نام روبی دوست می شود. باب که قبلاً توسط انسان ها آسیب دیده بود، پس از اینکه دختر مهربانی به نام جولیا از او مراقبت کرد، تلاش می کند تا دوباره یاد بگیرد که چگونه به انسان ها اعتماد کند. باب پس از آنکه طوفان شهرش را ویران کرد، از خانه فرار می کند تا خواهر گمشده اش را که فکر می کرد مرده، پیدا کند. بازخورد. جولی جسرنیک، نقدنویس "اسکول لایبرری ژورنال"، بر این کتاب یک نقد ستاره دار نوشت و گفت: «داستان باب به طرز لذت بخشی صمیمانه و پرماجرا است. نقاشی های کاستلائو زیبایی بیشتری به داستان می بخشد». مری آیزنهارت از کامن سنس مدیا به این کتاب از ۵ ستاره، ۵ ستاره داد و آن را «داستانی متقاعد کننده و در نهایت نشاط آور» نامید. کرکوس ریویوز با تمجید از بیان خوب و درستی از «مشاهدات و نگرش یک سگ»، نقدی ستاره دار به کتاب داد. لئ
ونارد اس. مارکوس از نیویورک تایمز نوشت: «درک مطمئن اپلگیت از ماهیت سگ به طرز زیرکانه ای فصل های ابتدایی را هدایت می کند، حتی زمانی که تعادل نگرانی های درونی باب به طور قاطع از سگ به انسان با صحبت از گناه، بزدلی و بخشش تغییر می کند». با این حال، مارکوس از طولانی بودن کتاب ناراضی بود. در ادامه. کتاب "روبی منحصربه فرد" در ادامهٔ این اثر در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
ایندرانی (سانسکریت: इन्द्राणी، IAST: "Indāṇī") که با نام شاچی (سانسکریت: शची، IAST: "Śacī") نیز شناخته می شود، ملکهٔ دیواها در دین هندوئیسم است. وی که به طرزه فریبنده ای زیبا، مغرور و مهربان از زبان دیگران وصف می شود، دختر آسورا پولومان و همسر پادشاه دیواها، ایندرا است. براساس افسانه های گفته شد، ایندرانی به دلیل زیبایی وسوسه انگیز و جذابیت چشمگیرش مورد علاقهٔ بسیاری از مردان بود که مدام در این تلاش بودند که نظر او را جذب کنند و با او ازدواج کنند. حین اینکه ایندرا در حال اجرای توبه خود برای قتل ویریتاسورا بود، ناهوشا، پادشاه فانی سلسله قمری، به عنوان فرمانروای بهشت برگزیده شد. دومی تلاش هایی بسیاری برای اغوای شاچی کرد تا او را برای همیشه ملکه خود اعلام کند، هرچند او با هوشمندی و زیرکی نقشه ای را برای خلع او از سلطنت و بعداً وصال دوباره به شوهرش اجرا کرد. ایندرانی (یا آیندری) نیز یکی از ساپتا ماتریکا - هفت مادر الهی است. او یک الههٔ بسیار مهم در شاکتیسم، فرقه بزرگ مذهب هندوئیسم است. ایندرانی به ندرت به عنوان یک خدای مستقل مورد پرستش قرار می گیرد و اغلب به همراه ایندرا در سراسر هند و در دین هندوئیسم مورد عبادت
قرار می گیرد. او همچنین یک الهه در آیین جین و بودیسم است که در متون آن ها ذکر شده است.
نقد ستاره دار، نقدی است که با ستاره مشخص شده تا کتابی ممتاز یا با کیفیت بالا را نشان دهد. این نقد می تواند به افزایش پوشش رسانه ای و فروش کتاب کمک کند. رسانه هایی که بر کتاب ها نقد ستاره دار منتشر می کنند عبارتند از:
انجل ریس (؛ زادهٔ ) بازیکن حرفه ای بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که برای شیکاگو اسکای در اتحادیه ملی بسکتبال زنان بازی می کند. او با لقب های "Bayou Barbie" و "Chi Barbie" شناخته می شود. او در بسکتبال دانشگاهی برای تیم های بسکتبال زنان مریلند تراپینز و بسکتبال زنان ال اس یو تایگرز بازی کرده است. ریس در آکادمی سنت فرانسیس در بالتیمور تحصیل کرد و در سال ۲۰۲۰ عنوان مک دونالدز آل-آمریکن را کسب کرد. او توسط ای اس پی ان به عنوان بازیکن شماره دو کلاس خود رتبه بندی شد. وی به عنوان بالاترین جذب تاریخ برنامه به تیم بسکتبال زنان مریلند تراپینز پیوست، اما فصل اول خود در تیم بسکتبال زنان مریلند تراپینز ۲۰۲۰–۲۱ را به دلیل شکستگی پای راست از دست داد. در سال دوم خود، او توسط آسوشیتد پرس به عنوان یک بازیکن آل-آمریکن تیم سوم انتخاب شد. در سال جونیور، ریس به ال اس یو منتقل شد و به عنوان آل-آمریکن تیم اول به طور یکپارچه انتخاب شد. او ال اس یو را به اولین قهرمانی ملی خود رساند و عنوان باارزش ترین بازیکن تورنمنت بسکتبال ان سی ای ای را کسب کرد. ریس رکورد اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی را در تعداد دابل دابلهای یک فصل و رکورد کنفرانس
جنوب شرقی (SEC) را در ریباندهای یک فصل ثبت کرد. در سال سنیور، او به عنوان بازیکن سال بسکتبال زنان کنفرانس جنوب شرقی (SEC) و یک آل-آمریکن انتخاب شد. ریس با انتخاب هفتم در درافت WNBA 2024 توسط شیکاگو اسکای انتخاب شد. در فصل تازه کاری خود، او به عنوان ستاره WNBA شناخته شد و رکورد ریباند در یک فصل لیگ را شکست. در سطح بین المللی، او به تیم ملی بسکتبال زنان ایالات متحده آمریکا کمک کرد تا در جام آمریکاپ بسکتبال زنان فیبا ۲۰۲۳ مدال نقره کسب کند. در سال ۲۰۲۵، تصویر او روی جلد "وگ" ظاهر شد. زندگی. آنجل ریس در ۶ مه ۲۰۰۲ در رندلزتاون، مریلند از پدر و مادری به نام های آنجل و مایکل ریس به دنیا آمد. او از سنین پایین بسکتبال را از مادرش یادگرفت و در حیاط خانه شان با برادرش، جولیان ریس، بازی می کرد. ریس در یک لیگ تفریحی در شهرستان بالتیمور، مریلند شرکت کرد، جایی که مادرش نیز بازی می کرد. او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان شهر شناخته شد و در تیم های بالاتر از گروه سنی خود و همچنین تیم های پسران موفق ظاهر شد. ریس در ابتدا در پست پوینت گارد بازی می کرد، اما پس از دو جهش رشدی تا سال اول دبیرستان، تغییر پست داد. در کنار بسکتبال،
او در رقص باله، ژیمناستیک، شنا و دو و میدانی نیز فعالیت داشت. دبیرستان. ریس در آکادمی سنت فرنسیس در بالتیمور، مریلند تحصیل کرد، جایی که به مدت چهار سال عضو تیم واریسیتی بسکتبال تحت هدایت سرمربی جروم شلتون بود. اوایل دوران حرفه ای خود، هم تیمی بازیکن آینده دار WNBA یعنی نیا کلودن بود. به دلیل قد و توانایی های ورزشی اش، می توانست در هر پنج پست بازی کند و در میانه فصل اول خود وارد ترکیب اصلی شد. به عنوان یک تازه وارد، ریس به طور میانگین ۱۱٫۱ امتیاز (بسکتبال) و ۱۱ ریباند در هر بازی کسب کرد و به تیم اول آل-مترو از "The Baltimore Sun" راه یافت. او تیمش را به قهرمانی در مسابقات انجمن ورزشی بین مدرسه ای مریلند (IAAM) در دسته A رساند و فصل را با رکورد به پایان رساند. تیم او تنها شکست خود را در نیمه نهایی مسابقات ملی دبیرستان ها برابر تیم آکادمی مسیحی همیلتون هایتس متحمل شد، جایی که ریس ۲۰ امتیاز، ۲۴ ریباند به دست آورد و یک حرکات بسکتبال با بازر بیتر انجام داد تا بازی را به وقت اضافه بکشاند. او به تیم منتخب تورنمنت ملی دبیرستان ها راه یافت. دوران کالج. فصل اول (فرشمن). ریس در اولین فصل خود در ترکیب اصلی تیم مریلند به ع
نوان یک فوروارد قدرتی بازی کرد. با وجود تازه وارد بودن، او به دلیل مهارت های رهبری اش مورد تمجید مربی برندا فریس قرار گرفت. فریس او را به همراه Ashley Owusu و دیاموند میلر به عنوان بخشی از «بیگ تری» تیم در نظر گرفت. در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۰، ریس اولین بازی خود را برای مریلند انجام داد و با کسب ۲۰ امتیاز و ۹ ریباند، تیمش را به پیروزی ۹۴–۷۲ مقابل دیویدسون در چالش گلف کوست هدایت کرد. در چهارمین بازی خود در ۳ دسامبر برابر تاوسون، او دچار شکستگی جونز در پای راستش شد و به دلیل فرود نامناسب، برای مدت سه ماه از میدان ها دور ماند. پس از جراحی، او در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱ به میدان ها بازگشت و در ادامه فصل به عنوان بازیکن ذخیره وارد زمین شد. او به مریلند کمک کرد تا قهرمانی همایش ۱۰تای بزرگ در فصل عادی و تورنمنت را کسب کند. در پایان فصل عادی، او به تیم منتخب تازه واردان همایش ده بزرگ (Big Ten All-Freshman Team) انتخاب شد. در ۲۴ مارس ۲۰۲۱، در دور دوم تورنمنت بسکتبال زنان NCAA 2021، ریس ۱۹ امتیاز کسب کرد و به تیم مریلند کمک کرد تا با نتیجه ۱۰۰–۶۴ برابر آلاباما پیروز شود و به مرحله سوییت ۱۶ صعود کند. اما در مرحله سوییت ۱۶، تیم او در یک شک
ست نزدیک با نتیجه ۶۴–۶۱ مغلوب تگزاس شد.
جنی میشل (؛ زادهٔ ) که با نام گی تاکر نیز شناخته می شود، یک بازیگر، مدل، رقصنده و تاجر آمریکایی است که بیشتر برای نقش آفرینی اش در فیلم ترسناک "خانه ای بر کوه جمجمه" (۱۹۷۴) شناخته می شود. حرفهٔ بازیگری و مدلینگ او شامل حضور در رسانه های مختلف از جمله فیلم ها، برنامه های تلویزیونی، تبلیغات، تولیدات تئاتری و آگهی های چاپی بوده است. مرکادل اولین حضور سینمایی خود را در فیلم کوتاه "افسانه جیمی بلواِیز" (۱۹۶۴) انجام داد. او نام هنری جنی میشل را انتخاب کرد زیرا مدیر برنامه هایش و استودیو معتقد بودند که نام اصلی اش چندان مورد استقبال قرار نخواهد گرفت. بازی میشل در مجموعه تلویزیونی "رانده شدگان" در سال ۱۹۶۸ مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و این موفقیت منجر به دریافت پیشنهادهای متعدد برای نقش های سینمایی شد. او در یک قسمت از "The Governor &amp; J.J." (۱۹۶۹) و فیلم "Soul Soldier" (۱۹۷۰) در کنار همسر وقتش رابرت دوکوی بازی کرد. در سال ۱۹۷۷، او به عنوان ملکهٔ ماردی گرا نیواورلئان در کارناوال زولو انتخاب شد. او نخستین ملکهٔ زولو بود که دو لباس مختلف بر تن داشت، هر دو لباس توسط باب مکی، که پیش تر برای شر طراحی کرده بود، دوخته ش
ده بودند. میشل در سال ۱۹۷۸ از دوکوی جدا شد و در سال بعد با سیاستمدار نیواورلئانی، رابرت اچ. تاکر جونیور ازدواج کرد. او پس از ازدواج نام خود را به گی تاکر تغییر داد و وارد دنیای کسب وکار شد. در سال ۱۹۸۰، این زوج شرکت مشاوره مدیریت «تاکر و همکاران» را تأسیس کردند که در سال ۱۹۹۰ موفق به دریافت قراردادی به ارزش با ذخایر استراتژیک نفت ایالات متحده آمریکا شد. این قرارداد، بزرگ ترین قراردادی بود که تاکنون توسط یک شرکت متعلق به اقلیت ها در لوئیزیانا دریافت شده بود. در حین کار بر روی این قرارداد، میشل و تاکر شرکت دوم خود را با نام «پشتیبانی لجستیکی یکپارچه» راه اندازی کردند. پس از طلاق، میشل مالکیت «تاکر و همکاران» را حفظ کرد، در حالی که تاکر مالکیت «پشتیبانی لجستیکی یکپارچه» را بر عهده گرفت. پس از بازنشستگی تاکر در سال ۲۰۰۸، دخترشان، آیام تاکر، ریاست «پشتیبانی لجستیکی یکپارچه» را بر عهده گرفت. پس از توفند کاترینا، میشل یک فروشگاه بستنی با نام «سوفی جلاتو» در خیابان مگزین نیواورلئان خریداری کرد، جایی که او جلاتو را به صورت خانگی تولید می کند. زندگی. جنی میشل با نام اصلی ژنووا لئونا مرکادل در نیواورلئان متولد شد. پدربز
رگ پدری او یک کفاش بود که از شامپانی به نیویورک مهاجرت کرد و سپس برای یافتن آب وهوای گرم تر به نیواورلئان نقل مکان کرد. خانواده او بزرگ بود و برای سال ها در بخش هفتم نیواورلئان زندگی می کردند. او با سیدنی بارتلمی، شهردار پیشین نیواورلئان، نسبت خانوادگی دارد. خانواده مرکادل به طور سنتی در صنعت ساخت وساز فعالیت داشتند و برخی از پسرعموهای میشل این سنت را ادامه دادند. نام خانوادگی مادر او «متیو» بود و پیشینه خانوادگی او شامل افرادی از آفریقا، فرانسه، آلمان، ایتالیا و همچنین قوم چاکتا بود. او در یک خانواده مذهبی بزرگ شد که در آن پدرش، والتر اف. مرکادل، یک آرایشگر و مادرش یک آرایشگر زنانه بود. او سه خواهر و برادر داشت: یک برادر بزرگ تر به نام والبرت و دو خواهر کوچک تر به نام های زرنل و زونا. در سن ۱۳ سالگی، میشل یک نمایش رقص را در YWCA نیواورلئان طراحی، تولید و کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۶۰ عنوان «دوشیزه نیواورلئان» را دریافت کرد. او در دبیرستان «ریورز فردریک» تحصیل کرد، جایی که مدیر مدرسه، لیا مک کنا، او را به دنبال کردن حرفه ای در دنیای سرگرمی تشویق کرد. در دوران دبیرستان، میشل ۱۵ گواهی و مدال در زمینه مهارت های
زبانی کسب کرد. او دبیرستان را در نیواورلئان آغاز کرد اما پس از آن به دبیرستان هنرهای دستی در لس آنجلس، کالیفرنیا، منتقل شد، زیرا خانواده اش به دلیل بیماری مادرش، که به رطوبت بالای نیواورلئان حساس بود، به آنجا نقل مکان کردند. در آن زمان، پدرش بیکار بود و همسر برادرش باردار بود، بنابراین او برای تأمین هزینه های خانواده به عنوان یک آشپز کار می کرد. او از دبیرستان هنرهای دستی فارغ التحصیل شد و در میان ۵۰۰ دانش آموز، رتبه ۲۵ را از نظر علمی کسب کرد. سپس در دانشکده شهر لس آنجلس و دانشگاه وودبری تحصیل کرد و در مطالعات انگلیسی بهترین نمرات را به دست آورد. او همچنین دوره های بازیگری را در استودیوی بازیگران غرب و کارگاه فیلم کلمبیا گذراند. حرفه. سرگرمی. حرفه بازیگری، مدلینگ و رقص جانی میشل شامل حضور در رسانه های مختلف از جمله فیلم ها، برنامه های تلویزیونی، تبلیغات، نمایش های تئاتری و تبلیغات چاپی بوده است. او در دوران دبیرستان به عنوان رقصنده در دره لاس وگاس کار می کرد. او رقص باله و سبک های رقص کوبایی را آموخته و در هالیوود پالادیوم و تروپیکانا لاس وگاس اجرا داشته است. به عنوان بازیگر صحنه، در نمایش هایی از جمله "MacBi
rd!"، "مرگ پدر با بوسه و آغوش"، "سوار بر اسب وحشی"، "تک گویی های واژن" و "در یک چشم برهم زدن" حضور داشته است. یکی از اولین تبلیغات تلویزیونی او برای محصولات موی اولترا شین بود. در سال ۱۹۶۴، میشل که هنوز با نام اصلی خود، ژنوآ مرکادل، شناخته می شد، اولین نقش سینمایی خود را در فیلم کوتاه "افسانه جیمی بلواِیز" دریافت کرد. این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد، اما قرارداد او اجازه دریافت حق امتیاز را برای پخش تلویزیونی نمی داد. به توصیه مدیر برنامه هایش و استودیوی فیلم، نام هنری جانی میشل را برای خود برگزید. او نام جانی (با تلفظ ژا-نی و گاهی به صورت Janée نوشته می شد) را انتخاب کرد تا دو هجا از نام اصلی خود را حفظ کند. نام خانوادگی میشل را نیز به این دلیل برگزید که «فکر می کرد داشتن نامی با دو نام کوچک منحصربه فرد خواهد بود». زمانی که متوجه شد برخی در تلفظ نام جانی مشکل دارند، قصد تغییر آن را داشت اما به این دلیل که این دشواری باعث ماندگاری نامش در ذهن مردم می شد، از این کار صرف نظر کرد. در سال ۱۹۶۷، مقاله ای در "دفاع کننده شیکاگو" پیش بینی کرد که میشل در سینمای آمریکا موفق خواهد شد. همچنین در همان سال، او همراه ب
ا رانی اکستاین روی جلد مجله "جت" ظاهر شد که به دلیل نقش مشترکشان در اولین فیلم اکستاین، "عشق بازان" بود. این نقش برجسته ترین حضور سینمایی او تا آن زمان بود. یک منتقد از "ورایتی" نوشت که میشل به خوبی در این نقش انتخاب شده بود. بازیگری میشل در مجموعه تلویزیونی "رانده شدگان" مورد تحسین قرار گرفت و پیشنهادها سینمایی زیادی را برای او به ارمغان آورد. همچنین باعث شد که در قسمت دیگری از "عشق، سبک آمریکایی" در کنار گرگ موریس، که به خاطر بازی در "" شناخته می شد، ظاهر شود. میشل در سال ۱۹۶۹ در یک قسمت از "فرماندار و جِی.جِی." همراه با همسرش رابرت دوکوی بازی کرد. سال بعد، این دو در فیلم "سرباز روح" بار دیگر همبازی شدند. در این فیلم، میشل به عنوان بازیگر اصلی ظاهر شد و با دوکوی صحنه هایی شامل برهنگی در فیلم و آمیزش جنسی در فیلم داشت. در سال ۱۹۷۳، میشل همراه با جودی پیس و لیلیان لِهمان سازمان غیرانتفاعی کوانزا را در هالیوود، لس آنجلس تأسیس کرد. این سازمان که ابتدا برای ارائه غذا به نیازمندان در کریسمس فعالیت داشت، تا سال ۱۹۷۶ به یک خیریه سالانه تبدیل شد. میشل بیشتر برای بازی در فیلم ترسناک "خانه ای در کوه جمجمه" در سال ۱۹۷۴
شناخته می شود. او در این فیلم نقش لورنا کریستوف را ایفا کرد که به خانه یک خویشاوند درگذشته خود که ملکه وودوو بوده، دعوت شده است. در سال ۲۰۱۴، او در یک تبلیغ تلویزیونی بیمه سلامت برای انجمن بازنشستگان آمریکا ظاهر شد.
روث آن دیویس (; – ) آموزشگر و آکادمیک آمریکایی بود که در ایالات میشیگان و ویرجینیای غربی زندگی و کار می کرد. دیویس در کیسر، ویرجینیای غربی در سال ۱۹۳۶ متولد شد و در سال ۱۹۵۴ از مدرسه عالی کیسر به عنوان والدیکتوریان و دانش آموز ممتاز فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۹۵۶ مدرک کاردانی در رشته پیش پزشکی از کالج ایالتی پوتاماک دانشگاه ویرجینیای غربی دریافت کرد، لیسانس هنر خود را در رشته پیش پزشکی در دانشگاه ویرجینیای غربی در سال ۱۹۵۹، مدرک کارشناسی ارشد در جانورشناسی از دانشگاه ویرجینیای غربی در سال ۱۹۶۴، و دکترای فیزیولوژی خود را از دانشکده پزشکی دانشگاه وین در سال ۱۹۶۹ دریافت کرد. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۱، دیویس به عنوان سرپرست فناوری های پزشکی و آزمایشگاه در بیمارستان سینای (امروزه بیمارستان سینای-گریس) خدمت کرد و در سال ۱۹۸۳ به عنوان مربی بالینی در مرکز آموزش پزشکی راس فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۳، دیویس به کیسر بازگشت تا از والدین مسن خود مراقبت کند و به عنوان استاد زیست شناسی و شیمی در کالج ایالتی پوتاماک مشغول به تدریس شد، جایی که دروس شیمی، زیست شناسی، علوم پزشکی، پرستاری و احیای قلبی ریوی (CPR) را تدریس کرد. در سال ۱۹۹۵
، دیویس به عنوان استاد برجسته سال در کالج ایالتی پوتاماک معرفی شد. او در سال ۱۹۹۸ به استاد تمام ارتقا یافت، در سال ۲۰۰۱ بازنشسته شد و در سال ۲۰۰۲ وضعیت بازنشستگی افتخاری در رشته زیست شناسی و شیمی را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸، دیویس یک کمک مالی بزرگ به کالج ایالتی پوتاماک اهدا کرد تا از بورسیه های پرستاری به یاد مادرش، دیویس، پشتیبانی کند. این بزرگ ترین کمک مالی تک تک به کالج بود. دیویس در سال ۲۰۰۹ در کیسر درگذشت. زندگی و تحصیلات. روث آن دیویس در ۲۵ مه ۱۹۳۶ در کیسر، ویرجینیای غربی متولد شد. او تنها فرزند جورج دیویس و همسرش دیویس بود. مادرش یک پروانه پرستاری بود. سپس در سال ۱۹۵۹ مدرک بی ای خود را در رشته پیش پزشکی از دانشگاه ویرجینیای غربی دریافت کرد. دیویس سپس تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه ویرجینیای غربی ادامه داد و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ به عنوان دستیار آموزشی در دپارتمان زیست شناسی فعالیت کرد. او همچنین از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ به عنوان مدرس در دپارتمان زیست شناسی کالج کلارک تدریس کرد. در سال ۱۹۶۴، دیویس مدرک کارشناسی ارشد علوم خود را در رشته جانورشناسی از دانشگاه ویرجینیای غربی دریافت کرد. سپس او به تحصیلات تکمیلی در