Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ستانیان) پراکنده هستند. حتی در گونه هایی که می توانند نیتروژن را تثبیت کنند، ممکن است سویه هایی وجود داشته باشند که این کار را انجام ندهند. تثبیت زمانی که منابع دیگر نیتروژن در دسترس باشد و برای بسیاری از گونه ها، هنگامی که اکسیژن در فشار جزئی بالا باشد خاموش می شود. باکتری ها روش های مختلفی برای مقابله با اثرات تضعیف کننده اکسیژن بر نیتروژنازها دارند که در زیر ذکر شده است. کشت. در شرایط آزمایشگاهی، منابع نیتروژن اضافی در دیازوتروف های زنده آزاد مورد نیاز نیست و منابع کربن (مانند ساکارز، گلوکز) و مقدار کمی نمک معدنی برای محیط مورد نیاز است. دیازوتروف های آزاد می توانند مستقیماً از نیتروژن (N2) موجود در هوا به عنوان تغذیه نیتروژن استفاده کنند. با این حال، همزمان با کشت چندین دیازوتروف همزیست مانند ریزوبیا، افزودن تغذیه نیتروژن ضروری است، زیرا ریزوبیا و سایر باکتری های تثبیت کننده نیتروژن همزیست نمی توانند از نیتروژن مولکولی (N2) به شکل آزاد استفاده کنند. کاربرد. زیست کود. کود دیازوتروف نوعی زیست کود است که می تواند از ریزجانداران تثبیت کننده نیتروژن برای تبدیل نیتروژن مولکولی (N2) به آمونیاک (که تشکیل نیتروژن
در دسترس برای گیاهان زراعی است) استفاده کند. این مواد مغذی نیتروژن می توانند در فرآیند سنتز پروتئین برای گیاهان استفاده شوند. کل این فرآیند تثبیت نیتروژن توسط دیازوتروف تثبیت زیستی نیتروژن نامیده می شود. این واکنش زیست شیمی را می توان در شرایط دما و فشار معمولی انجام داد. بنابراین نیازی به شرایط شدید و کاتالیزورهای خاص در تولید کود ندارد. بنابراین تولید نیتروژن موجود از این طریق می تواند ارزان، تمیز و کارآمد باشد. کود باکتری تثبیت کننده نیتروژن یک زیست کود ایده آل و امیدوارکننده است. از زمان های قدیم، مردم برای بارورتر کردن خاک، محصول حبوبات کشت می کردند. و دلیل این امر این است: ریشه گیاهان حبوبات با ریزوبیا (نوعی دیازوتروف) همزیست هستند. این ریزوبیاها را می توان به عنوان یک زیست کود طبیعی برای تامین نیتروژن موجود در خاک در نظر گرفت. پس از برداشت محصول حبوبات و سپس رشد سایر محصولات (ممکن است حبوبات نباشند) می توانند از این نیتروژن باقی مانده در خاک نیز استفاده کنند و رشد بهتری داشته باشند. زیست کودهای دیازوتروف که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از ریزوبیوم، ازتوباکتر، آزوسپیریلیوم و جلبک سبز آبی (ج
نسی از سیانوباکتری ها). این کودها به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند و در تولید صنعتی آغاز شده اند. تاکنون در بازار، زیست کود تثبیت کننده نیتروژن را می توان به کود مایع و کود جامد تقسیم کرد. اکثر کودها به روش تخمیر مایع تخمیر می شوند. پس از تخمیر، باکتری های مایع را می توان بسته بندی نمود که کود مایع است و مایع تخمیر شده را نیز می توان با پوده استریل شده و سایر جاذب های حامل جذب کرد تا یک کود میکروبی جامد تشکیل دهد. این کودهای تثبیت کننده نیتروژن تأثیر خاصی در افزایش تولید پنبه، برنج، گندم، بادام زمینی، کلزا، ذرت، سورگوم، سیب زمینی، تنباکو، نیشکر و سبزیجات مختلف دارد. اهمیت. از نظر تولید نیتروژن در دسترس برای همه جانداران، تجمع های همزیست به استثنای سیانوباکتری ها از گونه های آزاد بسیار فراتر می روند. دیازوتروف نقش مهمی در چرخه نیتروژن زمین دارد. در بوم سازگان زمینی، دیازوتروف نیتروژن را از جو گرفته و تثبیت نموده و آن را برای تولید کننده اولیه فراهم می کند. سپس نیتروژن به سطوح بالاتر هرم تغذیه و انسان منتقل می شود. تشکیل و ذخیره نیتروژن همگی تحت تأثیر فرآیند تبدیل خواهد بود. همچنین نیتروژن تثبیت شده توس
ط دیازوتروف از نظر زیست محیطی پایدار است و می تواند مصرف کود را کاهش دهد، در نتیجه می تواند موضوع مهمی در تحقیقات کشاورزی باشد. در بوم سازگان دریایی، فیتوپلانکتون های پروکاریوتی (مانند سیانوباکتری ها) تثبیت کننده اصلی نیتروژن هستند، سپس نیتروژن توسط سطوح هرم تغذیه بالاتر مصرف می شود. نیتروژن ثابت آزاد شده از این موجودات جزئی از ورودی های بوم سازگان نیتروژن است. و همچنین نیتروژن ثابت برای چرخه کربن جفت شده مهم است. موجودی اقیانوسی بیشتر از نیتروژن ثابت ممکن است تولید اولیه و صادرات کربن آلی را به اعماق اقیانوس افزایش دهد.
کمیسیون نظارت ملی جمهوری خلق چین که با عناوین کمیسیون نظارت ملی یا کمیسیون نظارت دولتی شناخته می شود، عالی ترین ارگان نظارتی جمهوری خلق چین و معاون واحد دولتی است. کمیسیون نظارت ملی مسئول نظارت، تحقیق و بازخواست مقامات دولتی و استفاده بی طرفانه از قدرت مطابق با قانون اساسی و قوانین مربوطه می باشد. این کمیسیون به طور مستقل بر طبق قانون اختیارات نظارتی را اعمال می کند و در معرض مداخله ارگان های اداری، سازمان های اجتماعی و افراد نمی باشد. همچنین کمیسیون نظارت ملی عالی ترین آژانس مبارزه با فساد در جمهوری خلق چین است که دارای رتبه اداری مشابه با دیوان عالی خلق و دادستانی عالی خلق است. در سال ۲۰۱۸، اولین جلسه سیزدهمین کنگره ملی خلق، قانون اساسی جمهوری خلق چین را اصلاح کرد و قانون نظارت جمهوری خلق چین را تصویب کرد. کمیسیون نظارت ملی و کمیسیون مرکزی بازرسی انضباطی حزب کمونیست چین با یکدیگر در تعامل هستند. این کمیسیون شامل مدیر، معاون و اعضای عادی است. مدیر کمیسیون توسط کنگره ملی خلق منصوب می شود. پیشینه. کمیسیون نظارت ملی به عنوان بخشی از یک سری اصلاحات در سیستم مبارزه با فساد چین در اولین دوره ریاست شی جین پینگ به ع
نوان دبیرکل حزب کمونیست تشکیل شد. ریشه این کمیسیون از سیستم نظارت امپراتوری چین از سلسله های چین و هان سرچشمه می گیرد. این سیستم بیش از دو هزار سال است که در حال جنبش است. اسامی و ساختار دفاتر نظارت ممکن است از یک سلسله با سلسله ای دیگر متفاوت باشد. با این حال، آنها ارزش های مشابهی دارند. این دفاتر برای قرن ها با هدف حمایت از عدالت، اجرای انضباط و نظارت بر اخلاق دولتی بودند. برای دستیابی به اهداف، مقامات دولتی به طور دوره ای بررسی، بازدید و موارد استیضاح امپراتوران را گزارش می کردند. تشکیل. در اواخر سال ۲۰۱۶، کمیسیون های نظارتی ابتکارات آزمایشی را در شانشی، پکن و چجیانگ آغاز کردند. رؤسای بازرسی انضباطی در سطح استان به طور همزمان به عنوان رؤسای کمیسیون های نظارت محلی شروع به خدمت کردند. تشکیل کمیسیون نظارت ملی کنترل منابع مبارزه با فساد را به مقامات مرکزی متمرکز کرد و با هدف جلوگیری از مداخله محلی در تلاش های مبارزه با فساد انجام شد. دفتر ملی مبارزه با فساد سابق، اداره مبارزه با ترک وظیفه و اداره مبارزه با فساد دادستانی همگی در یک اداره واحد قرار گرفتند. در فوریه ۲۰۱۸، اصلاحیه ای در قانون اساسی پیشنهاد شد تا ک
میسیون های نظارت ملی و محلی به ارگان های دولتی رسمی تبدیل شوند. کمیسیون های محلی توسط کنگره های خلق محلی در سطح شهرستان و بالاتر منصوب می شوند و به آن ها و کمیسیون نظارت در سطوح بالاتر پاسخگو خواهند بود.
کلاس هورن (؛ ۱۵۱۷ – ۹ سپتامبر ۱۵۶۶) نجیب زاده و دریاسالار نیروی دریایی سوئد که برای سوئد در جنگ هفت ساله شمالی (۱۵۶۳–۱۵۷۰) جنگید. وی در جنگ های متعددی همچون جنگ با نیروی دریای دانمارک و فتح شهر روال (تالین کنونی) حضور داشت، در ژوئن ۱۵۶۱ سربازانش موفق به تسخیر قلعه تومپئا شدند تا این منطقه تحت سلطه پادشاهی سوئد قرار بگیرد.
بخش بلهرات، یکی از بخش های شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این بخش، روستای گلبوی سفلی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش بلهرات برابر با ۱۲٬۰۷۴ نفر بوده است.
دهستان سالاری، یکی از دهستان های بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این دهستان، روستای سالاری است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سالاری برابر با ۷٬۲۲۰ نفر بوده است.
نبرد ولیکیه لوکی که در تاریخ نگاری نظامی شوروی عملیات تهاجمی ولیکیه لوکی نامیده می شود، نبردی بین نیروهای ارتش سرخ و ورماخت در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود که بین ماه های نوامبر سال ۱۹۴۲ تا ژانویه سال ۱۹۴۳ به وقوع پیوست و در نهایت با پیروزی شوروی و بازپس گیری شهر ولیکیه لوکی به پایان رسید. پیش زمینه. ولیکیه لوکی با جمعیت حدود ۳۵ هزار نفری هنگام آغاز جنگ جهانی دوم، با وجود قرار داشتن در یک منطقه نسبتاً دور افتاده، یکی از مراکز مهم ترابری و اتصال خطوط آهن غرب و شرق در شوروی به حساب می آمد. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، این شهر در مرز محورهای پیشروی گروه ارتش مرکز و گروه ارتش شمال ورماخت با تمرکز اندک نیرو قرار داشت. "استاوکا"، فرماندهی عالی شوروی، در جریان نبرد اسمولنسک، ارتش بیست و دوم را به فرماندهی سپهبد فیلیپ یرشاکوف با استقرار قرارگاه آن در ولیکیه لوکی در ناحیه استحکامات پولوتسک در شمال ویتبسک تشکیل داد و قصد تهاجم به تهاجم به جناب شمالی گروه ارتش مرکز ورماخت را داشت. آلمانی ها با پیش بینی این مسئله و با پیش دستی سپاه ۵۷ موتوریزه را به سمت این ناحیه گسیل کردند. پس از محاصره بیشتر نیروهای
ارتش بیست و دوم شوروی، یک گروه رزمی از لشکر نوزدهم زرهی ورماخت ولیکیه لوکی را روز ۱۷ ژوئیه سال ۱۹۴۱ تصرف کرد. "استاوکا" که یکی از بزرگ ترین مراکز تدارکاتی خود را از دست داده بود، با الحاق یک لشکر تانک به بقایای ارتش بیست و دوم شوروی دستور به ضد حمله بلافاصله توسط آن داد. پس از چند روز مبارزه، آلمانی ها در موضع ضعف عددی و با خطوط پیش از حد کشیده شده در اراضی نامناسب، وادار به تخلیه ولیکیه لوکی و عقب نشینی به سمت نفل شدند. بدین شکل این شهر روز ۲۰ ژوئیه دوباره تحت سلطه شوروی قرار گرفت. به هر صورت پس از پایان نبرد در ناحیه اسمولنسک، گروه ارتش مرکز ورماخت اوایل ماه اوت با شش لشکر مجدداً به سمت ولیکیه لوکی یورش برد. پس از یک هفته مبارزه سنگین این شهر به محاصره درآمد و در نهایت حدود ۲۴ هزار نفر به اسارت گرفته شدند. آلمانی ها روز ۲۶ اوت دوباره بر ولیکیه لوکی مسلط شدند. گروه ارتش مرکز حرکت خود به سمت شرق را در قالب عملیات "تایفون" برای تسخیر مسکو ادامه داد. به هر صورت آلمانی ها در دروازه های مسکو متوقف و با اجرای ضد حمله گسترده ارتش سرخ در ماه دسامبر در ناحیه مسکو عقب رانده شدند. ارتش تازه تشکیل شده سوم شوک به فرمانده
ی سپهبد ماکسیم پورکایف به عنوان بخشی از جبهه شمال غربی شوروی اواخر ماه دسامبر موظف به پیشروی علیه جناح چپ گروه ارتش مرکز ورماخت و بازپس گیری خولم و ولیکیه لوکی شد. با آغاز عملیات از روز ۷ ژانویه سال ۱۹۴۲، با توجه به قرار گرفتن تمرکز ارتش سوم شوک شوروی بر خولم و با وجود به محاصره افتادن مدافعان در آن، نیروهای آلمانی توانستند سد دفاعی محکمی در ناحیه ولیکیه لوکی ایجاد و چندین تلاش ارتش سرخ جهت رخنه در آن را دفع کنند. تا اوایل ماه آوریل عملیات ارتش سرخ در این نواحی بدون دستیابی به اهداف مورد نظر متوقف شد و مدتی بعد آلمانی ها در نهایت محاصره خولم را نیز شکستند. نیروها و آماده سازی شوروی. ارتش سوم شوک شوروی روز ۲۲ ژانویه سال ۱۹۴۲ به جبهه کالینین منتقل شد. با وجود این که روی کاغذ یک «ارتش شوک» شوروی نیروی قابلی توجهی به نظر می رسید، در حقیقت با منابعی اندک اتکای آن عموماً بر پیاده نظام بود. شرایط آب وهوایی و کمبودهای تدارکاتی تحرک پذیری و قدرت آتش این یگان ها را هر چه بیشتر کاهش می داد. ارتش سوم شوک شوروی تا پایان ضد حمله زمستانه در ماه مارس متحمل ۴۰ هزار نفر تلفات از جمله ۱۵ هزار کشته و مفقود، شده بود. با توجه به م
شغول بودن "استاوکا" در مسائل با اهمیت بیشتر از جمله شکستن محاصره لنینگراد و نبرد استالینگراد، توجه و منابع کمتری صرف جبهه کالینین می شود. از این رو ارتش سوم شوک شوروی، با وجود ضعف نسبی دفاع آلمان در ناحیه ولیکیه لوکی، برای ماه ها قادر به هیچ عملیات تهاجمی عمده ای نبود و بیشتر تابستان سال ۱۹۴۲ را صرف بازسازی کرد. نخستین نیروی کمکی قابل توجه به شکل سپاه ۲ تفنگ دار محافظ ماه اوت به ارتش سوم شوک شوروی تعلق گرفت. مدتی بعد پورکایف ترفیع درجه گرفت و در جایگاه فرماندهی جبهه کالینین نشست تا سرلشکر کوزما گالیتسکی هدایت ارتش سوم شوک شوروی را عهده دار شد. در جریان طرح ریزی های عمده "استاوکا" برای عملیات های متعدد در نقاط مختلف خط مقدم، ارتش سوم شوک شوروی، در عملیاتی جانبی، مجدداً مأمور به تصرف ولیکیه لوکی و شکستن اتصال متزلزل بین گروه ارتش های مرکز و شمال ورماخت شد. شناسایی هوایی آلمان نتوانست مقیاس صحیح بزرگی نیروهای گردآمده شوروی در شرق ولیکیه لوکی بدین منظور را دریابد و در نتیجه انتظار یک حمله بزرگ در این نقطه نمی رفت. نیروها و آماده سازی آلمانی. در جریان ضد حمله زمستانه ارتش سرخ، فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان قرارگ
اه سپاه ۵۴ ورماخت به فرماندهی سپهبد کورت فون د شوالری را از فرانسه به این ناحیه اعزام کرد تا هدایت عملیاتی در آن را بر عهده بگیرد. این سپاه در ابتدا هیچ یگانی در اختیار نداشت. مدتی بعد هنگ ۳۲۳ پیاده نظام، یک گردان توپخانه و یک گروهان مهندسی از لشکر دویست و هجدهم پیاده نظام ورماخت از دانمارک برای آن فرستاده شد. لشکر هشتاد و سوم پیاده نظام ورماخت از نرماندی نیز از روز ۱۵ ژانویه شروع به رسیدن کرد. با توجه به طولانی بودن خط مقدم سپرده شده به سپاه ۵۴ ورماخت، تنها یک هنگ ۲۷۷ پیاده نظام و یک هنگ توپخانه از این لشکر در ولیکیه لوکی مستقر شد. لشکر دویست و پنجم پیاده نظام ورماخت فرانسه هم ماه فوریه در اختیار سپاه ۵۴ قرار گرفت. علاوه بر این سه گردان ۳، ۷ و ۱۱ نیروهای ویژه به این سپاه تعلق یافت. سپاه ۵۴ که تا این زمان به عنوان بخشی از ارتش سوم زرهی ورماخت عمل می کرد، در موردی استثنایی برای سال ۱۹۴۲ در تمامی نیروی زمینی آلمان، از ماه آوریل مستقیماً تحت هدایت فرماندهی گروه ارتش مرکز قرار گرفت. در این زمان با توجه به ناامن بودن جاده نفل، نیروهای آلمانی در ولیکیه لوکی به خط آهن جهت دریافت تدارکات متکی بودند. دو قطار زرهی ۳ و
۲۷ بدین منظور به این نیرو اختصاص یافت. به هر صورت با فعالیت پاتیزان های شوروی در پشت خطوط مقدم، از جمله با بمب گذاری در ریل ها و آسیب زدن به پل ها، امر تدارکات رسانی به سپاه ۵۴ ورماخت با دشواری صورت می گرفت. این مسئله فون د شوالری را بر آن داشت بین ماه های مه تا سپتامبر تعدادی علمیات ضد پارتیزانی جهت پاکسازی مناطق فعالیت آن ها به انجام رساند. با توجه به موقعیت متزلزل پادگان ولیکیه لوکی و وجود خطر افتادن در محاصره، به منظور آماده سازی برای آن، هنگ ۲۷۷ پیاده نظام ورماخت با کمک نیروهای ساخت ساز شروع به احداث نقاط مستحکم دور تا دور ولیکیه لوکی و در طول خطوط ارتباطی آن کرد. سپاه ۵۴ ورماخت به جهت ماهیت نیمه مستقل آن ماه اکتبر به گروه "شوالری" تغییر عنوان داد. با ارسال یگان های زمینی "لوفت وافه" به ناحیه ناحیه ولیژ، طول خدمت مقدم این گروه کاهش یافت. با انتقال ارتش یازدهم فیلدمارشال اریش فون مانشتاین به ناحیه ویتبسک جهت اجرای تهاجم پیشدستانه علیه دشمن در ناحیه تروپتس، گروه "شوالری" روز ۶ نوامبر تحت امر آن قرار گرفت. بر مبنای طرح عملیات "تاوبنشلاک"، تهاجم فون مانشتاین از ولیکیه لوکی آغاز می شد. به هر صورت در نهایت با
اجرای ضد حمله ارتش سرخ در ناحیه استالینگراد، موسوم به عملیات "اورانوس" که ارتش ششم ورماخت را در شُرُف محاصره قرار داد، طرح حمله آلمانی ها در ناحیه توروپتس رها و فون مانشتاین و بیشتر نیروهایش برای تشکیل گروه ارتش دن روز ۲۱ نوامبر راهی مناطق جنوبی شدند. بدین شکل گروه "شوالری" مجدداً حالت نیمه مستقل خود را بازیافت و تحت امر گروه ارتش مرکز قرار گرفت. این نیرو می بایست با عجله یگان های خود را از وضعیت تهاجمی به وضعیت تدافعی منتقل می کرد. گروه "شوالری" میانه ماه نوامبر خط مقدمی به طول بیش از ۱۱۰ کیلومتر در جناح شمالی گروه ارتش مرکز را حفظ می کرد. دو حفره بزرگ، هر یک به عرض حدود ۱۵ کیلومتر در این خط مقدم وجود داشت. این قسمت ها مردابی بودند اما کاملاً غیرقابل عبور نبودند. نیروهای شناسایی و گشتی به صورت حداقلی آن ها را پوشش می دادند. با وجود درخواست های مداوم فرماندهی گروه ارتش، هیچ نیروی کمکی برای پوشش چنین کاستی های تأمین نشد. تهاجم ارتش سرخ. تهاجم ارتش سرخ اواخر ماه نوامبر از شمال و جنوب ولیکیه لوکی آغاز شد و توانست شهر را به محاصره بیندازد. دو گروه زرمی دیگر آلمانی نیز چند کیلومتر جنوب در دو ناحیه در محاصره قرار گ
رفتند. بدین شکل سه محاصره جداگانه در ناحیه عمومی ولیکیه لوکی پدید آمد. اقدام برای شکستن محاصره. آماده سازی ورماخت. با صرف شدن تمامی نیروی ذخیره گروه ارتش در نبرد رژف، از فرماندهی عالی نیروی زمینی تقاضا شد مجوز اقدام نیروهای در محاصره برای خروج از آن به سمت غرب صادر شود. این مسئله موجب عقب رفتن خط مقدم ورماخت به اندازه ۱۵ تا ۲۵ کیلومتر می شد. این درخواست قاطعانه رد شد. در عوض مقرر گشت مواضع درون محاصره به هر قیمتی حفظ شود و سایر نیروهای آلمانی از جانب غرب تلاشی برای ایجاد اتصال با یگان های درون محاصره صورت دهند. با این حال دو گروه رزمی در محاصره در جنوب ولیکیه لوکی با اجرای مبارزه در حین عقب نشینی به سمت غرب و با کمک نیروهای آلمانی دیگر از محاصره خارج شدند و خط مقدم جدیدی ایجاد کردند. در ولیکیه لوکی مواضع از پیش احداث شده که بیرونی ترین آن ها صدها متر با شهر فاصله داشت، ارزش بالایی در مراحل اولیه نشان داد. نیروهای درون محاصره شامل یک هنگ پیاده نظام از لشکر هشتاد و سوم پیاده نظام ورماخت، دو گردان توپخانه، یک گردان دیده بانی، یک گروهان مهندسی، دو گردان ساخت وساز و یگان های متعدد خدماتی و تدارکاتی می شد. تا اوایل
ماه دسامبر تنها دو تیپ ارتش سرخ قوس غربی محاصره را تشکیل می دادند. از این رو، تا دو هفته پس از بسته شدن حلقه امکان خروج از آن به سمت غرب ممکن بود. با توجه به نبود هیچ نیروی ذخیره، گروه ارتش مرکز می بایست نیروی مورد نیاز جهت شکستن حلقه محاصره ولیکیه لوکی را نقاط دیگر خط مقدم تأمین می کرد؛ درحالیکه تمامی این نقاط نیز در شرایط نامناسبی به سر می بردند. علاوه بر این جهت هدایت چنین عملیاتی به یک قرارگاه نیاز بود که به صورت از پیش آماده در دسترس نبود. بدین جهت، روز ۱۵ دسامبر یک قرارگاه موقت در سطح سپاه با عنوان سپاه "وولر" به فرماندهی رئیس ستاد گروه ارتش و با کمک افسر آموزش، افسر ارشد توپخانه و افسر جوان دیگری در لوونو در جنوب غربی ولیکیه لوکی تشکیل شد. این گروهِ فرماندهی مجموعاً متشکل از ۱۴ نفر تابع سپاه ۵۴ ورماخت، از میانه ماه دسامبر مسئولیت خط مقدم در مجاورت ناحیه در محاصره را بر عهده گرفت. ناحیه عملیاتی در اثر سیاست زمین سوخته استالین و فعالیت پارتیزان های شوروی از پیش از هر گونه سازه ای از جمله راه ها کامل تخریب و مسطح شده بود. یگان های در دسترس برای عملیات در ابتدا شامل یک لشکر هشتاد و سوم پیاده نظام از پروس
شرقی، جز عناصری از آن که درون محاصره بودند، یک هنگ کوهستان که از محاصره جنوبی گریخته بود و دو گردان ساخت وساز می شد. این یگان ها پیش از این از نبردهای گذشته و همچنین شرایط وخیم زمستانی متحمل تلفات و خسارات زیادی شده بودند. با آشنایی فرمانده با نحوه کسب آن ها، در عرض چند روز به صورت زمینی و هوایی تدارکات و ادوات لازم به آن ها رسانده شد. با دریافت یک لشکر موتوریزه، یک گردان پیاده نظام سبک، دو آتشبار توپ های ۱۰۵ میلی متری و تیپ موشک انداز، آماده سازی تیپ برای حمله ادامه یافت. به هر صورت با وجود اعتراض گروه ارتش، زمان این آماده سازی توسط فرماندهی عالی چند روز کوتاه تر شد. اجرای عملیات ورماخت. حمله مدت کوتاهی پیش از کریسمس آغاز شد. عملیات با وجود پیشروی خوب اولیه، در میانه راه متوقف گشت. نیروی کمکی بیشتر در قالب دو لشکر و یک گردان زرهی به ناحیه عازم گردید. دست کم یکی از این لشکرها که پیش از این نقش لشکر امنیت را داشت، برای این نوع عملیات کاملاً نامناسب بود. گروه ارتش مرکز از "لوفت وافه" درخواست کرد لشکر چتربازی که در جنوب شرقی ولیژ مستقر بود بدین منظور به کارگیرد که با مخالفت مواجه گشت. دومین حمله اوایل ماه ژانویه
سال ۱۹۴۳ صورت گرفت. عناصر پیشتاز خود را به کمتر از ۱۰ کیلومتری حومه شمال غربی ولیکیه لوکی رساندند. به هر صورت، با فشار دشمن بر جناحین این رخنه آلمانی ها وادار به گرفتن حالت دفاعی شدند. حمله روز ۵ ژانویه ارتش سرخ قادر به قسمت شمالی شهر رخنه و ناحیه تحت محاصره به قسمت جداگانه تقسیم کرد. سپاه یاری رسان دیگر قادر به پیشروی نبود تا دست کم حلقه حول قسمت غربی را بشکند. پس از مذاکرات طولانی در نهایت با انتقال یک گردان از لشکر چترباز موافقت شد. آخرین تلاش برای باز کردن یک مسیر به قسمت غربی انجام گرفت. یک گروهان تقویت شده پیاده نظام سبک ورماخت با حمله جسورانه و غافلگیرانه در روز ۱۰ ژانویه راه خود را تا مدافعان درون محاصره باز کرد. قرار بر تلاش همزمان از شب ۱۴ ژانویه نیروهای درون محاصره و گردان چترباز از بیرون برای اتصال به یکدیگر شد. تمامی مجروحین قادر به حرکت نیز می بایست از محاصره خارج می شدند. به هر صورت گردان چترباز راه خود را در پهنه مسطح ناحیه گم کرد و نتوانست به هدفش برسد. با این نیروهای درون محاصره خود را ساعات اولیه صبح به بیرون از آن رساند و در حالیکه تنها ۱۵۰ نفر از باقی مانده بود، در خط آهن نوووسوکولنیکی-و
لیکیه لوکی به قرارگاه پیشین سپاه ملحق شد. در این زمان هیچ توانی برای تلاش دیگری جهت رسیدن به محاصره شدگان در قسمت شرقی در سپاه نمانده بود. به علاوه هیچ پیام رادیویی هم دیگر از آن قسمت دریافت نمی شد که به وضوح نشان گر انهدام آن تا آخرین نفر پس از شش هفته مقاومت سخت بود. آخرین پیام رادویی از فرمانده نیروهای در محاصره روز ۱۴ ژانویه بدین شرح دریافت شد: «با آخرین توان و مهمات هنوز دو پناهگاه را در مرکز شهر حفظ کرده ایم. دشمن بیرون قرارگاه فرماندهی من است.» تلفات. آلمانی ها در جریان نبرد در ناحیه ولیکیه لوکی مجموعاً ۱۷ هزار نفر را از دست دادند. از این مقدار ۵ هزار نفر مربوط به درون شهر در محاصره و ۱۲ هزار نفر مربوط به عملیات نجات از بیرون بود.
ئی. تی. مدرسه ما (; ) یا معلم انگلیسی مدرسه ما یک فیلم کمدی درام محصول سال ۲۰۰۸ کره جنوبی به کارگردانی پارک کوانگ چون است. کیم سو رو در مدرسه یک معلم پی.ئی. (تربیت بدنی) است و زمانی که مدرسه می خواهد سیاست جدیدی برای آموزش زبان انگلیسی اتخاذ کند، موقعیتش به خطر می افتد و تصمیم می گیرد که یک ئی.تی. (معلم انگلیسی) (English teacher) شود.
شکارچیان جایزه بگیر () یک فیلم کمدی-درام اکشن با بازی لی مین-هو، والاس چونگ، تیفانی تانگ، جرمی تسوی، کاره نا نگ و لوئیس فان است. این فیلم یک همکاری مشترک بین چین، کره جنوبی و هنگ کنگ بود و در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ توسط له ویژن پیکچرز در چین منتشر شد. بازخورد. این فیلم فروخت.
فناوری طراحی به کمک-رایانه (فناوری کَد یا تی کَد ) شاخه ای از خودکارسازی طراحی الکترونیکی است که برساخت نیم رسانا و عملکرد افزارههای نیم رسانا را مدل می کند. مدل سازی برساخت را "فناوری تی کَد" می نامند درحالی که مدل سازی عملکرد افزاره، "افزاره تی کَد" نامیده می شود. شامل مدل سازی گام های فرایند (مانند پخش و کاشت یون)، و مدل سازی رفتار افزاره های الکتریکی بر اساس فیزیک بنیادی، مانند نمایه های آلایش افزاره ها می شود. تی کَد همچنین ممکن است شامل ایجاد "مدل های فشرده" (مانند مدل های ترانزیستوری اِسپایس شناخته شده) باشد که سعی می کنند رفتار الکتریکی چنین افزاره هایی را به تصویر بکشند، اما به طورکلی آنها را از فیزیک بنیادین استخراج نمی کنند. خود شبیه ساز اسپایس معمولاً به عنوان بخشی از ئی کَد به جای تی کَد درنظر گرفته می شود. پیشینه. تکامل فناوری طراحی به کمک-رایانه (TCAD) - ترکیبی هم افزایی از ابزارهای شبیه سازی و مدل سازی فرایند، افزاره و مدار - ریشه های خود را در فناوری دوقطبی می یابد که از اواخر دهه ۱۹۶۰ شروع شد و چالش های ترانزیستورهای پیوند جداشده، دوگانه و سه گانه-نفوذشده. این افزاره ها و فناوری اساس اولین م
دارهای مجتمع بودند. با این وجود، بسیاری از مسائل مقیاس بندی و اثرات فیزیکی زیربنایی، حتی پس از چهار دهه توسعه آی سی، در طراحی آی سی ضروری هستند. با این نسل های اولیه آی سی، تغییرپذیری فرایند و بازده پارامتری یک مسئله بود - مسئله ای که به صورت یک عامل کنترل کننده در فناوری آی سی آینده نیز ظاهر خواهد شد. توسعه آی سی برای بیش از ربع قرن تحت سلطه فناوری ماس بوده است. در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ اِن ماس به دلیل مزایای سرعت و مساحت، همراه با محدودیت های فناوری و نگرانی های مربوط به جدایش، اثرات مزاحم و پیچیدگی فرایند مورد توجه قرارگرفت. در آن دوران ال اس آی تحت سلطه اِن ماس و ظهور وی ال اس آی، قوانین اساسی مقیاس بندی فناوری ماس مُدون و به طور گسترده اعمال شد. همچنین در این دوره بود که تی کَد از نظر تحقق مدل سازی فرایند استوار (عمدتاً تک بُعدی) به بلوغ رسید که سپس به یک ابزار طراحی فناوری یکپارچه تبدیل شد که به طور جهانی در سراسر صنعت مورد استفاده قرار می گیرد. در همان زمان، شبیه سازی افزاره ها، عمدتاً دوبُعدی به دلیل ماهیت افزاره های ماس، به ابزار کار فن آوران در طراحی و مقیاس بندی افزاره ها تبدیل شد. گُذَرِش از فناوری
اِن ماس به فناوری سیماس منجر به نیاز به شبیه سازهای کاملاً دوبعدی و محکم برای شبیه سازی فرایند و افزاره شد. این نسل سوم از ابزارهای تی کَد برای پرداختن به پیچیدگی کامل فناوری سیماس با چاه دوقلو (نگاه کنید به شکل 3a)، از جمله مسائل مربوط به قوانین طراحی و اثرات مزاحم مانند قغل شدگی، حیاتی شد. یک نمای کوتاه اما آینده نگر از این دوره، تا اواسط دهه ۱۹۸۰، در این مقاله ارائه شده است؛ و از نقطه نظر چگونگی استفاده از ابزارهای تی کَد در فرایند طراحی. ارائه دهندگان. تامین کنندگان اصلی فعلی ابزارهای تی کَد عبارتند از سیناپسس، سیلواکو، نرم افزار کراس لایت، نرم افزار کوجندا، گلوبال تی کَد سلوشنس و تیبرلَب. جی اس اس منبع-باز، ارشمیدس، ائنیاس، نانو تی کَد وی دِس، دی وی سیم و جنیوس برخی از قابلیت های محصولات تجاری را دارند.
ایستگاه راه آهن باکو () ایستگاه مرکزی باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است. تاریخچه. که اولین ساختمان ایستگاه و ساخت آن به سال ۱۸۸۰ میلادی باز میگردد که با راه اندازی راه آهن باکو-تفلیس فعالیت خود را آغاز نموده است. معماری اولین ساختمان به سبک احیای مور بوده است. در سال ۱۹۲۶، مجموعه ایستگاه دوم، ایستگاه سابونچو، طراحی و ساخته شد تا راه آهن برقی شده باکو-سابونچو را برای استفاده به مردم ارائه دهد. معماری ساختمان دوم نیز به سبک احیای موری بوده است. این موضوع نیز قابل اشاره می باشد که، در سال ۱۹۶۷ میلادی، ایستگاه مترو «۲۸ مه» ساخته شد و توسط یک تونل عابر پیاده به ایستگاه سابونچو برای استفاده متصل گردید. در سال ۱۹۷۷ میلادی نیز ایستگاه راه آهن باکو تحت یک بازسازی اساسی قرار گرفت، که قابل ذکر است طی آن یک ساختمان ایستگاه مدرن در مجاورت ایستگاه قدیمی سابونچو ساخته شده است. آخرین بازسازی که بر روز این ایستگاه انجام گرفته است در سال ۲۰۱۷ میلادی بوده است.
غربت، روستایی در دهستان رودزیر بخش علا شهرستان صیدون در استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۹ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
ایم-۹۵ آجل یک موشک هوابه هوا بود که توسط ایالات متحده ساخته شد. این موشک توسط نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا برای تجهیز اف-۱۴ تام کت ساخته شد و جایگزین ایم-۹ سایدوایندر شد. تقریباً در همان زمان نیروی هوایی ایالات متحده در حال طراحی ایم-۸۲ برای تجهیزات اف-۱۵ ایگل بود و بعداً تلاش های خود را برای پیوستن به برنامه آجل کنار گذاشتند.
مخفی () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۱ با بازی جی جین هی، کیم هیون جو، جونگ مان شیک و هو جون هو است. این مجموعه داستان هان جونگ هیون (جی جین هی) یک مأمور سرویس اطلاعات ملی و چوی یون سو (کیم هیون جو) یک وکیل حقوق بشر را به تصویر می کشد. این مجموعه از ۲۳ آوریل تا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۱، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۳:۰۰ (کی اس تی) از جی تی بی سی پخش شد. مخفی همچنین برای استریم در تیوینگ در کره جنوبی در دسترس است.