Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روازی خود را با هواپیمای تهاجمی ایلیوشین ایل-۲ به عنوان بخشی از ارتش های هوایی دوم و پنجم استپ، جبهه های اول اوکراین و دوم اوکراین آغاز کرد. او در سال ۱۹۴۳ به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی پیوست. او به عنوان خلبان و فرمانده پرواز هنگ ۶۶ هوانوردی تهاجمی و هنگ ۱۴۰ هوانوردی تهاجمی گارد، ماموریت هایی را انجام داد. در اکتبر ۱۹۴۴، او به عنوان فرمانده اسکادران به هنگ ۱۴۳ هوانوردی تهاجمی گارد منتقل شد. او در نبردهای کورسک و دنیپر در سال ۱۹۴۳ غسل تعمید آتش گرفت. کیرتوک بعداً در حملات دنیپر-کارپات، لووف-ساندومیرز و ویستولا-اودر ماموریت هایی را انجام داد. او در طول نبرد برلین در سال ۱۹۴۵، زمانی که دو بار گروهی از هواپیماهای ایل-۲ را برای نابودی مواضع توپخانه و خمپاره انداز دشمن در حومه جنوب غربی برلین در ۲۴ آوریل رهبری کرد، خود را متمایز کرد. با یک حمله هوایی هدفمند، این گروه موفق شد چهار توپخانه را با موفقیت نابود کند. در طول دوره بین ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۳ تا ۱۱ مه ۱۹۴۵، کیرتوک ۲۱۰ سورتی پرواز موفق در مواجهه با مقاومت شدید توپخانه ضدهوایی و هواپیماهای جنگنده آلمان انجام داد. طبق گزارش جنگی او، او ۳۸ تانک و نفربر زرهی دشمن، ۵۴
خودرو، ۷ مخزن سوخت، ۱ قطار مهمات و ۶ باتری توپخانه ضدهوایی را نابود و آسیب رساند. در طول نبردهای هوایی، ۱ سرنگونی هوایی انفرادی و ۴ سرنگونی هوایی مشترک هواپیماهای دشمن به او نسبت داده شده است. او در ۱۰ مه ۱۹۴۵ به عنوان فرمانده اسکادران هنگ ۱۴۳ گارد هوایی تهاجمی منصوب شد. در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۵، او در رژه پیروزی در میدان سرخ مسکو شرکت کرد. با حکم هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی مورخ ۲۷ ژوئن ۱۹۴۵، به پاس عملکرد مثال زدنی مأموریت های رزمی فرماندهی برای نابودی نیروی انسانی و تجهیزات دشمن و شجاعت و قهرمانی نگهبانان که همزمان نشان داده شد، به ستوان ارشد کیرتوک عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی با اعطای نشان لنین و مدال ستاره طلایی اعطا شد. پس از جنگ. پس از جنگ، او به خدمت در نیروی هوایی شوروی ادامه داد و تا مه ۱۹۴۶ فرماندهی هنگ ۱۴۳ گارد هوایی تهاجمی را بر عهده داشت. پس از فارغ التحصیلی از آکادمی نیروی هوایی در سال ۱۹۵۱، کیرتوک در مؤسسه آزمایش علمی نیروی هوایی به عنوان رئیس بخش آزمایش هواپیماهای تاکتیکی خدمت کرد. از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۶، او در اداره عملیات اصلی ستاد کل نیروهای مسلح اتحاد جماهیر شوروی خدمت کرد. او در سا
ل ۱۹۵۷ به درجه سرهنگی رسید. از فوریه ۱۹۷۶، کرکوک به نیروهای ذخیره منتقل شد. زندگی و مرگ بعدی. پس از بازنشستگی از ارتش، در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به عنوان مهندس طراح در یاکوولف مشغول به کار شد. کیرتوک در مسکو اقامت داشت. در ۶ دسامبر ۲۰۲۰، او ۱۰۰ ساله شد. کیرتوک در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲، در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. جوایز و تزئینات. جوایز او عبارتند از:
ویچ هاوس (به ؛ در ابتدا با نام های درگ، اسکروگیز و هانتد هاوس شناخته می شد) یک ریزژانر از موسیقی الکترونیک می باشد که از نظر موسیقایی با افکت های کیبورد با صدای بالا، بیس لاین های سنگین و چندلایه و لوپ های درام سبک ترپ مشخص می شود. این سبک از نظر زیبایی شناسی از مضامین الهام گرفته از اکلت و گوتیک بهره می برد.
«تو فقط منو دوست داری» ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی ریتا اورا می باشد که به عنوان اولین تک آهنگ برای سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "تو و من" در ۲۷ ژانویهٔ سال ۲۰۲۳ منتشر گردید.
سیربال او دالای (انگلیسی:Cearbhall Ó Dálaigh) سیاستمدار وحقوقدان ایرلندی که از دسامبر ۱۹۷۴ تا اکتبر ۱۹۷۶ رئیس جمهور ایرلند بود اوایل زندگی. در بری، شهرستان ویکلو، به دنیا آمد. پدرش، ریچارد اودالی، ماهی فروش بود و علاقهٔ چندانی به سیاست نداشت. مادرش اونا تورنتون بود. او دالای یک برادر بزرگتر به نام آئونگوس و دو خواهر کوچکتر به نام های اونا و نوالا داشت. او به مدرسه ملی پسرانه سنت کرونان و بعداً به سی بی اس خیابان سینگ در دوبلین رفت. در کالج دانشگاهی دوبلین، حسابرس انجمن ادبی و تاریخی "آن کومان گالاخ" شد. او همچنین سردبیر زبان ایرلندی "روزنامه آیریش پرس" شد. حرفه حقوقی. او دالای، فارغ التحصیل کالج دانشگاهی دوبلین، از هواداران سرسخت فیانا فیل بود که در دهه ۱۹۳۰ در هیئت اجرایی ملی این حزب خدمت کرد؛ او در سال ۱۹۴۶، تحت نظر تائوئیسیک ایمون د والرا، جوان ترین دادستان کل ایرلند شد و تا سال ۱۹۴۸ در این سمت خدمت کرد. او که در انتخابات دیل و سیناد در سال های ۱۹۴۸ و ۱۹۵۱ ناموفق بود، در سال ۱۹۵۱ دوباره به عنوان دادستان کل ایرلند منصوب شد. حرفه قضایی. در سال ۱۹۵۳، او توسط مربی خود، د والرا، به عنوان جوانترین عضو دیوان عالی
کشور معرفی شد. کمتر از یک دهه بعد، او به پیشنهاد شان لماس، رئیس دیوان عالی ایرلند شد. او در سال های اولیه بازیگری مشتاق بود و با سیریل کیوزاک، بازیگر، دوست صمیمی شد. معمولاً گفته می شود که او دالای و کیوزاک در سال ۱۹۵۹ در مراسم اکران فیلم "«داربی اوگیل و آدم های کوچک»" دیزنی در دوبلین اعتراض کردند، زیرا احساس می کردند که این فیلم مردم ایرلند را کلیشه ای نشان می دهد. با این حال، هیچ مرجع معاصر شناخته شده ای برای وقوع این اتفاق وجود ندارد. او از مخالفان بمباران ویتنام شمالی توسط آمریکا بود. در سال ۱۹۷۲، جک لینچ، نخست وزیر وقت ایرلند، به احزاب مخالف پیشنهاد داد که با نامزدی او دالای برای ریاست جمهوری ایرلند، پس از پایان دوره دوم ریاست جمهوری د والرا در ژوئن سال بعد، موافقت کنند. حزب فاین گیل، با اطمینان از اینکه تام اوهیگینز، نامزد احتمالی اش، در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۳ پیروز خواهد شد (او در سال ۱۹۶۶ تقریباً د والرا را شکست داده بود)، این پیشنهاد را رد کرد. ارسکین اچ. چایلدرز، نامزد حزب فیانا فایل، در انتخابات بعدی پیروز شد. وقتی ایرلند به جامعه اقتصادی اروپا پیوست، لینچ، او دالای را به عنوان قاضی ایرلند در
دیوان دادگستری اروپا معرفی کرد. وقتی رئیس جمهور چایلدرز در سال ۱۹۷۴ به طور ناگهانی درگذشت، همه احزاب توافق کردند که او دالای را به عنوان رئیس جمهور ایرلند به جای او معرفی کنند. رئیس جمهور ایرلند. دوران ریاست جمهوری او دالای جنجالی بود. اگرچه او در بین ایرلندی زبانان و هنرمندان محبوب بود و مورد احترام بسیاری از جمهوری خواهان، اما رابطهٔ پرتنشی با دولت به رهبری فاین گیل، به ویژه با وزیر کانر کروز اوبرایان و نخست وزیر لیام کاسگریو داشت. تصمیم او در سال ۱۹۷۶ برای اعمال حق قانونی خود مبنی بر ارجاع لایحه ای به دیوان عالی کشور جهت بررسی مطابقت آن با قانون اساسی، او را در تضاد با ائتلاف ملی فین گیل- کارگر قرار داد. پس از ترور سفیر بریتانیا، کریستوفر اوارت-بیگز، توسط ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند (IRA)، در ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۶، دولت اعلام کرد که قصد دارد قانونی را تصویب کند که حداکثر مدت بازداشت بدون اتهام را از دو روز به هفت روز افزایش دهد. او دالای لایحه حاصل، لایحه اختیارات اضطراری، را به دیوان عالی کشور ارجاع داد. هنگامی که دیوان حکم داد که این لایحه مطابق قانون اساسی است، او در ۱۶ اکتبر ۱۹۷۶ آن را امضا و به قانون تبدیل ک
رد. در همان روز، یک بمب IRA در مونتملیک، مایکل کلرکین، یکی از اعضای گاردا سیوچانا، نیروی پلیس کشور را کشت. وزرای دولت، اقدامات او دالای را با توجه به تأخیر او در امضای لایحه اختیارات اضطراری و تبدیل آن به قانون پس از ارجاع آن به دیوان عالی، در قتل این گاردا مؤثر دانستند. روز بعد، پدی دونگان، وزیر دفاع، که برای افتتاح یک غذاخوری از یک پادگان در مولینگار بازدید می کرد، به خبرنگاری که این رویداد را پوشش می داد، گفت که رئیس جمهور به خاطر ارسال این لایحه به دیوان عالی کشور «مایه ننگ و رسوایی» است. پس از آن ادعاهای مداومی مطرح شد مبنی بر اینکه عصبانیت دونگان رکیک تر از نسخه منتشر شده بوده است، مثلاً «بی آبروی لعنتی» یا «مزخرفات وحشتناک» اما گزارشگر، دان لاوری، نقل قول اصلی خود از وزیر را تأیید کرد. اسناد خصوصی او دالای نشان می دهد که او معتقد بود رابطه بین رئیس جمهور (به عنوان فرمانده کل نیروهای دفاعی) و وزیر دفاع به دلیل اظهارات وزیر در مقابل رئیس ستاد ارتش و سایر افسران عالی رتبه «به طور برگشت ناپذیری قطع شده است». دونگان استعفای خود را ارائه داد، اما لیام کاسگریو، نخست وزیر وقت، از پذیرش آن خودداری کرد. این آخری
ن ضربه برای او دالای بود، که معتقد بود کاسگریو علاوه بر این، به تعهد قانونی خود مبنی بر ارائه گزارش منظم به رئیس جمهور در مورد امور کشور عمل نکرده است. او در ۲۲ اکتبر ۱۹۷۶ از ریاست جمهوری استعفا داد، «تا از شأن و استقلال ریاست جمهوری به عنوان یک نهاد» و پاتریک هیلری به عنوان رئیس جمهور ایرلند جانشین او شد. مرگ. دالای در سال ۱۹۷۸ بر اثر حمله قلبی درگذشت. او در اسنیم، شهرستان کری به خاک سپرده شده است.
الکس مونته کنسانی به ؛ زادهٔ ) مدل، اینفلوئنسر و کمدین آمریکایی است. وی کار مدلینگ را از سال ۲۰۱۵ آغاز نمود و در آن زمان با ۱۲ سال سن، به جوان ترین مدل تراجنسیتی جهان تبدیل شد. پس از امضای قرارداد با آی ام جی مادلز در سال ۲۰۱۹، کنسانی در سال ۲۰۲۰ و در جریان دنیاگیری کووید-۱۹ شروع به فعالیت در تیک تاک کرد و به خاطر ویدئوهای کمدی اش در فضای آنلاین محبوب شد و تا سال ۲۰۲۴ بیش از سه میلیون دنبال کننده به دست آورد.
یوری ویکتورویچ اوشاکوف (به به ; ) سیاستمدار و دیپلمات اهل روسیه است که از سال ۲۰۱۲ به عنوان دستیار رئیس جمهور روسیه در امور سیاست خارجی خدمت کرده است. وی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸، سفیر روسیه در ایالات متحده آمریکا بوده و برندهٔ جوایزی همچون نشان الکساندر نوسکی، نشان دوستی و نشان افتخار فدراسیون روسیه می باشد. اوایل کار. اوشاکوف فارغ التحصیل پژوهشکده دولتی روابط بین المللی مسکو (MGIMO) است و در سال ۱۹۷۰ وارد وزارت امور خارجه شوروی شد. در همان سال به سفارت شوروی در کپنهاگ اعزام شد. پس از بازگشت به مسکو، در بخش کشورهای اسکاندیناوی، در دبیرخانه عمومی مشغول به کار شد. او دوره های آموزشی پیشرفته را در آکادمی دیپلماتیک به پایان رساند و از پایان نامه دکترای علوم خود در مورد سیاست خارجی کشورهای شمال اروپا دفاع کرد. وی از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲، مشاور و سفیر اتحاد جماهیر شوروی و سپس روسیه در دانمارک بود. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، ریاست دپارتمان همکاری اروپایی وزارت امور خارجه روسیه را بر عهده داشت و از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸، سفیر روسیه در سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) بود. از ژانویه ۱۹۹۸ تا مارس ۱۹۹۹ نیز، معاون وزیر امور خارجه در امور
همکاری با سازمان ملل متحد ، مسائل حقوقی و بشردوستانه بوده است. وی در دسامبر ۱۹۹۸ به عنوان سفیر روسیه در ایالات متحده و ناظر دائم در سازمان کشورهای آمریکایی منصوب شد. او تا زمان جایگزینی اش در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۰۸ با سرگئی کیسلیاک این مقام را بر عهده داشت. اوشاکوف از ژوئن ۲۰۰۸ تا مه ۲۰۱۲، معاون رئیس ستاد دولت روسیه بود و از مه ۲۰۱۲ نیز دستیار رئیس جمهور روسیه و مسئول امور بین الملل در اداره ریاست جمهوری روسیه بوده است. وی در ژوئن ۲۰۱۹ گفت که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و شی جین پینگ رئیس جمهور چین، اعلامیه جدیدی را در مورد «مشارکت جهانی و همکاری استراتژیک خود که وارد دوران جدیدی می شوند» امضا خواهند کرد و گفت که «مواضع روسیه و چین در اکثر مسائل بین المللی بسیار نزدیک یا کاملاً منطبق است.» او در فوریه ۲۰۲۲ هشدارهای ایالات متحده مبنی بر اینکه روسیه قصد حمله به اوکراین را دارد، رد کرد و گفت: «ما نمی فهمیم که چرا آنها اطلاعات نادرستی درباره نیات روسیه منتشر می کنند.» در ژوئیه ۲۰۲۳ به رسانه های روسی گفت که ۴۹ کشور از ۵۴ کشور آفریقایی، مشارکت هیئت های خود را در اجلاس روسیه-آفریقا در سال ۲۰۲۳ در سن پترزبورگ تأیید ک
رده اند. زندگی شخصی. خانواده اوشاکوف شامل او، همسرش و یک دخترش می شود. طبق اظهارنامه درآمد، اوشاکوف در سال ۲۰۱۸، ۸,۷۳۶,۰۴۳ روبل درآمد داشته است. در سال ۲۰۲۲، تحقیقات نشریه "متلا" نشان داد که خانواده اوشاکوف صاحب املاک و مستغلاتی به ارزش بیش از ۷۰۰ میلیون روبل هستند. علاوه بر این، یوری اوشاکوف به زبان های انگلیسی و دانمارکی مسلط است.
تانجا تلروو کارپلا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار سابق فنلاندی و دارنده عنوان ملکه زیبایی است که در سال ۱۹۹۱ به عنوان دختر شایسته فنلاند معرفی شد. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ عضو مجلس فنلاند بود. و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ به عنوان وزیر فرهنگ در دولت فنلاند خدمت کرد. زندگی و حرفه. کارپلا در سالو فنلاند متولد شد. او به عنوان ملکه زیبایی، عنوان دختر شایسته فنلاند را به خود اختصاص داد و نماینده کشورش در مسابقات دختر شایسته جهان در سال ۱۹۹۱ بود. پیش از فعالیت سیاسی، او به عنوان مدل لباس و لباس زیر زنانه نیز مشهور بود. کارپلا در سال ۱۹۹۹ از حوزه انتخابیه اوسیما به نمایندگی از حزب مرکز به مجلس فنلاند انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان وزیر فرهنگ در کابینه نخست وزیر آنلی یاتینماکی منصوب شد. پس از استعفای یاتینماکی، کارپلا در همان سمت در زمان نخست وزیری ماتی وانهانن به خدمت ادامه داد. وی در دسامبر ۲۰۰۵ به دلیل پیشنهاد نصب نرم افزار مسدودکننده ترافیک اینترنت در مدارس و کتابخانه ها، جایزه برادر بزرگ را از سازمان حقوق مدنی آنلاین فنلاندی EFFI دریافت کرد. او همچنین از حامیان اصلاحیه قانون حق چاپ و قانون مجازات فنلاند بود که به دلیل پذیرش آن
چه بسیاری آن را الحاقی بسیار بحث برانگیز به قانون فنلاند می دانند، به "لکس کارپلا" ملقب شد. در مارس ۲۰۱۰ اعلام کرد که پس از انتخابات مجلس در سال ۲۰۱۱، دیگر به دنبال حرفه سیاسی نیست.
افروز با نام کامل افروز رشیدنژاد بازیگر فیلم های تبلیغاتی، سینما و تلویزیون ایران در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی است. افروز با فیلم "در" "آخرین لحظه" (۱۳۵۴) به دنیای سینما وارد شد و در رسانه های آن زمان به «ماریا اشنایدر سینمای ایران» لقب گرفت. وی در مصاحبه ای با مجلهٔ "جوانان امروز" اعلام کرد که تصمیم گرفته است از ایفای نقش های دارای صحنه های عاطفی و جنسی کناره گیری کند و حتی از پوشیدن دامن کوتاه نیز در فیلم ها خودداری خواهد کرد. این تصمیم پس از تجربهٔ او در فیلم "در" "آخرین لحظه" گرفته شد؛ فیلمی که در آن صحنه ای مشابه فیلم مشهور "آخرین تانگو در پاریس" (۱۹۷۲) وجود داشت، اما در نهایت توسط سانسور حذف شد.
طوطی گلی شرقی ("Platycercus eximius") یک طوطی بومی و بوم زاد جنوب شرقی استرالیا است. این پرنده ابتدا در قفس به نیوزیلند معرفی شد، سپس هم عمداً رها شد و هم به طور تصادفی به طبیعت گریخت و از آغاز سدهٔ بیستم عمدتاً در جزیره شمالی (به ویژه در نیمه شمالی جزیره، تاراناکی، وایکاتو و دره هات) و در تپه های اطراف داندین در جزیره جنوبی یافت شده است.
ارتش اژه () یا ارتش چهارم ترکیه یکی از چهار تشکیلات اصلی نیروی زمینی ترکیه است. این ارتش تمام سواحل غربی شبه جزیره آناتولی را پوشش می دهد و ستاد مرکزی آن در ازمیر قرار دارد. این ارتش در دهه ۱۹۷۰ در پاسخ به تنش های سیاسی ترکیه با یونان (مناقشه جاری اژه و مشکل قبرس) سازماندهی شد. مأموریت اعلام شده ارتش اژه محافظت از قلمرو ترکیه در سواحل غربی آن است. این مأموریت علیه تهدیدی است که از مسلح شدن جزایر دریای اژه توسط یونان ناشی می شود. از سوی دیگر، یونان حضور ارتش اژه را تهدیدی برای جزایر خود می داند و قابلیت های تهاجمی قوی منتسب به ارتش اژه و همچنین موقعیت جغرافیایی در معرض دید و منزوی جزایر را که ۵ جزیره پرجمعیت آن چند صد کیلومتر از سرزمین اصلی یونان فاصله دارند، اما تنها ۲ تا ۳ کیلومتر از سرزمین ترکیه فاصله دارند، به عنوان دلایل نگرانی ذکر می کند. منابع یونانی به ویژه به نیروهای آبی-خاکی قوی که توسط ارتش اژه نگهداری می شوند، به عنوان شاخصی از ماهیت تهاجمی آن اشاره می کنند. ترکیه با بیان اینکه این ارتش علاوه بر ماهیت دفاعی، «اساساً یک ارتش آموزشی» است، به چنین نگرانی هایی پاسخ داده است.
جی پی تی ۵ () یک مدل زبانی بزرگ چندوجهی است که توسط اوپن ای آی توسعه یافته و در تاریخ ۷ اوت ۲۰۲۵ عرضه شد. این مدل، هوش مصنوعی خودمختار و پرچم دار سری مدل های ترنسفورمر تولیدگر از پیش آموزش دیده این شرکت است و به عنوان نسل پنجم از مدل های اصلی این مجموعه شناخته می شود. GPT-5 از طریق چت جی پی تی (هم برای کاربران رایگان و هم پولی) و همچنین از طریق واسط برنامه نویسی کاربردی در دسترس است. پیش زمینه و توسعه. در ۱۴ آوریل ۲۰۲۳، سم آلتمن، مدیر عامل اجرایی اوپن ای آی، اعلام کرد که این شرکت در آن زمان در حال آموزش GPT-5 نیست و بر توسعه GPT-4 تمرکز دارد. با این حال، در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۳، اوپن ای آی برای علامت تجاری "GPT-5" در ایالات متحده درخواست ثبت داد و در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، آلتمن تأیید کرد که این شرکت در حال کار بر روی توسعه GPT-5 است. در اواخر ژوئیه ۲۰۲۵، انتظار می رفت که اوپن ای آی این مدل را در اوایل اوت عرضه کند. در نهایت، در ۶ اوت ۲۰۲۵، اوپن ای آی با جایگزین کردن حرف "s" در کلمه "livestream" با عدد "5" (live5tream)، قصد خود را برای رونمایی از GPT-5 در رویداد آنلاین ۷ اوت اعلام کرد. قابلیت های جدید. به گفته سم آلتمن، GP
T-5 «به طور قابل توجهی بهتر» از نسخه های قبلی خود است و توانایی های «در سطح دکترا» را در طیف وسیعی از وظایف ارائه می دهد. او این مدل را «گامی مهم در مسیر رسیدن به هوش جامع مصنوعی» توصیف کرد. طبق اعلام اوپن ای آی، بهبودهای GPT-5 نسبت به مدل های قبلی شامل زمان پاسخ دهی سریع تر، مهارت های بهتر در برنامه نویسی و نوشتن، پاسخ های دقیق تر به سؤالات مربوط به سلامتی و سطح پایین تر توهم (هوش مصنوعی) است. GPT-5 همچنین آموزش دیده است تا به پرسش های بالقوه مضر، به جای امتناع کامل از پاسخ دهی، پاسخ های ایمن و سطح بالا ارائه دهد، رویکردی که اوپن ای آی آن را «تکمیل های ایمن» (Safe Completions) می نامد. علاوه بر این، این مدل برای ارائه پاسخ های انتقادی تر و «کمتر موافق» نسبت به نسخه های پیشین آموزش دیده است. حالت های دسترسی و ویژگی های دیگر. اگرچه GPT-5 برای همه کاربران رایگان است، اما کاربران پلاس و پرو به ترتیب محدودیت های استفاده بیشتری و دسترسی نامحدود به GPT-5 (و دسترسی محدود به GPT-5 Pro) دارند. با معرفی GPT-5، "حالت صوتی پیشرفته" در چت جی پی تی با "صدای ChatGPT" جایگزین شده است که امکان مکالمات طبیعی تر را فراهم می کند
. علاوه بر این، اوپن ای آی یک حالت جدید به نام "حالت عامل" (Agent mode) را نیز اضافه کرده است. در این حالت، GPT-5 دسکتاپ مجازی خود را راه اندازی کرده، از مرورگر خود برای جستجوی اطلاعات در مورد وظیفه استفاده می کند و در نهایت خلاصه ای با نتایج استخراج شده از منابع مناسب ارائه می دهد.
برادر کوچک یک فیلم کمدی، درام آمریکایی آماده اکران به کارگردانی مت اسپایسر با بازی جان سینا، اریک آندره و میشل موناهن است. خلاصه داستان. زندگی منظم یک مشاور املاک توسط برادر کوچکتر و عجیب و غریبش مختل می شود. ساخت. تصویربرداری اصلی در ژوئیه ۲۰۲۵ در نیوجرسی آغاز شد.
الیسیونیسم یک دیدگاه فلسفی است که شامل نظریه های اجتماعی مختلف می شود. نظریه های الیسیونیست متنوع هستند؛ با این حال، آنها در پایبندی به فلسفه پویشی و همچنین فرضشان مبنی بر اینکه اجتماعی و فرد را نمی توان از هم جدا کرد، متحد هستند. اصطلاح «الیسیونیسم» توسط مارگارت آرچر (۲۰ ژانویه ۱۹۴۳-۲۱ می ۲۰۲۳) جامعه شناس بریتانیایی در سال ۱۹۹۵ در کتاب «نظریه اجتماعی واقع گرا: رویکرد ریخت شناسی» ابداع شد. الیسیونیسم اغلب با کل نگرگرایی، اتم گرایی و emergentism در تضاد است.
پروسِراتوسوروس (Proceratosaurus) یک سرده از دایناسورهای ددپا بود که در دوره ژوراسیک میانی در منطقه ای که اکنون انگلستان است زندگی می کرد. نمونه تیپ و تنها فسیل شناخته شده از این دایناسور شامل یک جمجمه تقریباً کامل به همراه فک پایین و استخوان هویید است که در نزدیکی شهر مینچینهمپتون در شهرستان گلاسترشر کشف شده است. این دایناسور در ابتدا در سال ۱۹۱۰ به عنوان گونه ای از مگالوسور (Megalosaurus bradleyi) توصیف شد، اما در سال ۱۹۲۶ به سرده ای مستقل با نام "پروسِراتوسوروس" منتقل شد. نام این سرده به دلیل تصور اشتباه دربارهٔ نزدیکی آن به سردهٔ سراتوسور انتخاب شد، زیرا تاج ناقص جمجمهٔ پروسِراتوسوروس شباهتی به شاخ بینی سراتوسور داشت، که بعدها مشخص شد این شباهت سطحی و نادرست بوده است. پروسِراتوسوروس دایناسوری کوچک تا متوسط الجثه بود. جمجمهٔ این دایناسور در حالت حفظ شده ۲۶٫۹ سانتی متر (۱۰٫۶ اینچ) طول دارد و طول کلی بدن آن حدود ۳ متر (۱۰ فوت) تخمین زده می شود. جمجمهٔ پروسِراتوسوروس دارای ویژگی های متمایزی است، از جمله تاج جمجمه ای که از محل اتصال استخوان های پیش فکی (premaxilla) و بینی (nasal) آغاز می شود. دندان های این داین
اسور ناهمگون (heterodont) بودند؛ به طوری که در جلوی فک بالایی دندان هایی به شکل D وجود داشت و در کناره های فک، دندان هایی صاف و دندانه دار دیده می شد. پروسِراتوسوروس به عنوان یک کولوروسور (Coelurosaur) شناخته می شود و به طور خاص عضو خانوادهٔ پروسِراتوسوریده (Proceratosauridae) است. این دایناسور از نخستین اعضای شناخته شدهٔ دو گروه کولوروسوریا و تیرانوسوروییدا (Tyrannosauroidea) به شمار می رود—گروهی که شامل تیرانوسوریدها از جمله تیرانوسوروس معروف می شود. تاج جمجمهٔ کامل پروسِراتوسوروس احتمالاً بزرگ تر از تاج سِراتوسوروس بوده و شباهت بیشتری به تاج خویشاوند نزدیکش، گوانلانگ (Guanlong)، داشته است. پروسِراتوسوروس احتمالاً گوشت خوار بوده و رژیم غذایی اش شامل شکارهای نسبتاً کوچک می شده است. تاج جمجمه ای این دایناسور احتمالاً کاربردی نمایشی داشته—برای جلب توجه یا ارتباط اجتماعی. این دایناسور از سازند های سنگی گروه اولیت بزرگ (Great Oolite Group) در انگلستان شناخته شده است و فسیل آن احتمالاً از سازند سنگ آهک سفید (White Limestone Formation) یا سازند ماربل جنگلی (Forest Marble Formation) به دست آمده است. در دوره ی باتون
ین (Bathonian) که پروسِراتوسوروس در آن زندگی می کرد، بریتانیا به همراه سایر بخش های اروپای غربی، یک مجمع الجزایر نیمه گرمسیری را تشکیل می داد. جنوب بریتانیا در آن زمان دارای آب وهوایی فصلی و خشک بود. از دیگر دایناسورهای شناخته شده ی بریتانیا در دوره ی باتونی می توان به موارد زیر اشاره کرد: - مگالوسوروس باکلندی (Megalosaurus bucklandii): یک تروپود بزرگ و شکارچی - سِتیوسوروس (Cetiosaurus): یک ساروپود بزرگ گیاه خوار - استگوسورها، آنکیلوسورها و هتِرودونتوسوریدها: گونه هایی نامشخص از این گروه ها نیز در آن زمان حضور داشتند این ترکیب زیستی نشان دهنده ی تنوع قابل توجه دایناسورها در بریتانیای ژوراسیک میانی است.
جنبش های فرهنگی در آسیای مرکزی در قرن بیستم تحت تأثیر تحولات سیاسی، اجتماعی و ایدئولوژیک گسترده ای قرار گرفتند. این دوره با تغییرات عمیق در ساختارهای فرهنگی، هویتی و هنری کشورهای منطقه همراه بود. جنبش ها. جنبش «هجوم» (Hujum) و اصلاحات اجتماعی شوروی. در دهه ۱۹۲۰، حکومت شوروی کمپین «هجوم (آسیای میانه)» را برای مقابله با نابرابری های جنسیتی در جمهوری های مسلمان آسیای مرکزی آغاز کرد. این کمپین با هدف حذف حجاب، افزایش سواد زنان و مشارکت آن ها در زندگی عمومی اجرا شد. اگرچه این اقدامات در ابتدا با مقاومت فرهنگی مواجه شدند، اما در نهایت منجر به افزایش نرخ سواد و کاهش برخی از سنت های محدودکننده زنان شدند. احیای موسیقی سنتی: شش مقام (Shashmaqam). «شش مقام» یکی از سبک های موسیقی کلاسیک در تاجیکستان و ازبکستان است که ریشه در شهر بخارا دارد. این موسیقی با اشعار عرفانی و سازهای سنتی اجرا می شود و در دوران شوروی به عنوان نمادی از هویت فرهنگی منطقه حفظ شد. جنبش های هنری معاصر. «پانک شرق گرایی» (Punk Orientalism). در سال های اخیر، هنرمندان آسیای مرکزی با استفاده از هنر معاصر به نقد ساختارهای قدرت و بازنگری در هویت پساشوروی پر
داخته اند. نمایشگاه «پانک شرق گرایی» نمونه ای از این تلاش هاست که با ترکیب مفاهیم «پانک» و «شرق گرایی»، به بررسی مقاومت در برابر اقتدارگرایی و بازتعریف هویت فرهنگی می پردازد. احیای تنگری گرایی (Tengrism) در قرقیزستان. در قرقیزستان، برخی از سیاستمداران و روشنفکران به احیای تنگری گرایی، دین باستانی ترک ها و مغول ها، پرداخته اند. این حرکت به عنوان تلاشی برای بازسازی هویت ملی و فاصله گیری از میراث شوروی تلقی می شود. نقش «روحنامه» در ترکمنستان. در دهه ۱۹۹۰، صفرمراد نیازوف، رئیس جمهور ترکمنستان، کتاب «روحنامه» را به عنوان راهنمای معنوی و فرهنگی ملت ترکمن معرفی کرد. این کتاب به عنوان بخشی از سیاست های ملی گرایانه و تقویت هویت ملی در دوران پساشوروی مورد استفاده قرار گرفت. جنبش های هنری در قزاقستان. در قزاقستان، هنرمندان با استفاده از هنرهای تجسمی و مفهومی به بازتاب مسائل اجتماعی و فرهنگی پرداخته اند. آثار آن ها ترکیبی از نمادهای سنتی و مفاهیم مدرن است که به بررسی هویت ملی و تحولات اجتماعی می پردازد.
"برای دیگر کاربردها تیسا (ابهام زدایی) را ببینید." حزب احترام و آزادی () که معمولاً به عنوان حزب تیسا () شناخته می شود، یک حزب سیاسی پوپولیست در مجارستان است که در سال ۲۰۲۰ تأسیس شد. این حزب با پیوستن پتر مادیار، عضو سابق حزب فیدس، به سرعت به شهرت رسید. در ۹ ژوئن ۲۰۲۴، این حزب ۷ کرسی در پارلمان اروپا به دست آورد. تاریخچه. تشکیل و نام. این حزب در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰ توسط آتیلا سابو و بولدیژار دئاک تأسیس شد و قصد داشت در انتخابات آتی سال ۲۰۲۲ شرکت کند. این حزب بودجه دولتی را رد کرد و در عوض به کمک های مالی و ثروت شخصی اعضای خود تکیه کرد. در حالی که ۲۲۲۰۰۰ فورینت جمع آوری کرد، حزب نتوانست در انتخابات آن سال شرکت کند. نام "تیسا" از ترکیب حروف اول احترام () و آزادی () ساخته شده است که نام دومین رودخانه بزرگ مجارستان را تشکیل می دهد. این نام به عنوان یک موتیف در مبارزات انتخاباتی حزب استفاده می شود و رهبر فعلی حزب، مادیار، اغلب به آن اشاره می کند؛ شعار محبوب او در تجمعاتش «سیل تیسا در راه است!» بوده است. حضور پتر مادیار. این حزب تا سال ۲۰۲۴ نسبتاً غیرفعال ماند. پتر مادیار، سیاستمدار سابق فیدس و همسر سابق وزیر دادگستری سا
بق، یودیت وارگا، پس از یک رسوایی که در آن رئیس جمهور وقت کاتالین نواک مردی را که سعی در لاپوشانی جنایات کودک آزاری داشت، عفو کرد، وارد صحنه سیاسی شد. وارگا، به عنوان وزیر دادگستری، نیز مجبور به امضای عفونامه ها شد و بنابراین در این رسوایی همدست بود. مادیار اولین اعتراض خود را در ۱۵ مارس، سالگرد آغاز انقلاب مجارستان در سال ۱۸۴۸، سازماندهی کرد. رویدادهایی نیز توسط دولت و احزاب مخالف سنتی برگزار شد، اما تظاهرات او بیشترین جمعیت را به خود جلب کرد. پس از این، مادیار با انتشار فایل صوتی مربوط به پرونده فساد شادل-فولنر که شامل دو مقام ارشد بود، رسوایی دیگری برای دولت ایجاد کرد. در این فایل صوتی، همسر سابقش-وزیر دادگستری وقت-اعتراف کرد که اسناد مربوط به محاکمه به دستور دولت تغییر داده شده است. هنگامی که او این اطلاعات را به هیئت منصفه ارائه می داد، جمعیتی حدود هزار نفر در بیرون تجمع کردند و خواستار استعفای دولت شدند. در مارس ۲۰۲۴، مادیار اعلام کرد که مایل است در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۲۴ شرکت کند. با این حال، به دلیل مهلت های انتخاباتی و فرآیندهای ثبت نام، او نتوانست حزب خود را تشکیل دهد. قبل از اعلام اینکه
مادیار به کدام حزب خواهد پیوست، نظرسنجی هایی مانند مؤسسه نزوپونت () که همسو با دولت و حزب فیدس است، پیشنهاد کردند که یک لیست به رهبری مادیار می تواند چندین کرسی و ۱۳ درصد آرا را به دست آورد. در نهایت، در ماه آوریل اعلام شد که مادیار به تیسا خواهد پیوست. او به عنوان یکی از معاونان حزب و همچنین نامزد اصلی در لیست پارلمان اتحادیه اروپا از تیسا انتخاب شد. این حزب با تقریباً ۳۰ درصد آرا و ۷ کرسی در جایگاه دوم قرار گرفت. این عملکرد توسط رسانه ها به عنوان چالشی برای حزب حاکم فیدس به رهبری ویکتور اوربان توصیف شد. مادیار در ابتدا کرسی خود را تصاحب نکرد و گفته بود که در طول مبارزات انتخاباتی نیز این کار را نخواهد کرد. او تصمیم گرفت این موضوع را در وب سایت حزب به رأی بگذارد: بیش از ۷۵ درصد به نفع کسب کرسی توسط او رأی دادند و به این ترتیب او یکی از ۷ نماینده تیسا در پارلمان اروپا شد. در ژوئیه ۲۰۲۴، مادیار رهبری حزب را از آتیلا سابو، بنیان گذار حزب، به عهده گرفت و عنوان «رئیس افتخاری» به سابو داده شد. حمایت مردمی. پس از نتایج پارلمان اروپا، تیسا شروع به ایجاد عضویت و پایگاه محلی کرد، زیرا این حزب قبل از مشارکت مادیار موفق