Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بودن با بینش مارتین هایدگر در مورد ماهیت خاص معنای «بودن» در جهان مرتبط است. نظریه پردازی هایدگر در مورد ماهیت بنیادی هستی بر ایده آل های هستی شناختی مبتنی است که از سنت های مکتب افلاطونی برخاسته است. در این دیدگاه، ذهن یا تجربه انسان بودن به موجودی منفرد اشاره نمی کند. در عوض، ذهن به مجموعه ای از رویدادها، اتفاقات زندگی و یا اشیاء مادی که یک فرد تجربه می کند اشاره دارد. بنابراین، هستی شناسی با تجربه بودن در جهان در ارتباط است. علاوه بر این، علاقه به هستی شناسی با درک گسترده تری از هستی، واقعیت، صیرورت، و چگونگی ارتباط این مفاهیم با مقوله های گسترده موجودیت ها همراه است. در انسان شناسی. در حوزه انسان شناسی، ایده های هستی شناختی برای اولین بار در حدود دهه ۱۹۹۰ شروع به ظهور کردند. با این حال، اولین تأثیر درک هستی شناختی در انسان شناسی در آثار روی واگنر، مرلین استراترن و ادواردو ویویروس د کاسترو پدیدار شد. به دنبال این تأملات اولیه، چرخش هستی شناختی انسان شناسی بریتانیا را فرا گرفت. از آن زمان، انسان شناسان آمریکای شمالی شروع به در نظر گرفتن این امر کردند که چگونه هستی شناسی می تواند در تحقیقات قوم نگاری مفید ب
اشد. کاربرد چارچوب های هستی شناسی پس از سال ۲۰۱۰ محبوبیت پیدا کرد و در نشست سالانه انجمن مردم شناسی آمریکا در شیکاگو در سال ۲۰۱۳، جایی که در آن چندین جلسه بر موضوع هستی شناسی متمرکز شد، در سطح کشوری مورد توجه مردم شناسان قرار گرفت. پس از کنفرانس، یکی از قدیمی ترین و برجسته ترین وبلاگ های انسان شناسی به نام «"سَوِیج مایندز"» (به انگلیسی: Savage Minds)، هستی شناسی را «چیز بزرگ بعدی» در نظریه انسان شناسی اعلام کرد. این علاقه فزاینده به هستی شناسی بذر تعدادی مقاله را افشاند که سودمندی مقدمات هستی شناسی را در تحقیقات انسان شناسی برجسته کردند. مفهوم هستی شناسی و آنچه که افراد از هستی شناسی منظور دارند متنوع است؛ بنابراین، ردیابی چرخش هستی شناختی در انسان شناسی با دشواری همراه است. با این حال، اگر هستی شناسی به مطالعه واقعیت اشاره دارد، بنابراین انسان شناسی هستی شناختی عناصر نظری و روش شناختی انسان شناسی را برای مطالعه بودن یا هستی به هم می آمیزد. قوم نگاریها پرکاربردترین روش در تحقیقات مردم شناسی هستند. در حالی که در معنای نظری، انسان شناسی کمک زیادی به مفهوم فرهنگ کرده است. این دو عنصر در انسان شناسی مفاهیم فلسفی
هستی شناسی را گسترش داده اند، به طوری که انسان شناسی هستی شناختی صرفاً درباره جهان نیست؛ بلکه در مورد تجربه انسان بودن در جهان است. علاوه بر این، انسان شناسی هستی شناختی به صراحت به چگونگی ارتباط و تعامل انسان ها با انبوهی از بازیگران غیرانسانی می پردازد. به عنوان مثال، دونا هاراوی به عنوان یک زیست شناس آموزش دیده که به انسان شناسی روی آورده است، اصرار دارد که موجودات دیگر، اعم از انسان و غیرانسان، را در گزارش های خود از زندگی با حیوانات خانگی لحاظ کند. در نهایت، انسان شناسی هستی شناختی ادعا نمی کند که افراد یا جوامع در جهان هایی مجزا زندگی می کنند و یا ابنکه فرد با عبور از یک محیط متفاوت، ناگهان در واقعیتی متفاوت قرار می گیرد. در عوض، انسان شناسان هستی شناختی ادعا می کنند که ما باید به تفاوت یا تغییر اجازه دهیم تا درک ما را از خود مقوله های طبیعت و فرهنگ به چالش بکشند. چرخش های دیگر در انسان شناسی. انسان شناسی به عنوان یک رشته، چرخش های متعددی را در تاریخ خود تجربه کرده است، که از آن جمله می توان به چرخش زبانی، چرخش بازتابی، چرخش زمانی، چرخش عاطفی، چرخش ادبی و چرخش پساانسانی اشاره کرد. چرخش هستی شناختی تفاوت
ها را در پدیده های فرهنگی نشان می دهد، اما این تفاوت ها به عنوان تفسیرهای متفاوت از یک جهان طبیعی و منفرد نشان داده نمی شوند، بلکه چرخش هستی شناختی در انسان شناسی نشان می دهد که واقعیت های متناوب و روش های دیگری از بودن هستند که در کنار واقعیت ما وجود دارند. طرفداران این جنبش ادعا می کنند که این شیوه چارچوب بندی تفاوت های فرهنگی اولین تلاشی است که انسان شناسان برای «جدی» گرفتن یا «بامعنی» فرض کردن باورهای طرفهای مقابل خود انجام داده اند. منتقدان چرخش هستی شناختی استدلال می کنند که ادعاهای مربوط به جهان های مختلف به سمت ذات باوری گرایش دارند. هستی شناسی سیاسی یکی دیگر از پیشرفت های نظری مرتبط با چرخش هستی شناختی است. چرخش محدود به سمت هستی شناسی. آثار نویسندگان فرانسوی فیلیپ دسکولا و برونو لاتور و نویسنده برزیلی ادواردو ویویروس د کاسترو به سمت آن چیزی گرایش پیدا کرده اند که «یک چرخش هستی شناختی محدود» نامیده می شود. این چرخش هستی شناختی محدود بیشتر در انسان شناسی آمریکای شمالی دغدغه و کنجکاوی برانگیخته شده است. فراسوی طبیعتِ دسکولا. فیلیپ دسکولا در کار خود در میان آچوارهای آمازونیایی پیشنهاد کرد که مقوله طبیع
ت یک امر انسانی جهان شمول نیست و بنابراین، نباید آن را یک خط تحقیق انسان شناختی در نظر گرفت. دسکولا استدلال می کند که حوزه «طبیعت» از مفاهیم مدرن و غربی بیرون آمده است که قصد دارند «طبیعت» را از نظر هستی شناختی واقعی فرض کنند. در عوض، دسکولا ادعا می کند که «تمدن های دیگر راه های متفاوتی را برای تشخیص کیفیت ها در میان موجودات ابداع کرده اند، که به شکل های دیگری از سازمان دهی پیوستگی و ناپیوستگی بین انسان ها و غیرانسان ها، تجمیع موجودات در گروه ها، و تعیین اینکه چه کسی یا چه چیزی قادر به عاملیت و دانش است منجر می شود.» این بدان معناست که دسکولا آنیمیسم را نه به عنوان نوعی باور اشتباه، بلکه به عنوان بسط رابطه ای بودن اجتماعی با بازیگران غیرانسانی در نظر می گیرد. در این معنا، دسکولا از هستی شناسی به عنوان یک ابزار تحلیلی ابتدایی برای کاوش در این امر استفاده می کند که چگونه جهان ها به شیوه ای برساخته می شوند که با روشی که انسان شناسان عموماً درباره جهان بینیها بحث می کنند، متمایز است. دسکولا پیشنهاد می کند که انسان شناسی می تواند از چارچوب های هستی شناختی استفاده کند تا به بهترین نحو چگونگی تشکیل جهان ها را توضیح
دهد. منظرگرایی ویویروس د کاسترو. ادواردو ویویروس د کاسترو در سنتز خود از ادبیات قوم نگارانه آمازون از چارچوب منظرگرایی بهره گیری می کند. بحث او درباره درک آمازونی به این نکته توجه می کند که چگونه دیدگاه های انسان و غیرانسان به لحاظ ذاتی از یکدیگر متفاوت نیستند. تأملات ویویروس د کاسترو در مورد منظرگرایی او را به این نتیجه می رساند که ما با منظری روبرو هستیم که اساساً با منظرهایی که تفکر آکادمیک غربی آگاهی خود را از آن میگیرد، متفاوت است. رهیافت ویویروس د کاسترو ذاتاً رویکردی هستی شناختی دارد که «به او این امکان را می دهد تا به وضوح راه هایی را ببیند که انسان شناسی از طریق آن بر شکاف طبیعت/فرهنگ استوار شده که طبیعت را به عنوان نوعی زمینه جهانی، واحد و موجود، و فرهنگ را به عنوان شکل بی نهایت متغیری از بازنمایی طبیعت مطرح می کند.» شیوه های وجودی لاتور. برونو لاتور استدلال می کند که محققان نباید موجودیتها را به جهان «اجتماعی» و جهان «طبیعی» دسته بندی کنند. لاتور استدلال می کند که دانشمندان علوم اجتماعی به جای اینکه از پیش تعیین کنند که چه چیزهایی به عنوان بخشی از جامعه و چه چیزهایی به عنوان بخشی از طبیعت تلقی می ش
وند، باید این مقولات را به عنوان مذاکرات پیچیده ای بین مردم و دنیای آنها در نظر بگیرند. این مقاومت در برابر تقسیم بین امر اجتماعی و طبیعی جزء لاینفک انسان شناسی هستی شناسانه است. پذیرفته شدگی. هایدی گایسمار، یکی از منتقدان انسان شناسی هستی شناختی، مدعی است که ارائه دیگران نه به عنوان افراد و گروه هایی دارای فرهنگ های متفاوت، بلکه با داشتن جهان های متفاوت، تنها نوعی بدیع از ذات گرایی است. علاوه بر این، بسیاری از منتقدان انسان شناسی هستی شناختی نشان داده اند که این چارچوب آن قدر که ادعا می کند، تفاوت را جدی نمی گیرد. به طور مشخص، پیر شاربونیر، گیلداس سالمون و پیتر اسکافیش به این واقعیت توجه کرده اند که بسیاری از انسان شناسان هستی شناختی، به نتیجه گیری های مشابهی با انسان شناسانی که از چارچوب های هستی شناختی استفاده نمی کنند، دست زده اند، و این در حالیست که از بسیاری از همان مبانی نظری نیز در استدلال های خود استفاده می کنند. با این حال هستی شناسان در پاسخ گفته اند که بسیاری از این انتقادات صرفاً تلاش هایی برای بازتولید وضع موجود هستند. در پاسخ به روی آوردن به هستی شناسی، مناظره «گروهی برای بحث در نظریه انسان شنا
سی» در ۹ فوریه ۲۰۰۸ در منچستر با موضوع «هستی شناسی فقط واژه دیگری برای فرهنگ است» برگزار شد. مایکل کریترز (از دانشگاه دورهام)، متی کاندیا (از کمبریج)، کارن سایکس (از منچستر) و مارتین هولبراد (از دانشگاه کالج لندن) برای این پیشنهاد سخنرانی کردند. رأی نهایی - ۱۹ موافق، ۳۹ مخالف و ۶ ممتنع - منعکس کننده یک اجماع کلی مبنی بر این امر بود که بین فرهنگ و هستی شناسی، این هستی شناسی است که می تواند چیزی برای مشارکت کردن داشته باشد. مارشال سالینز در پیش گفتارِ «فراسوی طبیعت و فرهنگ»، این اجماع را در این ادعای خود تکرار می کند که هستی شناسی در خط سیر انسان شناختی کنونی تغییری اساسی - یا اگر بخواهید یک تغییر پارادایم - ارائه می دهد، که می تواند به وسیله آنچه که از جدولی سیاره ای از عناصر هستی شناختی و ترکیباتی که آنها تولید می کنند فراتر می رود، بر آشفتگی تحلیلی کنونی غلبه کند. ساهلینز از این امر که چگونه انسان شناسی، از طریق این تمرکز هستی شناختی، به کانون اصلی خود - حالت دیگری بودن - باز خواهد گشت تجلیل می کند.
ناکجاآباد همیشگی دومین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه پرداز دانمارکی مو می باشد که در ۱۹ اکتبر سال ۲۰۱۸ از سوی کلمبیا رکوردز منتشر گردید. ناکجاآباد همیشگی نخستین آلبوم کامل مو به دنبال "اساطیری برای دنبال نیست" (۲۰۱۴) می باشد و پس از "وقتی جوان بودم" (۲۰۱۷) منتشر شده است. این آلبوم پس از تک آهنگ های «نوستالژی»، «خورشید در چشمان ما» با دیپلو، «سقوط»، «دوست خیالی» و «تار» منتشر شد. مو در این آلبوم با خوانندگانی نظیر چارلی ایکس سی ایکس، وات سو نات، تو فیت و امپرس آو همکاری نموده است.
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده (۲۰۰۰) در فلوریدا در ۷ نوامبر ۲۰۰۰ به عنوان بخشی از انتخابات ریاست جمهوری سراسری برگزار شد. فلوریدا، که به طور سنتی یک ایالت چرخشی محسوب می شود، شاهد یک اختلاف بزرگ در بازشماری آرا بود که در مرکز توجهات قرار گرفت. نتیجهٔ قطعی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۰۰ به دلیل طولانی شدن روند بازشماری آرای ریاست جمهوری فلوریدا بیش از یک ماه بعد از روز انتخابات هنوز مشخص نشده بود. نتایج ایالتی در شب انتخابات نشان می داد که جورج دبلیو بوش فرماندار تگزاس و نامزد جمهوری خواهان ۲۴۶ الکترال به دست آورده و ال گور معاون ریاست جمهوری و نامزد دموکرات ها ۲۵۵ الکترال کسب کرده. گور طی چند روز بعدی نیومکزیکو (۵) و اورگن (۷) را نیز برد. اما تعداد الکترال های بالای فلوریدا (۲۵) به این معنی بود که صرف نظر از آن دو ایالت، این فلوریدا بود که نتیجهٔ نهایی را رقم می زد. پس از یک روند فشرده بازشماری و تصمیم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در مورد پروندهٔ "بوش علیه گور"، بوش تنها با اختلاف ۵۳۷ رای از مجموع تقریبی ۶ میلیون رای (۰٫۰۰۹٪) تمام آرای الکترال فلوریدا را به دست آورد و در نتیجه به رئیس ج
مهور منتخب بدل شد. این روند بسیار مناقشه برانگیز بود و منجر به صدور درخواست هایی جهت اصلاحات انتخاباتی در فلوریدا شد. بوش اولین جمهوری خواهی بود که بدون پیروزی در شهرستان پالم بیچ به کاخ سفید راه یافت. اگر گور در بازشماری آرا پیروز می شد، با مجموع ۲۹۲ رای الکترال برنده انتخابات می شد و بوش با ۲۴۶ رای الکترال شکست می خورد. بوش در شمارش نهایی رسمی فلوریدا با ۵۳۷ رای بیشتر پیروز شد که آن را بر اساس درصد، به کم اختلاف ترین پیروزی در تاریخ انتخابات آمریکا تبدیل کرد (اختلاف در نیومکزیکو ۳۶۶ رای بود، اما این ایالت جمعیت بسیار کمتری داشت بنابراین درصد اختلاف ۰٫۰۶۱٪ و بیشتر از فلوریدا بود). این نزدیکترین اختلاف پیروزی در یک ایالت در بین تمامی ایالات در کل تاریخ آمریکا بود که رکورد انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۸۷۶) در کارولینای جنوبی را شکست. تا انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰، این آخرین انتخاباتی است که در آن نامزد دموکرات در شهرستان پاسکو و شهرستان هرناندو پیروز شد. همچنین این اولین بار پس از فرانکلین دی. روزولت در سال ۱۹۴۴ بود که یک نامزد دموکرات برنده شهرستان اورنج می شد. این شهرستان، همراه با شهرستان چار
لز در مریلند، تنها دو موردی بودند که توسط گور نسبت به انتخابات قبلی برگردانده شدند. کارزار. در ابتدا، شانس زیادی برای جمهوری خواهان در فلوریدا درنظر گرفته می شد. فرماندار این ایالت جب بوش، محافظه کار سرسخت و برادر جورج دبلیو بوش بود. با این حال جمهوری خواهان منابع تبلیغاتی قابل توجهی را به این ایالت اختصاص دادند و نظرسنجی های بعدی نشان داد که جمهوری خواهان در این ایالت تا سپتامبر ۲۰۰۰ همچنان شانس پیروزی داشتند. اقبال دیرهنگام فلوریدا برای گور و معاون یهودی او جو لیبرمن ممکن است به جمعیت قابل توجه یهودیان در جنوب فلوریدا مرتبط باشد. رای دهندگان از ایالت های دموکرات در شمال شرقی نیز از دهه ۱۹۵۰ به فلوریدا مهاجرت کرده بودند. به صورت کلی رای دهندگان این ایالت به طور کلی با رشد جمعیت مهاجر آسیایی و هیسپانیک در حال متنوع تر شدن بودند. در همین حال، در جریان مناقشه الیان گونزالس، جانت رنو، دادستان کل رئیس جمهور بیل کلینتون، دستور داد این پناهندهٔ شش سالهٔ کوبایی به کشورش بازگردانده شود و به همین خاطر در میان جمعیت کوبایی-آمریکایی واکنش شدیدی علیه دموکرات ها شکل گرفت. پس از سال ۱۹۹۶، سهم دموکرات ها از آرای کوبایی-آمری
کایی ها به طرز چشمگیری کاهش یافت. در اواخر اکتبر، یک نظرسنجی نشان داد که گور با امتیاز ۴۴–۴۲–۴ در میان رای دهندگان ثبت نام شده (قطعی) و ۴۶–۴۲–۴ در میان رای دهندگان احتمالی پیشتاز بود، اما آن نظرسنجی دارای حاشیه خطای چهار درصد بود که این به معنای اختلاف نزدیک بود و همچنان پیروزی هر دو ممکن بود. در خود روز انتخابات، گستردگی درهم ریختگی حوزه های انتخاباتی به حدی بود که «در تعدادی از حوزه ها در شهرهای داخلی فلوریدا، محل های رای گیری به شدت با حضور پلیس محافظت می شد.» نتایج. فلوریدا دومین ایالت از ۵۰ ایالتی بود (پس از لوئیزیانا) که نتایج رسمی خود را به دولت فدرال گزارش کرد (در یک گواهی تأیید که به آرشیو ملی ارائه شد، به روشی که برای انتخابات ریاست جمهوری تعیین شده بود). بر پایه حوزه کنگره. بوش در ۱۳ منطقه از ۲۳ حوزه کنگره پیروز شد. گور ۱۰ حوزه را برد، از جمله ۳ حوزه ای که نماینده جمهوری خواه برای کنگره انتخاب کرده بودند. گزینندگان. از نظر فنی، رای دهندگان فلوریدا رای خود را برای انتخاب گزینندگان کالج الکترال به صندوق می اندازند. در سال ۲۰۰۰، فلوریدا به دلیل داشتن ۲۳ حوزه کنگره و ۲ سناتور، ۲۵ گزیننده را به خود اختص
اص داد. همه نامزدهایی که در برگه رای ظاهر می شوند یا واجد شرایط دریافت آرای کتبی هستند باید فهرستی از ۲۵ گزیننده را ارائه دهند که متعهد شده اند به نامزد خود و معاون او رای دهند. هرکسی دارای بیشترین آرا در ایالت باشد، تمام ۲۵ رأی الکترال را نیز به دست می آورد. سپس گزینندگان در مجمع به رئیس جمهور و معاون مد نظر رأی خواهند داد. اگرچه گزینندگان به نامزدهای ریاست و معاونت خود متعهد می شوند، اما در نهایت موظف به رأی دادن به آن ها نیستند. گزیننده ای که به شخصی غیر از آن که به او متعهد شده رأی بدهد، به عنوان یک گزیننده بی وفا شناخته می شود. گزینندگان هر ایالت و ناحیه کلمبیا در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۰ گرد هم آمدند تا رای خود را برای رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور به صندوق بیندازند. خود کالج انتخاباتی هرگز به عنوان یک نهاد تشکیل جلسه نمی دهد. در عوض، گزینندگان هر ایالت و ناحیه کلمبیا هر کدام در پایتخت خود جمع می شوند. افراد زیر اعضای هیئت الکترال از این ایالت بودند. همه به جورج دبلیو بوش و دیک چنی متعهد بودند و به آن ها نیز رای دادند: تحلیل و بررسی. زمینه. انصاف در انتخابات یکی از مشکلات اصلی فلوریدایی ها در دهه ۱۹۹۰ بود. برای م
ثال، انتخابات شهردار میامی در سال ۱۹۹۷ با رسوایی همراه بود. به گزارش "پالم بیچ پست"، «قانونگذاران ایالتی در سال ۱۹۹۸ و پس از ابطال انتخابات شهرداری میامی، تصمیم گرفتند که مجرمان و سایر افراد فاقد شرایط را از بین رأی دهندگان حذف کنند؛ در آن انتخابات مشخص شد که آرائی به نام متوفیان و مجرمان به صندوق انداخته شده.» این قانون دارای حمایت کافی از حق رای شهروندان نبود. به طور خاص، از تابستان ۱۹۹۹ تا بهار ۲۰۰۰، فهرست رای دهندگان فلوریدا با تعداد غیرعادی بالایی از مشکلات مواجه بود. «بالاترین مقامات ایالتی که مسئول تضمین کارایی، یکنواختی و انصاف در انتخابات هستند، به وظایف خود عمل نکردند.» کمیسیون حقوق مدنی ایالات متحده دریافت که «فقدان رهبری در حمایت از حق رأی [شهروندان] تا حد زیادی علت مجموعه گسترده ای از مشکلات در فلوریدا در طول انتخابات ۲۰۰۰ بود.» مایکل مور در کتاب خود به نام "مردان سفیدپوست احمق" ادعاهایی مبنی بر تلاش ها برای محروم کردن شهروندان سیاهپوست فلوریدا از رأی دادن مطرح کرد. در نتیجهٔ قرارداد ایالت با شرکت دی بی تی آنلاین، «۱۷۳۰۰۰ رای دهنده ثبت نام شده در فلوریدا برای همیشه از فهرست رای دهندگان پاک شدند»
و پس از اینکه یک ناظر انتخابات در شهرستان مدیسون از رای دادن منع شد، او و چند نفر دیگر «سعی کردند که دولت ایالتی را وادار کنند که مشکل را اصلاح کند، اما به درخواست آنان توجهی نشد.» بازشماری آرا. انتخابات فلوریدا پس از روز انتخابات به دقت مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به اختلاف کم در آرا اولیه، قانون انتخاباتی فلوریدا (۱۰۲٫۱۴۱) بازشماری ماشینی در سراسر ایالت را اجباری می نمود و این بازشماری یک روز پس از انتخابات آغاز شد. در ۱۰ نوامبر بازشماری در ۶۶ شهرستان فلوریدا با دستگاه انجام شد و برتری بوش را به ۳۲۷ رای کاهش داد. به گفته جفری توبین، تحلیلگر حقوقی، تحلیل های بعدی نشان داد که در مجموع ۱۸ شهرستان - که یک چهارم کل آرا در فلوریدا را به خود اختصاص می دهند - بازشماری ماشینی اجباری قانونی را انجام ندادند، اما «هیچ کس از کارزار گور هرگز این مسئله را به چالش نکشید». هنگامی که اختلاف کم رأی ها در انتخابات فلوریدا محرز شد، کمپین های بوش و گور هر دو خود را برای روند قانونی بعدی سازماندهی کردند. در ۹ نوامبر، کمپین بوش اعلام کرد که جیمز بیکر، وزیر امور خارجه سابق جرج اچ. دابلیو. بوش و راجر استون، مشاور سیاسی جمهوری خواه
را برای نظارت بر تیم حقوقی خود استخدام کرده و کمپین گور نیز وارن کریستوفر، وزیر خارجه سابق بیل کلینتون را به خدمت گرفت.
فرانسیس آرتور بِـینبریج (؛ – ) فیزیولوژیست اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی دانش آموختهٔ کالج ترینیتی، کمبریج بود و دکترای خود را در سال ۱۹۰۴ دریافت کرد. او از سال ۱۹۱۱ استاد فیزیولوژی دانشگاه دورام شد. شهرت بِـینبریج به خاطر اثبات افزایش ضربان قلب در اثر افزایش فشار در سمت وریدی قلب است که به دلیل کاهش اثر عصب واگ بر روی قلب است. «رفلکس بینبریج» به نام او نامگذاری شده است و اشاره به افزایش ضربان قلب به دلیل افزایش فشار دهلیز است. یافته های بینبریج در تضاد با «قانون ماره» بود، قانونی که می گفت افزایش فشار خون باعث کاهش ضربان قلب می شود. قانون ماره در سال ۱۸۶۱ توسط فیزیولوژیست فرانسوی اتین-ژول ماره (۱۸۳۰–۱۹۰۴) مطرح شده بود. بِـینبریج همچنین سهم مهمی در مطالعه و بررسی مکانیسم تشکیل لنف و همچنین در مورد خواص فیلتراسیون گلومرول ها در کلیه ها داشت. مشهورترین آثار تألیفی او «مبانی فیزیولوژی» (۱۹۱۴) و «فیزیولوژی فعالیت عضلانی» (۱۹۱۹) بودند. وی از سال ۱۹۱۹ همکار انجمن سلطنتی شد.
استراون جان استیرتون استیونسون (متولد ۴ آوریل ۱۹۴۸) در بالانترا، اسکاتلند بود، او از خانواده ای آمده است که دارای پیشینه روابط تاریخی، از جمله ارتباط با رابرت لوئیس استیونسون، نویسنده «جزیره گنج» است. او یک سیاستمدار اسکاتلندی است. استیونسون از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴ عضو محافظه کار پارلمان اروپا از اسکاتلند و رئیس و معاون کمیته شیلات بود و علاوه بر آن عضوی از اعضای اجرایی حزب محافظه کار اسکاتلند بود. او همچنین رئیس هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق و رئیس گروه بین المللی دوستان ایران آزاد (FoFI) است. استیونسون رئیس انجمن اروپایی آزادی عراق (EIFA) و هماهنگ کننده کمپین برای تغییر ایران است. او ستون نویس "روزنامه هرالد" "گلاسکو" و مدرس بین المللی حقوق بشر است. استیونسون مدیرعامل اسکاتلند بیزینس انگلستان (SBUK)، یک گروه تجاری طرفدار اتحادیه است. او در مدرسه مستقل استراتالان و کالج کشاورزی غرب اسکاتلند تحصیل کرده است. فعالیت سیاسی. استیونسون در کالج کشاورزی غرب اسکاتلند تحصیل کرد و در ابتدا مدیریت مزرعه خانوادگی خود را تا قبل از ورود به سیاست برعهده داشت. او فعالیت سیاسی خود را در شورای محلی آغاز کرد و به مدت۲۲ سال ادامه
داد، وی در شورای منطقه کایل و کریک و در شورای ایرشایر جنوبی کار خود را آغاز کرد. او برای سه دوره در انتخابات ۱۹۸۷٬۱۹۹۲ و ۱۹۹۷ مجلس شرکت کرد. وی سپس در سال ۱۹۹۹ به عضویت پارلمان اروپا انتخاب شد و در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ کرسی خود را حفظ کرد. استیونسون در انتخابات سال ۲۰۱۴ از پارلمان اروپا بازنشسته شد. قربانیان تشعشعات سمی پالاتینسک. استیونسون به عنوان نماینده پارلمان اروپا، یک کمپین بین المللی را برای افزایش آگاهی و کمک های ایمن سازی برای قربانیان تشعشعات در منطقه سمی پالاتینسک قزاقستان رهبری کرد، جایی که دولت اتحاد جماهیر شوروی ۶۰۷ کلاهک جنگ افزار هسته ای را از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ آزمایش کرده بود و میراث وحشتناکی از آلودگی، محرومیت، بیماری و مرگ را به جای گذاشته بود و استیونسون به پاس تلاش هایش، از آکادمی پزشکی دولتی سمیی برای تشعشعات سمی پالاتینسک دکترای افتخاری علوم دریافت کرد و در سومین سفر خود به قزاقستان در سال ۲۰۰۳، شهروند افتخاری سمی پالاتینسک شد. در سپتامبر ۲۰۰۴، استیونسون در یک مسابقه مقاله بین المللی که توسط بنیاد جان تمپلتون مستقر در ایالات متحده حمایت می شد، برای مقاله ای با عنوان «برای همیشه گریه کرد
ن» که درد و رنج مردم سمی پالاتینسک را توصیف می کرد، برنده جایزه ۵۰۰۰۰ دلاری شد. استیونسون کل ۵۰۰۰۰ دلار را به مرسی کورپس اسکاتلند برای کمک به کار آنها در سمی پالاتینسک اهدا کرد. او در سال ۲۰۰۶ کتابی با عنوان «"برای همیشه گریه کردن»" منتشر نمود که تجربیات خود را در قزاقستان شرح می دهد. این کتاب در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک عرضه شد و تمام عواید حاصل از فروش آن که مجموعاً بیش از ۲۰۰۰۰ دلار شد توسط استیونسون به بیمارستان کودکان در سمی پالاتینسک اهداء شد. در ژانویه ۲۰۰۷ رئیس جمهور قزاقستان نیز جایزه «شاپاگات» («رحمت») را به دلیل فعالیت های بشردوستانه استیونسون در سمی پالاتینسک به وی اهدا کرد. تغییر اقلیم. استیونسون رئیس گروه بین المللی تغییر اقلیم، تنوع زیستی و توسعه پایدار پارلمان اروپا بود. او منتقد صریح مزارع بادی فراساحلی بوده است. استیونسون اخیراً از دست دادن مخزن کربن اقیانوسی به دلیل توربین های بادی فراساحلی به عنوان دلیل احتمالی برای ساخته نشدن آن ها اشاره کرده است و در کتاب خود با عنوان «باد بسیار زیاد: افسانه انرژی سبز»، نکات مثبت و منفی توربین های بادی را بیان کرده است. عراق. استیونسون رئیس هیئت پا
رلمان اروپا برای روابط با عراق (۲۰۱۴–۲۰۰۹) بود. از زمان تأسیس انجمن اروپایی آزادی عراق (EIFA)، یک سازمان غیردولتی و غیرانتفاعی مستقر در بروکسل در ۴ آوریل ۲۰۱۴، او به عنوان رئیس آن فعالیت می کند. زندگی شخصی. همسرش پت استیونسون سردبیر سابق رادیو بی بی سی اسکاتلند است. آنها دو پسر و سه نوه دارند.
لانت تولاتیکو () یا kålrotslåda (دیزیِ شلغم زرد) یک خوراک سنتی فنلاندی است که در کریسمس سرو می شود. این غذا معمولاً در کنار ژامبون، ماهی یا سایر گوشت ها به عنوان یک پیش غذا یا غذای فرعی میل می شود. برای تهیه لانت تولاتیکوی سنتی، شلغم زرد را می پزند و له می کنند. سپس آن را با مخلوطی از خرده نان، تخم مرغ، خامه، شیره، کره، نمک و ادویه های مختلف (مانند زنجبیل، دارچین و جوز هندی) ترکیب می کنند تا مزه آن غنی تر و شیرین تر شود. این ترکیب را در یک ظرف مخصوص فر می ریزند و روی آن را با چنگال طرح های زیبایی ایجاد می کنند یا با خرده نان می پوشانند. سپس ظرف را به مدت یک ساعت و نیم در فر با دمای ۱۷۵ درجه سانتی گراد (۳۴۷ درجه فارنهایت) می پزند.
رفلکس بِـینبریج () یا اثر بِـینبریج یا رفکس دهلیزی به افزایش ضربان قلب در اثرِ افزایش فشار وریدهای مرکزی گفته می شود. افزایش حجم خون توسط گیرنده های کششی (گیرنده های قلبی) که در دو طرف دهلیز در محل ورود وریدهای اصلی قلب قرار دارند، حس می شود. فرانسیس آرتور بِـینبریج این رفلکس را در سال ۱۹۱۸ هنگامی که روی سگ ها آزمایش می کرد، به عنوان یک واکنش غیرارادی توصیف کرد. بِـینبریج دریافت که تزریق خون یا سالین به حیوان باعث افزایش ضربان قلب می شود. این پدیده حتی اگر فشار خون شریانی افزایش نمی یافت، رخ می داد. او همچنین مشاهده کرد که ضربان قلب زمانی افزایش می یابد که فشار وریدی به اندازه ای بالا می رود که دهلیز راست را متسع کند، اما عصب کشی واگی قلب این اثرات را از بین می برد. بررسی های بعدی افزایش ضربان قلب ناشی از کشش را در قلب های جداشده یا حتی گره سینوسی- دهلیزی کاملاً جداشده را اثبات کرد. بنابراین، پاسخ کرونوتروپیک مثبت قلب به کشش، حداقل باید تا حدی توسط مکانیسم های واقع در داخل گره سینوسی- دهلیزی قلب ایجاد و انجام شود. این یافته باعث شد تا برخی پژوهشگران پیشنهاد کنند از این کشف بِـینبریج به عنوان یک «اثر» یاد شود
و نه «رفلکس». نحوهٔ ایجاد رفلکس بِـینبریج آن است که افزایش حجم خون منجر به افزایش بازگشت وریدی به قلب می شود که آن هم به نوبهٔ خود، منجر به افزایش شلیک فیبرهای عصبی B می گردد. فیبرهای عصبی B سیگنال هایی را به مغز می فرستند (مسیر آوران بخش عصبی رفلکس بِـینبریج)، که سپس مسیرهای سمپاتیک و پاراسمپاتیک را به گره سینوسی- دهلیزی قلب تعدیل می کند (مسیر وابران بخش عصبی رفلکس بِـینبریج) و بدین ترتیب باعث افزایش ضربان قلب می شود. تأثیرات بر انقباض ماهیچه ای و حجم ضربه ای قلب ناچیز است. رفلکس بِـینبریج را می توان با آتروپین مسدود کرد و با قطع عصب واگ آن را به کلی از بین برد. در پاسخ موضعی سلول های ضربان ساز گره سینوسی- دهلیزی به کشش، کانال های یونی فعال شونده با کشش دخیل هستند، و این موضوع با ایجاد کشش در سلول های ضربان ساز منفرد جداشده و ثبت فعالیت الکتریکی سلولی آنها اثبات شد.
پَسَنده (, )، که پارچی (, ) نیز نامیده می شود، پسنده، یک غذای محبوب در شبه قاره هند به ویژه شمال هند، رامپور، ایالت حیدرآباد و پاکستان است. این غذا از غذاهای دربار گورکانیان هند ریشه گرفته و نام آن از واژه فارسی پسنده به معنای «مورد علاقه» می آید که به برش های مرغوب گوشت اشاره دارد که در این غذا استفاده می شود. مواد لازم و طرز تهیه. پسنده در ابتدا با تکه های نازک شده گوشت گوسفند یا گوشت بز تهیه می شد که پس از طعم دار شدن در ادویه، سرخ می شدند. در پاکستان، پسنده معمولاً با استیک بالاران تهیه می شود. امروزه، پسنده با مرغ و شاه میگو نیز تهیه می شود، اما روش پخت و مواد اولیه تقریباً یکسان است. پس از برش و نازک کردن گوشت، آن را در ترکیبی از ماست، پودر چیلی و ادویه های مختلف (معمولاً شامل زیره سبز، فلفل سیاه، هل و سیر) می خوابانند. پس از چند ساعت، گوشت را همراه با پیاز، گشنیز، فلفل تند و گاهی دارچین یا فلفل سیاه در یک قابلمه سرخ می کنند. این غذا را می توان با گوجه فرنگی یا بادام تزئین کرد (که در این صورت بادام پسنده نامیده می شود) و اغلب با برنج سفید یا نان ایرانی سرو می شود. تاریخچه. با اینکه پسنده به دربار گورکان
یان (مغول های هند) نسبت داده می شود، اما ممکن است این غذا در واقع تکامل یافته روش های قدیمی تر پخت وپز باشد. روشی مشابه برای تهیه این غذا در کتاب ماناسولاسا در قرن دوازدهم میلادی شرح داده شده است. انواع. پسنده معمولاً به عنوان یک غذای گوشتی سرو می شود، اما می توان آن را به صورت کباب هم تهیه کرد. همچنین، پسنده به یک سس کاری ملایم که با خامه، شیر نارگیل یا ماست و بادام تهیه می شود نیز اطلاق می شود.
گامیبر یا گامی بیر، نام شخصیت چندزبان یورودنس و موسیقی دان مجازی ای می باشد که ترانه هایی با موضوع پاستیل خرسی در آلبوم های مختلف خود می خواند که از بین این آلبوم ها می توان از "من پاستیل خرسی تو هستم" (۲۰۰۷) و "دو دو دوست دارم برقصم" (۲۰۱۰) نام برد. ویدئوی «"من یک پاستیل خرسی هستم"» و نسخهٔ اسپانیایی ویدئو به ترتیب به ۳.۲ میلیارد و ۱.۲ میلیارد بازدید در یوتیوب دست یافته اند.