Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
منبر کلیسا () یک جایگاه یا سکوی مرتفع در کلیساهای مسیحی است که کشیش یا واعظ از آن برای ایراد خطبه یا موعظه استفاده می کند. این جایگاه معمولاً در نزدیکی محراب یا در مرکز کلیسا قرار دارد و به گونه ای طراحی شده است که صدای واعظ به خوبی به گوش همه حضار برسد. منبر کلیسا معمولاً دارای پله هایی برای دسترسی به آن و همچنین یک حفاظ یا نرده در اطراف خود است تا از سقوط واعظ جلوگیری کند. برخی منبرها دارای سایبان یا پوششی نیز هستند که به آن «صندوق صدا» می گویند و به تقویت صدای واعظ کمک می کند. استفاده از منبر در کلیساها به قرون وسطی بازمی گردد و در باور مسیحی، نمادی از اهمیت کلام خداوند و نقش واعظ در انتقال آن به مردم است. در برخی کلیساهای امروزی، منبرهای سنتی با جایگاه های ساده تر یا حتی صندلی جایگزین شده اند، اما همچنان در بسیاری از کلیساها، منبر به عنوان یک عنصر مهم و نمادین باقی مانده است.
میزِ خِطابه () یا تریبون، یک پایه یا میز ایستاده است که دارای سطح شیب دار برای نگه داشتن کتاب، یادداشت یا موارد مشابه برای سخنران یا خواننده ای که ایستاده است، مانند کلاس درس یا کلیسا، استفاده می شود. در کلیساها، میز خطابه معمولاً در نزدیکی محراب یا در جایگاهی برجسته قرار دارد و برای خواندن متون مقدس، به ویژه کتاب مقدس، استفاده می شود. این میز به خواننده کمک می کند تا کتاب را در زاویه مناسبی نگه دارد و متن را به راحتی بخواند. برخی از میزهای خطابه دارای میکروفون نیز هستند تا صدای خواننده به خوبی در سراسر کلیسا پخش شود. به باور مسیحیان، استفاده از میز خطابه نمادی از اهمیت گذاشتن به «کلام خداوند» و نقش خواننده در انتقال آن به مردم است. این وسیله به خواننده کمک می کند تا با تمرکز و احترام بیشتری به خواندن متون مقدس بپردازد و پیام الهی را به طور مؤثرتری به مخاطبان منتقل کند.
برکت گلو () یک آیین مذهبی در کلیسای کاتولیک رومی است که معمولاً در سوم فوریه، روز جشن سنت بلیز سباستی (یعنی اهل سیواس در ترکیه امروزی) برگزار می شود. این مراسم همچنین در برخی از کلیساهای کاتولیک شرقی و در کلیساهای انگلیکان در همان روز به عنوان یک یادبود برگزار می شود. در این مراسم، کشیش یا شماس دو شمع متبرک شده را که با یک روبان قرمز به هم بسته شده اند، به شکل صلیب روی گلوی هر فرد قرار می دهد و دعایی را برای شفای بیماری های گلو و سایر بیماری ها می خواند. این سنت به سنت بلیز، اسقفی که در قرن چهارم میلادی در ترکیه و ارمنستان زندگی می کرد، بازمی گردد. او به دلیل شفا دادن یک پسر جوان که در حال خفگی بر اثر استخوان ماهی بود، شناخته می شود. شمع های مورد استفاده در این مراسم معمولاً در جشن معرفی خداوند (جشن شمع) در دوم فوریه متبرک می شوند. روبان قرمز نماد شهادت سنت بلیز است که به دلیل ایمان خود به مسیح شکنجه و کشته شد.
موسم میلاد ()، یک دوره جشن در مسیحیت غربی است که از شب کریسمس (۲۴ دسامبر) آغاز می شود و تا روز عید تعمید مسیح (۵ ژانویه) ادامه دارد. این دوره در برخی سنت ها تا جشن تجلی مسیح (۶ ژانویه) یا حتی تا جشن تصفیه مریم مقدس (۲ فوریه) که به عنوان جشن شمع نیز شناخته می شود، ادامه می یابد. موسم میلاد زمانی برای جشن گرفتن تولد عیسی مسیح و همچنین تأمل در اهمیت تجسم او (ظهور او به شکل انسانی) است. این دوره با مراسم و آداب و رسوم مختلفی مانند خواندن سرودهای کریسمس، شرکت در مراسم کلیسا، تبادل هدایا و گذراندن وقت با خانواده و دوستان همراه است. در برخی کشورها، موسم میلاد با سنت های محلی خاصی نیز همراه است. به عنوان مثال، در انگلستان، این دوره با پختن کیک های مخصوص، آواز خواندن سرودهای کریسمس در خیابان ها و اجرای نمایش های محلی مرتبط با کریسمس جشن گرفته می شود. موسم میلاد یک دوره مهم در تقویم مسیحی است و به عنوان زمانی برای شادی، جشن و تأمل در معنای کریسمس در نظر گرفته می شود.
روز خداوند () در مسیحیت، به یکشنبه اشاره دارد. این روز برای مسیحیان اهمیت ویژه ای دارد زیرا یادآور رستاخیز عیسی مسیح در اولین روز هفته است. در کتاب مقدس، به ویژه در عهد جدید، از یکشنبه به عنوان «روز خداوند» یاد شده است و مسیحیان اولیه این روز را به عنوان روز استراحت و عبادت در نظر می گرفتند. در روز خداوند، مسیحیان در کلیساها گرد هم می آیند تا در مراسم عشای ربانی شرکت کنند، دعا بخوانند، سرودهای مذهبی بخوانند و به تعالیم کتاب مقدس خود گوش دهند. این روز همچنین به عنوان فرصتی برای استراحت، گذراندن وقت با خانواده و دوستان و انجام کارهای خیر و نیکوکاری درنظر گرفته شده است.
آلخاندرو گالیندو (؛ ۱۴ ژانویه ۱۹۰۶ – ۱ فوریه ۱۹۹۹ (aged 93)) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، نویسنده، و بازیگر تلویزیون اهل مکزیک بود.
دعا به قدیس (به اسلاوی: молебенъ) یا پاراکلیسیس () در سنت ارتدکس شرقی، یک مراسم مذهبی است که شامل دعاها، سرودها و قرائت هایی از کتاب مقدس می شود. این مراسم معمولاً در زمان های نیاز یا سختی برگزار می شود و هدف آن درخواست کمک و شفاعت از یکی از قدیسین مسیحی است. دعبا به قدیس می تواند به دلایل مختلفی برگزار شود، از جمله بیماری، مشکلات شخصی، بلایای طبیعی، یا به سادگی برای درخواست برکت و هدایت الهی. این مراسم معمولاً در کلیسا برگزار می شود، اما می تواند در خانه ها یا سایر مکان ها نیز انجام شود. در جریان استغاثه از قدیسین، کشیش یا یک فرد مذهبی دیگر دعاها و سرودهای خاصی را می خواند و از خداوند، مریم و قدیسین درخواست کمک و شفاعت می کند. حضار نیز در این دعاها و سرودها شرکت می کنند و شمع روشن می کنند.
ایستاده خوانی یا آکاتیست ()، خواندن یک سرود یا دعای طولانی و ستایش آمیز در سنت مسیحیت ارتدوکس شرقی است. این سرود معمولاً به صورت ایستاده خوانده می شود، به همین دلیل نام آن از کلمه یونانی "Akathistos" به معنای "نشسته خوانده نمی شود" گرفته شده است. مشهورترین و پرکاربردترین متن ایستاده خوانی، به مریم، مادر عیسی مسیح، تقدیم شده است. این سرود شامل ۲۴ بند است که به طور متناوب با حروف الفبای یونانی شروع می شوند و در آن از القاب و صفات مریم تجلیل می شود. ایستاده خوانی به مریم معمولاً در طول روزه بزرگ خوانده می شود و به عنوان یکی از زیباترین و الهام بخش ترین متون مذهبی در سنت ارتدوکس شناخته می شود. علاوه بر ایستاده خوانی به مریم مقدس، ایستاده خوانی های دیگری نیز به عیسی مسیح، قدیسین مختلف و رویدادهای مهم مذهبی تقدیم شده اند. این سرودها در مراسم های مختلف کلیسایی و همچنین در منازل و به صورت شخصی خوانده می شوند.
روزهٔ سیاه () یا روزه محض(Strict Fast) یا روزه کامل(Absolute Fast) روزه ای در برخی از سنت های مسیحی است که معمولاً در طول هفته مقدس، به ویژه در روز جمعه نیک و شنبه مقدس، برگزار می شود. در این روزه، افراد از خوردن و آشامیدن هرگونه غذا و نوشیدنی، به جز آب، خودداری می کنند. این روزه به عنوان نمادی از عزاداری برای مرگ عیسی مسیح و آماده شدن برای رستاخیز او در روز عید پاک در نظر گرفته می شود. روزه سیاه یک تمرین اختیاری است و شدت و مدت آن ممکن است در بین افراد و سنت های مختلف متفاوت باشد. برخی افراد ممکن است فقط از خوردن گوشت و لبنیات خودداری کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است به طور کامل از خوردن و آشامیدن هر چیزی به جز آب پرهیز کنند. در باور مسیحی، هدف از روزه سیاه، تقویت تمرکز معنوی و یادآوری فداکاری مسیح برای بشریت است. این روزه همچنین می تواند به عنوان یک فرصت برای توبه، خودانضباطی و همبستگی با رنج های مسیح در نظر گرفته شود.
کلوپاترا یکم ( به یونانی : Κλεοπάτρα ἡ Σύρα؛ حدود ۲۰۴– ۱۷۶ پیش از میلاد) شاهزاده خانم امپراتوری سلوکی، ملکه مصر بطلمیوسی از ازدواج با بطلمیوس پنجم مصر و نایب السلطنه مصر در دوران کودکی پسرشان بطلمیوس ششم، از مرگ شوهرش در ۱۸۰ پیش از میلاد تا مرگ خودش در ۱۷۶ پیش از میلاد بود. زندگی. کلوپاترا یکم، دختر آنتیوخوس سوم پادشاه امپراتوری سلوکی و ملکه لائودیس سوم بود. ملکه. در سال ۱۹۷ پیش از میلاد، آنتیوخوس سوم شماری از شهرهای آسیای صغیر را که قبلاً تحت کنترل پادشاهی بطلمیوسی مصر بود، تصرف کرد. رومیان در سال ۱۹۶ پیش از میلاد برای حمایت از مصریان، با پادشاه سلوکی در لیسیماکیا مذاکره کردند. در پاسخ، آنتیوخوس سوم تمایل خود را برای صلح با بطلمیوس پنجم و ازدواج دخترش کلوپاترا اول با بطلمیوس پنجم نشان داد. آنها در سال ۱۹۵ پیش از میلاد عقد و در سال ۱۹۳ پیش از میلاد در رافیا ازدواج کردند. در آن زمان بطلمیوس پنجم حدوداً ۱۶ساله و کلوپاترا یکم ۱۰ساله بود. سالها بعد، پادشاهان بطلمیوسی مصر استدلال می کردند که کلوپاترا یکم، سوریه را به عنوان مهریه خود دریافت کرده و بنابراین، این سرزمین به مصر تعلق دارد. مشخص نیست که آیا این مورد درس
ت بوده یا نه؛ با این حال، در عمل، سوریه پس از نبرد پانیوم در سال ۱۹۸ پیش از میلاد در مالکیت سلوکیان باقی ماند. در اسکندریه از کلوپاترا یکم به عنوان "سوری" یاد می شد. او به عنوان بخشی از فرقه بطلمیوسی به همراه همسرش به عنوان "Theoi Epiphaneis" مفتخر شد. مطابق با سنت مصر باستان در ازدواج خواهر و برادر، او را خواهر بطلمیوس پنجم نیز نامیدند ( &lt;/link&gt; , "adelphḗ" ). در گردهمایی کاهنان که در سال ۱۸۵ پیش از میلاد در ممفیس برگزار شد، تمام افتخاراتی را که در سال ۱۹۶ پیش از میلاد به بطلمیوس پنجم داده شده بود، به کلوپاترا اعطا شد (حکمش بر روی سنگ روزتا به دو زبان یونانی و مصری نوشته شده است). ملکه نایب السلطنه. بطلمیوس پنجم در سپتامبر ۱۸۰ پیش از میلاد به طور غیرمنتظره ای در ۳۰سالگی درگذشت. پسر کلئوپاترا اول، بطلمیوس ششم، که تنها شش سال داشت، بلافاصله به عنوان پادشاه، در کنار کلئوپاترا به عنوان نایب السلطنه، تاج گذاری کرد. او اولین ملکه بطلمیوسی بود که بدون شوهرش حکومت کرد. در اسناد این دوره، کلئوپاترا به نام "تئا اپیفانس" و نام او قبل از بطلمیوس آمده است. به نام مشترک او و پسرش، سکه ضرب شد. بطلمیوس پنجم، درست قبل
از مرگش در حال برنامه ریزی برای یک جنگ جدید علیه پادشاهی سلوکی بود، اما کلوپاترا به دلیل ریشه های سلوکی خود و به دلیل اینکه یک جنگ ممکن بود قدرت او را تهدید کند، بلافاصله به مقدمات جنگ پایان داد و یک سیاست صلح آمیز را در پیش گرفت. کلوپاترا احتمالاً در اواخر سال ۱۷۸ یا اوایل سال ۱۷۷ پیش از میلاد درگذشت، اگرچه برخی از محققان مرگ او را در اواخر سال ۱۷۶ پیش از میلاد می دانند. کلئوپاترا در بستر مرگ، اولائوس و لنائوس، دو تن از یاران نزدیک خود را به عنوان نایب السلطنه منصوب کرد. اولائوس، خواجه و معلم بطلمیوس بود. لنائوس، یک برده سوری بود که احتمالاً هنگام ازدواج کلوپاترا به عنوان بخشی از همراهان او به مصر آمده بود. این زوج نتوانستند یا نخواستند از بدتر شدن روابط با پادشاهی سلوکی که به جنگ فاجعه بار ششم سوریه منتهی شد، جلوگیری کنند. فرزندان. کلئوپاترا و بطلمیوس پنجم، سه فرزند داشتند:
آداب ارادت به مریم ، به اعمال و نیایش هایی گفته می شود که در مسیحیت، به ویژه در کلیسای کاتولیک، کلیسای ارتدوکس شرقی و برخی شاخه های انگلیکان و لوتری، به مریم، مادر عیسی مسیح، اختصاص داده شده است. این ارادت ها شامل دعاها، سرودها، زیارت ها، روزه ها، و دیگر اعمال مذهبی است که با هدف تکریم و بزرگداشت مریم و به باور مسیحیان، درخواست شفاعت او نزد خداوند انجام می شود. آداب ارادت به مریم ریشه در باور به نقش ویژه مریم باکره در طرح رستگاری دارد. او به عنوان مادر خدا، باکره مقدس، و الگوی ایمان و اطاعت شناخته می شود. مسیحیان معتقدند که مریم به دلیل نزدیکی اش به خداوند، می تواند دعاهای آنها را به او برساند و برای آنها شفاعت کند. برخی از اجزای مربوط به آداب ارادت های رایج به مریم شامل تسبیح، تمثال معجزه آسا، نوار شانه ای، و هفت غم مریم می شود. این ارادت ها اغلب با اعتقادات و داستان های خاصی دربارهٔ مریم مقدس همراه هستند، مانند ظهور او در لورد و فاتیما. اگرچه رسم ارادت ورزیدن به مریم در بین مسیحیان بسیار محبوب است، اما برخی از پروتستان ها آن را نمی پذیرند، زیرا معتقدند که این دست ارادت ورزی ها در کتاب مقدس به طور گسترده ترو
یج نشده اند و ممکن است توجه را از مسیح منحرف کنند. با این حال، کاتولیک ها و ارتدوکس ها تأکید می کنند که ارادت به مریم به معنای پرستش او نیست و او همچنان در جایگاه پایین تری نسبت به مسیح قرار دارد.
در کلیسای کاتولیک رومی و برخی کلیساهای دیگر، نمک متبرک، نمکی را می گویند که به باور پیروان مسیحیت، توسط یک کشیش یا شماس، طی یک مراسم مذهبی خاص، متبرک شده است. این نمک معمولاً در مراسم های مختلف مذهبی، مانند غسل تعمید، تقدیس خانه ها و اشیاء، و حتی در برخی موارد برای محافظت از خانه ها و افراد در برابر شر استفاده می شود. نمک متبرک نمادی از پاکی، تقدس و محافظت است. در کتاب مقدس مسیحیان، نمک به عنوان نمادی از عهد و پیمان بین خداوند و قومش استفاده شده است. همچنین، عیسی مسیح در موعظه سر کوه، پیروان خود را «نمک زمین» نامید و آنها را به حفظ پاکی و تأثیرگذاری مثبت در جهان تشویق کرد. در مراسم برکت نمک، کشیش یا شماس دعایی را بر روی نمک می خواند و از خداوند می خواهد که آن را متبرک کند و به آن قدرت شفابخشی و محافظت در برابر شر بدهد. سپس، این نمک می تواند در مراسم های مختلف مذهبی استفاده شود یا به مؤمنان داده شود تا در خانه های خود از آن استفاده کنند. استفاده از نمک متبرک در سنت های مختلف مسیحی متفاوت است. برخی از مؤمنان آن را در آب مقدس حل می کنند تا برای تطهیر و برکت استفاده شود، در حالی که برخی دیگر آن را در خانه های خود
می پاشند تا از آنها در برابر شر محافظت کند. همچنین، در برخی فرهنگ ها، نمک متبرک به عنوان یک درمان سنتی برای برخی بیماری ها استفاده می شود. اگرچه استفاده از نمک متبرک در کلیسای کاتولیک رومی رایج تر است، اما در برخی کلیساهای ارتدوکس و انگلیکان نیز از آن استفاده می شود.
ریچارد بروک (; – ) نویسنده انگلیسی است که در سال ۱۷۹۱ و در لیورپول به دنیا آمد. وی اوقات فراغت خود را به تحقیقات در مورد تاریخ و آثار باستانی انگلستان اختصاص داده است و به ویژه متمرکز بر کاوش در میدان های نبرد میان خاندان های یورک و لنکستر می باشد.
جان سدلر (؛ زادهٔ ۱۹۵۳ مورخ اهل بریتانیا است که تمرکز وی به ویژه بر تاریخ قرون وسطی می باشد.
مادلین سوان (به انگلیسی: Madeleine Swann) شخصیت داستانی در مجموعه فیلم های جیمز باند است که با جایگاه باند گرل شناخته می شود. این شخصیت در دو فیلم اسپکتر (۲۰۱۵) و زمانی برای مردن نیست (۲۰۲۱) ظاهر و نقش او توسط لئا سیدو به تصویر کشیده شد. مادلین سوان و سیلویا ترنچ، تنها زنانی هستند که با نقش باند گرل در دو فیلم متوالی این مجموعه ظاهر می شوند. پس از تریسی دی وینچنزو، مادلین سوان دومین باندگرلی است که با جیمز باند پیوند زناشویی می بندد. در مجموعه فیلم های جیمز باند که در این چند دهه ساخته شدند، سوان تنها همسر باند است که از او صاحب فرزند می شود. باند در رمان فقط دوبار زندگی می کنید که در سال ۱۹۶۴‏ توسط ایان فلمینگ نوشته شد، با کیسی سوزوکی صاحب فرزند شده بود. سرگذشت. فیلم اسپکتر (۲۰۱۵). مادلین سوان، تنها دختر آقای وایت (با بازی یسپر کریستنسن) است. وایت یکی از مرموزترین شخصیت های داستانی در دوران باند دنیل کریگ و از اعضای سازمان تبهکاری اسپکتر بود. طبق داستان فیلم، سوان در دانشگاه آکسفورد و دانشگاه سوربن تحصیل کرد و بعد از آن، با پزشکان بدون مرز به همکاری پرداخت. در فیلم اسپکتر، او به عنوان روان پزشک در کلینیک خصو
صی هافلر در ارتفاعات آلپ اتریش مشغول به کار است. در شرایطی که آقای وایت بر اثر مسمومیت با تالیم درحال دست وپنجه نرم کردن با مرگ است، از جیمز باند (با بازی دنیل کریگ) تقاضا می کند که از دخترش در برابر مأموران اسپکتر محافظت کند. بنابراین باند برای دیدن مادلین به کلینیک هافلر می رود. اگرچه مادلین در ابتدا برای اعتماد به باند تردید دارد، اما درنهایت موافقت می کند که اطلاعات لازم را درباره سازمان اسپکتر به او بدهد و کمک کند تا این سازمان از بین برود. باند و مادلین به تدریج عاشق هم می شوند و باند پس از دستگیری بلوفلد در پایان فیلم، از ام آی۶ استیفا می دهد تا در کنار مادلین باشد. زمانی برای مردن نیست (۲۰۲۱). در فیلم زمانی برای مردن نیست، که ادامه فیلم اسپکتر را دنبال می کند، باند و سوان به ماترا (در ایتالیا) سفر می کنند. مادلین به باند پیشنهاد می کند که به مقبره وسپر لیند (معشوقه سابق باند) رفته و سعی کند که با مرگ او کنار بیاید. روز بعد، باند بر آرامگاه وسپر حاضر می شود و در کنار سنگ قبر او با دسته گلی مواجه می شود که روی کارت پستال آن نماد سازمان اسپکتر حک شده. به محض این که باند کارت پستال را برمی دارد، بمبی منفج
ر می شود. باند موفق می شود از آنجا فرار کند؛ اما ماموران اسپکتر به تعقیب او می پردازند. باند به سراغ مادلین می رود تا باهم از شهر خارج شوند. در ماشین، گوشی مادلین یک پیام صوتی دریافت می کند که در آن بلوفلد (با بازی کریستف والتس) از او بابت همدستی در نقشه های سازمان تشکر می کند. باند با شنیدن این پیام صوتی، مادلین را به خیانت متهم و او را در ایستگاه قطار رها می کند. سپس به او می گوید که آن دو هرگز یکدیگر را نخواهند دید. پنج سال می گذرد. بلوفلد که در زندان بلمارش به سر می برد، در این مدت با کسی به جز مادلین حاضر به صحبت نشده است. از این رو، مادلین به عنوان روان پزشک در آنجا نیز مشغول به کار می شود. سافین (با بازی رامی ملک) که در پی انتقام گیری از بلوفلد است، به ملاقات مادلین رفته و او را مجبور به ترور بلوفلد با تسلیحات هرکلیس (نانوربات هایی که توسط دانشمند سرکش ام آی۶، والدو اوبروچف (با بازی دیوید دنسیک)، ساخته شده) می کند. مادلین به ناچار قبول می کند. روزی که باند برای بازجویی از بلوفلد به ملاقات او می رود، مادلین هم حضور پیدا می کند و آن دو پس از ۵ سال دوباره با هم برخورد می کنند. مادلین که از انجام عملیات تر
ور می ترسد، تصمیم می گیرد بلوفلد و باند را با هم تنها بگذارد. با این حال، او به طور ناخواسته نانوربات ها را به باند منتقل می کند. باند از بلوفلد بازجویی می کند ولی او از پاسخگویی امتناع می ورزد. بلوفلد در عوض فاش می کند که پنج سال پیش باند را سر موضوع خیانت مادلین فریب داده بود. به دنبال این حرف، باند خشمگین شده و سعی می کند بلوفلد را خفه کند و از این طریق، به طور ناخواسته او را با نانوربات ها آلوده کرده و می کشد. بعد از آن، باند به دنبال مادلین می رود. وقتی مادلین را در خانه دوران کودکی اش پیدا می کند، عذرخواهی و با او آشتی می کند. در آنجا، باند با دختر پنج ساله اش، ماتیلدا نیز آشنا می شود؛ اما مادلین انکار می کند که ماتیلدا فرزند اوست. سافین که شیفته مادلین شده، او و ماتیلدا را می رباید و به پایگاه خود در جزیره زهر می برد. باند به دنبال آنها می رود و بعد از این که سافین را می کشد و مادلین و ماتیلدا را نجات می دهد، متوجه می شود که خودش به نانوربات ها آلوده شده. از آنجاکه مادلین و ماتیلدا درصورت تماس با باند کشته خواهند شد، باند تصمیم می گیرد با ماندن در جزیره خود را قربانی کند، زیرا قرار است موشک های ام آی۶
برای نابودی جزیره شلیک شوند. قبل از مرگ، باند و مادلین عشق خود به همدیگر را ابراز و سوان تأیید می کند که باند، پدر واقعی ماتیلداست. فیلم دوباره در ماترا به پایان می رسد؛ در جاده ای که مادلین با استون مارتین وی۸ مشکی باند رانندگی می کند و درحالی که ماتیلدا در کنار او نشسته، داستان قهرمانی های پدرش را برای دخترش تعریف می کند: داستان یه مرد؛ اسمش باند بود، جیمز باند... تولید. برای ایفای نقش مادلین، فیلم سازان ابتدا به دنبال یک بازیگر «بلوند، اهل اسکاندیناوی» بودند؛ ولی بعد جستجوی آنان گسترده تر و بازیگران زن فرانسوی و آلمانی را نیز شامل شد تا بالاخره، لئا سیدو را انتخاب کردند. نام مادلین سوان ادای احترامی است به مارسل پروست (نویسنده مجموعه در جستجوی زمان از دست رفته که عنوان جلد اول آن، راه سوان است). برخلاف بسیاری از باند گرل ها، مادلین سوان علاقه بسیار به جیمز باند داشت که در هردو فیلم مشهود بود. قبل از مادلین، باند تنها عاشق تریسی دی ویچنزو (با بازی دیانا ریگ) در فیلم در خدمت سرویس مخفی ملکه و وسپر لیند (با بازی اوا گرین) در فیلم کازینو رویال شده بود. تریسی و وسپر در اوایل رابطه عاشقانه خود با باند می میرند.
این پایان غم انگیز، برای ایجاد تنش در فیلم زمانی برای مردن نیست، در مورد سرنوشت مادلین سوان نیز قابل تکرار بود. در نهایت، با مرگ خود باند به جای مادلین، این سنت شکسته شد. بازخوردها. لئا سیدو برای ایفای نقش مادلین سوان نقدهای مثبتی دریافت کرد. مجله ووگ بریتانیا نوشت «شخصیت توانمند و پیچیده ای که توسط این بازیگر فرانسوی خلق شد» کاملا با باند دنیل کریگ همخوانی داشت. سیدو در سال ۲۰۱۶ نامزد جوایز منتخب نوجوانان در حوزه "بازیگر انتخابی فیلم اکشن" برای ایفای نقش مادلین در فیلم اسپکتر شد. پایگاه اینترنتی اسکرین رنت نیز مادلین سوان را شجاع ترین باند گرل در مجموعه فیلم های جیمز باند نامید. به نظر توماس لت بریج، رابطه باند با سوان به موازات رابطه عاشقانه قبلی او با وسپر لیند در کازینو رویال بود: «به نظر می رسد که در هر دو فیلم، باند از رابطه خود احساس رضایت می کند، تا این که همه چیز در نتیجه خیانت طرف مقابل به هم می خورد». جان ال فلین و باب بلک وود عقیده داشتند که رابطه باند با سوان رابطه ای کاملا مدرن است: «شخصیت پردازی مدرن دنیل کریگ از مأمور ۰۰۷ می تواند به حذف رویکرد برتری جویی و منسوخ باند نسبت به عشق و ایجاد روابط
ی پیچیده تر و واقع بینانه تر با زنان در هزاره جدید کمک کند».
هنر تعاملی () شیوه ای از ارائه هنر است که تماشاگر را به گونه ای درگیر می کند که هنرمند به هدفی که در ذهن دارد یا دنبال می کند دست یابد. برخی از چیدمان های تعاملی با اجازه دادن به مخاطب برای ورود به اثر، عبور از آن و به گردِ آن گشتن، به این هدف دست می یابند. در دیگر آثار تعاملی، هنرمند یا تماشاگران به نوعی بخشی از اثر هنری می شوند. این نوع آثار غالباً دارای رایانه ، رابط ها و گاهی حسگرهایی هستند که به حرکت، گرما، تغییرات دما یا دیگر انواع ورودی ها پاسخ می دهند، و سازندگان آنها آثار را طوری برنامه ریزی کرده اند که به این عوامل پاسخ دهند. بیشتر نمونه های هنر مجازی اینترنتی و هنر الکترونیکی آثاری تعاملی هستند. محیط های واقعیت مجازی مانند آثار موریس بنایون و جفری شاو نیز آثاری تعاملی هستند زیرا تماشاگران، که موریس بنایون آنها را "بازدید کنندگان" می نامد، و یا میروسلاو روگالا آنها را "غوطه ور" می نامد - با آثار آنها تعامل دارند. اگرچه قدمت برخی از اولین نمونه های هنر تعاملی به دهه ۱۹۲۰ بازمی گردد، بیشتر آثار هنرهای دیجیتال تا اواخر دهه ۱۹۹۰ به طور رسمی وارد دنیای هنر نشدند. از زمان آغاز به کار، موزه ها و مکان های ب
ی شماری به طور فزاینده ای از هنر دیجیتال و تعاملی در تولیدات خود استفاده می کنند. این ژانر نوپا از هنر در حال رشد و تکامل است.
موریس بنایون (؛ زادهٔ ) (معروف به موبن یا 莫奔) پژوهشگر، کیوریتور و هنرمند اهل فرانسه و ساکن هنگ کنگ است. او در آثارش از رسانه های مختلف، از جمله ویدئو ، گرافیک کامپیوتری ، واقعیت مجازی فراگیر ، اینترنت، پرفورمانس ، EEG ، چاپ سه بعدی ، هنر رسانه شهری در مقیاس بزرگ، روباتیک، NFT ها و آثار هنری مبتنی بر بلاک چین ، اینستالیشن ها و نمایشگاه های تعاملی استفاده می کند.
فرخنده گلونارنجی گونه ای از پرندگان تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) است که به صورت بسیار محلی در جنگل های نمناک پیرامون مرز اکوادور و پرو یافت می شود. به عنوان یک گونه در معرض خطر پنداشته می شود. فرخنده گلونارنجی تنها عضو سرده "Wetmorethraupis" است که به نام پرنده شناس الکساندر وتمور نام گذاری شده است. با اعضای سردهٔ فرخنده های زرین نزدیک است.
هنر الکترونیکی () شیوه ای از خلق هنری است که از رسانه های الکترونیکی استفاده می کند و به طور گسترده تر، به فناوری و/یا رسانه های الکترونیکی اشاره دارد. این هنر ارتباط نزدیکی با هنر اطلاعات, هنر نیومدیا, هنر ویدئو, هنر دیجیتال, هنر تعاملی, هنر اینترنتی و موسیقی الکترونیک است . آن را زاییده هنر مفهومی و هنر سیستمی می دانند.
«حدس» ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی چارلی ایکس سی ایکس و خوانندهٔ آمریکایی بیلی آیلیش می باشد که در ۱ اوت سال ۲۰۲۴ منتشر گردیده است. این ترانه ریمیکسی از ترانه ای از ایکس سی ایکس با همین نام می باشد که کمی قبل تر از این ریمیکس در ۱۰ ژوئن سال ۲۰۲۴ به عنوان بخشی از نسخهٔ دیلاکس ششمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "لوس و کاملاً متفاوته ولی همچنان لوسه" منتشر شده بود. نسخهٔ اصلی و پس زمینه. نسخهٔ اصلی «حدس» در ۱۰ ژوئن سال ۲۰۲۴ از سوی آتلانتیک رکوردز به عنوان دهمین قطعه از نسخهٔ دیلاکس ششمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "لوس و خود خودشه اما سه تا آهنگ دیگه هم داره پس نیست" منتشر گردیده است. آیلیش طی مصاحبه ای که با زین لو در مهٔ سال ۲۰۲۴ داشت اظهار می داشت که برای اولین بار پس از گذشت چندین سال در استودیو بوده است و یک همکاری با هنرمندی ضبط نموده که از طرفداران پروپاقرص وی نیز است؛ همچنین اشاره می کرد که قبلاً به خاطر ترس و اضطراب در برابر چنین همکاری هایی مقاومت می کرده. ایکس سی ایکس مدت ها قبل در اوایل سال ۲۰۱۷ به همکاری با آیلیش ابراز علاقه کرده بود؛ ولی با این حال این دو نفر نمی توانستند ترانهٔ مناسبی برای انجام
این کار پیدا کنند.
فرخنده دارچینی گونه ای از پرندگان تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) است. در آرژانتین، برزیل و پاراگوئه یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای خشک، بوته های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت تخریب شده است.
رسانه های الکترونیکی () رسانه هایی هستند که از وسایل الکترونیکی یا الکترومکانیکی برای دسترسی مخاطب به محتوا استفاده می کنند. این برخلاف رسانه های ایستا (عمدتاً رسانه های چاپی ) است که امروزه اغلب به صورت دیجیتالی ایجاد می شوند، نیازی به دسترسی کاربر نهایی به وسایل الکترونیکی در خروجی ندارند. منابع اصلی رسانه های الکترونیکی که برای عموم آشنا هستند، ویدئو ، ضبط های صوتی ، ارائه های چند رسانه ای ، اسلاید ، سی دی رام و محتوای آنلاین هستند. بیشتر رسانه های جدید به شکل رسانه های دیجیتال هستند. با این حال، رسانه های الکترونیکی ممکن است در قالب داده های الکترونیکی آنالوگ یا داده های الکترونیکی دیجیتال باشند. اگرچه که این اصطلاح معمولاً با محتوای ضبط شده در یک سیستم ذخیره سازی داده ها مرتبط است، اما ذخیره سازی از ملزومات آن به شمار نمی آید. همچنین هر گونه تجهیزات و یا رسانه ای که در فرآیند ارتباطات الکترونیکی استفاده می شود (مثلا تلویزیون ، رادیو ، تلفن ، کنسول بازی ، دستگاه دستی ) نیز ممکن است رسانه الکترونیکی در نظر گرفته شود. رسانه های الکترونیکی به آن دسته از رسانه ها اطلاق می شود که برای دسترسی مخاطب به محتوا، نی
ازمند استفاده از ابزارهای الکترونیکی یا الکترومکانیکی هستند. این در تضاد با رسانه های ایستا مانند رسانه های چاپی است که معمولاً به صورت دیجیتال تولید می شوند اما برای استفاده نهایی در قالب چاپی، نیازی به ابزارهای الکترونیکی ندارند. نمونه های رایج رسانه های الکترونیکی شامل ضبط های ویدئویی و صوتی، ارائه های چندرسانه ای، ارائه های اسلاید، سی دی رام و محتوای آنلاین می شود. بیشتر رسانه های جدید به صورت دیجیتال هستند، اما رسانه های الکترونیکی می توانند به صورت آنالوگ یا دیجیتال باشند. اگرچه این اصطلاح معمولاً به محتوای ضبط شده بر روی یک رسانه ذخیره سازی اشاره دارد، اما برای پخش زنده و شبکه سازی آنلاین، ضبط الزامی نیست. هر تجهیزاتی که در فرآیند ارتباطات الکترونیکی استفاده می شود (مانند تلویزیون، رادیو، تلفن، کنسول بازی، دستگاه های دستی) نیز می تواند به عنوان رسانه الکترونیکی در نظر گرفته شود. تاریخچه توسعه. انتقال سیم ها و خطوط انتقال به عنوان ابزارهای ارتباطی ظهور کردند و با اختراع تلگراف در اواخر قرن هجدهم آغاز شدند. ساموئل مورس در سال ۱۸۳۲ تلگراف را اختراع کرد که امکان ارسال سیگنال های الکتریکی را از طریق سیم ها