Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آمده است. بر پایهٔ ترجمهٔ دی. آر. بندارکر، بخش هایی از این کتیبه چنین است: بند سوم: او که ذهنش از همنشینی با خردمندان سرشار از شادی است، و به همین دلیل توان آن را دارد که حقیقت و هدف هر دانشی را حفظ کند؛ او که با فرمانِ زیبایی شناسی ادبیات، موانع درخشش شعر ناب را می زداید و در میان جهانیانِ باسواد، به دلیل سرودن اشعار فراوان و روشن، در جایگاهی والا قرار دارد. بند چهارم: پدرش، او را با اشتیاق در آغوش کشید، چشمانش اشک آلود از عشق و دل بستگی، اما حقیقت را درک کرد و گفت: «اکنون تو سراسر زمین را نگاه دار»؛ در حالی که اشرافی هم ترازش با چهره هایی غمگین، به او چشم دوخته بودند و در همان حال درباریان با آرامش نفس می کشیدند. بند پنجم: بسیاری از اعمال فراانسانی او، برخی را از شدت شگفتی به لرزه انداخت، برخی دیگر با احساسی عمیق آن را ستودند، و دشمنانی که با قدرت او مواجه شده بودند، پس از تعظیم و فروتنی، از او پناه خواستند. بند ششم: دشمنانش که همواره در گناه بودند، با قدرت بازوی او در جنگ ها شکست خوردند و روز به روز، در دلشان پشیمانی و لذت آمیخته با شادی و محبت پدیدار گشت. بند هفتم: او که با قدرت خروشان بازویش، تنها و در
یک لحظه دشمنانی چون آچیوته، ناگاسِنا و گاناپاتی را در نبرد شکست داد، و شاه زادهٔ خاندان کوتا را به اسارت گرفت، در حالی که در شهر پُشپا سرگرم بود، خورشید نیز بر کرانه ها می تابید… بند هشتم: چون دژی برای «دهرما» (قانون مقدس) است، شهرتش چون پرتوهای ماه می درخشد؛ دانشش به ژرفای حقیقت نفوذ می کند، گفتارش شایستهٔ مطالعه است و اشعارش فراتر از توانایی شاعران دیگر. چه فضیلتی هست که از آنِ او نباشد؟ از همین رو، او موضوع اندیشهٔ خردمندان شده است. بندهای ۱۷–۱۸: او که در صدها نبرد گونه گون مهارت داشت، تنها یار او دلاوری اش بود؛ جسمش پوشیده از نشانه های زیبای زخم هایی بود که از تبر، پیکان، نیزه، شمشیر، گرز آهنین و تیرهای مختلف به جا مانده اند. بندهای ۱۹–۲۰: بزرگواری او آمیخته با دلاوری بود، زیرا پس از اسیر کردن پادشاهان ناحیهٔ داکشیناپات، آنان را آزاد کرد. از جمله مهِندرا از «کوسالا»، ویاغراراجا از «مهاکانتارا»، مانتاراجا از «کورالا»، مهِندراگیری از «پیتاپورام»، سوامی داتا از «کوتورا»، دامانا از «ایرانداپالا»، شاهان دودمان پالاوا، نیلاراجا از «اواموکتا»، هستی وارمان از «ونگی»، اوگراسه نا از «پالاکا»، کوبرا از «دواراشترا» و
دهانانجایا از «کوستالاپورا». بند ۲۱: او با دلاوری شگفت انگیز، شاهانی چون رودرادِوا، ماتیلا، ناگاداتا، چندراوارمان، گاناپاتیناگا، ناگاسِنا، آچیوته-ناندا و بالاوارمان را نابود کرد و همهٔ شاهان مناطق جنگلی را به بندگی خود درآورد. بندهای ۲۲–۲۳: فرمانروایی قدرتمند او باعث شد که حاکمان مرزی همچون ساماتاتا، داواکا، کاماروپا، نپال، و کارتری پورا، و همچنین ملواها، آرجونایاناها، یاودهیه ها، مادرَکاها، آبیرَیاها، پراَرجوناها، ساناکانیکاها، کاکاها، خراپریکاها و دیگر طوایف، خراج بپردازند، فرمان ببرند و برای ادای احترام به دربارش بیایند. بند ۲۳: شهرت او، به دلیل بازگرداندن بسیاری از پادشاهی های سقوط کرده، سراسر جهان را درنوردیده است. بندهای ۲۳–۲۴: جریان بی وقفهٔ قدرت بازوی او تنها با «سدّ زمینی» ای متوقف شد که با خدماتی مانند تسلیم شدن، دادن دختران خود در ازدواج، و درخواست ادارهٔ سرزمین هایشان از راه نشان گارودا، توسط شاهنشاهی کوشانی، شاهان ساکا و فرمانروایان جزایر (مانند سی هالا) انجام شد. بندهای ۲۴–۲۶: او در زمین بی رقیب بود؛ با فراوانی فضیلت ها و کنش های نیکو، شهرت شاهان دیگر را زدود. او «پوروشا» است؛ سبب کامیابی نیکان
و نابودی بدان؛ فقط با اخلاص و فروتنی دلش را می توان ربود؛ او سرشار از شفقت است؛ هزاران گاو بخشیده است؛ ذهنش برای یاری بیچارگان و نیازمندان وقف شده؛ او تجسم بخشایش و شکوه انسانی است؛ هم تراز با کوبرا، وارونا، ایندرا و یَما؛ افسرانش همواره در تلاش اند تا دارایی و جایگاه را به شاهان مغلوب بازگردانند. بندهای ۲۷–۲۸: هوش تیز و درخشانش بریهاسپَتی را شرمنده کرده و با هنر موسیقی خود تومبورو و نارَده را از میدان به در کرده است؛ عنوان «شاه شاعران» را با سرودن اشعار فراوان که وسیلهٔ امرار معاش دانایان بود، به دست آورده است. اعمال شگفت انگیز و والا و شایسته اش سزاوار ستایش جاودانه است. او تنها از آن رو انسان به شمار می رود که مناسک دنیوی را انجام می دهد، وگرنه خود ایزدی است که بر زمین سکونت دارد. ترجمه های پیشین، از جمله ترجمهٔ جان فیت فول فلیت نیز موجودند. کتیبهٔ بیربل در جشن مگهه. کتیبهٔ بیربل مربوط به نیمهٔ دوم سدهٔ شانزدهم میلادی است. این کتیبه اهمیت دارد، زیرا نشان می دهد که پرایاگ در سدهٔ شانزدهم یک مرکز زیارتی مهم، یعنی تیرت راج، برای هندوها بوده و جشن مگهه نیز در همین ماه برگزار می شده است. سال سموت ۱۶۳۲ برابر با
۱۵۷۵ میلادی و شکا ۱۴۹۳ برابر با ۱۵۷۱ میلادی است. یکی از این تاریخ ها به احتمال خطای کاتبی است، اما دههٔ زمانی درست است، زیرا الله آباد در آن زمان در کنترل اکبر کبیر بود و دژ بزرگی در آن ساخته شده بود. اسناد تاریخی همچنین نشان می دهند که بیربل بارها از اکبر و الله آباد دیدار کرده است. کانینگهام اشاره کرده است که در گذر زمان، کتیبه های کوچک بسیاری به این ستون افزوده شده اند. بسیاری از این کتیبه ها تاریخ هایی بین سال های ۱۳۱۹ تا ۱۳۹۷ میلادی دارند و بیشترشان شامل نام ماه مَگهه هستند. به گفتهٔ کریشناسوامی و گوش، این تاریخ ها به احتمال زیاد با زیارت میلهٔ (جشن) مَگهه در پرایاگ مرتبط اند، همان گونه که در متون کهن هندو توصیه شده است. کتیبهٔ جهانگیر. کتیبه ای متأخرتر به زبان فارسی به امپراتور گورکانی، جهانگیرشاه مربوط می شود. این کتیبه توسط میرحسن مشگین قلم، اندکی پیش از به سلطنت رسیدن جهانگیر (در زمانی که هنوز شاه سلیم بود) بر ستون نگاشته شد. کانینگهام نوشته است که این کتیبهٔ جهانگیر بخش بزرگی از سنگ نوشتهٔ کهن آشوکا را «بی رحمانه نابود کرده» است.
سهره های دانه خوار کوچک دو گونه از تیرهٔ فرخندگان (Thraupids) در سردهٔ دانه خوارهای نمادین ("Oryzoborus") هستند. این دو اغلب هم گونه در نظر گرفته می شدند، اما به طور فزاینده ای به عنوان گونه های جداگانه در نظر گرفته می شوند:
بی گولوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنه گورودکا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سامانه حامل یا سیستم حامل، سامانه تراگسیلش (مخابره) است که اطلاعاتی مانند سیگنال های صوتی یک تماس تلفنی و سیگنال های ویدیویی تلویزیون را با مدولاسیون یک یا چند سیگنال حامل بالاتر از فرکانس اصلی صوت یا نرخ داده منتقل می کند. سامانه های حامل معمولاً چندین کانال ارتباطی را به طور همزمان از طریق رسانهٔ مشترک با استفاده از اشکال مختلف مالتی پلکسینگ ارسال می کنند. روش های برجسته مالتی پلکس سازی سیگنال حامل، مالتی پلکس تقسیم زمانی (TDM) و مالتی پلکس تقسیم فرکانسی (FDM) هستند. یک سامانه تلویزیون کابلی نمونه ای از مالتی پلکسینگ تقسیم فرکانسی است. بسیاری از برنامه های تلویزیونی به طور همزمان با ارسال هر کدام با فرکانس متفاوت، روی یک کابل کواکسیال یکسان حمل می شوند. در نهایت، چندین لایه مالتی پلکس سازی ممکن است بر روی یک سیگنال ورودی مشخص انجام شود. به عنوان مثال، در شبکه تلفن عمومی، بسیاری از تماس های تلفنی از طریق مالتی پلکس تقسیم زمانی از طریق خطوط تلفن اصلی مشترک ارسال می شوند. برای تماس های راه دور، چندین مورد از این کانال ها ممکن است از طریق یک لینک ماهواره مخابراتی از طریق مالتی پلکس تقسیم فرکانسی ارسال شوند. در
یک گره گیرنده مشخص، کانال های خاص ممکن است به صورت جداگانه دی مالتی پلکس شوند. تاریخچه. سامانه های حامل با حمل ترافیک بیشتر با هزینه قابل مقایسه زیرساخت های ارتباطی، کارایی اقتصادی را افزایش می دهند. سامانه های تلفنی قرن نوزدهم که با انتقال مستقیم باندپایه کار می کردند، تنها می توانستند یک تماس تلفنی را روی هر زوج سیم حمل کنند، از این رو مسیرهایی با ترافیک سنگین به زوج سیم های زیادی نیاز داشتند. در دهه ۱۹۲۰، مالتی پلکس تقسیم فرکانس می توانست چندین مدار را روی همان سیم های معادل حمل کند و تا دهه ۱۹۳۰، سامانه های حامل اِل و مشابه آن صدها تماس را به طور همزمان روی کابل های کواکسیال حمل می کردند. ظرفیت این سامانه ها در اواسط قرن افزایش یافت. در دهه ۱۹۵۰، تحقیقات در مورد افزایش بیشتر توان عملیاتی تجهیزات پایانه با استفاده از سیگنال های دیجیتال با مالتی پلکس تقسیم زمانی (TDM) آغاز شد. این کار منجر به ایجاد حامل تی، حامل ئی و سایر سامانه های دیجیتال مشابه شد. با توجه به فواصل کوتاه تر تکرارکننده ها که سامانه های دیجیتال به آن نیاز داشتند، انتقال از راه دور هنوز از اف دی ام استفاده می کرد تا اواخر دهه ۱۹۷۰، زمانی که
فیبر نوری تا حدی بهبود یافت که ارتباط های دیجیتال به ارزان ترین نوع برای همه فواصل، کوتاه و بلند، تبدیل شدند. تا پایان قرن، ارتباط های آنالوگ بین و درون مراکز تلفن نادر شد.
لوسیو ادوین گوتیرز بوربوآ (متولد ۲۳ مارس ۱۹۵۷) سیاستمدار و افسر نظامی سابق اهل اکوادور است که از سال ۲۰۰۳ تا زمان استیضاحش در سال ۲۰۰۵ به عنوان چهل و سومین رئیس جمهور اکوادور خدمت کرد. در سال ۲۰۲۳، او به مجلس ملی انتخاب شد. زندگی نامه. اوایل زندگی. لوسیو گوتیرز، با نام کامل لوسیو ادوین گوتیرز بوربوا، (متولد ۲۳ مارس ۱۹۵۷، کیتو، اکوادور)، سرهنگ ارتش و سیاستمدار اکوادوری که به عنوان رئیس جمهور اکوادور (۲۰۰۳–۲۰۰۵) خدمت کرد. گوتیه رز در تنا، شهری در حوضه آمازون، بزرگ شد. او پسر یک فروشنده دوره گرد بود و قبل از انتقال به یک کالج نظامی در ۱۵ سالگی، دوران ابتدایی و متوسطه را در تنا گذراند. گوتیه رز پس از کسب افتخارات علمی و ورزشی، به عنوان مهندس عمران از مدرسه پلی تکنیک ارتش فارغ التحصیل شد. او بعداً در برزیل و ایالات متحده تحصیل کرد. گوتیرز به طور پیوسته درجات نظامی را طی کرد. در سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲، او در هیئت ناظران سازمان ملل متحد در نیکاراگوئه خدمت کرد. در جوانی، علاقه کمی به سیاست نشان می داد، اما در دهه ۱۹۹۰ با هموطنان اکوادوری خود که به طور فزاینده ای از فساد و فقر ناامید شده بودند، همدردی می کرد. در سال ۱۹۹
۷، به عنوان دستیار رئیس جمهور عبدالله بوکارم اورتیز، از دستور استفاده از زور علیه جمعیتی که در خارج از کاخ ریاست جمهوری تجمع کرده بودند، خودداری کرد. بوکارم از کاخ فرار کرد و بعداً توسط کنگره ملی از سمت خود برکنار شد. در سال ۱۹۹۹، گوتیرز بارها عملکرد دولت را زیر سؤال برد و در یک مراسم عمومی در ماه دسامبر، به طور کنایه آمیزی از دست دادن با رئیس جمهور جمیل ماهواد ویت خودداری کرد. حرفه نظامی. گوتیِرِز در ۲۳ مارس ۱۹۵۷ در شهر کیتو متولد شد. اگرچه دارای مدرک مهندسی عمران، مدیریت و تربیت بدنی بود، اما در ارتش اکوادور مشغول به کار شد و در آنجا به درجه سرهنگی رسید و سپس در کودتا علیه دولت شرکت کرد. در ژانویه ۲۰۰۰، هزاران اکوادوری با اصالت سرخپوست آندی در پایتخت کیتو تجمع کردند تا به فساد در دولت و سیاست های اقتصادی اعتراض کنند. گوتیِرِز که دستور داشت تظاهرات را متفرق کند، در عوض به معترضان غذا داد، به آنها اجازه داد ساختمان کنگره کشور را اشغال کنند و به رهبر هند، آنتونیو وارگاس، و یک قاضی، کارلوس سولورزانو، در «اعلام دولت نجات ملی» پیوست. کودتا زیاد دوام نیاورد و دولت قبلی به قدرت بازگشت، اما با رئیس جمهور جدیدی که جا
یگزین سلف بی اعتبار شده بود. گوتیِرِز و دیگر حامیان کودتا به مدت شش ماه زندانی و از ارتش اخراج شدند. همانند بسیاری از نظامیان دیگر که در کشورهای آمریکای لاتین وارد سیاست شده اند، اولین تجربیات گوتیرز در یک گردهمایی عمومی به دوره ای از ناآرامی های سیاسی و اجتماعی برمی گردد. بومیان و فقرای اکوادور زمانی که دولت جمیل ماهواد تصمیم گرفت دلار آمریکا را به عنوان پول ملی در سال ۲۰۰۰ اتخاذ کند، اعتراضات گسترده ای را به راه انداختند. گوتیرز از دستور دولت برای سرکوب معترضان سرپیچی کرد و در عوض، به همراه افسران دیگر و نیروهایشان، به جنبش برکناری رئیس جمهور ماهواد پیوست. چند روز بعد، کنگره اکوادور رئیس جمهور را برکنار کرد و معاون رئیس جمهور کرسی ریاست جمهوری را به دست گرفت. ظهور سیاسی. گوتیرز در جریان کودتای سال ۲۰۰۰ اکوادور که منجر به برکناری سه ساعته رئیس جمهور جمیل ماهواد و کناره گیری او از قدرت شد، پس از تظاهرات هزاران بومی اکوادور در کیتو در اعتراض به حمایت دولت ماهواد از سیاست های اقتصادی نئولیبرال، به ویژه طرح های پیشنهادی دلاری سازی، در کانون توجه ملی قرار گرفت. سرهنگ گوتیرز و ارتش به جای دستور متفرق کردن معترضان،
کنار ایستادند و اجازه دادند آنها پارلمان ملی را به دست بگیرند. تحت فشار ایالات متحده و عدم حمایت جنبش بومیان، شورای نظامی توسط ژنرال کارلوس مندوزا منحل شد و کنگره، معاون رئیس جمهور وقت، گوستاوو نوبوآ، را به عنوان رئیس جمهور کشور منصوب کرد. نیروهای مسلح، گوتیرز را به مدت شش ماه زندانی کردند، اما او از زندان آزاد شد و با وجود اینکه مستقیماً در این ماجرا شرکت داشت، تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت. پیش از کودتای سال ۲۰۰۰، گوتیرز دستیار رئیس جمهور سابق، عبدالا بوکارم و فابیان آلارکون، بود. او ادعا کرد که در جریان تظاهراتی که در فوریه ۱۹۹۷ منجر به برکناری بوکارم شد، او نیز از دستورات حفاظت از کاخ کاروندلت سرپیچی کرده و بوکارم چاره ای جز ترک آنجا نداشته است. ریاست جمهوری (۲۰۰۳–۲۰۰۵). گوتیرز در سال ۲۰۰۲ به عنوان نامزد حزب جامعه میهن پرستان ۲۱ ژانویه (PSP)، که به نام تاریخ اعتراضات سال ۲۰۰۰ نامگذاری شده است، و جنبش پاچاکوتیک، با شعار مبارزه با فساد و لغو اصلاحات اقتصادی نئولیبرال، برای ریاست جمهوری نامزد شد. او در دور دوم، آلوارو نوبوآ، غول موز و ثروتمندترین مرد اکوادور، را با ۵۵ درصد آرای مردمی، از طریق همکاری با احزاب
چپ گرا و جنبش بومیان، به ترتیب جنبش دموکراتیک خلق (Movimiento Popular Democratico/MPD) و پاچاکوتیک، شکست داد. گوتیرز با حمایت از منطقه تجارت آزاد قاره آمریکا (FTAA) و حفظ وضع موجود در مسائل اقتصادی، بسیاری از هواداران خود را از خود دور کرد. پس از سه ماه از حکومت، گوتیرز اتحاد خود را با احزاب چپ گرا شکست و با حزب سوسیال مسیحی (Partido Social Cristiano/PSC) به توافق رسید و سیاست های اقتصادی اسلاف خود را ادامه داد و پیوندهای خود را با ایالات متحده افزایش داد. دولت با اتهامات مکرر فساد و خویشاوندسالاری مواجه شد. پس از دو سال، گوتیرز توافق با PSC را نقض کرد و دولت را از نظر سیاسی بیش از پیش تضعیف کرد. در نوامبر ۲۰۰۴، هواداران چپ گرای سابق او به حزب محافظه کار PSC پیوستند و تلاشی را برای استیضاح او به اتهامات مختلف آغاز کردند. گوتیرز توسط PSC به دلیل استفاده از بودجه، منابع و اموال عمومی به نفع نامزدهای حزب سوسیالیست در انتخابات ۲۰۰۴، و توسط چپ دموکراتیک (اکوادور) (Izquierda Democrática/ID), MPD و پاچاکوتیک به دلیل به خطر انداختن امنیت کشور به دلیل تحریک مردم به آتش زدن دادگاه ها، به اختلاس متهم شد. روند استیضاح زم
انی متوقف شد که دو قانونگذار از خطوط حزبی خارج شدند و اکثریت (۵۱) رأی برای ادامه روند به دست نیامد. در دسامبر ۲۰۰۴، گوتیرز ادعا کرد که دیوان عالی دادگستری به نفع حزب سوسیالیست-جنبش مردمی (PSC) جانبدارانه عمل می کند. حزب سیاسی او، حزب سوسیالیست-جنبش مردمی (PSP)، به همراه حزب نوسازی نهادی اقدام ملی (Partido Renovador Institucional de Acción Nacional/PRIAN) به رهبری آلوارو نوبوآ، حزب رولدوزیست اکوادور (Partido Roldosista Ecuatoriano/PRE) به رهبری عبدالا بوکارام، مستقل ها و MPD، در کنگره به سازماندهی مجدد دیوان عالی دادگستری از طریق قطعنامه اکثریت رأی دادند. مخالفان او تأکید کردند که قانون اساسی به قوه قضائیه استقلال می دهد و به کنگره اجازه نمی دهد با برکناری یا نامزدی قضات در قوه قضائیه دخالت کند. قضات با هدف آشکار لغو اتهامات کیفری علیه رئیس جمهور سابق، عبدالا بوکارام، که به چندین اقدام فساد در دوران ریاست جمهوری خود متهم شده بود و منجر به تبعید او به پاناما از سال ۱۹۹۷ تا آوریل ۲۰۰۵ شد، توسط متحدان احزاب سیاسی PRE, PRIAN و PSP جایگزین شدند. بحران. نوشتار اصلی: انقلاب اکوادور ۲۰۰۵ در ۱۵ آوریل ۲۰۰۵، در بحبوحه بح
ران سیاسی فزاینده و اعتراضات در شهر کیتو علیه دولت، رئیس جمهور گوتیرز در کیتو وضعیت اضطراری اعلام کرد و دیوان عالی دادگستری تازه منصوب شده را لغو کرد. این یک اقدام بحث برانگیز بود که واکنش های متناقضی را برانگیخت و توسط تحلیلگران به عنوان یک عمل دیکتاتوری تلقی شد. وضعیت اضطراری در ۱۶ آوریل لغو شد، زیرا شهروندان و ژنرال آگواس از ارتش از وضعیت اضطراری سرپیچی کردند و از اجرای آن خودداری کردند و انتظار می رفت کنگره اکوادور جلسه ای برای تصمیم گیری در مورد تصویب یا رد حکم دیوان عالی برگزار کند. در ۲۰ آوریل ۲۰۰۵، پس از یک هفته تظاهرات گسترده، کنگره اکوادور (که در یک جلسه ویژه در یک ساختمان خصوصی، CIESPAL، فقط با حضور نمایندگان مخالف تشکیل جلسه داد)، به این دلیل که گوتیرز وظایف قانونی خود را رها کرده است، با ۶۰ رأی موافق در مقابل ۲ رأی مخالف (۳۸ عضو، از جمله اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان PRE/PRIAN/PSP، رأی ندادند) گوتیرز را از سمت خود برکنار و آلفدو پالاسیو گونزالس، معاون رئیس جمهور، را به عنوان رئیس جمهور منصوب کرد. در همان زمان، فرماندهی مشترک نیروهای مسلح اکوادور (Comando Conjunto de las Fuerzas Armadas) علناً اع
لام کرد که حمایت خود را از گوتیرز که چاره ای جز ترک کاخ ریاست جمهوری با هلیکوپتر نداشت، پس می گیرد. او پس از آنکه تلاشش برای ترک شهر با هواپیما در فرودگاه بین المللی کیتو توسط صدها معترض خشمگین که امنیت فرودگاه را نقض کرده و باند فرودگاه را مسدود کرده بودند، خنثی شد، در خانه سفیر برزیل در شمال کیتو پناهندگی سیاسی گرفت. رتبه بندی تأیید. گوتیِرِز ریاست جمهوری خود را با میزان محبوبیت ۶۴ درصد آغاز کرد. طبق نظرسنجی CEDATOS، گوتیِرِز با میزان محبوبیت ۳۲ درصد از سمت خود کناره گیری کرد. پس از ریاست جمهوری. برزیل به گوتیرز پناهندگی پیشنهاد داد و انتقال هوایی او را از اکوادور ترتیب داد. او در ۲۴ آوریل ۲۰۰۵ از طریق ریو برانکو وارد شد. او پناهندگی خود را لغو کرد و سپس به پرو و ایالات متحده رفت. در ماه سپتامبر گزارش شد که او به دنبال پناهندگی سیاسی در کلمبیا است. این درخواست در ۴ اکتبر ارائه شد، اما در ۱۳ اکتبر توسط گوتیرز رد شد. سپس در ۱۵ اکتبر داوطلبانه به اکوادور بازگشت و قول داد که «از تمام ابزارهای قانونی و اساسی برای بازپس گیری قدرت استفاده کند.» او پس از ورود با یک هواپیمای چارتر SARPA به همراه برادرش، گیلمار گوتیر
ز، همرزمش، فاوستو کوبو، و برخی از همدستان، در فرودگاه بین المللی الوی آلفارو در مانتا دستگیر شد. او به زندانی در کیتو منتقل شد و به اتهام تلاش برای براندازی امنیت داخلی اکوادور با اعلام مکرر به رسانه های بین المللی مبنی بر اینکه همچنان رئیس جمهور قانونی جمهوری اکوادور است، در یک سلول با حداکثر امنیت زندانی شد. در ۳ مارس ۲۰۰۶، یک قاضی در اکوادور اتهامات علیه گوتیرز را رد کرد. یک توافق سیاسی بسیار بدنام بین گوتیرز و حزب سوسیالیست اکوادور (PSC) حاصل شد. گوتیرز و معاونان حزب سوسیالیست اکوادور (PSP) برای به دست آوردن اکثریت آرا جهت کنترل دادگاه قانون اساسی کشور، از حزب سوسیالیست اکوادور (PSC) حمایت کردند. گوتیرز پس از آزادی، از مردم اکوادور به خاطر حمایتشان تشکر کرد و قول داد که در انتخابات ریاست جمهوری اکتبر شرکت کرده و پیروز شود. در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۶، حزب سوسیالیست او، به رهبری گیلمار گوتیرز، با حمایت اقشار محروم اقتصادی، کشاورزان بی زمین و جمعیت بومی، با ۱۷٪ از کل آرا در انتخابات ملی مقام سوم را کسب کرد. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۹، لوسیو گوتیرز تحت پرچم حزب سوسیالیست اکوادور (PSP) برای ریاست جمهوری نامزد شد. در
انتخابات ریاست جمهوری که در ۲۶ آوریل برگزار شد، او با ۲۶٫۸ درصد آرا در جایگاه دوم قرار گرفت و از رافائل کورئا شکست خورد. لوسیو گوتیرز با وجود اینکه تمام نظرسنجی های انجام شده قبل از روز انتخابات به نفع رافائل کورئا بود و حتی زمانی که ناظران بین المللی از اتحادیه اروپا شفافیت کامل روند انتخابات را اعلام کردند، تقلب در انتخابات را اعلام کرد. او دوباره در سال ۲۰۲۱ برای ریاست جمهوری کاندید شد و ۱٫۸ درصد آرا را به دست آورد. پس از انتخابات. تقریباً همه هواداران لوسیو گوتیرز در منطقه آمازون، جایی که او متولد شده است، هستند. این رابطه توسط حزب سیاسی او برای جلب حمایت ساکنان این مناطق دورافتاده مورد استفاده قرار گرفته است. گوتیرز گفته است که یک کابینه موازی با کابینه رئیس جمهور رافائل کورئا تشکیل خواهد داد تا اگر «مردم به او فرصت دهند، او یک کابینه باتجربه داشته باشد.» کودتای نافرجام. نوشتار اصلی: بحران اکوادور ۲۰۱۰ گفته می شود که او شورش پلیس علیه کورئا در سال ۲۰۱۰ را تحریک کرده است. او با قاطعیت این اتهامات را رد کرده و مدعی شده است که در واشینگتن دی سی در مراسمی در کالج دفاعی بین آمریکایی (که فارغ التحصیل آن است) ش
رکت کرده، سپس برای شرکت در کنفرانسی در مورد سوسیالیسم قرن بیست و یکم به میامی سفر کرده و در نهایت به عنوان ناظر در انتخابات ریاست جمهوری برزیل حضور داشته است. او همچنین اظهار داشته است که کل این رویداد ساختگی بوده است. کمیسیون ویژه ای که توسط کورئا در سال ۲۰۱۳ برای بررسی این وقایع تشکیل شد، ادعا کرده است که او و حزبش به همراه برادران فراری ایسایاس (مالکان سابق فیلانبانکو که پس از فرار در جریان بحران بانکی ۱۹۹۸–۱۹۹۹ در میامی ساکن هستند)، ماریو پازمینو، رئیس سابق اطلاعات (که توسط کورئا به همکاری با سیا و دست داشتن در حمله کلمبیا به خاک اکوادور در سال ۲۰۰۸ که منجر به کشته شدن رائول ریس، رهبر فارک و ایجاد بحران منطقه ای شد، متهم شده است) و همچنین دیگران، توطئه کرده اند.
مجمع جهانی فرهنگ شهرها، شبکه ای از دولت های محلی و رهبران بخش فرهنگی از بیش از ۴۵ شهر جهان است. تاریخچه. مجمع جهانی فرهنگ شهرها در سال ۲۰۱۲ در لندن با هشت شهر (لندن، شهر نیویورک، توکیو، شانگهای، پاریس، استانبول، سیدنی و ژوهانسبورگ) که توسط شهردار لندن تشکیل شده بود، تأسیس شد. شهرهای عضو. مجمع جهانی فرهنگ شهرها بیش از ۴۵ شهر عضو شرکت کننده در شش منطقه جغرافیایی دارد.
آکیل بای () یک شهرک در شهرستان یانائولسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آک بولیاک () یک شهرک در شهرستان یانائولسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آتله گاچ () یک شهرک در شهرستان یانائولسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آساودی باش () یک شهرک در شهرستان یانائولسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بانی باش () یک شهرک در شهرستان یانائولسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بچه کلسیم فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی الکس دی راکوف است. در این فیلم بازیگرانی همچون اورلاندو بلوم، مایکل پنیا، مایکل لانر، بیلی پایپر، مارک هیپ، ریف اسپال، تامر حسن، دیوید کلی، امید جلیلی، فرانک هارپر و پیتر سرافیناویچ ایفای نقش کرده اند.
ایتکینه یوو () یک شهرک در شهرستان یانائولسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
گاهشماری همیشگی هنری–هانکه (به انگلیسی:Hanke–Henry Permanent Calendar (HHPC)) پیشنهادی برای اصلاح گاهشماری است. این گاهشماری یکی از نمونه های گاهشماری های هفته کبیسه است که با الحاق هفته های کامل به جای روزهای منفرد، هم زمانی با سال خورشیدی را حفظ می کنند. این گاهشماری نسخه ای اصلاح شده از پیشنهاد پیشین به نام گاهشماری و زمان مدنی مشترک (CCC&amp;T) است. در گاهشماری همیشگی هنری–هانکه، هر تاریخ گاهشماری همیشه با همان روز هفته مطابقت دارد. ویژگی برجسته این نظام گاهشماری، برچیدن مناطق زمانی است. ویژگی ها. در حالی که بسیاری از اصلاحات گاهشماری بر افزایش دقت گاهشماری تمرکز دارند، گاهشماری همیشگی هنری–هانکه بر ایجاد یک گاهشماری همیشگی تأکید دارد، به گونه ای که هر تاریخ در هر سال با همان روز هفته هم خوانی داشته باشد. جابه جایی روزهای هفته نسبت به تاریخ ها از این واقعیت ناشی می شود که تعداد روزهای یک سال فیزیکی (یک دور کامل زمین به دور خورشید، تقریباً ۳۶۵٫۲۴ روز) مضربی از هفت نیست. با کاهش سال های معمولی به ۳۶۴ روز (۵۲ هفته) و افزودن یک هفته اضافی هر پنج یا شش سال، گاهشماری همیشگی هنری–هانکه جابه جایی روزهای هفته را ح
ذف کرده و سال گاهشماری را با تغییرات فصلی ناشی از گردش زمین به دور خورشید هماهنگ می کند. هفته کبیسه، که به نام «اکسترا» شناخته می شود، در سال هایی رخ می دهد که در گاهشماری میلادی یا با پنجشنبه آغاز شوند (حروف تسلطی D، DC) یا به پنجشنبه ختم شوند (D، ED)، و بین پایان دسامبر و آغاز ژانویه قرار می گیرد. بنابراین، هر سال همواره بین ۲۹ دسامبر و ۴ ژانویه در گاهشماری میلادی آغاز می شود. این قاعده مشابه قاعده هفته های ایزو است. در گاهشماری همیشگی هنری–هانکه، ماه های ژانویه، فوریه، آوریل، مه، ژوئیه، اوت، اکتبر و نوامبر ۳۰ روز دارند، در حالی که مارس، ژوئن، سپتامبر و دسامبر ۳۱ روزه هستند، به گونه ای که هر فصل شامل دو ماه ۳۰ روزه و یک ماه ۳۱ روزه (۳۰:۳۰:۳۱) است. اگرچه گاهشماری همیشگی هنری–هانکه طول ماه ها را تغییر می دهد، هفته ها و روزها بدون تغییر باقی می مانند. هانکه و هنری بحث جدی ای دربارهٔ سالگردها، به ویژه آن هایی که در ۳۱ ژانویه، ۳۱ مه، ۳۱ ژوئیه، ۳۱ اوت و ۳۱ اکتبر برگزار می شوند (زیرا این روزها حذف شده اند)، ارائه نکرده اند. پرس وجوهای وب سایت آن ها به سادگی پیشنهاد می کند که افراد روز تولد خود را یا به صورت تصادفی
انتخاب کنند یا به طور منظم از روز ۳۰، یعنی آخرین روز آن ماه، استفاده کنند. این روش برای برخی جشن ها مانند هالووین که باید در روز پیش از همه قدیسان در نخست نوامبر برگزار شود، منطقی است. راه حل سوم، که در برخی اصلاحات گاهشماری دیگر پذیرفته شده، استفاده پیش گاهشماری از گاهشماری و یافتن تاریخ معادل در سال اصلی است، هرچند این کار احتمالاً باید برای همه تاریخ ها انجام شود: برای مثال، ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ (روز استقلال) پنجشنبه بود، همان طور که در HHPC است، اما ۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹ (روز باستیل) سه شنبه بود، نه یکشنبه، و بنابراین باید به ۱۶ ژوئیه منتقل شود. به عنوان بخشی از این پیشنهاد گاهشماری، مناطق زمانی حذف شده و با زمان هماهنگ جهانی (UTC) جایگزین می شوند. هنری استدلال می کند که پیشنهاد او در مقایسه با برخی دیگر موفق خواهد بود، زیرا چرخه هفتگی را حفظ می کند و بنابراین به فرمان چهارم («روز سبت را به خاطر داشته باش تا آن را مقدس بداری») در یهودیت و مسیحیت احترام می گذارد. تاریخچه. در سال ۲۰۰۴، ریچارد کان هنری، استاد ستاره شناسی در دانشگاه جانز هاپکینز، پیشنهاد پذیرش گاهشماری ای به نام گاهشماری و زمان مدنی مشترک (CCC&amp;T) را مطر
ح کرد که آن را به عنوان اصلاح پیشنهادی رابرت مک کلنون توصیف کرد. نسخه اصلی هنری اساساً ساختاری مشابه ساختار کنونی داشت، اما هفته کبیسه آن به نام «نیوتن» بین ژوئن و ژوئیه در میانه سال قرار می گرفت. قاعده کبیسه برای تطابق با قاعده هفته کبیسه ایزو انتخاب شد تا تغییرات آغاز سال نسبت به گاهشماری میلادی به حداقل برسد، در حالی که رابرت مک کلنون در ابتدا قاعده کبیسه ساده تری پیشنهاد کرده بود که منجر به تغییرات نجومی بیشتری می شد: سال هایی که عددشان بر ۵ قابل تقسیم باشد، هفته کبیسه داشتند، اما سال هایی که عددشان بر ۴۰ قابل تقسیم بود، مگر اینکه بر ۴۰۰ نیز قابل تقسیم باشند، هفته کبیسه نداشتند. هنری پیشنهاد کرده بود که انتقال به این گاهشماری در ۱ ژانویه ۲۰۰۶ انجام شود، زیرا در آن سال گاهشماری او و گاهشماری میلادی سال را در یک روز آغاز می کنند. پس از گذشتن این تاریخ، او پیشنهاد حذف ۳۱ دسامبر ۲۰۰۶ را برای شروع در سال ۲۰۰۷ یا حذف ۳۰ و ۳۱ دسامبر ۲۰۰۷ را برای آغاز در سال ۲۰۰۸ مطرح کرد. در اواخر سال ۲۰۱۱، این گاهشماری توسط اقتصاددان دانشگاه جانز هاپکینز، استیو هانکه، بازنگری شد و هفته کبیسه از میانه سال به پایان سال منتقل شد و