Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیتر پل "پائولی والناتس" گوآلتیِری یک شخصیت خیالی در سریال سوپرانوها محصول اچ بی او است که تونی سیریکو آن را بازی کرده. او از گانگسترهای اصلی و دست راست تونی سوپرانو، شخصیت محوری سریال محسوب می شود. سیریکو ابتدا برای نقش عمو جونیور تست داد، اما این نقش به دامینیک چیانزه رسید. دیوید چیس (خالق سریال) در عوض نقش پائولی گوآلتیِری را به او پیشنهاد کرد. سیریکو این نقش را پذیرفت به شرطی که شخصیتش "هرگز خبرچین نشود". پائولی در ابتدای سریال یک سرباز ساده بود، اما بعدها به درجه کاپویی در خانواده جنایی دیمیو ارتقا یافت. او شخصیتی خشن، تکانشی، باهوش، کنایه آمیز و پارانوئید دارد. با وجود روحیه شوخ طبعی و جوک گویی سریع، او یکی از بی رحم ترین اعضای خانواده است. بیلی مگنوسن نقش جوان پائولی گوآلتیِری را در فیلم پیش درآمد "قدیسین بسیاری از نیوآرک" (۲۰۲۱) بازی کرده است. پائولی والناتس یکی از برجسته ترین و محبوب ترین شخصیت های سریال سوپرانوها نزد مخاطبان است. اجرای تونی سیریکو با تحسین منتقدان و بینندگان مواجه شد. پیشینه. بر اساس کتاب *The Sopranos: A Family History*، پیتر پاول "پائولی" گوآلتیِری که پسر جنارو گوآلتیِری بود (هرچن
د بعداً مشخص شد پدر بیولوژیکی او یک سرباز جنگ جهانی دوم به نام "راس" بوده)، از ۹ سالگی در محله رزویل نیوآرک به عنوان یک بچه خیابانی مشکل دار شناخته می شد. او پس از پایان کلاس نهم ترک تحصیل کرد و در دوران نوجوانی بارها به کانون های اصلاح و تربیت نوجوانان فرستاده شد. در ۱۷ سالگی به طور رسمی به عنوان عضوی از تیم محافظان و اعضای اجرایی گروه جانی سوپرانو (پدر تونی سوپرانو) فعالیت خود را آغاز کرد. او در بزرگسالی به وست اورنج در نیوجرسی نقل مکان کرد. این پیشینه خشن و پرحادثه، پایه ای محکم برای تبدیل شدن او به یکی از ترسناک ترین و در عین حال دوست داشتنی ترین شخصیت های سریال سوپرانوها شد. پائولی گوآلتیِری در خانوادهای با پیشینه مافیایی متولد شد. پدر رسمی او یک کاپو در خانواده جنایی دیمیو بود، اما بعدها فاش شد که مادرش در واقع عمه بیولوژیکی او بوده است. مادر/عمه پائولی در دوران کودکی و جوانی او در فروشگاه زنجیره ای کرسج کار می کرد و بعدها بازنشسته شد. ریشه های خانوادگی پائولی به ایتالیا بازمی گردد: - پدربزرگ او در سال ۱۹۱۰ از آریانو، شهری در استان آولینو در منطقه کامپانیای ایتالیا به آمریکا مهاجرت کرد - جالب توجه اینکه
پدربزرگ پائولی و پدربزرگ و مادربزرگ پدری تونی سوپرانو همگی از یک استان در ایتالیا بودند - این اشتراک جغرافیایی ممکن است بخشی از دلایل پیوند عمیق بین پائولی و تونی باشد این پیشینه خانوادگی پیچیده: - توجیهی برای پارانویا و عدم اعتماد عمیق پائولی به دیگران است - ریشه های ایتالیایی مشترکش با تونی، بخشی از دلایل وفاداری وسواس گونه او به خانواده سوپرانو را توضیح می دهد - سابقه کار مادرش در فروشگاه، شاید انگیزه ای برای علاقه پائولی به تجارت های قانونی پوششی بوده است قربانیان قتل. در ادامه فهرستی از قتل هایی که توسط پالی انجام شده یا در سریال به آنها اشاره شده است، آمده است. او در حال کشتن نه نفر به تصویر کشیده شده است که بیشترین تعداد قتل در بین تمام شخصیت های سریال است. حضور در رسانه های دیگر. پالی در سال ۲۰۰۹ در یک آگهی تبلیغاتی برای روزنامه آفتونبلادت ظاهر شد و اعلام کرد که این روزنامه هر هفته یک دی وی دی رایگان "از سریال سوپرانوز" به فروش می رساند.
هیولا را در صفحه اول عَلَم کن (؛ ترجمهٔ تحت اللفظی: "هیولا را بکوب روی صفحه اول [روزنامه]") یک فیلم دلهره آور سیاسی ایتالیایی به کارگردانی مارکو بلوکیو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. عنوان فیلم کنایه ای سیاسی و رسانه ای دارد و به فشار رسانه ها برای دامن زدن به یک سوژه (اغلب با سوءنیت یا اهداف خاص) اشاره دارد؛ به ویژه برجسته کردن یک «مظنون» یا «دشمن» در رسانه ها، حتی پیش از اثبات گناهکار بودن او. پیش زمینه. ساختِ فیلم در ابتدا با سرجو دوناتی به عنوان کارگردان آغاز شد، اما پس از یک هفته فیلم برداری، مارکو بلوکیو با کمک منتقد سینما، گوفردو فوفی، هدایت پروژه را به دست گرفت تا آن را از یک وسترن اسپاگتی به یک فیلم دلهره آور سیاسی تبدیل کند و بازیگر لائورا بتی را نیز به گروه بازیگران وارد کرد. تا سال ۱۹۶۹، بلوکیو عضوی فعال از حزب کمونیست مائوئیست ایتالیا (مارکسیست–لنینیست) بود و آثار سینمایی اش اغلب با سفارش این حزب ساخته می شد، از جمله فیلم «"هیولا"» و مستندهایی نظیر "زنده باد اول ماه مه سرخ و پرولتری" (۱۹۷۰) یا "مردم کالابریا سرشان را بالا گرفته اند". در نهایت، یکی از منتقدان، این فیلم را محصولی «نسبتاً کلیشه ای» از
زیرشاخه موسوم به سینمای مدنی توصیف کرد. با این حال، این گونه فیلم ها تنها بخش کوچکی از کارنامه کارگردان را تشکیل می دهند. خلاصه داستان. فیلم به زندگی روزمرهٔ یک روزنامه خیالی ایتالیایی به نام ایل جورناله («ژورنال») می پردازد. این روزنامه مخاطبانی محافظه کار، فاشیست و بورژوا دارد. سردبیر آن، بیزانتی، حتی پیش پاافتاده ترین خبرها را با دیدگاه راست گرایانه منتشر می کند و هم زمان مسائل چالش برانگیزی مانند بیکاری و خشونت پلیس را لطیف و کم اهمیت جلوه می دهد. تحریریه زمانی دچار آشفتگی می شود که جنازهٔ دختری جوان که مورد تجاوز قرار گرفته و به قتل رسیده پیدا می شود؛ آن ها تا آنجا پیش می روند که در حسرت بازگشت مجازات اعدام برمی آیند. روزنامه روند تحقیق را منحرف می کند و پلیس را به سمت یک متهم دروغین سوق می دهد: دانشجویی جوان و چپ گرا که به عنوان قربانی یا «بز طلیعه» برای مخاطبان روزنامه جا زده می شود. فیلم با افکار عمومی ای به پایان می رسد که تحت تأثیر بیزانتی و تحریریه اش مسخ شده اند؛ به رضایت حامیان مالی و سیاسی شان.
بوراتا یک پنیر ایتالیایی از شیر گاو (گاهی شیر بوفالو) است که از موتزارلا و خامه تهیه می شود. پوشش بیرونی آن پنیر جامد است، در حالی که داخل آن حاوی "استراچاتلا" و خامهٔ لخته شده است، که بافتی غیرمعمول و نرم به آن می دهد. این پنیر مخصوص منطقهٔ پولیا در جنوب ایتالیا است. تاریخچه. بوراتا یک محصول لبنی از مورجا، در پولیا در جنوب ایتالیا است. این محصول از شیر گاو، مایه پنیر و خامه تولید می شود و ممکن است منشأ آن به حدود سال ۱۹۰۰ میلادی بازگردد، که در مزرعه برادران بیانکینو (لورنزو و وینچنزو) در شهر آندریا تولید می شد. سوابق جدیدتر نشان داده است که لورنزو بیانکینو، از مزرعه پیانا پادورا، برای اولین بار این پنیر را در سال ۱۹۵۶ تولید کرده است. در نوامبر ۲۰۱۶، بوراتا دی آندریا به یک محصول با نشان جغرافیایی حفاظت شده (PGI) تبدیل شد. برای واجد شرایط بودن به عنوان "بوراتا دی آندریا"، تمام عملیات، از فرآوری مواد اولیه تا تولید محصول نهایی، باید در منطقه جغرافیایی تعریف شده منطقه پولیا انجام شود. بوراتا که به عنوان یک پنیر سنتی دست ساز شناخته می شد، حتی پس از تولید تجاری در کارخانه های سراسر پولیا، جایگاه خود را به عنوان یک
محصول ممتاز حفظ کرد. تولید. تولید بوراتا تقریباً مانند موتزارلا و بسیاری از پنیرهای دیگر، با استفاده از مایه پنیر برای دِلمِه کردن یا لخته کردن شیر گرم شروع می شود. با این حال، برخلاف سایر پنیرها، دلمه های موزارلای تازه در آب پنیر داغ یا آب کم نمک فرو برده شده، ورز داده می شوند، کشیده می شوند تا رشته های کشسانی ایجاد شود (که این شیوه به نام شناخته می شود) و سپس شکل داده شد. هنگام تهیه بوراتا، پنیر هنوز داغ به شکل کیسه ای درمی آید که سپس با تکه های موزارلای باقی مانده پر می شود و قبل از بسته شدن با خامه تازه پوشانده می شود. بوراتای آماده به طور سنتی در برگ های گیاه آسفودل پیچیده می شود و به گونه ای گره می خورد که یک گره بریوش مانند تشکیل شود و با آب پنیر مرطوب می شود. از آنجا که بوراتا حتی در صورت نگهداری در یخچال نیز ماندگاری کمی دارد، توصیه می شود آن را در حالی که هنوز تازه است، به سرعت مصرف کرد.
گوجه فرنگی شکم پر یکی از غذاهایی است که در آن گوجه فرنگی با موادی که معمولاً شامل برنج نیز هست، می شود. نام ها. در زبان های مختلف، نام این غذا به معنای واقعی کلمه «گوجه فرنگی شکم پر» است. در نقاط دیگر، نام آن مشخص می کند که این غذا شامل برنج است، مانند . آماده سازی و مواد تشکیل دهنده. در بیشتر کشورها، گوجه فرنگی ها را با گوشت (بره) و برنج پر می کنند؛ سایر مواد تشکیل دهنده آن پیاز، جعفری، روغن زیتون، نعناع، فلفل سیاه و نمک است. در غذای رومی، پرکننده به طور سنتی فقط با برنج تهیه می شود و می توان آن را با دارچین نیز طعم دار کرد. در پرووانس فرانسه، تهیه فارسیس گوجه فرنگی با گوشت چرخ کرده، پودر سوخاری و پنیر رایج است. در نیس، ابتدا گوجه ها خالی می شوند و سپس با موادی مانند پیاز، سیر، بادمجان، فلفل، رب گوجه فرنگی و مرزنجوش طعم دار می شوند.
گوفردو فوفی (؛ – ) روزنامه نگار، منتقد، نویسنده، فیلم نامه نویس و منتقد ادبی ایتالیایی در حوزه های سینما، ادبیات و تئاتر بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هیولا را در صفحه اول علم کن" و "خائن" اشاره کرد. زندگی و حرفه. فوفی در ۱۵ آوریل ۱۹۳۷ در گوبیو به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۵ به پالرمو نقل مکان کرد و فعالیت های دانیلو دولچی او را به این شهر کشاند. در نیمهٔ نخست دههٔ ۱۹۶۰ به پاریس رفت و در مجلهٔ سینمایی "پوزیتیف" مشغول به کار شد. پس از بازگشت به ایتالیا، همراه با پی یرجورجو بلوکیو و گراتسیا کرکی، مجلهٔ "کوادرنی پیاچنتینی" را بنیان گذاری کرد و تحقیق روزنامه نگارانه اش با عنوان "مهاجرت جنوبی به تورین" را نوشت. این اثر به دلیل انتقاد از سیاست های شرکت خودروسازی فیات نسبت به مهاجران، از سوی انتشارات تورینی اینائودی رد شد و در عوض توسط فلترینی منتشر گردید. در سال ۱۹۶۷، او مجلهٔ سینمایی "اومبره روسه" را در تورین بنیان نهاد؛ نشریه ای با محتوایی شدیداً سیاسی که ارتباط نزدیکی با جنبش های دانشجویی و کارگری داشت. فوفی حقوق نشر رمان "امانوئل" را برای یک انتشارات خریداری و ترجمهٔ
ایتالیایی آن را ویرایش کرد؛ نخستین نسخهٔ این ترجمه به اتهام «محتوای مستهجن» از سوی قوهٔ قضائیه توقیف شد، اما این رمان با اقتباس سینمایی اش با همین نام، به اثری پرفروش تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۷ مجلهٔ ادبی لو استرانیه رو را بنیان گذاری کرد که انتشار آن تا پایان سال ۲۰۱۶ ادامه یافت. فوفی در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در رم، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
مقوای جلدی که به آن مقوای چسبی نیز گفته می شود، کاغذی است که ضخیم تر و بادوام تر از کاغذ معمولی برای نوشتن و چاپ است، اما از سایر انواع مقوا نازک تر و انعطاف پذیرتر است. مقوای جلدی اغلب برای کارت ویزیت ، کارت پستال ، کارت بازی ، جلد کاتالوگ، اسکرپ بوکینگ و سایر کاربردهایی که به دوام بیشتری نسبت به کاغذ معمولی نیاز دارند، استفاده می شود. سطح آن معمولاً صاف است؛ ممکن است بافت دار، فلزی یا براق باشد. وقتی مقوا به عنوان مقوای جلددار برچسب گذاری می شود، اغلب دارای یک پوشش براق در یک یا هر دو طرف است ( "C1S" یا "C2S" ، برای "روکش دار: یک طرف" یا "روکش دار: دو طرف")؛ این به ویژه در کارت ویزیت و جلد کتاب استفاده می شود.
دیس مقوایی یا سینی مقوایی نوعی ظرف یک بارمصرف است که از مقوای بهداشتی تولید می شود و عمدتاً دارای روکش هایی نظیر متالایز یا OPP (فیلم پلی پروپیلن) است. این روکش ها به افزایش مقاومت ظرف در برابر رطوبت، چربی و آلودگی کمک می کنند. دیس های مقوایی معمولاً در دستگاه های پرس حرارتی شکل دهی می شوند و بسته به نوع کاربرد، در اندازه ها، عمق ها و طرح های متنوع عرضه می گردند. این محصولات در دو نوع دو لایه و سه لایه تولید می شوند که منظور از لایه، تعداد ورق های مقوایی لمینت شده روی یکدیگر است. نوع دولایه به دلیل وزن کمتر، بیشتر در مصارف غذایی مانند رستوران ها، کترینگ ها و بسته بندی غذای بیرون بر استفاده می شود. در مقابل، نوع سه لایه که از سه لایه مقوا تشکیل شده، استحکام بالاتری دارد و معمولاً در قنادی ها و برای حمل شیرینی مورد استفاده قرار می گیرد. برخی مدل های دیس، برای افزایش ایمنی و بهداشت، با روکش های دورچسب (لبه چسب دار) عرضه می شوند که پوشش کامل تری در برابر نفوذ آلودگی ایجاد می کند. این دیس ها در قالب ها و اشکال گوناگون مانند دایره، بیضی، مستطیل، مربع، ترمه، شش وجهی و سایر اشکال فانتزی نظیر قلب طراحی می شوند. همچنین
، ابعاد مختلف آنها برای شناسایی و انتخاب مناسب تر در کاتالوگ های تولیدی ثبت می گردد. به دلیل وزن سبک، ظاهر شکیل، قیمت مناسب، بهداشتی بودن و قابلیت بازیافت، این دیس ها جایگزین مناسبی برای نمونه های پلاستیکی محسوب می شوند و کاربرد گسترده ای در بسته بندی و سرو غذا، فینگر فود، میوه و شیرینی دارند. تولید و فروش دیس مقوایی نیاز به مجوز از سازمان غذا و دارو دارد.
پاپ کورن مایکروویوی یک غذای آماده است که از پاپ کورن نپخته در یک کیسه کاغذی دربسته و مرغوب تهیه می شود که برای گرم کردن در مایکروویو در نظر گرفته شده است. این کیسه ها علاوه بر ذرت خشک، معمولاً حاوی روغن پخت و پز با چربی اشباع کافی برای جامد شدن در دمای اتاق، یک یا چند چاشنی (اغلب نمک ) و طعم دهنده های طبیعی یا مصنوعی یا هر دو هستند. این کیسه معمولاً هنگام قرار دادن در مایکروویو تا حدودی تا می شود و در نتیجه فشار بخار حاصل از دانه های گرم شده باد می کند. کیسه های پاپ کورن مخصوص مایکروویو طوری طراحی شده اند که از سوختن دانه های پاپ کورن جلوگیری کنند، این پدیده نامطلوب زمانی رخ می دهد که دانه های پاپ کورن در دمای بالاتر از گرم شوند. کیسه های پاپ کورن مخصوص مایکروویو طوری طراحی شده اند که از سوختن دانه های پاپ کورن جلوگیری کنند، این پدیده نامطلوب زمانی رخ می دهد که دانه های پاپ کورن در دمای بالاتر از گرم شوند.
کیسه در جعبه یا BiB ظرفی برای نگهداری و حمل مایعات است. این کیسه شامل یک کیسه (یا کیسه پلاستیکی) محکم است که معمولاً از چندین لایه فیلم متالیزه یا سایر پلاستیک ها ساخته شده و درون یک جعبه فیبری موجدار قرار گرفته است. BiB به دلیل حمل و نقل آسان و قابلیت توزیع مایعات مورد استفاده قرار می گیرد. این کیسه عمدتاً در صنایع غذایی برای حمل چاشنی ها و نوشیدنی ها، حمل مواد شیمیایی مایع و توزیع کود برای روش های مختلف کشاورزی استفاده می شود. اولین سیستم تجاری BiB توسط شیمیدان آمریکایی ویلیام آر. شول در سال ۱۹۵۵ برای حمل و نقل ایمن و توزیع اسید باتری اختراع شد. اختراع شول الهام بخش یک «انقلاب بسته بندی» بود. در سال ۱۹۹۱، شول به خاطر اختراعش به تالار مشاهیر بسته بندی راه یافت.
لیوان یکبار مصرف نوعی ظروف غذاخوری و بسته بندی مواد غذایی یکبار مصرف است. انواع لیوان یکبار مصرف شامل لیوان های کاغذی، لیوان های پلاستیکی و لیوان های فومی است. از پلی استایرن منبسط شده برای ساخت لیوان های فومی استفاده می شود، و از پلی پروپیلن برای ساخت لیوان های پلاستیکی استفاده می شود. از آنجایی که لیوان های یکبار مصرف و سایر محصولات یکبار مصرف مشابه، برای استفاده یکبار مصرف تولید می شوند، منبع اصلی زباله های مصرفی و خانگی، مانند زباله های کاغذی و پلاستیکی را تشکیل می دهند. تخمین زده شده است که هر خانوار به طور متوسط سالانه حدود ۷۰ لیوان یکبار مصرف را دور می ریزد. سالانه ۱۰۸ میلیارد لیوان در ایالات متحده مصرف می شود، و بریتانیا سالانه حدود ۲٫۵ میلیارد لیوان کاغذی مصرف می کند. تاریخچه. لیوان کاغذی مخروطی شکل یکبار مصرف در سال ۱۹۰۸ توسط لارنس لوئلن اختراع شد و در سال ۱۹۱۲ لوئلن و هیو مور شروع به بازاریابی Health Kup (یکی نوع از لیوان های یکبار مصرف کاغذی) کردند. Health Kup به گونه ای طراحی شده بود که مردم بتوانند بدون پخش میکروب ها، از بشکه های آب عمومی آب بنوشند، این اتفاق زمانی رخ می داد که مردم از یک لیوان
مشترک یا ملاقه برای نگه داشتن آب استفاده می کردند. Health Kup بعداً به لیوان کاغذی تغییر نام داد. لوئلن و مور بعداً یک لیوان بستنی کاغذی یکبار مصرف تولید کردند که شامل درب هایی با تصاویر ورزشکاران، ستاره های سینما و حیوانات بود.
ماموت یوکاگیر یک نمونه ماموت پشم بزرگسال مرد یخ زده است که در پاییز سال ۲۰۰۲ در شمال یاکوتیا سیبری قطبی، روسیه یافت شد و به عنوان یک کشف استثنایی در نظر گرفته می شود. نام مستعار به روستای سیبری نزدیک به جایی که یافت شد اشاره دارد. کشف. سر این نمونه که کاملاً با پوست پوشیده و بسیار خوب حفظ شده است، برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ کشف شد. پس از شنیدن این کشف، یک اکتشافی قطبی با تیمش برای استخراج بقایای یخچال های دائمی، سفری انجام داد. یکی از اعضای این تیم، اکتشافیگر قطبی فرانسوی «ماموت-هنتر» برنارد بوگوس بود که از دهه ۱۹۹۰ به دنبال انجام سفرهای قطب شمال، سیبری شناخته شده بود. سه سفر حفاری برای جمع آوری و جمع آوری فسیل یوکاگیر طول کشید. اگرچه بقایای ماموت نادر نیستند، اما تعداد کمی از آنها به اندازه این نمونه قابل توجه هستند. کشف ماموت یوکاگیر، یکی از بزرگ ترین کشف های پایلونتولوژیکی همه زمان ها توصیف می شود زیرا نشان داد که ماموت های پشم دار غدد زمان بین گوش و چشم داشتند و بقایای خوب حفظ شده ماموت یوکاجر، مانند پا، نشان می دهد که کف پا حاوی شکاف های زیادی است که درگرفتن سطوح یخچال در هنگام حرکت کمک می کند. مانند فیل
های "درد" ماموت های پشم دار پاینگلاتا بودند، به این معنی که روی انگشتان پا می رفتند و پشت انگشتان پا پسته های بزرگ و گوشتخوار داشتند. در میان سایر کشف ها، ماموت یوکاگیر نشان داد که این گونه از اسپوندیلیت در دو فقرات رنج می برد و استومیلیت که از برخی نمونه های دیگر نیز شناخته شده است. چندین نمونه شکستگی استخوان را بهبود داده اند که نشان می دهد حیوانات از این آسیب ها نجات یافته اند. قبر یوکاگیر ماموت از یخچال دائمی سر، دندان، پاهای پیش و بخش هایی از معده و دستگاه روده آن حفظ شده است. از استخوان ها و دندان های عظیمی که در آن قرار داشتند، دانشمندان که به محل آن شتاب کردند (از جمله متخصصان ماموت دیک مول و لری آگنبرود) حدس زدند که ماموت رنگی یک نر پیر است که در زمان زنده شدن بیش از ۹ فوت بلند در شانه ایستاده و ۴ تا ۵ تن وزن دارد. علاوه بر این، دانشمندان توانستند کشف کنند که بخش اصلی غذای نهایی یوکاگیر، چمن است، از جمله ساقه های خانواده پوآکعه. قابل توجه است که مانند بسیاری از بقایای گل های خمیر، ساقه ها رنگ و شکل خود را از زمانی حفظ کرده اند که ماموت پشمار آنها را حدود ۲۲۵۰۰ سال پیش از تندرا ریخته است. بر اساس آخر
ین وعده غذایی ماموت یوکاگیر، دانشمندان توانستند حقایق مربوط به اجداد فیل را کشف کنند و بازسازی محیطی انجام دهند که اهمیت قارچ ها را در روند چرخه مواد مغذی در استپه ماموت نشان می دهد. انواع زیر از تحقیقات در جلسه شورای علمی مورد توافق قرار گرفت: نمایشگاه ها. از زمانی که ماموت یوکاگیر یافت شد، به منظور اطلاعات و آموزش به سطح جهانی حمل و نقل شده است. این نمونه در تلاش برای درک ارتباط بین زندگی و محیط جهانی با موضوع نمایشگاه نمایش داده شد - «حکمت طبیعت». برای حفظ آن، اتاق نمایشگاه باید در درجه حرارت -۱۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود. نمایشگاه جهانی ۲۰۰۵ در آیچی، ژاپن در ۱۷–۱۸ نوامبر ۲۰۰۵ برگزار شد.
بادمجان شکم پر یک غذای معمول در بسیاری از کشورها حوزه مدیترانه و خاورمیانه است. انواع. در ارمنستان. در ارمنستان و آشپزی ارمنی، بادمجان شکم پر به عنوان "lts’onats smbuk" یا "smbukov dolma" () شناخته می شود و به طور سنتی با بادمجان های توخالی تهیه می شود که با برنج، گوشت، سبزیجات (ترخون، نعناع، جعفری، گشنیز), پیاز، کشمش، گردو یا پسته و به طور اختیاری کشمش پر می شود. در حالی که در دستورپخت دیگر مواد پر کننده را با پیاز، سیر، گوجه فرنگی، دارچین، ادویه جات، زردچوبه، فلفل سیاه، زردآلو و دانه های انار آماده می کند. همچنین یک دستور ارمنی از این غذا وجود دارد که از پوست خشک و لایه خارجی بادمجان استفاده می کند. این غذا معمولاً با سس ترخون سرو می شود. در مصر. در مصر، بادمجان شکم پر دلمه به عنوان "mahshi bedengan" (که همچنین "betengan" تلفظ می شود، ) شناخته می شود. بادمجان های کوچک توخالی شده و با مخلوطی از برنج و سبزیجات معطر پر می شوند. این مواد معمولاً شامل برنج دانه کوتاه همراه با جعفری خرد شده، شوید، گشنیز، پیاز و گوجه فرنگی است که با ادویه جاتی مانند زیره، گشنیز، نمک و فلفل سیاه طعم دار می شود. پس از پر کردن، بادمج
ان ها به صورت عمودی در یک قابلمه چیده می شوند، با سس پایه گوجه فرنگی پوشانده می شوند و تا نرم شدن به آرامی پخته می شوند. این روش اجازه می دهد تا طعم ها با هم ترکیب شوند و در نتیجه یک غذای خوشمزه و معطر به دست آید. "Mahshi bedengan" معمولاً به عنوان بخشی از یک وعده غذایی بزرگ تر سرو می شود و با سایر سبزیجات شکم پر مانند کدو و فلفل دلمه ای همراه است. "Bedengan mekhalel" () یک ترشی بادمجان است که به طور سنتی در مصر همراه با انواع غذاهای اصلی خورده می شود. برای این غذا معمولاً از بادمجان های کوچک استفاده می شود که ابتدا آب پز شده تا حدی نرم شوند و سپس با مخلوطی از سیر خرد شده، فلفل تند، گشنیز و ادویه هایی مانند زیره و نمک پر می شوند. پس از پر کردن، بادمجان ها در یک شیشه چیده می شوند و در محلول در آب نمک سرکه و آبلیمو غوطه ور می شوند تا به تدریج طعم ها را جذب کنند. در ایتالیا. در ایتالیا، بادمجان شکم پر در فر پخته می شود و می تواند با پنیر موزارلا (در آشپزی رم) یا با گوشت چرخ کرده (در سیسیل) پر شود. در ترکیه. بادمجان ها با گوشت (بره) و برنج یا سایر سبزیجات پر می شوند. مواد تشکیل دهنده شامل بادمجان، گوشت چرخ کرده،
برنج، پیاز، رب گوجه فرنگی، گوجه فرنگی، جعفری، نعناع، نمک، فلفل سیاه و روغن آفتابگردان است. مواد اختیاری شامل سماق، آبلیمو، فلفل شیرین، دارچین، دانه کاج، بادام، گردو، نعناع و روغن زیتون است که ممکن است برای طعم بهتر اضافه شوند. در ترکیه، دو غذای معروف بادمجان شکم پر "، کارنی یاریک" و "ایمام بایلدی" هستند.
نصیرخان لاری از خوانین فارس در دوره کریم خان زند است. وی در ۱۱۷۱ ق، هنگام حمله محمدحسن خان قاجار به شیراز با او همدست شد و پس از شکست محمدحسن خان ، در لار عَلَم طغیان برداشت . کریم خان در ۱۱۷۹ ق، صادق خان زند را برای دفع نصیر خان به لار فرستاد و او آن جا را به تصرف درآورد. نصیر خان که بر قلعه قدمگاه تحصن جسته بود، سرانجام تسلیم شد و صادق خان او را به شیراز فرستاد که در آن جا تحت مراقبت و محبت کریم خان قرار گرفت و پس از مدتی به حکومت لارستان گمارده شد، ولی به محض ورود به دست یکی از دشمنانش کشته شد. نصیر خان لاری جد حاکمان موروثی لارستان بود. فرمان واگذاری حکومت بندرهای لار و محال سبعه به نصیرخان لاری در عصر زندیه. پس از قتل ابراهیم خان ثانی و از بین رفتن حکومت نیمه مستقل امرای میلادی لارستان در سال ۱۰۱۰ ه.ق توسط شاه عباس، بستگان و منصوبان امرای میلادی لار به منظور حفظ جان، به مناطق دوردست پناهنده شدند؛ از جمله این افراد، برادرزادگان ابراهیم خان ثانی بودند که تا مدت ها در کال و اشکنان به عسرت و بدبختی گذران زندگی کردند. بعد از سقوط صفویه و استیلای افغانان و شوریدگی ممالک ایران، نصیرخان و حاجی خان، فرزندان آقا ر
حیما که از چهار پشت به اسماعیل خان برادر ابراهیم خان ثانی می رسیدند، از خلا قدرت به وجود آمده، استفاده کرده و از اشکنان به محال سبعه رفته و به عنوان میرشکار در آن منطقه فعالیت می کردند، این دو، عده ای را دور خود جمع کرده بر اثر جلادت و مردانگی موفق شدند قلعه مشکوی را تصرف کنند و بر آن ناحیه مسلط گردند و سال ها بعد، از جانب نادرشاه افشار به لقب جلیل خانی و حکومت محال سبعه سرفراز شوند. با قتل میرمحمدتقی حاکم لارستان، حاجی خان و نصیرخان توانستند قدرت را در لارستان به دست گیرند و پس از یک قرن و نیم، حکومت اجدادی خود را در نواحی جنوبی ایران احیا و یک قرن بر پهنه وسیعی از جنوب ایران حکومت کنند. متن حکم کریم خان زند درباره واگذاری حکومت بندرهای، لار و محال سبعه به نصیرخان لاری بدین شرح است: «از آنجا که عالیجاه رفیع جایگاه ایالت و شوکت و اقبال پناه، بسالت و عظمت و اجلال دستگاه امیرالامراء العظام عقیدت و مخالصت آثاری محمدنصیرخان لاری که سابقا دورگرد بساط اطاعت و انقیاد بود در این اوقات به رهنمایی عقل زرین سالک طریق فرمان برداری و متعهد خدمات این دولت ابد قرین گردیده، چون گوهر شاهوار این گفتار از صدف احوال و اطوار مشار
الیه نمایان و هویداست، لهذا قطره ای از قطرات جویبار عنایات و توجهات خدیوانه نضارت بخش مزرع امانی و آمال عالیجاه مذکور گردیده بناءٌ علیه، از ابتدا فلان مشارالیه را به مرتبه بیگلربیگی خطه لار از سبعه و خمسه و کل محال تابعه و بندرمبارکه عباسی و جرون سرافراز فرمودیم که از روی راستی و درستی و آگاهی به ملاحظه دولت خواهی در رتق و فتق مهمات و وصول و ایصال مالیات عملکردی وجوه غور و خروج و عملیات و طیارات بندرعباسی و نظم و نسق زراعات و تقدیم سایر مهمات و تنبیه و تادیب اجامره و اوباش شرارت تلاش و دفع و رقع قطاع الطریق و سارقین برا و بحرا لوازم اهتمام به عمل در هر باب مراسم نیکو خدمتی را به منصه ظهور رسانند و چنانچه سرقه و متعلقه در طرف دریا از هر جایی به هم باید چون تمساح دریا شکاف ذورق خیال شان را مستغرق بحر فنا ساخته که تجار خیریت مدار از آفات ضرر آتش شرر آن جماعت شقاوت اثر متاع جان و مال خویش به بندر سلامت رسانند. با عامه ساکنین و کامه متوطنین و ضعفا و مامورین به طریق احسن سلوک مسلوک داشته شکر و شکایت آن ها را درباره خود موثر دارند. اشراف و اعیان و عمال و ضابطان و ریش سفیدان و کدخدایان خطه لار و بندرعباسی و بلکوکات ت
ابعه و محال جرون، عالیجاه امیرالامراء العظام محمد نصیرخان مشارالیه بیگلربیگی بالاستقلال و صاحب اختیار و اطاعت حسابی و داد و ستد وجوهات دیوانی را به او محول داشته، از سخن و صلاح مشارالیه که هر آینه متضمن صلاح دولت بوده باشد بیرون نروند.
کیسه رتورت یا کیسه رتورتبل نوعی بسته بندی مواد غذایی است که از یک لایه از پلاستیک انعطاف پذیر و فویل های فلزی ساخته شده است. این کیسه امکان بسته بندی استریل طیف گسترده ای از مواد غذایی و نوشیدنی ها را که با فرآیند آسپتیک حمل می شوند، فراهم می کند و به عنوان جایگزینی برای روش های سنتی کنسروسازی صنعتی استفاده می شود. کیسه های رتورت در غذای کودک و نوپا، غذای کمپینگ ، جیره های غذایی مزرعه ، محصولات ماهی ، نودل فوری ، غذای فضایی ، تغذیه ورزشی و برندهایی مانند کپری سان و Tasty Bite استفاده می شوند. برخی از انواع آن دارای یک لایه محافظ در پایین هستند و به عنوان کیسه های ایستاده شناخته می شوند. تاریخچه. در سال 1968، شرکت مواد غذایی اوتسوکا ژاپن اولین شرکتی در جهان شد که یک محصول غذایی رتورت را تجاری سازی کرد. این محصول یک کاری ژاپنی به نام "Bon Curry" بود. کاری به غذایی تبدیل شد که می توانست برای مدت طولانی نگهداری شود و مانند رشته فرنگی فوری ، پس از سه دقیقه پخت، قابل خوردن بود. از آنجایی که اطلاعات فنی دقیق در مورد کیسه رتورت، که یک فناوری نظامی بود، در دسترس عموم نبود، شرکت مواد غذایی اوتسوکا آن را با همکاری یک شر
کت گروهی که داروهای داخل وریدی را با استفاده از فناوری استریلیزاسیون در دمای بالا تولید می کرد، توسعه داد.
پاول الکساندروویچ پراووسلاولف (روس: Павел Александрович Православлев; 4 (16) اکتبر ۱۸۷۳، در راخینکا - ۱۲ اکتبر ۱۹۴۱، در لینینگراد) یک زمین شناس، چینه شناسی و پالهونتولوژیست روسیه و شوروی بود. تحقیقات اصلی پروواسلافلوف با مطالعه استراتریگرافی و پالئونتولوژیک سپرده های نئوجنی و انسان در مناطق ولگا و دریای خزر کار می کرد. پاول پراووسلاولف پسر یک کشیش روستایی ارتدوکس بود. تربیت مذهبی او در محیطی سنتی و معنوی شکل گرفت و از کودکی با مفاهیم دینی، آیین های کلیسایی و ارزش های اخلاقی آشنا شد. این زمینه خانوادگی تأثیر عمیقی بر دیدگاه های اجتماعی و فرهنگی او گذاشت و بعدها در آثار و فعالیت های فکری اش بازتاب یافت. ارتباط نزدیک با جامعه روستایی و تجربه زندگی در میان مردم ساده، به او نگاهی واقع گرایانه و همدلانه نسبت به مسائل انسانی بخشید که در مسیر حرفه ای اش نقش مهمی ایفا کرد. زندگی اولیه و تحصیلات. در سال های ۱۸۹۴–۱۸۹۸ در دانشگاه وارسا تحصیل کرد، جایی که به ژئولوژی علاقه مند شد و به عنوان «مقدم استاد» (۱۸ فوریه ۱۸۹۹–۱۸ فوریه ۱۹۰۲) برای ادامه تحصیلات تحت نظارت ولادیمیر امالیتسکی حفظ شد. در سال های ۱۹۰۲–۱۹۰۹، پروواسلاڤلوو