Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یت در نزدیکی امهرست، ماساچوست جمع آوری شد، سرچشمه می گیرد. توضیحات. سلول های "کلامیدوموناس راینهاردتی" عمدتاً کروی هستند، اما می توانند به شکل های بیضوی، تخم مرغی، بیضی شکل یا نامتقارن باشند. طول آنها ۱۰ تا ۲۲ میکرومتر و عرضشان ۸ تا ۲۲ میکرومتر است. دیوارهٔ سلولی شان نازک است و فاقد مژک می باشد. طول تاژک ها ۱٫۵ تا ۲ برابر طول جسم سلولی است. سلول ها حاوی یک کلروپلاست فنجانی شکل هستند که در کف سلول قرار می گیرد و یک پیرنوئید پایه ای نیز دارند. لکهٔ چشمی. "کلامیدوموناس راینهاردتی" دستگاه لکهٔ چشمی مشابهی با چرخان تاژک داران دارد. لکهٔ چشمی در نزدیکی خط استوای سلول قرار دارد. لکهٔ چشمی از یک لایه گرانول غنی از کاروتنوئید در کلروپلاست تشکیل شده است که مانند یک بازتابندهٔ نور عمل می کند. عملکرد اصلی لکهٔ چشمی، نوربازکنش است که شامل حرکت (با تاژک ها) در مواجهه با محرک نوری است. نوربازکنش برای جلبک بسیار مهم است و امکان مکان یابی محیط با شرایط نوری بهینه برای فتوسنتز را فراهم می کند. نوربازکنش بسته به شدت نور می تواند مثبت یا منفی باشد. مسیر نوربازکنشی شامل چهار مرحله است که منجر به تغییر در تعادل ضربانی بین دو تاژک
(تاژک سیس که نزدیک ترین تاژک به لکهٔ چشمی است و تاژک ترانس که دورترین تاژک از لکهٔ چشمی است) می شود. جاندار مدل. "کلامیدوموناس" به عنوان یک جاندار مدل برای تحقیق در مورد سوالات اساسی در زیست شناسی سلولی و مولکولی مانند موارد زیر استفاده می شود: تاکنون انواع جهش یافتهٔ زیادی از "کلامیدوموناس راینهارتی" شناسایی شده است. این جهش یافته ها ابزارهای مفیدی برای مطالعهٔ انواع فرآیندهای زیستی، از جمله حرکت تاژک، فتوسنتز و سنتز پروتئین هستند. از آنجایی که گونه های "کلامیدوموناس" معمولاً هاپلوئید هستند، اثرات جهش ها بلافاصله و بدون تلاقی بیشتر مشاهده می شود. در سال ۲۰۰۷، توالی کامل ژنوم هسته ای "کلامیدوموناس راینهارتی" منتشر شد. کانالرودوپسین -۱ و کانالرودوپسین -۲، پروتئین هایی که به عنوان کانال های کاتیونی وابسته به نور عمل می کنند، در ابتدا از "کلامیدوموناس راینهارتی" جدا شدند. این پروتئین ها و پروتئین های مشابه آنها به طور فزاینده ای در زمینهٔ اپتوژنتیک مورد استفاده قرار می گیرند. اهمیت میتوکندریایی. ژنوم "کلامیدوموناس راینهارتی" برای مطالعههٔ میتوکندریایی اهمیت دارد زیرا گونه ای است که ژن های مربوط به ۶ مورد از ۱۳ پ
روتئین کدگذاری شده برای میتوکندری در هستهٔ سلول یافت می شوند و ۷ مورد در میتوکندری باقی می مانند. در گونه های خارج از خانوادهٔ کلروفیسه، این ژن ها فقط در میتوکندری وجود دارند و قادر به بیان آلوتوپیک نیستند. این امر برای آزمایش و توسعهٔ درمان های بیماری های ژنتیکی میتوکندریایی قابل توجه است.
«وقتی من رفتم» ترانه ای از دی جی سوئدی السو و خوانندهٔ آمریکایی کیتی پری می باشد که در ۲۹ دسامبر سال ۲۰۲۱ از سوی ۱۰:۲۲ پی ام رکوردز منتشر گردید. این قطعه با اولین شب اجرای برنامه پلی — کنسرت اقامتی کیتی پری در لاس وگاس — مصادف شده است. این اثر که آمیزه ای از سبک های ئی دی ام، دنس-پاپ، هاوس و الکتروپاپ است، با همکاری پری، السو، آلیدا گارپاستد پک، رامی یعقوب، نیتن کانینگهام، مارک سیبلی و آلما گودمن نوشته شده و توسط اسپیس پرایمتس تهیه و تولید شده است.
چِلانِش () اثری در موتور درون سوز است که در آن، هنگام نزدیک شدن پیستون به نقطه مرگ بالا (TDC)، آمیختهٔ هوا–سوخت به طور ناگهانی دچار آشفتگی می شود. در موتورهای درون سوز، اثر چِلانش به جریان ناگهانی و قوی هوا و سوخت اشاره دارد که هنگام نزدیک شدن پیستون به نقطه اوج حرکت (TDC) ایجاد می شود. در این حالت، تاج پیستون فاصله بسیار کمی (معمولاً کمتر از ۱ میلی متر) تا دیواره سیلندر دارد و وقتی گازها این شکاف کوچک را احاطه می کنند، به صورت ناگهانی بیرون رانده می شوند، که باعث تلاطم شدید و اختلاط بهینه هوا و سوخت می شود. در موتورهایی که برای بهره برداری از اثر چلانش طراحی شده اند، در نقطهٔ مرگ بالا، تاج پیستون به سر سیلندر بسیار نزدیک می شود (معمولاً کمتر از ۱ میلی متر) و گازها ناگهان درون محفظه احتراق «فشرده» می شوند و آشفتگی شدیدی پدیدمی آورند که باعث آمیختگی کامل تر هوا و سوخت می شود؛ عاملی که برای احتراق مؤثر سودمند است. اثر چلانش را می توان در موتور سر تخت، سوپاپ رو و میل سوپاپ بالاسری مشاهده کرد، از جمله در موتورهایی با سرسیلندر هیرون (Heron). این اثر در هر گونه موتور پیستونی درون سوز با هر نوع سوختی ممکن است یافت ش
ود. موتورهای دارای پیستون چلانش در هر دو نوع موتور دوزمانه و موتور چهارزمانه به کار می روند. آشفتگی ایجادشده در محفظه احتراق به واسطهٔ این چلانش، موجب آمیختگی بهتر هوا–سوخت، انتقال بهتر گرما به دیوارهٔ سیلندر، بهبود بازده گرمایی و عملکرد کلی بهتر موتور می شود. انتقال گرما زمانی بهتر صورت می گیرد که گازهای احتراق درون سیلندر به گردش درآیند و دیوارهٔ سیلندر را گرم کنند، تا سامانهٔ خنک کاری کاراتر شود. این کارایی و چرخش همچنین می تواند میزان تولید دوده را کاهش دهد. طراحی ها. موتورهای پیستونی دارای چلانش با تغییر در سرسیلندر، بلوک یا پیستون موتور حاصل می شوند. برخی طراحی های موتور، ترکیبی از این روش ها را به کار می برند تا بتوانند به ویژگی های خاص هندسهٔ محفظهٔ احتراق پاسخ دهند. سرسیلندر اصلاح شده. در طراحی «سرسیلندر اصلاح شده»، فضای خاصی در سرسیلندر ایجاد می شود تا کیسه ای از هوا برای فشرده سازی و احتراق فراهم گردد. بسته به شکل این فضا و نوع موتور، محل قرارگیری سوپاپ ها باید به گونه ای باشد که سوپاپ های ورودی و خروجی بتوانند در این فضا جا بگیرند. این طراحی را می توان در موتور سر تخت، میل سوپاپ بالاسری و موتور دو
زمانه به کار برد. بلوک اصلاح شده. در طراحی «بلوک اصلاح شده»، فضای مورد نیاز برای چلانش و احتراق در بلوک موتور ایجاد می شود. این نوع موتورهای چلانش دار معمولاً به عنوان موتورهای سر تخت نیز شناخته می شوند. این طراحی ها امروزه رایج نیستند، زیرا جریان هوای ناکافی به درون موتور موجب کاهش نسبت تراکم می شود. این نوع طراحی بیشتر در کاربردهای کوچک و کم هزینه مورد استفاده قرار می گیرد. پیستون اصلاح شده. در طراحی «پیستون اصلاح شده»، فضای مورد نیاز برای فشردن هوا و انجام احتراق، درون خود پیستون ایجاد می شود. این رایج ترین روش ساخت موتورهای دارای چلانش است، زیرا پیستون ساده ترین و ارزان ترین قطعه برای ساخت و اصلاح است. این فضا می تواند با ایجاد یک فرورفتگی در تاج پیستون، که «پیستون با حفرهٔ عمیق» نامیده می شود، ساخته شود. برخی دیگر از طراحی ها از برجستگی هایی نسبت به رینگ های پیستون استفاده می کنند تا نوع متفاوتی از آشفتگی را در محفظهٔ احتراق پدیدآورند که به جای بالا، به سمت پایین حرکت کند. برای ایجاد آشفتگی و اختلاط مناسب هوا–سوخت، تاج پیستون باید دارای فرورفتگی ای همسو با زاویهٔ تزریق سوخت باشد، و همچنین در بخش بیرونی خ
ود انحنایی داشته باشد. این طراحی هوا را از ناحیهٔ چلانش به مرکز محفظهٔ احتراق هدایت می کند، جایی که هوا با سوخت پاشیده شده از انژکتور ترکیب می شود و نسبت هوا-سوخت یکنواخت تری پدید می آید. این تنها یکی از طراحی ها برای موتور دیزل است. در موتورهایی با سوپاپ های بیشتر و محل های مختلف انژکتور، طراحی های متنوعی برای افزایش کارایی موتور به کار می رود. همچنین می توان پیستون را به گونه ای طراحی کرد که دارای ناحیه های چلانش مجزا برای ورود و خروج هوا باشد. این تغییر بر عملکرد کلی موتور و سرعت ورود و خروج هوا اثر می گذارد.
محیط زیست اندونزی شامل ۱۷۵۰۸ جزیره است که در دو طرف خط استوا پراکنده شده اند. وسعت، آب و هوای گرمسیری و جغرافیای مجمع الجزایری اندونزی، این کشور را پس از برزیل، دومین کشور با بالاترین سطح تنوع زیستی در جهان کرده است. مسائل. جمعیت زیاد و رو به رشد اندونزی و صنعتی شدن سریع آن، مسائل زیست محیطی جدی ای را به وجود آورده است که اغلب به دلیل سطح بالای فقر و حکومت ضعیف و کم بودجه، اولویت کمتری به آنها داده می شود. مسائل شامل جنگل زدایی در مقیاس بزرگ (که بخش عمده ای از آن غیرقانونی است) و آتش سوزی های مرتبط با آن که باعث ایجاد مه دود غلیظ بر فراز بخش هایی از غرب اندونزی، مالزی و سنگاپور می شود؛ بهره برداری بیش از حد از منابع دریایی؛ و مشکلات زیست محیطی مرتبط با شهرنشینی سریع و توسعه اقتصادی، از جمله آلودگی هوا، تراکم ترافیک، مدیریت زباله و خدمات قابل اعتماد آب و فاضلاب می شود. جنگل زدایی و تخریب زمین های باتلاقی، اندونزی را به سومین تولیدکننده بزرگ گازهای گلخانه ای در جهان تبدیل کرده است. تخریب زیستگاه، بقای گونه های بومی و بومی، از جمله ۱۴۰ گونه پستاندار که توسط اتحادیه جهانی حفاظت از محیط زیست (IUCN) به عنوان گونه ه
ای در معرض خطر شناسایی شده اند و ۱۵ گونه که به شدت در معرض خطر انقراض هستند، از جمله اورانگوتان سوماترایی، را تهدید می کند. اندونزی در شاخص عملکرد زیست محیطی جهانی (EPI) با رتبه کلی ۱۰۷ از ۱۸۰ کشور در سال ۲۰۱۶، عملکردی پایین تر از حد متوسط اما اندکی رو به بهبود داشته است. این میزان در منطقه آسیا و اقیانوسیه نیز پایین تر از میانگین است، یعنی پایین تر از تایلند اما کمی بالاتر از چین. شاخص عملکرد پایدار (EPI) در سال ۲۰۰۱ توسط مجمع جهانی اقتصاد به عنوان یک معیار جهانی برای سنجش عملکرد کشورهای مختلف در اجرای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد تأسیس شد. حوزه های زیست محیطی که اندونزی در آنها بدترین عملکرد (یعنی بالاترین رتبه) را دارد، مدیریت منابع آب (۱۲۸)، اثرات زیست محیطی شیلات (۱۲۷) و مدیریت جنگل (۱۰۹) هستند و پس از آن، بهداشت قرار دارد. انتظار می رود طرح های تصفیه فاضلاب در آینده شرایط را کمی بهبود بخشند. اندونزی در حوزه آب و هوا و انرژی (۴۱) بهترین عملکرد (یعنی پایین ترین رتبه) را دارد، که بیشتر به دلیل دسترسی عالی به برق و کمتر به دلیل میزان انتشار گاز گلخانه ای از تولید برق است. تأثیرات مسائل زیست محیطی بر س
لامت (۷۸) و تنوع زیستی و زیستگاه (۸۳) نیز بالاتر از حد متوسط قرار دارند. تغییرات اقلیمی. اندونزی در معرض خطر جدی ناشی از اثرات پیش بینی شده تغییرات اقلیمی است. اگر انتشار گازهای گلخانه ای کاهش نیابد، پیش بینی می شود که تا اواسط قرن، میانگین افزایش دما حدود ۱ درجه سانتیگراد باشد، ۰٫۳ درجه سانتیگراد در هر دهه. این تقریباً دو برابر تعداد روزهای بسیار گرم (با دمای بالاتر از است) در سال تا سال ۲۰۳۰، رقمی که پیش بینی می شود تا پایان قرن به تقریباً یک روز در هر سه روز افزایش یابد. افزایش دما خطر افزایش فراوانی و شدت خشکسالی و کمبود مواد غذایی را به همراه دارد، زیرا تأثیر جدی بر میزان بارندگی و الگوهای فصول مرطوب و خشک که سیستم کشاورزی اندونزی بر اساس آن بنا شده است، خواهد داشت (و در حال حاضر نیز داشته است). همچنین باعث افزایش بیماری هایی مانند تب دنگی و مالاریا و افزایش آتش سوزی های جنگلی می شود که مناطق وسیعی از جنگل های بارانی کشور را تهدید می کند. تغییرات اقلیمی تأثیر جدی تری به شکل افزایش سطح دریاها داشته و خواهد داشت. از آنجایی که اندونزی بزرگ ترین مجمع الجزایر جهان است، با نرخ فعلی، افزایش سطح دریا منجر به این
خواهد شد که ۴۲ میلیون خانوار اندونزیایی در بیش از ۲۰۰۰ جزیره تا اواسط قرن حاضر در معرض خطر غرق شدن قرار گیرند. بیش از ۶۰ درصد از جمعیت اندونزی در مناطق ساحلی پست، از جمله جاکارتا، زندگی می کنند که به طور ویژه در معرض خطر است، زیرا ۴۰ درصد از این شهر پایین تر از سطح دریا قرار دارد و به سرعت در حال فرونشست است و تعداد زیادی از مردم را در معرض خطر آوارگی قرار می دهد. احتمالاً همه اینها بیشترین تأثیر را بر جوامع فقیرتر خواهد گذاشت. بیش از ۵۰ درصد از جمعیت اندونزی با درآمدی کمتر از ۲ دلار در روز زندگی می کنند و فقرا بیشترین آسیب را از اثرات فاجعه بار تغییرات اقلیمی، از جمله مرگ، بیماری و آوارگی، متحمل خواهند شد، «زیرا آنها معمولاً آسیب پذیرترین افراد در برابر اثرات خشکسالی، سیل و رانش زمین هستند و معیشت خود را به بخش های حساس به آب و هوا (مانند شیلات و جنگلداری) وابسته می دانند» سیاست و قانون محیط زیست. معاهدات و توافق نامه های بین المللی. اندونزی امضاکننده تعدادی از معاهدات و توافقنامه های بین المللی است:
مسیر پروازی شرق آسیا-استرالیا یکی از بزرگ ترین مسیرهای پروازی پرندگان مهاجر در جهان است. در شمالی ترین نقطه خود، از شبه جزیره تایمیر در روسیه به سمت شرق تا آلاسکا امتداد دارد. انتهای جنوبی آن استرالیا و نیوزیلند را در بر می گیرد. بین این دو قطب، مسیر پرواز این پرنده بخش زیادی از شرق آسیا، از جمله چین، ژاپن، کره، جنوب شرقی آسیا و غرب اقیانوس آرام را پوشش می دهد. منطقه حفاظت شده EAAF زیستگاه بیش از ۵۰ میلیون پرنده آبزی مهاجر از بیش از ۲۵۰ جمعیت مختلف، از جمله ۳۲ گونه در معرض خطر جهانی و ۱۹ گونه در معرض خطر نزدیک به انقراض است. این امر به ویژه برای میلیون ها پرنده مهاجر کنارآبزی یا ساحلی که در شمال آسیا و آلاسکا زادآوری می کنند و فصل غیر زادآوری را در جنوب شرقی آسیا و استرالیا می گذرانند، اهمیت دارد. شبکه سایت. در طول مهاجرت، پرندگان آبزی برای استراحت و تغذیه به سیستمی از تالاب های بسیار پربار متکی هستند و انرژی کافی را برای تأمین سوخت مرحله بعدی سفر خود ذخیره می کنند؛ بنابراین، همکاری بین المللی در سراسر محدوده مهاجرت آنها برای حفظ و حمایت از پرندگان آبزی مهاجر و زیستگاه هایی که به آنها وابسته هستند، ضروری است.
مشارکت مسیر پروازی شرق آسیا-استرالیا (EAAFP) 1060 مکان را به عنوان مکان های مهم بین المللی برای پرندگان مهاجر شناسایی کرد. این سایت ها، شبکه سایت های Flyway نامیده می شوند. انتظار می رود این سایت ها با افزایش آگاهی در مورد اهمیت تالاب، ثبت دقیق تعداد جمعیت پرندگان مهاجر و نظارت دقیق بر وضعیت پوشش گیاهی در داخل سایت، با جامعه محلی برای حفظ تالاب همکاری کنند. یک مکان مهم در آلاسکا، دریاچه کوچک تشِکپوک است که تنها ۱۸ درصد از ذخایر ملی نفت آلاسکا را پوشش می دهد، اما میزبان بیش از ۴۰ درصد از کل پرندگان آبزی است که از دامنه شمالی آلاسکا بازدید می کنند. تهدیدها. از بین رفتن و تخریب زیستگاه. تخریب جنگل ها در جنوب شرقی آسیا به دلیل قطع درختان در مقیاس بزرگ، که بر زیستگاه بسیاری از پرندگان آوازخوان که در جنگل ها زادآوری می کنند، تأثیر می گذارد، برجسته است. چندین پرنده آوازخوان، مانند سسک نیزار خط دار و رابین گلوسیاه، در فهرست گونه های آسیب پذیر یا در معرض خطر انقراض قرار گرفته اند. باتلاق های ساحلی، آب شیرین و علفزارهای سیلابی منابع غذایی مهمی برای پرندگان آوازخوان مانند خانواده سسکان ملخی هستند، اما بسیاری از این زیس
تگاه های طبیعی یا به زمین های کشاورزی تبدیل شده اند یا در معرض زهکشی قرار دارند. در واکنش به آسیب تالاب ها و جنگل ها، بسیاری از کشورها سیاست های جدید جنگلداری را اجرا کرده اند. نمونه ای از این مورد، طرح حفاظت از جنگل های طبیعی چین است که انتظار می رود پوشش جنگلی را در شرق و جنوب چین افزایش دهد. احیای زمین های ساحلی گل زارهای دریای زرد (با از بین رفتن بیش از ۶۵ درصد از گل زارها) منجر به کاهش عمده جمعیت آبچرهای مهاجر شده است. شکار. یکی دیگر از تهدیدهای عمده، شکار بی رویه در جنوب شرقی آسیا است. دلایل شکار متفاوت است، اما تجارت حیوانات خانگی و شکار برای غذا در مناطق روستایی رایج ترین انگیزه ها هستند. در نتیجه شکار بی رویه، زردپره سینه زرد که وضعیت تهدید آن در IUCN ده سال پیش «کمترین نگرانی» بود، اکنون در فهرست «آسیب پذیر» قرار گرفته است. در بخش هایی از کامبوج و تایلند، پرندگان آوازخوان مهاجر از جمله پرستوها و چکاوک های نیزار بزرگ به دلیل «آزادسازی های ترحم آمیز» مذهبی صید می شوند که منجر به مرگ هزاران نفر می شود. اولویت های حفاظتی. بر اساس یک بررسی جامع از تحقیقات فعلی، جمعیت شناسی، توزیع زیستگاه و میزان بقای بسی
اری از گونه های در معرض خطر همچنان مبهم است. مطالعات در مورد این مناطق در زیستگاه های کلیدی در امتداد مسیر پرواز می تواند برای حفاظت از پرندگان مهاجر مفید باشد. علاوه بر این، شبکه فعلی سایت های پرنده نگری عمدتاً بر پرندگان آبزی تمرکز دارد و حفاظت از پرندگان مهاجر باقی مانده را نادیده می گیرد. دانشمندان ادعا می کنند که ممکن است به سازمان ها و قوانینی با تمرکز بر حفاظت از این پرندگان نیاز باشد. نقش های پرنده نگرها. جامعه پرنده نگری در آسیا، به ویژه در چین، تایلند، اندونزی و فیلیپین، به دلیل رشد طبقه متوسط، به سرعت در حال افزایش است. علیرغم موانع زبانی، سیستم پرنده الکترونیکی با موفقیت به ارتباطات پرنده نگری در سراسر مرزهای ملی کمک کرده و به توسعه EAAF کمک کرده است. برای مثال، داده های جمعی از پرنده نگرها به بسیاری از پروژه های تحقیقاتی، مانند پر کردن شکاف پراکندگی سینه سرخ سرقرمز در کامبوج، کمک کرده است.
دایگو (Chinese نوعی تجارت فرامرزی نوظهور است که در آن یک فرد یا یک گروه سندیکایی از صادرکنندگان در خارج از چین، کالاها (عمدتاً کالاهای لوکس اما گاهی اوقات مواد غذایی مانند شیر خشک) را برای مشتریان در چین خریداری می کنند. خریداران "دایگو" معمولاً کالاهای مورد نظر خود را در منطقه ای خارج از چین خریداری می کنند و سپس کالاها را به چین ارسال می کنند یا هنگام بازگشت به چین، آنها را در چمدان خود حمل می کنند. سپس این کالاها برای کسب سود در چین دوباره فروخته می شوند. فعالیت های "دایگو" می تواند به صورت غیرقانونی یا قانونی انجام شود، که اغلب با استفاده از روزنه هایی برای دور زدن تعرفه های وارداتی اعمال شده بر کالاهای خارجی انجام می شود. فروش. فروش "دایگو" در بخش های مختلف، سالانه بالغ بر ۱۵ میلیارد دلار است. در سال ۲۰۱۴، ارزش تجارت "دایگوها" فقط در کالاهای لوکس از ۵۵ میلیارد ین چین به ۷۵ میلیارد ین چین (۸٫۸ میلیارد دلار آمریکا به ۱۲ میلیارد دلار آمریکا) افزایش یافت. خریدهای "دایگو" اغلب در بوتیک های برندهای لوکس در شهرهای بزرگ مد مانند پاریس، لندن، نیویورک، هنگ کنگ، توکیو و سئول انجام می شود. برخی از اپراتورهای "دایگو"
از ویبو و وی چت برای ارتباط با مشتریان خود استفاده می کنند. تقاضای زیاد برای خدمات "دایگو" به دلیل تعرفه های بالای واردات کالاهای لوکس و نگرانی ها در مورد محصولات ناامن، به ویژه مشکلات ایمنی مواد غذایی است. خریداران "دایگو" می توانند اطمینان حاصل کنند که محصولاتی که توسط مصرف کنندگان در چین سفارش داده می شوند، اصل و ایمن هستند. خریداران اغلب با افرادی که در چین به آنها سفارش می دهند، ارتباط شخصی دارند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ از خریداران آنلاین کالاهای لوکس چینی نشان داد که ۳۵٪ از آنها "از دایگو" برای خرید کالاهای لوکس آنلاین استفاده کرده اند و تنها ۷٪ از وب سایت برندی که در حال خرید آن هستند یا فکر می کنند که آن را خریداری می کنند، استفاده کرده اند. تقریباً ۸۰ درصد از خریدهای لوکس چینی ها در خارج از کشور انجام می شود. تأثیرات منفی. سندیکاهای "دایگو" می توانند در احتکار و انباشت کالا در مقادیر زیاد دست داشته باشند و اغلب مشتریان محلی را به دلیل کمبود کالا و اختلال در بازارها خشمگین می کنند. در ژوئن ۲۰۱۹، از پرسنل نیروی دریایی یک کشتی جنگی چینی که در بندر سیدنی استرالیا پهلو گرفته بود، در حال تخلیه جعبه های شی
ر خشک و سایر محصولات از یک ون بزرگ برای حمل به کشتی عکس گرفته شد. در ژانویه و فوریه ۲۰۲۰، در واکنش به همه گیری کووید-۱۹، جبهه متحد چین "دایگوهای" موفقی را در کشورهای متعدد سازماندهی کرد تا به چین در واردات ۲٫۵ میلیارد قطعه تجهیزات ایمنی اپیدمی، از جمله بیش از دو میلیارد ماسک ایمنی، کمک کند. شرکت های تابعه استرالیایی کانتری گاردن و گرینلند هولدینگز، کارمندان خود را مجبور به جمع آوری تجهیزات پزشکی کردند که متعاقباً با هواپیما به ووهان منتقل شد و کمبودها را در بیمارستان های استرالیا تشدید کرد. خورخه گواخاردو، سفیر سابق مکزیک در چین، اظهار داشت که چین آشکارا وسعت یک بیماری همه گیر که جهان را به خطر انداخته پنهان می کند و مخفیانه تجهیزات حفاظت فردی را با قیمت پایین تأمین می کند، زیرا این عملیات «مخفیانه» «جهان را بدون عرضه تجهیزات حفاظت فردی برهنه» باقی گذاشته است. چنین اقداماتی باعث شده است که چندین دولت علیه قاچاق و احتکار "دایگوها" اقداماتی انجام دهند. در سال ۲۰۱۲، دولت نیوزیلند مرتباً شروع به سرکوب و گاهی اوقات ممنوعیت کامل صادرات غیرمجاز کالاهای مصرفی از طریق کانال های ثبت نشده کرد. خرده فروشان استرالیایی محد
ودیت های متعددی را برای خرید شیر خشک نوزاد توسط "دایگوها" اعمال کرده اند. برخی از ارائه دهندگان خدمات "دایگو"، محصولات تقلبی را که طوری تغییر داده شده اند که به نظر برسد از منابع قانونی در خارج از کشور خریداری شده اند، به صورت متقلبانه می فروشند. واکنش ها از چین. در اول ژانویه ۲۰۱۹، چین رسماً قانون جدید تجارت الکترونیک را منتشر کرد که اولین قانون از نوع خود است که مستقیماً فعالیت های "دایگوها" را تنظیم می کند. طبق قانون جدید، همه اعضای "دایگو" از نظر قانونی ملزم به ثبت نام به عنوان اپراتور تجارت الکترونیک و اخذ مجوز در چین و کشوری که از آن خرید می کنند، هستند و این امر باعث می شود که کسب و کار آنها هم در چین و هم در منطقه ای که کالا را خریداری کرده اند، مشمول مالیات شود. هر پلتفرم یا فروشنده تجارت الکترونیک در صورت اثبات جرم قاچاق، فرار مالیاتی یا نقض عمدی قانون جدید تجارت الکترونیک، می تواند به ترتیب ۲ میلیون یوان یا ۵۰۰۰۰۰ یوان جریمه شود و احتمالاً با اتهامات کیفری نیز روبرو خواهد شد.
وضعیت اورشلیم () به دلیل اختلاف ارضی طولانی مدت بین اسرائیل و فلسطینی ها، که هر دو آن را به عنوان پایتخت خود می شناسند، به عنوان یکی از حل نشدنی ترین مسائل در درگیری فلسطین و اسرائیل توصیف شده است. بخشی از این مسئله حاکمیت به نگرانی ها در مورد دسترسی به اماکن مقدس در ادیان ابراهیمی گره خورده است. فضای مذهبی فعلی در اورشلیم توسط "وضعیت موجود" امپراتوری سابق عثمانی تأیید می شود. از آنجایی که فرایند صلح اسرائیل و فلسطین در درجه اول گزینه چاره دوکشوری را هدایت کرده است، یکی از بزرگترین نقاط اختلاف، اورشلیم شرقی بوده است که تا آغاز اشغال اسرائیل در سال ۱۹۶۷ بخشی از کرانه باختری ضمیمه شده به اردن بود. سازمان ملل متحد اورشلیم شرقی (و کرانه باختری به طور کلی) را به عنوان قلمرو یک کشور مستقل فلسطینی به رسمیت می شناسد و بنابراین ادعای اسرائیل بر آن نیمی از شهر را رد می کند. اجماع گسترده تری در میان جامعه بین المللی در مورد پایتختی اورشلیم غربی وجود دارد، زیرا این شهر در قلمرو حاکمیت اسرائیل (طبق خط سبز) قرار دارد و از زمان توافق نامه های آتش بس ۱۹۴۹ تحت کنترل اسرائیل شناخته شده است. اکثر کشورها و سازمان ها از اختصاص او
رشلیم غربی و اورشلیم شرقی به عنوان پایتخت به ترتیب برای اسرائیلی ها و فلسطینی ها حمایت می کنند؛ این موضع توسط سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، و فرانسه و دیگران تأیید شده است. روسیه، که عضو گروه چهارجانبه درباره خاورمیانه است، در حال حاضر اورشلیم شرقی را به عنوان پایتخت فلسطین و اورشلیم غربی را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت می شناسد. اکثر کشورهای عضو سازمان ملل متحد معتقدند که وضعیت نهایی این شهر باید از طریق مذاکرات حل و فصل شود و بنابراین ترجیح داده اند سفارتخانه های خود در اسرائیل در تل آویو مستقر شوند و منتظر توافق نهایی در مورد وضعیت باشند. شش کشور در اورشلیم سفارتخانه هایی در اسرائیل دارند: ایالات متحده آمریکا، گواتمالا، هندوراس، پاپوآ گینه نو، پاراگوئه و جمهوری مورد مناقشه کوزوو.
کلیسای سارگیس مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شهر قدیم تفلیس، گرجستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۷۳۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
دیوید فیشویک (متولد مارس ۱۹۷۱) تاجر انگلیسی است. او در نلسون، لانکاشر متولد شد، در شانزده سالگی بدون هیچ مدرکی مدرسه را ترک کرد و سپس شرکت فروش مینی بوس دیوید فیشویک را تأسیس کرد و به بزرگ ترین تأمین کنندهٔ مینی بوس در بریتانیا تبدیل شد. او پس از اینکه متوجه شد بانک های بزرگ به دلیل بحران مالی ۲۰۰۸ دیگر حاضر به قرض دادن پول به مشتریان او نیستند، شرکت پس انداز و وام برنلی را افتتاح کرد که از شعار تبلیغاتی «روی دیو حساب کن» استفاده می کرد. تلاش های او در سریال "بانک دیو" که در سال های ۲۰۱۲–۲۰۱۳ از کانال ۴ بریتانیا پخش شد، مستند شد. او پس از اینکه متوجه شد مشتریان پس از انباشته شدن بدهی با استفاده از شرکت های وام روزپرداخت به وی مراجعه می کنند، برای سریال "دیو: وام گیرنده" در سال ۲۰۱۴ از کانال ۴، این صنعت را بررسی کرد. هر دوی این سریال ها برندهٔ جوایز آکادمی اسکاتلند بریتانیا شدند. تلاش های او برای تأسیس یک بانک و تحقیق در مورد شرکت های وام های روزپرداخت، با برداشتی آزاد برای فیلم "بانک دیو" محصول ۲۰۲۳ و دنبالهٔ آن در سال ۲۰۲۵ با عنوان "بانک دیو ۲: وام گیرنده" اقتباس شد. زندگی و حرفه. اوایل زندگی و خودروها. فیش
ویک در مارس ۱۹۷۱ متولد شد. او در خانواده ای فقیر در خیابان جان در نلسون، لانکاشر بزرگ شد و در دبیرستان اج اند تحصیل کرد که هر دو بعدها تخریب شدند. او در شانزده سالگی بدون هیچ مدرکی مدرسه را ترک کرد، و یک دورهٔ آموزشی طرح جوانان را در یک محل ساخت وساز با حقوق ۲۷٫۵۰ پوند در هفته گذراند. به علاوهٔ اضافه کاری، که در آن ساختمان ها را سنگریزه کاری می کرد. پس از اینکه تصمیم گرفت وارد صنعت خودروسازی بریتانیا شود، از چندین تعمیرگاه پرسید که آیا می تواند یک ماشین نیمه کاره را برای بازسازی و فروش در ازای دریافت بخشی از سود، در اختیارش قرار دهد. اولین تعویض جزئی او یک واکسول کاوالیر با لاستیک های پنچر و خش دار بود که آن را به قیمت ۷۰ پوند خرید، در روزنامه محلی به قیمت ۱۰۰ پوند آگهی داد و به قیمت ۹۷ پوند فروخت. او این روند را آنقدر تکرار کرد تا توانست از قبل خرید کند، و کیف پولش را پر از کاغذ می کرد تا در نظر فروشندگان احتمالی ثروتمندتر به نظر برسد. تقریباً در همین زمان، او صبح هایش را با فروش لباس های ارزان برای کسب سود و عصرهایش را با اجرای برنامه به عنوان یک دی جی می گذراند. فیشویک پس از دریافت یک ون قرمز آسترامکس برای
بازسازی، به نوسازی ون ها روی آورد و به دنبال آن به مینی بوس ها روی آورد. او در سال ۱۹۹۴ منحصراً روی ون، مینی بوس و مینی بوس کوچ کار کرد و فروشگاه فروش مینی بوس دیوید فیشویک را افتتاح کرد، که در کولن، بیرمنگام و استاک پورت شعبه داشت. او بعدها به بزرگ ترین تأمین کنندهٔ مینی بوس در بریتانیا تبدیل شد. بین سال های 2004 و ۲۰۱۷، این شرکت حامی مالی باشگاه فوتبال برنلی بود و در این مدت، جایگاه کریکت ورزشگاه تارف مور این باشگاه، جایگاه دیوید فیشویک نام گرفت. فیشویک در سال ۲۰۰۵، که یک هلیکوپتر برای استفادهٔ شخصی خود خریده بود و متوجه شده بود که دیگران از او می پرسند که آیا می تواند آن را قرض بگیرند، یک کسب وکار هلیکوپتر به نام هلیکوپترهای دیوید فیشویک افتتاح کرد که پروازهای چارتر را ارائه می داد.
طرح کاهش آلودگی کربن (یا CPRS) یک طرح تجاری برای گازهای گلخانه ای ناشی از فعالیت های انسانی بود که توسط دولت راد، به عنوان بخشی از سیاست تغییرات اقلیمی آن، پیشنهاد شد و قرار بود در سال ۲۰۱۰ در استرالیا آغاز شود. این امر نشان دهندهٔ تغییر عمده ای در سیاست انرژی استرالیا بود. تدوین این سیاست در آوریل ۲۰۰۷ آغاز شد، زمانی که حزب کارگر فدرال در اپوزیسیون بود و شش ایالت تحت کنترل حزب کارگر، بررسی مستقلی در مورد سیاست های انرژی، به نام «بررسی تغییرات اقلیمی گارنوت» را آغاز کردند که تعدادی گزارش منتشر کرد. پس از پیروزی حزب کارگر در انتخابات فدرال ۲۰۰۷ و تشکیل دولت، این حزب یک «گزارش سبز» در مورد تغییرات اقلیمی برای بحث و اظهار نظر منتشر کرد. سپس خزانه داری فدرال برخی از تأثیرات مالی و اقتصادی طرح پیشنهادی CPRS را مدل سازی کرد. دولت راد در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۸ آخرین گزارش رسمی خود را منتشر کرد و اعلام کرد که قرار است این قانون در ژوئیه ۲۰۱۰ به اجرا درآید؛ اما قانون مربوط به حزب کمونیست (CPRS) (معروف به ETS) نتوانست آرای لازم را در سنا به دست آورد و دو بار رد شد که منجر به انتخابات انحلال دوگانه شد. یک بحث سیاسی تلخ در درون