Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مجتمع مسکونی سامان ونک یکی از مجتمع های مسکونی معروف شهر تهران است. در دهه پنجاه خورشیدی، افزایش جمیت شهر تهران، توسعه در راستای قائم را اجتناب ناپذیر ساخت. در این دوره چندین مجتمع در حوالی منطقه ونک ساخته شد که از آن جمله می توان به ساختمان اسکان، مجتمع مسکونی پارک پرنس، آ.اس.پ. و مجتمع مسکونی سامان ونک اشاره کرد. این مجتمع در زمینی به مساحت ۲۳۰۰۰ متر توسط دفتر عبدالعزیز فرمانفرماییان طراحی و ساخته شد. فرمانفرماییان زمین این مجموعه را در سال ۱۳۵۱ به قیمت ۷۴۰۰۰ تومان (معادل ۱۰۰۰۰ دلار در آن سال) از علی و یوسف ونکی خریداری کرد. به گفته فرمانفرماییان سازه بنا برای ۳۰ طبقه طراحی شده بود، هرچند نهایتا بیشتر از ۱۳ طبقه از آن ساخته نشد. مجموعه دارای ۳ بلوک همسان و مجموعا دارای ۲۵۲ واحد می باشد و ۲ استخر روباز به ابعاد ۱۲ در ۲۵ متر در محوطه مجموعه ساخته شده است. از ویژگی های این مجتمع داشتن واحدهای دوبلکس، تریپلکس و کوادروپلکس (چهار طبقه) می باشد. مجتمع مسکونی سامان ونک در حد فاصل خیابان شیراز و خیابان شیخ بهایی در کوچه ی سامان واقع شده است. منبع.
برج های شاه گلی یکی از مجتمع های مسکونی معروف در شمالغرب شهر تهران است. این مجموعه که در ابتدا برج های «زمرد» نام داشت، پیش از انقلاب اسلامی توسط شرکت Starrett (سازنده ساختمان امپایر استیت) با بالاترین استانداردهای روز ساخته شد. به علت محدودیت های قانونی مالکیت زمین توسط اتباع خارجی، شرکت استارت به واسطه یک شرکت ایرانی به نام «شاهگلی» فعالیت می کرد که بعدها کل ساختمان ها به این نام شهرت یافت. فاز ۱ این مجموعه شامل برج های «خیام» (۲۴۴ واحد)، «سعدی» (۲۳۴ واحد)، «حافظ» (۲۱۳ واحد) و «نظامی گنجوی» (۱۶۷ واحد) در منطقه ۲، شهرک غرب، خیابان هرمزان واقع شده است. فاز ۲ مجموعه شامل برج های «پاسارگاد»، «پرسپولیس»، «آپادانا» و «بیستون» در خیابان شهید حسن سیف، شهرک غرب قرار دارد. این برج ها با ۲۷ طبقه و ارتفاع ۱۰۱.۵۷ متر، از بلندترین ساختمان های تهران به شمار می روند.
مرکز گردهمایی لس آنجلس یک مرکز گردهمایی در بخش جنوب غربی مرکز شهر لس آنجلس است. این مرکز گردهمایی سالانه میزبان چندین گردهمایی سالانه مانند نمایشگاه خودرو لس آنجلس، نمایشگاه توانایی ها و انیمه اکسپو است اما برای طرفداران بازی های ویدئویی بیشتر به عنوان میزبان نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ معروف است. همچنین این مرکز اغلب به عنوان محل فیلمبرداری در برنامه های تلویزیونی و فیلم ها نیز استفاده می شود.
لوئی اورو (۳ مه ۱۲۷۶ – ۱۹ مه ۱۳۱۹، پاریس) شاهزاده فرانسوی و تنها پسر فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه از همسر دومش ماریا برابانت و بنابراین برادر ناتنی فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه بود. لوئی شخصیتی آرام و متفکر داشت و از نظر سیاسی با مکر برادر ناتنی خود شارل، کنت والوآ مخالف بود. با این حال، او با برادرزاده اش فیلیپ پنجم، پادشاه فرانسه صمیمی بود. ازدواج و فرزندان. او با مارگارت آرتوا، دختر فیلیپ آرتویی و خواهر رابرت سوم آرتوآسی ازدواج کرد و چند فرزند داشت:
گبی شرایبر ؛ (زاده میلادی – درگذشته میلادی) یک طراح صنعتی و داخلی اهل بریتانیا بود. او با نام گبی ولف در اتریش به دنیا آمد. او هنر و طراحی صحنه و داخلی را در وین، فلورانس، برلین و پاریس خواند. او یک طراح صنعتی و داخلی برجسته بریتانیایی بود. شرایبر مشاور عمومی طراحی برای صنعت بود؛ متخصص در مشاوره رنگ و دکوراسیون داخلی؛ مشاور خرید آثار هنری؛ و رئیس شرکت گبی شرایبر و همکاران. در دهه ۱۹۶۰ میلادی او یک امپراتوری کوچک را رهبری کرد که شامل سه شرکت بود: گبی شرایبر و همکاران، (شرکت طراحی)؛ کانول با مسئولیت محدود، (یک شرکت بازرگانی)؛ و طراحی بین المللی کانول، (یک شرکت طراحی اروپایی مستقر در بروکسل). شرایبر در سال ۱۹۳۸ میلادی به همراه همسرش، روزنامه نگاری به نام لئوپولد شرایبر، به بریتانیا نقل مکان کرد. او درست پیش از جنگ جهانی دوم وارد بریتانیا شد و در طول جنگ برای صنعت پلاستیک طراحی کرد. او پس از جنگ به طراحی پلاستیک، تولید تجهیزات آشپزخانه و پذیرایی، ظروف غذاخوری، کارد و چنگال و سایر محصولات برای کافه تریاها و فروشگاه های زنجیره ای غذایی مانند مارکس اند اسپنسر و همچنین طراحی پلاستیک برای سازه ها و اجزای ساختمان ادامه
داد. در اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی او دفتر طراحی خود را راه اندازی کرد و تیمی از متخصصان رشته های مختلف - طراحان داخلی، مهندسان، معماران، طراحان گرافیک را تشکیل داد. از آثار طراحی شاخص شرایبر، طراحی فضای داخلی کشتی اقیانوس پیمای "کوئین الیزابت ۲" برای "کونارد لاین" بود. او در سال ۱۹۹۱ میلادی درگذشت.
سیتوکروم P450 26A1 پروتئینی است که در انسان توسط ژن "CYP26A1" کدگذاری می شود. عملکرد. این ژن عضوی از ابرخانواده آنزیم های سیتوکروم P450 را کد می کند. پروتئین های سیتوکروم P450 مونواکسیژنازهایی هستند که بسیاری از واکنش های دخیل در متابولیسم دارو و سنتز کلسترول، استروئیدها و سایر لیپیدها را کاتالیز می کنند. این پروتئینِ شبکه آندوپلاسمی بر روی رتینوئیدها، از جمله رتینوئیک اسید (RA) تمام ترانس، با هر دو فعالیت ۴-هیدروکسیلاسیون و ۱۸-هیدروکسیلاسیون عمل می کند. این آنزیم سطح سلولی رتینوئیک اسید را تنظیم می کند که در تنظیم بیان ژن در بافت های جنینی و بالغ نقش دارد. دو گونه متناوب از این ژن که ایزوفرم های مجزا را رمزگذاری می کنند، گزارش شده است. CYP26A1 در سلول های سرطانی روده بزرگ در مقایسه با بافت پوششی کولون طبیعی بیش از حد بیان می شود، اما در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ ارزش پیش آگهی مستقلی ندارد.
هیستون استیل ترانسفراز KAT2A آنزیمی است که در انسان توسط ژن "KAT2A" کدگذاری می شود. فعل و انفعالات. مشخص شده است که این آنزیم با پروتئین های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
پروتئین متصل شونده سیناپتوجانین ۲ پروتئینی است که در انسان توسط ژن "SYNJ2BP" کدگذاری می شود. فعل و انفعالات. مشخص شده است که SYNJ2BP با پروتئین های زیر، تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
تئوفیلوس () یک فیلم درام یونانی است که در سال ۱۹۸۷ میلادی منتشر شد و دربارهٔ زندگی نقاش نامدار یونانی «تئوفیلوس هاجی میخائیل» است. این فیلم در ۳۸مین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و نمایندهٔ کشور یونان در شصتمین دوره جوایز اسکار برای رقابت در جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی بود که البته به فهرست نهایی نامزدها راه نیافت. از بازیگران این فیلم می توان به دیمیتریس کاتالیفوس اشاره کرد.
دیمیتریس کاتالیفوس (؛ زادهٔ ۱۹۵۴) بازیگر اهل یونان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تئوفیلوس" اشاره نمود.
دنیای هوپ نخستین میکس تیپ رپر کره ای، جی-هوپ است. این میکس تیپ در ۲ مارس ۲۰۱۸، توسط بیگ هیت انترتینمنت منتشر شد و تک آهنگ آغازین آن «خیال بافی» بود. تک آهنگ دوم با عنوان «هواپیما»، یک هفته بعد منتشر شد. این آلبوم در جایگاه ۳۸ "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و جی-هوپ در زمان انتشار آن، به بالاترین رتبهٔ یک تک خوان کره ای در این جدول دست یافت.
پروتئین Crk مانند پروتئینی است که در انسان توسط ژن CRKL کدگذاری می شود. فعل و انفعالات. مشخص شده است که CRKL با پروئتین های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
ترس و عشق ()، () که با نام سه خواهر () هم شناخته می شود، یک فیلم درام به کارگردانی مارگارته فون تروتا است که در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۸ به نمایش درآمد.
برج های شمیران یکی از مجتمع های مسکونی معروف شهر تهران است که پیش از انقلاب اسلامی ساخته شد. برج های شمیران در تقاطع بلوار نلسون ماندلا و بزرگراه شهید مدرس قرار دارد. این مجتمع شامل دو بلوک ۱۸ طبقه (به ارتفاع ۶۷.۷۱ متر) و ۲۰ طبقه (به ارتفاع ۷۵.۲۳ متر) می باشد.
لو فانانک هاگن (; – ) موسیقی دان، آهنگساز، ترانه سرا و رهبر گروه پانک Tři sestry است. او اهل کشور جمهوری چک است.
پاول سِدلاچِک (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و گیتاریست سبک راک اند رول و اهل کشور جمهوری چک است.
ده کهنه، روستایی در دهستان پروز بخش امامزاده حسن شهرستان فلارد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۰۹ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده است.
یاسمین () فیلمی درام به کارگردانی هارک بوم است که در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد. این فیلم در سی و هشتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و نمایندهٔ آلمان غربی در شصت و یکمین دوره جوایز اسکار برای رقابت در جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی بود که البته به فهرست نهایی نامزدها راه نیافت.
دالیبور یاندا (; – ) خواننده، ترانه سرا و آهنگساز سبک های پاپ و راک است. او اهل کشور جمهوری چک است و محبوبیت او در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود رسید.وی بین سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸، سه سال متوالی جایزه بلبل زرین را از آن خود کرد.
آیزه رومی (؛ زادهٔ ) بازیگر ترک تبار اهل آلمان است که در ایالات متحده آمریکا به دنیا آمده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یاسمین" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده است.
ییرژی یِلینک (; – ) نقاش، تصویرگر، ترومپت نواز سبک جاز و خوانندهٔ محبوب اهل کشور چکسلواکی بود.او یکی از اسطوره های موسیقی تئاتر سمافور در دهه ۱۹۶۰ بود. صدای خشن آواز او - شبیه به صدای لویی آرمسترانگ باعث شد که به او لقب «ساچمو چک» را بدهند.
ولاستیمیل ترژشنیاک (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و نویسندهٔ اهل کشور جمهوری چک است. در دهه ۱۹۷۰ عضو انجمن Šafrán بود. او منشور ۷۷ (چارتا ۷۷) را امضا کرد و سپس در سراسر چکسلواکی ممنوع الفعالیت شد. در سال ۱۹۸۲ توسط اس تی بی (پلیس مخفی رژیم کمونیستی چکسلواکی) مجبور به مهاجرت از چکسلواکی شد. او در سوئد اقامت گزید و پس از انقلاب مخملی به چکسلواکی بازگشت. از آن زمان، او آلبوم های انفرادی زیادی منتشر کرد. آخرین آلبوم او Alter ego در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
دیوید رولند ؛ (زاده میلادی – درگذشته میلادی) یک طراح صنعتی اهل آمریکا بود که به دلیل اختراع صندلی ۴۰/۴ مورد توجه قرار گرفت. این صندلی اولین صندلی فشرده قابل انباشت است که اختراع شد، و قابلیت چیدن ۴۰ صندلی روی هم را به ارتفاع ۴ فوت (۱۲۰ سانتی متر) دارد.
لوید کلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که هم اکنون برای باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث در لیگ برتر فوتبال انگلیس به عنوان کاپیتان به میدان می رود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. بریستول سیتی. کلی در دوازده سالگی به عضویت تیم زادگاهش، باشگاه فوتبال بریستول سیتی درآمد و اولین بازی حرفه ای خود را برای بریستول سیتی در پیروزی ۵–۰ مقابل باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل در جام اتحادیه باشگاه های انگلستان انجام داد. کلی اولین بازی خود در لیگ را در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۷ در برابر باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز انجام داد و تنها ۳ روز بعد اولین گل خود را در لیگ مقابل باشگاه فوتبال ردینگ به ثمر رساند. ای اف سی بورنموث. در ۱۸ مه ۲۰۱۹، کلی پس از ۸ سال حضور در بریستول سیتی، با مبلغی نامشخص، که ۱۳ میلیون پوند گزارش شده بود، با باشگاه لیگ برتری بورنموث قرارداد امضا کرد. او اولین بازی خود را برای بورنموث در یکی از بازی های جام اتحادیه باشگاه های انگلستان مقابل باشگاه فوت
بال برتون آلبیون در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹ انجام داد. اولین بازی او در لیگ برتر فوتبال انگلیس، در ژوئن ۲۰۲۰ انجام شد که به عنوان بازیکن تعویضی مقابل باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز بازی کرد. او اولین گل خود را برای این باشگاه در ۱۷ آوریل ۲۰۲۱ در پیروزی ۳–۱ مقابل باشگاه فوتبال نوریچ سیتی به ثمر رساند. کلی فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ را در غیاب کاپیتان باشگاه، استیو کوک، با عنوان کاپیتان بورنموث را آغاز کرد. بعدتر با جدایی استیو کوک، موقعیت کلی به عنوان کاپیتان اول بورنموث تثبیت شد. دوران ملی. در اوت ۲۰۱۷، کلی اولین بازی خود را برای تیم زیر ۲۰ سال انگلستان انجام داد و در پیروزی ۳–۰ مقابل هلند به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۸، او اولین دعوت خود را به تیم زیر ۲۱ سال دریافت کرد و اولین بازی خود را به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه سوم در جریان پیروزی ۲–۱ مقابل ایتالیا در فرارا در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸ انجام داد. کلی یکی از اعضای تیم ۲۳ نفره انگلیس برای مسابقات قهرمانی جام ملت های اروپا فوتبال زیر ۲۱ سال ۲۰۱۹ و جام ملت های اروپا فوتبال زیر ۲۱ سال ۲۰۲۱ بود. زندگی شخصی. از سن شش سالگی، کلی دوازده سال را در کنار خواهر و برادرش
در پرورشگاه گذراند.
المپیاکوس نیکوزیا () یک باشگاه فوتبال قبرسی است که در شهر نیکوزیا قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد و یکی از اعضای مؤسس اتحادیه فوتبال قبرس است. رنگ باشگاه مشکی و سبز است. زمین خانگی المپیاکوس، ورزشگاه جی اس پی است که ۲۲۸۵۹ نفر ظرفیت دارد. نام مستعار اصلی این تیم «ماوروپراسینی» (مشکی-سبزها) و نام مستعار دیگر باشگاه تکتکالاس است که از منطقه ای در نیکوزیا گرفته شده است، جایی که باشگاه از آنجا می آید.
ناظر مجمع عمومی سازمان ملل متحد () سازمان ها، نهادها و کشورهای غیرعضو بین المللی هستند که مجمع عمومی سازمان ملل متحد به آن ها "وضعیت ناظر" اعطا کرده است تا آن ها بتوانند درامور مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کنند، هرچند که مشارکت آن ها با محدودیت هایی همراه است. مجمع عمومی امتیازاتی را که به هر ناظر، فراتر از آن هایی که در کنفرانس ۱۹۸۶ در مورد معاهده های بین دولت ها و سازمان های بین المللی تعیین شده تعیین می کند، اعطا خواهد کرد. برای مثال به طور استثنایی، اتحادیه اروپا (EU) در سال ۲۰۱۱ حق صحبت در مناظره ها، ارائهٔ پیشنهادها و اصلاحات، حق پاسخ، طرح نکات دستوری و توزیع اسناد و غیره را داشت. از ماه مهٔ ۲۰۱۱ تاکنون، اتحادیهٔ اروپا تنها سازمان بین المللی بوده است که با دریافت این حقوق تقویت شده؛ که با حقوق عضویت کامل قابل مقایسه است، تنها حق رای در مجمع را کم دارد. "وضعیت ناظر" می تواند با صدور قطعنامهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعطا شود. وضعیت ناظر دائمی صرفاً مبتنی بر رویهٔ جاری مجمع عمومی است و در منشور ملل متحد هیچ پیش بینی برای آن وجود ندارد. در عمل، این تمایزی بین ناظران دولتی و غیردولتی است. کشورهای غیرعض
و عضو یک یا چند آژانس تخصصی هستند و می توانند برای وضعیت ناظر دائمی درخواست دهند. ناظران غیردولتی سازمان های بین المللی و سایر نهادها هستند.
کمیسر () یک فیلم درام به کارگردانی الکساندر آسکولدوف است که در سال ۱۹۶۷ بر پایهٔ داستان کوتاه «"در شهر بردیچیف"» (В городе Бердичеве) از واسیلی گروسمان ساخته شد، اما به سبب محتوای آن توسط کاگ ب توقیف شد و اجازه پخش نیافت. این فیلم پس از مرگ ژوزف استالین و در دورهٔ آب شدن یخ خروشچف ساخته شد که با کاهش فشارهای سیاسی و سانسور هنری همراه بود. از آغاز ساخت فیلم، گوسکینو کارگردان را وادار به انجام تغییرات مهمی در فیلم نمود چرا که سالِ تولید این فیلم یعنی ۱۹۶۷، مصادف با پنجاهمین سالگرد انقلاب اکتبر بود و همه آثار هنری می بایست در راستای ارزش های حزب کمونیست اتحاد شوروی می بود. وقایع فیلم در طول جنگ داخلی روسیه (۱۹۱۸–۱۹۱۸) اتفاق می افتد، زمانی که ارتش سرخ، ارتش سفید، گروه های لهستانی و اتریشی بر سر قلمروهای خود می جنگیدند. واقعیت مهم دیگر آن بود که در آن زمان در شهر بردیچیف، زبان ییدیش رسماً برقرار بود و از سال ۱۹۲۴، دادگاه حقوقی اوکراین امور خود را به زبان ییدیش انجام می داد. داستان فیلم نامه بر پایهٔ تلاقی و اشتراک صمیمانه ای از شیوه ها و آرمان های فرهنگی انقلابی و یهودی است. بازیگران اصلی این فیلم، دو هنرپیشهٔ نام
دار و برندهٔ جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی یعنی رولان بیکوف و نونا ماردوکووا بودند. الکساندر آسکولدوف پس از ساخت این فیلم کارش را از دست داد و از حزب کمونیست اتحاد شوروی اخراج و به «انگل زیستی اجتماعی» متهم شد. وی را از مسکو تبعید کردند و اجازه نداند تا پایان عمر هیچ فیلم بلندی بسازد. به او گفتند که تنها نسخهٔ موجود از فیلم «کمیسر» نابود شده است. ماردوکووا و بیکوف، ستارگان بزرگ سینمای شوروی، مجبور شدند از مقامات خواهش کنند که او را از اتهامات بزرگتر معاف کنند. این فیلم کمیسر مضامین قوی فمینیسم و مادری را در پس زمینه جنگ داخلی روسیه در سال ۱۹۱۸ نشان می دهد، ادارهٔ سانسور اتحاد جماهیر فیلم را با این استدلال توقیف نمود: «فیلم نامه بازتاب دهندهٔ قهری است که مغایر جوهر وجودی بشر است، پدیده ای که روابط شخصی را با ایجاد ازخودبیگانگی، ناامیدی و عدم اطمینان نسبت به آینده از بین می برد.» در سال ۱۹۸۶، به دنبال سیاست های گلاسنوست میخائیل گورباچف «کمیسیون تعارضات اتحادیه فیلمسازان شوروی» اکران مجدد فیلم را توصیه نمود اما گوسکینو نپذیرفت. پس از درخواست مجدد آسکولدوف در جشنواره بین المللی فیلم مسکو فیلم بازسازی شد و
در نهایت در سال ۱۹۸۸ برای نخستین بار اکران شد. داستان فیلم در کشور اوکراین می گذرد و کسانی که زبان اوکراینی می دانند، ملی گرایی اوکراینی را در لابلای دیالوگ های رولان بیکوف درک خواهند شد. این فیلم در سال ۱۹۸۸ برندهٔ جایزه بزرگ هیئت داوران در ۳۸مین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین شد و در سال ۱۹۸۹ میلادی نیز، ۴ جایزه نیکا (از جمله بهترین موسیقی توسط آلفرد اشنیتکه) برد. این فیلم نمایندهٔ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در شصت و یکمین دوره جوایز اسکار جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی بود که البته به فهرست نهایی نامردها راه نیافت. ماکسیم گورکی داستان کوتاه «"در شهر بردیچیف"» اثر واسیلی گروسمان را یکی از بهترین آثار ادبی دربارهٔ جنگ داخلی روسیه می دانست و نویسندهٔ جوانش را تشویق کرد تا خود را وقف ادبیات کند. این داستان همچنین مورد توجه نویسندگان بزرگی چون میخائیل بولگاکف و ایزاک بابل واقع شد.
Amor Vincit Omnia ("عشق همه چیز را تسخیر می کند" در لاتین، که در انگلیسی با نام های مختلفی از جمله Amor Victorious , Victorious Cupid , Love Triumphant , Love Victorious، یا Love Earthly شناخته می شود) یک نقاشی از کاراواجو، هنرمند باروک ایتالیایی است. نقاشی کوپید فاتح، آمور یا کوپید رومی را نشان می دهد که بال های عقاب تیره ای به تن دارد، نیمه نشسته یا در حال جست و خیز روی چیزی شبیه به میز. در اطراف او ابزارآلات بشر ساخت همچون ویولن و عود، زره، قطب نما، دفتر نت و گونیا درهم و لگدمال زیر پای کوپید دیده می شوند. این نقاشی بیانگر خطی از اشعار کوتاه ویرژیل ("Eclogues")، با این مضمون است: "Omnia Vincit Amor et nos cedamus amori" ("عشق همه چیز را فتح می کند، بگذار همه تسلیم عشق شویم"). نسخه خطی موسیقی روی زمین یک "V" بزرگ را نشان می دهد که احتمالاً اشاره به دستاوردهای مارکسی وینچنزو جوستینیانی، کلکسیونر آثار هنری و اشرافی معروف ایتالیایی، دارد که برای آثار کاراواجو بیش از آثار هنری دیگر ارزش قائل بوده است. زمینه. موضوع کوپید موضوع رایج دوران کاراواجو بود. در حالیکه آثار دیگر، مانند "کوپید خفته" اثر باتیستلو کاراچیول
و، یک نسخه ایده آل و تقریباً رایج از کوپید را ارائه می دهند، تصویر کاراواجو از کوپید غیر معمول و بر خلاف تصورات رایج از او است. به کارگیری سایه روشن دراماتیک توسط نقاش و ایجاد وضوح بالا از طراحی، تابلو را به یک تابلوی عکس شبیه ساخته است. علیرغم نشانه های روشنِ بهره گیری از یک مدل زنده توسط نقاش، ژست کوپید در طراحی کاراواجو شباهت غیرقابل انکاری با مجسمه نابغه "پیروزی" "اثر" میکل آنژ دارد که هم اکنون در کاخ قدیمی (Palazzo Vecchio) شهر فلورانس به نمایش گذاشته شده است. ظاهراً کاراواجو این ژست را در نظر داشته است. اوراتسیو جنتیلسکی بال ها را به کاراواجو به عنوان تکیه گاه برای استفاده در نقاشی قرض داد، و این اتفاق اجازه می دهد تا تاریخ گذاری نسبتاً دقیقی بین سال های ۱۶۰۲ تا ۱۶۰۳ برای زمان نقاشی انجام شود. از همان ابتدا در مدح این نقاشی، اشعار و اپیگرام هایی (ستایش نامه) نوشته شد. در یکی از آنها برای ستایش این تابلو از عبارتی ویرژیلی به زبان لاتین با عنوان "Omnia Vincit Amor" استفاده شد. اما این عنوان، رسماً در سال ۱۶۷۲ در زندگی نامهٔ کاراواجو نوشته جیووانی پیترو بلوری برای تابلو مطرح شد. در سال ۱۶۰۲، اندکی پس از تک
میل "Amor Vincit"، کاردینال بندتو جوستینیانی، برادر و همکار وینچنزو جوستینیانی یک نقاشی را به هنرمند برجسته معاصر با کاراواجو، جیووانی بالیونه سفارش داد. تابلوی «عشق الهی درمقابل عشق شیطانی» بالیونه که در آن عشق الهی در حال جداسازی یک لوسیفر از کوپید نوجوان است، از لحاظ سبک به شدت مشابه با اثر کاراواجو از آب درآمد. از این رو به شدت مورد اعتراض کاراواجو قرار گرفت. با اعتراض کاراواجو و همچنین دوستانش، بالیونه نسخه ای دیگر از نقاشی خود را ارائه می دهد که در آن چهره کاراواجو روی سر لوسیفرِ طرحِ قبلی اش به عنوان شیطان قرار می گیرد. بدین ترتیب یک نزاع طولانی و شریرانه آغاز می شود که تا چندین دهه پس از مرگ کاراواجو، زمانی که بالیونه نابخشوده اولین زندگی نامه نویس او شد، پیامدهای غیرقابل پیش بینی برای او به همراه داشته است. برخی از مورخان هنری از جمله جیانی پاپی، مورخ ایتالیایی، چهره کوپید در این نقاشی را متعلق به «سکو دل کاراواجو» از شاگردان و پیروان ناشناس مکتب کاراواجو دانسته اند. آنها بر این عقیده اند که اگر نام واقعی «سکو» فرانچسکو بونری بوده باشد، کاراواجو در بسیاری از نقاشی های خود، از او به عنوان مدلی برای طر
احی چهره و صورت بهره برده است. مشابه با چهرهٔ کوپید را می توان در تابلوی «تعمید پولس» (۱۶۰۰/۱) نیز مشاهده نمود که در آن چهره فرانچسکو به تمثیل از فرشتهٔ یاری رسان به مسیح نقاشی شده است. همچنین در تابلوی «قربانی اسحاق» (۱۶۰۳) نیز، چهره اسحاق که ابراهیم در حال بریدن سر او است، مشابه با چهره کوپید، در تابلوی «کوپید فاتح» است. در تابلوهایی دیگر از این هنرمند، نظیر «شهادت متی»، «داوود با سر گلیات» و همچنین «یحیای تعمیددهنده» نیز می توان چهره هایی یافت که مشابه با چهره کوپید (آمور) در تابلوی مورد بحث هستند. این نقاشی تا سال ۱۸۱۲ در مجموعه جوستینیانی باقی ماند. سپس توسط فروشنده آثار هنری Féréol Bonnemaison خریداری و در سال ۱۸۱۵ به فردریش ویلهلم سوم پنجمین پادشاه پروسی فروخته شد. هم اکنون این تابلو در گالری نقاشی برلین نگهداری می شود.
"گونا (")، در اساطیر هندو رشته ای (ریسمانی)، که چیزها را به هم می بندد. ذرات ابدی. ماده (pudgala) به نظر جین ها ابدی است و متشکل از ذرات (anu) بی شمار است و دو قسم است: تمام اجسام از ترکیبات ذرات به وجود آمده اند. کوچکترین واحد ماده ذره (anu) است ذرات ابدی و دارای کیفیات لمسی، سمعی، ذوقی و بصری و غیره هستند جواهر از ترکیبات مختلف هندسی ذرات پدید می آیند. فضای معین بین ذرات تغییر می کند و جوهرهای گوناگون جهان هستی به وجود می آید. ذرات به هم پیوسته اند (bandha) و تمام اشیاء مادی متشکل از ترکیبات ذره ای هستند. تغییر مداوم کیفیات. اجسام مادی مدام در تغییر و تبدیل و دگرگونی (parimana) هستند و دائم کیفیاتی چند از دست می دهند و کیفیاتی تازه (Guṇa) به خود می گیرند و رشد و نمو می کنند و توسعه می یابند و معدوم می گردند. نفوس عنصری. به نظر جین ها عناصر یعنی زمین و خاک و هوا و آتش نیز دارای نوعی نفس اند که هر چند هم ابتدائی باشد و در درجهٔ پست سلسلهٔ مراتب هستی قرار یافته باشد، باز نوعی نفس تعبیر شده است و به همین دلیل است که می توان سخن از نفوس عنصری به میان آورد. یاکبی. به نظر «یاکبی» این رشته تفکرات از بقایای عقاید که
ن «آنیمیست زنده انگاری» است و مربوط به دورهٔ دیرینهٔ تمدن هندی است که هنوز طبقات اجتماعی و دینی هندی تحت نفوذ عقاید برهمنی قرار نگرفته بودند.
سیسکو مراکی یک شرکت فناوری اطلاعات با محصولات مدیریت ابری است که دفتر مرکزی آن در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا قرار گرفته است. محصولات آنها شامل بی سیم، سوئیچینگ، امنیت، (EMM) و دوربین های امنیتی است که همه به صورت متمرکز از طریق تارنما مدیریت می شوند. در دسامبر ۲۰۱۲ مراکی توسط شرکت سیستم های سیسکو خریداری شد. تاریخچه. مراکی توسط و جان بیکِت و با همراهی هانس روبرتسون تأسیس شد. این شرکت تا حدی بر اساس پروژه ، یک شبکه مشبک آزمایشی 802.11b/g است که توسط در موسسه فناوری ماساچوست، توسعه یافته است. تأمین مالی مراکی توسط گوگل و سکویا کپیتال انجام شد. این سازمان در سال ۲۰۰۶ از مانتین ویو، کالیفرنیا شروع بهکار کرد، و سپس به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. مراکی همان افرادی را استخدام کرد که در پروژه MIT Roofnet کار می کردند. در سال ۲۰۰۷، مراکی سانفرانسیسکو را برای کمپین «شبکه را آزاد کن» خود انتخاب کرد. آنها شروع به قرار دادن دروازه شبکه در محله کردند تا دسترسی به اینترنت را فراهم کنند و تکرار کننده ها را ارائه دهند. در سال اول پروژه، رشد شبکه در وهله اول در بود. تا اکتبر ۲۰۰۷، آنها تخمین زدند که ۲۰۰۰۰ کاربر متمایز متصل شده و ح
دود ۵ ترابایت داده در این شبکه منتقل شده است. در ژوئیه ۲۰۰۸، مراکی گفت ۱۰۰۰۰۰ نفر در سانفرانسیسکو از سرویس «شبکه را آزاد کن» آنها استفاده کردند. از آن زمان، مراکی این سرویس عمومی را متوقف کرد، اگرچه بسیاری از نقاط دسترسی فعال هستند، اما بدون اتصال به اینترنت. در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲، سیسکو سیستمز اعلام کرد که مراکی را به قیمت ۱٫۲ میلیارد دلار خریداری می کند. حادثه از دست دادن اطلاعات مشتری. در ۳ آگوست ۲۰۱۷، تیم مهندسی تغییراتی را در سرویس ذخیره سازی اشیاء در حوزه آمریکای شمالی ایجاد کرد. این تغییر باعث حذف برخی از داده های مشتری شد. سیسکو اظهار کرد که این تغییر به دلیل اعمال یک «سیاست امنیت شبکه مشکل دار» بوده است. از دست دادن اطلاعات بیشتر بر فایل های رسانه ای بارگذاری شده توسط مشتریان تأثیر گذاشته بود. داده های از دست رفته شامل موارد زیر بود: در ۷ آگوست، مراکی اعلام کرد که برخی از اطلاعات مربوط به سرویس کش قابل بازیابی است. در ۹ آگوست به مشتریان اطلاع داده شد که تلاش های بازیابی هنوز در جریان است، اما آنها «انتظار ندارند که بتوانند اکثر منابع از دست رفته را بازیابی کنند».
الکساندر یاکوولویچ آسکولدوف (؛ – ) کارگردان فیلم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی دانش آموختهٔ دانشگاه دولتی مسکو بود و کارگردانی را از لئونید تراوبرگ آموخت. نخستین فیلم بلند او "کمیسر" نام داشت که به مدت ۲۰ سال توقیف بود و به دنبال گلاسنوست و اندکی پیش از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۸۸ اکران گردید و برندهٔ جایزه بزرگ هیئت داوران در سی و هشتمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین و ۴ جایزه نیکا شد.
کمیته دولتی فیلم سازی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی () مشهور به گوسکینو () سازمان مرکزی و اصلی سرپرستی و نظارت دولتی تولید فیلم در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. این سازمان با حکم هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد شوروی در ۲۳ مارس ۱۹۶۳ تأسیس شد و در آغاز نام رسمی اش «کمیتهٔ دولتی شورای وزیران اتحاد شوروی در فیلم سازی» نام داشت و سرانجام در ۱۴ نوامبر ۱۹۹۱ منحل شد.
لیودمیلا آلکسیوونا والینسکایا (؛ ۲۰ دسامبر ۱۹۰۴–۱۷ نوامبر ۱۹۷۸) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است ، می توان به "فردا، در سوم آوریل…"، "کمیسر"، "سایه" و "دوبروفسکی" اشاره کرد.
آت لی حصار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
آیدین یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
افه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
گونی تپه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
خلج یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
پاشاجیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
سنیرکویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
زندان جکسون کانتی فیلمی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی مایکل میلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایوت میمی یو، تامی لی جونز، رابرت کارادین، هاورد هسمن، نان مارتین و مری وارناف ایفای نقش کرده اند.
تکه کویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
اوزون پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
یاریش لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
اویناغان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
اورتاپینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.
محمودکوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده است.