Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لری ها آثار هنری خاصی را که بر یک موضوع تمرکز دارند، بیابند. این موزه با همکاری اداره آموزش و پرورش هاوایی و در مدارس دولتی، برنامه های آموزشی هنری را برای دانش آموزان در سراسر ایالت برگزار می کند. سایر منابع آموزشی. کتابخانه تحقیقاتی هنر رابرت آلرتون. کتابخانه تحقیقاتی هنر رابرت آلرتون برای دانشجویان کالج، اعضاء و سایرین، جهت تحقیقات تاریخ هنر قابل استفاده است. این مجموعه دارای بیش از ۴۰۰۰۰ جلد در یک سیستم دسته بندی محرمانه و شامل کتاب های مرجع عمومی، آرشیو موزه، فایل آثار هنرمندان و کاتالوگ حراج ها است. همچنین دسترسی به اینترنت به صورت رایگان ارائه شده است. مجموعه امانات. اشیاء هنری، صنایع دستی و هنرهای ملی و قومی از سراسر جهان، کتاب ها و بازتولید آثار هنری برخی از موارد موجود در مجموعه امانات هستند. مجموعه امانات برای مدارس، کتابخانه ها و سایر سازمان های اجتماعی در دسترس است. مجموعه غرفه لوس. مجموعه لوس پاویلیون که در ۱۳ مه ۲۰۰۱ افتتاح شد، شامل یک کافه جدید، فروشگاه و یک ساختمان دو طبقه با مساحت ۳۷۰ متر مربع است. سایر امکانات مجموعه عبارتند از انبار زیرزمینی، اسکله بارگیری، آب پاش های آتش نشانی، آسانسور، ق
ابلیت پخش ویدئو از راه دور، سیستم های کنترل روشنایی، و سیستم کنترل آب و هوا. مجموعه غرفه لوس با ویلچر قابل دسترسی است. این پروژه که بیش از ۹ میلیون دلار هزینه دربرداشته است، به موزه اضافه کرد، و مساحت موزه را به ۱۳٬۳۰۰ متر مربع افزایش داد. بنیاد لوس مبلغ ۳٫۵ میلیون دلار برای ساخت این مجموعه اهدا کرد. مراسم کلنگ زنی این مجموعه در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹ برگزار شد و افتتاحیه آن در ۱۳ می ۲۰۰۱ برگزار شد. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت. در طبقه دوم گالری، بال هنری لوس، در مجموعه غرفه لوس، آثاری از مجموعه هنرهای هاوایی به نمایش گذاشته شده است. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت شامل آثاری از هنر بومی هاوایی، دیدگاه های اولیه غربی از هاوایی و هنر هنرمندان معاصر مبتنی بر اقلیم هاوایی است. این گالری منعکس کننده تغییر زندگی و مناظر هاوایی پس از ورود اروپایی ها و همچنین کاوش آن در سنت های هنری هنری هاوایی در حال تغییر است، زیرا جوامع جزیره در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم از انزوا درآمدند. مناظر اولیه از هاوایی متعلق به دهه های پایانی قرن هجدهم و آغاز قرن نوزدهم، توسط هنرمندان هیئت های اکتشاف مانند جان وبر و رابرت دامپیه ا
نگلیسی، آگوست بورگه و استانیسلاوس داروندو فرانسوی، و لویی چوریس از روسیه کشیده شده است؛ تصاویری از اولین تماس جهان غرب با هاوایی، تصاویر قرن نوزدهمی توسط هنرمندان اروپایی مانند جورج برگس، پل اِمِرت، نیکلاس شوالیه، و جیمز گی ساوکینز، که رشد هاوایی در گذر جوامع غربی از خشکی و دریا را نشان می دهند. گالری هولت همچنین دارای نقاشی های رنگ روغن، آبرنگ، طراحی ها، آثار چاپی و عکس هنرمندانی مانند انوک وود پری، ژول تاورنیه، هاوارد هیچکاک، جان لافارژ، جورجیا اوکیف، انسل آدامز، برت وستون، روی پارتریج و ژان شارلو است. آثار هنرمندان متولد هاوایی از جمله مارگریت لوئیس بلازینگام، ایسامی دوی، هون چو هی، کورنلیا مک اینتایر فولی و کیچی کیمورا، که توسعه یک سنت مدرنیستی بومی در قرن بیستم در هاوایی را نشان می دهد، و شامل هنرمندان معاصر لیساهاان، جیمز جک و یان پی مینگ می شود. از دیگر هنرمندان این مجموعه می توان به چارلز دبلیو بارتلت، ژولیت می فریزر، شرلی راسل، مدج تننت و جان چین یانگ اشاره کرد. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت همچنین دارای فضایی برای نمایشگاه هایی است که هنرهای هاوایی را نشان می دهند. گالری هولت به نام جان دومینیس
هولت دیمون هولت نام گذاری شده است. جان دومینیس هولت از والدینی هاواییایی، از درجه عالی دنیا آمد. او مذهب، آداب و رسوم، اساطیر و زبان هاوایی را آموخت. و در زمان نوجوانی یک نسب شناس بود. متولی افتخاری موزه و همسر جان دومینیس هولت، فرانسیس «پتچس» دیمون هولت در بسیاری از پروژه های فرهنگی مشارکت فعال داشت. او که از فرزندان یک خانواده مبلغ و فارغ التحصیل مدرسه پوناهو بود، در انگلستان تحصیل کرد و مدرک حقوق خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او به همراه خواهر بزرگترش، هریت بالدوین، بنیادی را برای کمک به حفظ ارزش های فرهنگی و زیست محیطی ایجاد کردند. کافه بار و کافه HoMA. این کافه در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد. منوی ساده ای داشت و به مدت بیش از بیست سال توسط داوطلبان اداره می شد. مدیریت و کارکنان حرفه ای به تدریج تغییر کرده و اضافه شدند. در سپتامبر ۱۹۹۹، کافه در طول ساخت مجموعه به غرفه لوس منتقل شد و مساحت آن بیش از دو برابر شد، و به ۲۹۰ متر مربع رسید. این کافه مشرف به یک فواره گرانیتی با حوض انعکاسی و مجسمه های جون کانکو است. کافه HoMA غذاهای معمولی و امروزی، و نوشیدنی ها را همراه با نوع خاصی ازمهمان نوازی به سبک جزیره ای ار
ائه می دهد، که تجربه بازدید از موزه را تکمیل می کند. کافه در فضای باز یک رستوران مشرف به اقیانوس قرار دارد. کافه بار در فضای باز و در محوطه حیاط موزه میان درختان نخل است، با مجموعه ای از نوشیدنی ها از قهوه و چای، آبجو و شراب، با منوی غذا. برای صرف ناهار در کافه هیچ هزینه و ورودیه ای وجود ندارد. پیوند به خارج. Online gallery
اریک ساترلند لومکس (); ( – ) افسر ارتش بریتانیا بود که بعد از اسارت در سال ۱۹۴۲، به اردوگاه اسیران جنگی ژاپن فرستاده شد. او بیشتر به خاطر کتابی که نوشت، مرد راه آهن که درباره تجربیاتش قبل، در طی و بعد از جنگ جهانی دوم بود، شناخته شده است و این کتاب در سال ۱۹۹۶، برنده جایزه کتاب ان سی آر و پی یی ان/اکرلی پرایز گردید. دوران ابتدایی زندگی. لومکس در روز ۳۰ مه ۱۹۱۹، در ادینبرو به دنیا آمد. او در سن ۱۶ سالگی بعد از شرکت در امتحان ورودی سازمان خدمات کشوری و استخدام در اداره پست، دبیرستان سلطنتی ادینبرو را ترک کرد. روز ۸ آوریل ۱۹۳۶، او صاحب شغل کارمند بایگانی و اپراتور تلگراف شد. پانویس.
قوی ترین پیک () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ با بازی گو کیونگ پیو، چه سو بین، کیم سون هو و گو وون هی است. این مجموعه از ۴ اوت تا ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۳:۰۰ (کی اس تی) از کی بی اس۲ برای ۱۶ قسمت پخش شد.
شمال دور فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی سام شپارد است. در این فیلم بازیگرانی همچون جسیکا لنگ، چارلز دارنینگ، تس هارپر، دونالد موفات، آن ودجورث، پاتریشا آرکت و نینا دراکستن ایفای نقش کرده اند.
انجوری آلاق (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های گاهی در زندگی، ۱۹۲۰ اشاره کرد.
انجمن ملی بدنسازان آماتور، که بیشتر با نام NABBA شناخته می شود، در سال ۱۹۵۰ توسط لیگ سلامت و قدرت برای ترویج بدنسازی تأسیس شد. اگرچه هدف اولیه ترویج مسابقات بدنسازی در بریتانیا بود، اما محبوبیت مسابقه مستر یونیورس و بعداً مسابقه جهانی بانون، توجه ورزشکاران سراسر جهان را به خود جلب کرد. امروزه NABBA International در ۶۰ کشور نماینده فعال دارد. تاریخچه. تاریخچه NABBA به عنوان یک سازمان را می توان به سال ۱۸۹۸ ردیابی کرد، زمانی که یک کارآفرین آمریکایی، برنار مک فادن، و یک دوستدار دوچرخه سواری انگلیسی، هاپتون هدلی، برای تبلیغ اولین مجله فرهنگ بدنی با یکدیگر همکاری کردند. عنوان اصلی مجله قابل بحث است، اما در سال ۱۸۹۸ مک فادن سهم خود را به هدلی فروخت و به سرعت به عنوان مجله Health &amp; Strength شناخته شد. مجله Health &amp; Strength سالها قبل از فروش به عنوان مجله رسمی NABBA خدمت می کرد. نشریه فعلی Health &amp; Strength از این نام استفاده می کند اما شباهت کمی به مجله اصلی دارد. در سال ۱۹۰۶ لیگ سلامت و قدرت برای ترویج فرهنگ بدنی تشکیل شد و در عرض چند سال هزاران عضو را در سراسر بریتانیا به خود اختصاص داد. در دهه ۱۹۲۰،
لیگ سلامت و قدرت سازماندهی مسابقات بدنسازی را آغاز کرده، که پیش درآمدی برای مسابقات بدنسازی مدرن بود. در سال ۱۹۳۰ لیگ سلامت و قدرت میزبان مسابقه آقای بریتانیا با ویلیام تی کوگینز به عنوان برنده افتتاحیه بود. از اواسط دهه ۱۹۵۰ مسابقه آقای بریتانیا توسط NABBA UK سازماندهی می شود. در سال ۱۹۴۸ پس از اولین مسابقه مستر یونیورس که جان گریمک برنده این دوره شد، لیگ سلامت و قدرت برنامه هایی برای تشکیل یک انجمن حاکم جداگانه که به بدنسازی اختصاص داشت، انجام داد. در اواخر سال ۱۹۴۹ این برنامه ها به نتیجه رسیدند ده ها کشور از جمله استرالیا، اتریش، برزیل، جمهوری ایرلند، ایالات متحده آمریکا، آلمان، ایتالیا، اوکراین، کره، چین، اسرائیل، نیوزلند، ایران، لبنان، یونان، قبرس و کانادا به NABBA International وابسته هستند. نام NABBA به خودی خود معمولاً به NABBA UK اشاره دارد. مسابقات. هر کشور وابسته به NABBA International سالانه یک مسابقات قهرمانی ملی را برگزار می کند، معمولاً قبل از مسابقات قهرمانی جهانی یا مسابقات جهانی یونیورس چمپیونشسپز می باشد.
ژان فرانسوا پاپیون (; – درگذشته اوایل دهه ۱۸۰۰) یکی از رهبران اصلی انقلاب هائیتی علیه برده داری و حکومت فرانسه بود. او قیام اولیه کارگران برده را رهبری کرد و بعداً با اسپانیا علیه فرانسوی ها متحد شد. زندگی. او در آفریقا به دنیا آمد اما به بردگی گرفته شد و به اسارت در استان شمالی سنت-دومینگ (کشور فعلی هائیتی) آورده شده و برده شد. در آنجا در دهه های آخر قرن هجدهم در مزرعه پاپیون کار می کرد. او از آن مزرعه فرار کرد و به مارون ها (بردگان فراری که حالا زمین خود را داشتند) تبدیل شد؛ بنابراین هنگامی که انقلاب در اوت ۱۷۹۱ آغاز شد، او قبل از ان از تجربه مستقیم آزادی برخوردار شده بود. صعود به قدرت. پس از مرگ غم انگیز بوکمن دوتی، اولین رهبر برده های شورشی، ژان فرانسوا پاپیون اقتدار خود را بر سایر ژنرال های سیاه پوست، به ویژه جرج بیاسو، ژانوت بولت، و توسن بردا (بعدها با نام توسان لوورتیور تحمیل کرد و فرمانده کل بردگان سابق هائیتی شد. در اواخر سال ۱۷۹۱، چند هفته پس از وقوع انقلاب، ژان فرانسوا و بیاسو رقابت خود را کنار گذاشتند تا با ژانو که نه تنها فرانسوی ها، بلکه تمامی سربازان سیاه پوست را که با قدرت او مخالفت می کردند،
قتل عام کرد، روبرو شوند. به همین دلیل، بیاسو و ژان فرانسوا او را تا نوامبر ۱۷۹۱ دستگیر و اعدام کردند روابط با اسپانیا. اسپانیایی ها از ابتدا از انقلاب هائیتی حمایت کردند و به شورشیان غذا و اسلحه دادند. آنها می دانستند که این شورش باعث هرج و مرج در سنت دومینگ می شود و به اسپانیا این فرصت را می دهد که نیروها را به آن منطقه فرستاده و سنت دومینگ را، که در سال ۱۶۹۷ طبق قرارداد صلح ریسویک به فرانسه واگذار شده بود، دوباره به تصرف خود درآورد. در این هنگام انقلاب فرانسه درجریان بود و بر روی سنت دومینگ هم تأثیر داشتِ، لذا اسپانیا روابط خود با ژنرال های سیاه پوست، از جمله ژنرال توسن بردا، را مخفی نگه می داشت. نگرش اسپانیا از اواخر ژانویه ۱۷۹۳، زمانی که کنوانسیون ملی فرانسه لویی شانزدهم را اعدام کرد، تغییر کرد. از آن زمان به بعد دولت اسپانیا در نظر گرفت که بی طرف ماندن رسمی نسبت به فرانسه غیرضروری است و هر دو کشور در مارس ۱۷۹۳ علیه یکدیگر اعلام جنگ کردند. در نتیجه، کارلوس چهارم اسپانیا مقامات دومینیکن را ترغیب به معاملات رسمی با ژنرال های سیاه پوست سنت دومینگ و متقاعد کردن آنها برای پیوستن به ارتش دومینیکن نمود. ژان فران
سوا و همکارانش به سربازان سیاه پوست کمکی کارلوس چهارم تبدیل شدند، زیرا رنگ پوست آنها مانع از آن می شد که اسپانیایی ها آنها را بخشی از ارتش منظم استعماری بدانند. اتحاد با آنها برای ارتش اسپانیا بسیار مهم بود زیرا از طریق آنها می توانستند در هیسپانیولا به پیشرفت های بزرگی در مقابل فرانسویان دست یابند و به فتح مواضع مهمی مانند گونیو، گروس-مورن، پلیزانس، آکول، لیمبه، پورت-مارگو، بورگن، پتی-سن-لوئیس و ترنوو نائل شوند. افول سیاه پوستان. اعتبار نیروهای کمکی سیاه پوست در ژوئیه ۱۷۹۴ پس از قتل عام دهکده بایاجا شروع به زوال کرد. این مکان تا زمانی که اسپانیایی ها آن را در ژانویه ۱۷۹۴ فتح کردند، در تملک فرانسوی ها (فور دوفن) بود. در آن زمان، مقامات دهکده از اسپانیایی ها خواستند که در آینده به نیروهای ژان فرانسوا اجازه ورود به این مکان را ندهند. آنها می ترسیدند که این نیروها آنها را قتل عام کنند، زیرا اکثر ساکنان آن سفیدپوستان و صاحبان سابق همدستان ژان فرانسوا بودند. همچنین یکی از افسرانی که شهر را به اسپانیا تسلیم کرد، ملاتو کندی، زیردست سابق ژان فرانسوا، بود که صفوف او را ترک کرده وبه اردوگاه فرانسویان پناهنده شده بود. ب
ا این وجود، در ۷ ژوئیه ۱۷۹۴ ژان فرانسوا با نیروهای خود وارد دهکده شد و ساکنان فرانسوی آن را قتل عام کرد، بسیاری از اسپانیایی ها نیز در این قسمت کشته شدند. اسپانیایی ها که پادگانی در همان جا داشتند مداخله نکردند و به همین دلیل از سوی دولت های خارجی مورد انتقاد قرار گرفتند و حتی اسپانیا را به حمایت از کشتار در سایه متهم کردند. از آن لحظه به بعد، اسپانیایی ها نه تنها متوجه خطرناک بودن نیروهای کمکی سیاهپوست شدند، بلکه از شرکت آنها در هر کارزار مهم دیگری در آینده جلوگیری کردند تا دیگر چنین سوء استفاده هایی صورت نگیرد. پراکنده شدن سیاه پوستان. متوجه شدن اسپانیایی ها به خصلت انتقام جویی و خشونت سیاهان، آنها را بر آن داشت تا از شر ژان فرانسوا و سربازانش خلاص شوند، نقشه اسپانیا در استفاده از بردگان سابق برای فتح بخش غربی هیسپانیولا شکست خورده بود. ابتدا ژان فرانسوا و همراهان اصلی او به هاوانا برده شدند. اما فرماندار کوبا، لوئیس د لاس کاساس، می ترسید که حضور آنها در آنجا باعث شورش گسترده سیاهان در آن جزیره شود، و دولت اسپانیا را تحت فشار قرار داد تا آنها را از مستعمره خود بیرون کند. در مارس ۱۷۹۶ آنها به شهر اسپانیایی ک
ادیز رسیدند. در آنجا با آنها همچون زندانیان برخورد می شد. ژنرال های سیاه پوست درجات نظامی خود و حق دریافت هرگونه غرامت اقتصادی پس از بازنشستگی را از دست دادند. در سال ۱۸۱۳، شورای سلطنت اسپانیا تصمیم گرفت آنها را از آن شهر بیرون کند و به ساحل میسکیتو ببرد. ژان فرانسوا هرگز سرنوشت سربازانش را ندید، زیرا او در اوایل قرن نوزدهم، شاید در سال ۱۸۰۵، در فراموشی کامل از طرف دولت اسپانیا، جان باخته بود، این «پاداش» دولت اسپانیا به او برای وفاداریش بود: انکار هرگونه ارتباط رسمی با او یا هر برده سابق دیگر که حالا به ژنرالی رسیده بود.
اُرگان رَنگی یا اُرگ رنگین ، به مجموعه ای از وسایل مکانیکی اطلاق می شود که برای نمایش صدا و هم راستایی با موسیقی در یک رسانهٔ بصری طراحی شده اند. نخستین ارگان های رنگی سازهایی دستی بودند که در اوایل قرن بیستم براساس هارپسیکورد با سیستم الکترومکانیکی ساخته شدند. در اوایل قرن بیستم، هنر لومیا توسعه یافت. در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، اُرگان رنگی به طور گسترده ای با دستگاه های الکترونیکی مرتبط شد که به ورودی های موسیقی با نمایش نور پاسخ می دادند. به تدریج از اُرگان نور برای این دستگاه ها استفاده شد. اُرگان نور به عنوان ابزاری برای این دستگاه ها استفاده شد که به اُرگان رنگی این امکان را می دهد تا معنای اصلی خود را دوباره به دست آورد. تاریخچه مفهوم. در سال ۱۵۹۰، گرگوریو کومانینی اختراعی را که توسط نقاش منیریست آرسیمبولدو طراحی شده بود، به عنوان سیستمی برای ایجاد موسیقی رنگی توصیف کرد که بر اساس درخشندگی ظاهری (تضاد روشن و تاریکی) به جای رنگ عمل می کرد. سال ۱۷۲۵، راهب یسوعی-فرانسوی لوئی برتراند کاستل، ایده ای با نام «هارپسیکورد برای چشم ها» (هارپسیکورد چشمی) را مطرح کرد. در دهه ۱۷۴۰، آهنگساز آلمانی تلمن به فرانسه رفت تا
این ایده را مشاهده کند و قطعاتی برای آن بسازد و کتابی در مورد آن بنویسد. این ارگان رنگی، دارای ۶۰ شیشه کوچک رنگی بود که هر کدام پرده ای داشتند که با کوبیدن کلید باز می شد. در حدود سال ۱۷۴۲، کاستل، هارپسیکورد چشمی (یک اندام سبک) را به عنوان ابزاری برای تولید صدا و رنگ های نورِ مناسب پیشنهاد کرد. سال ۱۷۴۳، یوهان گوتلوب کروگر، استاد دانشگاه هال، نسخهٔ خود از هارپسیکورد چشمی را پیشنهاد کرد. سال ۱۸۱۶، دیوید بروستر کالیدوسکوپ را به عنوان شکلی از موسیقی بصری معرفی کرد که بلافاصله محبوب شد. سال ۱۸۷۷، هنرمند آمریکایی، مخترع اسقف بینبریج، اولین اندام رنگی خود را به ثبت رساند. این سازها، پیوست های نورانی بودند که برای اندام های لوله ای طراحی شده بودند که می توانستند نورهای رنگی را بر روی صفحه نمایش هم زمان با اجرای موسیقی پخش کنند. اسقف سه تا از این سازها را ساخت، که همه به جز یکی در آتش سوزی خانه P. T. Barnum از بین رفتند. سال ۱۸۹۳، نقاش بریتانیایی الکساندر والاس ریمینگتون، صفحه کلید سبک را اختراع کرد. ابزار یا دستگاهی برای تولید جلوه های رنگی طراحی شده بود و «ارگان رنگی» ریمینگتون توجه زیادی را به خود جلب کرد، از جمله
توجه ریچارد واگنر و سر جرج گروو. به اشتباه ادعا شده است که دستگاه او اساس چراغ های متحرکی است که اولین نمایش نیویورک سمفونی الکساندر اسکریابین سینستزیا «پرومته: شعر آتش» در سال ۱۹۱۵ تشکیل می دهد. ابزاری که اولین نمایش را همراهی کرد، کرومولای مهندس نور پرستون میلار بود که شبیه ساز ریمینگتون بود.&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;
اوپن استرالیا ۲۰۲۳ یک تورنمنت تنیس در سطح گرند اسلم می باشد که از ۱۶ تا ۲۹ ژانویه ۲۰۲۳ در ورزشگاه ملبورن پارک برگزار می شود. این تورنمنت صد و یازدهمین دوره از مسابقات آزاد استرالیا، پنجاه و پنجمین دوره از دوره آزاد و اولین دوره اصلی سال می باشد. این مسابقات شامل رقابت هایی برای بازیکنان حرفه ای در بازی های انفرادی، دونفره و دونفره زنان و مردان است. بازیکنان نوجوان و معلولین در مسابقات انفرادی و دونفره رقابت خواهند کرد. مانند سال های گذشته، اسپانسر اصلی مسابقات کیا می باشد. رافائل نادال و اشلی بارتی به ترتیب قهرمانان مسابقات انفرادی مردان و زنان هستند. هیچ یک از آن ها موفق نشدند که از عنوان خود دفاع کنند: نادال در دور دوم به مکنزی مک دونالد باخته و بارتی در مارس ۲۰۲۲ از ورزش حرفه ای بازنشسته شد. نواک جوکوویچ، قهرمان ۹ دوره از مسابقات، علیرغم این که در زمان اوج گیری کرونا (کووید-۱۹) واکسینه نشده بود، پس از رفع محرومیتی ۳ ساله، امسال اجازه بازی خواهد داشت. این ممنوعیت ابتدا پس از اخراج در سال ۲۰۲۲ به او داده شد، زیرا قوانین استرالیا ملزم به واکسینه شدن اتباع خارجی برای ورود به این کشور در زمان برگزاری مسابقات در
سال ۲۰۲۲ بود، اکنون به دلیل رفع الزام واکسیناسیون، این ممنوعیت برداشته شده است. با هدف قرار دادن بیش از ۹۰۰۰۰۰ طرفدار، تماشاگران پس از محدودیت های ظرفیت تماشای بازی ها در دو دوره اخیر (به دلیل همه گیری کووید-۱۹)، این دوره به ظرفیت کامل بازگشته است. با باخت ایگا شفیونتک در دور چهارم بازی ها، این دوره از اوپن استرالیا به اولین دوره در اوپن استرالیا تبدیل شده است که در آن هیچ یک از دو تیم برتر، در هیچ یک از مراحل انفرادی به ۸ تیم آخر یک اسلم در طول تاریخ بازی ها راه پیدا نکرده اند. امتیازات و جوایز. توزیع نقطه ای. در زیر، مجموعه ای از جداول برای هر مسابقه ارائه شده است که امتیازات رتبه بندی ارائه شده برای هر رویداد را نشان می دهد. جایزه نقدی. مجموع جوایز اوپن استرالیا برای سال ۲۰۲۳ نسبت به سال قبل ۳٫۳۸ درصد افزایش یافته و به رکورد ۷۶۵۰۰۰۰۰ دلار استرالیا رسیده است. این نشان دهنده افزایش ۱۵۵ درصدی مبلغ جایزه در ده سال گذشته است. حواشی. در پی حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، برگزارکنندگان این مسابقات نمایش پرچم روسیه و بلاروس را در محوطه بازی ها ممنوع کردند. در ابتدا نمایش پرچم کشورها مجاز بود، اما پس از چالشی ب
ین کامیلا راخیمووا از روسیه و کاترینا بایندل از اوکراین، این امر متوقف شد. در جریان بازی این دو تنیسور، هواداران روسیه متهم به تمسخر بایندل شدند، اما این گروه هواداری تحریک آمیز بودن رفتار خود را رد کردند. این اقدام چالش برانگیز پس از آن رخ داد که بازیکنان بلاروس و روسیه از بازی کردن با پرچم کشورشان محروم شدند.
فرگشت تک خطی یا تکامل تک خطی که به آن فرگشت اجتماعی کلاسیک نیز گفته می شود، یک نظریه اجتماعی قرن نوزدهمی دربارهٔ تفرگشت اجتماعی و فرهنگ ها است. این نظریه متشکل از بسیاری از نظریه های رقیب توسط انسان شناسان و جامعه شناسان مختلف بود که معتقد بودند فرهنگ غربی اوج تکامل اجتماعی معاصر است. موقعیت اجتماعی مختلف در یک خط منفرد قرار گرفته است که از ابتدایی ترین به سوی متمدن ترین حرکت می ند. این نظریه در حال حاضر به طور کلی در محافل دانشگاهی منسوخ پنداشته می شود.
در طول دوره قیمومت بر فلسطین، بین سال های ۱۹۲۰ و ۱۹۴۸، زمانی که فلسطین تحت شرایطی که در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۲ در قیمومیت جامعه ملل برای فلسطین رسمیت یافت، توسط بریتانیا اداره می شد، پرچم آن عملاً یونیون جک، یا همان پرچم اتحادیه بریتانیا بود. اما چندین پرچم محلی برای ادارات دولتی و مقامات دولتی نیز وجود داشت. تنها پرچم خاص فلسطین که به استفاده رسمی دولت محدود نمی شود، پرچم فلسطین (قرمز با پرچم پادشاهی متحد بریتانیا و دایره ای سفید روی پرچم با نام مأموریت-در فلسطین: فلسطین- در داخل آن) بود که از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۸ قلمرو فرمانروایی توسط کشتی های ثبت شده در بریتانیا به اهتزاز درمی آمد. این بر اساس پرچم قرمز بریتانیا (نمایش مدنی) به جای نشان آبی (که به عنوان پایه پرچم تقریباً سایر مناطق تحت کنترل بریتانیا در آفریقا و آسیا استفاده می شود) ساخته شده است، زیرا فقط برای استفاده در دریا توسط و در کشتی های غیردولتی در نظر گرفته شده بود. تاریخ. اولین کمیسر عالی هربرت ساموئل به فکر معرفی یک پرچم رسمی برای فلسطین بود، اما یافتن طرحی را غیرممکن می دانست که بتواند منافع متفاوت همه ساکنان را برآورده کند؛ بنابراین دولت به استفاده از پرچ
م جک متحدالشکل بریتانیا ادامه داد. پرچم دریایی در سال ۱۹۲۷ با اطلاعیه زیر معرفی شد.پرچم توسط کشتی های فلسطینی به اهتزاز در می آید. بدینوسیله اعلام می شود که حکمی صادر شده است که توسط لردهای کمیسر دریاسالاری صادر شده است که به نشان قرمز ناوگان اعلی حضرت اجازه می دهد در حالت برافراشته با کلمه «فلسطین» در یک میدان دایره ای سفید رنگ در کشتی های متعلق به ساکنان استفاده شود. دبیر ارشد، ۳۰ نوامبر 1927.کشتی های گمرک فلسطین از سال ۱۹۲۹ دارای پرچم های خاص خود بودند. اولین طرح، زمینه ای آبی بود که توسط دایره ای سفید رنگ با عبارت «گمرک فلسطین» مخدوش شد. در سال بعد، پرچم واحد با دو پرچم جایگزین شد:پرچمی که بر روی گمرک و کشتی هایی که در خدمت گمرک هستند به اهتزاز در می آیند، پرچم آبی است که با کلمه «فلسطین» در یک میدان دایره ای سفید رنگ مخدوش می شود. کشتی هایی که در خدمت گمرک هستند، علاوه بر علامت آبی مخدوش شده در قسمت عقب، باید یک جک در قسمت کمان متشکل از یک پرچم آبی مربعی با یک اتحادیه در کانتون بالایی در کنار کارکنان پرواز کنند، که در پرواز توسط نیروی دریایی مخدوش شده است. کلمه «گمرک». پرچم های عربی در فلسطین تحت قیمومت.
عرب های فلسطینی گاهی پرچم های خود را به اهتزاز درمی آوردند، که اغلب انواعی از پرچم انقلاب عربی بود. در سال ۱۹۲۹ بحثی برای پرچم ملی فلسطین برگزار شد و روزنامه "فلسطین" در صفحه اول خود پیشنهادی برای ایجاد پرچم و سرود ملی فلسطین منتشر کرد. پرچم های مختلفی پیشنهاد شد. آنها عمدتاً مبتنی بر پرچم شورش عرب بودند، اما شامل استفاده از صلیب های هلالی و رنگ نارنجی نیز می شدند. در جریان انقلاب اعراب در سال ۱۹۳۶–۱۹۳۹ در فلسطین، گروهی با پرچمی مشابه پرچم فعلی فلسطین اما با هلال و صلیب و همچنین کتیبه عربی عکس گرفتند. پرچم های یهودی در فلسطین تحت قیمومت. استفاده از پرچم های صهیونیسم یا در یه شو رایج بود، زیرا بدنه یهودیان ساکن در فلسطین قبل از تأسیس دولت اسرائیل شناخته شده بود و چنین پرچم هایی اغلب توسط مؤسسات یه شو مانند آژانس یهودی یا هیستادروت برافراشته می شد. با این حال، یه شو تنها یکی از جوامع قومی اصلی کشور را تشکیل می داد - جامعه دیگر، عرب های فلسطینی، که مخالف جنبش صهیونیستی و پرچم (های) این جنبش بودند؛ بنابراین، پرچم های عبری هرگز توسط مقامات بریتانیا به رسمیت شناخته نشد یا به رسمیت شناخته نشد، زیرا در طول تغییرات د
ر سیاست فلسطینی خود همواره بر بی طرفی بین یهودیان و اعراب تأکید می کردند - تنها پرچم رسمی فلسطین یونیون جک و مشتقات آن بود. در بالا ذکر شد. در سال ۱۹۳۴ مجله نشنال جئوگرافیک عکسی از پرچمی مشابه پرچم یاد شده در فرهنگ لاروس منتشر کرد که توسط کشتی بخار «امانوئل» - تنها کشتی متعلق به شرکت کشتیرانی هوفیا مستقر در فلسطین و با محوریت صهیونیستی بود. شرح نشنال جئوگرافیک بر نخستین سفر این کشی چنین بود: «"امانوئل» که پرچم فلسطین را برافراشته است، در ساوتهمپتون انگلستان لنگر می اندازد." "این کشتی تجاری یهودی اولین کشتی بود که پرچم جدید کشورش را برافراشت." "فلسطین، تحت فرمان بریتانیا، دارای نشان است، اما جمعیت یهودی آن این پرچم را برای خود ایجاد کرده اند - مهر سلیمان بر روی یک زمینه آبی و سفید." چند ماه پس از ظاهر شدن این آیتم در نشنال جئوگرافیک، "امانوئل" با تمام دست در دریای شمال گم شد و به شرکت هوفیا پایان داد. در شرکت های کشتیرانی بعدی صهیونیستی و اسرائیلی، مانند شرکت زیم، از چنین پرچمی استفاده نمی شد.
بارون نیکلاس کنستانتین فن تورنو، به روسی Николай Егорович Торнау، بارون نیکولای یگوروویچ تورنائو (متولد ۱۰ دسامبر ۱۸۱۱ در ریگا، فوت ۲۹ آوریل ۱۸۸۲ در درسدن) یک وکیل اداری آلمانی الاصل و در استخدام امپراتوری روسیه بود. او نویسنده یکی از اولین تفاسیر حقوق اسلامی به زبان آلمانی. زندگی و مشاغل. نیکلاس عضوی از خانواده اصیل مکلنبورگ فن تورنو بود که از طریق پومرانیا به کورلند آمده بودند. او فرزند مشاور ایالتی ریگا و رئیس پست دولت لیوونی، گئورگ فن تورنو (۱۸۲۵–۱۷۶۴م) بود. پس از حضور در لیزئوم زارسکوجه سلو، در سال ۱۸۲۹م. وارد خدمات دولتی روسیه شد. کارل روبرت فن نسلرود او را به سمت منشی سفارت روسیه در ایران منصوب کرد. اندکی پس از بازگشت از ایران، به امور اداری روی آورد و به مدت پنج سال به عنوان معاون استانداری استان خزر در ماوراء قفقاز مشغول به کار شد. او در این زمان به مطالعهٔ قوانین اسلامی از منابع پرداخت و شالودهٔ آن را در پژوهشی جامع به زبان روسی ارائه کرد، در نتیجه در فهرست نهایی جایزه دمیدوف در سال ۱۸۵۱م. قرار گرفت. او در لایپزیگ عضو انجمن مطالعات شرقی آلمان بود، و با کمک دو دوست ویراستار، به نام های آرنولد فن تیدب
وهل، مشاور دولت لیوونی و تئودور فن بوتیچر، قاضی دادگاه، توانست در سال ۱۸۵۵م. این اثر را به زبان آلمانی در لایپزیگ منتشر کند، در سال ۱۸۶۳م. او به عنوان عضو افتخاری انجمن علوم طبیعی آی اس آی اس درسدن پذیرفته شد. تورنو نقش مهمی در صنعت نفت در حال ظهور در باکو و اطراف آن ایفا کرد. در سال ۱۸۵۷م. به همراه واسیلی کوکورف و بعدها پیوتر یونویچ گوبونین شرکت تجارت ماوراء خزر را برای تجارت با آسیا تأسیس کرد. هدف آنها علاوه بر تجارت با ایران، استخراج نفت سفید از مواد قیری بود.
کارنامه بحرین مورد حقوق بشر توسط دیده بان حقوق بشر در نیمه دوم سال۲۰۱۰ به عنوان به شدت بد توصیف شده است. گزارش بعدی آنها در سال۲۰۲۰ اشاره کرد که وضعیت حقوق بشر در کشور بهبود نیافته است. دولت بحرین جمعیت مسلمان شیعه بومی را به حاشیه رانده است. شکنجه و ناپدید شدن اجباری در بحرین رایج است. سرکوب معترضان در طول بهار عربی۲۰۱۱ شکایات حقوق بشری بیشتری را به همراه داشت، از جمله تخریب ده ها مسجد قدیمی شیعیان. کمیسیون مستقل تحقیق بحرین در۲۹ ژوئن۲۰۱۱ توسط پادشاه حمد بن عیسی آل خلیفه برای ارزیابی وقایع رخ داده در این پادشاهی در دوره ناآرامی های فوریه و مارس۲۰۱۱ و پیامدهای این رویدادها تأسیس شد. این گزارش در۲۳ نوامبر همان سال منتشر شد و تأیید می کرد که برخی از موارد آزار جسمی و روانی از بازداشت شدگان وجود دارد. این سازمان به دلیل افشا نکردن اسامی مجرمان تجاوز و پاسخگویی فقط به کسانی که به طور فعال حقوق بشر را نقض کرده اند مورد انتقاد قرار گرفته است. افراد بی تابعیت. مشکل روزافزون افراد بدون تابعیت وجود دارد که از نوادگان ایرانیان (مخصوصاً قوم پارسی) هستند که چندین دهه در بحرین زندگی کرده اند. اکثر بی تابعیت های بحرین مسلم