Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رت آنلاین برای تسهیل یافتن آنها، به طور خاص جان ۱۰۰ سرباز را هدف قرار داد. در توییت های دیگر، جونز با قرار دادن نام سربازان خاص در موضوع توییت هایش، از آنها نام برد. یکی از اعضای یگان ویژه نیروی دریایی که در کشتن اسامه بن لادن دست داشت، در این هدف گیری شخصی قرار گرفت. در این زمان، طبق گزارش ها، ارتش آمریکا او را «در اولویت بالا» برای ترور می دانست. تصور می شود که معنادارترین کمک جونز به این سازمان تروریستی، نفوذی بوده که او توانست بر زنان در سراسر جهان، به ویژه زنان غربی، برای پیوستن به داعش اعمال کند. او گفته بود که «رهبری یک گردان از زنان جهادی» را بر عهده دارد. احتمال مرگ. در اکتبر ۲۰۱۷، روزنامه "دیلی میرور" گزارش داد که جونز به همراه پسر ۱۲ ساله اش در حمله پهپادی آمریکا در ژوئن ۲۰۱۷ کشته شده است. در حالی که گمان می رود مادر و پسر در رقه هنگام فرار از حمله پهپادی کشته شده اند، این موضوع تأیید نشده است زیرا شواهد دی ان ای هرگز به دست نیامد. گمان می رود این دو نفر در راه میادین تحت اشغال داعش بودند. به گفته شیراز ماهر، جونز اولین زنی است که مستقیماً هدف حمله هوایی قرار گرفته و یکی از تنها دو زنی است که در آن
زمان توسط وزارت امور خارجه آمریکا به عنوان یک جنگجوی تروریست خارجی در نظر گرفته شده بود. جونز تصمیم گرفته بود پسر کوچکترش را به عنوان یک سرباز کودک داعش بزرگ کند. شریک سابق او در اوت ۲۰۱۶ گفت که پسرشان در ویدئویی شرکت کرده است که در آن، او به همراه چهار پسر دیگر، پنج گروگان کرد را از پشت سر هدف گلوله قرار داده است. جونز بیانیه ای صادر کرد و گفت که آن پسر، پسر او نیست. جونز و همسر داعشی اش مرتباً از پسرشان به عنوان سپر انسانی استفاده می کردند تا از هدف قرار گرفتن توسط حملات پهپادها جلوگیری کنند. پرونده حقوقی قتل جوجو و مادرش مورد اعتراض قرار گرفته است زیرا سن او به این معنی است که او «غیرنظامی» بوده است. طبق دستورالعمل کمیته بین المللی صلیب سرخ، جونز ممکن است عضو داعش محسوب نشود (اگر عضو داعش بود، هدف مشروعی محسوب می شد)، زیرا او «وظیفه رزمی مستمر» انجام نداده است. عفو بین الملل گفت که قتل جونز و پسرش «از نظر قانونی قابل تردید» است. پسر بزرگتر، که ۲۰ سال داشت، در بریتانیا ماند. گزارش مرگ جوجو در نوامبر ۲۰۱۷ توسط منابع سوری مورد مناقشه قرار گرفت. با این حال، در ژانویهٔ ۲۰۱۸، دیپش گادر از روزنامه ساندی تایمز از
یک «منبع آگاه» نوشت که به او گفته بود «۹۹.۹٪ مطمئن است که هر دو کشته شده اند». الکساندرا کوتی، یکی از اعضای گروه تروریستی «بیتلز»، در اواخر ماه مهٔ ۲۰۱۹ در "اخبار آی تی وی" گفت که جونز و پسرش در ساختمانی که در ۲۵ مهٔ ۲۰۱۷، چند روز پس از بمب گذاری در منچستر آرنا، مورد اصابت گلوله قرار گرفت، کشته شدند.
ساموئل باتملی (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۱) بازیگر انگلیسی است. او در ۹ سالگی بازیگری را آغاز کرد و نخستین حضور حرفه ای خود را در فیلم "تیراناسور" (۲۰۱۱) تجربه کرد. پس از ایفای نقش برندن کلاهر در مجموعهٔ "جزیرهٔ راکت" محصول شبکهٔ سی بی بی سی، باتملی در نقش جردن ویلسون در مجموعهٔ درام مدرسه ای "پل اَکلی" از کانال ۴ ظاهر شد و سپس در آثار "اول من را ببوس" و "لدهود" بازی کرد. او در سال ۲۰۲۱ نقش دین پکستون را در اقتباس سینمایی "همه در مورد جیمی صحبت می کنند" ایفا کرد و پس از آن در مجموعه های تلویزیونی همچون "معلم" و "پسر جایی" حضور یافت. وی همچنین در فیلم آخرین تفنگدار در نقش روری و در کنار پیرس برازنان بازی کرد؛ فیلمی که دربارهٔ یک کهنه سرباز جنگ جهانی دوم است. زندگی اولیه. ساموئل باتملی در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۱ در ویبسی، برادفورد، انگلستان به دنیا آمد. او در آکادمی لایتکلیف تحصیل کرد. باتملی عضو انجمن نمایش های اپرای آماتور سنت پلز باترشا بود.
تَندی رایت (؛ زادهٔ ۴ مه ۱۹۷۰) بازیگر اهل نیوزیلند است. او ابتدا با ایفای نقش پرستار کارولین باکستون در مجموعه تلویزیونی طولانی مدت نیوزیلندی "شارتلند استریت" به شهرت رسید. او بیشتر به خاطر نقش های خود به عنوان فن پارتینگتون در "هفت کلاس با آقای گورمسبی"، کاترین دووال در "هیچ چیز جزئی نیست" و روث در "پرل" شناخته می شود. او همچنین نقش لورا ترنر در مجموعه "۸۰۰ واژه" ایفا کرده است. زندگی نامه. رایت در زامبیا و در خانواده ای نیوزیلندی به دنیا آمد. پدرش ورنون رایت و مادرش دینا پریستلی هستند. او در ولینگتون، نیوزیلند بزرگ شد و در دبیرستان ولینگتون و دانشگاه ویکتوریا ولینگتون تحصیل کرد. او در سال ۱۹۹۴ از مدرسه هنرهای نمایشی نیوزیلند توی واکاری با دیپلم بازیگری فارغ التحصیل شد. پدرش، ورنون رایت، خبرنگار سابق مجله "The Listener" است که اکنون در زامبیا زندگی می کند و مادرش دینا نویسنده و بازیگر در ولینگتون است. رایت دو خواهر دارد: نیکی (مشاور سیاست های DOC) و جاستین (ویراستار فیلم) و همچنین دو خواهر ناتنی: استفانی (معمار اطلاعات) و ویکتوریا (معلم). همسر او، مایکل بران، نیز بازیگر است و آن ها به همراه دخترشان، اولیو، در
اوکلند، نیوزیلند زندگی می کنند. حرفه. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰، او در مجموعه "شارتلند استریت" نقش پرستار کارولین باکستون را ایفا کرد. دیگر نقش های او شامل "پاور رنجرز: اس.پی. دی"، "کرش پالاس"، "خارج از آبی"، "هفت کلاس با آقای گورمسبی"، "کودکان گمشده"، "گوسفندان سیاه" و "افسانه جوینده" هستند. در سال ۲۰۱۰، او نقش کالی روس، همسر شخصیت اصلی را در مجموعه "این زندگی من نیست" بازی کرد. نقش مهم بعدی او بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ در مجموعه تلویزیونی نیوزیلندی "هیچ چیز جزئی نیست" بود، که در آن دکتر کاترین دووال را بازی می کرد. او در سال ۲۰۱۴ در مجموعه درام دلهره آور "بازگشتگان" نقش کلر وینشیپ را ایفا کرد. رایت نایب رئیس اتحادیه صنفی بازیگران نیوزیلند، Equity New Zealand است.
دانوب آبی نخستین جنگ افزار هسته ای عملیاتی بریتانیا بود. این بمب همچنین با نام های مختلفی از جمله Smallboy و Mk.1 Atom Bomb و Special Bomb و OR.1001 شناخته می شد. در ابتدا قرار بود بمب افکن های V از "دانوب آبی" به عنوان سلاح اصلی خود استفاده کنند. در آن زمان هنوز نخستین بمب هیدروژنی منفجر نشده بود و برنامه ریزان نظامی بریتانیا معتقد بودند که می توان با استفاده از بمب های اتمی با قدرت انفجاری مشابه بمب هیروشیما در یک جنگ اتمی شرکت کرد و پیروز شد. به همین دلیل، ذخایر برنامه ریزی شده برای به خدمت گرفتن حداکثر ۸۰۰ بمب با قدرت انفجاری ۱۰ تا ۱۲ کیلوتن در نظر گرفته شده بودند. محفظه های بمب بمب افکن های V برای حمل "دانوب آبی"، کوچک ترین بمب هسته ای که با توجه به فناوری آن زمان (۱۹۴۷) و در زمان تدوین برنامه هایشان، امکان ساخت آن وجود داشت، طراحی شده بودند. طراحی. طرح های اوّلیهٔ کلاهک هسته ای دانوب آبی بر اساس تحقیقات به دست آمده از "عملیات گردباد" بود. در این عملیات، اوّلین دستگاه شکافت هسته ای بریتانیا در سال ۱۹۵۲ در جزایر مونتبلو در غرب استرالیا آزمایش شد. با این حال، این دستگاه به عنوان سلاح، طراحی و به کار گرفته
نشد. کلاهک واقعی جنگی دانوب آبی در "عملیات بوفالو" در پاییز ۱۹۵۶ در آزمایش های هسته ای "Marcoo" (سطحی) و "Kite" (پرتاب هوایی) در مارالینگای استرالیا توسط تیمی از دانشمندان استرالیایی، بریتانیایی و کانادایی مورد آزمایش قرار گرفت. در طول آزمایش "Kite" در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۶، یک ویکرز ولینت از اسکادران شماره ۴۹ نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به خلبانی تد فلاول، رهبر اسکادران، اوّلین هواپیمای بریتانیایی بود که یک بمب اتمی واقعی را رها کرد. دانوب آبی یک پوشش بالستیک شکل به بسته فیزیکی موجود "عملیات گردباد" اضافه کرد که شامل چهار باله تاشو بود تا از خط سیر بالستیکی پایدار بمب از ارتفاع پرتاب برنامه ریزی شده ۵۰٬۰۰۰ فوتی اطمینان حاصل شود. دانوب آبی در ابتدا از هسته پلوتونیومی استفاده می کرد، امّا تمام نسخه های عملیاتی آن اصلاح شدند تا از هستهٔ مرکب پلوتونیوم/ اورانیوم-۲۳۵ (U-۲۳۵) استفاده کنند و همچنین نسخه ای نیز با هسته فقط اورانیوم آزمایش شد. مقامات نظامی بریتانیا اصرار داشتند تا این بمب قدرتی انفجاری بین ۱۰ تا ۱۲ کیلوتن داشته باشد؛ به دو دلیل: اوّل، به حداقل رساندن استفاده از مواد شکافت پذیر کمیاب و گران قیمت و دوم، به حدا
قل رساندن خطر پیش انفجار، پدیده ای که در آن زمان کمتر شناخته شده بود و دلیل اصلی استفاده از هستهٔ مرکب از پوسته های متحدالمرکز پلوتونیوم و اورانیوم ۲۳۵ نیز همین مورد بود. اگرچه برنامه های زیادی برای نسخه هایی با قدرت انفجاری بیشتر (حتی برخی تا ۴۰ کیلوتن) وجود داشت ولی هیچ کدام عمدتاً به دلیل کمبود مواد شکافت پذیر توسعه داده نشدند. به کارگیری و ذخیره سازی. اوّلین بمب دانوب آبی در نوامبر ۱۹۵۳ به پایگاه هوایی ویترینگ در بریتانیا تحویل داده شد، هر چند تا سال بعد هیچ هواپیمایی برای حمل آن مجهز نبود. بخش شماره پرواز ۱۳۲۱ نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) در آوریل ۱۹۵۴ در پایگاه هوایی ویترینگ به عنوان یک واحد از بمب افکن های ویکرز ولینت تأسیس شد تا فرایند به کارگیری سلاح هسته ای دانوب آبی را در نیروی هوایی سلطنتی یکپارچه سازی کند. بمب افکن های شورت اسپرین توانایی حمل دانوب آبی را داشتند و به همین دلیل، به عنوان گزینه ای جایگزین سفارش داده شده بودند؛ چراکه به اثبات رسیده بود بمب افکن های V برای حمل این بمب کارایی و موفقیتی ندارند. آرشیوهای از طبقه بندی خارج شده نشان می دهند که ۵۸ بمب دانوب آبی قبل از تغییر خط تولید ا
ین بمب در سال ۱۹۵۸ به بمب هسته ای کوچک تر و قدرتمندتر ریش قرمز تولید شده بودند. بمب هسته ای "ریش قرمز" می توانست از هسته شکافت پذیر دانوب آبی استفاده کند و همچنین توسط هواپیماهای بسیار کوچک تری حمل شود. بعید به نظر می رسد که هر ۵۸ بمب دانوب آبی همزمان عملیاتی بوده باشند. این بمب هسته ای در سال ۱۹۶۲ بازنشسته شد. تأسیسات ذخیره سازی این بمب در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی بارنهام در سافک و پایگاه نیروی هوایی سلطنتی فالدینگ ورث در لینکلن شر ساخته شده بود. این مکان ها به طور خاص برای ذخیره سازی اجزای بمب در ساختمان های کوچکی به نام «آشیانه» ساخته شده بودند و عناصر انفجاری بالای بمب های دانوب آبی در انبارهایی اختصاصی نگهداری می شدند. احتمالاً تأسیسات ذخیره سازی در سال ۱۹۶۳ بسته و در سال ۱۹۶۶ برای فروش گذاشته شدند و سایت بارنهام نیز به یک شهرک صنعتی تبدیل شد. مشکلات. مشکل عمدهٔ بمب هسته ای دانوب آبی استفاده از باتری های سربی-اسیدی غیرقابل اعتماد آن برای تأمین الکتریسیته برای مدارهای شلیک و ارتفاع سنج های راداری بود. سلاح های هسته ای بعدی از ژنراتورهای توربینی رم-ایر یا باتری های حرارتی که قابل اطمینان تر بودند، استفاده
کردند. دانوب آبی به عنوان سلاحی که بتواند در برابر شرایط سخت دوران خدمت مقاومت کند، طراحی نشده بود. این بمب فقط یک آزمایش بزرگ علمی بود که برای برآورده کردن الزامات نظامی، نیاز به طراحی دوباره داشت که در نتیجه، منجر به تولید بمب هسته ای ریش قرمز شد. همین موضوع در مورد سومین بمب اتمی ایالات متحده آمریکا موسوم به مرد چاق که پس از جنگ جهانی دوم به سرعت تحت طراحی مجدد قرار گرفت نیز صدق می کند.
شیرزن یک فیلم اکشن و دلهره آور آمریکایی آماده اکران به کارگردانی جیمز نان و نویسندگی دامینیک برنز با بازی کیت بکینسیل، لوئیس تان، راسموس هاردیکر، آلیس کریج، بیلی پاتریک، تام بنت، مت ویلیس و راکسی استریار است. خلاصه داستان. یک گروه ویژه سابق برای آخرین مأموریت خود گرد هم می آیند - یک سرقت پرخطر برای نجات دختر جوان فرمانده شان ساخت. در ژوئیه ۲۰۲۴، اعلام شد که کیت بکینسیل برای بازی در یک فیلم اکشن با عنوان «شیرزن» به کارگردانی جیمز نان و نویسندگی دامینیک برنز انتخاب شده است. در ماه مارس ۲۰۲۵، فیلمبرداری اصلی در بریتانیا آغاز شد.
محمود پاشا عَدنی که محمود پاشا آنجلوویچ هم نامیده شده (به صربی: ؛ به ترکی عثمانی: ؛ ۱۴۲۰ – ۱۴۷۴) سیاست مدار و فرماندهٔ نظامی عثمانی و وزیر اعظم امپراتوری عثمانی در دو دورهٔ ۱۴۵۶ تا ۱۴۶۶ و ۱۴۷۲ تا ۱۴۷۴ بود. او همچنین به فارسی و ترکی عثمانی با تخلّص «عدنی» (به معنای «مانند بهشت») شعر می سرود. محمود پاشا، صدراعظم عثمانی در قرن نهم هجری، اصالتاً اهل صربستان یا یونان بود که پس از اسارت در صربستان مسلمان شد و به دربار محمد فاتح راه یافت. او در ۸۵۹ قمری به صدارت رسید و جزیرهٔ میدیلّی را فتح کرد. پس از برکناری و فرماندهی ناوگان عثمانی، در ۸۷۷ قمری دوباره صدراعظم شد و با شکست آق قویونلوها جایگاهش را بازیافت، اما پس از اوتلق بِلی به دلیل نارضایتی سلطان از راهکارهایش، تبعید شد و در یدی کوله درگذشت. محمود پاشا در مناطق مختلف عثمانی و حتی مکه و مدینه بناهای مذهبی، آموزشی و خیریه متعددی ساخت. او با تخلّص «عدنی» به فارسی و ترکی شعر می سرود و از حافظ و ظهیر فاریابی پیروی می کرد. شماری از آثار مهم آن دوره به او تقدیم یا نامش در دیباچهٔ آن ها ذکر شده است. او دیوانی شامل ۴۵ غزل و ۲۱ مفرد به فارسی، و نیز چند نظیره بر غزل های ظهی
رالدین فاریابی و حافظ سرود و شماری نامهٔ رسمی به فارسی نوشت. خاستگاه و سال های نخست زندگی. محمود پاشا در امارت صربستان زاده شد و از نوادگان خاندان بیزانسی آنجلس بود که در ۱۳۹۴ میلادی پس از فتح تسالی به دست امپراتوری عثمانی، از آن جا کوچ کردند. او در کودکی به وسیلهٔ نظام دوشیرمه به خدمت عثمانیان درآمد و در ادرنه به عنوان یک مسلمان پرورش یافت. دربارهٔ تبار مادرش اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی او را صرب و برخی یونانی دانسته اند. چالکوکوندیلس گزارش داده که محمود پاشا همراه مادرش در مسیر نووو بردو به اسمدروو به دست سواران عثمانی اسیر و به دربار عثمانی برده شد که احتمال می رود در ۱۴۲۷ میلادی رخ داده باشد. پس از پذیرش اسلام، نام «محمود» را گرفت. زندگی. محمود پاشا پس از درخشش در محاصره بلگراد (۱۴۵۶)، به وزارت اعظم منصوب شد. او در ۱۴۶۱ همراه محمد دوم در لشکرکشی به امپراتوری ترابوزان حضور یافت و تسلیم شهر طرابزون را با جورج امیروتسس مذاکره کرد. در ۱۴۶۳ فرماندهی فتح بوسنی به دست عثمانی را بر عهده داشت و استفان توماشوویچ، پادشاه بوسنی را اسیر کرد. او در ۱۴۶۷ نیز در جنگ با اسکندربیگ در آلبانی شرکت داشت. در ۱۴۶۸ برکنار شد، اما
در ۱۴۷۲ دوباره به وزارت اعظم بازگشت. روابطش با سلطان تیره شد و در ۱۴۷۴ به دلیل سوءظن به دست داشتن در مرگ شاهزاده مصطفی اعدام شد. خانواده. او با سلجوق خاتون، دختر زاگان پاشا، ازدواج کرد و صاحب پسری به نام علی بیگ و دختری به نام خدیجه خاتون شد.
معاون رئیس جمهور دولت فلسطین () پس از رئیس جمهور، دومین مقام عالی رتبه در قوه مجریه دولت فلسطین است و در خط جانشینی ریاست جمهوری رتبه اول را دارد. مانند سایر کشورهایی که معاون رئیس جمهور دارند، اگر رئیس جمهور فوت کند، استعفا دهد یا نتواند دوره خود را به پایان برساند، معاون رئیس جمهور رئیس جمهور می شود. رئیس جمهور اختیار دارد معاون رئیس جمهور را از میان اعضای کمیته اجرایی، بر اساس پیشنهاد رئیس کمیته و با تأیید اعضای آن، منصوب کند. رئیس جمهور می تواند وظایفی را به معاون رئیس جمهور محول کند، آنها را از سمت خود برکنار کند یا استعفای آنها را بپذیرد. این سمت در ۲۴ آوریل ۲۰۲۵، طی جلسه شورای مرکزی فلسطین، تأسیس شد. این تصمیم با رأی ۱۷۰ عضو حاضر، یک رأی مخالف و یک رأی ممتنع، تصویب شد. این انتخاب در ۲۶ آوریل طی جلسه کمیته اجرایی انجام شد، جایی که انتظار می رفت حسین الشیخ، دبیر فعلی، این سمت را به عهده بگیرد.
اوتلُق بلی () یک شهرداری و مرکز بخش اوتلق بِلی در استان ارزنجان ترکیه است. این شهر در سال ۲۰۲۱، ۲٬۰۳۶ نفر جمعیت داشت. اوتلوق بِلی به محله های فاتح، محمد عاکف ارسوی و شهیدلر تقسیم می شود. تاریخچه. در سال ۱۸۳۵، روستای قاراقولاق (که اکنون مرکز بخش است) بخشی از بخش ترجان بود. جمعیت مردان قاراقولاق در آن زمان شامل صفر مسلمان و ۷۸ غیرمسلمان بود.
فانوس دریایی دربند جنوبی ترین فانوس دریایی در روسیه است، که در شهر دربند، در داغستان روسیه، واقع شده است. این فانوس در مرکز شهر، بر روی دیوار قلعهٔ دربند بین پارک هایی به نام سرگی کیروف و نظامی گنجوی و حدود نیم کیلومتر دورتر از خط ساحلی قرار دارد. این فانوس دریایی در فهرست آثار حفاظت شدهٔ روسیه و در فهرست تاریخی یونسکو ثبت شده است. تاریخچه. دربند به عنوان یک بندر دریایی از زمان های بسیار قدیم شناخته شده است، اما نویسندگان باستان هرگز به وجود چنین عنصر مهمی از بندر مانند فانوس دریایی در دربند اشاره نکرده اند. برای نخستین بار، کشتی های روسی در دههٔ ۱۵۶۰ میلادی در محدودهٔ قلعهٔ دربند ظاهر شدند، زمانی که نیروهای روسیه چندین لشکرکشی به سواحل غربی دریای خزر انجام دادند. در تلاش برای تقویت نفوذ روسیه در دریای خزر و ایجاد مسیر آبی بالتیک–خزر برای گسترش روابط تجاری بین اروپا و خاورزمین، پتر کبیر جنگ ایران و روسیه (۱۷۲۳–۱۷۲۲) را با استفاده از نیروی دریایی امپراتوری روسیه در سال های ۱۷۲۲ تا ۱۷۲۳ سازمان دهی کرد که در نتیجهٔ آن، دربند و باکو به همراه سرزمین های مجاور به روسیه الحاق شدند (پیمان ایران و روسیه، ۱۲ سپتامبر ۱۷
۲۳). پس از جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶)، روسیه حق انحصاری داشتن ناوگان نظامی در دریای خزر را به دست آورد و کشتی های بازرگانی روسی و ایرانی توانستند آزادانه در همهٔ مسیرها رفت وآمد کنند. تنها در میانهٔ قرن هجدهم، با گسترش حمل ونقل دریایی و آغاز حرکت منظم کشتی های بخار پستی و مسافربری در دریای خزر که در بندر دربند توقف داشتند، نیاز به ساخت فانوس دریایی در دربند احساس شد. بندر به سرعت شروع به توسعه کرد. با هدف گسترش هرچه بیشتر تجارت با ایران، مارشال شاهزاده میخائیل سمیونوویچ ورونتسوف، فرماندار قفقاز، در سال ۱۸۵۰ دستور داد اقداماتی برای تأمین امنیت کشتی هایی که در امتداد ساحل غربی دریای خزر حرکت می کنند و به ویژه ساخت فانوس دریایی در بندر دربند صورت گیرد. کار ساخت این فانوس در سال ۱۸۵۱ آغاز شد. در سال ۱۸۵۳، ساخت فانوس به طراحی کاپیتان ساوینیچف به پایان رسید. در ۱۶ ژانویهٔ ۱۸۵۳، فانوس به دستیار ناظر ایستگاه قرنطینه و گمرک تحویل داده شد. این فانوس از یکم مه ۱۸۵۳، از غروب تا سپیده دم، روشن می شد.
دنیز کاپتسا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. کاپتسا در ناپل متولد شد و توسط مادری مجرد در پوتیچی بزرگ شد. او پیش از آن که به دلیل یک آسیب دیدگی مجبور به ترک رقص شود، در زمینه رقص کلاسیک تحصیل کرده بود. پس از این آسیب دیدگی، او شروع به یادگیری بازیگری در تئاترو الیکانتروپو در ناپل کرد و سپس در آکادمی بئاتریچه براکوی رم به تحصیل ادامه داد. ‏او در سال ۲۰۲۳ با میکله روزیلو، بازیگر اهل ناپل، ازدواج کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فریب"، "گومورا" و "جنایات آینده" اشاره کرد.
حسین الشیخ (زادهٔ ۱۹۶۰) سیاستمدار فلسطینی است که از ۲۶ آوریل ۲۰۲۵ به عنوان نخستین معاون رئیس جمهور فلسطین خدمت کرده است. او همچنین از سال ۲۰۲۲ به عنوان دبیرکل کمیتهٔ اجرایی سازمان آزادی بخش فلسطین خدمت کرده است. زندگی نامه. حسین الشیخ در سال ۱۹۶۰ در رام الله، در دوره الحاق کرانه باختری به اردن، متولد شد. او در دوران جوانی خود ۱۱ سال را در زندان های اسرائیل گذراند و در این مدت زبان عبری را آموخت. حرفه سیاسی. الشیخ از سال ۲۰۰۷ ریاست اداره کل امور مدنی تشکیلات خودگردان فلسطین را بر عهده داشت. او برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ به عنوان عضو کمیته مرکزی فتح انتخاب شد. در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، کمیته اجرایی سازمان آزادی بخش فلسطین، الشیخ را به عنوان دبیرکل و رئیس اداره امور مذاکرات سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف) مجدداً تأیید کرد. در ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، محمود عباس، رئیس دولت فلسطین، الشیخ را به عنوان معاون رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین و معاون رئیس کمیته اجرایی این سازمان منصوب کرد.
کلبهٔ پتر کبیر مکانی در شهر دربند در داغستان روسیه است که تزار پتر کبیر در جریان جنگ ایران و روسیه (۱۷۲۳–۱۷۲۲) شبی را در آن گذراند. تنها فونداسیون جان پناه باقی مانده که در سدهٔ ۲۱، مجموعه ای فرهنگی–تاریخی بر روی آن ساخته شد که شامل تالار ستون دار، یادبودی برای نخستین امپراتور روسیه و ساختمان موزه است. این مجموعهٔ موزه که در سال ۲۰۱۵ گشایش یافت، یکی از زیرمجموعه های موزه-منطقهٔ حفاظت شدهٔ ایالتی دربند است. نمایش اصلی این مجموعهٔ موزه، بقایای جان پناهی است که پتر کبیر در مدت اقامت خود در دربند در آن سکونت داشت. تاریخچه. در سال ۱۷۲۲ و در جریان لشکرکشی ایران، پتر کبیر شب را در جان پناهی دو اتاقه که به طور ویژه ساخته شده بود، و از گرمای تابستانی در امان بود، گذراند. این محل تقریباً ۱۰۰ متر در غرب ساحل و ۵۰ متر در جنوب دیوار شمالی قلعه قرار داشت و از دو اتاق کوچک تشکیل می شد. تزار سه روز در دربند ماند و سپس با سپاه و ناوگانش به سوی باکو حرکت کرد و یک پادگان نظامی روسی را در قلعهٔ باستانی باقی گذاشت. در سال ۱۸۴۸، نایب السلطنهٔ قفقاز، شاهزاده ورونتسوف، دستور داد اطراف جان پناه با حصار سنگی محصور شود. زنجیرهای لنگر ب
ر ستون های سنگی آویخته و لوحی چدنی با نوشتهٔ «محل نخستین استراحتگاه پتر کبیر در ۲۳ اوت ۱۷۲۲» نصب شد. دو توپ که در سال ۱۷۱۵ ریخته شده بودند، نیز در اطراف حصار نصب گردید. سپس در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم، تالاری ستون دار با ستون های سنگی مربعی زیر سقف آهنی هرمی شکل بر فراز جان پناه ساخته شد. این مکان بارها مورد بازدید اعضای خانوادهٔ سلطنتی و شخصیت های مشهور قرار گرفت؛ از جمله الکساندر دوما در سال ۱۸۵۸ و امپراتور روسیه نیکلای دوم در سال ۱۸۵۰. جان پناه تزار در سدهٔ بیستم و طی جنگ داخلی روسیه از بین رفت. در دوران شوروی، به این بنای تاریخی اهمیتی داده نشد و به همین دلیل بنا به تدریج در زمین فرورفت. ساختمان ستون دار به خانهٔ مسکونی تبدیل شد و اطراف آن نیز با ساختمان های صنعتی و مسکونی پر شد، و بقایای جان پناه نخستین امپراتور روسیه زیر فونداسیون جدید دفن گردید. بازسازی. در سال ۲۰۱۵، این کلبه عنوان «مجموعهٔ موزه ای خانهٔ پتر کبیر در دربند» را دریافت کرد. کاوش ها با سرمایهٔ بنیاد خیریهٔ «پری» متعلق به زیاوودین ماگومدوف انجام شد. تالار ستون دار قرن نوزدهمی که بر روی جان پناه ساخته شده بود، در محل آن بازسازی شد و ساختمان موزه
ای مدرن نیز در کنار آن برپا گردید.
مجسمه نظامی گنجوی، یادبودی است از شاعر برجسته و کلاسیک ادبیات فارسی، نظامی گنجوی، که در پایتخت روسیه، مسکو، در پارک کوچک مسلم ماگومائف، نزدیک ساختمان سفارت جمهوری آذربایجان (خانه شماره ۱۶)، در تقاطع کوچه های لئونتیفسکی و یلیسیفسکی قرار دارد. این یادبود در سال ۱۹۹۱ نصب شد و هدیه ای از سوی جمهوری آذربایجان به شهر مسکو است. سازندگان مجسمه ت. زینالوف و ا. زینالوف هستند و معماران آن ر. اسکرُف و پ. علی اف می باشند. نظامی در لباس سنتی شرقی تصویر شده است و با کتاب هایی در دست نشسته است. روی پایهٔ مجسمه به زبان روسی نوشته شده: «نظامی گنجوی».
آزادماهی سرخ ()، گونه ای آنادرموس از ماهیان آزاد است که در شمال اقیانوس آرام و رودخانه های منتهی به آن یافت می شود. این گونه از ماهیان آزاد اقیانوسی در زمان تخم ریزی عمدتاً به رنگ قرمز دیده می شوند. طول آن ها می تواند تا ۸۴ سانتی متر و وزنشان بین ۲٫۳ تا ۷ کیلوگرم برسد. نوزادان این ماهی تا زمان آمادگی برای مهاجرت به دریا ــ که ممکن است تا فاصلهٔ ۱٬۶۰۰ کیلومتری باشد ــ در آب شیرین باقی می مانند. رژیم غذایی آن ها عمدتاً شامل زئوپلانکتون ها است. ماهی آزاد ساک آی تک زایشی است و پس از تخم ریزی می میرد. برخی جمعیت ها که کوکانی نامیده می شوند، به دریا مهاجرت نمی کنند و تمام زندگی خود را در آب شیرین سپری می کنند.
آزادماهی ماسو ()که با نام های ماسو () یا در ژاپن شناخته می شود، گونه ای از آزادماهیان وابسته به سرده "کج بینی ها" است که در اقیانوس آرام و در امتداد سواحل شمال شرق آسیا تا شرق آسیا، از خاور دور روسیه (سرزمین پریمورسکی، شبه جزیره کامچاتکا، ساخالین و جزایر کوریل) به سمت جنوب تا کره جنوبی، ژاپن و تایوان یافت می شود. هرچند در جهان غرب به طور کلی به عنوان یک ماهی آزاد شناخته می شود، در ژاپن (که مشهورترین زیستگاه آن است) به عنوان یک قزل آلا در نظر گرفته می شود، زیرا رایج ترین آزادماهیان آب شیرین در مجمع الجزایر ژاپن است. چند زیرگونه از این ماهی شناسایی شده اند، از جمله یامامه ("O. m. masou") که پراکندگی گسترده دارد، ماهی آزاد فرموسان ("O. m. formosanus") که به شدت در خطر انقراض است و در آب های محصور تایوان زیست می کند، قزل آلای بیوا ("O. m. rhodurus") که بومی دریاچه بیوا است، و آماگو ("O. m. macrostomus") که فقط در غرب ژاپن یافت می شود. ریخت شناسی. ماهی آزاد ماسو پس از رسیدن به بلوغ جنسی، پشت تیره تری پیدا می کند و نوارهای پهلوی بدنش به رنگ قرمز روشن با ته مایه ارغوانی درمی آید که در ناحیه شکم به یک نوار طولی روشن
تبدیل می شود. به همین دلیل، این ماهی «ماهی آزاد گیلاسی» نام گرفته است. افراد بالغ معمولاً بین ۲ تا ۲٫۵ کیلوگرم وزن و حدود ۵۰ سانتی متر طول دارند. بیشترین اندازهٔ ثبت شده از این گونه (در منطقه سرزمین پریمورسکی) ۷۱ سانتی متر طول و ۹ کیلوگرم وزن بوده است. بوم شناسی. به طور میانگین، این ماهی آزاد محیط های مناطق معتدل را در حوالی عرض جغرافیایی ۶۵ تا ۵۸ درجهٔ شمالی ترجیح می دهد و در دریا معمولاً در عمق صفر تا ۲۰۰|متر زیست می کند. چرخهٔ زندگی. همانند سایر آزادماهیان اقیانوس آرام، چرخهٔ زندگی ماهی آزاد ماسو به دو دورهٔ آب شیرین و دریایی تقسیم می شود؛ در رودخانه ها این گونه بین ۱ تا ۳ سال زندگی می کند و می تواند فرم های تمام عمر آب شیرین ایجاد کند. چرخهٔ دریایی آن، بسته به سن بچه ماهی، بین ۲ تا ۳٫۵ سال ادامه دارد. در دریا عمدتاً از سخت پوستان و گاهی از ماهیان جوان تغذیه می کند. در سال سوم تا هفتم زندگی و پس از رسیدن به بلوغ جنسی، برای تخم ریزی وارد رودخانه ها می شود. زمان آغاز مهاجرت تخم ریزی آن زودتر از سایر گونه های ماهی آزاد است. پس از تخم ریزی، بیشتر ماهیان می میرند و تعداد کمی (اغلب نرهای کوتوله) سال بعد هم در تخ
م ریزی شرکت می کنند. نوزادان بلافاصله به دریا مهاجرت نمی کنند و در مناطق بالادست رودخانه و آب های کم جریان باقی می مانند. سپس به حوضچه ها و جریان های اصلی رودخانه رفته و از لارو حشرات (مانند شانه بالان، سنگ مگس ها و بال شفاف ها) و حشرات بالدار تغذیه می کنند. مهاجرت به دریا معمولاً در سال دوم یا گاهی سوم زندگی رخ می دهد. اهمیت اقتصادی. این گونه مانند اغلب ماهیان آزاد، اهمیت تجاری بالایی دارد و هم در شیلات صید می شود، هم برای آبزی پروری پرورش داده می شود و هم در ماهیگیری ورزشی محبوب است. این ماهی به صورت تازه یا منجمد عرضه می شود و معمولاً به شکل کبابی یا پخته مصرف می شود.
عقاب دریایی اشتلر (نام علمی: Haliaeetus pelagicus) یا عقاب شانه سفید پرندهٔ شکاری بزرگی از خانوادهٔ بازان است. این عقاب در سواحل اقیانوسی شمال شرق آسیا زندگی می کند و طعمهٔ اصلی او ماهی و پرندگان آبزی است. عقاب دریایی استلر حدود ۵ تا ۹ کیلوگرم وزن دارد و بزرگ ترین نوع عقاب از نظر وزن محسوب می شود. نام آن از طبیعت شناس آلمانی، گئورگ ویلهلم استلر گرفته شده است. در کل طول آن ۸۵ تا ۱۰۵ سانتیمتر و فاصله بال هایش ۱۹۵ تا ۲۵۰ سانتیمتر است.
شبه نظامیان خلق به نام مینین و پوژارسکی (NOMP; ; "Narodnoye opolcheniye imeni Minina i Pozharskogo" , "NOMP")، همچنین به عنوان شبه نظامیان خلق کواچکوف ( شناخته می شود. ("نارودنویه اوپولچنیه کواچکووا") یک سازمان عمومی ثبت نشده روسی بود. در فوریه ۲۰۱۵، با تصمیم دادگاه به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شد. خلقت. این سازمان در فوریه ۲۰۰۹ توسط سرهنگ ولادیمیر کواچکوف از اداره اصلی اطلاعات ایجاد شد. فراخوان «شبه نظامیان مردمی امروز» صادر شد که به ویژه می گفت:... نام های مینین و پوژارسکی به دلیل شباهت چشمگیر وضعیت فعلی روسیه با وضعیت چهار قرن پیش در نام این سازمان گنجانده شده است. سردرگمی در رأس امور - شما نخواهید فهمید چه کسی کشور را اداره می کند … نزاع های بین طایفه ای … خیانت به بویارها … دزدی و خودسری … سرقت در خیابان ها … تهاجم از غرب.یوری اکیشف عضو ستاد شبه نظامیان خلق و دستیار ارشد کواچکوف شد که در سال ۲۰۰۷ به جرم تحریک نفرت قومی به دو سال زندان محکوم شد. شبه نظامیان خلق شامل نمایندگانی از اتحادیه افسران، جنبش علیه مهاجرت غیرقانون، جنبش امپراتوری روسیه، اتحادیه سراسری ملی روسیه، اتحادیه قدرت نظامی روسیه و جبه