Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اش، سلینجر که گهگاه نقش گلف کندی را برعهده داشت، هرگز از ترور رئیس جمهور غلبه نکرد. پس از اینکه مادر سلینجر جسد را شناسایی کرد، اداره پزشکی قانونی سانفرانسیسکو مرگ سلینجر را به رسانه ها اعلام کرد. سالینجر که در زمان مرگ ساکن منطقه خلیج سانفرانسیسکو بود، در شهرستان سن متئو به خاک سپرده شد. استیون و کلی پیج. در ۲۸ ژانویه ۱۹۹۳، استیون پیج همسرش نانسی را به قتل رساند و سپس دختر ۳ ساله اش، کلی، را از پل گلدن گیت به پایین پرت کرد، قبل از اینکه خودش از روی پل بپرد. پیج به عنوان خریدار در مهد کودک Ogawa-Mune در فرمونت، کالیفرنیا کار می کرد. خانه خانواده پیج در فرمونت بود، اما پیج پس از جدایی او و همسرش، آپارتمان جداگانه ای داشت. ساعت ۱۰:۰۰در روز ۲۸ ژانویه، پیج به خانه آنها در فرمونت رفت و همسرش را با یک تفنگ ساچمه ای به قتل رساند. سپس برای مادرشوهرش پیام گذاشت تا پسرخوانده نه ساله اش را از مدرسه بیاورد. پس از رسیدن به خانه پیج، جسد دخترش را کشف کرد. پیج، پس از کشتن همسرش، به همراه دختر سه ساله شان، کلی، به سمت پل گلدن گیت رفتند. افسران گشت بزرگراه متوجه شدند که پیج در حال راه رفتن در امتداد پل در حال حمل یک بسته نرم
است و متوجه شدند که این یک کودک کوچک است. پس از اینکه مأموران به دلیل رفتار غیرعادی به او نزدیک شدند، پیج کلی را از روی نرده پرتاب کرد، سپس خودش از روی نرده بالا رفت و پرید. پس از این حادثه، بازرسان از فقدان آشکار شاخص های روانشناختی پیج قبل از قتل/خودکشی متحیر شدند. شلی فریر، سخنگوی گارد ساحلی ایالات متحده، اظهار داشت که USCG اجساد پدر و دختر را تا روز بعد، نامه عذرخواهی خطاب به پسرخوانده پیج که در زمان هر سه مرگ در مدرسه بود، در خانه خانواده پیدا شد. در این نامه پیج به خاطر کاری که انجام داده بود عذرخواهی کرد و هم برای قتل همسر و دخترش و هم برای خودکشی خود برنامه ریزی کرد. روی ریموند. در ۲۶ آگوست ۱۹۹۳، روی ریموند، بنیانگذار ویکتوریا سیکرت، پس از پریدن عمدی از پل گلدن گیت در سن ۴۶ سالگی درگذشت. آخرین باری که جسد ریموند در حال راه رفتن به سمت پل دیده شد، اندکی پس از آن در خط ساحلی در شهرستان مارین شسته شد. بازرسان به این نتیجه رسیدند که او با پریدن از روی پل خود را کشته است. پل علاءالدین العرب. پل علاءالدین العرب که در سال ۱۹۸۸ از سقوط از گلدن گیت جان سالم به در برد، در ۱۹ مارس ۲۰۰۳ هنگامی که در اعتراض به حمل
ه ایالات متحده به عراق از روی پل پرید، درگذشت. العرب، که پدرش در عراق به دنیا آمد، یک مشاور املاک ۴۴ ساله از کنزینگتون، کالیفرنیا بود که از یک نرده در سمت شرقی (خلیج) پل، در وسط دهانه بالا رفت. العرب با بستن یک سر طناب به پل و پیچیدن سر دیگر طناب به دور بازوهای خود، خواستار گفتگو با رسانه ها شد. مجریان قانون در حالی که او بیانیه ای را که در محکومیت جنگ که اوایل همان روز آغاز شده بود، می خواند، سعی کردند با او صحبت کنند. پس از اتمام بیانیه، طناب را رها کرد و از ارتفاع ۲۳۵ فوتی روی آب افتاد. جسد او تقریباً بلافاصله پیدا شد. با این حال، در سال ۱۹۸۸، او از سقوط مشابهی از پل جان سالم به در برد که بواسطه سطل که از طناب ۶۰ فوتی از روی پل آویزان بود، رخ داد. او در آن زمان به آنچه بدرفتاری با افراد مسن و معلول می دانست معترض بود. در حادثه ۱۹۸۸، او چنگ خود را بر روی طناب از دست داد و به خلیج سانفرانسیسکو افتاد و با سه دنده شکسته زنده ماند و از ناحیه هر دو ریه آسیب جدی دید. حادثه اول تصادف در نظر گرفته شد. پس از حادثه ۱۹۸۸، العرب به خبرنگار "سانفرانسیسکو کرونیکل" گفت: «به نظر می رسید که سقوط برای همیشه ادامه داشته است.
دعا می کردم که خدا به من فرصت دیگری بدهد. همچنین به این فکر می کردم که چگونه ضربه بزنم، زیرا این چیزی است که تعیین می کند زنده بمانی یا بمیری.» در حالی که دوستان، خانواده و همکارانش باور نداشتند که مرگ او یک خودکشی عمدی بوده است، بازرسان بر اساس رها کردن طناب توسط او به نتیجه دیگری رسیدند. پروفسور بازنشسته روان پزشکی UCSF، جروم موتو، اظهار داشت که آلاراب ممکن است با شروع جنگ آشفته شده باشد و «دردی که قبلاً قابل تحمل بود ناگهان غیرقابل تحمل شد.» کیسی جوآنا بروکس. در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۸، کیسی بروکس ۱۷ ساله از تیبورون، از پل گلدن گیت پرید. از آنجایی که جسد او هرگز پیدا نشد، دوستش نیمکت هایی را به عنوان یادبود او نصب کرده بود. بنای یادبود اصلی که در Strawberry Vista در دره میل واقع شده بود، به دلیل اختلاف با مالک ملکی که نصب نیمکت در آن مناسب نبود، باید جابه جا می شد. در ماه مارس و آوریل ۲۰۲۰، نیمکت ها دو بار تخریب شدند. پدرش، جان بروکس، کتابی به نام "دختر پشت در"، در مورد تجربه و سفر آنها از دست دادن کیسی نوشته است. شان مویلان. در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۴، ساعت ۴:۲۲بعد از ظهر، شان مویلان ۲۷ ساله از نواتو، کالیفرنیا، از پل گ
لدن گیت پرید و به زندگی خود پایان داد. گارد ساحلی جسد مویلان را از آب های زیر پل بیرون کشید. مویلان نوه جان مویلان، یکی از اعضای قدیمی هیئت مدیره منطقه گلدن گیت بود که برای نصب موانع انتحاری روی پل مبارزه می کرد. زمانی که در سال ۲۰۰۸، تصمیمی تاریخی برای ساخت دیوار حائل با هزینه ۶۸ میلیون دلاری گرفته شد، مویلان بزرگ رئیس هیئت مدیره بود. جان مویلان از مرگ نوه خود به عنوان «دلخراش» یاد کرد. با این حال، او آن را به دلیل عدم وجود مانع نمی داند. شان مویلان قبلاً در فوریه ۲۰۱۴ اقدام به خودکشی کرده بود. مویلان پس از جدایی از دوست دخترش، جلوی کامیونی در اورگان رفت و به شدت مجروح شد. خودکشی های دروغین و نجات یافتگان. در کنار مرگ های تأیید شده خودکشی و اقدام به خودکشی در پل، خودکشی های کاذب نیز وجود داشته است. اولین مورد مستند «شبه کشی» در پل گلدن گیت در سال ۱۹۴۸ بود. کریس جی کریستنسن چهل و هفت ساله یک جواهرساز معروف محلی بود که اخیراً به عضویت هیئت نظارت سانفرانسیسکو انتخاب شده بود. کت کریستنسن در دهانه وسط پل به یک جعبه کار وصل شده بود و نوشته ای به همراه داشت: «عزیزان: اعصاب من داغون شده است. لطفاً من را ببخشید. کریس
." اعتقاد بر این بود که کریستنسن از روی پل پریده است، مرده اعلام شد و شایعه های فراوان شد. بازرسان به این نتیجه رسیدند که او قادر به مقابله با فشارهای ناشی از حضور در مشاغل دولتی نبود. گزارش هایی مبنی بر دوستی کریستنسن با مردی وجود داشت که او را «بیددار… تقریباً آنقدر خوش قیافه بود که نمی توان او را خوش تیپ توصیف کرد». در حالی که کریستنسن این مرد را به عنوان برادرزاده اش به دوستان و همکارانش معرفی کرد، معلوم شد که او یکی از بستگانش نبوده بلکه او یک ملوان نیروی دریایی بود که کریستنسن در یک بار در لس آنجلس با او آشنا شد. بیش از یک سال گذشته بود که مشخص شد کریستنسن واقعاً زنده است و در هیوستون، تگزاس انجیل می فروشد. کریستنسن که در خانه ای با اجاره کم زندگی می کند و ۴۰ پوند وزن کم کرده بود، توضیح داد که مشارکت کنندگان کمپین که از انتخاب او حمایت کردند از او خواسته بودند «کارهایی را انجام دهد که نمی توانست انجام دهد». کریستنسن خود را شکست خورده می دید و هرگز به سانفرانسیسکو بازنگشت. در سال ۱۹۸۵ کنت بالدوین ۲۸ ساله از روی پل پرید و جان سالم به در برد. او که توسط گارد ساحلی ایالات متحده نجات یافت، از چند دنده شکسته
و یک ریه کبود شد. در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۰، کوین هاینز ۱۹ ساله بود، پارانوئید و دچار توهم شد که از پل گلدن گیت پرید. او با شیرجه از روی نرده پل، از ارتفاع ۲۲۰ فوتی در خلیج سانفرانسیسکو پرید. در حین سقوط، بدن او به طوری چرخید که وقتی به آب برخورد کرد، در حالت نشسته بود و ضربه را در پاها و از پشت به بالا می برد. سه تا از مهره های او شکسته و اندام های داخلی تحتانی اش آسیب دیده است. یک کشتی گارد ساحلی ایالات متحده او را نجات داد و او به بیمارستانی در سانفرانسیسکو منتقل شد و در آنجا تحت عمل جراحی فوری قرار گرفت. پس از جراحی های، او بهبودی کامل یافت. او در مورد افکار خود پس از پرش، بعداً گفت: «یک میلی ثانیه سقوط آزاد وجود داشت. در آن لحظه، فکر کردم، چه کار کرده ام؟ من نمی خواهم بمیرم. خدایا، لطفاً مرا نجات بده.» پس از اقدام به خودکشی، او در یک فیلم مستند به نام "پل" (۲۰۰۶) ظاهر شد و لری کینگ با CNN مصاحبه کرد. هاینز کتابی دربارهٔ تجربه های خود قبل و بعد از اقدام به خودکشی نوشت، "ترک خورده، شکسته نشد"، و یکی از مدافعان سلامت روان و مدافع ایجاد یک مانع یا شبکه خودکشی پل برای جلوگیری از چنین حوادثی شد.&lt;ref name="SFMag/HI
nes"&gt;&lt;/ref&gt; در ۱۰ مارس ۲۰۱۱، لوه «اوتر» ویلاگومز ۱۷ ساله از دبیرستان ویندزور در ویندزور، کالیفرنیا، از پرش از روی پل، با شکستن دنبالچه و سوراخ شدن یک ریه جان سالم به در برد، اگرچه او گفت تلاشش برای «تفریح» بوده است. و نه خودکشی فردریک لکوتوریر ۵۵ ساله که در حال موج سواری در زیر پل بود با دیدن پریدن ویلاگومز به این نوجوان کمک کرد تا به ساحل برود. گشت بزرگراه کالیفرنیا به دفتر دادستان منطقه سانفرانسیسکو توصیه کرد که دانش آموز را به تخلف متجاوز متهم کند (اتهامی که مستلزم بالا رفتن از هر ریل، کابل، طناب آویزان، برج یا روبنای غیرقابل استفاده عمومی است)، تا یک سال در شهرستان مجازات دارد. زندان و/یا جریمه تا ۱۰۰۰۰ دلار و اینکه نوجوان تحت ارزیابی پزشکی/روانی توسط متخصصان پزشکی قرار گیرد. در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۲، ثورتون «ثور» مک کی، دانشجوی ۲۳ ساله در کالج جونیور سانتا روزا بعد از پرش از روی پل جان سالم به در برد. فیلم مستند. پل. "پل" یک فیلم مستند بریتانیایی-آمریکایی محصول ۲۰۰۶ توسط اریک استیل است که ۳۶۵ روز فیلمبرداری آن در پل گلدن گیت سانفرانسیسکو در سال ۲۰۰۴ به طول می انجامد. این فیلم تعدادی از خودکشی ها را به
تصویر می کشد و مصاحبه هایی با خانواده و دوستان برخی از افراد شناسایی شده که در آن سال خود را از روی پل پرت کرده بودند، نشان می دهد. این فیلم از مقاله Tad Friend در سال ۲۰۰۳ با عنوان "Jumpers" نوشته شده برای مجله "نیویورکر" الهام گرفته شده است. دست اندرکاران فیلم تقریباً ۱۰۰۰۰ ساعت فیلم گرفتند و ۲۳ مورد از ۲۴ خودکشی شناخته شده را در سال ۲۰۰۴ از روی پل ضبط کردند. فرند در مقاله اش برای "نیویورکر" نوشت: «بازماندگان اغلب از تصمیم خود در هوا پشیمان می شوند، اگر زودتر نشده باشند». این مشاهده توسط کن بالدوین بازمانده پشتیبانی می شود، که توضیح داد: «من فوراً متوجه شدم که هر چیزی در زندگی ام که فکر می کردم غیرقابل اصلاح است، کاملاً قابل اصلاح است - بجز این که دیگه پریده بودم.» انتشار "پل" در سال ۲۰۰۶ فشار بیشتری بر ناحیه پل وارد کرد و آگاهی عمومی را ادامه داد. این فیلم همچنین مصاحبه هایی با اعضای خانواده بازمانده کسانی که پریدند، با شاهدان و با یک بازمانده را مستند کرد. لذت زندگی. "The Joy of Life" که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، یک فیلم مستند آمریکایی است که تاریخچه زمانی خودکشی در پل گلدن گیت را بازگو می کند. این فیلم در مو
رد تغییرات کلیدی طراحی پل توسط معمار ایروینگ مورو، به ویژه پایین آمدن نرده عابر پیاده صحبت می کند. همچنین بحث های عمومی در مورد مشکل پیشگیری از خودکشی در طول دهه ها را با تمرکز بر پوشش خبری محلی بررسی می کند.
کشتن عیسی فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی کریستوفر منوآل است. در این فیلم بازیگرانی همچون هاز سلیمان، کلسی گرمر، استیون مویر، امانوئل شریکی، جان ریس-دیویس، آنورین برنارد، روفس سوئل، جان لینچ، تمسین اگرتون، ایئوین مک کین، استفانی لئونیداس، ورنن دابچف و کلارا ایسووا ایفای نقش کرده اند.
فهرست پرفروش ترین فیلم های سینمای تامیل ()، سینمای تامیل که در نزد عموم با نام کالیوود معروف است، یک صنعت فیلمسازی است که در چنای، تامیل نادو مستقر است. در این صنعت فیلمسازی، بیشتر فیلم ها به زبان تامیل ساخته می شوند. هاریداس، اولین فیلم تامیل بود که سال ۱۹۴۴ در سراسر هند پخش شد. پرفروش ترین فیلم ها در سراسر جهان. در جدول زیر فهرست فیلم های تامیل که به فروشی برابر با حداقل ۲۰۰ کرور روپیه در سراسر جهان دست یافته اند، آمده است. جدول زیر یک فهرست متغیر است و ممکن است هرگز نتواند استانداردهای خاص برای کامل شدن را برآورده نماید.
هفت تکه از زمان فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی گابریل جودت وینشل است. در این فیلم بازیگرانی همچون ال ساپینزا، اشلی نیکول اندرسون، آستین پندلتن، ادواردو بالرینی، امانوئل شریکی، جولیانا کاروئلا، گرگ بنیک، لین کوئن و سارا سوکولوویچ ایفای نقش کرده اند.
شاهزاده سرگردان تروا () یک تصنیف مدرن اولیه (بالاد (ادبیات) است که شرحی از تعاملات بین آئنیاس، بنیانگذار اسطوره ای روم، و دیدو (ملکه کارتاژ)، ارائه می دهد. اگرچه قدیمی ترین نسخه باقی مانده از این تصنیف به سال ۱۶۳۰، بازمی گردد سوابق ثبت نام نوشت افزار نشان می دهد که برای اولین بار مجوز چاپ آن به توماس کولول تقریباً هفتاد سال قبل پیش در سال ۱۵۶۴ یا ۱۵۶۵ داده شد. خلاصه داستان. تصنیف با توصیف مختصر سقوط شهر پس از جنگ تروآ آغاز می شود. تصنیف با ادعای این که «اکنون در جایی که شهر تروا قرار داشت، ذرت رشد می کند» (خط ۶)، [۴]، تصنیف بلافاصله به ورود آئنیاس به کارتاژ پس از فرار او از تروا منتقل می شود. آئنیاس که توسط دیدو، ملکه کارتاژ، با ضیافت پذیرایی می شود، داستان سقوط تروا را تعریف می کند: «با کلماتی بسیار شیرین و آه هایی بسیار عمیق، / که اغلب همه آنها را به گریه می اندازد» (سطرهای ۲۳–۲۴). به دنبال داستان بزرگ آئنیاس، همه جشن را ترک می کنند و به خواب می روند، مگر برای دیدو که خود را قادر به خوابیدن می بیند، و به خاطر میل خود به اینیاس بیدار مانده است. با فرا رسیدن سحر، دیدو از اینکه آئنیاس و تروجان ها کارتاژ را ترک
کرده اند، مضطرب می شود؛ بنابراین میل دیدو به ناامیدی تبدیل می شود. گریه می کند و برای پایان دادن به درد قلبش فریاد مرگ می زند و به سینه خود خنجر می زند. پس از تشییع جنازه دیدو، خواهرش آنا به آئنیاس نامه می نویسد تا نقش او در خودکشی دیدو را به او بگوید. پس از خواندن نامه، روح دیدو به آئنیاس ظاهر می شود و او از او می خواهد که به عنوان یک روح به او بپیوندد. در حالی که آئنیاس از دیدو التماس می کند که او را نگیرد، التماس های او بیهوده است. تصنیف به پایان می رسد به عنوان گروهی از «شیطان های زشت» (خط ۱۳۴) برای بردن جسد آئنیاس.
تصنیف پهن () یک ورق کاغذ ارزان قیمت است که در یک طرف چاپ می شود، اغلب با تصنیف های بالاد (ادبیات)، قافیه، خبر و گاهی با نقاشی های چاپ چوبی.
لاوینیا () رمان برنده جایزه لوکوس اثر نویسنده آمریکایی اورسولا لو گویین است. این رمان که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، آخرین رمان لو گویین بود. این داستان به سبک اول شخص و خودآگاه نوشته شده است که زندگی لاوینیا، شخصیتی فرعی در شعر حماسی ویرژیل به نام انئید را بازگو می کند.
مجلس سنای ایالت نیویورک مجلس اعلای قوه مقننه ایالت نیویورک است، در حالی که مجلس ایالت نیویورک مجلس سفلای آن است. مجلس سنا در سال ۱۷۷۷ توسط قانون اساسی نیویورک تأسیس شد، اعضای آن برای دوره های دو ساله بدون محدودیت انتخاب می شوند. در حال حاضر ۶۳ کرسی در مجلس سنا وجود دارد. ترکیب پارتیزانی. مجلس سنای ایالت نیویورک در بیشتر قرن بیستم تحت تسلط حزب جمهوری خواه بود. بین جنگ جهانی دوم و آغاز قرن بیست و یکم، حزب دمکرات تنها یک سال مجلس علیا را کنترل کرد. پس از انتخابات ۱۹۶۴، دموکرات ها کنترل سنا را به دست گرفتند؛ با این حال، جمهوری خواهان به سرعت اکثریت سنا را در انتخابات ویژه در اواخر همان سال به دست آوردند. در سال ۲۰۱۸، سنای ایالتی آخرین نهاد تحت کنترل جمهوری خواهان در دولت نیویورک بود. در انتخابات ۲۰۱۸، دموکرات ها هشت کرسی سنا را به دست آوردند و کنترل مجلس را از جمهوری خواهان گرفتند. در انتخابات ۲۰۲۰، دموکرات ها در مجموع ۴۳ کرسی به دست آوردند، در حالی که جمهوری خواهان ۲۰ کرسی را به دست آوردند. نتایج انتخابات به دموکرات های سنا دو–سوم اکثریت فوق العاده حق وتو داد.
بد حرف نزن یک فیلم آمریکایی در ژانر وحشت روان شناختی به نویسندگی و کارگردانی جیمز واتکینز است. این بازسازی فیلم دانمارکی به همین نام محصول ۲۰۲۲ است. در این فیلم جیمز مک آووی، مکنزی دیویس، اشلینگ فرنچوزی و اسکوت مک نری ایفای نقش می کنند. نمایش افتتاحیه "بد حرف نزن" در ۱۹ شهریور ۱۴۰۳ (۹ سپتامبر ۲۰۲۴) و در تئاتر دی جی ای واقع در نیویورک سیتی بود، و سپس در ۲۳ شهریور ۱۴۰۳ (۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴) توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. فیلم به طور کلی با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و ۷۵ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۱۵ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است. خلاصه داستان. یک تعطیلات رؤیایی در یک خانه روستایی زیبا به یک کابوس روانی تبدیل می شود. تولید. فیلمبرداری در گلاستر، انگلستان در ماه مه ۲۰۲۴ انجام شد و انتظار می رفت در ژوئیه ۲۰۲۳ به پایان برسد، قبل از اینکه فیلمبرداری پنج روز قبل از پایان آن به دلیل اعتصاب نویسندگان در سال ۲۰۲۳ به حالت تعلیق درآمد.
فهرست زیر منابع پروتئین حیوانی شامل گوشت و اعضای خوراکی گاو، گوساله، بره، مرغ، ماکیان (به غیر از مرغ)، آبزیان، و نیز تخم ماکیان و گروه لبنیات و مواد غیرلبنی مشابه را دربر گرفته است. مقادیر واقعی پروتئین در مواد غذایی همانند پنیر که در کارخانه های مختلف در سراسر جهان تولید می شود، به دلیل پارامترهای تأثیرگذار متغیر در تولید محصول، احتمال دارد دارای مغایرت های قابل توجهی با مقادیر یادشده در جدول باشند. جداول زیر دارای داده های متغیر می باشد، بدین مفهوم که با گذر زمان ممکن است داده هایی به جدول های زیر گروه مواد خوراکی اضافه شده یا حذف گردد و هم چنین این احتمال وجود دارد که مقادیر ذکر شده در جدول با توجه به تغییر انجام گرفته در منبع اصلی این مقاله، اندکی تغییر کنند، لذا در هیچ زمانی نمی توان این مقاله را یک مقاله کامل شده قلمداد کرد. مقادیر موجود در جدول بر اساس زیاد به کم فهرست بندی شده است. منابع. َUSDA National Nutrient Database for Standard Refrence.Release Legacy April,2018.
دیکتیس کرتنسیس (؛ یکی از همراهان افسانه ای ایدومنئوس کرت در طول جنگ تروآ و نویسنده احتمالی یک دفتر خاطرات از وقایع آن بود که برخی از همان مواد را هومر برای ساختن ایلیاد، به کار برد. داستان خاطرات او، داستانی سرگرم کننده و خطاب به مخاطبان آگاه اسکندریه بود.
ایدومنئوس کرت () یک پادشاه و فرمانده کرت بود که ارتش کرت را در هشتاد کشتی سیاه به جنگ تروآ هدایت کرد. او همچنین یکی از خواستگاران هلن و همچنین از رفقای آیاس تلامونی بود. مریونس ارابه ران و برادر هم دوست او بود.
«آزادی وجود ندارد» ترانه ای از دایدو و یکی از قطعه های آلبوم سال ۲۰۱۳ او با نام "دختری که ول کرد و رفت" است. این قطعه در ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳ در قالب تک آهنگ اصلی آن آلبوم منتشر شد. دایدو و ریک نوولز این قطعه را نوشته و به همراه رولو آرمسترانگ تهیه کنندگی آن را انجام داده اند. «آزادی وجود ندارد» یک بالاد آکوستیک با تأثیراتی از فولک پاپ است. شعر ترانه در مورد ضرورت اجازه دادن به افراد برای آزادی داشتن در محدودهٔ یک رابطه است. «آزادی وجود ندارد» به شنونده یادآوری می کند که آزادی واقعی در درون او و انتخاب هایی است که می کند. این قطعه، ترانهٔ محبوب جنگجویان ارتش آزاد سوریه در جریان جنگ داخلی سوریه بود.
ولفانگ پیکرت (۳ فوریه ۱۸۹۷ – ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۴) نظامی بلندپایه آلمانی بود که در دوره رایش سوم در جایگاه های عالی ستادی و فرماندهی در "لوفت وافه" خدمت کرد. او در جریان جنگ جهانی دوم تا درجه سپهبد ترفیع گرفت و در نبردهای عمده در استالینگراد و نرماندی مشارکت داشت. سال های اولیه. ولفگانگ پیکرت روز ۳ فوریه سال ۱۸۹۷ در پوزن زاده شد. روز ۲ اوت سال ۱۹۱۴، چند روز پیش از آغاز جنگ جهانی اول، در هنگ ۷۳ توپخانه صحرایی به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. در هر دو جبهه شرقی و غربی این جنگ خدمت کرد و در این میانه به سلک افسران درآمد. رایشسور. پیکرت پس از جنگ به خدمت در رایشسور صد هزار نفری پذیرفته شد. بین سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۵ عموماً با هنگ ۱ توپخانه در پروس شرقی بود. در این مدت دوره ستاد کل را گذراند و به توپخانه ضدهوایی علاقه مند شد. بین سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ مدرس دانشکده ضدهوایی بود. ورماخت. پیکرت از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۳۷ در ستاد بازرسی ضدهوایی در وزارت هوانوردی رایش بود. سپس تا سال ۱۹۳۸ گردان ۱ هنگ ۴۹ ضدهوایی در مانهایم را فرماندهی کرد. رئیس ستاد فرماندهی شماره ۱۳ "لوفت وافه" بود که دوره خلبان را گذراند. جنگ جهانی دوم. پیکرت
به عنوان افسر ستاد کل در ستاد منطقه دفاع هوایی راین-رور بود که جنگ جهانی دوم آغاز شد. ماه مه سال ۱۹۴۰ به عنوان رئیس ستاد سپاه ۱ ضدهوایی منصوب گشت. چند ماه بعد به عنوان رئیس ستاد ناوگان هوایی "رایش" برگزیده شد. تا ماه مه سال ۱۹۴۲ در این جایگاه بود سپس فرماندهی لشکر نهم ضدهوایی را دست گرفت. یگان پیکرت در جریان نبرد استالینگراد در قابل ارتش ششم، به محاصره دشمن افتاد. پیکرت همانند تمامی سایر ژنرال های "لوفت وافه"، خود شخصاً با هواپیما از محاصره خارج شد. پیکرت به درجه سرلشکر ترفیع گرفت و سپاه ۳ ضدهوایی را در نبرد نرماندی فرماندهی کرد. در این آوردگاه همکاری مناسبی با فیلدمارشال اروین رومل، فرمانده گروه ارتش ب نداشت. این مسئله در ناکامی دفاعی آلمان در مقابل متفقین مؤثر بود. به هر صورت در ادامه نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ های بلوط را دریافت کرد و به فرماندهی ارتش ضدهوایی فرماندهی عالی "لوفت وافه" در برلین منصوب شد. روز ۱ مارس سال ۱۹۴۵ به درجه سپهبد (ژنرال توپخانه ضدهوایی) ترفیع گرفت. روزهای پایانی جنگ، با نزدیک شدن نیروهای ارتش سرخ به برلین، با صدور مجوز تخلیه افراد نظامی نالازم از پایتخت، پیکرت اوایل ماه
مه سال ۱۹۴۵ به بایرن در جنوب رفت. رایشس مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت وافه" را در رهایی از بازداشت اس اس یاری کرد. پس از جنگ. سپهبد ولفگانگ پیکرت در نهایت روز ۱۹ ژوئیه سال ۱۹۸۴ در واینهایم درگذشت. زندگی شخصی. پیکرت ازدواج کرد و سه فرزند داشت.
لامبورگینی ال ام۰۰۳ یک پروژه نمونه اولیه آفرود بسیار کوتاه مدت بود که توسط لامبورگینی در تلاش برای رفع نیازهای نظامی طراحی و ساخته شد. این خودرو تقریباً مشابه ال ام۰۰۲ بود، اما به جای موتور وی۱۲ لامبورگینی، از موتور ۵ سیلندر ۱۵۰ اسب بخاری (۱۱۲ کیلووات)، ۳٫۶ لیتری توربوشارژ دیزل ارائه شده توسط وی ام موتوری استفاده کرد. مدل دیگری که ممکن است ال ام۰۰۳ نامیده شود، زمانی توسعه یافت که لامبورگینی تحت مالکیت Megatech بود. آنها متوجه شدند که ال ام۰۰۲ یک فروشنده ثابت و ثابت است، بنابراین می خواستند آن را با طراحی به روز به تولید برگردانند. قرار بود بورنئو یا گالیله نامیده شود تا با ال ام۰۰۳ پیشین متمایز شود. این ایده به SZ Design، شاخه ای از زاگاتو منتقل شد، اما هرگز از چند طرح مفهومی که به طور مبهم شبیه به یک رنج روور مدرن به نظر می رسید، گذشت.
لامبورگینی ال ام۰۰۴ یک نمونه اولیه خودروی آفرود بود که توسط لامبورگینی طراحی و ساخته شد. ال ام۰۰۴ اساساً یک ال ام۰۰۲ اصلاح شده بود، اما برای اینکه بتواند آن را برای طیف جدیدی از مشتریان جذاب کند، به صندلی های سطلی، تلفن، یخچال و چندین ویژگی لوکس دیگر مجهز شد. تغییر اصلی در خودروی جدید تجهیز آن به یک موتور ۷ لیتری وی۱۲ با قدرت بود. موتور آنطور که انتظار می رفت عملکرد خوبی نداشت و افزایش وزن و اندازه مشخص شد که ارزش توسعه اضافی را ندارد. تنها یک نمونه اولیه تولید شد.
باشگاه فوتبال کولواله یک باشگاه فوتبال در جزایر سلیمان است که در تلکام اس لیگ بازی می کند. آنها در هونیارا مستقر هستند و زمین آنها ورزشگاه لاسون تاما است. کولواله یکی از موفق ترین باشگاه های جزایر سلیمان در سال های اخیر بوده است. و قهرمانی باشگاه های ملی جزایر سلیمان در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۸ را بدست آورده است.
فهرست زیر منابع پروتئین گیاهی شامل حبوبات، خشکبار، غلات، نان، میوه، سبزی و صیفی جات و تنقلات را دربرگرفته است. مقادیر واقعی پروتئین در مواد غذایی همانند نان که در کارخانه ها یا اصناف مرتبط با آن تولید می شود، به دلیل پارامترهای تأثیرگذار متغیر در تولید محصول، احتمال دارد دارای مغایرت های قابل توجهی با مقادیر ذکر شده در جدول باشند. جداول زیر دارای داده های متغیر می باشد، بدین مفهوم که با گذر زمان ممکن است داده هایی به جدول های زیر گروه مواد خوراکی، اضافه شده یا حذف گردد و هم چنین این احتمال وجود دارد که مقادیر ذکر شده در جدول با توجه به تغییرات انجام گرفته در منبع اصلی این مقاله، اندکی تغییر کنند، لذا در هیچ زمانی نمی توان این مقاله را یک مقاله کامل شده قلمداد کرد. مقادیر موجود در جدول بر اساس زیاد به کم فهرست بندی شده است.
باشگاه فوتبال نائوتی، یک باشگاه فوتبال اهل تووالو در فونافوتی است که در لیگ دسته اول تووالو بازی می کند. زمین خانگی این تیم، زمین ورزشی تووالو، تنها زمین فوتبال در تووالو است. نائوتی یکی از موفق ترین تیم های تووالو است که بیشترین جام را در بین تیم های این کشور دارد. نائوتی مانند تمام تیم های تووالو در سطح آماتور بازی می کند. آنها یک تیم ذخیره و یک تیم بانوان نیز دارند.
شیمو ناوارو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دفاع راست برای دپورتیوو لا کرونیا بازی می کند.
مائورو ناواس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که در پست دفاع راست و مربی فعلی جوانان در بوکا جونیورز بازی می کرد.
دنی ندی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کامرون و کامرون بازی کرده است که در پست هافبک تهاجمی برای سی پی ویلاروبلدو بازی می کند.
اروین یِنِکه (۲۲ آوریل ۱۸۹۰ – ۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۰) نظامی بلندپایه آلمان بود در دوره رایش سوم بود. او بیشتر دوران خدمت خود را در رسته مهندسی در نیروی زمینی آلمان گذراند. از میانه جنگ جهانی دوم به فرماندهی یگان های بزرگی تا سطح ارتش میدانی رسید. پس از جنگ به اسارت درآمد و در چکسلواکی محاکمه شد. سال ۱۹۵۵ به آلمان بازگشت. سال های اولیه. اروین ینکه سال ۱۸۹۰ در فررن زاده شد. سال ۱۹۱۱ به عنوان افسر دانشجو به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. سال ۱۹۱۲ در گردان ۱۰ مهندسی به سلک افسران درآمد. ورماخت. برجستگی ینکه در عرصه نظامی آلمان از ریاست آن بر ستاد ویژه "وه" در جنگ داخلی اسپانیا، آغاز شد. سال ۱۹۳۸ به عنوان رئیس ستاد بازرسی استحکامات منصوب گشت. جنگ جهانی دوم. ترفیع درجات: ینکه سه سال آغازین جنگ جهانی دوم را در جایگاه های مختلف ستادی در کارزارهای لهستان، بلژیک و فرانسه بود. روز ۱ نوامبر سال ۱۹۴۱ به درجه سرلشکر ترفیع و ماه فوریه سال ۱۹۴۲ فرماندهی لشکر سیصد و هشتاد و نهم پیاده نظام در پراگ را در دست گرفت. از ماه مه تحت امر ارتش ششم فریدریش پائولوس بود و در نبرد دوم خارکوف مشارکت کرد. ینکه یا پائولوس دوستی شخصی داشت. پائولوس
او را به فرماندهی سپاه ۴ گمارد و سبب ترفیعش در روز ۱ نوامبر به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای مهندسی) شد. در جریان نبرد استالینگراد، یگان ینکه در مسیر حرکت گازانبری ارتش سرخ در عملیات اورانوس برای محاصره ارتش ششم بود. در این حین مجروح و پیش از آن که به درون محاصره بیفتد، در روزهای پایانی از ناحیه خارج شد. کریمه. ینکه تا ماه مارس سال ۱۹۴۳ بهبود یافت و روز ۱ آوریل به فرماندهی سپاه ۸۶ در جنوب فرانسه منصوب شد. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۴۳ فرماندهی ارتش هفدهم را در کریمه در دست گرفت. در مواجهه با تهاجم قدرتمند ارتش سرخ به سمت این شبه جزیره، ینکه که نمی خواست استالینگراد دیگری این بار کریمه برای او رقم بخورد، با شدت از فرماندهی عالی خواست مجوز تخلیه بدهد. او حتی آماده می شد کریمه را بدون مجوز رها کند. نزدیک بود بدین جهت ماه اکتبر توسط فیلدمارشال ایوالت فون کلایست، فرمانده گروه ارتش آ از مقام خود خلع شود. روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۴ به درجه ارتشبد نائل آمد. وقتی در نهایت مسیر ارتباطی زمینی او قطع شد، از فرماندهی گروه ارتش، فرماندهی عالی نیروی زمینی و قرارگاه پیشوا خواست نیروهای خود را از طریق دریای سیاه تخلیه کند. همانند استالینگراد