Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باغ کوروش ، یا "لوزی کوینکونشال" ("The Quincuncial Lozenge")، یا "مزارع شبکه ای باستان ها، طبیعی، مصنوعی، عرفانی"، گفتاری از توماس براون است که به quncunx مربوط می شود - الگویی از پنج نقطه که در یک X (⁙) چیده شده اند. یک تاس - در هنر و طبیعت. نخستین بار در سال ۱۶۵۸ منتشر شد، همراه با همراه خود "Urn-Burial"، در دوران نوین به عنوان سهم ادبی عمده براون به خرد هرمتیک شناخته شده است. کتاب با آفرینش کتاب مقدس، اشاراتی به گفتمان "تیمائوس" افلاطون و گمانه زنی دربارهٔ مکان باغ عدن آغاز می شود. این در الگوهای کاشت باغ ایرانیان باستان ادامه می یابد که از الگوی quncunx استفاده می کردند تا اطمینان حاصل کنند که «زاویه ای منظم، و از طریق پرسپکتیو، از هر سو باقی مانده است». براون عدد پنج و الگوی کونکانکس را که در هنر و طراحی انسان (فصل ۱ و ۲) به عنوان الگویی در طبیعت دیده می شود، به ویژه از طریق مطالعه گسترده خود دربارهٔ گیاه شناسی (فصل ۳ مرکزی) و عرفانی (فصل ۴ و ۵) بررسی می کند. "باغ کوروش" که در دورانی نوشته شده بود که محدودیت های انتشار در دوران تحت الحمایه اولیور کرامول کاهش یافت، سهم براون در یک دهه «دوره رونق» علاقه به
آثار باطنی در انگلستان است. گفتمان براون دیدگاهی نوافلاطونی و نوفیثاغورثی از پیوند هنر و طبیعت از طریق نمادهای مرتبط عدد پنج و الگوی quncunx، همراه با شکل X و طرح شبکه است. جست وجوی اساسی آن دغدغه اصلی فلسفه هرمسی بود: اثبات حکمت خدا، و شواهد اثبات پذیر طراحی هوشمندانه. این گفتمان شامل استفاده ثبت شده اولیه از کلمات " نمونه اولیه " و " کهن الگو " در انگلیسی است. منتقد سدهٔ ۱۹ و ۲۰، ادموند گوسه از این کتاب شکایت کرد که "این کتاب را جمع آوری می کند، Quincunx, Quincunx، تا زمانی که خود آسمان با تخته های گردان شطرنج تاریک شود"، در حالی که پذیرفت که "این کتاب به شدت بد است. دارای برخی از دوست داشتنی ترین پاراگراف هایی است که از قلم انگلیسی در سدهٔ هفدهم به دست آمده است.
گاز دفن زباله یا گاز محل دفن زباله ترکیبی از گازهای مختلف است که در اثر فعالیت میکروارگانیسم ها در محل دفن زباله ایجاد می شود، زیرا آنها زباله های آلی را تجزیه می کنند، از جمله زباله های مواد غذایی و کاغذ. گاز محل دفن زباله تقریباً ۴۰ تا ۶۰ درصد متان است و بقیه عمدتاً دی اکسید کربن است. مقدار کمی از دیگر ترکیب های آلی فرار (VOCs) باقی مانده (&lt;۱٪) را تشکیل می دهد. این گازهای ردیابی شامل مجموعه بزرگی از گونه ها، عمدتاً هیدروکربن های ساده هستند. گازهای دفن زباله بر تغییرات آب و هوا نیز تأثیر دارند. اجزای اصلی CO2 و متان هستند که هر دو گازهای گلخانه ای هستند. متان در اتمسفر یک گاز گلخانه ای بسیار قوی تر است و هر مولکول آن بیست وپنج برابر بیشتر از یک مولکول دی اکسید کربن اثر دارد. با این حال، خود متان ترکیب کمتری از اتمسفر را نسبت به دی اکسید کربن دارد. محل های دفن زباله سومین منبع بزرگ متان در ایالات متحده هستند. به دلیل اثرات منفی چشمگیر این گازها، رژیم های نظارتی برای پایش گاز دفن زباله، کاهش میزان محتویات زیست تخریب پذیر در زباله های شهری و ایجاد راهبردهای بهره برداری گاز دفن زباله، که شامل شعله ور شدن گاز
یا جذب برای تولید برق است، تنظیم شده است. گازهای دفن زباله حاصل سه فرایند هستند: اگرچه معمولاً تنها در مقادیر کمی تکامل می یابند، اما محل های دفن زباله مقداری مواد آروماتیک و کلروکربن نیز آزاد می کنند. مهاجرت گاز دفن زباله، به دلیل اختلاف فشار و انتشار، می تواند رخ دهد. اگر گاز به غلظت کافی در ساختمان های مجاور برسد، این می تواند خطر انفجار ایجاد کند.
هزینه دروازه (یا هزینه بازپرداخت) هزینه ای است که از مقدار معینی از زباله دریافت شده در یک مرکز پردازش زباله اخذ می شود. در مورد محل دفن زباله عموماً برای جبران هزینه باز کردن، نگهداری و در نهایت بسته شدن سایت اخذ می شود. همچنین ممکن است هر گونه مالیات دفن زباله را که در منطقه اعمال می شود شامل شود. هزینه دروازه با هزینه حذف زباله که هزینه ای است که از مردم در مناطقی مانند ایرلند اخذ می شود، که در آن جمع آوری زباله به عنوان بخشی از مالیات محلی پوشش داده نمی شود، متفاوت است. بستگی به منبع و نوع ضایعات، هزینه می تواند به ازای هر بار، هر تن یا هر مورد دیگر دریافت شود.
کیتامورا توکوکو (به ژاپنی: 北村透谷 Kitamura tōkoku)؛ زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۶۸ (سال اول میجی) – درگذشت ۱۶ می ۱۸۹۴ (سال ۲۷ میجی) منتقد و شاعر اهل ژاپن بود. نام واقعی وی، کیتامورا مونتارو (به ژاپنی 北村門太郎) بود.او در دوره میجی، نقد ادبی مدرن و رمانتیسم مدرن را پایه گذاری کرد که بر شیمازاکی توسون و دیگر نویسندگان تأثیر زیادی گذاشت. وی در اوداوارا واقع در استان کاناگاوا متولد شد. در دوران کودکی از پدر و مادر خود جدا و توسط پدربزرگ سخت گیر و مادربزرگ ناتنی مهربانش بزرگ شد. گفته می شود او مادری عصبی داشت که با محدودیت ها و اعمالش، بعدها تأثیر زیادی بر شکل گیری شخصیت کیتامورا گذاشت. در سال ۱۸۸۱ به نزدیکی سوکیاباشی توکیو نقل مکان کرده و شروع به تحصیل در دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه سن مون گاککو (دانشگاه واسدا فعلی) کرد. او بخاطر دیدگاه های سیاسی تندرویانه از این دانشگاه اخراج و در توکیو آواره و سرگردان شد. وی در این دوره با سامورایی ها و جنگجویان منطقه تاما هم نشینی می کرد اما هنگامی که جنبش آزادی و حقوق مدنی رادیکال شد، از این کار دست کشید. در سال ۱۸۸۸ غسل تعمید شد و درهمان سال با دختر یکی از فعالان جنبش حقوق مدنی ایشیزاکا ماسا
تاکا، مینا ازدواج کرد. سال بعد، «اشعار یک زندانی» که شعر بلندی دربارهٔ عشق و آزادی و بخش تاریک وجود خودش بود را منتشر کرد. این اثر تا آن زمان بلندترین شعر در شعر آزاد بود. طبق گفته شخص توسون او از آثار لرد بایرون، امرسون و کارلایل تاثیر گرفته بود. همچنین مسیحی بودن همسرش تأثیر زیادی بر دیدگاه وی داشت. کیتامورا همچنین به جنبش کوئیکرها نیز علاقه مند بود و در سال ۱۸۸۹ گروهی با عقاید صلح طلبانه به نام «انجمن صلح ژاپن» تأسیس کرد. کیتامورا در سال ۱۸۹۰ در یک مدرسه دخترانه به عنوان معلم زبان انگلیسی استخدام شد. در سال ۱۸۹۳ او پستی را که شیمازاکی توسون در مدرسه دخترانه میجی داشت، به عهده گرفت. کیتامورا با انتشار «شاعر بدبین و زنان» در سال ۱۸۹۲ وارد عرصه ادبیات شد. در سال ۱۸۹۳، وی مجله «جهان ادبی» را به همراه شیمازاکی توسون و هوشینو تنچی بنیان نهاد و به عنوان رهبر جنبش رمانتیسم در میان همفکرانش شناخته می شد. در اثر «شاعر بدبین و زنان»، تمایلات وی به اولویت دادن به عشق مشاهده می شود. برای نمونه، این جمله از اوست: «عشق، کلید اسرار زندگی است» و «تنها پس از عشق میان مرد و زن است که حقیقت جامعه آشکار می شود». او همچنین معتق
د بود که ادبیات نباید به دنبال منافع دنیوی و سودجویانه باشد، بلکه باید درجستجوی حقایق عمیق انسانی باشد. این دیدگاه او در اثر دیگرش با عنوان «بحث دربارهٔ تعامل با زندگی» به وضوح دیده می شود. در کتاب «نظریه حیات درونی»، او بر اهمیت آزادی و خوشبختی در زندگی درونی انسان تأکید کرد و به کاوش در این مفاهیم پرداخت. کیتامورا از شعر به مقاله نویسی روی آورد و آثاری در ستایش "نگرش زندگی محور" غرب در مقابل "نگرش زندگی گریز" بودیسم و اندیشه های سنتی شینتویی ژاپن نوشت. تلاش های وی برای کاوش در ماهیت خویشتن و توانایی های فردی، به ویژه در اثر مهم خود «نظریه حیات درونی» به گفته برخی، نقطه آغاز ادبیات مدرن ژاپن تلقی می شود. او در سال ۱۸۹۳ مقالاتی چون «تعامل با زندگی به چه معناست»، «نظریه حیات درونی» و «ناسزاگویی» را منتشر کرد. با این حال، به دلیل تضاد میان ایده آل ها و واقعیت های زندگی، دچار افسردگی شد و در سال ۱۸۹۴، در ۲۵ سالگی دست به خودکشی زد. مقبره وی در معبد کوچوجی شهر اوداوارا است. سرگذشت. کیتامورا به عنوان پسر ارشد خانواده، از پدرش کیتامورا کایزو و مادرش یوکی، در محله توجین ماچی اوداوارا واقع در استان ساگامی (استان کاناگ
اوا فعلی) متولد شد. پدربزرگش پزشک رسمی قلمرو اوداوارا بود. اما این قلمرو بر اثر اصلاحات میجی سقوط کرد. در سال ۱۸۷۳ (سال ۶ میجی)، برادر کوچکترش کاکیو متولد شد. کاکیو در سال ۱۸۷۹، نام خانوادگی خود را به مارویاما (با پذیرفتن وراثت این خاندان که از سامورایی های سابق قلمرو اوداوارا بودند) تغییر داد و بعدها به عنوان نقاش ژاپنی به نام مارویاما کوکا شناخته شد. در پاییز سال ۱۸۷۳، والدین و برادرش به توکیو نقل مکان کردند و توکوکو نزد پدربزرگ و مادربزرگش در اوداوارا ماند. پدرش در وزارت دارایی مشغول به کار شد و مادرش یک مغازه کیمونوفروشی در خانه باز کرد. در بهار سال ۱۸۷۸، به دلیل بیمار شدن پدربزرگش، خانواده اش دوباره به اوداوارا بازگشتند. پدرش این بار به عنوان یک کارمند در دفتر دولتی منطقه آشیگارا کامی مشغول به کار شد. در سال ۱۸۸۱، خانواده به محله یازائمون چو در منطقه کیوباشی توکیو نقل مکان کردند. پدرش به وزارت دارایی بازگشت و مادرش با نام خانوادگی مارویاما یک فروشگاه تنباکو افتتاح کرد. توکوکو و برادرش به مدرسه ابتدایی تای می منتقل شدند. در همین دوره، او به شدت تحت تأثیر جنبش فعال آزادی و حقوق مدنی قرار گرفت. در مه سال ۱۸
۸۳، کیتامورا توکوکو با اویا ماسائو، یکی از فعالان جنبش آزادی و حقوق مدنی، آشنا شد و از طریق او با آکیاما کونیسابورو و ایشیزاکا ماساتاکا، از اعضای حزب لیبرال، ارتباط برقرار کرد. همچنین با پسر ماساتاکا، ایشیزاکا ماساتسوگو، دوستی نزدیکی برقرار کرد. در سپتامبر همان سال، در رشته علوم سیاسی دانشگاه سن مون گاکو (دانشگاه واسدا فعلی) ثبت نام کرد و سال بعد آن با میازاکی کوشوشی که در همین رشته مشغول به تحصیل بود آشنا شد. در مه سال ۱۸۸۵، جناح چپ حزب لیبرال به رهبری اوی کنتارو برنامه ای برای انقلاب در کره مطرح کرد. در ژوئن همان سال، اویا ماسائو نیز به این برنامه پیوست و برای تأمین بودجه فعالیت های جنبش، پیشنهاد سرقت مسلحانه را مطرح کرد. توکوکو نیز برای مشارکت در این حرکت دعوت شد اما پس از تأمل بسیار تصمیم گرفت از جنبش جدا شود. وی در تابستان همان سال، با مینا، دختر بزرگ ایشیزاکا ماساتاکا، آشنا شد. در سال ۱۸۸۷، با وجود اینکه مینا نامزد داشت، با او وارد رابطه عاشقانه شد. در مارس سال ۱۸۸۸ در کلیسای سوکیاباشی (کلیسای سوگامو فعلی) غسل تعمید شد و در نوامبر همان سال با مینا ازدواج کرد. در ۹ آوریل ۱۸۸۹، مجموعه «اشعار یک زندانی» را
با هزینه شخصی منتشر کرد، اما بلافاصله پس از انتشار آن پشیمان شد و کتاب ها را از بازار جمع آوری کرد. در پاییز همان سال، به عنوان مترجم جورج برس ویت، مبلغ مسیحی کوئیکری که از بریتانیا به ژاپن آمده بود، مشغول به کار شد و با او دوستی عمیقی برقرار کرد. تحت تأثیر برس ویت بود که به ایده صلح طلبی علاقه مند شد و همراه با کاتو مانجی و دیگر افراد، انجمن صلح ژاپن را تأسیس کرد. در نوامبر ۱۸۹۰، به عنوان معلم زبان انگلیسی در یک مدرسه دخترانه مشغول به کار شد و خانواده اش از محله یازائمون چو به پارک شیبا نقل مکان کردند. در ۲۹ می ۱۸۹۱، «نغمهٔ هورای» را با هزینه شخصی منتشر کرد. در ژوئن همان سال، هنگام تماشای نمایش هملت در یوکوهاما، با تسوبوچی شویو ملاقات کرد و بعدها باز هم به دیدار او رفت. در سال ۱۸۹۲، مقاله ای با عنوان «شاعر بدبین و زنان» را در «مجله زنان» منتشر کرد که توجه بسیاری را به خود جلب نمود. در همان زمان، وی به کلیسا آزابو رفت و آمد می کرد و تحت تأثیر ترجمه های دی.اف جونز، مبلّغ مسیحی آمریکایی، قرار گرفت. در ماه مارس همان سال، نشریه «صلح»، متعلق به انجمن صلح ژاپن، راه اندازی شد و او به عنوان سردبیر و نویسنده اصلی این
نشریه فعالیت خود را آغاز کرد. در همین دوران با شیمازاکی توسون آشنا شد. در ماه ژوئن، نخستین دخترش به نام ایکو به دنیا آمد. در ماه سپتامبر، مقاله ای با عنوان «تحلیلی بر تحولات شگرف ذهنی» را در مجله زنان به چاپ رساند. در فوریه سال ۱۸۹۳، او در پاسخ به مقاله ای از یاماجی آیزان با عنوان «بررسی شخصیت رای جو»، مقاله ای به نام «بحث دربارهٔ تعامل با زندگی» را در شماره های آغازین مجله ادبی «جهان ادبی» منتشر کرد که منجر به مناظره ای میان او، توکوتومی سوهو و دیگر نویسندگان شد. در ماه اوت همان سال، یکی از دانش آموزان سابق او در مدرسه دخترانه، به نام تومی ماتسوکو، در ۱۸ سالگی در اثر بیماری درگذشت و او ماه بعد مقاله ای با عنوان «مقدمه ای بر مرثیه» نوشت. با توجه به جو ملی گرایانه ای که پیش از جنگ چین و ژاپن بر جامعه حاکم شده بود، وضعیت روانی او رو به وخامت گذاشت. پس از تکمیل نقدی دربارهٔ رالف والدو امرسون با عنوان «امرسون»، در ۲۸ سپتامبر همان سال اقدام به خودکشی کرد، اما زنده ماند و در بیمارستان بستری شد. در ژانویه ۱۸۹۴، پس از ترخیص از بیمارستان، به خانه اش بازگشت اما دیگر تا روز مرگ دست بر قلم نبرد. عصر روز ۱۶ مه سال ۱۸۹۴ د
ر باغ خانه اش واقع در نزدیکی پارک شیبا در توکیو خود را حلق آویز کرد. مراسم خاکسپاری این نویسنده در روز بعد از مرگش به سبک مسیحی برگزار شد. در ۸ اکتبر ۱۸۹۴، مجموعه ای از دست نوشته های به جامانده از وی با عنوان «مجموعه توکوکو» توسط هوشینو تنچی و شیمازاکی توسون گردآوری و منتشر شد. در همان ماه، مقاله ای با عنوان «خواندن “مجموعه توکوکو”» نوشته کانکو چیکوسوی در نشریه «ادبیات واسدا» چاپ شد. در سال ۱۹۰۲، نسخه کامل آثار او با عنوان «مجموعه کامل آثار توکوکو» توسط هوشینو تنچی منتشر گردید. پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۵۰، نسخه دیگری از آن با همان عنوان «مجموعه کامل آثار توکوکو» توسط کاتسوموتو سی ایچیرومنتشر شد. عقاید. در فوریه سال ۱۸۹۲ (سال ۲۵ میجی)، مقاله ای با عنوان «شاعر بدبین و زنان» را در مجله زنان منتشر کرد. در این مقاله، به بیان دیدگاه مدرن خود دربارهٔ عشق پرداخت. جمله آغازین این مقاله، «عشق، کلید اسرار زندگی است» تأثیر عمیقی بر نویسندگانی چون شیمازاکی توسون و کینوشیتا نائوئه گذاشت. در سال ۱۸۹۳ (سال ۲۶ میجی)، در جریان بحث و جدل با یاماجی آیزان، احساس شکست خود در جنبش آزادی و همچنین نقدی بر خویش را مطرح کرد. در ای
ن راستا، نظریه ای با عنوان «نظریه حیات درونی» منتشر کرد که در آن بر آزادی و خوشبختی در زندگی درونی (جهان خیالی) بیش از حیات جسمانی تأکید داشت. همچنین او بر این باور بود که تا آن زمان در زندگی اش عنصر «ایمان» و «عشق» وجود نداشته است. وی اعتقاد داشت که ایمان به مسیحیت می تواند فرد را حمایت کند. به علاوه عشق و محبت به دیگران باعث ایجاد پیوندی متقابل میان افراد شده و به پالایش روح کمک می کند. آثار توکوکو نمایانگر دیدگاه مدرن او نسبت به عشق هستند. این آثار تحت تأثیر جورج گوردون بایرون و رالف والدو امرسون، افق های جدیدی از رمانتیسم با محوریت «آزادی انسانیت» را گشودند. همچنین موجب جهت گیری ادبیات پس از خود که بر کاوش در روان شناسی و درونیات انسان تمرکز داشتند شدند. شیامازاکی توسون در آثار خود، از جمله «وقتی شکوفه های گیلاس می رسند» و «بهار» تصویری از شخصیت توکوکو را به تصویر کشیده است.
ملکه الیزابچ دومین آلبوم استودیویی از کاپ کیک می باشد که در ۳۱ مارس سال ۲۰۱۷ توسط خود او منتشر گردید. این آلبوم با تک آهنگ اصلی خود «کام شات» مورد استقبال قرار گرفت اگرچه قطعهٔ «سی پی آر» در برنامهٔ اشتراک ویدئو تیک تاک مورد توجه ها قرار گرفت و بیش از ۱۰۰ میلیون استریم در اسپاتیفای دریافت کرد.
افورایز سومین آلبوم استودیویی از کاپ کیک می باشد که در ۵ ژانویهٔ ۲۰۱۸ از سوی تیون کور پس از به طور رسمی اعلام شدن از سوی وی در توئیتر رسمی خود، منتشر گردید. تور افورایز بعدها به منظور تبلیغ این آلبوم اعلام و در ۲۱ فوریهٔ سال ۲۰۱۸ آغاز شد.
ایدن چهارمین آلبوم استودیویی از کاپ کیک می باشد که در ۹ نوامبر سال ۲۰۱۸ منتشر گردید. این پس از "افورایز" دومین آلبوم کاپ کیک می باشد که در سال ۲۰۱۸ منتشر شده است. تک آهنگ های «خروج» و «بلک جک» از این آلبوم می آیند.
پرسکات لکی (انگلیسی: Prescott Lecky) زاده ۱۸۹۲ و مرگ ۱۹۴۱ میلادی، یک روان شناس آمریکایی بود. پرسکات لکی طول سالهای ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۴ میلادی در دانشگاه کلمبیا تدریس می کرد و در این مدت که در آمریکا رفتارگرایی گرایش غالب در بین روانشناسان بود، تأثیر زیادی از خود بر همکاران و شاگردانش باقی گذاشت. او مفهوم خودیاری را در روان درمانی تعمیق و گسترش داد و روانشناسان نامداری مانند ماکسول مالتز از وی به عنوان الهام دهنده خود در آثارشان اسم برده اند. پرسکات لکی معتقد بود که شخصیت انسان شدیداً تحت تأثیر انگیزه های درونی اوست و داشتن یک انگیزه اصلی که دیگر انگیزه ها پیرامونش سازمان یافته اند، در خدمت تقویت ثبات شخصیت است. پرسکات لکی علاوه بر تدریس، یک مشاور و روان شناس شناخته شده بود و از جمله جان اف کندی در دوران دبستان از مشاوره وی بهره برده بود. پس از مرگ پرسکات لکی در سال ۱۹۴۱ شاگردانش آثار وی را گرد آورده و در سال ۱۹۴۵ میلادی تحت عنوان ثبات شخصیت، نظریه ای در مورد شخصیت، منتشر کردند.
استفان ولش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه فوتبال سلتیک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گرینوک مورتون و باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند و زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده است.
اسکات بین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه فوتبال سلتیک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الوآ اتلتیک، باشگاه فوتبال آبردین، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده است.
ذخیره گاه طبیعی خانکا () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در سرزمین پریمورسکی کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی خینگان () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در استان آمور کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی خوپیور () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در استان ورونژ کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی کیواچ () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی کولوگریوسکی () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در استان کوسترومای کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی کوستوموکشا () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
حکایت های عاشقانه () که با نام دِکامرون ۳ هم شناخته می شود، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آنتونیو مارگریتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
روبی بریجز (؛ زادهٔ ) فعال حقوق بشر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی اولین کودک سیاه پوست بود که به طور رسمی در یک مدرسه مختص سفیدپوستان در لوئیزیانا درس خواند. این بخشی از لغو تفکیک نژادی در مدارس آمریکا () بود. بریجز موضوع نقاشی مشکلی که همه ما با آن زندگی می کنیم از نورمن راکول است.
هانری تاجفل (; – ) دانشمند در زمینه روان شناسی اجتماعی اهل بریتانیا بود. به دلیل کار پیشگام خود در زمینه جنبه های شناختی تعصب ( پیش داوری) و نظریه هویت اجتماعی، و همچنین یکی از بنیانگذاران انجمن اروپایی روانشناسی تجربی اجتماعی شناخته شده است.
پارادایم گروه حداقلی ()، پارادایم یا روشی است که در روان شناسی اجتماعی استفاده می شود. اگرچه ممکن است برای اهداف مختلفی استفاده شود، اما به عنوان روشی برای بررسی حداقل شرایط مورد نیاز برای تبعیض بین گروه ها شناخته می شود. آزمایش هایی که از این رویکرد استفاده می کنند نشان داده اند که حتی تمایزات خودسرانه بین گروه ها، مانند ترجیح دادن برخی نقاشی ها، یا رنگ پیراهن های آن ها، می تواند باعث تمایل به طرفداری از گروه خود (جانب گرایی درون-گروه) در برابر دیگران شود، حتی زمانی که به معنای قربانی کردن سود درون گروهی باشد.
ذخیره گاه طبیعی جزیره های قو () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در شبه جزیره کریمه کشور روسیه است.
چه زیباست برناردا، سراپا شبدیز، سراپا پُرحرارت () یک فیلم کمدی به کارگردانی لوچو جاکین است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۷۳ با عنوان اولیهٔ "حکایت های کانتربری شمارهٔ ۲" ساخته شد، اما به دلیل محدودیت ها و سانسور در سال ۱۹۷۵ توزیع شد. دست اندرکاران فیلم، آن را با عنوان جدید "چقدر زیباست برناردا هر آنکه او را لمس می کند … هر آن که به او نگاه می کند" در ۳ ژوئیه ۱۹۷۳ به ادارهٔ نظارت و سانسور ایتالیا ارائه دادند، اما این نام بعدها به "سکسورسیست" تغییر یافت و در نهایت نام فعلی را به خود گرفت.
ذخیره گاه طبیعی استپنوی () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در استان آستراخان کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی اورال جنوبی () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در استان چلیابینسک کشور روسیه است.
ذخیره گاه طبیعی سوخوندو () یک ذخیره گاه و منطقه حفاظت شده در استان چیتای کشور روسیه است.
دسته بندی مجدد ()، تغییر در بازنمایی مفهومی یک گروه اجتماعی یا گروه ها است. وقتی عمدی باشد، دسته بندی مجدد اغلب به منظور کاهش سوگیری با برجسته کردن هویت مشترک درون گروهی که هویت های گروهی طبقه بندی قبلی را در بر می گیرد، تشویق می شود. این هویت درون گروهی مشترک فراگیرتر از هویت های گروهی از قبل موجود است و مفاهیم یک «ما» درون گروهی و برون گروهی و «آنها» را به یک گروه برتر «ما» تغییر می دهد و می تواند منجر به جانب گرایی درون-گروه نسبت به گروه های بیرونی سابق و افزایش رفتار اجتماعی شود. هویت های درون گروهی مشترک می توانند حول اهداف مافوق، سرنوشت مشترک درک شده یا هویت های گروهی مافوق از قبل ساخته شوند و با تماس مثبت بین گروهی پشتیبانی شوند.
کام کیک نخستین میکس تیپ از رپر آمریکایی کاپ کیک می باشد که در ۹ فوریهٔ سال ۲۰۱۶ به طور مستقل از سوی تیون کور منتشر گردید. نخستین تک آهنگ آلبوم «واژن» در ۹ اکتبر سال ۲۰۱۵ منتشر شد و همان سال به محبوبیت دست یافت و وایرال شد. «حلق کنی» و «کس آبدار» بعدها با تک آهنگ های «این به آن در»، «انتظارات» و «بچه باز» منتشر شدند. این میکس تیپ در فهرست ۴۰ تا از بهترین آلبوم های رپ سال ۲۰۱۶ "رولینگ استون" در دسامبر سال ۲۰۱۶ قرار گرفت.
همسان گزینی، شبیه گزینی () یا هموفیلی، مفهومی در جامعه شناسی و روان شناسی اجتماعی در توصیف گرایش افراد به معاشرت و پیوند انسانی با افراد دیگری است که شبیهشان هستند، مانند ضرب المثل «کبوتر با کبوتر باز با باز» وجود شبیه گزینی/هموفیلی در مجموعه وسیعی از مطالعات شبکه اجتماعی کشف شده است: بیش از شبیه گزینی/هموفیلی را به شکلی مشاهده کرده اند، و ثابت می کنند که شباهت با ارتباط مرتبط است. دسته بندی هایی که شبیه گزینی در آنها رخ می دهد شامل گروه سنی، جنسیت، طبقه اجتماعی و نقش سازمانی است.
نظریه اساس یا آموزه اساس مجموعه ای از مباحث در نقطه تلاقی حقوق اساسی و حقوق بین الملل است. این نظریه با انتزاع و فاصله گرفتن از نظام های حقوقی مشخص، در مرز میان نظریه دولت و نظریه حقوق قرار می گیرد و به نوعی فراتر از حوزه صرفاً حقوقی قدم می گذارد. در واقع، نظریه اساس به جای تمرکز بر قواعد و مقررات خاص یک نظام حقوقی، به دنبال کشف و تبیین اصول و مفاهیم کلی حاکم بر ساختار و کارکرد نهادهای سیاسی و حقوقی است. نظریه اساس با دو حوزه نظریه دولت و نظریه حقوق اشتراکات زیادی دارد. به خصوص تفکیک آن از نظریه دولت بسیار دشوار است، چرا که هر دو به بررسی مفاهیمی مانند حاکمیت، قدرت، مشروعیت، و حقوق و آزادی های شهروندان می پردازند. با این حال، نظریه اساس بیشتر بر جنبه های حقوقی و نهادی تمرکز دارد، در حالی که نظریه دولت به مطالعه ی ابعاد سیاسی، اجتماعی، و تاریخی پدیده دولت نیز می پردازد. تنها می توان بخش های مشخصی از نظریه اساس، مانند مباحث مربوط به تفکیک قوا، فدرالیسم، و دموکراسی را با دقت کافی به یکی از این دو حوزه، یعنی نظریه حقوق یا نظریه دولت، نسبت داد. افزون بر این، نظریه اساس اغلب (اما نه همیشه) با نظریه دموکراسی نیز همپ
وشانی دارد. به عنوان مثال، مباحثی مانند مشارکت سیاسی و نمایندگی در هر دو حوزه مورد بررسی قرار می گیرند. با این وجود، نظریه دموکراسی به طور خاص بر مفاهیم و نهادهای دموکراتیک تمرکز دارد، در حالی که نظریه اساس به بررسی کلیه نظام های سیاسی و حقوقی، از جمله نظام های غیر دموکراتیک، می پردازد. لازم به ذکر است که نظریه حقوق بنیادی رابرت الکسی، که به بررسی مفاهیم و اصول حقوق بنیادی مانند کرامت انسانی، آزادی، و برابری می پردازد، در زمره مباحث نظریه اساس قرار نمی گیرد. همانطور که فلسفه حقوق به نظریه حقوق و فلسفه دولت و «آموزه عمومی دولت» به نظریه دولت تکامل یافته اند، نظریه اساس در واقع حاصل تکامل «آموزه اساس» است. نظریه اساس با اتخاذ رویکردی تحلیلی و انتقادی، به دنبال ارائه چارچوبی نظری برای فهم و ارزیابی نظام های سیاسی و حقوقی است. با این حال، همانند عناوین پیش گفته، اصطلاحات «آموزه اساس» و نظریه ی اساس نیز اغلب به جای یکدیگر به کار می روند. نظریه اساس نیز مانند نظریه دولت که از فلسفه دولتِ هنجاری- هستی شناسانه به نظریه ای تحلیلی، کثرت گرا و ساختارمند تبدیل شده است، بر پایه یک رویکرد تحلیلی-انتزاعی و با تکیه بر تاریخ
حقوق اساسی شکل گرفته است. به عبارت دیگر، نظریه اساس با بررسی تجربیات و تحولات تاریخی در زمینه حقوق اساسی، به دنبال کشف الگوها، روندها، و اصول کلی حاکم بر نظام های سیاسی و حقوقی است. این رویکرد به نظریه اساس اجازه می دهد تا به جای ارائه پاسخ های قطعی و توصیه های هنجاری، به طرح پرسش های بنیادین و ارائه چارچوبی برای تحلیل و ارزیابی نظام های مختلف بپردازد. مکتب اشمیت و مکتب سمند. کتاب «آموزه اساس» اثر کارل اشمیت که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد، همچنان به عنوان اثری بنیادین در نظریه اساس شناخته می شود. در حوزه آموزه دولت و آموزه اساس، دو مکتب فکری مهم به نام های مکتب اشمیت و مکتب سمند وجود دارند. مکتب سمند بر اساس کتاب «اساس و حقوق اساسی» رودلف سمند شکل گرفته است. این کتاب نیز در سال ۱۹۲۸، اما پس از کتاب اشمیت، منتشر شد و در آن سمند نظریه خود موسوم به «نظریه ادغام» را مطرح کرد. رویکرد اشمیت را می توان تصمیم گرا، (گاهی) قطبنده، و هنجاری دانست، در حالی که رویکرد سمند ادغام گرا، توافقی، غیردگماتیست، و توصیفی است. از جمله پیروان مکتب اشمیت یا به عبارتی حلقه فکری اشمیت می توان به ارنست رودلف هوبر (۱۹۹۰-۱۹۰۳)، ورنر وبر (۱۹۷۶-۱۹
۰۴)، ارنست فورشتوف (۱۹۷۴-۱۹۰۹)، رومن شنور (۱۹۹۶-۱۹۲۷)، ارنست-ولفگانگ بوکن فورده (۲۰۱۹-۱۹۳۰)، هلموت کواریتش (۲۰۱۱-۱۹۳۰) و یوزف ایزنزه (متولد ۱۹۳۷) اشاره کرد. از نمایندگان مکتب سمند نیز می توان گرهارد لایب هولتس (۱۹۸۲-۱۹۰۱)، اولریش شوینر (۱۹۸۱-۱۹۰۳)، کنراد هسه (۲۰۰۵-۱۹۱۹)، هورست امکه (۲۰۱۷-۱۹۲۷)، پیتر هبرله (متولد ۱۹۳۴)، فریدریش مولر (متولد ۱۹۳۸)، فریدهلم هوفن (متولد ۱۹۴۴) و مارتین مورلوک (متولد ۱۹۴۹) را نام برد. هاینریش تریپل، اریش کافمن و هرمان هلر (نویسنده کتاب «آموزه دولت» که پس از مرگش و به صورت ناتمام در سال ۱۹۳۴ منتشر شد) به هیچ یک از این دو مکتب تعلق نداشتند و خود مکتبی را بنیان ننهادند. طبیعتاً حقوق دانان پوزیتیویست نیز به هیچ یک از این دو مکتب وابسته نبودند. هانس کلسن با توسعه حقوق پوزیتیویستی و ارائه «آموزه ناب حقوق» (۱۹۳۴) حلقه فکری خاص خود را ایجاد کرد. آموزش نظریه دولت و نظریه اساس در دانشگاه ها. نظریه دولت و نظریه اساس گاهی در برنامه های درسی رشته حقوق تدریس می شوند، هرچند جزو دروس اصلی و رایج این رشته محسوب نمی شوند. در علوم سیاسی، آموزه اساس در بسیاری از دانشگاه ها به عنوان جزء ثابتی از برنامه
ی درسی ارائه می شود و یکی از مبانی مهم در حوزه ی مطالعات نظام های سیاسی به شمار می رود. جنبه های مختلف نظریه ی اساس به طور غیرسیستماتیک در چارچوب نظریه سیاسی تدریس می شوند. مسائل روز. نظریه دولت و نظریه اساس در بحث های مربوط به ماهیت اتحادیه اروپا و تشخیص آن به عنوان یک "اتحادیه دولتی" (در مقابل دو دسته بندی جاافتاده ی "کنفدراسیون" و "فدراسیون") و همچنین در بحث های پیرامون ویژگی های قانون اساسی "معاهده ی تأسیس قانون اساسی برای اروپا" مورد توجه بیشتری قرار گرفته اند. منابع. آثار مرتبط با مکتب اشمیت. کتاب ها و مجموعه مقالات مقالات آثار مرتبط با مکتب سمند. کتاب ها و مجموعه مقالات مقالات سایر منابع. __نمایه__
«خروج» نخستین تک آهنگ از رپر آمریکایی کاپ کیک می باشد که در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "افورایز" قرار دارد. این ترانه در ۱۵ فوریهٔ سال ۲۰۱۸ از سوی تیون کور منتشر گردید.