Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وری و تجزیه و تحلیل تمرکز کنند. معایب. جابجایی شغلی. پذیرش ناگزیر اختراع هوش مصنوعی مبتنی بر کامپیوتر و پیشرفت های رباتیک ممکن است باعث جابجایی شغلی قابل توجه در صنایع مختلف شود. با توانایی بیشتر سیستم های هوش مصنوعی در انجام وظایفی که معمولاً توسط انسان ها انجام می شود، نگرانی وجود دارد که نقش های شغلی خاصی ممکن است قدیمی شده و به بیکاری و نابرابری اقتصادی منجر شود. نیاز اولیه به سرمایه گذاری. همراه با تخصص و دانش در زمینه برنامه نویسی و توسعه سیستم ها با استفاده از برنامه های کامپیوتری، شاهد مزایای این سیستم ها هستیم، اما به دلیل نوآوری، جدید و بروز بودن آنها، برای شروع ساخت چنین سیستمی نیاز به سرمایه گذاری زیادی دارند. هر شرکتی که در حال برنامه ریزی برای پیاده سازی یک سیستم هوش مصنوعی برای کشف تقلب است، باید تیمی از دانشمندان داده را تشکیل دهد و در به روزرسانی زیرساخت ابری و ذخیره سازی داده خود سرمایه گذاری کند. این سیستم باید به طور مداوم نظارت به روزرسانی شود تا کارایی خود را حفظ کند، در غیر این صورت احتمال کلاهبرداری و تقلب در آن معاملات افزایش می یابد. عدم سرمایه گذاری اولیه در چنین سیستمی و اطمینان از
قابلیت آن برای شناسایی درصد قابل توجهی از معاملات تقلبی، باعث بر عهده داشتن هزینه های تقلبی، شامل هزینه های بازپرداخت می شود. اگرچه این موضوع نیاز به یک سرمایه گذاری اولیه قابل توجه دارد، اما صرفه جویی بسیار مناسبی در طولانی مدت مشاهده خواهد شد. تخصص فنی. تجزیه و تحلیل داده یک علم نوظهور در بسیاری از شرکت ها است و این شرکت ها به شدت در حال تحقیق در این زمینه هستند تا کسب و کار خود را به طور کلی تجزیه و تحلیل کرده و مشخص کنند که کجا می توانند بهبود بخشند. تجزیه و تحلیل داده داستان یک کسب و کار را از طریق اعداد روایت می کند. بسیاری از افراد در جهان با خواندن داده ها آشنایی دارند، اما همچنین افراد بیشتری وجود دارند که اصلاً با داده ها آشنایی ندارند. رشته تجزیه و تحلیل داده به سرعت در حال گسترش است. تبدیل شدن به یک متخصص در چنین حرفه ای اغلب چالش برانگیز است.
قارچ های برون ریشه (از واژهٔ یونانی ' به معنی "بیرون"، 'به معنی "قارچ" و "" به معنی "ریشه") (در حالت جمع ectomycorrhizas یا ectomycorrhizae) شکلی از رابطه همزیستی است که بین یک همزیست قارچی یا مایکوبیونت و ریشه های گونه های مختلف گیاهی رخ می دهد. مایکوبیونت اغلب از شاخهٔ Basidiomycota و Ascomycota و به ندرت از Zygomycota است. قارچ های برون ریشه روی ریشه های حدود ۲ درصد از گونه های گیاهی شکل می گیرند، معمولاً گیاهان چوبی، از جمله گونه هایی از خانواده توسکایان، دوبال میوگان، موردیان، راشیان، بیدیان، کاجیان و گل سرخیان دیده می شوند. پژوهش ها بر روی قارچ های برون ریشه در زمینه هایی مانند مدیریت و بازسازی بوم شناختی بوم سازگان، جنگل داری و کشاورزی اهمیت فزاینده ای دارد. برخلاف دیگر روابط قارچ های ریشه، مانند میکوریزا آربوسکولار و میکوریزا اریکوئید، قارچ های برون ریشه به دیواره سلولی میزبان خود نفوذ نمی کنند. در عوض، آنها یک رابط کاملاً بین سلولی به نام شبکه هارتیگ تشکیل می دهند که از هیف های بسیار پرشاخه تشکیل شده است که شبکه ای را بین سلول های ریشه اپیدرمی و قشر مغز تشکیل می دهد.
بوم شناسی سیاسی فمینیستی () دیدگاهی فمینیستی در مورد بوم شناسی سیاسی است که از نظریه های مارکسیسم، پساساختارگرایی، جغرافیای فمینیستی، اکوفمینیسم و بوم شناسی فرهنگی استفاده می کند. بوم شناسی سیاسی فمینیستی به بررسی جایگاه روابط اجتماعی درهم تنیده در چشم انداز بوم شناختی سیاسی می پردازد و آن ها را به عنوان عاملی در روابط بوم شناختی و سیاسی مورد بررسی قرار می دهد. حوزه های خاصی که بوم شناسی سیاسی فمینیستی در آن ها متمرکز است عبارتند از توسعه، چشم انداز، استفاده از منابع، بازسازی کشاورزی و دگرگونی جوامع روستایی-شهری (هورکا ۲۰۰۶: ۲۰۹). بوم شناسان سیاسی فمینیست پیشنهاد می کنند که جنسیت یک متغیر حیاتی، در رابطه با طبقه، نژاد و سایر ابعاد مرتبط زندگی بوم شناختی سیاسی، در ایجاد دسترسی، کنترل و دانش منابع طبیعی است. بوم شناسی سیاسی فمینیستی به سه حوزه جنسیتی می پیوندد: دانش، محیط زیست گرایی، و سیاست زیست محیطی و فعالیت های مردمی. دانش جنسیتی شامل حفظ محیط های سالم در خانه، محل کار یا اکوسیستم های منطقه ای است. حقوق زیست محیطی یا محیط زیست گرایی جنسیتی شامل دارایی، منابع، فضا و قانون است. سیاست های زیست محیطی جنسیتی و ف
عالیت های مردمی بر افزایش مشارکت زنان در مبارزات جمعی بر سر منابع طبیعی شان تأکید دارد. نمونه کاربردی. بوم شناسی سیاسی فمینیستی شامل مطالعه چگونگی ارتباط دسترسی به آب و جنسیت، به ویژه در کشورهای در حال توسعه است. جریان اصلی جنسیت، هم گرایی مسائل زنان و برابری جنسیتی را با پروژه های حفاظت از منابع طبیعی و توسعه تشویق می کند. بوم شناسی سیاسی فمینیستی به دنبال پرسش و آگاهی در مورد چگونگی تأثیر جنسیت و سایر برچسب ها و طبقه بندی های اجتماعی بر نحوه ارتباط و تعامل مردم با محیط طبیعی، از جمله نحوه دسترسی مردم به آب است.
دیدگاه خط سیر فمینیستی () دیدگاهی فمینیستی از جرم شناسی است که نشان می دهد قربانی شدن در طول زندگی یک عامل خطر کلیدی برای ورود زنان به جرم است. قربانی شدن پیامدهای روانی عمیقی دارد و بر رشد اجتماعی فرد تأثیر می گذارد. شواهد قابل توجهی وجود دارد که نشان می دهد قربانی شدن پیش درآمدی برای مشارکت در جرم است. درحالی که قربانی شدن یک عامل خطر برای رفتار مجرمانه مردان و زنان است، پیش بینی آن در مورد زنان بیشتر است. اگرچه هم مردان و هم زنان ممکن است در طول زندگی خود قربانی شدن را تجربه کنند، زنان به دلیل نابرابری های جنسیتی متفاوت از مردان قربانی شدن را تجربه می کنند و به آن واکنش نشان می دهند. زنان زندانی نسبت به مردان زندانی و عموم زنان، میزان قربانی شدن بیشتری را تجربه می کنند. زندانی شدن زنان اغلب به خاطر اعتیاد به مواد مخدر، فحشا و انتقام از یک سوءاستفاده کننده اتفاق می افتد. درحالی که این اتفاق ها به عنوان جرم توصیف می شوند، تحقیقات شروع به مفهوم سازی آن ها به عنوان راهبردهای بقا برای مقابله با قربانی شدن کرده است. برای مثال، یک دختر جوان ممکن است از خانه ای فرار کند و به عنوان راهی برای امرار معاش به فحشا روی
بیاورد. ادبیات بزه دیدگی اغلب بین قربانیان و مجرمان تقسیم بندی ایجاد کرده است.
ناحیه ناف یکی از نُه ناحیه شکم است. ناحیه ای است که پیرامون ناف را دربر گرفته و تقریباً در نیمه راه بین زائدهٔ خنجری و التصاق شرمگاهی قرار دارد. این ناحیه از شکم شامل بخشی از معده، سر لوزالمعده، دوازدهه، بخشی از کولون عرضی و بخش های تحتانی کلیه چپ و راست است. سه ناحیه فوقانی، از چپ به راست، ناحیه هیپوکندری چپ، اپی گاستر و هیپوکندری راست هستند. سه ناحیه میانی، از چپ به راست، ناحیه کمر چپ، ناف و کمر راست است. سه ناحیه پایینی، از چپ به راست، ناحیه کشالهٔ ران چپ، شرمگاه و کشالهٔ ران راست هستند.
سکس شناسی فمینیستی () شاخه ای از مطالعات سکس شناسی است که بر تقابل جنس و جنسیت در رابطه با زندگی جنسی زنان تمرکز دارد. سکس شناسی مبنایی در روان کاوی دارد، به ویژه نظریه فرویدی که نقش زیادی در جنسیت شناسی اولیه ایفا کرد. این حوزه ارتجاعی سکس شناسی فمینیستی در پی آن است که شامل تجربیات جنسیت باشد و ایده های مشکل آفرینی را که در گذشته توسط جنسیت شناسی بیان شده است، بشکند. سکس شناسی فمینیستی اصول بسیاری را با حوزه فراگیر جنسیت شناسی مشترک است، و سعی نمی کند مسیر یا «هنجار» خاصی را برای تمایلات جنسی زنان تجویز کند، بلکه تنها شیوه های متفاوت و متنوعی را که زنان از طریق آن ها تمایلات جنسی خود را ابراز می کنند، مشاهده و یادداشت می کند. این رشته نوپا است و به سرعت در حال رشد است.
طرح لوبلین (یا برنامه نیسکو) طرحی از نازی ها برای متمرکز کردن یهودیان در اردوگاه های بسته در منطقه لوبلین لهستان بود. پیش زمینه. این برنامه، پیش از راه حل نهایی برای نابودی یهودیان اروپا که فقط با آغاز عملیات باربارُسا در ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد، به اجرا درآمد. در آن زمان نازی ها به دنبال راه هایی برای خلاص شدن از یهودیان با تبعید آنها به مکان های دوردست بودند. طرح مشابه دیگری که بعداً پس از سقوط فرانسه ایجاد شد، طرح ماداگاسکار بود. کمی پس از حمله به لهستان، هنوز در طول ماه حمله، ایده ای مبنی بر متمرکز کردن یهودیان در «رزرو یهودیان» ("Judenreservat" به زبان نازی ها) مطرح شد. منطقه انتخابی برای این منظور، منطقه لوبلین بود. طرح. عملیات در ۲۰ اکتبر ۱۹۳۹ ساعت ۲۲:۰۰ آغاز شد و شامل هزار یهودی بود که قرار بود برای کار مناسب باشند و از اُستراوا خارج شدند. تجهیزات لازم برای ساخت خانه های چوبی در نیسکو توسط جامعه یهودی فراهم شد و همچنین مواد غذایی برای مدت ۴ هفته به آنها فرستاده شد. از چهارمین محموله یهودیان، خانواده های کامل انتخاب شدند. علاوه بر این، هر محموله توسط ۲۵ پلیس تحت فرماندهی یک افسر پلیس همراهی می شد تا با اسلحه
جلوی هرگونه تلاش برای فرار را بگیرند. اردوگاه نیسکو. در اکتبر ۱۹۳۹، آدولف ایشمن شروع به فرستادن یهودیان از وین به لهستان، به اردوگاهی در نزدیکی روستای نیسکو در منطقه لوبلین کرد. در ماه های زمستانی پس از آن، یهودیان بیشتری از چکسلواکی (بوهم و موراویا) از مناطق غربی لهستان و از خود آلمان به آن منطقه منتقل شدند تبعیدشدگان در خانه های چوبی که خود ساخته بودند زندگی می کردند. زندگی در اردوگاه نسبت به وحشت های هولوکاست که بعداً رخ داد، خوب بود. این طرح، که محصول تلاش های ایشمن بود، با مشکلات اجرایی مواجه شد. دفتر بالاترین امنیت رایش به زودی تبعیدها را ممنوع کرد. هدف اصلی این طرح بود که ۸۰٬۰۰۰ یهودی تبعید شوند، اما در عمل فقط حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر تبعید شدند. در مارس ۱۹۴۰، هیتلر خود در مورد این راه حل ابراز تردید کرد و در آوریل ۱۹۴۰، این طرح لغو شد، اردوگاه تخلیه و بخشی از تبعیدشدگان به محل اصلی خود بازگردانده شدند. از هزار یهودیان تبعیدشده اوستراوا، فقط حدود ۲۸۰ نفر به شهر بازگشتند. در آوریل ۱۹۴۰، طرح منحل شد و فقط یهودیان لوبلین به گتوی لوبلین تبعید شدند. در طول هولوکاست نازی ها اردوگاه های کار، اردوگاه های توقیف و اردو
گاه های مرگ بلزک، مایدانک و سوبیبور را در منطقه لوبلین ایجاد کردند. دلیل شکست طرح. دلیل اصلی شکست این طرح مخالفت هانس فرانک بود، که از طرف ارتش مسئول منطقه گنرالگوورنمنت (دولت عمومی) بود. مخالفت او ناشی از این نگرانی بود که مبادا انتقال «جمعیت یهودی اروپایی بدبوی» باعث نارضایتی در میان جمعیت لهستانی شود که نگران بودند تبدیل به سطل زباله اروپا شوند و این امر ممکن است منجر به شورش هایی شود که می تواند برنامه حمله به اتحاد جماهیر شوروی دو سال بعد از طریق لهستان را به خطر بیندازد؛ زیرا برای رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی باید تعداد زیادی از سربازان و تجهیزات را از طریق لهستان منتقل کرد و شورش می تواند به این روند آسیب بزند. اهمیت طرح. اهمیت این طرح در این بود که نازی ها فهمیدند مشکل یهودیان را نمی توان با تبعید آنها به منطقه ای دوردست در اروپا (مانند منطقه نیسکو و لوبلین) حل کرد، بلکه باید آنها را به مکانی دورتر تبعید کرد، مانند ایده در طرح ماداگاسکار.
یننگا یک شاهزاده خانم افسانه ای بود که به صورت نمادین مادر مردم موسی بورکینافاسو به حساب می آمد. او یک جنگجوی معروف و گرانبها برای پدرش، ناا گبوآ، بنیانگذار پادشاهی داگبون بود که قلمرو پادشاهی آن بخشی از کشور غنای امروزی بود. با این حال شاهزاده خانم در آرزوی سرنوشت دیگری بود و تصمیم گرفت پادشاهی را ترک کند. او در حال فرار با اسبش با یک شکارچی جوان به نام ریاله آشنا می شود و از او صاحب فرزندی به نام اودرائوگو می شد. اودرائوگو نام خانوادگی معروفی در بورکینافاسو است و به معنای «اسب نر» به افتخار اسبی انتخاب شده است که شاهزاده خانم را به ریاله رسانده بود. یننگا با پسرش اودرائوگو، بنیانگذار پادشاهی موسی در نظر گرفته می شوند. روایت های مختلفی در مورد فرار شاهزاده خانم از پادشاهی پدرش وجود دارد. زندگی نامه. یننگا شاهزاده خانم بورکینافاسو بود که بیش از ۹۰۰ سال پیش زندگی می کرد. او دختر پادشاه ندگا و ملکه ناپوکو به حساب می آمد. ندگا یک پادشاه در اوایل قرن دوازدهم بود. او پادشاه داگبون در شمال غنای کنونی بود. پدر یننگا او را به عنوان یک شکارچی ماهر و مبارز بزرگ کرد. یننگا زیبا بود و نام او نیز به معنای «لاغر» اشاره به
زیبایی او دارد. به مرور او تبدیل به یک نماد فرهنگی، زنی با شخصیت قوی و ذهن مستقل و شاهزاده خانمی محبوب شد. او از ۱۴ سالگی در نبرد برای پدرش در برابر ماندینکا که رغیبان آن ها محسوب می شدند، می جنگید. او که در کار با زوبین، نیزه و کمان مهارت داشت و در اسب سواری نیز عالی بود، فرماندهی گردان خود را برعهده داشت. یننگا چنان مبارز مهمی بود که وقتی به سن ازدواج رسید، پدرش از انتخاب همسر برای او یا اجازه ازدواج به او امتناع کرد. یننگا برای ابراز ناراحتی خود به پدرش، مزرعه گندم کاشت. وقتی محصولات مزرعه رشد کرند، او آن مزرعه را برداشت نکرد و اجازه داد پوسیده شوند. او برای پدرش توضیح داد که ازدواج نکردنش همچو برداشت نکردن همین مزرعه است و باعث بی ثمری او می شود. با این حال ندگا با این کار دخترش متأثر نشد و دخترش را حبس کرد. یکی از سواران پادشاه به یننگا که در لباس یک مرد پنهان شده بود کمک کرد تا با اسب نر خود از دست پدرش فرار کند. یننگا همراهی با خود داشت اما با حمله مالینکس، همراه او کشته شد و یننگا تنها ماند. او به سمت شمال مسیر خود را ادامه داد. یک شب، هنگامی که یننگا از رودخانه عبور کرد و بر روی اسبش خوابش برده بود،
اسب نر یننگا او را به جنگل برد. در جنگل او با یک شکارچی فیل تنها به نام ریاله آشنا شد و با او دوست شد. وقتی شکارچی لباس مبدل یننگا را دید، عاشق او شد. یننگا و ریاله پسر دار شدند و نام آن را اودرائوگو گذاشتند که به معنای «نریان» است و اکنون در بورکینافاسو یک نام رایج محسوب می شود. اودراگو نزد پدربزرگش، پادشاه ندگا، که در طول سال ها به دنبال شاهزاده خانم یننگا بودند، رفت. پادشاه ندگا وقتی متوجه شد دخترش هنوز زنده است، جشنی ترتیب داد و نمایندگانی را برای بازگرداندن دخترش به نزد او فرستاد. پرنسس یننگا همراه با ریاله با آغوشی باز از پدرش به پادشاهی داگبون بازگشت. پادشاه اطمینان حاصل کرد که نوه اش اودراگو بهترین آموزش ها را دریافت می کند. یننگا دارای سواره نظام، گاو و سایر کالاهایی شد که بعدها برای تأسیس پادشاهی موسی استفاده شدند. اودرائوگو به همراه مادرش پادشاهی موسی را تأسیس کرد. میراث. یننگا توسط موسی ها به عنوان مادر امپراتوری آنها در نظر گرفته می شود و مجسمه های بسیاری از او را می توان در شهر پایتخت بورکینافاسو و در شهر واگادوگو یافت. یک مجسمه اسب نر طلایی، به نام نریان یننگا، به عنوان جایزه در جشنواره فیلم و
تلویزیون پان آفریقا واگادوگو به منتخبان اهدا می شود. از سال ۲۰۱۷، پروژه ساخت یک شهر جدید در نزدیکی اواگادوگو در حال انجام است و این شهر یننگا نام خواهد داشت.
نائومی فونر جیلنهال (، پیش از ازدواج: اکس؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس و کارگردان آمریکایی است. او مادر بازیگران مگی جیلنهال و جیک جیلنهال است. او برای نگارش فیلم نامهٔ "ازنفس افتاده" (۱۹۸۸) برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم نامه شد. آغاز زندگی و تحصیلات. فونر در بروکلین، شهر نیویورک به دنیا آمد. او دختر دکترها، یعنی روث (۱۹۲۰–۱۹۶۸) و ساموئل اکس (۱۹۱۹–۲۰۱۴) است. والدین او تبار یهودی داشتند. او در خانواده ای از «یهودیان نیویورکی با موفقیت بالا» رشد کرد. پدربزرگ و مادربزرگ یهودی اشکنازی او از اروپای شرقی (لتونی و لهستان) مهاجرت کرده بودند. زندگی شخصی. نخستین شوهر نائومی فونر، اریک فونر، مورخ و استاد دانشگاه کلمبیا بود که در سال ۱۹۶۵ با او ازدواج کرد و در سال ۱۹۷۷ طلاق گرفت. ازدواج دوم او، ۱۹۷۷–۲۰۰۹، با کارگردان فیلم استیون جیلنهال بود. آن ها به طور حرفه ای با یکدیگر همکاری کرده اند و دو فرزند با هم دارند: بازیگران مگی جیلنهال (زادهٔ ۱۹۷۷) و جیک جیلنهال (زادهٔ ۱۹۸۰).
سازه انگاری فمینیستی () یا ساخت گرایی فمینیستی، یک نظریه روابط بین الملل است که بر اساس نظریه سازه انگاری بنا شده است. سازه انگاری فمینیستی بر مطالعه چگونگی تأثیر ایده های جنسیتی بر سیاست جهانی تمرکز دارد. این ارتباط بین دو نظریه پسااستعماری فمینیسم و سازه انگاری است؛ و این که چگونه هر دو ایده های کلیدی مشابهی در ایجاد برابری جنسیتی در سطح جهانی دارند. ارتباط بین نظریه ها. سازه انگاری نظریه ای دربارهٔ دانش است که استدلال می کند انسان ها از طریق تعاملات و ایده های جهانی دانش و معنا تولید می کنند. سازه انگاران استدلال می کنند که زندگی بین المللی اجتماعی است که ناشی از شیوه های تعامل افراد با یکدیگر است (یعنی صحبت کردن، پیروی از هنجارها، ایجاد قوانین و غیره). درحالی که شباهت هایی وجود دارد، سازه انگاران فمینیست روابط قدرت را متفاوت از ساخت گرایان سنتی می بینند. قدرت و جنسیت «عناصر جدایی ناپذیر در فرآیندهای ساخت وساز» در نظر گرفته می شوند، درحالی که سنت گرایان معتقدند قدرت بیرونی است. برساخت گرایان فمینیست استدلال می کنند که فقدان تحقیق مسئله سازی به عنوان یک فرایند اجتماعی ساخت، منطقاً «با هستی شناسی شدن» ناسازگ
ار است. آن ها همچنین معتقدند که تفاوت بین زن و مرد، به غیر از تفاوت های تشریحی، به دلیل اجتماعی شدن و آموزش فرهنگی ایجاد شده است. با این حال، انتقاداتی وجود دارد که بین تعامل فمینیسم با ساخت گرایی صورت می گیرد. بسیاری از فمینیست ها به دلیل نادیده گرفتن ادبیات فمینیستی و تحلیل جنسیتی توسط اکثر سازه انگاران، با سازه انگاری به عنوان یک راه میانی جایگزین موافق نیستند. همچنین اشاره می شود که سازه انگاری فاقد ابزارهایی برای توضیح چگونگی تأثیر جنسیت و قدرت در سیاست بر یکدیگر است، زیرا ساختار اجتماعی قدرت نظریه پردازی نشده است.
تسلیم نشوید یا از تسلیم شدن امتناع کنید فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی کارتیک تانگاول است. در این فیلم بازیگرانی همچون جایام راوی، راشی خانا، بابو آنتونی، چامس و شمنا قاسم ایفای نقش کرده اند.
پایین شکم (که به آن ناحیه پایین شکم یا ناحیه فراشرمگاهی نیز می گویند) ناحیه ای از شکم است که در زیر ناحیه ناف قرار دارد. ریشه شناسی. ریشه کلمه "hypogastrium" به معنای "زیر معده " است. ریشه "suprapubic" به معنای "بالاتر از استخوان شرمگاهی " است. مرزها. حد بالایی آن ناف است، در حالی که استخوان شرمگاهی حد پایینی آن را تشکیل می دهد. مرزهای جانبی با کشیدن خطوط مستقیم از وسط راه بین ستون فقرات تهیگاهی فوقانی قدامی و التصاق شرمگاهی تشکیل می شوند.
پسر جنگل فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی بی. گوپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرابهاس، آرتی آگاروال، تلنگانا شکونتلا، نثار و رامیا کریشنان ایفای نقش کرده اند.
شاهزاده کیناشی نو کارو ; شاهزاده و پسر امپراتور اینگیو (سلطنت ۴۱۲ – ۴۵۳ میلادی) اهل ژاپن بود. شاهزاده کیناشی نو کارو، پرنسس کارو نو او-ایراتسومه، شاهزاده آناهو (امپراتور آنکو) و شاهزاده اوهاتسو واکاتاکه (امپراتور یوریاکو)، فرزندان امپراتور اینگیو و ملکه اوشیساکا نو اوناکاتسوهیمه بودند. شاهزاده کیناشی نو کارو ولیعهد بود. شاهزاده کیناشی نو کارو به عنوان ولیعهد انتخاب شد، اما متهم به رابطه زنا با محارم با خواهرش، پرنسس کارو نو اویراتسومه شد. پس از مرگ پدرش، آناهو با کیناشی نو کارو جنگید. آناهو کیناشی نو کارو را شکست داد و امپراتور آنکو شد. به گفته «کوجیکی»، کیناشی نو کارو به ولایت ایو تبعید شد و سپس خودکشی کرد. به گفته "نیهون شوکی"، کارو نو اویراتسومه در زمان سلطنت پدرش به دلیل رابطه محارمشان به استان آیو فرستاده شد و شاهزاده کیناشی نو کارو در جریان نبرد با آناهو خودکشی کرد.
ولسوالی درواز () تا سال ۲۰۰۵ یک ولسوالی در ولایت بدخشان در افغانستان بود. این ولسوالی بخشی از منطقه تاریخی پادشاهی مستقل درواز بود که اکنون بین افغانستان و تاجیکستان تقسیم شده است. در سال ۲۰۰۵ ولسوالی درواز به ولسوالی مایمی، ولسوالی درواز بالا و ولسوالی شکی تقسیم شد. برخی از نقشه ها از نام درواز برای ولسوالی مایمی استفاده می کنند. این ولسوالی از نظر تاریخی بخشی از پادشاهی مستقل درواز بود، یک کشورک نیمه مستقل که توسط یک امیر اداره می شد.
تحلیل گفتمان پساساختارگرایانه فمینیستی یا FPDA () روشی برای تحلیل گفتمان است که بر اساس نظریه های کریس ویدون در مورد پساساختارگرایی فمینیستی است و به عنوان روشی برای تحلیل توسط جودیت باکستردر سال ۲۰۰۳ توسعه یافته است. FPDA مبتنی بر ترکیبی از فمینیسم و پساساختارگرایی است. ساختارگرایی درحالی که هنوز به عنوان یک روش در حال تکامل است، تحلیل گفتمان پساساختارگرایانه فمینیستی توسط طیف وسیعی از محققان بین المللی جنسیت و زبان برای تجزیه و تحلیل متون استفاده شده است: گفتمان کلاس درس (کاستاندا-پنا، ۲۰۰۸؛ ساونسون، ۲۰۱۲)، گفتگوی دختران نوجوان (کامادا، ۲۰۰۸؛ ۲۰۱۰)، و بازنمایی های رسانه ای جنسیت (بیکر، ۲۰۱۳). FPDA رویکردی برای تحلیل گفتمان تعامل گفتاری اصولی است. بخش پساساختارگرای FPDA زبان را به عنوان یک عمل اجتماعی در نظر می گیرد و معتقد است که هویت و روابط افراد از طریق تعامل گفتاری «اجرا» می شود. بر اساس تعریف میشل فوکو (۱۹۷۲: ۴۹)، FPDA شیوه هایی را تحلیل می کند که در آن سخنرانان توسط «گفتمان های» متفاوت و اغلب رقیب «جایگاه» می یابند و به عنوان «عملکردهایی که به طور منسجم اشیایی را که موضوع صحبت هستند، شکل می دهند». بر
این اساس، سخنرانان در حین صحبت و تعامل دائماً بین «موقعیت های موضوعی» قدرتمند و ناتوان حرکت می کنند. FPDA به جای دیدگاه تحلیل گفتمان انتقادی تحت تأثیر یک دیدگاه پساساختارگرایانه است: یعنی به واسطه این روش، با این دیدگاه آگاه می شویم که هیچ سخن ران کاملاً قربانی و ناتوان یا کاملاً مسلط و قدرتمند نیست. در عوض، سخن رانان به طور مداوم موقعیت موضوع خود را بر اساس تعامل گفتمان ها در زمینه های خاص تغییر می دهند. بخش فمینیستی FPDA تفاوت جنسیتی را به عنوان یک گفتمان غالب در میان گفتمان های رقیب در هنگام تحلیل انواع متن می داند. به گفته باکستر (۲۰۰۳)، FPDA یک برنامه «رهایی بخش» برای زنان ندارد، بلکه یک برنامه «متحول کننده» دارد. این بدان معناست که هدف آن بازنمایی صداهای زنانی است که از آن جایی که FPDA معتقد است که این صداها از لحاظ تاریخی در بسیاری از فرهنگ ها وجود نداشته است، «خاموش» یا به حاشیه رانده شده اند. برای مثال، کامادا (۲۰۰۸؛ ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰) از FPDA استفاده می کند تا نشان دهد چگونه یک گروه دوستی دختران نیمه ژاپنی، که از نظر فرهنگ به عنوان «اقلیت» شناخته می شوند، از گفتمان های رقابتی برای مذاکره با نسخه های مفیدت
ر خود استفاده می کنند؛ مانند هویت های قومی و جنسیتی ترکیبی.
شاهزاده یاماشیرو ، مرگ ۶۴۳، پسر ارشد یکی از مشهورترین چهره های تاریخ ژاپن، شاهزاده شوتوکو تایشی بود. یاماشیرو در سال ۶۲۸ پس از مرگ امپراتریس سویکو حق جانشینی امپراتوری را ادعا کرد. با این حال، او حق سلطنت را به دلیل ادعای شاهزاده تامورا را که به عنوان امپراتور جومی به سلطنت رسید، از دست داد، زیرا از حمایت نجیب زاده قدرتمند دربار سوگا نو امیشی برخوردار بود. او و خانواده اش زمانی که خانه شان توسط پسر امیشی، سوگا نو ایروکا، در سال ۶۴۳ مورد حمله قرار گرفت، خودکشی کردند. برخی از محققان بر این باورند که یاماشیرو شاعر و محقق سارومارو دایو بوده است. اما تقریباً هیچ چیز مشخص نیست.
علامت یا مارک فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی کی.مادو است. در این فیلم بازیگرانی همچون مموتی، رکا هریس، شوبانا، مورالی و کالپانا ایفای نقش کرده اند.
ستیغ شرمگاهی یا تاج شرمگاهی از میان به سوی سل شرمگاهی است که از این فرایند تا انتهای داخلی استخوان شرمگاهی امتداد دارد. به تاندون مشترک، ماهیچهٔ راست شکم، ماهیچهٔ مایل بیرونی شکم و ماهیچه هرمی متصل می شود. نقطه اتصال تاج به مرز میانی استخوان "زاویه" به آن نامیده می شود و همچنین به التصاق، قسمت فوقانی حلقه کشالهٔ ران زیرجلدی متصل است.
سال گربه فیلم ایرانی در ژانر کمدی به کارگردانی و نویسندگی مصطفی تقی زاده و تهیه کنندگی سعید خانی محصول سال ۱۴۰۲ است که از ۲۲ فروردین ۱۴۰۳ در سینماهای ایران اکران شد. داستان. داستان "سال گربه" با محوریت مردی به نام جهانگیر (بهرام افشاری) روایت می شود که در سال گربه متولد شده و نحسی این سال که هر ۱۲ سال یک بار اتفاق می افتد، باعث ایجاد دردسر برای اطرافیانش می شود. به علاوه اینکه او علاقه عجیبی هم به شهرت دارد و برای مشهور شدن، حاضر است دست به هر کاری بزند. بازخورد. روزنامه جوان در نقدی درباره این فیلم چنین می نویسد: ضعف جدی فیلم هایی مانند سال گربه در این است که تصور می کنند حضور یک بازیگر با موقعیت های تکراری می تواند موجب خنده مخاطب شود، اما چنین اتفاقی در سال گربه رخ نمی دهد، چراکه تمامی توانایی کارگردان در خلق موقعیت های بی اساس تلف شده است و انگار بهرام افشاری با استفاده از هنر تکراری خود فیلم را جلو می برد، فیلمنامه ای وجود ندارد و با طرحی چند صفحه ای سروکار داریم. وب سایت سرگرمی راهنماتو درباره روند تکراری کمدی های ساخته شده در ۳ سال اشاره می کند: همان شوخی های تکراری جنسی، همان شخصیت های تیپیکال، به عنو
ان مثال یک مادر پیرِ به شدت غرغرو! چیزی که باعث می شود بگوییم فیلم «سال گربه» به جای یک فیلم بلند، می توانست فیلمی کوتاه باشد این است که در آن هیچ اتفاق خاصی نمی افتد و ما فقط منتظر خاموش شدن پرده هستیم! پرده خاموش می شود و همه چیز به شکل ناامیدکننده ای تمام! فاکتورهای خنده گرفتن از مخاطبان در سینمای ایران از یک کلیشه ثابت بهره می برد. در بخش نخست این تحلیل به کلیشه حضور بازیگران ثابت با ایفا نقش های مشابه اشاره شد، اما در سینمای ایران عناصر کلیدی خندادن همواره ثابت است. وب سایت دیبا سین درباره این عناصر کلیشه ای می نویسد: تمام فاکتورهایی که باعث خنداندن مخاطب میشود همان فاکتورهایی ست که همیشه می بینیم. از چند سال قبل که کمدی باب شده و رکوردها به دست کمدی ها شکسته میشوند تا امروز این فاکتورها تکرار میشود. یعنی همان مدل شوخی هایی که قبلاً دیدیم در سال گربه هم مشاهده کردیم. مثل غش کردن، فحش دادن، ترسیدن، شوخی جنسی و خرده نکات دیگری که نیتی جز خنداندن مخاطب ندارد. سال گربه یک کمدی تکراری است که چند لحظه ای می خنداند و بعد هم تمام میشود. اگر شما چیز جدیدی پیدا کردید به ما بگویید. ظاهراً دیگر محتوا در کمدی به کل ا
همیت خود را از دست داده و کسی هم انتظاری ندارد. همه فیلم تکراریست. فقط داستان فرق دارد. سایر فاکتورها همان چیزهای سخیف و زننده ای است که جز خنداندن هدفی ندارد. کار جایی بیشتر می لنگد که محتوای فیلم هم بی ارزش است. مردی که نمی میرد و عاشق شهرت است. مشهور می شود، اما به عنوان فردی منحوس! محتوای دغدغه مند و باارزش این قصه کجاست؟ باور کنید کل فیلم همین یک خطی است که نوشتیم. چیز دیگری ندارد. نقش بهرام افشاری مشابه سابق است و چیز جدیدی ندارد.
زیست شناسی فمینیستی () رویکردی به زیست شناسی است که به تأثیر ارزش های جنسیتی، حذف تعصب جنسیتی و درک نقش کلی ارزش های اجتماعی در تحقیقات و عملکردهای زیست شناختی می پردازد. زیست شناسی فمینیستی توسط روث بلیر از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن (که در سال ۱۹۸۴ اثر "علم و جنسیت: نقد زیست شناسی و نظریه های آن در مورد زنان" را نویسندگی کرد و الهام بخش کمک مالی دانشگاه برای زیست شناسی فمینیستی بود) تأسیس شد. هدف زیست شناسی فمینیستی ارتقای زیست شناسی با گنجاندن نقد فمینیستی در موضوعات مختلف از مکانیسم های زیست شناسی سلولی و انتخاب جنسیت تا ارزیابی معنای واژه هایی مانند «جنس» و «جنسیت» است. به طور کلی، این حوزه به فلسفه های پشت عمل بیولوژیکی و فمینیستی مربوط می شود. ملاحظات زیست شناسی فمینیستی را قابل بحث و تضاد با خود می سازد، به ویژه زمانی که به مسائل جبر زیستی مربوط می شود، که به موجب آن اصطلاحات جنسی زن و مرد ذاتاً محدودکننده هستند، یا پست مدرنیسم افراطی، که به موجب آن بدن بیشتر به عنوان یک ساختار اجتماعی در نظر گرفته می شود. با این حال، علی رغم نظریات از جبرگرا تا پست مدرن، زیست شناسان، فمینیست ها و زیست شناسان فمینیست با
برچسب های مختلف ادعاهایی مبنی بر سودمندی استفاده از ایدئولوژی فمینیستی در عمل و رویه بیولوژیکی داشته اند.
بی عدالتی و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی رامش کریشنان است. در این فیلم بازیگرانی همچون مورالی، رانجیتا و نثار ایفای نقش کرده اند.