Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارینا الکساندروونا آیتووا، با نام خانوادگی پیشین کُرژُووا(؛ زادهٔ ) ورزشکار قزاقستانی در پرش ارتفاع است. رکورد شخصی او ۱٫۹۹ متر است که در ژوئیهٔ ۲۰۰۹ در آتن به دست آورد. زندگی نامه. آیتووا در قراغندی، جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان، اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد. او نخستین حضورهای بین المللی خود را در سال ۲۰۰۳ تجربه کرد و در مسابقات جهانی دو و میدانی داخل سالن ۲۰۰۳ و مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۳ شرکت کرد، اما در هیچ یک از این رقابت ها نتوانست از مرحله مقدماتی عبور کند. آیتووا کشورش را در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نمایندگی کرد، ولی باز هم از مرحلهٔ مقدماتی فراتر نرفت. او در مسابقات جهانی ۲۰۰۷ شرکت کرد و در فینال، به مقام هفتم رسید. در سال ۲۰۰۸، پنجمین جایگاه را در مسابقات دو و میدانی داخل سالن جهان کسب کرد و در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ حضور یافت و در مجموع، دهم شد. او دومین حضور خود را در مسابقات جهانی دو و میدانی، در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۹ تجربه کرد، اما به مرحله نهایی راه نیافت. آیتووا در قهرمانی دو و میدانی داخل سالن آسیا ۲۰۱۰ به مدال طلا دست یافت و با پرشی به ارتفاع ۱٫۹۳ متر، رکورد رقابت ها را برابر ک
نادژدا دوبوویتسکایا (؛ زادهٔ ) ورزشکار قزاقستانی است که در رشتهٔ پرش ارتفاع تخصص دارد. او مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ را به دست آورد. دوبوویتسکایا از ۸ ژوئن ۲۰۲۱ رکورددار آسیا در پرش ارتفاع زنان است. رکورد شخصی او در فضای باز ۲٫۰۰ متر است (در آلماتی، ۲۰۲۱) که یک رکورد جدید آسیایی محسوب می شود و یک سانتی متر بیشتر از رکورد قبلی هم وطنش مارینا آیتووا در سال ۲۰۰۹ است. رکورد شخصی او در فضای بسته ۱٫۹۸ متر است (در بلگراد، ۲۰۲۲). جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
یک ماده قابل احتراق ماده ای است که می تواند در شرایط خاصی در هوا بسوزد (یعنی شعله را حفظ کند). یک ماده در صورتی قابل اشتعال محسوب می شود که در دمای محیط به آسانی مشتعل گردد. به عبارت دیگر، یک ماده سوختنی با اعمال مقداری انرژی (مانند جرقه یا حرارت) آتش می گیرد، در حالی که یک ماده قابل اشتعال بلافاصله در تماس با شعله مشتعل می شود. درجه اشتعال پذیری در هوا تا حد زیادی به فرار بودن مواد بستگی دارد این به فشار بخار خاص ترکیب آن مربوط می شود که به دما بستگی دارد. مقدار بخار تولید شده می تواند با افزایش سطح تماس ماده و تشکیل مه یا گرد افزایش یابد. چوب را به عنوان مثال در نظر بگیرید. غبار چوب با دانه بندی ریز می تواند دچار شعله های انفجاری شود و موج انفجاری ایجاد کند. یک تکه کاغذ (ساخته شده از چوب ) به راحتی آتش می گیرد. یک میز بلوطی سنگین بسیار سخت تر مشتعل می شود، حتی با اینکه الیاف چوب در هر سه ماده یکسان است. درک عمومی (و حتی اجماع علمی تا میانه های قرن هجدهم) بر این بود که ماده هنگام سوختن «ناپدید» می شود، زیرا تنها خاکستر باقی می ماند. با این حال، پژوهش های علمی بعدی نشان دادند که قانون بقای جرم در واکنش های شی
میایی صادق است. آنتوان لاووازیه ، یکی از پیشگامان این بینش های اولیه، اظهار داشت: "هیچ چیز گم نمی شود، هیچ چیزی خلق نمی شود، همه چیز دگرگون می شود." سوزاندن یک ماده جامد ممکن است باعث کاهش وزن شود اگر جرم گازهای احتراق (مانند دی اکسید کربن و بخار آب ) در نظر گرفته نشود. جرم اولیه مادهٔ قابل اشتعال و جرم اکسیژن مصرف شده (که معمولاً از هوای اطراف تأمین میشود) با جرم محصولات احتراق (خاکستر، آب، دیاکسید کربن و سایر گازها) برابر است. لاووازیه از این واقعیت تجربی که برخی فلزات پس از سوختن جرمشان افزایش مییافت، برای اثبات نظریه هایش استفاده کرد (زیرا در این واکنشهای شیمیایی، اتمهای اکسیژن در ترکیبات جامد به دام میافتند، نه در قالب گازهایی مانند آب). تعاریف. از نظر تاریخی، "قابل اشتعال" ، "قابل اشتعال" و "احتراق" به معنای "قابلیت سوزاندن" است. کلمه «اشتعال پذیر» از زبان فرانسوی از واژه لاتین "inflammāre" = «آتش زدن» آمده است، جایی که حرف اضافه لاتین «in-» به معنای «در» در «تلقین کردن» به جای «نه» در «نامرئی» و «ناشرایط» است. اصطلاح "قابل اشتعال" به مواد سوختنی اطلاق می شود که به آسانی مشتعل شده و بنابراین خطرناک تر ب
وده و مقررات سخت گیرانه تری بر آنها اعمال می شود. مواد سوختنی که سخت تر مشتعل شده و با شدت کمتری می سوزند، در دسته "سوختنی" قرار می گیرند. به عنوان مثال، در ایالات متحده، مایعات قابل اشتعال ، طبق تعریف، دارای نقطه اشتعال زیر هستند - جایی که مایعات قابل احتراق دارای نقطه اشتعال بالای هستند . جامدات قابل اشتعال جامداتی هستند که به آسانی قابل احتراق هستند یا ممکن است از طریق اصطکاک باعث آتش سوزی شوند یا به آن کمک کنند. جامدات قابل احتراق مواد پودری ، دانه ای یا خمیری هستند که به راحتی در اثر تماس کوتاه با منبع احتراق مانند کبریت در حال سوختن مشتعل شده و شعله به سرعت پخش می شود. تعاریف فنی بین کشورها متفاوت است، بنابراین سازمان ملل متحد سیستم جهانی هماهنگ طبقه بندی و برچسب گذاری مواد شیمیایی را ایجاد کرد که دمای نقطه اشتعال مایعات قابل اشتعال را بین 0 تا تعریف می کند. و مایعات قابل احتراق بین و . اشتعال پذیری. اشتعال پذیری به سهولت اشتعال یک ماده سوختنی اشاره دارد که می تواند منجر به آتش سوزی یا احتراق یا حتی انفجار شود. درجه سختی مورد نیاز برای احتراق یک ماده از طریق آزمایش آتش نشانی داده می شود. در سطح بین المل
لی، انواع پروتکل های آزمایشی برای تعیین کمیت اشتعال پذیری وجود دارد. رتبه بندی های به دست آمده در قوانین ساختمان ، الزامات بیمه ، کدهای آتش سوزی و سایر مقررات حاکم بر استفاده از مصالح ساختمانی و همچنین ذخیره سازی و جابجایی مواد بسیار قابل اشتعال در داخل و خارج سازه ها و در حمل ونقل سطحی و هوایی استفاده می شود. به عنوان مثال، تغییر محل سکونت با تغییر اشتعال پذیری محتویات، مالک ساختمان را ملزم می کند که برای مجوز ساختمان درخواست کند تا مطمئن شود که اساس طراحی حفاظت آتش سوزی کلی تأسیسات می تواند این تغییر را در نظر بگیرد. طبقه بندی قابلیت اشتعال. سیستم جهانی هماهنگ طبقه بندی و برچسب گذاری مواد شیمیایی از یک سیستم چهار دسته برای طبقه بندی مایعات قابل اشتعال با استفاده از نقطه اشتعال و دمای نقطه جوش استفاده می کند. این سیستم در سطح بین المللی برای ارزیابی و مرتب سازی مواد در کاربردهای صنعتی، محیط های کاری و محصولات توزیع شده بین مصرف کنندگان استفاده می شود. قبل از سال 2012، طبقه بندی OSHA از مایعات قابل اشتعال و احتراق در مقررات 1910.106، تقریباً با "کد مایعات قابل اشتعال و احتراق" ملی NFPA (NFPA)، NFPA 30 یکسان ب
ود. در حالی که دیگر برای مقررات شغلی استفاده نمی شود، تعاریف NFPA 30 هنوز معمولاً در کدهای آتش نشانی و کدها و استانداردهای NFPA استفاده می شود. سیستم های دیگری برای طبقه بندی مایعات قابل اشتعال برای کاربردهای تخصصی تر وجود دارد، مانند NFPA 704 ، که از پنج دسته استفاده می کند، که برای نیروهای امدادی در نظر گرفته شده است تا خطرات ناشی از یک ماده را در مواقع اضطراری، مانند نشت، درک کنند. علاوه بر GHS، طبقه بندی های قابل اشتعال در سیستم های مختلفی که برای ارتباط خطرات فیزیکی و سلامتی در محیط های کار طراحی شده اند، گنجانده شده اند. مانند سیستم شناسایی مواد خطرناک انجمن پوشش های آمریکا (HMIS) و راهنمای شناسایی مواد خطرناک آزمایشگاهی (HMIG). نمونه هایی از مواد قابل اشتعال. مواد قابل اشتعال شامل موارد زیر است(اما محدود به این موارد نیست): اشتعال پذیری اثاثیه منزل. اشتعال پذیری اثاثیه منزل نگران کننده است زیرا تصادف سیگار و شمع می تواند باعث آتش سوزی خانگی شود. در سال 1975، کالیفرنیا اجرای بولتن فنی 117 (TB 117) را آغاز کرد، که طبق آن موادی مانند فوم پلی یورتان که برای پر کردن مبلمان استفاده می شود، می توانست حداقل 12
ثانیه در برابر شعله باز کوچک، معادل یک شمع مقاومت کند. در فوم پلی اورتان، سازندگان مبلمان معمولاً TB 117 را با مواد افزودنی بازدارنده شعله آلی هالوژنه ملاقات می کنند. هیچ ایالت دیگر ایالات متحده استانداردهای مشابهی نداشت، اما از آنجایی که کالیفرنیا بازار بزرگی دارد، تولیدکنندگان در محصولاتی که در سرتاسر ایالات متحده توزیع می کنند، TB 117 را رعایت می کنند. تکثیر بازدارنده های شعله و به ویژه بازدارنده های آلی هالوژنه در مبلمان در سراسر ایالات متحده به شدت با TB 117 مرتبط است. هنگامی که آشکار شد که نسبت ریسک به فایده این رویکرد نامطلوب است و صنعت از اسناد جعلی استفاده کرده است (به عنوان مثال دیوید هایمباخ را ببینید) برای استفاده از بازدارنده های شعله، کالیفرنیا TB 117 را اصلاح کرد تا ملزم شود که پارچه ای که مبلمان روکش شده را می پوشاند، با آزمایش دودتر جایگزین آزمایش شعله باز شود. فرماندار جری براون TB117-2013 اصلاح شده را امضا کرد که در سال 2014 اجرایی شد. قابلیت اشتعال پارچه. منسوجات سبک با سطوح متخلخل، قابل اشتعال ترین پارچه ها هستند. پشم کمتر از پنبه، کتان، ابریشم یا ویسکوز ( ریون ) قابل اشتعال است. پلی است
ر و نایلون در برابر اشتعال مقاومت می کنند و به جای آتش گرفتن ذوب می شوند. اکریلیک قابل اشتعال ترین فیبر مصنوعی است. آزمودن. برای تعیین درجه اشتعال می توان آزمایش آتش سوزی انجام داد. استانداردهای تست برای این تعیین استفاده می شود اما به موارد زیر محدود نمی شود: قابلیت احتراق. احتراق پذیری معیاری است که نشان می دهد چگونه یک ماده از طریق آتش یا احتراق به راحتی شعله می گیرد. هنگامی که یک ماده برای ساخت و ساز استفاده می شود یا در حال ذخیره سازی است، این یک ویژگی مهم به شمار می رود. همچنین در فرآیندهایی که مواد قابل احتراق را به عنوان یک محصول جانبی تولید می کنند، مهم است. معمولاً برای موادی که به راحتی قابل احتراق هستند، اقدامات احتیاطی خاصی لازم است. این اقدامات ممکن است شامل نصب اسپرینکلرهای آتش نشانی یا راه دور ذخیره سازی از منابع احتمالی اشتعال باشد. مواد با قابلیت اشتعال پایین ممکن است برای ساخت وساز در مکان هایی که خطر آتش سوزی باید کاهش یابد (مانند آپارتمان ها، خانه ها یا ادارات) انتخاب شوند. در صورت استفاده از منابع قابل اشتعال، احتمال حوادث آتش سوزی و تلفات جانی افزایش می یابد. مواد مقاوم در برابر آتش برا
ی مصالح ساختمانی و مبلمان ترجیح داده می شوند. مواد غیر قابل احتراق. ماده غیر قابل احتراق ه ماده ای اطلاق می شود که در شکل مورد استفاده و تحت شرایط پیش بینی شده، در مواجهه با آتش یا حرارت مشتعل نشود، نسوزد، احتراق را پشتیبانی نکند یا بخارات قابل اشتعال آزاد نکند. هر ماده جامدی که مطابق با هر یک از دو مجموعه معیارهای پذیرش ذکر شده در بخش ۸ استاندارد ASTM E 136 باشد و هنگام آزمایش طبق روش مشخص شده در این استاندارد، شرایط را دارا باشد، غیرقابل اشتعال محسوب می شود. گرد و غبار قابل احتراق. تعدادی از فرآیندهای صنعتی گرد و غبار قابل احتراق را به عنوان محصول جانبی تولید می کنند. رایج ترین آنها گرد و غبار چوب است. گرد و غبار قابل احتراق به این صورت تعریف شده است: "ماده جامدی متشکل از ذرات یا قطعات متمایز، بدون توجه به اندازه، شکل یا ترکیب شیمیایی، که در صورت معلق شدن در هوا یا سایر محیط های اکسید کننده در محدوده ای از غلظت ها، خطر آتش سوزی یا آتش سوزی ایجاد می کند." علاوه بر چوب، غبارهای قابل احتراق شامل فلزات ، به ویژه منیزیم، تیتانیوم و آلومینیوم، و همچنین سایر غبارهای مبتنی بر کربن است. حداقل 140 ماده شناخته شده وجو
د دارد که گرد و غبار قابل احتراق تولید می کند. در حالی که ذرات موجود در یک گرد و غبار قابل احتراق ممکن است به هر اندازه ای باشند، معمولاً قطر آنها کمتر از 420 است. میکرومتر ، اداره ایمنی و بهداشت شغلی ایالات متحده هنوز مجموعه ای جامع از قوانین را در مورد گرد و غبار قابل احتراق اتخاذ نکرده است. زمانی که ذرات ریز گرد و غبار قابل احتراق در هوا معلق هستند (یا هر محیط اکسید کننده ای)، پتانسیل انفجار دارند. گرد و غبار انباشته شده، حتی زمانی که در هوا معلق نباشد، همچنان یک خطر آتش سوزی است. انجمن ملی حفاظت از آتش (ایالات متحده) به طور خاص به پیشگیری از آتش سوزی و انفجار گرد و غبار در تأسیسات محصولات کشاورزی و غذایی در بخش کد NFPA 61، و سایر صنایع در بخش کد NFPA 651-664 می پردازد. کلکتورهایی که برای کاهش گرد و غبار در هوا طراحی شده اند بیش از 40 درصد از کل انفجارهای گرد و غبار را تشکیل می دهند. سایر فرآیندهای مهم عبارتند از: آسیاب کردن و پودر کردن ، حمل و نقل پودرها، سوهان کردن سیلوها و ظروف (که پودر تولید می کند) و اختلاط و اختلاط پودرها. بررسی 200 انفجار گرد و غبار و آتش سوزی، بین سال های 1980 و 2005، "تقریباً 100
کشته و 600 مجروح را نشان داد." در ژانویه 2003، انفجار پودر پلی اتیلن و آتش سوزی در کارخانه خدمات دارویی غرب در کینستون، کارولینای شمالی منجر به کشته شدن 6 کارگر و زخمی شدن 38 نفر دیگر شد. در فوریه 2008 ، انفجاری از گرد و غبار قند کارخانه شرکت شکر امپریال در پورت ونتورث، جورجیا را لرزاند، که منجر به مرگ 13 نفر شد. ویژگی های مهم. نقطه اشتعال. نقطه اشتعال یک ماده معیاری است که نشان می دهد چقدر آسان است که بخار مواد را در حین تبخیر شدن در جو مشتعل کنید. این به عنوان کمترین دمای ماده مورد نیاز برای روغن های کوره در مواد تعریف می شود تا شروع به خروج بخارات قابل اشتعال به مقدار کافی برای پشتیبانی از جرقه آتش در هنگام مشتعل شدن توسط یک منبع خارجی کنند. نقطه اشتعال کمتر نشان دهنده اشتعال پذیری بالاتر است. مواد با نقطه اشتعال زیر در ایالات متحده توسط OSHA به عنوان خطرات بالقوه محل کار تنظیم می شوند. نقطه شعله. نقطه شعله یک ماده، مقدار دمایی است که در آن پس از اشتعال توسط یک منبع خارجی، شعله پایدار می تواند بر روی ماده تداوم یابد. هنگامی که ماده به نقطه اشتعال خود می رسد، به اندازه کافی بخارات سوختی یا روغن تولید می کند
تا احتراق پیوسته را حفظ نماید. قابلیت اشتعال یا محدوده انفجار. "حد پایین اشتعال پذیری" یا "حد پایین تر انفجار (LFL/LEL)" نشان دهنده کمترین غلظت بخار هوا به سوخت مورد نیاز برای احتراق هنگام احتراق توسط یک منبع خارجی، برای هر ماده شیمیایی خاص است. هر غلظت کمتر از این نمی تواند شعله ایجاد کند یا منجر به احتراق شود. "حد بالایی اشتعال پذیری" یا "حد بالایی انفجار" (UFL/UEL) نشان دهنده بالاترین غلظت بخار هوا برای سوخت است که در آن احتراق می تواند در هنگام مشتعل شدن توسط یک منبع خارجی انجام شود. هر مخلوط سوخت و هوا بالاتر از این بیش از حد متمرکز خواهد بود که منجر به احتراق نمی شود. مقادیر موجود بین این دو حد محدوده قابل اشتعال یا انفجار را نشان می دهد. در این آستانه، یک منبع اشتعال خارجی بدهید، احتراق سوخت خاص احتمالا اتفاق می افتد. فشار بخار. فشار بخار یک مایع که با دمای آن تغییر می کند، معیاری از میزان تمایل بخار مایع به تمرکز در هوای اطراف هنگام تبخیر است.. فشار بخار عامل اصلی تعیین کننده نقطه اشتعال و نقطه شعله است، به طوری که فشارهای بخار بالاتر منجر به نقاط اشتعال پایین تر و درجه های اشتعال پذیری بالاتر می شون
د. کدهای ایمنی در برابر آتش. شورای بین المللی کد (ICC) الزامات کد آتش نشانی را برای ارائه حفاظت کافی از ساختمان و ساکنان ایجاد کرد. این کدها درجه احتراق برای مواد، الزامات ورودی و خروجی، و همچنین الزامات حفاظت فعال در برابر آتش و موارد متعدد دیگر را مشخص می کنند. در ایالات متحده، آژانس های دیگر نیز کدهای ساختمانی را ایجاد کرده اند که رتبه بندی های احتراق مانند نهادهای حاکمیتی ایالتی و/یا شهرستانی را مشخص می کنند. رعایت الزامات این کدهای آتش نشانی برای ساختمان های با اشغال بالاتر بسیار مهم است. برای ساختمان های موجود، قوانین آتش نشانی بر حفظ اشغال ها همانطور که در ابتدا در نظر گرفته شده بود، تمرکز دارد. به عبارت دیگر، اگر بخشی از ساختمان به عنوان آپارتمان طراحی می شد، نمی توان ناگهان آن را با مایعات قابل اشتعال بارگیری کرد و آن را به محل ذخیره گاز تبدیل کرد، زیرا بار آتش سوزی و توسعه دود در آن یک آپارتمان به قدری زیاد خواهد بود که بر حفاظت فعال در برابر آتش و همچنین وسایل حفاظت غیرفعال در برابر آتش برای ساختمان اضافه می شود. جابجایی و استفاده از مواد قابل اشتعال در داخل ساختمان مشروط به قوانین آتش نشانی محلی ا
ست که معمولاً توسط افسر محلی پیشگیری از حریق اجرا می شود. تعاریف کد. برای یک مرجع دارای صلاحیت ، قابلیت احتراق با کد محلی تعریف می شود. در قوانین ملی ساختمان کانادا به شرح زیر تعریف شده است: BS 476-4:1970 آزمایشی را برای احتراق تعریف می کند که در آن یک تکنسین سه نمونه از یک ماده را در یک کوره گرم می کند. مواد قابل احتراق موادی هستند که هر یک از سه نمونه برای آنها: تست آتش سوزی. کشورهای مختلف برای تعیین غیر قابل احتراق مواد آزمایشاتی دارند. بیشتر شامل حرارت دادن مقدار مشخصی از نمونه آزمایش برای مدت زمان مشخصی است. معمولاً این ماده نباید از احتراق پشتیبانی کند و بیش از مقدار معینی از جرم خود را از دست ندهد. به عنوان یک قاعده کلی، بتن، فولاد و سرامیک - به عبارت دیگر مواد معدنی - این آزمایش ها را با موفقیت پشت سر می گذارند، بنابراین قوانین ساختمانی آنها را به عنوان مناسب فهرست می کنند و حتی گاهی اوقات استفاده از آنها را در کاربردهای خاص الزامی می کنند. به عنوان مثال، در کانادا ، دیوارهای آتش باید از بتن ساخته شوند. طبقه بندی مصالح ساختمانی. مواد را می توان از نظر درجه اشتعال پذیری و احتراق مطابق با DIN 4102 آلمان
آزمایش کرد. DIN 4102 و همچنین پسر عموی انگلیسی آن BS 476 برای آزمایش سیستم های حفاظت آتش غیرفعال و همچنین برخی از مواد تشکیل دهنده آن گنجانده شده است. در زیر به ترتیب درجه احتراق و اشتعال پذیری دسته بندی می شود: یک استاندارد صنعتی جدیدتر EN 13501-1 اروپایی است - طبقه بندی آتش محصولات ساختمانی و عناصر ساختمانی - که تقریباً جایگزین A2 با A2/B، B1 با C، B2 با D/E و B3 با F می شود. مواد درجه بندی B3 یا F را نمی توان در ساختمان استفاده کرد مگر اینکه با مواد دیگری ترکیب شوند که اشتعال پذیری آن مواد را کاهش دهد.
اریک اسمیت (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از سپتامبر ۲۰۲۳ به عنوان سی و نهمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می کند. اسمیت فعالیت نظامی را در سال ۱۹۸۷ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ فرماندهی نیروهای جنوبی سپاه تفنگداران دریایی را برعهده داشت، از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ دستیار ارشد نظامی وزیر دفاع آمریکا بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان فرمانده لشکر ۱ تفنگداران دریایی فعالیت می کرد و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ فرماندهی نیروی سوم تفنگداران دریایی اعزامی را برعهده داشت. وی از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون توسعه و ادغام رزم سپاه تفنگداران دریایی آمریکا بود و فرماندهی توسعه رزمی سپاه تفنگداران دریایی را برعهده داشت و در فاصله سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ به عنوان جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می کرد.
یانا والریِونا شچِربان (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است که در پُست دریافت کننده قدرتی بازی می کند. او عضو تیم ملی والیبال زنان روسیه است و در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۱ در چین، مونترو والی مسترز ۲۰۱۴، جایزه بزرگ جهان (در ۲۰۰۹، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶)، والیبال قهرمانی زنان جهان ۲۰۱۴ در ایتالیا، قهرمانی والیبال زنان اروپا ۲۰۱۵ در بلژیک و هلند، جام جهانی والیبال زنان ۲۰۱۵ در ژاپن، و المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در برزیل شرکت کرده است. حرفه. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه والیبال زنان دینامو مسکو اشاره کرد. در سطح باشگاهی، او برای تیم های AES Balakovo, Universitet Vizit, Proton Balakovo و دینامو کراسنودار بازی کرده و در سال ۲۰۱۴ به تیم دینامو مسکو پیوست.
ساندرا کالنیته (؛ زادهٔ ) سیاست مدار، نویسنده، دیپلمات و از رهبران جنبش استقلال لتونی است. او از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به عنوان وزیر امور خارجه لتونی و در سال ۲۰۰۴ به عنوان کمیسیونر کشاورزی، توسعه روستایی و شیلات اتحادیه اروپا خدمت کرد. از سال ۲۰۰۹ تاکنون، او عضو پارلمان اروپا (MEP) از سوی حزب مردم اروپا بوده است. او هم اکنون عضو کمیته روابط خارجی پارلمان اروپا (AFET) و عضو علی البَدل کمیته کشاورزی و توسعه روستایی (AGRI) است. علاوه بر این،او عضو هیئت روابط با کشورهای جنوب شرق آسیاواتحادیه کشورهای آسیای جنوب شرقی(آسه آن) و عضو علی البَدل هیئت همکاری پارلِمانی اتحادیه اروپا-اوکراین و نیز هیئت مجمع پارلمانی یورونست است. پس از انتخاب مجددش در سال ۲۰۱۴، کالنیته نایب رئیس فراکسیون حزب مردم اروپا در پارلمان اروپا شد. کالنیته همچنین رئیس گروه آشتی تاریخ های اروپایی است، یک گروه فراحزبی در پارلمان اروپا که در ترویج فرایند پراگ فعالیت دارد. این گروه شامل ۴۰ نمایندهٔ پارلمان اروپا از جناح های سیاسی گوناگون است، از جمله: فراکسیون حزب مردم اروپا، ائتلاف لیبرال ها و دموکرات ها برای اروپا، سبزها–اتحاد آزاد اروپا و ائتلاف مترقی س
وسیالیست ها و دموکرات ها. او پیش تر به عنوان سفیر در سازمان ملل متحد (۱۹۹۳–۹۷)، فرانسه (۱۹۹۷–۲۰۰۰) و یونسکو(۲۰۰۰–۰۲) خدمت کرده است. علاوه بر زبان مادری اش که لتونیایی است، او به زبان های انگلیسی، فرانسوی و روسی نیز مسلط است. زندگی نامه و تحصیلات. کالنیته در شهرستان کولپاشفسکی، استان تومسک، سیبری، روسیه به دنیا آمد. خانواده او توسط کاگ ب در زمان اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی از لتونی به این منطقه تبعید شده بودند تا به عنوان کار اجباری استفاده شوند. مادرش، لیگیتا کالنیته (زادنام دریفلده، ۱۹۲۶–۲۰۰۶)، نخستین بار در تابستان سال ۱۹۴۰ همراه با والدینش تبعید شد و پس از بازگشت در سال ۱۹۴۸، مجدداً در سال ۱۹۴۹ تبعید گردید. پدرش، آیوارس کالنیتیس (زادهٔ ۱۹۳۱) نیز در سال ۱۹۴۹ همراه با مادرش تبعید شد. کالنیته تا پنج سالگی کشور زادگاهش را ندیده بود، تا آن که خانواده اش در سال ۱۹۵۷ اجازه بازگشت یافتند. او بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ در آکادمی هنر لتونی تحصیل کرد و به عنوان تاریخ نگار هنر مشغول به کار شد. وی در سال ۱۹۸۹ کتابی با عنوان "هنر نساجی لتونی" منتشر کرد. جوایز. ساندرا کالنیته برندهٔ جوایزی هَمچون نشان سه ستا
ره و لژیون دونور شده است.
ورا یوروا (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و وکیل اهل جمهوری چک است که از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ به عنوان معاون رئیس کمیسیون اروپا در امور ارزش ها و شفافیت خدمت کرد، و همچنین از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به عنوان کمیسیونر اروپایی در امور عدالت، مصرف کنندگان و برابری جنسیتی فعالیت داشت. او بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ عضو مجلس نمایندگان بود و در سال ۲۰۱۴ وزیر توسعه منطقه ای جمهوری چک شد. در سال ۲۰۱۹، مجله "تایم" ژوروا را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار سال خود قرار داد و نقش او در پذیرش مقررات عمومی حفاظت از داده اتحادیه اروپا و حقوق جدید حریم خصوصی به عنوان کمیسیونر اروپایی را برجسته کرد. زندگی نامه و تحصیلات. ژوروا در ترژبیچ در استان ویسوچینا بزرگ شد، جایی که والدینش، یک معلم کودکستان و یک فروشنده غذا، یک گروه موسیقی محلی را اداره می کردند. او انسان شناسی فرهنگی را در دانشگاه کارل در پراگ تحصیل کرد، در حالی که دو فرزند خود را بزرگ می کرد. پس از فارغ التحصیلی، به کار در دفتر شهری ترژبیچ بازگشت. در سال ۲۰۱۲، ژوروا با مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده حقوق دانشگاه کارل فارغ التحصیل شد.
لِنکا کُتکووا ("زادنام" شارونووآ; متولد ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۳) یک اخترشناس اهل جمهوری چک و کاشف سیارات کوچک است. او در رصدخانه اوندگف (رصدخانهٔ اوندریو)، واقع در نزدیکی پراگ، مشغول به کار است. علاوه بر کشف های متعدد در کمربند سیارک ها، او همچنین سیارک های گذرنده از مریخ فهرست سیارک ها (۹۰۰۱–۱۰۰۰۱) و سیارک های خانواده هیلدا فهرست سیارک ها (۲۱۰۰۱–۲۲۰۰۱) را کشف کرده است. لِنکا کُتکووا در هواشناسی از دانشکدهٔ ریاضیات و فیزیک دانشگاه کارل تحصیل کرده است. وظایف او در مؤسسهٔ اخترشناسی AV ČR در اوندریوف (ناحیه پراگ-شرق) عمدتاً شامل توسعهٔ پایگاه های داده، طیف شناسی و مشاهدات شیدسنجی (اخترشناسی)، و پردازش داده ها است. در حین کارش در بخش مواد بین سیاره ای، نقش اصلی او مشاهدات سیارک های نزدیک به زمین بود. به همراه پتر پراوِک و پتر کوشنیرک، او بخش عمده ای از سیارک های دوگانه شناخته شده را شناسایی کرد. در همین مدت، او یا به تنهایی یا به همراه دیگران بیش از صد سیارک کشف کرد. در حال حاضر، لِنکا کُتکووا در بخش ستارگان به عنوان ناظر با تلسکوپ دو متری اوندگف مشغول به کار است. در سال ۲۰۰۰، او جایزهٔ "زدنک کویز" از "انجمن اخترشناسی جمه
وری چک" را به خاطر کارهای برجسته در تحقیق دربارهٔ ستارگان متغیر دریافت کرد. سیارک فهرست سیارک ها (۱۰۰۰۱–۱۱۰۰۱), که توسط همکارانش پتر پراوِک و مارک ولف در سال ۱۹۹۷ کشف شد، به نام او نام گذاری شده است. سیارک فهرست سیارک ها (۶۰۰۰۱–۶۱۰۰۱), که توسط او در سال ۱۹۹۹ کشف شد، به نام دخترش نام گذاری شده است، در حالی که فهرست سیارک ها (۷۰۰۱–۸۰۰۱), که توسط او در سال ۱۹۹۵ کشف شد، به نام مادرش نام گذاری شده است.
کارولینا موخووا (؛ متولد ۲۱ اوت ۱۹۹۶) یک بازیکن حرفه ای تنیس اهل جمهوری چک است. او بالاترین رتبهٔ تک نفرهٔ خود در رتبه بندی WTA را در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳ به شماره ۸ جهان رسید. موخووا یک عنوان دبلیو تی ای تور در 2019 Korea Open به دست آورده است و در گرند اسلم (تنیس) فینال 2023 French Open رقابت کرده است. موخووا در سال ۲۰۱۳ وارد دنیای حرفه ای تنیس شد. او اولین بار در 2018 US Open به شهرت رسید و در دور دوم گاربینیه موگوروسا، قهرمان دو بار گرند اسلم و شماره ۱۲ جهان، را شکست داد. سال بعد، موخووا به اولین چهارم نهایی خود در یک گرند اسلم رسید و در ویمبلدون با شکست دادن کارولینا پلیشکووا، شماره ۳ جهان، به این مرحله راه یافت. در 2021 Australian Open، او به نیمه نهایی رسید و اشلی بارتی، شماره ۱ جهان و ستارهٔ میزبان، را شکست داد. در 2023 French Open، او به اولین فینال گرند اسلم خود رسید و با شکست آرینا سابالنکا، شماره ۲ جهان، در نیمه نهایی، در فینال نزدیک سه ست با ایگا شفیونتک، قهرمان مدافع و شماره ۱ جهان، به مقام نایب قهرمانی رسید. زندگی نامه. کارولینا موخووا در اوت ۱۹۹۶ در اولوموتس به دنیا آمد. پدر او یوزف موچا، فوت
بالیست سابق چک، است. او تنیس را در هفت سالگی از پدرش آموخت. او همچنین یک برادر دارد که در دوران کودکی در بسیاری از ورزش ها با او هم گام بود. چون زمین های تنیس نزدیکی خانه شان بود، او تصمیم گرفت راکت تنیس را بردارد و سپس زمانی که حدود ۱۲ ساله بود، تنیس را به جای هندبال انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۹، او به پراگ رفت تا در I. ČLTK Prague تمرین کند. او بیان کرده است که تنیسور مورد علاقه اش در دوران کودکی راجر فدرر بوده است. او در دوران نوجوانی با مشکلات زیادی از جمله مصدومیت روبرو بود.
مارتا کوبیشووا (متولد ۱ نوامبر ۱۹۴۲) یک خواننده چک است. در زمان بهار پراگ ۱۹۶۸، با آهنگ "Modlitba pro Martu" ("دعای برای مارتا")، او یکی از محبوب ترین خوانندگان زن در چکسلواکی بود. در سال ۱۹۶۷ او جایزه بلبل زرین (جایزه موسیقی) () را دریافت کرد. آهنگ "Prayer for Marta" تبدیل به نماد مقاومت ملی در برابر تهاجم اعضای پیمان ورشو به چکسلواکی شد. در زمان بهار پراگ، او بیش از ۲۰۰ رکورد SP و یک LP به نام "Songy a Balady" (آهنگ ها و بالادها، منتشر شده در ۱۹۶۹) ضبط کرد که بلافاصله از فروشگاه ها ممنوع شد. در سال ۱۹۷۰، دولت او را به دروغ متهم به تهیه عکس های پورنografi کرد که منجر به ممنوعیت اجرای او در کشور تا سال ۱۹۸۹ شد. در سال ۱۹۷۱، او نت موسیقی آنجلو میخایلوف را برای "Dívka na Koštěti" ("دختر روی جارو") تنظیم کرد. او یکی از امضا کنندگان اعلامیه منشور ۷۷ بود. اولین آلبوم های او پس از انقلاب مخملی چکسلواکی در ۱۹۸۹، یک بازچاپ از "Songy a Balady" و یک مجموعه از آهنگ های قدیمی به نام "Lampa" بودند. زندگی نامه. مارتا کوبیشووا در ۱ نوامبر ۱۹۴۲ در چسکه بودیوویتسه به دنیا آمد. پدر او یک قلب شناس بود و مادرش خانه دار بود که بع