Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جوامع اسکندرانیین، عنوان مجموعه ای از آثار ترجمه شده جالینوس در موضوع پزشکی است که در حدود قرن ششم هجری، با هدف ارائه خلاصه ای آموزشی از آثار جالینوس، در اسکندریه نوشته شد و در جریان نهضت ترجمه توسط حلقه ای از نویسندگان همچون حنین بن اسحاق به عربی ترجمه شد. این گروه از نویسندگان مجموعه ای شانزده گانه از آثار جالینوس را گردآوری، خلاصه، تفسیر و شرح نمودند و ترتیب خاصی نیز برای مطالعه این آثار پدیدآوردند و هر روز بخشی از این آثار را در مکتب طبابت خود می خواندند. به نوشته حنین بن اسحاق، پزشکان اسکندرانی در پاره ای از آثار جالینوس تغییراتی دادند، در بعضی موارد چند عنوان را درهم ادغام نمودند و کتاب جدیدی پدیدآوردند و با تغییر کاربرد آموزشی آن ها، به جای مخاطب عام، آن ها را خاص دانشجویان طبابت کردند. تعداد پزشکانی که مجموعه "جوامع اسکندرانیین" را پدید آوردند در نوشته های دوره اسلامی متفاوت ذکر شده است.
نظریه دولت به تعاریف ممکن، پیدایش، اشکال، وظایف و اهداف احتمالی دولت و همچنین شرایط و محدودیت های نهادی، اجتماعی، اخلاقی و حقوقی آن می پردازد. نظریه های دولت، به عنوان زیرشاخه ای از فلسفه سیاسی و مصداق عینی و تجسمی از نظریه عمومی دولت، اغلب به مسائلی می پردازند که همزمان به چندین رشته علمی مجزا مربوط می شوند، از جمله: فلسفه، الهیات، علوم سیاسی، حقوق، جامعه شناسی و اقتصاد سیاسی. شرح مختصر. نظریهٔ دولت می تواند از رویکردهای بسیار متفاوتی نشأت بگیرد: بسته به دوران تاریخی و رویکرد نظری، کنش گران نظریهٔ دولت می توانند این ها باشند: این سوژه ها به طور همزمان، ابژه های مطالعاتی نظریه های دولت نیز هستند، تا آنجا که آزادی های فردی و نظم در ساختار دولت به نحوری در نسبت با یکدیگر متعادل می شوند (یا باید بشوند): به عنوان مثال، به صورت یک دولت قدرت مدار، دولت قانون محور، دولت رفاه یا جامعه بی طبقه. همچنین موضوع بررسی و تأمل در این شاخه، مرزبندی و تخصیص وظایف و قوای مختلف دولتی — به عنوان مثال قوهٔ مقننه، مجریه و قضاییه - و نیز «توازن منافعِ» ممکن و واقعیِ گروه های مختلفی است که در درون دولت با هم زیست می کنند.
گئورگ تیگرانوف (گریگور تیگرانیانتس) (؛ زاده - درگذشته ) موسیقی شناسی، تدریس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در سنت پترزبورگ به دنیا آمد و از کنسرواتوار سن پترزبورگ (۱۹۳۴) فارغ التحصیل گشت. ایرینا تیگرانووا دختر وی است. کنسرواتوار سن پترزبورگ وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی جایزه دولتی ارمنستان شوروی نشان دوستی خلق شد. وی در ۵ فوریهٔ ۱۹۹۱ در سن ۸۲ سالگی در سنت پترزبورگ درگذشت.
مهارت ورزی عبارت است از تدریس، یا توسعهٔ هرگونه توانمندی، دانش یا آمادگی جسمانی که منجر به کسب شایستگی های مفید خاص برای خود یا دیگران می شود. این فرایند با اهداف مشخصی همچون بهبود توانایی، ظرفیت، بهره وری و عملکرد فرد انجام می گیرد. مهارت ورزی هستهٔ اصلی کارآموزی را تشکیل داده و بنیان محتوای آموزشی در دانشگاه های صنعتی به شمار می رود. علاوه بر آموزش های پایهٔ موردنیاز برای یک صنعت، شغل یا حرفه، می تواند به منظور حفظ، به روزرسانی و ارتقای مستمر مهارت ها در طول دوران فعالیت حرفه ای ادامه یابد. در برخی حرفه ها و مشاغل از این گونه آموزش به عنوان توسعهٔ حرفه ای یاد می شود. همچنین مهارت ورزی ممکن است به ارتقای آمادگی جسمانی مرتبط با شایستگی های خاص، نظیر فعالیت های ورزشی، هنرهای رزمی، کاربردهای نظامی و مشاغل مشابه نیز اشاره داشته باشد. بهبود روش های آموزشی، فارغ از نوع آن، از طریق تعیین اهداف مشخص، زمان بندی و چالش برانگیزی امکان پذیر است. این رویکرد، مسیر تسلط تدریجی و هدفمند بر یک موضوع را فراهم ساخته و دستیابی به نتایج قابل سنجش را ممکن می سازد. انواع. تربیت بدنی. تربیت بدنی بر اهداف مکانیکی متمرکز است و برنامه
های تمرینی در این حوزه به منظور ارتقاء مهارت های حرکتی خاص، افزایش چابکی، تقویت قدرت بدنی یا بهبود آمادگی جسمانی طراحی می شوند. این برنامه ها معمولاً با هدف دستیابی به اوج عملکرد در یک بازهٔ زمانی مشخص تدوین و اجرا می گردند. در کاربردهای نظامی، مهارت ورزی به معنای کسب توانایی های فیزیکی لازم برای انجام وظایف محوله و بقا در شرایط نبرد است. این آموزش ها همچنین شامل فراگیری مجموعه ای گسترده از مهارت های تخصصی مورد نیاز در زمان جنگ می باشد. از جمله این مهارت ها می توان به شیوه استفاده از انواع سلاح ها، مهارت های بقا در محیط های باز، و راهکارهای زنده ماندن در صورت اسارت توسط دشمن اشاره کرد. برای اطلاعات بیشتر، به موضوع آموزش و تربیت نظامی مراجعه کنید به دلایل روان شناختی یا فیزیولوژیکی، افرادی که بر این باورند که چنین روش هایی ممکن است برای آن ها سودمند باشد، می توانند تمرین های آرام سازی یا آموزش اتوژنیک را به منظور ارتقاء توانایی خود در کاهش تنش و مقابله با استرس انتخاب کنند. اگرچه برخی پژوهش ها نشان داده اند که تمرین های آرام سازی می توانند در بهبود برخی وضعیت های پزشکی مؤثر باشند، اما اثربخشی آموزش اتوژنیک مح
دود بوده یا شواهد علمی کافی برای ارزیابی دقیق آن وجود ندارد. آموزش مهارت های شغلی. برخی مشاغل ذاتاً با خطراتی همراه هستند و انجام ایمن و مؤثر آن ها مستلزم برخورداری از حداقل سطحی از صلاحیت حرفه ای است تا ایمنی فرد و سایر افراد حاضر در محیط کار تضمین شود. مشاغلی نظیر غواصی صنعتی، عملیات نجات، اطفای حریق، و کار با ماشین آلات یا وسایل نقلیه خاص، اغلب نیازمند ارزیابی تخصصی و اخذ گواهینامه هایی هستند که حداقل صلاحیت قابل قبول را تأیید می کنند. برخورداری از این گواهینامه ها معمولاً شرط لازم برای فعالیت به عنوان مربی یا متخصص دارای مجوز در این حوزه ها به شمار می رود. آموزش ضمن خدمت. برخی صاحب نظران از اصطلاح مشابه «آموزش و توسعه» برای اشاره به فرایند یادگیری در محیط کار با هدف بهبود عملکرد استفاده می کنند. علاوه بر آموزش هایی که توسط کارفرمایان ارائه می شود، خدمات آنلاین متعددی نیز در دسترس افرادی قرار دارد که به دنبال آموزش های تکمیلی یا پیشرفته هستند. این خدمات می توانند شامل مشاوره شغلی، ارزیابی مهارت ها و ارائه حمایت های حرفه ای باشند. به طور کلی، این نوع آموزش ها را می توان در دو دسته آموزش های ضمن کار و آموزش
های خارج از محیط کار طبقه بندی کرد. دین و معنویت. در کاربرد مذهبی و معنوی، کلمه «تربیت» ممکن است به پالایش ذهن، قلب، فهم و اعمال برای دستیابی به اهداف معنوی متنوعی مانند (برای مثال) نزدیکی به خدا یا رهایی از رنج اشاره داشته باشد. برای مثال به آموزش سه گانه در بودیسم، مدیتیشن در هندوئیسم یا شاگردی در مسیحیت توجه کنید. این جنبه های آموزش می توانند کوتاه مدت باشند یا بسته به زمینه آموزش و اینکه فرد به کدام گروه مذهبی تعلق دارد، تا آخر عمر ادامه داشته باشند. بازخورد هوش مصنوعی. فرآیندهای پیشرفته یادگیری در حوزه هوش مصنوعی عموماً تحت عنوان «مهارت ورزی» شناخته می شوند. در این راستا، الگوریتم های تکاملی از جمله برنامه نویسی ژنتیک و سایر روش های یادگیری ماشین، از سازوکاری بازخوردی بر مبنای «توابع برازش» بهره می برند تا امکان ارزیابی میزان موفقیت یک عامل در انجام یک وظیفه خاص را برای برنامه های رایانه ای فراهم سازند. این روش ها با ایجاد مجموعه ای از برنامه ها که تحت عنوان «جمعیت» شناخته می شوند، فرآیند آزمون و ارزیابی خودکار این برنامه ها را از منظر میزان تناسبشان با وظیفه مورد نظر اجرا می کنند. سپس، بر مبنای عملکرد ب
رتر برخی اعضای این جمعیت، برنامه های جدیدی تولید شده و جایگزین برنامه هایی می شوند که ضعیف ترین عملکرد را داشته اند. این چرخه تا دستیابی به سطح مطلوبی از عملکرد ادامه می یابد. در حوزه رباتیک، چنین سامانه ای قادر است پس از گذراندن مرحله اولیه آموزش، به صورت زمان حقیقی به فعالیت خود ادامه دهد و امکان سازگاری ربات ها با شرایط جدید یا تغییرات داخلی، از جمله مواردی مانند فرسایش یا آسیب دیدگی، را فراهم آورد. همچنین، پژوهشگران ربات هایی طراحی کرده اند که می توانند به منظور تسهیل فرایند آموزش، رفتارهای ساده انسانی را به عنوان نقطه آغاز تقلید و بازسازی نمایند.
لیگ کنفرانس یوفا ۲۶–۲۰۲۵، پنجمین فصل از لیگ کنفرانس اروپا، به عنوان سطح سوم مسابقات فوتبال باشگاهی اروپا است که توسط یوفا برگزار می شود.
می یو (هانجا: 彌儒) یکی از مقامات امپراتوری گوگوریو است. حرفه. او مردی از قوم گوانابو بود و رتبه رسمی اوتائه را داشت. در سال ۱۳۲، هنگامی که شاهزاده سو-سئونگ برای شکار به واسان رفت، او به همراه اوجی-ریو و یانگ-شین، تاج و تخت را به امپراتور ته جو پیشنهاد داد زیرا او خیلی فرتوت بود. در این زمان، سو-سئونگ خودداری کرد و گفت که پادشاه از قبل یک پسر قانونی دارد و جانشینی او برای تاج و تخت درست نیست. با این وجود، او سو-سئونگ را با این گفته که در گذشته مواردی وجود داشته که یک برادر کوچکتر خردمند پس از برادر بزرگترش به تخت حاکمیت رسیده است، متقاعد کرد. پس از به تخت نشستن پادشاه سو-سئونگ ، او که زیردست گوانابو بود، در سال ۱۴۷ میلادی به عنوان دستیار چپ منصوب گشت.
جایزه نوبل ادبیات () سالانه توسط آکادمی زبان سوئدی به نویسندگانی که به گفته آلفرد نوبل ، صنعتگر سوئدی و بانی این جایزه، «در حوزه ادبیات برجسته ترین اثر را در جهتی ایده آل» خلق کرده باشند اهدا می شود. نوبل ادبیات یکی از پنج جایزه نوبل است که به خاطر مشارکت های برجسته در شیمی، فیزیک ، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اعطا می شود. نامزدها بر اساس اولین نامزدی شان. ۱۹۰۱–۱۹۰۹. یادداشت ها:
کوستاندین یپرمی ملیک-وارطانسیان (؛ زاده - درگذشته ) موسیقی شناس اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۱ ژانویهٔ ۱۸۹۹ در ایروان در به دنیا آمد و از کنسرواتوار سن پترزبورگ فارغ التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۳۰ مارس ۱۹۷۰ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
گو بوک یانگ (هانجا: 高福章 (زاده: ؟~ ۱۴۷ ) یکی از مقامات گوگوریو بود. از آنجایی که او از عنوان خانوادگی سلطنتی گوگوریو یعنی گو ، بهره میگیرد، فرض بر این است که اهل گیرو-بو باشد. او در سال ۱۲۳ میلادی به مقام اوبو (右輔) منصوب گشت و در سال ۱۴۲، هنگامی که پادشاه ته جو خواب بدی درباره غصب تاج و تخت دید و مضطرب شد، او به پادشاه اطمینان خاطر داد. در سال ۱۴۶، او مدعی شد که شاهزاده سو-سئونگ به دنبال تاج و تخت است و خواستار حذف او شد، با این حال این ادعا پذیرفته نشد. نقل شده که وقتی سو-سئونگ (遂成) پادشاه شد و او را اعدام کرد، همه اطرافیانش از این موضوع غمگین شدند.
گوهارینه قاهرامانی ملکومیان (؛ زاده - درگذشته ) خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۹۰۵ در تفلیس در به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی تفلیس فارغ التحصیل گشت. کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۹۷۱ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت.
مودورو شخصیتی از دوران گوانگ گه تو بزرگ، نوزدهمین امپراتور گوگوریو است. وجود مودورو برای اولین بار در اکتبر ۱۹۳۵ از طریق کشف سنگ نبشته مودورو در هایانگ-ائودو، تپه ای در شمال شرقی شهرستان جی آن، استان جی لین، چین، روبروی مانپو، استان چاگانگ، کره شمالی، به جهانیان شناسانده شد. حرفه. اجداد خانواده مودورو، طبق سنگ قبرشان، از بویو شمالی آمده اند و در زمان پادشاه دونگ میونگ سونگ به این منطقه منتقل شده اند. در اوایل قرن چهارم، برادر بزرگ تر به نام یئومو نقش کلیدی در احیای خانواده مودورو ایفا کرد و نشان می دهد که آن ها در جامعه از مقام بالایی برخوردار بوده اند. در زمان سلطنت پادشاه گوانگتو، مودورو به خاطر دستاوردهای پدربزرگش مورد توجه پادشاه قرار گرفت و به عنوان فرمانده نظامی به زادگاه پادشاه، بویو شمالی، فرستاده شد. گفته می شود که او پس از شنیدن خبر فوت پادشاه در مقامش، به دور از وطنش به سوگ نشست. هرچند اطلاعات دقیقی از خانواده مودورو در دست نیست به دلیل مفقود شدن سنگ نبشته، اما می توان فرض کرد که پس از یئومو، این خانواده همواره ارتباط نزدیکی با سلطنت داشته و نسل به نسل احترام و قدرت را در بویو شمالی حفظ کرده اند. ا
ین نشان می دهد که خانواده مودورو نه تنها در تاریخ محلی بلکه در ساختار سیاسی آن زمان نیز نقش مهمی ایفا کرده اند. مقبره مورودو مقبره ای مرتبط با نگهبان گوگوریو از دوره سه پادشاهی است که در هایانگ-ایو دو، شهر جیان، شهر تونگوا ، استان جی لین، چین واقع شده است.
باشگاه فوتبال کراچی پورت تراست به عنوان بخش فوتبال بندر کراچی فعالیت می کرد. این باشگاه که در سال ۱۸۸۷ در زمان راج بریتانیا تأسیس شد، قدیمی ترین باشگاه فوتبال پاکستان است. این باشگاه که در کهارادر، کراچی مستقر است، مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه کی پی تی برگزار می کرد. این باشگاه قبلاً در مسابقات قهرمانی ملی فوتبال و لیگ برتر پاکستان شرکت می کرد.
جدول رتبه ها یا جدول درجات (به ، به ) فهرستی رسمی از مناصب و رتبه ها در ارتش، دولت و دربار در امپراتوری روسیه بود که پتر کبیر امپراتور روسیه آن را در سال ۱۷۲۲، جهت مبارزه با اشراف موروثی بانفوذ یا بویارها معرفی کرد. جدول رتبه ها رسماً در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ توسط دولت تازه تأسیس بلشویکی ملغی شد. اما امروزه تحت ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین ساختار رسمی مشابهی با این سیستم پتر در بسیاری از ادارات دولتی دوباره برقرار شده است. جدول رتبه ها که در سال ۱۷۲۲ معرفی شد، شرایط اجتماعی و خدماتی مالکان را در روسیه تغییر داد. این جدول بین گروه های نظامی، درباری و مدنی تمایز قائل شد و آنها را در ۱۴ سطح مختلف ترتیب بندی کرد. همه افراد (با اولویت رتبه های بالاتر) از سطح پایین شروع می کردند و به سطوح بالاتر ترقی می یافتند. ترفیع نه بر اساس موقعیت اجتماعی، بلکه بر اساس طول خدمت و استعداد بود. تاریخچه. جدول رتبه ها یک سیستم ترفیع و ترقی بر اساس توانایی و عملکرد شخصی به جای نسب و شجره نامه بود که در ۲۴ ژانویه ۱۷۲۲ توسط پتر کبیر (سلطنت: ۱۶۸۲–۱۷۲۵) نخستین امپراتور روسیه معرفی شد. این جدول شامل عناوینی مانند ژنرال، سرگرد و سرهنگ (که از دهه
۱۶۳۰ میلادی در برخی از هنگ های خارجی روسیه استفاده می شد) و همچنین مناصب جدیدی مانند صدراعظم، معاون صدراعظم و مقامات درباری بود که پس از ازدواج پیتر در سال ۱۷۱۲ برای استفاده در دربار جدید تزارینا کاترین معرفی شده بودند. این سیستم شامل تقلیدهایی نیز از سیستم های رتبه بندی خارجی به ویژه از پروس، دانمارک-نروژ و امپراتوری سوئد بود. پیتر شخصاً نسخه نهایی قوانین را ویرایش کرد و پیشنهادهایی از سوی سنا و ادارات دولتی را هم در آن گنجاند. در اوکراین طی قرون ۱۷ و ۱۸ میلادی، در ایالت هتمان به منظور حفظ حقوق و خودمختاری در امور داخلی خود مقابل روسیه، استارشینای کازاک در سال های ۱۷۳۳، ۱۷۴۲، ۱۷۵۶، ۱۷۶۳ و ۱۷۶۷ درخواست های رسمی مبنی بر به رسمیت شناختن مشروعیت عناوین و مناصب مختلف کازاکی از سوی روسیه را به آن کشور ارسال کرد. علاوه بر این، کیریلو روزوموفسکی در سال ۱۷۵۶، به تقلید، یک جدول رتبه بندی اوکراینی شامل ۱۲ درجه به مسکو ارائه داد. از دهه ۱۷۶۰، کاترین کبیر (سلطنت: ۱۷۶۲–۱۷۹۶) برای تضعیف استقلال اوکراین و جلب حمایت افسران کازاک، اغلب به اوکراینی ها رتبه هایی از جدول رتبه های روسی اعطا می کرد. این فرآیند تابع قوانین سختگیران
ه ای نبود و اعطای رتبه به یک شخص نه چندان به موقعیت قبلی او، بلکه به دستاوردها، توانایی ها و حمایت خاص او از دولت روسیه بستگی داشت. از سال ۱۷۸۴، تمام عناوین مستقل اوکراینی رسماً ممنوع شدند. در طول دو سده، برخی از مناصب در جدول رتبه ها منسوخ شدند و مواردی دیگر برای تطبیق با کارکرد دانشکده ها، دانشگاه ها و سایر مؤسسات جدید ایجاد شدند. نشان ها و مدال ها با درجات مختلف مرتبط شدند. برخلاف هدف حقیقی این سیستم که پتر کبیر در آن اوایل دنبال می کرد، ترفیع افراد غیر از طبقه اشراف در جدول رتبه ها دشوارتر شد؛ اما اصول اساسی آن باقی ماند. جدول رتبه بندی ها، با تغییرات جزئی، تا سال ۱۹۱۷ مورد استفاده قرار گرفت. جزئیات. جدول رتبه ها تمام مناصب رسمی خدمات دولتی روسیه را به سه دسته نظامی (Военные)، مدنی (статские) و درباری (Придворные) تقسیم می کرد. دسته نظامی خود به پیاده نظام، گارد ها، توپخانه و نیروی دریایی تقسیم می شد. این سه دسته در ستون های عمودی، در چهارده ستون افقی به نام رتبه یا کلاس (Класс) تقسیم می شدند که هر کدام شامل تعداد متغیری از مناصب (чины) بودند. شلوغ ترین رتبه ها، رتبه های مدنی بودند که گاهی دوازده پست یا ب
یشتر در هر کدام برای جای دادن مقامات مرکزی و استانی تازه تأسیس شده، قرار می گرفتند؛ در حالی که مثلاً هر رتبه در ستون گارد ها فقط شامل یک پست بود. همچنین نوزده نکته توضیحی به عنوان اصل یا تبصره با این جدول همراه بود. همانطور که از طرح جدول مشخص است، یکی از اهداف جدول رتبه ها، همتاکردن مناصب در شاخه های مختلف خدمت بود. برای مثال، صدراعظم در شاخه خدمات دولتی و فیلد مارشال در شاخه نظامی، هر دو رتبه یک را داشتند. اشغال هرگونه مقامی در جدول، یک امتیاز محسوب می شد. جدول رتبه ها شامل پایین ترین کارمندان در بوروکراسی یا سربازان و دریانوردان نمی شد. پایین ترین مقام یعنی رتبه چهاردهم شامل آجودان در ارتش، کمیسر کشتی در نیروی دریایی و منشی دولت در خدمات مدنی و بالاترین مقام یعنی رتبه یکم، به ترتیب شامل فیلد مارشال، دریاسالار و صدراعظم بود. در ابتدا، هر کسی که رتبه اش در جدول بود، دارای مقام اشرافی در نظر گرفته می شد و هر کسی که در رتبه دهم ارتش یا رتبه هشتم خدمات مدنی بود، به مقام اشرافی موروثی دست می یافت. از آنجا که افراد زیادی می توانستند به مقام اشرافی دست یابند، تا اواسط قرن نوزدهم، فقط کارمندان دولتی بالای رتبه پنجم
و افسران نظامی بالای رتبه هفتم، اشرافیت موروثی دریافت می کردند. تنها کسانی که در رتبه بالاتر از دهم بودند، به اشرافیت شخصی (personal noble) دست می یافتند. این جدول در مورد شرایط احراز مناصب سختگیرانه عمل می کرد. نه پست و نه رتبه ها، قابل به ارث بردن یا خریدن نبودند. در عین حال، نسب و ازدواج همچنان یک مزیت بود. مثلا، نخستین نکته از نکات توضیحی همراه با جدول، تقدم پرنس های خونی و دامادهای سلطنتی را بر دیگران تأیید می کرد. نکته هشتم به پسران پرنس ها، کنت ها، بارون ها و دیگر اشراف، اجازه می داد تا قبل از دیگران که مناصب پایین تری داشتند، به مکان هایی که دربار در آن تشکیل جلسه می داد، دسترسی آزاد داشته باشند؛ اما تزار همچنان مایل بود که آنها در همه موارد فقط بر اساس شایستگی خود را از دیگران متمایز کنند. حتی به ارشدترین فرزندان اشراف نیز تا زمانی که به تزار و میهن خدمت نکرده بودند، هیچ رتبه ای اعطا نمی شد. برعکس، غیراشراف زادگانی که موفق به ورود به این جدول می شدند، با دستیابی به رتبه چهاردهم شاخه نظامی یا رتبه هشتم شاخه مدنی، به اشرافیت موروثی می رسیدند. زنان بسته به وضعیت تأهلشان، بر اساس رتبه شوهر یا پدرشان رتب
ه بندی می شدند؛ به جز ندیمه هایی که به طور مستقل رتبه های خدمات درباری را در اختیار داشتند. ارزیابی. مانند بسیاری از دیگر اصلاحات پتر کبیر، جدول رتبه ها تغییراتی که به تدریج رخ داده بودند را ساختاربندی کرد و جایگزین آن سیستم مشابه و قدیمی قرن هفدهمی شد که البته بین مناصب مدنی و نظامی تفاوتی قائل نمی شد. هدف از این جدول تسهیل توسعه نخبگان خدماتی حرفه ای و شایسته برای دولت بود. به هر کسی که به رتبه هشتم می رسید، اشرافیت موروثی اعطا می شد. بنابراین، این امر باعث نارضایتی اشراف سنتی شد که انحصار و همچنین حق موروثی خود را برای مناصب عالی از دست دادند. به باور لندسی هیوز، مورخ بریتانیایی، پیتر در اصل قصد نداشت اشراف سنتی را تضعیف کند و در عمل نیز چنین کاری نکرد. او استدال می کند که: هنینگ فریدریش فون باسویتس، سفیر هولشتاین، می نویسد: «آنچه [پتر] در ذهن داشت، تحقیر طبقه اشراف نبود. بلکه برعکس، همه تمایل داشتند که در اشراف این تمایل را ایجاد کنند که خود را از مردم عادی چه از نظر شایستگی و چه از نظر تولد، متمایز کنند.» آخرین نکته توضیحی همراه با جدول، تصریح می کرد که مردم ملزم هستند لباس و کالسکه ای متناسب با مقام و ح
رفه خود داشته باشند. در مقابل، محققانی چون لینا میات به تلاش پتر جهت تضعیف طبقه اشراف اعتقاد دارند. به نوشته او: «اگرچه اشراف از اینکه اعضای طبقات پایین می توانند بالاتر از آنها قرار بگیرند شکایت داشتند، اما هدف اصلی پتر دقیقاً همین بود و می خواست طبقه زمین داران (متملکین) را گسترش دهد و افتخارات را در دسترس همگان قرار دهد. القاب نجیبانه در روسیه باقی بودند؛ اما آنها دیگر از اعتباری که قبلاً داشتند برخوردار نبودند. پیتر همیشه بیشتر از درجات بر روی توانایی افراد تأکید می کرد و معتقد بود که اعضای طبقات پایین تر یا حتی خارجی ها می توانند برای خدمات بالاتر درخواست بدهند. جدول رتبه ها بخشی جدایی ناپذیر از ساختار اجتماعی در امپراتوری روسیه شد.» اصول اساسی که پتر کبیر وضع کرد تا سال ۱۹۱۷ ادامه یافت و آگاهی از رتبه و تلاش برای ارتقاء و افتخارات، تأثیر عمیقی بر جامعه و فرهنگ روسیه گذاشت.
باشگاه فوتبال بونتانگ (که قبلاً با نام پی کی تی بونتانگ یا پوپوک کالتیم شناخته می شد) یک تیم فوتبال حرفه ای اندونزیایی است که در بونتانگ، کالیمانتان شرقی در جزیره بورنئو واقع شده است. پایگاه اصلی این تیم ورزشگاه مولاورمان است. بونتانگ به عنوان موفق ترین باشگاهی که از کالیمانتان بیرون آمده است، به خود می بالد. آنها در فصل ۹۵–۱۹۹۴ به نیمه نهایی لیگ اندونزی و در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ به فینال لیگ برتر اندونزی رسیدند. بونتانگ همچنین یک آکادمی فوتبال به نام دیکلات ماندائو یا پی کی تی جونیور تأسیس کرده است.
کاراپت (کارو) هاروتیونی میناسیان (؛ زاده - درگذشته ) طراح صحنه اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۲ مارس ۱۹۰۸ در قارص به دنیا آمد و از (۱۹۲۹) و (۱۹۳۶) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۶۶ در سن ۵۷ سالگی در ایروان درگذشت.
توکسان سونگ ( : 독산성 ) یا قلعه دوکسان یک قلعه تپه ای کره ای مدرن اولیه است که در اوسان ، کره جنوبی واقع شده است. این شهر به خاطر محاصره توکسان در سال ۱۵۹۳ قابل توجه است، که طی آن نیروهای مهاجم ژاپنی نتوانستند ژنرال گوون یول را در جنگ ایمجین شکست دهند. در داخل قلعه، بناهای تاریخی مهمی مانند معبد بودایی بوجک و سمادائه، بنای یادبود پیروزی گوون یول، وجود دارد. این مکان به عنوان یک مکان تاریخی کره جنوبی تعیین شده است. هر ساله در ماه سپتامبر، جشنواره سالانه فرهنگ و هنر دوکسان سونگ در نزدیکی این قلعه برگزار می شود.
وانگ مونریم ، ژنرالی از امپراتوری گوگوریو است. حرفه. تاریخچه ای از او در «هه دونگیوکسا» وجود دارد و باور بر این است که «وانگ اول» جد او، در اواخر سلسله هان در منطقه لیائودونگ ساکن گشته است و پس از سقوط امپراتوری گوگوریو، نقل گشته که نوادگان او، وانگ جونگگیون و دیگران، در پادشاهی بالهه فعال بوده اند.
گریگور سارگسی چالیکیان (؛ زاده - درگذشته ) بازیگر، کارگردان، نویسنده، اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۵ اوت ۱۹۲۰ در ازمیر به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۵۳) فارغ التحصیل گشت. وی در و فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می کرد. وی عضو (۱۹۵۸) بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۷) شد. وی در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۴ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
گفتگوها با گوته کتابی است از یوهان پتر اکرمان مشتمل بر گفتگوهایش با یوهان ولفگانگ فون گوته در نه سالِ پایانی عمرِ گوته در وایمار. به فارسی. بهنام چهرزاد ترجمه ای از این کتاب در ایران منتشر کرده است.
نبرد جواوون ( ;) نبردی بود که بین نیروهای فرماندهی شوانتوی هان و گوگوریو شکل گرفت. این نبرد منجر به پیروزی گوگوریو تحت فرماندهی میونگنیم دپبو در بیست و ششمین سال سلطنت پادشاه شینده، هشتمین پادشاه گوگوریو، شد. این نبرد با وجود افتخارات فراوان برای گوگوریو، همچنان بی نام و نشان است. پس زمینه. در سال ۱۶۵ میلادی، میونگنیم دپبو، یکی از مقامات گوگوریو از خاندان یوننابو، کودتایی ترتیب داد، پادشاه چادائه را ترور کرد و برادر کوچکترش، باکگو، را به عنوان هشتمین پادشاه گوگوریو (پادشاه سیندائه) منصوب کرد. به میونگنیم داپبو مقام اولین نخست وزیر ملی گوگوریو داده شد، اما او از مقام خود سوءاستفاده نکرد و قدرت ملی گوگوریو را از نظر اقتصادی، سیاسی و نظامی تقویت کرد. نبرد. در سال ۱۶۹ میلادی، گنگ لین (耿臨)، فرماندار هان (漢) از شوانتو (玄菟太守)، ارتشی را برای حمله به گوگوریو رهبری کرد. در آماده سازی برای این حمله، ارتش گوگوریو چاه ها را پر کرد و از تاکتیک زمین سوخته استفاده کرد تا مانع از دسترسی دشمن به غذا از مزارع اطراف شود. آنها همچنین خندق هایی حفر کردند و چندین خط دفاعی در خارج از پایتخت گوگوریو، گونگناسئونگ (坐原)، ساختند. ارتش گو
گوریو به قلعه عقب نشینی کرد و تا زمان رسیدن دشمن از آن دفاع کرد. پس از چند روز محاصره، ارتش هان به دلیل خستگی شروع به عقب نشینی کرد و میونگنیم داپبو از این فرصت استفاده کرد و به ارتش هان کمین کرد. بر اساس سامگوک ساگی (三國志)، هیچ کس زنده بازنگشت. در هیچ یک از اسناد تاریخی چینی، هیچ سابقه ای از بازماندگان یا پیامدهای نبرد وجود ندارد. پس از نبرد. میونگریم داپبو، قهرمان نبرد جواون، به خاطر خدمت نظامی اش، جواون و جیلسان را به عنوان تیول دریافت کرد و در سال ۱۷۹ در سن ۱۱۳ سالگی درگذشت. جستارهای وابسته. سلسله هان گوگوریو میونگنیم دپبو
یپرم مارتیروسی ساوایان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژوئن ۱۹۰۹ در قارص به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شد. وی در ۲۷ اوت ۱۹۷۴ در سن ۶۵ سالگی در ایروان درگذشت.
ادوارد هایکی وانونتس (؛ زاده - درگذشته ) مهندس صدا اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲ فوریهٔ ۱۹۲۹ در روستوف-نا-دونو در به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) و چهره افتخاری هنر فدراسیون روسیه شد. وی در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶ در سن ۷۷ سالگی درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به من شخصا او را می شناسم (1958)، سلام، این منم! (1965)، اشاره کرد.
مائیس گئورگی رافائلیان (؛ زاده - درگذشته ) کارگردان نمایش اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۹ در متساوان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۳) شد. وی در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
تلماک پطروسی تر-آوتیسیان (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز، نوازنده ویولنسل اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۰۷ در ایروان در به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شد. وی در ۲۲ نوامبر ۱۹۷۴ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
آرتاشس جالالیان (؛ زاده / - درگذشته ) فیلمبردار اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژوئن یا ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۱۳ در آلکساندراپول به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی، جایزه دولتی ارمنستان شوروی، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) و نشان جنگ میهنی درجه یک شد. وی در ۵ مارس ۱۹۸۵ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
یئوم مو (هانجا: 冉牟) ژنرالی از امپراتوری گوگوریو است. سوابق او فقط از طریق سنگ قبر کشف شده ی مودولو باقی مانده است. حرفه. رتبه رسمی او دائه-هیونگ (大兄) است و باورها بر این است که خانواده او از روزهای اولیه بنیان گشتن کشور به خاندان سلطنتی گوگوریو نزدیک بوده اند. گفته می شود که او با سرکوب شورش های درون گوگوریو و شرکت در نبردها علیه دشمنان خارجی مانند مورونگ ژیان بی، شایستگی هایی کسب کرد و نسل ها توسط خانواده سلطنتی گوگوریو به او مناصب رسمی، زمین و افراد تحت الحمایه اعطا شد.