Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می شد. سی بی اس در اواخر دهه ۱۹۷۹ شروع به پوشش مسابقات کرد. دهه ۸۰ میلادی. در اوایل دهه ۱۹۸۰، این رویداد دوباره با عنوان ویژه پخش شد. در اواخر دهه ۱۹۸۹، زمانی که ای اس پی ان پخش را بر عهده گرفت، مسابقات به تلویزیون بازگشت. در ابتدای پوشش مسابقات، پوشش تنها شامل یک ساعت پخش با تأخیر ضبط شده از رویداد اصلی بود. گزارشگران مسابقات. فرانک گلیبر و جیمی اسنایدر کرت گودی لون مک ایچرن و گیب کاپلان؛ (اس اس پی ان آمریکای لاتین – اسپانیایی) – گابریلا هیل عرضه دی وی دی مسابقات. در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ دی وی دی هایی از رویداد اصلی و میز نهایی توسط شبکه ای اس پی ان به فروش رسید. آمار کلی مسابقات. رکوردهای رویداد اصلی مسابقات. این رکوردها شامل رویدادهای اصلی مسابقات جهانی پوکر اروپا یا آسیا نمی شود. پایان با برد. "اطلاعات تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۳ درست است" درآمد کلی. "اطلاعات تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۳ درست است."
زب ولز (به انگلیسی: Zeb Wells) یک فیلمنامه نویس، کارگردان و صداپیشه آمریکایی است. او به خاطر کارش در مارول کامیکس و همچنین نویسنده، کارگردان و صداپیشه سریال انیمیشن کمپانی ادالت سویم بنام مرغ ربات شهرت دارد. او همچنین خالق و تهیه کننده اجرایی سوپرمانشین و همچنین صداپیشگی مرغ ربات است.
سباستین اسپاهیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رویال اکسل موکرون و مس رفسنجان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی بازی کرده است.
شهرام پوراسد (به انگلیسی: )، (زاده ۲۵ مرداد ۱۳۴۷ در تهران) هنرمند و بازیگر ایرانی است. وی فعالیت های حرفه ای خود را در زمینه های بازیگری، کارگردانی، موسیقی، عکاسی و نقاشی از دوران کودکی آغاز کرد. او نوازندگی ویلن را در سبک های کلاسیک و ایرانی نزد استادانی چون علی تجویدی، فرید فرجاد و داود گنجه ای فرا گرفت. پوراسد پس از تعلیم خوانندگی اپرا زیر نظر استاد حسین سرشار و استاد گورگن موسسیان، سالیان متمادی با ارکستر سمفونیک تهران همکاری کرد. پدر شهرام پوراسد از اساتید و مدرسین عکاسی نوین علمی در ایران بود و این انگیزه ای برای وی شد تا دوره های تخصصی عکاسی را در ایران و آلمان بگذراند که به برگزاری نمایشگاه های موفقیت آمیز عکاسی او در دهه ۱۳۶۰ انجامید. او پس از تجربیات مختلف هنری، برای تکمیل دانش خود در زمینه های موسیقی، عکاسی، سینما و تئاتر به آلمان رفت. پس از بازگشت به ایران، در رشته های بازیگری، کارگردانی و مهندسی معماری تحصیل کرد و دارای مدرک کارشناسی از دانشگاه هنر و معماری تهران است. پوراسد در سال ۱۳۷۱ در اولین فیلم سینمایی خود به نام "آخرین شناسایی" ایفای نقش کرد. وی در دوران تحصیل از محضر اساتیدی چون حمید سمند
ریان، رکن الدین خسروی، بهرام بیضایی، محمود دولت آبادی، فرهاد ناظرزاده کرمانی و احمد دامود بهره برد. او در کنار فعالیت های بازیگری در سینما، تلویزیون و تئاتر، به عنوان گوینده و صداپیشه در رادیو نیز فعالیت کرد. از دستاوردهای بین المللی او می توان به فیلم "کاغذ خروس نشان" اشاره کرد که در سال ۲۰۱۴ جایزه صلح جشنواره شیکاگو را دریافت کرد. پوراسد به تدریس در زمینه های مختلف هنری پرداخته و هم اکنون به عنوان مهندس معمار نیز مشغول به کار است. فیلم شناسی. سینمایی تلویزیونی منابع. __نمایه__
کیکوهیمه (زمان حیات ۱۶۰۴–۱۵۵۸ میلادی) پنجمین دختر تاکدا شینگن ار همسر غیراصلی اش (سوکوشیتسو) آبوراکاوا فوجین بود. نام های دیگر عبارتند از آکیکو گوریونین و کای گوزن. همسر اصلی اوئه سوگی کاگه کاتسو بود. او بدون بچه بیولوژیک بود.
آبوراکاوا فوجین یا اری恵理（えり） (زمان حیات ۱۵۷۱–۱۵۲۸ میلادی) همسر غیراصلی (سوکوشیتسو) تاکدا شینگن بود. دختر او کیکوهیمه همسر اصلی اوئه سوگی کاگه کاتسو بود. فرزندان او نیشینا مورینوبو (تولد ۱۵۵۷ میلادی) پنجمین پسر، کاتسورایاما نوبوسادا ششمین پسر شینگن، کیکوهیمه پنجمین، شین شونی/ماتسوهیمه ششمین دختر شینگن بودند.
دِ سیسترز آو مرسی (به انگلیسی: The Sisters of Mercy) یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۰ در لیدز تشکیل شد. پس از دستیابی به شهرت اولیهٔ زیرزمینی در آنجا، گروه در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ پیشرفت تجاری خود را داشت و آن را تا اوایل دههٔ ۱۹۹۰ حفظ کرد، زمانی که آنها در اعتراض به شرکت ضبط خود، گروه وارنر، انتشار آلبوم های جدید را متوقف کردند، در حال حاضر، اگرچه آنها فقط یک گروه تور هستند، همچنان به اجرای زندهٔ موسیقی جدید و منتشر نشده ادامه می دهند. این گروه سه آلبوم اصلی استودیویی منتشر کرده است: "اولین و آخرین و همیشه" (۱۹۸۵)، "سرزمین سیلاب" (۱۹۸۷) و "چشم انداز" (۱۹۹۰) و هر آلبوم توسط گروه متفاوتی ضبط شد؛ اندرو الدریچ خواننده و ترانه سرا و یک دستگاه درام به نام دکتر اولانچ تنها نقاط تداوم در سراسر کارها هستند. الدریچ و اولانچ همچنین در گروه د سیسترهود، یک پروژهٔ جانبی مرتبط با اختلاف الدریچ با اعضای سابق شرکت داشتند. د سیسترز آو مرسی فعالیت ضبط خود را در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ متوقف کردند، زمانی که آنها علیه ایست وست رکوردز اعتصاب کردند، که آنها را متهم به بی کفایتی و خودداری از حق امتیاز کردند و گروه را برای انتشار حداقل دو
آلبوم استودیویی دیگر تحت فشار قرار دادند. در عوض، این ناشر آلبوم "Go Figure" را با نام SSV در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد. اگرچه د سیسترز آو مرسی در نهایت از قرارداد خود با ایست وست خارج شد، اما هرگز با یک ناشر دیگر امضا نشد و هیچ مادهٔ جدیدی منتشر نکرد. آنها به اجرای زندهٔ آهنگ های جدید ادامه داده اند. اعضای سابق گروه، گروه های Ghost Dance و The Mission را تأسیس کردند. تاریخچهٔ گروه. سال های اولیه (۱۹۸۳–۱۹۸۰). د سیسترز آو مرسی در سال ۱۹۸۰ توسط گری مارکس و اندرو الدریچ در لیدز انگلستان تشکیل شد تا تمایل آنها را برای شنیدن صدای خود در رادیو برآورده کند. گروه در اولین سال فعالیت خود، گروه های مختلفی را پشت سر گذاشت. یکی از ترکیب های اولیه شامل کیت فولر خواننده و کلر شیرزبی نوازندهٔ کیبورد بود که الدریچ را در درام و مارکس را در گیتار همراهی می کردند. پس از انحلال این خط، فقط مارکس و الدریچ درگیر بودند و هر دو نیز وظایف آوازی را بر عهده گرفتند. در طول این مدت، جان لنگفورد در گروه کیبورد می نواخت، اما به دلیل اینکه به ندرت در تمرین حاضر می شد، آن را ترک کرد. در پایان سال ۱۹۸۰، تک آهنگ «Damage Done/Watch/Home of the Hit-men
» ضبط و منتشر شد. در تک آهنگ، مارکس از طریق یک تقویت کنندهٔ تمرینی، گیتار می نواخت و الدریچ با درام هایی بود که از لنگفورد خریده بود. این دو نفر هرکدام روی یک آهنگ نوشتند و خواندند: الدریچ در «Damage Done»، مارکس در «Watch». نام گروه تحت تأثیر فیلم "مک کیب و خانم میلر" (۱۹۷۱) ساخته رابرت آلتمن بود، که آهنگ لئونارد کوهن «Sisters of Mercy» از آلبوم "ترانه های لئونارد کوهن" را به نمایش می گذاشت، «زیرا [خودمان را] کاپیتان های صنعت می خوانیم، چندان خنده دار نبود». گروه مجدداً با کریگ آدامز در بیس جمع شد، در حالی که نوازندگی الدریچ با یک دستگاه درام جایگزین شد و او را مجبور به تمرکز روی آواز کرد. دستگاه درام، دکتر اولانچ (به انگلیسی: Doktor Avalanche) نامگذاری شد و همهٔ جانشینان متعدد آن، این نام را حفظ کردند. الدریچ مسئولیت نوشتن اشعار، دکتر اولانچ برنامه نویسی و تولید موسیقی را بر عهده گرفت، در حالی که مارکس و (گاه گاهی) آدامز موسیقی را می نوشت. این به چیزی تبدیل شد که عموماً به عنوان اولین ترکیب گروه واقعی سیسترز شناخته می شود. این کار با تجسم دکتر/الدریچ/مارکس/آدامز از گروه شروع شد که در اوایل سال ۱۹۸۱ یک کنسرت
در سالن رایلی اسمیت ساختمان اتحادیه دانشگاه لیدز اجرا کردند. از آنجایی که هیچ کس نمی تواند تاریخ دقیق آن را به خاطر بیاورد، برای اهداف تاریخی، گروه و طرفداران اغلب سالگرد کنسرت ۱۶ فوریه ۱۹۸۱ را در کالج آلکوین، یورک که دومین کنسرت گروه بود جشن می گرفتند. با این حال، گروه در این مدت از طریق دو عضو چهارم را طی کرد: گیتاریست های تام اشتون و دیو همفری. بعداً در سال ۱۹۸۱، بن گان به عنوان دومین گیتاریست سیسترز استخدام شد. باریتون مالیخولیک الدریچ، بیس تپندهٔ کریگ آدامز، ضرب آهنگ دکتر آوالانچ و گیتار روان مارکس، گروه را به موفقیت اولیهٔ زیرزمینی هدایت کردند. در سال ۱۹۸۲، گروه آهنگ «Body Electric" b/w "Adrenochrome» را برای ناشر CNT ضبط کرد. تک آهنگ های گروه به طور منظم در نمودارهای مستقل بریتانیا نمایش داده می شد؛ در برخی از مجلات مستقل مختلف بریتانیا به آهنگ هفته تبدیل شدند. جان اشتون از گروه the Psychedelic Furs اولین کلاسیک «آلیس» را تولید کرد. "EP Reptile House" نمونهٔ دیگری از کارهای اولیهٔ سیسترز است و ترانه سرایی در حال بلوغ الدریچ را نشان می دهد (که همهٔ سازها را نوشته، تولید کرده و [بر اساس گزارش ها] می نوا
زد). اجراهای زندهٔ آنها دارای نسخه های جلد بسیاری بود: در میان آنها، ترکیبی متشکل از «Sister Ray» (توسط ولوت آندرگراوند)، «Ghostrider» (توسط Suicide) و «Louie Louie» (نوشتهٔ ریچارد بری) به یک قطعهٔ اصلی تبدیل شدند. تنها چهار مورد از آنها، استوجز «۱۹۶۹»، «Gimme Shelter» از رولینگ استونز، «Emma» از Hot Chocolate و «کوبیدن بر در بهشت» باب دیلن، در نهایت ضبط و در آلبوم سیسترز منتشر شدند (همه به عنوان طرف دوم). در اواخر سال ۱۹۸۳، پس از تک آهنگ بسیار موفق «معبد عشق»، گروه قراردادی را با شرکت ضبط بزرگ وارنر امضا کرد. در همان زمان گان در فضایی تلخ از گروه رفت. گان اظهار داشت که با مسیری که الدریچ گروه را انتخاب می کند موافق نیست، که به گفتهٔ گان، این گروه به عنوان یک شوخی با لباس های جدی راک اند رول شروع شد، اما در نهایت تبدیل به یک رویه شد. گان همچنین درگیری های شخصیتی با الدریچ را دلیل جدایی خود ذکر کرد. دورهٔ آلبوم اولین و آخرین و همیشه (۱۹۸۵–۱۹۸۴). وین هاسی جایگزین گان شد که روی گیتارهای الکتریک و آکوستیک ۱۲ سیم تمرکز داشت و در عین حال به عنوان ترانه سرا نیز مشارکت داشت. تجربهٔ استودیویی او با گروه دد اور لایو نی
ز بسیار ارزشمند بود زیرا سیسترز قصد داشت اولین آلبوم کامل خود را ضبط کند. تور "Black October" UK (اکتبر تا نوامبر ۱۹۸۴) وضعیت فرقهٔ زیرزمینی گروه را تأیید کرد. با این حال، بیگانگی فزاینده بین الدریچ و سایر اعضای گروه در طول ضبط اولین آلبوم، "اولین و آخرین و همیشه" از کنترل خارج شد. رو به وخامت گذاشتن سلامتی الدریچ و مشکلات روانی، اوضاع را بدتر کرد. علل این مسائل اغلب در ستون های شایعات مطبوعات موسیقی، "ان ام ئی"، "Melody Maker" و "Sounds" نوشته می شد. اکثر آهنگ های آلبوم توسط مارکس، هاسی و آدامز نوشته و تمرین شده اند، و الدریچ در آخرین مرحله برای نوشتن شعر و افزودن آواز وارد عمل شد. پس از انتشار آلبوم "اولین و آخرین و همیشه" به تهیه کنندگی دیوید ام. آلن، مارکس در میانهٔ یک تور حمایتی از گروه جدا شد و دلیل آن ناتوانی در ادامه همکاری با الدریچ بود. د سیسترز آو مرسی تور را به صورت سه قطعه کامل کردند و با آخرین کنسرت در رویال آلبرت هال لندن در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۵ با هواداران خداحافظی کردند. ویدئوهای ضبط شده این نمایش بعداً با نام «بیداری» منتشر شد. موزیک ویدیویی از آهنگ «سیارهٔ سیاه» نیز منتشر شد که در آن خودروی معروف گ
روه مانکیز، Monkeemobile حضور داشت. ویدیوهای تبلیغاتی نیز برای تک آهنگ های «بدن و روح» و «راه رفتن دور» و «وقت گریه نیست» ساخته شد، اما هیچ یک از این ویدیوها از جمله «سیارهٔ سیاه» هنوز به طور رسمی توسط گروه منتشر نشده است. تقسیم: د سیسترهود و د میشن (۱۹۸۶–۱۹۸۵). اندکی پس از آخرین کنسرت، الدریچ به هامبورگ نقل مکان کرد، جایی که به زودی هاسی به او پیوست. قصد آنها شروع کار بر روی یک آلبوم بعدی بود که نام آزمایشی آن "چپ در مأموریت و انتقام" بود. هاسی چندین آهنگ نوشته شده برای آلبوم داشت، از جمله «رقص روی شیشه» و «باغ لذت». نسخه های دموی هر دو آهنگ با خوانندگی الدریچ ظاهر شد که نشان می دهد گروه به طور هماهنگ روی مواد کار کرده است. وقتی آدامز و هاسی گروه را ترک کردند، پاتریشیا موریسون خوانندهٔ آمریکایی و گیتاریست بیس از گروه the Bags و the Gun Club جایگزین آنها شد. هاسی و آدامز گروه جدیدی به نام د سیسترهود (به انگلیسی: The Sisterhood) را تشکیل دادند. فهرست های مجموعه شان شامل آهنگ هایی بود که هاسی برای د سیسترز آو مرسی در نظر گرفته بود. او بعداً بسیاری از آنها را با گروه جدیدش ضبط و منتشر کرد. در همین حال، الدریچ نس
بت به استفاده آنها از نام "د سیسترهود" با عنوان بیش از حد شبیه به د سیسترز آو مرسی و نام جامعهٔ طرفداران گروهش اعتراض کرد. در تلاشی برای متوقف کردن گروه هاسی، الدریچ، تک آهنگ «زمین دادن» را توسط گروه خود، د سیسترهود منتشر کرد. این تک آهنگ بعداً با آلبوم "جایزه" همراه شد. گروه هاسی در نهایت خود را به عنوان د میشن (به انگلیسی: The Mission) نامگذاری کردند. هاسی از آن زمان نسبت به کل حادثه ابراز تاسف کرده است. به گفتهٔ برخی منابع، الدریچ با این انتشارات ظاهراً برندهٔ رقابتی برای پیش پرداخت ۲۵۰۰۰ پوندی (مبلغی که آهنگ «جهاد» در آلبوم "جایزه" توسط ناشران به اولین عضو د سیسترز آو مرسی ارائه شده بود، برای انتشار هر خروجی برنده شد. این امر الدریچ را به گروه وارنر گره می زند و هاسی و آدامز را از قراردادشان با همان شرکت ضبط آزاد می کند. به گفته تونی پرین، مدیر د میشن، این پرونده هرگز به دادگاه نرفت و گروه جدید هاسی توانست مطالب خود را از طریق یک رسانه مستقل منتشر کند. با این حال، الدریچ در جای دیگری اظهار داشت که «۰-۰-۰-۵-۲» که «جهاد» را در ال پی سیسترهود باز می کند، نشان دهندهٔ مبلغی است که او از د میشن در دادگاه های مد
نی به دست آورده است. او در مصاحبه ای که در بوستون ضبط شده است، اظهار می دارد که دادگاه های انگلیس حق قانونی او و سایر اعضای گروه را برای نام «د سیسترهود» به رسمیت نمی شناسند. او گفت که دادگاه ها برای ادعای مالکیت نام گروه، که انگیزه ای برای تک آهنگ اولیه د سیسترهود بود، آزادی را ملزم کردند. پس از انتشار آن تک آهنگ، الدریچ رسماً صاحب این نام شد و می توانست شکایت کند، که این کار را انجام داد و در این دعوا ۲۵۰۰۰ پوند برنده شد. دوران آلبوم سرزمین سیلاب (۱۹۸۹–۱۹۸۷). الدریچ که به حال خودش رها شد، آلبوم "سرزمین سیلاب" را ضبط کرد، که نشانگر تغییری از راک مبتنی بر گیتار به سمت یک فضای، راک واگنری و کیبورد محور بود که در "جایزه" پیشگام بود. این آلبوم توسط الدریچ و لری الکساندر، با مشارکت جیم استاینمن در دو آهنگ، یکی از آنها «این خوردگی» تهیه شده است. «این خوردگی» قطعه ای بود که الدریچ قبلاً یک بار (اگرچه منتشر نشده بود) با همکاران سیسترهود ضبط کرده بود. همچنین، طرف دوم «مشعل» آخرین آهنگ از خط قبلی را به نمایش گذاشت. مدیر وقت بوید استیمسون معتقد است که موفقیت در نمودار برای گروه تعجب آور نبود. الدریچ بعداً در نظر گرفت ک
ه تهیه کننده استاینمن نسبت به خود آهنگ ها در تأمین بودجه برای تولید بیشتر نقش مهمی داشته است. گروه در این دوره به صورت زنده اجرا نمی کرد، اما از جمله در آهنگ های بهترین های پاپ بود. «این خوردگی»، «سلطه» و «لوکرتیا انعکاس من» به صورت تک آهنگ منتشر شدند که ویدیوهای آن ها در سال ۱۹۸۸ شات وی اچ اس، همراه با ویدیویی برای «۱۹۵۹» جمع آوری شدند. دوران آلبوم چشم انداز (۱۹۹۳–۱۹۸۹). تجسم بعدی د سیسترز آو مرسی یک گیتاریست آلمانی ناشناس به نام آندریاس برون بود که ظاهراً الدریچ او را در حال نواختن در میخانه ای در هامبورگ کشف کرد و در آوریل ۱۹۸۹ وارد گروه کرد. تونی جیمز نوازندهٔ بیس (نوازندهٔ سابق گیتار گروه Sigue Sigue Sputnik و نوازندهٔ بیس/ترانه سرای Generation X)؛ و در آخرین لحظه تیم بریچنو، سابقاً از آل ابات ایو را در گیتار استخدام کرد. ترکیب جدید با آلبوم "چشم انداز" آغاز شد که در اکتبر ۱۹۹۰ به تهیه کنندگی الدریچ منتشر شد (یک آهنگ، تک آهنگ «بیشتر»، محصول مشترک بود و با استاینمن نوشته شد). در این آلبوم همچنین جان پری گیتاریست با بک آواز توسط مگی ریلی حضور داشت. عنوان برگرفته از نقل قولی از جورج بوش، معاون وقت رئیس جمهو
ر وقت آمریکا در سال ۱۹۸۷ است و تغییر جهت دیگری را نشان داد، این بار به سمت راک گیتار محور. گروه یک تور جهانی ۱۹۹۱–۱۹۹۰ را برای تبلیغ آلبوم راه اندازی کرد. در سال ۱۹۹۱ آنها یک تور بحث برانگیز آمریکای شمالی را در دو اقدام با گروه پابلیک انمی ترتیب دادند. از ترس درگیری بین طرفداران سفیدپوست د سیسترز با پیروان سیاهپوست پابلیک انمی، چندین شهر اجراها را ممنوع کردند و تور در نیمه راه لغو شد. در اواخر سال ۱۹۹۱، جیمز، نوازندهٔ بیس، گروه را برای حرفهٔ انفرادی خود ترک کرد. گروه با استفاده از یک آهنگ پشتیبان از پیش ضبط شده ادامه داد. شکست تورهای ایالات متحده به روابط تیره شده بین الدریچ و شرکت ضبط جدید سیسترز، EastWest که یکی از زیرمجموعه های وارنر است کمکی نکرد (این گروه در سال ۱۹۸۹ به دنبال یک آشفتگی داخلی در وارنر به آن منصوب شد). درگیری ها با وارنر منجر به فسخ قرارداد توزیع قطعات موسیقی گروه در ایالات متحده در سال های ۱۹۹۲–۱۹۹۱ شد، به این معنی که ضبط های بعدی فقط در ایالات متحده به عنوان واردات در دسترس هستند. تحت اصرار شرکت ضبط، گروه تک آهنگ اولیهٔ خود «معبد عشق» را دوباره ضبط کرد (با عوفرا حازا در آواز اضافی و تونی
جیمز در بیس) تا مجموعهٔ تک آهنگ های اولیهٔ منتشر شده مستقل خود را با عنوان "برخی دختران به اشتباه سرگردان هستند" (۱۹۹۲) تبلیغ کنند. در اوایل سال، گروه آهنگ را در "بهترین های پاپ" با حازا و تونی جیمز اجرا کرد و آخرین باری بود که گروه ضبط "چشم انداز" را روی صحنه به اشتراک گذاشتند. در ژوئن ۱۹۹۲، الدریچ، بوید استیمسون، مدیر ده سالهٔ گروه را برکنار کرد. در همین زمان، بریچنو شروع به تمرکز روی گروه دیگر خود، XC-NN (در اصل، CNN) کرده بود. در همین حال، برون اولین آلبوم انفرادی خود را با نام "برون" منتشر کرد. برون ادعا کرد که آهنگ های این آلبوم برای انتشار بعدی سیسترز پیشنهاد شد، اما الدریچ آن را رد کرد. الدریچ این ادعا را رد کرد و گفت که هرگز به او این آهنگ ها پیشنهاد نشده بود. بریچنو در پایان سال گروه را ترک کرد و در سال ۱۹۹۳ آدام پیرسون جایگزین او شد. پیرسون تنها نوازنده گیتار تک آهنگ زیر اسلحه بود که خوانندهٔ اصلی سابق گروه برلین، تری نان در بک خواننده نیز حضور داشت. این آهنگ توسط بیلی هیوز، یکی از نویسندگان آهنگ ساخته شده است. این تک آهنگ برای تبلیغ مجموعهٔ «بزرگ ترین موفقیت ها»، "یک مورد کوچک از بمباران بیش از ح
د" (۱۹۹۳) ضبط شد. سومین آلبوم ویدیویی به نام "Shot Rev 2.0" نیز منتشر خواهد شد که شامل تمام ویدیوهای "Shot" اصلی در سال ۱۹۸۸، ویدیوهای تک آهنگ های "چشم انداز"، «بیشتر»، «دکتر جیپ» و همچنین ویدیوهای «زیر اسلحه» می شود. ضبط مجدد «معبد عشق» در سال ۱۹۹۲ و یک ویدیو برای آهنگ آلبوم «بلوار انفجار». برون در سال ۱۹۹۳ گروه را ترک کرد. معلوم شد که این نسخه ها آخرین ضبط های تجاری تا زمان انتشار "جلسات بی بی سی ۱۹۸۴–۱۹۸۲" در سال ۲۰۲۱ بر روی وینیل برای RSD و سی دی بودند که شامل جان پیل در سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ و جلسهٔ دیوید (کید) جنسن در سال ۱۹۸۳ بود. دشمنی با ایست وست رکوردز و ادامهٔ فعالیت (۲۰۰۵–۱۹۹۳). پس از آخرین کنسرت ها در دسامبر ۱۹۹۳، د سیسترز آو مرسی وارد چیزی شدند که الدریچ آن را «اعتصاب علیه ایست وست» نامید. گفته می شد که او درگیر مسائل حقوقی پیرامون گروه بوده است. اگرچه الدریچ هرگز معنای پشت پردهٔ این ماجرا را توضیح نداده است، توسط احزاب مختلف گفته شده است که این مشکلات ناشی از تور کوتاه مدت با گروه پابلیک انمی در سال ۱۹۹۱ بود، یا به جای آن، مشکلات مداوم الدریچ با EastWest Records، زیرا گروه هنوز دو آلبوم اصلی استو
دیویی به آن ها بدهکار بود. در سال ۱۹۹۵، الدریچ دو آهنگ را برای گروه آلمانی Die Krupps ریمیکس کرد و در تک آهنگ سارا برایتمن «A Question of Honor» ظاهر شد. همکاران الدریچ به سراغ گری مارکس، یکی از بنیانگذاران گروه، رفتند تا آهنگ هایی را برای آلبوم استودیویی جدید بنویسند. مارکس سپس با الدریچ ملاقات کرد و هر دو بر سر شرایطی که بر اساس آن آهنگ های پشتیبان تولید می شد به توافق رسیدند. پس از اینکه مارکس در مجموع یازده آهنگ ارائه کرد، الدریچ «بدون اینکه حتی یک کلمه به زبان بیاورد» از پروژه کنار کشید. در سال ۱۹۹۶، گروه برای چندین کنسرت با حمایت از گروه سکس پیستولز احیا شد و جای برون در ابتدا توسط کریس شیهان گرفته شد. در طول تورهای بعدی، جایگاه گیتاریست بین شیهان و مایک ورجاک می چرخید. در اواخر سال ۱۹۹۷، پس از اینکه شرکت موافقت کرد به جای دو آلبوم که د سیسترز آو مرسی برای آنها تعهدات قراردادی داشتند، مطالب ضبط شده با نام SSV را بپذیرد، قرارداد با ایست وست فسخ شد. شرکت موافقت کرد که این مواد را بپذیرد (پهپادهای تکنو مانند با آوازهای اندرو الدریچ، بدون درام) بدون اینکه ابتدا به آن گوش داده باشند. ضبط ها هرگز به طور رسمی
منتشر نشدند و فقط از طریق دزدان ام پی تری منتشر شدند. پس از انتشار، وب سایت د سیسترز آو مرسی چندین سال حاوی همان «به روز رسانی» بود: تاریخ اخیر، تحولات و فعالیت های تور جاری (۲۰۰۵–اکنون). در سال ۲۰۰۵، گروه کریس کاتالیست را برای گیتار به خدمت گرفت و به دنبال آن بن کریستو در گیتار در سال ۲۰۰۶ اضافه شد. کریستو به یاد می آورد که می گوید: «یک روز بعدازظهر از یک شمارهٔ ناشناس با من تماس گرفته شد. با مقدمهٔ بسیار کم، تماس گیرنده بدون معرفی خود گفت: شاید بخواهیم شما در گروه موسیقی ما باشید.» متعاقباً، در سال ۲۰۰۶، د سیسترز آو مرسی یک تور جهانی را آغاز کردند که در سراسر آمریکای شمالی، اروپا و آمریکای جنوبی پخش شد. گروه فعالیت های تور خود را با اجرای برنامه های اصلی و جشنواره های موسیقی تقریباً هر سال ادامه داده و مطالب منتشر شده و منتشر نشده را به نمایش می گذارد. در سال ۲۰۱۹، کاتالیست که از اخلاق کاری آهستهٔ الدریچ ناامید شده بود، از گروه کنار رفت. دیلن اسمیت گیتاریست استرالیایی به زودی به خدمت گرفته شد. در سال ۲۰۲۳، اسمیت در اولین روز تور اروپایی پاییز ۲۰۲۳ خود اخراج شد. در نتیجه، کای از Esprit D'Air به زودی در اواسط
تور به عنوان گیتاریست جدید آنها استخدام شد. در سال ۲۰۲۳، کریس کاتالیست نیز دوباره به گروه ملحق شد و وظایف اپراتور دکتر اولانچ را انجام داد. در سال ۲۰۲۴، د سیسترز آو مرسی یک تور آینده در آمریکای شمالی را اعلام کرد که برای پاییز و اجراهایی در سراسر ایالات متحده و کانادا برنامه ریزی شده است. چهارمین آلبوم استودیویی احتمالی. در اکتبر ۲۰۰۶، مجلهٔ موسیقی ساید لاین اعلام کرد که گروه در حال مذاکره با زیربرچسب یونیورسال W14 Music است. در همان سال، سه نسخهٔ د سیسترز آو مرسی در ۳ نوامبر در اروپا (و ۳۰ اکتبر در ایالات متحده آمریکا) از طریق گروه موسیقی وارنر منتشر شد: "اولین و آخرین و همیشه" (۱۹۸۵)، "سرزمین سیلاب" (۱۹۸۷) و "چشم انداز" (۱۹۹۰). همه شامل آهنگ های جایزه می شدند که از تک آهنگ های مرتبط گرفته شده بودند. د سیسترز آو مرسی از سال ۱۹۹۳ مطالب ضبط شدهٔ جدیدی منتشر نکرده است. در سال ۲۰۱۰ الدریچ در مصاحبه با جوئل مک آیور، یکی از همکاران مجلهٔ "کلاسیک راک" تأیید کرد که در حال حاضر هیچ دلیلی برای انتشار آلبومی نمی بیند. در اوت ۲۰۱۰، زمانی که از الدریچ خواسته شد جزئیات بیشتری ارائه دهد، به محدودیت های زمانی و کمبود مطالب
در دسترس به عنوان برخی از مشکلات اشاره کرد. گمانه زنی ها در مورد انتشار جدید در نوامبر ۲۰۱۶ تمدید شد، زمانی که الدریچ گفت ممکن است در صورت انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور، آلبوم جدیدی منتشر کند: «فکر نمی کنم اگر این اتفاق بیفتد، بتوانم سکوت کنم.» گروه هنوز هیچ مطلب جدیدی منتشر نکرده است، اما در سال ۲۰۱۷ آنها یک تور اروپایی را در ماه اوت و سپتامبر آغاز کردند. این گروه سیزده آهنگ جدید را در طول کنسرت های بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ اجرا کرده است، مانند «دری وجود دارد»، «روی یخ رانندگی نکن»، «من با تو تماس خواهم گرفت»، «به من نشان بده (روی عروسک)»، «وقتی من در آتش هستم»، «در ساحل» و «اینجا»، اما هیچ ضبط استودیویی در دسترس نیست. از سال ۲۰۱۲، برخی از برنامه ها با حضور میهمان خوانندهٔ ایرلندی لیزا کاتبرت، که نسخهٔ جلد «این خوردگی» خود را روی پیانو اجرا می کند، حضور داشت. تأثیرگذاری. الدریچ از گروه های The Psychedelic Furs، اسلید، Pere Ubu و دیوید بویی به عنوان تأثیرات اصلی خود نام برده و گفته موتورهد، the Cramps و سوزی اند د بنشیز از تأثیرات اولیه او بودند. به گفته جنیفر پارک، به عنوان تأثیرات دیگر بر گروه هم
چنین از لئونارد کوهن، هاوک ویند، گری گلیتر، لو رید و ولوت آندرگراوند، استوجز، Suicide, the Birthday Party و the Fall نام برده است. در حالی که گروه از طرفداران قابل توجهی با علایق متقابل در فرهنگ به اصطلاح تاریک برخوردار است، د سیسترز آو مرسی در درجهٔ اول خود را یک گروه راک می دانند. آنها از ارتباط خود با «خرده فرهنگ گوت» از طریق بیانیه های عمومی منظم در مطبوعات و شرط بندی در سواران قرارداد استاندارد خود جلوگیری کرده اند. با این وجود، این امر مانع از آن نشده است که به طور منظم در جشنواره هایی که این موسیقی در آنها پخش می شود، مانند فستیوال M'era Luna ظاهر نشوند. اعضای گروه. دکتر اولانچ. تجسم اولیهٔ دکتر اولانچ یک باس کورپوریشن DR-55 (Doctor Rhythm) بود. دکتر بعداً با رولند TR-606 جایگزین شد و به زودی با یک رولند تی آر-۸۰۸ و در آخر با یک TR-909 جایگزین شد. در یک آلبوم، "اولین و آخرین و همیشه"، یک ماشین درام DMX Oberheim نام دکتر را داشت. با افزایش منابع مالی حاصل از فروش آلبوم، دکتر به یاماها RX5 ارتقا یافت و متعاقباً توسط سمپلرهای آکائی S900 و S1000 تقویت شد. یک آکائی S3200 به عنوان تجهیزات استودیو استفاده شده
است. بلافاصله پس از آن، اولین دکتر دیجیتال به شکل مجموعه ای از رایانه های شخصی قابل حمل کامپک ظاهر شد که به دلیل عدم وجود قطعات یدکی، نگهداری از آنها غیرممکن شد. در سال های اخیر «دکتر دیجیتال» به یک لپ تاپ سفارشی که توسط الدریچ طراحی شده و توسط یک شرکت نرم افزار و سخت افزار نظامی انگلیسی ساخته شده است، منتقل شده است. برای مدتی در گروه تقسیم بندی وجود داشت که آیا دکتر باید به مکینتاش در حال اجرا Logic منتقل شود یا همان طور که هست باقی بماند. الدریچ در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۱ با یک ایستگاه رادیویی نیوزلند گفت که دکتر اولانچ اکنون یک لپ تاپ مک بوک پرو است که محیط کار صوتی دیجیتال Steinberg Cubase را اجرا می کند. دکتر اولانچ همچنین ستون مشاورهٔ آنلاین در وب سایت گروه را «اجرا می کند».
سانجو کینیوری (زمان حیات ۱۵۵۱–۱۴۹۵ میلادی) یک کوگه، اشراف درباری، وزیر چپ در دوره سنگوکو بود. او شانزدهمین رهبر خاندان سانجو بود. دختر او سانجونوکاتا، همسر کی شیتسو/ (زن اصلی بعد از مرگ یا طلاق زن اصلی نخست) تاکدا شینگن بود. دختر ارشد او همسر هوسوکاوا هاروموتو و دختر کوچک او همسر هونگانجی کننیو بود. در ۱ سپتامبر ۱۵۵۱، کیمیوری در حادثه معبد تاینی، شرکت کرد و کشته شد.
چوی سه بین (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ برندهٔ مدال نقره شد.
جونگ یه رین (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل کره جنوبی است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ برندهٔ مدال برنز شد.
لی هه کیونگ (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل کره جنوبی است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ برندهٔ مدال برنز شد.
دو گیونگ دونگ (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در ورزش سابر تیمی مردان برندهٔ مدال طلا شد.
کیم یو رو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل کره جنوبی است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ رقابت کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
سوسوندواه قهرمان اسطوره ای ایروکوایی، شکارچی بزرگی بود که به دلیل تعقیب یک گوزن ماوراء الطبیعه به نام "اوجه آ نه دو" (Oh-je-a-neh-doh) در میان سرخپوستان شهرت داشته است. سوسوندواه توسط "داون"، الهه ای که به او به عنوان نگهبان نیاز داشت، اسیر شد. سوسوندواه عاشق "گندنویتها" (Gendenwitha "کسی که روز را به ارمغان می آورد") شد. او سعی کرد وی را با آواز خواندن در بهار به عنوان یک کبود مرغ، در تابستان به عنوان یک مرغ سیاه و در پاییز به عنوان یک باز، جذب خود کند. "داون" او را به تیرک در خانه اش بست و سپس "گندنویتها" را به ستاره صبح تبدیل کرد تا بتواند تمام شب او را تماشا کند اما هرگز با او نباشد.