Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پایین به بالا و با الگوی افزایشی قطر سیمها شماره گذاری و به ترتیب زیر کوک می شوند. سیم ۵ ← C2 سیم ۴ ← G2 سیم ۳ ← D3 سیم ۲ ← A3 سیم ۱ ← E4 نت نویسی ویولن سلو دا اسپالا با کلید فا صورت می گیرد و به دلیل طراحی بدون فرت یا تقسیم بندی های فینگربرد خود، توانایی اجرای لهجه های موسیقی ملل مختلف را هم دارد. سلو دا اسپالا بر خلاف ویولا یا ویولن زیر چانه قرار نمی گیرد و اصلاً دارای Chinrest یا بالشتک انتهای ساز نیست، بلکه بین سینه و شانهٔ نوازنده قرار گرفته و توسط بند دور گردن نوازنده فیکس می شود و به همین خاطر به آن Shoulder Cello یا ویولنسل شانه ای هم گفته می شود. امکان استفاده توسط باخ. به دلیل تنوع در اصطلاحات مورد استفاده در قرن هجدهم، در حال حاضر تعیین دقیق ابزار مورد نظر در موارد خاص دشوار است. اصطلاحات "violoncello da spalla" و "viola da spalla" بیشتر در آثار نظری ظاهر می شوند تا به عنوان نامگذاری سازها از آهنگسازان. با این حال، ممکن است که جی اس باخ، و شاید دیگر آهنگسازان، در مواردی که "ویولونسل پیکولو" مشخص شده است، ویولونسل دا اسپلا را در نظر گرفته باشند. این اصطلاح «ویولونسل پیکولو» در بسیاری از کانتاتاهای ب
اخ به چشم می خورد که قطعات آن با کلیدهای مختلفی (باس، تنور، آلتو و سوپرانو) نوشته شده است. تنوع کلیدها به عنوان نمایشی از دامنه نسبتاً وسیع این ساز در نظر گرفته شده است. نسخه پنج سیم این ساز ممکن است همان چیزی باشد که باخ برای اجرای ویولن سل سوئیت شماره ۶ خود (که مشکلات فنی بسیاری را در یک ویولنسل چهار سیم ایجاد می کند) در نظر داشت.
لی هو سوک (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۹۳) که بیشتر با نام هنری وونهو (؛ ) شناخته می شود، خواننده، ترانه نویس و تهیه کننده اهل کره جنوبی زیر نظر هایلاین انترتینمنت است. او قبلاً یکی از اعضای گروه پسرانهٔ مونستااکس بود که از طریق برنامه واقع نمای شبکه ام نت به نام "نو. مرسی" زیر نظر استارشیپ انترتینمنت در سال ۲۰۱۵ شکل گرفت. او سپس با انتشار نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰، فعالیت انفرادی را آغاز کرد. زندگی شخصی. وونهو در نوامبر ۲۰۲۲ اعلام کرد که در ۵ دسامبر برای خدمت سربازی ثبت نام خواهد کرد و پس از تکمیل دوره آموزشی سربازی، او به عنوان کارمند خدمات اجتماعی خدمت خواهد کرد.
رپر آمریکایی امینم ۵۷ تک آهنگ به عنوان هنرمند اصلی و ۹ تک آهنگ تبلیغاتی منتشر کرده است. او همچنین در ۲۲ تک آهنگ به عنوان هنرمند مهمان حضور داشته است، در حالی که با بیش از ۱۰۰ آهنگ اضافی وارد جدول شده است. اولین تک آهنگ امینم، " Just Don't Give a Fuck " در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و در "Slim Shady EP"، و همچنین در دومین آلبوم استودیویی او، "The Slim Shady LP"، که نسخه ای از آهنگ را دوباره کار کرد، قرار گرفت. اولین آهنگ امینم که وارد بیلبورد هات ۱۰۰ شد، My Name Is که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد و موفق ترین تک آهنگ The Slim Shady LP شد. آن و «وجدان گناهکار» هر دو به ۵ رتبه برتر در بریتانیا رسیدند. تک آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی امینم، "The Marshall Mathers LP"، ترانه The Real Slim Shady بود که اولین ورودی او در بین ده آهنگ برتر بیلبورد هات ۱۰۰ شد. سومین تک آهنگ از آلبوم، " Stan "، با آواز خواننده بریتانیایی دیدو، نمونه برداری از آهنگ " متشکرم " او. "Stan" موفق ترین تک آهنگ آلبوم در خارج از ایالات متحده بود، در حالی که نتوانست به ۵۰ آهنگ برتر در کشور امینم برسد. در سال ۲۰۰۲، امینم تک آهنگ های "Without Me" و "Cleanin' Out M
y Closet" را از آلبوم خود The Eminem Show و همچنین تک آهنگ "Lose Yourself" را از مایل منتشر کرد که اولین آهنگ شماره یک او در آلبوم شد. ۱۰۰ را داغ کرد و ۱۲ هفته در اوج ماند. این آهنگ همچنین به صدر جدول های مختلف ملی در سراسر جهان رسید. در سال ۲۰۰۹، آهنگ "Crack a Bottle" که با همکاری همتایان خود دکتر دره و 50 Cent ساخته شد، رتبه دوم امینم در Hot 100 را به خود اختصاص داد و با فروش ۴۱۸۰۰۰ نسخه، رکورد فروش هفته اول دانلود در ایالات متحده را شکست. در هفته اول! تک آهنگ های ریکاوری Not Afraid " و " Love the Way You Lie " با حضور ریحانا، که هر دو در سال ۲۰۱۰ منتشر شدند، سومین و چهارمین آهنگ شماره یک امینم در Hot 100 شدند. دومی همچنین به صدر نمودارهای ملی مختلف در سراسر جهان رسید. در ژوئن ۲۰۱۴، آهنگ او "Not Afraid" توسط RIAA گواهی الماس دریافت کرد، بنابراین امینم اولین هنرمند با دو جایزه الماس دیجیتال توسط RIAA شد. در آگوست ۲۰۱۳، امینم تک آهنگ " Berzerk " را منتشر کرد که شماره ۳ را در "Billboard" Hot 100 به دست آورد و قبل از هشتمین آلبوم استودیویی او "The Marshall Mathers LP 2" قرار گرفت. این آلبوم تک آهنگ های " Surviv
al " را تولید کرد که در طول تریلر "" به نمایش گذاشته شد، " Rap God " و " The Monster " با حضور ریحانا. «هیولا» پنجمین شماره امینم شد. ۱ تک آهنگ در Hot 100، که او را با خواننده های رپ Ludacris و P. Diddy برای رپرهایی که بیشترین امتیاز را دارند، همسو می کند. ۱ تک آهنگ در ایالات متحده. در می ۲۰۱۴، امینم به عنوان پرمخاطب ترین هنرمند تمام دوران در Spotify معرفی شد. از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، امینم تک آهنگ های موفق مختلفی از جمله «River» با حضور اد شیران، «Lucky You» با حضور جوینر لوکاس، «Killshot» و «Godzilla» با حضور Juice Wrld منتشر کرد. دو مورد آخر در رتبه ۳ "بیلبورد" هات ۱۰۰ قرار گرفتند.
لشکر صد و بیست و ششم پیاده نظام (آلمانی: "126." "Infanterie-Division") یکی از لشکرهای پیاده نظام ورماخت در جنگ جهانی دوم بود. این لشکر روز ۱۸ اکتبر ۱۹۴۰ در زنلاگر تشکیل شد. این لشکر از عناصر لشکر ۱۱ پیاده نظام، لشکر ۲۵۳ پیاده نظام و عناصر غیر موتوریزه لشکر ۱۶ پیاده نظام موتوریزه تشکیل شد. قبل از پایان جنگ در کورلند در دمیانسک، استارایا روسا و لنینگراد جنگید.
جشن و پایکوبی سراسری پس از حذف تیم فوتبال ایران از جام جهانی وقتی صورت گرفت که تیم فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در مسابقه با تیم ملی فوتبال آمریکا شکست خورد. حکومت ایران روی صعود این تیم به مرحله بعدی بازی ها حساب کرده بود. پیش زمینه. این دوره از بازی های جام جهانی در حالی آغاز شد که بیش از دو ماه از شروع خیزش ۱۴۰۱ می گذشت. از این رو تیم ملی ایران، هدف انتقادهای زیادی قرار گرفت. چند روز پیش از آغاز بازی های جام جهانی در قطر، بازیکنان و کادر فنی با ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور، دیدار کردند و با او عکس یادگاری گرفتند. این دیدار بازتاب و انتقادات گسترده ای در شبکه های اجتماعی داشت. بعد از افشای اسناد بعد از هک خبرگزاری فارس مشخص شد جمهوری اسلامی و سپاه پاسدارن برنامه ریزی گسترده ای برای استفاده تبلیغاتی از این بازی ها دارند. جشن و شادی مردم. بر اساس تصاویر و ویدئوهایی که در شبکه های اجتماعی منتشر شده، در تهران، تبریز، اصفهان، زاهدان، بهبهان، مشهد، روانسر، کرمانشاه، قم، سنندج، مریوان، اردبیل، دزفول، کرج، اراک، رشت، زنجان، گرگان، ساوه و بسیاری از دیگر شهرها کشور، معترضان در خیابان ها تا پاسی از شب با شادی و
رقص، حذف تیم فوتبال ایران از جام جهانی را جشن گرفتند. در شهر سقز، زادگاه مهسا (ژینا) امینی، مردم شکست تیم فوتبال ایران و حذف آن از رقابت های جام جهانی ۲۰۲۲ را با ابراز شادی و آتش بازی در آسمان این شهر جشن گرفتند. در شهرهای اهواز، جوانرود، نیز مردم به همین مناسبت به جشن و شادی پرداختند. تیراندازی مأموران امنیتی به سوی مردم. مأموران امنیتی در چند شهر به سمت مردمی که در حال شادی بودند، تیراندازی کردند. بنا بر گزارش سازمان حقوق بشر ایران، مهران سماک، جوان ۲۷ ساله شامگاه سه شنبه هشتم آذر ماه در جریان تجمع مردم انزلی بر اثر شلیک مستقیم مأموران امنیتی جان باخت. همچنین در اثر تیراندازی مأموران امنیتی جمهوری اسلامی علاوه بر مهران سماک که بنا به گفته دادستان رشت وی با گلوله ساچمه ای کشته شد، ۳۰ شهروند کرد نیز مجروح شدند.
شنژو ۱۵ () یا شنزو ۱۵ (به چینی: 神舟十五号؛ پینیین: Shénzhōu Shíwǔ-hào؛ به معنی روشن، ('قایق الهی شماره ۱۵') یک پرواز فضایی چینی به ایستگاه فضایی تیانگونگ است. این پرواز که در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲ راه اندازی شد و سه تایکونورد سپاه فضانوردان ارتش آزادیبخش خلق (PLAAC) را با خود حمل کرد دهمین پرواز با خدمه برنامه فضایی شنژو و پانزدهمین پرواز کلی این برنامه است. مأموریت. این مأموریت در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲ روی موشک Long March 2F در حدود ساعت 15:08 UTC, پس از پرتاب و اتصال ماژول های وینتیان و Mengtian، به ترتیب در ژوئیه و اکتبر ۲۰۲۲ پرتاب شد. یک همپوشانی ده روزه برنامه ریزی شده بین شنژو ۱۵ و مأموریت قبلی شنژو، شنژو ۱۴ وجود دارد. انتظار می رود ۳ خدمهٔ شنژو ۱۵ چهار راهپیمایی فضایی، کار بر روی محموله های داخل و خارج ایستگاه و دیگر کارهای علمی در طی مأموریت خود انجام دهند.
الکساندر استفانوویچ (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کنندهٔ اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۶۷ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
اولگ استریژنوف (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۹ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی و روسیه بود. از جمله فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی ای، که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سفر دورتر از سه دریا" اشاره کرد. وی همچنین، برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه و جایزه عقاب طلایی شده بود.
ویکتور آودیوشکو (؛ – ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سربازان آزادی"، "آزادی"، "برهنه در میان گرگها"، "سرخ و سفید و "سی و سه" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده است.
لاریسا لوژینا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی، مدال کارگر ممتاز، و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده است.
ولادیمیر زامانسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و تئاتر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و روسیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سولاریس"، "آزادی و "استاکر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان الکساندر نوسکی، و مدال تسخیر کونیگسبرگ شده است.
فرج قره اوغلو قارایف (؛ زادهٔ ) آهنگساز، مربی موسیقی و استاد اهل کشور جمهوری آذربایجان است. او فرزند آهنگساز برجسته آذربایجانی قارا قارایف و یکی از آهنگسازان برجسته دورهٔ پس از شوروی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند خلق آذربایجان شده است.
رضا طهماسب (; – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل امپراتوری روسیه (آذربایجان شوروی) بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار شده است.
حاجی بابا باقروف (; – ) بازیگر اهل جمهوری آذربایجان بود. او بین سال های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می کرد. بیشتر شهرت وی به خاطر بازی در نقش های کمدی بود.
مختار داداشف (، ۱۱ سپتامبر ۱۹۱۳، باکو - ۷ مه ۱۹۹۸) بازیگر تئاتر و سینما، کارگردان، فیلم نامه نویس و فیلم بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری آذربایجان است. از فیلم هایی که او کارگردانی کرده است می توان به فیلم های در باکو باد می وزد و به نام قانون اشاره نمود.
زبدیکنه ( ; ; ; ) یک حکومت کردوئنه در جنوب شرقی آناتولی، در ترکیه امروزی بود. این ایالت در غرب آکه ، جنوب غربی آنجواچی و شمال آدیابنه قرار داشت. بزابده و فینیکا (به یونانی Pinaka، Finik، Φοινίκη) در زبدیکنه قرار داشتند. در سال ۳۶۳ زبدیکنه و شهرها و قلعه های آن به شاهنشاهی ساسانی واگذار شد. شاهزاده نشین تا اواسط قرن پنجم افول کرد. قدیس بابایی بزرگ در سال ۵۵۱ در روستای بث آیناتا در این منطقه به دنیا آمد.
ماکلون ها () (Machelônes, Machelonoi; ) یک قبیله کولخیسی بودند که در جنوب فاسیس (رودخانه ریونی امروزی، گرجستان غربی) قرار داشتند. در منابع کلاسیک چندین اشاره به آنها وجود دارد. این گروه ممکن است همان گروه قومی باشند که پلینیوس (NH 6.4.11) آنها را بین رودخانه اوفیس (ترکیه امروزی) و Prytanis قرار داده است. لوسیان نویسنده قرن اول پس از میلاد نیز دربارهٔ ماچلیایی ها و فرمانروای آنها اظهار نظر می کند، اما به نظر می رسد این روایت کاملاً تخیلی باشد. بطلمیوس، در اوایل قرن دوم پس از میلاد، از شهر Mechlessos در مرز کولخیس نام می برد، اما هیچ چیز اساسی اضافه نمی کند. نویسنده معاصر او، آرین، سانوی، دریل، ماکلونوی، هنیوچی، زدریتای و لازوی را در جهت غرب به شرق فهرست می کند ("Perip". 1 1.1-2). دیو کاسیوس (۱۹/۶۸) که در اوایل قرن سوم دربارهٔ رویدادی صد سال قبل از آن (۱۱۷ پس از میلاد) می نویسد، نقل می کند که ماکلونوی و هنیوچوی همسایه توسط یک «پادشاه»، آنکیالوس، که تسلیم امپراتور روم تراژان بود، اداره می شدند. در "Periplus Ponti Evcines" ناشناس (احتمالاً پس از قرن چهارم) اشاره ویژه ای وجود دارد که هر دو Machelones و Heniochoi ز
مانی Ekcheireis نامیده می شدند. کشوری به نام ماکلونیا، دولت متکی به شاهنشاهی ایرانی ساسانی، در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت (کعبه زرتشت)، کتیبه سه زبانه اواسط قرن سوم پس از میلاد در مورد فعالیت های شاپور اول، مسائل سیاسی، نظامی و مذهبی قرار دارد. در این مورد، مترادف با کلخیس به نظر می رسد. ماکلون ها از نظر قومی با ماکرون های همسایه (قبیله ای که تصور می شود اجداد مینگلیان های امروزی، گروهی زیرقومی از مردم گرجستان هستند)، از حداقل قرن پنجم قبل از میلاد، نسبت قومی داشتند.
خوارزم ساسانی (فارسی میانه: "Xwarāzm") به دوره ای اطلاق می شود که تمدن باستانی خوارزم از سال ۲۴۲ میلادی تحت فرمانروایی شاهنشاهی ساسانی تا فتح آن توسط خیونان چادرنشین در ۳۵۰ میلادی بوده است.
جام بین قاره ای ۱۹۶۰ اولین فصل از جام بین قاره ای و همچنین اولین مسابقه بین قهرمان فوتبال اروپا و آمریکای جنوبی بود. این ایده از گفتگوهای پیر دلونی، دبیر یوفا و خوزه رامون د فریتاس، دبیر کونمبول زاده شد. دو بازی بین رئال مادرید اسپانیا (برنده جام باشگاه های اروپا ۶۰–۱۹۵۹) و باشگاه اروگوئه ای پنیارول (برنده جام لیبرتادورس ۱۹۶۰) برگزار شد. بازی اول با تساوی ۰-۰ در ورزشگاه سنتناریو، مونته ویدئو به پایان رسید و سپس به لطف بازی های شگفت انگیز آلفردو دی استفانو و فرانس پوشکاش، در بازی برگشت در سانتیاگو برنابئو، رئال مادرید ۵–۱ پیروز شد.
اَدهَم جان آچیلُف (زادهٔ ) کشتی گیر سابق ازبکستانی در دستهٔ وزنی ۵۴ و ۵۵ کیلوگرم کشتی آزاد است. او برندهٔ یک مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۹) و دو مدال طلا (۱۹۹۶، ۲۰۰۴) و دو برنز (۱۹۹۹، ۲۰۰۰) از مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است. آچیلف ملی پوش ازبکستان در دو دورهٔ بازی های المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و ۲۰۰۰ سیدنی بود که به مقام های هفتم و هشتم رسید.
خط ۳ متروی اصفهان یک خط قطار درون شهری است که از ایستگاه میدان بزرگ آزادی (دروازه شیراز) آغاز می شود و با عبور از بلوار دانشگاه اصفهان و بلوار ارتش و بلوار کشاورز به پایانه جنوب غرب اصفهان واقع در کنار کوه سفید حد فاصل پل شهرابریشم و باغ ارم می رسد و سپس به سمت شهر های ابریشم،فلاورجان، فولادشهر و زرین شهر امتداد می یابد. طول این مسیر حدود ۹ کیلومتر و شامل ۸ ایستگاه می باشد. ادامه این خط از میدان آزادی تا میدان لاله است که از مصلی اصفهان و تخت فولاد می گذرد اما هنوز برنامه ریزی نشده است. این خط با خط ۱ متروی اصفهان و خط ۱ اتوبوس تندرو اصفهان BRT تلاقی دارد. ایستگاه ها. ایستگاه آزادی. ایستگاه آزادی شانزدهمین ایستگاه مترو اصفهان در مسیر اتصال شمال به جنوب خط یک است. این ایستگاه با معماری زیبا و مفهومی خود با استفاده از مفاهیم معماری ایرانی در محل دروازه شیراز (آزادی) اصفهان ساخته شده است. ایستگاه آزادی، یک ایستگاه تقاطعی است که در محل تلاقی خطوط یک و سه متروی اصفهان در محل سابق باغ تاریخی هزار جریب و میدان آزادی فعلی قرار می گیرد. در طرح معماری به تبع فضاهای شهری تاریخی، راسته حرکتی از چهارسمت میدان به صورت ارگا
نیک به چهار چهارسوی روباز می رسد که مفصل حرکتی به سوی بلیط فروشی است. سالن بلیط فروشی که با محور خط ۳ به دو نیم کره شمالی و جنوبی تقسیم شده، محل اصلی تلاقی حرکت هاست. از پیاده هایی که از چهارسمت آمده اند و به پایین حرکت می کنند تا به مقصدشان در چهار سمت شرق و غرب و شمال و جنوب ایستگاه بروند. کل ایستگاه یک مفهوم فضای شهری ست که باید محل باکیفیتی برای شهروندان باشد. چهار ورودی در هر سمت میدان با چهار حیاط مربع شکل ۱۰x۱۰ در هرسمت در مسیر دسترسی، به نشانه چهاربخش باغ تاریخی، آسمان را به داخل ایستگاه آورده و با تغییر رنگ کاشی کتیبه، چهار فصل را در چهار سمت میدان نمایش می دهد تا به شناخت حس مکان هریک کمک کند. در طراحی ایستگاه توجه به مفهوم معماری ایرانی و سیر حرکتی از فضای باز بیرون به فضاهای نیمه بازی و فضاهای مکث مدنظر قرار گرفته و با استفاده از ۴ فضای روباز در مسیر حرکت در محل ارتباط به بلیط فروشی، همچون چارسوهای بازار جهت حرکت مسافران تعریف شده است. اصفهان - زرین شهر. این خط به طول ۵۷ کیلومتر از ایستگاه آزادی دروازه شیراز اصفهان آغاز و با عبورکردن از ایستگاه متروی شهر ابریشم، فلاورجان، فولادشهر، زرین شهر، شهر و
کارخانه ذوب آهن اصفهان به شهروندان این مناطق نیز سرویس دهی می کند.
لشکر ۵ پیاده کره جنوبی () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی جمهوری کره است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد. ستاد فرماندهی و پادگان لشکر ۵ در شهر یونچئون، استان گیونگ گی قرار دارد.
میشائیل کونزل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، و باشگاه فوتبال فرست وینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
آنتون ففر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
وولفگانگ فیرزینگر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
هیمو فیفنبرگر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه ورزشی وردر برمن، و باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
فرانتس وولفارت (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آستریا وین و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
دیمار کوباوئر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق وی مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وولفسبورگ، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
آندرئاس هراف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ، و باشگاه فوتبال فرست وینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
اسپانیا ناپلئونی بخشی از اسپانیا که در طول جنگ شبه جزیره (۱۸۰۸–۱۸۱۸) وفادار به ژوزف یکم بود، پس از اینکه کشور تا حدی توسط نیروهای فرانسوی اشغال شد. در این دوره، این کشور به عنوان دولت متکی امپراتوری اول فرانسه در نظر گرفته شد. بخشی از اسپانیا که به مقاومت در برابر اشغال فرانسه ادامه داد، به فرناندو هفتم وفادار ماند و با بریتانیا و پرتغال متحد شد تا ارتش ناپلئون را از اسپانیا بیرون کند. این جنگ شامل بسیاری شکست و پیروزی بود، تا اینکه از سال ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳، پیروزی های متفقین در سالامانکا و ویتوریا به معنای شکست رژیم بناپارتیست و اخراج سربازان ناپلئون بود. معاهده والنسای فرناندو هفتم را به عنوان پادشاه قانونی اسپانیا به رسمیت شناخت. زمینه: از اتحاد با فرانسه تا جنگ شبه جزیره. کناره گیری فرناندوی هفتم و کارلوس چهارم. اسپانیا از زمان عهدنامه دوم سن ایلدفونسو در سال ۱۷۹۶ با فرانسه علیه بریتانیا متحد شده بود. پس از شکست ناوگان ترکیبی اسپانیا و فرانسه توسط بریتانیا در نبرد ترافالگار در سال ۱۸۰۵، شکاف هایی در اتحاد ظاهر شد و اسپانیا پس از شروع جنگ چهارم ائتلاف، آماده حمله از جنوب به فرانسه شد. در سال ۱۸۰۶، اسپانیا برای
تهاجم در صورت پیروزی پروس آماده شد، اما شکست پروس از ارتش ناپلئون در نبرد ینا–اورشتدت باعث شد اسپانیا عقب نشینی کند. با این حال، اسپانیا همچنان از از دست دادن ناوگان خود در ترافالگار و این واقعیت که مجبور شد به محاصره قاره ای بپیوندد ناراحت بود. با این وجود، دو متحد با تقسیم پرتغال، شریک و متحد تجاری دیرینه بریتانیا که از پیوستن به محاصره قاره ای امتناع کرد، موافقت کردند. ناپلئون کاملاً از وضعیت فاجعه بار اقتصاد و اداره اسپانیا و شکنندگی سیاسی آن آگاه بود. او به این باور رسید که اسپانیا در شرایط کنونی به عنوان متحد ارزش چندانی ندارد. او اصرار داشت که نیروهای فرانسوی را در اسپانیا مستقر کند تا برای تهاجم فرانسه به پرتغال آماده شود، اما پس از انجام این کار، بدون هیچ نشانه ای از پیشروی به سمت پرتغال، به انتقال نیروهای فرانسوی اضافی به اسپانیا ادامه داد. حضور نیروهای فرانسوی در خاک اسپانیا برای اسپانیا به شدت نامطلوب بود، و در نتیجه حامیان فرناندو، وارث ظاهری تاج و تخت، در آرانخوئز غوغا کردند. کارلوس چهارم در مارس ۱۸۰۸ از سلطنت کناره گیری کرد و نخست وزیر او، مانوئل دو گودوی نیز برکنار شد. فرناندو به عنوان پادشاه
قانونی اعلام شد و به مادرید بازگشت و انتظار داشت وظایف خود را به عنوان پادشاه انجام دهد. ناپلئون بناپارت فرناندو را به بایون فرانسه احضار کرد و فردیناند رفت و کاملاً انتظار داشت که بناپارت موقعیت او را به عنوان پادشاه تأیید کند. ناپلئون کارلوس چهارم را نیز احضار کرده بود که جداگانه وارد شد. ناپلئون به فرناندو فشار آورد تا به نفع پدرش که تحت فشار از سلطنت کناره گیری کرده بود، کناره گیری کند. سپس کارلوس چهارم به نفع ناپلئون از سلطنت کناره گیری کرد، زیرا نمی خواست پسر مطرودش وارث تاج و تخت باشد. ناپلئون برادرش ژوزف را بر تخت سلطنت نشاند. استعفای رسمی برای حفظ مشروعیت پادشاه جدید انجام شد. انتصاب ژوزف بناپارت. کارلوس چهارم امیدوار بود که ناپلئون که در این زمان یکصد هزار سرباز در اسپانیا مستقر کرده بود، به او کمک کند تا تاج و تخت را دوباره به دست آورد. با این حال، ناپلئون از کمک به کارلوس خودداری کرد و همچنین از به رسمیت شناختن پسرش فرناندو هفتم به عنوان پادشاه جدید خودداری کرد. در عوض، او موفق شد هم کارلوس و هم فرناندو را تحت فشار قرار دهد تا تاج را به برادرش ژوزف بناپارت واگذار کنند. فرمانده نیروهای فرانسوی در ا
سپانیا، مارشال یواخیم مورا، فرناندو را مجبور کرد تا مانوئل گودوی، نخست وزیر سابق اسپانیا را که نقش او در دعوت از نیروهای فرانسوی به اسپانیا منجر به شورش آرانخوئز شده بود، تا آزاد کند. شکست دولت باقیمانده اسپانیا در ایستادگی در برابر مورا باعث خشم مردم شد. در ۲ مه ۱۸۰۸، پسر کوچکتر کارلوس چهارم، اینفانت فرانسیسکو، اسپانیا را به مقصد فرانسه ترک کرد که منجر به شورش گسترده دوس د مایو در خیابان های مادرید شد. شورای کاستیل، ارگان اصلی دولت مرکزی اسپانیا به رهبری کارلوس چهارم، اکنون در کنترل ناپلئون بود. با این حال، به دلیل خشم عمومی از حکومت فرانسه، به سرعت قدرت خود را در خارج از مراکز جمعیتی که مستقیماً تحت اشغال فرانسه بودند، از دست داد. برای مخالفت با این اشغال، نهادهای حاکم منطقه ای سابق، مانند پارلمان آراگون و هیئت رئیسه شاهزاده آستوریاس، دوباره در بخش هایی از اسپانیا ظاهر شدند. در جاهای دیگر، "حکومت ها" (شوراها) برای پر کردن خلاء قدرت و رهبری مبارزه علیه نیروهای امپراتوری فرانسه ایجاد شدند. نظامیان استانی شروع به هماهنگ کردن اقدامات خود کردند. حکومت های منطقه ای برای نظارت بر حکومت های استانی تشکیل شدند. سرانج
ام، در ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۸، یک یونتای عالی واحد در آرانخوئز تأسیس شد تا به عنوان دولت مقاومت فعال برای کل اسپانیا خدمت کند. اشغال توسط فرانسه. مورا طرحی برای فتح ترتیب داد و دو ارتش بزرگ را برای حمله به جبهه های مقاومت طرفدار فرناندو فرستاد. یک ارتش مسیر بین مادرید و ویتوریا را ایمن کرد و ساراگوسا، خیرونا و والنسیا را محاصره کرد. دیگری که به جنوب آندلس فرستاده شد، قرطبه را غارت کرد. به جای اینکه طبق برنامه به کادیز برود، به ژنرال دوپون دستور داده شد که به مادرید برگردد، اما در ۲۲ ژوئیه ۱۸۰۸ توسط ژنرال کاستانوس در بایلن شکست خورد. این پیروزی باعث تشویق مقاومت علیه فرانسوی ها در چندین کشور دیگر در اروپا شد. پس از نبرد، پادشاه ژوزف مادرید را ترک کرد و به ویتوریا پناه برد. در پاییز ۱۸۰۸، ناپلئون خود وارد اسپانیا و در ۲ دسامبر وارد مادرید شد و ژوزف یکم را به پایتخت بازگرداند. در همین حین، ارتش بریتانیا از پرتغال وارد اسپانیا شد، اما مجبور شد به گالیسیا عقب نشینی کند. در اوایل سال ۱۸۱۰، حمله ناپلئون به مجاورت لیسبون رسید، اما نتوانست به خطوط مستحکم تورس ودراس نفوذ کند. سلطنت ژوزف یکم. دولت ژوزفی مبنای قانونی خود را در
اساسنامه بایون داشت. هنگامی که فرناندو هفتم در می ۱۸۰۸ بایون را ترک کرد، از همه نهادها خواست که با مقامات فرانسوی همکاری کنند. در ۱۵ ژوئن ۱۸۰۸، ژوزف، برادر بزرگ ناپلئون، پادشاه شد. شورای کاستیل در بایون تشکیل شد، اگرچه تنها ۶۵ نفر از مجموع ۱۵۰ عضو در آن شرکت کردند. مجمع انتقال تاج را به ژوزف بناپارت تصویب کرد و با تغییرات اندکی جدا از متن قانون اساسی که توسط ناپلئون پیش نویس شده بود، تصویب شد. اکثر کسانی که گرد هم آمده بودند هیچ تناقضی بین میهن پرستی و همکاری با پادشاه جدید درک نمی کردند. علاوه بر این، این اولین بار نبود که یک سلسله خارجی تاج و تخت اسپانیا را به دست می گرفت: در آغاز قرن هجدهم، پس از مرگ آخرین عضو خاندان هابسبورگ اسپانیا، کارلوس دوم، بدون فرزند، دودمان بوربون از فرانسه به اسپانیا آمدند. ناپلئون و ژوزف هر دو سطح مخالفتی را که این انتصاب ایجاد می کرد دست کم گرفتند. با انتصاب ژوزف پادشاه ناپل در سال ۱۸۰۶ و سایر حاکمان خانواده در هلند در سال ۱۸۰۶ و وستفالن در سال ۱۸۰۷، ایجاد یک فاجعه سیاسی و بعداً نظامی باعث تعجب شد. ژوزف بناپارت اساسنامه بایون را در ۷ ژوئیه ۱۸۰۸ اعلام کرد. به عنوان یک متن قانون ا
ساسی، این منشور سلطنتی است، زیرا نتیجه یک اقدام حاکمیتی ملت نیست که در پارلمان جمع آوری شده است، بلکه یک فرمان سلطنتی است. متن آغشته به روحیه اصلاح طلبی، مطابق با آرمان های بناپارت بود، اما با فرهنگ اسپانیایی سازگار شد تا حمایت نخبگان رژیم قدیم را جلب کند. این کشور مذهب کاتولیک را به عنوان دین رسمی به رسمیت شناخت و اعمال ادیان دیگر را ممنوع کرد. این بیانیه صریح دربارهٔ تفکیک قوا نداشت، اما استقلال قوه قضائیه را تأیید کرد. قدرت اجرایی در اختیار پادشاه و وزرای او بود. دادگاه ها، به شیوه رژیم قدیم، از املاک روحانیت، اشراف و مردم تشکیل می شد. به جز در مورد بودجه، توانایی آن در وضع قوانین تحت تأثیر قدرت پادشاه بود. در واقع، پادشاه تنها مجبور شد هر سه سال یکبار پارلمان را فراخواند. هیچ اشاره صریحی به برابری حقوقی شهروندان نداشت، اگرچه به طور ضمنی در برابری در مالیات، لغو امتیازات و حقوق برابر بین شهروندان اسپانیایی و آمریکایی بود. قانون اساسی همچنین آزادی صنعت و تجارت، لغو امتیازات تجاری و حذف آداب و رسوم داخلی را به رسمیت شناخته است. قانون اساسی کرتس خنرالس را تأسیس کرد، یک هیئت مشورتی مرکب از سنا که توسط مردان خا