Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لاینوس گابریل سباستین (زاده ۲۰ اوت ۱۹۸۶) یک یوتیوبر کانادایی است. او خالق و میزبان کانال یوتیوب Linus Tech Tips(LTT) است. او همچنین بنیان گذار گروه رسانه ای لاینوس است و از سال ۲۰۱۳ به عنوان مدیر عامل آن فعالیت می کند. سباستین بیشتر به دلیل ایجاد و میزبانی چهار کانال فناوری Techquickie, Linus Tech Tips(LTT) و ShortCircuit شناخته شده است. تعداد مشترکان این کانال ها در مجموع بیش از ۲۰ میلیون است. او در سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ مجری دائمی ویدیوهای فناوری برای فروشگاه لوازم کانادایی NCIX بود. او همچنین مالک Floatplane Media است. ، کانال Linus Tech Tips بیشترین تعداد بازدیدهای کانال های فناوری یوتیوب را دارد. کار. کانال های Linus Tech Tips و NCIX. سباستین به عنوان مدیر محصولات برای فروشگاه کامپیوتری کانادایی NCIX کار می کرد. شرکت از خواست تا میزبان کانال فناوری اش بشود که برای نمایش محصولات این شرکت ایجاد شده بود. سباستین با کمک یک فیلمبردار و تدوینگر ناشناس و با منابع محدود کار کرد و با دوربینی که از پسر رئیس شرکت قرض گرفته بود فیلمبرداری می کرد. او اولین ویدیو خود را در ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر کرد. به دلیل هزینه های بال
ا و بیننده کم در روزهای اولیه کانال، به سباستین دستور داده شد که کانال Linus Tech Tips را به عنوان یک شاخه ارزان تر از کانال NCIX ایجاد کند تا کیفیت تولید کم به برند NCIX آسیب نزند. Linus Tech Tips در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸ ایجاد شد. سباستین ویدیوهایش را به صورت تمام وقت را در NCIX توسعه نداد. در طول مدت حضورش در شرکت، او به عنوان نماینده فروش تمام وقت، طراح سیستم های پیشرفته، مدیر محصول و مدیر دسته بندی کار می کرد. او در نهایت پس از اختلاف در مورد مدیریت شرکت، NCIX را ترک کرد. و مذاکره ای انجام داد که در آن می توانست کانال را تا زمانی که شرط عدم رقابت را امضا کند، حفظ کند. گروه رسانه ای لاینوس. سباستین در ژانویه ۲۰۱۳ گروه رسانه ای لاینوس را در یک گاراژ تأسیس کرد. لوک لافرنیر، ادزل یاگو و براندون لی اولین کارمندانش بودند. این گروه کانال Linus Tech Tips را به عنوان یک سرمایه گذاری مستقل توسعه داد. بین سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹، این گروه میزبان رویدادی سالانه بود که نمایشگاه LTX نام دارد. دفتر مرکزی گروه رسانه ای لاینوس در سوری، بریتیش کلمبیا در کانادا قرار دارد. این دفتر تا آوریل ۲۰۲۲، بیش از ۸۰ کارمند تمام وقت داشت. لاینوس
در سال ۲۰۲۳ از موقعیت خودش به عنوان مدیر عامل گروه رسانه ای لاینوس استعفا داد و به عنوان مدیر خلاقیتی گروه کار می کند. پروژه های مهم. در ۲ ژانویه ۲۰۱۶، Linus Tech Tips ویدیویی را منتشر کرد که نشان می داد رایانه ای می تواند از هفت کاربر جداگانه پشتیبانی کند. هزینه کلی آن ۳۰۰۰۰ دلار برآورد شده است. این ویدئو در تعدادی از وب سایت ها خبرساز شد. این کامپیوتر دارای هشت ماژول رم ۳۲ گیگابایتی، هشت اس اس دی کینگستون، دو پردازنده اینتل زئون ۱۴ هسته ای E5 2697 v3، هفت کارت گرافیک AMD R9 نانو، یک پی اس یو ای وی جی ای تی۲ ۱۶۰۰ وات با مادربرد ایسوس Z10PE-D8 WS بود. این پروژه توسط کینگستون تکنولوژی حمایت مالی شد. در اوت ۲۰۱۷، کانال Linus Tech Tips یک ویدیوی دو قسمتی را آپلود کرد که در آن توانستند با وضوح ۱۶کی (۱۵۳۶۰ در ۸۶۴۰ پیکسل) با استفاده از ۱۶ نمایشگر ۴کی ایسر مدل Predator XB1 در حالت ۴ در ۴ بازی کنند. سیستمی که نمایشگر را اجرا می کرد به ۴ کارت گرافیک ان ویدیا Quadro P5000 مجهز بود. زندگی شخصی. سباستین از ۲۰ می ۲۰۱۱ با ایوان هو ازدواج کرده است. آنها یک پسر و دو دختر دارند. در ژانویه ۲۰۲۰، سباستین ادعا کرد که به بازنشست
گی فکر می کند. با این حال، او بعداً گفت که نظرش تغییر کرده است.
برخی از سربازان نیروهای ائتلاف از شرکت در جنگ عراق خودداری کرده اند. لیست زیر لیستی از پرسنل نظامی برجسته است که از شرکت درجنگ عراق امتناع کرده اند، که به طور کلی براساس دلایلی که خودشان ارائه می کنند طبقه بندی شده اند. مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند. حقوقی و سیاسی. بر اساس معاهده بین دولت کانادا و دولت ایالات متحده آمریکا در مورد کمک حقوقی متقابل در امور کیفری، مقام های ایالات متحده می توانند از مقام های کانادایی درخواست کنند تا اتباع آمریکایی را که مرتکب جرمی شده اند شناسایی، مکان یابی و بازداشت کنند. محکومیت احتمالی بیش از یک سال و متعاقباً استرداد آنها به ایالات متحده، بر اساس معاهده استرداد بین ایالات متحده آمریکا و کانادا. با این حال، دولت ایالات متحده باید به کسانی که استرداد می شوند، قول دهد که طبق حکم "ایالات متحده علیه" مجازات اعدام دریافت نخواهند کرد به دلیل این احتمال وجود دارد که فراریان در ایالات متحده و بر اساس آن دو توافق نامه فوق، حکم بازداشت صادر شده باشند، مگر اینکه وضعیت خود را قانونی کنند، در کانادا مسئول دستگیری هستند. این کار را می توان با پیگیری یک ادعای پناهندگی انجام داد که هیئ
ت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) در مورد آن جلسه استماع و صحت ادعا را تعیین می کند. در صورت امتناع، شاکی می تواند در صورت اعطای مرخصی به دادگاه فدرال، دادگاه استیناف فدرال و در نهایت به دادگاه عالی کانادا شکایت کند. با این حال، اگر ادعای پناهندگی رد شود و درخواست های تجدیدنظر بعدی تصمیم هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا را لغو نکند، متقاضی باید ظرف ۳۰روز کانادا را بر اساس حکم اخراج ترک کند. اگر مدعی ظرف ۳۰روز کانادا را ترک نکند یا جزئیات خروج را با آژانس خدمات مرزی کانادا تأیید نکند، به طور خودکار به حکم اخراج تبدیل می شود که توسط هر افسر صلح درکانادا قابل اجرا است. مخالفانی که در کانادا می مانند. فهرستی از این منابع:و اطلاعات عمومی منبع از فهرست مشخصات مقاومت در وب سایت «شجاعت برای مقاومت» که نشان می دهد این پرسنل نظامی از شرکت در جنگ عراق امتناع می کنند. جاستین کلبی دن فلوشکو (دارای تابعیت دوگانه در ایالات متحده و کانادا) پاتریک هارت براندون هیگی (وضعیت پناهندگی توسط هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا رد شد) پیتر جملی کریستین کیار دیل لندری کوین لی برد مک کال فیل مک داول دیوید سندرز کایل اسنایدر جیمز استپ دین والکات
رادنی واتسون در ۵ اوت۲۰۰۹ او تا ۱۰ اوت ۲۰۰۹ از کانادا خارج شد، اما این امر تا ۱۹ اوت ۲۰۰۹ به تعویق افتاد. دوباره تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۹ به تعویق افتاد. با توجه به این حکم اخراج، او درخواست تجدید نظر کرد. به اولین کلیسای متحد در ونکوور برای حق پناهندگی. درخواست او پذیرفته شد و در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۹ وارد آن کلیسا شد. چاک وایلی مخالفان وظیفه شناس. برای اهداف این فهرست، تشخیص مخالفت وجدانی توسط فرد انجام می شود، نه دولت. غالباً افراد و دولت ها در مورد وضعیت اختلاف نظر دارند. در ژوئن ۲۰۱۳، جاش استیبر و افراد مشهور متعددی در ویدیویی ظاهر شدند که حمایت خود را از چلسی منینگ نشان می داد. دیگر. مایکل بلیک ایوان بروبک پیتر براون توماس بوانمو جیمز برمیستر جاناتان آرکیس کاب کریس کپس یوگن گیلاس جیمز سیرچلو تراویس کلارک پدرو فورتوناتو «کلسو» جاشوا دیسپین جسیکا فاوستنر برد گسکینز کریس گورمن عبدالهندرسون درک هس کلیفتون هیکس کوین هیکس الئونای الی اسرائیل تری جانسون غانیم خلیل محیسین خان جوئل کلمکویچ وینسنت لاولپا بلیک لمواین کریستوفر ماگاوای دوون مارش کوری مارتین جیمی میسی ملانی مک فرسون مت میشلر لینجامین مول پری اوبرایان رالف پادول
ا کوری رو آندره شپرد راس اسپیرز مایکل سادبری سوزان سویفت رونی تالمن هاروی تارپ قطار مارک خوزه واسکز هارت ویگز کارل وب جیسون وب مارک ویلکرسون رابرت زابالا
پاناما یک فیلم درام و عاشقانه صربستانی محصول سال ۲۰۱۵ به کارگردانی پاوله ووچکوویچ است. این فیلم برای نمایش در بخش نمایش های ویژه در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ انتخاب شده است. داستان. این فیلم به تصویر می کشد که چگونه ارتباطات دیجیتال، پورنوگرافی، و غرور مانع از احساسات و عشق واقعی می شود.
محمد صلاح الدین زیدان (زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۶۰/۶۳) مشهور به سیف العدل، سرهنگ سابق نیروی زمینی مصر و کارشناس مواد منفجره است که از سال ۲۰۲۲ مظنون به رهبری "دفاکتو" القاعده است. وی، توسط آمریکا، متهم به دست داشتن در بمب گذاری ۱۹۹۸ سفارت ایالات متحده است. گزارش سال ۲۰۲۳ سازمان ملل متحد، به نقل از اطلاعات کشورهای عضو، به این نتیجه رسید که سیف العدل، به صورت دفاکتو، رهبر القاعده است؛ اما به دلیل حساسیت های سیاسی، به صورت رسمی، معرفی نمی شود. هویت. اطلاعات زیادی دربارهٔ سیف العدل تا پیش از پیوستن به القاعده وجود ندارد. اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) زادروز او را ۱۱ آوریل ۱۹۶۰ یا ۱۹۶۳ اعلام کرده است. هویت واقعی او نیز مشخص نیست. نام سیف العدل (به معنی «شمشیر عدالت») احتمالاً یک نام مستعار است. زندگی چریکی. در سال ۱۹۸۷ سیف العدل به همکاری با جهاد اسلامی مصر و تلاش برای سرنگونی دولت مصر متهم شد. وی پس از انکار اتهامات، در سال ۱۹۸۸ کشور را ترک کرد تا به مجاهدین در دفع تهاجم شوروی به افغانستان بپیوندد. سپس در میانه دهه ۱۹۹۰ به افغانستان بازگشت. بر اساس کیفرخواست، سیف العدل یکی از اعضای شورای القاعده و یکی از اعضای کمیته نظا
می آن است. او به اعضای القاعده و جهاد اسلامی مصر در افغانستان، پاکستان، سودان و قبایل سومالیایی ضد سازمان ملل آموزش نظامی و اطلاعاتی ارائه کرده است. این احتمال وجود دارد که کارآموزان او شامل سومالیایی هایی از اولین نبرد موگادیشو در سال ۱۹۹۳ باشند. وی از سال ۲۰۰۱ در فهرست تروریست های تحت تعقیب اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) قرار دارد. پاداش وزارت امور خارجه آمریکا ۱۰ میلیون دلار برای اطلاعاتی است که در مورد محل اختفای او ارائه شود. گمان می رود که وی به همراه ابوطلحه سودانی، سیف الاسلام المصری، ابوجعفر المصری و ابوسلیم المصری به جنوب لبنان سفر کرده و در آنجا توسط حزب الله حجاز آموزش دیده باشد. گفته می شود العدل و برخی از شخصیت های ارشد القاعده از حملات بزرگی به اندازه حملات ۱۱ سپتامبر به خاک آمریکا مخالف بودند؛ زیرا باعث پاسخ شدیدی از سوی آمریکا می شود که می تواند شامل حمله به افغانستان باشد. العدل در گذشته مقاله های بسیاری دربارهٔ موضوعات مختلف از جمله امنیت و اطلاعات، جنگ، و انقلاب ها نوشته است. دستگیری و آزادی. العدل و چهار مقام القاعده پس از فرار از جنگ در افغانستان که در نهایت در سال ۲۰۰۱ منجر به تهاجم آمر
یکا به این کشور شد در ایران دستگیر شدند؛ اما در سال ۲۰۱۵ در تبادل زندانیان با القاعده در یمن آزاد شدند. اما برخی ادعا می کنند العدل همچنان در ایران و در حصر محدود خانگی است. در ۲ اوت ۲۰۲۲ در فضای مجازی شبکه های فارسی اخباری مبنی بر حضور سیف العدل در تهران منتشر شد. فداحسین مالکی عضو کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجی مجلس یازدهم این خبر را تکذیب کرد. با وجود زندان طولانی مدت در ایران، العدل فردی بانفوذ در القاعده باقی ماند و پس از اسامه بن لادن به تثبیت جایگاه الظواهری به عنوان رهبر القاعده کمک کرد.
توراجائی ها یک گروه قومی بومی منطقه کوهستانی سولاوسی جنوبی اندونزی هستند. جمعیت آنها تقریباً ۱۱۰۰۰۰۰ نفر است که ۴۵۰۰۰۰ نفر از آنها در منطقه تانا توراجا ("سرزمین توراجا") زندگی می کنند. بیشتر جمعیت مسیحی هستند و بقیه مسلمان هستند یا عقاید "آنیمیستی محلی دارند که با عنوان aluk" ( به معنای "راه") شناخته می شود. دولت اندونزی این باور حیوانی را با عنوان "Aluk To Dolo" ("راه اجداد") به رسمیت شناخته است. منشأ کلمه "توراجا" به زبان "بوگینی برمی گردد که در آن زبان کلمه ریاجا" به معنای «مردم ارتفاعات» است. دولت استعماری هلند در سال ۱۹۰۹ این مردم را "توراجا نامید". توراجائی ها به خاطر تشریفات دقیق تشییع جنازه، مکان های دفن حکاکی شده در صخره های صخره ای، خانه های سنتی با سقف قله ای عظیم به نام "تونگ کونان"، و کنده کاری های چوبی رنگارنگ مشهور هستند. مراسم تشییع جنازه توراجا رویدادهای اجتماعی مهمی هستند که معمولاً صدها نفر در آن شرکت می کنند و برای چندین روز ادامه دارند. قبل از قرن بیستم، توراجائی ها در دهکده های خودمختار زندگی می کردند، جایی که آنیمیسم را تمرین می کردند و دنیای خارج نسبتاً دست نخورده بودند. در اوایل دهه ۱
۹۰۰، مبلغان هلندی برای اولین بار تلاش کردند تا کوهستان های توراجان را به مسیحیت تبدیل کنند. زمانی که منطقه تانا توراجا بیشتر به روی جهان خارج در دهه ۱۹۷۰ باز شد، به نماد گردشگری در اندونزی تبدیل شد: توسعه گردشگری از آن بهره برداری شد و توسط مردم شناسان مورد مطالعه قرار گرفت. در دهه ۱۹۹۰، زمانی که گردشگری به اوج خود رسید، جامعه توراجا به طور قابل توجهی تغییر کرده بود، از یک مدل کشاورزی - که در آن زندگی اجتماعی و آداب و رسوم زاییده آلوک تو دولو بود - به یک جامعه عمدتاً مسیحی. امروزه، گردشگری و حواله های توراجان مهاجر، تغییرات عمده ای را در ارتفاعات توراجا ایجاد کرده است، که به توراجا جایگاه مشهوری در اندونزی داده و غرور گروه قومی توراجا را افزایش داده است.
سپیده سفری (زادهٔ ۲۱ دی ماه ۱۳۷۳ - کرج) تکواندوکار ایرانی است. وی سابقه عضویت در تیم ملی جوانان و نوجوانان زنان ایران را دارد. شروع فعالیت های ورزشی از سال ۱۳۸۱ و در حال حاضر مدرک کارشناسی تربیت بدنی دارد.
نبرد کوه بلر بزرگ ترین قیام کارگری در تاریخ ایالات متحده و بزرگ ترین قیام مسلحانه از زمان جنگ داخلی آمریکا بود. درگیری در شهرستان لوگان، ویرجینیای غربی، به عنوان بخشی از جنگ ذغال سنگ، از سری اختلافات کارگری در اوایل قرن بیستم در آپالاشیا رخ داد. بیش از ۱۰۰ نفر کشته شدند و تعداد زیادی دستگیر شدند. اتحادیه کارگران متحد معدن به طور موقت شاهد کاهش عضویت بود، اما تبلیغات طولانی مدت منجر به بهبود عضویت و شرایط کار در معادن شد. به مدت پنج روز از اواخر آگوست تا اوایل سپتامبر ۱۹۲۱، حدود ۱۰۰۰۰ معدنچی مسلح ذغال سنگ با ۳۰۰۰ قانونگذار و اعتصاب شکن (به نام مدافعان لوگان) رودررو شدند مدافعان لوکان توسط اپراتورهای معادن دغال سنگ در طی تلاش معدنچیان برای اتحاد میدان های ذغال سنگ جنوب غربی ویرجینیای غربی مورد حمایت قرار می گرفتند. تنش بین کارگران و مدیریت معدن بالا گرفت. نبرد پس از شلیک تقریباً یک میلیون گلوله پایان یافت و ارتش ایالات متحده، به نمایندگی از گارد ملی ارتش ویرجینیای غربی به رهبری ویلیام یوبانکس، اهل شهرستان مک داول، به دستور رئیس جمهور در این ماجرا مداخله کرد. زمینه. از زمان تأسیس اتحادیه کارگران متحد معدن در سال
۱۸۹۰، معادن ذغال سنگ در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی و اطراف آن فقط کارگران غیر اتحادیه را استخدام می کردند و قراردادهای کاری که شامل عضویت در اتحادیه به عنوان زمینه ای برای فسخ فوری می شد را، به شدت اجرا می کردند. از آنجایی که معدنچیان در منطقه تقریباً منحصراً در شهر شرکتها زندگی می کردند، پایان کار به معنای اخراج نیز بود. در سال ۱۹۲۰، جان ال. لوئیس، رئیس جدید UMW در تلاش برای پایان دادن به مقاومت سه دهه ای در برابر اتحادیه سازی در منطقه بود. او تحت فشار فزاینده ای قرار داشت تا این کار را انجام دهد، هم از طرف معدنچیانی که در اعتصاب ذغال سنگ کارگران معدن متحد در سال ۱۹۱۹ شرکت کرده بودند، و هم از طرف اپراتورهای آسیب دیده معادن که اکنون توسط معادن غیر اتحادیه در ویرجینیای غربی تحت فشار بودند. این فشار اتحادیه سازی شامل تلاش های مادر جونز که در ۸۳ سالگی سخنرانی های آتشین انجام می داد و فرانک کینی، رئیس منطقه اتحادیه محلی بود. بیش از ۳۰۰۰ معدنچی شهرستان مینگو به اتحادیه پیوستند - و اخراج شدند. سپس شرکت های زغال سنگ، مأموران آژانس کارآگاه بالدوین فلتس را برای اخراج خانواده های کارمندان سابق خود استخدام کردند. در
۱۹ مه ۱۹۲۰، دوازده کارآگاه بالدوین فلتس، از جمله لی فلتس، به ماتیوان رسیدند و با برادر لی، آلبرت فلتس ارتباط برقرار کردند. آلبرت و لی برادران توماس فلتس، مالک و مدیر آژانس کارآگاهی خصوصی بودند. عوامل بالدوین-فلتس، شکارچیان اتحادیه شهرت داشتند که به استفاده از خشونت علیه گروه هایی که به دنبال سازماندهی بودند، شناخته می شدند. مأموران همچنین مسئول کشتار لودلو در سال ۱۹۱۴ بودند. آلبرت قبلاً در آن منطقه بوده و سعی کرده بود به شهردار کبل تسترمن ۵۰۰ دلار رشوه بدهد تا مسلسل ها را روی پشت بام های شهر بگذارد. تسترمن نپذیرفت. آن روز بعد از ظهر آلبرت و لی به همراه ۱۱ مرد دیگر به سمت املاک شرکت زغال سنگ استون مانتین حرکت کردند. اولین خانواده ای که آنها بیرون کردند یک زن و فرزندانش بودند. شوهر این زن در آن زمان خانه نبود. آنها را به زور با اسلحه بیرون کردند و وسایلشان را زیر یک باران خفیف اما پیوسته در جاده انداختند. معدنچیانی که آن را دیدند خشمگین شدند و به شهر خبر دادند. در حالی که مأموران آژانس به سمت ایستگاه قطار می رفتند تا شهر را ترک کنند، رئیس پلیس سید هاتفیلد و گروهی از معدنچیان با آنها روبرو شدند و به آنها گفتند
که دستگیر شده اند. آلبرت فلتس گفت که در واقع اوست که حکمی برای دستگیری هتفیلد دارد. به تسترمن هشدار داده شد، و پس از اینکه یک معدنچی فریاد زد که سید دستگیر شده است، به خیابان دوید. هتفیلد به فروشگاه برگشت و تسترمن خواست تا حکم را ببیند. پس از بررسی آن، شهردار تسترمن فریاد زد: «این یک حکم جعلی است.» با این کلمات، درگیری با اسلحه شروع شد و رئیس هتفیلد به مأمور آلبرت فلتس شلیک کرد. تسترمن به همراه آلبرت و لی فلتس در میان ده مرد کشته شده بودند (سه نفر از شهر و هفت نفر از آژانس). این درگیری با اسلحه به کشتار ماتیوان معروف شد و اهمیت نمادین آن برای معدنچیان بسیار زیاد بود. آژانس کارآگاهی به ظاهر شکست ناپذیر بالدوین فلتس ضربه خورده بود . رئیس سید هتفیلد تبدیل به یک اسطوره و قهرمان برای کارگران معدن شد و نماد امیدواری بود که ظلم اپراتورهای ذغال سنگ و اسلحه های اجیر شده آنها سرنگون شود. در سراسر تابستان و تا پاییز ۱۹۲۰، اتحادیه در شهرستان مینگو قدرت یافت، همان طور که مقاومت اپراتورهای زغال سنگ نیز تقویت شد. تیراندازی های پراکنده در بالا و پایین رودخانه توگ رخ داد. در اواخر ژوئن، پلیس ایالتی به فرماندهی کاپیتان بروکوس
به مستعمره چادر لیک کریک در نزدیکی ویلیامسون یورش برد. گفته می شود که معدنچیان به سوی مردان بروکوس و مارتین از مستعمره تیراندازی کردند و پلیس ایالت در پاسخ به معدنچیان شلیک کرد و آنها را دستگیر کرد، چادرهای بوم را تکه تکه کرد و وسایل خانواده های معدنچی را پراکنده کرد. هر دو طرف در حال تقویت بازوهای خود بودند و سید هتفیلد به تقویت مقاومت ادامه داد، به ویژه با تبدیل جواهرفروشی تسترمن به یک مغازه اسلحه فروشی. در ۲۶ ژانویه ۱۹۲۱، محاکمه هتفیلد به دلیل کشتن آلبرت فلتس آغاز شد و در کانون توجه ملی قرار گرفت و توجه زیادی را به موضوع معدنچیان جلب کرد. با ادامه محاکمه، جایگاه اسطوره ای هتفیلد افزایش یافت. همه مردان در نهایت تبرئه شدند، اما به طور کلی اتحادیه با شکست های قابل توجهی روبرو شد. 80 درصد معادن با جایگزین های وارداتی و اعتصاب کنندگان سابق که برای بازگشت به کار قرارداد سگ زرد را امضا کردند، بازگشایی شده بودند. در اواسط ماه مه ۱۹۲۱ معدنچیان اتحادیه یک حمله تمام عیار را به معادن غیر اتحادیه آغاز کردند. در مدت کوتاهی درگیری تمام دره رودخانه توگ را دربر گرفت. این «نبرد سه روزه» سرانجام با پرچم آتش بس و اجرای حکومت
نظامی به پایان رسید. معدنچیان از ابتدا اجرای حکومت نظامی را یک طرفه می دانستند. صدها معدنچی دستگیر شدند. کوچک ترین تخلف می توانست به معنای حبس باشد، در حالی که کسانی که طرف «قانون و نظم» هستند مصونیت دارند. معدنچیان اما با تاکتیک های چریکی و خرابکاری پاسخ دادند. در بحبوحه این وضعیت پرتنش، هتفیلد در ۱ اوت ۱۹۲۱ به شهرستان مک داول سفر کرد تا به اتهام منفجر کردن یک تیپل ذغال سنگ محاکمه شود. همراه با او یک دوست صمیمی اش، اد چمبرز، و همسرانشان سفر کردند. هنگامی که آنها بدون سلاح و در کنار همسرانشان از پله های دادگاه بالا می رفتند، گروهی از مأموران بالدوین فلتس که بالای پله ها ایستاده بودند تیراندازی کردند. هاتفیلد فوراً کشته شد. چمبرز گلوله خورده بود و تا پایین پله ها غلت می خورد. علیرغم اعتراض سالی چمبرز، یکی از مأموران از پله ها پایین دوید و یک بار دیگر به چمبرز شلیک کرد. اجساد هتفیلد و چمبرز به ماتیوان بازگردانده شد و خبر کشتارها پخش شد. معدنچیان که از کشته شدن هتفیلد خشمگین بودند و می دانستند که قاتلان از مجازات در امان خواهند ماند، شروع به تهیه اسلحه کردند و از شهرک های کوهستانی خود بیرون ریختند. معدنچیان در ا
متداد رودخانه کوچک زغال سنگ جزاولین کسانی بودند که منطقه را سازماندهی کردند و اقداماتی مانند گشت زنی و حفاظت از منطقه را آغاز کردند. کلانتر دان چافین سربازان کانتی لوگان را به منطقه رودخانه زغال سنگ فرستاد، جایی که معدنچیان مسلح سربازان را دستگیر کردند، آنها را خلع سلاح کرده و فراری دادند. در ۷ آگوست ۱۹۲۱، رهبران کارگران متحد معدن (UMW) ناحیه ۱۷، که بخش اعظم جنوب ویرجینیای غربی را در بر می گیرد، در مرکز ایالت در چارلستون تجمعی برگزار کردند. این رهبران فرانک کینی و فرد مونی بودند که از مجروحان درگیری های قبلی مین در منطقه بودند. هر دو محلی و خوش بیان بودند. کینی و مونی با فرماندار افرایم مورگان ملاقات کردند و طوماری از خواسته های معدنچیان به او ارائه کردند. هنگامی که مورگان این درخواست ها را رد کرد، معدنچیان بی قرارتر شدند و شروع به صحبت در مورد راهپیمایی در مینگو برای آزادی معدنچیان محصور، پایان دادن به حکومت نظامی و سازماندهی شهرستان کردند. اما کوه بلر، شهرستان لوگان و کلانتر چافین مستقیماً در این راه ایستادند. نبرد. در یک گردهمایی در ۷ آگوست، مری هریس «مادر» جونز از معدنچیان خواست تا به شهرستان های لوگان و
مینگو راهپیمایی نکنند و اتحادیه را به زور راه اندازی کنند. او که از سوی برخی متهم به از دست دادن اعصابش شده بود، از حمام خون در نبرد بین نیروهای اتحادیه ای با سلاح های سبک و نمایندگان کانتی لوگان با سلاح سنگین تر می ترسید. با این حال، با احساس اینکه مورگان دوباره به آنها دروغ گفته است، مردان مسلح در ۲۰ اوت در کوه لنز کریک، در نزدیکی مارمت در شهرستان کاناوها، شروع به تجمع کردند. چهار روز بعد، حدود ۱۳۰۰۰ نفر جمع شده و شروع به راهپیمایی به سمت شهرستان لوگان کردند. معدنچیان در نزدیکی سنت آلبانز در شهرستان کاناوها که برای رسیدن به درگیری بی تاب بودند، یک قطار باری چساپیک و اوهایو را که توسط معدنچیان به ویژه فولاد آبی تغییر نام داد، فرماندهی کردند تا با ستون پیشرفته راهپیمایان در دانویل در کانتی بون ملاقات کنند. راهی به «مینگوی خونین». در این مدت کینی و مونی به اوهایو گریختند، در حالی که بیل بلیزارد آتشین شبه رهبری معدنچیان را بر عهده گرفت. در همین حال، کلانتر چافین ضد اتحادیه شروع به راه اندازی نیروهای دفاعی در کوه بلر کرده بود. او توسط انجمن فعالان زغال سنگ شهرستان لوگان حمایت مالی شد و بزرگ ترین نیروی مسلح خصوصی
کشور با حدود ۲۰۰۰ نفر را ایجاد کرد. اولین درگیری در صبح روز ۲۵ اوت رخ داد. اکثر ماینرها هنوز نفر بودند دورتر. روز بعد، رئیس جمهور وارن جی. هاردینگ تهدید کرد که نیروهای فدرال و بمب افکن های مارتین MB-1 ارتش را اعزام خواهد کرد. پس از یک جلسه طولانی در مدیسون، مقر شهرستان بون، معدنچیان متقاعد شدند که به خانه بازگردند. اما مبارزه هنوز به پایان نرسیده بود. چفین پس از گذراندن روزها برای جمع آوری ارتش خصوصی خود، از نبرد او برای پایان دادن به تلاش های اتحادیه برای سازماندهی معادن زغال سنگ لوگان محروم نمی شود. چند ساعت پس از تصمیم مدیسون، شایعاتی مبنی بر تیراندازی افراد چفین به طرفداران اتحادیه در شهر شارپلز، درست در شمال کوه بلر، به گوش رسید.و خانواده ها در جریان درگیری ها در تیراندازی متقابل گرفتار شده بودند. معدنچیان خشمگین به سمت کوه بلر برگشتند، بسیاری از آنها در قطارهای دزدیده شده و تحت فرمان دیگری حرکت می کردند. در ۲۹ اوت نبرد به طور کامل شکل گرفت.. مردان شافین، علاوه بر اینکه تعدادشان بیشتر بود، از موقعیت های بالاتر و تسلیحات بهتر برخوردار بودند. هواپیماهای خصوصی برای انداختن بمب های دست ساز بر روی معدنچیان ب
ه کار گرفته شدند. ترکیبی از گازهای سمی و بمب های انفجاری باقی مانده از جنگ جهانی اول در چندین مکان در نزدیکی شهرهای جفری، شارپلز و بلر پرتاب شد. حداقل یکی از آنها منفجر نشد و توسط معدنچیان کشف شد. ماه ها بعد به عنوان مدرکی برای دفاع در دادگاه های خیانت و قتل استفاده شد. به دستور ژنرال بیلی میچل، بمب افکن های ارتش مریلند نیز برای کنترل هوایی مورد استفاده قرار گرفتند. یک بمب افکن مارتین در پرواز برگشت سقوط کرد و سه خدمه آن کشته شدند. مورگان در ۳۰ آگوست، سرهنگ ویلیام یوبانکس از گارد ملی ویرجینیای غربی را به فرماندهی دولت و نیروهای داوطلب در مقابله با معدنچیان منصوب کرد. نبردهای مسلحانه پراکنده به مدت یک هفته ادامه یافت، و معدنچیان در یک زمان تقریباً به شهر لوگان و مقاصد هدف خود، شهرستان های غیر اتحادیه در جنوب، لوگان و مینگو نفوذ کردند. بیش از ۳۰ کشته از طرف چافین و ۵۰ تا ۱۰۰ نفر در طرف کارگران معدن گزارش شد که صدها نفر دیگر مجروح یا زخمی شدند. نیروهای چافین متشکل از ۹۰ مرد از بلوفیلد، ویرجینیای غربی بود .۴۰ نفر از هانتینگتون، ویرجینیای غربی و حدود ۱۲۰ نفر از پلیس ایالت ویرجینیای غربی. سه نفر از نیروهای چافین، د
و داوطلب و یک معاون کلانتر کشته شدند و یک معدنچی تا سرحد مرگ مجروح شد. نیروهای فدرال تا ۲ سپتامبر وارد شدند. معدنچیان که بسیاری از آنها خود کهنه سرباز بودند، حاضر به شلیک به نیروهای آمریکایی نبودند. بیل بلیزارد به معدنچیان خبر داد که روز بعد به خانه بروند. معدنچیانی که از زندان و مصادره اسلحه هایشان می ترسیدند، راه های هوشمندانه ای برای مخفی کردن تفنگ ها در جنگل قبل از ترک کانتی لوگان پیدا کردند. برخی از آنها بعداً به همراه بسیاری از فشنگ های مصرف شده و سالم پیدا شد که به باستان شناسان کمک کرد تا روند جنگ را بازسازی کنند. پس از نبرد، ۹۸۵ معدنچی به اتهام قتل ،توطئه برای قتل، کمک به قتل و خیانت علیه ایالت ویرجینیای غربی متهم شدند. اگرچه برخی از آنها توسط هیئت منصفه تبرئه شدند، برخی دیگر سال ها زندانی شدند. آخرین نفر در سال ۱۹۲۵ آزاد شد. در محاکمه بلیزارد، از بمب منفجر نشده به عنوان مدرکی برای وحشیگری دولت و شرکت ها استفاده شد و او تبرئه شد. میراث. در کوتاه مدت این نبرد یک پیروزی برای صاحبان و مدیران صنعت ذغال سنگ بود. عضویت UMW ازبیش از۵۰۰۰۰معدنچی به حدود ۱۰۰۰۰ در طی چند سال آینده کاهش یافت و این تا سال ۱۹۳۵ بو
د.پس از رکود بزرگ و آغاز معامله جدید در زمان رئیس جمهور فرانکلین دلانو روزولتکه UMW به طور کامل در جنوب ویرجینیای غربی سازماندهی شد. این شکست اتحادیه پیامدهای عمده ای برای UMWA به طور کلی داشت. پس از جنگ جهانی اول، زمانی که صنعت زغال سنگ شروع به فروپاشی کرد، استخراج اتحادیه دیگر از نظر مالی پایدار نبود. به دلیل شکست در ویرجینیای غربی، اتحادیه در پنسیلوانیا و کنتاکی نیز تضعیف شد. تا پایان سال ۱۹۲۵، ایلینوی تنها ایالت اتحادیه ای باقی مانده بود که می توانست از نظر تولیدذغال سنگ نرم با آنها رقابت کند. در درازمدت، این نبرد آگاهی ها را نسبت به شرایط وحشتناکی که معدنچیان در میدان های ذغال سنگ خطرناک ویرجینیای غربی با آن مواجه بودند، افزایش داد. همچنین منجر به تغییر تاکتیک های صنفی در نبردهای سیاسی برای تغییر قانون به نفع طبقه کارگری، با مقابله با مدیریت سرکش شد. این در نهایت منجر به پیروزی سازمان یافته تر نظام کارگری چند سال بعد در جریان نیودیل در سال ۱۹۳۳ شد. که به نوبه خود منجر به کمک UMWA به سازماندهی بسیاری از اتحادیه های شناخته شده، مانند کارگران فولاد در اواسط دهه ۳۰ شد. در تحلیل نهایی، موفقیت مدیریتی یک پیروز
ی ثانویه بود که به جنبش کارگری سازمان یافته بسیار بزرگتر و قوی تر در بسیاری از صنایع دیگر و اتحادیه های کارگری و سازمان های حمایتی مانند فدراسیون کار آمریکا (AFL) و کنگره سازمان های صنعتی کمک کرد. (CIO) آینده سایت. از اواسط سال ۲۰۰۶، یک باستان شناس محلی،کنت کینگ، تیمی از باستان شناسان حرفه ای را برای بررسی بیشتر میدان جنگ، رهبری کرد. بررسی اولیه کینگ و تیم اش «پانزده مکان جنگی را ترسیم کردند و بیش از هزار مصنوع، از بدنه تفنگ و پوسته تفنگ ساچمه ای گرفته تا سکه و باتری [و] اندک نشانه های خرابی» را در سایت کشف کردند، که بررسی های قبلی انجام شده توسط Arch Coal Inc را به چالش کشید. یکی از دو شرکتی که حقوق معدن بلر را در اختیار دارند. در آوریل ۲۰۰۸، کوه بلر برای فهرست مکان های حفاظت شده در فهرست ملی مکان های تاریخی (NRHP) انتخاب شد. این سایت پذیرفته شد، و در ۳۰ مارس ۲۰۰۹ به فهرست NRHP اضافه شد، اگرچه اشتباهات اداری توسط اداره حفاظت تاریخی ایالت ویرجینیای غربی (SHPO) نتوانست همه مسائل را تأیید کند. در اواسط سال ۲۰۱۰،"شرکت های تابعه دو تا از بزرگترین تولیدکنندگان زغال سنگ ایالات متحده - Arch Coal ,Inc.، و Massey Ener