Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یران، متحد شود. این مسئله، یک اتحاد نئوبعثی سوری با اسلام گرایان شیعه در مقابل یک ائتلاف بعثی عراقی با جهان غرب و اسلام گرایان سنی را آغاز کرد. علی رغم اینکه حزب بعث، به طور کلی، ادعا می کرد که سکولار است، این درگیری تا حدی ریشه در فرقه گرایی داشت؛ زیرا حزب بعث عراق توسط سنی ها رهبری می شد، در حالی که حزب بعث سوریه توسط علوی ها، تحت رهبری بود. حزب بعث عراق، از اخوان المسلمین در خیزش آن ها علیه سوریه بعثی، حمایت کرد. در جریان سفر دونالد رامسفلد، فرستاده آمریکا در خاورمیانه به عراق در سال ۱۹۸۳، صدام حسین، یک نوار ویدئویی به او داد. ظاهراً این ویدئو، در سوریه، فیلم برداری شده بود و حافظ اسد را نشان می داد که بر نیروهای سوری، نظارت می کند که توله سگ ها را خفه می کنند و با چاقو می کشند و صفی از زنان جوان که سر مارها را می گزند. به نظر می رسید که ویدیو، ویرایش شده بود، با کلیپ های مختلفی از کف زدن اسد، که نشان می داد او در آن حضور داشت. رامسفلد بعداً نوشت که نسبت به صحت این ویدئو، تردید داشت و حدس زد که صدام از این ویدئو به عنوان وسیله ای استفاده می کند تا رژیم اسد را وحشی نشان دهد و ایالات متحده را متقاعد کند که ط
رف عراق را در یک درگیری احتمالی بگیرد. این ویدیو بعداً توسط رامسفلد از طریق وب سایت «مقالات رامسفلد» در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. در سال ۱۹۹۰، عراق به کویت حمله کرد. پس از مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد، سوریه، به ائتلافی پیوست که کویت را از اشغال عراق در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ آزاد کرد. سوریه، پس از حمله عراق به کویت در سال ۱۹۹۰ و پیوستن به دیگر کشورهای عربی در اعزام نیروهای نظامی به ائتلافی که عراق را مجبور به خروج از کویت کرد، روابط خود را با آن قطع کرد. با این حال، در سال ۱۹۹۷، رئیس جمهور سوریه، حافظ اسد، شروع به برقراری مجدد روابط با رئیس جمهور عراق، صدام حسین کرد. حافظ اسد، در سال ۲۰۰۰ درگذشت و عراق، طه محی الدین معروف، معاون رئیس جمهور را برای شرکت در مراسم تشییع جنازه دولتی، فرستاد. قدرت گرفتن بشار اسد در سال ۲۰۰۰، این روند را تقویت کرد. در زمان بشار، سوریه، تحریم ها علیه عراق را نادیده گرفت و به عراق، برای واردات غیرقانونی نفت، کمک کرد. فروپاشی هر دو رژیم. در سال ۲۰۰۳، آمریکا به عراق حمله کرد و صدام را سرنگون کرد. در سال ۲۰۲۴ نیز حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه، موجب سقوط رژیم اسد شد. پس از فروپاشی رژیم بشا
ر اسد، سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، اعلام کرد که حمایت ایران از سوریه بعثی در سال ۲۰۱۳، پاسخی به حمایت حافظ اسد از ایران در طول جنگ ایران و عراق با مسدود کردن ترانزیت یک میلیون بشکه نفت از طریق دریای مدیترانه بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41283219&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-03-11T19:20:52Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Hedi Bani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addlink-summary-summary:1|1|0 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41357587&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مرکز ملی توسعه فیلم مالزی که به اختصار فیناس (FINAS) نامیده می شود، آژانس دولتی مرکزی و نهاد حاکم بر صنعت فیلم مالزی است. وظیفه این مرکز، تنظیم امور اقتصادی و بازرگانی مرتبط با صنعت فیلم در مالزی و مسئول سیاست ها و برنامه های مرتبط با فیلم برای تضمین توسعه اقتصادی، فرهنگی و آموزشی صنعت فیلم مالزی و همچنین تأمین بودجه برای فیلمسازان و استودیوهای فیلم است. فیناس (FINAS) مشابه شورای توسعه فیلم فیلیپین در فیلیپین و انجمن سینمایی آمریکا در ایالات متحده است. پس از اینکه با اداره ملی فیلم مالزی (FNM) در سال ۲۰۱۳ در جهت تشکیل یگانه نهاد نظارتی فیلم ادغام شد، فیناس (FINAS) به عنوان یک نهاد قانونی مستقل ک
ه از امر حق الزحمه منفک و از نظر مالی مستقل شد، فعالیت کرد.
هانس پیتر بروندمو (زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۶۲) دانشمند رایانه و کارآفرین فناوری آمریکایی-نروژی است. او در سال ۲۰۱۶ معاون گوگل ایکس و مدیر کل پروژه ربات های روزمره شد. او قبلاً در شرکت اپل در زمینه توسعه هایپرکارد کار می کرد، استارت آپ هایی را در بازاریابی آنلاین و رسانه های اجتماعی تأسیس کرد و همچنین سمت های اجرایی در شرکت نوکیا و گوگل داشت. دوران اولیه زندگی و تحصیلات. بروندمو در واترویل، مین به دنیا آمد، اما قبل از یک سالگی به نروژ نقل مکان کرد و خارج از شهر هونفوس، شمال غربی اسلو بزرگ شد. او در مدارس دولتی تحصیل کرد و یک سال در ارتش نروژ قبل از بازگشت به ایالات متحده برای تحصیل در رشته علوم رایانه در موسسه فناوری ماساچوست خدمت کرد. در زمانی که در موسسه فناوری ماساچوست بود، به عنوان همکار پژوهشی در سازمان اروپایی پژوهش های هسته ای کارآموزی کرد و در برنامه کارشناسی ارشد در آزمایشگاه رسانه MIT و برنامه فناوری و سیاست MIT ثبت نام کرد. بروندمو عضوی از گروه تحقیقاتی سینمای تعاملی MIT و تلاش اولیه در روایت داستان ویدیویی تعاملی به رهبری گلوریانا داونپورت بود. او با اختراع نوعی آیکون گرافیک رایانه ای متحرک معروف به میکون ی
ا "نماد حرکتی" توصیف شده در مستند بی بی سی «هاپرلند» در سال ۱۹۹۰ توسط داگلاس آدامز شناخته می شود. حرفه. پس از اتمام دوره کارشناسی، در سال ۱۹۸۷ بروندمو، اسنپی سافتور، یک شرکت نرم افزاری سیستم های خبره را با سرمایه گذاری اولیه از اپل کامپیوتر تأسیس کرد. سال بعد او به اپل کامپیوتر پیوست و در برنامه هایپرکارد این شرکت از ژاپن کار کرد. در سال ۱۹۹۰ او دی آی وی ای یا دیجیتال ویدیو اپلیکیشن را در کمبریج تأسیس کرد و در آنجا به عنوان مدیر مهندسی این شرکت خدمت کرد. دی آی وی ای، که اولین اسپین آف تجاری از میدیا لب بود، یک برنامه ویرایش ویدیو مبتنی بر مکینتاش به نام ویدئوشاپ را توسعه داد و در سال ۱۹۹۳ توسط آوید تکنولوژی خریداری شد. بروندمو در مور دیویدو ونچرز کارآفرین شد. در سال ۱۹۹۷ او پست کامیونیکیشن را تأسیس کرد که خدمات بازاریابی ایمیلی سفارشی سازی شده را ارائه می کرد که با دادن کنترل به گیرنده بر جریان اطلاعات بازاریابی متمایز بود. پست کامیونیکیشن بعداً به شرکت بازاریابی آنلاین نتسنتیوز فروخته شد. او در سال ۲۰۰۲ کتاب «مشتری درگیر: قوانین جدید بازاریابی مستقیم اینترنتی» را منتشر کرد. بروندمو در سال ۲۰۰۵ پلام ونچرز را
راه اندازی کرد، یک سرویس شبکه اجتماعی که برای گروه های کوچکی از دوستان و خانواده در نظر گرفته شده است. در پاییز ۲۰۰۹ پلام توسط بخش نقشه برداری نوکیا خریداری شد. در نوکیا او تیم پروژه ای را برای اختراع مجدد دوربین در عصر گوشی های هوشمند رهبری کرد. پس از اینکه نوکیا تجارت تلفن همراه خود را به مایکروسافت فروخت، این محصول تجاری نشد. در سال ۲۰۱۳، او به طور مشترک در یک کلاس عکاسی محاسباتی در آزمایشگاه رسانه موسسه فناوری ماساچوست تدریس کرد. در سال ۲۰۱۶، بروندمو توسط گوگل ایکس استخدام شد تا به این شرکت کمک و تلاش های خود را در زمینه رباتیک سازماندهی کند. گواهی کنگره. گواهی کنگره در مورد حریم خصوصی اینترنت گواهی کنگره در مورد هرزنامه ایمیل
خورشیدهراسی یا هلیوفوبیا ترس از خورشید، نور خورشید یا هر نور روشن است. این یک نوع هراس ویژه است. علائم و نشانه ها. علائم خورشیدهراسی بسته به فرد متفاوت است. افراد مبتلا به شکل خفیف آن ممکن است احساس ناراحتی، لرزش، حالت تهوع یا بی حسی داشته باشند. در موارد شدید، ممکن است دچار اضطراب یا حملات پَنیک شوند. سایر علائم شامل افزایش حساسیت حواس، عدم تمرکز، احساس گرفتگی، ضربان نامنظم قلب، تنگی نفس، تنفس سریع، خشکی دهان، تعریق، گرفتگی عضلانی و ناراحتی جسمی است که در واقع ناشی از آسیب بدنی نیست، بلکه تجلی فیزیکی وحشت و ترسی است که فرد مبتلا هنگام قرار گرفتن در معرض نور تجربه می کند. این درد جسمی ممکن است به شکل احساس خیالی سوختگی پوست در برابر نور مستقیم خورشید ظاهر شود، حتی اگر به طور ظاهری مشخص باشد که پوست فرد بیشتر از پوست سالم در اثر قرار گرفتن در معرض آفتاب نمی سوزد، اما بااین حال، فرد مبتلا همچنان درد واقعی را احساس می کند. بااین حال، تشخیص های افتراقی دیگر، مانند نقص ژنتیکی نادر پروتوپورفیری اریترپوئتیک که با احساس شدید سوزش در تمام نواحی در معرض نور همراه است، اما بدون علائم ظاهری فوری، باید رد شوند. علل. فوبیا
ها به عنوان نوعی اختلال اضطرابی طبقه بندی می شوند. معمولاً دلیل مشخصی برای شروع یک فوبیا وجود ندارد، اگرچه راچمن سه عامل احتمالی را توضیح داده است: شرطی سازی کلاسیک، کسب غیرمستقیم و کسب اطلاعاتی/آموزشی. گاهی اوقات، فوبیا در نتیجه تجربیات ناخوشایند مرتبط با شیء یا موقعیت ترسناک شکل می گیرد. در مورد خورشیدهراسی، این تجربیات ممکن است شامل آفتاب سوختگی شدید، میگرن های مزمن ناشی از نور یا تروماهای همراه با نور شدید خورشید باشد. طبق دی اس ام-۵، خورشیدهراسی در دسته «هراس خاص» قرار می گیرد. مرکز سلامت بهداشت اقیانوس آرام پیشنهاد کرده است که برخی افراد به دلیل ترس فزاینده از سرطان پوست یا نابینایی از نور خورشید دوری می کنند. این مورد از نظر فنی خورشیدهراسی محسوب نمی شود، بلکه یک واکنش غیرمنطقی و بی اساس است. ترس شدید از آسیب دیدن در اثر نور خورشید یا نورهای شدید نیز می تواند منجر به خورشیدهراسی شود. این نوع خورشیدهراسی ممکن است باعث ترس از حضور در مکان های عمومی یا ترس از افراد به طور کلی شود. دلیل این موضوع آن است که ترس شدید از نور روشن می تواند محدودیت های شدیدی برای فرد مبتلا ایجاد کند، به طوری که نتواند به مکان ه
ای خاصی برود یا در طول روز، که اکثر مردم فعال هستند، از خانه خارج شود. برخی بیماری های دیگر نیز می توانند منجر به هلیوفوبیا شوند، از جمله: قوز قرنیه (یک اختلال چشمی که باعث حساسیت شدید به نور خورشید و نورهای روشن می شود)، میگرن که می تواند با قرار گرفتن در معرض نورهای شدید تحریک شود، و پورفیریا کوتانه تاردا، بیماری ای که باعث حساسیت بیش ازحد پوست به نور خورشید شده و می تواند تا حد ایجاد تاول پیش برود. اگر فرد مبتلا درد و ناراحتی ناشی از نور شدید را تجربه کند و آن را با آسیب و خطر مرتبط بداند، ممکن است به خورشیدهراسی دچار شود. اثرات. افراد مبتلا ممکن است هنگام بیرون رفتن در طول روز، لباس های بلند و محافظتی بپوشند یا چتر آفتابی همراه داشته باشند. در موارد شدیدتر، ممکن است اصلاً در ساعات آفتابی از خانه خارج نشوند. ازآنجاکه این افراد بیشتر از دیگران در فضای بسته می مانند، در معرض خطر بیشتری برای کمبود ویتامین دی قرار دارند. علاوه بر این، ممکن است دچار افسردگی شوند که ناشی از ترکیبی از کمبود ویتامین دی، گوشه نشینی، احساس بیگانگی از دیگران و قرار گرفتن در محیطی تاریک برای مدت طولانی است. بااین حال، کمبود ویتامین دی
را می توان با مصرف مکمل های ویتامین دی یا غذاهای غنی شده با این ویتامین جبران کرد. درمان. خورشیدهراسی را می توان با روش هایی مانند گفتاردرمانی، مواجهه درمانی، تکنیک های خودیاری، گروه های حمایتی، رفتاردرمانی شناختی و تکنیک های آرام سازی درمان کرد. برای افرادی که به شدت از نور خورشید هراس دارند، مدیتیشن ضداضطراب به عنوان یک روش درمانی توصیه می شود.
ژیان مرغک پیشانی سفید گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Elaeniinae از تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در بولیوی، کلمبیا، کاستاریکا، اکوادور، پاناما، پرو و ونزوئلا یافت می شود.
مگس گیر سوئیریری گونه ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Elaeniinae از تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae) است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، پاراگوئه، سورینام و اروگوئه یافت می شود.
ژیان مرغ زمینی کوچک گونه ای از پرندگان تیرهٔ ژیان مرغان و تنها گونه ای است که در سردهٔ Syrtidicola قرار دارد. در آمازون برزیل، پرو و بولیوی و همچنین مناطق کوچک تر کلمبیا و اکوادور یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن درختچه زارها و رودخانه های مناطق نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
مگس گیر نوک قایقی یک پرنده گمجشک سان از تیرهٔ ژیان مرغان است که تنها عضو سردهٔ تک نماد "Megarynchus" است. در جنگل های باز با تعدادی درختان بلند در جنوب مکزیک تا بولیوی و آرژانتین و تا ترینیداد زادآوری می کند.
تفنگ دراز نوعی تفنگ ساچمه ای بسیار بزرگ است که در سدهٔ نوزدهم و آغاز سدهٔ بیستم برای شلیک به تعداد زیادی از پرندگان آبزی برای عملیات برداشت تجاری استفاده می شد. این سلاح ها مشخصاً برای شلیک از روی شانه یا اغلب به تنهایی بسیار بزرگ هستند، اما برخلاف توپخانه، اسلحه های دراز می توانند توسط یک فرد از روی یک برآمدگی هدف گیری و شلیک شوند. در این مورد، برآمدگی معمولاً یک کشتی کوچک آبی است (به عنوان مثال، یک قایق پانت). بسیاری از مدل های اولیه شبیه به نسخه های بزرگ تر سلاح های شانه ای آن زمان با چوب های تمام قد با اندازه شانه ای معمولی به نظر می رسند. اکثر تغییرات بعدی، استوک تمام قد را حذف می کنند - به ویژه مدل های پیشرفته تر - و دارای سخت افزار نصب شده روی اسلحه هستند تا به آنها اجازه دهد که روی یک لولا نصب شوند.
در رشته هایی مانند انسان شناسی قانونی، باستان زیست شناسی، دیرین شناسی و باستان جانورشناسی، حداقل شمار افراد (کمینه شمار افراد، Minimum number of individuals) یا MNI، به کمترین تعدادِ ممکن از افراد یا حیوانات در یک مجموعهٔ اسکلتی اطلاق می شود. این مفهوم برای تعیین و تخمینِ شمار افراد یا حیوانات در یک خوشه استخوان به کار می رود. اصلِ حداقل شمار افراد در سال ۱۹۵۳ توسط «تی ای وایت» قوم شناس آمریکایِ شمالی ای تعریف شد. اصل MNI باعث می شود شمارشِ انسان ها و جانورانِ احتمالی در یک سایت باستان شناسی را با عنوان «فَرد» به خسیسانه ترین شکل ممکن انجام شود یعنی "کمترین شمار افرادی که می توانسته اند در آن سایت باشند" تخمین زده می شود. در حالی که فرمول هایی هم برای تعیین MNI وجود دارند، این مفهوم اساساً یک بازی منطقی است: اگر دو استخوان رانِ چپ و راست در سایت وجود داشته باشد، MNI=۱ است. اگر دو استخوانِ رانِ چپ وجود داشت، MNI=۲ خواهد بود. اگر سه نمونه از استخوان بازویِ راست وجود داشته باشد، بدیهی است که حداقل سه فرد وجود داشته است. اگر از قضا هر سه مذکر باشند و یک جمجمهٔ واضحاً ماده وجود داشته باشد، آنگاه یک جمجمه دیگر به M
NI برابر با چهار می شود و الی آخر. یک MNI سه نفره شاید دسته جمعی بودنِ یک گور را زیر سوال ببرد حتی اگر بیش از سه نفر داشته باشد. با این حال، MNI برابر ۱۰، می تواند یک پروندهٔ حقوقی را تقویت کند یا زمینهٔ اضافی برای کاوش های باستان شناختی را فراهم سازد. افزون بر مخفف «MNI» اغلب «AFO» به کار می رود که مخفف «اشیاءِ مرتبط با تشییع» (associated funerary objects) است. برای اطلاعات بیشتر در مورد کاربردهای تعیین MNI، به باستان زیست شناسی، انسان شناسی قانونی، استخوان شناسی یا باستان جانورشناسی مراجعه کنید.
ستاره کوچک من () یک تله نوولا آرژانتینی است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.
نذر بی بی نام فیلمی به تهیه کنندگی و کارگردانی محمد کریمی است که در سال ۱۴۰۳ ساخته شده است. داستان فیلم. نذر بی بی قصه دو پهلوان را به تصویر می کشد که در آستانه شب های قدر مشکلی بین آنان رخ می دهد... اهالی محل برای آشتی کنان وارد میدان می شوند تا اینکه اتفاقات جدیدی رقم می خورد.
عشق، عشق غیرعادی () یک فیلم درام جنایی اروتیک برزیلی به نویسندگی و کارگردانی والتر اوگو کوری محصول ۱۹۸۲ است. در این فیلم ورا فیشر، تارسیزیو میرا، شوشا منگل و ماتیلده ماسترانجی ایفای نقش می کنند. فیشر برنده جایزه بهترین بازیگر زن در پانزدهمین جشنواره برازیلیا و همچنین جایزه ایرفرانس شد. داستان. یک مرد مسن که کت و شلوار رسمی به تن دارد، توسط راننده اش در مقابل عمارتی پیاده می شود. او به تنهایی آغاز به گشت زدن در اتاق های عمارت می کند. این عمارت ظاهراً متروکه است، با اتاق های خالی، اما هنوز هاله ای از شکوه گذشته را حفظ کرده است. صحنه به ۴۵ سال پیش تغییر می کند، جایی که پسری دوازده ساله توسط مادربزرگش از ایستگاه قطار به صورت پیاده همراهی می شود. زن مسن تر نامه ای بیرون می آورد و از پسر می خواهد آن را به مادرش بدهد. آن ها نزدیک دروازه همان عمارتی هستند که مرد مسن ۴۵ سال بعد به آن سر می زند، و مادربزرگ پسر را آنجا رها می کند. دروازه قفل است، اما زنی به پسر را سلام می کند. او نامه را به زن می دهد و می گوید برای مادرش است، و زن او را به داخل راه می دهد. مادربزرگ که از دور به صورت مخفیانه تماشا می کرد، پس از اطمینان ا
ز ورود پسر، منطقه را ترک می کند. زن جوان تر پسر را به داخل خانه هدایت می کند. مرد مسن به نظر می رسد این خاطرات را در فلش بک هایی به یاد می آورد. پس از ورود به خانه، زنی دیگر که به نظر می رسد مدیر تجاری باشد، آن ها را استقبال می کند. پس از شنیدن دربارهٔ نامه برای آنا، مادر پسر، مدیر، زن اول را برای پیدا کردن آنا می فرستد. در همین حال، زنان زیادی در خانه مشغول آماده سازی برای رویدادی مهم به نظر می رسند، نظافت می کنند و گل ها را مرتب می کنند. پسر توسط مدیر به اتاقی کناری برده می شود. او از پسر سؤال می کند و پسر می گوید که مادربزرگش او را آنجا گذاشته تا با مادرش بماند. مادربزرگ در حال بازگشت به سانتا کاتارینا در برزیل است. مدیر به نظر شوکه می شود از اینکه پسر قرار است با مادرش بماند، هرچند دلیلش بلافاصله مشخص نیست. آنا ظاهر می شود و پسرش را در آغوش می گیرد، و اظهار می کند که او حالا خیلی بیشتر از آخرین باری که یک سال پیش دیده بود، شبیه مرد شده است. به نظر می رسد پسر معمولاً با مادربزرگش زندگی می کند، نه با آنا. پسر در سرسرا منتظر می ماند در حالی که آماده سازی برای رویداد ادامه دارد. تعداد زیادی زن جذاب در خانه هس
تند که برخی از آن ها به پسر نظر می اندازند یا با او شوخی های عاشقانه می کنند و حتی بوسه های هوایی برایش می فرستند. در همین حال، آنا با مدیر دربارهٔ نامه صحبت می کند. در نامه، مادربزرگ—مادر آنا—شکایت های مختلفی از آنا دارد. مشکل اصلی به نظر می رسد این باشد که آنا معمولاً هزینه های کامل خانه در سانتا کاتارینا را تأمین می کند. مادر آنا از اینکه چند ماه است پولی دریافت نکرده عصبانی است، کمبودی که آنا به خرید اخیر خانه نسبت می دهد. با ادامه صحبت آنا و مدیر، به تدریج مشخص می شود که این عمارت بزرگ ممکن است نوعی روسپی خانه باشد. عمارت متعلق به شخصی به نام دکتر اُسمار است و زنان ظاهراً از دکتر اُسمار و مردان ثروتمند دیگر پول زیادی به دست می آورند. دکتر اُسمار در حال حاضر بیشتر به آنا علاقه مند است، هرچند پیش تر به مدیر علاقه داشت. این دلیل ثروتمند شدن آنا است که حالا می تواند خانه ای برای خودش بخرد و همچنین خانواده مادرش را در سانتا کاتارینا حمایت کند. از آنجا که فعالیت های داخل خانه غیرقانونی است، خطرناک است که اجازه دهند پسری دوازده ساله آنجا بماند. اما آنا هیچ خویشاوند محلی ندارد که او را به آنجا بفرستد. آن ها می ت
وانند پسر را—همراه با مقداری پول برای آرام کردن مادر آنا—به سانتا کاتارینا برگردانند، اما باید برنامه ای برای زمان بعد از رویداد پیش رو داشته باشند. در همین حال، در سرسرا، یکی از زنان به پسر نزدیک می شود، با او چشم در چشم می شود (در حالی که به طور فریبنده سیبی می خورد)، سپس به سمت پله های بزرگ می دود تا به گروه زنانی که روی بالکن ایستاده اند بپیوندد. پسر بسیار خجالت زده به نظر می رسد. مدیر—که حالا به عنوان مادام روسپی خانه شناخته می شود—زنی به نام ترز را صدا می کند و به او دستور می دهد اتاقی موقت برای پسر در زیرشیروانی آماده کند. آنا سپس پسر را از کنار گروه زنان روی بالکن که همچنان به حضور یک پسر جوان در آنجا می خندند، عبور می دهد. آنا آن ها را به خاطر این رفتار سرزنش می کند. آنا پسر را به اتاقش می برد که به طور خاص مجلل به نظر می رسد. پسر به نظر می رسد متوجه چیز عجیبی دربارهٔ خانه شده، اما هنوز آن قدر معصوم است که ماهیت واقعی آن را درک نکند. آنا، مادام را به نام لورا معرفی می کند و به طور مبهم می گوید که زنان به لورا در کارهای مختلف کمک می کنند. آن ها دربارهٔ نامه و سفر صحبت می کنند، جایی که ظاهراً مادر آنا
دربارهٔ پول شکایت داشت. مادر آنا همچنین شکایت های نامشخصی دربارهٔ رفتار پسر داشت. آنا به پسر می گوید حمام کند و لباس عوض کند. پس از اینکه پسر—هوگو—حمامش را تمام کرد، آنا به او حوله ای می دهد. او هنگام بیرون آمدن از حمام، قسمت های خصوصی اش را می پوشاند و آنا می گوید حالا نوبت اوست. هوگو که سرگردان است، در را کمی باز می کند تا بیرون را نگاه کند. زنی که پیش تر به او چشمک زده بود—اولگا—با دختران دیگر بیرون اتاق حرف می زد تا اینکه متوجه هوگو شد که دارد نگاه می کند. دوباره با او چشم در چشم می شود، به سمت اتاقش می آید و جلوی در می ایستد و با نگاهی فریبنده به او بوسه هوایی می فرستد. وقتی می بیند هوگو به بدنش نگاه می کند، روپوشش را باز می کند و بدن برهنه اش را نشان می دهد. چشمان هوگو گشاد می شود، اما وقتی اولگا به سمت او قدم برمی دارد، در را می بندد. سپس هوگو به آنا که در حال حمام کردن است نگاه می کند و آنا را برهنه می بیند. صحنه برای لحظه ای به مرد مسن که به گذشته فکر می کند برمی گردد. آنا سپس هوگو را به فضای زیرشیروانی اش می برد. آن ها از کنار زنی جوان و نیمه برهنه رد می شوند و آن زن و آنا به هم خیره می شوند. در زیر
شیروانی، آنا به هوگو قول می دهد که روزی خانه خودشان را خواهند داشت، اما ممکن است هوگو برای مدتی کوتاه به مادربزرگش برگردد. این موضوع هوگو را ناراحت می کند. کسی—احتمالاً دکتر اُسمار—وارد می شود و آنا می رود. کمی بعد، هوگو زنی نیمه برهنه به نام تامارا را می بیند که دستورالعمل هایی دربارهٔ نقشی که باید برای مشتری جدید بازی کند دریافت می کند. او باید نقش دختری معصوم و باکره را بازی کند که بیشتر آلمانی حرف می زند و بنابراین به پرتغالی، زبانی که شخصیت ها در برزیل بیشتر استفاده می کنند، خیلی مسلط نیست. آنا و لورا سپس روی ایوان با دکتر اُسمار، که زودتر رسیده بود، صحبت می کنند. دکتر اُسمار یک چهره سیاسی بزرگ است که برای انتخابات برزیل که قرار است در ۳ ژانویه ۱۹۳۸ برگزار شود آماده می شود. اما برای برنده شدن در انتخابات، او به اتحاد با مرد دیگری نیاز دارد که قرار است کمی بعد به عنوان مشتری به روسپی خانه بیاید. این متحد احتمالی دوست دارد تصویر پاکدامنی از خود نشان دهد. نقشه ظاهراً این است که به او خوش بگذرد، اما او را در معرض خطر باج گیری آینده قرار دهند تا احساس فشار کند و با اتحاد موافقت کند. به متحد احتمالی پیشنهاد می
شود با تامارا بخوابد، کسی که گفته می شود همیشه از نظر جنسی مثل باکره به نظر می رسد، هرچند نیست. به همین دلیل او می تواند ادعا کند که باکره است. به دکتر اُسمار پیشنهاد می شود ابتدا با تامارا بخوابد، و لورا می گوید اگر اشتباه کرده باشد، همیشه می تواند پول را از روسپی خانه ای که تامارا از آنجا قرض گرفته شده پس بگیرد. سپس تامارا به ایوان می آید. او می خواهد به طور دائم در این روسپی خانه کار کند، اما برای این کار باید کل خانواده اش را جابه جا کند و از دکتر اُسمار کمک می خواهد. آنا و دکتر اُسمار سپس برای مدت طولانی رابطه جنسی دارند، در حالی که هوگو از نقطه دیدش در زیرشیروانی تماشا می کند—به نظر می رسد هوگو بتواند از آنجا فعالیت های چندین اتاق خانه را جاسوسی کند. با دیدن رابطه جنسی آنا، هوگو برای اولین بار ماهیت واقعی خانه و شغل مادرش را درک می کند و شروع به گریه می کند. پس از رابطه، آنا و دکتر اُسمار به پخش رادیویی دربارهٔ اتحاد فزاینده فاشیستی بین هیتلر و موسولینی گوش می دهند، این پیام را می رساند که دکتر اُسمار می خواهد رهبر یک دولت فاشیستی برزیلی باشد که در صورت فرصت با محور متحد شود. اولگا، که پیش تر به هوگو ع
لاقه نشان داده بود، به زیرشیروانی می آید و شکایت می کند که همه مردانی که به روسپی خانه می آیند آدم های پلیدی هستند و به این معنی است که دوست دارد با کسی پاک تر مثل هوگو رابطه داشته باشد. او دکمه های پیراهن و شلوار هوگو را باز می کند و بدنش را کمی نوازش می دهد، سپس لباسش را درمی آورد و از هوگو دعوت می کند سینه هایش را لمس کند، که او این کار را می کند. پس از مقداری معاشقه، او هوگو را دراز می کشد و کمی بیشتر نوازشش می کند، سپس روی او می نشیند، اما وقتی زنی دیگر نزدیک می شود و به دلیلی نامعلوم گریه می کند، کارشان قطع می شود. اولگا به پشت بام می رود تا مخفی شود، اما کمی بعد برمی گردد، روپوشش را می پوشد و می رود. دکتر اُسمار با آنا دربارهٔ نیازش به احتیاط بیشتر در ارتباط با روسپی خانه صحبت می کند. تا پس از انتخابات، توجه بیشتری به فعالیت هایش خواهد بود. او از لورا خواسته کسی از روسپی خانه به دفترش نفرستد. او دربارهٔ عدم قطعیت بزرگ آن زمان صحبت می کند، اما می گوید همچنان خانه ای برای آنا فراهم خواهد کرد. این موضوع ظاهراً با آنا اختلاف ایجاد می کند. او خانه می خواهد، اما خانه کوچکی که خودش در حال خرید آن است و کاملاً
مال خودش خواهد بود را به عمارتی اجاره ای که دکتر اُسمار فراهم کند ترجیح می دهد. سپس رویداد برنامه ریزی شده آن شب آغاز می شود. یک گروه موسیقی زنده برای سرگرمی استخدام شده است. گروهی از مردان عمدتاً شیک پوش با دو ماشین به مهمانی می رسند. رهبر ظاهری آن ها، مردی با لباس تاکسیدو، به سایر مهمانان به عنوان دکتر بنسیو، متحد سیاسی احتمالی دکتر اُسمار، معرفی می شود. گروهی از زنان روی آماده کردن تامارا برای دیدارش با دکتر بنسیو کار می کنند، در حالی که هوگو همچنان از نقطه بالای خود رویدادها را تماشا می کند. یکی از همکاران دکتر اُسمار تماسی دریافت می کند که حاکی از تهدید احتمالی برای برنامه هایش است، اما دکتر اُسمار با سخنرانی ای دربارهٔ اتحاد سیاسی و معنای آن برای آینده برزیل پیش می رود. تامارا از هوگو، که او را تماشا می کند، می خواهد نزدیک بیاید. او می گوید این طور لباس پوشیده چون قرار است هدیه ای برای کسی باشد، احتمالاً دکتر بنسیو. تامارا همچنین از هوگو دعوت می کند سینه های برهنه اش را لمس کند، که او این کار را می کند. دکتر بنسیو از دعوت به این رویداد قدردانی می کند و می گوید به ندرت به چنین رویدادهایی دعوت می شود—هنو
ز مشخص نیست آیا او متوجه شده که اینجا روسپی خانه است یا نه. هوگو به لمس کردن تامارا ادامه می دهد تا اینکه آنا می رسد و با عصبانیت هوگو را به زیرشیروانی برمی گرداند. آنا به هوگو می گوید که باید کمی بیشتر در این شغل کار کند چون دنیا با پول می چرخد و او به پول نیاز دارد تا زندگی خوبی داشته باشند. آنا به هوگو دستور می دهد برای خواب آماده شود، در زیرشیروانی بماند و با کسی حرف نزند. دکتر اُسمار به بحث دربارهٔ اتحاد احتمالی با مردان دیگر ادامه می دهد. به زودی جعبه بزرگی که به شکل هدیه بسته بندی شده به مهمانی آورده می شود و به عنوان هدیه ای برای دکتر بنسیو توصیف می شود. کسی—احتمالاً تامارا—با لباس خرس عروسکی از جعبه بیرون می آید و به تدریج شروع به درآوردن لباسش می کند. هوگو از بالا به تماشا ادامه می دهد. هوگو راه مخفی یا فضایی پیدا می کند که می تواند از آن به سطح پایین تر برود، جایی که می تواند از نزدیک شاهد رابطه جنسی روسپی ها با مردان باشد. تامارا سپس با دکتر بنسیو به اتاق خصوصی می رود. هوگو که زیرک است، راهش را به فضای مجاور اتاق آن ها پیدا می کند تا جاسوسی کند، اما کاملاً ساکت نیست و صدایی ایجاد می کند که توجه دک
تر بنسیو را جلب می کند. دکتر بنسیو بررسی می کند و دستش را در فضای مخفی می برد، اما به نظر نمی رسد بتواند هوگو را لمس کند یا ببیند. با این حال، او مشکوک باقی می ماند، شاید فکر کند که دارند از او جاسوسی می کنند، و از تامارا می پرسد چه خبر است. تامارا سپس وانمود می کند که پرتغالی کمی بلد است و به آلمانی برمی گردد. دکتر بنسیو آشکارا شک هایش را بیان می کند، از دوستی می گوید که برای باج گیری از او عکاسی شده بود، و فکر می کند آیا همین اتفاق برای او هم در حال رخ دادن است. تامارا سعی می کند او را مطمئن کند که فقط می خواهند او را خوشحال کنند، اما او تامارا را دور می کند. دکتر اُسمار، در رختخواب با آنا، اطمینان دارد که برنامه اش جواب خواهد داد. در همین حال، هوگو از جاسوسی تامارا به جاسوسی آنا می رود و از برانگیختگی فیزیکی فزاینده آنا لذت می برد. هوگو به زیرشیروانی برمی گردد و به رختخواب می رود، در حالی که در خواب رویاهایی از رابطه جنسی با یک زن و سپس گروهی حدوداً شش نفره می بیند. او در رختخواب شروع به خودارضایی به این تصاویر می کند. صبح روز بعد، یکی از همکاران دکتر اُسمار به خانه می رسد. با حالتی عصبانی و فوری، خواستار