Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الپیدا کاراماندی (, ) (۱ ژانویه ۱۹۲۰، فلورینا - ۳ مه ۱۹۴۲، بیتولا) پارتیزان و مبارز مقدونیه یوگسلاوی بود. او در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۱ به عنوان قهرمان ملی یوگسلاوی اعلام شد. در سال ۱۹۸۴ نیز برای یادبود قهرمانان جنگ به عنوان بخشی از تکریم از قهرمانان ملی یوگسلاوی، از کاراماندی با انتشار یک تمبر تقدیرشد. پیشینه. او در ۱ ژانویه ۱۹۲۰ در فلورینا یونان در یک خانواده با اصلیت آرومانی ها به دنیا آمد. مادرش از شوهرش طلاق گرفت و سپس در پادشاهی یوگسلاوی، جایی که دوباره ازدواج کرد، نزد بستگانش در بیتولا نقل مکان نمود، کاراماندی در شهر بیتولا بزرگ شد و تحصیل کرد و بعداً در بلگراد ادامه تحصیل داد. دوران دانشجویی. در سال ۱۹۳۸ الپیدا کاراماندی برای تحصیل به بلگراد رفت و به جنبش دانشجویی مترقی پیوست. در میان دانش آموزان پیشرفته، دانش آموزان دبیرستان بیتولا بسیار بودند که او با آن ها می شناخت و ارتباط برقرار می کرد. انقلابیونی مانند استفان نائوموف - استیو از همکلاسی های او در دبیرستان بیتولا بودند. او حتی در دبیرستان از نظر سیاسی فعال بود، در کلوپ ادبی، در گردش ها، در خواندن و پخش اعلامیه ها، در درگیری ها با گروه ارتجاعی موسوم به لیوتی
چفچی سرآمد بود. فعالیت حزبی. الپیدا کاراماندی در سال ۱۹۳۹ به عضویت اتحادیه جوانان کمونیست یوگسلاوی درآمد. با شروع جنگ جهانی دوم، کاراماندی به بیتولا بازگشت. در ژوئن ۱۹۴۱، و تسلیم پادشاهی یوگسلاوی او به اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی پیوست، کار انقلابی سخت، خطرناک و نیازمند حداکثر تعهد بود. کاراماندی گروه های عضو جنبش مقاومت را در شهر مدیریت می کرد، و وظایف تبلیغات مخفیانه حزب را انجام می داد. فعالیت حزبی چندین مرتبه توجه پلیس اشغالگر جلب کرد اما وی توانست با زیرکی کارهای خود را موجه نشان دهد. اما سرانجام فعالیت های حزبی او توسط پلیس بلغارستان شناسایی و در نتیجه کاراماندی رسماً دستگیر شد. در اداره پلیس، او شجاعانه اطلاعات را نزد خود را نگه می دارد و هیچ کدام از اتهامات انتسابی را نمی پذیرد. مدتی پس از بازداشت او از زندان خارج شد، اما می دانست که پلیس او را تعقیب می کند، بنابراین به توصیه کمیته محلی اتحادیه کمونیست بیتولا، پنهان شد. مدتی پس از آزادی، کار در جنبش مقاومت را در برابر اشغالگران از سر گرفت. در ژانویه ۱۹۴۲، او به عضویت کمیته استانی اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی در مقدونیه درآمد. از آن جایی که کاراماندی
تحت نظر بود و همچنین سابقه دستگیری و زندان داشت عملاً نمی توانست کار زیادی برای جنبش مقاومت انجام دهد. او تصمیم گرفت عنصر تأثیرگذاری باشد و در بهار به گروه پارتیزان های یوگسلاوی بپیوندد. پارتیزان های یوگسلاوی. در آوریل ۱۹۴۲، کاراماندی بیتولا را ترک کرد و به گروه اول پارتیزان در بیتولا پیوست. در ۳ مه ۱۹۴۲، این گروه توسط ارتش و پلیس بلغارستان محاصره شد. الپیدا کاراماندی که بر اثر شلیک گلوله های مسلسل به شدت مجروح شده بود دستگیر شد. و بعداً پس از شکنجه در اسارت بلغارستان درگذشت. او در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۱ به عنوان قهرمان ملی یوگسلاوی اعلام شد. میراث. در سال ۱۹۸۴، یوگسلاوی در یک پروژه فرهنگی برای یادبود قهرمانان جنگ به عنوان بخشی از تکریم از قهرمانان ملی یوگسلاوی، از کاراماندی با انتشار یک تمبر تقدیر کرد. همچنین مجسمه نیم تنه او در پارک گرادسکی در بیتولا در خیابانی که به نام او نامگذاری شده بود، نصب شد. در اقدامی دیگر در سال ۱۹۸۰ یک مدرسه ابتدایی با نام الپیدا کاراماندی در بیتولا، در مقدونیه شمالی تأسیس شد. مرگ او در آهنگ فولکلور معروف «آنجا، مادر، نزدیک بیتولا»، نوشته آیری دمیروفسکی (۱۹۵۰) خوانده شده است.
جغرافیای جمعیت (به انگلیسی:Population geography) به تغییرات مکانی در توزیع، ترکیب، مهاجرت و رشد جمعیت ها در زمین مربوط می شود. جغرافیای جمعیت شامل جمعیت شناسی از منظر جغرافیایی است. جغرافیای جمعیت بر ویژگی های توزیع جمعیت که در یک بافت فضایی تغییر می کنند تمرکز دارد و اغلب شامل عواملی مانند مکان یافتن جمعیت و نحوه تنظیم اندازه و ترکیب این جمعیت توسط فرآیندهای جمعیتی باروری، مرگ ومیر و مهاجرت است. مشارکت در جغرافیای جمعیت بین رشته ای است زیرا معرفت شناسی های جغرافیایی مرتبط با محیط، مکان و فضا در زمان های مختلف توسعه یافته است. رشته های مرتبط با جغرافیای جمعیت شامل جغرافیا، جمعیت شناسی، جامعه شناسی و اقتصاد می باشد.
برنامه کمک پزشکی کالیفرنیا () (که به اختصار مدیکال نیز نامیده می شود) اجرای برنامه مدیکید فدرال در کالیفرنیا است که به افراد کم درآمد، از جمله خانواده ها، سالمندان، افراد دارای معلولیت، کودکان تحت سرپرستی، زنان باردار، و بزرگسالان بدون فرزند با درآمد کمتر از خط فقر فدرال خدمات می دهد. . مزایا شامل خدمات سرپایی بیمار، خدمات اورژانسی، بستری در بیمارستان، مراقبت از زایمان و نوزاد، سلامت روان و درمان اختلال مصرف مواد، دندانپزشکی (Denti-Cal)، بینایی، و مراقبت و حمایت طولانی مدت است. مدیکال در سال ۱۹۶۵ توسط برنامه کمک پزشکی کالیفرنیا چند ماه پس از تصویب قانون ملی ایجاد شد. تقریباً ۱۵٫۲۸ میلیون نفر (یا حدود ۴۰٪ از جمعیت کالیفرنیا) تا سپتامبر ۲۰۲۲ در مدیکال ثبت نام کرده بودند. در اکثر شهرستان های کالیفرنیا، بیش از نیمی از ساکنان واجد شرایط از سال ۲۰۲۰ ثبت نام کرده اند. واجدین شرایط. مدیکال برای افراد با درآمد کم و توانایی محدود برای پرداخت پوشش بهداشتی، از جمله سالمندان، نابینایان، معلولان، جوانان و کودکان، زنان باردار، افرادی که در خانه سالمندان هستند، و افراد در برنامه درمان سرطان سینه و سرطان دهانه رحم است. افرادی
که برنامه های کمک نقدی با بودجه فدرال دریافت می کنند، مانند کالورکز (برنامه ایالتی کمک های موقت فدرال برای خانواده های نیازمند)، برنامه تکمیلی ایالتی (مکمل ایالتی برای برنامه درآمد امنیتی تکمیلی فدرال)، مراقبت از خانواده، کمک به فرزندخواندگی، برخی برنامه های کمک به پناهندگان، یا خدمات حمایتی در خانه نیز واجد شرایط هستند. به عنوان یک برنامه آزمایش شده، مدیکال محدودیت های دارایی را برای برخی از ثبت نام کنندگان احتمالی اعمال می کند. افراد مدیکال که خدمات حمایتی طولانی مدت دریافت می کنند یا به دلیل ناتوانی های خاص در مدیکال ثبت نام می کنند، تحت آزمایش دارایی قرار می گیرند. این محدودیت به تعداد افرادی که برای پوشش در نظر گرفته شده اند بستگی دارد. برای یک نفر ثبت نام، این محدودیت ۲۰۰۰ دلار است، در حالی که برای دو نفر ثبت نام، محدودیت ۳۰۰۰ دلار است. هر فرد اضافه بر این که در نظر گرفته شود منجر به ۱۵۰ دلار اضافی از دارایی های مجاز می شود که در مجموع تا ده نفر تحت پوشش قرار می گیرد. اگر متقاضیان دارای اموالی باشند که ارزش کل آن بیش از مقدار مجاز باشد، ملزم به کاهش («فروختن») دارایی خود از طریق فعالیت هایی مانند خرید
لباس، خرید اثاثیه منزل، پرداخت قبوض پزشکی، پرداخت وام مسکن، پرداخت وام مسکن و پرداخت سایر بدهی ها هستند. از سال ۲۰۱۴ تحت لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون به صرفه (PPACA)، افرادی که درآمد خانواده تا ۱۳۸ درصد از سطح فقر فدرال داشتند، واجد شرایط مدیکال شدند، و افراد با درآمد بالاتر و برخی از مشاغل کوچک ممکن است طرحی را در بازار بیمه درمانی کالیفرنیا تحت پوشش، با یارانه های دولتی بالقوه انتخاب کنند.مدیکال ثبت نام آزاد در تمام طول سال دارد. وضعیت مهاجرت. ساکنان دائمی قانونی (دارندگان گرین کارت) بدون توجه به تاریخ ورودشان واجد شرایط دریافت مدیکال کامل در کالیفرنیا هستند، در صورتی که سایر شرایط واجد شرایط بودن را داشته باشند، حتی اگر کمتر از ۵ سال در ایالات متحده بوده باشند. غیرمهاجران و مهاجران بدون مدرک واجد شرایط مدیکال کامل نیستند، اما اگر همه شرایط واجد شرایط بودن به غیر از وضعیت مهاجرت را داشته باشند، می توانند مدیکال محدود به خدمات اورژانسی و مرتبط با بارداری را دریافت کنند. اخیراً، مدیکال مزایای کامل را برای افراد بدون وضعیت مهاجرت گسترش داده است. گسترش بزرگسالان جوان یا YAE اکنون به افراد سنین ۱۹ تا ۲۶ س
ال بدون توجه به وضعیت مهاجرت، مزایای کامل را می دهد. گسترش بزرگسالان مسن یا OAE اکنون به افراد ۵۰ ساله و بالاتر بدون توجه به وضعیت مهاجرت، مزایای کامل را می دهد.
رنگ های ملی اسرائیل () همان طور که روی پرچم قابل مشاهده است لاجوردی و سفید می باشد. تاریخچه. در اسرائیل و جهان یهود، رنگ های آبی و سفید به عنوان رنگ های وطن پرستی تلقی می شوند. رنگ های آبی و سفید در پرچم ها، نمادها و غیره استفاده می شود. به عنوان مثال: آبی-سفید () نماد برهه نوپایی صهیونیست درآلمان بوده و سرود آبی و سفید (به ) آهنگ وطن پرستی است.
حمید رحمونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
مراد رحمونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عبدالحمید صالحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
امیر سعیود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال شباب الاهلی، باشگاه فوتبال صفاقسی، باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه ورزشی الاهلی، و باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
بن یعقوب سباح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد.
کریمو ربیح (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال حمام الانف اشاره کرد.
جیلالی سلمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
حسین سلمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوراس باتنه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
شیلا هاجرز (زاده ۱۹۵۶ یا ۱۹۵۷– مرگ ۱۹ مارس ۱۹۸۳) یک زن ایرلندی اهل دوندالک، کانتی لوث بود که دو روز پس از تولد فرزند سوم خود، بر اثر سرطان های متعدد درگذشت. او در دوران بارداری از درمان سرطان خود محروم شد زیرا اخلاق کاتولیک بیمارستان نمی خواست به جنین آسیب برساند. یک هفته قبل از همه پرسی در سپتامبر ۱۹۸۳ که حق حیات جنین را در قانون اساسی ایرلند به ثبت رساند، مورد او در مقاله ای در "روزنامه ایرلند تایمز" منتشر شد. این مورد در تفسیر بعدی برای طرفداری از انتخاب در مورد سقط جنین در جمهوری ایرلند بازگو شده است. در اوت ۱۹۸۱، برای هاجرز یک توده پستانی تشخیص داده شد و به بیمارستان بانوی لوردز ارجاع شد، که آن زمان توسط میسیونرهای پزشکی مری، یک فرقه راهبه کاتولیک، اداره می شد. مدتی پس از لامپکتومی در آنجا، جراح به شوهرش، برندان، گفت که تومور دوم پیدا شده است که در صورت عدم انجام ماستکتومی کشنده خواهد بود. حتی با این عمل، احتمال زیادی برای ظهور تومورهای ثانویه وجود داشت. عملیات انجام شد و موفقیت آمیز تلقی شد. برای هاجرز یک دوره داروهای ضد سرطان تجویز شد و به او توصیه شد که از قرص های ضدبارداری استفاده نکند زیرا این امر م
ی تواند باعث بازگشت سرطان او شود. به گفته روزنامه نگار پادریگ ییتس، برندن هاجرز ادعا کرد که یک مشاور به او گفته است که «از آنجایی که شیلا وضعیت سلامتی خوبی دارد، (بارداری) نباید مشکلی ایجاد کند». خود مشاور این موضوع را تکذیب کرد. به گفته ییتس، هر متخصص پزشکی که با او صحبت می کرد می گفت که پس از ماستکتومی، توصیه استاندارد این است که به یک زن بگوییم حداقل دو سال قبل از باردار شدن صبر کند. یک سال پس از عمل، شیلا هاجرز باردار شد. از آنجایی که داروهای ضد سرطانی که او مصرف می کرد می توانست به جنین آسیب برساند، از مصرف آنها منع شد. هاجرز شروع به تجربه کمردردهای شدید کرد و به سختی می توانست بایستد. شوهرش از بیمارستان خواست تا او را به وضع حمل وادار کند یا سزارین کند اما آنها نپذیرفتند زیرا به جنین آسیب می رساند. آنها همچنین از داروهای مسکن خودداری کردند. بیمارستان باید از یک «قرارداد اسقف» ادعایی پیروی می کرد، یک کد اخلاقی که با کلیسای کاتولیک تهیه شده بود. هاجرز در طول مدتی که در بیمارستان بانوی لوردز بود، حداقل تحت نظر هفت پزشک بود. شوهرش گفت تنها دکتری که در آنجا به او اعتماد دارد مایکل نیری است. به گفته برندان ها
جرز: «یک شب به دیدن شیلا رفتم و او در عذاب مطلق بود. او در این مرحله به معنای واقعی کلمه فریاد می زد. صدای او را از جلوی در بیمارستان می شنیدم و او در یک بخش در طبقه چهارم بود.» شیلا هاجرز متعاقباً به بخش زایمان منتقل شد و به او مسکن داده شد. به گفته برندان، او در این مرحله پرسید که آیا می توان سقط جنین انجام داد اما پاسخی به او داده نشد. زن و شوهر دوباره پرسیدند که آیا می توان سزارین انجام داد و دوباره به آنها گفتند که نوزاد زنده نخواهد ماند. در ۱۷ مارس ۱۹۸۳، هاجرز نوزاد دختری به نام جما را در رنج شدید به دنیا آورد که بلافاصله درگذشت. هاجرز دو روز بعد به دلیل سرطان در گردن، ستون فقرات، پاها، کبد و دنده هایش درگذشت.
سفر دختر بابا (به انگلیسی: Daddy Daughter Trip) یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی و بازی راب اشنایدر و نویسندگی جیمی لیسو و پاتریشیا مایا اشنایدر است. بقیه بازیگران متشکل از مونیکا هوارته، میگل آنخل مونیوز، جکی سندلر، جان کلیز و با معرفی میراندا اشنایدر و گاوین گوئررو در اولین فیلم خود. داستان. یک مرد (راب اشنایدر) و دخترش (میراندا اشنایدر) را به یک سفر جاده ای تعطیلات بهار می برد، زیرا آنها در طول مسیر با ماجراجویی های مختلفی روبرو می شوند. تولید. این فیلم در آریزونا فیلمبرداری شده است. در ژوئیه ۲۰۲۱ اعلام شد که فیلمبرداری به پایان رسیده است. انتشار. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در کمل ویو در میدان مد در اسکاتس دیل، آریزونا در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ داشت. بازخوردها. بیل گودی کونتز از آریزونا ریپابلیک به این فیلم یک ستاره و نیم اعطا کرد و نوشت: اغلب شوخی ها به جایی نمی رسند. کمدی فیزیکی هم همین طور. داستان واقعاً قابل اجرا نیست. واضح است که اشنایدر و دخترش هر کدام را دوست دارند، و این فیلم راهی برای بیان آن است. اما باید از بقیه بخواهیم آن را تماشا کنیم.
وزیر ایالت کالیفرنیا دبیر ارشد ایالت کالیفرنیای ایالات متحده است که بر وزارت ۵۰۰ نفری نظارت دارد. وزیر ایالت مانند سایر افسران قانون اساسی ایالت برای یک دوره چهار ساله انتخاب می شود. صاحب دفتر با محدودیت مدت به دو دوره محدود می شود. وزیر ایالت کنونی شرلی وبر است که پس از استعفای الکس پادیلا که پس از استعفای کامالا هریس به عنوان معاون رئیس جمهور ایالات متحده به عنوان سناتور کالیفرنیا منصوب شد، این نقش را بر عهده گرفت. وبر قبل از انتخاب شدن در مجمع در سال ۲۰۱۲ در هیئت آموزشی سن دیگو و به عنوان استاد مطالعات آفریقایی-آمریکایی در دانشگاه ایالتی سن دیگو خدمت می کرد. او که یکی از اعضای گروه سیاهپوستان قانونگذاری کالیفرنیا است، اولین آمریکایی آفریقایی تبار است که به عضویت مجلس قانونگذاری ایالت کالیفرنیا در جنوب لس آنجلس انتخاب شد. در دسامبر ۲۰۲۰، فرماندار گوین نیوسام، وبر را به عنوان وزیر ایالت کالیفرنیا منصوب کرد و جانشین الکس پدیا شد که او را به عنوان سناتور ایالات متحده کالیفرنیا منصوب کرده بود. وبر اولین آمریکایی آفریقایی تبار است که به عنوان وزیر ایالت کالیفرنیا خدمت می کند و پنجمین فردی است که در یک سمت در سرا
سر ایالت خدمت می کند.
مصطفی سریدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
مراد سلطانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عبدالرحمان سوخان (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
محمد سوخان (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
رنگ های ملی یونان () آبی و سفید هستند. رنگ های آبی و سفید هم چنین رنگ های ملی اسرائیل، آرژانتین، السالوادور، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه است، اضافه بر اینها رنگ های سازمان ملل متحد می باشد و هم چنین رنگ های ملی پیشین پرتغال بوده است. تاریخچه. به نظر می رسد که رنگ های آبی و سفید از لحاظ تاریخی چندین قرن توسط یونانی ها مورد استفاده قرار می گرفت و در هنگام شورش های قبل از انقلاب ۱۸۲۱ بر علیه عثمانی، از آنها استفاده می شد.
کامل طاهر (؛ ۱۱ ژانویه ۱۹۴۵ – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
محمد طالیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
بلال طریقت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
آکیلا وبر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. آکیلا فائزه وبر (زاده ۲ ژوئیه ۱۹۷۸) یک سیاستمدار و پزشک آمریکایی است که در مجلس ایالتی کالیفرنیا از ناحیه ۷۹ خدمت می کند که بخش هایی از شرق سن دیگو و تمام لا مسا، کالیفرنیا، ال کاجون، کالیفرنیا، لمون گروو، کالیفرنیا و لا پرسا را شامل می شود. . او دختر شرلی وبر، وزیر امور خارجه کالیفرنیا است که پس از پیروزی در انتخابات میان دوره ای در سال ۲۰۲۱، موفق شد در مجلس حضور یابد.
کمال تشالابی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عبدالقادر تلمسانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
مصطفی زغبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الحراش، باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
ناصر زکری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عبدالغنی زیتونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
آدم زرقان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارادو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر الجزایر بازی کرده است.
برگزیده (به انگلیسی: The Chosen One) یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی و بازی راب اشنایدر در نقش یک فروشنده ماشین است که با کمک شمن های بومی کلمبیایی با بحران میانسالی مواجه است. همچنین استیو بوشمی، هالند تیلور و پیتر ریجرت در این فیلم بازی می کنند. داستان در مورد مردی هست که به خود ایمان می آورد و فکر می کند که او برگزیده شده است تا بشریت را از نابودی نجات دهد و … داستان. یک فروشنده اتومبیل افسرده (راب اشنایدر) بارها توسط یک همکار از نمایندگی نیسان، یک مترجم زن زیبا (کارولینا گومز)، سه شمن بومی آمریکایی از مردم آرهواکو از کوه های کلمبیا در اقدام به خودکشی آنها را متوقف می کند، او سرانجام پس از اینکه بقیه دنیا به او ایمان آوردند، به خود ایمان پیدا می کند. تنها موجود روی زمین که می تواند با اعتماد بشریت را از نابودی خود نجات دهد. انتشار. اکران فیلم سه سال به تعویق افتاد. این ممکن است به دلیل عدم اطمینان در مورد نحوه بازاریابی فیلم باشد، زیرا این فیلم که عمدتاً دراماتیک است به طور نادرست به عنوان یک کمدی ساده به بازار عرضه شد. این فیلم در نهایت کامل و منتشر شد.
ادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل-تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی پورتوگیزا، باشگاه فوتبال سانتا کروز، باشگاه فوتبال تورون پالوسئورا، باشگاه فوتبال سانتوس، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه ورزشی باهیا، و باشگاه فوتبال میپا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
حمزه العقریبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
بلحسن العلوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آفریقایی و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
هانی عمامو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد.
ولید عزیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال حمام الانف، باشگاه فوتبال آفریقایی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
مالک بعیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
نبیل بالشاوش (؛ ۱۹۷۰ – ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
ناصر البدوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بالمرسی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
صدام بن عزیزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عبدالرحمان بن عزالدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عبدالمجید بن بلقاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
عبدالقادر بلحسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
محمد امین بن حمیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
فراس بالعربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بالمرسی، باشگاه فوتبال بنزرتی، باشگاه ورزشی الفجیره امارات، باشگاه فوتبال عجمان امارات، و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Tunisia national under-17 football team و تونس بازی کرده است.
بلال بن مسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
مرتضی بن وناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ستاره ساحلی، بنزرتی و قاسم پاشا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
محمود بن صالح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
آدم بن لامین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد-تونس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ای آی کی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال تونس، زیر ۲۰ سال تونس، و تونس بازی کرده است.
سد قًدرونی (یا ثامن) راور، یک سد بتنی وزنی در نزدیکی شهر راور استان کرمان است که در ابتدای تنگه قدرون بر روی رودهای فصلی حتکن و قدرونی قرار دارد. این سد در سال ۱۳۹۹ با تأخیر هفت ساله بدون تأسیسات تصفیه و انتقال آب شرب که در طرح این ساخت سد بود افتتاح شد. برای انتقال آب سد به شهر راور، نیاز به ۳۵ کیلومتر لوله گذاری تا این شهر و تأسیسات تصفیه آب است. در بالادست سد قدرونی، استفاده کنندگان محلی آب با قراردادهای ۳۰ سال ۵۳ بند خاکی در دهه ۶۰ و ۷۰ شمسی ساخته شد که بعد از ساخت این سد مانع تجمیع آب در سد قدرونی شدند. تجمیع آب در مخزن این سد باعث ارتفاع گرفتن آب و جلوگیری از تبخیر سریع و امکان برنامه ریزی برای استفاده از آب می شود. اهداف طرح. طبق مصوبهٔ اولیه طرح این سد، پیش بینی شده بود در کم باران ترین شرایط، سالانه حدود ۱۴٫۸ میلیون متر مکعب آب از طریق کنترل سیل های فصلی در این سد ذخیره شود که اولویت مصرف برای آب شرب شهرهای راور و زرند بود که بعدها با توجه به نیاز به ۷ ایستگاه پمپاژ برای انتقال آب به زرند، مسئولان این شهرستان تصمیم به تأمین آب از محل دیگری گرفتند. تأمین آب شرب شهر راور از طریق منابع آب زیرزمینی صورت
می پذیرد و کمیت آب استحصالی از سفره زیرزمینی جوابگوی نیازها نمی باشد که این کمبودها در کوتاه مدت و میان مدت می تواند منجر به مهاجرت های انسانی گردد. انتظار می رود پس از احداث سد قدرونی با تأمین آب شرب شهر راور و روستاهای مجاور در منطقه، شرایط اجتماعی-اقتصادی مطلوبی برای ساکنان تأمین گردد. مشخصات طرح و افتتاح آن. طرح سد قدرونی شامل بدنه سد، تصفیه خانه و خطوط انتقال آب به راور می شود. در شهریور ۱۳۹۹ وزیر نیرو وقت با سفر به کرمان، پروژه این سد که هنوز بخش ساخت تصفیه خانه و خطوط انتقال آب آن اجرا نشده بود را افتتاح کرد که مورد انتقاد رسانه ها و نمایندگان استان کرمان در مجلس قرار گرفت.
بوژیدارکا کیکا دامیانوویچ-مارکوویچ شهره به کیکا (۲۵ سپتامبر ۱۹۲۰–۱۷ ژانویه ۱۹۹۶) یک فرمانده پارتیزان یوگسلاوی در جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی بود. پس از جنگ جهانی دوم، او وارد فعالیت های اجتماعی و سیاسی عالی شد، و در مقطعی معاون مجلس فدرال و مجلس ملی جمهوری سوسیالیستی صربستان شد. او دریافت کننده مدال یادبود پارتیزان ۱۹۴۱ و نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) بود. سنین جوانی و تحصیل. بوژیدارکا دامیانوویچ در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۰ در ملادنوواتس در خانواده ای با چهار فرزند به دنیا آمد. پدرش جورا دامیانوویچ کارگر راه آهن بود که در کوپلار به دنیا آمد. او مدرسه ابتدایی را در ملادنوواک و چهار کلاس دبیرستان را در اسمدروفسکا پلانکا به پایان رساند. تا آغاز جنگ جهانی دوم، او مدرسه صنایع دستی را به پایان رساند و شروع به تحصیل در یک مدرسه تندنویسی کرد. هنگامی که خانواده او به والیفو نقل مکان کردند، دامیانوویچ در ملادنوواچ درماند اگرچه جنگ به تحصیلات تکمیلی او پایان داد. جنگ جهانی دوم. سازمان دهندگان قیام و اعضای اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی در کراگویواتس که او در تابستان ۱۹۴۱ با آنها ارتباط برقرار کرد، وظایف مختلف مربوط به شورش را به او محو