Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ستفاده از مناطق اطراف موآب ترغیب شد. پیش از آن، فورد در سال ۱۹۳۹ فیلم "دلیجان" را در منطقهٔ مانیومنت ولی در نزدیکی مکزیکن هت، یوتا جنوب موآب فیلمبرداری کرده بود. یک دامدار محلی به نام جورج وایت فورد را به بازدید از موآب دعوت کرد. کمیسیون فیلم موآب به عنوان دپارتمانی از شهر موآب اداره می شود و عنوان قدیمی ترین کمیسیون فیلم فعال در جهان را دارد. این کمیسیون در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد. و تاکنون بر تولید بسیاری از فیلم هایی که در نزدیکی موآب ساخته شده اند نظارت داشته است. رویدادهای فرهنگی. موآب میزبان چندین رویداد و جشنوارهٔ فرهنگی از جمله جشنوارهٔ موسیقی موآب، جشنوارهٔ افتخار دگرباشان، جشنوارهٔ موسیقی فولک، جشنوارهٔ اسکینی تایر و رویدادهای دیگر است. جشنوارهٔ سالانهٔ موسیقی در ماه سپتامبر برگزار می شود و در سال ۱۹۹۲ توسط چند موسیقیدان اهل نیویورک بنیان گذاشته شد. جشنوارهٔ موسیقی فولک موآب در ماه نوامبر برگزار می شود و کنسرت هایی با حضور هنرمندان متعدد این سبک برگزار می کند. از سال ۲۰۱۱ موآب میزبان جشنوارهٔ افتخار ال جی بی تی شده است. جشنوارهٔ نخست با راهپیمایی موسوم به «رژهٔ دیده شدن» آغاز شد که بیش از ۳۵۰ شرکت کننده د
اشت و سال بعد با بیش از ۶۰۰ شرکت کننده برگزار شد. جشنوارهٔ اسکینی تایر، یک جشنوارهٔ دوچرخه سواری جاده ای، هر سال در ماه مارس برگزار می شود و درآمد حاصل از آن صرف تحقیق و پشتیبانی از بازماندگان سرطان می شود. علاوه بر این، موآب رویداد «گردش هنری موآب» را در مکان های مختلف در طول سال برگزار می کند که آثار هنرمندان محلی را معرفی می کند. جغرافیا. شهر موآب درست در جنوب رودخانه کلرادو و در ارتفاع ۴٬۰۲۵ فوت (۱٬۲۲۷ متر) بر روی فلات کلرادو قرار دارد. این شهر ۱۸ مایل (۲۹ کیلومتر) با مرز ایالت های یوتا و کلرادو فاصله دارد. از طریق بزرگراه ۱۹۱ آمریکا، موآب در ۳۱ مایلی (۵۰ کیلومتری) جنوب بزرگراه میان ایالتی ۷۰ در کرِسنت جانکشن و در ۵۴ مایلی (۸۷ کیلومتری) شمال مانتیسلو، یوتا واقع شده است. همچنین از طریق مسیر ۱۲۸ ایالت یوتا، موآب ۴۶ مایل (۷۴ کیلومتر) جنوب غرب سیسکو، یوتا قرار دارد. ورودی پارک ملی آرچز حدود ۴ مایل (۶ کیلومتر) شمال موآب در امتداد بزرگراه ۱۹۱ قرار گرفته است. گذرگاه هورا در مسیر بین موآب و چیکن کورنرز قرار دارد. مسیر مسیر کوکوپلی، یک مسیر ۱۴۲ مایلی دوچرخه سواری کوهستان که از نزدیکی لوما، کلرادو آغاز می شود، در م
وآب به پایان می رسد. بر اساس داده های اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا، مساحت کلی شهر موآب ۱۲ کیلومتر مربع (۴٫۸ مایل مربع) است که تمام آن خشکی است. آب وهوا. موآب دارای آب وهوایی نیمه خشک با گرایش به بیابانی (بر پایه سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن "BSk") است. این اقلیم با تابستان های گرم و زمستان های نسبتاً سرد مشخص می شود و بارش در طول سال تقریباً به طور یکنواخت توزیع شده است (معمولاً کمتر از یک اینچ در ماه). به طور میانگین، سالانه ۴۱ روز دمای هوا به ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتیگراد) یا بالاتر می رسد، ۱۰۹ روز دمای ۹۰ درجه فارنهایت (۳۲ درجه سانتیگراد) یا بالاتر دارد، و در هر زمستان به طور میانگین ۳٫۶ روز دمای هوا در صفر درجه یا پایین تر باقی می ماند. بالاترین دمای ثبت شده در موآب ۱۱۴ درجه فارنهایت (۴۶ درجه سانتیگراد) در ۷ ژوئیه ۱۹۸۹ و پایین ترین دما منفی ۲۴ درجه فارنهایت (منفی ۳۱ درجه سانتیگراد) در ۲۲ ژانویه ۱۹۳۰ بوده است. میانگین بارش سالانه در موآب ۹٫۰۲ اینچ (۲۲۹ میلی متر) است. به طور میانگین در سال ۵۵ روز بارش قابل اندازه گیری ثبت می شود. پرباران ترین سال ثبت شده ۱۹۸۳ با ۱۶٫۴۲ اینچ (۴۱۷ میلی متر) و خشک ت
رین سال ۱۸۹۸ با ۴٫۳۲ اینچ (۱۱۰ میلی متر) بارندگی بوده است. بیشترین بارش ثبت شده در یک ماه، ۶٫۶۳ اینچ (۱۶۸ میلی متر) در ژوئیهٔ ۱۹۱۸ و بیشترین بارش در ۲۴ ساعت، ۲٫۷۷ اینچ (۷۰ میلی متر) در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ ثبت شده است. میانگین بارش برف سالانه بین سال های ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۱ برابر با ۶٫۹ اینچ (۱۸ سانتی متر) بوده است. بیشترین میزان برف ثبت شده در یک فصل، ۷۴ اینچ (۱۹۰ سانتی متر) در سال ۱۹۱۴–۱۹۱۵ بود و برفی ترین ماه دسامبر بود که در سال ۱۹۱۵، ۴۶ اینچ (۱۱۷ سانتی متر) برف بارید. جمعیت شناسی. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، جمعیت موآب ۴٬۷۷۹ نفر بود که در ۱٬۹۳۶ خانوار و ۱٬۱۶۹ خانواده سکونت داشتند. تراکم جمعیت برابر با ۱٬۳۱۳٫۱ نفر در هر مایل مربع (۵۰۶٫۹ نفر در هر کیلومتر مربع) بود. در شهر ۲٬۱۴۸ واحد مسکونی وجود داشت که میانگین تراکم آن ها ۵۹۰٫۲ واحد در هر مایل مربع (۲۲۷٫۸ واحد در هر کیلومتر مربع) بود. ترکیب نژادی شهر به این ترتیب بود: ۹۰٫۳۵٪ سفیدپوست، ۵٫۴۶٪ بومی آمریکایی، ۰٫۳۶٪ آفریقایی-آمریکایی، ۰٫۲۹٪ آسیایی، ۰٫۰۸٪ جزایر اقیانوس آرام، ۱٫۸۸٪ از سایر نژادها و ۱٫۵۷٪ از دو یا چند نژاد. ۶٫۴۴٪ از جمعیت را هیسپانیک یا لاتین تبار از هر
نژادی تشکیل می دادند. از ۱٬۹۳۶ خانوار، ۳۰٫۵٪ دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند، ۴۴٫۴٪ زوج های متأهل باهم زندگی می کردند، ۱۲٫۳٪ سرپرست خانوار زن بدون حضور شوهر، و ۳۹٫۶٪ غیرخانواده بودند. ۳۱٫۳٪ از کل خانوارها از افراد مجرد تشکیل شده بود و ۱۱٫۴٪ از خانوارها شامل فردی ۶۵ ساله یا مسن تر بودند که به تنهایی زندگی می کرد. میانگین اندازهٔ خانوار ۲٫۴۳ نفر و میانگین اندازهٔ خانواده ۳٫۱۰ نفر بود. ساختار سنی جمعیت به این صورت بود: ۲۷٫۶٪ زیر ۱۸ سال، ۸٫۷٪ بین ۱۸ تا ۲۴ سال، ۲۸٫۵٪ بین ۲۵ تا ۴۴ سال، ۲۱٫۶٪ بین ۴۵ تا ۶۴ سال و ۱۳٫۶٪ ۶۵ ساله یا مسن تر. میانگین سن ۳۶ سال بود. در مقابل هر ۱۰۰ زن، ۹۵٫۱ مرد وجود داشت و برای هر ۱۰۰ زن بالای ۱۸ سال، ۹۲٫۷ مرد. میانگین درآمد خانوار در شهر ۳۲٬۶۲۰ دلار و میانگین درآمد خانواده ۳۸٬۲۱۴ دلار بود. مردان به طور میانگین ۳۵٬۲۹۱ دلار و زنان ۲۱٬۳۳۹ دلار درآمد داشتند. درآمد سرانه در شهر ۱۶٬۲۲۸ دلار بود. حدود ۱۲٫۰٪ از خانواده ها و ۱۵٫۷٪ از جمعیت زیر خط فقر زندگی می کردند، که شامل ۱۹٫۱٪ از افراد زیر ۱۸ سال و ۱۰٫۵٪ از افراد ۶۵ سال به بالا می شد.
پاکری نوعی پاستا به شکل لوله ای بسیار بزرگ است که از منطقه کامپانیا در ایتالیا منشأ گرفته است. این پاستا معمولاً صاف است، اما نسخه ای با خط های برجسته به نام "پاکری میلرگه" نیز وجود دارد. نام آن از واژه ناپلی "پاکاریا" به معنای 'سیلی' گرفته شده است، با پسوند تحقیرآمیز "-رو" برای اشاره به چیزی عادی است. این نام به صدای سیلی که ممکن است هنگام خوردن ایجاد کند نسبت داده شده است. پاکری ها می توانند به صورت پر شده سرو شوند.
داستان نظامی زیرژانری از داستان علمی تخیلی یا تاریخ جایگزین است که بر فعالیت های نظامی مانند جنگ، نبرد، پیکار یا زندگی نظامی تمرکز دارد. انواع. ژانرهای اصلی داستان نظامی عبارتند از: زیرژانرهای داستان نظامی عبارتند از:
شاخص لی که چیانگ یا شاخص که چیانگ () یک شاخص اندازه گیری اقتصادی است که توسط "اکونومیست" در سال ۲۰۱۰ برای بررسی اقتصاد چین و با استفاده از سه شاخص ایجاد شد. این شاخص طبق گزارش های لی که چیانگ، نخست وزیر سابق چین، به عنوان یک شاخص اقتصادی بهتر از اعداد رسمی تولید ناخالص داخلی ترجیح داده می شود. بر اساس یکی از اسناد فاش شدهٔ وزارت امور خارجه، لی که چیانگ (که در آن زمان دبیر کمیتهٔ حزب کمونیست چین در استان لیاونینگ بود) در سال ۲۰۰۷ به کلارک رانت سفیر وقت ایالات متحده گفت که ارقام تولید ناخالص داخلی در لیاونینگ قابل اعتماد نیستند و او خود از سه شاخص دیگر استفاده می کند: تناژ بار راه آهن، مصرف انرژی برق و وام بانک ها. «شاخص که چیانگ» در سال ۲۰۱۳ نیز توسط هایتونگ سکوریتیز منتشر شد که نشان دهندهٔ کاهش رشد اقتصادی چین از ابتدای سال ۲۰۱۳ است.
عملیات آزادسازی بوکان یکی از رویدادهای مهم نظامی و سیاسی در تاریخ معاصر ایران است که در جریانِ مقابله با گروه های جدایی طلب و شورشی (موسوم به شورش کردها) در این منطقهٔ کُردنشین اتفاق افتاد. این عملیات با هدف بازپس گیری شهر بوکان از دست نیروهای مسلح کُرد و برقراری مجدد امنیت و حاکمیت ملی ایران در این منطقه صورت گرفت. در بهمن ۱۳۵۸ شمسی، شهر بوکان سقوط کرد و همین موضوع باعث تشکیل سازمان پیشمرگان کرد مسلمان توسط محمد بروجردی شد. بوکان بیشتر از ۳۲ ماه تحت اشغال و کنترل گروه های مختلف مخالف جمهوری اسلامی ایران بود. در ۱۱ مهر ۱۳۶۰ توسط نیروهای سپاه و ارتش و همچنین نیروی های مردمی، به یکباره بوکان آزاد شد. تثبیت نهایی و پاکسازی روستاها و محدودهٔ این شهرستان تا سال ۱۳۶۲ به طول انجامید. پیشینه تاریخی و سیاسی. اگرچه تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، جمعیت شهر بوکان از شهرهای همجوار خودش کمتر بود، اما به واسطهٔ پیشینهٔ تاریخیِ پررنگ و حضور شخصیت های بانفوذ و تأثیرگذار در ساختارهای قدرت دوران قاجار و پهلوی، همواره از جایگاه و توجه ویژه ای برخوردار بوده است. بنابر اسنادِ تاریخی، کُردهای بوکان در دوران جمهوری مهاباد، برخلاف برخی جریان
ها، در کنار ارتش شاهنشاهی ایران ایستادند و از تمامیت ارضی کشور دفاع کردند. در ادامه و پس از فروپاشی جمهوری مهاباد، بخشی از نیروهای سیاسی و اجتماعی وابسته به آن، به حزب توده پیوستند و سپس در جریان تحولات دهه های بعد، از دل همین طیف، حزب کومله شکل گرفت؛ حزبی که برخی از چهره های بنیان گذارش، اصالتاً از بوکان بودند. پس از انقلاب ۱۳۵۷. شهر بوکان بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ به مدتِ ۲ سال به محلی برای جولان گروه ها و احزابی مانند کومله و دموکرات، حزب پیکار، مجاهدین خلق، چریک های فدایی خلق و سازمان رزم کارگران تبدیل شده بود. براساس گزارش ها و اسناد مربوط به آن دوره، مردم بوکان در این ۲ سال، در بدترین شرایط و مشکلات عدیده بودند. گرانی اجناس، عدم اجازه ورود و خروج از شهر، تعطیلی مدارس و ادارات، قطعی تلفن شهری و ناامن شدن کل منطقه از جمله مشکلاتِ مردم این شهر بود. عوامل حزب کومله، امام جمعهٔ بوکان را در شامگاه یکم دی ماه سال ۱۳۶۰ در خانه اش کشتند.قبل از تشکیل قرارگاه های نظامی، سپاه بوکان از سوی ناحیهٔ استان کُردستان فرماندهی می شد. طرح تسلیح سازی عشایر و روستاهای بوکان تا ۱۳۶۲ به صورت گسترده انجام نشد. قدرت و نفوذ احزاب
کُردی در روستاها بود به همین سبب، طرح تسلیح سازی گسترده شهرستان بوکان به صورت جدی از سوی سپاه پاسداران پیگیری شد. روستاهای اوینه چی، قورمیش، قلندر، برده زرد، ملالر و حصار؛ اولین روستاهایی بودند که پایگاه در آن ها احداث و مردم آن مسلح شدند. با شروع مسلح سازی عشایر بوکان، طوایف نیز خواهان مسلح شدن و مقابله با احزاب شدند. آزادسازی. آزادسازی بوکان در چند مرحله، صورت گرفته است. یکبار در شهریور سال ۱۳۵۸ بوکان مدت کوتاهی به دست ارتش افتاد. اما چند بعدی، دوباره سقوط کرد. در ۶ مهرماه ۱۳۵۸ گروه های کُردی با برهم زدن اوضاع شهر و برگزاری راهپیمایی با تحریک عده ای از مردم، درگیری میان نیروهای نظامی مستقر در بوکان و آن ها شکل گرفت. در ۱۵ مهر همان سال، نیروهای حزب دموکرات به واحدهای سپاه و ارتش حمله کردند که با آتش متقابل نیروهای نظامی به آن ها پاسخ داده شد. این حملات ۲ شب بعد یعنی در تاریخ ۱۷ مهرماه با استفاده از خمپاره و تفنگ ۵۷ م. م تکرار شد اما به نیروهای نظامی آسیبی وارد نشد. در جریان این حوادث، ادارات و سازمان های دولتی شهر تعطیل شد و ارتباط تلفنی بوکان با سایر شهرهای اطراف نیز قطع شد. به مدت چند روز، این درگیرهای شب
انه در بوکان ادامه شد. در ساعت ۱۱ شب ۲۴ مهرماه ۱۳۵۸ احزاب کُرد در پی فعالیت های خود، اقدام به آتش زدن بازار شهر کردند. این آتش سوزی تله ای حزب دموکرات بود که زمان ورود نیروهای سپاه و ارتش برای مهار آتش سوزی، تعداد ۵ نفر از نیروهای نظامی ایران کشته شدند. در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۳۶۰، نیروهای سپاه و ارتش طی یک عملیات گسترده به نام «آزادسازی شهر بوکان» در ساعت ۴ بعد ظهر با حضور یک واحد یک حمزه، گردان جندالله سقز (به تعداد ۲۰۰ نفر) و یک گردان از نیروهای تیپ ۲۳ نیروی مخصوص ارتش آغاز شد. نیروهای ایران، توانسته اند ابتدا حومهٔ شهر و سپس کوه های مشرف به آن، مانند کوه نعل شکن (نالشکینه) را به کنترل خود درآورند. پس از استقرار نیروهای ارتش در ارتفاعات، پاسداران و نیروهای مخصوص با هماهنگی کامل در ساعت ۴ شب به چند نقطه از شهر نفوذ کردند و درگیری ها تا ساعت ۱۱ صبح ادامه شد. در نهایت در ساعت ۵:۳۰ صبح ۱۱ مهرماه ۱۳۶۰ پس از یک هفته محاصره، شهر بوکان به طور کامل آزاد شد. تثبیت نهایی و پاکسازی حومه و روستاهای آن تا ۱۳۶۲ شمسی به طول انجامید.
نرخ بیکاری اعلام شده توسط وزارت کار ایالات متحده، شامل افرادی که دیگر از جستجوی کار دلسرد شده اند یا کارگران پاره وقتی که ساعات کاری کمتری نسبت به آنچه دوست دارند دارند، نمی شود. با اضافه کردن این دو گروه به نرخ بیکاری، این نرخ به نرخ مؤثر بیکاری تبدیل می شود. اداره آمار کار در ایالات متحده یک شاخص نرخ بیکاری جایگزین مشابه نرخ مؤثر بیکاری به نام U6 دارد.
مثبت گرایی سمی () به معنای مدیریت ناکارآمد احساسات، بدون پذیرش و مواجهه کامل با هیجانات منفی، به ویژه خشم و اندوه است. در سطح اجتماعی، این مفهوم به عملی اطلاق می شود که طی آن، احساسات منفی فرد دیگری با توصیه به جایگزینی یک احساس مثبت سطحی نادیده گرفته یا بی ارزش انگاشته می شود. انکار کردن یا سرکوب احساسات منفی می تواند منجر به عواقب نامطلوبی بر سلامت شخص شود. تعریف. مثبت گرایی سمی به وضعیتی اطلاق می شود که در آن افراد تحت فشار قرار می گیرند تا صرف نظر از شدت دشواری شرایط، همواره روحیه ای مثبت حفظ کنند. این رویکرد می تواند مانع از فرایند طبیعی مواجههٔ هیجانی با موقعیت ها شود و از بروز احساساتی مانند اندوه یا خشم جلوگیری کند. در مثبت گرایی سمی، باور بر این است که هرگونه اندیشه یا احساس منفی باید کنار گذاشته شود. حتی در مواجهه با وقایعی که به طور طبیعی برانگیزانندهٔ احساسات منفی اند—مانند فقدان عزیزان یا مواجهه با سختی های زندگی—تأکید بر حفظ نگرش مثبت به عنوان راهکار مقابله مطرح می شود. با این حال، این نوع نگرش به طور معمول به سرکوب یا بی ارزش سازی بیان واقعی احساسات می انجامد. مفهوم "خوش بینی غیرواقع بینانه" از
دههٔ ۱۹۸۰ میلادی توسط روان شناسان مورد مطالعه قرار گرفته است. اصطلاح «مثبت اندیشی سمی» نخستین بار در کتاب هنر شکست کوییر اثر جِی هالبرستام (۲۰۱۱) مطرح شد.
پیتر شومیکر (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ به عنوان سی و پنجمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. شومیکر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۹ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ فرماندهی نیروی دلتا را برعهده داشت، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ فرمانده ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه بود، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی عملیات ویژه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
دنیس رایمر (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ به عنوان سی و سومین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. رایمر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۲ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ رئیس ستاد لشکر ۸ پیاده بود، از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ فرماندهی لشکر ۴ پیاده را برعهده داشت، در فاصله سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ به عنوان جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ فرماندهی نیروهای زمینی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
عاطفه مثبت (به انگلیسی Positive Affectivity) در روان شناسی یک ویژگی انسانی است که توصیف می کند افراد تا چه حد در علوم عاطفی عاطفه (مثبت) (مانند حس ها، و هیجان ها و…) را تجربه و در نتیجه با محیط و انسان های اطراف خود تعامل می کنند. روانشاسی عاطفی. احساس خوشحالی، احساس خوب بودن و سطوع بالای عزت نفس با عاطفه مثبت همبستگی دارند اما هریک همزمان تحت تأثیر عاطفه منفی نیز قرار دارند. ویژگی عاطفه مثبت به طور تقریبی با کلان کارندهای شخصیتی مانند برون گرایی همبستگی دارد. با این حال این سازه تحت تأثیر تعاملات و کنش های اجتماعی نیز قرار دارد. افرادی که عاطفه مثبت بیشتری دارند به احتمال بیشتری از کار خود رضایت دارند و با دیگران در کنش های سازنده تری دارند و احساس خوشبختی و معنای بیشتری در زندگی خود دارند. عاطفه منفی. عاطفه منفی مفهومی عکس عاطفه مثبت است؛ یعنی چه مقدار انسان به تجربهٔ عاطفه منفی گرایش ذاتی دارد.عاطفه منفی و مثبت از نظر آماری با هم ارتوگونال هستند به بیان دیگر همبستگی آنها تقریباً صفر است. ممکن است نمرهٔ یک فرد در هر عاطفه منفی (NA) و عاطفه مثبت (PA) بالا باشد یا در هردو پایین باشد، یا حتی در یکی بالا و در د
یگری پایین باشد. یافته ها نشان داده اند که عاطفه در طول زمان و در موارد مختلف (کار، استراحت و …) پایدار است. عاطفه منفی و مثبت می توانند بر آمادگی فرد برای بیماری های روانی یا انتخاب های فرد به ویژه پاسخ های او به پرسشنامه ها تأثیر بگذارد.
ادگار تامازیان (؛ ) کشتی گیر مرد اهل ارمنستان در رشته کشتی فرنگی است که مسابقات بین المللی برای ارمنستان به رقابت پرداخته است در مجموع در مسابقات قهرمانی کشتی نوآموزان جهان برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است. نتایج مهم. ! colspan="7"| - ! نتیجه ! رکورد ! حریف ! امتیاز ! تاریخ ! رویداد ! مکان ! style=background:white colspan=7 | سنینا ! style=background:white colspan=7 | ! style=background:white colspan=7 | ! style=background:white colspan=7 | ماکن
سالیما ماچامبا (1 نوامبر 1874، فومبونی - 7 اوت 1964، پسمس ) سلطان موهلی (موالی) در سال های 1888-1909 بود. نام رسمی پدری او "سلیمه ماچامبا بنت سعیدی حمادی ماکادارا" بود. او یکی از بستگان راناوالونا اول ، ملکه ماداگاسکار بود. او توسط فرانسوی ها به عنوان حاکم دست نشانده موهلی انتخاب شد تا کومور را تحت الحمایه فرانسه قرار دهند. ماچامبا در 28 اوت 1901 در سنت دنیس، رئونیون عاشق ژاندارم فرانسوی، کامیل پائول شد و با او ازدواج کرد. در سال 1909 توسط دولت فرانسه خلع شد و موهلی به فرانسه ضمیمه شد.
دام گستری (به انگلیسی: "Entrapment") در حقوق کیفری به اقدام مأموران اجرای قانون یا افراد وابسته به آن ها گفته می شود که فردی را به ارتکاب جرم تحریک یا وسوسه می کنند، به گونه ای که بدون دخالت این مأموران، آن شخص احتمالاً مرتکب جرم نمی شد. این مفهوم در بسیاری از نظام های حقوقی به عنوان یک دفاع پذیرفته شده و می تواند منجر به رفع مسئولیت کیفری شود. پیشینه. واژهٔ دام گستری به معنای عام، به شیوه های مختلفی از آزمودن افراد از طریق ایجاد موقعیت های گمراه کننده یا وسوسه کننده اشاره دارد. این مفهوم، سابقه ای دیرینه در اندیشه های دینی و ادبی دارد. در بسیاری از متون مقدس همچون قرآن و کتاب مقدس مسیحیان، به موضوع آزمون الهی از انسان ها اشاره شده است. همچنین در ادبیات کهن، روایت هایی وجود دارد که در آن شاهان یا بزرگان برای سنجیدن صداقت یا وفاداری افراد، دست به ایجاد موقعیت های آزمایشی یا فریبنده می زنند. این نوع آزمون ها، هرچند در گذشته دارای مشروعیت تلقی می شدند، اما در دوران مدرن و در نظام های حقوقی معاصر، انجام آن توسط حکومت یا نیروهای اجرایی علیه شهروندان با محدودیت های قانونی و حقوقی مواجه شده است. پیشینه جهانی. مفهوم
دام گستری به ویژه در حقوق ایالات متحده آمریکا توسعه یافته است. در این کشور، دفاع مبتنی بر دام گستری در پرونده های جنایی به ویژه در اوایل قرن بیستم میلادی شکل گرفت و از آن زمان، معیارهای مختلفی برای شناسایی دام گستری تدوین شده است. یکی از مهم ترین معیارها، بررسی میزان ابتکار متهم در ارتکاب جرم در برابر تحریک مأموران دولتی است. نمونه های تاریخی. در طول تاریخ، نمونه هایی از دام گستری به اشکال گوناگون گزارش شده اند. در متون دینی، مانند کتاب مقدس یهودیان و مسیحیان (عهد قدیم)، داستان ایوب نماد نوعی آزمایش و دام گستری الهی تلقی شده است؛ جایی که شیطان با وسوسه های گوناگون تلاش می کند وفاداری و ایمان ایوب را به چالش بکشد. در متون اسلامی نیز مفهوم "آزمایش بندگان" توسط خداوند مطرح شده است که در برخی تفسیرها با مفهوم دام گستری معنایی نزدیک پیدا می کند. در ادبیات کهن، داستان هایی مانند افسانه های پادشاهان که برای سنجش وفاداری وزیران یا رعایا، شرایط فریبنده ای فراهم می کردند، قابل ذکر است. برای نمونه در شاهنامه فردوسی یا در مجموعهٔ کلیله و دمنه نمونه هایی از اینگونه آزمایش ها دیده می شود. این داستان ها نشان می دهند که مفهو
م دام گستری یا آزمایش اخلاقی، پیشینه ای بسیار کهن در ذهنیت بشری دارد، هرچند در آن دوران هنوز بین آزمایش مشروع و دام گستری نامشروع تفکیک روشنی صورت نمی گرفت.. در جوامع مدنی مدرن، تنها با توسعهٔ حقوق بشر و اصول عدالت کیفری، مرز میان «آزمایش مشروع» و «دام گستری نامشروع» رسمیت یافت و موانع قانونی مشخصی برای جلوگیری از سوءاستفاده نهادهای حاکم وضع شد. پیشینه در ایران. در حقوق کیفری ایران، اصطلاح «دام گستری» به صراحت در قوانین کیفری نیامده، اما اصول کلی حقوقی از جمله اصل منع سوءاستفاده از اختیارات دولتی و لزوم رعایت عدالت کیفری، مفهوم دام گستری را به طور ضمنی پذیرفته اند. برخی آراء دیوان عالی کشور نیز بر عدم مشروعیت اقدامات تحریک آمیز توسط مأموران تأکید دارند. کاربردها و محدودیت ها. در اغلب نظام های حقوقی، دام گستری به عنوان دفاع از سوی متهم مورد استفاده قرار می گیرد. به طور کلی، اگر مشخص شود که مأموران دولتی فرد را به ارتکاب جرم وادار کرده اند، ممکن است پرونده مختومه شود یا متهم تبرئه گردد. در ایران نیز هرچند رویه قضایی یکدستی وجود ندارد، اما اصول کلی عدالت کیفری می تواند مبنایی برای پذیرش این دفاع باشد.
بنریب یا بنر-ایب ( – ۳۰۵۰ ق. م) ملکه همسر مصر باستان در دوران حکومت دودمان نخست مصر بود. بر حسب اینکه این نام چگونه خوانده شود، «او که قلبی مطیع دارد» یا «او که محبوب است» معنا دارد. زندگی نامه. او همسر فرعون هور-آها بود، اما مادر وارث او، یعنی دجر نبود. مادر شاه دجر با نام خنات حپ شناخته می شود، که یکی دیگر از همسران هور-آها بوده است. گمان می رود که بنریب همسر هور-آها بوده باشد، بر اساس عاج هایی که در مقبره اش در ابیدوس پیدا شده اند و نام هور-آها بر آن ها دیده می شود. همچنین قطعه ای از یک جعبهٔ عاج که نام های هور-آها و بنریب بر آن نوشته شده بود نیز در ابیدوس کشف شده و اکنون در موزه هنرهای زیبا نگهداری می شود. جان رومر، مصرشناس، استدلال کرده که نام «بنریب» که می توان آن را به «دلبر» یا «آن که دل نشین است» ترجمه کرد، ممکن است اصلاً یک نام شخصی نبوده باشد، بلکه عنوان یا صفتی برای فردی بوده باشد که حتی جنسیتش هم از روی این واژه قابل تشخیص نیست. عنوان های رسمی بنریب مشخص نیستند، و هویت پدر و مادر او نیز ناشناخته مانده است. بنریب در اُم القَعَب در مقبره بی۱۴ به خاک سپرده شده است.
ناحیه موهالس هوک (به لاتین: Mohale's Hoek District) یکی از نواحی کشور لسوتو است که در جنوب غربی این کشور قرار دارد. مرکز این ناحیه شهر موهالس هوک است که تنها شهر ناحیه نیز به شمار می آید.مساحت ناحیه موهالس هوک حدود ۳٬۵۳۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به ۱۶۵٬۵۹۰ نفر است. این ناحیه از جنوب غرب با کشور آفریقای جنوبی و در داخل کشور با ناحیه مافتنگ در شمال غرب، ناحیه ماسرو در شمال، ناحیه تهبا-تسکا در شمال شرق، ناحیه نک قاچا در شرق و ناحیه قوتینگ در جنوب شرق هم مرز است.
محمد اکرم خان (بنگالی: মোহাম্মদ আকরম খাঁ؛ (۱۸۶۸ - ۱۸ اوت ۱۹۶۸) (۱۲۴۷ تا ۱۳۴۷خ) روزنامه نگار، سیاست مدار و محقق اسلامی بنگالی بود. او بنیان گذار اولین روزنامه بنگالی داکا، «آزاد» بود. اکرم خان همچنین از پایه گذاران جمعیت علمای هند بود. جوانی و تحصیل. خان در سال ۱۸۶۸ (۱۲۴۷خ) در خانواده ای مسلمان و بنگالی در حکیم پور، ناحیه ۲۴ پرگنه از ریاست کل بنگال، هند بریتانیا (در منطقهٔ امروزی بنگال غربی) به دنیا آمد. پدرش،عبدالباری خان، از شاگردان سید احمد بریلوی (معروف به شهید) بود و در نبرد بالاکوت شرکت داشت. نام مادرش رابعہ خاتون بود. او تحصیلات غربی نداشت، اما در مدرسه کلکته (که امروزه دانشگاه عالی نامیده می شود) درس خواند. خان در سنین بسیار پایین وارد حرفه روزنامه نگاری شد و سپس به فعالیت های سیاسی روی آورد. فعالیت. روزنامه نگاری. محمد در اوایل دوران کاری خود در روزنامه های «اهل حدیث» و «محمدی اخبار» فعالیت داشت. بین سال های ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۱، به عنوان سردبیر نشریات «محمدی» و «الاسلام» کار کرد. او بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ نشریات «زمانه» و «سبق» را منتشر کرد. نشریهٔ «سبق» توقیف شد و اکرم خان دستگیر شد؛ به دلیل آنکه سرمقاله
های ضد دولتی اش از جنبش عدم همکاری (Non-cooperation movement) و جنبش سوادشی (Swadeshi movement) حمایت می کرد. از اکتبر ۱۹۳۶ (مهر ۱۳۱۵)، اکرم خان انتشار روزنامهٔ «آزاد» را آغاز کرد که به جلب حمایت برای مسلم لیگ در بنگال کمک کرد. فعالیت سیاسی. اکرم خان در سال ۱۹۰۶ در جریان تأسیس «مسلم لیگِ سرتاسر هند» مشارکت داشت. او به عنوان عضوی از «انجمن علمای بنگال»، بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۴ در جنبش خلافت و جنبش عدم همکاری فعالیت می کرد. در سال ۱۹۲۰، در کنفرانسی که در «احسان منزل» داکا برگزار شد و شخصیت های برجسته ای چون ابوالکلام آزاد، منیرالزمان اسلام آبادی و مجیب الرحمن نیز حضور داشتند، به عنوان دبیر «کمیته خلافت سرتاسر هند» انتخاب شد. اکرم خان مسئول جمع آوری کمک های مالی برای حمایت از خلافت عثمانی بود. او بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۳ (۱۲۹۹ تا ۱۳۰۲)، با برگزاری گردهمایی های مردمی در نقاط مختلف بنگال، به تبلیغ اهداف جنبش خلافت و جنبش عدم همکاری پرداخت. اکرم خان به عنوان طرفدار همزیستی مسالمت آمیز میان هندوها و مسلمانان، در سال ۱۹۲۲ از حزب هندوی «سواراج» به رهبری «چیتارانجان داس» در کلکته حمایت کرد و در سال ۱۹۲۳ نیز از پیمان ب
نگال برای حل اختلافات بین اکثریت مسلمانان و اقلیت هندو در ایالت بنگال پشتیبانی نمود. با این حال، به دلیل وقوع شورش های قومی در سال های ۱۹۲۶–۱۹۲۷ (۱۳۰۵و۱۳۰۶) و تحولات سیاسی معاصر، اکرم خان از سیاست ملی گرایانه هندی ناامید شد و از حزب سواراج و کنگره ملی هند کناره گیری کرد. او از بنیان گذاران «جمعیت علمای هند» بود و به عضویت اولین شورای اجرایی آن درآمد. بین سال های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۵، اکرم خان به طور جدی در حزب کشاورزان و دهقانان (کریشاک پراجا پارتی) فعالیت داشت. با این حال، او در سال ۱۹۳۶ از سیاست های مرتبط با دهقانان کناره گرفت و به عنوان فعال سیاسی به مسلم لیگ پیوست. او تا سال ۱۹۴۷ عضو کمیته مرکزی اجرایی مسلم لیگ بود. پس از تقسیم هند در این سال، محمد بنگال شرقی را برای اقامت برگزید و در داکا مستقر شد. او تا زمان بازنشستگی از سیاست در سال ۱۹۶۰، ریاست مسلم لیگ (پاکستان شرقی) را بر عهده داشت. اکرم خان هم چنین در جنبش زبان بنگالی در سال ۱۹۵۲ (۱۳۳۱) مشارکت داشت. او هم چنین از اعضای بنیان گذار «شورای ایدئولوژی اسلامی پاکستان» بود؛ نهادی قانون گذاری که در سال ۱۹۶۲ تشکیل شد. مرگ. اکرم خان در ۱۸ اوت ۱۹۶۸ درگذشت. او در مسجد
اهل حدیث بنگشال در داکای قدیم به خاک سپرده شد.
ژاسمن هوهانسی آسریان (؛ ) یک بازیگر سیاستمدار و فعال اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون مشغول فعالیت می باشد. زندگی نامه. وی در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۹ در وانک به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (1972) فارغ التحصیل شد. وی در تئاتر کمدی موزیکال پارونیان فعالیت کرده است.
لوری هالیِر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سقوط آزاد، روزهای زندگی ما، سانتا باربارا، ،" "اسم من تانینو است و "نشان هشدار" اشاره کرد."
ناحیه تهبا-تسکا (به لاتین: Thaba-Tseka District) یکی از نواحی کشور لسوتو است که در بخش شرقی این کشور قرار دارد. مرکز این ناحیه، شهر تهبا-تسکا است که تنها شهر این ناحیه نیز به شمار می آید.مساحت ناحیه تهبا-تسکا حدود ۴٬۲۷۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به ۱۳۵٬۳۴۷ نفر است. این ناحیه از سمت شرق با استان کوازولو-ناتال در کشور آفریقای جنوبی هم مرز است. در داخل کشور نیز با ناحیه موکات لانگ در شمال شرق، ناحیه لریبه در شمال، ناحیه برئا در شمال غرب، ناحیه ماسرو در غرب، ناحیه موهالس هوک در جنوب غرب و ناحیه نک قچا در جنوب همسایه است.ناحیه تهبا-تسکا به دلیل وجود سد کاتسه، که دومین سد بزرگ قوسی در قاره آفریقا به شمار می رود، یکی از مهم ترین مقاصد گردشگری لسوتو است.