Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
داد زیادی از لاک پشت های دریایی به آن جزیره سفر نمودند، تا اینکه در سال ۱۹۷۱ فعالیت آنها به طور قانونی محدود شد. مانوآئه که هیچ ارتباط منظمی از طریق کشتی یا خطوط هوایی با مکان های دیگر در پلی نزی فرانسه ندارند، در مالکیت "Compagnie Française de Tahiti" است که در دهه ۱۹۲۰ تعداد ۵۷٬۰۰۰ نفرنخل نارگیل را در آنجا کشت کرد. مزرعه ای که اکنون متروکه شده است، زمانی سالانه ۷۰ تن، مغز نارگیل (کوپرا) تولید می نمود. در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۵، خانواده "سیلوروود" از اهالی کالیفرنیا با یک قایق دوبَدَنه (کاتامِرَن) ۵۵ فوتی به نام «جین زمرد سبز» به این آبسنگ برخورد نمود. به لطف یک تماس اضطراری از نوع EPIRB، این خانواده گرفتار حادثه، توسط یک هواپیمای نیروی دریایی فرانسه مشاهده شده، توسط خانواده تاپوتو که مقیم مانوآئه بودند، نجات یافته و روز بعد در ۲۶ ژوئن با یک هلیکوپتر از این آبسنگ خارج شدند. "جان سیلوروود"، کاپیتان «جین زمرد سبز»، پای خود در اثر این سانحه از دست داد و این تجربه را در کتاب خود به نام "«موج سیاه»" شرح داد. پس از این حادثه، او سازمانی به نام GodSwell را بنیاد نهاد که افراد دارای معلولیت و بیماری های تهدید کننده زندگی را ب
ه مسافرت های تفریحی بروی دریا می برد. وی همچنین در یکی از اپیزودهای من نباید زنده باشم و من نجات یافتم، حضور داشت نام های دیگر. نام های دیگری که به مانوآئه داده شده عبارتند از و، جزیره پرندگان و سیلی .
الیاس بونین (; ۱۸۴۳ – ۱۹۱۶) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر پرتره هایش از سرخ پوستان قرن نوزدهم آمریکا شهرت پیدا کرد. زندگی نامه. بونین در حدود سال ۱۸۴۳ در لنکستر، پنسیلوانیا به دنیا آمد. بونین دو برادر داشت به نام های رابرت اتکینسون بونین (۱۸۳۶-۱۹۱۲) و آرچیبالد فرانکلین بونین (۱۸۴۶-۱۹۰۷) که هر دو عکاس بودند. او در سال ۱۸۴۸ مدرک جمجمه شناسی از مدرسه ای به نام «کلاس حرفه ای در جمجمه شناسی عملی» در شهر نیویورک داشت. بونین یک عکاس پرکار بود که از مردم بومی آمریکای شمالی عکس می گرفت که اغلب عکس هایش را در صحنه بود. او در اوایل در قالب کارت ویزیت (سی دی وی) کار می کرد. کار او با مردم شناسان و عکاسان نظرسنجی دولتی متفاوت بود، زیرا مخاطبان مورد نظر او عموم مردم بودند. او در سال ۱۸۷۶ به کالیفرنیا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۱۶ در پاسادینا، کالیفرنیا درگذشت. آثار او در مجموعه های موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان، موزه جی. پال گتی، و موزه هنرهای زیبا، هیوستون گنجانده شده است.
فوتبال زنان در اسرائیل در حال افزایش محبوبیت است، اما بازیکنان زن اغلب در خارج از کشور بازی می کنند تا مهارت های فوتبالی خود را بهبود بخشند. برخی از موانعی که مانع از رشد این ورزش می شود از جمله تعصب علیه زنان برای بازی کردن در فوتبال است. دلایل اصلی دیگر کمبود بودجه، حامیان مالی و مدیریت صحیح بودجه است. همان گونه که در هر نوع رشته ورزشی رقابتی، عدم شفافیت همیشه به تنهایی مانع بزرگی بوده و رقابتی پنهان در بین ورزشکاران ایجاد می کند. فوتبال زنان در اسرائیل سال ها از بی توجهی اولیای امور رنج می برد و همواره جزو آخرین اولویت ها قرار می گرفت. تلاش اصلی جهت پیشرفت و ایجاد آینده ای امیدبخش برای این ورزش در دست مدیران و افراد غیردولتی بود که به طور معمول برای جمع آوری بودجه به منظور ایجاد تیم های جوانان در باشگاه های مختلف در جهت ایجاد نسل آینده فوتبال، به تنهایی در حال کشمکش بودند. اتحادیه فوتبال اسرائیل (IFA) نهاد حاکم بر فوتبال در کشور اسرائیل است. تمام باشگاه های حرفه ای فوتبال باید عضو این نهاد شوند و صدها باشگاه نیمه حرفه ای و آماتور نیز وابسته به آن هستند. در سال ۲۰۱۹، دولت اسرائیل اعلام کرد که همان بودجه ای
را که برای مردان در نظر می گیرد به فوتبال زنان هم تخصیص می دهد.
یوهان یواخیم آگرل (زاده: ۱ فوریه ۱۷۰۱ ۱۹، مرگ: ۱۹ ژانویه ۱۷۶۵) آهنگساز متأخر موسیقی باروک آلمانی/سوئدی بود. او در محله لوث، ناحیه ممینگ، اوستریوتلاند، استانی در سوئد به دنیا آمد و در اوپسالا تحصیل کرد. در سال ۱۷۳۴ ویولونیست دربار کاسل بود و در انگلستان، فرانسه، ایتالیا و جاهای دیگر سفر می کرد. از سال ۱۷۴۶ به بعد، او به عنوان "کاپل مایستر" در نورنبرگ فعال بود. او گهگاه آثار آوازی و سمفونی های متعدد، کنسرتو هارپسیکورد و تعدادی سونات نوشت که بسیاری از آنها منتشر شد. او آهنگساز مسلط به سبک گالانت آلمان شمالی در آن زمان بود، و همچنین یک نوازنده و رهبر ارکستر قابل تقدیر بود. به گفته پر لیندفورز، گفته می شود که آگرل حداقل ۲۲ سمفونی در طول زندگی خود ساخته است. او در نورنبرگ درگذشت. آگرل همچنین از نام های مستعار زیر برای نام خود استفاده میکرد: یوهان آگرلیوس، جووانی آگرل، یوهان آگرل، یوهان یواخیم آگرل.
«زن جدید» () ترانه ای از رپر و خواننده تایلندی لیسا با همکاری خواننده اسپانیایی روسالیا است. این ترانه توسط Lloud و آرسی ای رکوردز در ۱۶ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد.
افشین پرتو (۱۳۲۸–۲۶ شهریور ۱۳۹۴) تاریخ نگار ایرانی بود.
الله، خدای ماه فرضیه ای است که در گذشته مطرح گردیده است. این فرض که الله ( خدا در اسلام ) به عنوان خدای ماه بوده است، برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ توسط باستان شناس هوگو وینکلر مطرح شد. او خدا را با یک خدای عربی پیش از اسلام به نام له یا هبل یکی دانست که او را خدای ماه نامید. اما این نظریه توسط پژوهش های مدرن رد شده است. تصور مشابهی در دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده توسط مدافعان مسیحی با استفاده از جزوه ای "با عنوان خدای ماه، الله: در باستان شناسی خاورمیانه" توسط کشیش مسیحی رابرت موری در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. به دنبال آن کتاب موری در سال ۲۰۰۱ به نام "تهاجم اسلامی: مقابله با سریعترین دین در حال رشد جهان" منتشر شد. موری استدلال کرد که "الله" خدای ماه در اساطیر عربی پیش از اسلام وجود داشته و به استفاده اسلام از تقویم قمری و استفاده از تصویر ماه در اسلام به عنوان پشتوانه اشاره دارد. محققان مدرن، نظریه اصلی و شکل رایج آن را به عنوان غیر قابل اثبات رد کرده اند. کل این مفهوم در سوابق باستان شناسی توسعه دین در شبه جزیره عربستان، گمانه زنی و بدون پایه تلقی می شود. همچنین به عنوان توهین هم به مسلمانان و هم به مسیحیان عرب برچسب خور
ده است، زیرا هردو نیز از خدا با نام "الله" یاد می کنند. دیدگاه های علمی. قبل از اسلام، کعبه حاوی مجسمه ای بود که نشان دهنده خدای ماه یعنی هبل بود. یولیوس ولهاوزن بر این اساس که کعبه خانه خدا نیز بود، هبل را نامی باستانی برای خداوند می دانست. محقق قرن بیستم ، هوگو وینکلر، به نوبه خود ادعا کرد که هبل خدای ماه است، اگرچه دیگران خلاف آن را پیشنهاد کرده اند. دیوید لیمینگ ومیرچا الیاده آن را به عنوان خدای جنگجو و باران توصیف می کنند. محققان جدیدتر تا حدی این دیدگاه را به این دلیل که فقط یک نظریه است و همچنین به این دلیل که منشأ هبل، نبطی ها هستند. خدایی غیر بومی وارد شده به زیارتگاه جنوب عربستان - خدایی که ممکن است قبلاً با الله مرتبط بوده باشد. پاتریشیا کرون استدلال می کند که "اگر هبل و الله یک خدا بودند، هبل باید به عنوان لقب الله باقی می ماند، اما این اتفاق نیفتاد. علاوه بر این، روایاتی وجود نداشت که در آن از مردم خواسته شود که از یک خدا صرف نظر کنند." ژوزف لومبارد ، استاد اسلام کلاسیک، بیان کرده است که این ایده "نه تنها توهین به مسلمانان است، بلکه توهینی به مسیحیان عرب است که از نام "الله" برای خدا استفاده می ک
نند." طرفداران مسیحی. رابرت موری در کتاب "خدای ماه الله در باستان شناسی خاورمیانه" ادعا می کند که عزی از نظر منشأ با هبل یکسان است و الله همان خدای ماه است. این آموزه ها در سایر مسائل مثل «الله پسر نداشت» و «عروس کوچولو» نیز تکرار شده است. در سال ۱۹۹۶، جانت پرشال ، در برنامه های رادیویی سندیکایی، ادعا کرد که مسلمانان خدای ماه را می پرستند. پت رابرتسون در سال ۲۰۰۳ گفت: "دعوا سر این است که آیا هبل، خدای ماه مکه ، که به عنوان الله شناخته می شود، برتر است، یا اینکه یهوه خدای یهودی-مسیحی کتاب مقدس عالی است." با این حال، تحقیقات اخیر از منابع مختلف ثابت کرده است که "شواهد" مورد استفاده موری مربوط به مجسمه ای است که از محل حفاری در هازور به دست آمده است، که اصلاً ارتباطی با "الله" وجود ندارد. در واقع، ریک براون، محقق کتاب مقدس و استراتژیست رسالت، آشکارا با این رویکرد مخالف است و می گوید: کسانی که ادعا می کنند خدا یک خدای بت پرست، به ویژه خدای ماه است، اغلب ادعای خود را بر این واقعیت استوار می کنند که نمادی از هلال ماه بالای بسیاری از مساجد را زینت می دهد و به طور گسترده به عنوان نماد اسلام استفاده می شود. در واقع در
ست است که قبل از ظهور اسلام «خدایان» و بت های زیادی در خاورمیانه پرستش می شد، اما نام خدای ماه سین بود نه الله، و در عربستان، زادگاه اسلام، محبوبیت خاصی نداشت. . برجسته ترین بت در مکه خدایی به نام هوبل بود و هیچ دلیلی بر اینکه او خدای ماه بود وجود ندارد. گاهی ادعا می شود که معبدی برای خدای ماه در هازور در فلسطین وجود دارد. این بر اساس تصویری است که در آنجا از دعانویسی وجود دارد که آویز هلالی بر سر دارد. با این حال، مشخص نیست که این آویز نماد خدای ماه باشد، و در هر صورت این یک مکان مذهبی عرب نیست بلکه یک مکان باستانی کنعانی است که توسط یوشع در حدود ۱۲۵۰ قبل از میلاد ویران شد. اگر اعراب باستان صدها بت را می پرستیدند، بدون شک خدای ماه سین را نیز شامل می شد، زیرا حتی عبرانیان نیز مستعد پرستش خورشید و ماه و ستارگان بودند، اما هیچ دلیل روشنی وجود ندارد که ماه پرستی در میان آنها برجسته بوده است. اعراب به هر شکلی و یا اینکه هلال به عنوان نماد خدای ماه استفاده می شد، و خداوند قطعا نام خدای ماه نبود. در سال ۲۰۰۹، گرگوری استارت، مردم شناس، نوشت: "یک نظرسنجی اخیر توسط شورای روابط اسلامی آمریکا گزارش می دهد که ۱۰ درصد از
آمریکایی ها معتقدند مسلمانان بت پرست هستند که خدا یا الهه ماه را می پرستند، اعتقادی که به طور بالقوه توسط برخی از فعالان مسیحی منتشر شده است." ابراهیم هوپر از شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR) تئوری های الله- خدای ماه را "خیالات" انجیلی می نامد که "در کتاب های مصور آنها تداوم یافته است". فرزانا حسن این دیدگاه ها را بسط ادعاهای دیرینه مسیحیان مبنی بر اینکه محمد یک شیاد و فریبکار بود می داند و می گوید: «ادبیات منتشر شده توسط ائتلاف مسیحی ، باور عمومی مسیحیان را درباره اسلام یک دین بت پرستانه است و جنبه هایی از یهودیت را به عاریت می گیرد. یکتاپرستی مسیحی با ارتقای خدای ماه، هبل، به مقام خدای متعال، یا محمد، برای مسیحیان بنیادگرا، همچنان یک شیاد باقی می ماند که یاران خود را مأمور کپی کردن کلمات کتاب مقدس در مکان های تاریک و دور از دسترس عموم می داند. » دیدگاه های مسلمانان. در "کتاب بت های" هشام کلبی، مورخ عرب قرن هشتم، بت هبل به عنوان یک پیکر انسانی با دستی طلایی توصیف شده است (جایگزین دست اصلی که مجسمه را شکسته بود) و آن دارای ازلام بود(هفت تیر که برای پیشگویی استفاده می شد). خواه هبل حتی با ماه ارتباط داشته با
شد یا نه، محمد و دشمنانش هبل و الله را به عنوان خدایان متفاوتی می شناسند، حامیان آنها در جنگ احد در طرف های مخالف می جنگند. ابن هشام خاطرنشان می کند که ابوسفیان بن حرب ، رهبر لشکر ضد اسلام، پس از پیروزی آنها در احد، هبل را تجلیل کرد: هنگامی که ابوسفیان خواست برود به بالای کوه رفت و با صدای بلند فریاد زد و گفت: کار خوبی کردی. پیروزی در جنگ به نوبه خود می رود. امروز به ازای روز بدر. برتری خود را نشان بده، هوبال، یعنی دینت را اثبات کن. رسول خدا به عمر گفت: برخیز و جواب او را بده و بگو: خداوند متعال و جلیل است. ما برابر نیستیم. مردگان ما در بهشت ​​هستند. مرده تو در جهنم. خود قرآن در آیه ۳۷ سوره فصلت ماه پرستی را نهی کرده است. «برای خورشید و ماه سجده مکن، بلکه برای خدایی که آنها را آفریده است، سجده کن». اسلام تعلیم می دهد که الله نام خداست (همانطور که در قرآن آمده است)، و همان خدایی است که توسط اعضای دیگر ادیان ابراهیمی مانند مسیحیت و یهودیت پرستش می شود ( ). روایات پیش از اسلام. قبل از حضرت محمد، مکه خدا را تنها الوهیت نمی دانست. اما خداوند را خالق جهان و باران دهنده می دانستند. ممکن است مفهوم این اصطلاح در مذهب
مکه مبهم بوده باشد. خداوند با اصحابی که اعراب جاهلی آنها را خدایان تابع می دانستند، همراه بود. مکه ها معتقد بودند که بین خدا و جن نوعی خویشاوندی وجود دارد. خداوند پسران و دخترانی داشته است. مکه ها احتمالاً فرشتگان را با خدا شریک می کردند. در مواقع مصیبت خدا را می خواندند. نام پدر محمد بود به معنای " بندهٔ الله" است.
تیم ملی بسکتبال ساموآ نماینده ساموآ در مسابقات بین المللی است . این تیم توسط فدراسیون بسکتبال ساموآ اداره می شود
کمال بی یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور آمریکا است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
فرانکو آلفانو (۸ مارس ۱۸۷۵–۲۷ اکتبر ۱۹۵۴) آهنگساز و پیانیست ایتالیایی بود که امروزه بیشتر به خاطر اپرای "سیرانو د برژرک" (۱۹۳۶)، "رستاخیز" (۱۹۰۴) و تکمیل اپرای "توراندوت"، پوچینی در سال ۱۹۲۶ شناخته می شود. او در طول زندگی خود با چندین اثر خود موفقیت قابل توجهی به دست آورد. حرفه کاری. آلفانو در پوزیلیپو، ناپل به دنیا آمد. او به طور خصوصی در کلاس های پیانو الساندرو لونگو، و هارمونی و آهنگسازی به ترتیب زیر نظر کامیلو دو ناردیس (۱۸۵۷–۱۹۵۱) و پائولو سرائو در کنسرواتوار سن پیترو ماژلا در ناپل شرکت کرد. بعداً، پس از فارغ التحصیلی، در سال ۱۸۹۵ مطالعات آهنگسازی بیشتری را با هانس سیت و زالومون یاداسون در لایپزیگ دنبال کرد. او در حین کار در آنجا با معبود خود، ادوارد گریگ آشنا شد و قطعات متعددی برای پیانو و ارکستر نوشت. از سال ۱۹۱۸ مدیر کنسرواتوار بولونیا، از ۱۹۲۳ مدیر کنسرواتوار تورین و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ مدیر کنسرواتوار روسینی در پسارو بود. آلفانو در سانرمو درگذشت. اپراها. آلفانو اولین اپرای خود را به "نام میراندا" (هیچ گاه منتشر نشده) به پایان رساند. متن این اپرا را بر اساس رمانی از آنتونیو فوگازارو در سال ۱۸۹۶ نوشت. اثر
دیگر او با نام فواره انشیر (بر پایه متنی از لوئیجی ایلیکا) توسط ریکوردی رد شد اما در وروتسواو (در آن زمان برسلاو) به عنوان دی کوئل فون انشیر در ۸ نوامبر ۱۸۹۸ ارائه شد. شهرت آلفانو به دلیل تمایل او برای ارتباط نزدیک با دولت فاشیست موسولینی، همراه با ماسکانی آسیب بسیار دیده است. منابع. یادداشت ها
محمود عبدالرحمان یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور مصر است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
عبدالکریم اوکالی یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور الجزایر است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
میری تیلور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک برای باشگاه استون ویلا در سوپر لیگ زنان انگلستان بازی می کند. وی در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
ایویند آلنیس (زاده ۲۹ آوریل ۱۸۷۲ – درگذشته ۲۴ دسامبر ۱۹۳۲) آهنگساز، پیانیست، نوازنده ارگ و مدیر گروه کر نروژی بود. زندگی شخصی. آلنیس در فردریکستاد به عنوان فرزند مدیر مدرسه یوهانس یورگن لوریتس آلنیس (۱۸۳۵-۱۹۱۶) و الیز مارتین هانسن (۱۸۵۱-۱۹۳۱) به دنیا آمد. او در سال ۱۹۰۳ با امیلی تورن (۱۸۸۲-۱۹۷۶) ازدواج کرد. او پدر نویسنده لیز بورسوم و پدربزرگ رمان نویس فین آلنیس و هنرمند بنته بورسوم است. در سال ۱۸۸۸ در مدرسه موسیقی و ارگانیست در اسلو آموخت. ارگ را نزد پیتر براینی لیندمن و همچنین هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی را نزد ایور هولتر آموخت. در آوریل ۱۸۹۲، پس از پایان تحصیلات آلنیس در اسلو، او در لایپزیگ نزد کارل راینکه و پس از نمایش اولین سمفونی خود در سال ۱۸۹۶، در برلین با جولیوس روتارد به تحصیل پرداخت. او در سال ۱۹۳۲ درگذشت و در گورستان غربی در اسلو به خاک سپرده شد.
کارول توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است که عمدتاً در پست دفاع راست بازی می کرد. او به خاطر ۴۳ سال حرفه باشگاهی و ۹ سال کاپیتانی تیم ملی فوتبال زنان انگلیس شناخته شده است، که در طی آن او اولین فوتبالیست بین المللی زن بود که به ۵۰ بازی ملی رسید. وی در تیم های ملی فوتبال زنان انگلستان بازی کرده است.
فریا توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک برای ناتینگهام فارست در لیگ ملی زنان فوتبال شمال انگلستان بازی می کند. در ۷ اوت ۲۰۲۳، توماس برای ناتینگهام فارست قرارداد امضا کرد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، توماس قراردادش را برای دو سال تمدید با ناتینگهام فارست کرد.
وسوولود ایگورویچ آودیف (1898-1978) شرق شناس و مصرشناس شوروی بود. او دکترای علوم تاریخی دارد و استاد و مدیر مؤسسه شرق شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بوده است. زندگی نامه. او در تاریخ ۴ (۱۶) اکتبر ۱۸۹۸ در مسکو به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۶ از دبیرستان هفتم مسکو فارغ التحصیل شد. به زبان های آلمانی، فرانسوی و انگلیسی تسلط کامل داشت و همچنین لاتین، یونانی باستان، سانسکریت و مصری باستان را مطالعه کرده بود. از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۲ در دانشکده تاریخ و زبان شناسی دانشگاه مسکو تحصیل کرد، جایی که در رشته های آشورشناسی، سامی شناسی، هندشناسی و زبان شناسی کلاسیک تخصص یافت. استادان علمی او شامل شرق شناسان برجسته ای مانند س. ای. سوبولفسکی، م. م. پوکروفسکی، و. ک. شیلیکو و م. ن. پیترسون بودند. از سال ۱۹۲۰، او در موزه-مؤسسه شرق کلاسیک مشغول به کار شد. در سال ۱۹۲۴ به عنوان دستیار نگهدار بخش شرق موزه هنرهای زیبا منصوب شد. از سال ۱۹۴۱، او در بخش تاریخ دنیای باستان دانشگاه دولتی مسکو (ام. و. لومونوسف) تدریس می کرد و در سال ۱۹۵۱ به ریاست این بخش منصوب شد و تا سال ۱۹۷۳ آن را اداره کرد. در سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵، او مدیر مؤسسه شرق شناسی آکا
دمی علوم بود. وسولد ایگورویچ آودیف در تاریخ ۹ مه ۱۹۷۸ پس از یک بیماری طولانی و سخت درگذشت. او در گورستان دونسکوی به خاک سپرده شد. آثار. آودیف حدود ۲۰۰ اثر در زمینه تاریخ دنیای باستان، عمدتاً در حوزه مصرشناسی، به جا گذاشته است. آثار اصلی او عبارتند از:
ریباند، یک اصطلاح در بسکتبال است. ریباند همچنین می تواند به یکی موارد زیر اشاره داشته باشد:
سوزش یا سوختگی سطحی پوست نوعی سوختگی گرمایی است که در اثر حرارت مایعات مانند آب جوش یا بخار ایجاد می شود. بیشتر جوش ها سوختگی درجه یک یا دو در نظر گرفته می شوند، اما سوختگی های درجه سه می توانند به خصوص با تماس بلندمدت ایجاد شوند. این اصطلاح از کلمه لاتین "calidus" به معنای گرم است. بیشتر سوزش ها در اثر قرار گرفتن در معرض آب با دمای بالا، مانند آب لوله کشی در حمام و دوش، آبگرمکن، یا آب پخت و پز، یا از ریختن نوشیدنی های داغ مانند قهوه ایجاد می شوند. هنگامی که بخار به پوست برهنه برخورد می کند، سوزش می تواند شدیدتر باشد، زیرا بخار می تواند به دمای بالاتری نسبت به آب برسد و گرمای نهان را با متراکم شدن منتقل می کند. با این حال، زمانی که لباس ها با آب داغ خیس می شوند، انتقال حرارت اغلب طولانی تر است، زیرا آن بخش بدن نمی تواند به سرعت از منبع گرما خارج شود. انجمن سوختگی آمریکا بیان می کند که وقتی پوست به مدت یک ثانیه در تماس با آب با دمای ۱۵۵ درجه فارنهایت یا ۶۸ درجه سانتیگراد قرار می گیرد، جراحت سوزش رخ می دهد. سوزش ها در کودکان شایع تر است، مخصوصاً ناشی از ریختن تصادفی مایعات داغ.
سوختگی گرمایی یا سوختگی حرارتی نوعی سوختگی است که در اثر تماس با اجسام گرم شده مانند آبِ جوش، بخار، روغن پخت وپز داغ، آتش و اجسام داغ ایجاد می شود. سوختگی گرمایی رایج ترین نوع سوختگی حرارتی است که کودکان دچار آن می شوند، اما برای بزرگسالان سوختگی گرمایی بیشتر در اثر آتش سوزی ایجاد می شود. سوختگی ها به طور کلی از درجه یک تا درجه چهارم طبقه بندی می شوند، اما انجمن سوختگی آمریکا (ABA) سوختگی های گرمایی را تقریباً بر اساس عمق و اندازه سوختگی به عنوان جزئی، متوسط و عمده طبقه بندی کرده است.
روابط آلمان و اسرائیل ( ; ) روابط دیپلماتیک بین جمهوری فدرال آلمان و دولت اسرائیل است. پس از پایان جنگ جهانی دوم و هولوکاست، با پیشنهاد آلمان غربی در سال ۱۹۵۲ برای پرداخت غرامت به اسرائیل روابط منجمد بین دو کشور به تدریج آب شد و روابط دیپلماتیک بین دو کشور در سال ۱۹۶۵ به طور رسمی برقرار شد. با این وجود، بدگمانی عمیق نسبت به مردم آلمان تا سال ها پس از آن، در اسرائیل و جوامع یهودی در سراسر جهان باقی ماند. روابط بین آلمان شرقی و اسرائیل هیچگاه تحقق نیافت. اسرائیل و آلمان اکنون «روابط ویژه» مبتنی بر باورهای مشترک، ارزش های غربی و آمیخته ای از چشم اندازهای تاریخی را برقرار کرده اند. از جمله مهم ترین عوامل در روابط بین آنها، نسل کشی یهودیان توسط آلمان نازی در اروپا در طی هولوکاست است. آلمان از طریق سفارت خود در تل آویو و کنسول های افتخاری در ایلات و حیفا در اسرائیل نمایندگی دارد. اسرائیل از طریق سفارت این کشور در برلین و سرکنسولگری آن در مونیخ، در آلمان نمایندگی دارد. هر دو کشور عضو کامل سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و اتحادیه مدیترانه هستند. تاریخچه. توافق نامه جبران خسارت در اوائل دهه ۱۹۵۰، مذاکرات میان داوید بن
گوریون، نخست وزیر اسرائیل و رئیس کنفرانس دعاوی یهودیان، ناحوم گلدمن و صدر اعظم آلمان غربی، کنراد آدناوئر شروع شد. به خاطر حساسیت در مورد موضوع پذیرش خسارت، این تصمیم در کنست اسرائیل به شدت مور بحث قرار گرفت. در سال ۱۹۵۲، توافق جبران خسارت مابین اسراییل و آلمان غربی امضاء شد. تا سال ۲۰۰۷، آلمان در مجموع مبلغ ۲۵ میلیارد یورو بابت غرامت به دولت اسرائیل و بازماندگان هولوکاست اسرائیلی پرداخت کرد. در سال ۱۹۵۰، هرمان ماس (Hermann Maas) اولین فرد آلمانی بود که به صورت رسمی به اسرائیل دعوت شد. بعد از آن، پانزده سال زمان برد تا آلمان غربی و اسرائیل در روز ۱۲ مه ۱۹۶۵، روابط دیپلماتیک برقرار کردند. از آن به بعد، به طور مرتب بازدید دولتی متقابل صورت می پذیرد، هرچند سال های زیادی این روابط تحت تأثیر این واقعیت بود که یهودیان داخل و خارج اسرائیل نتوانسته بودند بدگمانی عمیق خود به آلمان و مردم این کشور را کنار بگذارند. رومان هرتسوگ، رئیس جمهور آلمان اولین دیدار رسمی خود از کشوری بیرون از اروپا را در سال ۱۹۹۴ از اسرائیل انجام داد. ایهود باراک، نخست وزیر اسرائیل اولین رهبر دولت خارجی بود که بعد از تغییر مکان استقرار دولت آلمان
از بن در سال ۱۹۹۹، در برلین مورد پذیرش قرار گرفت. گرهارد شرودر، صدراعظم آلمان در ماه اکتبر ۲۰۰۰ از اسرائیل بازدید کرد. در سال ۲۰۰۵، چهلمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک بین دو کشور، هورست کوهلر رئیس جمهور آلمان و موشه کاتساو رئیس جمهور سابق اسرائیل بازدیدهای دولتی بین دو کشور انجام دادند. دو کشور، شبکه ای از ارتباطات پارلمانی، سازمان های دولتی و مردم نهاد، همچنین پیوندهای استراتژیک و امنیتی ایجاد کردند. در روز ۳۰ ژانویه ۲۰۰۸، سخنگوی آنگلا مرکل صدراعظم آلمان اعلام کرد که در ماه مارس ۲۰۰۸، به افتخار شصتمین جشن سالگرد ایجاد اسرائیل، کابینه دولت های آلمان و اسرائیل با یکدیگر دیدار خواهند کرد. اولین بار بود که کابینه دولت آلمان با کابینه دولت کشور دیگری در خارج از اروپا دیدار می کرد. پیش بینی گردیده بود که این نشست مشترک به بک رویداد سالانه تبدیل شود. در روز ۱۷ مارس ۲۰۰۸، مرکل با توجه به شصتمین سالگرد ایجاد اسراییل، یک دیدار سه روزه از این کشور انجام داد. مرکل و ایهود اولمرت نخست وزیر اسرائیل، توافق نامه هایی در گستره ای از طرح ها در بخش آموزش، محیط زیست و دفاع امضاء کردند. در روز ۱۸ مارس ۲۰۰۸، مرکل طی یک سخنران
ی بی سابقه در کنست، حمایت خود از دولت یهود را عنوان کرد. در ماه ژانویه ۲۰۱۱، مرکل از اسرائیل بازدید کرد و با نخست وزیر بنیامین نتانیاهو و رهبر حزب اپوزیسیون کادیما، تسیپی لیونی دیدار داشت. در ماه فوریه ۲۰۱۱، نتانیاهو با مرکل تماس گرفت تا در مورد رای آلمان در شورای امنیت سازمان ملل متحد برای طرح فلسطین در جهت طرفداری از اسرائیل گفتگو کند. از قرار معلوم مرکل به نتانیاهو گفت، به علت عدم هیچ عملکرد مثبتی از طرف اسرائیل برای پیشرفت صلح، او ناامید شده است. برای رفع کدورت، از نتانیاهو برای بازدید از برلین در اواسط ماه مارس ۲۰۱۱ دعوت به عمل آمد. در ماه سپتامبر، مرکل از اسرائیل به خاطر شهرک سازی در اورشلیم انتقاد کرد و گفت مجوزهای جدید خانه سازی، تردیدهای ایجاد شده در مورد آمادگی اسرائیل برای گفتگو با فلسطینی ها را برجسته می سازد. آلمان جزو ۱۴ کشوری قرار داشت که در ماه اکتبر ۲۰۱۱، وفق مفاد طرح فلسطین ۱۹۴، علیه عضویت فلسطین در یونسکو رای داد. در ماه مارس ۲۰۲۲، صدراعظم جدید آلمان، اولاف شولتس اولین بازدید رسمی خود از اسرائیل را انجام داد. تجارت. آلمان بزرگ ترین شریک تجاری اسرائیل در اروپا و دومین شریک تجاری مهم اسرائیل
پس از ایالات متحده است. واردات اسرائیل از آلمان سالانه حدود ۲٫۳ میلیارد دلار است، در حالی که اسرائیل چهارمین شریک تجاری آلمان در منطقه شمال آفریقا و خاورمیانه است.
به گفته وزارت بهداشت غزه و مقامات بهداشت فلسطین، در ۸ ژوئن ۲۰۲۴، ارتش اسرائیل در جریان عملیات نجات گروگان در اردوگاه آوارگان آنروا نصیرات، دست کم ۲۷۶ نفر را کشت و بیش از ۶۹۸ نفر را مجروح کرد. هدف از این عملیات آزاد کردن چندین گروگان بود که در حمله ۷ اکتبر به اسرائیل گرفته شده بودند. ارتش اسرائیل به کشته شدن کمتر از ۱۰۰ فلسطینی اعتراف کرد. بنا بر گزارش ها، این عملیات شامل صدها نیروی زمینی و بمباران اولیه سنگین در کمپ بود. به گفته ارتش اسرائیل، هنگامی که خودروی ارتش اسرائیل حامل سه گروگان شکسته شد، خشونت بیشتر شد و منجر به درگیری های شدید، حملات هوایی و پشتیبانی دریایی شد. غیرنظامیان مجروح به بیمارستان شهدای الاقصی و بیمارستان العوده منتقل شدند، هرچند گزارش شده است که الاقصی به دلیل بمباران شدید اسرائیل با تلفات جانی و اختلال در ارتباطات مواجه شده است. در حالی که ارتش اسرائیل به خاطر نجات موفقیت آمیز چهار گروگان اسرائیلی مورد ستایش قرار گرفت، به دلیل تلفات بالای غیرنظامیان هم محکوم شد. هم سازمان های بشردوستانه و هم دولت ها این حمله را یک قتل عام توصیف کردند و سازمان ملل اعلام کرد که ارتش اسرائیل مرتکب جنایات جن
گی شده است. اسرائیل در دفاع از خود گفت که شبه نظامیان حماس را که در حمله ۷ اکتبر شرکت داشتند، هدف قرار داده است. کشتار. در ۸ ژوئن ۲۰۲۴ حوالی ظهر، ارتش اسرائیل عملیات نجات گروگان های گرفته شده در حمله ۷ اکتبر را آغاز کرد. به گفته سخنگوی ارتش اسرائیل، دریاسالار دانیل هاگاری، مأموریت نجات در قلب محله مسکونی در اردوگاه پناهندگان نصیرات انجام شد، جایی که بنا بر گزارش ها، چهار گروگان در دو بلوک مسکونی جداگانه نگهداری می شدند. به گفته عمر عاشور، استاد مؤسسه تحصیلات تکمیلی دوحه، نیروهای اسرائیلی ابتدا عملیات سنگینی را در دیرالبلح و بوریج برای بیرون کشیدن شبه نظامیان و پنهان کردن مقاصد آن آغاز کردند و سپس حمله شدیدی را به نصیرات انجام دادند. گزارش ها حاکی از آن است که این عملیات شامل صدها سرباز و پشتیبانی هوایی سنگین بود که به اردوگاه پناهندگان حمله کرد. به گفته شاهدان، خودروهای نظامی اسرائیل به طور غیرمنتظره ای به داخل اردوگاه حرکت کردند که این حرکت همزمان با بمباران شدید مناطق وسیعی از اردوگاه بود. روزنامه نگاران روی زمین همچنین بمباران شدیدی از جمله حملات هوایی و شلیک گلوله ها از کشتی های جنگی مجاور و گلوله های توپ
خانه را توصیف کردند. به گفته منابع امنیتی اسرائیل، نیروهای ویژه وارد اردوگاه آوارگان شدند که خود را به عنوان آوارگان فلسطینی در حال فرار از رفح نشان می دادند. طبق گزارش ها، آنها به مردم محلی گفتند که از حمله اسرائیل به رفح می گریزند و ساکنان فلسطینی نیز اظهار داشتند که نیروهای دیگر با کامیون های کمک های بشردوستانه وارد شده اند. تلفات. کامیون ها و آمبولانس ها مجروحان را برای مداوا به بیمارستان الاقصی منتقل کردند. قبل از این عملیات، بیمارستان مملو از تلفات غیرنظامی بود. یکی از نمایندگان پزشکان بدون مرز (MSF) وضعیت بیمارستان الاقصی را یک «کابوس» توصیف کرد. تعداد کل تلفات مورد مناقشه است. وزارت بهداشت غزه و مقامات بهداشت محلی اعلام کردند که در عملیات امداد و نجات اسرائیل دست کم ۲۷۴ فلسطینی کشته و ۶۹۸ نفر زخمی شدند. دریاسالار دانیل هاگاری، سخنگوی ارتش اسرائیل گفت که اسرائیل از اینکه "زیر ۱۰۰" فلسطینی که در این عملیات کشته شده اند، آگاه است. وزارت بهداشت غزه از کشته شدن ۶۴ کودک و ۵۷ زن در این حمله خبر داد. به گفته حماس، چند گروگان اسرائیلی در حمله اسرائیل کشته شدند. این گروه در کلیپی اعلام کرد که در جریان این عملیا