Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رار گرفته است. پژوهشگران دلیل این امر را استمرار و پایداری سنت ها در زمینه طراحی و بافت فرش می دانند. نقش مایه فرنگی یا گلفرنگ را سومین اصل از اصول هفتگانه هنر ایرانی، و یکی از طرح های نوزده گانه در تقسیم بندی طرح و نقش قالی ایران می دانند (تقسیم بندی که از طرف شرکت سهامی فرش ایران در سال ۱۳۵۳صورت گرفته است). که از قرن یازدهم هجری به دلیل علاقه هنرمندان ایرانی به فرنگی سازی، وارد عرصه هنر ایران گشته است. در واکاوی اصول هفتگانه هنرهای تزیینی ایران، پیداست که در خلق برخی از نقوش از فرهنگ دیگر کشورها دستمایه ساخته شده و هنرمندان با گذار زمان، و با افزودن الحاقات به نقش مایه ها آنها را به کمال رسانده اند. این تبادلات فرهنگی اغلب از دوران باستان آغاز گردیده و تا قبل از دوران صفویه با همین روند پیش رفته است. اما از دوران طلایی صفویه به بعد، این ارتباطات به صورت بسیار وسیعی چشمگیر گشته اند. در حقیقت شاه عباس اول و به ویژه شاه عباس دوم، دو تن از زمامداران ایران در دوره صفویه و در اصفهان بودند که با ایجاد روابط سیاسی و تجاری باعث شکل گیری هر چه بیشتر این تأثیرپذیری به ویژه در زمینه های هنری گشتند، و همین امر باعث گردی
د که بسیاری مسائل عمده هنر ایران در دوره صفویه، متأثر از هنر اروپا شود. در آن دوره اروپاییان در مقام سفیر، تاجر، مشاور و مبلغ مذهبی وارد ایران می شدند و در دربار با شاهان و شاهزادگان ملاقات می کردند. این نحوه تبادلات فرهنگی در دوره قاجار به نقطه اوج و تکوین خود رسید و همین امر زمینه تبادلات فرهنگی را بالا برد. در حقیقت عصر قاجار به عنوان یکی از مهم ترین و حساس ترین دوره های تاریخی ایران نقش بسزایی در جهت تغییر و تحول رشته های هنری به ویژه صنایع دستی، نقاشی و طراحی فرش ایفا کرده است. از سویی سنت گریزی و شیفتگی هنرمندان نسبت به هنر غرب در آثار فرهنگی و هنری مصنوعات این دوره تاریخی ایران، در آثار باقی مانده به وضوح هویداست. بکارگیری نقش مایه فرنگی، یکی از آرایه های پر کاربرد در هنرهای گوناگون، مانند نقاشی زیر لاکی، طراحی جلد، قلمدان سازی و هنرهای وابسته به معماری مثل گچبری و کاشیکاری می باشد.
جام تکزاکو ۷۱–۱۹۷۰ دومین دوره جام تکزاکو بود که توسط تکزاکو حمایت مالی شد. تیم دربی کانتی، در یک فینال رفت و برگشت، ایردریونینز را در مجموع ۲-۱ شکست داد و برنده شد. مرحله اول. بازی ها به صورت رفت و برگشت در زمین هردو تیم مقابل هم برگزار شد. یک چهارم نهایی. بازی ها به صورت رفت و برگشت در زمین هردو تیم مقابل هم برگزار شد. نیمه نهایی. بازی ها به صورت رفت و برگشت در زمین هردو تیم مقابل هم برگزار شد.
ال. اس. لوری یا لارنس استیون لوری (Laurence Stephen Lowry ؛ ۱ نوامبر ۱۸۸۷ – ۲۳ فوریه ۱۹۷۶) یک هنرمند نقاش، و گرافیست اهل بریتانیا بود. طراحی ها و نقاشی های او عمدتاً مناطق پندلبری، لانکاشر (جایی که بیش از ۴۰ سال در آن زندگی و کار می کرد) و همچنین سالفورد و اطراف آن را به تصویر می کشند. لوری به خاطر نقاشی صحنه های زندگی در نواحی صنعتی شمال غربی انگلستان در اواسط قرن بیستم مشهور است. او سبکی متمایز در نقاشی را توسعه داد و بیشتر به خاطر مناظر شهری که دارای پیکره های انسانی هستند که اغلب به عنوان مردان چوب کبریتی شناخته می شود، شهرت دارد. او مناظر خالی از سکنهٔ اسرارآمیز، پرتره های غم انگیز و آثار منتشرنشده «ماریونت» را نقاشی کرد که تنها پس از مرگش یافت شدند. او مجذوب دریا بود و از اوایل دهه ۱۹۴۰ مناظر دریایی خالص را نقاشی کرد که فقط دریا و آسمان را به تصویر می کشید. استفاده او از چهره های لطیف بدون سایه، و عدم جلوه های آب و هوایی در بسیاری از مناظری که کشیده است، باعث شد منتقدان او را یک «نقاش یکشنبه» ساده لوح بدانند. لوری رکورد رد کردن افتخارات بریتانیا را دارد - پنج مورد، از جمله یک شوالیه (۱۹۶۸). مجموعه ای از
آثار او درمجموعه تئاتر و گالری لوری (The Lowry) در سالفورد، انگلستان به نمایش گذاشته شده است. در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳، یک نمایش گذشته نگر بزرگ در تیت بریتانیا در لندن افتتاح شد که او اولین نفر در گالری بود. در سال ۲۰۱۴ اولین نمایشگاه انفرادی او در خارج از بریتانیا در نانجینگ چین برگزار شد.
وینا آموریس (؛ معنای تحت اللفظی: سیاهرگ عشق) مطابق یک باور سنتی سیاهرگی است که مستقیماً از انگشت حلقه چپ به قلب می رود. این نظریه در فرهنگ های غربی به عنوان یکی از دلایل قرار دادن حلقه نامزدی و/یا حلقه ازدواج در انگشت چهارم چپ یا «انگشت حلقه» ذکر شده است. نخستین استفاده از جواهرات برای نشان دادن پیوندهای انسانی بیشتر زنجیر و دست بند بودند و سنت بعدها به استفاده از یک «حلقه نمادین» مبدل شد. نخستین مورد شناخته شده از کاربرد عبارت وینا آموریس مربوط به آثار هنری سوئین برن یک وکیل و حقوق دان کلیسایی بریتانیایی است که در حوزهٔ ازدواج هم فعالیت داشت و کتابش تحت عنوان «"رساله ای دربارهٔ قراردادهای نکاح و ازدواج"» در سال ۱۶۸۶ و پس از مرگش منتشر شد. در این رساله او با استناد به منابع باستانیِ نامشخصی ادعا می کند که این مفهوم با مصر باستان ارتباط دارد؛ اما هیچ اشاره ای به وینا آموریس در منابع پیشین یافت نشده است. ماکروبیوس، در کتاب «ساتورنالیا ۷» فصل ۱۳ (که به طور مشخص یک اثر داستانی است) به نوعی ارتباط بین انگشت حلقه و قلب اشاره دارد، اما در یک عبارت دیگر، به جای «رگ» به یک «عصب» اشاره می کند، و در جای دیگری، بیشتر به
اهمیت جادویی آن تکیه می کند تا اهمیت فیزیکی انتخاب انگشت دست. شایان ذکر است، دستگاه گردش خون در آن زمان ناشناخته بود. یکی دیگر از ارجاعات اولیه - که باز هم دست راست یا چپ را مشخص نکرده - ایزیدور سویل در یکی از آثارش به نام «"دربارهٔ دفاتر کلیسایی ۲۰"» است که به داستانی رومی دربارهٔ اتصال [مستقیم] یک رگ به قلب اشاره می کند. انتخاب چپ یا راست بودن انگشت نیز در قدیم تثبیت ناشده بود و تنها در سال های اخیر حل و فصل شد. به عنوان مثال در قرن هفدهم در انگلستان استفاده از حلقه ازدواج در انگشت شَست، امری غیرعادی نبود. گل ها و بریتانیایی ها حلقه های خود را در انگشت میانی می انداختند. به نظر می رسد انتخاب دست راست یا چپ نسبتاً وابسته به فرهنگ است؛ اگرچه فرهنگ هایی که از انگشت حلقه راست یا چپ استفاده می کنند، هر دو مدعی ارتباط تاریخی با وینا آموریس هستند. استفاده از حلقه های ازدواج و نامزدی تا قرن دوم در امپراتوری روم رایج نبود که همچنین با نسخه هایی از روایت های موجود که ادعا می کنند این سنت در قرن سوم قبل از میلاد به روم آورده شده بود، در تضاد است. از آنجایی که منابع معتبر و مشخصی در این باره وجود ندارد، این احتمال قوی
وجود دارد که این افسانه، ترکیبی از باورهای باستانی در مورد ویژگی های عرفانی انگشت حلقه، افسانه های پراکنده قدیمی و بازاریابی زیرکانه توسط صنعت جواهرسازی باشد که در گذشته ثابت کرده برای افزایش فروش حلقه ازدواج، تمایل به بهره برداری از اسطوره ها و افسانه ها دارد.
مائده جوانفر (کشته شده ۳ آبان ۱۴۰۱، رشت) پرستار ۲۸ سالهٔ ایرانی بود که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران توسط جمهوری اسلامی کشته شد. تهدید حکومت. نیروهای امنیتی فقط به شرط آنکه اعلام کشته شدن مائده جوان فر در تصادف، پیکر مائده را برای خاک سپاری به خانواده اش تحویل دادند. اساساً مسئولان حکومت جمهوری اسلامی دلیل کشته شدن معترضان را خودکشی، بیماری زمینه ای، گاز گرفتن سگ… و حتی شلیک معترضان به یکدیگر اعلام می کنند.
فرشته احمدی (درگذشتهٔ ۵ آبان ۱۴۰۱) شهروند ایرانی ساکن مهاباد بود که در ۵ آبان ۱۴۰۱ در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران با شلیک مستقیم نیروهای حکومت جمهوری اسلامی کشته شد. گلوله به قفسه سینه وی اصابت کرده بود. کشته شدن. به روایت برخی منابع از جمله سازمان هه نگاو فرشته احمدی روز پنجم آبان در جریان اعتراضات سراسری ایران با شلیک مستقیم نیروهای حکومت جمهوری اسلامی کشته شد. حکومت جمهوری اسلامی مدعی شد او نه در جریان اعتراضات ضدحکومتی بلکه بر اثر شلیک گلوله در خانه خود کشته شده است. ابراهیم احمدی، برادر فرشته احمدی، نیز اعلام کرده است او با گلوله مأموران امنیتی در جریان اعتراضات مهاباد کشته شده است. خاکسپاری. فرشته احمدی در روستای حمزه آباد، از روستاهای اطراف مهاباد، به خاک سپرده شد. تصویر گریه دخترش بر سر مزار مادر واکنش های جهانی دربرداشت. زهره خالقی، کاپیتان پیشین تیم ملی بسکتبال زنان ایران خطاب به دختر خردسال فرشته احمدی نوشت: «گریه نکن فرشته کوچولو مامانت تو بهشت تنها نیست. مهرشاد داره براش پیتزا درست می کنه، نیکا داره براش سلطان قلب ها می خونه، مهسا و سارینا هم براش می رقصن.»
فاجعه پل الائمه () در در ۳۱ اوت ۲۰۰۵ روی داد که ۹۵۳ نفر در پی پنیک (روان شناسی) و متعاقب آن له شدن در اثر ازدحام جمعیت، بر روی پل الائمه، که از رودخانه دجله می گذرد، در پایتخت عراق بغداد جان باختند.
مارک وُدارچیک (؛ زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۵۴) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در خوشی و سختی"، "هشدار برای کبرا ۱۱"، "قانون حقیقی"، "دوران افتخار"، "در خیابان سپولنی"، "پدر متیو"، "کارآگاهان جنایی" و "صحنه جرم" اشاره نمود.
لی کوتومی (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل تایوان است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آکوتاگاوا شده است.
هانه کو تاکایاما (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ژاپن است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آکوتاگاوا شده است.
آمالگام کالکشن یک شرکت سازندهٔ ماشین های مینیاتوری است. شرکت آمالگام که کارگاه اصلی اش در شهر بریستول، انگلستان است، در سال ۱۹۸۵ و با هدف ساخت مدل های معماری تاسیس شد. علاقه مدل سازان این شرکت به مسابقات فرمول یک پای آمالگام را به ساخت مدل های مینیاتوری باز کرد. پس از آن کیفیت محصولات این کارخانه توجه خودروسازان را جلب کرد و اکنون بسیاری از خودروسازان و افراد مشهور از مشتریان این شرکت هستند.
جودیت گلوری هیل خواننده و ترانه سرای آمریکایی اهل لس آنجلس، کالیفرنیا است. مادر هیل، میچیکو هیل (نام خانوادگی یوشیمورا) یک پیانیست اهل توکیو است که در دهه ۱۹۷۰ با پدر هیل، رابرت لی «پی وی» هیل در یک گروه فانک آشنا شد. مادر جودیت ژاپنی و پدرش آفریقایی-آمریکایی است. او می تواند به دو زبان انگلیسی و ژاپنی صحبت کند و آواز بخواند و همچنین به زبان های فرانسوی و اسپانیایی مسلط است. او برای هنرمندانی مانند مایکل جکسون، پرینس و جاش گروبان، بک وکال تهیه کرده است. در سال ۲۰۰۹، هیل به عنوان نقش مقابل جکسون برای آهنگ " نمی تونم دوستت نداشته باشم " در طول مجموعهٔ "این آخرش است مایکل جکسون" انتخاب شد. اولین آلبوم او "Back in Time" که در Paisley Park با همکاری پرنس به عنوان تهیه کننده ضبط شد، به طور رسمی در حساب WeTransfer جودیت هیل در ۲۳ مارس منتشر شد.
خردبوم سازگان یا ریزبوم سازگان می تواند در مکان هایی وجود داشته باشد که دقیقاً توسط عوامل محیطی حیاتی در فضاهای کوچک یا خرد تعریف شده اند. چنین عواملی ممکن است شامل دما، پی اچ، محیط شیمیایی، تأمین مواد مغذی، وجود همزیست ها یا بسترهای جامد، جو گازی (هوازی یا بی هوازی) و دیگر باشد.
شعورمحوری یا شعورگرایی دیدگاهی اخلاقی است که افراد باهوش (یعنی اساساً جانداران آگاه) را در مرکز توجه اخلاقی قرار می دهد. هم انسان ها و هم دیگر افراد باهوش حقوق و/یا منافعی دارند که باید در نظر گرفته شوند.
استفان باترورث (1885-1958) فیزیکدان بریتانیایی بود که فیلتری را اختراع کرد که نام خود را دارد، دسته ای از مدارهای الکتریکی که سیگنال های الکتریکی فرکانس های مختلف را جدا می کند. زندگی نامه. استفان باترورث در ۱۱ اوت ۱۸۸۵ در روچدیل، لنکاوی، انگلستان (شهرکی واقع در ۱۰ مایلی شمال شهر منچستر) به دنیا آمد. او پسر الکساندر باترورث، یک پستچی، و الیزابت (نام دخترانه وین) بود. او دومین فرزند از چهار فرزند بود. در سال ۱۹۰۴ وارد دانشگاه ویکتوریا منچستر شد و در سال ۱۹۰۷ مدرک لیسانس علوم فیزیک (کلاس اول) و مدرک معلمی (کلاس اول) را از آنجا دریافت کرد. در سال ۱۹۰۸ مدرک کارشناسی ارشد در رشته فیزیک دریافت کرد. برای ۱۱ سال بعد او مدرس فیزیک در کالج فنی شهرداری منچستر بود. او متعاقباً چندین سال در آزمایشگاه ملی فیزیک کارکرد و در آنجا کارهای نظری و تجربی را برای تعیین استانداردهای اندوکتانس الکتریکی انجام داد. در سال ۱۹۲۱ به آزمایشگاه تحقیقاتی دریاسالاری پیوست. متأسفانه، ماهیت طبقه بندی شده کار او، انتشار بسیاری از تحقیقات او را در آنجا ممنوع کرد. با این وجود، مشخص است که او در زمینه های گسترده ای کار می کرد. برای مثال، او میدان
الکترومغناطیسی اطراف کابل های زیردریایی حامل جریان متناوب را تعیین کرد، و انفجارهای زیر آب و پایداری اژدرها را بررسی کرد. در سال ۱۹۳۹، او «مسئول علمی اصلی» در آزمایشگاه تحقیقاتی دریاسالاری در بخش تحقیقات و آزمایش علمی دریاسالار بود. درطول جنگ جهانی دوم، او هم درمورد مین های مغناطیسی و هم درمورد مغناطیس کاهی کشتی ها (به عنوان وسیله ای برای محافظت از آنها دربرابر مین های مغناطیسی) تحقیق کرد. او یک ریاضیدان کاربردی درجه یک بود. او اغلب مشکلاتی را حل می کرد که دیگران آن را حل نشدنی می دانستند. او برای موفقیت هایش از تقریب های عاقلانه، بینش فیزیکی نافذ، آزمایش های هوشمندانه و استفاده ماهرانه از مدل ها استفاده کرد. او مردی آرام و بی ادعا بود. با این وجود، دانش و نصیحت او به طور گسترده مورد توجه قرار گرفت و به آسانی ارائه شد. او مورد احترام همکارانش و مورد احترام زیردستانش بود. در سال ۱۹۴۲ نشان امپراتوری بریتانیا به او اعطا شد. در سال ۱۹۴۵ از آزمایشگاه تحقیقاتی دریاسالاری بازنشسته شد. او در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۸ در خانه خود در کووز در جزیره وایت انگلستان در سن ۷۳ سالگی درگذشت
یادمان فرانسیس لایت () یک یادواره دربارهٔ فرانسیس لایت در شهر جرج تاون ایالت پنانگ، مالزی است. در این یادبود که در بخش تحتانی بنای گنبدی شکل قرار دارد، ذکر شده است: «به یاد فرانسیس لایت یی اس کیو، فردی که برای اولین بار این جزیره را به عنوان یک منطقهٔ مسکونی انگلیسی بنا نهاد و چندین سال فرماندار بود. در منطقهٔ سافک انگلستان زاده شد و روز ۲۱ اکتبر ۱۷۹۴ به دیار باقی شتافت. دز زمان مقام فرمانداری وی، مهاجرین و بومیان اینجا، دلبستگی زیادی به وی پیدا کرده بودند، با درگذشت وی، نسبت به از دست دادن فردی که از منافع آنها مراقبت می کرد و همچون یک پدر به آنها توجه می نمود، افسوس خوردند».
خط مرزی نظامی (MDL) که گاهی به آن خط آتش بس نیز گفته می شود، مرز زمینی یا خط مرزی بین کره شمالی و کره جنوبی است. در دریای زرد، دو کره توسط یک «خط مرزبندی نظامی» دریایی و مرز دریایی به نام خط حد شمالی (NLL) که توسط فرماندهی سازمان ملل در سال ۱۹۵۳ ترسیم شد، تقسیم می شوند. NLL توسط توافقنامه آتش بس کره تعریف نشده است. در اول نوامبر ۲۰۲۲ ارتش کره شمالی حداقل ۱۰ موشک از سواحل شرقی و غربی خود شلیک کرد که یکی از آنها در جنوبی ترین حد ممکن در نزدیکی مرز آبی در امتداد این مرز پرتشنج در دریا فرود آمد. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸، دولت های کره شمالی و جنوبی موافقت کردند که به افراد محلی و گردشگران اجازه دهند از منطقه امنیتی مشترک خط مرزی نظامی پس از پاکسازی پرسنل عبور کنند. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۸، به دنبال حذف پست های نگهبانی «خط مقدم» و مین های Arrowhead Hill، حمل ونقل ریلی بین کره شمالی و کره جنوبی که در نوامبر ۲۰۰۸ متوقف شد، با عبور قطار کره جنوبی از MDL به کره شمالی از سر گرفته شد. در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۸، نظامیان هر دو کره برای اولین بار در تاریخ از MDL به کشورهای مخالف عبور کردند تا حذف پست های نگهبانی «خط مقدم» را تأیید کنند.
پهلوموجی یا پهلوموج روی یا پهلوموج رفتن یک نوع جابجایی منحصر به فرد برای مارها است که برای حرکت در بسترهای سست یا لغزنده استفاده می شود. اغلب توسط افعی شاخدار بیابانی، مار زنگی پهلوموج رو موجاو، "Crotalus cerastes"، و افعی پهلوموجی بیابانی نامیب، "Bitis peringueyi"، برای حرکت در شن های سست بیابان، و همچنین توسط مارهای آب ماران در جنوب شرق آسیا برای حرکت استفاده می شود. زمین های گلی جزرومدی هر تعدادی از مارهای سنوفیدی را می تواند وادار کند که روی سطح صاف پهلوموجی برود، اگرچه دشواری آنها برای انجام این کار و مهارت آنها در آن بسیار متفاوت است. مارهای زنگی پهلوموج رو می توانند برای بالا رفتن از شیب های شنی از پهلوموج رفتن و افزایش بخشی از بدن در تماس با ماسه استفاده کنند تا با کاهش نیروی تسلیم ماسه مایل مطابقت داشته باشد و به آنها اجازه دهد تا حداکثر شیب شنی ممکن را بدون لغزش بالا بروند. اجرای این طرح کنترلی در یک ربات مار با توانایی چرخش به سمت روبات، به ربات اجازه داد تا موفقیت مارها را تکرار کند.
نوپْسِرها اَلِکسَندرُوی یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز است. در سال ۱۹۱۵ این گونه توسط نیکولای نیکولایویچ پلاویلستشچیکوف توصیف و بررسی شد. . لاروهای این سوسک معمولاً چوب را سوراخ می کنند و می توانند به کنده های زنده یا چوب هایی که قطع شده اند آسیب وارد کنند.
نوپْسِرها اَندَمَنیکا یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز است . استفان فون برونینگ در سال ۱۹۶۰ آن را توصیف و بررسی کرد.
در هندسه، تثلیث مربع نوعی مسئله قطعه بندی است که شامل بریدن یک مربع به قطعاتی است که می توان آنها را طوری کنار هم چید که سه مربع یکسان تشکیل دهند. تاریخچه. قطعه بندی یک مربع به سه قسمت همنهشت، یک مسئله هندسی است که قدمت آن به دوران طلایی اسلام می رسد. صنعتگری که بر هنر زلیج تسلط داشت، برای دستیابی به موزاییک های افسانه ای خود با اشکال هندسی پیچیده، به تکنیک های ابتکاری نیاز داشت. اولین راه حل برای این مشکل در قرن دهم پس از میلاد توسط ریاضیدان ایرانی ابوالوفاء بوزجانی (۹۴۰–۹۹۸) در رسالهٔ خود تحت عنوان ""در مورد ساخت های هندسی لازم برای صنعتگر" (فیما یحتاج الیه الصانع من الاعمال الهندسه)" ارائه شد. ابوالوفا از راه حل خود برای نشان دادن قضیه فیثاغورس نیز استفاده کرد. این اثبات هندسی قضیه فیثاغورس در سالهای 1835 - 1840 توسط هنری پریگال دوباره کشف شد و در سال ۱۸۷۵ منتشر گردید جستجوی حالت بهینه. زیبایی یک قطعه بندی به پارامترهای مختلفی بستگی دارد. با این حال، جستجو برای راه حل هایی با حداقل تعداد قطعات متداول است. تثلیث مربع پیشنهاد شده توسط ابوالوفاء به دور از حداقل بودن، از ۹ قطعه استفاده می کند. در قرن چهاردهم،
ابوبکر الخلیل دو راه حل ارائه داد که یکی از آنها از ۸ قطعه استفاده می کند. در اواخر قرن هفدهم، ژاک اوزانام به این مسئله بازگشت و در قرن نوزدهم، راه حل هایی با استفاده از ۸ و ۷ قطعه پیدا شد، که یکی از آنها مربوط به ریاضیدان ادوارد لوکاس بود. در سال ۱۸۹۱ هنری پریگال اولین راه حل شناخته شده با تنها ۶ قطعه را منتشر کرد (به تصویر زیر مراجعه کنید). امروزه، هنوز هم قطعه بندی های جدید یافت می شوند (به تصویر بالا مراجعه کنید) و این حدس که ۶ حداقل تعداد قطعات لازم است هنوز ثابت نشده است.
نوپْسِرها آنّامانا یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک های شاخک دراز است. استفان فون برونینگ در سال ۱۹۶۰ آن را بررسی و توصیف کرد.
طایفه سنچولی یکی از طوایف بزرگ سیستانی در استان های سیستان و بلوچستان، خراسان، و گلستان در ایران است. ریشه شناسی. سَنچولی مرکب از دو واژهٔ سنگ و چول (به معنای بیابان) کنایه از مرد جنگجو و مقاوم است، که بر اثر گذر زمان و برای سهولت در تلفظ (گ) در برخی از مناطق ایران حذف شده است. تاریخچه. از این طایفه شجره نامهٔ مکتوب و مستندی در دست نیست، و اطلاعات به صورت سینه به سینه به نسل فعلی انتقال یافته است. اعضای این طایفه خود را از اعقاب سلجوقیان می شمارند و عقیده دارند که زادگاه اولیهٔ اجدادشان جلگهٔ سلجوقیان بوده و جای این جلگه را پایین تر از خواف که توابع تربت جام یعنی احمدآباد صولت کنونی است، مشخص می کنند. طبق روایت قومی، یک رخداد عشقی سبب می شود که جد بزرگ آن ها به نام «رئیس» بیگی با وجود داشتن دو زن که هر دو دختر عموهای وی بودند ترک دیار نموده و به زابل کوچ کند و در آنجا با دختری که در اصل سیستانی بوده آشنا شود. پدر دختر با ازدواج وی و دخترش روی خوش نشان نمی دهد و سرسختانه به مخالفت برمی خیزد اما رئیس بیگی با پافشاری و لجاجت بسیار، علی رغم این مخالفت، با دختر ازدواج می کند و در محل سنگل یا سرسنگ کنونی که در جنوب
غربی کوه خواجه زابل واقع است به کار دامداری مشغول می گردد. در داستان قومی طایفه، رئیس بیگی مرد مقتدری است که در حاشیه کار دامداری موفق به ساختن قلعه مستحکمی (ارگ) در جنوب غربی کوه خواجه می شود که قلعه کوه (ارگی که بر روی بلندی قرار دارد) در خاطره ها باقی مانده است. ظاهراً پس از ساختن این قلعه است که بین ملک کیانی و رئیس بیگی رقابت و درگیری ایجاد می شود و کار به محاصره و گرفتن ارگ (قلعه) می انجامد. این پیشنهاد که در واقع نوعی تحقیر و تمسخر به حساب می آید و کیانی را مصمم به تسخیر قلعه و تأدیب رئیس بیگی می کند. اما چون تسخیر قلعه امری مشکل بود، پدر زن رئیس بیگی که کینه ازدواج اجباری دخترش را از یاد نبرده بود دست به کار شده با جمعی از مردان ملک کیانی به هیئت و شکل صیاد و ظاهراً برای فروش پرندگان دریایی به نام «قلک» به پشت دروازه آمده و چون دروازه گشوده شد با تفنگ های فیتیله ای قلعه را تصرف کردند. تصرف ارگ به قیمت جدائی رئیس بیگی از همسرش تمام شد و پسر خود را که محمد قاسم نام داشت از این زن گرفت.و فامیل محمد قاسمی که ساکن میانکنگی و امامیه زابل و قرق علی اباد کتول و تهران ساکن هستن سنچولی ها که طایفه خود را از با
ز ماندگان بلافصل سلجوقیان می دانند پس از ورود به ایران در دو ناحیهٔ خراسان و کرمان متمرکز می شوند که طایفهٔ مذکور از بازماندگان سلاجقهٔ کرمان هستند. دلیل یا سند روشنی برای ریشهٔ نژادی سنچولی ها از تیرهای موجود در جلگهٔ سلجوقی که امروزه به نام های سنگچولی، سلجوقی، تقدیسی، اسکندری و تیموری در پایین خواف زندگی می کند وجود ندارد؛ بنابراین پذیرفتن این قضیه که ریشهٔ نژادی سنچولی ها از سلاجقهٔ کرمان است چندان نامعقول به نظر نمی رسد. تیره ها. امروزه از رئیس بیگی تیره های خوشداد، حسین اختاد (خداداد) یا حسین دینار، صدیف و محمد قاسمی و رضایی وجود دارند. از نظر اسمی یا از نظر محل سکونت سنچولی های سیستان به پنج تیره (شاخه) زیر تقسیم می شوند:
لشکر ۴۳ پیاده وسکس () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۷ منحل گردید. لشکر ۴۳ پیاده وسکس یک لشکر پیاده نظام از ارتش سرزمینی بریتانیا بود. این لشکر ابتدا در سال ۱۹۰۸ با نام لشکر وسکس تشکیل شد. در طول جنگ جهانی اول، این لشکر تجزیه شد و هرگز به عنوان یک تشکیلات کامل خدمت نکرد. در سال ۱۹۲۰ در ارتش سرزمینی اصلاح شد و سپس از ژوئن ۱۹۴۴ تا مه ۱۹۴۵، در طول جنگ جهانی دوم، در لشکرکشی شمال غربی اروپا خدمت کرد. این لشکر تلفات سنگینی متحمل شد و شهرت بسیار خوبی کسب کرد. پس از جنگ جهانی دوم، این لشکر بخشی از ارتش سرزمینی پس از جنگ را تشکیل داد و در سال ۱۹۶۱ به لشکر/ناحیه ۴۳ (وسکس) تبدیل شد. این لشکر سرانجام در سال ۱۹۶۷ منحل شد.
پنیر دمیاطی یا پنیر سفید (به ) نوعی پنیر سفید نرمی است که در مصر تهیه می شود. همچنین در سودان و سایر کشورهای خاورمیانه تولید می شود. این پنیر از شیر گاومیش، شیر گاو یا ترکیبی از هر دوی آنها تهیه می شود. همچنین می توان آن را از شیرهای دیگر مانند شیر گوسفند، بز یا شتر تهیه کرد. این پنیر رایج ترین نوع پنیر مصری است. نام این پنیر از شهر دمیاط (یا دومیات) گرفته شده است.
سرزمین عجایب فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی جیمز کوکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون وال کیلمر، کیت باسورث، لیسا کودرو، جاش لوکاس، دیلان مک درموت، کری فیشر، کریستینا اپل گیت، تد لواین، تیم بلیک نلسون، جنین گرافلو، ناتاشا گرکسون واگنر، فایزون لاو، ام.سی. گینی، فرانکی جی، اریک بوگوسیان، پاریس هیلتون، اسکوت مک نری، مایکل پیت و آلکسیس دزینا ایفای نقش کرده اند.
ارتش سلطنتی ایتالیا () نیروی زمینی پادشاهی ایتالیا بود، که در فاصله سالهای ۱۸۶۱ تا ۱۹۴۶ فعالیت می کرد. ارتش سلطنتی ایتالیا نیروی زمینی پادشاهی ایتالیا بود که با اعلام پادشاهی ایتالیا تأسیس شد. در طول قرن نوزدهم، ایتالیا شروع به اتحاد در یک کشور کرد و در سال ۱۸۶۱، مانفردو فانتی فرمانی مبنی بر ایجاد ارتش دو سیسیلی امضا کرد. اولین وظیفه این ارتش تازه تأسیس، دفاع از دستاوردهای ارضی خود در برابر لژیتیمیست ها در جنوب ایتالیا بود که به فرانسیس دوم دو سیسیلی وفادار ماندند. ارتش دو سیسیلی همچنین در طول جنگ های مداوم اتحاد، جنگی را که بسیاری از مورخان مدرن آن را جنگ داخلی علیه قانون شکنان و چریک های بوربونیست، مانند میشلینا دی چزاره معروف، و علیه ارتش های سایر ایالت های ایتالیا می دانند، انجام داد. پس از پایان سلطنت در سال ۱۹۴۶، این ارتش نام خود را تغییر داد و به ارتش مدرن ایتالیا تبدیل شد. در ارتش سلطنتی ایتالیا، سرجوخه های نظامی کوهستانی نخبه، آلپینی، حضور داشتند. آلپینی ها که امروزه نیز وجود دارند، قدیمی ترین یگان پیاده نظام کوهستانی فعال در جهان هستند. ماموریت اصلی آنها حفاظت و ایمن سازی مرز کوهستانی شمالی ایتالیا
بود که با فرانسه و اتریش هم مرز است. این گروه در جنگ جهانی اول، زمانی که یک لشکرکشی سه ساله علیه کایزریگر اتریش-مجارستان و آلپنکورپس آلمان انجام شد، ظهور کرد. در جنگ جهانی دوم، آلپینی ها در کنار نیروهای محور در جبهه شرقی و همچنین در لشکرکشی های بالکان جنگیدند.
لشکر ۷۹ زرهی بریتانیا () لشکر زرهی نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. لشکر ۷۹ زرهی یک لشکر زرهی متخصص ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم ایجاد شد. این لشکر به عنوان بخشی از آماده سازی ها برای حمله به نرماندی در ۶ ژوئن ۱۹۴۴، روز دی، ایجاد شد. سرلشکر پرسی هوبارت فرماندهی این لشکر را بر عهده داشت و مسئول توسعه خودروهای زرهی بود که راه حل هایی برای مشکلات فرود آبی-خاکی در خط ساحلی فرانسه بودند؛ این تانک های با ظاهری غیرمعمول که توسط این لشکر توسعه و به کار گرفته شدند، به عنوان "مخفی کاری های هوبارت" شناخته می شدند. آنها شامل تانک هایی بودند که شناور بودند، می توانستند مین ها را پاکسازی کنند، استحکامات را نابود کنند، پل ها و جاده ها را حمل و نصب کنند. استفاده عملی از این تانک های تخصصی در طول فرود در سواحل تأیید شد. خودروهای آن به عنوان واحدهای کوچک در بین لشکرهایی که در فرودها و عملیات های بعدی شرکت داشتند، توزیع شدند. این لشکر در طول کارزار شمال غربی اروپا در حال فعالیت باقی ماند و در طول حملات به گروه ارتش ۲۱ و گاهی اوقات به واحدهای آمریکایی خارج از ۲۱، پشتیبانی ت
خصصی ارائه داد. آنها دوباره در طول گذرگاه های راین کاربرد قابل توجهی داشتند.
لشکر ۵۰ پیاده نورتامبریا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۱ منحل گردید. لشکر ۵۰ پیاده یک لشکر پیاده نظام ارتش بریتانیا بود که خدمات برجسته ای را در جنگ جهانی دوم انجام داد. پیش از جنگ، این لشکر بخشی از ارتش سرزمینی بود و دو حرف تی در نشان لشکر، نمایانگر دو رودخانه اصلی منطقه استخدام آن، یعنی رودخانه های تاین و تیز، هستند. این لشکر تقریباً در تمام نبردهای اصلی جنگ اروپا از سال ۱۹۴۰ تا اواخر ۱۹۴۴ خدمت کرد و همچنین از اواسط ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ در شمال آفریقا، مدیترانه و خاورمیانه خدمت کرد. لشکر ۵۰ یکی از دو لشکر بریتانیایی (دیگری لشکر ۳ پیاده) بود که در روز ۶ ژوئن ۱۹۴۴، در نرماندی پیاده شد. چهار نفر از افراد این لشکر در طول جنگ، بیش از هر لشکر دیگری از ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم، نشان صلیب ویکتوریا دریافت کردند.
لشکر ۲ پیاده بریتانیا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۸۰۹ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۲ منحل گردید. این لشکر توسط سپهبد آرتور ولزلی برای خدمت در جنگ شبه جزیره (بخشی از جنگ های ائتلافی جنگ های ناپلئونی) به عنوان لشکر دوم تأسیس شد. این لشکر در سال ۱۸۱۴ منحل شد، اما سال بعد برای خدمت در جنگ ائتلاف هفتم دوباره تشکیل شد. این لشکر در نبرد واترلو جنگید و نقش مهمی در شکست دادن آخرین حمله فرانسوی ها در آن روز ایفا کرد. سپس به فرانسه لشکرکشی کرد و بخشی از ارتش اشغالگر شد و تنها نیروی بریتانیایی بود که اجازه عبور از پاریس را داشت. در دسامبر ۱۸۱۸، این لشکر بار دیگر منحل شد. در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم، چندین لشکر با نام لشکر دوم تشکیل شد. تنها دو لشکر از این نوع توسط اورارد ویرال، که تاریخ جنگ جهانی اول آن را گردآوری کرده است، بخشی از تبار این لشکر در نظر گرفته شده اند. اولین لشکر در سال ۱۸۵۴ برای شرکت در جنگ کریمه علیه امپراتوری روسیه ایجاد شد و در نبرد اینکرمن و در سراسر محاصره سواستوپول جنگید. در سال ۱۸۵۶، پس از پایان خصومت ها، این لشکر منحل شد. دومین نمونه آن در سال ۱۸۹۹ برای جنگ دوم بوئر ظهور کرد.