Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی خود را در EFL Trophy برای آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال لیورپول در برابر بارو انجام داد. او برای اولین بار در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۳ به عنوان یک بازیکن ذخیره در تیم روز مسابقه لیگ برتر در پیروزی ۳–۰ خانگی مقابل برنتفورد قرار گرفت. در ۲۸ فوریه ۲۰۲۴، تری اولین بازی خود را به عنوان بازیکن تعویضی برای هاروی الیوت در مسابقه جام حذفی فوتبال انگلستان در برابر ساوتهمپتون انجام داد و به لیورپول در پیروزی ۳–۰ کمک کرد. او در سن ۱۶ سال و ۲۴۳ روز به جوان ترین بازیکن تاریخ باشگاه تبدیل شد که در این رقابت ها بازی کرده است. انیونی در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴ اولین قرارداد حرفه ای خود را با لیورپول امضا کرد. او در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ در ترکیب تیم اول لیورپول برای مسابقه لیگ قهرمانان اروپا در برابر باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون قرار گرفت و به عنوان یکی از بازیکنان ذخیره نامش اعلام شد. حضور او به عنوان تعویضی در نیمه دوم برای اندرو رابرتسون در سن ۱۷ سال و ۲۱۳ روز، او را به جوان ترین بازیکن تاریخ باشگاه در مسابقات اروپایی تبدیل کرد و رکوردی را که فیل چارنوک در سال ۱۹۹۲ با سن ۱۷ سال و ۲۱۵ روز ثبت کرده بود، شکست. دوران ملی. انیونی
واجد شرایط است که برای انگلستان، کشور زادگاهش، یا زیمبابوه از طریق تبعیت از والدینش بازی کند. انیونی در اوت ۲۰۲۲ در اولین بازی خود برای تیم زیر ۱۶ سال انگلستان گل زد و پاس گل داد و این بازی با نتیجه ۳–۲ به نفع انگلستان در برابر تیم زیر ۱۶ سال ایتالیا به پایان رسید. انیونی در اکتبر ۲۰۲۳ به تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان دعوت شد. در ۲۲ مارس ۲۰۲۴، انیونی در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان در پیروزی ۲–۱ برابر جمهوری چک در سوپر کاپ زیر ۱۸ سال در پیناتار آره نا اولین بازی خود را انجام داد. در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، انیونی در پیروزی مقدماتی جام ملت های اروپا ۲۰۲۵ در برابر بلغارستان اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان انجام داد. زندگی شخصی. انیونی در انگلستان متولد شده و والدینش اهل زیمبابوه هستند. برادر کوچکتر او، ریس، در آکادمی لسترسیتی است.
دنیل اسکارود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال لیلستروم بازی می کند. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶ و ۱۷ سال نروژ بازی کرده است. دوران باشگاهی. به عنوان یک بازیکن جوان، او به آکادمی جوانان باشگاه نروژی باشگاه فوتبال لیلستروم پیوست. او همچنین حرفه بزرگسالی خود را در سن پانزده سالگی با این باشگاه نروژی آغاز کرد. او پنج بازی انجام داد و گلی به ثمر نرساند. در سال ۲۰۲۴، او به آکادمی جوانان باشگاه هلندی آژاکس پیوست. زندگی شخصی. اسکارود در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷ در لورنسکوگ، نروژ به دنیا آمد. او به یک مادر تایلندی و یک پدر نروژی متولد شده است. او لیونل مسی، بازیکن بین المللی آرژانتینی، را به عنوان الگوی فوتبال خود در نظر گرفته است. شیوه بازی. اسکارود عمدتاً به عنوان یک وینگر بازی می کند. او به طور خاص به عنوان وینگر چپ فعالیت می کند. او راست پا است. او به خاطر توانایی های تکنیکی اش شناخته شده است. او همچنین به خاطر سرعتش معروف است.
گویدو دلا رووره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲ بازی می کند. دوران باشگاهی. کرمونزه. این جوان بااستعداد اولین بازی خود را برای کرمونزه در یک مسابقه مقابل باشگاه فوتبال فرالپیسالو در دومین دسته جوانان، پریماورا ۲، در تاریخ ۶ مه ۲۰۲۳ انجام داد. پس از عملکردهای خوب در تیم جوانان، دلا رووره در تاریخ ۱۰ مه ۲۰۲۴ در پیروزی ۳–۰ خانگی مقابل چیتادلا در هفته ۳۸ سری بی اولین بازی حرفه ای خود را انجام داد. او در دقیقه ۶۴ بازی به جای سزار فالتی وارد زمین شد. بایرن مونیخ. در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۴، دلا رووره به آلمان منتقل شد و به باشگاه بوندس لیگایی بایرن مونیخ پیوست. او بلافاصله به تیم دوم، بایرن مونیخ II پیوست. در تاریخ ۲ اوت ۲۰۲۴، او اولین بازی خود را برای بایرن مونیخ II در یک مسابقه خارج از خانه با نتیجه ۲–۱ مقابل باشگاه فوتبال نورنبرگ ۲ انجام داد و در دقیقه ۴۶ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴، دلا رووره اولین گل خود را برای بایرن مونیخ II به ثمر رساند، زیرا او در پیروزی ۳–۰ خانگی در مسابقه رگیونالیگا بایرن مقابل شواین آگزبورگ به عنوان بازی
کن اصلی بازی کرد و در دقیقه ۱۴ با گلش اولین گل را زد. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا، زیر ۱۶ سال ایتالیا و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده است.
ماتیس آنجلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال وولفسبورگ بازی می کند. دوران ملی. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه و زیر ۱۷ سال فرانسه بازی کرده است. دوران باشگاهی. ماتیس آنجلی در دسامبر ۲۰۲۳ به تیم دوم بوردو ارتقا یافت و اولین بازی خود را در برابر کولومیه انجام داد. در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۲۴، در سن ۱۶ سال و ۱۱ ماه و ۱۵ روز، آنجلی به عنوان بازیکن تعویضی برای بوردو در پیروزی ۱–۰ مقابل کان در لیگ ۲ اولین بازی حرفه ای خود را انجام داد. او در پایان فصل اولین قرارداد حرفه ای خود را با بوردو امضا کرد. در تاریخ ۱۳ اوت ۲۰۲۴، آنجلی به دلیل وضعیت بوردو آزاد شد. او به باشگاه بوندس لیگایی وولفسبورگ پیوست و قرارداد بلندمدتی امضا کرد.
فرانسیس اونیکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال بایر لورکوزن بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال آلمان بازی کرده است. فرانسیس اونیکا محصول جوانان باشگاه بروسیا لیندنتال-هوهنلیند است و قبل از انتقال به آکادمی جوانان باشگاه فوتبال بایر لورکوزن در سال ۲۰۱۴، مراحل توسعه خود را در آنجا به پایان رساند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، او قرارداد حرفه ای با بایر لورکوزن امضا کرد. در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، روزنامه انگلیسی "گاردین" او را به عنوان یکی از بهترین بازیکنان متولد ۲۰۰۷ در سطح جهانی معرفی کرد. در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، او مدال مدال فریتس والتر ۲۰۲۴ زیر ۱۷ سال را به دست آورد. او اولین بازی حرفه ای و بزرگسالان خود را به عنوان بازیکن تعویضی در پیروزی ۳–۰ جام حذفی فوتبال آلمان مقابل باشگاه فوتبال الفرسبرگ در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۴ انجام داد. دوران ملی. فرانسیس اونیکا در آلمان متولد شده و از طریق پدرش نژاد نیجریه ای دارد. او یک بازیکن بین المللی جوان برای آلمان است و برای تیم زیر ۱۷ سال آلمان در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا بازی کرده است.
پل خیابان کینزی یک پل بازشو تک برگه است که در سال ۱۹۰۹ ساخته شده و از روی رود شیکاگو در مرکز شهر شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده عبور می کند. حوادث. در آوریل ۱۹۹۲، کارهای بازسازی پایه های پل به تونل باربری واقع در زیر رود شیکاگو آسیب رساند. شکاف تونل در نهایت منجر به سیل شیکاگو شد که شیکاگو لوپ را با حدود آب پر کرد. در اوت ۲۰۰۴، یک اتوبوس تور دیو متیوز بند که از روی پل عبور می کرد، ۸۰۰ پوند زباله انسانی را از طریق عرشه فلزی باز پل به داخل رود شیکاگو ریخت. زباله ها روی یک قایق تور معماری و مسافران عبوری از زیر پل در آن زمان افتاد.
پل خیابان گرند، که قبلاً با نام پل خیابان ایندیانا شناخته می شد، یک پل بازشو با محور ثابت در شیکاگو، ایلینوی است که از روی شاخه شمالی رود شیکاگو عبور می کند. تاریخچه. قبل از افتتاح پل فعلی در سال ۱۹۱۳، یک پل چرخشی جایگزین پل فعلی بود. این پل چرخشی چوبی و آهنی در سال ۱۸۶۹ افتتاح شد. پل چرخشی به نفع یک پل بازشوی جدید برچیده شد که در ۱۳ دسامبر ۱۹۱۳ افتتاح شد. چند ماه قبل، در ۱۵ اوت ۱۹۱۳، خیابان ایندیانا به خیابان گرند تغییر نام یافت که بخشی از تغییرات سراسری نام خیابان ها در شهر بود.
پل خیابان آدامز پلی است که از روی رود شیکاگو در مرکز شهر شیکاگو، ایلینوی عبور می کند.
پل بلوار جکسون یک پل خرپای پرت، روسازه خرپایی، پل بازشو با محور ثابت است که از روی رود شیکاگو در بلوار جکسون در مرکز شهر شیکاگو عبور می کند. این پل در سال ۱۹۱۵ ساخته شده و ۲۷۳ فوت طول دارد.
حقایق سخت () فیلمی کمدی-درام محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی مایک لی است که با بازی ماریان ژان-باپتیست، میشل آستین و دیوید وبر ساخته شده است. داستان فیلم که در لندن روایت می شود، زندگی زنی افسرده و تلخ اندیش و رابطه او با خواهر شاد و سرزنده اش، شانتل را دنبال می کند. این فیلم برای اولین بار در ششم سپتامبر ۲۰۲۴ در چهل و نهمین جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد و با تحسین گسترده منتقدان روبه رو شد. داستان فیلم. پانزی دیکن زنی افسرده و مضطرب است که با کرتلی، همسر لوله کش آرام و مطیعش، و موزس، پسر بزرگسال و بیکارش زندگی می کند. اخلاق تند و تیزش باعث می شود که با همه، از اعضای خانواده گرفته تا غریبه ها، بحث کند و آن ها را مورد انتقاد قرار دهد. اضطراب او چنان شدید است که از بیرون رفتن بیزار است و نسبت به حیوانات و گل ها احساس انزجار می کند. خواهرش شانتل، آرایشگری مجرد است که دو دختر بزرگسال دارد، مدام اصرار دارد که پانزی در پنجمین سالگرد درگذشت مادرشان، پرل، برای روز مادر به مزار او بیاید، اما پانزی مردد است. در روزهای منتهی به مراسم سالگرد، پانزی با غریبه های مختلف درگیر می شود، اما در نهایت همراه شا
نتل به قبرستان می رود. در آنجا، او پرل را متهم می کند که همیشه به شانتل توجه بیشتری داشته و او را تحت فشار ناعادلانه ای قرار داده است، مخصوصاً بعد از اینکه پدرشان آن ها را ترک کرد. وقتی شانتل این ادعا را رد می کند، پانزی می پذیرد که از این می ترسد که خانواده اش از او متنفر باشند. شانتل او را دلداری می دهد و اطمینان می دهد که با وجود تمام مشکلاتش، هنوز دوستش دارد. بعد از مراسم، خواهران همراه خانواده هایشان به آپارتمان شانتل می روند تا روز مادر را جشن بگیرند. پانزی که مطمئن شده ترس هایش درست هستند و خانواده اش واقعاً او را دوست ندارند، ساکت و گرفته می ماند. شانتل او را کنار می کشد و پانزی اعتراف می کند که از روی ناچاری با کرتلی ازدواج کرده و نمی تواند او را ترک کند. پس از بازگشت به مهمانی، او متوجه می شود که موزس برایش گل خریده است. وقتی خانواده دیکن به خانه برمی گردند، پانزی با اضطراب زیاد گل ها را در گلدانی می گذارد و در پاسیوی خانه را بازمی گذارد. اما بعد از اینکه اتاق را ترک می کند، کرتلی گل ها را بیرون می اندازد و در را می بندد. روز بعد، کرتلی هنگام کار دچار آسیب جدی در ناحیه کمر می شود و از همکارش می خواه
د که پانزی را بیدار کند. اما وقتی همکارش وارد اتاق خواب او می شود، اضطراب پانزی چنان شدید است که نمی تواند از پله ها پایین بیاید. در همان زمان، موزس که در خیابان قدم می زند، با زنی جوان آشنا شده و برای اولین بار نشانه هایی از شادی را نشان می دهد. در حالی که پانزی همچنان در اتاق خوابش محبوس مانده است، کرتلی ساکت و بی صدا در طبقه پایین گریه می کند.
بازگشت سپیددندان () یک فیلم ماجراجویی ایتالیایی به کارگردانی لوچو فولچی است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این فیلم دنباله "سپیددندان" (۱۹۷۳) است و بخشی از جریانی است که با ساخت فیلم "آوای وحش" آغاز شد و به موفقیت غیرمنتظره ای در ایتالیا دست یافت.
سایه های ناآشنا در اتاقی خالی () با نام اصلی یک تپانچهٔ مگنوم ویژه برای تونی سائیتا () یک فیلم جنایی ایتالیایی به کارگردانی آلبرتو دِ مارتینو است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. در این فیلم استوارت ویتمن نقش شبیه به هری کثیف را بازی می کند که به دنبال انتقام از قاتل خواهرش است.
جووانی بیامونتی (؛ – ) موسیقی شناس اهل ایتالیا بود. معروفیت وی بیشتر به این دلیل است که فهرستی از آثار لودویگ فان بتهوون را گرد آورد. این فهرست (کاتالوگ) به فهرست بیامونتی معروف است. بیامونتی در طول سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۶۳ مدیر اداری آکادمی ملی سانتا چِچیلیا بود و در آنجا موفق شد فهرست یادشده را گردآوری کند. نام کامل فهرست بیامونتی چنین است: «فهرست تاریخی و موضوعیِ کاملِ آثار بتهوون، شامل آثار منتشرنشده و دست نویس های استفاده نشده». نظام شماره گذاریِ فهرست بیامونتی بر ذکرِ کوته نوشتِ "Bia" به علاوهٔ شماره ای که به هر اثر داده شده، از ۱ تا ۸۴۹، استوار است.
ژان لوکلر (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. وی به مدت ۷ سال یکی از بازیگران اصلی مجموعهٔ تلویزیونی احساسی آمریکایی "تمام فرزندان من" بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی دیگری که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آیا از تاریکی هراس دارید؟"، "نظم و قانون"، "امر غریب" و "سایه های ناآشنا در اتاقی خالی" اشاره نمود.
زرپوش غربی ("Spindalis zena") یک گونه پرنده آوازخوان است. در گذشته با سه گونه دیگر "زرپوش ها"، با نام رایج فرخنده سرراه راه، هم گونه در نظر گرفته می شد.
زرپوش پورتوریکویی پرنده ای بومی در جزیره پورتوریکو است که معمولاً به عنوان reina mora یا cigua puertorriqueña شناخته می شود. این گونه به طور گسترده در سراسر جزیره پراکنده شده است و بخش مهمی از اکوسیستم پورتوریکو است زیرا به پراکندگی بذر و تولیدمثل گیاه کمک می کند.
نیکولای الکسیویچ زارودنی (به ; ۱۳ سپتامبر ۱۸۵۹–۱۷ مارس ۱۹۱۹) کاشف و جانورشناس اوکراینی - روسی بود که به مطالعه گیاهان و جانوران آسیای مرکزی پرداخت. او در گریاکوو، اوکراین (در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود) به دنیا آمد. او نخستین کتاب پرنده شناسی خود را در سال ۱۸۹۶ نوشت و بین سال های ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۲ پنج سفر به منطقه خزر انجام و سپس کاوش های دیگری به ایران را با حمایت انجمن جغرافیایی روسیه و موزه جانورشناسی مؤسسه جانورشناسی آکادمی علوم روسیه رهبری کرد. او نزدیک به ۳۱۴۰ نمونه پرنده و ۵۰۰۰۰ حشره را جمع آوری کرد. پس از انقلاب روسیه، مجموعه او توسط بلشویک ها ملی شد و به موزه دانشگاه تاشکند منتقل شد. برای کارهایش، انجمن جغرافیایی روسیه مدال پرژوالسکی را به او اعطا کرد. آخرین کار او در مورد پرنده شناسی منطقه ترکستان به پایان نرسید، زیرا بر اثر مسمومیت تصادفی درگذشت. او در طول زندگی خود ۲۱۸ تک نگاشت منتشر کرد و گونه های زیادی را نام گذاری و توصیف کرد. گونه همنام. از جمله گونه ها و آرایه های دیگر که به نام زرودنی هستند:
مارینا کولاسانتی (; – ) روزنامه نگار، مترجم و نویسنده اهل برزیل ایتالیایی تبار بود. کولاسانتی در سال های ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۷ بیش از ۷۰ کتاب منتشر کرد که شامل آثار شعر، مجموعه داستان کوتاه و ادبیات کودکان می شد.
تروکولی یک پاستا ضخیم شبیه اسپاگتی است که دارای مقطع مربع یا بیضی است. در آشپزی آپولیایی و لوکانیایی رواج دارد و به دلیل شکل نهایی آن اغلب با "اسپاگتی آلا چیتارا" مقایسه می شود، اگرچه برای درست کردن "تروکولی" به طور سنتی نیازی به "چیتارا" نیست، که به نوبه خود ابزاری متمایز در تهیه "اسپاگتی آلا چیتارا" است. توصیف. "تروکولی" یک پاستا شبیه اسپاگتی است که به طور سنتی توسط به اصطلاح "تروکولاتورو" یا "تروکولو" تهیه می شود، که یک وردنه شیاردار است که خمیر را به رشته های معمولی با ضخامت در حدود برش می دهد؛ در نتیجه فشار وارد شده به خمیر، سطح مقطع هر رشته با توجه به شکل خود شیارها (که می تواند صاف یا نوک تیز باشد) مربع یا کمی بیضی شکل خواهد بود. در مورد مواد تشکیل دهنده آن، "تروکولی" اساساً با آرد گندم دوروم و آب و با اضافه کردن اختیاری چند تخم مرغ تهیه می شود - به همین دلیل است که به طور کلی گاهی با "تاگلیولینی" و پاستا تخم مرغی مرتبط است.
شورت دلفین یک سبک خاص از شورت های تک جنسیتی است که برای ورزش های دو و میدانی پوشیده می شود. توضیحات. شورت دلفین یک سبک از شورت های تک جنسیتی است که برای پوشیدن برای ورزش های دو و میدانی طراحی شده است. آنها معمولاً بسیار کوتاه هستند و در اصل از نایلون با اتصال متضاد، شکاف های جانبی و گوشه های گرد، با کمربند در بالا ساخته می شدند - سبکی که در دهه ۱۹۸۰ رایج بود. تاریخچه. نام محصول از شرکت آمریکایی Dolfin گرفته شده که برای اولین بار در دهه ۱۹۸۰ این سبک شورت را تولید کرد.
آرتامون ماتویف (۲۳ آوریل ۱۶۲۵ – ۲۵ مه ۱۶۸۲) یک دولتمرد، دیپلمات و روشنفکر روسی بود که در زمان سلطنت تزار الکسی یکم، وزیر روسیه تزاری بود. آرتامون ماتویف پدرخواندهٔ ناتالیا ناریشکینا، مادر پتر کبیر بود. او یکی از بزرگ ترین اصلاح گران پیش از پتر کبیر به شمار می رود که از اواخر سلطنت الکسی یکم دولت روسیه را مدیریت می کرد. ماتویف پس از مرگ تزار الکسی تلاش کرد تا نوهٔ ناتنی اش پتر را به تخت بنشاند و سرانجام در جریان شورش استرلتسی ها به قتل رسید. زندگی نامه. آرتامون سرگیوویچ ماتویف در در مسکو به دنیا آمد. از آنجا که پدرش سرگی ماتویف یک دیپلمات برجسته بود، آرتامون از سن ۱۳ سالگی در بارگاه سلطنتی بزرگ شد و در آنجا با تزارویچ جوان الکسی دوست صمیمی شد. ماتویف نخست کار خود را به عنوان یک مقام دولتی در روسیه کوچک (اوکراین امروزی) آغاز و در برخی از جنگ های روسیه و لهستان شرکت کرد. او در پایان پیمان پریسلاو (۱۶۵۴) و مأموریت دیپلماتیک روسیه در لهستان (۱۶۵۶-۱۶۵۷)، عضو هیئت روسیه بود. آرتامون به عنوان رئیس استرلتسکی پریکاز در سال ۱۶۶۲ در سرکوب شورش مس شرکت کرد و در سال ۱۶۷۱، رئیس پوزولسکی پریکاز و سایر وزارتخانه ها بود. از هم
ان وقتی که چهرهٔ مبهم آرتامون جوان در پرتو تاریخ ظاهر می شود، او در همهٔ زمینه ها به عنوان یک روشنفکر کاملاً عاری از بدترین تعصبات عصر خود، یک محقق و حتی یک نویسنده شناخته می شود. ماتویف، یکی از تحصیل کرده ترین افراد زمان خود با فرهنگ غربی بود که چندین زبان خارجی می دانست. او مورد توجه تزار الکسی یکم قرار گرفت و تزار ادارهٔ روسیه کوچک را (در سال ۱۶۶۶) که در آن زمان تازه ضمیمهٔ قلمرو روسیه شده بود، به او سپرده بود. از اواخر سلطنت الکسی، این ماتویف بود که دولت روسیه را مدیریت می کرد. در مارس ۱۶۶۹، همسر اول تزار الکسی، ماریا میلوسلاوسکایا در هنگام تولد چهاردهمین فرزندش درگذشت. با وجود تعداد بالای فرزندان متولد شدهٔ آنها، تعداد کمی از آنان سالم بودند. الکسی در کنار حمایت مردم روسیه و اگرچه نه از سوی خاندان ماریا، تصمیم به ازدواج مجدد گرفت؛ به این امید که صاحب وارثان توانمند بیشتری شود. ناتالیا ناریشکینا دخترخواندهٔ ماتویف که در آن موقع ۱۹ سال داشت، در خانهٔ او با تزار رو به رو شد و الکسی که تحت تأثیر زیبایی ناتالیا قرار گرفته بود، او را بدون نیاز به ارزیابی های بیشتر به همسری برگزید. این ازدواج موقعیت ماتویف را ب
الاتر برد. در پایان سال، ماتویف به درجهٔ «اوکولنیچی» ارتقا یافت و در ۱ سپتامبر ۱۶۷۴ به مقام بالاتر بویار رسید. وضعیت جسمانی ناگوار جانشین تزار الکسی یعنی فیودور سوم، ماتویف را برای به تخت نشاندن پسر سالم ناتالیا یعنی پیتر (که پدربزرگ ناتنی او محسوب می شد) مصمم کرد. او بیعت سپاه استرلتسی را خرید و سپس با احضار دومای بویار، با جدیت به آنها نشان داد که فئودور که به سختی قادر به زندگی است، مطمئناً نامزد مناسبی برای سلطنت نیست و خواستار جایگزینی وی با برادر ناتنی کوچک ترش پتر شد. اما بویارهای مرتجع که در میان آنها برخی از خویشاوندان نزدیک فئودور نیز وجود داشت، او را تزار اعلام کردند و ماتویف را به پوستوزورسک در شمال روسیه تبعید کردند. جایی که او تا زمان مرگ فئودور در ۷ مه ۱۶۸۲ باقی ماند. بلافاصله پس از آن، پیتر با حمایت پاتریارک یواکیم تزار اعلام شد و اولین فرمان صادر شده به نام پتر، ماتویف را برای بازگشت به پایتخت به عنوان مشاور اصلی تزاریتسا ناتالیا (که برای نیابت سلطنت انتخاب شده بود) فراخواند. ماتویف در تاریخ ۱۱ مه به مسکو آمد. چهار روز بعد او و سایر ناریشکین ها با استرلتسی های سرکش که توسط جناح میلوسلاوسکی ها
به شورش تحریک شده بودند، روبه رو شدند. آرتامون ماتویف ابتدا موفق شد بخشی از آنها را آرام کند؛ اما هنگامی که یکی از دولتمردان شروع به فریاد زدن بر سر استرلتسی ها کرد و آنها را به دزدی، خیانت و تهدید به مجازات شدید متهم کرد، جمعیت مشکوک و عصبانی ماتویف را به چنگ آوردند و او را قطعه قطعه کردند.
کلمه بیشعور (asshole در انگلیسی آمریکای شمالی) یا (arsehole در سایر انواع اصلی زبان انگلیسی) ناسزائی است که برای توصیف مقعد استفاده می شود و اغلب به صورت عبارت تحقیر آمیز (به عنوان نوعی بخش گویی) برای اشاره به افراد استفاده می شود.
خاندان میلوسلاوسکی یک خاندان اشرافی روسی بود که از سدهٔ چهاردهم تا هجدهم میلادی وجود داشت. میلوسلاوسکی ها ارتباط نزدیکی با دودمان سلطنتی رومانوف داشتند و پس از ازدواج ماریا میلوسلاوسکایا با تزار الکسی یکم با آنها آمیخته شدند. تاریخچه. مطابق داستان هایی از قرن هفدهم، تبار این خاندان به میلوسلاو زیگیزموندوویچ (۱۳۶۷–۱۴۱۹)، بومی لیوونیایی و فرزند چکسموند کورساکا می رسد که به همراه سوفیا ویتوفونا، عروس شاهزاده بزرگ واسیلی یکم به مسکو آمد. ونتسلاو، برادر میلوسلاو، بنیان گذار خاندان کورساکوف شد. ترنتی فئودوروویچ نوهٔ میلوسلاو، «نام میلوسلاوسکی» را برای خاندان برگزید. او با آنا، دختر شاهزاده ای از سلسلهٔ گدیمینوویچ ازدواج کرد. آنا خواهرزادهٔ یوگایوا پادشاه لهستان بود. این خاندان به مرور و تا زمان ایوان سوم در روسیه مسیر ترقی را پیمودند. این خاندان از طریق ازدواج ماریا میلوسلاوسکایا با تزار الکسی رشد کردند و تمام مناصب مهم دولت را در دست گرفتند. حاصل ازدواج آنها پنج پسر و هشت دختر از جمله دو تزار آیندهٔ روسیه فیودور سوم و ایوان پنجم و تزارونا پرحاشیه سوفیا آلکسیونا بود. بوریس موزوروف، استاد و اولین وزیر الکسی، ده روز
پس از ترتیب دادن ازدواج او و ماریا، خودش با خواهر وی آنا میلوسلاوسکایا ازدواج کرد و بدین طریق باجناغ تزار نیز شد. موقعیت میلوسلاوسکی ها پس از مرگ شمار قابل توجهی از فرزندان ماریا و معلولیت مادرزادی پسران زنده ماندهٔ او متزلزل شد. زمانی که ماریا در سال درگذشت وضعیت بدتر شد؛ زیرا تزار الکسی با ناتالیا ناریشکینا از خاندان ناریشکین ازدواج کرد و این خاندان نیز وارد عرصهٔ قدرت شدند. زمانی که پیتر، پسر سالم ناتالیا به دنیا آمد به عنوان یک وارث لایق تر مورد توجه قرار گرفت. پس از مرگ الکسی یکم، آرتامون ماتویف نخست تلاش کرد پتر را به عنوان جانشین به اشراف بقبولاند؛ اما بزرگ ترین پسر زنده ماندهٔ ماریا یعنی فیودور جانشین شد. وقتی فیودور بدون بر جای گذاشتن جانشینی درگذشت، جنگ قدرت میان دو خاندان آغاز شد. بقا و در قدرت ماندنِ هر کدام از این خاندان ها بستگی به این داشت که کدام تزارویچ بر تخت می نشیند. با آنکه بزرگان این بار پتر را به جانشینی برگزیده بودند، میلوسلاوسکی ها با برپایی شورشی در مسکو خاندان ناریشکین ها را قلع و قمع کردند. ماتویف و دو برادر ناتالیا به قتل رسیدند و بزرگان وادار شدند تا هر دو شاهزاده ایوان و پتر را
به طور هم زمان به عنوان تزار بپذیرند. بدین ترتیب برای ۷ سال دولت روسیه تماماً در اختیار خاندان میلوسلاوسکی به رهبری سوفیا قرار گرفت. تا اینکه قدرت آنان با کودتایی از سوی پتر جوان برای دهه ها ساقط شد. از آن زمان نفوذ این خاندان کاهش یافت. با این حال، پس از آن که پتر کبیر نیز بدون وارثی درگذشت، دو تن از منسوبان این خاندان یعنی امپراتریس آنا و ایوان ششم به تخت امپراتوری روسیه نشستند. خاندان میلوسلاوسکی در سال ۱۷۹۱ با مرگ نیکولای میخایلوویچ منقرض شد.
گروه ۶۱ توپخانه محرم یا گروه موشکی و توپخانه ۶۱ محرم یگان توپخانه و پشتیبانی موشکی نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر تربت حیدریه، خراسان رضوی قرار دارند. گروه توپخانه ۶۱ محرم در سال ۱۳۶۱ به عنوان نخستین یگان توپخانه ای سپاه پاسداران (با ۳ عراده توپ ۱۰۵ میلی متری که از ارتش گرفته شده بود و چند قبضه توپ ۱۳۰ میلی متری غنیمت گرفته شده از نیروهای عراقی) تأسیس شد و نخستین فرمانده آن حسن غازی بود. این گروه در خلال جنگ ایران و عراق در اغلب عملیات های گسترده، حضور داشت و در طول جنگ ۱۳۰ نفر از اعضای آن کشته شدند. گروه ۶۱ محرم در حال حاضر بزرگترین یگان توپخانه ای سپاه پاسداران است. هم اکنون سرتیپ دوم پاسدار ابراهیم ملک محمودی فرماندهی گروه ۶۱ توپخانه محرم را برعهده دارد.
خاندان ناریشکین یک خاندان اشرافی روسی از تبار تاتارهای کریمه بود. این خاندان در اواخر سدهٔ هفدهم با دودمان سلطنتی روسیه وصلت کرد و بدین شکل وارد عرصهٔ قدرت در روسیه شد. حال آنکه تا پیش از آن خاندانی مهم در نظر گرفته نمی شد. نام و پیشینه. در قرن شانزدهم، دشمنان ناریشکین ها، نام خاندان آنها را مشتق از واژهٔ یاریژکا به معنای یک «وزیر کوچک» در نظام آن زمان یا یک «خدمتکار خانه» معرفی کردند. منشأ این خاندان بسیار مبهم است. باور بر این است که منشأ اشرافی نارشکین ها از قبیلهٔ آلمانی ناریست که توسط تاسیتوس در رساله اش "ژرمنیا" ذکر شده است باشد. یک روایت قابل قبول تر آن است که جد این طایفه، مردی از تاتارهای کریمه به نام مردین کوبرات و با نام مستعار «ناریش» یا «ناریشکو» بود که حدود سال ۱۴۶۵ به مسکو رفت و به عنوان دوک بزرگ در خدمت ایوان سوم درآمد. مطابق شجره نامه رسمی، نوهٔ او به نام آیزاک اولین کسی بود که نام خاندانی «ناریشکین» را برگزید. تاریخچه. نخستین اعضای خاندان ناریشکین که در اسناد گزارش شده اند، ایوان ایوانوویچ و بوریس ایوانوویچ هستند که از فرماندهانی بودند در که لشکرکشی های سال ۱۵۷۵ به کازان در نزدیکی سوکول درگذ
شتند. این خاندان پس از ازدواج تزار الکسی یکم با ناتالیا ناریشکینا دختر کیریل ناریشکین ترقی یافت. پدر ناتالیا، سه نفر از برادرانش و چهار تن از اقوام دوردست او، به مقام بویار رسیدند. این درحالی بود که موقعیت خاندان رقیب آنها یعنی خاندان میلوسلاوسکی به دلیل مرگ شاهزادگان یا معلولیت آنها، متزلزل شده بود. زمانی که پتر، پسر سالم ناتالیا به دنیا آمد به عنوان یک وارث لایق تر مورد توجه قرار گرفت. پس از مرگ الکسی یکم، آرتامون ماتویف نخست تلاش کرد پتر را به عنوان جانشین به اشراف بقبولاند؛ اما بزرگ ترین پسر زنده ماندهٔ تزار از خاندان میلوسلاوسکی یعنی فیودور سوم جانشین شد. از همان زمان سلطنت فیودور سوم مبارزهٔ شدید میان دو خاندان ناریشکین و میلوسلاوسکی آشکار شد. تا زمانی که دولت در عمل توسط آرتامون ماتویف اداره می شد، ناریشکین ها همچنان در جایگاه خود باقی بودند؛ اما پس از آنکه رقیبان ماتویف را به پوستوزورسک تبعید کردند، آنها به تدریج از عرصهٔ قدرت خارج شدند. وقتی فیودور بدون بر جای گذاشتن جانشینی درگذشت، جنگ قدرت میان دو خاندان آغاز شد. بقا و در قدرت ماندنِ هر کدام از این خاندان ها بستگی به این داشت که کدام تزارویچ بر تخت
می نشیند. با این وجود که بزرگان این بار پتر را به جانشینی برگزیده بودند، میلوسلاوسکی ها با برپایی شورشی در مسکو خاندان ناریشکین ها را قلع و قمع کردند. ماتویف و دو برادر ناتالیا به قتل رسیدند و بزرگان وادار شدند تا هر دو شاهزاده ایوان و پتر را به طور هم زمان به عنوان تزار بپذیرند. بدین ترتیب، دولت روسیه به مدت ۷ سال تماماً در اختیار میلوسلاوسکی های رقیب به رهبری سوفیا آلکسیونا قرار گرفت. تا اینکه قدرت آنان با کودتایی از سوی پتر جوان برای دهه ها ساقط شد. این خاندان پس از پتر کبیر و در دوران امپراتوری روسیه نیز همچنان در جایگاه یک خاندان اشرافی باقی ماندند.
استرلتسی ، نخستین هنگ های پیاده نظام مجهز سلاح گرم در روسیه تزاری از اواسط سدهٔ شانزدهم تا اوایل سدهٔ هجدهم میلادی و همچنین یکی از اقشار اجتماعی روسیه بودند که توسط ایوان مخوف ایجاد شدند. این سپاه بخش عمده ای از ارتش روسیه تزاری را برای حدود ۱۰۰ سال تشکیل می داد و در اواخر سدهٔ هفدهم تأثیر سیاسی قابل توجهی را بر دولت روسیه اعمال کرد. واژه شناسی. واژهٔ استرلتسی در زبان روسی به معنای «سرباز» است و می توان آن را «تفنگدار» هم ترجمه کرد. آنها همچنین در مجموع با نام «سربازان سلاح گرم» نیز شناخته می شوند. خاستگاه. استرلتسی ها نخستین هنگ های نظامی مجهز به سلاح گرم در روسیه بودند که ابتدا در سال ۱۵۵۰ میلادی توسط ایوان مخوف و در تلاش برای متحول کردن ارتش روسیه تزاری، به عنوان «زبده ترین واحد آن» ایجاد شدند. در دوران سلطنت او، روسیه تقریباً به طور مداوم در حال جنگ بود؛ از جمله جنگ لیوونی علیه اسکاندیناوی و مشترک المنافع لهستان–لیتوانی در شمال و جنگ علیه خانات در جنوب روسیه. سپاه استرلتسی اولین بار در سال ۱۵۵۲ در فتح کازان در یک نبرد استفاده شدند. نخست از میان بازرگانان آزاد و جمعیت روستایی، ۳٬۰۰۰ استرلتسی استخدام و به و