Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ده می کردند، که شامل غذا خوردن برای افزایش وزن و دوری از آفتاب برای سفید شدن پوست بود. چاقی و رنگ پریدگی برای اشراف و رؤسا نشانه «بهروزی و سعادت» بود. تتی آروآ توسط سران پاره آرو و بعداً توسط اعضای دودمان پوماره اداره می شد. گفته شده در سال ۱۷۸۹، ناخداویلیام بلای، زمانی که قبل از خروج کشتی اچ ام اس بونتی از تاهیتی، در تعقیب اولین خدمه شورشی خود بود، از تِتی آروآ دیدن کرد. هرچند کمی بعد کشتی بونتی دچار شورش کامل شد. کاوشگران ایالات متحده آمریکا در ۱۰ سپتامبر ۱۸۳۹ از این آبسنگ حلقوی بازدید نمودند. ویلیامز و براندو. در سال ۱۹۰۴، خانواده سلطنتی تاهیتی، تِتی آروآ را به جانستون والتر ویلیامز، یک شهروند کانادا و تنها دندانپزشک در تاهیتی فروخت. ویلیامز بعداً از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۳۵ کنسول بریتانیا در تاهیتی شد. ویلیامز تِتی آروآ را به عنوان یک اقامتگاه و یک مزرعه ٰمغز نارگیل (کوپرا) مورد بهره برداری قرار داد. در سال ۱۹۶۰، مارلون براندو در حین جستجو برای مکان های فیلمبرداری شورش در بونتی، که در تاهیتی و جزیره همسایه آن موئورئا تولید شده بود، تِتی آروآ را «کشف» نمود. پس از اتمام فیلمبرداری، براندو یک ماهیگیر محلی را استخدام
کرد تا او را به تِتی آروآ برساند. در سال ۱۹۹۴ در زندگی نامه خود به نام "آهنگ هایی که مادرم به من یاد داد"، شعف و تحسین خود از دیدن تِتی آروآ، را چنین بیان نموده است، «زیباتر از هر چیزی بود که پیش بینی می کردم». براندو سرانجام تِتی آروآ را از یکی از نوادگان مستقیم ویلیامز، خانم (مادام) دوران، خریداری نمود. ویلیامز و همسرش در جزیره خرد (موُتو) ریماتوئو به خاک سپرده شده اند. براندو در سال ۱۹۶۶ تصمیم به خرید تِتی آروآ گرفت و مجبور شد تا مداخله های سیاسی و مقاومت های محلی را برای حفاظت از جزیره، صخره های مرجانی، و کولاب را که اکنون همگی در مالکیت دولت پلی نزی فرانسه قرار داشتند، را تحمل نماید. بسیاری از سایت های باستانی مهم در تِتی آروآ قرار گرفته، شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفته اند؛ بنابراین، اهمیت تاریخی تِتی آروآ برای مردم (و دولت) پلی نزی فرانسه در بهترین حالت، توسعه آتی آن را زیر سؤال می برد. براندو که می خواست در این جزیره مرجانی زندگی کند، در سال ۱۹۷۰ دهکده ای کوچک در موتو اونه تاهی ساخت. این دهکده شامل یک باند فرودگاه بود تا برای دسترسی به جزیره نیازی به عبور از صخره های مرجانی نباشد، ۱۲ بنگالوی ساده، ی
ک کلبه آشپزخانه، سالن غذاخوری و بار بود که همه از مواد محلی ساخته شده بودند: همانند نارگیل. چوب، سقف های کاهگلی و حتی صدف های بزرگ دریایی برای سینک ها. این دهکده مکانی شد برای دوستان و خانواده او و همچنین محققانی که در مورد بوم شناسی و باستان شناسی جزیره مرجانی کارهای مطالعاتی انجام می دادند. در طول سال ها، براندو تا آنجا که می توانست زمان زیادی را در جزیره مرجانی می گذراند و آن را به عنوان مکانی برای فراری از زندگی پرتنش خود در هالیوود قرار داده بود. اگرچه، در نهایت، او آنطور که دلش می خواست در آن جزیره مرجانی افامت نداشت، گفته شده که او همیشه لحظات خود در تِتی آروآ را گرامی می داشت. در طول اقامت مارلون براندو در این جزیره، اغلب فرزندان، نوه ها و نتیجه هایش از او دیدن می کردند. پس از مرگ براندو، پسر وی، سایمون تِه هوتو مدتی در این جزیره گذران زندگی نمود. در نهایت دهکده تبدیل به هتلی ساده شد که توسط همسر سوم مارلون براندو، تاریتا تریپایا، که نقش معشوقه وی را در فیلم شورش در کشتی بونتی ایفا نموده بود، اداره می شد. گیاهان و جانوران. تِتی آروآ زیستگاه مناسبی برای گونه های پرندگان دریایی ذیل می باشد: بوبی قهوه ای
، بوبی پاسرخ، پرستودریایی کاکلی بزرگ، پرستودریایی سفید، سینه بادکنک بزرگ، سینه بادکنک کوچک ،پرستواقیانوسی قهوه ای ، پرستواقیانوسی سیاه، پرستودریایی پشت سیاه و پرستودریایی عینکی یا پشت قهوه ای. پرندگان ساحلی و خشکی زی عبارتند از: حواصیل اقیانوس آرام، سلیم طلایی خاوری ،مرغ جوگندمی سرگردان، کوکوی دم دراز اقیانوسی و گیلانشاه تاهیتی. تِتی آروآ همچنین میزبان پنج گونه از هفت گونه لاک پشت دریایی، یعنی لاک پشت پوزه عقابی، لاک پشت سبز دریایی، لاک پشت چرمی، لاک پشت زیتونی، و لاک پشت سرخ است. در آبهای اطراف وانیل (سرده) پستانداران دریایی متعددی زندگی می کنند، از جمله نهنگ گوژپشت، نهنگ خلبان باله کوتاه، دلفین سخت دندان، دُلفین چرخان، دلفین یونس، نهنگ سرخربزه ای، نوک نهنگ بلنویل، نهنگ غازنوک و حتی چند گله کوچگ نهنگ قاتل. ماهیان استخوانی، انواع کوسه و سفره ماهی نیز در آبهای پیرامون وجود دارند. گیاهان مهم تِتی آروآ عبارتند از: گل درخت سمی دریا ، آهن چوب اقیانوس آرام، زیبابرگ، نارگیل، گردوی جزیره، انجیر رنگی ، گاردنیاساحلی ،آفتاب پرست ساحلی، درخت فانوس، میوه نان، نمدار، کاهوی دریایی و ارکیده وانیلی، در میان سایر دیگر گیاهان.
فرودگاه. فرودگاه تِتی آروآ (یاتا: TTI، ایکائو: NTTE) فرودگاهی در آب سنگ حلقوی است. این فرودگاه مورد استفاده ایر تِتی آروآ می باشد، که یک شرکت هواپیمایی ارائه دهنده خدمات چارتر است که در درجه اول پروازهایی را برای مهمانان استراحتگاه براندو به فرودگاه بین المللی فاآ انجام می دهد. فرودگاه در حال حاضر هیچ خدماتی برای پروازهای تجاری برنامه ریزی شده ندارد.
تیر حامل در صنعت هوانوردی، به عنوان عضو اصلی سازه ای بال هواپیما یا سایر سطوح کنترل پرواز شناخته می شود. تیر حامل، تیر طولی و اصلی بال هواگَرد است که از سر یک بال تا سر بال دیگر امتداد دارد. این تیر، معمولاً از جنس فلز یا مواد ترکیبی ساخته می شود و در امتداد طول بال امتداد می یابد. تیر حامل وظیفه تحمل بارهای اصلی وارد بر بال، مانند نیروهای بالابرنده، وزن هواپیما و نیروهای ناشی از مانورها را بر عهده دارد. همچنین، تیر حامل به عنوان یک نقطه اتصال برای سایر اجزای بال، مانند دنده ها، پوسته و سطوح کنترل، عمل می کند. در برخی از هواپیماها، تیر حامل ممکن است به صورت یک تیر اصلی در مرکز بال یا به صورت چندین تیر موازی در امتداد طول بال طراحی شود. انتخاب نوع تیر حامل به عوامل مختلفی مانند اندازه و وزن هواپیما، نوع مأموریت و الزامات طراحی بستگی دارد. به طور کلی، تیر حامل یکی از مهم ترین اجزای سازه ای هواپیما است که نقش حیاتی در استحکام، پایداری و عملکرد کلی بال ها و سطوح کنترل پرواز ایفا می کند. کلیات. در یک هواگرد ثابت بال، تیر حامل اغلب عضو سازه ای اصلی بال است که در راستای دهانه بال و عمود بر بدنه هواپیما (یا بسته به ز
اویه پسگرایی بال، تقریباً عمود) قرار می گیرد. تیر حامل بارهای پروازی و وزن بال ها را در هنگام قرار گرفتن هواپیما بر روی زمین تحمل می کند. سایر اعضای سازه ای و شکل دهنده مانند دنده ها ممکن است به تیر یا تیرها متصل شوند، و در جایی که از ساختار پوسته تنیده استفاده می شود، این پوسته نیز در تحمل بارها سهیم است. ممکن است بیش از یک تیر در یک بال وجود داشته باشد یا اصلاً هیچ تیری وجود نداشته باشد. در جایی که یک تیر واحد بیشتر نیرو را تحمل می کند، به عنوان تیر اصلی شناخته می شود. تیرها همچنین در سایر سطوح آیرودینامیکی هواپیما مانند دم افقی و عمودی استفاده می شوند و عملکرد مشابهی دارند، اگرچه بارهای منتقل شده ممکن است با بارهای یک تیر بال متفاوت باشد. بارهای تیر حامل. تیر بال، بیشتر وزن و یکپارچگی بار دینامیکی هواپیماهای تک باله با بال طره ای را فراهم می کند، که اغلب با قدرت "جعبه D" بال ترکیب می شود. این دو جزء سازه ای با هم، استحکام لازم بال را برای پرواز ایمن هواپیما فراهم می کنند. هواپیماهای دوباله که از سیم های مهار استفاده می کنند، بخش زیادی از بارهای پروازی را از طریق سیم ها و پایه های بین بال ها منتقل می کنند و
این امکان را فراهم می سازند که از تیرهای کوچک تر و در نتیجه سبک تر استفاده شود، البته به قیمت افزایش پسا. نیروها. برخی از نیروهایی که بر تیر بال وارد می شوند عبارتند از: بسیاری از این بارها در حین پرواز با هواپیمایی مانند Extra 300 هنگام انجام مانورهای آکروباتیک شدید، به طور ناگهانی معکوس می شوند. تیرهای این هواپیماها برای تحمل ضریب بارهای بالا به صورت ایمن طراحی شده اند. مواد و ساخت. ساختار چوبی. هواپیماهای اولیه از تیرهای حامل ساخته شده از چوب ون یا کاج نوئل جامد استفاده می کردند. چندین نوع مختلف تیر چوبی مورد استفاده و آزمایش قرار گرفته اند، مانند تیرهای با مقطع جعبه ای شکل و تیرهای چند لایه که در یک جیگ چیده شده و برای حفظ زاویه دو وجهی بال به هم چسبانده شده اند. تیرهای چوبی هنوز در هواپیماهای سبک مانند Robin DR400 و مدل های مشابه آن استفاده می شوند. یکی از معایب تیر چوبی، اثر مخرب شرایط جوی، هم خشک و هم مرطوب، و تهدیدات بیولوژیکی مانند هجوم حشرات چوب خوار و پوسیدگی خشک است که می تواند بر این قطعه تأثیر بگذارد. در نتیجه، برای حفظ قابلیت پرواز، بازرسی های منظم اغلب الزامی است. تیرهای بال چوبی با ساختار چن
د تکه معمولاً از اعضای بالا و پایین به نام «کلاهک های تیر» و اعضای عمودی از جنس تخته چندلا، که به عنوان «شبکه های برشی» یا به طور ساده تر «شبکه ها» شناخته می شوند، تشکیل شده اند که فاصله بین کلاهک های تیر را پوشش می دهند. حتی در دوران مدرن، «هواپیماهای مدل بازسازی شده خانگی» مانند اسپیت فایرهای مدل، از تیرهای چوبی چند لایه استفاده می کنند. این تیرها معمولاً از صنوبر یا صنوبر داگلاس (با گیره و چسب) لمینت می شوند. تعدادی از علاقه مندان، «مدل های» اسپیت فایر را می سازند که در واقع با استفاده از موتورهای مختلف نسبت به اندازه هواپیما پرواز می کنند. تیرهای فلزی. یک تیر فلزی معمولی در یک هواپیمای هوانوردی عمومی معمولاً از یک شبکه تیر آلومینیومی تشکیل شده است که کلاهک های تیر به شکل L یا T به بالا و پایین ورق جوش داده شده یا پرچ می شوند تا از کمانش تحت بارهای اعمال شده جلوگیری شود. هواپیماهای بزرگتر که از این روش ساخت تیر استفاده می کنند، ممکن است کلاهک های تیر را آب بندی کنند تا مخزن سوخت های یکپارچه فراهم کنند. خستگی تیرهای فلزی بال، به عنوان یک عامل سببی در سوانح هوایی شناسایی شده است، به ویژه در هواپیماهای قدیمی
تر، همان طور که در مورد پرواز شماره ۱۰۱ چالکز اوشن ایرویز بود. تیرهای فلزی لوله ای. یونکرس یوت.۱، یک هواپیمای دو باله تهاجمی با بدنه زرهی ساخت ۱۹۱۷ آلمان، از شبکه چند لوله ای متشکل از چندین تیر بال لوله ای طراحی شده توسط هوگو یونکرس استفاده می کرد که درست زیر پوشش بال دورالومین موج دار قرار گرفته بود و هر تیر لوله ای با یک قاب فضایی از نوارهای دورالومین مثلثی به تیر مجاور متصل می شد - معمولاً به شکل یک خرپا - که بر روی تیرها پرچ شده بود و در نتیجه افزایش قابل توجهی در استحکام ساختاری در زمانی که اکثر طرح های دیگر هواپیما تقریباً به طور کامل با بال های چوبی ساخته می شدند، ایجاد می کرد. طرح بال تمام فلزی با پوشش موج دار / تیر بال لوله ای چندگانه یونکرس پس از جنگ جهانی اول توسط طراح هوانوردی آمریکایی، ویلیام بوشنل استاوت، برای سری هواپیماهای مسافربری فورد تری موتور در دهه ۱۹۲۰ و توسط طراح هوافضای روسیه، آندری توپولف، برای هواپیماهایی مانند توپولف ای ان تی-۲ در سال ۱۹۲۲، و در اندازه های بزرگتر تا توپولف آنت-۲۰ غول پیکر در سال ۱۹۳۴، تقلید شد. یکی از جنبه های طراحی بال سوپرمارین اسپیت فایر که کمک زیادی به موفقیت آن
کرد، طراحی نوآورانه تیر اصلی بود که از پنج لوله مربعی متحدالمرکز تشکیل شده بود که در یکدیگر قرار می گرفتند. دو تا از این تیرها توسط یک شبکه آلیاژی به هم متصل شدند و یک تیر اصلی سبک و بسیار قوی ایجاد کردند. نسخه ای از این روش ساخت تیر نیز در BD-5 استفاده می شود، که توسط Jim Bede در اوایل دهه ۱۹۷۰ طراحی و ساخته شد. تیر مورد استفاده در BD-5 و پروژه های بعدی BD در درجه اول لوله آلومینیومی با قطر تقریبی ۲ اینچ (۵ سانتی متر) بود و در ریشه بال با یک لوله آلومینیومی با قطر داخلی بسیار بزرگتر برای ایجاد یکپارچگی ساختاری بال متصل می شد. ساختار ژئودزیک. در هواپیماهایی مانند ویکرز ولینگتون، از یک ساختار تیر بال ژئودزیک استفاده شد که مزایای سبک وزن بودن و توانایی مقاومت در برابر آسیب های شدید جنگی را تنها با از دست دادن جزئی از قدرت داشت. ساختار کامپوزیت. بسیاری از هواپیماهای مدرن از پلیمر تقویت شده با الیاف کربن و کولار در ساخت خود استفاده می کنند، که اندازه آن ها از هواپیمای مسافربری های بزرگ تا هواپیمای دست ساز کوچک متغیر است. قابل توجه است پیشرفت هایی که توسط اسکیلد کامپوزیتس و تولیدکنندگان بادپر آلمانی Schempp-Hirth
و الکساندر اشلایشر انجام شده است. این شرکت ها در ابتدا از تیرهای فایبرگلاس جامد در طرح های خود استفاده می کردند، اما اکنون اغلب از الیاف کربن در گلایدرهای با کارایی بالا مانند ASG 29 استفاده می کنند. افزایش استحکام و کاهش وزن در مقایسه با هواپیماهای قدیمی تر با تیر فایبرگلاس، اجازه می دهد تا مقدار بیشتری آب توازن حمل شود. ساختار چندتیره. هواپیماهایی که از سه یا چند تیر حامل استفاده می کنند، هواپیماهای «چندتیره» در نظر گرفته می شوند. استفاده از چندین تیر، استحکام کلی معادل بال را فراهم می کند، اما با چندین تیر کوچک تر، که به نوبه خود امکان ساختار بال یا دم نازک تر را فراهم می کند (با هزینه افزایش پیچیدگی و دشواری بسته بندی تجهیزات اضافی مانند مخازن سوخت، اسلحه ها، جک های شهپر و غیره). اگرچه بال های چند تیره حداقل از دهه ۱۹۳۰ مورد استفاده قرار گرفته اند (برای مثال، کورتیس پی-۴۰ مربوط به دوران جنگ جهانی دوم دارای ۳ تیر در هر بال بود)، اما زمانی محبوبیت بیشتری پیدا کردند که افزایش سرعت جت های جنگنده، بال های نازک تری را برای کاهش پسار در سرعت های بالا طلب می کرد. لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر با عدد ماخ بالا از تیرها
ی باریک متعدد برای ایجاد یک بال با مقطع نازک غیرمعمول استفاده کرد. جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن از ساختار مشابهی استفاده می کند. سایر هواپیماها مانند مک دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲، مک دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل و دیگران از ۳ یا چند تیر برای ایجاد استحکام کافی در یک بال نسبتاً نازک استفاده می کنند و بنابراین به عنوان هواپیماهای چند تیره شناخته می شوند. تیرهای کاذب. تیرهای کاذب، مانند تیرهای اصلی، اعضای سازه ای باربر هستند که در امتداد دهانه بال قرار دارند اما به بدنه متصل نمی شوند. رایج ترین هدف آن ها حمل سطوح متحرک، عمدتاً شهپر است.
باغ وحش ممفیس یک باغ وحش در میدتاون، ممفیس، تنسی، ایالات متحده آمریکا است. این باغ وحش منزلگاه بیش از ۳۵۰۰ حیوان است که بیش از ۵۰۰ گونه مختلف را به نمایش گذاشته است. این باغ وحش که در آوریل ۱۹۰۶ ایجاد شد، به مدت بیش از ۱۰۰ سال مستأجر اصلی پارک اورتون بوده است. زمینی که در حال حاضر برای باغ وحش ممفیس تخصیص داده شده است توسط طرح جامع پارک اورتون در سال ۱۸۸۸ تعیین گردیده است، این زمین متعلق به شهر ممفیس است. در سال ۲۰۰۸، باغ وحش ممفیس توسط سایت تریپ ادوایزر به عنوان دارنده رتبه اول «باغ وحش در ایالات متحده» شناخته شد. رتبه بندی بر اساس آراء بازدیدکنندگان بود. از اوایل دهه ۱۹۹۰، باغ وحش ممفیس بیش از ۷۷ میلیون دلار برای نوسازی و توسعه سرمایه گذاری کرده است. حیوانات درون این باغ وحش در سه ناحیه با ۱۹ نمایشگاه همچون "تیتان ترک"، "گذرگاه شمال غربی" و "چین"، محل زندگی پانداهای غول پیکر به نام یا یا و لی لی اقامت داشتند. لی لی در اوایل ماه فوریه ۲۰۲۳، در باغ وحش ممفیس درگذشت. بعد از مرگ لی لی، یا یا بعد از بیست سال اقامت در این باغ وحش به پکن بازگردانده شد و به باغ وحش پکن منتقل گردید. باغ وحش ممفیس یکی از اعضای معتبر
اتحادیه باغ وحش ها و آکواریوم ها (AZA) است. تاریخچه. اوائل دهه ۱۹۰۰ باغ وحش در روز ۴ آوریل ۱۹۰۶، با هزینه ای بالغ بر ۱٬۲۰۰ دلار به واسطه کمیسیون پارک ممفیس تأسیس شد. در ماه اوت ۱۹۰۶، ۲۳ قفس یا حصار نگهداری حیوانات و محوطه بتونی نگهداری خرس با هزینه ۳٬۶۲۸ دلار به لطف ریاست کمیسیون، سرهنگ رابرت گلووی ساخته شد. در سال ۱۹۰۷، ساخت سالن گلووی، اولین بنای باغ وحش ممفیس به پایان رسید. نامگذاری این ساختمان به افتخار سرهنگ گلووی انجام گرفت ولی بعد به خاطر ایجاد مکانی جدیدتر برای نمایش حیوانات تخریب شد. در سال ۱۹۰۹، ساختمان کارنیوارا برای نگهداری اولین گربه سانان در باغ وحش ساخته شد. مدتی بعد آنها به "کت کانتری" منتقل شده و این ساختمان به رستوران داخلی باغ وحش تبدیل گردید. محل نگهداری فیل در سال ۱۹۱۰ افتتاح شد. از این ساختمان در حال حاضر به عنوان بخش آموزش باغ وحش نگهداری می شود و فیل ها به مکان نگهداری "آفریکن ولت" منتقل شدند. در سال ۱۹۱۶، ساختمان نمایش گیاه شناسی افتتاح شد که بعد به مکان نگهداری پرندگان گرمسیری تبدیل شد. در سال ۱۹۳۶، اولین مکان نگهداری نخستی سانان باغ وحش، "مانکی آیلند" ساخته شد که در سال ۱۹۹۵ توسط "پ
رایمیت کانیون" (Primate Canyon) جایگزین شد. میانه دهه ۱۹۹۰ در سال ۱۹۵۹، بخش آکواریوم تکمیل شد. بخش آکواریوم یکی از قدیمی ترین محل نمایش در باغ وحش ممفیس است. این ساختمان محل نگهداری آبزیان مرتبط با زیست بوم آب شور و شیرین است. این مکان در سال ۱۹۷۹، تحت تعمیرات اساسی قرار گرفت. باغ خزندگان در سال ۱۹۶۰ ساخته شد که در آن سوی مکان نگهداری پرندگان گرمسیری قرار دارد. در باغ خزندگان، مار، تمساح، مارمولک و قورباغه نگهداری می شود. چند سال بعد ساخت مکان جدید فیل ها تکمیل شد و فیل ها از مکان قدیمی به آنجا منتقل شدند. اواخر دهه ۱۹۹۰ تا کنون درگاه ورودی باغ وحش در سال ۱۹۹۰ نوسازی گردید. مسیر اصلی ورودی توسط معمار جفری بورچارت طراحی شده بود. این مسیر به عنوان «خیابان حیوانات» لقب گرفت که بن مایه مجلل مصری را به نمایش می گذارد که از خیابان ابولهول در مصر الگوبرداری کرده است. نمای سر در باغ وحش یک دیواره به ابعاد ۴۰ در ۱۶۳ اینچ را در معرض دید قرار داده است که تمام حیوانات داخل باغ وحش را به خط هیروگلیف درج کرده است. در تابلوی بالایی، بیانیه مأموریت باغ وحش ممفیس به خط هیروگلیف نوشته شده است. نمایش ها. باغ وحش، میزبان نمایش ه
ای مدرنی است که زیستگاه طبیعی حیوانات را سرمشق قرار داده است، نمونه هایی از آن "روزی روزگاری مزرعه"، "کت کانتری"، "پرایمیت کانیون"، "لانه اژدها"، "حیوانات شب گرد"، "خانه پرندگان گرمسیری"، "باغ خزندگان"، "آکواریوم"، "آفریکن ولت"، "منزلگاه اسب آبی رودخانه زامبزی"، "چین"، "گذرگاه شمال غربی" و "تیتان ترک" هستند. برای بازدید از تمام مکان های نمایشی باغ وحش نیاز به پیمودن حدود ۲ مایل (۳٫۲ کیلومتر) به صورت پیاده روی است. تراموا که در فصول خاصی از سال به فعالیت می پردازد با پرداخت هزینه کمی همراه با راهنمای تور باغ وحش در دسترس بازدیدکندگان قرار دارد، ترامواها همچنین برای انتقال بازدیدکنندگان برای مکان های در معرض بازدید که در فاصله دوری قرار دارند، مفید هستند. از دیگر امکانات جذاب باغ وحش کاروسل، ناحیه ای برای سوارکاری، یک قطار مینیاتوری که منظره خوبی از بخش "روزی روزگاری مزرعه" و تعدادی زمینه در سوی فروشگاه کادوئی و رستوران می باشد؛ بسیاری از این تسهیلات رفاهی در فصول خاصی از سال به فعالیت می پردازند. محوطه بازی خردسالان در جنب کافه کَت هاوس واقع شده است تعدادی نواحی مختص استراحت و تناول خوراکی توسط خانواده ها در ز
یر درختستان برقرار گردیده است. پیست اسکی روی یخ در فصل خاصی از سال به فعالیت می پردازد، مساحت پیست خیمه پوش شده بالغ بر ۵٬۴۰۰ فوت مربع برای اسکیت بازی است. شترسواری و غذا دادن به زرافه با پرداخت هزینه، از ماه مارس تا اکتبر ۲۰۱۲ در دسترس بود. باغ وحش به سه ناحیه تقسیم بندی شده است که در مجموع، ۱۹ مکان نمایش مختلف را جلوه گر ساخته است. ناحیه شرق تیتان ترک این مکان نمایش به مساحت ۴ جریب فرنگی (۱٫۶ هکتار) که در ماه اکتبر ۲۰۰۹ افتتاح شد، نشانه هایی از پارک ملی یلواستون را به باغ وحش ممفیس می آورد. واژه «تیتان» به رشته کوه تیتان در وایومینگ اشاره دارد. بخش "تیتان ترک" با مدلی از آبفشان الد فیتفول (در پارک ملی یلواستون) با ارتفاعی بالغ بر ۲۵ فوت (۷٫۶ متر) و مدلی از هتل الد فیتفول این به مساحت ۵٬۰۰۰ فوت مربع (۴۶۰ مترمربع) به نام گریت لاج آغاز می شود، که در آنجا توضیحات به صورت فرمت تعاملی در دسترس است. این مکان نمایشی منزلگاه برخی از گونه های کلیدی اکوسیستم یلواستون شامل خرس گریزلی، واپیتی، گرگ شمال غرب، قوی شیپورچی، تشی آمریکای شمالی، خرس سیاه آمریکایی و درنای شنزار می باشد. مسیر مکان های نمایش در این ناحیه، یک آبگی
ر ماهیگیری خرس ها را به صورت زیر آبی برای بازدید کننده ها فراهم کرده است و یک منظره چشمگیر مدلی از آبشار فایرهول یلواستون، به اندازه ۲۵ فوت (۷٫۶ متر) را در معرض دید قرار داده است. گذرگاه شمال غربی این مکان نمایش که با هزینه ساخت بالغ بر ۲۳ میلیون دلار در روز ۱ مارس ۲۰۰۶ افتتاح شد، منزلگاه خرس های قطبی است و ساختمانی دارد که امکان مشاهده زیر سطوح آب برای مشاهده شنا و آب سواری شیر دریایی در دسترس است و دارای ۵۰۰ صندلی آمفی تئاتر برای تماشای اجرای نمایش روزانه شیر دریایی است. درون مایه این مکان نمایشی ادای احترام به فرهنگ اقوام اولیه کانادا در بریتیش کلمبیا، استان غربی کانادا، حیواناتی که در شمال غربی پاسیفیک زیست می کنند و باغبانی علمی آن است. پیام های حفاظت از منابع طبیعی با الهام از رئیس سیاتل، رهبر معروف سرخ پوستان ایالات متحده آمریکا، در سرتاسر این مکان نمایشی پخش می شود. شش عدد تیرک خویشاوندی که روی آنها با دست حکاکی انجام گرفته است در سراسر این ناحیه بر پا شده اند، هنگامی که این تیرک ها وارد باغ وحش گردید برای آنها مراسم دعای خیر بومیان آمریکا انجام شد. "گذرگاه شمال غربی" منزلگاه عقاب سرسفید آمریکایی و غر
اب گردن سفید است. آفریکن ولت حیواناتی که در این بخش ساکن هستند عبارتند از: فیل بیشه آفریقایی، کرگدن سفید جنوبی و زرافه سومالی همراه با گورخر گرنتز، آهوی گرانت و شترمرغ، هم چنین درنای تاج دار خاکستری، کل ابلق، کل سرخ، گورگوزن و تیزشاخ آفریقایی. طرح بسط مکان فیل ها در سال ۲۰۰۶ به پایان رسید و اکنون دارای استخری است که به فیل ها اجازه می دهد در آن آب تنی و حمام کنند. جهان پرندگان آبزی در این مکان، دو پل چوبی قرار دارد که بازدیدکنندگان از طریق آنها از روی تالاب عبور می کنند. اینجا منزلگاه حدود ۳۰ فلامینگوی شیلی و گونه های دیگری از پرندگان آبزی است. پرندگان و زنبورها این مکان در ماه مه ۲۰۰۹ افتتاح گردید. در اینجا می توان نگاه نزدیکی به دو کندوی زنبور عسل انداخت. نمایشگرهای اینجا توضیح می دهند که چه عواملی باعث خاص بودن زنبورها می گردد و نقش آنها در کشاورزی را شرح می دهد. فضای درونی اینجا به باغ پرندگان منتهی می شود که حدود ۵۰۰ عدد مرغ عشق را، که به طور معمول به عنوان طوطی شناخته می شوند، در خود جای داده است. اضافه بر تماشای این پرندگان رنگارنگ، بازدید کنندگان می توانند با پرداخت هزینه ای اندک با وسایلی که در دسترس
است، با دانه ارزن به پرندگان غذا بدهند. ناحیه مرکزی چین این بخش که با هزینه ای معادل ۱۶ میلیون دلار در سال ۲۰۰۳ افتتاح گردید یک ناحیه جغرافیای جانوری است که به دنبال انتخاب باغ وحش ممفیس در بین چهار باغ وحش ایالات متحده برای سکنی گزیدن پاندای غول پیکر، ایجاد گردید. از دیگر جانورانی که به منظور حفظ گونه های چینی در معرض نمایش گذاشته شده اند شامل میمون سیاه کاکل دار، گوزن پر داوید، پاندای سرخ، دم بلند فرانسوا و مجموعه ای از پرندگان رنگارنگ همچون قرقاول طلایی و درنای کاکل قرمز می باشند. پرایمیت کانیون این بخش از باغ وحش در سال ۱۹۹۵ افتتاح شد که دارای محوطه طبیعی و فضای باز مکان نمایش برای گوریل جلگه ای غربی، اورانگوتان سوماترایی و میمون های درازدست غبغبی است. سایر حیوانات این بخش ماکاک دم شیری، لمور یالدار سیاه وسفید، میمون مونا، میمون سیاه کاکل دار، لمور یالدار سرخ، میمون بینی خال دار کوچک، شست بریده حبشی و بابون زرد هستند. جاذبه تجاری کَت کانتری این مکان نمایشی فضای باز به وسعت ۳ جریب فرنگی (۱٫۲ هکتار)، منزلگاه شیر آفریقایی، یوزپلنگ، برگچه خوار، پلنگ آمور، میرکت، کاراکال، روباه گوش خفاشی، شیر کوهی، ببر سوماتر
ایی، ببر بنگال، جگوار، پلنگ برفی و پاندای سرخ است. باغ وحش، فرهنگ معماری بومی را برای اجرای ظاهر مکان نمایش حیوانات به کار گرفت (به عنوان، نمونه معبد ویرانه ای مکان نمایشی ببر سوماترا را احاطه کرده است). ساختمان قدیمی گوشت خوارسانان، مکانی که گربه سانان در آن ساکن بودند، تحت نوسازی قرار گرفت تا به رستوران اصلی باغ وحش، کافه کَت هاوس (Cat House Café)، تبدیل گردد. کمپ اسب آبی رودخانه زامبزی این مکان نمایش آفریقایی در سال ۲۰۱۶ افتتاح شد و در مجاورت پاویلیون پرایمیت و ورودی جنوبی آفریکن ولت واقع شده است. بونوبوها شش عدد بونوبو (از جمله یک بچه بونوبو که در سال ۲۰۰۵ به دنیا آمد) در این مکان نمایش ترکیبی فضای باز/فضای سرپوشیده که در مقابل محوطه نمایش "چین" قرار دارد، ساکن هستند. بونوبو در گروه جانوران در معرض انقراض قرار دارد و فقط در حیات وحش جمهوری دموکراتیک کنگو یافت می شود. حیوانات شب گرد این مکان نمایشی چرخه روزانه حیوانات شب گرد را معکوس کرده و این فرصت را در اختیار بازدید کنندگان قرار می دهد تا حیوانات شب زی را در بیشترین حالت فعالیت خود مشاهده کنند. این مکان نمایشی پیرامون راه هوایی اصلی خفاش توسعه یافته است
که این امکان را در اختیار بازدید کنندگان قرار می دهد تا پرواز و تغذیه خفاش ها را از نزدیک مشاهده کنند. این مکان همچنین طیف وسیعی از گونه های دیگر، از موریانه خوار تا وامبت را در معرض نمایش قرار داده است. این مکان نمایش همچنین کوسکوس خرسی را در معرض دید بازدید کنندگان گذاشته است که تنها در ۴ باغ وحش در سراسر جهان وجود دارد. ناحیه غرب لانه اژدها این مکان نمایشی به طور خاص برای اژدهای کومودو، بزرگ ترین مارمولک جهان ساخته شد. سه اژدها از مکان نمایشی با ویژگی فضای باز و سرپوشیده بهره می برند که به آنها اجازه می دهد تا در ماه های فصل سرما، محیط گرمی داشته باشند. در روزهای شنبه مسئولان نگهداری این حیوان، نحوه غذا دادن به آنها را در معرض دید بازدید کنندگان قرار می دهند. خانه پرندگان گرمسیری انواع پرندگان رنگارنگ در محوطه فضای باز حصارکشی شده می توانند در مدخل خانه پرندگان گرمسیری توسط بازدیدکنندگان مشاهده شوند. اینجا محل زندگی انواع پرندگان غیر بومی در سراسر جهان است که برخی از این پرندگان شاهین کوتوله، جغد سوراخ نشین، زاغی بال لاجوردی، مینای بالی، کوآی کاکلی، چشم سفید طلایی، کبوتر میوه خوار جامبو، جیجاق کاکل مخملی،
نوک شاخ نوک سرخ، شهریارک تینیان، توکان توکو و لانه کن دم سفید هستند. در اینجا یک مسیر پیاده روی در تالار پرندگان وجود دارد که اجازه می دهد تا بازدید کنندگان با برخی از پرندگان، به ویژه هنگام غذا خوردن، ارتباط نزدیکی داشته باشند. آکواریوم بخش آکواریوم یکی از قدیمی ترین بخش های نمایشی در باغ وحش است که بوم سازگان آبی از هر دو نوع زیست در محیط آب شور و آب شیرین در بخش های مختلف آن وجود دارد. برخی از آبزیان و حیوانات در بخش آکواریوم لاک پشت بینی خوکی، مارماهیان برقی، پیرانای شکم قرمز، مارماهی سبز و شیرماهی قرمز هستند. بخش مارماهی برقی دارای ویژگی منحصر به فردی است که پالس های مارماهی برقی را به نمایشگر صوتی تصویری ارسال می کند. صخره پنگوئن بیش از ۳۰ عدد پنگوئن آفریقایی در بخش صخره پنگوئن، که در مقابل محوطه سوارکاری قرار دارد، زندگی می کنند. بخش پلیکان سفید آمریکایی در مجاورت آن واقع شده است. روزی روزگاری مزرعه این مکان نمایشی شبیه یک مزرعه ای در اوایل دهه ۱۹۰۰ ایجاد شده است. در این مزرعه اسب کاسپین، بز اهلی، سگ دشتی، مرغ اهلی، گوسفند بابیدول، گاو مینیاتوری، خوکچه هندی، مرغابی سفید و الاغ مینیاتوری زندگی می کنند.
اضافه بر حیوانات مزرعه، یک کشتزار سبزیجات، یک قطعه زمین کشت پنبه و چند ردیف از کشت ذرت در معرض دید بازدید کنندگان قرار داده است که همراه با برخی از المان های ضروری یک مزرعه جنوبی در طی فصل رشد می باشد. باغ خزندگان باغ خزندگان روبروی بخش خانه پرندگان گرمسیری واقع شده است. این مکان منزلگاه مارهای باغ وحش همچون پایتون برمه ای، الیگاتور آمریکایی و مارمولک ها همچون سقنقور جزایر سلیمان و قورباغه ها همچون قورباغه زهرآگین آبی و قورباغه شاخدار آرژانتینی است. در این بخش سمندر مکزیکی، به اضافه تعدادی از سمی ترین مارهای جهان از قبیل مامبای سبز شرقی، مار زنگی پشت الماسی شرقی و مار زهرافکن نگهداری می شوند. اینجا منزلگاه لاک پشت گازگیر الیگاتور و لاک پشت های غول پیکر گالاپاگوس است. سایر ویژگی ها. محوطه سازی محوطه سازی یا زمین آرایی و نماسازی در هر سه ناحیه باغ وحش، هم در فضای درون مکان های نمایش و هم مسیرهای تردد و ارتباطی بین آنها، نقش کلیدی ایفاء می کند. نمایه های آبی همچون برکه، آبشار، آبفشان و نهر، اضافه بر ساختار صخره ای دست ساز که در دیواره های محدودسازی محوطه حیوانات آمیخته شده اند، المان های برجسته در طراحی کلی هست