Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قد بود او بیش از ۳۰۰ میلیون دلار در حساب های مخفی به جا گذاشته است، اما این پول هرگز پیدا نشد. این مبلغ معادل ۷۷۱ میلیون دلار در سال ۲۰۲۳ خواهد بود. رابرت لسی، زندگینامه نویس لانسکی، به شرایط مالی سخت او در دو دهه آخر عمرش و ناتوانی اش در پرداخت هزینه های درمانی پسر معلولش اشاره می کند که در نهایت در فقر درگذشت. به گفته لسی، هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند لانسکی «پادشاه تمام شرورها، مغز متفکر، محرک پنهان، الهام بخش و کنترل کننده جنایت سازمان یافته آمریکا» بوده است. نوه همسر دوم لانسکی به نویسنده تی. جی. انگلیش گفت که او در زمان مرگش در سال ۱۹۸۳ تنها ۵۷٬۰۰۰ دلار نقد به جا گذاشت که معادل ۱۴۷٬۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۳ است. وقتی در سال های پایانی عمرش از او پرسیده شد چه چیزی در کوبا اشتباه پیش رفت، لانسکی گفت: «همه چیز را از دست دادم». او به مردم گفت که تقریباً هر پنی را در کوبا از دست داده و به سختی زندگی می کرد. هانک مسیک، روزنامه نگار میامی هرالد که سال ها لانسکی را بررسی کرده بود، گفت کلید درک لانسکی در اطرافیانش نهفته است: «مایر لانسکی مالکیت اموال ندارد. او مالک مردم است». به گفته او، اف بی آی و دادستان منطقه
منهتن رابرت مورگنتاو، واقعیت این بود که لانسکی مقادیر زیادی پول به نام دیگران نگه داشته بود و این موضوع برای او تازگی نداشت. در سال ۲۰۱۰، ساندرا، دختر لانسکی، به طور عمومی گفت که پدرش در اوایل دهه ۱۹۷۰ حدود ۱۵ میلیون دلار به حساب برادرش منتقل کرده بود، زمانی که با مشکلات مالیاتی روبرو شده بود. احتمالاً هرگز مشخص نخواهد شد که لانسکی واقعاً چقدر پول داشت. از زمان بهبود روابط آمریکا و کوبا در سال ۲۰۱۵، گری راپوپورت، نوه لانسکی، از دولت کوبا خواسته است که بابت مصادره هتل ریویرا که پدربزرگش در هاوانا ساخته بود، به او غرامت پرداخت کند. در فرهنگ عامه. در سینما: - شخصیت هایمن راث (با بازی لی استراسبرگ) در فیلم (۱۹۷۴) و برخی جنبه های مایکل کورلئونه بر اساس لانسکی شکل گرفته اند. لانسکی پس از اکران فیلم به استراسبرگ تلفن زد و عملکردش را تحسین کرد، اما گفت: «می توانستی مرا دوست داشتنی تر بسازی». - در فیلم یوریکا (۱۹۸۳) جو پشی در نقش میاکوفسکی، شخصیتی الهام گرفته از لانسکی ظاهر شد. - شخصیت ماکسیمیلان "مکس" برکوویچ (با بازی جیمز وودز) در روزی روزگاری در آمریکا (۱۹۸۴) از لانسکی الهام گرفته شده است. - در فیلم هاوانا (۱۹۹۰) م
ارک رایدل نقش لانسکی را بازی کرد. - بن کینگزلی در باگزی (۱۹۹۱) نقش لانسکی را ایفا کرد و نامزد اسکار شد. - داستین هافمن در شهر گمشده (۲۰۰۵) و هاروی کیتل در لانسکی (۲۰۲۱) این شخصیت را به تصویر کشیدند. در تلویزیون: - در سریال بوردواک امپایر (۲۰۱۴-۲۰۱۰) آناتول یوسف نقش لانسکی را بازی کرد. - پاتریک فیشلر در شهر مافیا (۲۰۱۳) و ریچارد دریفوس در فیلم تلویزیونی لانسکی (۱۹۹۹) این نقش را بر عهده داشتند. در ادبیات: - رمان هاوانا اثر استیون هانتر و کتاب اگر مردگان برنخیزند اثر فیلیپ کر شامل شخصیت لانسکی هستند. - کتاب کمیک مایر (۲۰۱۹) ماجرای خیالی لانسکی سالخورده را روایت می کند. در موسیقی: - رپر مایالناسکی (از گروه وو-تانگ کلن) نام هنری خود را از لانسکی گرفته است. - موزیسین اسرائیلی ساگول ۵۹ در آهنگ بالاد مایر لانسکی به زندگی او پرداخته است. - جی-زی در ترانه Party Life به لانسکی اشاره کرده است.
۱۳ آدم کش ، یک رمان تاریخی ژاپنی است که توسط یوئیچیرو اوگورا بر پایه ایده های نویسنده آثار تاریخی شوایچیرو ایکه میا و سناریوی نوشته شده توسط او در ۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)، است. این رمان اصلی است که فیلم "۱۳ آدم کش (فیلم ۲۰۱۰)"بر اساس آن ساخته شده و در پاییز ۲۰۱۰ اکران شد. این اثر بر اساس سناریوی اصلی قبلی نوشته شده است. نویسنده این رمان یوئیچیرو اوگورا در سال ۱۹۴۶ در استان شیزوئوکا متولد شد. فارغ التحصیل دانشکده حقوق دانشگاه واسدا است. پس از کار به عنوان ویراستار مجله در یک شرکت انتشاراتی، نویسنده شد. او در بخش ویراستاری مجلات کار می کند و در اولین آثار نویسندگانی مانند کیچیرو ریو و شوایچیرو ایکه میا نقش داشته است. این رمان همچنین اولین رمانی از او است که با رمان نویسان دوره ای و تاریخی همکاری داشته است. وقتی سناریوی فیلم به رمان تبدیل شد، تغییرات متعددی در نام شخصیت ها، صحنه پردازی و طرح داستان ایجاد شد. علاوه بر این اثر، رمانی از بازسازی فیلم «سیزده قاتل» نوشته نائوکی آوایشی توسط شوگاکوکان بونکو در اوت ۲۰۱۰ منتشر شد. خلاصه داستان. پانزدهمین سال از دوره تنپو. یک سامورایی در مقابل دروازه محل اقامت دوی توشیتسورا
، سیاستمدار ارشد، مرتکب سپوکو می شود. سامورایی مورد نظر «مامیا زوشو»، یکی از بزرگان ادو در قلمرو آکاشی بود. او در حالی که به ظلم و ستم ارباب فئودال، ماتسودایرا ناریکوتو، اعتراض داشت، از شدت خشم اقدام به سپوکو کرد. ناریکوتو برادر کوچکتر شوگون فعلی، دوازدهمین شوگون توکوگاوا ایه یوشی، بود و اگرچه داستان های فسق و فجور او در بین مردم رواج داشت، اما هیچ کس آن را به گوش شوگون نمی رساند. در آن زمان، به درخواست شوگون، که چیزی در مورد آن نمی دانست، تصمیم گرفته شد که ناریوشی به عنوان مشاور ارشد منصوب شود. دوی توشیتسورا برای اصلاح مسیر حکومت، تصمیم به ترور ماتسودایرا ناریکوتو می گیرد. مردی که برای اجرای این نقشه انتخاب می شود، هاتاموتو (سامورایی) «شیمادا شینزائمون» بود. در همین حال، «هانبی کیتو»، یکی از اعضای حکومت قلمرو آکاشی که سعی در محافظت از ناریکوتو دارد، دوست صمیمی شینزائمون است. این داستان نتیجه نبردی را به تصویر می کشد که در آن دو دوست تمام هوش و ذکاوت خود را برای پیروزی به کار می گیرند. شخصیت ها. ۱۳ آدمکش. پس از کشتن ماتسودایرا سانه نوری، او توسط هانبی با ضربات چاقو به قتل رسید. دامنه آکاشی. اگرچه او مردی بود
که شایعات مربوط به استبدادش همواره مطرح بوده است، اما از آنجا که از نوادگان خاندان توکوگاوا بود، پیش از آنکه اعضای شوگون سالاری فرصتی برای مطلع کردن شوگون از اقداماتش داشته باشند، به عنوان روجوی بعدی انتخاب شد. مضمون داستان. هسته اصلی این داستان دربارهٔ یک رئیس بزرگ است که از قدرت خود برای انجام هر کاری که می خواهد استفاده می کند، اما در عین حال، او هنوز یک رئیس است و بنابراین زیردستانانی دارد که حاضرند جان خود را برای خدمت و محافظت از او به خطر بیندازند. ۱۳ عضو جوخه ترور (طرف قهرمانان داستان) البته قهرمانان عدالت هستند که حاضرند جان خود را برای محافظت از مردم فدا کنند، اما نکته کلیدی این است که افرادی که با آنها می جنگند به هیچ وجه شرور نیستند. سیزده جنگجوی زبده و جنگجویان مدافع که از یک ارباب فئودال بی فایده محافظت می کنند با تمام توان خود خواهند جنگید. روح سامورایی هر دو مرد، در دو سوی این مبارزه خود را نشان می دهد. شخصیت های سطح پایین تر به طور کامل به تصویر کشیده نشده اند، اما جذابیت قهرمانانه آنها به عنوان یک جوخه انتحاری هنوز وجود دارد. تفاوت عمده بین این داستان و "هفت سامورایی" این است که در حالی که د
ومی دیدگاهی انسان گرایانه دارد و داستان «رونین هایی که برای دهقانان در دوره جنگ های داخلی ژاپن می جنگند» را روایت می کند، «سیزده آدمکش» یک «درام سیاسی است که در دوره شوگون سالاری توکوگاوا، زمانی که دیگر جنگی وجود نداشت، دربارهٔ ترور برادر کوچکتر شوگون» اتفاق می افتد. این موضوع، فضای حاکم بر اعتراض های آنپو دوران پس از اعتراضات مربوط به پیمان امنیتی ۱۹۶۰ را منعکس می کند. موضوع «ترور یک مقام دولتی» کاملاً سیاسی است.
وینتیج گیتارز یک تولیدکنندهٔ بریتانیایی گیتارهای الکتریک، آکوستیک و گیتار بیس است که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. برند وینتیج متعلق به توزیع کنندگان آلات موسیقی بریتانیایی، جان هورنبی اسکیوز و شرکا (JHS) است و در گارفورث، لیدز مستقر است. تاریخچه. اولین سری گیتار وینتیج با نام VC1 در سال ۱۹۹۵ عرضه شد. هدف وینتیج با همکاری ترور ویلکینسون (مبدع Fret-King)، تولید گیتارهای وینتیج با قیمت مناسب اما خوش ساخت بود. میدج یور با گیتار وینتیج V100 مخصوص خود روی صحنه می رود .سازهای تولید شده توسط وینتیج توسط نوازندگان برجسته راک، هوی متال و کانتری، از جمله اسکات شارارد، فرد مولین، بیلی شروود، جان پین، دیو کولول، پیتر بالتس و نیک کین استفاده شده اند. پاول برت به عنوان طراح گیتار برای وینتیج فعالیت داشته است. این برند با جو دو گیتارز همکاری داشته است. وینتیج گیتارهای مدل مخصوص را برای توماس بلوگ، جری دوناهو، تونی باتلر و میدج یور طراحی کرده است. در سال ۲۰۲۰، به دلیل بیست و پنجمین سالگرد تأسیس این برند، "سری بیست و پنجمین سالگرد" V75، V6H و V100 که پرفروش ترین مدل های وینتیج محسوب می شوند، به تعداد محدود ۱۰۰ عدد از هر کدام عرضه شد.
در سال ۲۰۲۲، JHS یک گیتار آکوستیک-الکتریک قدیمی را به یک نوازنده خیابانی بی خانمان از گروه Malvern Link که گیتار یاماهای او دزدیده شده بود، هدیه داد. پذیرش. مت مک کراکن از Guitar.com خاطرنشان کرد که «وینتیج با ترکیب نبوغ طراحی داخلی با تولید خارج از کشور، نام خود را مطرح کرد تا ارزش چشمگیری در برابر قیمت ارائه دهد.» دیو بورلاک از MusicRadar در نقد خود از وینتیج VSA500 (بر اساس گیبسون ES-335) به «کپی برداری» بودن این برند اذعان کرد، اما نتیجه گرفت که «این گیتارها ممکن است قیمت کمی داشته باشند، اما با گیتارهای معمولی فاصله زیادی دارند. با توجه به قیمت درخواستی، این گیتار به همین شکل فعلی عالی است و شاید با چند تغییر شخصی سازی شده بتواند به یک گزینه ی عالی برای خرید تبدیل شود.
قتل عام ، دای ساتسوجین ، یک فیلم درام تاریخی ژاپنی به کارگردانی ای ایچی کودو است که در ۳ ژوئن ۱۹۶۴ اکران شد. این فیلم یکی از آثاری است که به عنوان «یک درام تاریخی دربارهٔ درگیری گروهی» با حال و هوای واقع گرایانه توصیف شده است. سناریوی این فیلم توسط شوایچیرو ایکه میا نوشته شده است. کوتارو ساتومی بازیگر اصلی این فیلم است. طرح داستان فیلم مبنی بر «مقاومت مردم عادی در برابر استبداد قدرت از طریق تروریسم» را می توان اقتباسی از یک درام تاریخی از اعتراض های آنپو (اعتراضات پیمان امنیتی ۱۹۶۰) دانست که تقریباً همزمان با ساخت فیلم رخ داده است، و صدای سکانس اوج درگیری که در آن فریاد ترور شنیده می شود، از فریادهای واقعی معترضان پیمان امنیتی استفاده می کند (می توان صدای «نه به پیمان امنیتی!» را شنید). سرکوب شدید توسط صاحبان قدرت و درگیری ها و نزاع های داخلی میان قاتلان، نمادی از اقدامات پلیس ضد شورش و دستگیری فعالان در آن زمان است - ناامیدی و خشم خام دهه ۱۹۶۰ در شخصیت های این درام تاریخی منعکس شده است. این فیلم همچنین اولین فیلم در ژاپن است که با دوربین دستی فیلمبرداری شده است. دوربین های میچل آن زمان در مجموع نزدیک به ۵۰ ک
یلوگرم وزن داشتند و هنگام عکاسی دستی، نگاه کردن از طریق منظره یاب دوربین غیرممکن بود، بنابراین چندین نفر مجبور بودند دوربین را نگه دارند و با تمام قدرت به سمت سوژه هجوم ببرند. این منجر به فیلم واقعی و لرزان شد. این یک درام تاریخی دربارهٔ تروریسم جمعی است که سرشار از خشم و انزجار از پیمان امنیتی است که برخلاف نظر افکار عمومی به تصویب رسید، و طرح تاریک و پرخاشگری ویرانگر فیلم، آن را به اثری قدرتمند تبدیل کرده است که فضای ژاپن را در دهه ۱۹۶۰ به تصویر می کشد. داستان. آوریل ۱۶۷۸ (ششمین سال دوران انپو)، در زمان قدرت چهارمین شوگون، توکوگاوا ایه تسونا. تایگو، ساکای تاداکیو، نقشه کشید تا از برادر کوچکتر و مشاور توکوگاوا ایه تسونا، تسوناشیگه، به عنوان جانشین او حمایت کند و خودش کنترل کشور را به دست بگیرد. یاماگا سوکو، محقق نظامی، که نگران این موضوع بود، گروهی از شاگردانش را برای نقشه ترور ساکای سازماندهی کرد، اما نقشه آنها زمانی کشف شد که یکی از شاگردانش، کوساکا سنوسوکه، از مقامات شوگون سالاری، دچار توهم خودبزرگ بینی شد و رفتارهای غیرعادی از خود نشان داد. این گروه و مقامات بی گناه شوگون سالاری که گمان می رفت در این ماج
را دست داشته اند، یکی یکی به اتهام «خیانت و اخلال در حکومت شوگون» دستگیر و پس از شکنجه اعدام شدند. علاوه بر این، در نتیجه توطئه ساکای، حتی عضو جوان شورا، هوتا ماساتوشی، که به عنوان مغز متفکر شورش شناخته می شد، موقتاً زندانی شد. کوساکا زندانی شد، اما به دلیل بیماری روانی آزاد شد. او از هوجو اوجیناگا، بازرس ارشد ساکای، که زیردست ساکای بود، درخواست کرد که در توطئه ای برای ترور ساکای شرکت کند و سپس در جایی ناپدید شد. ناکاجیما توکی از گروه سوگیو، پس از فرار از دست تعقیب کنندگانش، به محل اقامت دوست و شوینبان (قلم زن) خود، جینبو هیشیرو، می دود. هیشیرو که ناکاجیما را پنهان کرده بود، جزو شورشیان محسوب و دستگیر شد و همسرش، کایو، در مقابل چشمانش سر بریده شد. هیشیرو موفق به فرار می شود و به طور اتفاقی در عمارت یک پرچمدار به نام آساری ماتانوشین پذیرفته می شود. وقتی هیشیرو برای بررسی امنیت کایو بیرون می رود، میا، خواهرزاده یاماگا سوکو، به سمت او می دود و به او می گوید که کایو مرده است. میا با ناامیدی سعی می کند هیشیرو را که از خشم لبریز شده و در شُرُف انتقام است، متوقف کند و به او می گوید: «کشتن یک مقام دون پایه چیزی را تغ
ییر نمی دهد؛ تو باید شر بزرگ را شکست دهی.» او سپس نقشه ترور ساکای تاداکیو و احیای یک جوخه ترور توسط اعضای باقی مانده که موفق به فرار از تحقیقات شده اند را فاش می کند. میا، هیشیرو را به خانهٔ اجاره ای دوستش تومونوسوکه هوشینو می برد و از او می خواهد که آنها را پنهان کند. همان طور که هیشیرو با هوشینو صحبت می کند، او تصمیم می گیرد به باند سوگیو بپیوندد. هیشیرو از آساری دعوت می کند تا به او بپیوندد، اما آساری این دعوت را رد می کند و می گوید: «من از کشتن مردم خوشم نمی آید.» وقتی گنجورو اوکابه، رهبر جوخه ترور، در آخرین لحظه نشانه هایی از خیانت به آنها نشان داد، هیشیرو اوکابه را کشت. اوکابه در آستانه مرگ توسط هوجو نجات می یابد، اما پس از افشای نقشه سوکو و دیگران، می میرد. در همین حال، کوساکا که راهب شده بود، به طور اتفاقی دوباره با میا ملاقات می کند و به زور به گروه آنها می پیوندد. شش قاتل هیشیرو، هوشینو، کوساکا، بسشو هایاتو، توکای یابی و سوکشیچی بی خانمان بودند. یک شب، سوکو آدمکش هایش را دور هم جمع می کند و به آنها در مورد تغییر نقشه می گوید. «کسی که باید شکست دهیم ساکای است، اما به جای ترور ساکای که به شدت محافظت م
ی شود، لرد تسوناشیگه را ترور خواهیم کرد. کشتن او مؤثرتر خواهد بود زیرا او کلید نقشه ساکای است و از آنجایی که ساکای فکر نمی کند کسی غیر از خودش هدف قرار گرفته باشد، می توانیم در هر فرصتی حمله کنیم. فردا، لرد تسوناشیگه و همراهانش را در مسیرشان به اوئنو و معبد کانئی-جی به سمت دروازه های منطقه تفریحی یوشیوارا (یک بن بست) می کشانیم، آنها را در آنجا زندانی می کنیم و به آنها حمله می کنیم.» در روز حمله، قاتلان موفق می شوند تسوناشیگه و همراهانش را به یوشیوارا بکشانند، اما نقشه آنها زمانی شکست می خورد که توکای، که قرار بود دروازه اصلی را ببندد، می ترسد و فرار می کند. آنها از ابتدا تعدادشان کمتر بود و قاتلان، از جمله هیشیرو که به جای او برای بستن دروازه رفته بود، در برگشت قبل از اینکه بتوانند تسوناشیگه را بکشند، کشته شدند و همگی شکست خوردند. ساکای و هوجو به یوشیوارا می شتابند و به ملاقات تسوناشیگه می روند که به سختی از مرگ جان سالم به در برده است. آساری که اتفاقاً از آنجا رد می شد، با دیدن قتل وحشیانه هیشیرو، سرشار از خشم شد. آساری با دیدن تسوناشیگه و دیگران که از روی آسودگی می خندند، بی اختیار با شمشیرش حمله می کند و ت
سوناشیگه و هوجو را می کشد، اما توسط ملازمان شوگون سالاری کشته می شود. در این میان، ساکای که بدون هیچ آسیبی جان سالم به در برده بود، با از دست دادن تسوناشیگه که قرار بود پشتیبان او باشد، بسیار اندوهگین است و همچنان فریاد می زند: «ارباب کوفو (=تسوناشیگه) نمرده است». سوگیو با احساسات متناقضی از دور همه اینها را تماشا می کرد.
لیگ کونکاکاف ۲۰۲۰ (که برای اهداف حمایت مالی رسماً با نام لیگ کونکاکاف اسکوشیابانک ۲۰۲۰ شناخته می شود) چهارمین دوره لیگ کونکاکاف بود، یک رقابت باشگاهی فوتبال که توسط کونکاکاف، نهاد حاکم منطقه ای آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب، سازماندهی شده بود. به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، کونکاکاف در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ اعلام کرد که شروع مسابقات که قرار بود از ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ آغاز شود و در نوامبر به پایان برسد، به تعویق افتاده است. در ۷ اوت ۲۰۲۰، آنها اعلام کردند که مسابقات از ۲۰ اکتبر آغاز و در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱ به پایان می رسد. برای تسهیل برنامه، کونکاکاف در ابتدا اعلام کرد که مرحله مقدماتی و یک هشتم نهایی به صورت تک بازی برگزار می شود، اما در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۰، کونکاکاف اعلام کرد که این فرمت به تمام مراحل گسترش یافته است و تیم های با رتبه بالاتر بر اساس رتبه بندی باشگاهی کونکاکاف میزبان مسابقات خواهند بود. فینال نیز به ۳ فوریه ۲۰۲۱ موکول شد. آلاخولنسه در فینال، ساپریسا، مدافع عنوان قهرمانی، را شکست داد و اولین عنوان قهرمانی لیگ کونکاکاف خود را به دست آورد. به عنوان برنده، آنها و پنج تیم برتر بعدی به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۱ راه ی
افتند. پس از تغییر فرمت تمام مراحل به مسابقات تک بازی، تصمیم گرفته شد که یک مرحله پلی آف برای چهار تیم بازنده مرحله یک چهارم نهایی اضافه شود تا برای دو جایگاه آخر در لیگ قهرمانان کونکاکاف رقابت کنند. نحوه صلاحیت. در مجموع ۲۲ تیم در مسابقات حضور یافتند: بنابراین، تیم های ۱۰ یا ۱۱ کشور از ۴۱ فدراسیون عضو کونکاکاف می توانند در لیگ کونکاکاف شرکت کنند. آمریکای شمالی. یک سهمیه برای منطقه آمریکای شمالی (نافو) از طریق لیگ برتر کانادا در سال قبل به اتحادیه فوتبال کانادا اختصاص داده شد، جایی که قهرمان توسط فینال لیگ برتر کانادا، بین قهرمانان فصل بهار و پاییز، واجد شرایط می شود. این دومین نماینده کانادا می شد که در مسابقات کونکاکاف شرکت می کردند، بدون احتساب قهرمان مسابقات قهرمانی کانادا که به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه می یافت. آمریکای مرکزی. ۱۸ سهمیه برای اتحادیه فوتبال آمریکای مرکزی (اونکاف)، که شامل هفت انجمن عضو بود، به شرح زیر اختصاص داده شد: سه سهمیه برای هر یک از کشورهای کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا، هندوراس، پاناما، دو سهیمه برای نیکاراگوئه و یک سهمیه برای بلیز. تمام لیگ های آمریکای مرکزی از یک فصل تقسیم شده
با دو تورنمنت در یک فصل استفاده می کنند، بنابراین تیم های زیر واجد شرایط لیگ کونکاکاف هستند: اگر تیم هایی از هر یک از فدراسیون های آمریکای مرکزی حذف شوند، تیم هایی از سایر فدراسیون های آمریکای مرکزی جایگزین آنها می شوند که این فدراسیون ها بر اساس نتایج مسابقات قبلی لیگ کونکاکاف و لیگ قهرمانان کونکاکاف انتخاب می شوند. کارائیب. سه سهمیه اتحادیه فوتبال کارائیب (سی اف یو) که شامل ۳۱ انجمن عضو است، از طریق جام باشگاه های کارائیب و مسابقات باشگاهی کارائیب، مسابقات سطح اول و دوم باشگاه های شبه قاره کارائیب، اختصاص داده می شود. از سال ۲۰۱۸، جام باشگاه های کارائیب برای تیم های لیگ های حرفه ای و مسابقات باشگاهی کارائیب برای تیم های لیگ های غیرحرفه ای آزاد است. برای واجد شرایط بودن برای جام باشگاه های کارائیب، تیم ها باید در فصل قبل به عنوان قهرمانی یا نایب قهرمانی لیگ انجمن مربوطه خود به پایان برسند، در حالی که برای واجد شرایط بودن برای مسابقات باشگاهی کارائیب، تیم ها باید در فصل قبل به عنوان قهرمانی لیگ انجمن مربوطه خود به پایان برسند. علاوه بر قهرمان جام باشگاه های کارائیب کونکاکاف که به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یاف
ت، تیم های نایب قهرمان و سوم جام باشگاه های کارائیب کونکاکاف و برنده بازی پلی آف بین تیم چهارم جام باشگاه های کارائیب کونکاکاف و قهرمان مسابقات باشگاهی کونکاکاف، به لیگ کونکاکاف راه یافتند. برای اینکه قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب کونکاکاف واجد شرایط حضور در پلی آف باشند، باید حداقل الزامات صدور مجوز باشگاه های کونکاکاف برای لیگ کونکاکاف را رعایت می کردند. تیم ها. ۲۲ تیم زیر (از یازده فدراسیون) به این مسابقات راه یافتند. با توجه به دنیاگیری کووید-۱۹، مهلت ثبت نام تا ۲۸ ژوئن ۲۰۲۰ تمدید شد. نکات قرعه کشی. قرعه کشی لیگ کونکاکاف ۲۰۲۰ در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۰۰ به وقت شرق آمریکا ()، در دفتر مرکزی کونکاکاف در میامی، ایالات متحده برگزار شد. قرعه کشی، هر بازی در مرحله مقدماتی (شماره ۱ تا ۶) بین یک تیم از گلدان ۱ و یک تیم از گلدان ۲ را که هر کدام شامل شش تیم بودند، تعیین کرد. «گلدان های موقعیت نمودار» (گلدان A و گلدان B) شامل موقعیت های نمودار شماره ۱ تا ۶ مربوط به هر بازی بودند. به تیم های گلدان ۱، یک موقعیت نمودار از گلدان A و به تیم های گلدان ۲، یک موقعیت نمودار از گلدان B اختصاص داده شد. تیم های یک انجمن نمی
توانستند در مرحله مقدماتی در مقابل یکدیگر قرار بگیرند، به جز تیم های «وایلدکارد» که جایگزین تیمی از انجمن دیگر می شدند. قرعه کشی همچنین هر بازی در مرحله یک هشتم نهایی (شماره ۱ تا ۸) بین یک تیم از گلدان ۳ و یک تیم از گلدان ۴ را مشخص کرد، که هر کدام شامل هشت تیم بودند، و شش برنده مرحله مقدماتی که هویت آنها در زمان قرعه کشی مشخص نبود، در گلدان ۴ قرار گرفتند. "گلدان های موقعیت نمودار" (گلدان A و گلدان B) شامل موقعیت های نمودار شماره ۱ تا ۸ مربوط به هر بازی بودند. به تیم های گلدان ۳ یک موقعیت نمودار از گلدان A و به تیم های گلدان ۴ یک موقعیت نمودار از گلدان B اختصاص داده شد. سیدبندی تیم ها بر اساس شاخص باشگاهی کونکاکاف انجام شد. شاخص باشگاهی کونکاکاف، به جای رتبه بندی هر تیم، بر اساس عملکرد درون زمینی تیم هایی بود که جایگاه های واجد شرایط مربوطه را در پنج دوره قبلی لیگ کونکاکاف و لیگ قهرمانان کونکاکاف اشغال کرده بودند. برای تعیین کل امتیازات اعطا شده به یک جایگاه در هر دوره از لیگ کونکاکاف یا لیگ قهرمانان کونکاکاف، کونکاکاف از فرمول زیر استفاده کرد: تیم ها بر اساس معیارهای تعیین شده توسط انجمن خود (مثلاً قهرمان مسا
بقات، نایب قهرمان، قهرمان جام) واجد شرایط لیگ کونکاکاف شدند و در نتیجه برای هر تیم یک جایگاه (مثلاً CRC1، CRC2) تعیین شد. ۲۲ تیم به شرح زیر در گلدان ها توزیع شدند: فرمت. در لیگ کونکاکاف، ۲۲ تیم در یک تورنمنت تک حذفی بازی کردند. هر مسابقه به صورت تک بازی برگزار شد. برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود: مرحله مقدماتی. چهار مسابقه از شش مسابقه از ۲۰ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰ برگزار شد. به دلیل پروتکل آزمایش کووید-۱۹ کونکاکاف، یک مسابقه لغو و مسابقه دیگر به ۴ نوامبر موکول شد. یک هشتم نهایی. شش مسابقه از هشت مسابقه از ۳ تا ۵ نوامبر ۲۰۲۰ برگزار شد. به دلیل پروتکل آزمایش کووید-۱۹ کونکاکاف، یک مسابقه به ۲۴ نوامبر موکول شد. مسابقه دیگری نیز به دلیل تعویق یک مسابقه مرحله مقدماتی به ۲۴ نوامبر موکول شد. یک چهارم نهایی. برندگان مرحله یک چهارم نهایی به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۱ راه یافتند. بازندگان وارد مرحله پلی آف شدند. مسابقات در تاریخ ۱ و ۲ دسامبر ۲۰۲۰ برگزار شد. مرحله پلی آف. برندگان مرحله پلی آف به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۱ راه یافتند. این مسابقات در ۸ و ۹ دسامبر ۲۰۲۰ برگزار شد. نیمه نهایی. این مسابقات در تاریخ های ۲۰ و ۲۲
ژانویه ۲۰۲۱ برگزار شدند. فینال. این مسابقه در تاریخ ۳ فوریه ۲۰۲۱ برگزار شد. راهیابی به لیگ قهرمانان کونکاکاف. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; جوایز. در پایان مسابقات جوایز زیر اهدا شد:
نانئوشی ، به معنی تقریبی «رئیس دهکده» مقاماتی در ژاپن بودند که در دوره ادو روستاها (مورا) را زیر نظر یک قاضی ناحیه (دایکان) (gun-dai) اداره می کردند. قدرتمندترین نانوشی ها، اوجویا (大庄屋)، تا ده ها روستا را اداره می کردند، و گاهی به آنها امتیازاتی داده می شد که به طور سنتی با طبقه سامورایی مرتبط بود.
نیروی هوایی یازدهم () یک نیروی هوایی شماره دار از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در حوزه فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا است، که ستاد مرکزی آن در پایگاه شکاری المندورف-ریچاردسن، آلاسکا قرار دارد. نیروی هوایی یازدهم عملیات هوایی را مطابق با وظایف محوله توسط فرمانده، نیروهای هوایی اقیانوس آرام، برنامه ریزی، اجرا، کنترل و هماهنگ می کند و تأمین کننده نیرو برای فرماندهی آلاسکا، منطقه فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی آلاسکا و سایر فرماندهان متحد است. فرمانده نیروی هوایی یازدهم، همچنین به عنوان فرمانده فرماندهی آلاسکا و فرمانده منطقه فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی آلاسکا فعالیت می کند. مأموریت این نیرو تا حد زیادی از طریق مرکز پشتیبانی منطقه ای پکاف، مرکز عملیات هوایی و فضایی ۶۱۱ و واحدهای گارد ملی هوایی آلاسکا انجام می شود. این دو نیرو با هم، نظارت هوایی و فرماندهی و کنترل را انجام می دهند که هشدار تاکتیکی و ارزیابی حمله را در دفاع از آلاسکا ارائه می دهند. این نیرو در ۲۸ دسامبر ۱۹۴۱ به عنوان نیروی هوایی آلاسکا در پایگاه هوایی المندورف، قلمرو آلاسکا تأسیس شد. این نیرو در ابتدا بخشی از نیروی هو
ایی ارتش ایالات متحده بود. نیروی هوایی یازدهم در طول جنگ جهانی دوم، دفاع هوایی آلاسکا را برعهده داشت و در نبرد جزایر آلیوتی جنگید. در اواخر سال ۱۹۴۵ وظیفه فرماندهی هوایی آلاسکا به این نیرو واگذار شد و مسئولیت دفاع هوایی آلاسکا را برعهده گرفت. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۹۰ به کنترل نیروهای هوایی اقیانوس آرام منتقل شد و به وضعیت یک نیروی هوایی شماره گذاری شده کاهش یافت.
آشپزی هندوراسی ترکیبی از غذاهای آمریکای مرکزی، اسپانیایی، کارائیبی و آفریقایی است. نارگیل و شیر نارگیل هم در غذاهای شیرین و هم در غذاهای شور استفاده می شوند. غذاهای منطقه ای شامل "سوپا د کاراکول"، ماهی سرخ شده، تاماله، کارنه اسادا و بالیداس است. از دیگر غذاهای محبوب می توان به گوشت کبابی با چیزمول و کارنه آسادا، مرغ با برنج و ذرت و ماهی سرخ شده با ترشی پیاز و هالوپینو اشاره کرد. در مناطق ساحلی و جزایر خلیج، غذاهای دریایی و برخی از گوشت ها به روش های مختلفی از جمله با شیر نارگیل تهیه می شوند. از جمله سوپ هایی که هندوراسی ها از خوردن آنها لذت می برند می توان به سوپ لوبیا، سوپ موندونگو (سوپ سیرابی)، سوپ غذاهای دریایی و سوپ گوشت گاو اشاره کرد. معمولاً همه این سوپ ها با موز سبز، یوکا و کلم مخلوط می شوند و با نان ترتیلای ذرت سرو می شوند. از دیگر غذاهای معمول می توان به "مونتوکا" یا تاماله ذرت، تورتیلاهای پر شده و تاماله های پیچیده شده در برگ های موز اشاره کرد. غذاهای معمول هندوراس همچنین شامل مجموعه ای فراوان از میوه های گرمسیری مانند پاپایا، آناناس، آلو، ساپوت، میوه گل ساعتی و موز است که به روش های مختلفی در حالی
که هنوز سبز هستند، مورد استفاده قرار می گیرند. نوشیدنی های رایج برای وعده شام یا ناهار شامل نوشابه ها هستند. یکی دیگر از نوشیدنی های محبوب "آگوا د نانس" و هورچاتا است. یک نوشیدنی محبوب غیرالکلی بطری شده، با طعم موز به نام تروپیکال موز است. تاریخچه. غذاهای پیشاکلمبی. فرهنگ غذایی هندوراس قبل از فتح شدن بر پایه مصرف غلاتی مانند ذرت، لوبیا و کاکائو و محصولاتی مانند فلفل، گوجه فرنگی و چندین نوع کدو بود. مردم پیش از ورود اسپانیایی ها همچنین گوشت گواخولوت، ماهی و گوشت برخی پستانداران مانند گوزن ها را مصرف می کردند و همچنین محصولات دیگری مانند عسل و میوه های مختلفی مانند آناناس و پاپایا برای تهیه دسرها و نوشیدنی های مختلف استفاده می کردند. ادغام استعماری. این موارد پایه رژیم غذایی هندوراس را تشکیل می دهند که با آشپزی اسپانیایی ترکیب شد، که با خود مصرف گوشت گاو، سوسیس ها، روغن ها و گندم را به همراه داشتند. رژیم غذایی ایبریایی در هندوراس تغییر کلی در عادات غذایی مردم پیش از ورود اسپانیایی ها ایجاد کرد، که بزرگ ترین تغییر آن معرفی محصولات لبنی بود، که غذاهای هندوراسی که در دستورپخت های آنها انواع پنیرها وجود دارد، بدین