Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوماربی که با نام های کوموروه، کوماروی و کومارما نیز شناخته می شود، خدای هوری بود. او جایگاهی ارشد در پانتئون هوریان داشت و به عنوان «پدر خدایان» توصیف شده است. او به عنوان پادشاه خدایانی پیر و عزل شده به تصویر کشیده شد، اگرچه این مساله به احتمال زیاد منعکس کننده از دست دادن واقعی موقعیت رئیس پانتئون در مذهب هوری نیست، بلکه فقط یک روایت اساطیری است. اغلب تصور می شود که او یک خدای کشاورزی بوده است، اگرچه این دیدگاه عموماً پذیرفته نشده و شواهد برای آن محدود است. او همچنین با رفاه در ارتباط بود. اعتقاد بر این بود که او در جهان زیرین زندگی می کند. چندین خدای هوری به عنوان فرزندان کوماربی در نظر گرفته می شدند، از جمله تشوب، که او پس از گاز گرفتن اندام تناسلی آنو حامله شد. آنها دشمن یکدیگر تلقی می شدند. در اسطوره هایی که به درگیری بین آنها می پردازند، کوماربی دشمنان مختلفی را به قصد جایگزینی خدای آب وهوا، به وجود می آورد، که یکی از آنان غول سنگی اولیکومی بود. کوماربی همچنین ارتباط نزدیکی با خدایان دیگری داشت که در پانتئون های مربوطٔ خود در جایگاه «پدر خدایان» قرار داشتند. از همان اوایل قرن هجدهم پیش از دوران مشترک،
او با داگان ، خدای اصلی پانتئون سوریه داخلی در عصر برنز پیوند خورد. هر دوی آنها با الهه شلاش و خدای بین النهرینی انلیل مرتبط بودند. از قرن شانزدهم پیش از دوران مشترک به بعد، و احتمالاً قبل از آن، کوماربی و انلیل به عنوان همتا در نظر گرفته می شدند، اگرچه لزوماً با یکدیگر ادغام نمی شدند و می توانستند به عنوان دو شخصیت متمایز در یک اسطوره ظاهر شوند. یک نسخه سه زبانه از فهرست خدای ویدنر در اوگاریت کوماربی و انلیل را معادل خدای محلی ال معرفی می کند. بازسازی آزمایشی نسخه دو زبانه از امار همچنین ممکن است نشان دهد که او میتواند با ایشتاران مرتبط باشد. پرستش کوماربی از مکان هایی واقع شده در تمام مناطق سکونت هوریان، از آناتولی تا کوه های زاگرس، گواهی شده است، اگرچه استدلال شده است که اهمیت او در حوزه آیین نسبتاً ناچیز بوده است. قدیمی ترین اشاره احتمالی به او در یک کتیبه سلطنتی از اورکش مربوط به دوره اکدی یا اور سوم رخ داده، اگرچه قرائت صحیح نام خدایی ذکرشده مورد بحث علمی است. همچنین در متون ماری از اوایل هزاره دوم پیش از دوران مشترک، به او اشاره شده است. گواهی های بیشتر از اوگاریت، آلالاخ، و از پادشاهی شرقی آرافا، جای
ی که او در آزوحینو پرستش می شد، موجود است. علاوه بر این، او در پانتئون هیتی ها گنجانده شد، و به عنوان یکی از اعضای آن در متون به دست آمده از هاتوسا ظاهر می شود، که گمان می رود منعکس کننده سنتهای کیزوواتنا باشد. تصویری از او در میان خدایان از جایگاه مقدس یازیلیکایا شناسایی شده است. در هزاره اول پیش از دوران مشترک، او همچنان در تائیت پرستش می شد و به عنوان یکی از خداییان آن در آیین های "تاکولتو" آشوری گواهی شده است. او همچنین در کتیبه های لووی از مکان هایی مانند کرچمیش و تل احمر گواهی شده است. اساطیر بسیاری در پیرامون او شکل گرفته است. بسیاری از آنها به اصطلاحا چرخه کوماربی تعلق دارند که روایتگر چالش او با تشوب بر سر پادشاهی خدایان است. متن هایی که معمولاً در مورد تعلقشان به این چرخه توافق شده، شامل "آهنگ کوماربی" (احتمالاً در ابتدا به عنوان "آهنگ ظهور" شناخته شد)، "آهنگ لاما"، "آهنگ نقره "، "آهنگ هداممو" و "آهنگ اولیکومی" است. کوماربی در آنها به عنوان یک خدای مکار به تصویر کشیده شده است که رقیبان مختلفی را برای خلع یا نابود کردن تشوب ایجاد می کند. برنامه های او معمولاً در کوتاه مدت موفق هستند، اما در نهایت دشم
نانی که او ایجاد می کند از قهرمانان شکست می خورند. متن های دیگری که گفته می شود بخشی از این چرخه هستند، عبارتند از: "آهنگ دریا"، "آهنگ نفت"، و دیگر روایت های پراکنده. کوماربی همچنین در اقتباسی از "آترا-هاسیس" ظاهر می شود، که در آن او نقشی را بازی می کند که در اصل به انلیل تعلق داشت. اسطوره های متمرکز بر او اغلب با روایت های دیگری که از سنت سایر فرهنگهای همسایه شناخته شده است، مانند تئوگونیای بین النهرینی "دوننو" یا چرخه بعل اوگاریتی مقایسه می شود. همچنین معمولاً فرض بر این است که آنها بر "تئوگونیا" تأثیر داشتند، به ویژه در جانشینی حاکمان الهی و شخصیت کرونوس. آثار دیگری که برای نشان دادن تأثیرات مشابه مورد بحث قرار می گیرند عبارتند از "تاریخ فنیقی" فیلون بیبلوس و تئوگونی های مختلف اورفیک، مانند آنچه از پاپیروس دروینی شناخته شده است. نام. در خط میخی هجایی استاندارد، اسم خاص این خدا به شکل "dKu-mar-bi" نوشته می شد. صورتی دیگر از این نام، Kumurwe، در منابعی از نوزی گواهی شده است. در متن های به دست آمده در اوگاریت که به خط میخی الفباییِ محلی نوشته شده اند به صورت های "kmrb" () یا "kmrw" ()، برگردان شده است که به ت
رتیب Kumarbi یا Kumarwi تلفظ می شوند. نام کوماربی ریشه هوری دارد و می توان آن را به «او از کومار» ترجمه کرد. در حالی که چنین جای نام شناسی در هیچ منبع هوری تایید نشده است، گرنوت ویلهلم اشاره می کند که شباهت هایی با نام های هوری از هزاره سوم پیش از میلاد دارد و بر این اساس پیشنهاد می کند که ممکن است به سکونتگاهی اشاره کند که در دوره اولیه تاریخ هوری وجود داشته است که در منابع متنی مستند ضعیف است. او پیشنهاد می کند که نام آن به نوبه خود به ریشه هوری کوم (kum) به معنای «انباشته کردن» برمی گردد. نمونه هایی از دیگر نام های هوری با ساختار مشابه عبارتند از ناباربی («او از ناور») و احتمالاً حیریحبی («او از [کوه] حیریحی»). در حالی که استدلال شده است که آشتابی نمونه دیگری است، اما نام او در ابتدا به عنوان «اشتبیل» در ابلا نوشته شده است و به این ترتیب نمی توان آن را یکی دیگر از اصطلاحات ساختاری کوماربی مانند در نظر گرفت. نگارش لوگوگرافی. به عقیده آلفونسو آرچی، در برخی از متن های هوری، نام کوماربی با سومروگرام dNISABA نوشته شده است. از آن برای اشاره به داگان نیز استفاده شده است. به گفته آرچی، این هر دو قرارداد کتابت منشا
یکسانی داشته اند. شخصیت. در متن های هوری از کوماربی به عنوان «پدر خدایان» یاد شده است. ولکرت هاس این مساله را به عنوان نشانه ای تعبیر کرده است که او را خدایی خالق می دانستند. جایگاه او در پانتئون خدایان هوری بالا بود و لقب او "ewri" («ارباب») بازتاب دهنده آن است. در اسطوره ها، او به عنوان یک پادشاه خدایان پیر و معزول تصویر می شد که پسرش تشوب جایگزین او شده است؛ اگرچه چنین فرض می شود که روایت ساختگی و سبب شناسانه برای توضیح ساختار پانتئون خدایان هوری بود و نه بازتاب بی اهمیت شدن در مقابل خدایی دیگر. با این وجود، گفته شده است که رابطه بین آنها ممکن است در ابتدا به عنوان راهی برای هماهنگ کردن دو پانتئون محلی و در اصل متمایز ایجاد شده باشد. ارتباط با سایر خدایان. خانواده و درباریان. فرض بر این گرفته شده است که پدر کوماربی آلالو بوده است. بیان صریحی که این ارتباط را تایید می کند در متن KUB 33.120 (I 19: "dKumarbiš dAlaluwaš NUMUN-ŠU") آمده است. معمولا به «کوماربی، از اولاد آلالو» ترجمه شده است. شواهد دیگری که این دیدگاه را تایید می کند، بخش هایی از معاهدات است که خدایان را به عنوان شاهدان الهی خود برمی شمارند، در
چنین مواردی معمولا خدایان به ترتیب فهرست شده اند. هر دوی آنها به عنوان مثال در معاهده بین پادشاه هیتی موواتالی دوم و آلاکساندو از ویلوسا ظاهر شده اند. اسطوره ای که رابطه آنها را برقرار می کند، "آهنگ کوماربی"، ظاهرا شامل دو «سلسله» خدایان است که برای پادشاهی با هم رقابت می کنند. با این حال، این فرض توسط همه پذیرفته نشده است. تفسیری دیگر این است که آلالو پدر آنو در نظر گرفته شود که بین آلالو و کوماربی به عنوان پادشاه خدایان سلطنت کرد و او را پدر بزرگ کوماربی دانست. با این حال، کریستین زگول که از این نظریه حمایت می کند، می پذیرد که اثبات آن دشوار است. با این وجود، او مفهوم دو سلسله جداگانه را زیر سؤال می برد و استدلال می کند که هیچ نمونه دیگری اسطوره الهیاتی که شامل دو خانواده از خدایان باشد، شناخته شده نیست. با همه اینها، به گفته ویلفرد جی. لمبرت جانشینی ارباب و خدمتکار به جای اعضای یک خانواده کاملا ناشناخته نیست، و علاوه بر شرح سرنگونی آنو توسط کوماربی، نمونه ای دیگر از آن ممکن است بخشی از "تئوگونی دونو" باشد که بر شخصیتی بی نام متمرکز است که به نظر عنوان خدمتکار ("ṣiḫru") را با خود دارد و نه عنوان فرزندِ ("m
āru") خدایی را که خلع می کند. کوماربی و سایر «پدران خدایان». کوماربی ارتباط نزدیکی با داگون، خدای اصلی پانتئون داخلی سوریه در عصر برنز داشت. این ارتباط به حداقل سده هجدهم پیشا دوران مشترک برمی گردد. این نظریه مطرح شده است که شخصیت کوماربی تا حدی تحت تاثیر او بوده است، یا حتی او در ابتدا به عنوان همتای هوری این خدا رشد کرده است. در آشورشناسی تطبیق این دو خدا برای اولین بار توسط امانوئل لاروش انجام شده است. برابر کردن صریح داگون با کوماربی در فهرست خدایان وجود ندارد اما شواهد دیگری به نفع تطبیق این دو در دسترس است. از جمله این شواهد، جایگاه مشابه آنها در پانتون های مربوط در نقش «پدران خدایان» است و به ویژه خدای آب و هوا، و ارتباط مشترک آنها با شلاش و انلیل. علاوه بر این، تل بیعه، مرکز آیینی داگون، در "آهنگ هدامو" به عنوان شهری مرتبط با کوماربی ذکر شده است. همچنین گاهی فرض می شود که کوماربی را می توان آشکارا به عنوان «داگان هوری ها» نام برد. پرستش. کوماربی یکی از خدایان «پان هوری» بود. به این ترتیب، او در تمام مناطقی که هوری ها در آن زندگی می کردند، از جنوب شرقی آناتولی در غرب تا کوه های زاگرس در شرق، پرستش می ش
د. با این وجود، گفته شده است که اهمیت او در حوزه کالت نسبتا ناچیز بوده است و اشاره به او در متن های دینی نسبتا نادر است. پذیرش هیتی ها. کوماربی یکی از خدایان هوری بود که در امپراتوری هیتی ها نیز مورد پرستش قرار گرفتند. بسیاری از متن های آیینی که با ذکر نام او در هاتوسا به دست آمده اند، پیشینه هوری دارند و احتمالا از کیزوواتنا سرچشمه گرفته اند. گواهی پسین. کوماربی ظاهرا در تایتی، شهری در میتانی که توسط امپراتوری آشور (در دوران سلطنت ادد-نیراری یکم) فتح شد، اهمیت خود را در کنار دو خدای اصالتا هوری، ناباربی و سامنوها، تا دوره امپراتوری آشوری نو حفظ کرد. هر سه آنها در متن Tākultu گواهی شده اند. اساطیر. کوماربی در اساطیر هوری نقشی محوری داشته است. اساطیر پیرامون او اکثرا در هاتوسا به دست آمده اند و اغلب آنان ترجمه های هیتی از این اسطوره هستند. اما همانگونه که گری بکمن اشاره کرده است مضمون های آن، مانند درگیری بر سر پادشاهی در آسمان، بیشتر بازتاب الهیات هوری و نه هیتی است. به گفته آلفونسو آرچی، این اساطیر در ابتدای قرن چهاردهم پیشا دوران مشترک و در دوره نفوذ فزاینده فرهنگ هوری بر هیتی، انتقال یافتند. چرخه کوماربی.
«چرخه کوماربی» دسته بندی علمی تعدادی از اساطیر با مرکزیت این خدای نام بخش است. این اسطوره، به عنوان «بی تردید شناخته شده ترین اثر ادبی کشف شده در آرشیوهای هیتی» توصیف شده است. متن های منفرد با سومروگرام SÌR، «آهنگ»، نامیده شده اند، همان نشانی که برای تصنیف های هیتی درباره قهرمانی های گیلگمش به کار رفته است. واژه هوری مربوط به این علامت ناشناخته است، در حالی که در هیتی به احتمال زیاد به صورت išḫamai- خوانده می شد. واژگان آغازین حفظ شده نشان می دهد که ممکن است آنها به آواز خوانده می شدند. با این حال، مشخص نیست که آیا آنها لزوماً از تصنیف های شفاهی سرچشمه گرفته باشند، با وجودی که اتکای شدید به گفتار مستقیم ممکن است احتمال اجرای نسخه های کشف شده را بیشتر پشتیبانی کند. درون مایه اصلی اسطوره هایی که با عنوان «چرخه کوماربی» گروه بندی شده اند، تلاش های کوماربی برای خلع کردن تشوب است. متن های جداگانه اغلب او را به عنوان حیله گر (ḫattant-)، توصیف می کنند و او را در حال طراحی نقشه های جدید برای شکست خدای آب وهوا نشان می دهند. همانطور که دانیل شومر اشاره کرده، نویسندگان باستانی حس تعلیق را به روایت ها وارد کردند. این کار
از طریق موفقیت آمیز نشان دادن نقشه ها در کوتاه مدت انجام شده است. معمولاً آنها دشمن جدیدی را درگیر می کنند که کوماربی برای نبرد با تشوب ایجاد کرده است. با این حال، دشمنان در نهایت شکست می خورند، اگرچه لزوماً نابود نمی شوند. هری هافنر اشاره کرده است که به نظر می رسد اسطوره ها دو شخصیت اصلی و متحدانشان را به شیوه های متضادی نشان می دهند: کوماربی را چهره های مرتبط با جهان زیرین، مانند آلالو ، دریای خدایی شده، اولیکومی یا خداییان ایرشیرا یاری می کنند، در حالی که تشوب را خداییان آسمانی مانند شاوشکا، شیمیگه، کوشوح، آشتابی یا هپات و کنیزش تاکیتو همراهی می کنند. پنج اسطوره ای که معمولا بخشی از این چرخه در نظر گرفته می شوند عبارتند از: "آهنگ کوماربی" (CTH 344)، "آهنگ لاما" (CTH 343)، "آهنگ نقره" (CTH 364)، "آهنگ هدامو" (CTH 348) و "آهنگ اولیکومی" (CTH 345). ترتیب آنها که در بخش های زیر استفاده می شود، متداول ترین ترتیب پذیرفته شده را منعکس می کند. با این حال، تعداد کلی متن هایی که ممکن است در اصل این چرخه را تشکیل داده باشند، مشخص نیست. آنا ماریا پولوانی پیشنهاد می کند که ممکن است چرخه های متعددی از اسطوره های مربوط
به کوماربی وجود داشته باشد، و چنین فرض می کند که روایتهای شناخته شده لزوماً یک کل منسجم را تشکیل نمی دهند. آلفونسو آرچی بیان می کند که تلاش ها برای چیدمان آن ها بر اساس ترتیب زمانی، تنها منعکس کننده «نیازهای هرمنوتیکی» معاصر هستند، اگرچه او موافق است که برچسب «چرخه کوماربی» به دلایل عملی برای ارجاع به اسطوره هایی که به تعارض بین کوماربی و تشوب می پردازند باید در مطالعات علمی حفظ شود. اریک ون دونگن پیشنهاد پولوانی را لزوماً نادرست نمی داند، اگرچه او می گوید به دلیل وضعیت نگهداری اسطوره های منفرد و مضامین مشترک بین آن ها، در حال حاضر تفکیک به چرخه های چندگانه غیرممکن است و همچنان بهتر است که در پژوهش های علمی یک چرخه واحد دانسته شوند. با این حال، او پیشنهاد می کند که شاید بهتر باشد که به آن به عنوان «چرخه پادشاهی در آسمان» اشاره شود تا چرخه کوماربی. کارلو کورتی، در حالی که وجود چرخه ای از اسطوره ها را می پذیرد که در حول کوماربی شکل گرفته است، برچسبی را که به آن ها زده شده را نیز زیر سؤال برده و پیشنهاد می کند که نامیدن آن ها به چرخه تشوب، محتوایشان را با دقت بیشتری منعکس می کند. پیوتر تاراچا نیز از این اعتراض ح
مایت می کند. "آهنگ کوماربی" ("آهنگ پیدایش"). بر این موضوع که "آهنگ کوماربی" آغاز چرخه کوماربی است، توافق همگانی وجود دارد. شناخته شده ترین نسخه از متن، لوح KUB 33.120 است که در وضعیت خوبی نگهداری نشده و تنها حدود ۱۲۵ تا ۱۵۰ سطر از ۳۵۰ سطر اصلی باقی مانده است. در سال ۱۹۵۰، امانوئل لاروش لوح KUB 33.119 را به عنوان بخش دیگری از داستان شناسایی کرد. بخشهای دیگری در KUB 48.97 + 1194/u شناسایی شده است. قطعات شناخته شده دیگر عبارتند از KUB 36.31، KUB 36.1 و KBo 52.10. متن کوتاهی که به زبان هوری نوشته شده است، KUB 47.56، به دلیل ذکر آلالو، آنو و کوماربی، گونه ای احتمالی از همان افسانه دانسته می شود، اگرچه به دلیل درک ناقص زبان هوری، محتوای آن نامشخص است. لوح اصلی مربوط به دهه های اول قرن چهاردهم است، اما تصنیف ممکن است قدیمی تر باشد. امیر گیلان آن را «یکی از بهترین و ماهرانه ترین آثار ادبی بازمانده از دنیای هیتی» توصیف کرده است. در اصل عنوان "آهنگ کوماربی" را هانس گوستاو گوتربوک پیشنهاد کرد. با این حال، اولین ترجمه از متن با عنوان "پادشاهی در میان خدایان" منتشر شد. از آن با نامهای دیگری چون "پادشاهی در آسمان" یا "تئوگ
ونیا" نیز یاد شده است. انتشارات جدیدتر از عنوان "آهنگ پیدایش" استفاده می کنند. این موضوع بر اساس پیوست های جدید به متن ها شکل گرفت، از جمله یک انجامه، که در ابتدا در سال ۲۰۰۷ شناسایی شد. همانطور که کارلو کورتی اشاره کرد، متن در آن به عنوان آهنگ GÁ✕È نامگذاری شده، که بر اساس اطلاعات ارائه شده در نسخه چند زبانه فهرست واژگانی "اریمهوش" می توان آن را نوشته ای از عبارت هیتی para-kán pauwar تعبیر کرد که این امکان را ایجاد می کند تا عنوان را ترجمه تحت اللفظی به «آهنگ عزیمت» کرد و یا به صورت استعاری به معنای «آهنگ پیدایش» یا «آهنگ خاستگاه» دانست. این قطعه همچنین شخصی به نام اشهاپالا را کاتب مسئول رونوشت کردن متن معرفی می کند. اسطوره با فراخواندن خدایان آغازین شروع می شود که از آنها دعوت می شود به آهنگ راوی در مورد کردار کوماربی و به روایتِ سلطنت سه «پادشاه در آسمان» گوش دهند، بدون آنکه منشأ هیچ یک از آنها گفته شود. اولین پادشاه خدایان آلالو است که پس از نُه سال آنو، جامدارش او را سرنگون و مجبور می کند به «زمین تاریک»، جهان زیرین، بگریزد. آنو نیز به نوبه خود توسط جامدار خود، کوماربی، که به عنوان «قلمه آلالو» توصیف می
شود، سرنگون می گردد، که او نیز پس از نُه سال خدمت به جنگ روی آورد. برخی از فهرست های "کالوتی" که به آیین تشوب تعلق دارند، ترتیبی از خداییان را حفظ کرده اند که بازتاب جانشینی توصیف شده در این قسمت است. طول دوره سلطنت به احتمال زیاد نمادین است و به گفته گری بکمن در پرتو موضوعات اصلی این اثر ممکن است اشاره ای به نُه ماه بارداری انسان باشد. کوماربی پس از شکست دادن آنو به او اجازه داد تا فرار کند، البته تنها پس از گاز گرفتن و قورت دادن اندام جنسی او. سپس آنو به او طعنه می زند: کوماربی مقداری از مِنی آنو را به بیرون تف می کند که بر کوه کانزورا می افتد و تاشمیشو را حامله می شود، اگرچه این امر هنوز دو کودک باقی مانده را در درون کوماربی باقی می گذارد و او برای جستجوی راه حل به نیپور سفر می کند. اشاره به این شهر بازتاب سنت الهیات شناخته شده از محیط سوری-هوری دانسته می شود که بر اساس آن کوماربی و خدای اصلی آن، انلیل ، همتای یکدیگر تلقی می شدند. او ظاهراً بهترین روش عمل را با آنو، ائا و تشوب، که در این قسمت که با صفت KA.ZAL خوانده شده، مورد بحث قرار می دهد. به دنبال استدلال خدای آب وهوا مبنی بر اینکه تنها راه امن برای تر
ک بدن کوماربی، شکافتن جمجمه کوماربی است، الهه های سرنوشت این عمل را انجام می دهند و متعاقباً سر را «مانند جامه» ترمیم می کنند، و در همان حال ظاهرا رودخانه دجله نیز از مسیر نامشخص دیگری خارج می شود. کوماربی علاقه ای به فرزندان تازه متولد شده خود ندارد و می خواهد که تشوب (که در اینجا به نام NAM.ḪÉ، «وفور» نامیده می شود) را به او تحویل دهند تا بتواند او را ببلعد یا خرد کند. با این حال، به جایش سنگی به او داده می شود و او در تلاش برای گاز گرفتن آن، دندان هایش را می شکند. نتیجه نهایی اسطوره، اگرچه حفظ نشده، به احتمال زیاد برای تشوب مطلوب بوده است. با این حال، هنوز سلطنت بر خدایان به او داده نشده، و در قسمت باقیمانده ظاهراً او ابراز نارضایتی می کند و خدایان باستانی را نفرین می کند. "آهنگ لاما". "آهنگ لاما" که همچنین با عنوان "آهنگ کال" نیز شناخته می شود، بر خدایی متمرکز است که با سومروگرام LAMMA نشان داده شده است. بعید به نظر می رسد که منظور از "لامای" بین النهرینی ( "لاماسو") باشد، و آلفونسو آرچی پیشنهاد می کند که این نام یک نوشته لوگوگرافی نام کرهوهی است. در ابتدای روایت، LAMMA موفق می شود تشوب و شاوشکا را شکست د
هد. کوماربی و ائا او را به پادشاهی خدایان انتخاب می کنند. او توصیه های کوبابا را مبنی بر اینکه با خدایان دیگر ملاقات کند، نادیده می گیرد. در نتیجه ائا و کوماربی در نهایت از او ناراضی می شوند. اولی یک پیام آور را به جهان زیرین می فرستد تا درباره چگونگی خلع LAMMA با نارا-ناپشارا، یک جفت از خداییان آغازین صحبت کند، و در پایان ظاهراً از تشوب شکست می خورد و سپس تحت انقیاد او قرار می گیرد. آنا ماریا پولوانی اشاره می کند که به نظر می رسد "آهنگ لاما" نشان می دهد که کوماربی لزوماً همیشه به دنبال پادشاهی برای خود یا پسرانش تصویر نمی شد، زیرا او همچنین از LAMMA حمایت می کند. با این حال، هری هافنر استدلال می کند که ممکن است که او نیز پسر کوماربی در نظر گرفته شود. "آهنگ نقره". طبقه بندی "آهنگ نقره" به عنوان بخشی از چرخه مورد پذیرش همگانی نیست. متن صریحا به پادشاهی در میان خدایان یا به شکست شخصیت نام بخش، نقره، اشاره نمی کند و این فرض که از نظر ساختاری شبیه اسطوره های دیگرِ متعلق به "چرخه کوماربی" است، در همان حال که پذیرفتنی اما بر پایه حدس است. در آغاز، راوی از نقره تمجید می کند و «مردان خردمند» را منبع اطلاعات درباره او
می داند. دانیل شومر او را به عنوان جان بخشی به فلزی که او نمادش است، تعبیر می کند. او به عنوان پسر یک زن فانی و خدایی توصیف می شود که به عنوان «پدر اورکش» توصیف می شود که گمان می رود کوماربی باشد. نام نقره بدون اصطلاحا دترمیناتیو الهی نوشته شده، و طبق گفته آلفونسو آرچی، این اسطوره به احتمال زیاد منعکس کننده این باور است که زوجی متشکل از یک خدا و یک فانی فرزندان فانی خواهند داشت. پسران دیگر نقره را مسخره می کنند زیرا او بدون پدر بزرگ شده است. با این حال، او در واقع یتیم نیست، زیرا پدرش فقط او را رها کرده است. مادرش سرانجام با ترس به او فاش می کند که پدرش کوماربی است، خواهر و برادرش تشوب و شاوشکا هستند و باید به اورکش برود، اما وقتی به این شهر می رسد متوجه می شود که او از خانه اش رفته است و در عوض سرگردان کوه ها می شود. بقیه اسطوره خوب حفظ نشده، اما بر اساس بازسازی هری هافنر، نقره با خدایان آسمانی مقابله می کند و خورشید و ماه را به طور موقت از آسمان پایین می آورد. با وجود موفقیت اولیه، احتمالاً متعاقباً شکست می خورد. "آهنگ هدامو". در "آهنگ هدامو"، کوماربی حریف جدیدی، یک هیولای دریایی حریص، را به وجود می آورد ت
ا تشوب را شکست دهد. او پس از ملاقات کوماربی با دریای خداشده (کیاشه) و تصمیم کوماربی که از دختر دریا، شرتاپشوروهی، صاحب فرزند شود، نطفه می بندد. فرزندان آنها به عنوان tarpanalli («جانشین»، «رقیب») تشوب توصیف می شوند. ظاهراً پیدایش اولیه هدامو منجر به رویارویی ویرانگر بین متحدان تشوب و کوماربی می شود که بشریت را در معرض خطر قرار می دهد و این امر ائا را وادار می کند تا هر دو جناح را در مجلس الهی سرزنش کند: آنا ماریا پولوانی اشاره می کند که ظاهراً ائا، کوماربی و تشوب را به عنوان همتراز معرفی می کند. همچنین اشاره شده که این صحنه ظاهراً آغاز جدایی ائا از کوماربی است که در نهایت منجر به حمایت او از تشوب علیه او در آهنگ اولیکومی می شود. کوماربی از سرزنش شدن در مقابل خدایان دیگر ناخشنود است و احتمالاً خود را پسر آلالو می نامد، در حالی که از سخنان ائا شکایت می کند، از خدایی با نام آمزادو در زمینه ای نامعلوم یاد می کند. او متعاقباً به خدمتکار خود موکیشانو دستور می دهد از طریق یک مسیر زیرزمینی مخفی برای احضار خدای دریا به جلسه ای که در طی آن برنامه های خود را مورد بحث قرار می دهند، برود. تکه های باقی مانده آماده سازی شاو
شکا را برای رویارویی دوم با هدامو روایت می کند، که احتمالاً به شکست او (در پایانی که اکنون گم شده) ختم می شود. "آهنگ اولیکومی". "آهنگ اولیکومی" بر تلاش کوماربی برای از بین بردن تشوب با کمک اولیکومی متمرکز است. اولیکومی یک غول سنگی است که نامش به معنای «کومه را ویران کن!» است و کومه شهر تشوب است. اشاره شده است که این هدف صریح یک بعد شخصی به تعارض می بخشد. هر دو نسخه هیتی و هوری وجود دارند، اگرچه آنها ترجمه مستقیم یکدیگر نیستند، که ممکن است نشان دهد این اسطوره به صورت شفاهی منتقل شده است. به احتمال زیاد گردآورندگان آن با "آهنگ هدامو" آشنا بوده اند. در هر دو اسطوره، رقبا به عنوان «جانشین» (tarpanalli) خطاب می شوند. علاوه بر این، هر دو کوماربی و خدای دریا را متحدِ یکدیگر به تصویر می کشند، و در هر دو شاوشکا (dIŠTAR) تلاش می کند هیولاهای نام بخش را اغوا کند تا آنها را مقهور سازد. در ابتدای تصنیف، کوماربی طرحی جدید می اندیشد و از اورکش به چشمه ای سرد سفر می کند و در آنجا سنگ عظیمی را می بیند که به نظر او کاندید مناسبی برای آبستن کردن و برای ایجاد حریف جدیدِ تشوب است. پس از یک افتادگی، دریا پیام آور خود، ایمپالوری، ر
ا می فرستد تا از کوماربی بپرسد که چرا از او عصبانی است و او را برای جشنی دعوت کند، که متعاقباً کوماربی همراه با پیام آورش موکیشانو در آن شرکت می کند. قسمت بعدی باقی مانده، که قبل از آن افتادگی دیگری وجود دارد، تولد پسر جدید کوماربی را توصیف می کند. کودک توسط الهه های سرنوشت به او تقدیم می شود و او اعلام می کند که نامش اولیکومی خواهد بود. این صحنه ممکن است بر روی جام طلای حسنلو ترسیم شده باشد. کوماربی بیان می کند که اولیکومی می تواند در آینده تشوب را نابود کند، اما فعلاً باید پنهان شود و از دید خدای آب وهوا و متحدانش دور شود تا زمانی که رشد کرده باشد و به ایمپالوری دستور می دهد که خدایان ایرشیرا را احضار کند. او به ایرشیرا اعتماد می کند تا او را به جهان زیرین ببرند و او را بر دوش اوپلوری، موجودی اطلس مانند بگذارند. آن ها ابتدا آن را نزد انلیل می برند، که فوراً او را به عنوان محصول «توطئه شیطانی» کوماربی می شناسد و می داند که او قرار است جایگزین تشوب شود. سپس اولیکومی طبق دستور کوماربی بر روی شانه اوپلوری قرار می گیرد. تشوب و یارانش بعداً تلاش می کنند تا با اولیکومی که کاملاً رشد یافته بجنگند، اما موفق نمی شوند
او را شکست دهند و او در نهایت موفق می شود دسترسی به معبد هپات همسر تشوب را مسدود کند و او را در داخل به دام بیاندازد. در نهایت تشوب به پیشنهاد تاشمیشو از ائا کمک می گیرد. ائا متعاقباً با انلیل، اوپلوری و «خدایان آغازین»ِ ساکن در جهان زیرین مشورت می کند و ابزار اولیه ای را که مدتها پیش برای جدا کردن زمین از آسمان استفاده شد، بازیابی می کند، و با آن قصد دارد اولیکومی را از اوپلوری جدا کند. پس از آن تشوب بار دیگر با غول مبارزه می کند. احتمالاً این تصنیف با پیروزی خدای آب وهوا به پایان می رسد. متن های احتمالا مرتبط. معمولا اسطوره تکه تکه ای که در لوح KBo 22.87 باق مانده است را بخشی از چرخه کوماربی در نظر می گیرند. اسطوره های دیگر. در یکی از نسخه های هیتی "آترا-هاسیس" (KUB 8.63 + KBo 53.5) (که احتمالا از هوری اقتباس شده است) کوماربی در نقشی که به انلیل در نسخه اصلی اکدی داده شده، ظاهر شده است. مردی به نام همشا به پسرش، قهرمان داستان، از اقداماتی که این خدا در پی انجامشان است، خبر می دهد اما جزئیات این اقدامات باقی نمانده اند. همچنین، کوماربی در متنِ لووی-هوریِ آیینی و شفابخش ذکر شده که بر قهرمان طوفان متمرکز است،
این متن در گذشته گاهی به عنوان بخشی از اسطوره گیلگمش طبقه بندی شده است. از آن دو لوح به دست آمده است (KUB 8.62 and Bo 5700). مطالعه تطبیقی. پیوتر تاراچا پیشنهاد کرده که پیروزی تشوب بر کوماربی و متحدانش که سنتاً بخشی از چرخه کوماربی گروه بندی می شود، مثالی از بن مایه آفرینش از آشوب باشد. ولکرت هاس نقش ضد قهرمان کوماربی را در به دنبال سرنگون کردن خدایی دیگر با اساطیر مربوط با انمشارا در بین النهرین و موت در اوگاریت مقایسه کرده و پیشنهاد داده که همه این روایت ها می تواند به شکلی نمادین بازگوکننده زمان های قحطی یا سایر مشکلات باشند. کریستوفر متکالف پیشنهاد می کند که شرح نقش موقت کوماربی به عنوان جام دار ممکن است از سنت بین النهرین گرفته شده باشد. او آن را با افسانه هایی درباره به قدرت رسیدن سارگون اکد، مانند "افسانه سومری سارگون" یا بخش مربوط به "تواریخ ویدنر" مقایسه می کند، که در آن او به طور مشابه پادشاه خیالی اورزابابا کیش را پس از خدمت به عنوان جام دارش و یا گذر زمان، سرنگون می کند. ویلفرد جی. لمبرت، شباهت های بین صعود کوماربی به سلطنت و اسطوره بین النهرینی "تئوگونیای دانو" را ذکر کرده است. به این مساله اشار