Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زندان بوکاردو در آکسفورد انگلستان تا سال ۱۷۷۱ وجود داشت. منشا آن قرون وسطایی بود و معروف ترین زندانی ها آن شهدای پروتستان آکسفورد ( توماس کرانمر ، هیو لاتیمر و نیکلاس ریدلی ) در سال ۱۵۵۵ بودند زندانی های دیگر مثل تعدادی کویکر بودند، همانند الیزابت فلچر، یکی از نخستین واعظان دوست هایی که به آکسفورد آمد. در حومه کلیسای سنت مایکل در دروازه شمالی واقع شده بود . این زندان در واقع شامل اتاق هایی در یک برج دیده بانی در دروازه شمالی آکسفورد بود، این برج به رابرت دیولی ، نورمن قرن ۱۱ نسبت داده می شد، گرچه اینگونه می گویند که در حقیقت یک ساخت ساکسون از قرن ۱۱ می باشد. ۱۰۰۰–۵۰; خود دروازه نیز دروازه بوکاردو نام برده می شد. اتاق ها بالای دروازه بود و جعبه ای در کلیسا برای کمک های نیکوکاری به زندانی ها وجود داشت. تاریخ. جان پودرهام ، که در هنگام سلطنت ادوارد دوم انگلستان ادعا می نمود که پادشاه واقعی می باشد، پیش از به دار آویختن در ان محل در سال ۱۳۱۸ یا کمی قبل از آن زندانی شد. این زندان در سال ۱۷۷۱ برای یک طرح ساخت جاده، به دنبال قانون پارلمان در سال ۱۷۷۰، و به نام جزعی از پیشرفت مجدد شهر در آکسفورد زیرمدیریت جان گوین تخ
ریب گردید. نام. "بوکاردو" همچنین نوشته هایی برای یک قیاس سنتی در منطق مکتبی می باشد. یک مثال:&lt;poem&gt; برخی از گربه ها فاقد دم هستند. کل گربه ها پستاندار هستند. بعضی از پستانداران فاقد دم هستند. &lt;/poem&gt;ریشه شناسی عوام وار برای این اسم وجود دارد: از آنجا که بوکاردو جزعی از سخت ترین شکل های قیاس معتبر برای دانش آموزان می باشد، گفته می شود که اسم زندانی می باشدکه فرار از آن سخت بود. یکی از اتاق های زندان نیوگیت نیز "بوکاردو" نام داشت. مقاله ای که در سال ۱۸۳۵ به انجمن شجره شناسی و هرالدیک دانشگاه آکسفورد تحویل داده شد نشان می دهد که این اسم"برگرفته از آنگلوساکسون ، "بوکورد" ، کتابخانه یا آرشیو" می باشد. همچنین می گوید که «احتمال دارد» که «زندان دانشگاهی اسم وی را به منطق وام داده است».
آناتولیوس (به یونانی : Ανατόλιος، "fl" . 421 - 451) دیپلمات و ژنرال امپراتوری روم شرقی و کنسول در سال ۴۴۰ بود. او در دوران سلطنت تئودوسیوس دوم بسیار تأثیرگذار بود و به مدت ۱۳ سال فرماندهی ارتش شرقی امپراتوری را بر عهده داشت. او چندین بار مذاکره با آتیلا هون را رهبری کرد. زندگینامه. در سال ۴۲۱، آناتولیوس رهبری یک ارتش رومی در ارمنستان ایرانی را در جریان جنگ با ساسانیان برعهده داشت. "آناتولیوس" از سال ۴۳۳ تا ۴۴۶ به کنسولگری رسید و در سال ۴۴۰ به کنسولگری رسید که با امپراطور غربی والنتینین سوم به عنوان همکار در اختیار داشت. دستاوردها. او در سمت خود به عنوان "مجیستر میلیتوم" قلعه تئودوسیوپولیس را در امتداد مرز با ارمنستان ایرانی در اواسط دهه ۴۳۰ ساخت. در سال ۴۴۰ آثاری را در هلیوپولیس فنیقیه کارگردانی کرد و دیوارهای گراسا در عربستان را بازسازی کرد. در سال ۴۴۰ پادشاه ساسانی یزدگرد دوم به رومیان حمله کرد. تئودوسیوس دوم آناتولیوس را برای گفتگو با پادشاه بزرگ فرستاد. آناتولیوس به سپاه ساسانی رسید و پیاده شد و پیشروی کرد. یزدگرد که از سردار رومی خبر داد، از چنین احترامی متحیر شد و با تمام سپاه به اردوگاه خود بازنشسته شد
. او فرستاده تئودوسیوس را پذیرفت و با او محترمانه رفتار کرد و صلح را پذیرفت. در سال ۴۴۲ آناتولیوس یک تکیه نقره ای برای استخوان های توما به کلیسای ادسا اهدا کرد. او کلیسایی در انطاکیه ساخت که به نام «بازیلیکا آناتولیوس» گرفته شد. او نامه های متعددی از تئودورت دریافت کرد که درخواست کمک داشت. در سال ۴۴۳ آناتولیوس موفق شد یک سال آتش بس با آتیلا هون منعقد کند. در سال ۴۴۶ او به خدمت خود "پایان داد" . سال بعد، او قبلاً به عنوان "پاتریسیوس" تأیید شده است. در سال ۴۴۸ آناتولیوس قرارداد صلحی با آتیلا منعقد کرد و موافقت کرد که سالانه ۲۱۰۰ پوند طلا خراج بپردازد. با این حال، در سال ۴۵۰ آتیلا دوباره با امپراتوری روم در حال جنگ بود، به این بهانه که امپراتور پناهندگان فراری از قلمرو هونیک ها است. آتیلا به پیشنهاد مذاکره پاسخ داد که فقط با سفیران در رتبه کنسولی کار خواهد کرد و نام نوموس ، سناتور و آناتولیوس را ذکر کرد. آناتولیوس که در آن زمان به منصب مجیستر میلیتوم "نائل شده بود" (منصبی که حداقل تا سال بعد در اختیار داشت) و دوستش به ملاقات آتیلا رفتند که در ابتدا با آنها بدرفتاری کرد، اما بعداً تسلیم هنرهای سخنوری و هدایایی شد
ند. آورده بود: آتیلا شروط صلح ۴۴۸ را می پذیرفت، از حمله به امپراتور تئودوسیوس دوم دست می کشید و از نوار زمینی در جنوب دانوب که با صلح ۴۴۸ به دست آمده بود، دست می کشید. به نظر می رسد که اعطای آزادی بسیاری از زندانیان به رومی ها امتیازی بوده که شخصاً به این دو میهمان معتبر داده شده است. در سال ۴۵۱ آناتولیوس به عنوان رئیس نمایندگان امپراتوری در جلسات مختلف شورای خلقیدون شرکت کرد. در آغاز سلطنت مارسیانوس ، فلورنتیوس و آناتولیوس امپراتور را از حمایت از قیام ارامنه علیه امپراتوری ساسانی منصرف کردند.
یاسمینا زیتون (به انگلیسی:؛ متولد ۲۶ اکتبر ۲۰۰۲) مدل و ملکه زیبایی لبنانی، برنده مسابقه دوشیزه لبنان ۲۰۲۲ است. او به نمایندگی از لبنان در دوشیزه جهان ۲۰۲۲ شرکت کرد ولی مقامی کسب ننمود. او همچنین در دوشیزه دنیا ۲۰۲۳ هم شرکت کرد.
بانگساوان نوعی اپرا یا تئاتر سنتی مالایی است که توسط یک گروه اجرا می گردد و با موسیقی و بعضی اوقات با رقص همراهی می شود. اجرای نمایش بانگساوان مشتمل بر موسیقی، رقص و نمایش است. به طور وسیعی در قلمرو فرهنگ مالایی در مالزی، اندونزی، سنگاپور و برونئی گسترش یافته است. این قالب هنری بومی مناطق شبه جزیره مالایی، جزایر ریائو، سوماترا و نواحی ساحلی بورنئو است. ریشه شناسی. در زبان مالایی، بانگساوان به معنی «نجیب زاده» است. بانگسا به معنی «قوم»، «نژاد» از لغت سانسکریت وامسا (vamsa) به معنی «خانواده»، «دودمان» گرفته شده است. پسوند-wan از پسوند-vant در زیان سانسکریت آمده است. اگر فردی از نسل خانواده سلطنتی (پادشاه، ملکه، غیره) باشد، وی بانگساوان نامیده می شود. به دلیل اینکه اغلب نمایش ها، افسانه و داستان های اشراف زادگان مالایی است که در ایستانا (کاخ ها و بارگاه های مالایی) اتفاق می افتد، نمایش بانگساوان نامیده می شود. گروه دیگری از اشراف زادگان در اندونزی وجود داشتند، درست در جاوه، که پریجاجی نامیده می شدند، عضو خانواده سلطنتی یا شاهزادگان نبودند ولی طبقهٔ نجیب زادگان لباده ای را تشکیل داده بودند، در حال انجام وظایف ادا
ری، از جمله وظایف تحت امر نائب السلطته (فرماندار)، بودند. زمینه. تئاتر بانگساوان به طور معمول بر محور ایستانا یا کاخ مالایی معطوف بوده است. موضوع اصلی تئاتر بانگساوان به طور معمول بر مبنای سرگذشت، رابطه عاشقانه و دلبری سلطان، پادشاهان، دلیر مردان، نجیب زادگان، ملکه و شاهزاده خانم ها است که در بارگاه های متنوع مالایی مجمع الجزائر اتفاق می افتاد. روایت های پرحاصل محلی مالایی و حماسه ها همانند "سالنامه مالایی"، محور ماجرای داستان و موضوع را برای پروار نمودن آن، در دسترس قرار می داد. پادشاه مالایی همچون سنگ نیلا اوتاما و دلیز مردان محبوب مالایی، همچون سرگذشت هنگ تواه از ملاکا، از موضوعات محبوب "بانگساوان" هستند. عنوان دیگری همچون "سئولاس نانکا"، داستانی دربارهٔ پیشینه سلطنت سیاک سری ایندراپورا، محبوب می باشند. ساختار. ساختار تئاتر "بانگساوان" به طور کامل شبیه اپرا یا درام غربی است، که داستان نمایش از طریق ایفای نقش و آواز خوانی، و نقش آفرینی شخصیت های مشخصی در حین نمایش، ارائه می شود. داستان ها از منابع مختلفی همچون منبع محلی مالایی، اندونزیایی، هندی، عربی، چینی و غربی گرفته شده اند، با توجه به داستان در نظر گرفت
ه شده، از موزیک، رقص و لباس بازیگری استفاده می شود. اجرای نمایش با موسیقی از قبیل گندنگ، ربانا، طبل و ویولن، اجرای موسیقی مالایی و آواز خوانی دندنگ یا ترانه های مالایی همراه است. پیشینه. بانگساوان برای اولین بار توسط تئاتر پارسی جنوب آسیا که توسط شرکتی از دیار بمبئی اجرا گردید، در پنانگ، مالزی گسترش پیدا نمود. گروه های تئاتر بانگساوان در قرن نوزده تا میانه قرن بیستم قبل از جنگ بزرگ، به اوج محبوبیت رسیده بودند. در زمان استعمار هند شرقی هلند تحت تأثیر و نفوذ دیگر قالب های نمایش تئاتری، همچون کمدی استانبول و تونیل، قرار گرفته بود. قبل از اشاعه برنامه های سرگرمی رادیویی و تلویزیونی در منطقه، رفتن به تماشای اجرای زنده تئاتر و درام مانند بانگساوان، منبع اصلی سرگرمی مالایی های محلی در روستاها و شهرها بود و با استقبال زیاد و هیجان بالایی برگزار می شد. در لینگا، جزایر ریائو، نمایش بانگساوان در بین مردم محلی تا حدود دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ از محبوبیت برخوردار بود. اگر چه امروزه در اندونزی تنها تعداد انگشت شماری از گروه های نمایش بانگساوان باقی مانده اند. برای پیدا کردن گروه نمایش بانگساوان در مالزی، اگر نگوئیم غیرممکن، ولی ی
افتن آنها دشوار است. یک گروه بانگساوان هنوز در سنگاپور در حال فعالیت است.
ایمنی ترافیک جاده به روش ها و اقداماتی گفته می شود که برای جلوگیری از کشته شدن یا جراحت شدید کاربران جاده ای مورد استفاده قرار می گیرد. کاربران معمولی جاده عبارتند از عابران پیاده، دوچرخه سواران، رانندگان، مسافران وسایل نقلیه، سوارکاران، و مسافران حمل و نقل عمومی در جاده (عمدتا اتوبوس و تراموا). بهترین شیوه ها در استراتژی ایمنی راه مدرن: از آنجایی که راه حل های پایدار برای ایمنی راه ها، به ویژه جاده های روستایی و دورافتاده کم ترافیک، شناسایی نشده اند، باید سلسله مراتبی از کنترل، مشابه طبقه بندی هایی که برای بهبود ایمنی و سلامت شغلی استفاده می شود، اعمال شود. در بالاترین سطح، پیشگیری پایدار از صدمات جدی و تصادفات مرگ و میر می باشد. منظور از «پایدار» نیاز به این است که همه حوزه های کلیدی نتیجه گذار در نظر گرفته شوند. در سطح دوم کاهش ریسک بلادرنگ است که شامل ارائه یک هشدار خاص به کاربرانی است که در معرض خطر شدید قرار دارند تا آنها را قادر به انجام اقدامات کاهش دهنده خطر کند. سطح سوم در مورد کاهش خطر تصادف است که شامل به کارگیری استانداردها و دستورالعمل های طراحی جاده (مانند AASHTO)، بهبود رفتار راننده و اجرای قا
نونی آن است. ایمنی ترافیک بیش از ۷۵ سال است که به عنوان یک علم مورد مطالعه قرار گرفته است.
فلاویوس آرئوبیندوس داگالایفوس آرئوبیندوس ( ; ۴۷۹–۵۱۲) یک ژنرال و سیاستمدار رومی شرقی بود. او که از نسل برجسته ای بود، در جنگ آناستازی ، سربازان را رهبری کرد و در سال ۵۰۶ نیز به عنوان کنسول خدمت کرد. او که در جریان یک شورش شهری در سال ۵۱۲ توسط اوباش به امپراتوری اعلام شد اما او مخفی شده بود و کمی پس از آن درگذشت. ریشه و خانواده. آرئوبیندوس در خانواده ای بسیار متشخص به دنیا آمد که میراث رومی و بربر را ترکیب می کرد: پدرش داگالایفوس ( - پس از ۴۶۱)، کنسول در ۴۶۱، که به نوبه خود پسر آرئوبیندوس ، کنسول در سال ۴۳۴، هر دو منشاء گوتیک بود. مادرش گودیستیا (متولد )، دختر اردبور ، سردار و کنسول در 447، و نوه آسپار ، سردار قدرتمند آلان و کنسول در ۴۳۴. اندکی پس از ۴۷۸، آرئوبیندوس با آنیسیا جولیانا (بعد از ۴۶۱ – ۵۲۷/۵۲۸)، دختر اولیبریوس امپراتور روم غربی ( ) و همسرش پلاسیدیا . آنها با هم صاحب پسری به نام اولیبریوس – بعد از ۵۲۴/۵۲۷)، کنسول در ۴۹۱. یکی دیگر از نوادگان احتمالی داگالایفوس (شاید توسط یک همسر قبلی) است. دوران کاری. در دوپیمانه های "کنسولی اش" ، از او به عنوان سمت اسب دار شاهنشاهی و به عنوان کنسول افتخاری یاد شده ا
ست. با شروع جنگ آناستازیان ، او به عنوانمجیستر میلیتوم به همراه "هیپاتیوس" و پاتریسیوس به شرق فرستاده شد. در ماه مه ۵۰۳ در رأس ۱۲۰۰۰ مرد، در قلعه دارا مستقر شد تا در دژ ایرانیان نصیبین و ارتش شاه قباد یکم مراقبت کند، در حالی که پاتریسیوس و هیپاتیوس، با اکثریت ارتش، آمد را محاصره کردند. در آنجا حمله لشکر ایرانی را که از سینگارا آمده بود دفع کرد و آنها را تا نصیبین هل داد. با این حال، سرانجام وقتی ایرانیان از متحدان هپتالی و عرب خود کمک دریافت کردند، مجبور به عقب نشینی شد و به کنستانتیا و سپس به ادسا عقب نشینی کرد. او در سپتامبر در آنجا توسط قباد محاصره شد، اما شروع زمستان و نزدیک شدن نیروهای کمکی رومی، حاکم ایرانی را مجبور به عقب نشینی کرد. در تابستان ۵۰۴ آرئوبیندوس یورش بزرگی را به آرزانین انجام داد، با مخالفت اندکی روبرو شد و پیش از بازگشت به آمد، زمین های وسیعی را با خاک یکسان کرد. با تثبیت مواضع روم و انتقال جنگ به قلمرو ایران، قباد با آتش بس موافقت کرد و خصومت ها در زمستان متوقف شد. در سال ۵۰۵ او به قسطنطنیه فراخوانده شد، و در آنجا به او اعطا شد که در سال ۵۰۶ کنسولگری را با انودیوس مسالا به عنوان همکارش د
ریافت کرد. در سال ۵۱۲ در قسطنطنیه در دوران بازنشستگی زندگی می کرد. در آن زمان، حمایت آشکار از آموزه های میافیزیت توسط امپراتور آناستاسیوس باعث خشم شدید جمعیت عمدتاً مسیحی خلقیدونی شهر شده بود. به گفته وقایع نگاران، در یک نقطه، مردم فریاد «آرئوبیندوس برای امپراتوری» را بلند کردند و به خانه همسرش، آنیسیا جولیانا، رفتند تا او را اعلام کنند. اما آرئوبیندوس که نمی خواست در غصب شرکت کند، از خانه فرار کرده و مخفی شده بود. هیچ چیز بیشتر از او معلوم نیست، اگرچه، به دلیل سنش، او باید مدتی پس از آن مرده باشد. دیپتیک ها. پنج نمونه از دوپیمانه های کنسولی او باقی مانده است: دو کامل و سه نیمه. این دو کامل در لوکا ( CIL XI، 8137 ) و زوریخ ( CIL سیزدهم، 5245 ); دو نیمه با نام فقط در پاریس و بزانسون واقع شده اند و نیمی دیگر با عناوین او در دیژون ( CIL ) حفظ شده است. ، نمونه های 0.3b، 0.3d و 0.3c).
فلاویوس پاتریسیوس ( ، درگذشت پس از ۵۱۹) یک ژنرال و دولتمرد برجسته روم شرقی ( بیزانسی ) در دوران سلطنت امپراتور بیزانس آناستاسیوس اول (ح. ۴۹۱–۵۱۸) بود. زندگینامه. خاستگاه و اوایل حرفه. فلاویوس پاتریسیوس در فریگیه به دنیا آمد، اما در غیر این هیچ چیز از زندگی اولیه او شناخته شده نیست. او که در سال ۵۰۰ به همراه برادرزاده آناستاسیوس هیپاتیوس به کنسولگری ارتقا یافت که در آن زمان سالخورده به حساب می آمد. در همان سال، او به عنوان مجیستیر میلیتوم منصوب شد، این سمت را تا زمان مرگ آناستازیوس در ژوئیه ۵۱۸ حفظ کرد. اسقف و مورخ زاخاریس رتور به طور مشخص او را«صادق و قابل اعتماد، اما با هوشی پایین» می نامد. لشکرکشی علیه ایران. در سال ۵۰۲ جنگ آناستازی با ایران ساسانی آغاز شد. بنابراین در سال ۵۰۳ پاتریسیوس همراه با هیپاتیوس و آرئوبیندوس داگالایفوس آرئوبیندوس به شرق فرستاده شد تا علیه ایرانیان لشکرکشی کند. او به استان ایرانی ارزانن حمله کرد، قلعه های مختلف را غارت کرد و اسیران گرفت، قبل از بازگشت به نیروهای هیپاتیوس. در حالی که آرئوبیندوس برای مراقبت از پایگاه ایرانیان نصیبین و ارتش شاه قباد یکم (حک ۴۸۸–۵۳۱) از قلعه دارا ، پاتر
یسیوس و هیپاتیوس با نیروی اصلی ۴۰۰۰۰ نفر (ارتش عظیمی برای آن زمان) دقیق بود. ، مأموریت یافتند تا آمد را بازپس گیرند. اگرچه محاصره آمد بی ثمر بود، آنها با هم در درگیری با برخی از هون های هپتالی پیروز شدند. با این حال، موفقیت آنها باعث بی توجهی آنها شد و به آنها اجازه داد که توسط ارتش اصلی ایران تحت کنترل قباد غافلگیر شوند. آنها شکست خورده از فرات تا ساموساتا عقب نشینی کردند. پس از این اتفاق، هیپاتیوس فراخوانده شد، اما پاتریسیوس ادامه داد. در اوایل سال ۵۰۴، پاتریسیوس با موفقیت یک کاروان تدارکاتی را برای پادگان آمیدا رهگیری کرد. سپس نیروهای ایرانی را شکست داد و فرماندهان آنها را به اسارت گرفت و محاصره شهر را از سر گرفت. او محاصره را به شدت دنبال کرد و بخشی از دیوارهای بیرونی شهر را با تضعیف آنها ویران کرد و فرمانده پادگان گلونز را به کمین انداخت و کشت. با این حال، او نتوانست شهر را تا پایان جنگ تصرف کند. در آن هنگام، دیه شهر را ترتیب داد. درگیر شدن در جنگ داخلی. پاتریسیوس در قسطنطنیه درگیر مناقشات الهیاتی شد که بسیاری از دوران سلطنت آناستازیوس را دچار مشکل کرد. در طول شورش ویتالیان ، پاتریسیوس توسط آناستازیوس به
عنوان سفیر مورد استفاده قرار گرفت، زیرا او هم ویتالیان و هم پدرش را می شناخت و در گذشته شغل اولی را ارتقا داده بود. با این وجود، به دلیل این دوستی، در حمله سوم ویتالیان به قسطنطنیه در سال ۵۱۵، ظاهراً به این دلیل که می ترسید در صورت شکست متهم به خیانت شود، از حمله به ارتش ویتالیان خودداری کرد. نامزدی شاهنشاهی. در سال ۵۱۸ در هنگام مرگ آناستاسیوس، پاتریسیوس به عنوان یکی از نامزدهای جانشینی او توسط مردان "اسکوائی پالاتینائی مطرح" شد. با این حال، کاندیداتوری او توسط "محافظان" امپراتوری، که سعی در حمله به او داشتند، پذیرفته نشد. جان او با مداخله جوستینیان "،" برادرزاده فرمانده و امپراتور نهایی، ژوستین یکم (ح. ۵۱۸–۵۲۷) نجات یافت. پایان کار. آخرین اشاره به پاتریسیوس در نوامبر ۵۱۹ رخ می دهد، زمانی که او در ادسا بود، جایی که او را برای متقاعد کردن اسقف آن به پذیرش آموزه های کلسدونی یا کناره گیری داوطلبانه از سلطنت فرستادند. با امتناع او، پاتریسیوس او را به زور خلع و تبعید کرد.
فنازوسین () (با نام های تجاری پرینادول، نارفن) یک داروی ضددرد اپیوئیدی است که مربوط به پنتازوسین است و نمایه ای از اثرات مشابه دارد. اثرات فنازوسین شامل بی دردی و سرخوشی است، همچنین ممکن است شامل بدحالی و توهم در دوزهای بالا باشد که به احتمال زیاد به دلیل اثر در گیرنده های κ-اپیوئیدی و σ است. به نظر می رسد فنازوسین یک مسکن بسیار قوی تر با عوارض جانبی کمتر نسبت به پنتازوسین است که احتمالاً به دلیل نسبت اتصال μ/κ مطلوب تر است. فنازوسین مسکن بسیار قوی تری نسبت به پنتازوسین و سایر داروهای سری بنزومورفان است که احتمالاً به دلیل وجود یک جایگزین N-فناتیل است که به افزایش فعالیت μ-اپیوئیدی در بسیاری از کلاس های مسکن های اپیوئیدی معروف است. در نتیجه، فنازوسین چهار برابر مورفین به عنوان یک مسکن قدرت دارد. همچنین باعث اسپاسم اسفنکتر اودی نمی شود و آن را برای درمان درد صفراوی یا پانکراس مناسب تر از مورفین می کند.
متازوسین () یک ضددرد شبه افیونی مربوط به پنتازوسین است. در حالی که متازوسین دارای اثرات ضد درد قابل توجهی است، که از طریق یک اثر ترکیبی آگونیست-آنتاگونیست در گیرنده مواد افیونی مو واسطه می شود، کاربرد بالینی آن به دلیل اثرات ناهنجار و توهم زایی محدود می شود که به احتمال زیاد ناشی از فعالیت در گیرنده های اپیوئیدی کاپا است (جایی که اثر منفی بالایی دارد). آگونیست) و/یا گیرنده های سیگما.
فرودگاه سیگیریا (به لاتین: Sigiriya Airport) یک پروازگاه در سری لانکا است که در سیگیرییا واقع شده است.
پراکتولول () پراکتولول (Eraldin, Dalzic, Praktol, Cardiol, Pralon, Cordialina, Eraldina, Teranol) یک مسدودکننده بتا انتخابی است (بلاکر بتا-۱) که در درمان اضطراری آریتمی های قلبی استفاده می شود. پراکتولول دیگر استفاده نمی شود زیرا با وجود شباهت فرمول شیمیایی آن به پروپرانولول بسیار سمی است. پس از معرفی، کراتوکونژونکتیویت سیکا، اسکار ملتحمه، فیبروز، متاپلازی و انقباض در ۲۷ بیمار به عنوان یک واکنش نامطلوب به پراکتولول ایجاد شد. راش، زخم بینی و مخاط، پریتونیت فیبری یا پلاستیکی، پلوریت، آسیب حلزون گوش و اوتیت میانی خصوصی نیز در برخی موارد رخ داده است. سه بیمار دچار دست دادن شدید بینایی شدند، همه آنها بینایی بودند. علائم و نشانه ها با درمان بهبود یافتن، اما کاهش اشک در اکثر موارد ادامه داشت. اثرات جانبی. عوارض جانبی مشابه سایر مسدودکننده های بتا است، مانند انقباض برونش، نارسایی قلبی، سردی اندام ها، خستگی و افسردگی، هیپوگلیسمی. افزون بر این، استفاده مزمن از پراکتولول ممکن است باعث سندرم پوستی چشمی شود، یک سندرم شدید که علائم آن شامل ورم ملتحمه سیکا و بثورات پسوریازیفرم، اوتیت و سروزیت اسکلروز کننده است.. این سندرم ب
ا سایر مسدود کننده های بتا مشاهده نشده است. ممنوعیت مصرف. این دارو از بازار هند خارج شده است.
پریمرا فدراسیون، که قبلاً با نام پریمرا دیویسیون آراف ایی اف شناخته می شد، سومین سطح سیستم لیگ فوتبال اسپانیا است که از فصل ۲۲–۲۰۲۱ شروع شده است. این لیگ توسط فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا اداره و نظارت می شود. این لیگ پایین تر از دو لیگ حرفه ای "لا لیگا" و "سگوندا دیویسیون" و بالاتر از "سگوندا فدراسیون" و "ترسرا فدراسیون" قرار دارد لیگ دست سوم اسپانیا است. تاریخچه. در سال ۲۰۲۰، فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا ایجاد سه بخش جدید، دو بخش نیمه حرفه ای و یک آماتور را اعلام کرد: پریمرا دیویسیون آراف ایی اف به عنوان دستهٔ سوم جدید سیستم اسپانیا. سگوندا دیویسیون آراف ایی اف (با نام کنونی سگوندا فدراسیون) به عنوان دستهٔ چهارم جدید، به طور گسترده با استفاده از همان فرمت سگوندا دیویسیون بی که در سال ۱۹۷۷ ایجاد شد. و ترسرا دیویسیون آراف ایی اف (با نام کنونی ترسرا فدراسیون) به عنوان دستهٔ پنجم، در پیروی همان لیگ ترسرا دیویسیون از سال ۱۹۷۷ که به موجب آن گروه ها به تیم هایی از هر یک از جوامع خودمختار کشور محدود می شوند و توسط یک نهاد محلی اداره می شوند. در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲، پس از تنها گذشت یک فصل از این لیگ، پریمرا دیویسیون آر
اف ایی اف به پریمرا فدراسیون تغییر نام داد. فرمت لیگ. پریمرا فدراسیون از مجموع ۴۰ تیم تشکیل شده است که به دو گروه ۲۰ تیمی بر اساس مجاورت جغرافیایی تقسیم شده اند که این تقسیم در ابتدا با تقسیم دو گروه شمال غربی و جنوب شرقی می باشد. در فصل اول، ۴ تیم سقوط کرده از سگوندا دیویسیون (لا لیگا ۲) و بقیه از سگوندا دیویسیون بی خواهند بود. مانند سایر بخش های اسپانیا، این مسابقات سالانه از اواخر اوت یا اوایل سپتامبر آغاز می شود و در ماه مه یا ژوئن سال بعد به پایان می رسد. بیست تیم هر گروه دو بار در خانه و خارج از خانه و در مجموع سی و هشت مسابقه با یکدیگر بازی خواهند کرد. در پایان فصل، هفت تیمی که در هر گروه بیشترین امتیاز را کسب کرده اند، به استثنای تیم های رزورو، جواز حضور در دوره بعدی کوپا دل ری را کسب می کنند. در پایان فصل در مجموع چهار تیم به رده دوم صعود خواهند کرد که قهرمانان هر گروه به طور خودکار و مستقیم به سگوندا دیویسیون صعود خواهند کرد. تیم های دوم تا پنجم در پلی آف صعود به دسته دوم بازی خواهند کرد، جایی که در نهایت دو تیم از هشت تیم برنده پلی آف به سگوندا دیویسیون صعود خواهند کرد. در ارتباط با تیم های سقوط کن
نده به این شکل است که پنج تیم آخر هر گروه به رده چهارم (سگوندا فدراسیون) سقوط خواهند کرد. شرایط حضور تیم های دوم باشگاه ها. تیم های رزرو در صورتی می توانند در پریمرا دیویسیون شرکت کنند که تیم های اول آن ها در یک دسته بالاتر به رقابت بپردازند، اما نمی توانند در همان دسته شرکت کنند. اگر تیمی سقوط کند یا به همان دسته صعود کند، تیم ذخیره از صعود خودداری می کند یا به طور خودکار به یک دسته پایین تر سقوط می کند تا اطمینان حاصل شود که در یک دسته جداگانه قرار می گیرند. تیم ها. تیم های حاضر در پریمرا فدراسیون برای فصل ۲۳–۲۰۲۲ در زیر فهرست شده اند.
پاناما یک فیلم اکشن و دلهره آور محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی مارک نولدین با بازی کول هاسر و مل گیبسون است. داستان. هنگامی که ایالات متحده در آستانه حمله به پاناما است، یک تفنگدار دریایی سابق بنام جیمز بکر (کول هاسر) توسط استارک (مل گیبسون) از مأموران سیا برای یک مأموریت فوق سری تجارت اسلحه استخدام می شود. بکر به تنهایی و در میان خطرناک ترین دلالان اسلحه، ماهیت واقعی قدرت سیاسی را می آموزد. پیش تولید. این پروژه اولین بار در سال ۲۰۱۴ با کارگردانی دنیل آدامز از روی فیلمنامه ای که او با ویلیام باربر نوشته بود، اعلام شد. در سال ۲۰۱۹، مورگان فریمن و فرانک گریلو برای بازی در این فیلم وصل شدند و آدامز همچنان برای کارگردانی در هیئت مدیره بود. در سال ۲۰۲۰ اعلام شد که مل گیبسون و کول هاسر در این فیلم بازی خواهند کرد و مارک نولدین جایگزین آدامز به عنوان کارگردان شد. تولید. فیلمبرداری اصلی در دسامبر ۲۰۲۰ در پورتوریکو آغاز شد. این فیلم در ۱۴ روز فیلمبرداری شد. پاسخ انتقادی. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز درای امتیاز ۸ درصد از نظرات ۱۳ منتقد، با میانگین امتیاز ۲٫۶ از ۱۰ است.
سیستم حمل و نقل در آتلانتا () زیرساخت پیچیده ای از چندین سیستم، از جمله ۴۷٫۶ مایل راه آهن سنگین، ۹۱ مسیر حمل و نقل اتوبوس، ۱۶۰۰ تاکسی دارای مجوز، شبکه جامع آزادراه ها، شلوغ ترین فرودگاه جهان و بیش از ۴۵ مایل مسیر دوچرخه سواری است. این شهر به عنوان یک شهر راه آهن آغاز شد و همچنان یک تقاطع راه آهن اصلی و خانه یاردهای طبقه بندی اصلی برای نورفولک ساترن و CSX است. امترک تنها خدمات مسافری باقیمانده را از طریق سرویس روزانه خط کرسنت به شهرهای بین نیواورلئان و نیویورک ارائه می دهد. سیستم متروی آتلانتا، که توسط MARTA اداره می شود، هشتمین مترو در ایالات متحده است. سیستم ریلی با سیستم اتوبوس مارتا، چهاردهمین سیستم بزرگ در کشور تکمیل می شود. مطالعه نهاد بروکینگز در سال ۲۰۱۱، آتلانتا را در ۹۱مین منطقه از ۱۰۰ مترو برای دسترسی حمل و نقل قرار داد. اتکا به خودروها منجر به ترافیک سنگین شده و به آتلانتا کمک کرده است که یکی از آلوده ترین شهرهای کشور باشد. کمپین هوای پاک در سال ۱۹۹۶ برای کمک به کاهش آلودگی در مترو آتلانتا ایجاد شد. از سال ۲۰۰۸، مترو آتلانتا در یا نزدیک به بالای لیست طولانی ترین میانگین زمان رفت و آمد و بدترین تراف
یک در کشور قرار گرفته است. تاریخچه. تاریخچه سیستم حمل و نقل آتلانتا از سال ۱۸۳۶ آغاز شد، زمانی که ایالت جورجیا تصمیم به ساخت یک راه آهن به غرب میانه گرفت و آتلانتا را به عنوان پایانه انتخاب کرد. بین سال های ۱۸۴۵ و ۱۸۵۴ خطوط راه آهن از چهار جهت مختلف وارد شدند و آتلانتا به قطب حمل ونقل جنوب شرقی تبدیل شد. در سال ۱۸۷۱ استفاده از ماشین های اسب در شهر آغاز شد، اما ترامواهای برقی در سال ۱۸۸۹ وارد شدند. تا سال ۱۹۲۶، خدمات مسافری به ۹۶۷۹۴۲۷۳ نفر در سال به اوج خود رسید. معرفی ترولی های Trackless در سال ۱۹۳۷ منجر به کاهش تدریجی و در نهایت پایان خدمات خودروهای برقی خیابانی شد. آخرین تراموا در سال ۱۹۴۹ توسط جورجیا پاور راه اندازی شد و فقط ترولی و اتوبوس باقی مانده بود. در طول دوره ای که سیستم در حداکثر اندازه خود بود، اتوبوس های واگن برقی ۸۰ درصد از تمام سواران حمل و نقل را حمل می کردند. و این تمایز را تا سال ۱۹۵۲ حفظ کرد، زمانی که شیکاگو از آن پیشی گرفت. از دهه ۱۹۲۰، جورجیا پاور پول و سرنشینان خود را از دست داده بود و طی یک اعتصاب حمل و نقل پنج هفته ای، شرکت شروع به جستجوی خریداران کرد. کلمنت ایوانز، گرنجر هانسل و اینم
ن براندون با لیلاند اندرسون شرکت حمل و نقل آتلانتا را تشکیل دادند و املاک حمل و نقل را در ۲۳ ژوئن ۱۹۵۰ خریداری کردند. در اواخر سال ۱۹۶۲ آتلانتا ترانزیت تصمیم گرفت تمام خدمات ترالی بوس را در سال آینده متوقف کند، تا از هزینه های سیم های بالای سر جدید در هنگام گسترش خدمات به مناطق جدید جلوگیری کند. در پایان سال ۱۹۶۲، ۳۹ مسیر ترولی بوس وجود داشت.[۸] دلیل دیگری که ذکر شد، هزینه بالا و دشواری پیش بینی شده برای به دست آوردن ترولی بوس های جدید برای جایگزینی ناوگان بزرگ ATC بود که سن آن از ۱۴ تا ۱۷ سال متغیر بود. از سال ۱۹۵۹، زمانی که مارمون-هرینگتون تولید اتوبوس های برقی را متوقف کرد، هیچ سازنده ای در آمریکای شمالی هنوز وسایل نقلیه الکتریکی را نمی ساخت (وضعیتی که تا اواخر دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت). در آغاز سال ۱۹۶۳ ناوگان فعال شامل ۲۷۳ ترولی بوس بود. کل سیستم الکتریکی در سپتامبر ۱۹۶۳ در مدت کمتر از یک ماه به اتوبوس های دیزلی تبدیل شد. آخرین سرویس واگن برقی آتلانتا در شب ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۳ انجام شد. در ابتدا به عنوان یک بزرگراه چهار تا شش خط در دهه ۱۹۵۰ ساخته شد، امتداد I-85 بین ادغام جنوبی با I-75 و جاده شمال دروید هیلز به ع