Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ران به برگشت به خاک خود را اطلاع داده و به مقامات نظامی و ساکنان جزیره اعلام کرد که در زمان بازگشت ارتش ایران مقاومت نکرده و تسلیم شوند. در تنب بزرگ و کوچک، حاکم رأس الخیمه، صقر بن محمد القاسمی که با ایران توافق نامه ای امضا نکرده بود، در برابر نیروهای ایرانی که به جزایر تنب بزرگ و کوچک اعزام شده بودند، مقاومت کرد. ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر ۹ آذر ۱۳۵۰، یک گروه از نیروهای مسلح ایران با حمایت نیروی دریایی شاهنشاهی جزایر تنب بزرگ و کوچک را بازپس گرفتند. در تنب بزرگ، نیروهای ایرانی به پلیس های مستقر در جزیره دستور پایین آوردن پرچم رأس الخیمه را دادند. سالم سهیل بن خمیس، یکی از شش پلیس مستقر در این ایستگاه، برخلاف معاهده امضا شده با دولت شارجه عمل کرده و به سوی نیروهای ایرانی اقدام به تیراندازی که در درگیری با نیروهای ایرانی کشته شد. پلیس رأس الخیمه در تنب بزرگ به سمت نیروهای ایرانی آتش گشود و در نتیجهٔ تبادل آتش، چهار پلیس رأس الخیمه و سه سرباز ایرانی کشته شدند. سپس، نیروهای ایرانی ایستگاه پلیس، مدرسه و تعدادی خانه در مناطق اشغال شده توسط امارات را تخریب کرده و افراد مهاجر ساکن را به سمت رأس الخیمه بازپس فرستادند. پیک
ر افراد کشته شده در جزیره دفن شد. نیروی دریایی شاهنشاهی ایران کنترل این جزایر را با مقاومت اندکی که از سوی نیروهای پلیس عرب مستقر در آن جا صورت گرفته بود، به دست گرفت. جمعیت تنب بزرگ در سال ۱۹۷۱، ۱۵۰ نفر بود. به گفته نویسنده، ریچارد ن. شوفیلد، یک منبع ادعا داشته است که در آن زمان ۱۲۰ نفر از جمعیت غیرنظامی عرب مهاجر از راس الخیمه در تنب بزرگ از این جزیره بازگردانده شده اند، اما براساس گزارش های دیگر، مدتی قبل از وقوع این حادثه هیچ کس در این جزیره سکونت نداشته است. در ۹ آذر ۱۳۵۰، یک گروه از سربازان ایرانی وارد جزیره ابوموسی شدند تا بتوانند بخش هایی را که در تفاهم نامه با شارجه مشخص شده بود بازپس بگیرند. عملیات فتح ابوموسی به فرماندهی فرمانده نیروی دریایی رهبری شد که با استقبال و پذیرایی از طرف برادر امیر شارجه و برخی از دستیاران وی مواجه شد. نایب امیر شارجه بر روی ناوشکن آرتمیس ایران با فرمانده ایرانی دیدار کرد و یک نسخهقرآن آریامهر را هدیه گرفت. پس از صرف چای هیئت شارجه ای کشتی را ترک کرد و سربازان ایرانی موضع خود در جزیره را تثبیت کردند. حاکم شارجه مجبور شد با مذاکره موافقت کند زیرا او به غیر از این گزینه هیچ
راه حل دیگری نداشت. او برای دو موضوع مذاکره کرد: اول برای تداوم کنترل بر بخش باقی مانده [در دست امارت شارجه] جزیره و موضوع دوم که مطلوب امیر شارجه و بر موضوع اول ترجیح داشت، کنترل مجدد بر بخش دیگر جزیره [در دست ایران] بود. طرفین برای راضی کردن مخاطبان داخلی شان هر یک تفسیر خود از آن را بیان کردند. در همان روز، امیرعباس هویدا، نخست وزیر ایران رسماً خبر تصرف جزایر تنب بزرگ و کوچک و بخشی از جزیره ابوموسی را اعلام کرد و اظهار داشت که پرچم ایران بر روی نوک کوه حلوا، مرتفع ترین نقطه جزیره ابوموسی برافراشته شده است. وی گفت: «به دنبال مذاکرات طولانی با دولت انگلستان، حاکمیت ایران بر جزایر اعاده شد. وی سپس اظهار داشت دولت شاهنشاهی ایران به هیچ وجه از حق سلطه و حاکمیت خود بر سراسر جزیره ابوموسی صرف نظر نکرده و نخواهد کرد و بنابراین، حضور مأموران محلی در قسمتی از جزیره ابوموسی نباید به هیچ عنوان منافی یا متناقض با این سیاست اعلام شده تعبیر و تلقی شود». شیخ شارجه اعلام کرد که قرارها موقتی است و هدف از آن جلوگیری از خونریزی و بحران است. تلفات. ایران اعلام کرد که سه تن از نیروهایش کشته و یک تن زخمی شده و چهار پلیس کشته و
پنج تن دیگر زخمی شده اند. امارات مدعی شده است که یک پلیس در حین دفاع از جزیره جان خود را از دست داده است. پیامدها. ایران با بیان این موضوع که این جزایر از قرن ششم قبل از میلاد بخشی از امپراتوری ایران بوده اند، علت حضور خود را در این جزایر بر اساس این مستندات تاریخی و حقوقی بیان کرد در برابر امارات متحده عربی ادعا کرد که اعراب کنترل و حاکمیت جزایر را از قرن هفتم قبل از میلاد حفظ کرده اند پرتغالی ها در نوشتارهای خود در دوران حضورشان در خلیج فارس (۱۵۱۸) بر این نظر بودند این جزیره ها در سکونت و حاکمیت اعراب بوده اند. اما در دوران پیش از آن به طور مشخص ابن حوقل، ابن فقیه و استخری عبارت های مشابهی دارند:"این جزایر همواره از گذشته های بسیار دور بخشی از قلمرو ایران بوده اند و در قرن های ۱۸ و ۱۹ میلادی جزء حوزهٔ صلاحیت و حکمرانی بندر لنگه به حساب می آمدند که خود یک بخش اداری از استان فارس بوده است. حاکمیت ایران بر این جزایر در کتاب ها، اسناد تاریخی، نقشه های جغرافیایی و به خصوص در اسناد رسمی، گزارش های اداری و پانویس های وزارت خارجه و دفتر امور هندوستان در انگلستان در خلال قرن های ۱۷ و ۱۸ و بخش اعظم قرن ۱۹ و در اسناد
و نقشه های روسیه و آمریکا نیز منعکس شده است. بازپس گیری این جزایر، موضوع منبع تنش هایی بین امارات و ایران شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در همان دوران اولیه و در سال ۱۳۵۹–۱۹۸۰، امارات ادعای خود را به سازمان ملل برد، اما این ادعا توسط شورای امنیت سازمان ملل در آن زمان به تعویق افتاد و مجدداً مورد بررسی قرار نگرفت. همچنین در گفتگوی بین امارات و ایران در سال ۱۳۷۰–۱۹۹۲ ایران با رد ادعاهای امارات متحده عربی در این مورد وارد مذاکره نشد در نتیجه امارات تلاش کرد تا ادعای خود در این خصوص را به دیوان بین المللی دادگستری بکشاند، اما ایران نپذیرفت. بر اساس اسناد دولت ایران بیان کرده است که این جزایر همیشه متعلق به این کشور بوده و هرگز از مالکیت جزایر انصراف نداده و آنها بخشی از قلمروی ایران هستند. در برابر امارات ادعا می کند که این جزایر در طول قرن نوزدهم تحت کنترل شیوخ قاسمی بودند که حقوق آنها در سال ۱۹۷۱ به امارات به ارث رسید. ایران با بیان اینکه حاکمان محلی قاسمی در بخشی از قرن نوزدهم در واقع بر اساس سواحل ایرانی و نه عرب بودند و در نتیجه تابع ایران شده بودند، بر نادرستی این ادعا مقابله می کند.
آلبرت لئو شلاگِتر (آلمانی: Albert Leo Schlageter) زادهٔ ۱۲ اوت ۱۸۹۴ در شوناو در بادن؛ مرگ: ۲۶ مه ۱۹۲۳ در دوسلدورف) سربازی در جنگ جهانی اول و عضو گروه های مختلف فرای کورپس بود. او همچنین عضو سازمان پوششی حزب نازی به نام "حزب بزرگ کارگران آلمان" بود. در جریان اشغال منطقه رور توسط فرانسه و بلژیک، شلاگتر به عنوان یک فعال مسلح فعالیت می کرد و به دلیل جاسوسی و اجرای چند عملیات انفجاری، توسط دادگاه نظامی فرانسه به مرگ محکوم و اعدام شد. پس از اعدامش در جمهوری وایمار، شلاگتر نه تنها در میان محافل راست گرا به عنوان یک "شهید" شناخته شد، بلکه از "مرزهای حزبی" نیز فراتر رفت و همدردی های گسترده ای را جلب کرد. تبلیغات نازی ها به "فرهنگ شلاگتر" دامن زد و او را به عنوان "نخستین سرباز رایش سوم" معرفی کردند. پس از ۱۹۴۵، بزرگداشت شلاگتر به حاشیه سیاسی راست محدود شد. امروزه، بازتاب او در افکار عمومی بیشتر با "بی تفاوتی و بی احترامی" همراه است.
کیست لوزالمعده () یک کیسه پر از مایع در لوزالمعده است. شیوع کیست های لوزالمعده بر اساس مطالعات تصویربرداری ۲٪ تا ۱۵٪ است، اما بر اساس یافاه های کالبد شکافی، شیوع ممکن است تا ۵۰٪ هم باشد. اکثر کیست های لوزالمعده خوش خیم هستند و خطر بدخیمی (سرطان لوزالمعده) ۰٫۵٪ تا ۱٫۵٪ است. کیست های کاذب لوزالمعده و سیست آدنوم سروزی لوزالمعده (که مجموعاً ۱۵٪ تا ۲۵٪ از کل کیست های لوزالمعده را تشکیل می دهند) کیست های خوش خیم لوزالمعده با خطر بدخیمی صفر درصد در نظر گرفته می شوند. علل بروز کیست لوزالمعده ممکن است خوش خیم تا بدخیم باشد. کیست های لوزالمعده می توانند در زمینهٔ پانکراتیت ایجاد شوند، اگرچه تنها ۶ هفته پس از پانکراتیت حاد تشخیص داده می شوند. نئوپلاسم های پاپیلاری موسینی داخل مجرای در مجرای اصلی لوزالمعده (IPMNs) با اتساع آن همراه هستند، در حالی که IPMNهای شاخهٔ جانبی با اتساع مجرا همراه نیستند. با روش تصویربرداری MRCP می تواند به تشخیص موقعیت کیست ها نسبت به مجرای لوزالمعده کمک کند و درمان و پیگیری مناسب تری را اتخاذ نمود. شایع ترین بدخیمی که می تواند به صورت کیست لوزالمعده ظاهر شود، تومور کیستی موسینی است. تشخیص. کیست
های لوزالمعده معمولاً به صورت اتفاقی و زمانی که تصویربرداری پزشکی برای اهداف دیگری انجام می شود، کشف می شوند و معمولاً بدون علامت هستند. برای تشخیص این کیست ها معمولاً از ام آرآی یا سی تی اسکن با مادهٔ حاجب استفاده می شود. گاهی لازم است بیمار کارهای تشخیصی بیشتری همچون سونوگرافی آندوسکوپیک (با یا بدون بیوپسی) و MRCP انجام دهد. سونوگرافی آندوسکوپیک در تشخیص ویژگی های پرخطر رادیوگرافیک کیست های لوزالمعده در مقایسه با ام آرآی از دقت بالاتری برخوردار است، به خصوص اگر از کنتراست تقویت کننده نیز استفاده شود. بر اساس تصویربرداری، کیست هایی که باعث انسداد مجرای صفراوی و اتساع مجرای اصلی لوزالمعده بیش از ۱۰ میلی متر شوند، یا اگر توده در دیواره های آنها بزرگتر از ۵ میلی متر باشد، همه اینها ویژگی های پرخطر محسوب می شوند و با خطر ۵۶٪ تا ۸۹٪ سرطان مرتبط هستند. تجزیه و تحلیل دی ان ای مایع کیست ممکن است به تشخیص کیست لوزالمعده کمک کند، اما بازده آن متغیر و بین بین ۲۵٪ تا ۵۰٪ است. جهش های ژنی سرکوبگر تومور فون هیپل لیندو (مرتبط با بیماری فون هیپل لیندو) با کیست های ساده، سیست آدنوماهای سروزی و تومورهای نورواندوکرین لوزالمعد
ه که کمتر شایع هستند، مرتبط هستند. جهش های ژن KRAS با بروز کیست های موسینی، جهش های ژن GNAS با نئوپلاسم های پاپیلاری موسینی در مجرای اصلی لوزالمعده و جهش های بتا-کاتنین با بروز تومورهای توپر پاپیلاری کاذب مرتبط هستند. انواع. کیست های کاذب لوزالمعده و همچنین سیست آدنوماهای سروزی هر دو خوش خیم هستند و احتمال بدخیمی ندارند. سیست آدنوماهای سروزی معمولاً در دهه ۵–۷ زندگی ظاهر می شوند که ۶۰ درصد موارد در زنان است. نئوپلاسم های پاپیلاری موسینی مجرای اصلی لوزالمعده (IPMN مجرای اصلی) یا شاخه های آن (IPMN مجرای شاخه ای) یا هر دو مجرا (IPMN نوع مختلط) را درگیر می کند. این کیست ها ضایعاتی پیش بدخیم هستند و تومورهای پاپیلاری موسینی مجرای اصلی دارای پتانسیل بدخیمی ۳۳ تا ۸۵٪ هستند و تومورهای پاپیلاری موسینی مجرای فرعی/شاخه ای با خطر ۱۵٪ بدخیمی در ۱۵ سالگی همراهند. این کیست ها معمولاً در دهه پنجم زندگی رخ می دهند و شیوع آن در مردان و زنان برابر است. این کیست ها ممکن است به صورت ضایعات منفرد یا متعدد ظاهر شوند و ممکن است باعث پانکراتیت شوند زیرا مجرای لوزالمعده توسط موسین مسدود شده است. نئوپلاسم کیست موسینی لوزالمعده معمولاً
دُم لوزالمعده را درگیر می کند و ۹۰ درصد موارد زنان را درگیر می کند و معمولاً در دهه ۴–۶ زندگی ظاهر می شوند. این کیست های دارای پتانسیل بدخیمی به میزان ۱۰٪ تا ۳۴٪ هستند. این نوع از کیست ها با مجاری لوزالمعده ارتباط برقرار نمی کنند و معمولاً به صورت ضایعات منفرد، دیواره ضخیم، بدون حفره های متعدد درونی (تنها دارای یک حفره) ظاهر می شوند. این کیست ها به طور مشخص حاوی سلول های استرومایی تخمدانی هستند. تومورهای نورواندوکرین لوزالمعده ممکن است گاهی دچار دژنراسیون شوند و کیست تشکیل دهند. این نوع تومورها از سلول های غدد درون ریز لوزالمعده به وجود می آیند و ۱۰٪ آنها عملکرد فعال دارند و قادر به ترشح هورمون هستند. ۸۰٪ از این تومورها گیرنده های سوماتواستاتین را بیان می کنند، بنابراین می توان آنها را در اسکن گالیم شناسایی کرد. رهنمودهای پیگیری. کیست های ۱ تا ۵ میلی متری در سی تی اسکن یا سونوگرافی معمولاً برای تعیین سرشتی بسیار کوچک هستند و خوش خیم تلقی می شوند. هیچ پیگیری تصویربرداری بیشتر برای این ضایعات توصیه نمی شود. کیست های ۶ تا ۹ میلی متری نیاز به یک بار پیگیری ظرف ۲ تا ۳ سال دارند، ترجیحاً با کلانژیوپانکراتوگرافی تشد
ید مغناطیسی (MRCP) برای ارزیابی بهتر مجرای لوزالمعده. اگر در پیگیری دوم اندازه اش تغییری نکرده باشد، پیگیری تصویربرداری بیشتری توصیه نمی شود. برای کیست های ۱ تا ۱٫۹ سانتی متری، پیگیری با MRCP یا سی تی اسکن چند مرحله ای در ۱ تا ۲ سال بعدی پیشنهاد می شود. اگر در پیگیری وضعیتش ثابت مانده باشد، فاصله پیگیری تصویربرداری های بعدی به ۲ تا ۳ سال افزایش می یابد. کیست های ۲ تا ۲٫۹ سانتی متری پتانسیل بدخیمی بیشتری دارند و یک سونوگرافی آندوسکوپی اولیهٔ پیشنهاد می شود و به دنبال آن MRCP یا سی تی اسکن چند مرحله ای ظرف ۶ تا ۱۲ ماه باید انجام شود. اگر بیماران جوان هستند، ممکن است جراحی برای جلوگیری از نیاز به پایش طولانی در نظر گرفته شود. اگر این کیست ها در پیگیری پایدار بمانند پیگیری تصویربرداری بعدی با فاصله ۱ تا ۲ سال انجام می شود.
وینچنزو ماگلیوکو (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۸۹۳ - درگذشتهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۶) یک ژنرال سیسیلی و خلبان نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا و سرباز سابق ارتش سلطنتی ایتالیا بود. زندگی. ماگلیوکو در ۱ ژانویه ۱۸۹۳ در پالرمو ایتالیا به دنیا آمد. او در زادگاهش تحصیل کرد و در رشته حقوق مدرک گرفت. در سال ۱۹۱۵ ماگلیوکو به عنوان افسر توپخانه در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت نام کرد و به هنگ ۲۹ توپخانه میدانی پیوست. بعداً در همان سال او به درجه ستوان فرعی ارتقاء یافت و به یک واحد توپخانه کوهستانی مستقر در کول دی لانا ملحق شد و در طول شروع جنگ جهانی اول در آن جا می جنگید. با توجه به توانایی هایش در جنگ، ماگلیوکو در سال ۱۹۱۷ به درجه ستوان ارتقا یافت و بنا به درخواست او به رم فرستاده شد و در آنجا به مدت سه ماه در سنتوسل هوانوردی خواند. او در ماه مه به عنوان «نظاره گر هواپیما» به نبرد بازگشت و یک مدال برنز و دو مدال نقره شجاعت نظامی به دست آورد. در ژوئن ۱۹۲۳، ماگلیوکو به درجه کاپیتان ارتقا یافت و به یک مرکز هوانوردی شناسایی مستقر در پارما اعزام شد. در نوامبر همان سال، او به Regia Aeronautica، نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا، که تازه تأسیس شده بود، ملحق شد. او
بعداً در سال ۱۹۲۹ به درجه سرهنگ دوم منصوب شد و بعداً در سال ۱۹۳۲ سرهنگ شد. پس بد شدن روابط ایتالیا با اتیوپی در سال ۱۹۳۴، ماگلیوکو، به عنوان حامی فاشیسم، توسط دولت ایتالیا به آفریقای شرقی ایتالیا فرستاده شد تا پایگاه های هوایی در این مستعمره را مدیریت کند. ماگلیوکو در آنجا یکی از همکاران نزدیک ژنرال رودلفو گرازانی شد که او را به درجه سرتیپی رساند و او را به عنوان شوالیه نشان نظامی ساووی تبدیل کرد. او که درجنگ دوم ایتالیا و اتیوپی نقش داشت، به دلیل استفاده از گاز خردل علیه اتیوپیایی ها، در تاریخ با بدنامی از او یاد می شود. مرگ. در ۲۶ ژوئن ۱۹۳۶، ماگلیوکو، به عنوان معاون نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا و معاون نایب السلطنه اتیوپی ایتالیا، از پایگاه هوایی در آدیس آبابا خارج شد و به ترتیب دو بمب افکن کاپرونی کا.۱۳۳ (Caproni Ca.133) و یک هواپیمای شناسایی فوکر سی.۵ را برای دیدار با رهبران محلی در نکمته هدایت کرد. این اسکادران، که شامل سیزده مقام ایتالیایی، از جمله ژنرال بود، وظیفه تضمین وفاداری شهر را بر عهده داشت. پس از فرود، ایتالیایی ها در اطراف هواپیما اردو زدند، اما پس از آن در شب ۲۷ ژوئن ۱۹۳۶ توسط آربگنوخ، مبارزان
چریکی اتیوپیایی، در حالی که در منطقه Welega کمین کرده بودند به آن ها حمله شد. ماگلیوکو در کنار سایر اعضای اسکادران از جمله آنتونیو لوکاتلی جان باخت. تنها بازمانده نمایندگان ایتالیا، پدر بورلو، کشیش کاتولیک بود که به آنها پیوست تا به عنوان راهنما خدمت کند. پس از آنچه که به عنوان «کشتار نکمته» شناخته شد، یک کمپین بمباران تلافی جویانه در منطقه برای انتقام انجام شد و به چند تن از افرادی که جان باخته بودند، از جمله وینچنزو ماگلیوکو، پس از مرگ مدال طلای شجاعت نظامی اهدا شد. میراث. بمب افکن های Caproni Ca.133 پس از حمله در آتش سوختند. روز بعد تصمیم گرفته شد که یکی از بمب افکن ها به عنوان یادبود جنگ برای مردان کشته شده تبدیل شود. در همان سال مرگ ماگلیوکو، 1936، ماگلیوکو آئرودرومو به افتخار او به عنوان اولین سیسیلی که افسر عمومی در نیروی هوایی ایتالیا شد، وقف شد و نامگذاری شد. این فرودگاه در طول جنگ جهانی دوم تا زمانی که بمباران متفقین آن را غیرقابل استفاده نکرد، به عنوان یک فرودگاه اصلی عمل می کرد. فرودگاه در 7 ژوئن 2014 به نام Pio La Torre تغییر نام داد. همچنین خیابان هایی در پالرمو و میلان به نام ماگلیوکو وجود دار
د که به دلیل حمایت او از فاشیسم مورد انتقاد قرار گرفته است.
تومور کیستی موسینی () رشد غیرطبیعی و بیش از حد بافت (نئوپلاسم) است که به طور معمول دارای عناصر موسین و یک یا چند کیست است. بر اساس مکان، آنها عبارتند از:
کارل فرانتس یورگنس (آلمانی: Carl Franz Jürgens) (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۸۹۵ در آینبک؛ † ۱۶ آوریل ۱۹۴۵ در دوسلدورف) فرمانده پلیس حفاظتی در دارمشتات و دوسلدورف بود. او مسئول انتقال یهودیان دارمشتات به اردوگاه های مرگ در دوران هولوکاست و همچنین از اعضای مقاومت علیه رژیم نازی به شمار می رفت. در آوریل ۱۹۴۵، او در عملیاتی به همراه گروهی از شهروندان دوسلدورف شرکت کرد تا شهر را بدون درگیری به نیروهای پیشروی آمریکایی تسلیم کنند. چند ساعت پیش از آزادسازی دوسلدورف، او به مرگ محکوم و اعدام شد.
آلویس اودِنتال (آلمانی: Aloys Odenthal) زادهٔ ۸ مارس ۱۹۱۲ در دوسلدورف؛ مرگ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۳ در همان جا) معمار آلمانی، مبارز مقاومت علیه رژیم نازی و شهروند نمونهٔ دوسلدورف بود. در آوریل ۱۹۴۵، او در عملیاتی با گروهی از شهروندان دوسلدورف شرکت کرد تا شهر را بدون درگیری به نیروهای پیشروی آمریکایی تسلیم کنند. پس از جنگ، آلویس اودنتال، معمار و کاتولیک مؤمن، نقش مهمی در بازسازی کلیساهای دوسلدورف داشت و تا زمان مرگش، یادآوری جنایات جنگی و رژیم نازی را زنده نگه داشت.
جرج لوئیس کاستانزا () یک شخصیت خیالی در سریال کمدی موقعیت آمریکایی "ساینفلد" (۱۹۸۹–۱۹۹۸) است که توسط جیسون الکساندر بازی می شود. او مردی کوتاه قامت، کچل و دارای کمی اضافه وزن است که با کمبودهای احساسی زیادی دست و پنجه نرم می کند و بیشتر پیوند و دوستی های عاشقانه خود را به دلیل ترس از صدمه دیدن، نابود می کند. او همچنین کمی تنبل است و در چندین دوره بیکاری خود در ساینفلد از یافتن شغل دوری می کند. او زمانی که کارمند است و کار می کند، تلاش بسیاری می کند تا با راه های مبتکرانه ای کار نکردن و از زیر کار در رفتن خود را از روسایش پنهان کند. او با شخصیت های اصلی سریال جری ساینفلد، کازمو کریمر و الین بنس دوست است. جرج و جری دوستان دبیرستانی بودند اگرچه در قسمت «خیانت» ( جورج می گوید: «که آن دو از کلاس چهارم با هم دوست بوده اند» و پس از آن با هم دوست مانده اند. جورج در همه قسمت های ساینفلد مگر قسمت «قلم» بازی می کند. این شخصیت بر اساس لری دیوید یکی از دو سازنده ساینفلد است اما نام او از دوست جری ساینفلد "مایکل کاستانزا" گرفته شده است. پس از پایان ساینفلد جیسن الکساندر نقش جرج را در قسمتی از برنامه کمدین ها در ماشین ها قه
وه می نوشند به همراه جری ساینفلد و وین نایت در سال ۲۰۱۴ دوباره ایفا می کند.
لی اورت یکی از قهرمانان سری بازی های ویدیویی "مردگان متحرک" اثر تل تیل گیمز است که به عنوان قهرمان اصلی فصل اول بازی حضور داشت. لی که وظیفه محافظت از دختری به نام کلمنتاین را در میانه رستاخیز زامبی ها بر عهده دارد، با چندین شخصیت و گروه دیگر متحد می شود. هنگام ساخت شخصیت لی، توسعه دهندگان تلاش کردند تا به واقع گرایی دست یابند، با تأکید زیادی بر اینکه او یک شخصیت والدین برای کلمنتاین است. صداپیشگی او توسط دیو فننوی، صداپیشه آمریکایی انجام شده است. او برای نقشش در بازی، به ویژه صداگذاری و نویسندگی، با استقبال مثبتی روبرو شد. فنوی در اسپایک نامزد بهترین اجرای بهترین صداپیشه مرد شد. ظاهر. قبل از اتفاقات بازی، لی، اهل میکن، استاد تاریخ در دانشگاه جورجیا بود. یک روز، در راه رفتن به محل کار، مریض شد و پس از دعوای مداوم با همسرش در مورد مسافرت اغلب برای کار، متوجه شد که همسرش با مرد دیگری، یک سناتور ایالتی، خوابیده است و به خانه آمد. در حالت عصبانیت، لی ناخواسته او را کشت. او پس از آن به اتهام قتل محاکمه و محکوم شد. جنایت او نیز او را از پدر و مادر و برادرش دور کرد. لی به دلیل قتل سناتور به حبس ابد محکوم شد و دستور د
اده شد که برای شروع اجرای حکم ابد خود به مرکز اصلاح و تربیت شهرستان مریوتر فرستاده شود. آغاز رستاخیز زامبی ها زمانی رخ می دهد که لی به زندان برده می شود تا اجرای حبس ابد خود را آغاز کند. در حالی که لی در حال گفتگو با افسر پلیسی بود که او را تا زندان اسکورت می کرد، ماشین پلیسی که او را به زندان منتقل می کرد با یک زامبی تصادف می کند و او پس از کشتن افسری که پس از زامبی شدن به او حمله کرده بود موفق به فرار می شود اما به سرعت متوجه وضعیت وخیم می شود. او در خانه ای در حومه اطراف پناه می گیرد، جایی که کلمنتاین جوان را پیدا می کند که از زامبی ها پنهان شده است، زیرا والدینش مدتی قبل از آخرالزمان به ساوانا رفته بودند. او با درک اینکه کلمنتاین در خطر باقی خواهد ماند، پیشنهاد می کند که از او محافظت کند، به این امید که آنها بتوانند والدینش را پیدا کنند. او در پایان با لی به مزرعه هرشل گرین می رود، جایی که با ماهیگیری به نام کنی، همسرش، کاتجا، و پسرش، داک، آشنا می شوند. پس از تصادف با واکرها که جان پسر هرشل، شان را می گیرد، این پنج نفر اخراج و در پایان با دیگر بازماندگان ملاقات می کنند و گروه کوچکی را تشکیل می دهند، اگرچه
لی در مورد تاریخچه خود مطیع باقی می ماند. لی پس از کشف مرگ خانواده اش در میکن، نقش پدری را برای کلمنتاین به عهده می گیرد. پس از سه ماه ماندن در یک متل با کم شدن منابع، گروه با خانواده سنت جان ملاقات می کنند که آنها را برای صرف شام در دامداری خانوادگی خود دعوت می کنند. گروه موافقت می کند که هیئتی را به مزرعه سنت جانز بفرستد تا ببیند آیا آنها قابل اعتماد هستند یا خیر. با این حال، لی متوجه می شود که سنت جانز درگیر آدم خواری شده اند و قصد دارند گروه او را بکشند و بخورند. پس از زنده ماندن از سنت جان، گروه مجبور می شوند از متل از دست راهزنان فرار کنند و از طریق قطار به ساوانا بروند. در مسیر، لی شروع به کمک به کلمنتاین می کند تا مهارت های زنده مانند نحوه استفاده از اسلحه و اینکه چرا باید موهایش را کوتاه نگه دارد، بیاموزد. همان طور که آنها به شهر نزدیک می شوند، واکی تاکی کلمنتاین خاموش می شود و صدای مردی را آشکار می کند که تا این لحظه از اقدامات لی باخبر است و به کلمنتاین قول می دهد که با او در امان باشد. در ساوانا، بازماندگان به دنبال قایق و وسایلی برای فرار از سرزمین اصلی هستند. آنها با بازماندگان بیشتری از جمله د
کتری به نام ورنون و زن جوانی به نام مولی روبرو می شوند. آنها با کمک آنها می توانند قایق را برای سفر خود آماده کنند. ورنون می رود، اما اظهار می کند که او معتقد است که لی نگهبان نامناسبی برای کلمنتاین است. صبح روز بعد، لی از خواب بیدار می شود و متوجه می شود که کلمنتاین رفته است و در حالی که به دنبال او می گردد، توسط یک زامبی غافلگیر شده و گاز گرفته می شود. با زمان کمی که او در اختیار دارد، لی و سایر بازماندگان موافقت می کنند که به دنبال کلمانتین بگردند، در ابتدا معتقد بودند که او توسط ورنون گرفته شده است. در عوض، مردی که در واکی تاکی است فاش می کند که کلمنتاین را ربوده است و در هتلی است که والدینش در آنجا بودند. پس از ورود به خانه امن اکنون متروکه گروه ورنون، به لی این امکان داده می شود که بازوی گاز گرفته خود را قطع کند. در هر صورت، لی و گروه می توانند از بیمارستان فرار کنند، جایی که راه خود را به خانه برمی گردانند، اما متوجه می شوند که قایق توسط ورنون و گروهش به سرقت رفته است. مدت کوتاهی پس از آن که خانه با واکرها پر شد، اما گروه به اتاق زیر شیروانی فرار کردند، جایی که در نهایت راهی برای خروج پیدا کردند. هنگام
رسیدن به هتل تلفاتی رخ می دهد و لی از امید و کریستا جدا می شود. لی که به سختی از هوش می رود، خود را به هتل می رساند و با اسیر کلمنتین ملاقات می کند، او توضیح می دهد که گروه لی قبلاً آذوقه ای را از ماشین خانواده اش دزدیده بودند که در نهایت منجر به مرگ همسر و فرزندانش شد، و می رود تا تصمیمات دیگر لی را زیر سؤال ببرد. بدون توجه به اینکه آیا او دربرداشتن آذوقه از ماشین شرکت کرده یا نه، در نهایت او را مورد سرزنش قرار می دهد و قصد دارد او را بکشد و از کلمنتاین به عنوان مال خودش مراقبت کند. لی از کلمنتین کمک می گیرد تا مرد را تحت کنترل درآورد و بکشد. آنها با پوشاندن روده های واکر از هتل خارج می شوند و قبل از اینکه لی بیهوش شود، والدین زامبی شده کلمنتاین را کشف می کنند. وقتی لی از خواب بیدار می شود، به سختی می تواند هوشیاری خود را حفظ کند، اما متوجه می شود که کلمنتاین او را به محل امنی کشیده است. با کمبود وقت، لی به کلمنتاین کمک می کند تا کلیدها و اسلحه ای را برای فرار از شهر حفظ کند و به او می گوید که امید و کریستا را پیدا کند. بازیکن می تواند انتخاب کند که لی به کلمنتاین دستور دهد که یا به او شلیک کند تا از بازساز
ی مجدد او جلوگیری کند یا کاری انجام ندهد و او را رها کند تا واکر شود (انتخابی که به بازیکن واگذار می شود). لی در خوابی ظاهر می شود که کلمنتاین پس از بیهوش شدن در اثر اصابت گلوله در جریان وقایع قسمت آخر " دیده است. این رؤیا به زمانی بازمی گردد که گروه پس از کشتن لیلی کارلی/داگ از متل گریختند، و کلمنتاین توصیه هایی را که لی به او دربارهٔ یادگیری زنده ماندن و کنار آمدن با این واقعیت جدید به او داده بود، به یاد می آورد، ملاحظاتی که او باید پس از به دست آوردن دوباره آن ها را در ذهن داشته باشد. هوشیاری در مواجهه با دشمنی رو به رشد کنی و جین. لی در رؤیای دیگری در طول وقایع قسمت سوم " ظاهر می شود، در حالی که کلمنتاین رؤیای زمان خود را در قطار به ساوانا می بیند. لی به کلمنتاین کمک می کند تا اعتماد به نفس لازم را برای رهبری حمله به گروهی از مهاجمان به رهبری لیلی به دست آورد تا دوستانش را نجات دهند.
شیراک آویا (؛ ) یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 5G است که در تاریخ 2019 میلادی تأسیس شده و در تاریخ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی شیراک آویا در ایروان، ارمنستان واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی زوارتنوتس قرار دارد و به ۳ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد. مقصدها. بنا بر داده های ژوئن 2023 میلادی، شیراک آویا به مقصدهای زیر پرواز انجام می دهد:
هانس لانگلز (آلمانی: Hans Langels)؛ (زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۸۷۹ در کرفلد-فیشلن؛ † ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۷ در دوسلدورف) یک مقام قضایی و پلیسی آلمانی، حقوق دان و رئیس پلیس دوسلدورف بود.
فریدریش فیلیپ وایتسل (آلمانی: Friedrich Philipp Weitzel)؛(* ۲۷ آوریل ۱۹۰۴ در فرانکفورت؛ † ۱۹ ژوئن ۱۹۴۰ در دوسلدورف) سیاستمدار آلمانی (حزب نازی)، رئیس پلیس و فرمانده ارشد اس اس (SS-Obergruppenführer) بود.
لوکا دی ماجیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال اینتر میلان، برای باشگاه فوتبال پروجا بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده است.
دون خوان و فرمانده (اسپانیایی: Don Juan y la estatua del Comendador یا El burlador de Sevilla) نام اثری از هنرمند اسپانیایی، فرانسیسکو گویا است. این نقاشی به مجموعه ای از شش نقاشی کابینتی او تعلق دارد که هر کدام حدوداً ۴۳ × ۳۰ سانتی متر هستند و موضوع جادوگری محور اصلی آنها است. این نقاشی ها روایتی واحد را تشکیل نمی دهند و معنای مشترکی ندارند، بنابراین هر یک به طور جداگانه تفسیر می شوند، اما به لحاظ نزدیکی موضوع و دوره خلق اثر، همیشه در کنار هم بررسی می شوند. این مجموعه در مالکیت دوک های اوسونا بود و زینت بخش اقامتگاه تابستانی آن ها در آلآمدا د اوسونا بود. این مجموعه آثار، علاوه بر "دون خوان و فرمانده"، شامل "جشن جادوگران"، "پرواز جادوگران"، "افسون"، "مرد افسون شده" و "آشپزخانه جادوگران" می شود. چهار مورد از این نقاشی ها در مجموعه های عمومی، و یکی در مجموعه ای خصوصی نگهداری می شود و "دون خوان و فرمانده" اثری مفقود شده تلقی می شود. پیشینه آفرینش آثار. حمایت دوک های اوسونا. در سال های نخست فعالیت حرفه ای گویا در مادرید، در حالی که همزمان مشتریان خصوصی خود را در میان اشراف و بورژوازی پایتخت گسترش می داد، عمدتاً ب