Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی ارتش ادامه داد، زیرا بیشتر کالج ها و دانشگاه ها تنها برای مردان باز بودند. با این وجود، کوکس ایوانز تمایل داشت که فرصت های خود را فراتر از نقش های خانگی گسترش دهد و امیدوار بود که به یک کانی شناس تبدیل شود. برنامه های او زمانی تغییر کرد که او با جیمز استیونسون، یک زمین شناس و انسان شناس که با سازمان زمین شناسی مناطق ایالات متحده کار می کرد، آشنا شد. حرفه اولیه. ایوانز در ۱۸ آوریل ۱۸۷۲ با جیمز استیونسون ازدواج کرد، پیش از آنکه او برای یک اکتشاف تحت سرپرستی فردیناند واندویر هیدن جهت انجام بررسی های زمین شناسی در کلرادو، آیداهو، وایومینگ، و یوتا عزیمت کند. ازدواج ماتیلدا استیونسون با جیمز زندگی او را تغییر داد؛ او ماتیلدا را تشویق می کرد تا جسور و ماجراجو باشد و هرگز پیشرفت علمی او را متوقف یا کند نکرد. در سال ۱۸۷۸، ماتیلدا استیونسون برای اولین بار با تکنیک های انجام یک مطالعه قوم نگاری آشنا شد، زمانی که او و همسرش به مطالعه مردم یوت و آراپاهو پرداختند. با این حال، استیونسون عمدتاً خودآموز بود و بعدها مسیر خود را به تنهایی ادامه داد. در سال ۱۸۷۹، دولت ایالات متحده دفتر اتنولوژی آمریکایی (BAE) را تأسیس کرد و ما
تیلدا استیونسون به عنوان «همکار داوطلب در اتنولوژی» منصوب شد. BAE تحت مدیریت جان وسلی پاول این دیدگاه را ترویج می داد که مردم بومی آمریکا در حال ناپدید شدن هستند و از دانشمندان آمریکایی خواست که این مردم را مطالعه کنند. این دیدگاه همان چیزی بود که ماتیلدا استیونسون در باقی دوران حرفه ای خود ادامه داد. او همراه با جیمز در سفرهای اکتشافی BAE به جنوب غرب رفت، به عنوان دستیار رسمی او خدمت کرد و با مردم زونی و هوپی و دیگران کار کرد. در این همکاری، هیچ دستمزدی برای استیونسون در نظر گرفته نشده بود.
ژیان مرغ سبیلچه ای رخ مرمری گونه ای از پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ ژیان مرزغان است که در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شود.
لینا کلوگ سادلر (; – ) پزشک، جراح، متخصص زنان و زایمان و طرفدار اصلاح نژاد آمریکایی بود که به عنوان یکی از پیشگامان حوزه سلامت زنان شناخته می شد. او در وِت پرِری، شهرستان کالهون، میشیگان متولد شد و پس از اتمام تحصیلات ادبی، ابتدا به تدریس پرداخت و سپس وارد حرفه پرستاری شد. اوایل زندگی و تحصیل. سادلر در طول دوران حرفه ای خود به عنوان متخصص زنان و زایمان در بیمارستان کلمبوس و بیمارستان کودکان مموریال فعالیت می کرد. او عضو برجسته کالج جراحان آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا و انجمن بین المللی زنان پزشک بود و به عنوان معاون مدیر مؤسسه تحقیقات و تشخیص شیکاگو خدمت می کرد. از دیگر نقش های مهم او می توان به بنیانگذاری انجمن زنان پزشک آمریکا اشاره کرد که در سال های ۱۹۲۵–۱۹۲۶ به عنوان دبیر و در سال ۱۹۳۴ به عنوان رئیس این انجمن فعالیت داشت. در سال های ۱۹۲۵ و ۱۹۲۶، سادلر به ترتیب به عنوان رئیس بخش رفاه کودک فدراسیون زنان ایلینوی و رئیس بخش بهداشت عمومی و رفاه کودک ایالت ایلینوی منصوب شد. او در این سمت ها نقش کلیدی در ایجاد همکاری بین چهار سازمان بزرگ ایالتی شامل انجمن پزشکی ایالت ایلینوی، انجمن دندانپزشکی ایالت ایلینوی، اداره
بهداشت عمومی ایالت و فدراسیون زنان ایلینوی ایفا کرد. سادلر همچنین در سال های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ ریاست انجمن زنان پزشک شیکاگو را بر عهده داشت و عضو چندین سازمان معتبر پزشکی و اجتماعی دیگر بود. در دوران تحصیل پرستاری، سادلر با ویلیام اس. سادلر آشنا شد و در ۱۸۹۷ با او ازدواج کرد. این زوج به دلیل علاقه مشترک به مسائل بهداشتی، به تحصیل در پزشکی روی آوردند و هر دو در سال ۱۹۰۶ با رتبه های ممتاز از کالج پزشکی مبلغین آمریکایی فارغ التحصیل شدند. آن ها به مدت بیست سال در مأموریت های نجات کلیسای ادونتیست های روز هفتم در شیکاگو و سانفرانسیسکو خدمت کردند و لنا به ویژه به زنان زندانی در زندان های شیکاگو خدمات ارائه می داد. سادلر در دهه ۱۹۲۰ تاریخچه زنان پزشک در ایلینوی را تهیه کرد و نظرسنجی ای از قابله های شیکاگو تحت حمایت اداره بهداشت شیکاگو انجام داد. او همچنین اولین گروه از دوستان را در خانه شان گرد هم آورد که بعدها به نام فوروم شناخته شدند و این جلسات منجر به نگارش مقالات کتاب اورانشیا شد. در سال ۱۹۲۸، سادلر به همراه خانواده اش برای تحصیلات تکمیلی به پاریس سفر کرد. روزنامه شیکاگو تریبون در ۲۲ ژانویه ۱۹۲۸ در مقاله ای با عنوان «
تاریخچه باشگاه زنان نشان دهنده خدمات به شهر است»، از او به همراه جین آدامز به عنوان اعضای برجسته باشگاه زنان شیکاگو نام برد. دکتر برتا ون هوسن، جراح پتیکوات میشیگان، به یاد می آورد: «در سال ۱۸۹۲، شیکاگو و طبابت آنقدر برای من جدید بود که حتی از مبارزه ای که زنان پزشکی در آن زمان برای نمایندگی در نمایشگاه جهانی کلمبیا به راه انداختند، آگاه نبودم. وقتی دکتر سارا هکت استیونسون متوجه شد که هیچ یک از زنان فوق العاده او را در کنار هم جمع می کند. و موفق به گرفتن اعتبار دولتی برای نمایشگاه یک بیمارستان زنان شد. ساختمانی ساخته شد که در آن پزشکان زن کمک های اولیه را انجام دادند و هزاران بیمار را مداوا کردند… چهل سال بعد، زمانی که مقدمات قرن پیشرفت به پایان رسید، زنان پزشکی دوباره کنار گذاشته شدند.»
ژیان مرغ سبیلچه ای گونه گون گونه ای از پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ ژیان مرغان است که در کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شود.
خیمِنا کیروس (؛ ۱۸۹۹–۱۲ مه ۱۹۸۳) دانشمند و متخصص اقیانوس نگاری و اقیانوس شناسی اهل اسپانیا بود. وی نخستین زن اقیانوس شناس در کشور اسپانیا شناخته می شود. او همچنین اولین زن عضو هیئت علمی مؤسسه اقیانوس شناسی اسپانیا محسوب می شود. اوایل زندگی. خیمِنا کیروس فرناندس ئی تیو در ۵ دسامبر ۱۸۹۹ در آلمریا به دنیا آمد. او کوچک ترین دختر یک خانواده پرجمعیت بود که به دلیل شغل پدرش، خوزه ماریا کیروس مارتین، مهندس نصب گاز که از مادرید به آلمریا آمده بود تا به عنوان مأمور مواد منفجره برای معادن فعالیت کند، مرتباً در حال سفر بودند. مادر او، کارمن فرناندز-تیو، معلم و کارآفرین ماهری بود که یک مدرسه خصوصی در این شهر اندلسی تأسیس کرده بود. به لطف فعالیت های مادر، تمامی فرزندان او پس از ترک خانواده توسط پدر، حمایت مالی و عاطفی لازم را دریافت کردند. خیمِنا در سال ۱۹۱۷ پیش از آنکه ۱۸ ساله شود، به مادرید نقل مکان کرد، تا در دانشگاه مرکزی (که بعدها مبدل به دانشگاه کمپلوتنسه مادرید شد) در رشتهٔ علوم تحصیل کند، در حالی که در «اقامتگاه دختران جوان» (اولین مرکز رسمی برای تشویق تحصیلات دانشگاهی برای زنان در اسپانیا) زندگی می کرد. همان طور ک
ه «اقامتگاه دانشجویان» برای مردان دانشگاهی تبدیل به یک نهاد فرهنگی شد که بسیاری از روشنفکران برجسته اسپانیایی در آن زمان از آن برخاستند، زنان از دنیای فرهنگ، علم و سیاست در اسپانیا در نیمه اول قرن ۲۰، مانند ماروخا مایو، ماریا زامبرانو، کلارا کامپوامور، ماتیلده اوئیسی و ویکتوریا کنت به دلیل حضور در این اقامتگاه با کیروس آشنا بودند. حرفه علمی. علاقه او به اقیانوس شناسی تدریجاً زیاد شد و در آوریل ۱۹۲۰ و در حالی که تحصیلات خود را ادامه می داد، به عنوان کارآموز در پژوهش های علوم دریایی در مؤسسه اقیانوس شناسی اسپانیا (IEO) مشغول به کار شد. همان تابستان، او به سانتاندر سفر کرد تا به آماده سازی پروژه ای که سال بعد برگزار می شد کمک کند. در سال ۱۹۲۱، چند ماه پس از فارغ التحصیلی در رشته علوم با درجه عالی، او به اولین دانشمند زن اسپانیایی در یک کارزار اقیانوس شناسی تبدیل شد. این اکتشاف که تحت سرپرستی مؤسسه اقیانوس شناسی اسپانیا برگزار می شد، یک ماه طول کشید و سواحل اسپانیایی دریای مدیترانه را مورد بررسی قرار داد. خیمِنا در این پروژه به عنوان دستیار اقیانوس شناس و زیست شناس فرانسوی «ژولین تووله» از دانشگاه نانسی مشغول به
کار بود. پس از بازگشت و تنها در سن ۲۲ سالگی، او در یک آزمون رقابتی پیروز شد و به آزمایشگاه مؤسسه اقیانوس شناسی اسپانیا در جزایر بالئاری پیوست. او اولین دانشمند زن بود که توسط این مؤسسه اسپانیایی در کل دوران خود استخدام شد. در مارس ۱۹۲۲، او به آزمایشگاه های واقع در مالاگا منتقل شد تا به تحقیق در مورد زیست شناسی نرم تنان بپردازد. نشریه ماهیگیری مؤسسه اقیانوس شناسی اسپانیا در سال ۱۹۲۳ مقاله ای از این کار منتشر کرد که اولین مقاله علمی اقیانوس شناسی بود که توسط یک زن در اسپانیا نوشته شده بود. در این مطالعه، خیمِنا زیست شناسیِ بیش از چهل گونه را بررسی کرد و همچنین کاهش تعداد برخی از این گونه ها در مناطق صیادی خلیج مالاگا گزارش داد. در سال ۱۹۲۵، آدریان روبر، استاد دانشگاه سوربن (پاریس)، دوره ای در زیست شناسی دریا در مؤسسه اقیانوس شناسی اسپانیا برگزار کرد. خیمِنا که به این موضوع علاقه مند بود، برای کار در تابستان به آزمایشگاه دانشگاه پاریس و ایستگاه بیولوژیکی روسکوف در برتانی فرانسه سفر کرد. علاقه فزاینده او به سفر و یادگیری باعث شد که برای دریافت بورسیه یک ساله در آزمایشگاه فیزیولوژی دانشگاه کلمبیا در نیویورک درخواس
ت دهد و با برخی از بهترین دانشمندان آن زمان کار کند. او در سال ۱۹۲۶ این بورسیه را دریافت کرد و به آنجا سفر کرد تا در زمینه جغرافیای طبیعی جو و اقیانوس ها تحقیق کند و از وقت خود در خارج از کشور به بهترین نحو استفاده کند. فعالیت سیاسی. خیمنا کیروس علاوه بر فعالیت های علمی، یک فعال برجسته در زمینه برابری جنسیتی بود و در سیاست برای بهبود حقوق زنان مبارزه می کرد. از سال ۱۹۲۴، او نایب رئیس انجمن زنان دانشگاهی اسپانیا بود و در سال ۱۹۲۸ رهبری سازماندهی کنفرانس فدراسیون بین المللی زنان دانشگاهی (IFUW) را بر عهده گرفت. خیمنا کیروس در سال ۱۹۳۰، پس از سقوط دیکتاتوری میگل پریمو د ریورا به حزب جمهوری خواه سوسیالیست رادیکال پیوست. از سال ۱۹۳۲، او ریاست کمیته زنان حزب را بر عهده داشت و در تلاش بود تا حقوق برابر برای زنان را به دست آورد.
ویرجینیا هریت کلاین (۱۴ ژوئیه ۱۹۱۰ – ۵ فوریه ۱۹۵۹) یک زمین شناس، چینه شناس و کتابدار بود که تمرکز زیادی بر فعالیت های میدانی داشت. اوایل زندگی و تحصیلات. ویرجینیا کلاین در کولمن، میشیگان در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۰ به دنیا آمد. پدرش ری کلاین و مادرش ابی یانگ کلاین بودند. او در دبیرستان و کالج در لانسینگ، میشیگان تحصیل کرد و در نهایت مدرک کارشناسی علوم خود را در ژوئن ۱۹۳۱ از کالج ایالتی میشیگان دریافت کرد. دوره کارشناسی او در دانشگاه میشیگان، ان آربر تکمیل شد و در ژوئن ۱۹۳۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. سپس، در ژوئن ۱۹۳۵ مدرک دکترای خود را در زمین شناسی برای پایان نامه ای با عنوان «چینه شناسی و دیرینه شناسی سازند سیلیکا (دوران هامیلتون) جنوب شرقی میشیگان» کسب کرد. چندین سال بعد، در مه ۱۹۴۲ مدرک کارشناسی هنر در علوم کتابداری را نیز اخذ کرد. حرفه. کلاین حرفه خود را به عنوان یک چینه شناس موقت در سال ۱۹۳۷ با سازمان زمین شناسی داکوتای شمالی در گرند فورکس، داکوتای شمالی آغاز کرد. در این مدت، او بیشتر وقت خود را در زمینه مطالعه نمونه های چاه، لاگ های حفاری و مجموعه های فسیلی صرف کرد. اولین کار منتشر شده او با عنوا
ن «چینه شناسی داکوتای شمالی» نتیجه تجربیاتی بود که او کسب کرد. این کار داده های بسیاری از نمونه ها در داخل و اطراف داکوتای شمالی را برای ایجاد تاریخچه زمین شناسی این ایالت جمع آوری کرد. کلاین حرفه برجسته ای داشت و در سال ۱۹۴۰ برای چندین شرکت در منطقه سه گانه ایلینوی، ایندیانا و کنتاکی کار کرد. این شرکت ها شامل شرکت اکتشاف نفت میشیگان، شرکت مواد معدنی چپمن و شرکت تولید سوهو بودند، جایی که او در زمان رکود اقتصادی به عنوان تنها زمین شناس برای هر سه شرکت کار کرد. در این مدت، او با ویژگی های چینه شناسی منطقه آشنا شد و در وظایف مربوط به مطالعه نمونه ها و موقعیت یابی چاه ها مهارت پیدا کرد. در سال ۱۹۴۱، او به مشاوره در لانسینگ، میشیگان مشغول شد و هم زمان در رشته علوم کتابداری تحصیل کرد و سرانجام مدت کوتاهی به عنوان کتابدار مدرسه مهندسی عمران دانشگاه میشیگان کار کرد. سال بعد، او یک موقعیت در دانشگاه می سی سی پی به عنوان استاد دانشیار زمین شناسی در دپارتمان زمین شناسی پذیرفت و همچنین زمین شناس دستیار در سازمان زمین شناسی می سی سی پی شد. این موقعیت به او فرصتی داد تا کتاب «زمین شناسی شهرستان کلی، می سی سی پی» را هم نویس
کند و بخشی به نام «فسیل های شهرستان کلی: فورامینفرا و اوستراکودای دوره میدوی» را بنویسد که داده های صدها نمونه هسته ای در سراسر می سی سی پی را در سال ۱۹۴۲ جمع آوری کرد. این داده ها برای دسته بندی انواع میکروفسیل های موجود در خاک رس استفاده می شد که برای زمین شناسی اهمیت دارد، زیرا می توان از آن ها برای تاریخ گذاری لایه خاک رس استفاده کرد که امکان همبستگی بین لایه های مختلف در فواصل طولانی را فراهم می کند. در سال ۱۹۴۳، در طول جنگ جهانی دوم، کلاین به عنوان تحلیلگر دستیار نفت در دفتر نفت شیکاگو منصوب شد. در نوامبر ۱۹۴۴، او یک موقعیت را در سازمان زمین شناسی ایالتی ایلینوی به عنوان زمین شناس همکار در بخش نفت و گاز پذیرفت. او در این موقعیت به مدت چهارده سال تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۹ کار کرد و کمک های بسیاری به دانش زمین شناسی انجام داد. در سال ۱۹۴۶، او به عضویت AAPG درآمد. کاربردهای علم. در دوران دانشگاه، کلاین هم نویسنده مقاله ای با عنوان «بازبینی انواع بازوپایان های الکساندر وینچل از گروه سنگ های تروِرس دوران دونین میانه در میشیگان» بود. این مقاله بخشی اساسی از ادبیات علمی بود که نقش زنان در زمین شناسی را نشان دا
د و همچنین نشان داد که علم، به ویژه زمین شناسی، در زمان او همچنان در حال تحول بود. این کار همچنین ارتباطی با مفهوم این داشت که علم یک فرایند مداوم برای درک دانش است که همراه با کشفیات و ایده های جدید توسعه می یابد. از نظر تاریخی، اصلاحات بسیاری به نام علم انجام شده اند تا با داده های جدید تطبیق پیدا کنند، همان طور که در کارهای اِلرز و کلاین برای اصلاح تفاسیر قبلی لایه ها با استفاده از قوانین چینه شناسی استنو نشان داده شده است. نتیجه این کار فهرست فسیل منطقه را به روزرسانی کرد، که به نوبه خود شرکت های فعال در حفاری را به رویکردی جدید در جستجوی مناطقی برای سرمایه گذاری منابع هدایت می کند و همچنین به چالش کشیدن دیدگاه های موجود در مورد تاریخ منطقه را ممکن می سازد. با ادامه حرفه کلاین، او به شدت در زمینه زمین شناسی نفت و به ویژه چینه شناسی و فهرست بندی فسیل ها فعالیت داشت. در سال ۱۹۴۲، در حالی که به عنوان استاد دانشیار و زمین شناس در دانشگاه می سی سی پی کار می کرد، کلاین یک خلاصه گسترده از لیتولوژی و توزیع سازند زمین شناسی در این ایالت تهیه کرد. در اواخر دوران فعالیتش در دانشگاه می سی سی پی، کلاین هم نویسنده یک ا
ثر مهم دیگر در مورد توصیف و تصویرسازی میکروفسیل ها بود؛ موضوعی که تنها به طور مختصر پیش تر بررسی شده بود. این کار بار دیگر نشان داد که علم یک فرایند در حال تحول است که از ترکیب کشفیات جدید و درک موجود شکل می گیرد.
ژیان مرغ سبیلچه ای عینکی گونه ای از پرندگان گنجشک سان از تیرهٔ ژیان مرغان است که در بولیوی، کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود.
سرنجی کوچک یک پرنده گنجشک سان کوچک است. این سرنجی در مناطق گرمسیری جنوب آسیا از شبه قاره هند در شرق تا اندونزی یافت می شود.
سرنجی ریزه ، که همچنین به عنوان سرنجی فلورس شناخته می شود، گونه ای از پرندگان از تیرهٔ سنگ چشم-کوکویان (Campephagidae) و بومی اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
آنا آبرگسون (؛ ۶ ژانویه ۱۸۷۱ – ۱۸ آوریل ۱۹۳۷ (aged 66)) حسابداری مالی، فعال حقوق زنان، فعال جنبش اصلاحگرا اهل سوئد بود. آنا آبریگسون (؛ زادهٔ ۱۸۶۹ – درگذشتهٔ ۱۹۵۷) سیاستمدار، کنشگر اجتماعی و کارمند امور مالی اهل سوئد بود. او از چهره های پیشگام در جنبش های اجتماعی و رفاهی سوئد به شمار می آید و با فعالیت های گسترده اش در زمینهٔ حقوق زنان، اصلاحات اجتماعی و توسعهٔ باغ های شهری شناخته می شود. آنا در طول زندگی حرفه ای خود، تلاش فراوانی برای بهبود وضعیت زنان، به ویژه در زمینهٔ امنیت مالی، بازنشستگی و مشارکت اجتماعی انجام داد. او همچنین یکی از بنیان گذاران و از اعضای فعال Föreningen koloniträdgårdar i Stockholm (انجمن باغ های شهری در استکهلم) بود. زندگی نامه. آنا آبریگسون در سال ۱۸۶۹ در سوئد متولد شد. او از خانواده ای تحصیل کرده و روشن فکر برخاست و از همان دوران جوانی به موضوعات اجتماعی و رفاهی علاقه مند شد. وی تحصیلات خود را در زمینه های حسابداری، امور مالی و اقتصاد اجتماعی ادامه داد و سپس وارد خدمات دولتی و حوزهٔ بیمه و بازنشستگی شد. در این مسیر، آنا به ویژه به مسائل مربوط به حقوق بازنشستگی زنان و شرایط ناعادلانهٔ
اقتصادی آن ها توجه نشان داد. در دهه های آغازین قرن بیستم، آنا آبریگسون در صف مقدم مبارزه برای احقاق حقوق اقتصادی و اجتماعی زنان قرار داشت. او عضو فعال Föreningen för kvinnans politiska rösträtt (انجمن حق رأی سیاسی زنان) بود و در نشریه های مختلف مقاله هایی در زمینهٔ حقوق زنان، امنیت اجتماعی و رفاه عمومی منتشر می کرد. آنا از نخستین کسانی بود که خواستار در نظر گرفتن شرایط ویژهٔ زنان در سیاست های بیمهٔ اجتماعی و بازنشستگی شد. او نه تنها در مقام نظریه پرداز، بلکه در عمل نیز کوشید تغییراتی ایجاد کند. از مهم ترین فعالیت های او، پیشبرد طرح هایی در جهت گسترش باغ های شهری در مناطق شهری سوئد بود. این باغ ها نه تنها فرصتی برای تأمین غذا و تفریح خانواده های کارگر فراهم می کردند، بلکه ابزاری برای ارتقای سلامت روانی و جسمی ساکنان شهرها بودند. آنا آبریگسون باور داشت که این باغ ها باید در طرح های جامع شهری گنجانده شوند و به عنوان بخشی از سیاست های رفاه اجتماعی توسعه یابند. در دوران فعالیت حرفه ای اش، آنا با نهادهای مختلفی از جمله Rösträtt för kvinnor و Svenska stadsförbundets tidskrift همکاری کرد. او سخنرانی ها، مقالات و پژو
هش هایی در حوزهٔ بیمهٔ اجتماعی و رفاه زنان ارائه داد و در شکل گیری سیاست های بازنشستگی سوئد نقش داشت. مشارکت او در کمیته های مربوط به بیمهٔ بازنشستگی نمونه ای از تعهد عملی اش به تحقق عدالت اجتماعی بود. آنا آبریگسون تا پایان عمر به فعالیت های اجتماعی خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۷ درگذشت. میراث فکری و عملی او الهام بخش بسیاری از فعالان اجتماعی پس از او شد و تلاش هایش در زمینهٔ رفاه اجتماعی، حقوق زنان و برنامه ریزی شهری، جایگاهی ماندگار در تاریخ اصلاحات اجتماعی سوئد برایش رقم زد. کتاب شناسی (گزیده). آنا آبریگسون چندین مقاله در زمینهٔ امنیت مالی زنان، مسائل مربوط به حقوق زنان و باغ های شهری منتشر کرده است. برای مرور جامع تر، به Libris مراجعه کنید. "Hur kvinnornas intressen tillvaratagas. Ålderdomsförsäkringskommitténs förslag" [چگونه از منافع زنان حمایت می شود. پیشنهاد کمیتهٔ بیمهٔ بازنشستگی]. "Rösträtt för kvinnor" ۱(۱۹۱۲):۱۹. صص. ۱–۲. "Kvinnor i pensionsnämnderna" [زنان در کمیته های بازنشستگی]. "Rösträtt för kvinnor" ۲(۱۹۱۳):۱۵. ص. ۲. "Kvinnornas ställning i ålderdomsförsäkringskommitténs förslag till allmän pens
ionsförsäkring. Föredrag" [موقعیت زنان در پیشنهاد کمیتهٔ بیمهٔ بازنشستگی برای بیمهٔ عمومی بازنشستگی. سخنرانی]. استکهلم: Eklund، ۱۹۱۳. "Kvinnornas ojämna kamp för tillvaron. Den nya pensionskassan" [مبارزهٔ نابرابر زنان برای بقا. صندوق بازنشستگی جدید]. "Rösträtt för kvinnor" ۱۹۱۷(۶):۱، صص. ۴–۵. "De svenska städernas trädgårdskolonier och möjligheten av deras inläggande i stadsplan" [باغ های شهری در شهرهای سوئد و امکان گنجاندن آن ها در طرح جامع شهری]. "Svenska stadsförbundets tidskrift" ۱۹۲۶(۱۸):۴. صص. ۱۸۳–۱۹۲.
کاترین دوروتی دانکن اندرسون (؛ زادهٔ ۱۹۳۹) یک جراح اطفال بریتانیایی-آمریکایی است. او اولین زنی بود که مسئولیتی در کالج جراحان آمریکا داشت و اولین رئیس مؤنث انجمن جراحی کودکان آمریکا بود. او برنده جایزه نینا استار براونوالد بود. اوایل زندگی. کاترین اندرسون در سال ۱۹۳۹ با نام کاترین دوروتی دانکن در اشتون-آندر-لاین، لانکاشر انگلستان به دنیا آمد. با تشویق والدینش، او می دانست که در سن ۸ سالگی می خواهد جراح شود. او در سال ۱۹۵۸ در دانشگاه کمبریج تحصیل کرد و از دانشگاه لیسانس و فوق لیسانس گرفت. او در کلاس کالبدشناسی در دانشگاه کمبریج با ویلیام فرنچ اندرسون آشنا شد. این دو در سال ۱۹۶۲ با هم ازدواج کردند و به ایالات متحده آمریکا نقل مکان کردند. پس از مهاجرت به ایالات متحده آمریکا، اندرسون تحصیل در رشته پزشکی را در سال ۱۹۶۴ در دانشکده پزشکی هاروارد ادامه داد. به محض فارغ التحصیلی، رئیس دانشکده او را از کارآموزی جراحی محروم کرد و گفت که زنان از لحاظ جسمی برای جراح شدن بیش از حد ضعیف هستند. او یک دوره کارورزی را در پزشکی کودکان در بیمارستان کودکان بوستون به پایان رساند. یک سال بعد، در سال ۱۹۶۵، او به واشینگتن، دی.سی. نقل
مکان کرد و دوره رزیدنتی جراحی عمومی خود را در «بیمارستان دانشگاه جورج تاون» به پایان رساند. در طول دو سالی که او در بیمارستان دانشگاه جورج تاون بود، تنها هفت مورد جراحی به او اختصاص داده شد. اندرسون با این باور که تبعیض جنسیتی بر آموزش او تأثیر می گذارد، بیمارستان را ترک کرد و در بیمارستان های غیردانشگاهی مختلف شروع به کار کرد. او در سال اول در این بیمارستان ها روی ۷۰۰ بیمار کار کرد. او در سال ۱۹۷۳، شهروندی آمریکا را به دست آورد. حرفه. اندرسون در طول دوران حرفه ای خود سمت های مختلف دانشگاهی داشته است. او در سال ۱۹۷۰ به مرکز پزشکی ملی کودکان پیوست و دوره ای دو ساله در جراحی کودکان گذراند. او همچنین رئیس بخش جراحی در مرکز پزشکی ملی کودکان شد. از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، او به عنوان استادیار جراحی و پاتولوژی در دانشگاه جرج تاون مشغول به کار بود. سپس در دانشگاه جرج واشینگتن مشغول به کار شد و مدت هجده سال در آنجا فعالیت کرد. او ابتدا به عنوان استادیار شروع کرد، در سال ۱۹۷۸ به دانشیار تبدیل شد و در سال ۱۹۸۳ استادتمام شد. او از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲ به عنوان دانشمند همکار در شاخه هماتولوژی مولکولی مؤسسه ملی قلب، ریه و خون در م
ؤسسه ملی سلامت مشغول به کار بود. در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶، اندرسون به عنوان رئیس بخش جراحی آکادمی پزشکی اطفال آمریکا خدمت کرد و در سال ۱۹۸۶ به هیئت تحریریه "ژورنال جراحی کودکان" پیوست و در بسیاری از مجلات پزشکی دیگر نیز فعالیت داشت. در سال ۱۹۹۲، اندرسون به عنوان جراح ارشد و معاون رئیس جراحی در بیمارستان کودکان در لس آنجلس، کالیفرنیا منصوب شد. در همان سال، او به عنوان دبیر و اولین زن عضو هیئت رئیسه کالج جراحان آمریکا برگزیده شد. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰، او در مقام اولین زن رئیس انجمن جراحی اطفال آمریکا خدمت کرد. یکی از حوزه های اصلی تحقیقاتی او از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۴، جایگزینی مری در کودکان و نوزادان بود. اندرسون در کتاب «تغییر چهره پزشکی: بزرگداشت پزشکان زن آمریکایی» معرفی شد که نمایشگاهی از سوی مؤسسه ملی سلامت از اکتبر ۲۰۰۳ تا آوریل ۲۰۰۵ برگزار شد. او در سال ۲۰۰۹ کتابی به نام «"چه کسی دستم را خواهد گرفت؟: راهنمایی برای والدینی که فرزندشان به عمل جراحی نیاز دارد"» نوشت که هدف آن کمک به والدین برای درک بیماری های پزشکی و سیستم پزشکی است و بر اساس آموزش ها، تجربیات شخصی و تحقیقات اندرسون نگاشته شده است. در طول دوران حرف
ه ای خود، اندرسون به مدت ۳۲ سال جراح اطفال در واشینگتن، دی.سی. و لس آنجلس کالیفرنیا بود.
لوئیزا مارتیندیل (; – ) پزشک، جراح و نویسنده انگلیسی بود. او همچنین به عنوان قاضی در دادگاه برایتون خدمت کرد، کمیسر زندان و عضو شورای ملی زنان بود. او در جنگ جهانی اول با بیمارستان های زنان اسکاتلند در صومعه رویامون فرانسه خدمت کرد و در جنگ جهانی دوم به عنوان جراح در لندن فعالیت داشت. او از طریق نوشته هایش، پزشکی را به عنوان شغلی برای زنان ترویج می کرد. زندگی اولیه. لوئیزا مارتین دیل در لیتون استون، اسکس متولد شد. او اولین فرزند ویلیام مارتین دیل (حدود ۱۸۳۲–۱۸۷۴) و همسر دومش لوئیزا (با نام خانوادگی اسپایسر) بود. خانواده او پیشینه مذهبی در کلیسای کانگریگیشنال داشتند. مادرش که «حامی زندگی گسترده تر برای زنان» بود، فعال حقوق زنان و عضو فدراسیون لیبرال زنان و کمیته اجرایی اتحادیه ملی جوامع حق رای زنان (NUWSS) بود. در دهه ۱۸۸۰، خانم مارتین دیل به طور منظم برای دختران مغازه دار برایتون پذیرایی می کرد و لوئیزای جوان در محیطی حمایت گر برای آینده حرفه ای خود بزرگ شد. پس از مرگ ویلیام مارتین دیل، خانواده به کورنوال نقل مکان کردند و سپس به آلمان و سوئیس رفتند، قبل از اینکه در نهایت به لوئیس، شرق ساسکس بازگردند. در سال ۱
۸۸۵، خانواده دوباره نقل مکان کردند، این بار به برایتون تا لوئیزا و خواهرش هیلدا بتوانند در دبیرستان دخترانه برایتون (اکنون به نام دختران برایتون) تحصیل کنند. از سنین پایین تصمیم گرفته شده بود که لوئیزا پزشک شود و در ۱۷ سالگی به کالج رویال هالووی، دانشگاه لندن در اگهام فرستاده شد و در سال ۱۸۹۲ مدرک مارتیکولیشن لندن را دریافت کرد. سپس در سال ۱۸۹۳ وارد مدرسه پزشکی زنان لندن شد و در سال ۱۸۹۹ مدرک MB و در سال ۱۹۰۰ مدرک BS خود را دریافت کرد. او سپس به هال در شمال انگلستان رفت تا دستیار دکتر مری ماردوک شود و این آغاز زندگی حرفه ای او بود. ماردوک و مارتین دیل به عنوان شرکای تجاری با یکدیگر همکاری نزدیکی داشتند. در سال ۱۹۰۲، آنها به تعطیلات دوچرخه سواری به وین، برلین و سوئیس رفتند. این مشارکت تا سال ۱۹۰۶ ادامه یافت. حرفه پزشکی. پس از پنج سال فعالیت در هال، مارتین دیل در سال ۱۹۰۶ مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت کرد و به برایتون بازگشت. او مطب خصوصی خود را راه اندازی کرد و خیلی زود از او دعوت شد تا به عنوان پزشک معالج در درمانگاه زنان و کودکان جاده لوئیس (که در سال ۱۹۱۱ به بیمارستان لیدی چیچستر، شعبه برایتون تبدیل شد) م
شغول به کار شود. او در جنگ جهانی اول با بیمارستان های زنان اسکاتلند در صومعه رویامون فرانسه خدمت کرد و در جنگ جهانی دوم به عنوان جراح در لندن فعالیت داشت. در سال ۱۹۲۰، او نقش کلیدی در تأسیس بیمارستان جدید ساسکس برای زنان در جاده ویندلشام، برایتون داشت و تا سال ۱۹۳۷ به عنوان جراح و پزشک ارشد در آنجا خدمت کرد. پس از نقل مکان به لندن به عنوان جراح مشاور، مارتین دیل به سرعت به عنوان جراح افتخاری بیمارستان ماری کوری شناخته شد. در سال ۱۹۳۱، مارتین دیل به عنوان رئیس فدراسیون پزشکان زن انتخاب شد و در همان سال عنوان CBE را دریافت کرد. دو سال بعد، او به عنوان عضو انجمن سلطنتی متخصصان زنان و زایمان انتخاب شد. در سال ۱۹۳۷، مارتین دیل به عنوان اولین زن عضو شورای کالج سلطنتی متخصصان زنان و زایمان منصوب شد. علایق پزشکی مارتین دیل گاهی بحث برانگیز بود، به ویژه مطالعات او در مورد بیماری های مقاربتی و فحشا. کتاب او با عنوان «زیر سطح» (۱۹۰۹) که در آن به صراحت در مورد این موضوعات صحبت کرده بود، ظاهراً جنجالی در مجلس عوام برانگیخت. او همچنین پایه های تحقیقات در مورد درمان سرطان رحم و رشد فیبروئید در زنان را از طریق پرتودرمانی فشر
ده بنا نهاد. او زندگی حرفه ای طولانی و برجسته ای در پزشکی داشت و بیش از ۷۰۰۰ عمل جراحی انجام داد. کار او احترام و قدردانی همکاران و بیمارانش را به همراه داشت: او در سال ۱۹۳۳ به عنوان عضو انجمن سلطنتی متخصصان زنان و زایمان انتخاب شد و عضو انجمن پزشکی سلطنتی بود.
دِیم آن لوئیز مَکِلروی (; – ) که با نام لوئیز مکیلروی شناخته می شد، پزشک برجسته و پرافتخار ایرلندی-بریتانیایی بود که در زمینه زنان و زایمان تخصص داشت. او اولین زنی بود که موفق به دریافت مدرک دکترای پزشکی (MD) و ثبت نام به عنوان دانشجوی پژوهشگر در دانشگاه گلاسگو شد. همچنین او اولین استاد زن پزشکی در بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه)، بانوی فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا، و افسر نشان امپراتوری بریتانیا شده است. زندگی اولیه و تحصیلات. مکلروی در ۱۱ نوامبر ۱۸۷۴ در خانه لاوین، شهرستان آنتریم (ایرلند شمالی امروزی) متولد شد. پدرش جیمز، پزشک عمومی در بالی کسل بود. در سال ۱۸۹۴ در دانشگاه گلاسگو در رشته پزشکی ثبت نام کرد و در سال ۱۸۹۸ مدرک MB خود را دریافت نمود. در سال ۱۹۰۰ مدرک MD خود را با درجه ممتاز کسب کرد. در طول تحصیل، جوایز درسی در رشته های پزشکی و پاتولوژی دریافت کرد. حرفه پزشکی. تحصیلات تکمیلی او را به سراسر اروپا کشاند و در زمینه زنان و زایمان تخصص یافت، در سال ۱۹۰۱ گواهینامه مامایی ایرلند را دریافت کرد. اولین سمت او در سال ۱۹۰۰ به عنوان جراح مقیم در بیمارستان زنان سامر