Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نه ها اسرار»، «چشم های شیشه ای»، «جنون پول» و «طلوع غیرممکن» حضور داشت. سال ۲۰۰۸ سریال های «هذیان خاک» و «خانه باد» و نمایش «شاهه و مزنه، دو خواهر و بخت ها» را اجرا کرد و سال ۲۰۰۹ در سریال های «لیلا»، «خادمه» و «عشق بزرگ» ظاهر شد. سال ۲۰۱۰ در سریال های «از چشمان من»، «برای زندگی قیمتی دارد»، «دختران آدم»، «ازدواج» و «الغافة» بازی کرد و در فیلم های «خواهر»، «زن مهم»، «مادر شدن غیرممکن»، «من و او» و «حکم نهایی» حضور داشت. سال ۲۰۱۱ در سریال های «شاهین های صحرایی» و «ما توافق نمی کنیم» و نمایش «خانواده نیمه دست» ایفای نقش کرد و سال ۲۰۱۲ در سریال های «حرف مردم» و «تماشا» حضور یافت. سال ۲۰۱۳ سریال های «سکوت اعتراف»، «هیچ اشک غم آلودی»، «قیاضة»، «سلطانه» و «ابریشم و آتش» را اجرا کرد. سال ۲۰۱۴ در سریال های «چه برمی گردی» و «هواجس» و سال ۲۰۱۵ در سریال های «فتنه زمانش»، «دسته های نور»، «برداشت زمان» و «قیاضة» حضور داشت. سال ۲۰۱۶ نمایش های «عروسی دوشنبه» و «روزهای مروارید» و سریال «خیانت وطن» را اجرا کرد. سال ۲۰۱۷ سریال «در حد توان»، فیلم «کارت قرمز» و نمایش «بچه ها از جا پریدند» را اجرا کرد. سال ۲۰۱۸ نمایش «سنابتشیه» و
سریال «گام های شیطان» را اجرا کرد که آخرین فعالیت هنری او بود. در اکتبر سال ۲۰۱۸، بدریه احمد اعلام کرد که حجاب بر سر گذاشته است، اما پس از ۵ ماه از این تصمیم بازگشت و دوباره حجاب را برداشت.بدریه احمد دربارهٔ توقف فعالیت هایش اعلام کرد که بی توجهی تولیدکنندگان به او دلیل اصلی است و این موضوع باعث ناراحتی و دلگیری او شده است. او به خاطر ایفای نقش های جسورانه شهرت یافت و از ارائهٔ صحنه های تجاوز، دوش گرفتن و سیگار کشیدن ابایی نداشت و تأکید کرد که این صحنه ها را به شکل صادقانه اجرا کرده است. با وجود درخواست فرزندانش برای توقف نقش های جسورانه و اغواگرانه، بدریه از این تصمیم منصرف نشد زیرا به این نوع نقش ها اعتقاد دارد و کارگردانان این نقش ها را از او می خواهند. زندگی شخصی. بدریه احمد چندین بار ازدواج کرده است؛ از جمله یکی از ازدواج هایش با یک بازیگر جوان تر از خود بوده است. او دارای سه پسر به نام های احمد، عیسی و شیبان است. در ژانویهٔ سال ۲۰۲۲، در بیمارستان بستری شد. او از اسهال شدید و مشکل تنفس رنج می برد و در بیمارستان تحت جلسه تنفس مصنوعی قرار گرفت. در یکی از ویدیوهایی که در بیمارستان منتشر کرد، اعلام کرد که ب
ه باکتری ریه مبتلا شده است، ناشی از عفونت باکتریایی که باعث آسیب در سمت چپ ریه او شده بود، و تأکید کرد که بیماری اش به دلیل کرونا نبوده است. او افزود که وضعیت سلامتی اش خطرناک بوده و به دلیل ترس از بیماری، مشکلات روانی نیز داشته است. ا این حال، بعداً اعلام کرد که وضعیت سلامتی اش ثابت و پایدار است و از بیمارستان مرخص شده است. او همچنین پیش تر توضیح داده بود که به برخی بیماری ها مبتلاست و داروهایی مصرف می کند که باعث افزایش وزن او می شوند. علاوه بر این، او قبلاً به تومورهای سینه مبتلا بوده و آن ها را جراحی کرده است. بدریه شایعه ای دربارهٔ ازدواج خود با یک تاجر عرب منتشر کرد تا خود را از دست برخی مردان طمع کار که در پی او بودند، محافظت کند. او با انتقادات گسترده ای مواجه شد، به ویژه زمانی که از اماراتی ها خواست تا به او کمک مالی کنند، و شدت انتقادات بیشتر شد وقتی که درخواست یک خدمتکار ساعتی برای مرتب کردن کمک های دریافتی اش کرد.
تجارت خارجی ایتالیا به عنوان یکی از بزرگ ترین و پیشرفته ترین اقتصادهای جهان، نقش بسیار مهم و حیاتی در اقتصاد جهانی ایفا می کند. این کشور با داشتن تاریخچه ای طولانی در زمینه بازرگانی و تبادلات اقتصادی، توانسته است جایگاه ویژه ای در بازارهای بین المللی به دست آورد. صنایع ایتالیا بسیار متنوع و پویا هستند و از تولیدات سنتی مانند فرش، چرم، و پوشاک گرفته تا محصولات پیشرفته صنعتی و فناوری های نوین، این کشور را به یکی از صادرکنندگان برجسته جهان تبدیل کرده اند. شبکه تجاری ایتالیا گسترده و متشکل از روابط مستحکم با کشورهای اروپایی و غیراروپایی است. اتحادیه اروپا به عنوان شریک اصلی تجاری ایتالیا نقش کلیدی در شکل گیری جریان های صادرات و واردات این کشور دارد، اما بازارهای آسیا، آمریکا و آفریقا نیز سهم قابل توجهی در تجارت خارجی ایتالیا ایفا می کنند. صادرات ایتالیا نه تنها شامل کالاهای صنعتی و ماشین آلات پیشرفته می شود، بلکه محصولات کشاورزی با کیفیت بالا، مواد غذایی، نوشیدنی های معروف و کالاهای لوکس نیز بخش مهمی از درآمد ارزی این کشور را تشکیل می دهند. علاوه بر صادرات، واردات نیز بخش مهمی از تجارت خارجی ایتالیا را تشکیل می د
هد و این کشور به منظور تأمین نیازهای صنعتی و مصرفی خود، کالاها و مواد اولیه متنوعی را از سایر کشورها خریداری می کند. این تعادل بین صادرات و واردات باعث شده است که ایتالیا بتواند نقش مؤثری در زنجیره تأمین جهانی ایفا کند و به عنوان یکی از کشورهای کلیدی در بازارهای بین المللی شناخته شود. تاریخچه تجارت. تاریخچه تجارت ایتالیا ریشه های بسیار عمیقی دارد و از دوران روم باستان تا دوران مدرن، این کشور همواره به عنوان یکی از مراکز مهم تجاری و اقتصادی جهان شناخته شده است. در دوران روم باستان، ایتالیا به دلیل موقعیت جغرافیایی استراتژیک خود و دسترسی به دریای مدیترانه، نقش مهمی در تبادلات تجاری بین اروپا، آفریقا و آسیا ایفا می کرد. شهرهای روم و پورت های آن، به مراکز حیاتی برای صادرات و واردات کالاهایی مانند غلات، شراب، روغن زیتون، فلزات و ادویه ها تبدیل شده بودند و شبکه ای گسترده از مسیرهای تجاری زمینی و دریایی شکل گرفت. ساختار صادرات. ساختار صادرات ایتالیا نشان دهنده تنوع بالا و قدرت رقابتی این کشور در بازار جهانی است. در سال ۲۰۲۴، ارزش صادرات ایتالیا به ۶۷۴٫۸۷ میلیارد دلار آمریکا رسید که نشان دهنده رشد مستمر و اهمیت روزاف
زون این کشور در تجارت بین المللی است. این صادرات شامل طیف گسترده ای از کالاها و محصولات صنعتی، کشاورزی و مصرفی می شود که بخش عمده ای از اقتصاد ایتالیا را تشکیل می دهند. عمده ترین کالاهای صادراتی ایتالیا شامل ماشین آلات صنعتی و تجهیزات پیشرفته، خودرو و قطعات یدکی، دارو و محصولات دارویی، محصولات شیمیایی، وسایل الکترونیکی و تجهیزات فناوری، پوشاک و کفش های لوکس، محصولات چرم و کیف و کفش، و همچنین محصولات غذایی و نوشیدنی های باکیفیت می شوند. این ترکیب متنوع نشان دهنده توانایی ایتالیا در ارائه کالاهایی با ارزش افزوده بالا و جلب توجه بازارهای بین المللی است. کشورهای اصلی مقصد صادرات ایتالیا شامل آلمان، ایالات متحده، فرانسه، اسپانیا و سوئیس هستند که به ترتیب سهم قابل توجهی از صادرات این کشور را به خود اختصاص می دهند. اتحادیه اروپا به دلیل نزدیکی جغرافیایی و توافقات تجاری، بزرگ ترین شریک تجاری ایتالیا محسوب می شود، اما بازارهای آمریکای شمالی و آسیایی نیز نقش فزاینده ای در توسعه صادرات این کشور دارند. یکی از ویژگی های مهم ساختار صادرات ایتالیا، تمرکز بر کالاهای با فناوری بالا و محصولات لوکس است. این استراتژی باعث شده اس
ت که ایتالیا بتواند در بازارهای جهانی رقابت پذیر باقی بماند و علاوه بر ارزآوری، تصویر برند کشور را نیز به عنوان تولیدکننده کالاهای باکیفیت و نوآور تثبیت کند. ساختار واردات. ساختار واردات ایتالیا نشان دهنده وابستگی این کشور به تأمین کالاها و مواد اولیه از بازارهای بین المللی و نقش حیاتی واردات در پویایی اقتصادی آن است. در سال ۲۰۲۴، ارزش واردات ایتالیا به ۶۱۵٫۶۰ میلیارد دلار آمریکا رسید که تقریباً معادل ارزش صادرات این کشور است و تعادل تجاری نسبی را نشان می دهد. واردات ایتالیا شامل کالاهای متنوعی است که بخش عمده ای از صنایع و مصرف داخلی کشور را تأمین می کنند. کالاهای وارداتی اصلی ایتالیا شامل انرژی و منابع طبیعی مانند نفت و گاز، ماشین آلات و تجهیزات صنعتی، محصولات شیمیایی و دارویی، مواد اولیه و قطعات یدکی برای صنایع مختلف، فلزات و مواد معدنی، و همچنین کالاهای مصرفی و فناوری های نوین می شوند. این تنوع نشان می دهد که ایتالیا نه تنها به منظور مصرف داخلی، بلکه برای تأمین زنجیره تولید و تقویت صادرات خود، به واردات متکی است. کشورهای اصلی صادرکننده به ایتالیا عبارتند از آلمان، چین، فرانسه، هلند و اسپانیا. آلمان و فران
سه به دلیل نزدیکی جغرافیایی و عضویت در اتحادیه اروپا، بیشترین سهم را در واردات صنعتی و ماشین آلات به ایتالیا دارند. چین به عنوان یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان کالاهای مصرفی و تکنولوژیکی جهان، سهم قابل توجهی در واردات محصولات الکترونیکی و قطعات صنعتی به ایتالیا دارد. هلند و اسپانیا نیز به دلیل نقش خود در ترانزیت کالاها و تأمین مواد اولیه، از شرکای مهم تجاری ایتالیا محسوب می شوند. واردات برای اقتصاد ایتالیا نقش چندگانه دارد: تأمین نیازهای صنایع داخلی: بسیاری از کارخانه ها و شرکت های صنعتی ایتالیا برای تولید محصولات خود به ماشین آلات، مواد اولیه و قطعات وارداتی وابسته هستند. تقویت صادرات: واردات مواد اولیه و فناوری های نوین، امکان تولید کالاهای باکیفیت و صادراتی را فراهم می کند. تنوع مصرفی: کالاهای وارداتی، نیازهای مصرف کنندگان داخلی را در زمینه محصولات غذایی، فناوری و لوازم مصرفی پوشش می دهند. به طور کلی، واردات ایتالیا مکمل صادرات این کشور است و موجب حفظ توازن تجاری، ارتقای رقابت پذیری صنایع و توسعه اقتصادی می شود. با توجه به تغییرات بازار جهانی و پیشرفت فناوری، انتظار می رود که واردات ایتالیا همچنان نقش مهمی
در تأمین نیازهای صنعتی و مصرفی کشور داشته باشد و به رشد اقتصاد ملی کمک کند. تراز تجاری. تراز تجاری ایتالیا در سال ۲۰۲۴ با تراز مثبت ۵۹٫۲۷ میلیارد دلار آمریکا همراه بود، که نشان دهنده توانمندی چشمگیر این کشور در تولید و صادرات کالاهای با ارزش افزوده بالا است. تراز تجاری مثبت به معنای آن است که ارزش صادرات ایتالیا بیش از ارزش واردات آن بوده و این امر نقش مهمی در افزایش درآمد ارزی و تقویت اقتصاد ملی دارد. این تراز مثبت ناشی از چند عامل کلیدی است: تنوع و کیفیت صادرات: ایتالیا قادر است کالاهای صنعتی، ماشین آلات پیشرفته، خودرو، دارو و محصولات شیمیایی با کیفیت بالا تولید کند و به بازارهای جهانی عرضه نماید. تمرکز بر کالاهای با ارزش افزوده بالا باعث می شود که حتی در مقایسه با واردات مواد اولیه و انرژی، درآمد حاصل از صادرات بیشتر باشد. شبکه گسترده تجاری: ایتالیا با داشتن روابط مستحکم با کشورهای اروپایی مانند آلمان، فرانسه و اسپانیا و همچنین بازارهای آمریکا و آسیا، توانسته است جریان پایدار صادرات را حفظ کند. این شبکه به کشور امکان می دهد در شرایط نوسانات اقتصادی جهانی، همچنان تجارت خود را متعادل نگه دارد. نوآوری و فناور
ی: سرمایه گذاری در صنایع پیشرفته و فناوری های نوین، ایتالیا را قادر ساخته است تا کالاهای رقابتی تولید کند و سهم خود را در بازارهای جهانی افزایش دهد. صادرات کالاهای لوکس و برندهای معتبر: محصولات لوکس مانند پوشاک، کیف و کفش، خودروهای برند و مواد غذایی خاص نه تنها درآمد ارزی بالایی دارند، بلکه تصویر اقتصادی کشور را نیز تقویت می کنند. تراز تجاری مثبت باعث افزایش صندوق ارزی کشور، تقویت نرخ ارز و افزایش اعتماد سرمایه گذاران خارجی می شود. همچنین این تراز، نشان دهنده پایداری اقتصادی ایتالیا و توانایی آن در مدیریت زنجیره های تولید و تجارت بین المللی است. چالش ها و فرصت ها. ایتالیا به عنوان یکی از اقتصادهای پیشرفته اروپا و عضو اتحادیه اروپا، همواره در عرصه تجارت خارجی نقش مهمی ایفا کرده است. با این حال، مسیر توسعه و پایداری تجارت این کشور با چالش های متعددی همراه است. یکی از مهم ترین چالش ها نوسانات ارزی است؛ زیرا بسیاری از مبادلات تجاری ایتالیا به دلار یا یورو انجام می شود و تغییرات نرخ برابری ارز می تواند بر قیمت تمام شده کالاها و میزان صادرات و واردات اثر بگذارد. همچنین، سیاست های تجاری بین المللی مانند اعمال تعرفه
ها، محدودیت های وارداتی و تحریم های اقتصادی در برخی بازارها، می تواند مانع از گسترش آزادانه تجارت ایتالیا با دیگر کشورها شود. از سوی دیگر، رقابت جهانی به ویژه از سوی کشورهایی مانند چین، هند و برخی اقتصادهای نوظهور آسیایی، فشار زیادی بر صنایع ایتالیا وارد می کند؛ زیرا این کشورها با هزینه تولید پایین تر قادر به ارائه کالاهای مشابه هستند.
ویلی تورنتون (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
دیوید وایت (؛ ۲۳ اوت ۱۹۳۳ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلاید اشاره کرد.
تامی مک لین (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جان گریگ (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به Scottish League XI و باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده است.
جک والاس جونیور (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال وورکینگتون ای. اف. سی، باشگاه فوتبال اشتون یونایتد، باشگاه فوتبال بدفورد تاون، و باشگاه فوتبال برویک رنجرز اشاره کرد.
تاریخ معاصر ایتالیا از اتحاد این کشور در سال ۱۸۶۱ آغاز می شود و تا امروز ادامه دارد. این دوره سرشار از تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بوده و مسیر ملت ایتالیا را از یک کشور نوپا و پراکنده به قدرتی تأثیرگذار در اروپا و جهان تغییر داده است. از تشکیل پادشاهی ایتالیا، تجربه ی فاشیسم و دو جنگ جهانی گرفته تا اعلام جمهوری، رشد اقتصادی پس از جنگ و نقش این کشور در اتحادیه اروپا، همه و همه بخش هایی از این تاریخ پرماجرا به شمار می روند. این روایت نه تنها بازتاب دهنده ی مسیر ایتالیا در عصر جدید است، بلکه نشان دهنده ی تعامل پیچیده ی آن با جریان های بزرگ جهانی نیز می باشد. اتحاد ایتالیا (۱۸۶۱). در سال ۱۸۶۱، پادشاهی ایتالیا به رهبری ویکتور امانوئل دوم تأسیس شد. این اتحاد نتیجهٔ جنبش «ریسورجیمنتو» (Risorgimento) بود که به همبستگی مناطق مختلف شبه جزیره ایتالیا انجامید. در این فرآیند، شخصیت هایی چون جوزپه گاریبالدی و کائونت کامیللو کاوور نقش مهمی داشتند. رم در سال ۱۸۷۰ به ایتالیا پیوست و به پایتخت کشور تبدیل شد. بحران های آغازین. پادشاهی تازه تأسیس با مشکلات متعددی روبرو بود، از جمله اختلافات میان شمال صنعتی و جنوب کشا
ورزی، بیکاری، مهاجرت گسترده به آمریکا و بحران های سیاسی ناشی از ضعف دولت مرکزی. همچنین رابطهٔ دولت ایتالیا با کلیسای کاتولیک تا امضای پیمان لاتران در سال ۱۹۲۹ پرتنش باقی ماند. دوران لیبرال (۱۸۷۱–۱۹۲۲). دولت های لیبرال ایتالیا تلاش کردند سیستم سیاسی پارلمانی را تثبیت کنند. در این دوره، اصلاحات آموزشی و اقتصادی صورت گرفت اما بی ثباتی سیاسی و نارضایتی اجتماعی نیز وجود داشت. ایتالیا در جنگ جهانی اول به متحدین پیوست و با پیمان لندن (۱۹۱۵) وعدهٔ دریافت سرزمین های اتریش-مجارستان را گرفت. هرچند پس از پایان جنگ، نارضایتی از نتایج صلح ورسای سبب بروز اصطلاح «پیروزی ناقص» شد. دوران فاشیسم (۱۹۲۲–۱۹۴۳). در سال ۱۹۲۲، بنیتو موسولینی و حزب فاشیست قدرت را در دست گرفتند. این دوران با سرکوب سیاسی، تبلیغات گسترده و توسعه طلبی نظامی همراه بود. سیاست های فاشیستی شامل کنترل رسانه ها، ایجاد سازمان های توده ای و سیاست های اقتصادی دولتی بود. ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم در کنار آلمان نازی و ژاپن سرانجام به سقوط رژیم فاشیستی در سال ۱۹۴۳ انجامید. موسولینی دستگیر شد، اما با کمک آلمان آزاد شد و جمهوری اجتماعی ایتالیا را در شمال کشور تشکیل
داد که تا سال ۱۹۴۵ ادامه یافت. جنگ جهانی دوم و مقاومت. ایتالیا در جریان جنگ خسارات سنگینی متحمل شد. بسیاری از شهرها بمباران شدند و مردم با قحطی و ویرانی مواجه شدند. در این دوره، جنبش های مقاومت (پارتیزان ها) علیه نیروهای آلمانی و فاشیست های وفادار به موسولینی شکل گرفت. در سال ۱۹۴۵ موسولینی دستگیر و اعدام شد و کشور رسماً به مرحلهٔ جدیدی وارد شد. جمهوری ایتالیا (پس از ۱۹۴۶). پس از پایان جنگ جهانی دوم و همه پرسی سال ۱۹۴۶، نظام سلطنتی لغو و جمهوری ایتالیا تأسیس شد. نخستین قانون اساسی جمهوری در سال ۱۹۴۸ به اجرا درآمد. این کشور به سرعت به یکی از اعضای بنیان گذار جامعه اقتصادی اروپا (که بعدها اتحادیه اروپا شد) تبدیل گردید. نقش احزاب سیاسی به ویژه حزب دموکرات مسیحی و حزب کمونیست در سیاست داخلی برجسته بود. دورهٔ رشد اقتصادی (دهه های ۱۹۵۰–۱۹۶۰). ایتالیا در دهه های پس از جنگ شاهد رشد سریع صنعتی و اقتصادی شد. این دوران که به «معجزه اقتصادی ایتالیا» معروف است، مهاجرت گسترده از جنوب به شمال و توسعه صنایع خودروسازی، لوازم خانگی و مد را در پی داشت. این رشد اقتصادی ایتالیا را به یکی از قدرت های صنعتی اروپا تبدیل کرد. سال های
سرب (دهه های ۱۹۶۰–۱۹۸۰). در این دوران، ایتالیا شاهد بحران های سیاسی و تروریسم داخلی بود. «سال های سرب» شامل درگیری میان گروه های افراطی چپ (مانند بریگادهای سرخ) و راست، ترورها، بمب گذاری ها و بی ثباتی سیاسی بود. قتل آلدو مورو نخست وزیر سابق توسط بریگادهای سرخ در سال ۱۹۷۸ نقطهٔ عطفی در این دوره بود. بحران های سیاسی و فساد (دههٔ ۱۹۹۰). در اوایل دهه ۱۹۹۰، رسوایی بزرگ فساد سیاسی موسوم به «تانجنتوپولی» (Mani Pulite) بسیاری از احزاب سنتی را نابود کرد. این بحران راه را برای ظهور سیاستمداران جدیدی مانند سیلویو برلوسکونی هموار کرد. اصلاحات انتخاباتی و تغییرات نهادی نیز در این دوره به وقوع پیوست. ایتالیا در قرن ۲۱. در قرن بیست و یکم، ایتالیا با چالش های جدیدی مواجه شد: بحران اقتصادی جهانی ۲۰۰۸، بدهی عمومی بالا، مشکلات مهاجرتی و بحران سیاسی مکرر. با این حال، ایتالیا همچنان یکی از اقتصادهای بزرگ جهان و عضو گروه G7 باقی ماند. دولت های مختلفی به قدرت رسیدند و نقش ایتالیا در اتحادیه اروپا و سیاست های بین المللی همچنان پررنگ است.
پرستش () یک سریال تلویزیونی درام نوجوانانه ایتالیایی به کارگردانی استفانو موردینی است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته آلیس اورچیولو ساخته شده است. این سریال برای اولین بار در نوزدهمین جشنواره فیلم رم به نمایش درآمد و سپس در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴ از نتفلیکس منتشر شد. تولید. نتفلیکس در سپتامبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که در حال اقتباس از رمان پرستش نوشته آلیس اورسیولو هستند. این سریال در لاتینا و سابودیه فیلمبرداری شده است. انتشار. یک تریلر تیزر در ۲ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد. تریلر رسمی در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد. این سریال برای اولین بار در نوزدهمین جشنواره فیلم رم در بخش "آلیس نله سیتا" به نمایش درآمد. این سریال در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴ در نتفلیکس منتشر شد.
تاکتیک های نبرد رومیان مجموعه ای از روش ها، آرایش ها و اندیشه های نظامی بود که ارتش روم باستان برای کسب برتری در میدان های نبرد از آن ها استفاده می کرد. این تاکتیک ها در طول سده ها تکامل یافتند و نقشی اساسی در گسترش و تثبیت قدرت امپراتوری روم ایفا نمودند. ویژگی اصلی این نظام رزمی، انضباط آهنین، سازماندهی انعطاف پذیر و استفاده از تجربهٔ میدانی برای اصلاح شیوه های جنگی بود. سازمان و ساختار. در دوران آغازین، ارتش روم بیشتر بر پایهٔ سربازان شهروند شکل گرفته بود. هر مرد رومی موظف بود در صورت نیاز به خدمت فراخوانده شود. با توسعهٔ سرزمین ها و افزایش نیاز به ارتش های دائمی، سازمان نظامی رومیان به سمت حرفه ای شدن پیش رفت. مهم ترین واحد ارتش، لژیون بود که در حدود ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سرباز داشت. هر لژیون از چند کوهورت تشکیل می شد و هر کوهورت خود شامل چندین سنتوریا (دستهٔ صد نفری) بود. این ساختار به فرماندهان امکان می داد تا بسته به موقعیت میدان، بخش های مختلف لژیون را مستقل از هم به کار گیرند. آموزش و انضباط. یکی از نقاط قوت ارتش روم، تأکید شدید بر آموزش مداوم بود. سربازان نه تنها در کار با سلاح، بلکه در راهپیمایی های طولانی،
ساخت استحکامات، حفر خندق و برپایی اردوگاه آموزش می دیدند. انضباط به حدی بود که حتی در شرایط سخت، ارتش می توانست بدون آشفتگی آرایش خود را تغییر دهد. این ویژگی به آنان اجازه می داد در برابر دشمنانی با توان رزمی بیشتر یا تعداد بالاتر مقاومت کنند. آرایش های رزمی. رومیان چندین آرایش جنگی داشتند که بسته به شرایط میدان نبرد تغییر می کرد. از مشهورترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: تصویری ساده از آرایش تستودو که در آن سربازان مانند دیواره و سقف پوشیده اند. این چینش انعطاف پذیری بالایی ایجاد می کرد و هر خط می توانست جایگزین خط فرسودهٔ پیشین شود. نقش سواره نظام. اگرچه سواره نظام در ارتش روم اهمیت کمتری نسبت به پیاده نظام داشت، اما در عملیات های خاص حیاتی بود. سواران برای حمله به جناحین دشمن، تعقیب نیروهای شکست خورده و انجام شبیخون ها استفاده می شدند. رومیان اغلب از سواره نظام متحدان و مزدوران بهره می بردند؛ به ویژه نومیدیایی ها (افریقای شمالی) که به چابکی و سرعت خود شهرت داشتند. مهندسی و لجستیک. ویژگی برجستهٔ دیگر ارتش روم توانایی در مهندسی نظامی بود. سربازان قادر بودند در مدت کوتاه جاده، پل و اردوگاه های مستحکم
بسازند. هر اردوگاه شبانه دارای خندق، خاکریز و حصار بود. این توانایی موجب می شد ارتش در هر شرایطی امنیت و آمادگی خود را حفظ کند. همچنین سیستم تدارکات پیشرفته، تأمین آذوقه و تجهیزات را در مسیرهای طولانی امکان پذیر می کرد. نوآوری و انطباق. رومیان در برابر دشمنان مختلف تاکتیک های خود را تغییر می دادند: میراث. تاکتیک های رومیان تأثیری پایدار بر تاریخ نظامی جهان گذاشت. اصولی چون تقسیم ارتش به واحدهای منظم، تأکید بر آموزش، و ترکیب جنگ مستقیم با مهندسی نظامی بعدها در ارتش های اروپایی قرون وسطی و حتی دوران مدرن تکرار شد. بسیاری از مفاهیم امروزین در زمینهٔ سازماندهی ارتش و عملیات های رزمی ریشه در تجربیات ارتش روم دارد. منابع. Goldsworthy, Adrian (2003). "The Complete Roman Army" Connolly, Peter (2006). "Greece and Rome at War" Southern, Pat (2007). "The Roman Army: A Social and Institutional History" "Roman Military Tactics" in "Journal of Roman Military Equipment Studies" Ancient History Encyclopedia - Roman Warfare LacusCurtius: Roman Military Articles Livius.org - Roman Army موزه بریتانیا - بخش آثار رومی موزه ملی ر
م - مجموعه ای از تجهیزات نظامی رومی انستیتو باستان شناسی آلمان - بخش مطالعات نظامی روم
گنبد نورتون (به انگلیسی: Norton's dome) یک آزمایش فکری است که یک سیستم غیرقطعی را در چارچوب مکانیک نیوتنی به نمایش می گذارد. این آزمایش در سال ۲۰۰۳ توسط جان دی. نورتون ابداع شد. این مسئله یک حالت حدی خاص از دسته کلی تری از مثال ها است که در سال ۱۹۹۷ توسط سانجی بات و دنیس برنستاین ارائه شد. مسئله گنبد نورتون را می توان مسئله ای در حوزه فیزیک، ریاضیات و فلسفه دانست. توصیف مسئله. این مدل شامل یک ذره نقطه ای ایده آل است که در ابتدا در راس یک گنبد ایده آل، متقارن شعاعی و بدون اصطکاک قرار دارد که با معادله زیر توصیف می شود: formula_1 که در آن h جابجایی عمودی از بالای گنبد تا نقطه ای روی آن، r فاصله ژئودزیک از راس گنبد تا آن نقطه (به عبارت دیگر، مختصات شعاعی r روی سطح «حک» شده است)، g شتاب گرانش و b یک ثابت تناسب است. بر اساس قانون دوم نیوتن، مؤلفه مماس شتاب یک جرم نقطه ای که روی سطح بدون اصطکاک قرار دارد، برابر است با formula_2 این رابطه به معادله حرکت زیر برای ذره نقطه ای منجر می شود: formula_3 پاسخ های معادله حرکت. نورتون نشان می دهد که دو دسته پاسخ ریاضی برای این معادله وجود دارد. در دسته اول، ذره برای همیشه در
راس گنبد باقی می ماند که با پاسخ زیر توصیف می شود: formula_4 در دسته دوم، ذره برای مدتی در راس گنبد باقی می ماند و سپس پس از یک دوره زمانی دلخواه T، در یک جهت دلخواه شروع به لغزیدن به پایین گنبد می کند. این حالت با پاسخ زیر توصیف می شود: formula_5 نکته مهم این است که هر دوی اینها پاسخ های مسئله مقدار اولیه زیر هستند: formula_6 بنابراین، در چارچوب مکانیک نیوتنی، این مسئله یک پاسخ نامعین دارد؛ به عبارت دیگر، با توجه به شرایط اولیه، مسیرهای ممکن متعددی وجود دارد که ذره می تواند طی کند. این همان تناقضی است که نشان می دهد مکانیک نیوتنی ممکن است یک سیستم غیرقطعی باشد. برای اینکه ببینیم تمام این معادلات حرکت، پاسخ های فیزیکی ممکنی هستند، استفاده از برگشت پذیری زمانی مکانیک نیوتنی مفید است. می توان توپی را به گونه ای به بالای گنبد غلتاند که در زمان متناهی و با انرژی صفر به راس برسد و در آنجا متوقف شود. با اعمال برگشت زمانی، این یک پاسخ معتبر است که توپ برای مدتی در بالا بماند و سپس در هر جهتی به پایین بغلتد. با این حال، همین استدلال برای گنبدهای معمول (مانند نیم کره) کارساز نیست، زیرا توپی که با انرژی دقیقاً کافی برا
ی رسیدن به قله و ماندن در آنجا پرتاب می شود، در واقع زمان بی نهایت برای این کار نیاز دارد. توجه داشته باشید که در حالت دوم، به نظر می رسد ذره بدون علت و بدون هیچ نیروی شعاعی از سوی موجودی دیگر شروع به حرکت می کند، که ظاهراً با شهود فیزیکی و مفاهیم شهودی معمول از علت و معلول در تضاد است. با این حال، این حرکت هنوز کاملاً با ریاضیات قوانین حرکت نیوتن سازگار است و نمی توان آن را به عنوان غیرفیزیکی رد کرد. راه حل های پارادوکس. اگرچه انتقادات زیادی به آزمایش فکری نورتون وارد شده است، مانند اینکه این آزمایش نقض اصل شرط لیپشیتس است (نیرویی که در قانون دوم نیوتن ظاهر می شود، یک تابع پیوسته لیپشیتس از مسیر ذره نیست - این امر اجازه می دهد تا قضیه یکتایی محلی برای پاسخ های معادله دیفرانسیل معمولی دور زده شود)، یا اینکه ناقض اصول تقارن فیزیکی است، یا به طریقی دیگر «غیرفیزیکی» است، اما هیچ اتفاق نظری در میان منتقدان آن در مورد دلیل نامعتبر دانستن آن وجود ندارد.
جنبش مجاهدین فلسطین () یک سازمان سیاسی فلسطینی است که به همراه شاخه نظامی آن، تیپ های مجاهدین، از جنبش فتح جدا شدند. این تیپ از تیپ شهید جمال العمری از گردان های شهدای الاقصی سرچشمه گرفته است. این جنبش در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد و توسط بنیانگذار آن، عمر ابوشریعه، در آغاز انتفاضه دوم رهبری شد. تاریخچه. این جنبش در سال ۲۰۰۱ به عنوان یک جناح نظامی با نام گردان مجاهدین، به رهبری بنیانگذار، عمر ابوشریعه، با آغاز انتفاضه دوم تأسیس شد. از سال ۲۰۰۷، رهبری این جنبش بر عهده اسعد ابوشریعه، پس از کشته شدن برادرش عمر ابوشریعه در جریان یک حمله هدفمند توسط اسرائیل، بوده است. این سازمان در سال ۲۰۰۶ توسط عمر ابو الشریعه تأسیس شد. در سال ۲۰۱۲، یک هسته از این جنبش از الخلیل و نوار غزه قصد داشت یک شهروند اسرائیلی را به عنوان ابزاری برای چانه زنی در ازای آزادی فلسطینی های زندانی این جنبش در اسرائیل، برباید. در طول سال ها، این جنبش به عضویت دولت حماس در نوار غزه درآمد و با آن در عملیات، تأمین سلاح و آموزش همکاری کرد. فوت شدگان. ترور عمر ابوشریعه. عمر ابوشریعه در سال ۲۰۰۶ ترور شد و در سال ۲۰۰۷ درگذشت. طبق بیانیه های این جنبش و گروه متحد
آن، گردان های قدس، او ۶ یا ۷ ماه پس از حمله (در سن ۳۰ سالگی) بر اثر جراحات وارده درگذشت. طبق رسانه های فلسطینی، او در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۶ در اثر حمله هوایی به خودرویی که در آن بود ترور شد. فرد دیگر در خودرو بلافاصله درگذشت و ابوشریعه در ۲۵ آوریل ۲۰۰۷ بر اثر جراحات وارده درگذشت ترور اسعد ابوشریعه. اسعد ابوشریعه هم رهبر و هم دبیرکل این گروه بود، او در ۷ ژوئن ۲۰۲۵ در یک حمله هوایی اسرائیل کشته شد. تلفات خانوادگی در جریان نسل کشی غزه. طبق منابع محلی، رهبران و بنیانگذاران جنبش مجاهدین فلسطین از قبیله الحساینه و ابوشریعه خانواده هایی در غزه، و ریشه های بادیه نشینی دارند. در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، خانه های الحساینه و ابوشریعه خانواده ها در یک حملهٔ هوایی نابود شدند، که گفته می شود ۹۳ فلسطینی را کشته است. هیچ یک از طرفین هدف احتمالی را تأیید نکردند و فقط تلفات غیرنظامیان گزارش شد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، دبیرکل جنبش مجاهدین، اسعد ابوشریعه، اظهار داشت که تعداد زیادی از اعضای خانواده نزدیک و گسترده اش در حملات هوایی کشته شده اند. این گروه اعلام کرد که این شامل همسر و فرزندان رهبرشان، برادر بزرگترش بسام عطیه ابوشریعه، و چندین عضو خانواده