Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به لیگ بلژیک اضافه شد. باشگاه فوتبال اندرلشت موفق ترین تیم بلژیکی در سطح ملی (۳۲ عنوان قهرمانی بلژیک) و بین المللی (۶ عنوان قهرمانی اروپا) است. باشگاه فوتبال کلوب بروژ با ۱۳ عنوان قهرمانی بلژیک و باشگاه فوتبال یونیون سن ژیلواز با ۱۱ قهرمانی از دیگر باشگاه های موفق در لیگ این کشور هستند. تیم ملی بلژیک اولین بازی خود را در سال ۱۹۰۴ مقابل تیم ملی فوتبال فرانسه انجام داد. این دیدار با تساوی ۳–۳ به پایان رسید. از آن زمان، بلژیک به ۱۲ از ۲۰ دوره جام جهانی راه یافته است، در جام جهانی سال ۲۰۱۸ در رده سوم قرار گرفت. در بازی های المپیک تابستانی، بلژیک در سال ۱۹۲۰ مدال طلا را کسب کرد و در سال ۲۰۰۸ مقام چهارم را به دست آورد. دوچرخه سواری. دوچرخه سواری یک ورزش بسیار محبوب در بلژیک است. این لیگ توسط لیگ دوچرخه سواری سلطنتی بلژیک اداره می شود. رخی از بزرگ ترین مسابقات دوچرخه سواری در بلژیک برگزار می شود. بهترین دوچرخه سوار بلژیکی تمام دوران، ادی مرکس، ملقب به آدم خوار است که ۵ بار برنده تور دو فرانس و جیرو دیتالیا شده است. که بین WBV هلندی زبان و FCWB فرانسوی زبان تقسیم شده است. بسیاری از دوچرخه سواران بلژیکی موفق بوده اند
، و برخی از بزرگ ترین مسابقات دوچرخه سواری در بلژیک برگزار می شود، به ویژه در مسابقات دوچرخه سواری جاده، اگرچه سایر رشته های دوچرخه سواری مانند مسابقه دوچرخه سواری کوهستان یا دوچرخه سواری پیست نیز تعدادی از قهرمانان و مسابقات بلژیکی را شامل می شوند. بلژیک از زمان پیدایش این ورزش یکی از موفق ترین کشورها در دوچرخه سواری جاده ای بوده است، یکی از قدیمی ترین مسابقات در بلژیک، لیژ– باستگن– لیژ در سال ۱۸۹۲ برگزار شد. در بازی های المپیک، بلژیک چهار مدال طلا برای دوچرخه سواری جاده کسب کرده است. هاکی روی چمن. هاکی روی چمن در سال های اخیر اهمیت زیادی بین طرفداران این رشته ورزشی پیدا کرده است. از آوریل ۲۰۱۹، تیم ملی هاکی روی چمن مردان بلژیک در رتبه اول جهان قرار دارد و تیم ملی زنان در رده سیزدهم قرار دارد. بازی های المپیک. بلژیک ۴۴ مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی کسب کرده است. از میان ۴۴ مدال طلای بازی های المپیک تابستانی، ۱۱ مدال در تیراندازی با کمان، هفت مدال در دوچرخه سواری، شش مدال در دو و میدانی، پنج مدال در سوارکاری، سه مدال در شمشیربازی و دو مدال در قایقرانی و جودو به دست آمد.
ورزش در صربستان توسط فدراسیون ها و لیگ های ورزشی (در مورد ورزش های تیمی) سازماندهی می شود. فوتبال، بسکتبال، هندبال، تنیس، والیبال و واترپلو از ورزش های پرطرفدار در این کشور هستند. ورزش های حرفه ای در صربستان توسط فدراسیون ها و لیگ های ورزشی (در مورد ورزش های تیمی) سازماندهی می شود. صربستان در بسکتبال دارای چندین عنوان جهانی بوده و در این رشته موفق است. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال پرطرفدارترین ورزش در صربستان است و اتحادیه فوتبال صربستان با ۱۴۶۸۴۵ بازیکن ثبت شده، بزرگ ترین انجمن ورزشی در این کشور است. دراگان جاجیچ رسماً به عنوان «بهترین بازیکن صرب تمام دوران» توسط اتحادیه فوتبال صربستان شناخته شده است و بازیکنانی مانند نمانیا ویدیچ، دژان استانکوویچ، برانیسلاو ایوانوویچ، الکساندر کولاروف، نمانیا ماتیچ و دوشان تادیچ در لیگ قهرمانان اروپا بازی کردند و در دوران حرفه ای خود به موفقیت های زیادی دست یافتند. تیم ملی فوتبال صربستان موفقیت نسبی ندارد. تیم های ملی فوتبال جوانان صربستان قهرمان جام ملت های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۱۳ و جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۱۵ شده اند. دو باشگاه اصلی فوتبال در صربستان عبارتند از باشگاه فو
تبال ستاره سرخ بلگراد، قهرمان جام اروپا ۱۹۹۱ و جام بین قاره ای ۱۹۹۱ و باشگاه فوتبال پارتیزان، فینالیست جام اروپا ۱۹۶۶ که هر دو از بلگراد هستند و رقابت این دو باشگاه به «دربی ابدی» معروف است. بسکتبال. تیم ملی بسکتبال مردان صربستان دو جام جهانی را در سال های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲، مدال نقره در جام جهانی بسکتبال ۲۰۱۴ و جام جهانی بسکتبال ۲۰۲۳، سه قهرمانی اروپا در سال های ۱۹۹۵، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱، یک توپ الماس فیبا در سال ۲۰۰۴ و دو مدال المپیاد ۶۹ در سال ۲۰۰۴، دو مدال المپیک ۶۲۱. و مدال برنز ۲۰۲۴ به دست آورده است. دو و میدانی. دو و میدانی به معنای مدرن در آغاز قرن بیستم ظاهر شد. از جمله اولین رویدادها در خاک صربستان مسابقه ای بود که در سال ۱۹۰۶ در مسیر والیفو برگزار شد و در سال ۱۹۰۸ انجمن ژیمناستیک «دوسان سیلنی» اولین بخش دو و میدانی را تأسیس کرد. تأسیس کمیته المپیک صربستان در سال ۱۹۱۰ و آغاز حضور صربستان در بازی های المپیک برای توسعه بیشتر دو و میدانی مهم بود. بولینگ. تیم ملی صربستان در رشته بولینگ دو بار قهرمان جهان شد و رکورد تیمی جهان را شکست. ویلموس زوارکو رکورددار مسابقات انفرادی جهان است که در مسابقات جهانی چهار مدال طلا، س
ه نقره و دو برنز و مقام اول رنکینگ جهانی را کسب کرده است. شطرنج. ۴۶ استاد بزرگ (فعال و غیرفعال) در بین شطرنج بازان صرب وجود دارد. در بازی های المپیاد شطرنج در سال ۱۹۵۰، تیم ملی یوگسلاوی مدال طلا را به دست آورد و از جمله شطرنج بازان صرب در تیم ملی ، پتار تریفونوویچ و سوتوزار گلیگوریچ بودند. تنیس. موفقیت های اخیر تنیس بازان صرب باعث افزایش محبوبیت تنیس در صربستان شده است. نواک جوکوویچ با ۲۴ عنوان قهرمانی گرند اسلم، رکورد ۴۰ قهرمانی در مسابقات مستر و تنها بازیکنی که در بازی انفرادی تمام عناوین بزرگ را کسب کرده است، رکورد تاریخ را در اختیار دارد.
ریوردیل یکی از ۷۷ منطقه اجتماعی رسمی شیکاگو، ایلینوی است که در قسمت جنوبی شهر واقع شده است. همانطور که در ابتدا توسط کمیته تحقیقات علوم اجتماعی در دانشگاه شیکاگو تعیین شد و به طور رسمی توسط شهر شیکاگو پذیرفته شد، منطقه اجتماعی ریوردیل از خیابان ۱۱۵ در جنوب تا مرز شهر در خیابان ۱۳۸ و از خطوط راه آهن مرکزی ایلینوی در شرق تا آزادراه بیشاپ فورد ادامه می یابد. تاریخچه. اولین مهاجر غیر بومی در این منطقه دیوید پریام بود که در سال ۱۸۳۷ زمینی را در شمال «هورس شو بند» در رود کالومت در منطقه ای به نام «وایلدوود» مدعی شد. این زمین بعداً توسط سرهنگ جیمز اچ. بوون که در ساخت کانال کال-سگ که رود کالومت را به رود ایلینوی متصل می کرد، به دست آورد. پس از از دست دادن خانه خود در آتش سوزی شیکاگو ، بوون به وایلد وود نقل مکان کرد و این خانه را به خانه تابستانی مجلل تبدیل کرد که نخبگان شیکاگو در دهه ۱۸۷۰ در آن جمع می شدند. یکی دیگر از ساکنان اولیه، جورج دولتون، در نزدیکی رود کالومت در کنار جاده شیکاگو-تورنتون (خیابان ایندیانا امروزی) ساکن شد. او یک کشتی زنجیره ای را در آن سوی رودخانه اداره می کرد. لوی اوسترهود از سال ۱۸۴۰ یک خانه می
خانه/جاده در خیابان ۱۳۳ و تورنتون راه اندازی کرد و این منطقه به نام گذرگاه ریوردیل شناخته شد. در سال ۱۸۴۲، دولتون و اوسترهود کشتی را با یک پل عوارضی جایگزین کردند و آن را پل دولتون نامیدند. در سال ۱۸۴۹، خانواده دولتون ۵۰ هکتار زمین کشاورزی در ساحل شمالی رودخانه کالومت را به جان تُن، یک مهاجر هلندی که یکی از بنیانگذاران سکونتگاه جدید رزلند در شمال بود، اجاره دادند. تن یکی از طرفداران لغو ممنوعیت برده داری بود که از این سایت تا زمان جنگ داخلی ایستگاهی را در راه آهن زیرزمینی اداره می کرد. انتهای شمالی ریوردیل هم از نظر تاریخی و هم از نظر فرهنگی نزدیک تر با رزلند است. در سال ۱۸۵۲، راه آهن مرکزی ایلینویز ایستگاهی را در خیابان ۱۱۵ افتتاح کرد که در آن راه آهن مرکزی میشیگان به مسیرهای آی سی آرآر ملحق شد و آن را ایستگاه کالومت نامید که بعداً به نام کاخ و باغ های لندن به «کنزینگتون» تغییر نام داد. در سال ۱۸۸۰، جورج پولمن شروع به ساخت شهر نمونه خود در شمال خیابان ۱۱۵ کرد. در کنزینگتون، شهرک کوچکی از فروشگاه ها، پانسیون ها و سالن ها برای خدمت به خدمه ساختمانی و تاجران مهاجری که برای کار در مغازه های پولمن آمده بودند، پدی
د آمد. سالن های بدنام، هلندی های متواضع رزلند را بر آن داشت تا کنزینگتون را «بام تاون» نامگذاری کنند. ریوردیل در سال ۱۸۸۹ به شیکاگو ضمیمه شد. پس از اعتصاب پولمن در سال ۱۸۹۴، شیوه های استخدام در این منطقه باز شد و بسیاری از صنایع جدید را به این منطقه آورد. آمریکایی های ایتالیایی تبار نه تنها در پولمن، بلکه در ایلینوی ترا کوتا و سایر صنایع مجاور کار می کردند. انجمن «پولمن لند» مزرعه پولمن را در ساحل غربی دریاچه کالومت اداره می کرد. مزرعه با زباله های فاضلاب شهر پولمن بارور شد. شرکت رنگ کالومت فعالیت خود را در کلیسای متروکه ای بین پولمن و دریاچه آغاز کرد. بعداً توسط شرکت شروین-ویلیامز خریداری شد و به یکی از بزرگترین کارخانه های رنگ آمیزی در آمریکا تبدیل شد. سایر کارفرمایان در این منطقه شامل کارخانه های یخ سوئیفت و نیکربوکر، شیکاگو دراپ فورج، آکم استیل، کارخانه تقطیر ریوردیل و شرکت های مصالح ساختمانی هستند که آجر و الوار را به منطقه ارائه می کنند. در دهه ۱۹۴۰، تعداد افرادی که در ریوردیل کار می کردند بیشتر از افرادی بود که در آنجا زندگی می کردند، اما این وضعیت در شرف تغییر بود. در سال ۱۹۴۵، اداره مسکن شیکاگو تلاش
گسترده ای را برای ساخت مسکن کم هزینه برای جانبازان بازگشته از جنگ آغاز کرد. باغ های آلتگلد ، خانه های فیلیپ موری و بخش پیستر در غرب رودخانه کالومت، اجاره کم و مسکن بخش ۸ را ارائه کردند. جمعیت ریوردیل تا سال ۱۹۷۰ به بیش از ۱۵۰۰۰ نفر افزایش یافت. خدمات مازاد بر مالیات یا به طور کامل کمبود داشتند، در نهایت خدمات آب و فاضلاب شهری در سال ۱۹۸۰ وصل شد. دبیرستان کارور در ۱۳۱ و دوتی رود به یک مدرسه نظامی تبدیل شد و تلاش ها برای انتقال جمعیت مدرسه به روزلند نزدیک منجر به خشونت های پراکنده گروه ها شده است. در سال ۱۹۵۳، ایلینوی منطقه بندری منطقه شیکاگو را برای هماهنگی با باز کردن مسیر دریایی سنت لورن به کشتی های آب عمیق تأسیس کرد. بندر شیکاگو از اسکله نیروی دریایی به دریاچه کالومت منتقل شد. این دریاچه به یک حوضه چرخش آب عمیق تبدیل شد که به آسانسورهای غلات بزرگ، مخازن ذخیره نفت و پایانه های عمومی و راه آهن مرتبط است. این بندر در سال ۱۹۵۸ با سر و صدای زیادی افتتاح شد اما هرگز پتانسیل مورد انتظار خود را به طور کامل درک نکرد. در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، صنایع منطقه شروع به تعطیلی کردند و جمعیت عمدتاً آمریکایی آفریقایی تبار شدند.
کارخانه پولمن-استاندارد که زمانی مرکز اشتغال منطقه بود، آخرین واگن ریلی خود را در سال ۱۹۸۱ تولید کرد. اکمه استیل که در سال ۱۹۲۹ تقریباً ۱۲۰۰ کارگر را استخدام می کرد، چندین بار تعطیل شده است. کارخانه رنگ شروین ویلیامز در سال ۱۹۸۰ بسته شد و ویران شد. در کنزینگتون، کلیسای سنت سالومیا، بقایای مهاجران اروپایی، اکنون کلیسای باپتیست سالم را در خود جای داده است. در سال ۱۹۹۸، چندین منطقه در کنزینگتون به ممنوعیت فروش الکل رای دادند که زمانی معروف «بام تاون» را خشک می کرد. در حال حاضر، این منطقه دارای بالاترین «شاخص سختی» در میان مناطق اجتماعی شیکاگو است. محله ها. در جنوب کنزینگتون و شمال خیابان ۱۳۰ کارخانه عظیم احیای آب کالومت قرار دارد که توسط منطقه احیای آب شهری شیکاگوی بزرگ اداره می شود. این شرکت فاضلاب مناطق شیکاگو و حومه جنوبی را به مساحت تقریبی ۳۰۰ مایل مربع تصفیه می کند و قدیمی ترین از هفت تاسیسات این منطقه است. بیش از نیمی از مساحت ریوردیل را کارخانه احیای آب، محوطه های راه آهن، زمین های پر کردن زمین و سایت های صنعتی تشکیل می دهد. علاوه بر این کاربری های صنعتی، منطقه اجتماع تعدادی محله مسکونی را در خود جای داد
ه است. باغ های آلتگلد. یک پروژه مسکن عمومی سی اچ ای که به نام خانه باغ های آلتگلد نام گذاری شده است. یک نظرسنجی که توسط وزارت برنامه ریزی در سال ۱۹۷۸ از ساکنان شیکاگو انجام شد، مرزهای محله را برای محله باغ آلتگلد به عنوان خیابان ۱۳۰ در شمال تا رودخانه کالومت در جنوب، و تقریباً از خیابان لانگلی در غرب تا ریل راه آهن در غرب و خیابان دوتی در شرق نشان می دهد. ادن گرین. محله ادن گرین که به دلیل توسعه مسکن به همین نام نامگذاری شده است، از خیابان ۱۳۰ در شمال تا رودخانه کالومت در جنوب، و از خطوط راه آهن ملی کانادا در غرب تا خطوط اتحادیه اقیانوس آرام در شرق امتداد دارد. توسعه مسکن، که در سال ۱۹۶۸ ساخته شد، یکی از اولین توسعه های تحت مالکیت و بهره برداری سیاه پوستان بود. در نهایت شامل بیش از ۱۰۰۰ واحد مسکونی و آپارتمانی برای خانواده های کم درآمد تا متوسط بود. گلدن گیت. محله گلدن گیت که به خاطر پارک گلدن گیت، پارکی در خیابان اس. ابرهارت که توسط ناحیه پارک شیکاگو تقریباً به خیابان لنگلی در شرق اداره می شود، نام گذاری شده است. ریوردیل. محله ریوردیل از رودخانه کالومت در شمال تا خیابان ۱۳۸ در جنوب و از خیابان ایندیانا در غر
ب تا خطوط راه آهن اتحادیه پاسیفیک در شرق امتداد دارد. جمعیت شناسی. بر اساس تجزیه و تحلیل سال ۲۰۱۸ توسط آژانس متروپولیتن شیکاگو برای برنامه ریزی ۷۲۶۲ نفر و ۲۵۶۰ خانوار در ریوردیل وجود داشت. ترکیب نژادی منطقه ۱٫۸٪ سفیدپوست ، ۹۵٫۳٪ آفریقایی آمریکایی، ۰٫۳٪ آسیایی و ۰٪ از نژادهای دیگر بود. اسپانیایی یا لاتینتبار از هر نژاد ۲٫۶٪ از جمعیت را تشکیل می دادند. در سال ۱۹۹۰، تقریباً ۶۳ درصد از خانوارهای ریوردیل در فقر زندگی می کردند. سیاست. منطقه اجتماعی ریوردیل پایگاهی برای حزب دموکرات است. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶، ریوردیل ۲۱۴۰ رای به هیلاری کلینتون و ۹ رای دونالد ترامپ (۹۸٫۸۵% به ۰٫۴۲%) را به صندوق انداخت. این بهترین نمایش کلینتون در شهر شیکاگو بود که با ۸۳٫۶۳ درصد آرا در سطح شهر برنده شد. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۲ ، ریوردیل ۲۵۳۷ رای به باراک اوباما و ۷ رای به میت رامنی (۹۹٫۶۹% به ۰٫۲۸%) داد. این بهترین نمایش اوباما در شهر شیکاگو بود که با ۸۴٫۰۱ درصد آرا در سطح شهر برنده شد. منطقه اجتماعی ریوردیل درحوزه انتخابیه دوم ایلینوی واقع شده است و توسط رابین کلی (متیسون) نماینده مجلس نمایندگان آمریکا ارائه می
شود. در سطح ایالتی، اکثریت منطقه اجتماعی ریوردیل در ناحیه پانزدهم قانونگذاری و ناحیه ۲۹ مجلس نمایندگان با نمایندگی سناتور امیل جونز سوم (شیکاگو) و نماینده تادئوس جونز (کالومی سیتی) واقع شده است. بخش خاور دور ریوردیل در ناحیه هفدهم قانونگذاری و ناحیه ۳۴ مجلس نمایندگان است که توسط سناتور الگی سیمز (شیکاگو) و نماینده نیکلاس اسمیت (شیکاگو) نمایندگی می شود. در سطح محلی، ریوردیل در بخش نهم واقع شده است و در شورای شهر شیکاگو توسط الدرمن آنتونی بیل که همچنین عضو کمیته دموکراتیک بخش نهم است، نمایندگی می شود. از سپتامبر ۲۰۱۹، بخش نهم عضو کمیته جمهوری خواه منتخب یا انتصابی ندارد. حمل و نقل. اداره حمل و نقل شیکاگو خدمات اتوبوس را از طریق اتوبوس شماره ۳۴ میشیگان جنوبی در امتداد خیابان ۱۳۱، خیابان الیس، خیابان ۱۳۳ و خیابان لنگلی ارائه می دهد. اتوبوس حومه پیس شماره ۳۵۳ در نزدیکی محله در خیابان ایندیانا و خیابان ۱۳۰ توقف دارد. با این حال، از آنجایی که پیس یک سرویس حومه شهری است، از طریق شهر شیکاگو به ایستگاه خط قرمز سی تی ای در خیابان ۹۵ می رسد. ساکنان گزارش می دهند که از این اتوبوس ها برای دسترسی به این ایستگاه به عنوان پیو
ندی به شیکاگو لوپ استفاده می کنند. نزدیکترین ایستگاه مترا، ایستگاه ریوردیل است که در حومه همسایه ریوردیل، ایلینوی در خیابان ۱۳۷ و خیابان ایلینوی واقع شده است. این منطقه تا اوایل دهه ۱۹۶۰ توسط ایستگاه وایلدوود، واقع در نزدیکی خیابان ۱۳۰ و خیابان ایندیانا، خدمات رسانی می شد. به عنوان بخشی از گسترش خط قرمز ، پایانه خیابان ۱۳۰ پیشنهادی در نزدیکی آلتگلد گاردنز هومز خواهد بود. پارک ها و فضای باز. پارک ها و فضای باز قابل توجه در منطقه اجتماعی ریوردیل عبارتند از: پارک گلدن گیت (سی پی دی)، مرداب کنزینگتون (ام دابلیو آردی)، لیتل کالومت مارش (خصوصی)، و بیوبین وودز (اف پی دی سی سی).
کیم سو-یون (کره ای: 김서연؛ زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. از مجموعه هایی که وی در آن نقش آفرینی کرده می توان به "راز گناهکار" اشاره کرد.
جی هریس (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۶۹) یک بوکسور حرفه ای ولزی است. او از سال ۲۰۲۴ تاکنون عنوان قهرمانی "اروپا" در فوق سبک وزن را در اختیار دارد و از سال ۲۰۲۳ نیز قهرمان "بریتانیا" بوده است. او قبلاً عنوان قهرمانی "کشورهای مشترک المنافع" را در سال ۲۰۲۴ و بین سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، و همچنین عنوان قهرمانی "اروپا" را بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ در اختیار داشته است. او همچنین در سال ۲۰۲۰ برای عنوان قهرمانی "شورای جهانی بوکس" (WBC) در فوق سبک وزن به مبارزه پرداخت. اوایل زندگی. هریس در تاریخ ۳ شهریور ۱۳۶۹ در سوانزی به دنیا آمد و در منطقه تاونهیل این شهر بزرگ شد. او فرزند "پیتر هریس"، قهرمان سابق سبک وزن "بریتانیا" و مربی فعلی او است. هریس در سن ۱۲ سالگی پس از همراهی با یکی از دوستانش به باشگاه، بوکس را آغاز کرد. او علاوه بر بوکس، به صورت پاره وقت در "آمازون" کار می کند. فعالیت حرفه ای. هریس اولین مبارزه حرفه ای خود را در ۵ مرداد ۱۳۹۲ در "مرکز نیوپورت"، ولز انجام داد و با یک پیروزی "امتیازی" چهار راندی بر برت فیدو به کار خود پایان داد. پس از ثبت رکورد ۰–۹ (شامل ۶ ناک اوت)، او در ۶ اسفند ۱۳۹۵ در "یورک هال"، لندن، به مصاف "توماس اس
ومبا" رفت تا برای عنوان قهرمانی "کشورهای مشترک المنافع" در فوق سبک وزن مبارزه کند. این مبارزه به صورت زنده از "باکس نیشن" پخش شد و هریس با "تصمیم متحد داوران" در ۱۲ راند پیروز شد. امتیازات داوران به ترتیب ۱۱۷–۱۱۲، ۱۱۶–۱۱۳ و ۱۱۵–۱۱۴ بود. پس از سه پیروزی دیگر، از جمله یک پیروزی با "ضربه ناک اوت" (KO)، او اولین دفاع از عنوان کشورهای مشترک المنافع خود را در ۱۲ آبان ۱۳۹۷ در یورک هال در برابر "راس موری" انجام داد. هریس با یک "ناک اوت فنی" (TKO) در راند سوم موفق به حفظ عنوان خود شد. پس از یک پیروزی شش راندی "امتیازی" دربرابر برت فیدو در اسفند ۱۳۹۷، هریس در ۱۱ خرداد ۱۳۹۸ با "آنخل مورنو"، چالش گر سابق عنوان جهانی، در "ورزشگاه ولی" در کاردیف، برای کسب عنوان خالی قهرمانی "اروپا" در دسته فوق سبک وزن به رقابت پرداخت. هر سه داور به نفع هریس رأی دادند و امتیازات ۱۲۰–۱۰۸، ۱۱۹–۱۰۹ و ۱۱۷–۱۱۱ را به او دادند و هریس با "تصمیم متحد" داوران به عنوان قهرمانی اروپا دست یافت. چهار ماه بعد، هریس در ۱۹ مهر ۱۳۹۸ با "پدی بارنز"، که دو بار برنده مدال برنز المپیک و چالش گر سابق عنوان جهانی بود، در "آلستر هال"، بلفاست، برای کسب عنوان "آی بی
اف" اینترکانتیننتال در دسته فوق سبک وزن به رقابت پرداخت. این مبارزه به صورت زنده در ایالات متحده از ای اس پی ان پلاس و به صورت جهانی از طریق "کانال یوتیوب آی اف ال تی وی" پخش شد. هریس با یک "ناک اوت" (KO) در راند چهارم سومین عنوان حرفه ای خود را به دست آورد. هریس، با توجه به بزرگتر بودن نسبت به حریفش، از تفاوت قد و دسترسی خود استفاده کرد و با مشت های مستقیم و چپ های تیز، مبارزه را از دور کنترل کرد. در ۶۰ ثانیه پایانی راند اول، هریس با یک مشت مستقیم راست "بارنز" را غافلگیر کرد و او را به سوی طناب ها فرستاد. پس از حمله ای پی در پی از سوی هریس، "بارنز" با یک ترکیب سریع از ده مشت پاسخ داد که همگی توسط دستکش های هریس مهار شدند. راند دوم نیز به همان ترتیب ادامه یافت، هریس از دور مشت های مستقیم به سر حریف وارد کرد و بارنز چندان موفقیتی نداشت. راند سوم به شدت پرتحرک بود. با نزدیک شدن هریس به حریف، بارنز موفق شد با مشت هایی به سر و بدن هریس، زخمی روی ابروی راست او ایجاد کند. در دقیقه پایانی راند، هریس با یک مشت چپ به بدن، بارنز را زمین زد و حریف ایرلندی خود را شکست داد. "بارنز" قبل از شمارش ده داور به پا خاست تا ادامه
راند را سپری کند. پایان مبارزه در راند چهارم بود. هریس با بازگشت به مبارزه از دور، بارنز را تحت فشار قرار داد و در نهایت با یک مشت چپ به میان تنه، او را ناک اوت کرد و مبارزه با ۴۸ ثانیه باقیمانده به پایان رسید. هریس برای به چالش کشیدن قهرمان دسته فوق سبک، خولیو سزار مارتینز در ۱۰ اسفند ۱۳۹۸ در "فورد سنترِ شهر" "فریسکو، تگزاس"، به تگزاس رفت. این اولین مبارزه او خارج از جزایر بریتانیا بود. مارتینز که با نسبت ۷ به ۱ به عنوان مدعی اصلی شناخته شده بود، هریس را با تصمیم متحد داوران شکست داد، او امتیازات ۱۱۸–۱۰۹، ۱۱۶–۱۱۱ و ۱۱۵–۱۱۲ را از داوران کسب کرد. هریس در راند دوم دچار یک زخم بالای چشم چپ شد و در راند دهم نیز به زمین افتاد. هریس در ۲۷ مهر ۱۳۹۹ با قهرمان سابق دسته فوق سبک، مارسل بریتویت در "استودیوهای پروداکشن" در ساوت کرکبی، انگلستان به مبارزه پرداخت. هریس این مبارزه را با تصمیم متحد داوران با امتیازات ۹۸–۹۲، ۹۸–۹۳ و ۹۷–۹۳ به نفع خود به پایان رساند. پس از این بازگشت، هریس برای مقابله با ریکاردو رافائل ساندووال در یک مسابقه تعیین کننده عنوان قهرمانی آی بی اف دسته فوق سبک، در رویداد اصلی "دی ای زدان"، در ۴ تیر ۱
۴۰۰ آماده شد. با وجود این که او به عنوان مدعی اصلی شناخته می شد، هریس این مبارزه را با ناک اوت در راند هشتم از دست داد. هریس دو بار در راند هشتم با ضربات به بدن به زمین افتاد و پس از بار دوم نتوانست به موقع برخیزد تا شمارش ده را پشت سر بگذارد و ببازد. هریس در ۵ آذر ۱۴۰۰ با "هکتور گابریل فلورس"، قهرمان شکست ناپذیر برای کسب عنوان خالی اینترکانتیننتال در دسته وزنی فوق سبک در رویداد اصلی ام تی اف روبه رو شد. هریس این مبارزه را نیز با ناک اوت در راند ششم از دست داد. همانند مبارزه قبلی، او دو بار با ضربات به بدن به زمین افتاد و پس از بار دوم نتوانست شمارش ده را پشت سر بگذارد و باخت.
سر دومنیک جان چیلکات (۱۷ نوامبر ۱۹۵۹) دیپلمات و سفیر پیشین انگلستان در ایران (۲۰۱۱–۲۰۱۲) و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ سفیر بریتانیا در ترکیه بود. چلیکات دارای لیسانس فلسفه و الهیات است. او در سال ۱۹۸۲ به وزارت امور خارجه و کشورهای مشترک المنافع (FCO) پیوست. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ او در لیسبون فعالیت داشته و سپس ز سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ به بروکسل منتقل شده و در نمایندگی دائمی انگلستان در اتحادیه اروپا کار کرد. دومنیک چیلکات از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ مدیر اداره اتحادیه اروپا بود. وی در سال ۲۰۰۶ برای مأموریت به سریلانکا رفت. او از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ او معاون رئیس هیئت نمایندگی بریتانیا در ایالات متحده بود. چیلکات برای مدت کوتاهی در سال ۲۰۱۱ قبل از تعلیق روابط دیپلماتیک در ایران بر اثر حمله به سفارت انگلستان در دروان ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد سفیر انگلستان در ایران بود. وی پس از آن به عنوان سفیر در ایرلند تا ۲۰۱۶ و سپس تا ۲۰۲۲ سفیر انگلستان در ترکیه بود. چلیکات در سال ۱۹۸۳ با جین برومیج ازدواج کرد. آنها سه پسر و یک دختر دارند. او با همسرش در آکسفورد آشنا شد. او در سال ۲۰۰۳ نشان سنت مایکل و سنت جورج از نوع درجه سوم و در سال ۲۰۱۸ نشان
از نوع درجه دوم (KCMG) را دریافت کرد. جستارهای وابسته. فهرست دیپلمات های بریتانیا در ایران
آزمون ناردی () یا «تست تحریک مورفین-نئوستیگمین» آزمونی برای بررسی اختلال عملکرد اسفنکتر اودی است (دریچه ای که دستگاه صفراوی را از دوازدهه جدا می کند). دو داروی مرفین و نئوستیگمین به بیمارانی که نشانه های بالینی اختلال عملکرد اسفنکتر اودی (از جمله درد شکمی) دارند تجویز می شود. اگر درد توسط داروها تکرار شود، احتمال اختلال عملکرد بیشتر است. با این حال، این آزمایش به خوبی اختلال عملکرد را پیش بینی نمی کند و امروزه به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد. آزمون ناردی به نام «جورج ناردی» نامگذاری شد که نخستین بار این روش را در سال ۱۹۶۶ توصیف کرد.
لی جین-سول (کره ای: 이진솔؛ زاده ۴ دسامبر ۲۰۰۱) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او خواننده اصلی گروه دخترانه ایپریل بود. از مجموعه هایی که وی در آن نقش آفرینی کرده می توان به "راز گناهکار" اشاره کرد.
ورزش در رومانی بخش مهمی از فرهنگ این کشور است. رومانی در چند دهه اخیر در تعدادی از زمینه های ورزشی به شهرت رسیده است. فوتبال محبوب ترین ورزش در رومانی است. موفق ترین باشگاه استوا بخارست است که اولین تیم اروپای شرقی بود که در سال ۱۹۸۶ جام اروپا و سوپرکاپ اروپا را به دست آورد. رومانی یکی از چهار تیم ملی اروپاست که در اولین جام جهانی ۱۹۳۰ شرکت کرد. تیم ملی فوتبال رومانی در هفت دوره جام جهانی فوتبال شرکت کرده است و موفق ترین دوره خود را در دهه ۱۹۹۰ داشته است، زمانی که آنها به مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ رسیدند و در ضربات پنالتی به سوئد باختند. رومانی در سال ۱۹۹۷ توسط فیفا در رتبه سوم قرار گرفت. هندبال، والیبال، بسکتبال، اتحادیه راگبی، تنیس، و ژیمناستیک از دیگر ورزش های محبوب در بین مردم رومانی هستند. بسیاری از ورزشکاران رومانیایی در طول این سال ها در مسابقات قهرمانی جهان و اروپا در ورزش های متعددی به موفقیت های چشمگیری دست یافته اند دست یافته اند. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب ترین ورزش در رومانی است. شناخته شده ترین بازیکن رومانیایی در سطح بین المللی، گئورگی هاجی است که در تیم های استوا
بوکوئستی (رومانی)، رئال مادرید، بارسلونا (اسپانیا) و گالاتاسرای (ترکیه) بازی کرده است. سایر بازیکنان مشهور رومانیایی عبارتند از: نیکولا دوبرین، ایلی بالاک، دودو جورجسکو، فلورا دومیتراکه. در سال ۱۹۸۶، باشگاه فوتبال رومانیایی Steaua Bucureşti به اولین باشگاه اروپای شرقی تبدیل شد که موفق به کسب عنوان معتبر جام قهرمانان اروپا شد. آنها دوباره در سال ۱۹۸۹ به فینال رسیدند، اما به میلان شکست خوردند. باشگاه های مهم فوتبال رومانی عبارتند از: دینامو بوکورشتی، دانشگاه کرایووا، راپید بوکورستی، اف سی آرگش پیتهستی، اف سی پترولول پلویستی، یوتا آراد و تیمیشوآرا. تیم ملی رومانی در هفت دوره جام جهانی فوتبال شرکت کرده است و موفق ترین دوره خود را در دهه ۱۹۹۰ پشت سر گذاشته که به مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ در ایالات متحده رسید. ورزشگاه ملی آرنا در بخارست میزبان فینال لیگ اروپا در سال ۲۰۱۲ بود. هندبال. هندبال یکی از محبوب ترین ورزش ها در رومانی است. تیم ملی هندبال مردان رومانی چهار بار قهرمان مسابقات قهرمانی هندبال مردان جهان در سال های ۱۹۶۱، ۱۹۶۴، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۴ شده است. تنها تیم دیگری که به این رکورد رسیده است، سوئد د
ر سال ۱۹۹۹ و فرانسه در سال ۲۰۱۱ است. تیم ملی هندبال زنان رومانی قهرمان جام جهانی هندبال در سال ۱۹۶۲ شده است. والیبال. تیم های ملی والیبال مردان و زنان که توسط فدراسیون اداره می شود در مسابقات بین المللی والیبال شرکت می کنند. هر دو تیم مردان و زنان در طول سال ها مدال های متعددی را در مسابقات بین المللی به ویژه در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ کسب کرده اند. تیم ملی والیبال مردان مدال برنز المپیک ۱۹۸۰ را کسب کرده است. آخرین نتایج قابل توجه آن شامل فینال لیگ والیبال مردان اروپا در سال ۲۰۱۰ است. بازی های المپیک. رومانی برای اولین بار در سال ۱۹۰۰ در بازی های المپیک شرکت کرد و در ۲۱ بازی از ۲۸ بازی تابستانی شرکت کرده است. این کشور یکی از موفق ترین کشورها در بازی های المپیک تابستانی بوده است که در مجموع ۳۰۷ مدال در طول سال ها کسب کرده است که از این تعداد ۸۹ مدال طلا در رده پانزدهم قرار گرفته است. تقریباً یک چهارم مدال ها با ۲۵ مدال طلا در ژیمناستیک به دست آمده است. ورزشکاران رومانیایی همچنین در سایر ورزش های المپیک مانند روئینگ، ورزش دو و میدانی، قایق رانی، کشتی، تیراندازی، شمشیربازی، شنا، پرتاب دیسک، وزنه برداری، بوکس و جودو
مدال طلا کسب کرده اند.
فرندز یا دوستان (انگلیسی: FRI(END)S) آلبوم چندآهنگه از خواننده اهل کره جنوبی وی عضو بی تی اس است که در ۱۵ مارس ۲۰۲۴ توسط بیگ هیت میوزیک منتشر شد.
حلقهٔ کایزر–فلیشر () حلقه های تیره ای هستند که به نظر می رسد قرنیه ۲ چشم را احاطه کرده اند. حلقهٔ کایزر–فلیشر به دلیل رسوب مس در پردهٔ دسمه ای (غشاء مفروش کننده سطح عقبی قرنیه) در نتیجه بیماری های خاص کبدی ایجاد می شود. حلقهٔ کایزر–فلیشر نامش را از چشم پزشکان آلمانی برنهارت کایزر و برونو فلیشر گرفته شده است که نخستین بار آن را در سالهای ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ توصیف کردند. در ابتدا تصور می شد که حلقهٔ کایزر–فلیشر به دلیل تجمع نقره باشد، اما نخستین بار در سال ۱۹۳۴ ثابت شد که این حلقه حاوی مس است. تظاهر. این حلقه ابتدا به صورت یک نیم هلال در بالای قرنیه تشکیل می شود و با گذر زمان، یک نیم هلال دیگر در «ساعت ۶» قرنیه تشکیل شده و حلقه را کامل می کند. ارتباط با بیماری. حلقه کایزر–فلیشر نشانه بیماری ویلسون است که شامل بارگیری غیرطبیعی مس توسط کبد و در نتیجه تجمع و رسوب مس در بدن می شود و با ناهنجاری های عقده های قاعده ای مغز، سیروز کبدی، اسپلنومگالی، حرکات غیرارادی، سفتی عضلانی مشخص می شود. اختلالات روانی، دیستونی و دیسفاژی از سایر علائم احتمالی است. ترکیبی از علائم عصبی، سطح پایین سرولوپلاسمین خون و حلقه کایزر–فلیشر از راه های