Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که هنگام رسیدن، در اسکلهٔ بالفور پهلو می گیرد. اورکنی، پس از آن که شرکت «تکنولوژی آرتمیس» مستقر در بلفاست، در سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۵ میلیون پوند بودجه از صندوق کشتی ها و زیرساخت های بدون آلایندگی دولت بریتانیا دریافت کرد، قرار است دو کشتی برقی را به صورت آزمایشی راه اندازی کند. یکی از این کشتی ها، مسافران را از کرک وال به شاپینسی و جزایر نزدیک مانند «روسای»، «اگیلسای» و «وایر» جابجا خواهد کرد. همچنین شورای جزایر اورکنی ساخت یک تونل به جزیرهٔ اصلی اورکنی را نیز مورد بررسی قرار داده است. صندوق توسعه دوچرخه های برقی برای اجاره ارائه می دهد. و سه وسیلهٔ نقلیه برقی را که در دسترس ساکنان، گروه های اجتماعی جزیره و بازدیدکنندگان قرار دارد، اداره می کند. آموزش و فرهنگ. شاپینسی مدرسه ای ابتدایی دارد که در سال تحصیلی ۲۰۲۲–۲۰۲۳، دارای ۲۳ دانش آموز بود. مدرسه به عنوان یک مرکز اجتماعی نیز فعالیت می کند و میزبان یک مرکز یادگیری می باشد که از سوی «دانشگاه هایلندز اند آیلندز» حمایت می شود. این مرکز از اینترنت، ایمیل و ویدئوکنفرانس بهره مند است تا به دانش آموزان شاپینسی اجازه دهد بدون ترک جزیره به تحصیل بپردازند. در دسامبر ۲۰۰۶، د
انش آموزان یک نمایش کریسمس مشترک با یک مدرسه در گرایندر، نروژ برگزار کردند که از شاپینسی فاصله دارد. مدارس از اینترنت برای همکاری کردن استفاده کردند، که توسط گروه بی تی پشتیبانی می شد و این گروه اتصال پهنای باند مدرسه را ارتقا داد. پایان نمایش شامل این بود که دانش آموزان نروژی آهنگ «Away in a Manger» را به زبان انگلیسی خواندند، در حالی که دانش آموزان شاپینسی با آهنگ «En Stjerne Skinner I Natt» به زبان نروژی پاسخ آن ها را دادند. این همکاری چندزبانه برای دانش آموزان گرایندر کمی آسان تر بود، زیرا آن ها از سن شش سالگی به زبان انگلیسی آموزش می بینند. این همکاری بخشی از یک رابطه مستمر بین مدارس بود، که در آن کودکان نامه ها و کارت ها را بین یکدیگر تبادل می کنند. مدیر مدرسه شاپینسی از مدرسه نروژی بازدید کرده است و برنامه هایی برای بازدید متقابل در سال ۲۰۰۸ وجود دارد. مدرسهٔ جامعهٔ شاپینسی موفق به دریافت جایزه نقره ای در برنامه بین المللی مدارس اکولوژیک (Eco-Schools) شده است. دانش آموزان مدرسه یک ممیزی انرژی انجام داده اند، به کاشت بیش از ۶۰۰ درخت نزدیک به مدرسه کمک کرده اند و کمپین های صرفه جویی انرژی برگزار کرده اند
. دانش آموزان شاپینسی همچنین از سوی کمیسیون کشاورزان اسکاتلندی برای تولید یک کتابچه در مورد کشاورزی سنتی (crofting) در جزیره، جایزه ای دریافت کرده اند. فرهنگ عامه و فولکلورشناسی. کابی رو، بزرگ ترین غول شناخته شده اورکنی، در شاپینسی حضور داشته است. او در اصل بر پایهٔ شخصیت تاریخی «کولبین هروگا» (Kolbein Hrúga) شکل گرفته است، کسی که در سال ۱۱۵۰ میلادی «قلعهٔ کابی رو» را در جزیرهٔ «وایر» ساخت؛ این قلعه احتمالاً قدیمی ترین قلعه در اسکاتلند است و در «حماسه اورکنی» نیز از آن یاد شده است. شخصیت کابی رو بسیار از ریشه های تاریخی اش فاصله گرفته و به یک غول افسانه ای تبدیل شده، همان گونه که فین مک کول (سازندهٔ افسانه ای گذرگاه ساحلی جاینت) در بخش هایی از اسکاتلند و ایرلند شناخته می شود. گفته می شود که او در جزیره وایر زندگی می کرده و از جزایر اورکنی به عنوان ستون های پرش استفاده می نموده است. گفته می شود که بسیاری از سنگ های بزرگ در جزایر اورکنی، از جمله شاپینسی، توسط این غول پرتاب شده اند یا توسط او در آنجا رها شده اند. جویبار کابی رو یک راه آب در شاپینسی است که از میان کانالی به نام ترولدژئو جریان دارد. کانال آب کابی
رو توده ای از سنگ هاست که در ساحل نزدیک «راثیزهولم هد»، غربی ترین نقطهٔ جزیره «استرونسی» قرار دارد. گفته می شود این مکان آغاز پلی میان دو جزیره بوده است، که غول نتوانسته آن را به پایان برساند. نام آن از واژهٔ کهن نورس به شکل (trolla-hlad) گرفته شده که به معنی «گذرگاه غول» است. در سال ۱۹۰۵، روزنامه «The Orcadian» گزارش داد که موجودی عجیب در سواحل جزیره شاپینسی مشاهده شده است. گفته شده بود که این موجود به اندازهٔ یک اسب بوده و بدنی خال دار و پوشیده از پولک داشته است. نظرها دربارهٔ منشأ این موجود متفاوت بود؛ برخی از ساکنان جزیره باور داشتند که این موجود یکاژدهای دریایی است، در حالی که برخی دیگر عقیده داشتند که این موجود چیزی جز یک فک بزرگ نیست.
منطقه ۱۴ شهرداری اصفهان یکی از مناطق شهری شهرداری اصفهان است. این منطقه در سال ۱۳۸۷ از تقسیم منطقه ۷ شهرداری در شمال شرقی اصفهان ایجاد شد. مساحت آن ۱۹۰۰ هکتار و مساحت اداری آن ۹۴۰ هکتار است. امتیاز رتبه بندی وضعیت اجتماعی و اقتصادی ۳/۴۴ است که پایین ترین امتیاز شهر است. حرم زینب، دختر موسی کاظم در این منطقه واقع شده است. حمل و نقل. دو خط متروی اصفهان که قرار است در آینده ساخته شود، از این منطقه عبور می کند. جغرافیا. این منطقه در کنار منطقه ۱۰ و منطقه ۱۵ قرار دارد که محله های فقیرتری هستند. محله ها. محله های این منطقه عبارتند از:
آک کوزوو () یک شهرک در شهرستان ایلیشفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
باشگاه فوتبال فلینت تاون یونایتد یک باشگاه فوتبال مستقر در فلینت، فلینتشر، ولز است که در لیگ برتر کامری بازی می کند و ورزشگاه اسسیتی محل برگزاری بازی های خانگی شان است. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۸۸۶ با عنوان باشگاه فوتبال فلینت تأسیس شد و بازی هایش را در ورزشگاه استراند پارک در کرانه های رودخانه دی برگزار می کرد. این باشگاه با رسیدن به اولین فینال جام آماتور ولز در فصل ۱۸۹۰-۹۱ توجه بسیاری را به خود جلب کرد اگرچه قهرمانی را با شکست ۴-۱ به رکسام ویکتوریا واگذار کرد. آرتور بارتلی ، که به عنوان دروازه بان برای فلینت بازی می کرد، در اوت ۱۸۹۱ بر اثر جراحات وارده در جریان یک مسابقه درگذشت و مرگ او به عنوان اولین مورد در فوتبال مدرن ولز شناخته می شود. او برادر بزرگتر توماس بارتلی، بازیکن ملی پوش ولزی، بود که شش سال آغازین از دوران حرفه ای اش را در فلینت گذراند. این باشگاه که از اعضای بنیان گذار لیگ فوتبال ولز شمالی بود، عنوان قهرمانی نخستین دوره از این لیگ را با دو امتیاز اختلاف نسبت به نایب قهرمان، لاندیدنو سویفتز، در فصل ۹۴–۱۸۹۳ به نام خود ثبت کرد و در دوازده بازی خود شکست ناپذیر باقی ماند. دو فصل بعدی و قبل از ک
ناره گیری از این لیگ و پیوستن به لیگ تازه تأسیس فلینتشر، این باشگاه در جایگاه نایب قهرمانی قرار گرفت. با آغاز قرن بیستم، شهر فلینت سه تیم داشت: فلینت تاون، فلینت اتلتیک و فلینت یوای سی (شرکت یونایتد آلکالی). در سال ۱۹۰۵، فلینت یوای سی و فلینت تاون با هم ادغام شدند و با نام فلینت تاون فعالیتشان را ادامه دادند. در سال ۱۹۰۹، این باشگاه به عنوان یک تیم محلی، با شکست دادن ۱–۰ تیم پته لی در فینال جام آماتور ولز شمالی، اولین جام بزرگ خود را به دست آورد. در سال ۱۹۲۴، این باشگاه استرند پارک را به قصد ورزشگاهی جدید در جاده هولی ول ترک کرد که تا سال ۱۹۹۳ خانه آنها بود. زمین جدید در آن زمان مجهزتر بود و می توانست تا ۳۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. این تعداد تماشاگر در دهه ۱۹۲۰ رایج بود، آنها مشتاق دیدن بازی بازیکنان حرفه ای پاره وقت فلینت بودند. فلینت به رهبری کاپیتانش، املین جونز، به فینال جام ولز در سال ۱۹۲۵ رسید، اما با نتیجه ۳ بر ۱ به تیم حرفه ای رکسام باخت. با این حال، موفقیت های جام حذفی به طور منظم ادامه یافت و در کنار آن، فلینت بین سال های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ سه بار قهرمان جام آماتور ولز شمالی شد. فلینت تاون تا دهه ۱۹۲۰
در لیگ ملی ولز (شمال) حضور داشت و در فصل ۲۴–۱۹۲۳ پس از اوزوستری تاون نایب قهرمان شد. در سال ۱۹۳۰، فلینت تاون به لیگ تازه تأسیس ولز پیوست که بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ دوام داشت و در فصل ۳۴–۱۹۳۳ با به ثمر رساندن ۹۹ گل در تنها هجده بازی، عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۹، جدا از سال های جنگ، تیم فلینت تاون فعالیتش را در لیگ چشر غربی ادامه داد، در حالی که تیم فلینت اتلتیک به بازی در لیگ داسث ادامه داد و در سال های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹ عنوان قهرمانی را کسب کرد. فلینت تاون یونایتد. در یک جلسه عمومی با حضور گسترده مردم در تالار شهر به تاریخ پنجشنبه ۲۷ ژوئن ۱۹۴۶، به اتفاق آرا تصمیم گرفته شد اشگاه فوتبال جدیدی در فلینت با نام فلینت تاون یونایتد شکل بگیرد. پس از جنگ جهانی دوم با ادغام باشگاه های فوتبال فلینت تاون و فلینت اتلتیک باشگاهی جدید با عنوان باشگاه فوتبال فلینت تاون یونایتد ایجاد شد که برای فصل ۵۰–۱۹۴۹ در لیگ ولز (شمال) شرکت کرد و پس از هولی هد تاون نایب قهرمان شد. این باشگاه پیش از این در فینال فصل ۴۸–۱۹۴۷ جام آماتور ولز با شکست ۲–۱ ترودیریو قهرمانی شده بود. فلینت در اوایل دهه ۵۰ با مربیگری بیلی
راسل ، فلینت به تیمی قدرتمند تبدیل شد و اوج موفقیت آنها در سال ۱۹۵۴ با قهرمانی در جام برتر ولز به دست آمد. با الهام از بیلی هیوز ، بازیکن ملی پوش ولزی که دوران حرفه ای اش به دلیل جنگ مختل شده بود، فلینت بر تیم های هولی ول تاون، اوزوستری تاون ، ریل ثانثی غلبه کرد و در نیمه نهایی، در مقابل ۱۰۶۸۳ تماشاگر در ورزشگاه ریس کورس گراوند رکسام، با نتیجه ۲–۱ تیم دسته اولی کاردیف سیتی را شکست داد و در فینال که در همان ورزشگاه برگزار شد، با غلبه بر چستر سیتی دسته سومی در مقابل ۱۵۵۸۴ تماشاگر قهرمان شد. ظرف پنج سال از آن فصل های طلایی، باشگاه به رده های پایین تر لیگ رسید و در پایان فصل ۶۲–۱۹۶۱ به دسته پایین تر سقوط کرد. در طول دهه ۱۹۶۰، هواداران سال های گذشته کاهش پیدا کردند و این امر باعث کاهش اقبال باشگاه شد. در این زمان، باشگاه در لیگ های محلی رقابت می کرد و به بازیکنان محلی متکی بود. تنها نقاط روشن کارنامه باشگاه در این دهه، قهرمانی جوانان فلینت تاون یونایتد در جام جوانان ولز به سال ۱۹۶۵ و جام آماتور ولز در سال ۱۹۶۹ بود. در طول دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، این باشگاه بین لیگ های مختلف جابجا می شد و در فصل ۸۹–۱۹۸۸ قهرمان لیگ ولز
(شمال) شد. در سال ۱۹۹۰ فوتبال ولز با تشکیل دو لیگ جدید متحول شد. اتحاد کامری شکل گرفت تا تیم های حاضر در لیگ ولز (شمال)، لیگ ملی ولز (رکسام)، لیگ کلویید و لیگ ولز میانی در یک لیگ منسجم ادغام شوند. در حالی که ولز جنوبی لیگ هایش را ادغام کرده بود که زمینه ساز ایجاد لیگ ولز شد. در همان فصل، باشگاه تونی مارتین را به عنوان سرمربی جدید خود و لس دیویس را به عنوان دستیارش منصوب کرد. در آن فصل، باشگاه اولین قهرمان لیگ جدید شد و همچنین برای اولین بار در تاریخ باشگاه، جام حذفی ولز شمالی را از آن خود کرد. سپس قهرمان ولز جنوبی، ابرگاونی، را در تنها فینال غیر لیگی ولز با نتیجه ۲ بر ۱ شکست دادند که کامل کننده یک فصل عالی برایشان بود. در فصل بعد، باشگاه نتوانست عنوان قهرمانی را حفظ کند و نایب قهرمان شد. در سال ۱۹۹۳، باشگاه از اعضای بنیان گذار لیگ ولز شد. فصل بعد، باشگاه دوباره به زمین جدیدی در همان سواحل رودخانه دی نقل مکان کرد. به دلیل نبود حامی مالی در کنار هزینه های نگهداری زمین، باشگاه پس از پنج سال حضور در لیگ ولز جایگاهش را در لیگ ولز از دست داد و با قرار گرفتن در جمع سه تیم انتهای جدول و به دنبال کاهش تعداد تیم های ل
یگ توسط لیگ ولز طبق قوانین یوفا، به دسته پایین تر سقوط کرد. از آن زمان، این باشگاه در مناطق میانی لیگ قرار گرفت و بدترین نتیجه شان، قرار گرفتن در میان چهار تیم انتهای جدول فصل ۰۵–۲۰۰۴ بود. در فصل ۰۶–۲۰۰۵، باشگاه بهبودی قابل توجهی داشت، اگرچه در دورهای اولیه از مسابقات جام حذفی کنار رفتند اما عملکردشان در لیگ فراتر از انتظار بود. فصل با یک پیروزی خانگی به خوبی شروع شد، اما تیم روند بی ثباتی را سپری کرد تا اینکه یک شکست بد مقابل روثن تاون، بخت باشگاه را تغییر داد و ۲۵ بازی از لیگ را بدون شکست پشت سر گذاشت و تنها شکستشان مقابل دنبی تاون در جام حذفی ولز شمالی بود. در انتها، تنها یک امتیاز مانع از صعود باشگاه به لیگ برتر ولز شد، این در حالی بود که به دلیل عدم حضور در یکی از بازی های لیگ، سه امتیاز از آنها کسر شد. در فصل ۰۸–۲۰۰۷، باشگاه به ندرت از جمع سه تیم برتر خارج می شد، اما نتایج ضعیفشان در ماه مارس و کسب تنها سه امتیاز از پنج بازی و پس از آن با کسب تنها سه امتیاز از دوازده امتیاز ممکن در اواخر فصل، قهرمانی لیگ از دستشان خارج شد. با این حال قهرمانی شان در جام حذفی ولز شمالی در ورزشگاه کولوین بی با پیروزی ۱–۰ م
قابل رقیبشان در لیگ، پرستاتین تاون، تسلی بخش نتایج لیگ بود. عملکرد آنها در فصل بعد چه در لیگ و چه در جام حذفی پرفراز و نشیب بود، اما شش بازی بدون شکستشان در ماه آوریل، باشگاه را به جایگاه سوم در لیگ رساند. آخرین بازی فصل برای آنها فینال جام حذفی ولز شمالی مقابل باشگاه رقیبشان در لیگ کامری، لاندیدنو بود و از دست دادن قهرمانی با شکست ۴–۱، تکمیل فصل ناامیدکننده شان شد. با پایان آن فصل، باشگاه مشتاقانه منتظر سالی بهتر بود، اما نتایج طبق انتظارشان نشد. شکست فاجعه بارشان با نتیجه ۱–۰ در دور سوم از رقابت های جام ولز مقابل تیمی از دسته سوم جنوب ولز به نام ثلویدکوید با تساوی خانگی مقابل ابریست وید تاون شرایط را برایشان بدتر کرد. به دلیل وضعیت نامساعد آب و هوایی، تنها سه بازی لیگ بین دسامبر و اوایل فوریه انجام شد و یک بازی از دور اول جام حذفی ولز شمالی که با شکست خانگی مقابل کوناز کی نوماد همراه بود. با اصلاحات در لیگ برتر ولز که برای فصل ۱۱–۲۰۱۰ تعیین شده بود، هدف اصلی باشگاه برای فصل ۱۰–۲۰۰۹، قرار گرفتن در جمع هشت تیم برتر بود. با نزدیک شدن به پایان فصل، باشگاه با ۹ امتیاز در صدر جدول و مدعی قهرمانی بود، اما در چهار
بازی آخر لیگ، تنها پنج امتیاز از مجموع ۱۲ امتیاز ممکن را کسب کرد و قهرمانی لیگ را با چهار امتیاز اختلاف به کلان گونی تاون واگذار کرد. فینال جام اتحادیه، آخرین بازی فصل برای فلینت تاون بود که با نتیجه ۲–۰، قهرمانی اش را به لاندیدنو تاون باخت و پل ویتفیلد ، دروازه بان لاندیدنو، جایزه «بهترین بازیکن زمین» را از آن خود کرد. پس از یک سری نتایج متوسط، اندی هولدن، مربی سابق اورتون و هیبرنین، کناره گیری کرد و در نوامبر ۲۰۱۷، نایل مک گینس به عنوان سرمربی فلینت تاون یونایتد منصوب شد. هماوردها. رقبای سنتی باشگاه فوتبال فلینت تاون یونایتد، هولی ول تاون و کوناز کی نوماد هستند. آکادمی. آکادمی باشگاه فوتبال فلینت تاون یونایتد به عنوان یکی از بهترین ها در شمال ولز شناخته می شود، زیرا بسیاری از بازیکنان جوانش به دستاوردهای بزرگی دست یافته اند. کادر مربیگری. تیم اصلی
امپراتور گالسا یا یونگ پو (درگذشته ۲۷ میلادی)، اولین فرمانروای کشور گالسا بویو بود. او شاهزاده کشور بویو و فرزند امپراتور گوموا و برادر امپراتور تسو بود. نام خانوادگی او هه بود و نام کوچکش یونگ پو بوده است. او را امپراتور گالسا می نامند زیرا او گالسا بویو را تأسیس کرد. زندگی. شاه گالسا که در فرهنگ عامه با نام یونگ پو معرفی شده است کوچکترین پسر امپراتور گوموا بود. او یکی از سیاستمداران و جنگجویان مهم دانگ بویو بود که ارتش این کشور را در جنگ هایی علیه امپراتوری گوگوریو فرماندهی کرد. در دسامبر ۲۱ میلادی امپراتور موهیول به بویوی شرقی حمله کرد شاه دائسو، یونگ پو را با ارتشی برای مقابله با او فرستاد، ارتش بویو در چند درگیری بر گوگوریو پیروز شدند و جلوی حرکت آن ها را گرفت اما دائموسین با فریب ارتش بویو به جنوب این کشور حمله کرد امپراتور تسو برای مقابله با او وارد این منطقه شد اما غافلگیر شد و اسب تسو در باتلاق گیر کرد و او به دست ژنرال گیو از فرماندهان ارتش گوگوریو کشته شد، در این زمان پسر عموی امپراتور تسو با ده هزار نفر خود را تسلیم گوگوریو کرد و کشور دچار هرج و مرج شد، یونگ پو پس از مرگ برادرش وارث تاج و تخت بویو
ی شرقی شد، اما احساس کرد که کشور به زودی سقوط خواهد کرد پس با حدود ۱۰۰ نفر از افرادش و مردم بویو به ساحل هسی فرار کرد. وقتی به دره آمونوک رسید، متوجه شد که پادشاه هادو برای شکار آمده است، بنابراین او را کشت و مردمش را با خود برد. در سال ۲۲ در ماه چهارم او پایتخت خود را در کنار رودخانه گالسا تأسیس کرد ارتش گوگوریو را از برخی مناطق بیرون کرد و دوباره بویو را با نامی جدید بنا کرد، او به واسطه ازدواج نوه اش بانو هه با موهیول روابط خوبی با گوگوریو داشت. نام پسر پادشاه گالسا نامشخص است اما نوه اش دودو نام داشت و این دو نفر پس از او پادشاهان گالسا بویو شدند، دیگر نوه اش همسر دوم پادشاه تموشین شد و شاهزاده هودونگ را به دنیا آورد.
متین گوراک (؛ زادهٔ ) ارتشبد نیروی زمینی ترکیه است، که از اوت ۲۰۲۳ به عنوان سی یکمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کند. گوراک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۱ در نیروی زمینی ترکیه آغاز کرد، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ رئیس ستاد نیروی زمینی ترکیه بود، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ به عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ فرماندهی ارتش دوم ترکیه را برعهده داشت.
«و مرگ هیچ سلطه ای نخواهد داشت» شعری است که توسط شاعر ولزی، دیلن توماس (۱۹۱۴–۱۹۵۳) سروده شده است. عنوان شعر از رساله سنت پل به رومیان (6:9) گرفته شده است: «مسیح پس از برخاستن از مردگان دیگر نمی میرد؛ مرگ بر او سلطه ای ندارد.» این شعر، مرگ را به عنوان تضمینی برای جاودانگی به تصویر می کشد، و از تصویرسازی های "کتاب «عبادت ها در مواقع ضروری»" اثر جان دان الهام گرفته است. تاریخچه انتشار. اوایل سال ۱۹۳۳، توماس با برت تریک، خواربارفروشی که در منطقه آپلندز سوانسی کار می کرد، آشنا شد. تریک شاعری آماتور بود که چند شعرش در روزنامه های محلی منتشر شده بود. بهار ۱۹۳۳، تریک پیشنهاد کرد هر دو شعری با موضوع «جاودانگی» بنویسند. شعر تریک، که سال بعد در روزنامه ای منتشر شد، این ترجیع بند را داشت: «زیرا مرگ پایان نیست.» توماس در سال ۱۹۳۳ در دفترچه ای با عنوان «آوریل»، شعر «و مرگ فرمانروایی نخواهد داشت» را نوشت. تریک او را متقاعد کرد ناشری پیدا کند و در مه همان سال، شعر در "هفته نامه نیو انگلیش" منتشر شد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۶، دو سال پس از انتشار اولین جلد شعرش ( "۱۸ شعر" )، "«بیست و پنج شعر»" منتشر شد. این نوشته، باورهای شخصی توماس
در مورد دین و نیروهای طبیعت را آشکار می کرد و شامل جمله ی «و مرگ هیچ سلطه ای نخواهد داشت» نیز می شد. ارجاعات فرهنگی. این شعر توسط پاول کلی در آلبوم "Nature" (2018) به صورت موسیقی تنظیم شده است. عنوان رمان های « "آنها ستاره خواهند داشت»" (۱۹۵۶) نوشته جیمز بلیش و "«بدون سلطه»" (۲۰۰۶) نوشته چارلی هیوستون هر دو از این شعر گرفته شده اند. میتو سانیال این شعر را به تفصیل در رمان خود "«هویت»" (۲۰۲۲) نقل می کند. دیسک دوم آلبوم « "موسیقی ویرایش شده برای فیلم" » (۲۰۰۵) از انتشارات UNKLE Sounds، شامل بیت اول شعر است که روی نسخه ویرایش شده ی UNKLE Sounds از آهنگ "Next Life/Is That What Everybody Wants" پخش می شود.
جیکوب استیسی شرایر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. او یکی بنیانگذاران Waverly Films یک مجموعه فیلمسازی مستقر در بروکلین بود و در سال ۲۰۰۶ به Park Pictures پیوست و اولین فیلم بلند خود "ربات و فرانک" را در سال ۲۰۱۲ ساخت. در سال ۲۰۱۵، او فیلم "شهرهای کاغذی" را که اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جان گرین بود را منتشر کرد. وی فیلم ابرقهرمانی "تاندربولتز*" محصول ۲۰۲۵ استودیو مارول را نیز کارگردانی کرده است. زندگینامه. جیک شرایر در برکلی، کالیفرنیا متولد شد و در مدرسه هنر تیش تحصیل کرد. پس از فارغ التحصیلی، کار خود را با کارگردانی موزیک ویدیو یک گروه موسیقی آغاز کرد. وی همچنین کارگردانی تبلیغات محصولاتی مانند ابسلوت ودکا و ورایزن کامیونیکیشنز را بر عهده داشت. او به همراه دوستان دوران دانشگاهش، شرکت فیلمسازی ویورلی فیلمز را تأسیس کرد و به همکاری در ساخت پروژه های سینمایی برای تلویزیون و وب ادامه داد. حرفه. در سال ۲۰۰۶، شرایر با پارک پیکچرز، یک شرکت تولید فیلم و تبلیغات، قرارداد امضا کرد و در تعدادی از کارزارهای تبلیغاتی و آگهی های بازرگانی فعالیت داشت؛ او به خاطر کارش مورد توجه قرار گرفت و در
فهرست بهترین کارگردانان جدید در "مجله خلاقیت" و سایر مجلات صنعت تبلیغات ظاهر شد. در سال ۲۰۱۲، او اولین فیلم بلند خود، به نام "ربات و فرانک" را بر اساس فیلمنامه ای از کریستوفر فورد ساخت. این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس جایزه آلفرد پی. اسلون را برای بهترین فیلم بلند که بر پایه علم و فناوری ساخته شده بود به دست آورد. فیلم "ربات و فرانک" برای اولین تجربه کارگردانی شرایر، تحسین منتقدان را به همراه داشت. کنت توران (منتقد فیلم) آن را به عنوان یک اثر درجه یک شسته رفته نامید. و "رولینگ استون" به آن، سه ستاره از چهار ستاره داد. در سال ۲۰۱۵، او فیلم "شهرهای کاغذی" را که اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جان گرین بود را منتشر کرد. فیلم شناسی. سینمایی تلویزیون
ناوگان دهم ایالات متحده آمریکا () تشکیلات عملیاتی و یک ناوگان شماره گذاری شده در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. این ناوگان ابتدا به عنوان یک سازمان هماهنگ کننده جنگ ضدزیردریایی جهانی تحت اختیار فرمانده ناوگان ایالات متحده آمریکا؛ آدمیرال ارنست کینگ، در طول جنگ جهانی دوم ایجاد شد. این ناوگان بر نابودی زیردریایی های دشمن و ناوهای محاصره کننده در سطح جهان، که عمدتاً در اقیانوس اطلس و هند، متمرکز بود. ناوگان دهم داده های هدف گیری مورد نیاز برای عملیات ضد زیردریایی در دریاهای اقیانوس آرام و قطب شمال را نیز فراهم می کرد. کینگ به طور خاص ناوگان دهم را پس از توقف خصومت ها در سال ۱۹۴۵ منحل کرد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰ به عنوان تأمین کننده نیرو برای فرماندهی سایبری، این ناوگان دوباره فعال شد. ناوگان دهم ایالات متحده به عنوان ناوگان شماره گذاری شده برای فرماندهی سایبری ناوگان ایالات متحده آمریکا عمل می کند و کنترل عملیاتی نیروهای دریایی اختصاص داده شده را برای هماهنگی با سایر نیروهای دریایی، ائتلاف و نیروهای ویژه مشترک برای اجرای طیف کاملی از قابلیت ها و مأموریت های سایبری، جنگ الکترونیک، عملیات اطلاعاتی و جاسوسی سیگنا
ل در حوزه های سایبری، الکترومغناطیسی و فضایی اعمال می کند. قرارگاه فرماندهی ناوگان دهم در فورت جورج جی. مید، مریلند قرار دارد.
ادوارد سِگَن ( (۲۰ ژانویه ۱۸۱۲ – ۲۸ اکتبر ۱۸۸۰) پزشک و آموزش گر فرانسوی بود که در کلامسی، نیور زاده شد. او به خاطر فعالیت هایش با کودکانی که دارای شناخت پریشی بودند، در فرانسه و ایالات متحده آمریکا شناخته می شود. پیش زمینه و فعالیت در فرانسه. او در کالج اوکسر و لیسه سن-لوئی در پاریس تحصیل کرد و از سال ۱۸۳۷ نزد ژان مارک گاسپار ایتار، آموزش گر ناشنوایان، به تحصیل و کار پرداخت؛ ایتاری که سرپرست پروندهٔ معروف ویکتور اهل آویرون، ملقب به "کودک وحشی (فیلم ۱۹۷۰)" بود. ایتار بود که سگن را تشویق کرد تا زندگی خود را وقف مطالعه دربارهٔ علل و روش های آموزش افراد دارای ناتوانی ذهنی کند. سگن در دوران جوانی تحت تأثیر اندیشه های کلود هانری سن سیمون، سوسیالیست آرمان گرا نیز قرار داشت. حدود سال ۱۸۴۰، او نخستین مدرسهٔ خصوصی ویژهٔ آموزش افراد دارای ناتوانی ذهنی را در پاریس بنیان گذاشت. در سال ۱۸۴۶، او کتابی با عنوان "درمان اخلاقی، بهداشت و آموزش نادانان" ("Traitement Moral, Hygiène, et Education des Idiots") منتشر کرد که از نخستین کتاب های نظام مند دربارهٔ نیازهای خاص کودکان دارای ناتوانی ذهنی به شمار می رود. دستاوردها در ایالات
متحده. پس از انقلاب های ۱۸۴۸ در اروپا، سگن به ایالات متحده مهاجرت کرد. پس از بازدید و کمک به سازمان دهی مدارس مختلفی در آمریکا که براساس الگوی او ایجاد شده بودند، در کلیولند ساکن شد و سپس به پورتسموث، اوهایو رفت. بعدها به نیویورک (ایالت) رفت و در مانت ورنون، نیویورک (۱۸۶۰) مطب پزشکی دایر کرد. در سال ۱۸۶۱، از دانشگاه نیویورک دکترای پزشکی گرفت. در ۱۸۶۳ به شهر نیویورک رفت و در آسایشگاه جزیره رندال تلاش هایی برای بهبود وضعیت کودکان دارای ناتوانی انجام داد. در ایالات متحده، سگن چندین مدرسه برای درمان افراد دارای ناتوانی ذهنی در شهرهای مختلف بنیاد نهاد. در سال ۱۸۶۶، کتابی با عنوان "نادانی و درمان آن با روش فیزیولوژیک" ("Idiocy: and its Treatment by the Physiological Method") منتشر کرد که در آن، روش های مورد استفاده در «مدرسهٔ فیزیولوژیک سگن» در نیویورک شرح داده شده اند. برنامه های این مدارس بر تقویت استقلال و اتکای به نفس افراد دارای ناتوانی ذهنی، از راه آموزش هم زمان وظایف جسمی و ذهنی، تأکید داشتند. ادوار سگن نخستین رئیس «انجمن پزشکان مؤسسات آمریکایی برای نادانان و کم هوش ها» شد، که امروزه با نام انجمن آمریکایی بر
ای ناتوانی ذهنی و رشدی شناخته می شود. تلاش های او در زمینهٔ آموزش افراد دارای ناتوانی ذهنی، الهام بخش بزرگ آموزش گر ایتالیایی ماریا مونته سوری بود. در دههٔ ۱۸۷۰، سگن سه اثر در زمینهٔ اندازه گیری دما منتشر کرد، حوزه ای که از سال ۱۸۶۶ به آن توجه ویژه ای داشت: "دماسنج های فیزیولوژیک" (پاریس، ۱۸۷۳)، "جدول های دماسنجی ریاضی" (۱۸۷۳) و "دماسنجی پزشکی و دمای بدن انسان" (نیویورک، ۱۸۷۶). او همچنین نوعی دماسنج فیزیولوژیک طراحی کرد که «صفر» آن نشانگر دمای طبیعی بدن بود. افزون بر این، نشانه ای پزشکی با عنوان «علامت سگن» به نام او ثبت شده که به صورت یک کشش ماهیچه ناخواسته پیش از حملهٔ صرع تعریف شده است. آثار.
فرمانده عالی متفقین اروپا () فرمانده عالی هم پیمانان اروپا فرمانده عملیات بخش نظامی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و رئیس ستاد عالی نیروهای متفقین اروپا است. ستاد فرمانده عالی متفقین اروپا در کاستو، بلژیک مستقر است. فرمانده عالی متفقین اروپا دومین مقام نظامی عالی در ناتو است که از نظر اولویت تنها پایین تر از رئیس کمیته نظامی ناتو قرار دارد. یک فرمانده عالی متفقین دیگر در ناتو، فرمانده عالی تحول متفقین است، که از نظر عنوانی برابر است، اما وظایف آن کمتر عملیاتی می باشد و ستاد آن در نورفولک، ویرجینیا قرار دارد و مسئولیت توسعه قابلیت ها را به جای عملیات برعهده دارد. فرمانده عالی متفقین اروپا همیشه توسط یک افسر نظامی آمریکایی اداره شده است و این مقام با فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا به طور همزمان انجام می شود. این جایگاه نخستین بار در آوریل ۱۹۵۱ تعریف بود و نخستین فرمانده آن؛ ژنرال ۵ ستاره دوایت آیزنهاور بود. هم اکنون ژنرال الکسوس گرینکویچ از نیروی هوایی ایالات متحده فرمانده عالی متفقین اروپا است.
تیپ ۱۷۳ هوابرد () تیپ پیاده نظام هوابرد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که در ویچنزا، ایتالیا مستقر می باشد. این تیپ یک نیروی واکنش سریع استراتژیک هوابرد زیرمجموعه فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا در اروپا است. این واحد که در سال ۱۹۱۵ با نام تیپ ۱۷۳ پیاده فعال شد، در جنگ جهانی دوم خدمت کرد، اما بیشتر به خاطر اقداماتش در طول جنگ ویتنام شناخته می شود. این تیپ اولین تشکیلات زمینی بزرگ نیروی زمینی ایالات متحده بود که به ویتنام جنوبی اعزام شد و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ در آنجا فعالیت کرد و ۱۵۳۳ سرباز را در این دوره از دست داد. این تیپ در سال ۱۹۷۲ به ایالات متحده بازگشت، جایی که گردان های اول و دوم، پیاده نظام ۵۰۳، در تیپ سوم لشکر ۱۰۱ هوابرد ادغام شدند و گردان سوم، توپخانه صحرایی ۳۱۹، به لشکر توپخانه در لشکر ۱۰۱ منتقل شد. واحدهای باقیمانده تیپ ۱۷۳ نیز غیرفعال شدند. از زمان فعال شدن مجدد تیپ ۱۷۳ هوابرد در سال ۲۰۰۰، این تیپ پنج مأموریت در خاورمیانه در جنگ علیه تروریسم انجام داد. تیپ ۱۷۳ در حمله اولیه و اشغال عراق در طول عملیات آزادی عراق در سال های ۲۰۰۳-۲۰۰۴ شرکت کرد و چهار مأموریت در افغانستان در حمایت از عملیات
آزادی پایدار در سال های ۲۰۰۵-۲۰۰۶، ۲۰۰۷-۲۰۰۸، ۲۰۰۹-۲۰۱۰ و ۲۰۱۲-۲۰۱۳ داشت.
اینت کاعس () شاهدختی مصری از دودمان سوم بود که در دوران پادشاهی کهن زندگی می کرد. اینت کاعس تنها فرزند شناخته شده ی فرعون جوسر و ملکه حتپ حورنبتی بود و نوه خع سخم وی و نیماعت حپ به شمار می آمد. از او در کتیبه های مرزی که گرداگرد هرم پلکانی فرعون جوسر قرار دارند یاد شده است (این کتیبه ها اکنون در موزه های مختلف نگهداری می شوند) و تصویرش در یک نقش برجسته یافت شده در هلیوپلیس (امروزه در شهر تورین نگهداری می شود) دیده می شود. در این نقش برجسته، فرعون بر تخت نشسته و در کنار او چهره هایی کوچک تر از اینت کاعس و حتپ حورنبتی دیده می شود.
داوید خیمنز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا در پست مدافع بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.