Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جموعه هنری استفاده کردند. این موزه در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ از ۱۰۰۰۰۰ بازدیدکننده خود استقبال نمود. نقاشی دیواری موزاییکی هنرمند آمریکایی سارا موریس، «هورنت» که در مقیاس بزرگ از کاشی های رنگارنگ و آثار تشکیل شده است، به حضور عمومی جدید و تأکیدی تر مجموعه هنری - که اکنون می تواند مجموعه های هنری این ایالت فدرال را جامع تر از همیشه به نمایش بگذارد - کمک می کند. معماری. K20 در گرب پلتس. ساختمانی که مجموعه هنری KK20 در گرب پلتس را در خود جای داده است، با نمای متمایز خود از گرانیت بورنهولم سیاه، در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. دفتر معماری کپنهاگ "Dissing+Weitling"، با کار بر اساس شیوه آرنه یاکوبسن، ساختمانی را ایجاد کرد که دارای جزئیات معمول زمان خود است و کیفیت آثار هنری نمایش داده شده را در پیش زمینه قرار می دهد. قسمت ورودی به سمت "Grabbe Halle" در همان سطح باز می شود، بلندترین فضای گالری ساختمان، که دارای سقف های ۱۴ متری است. این سالن که برای نمایشگاه های موقت استفاده می شود، ۶۰۰ متر مربع و فاقد ستون های نگهدارنده است. از لابی، سه راه پله تک پله که یکی پشت پله بعدی چیده شده اند، دسترسی به دو طبقه بالایی را فراهم می کنند. مانند
گالری های طبقه دوم، سالن بزرگ در طبقه اول از نور طبیعی بالایی برخوردار است. سنگ بنای توسعه در سال ۲۰۰۸ گذاشته شد و ساختمان جدید در ژوئیه ۲۰۱۰ افتتاح گردید. ساختمان جدید که توسط همان دفتر معماری انجام شده است، اصطلاح معماری ساختار اصلی را تداوم می بخشد. در طول دوره دو ساله تعطیلی، ساختمان اصلی به طور کامل بازسازی شد و مطابق با استانداردهای فنی فعلی بود. در حال حاضر در دو سالن نمایشگاهی جدید ساختمان الحاقی - هر دو بدون ستون های نگهدارنده - در مجموع ۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارند. "Klee Halle" در سمت راست سرسرا ساختمان قدیمی قرار دارد و عمدتاً برای نمایشگاه های موقت استفاده می شود. با فضای خالی ۶٫۴ متری، سالن به طور مصنوعی توسط بیش از ۵۰۰ نورافکن روشن می شود. یک راه پله باریک در عقب، سطح طبقه همکف را به سالن فوقانی جدید متصل می کند. کل سطح نمایشگاه مجموعه هنری KK20 در گرب پلتس اکنون بیش از ۵۰۰۰ متر مربع است. K21 در خانه املاک. در ۱۸ آوریل ۲۰۰۲، ساختمان موزه معروف به "Ständehaus am Kaiserteich" (خانهٔ املاک در حوض قیصر) با حضور یوهانس راو رئیس جمهور وقت آلمان افتتاح شد و به دومین ستون اصلی مجموعه هنری برای هنر مدرن و
معاصر تبدیل شد. بین سال های ۱۸۷۶ و ۱۸۸۰، استاندهاوس در دوسلدورف به سبک تاریخ گرایانه معماری احیای رنسانس توسط معمار جولیوس راشدورف ساخته شد. پارلمان ایالت فدرال نوردراین-وستفالن بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۸ در آنجا تشکیل جلسه می داد. در اطراف میدان عمومی مرکزی ساختمان - که به شکل یک میدان بزرگ است - چهار شاخه شامل گذرگاه های طاقدار پیوسته است. تبدیل سه ساله این ساختمان به سبک تاریخی توسط معماران "Kiessler+Partner" مونیخ انجام شد. آنها یک ساختمان موزه مدرن با سقف گنبدی لعابدار چشمگیر به شکل طاق صومعه ای دراز، متشکل از ۱۹۱۹ ورق شیشه ایجاد کردند که ظاهر زیبایی شناختی ساختمان را شکل می دهد. در حالی که نمای بیرونی حفظ شده است، تقریباً تمام وسایل اصلی از داخل خارج شده است. پلکان تاریخی حفظ شد و اکنون به گالری های سه طبقه بالایی منتهی می شود. گالری های نمایشگاهی انعطاف پذیر در سطح زیرزمین، همراه با اتاق های فوقانی، مجموعاً ۵۳۰۰ متر مربع از سطح نمایشگاه را تشکیل می دهند. خانهٔ اشملا. خانهٔ اشملا توسط معمار هلندی آلدو وان آیک (۱۹۱۸–۱۹۹۹)، یکی از نمایندگان کلیدی معماری ساختارگرا ساخته شد. این بنا در سال ۱۹۷۱ افتتاح گردید و
اکنون تحت حفاظت از بناهای تاریخی قرار دارد. اولین ساختمان این بنا در جمهوری آلمان فدرال بود که به طور خاص به عنوان یک گالری هنری خصوصی ساخته شد. این ساختمان پنج طبقه که از سنگ پومیک خاکستری ساخته شده است، با تعامل داخلی و خارجی، فضاهای مسکونی خصوصی و نمایشگاه عمومی آن مشخص می شود. ایالت فدرال نوردراین-وستفالن، این ساختمان را پس از تخلیه توسط گالری، خریداری نمود. مجموعه. این مجموعه مجموعه ای منحصر به فرد از آثار قرن ۲۰ و ۲۱ را در بر می گیرد. در میان نقاط برجسته می توان به نقاشی های اکسپرسیونیست های آلمانی، پابلو پیکاسو، واسیلی کاندینسکی و جکسون پولاک و چیدمان هایی از یوزف بویس و نام جون پایک اشاره کرد. در کنار این آثار که مدت هاست به جایگاهی نمادین دست یافته اند، نمونه های برجسته دیگری از مدرنیسم کلاسیک، هنر آمریکایی پس از سال ۱۹۴۵، به همراه آثار اصلی اینستالیشن، عکس ها و قطعات فیلم و ویدئو از هنرمندان معاصر وجود دارد. منتقدان از این مجموعه - که تک تک آثار آن به دلیل کیفیت برجسته شان قابل توجه است - به عنوان «گالری ملی مخفی» یاد کرده اند. تمرکز این مجموعه مدرنیسم کلاسیک است. از نظر سبک، آثار مربوط به قبل از ۱
۹۴۵ از فوویسم، اکسپرسیونیسم، پیتورا متافیسیکا و کوبیسم تا آثار اعضای گروه سوارکار آبی و همچنین دادائیسم و سوررئالیسم را شامل می شود. این مجموعه همچنین شامل ۱۰۰ اثر از پاول کله است. در سال ۱۹۶۰، ایالت فدرال نوردراین-وستفالن ۶ میلیون مارک آلمانی را برای خرید ۸۸ نقاشی، طراحی و مطالعات رنگی روی کاغذ توسط کله در نظر گرفت - مجموعه ای که هسته Kمجموعه هنری نوردراین-وستفالن را تشکیل می داد. اگرچه در آن زمان برچسب قیمت بالا به نظر می رسید، اما از منظر امروزی یک معامله نادر به نظر می رسد. این آثار از یک مجموعه خصوصی آمریکایی در پیتسبورگ آمده است. در میان گروه هایی از آثار هنرمندان منفرد، مجموعه ای از ۱۲ اثر پابلو پیکاسو وجود دارد که تقریباً تمام مراحل خلاقیت اصلی کار او را در بر می گیرد. کوبیسم با آثاری به سبک پابلو پیکاسو، فرنان لژه، خوان گریس، ژرژ براک و دیگران، کانون مهم این مجموعه را تشکیل می دهد.
یاکوب ینسن ؛ (زاده میلادی – درگذشته میلادی) یک طراح صنعتی اهل دانمارک بود که بیشتر به خاطر کارش با بنگ و اولافسن شناخته شد. ینسن بسیاری از محصولات مصرفی پرطرفدار با کیفیت بالا را طراحی کرد و یک سبک مینیمالیسم کاربردی را توسعه داد که بخش برجسته ای از جنبش مدرن دانمارکی را تشکیل داد. در سال ۱۹۵۸ میلادی او "استودیو طراحی یاکوب ینسن" را تأسیس کرد. ینسن برای برندهای دیگر از جمله آلکاتل، کرک، بوفرم، جنرال الکتریک، اینترنشنال گیفت کورپوریشن، جو-جو، لابوفا، رودنستاک، روستی (روستی میپل) و استنتوفون طراحی شده است. آثار او در موزه هنر مدرن (ام اُ ام ای) در شهر نیویورک به نمایش درآمده و جوایز طراحی متعددی را دریافت کرده است.
سایوز (، به معنی «اتحاد»، و با شاخص جی آرای یو 11A511) نام خانواده ای از موشک های ماهواره بر روسی و شوروی است که توسط OKB-1 توسعه یافته و توسط مرکز فضایی راکت پروگرس در سامارا، روسیه ساخته شده است. سایوز با بیش از ۱۹۰۰ پرواز از زمان آغاز به کار خود در سال ۱۹۶۶، تا سال ۲۰۲۱ پرمصرف ترین ماهواره بر در جهان است. برای نزدیک به یک دهه، از آخرین پرواز شاتل فضایی در سال ۲۰۱۱ تا اولین مأموریت موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس در سال ۲۰۲۰، موشک های سایوز تنها وسیله پرتابی بودند که قادر و مورد تأیید برای انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی بودند. ماهواره بر سایوز به عنوان پرتابگر برای فضاپیمای خدمه دار سایوز به عنوان بخشی از برنامه فضایی سایوز، و همچنین برای پرتاب فضاپیمای تدارکاتی بدون سرنشین پروگرس به ایستگاه فضایی بین المللی و برای پرتاب های تجاری که توسط Starsem و Arianespace به بازار عرضه شده و اداره می شوند، استفاده می شود. همه موشک های سایوز از پیشرانه RP-1 (سوختی شبیه به سوخت جت) و اکسیژن مایع (LOX) استفاده می کنند، به استثنای Soyuz-U2 که از سینتین، گونه ای از RP-1، همراه با LOX استفاده می کرد. خانواده سایوز زیر
مجموعه ای از خانواده موشک های R-7 است. تاریخچه. اسب بارکش فضایی. پرتابگر سایوز در سال ۱۹۶۶ معرفی شد که برگرفته از پرتابگر وستوک بود که خود بر اساس موشک بالستیک قاره پیمای 8K74 یا R-7a ساخته شد. این موشک در ابتدا یک راکت سه مرحله ای با مرحله بالایی بلاک ۱ بود. چهار پرتاب آزمایشی اول همه با شکست مواجه شدند، اما در نهایت موفق شدند. بعدها نوع دیگری از موشک تحت عنوان مولنیا از آن ساخته شد که با افزودن مرحله چهارم تولید شد و به آن اجازه داد تا به مدار بسیار بیضی شکل مولنیا برسد. گونه بعدی سایوز-یو بود. تولید پرتابگرهای سایوز در اوایل دهه ۱۹۸۰ به اوج ۶۰ دستگاه در سال رسید. این پرتابگر فضایی با بیش از ۱۷۰۰ بار پرواز، بسیار بیشتر از هر موشک دیگری به فضا پرتاب شده است. با وجود قدمت بالا، شاید به لطف سادگی طراحی آن، این خانواده راکت به دلیل هزینه کم و قابلیت اطمینان بالا قابل توجه بوده است. سایوز / فرگات. در اوایل دهه ۱۹۹۰، برنامه هایی برای بازطراحی گونه ای پرتابگر سایوز با یک استیج بالایی فرگات طراحی شد. موتور فرگات توسط NPO Lavochkin از ماژول پیشرانه کاوشگرهای بین سیاره ای فوبوس ساخته شد. اگرچه این طرح توسط Roscosmos
و وزارت دفاع روسیه در سال ۱۹۹۳ تأیید شد و «روس» را به عنوان روسی سازی و مدرن سازی سایوز معرفی کرد و بعداً به سایوز-۲ تغییر نام داد، کمبود بودجه مانع اجرای این طرح شد. شکل گیری شرکت Starsem در ژوئیه ۱۹۹۶ بودجه جدیدی را برای ایجاد یک نوع کمتر جاه طلبانه، با نام Soyuz-Fregat یا Soyuz-U/Fregat فراهم کرد. این طرح شامل یک Soyuz-U کمی اصلاح شده همراه با مرحله فوقانی فرگات، با ظرفیت حمل بار تا ۱۳۵۰ کیلوگرم تا مدار انتقالی زمین ایستا است. مونتاژ. مونتاژ این موشک به صورت افقی در ساختمان مونتاژ و آزمایش، انجام می شود. موشک مونتاژ شده در حالت افقی به محل پرتاب منتقل شده و سپس برپا می شود. این روش با روش مونتاژ عمودی که به عنوان مثال در Saturn V استفاده می شود، متفاوت است و یکی از ویژگی هایی است که آماده سازی سایوز برای پرتاب را ارزان تر می کند. مونتاژ یک موشک با موقعیت افقی نسبتاً ساده است زیرا همه ماژول ها به راحتی قابل دسترسی هستند. مونتاژ موشک در موقعیت عمودی نیاز به یک آشیانه بلند ضد باد دارد که در زمان طراحی موشک، به دلیل اقتصاد شکست خورده اتحاد جماهیر شوروی، از نظر مالی امکان پذیر نبود. پیش راه اندازی. کل موشک توس
ط مکانیسم های باربر روی بوسترهای اتصال-تسمه ای که به هسته مرکزی متصل می شوند، بر روی سیستم پرتاب معلق می شود. هسته مرکزی روی قسمت های دماغه بوسترهای اتصال-تسمه ای قرار دارد. این طرح شبیه شرایط پرواز است که در آن بوسترهای اتصال-تسمه ای، هسته مرکزی را به جلو می برند. مفهوم تعلیق موشک یکی از چیزهای جدیدی بود که با R-7/Soyuz معرفی شد. از آنجایی که سکوی پرتاب حذف شده است، قسمت پایینی موشک پایین آمده است. خرپاهای سیستم پرتاب بار باد را تحمل می کنند. مقاومت در برابر باد شدید یکی از ویژگی های مهم سیستم پرتاب است، زیرا استپ قزاقستان، جایی که سایت پرتاب بایکونور در آن قرار دارد، با طوفان های باد شناخته می شود. پرتاب. موتورها به وسیلهٔ مشعل های پایروتکنیک الکتریکی، که بر روی birch pole نصب شده اند، مشتعل می شوند که در حدود ۲۰ ثانیه، قبل از ورود اجزای سوخت به محفظه احتراق، مشتعل می شوند. این سلسله عملیات به دلیل سادگی به ندرت دچار مشکل می شود. در حین پرتاب، بوم های پشتیبانی حرکت موشک را دنبال می کنند. پس از بیرون آمدن سرهای پشتیبان از شکاف تکیه گاه ویژه در بخش های دماغه اتصال تسمه ای، بوم ها و خرپاها از بدنه موشک جدا می
شوند و روی محورهای پشتیبانی می چرخند و راه را برای بلند شدن موشک آزاد می کنند. در طول پرتاب، موشک و تأسیسات پرتاب یک سیستم پویای واحد را تشکیل می دهند. هنگامی که موتورهای بوسترهای اتصال-تسمه ای متوقف می شوند، بوسترها بدون ایجاد ضربه سقوط می کنند و از آن جدا می شوند. اگر آسمان صاف باشد، ناظران زمینی می توانند صلیب کورولف () را ببینند که توسط بوسترهای در حال سقوط تشکیل شده است.
رسوایی را می توان به طور گسترده به عنوان واکنش های اجتماعی شدید مانند خشم، عصبانیت یا تعجب تعریف کرد، زمانی که اتهامات یا شایعات به دلایلی در مورد شخص یا افرادی که تصور می شود به نحوی از قانونی تخطی کرده اند پخش می شود یا ظاهر می شود. این واکنش ها معمولاً پر سر و صدا هستند و ممکن است متناقض باشند و اغلب تأثیرات منفی بر وضعیت و اعتبار شخص یا سازمان های درگیر دارند. رسوایی ها ممکن است سیاسی، جنسی، اخلاقی، ادبی یا هنری در نظر گرفته شوند اما اغلب از قلمرویی به قلمروی دیگر سرایت می کنند. اساس یک رسوایی ممکن است واقعی یا نادرست یا ترکیبی از هر دو باشد. در دوران معاصر، افشای یک وضعیت رسوایی اغلب توسط رسانه های جمعی انجام می شود. رسانه های معاصر این ظرفیت را دارند که اطلاعات پیرامون یک رسوایی را بیش از قرون گذشته گسترش دهند. برخی از رسوایی ها توسط افشاگرانی (سوت زنانی) که اطلاعات خلافکاری ها را در می میابند فاش می شوند، نظیر ویلیام مارک فلت در زمان رسوایی واترگیت در دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده. چنین افشاگرانی ممکن است توسط قوانینی که برای به دست آوردن اطلاعات تخلفات و اقدامات مضر برای مؤسسات آنها استفاده می شود، محافظت
شوند. سیاسی. یک رسوایی سیاسی زمانی رخ می دهد که فساد سیاسی یا سایر رفتارهای نادرست آشکار شود. سیاستمداران یا مقامات دولتی متهم به دست داشتن در اعمال غیرقانونی و فسادآور یا غیراخلاقی هستند. یک رسوایی سیاسی می تواند شامل زیر پا گذاشتن قوانین یا قوانین اخلاقی کشور باشد و ممکن است انواع دیگر رسوایی ها را دربرگیرد. رسانه ها. از زمان توسعه چاپ، رسانه ها قدرت بیشتری در افشای رسوایی ها داشته اند و از زمان ظهور رسانه های جمعی، این قدرت افزایش یافته است. رسانه ها همچنین ظرفیت حمایت ویا مخالفت با سازمان ها و بی ثبات کردن آن ها را دارند و از این طریق خود در رسوایی ها و همچنین گزارش های منتشر شده از آنها درگیر می شوند. پس از رسوایی واترگیت در ایالات متحده، سایر کشورهای انگلیسی زبان پسوند «گیت» را به عاریت گرفته و آن را به رسوایی های خود اضافه کردند. روزنامه نگاری. رسوایی های روزنامه نگاری مربوط به حوادث یا اقدامات پرمخاطب است، خواه به صورت هدفمند یا تصادفی انجام شود. این می تواند در تضاد با اصول اخلاقی رایج و استانداردهای روزنامه نگاری باشد. همچنین می تواند مأموریت «ایده آل» روزنامه نگاری را نقض کند: انتشار «رویدادها و مو
ضوعات خبری به طور دقیق و منصفانه». رسوایی های جنسی. رسوایی جنسی رسوایی است که شامل ادعاها یا اطلاعاتی در مورد فعالیت های جنسی احتمالاً غیراخلاقی است که علنی می شود. رسوایی های جنسی اغلب با روابط جنسی ستارگان سینما، سیاستمداران، ورزشکاران مشهور و دیگران در انظار عمومی مرتبط است و عمدتاً به دلیل برجسته بودن شخص درگیر، تصورات ریاکاری از سوی آنها، یا غیر هنجاری یا غیرعادی بودن به رسوایی تبدیل می شود. یک رسوایی جنسی ممکن است بر اساس واقعیت، محصول ادعاهای نادرست یا ترکیبی از هر دو باشد.
آکادمی تاریک (به انگلیسی: dark academia) یک سبک در زیبایی شناختی و خرده فرهنگ است که به آموزش عالی، نوشتن / شعر، هنرها و معماری کلاسیک و لباس های یونانی و گوتیک مربوط می شود.
مردیت ویلسون (؛ – ) رهبر ارکستر، موسیقی دان، آهنگساز، نوازنده پیانو، تنظیم کننده و ترانه سرای اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیکتاتور بزرگ"، "روباه های کوچک"، "مالی براونی که غرق شدنی نیست"، "مرد موسیقی (فیلم ۱۹۶۲)" و "مرد موسیقی (موزیکال)" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری شده است.
مِـرلین نَـش (؛ – ) بازیگر] اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "موسیو وردو" اشاره کرد.
طایفه های آمل متشکل از چندین طایفه است. آمل به عنوان شهر طوایف، متشکل از روستاهای کوهستانی (تابستانی و ییلاقی) و روستاهای جلگه (محدوده شهر) است. مردم آمل از قوم طبری می باشند. به گزارش قاضی نورالله شوشتری در کتاب مجالس المؤمنین مردم آمل را طبری می گویند و نسبت ایشان به غیر از طبری اندک است. ریشه. از گذشته دور موقعیت جغرافیایی در آمل و لاریجان بر نظام خویشاوندی تأکید داشته است. طایفه ها ریشه روستایی داشته اند ولی رشد آن ها در شهر بوده است. برای نمونه؛ جایگاه مخصوص طایفه آملی با اماکنی همچون مساجد، حمام، تکیه، گورستان، بازار و کاروانسرا، مجموعه کاملی از بافت شهری را تشکیل می داد. بر همین اساس طایفه آملی، طایفه نظام مند شهر و شهری بودن شاخص هایی برای تکمیل سازمان درون شهری آن محسوب می شود. آمل از جمله شهرهای کهن ایران است که شماری از عناصر کالبدی ارزشمند آن هنوز پابرجاست. در این شهر نیز فضای شهری به محلات متعدد تقسیم می شد که این امر اداره شهر را آسان می کرد. یاسنت لویی رابینو در کتاب مازندران و استرآباد از توسعه شهر و نامگذری محلات شهر به نام طوایف گفته است.طوایف در آمل از ساختار قومی و خویشاوندی در سه اقلیم کو
هستان لاریجان، شهر آمل و دشت و جلگه تشکلیل شده اند.شهر آمل در طول تاریخ به واسطه عوارض و مصائب جنگ و سیل، جمعیت و درایی آن از بین می رفت، ولی زندگی شهری، کار و شغل و باقی ماندگان جمعیت پیرامون دوباره تجدید می شد. بر این اساس در گذشته نگرش و کار و شغل معرف طایفه در شاکله شهری آمل بوده است. نامگذرای. در آمل طایفه ها اکثر به اسم مکان نام گذاری شده اند، یعنی مردم قریه های مختلف، نام قریه خود را بر محله مسکونی و پیشینه ای خود گذاشته اند. تأثیر و رسوم ها. بر اساس شکل گیری جمعیتی شهر از طوایف مختلف، کنش و واکنش در مسائل متعدد در طول تاریخ متغیر بوده است. اما همبستگی و شکل متوازن رفتاری در رسومات متعدد ملی و مذهبی و خیریه، در طوایف آمل پابرجا بوده است. از رویی دیگر از دیرباز استقرار نظام قدرت در آمل تکامل یافته نظام طایفه ای بوده است. مراسم های نوروز خوانی، عزاداری محرم، علم و نخل گردانی، کرب زنی و تعزیه خوانی، جشن تیرگان و شب شعر پایدارترین مراسم های طوایف شهر آمل می باشند.به دور از رسومات مرسوم همگانی برخی از طوایف رسومات خاص خود را نیز دارند که به صورت جداگانه برگزار می کنند. این رسومات تاریخچه ای کهن را به همراه
خود دارد. به عنوان مثال مراسم سنتی ورف چال با بیش از ۶۰۰ سال قدمت در روستای آب اسک توسط طایفه اسکی و نیاکی،جشن نورگون که جشن به زنجیر کشیدن ضحاک است توسط طایفه نوایی در روستای نوا،جشن تی تی و آیین شکرگزاری توسط طایفه امیری در روستای امیری و رینه، آیین سنتی کنس دشو توسط طایفه سنگچالی در سنگچال و چلاو، و آیین سنتی قرق شکنی در منطقه لار لاریجان برگزار می گردد.
کامبرلند فارمز () شرکت خرده فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۹ توسط جرج فورنیه تأسیس شد و هم اکنون مالک شبکه ای از ۵۶۶ شعبه در ایالت های نیو انگلند، نیویورک، فلوریدا می باشد.
ملیسا هیدن (؛ ۲۵ آوریل ۱۹۲۳ – ۹ اوت ۲۰۰۶) رقصنده باله اهل کانادا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "روشنی های صحنه" اشاره کرد.
سیرکل کی () شرکت خرده فروشی و مدیریت جایگاه های سوخت آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۱ توسط فرد هروی تأسیس شد و هم اکنون دارای شبکه گسترده ای از ۱۵ هزار شعبه در ۳۰ کشور جهان می باشد.
سی وی اس فارمسی () شرکت خرده فروشی و داروخانه های زنجیره ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۳ توسط استنلی گولدشتاین تأسیس شد و هم اکنون مالک شبکه ای از ۹۹۶۷ شعبه در ایالات متحده می باشد و به عنوان بزرگترین شبکه داروخانه ایالات متحده آمریکا شناخته می شود.
خون سرد یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی در ژانر جنایی به کارگردانی امیرحسین ترابی و تهیه کنندگی بهمن کامیار محصول شبکهٔ اینترنتی فیلم نت است که پخش خود را در ۲۸ مرداد ۱۴۰۱ آغاز کرد و در ۲۵ آذر همان سال به پایان رسید. بازیگران این مجموعه سارا رسول زاده، امیر آقایی، شهرام حقیقت دوست، بهار قاسمی، سارا بهرامی، حسین سحرخیز، لیندا کیانی، فرخ نعمتی،صبا ایزدپناه و سارا امیری هستند. خلاصه داستان. سرگرد امیرعلی طلوعی (شهرام حقیقت دوست) در حال پیگیری پرونده گروهی از قاچاقچیان اعضای بدن است که به اسم امیر شهسواری (امیررضا دلاوری) می رسد و از دوستش دکتر کسری کیا (امیر آقایی) که در پزشکی قانونی کار می کند کمک می گیرد، اما دکتر کیا روش خاص خود را برای برخورد با جنایت کاران دارد… انتشار. این مجموعه به صورت اختصاصی از پلتفرم فیلم نت منتشر شده است.
روبینو رومئو سالمونی (۲۲ ژانویه ۱۹۲۰ – ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۱) نویسنده ای ایتالیایی بود که با کتابش "در پایان، من هیتلر را شکست دادم"، که بر اساس تجربیاتش به عنوان بازمانده آشویتس ۲–بیرکناو در طول هولوکاست، نوشته بود، شناخته شد. زندگی نامه. سالمونی یک یهودی ایتالیایی بود که در سال ۱۹۲۰ در رم به دنیا آمد. در اکتبر ۱۹۴۳ او جز اولین دستگیری دسته جمعی یهودیان در گتوی روم بود که موفق به فرار گردید، اما در آوریل ۱۹۴۴ توسط پلیس ایتالیا دستگیر شد، و مدتی در رم زندانی بود، سپس به اردوگاهی در فوسلی و بعد از آن در ۲۴ سالگی به آشویتس منتقل شد. در آشویتس شماره شناسایی او A15810 بود و به کار اجباری با گرسنگی و سرما فرستاده شد. سالمونی و دیگر زندانیان در اردوگاه آشویتس توسط نیروهای متفقین در سال ۱۹۴۵ آزاد شدند. او وقتی به پیش خانواده اش برگشت، متوجه شد که دو برادرش کشته شده اند. درگذشت. سالمونی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۱ در رم درگذشت. شهردار رم، جیانی آلمانو، او را مردی بزرگ خواند که با شجاعت و اراده اش توانست خود را از جهنم آشویتس-بیرکناو نجات دهد. شورای مرکزی یهودیان در آلمان مرگ سالمونی را "ضایعه ای بزرگ" خواند. جورجو ناپولیتانو، رئیس جمهو
ر ایتالیا، و رناتا پولورینی، رئیس باشگاه لاتزیو، نیز مراتب تاسف خود را از این خبر ابراز کردند.
پیریبدیل () (نام های تجاری Pronoran, Trivastal Retard, Trastal, Trivastan, Clarium و غیره) یک عامل ضدپارکینسون و مشتق پیپرازین است که به عنوان آگونیست گیرنده های D2 و D3 عمل می کند. همچنین دارای خواص آنتاگونیست α۲-آدرنرژیک است. دیگر کاربردها. این دارو ظرفیت های حافظه را در بزرگسالان مسن افزایش می دهد. این دارو اختلالات حافظه مرتبط با افزایش سن، تأثیر مثبتی بر وضعیت روانی فیزیولوژیک سالمندان، بهبود حافظه و توجه و افزایش سرعت واکنش های روانی حرکتی و ناتوانی فرآیندهای عصبی دارد. این امر یادگیری مهارت های شناختی را در سالمندان سالم افزایش می دهد. این دارو اثر مثبت در سندرم پای بی قرار نشان داد. دوز. بیماری پارکینسون. تجویز پیریبدیل باید با یک قرص با رهش پایدار (۵ میلی گرم) در روز در هفته اول آغاز شود. سپس باید دوز را به تدریج هر هفته افزایش داد تا به دوز درمانی مطلوب دست یافت: نشانه های دیگر. یک قرص در روز در پایان وعده غذایی اصلی. در موارد شدید: روزانه دو قرص در دو نوبت. مصرف بیش از حد. در دوزهای بسیار بالا، پیریبدیل یک اثر استفراغی روی ناحیه محرک گیرنده شیمیایی (CTZ) دارد؛ بنابراین قرص ها به سرعت رد می شوند، که
توضیح می دهد که چرا در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد خطر مصرف بیش از حد در دسترس نیست. تداخلات. آنتاگونیست های دوپامین اثر پیریبدیل را کاهش می دهند.
روپی نیرول () (لا نام تجاری Requip) دارویی است که برای درمان بیماری پارکینسون (PD) و سندرم پای بی قرار (RLS) استفاده می شود. در PD دوز باید متناسب با اثر تنظیم شود و درمان نباید به طور ناگهانی قطع شود. این دارو از طریق دهان مصرف می شود. روپی نیرول در ایالات متحده امریکا و انگلستان برای القای استفراغ در سگ هایی که سموم یا مواد خارجی غیر اسیدی خورده اند تأیید شده است. عوارض جانبی شایع آن شامل خواب آلودگی، استفراغ و سرگیجه است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل قمار پاتولوژیک، فشار خون پایین همراه با ایستادن و توهم باشد. استفاده در بارداری و شیردهی ایمنی نامشخصی دارد. این دارو آگونیست دوپامین است و با تحریک گیرنده های دوپامین D2 عمل می کند. این دارو در سال ۱۹۹۷ میلادی برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۳ میلیون نسخه، صد و چهل و چهارمین داروی رایج در ایالات متحده بود. در ژوئن ۲۰۲۰ برای استفاده پزشکی دامپزشکی در سگ ها در ایالات متحده و بریتانیا تایید شد. کاربرد پزشکی. روپی نیرول عمدتاً برای بیماری پارکینسون، RLS و علائم خارج هرمی تجویز می شود. همچن
ین می تواند عوارض جانبی ناشی از مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین، از جمله سندرم پارکینسونیسم و ​​همچنین اختلال عملکرد جنسی و اختلال نعوظ ناشی از SSRIها یا داروهای ضد روان پریشی را کاهش دهد. دوز. روپی نیرول در آماده سازی های مختلفی موجود است، از قرص ۰.۲۵ میلی گرم تا قرص ۵ میلی گرم. دلیل اصلی، تیتراسیون دوز است. برای بیماری پارکینسون، بیشیه دوز توصیه شده ۲۴ میلی گرم در روز است که در سه دوز جداگانه در طول روز مصرف می شود. بیشینه دوز توصیه شده روپی نیرول برای افراد مبتلا به مرحله نهایی بیماری کلیوی (ESRD) در مقایسه با موارد توصیه شده برای افراد دارای عملکرد کلیوی طبیعی باید ۲۵ درصد کاهش یابد. کاهش ۲۵ درصدی دوز نشان دهنده یک رژیم دوز ساده تر از نظر قدرت قرص در دسترس است، در مقایسه با کاهش ۳۰ درصدی دوز. برای RLS، بیشیه دوز توصیه شده ۴ میلی گرم در روز است که ۱ تا ۳ ساعت قبل از خواب مصرف می شود. یک مطالعه برچسب باز ۵۲ هفته ای میانگین دوز ۱.۹۰ میلی گرم را یک بار در روز ۱ تا ۳ ساعت پیش از خواب داشت. عوارض جانبی. روپی نیرول می تواند باعث تهوع، سرگیجه، توهم، افت فشار خون ارتواستاتیک و حملات خواب ناگهانی در طول روز ش
ود. عوارض جانبی غیرمعمول خاص آگونیست های D3 مانند روپی نیرول و پرامی پکسول می تواند شامل بیش جنس گرایی، ضربه زدن و قمار اجباری باشد، حتی در بیمارانی که سابقه این رفتارها را ندارند. روپی نیرول همچنین زمانی که برای درمان سندرم پای بی قرار استفاده می شود، باعث ایجاد اثری به نام "افزایش" می شود، جایی که به مرور زمان درمان با آگونیست های دوپامین باعث شدیدتر شدن علائم RLS می شود. این معمولاً منجر به افزایش مداوم دوز در تلاش برای جبران پیشرفت علائم می شود. در صورت قطع دارو، علائم به سطح شدتی که پیش از آغاز درمان تجربه کرده بودند، برمی گردند. با این حال، روپی نیرول و پرامی پکسول هر دو باعث ایجاد اثرات ترک دردناک در صورت توقف درمان می شوند و روند مصرف بیماری که دارو را به مدت طولانی از این داروها استفاده می کند، اغلب بسیار دشوار است و معمولاً باید تحت نظارت یک متخصص پزشکی باشد. تمایلات جنسی پرخطر فارماکولوژی. روپی نیرول به عنوان آگونیست گیرنده های دوپامین D2، D3 و D4 با بالاترین میل ترکیبی برای D3 عمل می کند که بیشتر در نواحی لیمبیک یافت می شوند. در گیرنده های 5-HT2 و α2 ضعیف است و گفته می شود که تقریباً هیچ تمایلی به
گیرنده های 5-HT1، GABA، mAChRs، α1 و β-آدرنرژیک ندارد. روپی نیرول عمدتاً توسط سیتوکروم P450 CYP1A2 برای تشکیل دو متابولیت متابولیزه می شود. SK&amp;F-104557 و SK&amp;F-89124، که هر دو از طریق کلیه دفع می شوند، و در دوزهای بالاتر از بالینی، توسط CYP3A4 متابولیزه می شوند. در دوزهای بیشتر از ۲۴ میلی گرم، CYP2D6 ممکن است مهار شود، اگرچه این تنها در شرایط آزمایشگاهی آزمایش شده است.
موشک قرمز (به انگلیسی: Red Rocket) فیلمی در ژانر درام و کمدی سیاه به کارگردانی شان بیکر بر اساس فیلمنامه ای نوشته شان بیکر و کریس برگوچ، محصول سال ۲۰۲۱ کشور ایالات متحده است. از بازیگرانی که دراین فیلم به ایفای نقش پرداخته اند می توان از سایمون رکس (در نقش مایکی)، سوزانا سان(در نقش ریلی- توت فرنگی)، بری الرود(در نقش لِکسی)، برندا دایس(در نقش لیل)، جودی هیل(در نقش لئوندریا)، بریتانی رودریگز(در نقش جون) و اتان داربون(در نقش لونی) نام برد. نام این فیلم ۱۳۰ دقیقه ای، برگرفته از کاغذهای سیگار قرمز و منقش به طرح پرچم آمریکا است؛ که مایکی از آن برای رول کردن گل های ماری جوآنا و برای فروش استفاده می کرد. داستان. «مایکی سِیبر» پس از ۱۷ سال دوری، به شهر زادگاهش در ساحل خلیج تگزاس بازمی گردد. مایکی که به شدت آسیب دیده و درمانده است، به خانه ساده ای می رسد؛ که «لِکسی» همسر سابق و مادر او «لیل» در آن زندگی می کنند. مایکی از لکسی و لیل التماس می کند که اجازه دهند او در خانه آنها بماند. آنها با اکراه موافقت می کنند؛ اما اصرار دارند، که در کنار انجام دادن کارهای خانه، شغلی پیدا کند، تا هزینه اجاره خانه را نیز پرداخت کند. مای