Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فمینیسم چاق یا فت فمینیسم ، که با «مثبت نگری به بدن» همراه است، یک جنبش اجتماعی است که مضامین فمینیستی برابری، عدالت اجتماعی، و تحلیل فرهنگی بر اساس وزن یک زن یا یک فرد کوئیر را در خود جای داده است. این شاخه از فمینیسمزن ستیزی و جنسیت گرایی را با انگ اجتماعی چاقی تلاقی می دهد. فمینیست های چاق از پذیرش «مثبت نگری به بدن» برای همه بدن ها، صرف نظر از وزن حمایت می کنند، و همچنین از سوگیری ای که افراد چاق به طور مستقیم یا غیرمستقیم تجربه می کنند، حمایت می کنند. فمینیسم چاق از جریان فمینیسم موج سوم سرچشمه گرفته است و با جنبش پذیرش چاقی همسو است. بخش قابل توجهی از مثبت نگری به بدن در موج سوم بر پذیرش و بازیابی زنانگی تمرکز داشت، مانند پوشش، آرایش و کفش پاشنه بلند. فمینیسم چاق غربی معاصر برای از بین بردن ساختارهای قدرت سرکوبگر که به طور نامتناسبی بر بدن های چاق، دگرباش، غیرسفیدپوست، ناتوان و سایر بدن های غیر هژمونیک تأثیر می گذارد، فعالیت می کند. فت فمینیسم طیف وسیعی از موضوعات مانند فرهنگ رژیم غذایی، چربی هراسی، بازنمایی در رسانه ها، توانمندی، و تبعیض شغلی را پوشش می دهد.
داریل کادل (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از سال ۲۰۲۱ فرماندهی نیروهای ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده دارد. کادل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۵ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد و تا پیش از سال ۲۰۰۹ فرماندهی زیردریایی های یواس اس هلنا، یواس اس توپکا و یواس اس جفرسون سیتی را برعهده داشت. او از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ فرمانده اسکادران ۳ زیردریایی بود، از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ به عنوان معاون رئیس همکاری های امنیتی دفتر نماینده دفاعی در پاکستان فعالیت می کرد و از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ جانشین فرماندهی مشترک برای حمله جهانی را برعهده داشت. وی در فاصله سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ جانشین فرمانده ناوگان ششم ایالات متحده و فرمانده گروه ۸ زیردریایی بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ فرماندهی نیروی زیردریایی ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده را برعهده داشت و معاون استراتژی، برنامه ها و سیاست های ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا بود و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به عنوان فرمانده نیروهای زیردریایی نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد.
نمایی از استالهایم () یک نقاشی رنگ روغن است که در سال ۱۸۴۲ توسط یوهان کریستین دال از منظره کوهستانی از استالهایم، ووس، هوردالند ساخته شده است. این اثر اصلی ناسیونالیسم رمانتیک است و به نماد ملی تبدیل شده است. این یکی از بهترین آثار دال به حساب می آید. توضیحات. این نقاشی منظره ای را از قله ای در استالهایم بر فراز دره ناروی به سمت قله قندی شکل Jordalsnuten به تصویر کشیده است. این تصویر آفتاب اواخر بعد از ظهر، قاب قله ها و رنگین کمان نشان می دهد. خورشید به دهکده ای کوچک در نزدیکی مرکز می تابد. دال به وضوح چهره ها و ساختمان ها را حتی در دوردست ترسیم می کند و «دنیایی در مینیاتور» را خلق می کند. تاریخچه. دال کار روی این نقاشی را در سال ۱۸۳۶ آغاز کرد و آن را در سال ۱۸۴۲ تکمیل کرد. این بر اساس دو طرح با مداد و آبرنگ است که او از جاده گودوانگن در ژوئیه ۱۸۲۶ در اولین بازدید خود از مناطق کوهستانی نروژ ساخته بود. نسخه نهایی از نظر ترکیب و جزئیات به مطالعات نزدیک است، از جمله نور خورشید که روستا را برجسته می کند.
مترو هفئی () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر هفئی، آن هوئی، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده دارای ۶ خط، ۱۸۴ ایستگاه و ۲۳۲ کیلومتر طول است.
مترو کون مینگ () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر کون مینگ، یون نان، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده دارای ۶ خط، ۱۱۵ ایستگاه و ۱۶۴ کیلومتر طول است.
جین ریموور (زاده ) موسیقی دان آمریکایی است. او یک زن ترنس است.
مترو هاربین () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر هاربین، هئی لونگ جیانگ، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۷۸ ایستگاه و ۹۱ کیلومتر طول است.
بهنام شهریاری مراللو (۱۳۴۷ – ۳۱ خرداد ۱۴۰۴) که با نام های مستعاری مانند «سید علی اکبر میروکیلی»، «سید حمیدرضا شاه چراغی» و «حجت الله نریمانی» نیز شناخته می شود، یکی از مقامات ارشد نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و به طور خاص با یگان ۱۹۰ مرتبط بود. این واحد مسئول انتقال و قاچاق مخفیانه سلاح به گروه های مسلح هم پیمان ایران، از جمله حزب الله، حماس، حوثی ها در یمن و همچنین رژیم اسد در سوریه پیش از سقوط، می باشد. قاچاق اسلحه. شهریاری به عنوان بخشی از واحد ۱۹۰ بر حمل و نقل مخفیانه تسلیحات به نمایندگان ایران در خاورمیانه نظارت داشته است. عملیات او شامل: قاچاق نفت و پولشویی. شهریاری در فروش غیرقانونی نفت که درآمدزایی برای نیروی قدس سپاه و حزب الله است، نقش محوری داشته است. شبکه او از طریق: مشارکت در ترکیه. در سال ۱۳۸۸، شهریاری در انتقال تسلیحات تخصصی از ایران که برای حمله به ترکیه در نظر گرفته شده بود، به عنوان بخشی از مقدمات عملیات هماهنگ بین سپاه قدس و حزب الله در استانبول، نقش داشت. این توطئه زمانی خنثی شد که نیروهای امنیتی ترکیه افراد درگیر را بازداشت و بازجویی کردند. شهریاری همچنین نقش کلیدی در تلاش ها
ی نیروی قدس برای طراحی حمله به ترکیه در اوایل سال ۱۳۸۹ داشت. در طول مقدمات عملیاتی، نیروی قدس از همدستان محلی ترکیه حمایت شد. این توطئه در نهایت زمانی خنثی شد که نیروهای امنیتی ترکیه یک تسهیلگر خارجی و یکی از عوامل درگیر را بازداشت و بازجویی کردند. دخالت در آذربایجان. در سال ۱۳۸۷، شهریاری شبکه ای از عوامل آذری را استخدام و مدیریت کرد که با هماهنگی اعضای حزب الله لبنان در طراحی حملات در آذربایجان دست داشتند. به عنوان بخشی از این عملیات، یک آپارتمان اجاره شد تا به عنوان محل نگهداری سلاح ها، از جمله مواد منفجره، چاشنی ها و تفنگ های دستی استفاده شود. این توطئه در مراحل پایانی خود توسط نیروهای امنیتی آذربایجان مختل شد و آنها عوامل لبنانی و همدستان آذری آنها را دستگیر و سپس محکوم کردند. شهریاری در اوایل سال ۱۳۹۱ به عنوان بخشی از تدارکات سپاه قدس برای حمله به آذربایجان در قاچاق اسلحه دست داشت. این توطئه زمانی مختل شد که نیروهای امنیتی آذربایجان دو تسهیل کننده محلی، راسیم علی اف و علی حسین اف را که در حال جمع آوری اطلاعات عملیاتی در مورد اهداف احتمالی بودند، دستگیر کردند. این تحقیقات همچنین مسیر قاچاق اسلحه از ایران
را کشف و نقش عوامل سپاه قدس را در این حمله برنامه ریزی شده فاش کرد. دخالت در سودان. به گفته منابع، شهریاری همچنین در انتقال تسلیحات از ایران به سودان که در اسفند ۱۳۹۲ در کشتی "Klos-C" رهگیری شد، دست داشت. بارنامه محموله فهرستی از شرکت "الجزیره آموزش تجارت مبادله ای"، یک نهاد پوشش دهنده شناخته شده برای عملیات واحد ۱۹۰ در سودان بود. شهریاری و واحد ۱۹۰ پیش از این از این شرکت برای انتقال تسلیحات مشابه استفاده کرده بودند. منابع ایرانی گزارش دادند که عناصر سپاه قدس نارضایتی شدید خود را از غفلت شهریاری برای تأیید استفاده مجدد از شرکتی که قبلاً افشا شده و با فعالیت های غیرقانونی مرتبط است، ابراز کردند. مشارکت در شرکت های جبهه قدس. شهریاری در هیئت مدیره چند شرکت جبهه وابسته به سپاه قدس که برای تسهیل انتقال تسلیحات و عملیات مخفی استفاده می شد، خدمت کرده است. از جمله "آرش ذوبین" که در سال ۱۳۹۰ در حمل سلاح به ترکیه با کامیون دست داشت. "حمل و نقل لاینر کیش (LTK)" که شهریاری همچنین سمت مدیریت بازرگانی و بازاریابی را بر عهده داشت و برای تحویل محموله های تسلیحاتی به حزب الله لبنان استفاده می شد. و "سپهر تاج خاورمیانه"، شرکتی
که بنا به گزارش ها به عنوان پوششی برای فعالیت های مخفی اضافی نیروی قدس عمل می کند. انفجار بیروت در سال ۱۳۹۹. شهریاری به انتقال نیترات آمونیوم که منجر به انفجار بندر بیروت در مرداد ۱۳۹۹ شد، مرتبط بوده است. گزارش ها حاکی از آن است که از سال ۱۳۹۰، شرکت کشتیرانی ایرانی لاینر ترانسپورت کیش (LTK) به مدیریت شهریاری و مجتبی موسوی تبار، مقادیر قابل توجهی نیترات آمونیوم را به حزب الله تحویل داده است. بین سال های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۳، محموله های متعددی به بیروت ارسال شد، از جمله محموله ای که در اوت ۱۳۹۲ با کشتی MV Rhosus حمل شد و تقریباً ۲۷۵۰ تن نیترات آمونیوم را حمل می کرد. این محموله توقیف و در بندر نگهداری شد و تا زمان انفجار در سال ۲۰۲۰ در آنجا باقی ماند و تلفات و ویرانی های گسترده ای را به همراه داشت. تحریم ها و اقدامات قانونی. شهریاری به دلیل نقشی که در تأمین مالی تروریسم و فرار از تحریم ها داشت، چندین بار مورد تحریم بین المللی چندین کشور قرار گرفته است. در سال ۱۴۰۴، دفتر کنترل دارایی های خارجی وزارت خزانه داری ایالات متحده (OFAC) شهریاری را به عنوان یک کشور ویژه تعیین شده (SDN) تحت فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ تعیین کرد. دفتر دادس
تانی ایالات متحده در ناحیه جنوبی نیویورک اتهاماتی را علیه وی اعلام کرد که شامل توقیف ۱۰۸ میلیون دلار مرتبط با شبکه وی می شود. تحریم های اضافی توسط نهادهایی در اروپا و بریتانیا به دلیل مشارکت وی در معاملات مالی غیرقانونی اعمال شده است. مرگ. بهنام شهریاری، فرمانده واحد ۱۹۰ نیروی قدس سپاه توسط ارتش اسرائیل در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ در حمله هوایی در غرب ایران در جنگ ایران و اسرائیل هدف قرار داده و کشته شد. ارتش اعلام کرده که این فرمانده نظامی مسئول انتقال سلاح از جمهوری اسلامی به گروه های نیابتی از جمله حزب الله، حماس و حوثی ها بوده است.
مترو چنگدو () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر چنگدو، سی چوان، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده دارای ۱۵ خط، ۴۲۳ ایستگاه و ۶۳۳ کیلومتر طول است.
بازی () هشتمین آلبوم استودیویی خواننده انگلیسی، اد شیرن است. این آلبوم در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵ توسط شرکت ضبط او به نام جینجربرد من رکوردز و آتلانتیک رکوردز تحت لیسانس گروه موسیقی وارنر منتشر شد. تک آهنگ آغازین این آلبوم با نام «عزیزم» در ۴ آوریل ۲۰۲۵ منتشر شد. پس از انتشار دو آلبوم آکوستیک در سال ۲۰۲۳ با نام های "−" و "تغییرات پاییزی"، شیرن اعلام کرد که با آلبوم "بازی" به موسیقی پاپ بازمی گردد. او همچنین عنوان های دو ترانهٔ دیگر از این آلبوم را تأیید کرد: «یاقوت کبود» و «تلفن قدیمی».
زاویه دوربین به موقعیت دوربین فیلمبرداری یا عکاسی برای ثبت صحنه اشاره دارد. یک صحنه می تواند از زوایای مختلف به طور هم زمان فیلمبرداری شود. زوایای متفاوت دوربین تأثیرات گوناگونی بر بیننده و درک او از صحنه دارند. عکاسان و فیلمبرداران از تکنیک های متنوعی برای ایجاد این جلوه ها استفاده می کنند. زوایا و تاثیر آنها. انواع زاویه ها شامل موارد زیر است: جایی که دوربین در رابطه با سوژه قرار می گیرد می تواند بر نحوه درک بیننده از موضوع تأثیر بگذارد. برخی از این زوایای زیاد دوربین عبارتند از : عکس با زاویه بالا ، عکس با زاویه پایین ، نمای دید پرنده ، و نمای دید مورچه . نقطه دید فاصله و زاویه ظاهری است که دوربین از آن سوژه را مشاهده و ضبط می کند. آن ها شامل عکس برداری از سطح چشم، از بالای شانه و از نمای نقطه نظر هستند. شات با زاویه بالا (HA) زمانی است که دوربین بالاتر از سوژه قرار می گیرد و از بالا به آن نگاه می کند؛ این نوع زاویه می تواند سوژه را کوچک، ضعیف یا آسیب پذیر نشان دهد. در مقابل، عکس با زاویه پایین (LA) از زیر سوژه گرفته می شود و می تواند حس قدرت یا تهدید را منتقل کند. عکس هم سطح چشم (EL) زمانی گرفته می شود که
دوربین در همان سطح سوژه قرار دارد و مستقیماً به آن نگاه می کند؛ این نوع زاویه تأثیر روانی چندانی بر بیننده ندارد. یک عکس از نقطه نظر (POV) تصویر را از طریق چشم سوژه به بیننده نشان می دهد. برخی از عکس های POV از دوربین های ساده برای ایجاد این توهم استفاده می کنند که بیننده از چشمان سوژه می بیند. یک عکس از دید پرنده مستقیماً از بالای صحنه گرفته می شود تا منظره و رابطه بازیگران با آن مشخص شود. یک عکس دید مورچه از روی زمین به بالا نگاه می کند، و به این منظور است که به بیننده این احساس را بدهد که از پایین به شخصیت نگاه می کند و برای نشان دادن منظره ای است که یک کودک یا یک حیوان خانگی خواهد داشت. هنگام در نظر گرفتن زاویه دوربین، باید به یاد داشته باشید که هر نما، شات جداگانه خودش است و زاویه دوربین باید در زمینه صحنه و فیلم گرفته شود. نمای هلندی که به آن زاویه کج یا حتی زاویه کج نیز می گویند، نمایی است که در آن خود دوربین به سمت چپ یا راست متمایل می شود. زاویه غیرطبیعی این احساس را القا می کند که جهان از تعادل خارج شده یا ناآرامی روانی را در بیننده ایجاد می کند. انواع نما. انواع مختلفی از عکس ها وجود دارد که می تو
ان از این زوایا استفاده کرد. نماهای طولانی بسیار دور از سوژه وجود دارد و ممکن است اصلاً شخص را نشان ندهد. نماهای الترا واید معمولاً در زاویه بالا انجام می شوند تا بیننده بتواند به صحنه یا صحنه از بالا نگاه کند. نماهای الترا واید عمدتاً برای باز کردن صحنه یا روایت و نشان دادن صحنه به بیننده استفاده می شود. بقیه عکس ها معمولاً در یک سطح چشم یا زاویه دید انجام می شوند، اگرچه می توان هر عکسی را با هر زاویه ای انجام داد. شات لانگ شات وجود دارد که سوژه را نشان می دهد، حتی اگر تنظیم همچنان بر قاب عکس غالب باشد. سپس، نمای بلند متوسط وجود دارد که باعث می شود سوژه و مکان از اهمیت یکسانی برخوردار شوند و این دو در حدود 50/50 در کادر باشد. سپس نمای متوسط است که بر شخصیت تأکید می کند و از نوع شات از زانو تا کمر است. سپس مدیوم کلوزآپ یک شات است که کمر را به سینه و بالا نشان می دهد. در نهایت، یک عکس بسیار نزدیک وجود دارد که معمولاً یک قسمت از بدن دارد. این می تواند یک چشم، یک دست یا هر چیز دیگری باشد. این عکس ها را می توان با هر یک از زوایای دوربین فوق استفاده کرد. شیوه های تولید. در طول تولید و پس از تولید ، لازم است به هر
زاویه دوربین یک هویت الفبایی منحصر به فرد داده شود که با عنوان "صحنه" برچسب گذاری شده است. برای مثال: "Scene 24C." حروف زاویه دوربین اغلب در مجموعه با استفاده از الفبای آوایی ناتو یا الفبای رادیویی قدیمی تر به سبک پلیس تلفظ می شوند. به عنوان مثال: "صحنه 24C" به عنوان "صحنه 24، چارلی" تلفظ می شود. از برخی حروف اجتناب می شود زیرا هنگام نوشتن شبیه حروف یا اعداد هستند (برای مثال یک "S" می تواند شبیه "5" باشد).
نمای دو نفره (یا به طور خلاصه دو شات ) نوعی عکس است که در آن کادر دو نفر (سوژه) را در بر می گیرد. لزومی ندارد که سوژه ها در کنار هم باشند و دو عکس مشترک زیادی وجود دارد که یک سوژه در پیش زمینه و سوژه دیگر در پس زمینه دارند. چشم انداز. نمای دو نفره کلاسیک با لنز متوسط معمولاً از سر تا زانو یا نزدیک تر گرفته می شود (اصطلاح "دو" مخفف "نمای دو نفره متوسط" است) و به گونه ای ترکیب می شود که چهره هر دو شخصیت به وضوح دیده شود. از تغییرات رایج این نما می توان به مواردی مانند: هر دو نفر در نمای نیمرخ، یک نفر در نیمرخ و دیگری در نمای سه ربع یا تمام رخ، هر دو نفر رو به دوربین در کنار هم یا پشت سر هم، یک نفر با پشت به دیگری در حالی که نفر دوم به او نگاه می کند، یا ترکیبی از نیمرخ، سه ربع، تمام رخ یا استفاده از آینه برای ایجاد نمای دو نفره اشاره کرد. یک « نمای دو نفره آمریکایی» دو سر را به صورت نیم رخ به دوربین نشان می دهد. در یک « نمای دو نفره غربی»، دو شخصیت گفت وگویی رو در رو را آغاز می کنند، سپس یکی از آن ها ۱۸۰ درجه از دیگری دور می شود، در حالی که شخصیت دوم همچنان به او نگاه کرده و گفتگو را ادامه می دهد. این تکنیک باع
ث می شود هر دو شخصیت در یک قاب و روبروی دوربین دیده شوند. با وجود ظاهر غیرواقع گرایانه اش، این شیوه بیشتر در سریال های آمریکایی به کار می رود. در یک «نمای دو نفره کامل»، هر دو شخصیت از سر تا پا دیده می شوند. «نمای دو نفره واید» با لنز بازتری گرفته می شود و علاوه بر دو شخصیت، محیط اطراف آن ها را نیز در بر می گیرد. «نمای نزدیک دو نفره» با لنز بلند ثبت می شود و چهره ی هر دو نفر را در کادر نزدیک نشان می دهد. این نوع قاب بندی معمولاً برای صحنه های بوسه یا لحظات پرتنش و دراماتیک به کار می رود. در فیلم های کلاسیک اغلب از برداشت های بلند استفاده می شد که در آن از چندین نوع نما بدون برش استفاده می شد. به عنوان مثال، اگر دو نفر در یک مدیوم شات رو به روی دوربین صحبت کنند و شخصیت پیش زمینه پشت خود را به دوربین بچرخاند، این شات به یک شات "از روی شانه" یا "OTS" تبدیل می شود. اگر آن شخصیت سپس به سمت شخصیت در پس زمینه با هر دو شخصیت در پروفایل راه برود، شات به یک دو شات کامل تبدیل می شود. اگر دوربین نزدیکتر شود، شات دوباره تبدیل به دو شات متوسط می شود و به همین ترتیب. به طور مشابه، سه شات دارای سه نفر است که به طور برجسته در
ترکیب کادر ظاهر می شوند. در مقابل، اصطلاح "یک شات" معنای دیگری دارد: برای توصیف یک فیلم، سکانس یا صحنه کامل که در یک برداشت پیوسته گرفته شده است، معمولاً بدون برش های واقعی یا قابل توجه استفاده می شود. به نماهایی که فقط یک بازیگر را قاب می کنند ، تک نما (یا تک آهنگ کوتاه) می گویند.
به چامبال قسم بخور فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی رام ماهشواری است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کومار، شاتورگان سینها، موشومی چاترجی، امجد خان و فریده جلال ایفای نقش کرده اند.چامبال به نام رود چامبال اشاره دارد.
عروسی چاملی و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی باسو چاترجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، آمریتا سینگ، امجد خان، اوم پراکاش، پانکاج کاپور، ساتین کاپو، بهاراتی آچرکار و آنو کاپور ایفای نقش کرده اند.
فمینیسم مثبت نگری سکس ، که با نام های فمینیسم طرفدار سکس، فمینیسم رادیکال سکس، یا فمینیسم لیبرال جنسی نیز شناخته می شود، یک جنبش فمینیستی است که بر این ایده متمرکز است که آزادی جنسی جزء اساسی آزادی زنان است. آنها با تلاش های قانونی یا اجتماعی برای کنترل فعالیت های جنسی بزرگسالان مخالفند، خواه توسط دولت، خواه توسط فمینیست های دیگر، مخالفان فمینیسم یا هر نهاد دیگری. آن ها گروه های اقلیت جنسی را می پذیرند و ائتلاف سازی با گروه های به حاشیه رانده شده را تأیید می کنند. فمینیسم مثبت نگری سکس با جنبش مثبت نگری سکس مرتبط است. فمینیسم مثبت نگری سکس، فعالان ضد سانسور، فعالان ال جی بی تی، دانشمندان فمینیست، تولیدکنندگان پورنوگرافی و شهوت نگاره و دیگران را گرد هم می آورد. فمینیست های مثبت نگر بر این باورند که اگر با کارگران جنسی محترمانه رفتار شود، روسپیگری می تواند یک تجربه مثبت باشد و موافقند که کار جنسی نباید جرم انگاری شود. نویسندگانی مانند گیل روبین و وندی مک الروی مانند هولاک الیس، مارگارت سنگر، مری دنت و بعدها، آلفرد کینزی و شر هایت، ریشه های فمینیسم مثبت نگری سکس را ناشی از کار اصلاح طلبان جنسی و کارگران جنسی برا
ی آموزش جنسی و دسترسی به پیشگیری از بارداری می دانند. تجسم معاصر فمینیسم مثبت نگری سکس که اخیراً ظاهر شده است، به دنبال تمرکز فمینیستی فزاینده بر پورنوگرافی به عنوان منبع سرکوب زنان در دهه ۱۹۷۰ است.
شارل وینیه (متولد ۱۸۶۳ و درگذشته ی ۱۹۳۴) شاعر و نویسنده ای فرانسوی با اصالت سوئیسی بود که بعدها به متخصصی برجسته در هنرهای آسیایی و شرقی تبدیل شد. او در ۸ مه ۱۸۶۳ در ژنو به دنیا آمد. او از شاگردان و پیروان پل ورلن و دوست استفان مالارمه بود و با نشریاتی چون Lutèce، La Vie moderne، La Revue contemporaine و La Vogue همکاری می کرد. در نیمه ی دوم زندگی خود، وینیه به یک متخصص و مجموعه دار بزرگ هنر آسیایی و شرقی تبدیل شد و در این زمینه تجارت نیز می کرد. او در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به عنوان کارشناس در حراج خانه ی معروف هتل دروو (Hôtel Drouot) فعالیت داشت (از جمله در فروش مجموعه های لویی گونس، امییل جاوال، ژاک دوسه و دیگران). گفته می شود آندره مالرو پیش از سفر به هند و چین با او مشورت کرده بود. همچنین با ماتیس و دِرَن رابطه ی نزدیکی داشت (دِرَن پرتره ی او را نقاشی کرده بود). از جمله دیگر افراد مرتبط با او می توان به ریموند کشلَن، ادموند و مارسل گِرَن، رنه هازه و اولریش اُدَن اشاره کرد.
روحت را در دستت بگیر و قدم بزن فیلم مستند به کارگردانی سپیده فارسی است. این فیلم محصول مشترک فرانسه، فلسطین و ایران است و برای نمایش در بخش جنبی اسید (ACID) در هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم کن در ماه مه ۲۰۲۵ انتخاب شده است. این مستند زندگی در غزه را در جریان تهاجم نظامی اسرائیل به تصویر می کشد. سوژه فیلم، فاطمه حسونه، عکاس خبری، در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵، یک روز پس از انتخاب فیلم برای بخش ACID جشنواره کن، در حمله هوایی اسرائیل همراه با ۹ عضو خانواده اش کشته شد.
پول خرد () یک آلبوم چندآهنگه (ئی پی) از خواننده و ترانه پرداز بریتانیایی، اد شیرن است که به صورت مستقل منتشر شد. این ئی پی در استودیوی استیکی واقع در ساری، انگلستان ضبط و توسط جیک گاسلینگ تهیه کنندگی شده است. "پول خرد" نخستین بار در سال ۲۰۱۰، پیش از آن که شیرن به شهرت جهانی و تحسین گستردهٔ منتقدان دست یابد، منتشر شد و تاکنون سه بار بازنشر شده است: نخست در ۲۰۱۱؛ سپس در ۲۰۱۵، به عنوان بخشی از مجموعه ای شامل پنج ئی پی پیشین شیرن با عنوان ۵؛ و سرانجام در ۲۰۱۶، روی وینیل ۱۲ اینچی رنگی. عنوان "پول خرد" از مصرع دوم تک آهنگ آغازین آلبوم، یعنی «تیم اِی»، برگرفته شده است. این ئی پی دومین بخش از پروژه ای بود که شیرن آن را پنج پروژهٔ ئی پی (The Five EP Projects) نامیده بود؛ پروژه ای که تمامی هزینه های آن به طور خصوصی توسط خود شیرن تأمین و به صورت مستقل منتشر شد. انتشار اولیهٔ این ئی پی موفقیت آمیز تلقی شد، زیرا تک آهنگ آغازین آن به نام «تیم اِی»، به اثری پرفروش و محبوب تبدیل شد.
ترانه هایی که با ایمی نوشتم () یک آلبوم چندآهنگه (ئی پی) از خواننده و ترانه پرداز بریتانیایی، اد شیرن است که به صورت مستقل در ۱۸ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. تمامی ترانه های این اثر به صورت مشترک توسط اد شیرن و ایمی واج نوشته شده اند. این آلبوم در سبک فولک ساخته شده و دیوید نولان، روزنامه نگار، آن را مجموعه ای «مودبانه و متین برای بزرگسالان» توصیف کرده که مخاطبانی بالغ را هدف قرار داده است؛ با «ترانه هایی که از خستگی دنیا، دودلی و پشیمانی و صبح های پس از شب های دشوار حکایت می کنند».
پروژه همکاری شماره ۵ () یک آلبوم چندآهنگهٔ گردآوری شده از خواننده و ترانه پرداز انگلیسی، اد شیرن است. این اثر، پنجمین و آخرین آلبوم چندآهنگه از مجموعه ای پنج گانه بود که شیرن با هدف جلب توجه شرکت های ضبط موسیقی تولید کرد؛ به همین دلیل این عنوان برای آن انتخاب شد. از نظر موسیقایی، این آلبوم ترکیبی از تنظیم احساسی با مضامین جدی و حال وهوایی «تأثیرگذار و ماندگار» است. شیرن می خواست هر قطعه همچون یک موزیکال مستقل عمل کند و تلاش کرده بود تا از نوشتن اشعار مرتبط با زنان پرهیز کند. این آلبوم چندآهنگه شامل قطعاتی با همکاری هنرمندان سبک گرایم از جمله دولین، وایلی، پی مانی، گتس و جی ام ئی است. هنری یانی از وبگاه سول کالچر نقدی مثبت برای این اثر نوشت و این آلبوم چندآهنگه در جدول آلبوم های بریتانیا به رتبه ۴۶ دست یافت.
پل اسلامدِن () آلبوم چندآهنگه ای از اد شیرن، خواننده و ترانه پرداز بریتانیایی و یلاولف، رپر آمریکایی است. این آلبوم چندآهنگه در ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۲ به صورت دانلود دیجیتالی رایگان در بریتانیا منتشر شد. دومین قطعهٔ آلبوم با نام «!You Don't Know (For Fuck's Sake)» در ۲۴ ژانویه به عنوان تک آهنگ آغازین، از طریق صفحهٔ توییتر شیرن و همچنین در وبگاه های مختلف هیپ هاپ به صورت رایگان در دسترس قرار گرفت. همچنین تریلری از این پروژه منتشر شد که هر دو هنرمند را در حال ضبط آلبوم در استودیو نشان می داد. این آلبوم در ۲۴ آوریل ۲۰۱۲ از طریق آی تیونز و تحت ناشر اینترسکوپ رکوردز در ایالات متحده منتشر شد.
ارهٔ رادیال () با ارهٔ شعاعی دستگاهی برای برش است که از یک اره گردبر تشکیل می شود که روی یک بازوی افقی کشویی نصب شده است. این دستگاه را ریموند دی والت در سال ۱۹۲۲ اختراع کرد. تا پیش از رایج شدن اره فارسی بر برقی در دههٔ ۱۹۷۰، ارهٔ رادیال ابزار اصلی برای برش چوب های بلند به اندازهٔ دلخواه بود. اره رادیال علاوه بر برش در طول، می تواند به رنده فاق زن نیز مجهز شود تا برش هایی برای فاق، فاق پله ای یا اتصالات نیم ونیم ایجاد کند. همچنین برخی از مدل های این اره امکان چرخاندن تیغه به موازات گونیای پشت دستگاه را دارند و می توان با آن برش طولی انجام داد. ریشه ها. برخلاف بسیاری از ابزارهای نجاری، اره رادیال منشأ مشخصی دارد: این اره را ریموند دی والت از لیولا، پنسیلوانیا اختراع کرد. دی والت در سال ۱۹۲۳ درخواست ثبت اختراع داد و این اختراع در سال ۱۹۲۵ به ثبت رسید (پتنت ایالات متحده شمارهٔ ۱٬۵۲۸٬۵۳۶). دی والت و دیگران بعدها گونه های متعددی از طراحی اصلی را ثبت کردند، اما طراحی اولیهٔ دی والت (که با نام Wonder Worker به فروش می رسید) موفق ترین نمونه باقی ماند: تیغهٔ اره گرد که به صورت مستقیم با یک موتور الکتریکی به حرکت درمی
آید و درون یک یوغ روی بازوی افقی که بالاتر از سطح میز قرار دارد، حرکت می کند. اره ای که ویژگی کشویی و ترکیبی را هم زمان دارد، با عنوان "اره فارسی بر کشویی ترکیبی" یا "SCMS" شناخته می شود. پیش از عرضهٔ اره رادیال، برای برش عرضی الوار معمولاً از اره میزی یا اره دم روباه استفاده می شد. اگرچه اره میزی برای برش طولی مناسب است، اما هل دادن یک قطعهٔ بلند از چوب در امتداد طول آن از روی تیغهٔ اره میزی دشوار است. در مقابل، هنگام برش عرضی با اره رادیال، قطعهٔ چوب روی میز ثابت می ماند و این تیغهٔ اره است که از درون آن عبور داده می شود. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰، اره فارسی بر ترکیبی به تدریج جایگزین اره رادیال شد، البته تنها برای برش های عرضی و اریب، زیرا اره های فارسی بر امکان برش طولی ندارند. استفاده از اره رادیال برای کاربران تازه کار یا بدون آموزش می تواند ایمن نباشد، اما در صورت استفادهٔ صحیح، خطر آن چندان زیاد نیست. یک کاربر باتجربه می تواند با ایمنی کامل، برش های ترکیبی موردنیاز برای قاب عکس یا در، برش های دقیق عرضی، ایجاد کام و زبانه، و برش های فاق دار متنوع را با آن انجام دهد. مانند اره فارسی بر ترکیبی، اره رادیال نیز م
ی تواند این برش ها را با دقت بالا انجام دهد، اما دامنهٔ انواع برش های آن گسترده تر و حتی پیچیده تر است. در کارگاه های خانگی، اره رادیال جایگزینی برای اره میزی به شمار می آید. هر دو دستگاه قابلیت برش طولی، عرضی، زاویه دار ساده و ترکیبی، فاق زنی، قالب زنی یا شکل دهی، ساخت کام و زبانه باز، برش زاویه دار و پله ای و ایجاد فاق پله ای را دارند. اره رادیال برای کار با چوب های بلند به فضای کمتری نیاز دارد، چراکه تنها نیازمند فضای جانبی است، در حالی که اره میزی باید در مرکز کارگاه قرار گیرد تا دسترسی از جلو، عقب و دو طرف آن فراهم باشد. اره رادیال را می توان به دیوار تکیه داد، اما اره میزی نیاز به فضای اطراف دارد. با برخی لوازم جانبی، اره رادیال می تواند به ابزارهای گوناگونی مانند قالب زن، سنباده زن دیسکی یا استوانه ای، سنگ ساب، رنده رومیزی، فرز نجاری، دستگاه سوراخ کاری افقی و حتی نیروی محرکهٔ ماشین خراطی تبدیل شود. در مقابل، کاربردهای ثانویهٔ اره میزی بیشتر به قالب زن و سنباده زن دیسکی محدود است. یکی از مشکلات اصلی اره های رادیال خانگی امروزی این است که اغلب آن ها پس از دههٔ ۱۹۶۰ با قطعات فلزی پرسی ساخته می شوند و تلور
انس ماشین کاری پایینی دارند، در نتیجه بدون انجام تنظیمات دقیق، برای کارهای ظریف و دقیق مناسب نیستند. یک اره رادیال باکیفیت بالا باید بازوی کشویی و سامانه های قفل کنندهٔ آن ماشین کاری دقیقی داشته باشند و موتور آن بدون لرزش و با صدای بسیار کم کار کند؛ در حالت بدون بار، اغلب صدا و لرزش مربوط به صدای سوت مانند و عدم تعادل تیغه روی محور آن است. این اره روی همهٔ محورها به جز شیب عمودی می چرخد – رجوع شود به عکس (تمام محورهای چرخش در عکس مشخص نیستند). برای برش با عمق مشخص، اره رادیال به اپراتور این امکان را می دهد که پیشرفت کار را ببیند. با گیره کردن قطعهٔ چوب و استفاده از بازوی دستگاه (نه با دست)، برش ها دقیق تر انجام می شوند و نیازی به قالب و گیره های اضافی نیست؛ هرچند این مزیت همیشه مورد نیاز نیست. برش در عمق کامل چندان راحت نیست، زیرا تیغه به درون سطح میز فرومی رود و میز را هم برش می دهد (که معمولاً از چوب ساخته می شود). میزهای اره ای که از بالا برش می زنند با طراحی های مختلف محور چرخش همچنان تولید و فروخته می شوند. ایمنی. اره های برقی به آسانی می توانند انگشتان را قطع کنند. همچنین یک تیغهٔ کند ممکن است چوب را به