Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باشگاه فوتبال پرسیک کدیری که به اختصار پرسیک کدیری نامیده می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای اندونزیایی مستقر در کدیری، جاوه شرقی، اندونزی است. آنها در حال حاضر در لیگ ۱ رقابت می کنند. این باشگاه در سال ۱۹۵۰ تاسیس شد و مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه براویجایا برگزار می کند. پرسیک کدیری بازی در لیگ برتر اندونزی (که اکنون لیگ ۱ است) را در سال ۲۰۰۳ آغاز کرد. این تیم لقب ببرهای سفید را دارد و شعار پرافتخار جاجاتی یا پنجالو جایاتی را دارد که به معنی "کدیری" "می برد" است که از کتیبه هانتانگ گرفته شده است. داستان پیروزی پادشاهی کدیری با پادشاه مشهور آن زمان جایابایا بر جانگالا، به جرقه ای از شور و شوق و امید برای تیم تبدیل شد تا همیشه در هر مسابقه برای پیروزی تلاش کند. پرسیک کدیری با پیراهن سلطنتی بنفش یکسان است.
نویسندگی خلاق () هر نوشته ای است که فراتر از مرزهای معمول حرفه ای، روزنامه نگاری، آکادمیک یا فنی ادبیات می رود، که معمولاً با تأکید بر مهارت و تکنیک، مانند ساختار روایی، توسعه شخصیت، ترجیع بندهای ادبی، کونه و شعر مشخص می شود. آثار داستانی و غیرداستانی در این دسته قرار می گیرند، از جمله قالب هایی مانند رمان، زندگی نامه، داستان کوتاه، شعر و حتی برخی از اشکال روزنامه نگاری. در محیط های دانشگاهی، نویسندگی خلاق معمولاً به کلاس های داستان و شعر تقسیم می شود، با تمرکز بر نوشتن به سبکی بدیع، برخلاف تقلید از گونه های از پیش موجود مانند جنایی یا وحشت. نویسندگی برای پرده سینما و صحنه - فیلمنامه نویسی و نمایشنامه نویسی - اغلب به طور جداگانه تدریس می شوند، اما در دسته نویسندگی خلاق نیز قرار می گیرند. تعریف. از نظر فنی، نویسندگی خلاق را می توان هر نوشته ای با اصیل ترکیب در نظر گرفت. به این معنا، نویسندگی خلاق نامی معاصرتر و فرآیندگراتر برای چیزی است که به طور سنتی ادبیات نامیده شده است، از جمله انواع گونههای آن. مری لی مارکسبری در اثر خود با عنوان «مبانی خلاقیت»، برای تعریف نویسندگی خلاق به پل ویتی و «آموزش زبان مردم» اثر
لو لابرانت اشاره می کند. مارکسبری خاطرنشان می کند: در دانشگاه. برخلاف کلاس های نویسندگی دانشگاهی که به دانشجویان می آموزند بر اساس قوانین زبان بنویسند، نویسندگی خلاق بر بیان خود دانشجویان تمرکز دارد. در حالی که نویسندگی خلاق به عنوان یک موضوع آموزشی اغلب در مقاطع مختلف دبستان و دبیرستان (K–12) در دسترس است، اما دقیق ترین آموزش نویسندگی خلاق در دانشگاه ها است. پس از بازنگری آموزش دانشگاهی در دوران پس از جنگ، دوره های نویسندگی خلاق اهمیت فزاینده ای در دانشگاه ها پیدا کرده اند. در بریتانیا، اولین برنامه رسمی نویسندگی خلاق به عنوان مدرک ام ای در دانشگاه ایست آنگلیا در سال ۱۹۷۰ توسط رمان نویسان مالکوم برادبری و انگوس ویلسون تأسیس شد. با آغاز برنامه های رسمی نویسندگی خلاق: برنامه های تحصیلی. برنامه های نویسندگی خلاق معمولاً برای نویسندگان از سطح دبیرستان تا تحصیلات تکمیلی/دانشگاه و آموزش بزرگسالان در دسترس است. این برنامه ها به طور سنتی در بخش های زبان انگلیسی قرار دارند، اما برنامه های نویسندگی خلاق به طور فزاینده ای به بخش های خود تبدیل شده اند. مدارک کارشناسی نویسندگی خلاق معمولاً بی ای (BA) یا کارشناسی هنرهای ز
یبا (BFA) هستند، اما مدارک کارشناسی علوم (BSc) نیز وجود دارد. دوره های تحصیلات تکمیلی شامل کارشناسی ارشد هنر، کارشناسی ارشد هنرهای زیبا یا پی اچ دی می شود. برنامه های دکترا نیز در این رشته رواج بیشتری پیدا می کنند، زیرا نویسندگان بیشتری تلاش می کنند شکاف بین تحصیلات دانشگاهی و پیگیری هنری را پر کنند. نویسندگان خلاق اغلب بر داستان یا شعر تأکید می کنند و اغلب با داستان های کوتاه یا اشعار شروع می کنند. سپس دانش آموزان بر اساس این تأکید، برنامه ای تنظیم می کنند که شامل تکالیف مطالعه، تکالیف نوشتاری منظم و کارگاه هایی برای تقویت مهارت ها، دانش و تکنیک هایشان می شود. دوره های فیلمنامه نویسی و نمایشنامه نویسی ممکن است در بخش های فیلم و تئاتر و همچنین بخش های نویسندگی خلاق برگزار شود. دانش آموزان نویسندگی خلاق تشویق می شوند که در فعالیت های فوق برنامه مبتنی بر نویسندگی، مانند باشگاه های انتشارات، مجلات یا روزنامه های ادبی مدرسه، مسابقات نویسندگی، گروه های نویسندگی یا کنوانسیون ها و کلاس های آموزشی تکمیلی شرکت کنند. در کلاس درس. نویسندگی خلاق معمولاً در قالب کارگاه تدریس می شود، که در آن دانش آموزان آثار اصلی خود را ب
رای نقد همتایان ارائه می دهند. دانش آموزان همچنین از طریق تمرین نوشتن و بازنویسی، یک فرآیند نوشتن را توسعه می دهند. دوره ها همچنین روش های بهره برداری یا دسترسی به خلاقیت نهفته را آموزش می دهند و ممکن است مسائل فنی تری مانند ویراستاری، ساختار روایت، فنون روایت، ژانرها، ایده پردازی یا غلبه بر سد نویسنده را آموزش دهند. نویسندگانی مانند مایکل شیبن، کازوئو ایشیگورو، کوین بروک مایر، ایان مک یوون، کارل کیرچوی، رز ترمین، دیوید بنیاف، دارن استار و پیتر فارلی از برنامه های نویسندگی خلاق دانشگاهی فارغ التحصیل شده اند. بسیاری از مربیان دریافته اند که استفاده از نوشتن خلاق می تواند عملکرد تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان را افزایش دهد. فعالیت تکمیل اهداف کوچک به طور مداوم - به جای داشتن اهداف بزرگ ناتمام - باعث غرور می شود که دوپامین را آزاد می کند و انگیزه را افزایش می دهد. دانش آموزان با مستندسازی و تجزیه و تحلیل تجربیات خود، ارائه دیدگاه های جدید در مورد موقعیت های قدیمی و فراهم کردن وسیله ای برای دسته بندی احساسات، تاب آوری خود را افزایش می دهند. همچنین سطح دلسوزی دانش آموز را افزایش می دهد و حس اجتماعی را در بین
دانش آموزانی که در غیر این صورت می توانستند یک کلاس درس منزوی تلقی شوند، ایجاد می کند. دانشجویان بین المللی. نویسندگی خلاق ممکن است نه تنها بر دانش آموزان بومی زبان، بلکه بر دانش آموزان بین المللی نیز تأثیر بگذارد. مربیانی که طرفدار نویسندگی خلاق هستند می گویند که گنجاندن کلاس ها یا تمرین های نویسندگی خلاق می تواند دانش آموزان را به خوانندگان، تحلیلگران و نویسندگان بهتری تبدیل کند. همین افراد می گویند نویسندگی خلاق می تواند با ایفای نقش به عنوان بستری برای به اشتراک گذاشتن میراث، تجربیات و ارزش های خود، تأثیرات مشابهی بر دانش آموزان بین المللی داشته باشد. محقق یانگجو یی یک مطالعه موردی انجام داد که این ایده را طی دو سال آزمایش کرد. یی بر روی یک دانش آموز بین المللی اهل کره تمرکز کرد و بررسی کرد که چگونه کلاس نویسندگی خلاق او بر نویسندگی درون مدرسه ای و خارج از مدرسه اش تأثیر گذاشته است. او نتیجه گرفت که شرکت در کلاس نویسندگی خلاق او را به نویسنده ای با اعتماد به نفس تر - نه تنها به زبان انگلیسی، بلکه به زبان های دیگر - تبدیل کرده است و پروژه های انجام شده در کلاس نویسندگی خلاق او را تشویق کرده است تا میراث کر
ه ای خود را بیان و با نوشته های انگلیسی اش مرتبط کند. مطالعات انشا. نوشتن استدلالی و تحقیقی تمرکز اصلی در زمینه مطالعات انشا است. تمرکز بر نویسندگی آکادمیک، فضای کمی برای نویسندگی خلاق در مطالعات نویسندگی باقی می گذارد. گرگوری استفنز معتقد است که تمرکز زیاد بر نگارش آکادمیک، مانع از توسعه سبک و صدای نوشتاری منحصر به فرد دانشجویان می شود. وقتی او تکنیک های آموزش نگارش خلاق را برای دانشجویان STEM در دانشگاه پورتوریکو-مایاگوئز به کار برد، دریافت که تمرین هایی مانند «شخصیت سازی خود» و تکالیف داستان سرایی به دانشجویان STEM او کمک می کند تا همدلی، خودآگاهی و صدای روایی خود را توسعه دهند. او معتقد است که این مهارت ها قابل انتقال به موقعیت های دنیای واقعی مانند محیط های حرفه ای هستند. با انجام تمرین های نگارش خلاق، دانشجویان می توانند از «محدودیت های تفکر و نگارش رسمی» نگارش آکادمیک رها شوند و به طور بالقوه اعتماد به نفس، خلاقیت و مهارت های کلی نوشتاری دانشجویان را افزایش دهند. در دانشگاه. نویسندگی خلاق توسط برخی از دانشگاهیان (عمدتاً در ایالات متحده) امتداد مطالعات انگلیسی در نظر گرفته می شود، اگرچه در سراسر جهان به
زبان های زیادی تدریس می شود. برخی از دانشگاهیان، نگارش خلاق را چالشی برای سنت مطالعات انگلیسی در پرداختن به مطالعه انتقادی قالب های ادبی می دانند، نه خلق قالب های ادبی. در بریتانیا و استرالیا، و همچنین به طور فزاینده ای در ایالات متحده و سایر نقاط جهان، نویسندگی خلاق به عنوان یک رشته مستقل در نظر گرفته می شود، نه شاخه ای از هیچ رشته دیگری. کسانی که از برنامه های نویسندگی خلاق - چه به عنوان بخشی از مطالعه زبان انگلیسی و چه جدا از آن - حمایت می کنند، از ارزش آکادمیک این تجربه دفاع می کنند. آنها پیشنهاد می کنند که نویسندگی خلاق، توانایی های دانشجویان را برای بیان واضح افکارشان تقویت می کند و مستلزم مطالعه عمیق اصطلاحات و سازوکارهای ادبی است که می تواند کار نویسندگان را بهبود بخشد. مهارت های برنامه ریزی، توسعه، تحلیل انتقادی و حل مسئله خلاقانه، در زمینه های دیگری فراتر از نویسندگی خلاق نیز مورد استفاده قرار می گیرند. برخی افراد معتقدند که نویسندگی خلاق را نمی توان آموزش داد. در مقاله ای برای «نیویورکر»، مقاله نویس لوئیس مناند از کی بویل، مدیر برنامه نویسندگی خلاق در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو به مدت شانزده سال،
نقل قول می کند که گفته است: «تمام برنامه های نویسندگی خلاق باید توسط قانون لغو شوند». آموزش نویسندگی خلاق نیز محل بحث است. منتقدان برنامه های کارشناسی ارشد هنرهای زیبا و تحصیلات تکمیلی زبان انگلیسی می گویند که روش های آموزشی علیه افراد دارای معلولیت تبعیض قائل می شوند و بر شیوه های نوشتاری مانند الزامات نوشتن روزانه یا نوشتن مبتنی بر مکان تأکید می کنند که دانشجویان دارای بیماری های مزمن، موانع سلامت جسمی یا روانی و اختلالات عصبی قادر به دسترسی به آنها نیستند. انتخاب متون مورد استفاده در برنامه های سنتی نویسندگی خلاق نیز مورد انتقاد قرار گرفته است، و محققانی مانند کالب گونزالس می گویند که آثار برجسته غربی و آموزش نویسندگی «ریشه تاریخی دارند و با طرد و نژادپرستی ساختاری در برنامه های نویسندگی خلاق مرتبط هستند». در زندان ها. در اواخر دهه ۱۹۶۰، زندان های آمریکا به دلیل جنبش حقوق زندانیان که از وقایعی مانند شورش زندان آتیکا سرچشمه گرفته بود، شروع به اجرای برنامه های نویسندگی خلاق کردند. این برنامه های نویسندگی خلاق، مانند سایر برنامه های هنری، با هدف ارائه آموزش، ساختار و یک خروجی خلاقانه برای تشویق توانبخشی زندا
نیان اجرا می شوند. ادامه این برنامه ها به شدت به داوطلبان و حمایت مالی خارجی از منابعی مانند نویسندگان و گروه های فعال وابسته است. شاعران، نمایشنامه نویسان، مقاله نویسان، ویراستاران و رمان نویسان، که با نام انجمن قلم آمریکا (PEN) شناخته می شوند، از جمله مهمترین مشارکت کنندگان در برنامه های نویسندگی خلاق در آمریکا بودند. در سال ۱۹۷۱، PEN کمیته نویسندگی زندان را برای اجرا و حمایت از برنامه های نویسندگی خلاق در زندان های سراسر ایالات متحده تأسیس کرد. کمیته نویسندگی PEN کتابخانه های زندان را بهبود بخشید، نویسندگان داوطلب را برای آموزش زندانیان ترغیب کرد، نویسندگان را متقاعد کرد که کارگاه های آموزشی برگزار کنند و یک مسابقه ادبی سالانه برای زندانیان تأسیس کرد. کارگاه ها و کلاس ها به زندانیان کمک می کنند تا عزت نفس خود را افزایش دهند، ارتباطات اجتماعی سالم برقرار کنند و مهارت های جدیدی را بیاموزند که می تواند بازگشت مجدد زندانیان به زندان (جرم مجدد) را تسهیل کند. برنامه های نویسندگی خلاق ارائه شده در مراکز اصلاح و تربیت نوجوانان نیز مفید بوده اند. در آلاباما، برنامه «نوشتن داستان های ما» در سال ۱۹۹۷ به عنوان یک ابتک
ار ضد خشونت برای تشویق ابراز وجود مثبت در میان جوانان زندانی آغاز شد. این برنامه نشان داد که شرکت کنندگان اعتماد به نفس، توانایی همدلی و دیدن همسالان خود را در پرتوی مثبت تر و انگیزه تمایل به بازگشت به جامعه و داشتن زندگی پربارتر را به دست آوردند. یک مطالعه در کالیفرنیا در مورد برنامه های هنرهای زیبای زندان نشان داد که آموزش هنر، کنترل عاطفی را افزایش داده و گزارش های انضباطی را کاهش می دهد. شرکت در نویسندگی خلاق و سایر برنامه های هنری منجر به نتایج مثبت قابل توجهی برای سلامت روان زندانیان، روابط آنها با خانواده هایشان و محیط مرکز می شود. این مطالعه نشان داد که بهبود مهارت های نویسندگی، توانایی های شرکت کنندگان را در سایر زمینه های تحصیلی افزایش می دهد. آموزش نویسندگی خلاق به زندانیان می تواند سوادآموزی را تشویق کند، مهارت های لازم زندگی را آموزش دهد و به زندانیان راهی برای ابراز پشیمانی، پاسخگویی، مسئولیت پذیری و نوعی عدالت ترمیمی ارائه دهد.
آوی بلوث (؛ زادهٔ ) سرلشکر نیروی زمینی اسرائیل است، که از ژوئن ۲۰۲۴ فرماندهی مرکزی اسرائیل را برعهده دارد، همچنین به عنوان فرمانده کالج فرماندهی و ستاد اسرائیل فعالیت می کند. بلوث فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۳ در تیپ ۳۵ چترباز آغاز کرد، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ فرمانده واحد ۲۱۲ بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ فرماندهی تیپ ۸۹ عوز برعهده داشت، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به عنوان منشی نظامی نخست وزیر فعالیت می کرد و در فاصله سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ فرمانده لشکر ۸۷۷ یهودا و شومرون بود.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۴ تا ۱۲ اوت ۱۹۸۴ میلادی در شهر لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
باشگاه فوتبال کوی نون بین دین یا بین دین، یک باشگاه فوتبال حرفه ای ویتنامی است که در کوی نون، بین دین واقع شده است. آنها در حال حاضر در وی لیگ بازی می کنند، که برترین فوتبال باشگاهی ویتنام است، اما پس از سقوط در فصل ۲۶–۲۰۲۵ در وی لیگ ۲ بازی خواهد کرد. ورزشگاه خانگی آنها ورزشگاه کوی نون است که ۲۰،۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.
آرت دبی (، ) یک نمایشگاه هنری بین المللی است که هر ساله در ماه مارس در دبی برگزار می شود. آرت دبی که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، بستری بزرگ برای هنر خاورمیانه، شمال آفریقا و جنوب آسیا است. این نمایشگاه هر ساله مجموعه ای متنوع از بیش از ۹۰ گالری از بیش از ۴۰ کشور مختلف را در سطح جهانی به نمایش می گذارد. آرت دبی در سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۰۰۰۰ بازدیدکننده، از جمله مجموعه داران، کیوریتورها، حامیان مالی و نزدیک به ۱۰۰ موزه و موسسه بازدیدکننده مستقر در امارات متحده عربی، منطقه ای و بین المللی، را به خود جذب کرد. در کنار سالن های گالری، برنامه های گسترده آرت دبی شامل پروژه های هنرمندان و کیوریتورهای سفارش داده شده، اقامت ها، ابتکارات آموزشی و انجمن جهانی هنر می شود. نمایشگاه هنر دبی تحت حمایت شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، معاون رئیس جمهور و نخست وزیر امارات متحده عربی و حاکم دبی برگزار می شود. دوره ۲۰۲۰ نمایشگاه هنر دبی به دلیل همه گیری کووید-۱۹ به صورت دیجیتالی برگزار شد. نمایشگاه هنر دبی معاصر. نمایشگاه هنر دبی معاصر، گالری های تجاری فعال در بازار اصلی را که حداقل دو سال از تأسیس آنها می گذرد، به نمایش می گذارد. هر ساله حدود ۶۰
گالری برای نمایشگاه هنر دبی معاصر انتخاب می شوند، از گالری های شناخته شده گرفته تا فضاهای هنری جوان تر از پایتخت های هنری کم نمایندگی شده. به همین ترتیب، هنرمندان به نمایش گذاشته شده از متخصصان نوظهور گرفته تا بزرگان صنعت را شامل می شوند. آثار ارائه شده در این نمایشگاه شامل نقاشی، طراحی، مجسمه سازی، چیدمان، ویدئو، عکاسی و اجرا است. کمیته انتخاب آرت دبی کانتمپورری شامل پریانکا راجا (اکسپریمنتر، کلکته)، ایزابل ون دن آینده (گالری ایزابل ون دن آینده، دبی)، آندره سفایر-سملر (گالری سفایر-سملر، هامبورگ/بیروت) و اورسولا کرینزینگر (گالری کرینزینگر، وین) است. آرت دبی مدرن. آرت دبی مدرن، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد، به هنر مدرن از خاورمیانه، آفریقا و آسیای جنوبی اختصاص دارد. هر غرفه دار، یک نمایشگاه انفرادی، دو نفره یا چند نفره، با نمایش آثار استادان هنر مدرن قرن بیستم، با تمرکز بر آثار تولید شده بین دهه های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰، ارائه می دهد. کمیته مشورتی آرت دبی مدرن متشکل از دکتر ندا شبوط، استاد تاریخ هنر و هماهنگ کننده طرح مطالعات فرهنگی معاصر عرب و مسلمان (CAMCSI) در دانشگاه شمال تگزاس؛ دکتر افتخار دادی، دانشیار دانشکده تاریخ
هنر دانشگاه کرنل و رئیس دانشکده هنر آن؛ کاترین دیوید، معاون مدیر موزه ملی هنر مدرن، پاریس؛ و ولی محلوجی، کیوریتور، مدیر مجموعه کاوه گلستان، مشاور مستقل موزه بریتانیا و بنیانگذار اندیشکده کیوریتوری باستان شناسی دهه پایانی است. آرت دبی دیجیتال. اولین دوره آرت دبی دیجیتال، به سرپرستی کریس فاسنر، در سال ۲۰۲۲ و در پاسخ به شناخت روزافزون ارزش آثار هنری خلق شده با فناوری دیجیتال برگزار شد. دوره دوم در سال ۲۰۲۳ توسط کلارا چه وی په و دوره ۲۰۲۴ توسط آروندا اسکالرا و آلفردو کرامروتی برگزار شد. از هنرمندان برجسته ای که آثارشان در آرت دبی دیجیتال به نمایش گذاشته شده است می توان به رافائل لوزانو-همر، مانفرد موهر، سوگن چانگ، رفیک آنادول و جاناتان موناهان اشاره کرد. باوابا. آرت دبی ۲۰۱۹ شاهد راه اندازی باوابا، یک بخش گالری منحصر به فرد، واقع در سالن های اصلی گالری بود. این بخش شامل پروژه هایی از هنرمندان یا گالری های انفرادی بود که در خاورمیانه، آفریقا، آسیای مرکزی و جنوبی و آمریکای لاتین واقع شده یا بر روی آنها متمرکز بودند. اولین دوره نمایشگاه باوابا توسط الیز آتانگانا، کیوریتور فرانسوی-کامرونی، برگزار شد و بر آثار بسیار م
فهومی از جمله ویدیوها، چیدمان ها و نقاشی های دیواری تمرکز داشت. هدف این بخش، ارائه خوانشی گزینشی از جنوب جهان به بازدیدکنندگان است و همانطور که از نامش پیداست، به عنوان دروازه ای به سوی تحولات هنری جاری از این مناطق عمل می کند. انجمن جهانی هنر. انجمن جهانی هنر بزرگترین کنفرانس هنری سالانه در خاورمیانه و آسیا است و هر ساله در آرت دبی برگزار می شود. این کنفرانس شامل گفتگوهای زنده، میزگردها و اجراهایی از رهبران فکری، هنرمندان، کیوریتورها و نویسندگان منطقه ای و بین المللی مانند هانس-اولریخ ابریست، مایکل استایپ و کریستو و ژان کلود است. در سال ۲۰۱۸، انجمن جهانی هنر به طور مشترک توسط نوح رافورد و مارلیز ویرث با کمیسر شومون باسار کارگردانی شد و با عنوان «من ربات نیستم» برگزار شد و بر موضوع قدرت، پارانویا و پتانسیل های اتوماسیون تمرکز داشت. دوره ۲۰۱۹ انجمن جهانی هنر، با موضوع «مدرسه یک کارخانه است؟»، توسط کمیسر شومون بصار، به همراه ویکتوریا کامبلین و فوز کبرا به عنوان مدیران مشترک، سازماندهی شد. آموزش. برنامه ریزی آموزشی غیرانتفاعی آرت دبی، برنامه هایی را برای کودکان تا مقاطع تحصیلات تکمیلی ارائه می دهد. ابتکارات آموز
شی آرت دبی شامل پردیس آرت دبی، یک مدرسه هنری محلی برای هنرمندان، کیوریتورها، نویسندگان، طراحان و علاقه مندان مستقر در امارات متحده عربی، و بورسیه انجمن، بورسیه ای که کیوریتورها و نویسندگان جوان خاورمیانه را گرد هم می آورد، می شود. این نمایشگاه همچنین دارای یک برنامه کارآموزی و داوطلبانه است. تأثیر اقتصادی. در مارس ۲۰۱۶، شرکت مادر نمایشگاه ها، Art Dubai Fair FZ LLC (گروه هنر دبی)، نتایج یک نظرسنجی مستقل برای هفته هنر ۲۰۱۵ (۱۸ تا ۲۵ مارس ۲۰۱۵) را منتشر کرد. نتایج نشان می دهد که کل تأثیر اقتصادی رویدادهای آرت دبی و Design Days Dubai بر اقتصاد محلی و بخش خدمات در طول هفت روز، بالغ بر ۳۵ میلیون دلار آمریکا بوده است.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ بود. این دوره از بازی ها از ۱۷ سپتامبر تا ۲ اکتبر ۱۹۸۸ میلادی در شهر سئول،پایتخت کره جنوبی برگزار شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
عارف تامِر (۱۹۲۱ – ۱۹۹۸) تاریخ نگار، نویسنده و شاعر سوری بود. وی در قدموس، استان طرطوس در خانواده ای سرشناس از شاخهٔ محمدشاهی اسماعیلیهٔ نزاریه زاده شد. در طرطوس و لاذقیه زندگی و تحصیل کرد تا اینکه در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ در شهر سلمیه مستقر شد. سپس در عرصهٔ روزنامه نگاری سوری و لبنانی در حوزه های گوناگون فعالیت کرد. او از دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه سن ژوزف بیروت فارغ التحصیل شد، سپس دکترای خود را از دانشگاه مونترال در کانادا دریافت کرد. پس از بازگشت، در دانشگاه سن ژوزف بیروت به تدریس تاریخ خاورمیانه و پژوهشگری در حوزهٔ مطالعات اسماعیلیه پرداخت. او نخستین پژوهشگر در مطالعات مدرن اسماعیلی بود که بسیاری از متون اسماعیلی با منشأ سوری را در دسترس پژوهشگران قرار داد. وی همچنین تعداد زیادی مطالعه و مقاله دربارهٔ امامان-خلفای فاطمی و سایر شخصیت های اسماعیلی منتشر کرد. زندگی و پیشه. عارف پسر امیر تامر العلی سال ۱۹۲۱ در قدموس استان طرطوس، قلمروی علویان در خانواده ای سرشناس از شاخهٔ محمدشاهی اسماعیلیهٔ نزاریه زاده شد.تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسهٔ لائیک طرطوس، دورهٔ راهنمایی را در کالج ملی بانیاس و دبیرستان را در مدرسهٔ فرِیر
لاذقیه گذراند. تحصیلات دانشگاهی را در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه سن ژوزف بیروت ادامه داد و مدرک دکترای خود را از دانشگاه مونترآل کانادا دریافت کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ در شهر سَلَمیّه مستقر شد. سپس در عرصهٔ روزنامه نگاری سوری و لبنانی در حوزه های گوناگون فعالیت کرد. او به منظور تحقیق دربارهٔ نسخه های خطی و گسترش دانش خود، به کشورهای مختلفی چون آفریقا، هند، پاکستان، ایران، ترکیه و کشورهای اروپایی سفر کرد. او عضو نهادهای علمی بین المللی بود، از جمله: انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیا، انجمن مطالعات اسلامی هند، دایرةالمعارف لبنانی، و سازمان تألیف و ترجمهٔ پاکستان. به دو زبان فرانسوی و انگلیسی تسلط داشت و به عنوان مدرس زبان فرانسوی در دبیرستان های سلمیه و نیز مدرس تاریخ خاورمیانه در دانشگاه سن ژوزف بیروت فعالیت می کرد. حوزهٔ تخصصی او شامل مطالعات و پژوهش هایی در زمینهٔ فلسفه، ادبیات و تاریخ اسلامی به ویژه مطالعات اسماعیلی بود. از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ نگارش آثار پرشماری را در زمینه های ادبی، تاریخی و شعری آغاز کرد. مطالعات و اشعارش در بسیاری از مجلات ادبی سوریه، لبنان و مصر منتشر شد. به گفتهٔ غالب المیر غالب، «شعر او با لطافت
خاصی همراه بود که با لایه هایی از عرفان پوشیده شده بود.» وی در سال ۱۹۸۰ به پاس مجموعه فعالیت های ادبی اش، دکترای افتخاری ادبیات را از دانشگاه ملی کانادا دریافت کرد. او نخستین پژوهشگر در مطالعات مدرن اسماعیلی بود که بسیاری از متون اسماعیلی با منشأ سوری را در دسترس پژوهشگران قرار داد؛ که به نظر فرهاد دفتری «اگرچه این کار بیشتر به صورت تحقیقات ناقص بود که فاقد ویراستاری علمی استاندارد و اطلاعات لازم دربارهٔ نسخه های خطی بود.» وی همچنین تعداد زیادی مطالعه و مقاله دربارهٔ امامان-خلفای فاطمی و سایر شخصیت های اسماعیلی منتشر کرد، «اما این آثار نیز از فرایند مستندسازی دقیق و لازم بی بهره بودند.» از سوی دیگر، پژوهشگر تاریخ، نزار کحله، می گوید: «فردی پرکار و دارای دانشی گسترده و دایرةالمعارفی بود، به ویژه در زمینهٔ تاریخ اسلام و به طور خاص، تاریخ جریان های فکری در اسلام. او با تألیف آثار متعدد و ارزشمند دینی، کتابخانهٔ عربی را غنا بخشید. شاید همین گرایش دینی در پژوهش و تألیف، گاه موجب اختلاف نظر فکری با برخی پژوهشگران دیگر شده باشد، اما با این حال، او پژوهشگری در سطحی والا بود؛ هرچند برخی آثارش از مشکلِ مستندسازی دقیق ر
نج می بردند، مشکلی که بسیاری از پژوهشگران معاصر با آن روبه رو بوده اند و اختصاص به او نداشت.» عارف تامر در سال ۱۹۹۸ درگذشت و در شهر سلمیه به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. وی ازدواج کرد اما صاحب فرزندی نشد. آثار. تعداد آثار چاپ شده اش از پنجاه عنوان فراتر رفت و شامل تحقیقات، داستان ها، نمایشنامه ها و تألیفات گوناگون می شود.از جمله عناوین عربی آثار او: در زمینهٔ تحقیق متون اسماعیلیه، آثار متعددی را تصحیح و منتشر کرده، از جمله:
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بود. این دوره از ۲۵ ژوئیه تا ۹ اوت ۱۹۹۲ میلادی در شهر بارسلونا، در کشور اسپانیا برگزار شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ بود. این دوره از ۱۹ ژوئیه تا ۹ اوت ۱۹۹۶ میلادی در شهر آتلانتا، در کشور ایالات متحده آمریکا برگزار شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ بود. این دوره از ۱۵ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۰۰ میلادی در شهر سیدنی ، در کشور استرالیا برگزار شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود. این دوره از ۱۳ اوت ۲۰۰۴ تا ۲۹ اوت ۲۰۰۴ میلادی در شهر آتن ، پایتخت یونان برگزار شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
رافل یک برابرساز (امولاتور) برای فایل های انیمیشن آدوبی فلش (با فرمت SWF) است. پس از منسوخ و متوقف شدن آدوبی فلش پلیر در ژانویه ۲۰۲۱، برخی وب سایت ها از رافل استفاده کردند تا کاربران همچنان بتوانند محتوای قدیمی فلش را مشاهده و با آن تعامل داشته باشند. رافل تحت مجوزهای چندگانه پروانه ام آی تی و مجوز آپاچی ۲٫۰ منتشر شده است. ویژگی ها. رافل به زبان برنامه نویسی راست نوشته شده و دارای یک کلاینت دسکتاپ و یک کلاینت تحت وب است. توسعه دهندگان وب می توانند رافل را از طریق جاوااسکریپت بارگذاری کنند، یا کاربران می توانند افزونه ای را نصب کنند که روی هر وب سایتی کار می کند. کلاینت تحت وب بر اساس کدی ساخته شده که از «راست» به وب اسمبلی کامپایل شده و در یک جعبه شنی اجرا می شود؛ این مسئله پیشرفتی بزرگ نسبت به فلش پلیر محسوب می شود که به دلیل مشکلات امنیتی فراوان، بدنام شده بود. خود زبان «راست» نیز در برابر مشکلات رایج ایمنی حافظه که فلش پلیر را گرفتار کرده بود، مانند استفاده از حافظه آزاد شده (use after free) یا سرریز بافر (buffer overflows)، محافظت می کند. نسخه دسکتاپ فعلاً از یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) برای باز کردن فای
ل های SWF استفاده می کند. نسخه های نصبی برای سیستم عاملهای ویندوز، مکینتاش و لینوکس در دسترس هستند. همچنین افزونه هایی برای مرورگر فایرفاکس و مرورگرهای مبتنی بر کرمیوم وجود دارد. مدیران وب سایت حتی می توانند با افزودن یک تگ اسکریپت به صفحات وب خود، رافل را مستقیماً به سایت شان اضافه کنند. تا ماه مه ۲۰۲۵، رافل از بیشتر محتوای قدیمی فلش که از اکشن اسکریپت ۱٫۰ و ۲٫۰ استفاده می کنند پشتیبانی می کند و تاکنون ۹۹٪ از زبان و ۷۹٪ از API پیاده سازی شده است. پشتیبانی از اکشن اسکریپت ۳٫۰ نیز از اوت ۲۰۲۲ پیشرفت چشمگیری داشته و تقریباً ۹۰٪ از زبان و ۷۷٪ از API پیاده سازی شده و حدود ۸٪ دیگر از API به صورت جزئی پیاده سازی شده است. در یک مقاله، وب سایت Bleeping Computer گزارش داد که تمام بازی های فلشی که در فوریه ۲۰۲۱ امتحان کردند، «بدون نقص اجرا شدند». تاریخچه. پیش زمینه. آدوبی در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد که از اول ژانویه ۲۰۲۱ دیگر از فلش پلیر پشتیبانی نخواهد کرد و استفاده از اچ تی ام ال۵ را توصیه کرد. در همان سال، نیویورک تایمز پروژه ای را آغاز کرد تا محتوای قدیمی وب را بایگانی کند و کاربران بتوانند صفحات وب را همان طور که در ابت
دا منتشر شده بودند، مشاهده کنند. اکنون این روزنامه برای نمایش محتوای فلش قدیمی از رافل استفاده می کند. آدوبی از ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ با استفاده از مکانیزمی به نام kill switch مانع استفاده از نسخه های فلش پلیر بالاتر از ۳۲٫۰٫۰٫۳۷۱ شد. بسیاری از وب سایت ها، از جمله وب سایت های دولتی و آموزشی، برای این خاموشی آماده نبودند و ناگهان از کار افتادند. Ruffle. مایک ولش (Mike Welsh) که تا سال ۲۰۱۲ در وب سایت Newgrounds کار می کرد، پیش از این روی یک پروژه متن باز به نام Swivel برای بایگانی محتوای فلش به صورت ویدیو کار کرده بود. در سال ۲۰۱۶، ولش پروژه ای به نام Fluster را آغاز کرد که بعدها به Ruffle تغییر نام داد. این پروژه به تدریج تبدیل به یک شبیه ساز فلش پلیر شد که نسخه های دسکتاپ و وب داشت. پذیرش و استفاده. از سال ۲۰۱۹، برخی وب سایت ها اعلام کرده اند که از رافل استفاده خواهند کرد. مؤسس Newgrounds، تام فالوپ (Tom Fulp)، گفته بود که آن ها از سال ۲۰۱۰ «متوجه شدند که پایان فلش نزدیک است»، اما زمان دقیق آن را نمی دانستند. در سال ۲۰۱۹، Newgrounds اعلام کرد که از توسعه رافل حمایت مالی می کند، و قرار است از آن برای تمام محتوای فلش