Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ات شعارهایی مانند: «تعرفهٔ ما کجاست، توی جیب شماهاست»، «ما که نماد صبریم، صبرمون به سر رسیده» و «وعده زیاد شنیدیم، جوابی هم ندیدیم» سر دادند. شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران اعلام کرد که مقامات حکومتی خواسته ها و فریادهای آنها را نادیده گرفته و از مجموعه مطالبات پرستاران فقط معوقات را، آنهم به شکل قطره چکانی و با کسر مالیات به صورت مبالغ ناچیز در برخی شهرها و مراکز پرداخت کرده اند. ۴ مهر. در یزد پرستاران به علت محقق نشدن مطالبات شان، با تأکید بر اصلاح تعرفه پرستاری، اجرای اضافه کاری اختیاری و برخورداری از حق مسکن، اجرای صحیح قانون مشاغل سخت و زیان آور، در برابر دانشگاه علوم پزشکی یزد تجمع اعتراضی برپا کردند. ۲۸ مهر. جمعی از پرستاران در برابر ساختمان استانداری زنجان تجمع اعتراضی برپا کردند. این اقدام پرستاران در اعتراض به اضافه کاری اجباری و عدم پرداخت مطالبات آنها انجام شده است. ۱۲ آبان. در ادامه اعتراضات پرستاران ایران، به دلیل عدم رسیدگی به مطالبات معیشتی آنها از جانب مقامات حکومتی، بنابر گزارش خانه پرستار و شبکه اجتماعی شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران، گروه هایی از پرستاران در دانشگاه های علوم پزشکی و بیما
رستان های دولتی در یزد و فسا و نیز پرسنل اورژانس در مشهد تجمع های اعتراضی برپا کردند. پرستاران معترض در بزد شعار می دادند: «فکر نکنید امروزه وعده ما هر روزه». در تجمع اعتراضی پرسنل اورژانس ۱۱۵ مشهد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی نیز شعار دادند: «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه». رئیس کل سازمان نظام پرستاری جمهوری اسلامی گفت: «تنها طی یک سال ۱۵۰۰ پرستارِ استخدام شده، ترک خدمت کرده و حدود ۵۰۰ نفر نیز مهاجرت کرده اند». ۱۴ آبان. پرستاران و کارکنان مراکز درمانی در بعضی مناطق کشور از جمله یزد و زنجان در اعتراض به عدم رسیدگی به مشکلات معیشتی خود دست به تجمع های اعتراضی زدند. معترضان در زنجان شعار دادند: «پرستار داد بزن، حقت رو فریاد بزن». در یزد نیز شعار دادند: «حقمون رو نگیریم، شیفتمون رو نمی ریم». ۱۵ آبان. در دانشگاه علوم پزشکی شیراز، پرستاران و کارکنان در یک حرکت اعتراضی روپوش های خود را آویزان کرده و روی آنها پلاکاردهای اعتراضی نصب کردند. ۱۷ آبان. بنابر گزارش شبکه های اجتماعی همزمان با روز پرستار، گروه هایی از پرستاران در شهرهای ارومیه، رامهرمز، قم، میبد، اردکان و بافق در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات شان تجمع ها
ی اعتراضی برپا کردند. همچنین پرستاران دو بیمارستان کلیدی در شیراز و یک بیمارستان در فسا دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. ۱۹ آبان. جمعی از پرستاران بیمارستان نمازی شیراز در اعتراض به پایین بودن سطح حقوق، تأخیر در پرداختی ها، اجرای نادرست تعرفه پرستاری، دستمزد ناچیز بابت اضافه کاری اجباری و انجام فعالیت های روزانه خود دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. ۲۲ آبان. در یاسوج پرستاران سه بیمارستان اعتصاب کرده و برای سومین روز به کار خود توقف زدند. آنها خواهان افزایش دستمزدها، کاهش فشار کار و رسیدگی به مطالبات خود بودند. ۲۳ آبان. در شیراز پرستاران، کارکنان آزمایشگاه و رادیولوژی بیمارستان های «شهید رجایی و زینبیه» در اعتراض به پایین بودن دستمزدها، فشار کار و عدم رسیدگی به مطالبات معیشتی خود به کار توقف زده و اعتصاب کردند. ۵ آذر. در اهواز قریب به ۴۰۰ نفر از پرستاران و کادر درمان بیمارستان «امام خمینی» در اعتراض به عدم دستیابی به مطالبات خودشان اعصاب کردند. معترضان با راهپیمایی در محوطه بیمارستان شعار دادند: «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه» و «پرسنل داد بزن، حقت رو فریاد بزن». اعتراضات مشابهی نیز در دیگر بیمارستان های وابس
ته به دانشگاه علوم پزشکی اهواز، از جمله بیمارستان های رازی و گلستان، اخیراً رخ داده است. درخواست های این کارکنان مشکلاتی نظیر سوء مدیریت و عدم پرداخت مناسب حقوق و مزایا بوده است. ۱۱ آذر. در اهواز گروهی از پرستاران در برابر ساختمان مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی گلستان تجمع اعتراضی برپا کردند. ۴ دی. گروهی از پرستاران و کادر درمان بیمارستان کوثر سمنان، در داخل این بیمارستان تجمع اعتراضی برپا کردند. معترضات خواستار رسیدگی به درخواست های خود از جمله پرداخت حقوق و مزایا، شرایط و قوانین کار و دیگر مسائل صنفی خود بودند. ۲۴ دی. در شوشتر گروهی از پرستاران بیمارستان خاتم الانبیاء در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات شان در این محل تجمع اعتراضی برپا کرده و خواستار رسیدگی به درخواست های خود شدند. ۲۷ بهمن. گروهی از پرستاران مشهد در اعتراض به اینکه تلاش ها و پیگیری های بهبود معیشت آنها در ماه های گذشته به جایی نرسیده در مقابل دانشگاه علوم پزشکی این شهر تجمع اعتراضی برپا کردند. آنها خواستار ارتقاء تعرفه های پرستاری براساس قانون اصلاح نظام پرداخت، حذف اضافه کار اجباری و بهبود کار کادر درمان بودند. ۶ اسفند. در اهواز، جمعی از پرست
اران و کارمندان اداری و خدماتی بیمارستان آریا، در اعتراض به کاهش حقوق خود تجمع اعتراضی برپا کردند. مسئولان بیمارستان قسمتی از حقوق پرداختی را کم کردند تا از آن برای پرداخت عیدی استفاده کنند. ۲۷ اسفند. در تبریز گروهی از پرستاران بیمارستان امام رضا در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات شان در برابر ساختمان اداری این بیمارستان با دادن شعارهای اعتراضی مجدداً مانند هفته گذشته تجمع کردند. پیامدها. در یک شهریور ماه مشرق نیوز، پایگاه خبری نزدیک به اطلاعات سپاه گزارش داد که «با پیگیری سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در روزهای اخیر، بخشی از معوقات پرستاران واریز شده است.» محمدرضا ظفرقندی، وزیر وقت بهداشت در حاشیه مراسم آئین تکریم و معارفه گفت: «بخش اول جبران مطالبات جامعه پرستاری دیروز و امروز (۵ و ۶ شهریور) به دانشگاه های علوم پزشکی پرداخت شده و رؤسای دانشگاه های علوم پزشکی باید این مطالبات را در اسرع وقت به پرستاران پرداخت کنند.»
رمانتیسیسم تاریک زیرشاخه ای از رمانتیسیسم است که بسیاری از ویژگی های مشابه را دارد اما در چندین زمینه کلیدی متفاوت است. با حفظ تمرکز بر احساسات انسانی، بر جنبه های تاریک تر طبیعت انسان مانند خطاپذیری و گناه تأکید می کند. طبیعت در رمانتیسم تاریک هنوز یک محیط شگفت انگیز است، اما به جای اینکه مملو از زیبایی باشد، مملو از تاریکی و شر است. رمانتیسیسم تاریک یک زیر ژانر ادبی رمانتیسیسم است که منعکس کننده شیفتگی مردم نسبت به امر غیرمنطقی، اهریمنی و گروتسک است. این کتاب که اغلب با داستان های گوتیک آمیخته می شود، از آغاز قرن هجدهم بر جنبش سرخوشانه رمانتیک سایه انداخته است. ادگار آلن پو اغلب به عنوان یکی از برجسته ترین نمایندگان این سنت شناخته می شود. رمانتیسم تاریک بر خطاپذیری انسان، خود ویرانگری، قضاوت، مجازات، و همچنین اثرات روانی گناه و گناه تمرکز دارد. زمینه تاریخی اصطلاح «رمانتیسم» از واژه ای لاتین به نام «رمانت» به معنای «به شیوه رومی» سرچشمه می گیرد. این به جای علم و عقلانیت، بر پایه احساسات و تخیل بود. جنبش رمانتیک در اواخر قرن 18 در اروپا آغاز شد و در اوایل قرن 19 به آمریکا مهاجرت کرد. در رمانتیسم، دو ژانر فرع
ی متضاد به وجود آمد: خوش بینانی که به فضیلت و معنویت انسانی اعتقاد داشتند، جنبش استعلایی را تشکیل دادند، در حالی که بدبینانی که خطاپذیری انسان و تمایل ما به گناه را پذیرفتند، جنبش رمانتیک تاریک را تشکیل دادند. تصویری برای داستان ادگار آلن پو توسط هری کلارک (1889–1931)، منتشر شده در سال 1919 تعاریف جشن رومانتیسم از سرخوشی و تعالی همواره با شیفتگی به همان اندازه شدید با مالیخولیا، جنون، جنایت و فضای سایه همراه بوده است. با گزینه های ارواح و غول ها، گروتسک و غیرمنطقی. نام "رومانتیسم تاریک" توسط نظریه پرداز ادبی ماریو پراز در مطالعه طولانی خود در مورد این ژانر که در سال 1930 به نام The Romantic Agony منتشر شد به این شکل داده شد.[1][2] به گفته منتقد G. R. Thompson، «رومانتیک های تاریک تصاویری از شر انسان سازی شده را در قالب شیطان، شیاطین، ارواح، گرگینه ها، خون آشام ها، و غول ها به عنوان نمادی از طبیعت انسانی اقتباس کردند.[3] تامپسون خصوصیات زیر ژانر را خلاصه می کند و می نویسد: ناتوانی انسان سقوط کرده در درک کامل یادآوری های آزاردهنده قلمروی فراطبیعی دیگری که به نظر نمی رسید وجود نداشته باشد، گیجی دائمی پدیده های غ
یرقابل توضیح و بسیار متافیزیکی، تمایل به انتخاب های اخلاقی به ظاهر انحرافی یا شیطانی که هیچ معیار یا قاعده ثابت یا ثابتی نداشت، و احساس گناه بی نام و نشان همراه با سوء ظن به دنیای بیرونی، فرافکنی واهی ذهن بود - اینها عناصر اصلی در بینش انسان بودند که رمانتیک های تاریک با جریان اصلی تفکر رمانتیک مخالف بودند.[4]
اعتراضات ۱۴۰۰ به قطعی برق به سلسله اعتراض های مردمی و ضد حکومت جمهوری اسلامی اشاره دارد که ۲۴ تیر ۱۴۰۰ از شهرهای مختلفی در استان خوزستان آغاز شد به چندین استان دیگر گسترش یافت. این اعتراض ها با موضوع بی آبی خوزستان گسترش یافت و پس از سرکوب شدید معترضان مطالبات و شعارها سیاسی و علیه نظام جمهوری اسلامی شد. عمدهٔ این اعتراض ها در شهرهای اهواز، هویزه، شادگان، حمیدیه، آبادان خرمشهر، بستان، سوسنگرد، دزفول و ایذه روی داده و به استان های دیگر از جمله تهران، کرمانشاه، اصفهان، بوشهر، لرستان، کردستان، آذربایجان شرقی، خراسان شمالی و البرز گسترش یافته است. در این اعتراضات بر اثر شلیک مستقیم و پرتاب گاز اشک آور نیروهای امنیتی به سمت معترضان تعدادی زخمی و کشته شدند. پی آمدها و واکنش ها. به دنبال قطعی مکرر و بدون برنامه رئیس جدید قوه قضائیه محسنی اژه ای دستور داد که سریعاً جهت جلوگیری از صدمه به اموال مردم که به دلیل قطعی مکرر و بدون برنامه برق جدول قطعی تهیه و اعلام شود تا مردم بتوانند اقدامات پیگیرانه انجام دهند.
تیم فوتسال بانوان باشگاه فرهنگی ورزشی پالایش نفت آبادان که در فصل گذشته مقام قهرمانی سوپر لیگ و چند عنوان برتر را کسب کرده بود از سوی سایت معتبر فوتسال پلنت در لیست ۱۰ گزینه بهترین تیم فوتسال بانوان جهان سال ۲۰۲۳ قرار گرفت. خبری کوتاه با ابعادی جهانی که نگاه ها را بار دیگر به سوی این تیم مقام آور جلب کرد و بیشتر نام سرمربی خوزستانی آن را بر سر زبان ها انداخت. «پالایش نفت آبادان به عنوان برترین تیم، بهترین باشگاه و بازیکن هم حائز جایگاه برتر شد» اما او این جمله را هرجا مجالی باشد تکرار می کند. پرطنین ترینش در مراسمی بود که نامش را به عنوان بهترین مربی فوتسال کشور در نیم فصل گذشته اعلام کردند.
هوانگ ژانگ جیایانگ (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل چین است.
داریا وارفولومیف (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک روس تبار اهل آلمان است.
کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال ایران یکی از ارکان قضائی فدراسیون فوتبال ایران محسوب می شود که مسئولیت تعیین آئین نامه ها و دستورالعمل های مربوط به رعایت مسائل اخلاقی و فرهنگی و بازی جوانمردانه و همچنین نظارت بر نحوه اجرای این آئین نامه ها، دستورالعمل های مصوب و تصمیم گیری در خصوص موارد عدم رعایت اصول اخلاقی، فرهنگی و بازی جوانمردانه را بر عهده دارد. کمیته انضباطی به تخلفات واقع شده در داخل زمین فوتبال و کمیته اخلاق به تخلفات واقع شده در خارج از زمین فوتبال رسیدگی می نماید اما در صورتیکه موضوع واقع شده هم در حوزه اخلاق حرفه ای و هم در حوزه انضباطی تشخیص داده شود جلسه مشترکی از سوی هر دو کمیته می تواند تعیین کند که کدام کمیته به آن موضوع رسیدگی نماید که در این رابطه اولویت رسیدگی با کمیته انضباطی است.
سونگ جه هی (؛ زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه های تلویزیونی از جمله "افسانه خورشید و ماه"، "شاهزاده زیرشیروانی" و "هور جون، داستان اصلی" ایفای نقش کرده است. زندگی شخصی. در اوت ۲۰۲۲، سونگ اعلام کرد که همسرش، فرزند اولشان را باردار است. همسرش در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ یک دختر به دنیا آورد.
خانواده سلطنتی (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۱ با بازی یوم جونگ آه، جی سونگ و کیم یونگ ئه است. این مجموعه از ۲ مارس تا ۲۸ آوریل ۲۰۱۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) پخش شد.
کیم دا هیون (؛ زادهٔ کیم سه هیون در ۱ ژانویه ۱۹۸۰) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. کیم حرفه سرگرمی خود را در سال ۱۹۹۹ و به عنوان وکالیست اصلی بند راک یادا آغاز کرد که در سال ۲۰۰۴ منحل شد. او از آن زمان تاکنون در تئاترهای موزیکال ایفای نقش کرده است. از مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها ایفای نقش کرده است می توان به "لابیست"، "بک دونگ سو دلاور" و "پیشگوی بزرگ" اشاره کرد.
مراسم تحلیف هفتمین دوره ی ریاست جمهوری در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۷۶ در مجلس شورای اسلامی برگزار گردید. پس از این مراسم سید محمد خاتمی به عنوان پنجمین رئیس جمهور ایران آغاز به کار کرد. او کابینه خود را در تاریخ بیست و یکم مرداد ماه همان سال به مجلس معرفی کرد . همچنین مراسم تحلیف هشتمین دوره ی ریاست جمهوری در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۰ در مجلس شورای اسلامی برگزار شد و خاتمی کابینه خود را در تاریخ بیست و یکم مرداد ماه سال ۱۳۸۰ به مجلس معرفی کرد. افراد معرفی شده. وزارت آموزش و پرورش. دولت هفتم. با آغاز به کار دولت اول خاتمی، وی حسین مظفر‏‎‏ را به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش در دولت هفتم به مجلس معرفی کرد.
اما فینوکِن ( ؛ زادهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۲) دوچرخه سوار اهل ولز است. او قهرمان جهان UCI 2023 در دوچرخه سواری پیست زنان بود. وی سومین بریتانیایی پس از ویکتوریا پندلتون و بکی جیمز و دومین زن ولزی (پس از جیمز) است که عنوان جهانی را به دست آورده است. او در المپیک ۲۰۲۴ پاریس، او اولین زن بریتانیایی بود که از زمان مری رند در سال ۱۹۶۴، سه مدال را در یک بازی کسب کرد.
کارخانه هیولاها سالیوان در ایران نام نمایشی است به کارگردانی امین گلستانه و تهیه کنندگی از محمد امین غلامی و امین گلستانه در اردیبهشت ماه 1403 شمسی در مجموعه تماشاخانه ایرانمال با سرمایه گذاری هلدینگ امین بازرگان بیهق بر روی صحنه رفت. از بازیگران این اثر می توان از علی ضمیری ، ثمین افشار، فرهاد اتقیایی و محمد ولی فروتن نام برد. همچنین ساخت قطعات موسیقی این اثر بر عهده بهزاد الماسی بود. خلاصه داستان. کارخانه هیولاها سالیوان در ایران بر اساس طرحی از امین گلستانه طراحی و نوشته شده است و قصه اقتباسی از انیمیشن معروف و محبوب شرکت هیولا ها است ، سالیوان این بار اشتباهی درب اتاق دختر بچه ای در ایران را باز میکند و به دلیل تحریم ارتباط در قطع می شود و این تازه شروع ماجرا است . نقدها. - پویا نبی کارگردان و نویسنده
جنبش جنوب ()، جنبش جدایی طلب جنوب، جنبش جنوب یمن، جنبش عدن یا الحراک (به فارسی: )، یک جنبش سیاسی و سازمان شبه نظامی فعال در جنوب یمن از سال ۲۰۰۷ است که خواستار جدایی از جمهوری یمن و بازگشت به کشور مستقل سابق یمن جنوبی است و در حال حاضر، شناخته شده ترین شاخه سیاسی آن، شورای انتقالی جنوب، به رهبری عیدروس الزبیدی است که رهبری بالفعل در بسیاری از استان های جنوب را بر عهده دارد.
ترابری در اسرائیل به طور عمده بر مبنای وسایل نقلیه موتوری شخصی، سرویس اتوبوس و شبکه راه آهن در حال گسترش، استوار است. فقدان مسیرهای آبی داخلی و وسعت کوچک این کشور، ترابری هوایی و آبی را در حوزه ترابری داخلی کم اهمیت جلوه می دهد، اما آنها برای خطوط حمل ونقل بین المللی اسرائیل اهمیت حیاتی دارند. الزامات رشد جمعیت، عوامل سیاسی، نیروهای دفاعی اسرائیل، گردشگری و افزایش ترافیک، پیشرفت در تمام بخش ها را طلب می کند، و در عین پیشرفت مسیر اصلی در گذار تحرک به سوی حمل ونقل عمومی و ریلی، در حال دور شدن از ترابری عمومی جاده ای است.تمام جنبه و رویه های حمل ونقل در اسرائیل تحت نظارت وزارت حمل ونقل و ایمنی جاده است. حمل ونقل شخصی. جاده ها شبکه جاده ای اسرائیل بالغ بر ۱۸٬۰۹۶ کیلومتر (۱۱٬۲۴۴مایل) است که ۴۴۹ کیلومتر (۲۷۹ مایل) از آن در دسته آزادراه قرار دارد. شبکه جاده ای تمام کشور را پوشش می دهد. بزرگراه ۶، بزرگراه ترانس اسرائیل از شرق حیفا شروع و تا حومه بیر شیوا امتداد دارد که مسافت آن بالغ بر ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) است. بزرگراه ۱، مابین تل آویو و اورشلیم و بزرگراه ۲، مابین تل آویو و حیفا تحت مراقبت و نگهداری خوبی قرار دارند
. مسیر دوچرخه تل آویو دارای شبکه ای از مسیر دوچرخه سواری در حال گسترش، در مجموع به مسافتی بیش از ۳۶۰ کیلومتر (۲۲۴ مایل) است که در دسترس بوده یا طراحی شده تا مسیر آن ایجاد شود. در ماه آوریل ۲۰۱۱، شهردار تل آویو سامانه دوچرخه اشتراکی به نام تل_اُ_فان (Tel-O-Fun) را راه اندازی کرد که برای آن ۱۵۰ ایستگاه در محدوده شهر، جهت اجاره دوچرخه در نظر گرفته شده بود. اورشلیم بیش از ۱۲۵ کیلومتر (۷۸ مایل) مسیر دوچرخه در دسترس یا طراحی شده برای ایجاد مسیر دارد. حمل ونقل عمومی. در ماه مارس ۲۰۲۴، اسرائیل اصلاحات در نظر گرفته شده را به منظور تشویق به استفاده از حمل و نقل عمومی، از طریق کاهش هزینه های استفاده از آن، به اجرا گذاشت. این اصلاحات شامل تخفیف ۵۰ درصدی برای افرد معلولی است که ساکن پیرامون شهر، نه در مناطق متمول، می باشند. تخفیف ۳۳ درصدی به افراد بین سن ۱۸ تا ۲۶ سال، تا به استفاده از حمل و نقل عمومی عادت کنند. سربازان ترخیص شده و افرادی که خدمت سربازی را به پایان برده اند به مدت یکسال به صورت رایگان از حمل و نقل عمومی استفاده خواهند کرد. این تسهیلات برای بلیط تک سفره اعمال نخواهد شد و تنها برای سازوکار «کارت بلیط ماهانه»
(monthly free) به کار خواهد رفت. سرویس اتوبوسرانی اتوبوس ها، قالب اصلی حمل و نقل عمومی در اسرائیل را تشکیل می دهند. در سال ۲۰۱۷، تعداد سفر مسافران توسط اتوبوس به حدود ۷۴۰ میلیون رسید. در سال ۲۰۰۹، ۱۶ شرکت اتوبوسرانی در مجموع مشتمل بر ۵٬۹۳۹ اتوبوس و ۸٬۴۷۰ راننده، مرتبط با حمل و نقل عمومی به فعالیت مشغول بودند. شرکت اتوبوسرانی ایگد، بزرگ ترین شرکت اتوبوسرانی اسرائیل است و در تمام خطوط سراسر کشور خدمات ارائه می دهد. خطوط اتوبوسرانی در برخی نقاط، توسط شرکت های حمل و نقل کوچکتر انجام می گیرد که بزرگ ترین آن شرکت دن باس است که مسیرهای غوش دان را در حوزه فعالیت خود دارد. ایستگاه های اتوبوس در اسرائیل، به غیر از ایستگاه های اتوبوس خوداتکا، دو نوع هستند که ترمینال ها و ایستگاه های مرکزی می باشند. هر ترمینال تعدادی مسیر، به طور معمول بیش از دوازده مسیر را تحت پوشش قرار می دهد در حالی که یک ایستگاه مرکزی ممکن است به بیش از صد مسیر اتوبوسرانی خدمات ارائه دهد. بزرگترین ترمینال مرکزی اتوبوس در اسرائیل، ایستگاه مرکزی اتوبوس تل آویو است که نیز رتبه دوم بزرگترین ترمینال اتوبوس در جهان را در اختیار دارد. ناوگان بازرگانی. بسیا
ری از کشتی های تحت مالکیت و مدیریت شرکت های اسرائیلی تحت پرچم مصلحتی خارجی فعالیت می کنند. خدمات کشتیرانی یکپارچه زیم اسرائیل یکی از بزرگ ترین شرکت های کشتیرانی در جهان است.
ئی دی ام ترپ (; که به سادگی با نام ترپ شناخته می شود) یک ژانر موسیقی تلفیقی از موسیقی هیپ هاپ و موسیقی رقص الکترونیک (ئی دی ام) است که در اوایل دههٔ ۲۰۱۰، در اوج محبوبیت ژانرهای بیگ هاوس و موسیقی ترپ ابداع شد.
پیمان هزار روزه (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۱ با بازی سو ئه و کیم ره وون است. این مجموعه به نویسندگی کیم سو هیون است و از ۱۷ اکتبر تا ۲۰ دسامبر ۲۰۱۱ روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی اس تی) از اس بی اس پخش شد.
مورلیکانت پتکار (زاده ۱۹۴۴ در سنگلی ایالت ماهاراشترا) یک شناگر اهل کشور هند و دارنده مدال طلای پارالمپیک است. او نخستین دارنده مدال طلای پارالمپیک اهل هند به شمار می رود. پتکار در بازی های پارالمپیک تابستانی ۱۹۷۲ در هایدلبرگ آلمان با ثبت رکورد جهانی ۳۷.۳۳ ثانیه مدال طلای ۵۰ متر شنای آزاد را به دست آورد. او در 50 رکورد جهانی را به نام خود ثبت . پتکار در همان بازی ها در رشته های پرتاب نیزه و اسلالوم نیز حضور داشت که در هر سه رشته فینالیست بود. در سال 2018 از سوی دولت هند نشان افتخار پادما شری به او اعطا شد. زندگی نامه. مورلیکانت پتکار در ۱ نوامبر ۱۹۴۴ در منطقه سنگلی، ماهاراشترا به دنیا آمد. پتکار در دوران جوانی در رشته بوکس فعالیت می کرد و در ارتش هند مشغول به کار شد در سال ۱۹۶۵ و در جریان جنگ هند و پاکستان حضور داشت و مجروح شد. او پس از معلولیت، به شنا و سایر ورزش ها روی آورد. پتکار برای نخسیت بار در بازی های پارالمپیک تابستانی ۱۹۶۸ در تنیس روی میز شرکت کرد. پتکار در سال ۱۹۷۲ نشان طلای رشته شنای آزاد را کسب کرد. او پس از دوران حرفه ای توسط شرکت خودروسازی تاتاموتورز استخدام شد. در رسانه ها. بر اساس زندگی او یک
فیلم سینمایی با نام "قهرمان چاندو" با کارگردانی کبیر خان ساخته شده است. کارتیک آریان در این فیلم ایفای نقش کرده است.
اپوزیسیون ونزوئلا یا ضد چاوزیست ها، اصطلاحی برای اشاره به یک چتر سیاسی است که برای توصیف جنبش های سیاسی، اجتماعی و مذهبی که با چاوزیسم، دولت های چاوزیستی رئیس جمهورهای سابق و کنونی، هوگو چاوز و نیکلاس مادورو و فرایند سیاسی انقلاب بولیواری از ۲ فوریه ۱۹۹۹، مخالفند، استفاده می شود. رهبری. در سال ۲۰۰۲، پدرو کارمونا و کارلوس اورتگا، برای مدت کوتاهی، رهبری اپوزیسیون را برعهده گرفتند و انریکه کاپریلس رادنسکی، در طول نامزدی خود در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳، به عنوان رهبر آن، خدمت کرد. پس از به دست آوردن اکثریت توسط مخالفان در انتخابات ۲۰۱۵ مجلس، مجلس ملی ونزوئلا، رهبری مخالفان را بر عهده گرفت. خوان گوایدو، در طول بحران ریاست جمهوری، رهبر اپوزیسیون بود، اگرچه او حمایت از خود را از دست داد زیرا اپوزیسیون نتوانست به اهداف خود تحت مسئولیت او دست یابد. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴، ماریا کورینا ماچادو به عنوان رهبر اپوزیسیون انتخاب شد.
ایتالکی یک سکوی یادگیری زبان آنلاین است که زبان آموزان و معلمان را از طریق چت ویدیویی به هم متصل می کند. این سایت به دانش آموزان امکان می دهد معلمان آنلاین را برای تدریس خصوصی با دسترسی های آسان بیابند.
بیسان عودة (متولد ۱۹۹۷ یا ۱۹۹۸) روزنامه نگار، کنشگر، و فیلمساز فلسطینی است. او بیشتر به خاطر ویدیوهای رسانه های اجتماعی اش که تجربیاتش در طول جنگ اسرائیل و حماس در نوار غزه را مستند می کنند، شناخته می شود. او برنده جایزه پیبادی ۲۰۲۴ در بخش اخبار و جایزه ادوارد آر مارو برای سریال های خبری برای برنامه شبکه رسانه ای الجزیره، "این بیسان از غزه است و من هنوز زنده ام" برنده شد. این برنامه همچنین نامزد جوایز خبری و مستند امی ۲۰۲۴ برای برنامه برجسته خبری سخت: فرم کوتاه است. اوایل زندگی و شغل. اودا در بیت حانون بزرگ شد. او از کودکی به داستان نویسی و همچنین خواندن، بسکتبال و نجوم علاقه داشت. عوده با چندین سازمان در مورد مسائل مختلف کار کرده است. او به عنوان یکی از اعضای انجمن نوآوری جنسیتی جوانان آگورای زنان سازمان ملل، روی برابری جنسیتی کار کرده است. او با اتحادیه اروپا در زمینه تغییرات آب و هوایی کار کرده است و سفیر حسن نیت اتحادیه اروپا است. عوده همچنین برای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) کار می کند. عوده نمایشی به نام "حَکَواتیه" تولید می کند که دربارهٔ تاریخ و فرهنگ فلسطین است. از شبکه رؤیا پخش می شود. او همچ
نین ویدیوهای آموزشی عربی فلسطینی را برای کانال یوتیوب Easy Languages اجرا کرد. در جریان تشدید درگیری های اسرائیل و فلسطین در ماه مه ۲۰۲۱، عوده با هدف جلب توجه بین المللی به شرایط غزه، ویدئوهایی را در اینستاگرام به اشتراک گذاشت. جنگ اسرائیل و حماس (۲۰۲۳-). در طول جنگ اسرائیل و حماس، که در اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، عودا به دلیل ویدئوهای نیمه منظم و به روز رسانی های پخش زنده در رسانه های اجتماعی که تجربیات غیرنظامیان فلسطینی را مستند می کند، توجه را به خود جلب کرد. او به دلیل شروع ویدیوهای خود با برخی از انواع عبارت «من هنوز زنده هستم» شناخته شد. ویدیوهای او بیشتر به زبان انگلیسی هستند، اگرچه برخی به زبان عربی هستند. کارهای او توسط بی بی سی نیوز، الجزیره، ای بی سی نیوز، و صندوق نجات کودکان به اشتراک گذاشته شده است. او در ویدئوهای خود از حملات نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) و همچنین کمبود غذا، سرپناه، مراقبت های پزشکی و سایر منابع گزارش کرده است. تا می ۲۰۲۴، عوده۴٫۱ میلیون فالوئر جمع کرده بود. گزارش و کنشگری. پس از اینکه ارتش اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳ به ساکنان غزه گفت که از شمال غزه خارج شوند، عوده و والدینش از بیت حانون به
بیمارستان الشفا نقل مکان کردند. خانه خانواده و دفتر کارش در ریمال هر دو بمباران شدند و تمام تجهیزات فیلمبرداری عوده نابود شدند. در نتیجه، عوده از تلفن خود برای ضبط ویدیو استفاده می کند. از بیمارستان الشفا، عوده ااز شیوع بیماری در میان ۵۰٬۰۰۰ آواره که فاقد سرپناه، آب و سرویس بهداشتی کافی بودند، گزارش داد. در اوایل ماه دسامبر، عوده پست کرد: "من دیگر مشابه آن طور که ابتدای این نسل کشی امید داشتم، هیچ امیدی به زنده ماندن ندارم ". او همچنین در مورد مقابله با کابوس ها و بیماری ها نوشت. اظهارات او در چندین مقاله خبری که به کشته شدن روزنامه نگاران در جنگ اسرائیل و حماس اشاره داشت، ذکر شد. بعداً در همان ماه، عوده پست کرد که باید موهایش را کوتاه کند، زیرا آب کافی یا منابع لازم برای مراقبت از آن را ندارد. او همچنین از کمبود حمام و پدهای قاعدگی در اردوگاه پناهندگان خان یونس خبر داد. در فوریه ۲۰۲۴، عوده در مورد کشتار آرد گزارش داد. وی اظهار داشت که فلسطینی ها در غزه «گرسنگی اجباری» را تجربه می کنند و ارتش اسرائیل آنها را در حالی که به سمت کامیون های کمک رسانی می دویدند کشته است. تجلیل ها. اعتبار چهره انسانی بخشی به غزه بر
ای مخاطبان بین المللی به عوده، به همراه دیگر روزنامه نگاران فلسطینی، داده شده است. گفته شده است که او «نقطه نظر انسانی فراهم می کند»، «روی درگیری چهره قرار می دهد» و «چهره ای انسانی بر واقعیت های زندگی روزمره در غزه» قرار می دهد. فالوئرهای شبکه های اجتماعی او نسبت به امنیت او ابراز نگرانی کرده اند. در مقاله ای در لس آنجلس ریویو آو بوکز آمده است که عوده و سایر روزنامه نگاران فلسطینی که از غزه گزارش می دهند «بینندگان خود را متهم به همدستی می کنند و مرتباً از ما می خواهند که اقدام کنیم». تا اوایل سال ۲۰۲۴، عوده در دو نقاشی دیواری، یکی در ادینبورگ و دیگری در لندن به تصویر کشیده شد. در ماه مه ۲۰۲۴، عوده به خاطر برنامه اش در شبکه رسانه ای الجزیره، با عنوان "این بیسان از غزه است و من هنوز زنده ام،" برنده جایزه پیبادی در بخش اخبار شد. هیئت داوران پیبادی در بیانیه ای نوشت: «گزارشگری او از چادر موقت اش در خارج مرکز پزشکی، نشان می دهد که بقا برای او و توده های اطرافش چگونه است.» این جایزه توسط مو عامر اهدا شد و عوده از طریق ویدئو در مراسم شرکت کرد. عوده در سخنرانی پذیرش خود جایزه خود را به مردم معترض در حمایت از فلسطین
تقدیم کرد و خواستار «پایان دادن به نسل کشی، آتش بس و فلسطین آزاد» شد. در جولای ۲۰۲۴، "این بیسان از غزه است و من هنوز زنده ام" نامزد چهل و پنجمین جایزه خبری و مستند امی برای بخش ویژه خبری سخت ممتاز: فرم کوتاه شد. انجمن غیرانتفاعی خلاق برای صلح طرفدار اسرائیل با ادعای عضویت عوده در جبهه مردمی برای آزادی فلسطین، که ایالات متحده آن را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرده است، و انتشار نامه سرگشاده ای با امضای ۱۵۰ نفر از افراد درگیر در صنعت سرگرمی، مانند حییم سبان، سلما بلر و دبرا مسینگ خواستار لغو این نامزدی شد. آدام شارپ، رئیس آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی (ناتاس)، اعلام کرد که نامزدی عوده لغو نخواهد شد و نوشت که «ناتاس نتوانسته است این گزارش ها را در مورد اتهام درگیر بودن عوده تأیید کند و تا به امروز هیچ دلیلی پیدا نکرده است که بر اساس آن قضاوت تحریریه متشکل از روزنامه نگاران مستقلی که مطالب را بررسی کرده اند، لغو شود.»
ماریا کورینا ماچادو پاریسکا (زاده ۷ اکتبر ۱۹۶۷) سیاستمدار ونزوئلایی اپوزیسیون و مهندس صنایع است که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، به عنوان عضو منتخب مجلس ملی ونزوئلا خدمت کرد. ماچادو در سال ۲۰۰۲، به عنوان بنیانگذار و رهبر گروه نظارت بر رأی "به ما بپیوندید"، در کنار آلخاندرو پلاز، وارد سیاست شد. در سال ۲۰۱۸، او در فهرست ۱۰۰ زن بی بی سی قرار گرفت. ماچادو در حال حاضر به عنوان یکی از چهره های برجسته اپوزیسیون ونزوئلا در نظر گرفته می شود. دولت نیکلاس مادورو در ونزوئلا، ماچادو را از خروج از ونزوئلا منع کرده است.
اِنتسو دِکارو () با نام اصلی وینچنتسو پورکارو دکارو (؛ ۲۴ مارس ۱۹۵۸)، بازیگر، فیلم نامه نویس و هنرمند کاباره ایتالیایی است که به همراه ماسیمو تروئیزی و للو آرنا یکی از بازیگران کمدی نوین ناپلی محسوب می شود که توسط گروه تئاتر لااسمورفیا در نیمه دوم دهه هفتاد معرفی و عرضه شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جایی در آفتاب"، "جنایات"، "زن شهرستانی"، "عشق پردردسر" و "دست خدا" اشاره نمود.