Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سارا شولمن (؛ زادهٔ ) رمان نویس، استاد دانشگاه، کنشگر، نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد دانشگاه نورث وسترن و عضو مؤسسه علوم انسانی نیویورک است. شولمن برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادبی لامدا و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
آرمنوهی بنیامینی سیسیان (؛ زادهٔ )، نثرنویس و شاعر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۶ ژانویه ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد.
ورا در-گابریلیان (؛ ) یک بازیگر و صداپیشه اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۹۳ در مسکو به دنیا آمد و از (۲۰۱۶) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده است.
بانوی جوان () نام غیررسمیِ مومیایی ای است که در سال ۱۸۹۸ میلادی توسط باستان شناس و مصرشناس فرانسوی ویکتور لره در آرامگاه کِی وی۳۵ در دره پادشاهان کشف شد. به این مومیایی همچنین شناسه های کی وی۳۵وای ال (وای ال مخفف «بانوی جوان») و ۶۱۰۷۲ داده شده، و در حال حاضر در موزه مصر در قاهره نگهداری می شود. بر پایه آزمایش های دی ان ای، این مومیایی به عنوان مادر فرعون توت عنخ آمون و دختر فرعون آمنحتپ سوم و همسر بزرگ سلطنتی اش تیه شناسایی شده است. گمانه زنی های اولیه مبنی بر اینکه این مومیایی متعلق به نفرتیتی است، نادرست تلقی شد، چرا که هیچ جا عنوان «دختر پادشاه» برای نفرتیتی ذکر نشده — مگر آنکه این مومیایی در واقع دخترعمه (یا پسرعمه) آخناتون بوده باشد، نه خواهرش. کشف. این مومیایی در کنار دو مومیایی دیگر در آرامگاه کِی وی۳۵ یافت شد: یک پسر نوجوان که در حدود ده سالگی درگذشته و گمان می رود که وبنسنو باشد، و یک زن مسن تر که بنا بر مطالعات ژنتیکی اخیر دربارهٔ نسب توت عنخ آمون، تیه شناسایی شده است. این سه مومیایی در کنار یکدیگر، برهنه، بدون شناسایی، در اتاقک ورودی کوچکی از آرامگاه آمنحتپ دوم یافت شدند. هر سه مومیایی به طور گسترد
ه ای توسط دزدان آرامگاه در دوران باستان آسیب دیده بودند. تشریح مومیایی. کالبدشناس و باستان شناس استرالیایی-بریتانیایی گرافتن الیوت اسمیت در آغاز سده بیستم، طی پژوهش خود بر روی مومیایی های سلطنتی باستانی، این مومیایی را بررسی کرد. او بلافاصله تشخیص داد که بدن متعلق به یک زن است، نه یک مرد ــ برخلاف تصور اولیه لوره و نویسندگان بعدی. او این اشتباه را به این واقعیت نسبت داد که سر مومیایی تراشیده شده بود. بلندی قامت این زن ۱٫۵۸ متر اندازه گیری شد، و اسمیت با توجه به میزان جوش خوردگی ستیغ تهیگاهی و عدم رویش دندان های عقل، سن او را هنگام مرگ حداکثر بیست وپنج سال برآورد کرد. اسکن توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) سن مرگ را بین بیست وپنج تا سی وپنج سال تخمین زد، بر پایه وضعیت پیوستگی اپی فیزی و بسته شدن درزهای جمجمه. در جلوی جمجمه حفره ای بیضی شکل به اندازهٔ ۳٫۸ در ۳ سانتی متر وجود دارد. این حفره دارای لبه هایی تیز، زاویه دار و ناهموار است. همچنین، تکه هایی از استخوان درون جمجمه مشاهده می شود. این شواهد، همراه با نبود هرگونه نشانه ای از بهبود یا اسکلروز حاکی از آن است که آسیب پس از مرگ وارد شده است. حفره جمجمه شامل مغز
خشک شده و جمع شده و همچنین سخت شامه (دورا ماتر) اوست؛ هیچ نشانه ای از مواد مومیایی سازی در درون حفره جمجمه ای دیده نمی شود، که موردی غیرمعمول است، چرا که در تمام مومیایی های اواخر دودمان هجدهم، تلاشی برای بیرون آوردن مغز دیده می شود. دسته های پارچه کتانی در جلوی چشم ها قرار داده شده بودند و در گونه راست و ناحیه میانی صورت او نیز پُرکننده های زیرپوستی وجود دارد. بانوی جوان زخمی باز و گسترده در سمت چپ دهان و گونه اش دارد. در ابتدا تصور می شد که این زخم، که بخشی از فک او را نیز از بین برده، نتیجهٔ اقدامات دزدان آرامگاه بوده است؛ اما بررسی های صورت گرفته در سال ۲۰۰۳ توسط تیمی علمی از دانشگاه یورک به سرپرستی جوآن فلچر و نیز سی تی اسکن در چارچوب پروژه مومیایی مصر، نشان داد که این زخم پیش از مرگ رخ داده است. این آسیب شامل گونه، سینوس فکی چپ، زائده آلوئولار و بخشی از فک است و هیچ نشانه ای از بهبود ندارد. افزون بر این، بیشتر استخوان های خردشدهٔ صورت این زن مفقود شده اند؛ بسته ای از پارچه کتانی آغشته به رزین روی زخم و تا حدی زیر پوست باقی مانده قرار داده شده، که این امر نیز فرضیهٔ وارد شدن آسیب پیش از مومیایی سازی را
تقویت می کند. پژوهشگران این جراحت را مرگبار ارزیابی کرده اند و معتقدند که بر اثر اصابت جسمی سنگین به صورت زن ایجاد شده است. زاهی حواس این آسیب را تصادفی دانسته و معتقد است که ممکن است زن بر اثر لگدی شدید از سوی حیوانی مانند اسب آسیب دیده باشد. هرمان شوگل احتمال داده که مرگ او در پی سانحه ای با گردونه رخ داده باشد. اشرف سلیم این زخم را بیش از حد خشن برای یک تصادف دانسته و باور دارد که زن در جریان عملی عامدانه و خشونت بار آسیب دیده است. جولیان هیث احتمال داده که این زخم ناشی از ضربه ای با تبر باشد. این زن چند دندانش را به دلیل آسیب صورت از دست داده بود، که یکی از آن ها در دهانش دیده می شود. دندان های عقل فک بالای او هنوز نروییده بودند؛ دیگر دندان هایش نشانی از سایش ندارند و هیچ بی نظمی در بسته شدن فک و سطح تماس آن ها دیده نمی شود. دیوار جلویی قفسه سینه این مومیایی توسط دزدان آرامگاه در دوران باستان به شدت آسیب دیده و یک سوراخ بزرگ در آن ایجاد شده است. قلب او در جای خود باقی مانده و هنوز درون بدن قابل مشاهده است. دیافراگم (پرده میان سینه و شکم) برداشته نشده، اما دو سوراخ در آن ایجاد شده تا امکان بیرون آوردن ریه
ها فراهم شود. احشاء داخلی او از طریق برشی مخصوص مومیایی سازی به ابعاد ۵۶ در ۱۳۵ میلی متر که در ناحیهٔ اینگوینال چپ قرار دارد، بیرون آورده شده اند؛ این برش بیضی شکل و کاملاً باز است. تنه با الیاف کتانی آغشته به رزین و بسته های کتانی آغشته به رزین پر شده است. یکی از این بسته های رزینی درون لگن قرار داده شده بود. دیافراگم لگنی کاملاً باز و آغشته به رزین مشاهده شد. به نظر می رسد که این ناحیه مسیر جایگزینی برای بیرون کشیدن احشاء در فرایند مومیایی سازی بوده و می تواند نمونه ای از «بیرون کشی احشاء از ناحیهٔ پرینه» (perineal evisceration) تلقی شود. در پشت مفصل ران راست، پرکننده ای زیرپوستی وجود دارد. در لگن، شکستگی های کوچک پس از مرگ دیده می شود، و پاها نیز آسیب دیده اند؛ نیمه جلویی هر دو پا از بین رفته است. دان بروت وِل اظهار کرده که زخمی دیگر، احتمالاً سوراخ یا زخم خنجر، در زیر پستان چپ این زن وجود دارد. با این حال، این ادعا توسط هیچ تصویری پشتیبانی نمی شود. بازوی چپ مومیایی در کنار بدن دراز شده، و دست بر روی ران چپ قرار دارد؛ بازوی راست نزدیک شانه شکسته شده، که احتمالاً کار دزدان مقبره در دوران باستان بوده است. ای
ن شکستگی دارای انتهایی کاملاً باز است و هیچ نشانه ای از ترمیم یا بهبود یافت نمی شود. گم شدن بازوی راست مومیایی موضوع بحث و اختلاف کوچکی میان پژوهشگران بود. دو بازوی جداشده در داخل کی وی۳۵ پیدا شده بود، و تصور می رفت یکی از آن ها متعلق به بانوی جوان باشد. یکی از این بازوها خم شده و مشت گرفته بود، و دیگری صاف بود. قرار دادن یک بازو به صورت خم و دیگری صاف، شیوهٔ معمول برای مومیایی های زنان سلطنتی مصر بود، به ویژه بازوی چپ که معمولاً خم می شد. اشرف سلیم از پروژه مومیایی مصر، هر دو بازو را بررسی کرد تا موضوع روشن شود. بازوی خم شده با دست چپ متصل شدهٔ مومیایی مقایسه شد و مشخص شد که بیش از حد بلند است و استخوان های آن از نظر بافت استخوانی نیز متفاوت اند. بازوی صاف اما طولی مشابه داشت و چگالی استخوانی آن نیز با بدن هماهنگ بود؛ از این رو نتیجه گیری شد که بازوی صاف به احتمال زیاد متعلق به «بانو جوان» است. بازوی راست تازه شناسایی شدهٔ او دارای دو شکستگی است: یکی در بازوی بالایی و دیگری در مچ دست؛ دست نیز شکسته و جدا شده است. بانوی جوان در نرمه گوش چپ خود دو سوراخ دارد؛ نرمه گوش راست آسیب دیده است. سوراخ کردن گوش در دوره
پادشاهی نوین مصر در میان زنان ــ چه سلطنتی و چه غیرسلطنتی ــ رایج بوده، بنابراین این ویژگی کمکی به شناسایی هویت یا جایگاه اجتماعی او نمی کند. همین طور، یافتن یک کلاه گیس در کی وی۳۵ نیز از نظر شناسایی کمک کننده نبود؛ این کلاه گیس ممکن است متعلق به «بانو جوان» بوده باشد. طرفداران نظریه ای که او را با نفرتیتی یکی می دانند، به شباهت ظاهری این کلاه گیس با نمونه هایی که نفرتیتی استفاده می کرد اشاره کرده اند. اما از آنجا که این ها اقلام مد رایج برای زنان آن دوران بوده اند، نمی توانند برای تعیین هویت کاربرشان مورد استفاده قرار گیرند. هویت. در مورد هویت بانوی جوان گمانه زنی های زیادی مطرح شده است. در زمان کشف، ویکتور لوره تصور می کرد که این جسد متعلق به یک مرد جوان است. اما بررسی دقیق تر توسط الیوت اسمیت مشخص کرد که مومیایی مربوط به یک زن است. اسمیت گمان داشت که او عضوی از خانواده سلطنتی بوده، ولی تصور می کرد که هم دوره با آمنحتپ دوم بوده است. در سال ۱۹۹۹، پژوهشگر مستقل ماریان لوبان در مقاله ای اینترنتی پیشنهاد کرد که بانوی جوان همان نفرتیتی است. این ادعا در سال ۲۰۰۳ توسط جوآن فلچر تکرار شد. اما آزمایش های دی ان ای ن
شان داد که این زن مادر توت عنخ آمون بوده است. نتایج همچنین آشکار کرد که او خواهر تنی همسرش ــ مومیایی کی وی۵۵ (که گمان می رود آخناتون باشد) ــ بوده و هر دو فرزند آمنحتپ سوم و ملکه تیه بوده اند. این نسبت خانوادگی، احتمال اینکه بانوی جوان نفرتیتی یا کیا (همسر دوم آخناتون) باشد را کاهش می دهد، چرا که در هیچ اثری، لقب «خواهر شاه» یا «دختر شاه» به آن ها داده نشده است. احتمال اینکه این زن سات آمون، ایست یا حنوت تانب باشد نیز بعید دانسته می شود، چرا که این زنان همسران سلطنتیِ پدرشان آمنحتپ سوم بودند، و در صورت ازدواج با آخناتون، به عنوان همسر اصلی پادشاه مصر شناخته می شدند، نه نفرتیتی. گزارش نتیجه گیری می کند که این مومیایی به احتمال زیاد نبت عح یا بکت آتون است ــ دو دختر آمنحتپ سوم ــ که شواهدی از ازدواجشان با پدرشان وجود ندارد، اگرچه مشخص است که ملکه تیه هشت دختر برای آمنحتپ سوم به دنیا آورد. با وجود این یافته ها، هنوز برخی مصرشناسان از نظریهٔ شناسایی بانوی جوان به عنوان نفرتیتی یا کیا حمایت می کنند، ولی نفرتیتی خواهر آخناتون نبوده است. طرفداران شناسایی ژنتیکی، نتایج دی ان ای را ناشی از سه نسل ازدواج میان پسرخاله/
دخترخاله ها تفسیر می کنند، نه یک ازدواج میان خواهر و برادر. همچنین، هیچ فرزند پسری برای نفرتیتی در تاریخ ثبت نشده است. با آن که بانوی جوان دختر یک فرعون (آمنحتپ سوم)، خواهر تنی و احتمالاً همسر فرعونی دیگر (آخناتون)، و مادر فرعونی سوم (توت عنخ آمون/توت عنخ آتون) بوده، ولی به نظر می رسد که در دوران زندگی اش چهره ای برجسته و پرنفوذ نبوده است. تا دهه ۲۰۱۰، هیچ سنگ نوشته، نقش برجسته یا تندیسی که به مادر این فرعون جوان اختصاص یافته باشد، یافت نشده است. در آرامگاه توت عنخ آمون (کی وی۶۲) اشیایی مربوط به زندگی و سلطنت او وجود دارد، ولی هیچ کدام اشاره ای به مادر او ندارند. این مسئله کاملاً با مادران پرنفوذ دیگر فرعون های دودمان هجدهم در تضاد است؛ زنانی مانند تی عا، مادر تحوتموس چهارم، موت ام ویا، مادر آمنحتپ سوم و تیه مادر آخناتون در سلطنت پسرانشان حضوری مؤثر و پررنگ داشتند. به نظر می رسد که توت عنخ آمون در دوران سلطنتش، مادری با لقب رسمی «"مادر شاه"» ("mwt nswt") نداشته، که این موضوع نشان می دهد مادرش پیش از نشستن او بر تخت سلطنت درگذشته بوده است. این فرضیه را تقویت می کند که بانوی جوان همسر درجه دوم یا فرعی آخناتون ب
وده که پیش از پادشاه شدن پسرش، فوت کرده است. ویلکه وندریش نیز احتمال می دهد که این زن همسر فرعی یا هم بالین آخناتون بوده باشد. او یادآوری می کند که فرعون های مصر معمولاً چند همسر داشتند، که این امر اغلب باعث می شد پسران متعددی از آن ها متولد شوند و رقابت برای جانشینی پدر به وجود آید. بازسازی چهره. در تاریخ ۷ فوریه ۲۰۱۸، بانوی جوان در قسمت هفتم از فصل پنجم مجموعه مستند "سفر اکتشافی ناشناخته" با عنوان «"زنان بزرگ مصر باستان"» به نمایش گذاشته شد. با این فرض که ممکن است مومیایی متعلق به نفرتیتی باشد، تیمی به سرپرستی جاش گیتس (مجری این برنامه) با استفاده از بقایای حفظ شده، فناوری مدرن، و هنر چهره پردازی، بازسازی ای از چهرهٔ «بانو جوان» را در لباس کامل سلطنتی ارائه دادند. ساخت این تندیس توسط هنرمند پالیوآرت فرانسوی، الیزابت دِنِس انجام شد.
مارینه لوونی شاهسواریان (؛ ؛ زادهٔ ) چشم پزشک، و جراح اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۶ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.
سوفیا واغیناکی شاهینیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) هواشناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۷ نوامبر ۱۹۱۵ در ایغدیر به دنیا آمد و از (۱۹۳۸) فارغ التحصیل گشت. وی در ۳ نوامبر ۲۰۰۳ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت
گایانه میکائیلی شاهوردیان (؛ ؛ زادهٔ ) روان شناس و استاد دانشگاه اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ التحصیل گشت.
آنوش میکائیلی اوردیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک و قلب شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ اوت ۱۹۶۱ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.
دونارا لوونی قاراگیوزیان (؛ زادهٔ )، نثرنویس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۶ در استپاناوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت. وی از سال ۱۹۸۵ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد.
نینل ماتئوسی قاراجیان (؛ Ninel Gharajyanزادهٔ - درگذشته ) یک خلبان اهل ارمنستان بود. وی اولین خلبان زن ارمنستان می باشد. وی عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود. زندگی نامه. در ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۱۶ در هوباردزی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۱) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فعالیت می کرد. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۰۱ در سن ۸۵ سالگی درگذشت
لائورا واهرامی داوتیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) بیوشیمی دان و استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۰ فوریه ۱۹۳۴ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
«روز نخست» () چهارمین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی درام پسا آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و توسط کیت هرون کارگردانی شده است، در ۴ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. این قسمت داستان الی (بلا رمزی) و دینا (ایزابلا مرسد) در نخستین روز حضورشان در سیاتل دنبال می کند که آن ها در جست وجوی ابی، یکی از اعضای جبههٔ آزادی بخش واشینگتن (WLF) هستند که جوئل را کشته است. این قسمت برگرفته و گسترش یافته از چندین سکانس از "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" (۲۰۲۰) است، بازی ای که این فصل از این مجموعه بر پایهٔ آن ساخته شده است. اجرای ترانهٔ «مرا دریاب» از گروه آ-ها توسط الی به صورت مستقیم از بازی اقتباس شده و کریگ مازن و کیت هرون آن را از مهم ترین سکانس های قسمت می دانستند. صحنه های رابطهٔ عاطفی میان الی و دینا نیز با تأکید مشابهی به تصویر کشیده شده اند، هرچند در نسخهٔ بازی، این رویدادها در زمان زودتری اتفاق می افتند. داستان. در سال ۲۰۱۸، آیزاک دیکسون، گروهبان آژانس فدرال واکنش به فاجعه (FEDRA)، تیم خود را به دلیل آزار و تمسخر غیرنظامیان سرزنش می کند.
آن ها با گروهی از جبههٔ آزادی بخش واشینگتن (WLF) به رهبری هانرهان روبه رو می شوند. آیزاک اعضای تیم خود را می کشد و تنها برتونِ آرمان گرا را زنده می گذارد و وفاداری اش به WLF را آشکار می کند. در زمان حال، آیزاک که اکنون رهبر WLF است، یکی از اعضای فرقهٔ سرافیت را برای گرفتن اطلاعات دربارهٔ مکان گروهش بازجویی می کند و او را با ماهیتابه ای داغ شکنجه می دهد. وقتی درمی یابد که سرافیت ترجیح می دهد شکنجه شود تا حقیقت را بگوید، او را می کشد. الی و دینا نخستین روز خود در سیاتل را آغاز می کنند. دینا به صورت پنهانی تست بارداری انجام می دهد و آن دو در مسیر خود با بقایای درگیری میان نیروهای FEDRA و WLF روبه رو می شوند. تصمیم می گیرند شب هنگام به مسیرشان ادامه دهند و در این بین به فروشگاه موسیقی پناه می برند که در آن جا الی گیتاری پیدا می کند و ترانهٔ «مرا دریاب» از گروه آ-ها را برای دینا می نوازد. شب هنگام، الی و دینا با چند سرباز WLF مواجه می شوند که به دست سرافیت ها کشته شده اند. آن ها از دست گروه پشتیبانی WLF که به دنبال تماس گروه کشته شده به محل آمده اند، فرار می کنند و به مترو پناه می برند. در آن جا، اعضای WLF به طور
ناخواسته آلوده ها را به سمت خود جلب می کنند و کشته می شوند. الی و دینا موفق به فرار می شوند، اما الی در این میان گزیده می شود و سپس در یک تئاتر متروکه پنهان می شوند. دینای دل شکسته آماده می شود تا الی را بکشد، اما الی برایش توضیح می دهد که به بیماری مقاوم است. دینا اعتراف می کند که باردار است و پس از آن با یکدیگر رابطه برقرار می کنند. صبح روز بعد، دینا فاش می کند که پدر فرزندش جسی است، اما می گوید که همچنان می خواهد با الی آینده و خانواده ای مشترک داشته باشد. آن دو صدای نفوذ نیروهای WLF به بیمارستان لیک هیل را می شنوند و دینا به الی می گوید که همچنان همچنان همراه او خواهد ماند. تولید. ساخت و نگارش. «روز اول» توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان مجموعه "آخرین بازمانده از ما" نوشته شده و توسط کیت هرون کارگردانی شده است. فیلم برداری. تولید این قسمت حدود آوریل ۲۰۲۴ آغاز شد. کاترین گلدشمیت به عنوان مدیر فیلم برداری در این قسمت حضور داشت. مراحل آماده سازی تولید از ۲۲ آوریل در شهر نانایمو آغاز شد و از ۲۹ آوریل، جاده های اطراف میدان دایانا کرال بسته شدند. فیلم برداری در ۴ مه در داون تاون ایست ساید ونکوور، که به عنوان جای
گزینی برای سیاتل استفاده شد، با حضور سربازان و خودروهای نظامی انجام شد؛ همچنین در ۱۱ مه سکانس هایی با حضور بلا رمزی و ایزابلا مرسد در حال اسب سواری فیلم برداری شد. تولید این قسمت به صورت فشرده و دیرهنگام برنامه ریزی شده بود و برخی کسب وکارها تنها چهار روز پیش از فیلم برداری از آن مطلع شدند. حدود شش دقیقه از تصاویر این قسمت در روزهای ۱۳ و ۱۴ مه در نانایمو فیلم برداری شد که شامل سکانس هایی از رمزی و مرسد در حال اسب سواری بود؛ این سکانس ها در نسخه ای بازسازی شده از کپیتول هیل سیاتل و هتل خیالی سروِنا جریان داشت. اسبی که در این سکانس ها استفاده شد، جَزوِی نام داشت و پیش تر در مجموعه تلویزیونی "۱۰۰ نفر" (۲۰۱۴–۲۰۲۰) و فیلم "" (۲۰۲۲) حضور داشته است. در طول فیلم برداری، چندین کسب وکار تعطیل شدند و از سوی عوامل تولید غرامت دریافت کردند؛ در عین حال، برخی کسب وکارهای اطراف افزایش مراجعه مشتریان و ترافیک آنلاین را تجربه کردند. گروه تولید تا ۳۱ مه نانایمو را ترک کرد و قرار شد به شهر بابت همکاری اش در تولید این مجموعه، به صورت نمادین قدردانی شود. در ۸ ژوئیه نیز سکانس هایی با حضور رمزی، مرسد و اعضای خیالی فرقهٔ سرافیت در نس
خهٔ بازسازی شده ای از سیاتل، در چایناتاون ونکوور فیلم برداری شد. بازخورد. پخش. این قسمت در ۴ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. بازخورد منتقدان. سایمون کاردی، منتقد وبگاه "آی جی ان"، این قسمت را به عنوان قسمت برگزیدهٔ خود در فصل دوم معرفی کرد و از ترکیب هنرمندانهٔ «وحشت ناب و احساسات تأثیرگذار» در آن تمجید کرد.
لیلیا شوشانیان (؛ زاده ) بین المللی گرا اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۶ مه ۱۹۹۱ در ایروان به دنیا آمد و از و دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.
کارینه نیکلایی صافاریان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۹۵۵ در روستای آرارات به دنیا آمد . وی در و فعالیت کرده است.
آناهید گریگوری کناریان (؛ زادهٔ )، شاعر و نویسنده اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۶ مارس ۱۹۴۸ در روستای گارنی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان () فارغ التحصیل گشت. از ۱۹۸۴ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد.
هریپسیمه گیولزیان (؛ ) یک بازیگر و خواننده اهل ارمنستان بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تا کنون مشغول فعالیت می باشد. زندگی نامه. وی در ۴ آوریل ۱۹۹۱ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو بین المللی اسلاویک گ. درژاوین مسکو فارغ التحصیل شد.
ریما ژیرایری نانیان (؛ ؛ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ مارس ۱۹۹۵ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان و آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه جوانان رئیس جمهور ارمنستان (۲۰۱۷) شد.
لنا نانوشیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک، و دولت مرد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ ژوئن ۱۹۷۵ به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۹۸–۱۹۹۲)، مؤسسه ملی سلامت (۱۹۹۸–۲۰۰۰) و دانشگاه آمریکایی ارمنستان (۲۰۰۳–۲۰۰۵) فارغ التحصیل گشت.
گریسلدا آساطوری ناواساردیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت.
هریپسیمه کاراپتی سراپیان (؛ ؛ زاده - درگذشته ) یک کارشناس علوم پرورشی، زبان شناس و متخصص زبان ایتالیایی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۸ در بورگاس از والدینی به نام های کاراپت سراپیان و مانیک سراپیان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. مامیکون مانوکیان همسر وی می باشد. دیانا مانوکیان و گایانه مانوکیان فرزندان وی بودند. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی در ۱۰ آوریل ۲۰۱۳ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
ماری هراچیایی کوچار (؛ ؛ - ) خاورشناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۹ سپتامبر ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد وی دختر هراچیا کوچار بود. از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت وی در ۱۹۹۴ در سن ۵۸ سالگی در ایروان درگذشت.
لیانا ماتئوسیان (؛ ؛ ) زبان شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۵۷ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۹) فارغ التحصیل گشت.
این مقاله فهرستی از شرط بندی ها، چه تأییدشده و چه تأییدنشده، است که شهرت یافته اند.
گایانه گئورگی ماخموریان (؛ زادهٔ )، تاریخ نگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۱ آوریل ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد . وی در دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان و فعالیت کرده است.
مری وارطانی ماکساپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، تاریخ نگار ادبی و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۶ ژوئن ۱۹۲۷ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۱۹۸۵) و اتحادیه روزنامه نگاران ارمنستان بود. وی در و فعالیت کرده است. وی در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۲ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
تاتیانا لوونی هوسپیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک و چشم پزشک اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۸ مه ۱۹۲۶ در گالاتسی به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی خواهر لیا اوسیپیان می باشد.
ساتنیک زوریکی هوهانیسیان (؛ ؛ زادهٔ ) هنرمند و نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۵ اوت ۱۹۵۳ به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد.
لوسینه مارتیروسیان (؛ ؛ – ) یک کارگردان و تهیه کننده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ ژوئن ۱۹۷۲ در ایروان به دنیا آمد و از (۱۹۸۹) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۹۴) فارغ التحصیل گشت. جوایز. وی همچنین برنده جوایزی شده است:
نوارت قازاری آساطریان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۵ مهٔ ۱۹۲۵ در گهنیک به دنیا آمد . وی در فعالیت می کرد. وی در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۱ در سن ۸۶ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
آدا واسیلی گابریلیان (؛ ؛ ) یک نقاش و آموزگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. گابریلیان در ۴ نوامبر ۱۹۴۱ در گیومری در خانواده ای از موسیقی دانان اهل لنیناکان متولد شد. وی در سال ۱۹۶۵ از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. پرتره وس که توسط آرمین گالنتز کشیده شده بود، به نمایش گذاشته شد. بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۷ گابریلیان در دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان، نقاشی، طراحی و آهنگسازی را تدریس کرده است. بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱، وی در آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان، «لباس های آیینی ارمنی» ("Armenian Ritual Clothes") را تدریس می کرد. وی همچنین در دانشگاه آزاد و دانشگاه هنرهای زیبا تدریس می کرد. از سال ۱۹۹۰، وی در مورد نظریه هنر باستانی و ارتباط آن با هنرهای معاصر مانند نقاشی، گرافیک و گلدوزی آثار نگاشته است.
لوک چمبرز (متولد ۲۴ ژوئن ۲۰۰۴) یک فوتبالیست حرفه ای انگلیسی است که به عنوان مدافع چپ برای باشگاه لیگ یکی ویگان اتلتیک به صورت قرضی از باشگاه لیگ برتری لیورپول بازی می کند. او بخشی از تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان بود که در سال ۲۰۲۲ قهرمان جام ملت های زیر ۱۹ سال اروپا شد. عملکرد باشگاهی. لیورپول. چمبرز از چورلی، لانکاشر، در شش سالگی به آکادمی لیورپول پیوست. پس از گذراندن دوره های مختلف در تیم های رده سنی مختلف، در سن ۱۸ سالگی به همراه تیم اصلی لیورپول به تور پیش فصل آسیا سفر کرد و در دو بازی مقابل منچستر یونایتد و کریستال پالاس حضور داشت. در ژوئیه ۲۰۲۲، او قرارداد حرفه ای با لیورپول امضا کرد. در طول فصل ۲۳–۲۰۲۲، چمبرز فرصت حضور را در تیم اصلی برای مسابقات لیگ برتر پیدا کرد و در فهرست بازیکنان تعویضی روز مسابقه قرار گرفت. در سپتامبر ۲۰۲۲، پپین لیندرز، دستیار سرمربی تیم اول لیورپول، از چمبرز به همراه بابی کلارک و استفان بایچتیچ، به عنوان بازیکنان «برجسته» تیم جوانان لیورپول نام برد. او همچنین کوستاس سیمیکاس، مدافع چپ تیم اول لیورپول را تحت تأثیر قرار داد. سیمیکاس گفت: «این پسر (چمبرز) خیلی من را تحت تأثیر ق
رار می دهد. او بازیکن خیلی خیلی خوبی است و همیشه در تمرینات بسیار متمرکز است. توصیه شخصی من به او این است که هرگز از رویاپردازی و سخت کوشی دست نکشد، زیرا در فوتبال این مهمترین چیز است. من واقعاً مطمئنم که آینده برای او روشن است.» انتقال قرضی به کیلمارنوک. در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۳، چمبرز به صورت قرضی تا پایان فصل به باشگاه کیلمارنوک در لیگ برتر اسکاتلند پیوست. در ۱ فوریه، او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان مقابل داندی یونایتد انجام داد و تک گل این بازی با پاس گل او به ثمر رسید. پس از آن، سرمربی تیم، درک مک اینس، تمجیدش کرد و عملکردش را «شروعی عالی» خواند و افزود که چمبرز «اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان در ۱۸ سالگی انجام می داد، استرس زیادی وجود داشت، اما عملکردش بسیار پخته بود». چمبرز فرصت حضور در ترکیب تیم زیر ۲۰ سال انگلیس برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۳ را رد کرد تا فصل را با کیلمارنوک به پایان برساند، چراکه این مسابقات در ۲۰ مه ۲۰۲۳ آغاز شد، زمانی که کیلمارناک از خطر سقوط در امان نبود. بازگشت به لیورپول. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۳، چمبرز اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان لیورپول انجام داد و به عنوان ب
ازیکن تعویضی در پیروزی ۳–۱ مقابل لستر سیتی از رقابت های جام اتحادیه در آنفیلد به میدان رفت. &lt; پیروزی ۵–۱ مقابل تولوز در لیگ اروپا به تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، اولین رقابتی بود که او در ترکیب اصلی قرمزها حضور داشت. انتقال قرضی به ویگان اتلتیک. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴، چمبرز به صورت قرضی تا پایان فصل به باشگاه ویگان اتلتیک در سطح لیگ یک فوتبال انگلستان پیوست.. او اولین گل خود در لیگ برتر را در مقابل پورتسموث در ۲۰ آوریل ۲۰۲۴ به ثمر رساند. پس از شرکت در ترکیب پیش فصل لیورپول، در ۶ اوت ۲۰۲۴ با قراردادی قرضی به مدت یک فصل کامل به ویگان بازگشت. عملکرد ملی. چمبرز عضوی از تیم قهرمان جام ملت های اروپا در رده زیر ۱۹ سال بود که با میزبانی اسلواکی برگزار شد. در فینال این رقابت ها که با قهرمانی انگلیس در وقت اضافه پایان یافت، چمبرز به عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم به بازی گرفته شد. [15][16] در سپتامبر ۲۰۲۲ و مقابل تیم زیر ۱۹ سال مونته نگرو، او اولین گلش را برای تیم زیر ۱۹ سال انگلیس به ثمر رساند.. در اکتبر ۲۰۲۳، او برای دو مسابقه مقابل تیم های زیر ۲۰ سال پرتغال و رومانی به تیم زیر ۲۰ سال انگلیس دعوت شد. در جریان شکست ۳–۰ مقابل