Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیلی یه جان (؛ متولد ۲۰ ژانویه ۱۹۴۷) یک عصب شناس تایوانی-آمریکایی است. او جک و دلوریس لانگ، استاد فیزیولوژی و بیوفیزیک در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو است، جایی که او با همسرش یو نونگ جان به عنوان همکار در یک آزمایشگاه همکاری می کند. اوایل زندگی، تحصیل و شغل. لیلی یه، با نام تولد یه کونگ چو (Ye Gongzhu) در فوژو، چین، از دو حسابدار، با نام یه هونگ شو و لی چوان-هوا به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۹، خانواده او به تایوان نقل مکان کردند. او در یک مدرسه دولتی معتبر به نام دبیرستان دخترانه اول تایپه تحصیل کرد. او به عنوان دانش آموز دبیرستانی به خصوص به رشته فیزیک علاقه مند شد، این علاقه از جایزه نوبل فیزیک ۱۹۵۷ پدید آمد که به تسونگ دائو لی و چن نینگ یانگ و همچنین فیزیکدان تجربی چین شیونگ وو اعطا شد. جان به دانشگاه ملی تایوان رفت و در آنجا مدرک لیسانس خود را در فیزیک در سال ۱۹۶۸ دریافت کرد. او سپس تحصیلات تکمیلی خود را با قصد تحصیل در فیزیک نظری در کلتک آغاز کرد. دو سال بعد، در سال ۱۹۷۰، از مشاور پایان نامه خود، ماکس دلبروک (برنده جایزه نوبل ۱۹۶۹) و جروم وینوگراد الهام گرفت تا رشته تحصیلی خود را به زیست شناسی تغییر دهد. ت
غییر رشته شامل این بود که جان پس از گذراندن امتحانات صلاحیتی برای دانشجویان فارغ التحصیل فیزیک و همچنین آزمون تعیین سطح در زیست شناسی ارگانیسم، در یک آزمون هفت روزه، کتاب باز و کتابخانه باز در زمینه زیست شناسی شرکت کرد. پروپوزال لیلی جان و کار پایان نامه بعدی او بر مطالعات ساختاری محلی سازی رودوپسین در گیرنده های نوری پستانداران و همچنین در غشای پلاسمایی متمرکز بود. مشاوران او برای تحصیلات تکمیلی ژان پل رول و مکس دلبروک بودند. پس از پیوستن به گروه دلبروک، یان یکی از اعضای زیرگروه زیست شناسی غشایی بود که در آنجا آزمایش های چالش برانگیزی را در دولایه لیپیدی سیاه در زیرزمین ساختمان مهندسی برق انجام داد. یان در مصاحبه ای اعلام نمود که از این نقطه به بعد، دلبروک اطمینان حاصل کرد که کارهای شاگردان خود را از کارهای همسرش یوه نونگ جان جدا کند، زیرا تحصیلات تکمیلی او با دلبروک بر پاسخ های حسی قارچ "فیکومیکس" به نور، در میان سایر محرک ها متمرکز بود. لیلی جان پست دکترا را در آزمایشگاه سیمور بنزر در کلتک و متعاقباً در آزمایشگاه استفان کوفلر در دانشکده پزشکی هاروارد ادامه داد. جان و همسرش در سال ۱۹۷۹ به دانشکده دانشگاه کا
لیفرنیا، سانفرانسیسکو پیوستند، جایی که رهبران یک گروه تحقیقاتی مشترک هستند. او از سال ۱۹۸۴ محقق HHMI بوده است. پژوهش ها. پس از فارغ التحصیلی از کلتک با Ph.D. در سال ۱۹۷۴، لیلی جان و همسرش یوه نونگ جان دوره های تابستانی را در آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر با هم گذراندند. این دوره شروع همکاری علمی آنهاست که اکثریت حرفه آنها را دربر گرفته است. پس از آن در آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر جان و همسرش هر دو دوره فوق دکتری را در گروه سیمور بنزر در کالتک آغاز کردند. اولین تلاش مشترک آنها ساخت یک دکل الکتروفیزیولوژی در آزمایشگاه به منظور مشخص کردن اتصال عصبی عضلانی در لارو مگس مگس سرکه بود. این تلاش منجر به اولین مقاله از دو نشریه مشترک آنها شد که در سال ۱۹۷۶، نه سال پس از اولین ملاقات جان و همسرش، در دست چاپ بودند. در طول این مدت، جانس ابتدا مشاهده کرد که لارو جهش یافته نر شَکِر کی اس ۱۳۳ پس از تحریک حرکتی، واکنش تحریکی فوق العاده بزرگی از خود نشان داد. کشف اینکه آیا فنوتیپ جهش یافته با عصب یا عضله لاروهای جهش یافته شَکِر مرتبط است یا خیر، آغاز تحقیقات جان در کانال های یونی را مشخص می کند. جان و همسرش در سال ۱۹۷۹ به عنوا
ن استادیار در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو به دانشکده زیست شناسی آن پیوستند و در آنجا یک آزمایشگاه مشترک راه اندازی کردند. این دو محقق تنها ۱۵۰۰۰ دلار برای شروع کار و ۱۰۰۰ دلار برای ادامه مسیر دریافت کردند که بعدها با افزایش توجه عموم و محققین این رقم به مرور افزایش یافت.
جایزه بزرگ چین ۲۰۲۵ (به طور رسمی به عنوان جایزه بزرگ فرمول ۱ هاینکن چین ۲۰۲۵ شناخته می شود) یک مسابقه موتوری فرمول یک بود که در ۲۳ مارس ۲۰۲۵ در پیست بین المللی شانگهای در شانگهای چین برگزار شد. این مسابقه دومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۵ و اولین دور از شش گرندپری در این فصل بود که از فرمت اسپرینت استفاده می کرد. لوییس همیلتون راننده تیم فراری پل پوزیشن اسپرینت را کسب و برتری خود را مسابقه حفظ کرد و پیش از اسکار پیاستری در مک لارن و ماکس فرستاپن در تیم مسابقه رد بول در اسپرینت نیز پیروز شد. پیاستری راننده شماره ۲ تیم مک لارن اولین پل پوزیشن فصل خود را پیش از جورج راسل راننده تیم مرسدس بنز و هم تیمی اش لاندو نوریس در این مسابقه به دست آورد. پیاستری پل پوزیشن خود را پیش از هم تیمیخود لندو نوریس و راسلدر مسابقه اصلی به پیروزی تبدیل کرد. پیش زمینه. این رویداد در پیست بین المللی شانگهای در شانگهای برای هجدهمین بار در تاریخ این پیست، در آخر هفته ۲۱ تا ۲۳ مارس برگزار شد. این جایزه بزرگ دومین دور از مسابقات جهانی فرمول یک در سال ۲۰۲۵ و هجدهمین دور از مسابقات جایزه بزرگ چین بود. همچنین اولین بار از شش گرندپری در
فصل بود که از فرمت اسپرینت استفاده می کرد و در مجموع دومین بار بود که گرندپری چین از آن استفاده کرد. انتخاب تایر. تأمین کننده تایر مسابقات، پیرلی ترکیبات تایرهای C2، C3 و C4 را به ترتیب سخت، متوسط و نرم برای استفاده تیم ها در این رویداد آورده بود. تغییرات پیست. منطقه DRS منتهی به پیچ ۱۴ حدود افزایش پیدا کرد. تمرین. تنها جلسه تمرین آزاد در ۲۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۰ به وقت محلی ()، برگزار شد، راننده مک لارن لاندو نوریس، پیش از راننده اسکودریا فراری چارلز لکلرک، و هم تیمی نوریس، اسکار پیاستری، در صدر قرار گرفت. پس از اینکه جک دوهان فرمان خودکار خودرو خود را از دست داد، پرچم قرمز رنگ در این تمرین مشاهده شد. تعیین خط اسپرینت. تعیین خط اسپرینت در ۲۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۰ به وقت محلی () برگزار شد و ترتیب گرید شروع مسابقه اسپرینت را مشخص کرد. اسپرینت. ایپرینت در ۲۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰ به وقت محلی () به طول ۱۹ دور برگزار شد. تعیین خط. تعیین خط در ۲۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت محلی () برگزار شد و ترتیب شبکه شروع مسابقه اصلی را مشخص کرد. گزارش واجد شرایط. اسکار پیاستری راننده تیم مک لارن اولین پل پوزیشن فصل خود را در
این جایزه بزرگ پیش از جورج راسل راننده تیم مرسدس به دست آورد. لاندو نوریس هم تیمی پیاستری نیز در جایگاه سوم قرار گرفت. مسابقه. این مسابقه در ۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت محلی () به طول ۵۶ دور برگزار شد.
سلوا بُطرُس سلامه (۲۶ آوریل ۱۸۸۳ – ۱۰ فوریهٔ ۱۹۴۹) روزنامه نگار، آموزگار، سخنران، نویسنده و شاعر سوری بود. در حمص به دنیا آمد و در آنجا تحصیل کرد و سپس در زحله ادامه داد. برای روزنامه ها و مجلات لبنان و سوریه می نوشت. پس از ازدواج با جورج اطلس در ۱۹۱۳، به برزیل سفر کردند و او تا زمان مرگش در سائوپائولو در آنجا زندگی کرد. در آنجا به همراه همسرش در سال ۱۹۱۴ مجلهٔ فرهنگی و ادبی «الکرمه» را تأسیس کرد که اولین مجلهٔ عربی بود که دربارهٔ زنان سخن می گفت و ۳۰ سال منتشر شد. زندگی و پیشه. سلوا سلامه در ۲۶ آوریل ۱۸۸۳ در حمص، سنجق حمص، ولایت سوریه، امپراتوری عثمانی، از بُطرُس نقولا/نیکولا سلامه و وَرده صنیج سلامه به دنیا آمد. صرف و نحو، عروض و تاریخ عربی را نزد برادرش حبیب و ریاضیات را نزد برادرش قَبَلان را خواند. سپس وارد مدرسهٔ دخترانه حمص شد. از پنج سالگی شروع به تحصیل کرد و در یازده سالگی با درجهٔ ممتاز فارغ التحصیل شد. هنگامی که او پانزده ساله شد، به عنوان معلم در مدارس حمص منصوب شد و صدها دانش آموز دختر را آموزش داد. او مدیریت مدرسهٔ دخترانه ارتدکس در حمص را پس از معلمی در آنجا به عهده گرفت. برای مدتی در سال های ۱۹
۰۷–۱۹۰۹ در شهر زحلهٔ لبنان زندگی کرد و برای مجلات و روزنامه هایی مانند «المحبت» نوشت. همچنین از او دعوت شد تا در مدرسه زَهرة الاحسان زحله تدریس کند. برای مجلهٔ «الحسنا» ی بیروت متعلق به جرج نیکولا باز می نوشت و سخنرانی ها و اشعار خود را که در مهمانی ها و مجالس ادبی و خیریه می خواند، منتشر می کرد. همین کار را برای روزنامهٔ «حمص» که اولین روزنامه ای بود که در سال ۱۹۰۹ در شهر حمص منتشر شد، انجام داد. در سال ۱۹۱۰، انجمن ارتدوکس فلسطین او را به عنوان رئیس مدارس دخترانهٔ حمص منصوب کرد. او پیشتر به قدس سفر کرده بود و چندین مقاله در دفاع از زنان و حقوق آنها در آنجا نوشت. سلوا سلامه به عنوان نویسنده و سخنرانی ماهر شهرت یافت. او اولین زن اهل حمص بود که بر فراز منبر ایستاد و برای توده ها سخنرانی کرد. شهرت سالوا سلامه در میان نویسندگان افزایش یافت و مقالات برجستهٔ او به خارج از کشور رسید و تحسین عمومی را به دست آورد. خانهٔ او در زحله تبدیل به باشگاهی ادبی شد که شاعران و نویسندگان برجسته ای مانند حلیم دموس، عیسی اسکندر المعلوف و دیگران در آن گرد هم می آمدند. در سال ۱۹۱۳ با جورج میخائیل اطلس نویسنده، شاعر و روزنامه نگار در
حمص ازدواج کرد و او با نام همسرش به سلوا سلامه-اطلس معروف شد. در ۳۰ سالگی با هم به سائوپائولو برزیل سفر کردند ولی به دلیل وقوع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، مجبور شدند آنجا ساکن شوند. در سائوپائولو، مدرسه ای عربی تأسیس کردند به نام مدرسه الکرمه. سلامه همچنین در ساخت شماری از مدارس ابتدایی سوری در برزیل، آرژانتین، و شیلی و تأمین بودجهٔ بیمارستانی در حمص مشارکت داشت. جورج اطلس و سلوی سلامه در سال ۱۹۱۴ مجلهٔ فرهنگی و ادبی «الکرمه» را در سائوپائولو تأسیس کردند. پس از مرگ جورج اطلس در سال ۱۹۲۶ هنگام سفر به آرژانتین، سلامه تا زمان مرگش به انتشار آن به تنهایی ادامه داد که پس از مرگش انتشار آن متوقف شد. مجلهٔ «الکرمه» مهاجری، اولین مجلهٔ عربی بود که دربارهٔ زنان سخن گفت و ۳۰ سال منتشر می شد. سلامه در این مجله به بیان دیدگاه های خود در مورد مشکلات اجتماعی زنان پرداخت و برخی از شعرها، مناظره ها و مباحث ادبی خود را چاپ کرد. سلوا سلامه در بیشتر ژانرهای نثرنویسی از جمله: حکایت، قصه، خاطرات، مقاله و خطبه اثر آفرید. همچین به شعر روی آورد، هرچند آثار کمی در این ژانر دارد. سلوی سلامه در ۱۰ فوریهٔ ۱۹۴۹ در سن ۶۵ سالگی درگذشت و در
سائوپائولو برزیل به خاک سپرده شد. آثار. او چندین کتاب منتشر کرده است، از جمله:
وانگ ژنی (؛ ۱۷۶۸–۱۷۹۷؛ با لقب دِچینگ (德卿))، که با عنوان «مورخ زن جینلینگ و جیانگنینگ» (金陵女史) نیز شناخته می شود، دانشمند برجسته چینی از دوران سلسله چینگ بود. او به عنوان «زنی خارق العاده از قرن هجدهم چین» توصیف شده است. وانگ ژنی تحصیلات خود را در موضوعات مختلف دنبال کرد و به دلیل مشارکت های ارزشمندش در زمینه نجوم، ریاضیات و شعر شهرت یافت. زندگی نامه. زادگاه اجدادی وانگ ژنی در استان آن هوئی قرار داشت، اما خانواده پدربزرگ او بعدها به جیانگ نینگ (که امروزه به نانجینگ شناخته می شود) نقل مکان کردند. وانگ ژنی تحت سرپرستی پدربزرگ، مادربزرگ و پدرش پرورش یافت. پدربزرگ او، وانگ جه فو ()، فرماندار شهرستان فنگ چنگ و منطقه شوانهوا بود. او که خواننده ای پرشور بود، یک مجموعه کتاب بزرگ را نگهداری می کرد. پدرش، وانگ شی چن، نتوانست در امتحانات امپراتوری موفق شود و به جای آن به مطالعه علم پزشکی روی آورد. او یافته های خود را در مجموعه ای چهار جلدی با عنوان ییفانگ یانچائو (مجموعه دستورالعمل های پزشکی) ثبت کرد. پدربزرگ وانگ، دانش نجوم را به او آموخت، مادربزرگش او را با شعر آشنا کرد؛ و پدرش، علم پزشکی، جغرافیا و ریاضیات را به او آمو
زش داد. از سن نه سالگی، وانگ ژنی آموزش نوشتن شعر و مقاله را آغاز کرد و بر موضوعات مرتبط با وضعیت انسانی تمرکز نمود. در سال ۱۷۸۲، پس از درگذشت پدربزرگش وانگ جه فو، خانواده او برای مراسم خاکسپاری به جی لین، نزدیک دیوار بزرگ چین، سفر کردند. وانگ همراه با مادربزرگ و پدرش برای سوگواری به خارج از دیوار بزرگ رفت و به مدت چهار سال در آنجا اقامت کرد، جایی که تحت آموزش بانو بو چیان یائو قرار گرفت. در اینجا، ژنی علاوه بر مطالعه مجموعه کتاب های پدربزرگش، مهارت های سوارکاری، تیراندازی و هنرهای رزمی را از همسر یک ژنرال مغول به نام Aa فرا گرفت. او به مدت پنج سال در بخش شوانهوا سکونت داشت. پس از آن، همراه با مادربزرگ و پدرش به نقاط مختلفی از جمله پکن، شاآنشی، هوبئی، گوانگ دونگ و آن هوئی سفر کرد. در طی این سفرها، او از اماکن تاریخی متعدد بازدید کرد و تجربیات گسترده ای از جنبه های مختلف جامعه به دست آورد. در سن ۱۶ سالگی، وانگ ژنی همراه با پدرش به مناطق جنوب رود یانگ تسه سفر کرد و سپس به پایتخت بازگشت. در این سفرها، او فرصت دیدن جاهایی مانند شاآنشی، هوبئی و گوانگ دونگ را پیدا کرد. در ۱۸ سالگی، او از طریق شعرهایش با دانش پژوهان
زن در جیانگ نینگ دوست شد و شروع به تمرکز بر مطالعات خود در زمینه نجوم و ریاضیات کرد که بیشتر آن ها را به صورت خودآموز فرا گرفت. در ۲۵ سالگی، وانگ با ژان می از شهر شوانچنگ در استان آن هوئی ازدواج کرد. پس از ازدواج، شهرت او به خاطر اشعارش و دانشش در ریاضیات و نجوم بیشتر شد و حتی به برخی از دانشجویان مرد نیز آموزش داد. وانگ ژنی در سن ۲۹ سالگی درگذشت و هیچ فرزندی نداشت. دستاوردهای علمی. اگرچه وانگ ژنی تنها تا سن ۲۹ سالگی زندگی کرد، اما مشارکت های برجسته ای در مطالعات علمی نجوم و ریاضیات داشت. یکی از مهم ترین دستاوردهای او، ارائه دیدگاه هایش دربارهٔ پدیده های آسمانی در مقاله ای با عنوان "اختلاف در فرایند اعتدالین" بود. او توانست حرکت اعتدالین را توضیح داده و اثبات کند و همچنین روش محاسبه این حرکت را تشریح کند. وانگ در این مقاله به تعداد ستارگان، جهت چرخش خورشید، ماه و سیارات زهره، مشتری، مریخ، عطارد و زحل اشاره کرد و همچنین رابطه میان خورشیدگرفتگی و ماه گرفتگی را شرح داد. او نه تنها به مطالعه پژوهش های نجومی دیگران پرداخت، بلکه تحقیقات اصیل خود را نیز انجام داد. در آن دوران، تعداد کمی از پژوهشگران در حوزه دانش جدی
د محاسبات تقویمی نجومی فعال بودند. همچنین، زنان با محدودیت های جدی برای مطالعه نجوم تقویمی مواجه بودند، زیرا این مطالعات در خلوت برای آنان مناسب تلقی نمی شد. با وجود این موانع، وانگ ژنی تحقیقات خود را در زمینه نجوم چینی و غربی ادامه داد و چندین اثر در این زمینه نوشت. از میان آثار او، تنها حدود ده مقاله، از جمله "توضیحی بر ماه گرفتگی و توضیحی بر آسمان پرستاره"، باقی مانده است.
آدلا هانزلیچکووا یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور جمهوری چک است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ اشاره کرد.
کایلی ولکر یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ اشاره کرد.
سلما جیمز (به انگلیسی: Selma James) (زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۳۰) نویسنده آمریکایی، فمینیست و کنشگر اجتماعی است. او به همراه ماریاروزا دالا کاستا نویسندهٔ کتاب "قدرت زنان و واژگونی جامعه" است. او همچنین یکی از بنیانگذاران «کمپین بین المللی دستمزد برای کار خانگی» و هماهنگ کنندهٔ «اعتصاب جهانی زنان» است. زندگی اولیه و فعالیت. سلما دایک در سال ۱۹۳۰ در محلهٔ براونزویلِ بروکلین، نیویورک، در خانواده ای یهودی متولد شد. پدرش راننده کامیون و مادرش پیش از تولد فرزندان، کارگر کارخانه بود. در جوانی، سلما در کارخانه ها کار می کرد و سپس به عنوان خانه دار تمام وقت و مادر پسرش، سم، فعالیت داشت. او با پدر سم، که همکار کارخانه ای اش بود، ازدواج کوتاهی داشت. در سن ۱۵ سالگی، به گروه جانسون–فارست پیوست که یکی از سه رهبر آن سی.ال.آر. جیمز بود و در کلاس های او دربارهٔ برده داری و جنگ داخلی آمریکا شرکت می کرد. دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰. در سال ۱۹۵۲، کتاب «جایگاه زن» را نوشت که ابتدا به صورت ستونی در نشریهٔ «Correspondence» منتشر شد؛ این نشریه دو هفته نامه ای بود که توسط خوانندگانش، عمدتاً از طبقه کارگر، نوشته و ویرایش می شد. این نشریه در آن زمان غی
رمعمول بود، زیرا صفحاتی اختصاصی برای دادن صدای مستقل به زنان، جوانان و سیاه پوستان داشت. سلما جیمز ستون نویس منظم و ویراستار صفحه زنان بود. در سال ۱۹۵۵، به انگلستان رفت تا با سی.ال.آر. جیمز ازدواج کند؛ او در دوره مک کارتیسم از ایالات متحده اخراج شده بود. آن ها به مدت ۲۵ سال با هم بودند و همکاران نزدیک سیاسی محسوب می شدند. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲، در ترینیداد و توباگو زندگی کرد و همراه با همسرش در جنبش استقلال و فدراسیون هند غربی فعال بود. پس از استقلال، به بریتانیا بازگشت و در سال ۱۹۶۵ اولین دبیر سازمان دهندهٔ کمپین علیه تبعیض نژادی شد و در سال ۱۹۶۹ عضو مؤسس جنبش اقدام منطقه ای سیاهان و ویراستار نشریه آن بود. دستمزد برای کار خانگی. در ژانویه ۱۹۷۱، جیمز در برنامه رادیویی بی بی سی به نام «مردم برای فردا» شرکت کرد و با استفاده از تجربیات خود در مشاغل کم درآمد و به عنوان مادر و خانه دار، همچنین مصاحبه با زنان خانه دار تمام وقت و زنانی که خارج از خانه کار می کردند و همچنان بیشتر کارهای خانه را انجام می دادند، به بررسی استثمار زنان در جامعه پرداخت. در سال ۱۹۷۲، انتشار کتاب «قدرت زنان و تضعیف جامعه» (با همکاری ماریاروزا
دالا کوستا) بحث «کار خانگی» را مطرح کرد و نشان داد که چگونه کارهای خانه و مراقبتی که زنان خارج از بازار انجام می دهند، کل طبقه کارگر را تولید می کند و بنابراین اقتصاد بازار، بر اساس کار بدون مزد زنان بنا شده است. در همان سال، جیمز کمپین بین المللی «دستمزد برای کار خانگی» را تأسیس کرد که از دولت برای کار بدون مزد در خانه و جامعه درخواست دستمزد می کرد. بحث های شدیدی درگرفت دربارهٔ اینکه آیا مراقبت تمام وقت «کار» است یا «نقش» — و آیا باید با دستمزد جبران شود یا خیر. مقالهٔ جیمز در سال ۱۹۷۲ با عنوان «زنان، اتحادیه ها و کار» در کنفرانس ملی زنان در ۲۵–۲۶ مارس ۱۹۷۲ ارائه شد. در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۲ با بی بی سی نیوز ۲۴، او اظهار داشت که کار خانگی «کار اساسی در جامعه» است و زنان مستحق دستمزد هستند و گفت: «ما همچنین می خواهیم جامعه اذعان کند که کاری که ما انجام می دهیم اساسی و مهم است.» فعالیت های اخیر. سلما جیمز در بریتانیا، ایالات متحده و سایر کشورها در موضوعات متنوعی از جمله «جنسیت، نژاد و طبقه»، «آنچه مارکسیست ها هرگز دربارهٔ مارکس به ما نگفتند»، «سنت یهودی بین المللی»، «بازکشف تانزانیا نییرره»، «سی.ال.آر. جیمز ب
ه عنوان سازمان دهندهٔ سیاسی» و «جین ریس: پریدن به تیا» سخنرانی کرده است. فعالیت های فمینیستی. از سال ۲۰۰۰، جیمز هماهنگ کنندهٔ بین المللی «اعتصاب جهانی زنان» بوده است؛ شبکه ای از زنان در سطح پایه که اقدامات و ابتکاراتی را در بسیاری از کشورها هماهنگ می کند. این اعتصاب از جامعه می خواهد که «در مراقبت سرمایه گذاری کند، نه در کشتار» و بودجه های نظامی را به جامعه، با اولویت زنان، بازگرداند. او از سال ۲۰۰۲ با انقلاب ونزوئلا همکاری داشته است. جیمز یکی از بنیان گذاران «مرکز زنان کراس رودز» است که در سال ۱۹۷۵ تحت حمایت کمپین «دستمزد برای کار خانگی» در منطقه ای نزدیک به ایستگاه راه آهن یستون لندن تأسیس شد و اکنون در کنتیش تاون واقع است. او همچنین سردبیر کل «کراس رودز بوکز» است. فعالیت های سوسیالیستی. در آوریل ۲۰۰۸، جیمز به همراه رالف و نورین ایبوت، زوجی که در دههٔ ۱۹۶۰ عضو «انجمن تانزانیا بریتانیا» بودند، به ادینبورو سفر کرد تا در سالگرد «روز اتحاد تانزانیا» که در ۲۶ آوریل برگزار می شود، شرکت کند. او در جلسه ای که توسط «انجمن جامعه تانزانیا ادینبورگ» برگزار شد، دربارهٔ «اوجاما» (سوسیالیسم آفریقایی) ژولیوس نایرره در دههٔ
۱۹۶۰ در تانزانیا و «انجمن توسعه رووما» (RDA) و «اعلامیه آروشا» صحبت کرد. RDA ریشه در «انجمن توسعه رووما» اصلی دارد که در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ ثبت شد و با تشویق ژولیوس نایرره، اولین رئیس جمهور تانزانیا، پس از استقلال، چندین روستای جمعی با هم متحد شدند و آنچه به عنوان روستاهای اوجاما شناخته می شود را سازمان دهی کردند. نیروی محرکهٔ پشت این انجمن، نتیمبانجایو میلینگا بود که دبیر شاخهٔ محلی «اتحادیه جوانان تانزانیا» بود و توسط رالف ایبوت، نقشه بردار انگلیسی که به عنوان مشاور عمل می کرد و موافقت کرد با خانواده اش در روستای لیتوا زندگی و کار کند، حمایت می شد. این جلسه در «ویورلی کر سولاس» در ابی مونت برگزار شد. در ژوئیهٔ ۲۰۱۵، جیمز از کمپین جرمی کوربین در انتخابات رهبری حزب کارگر حمایت کرد. فعالیت های ضد صهیونیستی. جیمز یکی از اعضای مؤسس «شبکه بین المللی یهودیان ضد صهیونیسم» است. در مهٔ ۲۰۰۸، او نامه ای را که توسط یهودیان بریتانیایی در شصتمین سالگرد اسرائیل منتشر شد، امضا کرد و توضیح داد که چرا شصتمین سالگرد اسرائیل را جشن نمی گیرد. در اوت ۲۰۱۵، او یکی از امضاکنندگان نامه ای بود که گزارش دهی «کرونیکل یهودی» دربارهٔ ارتب
اط جرمی کوربین با افرادی که به عنوان ضدیهود شناخته می شوند را مورد انتقاد قرار داد.
میر صادق درباری هندی بود که پست وزیر را در کابینه تیپو سلطان میسور داشت و به دلیل همدستی با انگلیسها و خیانت به تیپو سلطان مشهور است. جنگ چهارم انگلیس میسور. میرصادق در جنگ چهارم آنگلو میسور در سال ۱۷۹۸-۱۷۹۹ میلادی وی در جریان محاصره سیرانگاپاتانا به تیپو سلطان خیانت کرد و راه را برای پیروزی انگلیس هموار کرد. در حین محاصره ، گرچه سربازان انگلیسی متجاوز گرسنه و خسته بودند ، صادق سربازان خود را پس کشید و به انگلیسی ها اجازه داد حمله خود را به قلعه انجام دهند. او کمک کرد که تیپو توسط انگلیسها به دام بیافتد صادق در زمانی که برای خوشامد گویی به سربازان انگلیسی میرفت توسط میسوریان که از خیانت او عصبانی شده بودند کشته شد میراث. پس از مرگ جسدش بیش از دو هفته توسط عموم مردم عصبانی از جمله زنان و کودکان مورد لعنت و بی احترامی بود . حتی امروز نقطه ای را که میر صدیق کشته شد مورد لعنت قرار میدهند. مقبره میر صادق ، که در Srirangapatna است ، به طور مرتب توسط کفش هایی که توسط بازدید کنندگان در طول سال ها پرتاب می شود مورد حمله قرار می گیرد. میرجعفر و میرصادق در شبه قاره هند بعنوان دو خیانت کننده مشهور هستند تا جایی که علامه
اقبال لاهوری شعر زیر را در مورد آنها گفته است: جعفر از بنگال و صادق از دکن ننگ آدم ننگ دین ننگ وطن جستارهای وابسته. میرجعفر
قهرمانی فوتبال ساحلی آسیا ۲۰۲۵ یازدهمین دوره مسابقات جام ملت های فوتبال ساحلی آسیا است که توسط ای اف سی به میزبانی تایلند برگزار شد. تیم ملی فوتبال ساحلی ایران در این دوره به قهرمانی رسید. این مسابقات در پاتایا و ورزشگاه ساحلی جومیتن برگزار شد و سه تیم برتر این مسابقات یعنی ایران، عمان و ژاپن جواز حضور در جام جهانی فوتبال ساحلی ۲۰۲۵ را دریافت کردند. تیم ملی فوتبال ساحلی ایران مدافع عنوان قهرمانی در این دوره مسابقات محسوب می شد. تیم های شرکت کننده. A total of 16 teams are competing in the tournament. سکوی قهرمانی. قهرمان نایب قهرمان مقام سوم
سلطان بکوو () یک شهرک در شهرستان دیورتیورلینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوتار ابولادزه یک کشتی گیر فرنگی کار اهل کشور گرجستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ اشاره کرد. فعالیت حرفه ای. قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴. ابولادزه در وزن ۷۲ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ تیرانا شرکت کرد، او در این مسابقات آمادئوس ویتک از مجارستان را مغلوب کرد اما در مسابقه بعد به اولوی گانیزاده از آذربایجان باخت و با توجه به حضور این کشتی گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد دومینیک اتلینگر از کرواسی را شکست داد و به دیدار رده بندی رسید. وی در این دیدار لنگ جی از چین را شکست داد و مدال برنز را به دست آورد.
کیم جینائه (؛ زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۵۳)، که با نام کیم جین-آی نیز شناخته می شود، یک مهندس شهری و سیاستمدار اهل کره جنوبی است. زندگی نامه. در سال ۱۹۷۱، کیم تنها زنی بود که به دانشکده مهندسی دانشگاه ملی سئول راه یافت، در حالی که ساختمان این دانشکده در آن زمان فقط دارای سرویس های بهداشتی مردانه بود. پس از بازگشت از تحصیل در مؤسسه فناوری ماساچوست، کیم در چندین پروژه مهم برنامه ریزی شهری مشارکت داشت، از جمله ایجاد شهر جدید سانبون، که یکی از شهرهای اقماری سئول است، و بازسازی اینسا-دونگ. او همچنین در نقش های مشاوره ای متعدد در سیاست گذاری برای دولت های محافظه کار و لیبرال فعالیت کرد و در پروژه های مهم عمرانی مانند شهر سجونگ مشارکت داشت. در انتخابات عمومی سال ۲۰۰۸، کیم در جایگاه هفدهم فهرست نمایندگی نسبی حزب پیشین حزب دموکرات کره قرار گرفت، اما موفق به انتخاب نشد. با این حال، پس از استعفای یکی از اعضای منتخب این فهرست، سرانجام در نوامبر ۲۰۰۹ به عنوان نماینده وارد مجلس شد. شناخته شده ترین فعالیت او به عنوان نماینده مجلس برای عموم مردم، برجسته سازی مشکلات پروژه پروژه چهار رودخانه بزرگ در دولت لی میونگ-باک بود. در انتخابات ع
مومی سال ۲۰۱۲، کیم برای کسب نامزدی حزب دموکرات در حوزه انتخابیه ماپو در سئول اقدام کرد اما در رقابت با نو وونگ-ره شکست خورد. در انتخابات عمومی سال ۲۰۲۰، کیم در صدر فهرست نمایندگی نسبی حزب تازه تأسیس قرار گرفت. او به عنوان رهبر فراکسیون انتخاب شد، زیرا تنها نماینده حزب بود که بیش از یک دوره در مجلس حضور داشت. در دسامبر ۲۰۲۰، کیم نامزدی خود را برای انتخابات میان دوره ای شهرداری سئول در آوریل ۲۰۲۱ اعلام کرد. در ۸ مارس ۲۰۲۱، کیم برای تمرکز بر کارزار انتخاباتی خود جهت تصدی شهرداری پایتخت، استعفای خود را از عضویت در مجمع ملی ارائه داد. پس از آنکه نظرسنجی توافقی نشان داد که پارک یونگ-سان از حزب دموکرات برای این سمت مناسب تر است، کیم و حزبش از پارک حمایت کردند. پس از استعفای کیم، کیم اوی-گیوم، سخنگوی پیشین رئیس جمهور مون جائه-این، در ۲۴ مارس ۲۰۲۱ کرسی او را در مجلس به دست آورد. کیم پیش تر استاد مدعو معماری در دانشگاه زنان ایهوا و استاد وابسته در KAIST بوده است. کیم دارای سه مدرک در رشته معماری است: کارشناسی از دانشگاه ملی سئول، کارشناسی ارشد از مؤسسه فناوری ماساچوست و دکترای برنامه ریزی شهری از MIT. او همچنین از دبیر
ستان دخترانه ایهوا فارغ التحصیل شده است.
عفت محمدی (زاده ۲۰ مرداد ۱۳۳۵ تهران – درگذشته ۹ آبان ۱۴۰۳) بازیکن فوتبال اهل ایران بود. او از نخستین زنان فوتبال ایران و بازیکنان باشگاه فوتبال زنان پرسپولیس بود. عفت محمدی، اولین خانم گل لیگ فوتبال زنان در ایران بود؛ و همچنین به او لقب «پله فوتبال زنان» را داده اند. اوایل زندگی. عفت محمدی، در تاریخ ۲۰ مرداد ۱۳۳۵ در محله پامنار تهران متولد شد. او پدرش را در سنین کودکی از دست داد و او به دست مادرش بزرگ شد. در سن ۱۵ سالگی به انجمن دوشیزگان و بانوان رفت و به دوندگی مشغول شد. در پی فراخوانی که عزیز اصلی، برای فوتبال این انجمن منتشر کرد، عفت محمدی در تست قبول شد، و به ورزش فوتبال پرداخت. فوتبال و فعالیت حرفه ای. در سال ۱۳۵۰، بازی دوستانه ای بین تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا و انجمن دوشیزگان و بانوان، برگزار شد. در این بازی، چند بازیکن دیهیم، تاج، پاس و عقاب به همراه عفت محمدی حضور داشتند. این مسابقه که در ورزشگاه امجدیه برگزار شد، ۴ بر صفر به سود ایتالیا به پایان رسید. پیوستن به پرسپولیس. پس از مسابقه با ایتالیا، عزیز اصلی، عفت محمدی را به همراه هنگامه افشار را به تیم زنان پرسپولیس معرفی کرد، تا بدین صورت، فعالیت حر
فه ای او آغاز شود. در آن زمان، تیم زنان پرسپولیس، زیرنظر آلن راجرز و علی پروین اداره می شد. پس از انقلاب. به گفته عفت محمدی، پس از انقلاب ۱۳۵۷، تیم زنان پرسپولیس تعلیق شد، اما در جلسات باشگاه، وعده شده بود که دوباره تیم زنان فعالیتش را پی می گیرد، اما پس از شروع جنگ، دیگر باشگاه زنان پرسپولیس فعال نشد. او گفت، بعد از انقلاب تنها یکی از هم تیمی هایش در ایران ماند و بقیه از ایزان مهاجرت کردند. او همچنین گفت که هم تیمی های سابقش همچون هنگامه افشار که از ایران رفتند را هرگز ندید. زندگی شخصی. عفت محمدی، در سن ۱۶ سالگی ازدواج کرد. به گفته خودش، روز عقد، با تیم زنان عقاب بازی داشت و دو گل هم زد. او صاحب ۶ فرزند شد. دختر او، نارمیلا فتحی، از بازیکنان تیم ملی فوتسال زنان ایران است. تبعیض جنسیتی در فوتبال ایران. عفت محمدی، در مصاحبه ای اعلام کرده بود که از ابتدا آغاز فوتبال زنان در ایران، تبعیض هایی چون پرداخت نکردن حقوق و دستمزد، نداشتن اردو و همچنین عدم پخش تلویزیونی وجود داشته است. او همچنین براین نظر بود که هنوز این تبعیض ها برطرف نشده اند. درگذشت. در تاریخ ۹ آبان ۱۴۰۳، عفت محمدی در سن ۶۸ سالگی درگذشت.