Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طقه دفاع کراچی، در جریان تخلیه قضایی به دلیل عدم پرداخت اجاره بها، مرده یافت شد. بوی نامطبوع از آپارتمان، پلیس و مأمور اجرا را وادار به ورود اجباری کرد و پیکر او در حالت تجزیه شده کشف شد. طبق گزارش پلیس، تمام درها و پنجره ها، از جمله بالکن، از داخل قفل بود و هیچ نشانه ای از ورود غیرمجاز یا درگیری دیده نشد. با این حال، برخی مقامات گزارش دادند که در بالکن باز بوده است. کالبدشکافی در مرکز پزشکی تحصیلات تکمیلی جناح (JPMC) نشان داد که پیکر در «حالت پیشرفته تجزیه» بود و بخش هایی از آن مومیایی و اسکلتی شده بود. بر اساس شواهد پزشکی قانونی، سوابق تماس، عدم فعالیت در شبکه های اجتماعی، مواد غذایی فاسدشده و میزان تجزیه، کارشناسان نتیجه گرفتند که او احتمالاً در حدود اکتبر ۲۰۲۴، یعنی هشت تا ده ماه پیش از بررسی، درگذشته است. تحلیل سوابق تماس نشان داد که آخرین استفاده از تلفن او در ۷ اکتبر ۲۰۲۴ حدود ساعت ۵ عصر برای تماس با ۱۴ نفر بوده است، که بازرسان را به این نتیجه رساند که او احتمالاً در همان روز درگذشته است. گزارش شده بود که او از همان تاریخ مفقود شده بود. گزارش کالبدشکافی بعدی نشان داد که به دلیل تجزیه پیشرفته، بافت های
صورت و عضلات از بین رفته، انگشتان و ناخن ها به استخوان تبدیل شده و اندام های داخلی، از جمله مغز، مایع شده بودند. با وجود این، هیچ شکستگی استخوانی مشاهده نشد. حشرات قهوه ای رنگ روی موهای او دیده شد، اما هیچ کرمی روی پیکر یافت نشد. حمیرا در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵ در قبرستان بلوک کیو در مدل تاون لاهور به خاک سپرده شد. مراسم خاکسپاری او با حضور تعداد محدودی برگزار شد.
آماندا سودانو با نام کامل آماندا گریس سودانو رامیرز (زاده ) خواننده، ترانه سرا و مدل آمریکایی است.
سوفیا زیدا (؛ زادهٔ ) خوانندگی، ترانه پرداز، دی جی، نقاشی اهل فنلاند است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ادعاهای استفاده اسرائیل از جادو و جن به مزاعم عربی و فارسی در مورد استفاده اسرائیل از جادو، جن و قوای ماورایی در عملیات اطلاعاتی و امنیتی خود اشاره دارد. این ادعاها توسط شخصیت های مذهبی و رسانه ای وابسته به رژیم جمهوری اسلامی ایران و همچنین برخی نویسندگان در جهان عرب ترویج می شود و اغلب این تفسیرها برای توجیه وقایع امنیتی استثنایی مانند ترورهای دقیق، کشف شبکه های جاسوسی و عملیات مخفی مطرح می شود و آنها را به قوای ماورایی نسبت می دهد به جای قابلیت های اطلاعاتی سنتی. این پدیده نشان می دهد که چگونه اعتقادات جادویی کهن می توانند برای تفسیر وقایع ژئوپلیتیک معاصر به کار گرفته شوند و لایه ای اسطوره ای به درگیری با اسرائیل اضافه کنند که نبرد را نه تنها به عنوان درگیری بر سر زمین و قدرت، بلکه همچنین مواجهه ای بین نیروهای نور و ظلمت به تصویر می کشد. ریشه های دینی و تاریخی. این ادعاها بر تصورات ریشه دار در فرهنگ دینی در مورد نیروهای پنهانی که بر جهان تأثیر می گذارند، استوار است. در عقیده اسلامی، جن موجودات نامرئی با اراده آزاد محسوب می شوند که در قرآن در کنار شیاطین و جادو ذکر شده اند (مانند آیه ۱۱۲ سوره انعام). به پیام
بر سلیمان قدرت کنترل جن و شیاطین نسبت داده می شود، بر اساس آنچه در قرآن و تفاسیر آمده است، در حالی که در یهودیت میراثی از موجودات شبیه به جن به نام «شیدیم» در متون تلمودی وجود دارد. در طول تاریخ، در جوامع اسلامی روایاتی رایج شده که دستاوردهای یهودیان را به نیروهای تاریک مرتبط می کند. منابع فولکلوری عربی داستان های ترسناکی از «جادوگران یهودی» نشان می دهند که قادر بودند افراد را با جادو بکشند و سپس آنها را زنده کنند، یا انسان را به حیوان تبدیل کنند و سپس به شکل اصلی اش برگردانند، تا حکام را بترسانند و آنها را مجبور به تسلیم کنند. اعتقاد بر این بود که یهودیان روابط خاصی با جن دارند و جادوگر ماهر آنها می تواند جن را به بردگی درآورد و آنها را در خدمت خود قرار دهد. جای تعجب نیست که تصور «ارتشی از جن» که یهودیان را خدمت می کند، هم در حکایات عامیانه و هم در گفتمان سیاسی مدرن ظاهر شود، همان طور که مصطفی کرمی گفته که «شیاطین ارتش پنهانی آنها هستند». نزد برخی محافل دینی در ایران، ادعاهای استفاده اسرائیل از جادو توجیهی برای تصویر شیطانی از آن تشکیل می دهد؛ یکی از روحانیان آنجا صراحتاً اظهار کرده: «هیچ شکی نیست که یهودی ه
ا و خصوصاً صهیونیست ها سابقه زیادی در امور ماورایی و مسائلی از قبیل رابطه با شیطان و جن دارند… سیستم های جاسوسی اسرائیل هم بی شک از این مسائل بهره می گیرند». چنین نگرشی اسرائیل را به عنوان نهادی «شیطانی» که از نیروهای شر کمک می گیرد، در مقابل ایران و متحدانش که در تصور آنها با نیروهای خیر الهی صف آرایی می کنند، ارائه می دهد. تفسیرهای روان شناختی و سیاسی. تحلیلگران معتدل تر، بر این باورند که رواج فرضیات جادو و جن، بازتاب مکانیزم روان شناختی و سیاسی، برای مواجهه با شکست ها و متعادل کردن عدم توازن قوا است. هنگامی که دستگاه های امنیتی ایران، در اثر نفوذ موفق اسرائیل دچار تزلزل می شوند، ممکن است برای رهبری آسان تر باشد که به جای اقرار به نارسایی اطلاعاتی، آن را با «جادوی یهودی» توجیه کند. یک سخنگوی اصلاح طلب دولت اسبق ایران بنام عبدالله رمضان زاده، صراحتا از این مطالب انتقاد کرده و گفته که «صحبت از طلسم های یهودی و نقش جن در تجاوز اسرائیل، تلاشی برای پوشاندن شکست دستگاه های امنیتی و نادیده گرفتن تاکتیک های دشمن است». علاوه بر این، پذیرش روایتهای مافوق طبیعی برخی رژیم های مذهبی، در قاب بندی درگیری شان با اسرائیل را
، به عنوان یک جنگ متافیزیکی که بین خیر و شر خدمت می کند و جایی که مسئله تنها به تانک ها و پهپادها محدود نشده، بلکه به فرشتگان و شیاطین گسترش می یابد، عنوان کرده است. با این حال، بسیاری از روشنفکران در ایران و جهان عرب، هشدار می دهند که آمیختن خرافات در گفتمان رسمی، به اعتبار آسیب می رساند و درِ تمسخر را باز می کند. حتی رسانه های نزدیک به رژیم ایران هم اعتراف کرده اند که ترکیب اینگونه خرافات، با استراتژی های امنیت ملی نتایج معکوس در پی دارد. در واقع این ادعاها، با تمسخرهای داخلی و خارجی مواجه شده اند. در کنار انتقادات اصلاح طلبان در ایران، اسرائیلی ها علناً با سبک طنزآمیز به آنها پاسخ داده اند، همان طور که در نظریه ذکر شده در بالا از طرف موساد، در مورد «مصرف مواد مخدر و صحبت با جن» آمده است.
بارتولد رودولف هاست (; – ) پزشک، و گیاه شناس اهل سوئد بود.
کارل گوستاف اتلین (; – ) کشیش، ریاضی دان، و سیاستمدار اهل فنلاند بود.
تورستن توره رنوال (; – ) سیاستمدار، کشیش، روزنامه نگار، و اسقف اعظم اهل دوک نشین بزرگ فنلاند بود.
آرتور براوس (به ؛ – ) بازیگر اهل آلمان بود، که بیشتر به خاطر بازی در فیلم "صلیب آهنین" به کارگردانی سم پکینپا شناخته می شد. از جمله فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها حضور داشته است، می توان به "ترن"، "حرکت اسب "، "قطار سریع السیر فون راین"، "بهشت آبی من"، "ایشتار" و "صلیب آهنین" اشاره کرد. براوس در ۲۹ اوت ۲۰۲۵، در سن ۸۹ سالگی در خانهٔ خود در مونیخ، آلمان درگذشت.
اونی هالستن (; – ) سیاستمدار، آموزگار، و ریاضی دان اهل فنلاند بود.
جان رابرت میلتون (متولد ۱۳ مارس ۱۹۳۸)، که به طور حرفه ای با نام میلتون جانز شناخته می شود، بازیگر نقش مکمل بازنشسته انگلیسی است که تقریباً در طول دوران حرفه ای خود به طور مداوم کار کرده است. او که استعدادی همه کاره دارد، در نقش های شوم یا چاپلوسانه تخصص دارد و مرتباً در بسیاری از سریال های تلویزیونی محبوب بریتانیا برای بزرگسالان و کودکان بازی کرده است. او در مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک آموزش دید.
تالار بازار کوئوپیو () یک بازار به سبک «هنر نو» در میدان بازار کوئوپیو در منطقه مولتی مکی در کوئوپیو در فنلاند است. این بازار دارای یک مرکز فروش برای ۳۰ شرکت است. این بازار در تمام طول سال و شش روز هفته باز است. خدمات. این بازار به خاطر فروش گوشت و پای ماهی سنتی به نام کالاکوکو و همچنین اقلام صنایع دستی دست ساز شناخته می شود. مرکز خرید آپاجا در زیر بازار قرار دارد. تاریخچه. این ساختمان توسط یوهان ویکتور استرومبرگ طراحی شده و بازار در آگوست ۱۹۰۲ فعالیت خود را آغاز کرد. پیش از ساخت بازار، این منطقه به عنوان اصطبل اسب استفاده می شد. این بازار در سال ۱۹۱۴ با یک مرکز بازرسی گوشت طراحی شده توسط آرنه سیرلیوس گسترش یافت که اکنون به عنوان بازار ماهی فعالیت می کند. بعدها، ظاهر تالار بهبود یافته و بازسازی های داخلی انجام شده است. تخریب تالار بازار آخرین بار به طور جدی در دهه ۱۹۶۰ مورد بحث قرار گرفت. با این حال، تصمیم گرفته شد که تالار بازار در اوایل دهه ۱۹۷۰ بازسازی شود. رنگ آمیزی فعلی ساختمان به این دوره برمی گردد. پروژه تالار بازار از دهه ۱۸۷۰ برنامه ریزی شده بود. الزامات خلوص برای فروش مواد غذایی افزایش یافته بود و ب
نابراین نیاز به ساخت یک پایانه فروش دائمی در بازار نیز برای کووپیو مطرح شد. در همان زمان، ساخت یک ساختمان بازار نیز برای میدان برنامه ریزی شده بود، اما هرگز اجرا نشد. همچنین تالار بازار که در همان زمان برای میدان بندر برنامه ریزی شده بود، هرگز محقق نشد. مجسمه ای به نام «ولجمیس» (Veljmies) در ضلع شرقی سالن بازار و مجسمه دیگری به نام «سیسکوتیتو» (Siskotyttö) در ضلع غربی بازار قرار دارد.
کنستانتین پائوستوفسکی (; – ) نویسنده، روزنامه نگار، نویسنده کودکان، نمایشنامه نویس، و نویسندهٔ داستان کوتاه اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال شجاعت (روسیه)، مدال دفاع از اودسا، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده است.
الکساندر رازومنی (; – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، و فیلم بردار اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار شده است.
مریم توزانی (زاده 17 سپتامبر 1980) فیلمساز و بازیگر مراکشی است. او بیشتر به عنوان کارگردان فیلم تحسین شده ی "«آدم» (۲۰۱۹)" ، نماینده ی مراکش در نود و دومین دوره جوایز اسکار برای بهترین فیلم بلند بین المللی و "«خفتان آبی»" (۲۰۲۲)، فیلم نماینده ی این کشور برای همین جایزه در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار، شناخته می شود. توزانی در سال ۱۹۸۰ در طنجه متولد شد. در سال ۲۰۰۳، او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ارتباطات رسانه ای و روزنامه نگاری در لندن دریافت کرد. او کار خود را به عنوان روزنامه نگار با تمرکز بر سینما آغاز کرد.
رونگانو نیونی (انگلیسی: Rungano Nyoni) کارگردان، فیلمنامه نویس و بازیگر اهل زامبیا است. او بیشتر به خاطر فیلم های بلندش "«من جادوگر نیستم» و «درباره ی تبدیل شدن به یک مرغ شاخدار»" شناخته می شود که هر دو را خودش نوشته و کارگردانی کرده است. هر دو فیلم تحسین های بین المللی گسترده ای را دریافت کردند. "«من جادوگر نیستم" » جایزه بفتای بهترین فیلم اول سال ۲۰۱۸ را برای نیونی به ارمغان آورد. "«درباره ی تبدیل شدن به یک مرغ دریایی»" جایزه بهترین کارگردان جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ - جایزه نوعی نگاه (Ex-aequo) را برای او به ارمغان آورد. نیونی در لوزاکا، زامبیا از خانواده مریل موتال (با نام خانوادگی نیونی) و توماس نیونی به دنیا آمد. آنها تصمیم گرفتند نام او را رونگانو بگذارند، که در زبان شونا، زبان بومی زیمبابوه، به معنای «قصه گو» است. وقتی او نه ساله بود، خانواده اش به ولز مهاجرت کردند.
فنگ هونگ (冯弘 - درگذشته ۴۳۸)، با نام ادبی ونتانگ (文通)، همچنین با نام پس از مرگش به عنوان امپراتور ژائوچنگ یان شمالی (北燕昭成帝) شناخته می شود، آخرین پادشاه سلسله یان شمالی چین بود. او در سال ۴۳۰ میلادی، زمانی که برادرش فنگ با (امپراتور ونچنگ) بیمار بود، تاج و تخت را به دست گرفت و از عنوان « پادشاه آسمانی » استفاده کرد. در طول سلطنت او، سلسله یان شمالی در پرتو حملات مکرر سلسله رقیب، وی شمالی، به طور فزاینده ای کوچک تر و ضعیف تر شد و در سال ۴۳۶ او ایالت خود را تخلیه کرد و به گوگوریو گریخت و به یان شمالی پایان داد. با این حال، زمانی که در گوگوریو بود، نقش ارباب گوگوریو را بر عهده گرفت (مقامی که قبلاً ادعا کرده بود). امپراتور جانگسو از گوگوریو، که قادر به تحمل شیطنت های فنگ هونگ نبود، او را در سال ۴۳۸ به قتل رساند، اگرچه، جالب اینجاست که او پس از مرگ به فنگ هونگ نامی داد. در دوران سلطنت گائو یون. فنگ هونگ، برادر کوچکتر فنگ با، تاریخ دقیقی از تولدش در دست نیست. تا سال ۴۰۷ هیچ مدرک تاریخی در مورد او وجود نداشت، اما پس از آنکه برادرش فنگ با، به همراه فنگ سوفو و دیگران، امپراتور مستبد سلسله یان جدید، مورونگ شی، را سرنگون
کردند، اوضاع تغییر کرد. آنها برادرزاده مورونگ شی، یعنی مورونگ یون را به عنوان امپراتور انتخاب کردند. مورونگ یون که به زودی نامش را به گائو یون تغییر داد، به عنوان آخرین امپراتور یان جدید یا اولین امپراتور یان شمالی شناخته می شود. در اواخر سال ۴۰۷، گائو یون فنگ هونگ را به عنوان سرلشکر منصوب کرد. احتمالاً در همان زمان، یا دست کم در دوران سلطنت گائو یون، فنگ هونگ به مقام دوک جی نیز دست یافت. این تحولات نشان دهنده تلاش های فنگ هونگ و برادرانش در ایجاد تغییرات سیاسی در آن دوران بود که تأثیر زیادی بر تاریخ چین گذاشت. پس از ترور گائو یون به دست دستیارانش، لی بان(離班) و تائو رن در سال ۴۰۹ میلادی، مقامات حکومتی، فنگ با را به عنوان امپراتور جدید برگزیدند. فنگ با پس از رسیدن به تاج و تخت، فنگ هونگ را ترفیع داد، اما اجازه داد همچنان عنوان دوک جی را حفظ کند. در دوران سلطنت فنگ با. در سال ۴۱۰، فنگ وانی (馮萬泥) و فنگ روچن (馮乳陳)، دو پسرعموی فنگ با، که هر دو به باور خود سهم قابل توجهی در موفقیت های فنگ با داشتند، از وضعیت خود ناراضی بودند. آنها نسبت به عدم حضورشان در لانگ چنگ و نداشتن اختیارات دولتی ابراز نارضایتی کردند، زیرا وظ
ایفشان به عنوان ژنرال های فرمانده در شهرهای فیرو (肥如، واقع در چین هوانگدائو امروزی، هبی) و بایلانگ (白狼، واقع در ژائویانگ امروزی، لیائونینگ) محدود شده بود. این نارضایتی به شورشی منجر شد. فنگ با برای سرکوب شورش، فنگ هونگ و ژانگ شینگ را مأمور حمله به آنها کرد. پس از شکست آنان در برابر نیروهای فنگ هونگ و ژانگ شینگ، تسلیم شدند؛ اما فنگ هونگ بدون توجه به شرایط، دستور اعدامشان را صادر کرد. در پی این حادثه، فنگ با عنوان دوک ژونگشان را به فنگ هونگ اعطا کرد. در طول دوران سلطنت فنگ با، اطلاعات کمی درباره اقدامات فنگ هونگ در دسترس است، اما به نظر می رسد او همچنان در مناصب قدرتمند خود باقی مانده باشد. تا سال ۴۳۰ میلادی، فنگ هونگ نخست وزیر فنگ با بود. در همان سال، فنگ با به شدت بیمار شد و فرمانی صادر کرد که اختیارات خود را به ولیعهدش، فنگ یی، منتقل کند. با این حال، بانو سونگ، صیغه مورد علاقه فنگ با، قصد داشت پسرش، فنگ شوجو، را به عنوان وارث تاج و تخت معرفی کند. او به فنگ یی گفت که شرایط فنگ با بهبود خواهد یافت و نیازی نیست که ولیعهد برای کسب قدرت عجله کند. فنگ یی نیز موافقت کرد و به کاخ خود بازگشت. در این میان، بانو سونگ ب
ه دروغ شروع به صدور دستوراتی به نام فنگ با کرد و ارتباطات خارجی را قطع نمود. او همچنین مانع ملاقات فنگ یی، دیگر پسران فنگ با و مقامات امپراتوری با امپراتور شد. تنها یکی از مقامات مورد اعتماد فنگ با، هو فو، توانست وارد کاخ شود تا مسئولیت امنیت را برعهده گیرد. با این حال، هو فو که از جاه طلبی های بانو سونگ دل چرکین شده بود، تصمیم گرفت فنگ هونگ را از نقشه های او آگاه سازد. فنگ هونگ فوراً اقدام کرد و به کاخ حمله برد و کنترل آن را به دست گرفت. این تحولات باعث شوک شدید فنگ با شد و او در اثر این ضربه جان خود را از دست داد. پس از مرگ امپراتور، فنگ هونگ تخت پادشاهی را تصاحب کرد. او نیروهای فنگ یی را شکست داد و تمام پسران فنگ با را به قتل رساند. پس از آن، فنگ هونگ عنوان «پادشاه آسمانی» (تیان وانگ) را برای خود برگزید. سلطنت. آنچه در اواخر سلطنت فنگ با، و حتی بیشتر در دوران سلطنت فنگ هونگ، مشهود بود، حملات بی وقفه رقیب همسایه، وی شمالی، بود. این امر به ویژه پس از آنکه وی شمالی در سال ۴۳۱ تمام قلمرو شیا را ضمیمه خود کرد و بنابراین دیگر رقیب غربی بزرگی برای مقابله نداشت، صادق بود. امپراتور تایوو از سلسله وی شمالی، حملات دو
ره ای برای غارت قلمرو سلسله یان شمالی انجام می داد و سپس عقب نشینی می کرد و بدین ترتیب سلسله یان شمالی را از منابع غذایی و سایر منابع تهی و آن را تضعیف می کرد. در حالی که فنگ هونگ دوک ژونگشان بود، همسرش بانو وانگ بود که حداقل سه پسر برای او به دنیا آورد، فنگ چونگ (馮崇)، فنگ لانگ (馮朗) و فنگ میائو (馮邈)، و فنگ چونگ بزرگترین پسر او بود. با این حال، در سال ۴۳۱، فنگ هونگ به جای او، بانو مورونگ را شاهزاده خانم و در سال ۴۳۲، پسر شاهزاده خانم مورونگ، فنگ وانگرن (馮王仁) را ولیعهد کرد. در پاییز ۴۳۲، تایوو، امپراتور وی شمالی، اولین حمله بزرگ دوران سلطنت فنگ هونگ را انجام داد و به سمت پایتخت یان شمالی، هلونگ (和龍، در جینژوی امروزی، لیائونینگ) حرکت کرد. ). فنگ هونگ سعی کرد با دادن هدایایی از گوشت گاو و شراب به ارتش امپراتور وی شمالی، او را آرام کند، اما فایده ای نداشت. ده فرمانداری یان شمالی تسلیم وی شمالی شدند و نیروهای وی شمالی تعدادی از شهرهای یان شمالی را تصرف کرده و هلونگ را محاصره کردند. با این حال، دو ماه بعد، امپراتور تایوو پس از تصرف ۳۰،۰۰۰ خانوار از یان شمالی و انتقال آنها به استان خود یو (幽州، پکن امروزی، تیانجین و ش
مال هبی ) عقب نشینی کرد. گوئو یوان (郭淵)، مقام رسمی فنگ هونگ، به فنگ هونگ پیشنهاد داد که پیشنهاد دهد دست نشانده وی شمالی شود و دختری را به عنوان همسر امپراتور تایوو بفرستد، اما فنگ هونگ امتناع کرد و اظهار داشت که دشمنی بین ایالت ها چنان عمیق است که حتی اگر تسلیم شود، در هر صورت کشته خواهد شد. (در حالی که وی شمالی مشغول محاصره هلونگ بود، ژنرال ژو شیوژی (朱脩之) از وی شمالی که از لیو سونگ اسیر شده بود، نقشه ترور امپراتور تایوو و سپس پیوستن به فنگ هونگ را کشید، اما نقشه او لو رفت و به فنگ هونگ گریخت، که در عوض او را به لیو سونگ فرستاد تا از لیو سونگ کمک بخواهد. از این پس، لیو سونگ و یان شمالی متحدان غیررسمی بودند، اگرچه لیو سونگ کمک واقعی کمی ارائه داد.) حوالی سال جدید ۴۳۳، فنگ لانگ و فنگ میائو، با این باور که یان شمالی در آستانه نابودی است و پرنسس مورونگ قصد کشتن آنها را دارد، به لیائوشی (遼西، در تانگشان امروزی، هبی ) گریختند، جایی که فنگ هونگ برادر بزرگترشان، فنگ چونگ را به عنوان فرمانده کل فرستاده بود. آنها فنگ چونگ را متقاعد کردند که به وی شمالی تسلیم شود و فنگ چونگ، فنگ میائو را برای اعلام وفاداری به وی شمالی فر
ستاد. فنگ هونگ، در پاسخ، ژنرال خود فنگ یو (封羽) را فرستاد تا لیائوشی را محاصره کند. در بهار ۴۳۳، امپراتور تایوو برادر کوچکترش توئوبا جیان (拓拔健) شاهزاده یونگچانگ را برای رهایی لیائوشی فرستاد و علاوه بر آن، فنگ چونگ را به عنوان شاهزاده لیائوشی با تعدادی نشان افتخار دیگر منصوب کرد تا سایر فراریان را تشویق به فرار کند. نیروهای توئوبا جیان خیلی زود فنگ یو را محاصره و او را مجبور به تسلیم کردند و سپس با ۳۰۰۰ خانوار اسیر عقب نشینی کردند. سپس فنگ چونگ درخواست اجازه کرد تا به هِلونگ برود و فنگ هونگ را به تسلیم ترغیب کند، اما امپراتور تایوو چنین اجازه ای نداد. در بهار ۴۳۴، فنگ هونگ پیک هایی را به وی شمالی فرستاد تا درخواست روابط صلح آمیز کند. امپراتور تایوو امتناع کرد. با این حال، سه ماه بعد، پس از آنکه فنگ هونگ دادخواستی (یعنی موافقت با واسال بودن) ارائه داد و در آن خود را محکوم و درخواست صلح کرد، و همچنین پیشنهاد داد که دختری را به عنوان صیغه امپراتور تایوو انتخاب کند، امپراتور تایوو موافقت کرد - به شرطی که فنگ هونگ، فنگ وانگرن را برای دیدار با او به پینگ چنگ (平城، در داتونگ امروزی، شانشی ) پایتخت وی شمالی بفرستد. فنگ
هونگ همچنین هونیویو شیمن (忽忸于什門) پیام رسان وی شمالی را که پدر امپراتور تایوو ، امپراتور مینگ یوان از وی شمالی، در سال ۴۱۴ به فنگ با فرستاده بود اما سپس توسط فنگ با بازداشت شده بود، به وی شمالی بازگرداند. با این حال، بعداً در همان سال، فنگ هونگ از فرستادن فنگ وانگرن به پینگچنگ برای دیدار با امپراتور تایوو خودداری کرد. وقتی لیو زی (劉滋) مقام رسمی او به او هشدار داد که یان شمالی در موقعیتی حتی خطرناک تر از شو هان و ووی شرقی در مقابل جین قرار دارد، فنگ هونگ با خشم لیو را اعدام کرد. از آنجا که فنگ هونگ از اعزام فنگ وانگرن خودداری کرد، امپراتور تایوو دوباره توئوبا جیان را علیه یان شمالی فرستاد و توئوبا جیان قبل از عقب نشینی، محصولات یان شمالی و برخی از مردم آن را تصرف کرد. در بهار ۴۳۵، فنگ هونگ برای جلب کمک لیو سونگ، پیکی را به جیان کانگ، پایتخت لیو سونگ، فرستاد تا به عنوان یک خراجگزار تسلیم شود. امپراتور ون از لیو سونگ، فنگ هونگ را به عنوان شاهزاده یان منصوب کرد، اما نتوانست کمک قابل توجهی ارائه دهد. در بهار ۴۳۵، فنگ هونگ ژنرال خود تانگ ژو (湯燭) را برای تقدیم خراج به وی شمالی فرستاد و ادعا کرد که دلیل نرسیدن فنگ وان
گرن، بیماری اوست. به نظر می رسد این دلیل توسط وی شمالی رد شده است و فنگ هونگ دوباره سعی کرد از لیو سونگ درخواست کمک کند، اما کمکی نرسید. در تابستان ۴۳۵، برادر امپراتور تایوو، توئوبا پی (拓拔丕)، شاهزاده لپینگ، دوباره به هلونگ رسید و فنگ هونگ با ارائه گاو، شراب و زره سعی در آرام کردن او داشت، اما دستیار ژنرال توئوبا پی، قوتو یوان (屈突垣)، فنگ هونگ را به عدم اعزام گروگان متهم کرد و آنها قبل از عقب نشینی، ۶۰۰۰ مرد و زن از یان شمالی را دستگیر کردند. در این زمان، کل ایالت یان شمالی چندان بزرگتر از خود شهر هلونگ نبود و از حملات مکرر وی شمالی خسته شده بود. ژنرال یانگ مین (楊岷) از فنگ هونگ پیشنهاد داد که فنگ وانگرن را به عنوان گروگان بفرستد، و فنگ هونگ امتناع کرد و در عوض نقشه تخلیه مردم خود به متحد گوگوریو را در نظر گرفت. یانگ معتقد بود که گوگوریو غیرقابل اعتماد است، اما فنگ هونگ منصرف نشد و فرستادگانی را به گوگوریو فرستاد تا درخواست کمک و توافق برای تخلیه را داشته باشند. در بهار ۴۳۶، فنگ هونگ پیک هایی را برای تقدیم خراج به وی شمالی فرستاد و اعلام کرد که فنگ وانگرن به زودی به آنجا خواهد رسید. امپراتور تایوو که به فنگ هونگ
اعتقادی نداشت، از پیشنهاد اولیه خودداری کرد و حمله دیگری را تدارک دید. تا تابستان ۴۳۶، نیروهای وی شمالی و گوگوریو هر دو به هلونگ رسیدند. از آنجا که مردم عمدتاً از نقل مکان به گوگوریو خسته شده بودند، گوئو شنگ (郭生) مأمور رسمی، دروازه های شهر را باز کرد و سعی در تسلیم شدن داشت، اما نیروهای وی شمالی فکر کردند که این یک تله است و به او کمک نکردند و فنگ هونگ، گوئو را در نبرد کشت. در همین حال، نیروهای گوگوریو شهر را غارت کردند و سپس پس از اینکه فنگ هونگ قصر را به آتش کشید، فنگ هونگ و مردمش را به سمت شرق اسکورت کردند. یان شمالی اکنون به پایان خود رسیده بود، زیرا فنگ هونگ دیگر هیچ قلمرویی برای خود نداشت. پس از ورود به گوگوریو. وی شمالی پیک هایی فرستاد تا از جانگسو، پادشاه گوگوریو، بخواهد که فنگ هونگ را تحویل دهد، اما پادشاه جانگسو این درخواست را رد کرد. با این حال، رابطه خودش با فنگ هونگ خوب نبود، زیرا وقتی برای اولین بار از فنگ هونگ در سرزمین خود استقبال کرد، با فنگ هونگ مانند یک مهمان محترم رفتار کرد - اما فنگ هونگ خواستار این بود که مانند ارباب با او رفتار شود و از اینکه امپراتور جانگسو او را به جای پادشاه آسمانی،
«شاهزاده لونگ چنگ» خطاب می کرد، عصبانی بود. با وجود این درگیری، امپراتور جانگسو مردم فنگ هونگ را در پینگگو (平郭، در یینگکوی مدرن، لیائونینگ )، و سپس در بیفنگ (北豐، در شن یانگ مدرن، لیائونینگ ) اسکان داد. از آنجایی که فنگ هونگ هنوز گوگوریو را به عنوان یک کشور دست نشانده می دید و اغلب به مردم آن با دیده تحقیر می نگریست، همچنان با مردم خود به عنوان یک کشور مستقل رفتار می کرد و قوانین گوگوریو را نادیده می گرفت و دستورات پادشاه جانگسو را نادیده می گرفت. پادشاه جانگسو نتوانست این را تحمل کند و سربازانی را برای دستگیری برخی از بانوان فنگ هونگ که در کمین بودند فرستاد و همچنین فنگ وانگرن را به عنوان گروگان به اسارت گرفت. تا سال ۴۳۸، فنگ هونگ چنان عصبانی بود که پیک هایی را نزد لیو سونگ فرستاد و درخواست کرد که او را تا لیو سونگ همراهی کنند. امپراتور ون، ژنرال وانگ بایجو (王白駒) را به گوگوریو فرستاد و به گوگوریو دستور داد تا برای رفتن فنگ هونگ آماده شود. پادشاه جانگسو تمایلی به اجازه دادن به فنگ هونگ برای رفتن نداشت، بنابراین ژنرال های خود را برای اعدام فنگ هونگ و پسرانش فرستاد، اگرچه او پس از مرگ به فنگ هونگ یک نام امپراتو
ری داد. در پاسخ، وانگ به نیروهای گوگوریو حمله کرد که فنگ هونگ را اعدام کردند. با این حال، پادشاه جانگسو، وانگ را دستگیر کرد و او را به لیو سونگ بازگرداند و خواستار زندانی شدن او شد، و امپراتور ون قبل از آزاد کردن او، مدتی این کار را انجام داد.
دژ بیسا (به کره ای: 비사성) یا دژ سابی، یک دژ در دوران گوگوریو است که در منطقه جینژو، دالیان، جمهوری خلق چین واقع شده است. این مکان نزدیک به مجمع الجزایر جانگسان، یک پایگاه دریایی قدیمی گوگوریو، است و همچنین محل یک نبرد دریایی بزرگ در طول جنگ گوگوریو-تانگ بوده است. همچنین این دژ در دوران حمله امپراتور یانگدی از سویی به گوگوریو محل نبرد سختی بین گوگوریو و سویی بوده است.
"سالت اند سنکچوئری" "یا" سالت اند سَنکچوئِری یک بازی ویدئویی در سبک نقش آفرینی اکشن دوبعدی است که توسط استودیوی آمریکایی اسکا استودیوز (Ska Studios) توسعه یافته و منتشر شده است. این بازی نخستین بار در ۱۵ مارس ۲۰۱۶ برای پلی استیشن ۴ عرضه شد و در ادامه برای ویندوز، مک اواس، لینوکس، پلی استیشن ویتا، نینتندو سوئیچ و اکس باکس وان نیز منتشر شد. گیم پلی. "سالت اند سنکچوئری" عناصر سبک های مترویدوانیا و سولزلایک را با گرافیک دوبعدی طراحی دستی ترکیب می کند. این بازی شامل بیش از ۶۰۰ آیتم قابل استفاده، دسته های گوناگون سلاح، حملات ویژه، و قابلیت های جادویی و از راه دور است. بازیکن می تواند از سپر برای دفاع، از سلاح های دو دستی برای قدرت بیشتر و از سیستم توسعه مهارت ها و کلاس های مختلف استفاده کند. یک درخت مهارت پیچیده، صدها ترکیب مختلف را در اختیار بازیکن قرار می دهد. بازی دارای قابلیت چندنفره هم زمان و غیرده هم زمان نیز هست؛ از جمله امکان گذاشتن پیام برای بازیکنان دیگر. داستان. داستان بازی در کشتی حامل بازیکن و شاهزاده خانمی از کشوری ناشناس قرار آغاز می شود؛ شاهزاده قرار است با پادشاهی دیگر ازدواج کند تا از وقوع جنگ جلو
گیری شود. کشتی هدف حمله غارتگران قرار می گیرد و در پی آن، هیولایی دریایی به نام کراکن ظاهر می شود. صرف نظر از نتیجه نبرد، کشتی غرق شده و بازیکن به جزیره ای ناشناخته منتقل می شود. در جزیره، بازیکن با پیرمردی روبه رو می شود که او را به یک آیین مذهبی می پیوندد و راهنمای او در سفرش می شود. در ادامه، بازیکن به کاوش جزیره پرداخته، با دشمنان مختلف مبارزه می کند و به دنبال شاهزاده خانم گمشده می گردد. در این مسیر، مفاهیمی همچون تفاوت میان «نمک زادگان» و «نور زادگان»، که نمایانگر دو نوع وجود انسانی در دنیای بازی هستند، آشکار می شود. در انتهای بازی، بازیکن با خدای بی نام روبه رو می شود؛ موجودی قدرتمند که هدفش رسیدن به الوهیت است. بازیکن با شکست این موجود، می تواند از جزیره فرار کند یا با پذیرش قدرت او، خود را در چرخه ای بی پایان گرفتار کند. توسعه. "سالت اند سنکچوئری" در ۲۸ اوت ۲۰۱۴ طی نامه ای سرگشاده در وبلاگ پلی استیشن معرفی شد. این بازی حاصل ترکیب سبک مبارزات سری دارک سولز با گرافیک و گیم پلی آثار پیشین اسکا استودیوز مانند "دیش واشر" است. همچنین از سری کسلوانیا، به ویژه نسخه های نینتندو دی اس و ""، الهام گرفته شده است
. نسخه آزمایشی اولیه با استقبال خوبی روبه رو شد و توسعه آن ادامه یافت. پورت نینتندو سوئیچ توسط شرکت "بلیت ورکس" انجام شد. نقد و بازخوردها. بر اساس داده های متاکریتیک، این بازی به طور کلی با واکنش مثبت منتقدان همراه بود: پلی استیشن ۴: ۸۴ از ۱۰۰ ویندوز: ۸۴ از ۱۰۰ نینتندو سوئیچ: ۸۲ از ۱۰۰ اکس باکس وان: ۸۰ از ۱۰۰ آی جی ان امتیاز ۸٫۶ از ۱۰ را به این بازی داد و آن را تلفیقی موفق از دارک سولز و کسلوانیا دانست. گیم اینفورمر نمره ۸٫۵ از ۱۰ را برای آن ثبت کرد. پالیگان با نمره ۹ از ۱۰ از اقتباس خلاقانهٔ بازی از سری دارک سولز تمجید کرد. وب سایت آرپی گیمر نیز این بازی را تلفیقی قوی از سبک های مختلف دانست، هرچند به داستان مینیمالیستی و دشواری بالا انتقاداتی وارد کرد.