Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روب د استایل مدل لباسی را توصیف می کند که در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی به عنوان جایگزینی برای لباس های شُمیز (زنانه) با برش راسته رایج بود. این سبک با دامن های کامل آن مشخص می شد. نیم تنه را می شد یا به صورت مستقیم برش داد، یا با کمری افتاده، اما این دامن کامل بود که نشان دهندهٔ "روب د استایل" بود. گاهی اوقات برای تکمیل با زیر دامن، حلقه های کناری دامن، یا دامن حلقه ای حمایت می شد. "روب د استایل" طرحی از طراح شیک و زیبای جین لنوین بود. دیگر خانه های مد معروف به خاطر نسخه های "روب د استایل" عبارتند از: خواهران بوئه، خواهران کالوت، دوویه و لوسیل.
هاشم الشیخ که با نام جنگی ابوجابر الشیخ نیز شناخته می شود، فرمانده شورشی سوری و از رهبران ارشد هیئت تحریر شام است. گزارش شده است که او از سمت خود در احرار الشام که به عنوان فرمانده ارشد خدمت می کرد استعفا داده تا در فرماندهی و هدایت ادغام گروه های مختلف مبارز در سوریه نقش داشته باشد. ابو جابر یک مسلمان سلفی با ایدئولوژی جهادی است که این ایدئولوژی در دیدگاه های گروه تحت رهبری او نیز منعکس شده است. فعالیت های پیش از جنگ. ابو جابر مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه حلب دریافت کرد. سپس او در کارخانه های دفاعی نزدیک به منطقه صفیره مشغول به کار شد. فعالیت های اسلامی و مخالفت او با دولت بعث سوریه باعث شد که چندین بار توسط دولت سوریه بازداشت شود. در سال ۲۰۰۵ او در زندان بدنام صیدنایا زندانی شد. این زندان به دلیل نگهداری تعداد زیادی از زندانیان سلفی که بعدها آزاد شدند شناخته می شود. جنگ داخلی سوریه. در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ در طول مراحل اولیه جنگ داخلی سوریه ابو جابر به همراه تعدادی دیگر از زندانیان سیاسی سلفی و اسلام گرا از زندان صیدنایا آزاد شد. او به «حرکت فجر الشام الاسلامیه» پیوست و در کنار جبهه النص
ره جنگید. او رهبری یک گروه کوچک در داخل حرکت فجر الشام الاسلامیه به نام «گردان مصعب بن عمیر» را بر عهده داشت که یکی از اعضای بنیان گذار احرار الشام شد. از سال ۲۰۱۷، ابو جابر یکی از سه شخصیت بنیان گذار زنده احرار الشام بود. در سپتامبر ۲۰۱۴ حسن عبود بنیان گذار و فرمانده احرار الشام به همراه ۴۵ نفر از جنگجویانش در یک بمب گذاری در استان ادلب ترور شد. ابو جابر جای او را گرفت و فرمانده کل احرار الشام شد. او در سپتامبر ۲۰۱۵ استعفا داد و مهند المصری (ابو یحیی الحموی) جایگزین او شد. سخنگوی احرار الشام رهبری ابو جابر را «دشوارترین» دوره این گروه توصیف کرد. در ۱۵ فوریه ۲۰۱۶ در طول حمله به شمال حلب ۸ گروه شورشی به ابو جابر وفاداری خود را اعلام کردند و «ارتش حلب» را برای مبارزه با نیروهای مسلح سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه از جمله «ارتش انقلابیون» تشکیل دادند. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷، ابو جابر و ده ها فرمانده دیگر احرار الشام استعفای خود را از احرار الشام اعلام کردند، زیرا پنج گروه بزرگ شورشی اسلام گرای سنی، از جمله جیش الاحرار و جبهه فتح الشام، در «تحریر الشام» ادغام شدند. ابو جابر امیر این گروه شد. ابو جابر یکی از سه رهبر ب
نیان گذار زنده احرار الشام است. در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، ابو جابر از سمت خود به عنوان فرمانده کل تحریر الشام استعفا داد و ابو محمد الجولانی جایگزین او شد. ابو جابر سمت دیگری را به عنوان رئیس شورای شورا تحریر الشام بر عهده گرفت.
شاهین هندی یا شاهین سیاه یک زیرگونه غیرمهاجر از شاهین بحری است که عمدتاً در هند یافت می شود همچنین به عنوان یک زیرگونه مهاجر نیز توصیف شده است. واژهٔ "شاهین" در این نام ها ممکن است به صورت "shaheen" نوشته شود. این گونه توسط شاهین داران به شاهین سیاه نامیده شد تا از شاهین "واقعی" ادبیات فارسی جدا شود. پژوهشگران ایرانی و پرنده شناس روسی، گئورگی پتروویچ دمنتیف، خاطرنشان کرده اند که نام شاهین در ادبیات فارسی در واقع به "Falco peregrinus babylonicus" اشاره دارد. شاهین و انواع دیگر از فارسی میانه šāhēn (به معنای واقعی کلمه "باشکوه، پادشاهی") و نام Šahēn آمده است. ارمنی میانه را شاهین (šahēn) و ارمنی قدیم شاهین (Šahēn) مقایسه کنید. در فارسی/فارسی دو معنی دارد: شاهین به ویژه شاهین بربری. معنای دوم نشانگر ترازو است. نام زیرگونه "peregrinator" که به زبان لاتین یک مسافر سرگردان یا عادتی است، نشان دهنده توانایی سفر آن است. نام رایج انگلیسی "شاهین" ("shahin") نباید با همان کلمه در زبان هندواروپایی، فارسی، زبان ترکی ترکی، و زبان آفریقایی عربی شاهین (falcon)، اشتباه گرفته شود. ممکن است به شاهین یا گونه ای از شاهین اشاره داش
ته باشد. در زبان هند و اروپایی هندی، "شاهین" یا "شاهین کوهی" (کوه به تپه اشاره دارد) به ماده زیرگونه "پرگریناتور" اشاره دارد، در حالی که نرهای این زیرگونه به عنوان "کوهیلا" نامیده می شوند. پراکندگی و زیستگاه. شاهین در جنوب آسیا از هند و بنگلادش در شرق و تا سریلانکا، مرکز و جنوب شرقی چین، و شمال میانمار یافت می شود. در هند، در تمام ایالت ها عمدتاً از مناطق صخره ای و تپه ای ثبت شده است. این شاهین همچنین از جزایر آندامان و نیکوبار در خلیج بنگال گزارش شده است. در فرهنگ. در ادبیات پاکستان، شاهین (shaheen) با شعر شاعر ملی این کشور، علامه اقبال، ارتباط خاصی دارد. همچنین بر روی مهر رسمی آرم نیروی هوایی پاکستان پدیدار می شود و به عنوان نام مستعار برای تیم کریکت پاکستان و برای بازیکن آن شاهین شاه آفریدی استفاده می شود.
آرمنوهی نشانی قازاریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۲۴ تا کنون سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۱ نوامبر ۱۹۷۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده هراچیا آجاریان ایروان فارغ التحصیل شد.
بیابان شمالی آسیای مرکزی بوم ناحیه ای در زیست بوم بیابان ها و درختچه زارهای خشک است که در منطقه آسیای مرکزی و در کشورهای قزاقستان و ازبکستان قرار دارد. میزان بارش سالانه این بوم ناحیه بین است. زمستان ها با دمای سرد و تابستان ها با دمای در حدود گرم است. طیف وسیعی از انواع زیستگاه از جمله دشت های نمکی، بیابان های رسی، بیابان های سنگی و برخی از انواع بیابان های ماسه ای در آن وجود دارد. پوشش گیاهی از بوته های کمیاب خشک شامل درمنه ("Artemisia") و علف شور ("Salsola") تشکیل شده است. جانوران این بوم ناحیه متنوع است و پستانداران و پرندگان، تعداد زیادی خزندگان و بسیاری از گونه های بی مهرگان در آن وجود دارد. برخی از مناطق حفاظت شده در بوم ناحیه بیابان شمالی آسیای مرکزی وجود دارند، اما بخش های دیگری از آن به دلیل تبدیل اراضی طبیعی به زمین کشاورزی، چرای بی رویه و شکار غیرقانونی در حال تخریب هستند. جغرافیا. بیابان شمالی آسیای مرکزی جنوب قزاقستان و بیشتر ازبکستان را در بر می گیرد. آب و هوای این بوم ناحیه نمونه ای از اقلیم بیابانی سرد است؛ میانگین دما در ماه ژانویه از تا است، در حالی که میانگین دمای ژوئیه به تا نیز می رسد. ب
ه طور متوسط، میزان بارندگی سالانه بین تا است. توپوگرافی بوم ناحیه بیابان شمالی آسیای مرکزی متنوع است و بیابان های نمکی دارای خاک سولونچاک با تعداد زیادی کفه نمکی، بیابان های رسی، بیابان های صخره ای و منطقه کوچکی از بیابان ماسه ای در بخش جنوبی منطقه از ویژگی های آن است. گیاگان. پوشش گیاهی غالب بیابان شمالی آسیای مرکزی از نوع درختچه ای و نیمه درختچه ای همراه با انواع مختلف گونه های سازگار با انواع مختلف خاک موجود در آن است. بیابان های رسی زیستگاه جوامع گیاهی مانند "Anabasis salsa"، علف شور ("Salsola") شرقی و گونه های مختلف سرده درمنه مانند "A. terrae albae"، گونه "A. turanica" و "A. gurganica" هستند. بیابان های سنگی عمدتاً زیستگاه "Salsola arbusculae formis" و "Nanophyton erinaceum" هستند، در حالی که بیابان های نمکی دارای خاک سولونچاک زیستگاه گونه های گیاهی نیمه درختچه ای "Ceratoides papposa"، گونه "Artemisia terrae albae"، انواع گونه های "massagetovii"، گونه "A. santolina" و نیز "A. songarica" و گونه های درختچه ای مانند اسکنبیل (Calligonum" aphyllum")، گونه "Ephedra lomatolepis" و همچنین گونه های علفی مانند چم
ن گندمی ("Agropyron fragile") است. زیاگان. پستانداران بیابان شمالی آسیای مرکزی شامل خارپشت گوش بلند ("Hemiechinus auritus")، خرگوش صحرایی شرقی ("lepus tolai")، گونه های متعدد جربیل و موش دوپا، کل سکایی ("Saiga tatarica")، قاقم دورنگ دشتی ("Mustela eversmanni")، آهوی ایرانی ("Gazella subgutturosa ")، گور آسیایی ("Equus hemonius") و انواع دانه دوست ها ("Spermophilus") است. پرندگان این بوم ناحیه شامل چکچک ("Oenanthe isabellina", "O. deserti")، سسک بیابانی ("Sylvia nana")، غراب گردن قهوه ای ("Corvus ruficollis")، گونه در معرض خطر هوبره آفریقایی ("Chlamydotis undulata")، باقرقره شکم سیاه ("Pterocles orientalis")، عقاب طلایی ("Aquila chrysaetos")، عقاب صحرایی ("Aquila rapax")، کرکس کوچک ("Neophron percnopterus") و بالابان ("Falco cherrug") است. خزندگان متعددی را می توان در این بوم ناحیه بیابانی یافت، از جمله انواع مختلف مارمولک های آگاما ("Agama")، اسکینک گکو رستموف ("Teratoscincus scincus rustamovi")، مارمولک-مار چرنوف ("Ophimorus chernovi")، مارمولک شنی فرغانه ("Eremias scripta pherganensis")، بزمجه بیابانی ("Var
anus griseus") و مار کبرای آسیای مرکزی یا کبرای خزری ("Naja oxiana"). بی مهرگان بوم ناحیه بیابان شمالی آسیای مرکزی به ویژه در بیابان های ماسه ای بسیار غنی است و این بوم ناحیه زیستگاه انواع ملخ ها، قاب بالان، پروانه ها، موریانه ها و مورچه ها است. وضعیت حفاظت و تهدیدها. وضعیت حفاظت از این بوم ناحیه به عنوان «آسیب پذیر» ذکر شده است. مهم ترین عواملی که یکپارچگی بوم ناحیه را به خطر می اندازد شامل تبدیل زیستگاه های طبیعی به زمین کشاورزی، شکار بیش از حد و فعالیت های شکار غیرقانونی و استفاده از گیاهان برای اهدافی مانند تولید هیزم و ابریشم است. مناطق حفاظت شده این بوم ناحیه شامل ذخیره گاه طبیعی بارسا-کلمس در جزیره ای در دریاچه آرال، ذخیره گاه کاپلانکیر، ذخیره گاه استیورت و پارک ملی آلتین-ایمل در قزاقستان است.
جام پرزیدنت آسیا ۲۰۰۵ فصل افتتاحیه جام پرزیدنت آسیا بود، رقابتی برای باشگاه های فوتبال در کشورهایی که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا به عنوان "کشورهای نوظهور" طبقه بندی شده اند. هشت تیمی که در این رقابت ها شرکت کردند، به دو گروه تقسیم شدند و یک بار با تیم های دیگر در گروه خود بازی کردند. سپس برنده هر گروه در نیمه نهایی با تیم دوم گروه دیگر بازی می کرد و برندگان مسابقات نیمه نهایی در فینال برای تعیین برنده بازی می کردند. هیچ مسابقه مقام سومی وجود نداشت. این بازی ها در ماه مه ۲۰۰۵ و در کاتماندو، نپال برگزار شد. مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
حمله چندمرحله ای (Multistage Attack) نوعی حمله سایبری پیچیده و ساختارمند است که در آن مهاجمان به صورت تدریجی و مرحله به مرحله به اهداف خود دست می یابند. هر مرحله از این حمله به دقت برنامه ریزی می شود تا اطلاعات حیاتی و مهم به دست آید یا زیرساخت های حساس مختل شود. این نوع حملات معمولاً توسط گروه های مهاجم سازمان یافته و پیشرفته(Advanced Persistent Threats یا APT )انجام می شود و هدف آن، زیرساخت های حیاتی و اطلاعات مهم درباره انرژی، بانکداری، شبکه های دولتی، یا نظامی است. مراحل حمله چندمرحله ای. نفوذ اولیه (Initial Access). در این مرحله، مهاجم از روش هایی مانند فیشینگ، بهره برداری از آسیب پذیری های نرم افزاری، برای دستیابی به سیستم هدف استفاده می کند. هدف این مرحله، ایجاد یک نقطه ورود به سیستم یا شبکه است. حرکت جانبی(Lateral Movement). پس از نفوذ اولیه، مهاجم تلاش می کند دسترسی خود را به سایر بخش های شبکه گسترش دهد ،مهاجم در این مرحله اطلاعات بیشتری درباره ساختار شبکه یا سیستم و نقاط آسیب پذیر جمع آوری می کند. جمع آوری اطلاعات یا آماده سازی(Data Exfiltration/Preparation). اطلاعات حساس و حیاتی شناسایی و به سرقت ب
رده می شوند. همچنین ممکن است مهاجم برای حمله نهایی و مختل کردن شبکه آماده شود. اجرای نهایی(Final Execution). در این مرحله، مهاجم اهداف نهایی خود را پیاده سازی می کند. این اهداف می توانند شامل سرقت اطلاعات، خاموش کردن سرویس ها، انتشار باج افزار، یا مختل کردن زیرساخت ها باشند. مثال های برجسته. حمله به شبکه برق اوکراین یکی از نمونه های معروف این نوع حملات، در سال ۲۰۱۵ است. در این حمله مهاجمان ابتدا از طریق ایمیل های فیشینگ به شبکه ورود کردند. سپس با حرکت جانبی، به سیستم های کنترل عملیاتی (OT) دسترسی یافتند. در نهایت با خاموش کردن تجهیزات کلیدی، باعث ایجاد قطعی برق در مناطق گسترده ای شدند. حمله ی سایبری استاکس نت (Stuxnet) نیز مثالی دیگر است که در آن نرم افزار مخرب برای هدف گیری تأسیسات غنی سازی اورانیوم ایران طراحی شد. این حمله از روش های چندمرحله ای استفاده کرد تا هم سیستم های خاص را آلوده کند و اثرات تخریبی ایجاد نماید. حمله سایبری به شرکت سونی در سال ۲۰۱۴ در نوامبر 2014 علیه شرکت Sony Pictures Entertainment انجام شد. این حمله که به گروهی به نام "Guardians of Peace" نسبت داده شد. در این حمله از طریق ایمیل های
فیشینگ و استفاده از بدافزار به شبکه داخلی Sony دسترسی پیدا کردند. پس از دسترسی اولیه، مهاجمان از تکنیک های حرکت جانبی استفاده کردند تا به سرورهای حساس و اطلاعات حیاتی دسترسی پیدا کنند.. اطلاعات حساس شامل ایمیل های داخلی، قراردادهای تجاری، و فیلم های منتشرنشده به طور سیستماتیک جمع آوری شد. همچنین بدافزارهایی طراحی شدند که داده ها را رمزگذاری کرده و سیستم ها را غیرقابل استفاده کردند. مهاجمان اطلاعات دزدیده شده را به صورت عمومی منتشر کردند و بدافزارهای تخریبی را برای از کار انداختن سیستم های Sony اجرا کردند. این اقدام باعث شد شبکه های داخلی شرکت برای هفته ها غیرفعال شوند. در نهایت انتشار ایمیل های حساس باعث ایجاد مشکلات جدی برای مدیریت Sony شد. منابع. D. M. Nicol, "The Ransomware Threat to Energy-Delivery Systems," in IEEE Security &amp; Privacy, vol. 19, no. 3, pp. 24–32, May-June 2021, doi: 10.1109/MSEC.2021.3063678. Y. S. Takey, S. G. Tatikayala, M. U. Patil, L. E. P. R and S. S. Samavedam, "Real Time Multistage Attack Detection Leveraging Machine Learning and MITRE Framework," 2022 11th International Confere
nce on System Modeling &amp; Advancement in Research Trends (SMART), Moradabad, India, 2022, pp. 1226–1230, doi: 10.1109/SMART55829.2022.10047248. https://ieeexplore.ieee.org/stamp/stamp.jsp?tp=&amp;arnumber=10047248&amp;isnumber=10046667 https://www.bbc.com/news/technology-30720003 : Sony Pictures Hack
ایستگاه پایه هوایی (انگلیسی: که به عنوان ایستگاه پایه نصب شده بر روی وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین (Unmanned Aerial Vehicle - UAV) نیز شناخته می شود، یک سیستم آنتن پروازی است که به عنوان یک هاب بین شبکه بک هال و شبکه دسترسی عمل می کند. اگر بیش از یک ABS در چنین مکانیسم رله ای شرکت داشته باشد، شبکه موسوم به شبکه موقت هوایی (Fly Ad-hoc Network - FANET) شکل می گیرد. FANETها نوعی از شبکه های بی سیم موقت (Wireless Ad Hoc Networks - WANETs) یا شبکه های موقت متحرک (Mobile Ad Hoc Networks - MANETs) هستند. یکی از جنبه های نوآورانه شبکه 5G ارائه "اتصال از آسمان" است. تفاوت استراتژیک ABSها نسبت به معماری شبکه ای سنتی و ثابت، توانایی آنها در ایجاد شبکه های موردنیاز در موقعیت های خاص است، به لطف ویژگی های ذاتی آنها مانند قابلیت جابجایی، انعطاف پذیری در فضای سه بعدی، ارتفاع تطبیقی و چرخش متقارن. این ویژگی ها امکان ارائه خدمات پیشرفته با لینک های بی سیم با کیفیت بالا، تخریب کم، ظرفیت زیاد و تداخل کم را برای کاربران زمینی فراهم می کنند. از دیدگاه صنعتی، موارد استفاده مختلفی برای استقرار شبکه های ABS برنامه ریزی شده است تا در
رویدادهای موقت، شرایط اضطراری و مناطق یا مناطق روستایی که فاقد زیرساخت های شبکه ای قوی هستند، اتصال ارائه شود. - وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (Unmanned Aerial Vehicles - UAV) در ارتباطات بی سیم UAVها در ابتدا تنها با اهداف نظامی طراحی و تولید شدند. اما به لطف پیشرفت فناوری تولید، امروزه یکی از راهکارهای پیشنهادی برای ارائه اتصال بر حسب نیاز در سیستم های شبکه 5G محسوب می شوند. تاریخچه. وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (Unmanned Aerial Vehicles - UAV) که به طور معمول با نام پهپاد شناخته می شوند، هواپیماها یا بالون های کوچکی هستند که می توانند به صورت کنترل از راه دور با ماژول کنترل رادیویی/فرکانس رادیویی یا با استفاده از سیستم های هوشمند داخلی کنترل شوند. این سیستم ها می توانند پهپاد را خودمختار کنند و تنها با همکاری با زیرساخت شبکه بدون نیاز به دخالت انسان کار کنند. تاریخاً، UAVها به عنوان اسباب بازی های گران قیمت شناخته می شدند و عمدتاً برای اهداف نظامی مانند تحویل محموله، نظارت از راه دور، حملات مسلحانه و کاهش تلفات سربازان در مناطق دشوار استفاده می شدند. این کاربردها شامل کنترل از راه دور توسط یک خلبان انسان
ی با استفاده از کنترل فرکانس رادیویی بود. استفاده اولیه از UAVها در ونیز در سال 1849 ثبت شده است، زمانی که اتریشی ها با استفاده از بالون های بدون سرنشین مجهز به مواد منفجره به ایتالیا حمله کردند. همچنین، کاربردهای پهپادها در طول جنگ های جهانی اول و دوم مشاهده شده است. با پیشرفت فناوری سنسورها و تکنولوژی تولید، در نیمه دوم قرن بیستم، UAVها برای جاسوسی و جستجوی گروگان ها با استفاده از حسگرهای بی سیم نیز مورد استفاده قرار گرفتند. در اوایل دهه 2000، با کاهش هزینه ها و اندازه UAVها، کاربردهای غیرنظامی و تجاری پهپادها به صورت چشمگیری افزایش یافت. این کاربردها شامل استفاده در ارتباطات بی سیم با پشتیبانی از زیرساخت های شبکه موجود بود، مانند تحویل بسته و کنترل ترافیک در زمینه شهرهای هوشمند، یا کشاورزی دقیق و بازرسی زمین در صنعت 4.0. لازم به ذکر است که در تمامی این سناریوها، UAVها به عنوان تجهیزات کاربری هوایی (Aerial User Equipment - UEs) عمل می کنند و در کنار کاربران زمینی شبکه کار می کنند، نه به عنوان بخشی از زیرساخت یکپارچه شبکه. این فناوری بی سیم عموماً به عنوان پهپادهای متصل به شبکه سلولی (Cellular-connected UAVs
) شناخته می شود. ابتکاراتی مانند Amazon Air و پروژه Wing گوگل مثال های برجسته ای از موارد استفاده از پهپادهای متصل به شبکه سلولی هستند. در سال های اخیر، با ادامه کوچک سازی قطعات دستگاه های ارتباطات بی سیم، ایده تجهیز UAVها به فرستنده ها و گیرنده های فرکانس رادیویی و سخت افزارهای اختصاصی برای ارائه لینک های بی سیم قابل اعتماد، مقرون به صرفه و بر حسب نیاز به کاربران زمینی به واقعیت نزدیک شده است. امروزه، می توان فرستنده هایی با وزنی کمتر از 2 کیلوگرم پیدا کرد، مانند فرستنده جهانی نرم افزار رادیویی (USRP) همراه با رادیوی تعریف شده نرم افزاری (SDR)، که می توان آنها را به راحتی با استفاده از یک نگهدارنده چاپ سه بعدی روی پهپاد نصب کرد. مفهوم جدید ارتباطات بی سیم با کمک پهپادها یک فناوری نویدبخش است که از رشد سریع ترافیک داده های بی سیم پشتیبانی می کند. به عنوان نتیجه ای از آزمایش های صنعتی و تحقیقات آکادمیک، ABSها به عنوان یکی از اجزای مهم شبکه های 5G و فراتر از آن شناخته شده اند. جنبه های کلیدی و چالش برانگیز. ادغام ایستگاه های پایه هوایی (ABS) یا شبکه های موقت هوایی (FANETs) در شبکه های سلولی بی سیم به عنوان پلتف
رم های ارتباطی هوایی، امکانات جدیدی در طراحی زیرساخت شبکه به همراه دارد و چالش های مختلفی را مطرح می کند. در واقع، تفاوت های زیادی در مقایسه با همتایان زمینی وجود دارد. 1.ارتفاع بالا: ارتفاع معمول ایستگاه های پایه زمینی در محیط های شهری حدود 10 تا 20 متر است، در حالی که مقررات فعلی به ABSها اجازه می دهد تا در ارتفاع 100 تا 120 متری معلق باشند. این ارتفاع بیشتر به ABSها امکان می دهد تا پوشش گسترده تری نسبت به زیرساخت های زمینی ارائه داده و تداخل با دیگر ترمینال ها را کاهش دهند. در واقع، ترمینال های زمینی می توانند در ارتفاعات و زوایای دید مختلف نسبت به ABS به راحتی تفکیک شوند. 2.حرکت و ردیابی سه بعدی با سرعت بالا: ABSها می توانند احتمال کانال خط دید (LoS) بالاتری نسبت به ارتباطات زمینی کلاسیک که معمولاً دچار تضعیف سیگنال و اثرات محوشدگی می شوند، فراهم کنند. فرستنده ها و گیرنده های ABS می توانند کاربران متحرک (مانند عابران، وسایل نقلیه متصل یا دستگاه های اینترنت اشیاء) را ردیابی کرده و اتصال LoS پایدار را حفظ کنند. این شرایط مزایای زیادی دارد. به عنوان مثال، در شبکه های 5G که از امواج میلی متری استفاده می شود،
LoS برای ارائه اتصال در این پهنای باند فرکانسی ضروری است. علاوه بر این، LoS امکان پرتوفرمی موثر در فضای سه بعدی را فراهم می کند و ABSها را به کاندیداهای مناسبی برای فناوری MIMO سه بعدی تبدیل می سازد. 3.مقیاس پذیری شبکه های FANET: FANETها شبکه هایی مقیاس پذیر هستند که تعداد ABSهای درگیر در آنها می تواند بر اساس موارد استفاده به طور پویا تغییر کند. به طور معمول، اطلاعات بین ABSها در FANETها از طریق پروتکل 802.11p که برای ارتباطات وسایل نقلیه استفاده می شود، تبادل می شود. اصطلاح "موقت" (Ad-hoc) به این اشاره دارد که FANETها دارای یک پروتکل مسیریابی غیرمتمرکز برای انتقال اطلاعات داده هستند. 4.طراحی کارآمد از نظر انرژی: ABSها و پهپادها به طور کلی سیستم هایی با محدودیت انرژی هستند؛ این مسئله محدودیت های مهمی بر زمان معلق بودن و پرواز آنها اعمال می کند و ممکن است توازن هایی در کیفیت خدمات ارائه شده به کاربران (مانند توان انتقال) و محدودیت های انرژی ایجاد شود. 5.ایمنی و سلامت محیط اطراف: ABSها و حسگرهای آنها باید به طور مداوم نظارت شوند تا از بروز حوادث جلوگیری شود و فاصله ایمنی با سایر وسایل هوایی، ساختمان ها و موانع
حفظ شود. برای این منظور، یک لینک کنترل با شبکه زمینی بک هال برقرار می شود. 6. حریم خصوصی و حفاظت از داده ها: اطلاعات جمع آوری شده توسط حسگرهای نصب شده بر پهپادها، از نظر حریم خصوصی افراد و کسب وکارها چالش برانگیز است. تأثیر و سناریوهای کاربردی. ایستگاه های پایه هوایی (ABS) این امکان را برای اپراتورهای شبکه یا طراحان ارتباطات فراهم می کنند که شبکه هایی مورد نیاز را در یک منطقه مشخص ایجاد کنند که برای مشتریان و موارد استفاده خاص طراحی شده اند. ایستگاه های پایه تجاری و سبک که بر روی پهپادها با ظرفیت حمل متوسط نصب می شوند، طیف وسیعی از کاربردها را فراهم می کنند: 1.تقویت مؤثر سیستم های زمینی موجود در مناطق شلوغ: در مناطقی مانند استادیوم ها در طول رویدادهای ورزشی یا اجراهای زنده، ABSها با ارائه ظرفیت اضافی می توانند به سیستم های زمینی موجود کمک کنند. 2.انتشار و جمع آوری اطلاعات در شبکه های حسگر بی سیم و سناریوهای اینترنت اشیاء (IoT): در شهرهای هوشمند یا مناطق کشاورزی دقیق، که در آن به دلیل توان انتقال پایین دستگاه ها، ارتباطات طولانی برد ممکن نیست، ABSها می توانند برای جمع آوری داده و انتشار اطلاعات استفاده شوند.
3.انتقال اطلاعات بین مراکز داده جداشده جغرافیایی یا ارائه پوشش شبکه در مناطق روستایی یا حومه های صعب الوصول: در این مناطق، استقرار ABSها بسیار به صرفه تر از نصب دکل های مخابراتی گران قیمت یا لینک های فیبر نوری است.4.بازسازی سریع اتصال پس از خرابی زیرساخت یا انتقال داده در شرایط اضطراری: در موقعیت هایی مانند حملات تروریستی، ABSها می توانند اتصال سریع را بین خطوط مقدم و ستاد فرماندهی برقرار کنند. مدل های این فناوری نوآورانه. شرکت هایی مانند Qualcomm و AT&amp;T پروژه هایی را برای استقرار ABSها جهت ارائه ارتباطات بی سیم در مقیاس وسیع اجرا کرده اند. همچنین، پروژه هایی نظیر Facebook Aquila، سل-روی-چرخ ها و بال ها (COW-W)، Google SKYBENDER، Nokia F-Cell، و Huawei Digital Sky برای آزمایش مزایای خدمات ABS طراحی شده اند. -مقررات یکی از موانع اصلی فناوری ارتباطات بی سیم ABSها، نبود مقررات قانونی منحصر به فرد است. سیاست ها در کشورهای مختلف و مناطق گوناگون متفاوت است. معیارهای مقررات را می توان به دو دسته تقسیم کرد: نخست مربوط به فناوری UAV و دوم مربوط به مخابرات. مربوط به UAVها آژانس های مختلفی وجود دارند که دستورالعمل ه
ایی برای کنترل پرواز تدوین می کنند. در ایالات متحده، عملیات ها توسط اداره هوانوردی فدرال (FAA) و ناسا (NASA) کنترل می شود. در اروپا، سازمان ایمنی هوانوردی اروپا (EASA) مقررات استفاده از UAVها را منتشر کرده است. سازمان بین المللی هوانوردی کشوری (ICAO) مسئول تدوین دستورالعمل های آسیایی برای مقررات و عملیات ایمن سیستم های هواپیمای بدون سرنشین است. مقررات ارتباطات بی سیم مقررات ارتباطات بی سیم به طور مستمر توسط سازمان های مختلفی مانند کمیته ارتباطات الکترونیکی (ECC) در اروپا و کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) در ایالات متحده توسعه می یابند. هدف این مقررات، کنترل عملیات ABSها با توجه به عوامل مختلف مانند نوع و شناسایی ABS، طیف فرکانسی برای اشتراک گذاری داده ها و کنترل حسگرها، ارتفاع که بستگی به وجود خط دید با خلبان دارد، سرعت و وزن است. -مروری بر معماری ها اگرچه 3GPP هنوز تمرکز خود را بر استانداردسازی UAVهای متصل به شبکه های سلولی قرار داده است، معماری های مختلفی برای ارتباطات بی سیم با سیستم های پروازی که یک روتر هوشمند را حمل می کنند، پیشنهاد شده است. معماری مربوط به ABSها معمولاً با دو نوع اصلی لینک ارتباطی مشخص می
شود: لینک ارتباطات کنترل و غیر بار مفید (CNPC) و لینک داده. لینک ارتباطات کنترل و غیر بار مفید (CNPC) لینک CNPC شامل ارتباطات بین ABSها و مراکز کنترل زمینی شبکه بک هال است که معمولاً یک ایستگاه پایه تخصصی است. این لینک عمدتاً وظایف حیاتی ایمنی را بر عهده دارد، مانند کنترل زمان واقعی و اجتناب از برخورد با موانع. برای این منظور، نیاز به تأخیر و الزامات امنیتی سخت گیرانه تری دارد. امنیت و حریم خصوصی همچنین از اولویت های این لینک هستند تا از کنترل های غیرمجاز جلوگیری شود. لینک CNPC همچنین برای ارسال اطلاعات مربوط به پیکربندی شبکه، که تخصیص منابع زمانی و فرکانسی را تعیین می کند، و جمع آوری برخی اطلاعات پروازی ABSها (مانند GPS، زاویه ارتفاع نسبی و سرعت پرواز)، انرژی باقی مانده و عملکرد اتصال فراهم شده (مانند نرخ خطای بیت متوسط، توان دریافت و ارسال) استفاده می شود. پهنای باندهای فرکانسی اختصاص داده شده برای این لینک، پهنای باندهای L و C هستند، زیرا این باندها در برابر افت سیگنال حساسیت کمتری دارند و امکان ارتباطات با قابلیت اطمینان بالا و تأخیر کم را فراهم می کنند.لینک داده لینک های داده شامل انتقال اطلاعات بین دست
گاه های زمینی متحرک، زیرساخت های زمینی (ایستگاه های پایه یا دروازه ها)، حسگرها و دیگر ABSها است. از آنجا که دامنه این لینک ها با CNPC متفاوت است، الزامات آن نیز متفاوت است. لینک داده حساسیت کمتری به تأخیر دارد و درخواست ظرفیت آن معمولاً به کاربرد خاص بستگی دارد. سرعت داده می تواند از کیلوبیت بر ثانیه در ارتباطات ABS-کاربران زمینی متغیر باشد، به طوری که پهنای باند فرکانسی 4G قابل استفاده است، تا گیگابیت بر ثانیه در ارتباطات ABS-شبکه بک هال یا ABS-ABS. از آنجا که این ارتباطات عمدتاً تحت تأثیر مولفه خط دید (LoS) قرار دارند، استفاده از پهنای باند میلی متری به عنوان یک راه حل برجسته برای تأمین نیاز ظرفیت بالا شناخته می شود. -ملاحظات در مورد جایگذاری مسئله یافتن مکان بهینه و/یا برنامه ریزی مسیر برای ABSها به مراتب چالش برانگیزتر از ایستگاه های پایه زمینی متداول است. از یک طرف، ABSها می توانند به طور آزادانه در فضای سه بعدی حرکت کنند بدون هیچ گونه محدودیتی، و از طرف دیگر، مجموعه ای از محدودیت های عملیاتی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند، مانند حفظ اتصال خط دید (LoS)، محدودیت های انرژی و اجتناب از برخورد با موانع،