Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برای به حداقل رساندن گسترش گونه های مهاجم در آبراه های ایالات متحده، سازمان حفاظت از محیط زیست و گارد ساحلی برنامه هایی را برای تنظیم غلظت موجودات زنده تخلیه شده در آب توازن کشتی ها تدوین کردند. گارد ساحلی، طبق قانون NISA، در سال ۲۰۱۲ مقررات مربوط به آب توازن را صادر کرد. گارد ساحلی به سیستم های تصفیه آب توازن نیاز دارد و از سال ۲۰۱۶ شروع به تأیید این سیستم ها کرده است. این الزامات عموماً در مورد تمام شناورهای غیرتفریحی مجهز به مخازن توازن اعمال می شود. پیش از تصویب نهایی استانداردهای آب توازن در سال ۲۰۱۲، بسیاری از کشتی هایی که از خارج از منطقه اقتصادی انحصاری وارد می شدند، می توانستند با تعویض آب توازن در میانه اقیانوس، از مقررات ایمنی معاف شوند. کشتی ها همچنین باید تعداد مخازن آب توازن، حجم هر مخزن و منشأ آب توازنی که باید تخلیه شود را گزارش می دادند. از مناطقی که گونه های مهاجم در آنها تاخت و تاز می کنند، چه برای جذب و چه برای تخلیه آب توازن باید اجتناب شود. مقررات جدید الزامات یکسانی برای جلوگیری از جذب و تخلیه در مناطق حساس و ثبت و گزارش آب توازن در کشتی ها دارند. مدیریت آب توازن گسترش یافت و شامل آموزش
و رویه های ایمنی و همچنین شیوه های نگهداری و حذف گونه های رسوب و رسوبات شد. مالکان کشتی همچنین می توانند در صورت عدم امکان رعایت این حکم جدید تا تاریخ تعیین شده برای اجرای آن، که برای کشتی های جدید اول دسامبر ۲۰۱۳، برای کشتی های موجود با حجم کمتر از ۱۵۰۰ متر مکعب یا بیشتر از ۵۰۰۰ متر مکعب اول ژانویه ۲۰۱۶ و برای کشتی های ۱۵۰۰ تا ۵۰۰۰ متر مکعب اول ژانویه ۲۰۱۴ بود، درخواست تمدید تاریخ اجرای این حکم جدید را بدهند. این حکم همچنین استانداردهای مربوط به غلظت مجاز موجودات زنده در تخلیه آب توازن را اعمال کرد. موجودات زنده بزرگتر از ۵۰ میکرومتر باید در غلظت کمتر از ۱۰ موجود زنده در هر متر مکعب باشند و موجودات زنده کوچکتر از ۵۰ اما بزرگتر از ۱۰ میکرومتر باید در غلظت کمتر از ۱۰ موجود زنده در هر میلی لیتر باشند. میکروارگانیسم هایی که به عنوان شاخص برای آب بالاست مشکل ساز عمل می کنند، استانداردهایی را نیز در هر ۱۰۰ میلی لیتر تعیین کرده اند. باید کمتر از ۱ واحد تشکیل دهنده "کلونی ویبریو کلرا" توکسیکوژن، کمتر از ۲۵۰ واحد تشکیل دهنده "کلونی اشریشیا کلی" و کمتر از ۱۰۰ واحد تشکیل دهنده کلونی انتروکوک روده ای وجود داشته باشد. ه
مچنین با این حکم، فرایند تأیید سیستم های مدیریت آب توازن کشتی ها تعیین شد. آزمایشگاه های مستقلی که توسط USCG تأیید شده اند، تجهیزات را آزمایش می کنند و پروتکل های زمینی برنامه تأیید فناوری زیست محیطی EPA را در بر می گیرند. برای سیستم های تأیید شده از نوع خارجی که قبل از تاریخ های انطباق نصب شده اند، یک دوره ۵ ساله به عنوان دوره اعتبارسنجی اعمال شد، تا زمانی که سیستم ها مطابق با کنوانسیون آب توازن توسط دولت خارجی تأیید شده باشند. صلاحیت این حکم، دریای سرزمینی ایالات متحده (۱۲ مایل دریایی) و کشتی هایی را که از دریاچه های بزرگ حرکت می کنند، از منطقه انحصاری اقتصادی فراتر می روند و برمی گردند و از بالادست اسنل لاک عبور می کنند، پوشش می دهد. مجوزهای عمومی. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا آخرین "مجوز عمومی کشتی" خود را در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد. این مجوز، محدودیت های عددی تخلیه آب توازن را برای کشتی های تجاری تعیین می کند. به طول یا بیشتر. این محدودیت ها به صورت حداکثر غلظت قابل قبول موجودات زنده در هر متر مکعب آب توازن بیان می شوند. تقریباً ۶۹۰۰۰ کشتی، چه با پرچم داخلی و چه با پرچم خارجی، تحت پوشش این مجوز هستند. سازمان
حفاظت محیط زیست آمریکا در سال ۲۰۱۴ مجوز جداگانه ای برای کشتی های تجاری کوچک تر صادر کرد. تمدید مهلت قانونی صدور مجوز. کنگره چندین بار مهلت قانونی معافیت پوشش مجوز NPDES برای کشتی های کوچک (به جز آب توازن) را تمدید کرده است. کشتی های کوچکتر از ۷۹ فوت طول و همچنین کشتی های ماهیگیری تجاری در هر اندازه ای، از اخذ مجوز NPDES برای تخلیه های اتفاقی، به جز آب توازن، معاف بودند. آخرین مهلت قانونی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸ منقضی شد.
غار کرینگول ()غاری در کره شمالی است که گفته می شود خانه "کرین" (به چینی "چی لین")، یک جانور افسانه ای کایمرا بوده است که گفته می شود امپراتور جومونگ از گوگوریو در قرن اول پیش از میلاد بر آن سوار می شد. در نوامبر ۲۰۱۲، خبرگزاری مرکزی دولتی کره گزارش داد که این مکان در مورانبونگ در نزدیکی پیونگ یانگ ، پایتخت کره شمالی، یافت شده است. دولت کره شمالی می گوید که این کشف ثابت می کند که پیونگ یانگ پایتخت تاریخی کره باستان است. تحلیلگران خارج از کره شمالی این بیانیه را در جایگاه تلاش های کهن کره شمالی برای پیوند دادن رژیم این کشور با پادشاهان باستانی کره و بنابراین دانستن آن با نام جانشین مشروع میراث امپراتوری گوگوریو قرار داده اند. کشف. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲، خبرگزاری مرکزی کره شمالی که متعلق به دولت است، گزارش داد که باستان شناسان «اخیراً وجود لانه تک شاخ را دوباره تأیید کرده اند.» توسط امپراتور جومونگ ، بنیانگذار امپراتوری گوگوریو. گفته می شود که این کشف توسط موسسه تاریخ انجام گشته است. در مورانبونگ ، پیونگ یانگ، تنها از مکان معبد بودایی یونگ میونگسا . طبق این شواهد، عبارت «لانه اسب تک شاخ» روی سنگی در این محل حک شده ا
ست. اعتقاد بر این است که این کتیبه به دوره پادشاهی گوریو (۹۱۸-۱۳۹۲) برمی گردد. این گزارش همچنین گویای این است که این «تایید می کند که پیونگ یانگ پایتخت کره باستان بوده است». واکنش و تحلیل. این گزارش به دلیل ماهیت ظاهراً عجیب ادعای یافتن «لانه اسب تک شاخ» پوشش بین المللی گسترده ای را به خود جلب کرد، اما گزارش های بعدی حاکی از آن بود که واژگان کره ای اشتباه ترجمه شده اند. گزارش اصلی به زبان کره ای نه به اسب تک شاخ، بلکه به یک (یا به زبان چینی)، یک جانور اسطوره ای شبیه به کایمرا با «بدن گوزن، دم گاو، سم و یال» و همچنین یک شاخ روی سرش اشاره داشت. نقل می شود این جانور وسیله نقلیه دوست داشتنی امپراتور جومونگ بوده است. مکان مذکور کرینگول یا «غار کرین» نام دارد. با وجود این نام، قرار نبود که این وهله اول در معنای حقیقی واژه محل زندگی "" باشد، بلکه عنوانی افسانه ای شبیه به گذرگاه غول ها در ایرلند شمالی بود. گزارشی در "io9" اشاره کرد که کرینگول در واقع در نخست هرگز گم نشده بود. یک تونل غیر طبیعی در پیونگ یانگ پایتخت کره شمالی توسط محقق جئون کوان سو در سال 2009 در مقاله ای با عنوان " " ("مطالعه اسطوره کرینگول")، که در م
جله کره ای منتشر شد، بیان گشت. گزارش کره شمالی در سال ۲۰۱۲ در مورد اینکه آیا کشف مربوط به خود غار، کتیبه ای کهن تر که مکان آن را مشخص می کند، یا صرفاً محل توصیف شده ی قبلی کرینگول است، مبهم بود.این یعنی حتی مشخص نیست که آیا پایتخت باستانی امپراتوری گوگوریو در وهله اول در پیونگ یانگ واقع شده است یا خیر. مفسران خاطرنشان کردند که در بیانیه کره شمالی عنصر قابل توجهی از تبلیغات وجود دارد. همانطور که سیک سیانگ وانگ، محقق کره ای، اشاره می کند: «قرار بود کرین برای حاکمان خردمند به نظر برسد. مقامات کره شمالی ممکن است امیدوار بوده اند که ارتباط پیونگ یانگ را با امپراتوری باستانی گوگوریو تضمین کنند، با وجود اینکه که بین رهبر خود، کیم جونگ اون ، و حاکمان بزرگ و نیرومند پیشین پیوند برقرار می کنند.» یک استاد مطالعات کره ای در دانشگاه تافتس ، این یافته را «نمادین» خواند و خاطر نشان کرد که مردم کره شمالی آن را عمدتاً به نام یک «تقویت کننده» روحیه می پذیرند. پیوند کیم جونگ اون، رهبر جدید کره شمالی با این امپراتوری باستانی، به او «مشروعیتی را که فاقد آن است» می دهد. "سیاست خارجی" همچنین به تلاش های رژیم کره شمالی برای مرتبط کر
دن رهبرانش با پادشاهان باستانی کره، مانند بازسازی مقبره امپراتور جومونگ و پخش روایات تبلیغاتی که کیم جونگ اون را به سنت های امپراتوری گوگوریو پیوند میدهد، اشاره کرد. دولت کره شمالی همچنین از ادعاهای تبلیغاتی خود در مورد میراث امپراتوری گوگوریو برای امتیازگیری علیه چین و ژاپن ، رقبای سنتی خود، در اختلافات زمینی و سیاسی با این کشورها بهره برداری کرده است.
گردش آب مصب رودخانه ها توسط جریان ورودی رود، جزر و مد، باران و تبخیر سطحی، باد و سایر رویدادهای اقیانوسی مانند بالا آمدن آب، گرداب و طوفان ها کنترل می شود. الگوهای گردش آب مصب رودخانه تحت تأثیر اختلاط عمودی و لایه بندی قرار می گیرند و می توانند بر زمان اقامت و زمان مواجهه تأثیر بگذارند. زمان اقامت. "زمان ماندگاری" آب، به ویژه در برابر تنش های ناشی از فعالیت های انسانی، متغیر کلیدی تعیین کننده سلامت پای رود است. شستشوی سریع تضمین می کند که زمان کافی برای تجمع رسوب یا کاهش اشباع اکسیژن در مصب وجود نداشته باشد؛ بنابراین، یک مصب با شستشوی خوب، ذاتاً مقاوم تر از یک مصب با شستشوی ضعیف است. زمان ماند همچنین بر پارامترهای دیگری مانند فلزات سنگین، مواد مغذی محلول، مواد جامد معلق و شکوفایی جلبکی که ممکن است بر سلامت مصب ها تأثیر بگذارند، تأثیر می گذارد. یک روش ساده برای محاسبه زمان ماندگاری، استفاده از یک مدل کلاسیک و ساده مصب است که می تواند برای دستیابی به درک مفهومی از مصب مفید باشد، اما از نظر زمانی و مکانی دقیق نیست. یک مصب کلاسیک دارای اجزای زیر است: ۱) جریان ورودی آب شیرین با دبی و شوری (آب) (عموماً )؛ ۲) جریان
ورودی اقیانوسی با دبی و شوری ؛ و ۳) جریان خروجی به اقیانوس با دبی و شوری . جریان ورودی و خروجی آب برابر است زیرا جرم پایسته است. نمک نیز پایسته است، بنابراین، شارهای ورودی و خروجی شوری نیز برابرند. اگر ورودی های آب زیرزمینی و تبخیر نادیده گرفته شوند، معادله پیوستگی به صورت زیر خواهد بود: زمان ماندگاری برابر است با حجم آب شیرین درون مصب تقسیم بر دبی رودخانه، و می توان آن را به صورت تقریبی به صورت زیر بیان کرد: که در آن Vol حجم کل آب درون مصب است. مدت زمان قرارگیری در معرض بیماری. زمان ماند، مدت زمانی را در نظر می گیرد که طول می کشد تا ذرات آب از مصب خارج شوند، با این حال، برخی از ذرات آب که در طول جزر و مد از مصب خارج می شوند، ممکن است در طول جزر و مد سیلابی دوباره وارد سیستم شوند. مدت زمانی که یک ذره آب در مصب رودخانه می ماند تا زمانی که دیگر برنگردد "، زمان مواجهه" نامیده می شود. اگر ذرات آب با جزر و مد خارج شوند و با جزر و مد برگردند، زمان قرار گرفتن در معرض تابش می تواند بسیار بیشتر از زمان ماندگاری باشد. نسبت بین تعداد ذرات آب برگشتی به مصب و تعداد ذرات آب خروج شده "، ضریب برگشت"، ، نامیده می شود. برای تع
یین زمان مواجهه، باید گردش آب در خارج از مصب تعیین شود. با این حال، گردش آب در نزدیکی دهانه خور به دلیل فرآیندهای اختلاط جزر و مدی که بین آب های خور و اقیانوس رخ می دهد، پیچیده است. اگر ساحل ناهموار و دارای دماغه باشد، موزاییکی از میدان های جریان پیچیده شامل گرداب ها، جت ها و مناطق رکود ایجاد می شود که الگوهای گردش آب در خارج از مصب را پیچیده تر می کند. در مواردی که دلتا (جغرافیا) یا تالاب هایی وجود دارند که به چندین نهر جزر و مدی می ریزند، مانند خلیج میشنری، استرالیا، آبی که در زمان جزر از یک نهر خارج می شود، ممکن است در طول جزر و مد سیلابی وارد مصب دیگری شود. وقتی مجموعه ای از مصب ها درگیر باشند، اگر جریان جزر و مدی از یک مصب در طول جزر و مد سیلابی دوباره وارد مصب دیگری شود، زمان نوردهی زیادی (بزرگتر از زمان نوردهی هر مصب) رخ خواهد داد. با این حال، در امتداد خط ساحلی ناهموار با دماغه ها، اختلاط آب های مصب و اقیانوس می تواند شدید باشد. وقتی آب مصب از مصب خارج می شود، به آب های ساحلی سرازیر می شود، بنابراین زمان مواجهه و زمان ماندگاری تقریباً برابر است. در برخی موارد، می توان جریان حجم، نمک و دما را در دهانه
یک مصب در طول یک چرخه جزر و مدی اندازه گیری کرد. با استفاده از این داده ها، می توان محاسبه کرد ( ضریب بازگشت است): این ضریب برابر است با کسری از حجم آب حجم متوسط منشور جزر و مدی) که در هنگام جزر از مصب خارج می شود و قبل از ورود مجدد به سیستم با آب های ساحلی جایگزین می شود. وقتی باشد، همان آب دوباره وارد مصب می شود و اگر باشد، آب مصب که در هنگام جزر از مصب خارج شده است، با آب های ساحلی که در هنگام جزر وارد مصب می شوند، جایگزین شده است. زمان مواجهه به صورت زیر تخمین زده می شود: . به عنوان میانگین حجم مصب و دوره جزر و مد تعریف می شود. کل جریان آب شور از طریق دهانه رودخانه در طول وقایع جزر و مدی اغلب بسیار بیشتر (اغلب با ضریب ۱۰ تا ۱۰۰) از جریان حجمی ناشی از جریان ورودی رودخانه است؛ بنابراین، اگر اندازه گیری ها دقیق نباشند، تخمین شار خالص غیرقابل اعتماد خواهد بود. اندازه گیری های مستقیم ضریب بازگشت اغلب به دلیل رویدادهای اقیانوسی ناپایدار مانند بالاآمدگی، عبور گرداب یا طوفان ها پیچیده می شوند، بنابراین موفقیت در اندازه گیری مستقیم صحیح ضریب بازگشت نادر است. اختلاط عمودی و لایه بندی. زمان ماندگاری آب در یک مصب به
گردش آب در مصب بستگی دارد که ناشی از اختلاف چگالی ناشی از تغییرات شوری و دما است. آب شیرین با چگالی کمتر روی آب شور و آب گرم تر روی آب سردتر (با دمای بیشتر از ۴ درجه سانتیگراد) شناور می شود. درجه سانتیگراد). در نتیجه، آب های نزدیک سطح و نزدیک کف می توانند مسیرهای متفاوتی داشته باشند که منجر به زمان های ماند متفاوتی می شود. "اختلاط عمودی" تعیین می کند که شوری (آب) و دما از بالا به پایین چقدر تغییر خواهد کرد و عمیقاً بر گردش آب تأثیر می گذارد. اختلاط عمودی در سه سطح رخ می دهد: از سطح به پایین توسط نیروهای باد، از کف به بالا توسط تلاطم ایجاد شده در مرز (اختلاط مرزی مصب و اقیانوسی)، و در داخل توسط اختلاط متلاطم ناشی از جریان های آبی که توسط جزر و مد، باد و جریان ورودی رودخانه هدایت می شوند. انواع مختلف گردش آب در مصب رودخانه ها ناشی از اختلاط عمودی است: خور نمکی گوه ای. این مصب ها با یک سطح مشترک چگالی تیزبین لایه بالایی آب شیرین و لایه پایینی آب شور مشخص می شوند. آب رودخانه در این سیستم غالب است و اثرات جزر و مدی نقش کمی در الگوهای گردش آب دارند. آب شیرین روی آب دریا شناور است و به تدریج با حرکت به سمت دریا رقیق
می شود. آب دریا که چگالی بیشتری دارد، در امتداد کف به سمت بالای مصب حرکت می کند و یک لایه گوه ای شکل تشکیل می دهد و با حرکت به سمت خشکی، نازک تر می شود. با ایجاد اختلاف سرعت بین دو لایه، نیروهای برشی امواج داخلی را در سطح مشترک ایجاد می کنند و آب دریا را به سمت بالا با آب شیرین مخلوط می کنند. به عنوان مثال می توان به مصب رودخانه می سی سی پی اشاره کرد. خور تا حدی لایه لایه. با افزایش نیروی جزر و مدی، کنترل جریان رودخانه بر الگوی گردش آب در مصب رودخانه کمتر می شود. اختلاط آشفته ناشی از جریان، شرایط لایه بندی شدهٔ متوسطی ایجاد می کند. گرداب های متلاطم، ستون آب را مخلوط می کنند و انتقال جرمی از آب شیرین و آب دریا را در هر دو جهت در سراسر مرز چگالی ایجاد می کنند؛ بنابراین، سطح مشترک جداکننده توده های آب بالایی و پایینی با یک ستون آب با افزایش تدریجی شوری از سطح به پایین جایگزین می شود. با این حال، یک جریان دو لایه هنوز وجود دارد، با حداکثر گرادیان شوری در عمق میانی. مصب های نیمه لایه معمولاً کم عمق و عریض هستند و نسبت عرض به عمق بیشتری نسبت به مصب های گوه نمکی دارند. به عنوان مثال می توان به رودخانه تیمز اشاره کر
د. خور همگن عمودی. در این مصب ها، جریان جزر و مدی نسبت به دبی رودخانه بیشتر است، که منجر به ستون آب با اختلاط خوب و ناپدید شدن گرادیان شوری عمودی می شود. مرز آب شیرین-آب دریا به دلیل اختلاط شدید آشفته و اثرات گردابی حذف می شود. نسبت عرض به عمق خورهای عمودی همگن زیاد است، و عمق محدود آن، برش عمودی کافی در کف دریا ایجاد می کند تا ستون آب را به طور کامل مخلوط کند. اگر جریان های جزر و مدی در دهانه یک مصب به اندازه کافی قوی باشند که اختلاط آشفته ایجاد کنند، اغلب شرایط همگن عمودی ایجاد می شود. فیوردها. آبدره ها نمونه هایی از مصب های بسیار لایه بندی شده هستند؛ آن ها حوضه هایی با آستانه ها هستند و جریان آب شیرین ورودی آن ها بسیار بیشتر از تبخیر است. آب اقیانوسی در یک لایه میانی وارد شده و با آب شیرین مخلوط می شود. آب شور حاصل سپس به لایه سطحی صادر می شود. ممکن است جریان آهسته ای از آب دریا از روی آستانه جریان یابد و به کف آبدره (لایه عمیق) فرورود، جایی که آب تا زمانی که توسط طوفان های گاه به گاه شسته شود، راکد می ماند. خور معکوس. مصب های معکوس در آب و هوای خشک رخ می دهند که در آن تبخیر به میزان قابل توجهی از جریان آب
شیرین ورودی بیشتر است. یک منطقه با حداکثر شوری تشکیل می شود و آب رودخانه ای و اقیانوسی هر دو از نزدیکی سطح به سمت این منطقه جریان می یابند. این آب به سمت پایین رانده می شود و در امتداد کف، هم به سمت دریا و هم به سمت خشکی پخش می شود. حداکثر شوری می تواند به مقادیر بسیار بالایی برسد و زمان ماندگاری می تواند چندین ماه باشد. در این سیستم ها، منطقه حداکثر شوری مانند یک مانع عمل می کند و از اختلاط آب های مصب و اقیانوس جلوگیری می کند تا آب شیرین به اقیانوس نرسد. آب با شوری بالا به سمت دریا فرومی رود و از مصب رودخانه خارج می شود. مصب های معکوس همچنین در آب و هوای مرطوب با بارندگی زیاد رخ می دهند، جایی که ورودی آب شیرین به منطقه ساحلی در انتهای رو به دریا مصب بیشتر است. به عنوان مثال می توان به خلیج سانیچ (یک آبدره) در ساحل جنوب شرقی جزیره ونکوور اشاره کرد. در اینجا، ورودی آب شیرین از رودخانه های فریزر و کوویچان، که در نزدیکی و خارج از فیورد قرار دارند، بیشتر از رودخانه های کوچک تری است که به فیورد می ریزند. گردش خون حاصل در داخل فیورد بسیار ضعیف است و عموماً برعکس گردش خون مثبت مصب رودخانه است.
نبرد ساسو که با نام نبرد مار و آب نیز شناخته می شود. نبرد بزرگی که میان دودمان چینی تانگ و نیروهای کره ای گوگوریو بود که در سال ۶۶۲ میلادی رخ داد. ارتش چینی تانگ، که عمدتاً از سربازان لینگنان تشکیل شده بود، توسط ژنرال پانگ شیاوتای رهبری می شد، در حالی که ارتش گوگوریو توسط ژنرال یون گه سومون رهبری می شد. ارتش گوگوریو با استراتژی ای که یون گه سومون طراحی کرده بود، در نبرد پیروز شد و ارتش تانگ در هم کوبیده شد. بعد از شکست سنگین تانگ سو دینگفانگ نیروهای خود را عقب کشید و عقب نشینی کرد. در این نبرد پانگ شیاوتای و ۱۳ پسرش همگی کشته شدند. بعد از این نیروهای امپراتوری تانگ این را متوجه شدند که تا وقتی که یون گه سومون زنده است تصرف گوگوریو غیرممکن بوده و تا زمان مرگ یون گه سومون هرگز به گوگوریو حمله نکرد. پیش زمینه. گائوزونگ امپراتور تانگ، جانشین پدرش تایزونگ شد و بر تخت سلطنت نشست و با این کار، رویاهایش برای فتح امپراتوری گوگوریو، که در طول سلطنتش شکست خورده بود، محقق شد. او در سال ۶۶۰ میلادی جنگ را از سر گرفت و ۳۵۰٫۰۰۰ سرباز را به همراه کمک در تدارکات و آذوقه از پادشاهی شیلا، که با آن متحد بود فرستاد. ارتش تهاجمی چی
ن به نیروهای مختلفی تقسیم شد، یک نیرو به رهبری دریاسالار سو دینگفانگ متشکل از ۱۳۰٫۰۰۰ سرباز با چندین هزار کشتی که از طریق دریای زرد و از طریق چندین هزار کشتی از شبه جزیره شاندونگ به پادشاهی بکجه که فتح کردند، حرکت می کردند، در حالی که نیروی دیگر به رهبری ژنرال های پانگ شیاوتای و لیو دمین از طریق شبه جزیره لیائودونگ در امتداد جاده قدیمی اوکجو با ۱۰۰٫۰۰۰ سرباز از لینگنان به سمت پیونگ یانگ پایتخت گوگوریو حرکت کردند. زمستان اواخر سال ۶۶۱ میلادی برای نیروهای تانگ بسیار سخت بود و منجر به استقرار آنها در اقامتگاه های زمستانی در هر نزدیکترین سکونتگاه اشغالی گوگوریو شد. آنچه که قرار بود یک حرکت گازانبری با هدف قرار دادن پیونگ یانگ باشد، طبق برنامه پیش نرفت، زیرا بخش زیادی از ارتشی که بکجه را در جنوب فتح کرده بود، مشغول مقابله با شورشیان طرفدار احیای قدرت به رهبری گویشیل بوکشین بود که اکنون با مداخله ژاپن اوضاع بدتر شده بود و آنها بویو پونگ شاهزاده تبعیدی بکجه، را برای رهبری شورش به آنجا بازگرداندند. در حالی که ارتش سو دینگ فانگ که اکنون بسیار کاهش یافته بود، مشغول محاصره پیونگ یانگ بود و به دلیل هوای سرد شدید و تعداد
کمتر از حد نیاز خود، قادر به غلبه بر استحکامات آن نبود، به طوری که مرزهای شمالی شهر بازماند. شورش گائوجو در لبه غربی امپراتوری چین اوضاع را بدتر کرد و امپراتور تانگ را مجبور کرد تا برخی از نیروهای خود را که قبلاً به گوگوریو حمله کرده بودند، برای سرکوب آن اعزام کند و در نتیجه تعداد آنها در جبهه کاهش یافت. اوضاع را بدتر کرد. با این خبر که از طریق پیشاهنگان و پیک ها اطلاع داده شده بود، فرصتی برای یون گه سومون پیش آمد تا تمام نیروهای باقی مانده پادشاهی را در پیونگ یانگ، جمع کند تا نیروهای پانگ شیوتای را که در نزدیکی رودخانه ساسو (که احتمالاً رودخانه پوتونگ امروزی در شمال است) گیر افتاده بودند، از بین ببرد، پیش از آنکه بتوانند با نیروهای سو دینگ فانگ در جنوب متحد شوند و پیونگ یانگِ در محاصره را به طور کامل محاصره کنند. نبرد. یون گه سومون در ۲۱ فوریه ۶۶۲ میلادی ارتش گوگوریو را رهبری کرد و ارتش تانگ را در کنار رودخانه ساسو متوقف و آن را نابود کرد. پانگ شیاوتای ژنرال تانگ و تمام ۱۳ پسرش کشته شدند. یون گه سومون با امن شدن جبهه شمالی برای کمک به پیونگ یانگ بازگشت. سو دینگ فانگ با وجود کولاک شدید، نیروهای خود را عقب کشی
د و به محاصره پایان داد. محدودیت های اسناد تاریخی. برخلاف جنگ نخستین گوگوریو–تانگ در سال ۶۴۵ میلادی رخ داد، تقریباً هیچ سندی از جنگ دوم گوگوریو–تانگ که از سال ۶۶۱ تا ۶۶۲ میلادی رخ داد، باقی نمانده است. مورخان کره ای معتقدند از آنجایی که بخش زیادی از محتوای جنگ نخست گوگوریو–تانگ، از جمله نبرد لیائودونگ، نبرد دژهای شین و جیانان و نبرد کوه جوپیل، مفقود شده است، بسیار محتمل است که نویسنده های تانگ تنها جنگ هایی را که در آنها پیروزی های بزرگی داشته در اسناد تاریخی خود ثبت کرده و سوابق سایر شکست های بزرگ را حذف یا بسیار کاهش داده باشدند. تحرکات نیروی اعزامی بویو که در طول جنگ دوم گوگوریو–تانگ به سمت لیائودونگ پیشروی کردند، کاملاً ناشناخته است و معدود اسنادی که باقی مانده اند، شکست ارتش گوگوریو تحت فرماندهی یون نامسنگ توسط ارتش تانگ تحت فرماندهی «گپیل هاریوک» در نزدیکی رودخانه آمنوک و نابودی نیروی اعزامی اوکجو توسط «پانگ شیاوتای» و ۱۳ پسرش در ساسو است. اینها تنها اسناد موجود در اسناد تاریخی چین، "سامگوک ساگی" کره و "نیهون شوکی" ژاپن هستند. بنابراین، فرماندهان دقیقی که در آن زمان فرماندهی نبرد را بر عهده داشتند نیز ن
اشناخته هستند، و این فرض که یون گه سومون، در طول جنگ دوم گوگوریو–تانگ بیمار بوده است نیز مبتنی بر هیچ مدرک دقیقی نیست، زیرا فرض بر این است که یون گه سومون چند سال بعد درگذشته است. پیامدها. گوگوریو زمان کمی برای جشن گرفتن پیروزی در ساسو داشت، زیرا توسط دهه ها جنگ مداوم ویران شده بود. یون گه سومون چهار سال بعد درگذشت و شش سال بعد گوگوریو توسط دودمان تانگ فتح شد.
داریوش معمار (زادهٔ ۹ اردیبهشت ۱۳۵۸ در آبادان) شاعر، روزنامه نگار، منتقد ادبی و فعال فرهنگی ایرانی است. او از چهره های شاخص نسل شاعران دههٔ ۸۰ ایران محسوب می شود و تاکنون بیش از ده مجموعه شعر و کتاب نقد ادبی منتشر کرده است. زندگی و فعالیت ها. داریوش معمار فعالیت حرفه ای خود را از سال ۱۳۷۵ با نوشتن در هفته نامهٔ "اروند آبادان" آغاز کرد. او با نشریاتی چون "کارنامه"، "گوهران"، "خوانش"، "نافه"، "بایا"، "کلک"، "نامه"، "پیام شمال"، "گیلوا" و "عصر پنج شنبه" همکاری داشته است. معمار سردبیر مجله ادبی ارمغان فرهنگی بود که با حکم دادستانی و به دلیل شکایت وزارت اطلاعات تعطیل شد. او همچنین بنیان گذار سایت خبری–تحلیلی فیدوس و مدیر سایت ادبی عصر آدینه بود. او مدیرمسئول و بنیان گذار دوماهنامه فرهنگی روزنه فرهنگی نیز بوده است. داریوش معمار عضو کانون نویسندگان ایران، کانون نویسندگان در تبعید و انجمن قلم ایران در تبعید است. او به دلیل فعالیت های رسانه ای، فرهنگی و انتقادی اش در ایران بازداشت شد و پس از فشارهای امنیتی، کشور را ترک کرد. وی اکنون ساکن آلمان است و به فعالیت های ادبی و رسانه ای ادامه می دهد. فعالیت روزنامه نگاری. "او
با رسانه هایی چون "اعتماد"، "شرق"، "کارگزاران"، "عصر مردم"، "ارمغان بازار" و "پیام جنوب" همکاری داشته است. وی اکنون خارج از ایران عضو تحریریه رسانهٔ "ایندیپندنت فارسی" است و با "رادیو فردا" به عنوان کارشناس همکاری دارد ." ناشران همکار. نشر نگاه، بوتیمار، چشمه، آهنگ دیگر، ورا، نورهان
ژئومونگو ، نام دیگرش هیونگئوم یک ساز سنتی کره ای با مضراب و سنتور است که هم دارای خرک و هم دارای پرده است. "ژئومونگو" یک ساز زهی نمونه است که پیش از قرن پنجم در امپراتوری گوگوریو اختراع گشته است. پژوهشگران معتقدند که این عنوان به امپراتوری گوگوریو اشاره دارد و در فارسی «زیتر گوگوریو» ترجمه می شود یا اینکه به رنگ آن اشاره دارد و به «زیتر درنای سیاه» ("هیون هاک گئوم" ، 현학금 /玄鶴琴) ترجمه می شود. جایگاه ژئومونگو در فرهنگ کره که به طور سنتی ابزاری برای خودسازی پژوهشگران است، بسیار به کاری که چینی های باستان با گوچین در چین انجام می دادند، شباهت دارد. با این وجود، کره ای ها هیچوقت گوچین را به عنوان یک ساز فولکلور نپذیرفتند،در مقابل، دانش کنفوسیوسی و ادبی گوچین را به طور کامل به ارث بردند و آن را در دانش ژئومونگو خود به کار گرفتند. تاریخچه. ساز "گئومونگو" حدود قرن چهارم (به مقبره آناک شماره ۳ در زیر مراجعه کنید) تا قرن هفتم از امپراتوری گوگوریو، سرچشمه گرفته است، اگرچه می توان ریشه این ساز را به قرن چهارم نسبت داد. بر اساس "سامگوک ساگی" (وقایع سه پادشاهی) که در سال ۱۱۴۵ نگاشته گشته است، ژئ"ومونگو" در قرن ششم توسط نخست
وزیر وانگ سان-آک با مرمت شکل ساز باستانی چینی "گوکین" ( "گوگئوم" که "چیل هیونگوم" نیز عنوان می شود، به معنای واقعی واژه "زیتر هفت سیم") ابداع گشت. پس از مرگ او، این ساز به اوک بوگو، سون میونگ-دئوک، گوی گئوم، آن جانگ، چئونگ جانگ و گئوک جونگ رسید و در سراسر امپراتوری گوگوریو به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت.ولی، مرکز ملی گوگاک کره این فرضیه را تفسیر می کند که ژئومونگو از یک ساز موسیقی سنتی گوگوریو پیش از معرفی گوچین سرچشمه گرفته باشد. در همین حال، محققان ژاپنی مدعی است که جدِ ژئومونگو، وو کونگو (卧箜篌)، یک ساز پل پرده دار بوده که حداقل از زمان دودمان هان غربی در چین مورد بهره برداری قرار می گرفته است، و دیدگاه در مورد جدِ ژئومونگو هنوز هم در بین محققان شرق آسیا مورد مناقشه است. کهن الگوی این ساز در آرامگاه های گوگوریو نقاشی شده است. آنها در آرامگاه مویونگچونگ و مقبره شماره 3 آناک کشف شده اند. ساخت و ساز. "ژئومونگو" تقریباً ۱۶۲ است طول و ۲۳ سانتی متر سانتی متر عرض (۶۳.۷۵ اینچ طول، ۹ اینچ عرض) دارد و دارای پل های متحرکی به نام "آنجوک" و ۱۶ پرده به نام "گوائه" (از چپ به راست از ۱ تا ۱۶ شماره گذاری شده اند) است.
این ساز دارای بدنه ای تو خالی است که صفحه جلویی ساز از چوب پالونیا و صفحه پشتی آن از الوار شاه بلوط سخت ابداع گشته است. شش سیم آن که از ابریشم تابیده ساخته شده اند، از صفحه پشتی آن رد شده اند. پیک از چوب بامبو به اندازه مداد معمولی خانگیاختراع گشته است. حوالی خرک، قسمتی پوشیده از چرم به عنوان "دایمو" وجود دارد که سطح ساز را از برخورد چوب "سولدائه" مراقبت می کند. عناوین شش سیم (از نزدیک ترین سیم به نوازنده به سمت بیرون) "مون هیون،" "یوه هیون، دائه هی یئون"، گواسانگ چئونگ "است." و به ترتیب از 1 تا 6 شماره گذاری شده اند (یا 文、方、大、上、中、下 در شکل تابلا).[ "" ] سیم های ۲ تا ۴ از روی فرت ۱ عبور می کنند و روی فرت ها قرار می گیرند، در حالی که سیم های ۱، ۵ و ۶ توسط خرک های "آنجوک" پشتیبانی می شوند. سیم های ۲ و ۳ برای نواختن نت های استاپد استفاده می شوند و بقیه سیم ها به صورت باز یا بم نواخته می شوند (حتی سیم ۴ که بالای پرده ها قرار دارد، هرچند گاهی اوقات در برخی قطعات به صورت استاپد نواخته می شود). ضخامت سیم ها به ترتیب نیست: معمولاً ضخیم ترین سیم، "دائه هیون" است و پس از آن "مون هیون" و "موهیون" قرار دارند. "یوهیو" معم