Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اصطلاح مرغابی شاخه نشین در زبان عامیانه به معنای هر گونه اردک است که با آمادگی آنها برای نشستن در بلندی درختان مشخص می شود. تا پایان سدهٔ بیستم، مرغابی های شاخه نشین به معنای "Cairinini" بودند، تباری از اردک های خانواده مرغابی، غاز و قو (مرغابیان)، که بر اساس آمادگی برای نشستن روی درختان در کنار هم قرار گرفتند. سپس نشان داده شد که گروه بندی پیراتبار است و شباهت ظاهری آنها ناشی از فرگشت همگرا است، با اعضای مختلف که بیشتر به اردک های مختلف مرتبط هستند تا با یکدیگر. گونه های اردک شاخه نشین عبارتند از: زیرخانوادهٔ غازهای سیخ بال زیرخانوادهٔ عروس مرغابیان زیرخانوادهٔ مرغابیان گونه هایی که به طور رسمی در تبار Cairdinini بودند و زیرخانواده کنونی مشخصی ندارند، عبارتند از:
غاز کوتوله سبز یک مرغابی شاخه نشین است که در جنوب گینه نو و شمال استرالیا تولیدمثل می کند. سوت نر صدای بلند و ماده صدای کمتری دارد.
گنجشک دریاکنار اسکات زیرگونهای از گنجشک دریاکنار است. در ابتدا تصور می شد که این یک گونه جداگانه است اما بعداً به عنوان زیرگونه گنجشک دریاکنار مورد توجه قرار گرفت. می توان آن را در امتداد ساحل خلیج مکزیک در شمال غربی فلوریدا یافت، جایی که از شهرستان پاسکو تا خلیج آپالاچی و در باتلاق های جزایر سنت جورج و سنت وینسنت زادآوری می کند. اندازهٔ دقیق جمعیت به خوبی شناخته نشده است.
گنجشک دریاکنار دماغه سِیبِل زیرگونه ای از گنجشک دریاکنار، گونه ای از پرندگان خانواده گنجشکان جهان جدید و بومی ایالات متحده است. این زیرگونه در جنوب فلوریدا بومی است و طبق قانون گونه های در خطر انقراض شناخته شده است.
گنجشک دریاکنار تیره یک زیرگونه بدون کوچ از گنجشک دریاکنار بود که در فلوریدا در باتلاق های نمک طبیعی جزیره مریت و در امتداد رودخانه سنت جانز یافت می شود. آخرین فرد قطعی شناخته شده در سال ۱۹۸۷ در جزیره کشف والت دیزنی ورلد درگذشت، و این زیرگونه رسماً در دسامبر ۱۹۹۰ منقرض شد.
گنجشک دریاکنار گونه ای از خانوادهٔ گنجشکان آمریکایی است. زیستگاه زادآوری آنها باتلاق های نمکی در سواحل اقیانوس اطلس و خلیج آمریکا از جنوب نیوهمپشایر تا جنوب تگزاس است. لانه یک فنجان باز است که معمولاً در نمکزار روی نی های جزر و مدی و علف های اسپارتینا ساخته می شود. ماده ها دو تا پنج تخم می گذارند.
توکای آبی شمالی گونه ای از گونه های تغذیه زمینی و کوچنده از چرخ ریسک نمایان از سردهٔ "Parkesia" است. در بخش شمالی آمریکای شمالی در کانادا و شمال ایالات متحده از جمله آلاسکا، و زمستان ها در آمریکای مرکزی، هند غربی و فلوریدا، و همچنین در ونزوئلا، کلمبیا و اکوادور تولیدمثل می کند. این گونه یک سرگردان نادر به دیگر کشورهای آمریکای جنوبی و اروپای غربی است. نزدیک ترین خویشاوند آن توکای آبی لوئیزیانا است. هر دو گونه توکای آبی به جای پریدن راه می روند، و در زمان حرکت، انتهای عقب خود را تکان می دهند. توکای ابی شمالی یک تغذیه کننده زمینی است، حشرات، عنکبوت ها، نرم تنان (مانند حلزون ها)، کرم ها، و سخت پوستان موجود در بستر برگ ها را می خورد و همچنین مینوها که با رد شدن در آب یافت می شوند.
توکای آبی لوئیزیانا یک چرخ ریسک نمای جهان جدید است که در شرق آمریکای شمالی تولیدمثل می کند و زمستان ها را در هند غربی و آمریکای مرکزی می گذراند. در روتنه قهوه ای ساده، در زیرتنه سفید، با رگه های سیاه و با پهلوها و دم نخودی که آن را از توکای آبی شمالی نزدیک متمایز می کند. زیستگاه هایی که ترجیح می دهد، نهرها و پیرامون آنها و دیگر مناطق خیس است.
توکاهای آبی یا توکاهای آبزی از سرده های چرخ ریسک نمایان جهان جدید هستند. این سرده از "Seiurus" جدا شد که در گذشته هم گونه های توکای آبی و هم مرغ تنورساز را دربر می گرفت. هنگامی که این دو سرده از هم جدا شدند، مرغ تنورساز تنها عضوی بود که در "سیوروس" باقی مانده بود (که آن را تبدیل به یک سرده تک نماد کرد).
فیلیس ادیت مری بلیت (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۱۲ – درگذشته ۳۱ اکتبر ۲۰۰۱)، که به طور حرفه ای با نام جنی لِرد شناخته می شود، بازیگر بریتانیایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود. لیر در منچستر به دنیا آمد و به همراه والدینش به جنوب نقل مکان کردند و او در مدرسه گرامر Maidstone و دانشگاه لندن تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۷، لرد با همکارش جان فرنالد ازدواج کرد. آنها یک دختر به نام کارن داشتند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;36992279&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-04-20T05:07:27Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار و بیشتر&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;36992282&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; سسک کرم خوار یک چرخ ریسک نمای کوچک جهان جدید است که در شرق ایالات متحده تولیدمثل می کند و برای زمستان به جنوب مکزیک، دریای کارائیب و آمریکای مرکزی کوچ می کند.
بیمارستان دولتی متروپولیتن یک بیمارستان دولتی آمریکایی در تخصص روان پزشکی واقع در بلوار ۱۱۴۰۰ نورواک، نورواک، شهرستان لس آنجلس، کالیفرنیا است که در ۱۹۱۳ تأسیس شد.
آندرانیک آزتاوازدی ماکاریان (؛ زادهٔ ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۹ تا کنون سمت رئیس اداره کل آمادگی نیروهای مسلح جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۲ مهٔ ۱۹۶۶ ‏در چیناری به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال شجاعت (ارمنستان) و نشان وارتان مامیکونیان مقدس شده است.
اتحادیه خبرگزاری های عربی به اختصار فانا ، متشکل از ۱۹ عضو از خبرگزاری های کشورهای عرب است. این اتحادیه در سال ۱۹۷۵ در بیروت رسماً اعلام موجودیت کرد. چنانچه در وبگاه این اتحادیه نیز آمده است: هدف از تأسیس این اتحادیه، همکاری های حرفه ای و خبری و تخصصی فی ما بین خبرگزاری های عضو و ارتقاء و توسعه انتشار اخبار بین کشورهای عرب و همچنین در سطح جهان است. اجلاس چهل و نهم این اتحادیه نوامبر ۲۰۲۲ با حضور ۱۴ عضو در ابوظبی برگزار شد. کشورهای عضو. خبرگزاری اردن خبرگزاری سودان خبرگزاری میدل ایست خبرگزاری عمان خبرگزاری امارات خبرگزاری بحرین خبرگزاری کویت خبرگزاری الجزایر خبرگزاری قطر خبرگزاری تونس خبرگزاری لبنان خبرگزاری فلسطینی وفا خبرگزاری سوریه خبرگزاری عربستان خبرگزاری یمن خبرگزاری عراق خبرگزاری مراکش خبرگزاری موریتانی پیوند به بیرون. وبگاه رسمی) وبگاه رسمی انگلیسی)
ایالت زمین شناختی () که گاهی استان زمین شناختی نیز نامیده می شود، پهنه ای با ویژگی های مشترک زمین شناختی است. به بیان دیگر، ایالت زمین شناختی منطقه ای است که در سرتاسر آن تاریخ زمین شناختی اساساً یکسان بوده یا با ویژگی های ساختاری یا فیزیوگرافی خاص مشخص و متمایز می شود. یک ایالت زمین شناختی ممکن است شامل یک عنصر ساختاری غالب مانند حوضه ساختاری یا یک کمربند چین خورده یا تعدادی از عناصر مرتبط و به هم پیوسته باشد. ایالت های مجاور ممکن است از نظر ساختار مشابه باشند، اما به دلیل تاریخچه های متفاوت جدا در نظر گرفته شود. ایالت های زمین شناختی بر پایه منابع. برخی از مطالعات ایالت های زمین شناختی را بر پایه منابع معدنی مانند نهشته های معدنی طبقه بندی می کنند. در سراسر جهان تعداد زیادی ایالت زمین شناختی برای نفت خام و دیگر سوخت های فسیلی شناسایی شده است، مانند ایالت دلتای نیجر.
دنیای جدید و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۴۱ و به کارگردانی ان. آر آچاریا است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیگم خورشید میرزا و آشوک کومار ایفای نقش کرده اند.
راهنمای کشفِ قتل از یک دخترِ خوب (انگلیسی: A Good Girl's Guide to Murder) رمانی رازآلود برای نوجوانان نوشته هالی جکسون است. این رمان اولین رمان از مجموعه چهار رمان است: "راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب" (۲۰۱۹)؛ "دخترِ خوب، خونِ بد" (۲۰۲۰)؛ "به خوبیِ مرده" (۲۰۲۱)؛ و "شادی را بکش" (۲۰۲۲). به جز "دخترِ خوب، خونِ بد"، همه کتاب ها توسط هارپرکالینز منتشر شده اند. "دخترِ خوب، خونِ بد" توسط انتشارات دلاکورت منتشر شد. این رمان، طرح داستان تحقیقی را دنبال می کند که توسط پیپا «پیپ» فیتز آمبی، دوستدار جنایت واقعی ۱۷ ساله، دانش آموز دبیرستانی در شهر خیالی لیتل کیلتون، باکینگهامشر (یا فیرویو، کانکتیکات در نسخه آمریکا) انجام شده است. پیپ طرحی را برای بررسی یک پرونده قتل-خودکشی پنج ساله شامل قتل دانش آموز محبوب آندریا «اندی» بل و خودکشی عامل او سالیل «سال» سینگ در پوشش یک پروژه مدرسه طراحی می کند. هدف او تبرئه کردن سال است، که او متقاعد شده که به دروغ متهم به قتل اندی بل شده و عامل واقعی را که پیپ معتقد است هنوز آزاد است، کشف کند.
هالی جکسون (انگلیسی: Holly Jackson؛ متولد ۱۹۹۲) نویسنده بریتانیایی رمان های نوجوانان است. او بیشتر به خاطر سری "راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب" شناخته می شود.
درخت چوپان گونه ای از درختان تیرهٔ کبریان و در خطر انقراض واقع در آفریقای جنوبی است. نام علمی این درخت منتسب به لویی آگوستن گیوم بوسک، دانشمند فرانسوی عصر انقلاب فرانسه است. به طور سنتی، مهاجران هلندی و بوئرها از ریشه های این درخت برای تهیه نوعی قهوه استفاده می کردند. درخت چوپان، درختی همیشه سبز و بومی آفریقا (بخش جنوبی) و مناطق گرمسیری است، که اغلب در مناطق کم ارتفاع، گرم، خشک و محدوده های آب لب شور قابل مشاهده است. در برخی مواقع در زمین های حاوی کلسیم کربنات یا زمین های سنگلاخ نیز مشاهده شده است. این درخت در زمره درختان بوته زاری بیابان کالاهاری و زمین های پست (کم ارتفاع) است،که یکی از مهم ترین گیاهان برای تأمین علوفه جانوران مختلف برای سرشاخه خواری نیز می باشد. درخت چوپان تا ارتفاع می تواند رشد کند اما معمولاً بسیار کوچکتر است. تاج این درخت عامل تغذیه مهمی برای چرا و گیاه خواری شاخ درازان است. برگ های این درخت باریک و تا حدودی سفت هستند، که گل های زرد مایل به سبز نیز در میان آنها خودنمایی می کند. میوه ها روی یک ساقهٔ دراز قرار گرفته اند که حدود قطر دارد و دارای پوستی شکننده و ترد با گوشتی سفید رنگ است. برخ
ی نمونه هایی از این درخت که در بخش مرکزی کالاهاری یافت شدند. دارای ریشه هایی به عمق بودند که همین موضوع، این درخت را تبدیل به درختانی با عمیق ترین ریشه های شناخته شده تا به امروز نمود.
دوک نشین لیوونی (; ؛ ; ; ; ) که همچنین به عنوان لیوونی لهستانی یا لیوونی () نیز شناخته می شود، یک منطقه در دوک نشین بزرگ لیتوانی و سپس همسود لهستان–لیتوانی بود که از سال ۱۵۶۱ تا ۱۶۲۱ وجود داشت. این منطقه همسان با مناطق امروزی شمال لتونی و جنوب استونی است.
نامبر وانز که در سطح بین المللی باعنوان بهترین (انگلیسی: Number Ones released internationally as The Best) دومین آلبوم برتر از جنت جکسون خواننده آمریکایی است که در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ توسط اینترسکوپ گفن ای اندام رکوردز و آنیورسال میوزیک اینترپریز منتشر شد. این آلبوم دو-دیسکی از ۳۳ تک آهنگ شماره یک او در نمودارهای موسیقی مختلف در سراسر جهان تشکیل شده است.
&lt;templatestyles src="Hlist/styles.css" /&gt; آزمایش انتخاب تاخیردار پاک کن کوانتومی برای اولین بار توسط یون هو کیم، آر. یو، اس پی کولیک، وای اچ شی و مارلان او. اسکالی در اوایل سال ۱۹۹۸ انجام شد که اجرایی از آزمایش پاک کن کوانتومی است با توجه به مفاهیم در نظر گرفته شده در آزمایش انتخاب تأخیری انجام شده توسط جان آرچیبالد ویلر بود. این آزمایش برای بررسی پیامدهای عجیب آزمایش دو شکاف در مکانیک کوانتومی و همچنین پیامدهای درهم تنیدگی کوانتومی طراحی شد. آزمایش انتخاب تاخیردار پاک کن کوانتومی یک پارادوکس را بررسی می کند. اگر یک فوتون خود را به گونه ای نشان دهد که گویی از یک مسیر واحد به آشکارساز آمده است، پس «عقل سلیم» (که ویلر و دیگران آن را به چالش می کشند) می گوید که باید به عنوان یک "ذره" وارد دستگاه دو شکاف شده باشد. اگر یک فوتون خود را به گونه ای نشان دهد که گویی از دو مسیر غیرقابل تشخیص آمده است، پس باید به صورت "موج" وارد دستگاه دو شکاف شده باشد. بر این اساس، اگر دستگاه آزمایشی در حالی که فوتون در میانه راه است تغییر یابد، فوتون ممکن است مجبور باشد «تعهد» قبلی خود را در مورد موج یا ذره بودن تجدید نظر کند. و
یلر خاطرنشان کرد که وقتی این فرضیات در مورد دستگاهی با ابعاد بین ستاره ای اعمال می شود، تصمیمی که در آخرین لحظه روی زمین در مورد نحوه رصد یک فوتون گرفته می شود، می تواند وضعیتی را که میلیون ها یا حتی میلیاردها سال قبل ایجاد شده را تغییر دهد. در حالی که آزمایش های انتخاب تأخیری توانایی ظاهری انجام اندازه گیری بر روی فوتون های زمان حال را برای تغییر وقایع رخ داده در گذشته تأیید کرده اند، چنین امری نیاز به یک دیدگاه غیر استاندارد از مکانیک کوانتومی دارد. اگر یک فوتون در میانه راه به عنوان «برهم نهی حالات» تعبیر شود، یعنی اگر باشد که قابلیت تجلی به عنوان یک ذره یا موج را دارد، اما در طول زمان حرکتش هیچ کدام از این ها نیست، آنگاه پارادوکس زمانی در کار نیست. برهم نهی حالت ها تفسیر استاندارد مکانیک کوانتومی است و آزمایش های اخیر آن را تأیید کرده است. معرفی. در آزمایش ساده دو شکاف، یک پرتو نور (معمولاً از لیزر) به طور عمودی به سمت صفحه ای هدایت می شود که با دو روزنه شکاف موازی سوراخ شده است. اگر یک صفحه تشخیص (هر چیزی از قبیل یک ورق کاغذ سفید یا یک CCD) در طرف دیگر دیواره دو شکاف قرار داده شود (به فاصله ای که نور از
هر دو شکاف همپوشانی داشته باشد)، الگویی از حاشیه های روشن و تیره مشاهده می شود؛ الگویی که به آن "الگوی تداخلی" می گویند. دیگر چیزها در مقیاس اتمی مانند الکترون ها وقتی به سمت شکاف دوگانه شلیک می شوند، رفتار مشابهی از خود نشان می دهند. با کاهش روشنایی منبع به اندازه کافی، ذرات جداگانه ای که الگوی تداخل را تشکیل می دهند قابل تشخیص خواهند شد. ظهور یک الگوی تداخلی نشان می دهد که هر ذره که از شکاف ها عبور می کند با خودش تداخل پیدا می کند و بنابراین به نوعی ذرات به طور همزمان از هر دو شکاف عبور می کنند. این روالی است که با تجربه روزمره ما از اشیاء مجزا در تضاد است. یک آزمایش فکری معروف، که نقش حیاتی در تاریخ مکانیک کوانتومی ایفا کرد (برای مثال، به بحث در مورد نسخه انیشتین از این آزمایش مراجعه کنید)، نشان داد که اگر آشکارسازهای ذرات در شکاف ها قرار گیرند، که نشان می دهد که یک فوتون از طریق کدام شکاف وارد شده، الگوی تداخلی ناپدید می شود. این آزمایش "کدام طرفه،" اصل مکملیت را نشان می دهد که فوتون ها می توانند به عنوان ذره یا بعنوان موج رفتار کنند، اما نمی توان همزمان آن ها را هم ذره و هم موج مشاهده کرد. با این حال، تح
قق فنی امکان پذیر این آزمایش تا دهه ۱۹۷۰ پیشنهاد نشده بود. بنابراین اطلاعات کدام مسیر و قابلیت رویت الگوهای تداخلی کمیت های مکمل هستند، به این معنی که یا اطلاعات مربوط به مسیر فوتون را می توان مشاهده کرد، یا الگوهای تداخلی را، اما هر دو را نمی توان به طور همزمان مشاهده کرد. در آزمایش دو شکاف، خرد متعارف می گوید که مشاهده مسیر ذرات طوری آنها را مختل می کند که الگوی تداخلی را در نتیجه اصل عدم قطعیت هایزنبرگ از بین می برد. با این حال، در سال ۱۹۸۲، اسکالی و درول خلأئی در این تفسیر پیدا کردند. آنها یک «پاک کن کوانتومی» پیشنهاد کردند که اطلاعات «کدام مسیر» را بدون پراکنده کردن ذرات به دست آورد، اما در عوض فاکتورهای فاز کنترل نشده به وجود می آید (با تبدیل پارامتری خود به خود به پایین یا SPDC). به جای تلاش برای "مشاهده" اینکه کدام فوتون وارد کدام شکاف می شود (در نتیجه فوتون ها را بهم می زند)، پیشنهاد کردند آنها را با اطلاعاتی «علامت گذاری» کنند که در اصل حداقل اجازه می دهد فوتون ها پس از عبور از شکاف ها متمایز شوند. تا مبادا این شبهه پیش آید که الگوی تداخل به این دلیل ناپدید می شود که وقتی فوتون ها چنین علامت گذاری ش
ده اند، فاز قابل اندازه گیری نیست. با این حال، در صورتی که اطلاعات مسیر پس از عبور فوتون های علامت گذاری شده از شکاف های دوتایی دستکاری شود تا علامت های کدام مسیر را مبهم کند، فاز قابل اندازه گیری است. و الگوی تداخل زمانی که مطابق مقادیر فاز استخراج می شود دوباره ظاهر می شود. از سال ۱۹۸۲، آزمایش های متعدد اعتبار «پاک کن» کوانتومی را نشان داده اند. یک آزمایش ساده پاک کن کوانتومی. یک نسخه ساده از پاک کن کوانتومی را می توان به صورت زیر توصیف کرد: به جای تقسیم یک فوتون یا موج احتمال آن بین دو شکاف، فوتون در معرض یک تقسیم کننده پرتو قرار می گیرد. اگر تصورمان این باشد که جریان فوتون ها به طور تصادفی توسط چنین تقسیم کننده پرتویی به این دو راه هدایت می شوند، آنگاه امکان برهمکنش وجود ندارد و به نظر می رسد که هیچ فوتونی نمی تواند با دیگری یا با خودش تداخل داشته باشد. با این حال، اگر سرعت تولید فوتون به گونه ای کاهش یابد که در هر لحظه فقط یک فوتون وارد دستگاه شود، درک فوتون در حال حرکت در یک مسیر غیرممکن می شود، زیرا زمانی که خروجی های مسیر به گونه ای هدایت شوند که بر روی یک آشکارساز مشترک ظاهر شوند، پدیده تداخل ظاهر می
شود. این شبیه به تصوری است که از یک فوتون در یک دستگاه دو شکاف داریم: با وجود اینکه یک فوتون است، هنوز به نحوی با دو شکاف تعامل دارد. در دو نمودار در شکل ۱ فوتون ها یکی یکی از لیزری که نماد آن ستاره زرد است، ساطع می شوند. آنها از یک تقسیم کننده پرتو پنجاه درصدی (بلوک سبز) عبور می کنند که ۱/۲ از فوتون ها را منعکس می کند یا عبور می دهد. فوتون های منعکس شده یا عبور داده شده در امتداد دو مسیر ممکن که توسط خطوط قرمز یا آبی به تصویر کشیده شده است حرکت می کنند. در نمودار بالایی، به نظر می رسد که مسیر حرکت فوتون ها مشخص است: اگر یک فوتون از بالای دستگاه خارج شود، باید از طریق مسیر آبی آمده باشد، و اگر فوتون از کنار دستگاه خارج شود باید از مسیر قرمز آمده باشد. با این حال، مهم است که در نظر داشته باشید که فوتون تا زمانی که تشخیص داده شود، در برهم نهی مسیرها قرار دارد. فرض بالا - که «باید از طریق» یکی از مسیرها آمده باشد - نوعی «مغالطه جدایی» است. در نمودار پایین، تقسیم کننده پرتو دوم در بالا سمت راست قرار داده شده است. این قطعه پرتوهای مربوط به مسیرهای قرمز و آبی را دوباره مخلوط می کند. با استقرار دومین تقسیم کننده پر
تو، به نظر می رسد که اطلاعات مسیر «پاک شده» است؛ با این حال باید حواس مان جمع باشد، زیرا نمی توان فرض را بر این گذاشت که فوتون «واقعاً» در امتداد یکی از مسیرها رفته است. ترکیب مجدد پرتوها منجر به ایجاد پدیده تداخل در صفحه های تشخیصی می شود که درست بعد از هر خروجی قرار دارند. آنچه از سمت راست خارج می شود هم افزایی و آنچه از بالا خارج می شود لغو و ختثی کردن را نشان می دهد. مهم است که به یاد داشته باشید که اثرات تداخل سنجی نشان داده شده در حالت خالص و تنها برای یک تک فوتون است. هنگامی که با یک جفت فوتون درهم تنیده سروکار داریم، فوتونی که با تداخل سنج مواجه می شود در حالت مخلوط خواهد بود و هیچ الگوی تداخلی قابل مشاهده ای بدون شمارش تصادفی برای انتخاب زیرمجموعه های مناسب از داده ها وجود نخواهد داشت. انتخاب تاخیردار. نمونه های اولیه آزمایش های فعلی پاک کن کوانتومی مانند «پاک کن کوانتومی ساده» که در بالا توضیح داده شد، بصورت موج کلاسیک توضیحات ساده ای دارند. در واقع، می توان بحث کرد که هیچ چیز کوانتومی خاصی در مورد این آزمایش وجود ندارد. با این وجود، جردن بر اساس اصل هم خوانی استدلال کرده است که علیرغم وجود توضیحات
کلاسیک، آزمایش های تداخل مرتبه اول مانند مورد فوق را می توان به عنوان پاک کن های کوانتومی واقعی تفسیر کرد. این نمونه ها از تداخل تک فوتونی استفاده می کنند. نسخه های پاک کن کوانتومی که از فوتون های درهم تنیده استفاده می کنند، ذاتاً غیر کلاسیک هستند. به همین دلیل، برای جلوگیری از هرگونه ابهام میان تفسیر کوانتومی و مقابل تفسیر کلاسیک، اکثر آزمایش کنندگان ترجیح داده اند از منابع نوری غیرکلاسیک فوتون درهم تنیده برای ساخت پاک کن های کوانتومی بدون کلاسیک آنالوگ استفاده کنند. علاوه بر این، استفاده از فوتون های درهم تنیده، طراحی و اجرای نسخه هایی از پاک کن کوانتومی را امکان پذیر می سازد که دستیابی به آنها با تداخل تک فوتون غیرممکن است، مانند انتخاب تاخیردار پاک کن کوانتومی که موضوع این مقاله است. آزمایش کیم و همکاران (۱۹۹۹). سازوکار آزمایش، که در مقاله کیم "و همکاران به تفصیل شرح داده شده"، در شکل ۲ نشان داده شده است. لیزر آرگون فوتون های تکی ۳۵۱٫۱ نانومتری را تولید می کند که از یک دستگاه دو شکاف عبور می کنند (خط مشکی عمودی در گوشه سمت چپ بالای شکل). یک فوتون تکی از یکی (یا هر دو) دو شکاف عبور می کند. در تصویر، مسیرها
ی فوتون به صورت خطوط قرمز یا آبی روشن کدگذاری شده اند تا نشان دهند که فوتون از کدام شکاف عبور کرده است (قرمز نشان دهنده شکاف A، آبی روشن نشان دهنده شکاف B است). تا اینجا آزمایش مانند یک آزمایش دو شکاف معمولی است. با این حال، پس از شکاف ها، تبدیل پارامتری خودجوش به پایین (SPDC) برای تهیه یک حالت دو فوتونی درهم تنیده استفاده می شود. این کار توسط یک کریستال نوری غیرخطی BBO (بتا باریم بورات) انجام می شود که فوتون را (از هر شکاف) به دو فوتون درهم تنیده قطبی متعامد با نصف فرکانس فوتون اصلی تبدیل می کند. مسیرهای این فوتون های قطبی متعامد توسط منشور گلن تامپسون واگرا می شوند. یکی از این ۷۰۲٫۲ فوتون های نانومتری که فوتون علامت نامیده می شوند (به خطوط قرمز و آبی روشن که از منشور گلن تامپسون "به سمت بالا" می روند) به آشکارساز هدف به نام "D"0 می رسند. در طول یک آزمایش، آشکارساز "D"0 در امتداد محور "x" خود حرکت می کند؛ حرکات آن توسط یک موتور پله ای کنترل می شود. نمودار شمارش فوتون های «علامت» شناسایی شده توسط "D" 0 در مقابل "x" را می توان برای کشف اینکه آیا سیگنال تجمعی یک الگوی تداخلی را تشکیل می دهند، مورد بررسی قرار دا
د. فوتون درهم تنیده دیگر که به آن فوتون «بیکار» می گویند (خطوط قرمز و آبی روشن که از منشور گلان تامپسون "به سمت پایین" می روند) توسط "منشور" PS منحرف می شود و آن را در مسیرهای واگرا می فرستد. بسته به اینکه از شکاف "A" آمده باشد یا شکاف "B". با توجه به مسیر، فوتون های بیکار با تقسیم کننده های پرتو "BS"b، "BS"a و "BS"c مواجه می شوند که هر کدام ۵۰ درصد شانس عبور فوتون و ۵۰ درصد احتمال انعکاس آن را دارند. "M"a و "M"b هم آینه هستند. تقسیم کننده های پرتو و آینه ها ، فوتون های بی کار را به سمت آشکارسازهای "D1"، "D2"، "D3" و "D4" هدایت می کنند. توجه داشته باشید که: تشخیص فوتون بیکار توسط "D"3 یا "D"4 «اطلاعات مربوط به کدام مسیر» را با تأخیر فراهم می سازد که نشان می دهد فوتون علامت همراه با آن در هم تنیده آن، از شکاف A عبور کرده است یا B. از سوی دیگر، تشخیص فوتون بیکار توسط "D1" یا "D"2 با تأخیر به ما می گوید که چنین اطلاعاتی برای فوتون علامت (درهم تنیده فوتون بیکار) در دسترس نیست. از آنجا که اطلاعات مربوط به کدام مسیر قبلاً به طور بالقوه از فوتون بیکار در دسترس بوده است، می توان گفت که اطلاعات در معرض «پاک کردن با تأ
خیر» قرار گرفته است. با استفاده از شمارشگر هم فرود، آزمایش کنندگان توانستند سیگنال درهم تنیده را از نویز تصویر جدا کنند و تنها آنهایی را ثبت کنند که برای آن هم فوتون علامت و هم فوتون بیکار شناسایی شده است (پس از جبران ۸ نانو ثانیه تأخیر). به شکل های شود ۳ و ۴ رجوع شود. اهمیت. نتیجه مشابه آزمایش دو شکاف است، چون زمانی که مقدار فاز استخراج شود (R01 یا R02)، الگوی تداخلی مشاهده می شود. توجه داشته باشید که اگر اینکه فوتون از کدام شکاف آمده معلوم باشد، فاز نمی تواند اندازه گیری شود. با این حال، چیزی که این آزمایش را احتمالاً شگفت انگیز می کند این است که برخلاف آزمایش کلاسیک دو شکاف، انتخاب حفظ کردن یا پاک کردن اطلاعات کدام مسیر فوتون بیکار، ۸ نانوثانیه "بعد از اندازه گیری" موقعیت فوتون علامت "D"0 انجام شده است. تشخیص فوتون های علامت در "D"0 مستقیماً اطلاعات مربوط به کدام مسیر را نمی دهد. تشخیص فوتون های بیکار در "D3" یا "D4"، که اطلاعات مسیر را ارائه می دهند، به این معنی است که هیچ الگوی تداخلی در زیر مجموعه فوتون های علامت مربوطه در "D0" مشاهده نمی شود. به همین ترتیب، تشخیص فوتون های بیکار در "D"1 یا "D"2، که اطل
اعات کدام مسیر را ارائه نمی دهند، به این معنی است که الگوهای تداخلی را "می توان" در زیرمجموعه فوتون های علامت مربوطه در "D0" مشاهده کرد. به عبارت دیگر، با اینکه فوتون بیکار تا مدتها پس از رسیدن فوتون علامت درهم تنیده اش به "D"0 مشاهده نمی شود، به دلیل مسیر نوری کوتاهتر فوتون علامت، تداخل در "D"0 تعیین می شود با توجه به اینکه فوتون بیکار درهم تنیده با فوتون علامت، در آشکارسازی که اطلاعات مسیر خود حفظ می کند ("D"3 یا "D"4) شناسایی شود یا در یک آشکارسازی که اطلاعات مسیر را پاک می کند ("D"1 یا "D"2). برخی این نتیجه را به این معنا تفسیر کرده اند که انتخاب تأخیری برای مشاهده یا عدم مشاهده مسیر فوتون بیکار، نتیجه یک رویداد در گذشته را تغییر می دهد. توجه خاص داشته باشید که الگوی تداخلی فقط بعد از وقتی شکل می گیرد که فوتون بیکار به آشکارساز رسیده باشد، یعنی اگر فوتون بیکار قبل از رسیدن فوتون علامت به صفحه، به آشکارساز (مثلا "D"1 یا "D"2) برسد، الگو شکل نخواهد گرفت. الگوی کلی همه فوتون های علامت در "D"0، که بیکارهای درهم تنیده آنها به آشکارسازهای مختلف رفته اند، بدون توجه به آنچه برای فوتون های بیکار اتفاق می افتد، هرگ
ز تداخل را نشان نمی دهند. می توان با نگاه کردن به نمودارهای "R"01، "R"02، "R"03 و "R"04، و مشاهده این که قله های "R"01 با فرورفتگی های "R"02 هم راستا می شوند، ایده ای از نحوه کارکرد این کار دریافت کرد (یعنی تغییر فاز π بین دو حاشیه تداخل وجود دارد). "R"03 یک اوج تکی را نشان می دهد و "R"04 که از نظر تجربی با "R"03 یکسان است، نتایج معادل را نشان می دهد. فوتون های درهم تنیده، که با کمک شمارشگر هم فرود فیلتر شده اند، در شکل ۵ شبیه سازی شده اند تا یک تصور بصری از شواهد موجود در آزمایش، فراهم کنند. در D0، مجموع تمام شمارش شده های هم فرود، تداخلی را نشان نمی دهد. اگر تمام فوتون هایی که به "D"0 می رسند بر روی یک نمودار رسم شوند، تنها یک نوار مرکزی روشن می بینیم. مفاهیم. علّیت معکوس. آزمایش های با انتخاب تأخیر سؤالاتی را دربارهٔ زمان و توالی های زمانی مطرح می کنند و در نتیجه ایده های معمول در مورد زمان و توالی را زیر سؤال می برند. اگر رویدادهای، واقع شده در "D"1, "D"2, "D"3, "D"4 اتفاقات در "D"0 را تعیین کنند، به نظر می رسد اثر مقدم بر علت باشد. اگر مسیرهای نور بیکار بسیار گسترش می یافتند به طوری که یک سال بگذرد تا یک
فوتون در "D"1، "D"2، "D"3 یا "D"4 ظاهر شود، آنگاه وقتی یک فوتون در یکی از این آشکارسازها ظاهر می شود، باعث می شود فوتون علامت یک سال قبل در حالت خاصی ظاهر شده باشد. یا اینکه، آگاهی از سرنوشت آینده فوتون بیکار، فعالیت فوتون علامت در زمان حال خود را تعیین کرده است. هیچ یک از این ایده ها، انتظارات معمول انسان از علیت را تأیید نمی کند. با این وجود دانش از آینده، که یک متغیر پنهان خواهد بود، در آزمایش ها رد شد. آزمایش هایی که شامل درهم تنیدگی هستند، پدیده هایی را نشان می دهند که ممکن است موجب شود برخی در مورد عقاید معمولی خود در مورد توالی علیت شک کنند. در انتخاب تاخیردار پاک کن کوانتومی، یک الگوی تداخلی روی "D" 0 تشکیل می شود، حتی اگر داده های مربوط به مسیر فوتون هایی که آن را تشکیل می دهند، دیرتر از فوتون های علامت که به آشکارساز اولیه برخورد می کنند، پاک شوند. تنها این ویژگی آزمایش نیست که گیج کننده است؛ "D"0، در اصل حداقل، می تواند در یک طرف جهان باشد، و چهار آشکارساز دیگر در آن سوی جهان. اجماع: عدم علیت معکوس. با این همه، الگوی تداخلی را تنها زمانی می توان به صورت عطف به ماسبق مشاهده کرد که فوتون های بیکار ش