Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کار طول کشید. قاولاشویلی در ۶ آوریل در دربی منچستر مقابل منچستر یونایتد اولین بازی خود را انجام داد و در همان بازی گلزنی کرد. او در لیگ برتر ۴ بازی انجام داد و یک گل به ثمر رساند، اما منچستر سیتی در پایان فصل سقوط کرد. پس از سقوط منچستر سیتی، قاولاشویلی در لیگ دسته اول انگلستان ۲۴ بازی انجام داد و دو گل به ثمر رساند. این تعداد بازی برای تمدید مجوز کار او کافی نبود و او به صورت قرضی به تیم گراس هاپر منتقل شد و در سال ۱۹۹۸ قهرمان لیگ سوئیس شد. پس از آن، او بیشتر دوران حرفه ای خود را در سوئیس سپری کرد و برای تیم های زوریخ، لوتسرن، سیون و آراو بازی کرد. آراو او را در پاییز ۲۰۰۴ به ولادی قفقاز قرض داد، اما او پس از تنها هفت بازی به سوئیس بازگشت. قاولاشویلی در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶ به تیم اول بازل پیوست که هدایت آن بر عهده کریستین گروس بود، کسی که در قهرمانی گراس هاپرز در سال ۱۹۹۸ نقش داشت. قاولاشویلی اولین بازی خود در لیگ داخلی برای بازل را در ورزشگاه سنت یاکوب پارک در ۱۲ مارس ۲۰۰۶ انجام داد و در دقیقه ۶۶ به میدان آمد و تنها گل بازی مقابل گراس هاپرز را به ثمر رساند.&lt;ref name="fcb-achiv-2005/06-F-FCB-GC"&gt;&lt;/ref&gt;
بازل فصل را خوب آغاز کرد و تا روز پایانی لیگ با زوریخ هم امتیاز بود، اما در نهایت قهرمانی را به دلیل تفاضل گل از دست داد.&lt;ref name="rsssf-Switzerland 2005/06"&gt;&lt;/ref&gt; قاولاشویلی در اولین فصل خود برای بازل ۱۰ بازی انجام داد که در همه آن ها به عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شد. در فصل دوم، او هفت بار دیگر به عنوان بازیکن تعویضی بازی کرد، اما باشگاه قبل از تعطیلات زمستانی او را آزاد کرد و قاولاشویلی از فوتبال حرفه ای خداحافظی کرد. در دوران حضورش در بازل، او مجموعاً ۱۷ بازی (سه بازی در جام یوفا) انجام داد و ۴ گل به ثمر رساند. او با تیم ملی گرجستان قهرمان تورنمنت بین المللی فوتبال مالت در سال ۱۹۹۸ شد. حرفه سیاسی. قاولاشویلی در سال ۲۰۱۶ به عنوان نماینده پارلمان گرجستان از حزب رویای گرجی انتخاب شد. او در سال ۲۰۲۰ مجدداً انتخاب شد. او در سال ۲۰۲۲ حزب رؤیای گرجی را ترک کرده و یکی از بنیانگذاران حزب قدرت مردم بود. در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴ او برای سومین بار از طریق فهرست حزبی رؤیای گرجی که حزب قدرت مردم نیز به آن پیوسته بود، انتخاب شد. قاولاشویلی در طول فعالیت سیاسی خود به بیان اتهامات بی اساس و غیرقابل اثب
ات علیه مخالفان سیاسی خود پرداخته و مدعی شده که اپوزیسیون گرجستان تحت کنترل نمایندگان کنگره آمریکا با «میل سیری ناپذیر برای نابودی کشور» قرار دارد و در حال برنامه ریزی برای «یک انقلاب خشونت آمیز مستقیم و اوکراینی سازی گرجستان» است. او همچنین غرب را متهم کرد که تلاش دارد تا مردم را نسبت به "ایدئولوژی LGBTQ" خنثی و بردبار کند، که آن را "اقدامی علیه بشریت" توصیف کرد. انتخاب به عنوان رئیس جمهور. در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، حزب رؤیای گرجی قاولاشویلی را به عنوان نامزد خود برای ریاست جمهوری گرجستان در انتخابات ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴ معرفی کرد. در سخنرانی نامزدی اش، او رئیس جمهور وقت، سالومه زورابیشویلی، را به نقض قانون اساسی متهم کرد. از آنجایی که قاولاشویلی تنها نامزد این پست بود توانست ۲۲۴ رای از ۲۲۵ رای هیئت ۳۰۰ نفری الکترال را به دست آورد و با مراسم تحلیف برنامه ریزی شده در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان رئیس جمهور بعدی معرفی شد. اپوزیسیون روند این انتخابات را «غیر مشروع و غیرقانونی» توصیف کرد و از رأی گیری کناره گیری کرد. انتخاب قاولاشویلی به عنوان رئیس جمهور با واکنش های گسترده ای همراه شد و از سوی اپوزیسیون، رئیس جمهور وقت، سا
لومه زورابیشویلی، سازمان های ناظر و کارشناسان قانون اساسی گرجستان به طور گسترده ای مورد مناقشه قرار گرفت و غیرقانونی تلقی شد. این انتقادات عمدتاً بر اساس ادعاهای تقلب انتخاباتی در انتخابات پارلمانی برگزار شده در ۷ هفته پیش از انتخابات ریاست جمهوری مطرح شد که مشروعیت پارلمان و به تبع آن هیئت الکترال را زیر سؤال برد. ادعاهای تقلب انتخاباتی منجر به اعتراضات گسترده و ایجاد بحران سیاسی در کشور شد. زورابیشویلی، همراه با احزاب مخالف و بخش عمده ای از جامعه مدنی، همچنان بر به رسمیت شناختن خود به عنوان رئیس جمهور قانونی گرجستان تأکید می کرد. قاولاشویلی دومین فوتبالیست حرفه ای سابق بود که به عنوان رئیس جمهور یک کشور انتخاب شد؛ پیش از او، جورج وه آ، رئیس جمهور لیبریا از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴، این عنوان را به دست آورده بود. خانواده. همسر او تامار باگراتونی (زاده ۱۹۷۱) خواهر خواننده، لیزا باگراتونی (زاده ۱۹۷۴) است. او ۴ فرزند دارد: افتخارات ورزشی. دینامو تفلیس. قهرمانی لیگ فوتبال گرجستان: ۱۹۹۰، ۱۹۹۴، ۱۹۹۵ ولادی قفقاز. قهرمانی لیگ برتر روسیه: ۱۹۹۵ گراس هاپر. قهرمانی سوپر لیگ سوئیس: ۱۹۹۸
آخرین پرواز کشتی نوح () یک فیلم آمریکایی در سبک ماجراجویی برای کودکان و محصول ۱۹۸۰ است که توسط شرکت والت دیزنی تولید شده و با بازی الیوت گولد، ژنویو بوژو و ریکی شرودر همراه است. این فیلم در ۹ ژوئیه ۱۹۸۰ توسط استودیو سینمایی والت دیزنی اکران شد. در این فیلم از یک بمب افکن بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس به عنوان «کشتی» استفاده شده است. داستان. نوح دوگان، یک خلبان خسته و ناامید، بیکار است و به دلیل قمار بدهی زیادی دارد. او به دوست قدیمی اش، استونی، که صاحب یک فرودگاه است، مراجعه می کند. به او پیشنهاد می شود که محموله ای از حیوانات را با یک بمب افکن بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس، هواپیمایی بزرگ و از رده خارج، به جزیره ای دورافتاده در اقیانوس آرام جنوبی منتقل کند. برنادت «برنی» لافلور، مبلغ اصلی، او را همراهی می کند، اگرچه در ابتدا از یکدیگر خوششان نمی آید. برنی این حیوانات را در یتیم خانه ای پرورش داده و به دو کودک یتیم، جولی و بابی، نزدیک است. بابی پس از دیدن بدرفتاری دوگان با یکی از حیوانات، از او ناراحت می شود. هنگامی که هواپیما آماده حرکت می شود، بابی که نگران رفتار دوگان با حیوانات است، تصمیم می گیرد به طور مخفیانه سوار
بمب افکن شود تا مطمئن شود که حیوانات به درستی مراقبت می شوند. جولی نیز بابی را دنبال می کند. در طول پرواز، هواپیما از مسیر خارج می شود و به دلیل کمبود سوخت، دوگان مجبور می شود در جزیره ای ناشناخته که بابی آن را دیده است، فرود اضطراری انجام دهد. در جزیره، گروه با دو ملوان سالخورده ژاپنی که ۳۵ سال است تنها زندگی می کنند، ملاقات می کنند. دوگان به آن ها مشکوک است، زیرا این ملوان ها از پایان جنگ جهانی دوم بی خبرند، اما برنی دوستی و اعتماد آن ها را جلب می کند. او متوجه می شود که یکی از آن ها «کلیولند» نام دارد، به افتخار شهر آمریکایی کلیولند که مادرش قبل از جنگ زمانی را در آنجا گذرانده بود و به او زبان انگلیسی آموخته بود، که امکان ارتباط میان دو گروه را فراهم می کند. ملوان ها دوگان و برنی را متقاعد می کنند که اگر در جزیره بمانند، امیدی به نجات وجود ندارد، زیرا آن ها دهه ها در آنجا بوده اند و هیچ کس برای بازگرداندنشان نیامده است. آن ها پیشنهاد می دهند هواپیمای قدیمی را به یک قایق تبدیل کنند تا به تمدن بازگردند. این کار نیازمند واژگون کردن بمب افکن بی-۲۹ است، زیرا این پیکربندی پایدارتر و ضدآب تر خواهد بود، و دوختن یک
بادبان برای حرکت که برنی داوطلب انجام آن می شود. ملوان های ژاپنی پرچم جنگی امپراتوری ژاپن خود را به او می دهند، که او از آن به عنوان پارچه اصلی برای بادبان استفاده می کند. در حالی که آن ها روی هواپیما کار می کنند، دوگان و برنی کم کم به یکدیگر علاقه مند می شوند و عاشق هم می شوند. برنی نام «کشتی نوح» را روی هواپیمای تغییرشکل یافته می نویسد، که از نام کوچک دوگان الهام گرفته است، با وجود اینکه این کار ابتدا باعث نارضایتی او می شود، اما در نهایت آن را می پذیرد. به اصرار بابی، حیوانات سوار کشتی می شوند و «کشتی نوح» و خدمه اش به دریا می زنند. پس از روزهای زیادی در دریا بدون دیدن تمدن، برنی که از داستان کشتی نوح و کبوتر بازگشته با شاخه زیتون الهام گرفته است، پیشنهاد می دهد یک اردک را با پیامی که نیاز به نجاتشان را بیان می کند، آزاد کنند. اما اردک به سمت غرب پرواز می کند، دور از جهت هاوایی، و امید کاهش می یابد. بابی هنگام ماهیگیری از قایق به دریا می افتد، اما دوگان که با او رابطه ای دوستانه برقرار کرده است، پسر را از یک کوسه بزرگ که دور قایق می چرخید، نجات می دهد. در نهایت، آن ها توسط گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا ب
ا کشتی یواس سی جی سی ملون نجات می یابند، که اردک را نیز پیدا کرده است، و کشتی به اوآهو یدک کشیده می شود. تولید. داستان اصلی این فیلم، «قلعه گرملین»، توسط ارنست ک. گن نوشته شده است. او همچنین نویسنده رمان های هوانوردی "The High and the Mighty" و "Fate Is the Hunter" است که هر دو به فیلم تبدیل شدند. این فیلم در دسامبر ۱۹۷۸ به عنوان بخشی از برنامه فیلم های دیزنی برای سال آینده اعلام شد. دیگر فیلم های این مجموعه شامل "The Watcher in the Woods"، "مرد کرکسی"، "سیاه چاله" و "هربی به مکزیک می رود" بودند. رون میلر، رئیس وقت دیزنی، عمداً از کارگردان و بازیگرانی استفاده کرد که قبلاً با دیزنی همکاری نکرده بودند. او گفت: «ما باید پایگاه خود را گسترش دهیم.» تهیه کننده دن میلر افزود. این فیلم کارگردان چارلز جروت را با چند نفر از افرادی که در فیلم های دیگر در استودیوهای مختلف با آن ها همکاری کرده بود، دوباره متحد کرد. او پیش تر با ژنویو بوژو در فیلم "یک هزار روز از آن" از یونیورسال همکاری کرده بود که برای هر دو نامزدی جوایز اسکار به همراه داشت. ترانه اصلی فیلم، «نیمی از من»، اشعاری از هل دیوید داشت که همچنین ترانه هایی برای
فیلم موزیکال "افق گمشده" از کلمبیا پیکچرز نوشت. برادر او، مک دیوید نیز اشعار فیلم انیمیشن "سیندرلا" والت دیزنی را نوشت. در همین حال، گولد و بوژو هر دو اولین فیلم خود برای دیزنی را ساختند، همان طور که ریکی شرودر و دینا الکار که هر دو در فیلم "قهرمان" که در ۴ آوریل اکران شد، حضور داشتند. این فیلم مدت کوتاهی پیش از آغاز فیلمبرداری این اثر در ۲۲ آوریل ۱۹۷۹ منتشر شد. الکار همچنین در فیلم بعدی جروت، "مرد کرکسی"، دیگر اثر دیزنی در سال بعد ظاهر شد. این اولین فیلم شرودر بود که بازسازی فیلم دیگری نبود. او در ۱۳ آوریل، دقیقاً ۹ روز قبل از آغاز فیلمبرداری، ۹ ساله شد. عکاسی در لوکیشن شامل صحنه هایی در فرودگاهی بیابانی در ویکتور ویل، کالیفرنیا، کوآئی و وایکیکی، هاوایی بود. فیلم برداری داخلی در استودیوهای صداپرداری دیزنی انجام شد. اسکلت های فرسوده چهار بمب افکن B-29 که در پایگاه هوایی نیروی دریایی ایالات متحده پایگاه هوایی تسلیحات نیروی دریایی چاینا لیک قرار داشتند، استفاده شد. دو هواپیما برای صحنه های هاوایی و دو هواپیما برای فیلمبرداری داخلی به استودیو بوربانک ارسال شدند. تغییرات گسترده ای برای داشتن بدنه ای که بتواند شنا
ور شود، انجام شد. پس از فیلمبرداری، تمام بقایای هواپیما باید به نیروی دریایی ایالات متحده بازگردانده می شد. یک هواپیمای اضافی، نسخه جستجوی دوربرد P2B-1S از B-29 سوپرفورترس، با نام "Fertile Myrtle"، در فیلم به پرواز درآمد. بازخورد. "آخرین پرواز کشتی نوح" در بسیاری از سینما ماشینها به همراه فیلم "صد و یک سگ خالدار" با دو فیلم با یک بلیت اکران شد. شعار تبلیغاتی فیلم این بود: «خانواده تان را به یک تابستان دیزنی دعوت کنید.» در میان واکنش های منتقدان، نقد ۱٫۵ ستاره ای راجر ایبرت به ویژه تند بود: «فیلم 'آخرین پرواز کشتی نوح' والت دیزنی یک فیلم افتضاح است که از تخیل خلاقانه تهی است—فیلمی که از قطعات آشنا ساخته شده، اما هویت خاص خود را ندارد. آن قدر ناامیدکننده و قابل پیش بینی است که در نیم ساعت آخر فقط به این فکر می کنیم: بیایید ببینیم… قایق به دریا زده است، پس حداقل باید یک حمله کوسه و یک طوفان بد قبل از نجات رخ دهد. و همین طور هم می شود.» جانت ماسلین از "نیویورک تایمز" آن را «یک فیلم متوسط دیزنی» نامید که «کسل کننده، اما بی ضرر بود، به جز در لحظات نادر موسیقایی آن.» جین سیسکل از "شیکاگو تریبون" به فیلم ۱ ستاره از چ
هار ستاره داد و نوشت: «نتیجه ای که ناگزیر از تماشای آخرین فیلم ماجراجویی کمدی دیزنی 'آخرین پرواز کشتی نوح' گرفته می شود این است که تولیدات والت دیزنی هیچ تصوری از مخاطبان این فیلم نداشتند. این فیلمی بسیار بد است که بین یک نمایش کودکانه و سرگرمی بزرگسالانه گیر کرده است.» "ورایتی" با تمسخر نوشت که فیلم «ارزش های اساسی را آموزش می دهد، عمدتاً اینکه هر انسان باید مایل باشد برای یک حیوان، حتی یک مرغ، جان خود را به خطر بیندازد، اگر فرصتی پیش بیاید»، و «به طور ضمنی به کوچکترها می گوید: اگر چیزی را نمی خواهید، زیاد غر بزنید و گریه کنید تا شاید بزرگ ترها کوتاه بیایند.» چارلز چمپلین از "لس آنجلس تایمز" به طور کلی مثبت بود و اظهار داشت که فیلم «در بیشتر موارد فیلمی روان و رضایت بخش برای خانواده است که از گذشته دیزنی بیرون آمده است، با بچه های بامزه (که حداقل به اندازه بزرگسالان باهوش هستند) و یک وسیله خیره کننده در مرکز داستان.» گری آرنولد از "واشینگتن پست" نوشت: «یک افسانه ماجراجویی کم قدرت، 'آخرین پرواز' مدام در مکانیک محافظه کارانه و خشک سرگرمی های کودکانه دیزنی گیر می کند.» لئونارد ملتین در راهنمای ویدیوی خانگی خود
به فیلم ۲٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت: «احساسات معمول دیزنی؛ تا حدی مؤثر.» این فیلم در گیشه ناامیدکننده بود. میلر آن را «یک هزینه ۶ میلیون دلاری» توصیف کرد.
المپیک حیوانات (به انگلیسی: Zoo Olympics) یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن فرانسوی-بلژیکی در ۵۲ قسمت دو دقیقه ای است که توسط پیچا ساخته شد و از ژوئیه ۱۹۹۲ از کانال+ پخش شد. این انیمیشن در دهه ۱۳۷۰ از شبکه دو پخش شد. داستان. یک مار گزارشگر المپیکی است که شرکت کنندگان و تماشاچیان آن همگی حیوان هستند. در هر قسمت، حیوانات گوناگون، در یک مسابقهٔ ورزشی عمدتاً «مَن درآوردی»، با یکدیگر به رقابت می پردازند. در پایان هر قسمت نیز، برندگان بر روی سکوی اهدای مدال رفته و مدال خود را دریافت می کنند.
هاشی موتو نام یک موش کارتونی و یک مجموعه انیمیشن آمریکایی است که اولین بار از ۶ سپتامبر ۱۹۵۹ پخش شد. این شخصیت کارتونی توسط انیماتور ژاپنی الاصل باب کوواهارا و الی بائر برای شرکت انیمیشن سازی Terrytoons ساخته شده است. هاشی موتو یک مربی جوجوتسو است که با همسرش هاناکو، پسرش سابورو و دخترش یوریکو در ژاپن زندگی می کند. این مجموعهٔ کارتونی در دههٔ ۶۰ خورشیدی از برنامهٔ کودکان و نوجوانان پخش شد.
پارک ملی مشچیورسکی () یک پارک ملی حفاظت شده در استان ریازان کشور روسیه است.
پارک ملی برینگیا () یک پارک ملی در ناحیه خودگردان چوکوتکای کشور روسیه است. تا ۱۱٬۰۰۰ سال پیش از میلاد، قلمرو این پارک توسط یک پل خشکی به نام «برینگیا» به آمریکای شمالی متصل بود. در سمت شرقی، در آلاسکا، منطقه حفاظت شده ملی پل خشکی برینگ قرار دارد که توسط سازمان پارکهای ملی ایالات متحده اداره می شود. گفتوگوهایی بین آمریکا و روسیه دربارهٔ ادغام این دو پارک و ایجاد یک «پارک فرامرزی» انجام شده است، اما تاکنون هیچ توافق رسمی صورت نگرفته است. بیشتر جمعیت پراکنده این منطقه را مردم بومی چوکچی یا یوپیک تشکیل می دهند. این پارک در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک پارک ملی رسمیت یافت. این پارک در دو ناحیه از شبه جزیره چوکوتسکی گسترده شده است: ناحیه پراویدنسکی در جنوب و ناحیه چوکوتسکی در شمال. توپوگرافی آن شامل توندرای نیمه قطبی مرتفع ساحلی است. کوه های این منطقه ارتفاع متوسطی دارند (به طور میانگین ۹۰۰ متر) که بلندترین آنها کوه ایشخودنایا با ۱۱۹۴ متر ارتفاع است. همچنین دشتهای توندرایی وسیعی در این منطقه وجود دارد. برینگیا در منطقهٔ اکولوژیکی توندرای برینگ قرار دارد. این منطقه دارای آب و هوای نیمه قطبی بدون فصل خشک (بر اساس طبقه بندی ا
قلیمی "کوپن": Dfc) است. این آب و هوا با تابستان های معتدل (فقط ۱ تا ۳ ماه با دمای بالاتر از ۱۰°C یا ۵۰٫۰°F) و زمستان های سرد و پربارش (با سردترین ماه زیر −۳°C یا ۲۶٫۶°F) مشخص می شود. ژانویه سردترین ماه با دمای متوسط −۲۲٫۶°C (−۸٫۷°F) در "آنادیر" و جولای گرمترین ماه با دمای متوسط °۱۱٫۶ است.
پارک ملی پری البروسیه () یک پارک ملی حفاظت شده در استان کاباردینو-بالکاریای کشور روسیه است.
پارک ملی روسکی سور () یک پارک ملی حفاظت شده در استان ولوگدای کشور روسیه است.
اَبزار علمی دستگاه یا ابزاری است که برای اهداف علمی استفاده می شود، از جمله مطالعه پدیده های طبیعی و پژوهش های نظری. تاریخچه. تعریف ابزار علمی در طول تاریخ، بر اساس کاربرد، قوانین و دوره زمانی، متفاوت بوده است. پیش از اواسط قرن نوزدهم، این ابزارها با عنوان «ابزارهای فلسفه طبیعی» یا «فلسفی» شناخته می شدند و ابزارهای قدیمی تر از دوران باستان تا سده های میانه (مانند اسطرلاب و ساعت آونگی) با تعریف مدرن «ابزاری برای بررسی کیفی یا کمی طبیعت» همخوانی نداشتند. ابزارهای علمی توسط سازندگان ابزار که در نزدیکی مراکز آموزشی یا پژوهشی مانند دانشگاه ها یا آزمایشگاه ها زندگی می کردند، ساخته می شدند. این سازندگان ابزارها را طراحی، تولید و اصلاح می کردند، اما اگر تقاضا کافی بود، ابزار به عنوان یک محصول تجاری تولید می شد. در توصیف استفاده از گازسنج توسط جان اینگن هوس برای نمایش فتوسنتز، یک زندگی نامه نویس مشاهده کرد: «تاریخ استفاده و تکامل این ابزار نشان می دهد که علم نه فقط یک تلاش نظری، بلکه فعالیتی مبتنی بر ابزار است، که ترکیبی از ابزارها و تکنیک ها در یک بستر اجتماعی در میان جامعه ای از پژوهشگران است. گازسنج (اودیومتر) یکی
از عناصر این ترکیب بوده که جامعه ای از پژوهشگران را کنار هم نگه داشته است، حتی زمانی که دربارهٔ اهمیت و کاربرد صحیح آن اختلاف داشتند.» تا جنگ جهانی دوم، تقاضا برای تحلیل های بهبودیافته محصولات زمان جنگ مانند داروها، سوخت ها و عوامل جنگی، استفاده از ابزارهای علمی را به اوج جدیدی رساند. امروزه، تغییرات در ابزارهای مورد استفاده در تلاش های علمی — به ویژه ابزارهای تحلیلی — با سرعتی زیاد رخ می دهد، و ارتباط با رایانه ها و سامانه های مدیریت داده به طور فزاینده ای ضروری می شود. دامنه. ابزارهای علمی از نظر اندازه، شکل، هدف، پیچیدگی و سطح دشواری بسیار متنوع هستند. این ابزارها شامل ابزارهای نسبتاً ساده آزمایشگاهی مانند ترازو، خط کش، زمان سنج، دماسنج و غیره می شوند. ابزارهای ساده دیگری که در اواخر قرن بیستم یا اوایل قرن بیست ویکم توسعه یافتند شامل ریزبین کاغذی، جدول تناوبی SCALE (KAS), MasSpec Pen (قلمی که سرطان را شناسایی می کند)، گلوکوزسنج و غیره می باشند. اما برخی ابزارهای علمی می توانند از نظر اندازه بزرگ و از نظر پیچیدگی قابل توجه باشند، مانند برخورددهنده ها یا آنتن های رادیو تلسکوپ. برعکس، فناوری های میکرومتر و نا
نوفناوری به نقطه ای رسیده اند که اندازه ابزارها به سمت کوچک شدن تغییر کرده است، از جمله تجهیزات جراحی در مقیاس نانو، نانوروباتیک زیستی و الکترونیک زیستی. عصر دیجیتال. ابزارها به طور فزاینده ای بر اساس یکپارچه سازی سامانه با رایانه ها طراحی می شوند تا کنترل آن ها بهبود یافته و ساده شود؛ عملکرد، شرایط و تنظیمات پارامترهای ابزاری گسترش یافته و بهینه شود؛ و نمونه برداری داده، جمع آوری، تجزیه وتحلیل (چه در حین فرایند و چه پس از آن) و ذخیره سازی و بازیابی داده ها ساده تر شود. ابزارهای پیشرفته می توانند مستقیماً یا از طریق میان افزار به عنوان بخشی از مدیریت اطلاعات مانند یک سامانه مدیریت اطلاعات آزمایشگاه (LIMS) به یک شبکه محلی (LAN) متصل شوند. اتصال ابزارها می تواند با استفاده از فناوری های اینترنت اشیاء (IoT) حتی بیشتر گسترش یابد، که به عنوان مثال امکان اتصال آزمایشگاه هایی که با فاصله های زیاد از یکدیگر قرار دارند، به شبکه ای فراهم می شود که می توان آن را از یک ایستگاه کاری یا دستگاه همراه در مکان دیگری نظارت کرد.
اکنون دموکراسی برای جهان عرب (انگلیسی: Democracy for the Arab World Now) که با حروف اختصاری DAWN نیز شناخته می شود، یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که در سپتامبر سال ۲۰۲۰ میلادی، به ابتکار جمال خاشقجی، روزنامه نگار اهل عربستان سعودی که به قتل رسید، تأسیس و شروع به فعالیت کرد. ستاد اصلی این سازمان در واشینگتن، دی.سی. واقع شده و فعالیت آن همچنان بر دفاع از ارزشهای دموکراسی و حقوق بشر در جهان عرب متمرکز مانده است. خانم سارا لی ویتسون که مدیریت اجرایی سازمان "اکنون دموکراسی برای جهان عرب" را بر عهده دارد، می گوید که باور به این حقیقت که تنها دموکراسی و آزادی، صلح و امنیت پایدار را در خاورمیانه و شمال آفریقا به ارمغان می آورد، اساس وجود این سازمان است. وی اضافه کرد که سازمان "اکنون دموکراسی برای جهان" عرب، توسط افراد و بنیادهای خصوصی تأمین مالی شده و از قبول هر گونه کمک مالی دولتی اجتناب می کند. چرا که یکی از اهداف سازمان، یادآوری این نکته به کشورهای غربی است که حمایت از دولتهای مستبد، مسئولیت به همراه دارد.
اودیومتر () یا گُنج سنج یا گازسنج، یک ابزار آزمایشگاهی است که تغییر در حجم یک مخلوط گاز را پس از تغییرات واکنش فیزیکی یا واکنش شیمیایی اندازه گیری می کند. توصیف. با توجه به واکنش مورد اندازه گیری، این دستگاه می تواند اشکال متنوعی داشته باشد. به طور کلی، این دستگاه شبیه به استوانه مدرج است و معمولاً در دو اندازه ۵۰ میلی لیتر و ۱۰۰ میلی لیتر یافت می شود. انتهای بالایی آن بسته است و انتهای پایینی آن در آب یا جیوه قرار دارد. این مایع نمونه ای از گاز را در داخل استوانه به دام می اندازد و مدرج بودن استوانه به اندازه گیری حجم گاز کمک می کند. برای برخی واکنش ها، دو پلاتین (به دلیل غیرواکنشی بودن) در انتهای بسته قرار داده می شوند تا بتوان بین آن ها جرقه الکتریکی ایجاد کرد. این جرقه می تواند واکنش را در مخلوط گاز آغاز کند و حجم گاز پس از واکنش با استفاده از مدرج بودن استوانه اندازه گیری شود. استفاده از این ابزار شبیه به فشارسنج اولیه است، به جز اینکه گاز داخل، بخشی از مایع مورد استفاده را جابجا می کند. تاریخچه. در سال ۱۷۷۲، جوزف پریستلی آزمایش های خود را با «هواهای» مختلف آغاز کرد و از تشت بادی بازطراحی شده ای استفاده
کرد که در آن جیوه به جای آب برای به دام انداختن گازها به کار می رفت. از این آزمایش ها، پریستلی به کشف گازهای جدیدی مانند اکسیژن، هیدروژن کلرید و آمونیاک اعتبار یافت. او همچنین راهی برای تعیین خلوص یا «کیفیت» هوا با استفاده از «آزمایش هوای نیتریک» کشف کرد. عملکرد اودیومتر بر اساس انحلال پذیری بالاتر NO2 در آب نسبت به NO و واکنش اکسیداسیون NO به NO2 توسط اکسیژن هوا بود: مقداری هوا با NO روی آب ترکیب می شود و ترکیب محلول تر NO2 حل می شود و حجم باقی مانده هوا کمی کاهش می یابد. هرچه هوا غنی تر از اکسیژن باشد، کاهش حجم بیشتر است. مارسیلیو لاندریانی در حال مطالعه شیمی پنوماتیک با پییترو موسکاتی بود که تلاش کردند آزمایش اسید نیتریک پریستلی برای کیفیت هوا را کمی سازی کنند. لاندریانی از تشت پنوماتیکی به شکل یک استوانه بلند مدرج روی آب استفاده کرد. به دلیل اینکه این دستگاه کیفیت هوا را اندازه می گرفت، او آن را اودیومتر نامید. یکی از همکاران موسکاتی، فلیس فونتانا نیز اودیومتری طراحی کرد که بر اساس همین اصول کار می کرد و کیفیت هوای اندازه گیری شده را کمی سازی کرد. اودیومتر با استفاده از آزمایش هوای نیتریک راهی بود که جان
اینگن هوس برای تأیید اینکه حباب هایی که زیر آب توسط برگ های گیاه در معرض نور خورشید تولید می شوند، حباب های اکسیژن هستند، استفاده کرد. توصیف او از فتوسنتز در سال ۱۷۷۹ منتشر شد و در سال ۱۷۸۵ او دربارهٔ اودیومترها در "Journal de Physique" (جلد ۲۶، صفحه ۳۳۹) نوشت. به گفته یک زندگی نامه نویس، اینگن هوس اشاره کرد که «بسیاری از ابزارها اودیومتر نامیده می شدند، اگرچه به طور دقیق مستحق این نام نبودند… سوءتفاهم هایی ممکن بود وجود داشته باشد، زیرا همه از ابزارهای یکسان استفاده نمی کردند.» نسخه ای از اودیومتر که با برق کار می کرد توسط کنت آلساندرو ولتا (۱۷۴۵–۱۸۲۷)، فیزیک دان ایتالیایی که به دلیل مشارکت هایش در زمینه باتری و الکتریسیته شناخته می شود، توسعه یافت. علاوه بر عملکرد آزمایشگاهی، اودیومتر به دلیل نقشش در «تپانچه ولتا» نیز شناخته شده است. ولتا این ابزار را در سال ۱۷۷۷ برای آزمودن «کیفیت» هوا، تحلیل قابلیت اشتعال گازها، یا نمایش اثرات شیمیایی الکتریسیته اختراع کرد. تپانچه ولتا دارای یک لوله شیشه ای بلند بود که در انتها بسته شده بود، مشابه یک اودیومتر. دو الکترود در داخل لوله قرار داده می شدند و درون لوله یک فاصله
جرقه ایجاد می کردند. استفاده اولیه ولتا از این ابزار مربوط به مطالعه گاز باتلاقی بود. تپانچه ولتا با اکسیژن و گاز دیگری پر می شد. مخلوط گازی با چوب پنبه بسته می شد. الکترودها می توانستند جرقه ای را در محفظه گاز ایجاد کنند و احتمالاً واکنشی را با الکتریسته ساکن از طریق الکتروفور ولتا آغاز کنند. اگر گازها قابل اشتعال بودند، آن ها منفجر شده و فشار در محفظه گاز افزایش می یافت. این فشار باعث می شد چوب پنبه به بیرون پرتاب شود. تپانچه ولتا از شیشه یا برنج ساخته می شد، اما به دلیل الکتریسیته، شیشه در معرض خطر انفجار قرار داشت. مطالعات گسترده ولتا در مورد اندازه گیری و تولید سطوح بالای جریان الکتریکی باعث شد واحد الکتریکی ولت به نام او نام گذاری شود. در سال ۱۷۸۵، هنری کاوندیش از اودیومتر برای تعیین نسبت اکسیژن در جو زمین استفاده کرد. ریشه شناسی. نام «اودیومتر» از زبان یونانی به معنی شفاف یا ملایم گرفته شده است که ترکیبی از پیشوند به معنی «خوب» و به معنی «الهی» یا «مربوط به زئوس» (خدای آسمان و جو) است، همراه با پسوند "-meter" به معنی «اندازه گیری». زیرا اودیومتر در اصل برای اندازه گیری مقدار اکسیژن در جو زمین استفاده
می شد که تصور می شد در هوای «خوب» بیشتر است. ریشه به درستی این ابزار را توصیف می کند. کاربرد. کاربردهای اودیومتر شامل تحلیل گازها و تعیین تفاوت حجم در واکنش های شیمیایی است. اودیومتر با آب پر می شود، به طوری که انتهای باز آن به سمت زمین قرار می گیرد (در حالی که انتهای باز را نگه داشته تا آب بیرون نریزد)، و سپس در یک حوض آب فرو برده می شود. یک واکنش شیمیایی اتفاق می افتد که در طی آن گاز تولید می شود. یکی از واکنش گرها معمولاً در پایین اودیومتر قرار دارد (که هنگام وارونه شدن اودیومتر به سمت پایین جریان می یابد) و واکنش گر دیگر به وسیله سیم پلاتین یا مس (به دلیل واکنش پذیری پایین آن ها) روی لبه اودیومتر معلق می شود. زمانی که گاز تولیدشده از واکنش شیمیایی آزاد می شود، باید به داخل اودیومتر بالا رود تا آزمایشگر بتواند دقیقاً حجم گاز تولیدشده را در هر زمان خاص بخواند. معمولاً شخص حجم را پس از تکمیل واکنش اندازه گیری می کند. این روش در بسیاری از آزمایش ها، از جمله آزمایشی که در آن مقدار ثابت قانون گاز آرمانی R به طور تجربی تعیین می شود، استفاده می شود. ساختار اودیومتر مشابه فشارسنج در هواشناسی است. به طور مشابه، اود
یومتر از آب برای آزادسازی گاز به داخل لوله اودیومتر استفاده می کند و گاز را به مقدار قابل مشاهده و اندازه گیری تبدیل می کند. اندازه گیری صحیح فشار هنگام انجام این آزمایش ها برای محاسبات مربوط به معادله "PV"="nRT" حیاتی است، زیرا فشار می تواند چگالی گاز را تغییر دهد.
رویداد الیمینیشن چمبر ۲۰۲۵ که با نام الیمینیشن چمبر: تورنتو نیز تبلیغ می شود، یک پی پرویوی کشتی حرفه ای بود که توسط کمپانی آمریکایی دبلیودبلیوئی تولید شد. این رویداد، پانزدهمین رویداد سالیانه الیمینیشن چمبر است که در روز شنبه ۱ مارس ۲۰۲۵ در تورنتو برگزار شد. این رویداد شامل کشتی گیران برندهای راو و اسمک داون است. این رویداد حول مسابقه الیمینیشن چمبر است که یک یا دو مسابقه در قفسی با این نام برگزار می شود. مسابقه ای که در این قفس برگزار می شود بر سر کمربند جهانی یا فرصت مسابقه برای آن است. این رویداد برای دومین بار است که در کانادا برگزار شد (اولین بار ) و برای چهارمین سال متوالی، رویداد الیمینیشن چمبر در کشوری به جز ایالات متحده برگزار شد. هم چنین، در ادامه تور بازنشستگی جان سینا، این آخرین حضور او در مسابقه الیمینیشن چمبر بود. پس زمینه. Elimination Chamber یک رویداد کشتی حرفه ای است که برای اولین بار توسط پروموشن آمریکایی WWE در سال ۲۰۱۰ تولید شد. از آن زمان هر سال به جز در سال ۲۰۱۶ معمولاً در ماه فوریه برگزار می شود. مفهوم رویداد این است که یک یا دو مسابقه رویداد اصلی در داخل اتاق حذف برگزار می شود، که نوعی