Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«کیمیاگری» () ترانه ای از تیلور سوئیفت، خواننده-ترانه سرای آمریکایی، از یازدهمین آلبوم استودیویی اش، "دپارتمان شاعران رنج کشیده" (۲۰۲۴) است. سوئیفت این ترانه را با جک آنتونوف نوشت و تهیه کرد. «کیمیاگری» ترانه ای پاپ راک و الکتروپاپ با تأثیراتی از آراندبی است. محتوای آن دربارهٔ یک عاشقانه رو به رشد است که در آن دو نفر نمی توانند در برابر جذبه عشق خود مقاومت کنند. متن ترانه حاوی نمادهای فوتبالی گسترده ای به منظور تجسم حس پیروز شدن است. در بررسی های "دپارتمان شاعران رنج کشیده" ، منتقدان «کیمیاگری» را تنها قطعه با پایان خوش در نسخهٔ استاندارد آلبوم می دانستند. برخی از نقدها تشبیه و استعاره های فوتبالی در اشعار را ضعیف می دانستند، اما برخی دیگر عناصر تولید را تحسین کردند. «کیمیاگری» به رتبه ۱۸ جدول ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" رسید و در استرالیا، کانادا، نیوزیلند و ایالات متحده در میان ۲۵ عنوان برتر جدول قرار گرفت. این ترانه در استرالیا گواهی نامه طلا دریافت کرد. سوئیفت این ترانه را به صورت زنده دو بار در تور دوره ها در سال ۲۰۲۴ اجرا کرد. زمینه و انتشار. سوئیفت بلافاصله پس از ارسال دهمین آلبوم استودیویی اش "نیمه شب ها
" به ریپابلیک رکوردز شروع به کار بر روی "دپارتمان شاعران رنج کشیده" کرد. او مخفیانه به کار بر روی آن در سراسر کنسرت های ایالات متحده از تور دوره ها در سال ۲۰۲۳ ادامه داد. زایش ایده ساخت این آلبوم زمانی اتفاق افتاد که زندگی شخصی سوئیفت همچنان به موضوعی بسیار خبرساز در مطبوعات تبدیل شد. او "دپارتمان شاعران رنج کشیده" را آلبوم مهم و حیاتی خود توصیف کرد که ساخت آن «واقعاً ضروری» بود. ریپابلیک رکوردز آن را در ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ منتشر کرد. «کیمیاگری» پانزدهمین قطعهٔ آلبوم است. سویفت «کیمیا» را دو بار در تور دوره ها در سال ۲۰۲۴ به صورت زنده اجرا کرد. در ۱۲ می، سوئیفت یک نسخه گیتار آکوستیک "کیمیاگری" را در مش آپی با ترانهٔ " مخاطره آمیز " (۲۰۱۲) در چهارمین نمایش پاریس اجرا کرد. در ۱۵ آگوست، او نسخه پیانو را، این بار به صورت ترکیبی با ترانه اش «شاه قلبم» (۲۰۱۷)، در نخستین کنسرت لندن اجرا کرد. سوئیفت اجرای پاریس را به عنوان بخشی از نسخه دیجیتالی با فروش محدود "دپارتمان شاعران رنج کشیده" در ۲۳ می ۲۰۲۴ منتشر کرد. موسیقی و شعر. «کیمیاگری» یک ترانه الکتروپاپ و پاپ راک با تأثیراتی از آراندبی در سازهای آن است، که از درام های تکرا
رکننده و آوازهای چندلایه تشکیل شده است. ویل هاجکینسون از "تایمز" نوشت این ترانه تولید رؤیایی و رمانتیک دارد و سبک های خواننده-ترانه سرای آمریکایی استیوی نیکس را تداعی می کند، در حالی که آنی زالسکی صدای ترانه را مبهم توصیف کرد. متن ترانه تشبیه فوتبالی گسترده ای را برای توصیف روزهای رو به رشد یک رابطه عاشقانه جدید به کار می برد. شخصیت سوئیفت به معشوق جدیدش می گوید که حاضر است کامل متعهد باشد («پس وقتی که گل می زنم/ آماتور هارو صدا کنید و از تیم حذفشون کنید») و اعتراف می کند که او انتخاب دیگری ندارد («راستش، ما کی باشیم که با کیمیاگری عشق بینمون بجنگیم؟»). او همچنین اظهارات کنایه آمیزی بیان می کند که چگونه معشوقه های سابقش از ترکیب تیم حذف می شوند. در بخش بریج، شخصیت سوئیفت صحنه ای از پیروزی را توصیف می کند: معشوقه اش، علی رغم حضور در یک تیم ضعیف، قهرمانی فوتبال را به دست می آورد («دوستات لباساشونو درمیارن و تورو روی دستاشون میبرن بالا»). در پایان، او به سمت «جام قهرمانی» خود می دود، استعاره ای از سوئیفت است؛ «جام کجاست؟ اون همین حالا دارد به سمت من می دود.» منتقدان «کیمیاگری» را تنها قطعه عاشقانه شاد در آلبومی
می دانند که عمدتاً با دل شکستگی سروکار دارد. استفانی برت ، منتقد ادبی، «کیمیاگری» را یکی از تنها سه قطعه در "دپارتمان شاعران رنج کشیده: گلچین" معرفی کرد که دربارهٔ عاشقانه های شکست خورده نیست. دو مورد دیگر عبارتند از «دبیرستانی» (دربارهٔ نوعی عشق شاد) و «رابین» (دربارهٔ پسر آرون دسنر، تهیه کننده آلبوم). شانون کارلین از "تایم" نوشت که قرار گرفتن این قطعه نزدیک به پایان نسخهٔ استاندارد آلبوم نشان می دهد که شخصیت سوئیفت پس از بیان جزئیات معشوقه های سابق در قطعات قبلی، مایل است «دوباره با این مرد بی نظیر جدید بجنگد» («بازیکنای ذخیره رو نیمکتن / ما رو دور برد هستیم»). لورن هاف از "اینترتینمنت ویکلی" با این موضوع موافقت کرد و گفت که «کیمیاگری» که پس از «ترانه هایی دربارهٔ دلشکستگی به قدری بد که سویفت آن را با «ایست قلبی» در سخن پایانی اش مقایسه می کند» قرار داده شده است، نشان دهنده یک «نوع خوب» از «دیوانگی» است. نینا میاشیتا در "ووگ استرالیا" گفت که به نظر می رسد این اشعار شباهت دو چیز متفاوت یعنی مواد شیمیایی آزادشده توسط مغز هنگام انجام ورزش و موادی که در زمان عاشقی آزاد می شوند، را ترسیم می کند. بازخورد. انتقادا
تی که به این ترانه وارد شد بیشتر مربوط به اشعار آن بود. برخی از منتقدان، مانند اسپنسر کورنهاربر از "آتلانتیک"، کارل ویلسون از "اسلیت"، و جان وولماخر در نشریهٔ "بیتز پر مینت"، تصاویر فوتبالی در اشعار را ضعیف، ناخوشایند و بدون دقت نوشته شده توصیف کردند. نیل مک کورمیک از "دیلی تلگراف" گفت که این ترانه حاوی «جناسی های ورزشی جذاب» است. لودویک هانتر تیلنی در نگارش برای "فایننشال تایمز" گفت که این ترانه یکی از قطعات «یکنواخت» بود است و معتقد بود که عنوان آن اشتباه انتخاب شده است. لیندسی زولادز از "نیویورک تایمز" این ترانه را «بی وزن» توصیف کرد. نظر استفانی برت تا حدودی مثبت تر بود و استعاره های فوتبال را «عشوه گرانه» و پیام کلی را دارای «سرگرمی، امید و صبر» عنوان کرد.
کاروان المپیکی لیبی، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، سیزدهمین حضور کاروان لیبی در المپیک پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۶۴ بود. این کاروان تاکنون موفق به کسب مدال نشده است. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
دایشا اندرسون () یک شخصیت خیالی در سریال درام پزشکی بی بی سی، هالبی سیتی است که توسط بازیگر ربه کا گرانت بازی می شود.
ساشا لوی () یک شخصیت خیالی از سریال درام پزشکی بی بی سی وان، هالبی سیتی است که توسط باب بارئت بازی می شود.
بینایی (انگلیسی: Sight) یک فیلم زندگی نامه ای و درام آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی اندروهایت با بازی تری چن و گرگ کینر است. فیلم دربارهٔ مینگ وانگ، مهاجر چینی به ایالات متحده است که جراح چشم مشهوری شد. این بر اساس زندگینامه وانگ از تاریکی تا دید است. این فیلم در ۵ اکتبر ۲۰۲۳ در جشنواره بین المللی فیلم هارتلند به نمایش درآمد و در ۲۴ می ۲۰۲۴ در ایالات متحده و کانادا اکران شد. ساخت. فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۱ در ونکوور آغاز شد و پس از یک فیلمبرداری شش هفته ای در اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید.
دایان لوید () یک شخصیت خیالی از سریال درام پزشکی بی بی سی، هالبی سیتی است که توسط بازیگر پاتریشیا پاتر بازی می شود.
کاروان المپیکی جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور چهاردهمین تجربه این کاروان در المپیک بود. کاروان جزایر ویرجین در المپیک، پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۶۸، در تمامی دوره ها به جز ۱۹۸۰ که بخشی از تحریم المپیک مسکو به رهبری ایالات متحده بودند، شرکت کرده اند. شرکت کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
«جنگ شعب» دهمین قسمت از فصل چهارم مجموعه تلویزیونی کمدی آمریکایی "اداره" و به طور کلی قسمت شصت و سوم این مجموعه است. این قسمت به نویسندگی میندی کالینگ و کارگردانی جاس ویدون در ابتدا در ایالات متحده در ۱ نوامبر ۲۰۰۷ از ان بی سی پخش شد. این قسمت نشان دهنده بازگشت رشیدا جونز، بازیگر سابق سریال در فصل سوم است. او در فصل سوم نقش دوست دختر قبلی جیم، کارن فیلیپلی را بازی می کند که اکنون مدیر منطقه ای شعبه یوتیکا شده است. کارن سعی می کند استنلی هادسون (لسلی دیوید بیکر) را از داندر میفلین اسکرانتون شکار کند و استنلی به شعبه اطلاع می دهد که او در حال ترک داندر میفلین است. برای انتقام، مایکل اسکات (استیو کرل) و دوایت شروت (رین ویلسون) جیم هالپرت (جان کرازینسکی) را فریب می دهند تا به شعبه شرکت در یوتیکا سفر کند، جایی که گروه سعی می کنند با کارن شوخی کنند. در دفتر، پم بیزلی (جینا فیشر)، اسکار مارتینز (اسکار نونز)، و توبی فلندرسون (پل لیبرشتاین) سعی می کنند جلسه باشگاه خود را برگزار کنند که نتایج فاجعه باری به همراه دارد.
کاروان المپیکی نائورو، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، هشتمین حضور کاروان نائورو در المپیک بود. نائورو در این دوره به همراه بلیز، سومالی و لیختن اشتاین یکی از کوچک ترین کاروان های اعزامی با یک ورزشکار بود. دونده سرعتی، وینزار کاکیوئا تنها ورزشکار این کشور در این دوره از المپیک بود. وی همچنین پرچمدار کشورش در آیین گشایش و پایانی بود. او در دور مقدماتی دوی صد متر مردان در جایگاه ششم ایستاد که منجر به حذف وی در همین مرحله شد. شرکت کنندگان. فهرست زیر، بیان کننده کاروان المپیکی این کاروان است. دو و میدانی. تنها یک دونده سرعتی موفق شد جواز کسب حضور در این مسابقات را کسب کند. رویداد جاده
کاروان المپیکی لسوتو، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. کاروان لسوتو در این دوره، سیزدهمین تجربه خود را سپری کرد. نخستین حضور این کاروان به المپیک ۱۹۷۲ بازمی گردد. آن ها تاکنون موفق به کسب مدال نشده اند. شرکت کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
پیر هانری کلسترمن یک خلبان جنگنده فرانسوی در جنگ جهانی دوم بود و دارای نشان های DSO ،DFC ،BAR ،ACE بود. در طول درگیری ادعا شده است که او 33 پیروزی در نبرد هوا به هوا به دست آورده است و نشان "اولین جنگنده فرانسه" را از ژنرال شارل دوگل دریافت کرده است . خاطرات دوران جنگ او، "نمایش بزرگ (Le Grand Cirque)" به یکی از پرفروش ترین کتاب ها تبدیل شد. پس از جنگ، او به عنوان مهندس کار کرد و جوان ترین نماینده پارلمان فرانسه بود. زندگی اولیه بین برزیل آمریکا و فرانسه. کلسترمن در کوریتیبا ، برزیل ، در یک خانواده دیپلماتیک فرانسوی به دنیا آمد و بزرگ شد. او تنها پسر مادلین کارلیه از لورن و ژاک کلسترمن از آلزاس بود . او به زبان پرتغالی کاملاً مسلط بود. در آنجا، او با سوپراستارهای فرانسوی آن زمان، ژان مرموز و هانری گیومه ، و سپس خلبانان Aéropostale آشنا شد. در سال 1935، او اولین پرواز خود را با هواپیمای دریایی Latécoère 521 " Lieutenant de Vaisseau Paris " در لاک دو بیسکاروس در جنوب غربی فرانسه انجام داد . در سال 1937، در سن شانزده سالگی، او پرواز را در باشگاه پروازی برزیل در Manguinhos در بوکر بو 131 یونگمان و بو 133 جونگ مای
ستر با خلبان آلمانی کارل بنیتز (درگذشته در سال 1943، روسیه) آموخت. پس از دریافت شهریه پرواز، تحصیلات متوسطه خود را در فرانسه به پایان رساند و در سال 1937 گواهینامه خلبانی خصوصی خود را گرفت. در سال 1937 در دبیرستان فرانسوی-برزیلی مولیر در ریودوژانیرو تحصیل کرد . در همان زمان، او شروع به نوشتن ستون برای روزنامه Correio da Manhã کرد . از سال 1938 تا 1940، او دوره های مهندسی هوانوردی را در دانشکده هوانوردی رایان در سن دیگو ، در ایالات متحده آمریکا گذراند. در سال 1940 دیپلم مهندسی هوانوردی و گواهینامه خلبانی حرفه ای خود را گرفت. او سپس از طریق برزیل، اروگوئه و آفریقای جنوبی به انگلستان پیوست تا به نیروی هوایی آزاد فرانسه بپیوندد . او پیش از این 315 ساعت پرواز داشت جنگ جهانی دوم. آغاز جنگ در سال 1939، مقامات فرانسوی درخواست او را برای خدمت رد کردند، بنابراین او به لس آنجلس سفر کرد تا یک خلبان تجاری شود و در موسسه فناوری کالیفرنیا تحصیل کند . کلسترمن در مارس 1942 به نیروی هوایی آزاد فرانسه در بریتانیا پیوست . پس از آموزش در RAF Cranwell و 61 OTU، Clostermann، یک گروهبان خلبان ، در ژانویه 1943 به شماره 341 اسکادران R
AF (معروف به فرانسوی های آزاد) اعزام شد. در 15 ژوئیه 1943 او پس از نبرد هنگامی که نتوانست زیرشاخه خود را پایین بیاورد به صورت تصادفی فرود آمد (Cat.B). او اولین دو پیروزی خود را در 27 ژوئیه 1943 به دست آورد، همچنین با عنوان زرد 2، مدعی نابودی دو فوک وولف Fw 190 بر فراز فرانسه شد. در اکتبر 1943، کلسترمن به عنوان افسر کمیسیون دریافت کرد و به اسکادران شماره 602 بریتانیا منصوب شد و برای ده ماه "آینده" در یگان باقی ماند. او عملیات های مختلفی از جمله جارو کردن جنگنده، اسکورت بمب افکن، جلوگیری از ارتفاع بالا بر فراز پایگاه اسکاپا فلو نیروی دریایی سلطنتی ، و بمباران strafing یا غواصی در سایت های پرتاب V-1 در سواحل فرانسه را انجام داد. او با پوشش هوایی برای فرود نرماندی پرواز کرد ، و در 11 ژوئن، یکی از اولین خلبانان فرانسوی آزاد بود که در خاک فرانسه، در فرودگاه موقت B-2 در نزدیکی Bazenville فرود آمد، و سپس به B-11، در نزدیکی Longues-sur حرکت کرد. -مر ، نرماندی در 18 ژوئن 1944. اندکی پس از آن نشان صلیب پرنده ممتاز به او اعطا شد و پس از آن به فرانسوی منصوب شد در دسامبر 1944 به عنوان ستوان پرواز فوق العاده در نیروی هوایی
سلطنتی به خط مقدم بازگشت . او با هواپیمای جدید Hawker Tempest Mk V به اسکادران شماره 274 RAF پیوست . و شارل دوگل رهبر فرانسه آزاد که قد بلندی داشت) ، کلسترمن یک پرواز شدید و دور بسیار موفقیت آمیز جاروهای جنگنده، حملات فرودگاهی، رهگیری «تقابل موش» جنگنده های جت Messerschmitt Me 262 ، و ماموریت های بازدارندگی ریلی بر فراز شمال آلمان طی دو ماه آینده. مارس 1945 او قبل از انتقال به اسکادران شماره 3 برای مدت کوتاهی در اسکادران شماره 56 خدمت کرد . در 24 مارس 1945 او توسط فلاک آلمانی از ناحیه پا مجروح شد و پس از فرود شکمی هواپیمایش به شدت آسیب دیده به مدت یک هفته در بیمارستان بستری شد. از 8 آوریل 1945 او فرمانده پرواز "A"، شماره 3 اسکادران RAF بود . او یک نوار به DFC خود اعطا شد . او بعداً در سن 24 سالگی به سمت فرماندهی وینگ (پرواز) 122 وینگ، معتبرترین بال در RAF ارتقا یافت. در 12 مه 1945 در طی یک پیروزی به منظور نشان دادن پایان جنگ، طوفان دیگری با او برخورد کرد و در نتیجه یک انباشته هوا با چهار هواپیمای کم پرواز نزدیک پرواز او رخ داد و سه خلبان کشته شدند. . کلسترمن نجات پیدا کرد و چتر نجاتش فقط چند متر بالاتر از سطح
زمین باز شد. او عملیات را با شماره 122 وینگ RAF ادامه داد تا اینکه در 27 ژوئیه 1945 با درجه فرماندهی RAF و درجه "ستوان" فرانسوی ارتش را به طور کامل ترک کرد . در 432 سورتی پرواز، کلسترمن با 33 پیروزی (19 انفرادی، 14 مشترک، اکثر آنها در برابر جنگجویان)، یکی از منابع اصلی کتاب خود او "نمایش بزرگ" و پنج "احتمال" و هشت مورد دیگر "آسیب دیده" شناخته شده است. ". وی همچنین ادعا کرد که 225 وسیله نقلیه موتوری، 72 لوکوموتیو، 5 تانک و دو قایق الکترونیکی (قایق های اژدر سریع) منهدم شده است. بسیاری از مراجع 29 تا 33 پیروزی را به او نسبت می دهند، اگرچه اینها احتمالاً شامل کشتار "زمینی" او از هواپیماهای دشمن است. تجزیه و تحلیل اخیر، دقیق تر از گزارش های رزمی و گزارش های اسکادران او نشان می دهد که امتیاز واقعی او 11 نابود شده است، احتمالاً هفت مورد دیگر، در مجموع 15-18 پیروزی. زندگی بعدی. در سال 1951، کلسترمن گزارشی از تجربیات دوران جنگ خود را با عنوان "Le Grand Cirque" (به انگلیسی با عنوان "The Big Show" ) به اسم سیرک بزرگ نوشت. یکی از اولین خاطرات خلبان جنگنده پس از جنگ، نسخه های مختلف آن بیش از دو و نیم میلیون نسخه فروخته ا
ست. ویلیام فاکنر اظهار داشت که این بهترین کتاب هوانوردی است که از جنگ جهانی دوم بیرون آمده است . این کتاب در سال 2004 در دو نسخه جلد شومیز و جلد گالینگور تجدید چاپ شد. همچنین توسط مانوئل پرالس با همکاری نزدیک با کلسترمن به صورت کتاب مصور اقتباس شد. کلسترمن همچنین "Feux du Ciel" ( "شعله های آتش در آسمان" ) را نوشت که در سال 1957 منتشر شد، مجموعه ای از عملیات های قهرمانانه نبرد هوایی از هر دو طرف متفقین و محور. پس از جنگ، کلسترمن به عنوان یک مهندس به کار خود ادامه داد و در ایجاد Reims Aviation شرکت کرد ، از نمونه اولیه Max Holste Broussard حمایت کرد ، به عنوان نماینده سسنا فعالیت کرد و برای رنو کار کرد . بین سال های 1946 و 1969 هشت دوره به عنوان "نماینده" (عضو پارلمان) در مجلس ملی فرانسه خدمت کرد. به عنوان معاون مارن، در سال 1955 به دلیل رفتار آنها با ژنرال مقیم در مراکش فرانسه از گروه گلیست استعفا داد . مذاکرات با جنبش ناسیونالیستی "او همچنین برای مدت کوتاهی مجدداً در Armée de l'Air" در سال های 1956-1957 برای انجام مأموریت های حمله زمینی در طول جنگ الجزایر ثبت نام کرد . او متعاقباً رمانی را بر اساس تجربیات خود
در آنجا منتشر کرد با عنوان "Leo 25 Airborne" . در طول جنگ فالکلند در اوایل سال 1982، نظراتی به طور علنی از کلاسترمن منتشر شد که در آن از شجاعت خلبانان نیروی هوایی آرژانتین و نیروی دریایی آرژانتین در حملات هوایی به دریا به نیروی دریایی سلطنتی تمجید می کردند . کلسترمن این نظرات را که تا حدی انگیزه آن توهین های قومیتی به آرژانتینی ها بود که در جریان درگیری در مطبوعات بریتانیا از آن مطلع شده بود، در نامه ای به کلاسی از خلبانان جنگنده آرژانتینی که در آن زمان تحت آموزش بودند، نوشته بود. در فرانسه در یک مؤسسه "Armée de l'Air" که پسرش در آن مربی بود. نظرات نامه خصوصی، از یک قهرمان نظامی مشهور جنگ جهانی دوم، به سرعت از اقیانوس اطلس به بوئنوس آیرس رسید ، جایی که در روزنامه ها به عنوان تبلیغات جنگ منتشر شد. در نتیجه این "خیانت" درک شده از پیوندهای خود با بریتانیا از طریق خدمت جنگی خود در نیروی هوایی سلطنتی، کلسترمن مورد خصومت بخشی از مطبوعات بریتانیا قرار گرفت. او همچنین به دلیل مواضع شدید ضد جنگ خود در آستانه جنگ خلیج فارس در سال 1991، در فرانسه جنجال برانگیخت مرگ. کلسترمن در 22 مارس 2006 در خانه خود در مونتسکیو د آلب
رس ، در پیرنه فرانسه درگذشت . زندگی خصوصی. هنگام خدمت در لینکلن شایر، پیر در 28 آوریل 1943 با لیدیا جین استارباک در کلیسای سنت دنیس در اسلیفورد ملاقات کرد و با او ازدواج کرد. آنها صاحب سه پسر شدند
دیوید ۸ (؛ به سبک نوشتاری David) که معمولاً با نام دیوید شناخته می شود، یک شخصیت تخیلی است که در فرنچایز "بیگانه" حضور دارد و به وسیلهٔ مایکل فاسبندر به تصویر کشیده شده است. دیوید که در نخستین فیلم پیش درآمد یعنی "پرومتئوس" (۲۰۱۲) معرفی شد، نوعی اندروید است که به عنوان پیشخدمت، نگهدارنده و فرزند خالقش، پیتر ویلند، بنیان گذار شرکت ویلند، مشغول به خدمت است. در حالی که او به همراهان انسانی خود در سفر میان ستاره ای برای ملاقات با خالقانشان یعنی مهندسان فرازمینی، کمک می کند، درگیر مفهوم پیدایش زندگی خود می شود. پس از کشته شدن ویلند، دیوید از وظیفهٔ بندگی رها می شود و سپس مشغول انجام آزمایش هایی برای خلق گونه های خود از موجودات بیگانه می شود. در نهایت اندروید والتر جانشین خط تولید دیوید می شود. نام او به اقتباس از تندیس داوود اثر میکل آنژ انتخاب شد. شخصیت دیوید برای ارائه دیدگاهی غیرانسانی برای موضوع ملاقات انسان با خالقان خود در فیلم "پرومتئوس" مفهوم سازی شد و شکل گرفت. او در فیلم نمایندهٔ نسل بعدی خالقانی است که خالقان پیشین از آن ها سرخورده و مأیوس شده اند. فاسبندر که نخستین انتخاب کارگردان ریدلی اسکات برای این
نقش بود، در ایجاد خصوصیات مشترک این شخصیت با توماس ادوارد لورنس مشارکت داشت؛ توماس ادوارد لورنس منبع الهام بخش این شخصیت به عنوان کنترل کننده اوضاع بود که بین دو فرهنگ گرفتار شده بود. همان طور که داستان روایت می شود، رفتارها و انگیزه های دیوید از یک عامل مرموز با انگیزه های مبهم به شخصیتی تبدیل می شود که آشکارا با رفاه و خوشی بشریت مخالفت می کند. به فاسبندر اختیار قابل توجهی برای طراحی و مدل سازی شخصیت آن طور که صلاح می دانست، داده شد. در حین آماده سازی، او به جای الهام گیری از قسمت های قبلی مجموعهٔ "بیگانه"، شخصیت ریچل با بازی شان یانگ در "بلید رانر" را بررسی کرد. فاسبندر از تعدادی دیگر از اجراهای سینمایی الهام گرفت؛ از جمله داگلاس رین در نقش هال ۹۰۰۰ در ""، دیوید بویی در "مردی که به زمین سقوط کرد"، و درک بوگارد در "پیشخدمت". علاوه بر این، فاسبندر مدل راه رفتن خود را از غواص آمریکایی گرگ لوگانیس الگوبرداری کرد. علی رغم استقبال نه چندان مثبت به فیلم های پیش درآمد "بیگانه"، هم نقش آفرینی فاسبندر و هم شخصیت دیوید با استقبال منتقدان روبه رو شده است. این شخصیت در نقدها به خاطر تبدیل شدن به یک آنتاگونیست در رخداده
ای فیلم "" (۲۰۱۷) تحسین شده است. منتقدان دیوید را یکی از بزرگ ترین شخصیت های "بیگانه" تا به امروز و یکی از بهترین شخصیت های منفی سینما در دهه ۲۰۱۰ می دانند. فاسبندر جوایز و نامزدی های متعددی را برای به تصویر کشیدن این شخصیت دریافت کرده است.
حلقهٔ رخداد (به انگلیسی: "Event Loop") یا حلقه رویداد یک مکانیسم بنیادین در برنامه نویسی غیرهم زمان است که وظیفهٔ مدیریت رخدادها و اجرای کد در زمان مناسب را بر عهده دارد. این ساختار به زبان های برنامه نویسی مانند جاوااسکریپت، پایتون و محیط های اجرایی مانند نود جی اس اجازه می دهد عملیات I/O و سایر وظایف را بدون مسدود کردن اجرای ریسه (Thread) اصلی مدیریت کنند. برنامه نویسی رویدادمحور بر پایه حلقه رخداد استوار است. عملکرد حلقهٔ رخداد. حلقهٔ رخداد به طور مداوم وضعیت برنامه را پایش می کند و رخدادها را به ترتیب پردازش می کند. مراحل عملکرد شامل موارد زیر است: زمانی که پشتهٔ فراخوانی خالی می شود، حلقهٔ رخداد یک وظیفه از صف رویدادها را انتخاب و اجرا می کند. این فرآیند به طور پیوسته ادامه پیدا می کند. پیام رسانی در حلقه رخداد. در مدل حلقهٔ رخداد، پیام ها از صف پیام ها (Message Queue) به برنامه منتقل می شوند. هر پیام شامل اطلاعات مربوط به یک رویداد خاص است. حلقه رخداد این پیام ها را به ترتیب دریافت و تابع مربوطه را اجرا می کند. طراحی حلقه رخداد در یونیکس. در سیستم عامل یونیکس، تمامی عملیات ورودی/خروجی بر اساس فایل ها و
شناسه های فایل (File Descriptors) انجام می شود. توابعی مانند codice_1 و codice_2 برای پایش وضعیت فایل ها و ورودی/خروجی ها به کار می روند. مدیریت سیگنال ها در یونیکس. سیگنال ها در یونیکس به طور پیش فرض با حلقه رخداد همخوانی ندارند. برای مدیریت سیگنال ها، از روش هایی مانند فراخوانی codice_3 یا تکنیک «self-pipe» استفاده می شود.
کاروان المپیکی برمودا، یکی از کاروان های شرکت کننده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. پس از نخستین حضور کاروان برمودا در المپیک در سال ۱۹۳۶، برمودا در تمامی دوره های المپیک به جز ۱۹۸۰ مسکو در پی حمایت از ایالات متحده در تحریم شوروی، شرکت کرده است. برای دومین دوره پیاپی، پرچمدار برمودا در آیین گشایش این دوره از بازی ها دارا علی زاده، ورزشکار ایرانی الاصل این کشور بود. شرکت کنندگان. شرکت کنندگان این کاروان در رشته های زیر به رقابت پرداختند. روئینگ. برای دومین دوره پیاپی، دارا علیزاده موفق شد جواز حضور در ماده اسکال انفرادی مردان را کسب کند.
گلنالوین گودریج (; c. 1829 – ) یک عکاس آمریکایی اهل یورک، پنسیلوانیا و یکی از اولین عکاسان آفریقایی-آمریکایی در ایالات متحده بود. در سال ۱۸۶۳، گودریج یک سال را در زندان گذراند تا اینکه سال بعد عفو فرمانداری دریافت کرد و سپس به مینیاپولیس نقل مکان کرد و در سال ۱۸۶۷ بر اثر بیماری سل درگذشت. در سال ۲۰۲۱، بسیاری از داگرئوتیپ های گودریج به مجموعه موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان پیوستند. زندگی نامه. گودریج در یورک، پنسیلوانیا متولد شد، اولین پسر ویلیام سی گودریج از بردگان بود. او در ۱۰ ژوئن ۱۸۵۱ با همسرش رودا کورنلیا گری ازدواج کرد. پسرشان گلن جی گودریج در سال ۱۸۶۰ به دنیا آمد. از سال ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۱، گودریج عمدتاً معلم «دبیرستان رنگارنگ» در یورک بود، این شغل را پس از آن به صورت نیمه وقت ادامه داد. فرانسیس هارپر، طرفدار الغای شناخته شده ملی، در سال 1864 در همان مدرسه تدریس می کرد. او به همراه برادرانش والاس و ویلیام او گودریج. یک استودیوی عکاسی در یورک و سپس استودیوی خود را در ایست سگینو، میشیگان راه اندازی کردند. استودیو سگینو توسط والاس در سال ۱۹۲۲ بسته شد. از سال ۱۸۶۳ تا ۱۸۶۴، گودریج در زندان ایالت شرقی زندانی بود. د
ر پی کمپینی توسط پدرش، فرماندار پنسیلوانیا، اندرو جی کرتین، گودریج را عفو کرد. زمانی که در زندان بود، به بیماری سل مبتلا شد که منجر به مرگ او در مینیاپولیس در ۱۴ نوامبر ۱۸۶۷ شد. گودریج در گورستان یادبود پیشگامان و سربازان مینیاپولیس به خاک سپرده شده است. میراث. در سال ۲۰۱۸، بازتولید استودیو عکسی که او با برادرانش والاس و ویلیام او اداره می کرد، در مرکز آزادی گودریج در یورک، پنسیلوانیا افتتاح شد. در سال ۲۰۲۱، بسیاری از داگرئوتیپ های او برای مجموعه موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان به دست آمد.
آرمنگل دی آسپا (؛ درگذشتهٔ پس از آوریل ۱۱۹۱)، که همچنین با نام هرمانگارد د اَسپ شناخته می شود، نهمین استاد بزرگ شوالیه های مهمان نواز بود که این سمت را از سال ۱۱۸۸ تا استعفای خود در سال ۱۱۸۹ یا ۱۱۹۰ بر عهده داشت. در دوران ریاست او، مقر اصلی فرقه از اورشلیم به صور منتقل شد. احتمالاً در زمستان سال ۱۱۸۹ یا ۱۱۹۰ دوران ریاست او به پایان رسید، اما این به دلیل مرگش نبود، زیرا او مجدداً از دسامبر ۱۱۹۰ تا آوریل ۱۱۹۱ به عنوان اربابِ آمپوستا انتخاب شد. اطلاعاتی در مورد این اولین استعفا در تاریخ نظم نداریم، اما او در اوایل سال ۱۱۹۰ توسط گارنیر د نابلس جایگزین شد.
«جنگ قلمرویی» قسمت بیست و سوم و ماقبل آخر فصل هشتم مجموعه تلویزیونی کمدی آمریکایی "اداره" و به طور کلی قسمت ۱۷۵ سریال است. این قسمت ابتدا در ۳ می ۲۰۱۲ از ان بی سی پخش شد. «جنگ قلمرویی» توسط وارن لیبرشتاین و هالستد سالیوان نوشته شده و دانیل چان کارگردانی آن را بر عهده داشته است. بازیگران مهمان قسمت کریس باوئر، اندی باکلی و دن کستلانتا هستند. این سریال که به عنوان یک مستند واقعی ارائه می شود، زندگی روزمره کارمندان دفتری در اسکرانتون، پنسیلوانیا، شعبه شرکت تخیلی کاغذ داندر میفلین را به تصویر می کشد. در این قسمت، رابرت کالیفرنیا (جیمز اسپیدر) در حالت مستی شعبه ای را در بینگهمتون تعطیل می کند و جیم هالپرت (جان کرازینسکی) و دوایت شروت (رین ویلسون) باید از فروشنده ای به نام هری ژانرونه (کریس باوئر) از شعبه سیراکیوس پیشی بگیرند. در همین حال، اندی برنارد (اد هلمز) تصمیم می گیرد یک مشتری مهم را به عنوان یک «سرکش» به خدمت بگیرد و از این موفقیت خود به عنوان اهرمی در مقابل رابرت برای بازگشت خود به داندر میفلین استفاده کند. «جنگ قلمرویی» نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد و بسیاری از تصمیم سریال برای استفاده دوباره از عن
اصر داستانی فصل پنجم شرکت کاغذ مایکل اسکات انتقاد کردند. «جنگ قلمرویی» به طور حدودی توسط ۴٫۴۴ میلیون بیننده دیده شد و امتیاز ۲٫۳/۷ درصد را در میان بزرگسالان بین ۱۸ تا ۴۹ سال دریافت کرد. این قسمت در جدول زمانی خود در رتبه سوم قرار گرفت و همچنین بالاترین امتیاز سریال ان بی سی آن شب بود.
دیپولت دوم () یکی از اشراف زادگان بوهم و یکی از فرماندهان بوهم طی جنگ صلیبی سوم و فریدریش بارباروسا (۱۱۸۹-۱۱۹۲) بود که طی محاصره عکا در سال ۱۱۹۰ بخاطر دلایل طبیعی درگذشت.
آدولف سوم هولشتین (; ح. ۱۱۶۰ – ) کنت شوئنبورگ و هولشتاین (حدود ۱۱۶۰–۳ ژانویه ۱۲۲۵) حاکم کنت نشین های شوئنبورگ و هولشتاین بود. او بیشتر بخاطر تأسیس یک سکونتگاه جدید برای بازرگانان در کناره های رود آلستر نزدیک نویه بورگ در هامبورگ به یاد آورده می شود.
مایکل فاسبندر بازیگر ایرلندی-آلمانی است که نخستین نقش خود را در مینی سریال درام جنگی "جوخه برادران" (۲۰۰۱) بازی کرد.