Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تمی ایزوآنزیم اندوتلیالی، روی متصل به پروتئین و کوفاکتورها (هم و تتراهیدروبایوپترین) مورد نیاز را بررسی کرد. جوایز و افتخارات. مسترز جوایز و افتخارات متعددی از دانشگاه روآنوک دریافت کرده است. در سال ۱۹۷۳، او مدال دانشگاه روآنوک را برای خدمات برجسته خود به جامعه و حرفه اش دریافت کرد. در سال ۱۹۸۳، او درجه دکترای افتخاری علوم را از دانشگاه روآنوک دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰، مسترز به مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو جذب شد و به عنوان نخستین استاد برجسته رابرت آ. ولچ در رشته شیمی منصوب گردید. در سال ۱۹۹۲، مسترز جایزه برتری در علم از فدراسیون جوامع آمریکایی برای زیست شناسی تجربی (FASEB) را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، او برنده جایزه برنارد بی. برودی در متابولیسم دارو از انجمن داروشناسی و درمان های تجربی آمریکا شد. در سال ۱۹۹۶، مسترز به عنوان عضو آکادمی ملی پزشکی انتخاب شد. و در سال ۲۰۰۱، به عنوان عضو انجمن آمریکایی پیشرفت علم انتخاب شد. در سال ۲۰۰۵، دانشگاه چارلز (پراگ) درجه دکترای افتخاری را به پاس کارهایش به مسترز اعطا کرد. در سال ۲۰۲۲، دانشگاه پزشکی ویسکانسین (MCW) دکترای افتخاری علوم را به مسترز اهدا کرد.
شارون اِی. هیل نویسنده علمی و سخنران آمریکایی است که به دلیل تحقیقاتش در زمینه تعامل بین علم و عموم مردم، با تمرکز بر موضوعات آموزشی و رسانه ای شناخته می شود. تحقیقات هیل عمدتاً به ماوراءالطبیعه، شبه علم و پدیده های طبیعی عجیب پرداخته و در دانشگاه بوفالو آغاز شده است، جایی که او کارهای تحصیلات تکمیلی خود را در این حوزه انجام داد. هیل در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا تحصیل کرد و مدرک کارشناسی علوم خود را در زمین شناسی کسب کرد و به عنوان زمین شناس در پنسیلوانیا فعالیت داشت. هیل بنیان گذار وب سایت "اخبار مشکوک" است، سایتی خبری که خلاصه ها و تفسیرهایی را به منابع خبری اصلی پیوند می دهد و اطلاعاتی برای ارزیابی انتقادی ادعاهای مطرح شده در رسانه ها ارائه می دهد (این سایت دیگر به روزرسانی نمی شود). او همچنین تهیه کننده و میزبان پادکست "اخبار مشکوک" با عنوان "۱۵ خیابان اعتبار" است. علاوه بر این، او وب سایت "زمین شناسی شگفت انگیز" را نیز ایجاد کرده است. هیل در وبلاگ "هافینگتون پست" مشارکت داشته و در رسانه های نوشتاری و پادکست ها به بحث دربارهٔ موضوعات مرتبط پرداخته است. او ستون "علمی به نظر می رسد" را برای کمیته تحقیقات شک
گرایانه نوشت، و گزارش ها و مقالاتی را برای "جستار شک گرایانه" و "خلاصه های شک گرایانه" ارائه کرده است. علاوه بر این، او در وبلاگ های گوناگونی که به موضوعات شک گرایانه، علمی و ماوراءالطبیعه می پردازند، همکاری داشته است. هیل همچنین به عنوان سخنران در کنفرانس های مرتبط با علم و تخیل علمی، از جمله بالتیکون، نشست شگفت انگیز، NECSS و دراگون کان حضور یافته است. او نخستین کتاب خود با عنوان "آمریکایی های علمی: فرهنگ پژوهشگران آماتور ماوراءالطبیعه" را در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد. حرفه. هیل به عنوان یک زمین شناس با اداره حفاظت از محیط زیست پنسیلوانیا در بخش معدنی این اداره فعالیت کرده است. به عنوان زمین شناس و متخصص سیاست عمومی، هیل در تحقیقات و تلاش های اصلاحی مرتبط با فروچاله ها مشارکت داشته است. او همچنین در مورد سیاست های عمومی مرتبط با فروچاله ها ارائه هایی داشته است. علاوه بر این، او در مسائل مربوط به قوانین و مقررات معدنی نیز فعالیت کرده است. شک گرایی علمی. هیل از سنین جوانی به ارواح و هیولاها علاقه مند بود و با گذشت زمان متوجه شد که «علم روش بهتری برای توضیح جهان است.» او آثار استیون جی گولد را به عنوان دروازه ای به
دنیای شک گرایی می داند. در مصاحبه اش در پادکست "آشنایی با شک گرایان" در سال ۲۰۱۱، بیان می کند که تبدیل شدن به یک شک گرا فرآیندی تدریجی بوده و متوجه شده است که «راه بهتری برای نگاه کردن به این موضوعات [ارواح] به شکل انتقادی وجود دارد.» در سال ۲۰۱۲، هیل به عنوان مشاور علمی و فنی برای مرکز تحقیق منصوب شد. هیل با کنی بیدل، شکارچی ارواح پیشین که به شک گرایی روی آورده بود، همکاری کرد تا انجمن تحقیقات پدیده های غیرمعمول را تشکیل و سازمان دهی کند. این شبکه متشکل از متخصصانی است که بر تحقیقات اخلاقی و مبتنی بر شواهد دربارهٔ ماوراءالطبیعه و رویدادهای غیرمعمول تمرکز دارند. در مارس ۲۰۱۳، هیل سندی تحت عنوان «راهنمای رسانه برای شک گرایی» را منتشر کرد که در وب سایت بنیاد آموزشی جیمز رندی منتشر شده است. او گفت که الهام گرفته از سند «راهنمای رسانه برای آتشفشان ها» در ویرد دات کام بوده است و هدفش کمک به خبرنگارانی بوده که قصد دارند دربارهٔ شک گرایی علمی بنویسند، همچنین به کسانی که تازه وارد این حوزه شده اند.
مری شرمن مورگان (; – ) دانشمند سوخت موشکی آمریکایی بود که به عنوان مخترع سوخت مایع هایدین در سال ۱۹۵۷ شناخته می شود. این سوخت موشک ژوپیتر-سی را که اولین ماهواره آمریکا به نام اکسپلورر ۱ را به فضا برد، تقویت کرد. زندگی اولیه و تحصیلات. ماری شرمن به عنوان دومین فرزند از شش خواهر و برادر در مزرعه خانواده اش در ری، داکوتای شمالی متولد شد. او در یک خانواده فقیر کشاورزی با خواهران و برادران زورگو و والدین بی تفاوت بزرگ شد که او را از مدرسه منع می کردند تا در مزرعه کار کند. خدمات اجتماعی مداخله کرد و تهدید به دستگیری پدرش کرد مگر اینکه اجازه دهد او به مدرسه برود. مددکار اجتماعی سپس برای او کلاس های سواری و یک اسب فراهم کرد تا به مدرسه تک اتاقه اش برود. او تا ۹ سالگی هیچ گونه تحصیل رسمی نداشت. در سال ۱۹۳۹، به عنوان شاگرد اول دبیرستان فارغ التحصیل شد و بورسیه تحصیلی کالج را دریافت کرد. سپس در کالج دی سِیلز در تولیدو، اوهایو به عنوان دانشجوی شیمی ثبت نام کرد. حرفه. در طول تحصیلات دانشگاهی شرمن، جنگ جهانی دوم آغاز شد. با اعزام مردان به جبهه های جنگ، آمریکا به سرعت با کمبود شیمیدان و دانشمند مواجه شد. یک مأمور استخدام مح
لی که شنیده بود شرمن دانش شیمی دارد، به او پیشنهاد کار در یک کارخانه در ساندوسکی، اوهایو را داد. او به شرمن نگفت که کارخانه چه محصولی تولید می کند یا شغل او چیست - فقط گفت که او نیاز به مجوز امنیتی فوق محرمانه دارد. با کمبود پول، او تصمیم گرفت این شغل را بپذیرد، حتی اگر مجبور بود تحصیلاتش را به تعویق بیندازد. این شغل در کارخانه مهمات پلام بروک اوردننس ورکس بود که مسئول تولید مواد منفجره تی ان تی (TNT)، دی نیتروتولوئن (DNT) و پنتولیت بود. این سایت در طول جنگ جهانی دوم بیش از یک میلیارد پوند مهمات تولید کرد. شرمن در سال ۱۹۴۳ خارج از ازدواج باردار شد، که در آن دوران رفتاری بسیار شرم آور تلقی می شد و زنان اغلب مجبور به سقط جنین های غیرقانونی یا مخفی شدن از دوستان و خانواده می شدند. در آن زمان، او با دخترعمویش، ماری هیبارد، در هیورون، اوهایو زندگی می کرد. در سال ۱۹۴۴، او دختری به نام ماری جی. شرمن به دنیا آورد که بعداً به فرزندخواندگی هیبارد و همسرش، ایروینگ سپرد. نام کودک به روث استر تغییر یافت. پس از سال های جنگ که به طراحی مواد منفجره برای ارتش گذشت، او برای کار در نورث امریکن اوییشن اقدام کرد و در بخش راکتداین
این شرکت در کانوگا پارک، کالیفرنیا مشغول به کار شد. اندکی پس از استخدام، به عنوان متخصص عملکرد نظری ارتقا یافت که وظیفه محاسبه ریاضی عملکرد مورد انتظار پیشرانه های موشکی جدید را بر عهده داشت. از بین ۹۰۰ مهندس، او تنها زن و یکی از معدود افراد بدون مدرک دانشگاهی بود. این دو منبع اصلی تبعیضی بود که در دوران کار خود در شرکت با آن مواجه شد. در حالی که در نورث امریکن اوییشن کار می کرد، با همسر آینده خود، جورج ریچارد رد مورگان، مهندس مکانیکی که از کلتک فارغ التحصیل شده بود، آشنا شد. آنها چهار فرزند به نام های جورج، استفان، مونیکا و کارن داشتند. مرگ و میراث. مورگان در ۴ اوت ۲۰۰۴ در سن ۸۲ سالگی به دلیل بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) ناشی از آمفیزم درگذشت، علیرغم اینکه ۲۹ سال قبل از آن برای روزه گرفتن، سیگار کشیدن سنگین خود را ترک کرده بود. در ژوئیه ۲۰۱۳، مجله خبری آنلاین بی بی سی یک ویدئوی کوتاه به یادبود مورگان منتشر کرد که توسط پسرش جورج روایت شده بود. مورگان موضوع یک نمایشنامه نیمه بیوگرافیک نوشته شده توسط پسرش جورج بود. این نمایش با عنوان «دختر موشکی» توسط تئاتر آرتس در مؤسسه فناوری کالیفرنیا (TACIT) تولید شد و د
ر ۱۷ نوامبر ۲۰۰۸ در کلتک اجرا شد. پسرش اعتراف کرد که در زمان مرگ مادرش اطلاعات شگفت آوری کمی دربارهٔ زندگی و کار او داشت، زیرا او در صنعتی مرتبط با دفاع و امنیت ملی کار می کرد و محدودیت هایی در مورد آنچه می توانست بحث کند داشت. به دلیل اجتناب شدید او از توجه و شهرت، او هرگز در طول حرفه اش یا دوران بازنشستگی مصاحبه ای انجام نداد. او خود را آنقدر از وجود محو کرده بود که وقتی پسرش جورج مورگان پس از مرگش در سال ۲۰۰۴ سعی کرد یک آگهی ترحیم در لس آنجلس تایمز بنویسد، اطلاعات کافی برای تأیید وجود او وجود نداشت. روزنامه نتوانست آن را منتشر کند. جورج یک وبلاگ ایجاد کرد تا در مورد مادرش بیشتر بداند و اطلاعات بیشتری جمع آوری کند. او به یاد می آورد: «اگر می دانستم مادرم چقدر در موشک سازی تخصص دارد، می توانستیم از او کمک بخواهیم و خودمان را از دردسر زیادی نجات دهیم.» این نمایشنامه بعداً به کتابی با همین نام تبدیل شد. کتاب در سال ۲۰۱۳ با عنوان «دختر موشکی» و زیرعنوان «داستان ماری شرمن مورگان، اولین دانشمند زن موشکی آمریکا» منتشر شد. جمع آوری اطلاعات به دلیل محرمانه بودن مسابقه فضایی و روابط جنگ سرد بسیار دشوار بود.
گرترود یوهانا ووکر (۱۶ دسامبر ۱۸۷۸ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۸) یک فعال حقوق زنان، زیست شیمی دان، سم شناس و فعال صلح سوئیسی بود. او بیش از بیست سال را صرف نوشتن دربارهٔ خطرات مواد شیمیایی بر بدن انسان کرد. ووکر همچنین علیه استفاده از گازهای سمی در جنگ ها مبارزه کرد. اوایل زندگی. گرترود ووکر در ۱۶ دسامبر ۱۸۷۸ در خانواده ای که به تحصیلات اهمیت می دادند، متولد شد. پدرش فیلیپ ووکر استاد الهیات کلیسای کهن و تاریخ بود. او از یک خانواده تحصیل کرده برخاسته بود، زیرا علاوه بر پدرش، پدربزرگ مادری او نیز استاد تاریخ بود. ووکر علاقه مند بود که تحصیلات خود را ادامه دهد، اما پدرش او را به ارفورت فرستاد تا آشپزی بیاموزد. با این حال، ووکر تسلیم نشد و به صورت مخفیانه شب ها ریاضیات را با برادر یکی از دانش آموزان مطالعه می کرد. این دوگانگی زندگی برای او بسیار خسته کننده بود و در نهایت به بیماری کلروز، نوعی کم خونی، دچار شد. تحصیلات و حرفه. ووکر موفق به دریافت مدرک دکترا و صلاحیت تدریس در رشته های شیمی، فیزیک و گیاه شناسی از دانشگاه برن شد. او در سال ۱۹۰۳، اولین زن سوئیسی بود که در دانشگاه برن موفق به کسب دکترا شد. پس از بازگشت به برن، وو
کر موفق به یافتن موقعیت کاری در رشته خود نشد و به عنوان معلم ژیمناستیک در دبیرستان مشغول به کار شد. با این حال، این کار کوتاه مدت بود، زیرا سپس تصمیم گرفت در دانشگاه برلین به عنوان مهمان تحصیل کند، چرا که زنان در آن زمان اجازه حضور به عنوان دانشجو را نداشتند. او به خانه بازگشت و در آزمایشگاه کنستانتسکی کار کرد و ترکیباتی مانند آ-نفتوفلاوانول، فلاوانون و فلاون را سنتز کرد. تا سال ۱۹۰۷، او عنوان "مسائل تحقیقات کاتالیزوری" را در دانشگاه برن کسب کرده بود. ووکر به زودی وعده دریافت سمت استادیار را دریافت کرد، سمتی که او را به اولین زن سوئیسی با این عنوان تبدیل می کرد. با این حال، اندکی بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و دولت به دلیل مشکلات مالی اعلام کرد که قادر به ارتقای او نیست. بین سال های ۱۹۱۰ و ۱۹۳۱، ووکر چهار جلد کتاب دربارهٔ خطرات مواد شیمیایی برای بدن انسان نوشت. از سال ۱۹۱۱ تا زمان بازنشستگی اش، ووکر رئیس آزمایشگاه زیست شناسی فیزیکی-شیمیایی در دانشگاه برن بود. در این آزمایشگاه، او مطالعاتی دربارهٔ پراکسیداز و کاتالاز، روش های شناسایی برای محصولات طبیعی و به ویژه واکنش های رنگی روی استرول ها انجام داد. با این حال،
تمرکز اصلی علاقه مندی او گازهای سمی در جنگ ها بود. در سال ۱۹۱۶، ووکر بار دیگر از دریافت عنوان استادی محروم شد، این بار با یک رأی گیری مساوی. در آوریل ۱۹۲۴، نعیمه سهلبوم و ووکر در کنفرانس انجمن شیمی آمریکا در واشینگتن شرکت کردند. در طول آزمایشی مرتبط با سلاح های شیمیایی در یک انبار مهمات، آن ها شدت جنگ های علمی را بررسی کردند. به دلیل تغییر جهت باد، سهلبوم، ووکر و چندین دانشمند در معرض گاز اشک آور قرار گرفتند. در نوامبر ۱۹۲۴، چهارمین کنگره بین المللی لیگ بین المللی زنان برای صلح و آزادی در واشینگتن، دی.سی. برگزار شد. در این نشست، استر آکسون-بسکو، سهلبوم و ووکر تشکیل کمیته ای علیه جنگ علمی را اعلام کردند که ریاست آن بر عهده سهلبوم بود. در سال ۱۹۲۵، ووکر کتابی با عنوان "جنگ آینده با گاز سمی" منتشر کرد و درخواست هایی به لیگ بین المللی زنان برای صلح و آزادی ارسال کرد. این اقدام ناشی از نگرانی دربارهٔ تصویب کنوانسیون ژنو بود. او به ویژه نگران استفاده از گاز خردل و اثرات آن بر بدن بود. در سال ۱۹۳۳، ووکر موفق به دریافت عنوان استادی شد. او در سال ۱۹۵۱ بازنشسته شد و یک کتاب دو جلدی دربارهٔ "شیمی آلکالوئیدهای طبیعی ۱۹۵
۳–۱۹۵۶" نوشت. او سرانجام در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۸ درگذشت.
موت ام ویا () که با نام موتِمْوَیَا هم شناخته می شود، همسر خردسال فرعون تحوتموس چهارم از دودمان هجدهم مصر و مادر فرعون آمنهوتپ سوم بود. نام موت ام ویا به معنای «موت در کشتی ملکوتی» است. با آنکه تأیید نشده، گفته شده است که او در زمان خردسالی پسرش آمنهوتپ سوم مدتی به عنوان نایب السلطنه خدمت می کرد. زندگی نامه. حضور موت ام ویا در دوران سلطنت شوهرش تحوتموس چهارم تأیید نشده است. او در دربار تحت الشعاع ملکه های اصلی نفرتاری و بعداً یعرت قرار می گرفت. موت ام ویا فقط در بناهای یادبود پسرش آمنهوتپ سوم نشان داده شده است. در حالی که او گهگاه توسط برخی از محققان به عنوان دختر آرتاتاما یکم پادشاه میتانی شناسایی می شد، هیچ مدرکی ثابت نمی کند که او همان شخص است، و هیچ چیزی در مورد پیشینهٔ خودش مشخص نیست. به نظر می رسد شواهدی وجود دارد که او دختر آرتاتاما یکم نبوده است، اما این نظریه کنار گذاشته شده است. سیریل آلدرد پیشنهاد کرده است که موت ام ویا خواهر یویا باشد. او استدلال می کند که از آنجایی که موت ام ویا در سال های اولیه سلطنت پسرش حضور داشت، ممکن است ازدواج بین تیه و پادشاه جوان را طرح ریزی کرده تا خانواده اش را با خانوا
ده سلطنتی پیوند دهد. با این حال، این نظریه شواهد اندک و ضعیفی در میان متون، کتیبه ها یا سایر یافته های باستان شناسی دارد. موت ام ویا عناوین بسیاری از جمله همسر خدا، بانوی دو سرزمین، همسر پادشاه بزرگ، معشوق او، نجیب زن، کنتس، برترین عشق ها، معشوقه مصر علیا و سفلی و مادر خدا داشت. القاب مادر پادشاه و مادر خدا به یک چیز اشاره دارد، زیرا منظور از خدای مورد بحث همان پادشاه حاکم، آمنهوتپ سوم بود. همه این القاب، از جمله همسر بزرگ سلطنتی، تنها پس از مرگ شوهرش، در زمان سلطنت پسرش، مورد استفاده قرار گرفت. در زمان رسیدن آمنهوتپ سوم به تاج و تخت، او به عنوان مادر فرعون جدید شهرت یافت. موت ام ویا در معبد اقصر، در صحنه هایی که تولد ملکوتی پسرش آمنهوتپ سوم را به تصویر می کشد، نشان داده شده است. این صحنه ها شبیه (و در برخی موارد کپی) صحنه های تولد ملکوتی حتشپسوت در دیر البهاری است. حتشپسوت از داستان تولد برای تقویت ادعاهای خود برای تاج و تخت استفاده کرده بود. آمنهوتپ پسر یک فرعون حاکم بود و به نظر می رسد که صحنه تولد برای تأکید بر ماهیت نیمه ملکوتی آمنهوتپ سوم استفاده می شود. در یک صحنه کلیدی، موت ام ویا نشسته روی تخت نشان د
اده می شود که خدای آمون را که شکل شوهرش تحوتموس چهارم به خود گرفته بود، دریافت می کند. آنها در حضور الهه های سرکت و نیث هستند. این صحنه ها آمنهوتپ سوم را نتیجه پیوند مادرش با خود خدای آمون نشان می دهد. ملکه باردار موت ام ویا همان طور که بعداً نشان داده شد توسط ایزیس و خنوم به اتاق زایمان هدایت می شود. یک مجسمه گرانیتی کوچک از موت ام ویا در کرنک پیدا شد و اکنون در مجموعه موزه بریتانیا است. این مجسمه به شکل یک معمای مصور است که الهه موت را نشان می دهد که در یک کرجی نشسته است و در نتیجه نام او را تشکیل می دهد. نام موت ام ویا در کتیبه کنار کرجی آمده است. او به همراه عروسش، تیه (ملکه) در دو مجسمه ممنون که توسط آمنهوتپ سوم ساخته شده است نشان داده شده است. مرگ. تاریخ مرگ موت ام ویا نامعلوم است، اما اعتقاد بر این است که او مدت ها در دوران سلطنت پسرش زنده مانده است. شاهد این مدعا، حضور او در میان دو مجسمه ممنون است که در دوران سلطنت او ساخته شده است، و همچنین ذکر املاک او بر روی برچسب کوزه های شراب موجود در کاخ الملقطهٔ آمنهوتپ سوم در تِبِس.
احمُس () که با نام های دیگری چون اعحمس یا ایاح مس هم شناخته می شود، ملکه همسر اهل مصر باستان بود. احمس یک ملکه همسر در مصر باستان و از دودمان هجدهم مصر بود. وی همسر بزرگ سلطنتی فرعون سوم این دودمان یعنی تحوتموس یکم و مادرِ فرعون حتشپسوت و در عین حال مادر ملکهٔ این فرعون بود. نام او در زبان مصر باستان به معنی «زاده ماه» است. خانواده. هویت واقعی پدر و مادر احمس مشخص نیست. برخی پژوهشگران و مصرشناسان پیشنهاد کرده اند که احمس یا دختر فرعون آمنهوتپ یکم بود یا دختر فرعون احموس یکم و شاید خواهر-همسر احموس یکم، احمس نفرتاری بوده است. احمُس هیچ گاه به عنوان رسمی «دختر فرعون» شناخته نشد. این موضوع شک هایی را دربارهٔ این نظریه ها در مورد روابط خانوادگی سلطنتی احمُس ایجاد کرده است. با این حال، احمُس عنوان رسمی «خواهر فرعون» را داشت. این موضوع ممکن است نشان دهد که او خواهر فرعون تحوتموس یکم بوده است. احمُس با مجموعه ای از عناوین برجسته آن روزگار شناخته می شود: شاهدخت ارثی، برترین در ستایش ها، صاحب بزرگ ترین ملاحت دوست داشتنی، همسر بزرگ پادشاه، محبوب او، صاحب خوشبختی، بانوی تمام زنان، صاحب دو سرزمین، همراه هوروس، همراه محبو
ب هوروس، خواهر پادشاه. احمُس همسر بزرگ سلطنتی تحوتموس یکم بود. او در معبد دیر البهاری به تصویر کشیده شده است و در آنجا همراه با دختری به نام نفروبیتی ظاهر می شود. احمُس همچنین مادرِ ملکه و مادرِ فرعون حتشپسوت بود. مشخص نیست که آیا شاهزادگان امنموس و وجمس پسران او بودند یا خیر. برخی پژوهشگران بر این عقیده هستند که آن ها پسران ملکه موت نوفرت همسر دیگر تحوتموس یکم بودند. یادبودها و کتیبه ها. یک مقام رسمی دربار فرعون به نام «ایوف» به عنوان دومین "پیامبر حقوق محراب، دربان معبد و کاهن" خدمت می کرد. او همچنین به چندین زن سلطنتی در دربار خدمت کرده بود. او ابتدا به ملکه احمُس مادر فرعون احموس یکم خدمت کرده بود، مسئول تعمیر مقبره آشفته و مختل شده ملکه سبکمساف بود و در نهایت به ملکه احمُس خدمت کرد. ایوف در یک سند رسمی ثبت کرده است که ملکه ایوف او را به عنوان دستیار خزانه دار منصوب کرده و خدمت به یکی از تندیس های علیاحضرت ملکه را به او واگذار کرده بود. احمُس در صحنه های آبستنی ملکوتی دختر فرعون به وضوح دیده می شود. حتشپسوت دستور خلق صحنه هایی را داده که نشان می دهد چگونه خدای آمون به مادرش، احمُس نزدیک می شود و چگونه او
(حتشپسوت) زاده ایزد است. کتیبه ها نشان می دهند که چگونه خدای توث ابتدا نام ملکه احمُس را به آمون می گوید. «احمُس نام اوست، نیکوکار، معشوقهٔ [--]، او همسر پادشاه آخه پرکاره (تحوتموس یکم)، که زندگی جاودانه به او داده شده است» (از اسناد باستانی بریستد). سپس خدای آمون به کاخ می رود و خود را به ملکه معرفی می کند. آن ها شروع به آمیزش و لقاح یک فرزند کرده و آمون اعلام می کند که نوزاد باید نام خنمت-آمون-حتشپسوت را بگیرد. آمون سپس به خدای خنوم می رود و دستور می دهد که حتشپسوت را خلق کند. صحنه ها همین طور ادامه می یابد و مراحل بستری شدن ملکه و تولد دختر ملکوتی و خدادادی او را نشان دهند. سال ها بعد فرعون آمنهوتپ سوم این صحنه ها را تقریباً به همان صورت کپی کرد تا نشان دهد چگونه آمون به مادرش، ملکه موت ام ویا نزدیک می شود و نطفهٔ شاهزاده سلطنتی بسته می شود
ادیتا استانیسلاونا پیخا (متولد ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۷) خواننده و بازیگر سویت و روسی از تبار لهستانی است. او در دهه ۱۹۶۰ در کشورهای کشورهای پساشوروی به اوج محبوبیت خود رسید. معروف ترین آهنگ او «همسایه ما» (Наш сосед) است. او عنوان «شهروند افتخاری سنت پترزبورگ» را دریافت کرده است. او علاوه بر روسیه و کشورهای اروپای شرقی در آلمان شرقی و دیگر کشورها نیز اجرا کرده است. نخستین اجراهای او در خارج از کشور در وروتسواف، لهستان در سال ۱۹۶۶ بود. در سال ۱۹۸۸ او عنوان جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۶، پیخا به همراه دیگر پاپ آیکانهای روسی مانند آلا پوگاچوا و والری لئونتیف در جایزه "Ovation Award" به عنوان یک افسانه زنده شناخته شد. با این حال، هیچ کدام از آهنگ های پیخا به جدول های رتبه بندی اتحادیه جماهیر شوروی یا دیگر کشورها نرسید. در سال ۲۰۱۶، او در جشنواره موسیقی "Rendezvous" در یورمالا شرکت کرد. علاوه بر خوانندگی، پیخا یک فعال عمومی شناخته شده برای مسائل انسان دوستانه است و از یتیم خانه ها در روسیه حمایت می کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، صلیب
شایستگی (لهستان)، مدال شجاعت کار، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، نشان پیش کسوت کار، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان دوستی خلق، نشان دوستی، و نشان پرچم سرخ کار شده است. زندگی و حرفه. پیخا در Noyelles-sous-Lens, فرانسه در سال ۱۹۳۷ از یک خانواده لهستانی تبار به دنیا آمد. پدرش استانیسواف پیخا، یک کارگر معدن و مادرش فلیسیا کورولفسکا بود. از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵، ادیتا پیخا در بوگوشوو-گورتسه، لهستان با مادر و ناپدری اش زندگی می کرد. در آنجا موسیقی را آموخت، در یک گروه کر می خواند و در مدرسه در زبان روسی بسیار موفق بود و در پایان تحصیلات خود در کلاسش رتبه اول را کسب کرد. در سال ۱۹۵۵، پیخا به سنت پترزبورگ نقل مکان کرد تا در رشته روان شناسی با بورس دولتی تحصیل کند. از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷، او در دانشگاه دولتی لنینگراد (که اکنون دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ نام دارد) تحصیل کرد. در آنجا با آهنگساز و پیانیست آلکساندر برونویچ آشنا شد. آنها با هم اولین گروه موسیقی محبوب روسیه به نام "دروژباً را تشکیل دادند و نخستین اجرای تلویزیونی خود را در شب سال نو ۳۱ دسامبر ۱۹۵۵ با آهنگ لهستانی "Autobus czerwony" انجا
م دادند، که در اتحاد جماهیر شوروی تبدیل به یک آهنگ پرطرفدار شد. در سال ۱۹۵۶، پیخا شروع به تحصیل در رشته خوانندگی و آهنگسازی در کنسرواتوار سن پترزبورگ کرد. در سال ۱۹۵۷، گروه دروژبا و ادیتا پیخا مدال طلا و جایزه اول را در ششمین جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان در مسکو به دست آوردند. در آنجا، پیخا با اجرای آهنگ محبوب "Moscow Nights" تاریخ سازی کرد که قادر بود این آهنگ را به چندین زبان به تماشاگران بین المللی از ۱۳۰ کشور بخواند. در سال ۱۹۶۸، او در صوفیه با آهنگ "Ogromnoe nebo" ("آسمان وسیع") مدال طلا دریافت کرد. پیخا به ویژه در میان مخاطبان بین المللی به خاطر توانایی اش در خواندن و صحبت کردن به چندین زبان از جمله فرانسوی، آلمانی، لهستانی و روسی شناخته شده است. پس از ششمین جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان، گروه دروژبا و پیخا چندین آلبوم منتشر کردند که همه آنها پرفروش شدند و در نهایت یکی از محبوب ترین گروه ها در اتحاد جماهیر شوروی سابق شدند. در سال ۱۹۷۲، پیخا و گروه دروژبا در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ به اجرای برنامه پرداختند. در سال ۱۹۷۶، او گروه خود را تشکیل داد و یکی از خوانندگان محبوب زن در اتحاد جماهیر شور
وی باقی ماند. او همچنین به اجرای برنامه در بیش از ۲۰ کشور ادامه داد. در طول سال ها، پیخا بیش از ۳۰ تور کنسرت در آلمان شرقی برگزار کرد. از جمله نکات برجسته حرفه او، حضور او در تالار کارنگی، نیویورک و المپیا در پاریس بود.
مونیکا سوچکو (زاده ۲۴ مارس ۱۹۷۸ به نام بوبروفسکا) یک شطرنج باز لهستانی است که عنوان های فیده استادبزرگ شطرنج (GM) و استادبزرگ شطرنج زنان (WGM) را داراست. او هشت بار قهرمان شطرنج زنان لهستان شد (در سال های ۱۹۹۵، ۲۰۰۴، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷). دوره حرفه ای. در سال ۲۰۰۷، سوچکو یک تورنمنت بین المللی زنان را در باکو، جمهوری آذربایجان به عنوان قهرمان برتر از قهرمان پیشین زنان جهان آنتوانتا استفانووا برد. در سال ۲۰۰۸، او عنوان استادبزرگ شطرنج (GM) را از فیده دریافت کرد و به اولین و تاکنون تنها شطرنج باز زن لهستانی تبدیل شد که این عنوان را کسب کرده است. در سال بعد، او برنده چالش شطرنج قطبی در ترومسو، نروژ شد، هرچند که در ابتدا در رده بندی تنها مقام شانزدهم را داشت، در حالی که همسرش بارتوش سوچکو، که در رده بندی بالاتری قرار داشت، در جایگاه سیزدهم قرار گرفت. در مارس ۲۰۱۰، او مدال برنز قهرمانی شطرنج فردی زنان اروپا را به دست آورد و از یلنا دمبو و ماری سباگ در تساوی شکنی پیشی گرفت. در سال ۲۰۱۴، سوچکو برنده تورنمنت ارفورت شد. در سال ۲۰۱۷، او در شارجه، امارات متحده عربی به قهرمانی در مسابقات جام شارجه زنان رسید
، پس از اینکه در تساوی شکنی با شطرنج باز اوکراینی سوتلانا موسکالاتس که هردو ۷٫۵ از ۹ امتیاز کسب کرده بودند، پیروز شد. در اوت ۲۰۲۲ در پراگ، سوچکو مدال طلا را در قهرمانی شطرنج فردی زنان اروپا کسب کرد. به عنوان عضوی از تیم ملی لهستان، او در سال ۲۰۰۵ مدال طلا در قهرمانی شطرنج تیمی زنان اروپا، در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ مدال نقره، و در سال های ۲۰۱۳ و المپیاد شطرنج زنان ۲۰۰۲ مدال برنز به دست آورد. در مه ۲۰۲۴، در ژشوف، او مدال برنز را در قهرمانی شطرنج زنان لهستان کسب کرد. اعتراض به قوانین در سال ۲۰۰۸. در قهرمانی شطرنج زنان ۲۰۰۸، او در بازی ای شرکت کرد که منجر به اختلاف نظر در مورد تفسیر قوانین شطرنج فیده شد. در یک بازی شطرنج سرعتی، او برای پیشرفت به دور بعد نیاز به برد داشت. وضعیت بازی به جایی رسید که هر بازیکن تنها شاه (شطرنج) و اسب (شطرنج) داشتند، که در آن یک کیش مات ممکن است، اما نمی توان آن را اجبار کرد. حریف او، سابینا-فرانچسکا فویسور، زیر کنترل زمان وقت تمام کرد. از آنجا که با این مواد (شطرنج) کیش مات نمی تواند اجبار شود، داور (شطرنج) ابتدا اعلام کرد که بازی به تساوی (شطرنج) انجامیده است و به همین دلیل حریفش به دو
ر بعدی رفت. سوچکو اعتراض کرد و اشاره کرد که طبق قوانین، مهم این است که آیا کیش مات ممکن است یا نه، نه اینکه آیا می توان آن را "اجبار" کرد (به قوانین شطرنج#زمان بندی مراجعه کنید). داور وضعیت کیش مات ممکن را با هلپ میت مقایسه کرد، جایی که دفاع کننده باید برای رسیدن به کیش مات همکاری کند. سوچکو به اعتراض خود پیروز شد و به دور بعدی راه یافت. شرکت در المپیادهای شطرنج. سوچکو در هفت المپیاد شطرنج شرکت کرده است. او ۷۸ بازی انجام داده است که در آن ها ۳۴ پیروزی، ۲۵ تساوی و ۱۹ شکست به دست آورده است. در سال ۲۰۰۲، او برنده مدال برنز تیمی و مدال طلا در تخته سوم شد.
الژبیه تا اِوا بینکوفسکا (؛ با نام خانوادگی پیشین مویخو؛ زادهٔ ۴ فوریهٔ ۱۹۶۴) سیاست مدار لهستانی است که پیش تر به عنوان معاون نخست وزیر لهستان و وزیر توسعه منطقه ای و حمل ونقل فعالیت کرده است. او سپس از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به عنوان کمیسر اروپایی در تیم ژان-کلود یونکر فعالیت داشت. بینکوفسکا از ۱۶ نوامبر ۲۰۰۷ تا ۲۷ نوامبر ۲۰۱۳ در کابینه نخست وزیر دونالد توسک، وزیر توسعه منطقه ای بود. او سپس به عنوان معاون نخست وزیر لهستان منصوب شد و همزمان مسئولیت های پیشین خود را در وزارت زیرساخت و توسعه ادامه داد. تحصیلات. بینکوفسکا از دانشگاه یاگیلونیا با مدرک کارشناسی ارشد در رشته شرق شناسی و لغت شناسی در سال ۱۹۸۹ فارغ التحصیل شد. همچنین مدرک تحصیلات تکمیلی از مدرسه ملی مدیریت عمومی لهستان و سپس مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار/بازرگانی را از مدرسه اقتصاد ورشو (SGH) دریافت کرده است. حرفه اجرایی. فعالیت بینکوفسکا در مدیریت دولتی از شورای شهر کاتوویتسه آغاز شد؛ جایی که روی قراردادهای منطقه ای کار می کرد و در سال ۱۹۹۹ به ریاست اداره اقتصاد کاتوویتسه ارتقا یافت. در همان سال به عنوان مدیر توسعه منطقه ای استان سیلسیان منصوب شد و تا سا