Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تا مسیر جدیدی پیدا کنند. اگر مورچه ای موفق شود، رَد جدیدی بر جای می گذارد که شامل مسیر کوتاه تری به لانه می باشد. مسیرهای موفق به سمت منبع غذا به وسیلهٔ سایر مورچه ها دنبال می شوند و مسیرهای بهتر تقویت می شوند تا در نهایت بهترین مسیر پیدا شود. مورچه ها از فرومون، تنها برای ردیابی استفاده نمی کنند. هنگامی که یک مورچه آسیب می بیند از خود فرومونِ خطر ساطع می کند که باعث می شود مورچه های اطراف او در حالت تهاجمی قرار بگیرند و همچنین مورچه های بیشتری به آن منطقه جذب شوند. برخی از گونه های مورچه از فرومون خاصی به نام فرومونِ پروپاگاند استفاده می کنند که باعث می شود دشمنانشان دچار سردرگمی شوند و به یکدیگر حمله کنند. فرومون به وسیلهٔ ساختارهای زیادی تولید می شود که شامل غدد دوفور، غدد سمی و غده های موجود در روده، دُم، روده راست، استرنم و درشت نی می شوند. فرومون ها همچنین بین مورچه های لانه رد و بدل می شود این عمل به صورت ترکیب شدن فرومون با غذا و سپس انتقال دادن آن از طریق دهان مورچه ای به مورچه دیگر صورت می گیرد. این به مورچه ها کمک می کند که بفهمند چه وظیفه ای باید انجام دهند. (به طور مثال: جمع آوری آذوقه یا نگهدار
ی از لانه). در بعضی از گونه ها مورچه هایی با سر و دهان بسیار بزرگ نسبت به سایر مورچه ها وجود دارد که وظیفه دارد تا طعمه را تکه تکه کرده تا مورچه های کارگر آنها را راحت تر به درون لانه حمل کنند و هیچ کار دیگری انجام نمی دهند. در گونه هایی از مورچه ها که دارای ملکه هستند هنگامی که تولید نوع خاصی از فرومون توسط ملکه متوقف شود کارگران ملکه جدیدی را انتخاب می کنند.چشم مورچه ها نسبت به چشم انسان تعداد بیشتری عدسی دارد. شاخک ها عضو مخصوص برای بویایی، لامسه، چشایی و شنوایی می باشد. تولید صدا و ارتباط آکوستیکی. برخی از مورچه ها با استفاده از اندام هایی خاص در بدن خود، صدا را از طریق ساییدن ایجاد می کنند. کاربرد این صداها که در طیف صوت و فراصوت قرار دارند، برای ارتباط با اعضای کلنی یا با گونه های دیگر در برخی از انواع مورچه ها مشاهده شده است.
مِرِت سِگِر () یک ملکه همسر در مصر باستان در دوران حکمفرمایی دودمان دوازدهم مصر بود. مِرِت سِگِر در منابع مربوط به دوره پادشاهی نوین مصر به عنوان همسر سنوسرت سوم ظاهر می شود. بر پایه این منابع، او نخستین ملکهٔ مصر است که لقب «همسر بزرگ سلطنتی» را داشت؛ لقبی که بعدها به عنوان عنوان رسمی برای همسران اصلی فرعون ها رواج یافت. همچنین، او نخستین ملکه ای است که نامش در یک کارتوش نوشته شده است. با این حال، از آن جا که هیچ منبع هم دوره ای از عصر سنوسرت سوم دربارهٔ مِرِت سِگِر وجود ندارد، به احتمال زیاد او شخصیتی ساختگی از دوره پادشاهی نوین است. در کنار خنمت نفرحدجت ورت دوم و نفرت حنوت، مِرِت سِگِر یکی از سه همسر شناخته شدهٔ سنوسرت سوم به شمار می آید (چهارمین همسر احتمالی او سات حوت حوریونت است). تصویری از او در یک سنگ یادبود از دوره پادشاهی نوین که اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می شود (ئی ای۸۴۶)، و نیز در کتیبه ای در سمنه که به دوران تحوتموس سوم بازمی گردد، دیده می شود.
نِفِری تجنن () یک ملکه همسر در مصر باستان در دوران حکمفرمایی دودمان دوازدهم مصر بود. وی همسر آمنمحات یکم، پادشاه دودمان دوازدهم مصر باستان و مادر سنوسرت یکم بود. اطلاعات مربوط به نسبت های خانوادگی او از روی تندیس کوچکی که پسرش را به تصویر می کشد، حفظ شده است. او عنوان «مادر پادشاه» ("mwt-niswt") را داشت. گرچه تاریخ دقیقی از تولد، ازدواج یا مرگ او در دست نیست، اما می دانیم که در سدهٔ بیستم پیش از میلاد می زیسته است.
در شامگاه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ آتش سوزی در شهرستان کرج رخ داد. به گفته برخی آتش سوزی در نیروگاه شهید منتظرقائم بوده ولی رسانه های حاکمیتی مدعی آتش سوزی در یک واحد ضایعاتی حوالی نیروگاه رخ داده و خود نیروگاه آسیب خاصی ندیده است. این آتش سوزی تقریباً با زمین لرزه ۱۴۰۴ کرج و ماهدشت همزمان بود. برخی اخبار حاکی از فعالیت پدافند هوایی سپاه پاسداران و نزدیکی محل آتش سوزی به یک پایگاه نظامی بودند.
نِفِرو سوم (؛ معنای تحت اللفظی: زیبارو) یک ملکه همسر در مصر باستان در دوران حکمفرمایی دودمان دوازدهم مصر بود. او دختر آمنمحات یکم (پادشاه از ۱۹۹۱ تا ۱۹۶۲ پیش از میلاد)، خواهر و همسر سنوسرت یکم (پادشاه از ۱۹۷۱ تا ۱۹۲۶ پیش از میلاد) و مادر آمنمحات دوم بود. نِفِرو سوم یکی از چهار فرزند شناخته شدهٔ آمنمحات یکم است. او با برادرش، سنوسرت یکم ازدواج کرد و تا آنجا که می دانیم، تنها همسر او بود. در "داستان سینوهه" به عنوان همسر سنوسرت از او یاد شده است. نام او در بخش هایی از هرم پدرش در اللشت و نیز در آرامگاه یادمانی پسرش در سرابیط الخادم که به یاد سنوسرت ساخته شده، آمده است. او هرمی در مجموعهٔ هرم همسرش داشت، اما احتمال دارد که محل دفن واقعی اش نه آنجا، بلکه در دهشور و نزدیک پسرش بوده باشد. عنوان های او عبارت بودند از: «"دختر پادشاه"»، «"همسر پادشاه"» و «"مادر پادشاه"».
لائورا سارگسی سارگسیان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۳۱ ژانویه ۱۹۳۶ در خاچیک در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد.
آسیا (هِرکیناز) هُوهانسی سیمونیان (؛ – ) یک بازیگر تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۵ به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۵۹) فارغ التحصیل شد. وی در و فعالیت کرده است. وی در ۱۹۸۹ در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
سونا سارگسی سفریان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک زبان شناس و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳ ژوئیهٔ ۱۹۳۹ در حلب به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۰) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد. وی در ۸ ژوئن ۲۰۱۷ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
مارینه پتروسیان (؛ ; ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۷ مارس ۱۹۶۰ در گغادیر، به دنیا آمد و از فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فارغ التحصیل شد.
نُفرت دوم یک ملکه همسر در مصر باستان در دوران حکمفرمایی دودمان دوازدهم مصر بود. او دختر آمنمحات دوم و همسر سنوسرت دوم بود. او به همراه خنمت نفرحدجت ورت یکم، یکی از دو همسر شناخته شده سنوسرت دوم بود؛ دو همسر احتمالی دیگر او خِنِمِت و ایتاورت بودند. هر چهار نفر نیز خواهران سنوسرت دوم بودند. دو مجسمه او در تانیس پیدا شد و اکنون در موزه مصر در قاهره هستند. هرم کوچک در مجموعه هرم اللاهون شوهرش احتمالاً برای او ساخته شده است. لقب های رسمی او عبارت بودند از: "دختر پادشاه"؛ سرور عصای سلطنتی؛ "بانوی دو سرزمین".
دیانا زارداریان (؛ ؛ زادهٔ ) زبان شناس، تاریخ نگار، باستان شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۹۸۲ به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان، فارغ التحصیل گشت. وی به زبان های ارمنی، روسی، انگلیسی، عبری و یونانی تسلط دارد.
نکتار آرسنی ساهاکیان (؛ ؛ زادهٔ ) نقاش، کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۶ در نرکین گتاشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۷۹) فارغ التحصیل گشت.
نُفرت یکم یک زن نجیب زده و شاهدخت در مصر باستان در دوران حکمفرمایی دودمان چهارم مصر حوالی ۲۶۱۳ تا ۲۴۹۴ پیش از میلاد بود. نُفرت به معنای «زیبارو» است و نامش گاهی به صورت «نِفِرت» نوشته شده است. زندگی نامه. والدین نُفرت ناشناخته هستند. نفرت با شاهزاده راهوتپ پسر فرعون سنفرو ازدواج کرد. او شش فرزند از راهوتپ داشت: سه دختر به نام های مریرت، نجمیب و ستحتت و سه پسر به نام های جدی، ایتو و نفرکائو. همهٔ آن ها لقب رسمی «آشنای پادشاه» را داشتند. نُفرت با همسرش در مصطبه ۶ در می دوم دفن شد. در سال ۱۸۷۱ توسط دانی نوس، مجسمه های زیبای راهوتپ و نُفرت پیدا شدند. در این مجسمه، نُفرت با یک کلاه گیس سیاه و چهره ای بسیار روشن به تصویر کشیده شده است. عناوین او در هیراتوگلیف ها روی پشت صندلی اش ذکر شده اند و او را به عنوان «آشنای پادشاه» معرفی می کنند. این مجسمه ها در حال حاضر در موزهٔ مصر در قاهره نگهداری می شوند. مقبرهٔ این زوج دارای دو اتاق دفن و دو معبد مذهبی است. معبد مذهبی جنوبی متعلق به راهوتپ و معبد شمالی متعلق به نفرت بود. در اینجا، نُفرت همراه با راهوتپ در مقابل یک میز قربانی تصویر شده است. نوشته ای بالای صحنه عنوان دومی
برای او ارائه می دهد: «میتریت» (ترجمهٔ آن هنوز ناشناخته است). مجسمه های نُفرت و راهوتپ. مجسمهٔ پرنس راهوتپ شش ستون متنی دارد که لقب ها و وظایف او را ذکر می کند. ستون های سوم و ششم هرکدام با نام او، راهوتپ، به پایان می رسند. متن های نُفرت مشابه همین هستند، با یک ستون در هر دو طرف (چپ و راست). نام او در پایین نوشته شده است و از تعیین کنندهٔ «زن» استفاده شده است. نام کامل او «نسو-ر (خ)-ت، نفر-ت» است. بخش آخر، «نفر-ت» به معنی «زن زیبا» است (که حرف «ت» برای مؤنث به کار رفته است) و «نسو-ر (خ)-ت» به معنی «آشنای پادشاه» می باشد. در مجسمهٔ نُفرت، او با پوستی به طور قابل توجهی روشن تر از همتای مرد خود و با چشمان آبی به تصویر کشیده شده است. موی او با یک کلاه گیس ضخیم و تیره پوشانده شده است، با این حال خط موی طبیعی او که موهای صاف و تیره ای دارد، قابل مشاهده است. تمبرشناسی و سکه شناسی. نُفرت یکم در تمبرهای مصری در سال های ۱۹۵۸، ۱۹۸۹ و ۲۰۰۰ به تصویر کشیده شده است (ارزش تمبرها ۲۰ پوند مصر؛ شماره ۱۶۶۹) و همچنین در تمبر امارت فجیره در سال ۱۹۶۶ (تصویر جفت مجسمه) نیز حضور دارد. آب علامت روی اسکناس ۲۰ پوندی مصر، نمایی از سر یک
تصویر حجاری شده از نُفرت را به نمایش می گذارد.
باشگاه فوتبال بلموپان بندیتس یک باشگاه فوتبال حرفه ای از بلموپان، بلیز است که در حال حاضر در لیگ برتر بلیز رقابت می کند. این باشگاه با ۹ قهرمانی، از زمان تأسیس لیگ برتر بلیز در سال ۲۰۱۲، موفق ترین باشگاه فوتبال بلیز است.
نائیرا ماکیچی آواکیان (؛ ؛ زادهٔ ) زبان شناس و مترجم و لغت شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۴ اوت ۱۹۶۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۰) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت کرده است. و به زبان های زبان انگلیسی، زبان آلمانی، زبان روسی و زبان ارمنی تسلط دارد.
تامارا فادیی سارگسیان (؛ ؛ زادهٔ ) پزشک ژنتیک، استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۵ فوریهٔ ۱۹۵۱ در مسکو به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی دختر فادیی سارگسیان است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه رئیس جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) شد.
مانه سرگئی سارینیان (؛ ؛ زادهٔ ) مترجم، و تاریخ نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۳ ژانویه ۱۹۵۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. سرگئی سارینیان پدر وی می باشد. وی از سال ۲۰۱۲ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد. وی در ()، دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس ()، دانشگاه کارولینای شمالی () و () فعالیت کرده است.
گایانه هاروتیونی شاگویان (؛ ؛ )؛ قوم نگاری و انسان شناس فرهنگی اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۱ مارس ۱۹۷۲ به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۵) فارغ التحصیل گشت
کاریمالا () یک ملکه همسر در نوبه در دوران حکمفرمایی دودمان بیست و یکم مصر یا دودمان بیست و دوم مصر بود. وی از طریق یک نقش برجسته که در معبد سمنه در نوبه پیدا شده، شناخته می شود. کاریمالا عنوان همسر بزرگ سلطنتی و همچنین شاهدخت را داشت. در صحنه ای که در سمنه به تصویر کشیده شده، ملکه با تاج پر دوتایی، شلاق و روبانی بلند نشان داده شده است. ایزیس در مقابل ملکه ایستاده است و در اینجا نوشته ای طولانی به خط هیروگلیف مصری وجود دارد که خواندن آن دشوار است. متن به نظر می رسد که به درگیری بین مکاراشا و یک پادشاه ناشناخته اشاره دارد که همسر کاریمالا بوده است. اگرچه تاریخ دقیق این نقش برجسته و در نتیجه تاریخ زندگی کاریمالا مشخص نیست، می توان فرض کرد که این متن مربوط به دوران دودمان بیست و یکم مصر یا دودمان بیست و دوم مصر باشد. این دوره (حدود ۱۰۰۰ تا ۷۵۰ پیش از میلاد) به عنوان عصر تاریک تاریخ نوبه شناخته می شود که تقریباً هیچ چیز از آن شناخته نیست. این نقش برجسته ادامه برخی ساختارهای قدرت را نشان می دهد. در سال ۱۹۹۹، کریس بنت نظریه ای مطرح کرد که کاریمالا ممکن است دختر اوسورکن ارشد (پادشاهی ۹۹۲–۹۸۶ پیش از میلاد) بوده باشد.
او با عنوان "دختر پادشاه" و "همسر پادشاه" نامیده می شود و نام او نشان می دهد که ممکن است اصالتاً اهل لیبی بوده باشد. با توجه به تاریخ نقش برجسته (سال ۱۴)، ممکن است او همسر یکی از پادشاهان سی آمون (پادشاهی ۹۸۶–۹۶۷ پیش از میلاد) یا پسوسنس دوم (پادشاهی ۹۶۷–۹۴۳ پیش از میلاد) بوده باشد. کریس بنت ازدواج او با سی آمون را ترجیح می دهد، زیرا در این صورت او می توانسته پس از مرگ نسخونس، والی کوش و چهره مذهبی نوبه در سال پنجم پادشاهی سی آمون مقام او را بر عهده بگیرد.
یکاترینا سامسونی هاکوبجانیان (Yekaterina Hakobjanyan زاده - درگذشته ) یک فیلسوف اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۵ مارس ۱۹۳۸ در استپاناکرت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی در ۱۵ مارس ۲۰۰۲ در سن ۶۴ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
تابیری () یک ملکه همسر در دودمان بیست و پنجم مصر و از اهالی نوبه است. زندگی نامه. تابیری دختر آلارا النوبی و همسرش کاساقا و همسر فرعون پیعنخی بود. او چندین عنوان جالب داشت: "همسر اصلی پادشاه"، "اولین بزرگ زاده او" (تنها ملکه دیگری که این عنوان را داشت، نفرتیتی بود) و «"بزرگ ترین زن سرزمین بیگانه"». همچنین او القاب استانداردتری مانند "همسر پادشاه"، "دختر پادشاه" و "خواهر پادشاه" را نیز داشت. تابیری در یک هرم در الکورو (کِی۵۳) دفن شد. یک سنگ نبشته گرانیتی که در مقبره او پیدا شد، اشاره می کند که او دختر آلارا از نوبیا و همسر پیه بوده است. این سنگ نبشته هم اکنون در خارطوم نگهداری می شود. این سنگ نبشته همچنین عناوین بیشتری از تابیری را ذکر می کند. ریزنر ابتدا یکی از لقب های رسمی او را به عنوان «"رئیس بزرگ قوم تمه هوی"» (لیبیایی های جنوبی) ترجمه کرد و نتیجه گیری کرد که خاندان سلطنتی پادشاهی کوش به نوعی با لیبیایی ها ارتباط داشتند. اما بعدها دیگران نشان دادند که عنوان او باید به عنوان «"بزرگ ترین زن (یا رئیس قوم) ساکنان صحرا"» ترجمه شود، که این نشان می دهد عنوان او به نوبیایی ها ارتباط دارد. یک اوشابتی لعابی آبی از
تابیری هم اکنون در موزه پتری در لندن (یوسی۱۳۲۲۰) نگهداری می شود.
هیوسانگ آر. ایکس۱۲۵ (انگلیسی: Hyosung RX125) یک موتورسیکلت سبک وزن دو منظوره (هم برای جاده و خارج از جاده) بود، که توسط شرکت موتورسیکلت سازی هیوسانگ در کره جنوبی تولید می شد. این محصول از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ تولید شد و در بسیاری از بازارها از جمله: آسیا، اروپا، آمریکای شمالی، اروپا و اقیانوسیه موجود است. آر. ایکس۱۲۵ دارای یک انجین ۱۲۵ سی سی تک سیلندر، هواخنک (بدون رادیاتور) می باشد. حداکثر توان خروجی (۱۲ اسب بخار) موتور ۹ کیلووات در ۸۵۰۰ دور بر دقیقه است.
لادیکی یا لادیکی اهل کورنا (یونانی باستان: Λαδική؛ حدود ۵۴۸ ق.م. تا ۵۲۶ ق. م) یک شاهزاده یونانی از کورنا و عضو دودمان باتیاد بود. او با فرعون مصر باستان آماسیس دوم ازدواج کرد. پس از مرگ آمسیس در سال ۵۲۶ پیش از میلاد، لادیکی از مصر به کورنا (که امروزه در نزدیکی شهر شحات در لیبی قرار دارد) بازگشت. خانواده. لادیکی دختر باتوس سوم، پادشاه کورنا و فره تیما، همسر او بود. برادرش آرسیسیلاس سوم، پادشاه یونانی آینده کورنا بود. اگرچه پدربزرگ و مادربزرگ مادری او شناخته نشده اند، پدربزرگ و مادربزرگ پدری او پادشاه یونانی سیرینه آرسیسیلاس دوم و ملکه یونانی سیرینه اری کسا بودند. اگرچه پدر او به طور عمومی باتوس سوم شناخته می شود، هرودوت اشاره کرده است که طبق برخی گزارش ها، ممکن است پدر او آرسیسیلاس دوم یا کریتوبولوس، یکی از برجسته ترین شهروندان یونانی سیرینه، بوده باشد. او با آماسیس دوم فرعون مصر باستان ازدواج کرد. مشخص نیست که آنها فرزندی داشتند یا خیر، اما از طریق این ازدواج، لادیکی حداقل دو پسر ناتنی به نام های احمس و پسامتیک سوم داشت. ازدواج. باتوس سوم با فرعون آمسیس دوم متحد شد تا برقه را از تهدیدات جمعیت بومی لیبی و اشرا
فیت محلی محافظت کند. باتوس به آمسیس اجازه داد که یک زن یونانی از برقه برای ازدواج انتخاب کند. آمسیس دختر باتوس، لادیکی، را انتخاب کرد. لادیکی و آمسیس در کورنا ازدواج کردند. زمانی که لادیکی با آمسیس ازدواج کرد، او عضو دودمان بیست و ششم مصر شد. لادیکی در تاریخ مصر باستان شناخته شده نیست و نام او بر روی هیچ بنای تاریخی از آن زمان یافت نشده است. همچنین در هیچ یک از نوشته های مصر از آن دوره به او اشاره نشده است. با این حال، ازدواج او با آمسیس باعث شد که تعاملات فرهنگی و تجاری بین مصر و همسایگانش در مدیترانه گسترش یابد. طبق گفته هرودوت، هنگامی که آمسیس و لادیکی به کاخ او در سائیس مصر برگشتند، ازدواج آنها برای مدتی به سرانجام نرسید. هر بار که آمسیس به بستر می رفت، نمی توانست با لادیکی ارتباط جنسی برقرار کند، هرچند که این مشکل برای همسران دیگرش وجود نداشت. آمسیس فکر کرد که شاید لادیکی او را جادو کرده است و به طور رسمی او را متهم کرد. اگر لادیکی گناهکار شناخته می شد، مجازات او مرگ بود. او این اتهام را رد کرد، اما تأثیری در دل شوهرش نداشت. لادیکی به الهه یونانی عشق، آفرودیته دعا کرد و قول داد که یک مجسمه از او در کورنا
بسازد اگر الهه جان و ازدواج او را نجات دهد. الهه به دعا او پاسخ داد و ازدواج آنها تکمیل شد و فرعون عمیقاً به او دل بست. آماسیس دوم اتهام خود را نسبت به لادیکی پس گرفت. لادیکی دستور داد مجسمه ای از آفرودیته ساخته شود و آن را به کورنا فرستاد، جایی که این مجسمه در بیرون شهر قرار داده شد. این مجسمه در زمان هرودوت هنوز در همان مکان قرار داشت. بازگشت به کورنا. وقتی آمسیس در سال ۵۲۶ پیش از میلاد درگذشت، پسامتیک سوم فرعون شد و تا سال ۵۲۵ پیش از میلاد که کمبوجیه دوم پادشاه ایران، مصر را فتح کرد، حکمرانی کرد. وقتی کمبوجیه دوم متوجه شد که لادیکی کیست، او را با امنیت از مصر به کورنا بازگرداند. پس از بازگشت او به کورنا دیگر هیچ چیز از زندگی لادیکی مشخص نیست.
لیلیت کارلنی یپرمیان (؛ ) روان شناس، روزنامه نگار، مترجم و موسیقی شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۴ مه ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۲۰۱۶) و اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۱۹۹۹) بود. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می کرد.
ویلیام جیمز کرو (; – ) دیپلمات و ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ به عنوان یازدهمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. او از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ سفیر ایالات متحده آمریکا در بریتانیا بود. کرو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۷ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ فرماندهی زیردریایی کوسه را برعهده داشت، از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ فرمانده لشکر ۳۱ زیردریایی بود، از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ فرماندهی مرکزی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ به عنوان معاون برنامه ها، سیاست ها و عملیات فرمانده نیروی دریایی آمریکا فعالیت می کرد. او از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ فرمانده نیروهای متفقین جنوب اروپا بود، از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ به عنوان فرمانده نیروهای دریایی ایالات متحده اروپا و آفریقا فعالیت می کرد و از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵ فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. وی در سال ۱۹۸۹ پس از ۴۲ خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد. کرو از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ رئیس هیئت مشاوران اطلاعاتی رئیس جمهور بود و با حفظ سمت ریاست هیئت نظارت بر اطلاعات را نیز برعهده داشت.
او سابقه عضویت در هیئت مدیره شرکت های فایزر، تکزاکو، مریل لینچ، نورفولک ساترن، جنرال داینامیکس و امرجنت را داشت.
سیرانوش هاکوبی آتویان ( زاده - درگذشته ) یک معمار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ نوامبر ۱۹۰۴ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. از ۱۹۳۲ عضو اتحادیه معماران ارمنستان وی در (۱۹۵۲-۱۹۷۱) فعالیت کرده است. وی در ۱۹۸۵ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
میمی سارکیسیان (؛ ؛ ) یک بازیگر ارمنی-آمریکایی است. وی بین سال های ۱۹۷۰ تا کنون میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۸ ژوئیه ۱۹۵۱ در سان فرانسیسکو به دنیا آمد . گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دیوانه از قفس پرید در نقش پرستار پیلبو اشاره کرد.
کیخسرو کارتلی (گرجی: ქაიხოსრო) (زاده ۱ ژانویه ۱۶۷۴ – درگذشته ۲۷ سپتامبر ۱۷۱۱)، از خاندان باگراتیونی ها، پادشاه اسمی (والی منصوب از سوی ایران) ایالت کارتلی در شرق گرجستان از سال ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۱ بود. او در تمام این دوره در غیاب حکومت می کرد، چرا که به عنوان فرمانده کل ارتش ایران در منطقه ای که اکنون افغانستان است، خدمت می نمود. زندگی نامه. کیخسرو پسر شاهزاده لوان (با نام ایرانی شاه قلی سلطان) بود و در دوران خدمت پدرش در امپراتوری صفوی، او را همراهی می کرد. از سال ۱۷۰۳، خودِ کیخسرو نیز در مناصب عالی در نظام اداری ایران خدمت می کرد، از جمله به عنوان داروغه (فرماندار) شهر اصفهان و نائب دیوان بیگی (معاون رئیس عدالتخانه). پس از مرگ عمویش، گرگین خان (جورج یازدهم)، در سال ۱۷۰۹، کیخسرو به عنوان والی/پادشاه کارتلی و سپهسالار ارتش ایران در منطقه ای که اکنون افغانستان نام دارد منصوب شد و حکومت تبریز و بردع نیز به او واگذار گردید. او تمام این مدت را در میدان نبرد گذراند و اداره ی کارتلی بر عهده ی برادرش، واختانگ (با نام ایرانی حسین قلی خان)، بود. در نوامبر ۱۷۰۹، کیخسرو فرماندهی ارتش جدید ایران-گرجستان را، که از نیروهایی از خر
اسان، هرات و کرمان نیز پشتیبانی می شد، برعهده گرفت تا علیه افغان ها اقدام کند؛ این پس از آن بود که گرگین خان توسط میرویس خان هوتک، سردار شورشی قبیله غلجی، ترور شده بود. تلاش های کیخسرو برای تصرف قندهار بی نتیجه ماند. آتش بس شکننده ای برقرار شد، اما در تابستان ۱۷۱۱ نبردها از سر گرفته شد. کیخسرو شورشیان را وادار کرد تا به درون دیوارهای شهر قندهار عقب نشینی کنند و شهر را تحت محاصره قرار داد. با این حال، موقعیت محاصره کنندگان به واسطه ی حملات بلوچ ها به شدت متزلزل شد. در جریان این نبردها شاهزاده گرجی، الکساندر، کشته شد. در تاریخ ۲۶ اکتبر ۱۷۱۱، کیخسرو دستور عقب نشینی از قندهار را صادر کرد. افغان ها به ارتش در حال عقب نشینی حمله کردند و پیروزی قاطعی به دست آوردند؛ کیخسرو در حین سقوط از اسب کشته شد و کل ارتش ۳۰هزار نفری اش نابود گردید (تنها حدود ۷۰۰ نفر جان سالم به در بردند). خانواده. کیخسرو با کتوان، دختر مردی به نام گیورگی، ازدواج کرده بود. نام خانوادگی او مشخص نیست. در دههٔ ۱۷۲۰، کتوان همراه با خانواده سلطنتی کارتلی به امپراتوری روسیه پناه برد، جایی که به نام تزاریتسا اکاترینا گیورگی یونا (روسی: Екатерина Гиоргие
вна) شناخته می شد. او در ۳ مه ۱۷۳۰ در مسکو درگذشت و در کلیسای یونانی سنت نیکلاس در کیتای گورود به خاک سپرده شد. کیخسرو چهار فرزند داشت: سه نفر—دیوید، آنا و خورشان—از کتوان، و یک نفر—شاهنواز خان—از کنیز خود. شاهزاده دیوید (۱۷۱۰–۱۷۳۸) با زنی به نام مریم ازدواج کرد، در روسیه زندگی می کرد و در مسکو درگذشت؛ او در صومعهٔ دونسکوی دفن شد. شاهزاده آنا (درگذشت ۱۷۸۶). شاهزاده خورشان (درگذشت ۱۷۳۲) ابتدا در سال ۱۷۱۰ به همسری شاه سلطان حسین صفوی درآمد، و پس از مرگ شاه در سال ۱۷۲۷، با خان ایروان ازدواج کرد. شاهزاده شاهنواز (شناخته شده با نام شانائوز خان؛ فعال در حدود سال ۱۷۴۲).
پانزدهمین مراسم سینمایی تلویزیونی دنیای تصویر (جشن حافظ) با نام شب شاهدان شیدا در تاریخ ۲۶ خرداد سال ۱۳۹۴ در تالار وزارت کشور تهران برگزار شد. در این دوره فیلم های اکران شده در ابتدا تا پایان سال ۱۳۹۳ و همچنین سریال های پخش شده در شبکه های تلویزیونی و شبکه نمایش خانگی از نوروز ۱۳۹۳ تا پایان نوروز ۱۳۹۴ مورد بررسی قرار گرفته اند. همچنین در این دوره، تندیس حافظ بهترین چهره تلویزیونی، بعد از ۹ سال به رقابت تلویزیونی بازگشت. بهترین فیلم و بهترین مجموعه تلویزیونی این دوره به ترتیب "ایران برگر" و "کلاه قرمزی ۹۳" بودند. برندگان اصلی. برندگان جایزه در سطر نخست فهرست، به صورت بزرگ نوشته می شوند و با یک ستاره () نشان داده می شوند.
تحپنیس (؛ ؛ معنای تحت اللفظی: "همسر پادشاه") یک ملکه حاکم در مصر باستان بود که در کتاب اول پادشاهان ذکر شده است. او در آیات ۱۱:۱۹–۲۰ از کتاب اول پادشاهان ظاهر می شود، جایی که فرعون مصری هاداد ادومی را با خواهر تهفنیس در ازدواج می آورد. تحپنیس، گنوبات را که پسر هاداد و خواهرش بود شیر می داد و او همچنین در خانه فرعون پرورش یافت. تحپنیس همچنین به مکانی اشاره دارد که احتمالاً شهری در مصر باستان بوده است. در این زمینه، تحپنیس در کتاب ارمیا ۲:۱۶ نیز ذکر شده است.
ژائو زینتونگ (؛ زادهٔ ) اسنوکرباز اهل چین است. استعداد او از نوجوانی نمایان بود و بزرگان اسنوکر را به تحسین واداشت. سال ۲۰۲۱ نخستین قهرمانی اش را در مسابقات قهرمانی بریتانیا جشن گرفت و سال ۲۰۲۲ با درهم کوبیدنِ یان بینگتائو در فینال با نتیجهٔ ۹–۰، به دومین قهرمانی دوران حرفه ای اش در مسابقات مسترز آلمان دست یافت. زینتونگ با قهرمانی در مسابقات جهانی اسنوکر سال ۲۰۲۵، نخستین اسنوکرباز چینی تاریخ است که قهرمان مسابقات کروسیبل شده است.
آپامای دوم (؛ به یونانی باستان: Ἀπάμα؛ حدود ۲۹۲ قبل از میلاد – بعد از ۲۴۹ قبل از میلاد) یا آپامه دوم شاهدخت سوری یونانی در دوران امپراتوری سلوکی بود و به واسطه ازدواج با ماگاس سیرنه ملکهٔ برقه شد. زندگی. آپاما دوم دختر آنتیوخوس یکم پادشاه دوم سلوکی، بود که تبار یونانی-مقدونی و ایرانی داشت و مادرش ستراتونیس سوریه ملکه ای از تبار یونانی مقدونی، بود. خواهران و برادران او شامل ستراتونیس (ملکه مقدونی) و آنتیوخوس دوم تئوس (پادشاه سلوکی) می شدند. پدربزرگ های مادری اش دمتریوس اول پادشاه مقدونی و همسرش فیلا و پدربزرگ های پدری اش سلوکوس یکم نخستین پادشاه سلوکی و همسرش آپاما یکم بودند. نام آپاما از مادربزرگ و خاله پدری اش گرفته شده است. آپاما در امپراتوری سلوکی به دنیا آمد و بزرگ شد. ملکه برقه. حدود سال ۲۷۵ قبل از میلاد، آپاما با ماگاس سیرنه، پادشاه یونانی سیرنه که پسرخالهٔ سوم او بود، ازدواج کرد. مادر بزرگ های آپاما و مگاس از طرف مادر، دختران خاله های یکدیگر بودند. پدران مادر بزرگ های آنها، برادر هم بودند. آپاما گاهی به نام آرسینوئه نیز شناخته می شود. پس از ازدواج با مگاس، احتمال دارد که آپاما نام خود را به آرسینوئه تغ
ییر داده باشد، زیرا این نام بیشتر شناخته شده و نامی بطلمیوسی بود. آپاما از طریق ازدواج به دودمان بطلمیوسی مرتبط بود و همچنین خویشاوند دور اوریودیکه مصر و برنیکه یکم از مصر بود که از همسران مختلف بطلمیوس یکم سوتر بودند. اگرچه ازدواج آپاما با ماگاس سیرنه یک ازدواج سلطنتی بود، اما آنتیوخوس یکم این ازدواج را به عنوان بخشی از اتحاد سیاسی میان خود و ماگاس ترتیب داد تا حمله ای به مصر انجام دهند. از طریق ازدواج با ماگاس، آپاما ملکه برقه شد. در برقه یک کتیبه افتخاری به یاد آپاما به عنوان ملکه و همسر ماگاس سیرنه باقی مانده است. پس از سال ۲۷۰ قبل از میلاد، آپاما دختری به نام برنیکه دوم برای ماگاسبه دنیا آورد که تنها فرزند شناخته شده آنها بود. در سال ۲۵۰ قبل از میلاد، ماگاس و آپاما بِرنیکه دوم را به پسرخاله اش، بطلمیوس سوم اورژتس، پادشاه دودمان بطلمیوسی نامزد کردند. پدر مگاس و پدر پتولمایوس سوم از سوی مادر، برادر ناتنی بودند. سلطنت دختر. در حدود سال ۲۵۰ یا ۲۴۹ قبل از میلاد، ماگاس سیرنه درگذشت. آپاما بیوه شد و به عنوان مادر وارث برقه، دخترش بِرنیکه، به قدرت رسید. برای حفاظت از برقه در برابر دودمان بطلمیوسی، آپاما عموی ماد