Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که توطئه ای بین نیروهای دولتی و راشتریه سوایمسواک سانگ وجود دارد و بنابراین، به مردم پونچ توصیه کرد که خود را از نظر سیاسی سازماندهی کنند. او می گوید در نتیجه نصیحت های او، مردم "شجاعت پیدا کردند، سرکش شدند و دقیقاً در خطوط نظامی شروع به سازماندهی خود کردند". در 15 ژوئن، او در جلسه ای در راوالاکوت با حضور 20000 نفر سخنرانی کرد و با "فتنه انگیزترین" عبارات سخنرانی کرد. او به مخاطبان خود گفت که پاکستان، یک کشور مسلمان، در حال شکل گیری است و مردم جامو و کشمیر نمی توانند بی تأثیر بمانند. او می گوید پس از آن روز، "فضای عجیبی جایگزین زندگی معمولاً مسالمت آمیز در این مناطق شد". در 22 ژوئن، چودری حمیدالله ، رئیس موقت کنفرانس مسلمانان، از راوالکوت بازدید کرد و برنامه های مخفیانه ای را برای سازماندهی سربازان سابق این منطقه برای رویارویی نهایی با نیروهای دولتی آغاز کرد. تا پایان ماه ژوئیه، دولت بخش 144 قانون آیین دادرسی کیفری (منع تجمع پنج نفر یا بیشتر) را لغو کرد و به همه مسلمانان پونچ دستور داد تا سلاح های خود را تحویل دهند. مسلمانان شکایت داشتند که سلاح های سپرده شده توسط آنها توسط پلیس برای دفاع از خود بین خانواده
های هندو و سیک توزیع شده و باعث ترس و تنش های اجتماعی شده است. سردار ابراهیم، ​​که به سرینگر بازگشته بود، در شهر محبوس شد. اوت ۱۹۴۷. [ ویرایش منبع ] در آگوست 1947، اولین نشانه های مشکل در پونچ بروز کرد که در مورد آن دیدگاه های متفاوتی دریافت شده است. به گفته منابع دولتی، سربازان مرخص شده از ارتش به دلیل عدم پرداخت حقوق وعده داده شده توسط دهلی نو توسط دولت ایالتی، تحت تأثیر قرار گرفتند. شبه نظامیان شورشی در منطقه پالاندری-نوشهرا-آنانتناگ جمع شدند و به نیروهای دولتی و کامیون های تدارکاتی آنها حمله کردند. در این زمان، نیروهای دولتی به طور پراکنده پناهندگان را بین هند و پاکستان اسکورت می کردند. یک گردان ذخیره از نیروهای سیک به پونچ اعزام شد که جاده ها را پاکسازی و شبه نظامیان را پراکنده کرد. همچنین با بستن پل رودخانه جهلم از ترس اینکه پاکستانی ها ممکن است برای کمک به شبه نظامیان پونچ بیایند، پونچ را از پاکستان جدا کردند. هنری لارنس اسکات، رئیس ستاد ارتش ، نیز رویدادی را در اواخر ماه اوت روایت کرد که در آن گروهی متشکل از 30 مسلمان از پاکستان وارد پونچ شدند و ساتی ها و راتورهای مسلمان را تحریک کردند تا به سمت پایتخ
ت پونچ راهپیمایی کنند و خواستار الحاق به پاکستان شوند. حدود 10،000 نفر از پونچی ها عمدتاً برای ابراز نارضایتی از قیمت های بالا جمع شدند و می خواستند از شهر باغ عبور کنند. مقامات محلی باغ مانع ورود آنها به شهر شدند. سپس معترضان شهر را محاصره کردند و تلاش کردند به آن حمله کنند. نیروهای کمکی از سرینگر اعزام شدند که معترضان را متفرق کردند. به گفته اسکات، کل تلفات از 20 معترض مسلمان، حدود دوازده هندو و سیک و چند سرباز ایالتی فراتر نمی رفت. از سوی دیگر، منابع کنفرانس مسلمانان روایت می کنند که صدها نفر در باغ در جریان برافراشتن پرچم در حدود ۱۵ آگوست کشته شدند و مهاراجه در ۲۴ آگوست «حکومت وحشت» را آغاز کرد. مسلمانان محلی همچنین به ریچارد سیموندز ، یک امدادگر کواکر بریتانیایی، گفتند که ارتش به سمت جمعیت شلیک کرده و خانه ها و روستاها را بی هدف آتش زده است. گفته می شود هنگامی که در آگوست ۱۹۴۷ یک جلسه عمومی در نیلا بت، روستایی در نزدیکی دیرکوت ، برای حمایت از درخواست الحاق ایالت به پاکستان برگزار شد، مهاراجه نیروهای خود را برای سرکوب ناآرامی ها اعزام کرد. نیروها به سمت تجمع آتش گشودند. گفته می شود در ۲۷ آگوست، سردار عبدا
لقیوم خان ، یک "زمیندار" محلی (مالک)، حمله ای را به یک پست پلیس-نظامی در دیرکوت رهبری کرده و آن را تصرف کرده است. این رویداد سپس مهاراجه را بر آن داشت تا تمام نیروی نیروهای دوگرای خود را به سمت مردم روانه کند. گفته می شود که این امر باعث ایجاد دشمنی بین حاکم هندو و جمعیت مسلمان شد. بنا به گزارش ها، روستاها مورد حمله قرار گرفته و به آتش کشیده شدند. به گفته ی اچ. اس. استفنسون، معاون کمیسر عالی بریتانیا در شمال پاکستان، «ماجرای پونچ... بسیار اغراق آمیز بود». گزارش اچ. ال. اسکات، فرمانده ارتش ایالت، در 31 آگوست بیان می کند که اقدام ارتش، افراد شناخته شده یا مظنون به «شورش، غارت، قتل یا تحریک» را هدف قرار داده است، اما «گزارش های اغراق آمیزی از وقایع پونچ در این مناطق پاکستان منتشر شده است که در آن ها از نیروهای دولتی به عنوان متجاوزان یاد می شود.» محقق سرینات راگاوان اظهار می کند که پس از خشونت آمیز شدن اعتراضات، دولت «سرکوب وحشیانه ای» انجام داد و شورش در حال توسعه به سرعت «خفه شد».
اگوپسیدا یکی از چهار راسته از ماهی های مرکب در بالا راسته دکاپودیفرم ها، در رده سرپایان است. پیش از این همراه با میوپسینا، به عنوان یک زیرراسته از راسته تئوتیدا در نظر گرفته می شد، و با نام اگوپسینا شناخته می شد. این تغییر طبقه بندی به این دلیل است که ثابت نشده اگوپسینا و میوپسینا یک کلاد(گروه تک نیایی) تشکیل می دهند. اگوپسینا معمولا ماهی های مرکب پلاژیک(زیست کننده در آب های آزاد هستند، اما برخی گونه های نریتو اقیانوسی نیز در این راسته وجود دارند. این راسته شامل 24 خانواده و 69 سرده است. ویژگی های مشترک آنها عبارت است از: سر بدون حفره های بازویی، چشم ها فاقد پوشش قرنیه هستند، بازوها و قلاب های شاخک ممکن است خار داشته باشند ، ساختار های دهانی بدون مکنده هستند و مجرای تخمدانی در زنان جفت است. دو خانواده ، باتیته ویدیده ها و کتنوپتریجیدها که دارای ویژگی های مشخصه میوپسیدا هستند در حالی که برخی ویژگی های مشترک با اگوپسینا را حفظ کرده اند ، قبلا در این راسته قرار می گرفتند ، اما اکنون در راسته جداگانه خود به نام باتیته ویدا قرار می گیرند اگوپسیدا با میوپسیدا های ساحلی متفاوت است. میوپسیداهای ساحلی دارای این ویژگی
ها هستند: پوشش قرنیه روی چشم ها، حفره های شاخکی اما فاقد خار، ساختارهای دهانی بدون مکنده و یک مجرای تخمدانی. ماهی های مرکب اگوپسید تنها ده پایانی هستند که فاقد حفره برای شاخک ها می باشند. با این حال، آنها ویژگی های مشترک مختلفی با گروه های مختلف ده پایان دارند. مانند باتیوتوئیدا و میوپسیدا، اُگوپسیدا دارای کانال آبششی هستند که در سایر اشکال وجود ندارد. مانند اسپیرولیده ها و ایدیوسپیلیده ها، اُگوپسیدا فاقد مکنده روی ساختارهای دهانی هستند و مانند باتیوتوئیدا، ایدیوسپیلیده ها و اسپیرولیده ها، عضله حلقوی روی مکنده ها را ندارند.
فرماندهی اطلاعات و امنیت نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا () یا فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش ایالات متحده آمریکا یک واحد گزارش دهی مستقیم است که عملیات اطلاعاتی، امنیتی و اطلاعات نظامی را برای فرماندهان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، شرکای جامعه اطلاعاتی آمریکا و تصمیم گیرندگان ملی انجام می دهد. ستاد مرکزی فرماندهی اطلاعات و امنیت در فورت بلوار، ویرجینیا قرار دارد. فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش، واحدهایی را در اختیار آژانس امنیت ملی و سازمان اطلاعات سیگنال های یکپارچه ایالات متحده قرار می دهد. در آژانس امنیت ملی، فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش و همتایان آن در نیروی دریایی، نیروی هوایی، نیروی فضایی، گارد ساحلی و سپاه تفنگداران دریایی، سرویس امنیت مرکزی را تشکیل می دهند. بودجه فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش تقریباً ۶ میلیارد دلار تخمین زده شده است. فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش، به عنوان یک واحد گزارش دهی، به طور مستقیم، به رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا گزارش می دهد. فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش، اطلاعاتی را در تمام رشته ها جمع آوری می کند تا اطلاعات لازم برای میدان نبرد و تمرکز قدرت رزمی را در اختیار فرماندهان
واحد قرار دهد. این سازمان همچنین فعالیت های تولید اطلاعات را انجام می دهد، از آماده سازی اطلاعات میدان نبرد گرفته تا توسعه موقعیت، تجزیه و تحلیل، بهره برداری از تصاویر و تولید اطلاعات علمی و فناوری. فرماندهی اطلاعات و امنیت نیروی زمینی همچنین مسئولیت های مهمی در زمینه ضداطلاعات، حفاظت از نیروها، جنگ الکترونیک و جنگ اطلاعاتی دارد.
کلب لیساندر هاو (؛ ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۰ – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. اوایل زندگی و تحصیلات. هاو در دامرستون، ورمونت متولد شد. او پسر کالب و سوفیا شلدون هاو بود. خانواده او در جوانی به دوور، ورمانت نقل مکان کردند. حرفه. هاو حرفه خود را به عنوان یک کشاورز آغاز کرد. او حدود سال های ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۹ به عنوان جواهرساز و ساعت ساز در دوور و بعدها در براتلبورو، ورمونت، جایی که برای کار در یک کارگاه ماشین آلات نقل مکان کرده بود، مشغول به کار شد. هاو به دوور بازگشت و با کشاورزی و تدریس آواز در زمستان، امرار معاش می کرد. او با یک عکاس دوره گرد داگرئوتیپ آشنا شد که در سال ۱۸۵۲ استودیویی موقت در نزدیکی مزرعه هاو برپا کرده بود. هاو کسب و کار عکاس را به قیمت سیصد دلار خرید و حرفه عکاسی را آغاز کرد. عکاس دوره گر به اندازه کافی آنجا نماند تا فرآیند کار را به هاو آموزش دهد، بنابراین مجبور شد با عکاسان دیگر صحبت کند، از جمله برای یادگیری نحوه چاپ عکس به بوستون سفر کرد. هاو به عنوان یک عکاس سیار کار می کرد و موقتاً یک گالری در نورث آدامز، ماساچوست، برپا کرده بود. او سال بعد به براتلبورو بازگشت، زیرا نورث آدامز به دلیل کارهایی که
در نزدیکی تونل هوساک انجام می شد، «جمعیتی را تشکیل می داد که برای حرفه عکاسی جذابیتی نداشتند». هاو به شهرستان های ویندهام و بنینگتن در ورمونت و همچنین بخش هایی از نیوهمپشایر سفر کرد و برای راه اندازی یک استودیو، یک یا دو هفته توقف داشت. درگذشت و میراث. هاو در ۱۴ مارس ۱۸۹۶، پس از یک دوره کوتاه بیماری درگذشت. او در گورستان پراسپکت هیل در براتلبورو به خاک سپرده شد.
سلجوق بایراکتاراوغلو (؛ زادهٔ ) ارتشبد نیروی زمینی ترکیه است، که از اوت ۲۰۲۳ به عنوان پنجاه و سومین فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت می کند. بایراکتاراوغلو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۱ در نیروی زمینی ترکیه آغاز کرد، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ فرمانده تیپ ۹ کماندو بود و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ فرماندهی لجستیک و مهمات نیروی زمینی را برعهده داشت. وی از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ به عنوان معاون ارتباطات، الکترونیک، سیستم های اطلاعاتی و دفاع سایبری ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می کرد، در فاصله سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ فرماندهی ارتش سوم را برعهده داشت و از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ معاون نیروی انسانی ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه بود.
عالیجناب در سایه ( به انگلیسی: The Eminence in Shadow) یک مجموعه لایت ناول، مانگا و انیمه ژاپنی است. سری لایت ناول ژاپنی این اثر توسط دایسوکه آیزاوا نوشته شده است، سری مانگای اقتباسی از این اثر با طراحی هنری «آنری ساکانو» از دسامبر ۲۰۱۸ در مجله سینن مانگای «کمپ ایس» انتشارات «کادوکاوا شوتن» به صورت سریالی منتشر شده است. اسپین آف مانگا. یک اسپین آف مانگا از این اثر، با عنوان Kage no Jitsuryokusha ni Naritakute! Shadow Gaiden (陰の実力者になりたくて！ しゃどーがいでん؟, "The Eminence in Shadow! Shadow Side Story") Kage no Jitsuryokusha ni Naritakute! Shadow Gaiden (陰の実力者になりたくて！ しゃどーがいでん؟, "The Eminence in Shadow! Shadow Side Story"),نیز توسط ستا یو از ژوئیه ۲۰۱۹ تا سپتامبر ۲۰۲۳ در همین مجله منتشر شد، هر دو نسخه لایت ناول اصلی و مانگای این اثر توسط «ین پرس» در آمریکای شمالی منتشر شدند، انیمه. فصل اول نسخه انیمه تلویزیونی این اثر که توسط استودیو «نکسوس» تولید شده بود، از اکتبر ۲۰۲۲ تا فوریه ۲۰۲۳ پخش شد، و فصل دوم آن نیز از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۳ روی آنتن رفت. انیمه سینمایی. در دسامبر ۲۰۲۳ نیز از تولید یک انیمه سینمایی با عنوان «The Em
inence in Shadow: Lost Echoes» خبر داده شد. ژانر. عالیجناب سایه در ژانر دارک فانتزی، فانتزی کمدی، و ایسکای می باشد.
تاتا تیاگو یک خودروی شهری هاچ بک ۵ در است که از سال ۲۰۱۶ توسط شرکت تاتا موتورز در هند تولید می شود. تاریخچه. تاتا تیاگو به عنوان جانشین تاتا بولت ساخته شد که با موفقیت چندانی روبرو نشد. تاتا شروع به طراحی یک خودروی شهری کاملاً جدید (پروژه کایت) با بدنه ۵ در کرد که می توانست فروش این برند را در بازار خودروی هند افزایش دهد. این خودرو بر اساس پلتفرم تاتا X1 ساخته شده بود که در مدل های ایندیکا و بولت نیز به کار رفته بود، با این حال این پلتفرم به منظور کاهش هزینه های تولید اصلاح و کوتاه تر شده بود. تاتا همچنین از موتورهای سه سیلندر Revotron و Revotorq ساخت داخل استفاده کرد و آنها را جایگزین موتورهای Fiat FIRE و Multijet مورد استفاده در مدل های قبلی نمود. تیاگو فقط به صورت فرمان راست در کارخانه تاتا موتورز سناند در هند تولید می شود. تیاگو از یک موتور ۱.۲ لیتری سه سیلندر Revotron 12V بنزینی بهره می برد که ۸۶ اسب بخار (۶۴ کیلووات) قدرت و ۱۱۴ نیوتن متر (۸۴) گشتاور تولید می کند. پوند⋅فوت؛ ۱۲ کیلوگرم⋅متر) حداکثر گشتاور همراه با گیربکس دستی 5 سرعته یا AMT 5 سرعته، یا یک موتور دیزلی سه سیلندر 1.1 لیتری Revotorq با قدرت 69
اسب بخار (51 کیلووات) توان و ۱۴۰ نیوتن متر (۱۰۳ پوند⋅فوت؛ ۱۴ کیلوگرم بر متر) حداکثر گشتاور، همراه با یک گیربکس دستی 5 سرعته. در سپتامبر ۲۰۱۸، تاتا موتورز تیاگو NRG را عرضه کرد، یک مدل کراس اوور مانند که ارتفاع آن از سطح زمین افزایش یافته بود. روکش پلاستیکی، چرخ های آلیاژی دو رنگ و سپر عقب. تیاگو NRG با هر دو موتور ۱.۲ لیتری بنزینی و ۱.۱ لیتری دیزلی به فروش می رسد. نسخه JTP. در اکتبر ۲۰۱۸، تاتا تیاگو JTP، مدل پرفورمنس تیاگو با موتور ۱.۲ لیتری Revotron Turbo با حداکثر خروجی عرضه کرد. از قدرت که است بیشتر از نوع غیر توربو. این خودرو توسط JT Special Vehicles یا JTSV، یک سرمایه گذاری مشترک بین تاتا موتورز و Jayem Automotives مستقر در کویمباتور، تیونینگ شده است. طبق گفته تاتا، این خودرو می تواند از شتاب بگیرد. در کمتر از 10 ثانیه. همچنین تغییراتی در طراحی وجود دارد که شامل جلوپنجره اصلاح شده، سپر جدید در جلو و لوله های اگزوز دوگانه در عقب می شود. اولین فیس لیفت (۲۰۲۰). تاتا تیاگو فیس لیفت شده در کنار فیس لیفت تیگور در سال ۲۰۲۰ رونمایی شد. این شامل تغییرات ظاهری به همراه به روزرسانی موتور برای مطابقت با استانداردها
ی مرحله 6 بهارات بود. در سال 2022، تاتا نسخه CNG تیاگو را با نام Tiago i-CNG عرضه کرد. در فوریه 2024 نسخه CNG AMT با نام Tiago iCNG AMT تولید شد دومین فیس لیفت (۲۰۲۵). تیاگو فیس لیفت شده در کنار فیس لیفت تیگور در 10 ژانویه 2025 رونمایی شد که دارای نمای جلوی بازطراحی شده است. رتبه بندی ایمنی. در سال ۲۰۲۰، تیاگو تولید هند، طبق مشخصات ایمنی پایه خود برای بازار هند، توسط موسسه جهانی NCAP مورد آزمایش تصادف قرار گرفت و چهار ستاره برای حفاظت از سرنشین بزرگسال و سه ستاره برای حفاظت از سرنشین کودک کسب کرد. تیاگو به صورت استاندارد در تمام مدل ها دارای دو کیسه هوا است، اما کیسه های هوای جانبی، ESC یا قفل های ISOFIX را ارائه نمی دهد. در تمام موقعیت های صندلی، کمربند ایمنی سه نقطه ای یا محافظ سر ندارد. در طول آزمایش تصادف، سازه آن قادر به تحمل بارگذاری بیشتر تشخیص داده نشد.
ساتنیک ماتینیان-آرغوتیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک آموزگار و انقلابی اهل ارمنستان بود زندگی نامه. در ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۴ در آلکساندراپول به دنیا آمد. ماتینیان-آرغوتیان در نوجوانی درگیر جنبش انقلابی ارمنی شد. او به عنوان آموزگار در تفلیس کار می کرد. در اوایل دهه ۱۸۹۰، ماتینیان-آرغوتیان از قفقاز به تبریز نقل مکان کرد و به تدریس و کارهای انقلابی ادامه داد. وی از اعضای اولیه سازمانی بود که بعدها به فدراسیون انقلابی ارمنی (ARF) شناخته شد وی رهبر انجمن نیکوکاری زنان ارمنی تبریز (Tabriz Armenian Women's Benevolent Society) نیز بود. او یکی از فعال ترین انقلابیون بود و مورد احترام دیگر فعالان قرار داشت، و مردان ارمنی محلی را تشویق می کرد که به همسرانشان اجازه دهند به سازمان های انقلابی زنان بپیوندند. خواهرش ناتالیا ماتینیان نیز در جنبش انقلابی مشارکت داشت و مأموریت های مخفی انجام می داد. او با هوسپ آرغوتیان، انقلابی ارمنی، که سفیر اولین جمهوری ارمنستان در ایران شد، ازدواج کرد. وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۳۰ در سن ۵۶ سالگی در پاریس درگذشت.
ناوشکن های رده گوانگ گه تو بزرگ () که اغلب KDX-I نامیده می شوند، ناوشکن هستند، اما برخی آنها را به عنوان ناوچه طبقه بندی می کنند، که توسط نیروی دریایی جمهوری کره اداره می شود. این نخستین مرحله از برنامه KDX نیروی دریایی کره جنوبی بود که در آن نیروی دریایی کره جنوبی از یک نیروی دفاعی ساحلی به یک نیروی دریایی آب های آزاد مبدل می شد. توسعه. ناوشکن KDX-I برای جایگزینی ناوشکن های پیشین قدیمی ROKN که در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی از نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا منتقل شده بودند، طراحی شد. تصور می شد که این یک نقطه عطف بزرگ برای ROKN باشد، زیرا به آب انداختین نخستین KDX-I به این معنی بود که ROKN سرانجام توانایی اعمال قدرت به دور از سواحل خود را داشت. پس از به آب انداختن کشتی، موج عظیمی از مشارکت بین المللی کره جنوبی علیه دزدان دریایی و عملیات نظامی غیر از جنگ به راه افتاد. جستارهای وابسته. گوانگ گه تو بزرگ
پاپ لئون چهاردهم (با نام تولد رابرت فرنسیس پریوُست؛ ؛ زادهٔ ) رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم دولت شهر واتیکان است. او پس از درگذشت پاپ فرانسیس در ۸ مهٔ ۲۰۲۵ توسط کُنکلاو پاپ به این سمت انتخاب شد. او نخستین فرد از آمریکای شمالی است که به عنوان پاپ انتخاب می شود و نخستین پاپی است که از زمان آدریان چهارم از یک کشور انگلیسی زبان انتخاب شده است. همچنین نخستین پاپ دو ملیتی (آمریکایی و پرویی) است. پریوُست که در شیکاگو، ایلینوی زاده شد، اوایل دوران کاری خود را در همان جا و در خدمت آگوستینی ها گذراند. او بین سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ و سپس از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۸ در کشور پرو به عنوان کشیش پاریش، مسئول امور اسقفی، آموزگار و مدیر حوزهٔ علمیه خدمت کرد. پرِووست از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ به عنوان اسقف چیکلایو در پرو فعالیت داشت و در فاصلهٔ سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ نیز سِمت رئیس عمومی شاخهٔ سن آگوستین را بر عهده داشت. در سال ۲۰۲۳ پاپ فرانسیس او را به مقام کاردینالی منصوب کرد. همچنین در همان سال به عنوان رئیس دیگاستری اسقفان (دبیرخانهٔ اسقفان) و رئیس کمیسیون پاپی آمریکای لاتین انتخاب شد؛ نقشی برجسته که جایگاه او را به عنوان یکی از نامزدهای احتمالی پاپ
ی در آینده تقویت کرد. او به عنوان یک کاردینال بر هم اندیشی کلیسایی، گفتگوی تبلیغی و تعامل با چالش های اجتماعی و فناوری تأکید کرد. او همچنین به مسائلی مانند تغییرات اقلیمی، مهاجرت جهانی، اداره کلیسا و حقوق بشر پرداخت و همسویی خود را با اصلاحات شورای دوم واتیکان ابراز کرد. لئون چهاردهم که به طور مادرزادی شهروند ایالات متحده است، نخستین پاپ زاده شده در آمریکای شمالی، اولین پاپ دارای تابعیت پرو (که در سال ۲۰۱۵ تابعیت آن را به دست آورد)، دومین پاپ از قاره آمریکا (پس از سلف خود فرانسیس) و نخستین پاپ از شاخه سنت آگوستین است. نام پاپی او از پاپ لئون سیزدهم الهام گرفته شده است، که آموزه های اجتماعی مدرن کاتولیک را در بحبوحه انقلاب صنعتی دوم توسعه داد. لئون چهاردهم معتقد است که انقلاب صنعتی چهارم کنونی، به ویژه پیشرفت ها در هوش مصنوعی و رباتیک، چالش های جدیدی برای دفاع از کرامت انسانی، عدالت و کار ایجاد می کند. اوایل زندگی. رابرت پریوُست در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۵ در شیکاگو زاده شد. او پسر لوییس ماریوس پریووست و میلدرد مارتینز بود. او تحصیلات متوسطهٔ خود را در دبیرستان محفل سنت آگستین در ۱۹۷۳ تکمیل کرد. او مدرک کارشناسی ریاضی
خود را در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه ویلانوا دریافت کرد. پریووست که تصمیم گرفته بود کشیش شود در سپتامبر ۱۹۷۷ به محفل سنت آگستین پیوست. او سوگندهای نخستین خود به این محفل را در سپتامبر ۱۹۷۸ و سوگند دائمی خود را در اوت ۱۹۸۱ خورد. سال بعد اتحادیه الهیات کاتولیک در شیکاگو به او مدرک کارشناسی ارشد الهیات اعطا کرد. پریووست به زبان های انگلیسی، اسپانیایی، ایتالیایی، فرانسوی، و پرتغالی سخن می گوید و می تواند لاتین و آلمانی هم بخواند. اوایل فعالیت. تحصیلات و آغاز کشیش شدن. سال نخست کشیشی پریوُست یا همان دوره نوآموزی (نوویسیت) در کلیسای لقاح بی نقص (Immaculate Conception) در شهر سنت لوئیس، ایالت میزوری آمریکا سپری شد. برادر پریوُست به نام جان، اشاره کرده که او از سنین پایین به کشیش شدن علاقه مند بود. در سپتامبر ۱۹۷۷ او به عنوان یک نوآموز به شاخه آگوستینی های مقدس پیوست و در کلیسای لقاح بی نقص در محله کامپتون هایتز در سنت لوئیس اقامت داشت. او در سپتامبر ۱۹۷۸ نخستین نذر مذهبی خود را انجام داد و در اوت ۱۹۸۱ نذر نهایی (همیشگی) خود را ادا کرد. پریوُست در سال ۱۹۷۷ مدرک کارشناسی علوم در رشته ریاضیات را از دانشگاه ویلانوا (که یک دانش
گاه آگوستینی است) دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۲ مدرک کارشناسی ارشد الهیات را از اتحادیه الهیات کاتولیک در شیکاگو گرفت و هم زمان به عنوان معلم فیزیک و ریاضی در دبیرستان سنت ریتا آو کاسیا در شیکاگو تدریس می کرد. او در ۱۹ ژوئن ۱۹۸۲ توسط اسقف اعظم ژان ژادو در شهر رم برای خدمت در شاخه آگوستینی ها به مقام کشیشی منصوب شد. سپس در سال ۱۹۸۴ مدرک کارشناسی ارشد حقوق کلیسا و در سال ۱۹۸۷ مدرک دکترای حقوق کلیسا را از دانشگاه پاپی توماس آکویناس در رم دریافت کرد. عنوان رساله دکترای او «نقش رئیس محلی در شاخه آگوستینی های مقدس» بود. دانشگاه ویلانوا در سال ۲۰۱۴ به او دکترای افتخاری در علوم انسانی اعطا کرد. تبلیغات مذهبی در پرو. پرووُست در سال ۱۹۸۵ به مأموریت آگوستینی ها در پرو پیوست و به عنوان دبیر حوزه کشیشی منطقه ای چولوکاناس (۱۹۸۵–۱۹۸۶) خدمت کرد. او در سال ۱۹۸۸ به پرو بازگشت و به مدت یک دهه ریاست حوزه علمیه آگوستینی ها در تروخییو را بر عهده داشت، در حوزه علمیه اسقفی حقوق کلیسا تدریس می کرد، به عنوان مدیر مطالعات فعالیت داشت، در دادگاه کلیسایی منطقه ای قاضی بود و همچنین در فعالیت های مذهبی در حاشیه شهر مشغول به خدمت بود. او در تل
اش های آگوستینی ها برای جذب کشیشان و رهبران بومی پرو بسیار موفق عمل کرد. در دوران فوجیموری، پرووُست به طور برجسته ای جنایات رئیس جمهور وقت، آلبرتو فوجیموری را محکوم کرد. در دوران تروریسم در پرو و نیز فساد سیاسی، بر قربانیان ارتش پرو و به طور خاص گروه کولینا تأکید داشت. او خواستار عذرخواهی فوجیموری پس از دستگیری اش شد و گفت: «شاید، از طرف شما عذرخواهی شخصی بابت برخی از بی عدالتی های بزرگی که رخ داد، مؤثرتر باشد.» سال های زندگی او در پرو درک مستقیمی از خشونت سیاسی و نابرابری اجتماعی به او داد. او همچنین به عنوان مدافع حقوق بشر مردم منطقه نورته چیکو در برابر خشونت گروه رادیکال راه درخشان شناخته می شد. دیدگاه ها. نام پاپی پرووُست به افتخار پاپ لئون سیزدهم (حکومت ۱۸۷۸–۱۹۰۳) انتخاب شد که دانشنامه "رِروم نُواروم" او آموزه های اجتماعی مدرن کاتولیک را پایه گذاری و از حقوق کارگران حمایت کرد. به گفته ماتئو برونی، مدیر دفتر مطبوعاتی سریر مقدس، این انتخاب به وضوح اشاره ای است به زندگی مردان و زنان، به کار آنها – حتی در عصری که با هوش مصنوعی مشخص شده است. به گفته کاردینال فرناندو چومالی از شیلی، لئون به او گفت که انتخاب نا
م پاپی بر اساس نگرانی او در مورد تغییرات فرهنگی جهان، نوعی انقلاب کوپرنیکی شامل هوش مصنوعی و رباتیک است. چومالی گفت: «او از لئون سیزدهم الهام گرفته بود، که در بحبوحه انقلاب صنعتی، رِروم نُواروم را نوشت و گفتگوی مهمی بین کلیسا و جهان مدرن آغاز کرد.» خود لئون توضیح داد که «کلیسا گنجینه آموزه های اجتماعی خود را در پاسخ به یک انقلاب صنعتی دیگر و تحولات در زمینه هوش مصنوعی که چالش های تازه ای را برای دفاع از کرامت انسانی، عدالت و کار ایجاد می کند، به همگان ارائه می دهد.» پریوُست در مصاحبه ای در مه ۲۰۲۳ بر نیاز به احتیاط و مسئولیت در استفاده از رسانه های اجتماعی برای جلوگیری از دامن زدن به اختلافات و جنجال ها و آسیب رساندن به همبستگی کلیسا تأکید کرد. این دیدگاه با تمایل او به صحبت کردن با احتیاط و تأمل زیاد و عزم راسخ و شفافیت، همان طور که کریستوفر وایت، خبرنگار واتیکان در "نشنال کاتولیک ریپورتر"، او را توصیف کرد، همخوانی دارد. سیاست کلیسا. پریوُست مدافع سرسخت نهضت وحدت کلیساها یکی از میراث های بارز پاپ فرانسیس است. او معتقد است که مشارکت و مسئولیت مشترک همه مؤمنان می تواند به قطب بندی در کلیسا رسیدگی کند. در مه ۲۰
۲۳ پریوُست گفت که رهبری اسقفی باید ایمان را بر اداره اولویت دهد. اولویت اول «انتقال زیبایی ایمان، زیبایی و شادی شناخت عیسی» است. همچنین در مه ۲۰۲۳ پریوُست گفت که ایمان دارد «روح القدس… ما را به سمت تجدید سوق می دهد.» او اظهار داشت که همه مؤمنان «به مسئولیت بزرگ زندگی کردن آنچه من نگرش جدید می نامم، فراخوانده شده اند» که «اول از همه گوش دادن به روح القدس، به آنچه که او از کلیسا می خواهد» است. پریوُست در بحث دربارهٔ انتصاب زنان در اکتبر ۲۰۲۳ اظهار داشت که سنت بسیار مهم و طولانی کلیسا انتصاب زنان به عنوان کشیش را غیرممکن می کند. در مقابل، او مشاهده کرد که امکان شماسی زنان موضوع دو کمیسیون واتیکان بوده است که نشان دهنده گشودگی برای توجه به این پرسش است. او همچنین هشدار داد که انتصاب زنان به عنوان شماس لزوماً مشکلی را حل نمی کند و می تواند مسائل تازه ای ایجاد کند. او با خدمت زنان در مناصب رهبری در کلیسا از جمله در برخی نقش های مهم مانند اعضای دیکاستری اسقفان موافق است. او در اظهار نظر خود دربارهٔ انتصاب سه زن به عنوان عضو دیکاستری اسقفان توسط پاپ فرانسیس در سال ۲۰۲۳ که ریاست آن را بر عهده داشت، خاطرنشان کرد که دید
گاه های آنها اغلب با سایر اعضا همسو است. اما می تواند دیدگاه های جدید ارزشمندی را معرفی کند. نخستین پیام او به عنوان پاپ بر درود صلح عیسی برخاسته «که جان خود را برای گله خدا داد»، «صلحی غیرمسلح و خلع سلاح کننده» تأکید کرد. لئون گفت که می خواهد برکت بشارتی پاپ فرانسیس را ادامه دهد: «خدا به شما اهمیت می دهد، خدا همه شما را دوست دارد و شر پیروز نخواهد شد! همه ما در دستان خدا هستیم.» مضامین اولین پیام او شامل عیسی به عنوان نوری مورد نیاز جهان، تبدیل شدن به یک کلیسای تبلیغی از طریق گفتگو و گشودگی، وفاداری به انجیل، قدم زدن با هم در هم اندیشی کلیسایی، کار به عنوان یک کلیسای متحد برای صلح و عدالت، نزدیکی به رنج دیدگان و دعا برایم مریم بود. او دو بار به نیاز به نداشتن ترس اشاره کرد و بر کمک خدا برای «ساختن پل ها» برای «همه ما برای اینکه همواره یک قوم در صلح باشیم» تأکید کرد. شعار اسقفی لئون چهاردهم «در آن یگانه، ما یکی هستیم» است. لئون در نخستین سخنرانی خود به عنوان پاپ در جمع کاردینال ها «تعهد کامل» خود را به مسیر کلیسایی ترسیم شده توسط شورای دوم واتیکان اعلام کرد. او از تعیین این مسیر توسط پاپ فرانسیس از طریق «انجی
ل شادی» ستایش و شش «نکته اساسی» را برجسته کرد که اولویت مسیح در اعلام؛ تبدیل تبلیغی کل جامعه مسیحی، همبستگی و هم اندیشی کلیسایی، توجه به «حس ایمان»، ظرفیت کل مؤمنان برای حس کردن ایمان، به ویژه تقوای مردمی؛ مراقبت محبت آمیز از کمترین و طردشدگان؛ و گفتگو با جهان معاصر هستند. مسائل اجتماعی و سیاسی. در چارچوب سیاست و الهیات کلیسا پریوُست به عنوان یک میانه رو یا فرد معتدل شناخته می شود. در آوریل ۲۰۲۵ روزنامه ایتالیایی "لا رپوبلیکا" اظهار داشت که پریوُست «شخصیتی جهان وطنی و خجالتی» است که «مورد قدردانی محافظه کاران و ترقی خواهان» در داخل کلیسا قرار دارد. پریوُست همسو با مواضع رسمی کلیسا، مخالف سقط جنین، اتانازی و مجازات اعدام است. او در دوران حضور خود در چیکلایو از پناهندگان ونزوئلایی در پرو حمایت کرد. در جریان اعتراضات ۲۰۲۲–۲۰۲۳ پرو در حمایت از رئیس جمهور سابق پدرو کاستیلو، پریوُست اظهار داشت: «مرگ ها در جریان اعتراضات باعث اندوه و درد فراوان من شده است… من درخواست کردم در پرو بمانم؛ حتی این درخواست را از پاپ مقدس نیز کردم. وقت رفتن نبود.» پریوُست از اقدام قوی تر کلیسا علیه تغییرات اقلیمی حمایت کرده و در سمیناری د