Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توماس دیل جکسون که بیشتر با نام تام جکسون شناخته می شود. (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۴۸) یک بازیگر و خواننده کانادایی است. او به مدت ۱۸ سال مجموعه ای از کنسرت های سالانه کریسمس را اجرا کرد. او از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ رئیس دانشگاه ترنت بود. از آثار بازیگری او می توان به بازی در فیلم های شمال ۶۰ و گرگینه ها اشاره کرد.
روبرت واهانیان (زاده ۷ مرداد ۱۳۱۶) معمار، مرمتگر، گیلان شناس و آرشیویست مطرح است که روزشمار تاریخ نهضت جنگل را تدوین کرده است. واهانیان در دهه ۷۰ در دوره شورای شهر اول و دوم، مرمت و بازسازی ساختمان مسکونی حاج میرزا خلیل رفیع اولین شهردار رشت را برعهده گرفت و پس از پایان بازسازی، این عمارت، به ساختمان اصلی شورای شهر رشت تبدیل شد. زندگی نامه. روبرت واهانیان معمار و محقق روز هفتم مرداد سال ۱۳۱۶ در تبریز متولد شد. او در یک خانواده نام دار ارمنی به دنیا آمد. مادرش اهل تبریز و پدرش از ارمنیان مهاباد بود.روبرت واهانیان در یک دوره تاریخی و بحرانی به دنیا آمد. چهار یا پنج ساله بود که روس ها تبریز را بمباران کردند و آن ها به ناچار مدت ها در زیرزمین خانه خود به سر بردند تا این که پس از مدتی، زندگی به روال عادی بازگشت. واهانیان دوران مهدکودک و آمادگی را در ساختمانی واقع در محوطه وسیع خلیفه گری و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه اسدی تبریز گذراند و دوره متوسطه را در مدرسه «فردوسی» به پایان رساند. واهانیان در کودکی سه فرهنگ متفاوت را تجربه کرده است؛ خانه ای ارمنی، فعالیت های فرهنگی و ورزشی در باشگاه «آرارات» و مدرسه ای که در آن
به زبان فارسی تحصیل می کرد. واهانیان پس از پشت سر گذاشتن دوره تحصیلات متوسطه در دبیرستان فردوسی تبریز، در سال ۱۳۳۷ در رشته شبانه زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تبریز درس خواند و هم زمان با تحصیل، در گمرک نیز مشغول به کار شد و مخارج تحصیل خودش را تأمین می کرد. واهانیان در کنکور سراسری سال تحصیلی ۱۳۳۸–۱۳۳۹ «دانشگاه تهران» شرکت کرد و در رشته معماری قبول شد. سالی که روبرت در دانشگاه تهران پذیرفته شد، این دانشگاه، به ویژه رشته معماری آن، در شرایطی ویژه قرار داشت. می توان گفت که این زمان آغاز شکوفایی آموزش معماری در ایران بود و دانشگاه تهران تنها دانشگاهی بود که رشته معماری داشت. «دانشگاه ملی» چند سال بعد از آن، در این رشته دانشجو پذیرفت. استادان این رشته از برگزیدگان هنر معماری ایران بودند. رشته معماری دانشگاه تهران با حضور و بر پایه برنامه ریزی «آندره گُدار»، «ماکسیم سیرو» و «محسن فروغی» شکل گرفت. روبرت واهانیان در سال ۱۳۴۶ از رشته معماری دانشگاه تهران فارغ التحصیل و در بخش خصوصی مشغول به کار شد. در پاییز ۱۳۴۶، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دوره عالی رشته شهرسازی را بنیاد نهاد و او ضمن اشتغال به کار، این
دوره پنج ساله را نیز طی کرد. واهانیان پس از گذراندن دوره پنج ساله شهرسازی، در سال ۱۳۵۱ با «رضا انصافی»، از هم دانشکده ای های خود، در یک آتلیه دکوراسیون و معماری داخلی به نام «آوانگارد» همکاری کرد. او با جدایی از انصافی و پایه گذاری یک شرکت ساختمانی، تجربه ای دیگر را آغاز کرد. کار شرکت، طراحی و ساخت مجتمع های بزرگ آموزشی بود. این شرکت توانست در تهران، خوانسار و رشت کارهای ساختمانی چندی، از جمله هنرستانی صنعتی در خوانسار و «مرکز آموزش کشاورزی شهید اشرفی اصفهانی» در رشت را به انجام رساند. واهانیان در دهه ۷۰، در دوره شورای شهر اول و دوم، مرمت و بازسازی ساختمان مسکونی اولین شهردار رشت، حاج «میرزا خلیل رفیع» را برعهده گرفت و پس از پایان بازسازی، این عمارت به ساختمان اصلی شورای شهر رشت تبدیل شد. او برای همه این بازسازی ها، سراغ مطبوعات قدیمی گیلان و تاریخ گیلان رفت و آن قدر خواند و تحقیق کرد که به عنوان یک گیلان شناس شناخته می شود. «فرامرز طالبی»، نویسنده کتاب «تئاتر گیلان» می گوید که واهانیان اسنادی ارزشمند دربارهٔ تئاتر گیلان در مدرسه ارمنیان رشت در اختیار او قرار داده که به مستند شدن تاریخ ایران کمک کرده است.
آساوکا (به لاتین: Asavka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
آرداگیش (به لاتین: Ardagysh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
هنری لابوشر (؛ – ) نویسنده، ناشر، مالک سالن نمایش و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند در دوره ویکتوریا و دوره ادوارد بود. او امروزه به خاطر متمم لابوشر در یادها مانده است؛ قانونی که برای نخستین بار تمام فعالیت های همجنس گرایانهٔ مردان در بریتانیا را جرم انگاری کرد. او در لندن و در خانواده ای از تبار اوگنو زاده شد و در کالج ایتن و کالج ترینیتی، کمبریج درس خواند و خودش بعدها گفت «با پشتکار و تداوم در [شرط بندی] مسابقات اسبدوانی نیومارکت شرکت کرد» و ظرف دو سال ۶۰۰۰ پوند را در قمار از دست داد. در آنجا به تقلب در یک امتحان متهم شد و به او مدرک تحصیلی ندادند. وی مدتی را به عنوان دیپلمات در واشینگتن، دی.سی.، استکهلم، فرانکفورت، سن پترزبورگ، درسدن و قسطنطنیه گذراند. با این حال، رفتارِ دیپلماتیک نداشت و در مواردی گستاخانه عمل می کرد. سرانجام در نامه ای خطاب به وزیر امور خارجه برای رد منصب پیشنهادی وی، زیاده روی کرد و نوشت: «باعث افتخار است که تصدیق کنم حکم انتصابم را که از سوی جنابعالی ارسال شده، دریافت کردم که در آن مرا از ارتقاء به سِـمَت دبیر دومی سفارت اعلیحضرت در بوئنوس آیرس مطلع کردید. خدمت تان
عارضم که تنها در صورتی می توانم به نحو احسن انجام وظیفه کنم که دبیر دومی برای بادن-بادن باشد که در آن صورت آن را می پذیرم.» پس از ارسال این جوابیه، به طور مودبانه به او گفته شد که دیگر هیچ نیازی به خدمات او نیست. یک سال پس از برکناری، لابوشر در انتخابات عمومی ۱۸۶۵ به عنوان نماینده پارلمان حزب لیبرال بریتانیا از وینزر انتخاب شد. با این حال، آن انتخابات بر اساس دادخواستی لغو شد و در آوریل ۱۸۶۷ او در یک انتخابات میان دوره ای به عنوان نماینده میدلسکس انتخاب شد. وی در انتخابات ۱۸۶۸ کرسی خود را با ۱۱۰ رای از دست داد و تا ۱۲ سال به مجلس عوام بازنگشت. لابوشر در ۱۸۸۰ دوباره نماینده مجلس شد و سال ۱۸۸۴، قانونی را برای گسترش قوانین موجود علیه ظلم به حیوانات پیشنهاد کرد. لابوشر که مواضع آزادیخواهانه اش مانع از همجنس گراهراسی شدید وی نمی شد، در سال ۱۸۸۵، پیش نویس یک اصلاحیه قانون تحت عنوانِ متمم لابوشر را تهیه کرد و به عنوان یک قانون الحاقی در آخرین لحظه به لایحه پارلمانی که هیچ ارتباطی با همجنسگرایی نداشت، ارائه کرد. اصلاحیه او «بی عفتی فاحش» را غیرقانونی اعلام می کرد. لواط از پیش یک جرم محسوب می شد، اما متمم لابوشر اکنون
هر گونه فعالیت جنسی بین مردان را جرم انگاری می نمود. ده سال بعد متمم لابوشر سبب شد نویسنده و شاعر نامدار ایرلندی اسکار وایلد تحت پیگرد قانونی قرار گیرد، که حداکثر مجازات دو سال حبس با کار شاقه را در پی داشت. لابوشر ابراز تأسف کرد که حکم وایلد سنگین و طولانی نبود و گفت ترجیح می داد حبس هفت ساله ای را که او در ابتدا در متمم پیشنهاد کرده بود برای وایلد در نظر می گرفتند. از دههٔ ۱۸۸۰ دودستگی و اختلافاتی در حزب لیبرال بریتانیا پدیدار گشت. هنری لابوشر یک عضو رادیکال و تندروی حزب بود، حال آنکه اعضای دیگر، رویکردی ملایم تر داشتند. رهبر این حزب ویلیام یوئرت گلدستون نیز رویکردی میانه رو داشت. هنگامی که حزب لیبرال در دسامبر ۱۹۰۵ قدرت را دوباره در دست گرفت، نخست وزیر هنری کمبل-بنرمن هیچ سمت یا مقامی در کابینهٔ سیاسی به لابوشر نداد. این امر او را ناامید کرد - چرا که او از حامیان جدی کمبل-بنرمن بود - و یک ماه بعد از پارلمان کناره گیری کرد و تصمیم گرفت در انتخابات عمومی ۱۹۰۶ شرکت نکند. تنها پاداش سیاسی او از دولت جدید عضویت در شورای اختصاصی بود. او باقی دوران بازنشستگی را در فلورانس گذراند و هفت سال بعد در آنجا درگذشت و ثر
وتی معادل نیم میلیون پوند استرلینگ برای دخترش دورا باقی گذاشت، که در آن زمان با کارلو، (تاجری از رودینی) ازدواج کرده بود.
آنوفکا (به لاتین: Annovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بوگدانوو (به لاتین: Bogdanovo) یک منطقهٔ مسکونی در شهرستان بالتاچفسکی در کشور روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ماتا (به لاتین: Mata) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
میشکینو (به لاتین: Mishkino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استاروبالتاچوو (به لاتین: Starobaltachevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بیگیلدینو (به لاتین: Bigildino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نووبالتاچوو (به لاتین: Novobaltachevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نوودیورتیوکیوو (به لاتین: Novodyurtyukeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نووتوشکوروو (به لاتین: Novotoshkurovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نوواورازایوو (به لاتین: Novourazayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نوویاکشیوو (به لاتین: Novoyaksheyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نوویامورزینو (به لاتین: Novoyamurzino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نوویانبایوو (به لاتین: Novoyanbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
بولیاک (به لاتین: Bulyak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
رحیمکولوو (به لاتین: Rakhimkulovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ساندوگاچ (به لاتین: Sandugach) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
چوکالی (به لاتین: Chukaly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
چیاتائو (به لاتین: Chiyatau) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
چوراپانوو (به لاتین: Churapanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
چورتانلیکول (به لاتین: Churtanlykul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
شهدخوار سینه نارنجی ، گونه ای از پرندگان کوچک و عمدتاً تغذیه کننده شهد است که بومی زاد زیست بوم بوته های زیستگاه خوش بوته زار در جنوب غربی آفریقای جنوبی است. این تنها عضو از سردهٔ "Anthobaphes"، از خانواده شهدخواران (شهدخوارها و عنکبوت کش ها) است، اگرچه گاهی در سردهٔ "Nectarinia" قرار می گیرد. پرندگان از نظر جنسی دودیسی هستند، ماده ها سبز زیتونی هستند، در حالی که نرها در زیرتنه نارنجی تا زرد با سبز روشن، آبی و بنفش در سر و گردن هستند.
لطفعلی بختیاری سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم اکنون ریاست مرکز مطالعات راهبردی فراجا را برعهده دارد، همچنین مدرس دانشگاه عالی دفاع ملی است. وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آغاز کرد. او از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ معاون طرح و برنامه و بودجه نیروی مقاومت بسیج بود و از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ به عنوان رئیس سازمان بسیج اساتید فعالیت می کرد. بختیاری در سال ۱۳۹۳ به نیروی انتظامی منتقل شد، در فاصله سال های ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۰ فرماندهی دانشگاه علوم انتظامی امین را برعهده داشت و از اسفندماه ۱۴۰۱ رئیس مرکز مطالعات راهبردی فراجا است. او در سال ۱۴۰۲ درجه سرتیپی دریافت کرد.
سیتیاکوو (به لاتین: Seytyakovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
شاویادی (به لاتین: Shavyady) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
شتاندی (به لاتین: Shtandy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
گاریکا (به لاتین: Gareyka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایمیانوو (به لاتین: Imyanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ایشتیریاکوو (به لاتین: Ishtiryakovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
زیلیازکولوو (به لاتین: Zilyazekulevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یانتیمیروو (به لاتین: Yantimirovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است. یانتیمیروو ۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
یالانگاچوو (به لاتین: Yalangachevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
یاکونینو (به لاتین: Yakunino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنئیوانایوو (به لاتین: Nizhneivanayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نورکینو (به لاتین: Norkino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنکانسیاروو (به لاتین: Nizhnekansiyarovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنسیکیازوو (به لاتین: Nizhnesikiyazovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنکاریشوو (به لاتین: Nizhnekaryshevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
نیژنیاناکتایوو (به لاتین: Nizhneyanaktayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
مادر () فیلم درام اسپانیایی-فرانسوی، محصول سال ۲۰۱۹، به کارگردانی رودریگو سوروگوین و نویسندگی مشترک او با ایسابل پنیا است. این فیلم بر اساس فیلم کوتاهی به همین نام، محصول ۲۰۱۷، به کارگردانی همین فیلم ساز پدید آمده است. مارتا نیتو و ژولس پوریر و الکس برندمول از بازیگران "مادر" هستند. این فیلم در سی وچهارمین دوره جوایز گویا سه نامزدی داشت: مارتا نیتو در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن، و رودریگو سوروگوین و ایسابل پنیا در بخش بهترین فیلم نامهٔ اقتباسی. خلاصهٔ داستان. ده سال پیش از این، النا تماسی دریافت کرد که طی آن ایوان، پسر شش ساله اش، به او گفت در یکی از سواحل فرانسه گم شده و نمی تواند پدرش را پیدا کند. این آخرین چیزی بود که او دربارهٔ پسرش می دانست. اکنون، النا در آن ساحل زندگی می کند و در یک رستوران به عنوان مدیر مشغول است.
ناچاروو (به لاتین: Nacharovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
میشچروو (به لاتین: Mishcherovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ماناگازوو (به لاتین: Managazovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ماگاشلی-آلمانتایوو (به لاتین: Magashly-Almantayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کیزیل-کول (به لاتین: Kyzyl-Kul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کیزیل وستوک (به لاتین: Kyzyl Vostok) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
اورتا-یلگا (به لاتین: Urta-Yelga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
اورازایوو (به لاتین: Urazayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنیاناکتایوو (به لاتین: Verkhneyanaktayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنکاریشوو (به لاتین: Verkhnekaryshevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنئیوانایوو (به لاتین: Verkhneivanayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ورخنکانسیاروو (به لاتین: Verkhnekansiyarovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کوزیوو (به لاتین: Kuzeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کوراچوو (به لاتین: Kurachevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
ماگدالنا کوتا (؛ زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۵۷) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فرصت دوباره"، "دام"، "طایفه"، "در خوشی و سختی"، "ماگدا ام."، "دوران افتخار"، "دهن به دهن"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "پزشکان"، "قرارداد"، "رنگ های خوشبختی"، "کمیسر آلکس"، "در اعماق جنگل"، "صد سال خاندان وینیخ"، "پس تصویر"، "سکوت"، "خودِ زندگی"، "داستان زنان" و "سکسمیشن" اشاره نمود.
کونداشلی (به لاتین: Kundashly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کونتوگوشوو (به لاتین: Kuntugushevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کومیازی (به لاتین: Kumyazy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
کیزگانباشوو (به لاتین: Kizganbashevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
تیکانوو (به لاتین: Tykanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
توزلوبینو (به لاتین: Tuzlubino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
توتاگاچوو (به لاتین: Tutagachevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
توکتایوو (به لاتین: Tuktayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
توچوبایوو (به لاتین: Tuchubayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
توشکوروو (به لاتین: Toshkurovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
تیبلوو (به لاتین: Tibelevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استارویانبایوو (به لاتین: Staroyanbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استاریه کارگالی (به لاتین: Staryye Kargaly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
تاشلی-یلگا (به لاتین: Tashly-Yelga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استارویاکشیوو (به لاتین: Staroyaksheyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استاروتیمکینو (به لاتین: Starotimkino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استاروسلطانگولوو (به لاتین: Starosultangulovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استاروایلیکیوو (به لاتین: Staroilikeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
استارودیورتیوکیوو (به لاتین: Starodyurtyukeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده است.
شهدخوار باشکوه گونه ای از پرندگان خانواده شهدخواران است که عمدتاً از شهد تغذیه می کنند، اگرچه آنها حشرات را نیز می خورند، مخصوصاً هنگام تغذیه جوان. پرواز سریع و مستقیم روی بال های کوتاه آنها انجام می شود. بیشتر گونه ها می توانند با شناور شدن مانند مرغ مگس شهد بگیرند، اما معمولاً برای تغذیه بیشتر اوقات نشسته اند. این گونه بومی غرب فیلیپین است که در جزایر ویسایان جزیره نگروس، پانای، سبو، جزیره تابلاس و رومبلون یافت می شود. زمانی به عنوان زیرگونه ای از شهدخوار زرشکی در نظر گرفته می شد که در بورنئو، سوماترا و سولاوسی یافت می شود.
شیخیم لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وویچیخ کالاروس (؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۶۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یک داستان بسیار کریسمسی"، "یک ورشویی"، "دختری از پستو"، "این دختران من"، "گوش آقای رئیس"، "عشق پیچیده"، "محکوم"، "زیبا و بیکار"، "۱۹۸۳"، "راه های آزادی"، "فرابنفش"، "قرارداد"، "پزشکان"، "کمیسر آلکس"، "رنگ های خوشبختی"، "دستورالعمل زندگی"، "قانون حقیقی"، "دهن به دهن"، "پدر متیو"، "نشانه گذاری شده"، "دوران افتخار"، "دو روی سکه"، "تیم"، "پرستار کودک"، "ماگدا ام."، "حوزه استحفاظی ۱۳، قسمت دوم"، "سال های شیرین"، "طایفه"، "" و "اعتصاب" اشاره نمود.
مگس گیر ساکت یک پرنده گنجشک سان کوچک از خانواده مگس گیران جهان قدیم است. این تنها گونه ای است که در سردهٔ "Sigelus" جای دارد و یک زادآور بومی در بوتسوانا، آفریقای جنوبی، لسوتو، موزامبیک و سوازیلند و یک سرگردان به نامیبیا است. این گونه در جنگل های باز نیمه گرمسیری، ساوانای خشک، بوته زارها و باغ های پیرامون شهر یافت می شود. مگس گیر ساکت بزرگتر از مگس گیر طوق سفید نر است که دارای یقه سفید و بدون پنجره بالی سفید است.
پیوتر استراموفسکی (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۷) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. او همکاری نزدیکی با پاتریک وگا داشته است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رازداری حرفه ای"، "بوتاکس"،"خیوکا"، "هتل ۵۲"، "پدر متیو"، "یولیا"، "دستورالعمل زندگی"، "در خوشی و سختی"، "۲ ایکس ال"، "کمیسر آلکس"، "فرابنفش"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی" و "آخرین شاهد" اشاره نمود.
روبرت گورسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، کمدین، طنزنویس و فیلم نامه نویس است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گوش آقای رئیس" و "زیبا و بیکار" اشاره نمود.
تاریخچه نظریه مه بانگ یا بیگ بنگ از طریق مشاهدات و ملاحظات نظری آغاز شد. بسیاری از تحقیقات نظری در کیهان شناسی، اکنون شامل گسترش و اصلاح مدل اصلی مه بانگ می باشند. این نظریه در اصل توسط ژرژ لومتر بلژیکی؛ کشیش کاتولیک، فیزیکدان نظری، ریاضیدان، ستاره شناس و پروفسور فیزیک رسمیت یافت. قانون انبساط کیهان هابل پشتوانه ای اساسی برای این نظریه بود. فلسفه و پایان گرایی قرون وسطا. در فلسفه قرون وسطی، بحث های زیادی بر سر این بود که آیا جهان متناهی است یا نامتناهی است (به متناهی گرایی زمانی رجوع کنید). ارسطو معتقد بود که جهان گذشته ای بی نهایت دارد، که باعث ایجاد مشکلاتی برای فیلسوفان مسلمان و یهودی شد که نمی توانستند تصور ارسطویی از ابدیت را با دیدگاه ابراهیمی و روایت آفرینش مطابق با آن را باهم تطبیق دهند. در نتیجه، انواع استدلال هایی برای جهان دارای گذشته متناهی توسط جان فیلوپونوس، کندی، سعادیا گائون، الغزالی و ایمانوئل کانت و افراد دیگر ارائه شد. رابرت گروستست، خداشناس انگلیسی، در رساله ۱۲۲۵ خود یعنی "De Luce" ("دربارهٔ نور")، ماهیت ماده و کیهان را بررسی کرد. او تولد جهان را در یک انفجار و تبلور ماده برای تشکیل ستاره
ها و سیارات در مجموعه ای از کره های تو در تو در اطراف زمین توصیف کرد. "De Luce" اولین تلاش برای توصیف آسمان و زمین با استفاده از مجموعه ای از قوانین فیزیک می باشد. در سال ۱۶۱۰، یوهانس کپلر از آسمان تاریک شب برای استدلال در مورد جهان محدود استفاده کرد. هفتاد و هفت سال بعد از او، آیزاک نیوتن حرکت در مقیاس بزرگ را برای سراسر جهان توصیف نمود. توصیف جهانی که به صورت چرخه ای، منبسط و منقبض می شود برای اولین بار در شعری در سال ۱۷۹۱ توسط اراسموس داروین منتشر و مطرح شد. ادگار آلن پو در مقاله ۱۸۴۸ خود با عنوان "Eureka: A Prose Poem" سیستم چرخه ای مشابهی برای توصیف حرکت جهان ارائه کرد. بدیهی است که این اثر علمی نیست، اما پو، ضمن شروع با اصول متافیزیکی، سعی در توضیح جهان با استفاده از دانش فیزیکی و ذهنی و ایجاد ارتباط بین این دو را داشته است. در گذشته این اثر را علمی ارزیابی نمی کردند اما به تازگی بحث هایی دربارهٔ آن به وجود آمده است که به آن ارزش های علمی داده شود. تحولات علمی اوایل قرن بیستم. به طور نظری، در دهه ۱۹۱۰، وستو اسلیفر و بعدها، کارل ویلهلم ویرتز، مشخص کردند که بیشتر سحابی های مارپیچ (که اکنون به شکلی بهتر که
کشان های مارپیچی نامیده می شوند) درحال دور شدن از زمین هستند. اسلیفر از طیف سنجی برای بررسی چرخش سیارات و درک ترکیبات جو سیاره ها استفاده کرد و اولین کسی بود که سرعت شعاعی کهکشان ها را مشاهده و بررسی کرد. ویرتز یک انتقال منظم به سرخ سحابی ها را مشاهده کرد که تفسیر آن از نظر کیهان شناسی در آن زمان دشوار بود. آنها از پیامدهای کیهانی آگاه نبودند و نمی دانستند که سحابی های فرضی شان در واقع کهکشان هایی خارج از کهکشان راه شیری ما هستند. همچنین در آن دهه، نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین که با توجه به فرضیات اساسی کیهان شناسی دربارهٔ زیربنای نظری مه بانگ توضیح داده شده بود، هیچ راه حل ایستایی برای کیهان شناسی نمی پذیرفت. جهان (یعنی متریک فضا-زمان) توسط یک تانسور متریک که در حال گسترش یا کوچک شدن بود (یعنی ثابت بود یا ثابت نبود) توصیف شد. این نتیجه که از ارزیابی معادلات میدان نظریه عمومی به دست آمده بود، ابتدا خود اینشتین را به این فکر واداشت که فرمول معادلات میدان مربوط به نظریه عمومی ممکن است اشتباه باشد و سعی کرد با افزودن یک ثابت کیهان شناسی به آن، این مشکل را تصحیح و تغییر دهد. اولین کسی که به طور جدی نسبیت عام را
بدون ثابت کیهان شناسی به دست آورد، الکساندر فریدمان بود. فریدمان معادلات جهان در حال گسترش را با معادلات میدان نسبیت عام در سال ۱۹۲۲ به دست آورد. مقالات فریدمان در این باره در سال ۱۹۲۴ ارائه شد که توسط آکادمی علوم برلین در ۷ ژانویه ۱۹۲۴ منتشر شد. معادلات فریدمن، جهان فریدمان-لومتر-رابرتسون-واکر را توصیف کرد. در سال ۱۹۲۷، فیزیکدان بلژیکی؛ ژرژ لومتر، مدلی در حال گسترش برای جهان پیشنهاد کرد و قانون هابل را محاسبه کرد. او نظریه خود را بر اساس فعالیت های اینشتین و دو سیتر استوار کرد و به طور مستقل معادلات فریدمان را برای جهان در حال انبساط استخراج و بازنویسی کرد. در سال ۱۹۲۹، ادوین هابل تحقیقاتی جامع برپایه مشاهدات تجربی برای نظریه لماتر ارائه کرد. مشاهدات تجربی هابل کشف کرد که نسبت به زمین و سایر اجرام مشاهده شده، کهکشان ها در هر جهت با سرعت (محاسبه شده از طیف قرمز مشاهده شده آنها) متناسب با فاصله آنها از هم درحال حرکت هستند. در سال ۱۹۲۹، هابل و میلتون هوماسون قانون تجربی جدیدی را که امروزه به عنوان قانون هابل شناخته می شود، فرموله کردند که با حل معادلات نسبیت عام اینشتین برای یک شیء سازگار است. در سال ۱۹۲۹، ادوی
ن هابل کشف کرد که بیشتر جهان در حال انبساط است و از هر چیز دیگری دور می شود. اگر همه چیز از همه چیز دور می شود، پس ذهن به این نتیجه می رسد که زمانی همه چیز به هم نزدیکتر بوده است. نتیجه منطقی این است که در نقطه ای، همه مواد از یک نقطه به عرض چند میلی متر آغاز شده اند و سپس به فضایی نامحدود منفجر شده اند. مواد حاصل از این انفجار آنقدر داغ بوده که صدها هزار سال قبل از تشکیل ماده فقط از انرژی خام تشکیل شده بوده اند. هر اتفاقی که می افتاد باید نیرویی غیرقابل درک را آزاد می کرد، زیرا جهان بعد از میلیاردها سال هنوز در حال انبساط است. این نظریه که او برای توضیح آنچه پیدا کرد ابداع کرد، نظریه مه بانگ (به انگلیسی: Big Bang) نامیده می شود. ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰. در طول دهه های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰، بیشتر کیهان شناسان مه بانگ را پذیرفتند، اما معماهای متعددی از جمله عدم کشف ناهمسان گردی ها در CMB و مشاهدات گاه به گاه که به انحراف از طیف جسم سیاه اشاره می کنند، بدون پاسخ باقی مانده بود؛ بنابراین این نظریه به طور کامل تأیید شده نبود. ۱۹۹۰ به بعد. پیشرفت های عظیمی در کیهان شناسی و پیشرفت نظریه مه بانگ در دهه ۱۹۹۰ تا اوایل قرن بیست و یکم، در
نتیجه پیشرفت های عمده در فناوری تلسکوپ و استفاده از داده های ماهواره ای، مانند کاوشگر زمینه کیهان، تلسکوپ فضایی هابل و کاوشگر ناهمسان گرد ریزموجی ویلکینسون صورت گرفت. در سال ۱۹۹۰، اندازه گیری های ماهواره COBE نشان داد که طیف CMB با یک جسم سیاه، ۲٫۷۲۵ کلوین، با دقت بسیار بالا مطابقت دارد و ثابت است. این انحرافات طیفی از ۲ قسمت در بیشتر نمی شد. این نشان داد که ادعاهای قبلی دربارهٔ انحرافات طیفی نادرست بوده و اساساً ثابت کرد که جهان در گذشته گرم و متراکم بوده است، زیرا هیچ مکانیسم شناخته شده دیگری نمی تواند جسم سیاهی را با این دقت بالا ایجاد کند. مشاهدات بیشتر از COBE در سال ۱۹۹۲ ناهمسانگردی های بسیار کوچک CMB را در مقیاس های بزرگ کشف کرد، تقریباً همان طور که با کمک مدل های مه بانگ با ماده تاریک پیش بینی شده بود. از آن زمان به بعد، مدل های کیهان شناسی غیراستاندارد در مجلات اصلی مربوط به نجوم بسیار نادر شدند. در سال ۱۹۹۸، اندازه گیری های ابرنواخترهای دوردست نشان داد که انبساط جهان در حال شتاب گرفتن است و این مشاهدات توسط تحقیقات دیگر از جمله مشاهدات CMB پشتیبانی و تأیید شد. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، فضاپیمای کاوشگر ن