Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اردوگاه حمص یکی از اردوگاه های آوارگان فلسطینی در سوریه است که در مرکز شهر حمص قرار دارد و در ۱۶۰ کیلومتری از شمال پایتخت سوریه، دمشق واقع شده است. این اردوگاه در سال ۱۹۴۹ میلادی در زمینی به مساحت ۱۵۰۰۰۰ متر مربع در نزدیکی دانشگاه بعث تأسیس شد. اکثر پناهندگان این اردوگاه به روستاهای حیفا ، عکا و شمال فلسطین بازگشته اند. در این اردوگاه بیش از ۲۲۰۰۰ پناهجوی فلسطینی و سوری ثبت شده که در اونروا زندگی می کنند. در حال حاضر یکی از امن ترین مکان ها برای مهاجرت سوری ها از مناطق مجاور و حتی از شهر پالمیرا اینجاست و قبل از طوفان الأقصی درصد سوری هایی که در آنجا زندگی می کنند از درصد فلسطینی ها بیشتر بوده است. بیشتر پناهندگان در اردوگاه به عنوان کارگر روزمزد، کارمند دولتی محلی یا دستفروش خیابانی کار می کنند. در این اردوگاه شش مدرسه وجود دارد که به صورت دو شیفت کار می کنند: چهار مدرسه ابتدایی (6-12 سال). دو مدرسه پسرانه و دو مدرسه دخترانه. و دو مدرسه راهنمایی؛ یکی برای پسران و دیگری برای دختران است. این مدارس توسط آژانس امدادی به آوارگان فلسطینی، اونروا اداره می شود. جمعیت اردوگاه حمص. بیشتر جمعیت این اردوگاه از شهرهای صف
د، عکا، حیفا، یافا، ناصره و روستاهای جلیل از جمله: الشجره، عین الزیتون، الطیرا، ترشیها، الکبری، الجیش، الزیب، لبیا ، معار، عمقا ، الفرضیه ، دیر الاسد، النهر، الظهریه، صفوریه، صفسف، مرون و صعصا هستند. مشکلات اصلی این اردوگاه. بهداشت محیطی یک مشکل جدی در اردوگاه است، چونکه بر کیفیت زندگی پناهجویان تأثیر می گذارد و خطرات بهداشتی زیادی را برای آنها به دنبال دارد. سیستم فاضلاب نیز باید گسترش یابد تا جمعیت رو به رشد آن را را در خود جای دهد. دو ساختمان از مدارس آن نیز بسیار فرسوده هستند و از ایرادات ساختاری جدی رنج می برند. از دیگر مشکلات این اردوگاه می توان به موارد زیر اشاره کرد:
جونگ یون هاک جونگ یون هاک (؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۸۴) بازیگر، مدل و خواننده اهل کره جنوبی است. او لیدر گروه پسرانه کره ای سوپرنُوا و عضو زیرگروه آن، دابل اِیس به همراه کیم سونگ جه است.
سوپِرنُوا (؛ ) گروه پسرانه اهل کره جنوبی شکل گرفته زیر نظر ام نت مدیا در سال ۲۰۰۶ است. شناخته شده ترین لاین آپ گروه شامل جونگ یون هاک، کیم سونگ جه، کیم کوانگ سو، یون سونگ مو، سونگ جی هیوک و پارک گون ایل است. این شش عضو در زمینه های آواز، رقص، بازیگری، رپ و پاپ تخصص داشتند. سوپرنوا در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ با انتشار تک آهنگ «Hit» از نخستین آلبوم استودیویی خود به نام "The Beautiful Stardust" فعالیتش را آغاز کرد. گروه از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۸ در کره ای با عنوان چوشین سونگ () و در ژاپنی با عنوان شناخته می شد و از سال ۲۰۱۸ تاکنون با عنوان انگلیسی فعلی گروه شناخته می شود.
گهونی وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آرزاکان، استان کوتایک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تپه نوردی بین المللی پایکس پیک ، به اختصار (پی پی آی اچ سی ) و همچنین به عنوان مسابقه برای ابرها شناخته می شود، یک تپه نوردی سالانه با خودرو به قله پایک در کلرادو، ایالات متحده آمریکا است. مساحت این مسیر است و دارای بیش از ۱۵۶ پیچ است که شروع در مایل ۷ در بزرگراه قله پایک تا پایان صعود می کند، در نمرات میانگین ۷٫۲٪ درصد. قبلاً از هر دو بخش سنگریزه و سنگفرش تشکیل شده بود؛ اما از اوت ۲۰۱۱، بزرگراه به طور کامل آسفالت شده است و در نتیجه تمام رویدادهای بعدی از ابتدا تا انتها روی آسفالت اجرا خواهند شد. این مسابقه خودتحریمی است و از سال ۱۹۱۶ برگزار شده است. در حال حاضر توسط کلاس های خودروهای مختلف به رقابت می پردازند. ‏موزه میراث پنروز به عنوان موزه آموزشی اتومبیل رانی تپه نوردی پایکس پیک (PPIHC) برای سازماندهی رویداد سالانه موتوراسپورت فعالیت می کند. تاریخچه. تاریخ اولیه. اولین تپه نوردی پایکس پیک توسط اسپنسر پنروز، که جاده کالسکه باریک را به بزرگراه بسیار وسیع تر پایکس پیک تبدیل کرده بود، تبلیغ شد. اولین جایزه پنروز در سال ۱۹۱۶ به ری لنتز با زمان ۲۰:۵۵٫۶۰ اهدا شد. در همان سال فلوید کلایمر با زمان ۲۱:۵۸٫۴۱ برنده کل
اس موتورسیکلت شد. در سال ۱۹۲۴ آخرین جایزه پنروز در فیلم ویژه لکسینگتون به اتو لوچه اهدا شد. در سال های بعد، گلن اسکالتز و لوییس آنسر رقابت مشترکی داشتند و ۱۲ بار برنده این مسابقه شدند. در سال ۱۹۲۹ کلاس محبوب خودروهای ارتقاء یافته (استاک) به این رویداد اضافه شد. پس از جنگ جهانی دوم، لوئیس آنسر به راه های پیروزی خود در پایکس پیک بازگشت و سه بار دیگر بین سال های ۱۹۴۶ و ۱۹۷۰ پیروز شد. این بردها به سختی با رقیب آل راجرز درگیر بود. در طول این مدت این رویداد بخشی از مسابقات قهرمانی ای ای ای (AAA) و باشگاه خودرو ایالات متحده آمریکا (USAC) ایندی کار بود. در سال ۱۹۵۳، باشگاه خودروهای اسپرت آمریکا (SCCA) از این رویداد حمایت کرد و هجوم خودروهای اسپرت را با خود به همراه آورد. در این دوره از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۲ رکورد کورس هر سال شکسته شد، این بزرگ ترین رشته رکوردشکنی در تاریخ این رویداد است. اکثر این رکوردها توسط برادرزاده لوییس، بابی آنسر ثبت شد. از اولین شروع این رقابت ها که در سال ۱۹۱۶ آغاز شد، در سال ۱۹۵۴ موتورسیکلت ها به این رویداد بازگشتند. پیروزی کلی موتورسیکلت در آن سال به بیل مایر سوار بر موتورسیکلت هارلی-دیویدسن رسی
د. در سال ۱۹۷۱ این رویداد توسط اولین وسیله نقلیه غیر بنزینی (پروپان) برنده شد، این همچنین اولین پیروزی کلی از کلاس خودروهای استوک (فورد ماستنگ ۱۹۷۰) بود، این خودرو توسط آک میلر راننده دانمارکی-آمریکایی هدایت می شد. مشارکت اروپا. در سال ۱۹۸۴ اولین اتومبیل ران اروپایی مارتین شانچه نروژی با (فورد اسکورت مارک ۳ ۴x۴) نسخه رالی کراس و میشل موتو راننده رالی فرانسوی با خودروی (آئودی اسپرت کواترو) در این رقابت شرکت کردند. بدین ترتیب عصر جدیدی برای تیم های اروپایی در تپه نوردی تقریباً ناشناخته آمریکایی آغاز می شود. در حالی که شانچه به دلیل پنچر شدن لاستیک جلو سمت راست موفق به ثبت رکورد جدیدی نشد، میشل موتو (به همراه کمک راننده خود فابرزیا پونز اهل ایتالیا در رالی قهرمانی جهان) در رده مسابقات رالی آزاد پیروز شد اما در مجموع موفق به برنده شدن این رویداد نشد. موتو در سال بعد به پیروزی کلی و رکورد ۱۱:۲۵٫۳۹ رسید. در سال ۱۹۸۹، یک فیلم کوتاه برنده جایزه دربارهٔ رویداد سال ۱۹۸۸ توسط کارگردان فرانسوی ژان لوئی موری منتشر شد. این فیلم با عنوان "رقص صعود"، تلاش های آری واتانن، قهرمان سابق فنلاندی رالی جهان را به تصویر کشید، زیرا ا
و با پژو ۴۰۵ توربو ۱۶ توربوشارژ خود در این مسابقه در زمان رکوردشکنی پیروز شد. سنگفرش بزرگراه. شهر کلرادو اسپرینگز پس از شکست در دعوای حقوقی علیه باشگاه سیرا که به دلیل آسیب فرسایش به نهرها، مخازن، پوشش گیاهی و تالاب های پایین دست از ۱٫۵ میلیون تن سنگریزه جاده ای ته نشین شده طی چندین دهه شکایت کرد، شروع به آسفالت کردن بزرگراه کرد. مقامات محلی تقریباً ۱۰٪ از مسیر را هر سال پس از سفارش آسفالت کردند. رویداد ۲۰۱۱ آخرین مسابقه با بخش های خاکی بود که تقریباً ۲۵٪ از مسیر را شامل می شد. در طول این دوره تکاملی رویداد، نوبوهیرو تاجیما راننده ژاپنی با خودروهای سوزوکی ۶ پیروزی کلی (۲۰۰۶–۲۰۱۱) و دو رکورد کورس به دست آورد. رکورد او در سال ۲۰۱۱ اولین رکوردی بود که سد ۱۰ دقیقه را شکست. راد میلن، قهرمان تپه نوردی در آن زمان هشدار داد که آسفالت به مسابقه پایان می دهد. با این حال، مسابقه ۲۰۱۲ شاهد بیش از ۱۷۰ نفر ثبت نام مسابقه تا دسامبر ۲۰۱۱ بود، در مقایسه با ۴۶ ثبت نام در سال ۲۰۱۰. نودمین دوره مسابقات در سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد و شاهد یک میدان بزرگ تر و یک روز مسابقه طولانی تر از همیشه بود. این اولین باری بود که مسابقه بر روی تمام
آسفالت انجام شد و منجر به شکستن چندین رکورد شد، به ویژه رکورد کلی که بارها در طول مسابقه سقوط کرد و در نهایت به دست ریس میلن، پسر برنده مسابقات قبلی راد میلن در بخش جمله زمان در طول مسابقه مایک رایان با چرخاندن دکل بزرگ خود در یک سنجاق سر در قسمتی به نام "W"، به گارد ریل برخورد کرد، سپس موفق شد یک چرخش سه امتیازی انجام دهد و مسیر را ادامه داد و در این مرحله رکورد قدیمی خود را شکست. در ۵ ثانیه این تغییری را که یک مسیر کاملاً هموار شده در سرعت رویداد ایجاد کرد برجسته کرد. رویداد ۲۰۱۲ همچنین شاهد اولین موتورسیکلتی بود که با کارلین دان فقید در بخش ۱۲۰۵ سوار بر دوکاتی با زمان ۹:۵۲٫۸۱۹ که تنها ۱٫۵ ثانیه کندتر از رکورد کلی سال قبل بود، به زمان زیر ۱۰ دقیقه دست یافت. در سال ۲۰۱۳ سد ۹ دقیقه ای توسط سباستین لوب با خودروی (پژو ۲۰۸ تی۱۶ پایکس پیک) با زمان ۸:۱۳٫۸۷۸ افسانه دبلیوآرسی شکست، در حالی که ریس میلن با ۹:۰۲٫۱۹۲ دوم شد و رکورد خود را با بیش از ۴۴ ثانیه را شکست. ژان فیلیپ دیررو با زمان ۹:۴۲٫۷۴۰ سوم شد و پال دالنباخ با زمان ۹:۴۶٫۰۰۱ چهارم شد و چهار راننده توانست رکورد کلی ثبت شده در سال گذشته را شکست دهند. ظهور خودر
وهای برقی. خودروهای الکتریکی از اوایل دهه ۱۹۸۰ در این رقابت ها روشن و خاموش شدند. در سال ۱۹۸۱ جو بال با یک ماشین الکتریکی سیرز با زمان ۳۲:۰۷٫۴۱۰ رکورد زد، در سال ۱۹۹۴ کیتی اندیکوت هوندای خود را با زمان ۱۵:۴۴٫۷۱۰ رکورد زد و در سال ۲۰۱۳ نوبوهیرو تاجیما با خودروی ای-رانر پایکس پیک اسپشیال (E-RUNNER Pikes Peak Special) زمان ۹:۴۶ سد ۱۰ دقیقه را شکست. در سال های بعد، ورودی های الکتریکی رایج تر شدند و به طور پیوسته رکوردهای پیشرانه خود را شکستند و در نهایت رکورد کلی در سال ۲۰۱۸ را شکستند. اگرچه رویداد ۲۰۱۴ خودروی بنزینی برنده شد ولی رتبه های دوم (گِرِگ تریسی)، سوم (هیروشی ماسوکا) و چهارم (نوبوهیرو تاجیما) با خودروهای برقی به دست آمد. در سال ۲۰۱۵، خودروهای الکتریکی در مجموع رتبه اول (ریس میلن) و دوم (نوبوهیرو تاجیما) را کسب کردند. در مصاحبه با ریس میلن، او گفت که قبل از نیمه راه، قدرت موتور عقب خودرو را از دست داده است. اگر این اتفاق نیفتاده بود، انتظار داشت رکوردش ۳۰ ثانیه سریع تر باشد. در سال ۲۰۱۶ خودروی بنزینی بنزین مجدداً افتخارات برتر را به خود اختصاص داد، اما خودروهای الکتریکی جایگاه دوم (ریس میلن)، سوم (تتسویا
یامانو) و پنجم (نوبوهیرو تاجیما) را در مجموع کسب کرد. در رویداد ۲۰۱۸، یک خودروی الکتریکی برای اولین بار در تاریخ این رویداد رکورد جدیدی را به نام خود ثبت کرد، زیرا رومن دوما فرانسوی دوره را با خودروی تمام الکتریکی فولکس واگن آی.دی. آر به پایان رساند و با زمان ۷:۵۷٫۱۴۸ برای اولین بار از سد ۸ دقیقه عبور کرد. مرگ کارلین دان موتورسوار در طول مسابقه ۲۰۱۹، سازمان را مجبور کرد تا تمام مسابقات موتورسواری در این رویداد را به تعویق بیندازد. این تصمیم پس از اجرای این رویداد در سال ۲۰۲۱ مورد بازنگری قرار گرفت و مسابقات موتورسیکلت متعاقباً متوقف شد. بخش های مسابقه. تپه نوردی بین المللی پایکس پیک در حال حاضر از شش بخش تشکیل شده است. نامحدود. هر وسیله نقلیه ای تا زمانی که بازرسی ایمنی را پشت سر بگذارد و قوانین کلی این رقابت را رعایت کند مجاز به حضور در بخش نامحدود است. بخش نامحدود دارای عجیب ترین وسایل نقلیه است که بیشتر آن ها به طور خاص برای این مسابقه ساخته شده اند. این خودروهای مسابقه بیشترین شانس را برای ثبت یک رکورد کلی مسابقه جدید را دارند. رومن دوما در سال ۲۰۱۸ رکورد جدیدی را با ۷ دقیقه و ۵۷٫۱۴۸ ثانیه با خودروی تمام
الکتریکی فولکس واگن آی.دی. آر به ثبت رساند و رکورد قبلی سباستین لوب با خودروی پژو ۲۰۸ تی۱۶ پایکس پیک را با بیش از ۱۵ ثانیه شکست. حمله به زمان ۱. بخش تولید خودروهای دو و چهار چرخ متحرک، فقط وسایل نقلیه چهار چرخ کابین بسته مجاز به شرکت هستند. جایزه پورشه پایکس پیک توسط یوکوهاما. اولین نمایش رسمی خود در رویداد ۲۰۱۸، اولین رده رسمی پورشه تک ساخت، منحصر به فرد پورشه کیمن جی تی۴ کلاب اسپرت در چهار نوع کلاب اسپرت، کلاب اسپرت تِروفی اِسپیسیفیکیشن (Clubsport Trophy Specification)، کلاب اسپرت ام آر و کلاب اسپرت ۲۰۷ ایمسا جی اس بود. چرخ باز. خودروهای مسابقه سنتی پایکس پیک تک سرنشین با طرح هایی از خودروهای سبک ایندی گرفته تا کالسکه های تپه ای. خودروهای چرخ باز از زمان افتتاحیه مسابقه در سال ۱۹۱۶ در هر رویدادی شرکت کرده اند. پایکس پیک اوپن. خودروهای مبتنی بر تولید با تغییرات مجاز نامحدود. کلاس نمایشگاه. مطابق با بیانیه مأموریت این رویداد، به ویژه برای «نشان دادن پیشرفت ها در کاربرد عملی فن آوری ورزش های موتوری»، این مسابقه رقبای با وسایل نقلیه ای را که مشخصات فنی بخش های تحریم شده این رقابت را برآورده نمی کنند، تشویق می
کند تا در کلاس نمایشگاه شرکت کنند. در حالی که هیچ رکورد کلاسی برای این کلاس به دلیل وضعیت نمایشگاهی آن وجود ندارد، ورودی ها برای ثبت رکورد کلی دوره و همچنین تلاش برای رکوردهای کسب شده توسط کلاس های قبلی واجد شرایط هستند. رکوردهای مسابقه. در جدول های زیر تمام رکوردهای شناخته شده فعلی را دنبال می کنیم. رکوردهای ثبت شده در آخرین اجرای رویداد با حروف پررنگ هستند. برندگان. افتخارات کلی همیشه نصیب وسایل نقلیه در بخش های خودرو شده است، با این حال موتورسیکلت ها، رکوردها و بخش های دیگر برندگان خاص خود را دارند. خودروها از زمان شروع آن در سال ۱۹۱۶ (به استثنای سال های جنگ جهانی) هر ساله وارد این رویداد شده اند، در حالی که موتورسیکلت ها تنها در سال های محدودی وارد این رویداد شده اند. برندگان کلی. برندگان کلی می توانند تحت هر بخش رقابت کنند، اگر چه اکثریت از چرخ باز و اخیراً بخش نامحدود هستند. زمان با حروف "مورب" نشان می دهد که این یک رکورد دوره قبلی بوده است، زمانی که به صورت پررنگ نشان دهنده رکورد دوره فعلی است. برندگان موتورسیکلت. برندگان موتورسیکلت می توانند تحت هر بخش رقابت کنند، اگر چه اکثریت از کلاس های جابجایی باز
یا بزرگ هستند. زمان با حروف "مورب" نشان می دهد که این رکورد قبلی موتورسیکلت بوده است، زمانی که با خط پررنگ نشان دهنده رکورد فعلی موتورسیکلت است. در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹ کارلین دان، برنده چهار بار تپه نوردی بین المللی پایکس پیک، در یک تصادف در این مسابقه کشته شد. او کمتر از یک چهارم مایل از خط پایان سقوط کرد.
کنت ای. دوج (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا استاد برجسته سیاست عمومی ویلیام مک دوگال و استاد روانشناسی و علوم اعصاب در دانشگاه دوک است. او همچنین موسس و مدیر سابق مرکز سیاست کودک و خانواده دانشگاه دوک و بنیان گذار «خانواده جهان را پیوند می دهد» است.
تأیید اجتماعی یا اثبات اجتماعی یا نفوذ اجتماعی اطلاعاتی یک پدیده روانی و اجتماعی است که در آن افراد از اعمال دیگران در انتخاب نحوه رفتار در یک موقعیت خاص کپی می کنند. این اصطلاح توسط رابرت سیالدینی در سال ۱۹۸۴ در کتاب تأثیرگذاری: علم و عمل ابداع شد. تأیید اجتماعی در موقعیت های اجتماعی مبهم مورد استفاده قرار می گیرد که در آن افراد قادر به تعیین شیوه رفتار مناسب نیستند و با این فرض هدایت می شود که افراد اطراف دانش بیشتری در مورد وضعیت فعلی دارند. آثار نفوذ اجتماعی را می توان در گرایش گروه های بزرگ به انطباق با یکدیگر دید. در برخی از نشریات از آن به عنوان رفتار گله یاد می شود. اگرچه اثبات اجتماعی منعکس کننده انگیزه ای منطقی برای در نظر گرفتن اطلاعات در اختیار دیگران است، اما تحلیل رسمی نشان می دهد که می تواند باعث شود افراد خیلی سریع بر روی یک انتخاب مجزا همگرا شوند، به طوری که تصمیمات حتی گروه های بزرگتری از افراد ممکن است بر اساس اندک باشد. اطلاعات (به آبشارهای اطلاعاتی مراجعه کنید). تأیید اجتماعی یکی از انواع انطباق است. هنگامی که فردی در موقعیتی قرار می گیرد که در مورد روش صحیح رفتار مطمئن نیست، اغلب به دنبا
ل سرنخ هایی در مورد رفتار صحیح از دیگران است. وقتی «ما مطابقت داریم زیرا معتقدیم تفسیر دیگران از یک موقعیت مبهم دقیق تر از تفسیر ما است و به ما کمک می کند تا یک مسیر عمل مناسب را انتخاب کنیم»، این تأثیر اجتماعی اطلاعاتی است. این در مقابل تأثیر اجتماعی هنجاری است که در آن یک فرد مطابق با دوست داشتن یا پذیرفته شدن توسط دیگران است. تأیید اجتماعی اغلب نه تنها منجر به انطباق عمومی (انطباق با رفتار دیگران به طور علنی بدون اینکه لزوماً صحیح بودن آن را داشته باشیم) بلکه به پذیرش خصوصی نیز منجر می شود (تطابق با اعتقاد واقعی به درستی دیگران). مکانیسم ها. عدم اطمینان در مورد نتیجه گیری صحیح. عدم قطعیت عامل اصلی تشویق استفاده از اثبات اجتماعی است. یک مطالعه نشان داد که هنگام ارزیابی یک محصول، مصرف کنندگان به احتمال زیاد نظرات دیگران را از طریق استفاده از اثبات اجتماعی در زمانی که تجارب خودشان در مورد محصول مبهم بود، به کار می برند و در نتیجه عدم قطعیت در مورد نتیجه گیری صحیحی که باید انجام دهند، باقی می ماند. شباهت به گروه اطراف. شباهت همچنین انگیزه استفاده از اثبات اجتماعی را فراهم می کند. زمانی که فردی خود را شبیه افرا
د اطراف خود بداند، به احتمال زیاد رفتار مشاهده شده این افراد را اتخاذ کرده و آن را صحیح می داند. این مورد در زمینه هایی مانند استفاده از آهنگ های خنده مورد توجه قرار گرفته است، جایی که شرکت کنندگان زمانی که مردمی را که می خندند شبیه خودشان بدانند، طولانی تر و سخت تر می خندند. اثبات اجتماعی نیز یکی از شش اصل متقاعدسازی رابرت سیالدینی است (همراه با متقابل بودن، تعهد/ثبات، اختیار، دوست داشتن و کمبود) که معتقد است اگر افراد بتوانند با افرادی که این کار را انجام داده اند ارتباط برقرار کنند، احتمالاً اعمال خاصی انجام می دهند. همان اعمال قبل از آنها. آزمایشی که نمونه ای از این ادعاست توسط محققانی انجام شد که به یک کمپین خیریه خانه به خانه پیوستند و دریافتند که اگر فهرست اهداکنندگان قبلی طولانی تر باشد، فرد بعدی که درخواست می کند نیز احتمال بیشتری دارد که اهدا کند. این روند زمانی که اسامی در فهرست اهداکنندگان افرادی بود که اهداکننده احتمالی آنها را می شناخت، مانند دوستان و همسایگان، این روند حتی بیشتر آشکار شد. اصل سیالدینی همچنین تأکید می کند که قدرت همتایان مؤثر است زیرا افراد به احتمال زیاد به تاکتیک های تأثیرگذار
ی که به صورت افقی اعمال می شود و نه عمودی پاسخ می دهند، بنابراین افراد بیشتر به احتمال زیاد توسط یک همکار متقاعد می شوند تا یک مافوق. تحقیقات. تحقیقات اولیه. مشهورترین مطالعه اثبات اجتماعی، آزمایش مظفر شریف در سال ۱۹۳۵ است. در این آزمایش، افراد در یک اتاق تاریک قرار گرفتند و از آنها خواسته شد تا به نقطه ای از نور در فاصله ۱۵ فوتی نگاه کنند. سپس از آنها پرسیده شد که نقطه نور چقدر در اینچ حرکت می کند. در حقیقت اصلاً حرکت نمی کرد، اما به دلیل اثر اتوکینتیک به نظر می رسید که حرکت کند. میزان حرکت نور از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما به طور کلی در طول زمان برای هر فرد ثابت است. چند روز بعد بخش دوم آزمایش انجام شد. هر سوژه با دو سوژه دیگر جفت شد و از آنها خواسته شد تا تخمین خود را از میزان حرکت نور با صدای بلند ارائه دهند. حتی اگر آزمودنی ها قبلاً تخمین های متفاوتی ارائه کرده بودند، گروه ها به یک برآورد مشترک می رسیدند. شریف برای رد این احتمال که آزمودنی ها صرفاً به گروه پاسخ می دادند تا احمقانه به نظر نرسند، شریف از آزمودنی ها خواست بعد از انجام این کار در گروه، دوباره نورها را خودشان قضاوت کنند. آنها قضاوت گروه
را حفظ کردند. از آنجایی که حرکت نور مبهم است، شرکت کنندگان برای تعریف واقعیت به یکدیگر متکی بودند. مطالعه دیگری به تأثیر اجتماعی اطلاعاتی در شناسایی شاهدان عینی پرداخت. به آزمودنی ها اسلایدی از «مجرم» نشان داده شد. سپس اسلایدی از چهار مرد که یکی از آنها عاملی بود که دیده بودند به آنها نشان داده شد و از آنها خواسته شد که او را انتخاب کنند. با ارائه سریع اسلایدها، کار تا حد ابهام دشوار شد. این کار در گروهی انجام شد که متشکل از یک آزمودنی واقعی و سه نفر بود (شخصی که به عنوان سوژه عمل می کند اما در واقع برای آزمایشگر کار می کند). همدستان اول جواب دادند و هر سه یک جواب اشتباه دادند. در شرایط بسیار مهم، به آزمودنی های آزمایش گفته شد که در یک آزمون واقعی توانایی شناسایی شاهدان عینی شرکت می کنند که توسط ادارات پلیس و دادگاه ها استفاده می شود، و نمرات آنها هنجار عملکرد را تعیین می کند. در شرایط کم اهمیت، به آزمودنی ها گفته شد که کار اسلاید هنوز در حال توسعه است و آزمایش کنندگان نمی دانند معیار عملکرد چیست - آنها فقط به دنبال نکات مفید برای بهبود کار بودند. مشخص شد که وقتی آزمودنی ها فکر می کردند تکلیف از اهمیت بالایی
برخوردار است، احتمال بیشتری داشت که مطابقت داشته باشند، و در ۵۱ درصد مواقع پاسخ اشتباه طرف مقابل را می دهند، در مقابل ۳۵ درصد موارد در شرایط کم اهمیت. تأیید اجتماعی در بازاریابی. در خریدهایی که افراد انجام می دهند، نمایان می شود. مردم قبل از تصمیم گیری برای خرید، توصیه ها و نظرات دیگران را در مورد آن کالا بررسی می کنند و در خیلی موارد، تحت تأثیر این بررسی ها و نظرات، خرید خود را انجام می دهند. به عبارت دیگر، به جای آنکه ما به مشتریان هدف بگوییم که محصولات ما عالی و باکیفیت هستند، این کار را بر عهده مشتریان قدیم خود گذاشته تا با نظرات مثبتشان، اعتماد دیگران به برند و محصول را جلب کنند. اثبات اجتماعی در بازاریابی، موارد متعددی را شامل می شود و مفهوم گسترده ای است. این اصطلاح، مواردی مثل نقد و بررسی، کم و کیف مشتریان موجود و از همه مهم تر، پوشش رسانه ای را در بر می گیرد. اگر می خواهید در مورد اهمیت سوشال پروف، انواع مختلف آن و تأثیری که می تواند بر کسب و کارها بگذارد، بیشتر بدانید، با ادامه مقاله همراه ما باشید.
تپه نوردی یا مسابقه کوهستانی شاخه ای از ورزش های موتوری است که در آن رانندگان برای گذراندن یک مسیر سربالایی با زمان به رقابت می پردازند. این ورزش یکی از قدیمی ترین اشکال ورزش های موتوری است، زیرا اولین تپه نوردی شناخته شده در لا توربی در نزدیکی نیس، فرانسه در ۳۱ ژانویهٔ ۱۸۹۷ انجام شد. تپه نوردی که در شلزلی والش، در ورسسترشر، انگلستان برگزار شد؛ قدیمی ترین تپه نوردی با موتور در جهان است. مسابقات موتوراسپورت مرحله ای هنوز در مسیر اصلی خود برگزار می شوند و اولین بار در سال ۱۹۰۵ برگزار شد. اروپا. تپه نوردی در قاره اروپا معمولاً در مسیرهایی به طول چندین کیلومتر و با بهره گیری از تپه ها و کوه های موجود از جمله آلپ برگزار می شود. معتبرترین مسابقات قهرمانی تپه نوردی اروپا توسط فیا است. اتریش. یک مکان اتریشی: گایزبرگ (Gaisberg) یک پیست تاریخی در سمرینگ (Semmering) است. فرانسه. مسابقات قهرمانی تپه نوردی فرانسه یا ("Championnat de France de la Montagne") یکی از رقابتی ترین مسابقات سری ملی اروپا بوده است که بسیاری از خودروهای اسپورت اف۲ و ۲ لیتری جدید را در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ جذب کرد. از قهرمانان برجسته این دوره م
ی توان به پیر موبلان (۱۹۶۷ و ۱۹۶۸)، دانیل روویران (۱۹۶۹)، هروه بایار (۱۹۷۰) و جیمی میوست (۱۹۷۱، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴) اشاره کرد. شناخته شده ترین پیست های دِ کوت مونت ونتوکس و مونت دور هستند.
عمو نینو فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی رابرت شالکراس است. در این فیلم بازیگرانی همچون جو مانتگنا، آن آرچر، پیرینو ماسکارینو، تره ور مورگن، گیا مانتگنا و جسیکا کارن ایفای نقش کرده اند.
قبیله حوثی () یک قبیله عرب حمدانی است که در شمال یمن زندگی می کنند. این قبیله، شاخه ای از قبیله بنی حمدان است. آنها عمدتاً در عمران و صعده ساکن هستند. جنبش حوثی ها نیز به نام این قبیله، نامگذاری شده است. حارث الحمدانی، یکی از نخستین حامیان علی از قبیله حوثی بود.
چوگان یکی از قدیمی ترین ورزشهای جهان است که ریشه آن به ایران باستان برمی گردد. این ورزش تاریخی که تلفیقی از مهارت های سوارکاری و بازی با چوب و توپ است، از دوران هخامنشیان و شاید پیش از آن در ایران رواج داشته و بعدها به دیگر نقاط جهان گسترش یافته است. چوگان نه تنها به عنوان یک بازی مهارتی و جنگی، بلکه به عنوان نمادی از فرهنگ و تمدن ایران مطرح بوده و از گذشته های دور در زندگی اشراف، شاهان، و مردمان ایران جایگاه ویژه ای داشته است. تاریخچه. منابع تاریخی و ادبی گواه آن هستند که چوگان ریشه ای عمیق در تاریخ ایران دارد. شواهد باستان شناسی و متون تاریخی نشان می دهند که این بازی نخستین بار حدود ۲۵۰۰ سال پیش در زمان هخامنشیان به عنوان یک ورزش ملی و نمادی از مهارت های جنگی و سوارکاری رواج داشته است. چوگان علاوه بر یک بازی ورزشی، وسیله ای برای تربیت جوانان جنگاور و تقویت سوارکاری بود. در دوره ساسانیان، چوگان به اوج شکوفایی خود رسید و به یکی از سرگرمی های محبوب دربارهای سلطنتی تبدیل شد. پادشاهان ساسانی، به ویژه یزدگرد سوم و خسرو پرویز، به این بازی علاقه زیادی داشتند و اغلب در میدان های چوگان بازی می کردند. این دوره از تاری
خ ایران، زمانی بود که چوگان به عنوان یک ورزش رسمی در دربارها و مراسم های سلطنتی رواج یافت و جایگاه خود را به عنوان یکی از نشانه های اصالت و فرهنگ ایرانی تثبیت کرد. ریشه های ایرانی چوگان. چوگان به عنوان یکی از کهن ترین ورزش های ایران، از دیرباز نشانه ای از هنر سوارکاری و مهارت های جنگی ایرانیان بوده است. استفاده از اسب، چوب چوگان و توپ در این بازی، باعث تقویت مهارت های سوارکاری و توانایی های رزمی می شد. اسب های ایرانی که از نژادهای برتر و مشهور در جهان بودند، در بازی چوگان نقش محوری داشتند. به همین دلیل، چوگان نه تنها یک بازی بلکه نوعی تربیت جنگاوران و فرماندهان نظامی بود که به تقویت مهارت های جنگی و سرعت عمل کمک می کرد. در اساطیر و داستان های حماسی ایران، چوگان نیز حضوری پررنگ دارد. شاهنامه فردوسی که یکی از مهم ترین منابع ادبی و تاریخی ایران به شمار می رود، بارها به بازی چوگان اشاره کرده است. از جمله در داستان رستم و سهراب و کیخسرو، چوگان به عنوان نمادی از مهارت و قدرت شاهان و پهلوانان ایرانی مطرح می شود. این بازی در دوره ساسانیان به یک سرگرمی رایج دربار تبدیل شد و شاهان ساسانی با برگزاری مسابقات چوگان، قدرت
و مهارت خود را به نمایش می گذاشتند. گسترش چوگان. چوگان از ایران به دیگر نقاط جهان، به ویژه هند، چین، و مصر گسترش یافت. در زمان فتوحات اسلامی، این ورزش توسط مسلمانان به خاورمیانه و سپس به اروپا منتقل شد. ارتش های اسلامی که در فتوحات خود با فرهنگ ایرانی آشنا شدند، این بازی را در نقاط مختلف جهان اسلامی رواج دادند. در دوره صفویان، چوگان به یکی از سرگرمی های اصلی دربار صفوی تبدیل شد. در این دوره میدان های چوگان متعددی در اصفهان و دیگر شهرهای بزرگ ایران ساخته شد که مهم ترین آن میدان معروف نقش جهان در اصفهان است. میدان نقش جهان که در زمان شاه عباس کبیر بنا شده است، به عنوان یکی از بزرگ ترین و زیباترین میدان های چوگان در جهان شناخته می شود. این میدان شاهد برگزاری مسابقات متعدد چوگان در دربار صفوی بوده و امروزه نیز این میدان به عنوان یکی از آثار تاریخی و میراث فرهنگی ایران شناخته می شود. داستان های تاریخی. داستان های تاریخی و حماسی بسیاری در ادبیات ایران به بازی چوگان اشاره دارند. یکی از معروف ترین این داستان ها، مربوط به کیخسرو، پادشاه افسانه ای ایران است. در شاهنامه فردوسی، کیخسرو در نوجوانی به چوگان بازی می پردازد
و مهارت خود را به نمایش می گذارد. این داستان ها نشان دهنده اهمیت چوگان در تربیت و آموزش شاهان و پهلوانان ایرانی است. همچنین، روایت هایی از علاقه خسرو پرویز به چوگان وجود دارد. او یکی از پادشاهان ساسانی بود که به طور منظم به این بازی می پرداخت و میدان های چوگان بزرگی را در دربار خود برپا می کرد. خسرو پرویز به دلیل علاقه فراوان به اسب سواری و چوگان، مسابقات بزرگی در حضور اشراف و درباریان برگزار می کرد و این بازی را به عنوان نمادی از قدرت و ثروت دربار ساسانی رواج داد. در ادبیات فارسی، اشعار و متون بسیاری به چوگان و اسب سواری اشاره دارند. نظامی گنجوی در کتاب خسرو و شیرین، به صحنه هایی از چوگان بازی خسرو پرویز اشاره کرده و این ورزش را به عنوان یکی از سرگرمی های شاهانه به تصویر کشیده است. چوگان در دوران معاصر. با گذشت زمان، اهمیت چوگان در ایران کاهش یافت، اما همچنان به عنوان بخشی از میراث فرهنگی کشور باقی ماند. امروزه چوگان نه تنها به عنوان یک ورزش، بلکه به عنوان یک هنر ملی و تاریخی در ایران شناخته می شود. تلاش های زیادی برای احیای این ورزش در ایران صورت گرفته است و مسابقات چوگان در برخی مناطق کشور دوباره برگزار می
شوند. در سال ۲۰۱۷، یونسکو چوگان را به عنوان میراث فرهنگی ناملموس ایران به ثبت رساند. این اقدام نشان دهنده اهمیت چوگان در تاریخ و فرهنگ ایران و تأثیر آن بر توسعه ورزش های سوارکاری در جهان است.