Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریزبرگ ها و درشت برگ ها (انگلیسی: Microphylls and megaphylls) در کالبدشناسی و فرگشت گیاه، ریزبرگ نوعی برگ گیاهی با یک رگبرگ منفرد و بدون انشعاب است. گیاهان با برگ های ریزبرگ در اوایل تاریخ فسیلی وجود دارند و امروزه تعداد کمی از این گیاهان وجود دارد. در مفهوم کلاسیک ریزبرگ، رگبرگ از ستون آوندی بیرون می آید بدون اینکه شکافی از برگ باقی بماند. شکاف های برگ، نواحی کوچکی در بالای گره برخی از برگ ها هستند که در آن بافت آوندی وجود ندارد، زیرا همگی به سمت برگ منحرف شده است. در مقابل، درشت برگ ها دارای رگبرگ های متعدد در داخل برگ و شکاف های برگ در بالای آنها در ساقه هستند. آوندهای برگ. پنجه گرگ ویسان و دم اسبی دارای ریزبرگ هستند، زیرا در همه گونه های موجود تنها یک اثر آوندی در هر برگ وجود دارد. این برگ ها باریک هستند زیرا عرض تیغه توسط فاصله محدود می شود. علیرغم نام آنها، ریزبرگ ها همیشه کوچک نیستند: طول آنها در علف شهپر به ۲۵ سانتی متر می رسد و پولک درخت منقرض شده دارای ریزبرگ هایی به طول ۷۸ سانتی متر است. فرگشت. نظریه فرگشت ریزبرگ ها بیان می کند که برآمدگی های کوچک یا اینیشن ها () از سمت ساقه های اولیه (مانند آنهایی
که در برگ دان دان () یافت می شوند) ایجاد شده اند. برون آمدگی های ستون آوندی (رگ برگ های مرکزی) بعداً به سوی اینیشن ها پدیدار شدند (مانند ), و در نهایت به رشد کامل در برگ برای تشکیل رگبرگ میانی ادامه دادند (مانند ). به نظر می رسد که سابقه فسیلی این ویژگی ها را به این ترتیب نشان می دهد، اما این ممکن است تصادفی باشد، زیرا سابقه ناقص است. در عوض، نظریه تِلوم پیشنهاد می کند که هم ریزبرگ ها و هم درشت برگ ها از کاهش منشأ می گیرند. ریزبرگ ها با کاهش یک شاخه تلوم منفرد، و درشت برگ ها با فرگشت از بخش های منشعب از یک تلوم. با این حال، مدل های فرگشتی ساده نگر به خوبی با روابط فرگشتی مطابقت ندارند. برخی از جنس های سرخس، برگ های پیچیده ای را نشان می دهند که با رشد دسته آوندی به شبه آوندی متصل می شوند و هیچ شکافی در برگ باقی نمی گذارند. دم اسب فقط یک رگبرگ دارد و به نظر می رسد که ریزبرگ باشد. با این حال، سوابق فسیلی نشان می دهد که اجداد آنها برگ هایی با رگبرگ های پیچیده داشتند و وضعیت فعلی آنها نتیجه ساده سازی ثانویه است. برخی از بازدانگان سوزن هایی با تنها یک رگبرگ دارند، اما این سوزن ها بعداً از گیاهان با برگ های پیچیده
فرگشت یافته اند. مورد جالب پسیلوتوم است که دارای یک ستون آوندی (ساده) و اینیشن های عاری از بافت عروقی است. برخی از گونه های پسیلوتوم دارای یک اثر عروقی منفرد هستند که به پایه های آن ختم می شود. در نتیجه، مدتها تصور می شد که پسیلوتوم یک «فسیل زنده» است که نزدیک به گیاهان اولیه زمین () است. با این حال، تجزیه و تحلیل ژنتیکی نشان داده است که پسیلوتوم یک سرخس کاهش یافته است. مشخص نیست که آیا شکاف های برگ یک صفت هم ساخت شناسی جانداران درشت برگ هستند یا بیش از یک بار فرگشت یافته اند. در حالی که تعاریف ساده (ریزبرگ ها: یک رگبرگ، درشت برگ ها: بیش از یک رگبرگ) هنوز هم می توانند در گیاه شناسی مدرن استفاده شوند، رمزگشایی تاریخ فرگشت دشوارتر است.
باریم فریت به اختصار BaFe, BaM، ترکیب شیمیایی با فرمول BaFe 12 O 19 است. باریم فریت و مواد فریت مرتبط، بخش هایی از آهنربای بلندگوها و کارت های نوار مغناطیسی هستند. BaFe به عنوان Ba 2 + (Fe 3 +) 12 (O 2-) 19 معرفی می شود. مراکز Fe 3+ به صورت فریمغناطیسی جفت می شوند و یک سلول واحد "BaM" گشتاور خالص مغناطیسی ۴۰ μB دارد. حوزه فناوری این مورد به عنوان کاربرد رشته های مرتبط علم مواد و شیمی حالت جامد در نظر گرفته می شود. باریم فریت ماده بسیار مغناطیسی است، چگالی بستهبندی بالایی دارد و اکسید کارت های نوار فلری است. مطالعات این نوع مواد به سال های ۱۹۳۱ بازمی گردد و کاربردهایی در کارت های نوار مغناظیسی، بلندگوها و نوارهای مغناظیسی برایشان یافته است. در زمینه ذحیره سازی بلند مدت داده ها نیز موفقیت بسزایی داشته: ماده مغناطیسی است، مقاومت نسبت به تغییر دمایی، خوردگی و اکسیداسون دارد ساختار شیمیایی. مراکز Fe 3+، با پیکربندی d 5 پر چرخش، به شکل فریمغناطیسی کنارهم قرار گرفته اند. حوزه فناوری این مورد به عنوان کاربرد رشته های مرتبط علم مواد و شیمی حالت جامد در نظر گرفته می شود. یک خانواده مرتبط از «فریت های شش ضلعی» مناسب صنع
ت شناخته شده است که دارای باریم نیز می باشد. برخلاف ساختار اسپینل معمولی، این مواد دارای ساختار شش ضلعی بسته بندی شده از اکسیدها هستند. همچنین، جایگرینی برخی ار مراکز اکسیژن با یون های Ba 2+ اتفاق می افتد. فرمول های شیمیایی این نوع از مواد شامل BaFe 12 O 19، BaFe 15 O 23 و BaFe 18 O 27 است. فرایندی هیدروترمال شامل یک مرحله با محلوط کردن کلرید باریم، کلرید آهن، نیترات پتاسیم و هیدروکسید سدیم با نسبت غلطت هیدروکسید به کلرید دو به یک کارساز است. نانو ذرات از نیترات آهن، کلرید باریم، سیترات سدیم و هیدروکسید سدیم تهیه می شوند. با این حال، آماده سازی معمولی با کلسینه کردن کربنات باریم با اکسید آهن (III) است:BaCO3 + 6 Fe2O3 &lt;chem&gt;-&gt;[ ext{Δ}]&lt;/chem&gt; BaFe12O19 + CO2 ویژگی ها. باریم فریت را می توان برای دخیره سازی طولانی مدت اطلاعات در نر گرفت. این ماده ثابت کرده است که در برابر تنش های مختلف محیطی از جمله رطوبت و خوردگی مقاوم است. فریت ها اکسید نمی شوند زیرا از قبل اکسید شده اند که یکی از دلایل مقاومت فریت ها در برار خوردگی است. علاوه بر ان ثابت شده است که فریت باریم در برابر مغناطیس زدایی حرارتی مقاوم
است، مشکل دیگری که در ذخیره سازی طولانی مدت رایج است. دمای کوری معمولاً حدود ۴۵۰ درجه سانتیگراد (۷۲۳ درجه کلوین) است. هنگامی که خاصیت آهنربایی فریت باریم در دما افزایش می یابد، اجبار ذاتی بالای آنها بهبود می یابد، همین امر باعث مقاوم تر شدن ان نسبت به مغناطیس زدایی حرارتی می شود. و این نوع تنها آهن رباییست مه با افرایش دما نسبت به مغناطیس زدایی مقاوم تر می شوند. این ویژگی فریت باریم، آن را به یک انتخاب محبوب در طراحی موتور و ژنراتور و همچنین در کاربردهای بلندگو تبدیل می کند. اهنرباهای فریت می توانند در دمای بالتر از ۳۰۰ درجه سانتیگراد نیز کار کنند که باعث می شود برای استفاده در کاربردهای بالا عالی بنظر برسد. آهنرباهای فریت عایق های بسیار خوبی هستند و اجازه نمی دهند جریان الکتریکی از آنها عبور کند و شکننده بودن ان ها خبر از ویژگی های سرامیکی شان می دهد. آهنرباهای فریت همچنین دارای خواص ماشینکاری خوبی هستند که امکان برش مواد را در اشکال و اندازه های مختلف فراهم می کند. خواص شیمیایی. فریت های باریم سرامیک های مقاومی هستند که مقاوم به خوردگی اند و در برابر رطوبت پایداری دارند. همچنین BaFe یک اکسید است بنابراین نم
ی تواند در اثر اکسیداسون به اندازه آلیاژ یم فلز تجزیه شود که همین امر به BaFe ماندگاری بیشتری می دهد. خواص مکانیکی. برای ذحیره سازی داده ها روی نوارها و نوارهای مغنازیسی از ذرات فلزی (MP) استفاده شده است، اما آنها به حد مجاز خود برای ذخیره سازی داده با ظرفیت بالا رسیده اند. برای افزایش ظرفیت آنها (۲۵ برابر) روی نوار داده، MP مجبور است طول نوار را (۴۵٪) افزایش داده همچنین تراکم مسیر را تا بیش از (۵۰۰٪) افزایش دهد که منجر به کاهش اندازه ذرات منفرد می شود. با کاهش اندازه ذرات، پوشش غیرفعال کننده مورد نیاز برای جلوگیری از اکسیداسیون و زوال MP ضحیم تر می شود. این امر باعث ایجاد مشکل می شود زیرا با ضخیم تر شدن پوشش غیرفعال، دست یافتن به نسبت سیگنال به نویز مناسب و قابل قبول سخت تر می شود. فریت باریم به طور کامل از کلاس MP خارج است، بیشتر به این دلیل که BaFe در حالت اکسید شده به سر می برد و در نتیجه اندازه ان توسط پوشش محافظ محدود نمی شود. الگوی شش ضلعی ان نیز در مقایسه با میله های سازمان نیافته نظیر MP آسان تر سازماندهی می شود. عامل دیگر تفاوت در اندازه ذرات است، در MP اندازه آن از ۴۰ تا ۱۰۰ نانومتر است. در حالی که
BaFe تنها ۲۰ نانومتر است؛ بنابراین کوچک ترین ذره MP هنوز دو برابر ذرات BaFe است. کاربردها. استفاده باریم فریت در کاربردهایی مانند رسانه های ضبط، آهنرباهای دائمی و کارت های نوار مغناطیسی (کارت های اعتباری، کلید هتل، کارت شناسایی) است. با توجه به پایداری مواد، کاهش اندازه تا حد زیاد و تراکم بسته بندی بیشتر امکان پذیر است. دستگاه های رسانه ای قدیمی تر، از مواد اکسید سوزنی دوپ شده برای تولید مقادیر اجباری لازم برای ثبت استفاده می کردند. در دهه های اخیر، جایگزینی باریم فریت با اکسیدهای سوزنی شکل صورت گرفته است. بدون وجود هیچ ماده ناخالصی، اکسیدهای سوزنی شکل، قابلیت تولید مقادیر وادارندگی بسیار پایین را دارند و از نظر مغناطیسی مواد را بسیار نرم می کنند، این در حالی است که سطوح اجباری بالاتر فریت باریم، ماده را از نظر مغناطیسی سخت می کند و به همین دلیل انتخابی مناسب تر برای ضبط کاربردهای مواد است. نوارهای مغناطیسی. کارت های شناسایی که از فریت باریم استفاده می کنند با اثر انگشت مغناطیسی ساخته می شوند که آنها را شناسایی می کند و این اجازه را به خوانندگان هواهند داد تا خود تطبیق شوند. آهنربای بلندگوها. باریم فریت یک م
اده رایج برای آهنربای بلندگو است. با فرایند تف جوشی می توان مواد را تقریباً به هر شکل و اندازه ای درآورد، به این ترتیب فریت باریم پودر شده در قالب فشرده می شود و سپس حرارت داده می شود تا با هم ذوب شوند. فریت باریم با حفظ خواص مغناطیسی خود به یک بلوک جامد تبدیل خواهد شد. آهنرباها مقاومت بسیار خوبی در برابر مغناطیس زدایی دارند و همین امر به آنها اجازه می دهد تا حتی با گذشت زمان طولانی در واحدهای بلندگوها کارامد باشند. نوار رسانه ذخیره سازی داده. یکی از استفاده های باریم فریت برای سطح سازمانی و رسانه های ذخیره سازی نوار خطی نوار باز (LTO) است. به علت دانسیته بالا، فریت باریم منجر به بهبود ظرفیت داده در نوارهای سازمانی و LTO نسبت به فناوری رسانه قدیمی تر ذرات فلزی (MP) خواهد شد. دگرگونی ها در این زمینه به کاهش اندازه ذرات BaFe به حدود ۲۰ نانومتر حتم شده است. این در تضاد با فناوری MP می باشد که مشکلاتی در کوچک شدن ذرات از ۱۰۰ نانومتر را دارد.. شکل یکی دیگر از عوامل است. شکل ذرات فلزی غالباً به فرم استوانه ای است که قادر نیستند به خوبی روی هم قرار گیرند. فریت باریم خاصیت بسته بندی بهتری نسبت به ان هادارد. BaFe را م
ی توان به دلیل ساختار شش ضلعی آن به اندازه کوچکتر و چگالی بسته بندی بالاتر کاهش داد و به طور مؤثرتری روی هم قرار داد.. همین امر باعث می شود جهت گیری مغناطیسی و ویژگی های سیگنال به نویز بهبود یابد. وقوع طبیعی. این ترکیب در طبیعت یافت می شود، هرچند که خیلی کمیاب است باریوفریت نامیده می شود و مربوط به پیرومتامورفیسم است.
اُرُد عطارپور، متولد سال ۱۳۴۱ در تهران، مستندساز، تهیه کننده، پژوهشگر، کارگردان و نویسنده ایرانی است. وی داور بسیاری از جشنواره های مستند و عضو هیئت مدیره انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران در سالهای ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ بوده است. زندگی. عطارپور در رشته اقتصاد از دانشگاه شهید بهشتی فارغ التحصیل شده است و فارغ التحصیل سینما از مرکز آموزش اسلامی فیلمسازی (باغ فردوس) است. او فعالیت هنری اش را از سال ۱۳۶۷ با کارگردانی فیلم «تصویر گمشده» آغاز نموده. وی مستندسازی با ذهن پخته و دغدغه های مشخص است که فعالیت هنری خود را از سال ۶۷ آغاز کرده و تا کنون در مقام کارگردان و تهیه کننده آثار ماندگاری را برای سینمای مستند ایران به ارمغان آورده است. عطارپور که به وضوح دل در گرو ایران باستان و تاریخ و هویت ملی دارد، در مقام تهیه کننده، تأثیر مهم و انکارناپذیری در مستندسازی سال های اخیر ایران داشته و آثاری مانند «غزل هایی از تاریخ»، «گنج های پنهان»، «تاریخ تجارت» و «بیست شب» را تهیه کرده که برای دو مستند اخیر، جوایز مختلفی را به دست آورده است. دستیار کارگردانی در فیلم سینمایی راز گل شب بو در سال ۱۳۷۲ از اولین فعالیت های اوست و نویسندگی
انیمیشن خداوند لک لک ها را دوست دارد را نیز در کارنامه فعالیتهای اولیه خود دارد. عطارپور در طی سال های فعالیت خود با آثارش برگزیده جشنواره های معتبری همچون کراکو، گوانگ ژو، فجر، سینماحقیقت، خانه سینما شده است و در آثاری همچون «خلیج فارس»، «از شمس تا شمس»، «پرسپولیس شیکاگو»، «آسمان سیاه شب»، «پروانه های پشت دیوار» به عنوان «کارگردان»، «تهیه کننده»، «نویسنده فیلمنامه» حضور داشته است.
خون دو رنگ دارد یا دو رنگ خون فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی ماهش بات است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینود کانا، شبانه اعظمی، دنی دنزونگپا، هلن، رانجیت و شامی ایفای نقش کرده اند.
مرکز آموزش هوانوردی افق تابان پدیدار. موزشگاه هوانوردی افق تابان پدیدار در سال 1400 موفق به کسب مجوز از سازمان هواپیمایی کشوری ایران شد و از همان سال آموزش خود را به طور رسمی شروع کرد. مرکز آموزش این آموزشگاه تهران و مشهد و اصفهان می باشد. ولی پایگاه دیگر در مشهد دارد که آموزش می دهند و در شهر های دیگر با همکاری برخی آموزشگاه ها فعالیت خود را شروع کرده اند. تاریخچه. آموزشگاه هوانوردی افق تابان توسط مهندس بهنام عبدالله پور راه اندازی شد و در تمامی دوره های هوانوردی فعالیت دارند. این آموزشگاه با داشتن 3 هواپیما تکنام P92 در فرودگاه پیام دوره های خلبانی خود را شروع کرده است. در دی ماه سال ۱۴۰۳ این آموزشگاه یک فروند هواپیمای تکنام ۲۰۱۰ را وارد ناوگان آموزشی خود کرد. گفتنی است مرکز آموزش هوانوردی افق تابان دوره های بیسیک و تایپ فنی و مهندسی هواپیماهای MD Series – Boeing B737 Classic – Airbus 310 – Airbus 300-600 را برگزار می کند. دوره های آموزش تخصصی. دوره های خلبانی ATP Integrated (گواهینامه یکپارچه خلبانی از ابتدا تا گواهینامه بین المللی) PPL (گواهینامه خلبانی شخصی) CPL (گواهینامه خلبانی تجاری) IR پرواز با دستگا
ه ATPL (گواهینامه خلبانی حمل و نقل هوایی) FI (استاد خلبانی) دوره های فنی و مهندسی برگزاری دوره های تایپ هواپیمای BOEING 737 CLASSIC (B1.1,B2) برگزاری دوره های تایپ هواپیمای BOEING MD SERIES (B1.1,B2) برگزاری دوره های تایپ هواپیمای Airbus 310 (B1.1,B2) برگزاری دوره های تایپ هواپیمای Airbus 300-600 (B1.1,B2) امکانات و تجهیزات مرکز آموزش هوانوردی افق تابان پدیدار. ۵ فروند هواپیمای تک موتوره TECNAM P92 ۲ فروند هواپیمای تک موتوره TECNAM 2010 ۱ فروند هواپیمای تک موتوره CESSNA 172 شبیه ساز پرواز متحرک سسنا 172 (SIMULATOR) بهره مندی از بهترین استادان صنعت هوانوردی استفاده از آخرین تجهیزات آموزشی زمینی و پروازی برگزاری آزمون های جامع در پایان دوره آموزشی برگزاری دوره های عملی و آموزشی در فرودگاه مشهد برنامه ریزی آموزشی مناسب جهت شاغلین ارائه گواهینامه معتبر در پایان دوره با مجوز رسمی سازمان هواپیمایی کشوری منابع. سایت رسمی آموزشگاه هوانوردی افق تابان پدیدار ofoghetaban.com پایگاه اطلاع رسانی سازمان هواپیمایی کشوری ایران سایت هواپیمایی تابان
زمینهٔ ترموستی (زمینهٔ پلیمری گرماسخت) یک تقویت کننده پلیمری مصنوعی است که در آن پلیمرها به عنوان چسب یا زمینه عمل می کنند تا ذرات، الیاف یا دیگر تقویت کننده ها را در محل ثابت کنند. آنها ابتدا برای کاربردهای ساختاری، مانند گنبدهای فایبرگلاس رادار در هواپیما و درهای محفظه بار گرافیتی-اپوکسی در شاتل فضایی توسعه یافتند. آنها اولین بار پس از جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند و ادامه تحقیقات منجر به افزایش طیف وسیعی از رزین های ترموست، پلیمرها یا پلاستیک ها و همچنین ترموپلاستیک های درجه مهندسی شده است. همه آنها برای استفاده در ساخت کامپوزیت های پلیمری با قابلیت های خدماتی پیشرفته و طولانی مدت توسعه داده شدند. فن آوری های زمینهٔ ترموستی نیز در طیف گسترده ای از کاربردهای صنعتی غیرساختاری استفاده می شوند. مهم ترین انواع پلیمرهای ترموست مورد استفاده در کامپوزیت های ساختاری عبارتند از: رزین های بنزوکسازین، رزین های بیس-مالیماید (BMI)، رزین های سیانات استر، رزین های اپوکسی (epoxide)، رزین های فنولیک (PF)، رزین های پلی استر غیراشباع (UP)، پلی آمیدها، رزین های پلی اورتان (PUR)، سیلیکون ها و وینیل استرها. رزین های بنز
وکسازین. اینها از واکنش فنل ها، فرمالدئید و آمین های اولیه در دماهای بالا (۴۰۰ درجه فارنهایت (۲۰۰ درجه سانتی گراد)) تحت پلیمریزاسیون با بازکردن حلقه و تشکیل شبکه های ترموست پلی بنزوکسازین ساخته می شوند. هنگامی که با رزین های اپوکسی و فنلی هیبرید می شوند، سیستم های سه تایی حاصل شده دمای انتقال شیشه ای بیش از ۴۹۰ درجه فارنهایت (۲۵۰ درجه سانتی گراد) دارند. مشخصه تشکیل به جای انقباض، انبساط است و موارد استفاده شامل پیش آغشتهسازی ساختاری، قالب گیری مایع و چسب های غشایی برای ساخت کامپوزیت، اتصال و تعمیر می باشد. میزان آروماتیک بالای پلیمرهای با وزن مولکولی بالا عملکرد مکانیکی و اشتعال پذیری بیشتری را در مقایسه با رزین های اپوکسی و فنلی ارائه می دهد. بیس-مالیمیدها (BMI). از واکنش تراکمی یک دی آمین با مالئیک انیدرید تشکیل شده و اساساً مانند رزین های اپوکسی پردازش می شود (دمای تشکیل ۳۵۰ درجه فارنهایت (۱۷۷ درجه سانتی گراد)). پس از یک پخت بالا (۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲ درجه سانتی گراد))، آنها خواص برتری را نشان خواهند داد. این ویژگی ها تحت تأثیر دمای استفاده مداوم ۴۰۰ تا ۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲–۲۰۴ درجه سانتی گراد) و انتقا
ل شیشه ای ۵۰۰ درجه فارنهایت (۲۶۰ درجه سانتی گراد) قرار دارند. این نوع پلیمر ترموست در کامپوزیت ها به عنوان یک زمینه پیش آغشتهسازی مورد استفاده در برد مدارهای چاپی الکتریکی و برای هواپیماهای ساختاری در مقیاس بزرگ - سازه های کامپوزیتی هوافضا و غیره ادغام می شود. همچنین به عنوان یک ماده پوشش و به عنوان زمینه لوله های تقویت شده شیشه ای، به ویژه در دمای بالا و محیط های شیمیایی استفاده می شود. رزین های سیانات استر. واکنش بیسفنول ها یا رزین های فنول نوولاک چندعملکردی با سیانوژن برومید یا کلرید منجر به مونومرهای عملکردی سیانات می شود که می توانند به صورت کنترل شده به رزین های پیش پلیمر عملکردی سیانات استر با گسترش زنجیره یا کوپلیمریزاسیون تبدیل شوند. هنگامی که پس از تشکیل، همه عملکرد سیانات استر باقیمانده با سیکلوتریمریزاسیون پلیمریزه می شوند که منجر به تشکیل شبکه های پلی سیانورات با پیوند متقابل محکم با پایداری حرارتی بالا و دمای انتقال شیشه ای تا ۷۵۲ درجه فارنهایت (۴۰۰ درجه سانتی گراد) و پایداری حرارت مرطوب تا حدود ۴۰۰ درجه فارنهایت (۲۰۰ درجه سانتی گراد) می شوند. پیش آغشته سازی های رزین استر سیانات، پایداری دمای با
لای پلی آمیدها را با مقاومت در برابر شعله و آتش فنل ها ترکیب می کنند و در ساخت اجزای کامپوزیت ساختاری هوافضا استفاده می شوند که مقررات حفاظت در برابر آتش را در مورد اشتعال پذیری، چگالی دود و سمیت رعایت می کنند. از دیگر کاربردها می توان به چسب های غشایی، غشاهای سطحی و چاپ سه بعدی اشاره کرد. رزین های اپوکسی (epoxide). رزین های اپوکسی پیش پلیمرهای ترموستی هستند که از واکنش اپی کلروهیدرین با آروماتیک های عملکردی هیدروکسیل، سیکلوآلیفاتیک ها و آلیفاتیک ها یا آروماتیک های عامل آمین یا با اکسیداسیون سیکلواآلیفاتیک غیراشباع ساخته می شوند. دی گلیسیدیل اترهای بیسفنول-A و بیسفنول-F به دلیل خاصیت چسبندگی بالا، استحکام مکانیکی، مقاومت در برابر حرارت و خوردگی بیشترین کاربرد را دارند. رزین های عملکردی اپوکسید و پیش پلیمرها بسته به انتخاب اتصال دهنده، سخت کننده، عامل تشکیل یا کاتالیزور و همچنین با دما، با چندافزونی/ کوپلیمریزاسیون یا هموپلیمریزاسیون سخت می شوند. رزین اپوکسی به طور گسترده ای در فرمول ها و اشکال متعددی در صنعت هواپیما و هوافضا استفاده می شود. به عنوان «اسب کار کامپوزیت های امروزی» در نظر گرفته می شود. در سال ها
ی اخیر، فرمول های اپوکسی مورد استفاده در پیش آغشته سازی کامپوزیت ها به منظور بهبود چقرمگی، استحکام ضربه ای و مقاومت در برابر جذب رطوبت، به خوبی تنظیم شده اند. حداکثر خواص برای این پلیمر محقق شده است. این نه تنها در تقاضای هواپیما و هوافضا استفاده می شود که در کاربردهای نظامی و تجاری و همچنین در ساخت وساز استفاده می شود. بتن مسلح اپوکسی و سازه های اپوکسی تقویت شده با شیشه (فایبرگلاس) و کربن در سازه های ساختمانی و پل استفاده می شود. کامپوزیت های اپوکسی دارای خواص زیر هستند: رزین های اپوکسی فنول نوولاک (EPN) و اپوکسی کرزول نوولاک (ECN) ساخته شده از واکنش اپی کلروهیدرین با رزین های فنل نوولاک چندعملکردی یا کرزول نوولاک در مقایسه با رزین های اپوکسی DGEBF، دارای مکان های واکنش پذیرتری هستند و پس از تشکیل منجر به تراکم اتصالات عرضی بیشتر می شود. آنها در ورقه سیم / تخته مدار چاپی و همچنین برای کپسوله کردن الکتریکی، چسب و پوشش فلزات در مواردی که نیاز به محافظت در برابر خوردگی، فرسایش یا حمله شیمیایی در دمای بالای عملیات مداوم وجود دارد، استفاده می شود. رزین های فنولیک (PF). دو نوع رزین فنلی وجود دارد: نوولاک و رزوله.
نوولاک ها با کاتالیزورهای اسیدی و نسبت مولی فرمالدئید به فنل کمتر از یک ساخته می شوند تا الیگومرهای فنلی متصل به متیلن را به دست آورند. رزوله ها با کاتالیزورهای قلیایی و نسبت مولی فرمالدئید به فنل بیش از یک ساخته می شوند تا الیگومرهای فنلی با واحدهای فنل متصل به متیلن و بنزیل اتر تولید شود. رزین های فنولی که در ابتدا در اواخر قرن نوزدهم توسعه یافتند و به عنوان اولین انواع پلیمری واقعاً مصنوعی درنظرگرفته می شوند، اغلب به عنوان «اسب کار رزین های ترموست» شناخته می شوند. آنها با استحکام باند بالا، پایداری ابعادی و مقاومت در برابر خزش در دماهای بالا مشخص می شوند و اغلب با رزین های هم پخت مانند اپوکسی ها ترکیب می شوند. ترکیبات قالب گیری عمومی، ترکیبات قالب گیری مهندسی و ترکیبات قالب گیری ورق، اشکال اولیه کامپوزیت های فنلی هستند. همچنین از فنولیک ها به عنوان چسب زمینه با هسته لانه زنبوری استفاده می شود. فنولیک ها در بسیاری از کاربردهای الکتریکی مانند جعبه های مدارشکن قدرت، مواد پوشش ترمز و اخیراً در ترکیب با تقویت کننده های مختلف در قالب گیری مجموعه سر بلوک موتور، به نام پولی موتور، استفاده می شوند. فنولیک ها ممکن ا
ست با تکنیک های رایج مختلف از جمله فشرده سازی، انتقال و قالب گیری تزریقی پردازش شوند. کامپوزیت های فنلی دارای خواص زیر هستند: رزین های پلی استر. رزین های پلی استر غیراشباع یک کلاس بسیار متنوع و نسبتاً ارزان از پلیمرهای ترموست هستند که از پلی تراکم مخلوط های گلیکول که اغلب حاوی پروپیلن گلیکول هستند، با یک اسید دی بازیک و انیدریدهایی که معمولاً مالئیک انیدرید برای تأمین غیراشباع ستون مورد نیاز برای اتصال عرضی، و اسیدهای هیدرولیک، فتالیک، یا اسید ترفتالیک که در آن خواص ساختاری و مقاومت در برابر خوردگی برتر مورد نیاز است، تشکیل می شوند. رزین های پلی استر به طور معمول در یک مونومر عملکردی وینیل مانند استایرن رقیق/حل می شوند و شامل یک بازدارنده برای تثبیت رزین برای اهداف ذخیره سازی می شوند. پلیمریزاسیون در سرویس توسط رادیکال های آزاد تولیدشده از تشعشعات یونیزان یا با تجزیه فتولیتیک یا حرارتی یک آغازگر رادیکال آغاز می شود. پراکسیدهای آلی، مانند متیل اتیل کتون پروکسید و شتاب دهنده های کمکی که تجزیه را برای تشکیل رادیکال ها ترویج می کنند، با رزین ترکیب می شوند تا پخت در دمای اتاق شروع شود. در حالت مایع، رزین های پلی ا
ستر غیراشباع ممکن است با روش های متعددی از جمله چیدمان دست (Hand Layup)، قالب گیری کیسه ای خلاء واسپری کردن و ترکیب قالب گیری ورق قالب گیری فشرده (SMC) پردازش شوند. همچنین می توان آن ها را پس از اعمال بر روی آرماتورهای خرد شده و تقویت کننده پیوسته مرحله بندی کرد تا پیش آغشته ها را تشکیل دهند. ترکیبات قالب گیری جامد به شکل گلوله یا گرانول نیز در فرآیندهایی مانند قالب گیری فشرده سازی و انتقال استفاده می شوند. پلی آمیدها. دو نوع پلی آمید تجاری وجود دارد: پلی آمیدهای متقاطع ترموست که از تراکم دی آمین های آروماتیک با مشتقات دی هیدرید آروماتیک و انیدریدهایی با محل های غیراشباع ساخته می شوند که پلیمریزاسیون افزودنی بین مونومرهای ایمیدی و الیگومرهای از پیش ساخته شده را تسهیل می کنند، و پلی آمیدهای ترموپلاستیک از واکنش تراکم بین دی آمین های آروماتیک و دی انیدرید آروماتیک تشکیل می شوند. پلی آمیدهای ترموست پیشرفته ترین زمینهٔ پلیمری ترموست با ویژگی های خواص فیزیکی و مکانیکی در دمای بالا هستند و به صورت رزین، پیش آغشته، شکل های استوک، ورق ها/غشاهای نازک، ورقه ها و قطعات ماشین کاری شده دردسترس هستند. همراه با خواص دمای با
لا، این نوع پلیمر ترموست باید در دماهای بسیار بالا و فشار نسبی برای تولید ویژگی های بهینه پردازش شود. برای مواد پیش آغشته، دمای ۶۰۰ درجه فارنهایت (۳۱۶ درجه سانتی گراد) تا ۶۵۰ درجه فارنهایت (۳۴۳ درجه سانتی گراد) و فشار 200 psi (۱۳۷۹ کیلوپاسکال) مورد نیاز است. کل پروفیل های پخت ذاتاً طولانی هستند، زیرا تعدادی دمای متوسط وجود دارد که مدت آن به اندازه و ضخامت قطعه بستگی دارد. برش پلی آمیدها ۴۵۰ درجه فارنهایت (۲۳۲ درجه سانتی گراد) است که بالاترین میزان ترموست ها، با قابلیت نوردهی کوتاه مدت ۹۰۰ درجه فارنهایت (۴۸۲ درجه سانتی گراد) است. دمای عملیاتی معمولی از برودتی تا ۵۰۰ درجه فارنهایت (۲۶۰ درجه سانتی گراد) متغیر است. کامپوزیت های پلی آمیدی دارای خواص زیر هستند: غشای پلی آمید دارای ترکیبی منحصربه فرد از خواص است که آن را برای کاربردهای مختلف در بسیاری از صنایع مختلف ایده آل می کند، به ویژه به این دلیل که خواص فیزیکی، الکتریکی و مکانیکی عالی در محدوده دمایی وسیعی حفظ می شوند. رزین پلی آمید با کارایی بالا در مواد الکتریکی، مقاوم در برابر سایش و به عنوان مواد ساختاری هنگامی که با تقویت کننده ها برای کاربردهای هواپیما-ه
وافضا ترکیب می شود، استفاده می شود، که جایگزین فلزات سنگین تر و گران تر می شود. پردازش در دمای بالا باعث ایجاد برخی مشکلات فنی و همچنین هزینه های بالاتر در مقایسه با سایر پلیمرها می شود. سری هیسول PMR نمونه ای از این نوع پلیمر است. رزین های پلی اورتان (PUR). پیش پلیمرهای پلی اورتان ترموست با پیوندهای کاربامات (-NH-CO-O-) خطی و الاستومری هستند. اگر از ترکیب دی ایزوسیانات ها (OCN-R1-NCO) با دیول های با زنجیره بلند (HO-R2-OH) تشکیل شوند، یا اگر از ترکیب پلی ایزوسیانات ها و پلی ال ها تشکیل شوند، به صورت شبکه ای و سفت خواهند بود. آنها می توانند جامد باشند یا در صورت فوم شدن ساختار سلولی بازداشته باشند و به دلیل چسبندگی بالا و مقاومت در برابر خستگی به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. هسته های ساختاری فوم پلی اورتان همراه با ورقه های کامپوزیت تقویت شده با شیشه یا گرافیت برای ساخت سازه های ساندویچی سبک، مستحکم استفاده می شوند. همه اشکال مواد، از جمله فوم های انعطاف پذیر و سفت، قالب های فوم، قالب گیری های الاستومری جامد و اکسترودات، هنگامی که با پرکننده های تقویت کننده مختلف ترکیب می شوند، کاربردهای تجاری در کام
پوزیت های زمینه پلیمری ترموست پیدا کرده اند. آنها با پلی اوره ها که پلیمرهای الاستومری ترموست با پیوندهای کاربامید (-NH-CO-NH-) هستند که از ترکیب مونومرهای دی ایزوسیانات یا پیش پلیمرها (OCN-R-NCO) با ترکیبی از پلی اتر یا رزین های پلی استر با زنجیره بلند آمین (H2N-RL-NH2) و گشترش دهنده های دی آمین با زنجیره کوتاه (H2N-RS-NH2) ساخته شده اند، متفاوت هستند. پلی اوره ها با خشک شدن تقریباً آنی، استحکام مکانیکی بالا و مقاومت در برابر خوردگی مشخص می شوند، بنابراین به طور گسترده برای اسپری با نسبت مخلوط حجمی ۱: ۱، پوشش و پوشش محافظ ضدآب مقاوم در برابر سایش استفاده می شود. رزین های سیلیکونی. رزین های سیلیکونی تا حدی ذاتاً آلی هستند و ساختار پلیمری ستون آن از اتم های سیلیسیم و اکسیژن متناوب ساخته شده است تا ویژگی های شناخته شده ستون کربن به کربن پلیمرهای آلی. رزین های سیلیکونی علاوه برداشتن حداقل یک اتم اکسیژن متصل به هر اتم سیلیکون، پیوند مستقیمی با کربن دارند و به همین دلیل به نام پلی ارگانوسیلوکسان نیز شناخته می شوند. آنها دارای فرمول عمومی R2SiO(n) و شکل فیزیکی (مایع، ژل، الاستومر یا جامد) هستند و کاربرد آنها با وزن