Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ممکن بود، از رقیب خود، Tal Shiar رومولان ها، کارآمدتر بود. گفته می شود هیچ کارداسیایی نمی توانست بدون اینکه نظم هر لقمه را ثبت کند، غذا بخورد. Enabran Tain رئیس سابق نظم ابسیدین بود و تنها کسی بود که تا به حال بازنشسته شده است. Elim Garak، پسر تین و تبعیدی در Deep Space Nine، تا زمان تبعیدش مأمور نظم ابسیدین بود. رسماً، سرویس اطلاعاتی مجاز به داشتن سفینه های ستاره ای نیست، اما به نظر می رسد که آن ها یک ناوگان فضایی قدرتمند در اختیار دارند که از کنترل مقامات مرکزی خارج شده است. بیشتر این ناوگان به همراه ناوگان Tal Shiar در تلاش برای خنثی کردن Dominion در قلمرو خود نابود شدند. نظم ابسیدین روی کاغذ تابع Detaparaad، دولت غیرنظامی کارداسیا بود، اما در عمل، نظم قدرت خود را با فرماندهی مرکزی، بازوی نظامی اتحادیه کارداسیا، تقسیم می کرد. پس از اینکه نظم تقریباً در برابر Dominion نابود شد، کنترل فرماندهی مرکزی بر جامعه کاهش یافت و Detaparaad در عمل قدرت عالی را به دست آورد. در نتیجه، اتحادیه کارداسیا به یک دموکراسی تبدیل شد. نظام قضایی. در سیستم حقوقی کارداسیا، طبق قسمت Tribunal سریال پیشتازان فضا، یک مظنون همیشه مجرم
است و حکم (تقریباً همیشه مجازات اعدام) قبل از محاکمه تعیین می شود. محاکمه باید پیروزی خیر بر شر را نشان دهد تا شهروندان کارداسیایی همیشه احساس امنیت کنند. افراد زیر در دادگاه حضور دارند: ارتش. منافع نظامی اتحادیه کارداسیا توسط گارد کارداسیا دفاع می شود. گارد کارداسیا تحت فرماندهی مرکزی است. فرماندهی مرکزی به همراه نظم ابسیدین، در رأس اتحادیه قرار دارند. Detaparaad تنها قدرت اسمی بر هر دو سازمان دارد. گارد کارداسیا به دوازده دسته تقسیم می شود و توسط شبه نظامیان نیز کمک می شود. گارد کارداسیا سه درجه شناخته شده دارد: سفینه های ستاره ای گارد کارداسیا عمدتاً برای جنگیدن در تشکیلات منظم ساخته شده اند. سفینه های ستاره ای کلاس Keldon و کلاس Galor اکثریت قریب به اتفاق ناوگان کارداسیا را تشکیل می دهند.
در این مقاله فهرست ۱۲ مجسمه بزرگ دنیا (از نظر ارتفاع) در دو رتبه بندی (ارتفاع بدنه) و (ارتفاع کامل) همراه با توضیحات مختصر و مختصات جغرافیایی و عکس آنها گردآوری شده است.
انقلاب شناختی () جنبشی فکری بود که در دهه ۱۹۵۰ به عنوان مطالعه ای میان رشته ای از ذهن و فرایندهای آن آغاز گشت و از آن حوزه جدیدی به نام علوم شناختی پدید آمد. حوزه های مرتبط از پیش موجود روان شناسی، زبان شناسی، علوم رایانه، انسان شناسی، علوم اعصاب و فلسفه بودند.
گوئون ، به معنی تحت الفظی پاداش در قرون وسطی در ژاپن، یک مفهوم یا عنصر تشکیل دهندهٔ رابطهٔ بین یک سامورایی و ارباب وی بود. به طور کلی گوئون تضمین حاکمیت سامورایی بر قلمروی وی و همچنین اهدای زمین های جدید به سامورایی توسط ارباب است. شوگون حاکمیت سامورایی ها را بر قلمروی خود می پذیرفت و در عوض انجام یک خدمت برجسته و مهم زمین های تازه یا مقام و مناصبی مثل شوگو (فرماندار) یا مشاور به آنان اهدا می شد.
هوکو ، به معنی تحت الفظی پاداش در قرون وسطی در ژاپن، یک مفهوم یا عنصر تشکیل دهندهٔ رابطهٔ بین یک سامورایی و ارباب وی بود. هوکو یعنی وقف خود به ملت و دربار امپراتوری ژاپن. به نوبه خود، به وقف خود به یک ارباب یا ارباب خاص نیز اشاره دارد.
عروس سرسخت (انگلیسی: Bride Hard) یک فیلم کمدی اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی سایمون وست و نویسندگی شاینا استاینبرگ است. در این فیلم ربل ویلسون نقش یک مأمور مخفی را بازی می کند که به عنوان خدمتکار عروسی مجلل بهترین دوست دوران کودکی اش که توسط مزدوران گروگان گرفته می شود، از آنها محافظت می کند. در این فیلم آنا کمپ، جاستین هارتلی، آنا کلامسکی، استیون درف، جیجی زومبادو دیواین جوی رندالف نیز ایفای نقش می کنند. داستان. هنگامی که یک گروه مزدور به یک عروسی مجلل را گروگان می گیرند، آنها نمی دانند که در چه مهلکه ای هستند زیرا یکی از مهمانان افتخاری در واقع یک مأمور مخفی آماده است تا بر هر کسی که عروسی بهترین دوستش را خراب کند آتش جهنمی ببارد… ساخت. فیلمبرداری اصلی در ژوئیه ۲۰۲۳ در ساوانا، جورجیا آغاز شد و در ماه اوت به پایان رسید.
بهزاد اشتیاقی ( – ) بازیگر، نویسنده، نقاش، مدل، و کارگردان تلویزیونی ایرانی بود. زندگی و فعالیت هنری. بهزاد اشتیاقی در ۲ آذر ۱۳۲۱ در محله راه آهن تهران زاده شد. او در دوران جوانی مدل مجله "وُگ" یکی از سرشناس ترین مجلات مد بود. وی به مدت دو سال نیز در لندن فیلم های تبلیغاتی ساخت. پس از آن به ایران بازگشت و به ساخت برنامه در سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران پرداخت. وی در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی با بازی در سریال "آقای مربوطه" به شهرت رسید. اشتیاقی علاوه بر بازیگری، کارگردانی و نویسندگی سریال را نیز بر عهده داشت. او همچنین پیش از انقلاب در حال ساخت یک مجموعه تلویزیونی ۹۰ قسمتی به نام "هشتمین سفر سندباد" بود که بیش از ۵۰ قسمت آن نیز آماده پخش شده بود اما وقوع انقلاب ۱۳۵۷ مانع پخش این مجموعه شد. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷ از تلویزیون کنار گذاشته شد. او هشت فیلمنامه برای سینما و تلویزیون نوشت که هرگز موفق به ساخت آنها نشد. بنابراین به نقاشی روی آورد. خانواده. همسر او فرشته هوشمند بود. رضا هوشمند و فرخ لقا هوشمند پدر و مادر او بودند. فرشته هوشمند در دوران تحصیل از نام مستعار «فرشته مهبان» برای ثبت نام در مدرسه استفاده می کرد. زیرا
می ترسید اگر مدیر مدرسه بفهمد او بازیگر است او را اخراج کند که البته هرگز چنین نشد. دختر آنها آتنا اشتیاقی نوازندهٔ ویولنسل و کنترباس است. درگذشت. بهزاد اشتیاقی در ۲۱ خرداد ۱۴۰۳ در ۸۲ سالگی در شمال ایران درگذشت. اشتیاقی روز بعد در رشت محل سکونتش به خاک سپرده شد.
انتشارات فرانتس اشتاینر یک انتشارات دانشگاهی آلمانی است که مقر آن در شهر اشتوتگارت آلمان است. این انتشارات در سال ۱۹۴۹ میلادی در شهر ویسبادن آغاز به کار کرد. تخصص این انتشارات، تاریخ است، اگرچه در رشته های جغرافیا و فلسفه و حقوق و موسیقی شناسی آثاری را چاپ می کند. در سال ۲۰۰۸، برنامه ای انتشارات گسترش یافت تا شامل کتاب های غیرتخیلی برای خواننده های گسترده تری باشد. امروزه مقر انتشارات به جزئی از گروه مدیا انتشارات داروساز آلمانی شده است. مجله هایی که توسط فرانتس اشتاینر چاپ می شوند شامل هیستوریا، مجله جغرافی، هرمس و مجله زبان و ادبیات فرانسه است.
معبد کینرینو، کینرینو-جی معبدی است که در استان هوکایدو واقع شده است. در سال ۱۳۳۶ در دوره نانبوکوچو (سال اول دوره انگن / سال سوم دوران کنمو)، امپراتور گو-دایگو که در یوشینو اقامت داشت، معبد «جیجو-جی» را تغییر نام داد و «معبد کینرینو (کیوتو)» را به عنوان کاخ امپراتوری دربار جنوبی تأسیس کرد و دربار امپراتوری را تحت لوای حکومت مستقیم امپراتوری افتتاح کرد. با اینکه هدف او بازپس گیری کیوتو بود، اما در وصیت نامه خود در ۲۴ مرداد ۱۳۳۹ نوشت: «استخوان های من در خزه کوه های جنوبی مدفون است و روح من همیشه مردی است که در شمال آرزوی بهشت دارد». او در «معبد کینرینو» در یوشینو درگذشت. در دوره ادو، توکوگاوا ایه یاسو در سال ۱۶۱۴ (کیچو ۱۹) تصمیم گرفت که حضور و اثر یوشینو و قدرت رو به رشد معبد آن را در نظر بگیرد. او به نانکوبو تنکای دستور داد معبد کینرینو-جی را به نام اصلی خود یعنی «جیجو-جی» تغییر دهد و نام معبد کینرینو-جی را مصادره کرد. معبد کینرینو-جی در سایه تاریخ گم شد زیرا کل قدرت به نیکو منتقل شد و معبد به معبد ریننوجی Rinnoji تغییر نام داد (محل معبد). در پایان دوره ادو (آنسی ۶)، هاچیوجی سنین دوشین، که مسئول نگهبانی از معبد
ریننوجی Rinnoji (نیکو) بود، برای دفاع و توسعه شمال در هاکوداته مستقر شد و یک قدرت بزرگ را ایجاد کرد. یکی از آنها، نوادگان او میازاکی جوبی، ماتسوتارو و شینتارو، مالک باغ ژاپنی سیکانن در همان منطقه قبل از جنگ بود، اما پس از جنگ، فرزندان آمامی مالک آن بودند. در سال ۲۰۱۳ (هه سه ۲۵)، جونکان موراگوچی باغ ژاپنی سیکانن را تصاحب کرد و معبد کینرینو را ساخت.
اُتو و اِلیزه هَمپِل، یک زوج فعال در مقاومت آلمان، بودند. این زوج در مدت تقریباً ۳ سال (بین سپتامبر ۱۹۴۰ تا سپتامبر ۱۹۴۲)، کارت پستال و بیش از ۲۰۰ بروشور را علیهٔ آلمان نازی و فعالیت های آن، از طریق صندق های پست و راه پله ها، در برلین پخش کردند. در این کارت های پستال، مردم از اهدا به خیریه های متصل به آلمان نازی و خدمت در ارتش نهی شده بودند. در تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۴۲، خانوادهٔ همپل، بازداشت شدند و توسط دومین سنای دادگاه مردمی آلمان، به جرم تضعیف روحیهٔ سربازان و تدارکات برای خیانت، به اعدام محکوم شدند. اتو هرمان همپل، (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۸۹۷ در مولبارک) کارمند کارخانهٔ کابل زیمنز-شوکرت در نزدیکی برلین بود و الیزه همپل (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۰۳ در بیسمارک) نیز یک خدمتکار خانه بود. بعد از کشته شدن برادر الیزه، در حملهٔ آلمان به فرانسه، این خانواده فعالیت خود را علیه آلمان نازی آغاز کردند. پیش از این که این زوج، به تشویق مبارزهٔ مدنی و خرابکاری در محیط کار، در برلین بپردازند، هیچگونه سابقهٔ فعالیت سیاسی نداشتند؛ با این وجود، گشتاپو تا مدتی تصور داشت که فعالیت آن ها توسط یک سازمان بزرگ متشکل از چندین نفر انجام می شود. تمرکز
اصلی فعالیت آن ها، تشویق مردم به کمک نکردن به خیریهٔ زمستان بود که بر خلاف ادعای این خیریه، موجودی این سازمان به فعالیت های جنگی آلمان نازی پرداخته می شد. آلمان نازی به مردم فشار می آورد که به این سازمان کمک کنند. بعد از دستگیری توسط گشتاپو و محکوم شدن توسط قاضی رولانت فرایسلر، این زوج در زندان پولتزینسی با قطع سر، در مارچ ۱۹۴۳ اعدام شدند.
شورش کنمو ، یک اصطلاح کلی برای یک سری نبردهایی است که بین رژیم کنمو/ امپراتور گو-دایگو و آشیکاگا تاکائوجی و خاندان آشیکاگا در طی تجدید حیات کنمو، از روز ۱۹ ماه یازدهم، سال دوم کنمو (۲ ژانویه ۱۳۳۶) تا روز دهم از ماه دهم، سال سوم کنمو (۱۳ نوامبر، ۱۳۳۶)، رخ داد. شورش انگن نیز نامیده می شود. در یک مفهوم گسترده، همچنین شامل ناآرامی های دیگری است که در طول رژیم کنمو (تجدید حیات کنمو) رخ داده است، مانند شورش ناکاسندای. در پایان این شورش طرف خاندان آشیکاگا پیروز شد، دولت کنمو سقوط کرد و شوگون سالاری موروماچی تأسیس شد. از سوی دیگر، امپراتور گو-دایگو نیز بلافاصله پس از صلح به یوشینو گریخت و یک بارگاه امپراتوری جدید (دربار جنوبی) تأسیس کرد. پس از آن یک جنگ داخلی بین دربار شمالی که توسط شوگون سالاری موروماچی حمایت می شد و دربار جنوبی آغاز شد. برخی از نبردهای شورش کنمو عبارتند از: نام گذاری. نام این سری از شورش ها از نام دوره ژاپنی کنمو منشأ می گیرد. در طول دوره میجی، یک فرمان امپراتوری مورخ ۳ مارس ۱۹۱۱ نشان داد که پادشاهان قانونی حاکم در این دوره از نوادگان مستقیم امپراتور گو-دایگو از طریق امپراتور گو-موراکامی بودند. درب
ار جنوبی (نانچو، 南朝, nanchō) در تبعید در یوشینو، نزدیک نارا تأسیس شده بود. تا پایان دوره ادو، امپراتورهای مدعی برتر از نظر نظامی که توسط شوگون سالاری آشیکاگا حمایت می شدند، به اشتباه در گاه شماری های امپراتوری گنجانده شده بودند، علی رغم این واقعیت مسلم که حقوق و امتیاز امپراتوری در اختیار آنها نبود. دربار غیرقانونی دربار شمالی یا هوکوچو (北朝, hokuchō) توسط آشیکاگا تاکائوجی در کیوتو تأسیس شده بود.
شورش ناکاسندای ، شورشی بود در ژوئیه ۱۳۳۵، میلادی که در آن هوجو توکی یوکی، پسر یتیم هوجو تاکاتوکی (چهاردهمین شیکن در شوگون سالاری کاماکورا)، ارتشی را برای بازگرداندن شوگون سالاری کاماکورا تشکیل داد که توسط سووا یوریشیگه، یک ملازم حمایت می شد. هوجو توکی یوکی تنها ۱۰ سال سن داشت (تئوری های مختلفی وجود دارد)، اما او آشیکاگا تادایوشی (برادر کوچکتر آشیکاگا تاکائوجی بنیانگذار شوگون سالاری آشیکاگا) را شکست داد و موفق شد کاماکورا را دوباره تصرف کند. به این دلیل که بین نسل قبلی (خاندان هوجو) و نسل بعدی (خاندان آشیکاگا) بود و به طور موقت کنترل کاماکورا را به دست گرفت، به این دلیل این شورش «ناکاسندای» به معنی «شورش بین دو نسل» نامیده می شود. علاوه بر این، از آنجا که این حکومت کاماکورا تنها حدود ۲۰ روز به طول انجامید، به نام هاتسوکاسندای نیز شناخته می شود. بررسی اجمالی. هنگامی که هوجو تاکاتوکی در سال ۱۳۳۳ در کاماکورا خودکشی کرد و شوگون سالاری کاماکورا سقوط کرد، پسر دوم هوجو تاکاتوکی، جیرو هوجو توکی یوکی، که کودک بود، با حمایت موریتاکا سابورو، مخفیانه از کاماکورا فرار کرد و سووا موریستونه ، راهب معبد نیز در شینانو نیز او ر
ا پنهان کرد. در سال دوم کنمو (۱۳۳۵)، سامورایی های محلی به تدریج از سیاست های دولت جدید بازسازی کنمو ناراضی شدند. علاوه بر این، عده ای بودند که به بدهی های قدیمی خود به خاندان هوجو که اکنون منقرض شده اند فکر می کردند و برای احیای آنها نقشه می کشیدند. آنها از باقی مانده های خاندان هوجو حمایت کردند و حوادث زیادی رخ داد که در آن آنها نیروها را در مکان های مختلف جمع کردند. در ماه هشتم همان سال، هوجو توکی یوکی ارتشی را در شینانو تشکیل داد که توسط سووا موریستونه، پسرش توکیتسوگو و قبیله شیگنو حمایت می شد. او درگیر شد و ارتش شوگو سادامون اوگاساوارا را شکست داد و با شتاب به سمت کاماکورا پیشروی کرد. در طول راه، کسانی که از دولت جدید ناراضی بودند و کسانی که از خیرین قبیله هوجو بودند، به آن ملحق شدند و گفتند: «نیروهای ایزو، سوروگا، موساشی، کای و شینانو هرگز با یکدیگر کنار نمی آیند. او ارتش را رهبری کرد و با بیش از ۵۰۰۰۰ سرباز به کاماکورا حمله کرد.» (تایهیکی، جلد ۱۳). ارتش راهپیمایی توکی در امتداد مسیر کاماکورا کایدو کامیچی پیش رفت و با ارتش آشیکاگا در اوناکاگهرا (شهر هیداکا)، کوتساشیهارا (شهر توکوروزاوا) و فوچو (شهر فوچو،
توکیو) جنگیدند، اما برادران بزرگتر همسر آشیکاگا تادایوشی، یوشی یو شیبوکاوا و هیدتومو اویاما ضربات ویرانگری را از اونا کاگهرا متحمل شدند و خودکشی کردند. در ۲۲ ژوئیه، آشیکاگا تادایوشی شخصاً برای ملاقات و حمله به دشمن در ایده نو ساوا در ولایت موساشی به جبهه رفت، اما دوباره شکست خورد و به تنهایی در زیر پوشش شب فرار کرد و به سمت غرب در امتداد توکایدو ادامه داد. کاماکورا بلافاصله در هرج و مرج فرورفت. در ۲۵ ماه هشتم از سال ۱۳۳۳، هوجو توکی یوکی ارتش آشیکاگا را شکست داد و وارد کاماکورا شد. آشیکاگا تادایوشی با استفاده از سردرگمی این شکست، به فردی به نام فوچیبه یوشیهیرو (渕辺義博) دستور داد شاهزاده امپراتوری شاهزاده موریناگا را در سالن یاکوشی-دو که در آن زندانی بود، بکشد.
خودرو در ایران دارای نقش های برجسته اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بوده است. بر پایه آماری در سال ۱۴۰۱، ۵۰ درصد از مردم ایران خودرو ندارند و ۳۵ درصد دارای یک خودرو بوده یا هستند. ۱۱ درصد دارای دو خودرو و ۳ درصد نیز سه خودرو داشته اند. بر پایه همین آمار، ۱ درصد مردم نیز دارای بیشتر از ۳ خودرو هستند. بر پایه آمار ۱۴۰۲، صنعت خودروسازی ایران با دارا بودن سهم ۱۸ درصدی از ارزش افزوده کل بخش صنعت ایران و سهم نزدیک ۵.۳ درصد از تولید ناخالص داخلی ایران، یکی از مهمترین بخش های اقتصاد و صنعت این کشور است. با این حال، اثرگیری این صنعت از تحریم ها، باعث رشد پایین آن در این کشور بوده است. با این حال، همچنان به عنوان بازویی اصلی برای اقتصاد این کشور، دانسته می شود. قیمت گذاری دستوری نیز از چالش های خودروسازان ایرانی است. پیامدهای اقتصادی. صنعت خودروسازی ایران پس از صنعت نفت، بزرگ ترین صنعت در ایران است. اگرچه خودروسازی از مهمترین بخش های اقتصاد و صنعت ایران است اما برای صادرات محدودیت هایی دارد. یک کارشناس در این باره گفته است: خودروهای دارای پلتفرم های قدیمی ایران، تنها می توانند برای صادر شدن به کشورهای منطقه خاورمیانه چون عرا
ق امیدوار باشند. اثرها بر دانش و فناوری. در ایران رویدادهای فناورانه خودرویی برگزار شده است. در مهر ۱۴۰۱، ۳۰ شرکت وابسته به این زمینه، غرفه هایی برای نمایش توانمندی های خود در یک رویداد، گرفتند.
نبرد هاکونه-تاکه نوشیتا ، بخشی از شورش کنمو بود. این نبرد از ۲۴ ژانویه ۱۳۳۶ (گاه شماری ژولینی) (روز ۱۱ از ماه دوازدهم، سال دوم کنمو) در طول دوره تجدید حیات کنمو، بین ارتش آشیکاگا که به ندای آشیکاگا تاکائوجی پاسخ داد و نیتتا یوشی سادا که از امپراتور گو-دایگو دستور دریافت کرده بود، رخ داد. امپراتور گو-دایگو نیتا یوشی سادا را فرستاد تا آشیکاگا تاکائوجی را که علیه رژیم کنمو شورش کرده بود، بکشد، اما او شکست خورد و این اولین اقدام فروپاشی رژیم کنمو بود. این نبرد در اطراف «تاکه نوشیتا» امروزی، شهر اویاما، شیزوئوکا استان شیزوئوکا برگزار شد.
سی دی-متن () یک افزونه برای استانداردهای مشخصات لوح فشرده برای سی دی های صوتی است. این افزونه امکان ذخیره اطلاعات اضافی (مانند نام آلبوم، نام آهنگ و نام هنرمند) را بر روی یک سی دی صوتی مطابق با استاندارد فراهم می کند. مشخصات سی دی-متن در استاندارد مجموعه که در سپتامبر ۱۹۹۶ منتشر شد و توسط سونی پشتیبانی شد، گنجانده شد. همچنین این مشخصات به نسخه های جدید کتاب قرمز اضافه شد. متن واقعی در قالبی ذخیره می شود که با (ITTS) سازگار است و در استاندارد IEC 61866 تعریف شده است. استاندارد ITTS همچنین در قالب MiniDisc، فناوری پخش صوتی دیجیتال و اعمال می شود. حافظه. اطلاعات سی دی-متن در های R تا W روی دیسک ذخیره می شود. این اطلاعات معمولاً در زیرکانال های ناحیه لید-این دیسک ذخیره می شود، جایی که تقریباً ۵ کیلوبایت فضای موجود است. همچنین می توان آن را در ناحیه اصلی برنامه دیسک (جایی که تراک های صوتی قرار دارند) ذخیره کرد، که می تواند حدود ۳۱ مگابایت اطلاعات ذخیره کند. از آنجایی که زیرکانال های R تا W در مشخصات کتاب قرمز برای لوح فشرده های صوتی استفاده نمی شوند، توسط تمامی پخش کننده های CD خوانده نمی شوند، که این امر مانع از
خواندن اطلاعات سی دی-متن توسط برخی دستگاه ها می شود. قالب. داده های سی دی-متن به صورت پراکنده بین مستندات MMC-3 و سونی تعریف شده اند. توضیحات زیر از توصیف GNU libcdio استفاده می کند. در پایین ترین سطح، سی دی-متن در واحدهای «پک» ۱۸ بایتی ذخیره می شود؛ این بخش در پیوست J از MMC-3 تعریف شده است. هر پک شامل ۴ بایت هدر (شاخص نوع، مرجع شماره ترک، شمارنده ترتیبی، شماره بلوک و شاخص موقعیت کاراکتر [BNCPI])، ۱۲ بایت محموله، و ۲ بایت CRC است. شاخص نوع از 0x80 تا 0x8F متغیر است، ۱۳ مقدار تعریف شده به شرح زیر هستند: BNPCI برای تعریف اطلاعاتی که در یک بسته نمی گنجد، استفاده می شود. این اطلاعات می تواند متن یا داده باینری باشد. همچنین BNPCI نشان می دهد که آیا متن به صورت تک بایتی یا است در بیت بالایی. این موضوع تعیین می کند که چگونه تعریف شوند – یک یا دو بایت از 0x00. (توجه: حالت DBCS به ندرت، اگر اصلاً استفاده شود، استفاده می شود. مدیریت خاص نال آن برای صفحات کد DBCS کامپیوتری ضروری نیست، زیرا آنها «هیبرید» با ASCII و سازگار با رفتار NUL هستند. می تواند استفاده مورد نظر باشد) برای انواع بلوک های ذکر شده به عنوان "کاراکتر"
(طبق MMC-3)، بارگذاری یک رشته ساده خاتمه یافته با نال است. (MMC-3 در اینجا گیج کننده نوشته شده است – آن رمزگذاری را به عنوان "ASCII" در جدول نوع بسته توصیف می کند با وجود اینکه بعداً به پرچم BNCPI که رفتار آن را تغییر می دهد اشاره می کند) توصیفات فیلدهای باینری مبهم هستند، اما توسعه دهندگان GNU libcdio یا آنها را به بخش هایی از MMC-3 مطابقت داده اند یا توصیفات جدیدی بر اساس نمونه سونی نوشته اند. لایه دیگری از مشخصات رمزگذاری در این سطح بارگذاری یافت می شود، در بلوک SIZE_INFO. در اینجا ممکن است اولین بایت برای نشان دادن رمزگذاری، ASCII، لاتین-۱ یا "" استفاده شود. این توسط ابزارهای اصلی نویسندگی سونی پشتیبانی می شود.
چیکوسا تاداآکی ، از اواخر دوره کاماکورا تا دوره نانبوکوچو یک اشراف درباری کوگه بود. جد خاندان چیکوسا بود. او از نزدیکان امپراتور گو-دایگو شد و با پدرش، آریتادا، که در حال نقشه کشیدن زودهنگام ولیعهد کونینوشی به تاج و تخت بود، اختلاف داشت. پس از جنگ گنکو در سال ۱۳۳۲، زمانی که امپراتور به جزیره اوکی تبعید شد، او را دنبال کرد. سال بعد، او با امپراتور از جزایر اوکی فرار کرد، به ناگا ناگانو از ولایت هوکی پناه برد و در کوه سنجو (توتوری) ارتش تشکیل داد. او که به رتبه تونو چوجو منصوب شد، نیروهای منطقه سنین را رهبری کرد و با آشیکاگا تاکائوجی و آکاماتسو نوریمورا در حمله روکوهارا تاندای شرکت کرد و همچنین به قبایل قدرتمند در نقاط مختلف از جمله یوکی مونهیرو از شیراکاوا، اوشو دستور داد. و والدین و فرزندان طرفدار کیوتو او به جنبش امپراتور گو-دایگو برای سرنگونی حکومت شوگون کمک کرد. در طول بازسازی کنمو، او به همراه با سه نفر دیگر یوکی چیکامیتسو، کوسونوکی ماساشیگه و ناوا ناگاتوشی به سانبوکو ایسو حمایت کنندگان امپراتور) معروف شدند و از قدرت برخوردار بود. در سال ۱۳۳۵ آشیکاگا تاکائوجی از دولت جدید جدا شد و در ژانویه ۱۳۳۶ او را به
همراه نیتا یوشیسادا، آکی ایه کیتاباتاکه و دیگران تعقیب کرد و نیروهای آشیکاگا را به کیوشو راند. در ۷ ژوئن همان سال، آنها بار دیگر با ارتش تاکائوجی که در حال نزدیک شدن به کیوتو بود، روبرو شدند و با آشیکاگا تادایوشی جنگید و در نبرد کشته شد.
سانبوکو ایسو ، یک اصطلاح کلی برای چهار ملازم مورد علاقه امپراتور گو-دایگو در دوران رژیم کنمو است: آنها بر اساس تلفظ نام خانوادگی و مناصب دولتی خود نامگذاری شده اند. آنها یکی پس از دیگری در نیمه اول سال اول عصر آنگن و نیمه اول سال سوم دوران کنمو (۱۳۳۶) در نبردهای شورش کنمو که قبل از جنگ داخلی بین شمال و جنوب بود جان خود را از دست دادند. این چهار نفر عبارت بودند از :بازسازی کنمو، چیکوسا تاداآکی، یوکی چیکامیتسو، کوسونوکی ماساشیگه و ناوا ناگاتوشی.
علی یاسینی (زادهٔ ۱۴ آذر ۱۳۷۵) خواننده، ترانه سرا و آهنگساز و تنظیم کننده موسیقی پاپ ایرانی است. زندگی نامه. علی یاسینی متولد ۱۴ آذر ۱۳۷۵ در تهران است، او فارغ التحصیل رشتهٔ معماری در مقطع لیسانس می باشد، با نواختن گیتار موسیقی را شروع کرد و اکنون به عنوان آهنگساز، ترانه سرا و خواننده مشغول به فعالیت است. علی یاسینی در یک خانوادهٔ چهار نفره به عنوان فرزند اول متولد شد که یک خواهر کوچکتر دارد، او فعالیت رسمی خود را از سال ۱۳۸۷ وقتی که تنها ۱۲ سال داشت با یادگیری گیتار شروع کرد، تا اینکه در سال ۱۳۹۴ در سن ۱۸ سالگی اولین آهنگ رسمی خود، به نام افسردگی را منتشر کرد که مورد استقبال طرفدارانش قرار گرفت. علی یاسینی اکنون با مؤسسه فرهنگی و هنری لیما فعالیت خود را ادامه می دهد، وی همچنین توانایی نواختن سازهای گیتار، گیتار بیس، پیانو، سه تار و کیبورد را دارد. بعد از قطعه افسردگی، سال ۱۳۹۵ دومین آهنگ خود بنام «تلخ» را نیز منتشر کرد تا صدایش مورد توجه قرار گرفت. او با انتشار قطعهٔ «نترس» به شهرت بیشتری دست یافت. اولین آلبوم رسمی وی به نام «۲۴» در ۲۱ اسفند ۱۳۹۹ منتشر شد و روانهٔ بازارها شد. که نام این آلبوم برگرفته از سن ا
و در آن بازهٔ زمانی بود. کنسرت ها. اولین کنسرت علی یاسینی در ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ با تهیه کنندگی مؤسسهٔ آراد در تالار وزارت کشور برگزار شد، او در ۲ اسفند ۱۴۰۱ در سی وهشتمین دورهٔ جشنواره موسیقی فجر و در سالن همایش میلاد نمایشگاه بین المللی تهران روی صحنه رفت. علی یاسینی در سال ۱۴۰۲ و در طی ۹۱ شب ۱۷۸ سانس کنسرت در تهران برگزار کرد. این رکورد در میان خوانندگان موسیقی پاپ فارسی دست نیافتنی بود. وی در آن سال در مجموع ۲۳۸ سانس کنسرت برگزار کرده و از این حیث رکورددار برگزاری کنسرت بین خواننده های پاپ ایرانی شد. او همچنین در دبی، کانادا و ترکیه کنسرت برگزار کرده است.
کازانئین ، عمارتی واقع در هی آن-کیو (در حال حاضر در محوطه باغ ملی کیوتو گیوئن) است. پس از تبدیل شدن به اقامتگاه امپراتور کازان تا زمان بازسازی میجی، زمانی که پایتخت توکیو شد، به حیات خود ادامه داد. گفته می شود که در ابتدا محل سکونت شاهزاده سادایاسو، پسر امپراتور سیوا بوده است. بعدها به محل اقامت فوجیوارا تاداهیرا تبدیل شد و مراسمی را برای نوه اش، شاهزاده امپراتوری نوریهیرا (امپراتور ری زی) برگزار کرد. امپراتور کازان، پسر امپراتور ری زی، پس از راهب شدن، این مکان را تبدیل به محل اقامت خود کرد. در سال ۱۰۰۸ (سال پنجم کانکو)، او در اینجا درگذشت و عنوان پس از مرگش به «کازان این» "Kazanin" تغییر یافت. بعدها، امپراتور سانجو امپراتور فوجیوارا نو ناشی و پسرش شاهزاده امپراتوری آتسوگی به آنجا نقل مکان کردند، اما در آتش سوزی در سال ۱۰۱۴ نابود شد (چووا ۳). پس از آن، موروزان دوباره ساخته شد و از فوجی وارا یوریمیچی به ارث رسید و توسط هیروکو فوجی وارا، امپراتور گوریزی، تصرف شد، اما موروزان بعداً آن را بازسازی کرد و آن را به برادر بزرگ ترش، ساداتسونا، که مالک آن پسر موروزانه بود، سپرد آن را به فوجیوارا ایتادا، که داماد او نیز
بود، منتقل کرد. ایتادا خود را «کازانئین» می نامید و خانواده کازانئین برای نسل ها کازانئین را اداره می کردند. پس از فروپاشی بازسازی کنمو، امپراتور گو-دایگو توسط آشیکاگا تاکائوجی در معبد کازان-این زندانی شد و در تایهیکی و سایر اسناد نوشته شده است که او مخفیانه فرار کرد و به سمت یوشینو رفت.
سایئونجی کینمونه ، اشراف درباری از اواخر دوره کاماکورا تا دوره نانبوکوچو (دوره بازسازی کنمو)، پسر وزیر کشور سایئونجی سانه هیرا، او دایناگون (مشاور امپراتور) بود. او در ۲۰ اوت سال ۱۳۳۵ میلادی به دلیل نقشه و توطئه برای ترور امپراتور گودایگو اعدام شد. طرح شورش با هوجو توکی یوکی. امپراتور گو-دایگو، که کاماکورا شوگون سالاری را سرنگون کرد، امپراتوری از جناح دایگاکوجی بود. سایئونجی کینمونه در خدمت امپراتور کوگون از جناح جیمیوئین بود که توسط شوگون سالاری کاماکورا حمایت می شد، بنابراین وقتی سیستم سیاسی حول امپراتور گو-دایگو متمرکز شد، فرصت های کمتری برای او وجود داشت تا نقش فعالی را ایفا کند. با این حال، او در عمارت وسیعی به نام کیتایاما دونو زندگی می کرد، بنابراین در فقر نبود. با این حال، کینمونه تمایل داشت در مورد وضعیت فعلی که نمی تواند در مرکز سیاست شرکت کند، کاری انجام دهد. در آن زمان، امپراتور گو-دایگو پسرش، شاهزاده امپراتوری شاهزاده موریناگا را زندانی کرد و فوجیفوسا مانوکوجی، که سخت برای دولت جدید کار کرده بود، ناپدید شد و باعث شد که دولت جدید بی ثبات شود. کینمونه با دیدن این فرصت به عنوان یک فرصت، تصمیم گرفت ب
ا هوجو توکی یوکی، که برادر بزرگترش نایب السلطنه شوگون سالاری کاماکورا بود، نقشه ترور امپراتور گودایگو را طراحی کند. از آنجایی که خانواده سایئونجی در طول جنگ جوکیو با شوگون سالاری کاماکورا یک سو شدند، از آن زمان با خاندان هوجو روابط نزدیکی داشتند و پس از سقوط شوگون سالاری، هوجو توکی یوکی و را در عمارت خود پنهان کردند. کینمونه و هوجو توکی یوکی قصد داشتند که در تاریخ ۲۲ ژوئن در کیتایاما-دونو به مراسم برای شکار کرم شب تاب بپردازند تا به این بهانه امپراتور گو-دایگو را به آن دعوت کرده و ترور کنند. تقریباً در همین زمان، در منطقه کانتو، هوجو توکی یوکی، نیروها را جمع آوری کرد و برای حمله به کاماکورا، جایی که آشیکاگا تادایوشی در آن قرار داشت، برنامه ریزی کرد. هدف از بین بردن بازسازی کنمو از کیوتو و کاماکورا بود. توطئه ترور امپراتور گو-دایگو با شکست مواجه می شود. نقشه ترور امپراتور گو-دایگو در ۲۲ ژوئن به طور پیوسته در حال پیشرفت بود. با این حال، این طرح از قبل به امپراتور گودایگو درز کرده بود. چوناگون سایئونجی کینشیگه به او اطلاع داد. طرف امپراتور گو-دایگو بلافاصله تحقیق کرد که آیا اطلاعات مخفی صحت دارد یا خیر. سپس متوج
ه شد که سامورایی های مشکوک اخیراً به کیتایاما دونو می آیند و می روند. همان طور که آنها تحقیق کردند، متوجه شدند که برادر کوچکتر هوجو تاکاتوکی، توکیوکی، در «کیتایاما-دونو» پنهان شده است. روز شکار کرم شب تاب فرا رسید. در کیتایاما-دونو، مقدمات استقبال از امپراتور گو-دایگو در حال انجام است. سپس، ۲۰۰۰ سرباز ناگهان به کیتایاما-دونو حمله کردند. این ارتش ناوا ناگاتوشی‏ و یوکی چیکامیتسو هستند که در خدمت امپراتور گو-دایگو بودند. ارتش به سرعت وارد عمارت شد و سایئونجی کینمونه را دستگیر کرد. هوجو توکیوکی و توشیسو، برادر کوچکتر سایئونجی کینمونه، اولین کسانی بودند که متوجه این هیاهو شدند و بلافاصله فرار کردند و ناپدید شدند. سایئونجی کینمونه دستگیر شد و بعداً محکوم به تبعید به ولایت ایزومو شد. با این حال، کینمونه قبل از تبعید به جزیره با گاز گرفتن زبانش خودکشی کرد. همچنین گفته می شود که او توسط یک سامورایی کشته شده است. مجموعه حوادثی که در آن سایئونجی کینمونه دستگیر شد به عنوان «حمله کیتایاما» شناخته می شود. شورش ناکاسندای. در ماه ژوئیه، حدود ۱۰ روز پس از حمله کیتایاما، توکیوکی هوجو شورشی را در منطقه کانتو آغاز کرد. ارتش توکی