Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شدند. شورش بهمن خان قشقایی. بهمن خان قشقایی نوه دختری صولت الدوله که برای تحصیل در انگلستان به سر می برد، پس از سرکوب شورش ها وارد ایران شد و به جمع آوری نیرو پرداخت. هسته نیروهای او را اطرافیان دشتی و مسیح شکل می دادند و گرو هی از عشایر نفر لارستان نیز به او پیوسته بودند. او در نخستین اقدام پاسگاه های دهرم و آبگرم را خلع سلاح کرد. نیروهای دولتی به منظور دستگیری بهمن خان به تعقیب او پرداختند. پس از پیوستن عطا و ایرج کشکولی به بهمن خان در سال ۱۳۴۴ نیروهای دولتی برای دستگیری آنان و سرکوب این قیام حریص تر شدند. پس از مدتی با خروج بدون هماهنگی عطا و ایرج کشکولی از ایران، بهمن خان ناامید شد و تصمیم گرفت که از طریق پیکی با محمدخان ضرغامی، کلانتر ایل باصری، که گویا از مدتی قبل نیز با او تماس داشته است، ارتباط برقرار کند. محمدخان ضرغامی نیز با اسدالله علم که در آن زمان به عنوان رئیس دانشگاه پهلوی در شیراز به سر می برد، دیدار کرد و از وی وعدهٔ تأمین جانی برای بهمن خان را گرفت و به اطلاع بهمن خان رساند. از این رو، بهمن خان در اواخر اسفند ۱۳۴۴ به شیراز رفته و خود را به علم معرفی کرد. مدتی بعد بهمن خان روانه تهران گردید
و در دادگاه بدوی و تجدیدنظر نظامی، محاکمه و به اتهام «تشکیل دسته اشرار و قتل هشت نفر ژاندارم» به اتفاق آرا محکوم به اعدام گردید. اعدام بهمن خان در صبح دم ۱۷ آبان ۱۳۴۵ در میدان تیر پادگان باغ تخت شیراز به اجرا درآمد. اعدام او انعکاس وسیعی در محافل سیاسی بیرون از کشور و مجامع بین المللی حقوق بشر داشت. محمد خان ضرغامی متأثر از اعدام او و عهدشکنی شاه و علم، نامه ای تند خطاب به شاه نوشت و او را فاقد هر گونه عرق ملی و انسانی قلمداد کرد. پس از چند روز محمد خان را نیز در دادگاه نظامی شیراز به جرم «قیام مسلحانه علیه حکومت سلطنتی» به پانزده سال زندان محکوم و راهی زندان کردند. دشتی و مسیح، آخرین بازماندگان شورش نیز سرانجام در سال ۱۳۴۶ در دشت مهگان اقلید کشته شدند.
تم هدویگ ، یک قطعه ارکسترال است که توسط جان ویلیامز ساخته شده است. این قطعه که به عنوان تم اصلی مجموعه فیلم های هری پاتر، در تمامی هشت قسمت آن به گوش می رسد، برای نخستین بار در فیلم "هری پاتر و سنگ جادو" (۲۰۰۱) مورد استفاده قرار گرفت که بر اساس رمانی به همین نام نوشته جی. کی. رولینگ ساخته شده است. "تم هدویگ" مرور تبدیل به نشانه ای از دنیای جادوگری جی.کی. رولینگ شد. عنوان قطعه اشاره به نام پرنده نامه رسان شخصیت هری پاتر دارد که یک بوف برفی دارد. "تم هدویگ" به همراه آلبوم موسیقی متن هری پاتر و سنگ جادو در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۰۱ به بازار آمد. ویلیامز برای کار خود در هفتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار نامزد جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد. از همان زمان نخستین انتشار، "تم هدویگ" به سرعت میان طرفداران هری پاتر محبوب شد و اکنون به نمادی از دنیای داستانی آن در سراسر جهان شناخته می شود. پاتریک دویل، نیکلاس هوپر و الکساندر دسپلا که آهنگسازان فیلم های چهارم تا هشتم بودند، این قطعه را به روش های مختلف بازسازی کردند. جیمز نیوتن هاوارد که آهنگساز مجموعه "جانوران شگفت انگیز" بود نیز در کار خود به این آهنگ ارجاع داد. "تم هدویگ"
به طور گسترده به عنوان یکی از بزرگ ترین و نمادین ترین تم های فیلم در تمام دوران شناخته می شود.
پیتزو (pizzo) پول حفاظتی است که معمولاً به صورت انتقال اجباری پول ناشی از اخاذی به مافیا پرداخت می شود. این اصطلاح از کلمه سیسیلی «پیتزو» (pizzu به معنای "نوک") گرفته شده است. عبارت «اجازه دادن به خیس شدن نوک کسی» (در زبان سیسیلی: fari vagnari u pizzu) به معنای پرداخت پول حفاظت است. این عمل در گذشته در جنوب ایتالیا رواج داشت و نه تنها توسط کوزا نوسترا در سیسیل، بلکه توسط 'اندرانگتا در کالابریا و کامورا در کامپانیا نیز انجام می شد. توضیح دیگر برای ریشه این اصطلاح «پیمانه» است که به حق سنتی ناظر برای برداشتن سهمی از غلاتی که کشاورزان می کوبیدند اشاره دارد. پرداخت پیتزو ممکن است شامل اضافه کردن فردی (اغلب از اعضای سازمان های جنایی) به لیست حقوق بگیران، استفاده از خدمات شرکت های تحت کنترل مافیا یا واگذاری قرارداد به شرکت های وابسته به مافیا باشد. کسب وکارهایی که از پرداخت پیتزو خودداری کنند ممکن است طعمه حریق شوند. در ازای پرداخت پیتزو، کسب وکارها «حفاظت» دریافت می کنند و می توانند از مافیوزهای محله برای عبور از بوروکراسی یا حل اختلافات با سایر tradesmen کمک بگیرند. جمع آوری پیتزو به مافیا امکان می دهد با جامعه د
ر ارتباط باشد و «قلمرو خود را کنترل کند». بر اساس تحقیقات کارشناسان، در سال ۲۰۰۸ مافیا سالانه بیش از ۱۶۰ میلیون یورو از مغازه ها و کسب وکارهای منطقه پالرمو اخاذی می کرد و تخمین زده می شد که کل سیسیل ۱۰ برابر این مبلغ را پرداخت می کند. حدود ۸۰٪ از کسب وکارهای سیسیلی پیتزو پرداخت می کنند. بر اساس تحقیقات دانشگاه پالرمو، مبلغ متوسط پیتزو برای خرده فروشان ۴۵۷ یورو (۵۱۲ دلار آمریکا) در ماه و برای هتل ها و رستوران ها ۵۷۸ یورو است، اما از شرکت های ساختمانی ماهانه بیش از ۲۰۰۰ یورو درخواست می شود. لیبرو گراسی، تاجری از پالرمو، از اولین کسانی بود که از پرداخت پول حفاظت خودداری کرد. در ژانویه ۱۹۹۱، او نامه سرگشاده ای به روزنامه محلی "جورناله دی سیچیلیا" نوشت. این نامه که در صفحه اول روزنامه منتشر شد، خطاب به یک "اخاذ گرامی ناشناس" بود و جنجال زیادی به پا کرد. در همان سال، گراسی به قتل رسید. قتل او نشان دهنده خطرات مقاومت در برابر مافیا بود، اما الهام بخش جنبش های ضد اخاذی بعدی شد. در سال ۲۰۰۴، جنبش مردمی «آدیوپیتزو» (به معنی "خداحافظ پیتزو") که از تسلط مافیا بر اقتصاد و زندگی سیاسی محلی به ستوه آمده بود، پالرمو را با بر
چسب هایی پوشاند که روی آنها نوشته بود: "جامعه ای که پیتزو پرداخت میکند، جمعیتی بی حیثیت است". این گروه تظاهراتی ترتیب میدادند که در آن شرکت کنندگان تیشرت های سیاه با لوگوی آدیوپیتزو - یک دایره شکسته با علامت X در وسط و عبارت "مصرف آگاهانه" (consumo critico) - به تن میکردند. ریشه شناسی واژه. واژه سیسیلی "pizzu" (در ایتالیایی: pizzo) در اصل به معنای "نوک تیز" یا "حاشیه" بوده است. در گویش محلی عبارت "ssa cosa è misa 'n pizzu" به معنی "آن چیز در لبه قرار دارد" هنوز کاربرد دارد.این اصطلاح از نیمه دوم قرن ۱۹ معنای جدیدی به خود گرفت و به "پول اخاذی" تبدیل شد. ریشه آن به عبارت قدیمی "fari vagnari u pizzu" (تر کردن چانه) برمی گردد که در ابتدا اشاره به تقدیم شراب به نشانه تشکر داشت. امروزه "pizzo" به پرداخت اجباری به مافیا برای "حفاظت" اطلاق می شود. این تحول نشان دهنده تغییر مفهوم از قدردانی داوطلبانه به اخاذی سازمان یافته است. این واژه در سراسر جهان به عنوان اصطلاحی برای باج خواهی مافیایی شناخته می شود. روش های اخاذی (پیتزو). معمولاً کسبه و فعالان اقتصادی (از مغازه داران خرده پا تا سرمایه داران بزرگ) هدف قرار می گیرند
. مبلغ درخواستی متناسب با درآمد فرد تعیین می شود. شیوه های درخواست. بسته به نوع فرد مورد نظر، روش های مختلفی به کار می رود: - اقدامات خرابکارانه برای ارعاب (مثلاً آتش زدن خودرو یا تجهیزات کسب وکار) - تهدیدهای کلامی به آسیب های جسمی، مالی یا حیثیتی (معمولاً از طریق تماس تلفنی یا در گذشته با نامه های تهدیدآمیز) فرآیند اخاذی. کسبه پس از مواجهه با این تهدیدات مرموز و ترسناک: - یا توسط یک آشنا (معمولاً فردی مرتبط با مافیای محلی) به عنوان "میانجی" نزدیک می شوند - یا خودشان به دنبال چنین فردی می گردند این میانجی که خود را "دوستی مشکل گشا" معرفی می کند: - با هر دو طرف مذاکره می کند - مبلغی را توافق می کند - در نهایت درصدی بابت "حق واسطه گری" برای خود برمی دارد تداوم پرداخت. پرداخت مبلغ توافق شده به صورت منظم (معمولاً ماهیانه یا در مناسبت ها) ادامه می یابد و کسبه در دام چرخه ای بی پایان می افتند، چرا که: - مافیا ممکن است به اخذ پیتزو بسنده نکند - به تدریج در کسب وکار نفوذ می کند - از مشکلات مالی صاحب کسب سوءاستفاده می کند - او را به یک نام مستعار تقلیل می دهد - از کسب وکار به عنوان پوششی برای پولشویی استفاده می کند مج
ازات ها در صورت عدم پرداخت: در صورت تأخیر یا خودداری از پرداخت، ممکن است: - کسب وکار به طور فیزیکی نابود شود - صاحب کسب یا یکی از اعضای خانواده اش به قتل برسد گستره فعالیت. مافیا علاوه بر کسب وکارهای قانونی، فعالیت های غیرقانونی در قلمرو خود را نیز "مالیات" می بندد، مانند: - قاچاق مواد مخدر - سرقت ها و از همان روش های مورد استفاده برای کسب وکارهای قانونی بهره می برد. اهداف اخاذی (پیتزو) توسط سازمان های مافیایی. سازمان های مافیایی مانند کوزا نوسترا، اندرانگتا، کامورا و دیگر گروه ها، اخذ پیتزو را با اهداف متعددی انجام می دهند: انباشت ثروت. - پیتزو منبع درآمد مطمئنی برای تأمین هزینه های سازمان است. - از این درآمد برای موارد زیر استفاده می شود: حمایت از اعضای زندانی و خانواده هایشان سرمایه گذاری در فعالیت های جنایی دیگر نفوذ در اقتصاد قانونی آموزش نیروهای جدید. - جمع آوری پیتزو ابزاری برای آزمون و آموزش نیروهای جوان است. - جوانان می توانند از این طریق: توانایی های جنایی خود (مانند اعمال خشونت) را نشان دهند. مورد آزمایش اعضای ارشد سازمان قرار گیرند. کنترل قلمرو. - اخذ پیتزو ابزاری برای تحکیم کنترل بر منطقه است. -
وقتی یک تاجر پرداخت پیتزو را می پذیرد، در واقع: اقتدار سازمان مافیایی را به رسمیت می شناسد. مانند پرداخت مالیات به یک "دولت موازی" عمل می کند. کنترل اقتصاد. - از طریق ارتباط با کسب وکارهای قانونی (به بهانه پیتزو): مافیا می تواند در تصمیم گیری های اقتصادی نفوذ کند. انتخاب ها را بر اساس منافع مافیایی (نه منطق بازار) جهت دهی می کند. - در موارد پیشرفته: کسب وکار به تدریج از مالک اصلی گرفته می شود. از آن برای پولشویی و اهداف غیرقانونی استفاده می شود. این مکانیسم ها نشان می دهد که پیتزو صرفاً یک اخاذی ساده نیست، بلکه ابزاری کلیدی برای حفظ و گسترش قدرت مافیا در تمام ابعاد (اقتصادی، اجتماعی و سیاسی) است. گسترش این پدیده. این پدیده به طور گسترده ای شیوع دارد و تخمین زده می شود که حدود ۱۶۰ هزار شرکت را تحت تأثیر قرار داده و گردش مالی آن بیش از ۱۰ میلیارد یورو است. در پالرمو، ۸۰ درصد از فعالیت های تجاری یا کسب وکارها «پیتزو» (پول حفاظت) می پردازند. بر اساس داده های بنیاد روکو چینیکی، در سیسیلی، گردش مالی پیتزو بیش از یک میلیارد یورو است که معادل ۱.۳ درصد از تولید ناخالص داخلی منطقه می باشد. با این حال، از دهه ۱۹۹۰، جنبش
ی برای مقابله با پیتزو تقویت شد که پیشگام آن گروهی از تاجران شجاع از کاپو دورلاندو (در استان مِسینا) به رهبری تانو گراسو بودند. آن ها در سال ۱۹۹۰ اولین انجمن ضد اخاذی ایتالیا را تأسیس کردند. الهام بخش این جنبش، افرادی مانند لیبرو گراسی (سیسیلی) و جووانی پانونزیو (اهل فوجیا) بودند که به دلیل امتناع از پرداخت پیتزو و همکاری با مقامات برای دستگیری باج گیرانشان، به قتل رسیدند. از سال ۲۰۰۰، این اقدامات الهام بخش ابتکارات و انجمن های متعددی شد، از جمله جنبش های مصرف مسئولانه. از جمله این اقدامات می توان به تأسیس کمیته «آدیوپیتزو» اشاره کرد که علیه این پدیده مبارزه می کند، یا سازمان هایی مانند فدراسیون ضد اخاذی ایتالیا (وابسته به شبکه سیویکرازیا) و به ویژه «لیبرا: انجمن ها، نام ها و اعداد علیه مافیا» اشاره کرد.
جیمز کانوی (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ به عنوان سی و چهارمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می کرد. کانوی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۰ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ رئیس دانشگاه سپاه تفنگداران دریایی بود، در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ به عنوان فرمانده لشکر ۱ تفنگداران دریایی فعالیت می کرد و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ فرماندهی نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی را برعهده داشت. وی در جنگ خلیج فارس و جنگ عراق حضور داشت و در سال ۲۰۱۰ پس از ۴۰ سال خدمت از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
واچاگان آدییبکی سارگسیان (واس) (؛ زادهٔ )، نویسنده ادبیات کودک و نوجوان، مترجم، ناشر و ویراستار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۵ مهٔ ۱۹۵۱ در روستای نوراشن به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۴ از دانشکده ریاضیات کاربردی دانشگاه دولتی ایروان و در سال ۱۹۷۸ از دانشکده روزنامه نگاری همان دانشگاه فارغ التحصیل شد. بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان تحصیل نموده است. سارگسیان از سال ۲۰۰۷ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است. وی در ، و فعالیت کرده است.
پیتزینو (تلفظ ایتالیایی: [pitˈtsiːno]؛ جمع: پیتزینی) واژه ای ایتالیایی است که از معادل سیسیلی آن یعنی «پیتزینو» به معنای «تکه کاغذ کوچک» گرفته شده است. این اصطلاح عموماً برای اشاره به تکه های کوچک کاغذی استفاده می شود که مافیای سیسیل برای ارتباطات سطح بالا از آنها بهره می برد. برناردو پروونزانو، رئیس مافیای سیسیل، از مشهورترین افرادی بود که از پیتزینی استفاده می کرد. او در یکی از این یادداشت ها به صراحت دستور داد ماتئو مسینا دنارو به عنوان جانشینش انتخاب شود. پیتزینی های سایر مافیوزوها نیز کمک قابل توجهی به تحقیقات پلیس کرده اند. برناردو پروونزانو، رئیس مافیای سیسیل، از مشهورترین افرادی بود که از پیتزینی (یادداشت های کاغذی) استفاده می کرد. معروفترین مورد، دستور او برای جانشینی ماتئو مسینا دنارو بود. پیتزینی های سایر مافیوزوها نیز کمک شایانی به تحقیقات پلیس کرده اند. پرونده پروونزانو. پروانزانو از نسخه ای از رمز سزار استفاده می کرد که توسط ژولیوس سزار برای ارتباطات جنگی به کار می رفت. این رمز شامل جابجایی هر حرف الفبا به اندازه سه جایگاه به جلو است. پروانزانو در پیتزینی های خود ابتدا این رمز را اعمال می کرد، س
پس حروف را با اعدادی که موقعیت آنها در الفبا را نشان می داد جایگزین می نمود. مثلاً در یکی از یادداشت های گزارش شده از پروانزانو آمده بود: "من با 512151522 191212154 ملاقات کردم و توافق کردیم که پس از تعطیلات همدیگر را ببینیم..." این نام بعداً به عنوان "بینو ریینا" رمزگشایی شد. بروس اشنایر، متخصص رمزنگاری، در مصاحبه با دیسکاوری چنل نیوز در این باره گفته است: "به نظر من این رمز مثل بازی بچه گانه است. شاید خواهر کوچکت رو گول بزنه، اما پلیس را نه. از کسی که سواد کامپیوتری ندارد چه انتظاری می رود؟"
میکائیل آلکساندری کورگانیان (؛ – ) یک بازیگر تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۲۷ تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در در گنجه به دنیا آمد . وی در (از ۱۹۲۷)، و (از ۱۹۳۲) فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی آذربایجان شوروی (۱۹۶۰) شده است. وی در ۲۸ مهٔ ۱۹۷۴ در سن ۶۷ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
مایکل هاگی (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به عنوان سی و سومین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می کرد. هاگی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۸ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ دستیار ارشد نظامی قائم مقام وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا بود، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ به عنوان مدیر عملیات فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد، از ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ فرماندهی لشکر ۱ تفنگداران دریایی را برعهده داشت، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ مدیر طرح های فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا بود و در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ فرماندهی نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی را برعهده داشت.
گابریل بابکنتس (؛ زادهٔ - درگذشته )، روزنامه نگار، رمان نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی گابریل دولوخانی مناتساکانیان (؛ ) در ۱۸۶۰ در روستای (اکنون شهر آرارات) به دنیا آمد. و در ایروان و تفلیس تحصیل نمود. تحصیلات عالیه را در دانشگاه اودسا ادامه داد. وی داستان های و رمان هایی را از زندگی روستایی به رشته تحریر درآورد. وی به عنوان یک روزنامه نگار، مشکلات اقتصادی دهقانان مانند کمبود زمین های قابل کشت، ناکافی بودن سیستم های آبیاری و… را بررسی کرد. وی در ۱۹۱۷ در سن ۵۷ سالگی در ایروان درگذشت.
وزارت امور خارجه و روابط بین الملل لسوتو، یکی از وزارت خانه های کابینه این کشور است که مسئولیت تدوین و اجرای سیاست خارجی و مدیریت روابط بین المللی لسوتو را بر عهده دارد. سازمان و ساختار. وزارت امور خارجه و روابط بین الملل لسوتو مأموریت دارد روابطی نیکو، سازنده و پایدار میان کشور لسوتو و جامعه بین المللی برقرار کرده و توسعه دهد. این تلاش ها با هدف ارتقای رفاه ملی، تقویت جایگاه بین المللی کشور، و صیانت از حاکمیت، استقلال و تمامیت ارضی لسوتو صورت می گیرد. ساختار سازمانی این وزارت خانه شامل اداره های زیر است: وزیر کنونی امور خارجه و روابط بین الملل، امپوتجوانه لژونه است. فهرست وزیران. این فهرستی از وزیران امور خارجه و روابط بین الملل کشور لسوتو است:
نگارخانه ملاکا یا گالری ملاکا یک نگارخانه در جاکارتا، اندونزی است که تصاویر و آیتم های مختلفی از ایالت ملاکا در مالزی را به نمایش گذاشته است. این نگارخانه با بازسازی یک ساختمان قدیمی در جالان ملاکا (خیابان ملاکا) تأسیس شد. محل نگارخانه در این خیابان، به دلیل شباهت اسمی آنها انتخاب شده بود. این نگارخانه با همکاری دولت جاکارتای غربی ساخته شد و توسط جوکو ویدودو، فرماندار جاکارتا و محمد علی رستم، سروزیر ملاکا در روز ۲۲ فوریه ۲۰۱۳ افتتاح شد. قبل از اینکه این نگارخانه در سال ۲۰۲۲ به حوالی موزه تاریخ جاکارتا منتقل شود و در روز ۱۲ اوت ۲۰۲۳ برای بازدید عموم بازگشایی شود، که سپس به طور رسمی در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۳ توسط زیدی جوهری افتتاح گردید، نگارخانه به ساختمان (گالری هنری) اداره پست کوتا با فضایی بالغ بر ۹۰ متر مربع در میدان فتح الله منتقل شده بود.
گارنیک آلکسانی چوخاجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۳۵ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۷) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۱ در سن ۸۶ سالگی در مسکو درگذشت.
کابینه وزیران (به زبان سوتو: Kabinete ea Matona) عالی ترین سطح قوه مجریه در دولت پادشاهی لسوتو است. این کابینه شامل نخست وزیر، معاون نخست وزیر و وزیرانی است که توسط پادشاه از میان اعضای مجلس سنا و مجلس ملی منصوب می شوند. ترکیب کابینه. در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۲، کابینه نخست وزیر سام ماتکانه سوگند یاد کرد. تعداد وزارتخانه ها از ۲۶ به ۱۵ کاهش یافت. در نوامبر ۲۰۲۳ کابینه برای پذیرش حزب عمل باسوتو که به دولت ائتلافی پیوست، گسترش یافت. جدول زیر ترکیب فعلی کابینه ملی را تا نوامبر ۲۰۲۳ نشان می دهد:
گایانه آلکساندری موسایلیان ( زاده ) یک دانشمند اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است. زندگی نامه. وی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۵ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فعالیت می کند
رویداد بتل گراند ۲۰۲۵ که با نام بتل گراند: تمپا نیز تبلیغ می شود، یک رویداد کشتی حرفه ای بود که توسط پروموشن آمریکایی دبلیودبلیوئی تولید شد. این رویداد، هشتمین رویداد بتل گراند و سومین رویدادی است که منحصرا برای کشتی گیران برند ان اکس تی برگزار شده است و روز یک شنبه ۲۵ مه ۲۰۲۵ در تمپا، فلوریدا برگزار شد. این رویداد به صورت بین المللی از طریق نتفلیکس پخش شد و اولین رویداد بتل گراند بود که از طریق این پلتفرم قابل مشاهده است. هم چنین برای نخستین بار، کمربندی از پروموشن تی ان ای در یک رویداد دبلیودبلیوئی دفاع شد؛ به گونه ای که قهرمان کمربند قهرمانی جهانی تی ان ای، جو هندری از عنوان قهرمانی خود در این رویداد دفاع کرد.ویلیامز توانست با شکست دادن هندری، به نخستین کشتی گیر فعال و تحت قرارداد با دبلیودبلیوئی تبدیل شود که قهرمان کمربند جهانی تی ان ای می شود. این رویداد همانند بتل گراند ۲۰۲۳، در روز مشترک با پی پرویوی دابل اور ناثینگ ای ئی دبلیو برگزار می شد.
گئورگ هوهانسی چوبار (؛ زادهٔ - درگذشته )، بازیگر، مترجم و نویسنده اهل ارمنستان بود. وی یکی از بنیانگذاران تئاتر آدامیان دون روستوف () (۱۹۲۲) است. زندگی نامه. وی با نام اصلی چوباریان () در ۱ نوامبر ۱۸۶۴ در ناخیجوان-نا-دونو به دنیا آمد و از و دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۰ در سن ۶۵ سالگی در روستوف-نا-دونو درگذشت.
لارس کلینگبایل ( متولد ۲۳ فوریه ۱۹۷۸) سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات (SPD) است که از ۶ مه ۲۰۲۵ به عنوان معاون صدراعظم آلمان و وزیر دارایی فدرال خدمت می کند. او از سال ۲۰۲۱ به همراه ساسکیا اسکن به عنوان رهبر مشترک حزب سوسیال دموکرات خدمت کرده است. پیش از این، کلینگبایل از دسامبر ۲۰۱۷ تا دسامبر ۲۰۲۱ دبیرکل حزب سوسیال دموکرات بود. او از سال ۲۰۰۱ عضو شورای شهر مونستر و عضو شورای ناحیه هیده بوده است. او در سال ۲۰۰۵ حدود نه ماه نماینده مجلس فدرال (بوندستاگ) بود و در انتخابات فدرال ۲۰۰۹ دوباره عضو این مجلس بوده است. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷، کلینگبایل معاون رهبر ژوسوس، شاخه جوانان حزب سوسیال دموکرات، بود. کلینگبایل عضو حلقه سیهایم، جناح راست گراتر حزب سوسیال دموکرات است که شباهت های زیادی با حزب کارگر جدید تونی بلر دارد. اوایل زندگی و تحصیلات. کلینگبایل، فرزند یک سرباز، در خانواده ای از طبقه کارگر در سولتائو به دنیا آمد. کلینگبایل پس از فارغ التحصیلی از مدرسه با "مدرک دیپلم" در مونستر و تکمیل خدمت سربازی جایگزین، در سال ۱۹۹۹ تحصیل در رشته علوم سیاسی را در دانشگاه لایب نیتس هانوفر آغاز کرد و در سال ۲۰۰۴ با مدرک کا
رشناسی ارشد فارغ التحصیل شد. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ او بورسیه تحصیلی از بنیاد فریدریش ابرت (FES) دریافت کرد؛ در سال ۲۰۰۱، او دوره کارآموزی خود را در دفتر نیویورک این بنیاد به پایان رساند و شاهد حملات ۱۱ سپتامبر بود. حرفه سیاسی. کلینگبایل در دوران دانشگاه، در دفاتر حوزه انتخابیه صدراعظم گرهارد شرودر و هاینو ویز کار می کرد. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ پس از پایان تحصیلاتش، به عنوان مشاور آموزش جوانان برای حزب سوسیال دموکرات در نوردراین-وستفالن مشغول به کار شد. عضو پارلمان. از ۲۴ ژانویه ۲۰۰۵ تا ۱۸ اکتبر ۲۰۰۵، کلینگبایل پس از استعفای یان-پیتر یانسن، نماینده مجلس فدرال بود. در طول این نه ماه، کلینگبایل عضو کمیته امور اروپا، کمیته بهداشت و معاون کمیته دفاع مجلس فدرال (بوندستاگ) بود. کلینگبایل پس از انتخابات ملی ۲۰۰۵ از سمت خود کناره گیری کرد و به عنوان رئیس دفتر گرلت دوین، رئیس حزب سوسیال دموکرات در نیدرزاکسن، مشغول به کار شد. علاوه بر این، کلینگبایل از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ عضو کمیسیون بین المللی رهبری حزب سوسیال دموکرات بود و از سال ۲۰۰۶ معاون رهبر حزب سوسیال دموکرات در شورای منطقه ای زولتائو-فالینگ بوستل بوده است. او در انتخ
ابات فدرال ۲۰۰۹ در حوزه انتخابیه روتنبرگ ۱ – سولتاو فالینگبوستل شرکت کرد، با این حال، او با ۳۵٫۲ درصد آرا در مقابل نامزد حزب دموکرات مسیحی، راینهارد گریندل که ۴۰٫۲ درصد آرا را به دست آورده بود، شکست خورد. او موفق شد به عنوان نماینده حزب لیست از ایالت نیدرزاکسن وارد مجلس فدرال شود. کلینگبایل از سال ۲۰۰۹ عضو کمیته دفاع و همچنین معاون عضو کمیته امور فرهنگی و رسانه بوده است. از سال ۲۰۱۳، او همچنین رهبری گروه نمایندگان پارلمانی حزب سوسیال دموکرات از ایالت نیدرزاکسن در مجلس فدرال را بر عهده داشته است که دومین هیئت بزرگ در گروه پارلمانی حزب سوسیال دموکرات است. او علاوه بر وظایف کمیته ای خود، از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ به عنوان نایب رئیس گروه دوستی پارلمانی آلمان و روسیه خدمت کرد. کلینگبایل در انتخابات ۲۰۱۷ موفق شد با کسب ۴۱٫۲ درصد آرا، در حوزه انتخابیه روتنبرگ اول – هایدکریس پیروز شود. او در انتخابات فدرال آلمان ۲۰۲۱ نیز از همین حوزه انتخابیه رقابت کرد. دبیرکل حزب سوسیال دموکرات. در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷، مارتین شولتز، رئیس حزب سوسیال دموکرات، کلینگبایل را به عنوان دبیرکل معرفی کرد. او در ۸ دسامبر ۲۰۱۷ با ۷۰٫۶۲ درصد آرا در کنفرانس
حزب سوسیال دموکرات در برلین تأیید شد و جانشین هوبرتوس هایل شد که پس از شکست فاجعه بار حزب سوسیال دموکرات در انتخابات ۲۰۱۷ استعفای خود را اعلام کرده بود. در مذاکرات برای تشکیل کابینه چهارم تحت رهبری آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان پس از انتخابات، او بخشی از تیم رهبری هیئت حزب خود بود. او همچنین در کنار هلگه براون و دوروتی بار، رهبری گروه کاری سیاست دیجیتال را بر عهده داشت. معاون صدراعظم و وزیر دارایی (۲۰۲۵ – تاکنون). در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، کلینگبایل به عنوان معاون صدراعظم و وزیر دارایی بعدی در کابینه فریدریش مرتس اعلام شد. او در ۶ مه ۲۰۲۵ سوگند یاد کرد. زندگی شخصی. کلینگ بیل از سال ۲۰۱۹ با لنا سوفی مولر ازدواج کرده است. در سال ۲۰۲۴، مولر پسر این زوج را به دنیا آورد. کلینگبایل در مصاحبه ای در سال ۲۰۲۵ فاش کرد که در سال ۲۰۱۴ تحت درمان سرطان دهان قرار گرفته است. کلینگبایل از هواداران پروپاقرص تیم فوتبال بایرن مونیخ است و در جوانی در یک گروه پانک راک به نام Sleeping Silence فعالیت داشته است.
تفنگداران دریایی قاره ای () نیروی پیاده نظام آبی-خاکی مستعمرات آمریکا (و بعدها ایالات متحده آمریکا) در طول جنگ انقلاب آمریکا بودند. این سپاه در ۱۰ نوامبر ۱۷۷۵ توسط کنگره قاره ای تشکیل شد و در سال ۱۷۸۳ منحل گردید. مأموریت آنها چند منظوره بود، اما مهم ترین وظیفه آنها خدمت به عنوان نیروهای امنیتی در عرشه کشتی و محافظت از کاپیتان کشتی و افسرانش بود. در طول درگیری های دریایی، علاوه بر هدایت توپ ها به همراه خدمه کشتی، تیراندازان دریایی در بالای دکل های کشتی مستقر می شدند تا به طور خاص افسران، توپچی های دریایی و سکانداران حریف را هدف قرار دهند. در مجموع، ۱۳۱ افسر تفنگدار دریایی مستعمراتی و احتمالاً بیش از ۲۰۰۰ تفنگدار دریایی مستعمراتی ثبت نام شده در این نیرو وجود نداشت. اگرچه تفنگداران دریایی به صورت انفرادی برای معدود کشتی های نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به خدمت گرفته شدند، اما این سازمان تا سال ۱۷۹۸ دوباره ایجاد نشد. علیرغم فاصله زمانی بین انحلال تفنگداران دریایی قاره ای و سازمان فعلی، جانشین تفنگداران دریایی قاره ای، سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا، دهم نوامبر ۱۷۷۵ را به عنوان آغاز به کار خود ثبت ک
نِرسِس ملیک-تانگیان ()، که در خلال جنگ های جنگ جهانی اول و دوم به مدت چهل سال سمت خلیفه گری ارامنه آذربایجان (۱۹۴۸–۱۹۱۲) را به عهده داشتند. زندگی نامه. وی با زادنام نیکوغایوس ملیک-تانگیان (؛ ) در سال ۱۸۶۶م (۱۲۴۵خ) در روستای برناکوت در نزدیکی سیسیان در استان زانگه زور ارمنستان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذرانده و سپس وارد مدرسهٔ عالی مذهبی گورگیان (اسقف نشین اچمیادزین) شد. وی در سال ۱۸۸۶م (۱۲۶۵خ) در مدرسهٔ زادگاهش و سپس در سال ۱۸۸۸م (۱۲۶۷خ) در مدرسه ارامنه شوشی (قره باغ) و در سال ۱۸۹۴م (۱۲۷۳خ) در مدرسهٔ «مؤسس ی بشردوستی ارامنه» شهر باکو به تدریس پرداخت. در سال ۱۸۹۶م (۱۲۷۵خ) پس از بسته شدن مدارس ارامنه توسط حکومت تزاری روسیه وی به شهر سن پترزبورگ رفته و از دانشگاه حقوق این شهر فارغ التحصیل می گردد. پس از بازگشت از پترزبورگ به درجه اسقف اعظمی منصوب گشته و از سال ۱۹۱۲م (۱۲۹۱خ) تا سال ۱۹۴۸م (۱۳۲۷خ) رهبری دینی ارامنهٔ استان کل آذربایجان ایران را برعهده گرفت. در مدت ۳۷ سالی که اسقف ملیک-تانگیان رهبر دینی خلیفه گری آذربایجان بود، حیات اجتماعی، آموزشی، فرهنگی و سازندگی ارامنه آذربایجان ایران به رشد و ش
کوفایی رسید. این دوره مقارن با بسته شدن مدارس ارامنه به دستور رضاشاه و شرایط دشوار اجتماعی بود. اما اسقف ملیک-تانگیان با درایت و جلب اعتماد جامعهٔ ارامنه و ساکنین غیرارمنی این منطقه، تا پایان عمر به فعالیت های دینی خود وفادار ماند. اسقف ملیک-تانگیان در سال ۱۹۴۸م (۱۳۲۷خ) در تبریز درگذشت و در آرامستان ارامنه تبریز به خاک سپرده شد. در سال ۱۳۲۷، جانی باغداساریان، سیمیک کنستانتین و همکارانش فیلم مراسم تشیع پیکر نرسس ملیک-تانگیان اسقف اعظم ارمنی های تبریز را ساختند. آثار. ملیک-تانگیان مؤلف کتاب های «دستور زبان ارمنی-آشخارهابار» و «حقوق کلیسایی» است. او همچنین به مدت ۳۶ سال عضو هیئت امنای مدرسهٔ مرکزی ارامنهٔ تبریز بوده است.