Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرتور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست دفاع راست برای باشگاه فوتبال آمریکا مینیرو در سری آ برزیل بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل و برزیل بازی کرده است. آرتور در آوریل ۲۰۲۳ به باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن پیوست و از ژوئیه این سال برای بایر بازی می کند.
ویتور روکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم برای باشگاه رئال بتیس بازی میکند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل و تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است. روکه در مارس ۲۰۲۳ توسط رامون مندز، سرمربی وقت تیم ملی فوتبال برزیل، به اردوی تیم ملی دعوت شد و نخستین بازی ملی خود را مقابل تیم ملی مراکش انجام داد.او در ژانویه ۲۰۲۴ به بارسلونا پیوست و سپس پس از یک نیم فصل حضور در بارسلونا و زدن دو گل برای این تیم در این مدت کوتاه بخاطر نرسیدن بازی به او و اصرار بیش از حد خوان لاپورتا و دکو قرضی به رئال بتیس پیوست.
پسماند سوخت وساز یا پسماند متابولیک موادی هستند که از فرآیندهای سوخت وساز (مانند تنفس سلولی) برجای مانده اند که توسط جاندار قابل بهره برداری نیستند (مازاد یا سمی هستند) و بنابراین باید دفع شوند. این مواد شامل ترکیب های نیتروژنی، آب، CO 2، فسفات ها، سولفات ها و مواد دیگر است. جانوران با این ترکیب ها به عنوان مواد دفعی برخورد می کنند. گیاهان دارای مسیرهای سوخت و سازی هستند که برخی از آنها (عمدتاً ترکیب های اکسیژن) را به مواد سودمند تبدیل می کند. همه پسماندهای سوخت وساز به صورت املاح آب از طریق اندام های دفعی (نفریدیا، لوله های مالپیگی، کلیه ها) به استثنای CO2 که همراه با بخار آب از سراسر ریه ها به بیرون رانده می شود، دفع می شوند. حذف این ترکیب ها سبب هم ایستایی شیمیایی جاندار می شود. جانوران پسماندهای جامد را به عنوان مدفوع دفع می کنند.
ژوائو گومز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می کند. وی سابقه بازی برای باشگاه فوتبال فلامینگو نیز در کارنامه دارد و در سال ۲۰۲۲ به همراه این تیم قهرمان جام لیبرتادورس شد. گومز در سال ۲۰۲۲ در تیم منتخب لیگ سری آ برزیل قرار گرفت.
دنیلو اولیویرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می کند. از باشگاه هایی که دنیلو در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد که به همراه این تیم در مسابقات جام باشگاه های جهان ۲۰۲۱ حضور داشت و توانست توپ برنز مسابقات را کسب کند.
سونیا برونو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مار و پله"، "راهزنان" اشاره کرد.
روسا فونتانا (؛ زادهٔ ۲۱ ژانویه ۱۹۳۸) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سه همسر بی نقص" اشاره نمود.
بلانکا د سیلوس (؛ ۲ اوت ۱۹۱۴ – ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۲) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خانه پوشالی" اشاره کرد.
موزهٔ ادبی لاهوتی یا آثارخانهٔ ادبی لاهوتی (به تاجیکی: اُثُرخُنهٔ ادبی ای لُهوتی Осорхонаи адабии Лоҳутӣ)، یک موزهٔ ادبی است که در یادبود ابوالقاسم لاهوتی در شهر دوشنبه تأسیس شده است. این موزه با تصمیم دفتر کمیته مرکزی جمهوری تاجیکستان در سال ۱۹۸۱ (۱۳۶۰ خورشیدی) گشایش شده است. موزهٔ ادبی لاهوتی در خیابان استاراوشان ۴، خانهٔ شمارهٔ ۱ قرار دارد. موزهٔ ادبی لاهوتی در مرکز موزه های ادبی دوشنبه قرار دارد و در نزدیکی موزهٔ ادبی تورسون زاده واقع شده است.
ایرنه کابا آلبا (؛ – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گردباد" اشاره کرد.
چاچا (گرجی: ჭაჭა ch'ach'a [tʃʼɑtʃʼɑ]) یک نوشیدنی الکلی گرجی است که از باقیمانده تفاله انگور (بقایای انگور باقی مانده پس از ساخت شراب) ساخته می شود. رنگ آن شفاف و بسیار قوی است. میزان الکل آن در نمونه های تولید شده کارخانه ای تا ۵۰% است، اما در مواردی که آن را در خانه تولید می کنند، میزان الکل آن تا ۸۵% نیز می رسد. نام آن گاهی اوقات "ودکای شراب"، "ودکای انگور" یا "ودکا / گراپا گرجی" نامیده می شود. اصطلاح چاچا در گرجستان برای اشاره به تقطیر انگور استفاده می شود. همچنین ممکن است چاچا از انگورهای نارس یا وحشی تولید شود. سایر میوه ها یا گیاهان رایج مورد استفاده انجیر، نارنگی، پرتقال، توت یا ترخون است. بسیاری از گرجی ها ادعا می کنند چاچا دارای خواص دارویی است و به عنوان یک درمان برای تعدادی از بیماری ها از جمله انسداد گوش و سوء هاضمه پیشنهاد می شود. همچنین ادعا می شود که با مالیدن آن به شکم، درد معده را درمان می کند. همچنین ادعا می شود که با استفاده روی صورت، آکنه را درمان می کند. در گرجستان معمولاً می توان چاچای خانگی را با قیمتی در حدود ۵ لاری از سوپرمارکت ها و میوه فروشی های محلی تهیه کرد. این نوشیدنی به طور سنت
ی یک نوشیدنی خانگی گرجستانی است، امروزه معمولاً توسط تقطیرکنندگان حرفه ای و اکثر کارخانه های شراب سازی تولید می شود. نوع و طعم انواع مختلف چاچا به منطقه ای که در آن تولید می شود، می تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، چاچای ساخته شده توسط تولیدکنندگان در منطقه کاختی بیشتر از چاچای ساخته شده در پایتخت تفلیس طعم بلوط دارد. در میان شرکت های بزرگ تر، برخی از محبوب ترها عبارتند از Chateau Mukharni، Teliani Valley، Telavi Wine Cellar و Vazi+. این عصاره ها با افزودن مواد طبیعی طعم و عطر سنتی چاچا را افزایش داده اند. به عنوان مثال، در دره تیلیانی، چهار نوع چاچای متمایز را تقطیر می کند: ۱. طلا، ساخته شده در بشکه های بلوط کهنه. ۲. نقره، ساخته شده فقط با تفاله از انگور Rkatsiteli؛ ۳. عسل که در آن چاچا با لانه زنبوری تقطیر می شود. ۴. یخ، نسخه ای با الکل بالاتر. Vazi+ سه نوع چاچا را با برچسب "بینخی" تجاری کرده است که همه آنها بسیار محبوب هستند. هر سه نوع دو بار تقطیر می شوند و گران ترین آن - بینخی استراگون - شامل افزودن استراگون طبیعی است. یکی از معروف ترین محصولات چاچا، بینخی استراگون است که مدال نقره جوایز موندوس وینی در
سال ۲۰۰۷ را دریافت کرد. چاچای Chateau Mukhrani که با بیش از ۵۰۰۰ شراب و مشروب دیگر رقابت می کند، مدال طلای مسابقات بین المللی شراب و عرقیات هنگ کنگ را در سال ۲۰۱۱ به دست آورد. در سال ۲۰۱۲ در مسابقه شراب و ارواح کیشینو در جمهوری مولداوی، شراب سازی سنتی کاختی پنج مدال نقره برای چاچای خود کسب کرد. در سال ۲۰۰۵، دولت گرجستان قانون جدید مالکیت معنوی به نام «قانون نام گذاری مبدأ و نشانه های جغرافیایی کالا» (قانون AOGI) را تصویب کرد. این قانون در درجه اول اجازه ثبت نام های مبدأ (AO) و نشانه های جغرافیایی (GI) را برای شراب ها، مشروبات الکلی و آب های معدنی منشأ گرجستان می دهد. بسیاری از شراب های معروف گرجستان که تفاله انگور را تشکیل می دهند، به عنوان AOs در سطح بین المللی از طریق سیستم لیسبون برای ثبت بین المللی نام های مبدأ ثبت شدند. در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱، وزارت کشاورزی دولت گرجستان "چاچا" را به عنوان اولین GI در این کشور به ثبت رساند. شهر باتومی، دومین شهر بزرگ گرجستان، کمپین منحصر به فردی را بر اساس قدرت برند چاچا اجرا کرده است. در مرکز شهر، یک برج ۲۵ متری در سال ۲۰۱۲ ساخته شد که دارای یک عرشه دیدبانی، ساعت، استخرها و م
رکز اطلاعات گردشگری است. بیرون برج چاچه آبنمای پرآذینی وجود دارد که هفته ای یک بار به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به جای آب با چاچای تهیه شده از تقطیرهای محلی سرازیر می شود. منابع. 1. "A Drink to Last One Thousand Years". WIPO. 2015. Retrieved 2023-03-29 from www.wipo.int. 2. List of silver medals awarded during Mundus Vini 2007. Archived May 14, 2011, at the Wayback Machine. 3. "Hvino News" - Wine news from Republic of Georgia. 4. Wines and Spirits of Georgia.
دیوید کاپرفیلد قهرمان رمان "دیوید کاپرفیلد" (۱۸۵۰) اثر چارلز دیکنز است که این کتاب به اسم وی نام گذاری شده است. به طور گسترده ای تصور می رود که اساس این شخصیت خود دیکنز باشد که بسیاری از عناصر زندگی او را در بر می گیرد.
جان تی کخ (؛ زادهٔ ) زبان شناس، و مورخ است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
تداخل فاجعه بار، به عنوان فراموشی فاجعه بار شناخته می شود، تمایل یک شبکه عصبی مصنوعی به طور ناگهانی و به شدت فراموش کردن اطلاعاتی که قبلاً یاد گرفته بود بر اساس دریافت اطلاعات جدید است. شبکه های عصبی بخش مهمی از رویکرد شبکه ای و رویکرد اتصال گرا به علوم شناختی هستند. با استفاده از این شبکه ها، قابلیت های انسانی مانند حافظه و یادگیری را می توان با استفاده از شبیه سازی های کامپیوتری مدل سازی کرد. تداخل فاجعه بار یک مسئله مهم است که در ایجاد مدل های اتصالی حافظه باید مدنظر قرار گیرد. این موضوع در ابتدا توسط تحقیقات مک کلاسکی و کوهن در سال (1989) و رتکلیف در سال (1990) مورد توجه جامعه علمی قرار گرفت. این مسئله یک بروز رادیکالی از دوگانگی "حساسیت-پایداری" یا "پلاستیسیته-پایداری" است. به طور خاص، این مشکلات به چالش تولید یک شبکه عصبی مصنوعی اشاره دارند که حساس به اطلاعات جدید باشد ، اما توسط آن تخریب نشود. جدول های مراجعه و جستجو و شبکه های اتصال گرا در طیف پلاستیسیته-پایداری در مقابل هم قرار دارند. جدول های جستجو به طور کامل پایدار در برابر اطلاعات جدید باقی می مانند، اما قابلیت تعمیم نیستند، به عبارتی استنباط اصو
ل کلی از ورودی های جدید را ندارند. از سوی دیگر، شبکه های اتصال گرا مانند شبکه برگشتی استاندارد قادر به تعمیم به ورودی های نامشخص هستند، اما تسبت به اطلاعات جدید بسیار حساس هستند. مدل های برگشتی مانند شبکه برگشتی بازپخشی می توانند به حافظه انسان اشاره کنند، در حدی که توانایی انسان برای تعمیم دهی را بازتاب می دهند، اما این شبکه ها معمولاً پایداری کمتری نسبت به حافظه انسانی دارند. به طور قابل توجهی، این شبکه های برگشتی بازپخشی در معرض تداخل فاجعه بار هستند. این یک مشکل در مدل سازی حافظه انسان است، زیرا بر خلاف این شبکه ها، انسان ها معمولاً فراموشی فاجعه بار را نشان نمی دهند. تاریخچه تداخل فاجعه بار: اصطلاح تداخل فاجعه بار در ابتدا توسط مک کلاسکی و کوهن در سال (1989) ابداع شد، اما تحقیقات رتکلیف در سال (1990) مورد توجه جامعه علمی واقع شد. مسئله یادگیری توالی : مک کلوسکی و کوهن در سال (۱۹۸۹) مک کلوسکی و کوهن در سال(۱۹۸۹) در دو آزمایش مختلف با استفاده از مدل شبکه عصبی با الگوریتم پس انتشار خطا، مشکل تداخل فاجعه بار در هنگام یادگیری را مشاهده کردند. آزمایش ۱: یادگیری جمع اعداد یک و دو در آزمایش اول ، آنها یک شبکه عص
بی پس انتشاری استاندارد را با استفاده از یک مجموعه آموزشی واحد آموزش دادند، که شامل ۱۷ مسئله جمع یک رقمی بود (به عنوان مثال، ۱ + ۱ تا ۹ + ۱، و ۱ + ۲ تا ۱ + ۹) تا شبکه بتواند به درستی به همه آنها پاسخ دهد. خطا بین خروجی و خروجی مطلوب به طور مداوم در طول جلسات آموزش کاهش یافت که نشان می دهد شبکه توانسته است خروجی مطلوب را بهتر در طول آزمون های آموزشی نمایش دهد. سپس آنها شبکه را با استفاده از یک مجموعه آموزشی واحد که شامل ۱۷ مسئله جمع دو رقمی بود (به عنوان مثال، ۲ + ۱ تا ۲ + ۹ و ۱ + ۲ تا ۹ + ۲) آموزش دادند تا شبکه بتواند به درستی به همه آنها پاسخ دهد. آنها مشاهده کردند که روش آنها مشابه روش یادگیری یک کودک برای یادگیری اعداد جمع است. پس از هر آزمایش یادگیری در مورد اعداد دو، شبکه برای دانش خود در مورد اعداد یک و دو جمع آزمون شد. مانند عدد یک، عدد دو به سرعت توسط شبکه یادگرفته می شدند. با این حال، مک کلوسکی و کوهن توجه داشتند که شبکه دیگر قادر به پاسخ درست به مسائل جمع یک ، حتی پس از یک آزمایش یادگیری عدد دو نیست . الگوی خروجی تولید شده در پاسخ به یک ها اغلب به شدت شبیه به الگوی خروجی یک عدد نادرست بود . این به ع
نوان میزان زیادی خطا در نظر گرفته می شود. علاوه بر این، مسائل ۲ + ۱ و ۲ + ۲ که در هر دو مجموعه آموزشی وجود داشتند، حتی در آزمایش های یادگیری اولیه دو ها نیز اختلال زیادی نشان می دهند. آزمایش ۲: تکرار مطالعه بارنز و آندروود در سال(۱۹۵۹) در مدل ارتباطی دوم ، مک کلوسکی و کوهن سعی کردند تا مطالعه در مورد تداخل پس فعال در انسان ها، توسط بارنز و آندروود در سال (۱۹۵۹) را تکرار کنند. آنها مدل را بر روی لیست های A-B و A-C آموزش دادند و الگوی متناظر را در بردار ورودی (الگوی ورودی) برای تفکیک بین لیست ها استفاده کردند. به طور خاص، شبکه آموزش داده شده بود تا در صورت نمایش تحریک A و الگوی متناظر A-B با پاسخ درست B پاسخ دهد و در صورت نمایش تحریک A و الگوی متناظر A-C با پاسخ صحیح C پاسخ دهد. زمانی که مدل همزمان بر روی آیتم های A-B و A-C آموزش داده شد، شبکه به سرعت تمام ارتباطات را به درستی یاد گرفت. در آموزش توالی، لیست A-B ابتدا آموزش داده می شد، سپس لیست A-C. پس از هر نمایش لیست A-C، عملکرد برای هر دو لیست A-B و A-C اندازه گیری می شد. آنها متوجه شدند که مقدار آموزش در لیست A-C که منجر به ۵۰٪ پاسخ های درست می شد در مطالعه
بارنز و آندروود، به تقریباً ۰٪ پاسخ درست توسط شبکه پس انتشاری خطا منجر شد. علاوه بر این، آنها متوجه شدند که شبکه در هنگامی که به آن این دستور داده می شد که الگوی پاسخ B را بدهد، الگوی پاسخ C را نشان می دهد. این نشان می دهد که لیست A-C به ظاهر لیست A-B را بازنویسی کرده است. این می تواند مانند یادگیری کلمه سگ و سپس یادگیری کلمه صندلی باشد و سپس متوجه شوید که نمی توانید کلمه گربه را به خوبی تشخیص دهید، بلکه هنگامی که با کلمه سگ مواجه می شوید به کلمه صندلی فکر می کنید. مک کلوسکی و کوهن سعی کردند تا با استفاده از تعدادی تغییر دهنده از جمله تغییر تعداد واحدهای مخفی، تغییر مقدار پارامتر نرخ یادگیری، بیش آموزش بر روی لیست A-B، منجمد کردن بعضی از وزنه های ارتباطی و تغییر مقادیر هدف به جای ۰.۱ و ۰.۹ به جای ۰ و ۱، تداخل فاجعه باری که توسط شبکه نشان داده شده را کاهش دهند. با این حال، هیچ یک از این تغییرات مداخله های ناشی از تداخل فاجعه بار را به طور رضایت بخشی کاهش ندادند که توسط شبکه ها نشان داده شد. در کل، مک کلوسکی و کوهن (۱۹۸۹) به نتیجه گیری های زیر رسیدند: - حداقل در صورتی که یادگیری جدید وزن های مربوط به نمایش داده
شده را تغییر دهد، برخی از تداخل ها رخ می دهد. - هر چه مقدار یادگیری جدید بیشتر باشد، اختلال در دانش قدیمی بیشتر خواهد بود. - تداخل در شبکه های پس انتشاری فاجعه بار است که وقتی یادگیری به صورت توالی و نه همزمان انجام می شود، رخ می دهد. محدودیت های تحمیل شده توسط توابع یادگیری و فراموشی: رتکلیف در سال(۱۹۹۰) رتکلیف (۱۹۹۰) از چندین مجموعه مدل پس انتشاری استفاده کرد که به روش های استاندارد حافظه تشخیصی اعمال شدند و آیتم ها به صورت توالی یادگرفته شدند. پس از بررسی عملکرد مدل های تشخیصی، او دو مشکل اصلی را مشاهده کرد: - اطلاعاتی که به خوبی یادگرفته شده بودند، همزمان با یادگیری اطلاعات جدید به صورت فاجعه باری فراموش می شدند، به همین ترتیب در شبکه های پس انتشاری بزرگ و کوچک. - حتی یک آزمایش یادگیری با اطلاعات جدید منجر به از دست دادن قابل توجهی از اطلاعات قدیمی می شد، مشابه یافته های مک کلوسکی و کوهن (۱۹۸۹). رتکلیف همچنین متوجه شد که خروجی های حاصل به طور معمول مجموعه ای از ورودی های قبلی و ورودی جدید بودند. در شبکه های بزرگ تر، آیتم هایی که به گروه ها یادگرفته شده بودند (برای مثال AB و سپس CD) مقاومت بیشتری در برابر
فراموشی نسبت به آیتم های به تنهایی یادگرفته شده (برای مثال A و سپس B و سپس C...) داشتند. با این حال، فراموشی برای آیتم هایی که به صورت گروهی یادگرفته شده بودند همچنان بسیار بزرگ بود. اضافه کردن واحدهای مخفی جدید به شبکه تداخل را کاهش نمی دهد. تمایز بین آیتم های مور در مطالعه و آیتم های قبلاً دیده شده کاهش یافته است در حالی که یادگیری ادامه می یابد. این نتیجه در تناقض با مطالعات حافظه انسان است که نشان می دهد تمایز با یادگیری افزایش می یابد. رتکلیف تلاش کرد این مشکل را با اضافه کردن «گره های پاسخ» که به طور انتخابی به ورودی های قدیمی و جدید پاسخ می دهند، رفع کند. با این حال، این روش کار نکرد زیرا این گره های پاسخ برای همه ورودی ها فعال می شدند. مدلی که از الگوی زمینه استفاده می کرد همچنین توانایی تمایز بین آیتم های جدید و قدیمی را افزایش نداد.
کوتاه کردن موهای آدام (به انگلیسی: Clipping Adam) درامی محصول ۲۰۰۴ آمریکا به نویسندگی و کارگردانی مایکل پیچیوتینو با بازی کریس ایگمن، لوئیز فلچر، رابرت پاین، برایان برک، رایان ویلیس، کوین سوربو و ایوان پیترز است. داستان. آدام دو سال و دو ماه است که موهایش را کوتاه نمی کند. یعنی از روزی که مادر و خواهر کوچکش را در تصادف رانندگی از دست داده. او در مدرسه با دیگر دانش آموزان مشکل دارد، سال بعد باید به دبیرستان برود و با محیط جدیدی روبرو شود و پدرش افسردگی دارد و الکل مصرف می کند. در کنار تمام این مشکلات او مادربزرگش را دارد، پدر دن، کشیشی که وظیفه مشاوره دادن به او در ایام تابستان را دارد، همینطور اودری، دختر همکلاسیش را و جانی پسر هم مدرسه ای و خانواده مهربانش را. آدام کم کم خوب می شود. شخصیت پردازی. آدام درونگرا، شکننده و افسرده است. مدام او را می بینیم که سوار بر دوچرخه اش در تنهایی رکاب می زند و به خاطراتی که از مادر و خواهرش دارد فکر می کند. او توجه ویژه ای به دوست همکلاسیش اودری دارد. این رابطه متقابل است. آنها قصد دارند با هم به مهمانی رقص مدرسه بروند، در موقعیت های مختلف که به هم بر می خورند رفتار محبت آم
یزی با هم دارند و حتی یک شب اودری بی مقدمه و از روی محبت صرف آدام را می بوسد. پدر آدام سوگوار همسر و دخترش است و به وظایف پدریش توجهی ندارد. او مدام می نوشد، در گاراژ خانه میان اسباب و وسایل همسرش وقت می گذراند، پرخاشگری می کند و حتی کار به جایی می رسد که یک روز ناخواسته آدام را کتک می زند. مادربزرگ که تجربه از دست دادن همسرش را دارد بر سوگ از دست دادن دختر و نوه اش غلبه کرده. اغلب باغبانی می کند و همیشه و همه وقت مراقب آدام است و به پدرش مدام هشدار می دهد با بی توجهی هایش ممکن است آدام را از دست بدهند. جانی شاید تنها پسری از دانش آموزان مدرسه است که پا پیش می گذارد و با آدام رفاقت می کند. او خانواده ای نرمال و سرشار از عشق دارد و از این عشق به آدام هم سهمی می دهد. او و آدام قصد دارند طوطی سبز شکار کنند و به قیمت خوبی بفروشند. آنها طوطیشان را شکار می کنند اما دل زندانی شدنش را ندارند و دست آخر آزادش می کنند.
ویکتوریا گونزالس (متولد ۱۲ ژانویه ۱۹۹۱) کشتی گیر حرفه ای آمریکایی است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و با نام راکل رودریگز در برند را فعالیت می کند. او قبلاً یک بار قهرمان زنان ان اکس تی و دو بار قهرمان تگ تیم زنان NXT بوده است. او همچنین دو بار قهرمان تگ تیم زنان دبلیو دبلیوئی شده است، او ابتدا با آلیا و سپس با لیو مورگان این عنوان را کسب کرد. پدر گونزالس به نام ریک گونزالس هم زمانی یک کشتی گیر حرفه ای بوده است. در سال ۲۰۲۱، او و داکوتا کای برنده مسابقات کلاسیک تگ تیم داستی رودز زنان شدند و به عنوان اولین قهرمانان تگ تیم زنان ان اکس تی معرفی شدند.
وی اچ اس جی۱۲۵۶–۱۲۵۷ () منظومهٔ کوتوله قهوه ای سه گانه جوانی است که در صورت فلکی کلاغ نزدیک ۶۹٫۰ سال نوری (۲۱٫۲ پارسک) از خورشید فاصله دارد. این سیستم متشکل از VHS باینری با جرم برابر J1256-1257AB و همراه جرم سیاره ای دور VHS 1256-1257 b. در سال ۲۰۲۲، که یک انتشار رادیویی پیوسته از کمربندهای تشعشعی اطراف VHS J1256-1257 است، شناسایی شد.
ورود غیربالستیک به اتمسفر روشی برای ورود به جو است که با استفاده از بالابری آیرودینامیکی در اتمسفر بالایی، یک مسیر غیربالستیکی را دنبال می کند. این روش شامل مسیرهایی مانند پرش و گلاید (سر خوردن) است. پرش یک مسیر پروازی است که در آن فضاپیما به جو وارد و خارج می شود. گلاید یک مسیر پروازی است که در آن فضاپیما برای پرواز پایدار، مدتی در جو می ماند. در بیشتر نمونه ها، ورود مجدد با پرش، برد هواپیماهای فضایی زیرمداری و وسایل نقلیه ورود مجدد را در مسیر صرفاً بالستیک تقریبا دو برابر می کند. در برخی دیگر، مجموعه ای از "پرش ها"، افزایش بیشتر برد را فراهم می کند. ورود غیربالستیک به جو به طور جدی اولین بار به عنوان راهی برای افزایش برد موشک های بالستیک مطالعه شد، اما از آنجایی که موشک های متعارف با برد بیشتر تولید شدند، از آن استفاده عملیاتی نشد. بعدا مفاهیم اساسی آیرودینامیکی برای تولید کلاهک های مانوپذیر بازگشتی (MaRV) استفاده شد تا دقت برخی موشکها مانند Pershing II افزوده شود. اخیراً، از این مفاهیم برای تولید اچ جی وی مانند آوانگارد استفاده شده است تا از رهگیری جلوگیری شود. افزایش برد به عنوان راهی برای دستیابی به پروا
ز در ارتفاع های پایین تر استفاده می شود و به پیشگیری از رهگیری رادار برای مدت طولانی تر در مقایسه با مسیرهای بالستیک بالاتر کمک می کند. این روش همچنین برای افزایش زمان بازگشت فضاپیماهایی که از ماه به زمین بر می گردند، استفاده شده است، چون بدون این روش آنها باید در زمان کوتاهی مقدار زیادی از سرعت خود را کاهش دهند و در نتیجه با گرمای بسیار بالایی روبرو شوند. سفینه فرماندهی آپولو تقریبا از یک پرش مجدد (یا پرش جزئی) استفاده کرد، و Zond شوروی و Chang'e 5-T1 چینی هم از این روش استفاده کردند. بازگشت با پرش چندگانه که پیچیده تر است، برای هواگردها یا فضاپیماهای جدیدتر مانند فضاپیمای اوریون پیشنهاد شده است.
ماروچی فرسنو (؛ ۱۴ فوریه ۱۹۱۶ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سلیمان و سبا" و "گوهرفروشان مهتاب" اشاره کرد.
ماریا مائور (؛ زادهٔ ) بازیگر بازنشستهٔ اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "لژیونرهای کلئوپاترا" اشاره کرد.
ماریا مارتین (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "چاقوکش ها"، "دکتر ژیواگو"، "سفر به ایتالیا" و "قتل های خیابان مورگ" اشاره کرد.
ماریا باسْکِـس (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کارآگاهان خصوصی" و "چشم در برابر چشم" اشاره کرد.
استپان ملیک-باخشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مورخ اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۵ آوریل ۱۹۲۴ در شاهکرت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده است. وی در ۲۸ مارس ۱۹۹۸ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
دیلانا جانسن ون وورن (۱۰ اوت ۱۹۷۲) که بیشتر با نام دیلانا اسمیت شناخته می شود یک خواننده، ترانه سرا و مجری آفریقای جنوبی است که در لس آنجلس، کالیفرنیا زندگی می کند. دیلانا یانسن ون وورن در ۱۰ اوت ۱۹۷۲ در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی به دنیا آمد. نام خانوادگی او زمانی که حدود دو ساله بود، پس از آنکه مادرش با ناپدری اش ازدواج کرد، به اسمیت تغییر کرد.
بازشگت (نام انگلیسی: Come Back, Little Sheba) عنوان نمایشنامه ای نوشته ویلیام اینگ (به انگلیسی: William Inge) است که توسط رضا دادویی ترجمه و در سال ۱۴۰۰ توسط انتشارات سبزان به چاپ رسیده است. این نمایشنامه در سال ۱۹۵۳ برنده جایزه پولیتزر نمایشنامه نویسی شد. نخستین بار در ۱۵ فوریه سال ۱۹۵۰ توسط گروه نمایشی گیلد در سالن تئاتر بوت برادوی در شهر نیویورک به کارگردانی دنیل مان روی صحنه رفت. در سال ۱۹۵۲ فیلمی ۹۹ دقیقه ای بر اساس آن به نام برگرد، شبای کوچک به کارگردانی دنیل من ساخته شد که شرلی بوت با بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار شد.
تپه باستانی خالصه با قدمتی که به ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد و دوره نوسنگی برمی گردد که به عنوان مهم ترین منبع برای مطالعه دربارهٔ تاریخچه فلات مرکزی و شمال غربی ایران محسوب می شود. کاوش های انجام شده در سال های گذشته پرده از رازهای مهمی برداشته است که از جمله مهم ترین آن ها باید به دیده شدن نشانه های زندگی در تپه خالصه اشاره کنیم. خانه های کشف شده همگی از جنس خشت و چینه هستند و این سبک از معماری نشان می دهد که زندگی مردم در دوره روستانشینی و به صورت استقرار دائمی بوده است. این تپه باستانی و تاریخی در جنوب شهر خرم دره واقع شده است. کشف دانه های گیاهی مانند نخود لپه ای و لوبیا در تپه خالصه به خوبی نشان می دهد که مردم آن زمان به شغل کشاورزی مشغول بوده اند. وجود کوره های سفالگری هم خودکفایی آن ها را به تصویر می کشد. موضوع دیگری که در این کاوش ها مشخص شده این است که مردم آن زمان برای تدفین مرده های خود از روش خمره ای استفاده می کردند؛ یعنی مرده های خود را درون خمره قرار می دادند. وجود 3 اسکلت ۸۰۰۰ ساله که به صورت خمره ای دفن شده اند، این موضوع را به خوبی اثبات می کند. از دیگر آثار کشف شده در تپه خالصه باید به ابزارهای
سنگی کشاورزی و ظروف سفالی باستانی اشاره کنیم. با مطالعه روی ظروف سفالی، باستان شناسان مشخص کرده اند که این تپه باستانی تنها در دوره های نوسنگی و مس سنگ زنده بوده و پس از آن متروک شده است. تپه خالصه خرم دره را می توان از معدود مناطق شناخته شده پیش از تاریخ ایران دانست که می تواند اطلاعات مهمی در خصوص پیش از تاریخ شمال غرب فلات ایران ارائه کند و در یک کلام باید بگوییم که این تپه باستانی به خوبی تفاوت میان زندگی مردم امروزی و مردم ۸۰۰۰ سال پیش را به تصویر می کشد.
هونمینجانگوم (کره ای: 훈민정음; هانجا: 訓民正音; با معنیِ تحت الفظیِ «واج های درست برای آموزش مردم») رساله ای تاریخی است که یک خط کاملاً تازه و بومی را برای زبان کره ای معرفی می کند.این خط در ابتدا پس از انتشار با همین نام شناخته شد اما بعدها با نام هانگول شناخته شد. در اصل شامل ۲۸ نویسه به گونه ای بود تا مردم عادی و بی سواد در هانجا (نویسه های چینی) هم بتوانند به آسانی و دقت، خواندن و نوشتنِ زبان کره ای را بیاموزند. چهار حرف از این ۲۸ نویسه با گذر زمان از کاربرد افتادند. املای نخستینِ عنوان رساله، 훈〮민져ᇰ〮ᅙᅳᆷ با تلفظِ «Húnminjyéongʼeum» (و در نسخهٔ کرهٔ شمالی Húnminjyéonghʼeum) بود. هون مین جانگ اِم در شمارهٔ صد و دویِ «"سالنامه پادشاه سجونگ»" چاپ شد و هم اکنون، تاریخ انتشار رسمیِ فرضی آن، نهم اکتبر ۱۴۴۶، در کرهٔ جنوبی، روز هانگول است. برخی گزارش های تاریخی، اختراع این خط را در بیست و پنجمین سالِ سلطنت سجونگ (۱۴۴۳–۱۴۴۴) می دانند. یونسکو نسخه خطیِ این رساله به سالِ ۱۴۴۶ را که در حافظه جهانی گنجاند. واژه شناسی. واژگان «هون مین» و «جانگ اِم» به ترتیب به معنای «آموزش به مردم» و «صداهای مناسب» هستند. در نهایت «هون مین جانگ
اِم» به معنای «صداهای درست برای آموزش مردم» است. این الفبا در همان ابتدای ساخته شدن توسط شاه سجونگ، با همین نامِ «هون مین جانگ اِم» معرفی می شد اما امروزه با نام «هانگول» شناخته می شود. تاریخچه. پیش از ساختن هانگول، کره ای ها از خط چینی بهره می گرفتند. از آنجایی که زبان های چینی و کره ای شباهت های اندکی دارند، وام گرفتن حروفِ چینی برای انعکاس زبانِ گفتاری، ناکارآمد است. افزون بر این، در زمان سلطنت پادشاه سجونگ، سلسلهٔ مینگ به تازگی در چین به قدرت رسیده بود. شاهان مینگ، تلفظ حروف چینی را تغییر دادند و یادگیری تلفظ استانداردِ تازهٔ چینی در راستای ضبط واژگان برای کره ای ها سخت تر شد. از آنجایی که خواندن و یادگرفتن نویسه های چینی در میان اشراف و بزرگان محدود شده بود، سطح بی سوادی هم بالا مانده بود. خط چینی عموماً در اسناد رسمی توسط اشراف به کار می رفت. استفاده و یادگیری نویسه های چینی برای اشراف، نماد قدرت و امتیاز تبدیل بود. شاه سجونگ، به منظور دسترسی بیشترِ مردم عادی به اَمرِ نوشتار، آغاز به ساختِ هانگول به طرزِ مخفیانه کرد چراکه همچین اتفاقی به ضررِ طبقه اشراف تمام می شد. هانگول شخصا توسط سجونگ بزرگ، چهارمین