Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نند استتار و پنهان شدن. ممکن است اوباشگری برای احضار افراد مجاور برای همکاری در حمله استفاده شود. کنراد لورنتس، در کتاب خود "دربارهٔ پرخاشگری" (۱۹۶۶)، اوباشگری در میان پرندگان و جانوران را به غریزه های منتسب به مبارزه داروینیان برای بقا نسبت داد. از نظر او، انسان ها در معرض انگیزه های ذاتی مشابهی هستند، اما می توانند آنها را تحت کنترل عقلانی قرار دهند (به اوباش مراجعه کنید). تفسیر دیگر شامل استفاده از نظریه علامت دهی و احتمالاً اصل آوانس است. در اینجا ایده این است که یک پرنده اوباشگر، با قرار دادن ظاهراً خود در معرض خطر، وضعیت و سلامت خود را به گونه ای نشان می دهد که توسط شرکای احتمالی ترجیح داده شود.
سامر گیم فِست یک رویداد زنده برای بازی های ویدیویی است که توسط روزنامه نگار بازی های ویدیویی، جف کیلی سازماندهی و میزبانی می شود. سامر گیم فست به صورت سالانه در طول فصل تابستان و در چندین رسانه پخش زنده برگزار می شود. این رویداد در سال ۲۰۲۰ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ که به دنبال آن برجسته ترین رویدادهای صنعت بازی ویدیویی از جمله ای۳ و گیمزکام لغو شدند، ایجاد شد.
دوگانگی ساختار یکی از عبارات و گزاره های اصلی آنتونی گیدنز (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۳۸) از مشهورترین جامعه شناسان بریتانیایی در توضیح نظریه ساختاربندی است. توضیح. اساس دوگانگی در رابطه ای است که عاملیت با ساختار دارد. در دوگانگی، عاملیت نفوذ بسیار بیشتری بر محیط زندگی خود دارد تا نظریه ساختارگرایانه گذشته. کلید توضیح گیدنز تمرکز او بر دانش عامل و این واقعیت است که عاملیت نمی تواند وجود داشته باشد یا جدا از ساختار آن تجزیه و تحلیل شود. آنها فقط می توانند به عنوان یک دوگانگی وجود داشته باشند. ویژگی های ساختاری که او وجه شناسی می نامد، به نشان دادن ابعاد دوگانگی کمک می کند. منظور من از دوگانگی ساختار این است که ویژگی های ساختاری نظام های اجتماعی، هم واسطه و هم نتیجه عملکردهایی هستند که آن نظام ها را تشکیل می دهند.» ساختار هم قوانین و هم منابع یا محدودیت ها و کیفیت های توانمند دارد. زبان اغلب برای مثال زدن این روش ها استفاده می شود. سیستم تعامل به خودی خود "قواعد" زبان مانند نحو را دربرمی گیرد ولی فضایی را برای تفسیر یا ایجاد کلمات کاملاً جدید باقی می گذارد. سیستم تعامل مسئول حفظ استاندارد خاصی از سازگاری است تا زبان بر
ای گوینده و مترجم معنا پیدا کند. در عین حال، کامل بودن زبان را همیشه می توان از طریق تعامل توسط عامل دستکاری و تغییر داد. این عبارت در نوام چامسکی (زادهٔ ۷ دسامبر ۱۹۲۸) زبان شناس، فیلسوف، دانشمند علوم شناختی، مورخ، منتقد اجتماعی و فعال سیاسی آمریکایی توسط جان لیون برای نشان دادن تفاوت بین ارتباطات انسان و حیوان استفاده شده است. در آنجا به عنوان "دو سطح ساختار دستوری" توصیف شده است. اولی نحوی و دومی واج بودن. مراجع. کتاب شناسی. گیدنز، آنتونی، ۱۹۷۹: "مسائل محوری در نظریه اجتماعی"، لندن: انتشارات مک میلان. مطالعه بیشتر. گیدنز، آنتونی، ۱۹۸۴: "قانون اساسی جامعه: طرح کلی نظریه ساختار"، کمبریج، انگلستان: انتشارات سیاسی.
وایلد یوث گروه موسیقی ایرلندی است. آن ها نماینده ایرلند در یوروویژن ۲۰۲۳ بودند.
منصوره نامی زنانه با ریشه عربی به معنی یاری شده و پیروز است. منصوره می تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
تیورال تورانکس (زاده ) گروه موسیقی آذربایجانی متشکل از برادران دوقلوی تورال و توران باغمانوف است. آن ها نماینده جمهوری آذربایجان در یوروویژن ۲۰۲۳ بودند.
گریسلدا بلانکو (; ۱۴ فوریه ۱۹۴۳–۳ سپتامبر ۲۰۱۲) معروف به بیوه سیاه، یک پادشاه کلمبیایی مواد مخدر از کارتل مدئین، و از فعالان تجارت مواد مخدر کوکائین مستقر در میامی و جرائم سازمان یافته در طول دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بود. او در ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ در سن ۶۹ سالگی به ضرب گلوله کشته شد. آغاز زندگی. گریسلدا بلانکو رسترپو در کارتاخنا در ساحل شمالی کلمبیا زاده شد. او و مادرش آنا بلانکو زمانی که او سه ساله بود به مدلین نقل مکان کردند. پس از رسیدن به مدلین او سبک زندگی جنایی را در پیش گرفت. معشوق سابق بلانکو، چارلز کازبی، می گوید که بلانکو در سن ۱۱ سالگی پسر جوان ثروتمندی را گروگان گرفت و پس از آنکه پدر و مادر پسر حاضر نشدند برای آزادی او باج بدهند، او را به ضرب گلوله کشت. بلانکو حتی پیش از ۱۳ سالگی جیب بر شده بود. او برای فرار از تجاوزات جنسی دوست پسر مادرش، در ۱۹ سالگی از خانه فرار کرد و تا سن ۲۰ سالگی به غارت در مدئین متوسل شد. مواد مخدر. در سال ۱۹۶۴ به همراه شوهر و سه فرزندش با پاسپورت های جعلی به طور غیرقانونی به محله کویینز در نیویورک مهاجرت کرد و به فروش ماریجوانا روی آورد. او در آنجا یک تجارت قابل توجه کو
کائین را تأسیس کرد. بلانکو پیش از سال ۱۹۷۰ شوهر نخست خود را به قتل رساند و به میامی کوچ کرد. او در آنجا شوهر دوم خود با آلبرتو براوو، قاچاقچی مواد مخدر آشنا شد و از طریق او با جنبه های تاریک تر دنیای تبهکاران مواد مخدر آشنا شد. گرایش بلانکو به خشونت و جسارات او در قاچاق مواد مخدر، باعث شد خیلی سریع به سردسته تبهکاران تبدیل شود. برای نمونه، او زنان جوانی که بسته های کوکائین را در سوتین و لباس زیرشان مخفی می کردند، با هواپیما از کلمبیا به آمریکا می برد. بلانکو در سال ۱۹۷۵ شوهر دوم خود را نیز به ضرب گلوله کشت؛ زیرا مظنون بود که از بلانکو پول می دزد. بلانکو در خشونت های مرتبط با مواد مخدر به نام جنگ مواد مخدر میامی یا جنگ های کابوی کوکائینی که در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ میامی را گرفتار کرده بود، شرکت داشت. این زمانی بود که کوکائین بیش از حشیش قاچاق می شد. شبکه توزیع، که ایالات متحده را در بر می گرفت، در ماه ۸۰ میلیون دلار درآمد داشت. بلانکو به خاطر رفتار خشن و بی رحمانه به «بیوه سیاه» شناخته می شد. او در اوایل دهه ۸۰ میلادی هر ماه نزدیک به یک و نیم تن کوکائین به خاک ایالات متحده قاچاق می کرد. برای همین به
یکی از ثروتمندترین و مخوف ترین زنان جهان تبدیل شده بود. او از میان پناهندگان کوبایی که در سال ۱۹۸۰ به آمریکا گریختند گروه های قاچاقچی و آدمکش خود را پرورش می داد. او در آوریل ۱۹۷۵ به همراه ۳۰ تن از زیردستانش به اتهام توطئه مواد مخدر فدرال متهم شد. او پیش از دستگیری به کلمبیا گریخت. اما به ایالات متحده بازگشت و در اواخر دهه ۱۹۸۰ در میامی ساکن شد. بازگشت او کم وبیش با آغاز درگیری های خشونت آمیز عمومی در دهه ۱۹۸۰ شهر میامی همزمان بود. در سال ۱۹۸۳ پس از آنکه شوهر سوم او با مایکل کورلئونه، فرزند مشترک شان، میامی را ترک کردند دستور قتل او را هم صادر کرد. دستگیری. در ۱۷ فوریه ۱۹۸۵ بلانکو در خانه خود در ارواین کالیفرنیا به اتهام توطئه برای تولید، واردات و توزیع کوکائین توسط اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا دستگیر شد. این پرونده در دادگاه فدرال در شهر نیویورک به محاکمه رفت و در آنجا او مجرم شناخته و به ۱۵ سال زندان محکوم شد. سه پسرش در دورانی که او در زندان بود کشته شدند. او در حین گذراندن دوران محکومیت خود به سه فقره قتل درجه یک توسط ایالت فلوریدا متهم شد. دادستانی با یکی از مورد اعتمادترین قاتل بلانکو، خورخه آیالا،
معامله کرد که حاضر شد علیه او شهادت دهد. با این حال، پرونده به دلیل مسائل فنی مربوط به رسوایی جنسی تلفنی بین آیالا و دو منشی زن که در دفتر دادستانی ایالت کار می کردند، به هم خورد. در سال ۱۹۹۸ بلانکو به سه فقره قتل درجه دوم اعتراف کرد و به ۲۰ سال زندان محکوم شد تا همزمان اجرا شود. بلانکو در سال ۲۰۰۲ در زندان دچار حمله قلبی شد. او در سال ۲۰۰۴ آزاد و به مدئین تبعید شد. پیش از قتل او در سال ۲۰۱۲ او آخرین بار در می ۲۰۰۷ در فرودگاه بوگوتا دیده شد. درگذشت. در شب ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ بلانکو از قصابی در گوشه خیابان ۲۹ در مدئین، گوشتی به ارزش ۱۵۰ دلار خرید، هنگام خروج از مغازه در سن ۶۹ سالگی بر اثر اصابت گلوله موتورسوار بیرون مغازه به سر و کتف درگذشت.
ولوفال الفبای مشتق گرفته از خط عربی می باشد و یکی از الفباهای مورد استفاده برای نوشتن زبان ولوف، زبان بومی بخش عمده ای از مردمان سنگال و زبان معیار اکثریت سنگالی ها در کنار زبان فرانسه می باشد. این الفبا، از قرن ۱۷ به این سو، اولین الفبای زبان ولوف به شمار می آمد، که به گسترش بازرگانی با ممالک عرب و مسلمان شمال آفریقا، و گسترش دین اسلام، برای نوشتار زبان ولوف بکار گرفته شد. الفبای لاتین، که با استعمار فرانسه، و گسترش مدارس سکولار-دولتی، در سنگال ترویج یافت، امروزه الفبای اصلی زبان ولوف می باشد. اما با عین حال، الفبای ولوفال نیز در میان مردم، مخصوصا برای تاکید بر فرهنگی اسلامی ولوف، رواج دارد. این الفبا امروزه در مدارس اسلامی تدریس می شود. سابقا این الفبا استاندارد نبوده و هر نویسنده، استاد، یا مدرسه، رسم الخط خاص خویش را داشته است. اما در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، بر اهمیت استانداردسازی رسم الخط در سنگال تاکید شد. در همین دوران بود که الفبای لاتین ولوف نیز استانداردسازی شد. در سال ۱۹۹۰ میلادی، «ریاست ترویج زبان های ملی» ()، که پروژه ای توسط وزارت آموزش سنگال بود، الفبای عربی استانداردسازی شده را معرفی کرد.
این الفبای استانداردسازی شده، برای نوشتن تمامی زبان های ملی سنگال، منجمله ولوف، پولار، ، مندیکا, سرر, , و می باشد. الفبا. در الفبای ولوف، واکه ها نه با حرف بلکه با حرکت گذاری نشان داده می شوند، مشابه فارسی و عربی، با این تفاوت که در ولوف نوشتن تمامی حرکات، منجمله تشدید و علامت سکون، اجباری می باشد. در ولوف برای نشان دادن صداهایی که در عربی نیست، حروف جدید، و برای نشان دادن واکه هایی که در عربی نیست، حرکات جدیدی در نظر گرفته شده است. در گذشته، هر نویسنده و معلم و مدرسه ای، رسم الخط خویش را داشت و به همین دلیل طرق مختلفی برای نوشتن ولوف به الفبای عربی وجود داشت. اما با استانداردسازی الفبا توسط وزارت آموزش سنگال، اتفاق نظر بر یک مجموعهٔ واحد از حروف و حرکات به وجود آمده است. حروف. در الفبای ولوف، ۲۳ حرف وجود دارد. این شمارش شامل حروف زبان عربی که در نوشتن واژگان ولوف کاربردی ندارند (مانند«ث، ص، ط») نمی باشد. واکه ها. ولوفال مانند عربی و فارسی، الفبای از نوع به اصطلاح «ابجد» می باشد، به این معنی که حروف فقط نشان دهندهٔ هم خوان ها هستند. واکه ها با حرکت رو یا زیر حروف نشان داده می شوند. در ولوفال نوشتن تمامی حرکات
منجمله حرکت سکون «◌ْ» و تشدید «◌ّ» اجباری می باشد. در زبان عربی سه صدای واکه ای وجود دارد و به همین دلیل، سه حرکت واکه نیز وجود دارد. (در عربی «ا»، «و»، و «ی» نشان دهندهٔ کشیده دار بودن واکه های سه گانه می باشد.) اما در ولوف، ۹ صدای واکه ای و به همین دلیل، ۶ حرکت واکه ای نوین علاوه بر سه حرکت گرفته شده از عربی وجود دارد. واکه ها در صورتی که در ابتدای واژه باشند، با «الف» نوشته می شوند. در ولوف، واکه ها می توانند کوتاه باشند یا کشیده. واکه های کوتاه تنها با حرکت گذاری نشان داده می شوند. اما واکه های کشیده، مانند عربی با «الف»، «و»، یا «ی» نشان داده می شوند. اما بر خلاف عربی، به دلیل این که در ولوف ۹ واکه وجود دارد، حرکت گذاری پیش از یکی از این سه حرف، هنوز اجباری می باشد. همین طور، در مواردی که حروف «و» و «ی» برای نشان دادن واکهٔ کشیده به کار می روند، بر روی آن ها هیچ حرکتی گذاشته نمی شود. همین مورد است که واکهٔ کشیده را از واکهٔ کوتاه و هم خوان های [w] یا [j] متمیز می کند. (عࣴـ) نوشته می شود. همین اصول برای واژه هایی که با واکهٔ کشیده شروع می شوند نیز صدق می کنند. واکه های کشیده در ابتدای واژه با الف به عنوا
ن حامل حرکت شروع می شوند، و پس از «الف»، بسته به نوع واکه، یا «و» و یا «ی» می آیند. تنها استثناء واژگانیست که با [Aa] شروع می شوند. در این صورت، از «آ» استفاده می شود. نوشتن آن به صورت «اَا» غلط است. حرکت گذاری همخوان ها. در ولوف، علاوه بر حرکت واکه ها، دو حرکت سکون «◌ْ» و تشدید «◌ّ» نیز وجود دارد. این دو علامت نمی توانند هم زمان روی یک هم خوان قرار بگیرند. همین طور، سکون نمی تواند همزمان با حرکت واکه ای روی هم خوان قرار بگیرد. اما تشدید، هم می تواند با حرکت واکه ای و هم به طور مستقل روی حرف قرار گیرد. در ولوف، حروف تنها در پایان واژه و یا پیش از پیشوند می توانند مشدد شوند. در ولوف، نوشتن حرکت، شامل حرکت واکه ای، سکون، یا تشدید، بر تمامی حروف اجباریست، بجز در دو مورد: در ولوف، حروف مشدد، نه دوبار، بلکه یک بار و به صورت کشیده تلفظ می شوند. به این دلیل است که بر خلاف عربی و فارسی، مشدد شدن حرف بدون واکه نیز در ولوف امکان پذیر است. این پدیده بیشتر در پایان واژه اتفاق می افتد. جا دارد یادآور شد که نوشتن سکون یا تشدید بر روی حرف آخر واژه ضروری می باشد، چرا که تلفظ اشتباه حرف آخر می تواند منجر به تغییر کامل معنی وا
ژه شود. جدول زیر چند نمونه جفت واژه و معانی آنها را نشان می دهد. همخوان های پیش دماغی. در الفبای ولوفال همخوان های پیش دماغی به صورت دونگاره نوشته می شوند. سابقا به جای دونگاره، استفاده از تک حرف هایی برای نوشتن همخوان های پیش دماغی نیز در میان نویسندگان رایج بود، که با استاندارد سازی ولوفال منسوخ شده اند. حرف اول دونگاره «م» یا «ن» در ترکیب با حرف همخوان دیگری می باشد. حرف «م» در ترکیب با حروف «ب» و «ݒ» (معادل فارسی «پ»)، و حرف «ن» در ترکیب با حروف هم خوان «ت»، «ݖ» (معادل فارسی «چ»)، «د»، «ج»، «ق»، «ک»، و «گ» می آیند. بعضی از این دونگاره ها مثل «مݒ»، «نݖ»، و «نق» در اول واژه نمی آیند. حرف اول دونگاره های پیش دماغی، یعنی «م» و «ن» از جمله شرایط خاص می باشند که روی آن ها نباید حرکتی، حتی علامت سکون «◌ْ» گذاشته شود. حرف دوم دونگاره های پیش دماغی در ولوف هیچ وقت علامت سکون «◌ْ» نمی پذیرند. اگر این دو نگاره ها در آخر واژه و بدون صدای واکه باشند، با علامت تشدید «◌ّ» نوشته می شوند. برخی نویسندگان ولوف زبان، دونگاره های پیش دماغی را به عنوان حرف مستقل الفبا می شمارند. نمونه متن. ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر
یونگ کورکی لی (؛ زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۷–۲۷ ژانویه ۲۰۲۱) یک کنشگر مدنی، سازمان دهنده جامعه، عکاس و روزنامه نگار چینی-آمریکایی بود. او برنده جایزه عکاسی غیررسمی آسیایی آمریکایی بود. او خود را «یک چینی زاده در ایالات متحدهٔ اهل نیویورک … با دوربینی برای محو بی عدالتی ها برای چینی تباران آمریکایی، در برابر دیگر آسیایی تباران و اهالی خاور دور»، می نامید. آثار او تنوع و ظرایف فرهنگ آمریکایی آسیایی را که غالباً توسط رسانه های جریان اصلی نادیده گرفته شده و می شود را تشریح می کرد و سعی داشت تا تاریخ آسیایی تباران آمریکا را به بخشی از تاریخ آمریکا تبدیل کند. سنین جوانی و تحصیل. لی در ۵ سپتامبر ۱۹۴۷ در کوئینز، شهر نیویورک متولد شد. او دومین فرزند لی یین چاک و جونگ سی لی بود که هر مهاجر چینی در ایالات متحده بودند. پدرش در جنگ جهانی دوم در ارتش ایالات متحده خدمت کرده بود و مادرش یک خیاط بود. لی یک خواهر بزرگتر به نام «فی» و سه برادر بزرگتر به نام های «چان»، «جیمز» و «ریچارد» دارد. لی قبل از ادامه ی تحصیل در کالج کوئینز در سال ۱۹۶۵ در دبیرستان جامائیکا تحصیل می کرد. لی خودش عکاسی را یاد گرفت و به دلیل نداشتن توانایی خرید دورب
ین دوربین ها را قرض می گرفت. او گفت که کارش را از عکسی در سال ۱۸۶۹ الهام گرفته است که در یک کتاب درسی دیده بود که تکمیل راه آهن بین قاره ای را در سران پرومونتوری، یوتا جشن گرفته شده بود. در حالی که این پروژه عظیم ساخت و ساز هزاران کارگر چینی را استخدام کرده بود، عکس فقط کارگران سفیدپوست را نشان می داد. پروژه کارگران راه آهن چینی دانشگاه استنفورد در آمریکای شمالی بعداً با اشاره به کارگران چینی که در عکس معروف «دست دادن» اندرو جی راسل قابل مشاهده هستند، به ادعاهای لی اعتراض کرد. کار عکاسی. کار لی وقایع کلیدی در تاریخ سیاسی آسیایی آمریکا را مستند کرد. عکس او در سال ۱۹۷۵ از یک مرد چینی آمریکایی که توسط افسران پلیس نیویورک کتک خورده بود، در نیویورک پست نمایش داده شد. در روز انتشار تصویر، ۲۰،۰۰۰ نفر در اعتراض به وحشی گری پلیس در واکنش به ضرب و شتم پیتر یو، از محله ی چینی ها به سمت شهرداری راهپیمایی کردند. لی از اعتراضات پس از قتل وینسنت چین در سال ۱۹۸۲ در میشیگان عکس گرفت. چین یک مرد جوان چینی آمریکایی ساکن دیترویت بود که توسط رونالد ایبنس، سرپرست شرکت کرایسلر موتورز و پسر خوانده اش کشته شد. عاملان به چین، چینی تبا
ر، پس از اشتباه گرفتن ژاپنی بودن او حمله کردند، زیرا فهرست شرکت های ژاپنی به دلیل از دست دادن مشاغل صنعت خودروی آمریکا مقصر شناخته شدند. عکس های او زندگی روزمره آمریکایی های آسیایی و همچنین لحظات تاریخیِ تاریخ آمریکا را به تصویر می کشد. لی گفت دوربین او شمشیری برای مبارزه با بی عدالتی نژادی، برای یادبود و قابل مشاهده کردن کسانی است که در غیر این صورت نامرئی می بودند، با مستند کردن زندگی فرهنگ ها و جوامع اقلیت آمریکایی. بازخوردها و تجلیل ها. شهردار نیویورک، دیوید دینکینز، روز ۵ مه ۱۹۸۸ را «روز کورکی لی» اعلام کرد، و کار لی را به عنوان یک کمک مهم به جوامع شهر نیویورک به رسمیت شناخت. هان ژانگ، که در نیویورکر می نویسد، تأثیر فرهنگی آثار لی را شرح می دهد: «لی در محله چینی ها همان چیزی بود که بیل کانینگهام برای طنزپردازان منهتن بود، و روی دی کاروا برای هارلم پس از رنسانس». در ۵ می ۲۰۲۳، از کورکی لی با گوگل دودل تجلیل شد. پایان عمر. لی در میان همه گیری جهانی بیماری کووید ۱۹ به این بیماری مبتلا شد. او دچار عوارض ویروس شد و در بیمارستان یهودی لانگ آیلند در فارست هیلز، کوئینز، نیویورک در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱ در ۷۳ سالگی درگذ
شت. اعتقاد بر این است که او هنگام گشت زنی در محله چینی ها با گروه های نگهبان محله ای که از ساکنان در برابر افزایش خشونت های ضد آسیایی محافظت می کردند، به این ویروس مبتلا شد. همسر لی، مارگارت دی، در سال ۲۰۰۱ بر اثر سرطان درگذشت.
کارلوس، پادشاه امپراتور () یک مجموعهٔ تلویزیونی اسپانیایی و از محصولات تله بیسیون اسپانیولا است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. داستان این سریال دربارهٔ حکمرانی کارلوس یکم، پادشاه اسپانیا و امپراتور مقدس روم است.
کبوتر (به فرانسوی: La Colombe) یک چاپ سنگی روی کاغذ است که توسط پابلو پیکاسو در سال ۱۹۴۹ در نسخه ۵۰+۵ خلق شد. این نگاره یک کبوتر سفید را در زمینه سیاه نشان می دهد که به طور گسترده به عنوان نماد صلح مشهور شد. در سال ۱۹۴۹ اولین بار از این تصویر برای نشان دادن پوستری در کنگره صلح پاریس استفاده شد که از آن زمان به بعد به عنوان یک شاهکار شناخته می شود. یک نمونه از "کبوتر" در مجموعه گالری تیت و موزه هنر مدرن قرار دارد. پیشینه. تا قبل از جنگ داخلی اسپانیا، پیکاسو عمدتاً سیاست گریز بود به طوری که فروشنده آثار هنری او دانیل هنری کانویلر گفته بود او «غیرسیاسی ترین مردی» بوده که تا به حال شناخته است. با این حال، جنگ داخلی اسپانیا تأثیر عمیقی بر دیدگاه پیکاسو گذاشت و باعث شد که او بیشتر به سیاست توجه کند، که در نهایت منجر به نقاشی او از "گرنیکا" در سال ۱۹۳۷ شد. پس از نقاشی این شاهکار پیکاسو به نمادی از ضدفاشیسم تبدیل شد. در پایان جنگ جهانی دوم، پیکاسو با انگیزه های بشردوستانه به حزب کمونیست پیوست ولی بعدها علاقه اش به امور سیاسی کمونیستی سرد شد. بین سالهای ۱۹۴۸ و ۱۹۵۱، او در چندین کنگره جهانی صلح شرکت کرد. هنگامی که از پ
یکاسو خواسته شد در کنگره صلح ۱۹۵۰ در شفیلد سخنرانی کند، او گفت: «من از زندگی در برابر مرگ دفاع می کنم؛ من از صلح در برابر جنگ دفاع می کنم.» توصیف. در ۹ ژانویه ۱۹۴۹، پیکاسو "کبوتر" که یک لیتوگرافی سیاه و سفید بود را در استودیوی چاپگر فرناند مورلو در پاریس خلق کرد. تصویر کبوتر سفید ساده و در عین حال قابل توجه است و با استفاده از شستشوی جوهر لیتوگرافی ایجاد شده است. کبوتری که در سنگ نگاره به تصویر کشیده شده در واقع یک کبوتر میلانی بود که از طرف دوست و هنرمند همکارش آنری ماتیس به پیکاسو هدیه داده شده بود. از سنگ نگاره "کبوتر" پیکاسو برای به تصویر کشیدن پوستر کنگره صلح پاریس در سال ۱۹۴۹ استفاده شد. یکی از حامیان حزب کمونیست فرانسه به نام لوئی آراگون که از استودیوی پیکاسو بازدید کرد، این تصویر را انتخاب کرد و بعد از آن کبوتر نماد صلح و همچنین کمونیسم جهانی شد. یک روز قبل از گشایش کنگره صلح در ۲۰ آوریل ۱۹۴۹، شریک پیکاسو، فرانسوا ژیلو، چهارمین فرزند خود را به دنیا آورد که به نام پالوما، کلمه اسپانیایی کبوتر، نام داشت. اهمیت و میراث. تصاویر پیکاسو از کبوتر به پدیده ای در سراسر جهان تبدیل شد. بین سال ۱۹۴۹ و مرگ این هنر
مند، او آثار متعددی از جمله پوستر، چاپ و طراحی خلق کرد که کبوتر صلح را به تصویر می کشید. تغییرات تصویر برای کنگره های صلح در وروتسواف، استکهلم، شفیلد، وین، رم و مسکو استفاده شد. تصاویر "کبوتر" توسط جنبش صلح در سراسر جهان توزیع شد و شتاب جدیدی برای شهرت این هنرمند ایجاد کرد. برای پیکاسو، کبوتر هم یک نماد سیاسی مهم و هم یک نماد شخصی بود. کبوتر یک یادگاری از پدر نقاشش بود که به پیکاسو مهارت های اولیه هنر را آموخته بود. او در دهه ۱۸۸۰ در خانه دوران کودکی پیکاسو در مالاگا کبوتر کشیده بود. بعدها در زندگی، زمانی که پیکاسو در سال ۱۹۵۵ به کن در جنوب فرانسه نقل مکان کرد، یک کبوترخانه ساخت که به او اجازه داد کبوترهای ساکن را مشاهده و به تصویر بکشد. در سال ۱۹۵۷، پیکاسو استودیو (کبوترها. ولازکوئز) را نقاشی کرد که پنجره ای باز را به تصویر کشید که توسط کبوترها احاطه شده بود. این یکی از چندین نقاشی بود که او به سبک ماتیس برای ادای احترام به دوستش و کبوترهایش خلق کرد.
پیمان ۱۹۰۷ ژاپن و کره بین امپراتورهای ژاپن و کره در سال ۱۹۰۷ منعقد شد. مذاکرات در ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۷ به پایان رسید مفاد پیمان. این پیمان مقرر می داشت که کره باید تحت هدایت یک ژنرال مقیم ژاپن عمل کند. تأثیر مفاد این پیمان این بود که اداره امور داخلی به ژاپن واگذار شد. امپراتوری کره تحت شرایط پیمان یولسا قبلی در سال ۱۹۰۵ به تحت الحمایه ژاپن تبدیل شده بود و بنابراین حق انجام مبادلات دیپلماتیک با سایر کشورها را از دست داده بود. امپراتور کره گوجونگ فرستاده ای را مخفیانه به کنفرانس لاهه دربارهٔ صلح جهانی برای اعتراض به اقدامات ژاپن فرستاد. در تلافی، در ۱۸ ژوئیه ۱۹۰۷، ژاپن امپراتور گوجونگ را به نفع پسرش سونجونگ وادار کرد از سلطنت کناره گیری کند. شش روز بعد، توافق جدیدی به دولت کره تحمیل شد. مفاد این معاهده جدید به ژنرال مقیم ژاپن حق انتصاب و عزل مقامات عالی رتبه را می دهد (ماده ۴) و تصریح می کند که همه مقامات عالی رتبه منصوب شده در دولت کره باید دارای مجوز باشند. ژاپنی (ماده ۵). این امر دولت داخلی کره را به طور کامل تحت کنترل ژاپن قرار داد. بخش منتشر نشده این معاهده همچنین ارتش کره را تحت رهبری ژاپن قرار داد و اختیارات ق
ضایی و پلیسی را به آنها واگذار کرد. ترجمه متن کامل. دولت های ژاپن و کره، با هدف دستیابی زودهنگام به رفاه و قدرت در کره و ارتقای سریع رفاه مردم کره، توافق کردند: ماده ۳. امور قضایی کره باید از امور اداری عادی متمایز نگه داشته شود.
کریستا رودریگز (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دختر سخن چین"، "برنامه آخر وقت با دیوید لترمن"، "در جستجوی زندگی"، "خودمانی با ایمی شومر"، "آخر شب با ست مایرز"، "جوان تر"، "کوانتیکو"، "نانوایی در بروکلین"، "در هایتس" و "هالستون" اشاره کرد. شواهد حاکی است که او بعد از مبتلا شدن به بیماری سرطان فوت کرده است
پاراگراف ۱۷۵ یک بند از قانون کیفری آلمان از ۱۵ مه ۱۸۷۱ تا ۱۰ مارس ۱۹۹۴ بود که روابط جنسی میان مردان را تبدیل به جرم می کرد. در اصلاحات نخستین این بند همچنین حیوان خواهی، اشکالی از تن فروشی و سوءاستفاده جنسی از کودکان نیز جرم انگاری شده بودند. در کل حدود ۱۴۰۰۰۰ مرد بر پایه این قانون محکوم شدند. این قانون همیشه بحث برانگیز بود و الهام بخش نخستین جنبش همجنسگرایان در آلمان شد که خواستار لغو آن بود. پاراگراف ۱۷۵ بارها مورد تغییر قرار گرفت. از جمله در زمان آلمان نازی در سال ۱۹۳۵ گسترش یافت و موجب بازداشت ده ها هزار مرد همجنسگرا شد که با مثلث صورتی نشان گذاری می شدند. تنها حدود ۴۰ درصد از مردانی که برپایه این قانون به اردوگاه های کار اجباری فرستاده می شدند زنده ماندند. این قانون یکی از تنها قوانین دوران نازیسم بود که بدون تغییر در آلمان غربی مورد استفاده قرار گرفت و چندین بار اصلاح شد. در آلمان شرقی نسخه پیش از نازیسم مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۱۹۷۳ میلادی جنبش همجنسگرایان در آلمان که این قانون را تبعیض آمیز می نامید، علیه آن به مبارزه پرداخت. پاراگراف ۱۷۵ سرانجام در سال ۱۹۹۴ میلادی از قانون آلمان حذف شد. در سال
۲۰۰۲ مجلس نمایندگان آلمان بوندستاگ تمامی محکومیتها به موجب این قانون در دوران نازیها را لغو کرد. در سال ۲۰۱۶ وزیر دادگستری وقت آلمان هایکو ماس اعلام کرد که کشور آلمان در نظر دارد تمامی مردانی که به موجب پاراگراف ۱۷۵ محکوم شدند را عفو کند و خسارت های وارده به موجب این قانون را جبران کند. این اقدام در اکتبر ۲۰۱۶ تأیید شد و بودجه ای ۳۰ میلیون یورویی برای آن تعیین گردید.
آجنا () (/əˈdʒi:nə/؛ ATV)، که به نام وسیلهٔ نقلیهٔ هدف (جمینی-آجنا) (GATV)) نیز شناخته می شود، فضاپیمای بدون سرنشینی بود که توسط ناسا در طول پروژه جمینای خود برای توسعه و تمرین تکنیک های پهلوگیری فضایی در فضای مداری و اتصال و پهلوگیری فضاپیما و انجام مانورهای بزرگ مورد استفاده قرار گرفت. تغییرات مداری، در آماده سازی و تدارک ماموریت های ماه برنامه آپولو. این فضاپیما بر اساس موشک مرحله فوقانی آجناRM-81 لاکهید، مجهز به یک هدف پهلوگیری ساخته شده توسط شرکت هواپیماسازی مک دانل ساخته شد. نام «آجنا» از ستارهٔ بتا قنطورس که به نام «آژنا» نیز شناخته می شود، بر گرفته شده است. فضاپیمای ترکیبی یک استوانه به طول۷٫۹۲ متر با قطر ۱٫۵۲ متر بود که با وسیله پرتاب اتلس-آجنا در مدار پایینی زمین قرار می گرفت. حدود ۱۴۰۲۱ تا ۱۴۰۵۴ پوند (۶۳۶۰ تا ۶۳۷۵ کیلوگرم) پیشرانه و گاز در هنگام پرتاب حمل می کرد، و جرم ناخالص در مداری بین آن ۳۲۲۸ تا ۳۲۹۸ کیلوگرم بود. "وسیله نقلیه هدف آجنا" هنگام پرتاب جمینای ۶-آ در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۵ با شکست مواجه شد که ناسا را به ایجاد یک سیستم پشتیبان اهدایت کرد: آداپتور اتصال هدف تقویت شده (ATDA)، فضاپیمای کوچکتری مت
شکل از هدف لنگر با یک سیستم رانش کنترل اما بدون نیاز به مدار آجنا. تغییر موشک ATDA یک بار در جمینای ۹-آ پس از دومین شکست پرتاب ATV در ۱۷ می ۱۹۶۶ مورد استفاده قرار گرفت، اما به عنوان یک وسیله اتصال به هدف شکست خورد زیرا پوشش پرتاب آن از بدنه جدا نشد.
آنچه چشمانش پنهان می کرد () یک مینی سریال عاشقانهٔ اسپانیایی به کارگردانی سالوادور کالوو است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
لئونارد پاتریک هاروی (مختصر L. P. Harvey؛ متولد ۲۵ فوریه ۱۹۲۹ - درگذشت ۴ اوت ۲۰۱۸) مورخ و استاد دانشگاه بریتانیایی بود. او کرسی تدریس اسپانیایی در دانشگاه آکسفورد بین سال های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ و دانشگاه ساوت همتون بین سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ و کالج کوئین مری دانشگاه لندن بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ را داشت و بین سال های ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۳ رئیس دپارتمان اسپانیایی کالج کوئین مری شد. او در سال ۱۹۶۷ رسماً هیئت علمی دانشگاه شد. او در سال ۱۹۸۳ استاد زبان اسپانیایی کالج کینگز دانشگاه لندن شد تا اینکه در سال ۱۹۹۰ بازنشسته گشت.
دیوید لورنزن مورخ بریتانیایی - آمریکایی، پژوهشگر و ادیان شناس، ستون نویس و استاد بازنشستهٔ تاریخ آسیای جنوبی در مرکز مطالعات آسیا و آفریقا ال کالگو د مکزیکو در مکزیکوسیتی است.
فهرست مردمان باستانی ایتالیا () این فهرست از مردمان باستانی که در ایتالیا زندگی می کردند و خلاصه ای از گروه هایی است که قبل و در طول گسترش روم و فتح گسترش روم در ایتالیا وجود داشتند. بسیاری از نام ها یا اختراعات علمی هستند یا درون نام و برون نام که توسط نویسندگان باستانی آثار به زبان یونانی باستان و لاتین تعیین شده اند. با توجه به نام های خاص قبایل و اقوام ایتالیایی باستان، پنجره زمانی که در آن مورخان نام های منسوب تاریخی مردم ایتالیای باستان را می شناسند، بیشتر به حدود ۷۵۰ سال قبل از میلاد می رسد (در بنیان پیدایش رم) تا حدود ۲۰۰ سال قبل از میلاد (در جمهوری روم میانه)، محدوده زمانی که در آن بیشتر اسناد مکتوب برای اولین بار از این نام ها وجود دارد و قبل از یکسان سازی تقریباً کامل یا رومی سازی مردم ایتالیا به فرهنگ روم باستان است.
سابلی ها () یک قوم نام برای گروهی از مردمان یا قبایل ایتالیایی (فهرست مردمان باستانی ایتالیا) ساکن در مرکز و جنوب ایتالیا در زمان ظهور رم است.