Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه نشان می داد دو نفر که چند سال پیش بر اثر سکتهٔ ساقهٔ مغز دچار فلج شده بودند، توانستند بازوهای رباتیک را برای گرفتن و برداشتن کنترل کنند. یکی از شرکت کنندگان، «کَتی هاچینسون»، توانست با استفاده از بازوی رباتیک از بطری قهوه بنوشد، که نخستین بار در ۱۵ سال گذشته بود که بدون کمک دیگران می نوشید. این آزمایش در مرکز "خانه بوستون" در دورچستر، ماساچوست، محل اقامت تخصصی خانم هاچینسون انجام شد. این مطالعه با مشارکت پژوهشگران دانشگاه براون، وزارت کهنه سربازان، بیمارستان عمومی ماساچوست، دانشکده پزشکی هاروارد و مرکز هوافضای آلمان انجام شد. کارآزمایی های بالینی کنونی. کارآزمایی های بالینی از سال ۲۰۰۹ با نام «سامانهٔ واسط عصبی برین گیت۲» آغاز شد. دانشگاه استنفورد، بیمارستان عمومی ماساچوست، دانشگاه کیس وسترن رزرو (اوهایو) و مرکز کهنه سربازان پراویدنس در حال جذب شرکت کننده برای این کارآزمایی بودند. در آوریل ۲۰۲۱، برین گیت نخستین فناوری شد که توانست فرمان ها را به طور بی سیم از مغز انسان به رایانه منتقل کند. این مطالعهٔ بالینی روی دو فرد با آسیب نخاعی انجام گرفت. در این آزمایش یک فرستنده به قشر حرکتی مغز متصل بود تا سیگنال ها
را ارسال کند. دقت و سرعت تایپ و حرکت مشابه راهکارهای باسیم گزارش شد.
بوگدان پلانیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال اف سی اس بی، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال اسلوبودا اوژیتسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان بازی کرده است.
جرمی بلکمن (متولد ۱۹۸۷) بازیگر و نوازنده آمریکایی است. او در فیلم مگنولیا محصول سال ۱۹۹۹ بازی کرد. او در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه کلمبیا فارغ التحصیل شد. او خواننده اصلی گروه موسیقی دنس آلترناتیو و الکترونیک مستقل پینک درینک بود. او در نقش ویلیام آیریش موسیقی تجربی تولید می کرد. پدرش، ایان، نیز بازیگر است
گَستون آلوارس سوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی بلگرانو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
وجوه در جامعه شناسی برای درک مفهوم پشت ساختاربندی اساسی هستند. به گفته آنتونی گیدنز، وجوه، ویژگی های ساختار را توضیح می دهند. گفته می شود که ساختار دارای ویژگی های ساختاری و فردی است. گیدنز به این وجوه ساختاری به ترتیب «قواعد» و «منابع» می گوید. در عمل، گیدنز با اذعان به کارکردهای توانمندسازی که ساختار ارائه می دهد، خود را از سایر ساختارگرایان جدا می کند. یک مورد از «قاعده»، عمل اطاعت از یک قانون است. یعنی، محدودیت هایی وجود دارد که ساختار بر عاملیت اعمال می کند و باعث می شود عامل به شیوه ای خاص عمل کند. از این نظر، ساختار محدودیت هایی را بر عامل اعمال می کند تا هنجارهای اجتماعی را محقق کند. با این حال، هنجارها در گذشته تغییر کرده اند و از طریق استفاده از «منابع» ساختاری، تحت دستکاری مداوم جامعه قرار دارند. قوانین مدنی می توانند لغو یا بازنویسی شوند و در گذشته نیز چنین بوده است. قوانینی که آزادی های انسانی را محدود کرده اند، می توانند لغو شوند، زیرا "منابعی" وجود دارد، مثلاً وکلایی که می توانند دلیلی برای اصلاحات اجتماعی ارائه دهند. همچنین می تواند خود فرآیند بررسی قضایی باشد. گیدنز اظهار می کند این «وجوه» هس
تند که تکیه او بر دوگانگی ساختار را نشان می دهند، زیرا موردی را ارائه می کنند که در آن افراد آگاه می توانند از منابع موجود برای تغییر سیاست ها، استانداردها یا هنجارهایی استفاده کنند که ساختار بر آنها تحمیل می کند.
دامیان گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده است.
ریکلمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی سابقه عضویت در تیم هایی همچون باشگاه ورزشی کویابا و باشگاه فوتبال شباب الاهلی را دارد.
«شب بخیر و خداحافظ» ترانه ای از خواننده و ترانه پرداز انگلیسی ایمجن هیپ می باشد که به عنوان دومین تک آهنگ از آلبوم سال ۲۰۰۵ وی تحت عنوان "از طرف خودت صحبت کن" منتشر گردید. اشعار ترانه «ویرانگری ناشی از کراش داشتن» را توصیف می کند. این اثر در ایالات متحده نسبت به «قایم موشک» اندکی بیشتر مورد تبلیغ و ترویج قرار گرفت و موزیک ویدئو آن از شبکهٔ وی اچ وان پخش شد. اجرای گیتار در این قطعه توسط جف بک انجام شده است. نسخه آریانا گرانده. خوانندهٔ آمریکایی آریانا گرانده این ترانه را برای چهارمین آلبوم استودیویی خود تحت عنوان "شیرین کننده" که در اوت سال ۲۰۱۸ منتشر شد بازخوانی/ریمیکس کرد.
عدالت و آزادی، که همچنین به عنوان نوت بوک توسط عدالت و آزادی شناخته می شود، یک انتشارات ضد فاشیست ایتالیایی بود که توسط اعضای جنبش ضد فاشیستی با همان نام در پاریس تأسیس شد. مجله بین ماه مه ۱۹۳۴ تا ماه مه ۱۹۴۰ وجود داشت. عنوان زیرش جنبش متحد برای خودمختاری کارگران، جمهوری سوسیالیستی، اومانیسم نوین بود. تاریخچه و مشخصات. عدالت و آزادی به عنوان یک نشریه هفتگی در پاریس توسط تبعیدیان ایتالیایی که به دلیل ظلم و ستم دولت فاشیست، ایتالیا را ترک کرده بودند، آغاز به کار کرد. اولین شماره در ۱۸ مه ۱۹۳۴ منتشر شد. هدف آن فراهم کردن بستری برای بحث در مورد مشکلات انقلاب ایتالیا بود. این مجله مقالاتی را به زبان های ایتالیایی و فرانسوی پوشش می داد که سعی در ارائه ترکیبی از لیبرالیسم و سوسیالیسم داشتند. برخی از شماره های این مجله به صورت مخفیانه در ایتالیا توزیع می شد. یکی از همکاران آن نیکولا کیارومونته بود. سردبیران عدالت و آزادی کارلو روسلی و آلبرتو سیانکا بودند. روسلی از زمان شروع به کار آن در سال ۱۹۳۴ تا ترورش در سال ۱۹۳۷ سردبیر بود. سیانکا جانشین روسلی به عنوان سردبیر مجله شد که آخرین شماره آن در ۲۰ مه ۱۹۴۰ منتشر شد.
گراچیا (ایتالیایی: "Hierarchy") یک مجله فاشیستی ماهانه بود که بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳ در میلان، ایتالیا منتشر می شد. تاریخچه و مشخصات. "جرارچیا" در ژانویه ۱۹۲۲ توسط بنیتو موسولینی در میلان تأسیس شد. این مجله ارگان غیررسمی رژیم در آن زمان بود و در تبدیل ایتالیا به یک دولت تمامیت خواه نقش مهمی داشت. این مجله نقدهای ماهانه منتشر می کرد. نام موسولینی به عنوان سردبیر در سربرگ مجله ذکر شده بود. با این حال، سردبیر واقعی مجله، از زمان تأسیس، مارگاریتا سارفاتی بود. نام او تا نسخه فوریه ۱۹۲۵ در مجله ظاهر نشد، جایی که او به سادگی به عنوان «مدیر مسئول» (ایتالیایی: شخصی که از نظر قانونی مسئول مجله است) ذکر شد. انتشار این مجله در ژوئیه ۱۹۴۳ متوقف شد.
جنته (به ایتالیایی: "People") یک مجله هفتگی محبوب و قدیمی ایتالیایی است که به امور جاری و شایعات مربوط به افراد مشهور می پردازد. تاریخچه و مشخصات. "جنته" در سال ۱۹۵۷ در میلان راه اندازی شد. بنیان گذار و ناشر آن ادیلیو روسکونی، روزنامه نگار، نویسنده، ناشر و تهیه کننده فیلم ایتالیایی بود. این مجله، مجله شاخص گروه روسکونی بود. این مجله تا سال ۱۹۹۹ بخشی از گروه روسکونی بود، تا اینکه این گروه توسط هاچت فیلیپاچی مدیاس، زیرمجموعه لاگاردر اس سی ای، خریداری شد. این مجله توسط هاچت روسکونی تحت مالکیت هاچت فیلیپاچی مدیاس منتشر می شد. این مجله تا سال ۲۰۱۱ که توسط مجلات هرست خریداری شد، متعلق به هاچت فیلیپاچی مدیاس بود. این مجله به صورت هفتگی منتشر می شود. گردش خون. در سال ۱۹۶۴ تیراژ "مجله جنته"، ۳۳۱۰۰۰ نسخه بود که در سال ۱۹۶۸ به ۳۹۰۰۰۰ نسخه افزایش یافت. تیراژ "مجله جنته" در سال ۱۹۸۴، ۶۶۷٬۵۵۳ نسخه بود این رقم بین سپتامبر ۱۹۹۳ تا اوت ۱۹۹۴ به ۷۶۹٬۱۸۵ نسخه افزایش یافت در سال ۲۰۰۰، تیراژ این مجله ۶۹۰٬۰۰۰ نسخه بود. تیراژ این مجله در سال ۲۰۰۴، ۵۷۳٬۰۰۰ نسخه بود. این رقم در سال ۲۰۰۷، ۴۱۱٬۴۲۵ نسخه بود تیراژ آن در سال ۲۰۱۰، ۳۳۲٬۳۴۰
نسخه بود.
گامبرو روسو یک مجله و گروه انتشاراتی ایتالیایی در زمینه غذا و شراب است که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد. نام آن به معنای واقعی کلمه به عنوان «میگوی قرمز» ترجمه می شود و از میخانه ای در "پینوکیو" گرفته شده است که روباه و گربه در آن غذا می خورند. تاریخچه و مشخصات. "گامبرو روسو" در ابتدا ضمیمه ای هشت صفحه ای از "ایل مانیفستو" بود که برای اولین بار در ۱۶ دسامبر ۱۹۸۶ منتشر شد و توسط استفانو بونیلی تأسیس شد. در اوایل به گسترش دیدگاه های «ای آر سی ای گولا» که پیشگام جنبش غذای آهسته بود، کمک کرد. از سال ۱۹۸۷، "گامبرو روسو" راهنمایی برای شراب ایتالیایی با عنوان "وینی دیتالیا" منتشر کرده است که در مدت کوتاهی به تأثیرگذارترین راهنما در ایتالیا تبدیل شد. همچنین ترجمه انگلیسی آن با عنوان "«شراب های ایتالیایی»" منتشر شده است. از نسخه ۲۰۱۰، این راهنما پس از جنجال بر سر برکناری استفانو بونیلی، بنیان گذار این جنبش، بدون مشارکت جنبش غذای آهسته منتشر می شود. از سال ۱۹۹۰، راهنمای رستوران های ایتالیایی منتشر شد. در سال ۱۹۹۲، میگو قرمز توسط گدی گروپو ادیتوریاله به عنوان یک مجله ماهانه منتشر شد. در سال ۱۹۹۹، یک کانال تلویزیونی به نام کانال
گامبرو روسو (کانال گامبرو روسو) با همکاری رایسات آغاز به کار کرد. از ژوئیه ۲۰۰۹، کانال گامبرو روسو توسط اسکای ایتالیا ، کانال ۴۱۱، پخش می شود. در سال ۲۰۰۲، «شهر "طعم»" متعلق "به شرکت گامبرو روسو" در رم افتتاح شد که شامل استودیوهای تلویزیونی، مدرسه آشپزی، بار شراب و فعالیت های حرفه ای و آموزشی در زمینی به مساحت ۱۰۰۰۰ متر مربع است. در ایتالیا ۴ «شهر طعم» مختلف وجود دارد: رم، ناپل، کاتانیا و پالرمو. از سال ۲۰۰۹، پائولو کوچیا رئیس هیئت مدیره هلدینگ اسپای گامبرو روسو شد. از سال ۲۰۱۲، "گامبرو روسو" نسخه های دیجیتالی راهنماهای خود را منتشر می کند: وینی دیتالیا و رستوران ایتالیا. برنامه ها برای: آیفون اپل، سامسونگ اپس، گوگل پلی، آمازون اپ استور و ویندوز ۸ در دسترس هستند. رتبه بندی شراب. رتبه بندی شراب "گامبرو روسو" در "وینی دیتالیا" بر اساس تعداد لیوان ها ( "بیکیری" ) اعطا شده به یک شراب است که در راهنمای شراب با تعدادی لیوان طرح دار در کنار نام شراب نشان داده شده است. بالاترین رتبه سه لیوان ( "تره بیکیری" ) است، و راهنمای شراب فقط شامل شراب هایی است که توسط ویراستاران "بالاتر از حد متوسط" دیده می شوند. رتبه بندی ها
بر اساس چشیدن کور توسط کارشناسان مستقل انجام می شود. این راهنما به زبان های ایتالیایی، انگلیسی و آلمانی ویرایش شده است. "رستوران ایتالیایی". راهنمای "رستوران های ایتالیا" (نسخه بیست و سوم در سال ۲۰۱۳) بهترین رستوران های ایتالیایی را توصیف می کند. برای هر رستوران امتیازی از ۶۰ تا ۱۰۰ و فقط برای بهترین رستوران ها، تعدادی "فورچت" از ۱ تا ۳ در نظر گرفته شده است. در سال ۲۰۱۳، از بین ۲۰۱۵ رستوران بررسی شده، ۲۱ رستوران جایزه (سه چنگال) را دریافت کردند که بالاترین جایزه است. تا سال ۲۰۲۵، تعداد فورچت ها به ۵۲ عدد افزایش یافت.
شرکت سیمان داراب یکی از واحدهای صنعتی بزرگ در شهرستان داراب، استان فارس است که در زمینهٔ تولید انواع سیمان خاکستری فعالیت می کند. این شرکت در سال ۱۳۶۶ به صورت سهامی عام و با شماره ثبت ۶۸۵۱۳ در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی تهران به ثبت رسید. تاریخچه. هدف اولیهٔ تأسیس شرکت، احداث کارخانه ای با ظرفیت تولید روزانه ۲٬۰۰۰ تن سیمان بود که بعدها به ۳٬۰۰۰ تن افزایش یافت. در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۵، طبق مصوبهٔ شورای اقتصاد، وزارت صنایع از طریق شرکت «احداث صنعت» به جمع سهام داران پیوست و با تأمین منابع مالی، اجرای پروژه شتاب گرفت. کارخانه در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۸۲ با ظرفیت تولید روزانه ۳٬۰۰۰ تن کلینکر به بهره برداری رسید. موقعیت. کارخانهٔ سیمان داراب در کیلومتر ۳۵ جاده داراب–شیراز واقع شده و به دلیل نزدیکی به معادن مرغوب سنگ آهک و خطوط ترانزیتی جنوب کشور، موقعیت مناسبی برای تأمین مواد اولیه و صادرات دارد. محصولات. شرکت سیمان داراب تولیدکنندهٔ انواع سیمان خاکستری از جمله: ظرفیت و فناوری. ظرفیت اسمی تولید کارخانه ۳٬۰۰۰ تن در روز است. میزان ارزبری پروژه در زمان احداث حدود ۲۳ میلیون دلار بود که نسبت به طرح های مشابه، کاهش ۵
۰ درصدی داشت. کارخانه مجهز به سیستم های کنترل کیفیت، آزمایشگاه های تخصصی، و سامانه های بهینه سازی مصرف انرژی است. سهام داران و مدیریت. شرکت سیمان داراب با نماد بورسی «ساراب» در بازار بورس اوراق بهادار تهران ثبت شده است. سهام داران عمدهٔ شرکت شامل «شرکت سرمایه گذاری سیمان تأمین» و «شرکت احداث صنعت» هستند. مدیرعامل فعلی شرکت، مهندس بهرام فتاحی است. مسئولیت اجتماعی. شرکت سیمان داراب در حوزهٔ مسئولیت اجتماعی نیز فعال است و برنامه هایی مانند تجلیل از بازنشستگان، برگزاری مراسم فرهنگی، حمایت از ورزش کارکنان، و فعالیت های بسیج کارگری را اجرا می کند. رویدادهای اخیر. در تیرماه ۱۴۰۴، مجمع عمومی سالیانه شرکت سیمان داراب برگزار شد و گزارش عملکرد مالی سال ۱۴۰۳ ارائه گردید. همچنین در این نشست، برنامه های توسعه ای شرکت در حوزه صادرات و بهینه سازی مصرف انرژی مطرح شد. در مردادماه ۱۴۰۴، شرکت سیمان داراب اقدام به جذب نیروهای متخصص در واحدهای فنی و آزمایشگاهی کرد و سامانهٔ ثبت نام اینترنتی برای متقاضیان فعال شد.
اوبَه کریستینا علی فرح (۱۹۷۳) نویسنده و روزنامه نگار ایتالیایی است. او دخترِ پدری سومالیایی و مادری ایتالیایی است. فرح به خاطر نقش فعالش در ادبیات مهاجرت و گنجاندن مسائل مربوط به مهاجرت و تنوع فرهنگی در ادبیات ایتالیا شناخته می شود. او رئیس خبرگزاری «میگرا» به شمار می آید و همچنین برای نشریات و مجلات ایتالیایی همچون "لا رپوبلیکا"، "مالیپیجّو"، "اروپا"، "المیثاق" و "التحریر"، علاوه بر بسیاری نشریات دیگر، مطلب می نویسد. زندگی اولیه و تحصیلات. او در ورونا، ایتالیا از پدری سومالیایی و مادری ایتالیایی زاده شد و در موگادیشو، پایتخت سومالی، رشد یافت. او تا پیش از آغاز جنگ داخلی سومالی در سال ۱۹۹۱ در یک مدرسهٔ ایتالیایی در آن جا تحصیل می کرد. سپس او و خانواده اش به پِچ در مجارستان مهاجرت کردند، اما بعدتر دوباره به زادگاهش، ورونا در ایتالیا بازگشتند. فرح در آنجا مدرک دانشگاهی در رشتهٔ ادبیات ایتالیایی و علوم انسانی از دانشگاه لا ساپینتسا در رم گرفت. از سال ۲۰۱۳، او در بروکسل، بلژیک اقامت دارد. پیشهٔ ادبی. اوبه کریستینا علی فرح شاعر، رمان نویس، نمایشنامه نویس، نویسندهٔ لیبرتو (متن اپرا) و اجراکنندهٔ شفاهی سومالیایی ـای
تالیایی است. او سه رمان منتشر کرده است: "مادر کوچک"، "فرماندهٔ رودخانه" و "ایستگاه های ماه".در سال ۲۰۱۱، انتشارات دانشگاه ایندیانا رمان مادر کوچک را با ترجمهٔ جیووانا بلزیا منتشر کرد. او که دارای مدرک دکتری در رشتهٔ مطالعات آفریقایی است، برای ارائهٔ آثارش به کشورهای متعددی در سراسر جهان دعوت شده است. فرح برندهٔ جوایز «لینگوا مادره» و «ویتورینی» است.او در برنامهٔ بین المللی نویسندگی دانشگاه آیووا (۲۰۱۷)، در اقامت های هنری MEET و آرت اومی (۲۰۱۸) شرکت کرد. همچنین در سال ۲۰۱۹ پژوهشگر مهمان «بنیاد چیویتلا رانیری» و نویسندهٔ مقیم در «لا مارل» بود. به تازگی روی بازنویسی آنتیگونه (نمایش نامهٔ سوفوکل) و نوشتن یک لیبرتو برگرفته از روایت های یافت شده در ماترا کار کرده است. او در نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۰ به عنوان پژوهشگر هنری مقیم در «مؤسسهٔ مطالعات پیشرفتهٔ استلن بوش» حضور داشته است. علاوه بر آثار داستانی، فرح کتابی نیز دربارهٔ تاریخ، شکل گیری و مضامین رایج تئاتر عامیانهٔ سومالی در سال های ۱۹۴۰ تا ۱۹۹۰ منتشر کرده است. فرح به عنوان مشاور برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد در پروژه ای دربارهٔ تاریخ نگاری شفاهی برای صلح سازی در سوم
الی فعالیت می کند.
یونیلیور ایران یکی از شرکت های زیرمجموعه شرکت بین المللی یونیلور است که مالک بسیاری از نام های تجاری بین المللی در زمینهٔ مواد غذایی، نوشیدنی ها، محصولات مراقبت های شخصی، مواد شوینده و لوازم آرایشی بهداشتی است. شرکت یونیلیور ایران با ثبت رسمی در مهرماه ۱۳۸۲ و با تأسیس کارخانه خود در شهر صنعتی البرز، محصولات یونیلیور را در ایران تولید می کند. این شرکت با ۹۲٪ منبع یابی داخلی مواد اولیه، محصولات ۱۱ برند یونیلیور را به بازار کشور عرضه می کند. محصولات یونیلیور ایران تنها در بازار داخلی توزیع و در اختیار مصرف کنندگان ایرانی قرار می گیرد. یونیلیور ایران با سرمایه گذاری ۲۰ میلیون یورویی طی سال های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ میلادی به احداث خطوط تولیدی جدید و گسترش فعالیت هایش در ایران پرداخت. پیوند به بیرون. وب گاه رسمی
جنگ ساسانیان و گوردیان سوم بخشی از جنگ های ایران و روم بود. این نبرد میان امپراتوری روم، به فرمانروایی امپراتور گوردیان سوم (۲۳۸–۲۴۴ میلادی) در دورهٔ هرج ومرج لشگری، و ساسانیان به رهبری شاپور یکم (۲۴۱–۲۷۲ میلادی) که جانشین پدرش اردشیر یکم (۲۲۴–۲۴۱ میلادی) شده بود، روی داد. این جنگ میان سال های ۲۴۲ تا ۲۴۴ میلادی رخ داد و با پیروزی ساسانیان و مرگ گوردیان سوم پایان یافت. زمینهٔ تاریخی. پیش زمینه میان سال های ۲۲۴ تا ۲۲۶/۲۲۷ میلادی واپسین شاهنشاه اشکانی، اردوان چهارم، در نبرد هرمزدگان (۲۸ آوریل) شکست خورد و کشته شد. شورشگر پیروز، اردشیر بابکان، دودمان ساسانی را بنیاد نهاد؛ دودمانی که تا سدهٔ هفتم میلادی دشمنی سهمگین برای رومیان شد. در میان ۲۴۲ تا ۲۴۴ میلادی، ساسانیان و رومیان برای دومین بار با یکدیگر درگیر شدند. پیش درآمد. پیش درآمد این جنگ باور همیشگی ساسانیان به احیای قلمرو هخامنشیان بود که خود را بازماندگان پارسیان می دانستند و خواهان در دست داشتن سراسر شاهنشاهی هخامنشی بودند.از جمله سرزمین هایی که در آن زمان در دست امپراتوری روم بود، مانند آسیای کوچک و خاور نزدیک، تا کرانه های دریای اژه. هرودین در تاریخ امپرات
وری پس از مارکوس آئورلیوس (۶، ۲.۲–۳) چنین می گوید: « اردشیر باور داشت که سراسر قاره ای که رو به اروپا دارد و تنها دریای اژه و پروپونتیس آن را جدا می کند، و همچنین سرزمینی که به نام آسیا شناخته می شود، به حق پروردگار از آنِ اوست و می بایست دوباره به شاهنشاهی پارس بازگردد. او بازگو کرد که همهٔ کشورها در این سرزمین، میان ایونیه و کاریه، در گذشته به دست ساتراپ های پارسی گردانده می شدند؛ از زمانی که کورش بزرگ پادشاهی را از مادها به پارسیان رساند، تا زمان داریوش سوم، واپسین شهریار پارسی، که فرمانروایی اش به دست اسکندر بزرگ نابود شد. بدین سان به باور او، روا و درست بود که پادشاهی ای که پیش تر در دست پارسیان بود، بار دیگر برای ایشان بازپس گرفته و یکپارچه شود.»
ام تیوی (به انگلیسی: MTV) یا «گروه تلویزیونی ام»، یک گروه ایرانی از شبکه های ماهواره ای است که دفتر مرکزی آن در آنکارا قرار دارد. گروه تلویزیونی ام در حال حاضر برنامه های متنوعی شامل فیلم، سریال و سرگرمی ارائه می دهد. اکنون این شبکه فقط بر روی ماهواره یاهست و یوتلست قابل دریافت هستند و کل خاورمیانه، اروپا، را پوشش می دهند. تاریخچه. این شبکه در سال ۱۳۹۸ تاسیس شد. با پخش برنامه نوروز ۱۳۹۹ بیننده جذب کرد و پس از اینکه بینندگان زیاد شد با پخش انیمیشن در برنامه انیکارتون به اوج شکوفایی رسید پس از چند ماه با پخش آگهی های بازرگانی توانست بودجه جمع آوری کند پس از چند هفته با پخش سریال های متنوع تاکنون در حال پخش سریال هستش بینندگان زیادی دارد.
خون در مقابل خون یا پیوندهای خونی یک فیلم درام، جنایی و حماسی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی تیلور هاکفورد است. این فیلم زندگی در هم تنیده سه خویشاوند اهل چیکانو (آمریکایی های مکزیکی تبار) را از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۴ دنبال می کند. آنها در ابتدا اعضای یک باند خیابانی در شرق لس آنجلس بودن و با وقوع حوادث دراماتیک، زندگی و دوستی هایشان برای همیشه تغییر می کند. فیلمنامه تا حدودی زندگینامه ای است و از تجربیات باکا در باندهای خیابانی و زندان گرفته شده است. عنوان فیلم به آیین آغازین کشتن کسی برای ورود به یک باند اشاره دارد و در انتهای دیگر، عدم امکان خروج از باند مگر با کشته شدن. این فیلم توسط بوئنا ویستا پیکچرز دیستریبیوشن در ۳۰ آوریل ۱۹۹۳ منتشر شد. نقدهای انتقادی ترکیبی از مثبت تا منفی بودند و این فیلم در گیشه ناامیدکننده بود، اما بعداً به یک فیلم هواداران سرسخت در میان بخش هایی از جامعه مکزیکی-آمریکایی تبدیل شد. ساخت. تصویربرداری اصلی در ماه مه ۱۹۹۱ آغاز شد، فیلم در لس آنجلس و شرق لس آنجلس فیلمبرداری شد.
سابا آنگلانا (۱۷ نوامبر ۱۹۷۰) بازیگر و خوانندهٔ بین المللی سومالیایی-ایتالیایی است. زندگی. سابا در موگادیشو، پایتخت سومالی، در دوران دوران سوسیالیستی کشور به دنیا آمد. مادرش دختر یک سومالیایی تبعیدی بود که در اتیوپی، کشور همسایه، زندگی می کرد. پدرش فرماندهٔ پیشین در ارتش ایتالیا بود که پس از جنگ جهانی دوم از ایتالیا به سومالی نقل مکان کرده بود.به دلیل سابقهٔ نظامی ارشد پدر سابا در دوران ادارهٔ استعماری پیشین، رژیم نظامی وقت سومالی او را به عنوان یک جاسوس بالقوه می پنداشت. خانوادهٔ آنگلانا در نتیجه به ایتالیا تبعید شدند، زمانی که سابا هنوز کودک بود. پس از آن، سابا در ایتالیا بزرگ شد و بعداً در دانشگاه ساپینزا در رم تحصیل کرد. با این حال، ریشه های سومالیایی او همچنان برایش مهم باقی ماند. او زبان سومالی را نزد مادرش آموخت، به ویژه لهجهٔ منطقه ای خَمار وینه، و از طریق موسیقی با سومالی ارتباط برقرار کرد. سابا مسلمان است، اما روابط مدرنی نیز با مسیحیت کاتولیک دارد. پیشه. سابا فعالیت هنری خود را در دههٔ ۱۹۹۰ به عنوان بازیگر در تلویزیون ایتالیا آغاز کرد. او در یک سریال تلویزیونی محبوب محلی با عنوان "تیم پلیس" نقش یک
پلیس زن با تبار دوگانهٔ سومالیایی-ایتالیایی را بازی کرد. در سال ۲۰۰۷، سابا اولین آلبوم استودیویی خود را با عنوان "جیدکا: خط" منتشر کرد که در آن صداهای سنتی سومالی زادگاهش را با المان های معاصر ایتالیایی ترکیب کرده است. در سال ۲۰۲۴، او رمان "خانم شگفت انگیز" را منتشر کرد که داستان خانواده اش و پژوهش شخصی او دربارهٔ ریشه هایش را روایت می کند.
کاهن دوم آمون ("hm netjer sen-nu en Amun")، یک مقام کاهنی عالی رتبه در فرقه آمون پرستی در مصر باستان بود. مقام کاهن دوم آمون در پادشاهی نوین، در آغاز دودمان هجدهم، ایجاد شد. تاریخچه. پادشاهی نوین:. مقام کاهن دوم آمون در آغاز دودمان هجدهم در زمان سلطنت احمس یکم ایجاد شد. یک سنگ یادبود اهدایی از کرنک ثبت کرده است که چگونه پادشاه احمس یکم، مقام کاهن دوم آمون را خریداری کرد و برای این مقام چیزهایی از جمله زمین، کالا و افراد خوب و خبره بخشید. مقام کاهن دوم آمون در زمان ایجاد آن، تحت اختیار و نظارت همسر خدای آمون قرار گرفت.در حضور [...مقامات...] قلمرو تبس و کاهنان معبد آمون نوشته شد. آنچه در این روز گفته شد: «مقام کاهن دوم آمون [به همسر آمون، همسر بزرگ سلطنتی، متحد با تاج سفید، اهمسه نفرتاری، تعلق خواهد داشت؛ که برای او به صورت ارثی، از پسری به پسر دیگر، وارثی به وارث دیگر، [بدون اجازه] دخالت کسی برای همیشه و همیشه، تعیین شده است.»این موقوفه به ملکه اهمسه نفرتاری و فرزندانش واگذار شد. این سند امضا و بعداً توسط یک کاهن تأیید شد. اسناد مربوط به دوران بعدی نشان می دهد که او در این سمت، مسئول تمام دارایی های معبد، ادار
ه املاک، کارگاه ها، خزانه ها و تمام کارکنان اداری معبد بوده است. در طول سلطنت حتشپسوت و توتموس سوم، کاهن دوم در ساخت و سازهای سلطنتی در کرنک مشارکت داشت. کاهن دوم، پویمره، بر ساخت یک زیارتگاه آبنوس اختصاص داده شده به حتشپسوت، ساخت دو هرم برای توتموس دوم و ساخت درهایی از سنگ آهک نظارت داشت. در مقبره پویمره نشان داده شده است که او علاوه بر این، مسئول دریافت کالا از واحه ها و مالیات از نوبیه، از جمله اسیران، نیز بوده است. دوره میانه سوم:. در زمان کاهنان اعظم آمون پی عنخ و پینجم یکم در دودمان بیست و یکم مصر، مقام کاهن دوم توسط بستگان کاهنان اعظم به عهده گرفته میشد. از زمان منخپرع به بعد، مقام های کاهنان دوم، سوم و چهارم آمون توسط خانواده کاهن اعظم آمون به دست نیامد. این مناصب به اشراف محلی تبس داده می شد که اغلب با خانواده کاهن اعظم ازدواج می کردند. در طول دودمان بیست و پنجم مصر، حاکمان نوبیایی تسلط خانواده های محلی بر این مناصب کاهنی را از بین بردند. شاباقو، کِلباسکِن را به عنوان کاهن چهارم و بعداً پسرش هَرم-آخت را به عنوان کاهن اعظم آمون منصوب کرد. تهارقا پسرش نشیشوتفنوت را به عنوان کاهن دوم آمون منصوب کرد.
بنیاد رم، که پیش تر با نام بنیاد صندوق پس انداز رم شناخته می شد، یک سازمان خیریه مستقر در رم، ایتالیا است. این سازمان جایگزین نهاد مالی تاریخی صندوق پس انداز رم (تأسیس ۱۸۳۶) شد و در سال ۱۹۹۱ به عنوان یک بنیاد بانکی بازسازی شد. در این بازسازی، فعالیت های بانکی آن جدا شد و با دیگر بانک های رم ادغام شد تا بانک رم شکل گیرد، که بعدها بخشی از کاپیتالیا و سپس یونی کردیت شد. بنیاد همچنان به عنوان سهامدار یونی کردیت باقی ماند، گروه بانکی ای که در میانه سال ۲۰۰۷ کاپیتالیا را خریداری کرد. تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۶، این بنیاد دومین سهامدار بزرگ کاپیتالیا با سهم ۵٫۰۲٪ بود. در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۷، این بنیاد ۱٫۱۳٪ از سهام UniCredit را در اختیار داشت. در سال ۲۰۰۹ به 0.956 در سال ۲۰۱۳ به ۰٫۴۸۴٪ کاهش یافت. (در سال ۲۰۱۴ به دلیل کاهش کل سرمایه سهام بانک به ۰٫۴۷۸٪ افزایش یافت) در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵، ارزش خالص دارایی های سهامداران این بنیاد ۱٫۵۲۲ یورو بود. میلیارد. تاریخچه. در سال های ۱۹۹۱–۱۹۹۲، صندوق پس انداز رم فعالیت های بانکی خود را جدا کرد و آن ها را به یک شرکت سهامی سوچتا پر آتسیونی (S.p.A.) منتقل نمود و در ازای آن سهام جدید دریا
فت کرد. این S.p.A. بعدها بخشی از بانک رم شد و شخصیت حقوقی بانک سابق به بنیاد صندوق پس انداز رم تغییر نام داد. این بنیاد در سال ۲۰۰۷ به بنیاد رم (Fondazione Roma) تغییر نام یافت. در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵، این بنیاد هنوز ۰٫۴۷۹٪ از سهام یونی کردیت یا ۲۸٬۵۷۱٬۲۲۰ سهم را در اختیار داشت. تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵، بنیاد رم مالک ۴٫۲۵٪ سهام انتشارات علمی ایتالیایی، ۰٫۰۹٪ سهام بانک سرزمین نو، ۲٫۹۳٪ سهام شرکت سهامی ساتور (که توسط مدیرعامل پیشین کاپیتالیا، ماتئو آرپه تأسیس شده بود) و ۸٪ سهام شرکت مدیریت دارایی فوندآکو بود. بنیاد رم همچنین در خانواده صندوق سرمایه گذاری خصوصی فوندآکو رم سرمایه گذاری کرده بود که مدیریت آن بر عهده شرکت مدیریت دارایی فوندآکو بود. بنیاد رم مالک ۱۰۰٪ واحدهای توزیع شده زیرصندوق های فوندآکو رم سهام جهانی ماهواره ای I, II و III، اوراق قرضه جهانی ماهواره ای I و II، صندوق متعادل جهانی اصلی (واحدهای سرمایه ای این زیرصندوق متعلق به بنیاد نبود) و اوراق قرضه بازارهای نوظهور بود، که دارایی خالص تلفیقی آن ها ۱٫۳۹۲ میلیارد یورو بود (که ۱٫۳۵۹ میلیارد یورو آن به بنیاد اختصاص داشت). خانواده صندوق سرمایه گذاری در
شرکت های گروه علی بابا، بایدو، گروه تریپ.کام، تنسنت هولدینگز، نووزیمس، ارمس، کرینگ، لورئال، راکت اینترنت، ای آی ای، استراتاسیس، ایندیتکس، اطلس کوپکو، آرم هولدینگز، گروه بربری، شرکت آلفابت، آمازون ، بلوبرد بایو، فیسبوک، ایلومینا، اینتویی تیوسرجیکال، آیونیس فارماسوتیکال، لندینگ کلاب، لینکداین، نتفلیکس، سیلزفورس، سیاتل ژنتیکس، اسپلانک، تسلا موتورز، تریپ ادوایزر، توییتر، و وُله فودز مارکت و ورک دی (زیرصندوق سهام جهانی ماهواره ای I) و همچنین در یونی کردیت (۳۳۵۲۵ سهم)، اینتسا سان پائولو، بانک مونته دی پاشی دی سیه نا، بانکو پاپولاره و یوبی آی بانکا و دیگر بانک ها (صندوق متعادل جهانی اصلی) سرمایه گذاری کرده بود.
داعش غرب آفریقا، با عنوان رسمی دولت اسلامی – ولایت غرب آفریقا (ISWAP), یک گروه شبه نظامی و زیرمجموعه اداری داعش، گروه شبه نظامی جهادی سلفی و شبه دولتی به رسمیت شناخته نشده است. داعش غرب آفریقا، عمدتاً در حوضه چاد، فعال است و با شورشی گسترده، علیه کشورهای نیجریه، کامرون، چاد و نیجر می جنگد. این گروه، منشعب از بوکو حرام است که با آن رقابت خشونت آمیزی دارد. تا مارس ۲۰۲۲، داعش غرب آفریقا، به عنوان یک سازمان چتر برای همه جناح های داعش در غرب آفریقا از جمله داعش صحرای بزرگ (IS-GS)، عمل می کرد، اگرچه روابط واقعی بینشان، محدود بود.