Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طبری خوانی یا تبری خوانی یا تَوَری خوانی به آوازهای محلی که در شمال ایران در استان های مازندران، گلستان، گیلان، سمنان و طالقان خوانده می شود گفته می شود. این آوازها توسط آوازخوان ها تَبَری یا تَبری نامیده می شوند و به فردی که این آواز را می خواند تَبری خوان یا تَبَری خوان می گویند. طبری خوانی به زبان و گویش های مختلفی همچون مازندرانی، گیلکی، گالشی، تاتی و کتولی در شمال ایران خوانده می شوند. به گفته پاینده لنگرودی طبری خوانی در گیلان به ویژه منطقه بیه پیش گیلان رایج هست و به خواننده آن تَبَری خوئن (tabari xoen) می گویند. در مازندران به این آوازها تبری و به خواننده آن تَبری خوون (tabri xun) می گویند. به گفته نصری اشرفی در استان مازندران تَبری (Tabri) با سکون همخوان دوم به معنای آوازی است که به زبان مازندرانی خوانده می شود ولی تَبَری (tabari) با زبر همخوان دوم به معنی قومیت و زبان مردم طبرستان و مازندران است. طبری خوانی شعرخوانی های بومی است که از نظر شکل و ساختار حالات ویژه و انحصاری دارد. این ویژگی ها در ادبیات کلاسیک ایران کمتر می توان یافت، اما گاهی در برخی از شعرهای فولکلوریک سایر نواحی ایران می توان چنین ا
شعاری را دید. طبری خوانی از لحاظ ساختار زبانی دارای لحن ویژهٔ مردم دشت و از لحاظ محتوا، بیشتر دارای مایهٔ عرفانی است، حال آنکه نمونه هایی از طبری خوانی های از نظر ساختمان زبانی، دارای لحنی ویژه اهالی کوهستان و به لحاظ محتوا، هم سنخ با حال و هوای کوهستان است. به گفته ناصر وحدتی طبری خوانی رسم مشترک گالش های مازندران و گالش های گیلان می باشد. نمونه طبری خوانی. نمونه ای از طبری خوانی در مازندران:
سرگرمی نوعی فعالیت است که توجه و علاقه مخاطب را به خود جلب می کند یا باعث لذت و شادی می شود. این می تواند یک ایده یا یک کار باشد، اما به احتمال زیاد یکی از فعالیت ها یا رویدادهایی است که در طول هزاران سال به طور خاص با هدف حفظ توجه مخاطب ایجاد شده است. اگرچه توجه افراد به چیزهای مختلفی جلب می شود، زیرا افراد ترجیح متفاوتی دارند، اکثر شکل های سرگرمی قابل تشخیص و آشنا هستند. داستان سرایی، موسیقی، نمایش، رقص و انواع مختلف اجرا در همه فرهنگ ها وجود دارد و در دربار سلطنتی حمایت می شد و به شکل های پیچیده تبدیل شد و به مرور زمان در دسترس همه شهروندان قرار گرفت. این فرایند در دوران مدرن توسط یک صنعت سرگرمی که محصولات سرگرمی را ضبط و به فروش می رساند، تسریع شده است. سرگرمی تکامل می یابد و می تواند متناسب با هر مقیاسی سازگار شود، اعم از فردی که یک سرگرمی خصوصی را از میان مجموعه عظیمی از محصولات ازپیش ضبط شده انتخاب می کند. به یک ضیافت برای دو نفر؛ به هر اندازه یا نوع مهمانی، با موسیقی و رقص مناسب تا اجراهایی که برای هزاران نفر در نظر گرفته شده است. و حتی برای یک مخاطب جهانی. تجربه سرگرم شدن به شدت با سرگرمی مرتبط شده ا
ست، به طوری که یک درک رایج از این ایده سرگرمی و خنده است، اگرچه بسیاری از سرگرمی ها هدف جدی دارند. این ممکن است در شکل های مختلف مراسم، جشن، جشن مذهبی، یا طنز باشد. از این رو، این احتمال وجود دارد که آنچه به عنوان سرگرمی ظاهر می شود، ابزاری برای دستیابی به بینش یا رشد فکری نیز باشد. سرگرمی در سینما به عنوان مهم ترین رکن در نظر برخی سینماگرانی مانند هیچکاک است. حتی تا این حد که سینمای وی را به خاطر سرگرم کننده بودنش متمایز از سینمای دیگر می دانند.
صفحک تنظیم سطوح کوچکی متصل به لبه فرار سطوح هدایت بزرگ تر در قایق یا هواگرد است که جهت تنظیم هدایت آن در مقابل نیروی آب یا هوا و پایدارکردن وسیله استفاده می شود تا نیازی به اعمال نیروی مداوم هدایت از طرف کاربر نباشد.
قهرمان سال () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی فلیکس فالک است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این فیلم در پانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد و برندهٔ جایزهٔ ویژهٔ فدراسیون بین المللی منتقدان فیلم شد. این فیلم نماینده لهستان جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در شصتمین دوره جوایز اسکار بود که البته به فهرست نهایی نامزدها راه نیافت.
داستان فیلیس و ارسطو یک داستان هشدار دهنده قرون وسطایی در مورد پیروزی یک زن اغواگر، فیلیس، بر بزرگ ترین عقل مرد، فیلسوف یونان باستان، ارسطو است. این یکی از چندین داستان قدرت زنان از آن زمان است. از جمله نسخه های اولیه، لای دی آریستوت فرانسوی از سال ۱۲۲۰ است. داستان سلطه گر و روشنفکر مشهور توسط هنرمندان از قرن دوازدهم به بعد، در رسانه ها از مجسمه سازی سنگی در کلیساها گرفته تا صفحات چوبی یا عاج، منسوجات مانند فرش و ملیله، حکاکی، نقاشی رنگ روغن، کوزه های برنجی (آکوامانیل) مورد توجه قرار گرفت. و شیشه های رنگی. هنرمندانی که جذب این موضوع شده اند عبارتند از : هانس بالدونگ، آلبرشت دورر، لوکاس کراناخ بزرگ و الساندرو تورچی. داستان. داستان در شیوه بیان متفاوت است، اما هسته اصلی آن به شرح زیر است: ارسطو به شاگردش اسکندر توصیه می کند که از فیلیس، معشوقه اغواگر پدرش، فیلیپ دوم مقدونی، دوری کند، اما خود اسیر او شده است. او قبول می کند که با او رابطه برقرار کند، به شرطی که نقش سلطه گر را بازی کند و او را برهنه بر پشت خود سوار کند. فیلیس مخفیانه به اسکندر گفته است که چه انتظاری داشته باشد، و او شاهد است که فیلیس ثابت می کند
که جذابیت یک زن می تواند حتی بر عقل مرد بزرگ ترین فیلسوف غلبه کند. و با مشاهده مردم از این صحنه سواری، آبروی ارسطو می رود. فیلیس همچنین به عنوان معشوقه یا احتمالاً همسر اسکندر، به جای همسر پدرش توصیف می شود. ریشه ها. این داستان کاملاً اختراع شده توسط موزه لوور برگرفته از اثر آلمانی ژاک دو ویتری در قرن سیزدهم است. اثر فرانسوی "Le " (The Lay of Aristotle) از نسخه های خطی مربوط به اوایل سال ۱۲۲۰ که توسط محققان به هانری d'Andeli یا نسبت داده شده است، شناخته شده است. . در سال ۱۳۸۶، جان گوور، شاعر انگلیسی، خلاصه ای از داستان را در "Confessio Amantis" (به انگلیسی، بر خلاف دیگر آثار اصلی اش)، مجموعه ای از داستان های عشق غیراخلاقی که در شعر بیان می شود، گنجاند. در شعر آپولونیوس صور (کتاب ۸، ۲۷۱–۲۰۱۸)، جایی که گوور به طعنه می گوید که منطق و قیاس های فیلسوف او را نجات نمی دهد، ظاهر می شود: در قرن پانزدهم، در کمدی آلمانی "Ain Spil van Maister Aristotiles" (نمایشنامه ای از استاد ارسطو) به نمایش درآمد. تصاویر. قرون وسطی. داستان هشداردهنده سلطه گر که فیلسوف مشهور را احمق کرد در سراسر اروپای قرون وسطی رایج شد. مجسمه سازان قر
ون وسطایی در ماسلند کوزه هایی را به شکل صحنه هایی با پیکره های انسان یا دیگر شکل می ساختند که فیلیس و ارسطو را به تصویر می کشیدند. این داستان در رسانه های مختلف از جمله سنگ، عاج، برنج، فرش، ملیله و حکاکی به تصویر کشیده شد. اوایل مدرن تا روشنگری. هنرمندانی مانند هانس بالدونگ، آلبرشت دورر، لوکاس کراناخ بزرگ، بارتولومئوس اسپرانگر و یان سادلر به بهره برداری از موضوع ادامه دادند و در نهایت فیلیس را کاملاً برهنه کردند. الساندرو تورچی این زن را کامپاسپه، معشوقه اسکندر نامید. رسانه های مورد استفاده شامل حکاکی، شیشه های رنگی، چوب و رنگ روغن است. قرن نوزدهم و بیستم. هنرمندانی مانند جولیو روئلاس به اقتباس از تم فیلیس و ارسطو ادامه دادند. اسکار کوکوشکا نسخه ای را در سال ۱۹۱۳ تولید کرد.
لئونارد جوئل (لن) باس ؛ (حدودا زاده ۱۹۴۳) یک مهندس نرم افزار آمریکایی، استاد بازنشسته و محقق سابق مؤسسه مهندسی نرم افزار (SEI) است که به ویژه برای مشارکت هایش در معماری نرم افزار در عمل شناخته شده است. زندگی نامه. باس دکترای خود را در علوم رایانه از دانشگاه پردو در سال ۱۹۷۰ تحت نظارت پل روئل یانگ با پایان نامه ای با عنوان «سلسله مراتب بر اساس پیچیدگی محاسباتی و بی نظمی های کلاس تعیین کننده مجموعه های اندازه گیری شده» دریافت کرد. باس در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد علوم رایانه در دانشگاه رود آیلند منصوب شد. در سال ۱۹۸۶، او به مؤسسه مهندسی نرم افزار در دانشگاه کارنگی ملون نقل مکان کرد، جایی که او به عنوان رئیس گروه نرم افزار رابط کاربری شروع به کار کرد و بعداً بر تجزیه و تحلیل معماری های نرم افزار تمرکز کرد. از سال ۲۰۱۱، او محقق ارشد در NICTA بوده است. لن باس دو بار در سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ جایزه مجله توسعه نرم افزار بهره وری جولت را دریافت کرد.
محسن دره باغی سرتیپ خلبان ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم اکنون به عنوان معاون آماد، پشتیبانی و تحقیقات صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می کند. وی در خلال جنگ ایران و عراق از خلبانان نیروی هوایی بود. دره باغی از اوائل دهه ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۸۷ فرماندهی پایگاه هوایی چابهار را برعهده داشت، از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ جانشین فرمانده نیروی هوایی ارتش بود، در فاصله سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ به عنوان معاون آماد و پشتیبانی ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کرد و از ۱۳۹۵ تاکنون نیز معاون آماد، پشتیبانی و تحقیقات صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح است.
گراژینا ترلا (؛ زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۵۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "غسل تعمید"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "سکسمیشن" و"قهرمان سال" اشاره نمود.
میروسواوا مارخِلوک (به ؛ ۱۱ مارس ۱۹۳۹ – ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیگر و آموزشگر اهل لهستان بود. آثار. از جمله فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی ای که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شکایت"، "عالی مقام"، "ماری کوری"، "خوشنام"، "خراش"، "اسمولنسک"، "فرار از سینما لیبرتی"، "یانا"، "سکسمیشن"، "بدشانسی" و "قهرمان سال" اشاره کرد. درگذشت. مارخلوک در ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
یان پیه خوچینسکی (؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۰) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "به دور از جاده"، "پدر متیو"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، ""، "در خیابان سپولنی"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "طایفه"، "فیلمی کوتاه درباره عشق"، "صفر-هفت، به گوشم"، "عملیات زرادخانه"، "داستان گناه" و "گهواره" اشاره نمود.
پیوتر گرابوفسکی (؛ ۳۰ مارس ۱۹۴۷–۷ ژانویه ۱۹۹۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پزشک قلابی"، "سرنوشت های لهستانی"، "قمار فوتبال"، "به دور از جاده"، "داستان های عاشقانه"، "شیطان"، "به تاخت"، "ناپلئون"، "یانا"، "خانه"، "سربازان آزادی" و "عملیات زرادخانه" اشاره نمود.
در کانی شناسی، شکل دروغین ، یک کانی یا ترکیب معدنی است که به شکل نامعمول (سیستم بلوری) پدیدار می شود، ناشی از فرایند جایگزینی است که در آن ظاهر و ابعاد ثابت می ماند، اما کانی اصلی با کانی دیگری جایگزین می شود. این نام در لغت به معنای «شکل دروغین» است. اصطلاحات برای شکل دروغین «"جایگزین" پس از "اصلی"» است، مانند "بروکیت" پس از "روتیل".
ترتیب یا تجزیه و تحلیل گرادیان، در تحلیل چندمتغیره، روشی مکمل خوشه بندی داده ها است و عمدتاً در تجزیه و تحلیل داده های کاوشگرانه (و نه در آزمون فرضیه) استفاده می شود. برخلاف تحلیل خوشه ای، ترتیب بندی مقادیر را در یک فضای پنهان (معمولاً با ابعاد پایین تر) سفارش می دهد. در فضای ترتیب، کمیت هایی که نزدیک به یکدیگر هستند ویژگی های مشترک دارند (یعنی تا حدی مشابه هستند)، و اشیاء نامشابه از یکدیگر دورتر هستند. چنین روابطی بین اشیا، در هر یک از چندین محور یا متغیر پنهان، سپس به صورت عددی و/یا گرافیکی در یک دونموداره مشخص می شوند. نخستین روش ترتیب بندی، تجزیه و تحلیل مولفه های اصلی، توسط کارل پیرسون در سال ۱۹۰۱ پیشنهاد شد.
هفت آرزو () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام فانتزی است که در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی از شبکه ۱ تلویزیون لهستان پخش می شد.
نیکولای دیمیتریویچ کوزنتسوف ( , دسامبر ۱۸۵۰ – ۲ مارس ۱۹۲۹) نقاش و استاد هنر روسی در آکادمی امپراتوری هنر سنت پترزبورگ بود. کارهای او عمدتاً شامل پرتره ها و صحنه های ژانر است. زندگی نامه. او پسر یک زمیندار ثروتمند بود و مدرسه را در اودسا آغاز کرد، جایی که استعداد هنری او کشف شد و او شروع به درس خواندن در مدرسه طراحی محلی کرد. از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۸۰، او در آکادمی امپراتوری هنر حضور یافت و در آنجا نزد پاول چیستیاکوف تحصیل کرد. او دانش آموز خوبی به حساب می آمد، اما اغلب آکادمی را ترک می کرد تا در املاک خانوادگی نقاشی کند. در این زمان، او با موفقیت از خواسته های خانواده خود سرپیچی کرد و با یک زن کارگری که در آنجا شاغل بود ازدواج کرد. پس از فارغ التحصیلی، او یک غرفه مکرر در سراسر روسیه و اوکراین بود و کمیسیون های متعددی دریافت کرد. پیتر چایکوفسکی و الی متچنیکوف از جمله گردانندگان پرتره او بودند. در این مدت، او به طور مکرر از مستعمره آبرامتسوو بازدید می کرد. به دلیل هیکل بزرگ و کشتی گیرش، او اغلب به عنوان الگو برای نقاشان دیگر عمل می کرد. پس از یک تصادف در سال ۱۸۸۹، او مجبور شد با عصا راه برود، بنابراین او به طور کامل
در یک استودیو در املاک خود کار کرد، که محل ملاقات افراد خلاق، از جمله چهره هایی مانند فئودور شالیاپین، علاوه بر هنرمندان شد. در سال ۱۸۹۳ که تا حدودی بهبود یافت، استودیوی خود را به اودسا نقل مکان کرد و شروع به نمایشگاه کرد. دو سال بعد به او پیشنهاد استادی در آکادمی امپراتوری داده شد، جایی که او نقاشی جنگی را تدریس کرد، اما در سال ۱۸۹۷ آنجا را ترک کرد و به اودسا بازگشت. در سال ۱۹۰۰، او یک آکادمیک و عضو پردویژنیکی شد. در همان سال، او در نمایشگاه یونیورسل پاریس به نمایش گذاشت. بعدها، او سفرهای زیادی به نمایشگاه های سراسر اروپا داشت. در سال ۱۹۲۰، در طول جنگ داخلی روسیه، با عقب نشینی ارتش سفید، او و خانواده اش به یوگسلاوی مهاجرت کردند و در نهایت در سارایوو ساکن شدند، جایی که در سال ۱۹۲۹ درگذشت دختر او خواننده اپرا ماریا نیکولاونا کوزنتسوا بود.
هوگو بوئنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده است. زندگی شخصی. برادر دوقلوی او، گییه بوئنو، نیز بازیکن فوتبال است.
جو هوج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
ایوب سلیمانی سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم اکنون به عنوان معاون طرح، برنامه و بودجه ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می کند. وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آغاز کرد. سلیمانی از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۸ معاون نیروی انسانی نیروی مقاومت بسیج بود و در فاصله سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۴ به عنوان معاون هماهنگ کننده و رئیس ستاد نیروی مقاومت بسیج فعالیت می کرد. او در سال ۱۳۹۴ به نیروی انتظامی منتقل شد و از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷ معاون هماهنگ کننده و رئیس ستاد نیروی انتظامی بود و از ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹ جانشینی فرمانده نیروی انتظامی را برعهده داشت. سلیمانی در سال ۱۳۹۹ به ستاد کل نیروهای مسلح منتقل شد و از سال ۱۳۹۹ تاکنون معاون طرح، برنامه و بودجه رئیس ستاد کل نیروهای مسلح است. وی در سال ۱۳۹۸ به علت نقض فاحش حقوق شهروندان ایرانی، توسط وزارت خزانه داری آمریکا تحریم شد.
علی جبلی (زاده ۳۰ شهریور ۱۳۸۳ در تهران) شناگر اهل ایران است. او که عضو تیم ملی شنا ایران است، سابقه قهرمانی در مسابقات داخلی و جهانی را در کارنامه خود دارد. کسب مدال طلا در مسابقات بین المللی دبی امارات در کنار حضور در مسابقات جهانی قطر و رقابت های جهانی ایتالیا از جمله دستاوردهای دوره فعالیت جبلی محسوب می شود. جبلی از سال ۱۳۹۸ عضو تیم ملی شنا ایران است و در لیگ برتر شنا ایران هم در تیم نفت تهران عضویت دارد.
تئو کوربیانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال رومانی و همچنین بزرگسالان کانادا بازی کرده است.
«تو همونی» یک ترانه توسط خواننده بریتانیایی چارلی ایکس سی ایکس می باشد که به عنوان پنجمین تک آهنگ وی و سومین تک آهنگ از نخستین ئی پی وی به همین نام در ۱۴ ژوئن سال ۲۰۱۲ به طور انحصاری در استرالیا از سوی وارنر موزیک منتشر گردید. تو همونی (ئی پی). تو همونی (ئی پی) نخستین آلبوم چندآهنگه منتشر شده توسط هنرمند ضبط انگلیسی، چارلی ایکس سی ایکس می باشد. سه نسخه از این ئی پی با فهرست آهنگ های متفاوت منتشر شده است. این ئی پی شامل دو تک آهنگ چارلی ایکس سی ایکس «جلو نیا» و «فصل های اتمی» می باشد که به طور انحصاری در سال ۲۰۱۱ در انگلیس منتشر شدند. قبل از انتشار این آلبوم در استرالیا آهنگ تیتر به صورت دیجیتالی به عنوان تک آهنگ اصلی این ئی پی در آن منطقه منتشر شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-08-31T22:30:26Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Khoshnevisan&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجادشده به کمک انبوه و Dexbot، ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37833097&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; نایجل لونویک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال هلند بازی کرده است.
ماچئی زمباتی (؛ – ) هنرمند، خواننده، روزنامه نگار، شاعر، مترجم، صداپیشه، مجری و فیلم نامه نویس اهل لهستان بود. علیرغم اینکه او را یکی از هنرمندان کلاسیک کمدی سیاه لهستانی می دانند، اما شهرت او بیشتر به واسطهٔ ترجمه و محبوب ساختن ترانه ها و اشعار لئونارد کوهن است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هفت آرزو" اشاره نمود.
دکستر لمبیکیسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جامائیکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جامائیکا بازی کرده است.
شم کمپبل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ولز بازی کرده است.
کُنراد مورافسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "هفت آرزو"، "زخم" و "از دوشنبه ها بیزارم" اشاره کرد.
«سوپرلاو» ترانه ای از خوانندهٔ انگلیسی چارلی ایکس سی ایکس می باشد که در ۲ دسامبر سال ۲۰۱۳ به عنوان یک تک آهنگ منتشر گردید. این ترانه گرچه در ابتدا به عنوان اولین تک آهنگ از دومین آلبوم استودیویی چارلی ایکس سی ایکس معرفی شد در نهایت در "مکنده" در سال ۲۰۱۴ گنجانده نشد. این ترانه در جدول تک آهنگ های بریتانیا به رتبه ۶۲ دست یافت و تبدیل به اولین تک آهنگ انفرادی چارلی شد که به این جدول راه پیدا کرده است.
آی سی ۳۴۱۸ () کهکشانی در صورت فلکی دوشیزه است. بیشتر به خاطر دم جزر و مدی اش که پس از برخورد این کهکشان با خوشه دوشیزه در فاصله ۵۴ میلیون سال نوری از زمین شکل گرفت، مورد توجه قرار گرفته است. این کهکشان محل بسیاری از مناطق انفجار ستاره است. تصور می شود که "آی سی ۳۴۱۸" از یک کهکشان کوتوله نامنظم به یک کهکشان بیضی شکل کوتوله در حال تکامل است، زیرا فشار رام محیط درون خوشه ای خوشه سنبله که از طریق آن در حال کاویدن است، گازهای کهکشان را شخم می زند، و در حالی که گاز آن را ضعیف می کند، خود در حالتی متمرکز است. گاز در دم جزر و مد، تشکیل «گلوله های آتشین» از تشکیل ستاره در پی آن است.
جان پورتر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ترانه پرداز و تهیه کننده اهل ولز است که از اواسط دههٔ ۱۹۷۰ در لهستان زندگی می کند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هفت آرزو" اشاره نمود.
اِدیتا وُیتچاک (؛ زادهٔ ۲۸ ژانویه ۱۹۳۶) مجری و بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هفت آرزو" اشاره نمود.
«مشهور» ترانه ای از خواننده انگلیسی چارلی ایکس سی ایکس می باشد که به عنوان چهارمین و آخرین تک آهنگ از دومین آلبوم استودیویی وی، "مکنده" (۲۰۱۴) منتشر شده است. موزیک ویدئو برای این تک آهنگ در ۲۳ مارس ۲۰۱۵ منتشر گردید.
«فصل های اتمی» ترانه ای از خواننده بریتانیایی چارلی ایکس سی ایکس می باشد که برگرفته از نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی پی) وی با عنوان "تو" "همونی" (۲۰۱۲) می باشد که بعدها در نخستین آلبوم استودیویی وی با نام "عشق راستین" (۲۰۱۳) گنجانده شد.
روبرت روگالسکی (؛ ۱۵ دسامبر ۱۹۲۰–۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "شخص خیلی مهم"، "خانه"، "کشیشان"، "ولین"، "ورشو ۴۴"، "عواقب" و "خوبال" اشاره نمود.
«خطت میزنم» ترانه ای توسط خوانندهٔ بریتانیایی چارلی ایکس سی ایکس با همراهی خوانندهٔ آمریکایی اسکای فریرا می باشد که به عنوان اولین تک آهنگ تبلیغاتی از سومین آلبوم چارلی ایکس سی ایکس با عنوان "چارلی" در ۱۶ اوت سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این ترانه توسط ای. جی. کوک و لوتوس چهارم تولید شده است.
«عاشقشم» ترانه ای از گروه موسیقی دونفره آیکونا پاپ با همراهی خواننده بریتانیایی چارلی ایکس سی ایکس می باشد.
ب"ا تثلیث در مسیحیت اشتباه نشود." این مقاله در مورد دیدگاه سه خداباوری است. برای اعتقاد به خدایان متعدد، به چندخداپرستی مراجعه کنید. سه خداپرستی یا سه خداباوری () یک بدعت است که در آن وحدت تثلیث (Triunity) و در نتیجه یکتاپرستی مسیحی نفی می شود. مسیحیت رسمی (کاتولیک، ارتودوکس، پروتستان) این بدعت را مردود دانسته و باورمندان به این بدعت را در طول تاریخ از جماعت مسیحی خارج دانسته است. سه خداباوری بیش از هر مکتب فکری واقعی سه خدای جداگانه را مطرح می کند و یک انحراف احتمالی را نشان می دهد.سه خداباوری معمولاً کمی بیشتر از یک برچسب خصمانه استو به کسانی گفته می شد که بر «فردیت» هر اقنوم یا شخص الهی (پدر، پسر، روح القدس) ، بیش از وحدت تثلیث به عنوان یک کل تأکید می کردند. این اتهام به ویژه بین قرن های سوم و هفتم پس از میلاد رایج بود. در تاریخ مسیحیت برخی بدعت گذارن معتقد به سه خداباوری بوده اند که مسیحیت رسمی (کاتولیک، ارتودوکس، پروتستان) آنان را از جماعت مسیحی خارج دانسته است. در میان اولین ها، تک سرشت باور جان فیلوپونوس (درگذشته حدود ۵۷۰) و پیروان او، مانند یوجنیوس و کونون تارسوس بودند. آنها تعلیم دادند که ماهیت مشترک
تثلیث یک انتزاع است، به طوری که در حالی که این سه شخص همسویه هستند، در ویژگی های خود متمایز هستند. دیدگاه آنها تلاشی برای آشتی دادن ارسطو با مسیحیت بود. این دیدگاه که پتر سوم انطاکیه از آن دفاع می کرد، به عنوان سه تاپرستی در سینود در اسکندریه در سال ۶۱۶ محکوم شد. . همچنین در سومین شورای قسطنطنیه در ۶۸۰–۸۱ مجدداً به عنوان سه تاپرستی محکوم شد. نظر مسلمانان. اسلام مفهوم هرگونه «کثرت» در درون خداوند را انکار توحید (اسلام) و بیگانه با وحی موجود در کتاب مقدس مسلمانان می داند. «شرک»، دادن به خدا - خواه پسر خدا، دختر یا سایر شریک ها باشد، نوعی کفر در نظر گرفته می شود. اسلام در قرآن به طور مکرر و قاطعانه بر یگانگی مطلق خدا تأکید می کند، بنابراین احتمال اشتراک دیگری در حاکمیت یا ماهیت او را رد می کند. برخی در اسلام، روح القدس را فرشته جبرئیل می دانند. مسلمانان به صراحت آموزه های مسیحی تثلیث را از همان ابتدا رد کرده اند.
نمایش جنسی شکلی از اجرای زنده است که در آن یک یا چند اجراکننده درگیر نوعی فعالیت جنسی روی صحنه برای سرگرمی یا رضایت جنسی تماشاگران هستند. دستمزد اجراکنندگان یا توسط تماشاگران یا توسط برگزارکنندگان نمایش پرداخت می شود. تاریخچه. نمایش های جنسی تاریخ طولانی دارند و به دوران باستان باز می گردد. به عنوان مثال، در یونان باستان، گاهی نمایش های جنسی در نمایشنامه ها و جشن های بزرگداشت خدای دیونیسوس گنجانده می شد. به طور مشابه، در روم باستان، گاهی نمایش های جنسی در میهمانی ها و جشن ها برگزار می شد. در قرون بعدی، تماشاگران جنسی با تغییرات فرهنگی و اجتماعی تغییر کردند. در قرن نوزدهم، جنبش Belle Époque یا دوران زیبا در اروپا به نمایش های کاباره ای با نمایش رقصندگان و اجراهای جنسی، مانند مولن روژ معروف در پاریس منجر شد. در قرن بیستم، نمایش های جنسی با ظهور سینمای اروتیک و پورنوگرافیک، و همچنین نمایش های استریپ تیز و بورلسک به تکامل خود ادامه دادند. محتوا. یک اجرا می تواند شامل اعمال واقعی خودارضایی یا شبیه سازی شده خودتحریکی و/یا فعالیت جنسی با مجری دیگر باشد. اجرا می تواند به سبک تئاتر باشد یا می تواند به سبک شهر فرنگ باش
د. یکی از محبوب ترین شکل های نمایش جنسی، اجرای وب کم است که در آن بیننده می تواند مدل های وب کم را در زمان واقعی مشاهده کرده و با آن ها تعامل داشته باشد. نمایش های جنسی از سرگرمی هایی مانند استریپ تیز، رقص میله و لپ دنس که غیر از درآوردن لباس و رقص برهنه یا نیمه برهنه، فعالیت جنسی را در بر نمی گیرند، متمایز می شوند. فعالیت جنسی در نمایش های جنسی نیز از روسپی گری یا تن فروشی واقعی به این دلیل متمایز است که اجراکننده معمولاً فقط با اجراکننده دیگر و نه با تماشاگران یا مشتریان پرداخت کننده در فعالیت های جنسی شرکت می کنند. نمایش های جنسی می توانند با بخش های دیگر صنعت سکس همپوشانی داشته باشند. به عنوان مثال، یک استریپ کلاب نیز می تواند نمایش های جنسی زنده ارائه کند و و یک فاحشه ممکن است برای جلب رضایت یک حامی پیشنهاد انجام اعمال جنسی با روسپی دیگر را بدهد. انواع نمایش های جنسی. انواع مختلفی از نمایش های جنسی وجود دارد، از جمله: مکان ها. در دهه ۱۹۵۰ در هاوانا، کوبا، در دوران ریاست جمهوری دوم فولخنسیو باتیستا، نمایش های جنسی نیمه قانونی و تئاترهای پورنوگرافی زنده مانند تئاتر شانگهای و کاباره توکیو وجود داشت. گراهام
گرین، رمان نویس انگلیسی، در کتاب زندگی نامه اش راه های فرار می نویسد: «تئاتر شانگهای که در آن با یک دلار و بیست و پنج سنت می توانستید یک کاباره برهنه با فحاشی شدید با فیلم های پورنوگرافی آبی را در فواصل زمانی دید». در طول دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ، وینتیان پایتخت لائوس به دلیل نمایش های جنسی در بارهای نمایش پینگ پنگ در طول جنگ ویتنام مشهور بود. سفرنامه نویس پل تروکس در سال ۱۹۷۳ یک بار در وینتیان را به این شکل توصیف کرده است: «"چشمان شما به تاریکی عادت می کند و می بینید که پیشخدمت برهنه است. بدون هشداری او روی صندلی پرش می کند، سیگار را در واژن خود می گذارد و آن را روشن می کند و با انقباض ریه های رحمی، آن را پف می کند.» روزنامه نگار بریتانیایی کریستوفر رابینز نوشت که رز سفید ("The White Rose)"، یک بار معروف وینتیان در طول جنگ، نمایش های زمینی داشت که زنان از واژن خود برای سیگار کشیدن و پرتاب توپ پینگ پونگ استفاده می کردند. در ریپربان، منطقه سرخ هامبورگ، چندین تئاتر جنسی (سالامبو، رجینا، کولیبری، سافاری) در خیابان گروسه فرایت ("آزادی بزرگ") قرار داشتند. آنها نمایش های جنسی زنده را روی صحنه اجرا می کردند، اما تا سال
۲۰۰۷ سافاری تنها تئاتر جنسی زنده در آلمان باقی مانده بود و در سال ۲۰۱۳ بسته شد. در منطقه سرخ دو والن در آمستردام، سه مکان اصلی برای نمایش های جنسی وجود دارد: یک بار میزبان به نام بار بانان، و تئاترهای مولن روژ و کازا روسو که شامل کنش های جنسی روی صحنه و نمایش های مختلفی است. کازا روسو، نمایش های جنسی ۹۰ دقیقه ای را برگزار می کند که از ۹ عملکرد متفاوت تشکیل شده است. این عملکردها شامل زنی است که با استفاده از واژن خود سیگار می کشد، یک زن سلطه گر که یک داوطلب از میان تماشاچیان را تحقیر می کند و یک زوجی است که در یک صحنه چرخشی رابطه جنسی دارند. در تایلند، مکان هایی مانند پاتپونگ در بانکوک، واکینگ استریت، پاتایا، جاده بنگلا در پوکت و دروازه تا پائه در چیانگ مای دارای تعداد زیادی مکان برگزاری نمایش های پینگ پونگ هستند. عبارت «رفتن به بانکوک» گاهی به عنوان یک اصطلاح در غرب برای «رفتن به یک نمایش جنسی زنده» استفاده می شود. قانونی بودن. نمایش های جنسی تابع قوانین مختلفی مانند الزامات مجوزدهی هستند و مکان ها تابع مقررات منطقه بندی محلی هستند. برخی از حوزه های قضایی، نمایش جنسی را تن فروشی می دانند. محتوای یک نمایش جنسی