Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماده فسفری ماده ای است که پدیده لومینسانس را نشان می دهد؛ یعنی هنگامی که در معرض نوعی از انرژی تابشی قرار می گیرد، نور را گسیل می کند. این اصطلاح برای هر دو پدیده فلورسانس یا فسفرتابی موادی که در مواجهه با پرتو فرابنفش یا نور مرئی می درخشند و نیز پدیده کاتدولومینسانس موادی که در اثر برخورد پرتو کاتدی در لامپ پرتوی کاتدی می درخشند، به کار می رود. هنگامی که یک ماده فسفری در معرض تابش قرار می گیرد، الکترون مداری در مولکول های آن به تراز انرژی بالاتری می رسند و هنگامی که به سطح قبلی خود بازمی گردند، انرژی را به عنوان نور یک رنگ خاص ساطع می کنند. مواد فسفری را می توان به دو دسته تقسیم کرد: مواد فلورسانس که بلافاصله انرژی ساطع می کنند و با خاموش شدن تابش برانگیخته دیگر، درخشش را متوقف می کنند و مواد فسفرتاب که با تأخیر انرژی را ساطع کرده و بنابراین پس از خاموش شدن منبع تابش همچنان و با کاهش روشنایی در طی یک دوره از میلی ثانیه تا چند روز می درخشند. مواد فلورسنت در کاربردهایی استفاده می شود که فسفر به طور مداوم برانگیخته می شود: لامپ پرتوی کاتدی (CRT) و صفحه نمایش ویدئویی پلاسما، صفحه های نمایش فلوئوروسکوپی، لامپ های
فلورسنت، حسگرهای جرقه سنج و دیودهای نورگسیل (LEDs) سفید. مواد فسفرتاب در جاهایی که به نور پایدار نیاز است استفاده می شود، مانند صفحه های ساعت و ابزارهای هواپیما که در تاریکی می درخشند و در صفحه های رادار به هدف اجازه می دهد تا هنگام چرخش پرتو رادار قابل مشاهده باشد. مواد فسفری لامپ پرتوی کاتدی یا CRT در آغاز جنگ جهانی دوم استاندارد شدند و با حرف "P" و سپس یک عدد مشخص می شوند. فسفر، عنصر شیمیایی ساطع کننده نور که مواد فسفری نام خود را از آن گرفته اند، به دلیل تابناکی شیمیایی نور ساطع می کند نه فسفرتابی.
ملیندا «مل» سوردینو (انگلیسی: Melinda "Mel" Sordino؛ متولد ۱۸ فوریه) شخصیت اصلی و راوی رمان «حرف بزن» اثر لوری هالس اندرسون در سال ۱۹۹۹ است. نام خانوادگی او، سوردینو، یک کلمه ایتالیایی است که می توان آن را «ناشنوا» ترجمه کرد. مشکلات این شخصیت بر اساس تجربیات خود اندرسون بود. او یک تابستان قبل از شروع دبیرستان مورد تجاوز قرار گرفت.
سد مخزنی کهیر یک سد بتنی غلتکی بر روی رود کهیر است که در شمال بخش کهیر شهرستان کنارک استان سیستان و بلوچستان احداث شده است. این سد که در فاصله ۸۴ کیلومتری شمال غربی چابهار واقع شده با ارتفاع تاج ۵۵ متر بزرگترین سد مخزنی استان سیستان و بلوچستان از نظر حجم مخزن و ارتفاع تاج سد است. روستای کهیر در ۵ کیلومتری جنوب این سد قرار دارد. رود کهیر در ۲۰ کیلومتری جنوب این سد به دریای عمان می ریزد. علاوه بر سد اصلی، در شمال شرقی سد، یک سد خاکی با نام زینچه به طول ۱.۵۰۰ متر نیز طراحی و ساخته شده است. اهداف. از این اهداف می توان تأمین آب آشامیدنی، کشاورزی سواحل مَکُران و روستاهای محدوده سد کهیر اشاره کرد. آب دهی سالانه سد کهیر به میزان ۱۸۲ میلیون مترمکعب در سال برآورد شده که از این میزان از محل سد کهیر ۶۴ میلیون و ۸۰۰ هزار مترمکعب آب در سال برای استفاده تخصیص یافته است که شامل ۳.۸ میلیون متر مکعب در سال جهت تامین آب آشامیدنی ۵۵ روستاهای محدوده سد کهیر، ۲۵ میلیون متر مکعب آب صنعت، ۱۰ میلیون متر مکعب برای کشاورزی در منطقه و ۲۶ میلیون متر مکعب در سال جهت تامین نیاز محیط زیست در پایین دست سد تا دریا می باشد. مشخصات فنی سد. این
سد از نوع سد بتن غلتکی (CMD-FSHD) است که ارتفاع آن ۵۴ متر، طول تاج ۳۸۲ متر، عرض تاج سد پنج متر، حجم بتن ریزی سد ۷۷۰ هزار متر مکعب، طول سریز ۱۲۲ متر، نوع سرریز آزاد و بدون دریچه، سطح دریاچه در تراز نرمال ۲۳ کیلومتر مربع، طول دریاچه ۲۱ کیلومتر، حجم اولیه مخزن در تراز نرمال ۳۴۳ میلیون متر مکعب و ظرفیت آبگیری آن پنج متر مکعب در ثانیه است.
کلبه (انگلیسی: The Lodge) یک مجموعه تلویزیونی موزیکال-درام و رازآلود بریتانیایی است که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶ در کانال دیزنی در بریتانیا و در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶ در کانال دیزنی در آمریکا نمایش داده شد. این سریال بر اساس سریال اسرائیلی "ستاره شمالی" ساخته شده و سوفی سیمنت، لوک نیوتن، توماس دوروتی، بتان رایت، جیدن ریوری، جید آلین، جاشوا سینکلر-ایوانز و میا جنکینز در آن بازی می کنند.
در فیزیک و به طور خاص در اندازه گیری های رادیومتری، انرژی تابشی به انرژی تابش الکترومغناطیسی و موج گرانشی گفته می شود. همانند انرژی، یکای انرژی تابشی در سامانه دستگاه بین المللی یکاها، ژول (J) است. مقدار انرژی تابشی را می توان با انتگرال شار تابشی بر اساس زمان محاسبه کرد. نماد "Q"e اغلب در سراسر ادبیات علمی برای نشان دادن انرژی تابشی استفاده می شود ("e" برای "انرژی"، برای جلوگیری از اشتباه گرفتن با کمیت های نورسنجشی). در شاخه های فیزیک غیر از رادیومتری، انرژی الکترومغناطیسی با استفاده از "E" یا "W" نشان داده می شود. این اصطلاح به ویژه زمانی به کار می رود که تابش الکترومغناطیسی از یک منبع به محیط اطراف ساطع می شود. این تابش ممکن است برای چشم انسان قابل مشاهده یا نامرئی باشد. واژه شناسی و پیشینه. اصطلاح «انرژی تابشی» بیشتر در زمینه های رادیومتری، انرژی خورشیدی، گرما و نورپردازی استفاده می شود، اما گاهی در زمینه های دیگر مانند مخابرات نیز به کار می رود. در کاربردهای مدرن که شامل انتقال نیرو از یک مکان به مکان دیگر است، گاهی از اصطلاح «انرژی تابشی» برای اشاره به خود امواج الکترومغناطیسی به جای انرژی آن ها (ویژگی
امواج) استفاده می شود. در گذشته از اصطلاح «انرژی الکترو تابشی» نیز استفاده می شد. اصطلاح «انرژی تابشی» در مورد تابش گرانشی نیز به کار می رود. برای نمونه، نخستین مشاهده امواج گرانشی در اثر برخورد سیاهچاله ای انجام شد که حدود ۵٫۳ ژول انرژی موج گرانشی ساطع کرد. کاربردها. از انرژی تابشی برای گرمایش تابشی استفاده می شود. انرژی تابشی را می توان را به صورت الکتریکی توسط لامپ های فروسرخ تولید کرد، یا می توان آن را از نور خورشید جذب کرد و برای گرم کردن آب به کار برد. انرژی گرمایی از یک عنصر گرم (کف، دیوار، پانل بالای سر) ساطع می شود و به جای گرم کردن مستقیم هوا، افراد و سایر اشیاء را در اتاق گرم می کند. به همین دلیل، دمای هوا ممکن است کمتر از یک ساختمان با گرمایش معمولی باشد، حتی اگر اتاق به همان اندازه راحت به نظر برسد. کاربردهای مختلف دیگری برای انرژی تابشی ابداع شده است. این موارد شامل درمان و بازرسی، جداسازی و مرتب سازی، وسیله کنترل و واسطه ارتباطات است. بسیاری از این کاربردها شامل یک منبع انرژی تابشی و یک آشکارساز است که به آن تابش پاسخ داده و سیگنالی را ارائه می کند که برخی از ویژگی های تابش را نشان می دهد. آشکا
رسازهای انرژی تابشی پاسخ هایی را به تغییرات انرژی تابشی به صورت افزایش یا کاهش پتانسیل الکتریکی یا جریان الکتریکی یا تغییر قابل درک دیگری مانند نوردهی فیلم عکاسی ایجاد می کنند.
«خدای نازنین من» ترانه ای از جورج هریسون نوازندهٔ انگلیسی است که در نوامبر ۱۹۷۰ در آلبوم سه گانه او "همه چیز باید بگذرد" منتشر شد. این قطعه که در قالب تک آهنگ منتشر شد اولین آهنگ هریسون به عنوان یک هنرمند انفرادی بود که در سراسر جهان به رده های بالای چارت های موسیقی راه پیدا کرد. «پروردگار نازنین من» پرفروش ترین آهنگ سال ۱۹۷۱ بریتانیا و اولین تک آهنگ شمارهٔ یک یکی از اعضای بیتلز در ایالات متحده و بریتانیا بود. این آهنگ همچنان یکی از محبوب ترین آثار هریسون پس از جدایی از بیتلز است و با فروش ۱۰ میلیون نسخه در «لیست پرفروش ترین تک آهنگ های همهٔ زمان ها» جای گرفته است. بسیاری از هنرمندان «پروردگار نازنین من» را کاور کرده اند. «پروردگار نازنین من» در سال ۲۰۰۴ در فهرست ۵۰۰ آهنگ برتر تمام دوران رولینگ استون در رتبه ۴۵۴ و در به روزرسانی سال ۲۰۱۰ در رتبه ۴۶۰ قرار گرفت و پس از انتشار مجدد در ژانویه ۲۰۰۲ (دو ماه پس از مرگ هریسون) دوباره به رتبهٔ یک آفیشال چارتس بریتانیا رسید.
تعدادی از نمادهای صلح به طرق مختلف در فرهنگ ها و زمینه های مختلف مورد استفاده قرار گرفته اند. مسیحیان اولیه از کبوتر و شاخه زیتون به طور نمادین استفاده می کردند ولی در نهایت پس از انتشار اثر چاپ سنگی کبوتری پابلو پیکاسو بعد از جنگ حهانی دوم در دهه ۱۹۵۰ به یک نماد صلح سکولار تبدیل و رایج شد. در دهه ۱۹۵۰، «علامت صلح» همان طور که امروزه شناخته می شود (همچنین به عنوان «صلح و عشق» نیز شناخته می شود)، توسط جرالد هلتم به عنوان لوگوی کمپین بریتانیایی برای خلع سلاح هسته ای (CND) طراحی شد. گروهی که در خط مقدم جنبش صلح در بریتانیا قرار داشت و توسط فعالان ضد جنگ و ضد فرهنگ در ایالات متحده و جاهای دیگر پذیرفته شد. همچنین نماد دست V و پرچم صلح نیز جزء نمادهای صلح بین المللی شناخته می شود. شاخه زیتون. استفاده از شاخه زیتون به عنوان نماد صلح در تمدن غرب حداقل به قرن پنجم قبل از میلاد یونان برمی گردد. یونانیان معتقد بودند شاخه زیتون نشان دهنده فراوانی است و ارواح شیطانی را از خود می راند. و یکی از صفات ایرنه، الهه صلح یونان بود. آیرین (که رومی ها او را پاکس می نامیدند) به همراه شاخته زیتون روی سکه های امپراتوری روم هم وجود دا
رد. شاعران قرن هفدهم شاخه زیتون را با صلح مرتبط کردند. یک سکه طلای چارلز یکم در سال ۱۶۴۴ پادشاه را با شمشیر و شاخه زیتون نشان می دهد. در طول قرن هجدهم، سکه های انگلیسی الهه بریتانیا را با نیزه و شاخه زیتون نشان می دهند.. در نشان بزرگ ایالات متحده آمریکا (۱۷۸۲)، شاخه زیتون نشان دهنده صلح است، چارلز تامپسون، دبیر کنگره ای آن زمان دربارهٔ وجود زیتون توضیح می دهد که: «شاخه زیتون و برگ ها نشان دهنده قدرت صلح و جنگ است که منحصراً در اختیار کنگره است.» کبوتر و شاخه زیتون. مسیحیت. استفاده از کبوتر به عنوان نماد صلح از مسیحیان اولیه سرچشمه گرفته که غسل تعمید را همراه با یک کبوتر، اغلب بر روی مقبره های خود انجام می دادند. در ابتدا کبوتر نشان دهنده تجربه شخصی ذهنی صلح، آرامش روح بود، و در اولین هنر مسیحی با بازنمایی های غسل تعمید همراه بود. در پایان قرن دوم (به عنوان مثال در نوشته ترتولیان) همچنین نمایانگر صلح اجتماعی و سیاسی، «صلح بر ملت ها» بود و از قرن سوم در تصاویری از درگیری ظاهر شد، مانند نوح و کشتی، دانیال و شیرها، سه مرد جوان در کوره، و سوزانا و بزرگان. بازنمایی های سکولار. در اواسط قرن بیستم اثر چاپ سنگی پیکاسو
به نام La Colombe که تصویری سنتی و واقع گرایانه از یک کبوتر، بدون شاخه زیتون نشان می داد، به عنوان نماد شورای جهانی صلح در پاریس در آوریل ۱۹۴۹ انتخاب شد. کبوتر به نماد جنبش صلح و آرمان های حزب کمونیست تبدیل شد و در تظاهرات کمونیستی آن دوره مورد استفاده قرار گرفت. در شورای جهانی صلح ۱۹۵۲ در برلین، کبوترِ پیکاسو در بنری در بالای صحنه به تصویر کشیده شد که پس از آن، نماد کبوتر به طور گسترده در جنبش صلح پس از جنگ استفاده شد. اسلحه شکسته. نماد اسلحه شکسته توسط سازمان مقاومت بین المللی دربرابر جنگ و زیرمجموعه های به عنوان نماد صلح استفاده می شود. گل شقایق سفید. در سال ۱۹۳۳، در دوره ای که ترس گسترده ای از جنگ در اروپا وجود داشت، اتحادیه تعاونی زنان توزیع گل شقایق سفید را آغاز کرد. گل شقایق سفید به عنوان جایگزینی برای گل شقایق قرمزی که توسط لژیون سلطنتی بریتانیا به مناسبت یادبود سربازانی که در جنگ جهانی اول جان باختند، توزیع شد. در سال ۱۹۳۴، اتحادیه پیمان صلح (PPU)، که بزرگ ترین سازمان صلح بریتانیا در سال های بین جنگ بود، گل شقایق سفید و گذاشتن تاج گل شقایق سفید «به عنوان یک تعهد برای صلح که جنگ نباید دوباره تکرار شو
د» را شروع به توزیع کرد. در سال ۱۹۸۰، PPU این نماد را به عنوان راهی برای یادآوری قربانیان جنگ بدون ستایش از نظامی گری احیا کرد. پرچم صلح رریخ. نیکلای رریخ هنرمند، فعال فرهنگی و فیلسوف روسی، جنبشی را برای حفاظت از آثار فرهنگی تأسیس کرد. نماد آن یک نشان قهوه ای به رنگ سفید بود که از سه دایره جامد در یک دایره تشکیل شده بود که از آن به عنوان نماد صلح نیز استفاده شده است. در سال ۱۹۳۵ پیمانی به ابتکار روریچ توسط ایالات متحده و کشورهای آمریکای لاتین امضا شد که در آن توافق کردند که «آثار تاریخی، موزه ها، مؤسسات علمی، هنری، آموزشی و فرهنگی» باید در زمان صلح و جنگ محافظت شوند. نماد صلح کنونی. این نماد اکنون به صورت گسترده در سطح بین المللی به عنوان «نماد صلح» یا «علامت صلح» یا به عنوان نماد خلع سلاح هسته ای یا نماد CND (کمپین خلع سلاح هسته ای) شناخته می شود. ریشه آن نمادی است که نشان دهنده تهدید نابودی هسته ای می باشد که در فعالیت های جنبش ضد هسته ای بریتانیا از سال ۱۹۵۸ استفاده شد. این نماد به طور گسترده در جنبش ضد جنگ آمریکا در دهه ۱۹۶۰ پذیرفته شد و دوباره به عنوان نماینده صلح جهانی تفسیر شد. بازتاب بین المللی. این ن
ماد که دارای حق چاپ، علامت تجاری یا محدود نبود، فراتر از CND گسترش یافت و توسط جنبش های گسترده تر خلع سلاح و ضد جنگ پذیرفته شد. در سال ۱۹۵۸ یک معترض صلح طلب به نام آلبرت بیگلو، با یک قایق کوچک مجهز به پرچم CND در مجاورت یک آزمایش هسته ای در حال حرکت بود که پس از آن همین نماد به طور گسترده در ایالات متحده مشهور شد. در سال ۱۹۷۳، دولت وقت آفریقای جنوبی سعی کرد استفاده از این نماد را توسط مخالفان آپارتاید ممنوع کند. نماد V. نماد V ( در یونی کد) یک حرکت دست است که برای نشان دادن پیروزی در طول جنگ جهانی دوم استفاده شده بود. در طول دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده، فعالان ضد جنگ ویتنام و پس از آن در اعتراضات ضد جنگ، این ژست را به عنوان نشانه ای از صلح اتخاذ کردند. درنای کاغذی. درنا، نماد سنتی شانس در ژاپن، با داستان ساداکو ساساکی (۱۹۴۳–۱۹۵۵) از کتاب "ساداکو و هزار درنای کاغذی" رایج شد، دختری که در نتیجه انفجار بمب هسته ای بر فراز هیروشیما در سال ۱۹۴۵ جان خود را از دست داد. در آخرین مراحل بیماری، ساساکی شروع به تا کردن درناهای کاغذی کرد زیرا شنیده بود کسی که هزار درنا را تا کند آرزو اش برآورده می شود. این موضوع در ذهن مردم ژ
اپن بسیار تأثیر گذاشت. در نتیجه، در هر ۶ آگوست، که یک روز صلح سالانه برای مردم سراسر ژاپن است که به یاد او درنا کاغذی درست می کنند. زنگ صلح ژاپنی. زنگ صلح ژاپنی نماد صلح سازمان ملل است. در ۲۴ نوامبر ۱۹۵۲، این زنگ هدیه رسمی مردم ژاپن به سازمان ملل متحد در ۸ ژوئن ۱۹۵۴ بود.
ایفرم آلکسی اویچ ایشبا (زاده ۷ مارس ۱۸۹۳ – درگذشته ۱۶ آوریل ۱۹۳۹) یک دولتمرد شوروی–آبخازی و رهبر بلشویک آبخاز در دهه ۱۹۲۰ بود.
پلیا یک سرده سرخس در زیر خانواده لبی سرخس واران از پرسرخسیان است. نام جنس از کلمه یونانی πελλος ("پیلوس") به معنای «تاریک» گرفته شده است و به ساقه های قهوه ای اشاره دارد. بسیاری از اعضای این جنس معمولاً به عنوان ترمز صخره ای شناخته می شوند. آنها بیشتر در زیستگاه های صخره ای، از جمله دره های صخره ای مرطوب، شیب ها و بلوف ها رشد می کنند. توزیع. سرخس ها در این جنس در جنوب غربی ایالات متحده در جنوب تا آند آمریکای جنوبی، مرکز و جنوب آفریقا و شرق استرالیا تا نیوزیلند فراوان ترین و متنوع ترین هستند. شرح. این سرخس ها معمولاً دارای ریزوم های خزنده و برگ های مرکب به صورت پنجه ای تا دوپه ای هستند که فاقد فلس های برجسته یا تریکوم روی تیغه ها هستند. مانند اکثر اعضای پرسرخسیان، آنها سوری حاشیه ای دارند که توسط یک هاگینه کاذب که از حاشیه برگ منعکس شده تشکیل شده است محافظت می شود. تشخیص پلیا از "سرخس های لبی" بیشتر مودارتر یا پوسته دارتر دشوار است، با برخی از اعضا که میل جنسی نامشخصی دارند که توسط نویسندگان مختلف در هر دو جنس فهرست شده است. علاوه بر این، پلیا شامل تعدادی بخش است که ممکن است وضعیت عمومی را تضمین کند زیرا به نظ
ر می رسد نشان دهنده همگرایی در فنوتیپ های مربوط به زیستگاه های خشک است نه شباهت به دلیل نسب مشترک. این بخشها عبارتند از: جنس "Ormopteris"، که مدتها با پلیا به عنوان یک بخش ترکیب شده بود، دوباره در سال ۲۰۱۵ به عنوان یک جنس جداگانه شناخته شد. اکثر اعضای این جنس به طور کلی برای هیچ هدف تجاری استفاده نمی شوند، اگرچه چندین گونه (به ویژه "سرخس دکمه ای" و "P. falcata" از بخش "Platyloma") به عنوان گیاهان سرپوشیده کشت می شوند.
الگوریتم برنشتاین-وزیرانی یک الگوریتم کوانتومی است. اومش وزیرانی و دانشجویش ایتان برنشتاین کار دویچ و جوژا در الگوریتم دویچ-جوژا را ادامه دادند و در سال ۱۹۹۳ مقاله ای را منتشر کردند که در آن الگوریتم برنشتاین-وزیرانی را معرفی کردند که الگوریتم های کلاسیک و کوانتومی را کاملاً از هم جدا می کرد حتی اگر خطاهای کوچک مجاز باشد. این نکته از این جهت مهم است که الگوریتم دویچ-جوژا برتری کوانتومی دترمینیستیک نسبت به الگوریتمهای کلاسیک داشت به این معنا که اگر خطاهای کوچکی در محاسبات وارد می شد هم نسخه های های کلاسیک و هم نسخه های کوانتومی به بدترین حالت یعنی O(1) قدم نزدیک می شدند و مزیت کوانتومی از بین می رفت. در حالی که الگوریتم برنشتاین-وزیرانی حتی با وجود خطاهای جزئی الگوریتم های کوانتومی را از الگوریتم های کلاسیک متمایز می کند. مسئله مطرح شده در الگوریتم برنشتاین-وزیرانی روی کامپیوتر کلاسیک با زمان O(n) روی یک کامپیوتر کوانتومی با زمان O(1) حل می شود. فرض کنیم تابع formula_1 با formula_2 ورودی داریم و ورودی و خروجی های آن مقادیر صفر و یک است. formula_3 که در آن formula_4 ضرب داخلی (ضرب نقطه ای) بین formula_5 و رشته
formula_6 است به طوری که formula_7 modulo 2, formula_8&gt;. در این مسئله هدف پیدا کردن رشته formula_6 است.
رمیتنس (به انگلیسی:remittance) عبارت از انتقال غیرتجاری پول توسط یک کارگر خارجی یا مهاجر، یکی از اعضای جوامع دور از وطن، یا یک شهروند با روابط خانوادگی در خارج از کشور، برای درآمد خانوار در کشور یا میهن خود می باشد. پولی که توسط مهاجران به خانه فرستاده می شود با کمک های اقتصادی بین المللی به عنوان یکی از بزرگ ترین جریان های مالی ورودی به کشورهای در حال توسعه رقابت می کند. رمیتنس های کارگران بخش قابل توجهی از جریان های سرمایه بین المللی به ویژه در کشورهای صادرکننده نیروی کار را تشکیل می دهند. بر اساس گزارش بانک جهانی، در سال ۲۰۱۸ میلادی کل رمیتنس جهانی ۱۰ درصد رشد داشت و به ۶۸۹ میلیارد دلار رسید که شامل ۵۲۸ میلیارد دلار آن در حال انتقال به کشورهای در حال توسعه می باشد. پیش بینی می شود که رمیتنس جهانی به طور کلی با رشد ۳٫۷ درصدی به ۷۱۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۹ برسد که شامل ۵۴۹ میلیارد دلار آن درحال انتقال به کشورهای در حال توسعه خواهد بود. به دلیل جمعیت زیاد مهاجران، هند به طور متوالی به عنوان برترین دریافت کننده رمیتنس باقی خواهد ماند. فعالان و شرکت های فعال اصلی. صنعت رمیتنس عمدتاً تحت تسلط شرکت هایی است که م
قر آنها در مراکز مالی اروپا و غرب آمریکا قرار دارد و وسترن یونیون بیشترین سهم بازار را تا سال ۲۰۱۹ به خود اختصاص داده است. شرکت های دیگری مانند مانی گرم نیز برای دهه ها یکی از بازیگرهای کلیدی بوده اند. ایالات متحده از سال ۱۹۸۳ میلادی هر ساله منبع اصلی رمیتنس های جهانی بوده است. روسیه، عربستان سعودی و سوئیس نیز بزرگ ترین ارسال کنندگان رمیتنس از سال ۲۰۰۷ بوده اند. سالانه بین ۹ تا ۱۱ میلیون کارگر از روسیه حواله ارسال می کنند.
پیراشُترها یک سرده منقرض شده از شترها از خانواده شتران است. خاستگاه آن از میوسن میانه در آمریکای شمالی است، اما در میوسن پسین، تقریباً ۷٫۵–۶٫۵ میلیون سال پیش، از پل خشکی برینگیا به اوراسیا عبور کرد. اجداد شترهای زنده از سردهٔ "شترها (Camelus)" هستند. جمعیتی در شمال آمریکای شمالی برجای ماند که به شتر قطب شمال تبدیل شد که تا پلیستوسن میانه تقریباً ۱ میلیون سال پیش زنده ماند. پراکندگی سنگواره. نخستین سنگواره "پیراشتر" مربوط به سازند اسمرالدا میوسن میانی در شهرستان نای، نوادا است و بین ۱۰ تا ۱۲٫۵ میلیون سال قدمت دارد. در اواخر میوسن این سرده از طریق پل زمینی برینگیا به اوراسیا گسترش یافت و درست پیش از بحران شوری مسینین در حدود ۶ میلیون سال پیش به اسپانیا و ایتالیا رسید. پیش از گسترش به آفریقا در اطراف مرز میوسن- پلیوسن، حدود ۵٫۳ میلیون سال پیش بود. دامنه پسین آن از اسپانیا و ایتالیا تا چاد و استان شانشی چین را دربر گرفت.
شتر قطب شمال ، از دوره پلیوسن میانه، شتر فسیلی مربوط به سردهٔ سنگواره ای "پیراشترها" است که شترهای نوین از آن به وجود آمده اند. همچنین مربوط به شتر غول پیکر یوکان عصر یخبندان منقرض شده است. فسیل های دارای کلاژن در سال ۲۰۰۶ در نزدیکی Strathcona Fiord در جزیره الزمیر در نوناووت، کانادا پیدا شد. شتر قطب شمال حداقل ۳٫۴ میلیون سال پیش در یک دوره گرم تر در یک محیط جنگلی از نوع بوم سازگان شمالی زندگی می کرد. سن و محیط دیرینه. سن برآوردشدهٔ فسیل شتر با استفاده از تکنیک تاریخ گذاری تدفین هسته زایی زمینی (TCN), که روی ماسه کوارتز دارای فسیل ها اعمال شد، به دست آمد. این ذخایر حداقل ۳٫۴ میلیون سال قدمت دارند و از نظر سنی برابر با سابقه فسیلی پستانداران در سایت فسیلی Beaver Pond نزدیک هستند. رسوبات میزبان بقایای شتر با سازند بوفورت مرتبط است، که پیش از آغاز یخبندان گسترده آمریکای شمالی در حدود ۲٫۶ میلیون سال پیش قرار داشت. نتایج نشان داد که شتر قطب شمال بیشترین شباهت را به شتر یک کوهانه و شتر غول پیکر یوکان داشت. بازسازی محیطی دیرینه نشان می دهد که در اواسط پلیوسن، شتر در چشم اندازی زندگی می کرده است که از جنگلی از نوع سو
زنی برگان حمایت می کرده است که درختان کاج اروپایی بر آن غالب هستند. در آن زمان، دمای کره زمین ۲ تا ۳ درجه گرم تر از امروز تخمین زده می شود، در حالی که به صورت محلی، در منطقه Strathcona Fiord، دما بین ۱۴ تا ۲۲ درجه سانتی گراد گرم تر بود، به این معنی که دمای سالانه در حدود یخبندان بوده و زمستان های سرد و برفی داشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2023-05-18T14:16:34Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;سپهراد آمیتیس&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;سپهراد آمیتیس صفحهٔ دهبارز را به رودان (هرمزگان) منتقل کرد: نام اصلی و محلی این شهر، رودان است و در اصل و اساس هیچ نهادی بجز وزارت کشور این نام را برسمیت نمی شناسد.&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37160250&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37450455&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-06-07T05:01:41Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dibyayoti176255&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;Added Info...&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42053427&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; چاتورانگا () یک بازی تخته استراتژی هند باستان است. با اینکه تأیید نشده است، دیدگاه غالب در میان مورخان شطرنج این است که این بازی جد مشترک بازی های رومیزی شطرنج، ژیانگکی، شوگی، جانگی، ماکروک، سیتویین و شطرنج مدرن هندی است. چاتورانگا اولین بار در امپراتوری گوپتا در هند در حدود قرن ششم پس از میلاد شناخته شد. در قرن هفتم در ایران ساسانی به عنوان چترنگ پذیرفته شد که به نوبه خود شکلی از شطرنج بود که به اروپای اواخر قرون وسطی آورده شد. بقایای باستان شناسی از ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ قبل از میلاد از شهر لوتال (از تمدن دره سند) قطعاتی بر روی تخته ای که شبیه شطرنج است پیدا شده است. به گفته استوارت کولین، چاتورانگا برای اولین بار در مت
ن هندی بهاویشیا پورانا توصیف شده است.
استوارت کولین (۱۳ ژوئیه ۱۸۵۸ – ۸ آوریل ۱۹۲۹) قوم نگار و نویسنده آمریکایی علاقه مند به بازی، هنر و لباس بود. کولین نقش عمده ای در توسعه قوم نگاری ایفا کرد و ابتدا تلاش خود را بر مطالعه کارگران آسیایی-آمریکایی در فیلادلفیا متمرکز کرد. اولین آثار منتشر شده او «عمل پزشکی توسط چینی ها در آمریکا» و «چین در آمریکا: مطالعه ای در زندگی اجتماعی چینی ها در شهرهای شرقی ایالات متحده آمریکا» بودند که هر دو به سال ۱۸۸۷ مربوط می شوند. او معتقد بود که شباهت در بازی شباهت و تماس بین فرهنگ های سراسر جهان را نشان می دهد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37262669&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-06-04T11:42:20Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Kasra092&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37262672&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; سنگ کوچنو، سنگی بزرگ با نشانه های جام و حلقه است که در Auchnacraig اسکاتلند در کنار مزرعهٔ کوچنو قرار دارد. این سنگ همچنین با نام های «تپه سفید» شناخته می شود و «سنگ کاهن» شناخته شده است. این هنر سنگ نگاری متعلق به عصر برنز ابعادی برابر ۱۲٫۸ در ۷٫۹ متر دارد و برای اولین بار در سال ۱۸۸۷ میلادی توسط کشیشی به نام جیمز هاروی ثبت شده است . سنگ کوچنو دارای حدود ۹۰ فرورفتگی حکاکی شده است و از بهترین مجموعه سنگ نگاره ها در اسکاتلند محسوب می شود. این سنگ در سال ۱۹۶۵ برای محافظت در برابر خرابکاری دوباره دفن شد. در سال ۲۰۱۵، طی حفاری ۳ روزه توسط تیمی شامل باستان شناسان دانشگاه گلاسکو، بخشی از آن برای بررسی مجدد در معرض دید قرار گرفت و سال بعد از آن به
طور کامل از زیر خاک بیرون آمد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37262861&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-06-04T12:09:04Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Kasra092&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37262862&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; جانگی که گاهی شطرنج کره ای نیز نامیده می شود، یک بازی استراتژی است که در شبه جزیره کره محبوبیت دارد. این بازی از ژیانگچی مشتق شده است و بسیار شبیه به آن است، از جمله موقعیت شروع برخی از مهره ها و صفحه بازی ۱۰*۹ آن، اما بدون «رودخانه» ژیانگچی که تخته را به صورت افقی در وسط تقسیم می کند. جانگی روی تخته ای با عرض نه خط در طول ده خط پخش می شود. بازی گاهی اوقات به دلیل توپ های پرش و فیل های دوربرد سریع است، اما بازی های حرفه ای اغلب بیش از ۱۵۰ حرکت طول می کشد و بنابراین معمولاً کندتر از بازی های شطرنج غربی هستند. در سال ۲۰۰۹، اولین تورنمنت جهانی جانگی در هاربین، هیلونگ جیانگ، چین برگزار شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37160621&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2023-06-04T12:09:07Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Kasra092&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;37262863&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; هزار و یک شب مجموعه ای از داستان های عامیانه خاورمیانه است که در دوران طلایی اسلامی به زبان عربی گردآوری شده است. ۱۰۰۱ شب ممکن است که به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38537327&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-01-02T04:57:30Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;InternetArchiveBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Add 1 book for (20250101sim)) #IABot (v2.0.9.5) (&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40898809&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; اوباشگری در جانوران یک سازگاری ضدشکار است که در آن افراد گونه های طعمه با حمله یا آزار و اذیت یک شکارگر، معمولاً برای محافظت از فرزندان خود، شکارگر را مورد اوباشگری و آزار و اذیت قرار می دهند. یک تعریف ساده از اوباشگری مجموعه ای از افراد در پیرامون یک شکارگر بالقوه خطرناک است. این رفتار اغلب در پرندگان دیده می شود، اگرچه در بسیاری از جانوران دیگر مانند میرکت و برخی از گاویان نیز دیده می شود. در حالی که اوباشگری در بسیاری از گونه ها به طور مستقل تکامل یافته است، اما تنها در افرادی که بچه هایشان اغلب شکار می شوند، وجود دارد. این رفتار ممکن است مکمل سازگاری های دیدگریزی در فرزندان خود باشد، ما