Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان بود که تعداد محدودی از آنها ساخته شد. این هواپیما بر اساس آنتونوف آن-۱۴۰ تحت لیسانس اوکراین ساخته شده بود. به گفته منوچهر منطقی در سال ۱۳۹۲، قرار بود تا نسل جدیدی از این هواپیما با نام ایران ۱۴۱ ساخته شود. در سال ۱۳۸۵، خبر تولید قایق های پرنده از طرف مسئولان نظامی ایران مطرح شد. در سال ۱۳۸۷ اولین پرواز این قایق ها به نمایش گذاشته شد. اهمیت. از آنجا که برتری هوایی در مقابل حدود ۲۰۰ هواپیمای ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا که در بحرین مستقر است برای ایران غیرممکن به نظر می رسد، اما با این حال ایرانی ها در مواجهه با آمریکا می توانند با موشک های بالستیک و کروز پایگاه و ناوهای آمریکا هدف قرار دهند، دست یافتن به برتری عددی در مقابل کشتی های آمریکایی با استفاده از قایق های کوچک تندرو و موشک های ضدکشتی آن ها است. اما این قایق ها به سرعت با یورش بالگردها و هواپیماهای آمریکایی روبرو خواهند شد و اکثر متخصصان جنگ دریایی معتقدند که بالگرد در جنگ با قایق به قدری برتری دارد که اصلاً نمی توان رویارویی آن ها را نبرد توصیف کرد اما اگر یک تهدید هوایی علیه بالگردها ایجاد شود و تمرکز آن ها را برهم زند اوضاع تغییر می کند. ایران
با استفاده سامانه موشکی باور ۳۷۳ می تواند بالگرد و جنگنده های آمریکایی هدف قرار دهد، ایران همچنین در یک دههٔ اخیر تلاش کرده با طراحی سلسله ای از هواگردها این پروژهٔ نظامی را تکمیل کند. پروژه ای که ایران به سختی بر روی آن تمرکز کرده اما به ندرت به آن اشاره می کند. این هواگردها باید بتواند از قایق های تندرو کلاس بردستون در جنگ با ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا پشتیبانی کند. ایران برای این منظور چند بالگرد سبک تهاجمی/شناسایی شاهد و بالگرد طوفان (بالگرد) در اختیار دارد اما آن ها به خوبی مسلح نیستند و برد عملیاتی کافی هم ندارند، اما ایران در سال های اخیر تعداد و برد و قدرت عملیاتی آنها افزایش داده است، اما جت دیگر تولید داخلی ایران یعنی جنگنده صاعقه هم در مقابل توانایی های ناوگان جنگی آمریکا کاری از پیش نخواهد برد، اما شاید مدلی از قاهر بتواند نقطه ضعف قایق های بردستون را پوشش دهد.
کارل رودولف ارنست آگوست هرمان راینِکه (۱۴ فوریه ۱۸۸۸ – ۱۰ اکتبر ۱۹۷۳) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم جایگاه های ستادی بالایی را در فرماندهی عالی ورماخت تصدی کرد. سال های اولیه. هرمان راینکه روز ۱۲ فوریه سال ۱۸۸۸ در ویتنبرگ زاده شد. پدرش از افسران نیروهای مسلح بود. او نیز پس از تحصیل در دانشکده افسری، روز ۱۴ مارس سال ۱۹۰۵ به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست و سال بعد با درجه ستوان دومی در هنگ ۷۹ پیاده نظام قرار گرفت. فصل بهار سال ۱۹۱۱ به گردان ۱۰ مهندسی هانوفر منتقل گردید. ماه اکتبر همان سال آجودان گردان ۳ و ماه اکتبر سال ۱۹۱۳ آجودان هنگ شد. در جریان جنگ جهانی اول در جبهه های شرقی و غربی خدمت و نشان های افتخار خاندان هوهنتسولرن، درجه یک صلیب آهنین، صلیب هانزا و خدمت نظامی اتریش-مجارستان را دریافت کرد. همان ماه های نخست جنگ به درجه ستوان یکمی و سال ۱۹۱۶ به درجه سروانی ترفیع گرفت. در این حین ماه فوریه سال ۱۹۲۹ به درجه سرگردی نائل آمد. پس از جنگ به خدمت در رایشسور ادامه داد و به هنگ ۲ پیاده نظام در آلنشتاین منتقل شد. بین سال های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ در وظایف غالبا مربوط به نظام آموز
شی و تدارکاتی در ستاد وزارت دفاع بود. ماه اکتبر سال ۱۹۳۲ فرماندهی گردان ۲ هنگ ۶ پیاده نظام را در لوبک بر عهده گرفت. ماه ژوئن سال ۱۹۳۳ به درجه سرهنگ دومی رسید. ورماخت. راینکه ماه ژوئن سال ۱۹۳۵ با درجه سرهنگی رئیس بخش تدارکات ورماخت تازه تاسیس شد. ماه اوت سال ۱۹۳۸ به ریاست دفتر امور عمومی نظامی فرماندهی عالی ورماخت منصوب گردید. در این جایگاه نقش ویژه ای در تبلیغ ایدئولوژی حزب ناسیونال سوسیالیست در بین نظامیان آلمانی داشت. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۳۹ به درجه سرتیپی و ۱ اوت سال ۱۹۴۰ به درجه سرلشکری نائل آمد. راینکه به جهت پایبندی سفت وسخت به اصول رایش سوم و رهبران آن در میان بسیاری به «کایتل کوچک» که اشاره به فیلدمارشال ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت داشت، شهرت یافت. در جریان جنگ جهانی دوم، با توجه به موازات عقاید او و دلایل تهاجم آلمان به شوروی، به عنوان مسئول اسرای گرفته شده از این کشور قرار داده شد. راینکه بلشویسم را دشمن مرگبار آلمانی ها و سربازان ارتش سرخ را آموزش دیده در این مکتب می دانست. از همین رو سخت گیری فراوانی نسبت به اسرا نشان می داد. سال ۱۹۴۲ به عنوان یکی از اعضای دادگاه خلق برگزیده شد و ماه ژوئ
ن همان سال به درجه سپهبدی (ژنرال پیاده نظام) ترفیع گرفت. ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ به عضویت افتخاری حزب ناسیونال سوسیالیست درآمد. ماه اکتبر این عضویت دائمی گشت. ماه دسامبر جایگاه ریاست ستاد حزب در فرماندهی عالی ورماخت به او سپرده شد. راینکه ماه ژوئیه سال ۱۹۴۳ رئیس دفتر مشترک نیروهای مسلح شد. در این جایگاه مفهوم سیاسی «افسران راهبر ناسیونال سوسیالیست» (NSFO) را مطرح و اجرایی ساخت که ماه فوریه سال ۱۹۴۴ به تأیید هیتلر رسید. او خود رئیس ستاد افسران راهبر ناسیونال سوسیالیست در فرماندهی عالی ورماخت بود. او از این افسران می خواست احساسات میهن پرستانه برای دفاع از رایشِ ناسیونال سوسیالیستی را در خود نهادینه کنند و یک دوره آموزشی در این رابطه برقرار کرد. در این مسیر از پشتیبانی مارتین بورمان و هاینریش هیملر برخوردار بود. در جریان آشفتگی های کودتای ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ راینکه از طرف کایتل فرماندهی نظامی برلین را در دست گرفت و به سرعت نظم را به پایتخت بازگرداند. متعاقباً از صاحب منصبان دادگاه شرافت برای محاکمه توطئه گران برای قتل هیتلر در این ماجرا بود. این دادگاه این افراد را از نیروی های مسلح اخراج و در اختیار دادگاه خلق قرار
داد. ماه اکتبر سال ۱۹۴۴ با انتصاب اوبرگروپن فورر گوتلوب برگر به جایگاه، دوره مسئولیت راینکه بر در ارتباط با اسرای جنگی به پایان رسید. اسارت و محاکمه. راینکه پس از پایان جنگ خود را تسلیم نیروهای متفقین کرد و به اردوگاه اسرای جنگی نیروی زمینی ایالات متحده فرستاده شد. دادگاه نظامی آمریکایی او را محاکمه و به اتهام جرائم مختلفی، مخصوصاً شیوه رفتار با اسرا، روز ۲۸ اکتبر سال ۱۹۴۸ به حبس ابد محکوم کرد. او را در زندان لندسبرگ نگاه می داشتند. حکم او بعداً به ۲۷ سال تقلیل یافت و نهایتاً سال ۱۹۵۴ از زندان آزاد شد. سپهبد هرمان راینکه دوران بازنشستگی را در هامبورگ گذراند و در نهایت روز ۱۰ اکتبر سال ۱۹۷۳ در سن ۸۵ سالگی درگذشت. زندگی شخصی. راینکه ماه نوامبر سال ۱۹۱۱ با هیلدگارت اشمیت ازدواج کرد. ماه اوت سال بعد صاحب نخستین پسرش با نام یواخیم شد. برادرش آدولف سال ۱۹۱۴ در جریان جنگ جهانی اول در لورن کشته شد. ماه مه سال ۱۹۲۱ از همسر نخستش جدا شد و ماه نوامبر همان سال مجددا این بار با گرتروت شوبرت وصلت کرد. ماه ژوئن سال ۱۹۲۶ پسر دیگری با نام هانس-پتر به دنیا آمد. برادرش گئورگ که خود با درجه سرهنگ دومی در ورماخت خدمت می کرد، ماه
مه سال ۱۹۳۵ در یک سانحه هوایی جان باخت. ماه مارس سال ۱۹۴۳ دو پسر دو قلو با نام های کارل و رودیگر زاده شدند. پسرش هانس-پتر ماه آوریل سال ۱۹۴۵ در اثر جراحات جنگی در مونستر کشته شد.
دانشگاه سایبرجایا (UoC) یک دانشگاه خصوصی با تمرکز بر رشته های مراقبت های بهداشتی است. این دانشگاه در سال ۲۰۰۵ تأسیس و بیش از ۲۰ رشته تحصیلی در زمینه های پزشکی، داروسازی، روان شناسی، ایمنی و بهداشت شغلی، هومیوپاتی، فیزیوتراپی، فناوری مهندسی زیست پزشکی ،پیراپزشکی ارائه می کند. سایبرجایا توسط آژانس صلاحیت مالزی رتبه ۵ - عالی را دریافت کرد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۹، انوار بن علی به عنوان رئیس جدید دانشگاه منصوب شد.
میریام دالکه (Miriam Dahlke) (متولد ۱۹۸۹) سیاستمدار آلمانی اتحاد ۹۰/سبزها است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس ایالتی هسن مشغول به کار است. زندگی. دالکه در رودلهایم بزرگ شد و دوره دبیرستان خود را در سال ۲۰۰۸ در فرانکفورت به پایان رساند و پس از آن یک دوره تحصیلی را در رشته مدیریت و بازرگانی به پایان رساند. او در سال ۲۰۱۴ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقتصاد در دانشگاه هاگن به پایان رساند. از سال ۲۰۱۱ تا زمان انتخاب شدنش به نمایندگی مجلس ایالتی هسن، او به عنوان کارمند "انجمن آلمان برای همکاری های بین المللی" کار می کرد. در سال ۲۰۱۲، دالکه به عضویت حزب اتحاد ۹۰/سبزها درآمد.دالکه در سال ۲۰۱۶ در انتخابات محلی هسن شرکت کرد و به عضویت شورای محلی منطقه غرب فرانکفورت انتخاب شد. او ریاست دفتر حزب سبز را در همان منطقه بر عهده دارد. در سال ۲۰۱۸، او در منطقه فرانکفورت ماین II نامزد انتخابات مجلس ایالتی هسن شد و به طرز غیرمنتظره ای بر رقبای خود از حزب اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان و حزب سوسیال دموکرات آلمان خود پیروز شد.
«ضربان قلب» () ترانه ای از گروه پسرانهٔ کره ای بی تی اس است و در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹ به عنوان چهارمین تک آهنگ اصلی همراه با آلبوم "" منتشر شد. یک موزیک ویدئو در کنار این ترانه منتشر شد.
دنیای بی تی اس () یک بازی ویدئویی موبایل توسعه یافته توسط شرکت کره جنوبی، استودیو تیک وان و منتشر شده توسط نتماربل است. بازیکن ها نقش منیجرهای بی تی اس را دارند و سفرهای مختلفی با هر یک از هفت عضو از سال ۲۰۱۲، پیش از آغاز فعالیتشان، تا سال ۲۰۱۹ را پشت سر می گذارند. انتشار. بازی "دنیای بی تی اس" در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸، برای سیستم عامل های اندروید و آی اواس در بیش از ۱۷۵ کشور منتشر شد. گیم پلی. "دنیای بی تی اس" یک بازی ویدیویی با سبک رمان تصویری است و بیشتر داستان بازی بر تعامل میان کاربر و شخصیت های بازی از طریق کلیک کردن است. این بازی از عکس های واقعی و صدای ضبط شدهٔ اعضای بی تی اس استفاده می کند. موسیقی متن. بازی "دنیای بی تی اس" دارای موسیقی اصلی از گروه بی تی اس است. یک آلبوم موسیقی متن به نام "" در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸ منتشر شد. این آلبوم دارای سه تک آهنگ همکاری است: «رؤیای درخشان» از جین، جیمین و جونگ کوک با همکاری خواننده بریتانیایی چارلی ایکس سی ایکس(۷ ژوئن)، «یک روز نو» از جی-هوپ و وی با همکاری خواننده سوئدی زارا لارسن (۱۴ ژوئن) و «تمام شب» از آراِم و شوگا با همکاری خواننده و رپر آمریکایی جوس ورلد (۲۱ ژوئن). در ۲۶ ژ
وئن ۲۰۱۸، آهنگ رسمی این بازی و تک آهنگ آغازین این آلبوم موسیقی متن به نام «ضربان قلب» پس از انتشار بازی در این بازی منتشر شد.
کاژیمیش کُرد (؛ ۱۸ نوامبر ۱۹۳۰–۲۹ آوریل ۲۰۲۱) موسیقی دان و رهبر ارکستر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" اشاره نمود.
وعده غذایی بی تی اس () یک وعده غذایی بود که با همکاری برند فست فود بین المللی زنجیره ای مک دونالد و گروه پسرانهٔ کی-پاپ، بی تی اس به فروش می رسید. این وعده غذایی که شامل ناگت مرغ، سیب زمینی سرخ کرده، یک کوکا کولای متوسط و دو سس دیپ (فلفل چیلی شیرین و کاجون) بود، از ۲۶ مه تا ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱ در کشورهای منتخب معرفی شد و در نهایت به پنجاه کشور رسید. توضیحات محصول. وعده غذایی بی تی اس شامل ۹ یا ۱۰ قطعه ناگت مرغ، سیب زمینی سرخ کرده، یک کوکا کولای متوسط و دو سس دیپ (فلفل چیلی شیرین و کاجون) بود و از «دستورالعمل های کره جنوبی محبوب مک دونالد» الهام گرفته شده است.
نجاتم بده (; به معنای زیباترین لحظه در زندگی، بخش. ۰ &lt;نجاتم بده&gt;) یک وب تون محصول کره جنوبی و همکاری مشترک میان بیگ هیت میوزیک و شرکت تابعهٔ محتوای دیجیتال ناور کورپوریشن به نام لیکو است. این وب تون همنام ترانهٔ سال ۲۰۱۶ گروه پسرانهٔ بی تی اس یعنی «نجاتم بده» است و از ۱۷ ژانویه تا ۱۱ آوریل ۲۰۱۹ منتشر شد و شامل ۱۵ قسمت به علاوهٔ یک دیباچه است. شخصیت های مرکزی وب تون "نجاتم بده" خود دیگر هفت عضو بی تی اس است و از نام واقعی اعضای گروه استفاده شده است. این وب تون داستان پروتاگونیست کیم سوک جین را برای ما روایت می کند، کسی که در یک حلقه زمانی گیر کرده است و زندگی اش بارها از ۱۱ آوریل آغاز می شود و در صورتی این مشکل حل می شود که وظیفهٔ سرنوشت سازش یعنی نجات شش دوست صمیمی را به سرانجام برساند.
آندژی دِسکور (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۷۲) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فرصت دوباره"، "بدون پنهان کاری"، "رازداری حرفه ای"، "ژنرال نیل"، "موج جرم و جنایت"، "مایکا"، "تاج پادشاهان"، "پزشکان"، "مجرد"، "بلفر"، "ع چون عشق"، "قرارداد"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "عشق اول"، "اداره ترافیک"، "قانون حقیقی"، "یولیا"، "۸۰ میلیون"، "دوران افتخار"، "هتل ۵۲"، "معکوس"، "پدر متیو"، "در خیابان سپولنی"، "ماگدا ام."، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "خانه کشیش"، "کشیشان"، "پرستار کودک"، '، ' و "برادر الهی ما" اشاره نمود.
مدال پیروزی جنگ جهانی اول (به انگلیسی: World War I Victory Medal) (که قبل از تأسیس مدال پیروزی جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به عنوان مدال پیروزی شناخته می شد) یک مدال خدمات ایالات متحده بود که توسط جیمز ارل فریزر (مجسمه ساز آمریکایی) از شهر نیویورک و تحت هدایت کمیسیون هنرهای زیبا طراحی شد. مدال پیروزی در ابتدا قرار بود طبق یک قانون کنگره ایجاد شود. با این حال، لایحه مجوز دادن به مدال هرگز تصویب نشد، بنابراین ادارات نظامی باید آن را از طریق دستورهای عمومی ایجاد می کردند. وزارت جنگ در آوریل ۱۹۱۹ و نیروی دریایی در ژوئن همان سال دستورها را منتشر کردند. معیارهای دریافت. مدال پیروزی به پرسنل نظامی برای خدمت بین ۶ آوریل ۱۹۱۷ تا ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ یا نیروهای اعزامی با یکی از شرایط زیر اعطا شد: طراحی و شکل. در قسمت جلوی مدال برنز یک ویکتوریای بالدار که سپر و شمشیر در جلوی آن نگه داشته شده است. پشت مدال نوشته "جنگ بزرگ برای تمدن" با حروف بزرگ در امتداد بالای مدال منحنی شده است. در امتداد پایین پشت مدال شش ستاره، سه ستاره در هر طرف ستون مرکزی قرار دارد. بالای عصا دارای یک توپ گرد در بالا و بالدار در طرفین است. عصا بالای یک سپر
است که در سمت چپ عصا "U" و در سمت راست آن "S" نوشته شده است. در سمت چپ، کشورهای متفقین جنگ جهانی اول را در هر خط فهرست می کند: فرانسه، ایتالیا، صربستان، ژاپن، مونته نگرو، روسیه و یونان. در سمت راست ستاد اسامی دیگر کشورهای متفقین هم بدین شکل نوشته شده است: بریتانیای کبیر، بلژیک، برزیل، پرتغال، رومانی (به جای O با U نوشته می شود) و چین.
گلیسیل سیکلین ها دسته ای از آنتی بیوتیک ها و از مشتقات تتراسایکلین محسوب می شوند. این آنالوگ های تتراسایکلین به طور خاص برای غلبه بر دو مکانیسم رایج مقاومت به تتراسایکلین، یعنی مقاومت ناشی از پمپ های جریان اکتسابی و/یا حفاظت ریبوزومی، طراحی شده اند. در حال حاضر، تیگسایکلین تنها گلیسیل سیکلین مورد تأیید برای استفاده به عنوان آنتی بیوتیک است.
برخی منابع ادعا کرده اند که آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) با القاعده اسامه بن لادن و جنگجویان " عرب افغان " آن در زمانی که گروه های مجاهدین را برای جنگ با اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ شوروی و افغانستان مسلح کرد، روابط داشته است. تقریباً همزمان با حمله شوروی به افغانستان، ایالات متحده شروع به همکاری با استخبارات بین سرویس پاکستان (ISI) کرد تا سالانه چند صد میلیون دلار کمک در اختیار شورشیان مجاهد افغان که با دولت طرفدار شوروی افغانستان و ارتش شوروی در عملیات طوفان می جنگیدند، بگذارد. در کنار مجاهدین بومی افغان، داوطلبان مسلمانی از کشورهای دیگر نیز حضور داشتند که در میان مردم به «عرب افغان» معروف بودند. مشهورترین اعراب افغانستان اسامه بن لادن بود که در آن زمان به عنوان یک سعودی ثروتمند و متدین شناخته می شد که پول خود را تأمین می کرد و به جمع آوری میلیون ها نفر از دیگر اعراب ثروتمند خلیج فارس کمک می کرد. هنگامی که جنگ به پایان رسید، بن لادن سازمان القاعده را سازماندهی کرد تا به جهاد مسلحانه علیه سایر کشورها، به ویژه علیه ایالات متحده، ادامه دهد. شماری از مفسران حملات القاعده را به عنوان " پس ضربه " یا پیامد ناخواس
ته کمک های آمریکا به مجاهدین توصیف کرده اند. در پاسخ، دولت ایالات متحده و مقامات اطلاعاتی آمریکا و پاکستان درگیر در این عملیات این نظریه را رد کرده اند. بسیاری از روزنامه نگاران، از جمله پیتر برگن، خبرنگار سی ان ان نیز این ادعا را رد کرده اند. آنها معتقدند که این کمک ها توسط دولت پاکستان داده شده است، این کمک ها به مجاهدین افغان و نه خارجی ها رسیده است، و هیچ تماسی بین اعراب افغان (مجاهدین خارجی) و سیا و سایر مقامات آمریکایی وجود نداشته است، چه برسد به آموزش تسلیحاتی. مربیگری یا تلقین. به تاریخ سال ۲۰۱۸، هیچ مدرک مستندی در دسترس عموم برای پشتیبانی از هیچ یک از ادعاهای مربوط به همکاری بین سازمان های دولتی ایالات متحده و بن لادن وجود ندارد.
حقوق بشر در عربستان سعودی سوژه نگرانی و مجادله است. دولت عربستان که هم مسلمانان و هم غیر مسلمانان را به رعایت قوانین اسلامی تحت حاکمیت مطلق آل سعود موظف می کند، توسط سازمان ها و دولت های مختلف بین المللی به نقض حقوق بشر در داخل این کشور متهم و محکوم شده است. رژیم اقتدارگرای حاکم بر پادشاهی عربستان سعودی در نظرسنجی سالانه «خانه آزادی» دربارهٔ حقوق سیاسی و مدنی همواره در زمره «بدترین بدترین ها» قرار دارد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، دادگاه کیفری در ریاض یک فعال برجسته حقوق زنان سعودی را به نزدیک به دو سال زندان محکوم کرد و دوباره توجه را به نقض حقوق بشر در پادشاهی جلب کرد. کرویس ام اس ال گروپ، یکی از زیرمجموعه های شرکت آمریکایی پوبلیسیس، بیش از یک دهه است که در میان اعدام های معترضان و مخالفان سیاسی با عربستان سعودی همکاری می کند تا سابقه نقض حقوق بشر را ماستمالی کند. در سال ۲۰۲۲، دیده بان حقوق بشر عربستان سعودی را در رتبه دوم در میان ده ناقض حقوق بشر در سراسر جهان قرار داده است. پیش زمینه. عربستان سعودی یک پادشاهی مطلقه است که در آن تمام قوه مقننه، مجریه و قضائیه در نهایت در دست پادشاه است که هم رئیس دولت و هم رئیس کشو
ر است. قانون پایه ای ۱۹۹۲ نظام حکمرانی، حقوق شهروندان، اختیارات و وظایف دولت را تعیین می کند و مقرر می دارد که قرآن و سنت (سنت پیامبر اسلام) به عنوان قانون اساسی کشور عمل می کند. عربستان سعودی یکی از حدود ۳۰ کشور جهان است که مجازات قضایی بدنی دارد. در مورد عربستان سعودی، این شامل قطع دست و پا برای سرقت، و شلاق برای جرایم کمتری مانند «انحرافات جنسی» و مستی است. در آوریل ۲۰۲۰، دادگاه عالی عربستان مجازات شلاق را از سیستم خود لغو و زندان و جریمه نقدی را جایگزین آن کرد. در دهه ۲۰۰۰ گزارش شد که زنان به جرم زنا به شلاق محکوم می شدند. زنان در واقع قربانی تجاوز جنسی بودند، اما از آنجایی که نتوانستند ثابت کنند عاملان این جنایت چه کسانی بودند، به ارتکاب زنا مجرم شناخته شدند. تعداد شلاق ها به وضوح توسط قانون تعیین نشده است و بنا به صلاحدید قاضی متفاوت است و از ده ها ضربه شلاق تا چند صد ضربه است که معمولاً در یک دوره چند هفته یا ماه اعمال می شود. در سال ۲۰۰۴، کمیته سازمان ملل متحد علیه شکنجه از عربستان سعودی به دلیل قطع عضو و شلاق هایی که طبق شریعت انجام می دهد، انتقاد کرد. هیئت سعودی با دفاع از «سنت های قانونی» که از زما
ن پیدایش اسلام در ۱۴۰۰ سال پیش به آنها عمل شده، پاسخ داد و این مداخله در نظام حقوقی اش را رد کرد. عربستان سعودی بعداً مجازات شلاق را لغو کرد و مجازات حبس یا جریمه یا هر دو را جایگزین آن کرد. شکنجه. در حالی که قانون آیین دادرسی کیفری عربستان سعودی «شکنجه» و «رفتار غیرمحترمانه» را در عمل ممنوع می کند (ماده ۲)، شکنجه و استفاده از شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری به گناهکاری رایج است. به گفته عفو بین الملل، همچنان نیروهای امنیتی به شکنجه و بدرفتاری با بازداشت شدگان ادامه دادند تا اعتراف بگیرند تا به عنوان مدرکی علیه آنها در دادگاه استفاده شود. به گفته این سازمان، ۳۲ متهم متهم به جاسوسی برای ایران شکنجه شدند و مجبور به اعتراف شدند. بازداشت شدگان بدون دسترسی به ارتباطات نگهداری می شدند و از دسترسی به خانواده هایشان محروم بودند. در سال ۲۰۱۸، یک هیئت سازمان ملل از عربستان به دعوت این کشور برای بازرسی دیدار کرد، و برملا کرد که این کشور به طور سازمان یافته از قوانین ضد ترور برای توجیه شکنجه استفاده می کند. این گزارش دریافت که سعودی ها که از حق آزادی بیان صلح آمیز و آرام خود در این پادشاهی استفاده می کنند به طور سازمان
یافته از سوی مقامات تحت آزار قرار گرفته اند. مجازات اعدام و حق وکالت. مجازات اعدام در عربستان سعودی برای جنایاتی مانند تجاوز جنسی، قتل، ارتداد، فتنه، سحر و جادو، سرقت مسلحانه، زنا و قاچاق مواد مخدر مجاز شمرده شده است. در حالی که برخی از این جرایم، مانند قتل عمد، طبق قوانین شرعی دارای مجازات های ثابت هستند، سایر جرایم مانند جرایم مربوط به مواد مخدر، تعزیر تلقی می شوند که نه به عنوان جرم و نه به عنوان مجازات در اسلام تعریف شده است. در سال ۲۰۰۵، ۱۹۱ نفر اعدام شدند. در سال ۲۰۰۶، ۳۸; در سال ۲۰۰۷، ۱۵۳; و در سال ۲۰۰۸، ۱۰۲ نفر. سخنگوی انجمن ملی حقوق بشر، سازمانی که توسط رژیم پادشاهی سعودی تأمین مالی می شود، گفت که تعداد اعدام ها در حال افزایش است زیرا نرخ جنایت در حال افزایش است، با زندانیان رفتار انسانی می شود و سر بریدن از جنایت جلوگیری می کند. خداوند خالق ما بهتر می داند که چه چیزی برای مردمش خوب است. . . آیا فقط به فکر و حفظ حقوق قاتل باشیم و به فکر حقوق دیگران نباشیم؟» پلیس و مقامات مهاجرت عربستان سعودی به طور معمول با افرادی که متوقف یا بازداشت می شوند، به ویژه کارگران کشورهای در حال توسعه، بدرفتاری می کنند. در
اوایل نوامبر ۲۰۱۳، مقامات به دلیل نحوه برنامه ریزی و مدیریت سرکوب کارگران غیرقانونی مورد انتقاد قرار گرفتند. مقامات سعودی – در برخی موارد با کمک شهروندان – بسیاری از کارگران غیرقانونی را جمع آوری کرده و مورد آزار فیزیکی قرار دادند. در ۲۳ آوریل ۲۰۱۹، عربستان سعودی ۳۷ غیرنظامی زندانی را که عمدتاً بر اساس اعترافاتی که تحت شکنجه گرفته شده یا توسط شکنجه گران متهم نوشته شده بودند، محکوم به اعدام دسته جمعی کرد. اکثر اعدام شدگان متعلق به اقلیت شیعه این کشور بودند. در آوریل ۲۰۲۰، دادگاه عالی عربستان بر اساس فرمان سلطنتی ملک سلمان اعلام کرد که افراد زیر سن قانونی که مرتکب جنایت می شوند، دیگر با حکم اعدام مواجه نخواهند شد، بلکه تا ۱۰ سال حبس در بازداشتگاه نوجوانان محکوم خواهند شد. در مارس ۲۰۲۱، دیده بان حقوق بشر اعلام کرد که عبدالله الحویتی، که در زمان جنایت ادعایی ۱۴ سال داشت، با وجود لغو مجازات اعدام برای نوجوانان توسط پادشاهی، ممکن است پس از یک محاکمه به شدت ناعادلانه اعدام شود. در ۲ مارس ۲۰۲۲، الحویتی در پی یک محاکمه به شدت ناعادلانه و اعترافات آلوده به شکنجه به اعدام محکوم شد. این حکم با ممنوعیت بین المللی مجازات
اعدام کودکان مخالفت کرد. الحویتی اولین بار در سن ۱۷ سالگی به اعدام محکوم شد که دادگاه عالی عربستان بر اساس اعتراف دروغین و شواهد ناکافی این حکم را لغو کرد. اما، در سال ۲۰۲۲، دادگاه جنایی در شمال استان تبوک دوباره این بار بر اساس اصل شرعی تعزیرا و را به اعدام محکوم کرد. قاچاق انسان. عربستان سعودی یک کشور مقصد قابل توجه برای مردان و زنانی است که برای اهداف برده داری و بهره کشی جنسی تجاری قاچاق می شوند. مردان و زنان از آسیای مرکزی، خاورمیانه و آفریقا و بسیاری از کشورهای دیگر داوطلبانه به عنوان خدمتکار خانگی یا سایر کارگران کم مهارت به عربستان سعودی سفر می کنند، اما برخی از آنها متعاقباً با شرایطی مواجه می شوند که نشان دهنده بندگی غیرارادی است. زنان، عمدتاً از کشورهای آسیایی و آفریقایی برای بهره برداری جنسی تجاری به عربستان سعودی قاچاق می شوند. برخی دیگر پس از فرار از دست کارفرمایان بدسرپرست ربوده شده و مجبور به تن فروشی شدند. برخی از مردان سعودی همچنین از «ازدواج موقت» قراردادی در کشورهایی مانند موریتانی، یمن و اندونزی به عنوان ابزاری برای استثمار جنسی کارگران مهاجر استفاده کرده اند. زنان به این باور می رسند که
به طور جدی ازدواج می کنند، اما پس از ورود به عربستان سعودی، متعاقباً برده جنسی شوهران خود می شوند، مجبور به کار خانگی و در برخی موارد به تن فروشی می شوند. فحشا در عربستان سعودی غیرقانونی است. حقوق زنان. نظام قیمومیت، تفکیک جنسیتی و محدودیت ها. زنان عربستانی در بسیاری از جنبه های زندگی شان، مانند سیستم قضایی، با تبعیض مواجه هستند و تحت سیستم قیمومیت مرد، عملاً به عنوان خردسال قانونی رفتار می شود. اگرچه آنها ۷۰ درصد از کسانی که در دانشگاه ها ثبت نام کرده اند را تشکیل می دهند، به دلایل اجتماعی، ۵ درصد از نیروی کار در عربستان سعودی را زنان تشکیل می دهند، که کمترین نسبت در جهان است. رفتار با زنان به عنوان «تفکیک جنسیتی»، «آپارتاید جنسیتی»، و برخی از زنان «زندانی» اقوام مرد خود خوانده شده است. اجرای قطعنامه دولت در حمایت از فرصت های شغلی گسترده برای زنان با مقاومت در داخل وزارت کار، از سوی پلیس مذهبی و از سوی شهروندان مرد مواجه شد. در بسیاری از مناطق عربستان اعتقاد بر این است که جای زن در خانه در حال مراقبت از شوهر و خانواده است، اما برخی از زنان هستند که به این دیدگاه و رویه پایبند نیستند و برخی به جای خود شوهر خو
د خانه را اداره می کنند. علاوه بر این، نوعی تفکیک جنسیتی در خانه ها نیز وجود دارد، مانند ورودی های مختلف برای مردان و زنان. حقوق زنان در کانون درخواست ها برای اصلاحات در عربستان سعودی قرار دارد - فراخوان هایی که وضعیت موجود سیاسی پادشاهی را به چالش می کشند. گروه های محلی و بین المللی زنان نیز با سوء استفاده از این واقعیت که برخی از حاکمان مشتاق ارائه تصویری مترقی تر به غرب هستند، دولت ها را به واکنش وادار می کنند. از سال ۲۰۰۹، زنان و حامیان مرد آنها کمپین ضد قیمومیت مرد را سازماندهی کرده اند. رهبران زن این جنبش بدون داشتن اتهامی به زندان افتاده اند. به طور کلی زنانی که سیستم قیمومیت را به چالش می کشند ممکن است به پناهگاه های زنان مشکلدار فرستاده شوند، جایی که به گفته فعالان حقوق بشر آنها در آن با شکنجه و سوء استفاده جنسی روبرو هستند. مردان در عربستان سعودی آزادند تا زنان را مورد آزار و اذیت قرار دهند، و گزارش هایی وجود دارد مبنی بر اینکه زنان برای ماه ها در اتاق هایشان حبس شده اند یا به دلیل جرائمی مانند کوتاه کردن موی اشتباه یا داشتن رابطه با مردی که خانواده آن را تأیید نکرده است تهدید به هلاک شدن از گرسنگی
یا تیراندازی شده اند. زنان نمی توانند بدون اجازه قیم مرد گزارش پلیس ثبت کنند و ممکن است به دلیل شکایت توسط دولت زندانی شوند. زنان از مشاغل خاصی (مانند بینایی سنجی) منع می شوند و ممکن است از اختلاط با مردان در محل کار منع شوند، اما طبق گفته دولت از سال ۲۰۱۷، ۳۰ درصد از کارگران بخش خصوصی (که ۴۰ درصد تولید ناخالص داخلی را دارد) را تشکیل می دهند. حضور زنان تاجر قدرتمند - که هنوز هم به ندرت دیده می شود - در برخی از این گروه ها به شنیده شدن آنها کمک می کند. قبل از سال ۲۰۰۸، ورود زنان به هتل ها و آپارتمان های مبله بدون همراه یا محرم ممنوع بود. با این حال، با فرمان سلطنتی سال ۲۰۰۸، تنها شرط لازم برای ورود یک زن به هتل ها داشتن کارت شناسایی ملی است و (مانند مهمانان مرد) هتل باید نزدیکترین ایستگاه پلیس را از رزرو اتاق و مدت اقامت آنها مطلع کند. در آوریل ۲۰۱۰، یک کارت شناسایی جدید و اختیاری برای زنان صادر شد که به آنها اجازه می دهد در کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس سفر کنند. این کارت ها شامل ردیابی جی پی اس، اثر انگشت و ویژگی هایی هستند که جعل آنها را دشوار می کند. زنان برای درخواست کردن کارت به اجازه مرد نیاز ندارن
د، اما برای سفر به خارج از کشور به آن نیاز دارند. حامیان معتقدند که شناسنامه های جدید زنانه به زن این امکان را می دهد که به راحتی فعالیت های خود را انجام دهد و از جعل هایی که به نام زنان انجام می شود پیشگیری می کند. رانندگی. عربستان سعودی تنها کشوری در جهان بود که تا ژوئن ۲۰۱۸ رانندگی زنان در آن ممنوع بود ممنوعیت رانندگی در قانون قانونی نبود، بلکه یک فتوای مذهبی «غیررسمی» بود که توسط روحانیون محافظه کار مسلمان به منظور حفظ سنت تفکیک جنسیتی در کشور تحمیل شد، اگرچه این دیدگاه مذهبی در سال های اخیر تغییر کرده است. یی نژادپرستی. نژادپرستی در عربستان سعودی به اتهامات حبس، آزار جسمی، تجاوز جنسی، کار بیش از حد و سرقت دستمزد، به ویژه کارگران خارجی که تحت قانون حمایت کمی دارند، گسترش می یابد. یهود ستیزی. رسانه های عربستان سعودی اغلب در کتاب ها، مقالات خبری، در مساجد خود با آنچه برخی به عنوان طنز یهودی ستیز توصیف می کنند، به یهودیان حمله می کنند. مقامات دولتی عربستان سعودی و رهبران مذهبی دولتی اغلب این ایده را ترویج می کنند که یهودیان برای تصرف کل جهان توطئه می کنند. آنها به عنوان دلیلی بر ادعاهای خود، "پروتکل های بزرگ