Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان همزمان با سالگرد مهسا امینی به شدت امنیتی شد و نیروهای یگان ویژه و نیروهای امنیتی و انتظامی در سطح بسیاری از خیابان ها و میدان های شهرهای بزرگ به ویژه تهران، کرج و سقز مستقر شدند. برخی ناظران خیابان های تهران را به «پادگان نظامی» تشبیه کردند. ده ها تن از معترضان طی تجمع های اعتراضی در شهرهای مختلف از جمله در تهران، کرج، قرچک، اصفهان، تبریز، سنندج، سقز، دیواندره، بانه و مریوان، دهدشت و دیگر شهرهای ایران بازداشت شدند. هانیه توسلی که روز سالگرد در اینستاگرامش عکسی از مهسا امینی منتشر کرده بود در خانه اش بازداشت و به مکان نامعلومی برده شد. اعتراضات سراسری. روز شنبه ۲۵ شهریور چند شهر ایران شاهد تجمع های پراکنده و شعارهای ضدحکومتی بود. در این روز یک نفر در سقز به نام فردین جعفری از ناحیه سر هدف تیراندازی قرار گرفت. شب سالگرد نیز با شعارهای شبانه مردم علیه علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، در تهران و شهرهای مختلف همراه بود. مناطقی از تهران از جمله در محدوده خیابان انقلاب، گیشا، سعادت آباد، یوسف آباد، جردن، شهرک اکباتان، تهرانسر، شهرک چیتگر، شهرک باقری، شهرک پردیس، نارمک و تهرانپارس و همچنین مناطقی از شهرهای کرج،
مشهد و شیراز شاهد شعارهای شبانه جمعی از مردم معترض، به ویژه شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «زن، زندگی، آزادی» بود. شهرهای آبدانان، کرمانشاه، مریوان، سنندج، بانه و پیرانشهر نیز شاهد شعارهای شبانه و اعتراضات پراکنده بودند. روز یکشنبه ۲۶ شهریور معترضان در همدان، تجمع اعتراضی برپا کردند و علیه جمهوری اسلامی شعار دادند. نیروهای امنیتی در همدان به معترضان تیراندازی کردند و تعدادی را در سقز و سنندج بازداشت کردند. همزمان بسیاری از ایرانیان مقیم خارج تجمع هایی علیه حکومت جمهوری اسلامی برگزار کردند. این اعتراضات از جمله در تورنتو، واشینگتن، توکیو، کرایستچرچ نیوزیلند، استکهلم و چند شهر استرالیا از جمله سیدنی و ملبورن برگزار شد. در سالگرد، شماری از زندانیان سیاسی زن از جمله نرگس محمدی، گلرخ ایرایی، شکیلا منفرد و آزاده عابدینی شال های خود را در حیاط زندان اوین آتش زدند. پیشتر تعدادی از زندانیان سیاسی از جمله علی یونسی، امیرحسین مرادی، سعید مدنی، مهدی محمودیان، مصطفی تاج زاده، حسین رزاق و محمد نجفی اعلام اعتصاب غذا کردند. زندانیان زن در زندان قرچک ورامین به مناسبت سالگرد دست به اعتراض زدند. نیروهای یگان ویژه زندان برای سرکوب این
اعتراضات وارد بند معترضان شده و اقدام به ضرب و شتم شدید زندانیان و شلیک تیر ساچمه ای به طرف تعدادی از معترضان کرده اند. در همین روز زندان زنان قرچک دچار آتش سوزی شد. چند روز پیش از سالگرد، برخی از احزاب کرد ایران برای این روز فراخوان اعتصاب داده بودند. نهادهای حکومتی و مأموران امنیتی به بازاریان هشدار داده اند که در اعتصاب ها و اعتراض ها شرکت نکنند. در جریان سالگرد دست کم در شهرهای سنندج، کامیاران، بانه، سقز و دیواندره اعتصاب کامل صورت گرفت. خانواده، اقوام، و دوستان، میلاد زارع با سر دادن شعارهای جنبش، خیزش ۱۴۰۱ ایران در اعتراضات ۱۴۰۲ ایران به خیابان ها آمدند، همراه با انتشار پست های اینستاگرامی در شبکه های اجتماعی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به سر می دادند، و به اشتراک می گذاشتند. دو برادر میلاد زارع، فرهاد زارع و رضا زارع، توسط نیروهای امنیتی و لباس شخصی شناسایی و با بسته شدن پیج های اینستاگرامی بازداشت، به مکان نامعلومی انتقال یافتند. سومین سالگرد. به مناسبت سومین سالگرد درگذشت امینی، یک کمپین به نام «سیاه جامه به سوی روشنی می رویم» در ایران آغاز شد که از مردم ایران می خواهد در تاریخ ۲۵ شهریور به یاد جا
ن باختگان اعتراضات ۱۴۰۱ لباس سیاه بپوشند. فاطمه سپهری، زندانی سیاسی و فعّال در زمینهٔ حقوق زنان، در مصاحبه ای با شبکه منوتو به این کمپین اشاره کرد: «آهای مو نقره ای ها! بیایید بیرون تا به بچه هایمان زندگی بدهیم و آینده سازان این کشور زنده بمانند. با شما خانم های مو نقره ای کار دارم؛ بیایید نسلی باشیم که در آینده از ما یاد کنند فداکار باشیم، نه خیانتکار. از شما خواهش می کنم مثل من بیرون بیایید.» زهرا رهنورد، از رهبران «جنبش سبز»، در آستانه سومین سالگرد درگذشت مهسا امینی، بیانیه ای منتشر کرد:شهروندان ایرانی در کانال منوتو مصاحبه شدند که خواستار برگزاری تظاهرات در سالگرد درگذشت امینی بودند. زنی ایرانی به نام رویا از مردم خواست که برای آینده به خیابان ها بیایند: «فردا یک روز عادی نیست، روزی است که سه سال پیش یک نفر در آن کشته شد و همه موظف اند بیرون بیایند و آزادی خود را فریاد بزنند و پس بگیرند. وظیفه تان است، چون کودک به دنیا آورده اید؛ برای آزادی و رفاه او باید بیایید بیرون. می خواهم فردا آتیش روشن کنم، نه با بنزین و چوب، بلکه با فریاد و شعار: این آخرین نبرده، پهلوی برمی گرده. بزرگ ترین سرمایه ایران موشکی، نفت
یا هسته ای نیست؛ منم، دهه هشتادی ای که می توانم آینده ایران را بسازم.» فضای امنیتی. با نزدیک شدن به سومین سالگرد درگذشت مهسا امینی، رژیم ایران فضای امنیتی شدیدی در شهر زادگاهش سقز برقرار کرده است - نیروهای نظامی و انتظامی در ورودی های شهر مستقر شده اند، خودروهای با پلاک غیربومی مورد بازرسی قرار می گیرند، فعالان سیاسی و زندانیان سابق جنبش اعتراضی احضار و تهدید شده اند، به بازاریان نسبت به اعتصاب مانند سال گذشته هشدار داده شده، و روزنامه نگاران محلی برای جلوگیری از پوشش خبری رویدادها احضار شده اند. این در حالی که شهروندان زیادی از سراسر ایران همچنان به آرامستان آیچی می آیند تا بر مزار ژینا ادای احترام کنند، حرکتی که نماد همبستگی و اعتراض مدنی محسوب می شود. واکنش ها. در آستانه سالگرد، کمیته حقیقت یاب سازمان ملل در مورد سرکوب معترضان در ایران، در گزارش جدید خود اعلام کرد که سطح تحقیقات دولتی انجام شده در ایران دربارهٔ مرگ مهسا امینی «بسیار پایین تر» از استانداردهای بین المللی، از جمله در موضوع لزوم استقلال و شفافیت بوده است. جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، و آنتونی بلینکن، وزیر خارجه این کشور، در دو پیا
م جداگانه به مناسبت سالگرد، گفتند که همچنان در کنار مردم ایران خواهند بود. همزمان با سالگرد، ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و بریتانیا تحریم های تازه ای را علیه جمهوری اسلامی و بعضی مقامات بلندپایه این کشور و سازمان های وابسته به حکومت اعمال کردند. از جمله شبکه پرس تی وی، خبرگزاری تسنیم و خبرگزاری فارس که از سوی آمریکا تحریم شدند. اتحادیه اروپا در بیانیه ای در سالگرد کشته شدن مهسا امینی، از مقام های جمهوری اسلامی خواست به هرنوع تبعیض سیستماتیک علیه زنان و دختران ایرانی پایان دهند. دانشجویان چهار دانشگاه علم و صنعت، امیرکبیر، بهشتی و خواجه نصیر در تهران، در بیانیه های جداگانه ای به مناسبت سالگرد تأکید کردند که اعتراضات زن، زندگی، آزادی «انفجار خشمی عمومی» علیه جمهوری اسلامی است و «تنگ تر شدن زنجیر ستم، فقر و سرکوب» فقط دانشجویان و مردم ایران را در «نه گفتن» به این حکومت مصمم تر کرده است. در این روز «پارک ویلمن پاریس» با حضور ان هیدالگو، شهردار پاریس و الکساندرا کوردوبارد، شهردار منطقه ۱۰ پاریس و شماری از شخصیت های سیاسی و فرهنگی فرانسوی و ایرانی به «پارک مهسا ژینا امینی» نامگذاری شد. جمعی از کارشناسان سازم
ان ملل متحد روز سه شنبه ۲۸ شهریور، با صدور بیانیه ای تشدید سرکوب معترضان ایرانی در سالگرد کشته شدن مهسا (ژینا) امینی در هنگام بازداشت «گشت ارشاد» توسط جمهوری اسلامی را محکوم کردند. به گفته این کارشناسان، جمهوری اسلامی ایران باید پاسخگوی مرگ مهسا (ژینا) امینی در بازداشت پلیس باشد و به سرکوب علیه اعتراضات ناشی از مرگ او پایان دهد. آنها جمهوری اسلامی را متهم کردند که بعد از ماه ها «سرکوب وحشیانه تظاهرات»، اقدام به وضع محدودیت ها و تهدید علیه برگزاری مراسم عمومی جهت بزرگداشت سالگرد مهسا امینی کرده است.
کتاب مقدمه ای بر اصول اخلاق و قانون (به انگلیسی: An Introduction to the Principles of Morals and Legislation) نوشته جرمی بنتام فیلسوف و نظریه پرداز حقوقی انگلیسی است، که در سال ۱۷۸۰ نگاشته شد و اولین بار در سال ۱۷۸۹ منتشر شد. این اثر مهم ترین کار نظری بنتام است، که نظریه فایده گرایی او را در بر می گیرد و اولین کتاب مهم در این زمینه است. بررسی اجمالی. بنتام اولین فیلسوف بزرگی بود که نظریه فایده گرایانه اخلاق را توضیح داد و از آن دفاع کرد. بنتام نیز مانند جان استوارت میل که بسیار بر او تأثیر گذاشت، معتقد بود که شادی یا لذت تنها چیزی است که به خاطر خودش خوب است. او معتقد بود که انسان ها، ذاتاً و منحصراً با میل به لذت برانگیخته می شوند (نگاهی که به لذت گرایی روان شناختی معروف است)، و از نظر اخلاقی باید به دنبال به حداکثر رساندن لذت باشند (دیدگاهی که به «لذت گرایی اخلاقی» معروف است). در "مقدمه ای بر اصول اخلاق و قانون"، بنتام به دنبال تعیین این است که اگر یک سیستم قوانین بر مبنای صرفاً سودگرایانه ساخته می شد، چگونه به نظر می رسید. برای این منظور، بنتام تحلیل هایی از انواع لذت ها و دردها، منابع لذت ها و دردها، چگون
گی اندازه گیری لذت ها و دردها، مؤلفه های مرتبط اخلاقی و قانونی اعمال انسان، پیامدهای منفی اعمال مضر، انواع رفتارهایی که برای مجازات «غیرقابل قبول» هستند و طبقات مختلف جرایم ارائه می دهد. این کتاب حاوی چند مورد از معروف ترین نقل قول های بنتام است. در فصل اول، «"اصل سودمندی"»، بنتام توضیح می دهد که چگونه اعمال، ناشی از میل به لذت هستند و تا آن جا که فایده یا شادی ایجاد می کنند، درست هستند: «طبیعت بشر را تحت حاکمیت دو ارباب مستقل، "درد" و "لذت" قرار داده است. "." این تنها بر عهده آن هاست که به آنچه ما باید انجام دهیم اشاره کنند و همچنین تعیین کنند که چه کاری انجام دهیم.» فصل هفدهم، «"از حدود شعبه جزایی فقه"» نیز حاوی تأیید اولیه این ایده است که منافع حیوانات ممکن است از نظر اخلاقی مهم باشد: «من در بسیاری از جاها متأسفم که بگویم هنوز روزی نگذشته است که در آن با بخش عمده ای از مواردی چون برده ها مواجه نباشم که در آن، در انگلستان، قانون دقیقاً به همان شکلی رفتار می شود که با نژادهای پست حیوانات رفتار می شود. "ممکن است" روزی فرا رسد که بقیه موجودات حیوانی به آن حقوقی دست یابند که هرگز جز به دست ظلم و ستم از آن ها سل
ب نمی شده است. فرانسوی ها قبلاً دریافته اند که سیاهی پوست دلیلی بر این نیست که انسان را با یک شکنجه گر رها کرد. ممکن است روزی تشخیص داده شود که تعداد پاها، تیرگی پوست یا از میان رفتن "استخوان خاجی" دلایلی برای رها کردن یک موجود به دنبال سرنوشت ناکافی هستند. چه چیز دیگری است که باید از خط عبور کند؟ آیا این قوه عقل است، یا شاید قوه گفتمان؟ یک اسب یا سگ، غیر از مقایسه نژادی، نمی تواند حیوانی منطقی تر و قابل گفتگوتر از یک نوزاد یک روزه یا یک هفته ای یا حتی یک ماهه باشد!. فرض کنید آن ها غیر از این بودند که هستند، چه فایده ای داشت؟ سؤال این نیست که آیا آن ها می توانند "استدلال کنند"؟ یا می توانند "صحبت کنند"؟ اما آیا آن ها می توانند "رنج ببرند؟»" "مقدمه ای بر اصول اخلاق و قانون" همچنین شامل بحث معروف بنتام در مورد «حساب شادی بخش (یا لذت گرا)» است، یعنی روش پیشنهادی او برای تعیین این که کدام مسیر عملی در آینده بیش ترین مقدار خالص از لذت را نسبت به درد ایجاد می کند. به عقیده بنتام، هفت عامل را باید در سنجش ارزش یک لذت یا درد در نظر گرفت: شدت آن، مدت آن، درجه قطعیت آن، نزدیکی یا دور بودن آن، باروری آن (یعنی تمایل آن ب
ه ایجاد لذت یا درد بیش تر). خلوص آن (یعنی این که صرفاً لذت بخش یا دردناک باشد یا این که ترکیبی از این دو باشد) و میزان آن (یعنی تعداد افرادی که به آن ها تعمیم می یابد).
قضاوت الهی () به معنای قضاوت خدا یا سایر موجودات برتر و خدایان در یک مذهب یا یک اعتقاد معنوی است. باورهای باستانی. گمان می رود سومری ها اولین تمدن بشری را در تاریخ جهان تشکیل داده اند. آنها در جنوب بین النهرین، بین دجله و فرات زندگی می کردند. در دین سومری باستان، خدای خورشید شمش (ایزد) و خواهر دوقلوی او اینانا مجریان عدالت الهی بودند. اوتو به عنوان خدای خورشید، اعتقاد بر این بود که او همه چیزهایی را که در طول روز اتفاق می افتد می دید. ۱۸۴ و اعتقاد بر این بود که اینانا کسانی را که مرتکب تخلف شده اند شکار و مجازات می کند. ۱۶۲–۱۷۳ پس از اینکه در خواب توسط باغبان اسکارتودا مورد تجاوز قرار گرفت، قبل از اینکه او را ردیابی کند و بکشد، باعث ایجاد یک سری بلاها در سراسر جهان شد. او در کوهستان در داستانی دیگر، راهزن پیر بیرول را شکار کرد که شوهرش دُمجید را به قتل رسانده بود و او را به مخزن آب تبدیل کرد.۱۶۶:۱۰۹ سومری ها، مانند مردمان بعدی بین النهرین، معتقد بودند که همه فانی ها به یک زندگی پس از مرگ می روند: ایرکالا، غار سرد و تاریک در اعماق زمین. زندگی در کوا برای همه مردم پس از مرگ بدبختی بود و کاری که آنها در زندگی ان
جام دادند هیچ تأثیری بر نحوه رفتار آنها در زندگی پس از مرگ نداشت. همه ارواح به یک زندگی پس از مرگ می رفتند، برخلاف زندگی پس از مرگ مصر باستان، هیچ فرایند قضاوت یا ارزیابی برای متوفی وجود نداشت. ایده مصری فرعون دربارهٔ قضاوت پس از مرگ با جزئیات زیاد در «کتاب مردگان» توضیح داده شده است. کتاب مردگان مجموعه ای رسمی است که برای کمک به مردگان برای عبور از دنیای اموات طراحی شده است.
شخص دیگری () یک مجموعه تلویزیونی ترکی است که توسط تایمز پروداکشن به کارگردانی نسلیهان یشیلیورت ساخته شده است. بوراک دنیز و هانده ارچل به عنوان شخصیت های اصلی در آن حضور دارند. این سریال برای اولین بار توسط شبکه تلویزیونی فاکس در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳ پخش شد. تولید. بازیگران. هانده ارچل در نقش لیلا گدیز (دادستان) و بوراک دنیز در نقش کنان اوزتورک (خبرنگار) به بازیگران پیوستند و دومین همکاری خود را پس از عشق حرف حالیش نمیشه (۲۰۱۶) انجام دادند. توسعه. این سریال در ابتدا با عنوان Iki Yabanci, که در فارسی به عنوان «دو غریبه» شناخته می شود، بعداً به «غریبان» تغییر یافت و با عنوان «شخص دیگری» عرضه شد. این سریال توسط فاکس به کارگردانی نسلیهان یشیلیورت با بازی هانده ارچل و بوراک دنیز منتشر شد. بازخورد. در ۱۸ سپتامبر این سریال به پربیننده ترین سریال تلویزیونی در همه دسته ها تبدیل شد.
تأملاتی بر انقلاب در فرانسه (به انگلیسی: Reflections on the Revolution in France) جزوه ای سیاسی است که توسط دولت مرد بریتانیایی ادموند برک نوشته شده و در نوامبر 1790 منتشر شده است. این اثر تضاد میان انقلاب فرانسه در آن زمان، با قانون اساسی نانوشته بریتانیا و بحث با حامیان بریتانیایی این انقلاب و مفسران رویدادهای فرانسه است. و یکی از شناخته شده ترین حملات فکری علیه انقلاب فرانسه، بازتاب های یک خط مشخص از محافظه کاری مدرن، و همچنین سهم مهمی در نظریه بین المللی است. "گزیده ادبیات انگلیسی نورتون"، این اثر را به عنوان «فصیح ترین بیانیه محافظه کاری بریتانیا در حمایت از سلطنت، اشرافیت، مالکیت، جانشینی ارثی، و خرد اعصار» توصیف می کند. مهم تر از همه، این اثر یکی از تلاش های تعیین کننده تبدیل ادموند برک از «سنت گرایی به یک فلسفه سیاسی محافظه کاری خودآگاه و کاملاً درک شده» بوده است. طبقه بندی این جزوه آسان نبوده است. قبل از این که این اثر را به عنوان یک جزوه ببیند، برک آن را به شکل نامه نوشت و انتظارات باز بودن و گزینش پذیری را که لایه ای از معنا را اضافه می کرد، می نوشت. دانشگاهیان در تشخیص این که آیا برک یا رساله اش ر
ا می توان به بهترین شکل به عنوان «واقع گرا یا آرمان گرا، عقل گرا یا انقلابی» فهمید، مشکل داشتند. "تأملات" به لطف دقت، مهارت بلاغی و قدرت ادبی آن، به یکی از شناخته شده ترین نوشته های برک و متنی کلاسیک در نظریه سیاسی تبدیل شده است. در قرن بیستم، تعدادی از روشن فکران محافظه کار را تحت تأثیر قرار داد که استدلال های ویگ برک را به عنوان نقدی بر برنامه های بلشویکی بازخوانی کردند. زمینه. برک در مجلس عوام بریتانیا به نمایندگی از حزب ویگ در اتحاد نزدیک با لرد راکینگهام سیاست مدار لیبرال خدمت کرد. در کارنامه سیاسی برک، او شدیداً از محدودیت های قانون اساسی و اقتدار ولی عهد دفاع کرد، آزار و اذیت مذهبی کاتولیک ها در زادگاهش ایرلند را محکوم کرد، نارضایتی مستعمره های آمریکایی بریتانیا را ابراز کرد، از استقلال آمریکا حمایت کرد و به شدت استیضاح وارن هستینگز، نایب السلطنه هند بریتانیا را به دلیل فساد و سوءاستفاده از قدرت پی گیری کرد. به دلیل این اقدامات، برک مورد احترام لیبرال ها در بریتانیای کبیر، ایالات متحده و قاره اروپا بود. برک در اوایل زندگی حرفه ای خود از بسیاری از اهداف لیبرال دفاع کرده بود و برای استقلال در کنار آمریکا
یی ها قرار گرفت؛ بنابراین، مخالفان و متحدان به طور یکسان از قدرت اعتقاد او مبنی بر این که انقلاب فرانسه «یک فاجعه» است و انقلابیون شگفت زده شدند. اندکی پس از سقوط باستیل در سال ۱۷۸۹، شارل ژان فرانسوا دپونت اشراف فرانسوی برداشت خود را از انقلاب پرسید و برک با دو نامه پاسخ داد. نامه طولانی تر و دوم که پس از خواندن سخن رانی ریچارد پرایس به نام "«گفتمانی دربارهٔ عشق کشورمان»" در ژانویه ۱۷۹۰ تهیه شد، به "«تأملاتی بر انقلاب در فرانسه»" تبدیل شد. این اثر که در نوامبر ۱۷۹۰ منتشر شد، بلافاصله پرفروش شد؛ سیزده هزار نسخه در پنج هفته اول خریداری شد و تا سپتامبر بعد، یازده نسخه را پشت سر گذاشت. به گفته استفان گرینبلات در گزیده ادبیات انگلیسی نورتون، «بخشی از جذابیت آن برای خوانندگان معاصر در روایت های بسیار مستحکم از رفتار خشونت آمیز اوباش با پادشاه و ملکه فرانسه (که در زمان نوشتن برک در پاریس زندانی بودند) است…)» پادشاه و ملکه فرانسه سه سال بعد به ترتیب در ژانویه و اکتبر ۱۷۹۳ اعدام شدند. برک نوشت که او تفکر انتزاعی را دوست ندارد، آزادی و برابری متفاوت هستند، که برابری واقعی باید توسط خدا مورد قضاوت قرار گیرد و این که آزا
دی ساختاری از قانون است و هیچ بهانه ای برای انجام هر کاری که دوست داریم نیست. او با تغییرات رادیکال موافق نبود و معتقد بود که انقلابیون با مشکلات بیش تری مواجه خواهند شد. به عقیده او، انقلابیون نمی دانستند که «هیچ حقوقی بدون وظایف مربوطه یا بدون برخی شرایط سخت وجود ندارد». با نگاه او به آنچه معتقد بود برای انقلابیون اتفاق خواهد افتاد، می توان فهمید که چرا برک تغییر را دوست ندارد. برک بر این باور بود که افرادی مانند انقلابیون نمی توانند قدرت را اداره کنند. برک گفت: «وقتی مردان نقش خدا را بازی می کنند، اما مانند شیطان رفتار می کنند». استدلال ها. در "تأملات"، برک استدلال کرد که انقلاب فرانسه به طرز فاجعه آمیزی پایان خواهد یافت، زیرا پایه های انتزاعی آن که ظاهراً عقلانی است، پیچیدگی های طبیعت و جامعه انسانی را نادیده می گیرند. علاوه بر این، او به جای متافیزیک، روی عملی بودن راه حل ها تمرکز کرد و نوشت: «بحث دربارهٔ حق انتزاعی فرد برای داشتن غذا یا دارو چه فایده ای دارد؟ سؤال در مورد روش تهیه و اداره آن ها است. در این بحث، من همیشه توصیه می کنم که به جای استاد متافیزیک، از کشاورز و پزشک کمک بگیرید.» او به پیروی از
سنت آگوستین و سیسرون، به حکومت مبتنی بر «قلب انسانی» اعتقاد داشت. با وجود این، او با الهام از نوشته های روشن فکرانی مانند دیوید هیوم، ادوارد گیبون، ژان ژاک روسو، ولتر و آن روبر ژاک تورگو که به نظم اخلاقی الهی و گناه نخستین اعتقاد نداشتند، تحقیر و از روشن گری می ترسید. برک گفت که جامعه باید مانند یک موجود زنده اداره شود و مردم و جامعه بی حد و حصر پیچیده هستند. این، او را با ادعای توماس هابز در تضاد می کشاند، که سیاست ممکن است به یک دستگاه صوری شبیه به ریاضیات قابل تقلیل باشد. به عنوان یک ویگ، برک صراحتاً اعتقاد به حق الهی پادشاهان و این ایده را که مردم حق ندارند حکومتی سرکوب گر را سرنگون کنند، رد کرد. با این حال، او از نقش های مرکزی برای مالکیت خصوصی، سنت و تعصب (یعنی پای بندی به ارزش ها بدون در نظر گرفتن مبنای عقلانی آن ها) حمایت می کرد، تا شهروندان را در نظم اجتماعی ملت خود سهیم کند. او از اصلاحات تدریجی قانون اساسی و نه انقلاب بحث کرد و تأکید کرد که دکترین سیاسی مبتنی بر انتزاع هایی مانند آزادی و حقوق بشر می تواند به راحتی برای توجیه استبداد مورد سوءاستفاده قرار گیرد. او حقوق موروثی را که در انگلستان از مگن
ا کارتا تا اعلامیه حقوق ۱۶۸۹ به رسمیت شناخته شد، استمراری می دید. در مقابل اعتقاد داشت، اجرای حقوق انتزاعی سوداگرانه ممکن است متزلزل شود و بر اساس جریان های سیاسی دست خوش تغییر شود. او خواستار تصویب قانون اساسی حقوق و آزادی های مشخص برای محافظت در برابر ظلم دولتی شد. برک در عبارت «[تعصب] فضیلت مرد را به عادت تبدیل می کند»، از تعصب غیرمنطقی، اما تعلیم نشده مردم دفاع می کند (هر چه بیش تر برایشان اقتضا می کرد، بیش تر آن را گرامی می داشتند). از آن جایی که تخمین اخلاقی یک فرد محدود است، مردم بهتر است از «بانک و سرمایه عمومی ملل و اعصار» استفاده کنند تا از عقل خود. برک پیش بینی کرد که بی نظمی هم زمان انقلاب، ارتش را «شورشی و پر از جناح» می سازد و سپس یک «ژنرال مردمی» که فرماندهی وفاداری سربازان را برعهده دارد، «ارباب مجلس شما، ارباب کل جمهوری شما» خواهد شد. ناپلئون اگرچه ممکن است به ژیلبر دو موتیه، مارکی دو لافایت فکر می کرده است، اما این پیش گویی را در کودتای ۱۸ برومر، دو سال پس از مرگ برک، محقق کرد. اکثر نمایندگان مجلس عوام با برک موافق نبودند و محبوبیت او کاهش یافت. با تقسیم انقلاب فرانسه به دو دسته، حزب ویگ نیز
به دو دسته تقسیم شد، یعنی حزب ویگ جدید و حزب ویگ قدیمی. به عنوان بنیان گذار ویگ های قدیمی، برک همیشه از این فرصت استفاده می کرد تا با ویگ های جدید در مورد ژاکوبنیسم فرانسوی وارد بحث شود. پس از تلاش برای کاهش کنترل اقلیت پروتستان بر دولت ایرلند، او با حقوق بازنشستگی عالی از مجلس عوام خارج شد. او بعدتر کودکان فرانسوی و ایرلندی را به فرزندی پذیرفت و معتقد بود که نجات آن ها توسط خودش از ظلم و ستم دولتی بهتر است. قبل از مرگ، او به خانواده اش دستور داد که او را مخفیانه دفن کنند، زیرا معتقد بود در صورت غلبه ژاکوبن ها در انگلیس، جسد او هدف سیاسی برای هتک حرمت خواهد بود. نفوذ فکری. "تأملاتی بر انقلاب در فرانسه" زمانی که در سال ۱۷۹۰ منتشر شد بسیار خوانده شد، اگرچه همه بریتانیایی ها رفتار مهربان برک با دشمن تاریخی خود یا خانواده سلطنتی آن را تأیید نکردند. دشمنان انگلیسی او حدس می زدند که او یا از نظر روانی دچار عدم تعادل شده است یا یک کاتولیک مخفی بوده که از سیاست های ضدروحانی دولت دمکراتیک فرانسه و مصادره زمین های کلیسا خشمگین شده بود. انتشار این اثر واکنش سریعی را به دنبال داشت، ابتدا با "«دفاع از حقوق مردان"» (۱۷۹۰)
توسط مری ولستون کرافت و سپس با "«حقوق انسان"» (۱۷۹۱) توسط توماس پین. با این وجود، کار برک نزد شاه جورج سوم و فیلسوف ساوایی، ژوزف دو مستر، محبوب شد. از لحاظ تاریخی، "تأملاتی بر انقلاب در فرانسه"، زمانی که برخی از پیش بینی های برک اتفاق افتاد، به عنوان بنیان گذار کار فلسفی محافظه کاری تبدیل شد، یعنی زمانی که حکومت وحشت در جمهوری جدید فرانسه هزاران نفر که عناصر ضدانقلاب جامعه نامیده می شدند (از جمله بسیاری از راهبه ها و روحانیون)، را از سال ۱۷۹۳ تا ۱۷۹۴ اعدام کرد تا به این ترتیب پاک سازی انجام شود. این به نوبه خود منجر به واکنش سیاسی دولت ناپلئون بناپارت شد که به نظر برخی یک دیکتاتوری نظامی بود. برک ظهور یک دیکتاتوری نظامی را پیش بینی کرده بود که حکومت انقلابی به جای حمایت از حقوق مردم، فاسد و خشونت آمیز خواهد بود. در قرن نوزدهم، ایپولیت تن، مورخ پوزیتیویست فرانسوی، استدلال های برک را در کتاب "خاستگاه های فرانسه معاصر" (۱۸۷۶–۱۸۸۵) تکرار کرد، یعنی تمرکز قدرت، تقصیر اساسی سیستم حکومت انقلابی فرانسه است؛ که کنترل دموکراتیک را ترویج نمی کند. و این که انقلاب قدرت را از اشراف برگزیده الهی به نخبگان «روشنفکر» بی قلب ت
ر و بی کفایت تر و مستبدتر از اشراف منتقل کرد. در قرن بیستم، محافظه کاران غربی، "تأملات" ضدانقلابی برک را برای انقلاب های مردمی به کار بردند، بنابراین ارزش سیاسی نمادین برک را برای محافظه کاران تثبیت کردند. برای مثال، فردریش هایک، اقتصاددان برجسته اتریشی، به بدهی فکری ای که به برک داشت، اذعان داشت. کریستوفر هیچنز نوشت که «قدرت فوق العاده "تأملاتی بر انقلاب در فرانسه" در این است که «نخستین استدلال جدی ذباره این گفته است که انقلاب ها فرزندان خود را می بلعند و به مخالفان خود تبدیل می شوند». مورخان استدلال های برک را با تاریخ واقعی رویدادها ناسازگار می دانند. آلفرد کوبان علی رغم این که معتبرترین مورخ محافظه کار رویدادها بود، تصدیق کرد که جزوه برک تا آن جا که «به علل انقلاب می پردازد [...] نه تنها ناکافی، بلکه گمراه کننده هستند». کابن خاطرنشان می کند که برک از آمریکا، ایرلند و هند بسیار آگاه بود، اما در مورد انقلاب فرانسه بر اطلاعات ضعیف و منابع ضعیف تکیه کرد و در نتیجه تز او با واقعیت زمینی فرانسه در آغاز انقلاب منسجم نمی شود. انقلاب، که در آن وضعیت واقعاً آن قدر وخیم بود که نهادهای موجود را فراگرفت. کبان نتیجه می
گیرد: «به عنوان ادبیات، به عنوان نظریه سیاسی، و به عنوان هر چیزی جز تاریخ، بازتاب او باشکوه است.» "تأملاتی بر انقلاب در فرانسه"، در سال ۲۰۲۰، در چین ممنوع شد. ترجمه. این کتاب به همت سهیل صفاری ترجمه شده و نشر نگاه معاصر آن را منتشر کرده است.
use both this parameter and |birth_date to display the person's date of birth, date of death, and age at death) --&gt; ژولیت فریره فیتوسا ( ; متولد ۳ دسامبر ۱۹۸۹، در کمپینا گرند، برزیل) یک خواننده، وکیل، چهره پرداز، مجری تلویزیون و اینفلوئنسر دیجیتال برزیلی است. او به خاطر برنده شدن فصل بیست و یکم "برادر بزرگ برزیل" شناخته شد. او در فیلم "برادر بزرگ برزیل در نقش خودش ظاهر شده است."
طرحی برای تصویری تاریخی از پیشرفت ذهن بشر () اثری از فیلسوف و ریاضی دان فرانسوی مارکی دو کندورسه است که در سال ۱۷۹۴ در خلال انقلاب فرانسه مخفی بود و پس از مرگ در سال ۱۷۹۵ منتشر شد. شرح. "طرح برای تصویری تاریخی از پیشرفت روح انسان" شاید تأثیرگذارترین فرمول بندی ایده پیشرفت بود که تا کنون نوشته شده است. این ایده پیشرفت را به یکی از دغدغه های اصلی اندیشه روشن گری تبدیل کرد. "کندورسه" استدلال کرد که گسترش دانش در علوم طبیعی و اجتماعی به جهانی عادلانه تر از آزادی فردی، ثروت مادی، و شفقت اخلاقی منجر می شود. او برای سه گزاره کلی استدلال کرد: این که گذشته نظمی را آشکار می کند که می توان آن را برحسب رشد تدریجی قابلیت های انسانی درک کرد، و نشان می دهد که «وضعیت کنونی بشریت و آن هایی که از آن گذشته اند، یک قانون اساسی ترکیب اخلاقی هستند. از نوع بشر، پیشرفت علوم طبیعی باید با پیشرفت در علوم اخلاقی و سیاسی «نه کم تر مطمئن، نه کم تر از انقلاب های سیاسی در امان» باشد؛ که آسیب های اجتماعی بیش از آن که نتیجه اجتناب ناپذیر طبیعت انسان باشد، نتیجه جهل و خطا است. نوشته های "کندورسه" کمکی کلیدی به روشن گری فرانسه بود، به ویژه کار
او در مورد ایده پیشرفت. "کندورسه" معتقد بود که از طریق استفاده از حواس و ارتباط با دیگران، می توان دانش را به عنوان روشی برای تجزیه و تحلیل سیستم های اعتقادی و درک ما در ۱۰ دوره (مرحله) مقایسه کرد. هیچ یک از نوشته های "کندورسه" اشاره ای به اعتقاد به دین یا خدایی ندارد که در امور بشری دخالت می کند. در عوض "کندورسه" بارها از ایمان خود به انسانیت و توانایی آن در پیشرفت با کمک فیلسوفانی مانند ارسطو نوشته بود. او معتقد بود که از طریق این انباشت و اشتراک دانش، درک تمام حقایق شناخته شده جهان طبیعی برای هر انسانی امکان پذیر است. روشن گری جهان طبیعی میل به روشن گری جهان اجتماعی و سیاسی را برانگیخت. "کاندورسه" معتقد بود که هیچ تعریفی از وجود انسان کامل وجود ندارد و بنابراین معتقد بود که پیشرفت نوع بشر ناگزیر در سراسر وجود ما ادامه خواهد داشت. او انسان را در حال پیشرفت مستمر به سوی یک جامعه کاملاً اتوپیایی تصور می کرد. او تأکید کرد که برای این امکان وجود دارد که انسان باید بدون توجه به نژاد، مذهب، فرهنگ یا جنسیت متحد شود. در این جا نقل قولی از نسخه انگلیسی ۱۷۹۵ کتاب او آمده است: نفوذ. "رساله ای دربارهٔ اصول جمعیت" از ت
وماس مالتوس (۱۷۹۸) تا حدی به عنوان پاسخی به طرح "کندورسه" نوشته شده است. همان طور که عنوان کامل نسخه اول این مقاله نشان می دهد: «"رساله ای دربارهٔ اصول جمعیت"، "زیرا بر بهبود آینده جامعه تأثیر می گذارد؛ با اظهاراتی در مورد گمانه زنی های آقای گادوین، ام. کندورسه و سایر نویسندگان"».
ان جی سی ۷۱۶۰ () یک خوشه باز در صورت فلکی قیفاووس است. این خوشه توسط ویلیام هرشل در ۹ نوامبر ۱۷۸۹ کشف شد.