Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آن ها اساسی تر از موارد دیگر باشد. از سوی دیگر، بی نهایت گرایان این ایده را می پذیرند که به زنجیره بی نهایتی از دلایل نیاز است. بسیاری از بحث های مربوط به ماهیت دانش اظهاری بر نقش توجیه متمرکز است، به ویژه این که آیا اصلاً به آن نیاز است و چه چیز دیگری ممکن است برای تکمیل آن مورد نیاز باشد. در این زمینه مجموعه ای از آزمایش های فکری ادموند گتیه تأثیرگذار بود. آن ها موارد مشخصی از باورهای واقعی موجه را ارائه می کنند که به حد دانش نمی رسند. دلیل شکست آن ها یک نوع شانس معرفتی است. این بدان معناست که توجیه به درستی آن باور مربوط نیست. در یک آزمایش فکری، اسمیت و جونز برای کار درخواست می کنند و قبل از اعلام رسمی نتیجه، رئیس شرکت به اسمیت می گوید که جونز کار را خواهد گرفت. اسمیت می بیند که جونز ۱۰ سکه در جیب خود دارد، بنابراین به این باور موجه می رسد که نامزد موفق ۱۰ سکه در جیب خود دارد. در پایان، معلوم می شود که اسمیت بالاخره این شغل را به دست می آورد. بر حسب تصادف، اسمیت هم ۱۰ سکه در جیب خود دارد. گتیه ادعا می کند که به دلیل این تصادف، اعتقاد اسمیت مبنی بر این که نامزد موفق ۱۰ سکه در جیب خود دارد به اندازه دانش نیس
ت. اعتقاد موجه و صادق است اما توجیه به حقیقت مربوط نیست. انواع. دانش اظهاری به اشکال مختلفی به وجود می آید. می توان بر اساس نوع محتوای آن چیزی که شناخته شده است، بین آن ها تمایز قائل شد. برای مثال، دانش تجربی آگاهی از حقایق قابل مشاهده است درحالی که دانش مفهومی درک طبقه بندی ها و نظریه های کلی و همچنین روابط بین آن هاست. نمونه های دیگر، دانش اخلاقی، دینی، علمی، ریاضی و منطقی و نیز خودشناسی است. تمایز بیشتر بر نحوه شناخت یک چیز متمرکز است. در سطح علی، منابع مختلف دانش با انواع مختلف دانش اظهاری مطابقت دارند. به عنوان مثال می توان به دانش از طریق ادراک، درون نگری، حافظه، استدلال و شهادت اشاره کرد. در سطح منطقی، اشکال دانش را می توان بر اساس این که چگونه یک ادعای دانش توسط مقدمات آن پشتیبانی می شود، متمایز کرد. این طبقه بندی با اشکال مختلف استدلال منطقی مانند استدلال قیاسی و استقرایی مطابقت دارد. یک طبقه بندی نزدیک مرتبط بر قدرت منبع توجیه متمرکز است. بین دانش احتمالی و آپدیتیک تمایز قائل می شود. تمایز بین دانش "پیشینی" و "پسینی"، بر نوع منبع متمرکز است. این طبقه بندی ها در نقاط مختلف با یکدیگر هم پوشانی دارند.
برای مثال، دانش "پیشینی" ارتباط نزدیکی با دانش آپدیتیک، مفهومی، قیاسی و منطقی دارد. از سوی دیگر، دانش "پسینی" با دانش احتمالی، تجربی، استقرایی و علمی مرتبط است. خودشناسی ممکن است با دانش درون نگر شناخته شود. تمایز بین دانش "پیشینی" و "پسینی" با نقش تجربه تعیین می شود و با تضاد بین دانش تجربی و غیرتجربی مطابقت دارد. دانش "پسینی" دانش حاصل از تجربه است. این بدان معنی است که تجربه، مانند ادراک منظم، مسئول شکل گیری و توجیه است. دانستن سبز بودن درب خانه یکی از مصادیق دانش "پسینی" است زیرا به نوعی مشاهده حسی نیاز است. از سوی دیگر، برای دانش "پیشینی" هیچ تجربه ای لازم نیست. مبتنی بر تأمل عقلانی محض است و نه می توان آن را تأیید کرد و نه از طریق تجربه جعل کرد. به عنوان مثال می توان دانست که ۱۲=۷+۵ یا هر چیزی که همه جا قرمز است، همه جا آبی نیست. در این زمینه، تجربه در درجه اول به معنای مشاهده حسی است، اما می تواند شامل فرآیندهای مرتبط مانند درون نگری و حافظه نیز باشد. با این حال، شامل همه پدیده های آگاهانه نمی شود. برای مثال، داشتن بینش منطقی در مورد حل یک مسئله ریاضی به این معنی نیست که دانش حاصل "پسینی" است. و دانستن
اینکه ۱۲=۷+۵ یک "دانش پیشینی" است حتی اگر نوعی آگاهی در یادگیری معنای نمادهایی مانند «۷» و «+» و آگاهی از مفاهیم مرتبط دخیل باشد. یک طبقه بندی بین دانش حقایق، مفاهیم و اصول تمایز قائل می شود. آگاهی از حقایق مربوط به ارتباط اطلاعات عینی است، برای مثال، این که رنگ قرمز در چراغ راهنمایی به معنای "توقف" است یا این که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ از اسپانیا به آمریکا سفر کرد. دانش مفاهیم در مورد ایده های انتزاعی و کلی تر که بسیاری از پدیده های فردی را در کنار هم قرار می دهند، کاربرد دارد؛ مثلاً آگاهی از مفهوم "آهسته دویدن" به معنای دانستن تفاوت آن با راه رفتن و دویدن و همچنین توانایی به کار بردن این مفهوم در موارد مشخص است. دانش اصول، آگاهی از الگوهای کلی علت و معلول، از جمله قواعد سرانگشتی است. این نوعی درک چگونگی کار کردن چیزها و آگاهی از توضیح این است که چرا اتفاقی به این شکل افتاده است. مثال ها این است که اگر رعد و برق بزند، صدای تندر می آید یا اگر شخصی از بانک سرقت کند، ممکن است به زندان برود. طبقه بندی های مشابه، بین دانش اظهاری افراد، رویدادها، اصول، قواعد، و هنجارها تمایز قائل می شوند. دانش اظهاری با دانش صریح
شناسایی می شود و در مقابل دانش ضمنی قرار می گیرد. دانش صریح، دانشی است که فرد از آن آگاه است و قابل بیان است. در حافظه آشکار ذخیره می شود. از سوی دیگر، دانش ضمنی، نوعی دانش تجسم یافته است که فرد نمی تواند آن را بیان کند. ارتباط دانش اظهاری با دانش صریح همیشه در ادبیات معاصر پذیرفته نشده است. برخی از نظریه پردازان استدلال می کنند که اشکالی از دانش اظهاری ضمنی وجود دارد. یک مثال فرضی شخصی است که مفهومی را آموخته است و اکنون قادر است اشیاء را طبق این مفهوم به درستی طبقه بندی کند، حتی اگر قادر به ارائه دلیل شفاهی برای تصمیم خود نباشد. تضاد بیشتر بین دانش دامنه و دانش عمومی است. دانش دامنه برای یک موضوع محدود یا یک کار خاص اعمال می شود، اما خارج از آن بی فایده است. از سوی دیگر، دانش عمومی به موضوعات گسترده ای مربوط می شود یا کاربردهای کلی دارد. به عنوان مثال، دانش بیانی از قواعد دستور زبان متعلق به دانش عمومی است، درحالی که حفظ سطرهای شعر "کلاغ" دانش مختص حوزه است. این تمایز مبتنی بر مجموعه ای از موارد است که کم وبیش کلی هستند بدون این که خط مشخصی بین انواع وجود داشته باشد. به عقیده پل کورتز، شش نوع دانش توصیفی و
جود دارد: دانش ابزارهای موجود، پیامدها، حقایق خاص، قوانین علّی عمومی، ارزش های تثبیت شده و نیازهای اساسی. طبقه بندی دیگری بین دانش ساختاری و دانش ادراکی تمایز قائل می شود. ارزش. دانش اظهاری نقش مهمی در درک انسان از جهان دارد. زیربنای فعالیت هایی مانند برچسب زدن به پدیده ها، توصیف آن ها، توضیح آن ها و برقراری ارتباط با دیگران به کمک آن صورت می گیرد. ارزش دانش اظهاری به سودمندی آن در کمک به افراد برای دستیابی به اهدافشان بستگی دارد. به عنوان مثال، برای درمان یک بیماری، آگاهی از علائم و درمان های احتمالی آن مفید است. یا اگر فردی برای شغل جدید درخواست داده باشد، دانستن محل و زمان مصاحبه مهم است. دانش اظهاری به دلیل مستقل بودن از زمینه، می تواند برای کارهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد و به دلیل ماهیتی فشرده، می توان آن را به راحتی ذخیره و بازیابی کرد. دانش اظهاری می تواند برای دانش رویه ای مفید باشد، برای مثال، با دانستن لیست مراحل مورد نیاز برای اجرای یک مهارت. همچنین نقش کلیدی در درک و حل مشکلات دارد و می تواند فرایند تصمیم گیری را هدایت کند. یک موضوع مرتبط در حوزه معرفت شناسی این است که آیا دانش اظهاری ارزشمند
تر از باور واقعی است؟ این موضوع بدیهی نیست، زیرا برای بسیاری از اهداف، باور واقعی به اندازه دانش برای دستیابی به اهداف مفید است. دانش اظهاری در درجه اول در مواردی که به صورت فوری مفید است به کار می آید. اما همه اشکال آن مفید نیستند. به عنوان مثال، به خاطر سپردن شماره تلفن های موجود در دفترچه تلفن، بعید است که منجر به آگاهی مفیدی شود. با این حال، اگر کسی موقعیتی را پیش بینی نکند که در آن مفید باشد، اغلب ارزیابی ارزش دانش دشوار است. در این رابطه، ممکن است اتفاق بیفتد که ارزش دانش ظاهراً بی فایده، دیر کشف شود. برای مثال، معادلات ماکسول که مغناطیس را به الکتریسیته مرتبط می کند، در زمان کشف بی فایده تلقی می شد تا این که دانشمندان تجربی چگونگی تشخیص امواج الکترومغناطیسی را کشف کردند. گاهی اوقات، دانش ممکن است ارزش منفی داشته باشد.
سی. اف. هاتاوی یک شرکت تولید کننده پوشاک مردانه و پسرانه در واترویل، مین بود. تاریخچه. این شرکت توسط چارلز فاستر هاتاوی تأسیس شد. مستندات نشان می دهند که هاتاوی در سال ۱۸۴۸ با جوزایا تیلسون در واترتاون، ماساچوست، کارخانه پیراهن سازی را ساخت و سهم خود را در ۳۱ مارس ۱۸۵۳ به تیلسون فروخت. در ۱ آوریل ۱۸۵۳، هاتاوی در دفتر خاطرات خود نوشت که با برادرش جورج برای تأسیس کارخانه ای در واترویل تحت عنوان "سی. اف. هاتاوی" به توافق رسیده است. در ۱۸ می ۱۸۵۳، او یک هکتار زمین در خیابان اپلتون را از ساموئل اپلتون خریداری کرد که بیش از صد سال محل کارخانه پوشاک هاتاوی بود. کارخانه در ۱ ژوئن ۱۸۵۳ شروع به کار کرد و تا پایان اکتبر به طور کامل فعال شد. کارگران ۶۰ ساعت در هفته، از ۷ صبح تا ۶ عصر، شش روز در هفته کار می کردند و در هر روز کاری یک ساعت استراحت در ظهر داشتند. بعدها این شرکت یونیفرم های نظامی برای سربازان در جنگ داخلی آمریکا تولید کرد. شرکت C.F. Hathaway در سال ۲۰۰۲ کارخانه خود در مین را تعطیل کرد و آخرین شرکت بزرگ آمریکایی بود که در ایالات متحده پوشاک تولید می کرد. در آن زمان تنها شرکت Gitman Bros در شمال شرقی پنسیلوانیا
این تولیدات را ادامه داد. شهرت. شرکت هاتاوی بیشتر به خاطر کمپین تبلیغاتی «مرد با چشم بند» که در سال ۱۹۵۱ توسط «آگیلوی و ماتر» ایجاد شد، معروف است. این کمپین الهام گرفته از تصویر لوئیس داگلاس، یک مقام سیاسی، الهام گرفته بود که در حادثه ماهیگیری چشم خود را از دست داده بود. دیوید آگیلوی، بارون جورج ورانگل، یک اشراف زاده روسی با بینایی ۲۰از۲۰، را برای حضور در تبلیغات استخدام کرد. این کمپین تبلیغاتی «مرد هاتاوی» را به عنوان فردی خوش پوش، باکلاس و خبره نشان می داد. این کمپین توسط Advertising Age به عنوان یکی از بزرگترین کمپین های تبلیغاتی قرن بیستم انتخاب شده است. «مرد هاتاوی» در برنامه "Saturday Night Live" در سال ۱۹۹۳، با بازی فیل هارتمن بدون سبیل، دوباره ظاهر شد. در این برنامه مرد هاتاوی به یک مدل که در یک تصادف اتومبیل بخشی از انگشت خود را از دست داده بود، کمک می کند تا دوباره به مدلینگ بازگردد.
هیرویا ایشیمارو (; – ) بازیگر، و صداپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۲۳ میلادی فعالیت می کرد.
کنجیرو ایشیمارو (; – ) بازیگر، شیوه روایت اهل ژاپن بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "توکیو!"، "باران سیاه"، "حلقه ۲، و "اونمیوجی" اشاره کرد.
تاکو ایشیموری (; – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بازیگر هزاره" اشاره کرد.
ریوزو ایشینو (; – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هاروکی ایشیا (; – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اونشو ایشیزوکا (; – ) بازیگر، صداپیشه، و کارگردان نمایش اهل ژاپن بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.
ریهیتو ایتاگاکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کامن ریدر زی-او" اشاره کرد.
ایتسوجی ایتائو (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، شخصیت های تلویزیونی در ژاپن، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گردن" اشاره کرد.
دیوید ایتو (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، شخصیت های تلویزیونی در ژاپن، و اهالی کسب وکار اهل ژاپن است.
«یک سیب در روز دکتر را دور نگه می دارد» یک ضرب المثل مشهور انگلیسی است که در قرن ۱۹ ظاهر شد. این عبارت در مورد مصرف سیب و به طور کلی به خوردن مواد غذایی سالم اشاره دارد و معتقد است که این کار باعث حفظ سلامتی و کاهش نیاز به مراجعه به پزشک می شود. یکی از نسخه های قدیمی این ضرب المثل، «یک سیب بخور قبل خواب و به دکتر پول نده»، در سال ۱۸۶۶ به عنوان یک ضرب المثل در پمبروکشر ثبت شده است. عبارت «یک سیب در روز، دکتر را دور نگه می دارد» در اواخر قرن ۱۹ میلادی رایج شد و اولین نمونه های چاپی آن به سال ۱۸۸۷ بازمی گردد. یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ با استفاده از مدل سازی کامپیوتری، خوردن سیب را با مصرف یک داروی رایج کاهنده کلسترول برای برآورد خطر بیماری های قلبی-عروقی مقایسه کرد. این مدل کامپیوتری نتیجه گرفت که خوردن یک سیب در روز برای افراد بالای ۵۰ سال تقریباً قابل مقایسه با استفاده از داروی استاتین برای کاهش کلسترول LDL است و نتیجه گیری کرد که خوردن یک سیب در روز واقعا «می تواند با پزشکی مدرن رقابت کند و احتمالاً عوارض جانبی کمتری دارد»، هرچند که هزینه سالانه آن مشابه است. یک سیب ۱۰۰ گرمی به صورت خام ۸۶٪ آب و ۱۴٪ کربوهیدرات دا
رد و محتوای چربی و پروتئین آن ناچیز است و ۵۲ کالری انرژی غذایی فراهم می کند. سیب حاوی مقدار متوسطی فیبر غذایی است، اما به غیر از آن، سطح پایینی از میکرومغذی ها دارد.
جنگ هابسبورگ–عثمانی بخشی از منازعات عثمانی و هابسبورگ برای تسلط در شرق و مرکز اروپا بود. هدف عثمانی از سرگیری پیشروی، فتح وین و تسلط بر آرشیدوک نشین اتریش بود. آنها موفق شدند سنگرهای کلیدی را تصرف کنند، با این حال، ارتش هابسبورگ به رهبری رایموندو مونتکوکولی موفق شد ارتش عثمانی را در نبرد سنت گوتهارد متوقف کند؛ صلح واش وار نه روز پس از پایان نبرد به امضاء رسید. پیش درآمد. تسلط عثمانی بر مجارستان با نبرد موهاچ در سال ۱۵۲۶ توسط سلیمان آغاز شد. ترانسیلوانی در جریان تهاجم به مجارستان استقلال خود را حفظ کرد و حاکمیت عثمانی را به رسمیت شناخت و به باب عالی خراج می پرداخت؛ در ازای آن هم استقلال سیاسی و مذهبی داشت. اگرچه پس از درگذشت سلیمان، عثمانی رو به انحطاط نسبی می رفت ولی خاندان توانمند کُپرولی در احیای امپراتوری و از بین بردن هابسبورگ یکبار برای همیشه کوشش بسیار کردند. بهانه برای حمله زمانی به دست آمد که در ۱۶۵۸، دیوردی راکوتسی دوم، پرنس ترانسیلوانی به همراه متحدان سوئدی خود در جنگ های شمالی به لهستان حمله کرد شکست خورد و به ترانسیلوانی گریخت؛ به دنبال این جنگ غیرمجاز به راکوتسی حمله و ترانسیلوانی را فتح کرد. کنت
رل مستقیم ترانسیلوانی توسط عثمانی مورد وثوق لئوپولد نبود ولی اقداماتش تأثیری نداشت. استحکامات جنوبی مجارستان دچار کمبود شدید نیرو و تجهیزات بودند و ترک ها به نواحی مرزی نفوذ کرده و هزاران مجار و کروات را به بردگی می ربودند. میکلوش زرینی، بان کرواسی، به منظور آزادسازی مجارستان، از سال ۱۶۶۱ تمام تلاش خود را به کار گرفته بود و تبدیل به صدای استیصال مجارها از نادیده انگاری عمدی هابسبورگ شد. او حماسه ای از محاصره سیگت وار به یاد جد خود، میکلوش زرینی و یارانش سرود تا غرور ملی مجاری را برانگیزد. لشکرکشی ۱۶۶۳. در تابستان ۱۶۶۳، ارتش عثمانی با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نیرو به فرماندهی وارد مجارستان شد و در سپتامبر اِرشک اوی وار (نوه زامکی، اسلواکی امروز) را فتح کرد. سپس ترک های عثمانی و تاتارها با حمله به موراویا، شرق و جنوب آن را ویران کردند و ۴۰٬۰۰۰ اسیر را به بردگی گرفته و فروختند. مونتکوکولی تنها ۱۲٬۰۰۰ سرباز و ۱۵٬۰۰۰ سرباز مجاری-کروات به فرماندهی میکلوش زرینی برای مقابله با ترک ها در اختیار داشت. اما لئوپولد با موفقیت ارتشی متشکل از ۳۰٬۰۰۰ سرباز بایرن، براندنبورگ و ساکسون تشکیل داد. حتی دشمن سرسختش لوئی چهاردهم یک سپاه ۶۰۰۰
نفری برای حمایت فرستاد. لشکرکشی ۱۶۶۴. در آغاز ۱۶۶۴، ارتش امپراتوری به سه سپاه تقسیم شد: در جنوب، ۱۷٬۰۰۰ سرباز مجاری-کروات به فرماندهی میکلوش زرینی؛ در مرکز، ارتش اصلی مونتکوکولی که ۲۸٬۵۰۰ نفر بود؛ در شمال حدود ۸٬۵۰۰ نفر به فرماندهی ژنرال لودویگ دو سوش فرانسوی و حدود ۱۲٬۵۰۰ سرباز برای دفاع از قلعه ها ذخیره شده بودند. به طورکلی سپاه متشکل از ۶۶٬۵۰۰ نفر متحد نبود، زیرا اختلاف نظر بین فرماندهان به ویژه با زرینی بسیار شدید بود. در آن سال زرینی روی دراوا در اوسییک را که از ۱۵۶۶ به تدارکات عثمانی تسریع می بخشید، آتش زد. تخریب این پل با وجود مرداب های منطقه حرکت عثمانی را برای چند ماه غیرممکن کرد. او همچنین با تصرف مجدد قلعه های مهمی در مسیر ۲۴۰ کیلومتری در خاک دشمن پیشروی کرد؛ پل در اول فوریه ۱۶۶۴ منفجر شد. اما او موفق نشد هدف اصلی، نادی کانیژا را به دست آورد. ترک ها دژ زرینی را محاصره و تسخیر کردند و مونتکوکولی حاضر به نجات آن نشد؛ این موضوع در نهایت به توطئه وشلینی انجامید. نبرد سنت گوتهارد. پس از فتح اِرشک اوی وار (نوه زامکی، اسلواکی امروز)، ارتش اصلی عثمانی به سمت وین حرکت کرد؛ بین مسیر در رودخانه رابا بین موگر
زدورف و صومعه سِنت گوتهارد توسط ارتش مونتکوکولی متوقف و شکست خورد. صلح واش وار. صلح واش وار نه روز پس از نبرد سنت گوتهارد در ۱۰ اوت ۱۶۶۴ امضا شد. لئوپولد کنترل عثمانی بر ترانسیلوانی، نادی واراد (اورادئا، رومانی امروز) و اِرشک اوی وار (نوه زامکی، اسلواکی امروز) را به رسمیت شناخت و ارتش خود را از ترانسیلوانی خارج کرد؛ همچنین قلعه های مرزی متعددی را تحویل داد و با خراج سالانه ۲۰۰٬۰۰۰ فلورین موافقت کرد. در مقابل، محمد چهارم راضی شد که سالانه هدایایی به همان ارزش بفرستند، به هابسبورگ اجازه ساخت قلعه در امتداد رودخانه واخ بدهد و با آتش بس بیست ساله موافقت کند. عامل اصلی تصمیم هابسبورگ برای یک معاهده صلح علی رغم پیروزی، تهدید فرانسه برای املاک بسیار ارزشمندتر در هلند، آلمان و ایتالیا بود. هابسبورگ باور به آزادسازی مجارستان نداشت و مایل نبود که پیشروی فرانسه را برای چند قلعه مجارستان قربانی کند.
نبرد سِنت گوتهارد (; ; ) در اول اوت ۱۶۶۴ در کنار رودخانه رابا بین موگرزدورف و صومعه سیسترسی سنت گوتهارد در غرب مجارستان امروزی بین ارتش هابسبورگ شامل نیروهای آلمانی، سوئدی و فرانسوی، به رهبری فرمانده کل امپراتوری رایموندو مونتکوکولی و عثمانی به فرماندهی درگرفت. عثمانی که قصد داشت از طریق مجارستان به سمت وین پیشروی کند، شکست خورد. یک هفته پس از روز نبرد، در ۱۰ اوت امضا شد. اگرچه ترک ها از نظر نظامی شکست خوردند اما لئوپولد یکم قراردادی را با عثمانی امضا کرد که کل اروپا و اشراف مجارستان را شوکه کرد و منجر به توطئه وشلینی شد. تراژدی ترانسیلوانی. با وجودی که پس از نبرد موهاچ، عثمانی بر مجارستان تسلط پیدا کرد، ولی ترانسیلوانی استقلال خود را حفظ کرد و به باب عالی خراج می پرداخت؛ تا اینکه در ۱۶۵۸، دیوردی راکوتسی دوم، پرنس ترانسیلوانی به همراه متحدان سوئدی خود در جنگ های شمالی به لهستان لشکر کشید. زرینی ها هم امید زیادی داشتند که یک ائتلاف بزرگ ضد عثمانی با اتحاد ترانسیلوانی-لهستان شکل گیرد تا دو پرنس و قدرت های غربی به آن ملحق می شوند. به دنبال شکست نظامی راکوتسی و این جنگ غیرمجاز ، وزیر اعظم محمد چهارم به ترانسیلوان
ی حمله و آن را فتح کرد. استحکامات جنوبی مجارستان دچار کمبود شدید نیرو و تجهیزات بودند و ترک ها به نواحی مرزی نفوذ کرده و هزاران مجار و کروات را به بردگی می ربودند. میکلوش زرینی، بان کرواسی، به منظور آزادسازی مجارستان، از سال ۱۶۶۱ تمام تلاش خود را به کار گرفته بود و تبدیل به صدای استیصال مجارها از نادیده انگاری عمدی هابسبورگ شد. او حماسه ای از محاصره سیگت وار به یاد جد خود، میکلوش زرینی و یارانش سرود تا غرور ملی مجاری را برانگیزد. پس زمینه. در ۱۶۶۲، صلح با عثمانی دست یافتنی به نظر می رسید، اما باب عالی به وین مشکوک بود که برای لشکرکشی وقت تلف می کند و این در تردید برای انعقاد صلح نمود داشت. در ۱۶۶۳ جنگ را آغاز کرد؛ طبق دستور محمد چهارم هدف نهایی اشغال وین بود. کپرولی ولی به فتح تمام قلمرو مجارستان و برخی از استان های اتریش در درجه اول و نه محاصره بی درنگ وین اعتقاد داشت. بهانه جنگ قلعه میکلوش زرینی بود. یکی از مفاد صلح از جانب هابسبورگ اجازه تردد ترک ها از مجارستان جنوبی و کرواسی و همچنین استان های اسلوونی (، اشتایرمارک) و فریولی بود تا بتوانند علیه ونیز لشکرکشی کنند، اما قلعه زرینی در مسیر راه قرار داشت. سپاه
ترک متشکل از شصت تا هشتاد هزار نفر و در مقابل ارتش مجاری-کروات متشکل از بیست و پنج تا سی هزار نفر وجود داشت که از این تعداد ۷۰۰۰ نفر در میدان باز و بقیه ارتش استحکامات را تشکیل می دادند. در ماه اوت، کپرولی اِرشک اوی وار (نوه زامکی، اسلواکی امروز) را تصرف کرد. درحالی که زرینی به طور جدی برای جنگ آماده می شد؛ مونتکوکولی فقط برای دفاع از وین مستقر شده بود. زرینی، بان کرواسی، فرنتس وشلینی، پالاتین مجارستان، فرنتس ناداشدی، ژنرال و قاضی اعظم مشترکاً درخواست کمکی به کنفدراسیون راین به رهبری کرده و نیروهایی دریافت کردند. در این حال ترک ها به سرزمین های چک حمله کردند. دربار وین که دیگر توان رسیدگی به موضوع را با دیپلماسی نداشت، مقدمات کاملی برای جنگ آغاز کرد. برای حمله ۱۶۶۴ حدود ۲۱ هنگ پیاده (۳۶٬۰۰۰ نفر) و ۱۹ سواره نظام (۱۵٬۰۰۰ نفر) به میدان رفتند. همچنین نیروهای مجاری-کروات و در کنار آنها ۱۵٬۰۰۰ سرباز آلمانی و نیروهای ۴۰۰۰ نفری زاکسن-بایرن-براندنبورگ، بیش از ۷۰۰۰ نفر از کنفدراسیون راین و نیروهای کمکی فرانسوی قرار داشتند که متشکل از ۶۰۰۰ نفر، و همچنین دیگر ملیت ها (مانند لهستانی، ایتالیایی) بودند. در مجموع یک نیروی ب
ین المللی بزرگ متشکل از بیش از ۹۰٬۰۰۰ سرباز جمع شدند که توانستند با موفقیت با ارتش صدها هزار نفری ترک مبارزه کنند. در ژانویه ۱۶۶۴، زرینی، لشکرکشی زمستانی را آغاز کرد که اولین لحظه مهم جنگ بود. او دراول فوریه را به آتش کشید. ترک ها به دلیل زمستان نتوانستند نیروی نظامی جدی مستقر کنند و تخریب پل به آنها ضربه جدی زد. ذخایر آنها در خطر بود و رودخانه عریض دراوا مجارها و کروات ها را به دو نیم کرد. در ژوئن، ارتشی بزرگ، به شمار ۱۰۰٬۰۰۰ یا بر اساس برخی منابع بیشتر، شامل حدود ۴۰٬۰۰۰ جنگجوی عثمانی و ۳۰٬۰۰۰ تاتار، به رهبری کپرولی، از قسطنطنیه به سمت قلعه زرینی با مدافعان عمدتاً کروات و آلمان (در مجموع حدود ۳۰۰۰ نفر) لشکر کشید. اکثریت ارتش هابسبورگ (۳۰٬۰۰۰ سرباز) در نزدیکی سنت گوتهارد اردو زده، منتظر نتیجه نبرد قلعه زرینی بودند. پس از چند هفته نبرد در ۷ ژوئیه ۱۶۶۴ قلعه با انفجارها کامل نابود شد و عثمانی به سمت شمال، ابتدا به سمت کانیژا و سپس به سمت سنت گوتهارد به حرکت درآمد. در محاصره کانیژا زرینی و فرماندهان دیگرش نیروی کمکی دریافت نکردند و مجبور به عقب نشینی شدند، اگرچه زرینی همچنان می خواست به مبارزه ادامه دهد ولی از جا
نب دادگاه وین از سمت بان کرواسی برکنار شد. پس از سقوط کانیژا، اشتایرمارک در خطر قرار می گرفت. نبرد. بین دو نیرو چه از نظر تعداد، تجهیزات جنگی و آمادگی تفاوت زیادی وجود داشت. احتمال کمی وجود داشت که مونتکوکولی بتواند وزیر اعظم را متوقف کند، بنابراین نیروهای وی در پشت رودخانه رابا به عنوان یک خط دفاعی طبیعی عقب نشینی می کردند که مبارزه نابرابر را آسان تر می کرد. ارتش مسیحیان یک چهارم یا یک پنجم ارتش ترک ها و دارای ۲۷ اسکادران سواره نظام و ده گردان پیاده نظام شامل پیاده نظام چک می شد. طبق اظهاران اولیا چلبی امپراتوری، با ۶ گردان و ۱۰ اسکادران (علاوه بر واحدهای زاکسن، شوابن، بایرن و حتی براندنبورگ)، کنفدراسیون راین با چهار اسکادران و دو گردان آلمانی و ده اسکادران و چهار گردان فرانسوی می جنگید. ارتش مجموعاً ۲۴ توپ داشت. تعداد نیروها بین ۲۵ تا ۲۸٬۰۰۰ متغیر بود. نبرد در غرب سنت گوتهارد، در محل نادْیْ فالو (موگرزدورف، اتریش امروز) شروع شد و تقریباً از تمام اروپا ولی بیشتر آلمانی و فرانسوی در ارتش مسیحی آمده بودند. مواد غذایی و باروت آنها به درستی سازماندهی نشده بود. سپاه عثمانی هم به غیر از باروت مشکل لجستیکی داشت. ا
رتش هابسبورگ با دست کم گرفتن ترک ها نیروی کافی در داخل پیچ رودخانه رابا مستقر نکرد و بهای گزافی برای این اشتباه پرداخت. ترک ها پنهانی مواد چوبی زیادی را در شب ۳۱ ژوئیه در عمق رودخانه منتقل کردند و ۲۰٬۰۰۰ جنگجوی برگزیده به رهبری برادر زن سلطان به آن سوی رود حمله بردند. ترک ها قصد داشتند حمله اصلی را فقط در دوم اوت انجام دهند، زیرا یکم به جمعه افتاده بود. پیاده نظام نخبه عثمانی، اندک نگهبانان مسیحی را در پیچ رودخانه رابا در ظهر ۳۱ام تارانده و از آن عبور کردند و تا غروب، یک پل محکم در ساحل شمالی رودخانه ساختند. فرماندهان مسیحی ظن آن داشتند که این اقدامی انحرافی است و عمل جدی فقط صبح به وقوع خواهد پیوست. در این مدت، ترک ها از سر پل به راه افتادند و روستای نادی فالو را گرفتند که فقط چند سرباز مسیحی مجروح در آن یافت می شد. سرانجام واکنش نشان داد؛ ضدحمله مسیحیان حدود ساعت نه صبح و در هرج و مرج کامل آغاز شد و هزار تا هزار و پانصد سرباز در غافلگیری تلف شدند. نیروهای فراری توسط متوقف و سازماندهی مجدد شدند و به سختی ترک ها را از نادی فالو و جنگل های اطراف آن بیرون برانند. حوالی ساعت یازده صبح، فرماندهی مسیحیان با تشکیل
یک شورای نظامی تصمیم گرفتند به هر طریقی با همکاری نبرد را پایان دهند. آتش توپخانه برتر سرانجام باعث پیروزی مسیحیان شد و تحرکات مداوم هنگ بسیار منظم نیز به موفقیت کمک کرد. سربازانی که چند ساعت قبل پا به فرار بودند با یورش خود ترک ها را به داخل رودخانه رابا می انداختند. با فروریختن پل، ارتش فرصتی برای تعقیب ترک ها نداشت. نبرد در ساعت شش بعدازظهر به پایان رسید. در ۵ اوت، ترک ها حمله کوچک دیگری را بدون موفقیت سازماندهی کردند و سرانجام از سکش فهروار به بودا عقب نشینی کردند. پیامد. پیروزی سِنت گوتهارد در سراسر اروپا موجی از اشتیاق ایجاد کرد؛ بسیاری آن را به میکلوش زرینی نسبت دادند و از مونتکوکولی به عنوان "ناجی مسیحیت" تجلیل شد. پادشاه فرانسه با شنیدن خبر پیروزی وعده داد که سربازانش به نبرد با ترکان ادامه خواهند داد؛ نیروهای مجاری هم با کنفدراسیون راین و مورد حمایت فرانسه، اتحاد بستند. امیدی برای بازیابی متصرفات و آزادسازی جنوب فرادانوب وجود داشت. پیروزی علی رغم مشکلات نشان داد که ائتلاف بین المللی از نظر قدرت و روحیه برتر است. هابسبورگ که با حسادت موفقیت فرانسوی ها را زیر نظر داشت، شورایی خصوصی جهت مذاکرات صلح با
وزیر بزرگ، به واش وار فرستاد. در شورای صلح، کپرولی اطمینان حاصل کرد که ویرانه های قلعه زرینی بازسازی نخواهد شد. لئوپولد که تمایل به صلح سریع داشت، موافقت کرد که عثمانی فتوحات خود را بین سال های ۱۶۶۰ و ۱۶۶۴ حفظ کند؛ نادی واراد (اورادئا، رومانی امروز) و اِرشک اوی وار (نوه زامکی، اسلواکی امروز) از جمله آنها بودند. علی رغم شکست قاطع، مذاکرات صلح شرایط مساعدی به سود عثمانی فراهم آورد. صلح در ۲۷ سپتامبر با تاسف اعلام شد و کل اروپا را شوکه کرد. هابسبورگ امور دورتر در غرب اروپا، فرانسه بوربن را از کشورهای نزدیک متعلق به هسته امپراتوری خود حساس تر و مهم تر می دانست. دریافت این که حفظ مرکز اروپا از اهمیت بیشتری نسبت به نواحی دوردست و غیر متحد در غرب و جنوب برخوردار است، تنها در زمان ماریا ترزا متولد شد. انعقاد صلح موجی مملو از ناامیدی تولید کرد. فرانسوی ها آن را شرم آور خواندند و باعث ناخشنودی بسیاری از افسران آلمانی شد که با خون های ریخته به نتیجه مطلوب نرسیدند. موج عظیمی از اعتراضات سراسری مجارستان را فرا گرفت؛ صلح واش وار غیرقانونی و کاملاً اشتباه تلقی شد. زرینی به این نتیجه رسید که مجارستان نه تنها از سلطه ترک، که
از هابسبورگ نیز باید آزاد شود. با ایده اتحاد با همسایگان تصمیم به حل این مسئله گرفت؛ و یک سازمان ضد هابسبورگ راه اندازی کرد؛ ولی ۱۸ نوامبر، در یک حادثه شکار در جنگل کورشانِتس در کرواسی امروز در شرایطی مرموز درگذشت. سازماندهی اشراف مجاری و کروات در توطئه وشلینی به قصد ادامه درگیری با امپراتوری عثمانی افشا و با شکست مواجه شد.