Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پاول گراسیموویچ پولتوراتسکی (حدود ۱۸۸۸، نووچرکاسک – ۲۱ ژوئیه ۱۹۱۸) ( ) یک انقلابی بلشویک و سیاست مدار کمونیست بود. او به عنوان کمیسر خلق در امور کار در اوایل تاسیس جمهوری سوسیالیستی شوروی ترکمنستان منصوب شد و همچنین مدتی به عنوان سردبیر روزنامه کمونیستی "سووتسکی ترکمنستان" خدمت کرد. پولتوراتسکی در ابتدای جوانی به عنوان حروفچین کار می کرد اما سپس وارد فعالیت های انقلابی در روستوف-آن-دون و باکو شد و در سال ۱۹۱۳ به دلیل همین فعالیت ها به زندان افتاد. در سال ۱۹۱۷ پس از انقلاب فوریه او به عنوان رئیس شورای(سوویت) کارگران و دهقانان در کوگون، ازبکستان انتخاب شد. او به عنوان نماینده بلشویک ها به اولین کنگره سراسری نمایندگان شوراهای کارگران و دهقانان روسیه اعزام شد. به گفته یک منبع دیگر، او همچنین در جوانی مدتی کارگر راه آهن بوده است. شهر عشق آباد پایتخت فعلی ترکمنستان بین سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۷ به افتخار وی "پولتوراتسک" نامیده می شد.
موشک سایوز۲ (به روسی: Союз-۲، لیت. 'Union-2c') (شاخص GRAU 14A14) و () نسخهٔ مدرن شدهٔ موشک سایوز اتحاد شوروی است. در شکل اولیه خود، یک وسیله پرتاب سه مرحله ای برای قرار دادن محموله ها در مدار نزدیک زمین است. در مقایسه با نسخه های قبلی سایوز، تقویت کننده های مرحله اول و دو مرحله اصلی دارای موتورهای ارتقا یافته با سیستم های تزریقی بهبود یافته هستند. سیستم های کنترل پرواز دیجیتال و تله متری به موشک امکان می دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت پرتاب شود، در حالی که سکوهای پرتاب راکت های پیشین سایوز باید چرخانده می شدند زیرا موشک نمی توانست برای تغییر جهت خود در پرواز عمل کند. "سایوز-۲" اغلب با داشتن یک مرحله در قسمت بالایی خود پرواز می کند که به آن امکان می دهد محموله ها را به مدارهای بالاتر، مانند مدارهای مولنیا و زمین آهنگ حمل کند. مرحلهٔ بالایی مجهز به سیستم های کنترل پرواز و تله متری مستقل از آنهایی است که در بقیه موشک ها استفاده می شود. فرگات ساخت NPO لاوچکین رایج ترین مرحلهٔ فوقانی است. راکت های "سایوز-۲" ابتدا از سایت ۳۱ در پایگاه فضایی بایکونور و سایت ۴۳ در پایگاه فضایی پلستسک، تأسیسات پرتابی که با راکت های مشتق
شدهٔ قبلی R-7 از جمله سایوز-یو و مولنیا مشترک بود، پرتاب شدند. پروازهای تجاری "سایوز-۲" توسط استارسم منعقد شده و از سایت ۳۱ در بایکونور Cosmodrome و سکوی پرتاب ئی ال اس (ELS) که در مرکز فضایی Guyanais در ساحل شمالی آمریکای جنوبی ساخته شده است، راه اندازی شده اند. سایوز-۲ نسخه ST-B می تواند ۳۲۵۰ کیلوگرم (۷۱۷۰ پوند) را از این سایت استوایی به مدار انتقال زمین ثابت (GTO) برساند. در سال ۲۰۱۶، فضانوردی جدید Vostochny پروازهای سایوز-۲ را نیز از اولین سکوی پرتاب خود به نام Vostochny Cosmodrome Site 1S آغاز کرد. Soyuz-2 به ترتیب از سال ۲۰۱۰، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ جایگزین Molniya-M، Soyuz-U و Soyuz-FG شده است. TsSKB-Progress تولید Soyuz-U را در آوریل ۲۰۱۵ متوقف کرد. آخرین پرواز یک موشک سایوز-یو در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷ انجام شد که پروگرس MS-05 را به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) حمل کرد. طبق گفته مقامات CNES که در می ۲۰۱۸ با آنها مصاحبه شد، پرتاب سایوز از مرکز فضایی گویان ممکن است با نسخه متوسط A62 Ariane 6 در سال ۲۰۲۱ جایگزین شود، اما بعداً به سال ۲۰۲۲ یا بعدتر منتقل شد. انواع. خانواده سایوز-۲ شامل 2.1a، 2.1b و 2.1v است. دو نوع اول ت
غییراتی در پرتابگر Soyuz-U هستند. دومی یک نسخه "سبک" بدون تقویت کننده های جانبی است. زمانی که سایوز-۲ از سایت مرکز فضایی گویان پرتاب می شود، همیشه با فیرینگ نوع ST جفت می شود. این نسخه "Soyuz-ST" یا "Soyuz-STK" نامیده می شود که "K" اضافی نشان دهنده اقدامات ویژه ای است که برای آماده سازی و پرتاب موشک در شرایط گرم و مرطوب انجام شده است. سایوز2.1a. نسخه 2.1a شامل تبدیل از سیستم کنترل پرواز آنالوگ به دیجیتال و موتورهای ارتقا یافته روی بوستر و مرحله اول با سیستم های تزریق بهبودیافته است. سیستم های کنترل دیجیتال و تله متری دیجیتال جدید به موشک اجازه می دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت به جای زاویه دار پرتاب کند و جهت خود را در پرواز تنظیم کند. یک سیستم کنترل دیجیتال همچنین پرتاب ماهواره های تجاری بزرگ تر با payload fairingهای گسترده تر و طولانی تر مانند فیرینگ نوع ST را ممکن می سازد. این فیرینگ ها ناپایداری آیرودینامیکی زیادی را برای سیستم آنالوگ قدیمی ایجاد می کنند. این مرحله همچنان از موتور RD-0110 استفاده می کند. نسخه 2.1a/ST گاهی "Soyuz ST-A" نامیده می شود. اولین پرتاب، از گویان، (۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ برای Pléiades-HR 1A
, SSOT, ELISA (4 ماهواره)) موفقیت آمیز بود سایوز2.1b. نسخه 2.1a شامل تبدیل از سیستم کنترل پرواز آنالوگ به دیجیتال و موتورهای ارتقا یافته روی بوستر و مرحله اول با سیستم های تزریق بهبودیافته است. سیستم های کنترل دیجیتال و تله متری دیجیتال جدید به موشک اجازه می دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت به جای زاویه دار پرتاب کند و جهت خود را در پرواز تنظیم کند. یک سیستم کنترل دیجیتال همچنین پرتاب ماهواره های تجاری بزرگتر را با فیرینگ های گسترده تر و طولانی تر مانند فیرینگ نوع ST امکان پذیر می کند. این فیرینگ ها ناپایداری آیرودینامیکی زیادی را برای سیستم آنالوگ قدیمی ایجاد می کنند. این مرحله همچنان از موتور RD-0110 استفاده می کند. نسخه 2.1a/ST گاهی Soyuz ST-A نامیده می شود. اولین پرتاب، از گویان، (۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ برای Pléiades-HR 1A, SSOT, ELISA (4 ماهواره)) موفقیت آمیز بود. سایوز-2.1b نسخه 2.1b یک موتور ارتقا یافته (RD-0124) را اضافه می کند که ضربه ویژه مرحله بالایی را به شدت افزایش می دهد (۳۲۶ ثانیه به ۳۵۹ ثانیه)، و از این رو قابلیت بارگیری را از ۷ تن به ۸٫۲ تن بهبود می بخشد. اولین پرتاب از سایت فضایی پلستسک ۴۳ در ۲۶ ژوئیه ۲
۰۰۸ با محموله نظامی طبقه بندی شده انجام شد. نسخه 2.1b/ST گاهی سایوز ST-B نامیده می شود. اولین پرتاب، از مرکز فضایی گویان، موفقیت آمیز بود (۲۱ اکتبر ۲۰۱۱)، برای دو ماهواره اول Galileo IOV. نسخه 2.1a شامل تبدیل از سیستم کنترل پرواز آنالوگ به دیجیتال و موتورهای ارتقا یافته روی بوستر و مرحله اول با سیستم های تزریق بهبودیافته است. سیستم های کنترل دیجیتال و تله متری دیجیتال جدید به موشک اجازه می دهد تا از یک سکوی پرتاب ثابت به جای زاویه دار پرتاب کند و جهت خود را در پرواز تنظیم کند. یک سیستم کنترل دیجیتال همچنین پرتاب ماهواره های تجاری بزرگتر را با فیرینگ های گسترده تر و طولانی تر مانند فیرینگ نوع ST امکان پذیر می کند. این فیرینگ ها ناپایداری آیرودینامیکی زیادی را برای سیستم آنالوگ قدیمی ایجاد می کنند. این مرحله همچنان از موتور RD-0110 استفاده می کند. نسخه 2.1a/ST گاهی Soyuz ST-A نامیده می شود. اولین پرتاب، از گویان، (۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ برای Pléiades-HR 1A, SSOT, ELISA (4 ماهواره)) موفقیت آمیز بود. سایوز-2.1b نسخه 2.1b یک موتور ارتقا یافته (RD-0124) را اضافه می کند که ضربه ویژه مرحله بالایی را به شدت افزایش می دهد (۳۲۶
ثانیه به ۳۵۹ ثانیه)، و از این رو قابلیت بارگیری را از ۷ تن به ۸٫۲ تن بهبود می بخشد. اولین پرتاب از سایت فضایی پلستسک ۴۳ در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۸ با محموله نظامی طبقه بندی شده انجام شد.[۱۶] نسخه 2.1b/ST گاهی سایوز ST-B نامیده می شود. اولین پرتاب، از مرکز فضایی گویان، موفقیت آمیز بود (۲۱ اکتبر ۲۰۱۱)، برای دو ماهواره اول Galileo IOV. Soyuz-2.1v نوشتار اصلی: Soyuz-2.1v اولین وسیله نقلیه پروازی نسخه ۲٫۱ ولت در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. این یک نسخه «سبک» از سایوز-۲ بدون تقویت کننده های جانبی است (بلوک های B, V، G و D [توضیحات لازم]). موتور بلوک A با موتور قدرتمندتر NK-33-1 جایگزین شد که در سال ۲۰۰۹ قرار بود در نهایت با RD-193 جایگزین شود. مدار زمین. تغییرات برای سایت های راه اندازی مختلف اطلاعات بیشتر: سایوز در مرکز فضایی گویان نسخه های Soyuz-2.1a/1b که از فضاپیمای Vostochny و Center Spatial Guyanais راه اندازی شده اند، دارای یک سری تغییرات در واحدهای انبار هستند. برخی از این موارد ممکن است بعداً در تمام سایوز-۲ اجرا شوند، در حالی که برخی از آنها الزامات خاصی برای طراحی بندر فضایی هستند. تغییرات برای نسخه Center Spatial Guy
anais (CSG) شامل موارد زیر است: اولین استفاده از یک برج خدمات سیار در ELS که یکپارچه سازی بار عمودی را فعال کرد.[۷] آداپتورهای بار بار عرضه شده اروپایی.[۷] اروپا KSE (به فرانسوی: Kit de Sauvegarde Européenne, lit.'European Safeguard Kit) را ارائه کرد، سیستمی برای مکان یابی و ارسال سیگنال خاتمه پرواز.[۷] فرمان خاموش کردن موتور را فعال می کند و وسیله نقلیه را در یک مسیر بالستیک رها می کند.[۱۸] انطباق سیستم تله متری S-Band در تمام مراحل از ۵ باند TM موجود در Baikonur و Plesetsk تا ۳ باند مجاز در محدوده CSG.[7] انطباق کدگذاری و فرکانس تله متری S-Band با استاندارد IRIG مورد استفاده در CSG.[7] انطباق سیستم تصفیه اکسیژن برای هدایت به خارج از دروازه سیار.[۷] سازگاری با آب و هوای گرمسیری CSG از جمله تطبیق سیستم تهویه مطبوع با مشخصات محلی و اقدامات حفاظتی برای جلوگیری از یخ زدگی.[۷] تمام حفره ها و حفره ها مورد مطالعه قرار گرفتند و تأیید شدند که به اندازه کافی در برابر نفوذ حشرات و جوندگان محافظت می شوند.[۱۸] چهار تقویت کننده و مرحله اصلی با دستگاه های آتش سوزی برای شکستن مخازن سوخت به روز شدند تا اطمینان حاصل شود که آن
ها در اقیانوس غرق می شوند. مراحل دیگر نشان داده شد که یکپارچگی ساختاری خود را در اثر ضربه از دست می دهند و بنابراین ثابت شده است که فرومی روند.[۱۸] حداقل در ابتدا، تقویت کننده ها و مرحله هسته از 14D22 (RD-107A) و 14D23 (RD-108A) مشتعل شده با آتش سوزی به جای 14D22KhZ و 14D23KhZ مشتعل شده در بقیه سایوز-۲ استفاده می کنند. تغییرات برای نسخه Vostochny Cosmodrome
ژوگه جین (۱۷۴ - ژوئیه یا اوت ۲۴۱)، نام محترم زی یو، ژنرال نظامی چینی و سیاستمدار ایالت وو شرقی در دوره سه پادشاهی چین بود. ژوگه جین که در اواخر سلسله هان شرقی متولد شد، کار خود را در دهه ۲۰۰ به عنوان یک مقام رسمی تحت فرماندهی جنگ سالار سون کوان آغاز کرد، که بعداً امپراتور بنیانگذار وو شرقی در دوره سه پادشاهی شد. در سال ۲۱۵، او به عنوان نماینده سون کوان در یک اختلاف ارضی بر سر استان جینگ جنوبی بین سون کوان و متحدش لیو بی خدمت کرد. در سال ۲۱۹، پس از اینکه سون کوان اتحاد سون-لیو را شکست، به ژنرال لو منگ در تهاجم به قلمروهای لیو بی در استان جینگ پیوست. وی متعاقباً به عنوان مدیر کل و فرماندهی منصوب شد. قبل از نبرد شیائوتینگ ۲۲۱–۲۲۲، ژوگه جین تلاش کرد لیو بی را از رفتن به جنگ با سون کوان منصرف کند اما موفق نشد. نبرد در نهایت با پیروزی سون کوان به پایان رسید. هر دو طرف بعداً صلح کردند و اتحادی را بین ایالت های وو و شو هان شرقی علیه دولت رقیب خود، سائو وی، دوباره برقرار کردند. ژوگه جین از سال ۲۲۲ تا زمان مرگش در سال ۲۴۱، با وجود بی کفایتی در امور نظامی، به عنوان یکی از ژنرال های ارشد وو شرقی خدمت کرد و در برخی از نبر
دها علیه نیروهای سائو وی شرکت کرد. اگرچه ژوگه جین به اندازه برادر مشهور تر خود، ژوگه لیانگ در امور دولتی و استراتژی نظامی درخشان نبود، اما در طول زندگی خود به خاطر شخصیت با فضیلتش شناخته شده بود. او به این شهرت داشت که با ظرافت و نجابت رفتار می کرد و متفکر، بزرگوار و درایت بود. در عوض، او اعتماد سون کوان را به دست آورد و سون کوان هرگز وفاداری خود را نسبت به او زیر سؤال نبرد. ژوگه جین همچنین به دلیل کمک به میانجیگری در درگیری های بین سون کوان و افرادش، از جمله ژو ژی و یو فن، شهرت داشت.
ادوارد جی واتس (زاده ۱ مارس ۱۹۷۵) استاد تاریخ در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است. زندگی. وی دکترای تاریخ خود را در سال ۲۰۰۲ از دانشگاه ییل دریافت کرد. او به عنوان استاد تاریخ در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو تدریس می کند. علایق تحقیقاتی او بر تاریخ فکری و مذهبی امپراتوری روم و امپراتوری بیزانس اولیه متمرکز است.
ایستگاه اویامادای ، ایستگاهی در شرکت راه آهن توکیو خط توکیو اوئیماچی واقع در ستاگایا-کو، توکیو، توکیو، ژاپن است.
تام مک گیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان بازی کرده است.
مارینا زاتز د کامارگو (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۷۸)، معروف به لوئیزا مل، بازیگر، مجری تلویزیون، فعال حقوق حیوانات و تاجر برزیلی است. حرفه مل در نوزده سالگی شروع شد، زمانی که او در یک کمدی ظاهر شد. سپس به تلویزیون Rede رفت و در آنجا برنامه هایی ارائه کرد. معروف ترین آن "Late Show" است که هدف آن نجات حیوانات بود. زندگی شخصی. او فارغ التحصیل رشته حقوق و تئاتر است. او با وجود اینکه عضوی از یک خانواده یهودی بود، پس از ملاقات با مدونا شروع به شرکت در کابالا کرد. او یک پسر به نام انزو (متولد ۱۳ فوریه ۲۰۱۵) از همسرش ژیلبرتو زابوروفسکی دارد و از سال ۲۰۱۱ ازدواج کرده است. ژیلبرتو یک تاجر است و دارای دو فرزند از رابطه قبلی لارا و ادواردو است. او گیاهخوار است و فرزندش را وگان بزرگ کرده است.
خط توکیو تاماگاوا ، یک خط راه آهن در ژاپن است که متعلق به اپراتور خصوصی شرکت راه آهن توکیو است.
ایستگاه تاماگاوا ، یک ایستگاه قطار در اوتا-کو، توکیو، ژاپن است که توسط شرکت راه آهن توکیو اداره می شود.
پیکرشناسی مداری یا توپولوژی مداری ، یک پلیمر خطی تاشده به ترتیب تماس های درون مولکولی آن اشاره دارد. نمونه هایی از پلیمرهای خطی با تماس درون مولکولی در اسیدهای نوکلئیک و پروتئین ها هستند. پروتئین ها از طریق تشکیل تماس هایی با ماهیت های مختلف، از جمله پیوندهای هیدروژنی، پیوندهای دی سولفیدی و برهمکنش های بتا-بتا تاخورده می شوند. مولکول های آران ای با تشکیل پیوندهای هیدروژنی بین نوکلئوتیدها تا می شوند و ساختارهای تودرتو یا غیر تودرتو تشکیل می دهند. تماس ها در ژنوم از طریق پل های پروتئینی از جمله CTCF و کوهسین ایجاد می شوند و با فناوری هایی از جمله Hi-C اندازه گیری می شوند. پیکرشناسی مداری، آرایش پیکری این تماس های فیزیکی را که به عنوان تماس های سخت (یا h-contact) شناخته می شوند، دسته بندی می کند. علاوه بر این، زنجیر می تواند از طریق گره زدن (یا تشکیل تماس های «نرم» (s-contacts)) تا شود. پیکرشناسی مداری از زبانی مشابه برای دسته بندی هر دو تماس «نرم» و «سخت» استفاده می کند و توصیف کاملی از یک زنجیرهٔ خطی تاشده ارائه می کند. در این چارچوب، یک «مدار» به بخشی از زنجیره گفته می شود که در آن هر محل تماس در درون بخش، با
دیگر مکان های تماس در همان بخش ارتباط برقرار می کند و بدون جفت نمی ماند. بنابراین، یک زنجیرهٔ تاشده را می توان بر اساس مدارهای تشکیل دهندهٔ آن مطالعه کرد.
در جنبش افزایش طول عمر، سرعت گریز از طول عمر ، سرعت گریز اکچوئری (Actuarial escape velocity) یا سرعت گریز زیست شناختی (Biological escape velocity)، وضعیتی فرضی است که در آن امید به زندگی باقی مانده (نه "امید به زندگی در بدو تولد") بیشتر از زمانی است که در حال گذشتن است. به عنوان نمونه، در سال معینی که در آن سرعت گریز از طول عمر حفظ می شود، پیشرفت های فناوری امید به زندگی باقی مانده افراد را بیش از سالی که گذشت افزایش می دهد. این اصطلاح به عنوان قیاسی با مفهوم سرعت گریز در فیزیک است که حداقل سرعت مورد نیاز برای دور شدن نامحدود یک جسم از جسم گرانشی با وجود نیروی گرانشی است که جسم را به سوی بدن می کشد. پژوهش های طول عمر موش بیشترین کمک را به شواهد قطعی دربارهٔ این موضوع داشته است، زیرا موش ها تنها در چند سال می توانند نتایج پژوهش ها را به نتیجه برسانند.
شورولت فلیت لاین () مجموعه ای از خودروهای تولید شده توسط شورولت از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۲ بود. در ابتدا به عنوان زیر مجموعه ای از شورولت ویژه دلوکس معرفی شد، اما در نهایت به خط مدل جداگانه خود تبدیل شد. سری فلیت لاین شامل هر دو سدان دو در و چهار در و همچنین یک کوپه فست بک دو در بود. طراحی فلیت لاین متأثر از جنبش Art Deco آن زمان بود که با خطوط براق و اشکال ساده مشخص می شد. بدنه ای گرد با گلگیرهای یکپارچه و طراحی جلوپنجره متمایز داشت. نسخه کوپه فست بک که با نام Aerosedan شناخته می شود دارای یک سقف شیبدار بود که تا انتهای خودرو امتداد داشت و ظاهری منحصر به فرد و شیک به آن بخشیده بود. جنگ جهانی دوم. فلیت لاین در طول سال های تولید خود از موتورهای مختلف استفاده می کرد. در سال های اولیه، این خودرو به یک موتور ۳٫۵ لیتری شش خطی مجهز بود که حدود ۹۰ اسب بخار قدرت تولید می کرد. با این حال، در طول جنگ جهانی دوم، تولید خودروهای غیرنظامی متوقف شد و شورولت تمرکز خود را به تولید خودروهای نظامی معطوف کرد. در نتیجه، تولید فلیت لاین به طور موقت به حالت تعلیق درآمد. موتور ۳٫۹ لیتری شش سیلندر. پس از جنگ، شورولت تولید فلیت لاین را با بر
خی به روز رسانی ها و بهبودها از سر گرفت. در سال ۱۹۴۷، یک موتور ۳٫۹ لیتری شش سیلندر خطی قدرتمندتر معرفی شد که حدود ۱۰۰ اسب بخار قدرت داشت. این موتور نسبت به مدل قبلی خود عملکرد و راندمان سوخت بهتری داشت. ۱۹۴۹. در سال ۱۹۴۹، شورولت اولین طراحی مجدد خود را پس از جنگ برای سری فلیت لاین ارائه کرد. مدل های جدید با جلوپنجرهٔ یک تکه و گلگیرهای عقب یکپارچه تر، حالتی عریض تر و پایین تر داشتند. طراحی جلوپنجره نیز به روز شد تا ظاهر مدرن تری به خودروها بدهد. شورولت دلوکس کانورتیبل. یکی از انواع قابل توجه سری فلیت لاین، شورولت دلوکس کانورتیبل بود که دارای یک تاپ کانورتیبل برقی بود. این مدل به دلیل تجربه رانندگی در فضای باز و طراحی شیک بسیار مورد توجه قرار گرفت. به روز رسانی. در سال ۱۹۵۰، شورولت با معرفی استایل بدنه "Fastback" به روز رسانی قابل توجهی را در سری فلیت لاین ارائه کرد. این طراحی جدید شیب عقب بارزتری داشت و ظاهری تهاجمی و اسپرت به خودرو می داد. مدل های Fastback در دو پیکربندی دو در و چهار در موجود بودند. استقبال. شورولت فلیت لاین در طول سال های تولید خود با استقبال خوبی از سوی مصرف کنندگان مواجه شد. به دلیل طراحی
شیک، فضای داخلی راحت و عملکرد قابل اعتماد آن مورد تحسین قرار گرفت. مقرون به صرفه بودن فلیت لاین همچنین آن را به یک انتخاب محبوب در میان خریدارانی که به دنبال یک وسیله نقلیه کاربردی و اقتصادی هستند تبدیل کرده است. سرانجام. با وجود محبوبیت، سری فلیت لاین در نهایت در سال ۱۹۵۲ متوقف شد و راه را برای خط جدید خودروهای شورولت باز کرد. با این حال، میراث آن به عنوان یک خودروی کلاسیک که امروزه به شدت مورد توجه کلکسیونرها و علاقه مندان است، زنده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37709697&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-01-02T03:11:22Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;InternetArchiveBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;نجات ۱ منبع و علامت زدن ۰ به عنوان مرده.) #IABot (v2.0.9.5&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;38555065&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; اوقات فراغت ۲ () فیلم هندی مراتی-زبان تولید سال ۲۰۱۵ است که کارگردانی آن بر عهده راوی جادهاو بود. این فیلم دنباله فیلم "اوقات فراغت" (۲۰۱۴) است. بازیگران اصلی فیلم بالچاندرا کدم و وایبهاو مانگل می باشند.
خط اصلی چیچیبو ، یک خط راه آهن در ژاپن است که متعلق به راه آهن چیچیبو است که ایستگاه هانیو و ایستگاه میتسومینگوچی را هر دو در استان سایتاما به هم متصل می کند.
خط سوتتسو شین-یوکوهاما () یک خط رفت و آمد است که توسط شرکت راه آهن سوتتسو بین ایستگاه نیشیا در خط اصلی سوتتسو به ایستگاه شین-یوکوهاما اداره می شود. سوتتسو نام شرکت خود را به عنوان بخشی رسمی از نام خطوط قرار داده است که برای اولین بار برای شرکت است.
اوقات فراغت ۳ () فیلم کمدی رمانتیک هندی مراتی-زبان، تولید سال ۲۰۲۲ است که کارگردانی آن را راوی جادهاو بر عهده داشت و تهیه کننده آن مگنا جادهاو بود. این فیلم سومین قسمت از "مجموعه اوقات فراغت" است. بازیگران اصلی فیلم پراتامش پاراب، هرتا دورگل، بالچندرا کدم هستند و نقش های مکمل را سانجی ناروکار و وایبهاو مانگل بازی کرده اند. این فیلم در روز ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۲ اکران شد.
او هرگز نخواهد فهمید (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۱ با بازی وون جین آه، رو وون، لی هیون ووک و لی جو بین است. این مجموعه از ۱۸ ژانویه تا ۹ مارس ۲۰۲۱، روزهای دوشنبه و سه شنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) از تی وی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
هیلا هانت-هندریکس (زاده ) موسیقی دان و آهنگساز آمریکایی است. او یک زن ترنس است. در ماه مه ۲۰۲۰ هانت هندریکس در پستی در اینستاگرام به عنوان فردی تراجنسیتی آشکارسازی کرد.
لینا رین (زاده ) موسیقی دان، تهیه کننده و توسعه دهنده بازی ویدئویی کانادایی-آمریکایی است. او یک زن ترنس است.
رومینوکوک (به لاتین Ruminococcus) نوعی باکتری درون روده انسان است که در سیرابی نشخوارکنندگان هم هست. وظیفه اصلی این باکتری، تجزیه سلولز است. فوائد. "رومینوکوک" سلولز را به گلوکز و اسیدچرب زنجیر کوتاه (SCFA) آبکافت می کند؛ اما جذب بدن انسان نمی شود؛ در حالی که به تولید برخی ویتامینهای ب و ک و تولید میکروب کش ها می انجامد. بیشتر گاز روده انسان و گاز معده گاو ناشی از فعالیت این باکتری است. پژوهش هایی دربارهٔ کارکرد این میکروب بر کارکرد انسان صورت پذیرفته اند؛ ثابت شده که مبتلایان به بیماری التهابی روده فقر "رومینوکوک" دارند. همچنین این باکتری بردرخودماندگی و مرض قند تأثیر دارد .
شرافت مدت زیادی است که از بین رفته است و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی گورمیت سینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون زاید خان، رانویجی سینگها، تینا دسای و انوپم کهیر ایفای نقش کرده اند.
تاترا ۶۰۰ () که با نام تاترا تاتراپلان نیز شناخته می شود، خودرویی بود که توسط خودروساز چکسلواکی تاترا از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۲ تولید شد. این خودرو به عنوان یک خودروی لوکس طراحی شده بود و هدف آن بازارهای کلاس بالا بود. تاترا ۶۰۰ اولین مدل جدیدی بود که توسط تاترا پس از جنگ جهانی دوم معرفی شد و نشان دهنده انحراف از طراحی های قبل از جنگ بود. تاترا ۶۰۰ دارای طراحی منحصر به فرد و متمایز بود که آن را از سایر خودروهای زمان خود متمایز می کرد. این یک سدان بزرگ و ساده با بدنه گرد و گلگیرهای یکپارچه بود. قسمت جلویی خودرو دارای جلوپنجره و چراغ های جلو برجسته بود، در حالی که قسمت عقب دارای خط سقف شیب دار و باله های عقب بود. طراحی کلی تاترا ۶۰۰ متأثر از آیرودینامیک بود که یک روند رایج در طراحی خودرو در آن دوران بود. موتور خنک کننده هوا. یکی از ویژگی های قابل توجه تاترا ۶۰۰ موتور خنک کننده هوا در پشت آن بود. این موتور که با نام تاترا V8 شناخته می شود، یک واحد هشت سیلندر تخت بود که حدود ۵۲ اسب بخار قدرت داشت. پیکربندی موتور نصب شده در عقب به توزیع وزن بهتر و کشش بهتر به خصوص در شرایط برفی یا لغزنده اجازه می دهد. این موتور به یک جع
به دنده چهار سرعته دستی متصل شده بود. امکانات داخل. در داخل، Tatra 600 امکانات رفاهی متعددی وجود دارد. صندلی جادار برای چهار سرنشین، با تودوزی چرمی راحت و فضای پای کافی داشت. داشبورد دارای مجموعه ای از گیج ها و کنترل ها از جمله سرعت سنج، سنج سوخت و دماسنج بود. این خودرو همچنین دارای محفظه های مختلف و صندوق عقب برای چمدان بود. سرعت. از نظر عملکرد، تاترا ۶۰۰ چندان سریع و اسپرت نبود. حداکثر سرعت آن حدود ۸۷ مایل در ساعت (۱۴۰ کیلومتر در ساعت) بود و می توانست در حدود ۲۳ ثانیه از ۰ تا ۶۰ مایل در ساعت (۰ تا ۹۷ کیلومتر در ساعت) شتاب بگیرد. با این حال، تاترا ۶۰۰ برای سواری نرم و راحت، به لطف سیستم تعلیق مستقل و فاصله بین دو محور بلند، مورد ستایش قرار گرفت. تولید. تاترا ۶۰۰ علیرغم طراحی منحصر به فرد و ویژگی های مجلل، تولید نسبتاً کوتاهی داشت. این عمدتاً به دلیل عوامل اقتصادی و سیاسی در چکسلواکی در آن زمان بود. این کشور تحت حاکمیت کمونیستی بود و دولت از تولید خودروهای سودمندتر به جای خودروهای لوکس مانند تاترا ۶۰۰ حمایت می کرد. در نتیجه، تنها حدود ۶۰۰۰ دستگاه از تاترا ۶۰۰ در طول دوره چهار ساله تولید آن تولید شد. سرانجام.
در خاتمه، تاترا ۶۰۰ یک خودروی منحصر به فرد و مجلل بود که توسط تاترا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ تولید شد. طراحی متمایز، موتور هوا خنک نصب شده در پشت و فضای داخلی راحت آن را از سایر خودروهای زمان خود متمایز می کند. با این حال، به دلیل عوامل اقتصادی و سیاسی، تولید آن محدود بود و آن را به یک کالای کلکسیونی کمیاب و مورد توجه امروزی تبدیل کرد.
بخشودگی یا تبرئه یا آمرزش (انگلیسی: Absolution) با نام پیشین: تبهکار (انگلیسی: Thug)، یک فیلم جنایی رازآلود و دلهره آور آمریکایی به کارگردانی هانس پتر مولاند با بازی لیام نیسون در نقش یک گانگستر سالخورده است. داستان. داستان یک گانگستر سالخورده است که در تلاش است تا دوباره با فرزندان خود ارتباط برقرار کرده و اشتباهات خود را جبران کند ولی متوجه می شود زندگی گانگستری دست از سر او برنمی دارد. تولید. فیلمبرداری در وینتروپ، ماساچوست، در اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد. فیلمبرداری نیز در اوایل همان ماه در آلستون رخ داد. فیلمبرداری نیز در نوروود، ماساچوست در نوامبر ۲۰۲۲ تمام شد.
وارث () فیلم درام اکشن هندی تامیل-زبان، تولید سال ۲۰۲۳ است که کارگردانی ان را وامشی پیدیپالی (Paidipally) بر عهده داشته است. بازیگران اصلی فیلم را گروه بازیگرانی از جمله ویجای، راشمیکا ماندانا، آر.ساراتکومار، سریکانت، شمس الدین ابراهیم، پرابو، جایاسودا، سنگیتا کریش، پراکاش راج، گانش ونکاترامن، یوگی بابو، وی تی وی گانش، میم گوپی، ناندینی رای و سومان تشکیل داده اند. این فیلم در روز ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳، در هفته فستیوال پونگال در کنار فیلم صلابت، به اکران درآمد.
سیمونیدس (؛ به انگلیسی: Simonides؛ ؛ ۵۵۶–۴۶۸ پیش از میلاد) شاعر یونانی بود که در لولیس در کئا متولد شد. محققین هلنیستی اسکندریه او را در فهرست نه غزل سرای مورد احترام خود قرار داده اند. باکیلیدس، برادرزاده اش، و پیندار، که رقیب سرسخت او بود نیز در این فهرست گنجانده شده اند، که هر دو از رویکرد نوآورانه اش در غزل بهره مند شدند. با این حال، سیمونیدس بیش از هر دو به رویدادهای مهم و شخصیت های زمان خود پرداخته است. لسینگ که در عصر روشن گری نویسنده بود، او را «ولتر یونانی» یاد می کرد. شهرت او مدیون گزارش های مرسوم از زندگی جالب او به عنوان یکی از خردمندترین انسان هاست. او همچنین یک فرد خسیس؛ مخترع یک سیستم حافظه شناسی؛ و مخترع برخی از حروف الفبای یونانی () است. چنین گزارش هایی موجب بروز تصورات موهومی از او می شود، با این حال او تأثیر زیادی بر روشن گری سوفسطایی دوران کلاسیک داشت. شهرت او به عنوان یک شاعر بیش تر به توانایی او در ارائه جایگاه بنیادی انسان با شیوه ای ساده و تأثیرگذار برمی گردد. به قول کوئنتیلی سخنور رومی (۵۵–۱۰۰ پس از میلاد): او عموماً با سنگ نبشته های یادبود جنگجویان کشته شده مرتبط است، مانند اسپارت در
نبرد ترموپیل: امروزه تنها بخشی از شعرهای او باقی مانده است، چه به صورت قطعات پاپیروس، چه نقل قول های دیگر شخصیت های ادبی باستان. باستان شناسان در اوکسیرینخوس، یک شهر و یک سایت باستان شناسی در مصر، تکه های پاپیروسی را به دست آورده و هم چنان پاپیروس های جدیدی را کشف می کنند که از او در روایات متنوعی مانند داستان های تاریخی، "پروتاگوراس" افلاطون (جایی که او موضوع گفتگو است) و برخی از اشعار کالیماخوس مانند «آیتیا» نام برده شده است. (او یک روح در حال شکایت از هتک حرمت به مقبره خود در آگریجنتو به تصویر کشیده شده ست). زندگی نامه. با وجود شهرت و نفوذ سیمونیدس، چند حقیقت روشن در مورد زندگی او به دوران مدرن رسیده است. در منابع باستانی تاریخ قطعی تولد او خیلی دقیق نیست. بر اساس دایرةالمعارف بیزانس، "سودا": «او در سال ۵۶ در المپیاد به دنیا آمد (۵۵۶/۵۵۲ قبل از میلاد)، یا به گفته برخی از نویسندگان در سال ۶۲ (۵۳۲/۵۲۸ ق. م) به دنیا آمده، یا در جایی آمده که او تا سال ۷۸ (۴۶۸/۴۶۴ ق. م) با هشتاد و نه سال سن زنده مانده است.» سیمونیدس با اختراع چهار حرف از الفبای یونانی، مورد تأیید عموم قرار گرفت و به عنوان نویسنده کتیبه ها، اول