Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرویی را در منطقه کانتوی کنونی تأسیس کردند در دوره هی آن، زمانی که اوضاع کشور پایدار و صلح آمیز شد، خدمت سربازی توسط دربار امپراتوری لغو شد و تنها افرادی که برای محافظت از نظم عمومی محلی باقی ماندند، نیروهای نظامی سازماندهی شده توسط اربابان فئودال، معروف به کندی بودند. با این حال، در مناطق روستایی، دعوا و درگیری های کوچک اغلب رخ می دهد که امنیت را بدتر می کرد. دربار امپراتوری یک بار دیگر ارتش تشکیل داد، اما از آنجایی که برای حکومت بسیار کوچک بود، اربابان محلی قبایل و مردم را برای تثبیت نظم عمومی سازماندهی کردند و نیروی نظامی جدیدی به نام سامورایی ایجاد کردند پس از آن، سامورایی ها قدرت خود را تقویت کردند و در مرکز جامعه قرار گرفتند. در میان آنها، «باندو» لبه شرقی کنترل دربار یاماتو بود، و به ویژه، کانتوی شمالی امروزی منطقه مهمی است که در آن سوی مرز با ایزو (توهوکو) روبرو می شود و برای تجارت با ایزو مهم است. برای درک آسان، «کانتو سامورایی» نیز نامیده می شود.
خورشید در حال طلوع () یک تله نوولا برزیلی است که توسط والتر نگرائو، سوزانا پیرس و خولیو فیشر ساخته شده است. این مجموعه در ۲۹ اوت ۲۰۱۶ تا ۲۱ مارس ۲۰۱۷ از شبکه رده گلوبو پخش شد. جیووانا آنتونلی، برونو گاگلیاسو، رافائل کاردوسو، لاورا کاردوسو، لوئیس ملو، فرانسیسکو کوکو، آراسی بالابانیان و مارچلو نوواس در آن به ایفای نقش می پردازند.
پیام درفشان (زادهٔ ۱۳۶۰) وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی است. پیام درافشان وکیل دادگستری، و دبیر کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلا است که وکالت بسیاری از پرونده های سیاسی و اقلیت ها را بر عهده داشته است. وی ابتدا در سال ۱۳۹۷ برای مدت کوتاهی دستگیر شد، در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۹۹ مجدداً بازداشت و به اتهام «تشویش اذهان عمومی » از سوی شعبه بیست و شش دادگاه انقلاب تهران به دو سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از وکالت محکوم شد. وی به طور غیابی توسط قاضی افشاری محاکمه و به دو سال و نیم حبس تعزیری و دو سال محرومیت از وکالت محکوم شد که در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شد. پیام درافشان در ۲۰ مهرماه ۱۳۹۹ به مرخصی پزشکی آمد. سعید دهقان اعلام کرد که در دوره مرخصی درمانی با آزادی مشروط او موافقت شده است.. او وکالت زندانیان سیاسی سرشناس و همچنین پرونده بسیاری از خانواده های دادخواه و اسیب دیده های چشمی و جسمی اعتراضات اخیر ایران در سال 1401 را برعهده داشته است و به دلیل فعالیت هایی مرتبط با پرونده های موکلین خود چندین بار در ایران بازداشت و محاکمه شده است. فعالیت. درفشان از وکلایی بود که در اردیبهشت ۱۳۹۷ از بازپرس شعبه دوم دادسرای فرهنگ
و رسانه به علت فیلترینگ تلگرام و سلب آزادی شخصی افراد ملت و محروم کردن آنها از حقوق مقرر در قانون اساسی شکایت کرد. وی محمد مقیسه، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب را به تخلف در قانون به سبب نپذیرفتن وثیقه برای آزادی موقت نسرین ستوده متهم کرد. نسرین ستوده، آرش کیخسروی، کاووس سید امامی، محمد جامه بزرگ، سحر تبر و ویدا موحد از جملهٔ موکلین سرشناس درفشان بوده اند. او از طریق مصاحبه با رسانه ها در رابطه با وضعیت موکلین خود به اطلاع رسانی می پرداخت. بازداشت و شکنجه. پیام درفشان روز ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ با یورش ۱۷ مامور امنیتی به دفتر وکالت خود در تهران بازداشت شد. در جریان دستگیری این وکیل دادگستری، ماموران اطلاعات سپاه ضمن تجسس کامل دفتر، پرونده موکلین او را نیز ضبط کردند و با خود بردند. سعید دهقان در این رشته توییت نوشته است که « پیام درفشان فقط یک فعال حقوق بشر عادی نبود، او دبیر کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلا بود که وظیفه اش حمایت از وکلایی است که با مشکلات قضایی و امنیتی مواجه می شوند.» بنا بر آنچه در توییت سعید دهقان آمده است یکی از دلایل بازداشت و بازجویی از پیام درافشان این بوده که چرا وکالت کاووس سید امامی و نسرین س
توده را پذیرفته است .ماموران امنیتی این وکیل شناخته شده را به سلولی در بند ۲ الف نگهداری کرده اند که «لامپ های بزرگ و همواره روشن داشته و توالتی که به دلیل هواکشی که در آنجا تعبیه شده فضای متعفنی داشته است.» سعید دهقان تایید کرده است که بازجویی درباره موکلان پیام درافشان در حالی بصورت مدام و در ساعت های طولانی در جریان داشته که موضوع پرونده و بازداشت او «نشر اکاذیب در مصاحبه با بی بی سی فارسی درباره وضعیت نامناسب زندان زنان شهر ری عنوان شده بود. بنا به اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، سعید دهقان، وکیل دادگستری و از همکاران پیام درفشان، وکیل و فعال حقوق بشر با انتشار یادداشتی در توییتر شخصی خود، جزییات تکاندهنده ای در خصوص بازداشت وی مطرح کرده است. در این یادداشت جزئیاتی از نحوه بازداشت و از انتقال پیام درفشان به یکی از خانه های امن، تزریق داروی نامشخص منجر به بروز رعشه، پاره شدن زبان، انتقال به بیمارستان روانپزشکی امین آباد، استفاده از شوک الکتریکی و ضرب و شتم این وکیل حقوق بشری توسط سربازان سازمان زندان ها افشا شده است.زندان رجای شهر . او به مدت هشت روز توسط مأموران امنیتی تحت بازجویی قرارگرفت و به سبب مصاحبه با
رسانه ها در مورد موکلین خود، متهم به تبلیغ علیه نظام شد. درفشان در ۱۵ شهریور هزار و سیصد و نود ونه با قرار وثیقه ۱۱۰ میلیون تومانی آزاد شد. در ۱۹ خرداد ۱۳۹۹، درفشان در دفتر کارش بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. وی در بازداشتگاه امنیتی ۲ الف سپاه بارها مورد شکنجه قرار گرفت .و به اتهام تشویش اذهان عمومی توسط دادگاه انقلاب البته بعدا نیز این حکم در دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد
میناموتو نو یوریموچی ؛ تولد ۱۱۷۹ – مرگ ۲۴ سپتامبر ۱۲۱۹، سامورایی اهل ژاپن بود. یک فرمانده نظامی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا و پسر ارشد میناموتو نو یوریکانه ، و نوه میناموتو نو یوریماسا بود.
سندرم لی-فرامینی () یک اختلال نادر، اتوزومال غالب و ارثی است که افراد را مستعد ابتلا به سرطان می کند. این بیماری نامش را از دو پزشک آمریکایی، فردریک پـِی لی و جوزف اف. فِـرامینی جونیور گرفته شد که نخستین بار پس از بررسی سوابق پزشکی و گواهی فوتِ ۶۴۸ بیمار مبتلا به رابدومیوسارکوما در دوران کودکی، این سندرم را تشخیص دادند. این بیماری با نامِ "سندرم سارکوم، پستان، لوسمی و غده فوق کلیوی" (SBLA) نیز شناخته می شود. این سندرم با جهش های ژرمینال ژن سرکوب گر تومور پی۵۳ مرتبط است، که یک فاکتور رونویسی (p53) را رمزگذاری می کند که به طور معمول چرخه سلولی را تنظیم می کند و از جهش های ژنومی جلوگیری می کند. جهش ها می توانند ارثی باشند یا از جهش های اولیه رویان یا در یکی از سلول های زایای والدین ایجاد شوند. علائم و نشانه ها. سندرم لی-فرامینی با شروع زودهنگام سرطان (در سن پائین)، انواع گسترده ای از سرطان ها و ایجاد سرطان های متعدد در طول زندگی مشخص می شود. بدخیمی های کلاسیک سندرم لی-فرامینی - سارکوم، سرطان پستان، تومور مغز و تومور غدد فوق کلیوی - حدود ۸۰ درصد از تمام سرطان هایی را که در این سندرم رخ می دهد، تشکیل می دهند. خطر
ابتلا به هر نوع سرطان تهاجمی (به استثنای سرطان پوست) تا سن ۳۰ سالگی حدود ۵۰٪ (۱٪ در جمعیت عمومی) و ۹۰٪ در سن ۷۰ سالگی است. شروع زودرس سرطان پستان ۲۵٪ از کل سرطان های این سندرم را تشکیل می دهد و پس از آن سارکوم های بافت نرم (۲۰٪)، سارکوم استخوان (۱۵٪) و تومورهای مغزی - به ویژه گلیوبلاستوما - (۱۳٪) شیوع دارد. سایر تومورهای دیده شده در این سندرم شامل سرطان خون، لنفوم و کارسینوم قشر غدهٔ فوق کلیوی است. حدود ۹۰ درصد از زنان مبتلا به سندرم لی-فرامینی تا سن ۶۰ سالگی به سرطان پستان مبتلا می شوند. اکثر این موارد قبل از ۴۵ سالگی رخ می دهد. زنان مبتلا به این سندرم تقریباً ۱۰۰٪ در طول زندگی خطر دچار سرطان می شوند. در مقابل این خطر ۷۳ درصد برای مردانِ مبتلا است. این تفاوت ممکن است به دلیل کوچکتر بودن بافت پستان در مردان و افزایش سطح استروژن در زنان باشد. خطر بروز سارکوم، سرطان پستان زنان و بدخیمی های مغز استخوان در حاملان جهش ژنی بیش از ۱۰۰ برابر بیشتر از آنهایی است که در جمعیت عمومی مشاهده می شود. سایر تومورهای گزارش شده در این سندرم، که البته هنوز ارتباط قطعی آنها با بیماری اثبات نشده است، شامل ملانوم، تومورهای ویلمز و
سایر تومورهای کلیه، کارسینوم هپاتوسلولار، سلول زایای غدد جنسی، سرطان لوزالمعده، سرطان معده، بدخیمی شبکه سرطان روده بزرگ و سرطان پروستات است. حدود ۸۰ درصد کودکان مبتلا به کارسینوم قشر غدد فوق کلیه و ۲ تا ۱۰ درصد تومورهای مغزی در دوران کودکی دارای جهش پی۵۳ هستند.
در زیست شناسی مولکولی SWI/SNF (که مخفف یا سوئیچ/سوکروز غیرقابل تخمیر است) یکی از زیرگروه های خانوادهٔ «بازسازی کننده های کروماتین وابسته به آدنوزین تری فسفات» است که در یوکاریوت ها یافت می شود. به عبارت دیگر، این مجموعهٔ مولکولی، گروهی از پروتئین ها و چندین پُلی پپتید هستند که در بازسازی ساختار فضایی دی ان ای نقش دارند. این مولکول ها سبب نوآرایی نوکلئوزوم شده و دسترسی آسان تر به کروماتین را فراهم می کند، و اتصال فاکتورهای رونویسی خاص را ممکن می سازد و اجازه می دهد تا برخی ژن ها فعال یا سرکوب شوند. این مجموعه پروتئینی مهم نخستین بار در سال ۱۹۹۸ در یک نوع تومور بدخیم کودکان کشف شد. مجموعهٔ SWI/SNF به عنوان یک سرکوب کننده تومور در بسیاری از سرطان های بدخیم انسان نقشی ایفا می کند. عملکرد کمپلکس SWI/SNF در پستانداران بسیار وابسته به بافتی است که در آن حضور دارد، و علاوه بر نقش آن به عنوان یک سرکوب کننده تومور که در بالا توضیح داده شد، کمپلکس های SWI/SNF همچنین در بروز چندین ضایعهٔ سرطانی مختلف از جمله لوسمی حاد میلوئیدی، سرطان پروستات، نوروبلاستوما، ملانوم یووه آ (نوعی سرطان چشم)، و سارکوم پوشینه مفصلی نقش دارد.
آگنس مونتفرات ، همسر نخست هنری، امپراتور لاتین قسطنطنیه و ملکه هم نشین این امپراتوری در ابتدای قرن ۱۳ میلادی بود.
روبر یکم، امپراتور لاتین (; – 1228)، که با نام روبر کورتنی نیز شناخته می شود، امپراتور لاتین قسطنطنیه از سال ۱۲۲۱ تا ۱۲۲۸ و پسر پیتر دوم کورتنی و یولاندا بود.
الیزابت کورتنی (; ح. ۱۱۹۹ – ۱۲۶۹)، ملکه هم نشین بلغارستان، دختر پیتر دوم کورتنی و یولاندا، امپراتور و ملکهٔ لاتین قسطنطنیه بود.
جیووانی کولونا (; نامشخص – ) کشیش کاتولیک، و اسقف کاتولیک و همچنین نایب حکومت لاتین قسطنطنیه پس از اسارت و مرگ پیتر دوم کورتنی تا به زمان به به قرت رسیدن روبر یکم بود. وی افزون بر این یکی از فرماندهان پاپ در جنگ کلیدها و مذاکره کننده در معاهده سن جرمانو بود.
بانوی نوویل (م. ۱۲۲۸) ملکهٔ هم نشین امپراتوری لاتین قسطنطنیه و همسر روبر یکم بود. نام اصلی وی نامشخص است اما بنا به گفتهٔ برخی منابع اودکسی نام داشت. وی مخفیانه با روبر یکم ازدواج کرد اما پس از اطلاع برزگان امپراتوری از ازدواج مخفیانه آنها، لب و دماغ وی و مادرش بریده شده و پس از آن در دریا انداخته شدند.
کاترین دوم یا کاترین والوآ-کورتنی () شاهدخت تارانتو، شاهدخت آخیا و ملکه هم نشین آلبانی و همچنین ملکه اسمی امپراتوری لاتین از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۴۶ بود. وی با فیلیپ تارانتو ازدواج کرد و از وی صاحب ۴ فرزند شد.
ربکا "("انگلیسی: Rebecca) یک درام تلویزیونی بریتانیایی-آلمانی محصول ۱۹۹۷ به کارگردانی جیم اوبراین و با بازی چارلز دنس است. فیلمنامه این سریال کوتاه توسط آرتور هاپکرافت بر اساس رمانی به همین نام اثر دافنه دو موریه در سال ۱۹۳۸ ساخته شده است. این سریال توسط پورتمن پروداکشنز با همکاری WGBH و Tele München برای تلویزیون کارلتون فیلمبرداری شد. در ایالات متحده در برنامه "شاهکار تئاتر" از پی بی اس پخش شد. این سریال توسط کریستوفر گانینگ آهنگسازی شده که برای ساخت موسیقی سریال پوآرو در ایران شهرت دارد. داستان. ماکسیم دی وینتر (چارلز دنس) یک سال پس از غرق شدن همسرش ربکا (لوسی کوهو) که بسیار محبوب بود با دختری جوان تر از خودش (امیلیا فاکس) ازدواج می کند. دخترک که در طبقه ی متوسط بزرگ شده خودش را در دنیای اشرافی جدیدی می یابد که برایش آمادگی ندارد. از طرفی، خانه دار عمارت، خانم دانورز (دایانا ریگ) او را بخاطر گرفتن جای ربکای عزیزش تحقیر می کند. اما مشکلاتی بزرگ تر از این در انتظار اوست. جوایز. دایانا ریگ در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه امی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مینی سریال یا فیلم شد.
الیزابت اسلاونیا ()، همسر دوم فیلیپ دوم، شاهزاده تارانتو و ملکه اسمی امپراتوری لاتین قسطنطنیه بود. وی همچنین وارث مقدر تاج و تخت مجارستان در میان سال های ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰ میلادی و دختراستفن، دوک اسلاونیا بود.
جیمز بو (؛ م. ۷ ژوئیه ۱۳۸۳) آخرین امپراتوری اسمی قسطنطنیه از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۳ میلادی بود. وی از خاندان بو و فرزند فرانسیس، دوک آندریا و مارگارت، دختر فیلیپ یکم، شاهزاده تارانتو بود. وی پس از دایی اش عنوان امپراتور لاتین را دریافت کرد اما به دلیل نداشتن وارث، وی مبدل به آخرین امپراتور لاتین شد.
نوو اوگاریوو ( )، همچنین به عنوان "نوو-اگاروو" ترجمه شده است، یک ملک در منطقه اودینتسفسکی در استان مسکو است که در کنار بزرگراه روبلیوو-اوسپنسکویه در غرب شهر مسکو واقع شده است. این اقامتگاه به عنوان اقامتگاه حومه ای رئیس جمهور روسیه شناخته می شود که در سال ۲۰۰۰ رسماً به عنوان اقامتگاه ریاست جمهوری انتخاب شد، اگرچه در طول دوره دوم ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین ، او به تدریج زمان بیشتری را در نوو-اگاریوو گذرانده است، به طوری که به طور غیررسمی نامیده می شود. محل اقامت "عملی" رئیس دولت. تاریخچه. نوو اوگاریوو در نیمه اول دهه ۱۹۵۰ مشابه یک ویلای قرن ۱۹، به دستور گئورگی مالنکوف ، با استفاده از طرح دختر معمارش ساخته شد. زمانی که مالنکوف در سال ۱۹۵۵ از سمت نخست وزیری اتحاد جماهیر شوروی برکنار شد، کار ساخت و ساز در حال انجام بود، و سپس از این مکان به عنوان "گوسداچا" ، " "داچا" ایالتی" یا استراحتگاه تعطیلات برای اسکان مهمانان، برای پذیرایی و به عنوان یک مکان استفاده شد. محل کار برای کمیته های مختلف دولتی از سال ۱۹۹۱، نوو اوگاریوو به عنوان یک اقامتگاه دولتی شناخته شده است، که عمدتاً تا زمانی که ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهور ر
وسیه (از ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ در قدرت بود) آن را در سال ۲۰۰۰ بازسازی کرد، استفاده نشده بود. دیواری به ارتفاع شش متر دور تا دور مقر ریاست جمهوری را احاطه کرده است. در اکتبر ۲۰۱۲، پوتین اعلام کرد که قصد دارد در نوو اوگاریوو فعالیت کند تا از رفت و آمد به مسکو خودداری کند، زیرا ازدحام ترافیک زیادی در شهر وجود دارد. در آوریل ۲۰۲۰، پوتین پس از ملاقات با رئیس بیمارستان بالینی شماره ۴۰ مسکو، که بعداً آزمایش کووید-۱۹ مثبت شد، در نوو اوگاریوو خود ایزوله شد.
بهاراث (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم پانصد و پنجاه و پنج اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که بهاراث در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
فوجیوارا نو کونیهیرا ؛ تولد نامشخص – مرگ ۲۱ سپتامبر ۱۱۸۹، سامورایی سومین رهبر خاندان خاندان فوجیوارای شمالی اهل ژاپن بود. یک فرمانده نظامی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا و پسر ارشد فوجیوارا نو هیده هیرا، و نوه میناموتو نو یوریماسا بود.
آوا نو تسوبونه ؛ تولد نامشخص – مرگ ۱۳ ژانویه ۱۲۲۷، یک زن از خاندان هوجو در اوایل دوره کاماکورا و دختر هوجو توکیماسا، نخستین شیکن (معاون شوگون) در شوگون سالاری کاماکورا بود. او خواهر هوجو ماساکو همسر میناموتو نو یوریتومو، خواهر هوجو یوشیتوکی و هوجو مونه توکی بود. او همسر برادر کوچکتر میناموتو نو یوریتومو به نام آنو زنجو بود. علاوه بر این، یائه هیمه که مادر هوجو یاسوتوکی بود ابتدا همسر اول میناموتو نو یوریتومو بود بعد به ازدواج مردی دیگر درآمد که در جنگ کشته شد و سپس با دومین شیکن هوجو یوشیتوکی ازدواج کرد. یائه هیمه نیز «آوا نو تسوبونه» نامیده می شود، اما او فردی متفاوت است. همچنین این نظر وجود دارد که این نام به دلیل اینکه همزمان خاله (و همسر) و خواهر هوجو یوشیتوکی همین نام را داشته اند، نادرست است. ساکای کویچی همچنین می گیوید: «نکات زیادی وجود دارد که مشخص نیست یا نمی توان آنها را نشان داد.» پس از رد این فرضیه، او این فرضیه را مطرح کرد که او خواهر یوشیتوکی نیست بلکه همان شخص یائه هیمه، همسر اول میناموتو نو یوریتومو است. با این حال، واتانابه دایمون می گوید که هیچ پشتوانه تاریخی برای این فرضیه وجود ندارد و نکات
زیادی وجود دارد که او نمی تواند با آنها موافق باشد و وجود یائه در وهله اول مشکوک است. گفته می شود که بسیار بعید است که یائه هیمه با پسر خواهر خود به یوشیتوکی ازدواج کرده باشد. ساکای سوایچی نوشته است یائه هیمه پس از مرگ شوهرش اما نو جیرو در جنگ، با نام آوا نو تسوبونه در کاخ شوهر اولش یوریتومو شروع به کار کرد و با هوجو یوشیتوکی، که دارایی خاندان ساکای را به ارث برده بود، ازدواج کرد و هوجو یاسوتوکی بنا بر این فرضیه بعد از این ازدواج متولد شد. از سوی دیگر، واتانابه دایمون می گوید که فرضیه ساکای سوایچی فاقد پشتوانه تاریخی است و نکات زیادی وجود دارد که او نمی تواند با آنها موافق باشد و وجود یائه هیمه خود مشکوک است و اینکه یائه هیمه با هوجو یوشیتوکی ازدواج کرده است کاملاً غیر منطقی است.
آنو زنجو ؛ تولد ۱۱۵۳ – مرگ ۱ اوت ۱۲۰۳، در اواخر دوره هی آن و اوایل دوره کاماکورا، یک سانگها (راهب بودایی)، هفتمین پسر میناموتو نو یوشیتومو، برادر میناموتو نو یوریتومو نخستین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا بود. او همسر آوا نو تسوبونه بود. چهارمین پسر او آنو توکیموتو بود.
ساچین خدکار (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که ویجی ستوپاتی در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
پیاده روی نوردیک () نوعی پیاده روی با منشأ فنلاندی است که در آن از چوبدستی هایی شبیه به چوبدستی اسکی استفاده می شود. مزایا. برخلاف پیاده روی معمولی، در پیاده روی نوردیک شخص راه رونده بیشتر از کل بدنش استفاده می کند (با شدت بیشتر) و برای سینه، ماهیچه پشتی بزرگ، پشت بازو، جلو بازو، شانه، شکم، ستون فقرات و دیگر عضلات اصلی برانگیختگی ساخت آمادگی جسمانی را دریافت می کند که در پیاده روی معمولی وجود ندارد در نتیجه موجب افزایش قابل توجهی در ضربان قلب در یک سرعت معین می شود. تخمین زده می شود که پیاده روی نوردیک موجب ۴۶ درصد افزایش در مصرف انرژی می گردد در مقایسه با پیاده روی بدون چوبدستی. چندین پژوهش علمی دربارهٔ تأثیرات پیاده روی نوردیک انجام شده است. یک پژوهش که پیاده روی نوردیک را با پیاده روی معمولی مقایسه کرده بود به این نتیجه رسید که پیاده روی نوردیک موجب کاهش چشمگیری در شاخص توده بدنی و دور کمر می شود. گروهی که پیاده روی نوردیک انجام داده بودند تنها گروهی بودند که کاهش در کل چربی بدن و افزایش در حداکثر اکسیژن مصرفی را تجربه کردند. دانشکده پزشکی هاروارد به شواهدی دست یافت که نشان می داد پیاده روی نوردیک دارای سو
خت کالری بیشتری در مقایسه با پیاده روی معمولی است.
سایمن نو بوشی ؛ در دوره کاماکورا، گروهی از خانواده های سامورایی بودند که به دایجو تننو (امپراتور بازنشسته) و به عنوان نگهبانان و خدمتکاران شخصی خدمت می کردند. نام سایمن (جهت غربی) از محل آن در کاخ امپراتوری گرفته شده است. گفته می شود که توسط امپراتور بازنشسته امپراتور گو توبا در حدود سال ۱۲۰۰ برای مقابله با قدرت نظامی شوگون سالاری کاماکورا تشکیل شد، اما از زمان تشکیل آن، بسیاری از گوکه نین های شوگون سالاری کاماکورا نیز عضو بودند و برای آماده سازی برای سرنگونی تأسیس شد. علاوه بر این نظریه که توسط امپراتور بازنشسته ای که هنرهای رزمی را دوست داشت، پایه گذاری شد، نظریه ای نیز وجود دارد که مستقل از شوگون سالاری پایه گذاری شده است.
تایرا نو موریتسونا ؛ تولد نامشخص – مرگ نامشخص، یک سامورایی در اوایل دوره کاماکورا و پسر تایرا نو سوکه موری، بود. او رئیس دفتر سامورایی شوگون سالاری کاماکورا و مباشر خاندان نایب السلطنه خاندان هوجو بود. او بنیانگذار خاندان ناگاساکی بود که خانواده ای قدرتمند بود.
چای گابا () چایی است که تحت فرایند تخمیر بدون اکسیژن خاصی قرار گرفته است و در نتیجه گابا در برگ های چای انباشته شده است. . این فناوری در ژاپن ایجاد شده است. دکتر تسوشیدا و همکارانش در مؤسسه تحقیقات ملی چای MAFF (در حال حاضر مؤسسه ملی سبزیجات و علوم چای) در سال ۱۹۸۴ شروع به توسعه چای غنی از گابا کردند و با موفقیت نوع جدیدی از چای را تولید کردند که تقریباً تمام اسید گلوتامیک در آن وجود داشت. بدون تغییر محتوای کاتچین یا کافئین به گابا تبدیل شده است. آنها روش جدیدی برای تخمیر چای کشف کردند و دریافتند که مقدار زیادی گابا در چای سبز طی شش تا ده ساعت در شرایط بی هوازی (بدون اکسیژن) تخمیر انباشته شده است. اکسیژن در اتاق تخمیر با نیتروژن جایگزین شد. آنها بیشتر محتوای گابا چای سبز، اولانگ و سیاه ساخته شده در شرایط بی هوازی را بررسی کردند و دریافتند که گابا در همه چای ها تجمع می یابد. دانشمندان ژاپنی علاقه و توجه زیادی به این فناوری جدید نشان دادند و در اواخر دهه ۱۹۸۰ در ژاپن، این چای گابا به طور فعال به عنوان یک محصول تجاری برای افراد مبتلا به فشار خون بالا توزیع شد. مشخص شد که گابا سنتز شده شیمیایی فشار خون را در حیوا
نات آزمایشی و انسان کاهش می دهد. تحقیقات بیشتر نشان داد که چای گابا همچنین می تواند فشار خون را در حیوانات آزمایشگاهی و انسان کاهش دهد.
میئورا یوشیمورا ؛ تولد ۱۱۶۸ – مرگ ۳۱ ژانویه ۱۲۳۹، یک سامورایی در اوایل دوره کاماکورا در ولایت ساگامی و دومین پسر میئورا یوشیزومی بود. مادر او دختر ایتو سوکه چیکا (خاله هوجو یوشیتوکی) بود. همسر او دختر دوهی توئوهیرا بود. پسر او میئورا یاسومورا نام داشت.
ایگا نو کاتا ؛ تولد نامشخص – مرگ نامشخص، یک زن در اوایل دوره کاماکورا بود. او از نسل فوجیوارا نو هیده ساتو و دختر ایگا تومومیتسو و نیکایدو یوکیماسا بود. او همسر یا کی شیتسو (همسر اصلی دوم، بعد از مرگ همسر اول اصلی) هوجو یوشیتوکی دومین شیکن در شوگون سالاری کاماکورا بود. او مادر هوجو ماسامورا، هوجو توکینائو و همسر ایچیجو سانه ماسا بود. زنان یوشیتوکی. طبق اسناد تاریخی دو نفر هستند که همسر اصلی هوجو یوشیتوکی شدند، اما گفته می شود که او زنان غیراصلی دیگری نیز داشته است که یکی از آنها زنی بود که در کاخ شوگون در کاماکورا به نام آوا نو تسوبونه کار می کرد. علاوه بر این، هوجو یوشیتوکی یک خواهر به نام آوا نو تسوبونه دارد، اما او فردی متفاوت با همین نام است. آوا نو تسوبونه هوجو یاسوتوکی را در سال ۱۱۸۳ به دنیا آورد (سال دوم جوئی)، اما منشأ خانوادگی او به طور دقیق مشخص نیست؛ بنابراین حدس زده می شود که وی از وضعیت پایینی برخوردار بوده و سوکوشیتسو بوده است. زنی که به هیمه نو مائه معروف است اولین همسر اصلی یوشیتوکی هوجو شد. گفته می شد که شاهزاده خانم فرزند یا خواهر ندیمه دوران کودکی میناموتو نو یوریتومو، هیکی نو آما بود و به
گفته آزوما کاگامی، او یک زن بسیار زیبا بود. هوجو یوشیتوکی برای اولین بار این شاهزاده خانم را دید و بیش از یک سال به ارسال نامه برای او ادامه داد، اما او به او پاسخی نداد و تنها با کمک اربابش، میناموتو نو یوریتومو بود که آنها وارد یک رابطه زناشویی شدند. پس از ازدواج آنها دو پسر و یک دختر داشتند، اما روابط بین خاندان هوجو و خاندان هیکی بدتر شد و زمانی که حادثه هیکی یوشیکازو رخ داد، هوجو یوشیتوکی نقش مهمی در نابود کردن خاندان همسرش را داشت. آن دو مجبور به طلاق شدند و هیمه نو مائه دوباره با میناموتو نو توموچیکا، یک اشراف زاده پایتخت ازدواج کرد و چهار سال بعد درگذشت. پس از آن، هوجو یوشیتوکی زنی از خاندان ایگا، «ایگا نو کاتا» را که از نوادگان فوجیوارا نو هیده ساتو بود، به عنوان زن اصلی خود انتخاب کرد. ایگا یک دختر با هوجو یوشیتوکی داشت که بعداً همسر اصلی هوجو ماسامورا شیکن هفتم شد. مرگ. در ۲۴ دسامبر ۱۲۲۴، یک پیام رسان از خاندان هوجو از ولایت ایزو آمد و خبر داد که ایگا از بیمار است و از دیروز در وضعیت بدی به سر می برد. اگرچه در «آزوما کاگامی» هیچ اشاره ای به مرگ ایگا نشده است، اما به احتمال زیاد او در همان سالی که ه
وجو یوشیتوکی درگذشت، همسرش ایگا نیز بر اثر بیماری درگذشت.
چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران برای انتخاب نهمین رئیس جمهور ایران جمعه ۸ تیر ۱۴۰۳ برگزار شد. در دور نخست هیچ یک از نامزدها نتوانستند به اکثریت مطلق آرا دست یابند و دور دوم انتخابات روز جمعه ۱۵ تیر با رقابت مسعود پزشکیان و سعید جلیلی برگزار و پزشکیان به عنوان نهمین رئیس جمهور ایران برگزیده شد. رئیس جمهور پیشین ایران، سید ابراهیم رئیسی، ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ در سانحهٔ سقوط بالگرد کشته شد. بر اساس اصل ۱۳۱ قانون اساسی، با موافقت رهبری معاون اول او محمد مخبر از فردای همان روز و به مدت ۵۰ روز به عنوان مسئول ادارهٔ دولت آغاز به کار کرد. طبق همین اصل، شورایی سه نفره متشکل از محمد مخبر معاون اول رئیس جمهور، غلامحسین محسنی اژه ای رئیس قوه قضائیه و محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی، موظف شدند ترتیبی دهند که حداکثر ظرف ۵۰ روز، رئیس جمهور جدید با برگزاری انتخاباتی زودهنگام مشخص شود. مطابق تصویب جلسهٔ سران قوا انتخابات بعدی روز جمعه ۸ تیر ۱۴۰۳ برگزار شد و نامزد پیروز، دولت چهاردهم را تشکیل خواهد داد. ثبت نام داوطلبان از ۱۰ تا ۱۴ خرداد انجام شد و اسامی نامزدهای تأییدشده از سوی شورای نگهبان، ۲۰ خرداد اعلام شد. بر اسا
س اعلام وزارت کشور، مسعود پزشکیان، مصطفی پورمحمدی، سعید جلیلی، علیرضا زاکانی، سید امیرحسین قاضی زاده هاشمی و محمدباقر قالیباف شش نامزدی بودند که صلاحیت شان برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ احراز شده و از ۲۰ خرداد تا ۷ تیر برای کارزار انتخاباتی خود فرصت داشتند. قاضی زاده هاشمی ۶ تیر و زاکانی ۷ تیر از رقابت در انتخابات انصراف دادند. در دور اول ۶۱ میلیون و ۴۵۲ هزار و ۳۲۱ نفر در داخل و خارج کشور واجد شرایط رأی دادن بودند. روند انتخابات از ساعت ۸ تا ۲۴ روز جمعه ۸ تیر ۱۴۰۳ به اجرا درآمد. وزارت کشور آمار مشارکت را ۲۴ میلیون و ۵۳۵ هزار و ۱۸۵ نفر، معادل ۳۹٫۹۲٪ واجدین شرایط اعلام کرد که پایین ترین نرخ مشارکت در انتخابات های ریاست جمهوری ایران محسوب می شود. سید علی خامنه ای در واکنش به این امر، مشارکت انتخابات را کمتر از حق توقع و پیش بینی ها دانست و خواستار بررسی علت این مسئله توسط جامعه شناسان و سیاست مداران شد. در دور دوم انتخابات، آرا به ۳۰ میلیون و ۵۳۰ هزار و ۱۵۷ رسید که یعنی ۴۹ درصد از واجدین شرایط در انتخابات شرکت کرده اند. پیش زمینه. در جریان سانحهٔ سقوط بالگرد ورزقان که در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ رخ داد، سید ابراهیم رئ
یسی رئیس جمهور وقت و همراهانش کشته شدند. سپس جلسهٔ فوق العادهٔ هیئت دولت به ریاست محمد مخبر معاون اول رئیس جمهور آغاز شد. طبق اصل ۱۳۱ قانون اساسی، مخبر پس از تأیید رهبر ایران به عنوان مسئول ادارهٔ دولت آغاز به کار کرد. او به مدت ۵۰ روز مسئولیت های ریاست جمهوری را بر عهده دارد و طبق قانون اساسی، پس از آن انتخابات ریاست جمهوری زود هنگام برگزار می شود. محسن اسلامی، مدیرکل انتخابات وزارت کشور ۳۱ اردیبهشت اعلام کرد برنامهٔ زمان بندی انتخابات، همان روز در ستاد انتخابات کشور مورد بررسی قرار گرفت و نهایی شد. ۸ تیر به عنوان تاریخ برگزاری انتخابات توسط شورای نگهبان تأیید شد و ثبت نام داوطلبان از ۱۰ تا ۱۴ خرداد انجام شد. سامانهٔ رأی گیری. ستاد انتخابات کشور برای برگزاریِ رأی گیریِ الکترونیک در چند حوزه از جمله کلان شهر تهران و بعضی دیگر کلان شهرها اعلام آمادگی کرده بود اما اجرای این طرح منوط به پذیرش از سوی شورای نگهبان اعلام شد. طبق قانون تا قبل از این امکان اخذ رأی فقط با شناسنامه امکان پذیر بود که در ماده جدیدی که در قانون انتخابات ریاست جمهوری اخیراً تصویب شد، کارت ملی نیز به آن افزوده شده است. سخنگوی ستاد انتخابات