Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی آیوکاپ مانند دوره های قبلی شامل بخش های چالش ها و ایده ها و نوآوری بود. بیش از ۲۰۰۰ نفر از علاقه مندان به حوزه های برنامه نویسی و هوش مصنوعی در این دوره از مسابقات شرکت کردند. چالش های برنامه نویسی این بخش در سطوح مبتدی، متوسط و پیشرفته طراحی شدند، تا همه افراد اعم از متخصصان و افراد تازه کار بتوانند مهارت های خود در حوزه برنامه نویسی را به چالش بکشند. شرکت کنندگان در بخش ایده ها و نوآوری، ایده های خلاقانه خود را در ۱۰ موضوع هنر، صنعت، طبیعت، مدیریت، سرگرمی، مالی، پزشکی، آموزش، کارآفرینی، مد و پوشاک و ورزش و سلامت با محوریت برنامه نویسی و هوش مصنوعی برای داوری ارسال کردند. اختتامیه سومین دوره از مسابقات آیولرن در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد. چهارمین دوره مسابقات خلاقیت و نوآوری در حوزه برنامه نویسی و هوش مصنوعی آیوکاپ نیز، به طور رسمی آغاز به کار کرد. افتتاحیه این مراسم در تالار شهید رجب بیگی دانشکده فنی دانشگاه تهران با حضور جمعی از فعالان حوزه فناوری و نوآوری، برگزار شد. در اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ نتایج این سری از مسابقات مسابقه اعلام خواهند شد. ساختار مسابقات. مسابقات آیوکاپ
در دو بخش اصلی برگزار می شود: حامیان. سومین دوره مسابقات آیوکاپ با حمایت نهادها و سازمان های معتبر ملی و بین المللی از جمله سازمان مالکیت معنوی اختراعات جهانی (WIIPA)، جهاد دانشگاهی واحد صنعتی امیرکبیر، GCISR و انجمن اختراعات و نوآوری ترکیه (Tummiad) برگزار شد. دستاوردها. مسابقات آیوکاپ با هدف کشف استعدادهای نهفته، توسعه مهارت های عملی، شبکه سازی و ارتباطات حرفه ای و حمایت از ایده های نوآورانه برگزار می شود. این مسابقات بستری برای علاقه مندان به فناوری فراهم می کند تا مهارت های خود را به چالش بکشند و ایده های خود را به جامعه علمی و صنعتی معرفی کنند. دستاورد بزرگ دومین دوره مسابقات، اعزام افراد برتر این سری به مسابقات بین المللی استانبول بود. شش تیم برتر این رقابت ها نماینده ایران در این مسابقات شدند. برگزار کننده. مسابقات کشوری خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی آیوکاپ ازجمله فعالیت های آیولرن (Aiolearn) در حوزه برنامه نویسی و هوش مصنوعی است. آیولرن یک پلتفرم آموزشی تخصصی در حوزه برنامه نویسی و هوش مصنوعی است که در سال ۱۴۰۱ با هدف فراهم کردن آموزش های کاربردی و تخصصی برای دانشجویان، علاقه مندان و متخصصان این حوزه توس
ط دکتر مجید تجن جاری تأسیس شد. این آکادمی با بهره گیری از متدهای آموزشی نوین سعی دارد فاصله میان یادگیری تئوری و مهارت های عملی مورد نیاز در بازار کار را کاهش دهد و در توسعه اکوسیستم فناوری کشور تأثیرگذار باشد.
پارا بدمینتون () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۹ اوت تا ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ در پورت دو لا شپل آرنا در شهر پاریس برگزار شد. روی هم رفته، ۱۶ رویداد در هفدهمین دوره پارالمپیک برگزار شد، که دو رویداد بیشتر از دوره ی پیشین بود. ۷ رویداد برای مردان و زنان (۶ انفرادی و ۱ دونفره) و دو رویداد مختلط دونفره. کلاس ها. در این دوره، بازی ها شامل ۶ کلاس گوناگون بود. این کلاس ها به شرح زیر هستند: کشورهای شرکت کننده. ۱۲۰ ورزشکار از ۳۱ کشور در این دوره از پارالمپیک شرکت کردند.
جناس محرّف در آرایه های ادبی از انواع جناس است که ارکان جناس در هیئت حروف (حرکت و سکون) مختلف باشند؛ مانند «سَوار و سِوار»، «خَلق و خُلق» و «تَرک و تَرَک». تشدید نیز در این مقوله جای دارد و حرف مشدّد در حکم یک حرف است، مانند مفرط و مفرّط. در کتاب "نگاهی تازه به بدیع" جناس محرف، اختلاف در مصوّت کوتاه است و اختلاف در مصوت بلند تحت عنوان جناس اشتقاق از این مقوله خارج شده است. جلال الدین همایی نیز مواردی همچون «زمین و زمان»، «آستان و آستین»، «کمان و کمین»، «پارسی و پارسا»، «توختند و تاختند»، «سوختند و ساختند» را از مقوله جناس شبه اشتقاق دانسته است. همچنین در کتب درسی دبیرستان مصوت های بلند در شمار صامت ها قرار دارد و اختلاف در آن از مقوله جناس اختلافی به شمار رفته است؛ به این معنی که «بازار و بیزار» در کنار «بخت و رخت» و «یاد و یار» مطرح شده است.
ایزابلا مری بیتون (با نام خانوادگی میسون؛ ۱۴ مارس ۱۸۳۶– ۶ فوریه ۱۸۶۵)، معروف به خانم بیتون، روزنامه نگار، ویراستار و نویسنده انگلیسی بود. شهرت نام او مربوط به اولین انتشارش یعنی کتاب مدیریت خانگی خانم بیتون، اثر ۱۸۶۱ است. او در لندن به دنیا آمد و پس از تحصیل در ایزلینگتون، شمال لندن، و هایدلبرگ، آلمان، با ساموئل اورچارت بیتون، ناشر و سردبیر مجله جاه طلب، ازدواج کرد. در سال ۱۸۵۷، کمتر از یک سال پس از ازدواجش، بیتون شروع به نوشتن برای یکی از نشریات همسرش به نام مجله زن انگلیسی کرد. او داستان های فرانسوی را ترجمه کرد و ستون آشپزی را نوشت، در ابتدا همه نوشته ها از آثار دیگران سرقت شده بودند یا توسط خوانندگان مجله ارسال می شدند. در سال ۱۸۵۹، بیتون مجموعه ای از نوشته های ماهانه ۴۸ صفحه ای را برای "مجله زن انگلیسی" منتشر کرد. ۲۴ قسمت در یک جلد به عنوان "کتاب مدیریت خانوار خانم بیتون" در اکتبر ۱۸۶۱ منتشر شد که در سال اول ۶۰۰۰۰ نسخه فروخت. بیتون در حال کار بر روی نسخه ای خلاصه شده از کتاب خود بود که قرار بود به نام "فرهنگ آشپزی روزمره" باشد که در فوریه ۱۸۶۵ بر اثر تب نفاس در سن ۲۸ سالگی درگذشت. او چهار فرزند به دنیا آ
ورد که دو تای آنها در نوزادی فوت کردند و چندین بار سقط جنین داشت. "کتاب مدیریت خانه" چندین بار پس از مرگ بیتون ویرایش و بازنگری شده است و همچنان تا سال ۲۰۱۶ چاپ شد. نویسندگان غذا بیان کرده اند که نسخه های بعدی این اثر، سطح بسیار پایین تری نسبت به نسخه اصلی دارند. چندین نویسنده آشپزی، از جمله الیزابت دیوید و کلاریسا دیکسون رایت، از کار بیتون، به ویژه استفاده او از دستور العمل های دیگران انتقاد کرده اند. نام او با دانش و قدرت در آشپزی و مدیریت خانه ویکتوریایی پیوند خورده است، و "فرهنگ انگلیسی آکسفورد" بیان می کند که تا سال ۱۸۹۱ اصطلاح "خانم بیتون" به عنوان یک نام عمومی برای یک مقام داخلی استفاده شده است. او همچنین به عنوان یک تأثیر قوی در ساخت یا شکل دادن به هویت طبقه متوسط دوره ویکتوریا در نظر گرفته می شود. زندگی نامه. زندگی ۱۸۳۶–۱۸۵۴. ایزابلا میسون در ۱۴ مارس ۱۸۳۶ در ماری لبون لندن به دنیا آمد. او بزرگ ترین فرزند از سه دختر بنجامین میسون و همسرش الیزابت بود. مدت کوتاهی پس از تولد ایزابلا، خانواده به خیابان چیپساید نقل مکان کردند، جایی که بنجامین تجارت می کرد. او هنگامی که ایزابلا چهار ساله بود درگذشت و الیزاب
ت که باردار بود و نمی توانست به تنهایی با بزرگ کردن بچه ها کنار بیاید در حالی که تجارت بنیامین را حفظ می کرد، دو دختر بزرگش را برای زندگی نزد خویشاوندان فرستاد. ایزابلا به کامبرلند، برای زندگی با پدربزرگ پدری خود که اخیراً همسرش را از دست داده بود فرستاده شد. او دو سال بعد نزد مادرش بازگشت. ازدواج و حرفه، ۱۸۵۴–۱۸۶۱. در حدود سال ۱۸۵۴ ایزابلا میسون با ساموئل اورچارت بیتون آشنا شد. خانواده او همزمان با میسون ها در خیابان میلک زندگی می کردند - پدر ساموئل هنوز مغازه ای را در آنجا اداره می کرد - و خواهران ساموئل نیز در همان مدرسه هایدلبرگ با ایزابلا تحصیل کرده بودند. ساموئل اولین ناشر بریتانیایی "کلبه عمو تام" اثر هریت بیچر استو در سال ۱۸۵۲ بود و همچنین دو مجله مبتکرانه و پیشگام منتشر کرده بود: "مجله خانگی زن انگلیسی" در سال ۱۸۵۲ و مجله "پسران خود" در سال ۱۸۵۵. آن ها نامزدی خود را در ژوئن ۱۸۵۵ اعلام کردند. این ازدواج در ژوئیه سال بعد در کلیسای سنت مارتین، اپسوم انجام و در "روزنامه تایمز" اعلام شد. ساموئل «با احتیاط اما عزمی راسخ به برابری زنان معتقد بود» و رابطه آنها، چه شخصی و چه حرفه ای، یک مشارکت برابر بود. این
زوج برای یک ماه عسل سه هفته ای به پاریس رفتند و پس از آن مادر ساموئل در بازدید از هایدلبرگ به آنها پیوست. آنها در ماه اوت به بریتانیا بازگشتند. ساموئل همسرش را متقاعد کرد تا در "مجله" "خانگی زن انگلیسی" همکاری کند، نشریه ای که نویسندگان غذا، مری آیلت و الیو اوردیش معتقدند «برای راضی کردن زنان به سهم خود در خانه، نه برای علاقه مندی آنها به دنیای بیرون» طراحی شده بود. این مجله مقرون به صرفه بود، هدف آن زنان جوان طبقه متوسط بود و از نظر تجاری موفق بود و تا سال ۱۸۵۶ ماهانه ۵۰۰۰۰ شماره می فروخت. بیتون برای این مجله با ترجمه داستان های فرانسوی به عنوان داستان یا سریال شروع به کار کرد. او بعد از مدت کوتاهی شروع به نوشتن ستون آشپزی کرد. اولین پسر بیتون و ساموئل اورچارت، در اواخر ماه مه ۱۸۵۷ به دنیا آمد، اما در پایان اوت همان سال درگذشت. در گواهی فوت، علت مرگ اسهال و وبا ذکر شده است. بیتون در حالی که با از دست دادن فرزندش کنار می آمد، به کار در مجله ادامه داد. اگرچه او آشپز نبود، اما او و ساموئل دستور پخت غذا را از منابع دیگر دریافت می کردند و در اختیار خوانندگان قرار می دادند. حدود ۲۰۰۰ نفر از خوانندگان هم دستورالعمل
های آشپزی خود را برای بیتون فرستادند و ائو آن ها را انتخاب و ویرایش کرد و برای چاپ در مجله فرستاد. آثار منتشر شده نیز کپی شده و عمدتاً به هیچ یک از منابع نسبت داده نشده است.
پارا شنا () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۹ اوت تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ در پاریس، پایتخت فرانسه انجام شد. ۷۱ رویداد برای مردان، ۶۴ رویداد برای زنان و ۶ رویداد مختلط امدادی باز در این دوره وجود داشت که پنج دوره کمتر از دوره پیش بود. مدال ها به برندگان هر کلاس ورزشی تعلق گرفت. جدول برنامه ریزی این بازی ها در فوریه ۲۰۲۳ اعلام شده بود و بازی های گزینش نیز از ۱ اکتبر ۲۰۲۲ تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴ در جریان بود.
سوار بر اسب های تندرو (به انگلیسی: On Swift Horses) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی دانیل میناهان با بازی دیزی ادگار جونز، جیکوب الوردی، ویل پولتر، دیگو کالوا و ساشا کایه است. برایس کاس فیلمنامه را از رمان شانون پافال به همین نام اقتباس کرد که اولین بار در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۲۴ در ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ انجام داد. در اکتبر ۲۰۲۴، سونی پیکچرز کلاسیکس حقوق پخش فیلم را در آمریکای شمالی و لاتین، ترکیه، اسکاندیناوی، اروپای شرقی، آسیای جنوب شرقی، هند، ایتالیا، استرالیا و نیوزیلند به دست آورد. در حال حاضر قرار است این فیلم در ۲۵ آوریل ۲۰۲۵ به صورت رسمی منتشر شود. داستان. موریل و همسرش لی، پس از بازگشت او از جنگ کره، زندگی جدیدی را در کالیفرنیا آغاز می کنند، که با آمدن برادر کوچکتر کاریزماتیک لی، جولیوس، تغییر می کند. لی مشتاق است که هر سه آنها زندگی جدیدی را در سن دیگو بسازند، اما جولیوس تصمیم می گیرد به جای آن به لاس وگاس سفر کند، جایی که در یک کازینو شغل پیدا می کند و هنری، یک همکار مرد را ملاقات می کند. جولیوس و هنری عاشق هم می
شوند و این دو مرد یک رابطه عاشقانه پنهانی از جمله زندگی مشترک در یک اتاق متل را آغاز می کنند. در همین حال، موریل زندگی مخفیانه ای را در کالیفرنیا آغاز می کند، با اسب های مسابقه قمار می کند و پس از ملاقات با همسایه زن، ساندرا، عشقی را کشف می کند که هرگز فکرش را نمی کرد. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۲۸ فوریه ۲۰۲۳ در لس آنجلس آغاز شده بود. موسیقی متن. موسیقی متن اصلی فیلم توسط مارک اورتون ساخته شده است. آهنگ اصلی این فیلم، «آهنگ برای هنری» توسط خواننده و ترانه سرا، لورن کرامار و شان اوبراین نوشته شد و توسط کرامار برای موسیقی متن اجرا شد. کرامار در پستی در اینستاگرام گفت: «شرکت کردن در این پروژه، که همه چیز مربوط به زندگی های عجیب و غریب و پیگیری مداوم خود است، یک امتیاز است».
الیزابت دیوید سی بی ای (به انگلیسی: Elizabeth David (۲۶ دسامبر ۱۹۱۳ – درگذشته ۲۲ مه ۱۹۹۲) یک نویسنده بریتانیایی آشپزی بود. در اواسط قرن بیستم، او با مقالات و کتاب هایی در مورد غذاهای اروپایی و غذاهای سنتی بریتانیا، بر احیای آشپزی خانگی در کشور مادری خود و فراتر از آن تأثیر بسیار زیادی گذاشت. دیوید که در خانواده ای از طبقه بالا به دنیا آمد، علیه هنجارهای اجتماعی آن زمان شورش کرد. در دهه ۱۹۳۰ او در پاریس هنر خواند، بازیگر شد و بعد به مصر رفت و برای دولت بریتانیا کار کرد و یک کتابخانه در قاهره اداره کرد. در آنجا ازدواج کرد، اما او و شوهرش خیلی زود از هم جدا شدند و متعاقباً طلاق گرفتند. در سال ۱۹۴۶ دیوید به انگلستان بازگشت، جایی که جیره بندی مواد غذایی که در طول جنگ جهانی دوم تحمیل شده بود. او که از تضاد بین غذای بدی که در بریتانیا سرو می شد و غذای ساده و عالی که در فرانسه و مصر به آن عادت کرده بود، رنج می برد، شروع به نوشتن مقاله هایی در مجله دربارهٔ آشپزی مدیترانه ای کرد. این مقاله ها توجه زیادی را به خود جلب کردند و در سال ۱۹۵۰، در سن ۳۶ سالگی، "کتابی از غذاهای مدیترانه ای را" منتشر کرد. دستور العمل های او شام
ل موادی مانند بادمجان، ریحان، انجیر، سیر، روغن زیتون و زعفران بود که در آن زمان به ندرت در بریتانیا موجود بود. در دهه ۱۹۶۰ دیوید تأثیر عمده ای بر آشپزی بریتانیا داشت. او خیلی دقیق آشپزی می کرد و عمیقاً با هر چیز درجه دوم و ب کیفیت یا جایگزین کردن مواد غذایی به شدت مخالف بود. در سال ۱۹۶۵ او یک مغازه فروش تجهیزات آشپزخانه را افتتاح کرد که پس از ترک آن در سال ۱۹۷۳ به تجارت با نام او ادامه داد. شهرت دیوید به مقالات و کتاب های او است که به طور مداوم تجدید چاپ شده اند. بین سالهای ۱۹۵۰ و ۱۹۸۴ او هشت کتاب منتشر کرد. پس از مرگ او، مجری ادبی او چهار مورد دیگر را که او برنامه ریزی کرده بود و روی آنها کار کرده بود، تکمیل کرد. تأثیر دیوید بر آشپزی بریتانیایی به آشپزهای حرفه ای و همچنین داخلی گسترش یافت و سرآشپزها و رستوران های نسل های بعدی مانند ترنس کانران، سایمون هاپکینسون، پرو لیث، جیمی اولیور، تام پارکر بولز و ریک استاین به اهمیت او برای آنها اذعان داشتند. در ایالات متحده، آشپزها و نویسندگانی از جمله جولیا چایلد، ریچارد اولنی و آلیس واترز از تأثیر او نوشته اند. زندگی و شغل. الیزابت، دومین فرزند از چهار فرزند روپرت ساک
ویل گوین و همسرش، هون استلا گوین دختر ریدلی ویسکول بود. خانواده هر دو والدین ثروت قابل توجهی داشتند، خانواده گوین از مهندسی و احتکار زمین و خانواده ریدلی از معدن زغال سنگ. او و خواهرانش در ووتن مانور در ساسکس بزرگ شدند، خانه ای متعلق به قرن هفدهم. پدرش، علیرغم داشتن قلب ضعیف، اصرار داشت که یک حرفه سیاسی سخت را دنبال کند، به عنوان نماینده محافظه کار ایستبورن، و وزیر جوان در دولت بونار لاو تبدیل شد. کار بیش از حد و مسابقات سوارکاری باعث مرگ او در سال ۱۹۲۴ در سن ۵۱ سالگی شد. بعد از مرگ پدر، الیزابت و خواهرانش، پریسیلا، دیانا و فلیسیته به مدارس شبانه روزی فرستاده شدند. الیزابت در سن ۱۶ سالگی آن مدارس را ترک کرد.
هارتس توهارتس (; ) گروه دخترانه اهل کره جنوبی تشکیل شده توسط اس ام انترتینمنت است. این گروه متشکل از هشت عضو است: کارمن، جی وو، یوها، استلا، جو اون، اِی نا، ایان و یه اون. این گروه در ۲۴ فوریه ۲۰۲۵ با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "The Chase" و تک آهنگ آغازین با همین نام فعالیتش را آغاز خواهد کرد.
تصنیف کوراوغلی یکی از مشهورترین و حماسی ترین تصنیف های آذربایجان است که به قهرمان افسانه ای، کوراوغلی، نسبت داده می شود. این تصنیف نه تنها در آذربایجان، بلکه در سایر مناطق قفقاز و آسیای میانه نیز شناخته شده و محبوب است. داستان کوراوغلی. کوراوغلی شخصیتی افسانه ای و قهرمان مردمی است که در داستان ها و افسانه های آذربایجان، ترکمنستان، و بخش هایی از ایران حضور دارد. او نمادی از شجاعت، عدالت خواهی و مبارزه با ظلم است. داستان های مربوط به کوراوغلی معمولاً حول محور مبارزات او با حاکمان ظالم و دفاع از مردم فقیر و ستمدیده می گردد. موسیقی کوراوغلی. موسیقی کوراوغلی نیز مانند داستان هایش، حماسی و پرشور است. این موسیقی با سازهایی مانند تار، کمانچه و دف اجرا می شود و اغلب توسط عاشیق ها (خنیاگران سنتی) خوانده می شود. تصنیف کوراوغلی یکی از قطعات اصلی در موسیقی عاشیقی است و در مراسم ها و جشن های مختلف اجرا می شود. اهمیت تصنیف کوراوغلی. تصنیف کوراوغلی نه تنها یک اثر هنری زیبا، بلکه نمادی از هویت فرهنگی و تاریخی مردم آذربایجان است. این تصنیف نسل به نسل منتقل شده و همچنان در بین مردم زنده و پویاست. موسیقی کوراوغلی، یادآور دلاوری
ها و مبارزات قهرمانان مردمی است و به تقویت حس غرور و همبستگی ملی کمک می کند.
کیک فلیپ (; ) گروه پسرانه اهل کره جنوبی است که توسط جی وای پی انترتینمنت مدیریت می شود. این گروه متشکل از هفت عضو است: که هون، آمارو، دونگ هوا، جو وانگ، مین جه، کِی جو و دونگ هیون. این گروه در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ با آلبوم چندآهنگه "Flip It, Kick It!" فعالیتش را آغاز کرد. بهترین ها. اعضا. برگرفته وبگاه رسمی کیک فلیپ
اودونگ (، رومی شده: Udong یا Odong) یک شهر سابق از دوره پس از آنگکوری (۱۶۱۸–۱۸۶۳) است که امروزه در ناحیه پونها لوئو، استان کندال، کامبوج واقع شده است. اودونگ در دامنه کوه پنوم اودونگ، که به نام کوه فنوم پراه ریچ تروآپ () نیز شناخته می شود؛ و در حدود ۳۵ کیلومتری شمال غربی پایتخت مدرن پنوم پن واقع شده است. اودونگ تا سال ۱۸۶۶ تقریباً به مدت ۲۵۰ سال یک اقامتگاه سلطنتی و پایتخت کامبوج بود. ریشه شناسی. نام این شهر از کلمه سانسکریت " " () به معنی بلند که احتمالاً اشاره به کوه دارد؛ گرفته شده است. از آنجایی که این مکان شایستگی و اهمیت دینی به دست آورده بود، ممکن است به سمت یا مقام «بزرگ» یا «برترین» گسترش یافته باشد. وضعیت میراث جهانی. این سایت ابتدا در ۱ سپتامبر ۱۹۹۲ در دسته فرهنگی به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو اضافه شد. این درخواست در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ تمدید شده است پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
دواتگر به فردی گفته می شود که شیء مورد نظر برای میناکاری را بر اساس طرح اولیه می سازد. به عبارت دیگر، دواتگر، سازندهٔ زیرساخت فلزی برای است. در فرآیند میناکاری، ابتدا دواتگر با استفاده از فلز (معمولاً مس)، شیء مورد نظر را می سازد. این شیء می تواند بشقاب، گلدان، کاسه یا هر وسیلهٔ دیگری باشد که قرار است روی آن میناکاری انجام شود. سپس شیء ساخته شده توسط دواتگر به میناکار تحویل داده می شود تا مراحل بعدی میناکاری روی آن انجام شود. بنابراین، می توان گفت که دواتگر، نقش مهمی در هنر میناکاری ایفا می کند و کار او، پایه و اساس برای خلق آثار زیبای میناکاری است.
محمدامین کاردان (زادهٔ ۱۳۱۲) دیپلمات ایرانی بود. او در روزهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ و پس از آن که شاپور بهرامی سفیرکبیر وقت ایران در فرانسه توسط دولت شاپور بختیار از سفارت ایران در پاریس برکنار شد، به عنوان کاردار موقت مسئولیت سفارت ایران در پاریس را برعهده داشت. او تحصیل کردهٔ علوم سیاسی در ایران و فرانسه می باشد. در سال ۱۳۴۱ به وزارت امور خارجه راه یافت و به مأموریت های آدیس آبابا، استکهلم، دهلی، بروکسل و پاریس رفت. وی در بهمن ۱۳۵۷ کاردار موقت سفارت ایران در پاریس بود و تا سال ۱۳۵۹ در وزارت امور خارجه حضور داشت.
فریدون موثقی (زادهٔ ۱۲۹۹ در تهران) دیپلمات ایرانی بود. او در سال ۱۳۲۲ به وزارت امور خارجه راه یافت و به مدیرکلی امور اداری، سرکنسولی در مونیخ و سفارت ایران در ترکیه و اردن رسید. او دورهٔ ابتدایی را در دبستان شرف به پایان رساند و از کاخ آمریکایی دیپلم و از دانشگاه تهران در رشته زبان انگلیسی لیسانس گرفت. نامبرده در سال ۱۳۲۲ در وزارت امور خارجه استخدام شد و در مشاغلی از جمله: دفتر وزارتی، ادارهٔ کارگزینی، دبیر سوم ایران در برن، دبیر سوم و دوم در واشینگتن، ادارهٔ کارگزینی مرکز، معاون ادارهٔ امور مرزی، معاون ادارهٔ سازمان ملل متحد، معاون ادارهٔ کارگزینی، دبیر اول در واشینگتن، رایزن ایران در دهلی، سرکنسول بمبئی، رئیس ادارهٔ چهارم سیاسی، وزیر مختار در واشینگتن، رایزن هیئت نمایندگی ایران در دفتر اروپایی، مدیرکل امور اداری، سفیر ایران در ترکیه، نمایندهٔ وزارت امور خارجه در جلسات کمیته دائمی حفاظت در ساواک و سفیر ایران در اردن خدمت کرد.
جشنواره بین المللی تئاتر لندن (به ، به اختصار LIFT) یک جشنواره دوسالانه تئاتر، اجرا و رویدادهای فرهنگی است. این جشنواره همچنین از فعالیت های تمام سال در لندن حمایت می کند؛ این جشنواره را رز فنتون و لوسی نیل تأسیس کرده اند و نخستین جشنواره در سال ۱۹۸۱ برگزار شد، به این امید که «تئاتر بریتانیا را به چالش بکشد و پنجره ای به روی جهان بگشاید». مدیر هنری کنونی جشنواره، کریس نلسون است.
سئوتس سوم (به , Seuthēs) یک پادشاه تراکیایی در اودریسیا، بخشی از تراکیه، بود که در اواخر قرن چهارم قبل از میلاد (حدوداً بین ۳۲۴ و ۳۱۲ قبل از میلاد) می زیست.
احیای بلغاری (، "Balgarsko vazrazhdane" یا به سادگی: Възраждане, "Vazrazhdane" و ) که گاهی احیای ملی بلغارستان نامیده می شود، دوره ای از توسعه اجتماعی-اقتصادی و یکپارچگی ملی در میان مردم بلغار تحت سلطه عثمانی بود. معمولاً پذیرفته شده است که این جنبش با نگارش کتاب تاریخی "داستان اسلاوبلغارها" (Istoriya Slavyanobolgarskaya) که در سال ۱۷۶۲ توسط یک راهب بلغاری در صومعه هیلاندار در کوه آتوس نوشته شده بود، آغاز شده است و منجر به بیداری ملی بلغارستان و ناسیونالیسم مدرن بلغارستانی شد، و تا زمان آزادی بلغارها طی روس ها و ترک ها در ۱۸۷۷–۱۸۷۸ ادامه یافت. خصوصیات. این دوره به دلیل معماری مشخص آن قابل توجه است که هنوز هم می توان در شهرهای قدیمی بلغارستان مانند تریاونا، کوپریفشتیتسا و ولیکو ترنوو چنین آثاری را مشاهده کرد. میراث ادبی غنی نویسندگانی مانند ایوان وازوف و هریستو بوتف که الهام بخش مبارزات بلغارستانی ها برای استقلال شد و ایجاد یک کلیسای خودمختار از دیگر خیزش های این نهضت بود و در نهایت رویداد مهم قیام مسلحانه ۱۸ آوریل شکل گرفت که منجر به جنگ آزادی بخش روسیه و ترکیه در ۱۸۷۷–۱۸۷۸ شد. تغییرات قابل توجه در جامعه بلغا
رستان، آزادی ابتکارات اقتصادی و انتخاب مذهبی منجر به تشکیل ملت بلغار در مرزهای قومی و قلمرو مشترک خود شد که سرزمین های موئسیا (از جمله دوبروجا)، تراکیا و مقدونیه را دربر گرفت. احیای ملی بلغارستان به طور سنتی به سه دوره تقسیم می شود، دوره اول از ۱۸ تا آغاز قرن ۱۹ (بیداری ملی بلغارستان)، دوره دوم از اصلاحات عثمانی از ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۰ تا جنگ کریمه، و سوم از جنگ کریمه تا آزادی بلغارستان در سال ۱۸۷۸. به طور کلی پذیرفته شده است که احیای ملی بلغارستان با آزادی بلغارستان به پایان رسید. ولی این فقط پایان کار جنبش در قلمرو شاهزاده نشین بلغارستان بود، زیرا روند احیا در روملی شرقی و مقدونیه ادامه یافت.
قهوه پایدار قهوه ای است که به واسطه پایداری آن کشت و به بازار عرضه می شود. این مبحث شامل قهوه دارای گواهینامه هایی ارگانیک، تجارت منصفانه و رینفارست الاینس است. قهوه دارای تعدادی طبقه بندی است که برای تعیین مشارکت تولیدکنندگان (یا زنجیره تأمین) در ترکیبات مختلف استانداردهای اجتماعی، زیست محیطی و اقتصادی استفاده می شود. قهوه هایی که با چنین رده هایی مطابقت دارند و به طور مستقل توسط یک طرف ثالث معتبر گواهی یا تأیید شده اند، در مجموع «قهوه های پایدار» نامیده می شوند. این اصطلاح وارد واژه نامه شده و این بخش به سرعت به صنعت چند میلیارد دلاری رشد یافته و برای خودش با پیامدهای بالقوه قابل توجهی برای سایر کالاها با گسترش تقاضا و آگاهی همراه بوده است. تاریخچه اولیه و تعریف. اصطلاح «قهوه پایدار» اولین بار در جلسات کارشناسی که توسط مرکز پرندگان مهاجر مؤسسه اسمیتسونیان (SMBC)، کمیسیون همکاری های زیست محیطی نفتا (CEC) و شورای انتخاب مصرف کننده (CCC) در سال ۱۹۹۸ برگزار شد، معرفی گشت. گزارش CCC در سال ۱۹۹۹، «قهوه پایدار در تقاطع» اولین مورد استفاده از این اصطلاح در حوزه عمومی است. این گزارش تفاسیر پایداری را مورد بحث قرار م
ی دهد و گزینه هایی مانند تجارت ارگانیک و منصفانه را به عنوان «قهوه پایدار» مشخص می کند، اگرچه یک تعریف کاربردی ارائه نمی دهد. گزارش CCC در همان دوره با نشریات قابل توجه بانک جهانی و مقاله صندوق بین المللی پول بیروم آمد که در میان اولین مواردی بودند که مشکلات اقتصادی و اجتماعی با منشأ قهوه را شناسایی کردند که اساس بحران قهوه بود که به طور کامل در اوایل دهه ۲۰۰۰ آشکار شد. SMBC برخی از اولین شواهد از اثرات زیست محیطی رخ داده در برخی از مهم ترین مناطق کشت قهوه در آمریکای مرکزی را ارائه کرد. نگرانی های زیست محیطی و اقتصادی در نشست هایی که به میزبانی CEC برگزار شد ("کارگاه کارشناسان در زمینه تولید پایدار قهوه مکزیکی" در اوآخاکا در سال ۲۰۰۰ مورد بحث قرار گرفت که منجر به بیانیه اوآخاکا شد. سازمان جهانی قهوه (ICO) برخی از عواملی را که منجر به بحران به ویژه کاهش شدید قیمت ها برای تولیدکنندگان قهوه شد، بیان و مستند کرد.
اسکله D یک اسکله در ونکوور کانادا بود که توسط راه آهن کانادا اقیانوس آرام ساخته شد، در سال ۱۹۱۶ تمدید شد و ۷۰۰٬۰۰۰ دلار برای این پروژه متعهد شد، از جمله ۱۵۰٬۰۰۰ دلار در آنچه به عنوان «بزرگ ترین قرارداد شمع بندی تا کنون در سواحل اقیانوس آرام» توصیف شد. اسکله در ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۸ با خسارت ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلاری در آتش سوخت.
موزه هنر ریگا بورس ( muzejs Rīgas Birža) یک موزه در ریگا، لتونی است. این موزه در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد و شامل گسترده ترین مجموعه هنر جهان در لتونی از هنر مصر باستان و خاورمیانه است که قدمت آن به ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد. تاریخچه. ساختمان. در نیمه اول قرن نوزدهم، تجارت ریگا توسعه یافت. بازرگانان سازمان دائمی خود را به نام کمیته بورس ایجاد کردند. تا آن زمان، تمام معاملات در تالار شهر ("راتهاوس") انجام شد. در سال ۱۸۴۷، انجمن بزرگ ریگا تصمیم گرفت تالار شهر را ترک کند و اتاق ها را به مؤسسات درباری شهر بازگرداند. اعضا تصمیم گرفتند ساختمان جدیدی بسازند که بتواند شامل خود انجمن، کمیته بورس و یک تئاتر شهر باشد. معمار که باید بورس را طراحی می کرد، هارالد جولیوس فون بوسه، یک نجیب زادهٔ آلمانی بالتیک بود که در سن پترزبورگ کار می کرد. مأموریت او مستقر کردن بورس در شهر قدیمی و همچنین «تطبیق با چیدمان نامنظم بلوک ها، خیابان های باریک و چینش متراکم ساختمان ها» بود. بعدها ایده تئاتر شهر به دلیل خطرات آتش سوزی رد شد. فون بوسه طراحی خود را در سال ۱۸۵۰ آغاز کرد، اما مکانی که او انتخاب کرد، کمیته مبادله را راضی نکرد. سپس در سا
ل ۱۸۵۱ تصمیم گرفته شد که این ساختمان در محلهٔ دیگری بنا شود. سرانجام، ساخت و ساز در ۲۵ مارس ۱۸۵۲ آغاز شد. معماری ساختمان به سبک کاخ های ونیزی رنسانس و به عنوان نمادی از ثروت و فراوانی چنین طراحی شده است. برای نمای بورس تصمیم گرفته شد از دکور سفالی، مجسمه هایی با محتوای تمثیلی و عناصر تزئینی استفاده شود. مجسمه ساز دانمارکی دیوید جنسن که در سن پترزبورگ مستقر بود، مسئول این پروژه شد. سپس، در ۲۶ مه ۱۸۵۶، بورس ریگا با حضور تزار روسیه الکساندر دوم به طور رسمی افتتاح شد. در سال ۱۹۳۷، چندین ساختمان برای ایجاد میدان گنبد (Doms laukums) تخریب شدند. پس از جنگ جهانی دوم، لتونی بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد و این ساختمان به مرکز پروپاگاندای علم و فناوری تبدیل شد. نما در رنگ های روشن تر (صورتی کم رنگ و قهوه ای) رنگ آمیزی شد. در ۲۴ ژانویه ۱۹۸۰، آتش سوزی در سالن های طبقه بالا رخ داد. این موزه امروزه آثار بسیاری از این آتش سوزی را نگه می دارد. بازسازی چند ماه بعد آغاز شد اما در سال ۱۹۸۲ متوقف شد. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۴، بازسازی با پروژه ای به نام «بازسازی بورس سابق» برنامه ریزی شد، اما کار تنها در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و در سال ۲۰۱۱ ب