Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دوک باکینگهام با ارجاع به شهرک باکینگهام لقبی بود که بارها در انگلستان و بریتانیای بزرگ نام برده شده است. این دوک ها در دو وضعیت تعریف شدند: دوک نشین های باکینگهام و نورمانبی و دوک نشین های باکینگهام و چاندوس تاریخچه دوک های باکینگهام. خلقت اول (۱۴۴۴). اولین دوک در ۱۴ سپتامبر ۱۴۴۴ لقب گرفت، زمانی که هامفری استافورد، به عنوان دوک باکینگهام انتخاب شد. خلقت دوم (۱۶۲۳). لقب دومین دوک در سال ۱۶۲۳به جورج ویلیرز تعلق گرفت. خلقت سوم (۱۷۰۳). لقب سومین دوک به عنوان دوک باکینگهام و نورمنبی، در سال ۱۷۰۳ به جان شفیلد رسید.
هانس-دیدریش فرایهر فون تیزنهاوزن (۲۲ فوریه ۱۹۱۳ – ۱۷ اوت ۲۰۰۰) نظامی اهل آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس مارینه" خدمت کرد. زندگی. هانس-دیدریش فون تیزنهاوزن روز ۲۲ فوریه سال ۱۹۱۳ در ریگا زاده شد. سال ۱۹۳۴ به عنوان افسر دانشجو به "کریگس مارینه" پیوست. ماه آوریل سال ۱۹۳۷ با درجه ناوبان دومی فارغ التحصیل شد و خدمت خود را بر عرشه شناورهای سطحی همچون ناوهای "کارلسروهه" و "نونبرگ"، آغاز کرد. ماه آوریل سال ۱۹۳۹ به درجه ناوبان یکمی ترفیع گرفت و ماه اکتبر همان سال وارد دوره آموزشی در دانشکده او-بوت شد. خدمت او در ناوگان او-بوت ها در او-۲۳ از نوع ۲ب به عنوان افسر دوم دیده بان آغاز شد. ناوسروان اتو کرچمر فرمانده این او-بوت بود. فون تیزنهاوزن چهار گشت رزمی را در او-۲۳ تجربه کرد که در جریان آن پنج کشتی تجاری و یک ناوشکن دشمن غرق شدند. به جهت نقش او در این موفقیت ها، نشان درجه ۲ صلیب آهنین به فون تیزنهاوزن اعطا گردید. در ادامه به او-۹۳ منتقل شد و در جایگاه افسر نخست قرار گرفت. پس از گذراندن یک دوره فرماندهی او-بوت، ماه آوریل سال ۱۹۴۱ هدایت او-۳۳۱ از نوع ۷سی به فون تیزنهاوزن سپرده شد. نخستین گش
ت رزمی او با این او-بوت از ماه ژوئیه در آب های اطراف آزور در اقیانوس اطلس صورت پذیرفت. با وجود نزدیک شدن به کشتی های دشمن، در این زمان نتوانست موفقیتی حاصل کند. در یک اقدام دشوار از تنگه جبل الطارق گذر کرد و وارد مدیترانه شد. با عمل از پایگاه دریایی لا اسپتزیا در ایتالیا، دومین گشت رزمی خود را از ماه سپتامبر آغاز نمود. این بار نیز با وجود چند تلاش باز هم نتوانست دستاوردی داشته باشد. در سومین گشت رزمی در ماه نوامبر، مأمور به پیاده کردن یک گروه از نیروها در پشت خطوط دشمن شد. هنگام بازگشت با کاروانی از سه نبردناو بریتانیایی با چندین ناوشکن محافظ مواجه گشت. با تعقیب این کاروان به دنبال فرصتی برای رخنه در آن بود. در یک عمل متهورانه در عمق پریسکوپ از بین دو ناوشکن دشمن گذشت و وارد حریم بین آن ها شد. از فاصله تنها ۱۰۰۰ متری تمامی چهار اژدر او-بوت را به سمت نبردناو میانی شلیک کرد. در اثر کاهش ناگهانی وزن جلوی او-بوت دماغه آن به سمت بالا کشیده شد. پیش از آن که بتواند به شناور تعادل ببخشد برجک آن دقیقاً در مقابل "وَلیِنت"، سومین نبردناو، از سطح آب بیرون زد. او-بوتِ فون تیزنهاوزن توسط دشمن شناسایی شد و "ولینت" بلافاصله
سعی کرد خود را به آن بکوبد. به هر صورت شعاع بزرگ دایره چرخش نبردناو دشمن فرصت کافی را به فون تیزنهاوزن جهت گریز داد. برای اجتناب از حمله ناوشکن های دشمن با یک شیرجه ناگهانی به زیر آب رفت اما با گیر کردن عمق سنج در عدد ۸۰ متر دیگر برای خدمه مشخص نبود او-بوت در چه عمقی است. با ادامه شیرجه فشار آب موجب به صدا افتادن بدنه او-بوت شد تا این که عمق سنج کمکی دیگری عمق بیش ۲۵۰ متری، حداکثر عمق ایمن برای بدنه او-بوت های نوع ۷، را نشان داد. فون تیزنهاوزن او-بوت را در همان عمق نگاه داشت تا شناورهای دشمن دست از جست وجو به دنبال آن بکشند. پس از امن شدن روی آب، او-بوت به سطح بازگشت و فون تیزنهاوزن گزارش اصابت اژدر به یک نبردناو دشمن را به فرماندهی عالی فرستاد. با توجه به این که در گیر و دار گریز، مشاهده ای صورت نگرفته و تنها صدای انفجار اژدر به گوش رسیده بود، سخنی از غرق شدن آن نبردناو نیاورد. به هر صورت چند هفته بعد مشخص شد او-بوت فون تیزنهاوزن نبردناو بریتانیایی "برهم" را در این واقعه غرق کرده است. به جهت این موفقیت بزرگ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین روز ۲۷ ژانویه سال ۱۹۴۲ به او اعطا گردید. فون تیزنهاوزن با او-۳۳۱ در م
دیترانه باقی ماند اما در شش گشت رزمی بعدی خود هیچ موفقیت دیگری به دست نیاورد. در دهمین گشت رزمی با این او-بوت، روز ۷ نوامبر سال ۱۹۴۲ به کاروانی از کشتی های دشمن که در حال پشتیبانی از عملیات "تورچ"، پیاده سازی نیروهای متفقین در شمال آفریقا، بودند، حمله برد و توانست یواس اس "لیدزتاون"، کشتی تهاجم آبی-خاکی آمریکایی را غرق کند. او-بوت او خود روز ۱۷ نوامبر در آب های شمال الجزایر مورد حمله یک بمب افکن هادسن دشمن قرار گرفت و در اثر اصابت خرج عمقی به آن به شدت آسیب دید. با گیر کردن دریجه جلویی و آسیب دیدگی موتور دیزل و بخشی از باتری ها، او-بوت دیگر نمی توانست به عمق برود. در اثر حمله دو هواگرد دیگر قابلیت چرخش او-بوت نیز از دست رفت. فون تیزنهاوزن به تمامی خدمه جز تعداد اندکی از آن ها دستور داد جلیقه های نجات خود را بپوشند و برای رها کردن شناور در عرشه رویی آن جمع شوند. چندین تن از خدمه در اثر حملات هوایی دیگری کشته شدند. فون تیزنهاوزن به نشانه تمایل به تسلیم، پرچم سفید برافراشت تا از کشته شدن مابقی افرادش جلوگیری کند. او-بوت به صورت پشت پشت به سمت ساحل در فاصله حدود ۲۰ کیلومتری رفت. در این حین اسناد سری منهدم و شناور
برای غرق شدن توسط خدمه آماده شد. یک ناوشکن متفقین برای از آب گرفتن خدمه او-بوت اعزام گشت. درحالیکه بمب افکن های هودسون او-۳۳۱ را به سمت ساحل مشایعت می کردند و پرچم سفید همچنان بر او-۳۳۱ در احتزاز بود، هواگردهایی از ناو هواپیمابر فورمیدبل اقدام به بستن آن به رگبار مسلسل های خود کردند. اژدری به طرف او-بوت شلیک و اصابت آن موجب انفجار بزرگی گشت. او-۳۳۱ به همراه ۳۲ تن از خدمه آن غرق شد. به هر صورت، فون تیزنهاوزن و ۱۶ تن دیگر جان به در بردند. خلبانی که اژدر را به سمت او-۳۳۱ شلیک کرد بعداً محاکمه نظامی شد. فون تیزنهاوزن به عنوان اسیر جنگی ابتدا به انگلستان و سپس به اردوگاهی در کانادا منتقل گشت. پس از پایان جنگ، سال ۱۹۴۷ آزاد شد و به آلمان بازگشت. پس از چهار سال مجدداً به کانادا مراجعت نمود و به صوت دائمی در آن ساکن شد. ناوسروان هانس-دیتریش فون تیزنهاوزن در نهایت روز ۱۷ اوت سال ۲۰۰۰ در ونکوور درگذشت.
روبی بلین (؛ ۲۷ اوت ۱۹۰۳ – مه ۱۹۷۶) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دو ملوان" اشاره نمود.
ویرا وایت (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۸۹۳ – ) بازیگر اهل استرالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در میان حاضران"، "قبول می کنم"، "هرگز سست نشو"، "فضاهای کاملاً باز"، "از پنجره پریدیم پائین" و "خانم سوئیسی" اشاره نمود.
جرج کوتسوناروس () با نام اصلی گئورگیوش کوتسوناروش (؛ ۱۶ اکتبر ۱۸۹۲ – ) کشتی گیر حرفه ای و بازیگر یونانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زندگی خصوصی هلن تروی" و "از پنجره پریدیم پائین" اشاره نمود.
تاپیرنمایان یک خانواده منقرض شده از بالاخانوادهٔ تاپیرواران است که نزدیک به تاپیرهای راستین و احتمالاً اجدادی هستند که سردهٔ "پیشاتاپیرها" و همه فرزندان آنها را دربر می گیرد. در طبقه بندی های جایگزین، تاپیرنمایان به عنوان یک زیرخانواده (Helaletinae) در خانوادهٔ تاپیران (Tapiridae) در نظر گرفته می شود. اعضای این خانواده با داشتن دندان های گونه ای بیلوفودنت کمتر در مقایسه با دیگر تاپیرواران تعریف می شوند.
نامادری به معنای همسر فعلی پدر واقعی و بیولوژیکی فرد است که مادر بیولوژیکی نیست و می تواند به موارد زیر هم اشاره کند:
هانس جابی (؛ – ) بازیگر اتریش الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دشمن" و "هورا هورا" اشاره نمود.
گلوریا گری یر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مردان نبرد" اشاره نمود.
ماه خاتونی خشن است رمانی علمی تخیلی است که در سال ۱۹۶۶ میلادی و توسط نویسنده آمریکایی رابرت هاینلاین دربارهٔ شورش یک مستعمره قمری علیه حاکمان ساکن زمین است. این رمان آرمان های آزادی خواهانه را به تصویر می کشد. این رمان به دلیل توصیفاتش دربارهٔ آینده بشریت مورد احترام است.
پلاگ قابل ذوب یک استوانه رزوه دار فلزی است که معمولاً از برنز ، برنج یا برنج قرمز ساخته شده که سوراخی مخروطی شکل در طول آن وجود دارد. این سوراخ با یک فلز با نقطه ذوب پایین مهر و موم شده است که در صورت رسیدن به دمای از پیش تعیین شده و بالا، از بین می رود. استفاده اولیه از پلاگ قابل ذوب به عنوان یک اقدام احتیاطی ایمنی در برابر سطوح پایین آب در دیگ های بخار بود، اما به تدریج کاربردهای استفاده از آن به سایر مخازن بسته مانند سیستم های تهویه مطبوع و مخازن برای انتقال گازهای خورنده و ال پی جی گسترش یافت. اهداف استفاده. یک پلاگ قابل ذوب به عنوان یک سوپاپ اطمینان زمانی که دماهای خطرناک -به جای فشارهای خطرناک- در یک ظرف بسته به وجود می آیند عمل می کند. در دیگ های بخار، پلاگ قابل ذوب به صفحه بالایی جعبه آتش پیچ می شود که معمولاً حدود یک اینچ (۲۵ میلیمتر) در فضای آب بالای آن امتداد می یابد. هدف آن این است که در مواقعی که سطح آب به طور خطرناکی پایین می آید، به عنوان آخرین گزینه ایمنی عمل کند: هنگامی که بالای پلاگ از آب خارج شود، بیش از حد گرم شده، و هسته با نقطه ذوب پایین آن ذوب می شود و همزمان با ایجاد صدا سبب انتشار بخا
ر به داخل جعبه آتش برای هشدار دادن به اپراتورها قبل از خشک شدن کامل بالای جعبه آتش -که می تواند منجر به خرابی فاجعه بار دیگ شود- می شود. دمای گازهای دودکش در جعبه آتش موتور بخار می تواند به ۵۵۰ درجه سانتیگراد برسد، که در آن دما مس، که از نظر تاریخی بیشتر جعبه های آتش از آن ساخته شده اند، نرم می شود و دیگر نمی تواند فشار دیگ را حفظ کند و اگر آب به سرعت در دیگ ریخته نشود و آتش خاموش شود، انفجار شدیدی ایجاد می شود. . سوراخ داخل پلاگ بسیار کوچکتر از آن است که تأثیر زیادی در کاهش فشار بخار داشته باشد و انتظار نمی رود مقدار آب کمی که از آن عبور می کند تأثیر زیادی در خاموش کردن آتش داشته باشد. تاریخچه. این وسیله در سال ۱۸۰۳ توسط ریچارد ترویتیک، طرفدار موتورهای بخار پرفشار، در نتیجه انفجار در یکی از دیگ های جدیدش اختراع شد. مخالفان او مشتاق بودند که کل مفهوم بخار پرفشار را محکوم کنند، اما ترویتیک ثابت کرد که این حادثه به این دلیل رخ داده است که مسئول مخزن او از پرآب نگه داشتن دیگ بخار غفلت کرده است. او برای مقابله با این انتقادات، اختراع خود را به طور گسترده و بدون ثبت اختراع، منتشر کرد. آزمایش ها. آزمایش هایی که توس
ط موسسه فرانکلین بوستون، در دهه ۱۸۳۰ انجام شد، در ابتدا در مورد اضافه کردن آب به محض مشاهده خروج بخار از طریق پلاگ قابل ذوب تردیدهایی ایجاد کرد. در این آزمایش، یک دیگ بخار که بر آن یک پنجره دید کوچک شیشه ای نصب شده بود بیش از دمای عملیاتی معمولی خود گرم شده و سطح آب آن زیر بالای جعبه آتش قرار داشت. هنگامی که آب به آن اضافه شد، مشخص شد که فشار به طور ناگهانی افزایش یافته و شیشه پنجره دید شکسته شده است. این گزارش به این نتیجه رسید که دمای بالای فلز، آب اضافه شده را بسیار سریع تبخیر کرده است و انفجار نتیجه ای اجتناب ناپذیر بود. در سال ۱۸۵۲ بود که این فرض به چالش کشیده شد: توماس ردموند، یکی از بازرسان همان مؤسسه، به طور خاص این نظریه را در تحقیقات خود در مورد انفجار دیگ بخار در کشتی بخار "رداستون" در رودخانه اوهایو در ۳ آوریل همان سال رد کرد. یک تحقیق در سال ۱۹۰۷ در ولز به نتیجه مشابهی رسید: یک لوکوموتیو بخار متعلق به راه آهن Rhymney به طور ناخواسته با سوپاپ های ایمنی که به اشتباه مونتاژ شده بودند، فرستاده شد. در این لوکوموتیو، فشار در دیگ بخار تا حدی افزایش می یابد که انژکتورها از کار می افتند. همچنین ورق بالایی
در اثر حرارت آتش ضعیف شده و به طرز فجیعی از هم جدا شد. تحقیقات به رهبری سرهنگ درویت از سازمان بازرسی راه آهن، این نظریه را رد کرد که مسئولان موتور موفق به راه اندازی انژکتورها شده اند و همچنین سیل ناگهانی آب سرد باعث چنان تولید بخاری شده که دیگ بخار می ترکد. او نتایج آزمایش های انجمن کاربران بخار منچستر (یک سازمان ملی گواهی و بیمه دیگ بخار) را نقل کرد که ثابت کرد وزن مس موجود (با توجه به گرمای ویژه آن) برای تولید بخار کافی برای بالا بردن فشار دیگ کافی نبود. در واقع، اضافه کردن آب سرد باعث کاهش فشار شده بود. از آن زمان به بعد پذیرفته شد که اقدام صحیح در صورت کارکرد پلاگ قابل ذوب اضافه کردن آب است. نگهداری. ترکیب آلیاژی. بررسیها اهمیت آلیاژ در عمر پلاگ را نشان می دهند. آلیاژها در ابتدا ترجیح داده شده بودند چرا که نقطه ذوب یوتکتیک کمتری نسبت به فلزات خالص داشتند. اگرچه مشخص شد که آلیاژها به طور نامناسبی عمر می کنند و می توانند توسعه ماتریس اکسیدها را در سطح آب پلاگ تشدید کنند، این ماتریس ها دارای نقطه ذوب بالایی اند که باعث می شود پلاگ غیر قابل استفاده شود. در سال ۱۸۸۸، سرویس بازرسی قایق های بخار ایالات متحده ا
لزامی را ایجاد کرد که پلاگ ها باید از قلع خالص ساخته شده و سالانه جایگزین شوند. عمر پلاگ ها. در تحقیقات دهه ۱۹۲۰ توسط موسسه استاندارد ایالات متحده همراه با سرویس بازرسی قایق بخار مشخص شد که در هنگام استفاده، رسوب آهک و خوردگی بالای هسته قابل دوب می تواند نقطه ذوب دستگاه را افزایش داده و از کارکرد آن در صورت نیاز جلوگیری کند. شیوه ایمنی کنونی در لکوموتیوها مستلزم بازرسی پلاگ های جدید پس از ۱۵ تا ۳۰ روز کاری (بسته به وضعیت آب و استفاده از لوکوموتیو) یا حداقل هر شش ماه یکبار بسته به فشار و دمای کار دیگ است. کاربردهای دیگر. اصل پلاگ های قابل ذوب برای حمل و نقل گازهای نفتی مایع نیز اعمال می شود، جایی که پلاگ های قابل ذوب (یا تکه های کوچک و در معرض غشای پوشش ظروف) طوری طراحی شده اند که در صورت رسیدن به دمای خیلی بالا ذوب یا متخلخل شوند. ظروف گازهای خورنده، مانند ظروف مورد استفاده برای کلر مایع، دارای یک یا چند پلاگ قابل ذوب با دمای کاری حدود ۷۰ تا ۷۴ درجه سانتی گراد هستند. پلاگ های قابل ذوب در چرخ های هواپیما، (معمولاً در هواپیماهای بزرگتر یا با کارایی بالا)، رایج هستند. بارهای حرارتی بسیار زیاد ناشی از شرایط فرود
و ترمز غیرعادی (مانند تیک آف لغو شده با سرعت بالا، که در آن یک هواپیمای سنگین با سوخت زیاد باید از سرعت بسیار بالا تا توقف در فاصله نسبتاً کوتاهی به شدت ترمز کند) می تواند باعث افزایش بسیار زیاد فشار در لاستیک ها شوند که ممکن است لاستیک منفجر شود، بنابراین از پلاگ های قابل ذوب به عنوان مکانیزم تسکین استفاده می شود. گاز تخلیه شده ممکن است برای خنک کردن سطوح ترمز به سمت آنها هدایت شود. گاهی اوقات این پلاگ ها به منظور احتیاط در برابر اشتعال هر گونه بخار روغن روانکاری به گیرنده های کمپرسورهای هوا تعبیه می شوند. اگر عمل کمپرسور، هوا را بالاتر از دمای مطمئن گرم کند، هسته ذوب شده و فشار را آزاد می کند. در گذشته، سیستم های تهویه مطبوع خودرو معمولاً به این پلاگ ها مجهز می شدند که در دمای ۱۰۰ تا ۱۱۰ درجه سلسیوس کار می کردند، اما به دلیل نگرانی در مورد اثرات زیست محیطی گاز مبرد آزاد شده، این عملکرد توسط یک کلید برق جایگزین شده است. یک نوع گاوصندوق نسوز ثبت اختراع شده در سال ۱۸۶۷ از یک پلاگ قابل ذوب استفاده می کند تا در صورت بالا رفتن دمای بیرونی، محتویات آن را با آب خیس کند. پلاگ های قابل ذوب ایمنی راکتورهای هسته ای تور
یم فلورید مایع را با جلوگیری از گرم شدن بیش از حد راکتور افزایش می دهند. در صورت رسیدن به حد دمای مجاز، یک پلاگ که در پایین راکتور قرار داده شده است ذوب می شود و به سوخت راکتور سیال اجازه می دهد تا به مخازن ذخیره سازی زیرزمینی تخلیه شود و از ذوب هسته ای جلوگیری کند.
'—همه شما زامبی ها—' یک داستان کوتاه علمی تخیلی از نویسنده آمریکایی رابرت هاینلین است. این داستان کوتاه ظرف مدت یک روز (۱۱ ژوئیه ۱۹۵۸) نوشته شد و اولین بار پس از رد شدن توسط "پلی بوی،" در شماره مارس ۱۹۵۹ "مجله فانتزی و علمی تخیلی" منتشر شد.
یوکریت ها () شهاب سنگ های سنگی اکندریتی هستند که بسیاری از آنها از سطح سیارک ۴ وستا سرچشمه می گیرند و بخشی از خانواده شهاب سنگ های شهاب سنگ اچ ئی دی هستند. آنها رایج ترین گروه اکندریتی با بیش از ۱۰۰ شهاب سنگ هستند. "یوکریت ها" از سنگ بازالتی از پوسته ۴ وستا یا بدنهٔ مادری مشابه تشکیل شده است. آنها بیشتر از پیروکسن فقیر از کلسیم، پیژونیت و پلاژیوکلاز غنی از کلسیم (آنورتیت) تشکیل شده اند. بر اساس تفاوت های ترکیب شیمیایی و ویژگی های کریستال های جزء، آنها به چند گروه تقسیم می شوند:
یان اورل بیسک (؛ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۰) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است که برای باشگاه فوتبال اینترمیلان در پست مدافع بازی می کند. افتخارات. باشگاهی. اینتر میلان
سیمون بار کوخبا جنگ سالار و یک رهبر نظامی یهودی بود که شورش بارکوخبا علیه امپراتوری روم را در سال ۱۳۲ پس از میلاد گاه شماری دوران مشترک رهبری کرد. این شورش یک دولت مستقل یهودی به مدت سه سال را ایجاد کرد که در آن بار کوخبا به عنوان ناسی ("شاهزاده") حکومت می کرد. برخی از علمای خاخام در زمان او تصور می کردند که او مسیح در یهودیت است که مدت ها انتظارش را می رفت. بار کوخبا به دست رومیان در شهر مستحکم بتار کشته شد. نام. نام مستند. اسنادی که در قرن بیستم در «غار نامه ها» کشف شدند، نام اصلی او را با صورت های گوناگون نشان می دهند: شمعون بار کوسوا (שמעון בר כוסבה)، بار کوسواʾ (בר כוסבא) یا بن کوسواʾ (בן כוסבא).احتمال زیاد نام اصلی او بار کوسوا بوده است. این نام ممکن است نشان دهد که پدر او یا زادگاهش «کوسوا» نام داشته است، ویرانه های «خِرْبَت کوَیزیبه» یکی از گزینه های محتمل برای شناسایی است؛ دیگران، به ویژه امیل شورر، بر این باورند که این نام خانوادگی می تواند نشانه ی محل تولد او در روستای «خوزیبا» (شاید «خِزیب») باشد، اما همچنین ممکن است صرفاً یک نام خانوادگی عمومی بوده باشد. لقب ها. در طول شورش، فقیه ربانی یهودی ربی
عقیوا، شمعون را به عنوان مسیح یهودی تلقی می کرد. تلمود اورشلیم (تعنیت 4:5) سخن او را ثبت کرده است که آیه ی «پیشگویی ستاره» از سفر اعداد 24:17، «ستاره ای از یعقوب طلوع خواهد کرد»، به او اشاره دارد. این تفسیر بر اساس همانندی واژه ی عبری برای ستاره، «کوخاو»، با نام او، «بار کوزوا» بود. نام «بار کوخبا» که به این گفته ی عقیوا اشاره دارد، در تلمود ظاهر نمی شود بلکه تنها در منابع کلیسایی، تا قرن شانزدهم، ذکر شده است. تلمود اورشلیم (تعنیت 4:5) و تلمود بابلی (سنهدریم 93b و 97b) از او با نام «بار کوزوا» یاد می کنند. رهبری شورش. پیشینه. با وجود ویرانی هایی که رومیان در جریان نخستین جنگ یهود و روم (۷۳–۶۶ میلادی) به بار آوردند و جمعیت و روستاها را نابود کردند، مجموعه ای از قوانین صادره از سوی امپراتوران روم انگیزه ای برای شورش دوم فراهم آورد. بر اساس تقسیم بندی سال ها در "Chronicon" اثر یوسیبیوس (که ترجمه ی لاتینی آن با نام "Chronicle of Jerome" شناخته می شود)، شورش یهودیان در زمان فرماندار رومی، تینئوس (تینیوس) روفوس، در شانزدهمین سال سلطنت هادریان آغاز شد که برابر با سال چهارم المپیاد ۲۲۷ بود. هادریان برای سرکوب مقاومت
سپاهی اعزام کرد، اما با حریفی قدرتمند روبه رو شد، چرا که بار کوخبا، به عنوان رهبر به رسمیت شناخته شده ی اسرائیل، هر یهودی ای را که از پیوستن به صفوف او امتناع می کرد مجازات می نمود. دو سال و نیم بعد، پس از پایان جنگ، امپراتور روم، هادریان، یهودیان را از ورود به «آیلیا کاپیتولینا»—شهرک مشرکی که بر ویرانه های اورشلیم یهودی ساخته بود—ممنوع کرد. نام «آیلیا» از یکی از نام های امپراتور، «آیلیوس»، گرفته شده بود. به گفته ی فیلوستورجیوس، این کار بدان منظور انجام شد که ساکنان پیشین یهودی آن «بهانه ای در نام شهر برای ادعای میهن خود نیابند.» بررسی اجمالی تاریخی. برای بسیاری از یهودیان آن زمان، این دگرگونی ها نویدبخش عصر مسیحایی مورد انتظار بود. رومیان در جریان شورش نخستین به سختی شکست خوردند، زیرا با نیروی یهودی یکپارچه ای روبه رو شدند؛ بر خلاف نخستین جنگ یهود و روم، که فلاویوس یوسفوس گزارش می دهد سه ارتش جداگانه ی یهودی برای تسلط بر کوه معبد، در سه هفته پس از شکسته شدن دیوارهای اورشلیم توسط رومیان و نبرد آنان تا رسیدن به مرکز شهر، با یکدیگر می جنگیدند.[نیازمند منبع] رومیان که از نظر تعداد کمتر بودند و تلفات سنگینی می دا
دند، سیاست زمین سوخته را در پیش گرفتند که جمعیت یهودیه را کاهش داده و تضعیف کرد و روحیه ی آنان را شکست، به تدریج اراده ی یهودیان برای ادامه ی جنگ را فرسوده ساخت. در مرحله ی پایانی جنگ، بار کوخبا به دژ بیتار پناه برد. رومیان سرانجام پس از محاصره ی شهر آن را تصرف کردند. تلمود اورشلیم چند ادعا مطرح می کند که به وسیله ی پژوهش های جدید غیرتاریخی تلقی می شوند. یکی از این ادعاها این است که مدت زمان محاصره سه سال و نیم بوده، هرچند بنا بر گفته ی همان نویسنده، خود جنگ دو سال و نیم طول کشیده است. بخش دیگری از روایت تلمودی این است که رومیان همه ی مدافعان را کشتند به جز یک جوان یهودی به نام شمعون بن گملی ئل دوم که جانش بخشیده شد. به گفته ی کاسیوس دیو، ۵۸۰٬۰۰۰ یهودی در جریان عملیات جنگی در سراسر کشور کشته شدند و حدود ۵۰ شهر مستحکم و ۹۸۵ روستا با خاک یکسان شد، در حالی که شمار کسانی که بر اثر قحطی، بیماری و آتش جان باختند غیرقابل برآورد بود. سرانجام و عواقب. پیروزی روم آن چنان پرهزینه بود که امپراتور هادریان، هنگام گزارش به مجلس سنای روم، شایسته ندید که با درود مرسوم آغاز کند: «اگر شما و فرزندانتان در سلامتید، خوب است؛ من و
لژیون ها در سلامتیم.» در پی جنگ، هادریان واحدهای سیاسی قدیمی یهودیه، جلیل و سامریه را در هم ادغام کرد و استان جدیدی به نام «سوریه فلسطینا» پدید آورد، که معمولاً به عنوان تلاشی برای قطع کامل پیوند با یهودیه تفسیر می شود. شخصیت بارکوخبا. وصف در تلمود. شمعون بار کوخبا در ادبیات ربانی به عنوان فردی تا حدی غیرمنطقی و تندخو توصیف شده است. تلمود می گوید او فرمانده ارتشی از شورشیان یهودی به شمار می رفت که حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نفر بودند، اما نیروهای جوان را وادار می کرد شجاعت خود را با قطع یکی از انگشتانشان ثابت کنند. حکیمان اسرائیل از او شکایت کردند که چرا مردم اسرائیل را با چنین نقص هایی آسیب زده می سازد. هرگاه به میدان جنگ می رفت، گفته اند چنین می گفت: «ای سرور جهان، نیازی نیست که تو ما را [بر دشمنانمان] یاری کنی، اما ما را نیز رسوا مساز!» همچنین گفته شده است که او دایی مادری خود، ربی العازر هموداعی، را پس از آنکه به همکاری با دشمن مظنونش شد، به قتل رساند و بدین سبب حمایت الهی را از دست داد؛ همین امر به نابودی بیتار انجامید که خود بار کوخبا نیز در آن کشته شد. گمان می رود هادریان شخصاً بر عملیات پایانی نظامی در محاصره ی بیت
ار نظارت داشته است. هنگامی که ارتش روم سرانجام شهر را تصرف کرد، سربازان سرِ بریده ی بار کوخبا را نزد هادریان بردند و وقتی هادریان پرسید چه کسی او را کشته است، سامری ای پاسخ داد که او وی را کشته است. زمانی که هادریان خواست سرِ بریده (یونانی: پروتومه) قربانی کشته شده را نزدیک او بیاورند تا آن را ببیند، مشاهده کرد که ماری بر گرد سر پیچیده است. سپس هادریان گفت: «اگر خدا او را نکشته بود، چه کسی می توانست او را بکشد!؟» مکتب فکری و زبان عبری. باستان شناس اسرائیلی، ایگائل یدین، بر این باور است که بار کوخبا تلاش کرد زبان عبری را احیا کرده و آن را به عنوان زبان رسمی یهودیان قرار دهد؛ این اقدام بخشی از ایدئولوژی مسیحایی او بود. در کتاب "A Roadmap to the Heavens: An Anthropological Study of Hegemony among Priests, Sages, and Laymen (Judaism and Jewish Life)" نوشته ی سیگالیت بن زیون (صفحه 155)، یدین یادآور می شود: «به نظر می رسد این تغییر نتیجه ی فرمانی بود که از سوی بار کوخبا صادر شد، او می خواست زبان عبری را احیا کند و آن را زبان رسمی دولت قرار دهد.» یافته های باستان شناسی. در اواخر قرن بیستم و قرن بیست ویکم، اطلاعات تا
زه ای درباره ی شورش از کشف چند مجموعه نامه، که برخی احتمالاً به دست خود بار کوخبا نوشته شده اند، در «غار نامه ها» مشرف به دریای مرده به دست آمد. این نامه ها اکنون در موزه ی اسرائیل نگهداری و به نمایش گذاشته می شوند.
متن ماسورتی () به معنی متن سنت، متن معتبر عبری توراتی و آرامی از کتاب عهد عتیق یا کتاب مقدس عبری (تنخ) در یهودیت خاخامی است. متن ماسورتی، متون یهودی و متن دقیق حروف، به همراه مصوت گذاری و آکسان گذاری که به عنوان «ماسورا» شناخته می شود را تعیین می کند؛ ماسورا که به متن ماسوری اشاره دارد، به طور خاص به معنی نشانه های آوایی متون مقدس یهودی و یادداشت های حاشیه ای مختصر در نسخه های خطی (و بعداً چاپی) تناخ است که جزئیات متنی، معمولاً در مورد املاء دقیق کلمات را ذکر می کند. این متن در درجه اول توسط گروهی از یهودیان معروف به ماسورت ها بین قرن های ۷ تا ۱۰ میلادی کپی، ویرایش و توزیع شد. قدیمی ترین نسخه کامل شناخته شده، نسخه خطی لنینگراد، به اوایل قرن ۱۱ میلادی بازمی گردد. اختلافاتی که در طومارهای دریای مرده ثبت شده اند، نشان می دهد که نسخه های متعددی از کتاب مقدس عبری تا پایان دوره معبد دوم وجود داشته است. اینکه کدام متن به یک متن اصلی فرضی نزدیکترین است مورد مناقشه است، و اینکه آیا چنین متن واحدی تا به حال وجود داشته است یا خیر. طومارهای دریای مرده، که دیرینگی آن به سده سوم پیش از میلاد بازمی گردد، حاوی نسخه هایی از م
تن است که تفاوت هایی با کتاب مقدس عبری امروزی دارد. هفتادگانی (ترجمه یونانی کوینه که در قرن های سوم و دوم پیش از میلاد انجام شده است) و پیشیتا (ترجمه سریانی در قرن دوم میلادی) گاهی اوقات تفاوت های قابل توجهی با متن ماسورتی دارند، همان طور که تورات پنجگانه سامری، متن تورات که توسط سامریان به زبان عبری سامری حفظ شده است قطعاتی از یک دست نویس باستانی از کتاب لاویان که در نزدیکی کشتی تورات یک کنیسه باستانی در عین گدی [En Gedi] یافت شده، دارای عباراتی یکسان با متن ماسورتی است. متن ماسورتی، پایه و اساس اکثر ترجمه های پروتستان عهد عتیق مانند نسخه شاه جیمز، نسخه استاندارد انگلیسی، کتاب مقدس استاندارد جدید آمریکایی و نسخه بین المللی جدید است؛ پس از سال ۱۹۴۳میلادی ، برای برخی از انجیل های کاتولیک، مانند انجیل آمریکایی جدید و انجیل اورشلیم جدید نیز استفاده شده است. برخی از فرقه های مسیحی به جای آن ترجمه های هفتادگانی را ترجیح می دهند، زیرا با گفتاوردهای موجود در عهد جدید مطابقت دارد.
دودمان هرودیان () یک دودمان سلطنتی از تبار پادشاهی ادوم بود که بر پادشاهی هیرودیایی یهودا و بعداً چهارسالاری هرودی به عنوان یک دولت خراجگزار از امپراتوری روم حکومت می کرد.
شورش یعقوب و سیمون () شورشی بود که در یهودیه (استان روم) توسط برادران سیمون و یعقوب در سال های ۴۶–۴۸ پس از میلاد برپا شد. این شورش که در جلیل متمرکز بود به عنوان یک شورش پراکنده آغاز شد و هنگامی که در سال ۴۸ میلادی به اوج رسید به سرعت توسط مقامات رومی سرکوب شد و هر دو برادر اعدام شدند. پیش زمینه. کالیگولا (۳۷–۴۱) به عنوان «اولین گسست بازبین روم باستان و تاریخ یهودیان در امپراتوری روم پیشنهاد شده است، حتی اگر مشکلات قبلی در طول سرشماری کوئیرینیوس در ۶ و مشکل کمتر در زمان سیجانوس (پیش از ۳۱) در نظر گرفته نشود. [[یوسف فلاوی]]' "[[عتیقه های یهودی]]" بیان می کند که در این زمان سه فرقه اصلی یهودی وجود داشت، [[فریسیان]]، [[صدوقیان]] و [[اسنی ها]]. [[زیلوت ها]] که یک «فرقه چهارم» بودند که توسط [[یهودای جلیلی]] در سال ششم علیه [[سرشماری کوئیرینیوس]] تأسیس شد، اندکی پس از آن که امپراتوری روم [[چهارسالاری هرودی]] را از [[استان های روم]] اعلام کرد و اینکه آنها «در همه چیزها با عقاید [[فریسیان]]ی موافقند؛ اما دلبستگی خدشه ناپذیری به آزادی دارند و می گویند که خدا تنها حاکم و پروردگار آنهاست. (۱۸٫۱٫۶) با توجه به مقاله [[دان