Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عملکرد تیم را داشت، در حالی که لاهور با امتیاز ۱۲۸ از مسابقات کنار رفت. در نوبت نخست بازی بعدی در برابر تیم کریکت هواپیمایی ملی پاکستان، سبطین در رده نهم ضربه زنی قرار گرفت. او ۸۵ دوش ناک اوت از ۸۰ توپ به دست آورد که شامل ۱۴ چهار و یک شش بود. تمام این امتیازات در یک شراکت ۹۰ دوشی برای ویکت هشتم با دروازه بانی کاشف محمود کسب شد که سهم سبطین از این شراکت ۹۴٪ بود. آن نوبت بهترین عملکرد سبطین در کریکت فرست کلاس و تنها نیم سده اش در این سطح بود. سبطین در ادامه فصل ۰۸–۲۰۰۷، با تیم لاهور لاینز در مسابقات یک روزه، نخستین بازی خود را در برابر تیم کریکت آزمایشگاه های تحقیقاتی خان در جام یک روزه ملی انجام داد. او در دومین بازی اش در برابر تیم کریکت بانک حبیب، دو ویکت گرفت و با ثبت ۵۰/۲ در ده اُوِر، بهترین آمار توپ زنی اش در لیست الف را به جا گذاشت. سبطین در فصل ۰۹–۲۰۰۸، سه بار دیگر برای لاهور شالیمار در جام قائد اعظم و همچنین دو بار برای لاهور ایگلز در جام بانک سلطنتی اسکاتلند (نام جدید تورنمنت یک روزه داخلی) به میدان رفت. او در طول دوران حرفه ای اش در کریکت فرست کلاس تنها یک ویکت گرفت و با میانگین توپ زنی ۲۷۶٫۰۰ به کار
خود پایان داد، که از بدترین میانگین های ثبت شده در تاریخ است. این میانگین دوازدهمین آمار بد در تاریخ کریکت فرست کلاس است، و تنها عنایت الله با میانگین ۲۷۹٫۰۰ در مسابقات پاکستان آماری بدتر از او دارد. دوران حرفه ای در کویت. اگرچه سبطین همچنان در مسابقات داخلی پاکستان شرکت می کرد، اما نخستین بازی خود را برای تیم ملی کویت در جام ای سی سی ۲۰۰۲ در سنگاپور، در سن ۱۶ سالگی انجام داد. حضور بعدی او در تورنمنت ۲۰۰۴ در مالزی رقم خورد، جایی که کویت برای نخستین بار به نیمه نهایی رسید و سپس در دیدار رده بندی قطر را شکست داد. سبطین در این رقابت ها ۱۵۲ دوش به دست آورد که پس از خالد بات، دومین بازیکن برتر کویت از نظر امتیازگیری بود. او در دیدار برابر مالدیو، با کسب ۸۶ دوش از ۸۶ توپ و همچنین گرفتن ۱۸/۲ از پنج اور، به عنوان بازیکن برتر مسابقه انتخاب شد. به جز موارد استثنایی همچون جام نخبگان ای سی سی ۲۰۱۰ که برای نخستین بار در کویت برگزار شد و کریکت در بازی های آسیایی ۲۰۱۴، سبطین پس از نخستین حضورش تقریباً در تمامی تورنمنت های مهم شورای کریکت آسیا برای کویت بازی کرده است. او در لیگ جهانی کریکت ۲۰۱۱، بهترین توپ زن کویت از نظر تع
داد ویکت بود و درخشان ترین عملکردش ثبت ۳۵/۴ در برابر تیم ملی کریکت گرنزی بود. در برابر نپال در جام نخبگان ای سی سی ۲۰۱۲، سبطین با کسب ۷۷ دوش از ۸۴ توپ، پیروزی شگفت انگیز چهار ویکتی کویت را رقم زد. دیگر عملکردهای قابل توجه او شامل گرفتن ۲۰/۲ و ۳۳ دوش ناک اوت در برابر تیم ملی کریکت بحرین در جام بیست شورای کریکت آسیا ۲۰۱۳ است و همچنین پنج ویکت با آمار ۲۷/۵ در برابر مالدیو در تورنمنت ۲۰۱۵ همین مسابقات، که شامل یک هت تریک در دو اور پیاپی بود.
مسعود زارعیان (زادهٔ ۱۳۶۳ در مشهد) فارغ التحصیل رشته تولید سیما در مقطع کارشناسی ارشد دانشکده صدا و سیما ، فیلمساز ، تهیه کننده و تدوینگر ایرانی است. وی در شانزدهمین جشنواره سینما حقیقت جایزه بهترین کارگردانی مستند در بخش بلند را از آن خود کرد و هم اکنون عضو انجمن صنفی کارگردانان مستند سینمای ایران است. زارعیان پیش از ورود به عرصه فیلمسازی طلبه حوزه علمیه بوده و به گفته خودش در مواقعی حتی لباس روحانیت به تن می کرده است. به گفته خودش ، پس از ورود به عرصه فیلمسازی در دوران طلبگی "بارها تهدید به باطل شدن پرونده طلبگی" شده است و ورود سختی به دلیل طلبه بودنش به سینمای مستند داشته است. فیلم های مستند. مجموعه مستند تلویزیونی سمت اقیانوس. زارعیان در سال ۱۴۰۳ مجموعه مستند تلویزیونی با عنوان سمت اقیانوس برای شبکه یک سیمای جمهوری اسلامی و آستان قدس رضوی ساخت که قصد تصویر کردن آدم ها و زائران معمولی و ناشناخته امام رضا را داشته است.
بای چی (به چینی: 白起؛ حدود ۳۳۲ پیش از میلاد – حدود ژانویه ۲۵۷ پیش از میلاد)، که همچنین با نام گونگ سون چی شناخته می شود، یک ژنرال نظامی اهل ایالت چین در دوران جنگ های ایالات متخاصم بود. او در منطقهٔ مِی (واقع در شهرستان کنونی مِی، در استان شاآن شی) زاده شد و بیش از ۳۰ سال فرماندهی ارتش چین را بر عهده داشت. بای چی مسئول مرگ بیش از یک میلیون نفر شناخته می شود، و به همین دلیل لقب «قصاب انسان» را به او داده اند. طبق نوشته های "شی جی"، او بیش از ۷۳ شهر از شش ایالت متخاصم دیگر را تصرف کرد و تاکنون هیچ گزارشی مبنی بر شکست او در طول دوران نظامی اش یافت نشده است. او نقش کلیدی در قدرت گیری نظامی ایالت چین و تضعیف ایالت های رقیب داشت، که همین امر زمینه ساز فتح نهایی چین بر دیگر ایالت ها شد. تبار. در جلد دوم از جلد هفتاد و پنجم "کتاب تانگ" "جدید" آمده است که بای چی از نوادگان یک ژنرالِ دوک مو از ایالت چین به نام بای یی بینگ از تبار جیان بوده است. خود بای یی بینگ پسر جیان شو بود، که یک دانشمند و کارگزار اهل چین با اصالتی از ایالت سونگ به شمار می رفت. با این حال، شاعر نامدار دودمان تانگ، بای جویی، در کتاب خود با عنوان "ماجر
ای بای فوجون، فرماندار شهرستان گونگ" نوشته است که بای چی از نوادگان بای گونگ شِنگ (از تبار بایِ خاندان میǐ بوده است. بای گونگ شنگ نوهٔ شاه پینگ از ایالت چو و شاهزاده ای یاغی در دوران سلطنت شاه هویی از چو بود. زندگی. در سال ۲۹۳ پیش از میلاد، «بای چی» فرماندهی ارتش «چین» را بر عهده داشت و در نبرد «یی چوئه» (واقع در منطقهٔ امروزی «لونگمن»، جنوب شرقی «لو یانگ» در استان «هنان») نیروهای ائتلافی «وی» (魏) و «هان» (韓) را شکست داد. گزارش شده که او در این نبرد حدود ۲۴۰٬۰۰۰ سرباز دشمن را قتل عام کرد و چندین شهر را نیز به تصرف درآورد.[8] در سال ۲۹۲ پیش از میلاد، «بای چی» توسط شاه «ژائوشیانگ» از مقام «زوو شو ژانگ» (左庶長؛ معاون نخست وزیر چین) به مقام «دا لیانگ زائو» (大良造؛ فرمانده افسران، که پیش از سال ۳۲۸ پیش از میلاد عنوان نخست وزیر چین نیز بود) ارتقا یافت. در فرهنگ عامه. در فرهنگ عامهٔ چینی، بای چی یکی از چهار ژنرال بزرگ دوران پایانی ایالات متخاصم محسوب می شود، در کنار لی مو، وانگ جیان و لیان پو؛ و در میان این چهار نفر، از او به عنوان ترسناک ترین یاد می شود. در مانگای کینگدام این شخصیت به نام ژنرال هاکوکی به تصویر کشیده شد
بازی گرگینه () فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی جکی پین، کارگردانی پین و کارا برنان و با بازی تونی تاد ، لیدیا هرست، بایی لینگ و رابرت پیکاردو است. داستان. دوازده غریبه وقتی از خواب بیدار می شوند، خود را ربوده شده و در جزیره ای دورافتاده و به صورت محبوس می یابند. آنها توسط شخصی نقابدار به نام قاضی (با بازی تونی تاد) آگاه می شوند که باید در نسخه ای مرگبار از بازی استنتاج اجتماعی «گرگینه» شرکت کنند. در میان این گروه، دو نفر مخفیانه به عنوان «گرگینه» تعیین می شوند، در حالی که ده نفر باقی مانده «روستایی» هستند. بازی بر اساس چرخه ی روز و شب اجرا می شود، فاز شب: گرگینه ها مخفیانه یک روستایی را انتخاب کرده و می کشند. مرحله روز: کل گروه بحث می کنند و رأی می دهند که یکی از اعضای گروه که گمان می کنند گرگینه است، اعدام شود. این چرخه ادامه می یابد تا زمانی که یا همه گرگینه ها از بین بروند و در نتیجه روستاییان پیروز شوند، یا تعداد گرگینه ها از روستاییان بیشتر شود و پیروزی آنها قطعی شود. اسیران، که از انگیزه هایی که در پس ربوده شدنشان وجود دارد اطلاعی ندارند، با پارانویا دست و پنجه نرم می کنند، با یکدیگر متح
د می شوند و به یکدیگر سوءظن دارند. تنش ها با تلاش گروه برای شناسایی گرگینه های میانشان، در حالی که به دنبال راه های فرار احتمالی هستند، تشدید می شود. با پیشرفت این بازی مرگبار، تعداد شرکت کنندگان به دلیل قتل های شبانه توسط گرگینه های پنهان و اعدام های روزانه بر اساس آرای گروهی، کاهش می یابد. برخی از بازیکنان تلاش می کنند از جزیره فرار کنند، اما نگهبانان مسلحی که قوانین بازی را اجرا می کنند، مانع آنها می شوند. در مراحل پایانی، شرکت کنندگان باقیمانده با واقعیت موقعیت خود روبرو می شوند. هویت واقعی گرگینه ها آشکار می شود و به یک رویارویی نفس گیر منجر می شود. تولید و انتشار. در مارس ۲۰۲۲، اعلام شد که تاد، هرست، لینگ، دان و پیکاردو همگی در این فیلم بازی خواهند کرد. بعداً در همان ماه، اعلام شد که رئالبوتو نیز به جمع بازیگران اضافه شده است. در نوامبر ۲۰۲۴، فیلم تکمیل شده و اکران محدودی در ایالات متحده داشت اما در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵ در پلتفرم های پخش آنلاین به صورت عمومی منتشر شد. آرا و نظرات. سایمون هندرسون از Blazing Minds به فیلم ۲ ستاره از ۵ ستاره داد. جنین پایپ از نردلی به فیلم امتیاز ۲ از ۵ داد و گفت: «بازی گرگینه ا
رزش دیدن دارد اگر طرفدار داستان بازی های حذفی هستید، یا اگر مایلید، برداشتی ترسناک از چیزی مثل «شاه قاتلان» داشته باشید حتما این فیلم را ببینید». ربکا از FilmCarnage.com با دادن امتیاز ۴ از ۱۰، نقد منفی ای به فیلم داده و نوشت؛ فیلم در ارائه چیزی که شما را به وجد بیاورد مشکل دارد، شخصیت ها به اندازه کافی قوی نیستند، روند داستان مشکل ساز است و تنها تلاش نسبتاً ضعیفی برای ایجاد حال و هوای توطئه وجود دارد.
گوتفرید سیلبرمن (۱۴ ژانویه ۱۶۸۳ - ۴ اوت ۱۷۵۳) سازنده آلمانی سازهای صفحه کلیددار بود. او هارپسیکورد ، کلاویکورد ، ارگ و فورته پیانو ساخت؛ شهرت امروزی او عمدتاً به خاطر دو ساز آخر است. زندگی. اطلاعات بسیار کمی در مورد دوران جوانی سیلبرمن وجود دارد. او در کلاینبوبریتزش (که اکنون بخشی از فراونشتاین، ساکسونی است ) به عنوان کوچکترین پسر نجار مایکل سیلبرمن به دنیا آمد. آنها در سال ۱۶۸۵ به شهر مجاور، فراونشتاین، نقل مکان کردند و این احتمال وجود دارد که گوتفرید نیز نجاری را در آنجا آموخته باشد. او در سال ۱۷۰۲ به استراسبورگ نقل مکان کرد، جایی که ساخت ارگ را از برادرش آندریاس سیلبرمن آموخت و با مکتب فرانسوی-آلزاسی ساخت ارگ آشنا شد. او در سال ۱۷۱۰ به عنوان یک استادکار به ساکسونی بازگشت و یک سال بعد کارگاه ارگ خود را در فرایبرگ افتتاح کرد. در سال ۱۷۲۳، فردریک آگوستوس اول عنوان «سازنده افتخاری ارگ دربار و دولت برای پادشاه لهستان و منتخب ساکسونی» را به او اعطا کرد. سیلبرمن در سال ۱۷۵۳ در درسدن ، احتمالاً در اثر مسمومیت "با" قلع و سرب، در حالی که هنوز روی ارگ در کلیسای هوفکرشه کار می کرد، درگذشت.
فیروز شاه نامه داستانی از محمّد بیغمی است که دنبالهٔ "داراب نامه" است و شرحِ دلاوری های فیروز شاه، پسرِ داراب. نسخه ها. تصحیحِ مشترکِ ایرج افشار و مهران افشاری از این کتاب در ایران منتشر شده است.
خندان ماهی خورک شکم حنایی ("Dacelo gaudichaud") که در اصل به نام خندان ماهی خورک گائودیشاد به نام گیاه شناس فرانسوی، چارلز گائودیشاد-بوپره، شناخته می شد، گونه ای از خندان ماهی خورک است که به طور گسترده در جنگل های پست گینه نو پراکنده است.
خندان ماهی خورک نوک بیلچه ای ("Dacelo rex") که با نام ماهی خورک نوک بیلچه ای نیز شناخته می شود، پرنده ای بزرگ با طول تقریبی ۳۳ سانتی متر است (۱۳ الف). ماهی خورک درختی بلند، قهوه ای تیره با منقاری سنگین، کوتاه و پهن که در میان ماهی خورک ها منحصر به فرد است. سر تیره با نواری قرمز رنگ در پشت چشم ها، گلوی سفید، یقه و زیرتنه قرمز رنگ، دمگاه آبی روشن، عنبیه قهوه ای، منقار قهوه ای-سیاه با فک پایین روشن تر (کل منقار اغلب به دلیل خاک قهوه ای رنگ به نظر می رسد) و پاهای رنگ پریده دارد. هر دو جنس از نظر ظاهری شبیه به هم هستند، اما به راحتی از رنگ دم قابل تشخیص هستند. دم نرها آبی تیره است، در حالی که دم ماده ها قرمز روشن است. پرنده نابالغ دارای پرهایی شبیه ماده ها با پرهای طرح دار پولکی است.
تاریخچه ترابری ریلی در لسوتو از سال ۱۹۰۵ آغاز شد، زمانی که کشور محصور در خشکی لسوتو به شبکه راه آهن آفریقای جنوبی متصل شد. از آن زمان تاکنون، این دو کشور از طریق یک خط راه آهن به یکدیگر متصل باقی مانده اند. آغاز. در سال ۱۹۰۲، شرکت راه آهن مرکزی آفریقای جنوبی ساخت خط آهن بلومفونتن – بیت لیه هام را آغاز کرد. هدف این پروژه، اتصال مستعمره رود اورنج (نام آن زمان منطقه) به بندر دوربان بود. هرچند تمایل بر آن بود که این خط از ماسرو، پایتخت لسوتو نیز عبور کند، اما برای کاهش هزینه ها تصمیم گرفته شد مسیر اصلی کوتاه تر باشد و ماسرو از طریق خط فرعی از مارسی، فری استیت به خط اصلی متصل شود. این پروژه شامل احداث پلی جدید بر روی رود کالدون (به زبان سوتو: "موهوکاره") نیز بود. خط فرعی ماسرو در اکتبر ۱۹۰۵ تکمیل و در ۱۸ دسامبر همان سال افتتاح شد. این خط در خاک لسوتو تنها طول داشت و از پل مرزی رودخانه کالدون تا ایستگاه راه آهن ماسرو امتداد داشت. در ابتدا، خدمات مسافربری و باری در این مسیر ارائه می شد. با توجه به کمبود منابع طبیعی در لسوتو و اتکای شدید اقتصاد این کشور به صادرات نیروی کار به آفریقای جنوبی، افتتاح خط آهن باعث تسهیل ج
ابجایی کارگران به معادن آفریقای جنوبی شد. پیش از آن، بسیاری از کارگران لسوتویی مسیر طولانی را پیاده طی می کردند. یکی از منابع، بهره برداری از این خط آهن را «مزیتی بزرگ برای جامعه» توصیف کرده است. اما منبعی دیگر عنوان می کند که ساخت راه آهن و هم زمانی آن با پایان خدمات نیروهای کمکی در آفریقای جنوبی، از سوی مردم باسوتو به عنوان تلاشی برای ادغام لسوتو در مستعمرات آفریقای جنوبی تلقی شد. عملیات در سال های اخیر. در سال ۱۹۶۳، خدمات مسافربری راه آهن در لسوتو متوقف شد؛ اما پنج سال بعد، این خدمات از سر گرفته شدند. در طول دهه ۱۹۷۰، افزایش چشمگیر دستمزدها در معادن منجر به رشد ترددهای مرزی مسافران شد، چرا که کارگران توان مالی بیشتری برای بازگشت های مکرر به خانه داشتند. با این حال، تا آن زمان سفر جاده ای به روش ترجیحی حمل ونقل میان لسوتو و آفریقای جنوبی تبدیل شده بود. در سال ۱۹۸۵، خدمات مسافربری برای بار دوم متوقف گردید، و از سال ۱۹۸۹ تاکنون هیچ خدمات مسافربری منظم در راه آهن لسوتو ارائه نشده است. با این حال، قطارهای باری همچنان در این مسیر فعالیت دارند و عمدتاً کالاهایی مانند سیمان، ذرت، سوخت و کانتینرهای باری را جابه جا
می کنند. تا سال ۲۰۱۱، روزانه دو قطار باری در این مسیر فعال بود که حدود یک سوم از تجارت خارجی کالای عمده لسوتو را شامل می شد. زیرساخت های حمل ونقل ریلی در لسوتو شامل تأسیسات بارگیری کانتینر و تأسیسات جابه جایی غلات فله در مناطق صنعتی ماسرو بود. این تأسیسات متعلق به دولت لسوتو بودند و به شرکت راه آهن آفریقای جنوبی ترانسنت فریت ریل اجاره داده شده بودند که بهره بردار این خط ریلی نیز محسوب می شد.
دسته سوم جنوب لیگ فوتبال ، یک سطح در نظام لیگ های فوتبال انگلستان بود که در فاصله سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۵۸ به موازات دسته سوم شمال برگزار می شد و باشگاه هایی که به لیگ راه می یافتند یا از دسته دوم سقوط می کردند، بر اساس موقعیت جغرافیایی به یکی از این دو دسته اختصاص می یافتند. برخی از باشگاه ها در میدلندز انگلیس، بر اساس ترکیب دو لیگ در هر فصل، بین دسته سوم جنوب و دسته سوم شمال در رفت و آمد بودند. این دسته در سال ۱۹۲۱ از دسته سوم ایجاد شد، که یک سال قبل از آن، زمانی که لیگ فوتبال انگلیس، باشگاه های پیشرو را از لیگ جنوبی جذب کرد، تشکیل شده بود. در سال ۱۹۲۱، یک بخش شمالی نیز به نام دسته سوم شمال ایجاد شد. دسته سوم جنوب از ۲۲ تیم اصلی در دسته سوم تشکیل شد، به استثنای کریستال پالاس که به دسته دوم ارتقا یافت، گریمزبی تاون که به دسته سوم شمال منتقل شد، و ابردار اتلتیک و چارلتون اتلتیک که برای اولین بار به لیگ فوتبال پیوستند. چندین تیم از میدلندز، هر از گاهی در دسته سوم جنوب حضور داشتند، اگرچه بیشتر آنها از نظر جغرافیایی به رقبای دسته شمالی خود نزدیک تر بودند. ناتینگهام فارست و نوتس کانتی در دسته جنوبی بازی می کردند، اگر
چه همسایه نزدیکشان، دربی کانتی، مدتی را در دسته شمالی گذراند. برای فصل ۵۱–۱۹۵۰، این دسته به ۲۴ باشگاه گسترش یافت و کولچستر یونایتد و جیلینگام نیز به آن پیوستند. هر فصل فقط یک جایگاه صعود از دسته سوم جنوب به دسته دوم وجود داشت که صعود را بسیار دشوار می کرد. شش تیم، برایتون اند هوو آلبیون، اکستر سیتی، نورث همپتون تاون، ساوتند یونایتد، سوئیندون تاون و واتفورد، در طول ۳۰ سال حضورشان در این دسته، هیچ صعود یا سقوطی را تجربه نکردند و همواره عضو ثابت این دسته بودند. از تیم هایی که در دسته سوم جنوب بازی می کردند، پورتسموث، ایپسویچ تاون و ناتینگهام فارست بعدها قهرمان فوتبال انگلیس شدند. ۵۸–۱۹۵۷، فصل پایانی این لیگ بود و پس از آن بخش های شمالی و جنوبی با هم ادغام و یک لیگ دسته سوم و یک لیگ دسته چهارم جدید تشکیل شد. ۱۲ باشگاه برتر لیگ دسته سه جنوب، به جز تیم قهرمان برایتون اند هوو آلبیون، به لیگ دسته سوم جدید و ۱۲ باشگاه انتهای جدولی به لیگ دسته چهارم راه یافتند. مسابقات بین دسته سوم جنوب و شمال. از سال ۱۹۳۴ تا شروع جنگ، یک رقابت حذفی کوتاه مدت با عنوان جام حذفی دسته سوم جنوب لیگ فوتبال وجود داشت. از فصل ۵۵–۱۹۵۴ تا فصل ۵
۸–۱۹۵۷، مجموعه ای از بازی ها بین تیم های نماینده دسته سوم شمال و دسته سوم جنوب برگزار می شد.
خط آهن فرعی ماسرو یک خط راه آهن به طول است که ماسرو، پایتخت لسوتو را به شبکهٔ راه آهن آفریقای جنوبی متصل می کند. معرفی کلی. خط فرعی ماسرو از خط راه آهن بلومفونتن به بیت لهِم در استان ایالت آزاد، شاخه می گیرد و از ایستگاه مارسِیل در ایالت آزاد به سمت جنوب شرق به طول حدود ادامه می یابد تا به رودخانه کالدون برسد. پس از عبور از این رودخانه که مرز لسوتو با آفریقای جنوبی است، خط به طول حدود از یک منطقهٔ صنعتی در ماسرو عبور می کند و ایستگاه شهر و چند کارخانه و انبار را خدمات رسانی می کند. این خط متعلق به شرکت «ترانسنت فریت ریل» آفریقای جنوبی است و خدمات باری دارد اما قطار مسافری منظم در آن فعال نیست.ساخت خط راه آهن بلومفونتن-بیت لهم که هدف آن اتصال مستعمره رود اورنج به بندر دوربان بود، از سال ۱۹۰۲ توسط اداره راه آهن مرکزی آفریقای جنوبی آغاز شد. تا ژوئن ۱۹۰۴، این خط تا موددِروت بازگشایی شده بود. برای به صرفه بودن پروژه، تصمیم گرفته شد خط اصلی مسیر کوتاه تری را طی کند و ماسرو با یک شاخهٔ فرعی متصل شود. این شاخه فرعی از مارسِیل به ماسرو، همراه با ساخت یک پل جدید روی رودخانه کالدون، در ۱۸ دسامبر ۱۹۰۵ افتتاح شد.
تا ابد دوستت دارم () یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی کازی دیوید و الیسا کلانی و با بازی سوفیا بلک دلیا، ری نیکلسون و دیوید است. داستان. یک کمدی رمانتیکِ براندازانه که به بیراهه می رود و ماجرای ورود و خروج یک زن جوان از یک رابطه ی عاطفیِ آزاردهنده را دنبال می کند. انتشار. این فیلم در تاریخ ۹ مارس ۲۰۲۴ در جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد. و در ۷ فوریه ۲۰۲۵ در ایالات متحده به صورت همگانی منتشر شد. آرا و نظرات. سامانتا برگسون از ایندی وایر به فیلم نمره B+ داد. استفن سایتو از "ورایتی" نقد مثبتی به فیلم نوشت و آن را «نگاهی تازه به یک رابطه مسموم» نامید. فلچر پیترز از "دیلی بیست" نیز نقد مثبتی به فیلم داد و نوشت: «اگر هدف این بوده، هر چقدر هم که غم انگیز باشد، پس موفق بوده است؛ این فیلمی است که آدم را به فکر فرو می برد.» برایان تالریکو از "راجرایبرت.کام" به فیلم نقد منفی داد و نوشت: «... این فیلمی است که خیلی زود جذابیت خود را از دست می دهد، حول همان ایده های رابطه ای می چرخد، و از همه بدتر، به شخصیت اصلی خود عمق کافی نمی دهد تا گذراندن این همه وقت با او را توجیه کند.»
ستیمو مینه او (تلفظ ایتالیایی: [ˈsɛttimo miˈnɛːo]؛ متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۳۸) عضو مافیای سیسیلی و از ماندامنتوی پالیارلی در پالرمو است. زندگینامه. ستیمو مینه او، معروف به "تونتون ستیمو"، در سال ۱۹۳۸ در پالرمو متولد شد. او مالک رسمی یک جواهرفروشی در پالرمو است، اما به عنوان مسن ترین رئیس مافیای سیسیل شناخته می شود. در سال ۱۹۸۲ از یک کمین جان سالم به در برد که به قیمت جان برادرش جوزپه تمام شد، در حالی که برادر دیگرش آنتونیو در سال ۱۹۸۱ به قتل رسیده بود. پنتیتو (همکار سابق مافیا که همکاری با پلیس را آغاز کرده) تاماسو بوشتا علیه او شهادت داد و مینه او در محاکمه مکسی (Maxi Trial) به پنج سال زندان محکوم شد. پس از آزادی از زندان، مجدداً در سال ۲۰۰۶ دستگیر و در محاکمه "گوتا" محکوم شد. او در سال ۲۰۱۳ با تصمیم دیوان عالی کشور آزاد شد. اگرچه مینه او در گذشته همکار آنتونیو روتولو، متحد تاریخی خاندان مافیای کورلئونزی بود، اما در سال های اخیر با فرانکو و تاماسو اینزریلو، اعضای خاندان مافیای اینزریلو، اتحاد تشکیل داد و سالواتوره سورنتینو را به عنوان دست راست خود انتخاب کرد. همه این افراد به عنوان رقبای روتولو و کورلئونزی ها شناخ
ته می شدند، که نشان می دهد ستیمو مینه او در درون کوزا نوسترا تغییر موضع داده است. در ۲۹ مه ۲۰۱۸، مینه او پس از مرگ سالواتوره رینا به عنوان رئیس جدید کمیسیون مافیای سیسیل انتخاب شد. در ۴ دسامبر ۲۰۱۸، در عملیات "کپولا ۲.۰" که توسط کارابینیری انجام شد، به اتهام ریاست بر "کپولا" (هیئت رهبری) کوزا نوسترا مجدداً دستگیر شد. بر اساس تحقیقات، پس از دستگیری مینه او، جوزپه کالواروزو به عنوان رئیس جدید ماندامنتوی پالیارلی جایگزین او شد. کالواروزو مورد اعتمادترین فرد ستیمو مینه او بود و به دلیل رویکرد کارآفرینانه خاص و بسیار مدرن خود در مدیریت ماندامنتوی پالیارلی شناخته شده است. زندگی شخصی. پیش از دستگیری، مینه او به خاطر کاریزما و مهارت های میانجی گری خود شناخته می شد. او از استفاده از تلفن همراه خودداری می کرد تا از شنود جلوگیری کند و حتی برای ملاقات با سایر روسای مافیا نیز پیاده حرکت می کرد. مینه او و همسرش برای شرکت در مراسم مذهبی به کلیسای سن جووانی دکولاتو در محله بالارو پالرمو می رفتند و حتی به مدت یک سال در یک پروژه داوطلبانه کلیسا مشارکت داشتند که برنامه ای بعد از مدرسه برای کودکان در کلیسا برگزار می کرد.
صلیب نیروی هوایی () از مدال ها و جایزه های نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است و دومین نشان نظامی عالی نیروی هوایی و نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا برای سربازان و نگهبانانی است که خود را با قهرمانی خارق العاده در نبرد با نیروی دشمن مسلح متمایز می کنند. این مدال به هر شخصی که در هر سمتی در نیروی هوایی یا نیروی فضایی خدمت می کند و خود را با قهرمانی خارق العاده اما نه کافی برای اعطای نشان افتخار متمایز می کند، اعطا می شود. صلیب نیروی هوایی معادل صلیب خدمات برجسته؛ ارتش ایالات متحده، صلیب نیروی دریایی؛ نیروی دریایی و صلیب گارد ساحلی است. قبل از ۶ ژوئیه ۱۹۶۰ به اعضای نیروی هوایی، نشان صلیب خدمات برجسته اعطا می شد.
تاریخ علوم اجتماعی ریشه در فلسفه غرب دارد و پیشینه های مختلفی را به اشتراک می گذارد ولی عمداً در اوایل سده هجدهم با فلسفه علم پوزیتیویستی آغاز شد. از اواسط قرن بیستم، اصطلاح علوم اجتماعی به طور کلی تر، نه فقط به جامعه شناسی، بلکه به تمام رشته هایی که جامعه و فرهنگ را تحلیل می کنند، از انسان شناسی گرفته تا روان شناسی و مطالعات رسانه، اطلاق شده است. این ایده که جامعه را می توان به شیوه ای استاندارد و عینی، با قوانین و روش شناسی علمی مطالعه کرد، نسبتاً جدید است. فیلسوفانی مانند کنفوسیوس مدت ها پیش در مورد موضوعاتی مانند نقش اجتماعی نظریه پردازی کرده بودند، تحلیل علمی جامعه انسانی مختص گسست فکری از عصر روشنگری و به سوی گفتمان های مدرنیته است. علوم اجتماعی از فلسفه اخلاقی آن زمان سرچشمه و تحت تأثیر عصر انقلابها، مانند انقلاب صنعتی و انقلاب فرانسه قرار گرفت. آغاز علوم اجتماعی در سده هجدهم در دائره المعارف بزرگ دیدرو، با مقالاتی از روسو و دیگر پیشگامان، منعکس شده است. در حدود آغاز سده بیستم، فلسفه روشنگری در حوزه های مختلف به چالش کشیده شد. پس از استفاده از نظریه های کلاسیک از پایان انقلاب علمی، حوزه های مختلف، مطال
عات ریاضی را جایگزین مطالعات تجربی و بررسی معادلات برای ایجاد یک ساختار نظری کردند. توسعه زیرشاخه های علوم اجتماعی در روش شناسی بسیار کمی شد. در مقابل، ماهیت میان رشته ای و بین رشته ای پژوهش علمی در مورد رفتار انسان و عوامل اجتماعی و محیطی مؤثر بر آن، بسیاری از علوم طبیعی را به برخی از جنبه های روش شناسی علوم اجتماعی علاقه مند کرد. نمونه هایی از محو شدن مرزها شامل رشته های نوظهوری مانند مطالعات اجتماعی پزشکی، انسان شناسی زیستی-فرهنگی، عصب روان شناسی و تاریخ و جامعه شناسی علم می شود. به طور فزاینده ای، روش های کمی و روش های کیفی در مطالعه کنش انسان و پیامدها و عواقب آن ادغام می شوند. در نیمه اول سده بیستم، آمار به یک رشته مستقل از ریاضیات کاربردی تبدیل شد. روش های آماری با اطمینان مورد استفاده قرار می گرفتند. در دوره معاصر، جنبش اندکی به سمت اجماع در مورد اینکه چه روش شناسی ممکن است قدرت و پالایش را برای ارتباط یک "نظریه کلان" پیشنهادی با نظریه های مختلف برد متوسط داشته باشد، وجود دارد که با موفقیت چشمگیری، همچنان چارچوب های قابل استفاده برای بانک های اطلاعاتی عظیم و رو به رشد را ارائه می دهند. آشنا را ببینید.
بازه های زمانی. تحولات اسلامی. در قرون وسطی، تمدن اسلامی، سهم چشمگیری در علوم اجتماعی ایفا نمود: دوره مدرن. دوران مدرن متاخر. این وحدت علم به عنوان توصیفی، به عنوان مثال، در زمان توماس هابز باقی می ماند، کسی که استدلال می کرد استدلال استنتاجی از اصول، یک چارچوب علمی ایجاد می کند و از این رو «لویاتان» او توصیفی علمی از یک جامعه سیاسی بود. آنچه در عرض چند دهه پس از کار او اتفاق افتاد، انقلابی در آنچه «علم» را تشکیل می داد، به ویژه کار ایزاک نیوتن در فیزیک بود. نیوتن، با انقلابی در آنچه که در آن زمان «فلسفه طبیعی» نامیده می شد، چارچوب اساسی را که افراد با آن «علمی» را درک می کردند، تغییر داد. در حالی که او صرفاً نمونه اولیه یک روند شتابنده بود، تمایز مهم این است که برای نیوتن، ریاضیات از یک واقعیت فرضی مستقل از ناظر سرچشمه می گرفت و طبق قوانین خاص خود عمل می کرد. برای فیلسوفان همان دوره، بیان ریاضی آرمان های فلسفی نیز نمادی از روابط طبیعی انسانی تلقی می شد: قوانین یکسانی واقعیت فیزیکی و معنوی را به حرکت در می آوردند. برای مثال به بلز پاسکال، گوتفرید لایب نیتس و یوهانس کپلر مراجعه کنید که هر کدام از آنها نمونه ه
ای ریاضی را مستقیماً به عنوان مدل هایی برای رفتار انسان در نظر گرفتند. در مورد پاسکال، شرط بندی معروف؛ برای لایب نیتس، اختراع محاسبات دودویی؛ و برای کپلر، مداخله فرشتگان برای هدایت سیارات. در حوزه سایر رشته ها، این امر فشاری را برای بیان ایده ها در قالب روابط ریاضی ایجاد کرد. چنین روابطی که پس از رواج آن زمان "قوانین" نامیده می شدند (به فلسفه علم مراجعه کنید) به الگویی تبدیل شدند که سایر رشته ها از آن تقلید می کردند. سده نوزدهم. با این حال، «علوم اجتماعی» از آن زمان به یک اصطلاح فراگیر برای توصیف تمام رشته های علمی، خارج از علوم فیزیکی و هنر تبدیل شده است که جوامع انسانی را تجزیه و تحلیل می کنند. سده بیستم. در نیمه اول سده بیستم، آمار به یک رشته مستقل از ریاضیات کاربردی تبدیل شد. روش های آماری، به عنوان مثال در دیدگاه آماری فزاینده ای از زیست شناسی با اطمینان مورد استفاده قرار می گرفتند. این ایده، که بر اساس نظریه او در مورد چگونگی پاسخ ارگانیسمها است، بیان می کند که سه مرحله در فرآیند تحقیق وجود دارد: با ظهور ایده اندازه گیری کمی در علوم فیزیکی، به عنوان مثال، ضرب المثل مشهور ارنست رادرفورد مبنی بر اینکه هر
دانشی که نتوان آن را به صورت عددی اندازه گیری کرد «نوع ضعیفی از دانش است»، زمینه برای تصور علوم انسانی به عنوان پیش سازهای «علوم اجتماعی» فراهم شد. در سال ۱۹۲۴، دانشمندان برجسته علوم اجتماعی، انجمن افتخاری پی گاما مو را برای علوم اجتماعی تأسیس کردند. از جمله اهداف کلیدی آن، ترویج همکاری بین رشته ای و توسعه یک نظریه یکپارچه از شخصیت و سازمان انسان بود. در راستای این اهداف، مجله ای برای بورسیه های بین رشته ای در علوم اجتماعی مختلف و کمک هزینه های سخنرانی تأسیس شد. دوره بین دو جنگ جهانی. تئودور پورتر در «ظهور تفکر آماری» استدلال کرد که تلاش برای ارائه یک علم اجتماعی ترکیبی، موضوعی است که هم به مدیریت و هم به اکتشاف مربوط می شود و بنابراین، ظهور علوم اجتماعی هم با نیازهای عملی و هم با خلوص نظری مشخص شده است. مثالی از این امر، ظهور مفهوم بهره هوشی یا IQ است. دقیقاً مشخص نیست که چه چیزی با IQ اندازه گیری می شود، اما این اندازه گیری از این جهت مفید است که موفقیت در تلاش های مختلف را پیش بینی می کند. ظهور صنعت گرایی مجموعه ای از مشکلات علوم اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، به ویژه در مدیریت عرضه و تقاضا در اقتصاد سیاسی آنها