Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر او، آگریپا پستوموس در محل تبعید خود اعدام شد. سرانجام، آگریپینای بزرگ، مادر امپراتور منفور کالیگولا نیز، اگرچه در طول زندگی خود صادق بود، اما با تیبریوس درگیر شد و به پانداتریا تبعید شد، جایی که در سال ۳۳ پس از میلاد از گرسنگی مرد. در فرهنگ عامه. سینما و تلویزیون
دوریان الکترا فریدکین گامبرگ (زادهٔ ) یک خواننده و ترانه سرای آمریکایی می باشد. اولین آلبوم استودیویی وی به نام "فلمبویانت" در سال ۲۰۱۹ و پس از آن دومین آلبوم استودیویی وی، "برنامهٔ من"، در سال ۲۰۲۰ منتشر گردید. الکترا به دلیل لباس پوشیدن ناهمنوایش، زیبایی شناختی کوئیرش و همچنین با صدای پاپ تجربی اش شناخته می شود. الکترا جندرفلوید نیز است.
ازدواج مانوس () یک نوع ازدواج روم باستان بود، که به دو شکل موجود بود: «کوم مانو» و «سینه مانو». در کوم مانو پس از ازدواج زن تحت کنترل قانونی شوهر قرار می گرفت واز کنترل پدرش آزاد می شد و عضوی از خانواده شوهرش می شد، پس از آن در زیر کنترل شوهر یا پدرشوهرش زندگی می کرد. زن در کوم مائو به طور قانونی توسط شوهرش به فرزندخواندگی گرفته می شد، او مانند سایر فرزندان خانواده در مورد مسائل جانشینی ارثی دریافت می کرد و پس از آن نه از پدر، بلکه از شوهرش به او ارث می رسید. در یک ازدواج «سینه مانو»، زن پس از ازدواج همچنان تحت کنترل قانونی پدرش باقی می ماند. به عبارت دیگر عروس تحت کنترل نبود. در ابتدا، کوم مانو تنها شکل ازدواج بود، اما در نهایت فقط ازدواج سینه مانو به طور گسترده انجام شد.
سمپرونیوس گراکوس (; – ) اهل روم باستان بود. یک نجیب زاده رومی بود که با ژولیای بزرگ، دختر آگوستوس، زمانی که همسر مارکوس ویپسانیوس آگریپا بود، و پس از مرگ آگریپا، امپراتور آینده تیبریوس درگیر یک رابطه طولانی مدت بود. مشخص نیست که آیا گراکوس را می توان با تریومویر مونتالیس در دوره آگوستوس در ۱۵ قبل از میلاد شناسایی کرد.
اریک ویتنی (زادهٔ ) که به طور حرفه ای با نام گوست مین یا اریک گوست شناخته می شود، یک خواننده، ترانه سرا، رپر و نوازندهٔ آمریکایی است. او هشت آلبوم انفرادی و سه آلبوم مشترک با نام مستعارش، گوست مین منتشر کرده است که این آلبوم ها عمدتاً عناصر هوی متال، هیپ هاپ و موسیقی صنعتی را ادغام کرده اند. اوایل زندگی. اریک ویتنی در ۱۵ آوریل ۱۹۹۱ در لیک ورث، فلوریدا از پدر و مادری اهل نیویورک متولد شد. ویتنی در وست پام بیچ فلوریدا، بزرگ شد. وی به عنوان یک نوجوان عمدتاً به موسیقی هاردکور پانک علاقه داشت. وی نیز نواختن گیتار را آموخت و در چندین گروه موسیقی اجرایش کرد، آن ها شامل نمسیس و سون سرپنتز می شدند.
مارسلوس (؛ 42 BC – 23 BC) اهل روم باستان بود. پسر ارشد گایوس کلودیوس مارسلوس و اکتاویای کوچک، خواهر آگوستوس (در آن زمان به نام اکتاویان شناخته می شد) بود. او خواهرزادهٔ آگوستوس و نزدیکترین خویشاوند مرد نسبت به آگوستوس بود و در نتیجه شروع به لذت بردن از پیشرفت سریع در حرفه سیاسی کرد. او نزد پسر دائی تیبریوس تحصیل کرد و با او به هیسپانیا رفت و در آنجا زیر نظر آگوستوس در جنگ های کانتابریا خدمت کردند. در ۲۵ قبل از میلاد او به رم بازگشت و در آنجا با دختر دائی اش ژولیای بزرگ که دختر امپراتور بود ازدواج کرد.
مارکوس آنتونیوس آنتیلوس (؛ 47 BC – 23 August 30 BC) اهل روم باستان بود. پسر حاکم در حکومت سه نفره، مارک آنتونی بود.
نادیا پارکز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شاهدخت اسپانیایی"، "دامینا" اشاره کرد.
بن بات (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ""، "بازی انگلیسی، و "دامینا" اشاره کرد.
کریستین باتملی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پیترلو"، "دامینا" اشاره کرد.
کولت دلال چانچو (؛ زادهٔ) بازیگر، theatre maker است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
گنائوس کالپورنیوس پیسو (قرن یکم پیش از میلاد) یک اشرافی و کنسول روم در جمهوری روم بود. او کاملاً سنت گرا و مخالف اولین سه گانه پوپولیستی، تریوم ویرات اول، و بعداً ژولیوس سزار بود. در جنگ داخلی سزار برضد سزار و در جنگ داخلی آزادی بخشان برضد فرزندخوانده ی او، اکتاویانوس، جنگید و در هر دو مورد در سمت بازندگان بود.
ژولیوس آنتونیوس (؛ ۴۳ پیش از میلاد – ۲ پیش از میلاد) سیاستمدار، و پرسنل نظامی، شاعر اهل روم باستان بود. او پسر مارک آنتونی و فولویا بود، پس از جنگ های داخلی جمهوری توسط امپراتور آگوستوس نجات یافت و با خواهرزاده امپراتور ازدواج کرد. او بعداً به عنوان یکی از عاشقان دختر آگوستوس، ژولیای بزرگ محکوم شد و خود را کشت.
مارکوس لیسینیوس کراسوس (; – ) اهل روم باستان بود. نوه تریوم ویرات اول کراسوس، کنسول روم در روم باستان در سال ۳۰ قبل از میلاد بود به عنوان همکار «اکتاویان» آگوستوس، امپراتور آینده روم بود.
سکستوس پومپه (; – 35 BC (aged around 32)) سیاست مدار اهل روم باستان بود.
الکس لانیپکون (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دامینا"، "انحنا" اشاره کرد.
پیتر کمپیون (؛ زادهٔ c. 1987/1988) بازیگر است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پیکی بلایندرز"، "دامینا" و "درمان شده" اشاره کرد.
یوسف کرکور (؛ زادهٔ) بازیگر بریتانیایی-مراکشی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ناپلئون"، "دامینا" اشاره کرد.
لیا اوپری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برف سیاه" و "دومینا" اشاره کرد.
ارل کیو (؛ زادهٔ ) بازیگر است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مدرسهای برای خوبها و بدها"، "دامینا" اشاره کرد.
الکساندرا موئن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شاهدخت اسپانیایی" اشاره کرد.
آلفیدیا (; قرن یکم میلادی اهل روم باستان بود. مادر اولین ملکه روم، لیویا دروسیلا بود. سوئتونیوس به اشتباه او را «آوفیدیا» می نامد و قرن ها تصور می شد که این نام او باشد، اما کتیبه های یافت شده نشان می دهد که نام او نام کمیاب آلفیدیا بوده است.
گرگ هیکس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سفیدبرفی و شکارچی"، "مکبث"، "پسر خدا، و "دامینا" اشاره کرد.
امیلی بیوان (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر سینما اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سنت ترینیان"، "عهد جوانی، و "دامینا" اشاره کرد.
جرارد موناکو (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ستاره فروزان"، "۳۶۰"، "آرمانشهر"، "بریتانیا"، "ماما میا! دوباره شروع کنیم، و "دامینا" اشاره کرد.
آلانا بودن (؛ زادهٔ ) بازیگر است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم دعوت نامه بازی کرده است.
الیوت بارنز-ورل (؛ زادهٔ ) بازیگر است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دانیل کالتاگیرونه (؛ زادهٔ ) بازیگر، تهیه کننده اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پیانیست"، "تودورها"، "ساحل"، "پاییز"، ""، "لژیونر"، "گردان گمشده"، "مدیچی"، "بریتانیا"، "دیوانگی درباره رقص" و "دامینا" اشاره کرد.
آنتونیای بزرگ (; August/September 39 BC – ) آریستوکراسی (طبقه) اهل روم باستان بود. خواهرزاده اولین امپراتور روم، آگوستوس، دختر بزرگ اکتاویای کوچک و شوهر دومش، حاکم در حکومت سه نفره مارک آنتونی بود.
الیور دنچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
نرو کلودیوس دروسوس (؛ ۱۴ ژانویه ۳۸ پیش از میلاد – تابستان ۹ پیش از میلاد (سن ۲۹)) سیاستمدار و پرسنل نظامی اهل روم باستان بود. آخرین جلد از کتابِ ۱۴۲ جلدیِ "از پیدایش روم" با شرح مرگ او به پایان می رسد.
آنتونی بارکلی (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دامینا" اشاره کرد.
جوئل (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، و بازیگر سینما است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مدرسه ای برای خوب ها و بدها" و "دومینا" اشاره کرد.
لِگِس یولیای ()، در مفرد لِکس یولیا ()، اصطلاحی در قانون روم باستان برای اشاره به تمام قوانینی است که توسط اعضای خاندان یولی وضع شدند. برخی از این قوانین توسط نخستین امپراتور روم، آگوستوس از سال ۱۸ قبل از میلاد تا ۹ پس از میلادی وضع شد. قوانین آگوستوس جنبه های مختلف جامعه روم از جمله ازدواج، خیانت، ورشکستگی و فساد انتخاباتی را پوشش می داد. آنها برای حفظ نظم و جلوگیری از فساد طراحی شده بودند و از طریق سیستم دادگاه اجرا می شدند. قوانین آگوستا در مورد ازدواج و اصلاحات بعدی آنها در واکنش به کاهش نرخ زاد و ولد وضع شد. رهبران رومی به وضوح خواستار خانواده های پرجمعیت بودند. به بیان ساده، طبق این قوانین، همه مردان و زنان واجد شرایط رومی یا باید ازدواج کنند یا با افزایش مالیات مواجه شوند. پس از ازدواج آنها موظف بودند تا بچه دار شوند. نقض حرمت ازدواج جرم سنگینی بود. این قانون زنا را یک جرم عمومی می دانست که می توانست توسط دادگاه مجازات شود و برای جلوگیری از روابط خارج از ازدواج طراحی شده بود. این قانون زنا را با تبعید مجازات می کرد. دو طرف گناهکار به جزایر مختلف فرستاده می شدند و بخشی از اموال آنها مصادره می شد. پدران
مجاز به کشتن دختران و شرکای جنسی آنها در زنا بودند. شوهران تحت شرایط خاصی می توانستند بعد از کشف زنا شرکای زندگی مشترک خود را بکشند و مجبور بودند زنان زناکار را طلاق دهند. معرفی اجمالی. نام قانون معمولاً نام خاندان رومی پیشنهادکننده را دربرداشت. لگس یولیای قوانین روم باستان هستند که توسط هر یک از اعضای خاندان یولی معرفی و پیشنهاد شدند. قوانین متعددی با نام لگس یولیای وجود داشت که با افزودن کلمات توصیف کننده موضوع خود را مشخص می کردند. قانون شهروندی یولیا ۹۰ پیش از میلاد. پیش زمینه. در طول جنگ اجتماعی (۹۱-۸۷ پیش از میلاد)، درگیری بین اقوام ایتالیایی و رومی ها بر سر عدم شهروندی ایتالیایی ها درگرفت، شورشی که توسط متحدان ایتالیایی روم باستان، سوچی ها به راه انداخته شد. متحدان ایتالیایی خواهان "شهروندی رومی" بودند، چون هم موقعیت و نفوذ به همراه داشت و هم حق رأی در انتخابات و قوانین رومی. آنها باورمند بودند با آنها باید مثل رومیان رفتار شود زیرا آنها پیوندهای فرهنگی و زبانی با تمدن روم ایجاد کرده بودند و برای بیش از دو قرن متحدان وفادار روم بودند. رومی ها به شدت با خواسته های آنان مخالفت کردند و از اعطای شهروندی به
آنها خودداری کردند و بدین ترتیب گروه های ایتالیایی با حقوق و امتیازات کمتری مواجه شدند. در ۹۱ پ. م، تریبون روم مارکوس لیویوس دروسوس سعی کرد با پیشنهاد قانونی مشکل را حل کند که تمام ایتالیایی ها را به شهروندی روم می پذیرفت، اما برنامه او مخالفت شدیدی را در سنای روم برانگیخت و دروسوس بلافاصله پس از آن ترور شد. سپس متحدان ناامید ایتالیایی به شورش برخاستند. مردم تپه های مرکزی ایتالیا قلب قیام را تشکیل دادند و مارسی (مردمان ایتالیک) در شمال و سامنیت در جنوب نه مستعمره های لاتین ها و نه اتروریا (اتروسک ها) و اومبریا به این شورش ملحق نشدند. ایتالیایی ها شروع به سازماندهی کنفدراسیون خود کردند. آنها مقر خود را در کورفینیوم تأسیس کردند که نام آن را به «ایتالیا» تغییر دادند، مجلس سنای مستقل از روم ایجاد کردند و سکه های ویژه ای ضرب کردند. به زودی آنها ۱۰۰٫۰۰۰ مرد در میدان داشتند. در سال ۹۰ قبل از میلاد، ارتش روم در بخش شمالی شکست خورد، در حالی که در جنوب، ایتالیایی ها به همان اندازه موفق بودند و به کامپانیای جنوبی حمله کردند. تنها با امتیاز سیاسی، روم می توانست امیدوار باشد که شورش را کنترل کند: کنسول روم سکستوس ژولیوس
سزار (کنسول ۹۱ پیش از میلاد) به تصویب قانونی کمک کرد که به تمام ایتالیایی هایی که در شورش شرکت نکرده بودند و احتمالاً به همه کسانی که آماده بودند فوراً سلاح های خود را زمین بگذارند، شهروندی رومی اعطا می کرد. این حرکت باعث آرامش بسیاری از ایتالیایی ها شد که به زودی علاقه خود را به مبارزه بیشتر علیه روم از دست دادند. نیروهای رومی در شمال و جنوب به زودی شکست های قاطعی را به شورشیان باقی مانده وارد کرد و سنگرهای آنها را تصرف کرد. اکنون پشت شورش شکسته شده بود، اگرچه مقاومتی در میان سامنیت ها برای مدت کوتاهی ادامه یافت. به زودی قوانین بیشتری تصویب شد و حقوق تازه به دست آمده متحدان را تقویت کرد. بدین ترتیب، اتحاد سیاسی کل ایتالیا حاصل شد و رومی ها و ایتالیایی ها که تا آن زمان با اتحاد به هم مرتبط بودند، اکنون می توانستند به یک ملت واحد تبدیل شوند. قانون اعطای تابعیت رومی به متحدان. «قانون شهروندی»: کنسول سکستوس ژولیوس سزار (کنسول ۹۱ پیش از میلاد) عموی ژولیوس سزار قانونی را تصویب کرد که به همه ایتالیایی هایی که مسلح اسلحه نبودند، تابعیت اعطا می کند. به دستور مجلس سنا، لوسیوس سزار قانونی را پیشنهاد کرد که به موجب آن ه
ر جامعه ایتالیایی در مورد اینکه آیا تابعیت رومی را بگیرد و قبایل جدیدی – احتمالاً هشت – در مجلس قبیله ای برای شهروندان جدید ایجاد کند یا خیر، تصمیم بگیرد. این اعطای شهروندی تقریباً سه برابر تعداد شهروندان رومی و الحاق بخش های وسیعی از ایتالیا به جمهوری خاص بود. این پیشنهاد برای همه شهرهای ایتالیایی که مسلح نبودند یا کسانی که آن سلاح ها را در مدت کوتاهی زمین می گذارند، آزاد است. هدف اصلی قانون این بود که از انجام این کار کسانی که علیه حکومت روم قیام نکرده بودند جلوگیری کند. همچنین با ایجاد سازش های قابل قبول، تلاش های جنگی ایتالیا را تضعیف کرد. سال بعد، رومی ها قانون پاپیروس پلاتیا در مورد شهروندی روم را معرفی کردند و به متحدان بیشتری که تحت شورش بودند تابعیت دادند - استثنای اصلی سامنیت و لوکانی ها - در تلاشی برای جلوگیری از شورش بیشتر بودند. قوانین ژولیوس سزار. پیش زمینه. پس از آن که در ۵۹ پیش از میلاد ژولیوس سزار به کنسولی رسید محبوبیت سیاسی و اعتبار خود را در خدمت این اتحاد به کار برد تا اصلاحاتی که با دو تریومویر دیگر (کراسوس و پومپیئوس) در موردشان توافق کرده بود را پیش ببرد. باوجود مخالفت های قاطع کنسولِ
همکارش (هر ساله دوکنسول انتخاب می شدند) یعنی مارکوس کالپورنیوس بیبولوس که کوشش می کرد به هر قیمتی مانع اجرای ابتکارات او شود، سزار موفق به بازتوزیع قسمتی از زمین های عام المنفعه به سود کهنه سربازان پومپیئوس و حتّی برخی شهروندانِ با ثروتِ کمتر شد. بیبولوس هنگامی که متوجه شد سیاستش ــ که منحصراً متوجه پاسداری از منافع اشرافیت سناتوری بود ــ شکست خورده، از زندگی سیاسی کناره گرفت و با این اقدام پنداشت که اقدامات همکارش را محدود می کند امّا در عوض سزار توانست به شکلی کاملاً مسالمت آمیز اصلاحات انقلابی و پوپولیستی اش را پیش ببرد. او برای پایه ریزی مستعمرات جدید در ایتالیا برنامه ریزی کرد و با هدف حفاظت از استان ها در برابر فساد حُکام محلی نیز لوایحی ضد باج گیری تصویب نمود، همچنین در همان سال لایحه دیگری را از تصویب گذراند که رضایت طبقه سواران را جلب می کرد: یک-سوم پولی که سوارکاران باید به دولت می پرداختند را کاهش می داد و بدین وسیله فعالیت های آنان را تشویق نمود. در نهایت لایحه ای را هم از تصویب گذراند که سنا را ملزم می ساخت گزارش هر جلسه اش را ارائه دهد. بدین گونه قیصر از پشتیبانی تمامی توده های روم اطمینان یافت
و پایه موفقیّت های آینده اش را بنیان نهاد. قانون تقسیم اراضی. ژولیوس سزار در سال ۵۹ قبل از میلاد در اولین کنسولگری خود دو قانون ارضی را تصویب کرد. آنها دو قانون مرتبط بودند: "قانون اراضی یولیا" (lex Julia agraria) و "قانون آگرو کامپانو" (lex Julia de agro Campano)، قانون اراضی مربوط به تقسیم اراضی عمومی (اعم از موجود و خریداری شده از فروشندگان مایل) بین فقرای شهری و جانبازان پومپه بود. دومی زمین های عمومی در کامپانیا را برای توزیع اضافه می کرد. تصویب قانون اول با مشکل مواجه شد. سزار کنسولگری خود را با معرفی آن آغاز کرد. بلافاصله با اطاله بررسی از کاتوی کوچک روبرو شد. پس از مسدود شدن در مجلس سنا، سزار این لایحه را به مجامع عمومی آورد. با دعوت از مارکوس کالپورنیوس بیبولوس، هم کنسول و مخالف سیاسی خود، برای بحث در مورد این لایحه و شکست او در بحث های مربوط، یک پیروزی سیاسی به دست آورد. پس از آن حمایت مردمی از این لایحه افزایش یافت. با این وجود مارکوس کالپورنیوس بیبولوس به تاکتیک های انسدادی متوسل شد و هر روزی که لایحه رای گیری می شد، فال منفی می داد. یک روز، هنگامی که برای اعلام آن فال ها حرکت می کرد، او - همراه ب
ا متحد سیاسی اش کاتو - در خیابان مورد حمله گروهی قرار گرفتند (تقریباً مطمئناً توسط سزار و متحدانش سازماندهی شده بود) و او را مجبور به بازگشت به خانه کردند. در آن روز و در زمان عدم اعلام فال منفی، سزار توانست این لایحه را به مجلس ببرد. سپس این شرط به قانون اضافه شد که سناتورها سوگند یاد کنند که قانون را اجرا کنند. در مواجهه با تاکتیک های بازدارنده از سوی متحدان کاتو، سزار لایحه گسترش زمین های عمومی مشمول توزیع مجدد را مستقیماً به مجلس آورد و سنا را دور زد. قانون محدود کردن اخاذی. "قانون محدود کردن اخاذی یولیا" ، توسط ژولیوس سزار در اولین کنسولگری خود در سال ۵۹ پیش از میلاد تصویب شد. این یک قانون اساسی بود که شامل بیش از ۱۰۰ بند بود که به تعداد زیادی از تخلفات استانی می پرداخت، رویه هایی را برای اجرا و مجازات برای تخلفات ارائه می کرد. از جمله موارد دیگر، موارد زیر: این قانون همچنین مقررات مربوط به انواع اقدامات عمومی، از جمله مقابله با فساد در دادگاه های دائمی، سنا، و قراردادهای عمومی (به ویژه در مورد کارهای عمومی و غلات) را گسترش داد. همچنین مالکیت کشتی توسط سناتورها را ممنوع کرد. پس از آن به مقابله با فساد قض
ایی تسری پیدا کرد. پیش از این نیز پیشنهاد تصویب یک قانون ضد رشوه خواری وجود داشت که در مورد سوارکاران قرار بود اعمال شود. مردان مختلفی از جمله کاتو و پومپه قبلاً در تصویب چنین قانونی تلاش کرده و شکست خورده بودند. اما سزار قانون محدود کردن اخاذی را با مخالفت اندکی به تصویب رساند و تحسین بزرگی از معاصران [سزار] دریافت کرد. از جمله تحسین کاتو، که ممکن است اضافه کردن مقرراتی را علیه اخاذی از شهرهای استان پیشنهاد کرده باشد. این قانون برای قرن ها «اساس قانون رومی اداره استانی» باقی ماند. قانوی یولیای عمومی (۴۵ قبل از میلاد). این قانون ممکن است مقرراتی را برای شهرداری های ایتالیا وضع کرده باشد. این سؤال که آیا ژولیوس سزار مسئول این قانون بوده است «به شدت مورد بحث است». قوانین یولیای آگوستوس برای ازدواج. تئوری های متعددی در مورد هدف آگوستوس از تصویب قانون ازدواج مطرح شده است. عمده تئوری ها شامل: هر یک از این نظریه ها برداشت متفاوتی از هدف نهایی مورد نظر آگوستوس دارند. کسانی که قانون در مورد آنها اعمال می شد، ملزم به زندگی زناشویی آرمانی آگوستوس و به دنیا آوردن و بزرگ کردن فرزندان بودند. گفته می شود که او سعی در برقرا
ری نظم برای حفظ امنیت مردم داشت. بر اساس آن، نه تنها برای طبقه سناتورها و سوارکاران، بلکه برای مردان متأهل نیز صندلی ویژه ای در تئاترها در نظر گرفته شد. همچنین می توان قاعده اخیر را به عنوان بخشی از پیگیری هدف قانون ازدواج توسط آگوستوس تفسیر کرد. کتیبه هایی پیدا شده است که نشان می دهد لگس یولیای در مورد ازدواج، در رده های مختلف افراد مجرد را از حضور در جشنواره های رومی منع کرده است. تئاتر رفتن یک سرگرمی رایج در روم است که به اشراف و ثروتمندان محدود نمی شود؛ بنابراین، صرف نظر از اینکه این قانون مؤثر بوده یا نه، در نظر گرفته شده بود که همه شهروندان روم را تحت پوشش قرار دهد. ازدواج. "لکس یولیا در مورد احکام ازدواج" (۱۸ پیش از میلاد): قانونی بود که آگوستوس در آن مردان رومی با سن و گروه اجتماعی خاص را مجبور به ازدواج می کرد. یکی از اولین قوانین آگوستوس است و مستقیماً مردان مجرد و بدون فرزند را هدف گرفته بود که دارای موقعیت بالاتری بودند. این قانون مردان رومی را با سن و طبقه اجتماعی خاص مجبور به ازدواج و بچه دار کرد. هدف این قانون (همان طور که ممکن است حدس زده باشید) افزایش جمعیت «بومی» روم و تقویت سلسله مراتب اجتم
اعی بود. بر اساس این قانون، سناتورها و (طبقه سواران) - دو طبقه بالای روم در سن ۲۵ تا ۶۰ سالگی - باید با زنانی ازدواج می کردند که وضعیت مالی و اجتماعی مناسبی داشتند. قانون برای افرادی که از این قانون پیروی نکرده یا مستقیماً آن را نقض کرده اند مجازات های شدیدی در نظر گرفت: مردانی که پس از گذشت یک سال از اجرای این قانون، همسری پیدا نکردند و بچه دار نشدند، مشمول جریمه های سنگین پولی شدند. اگر مردی بعد از یک سال دیگر این قانون را نقض می کرد، کل درآمد سالانه او مصادره یا جریمه می شد و خود مرد از انواع امتیازات مدنی محروم می شد. اگر پس از دو تخلف متوالی، مردی آشکارا از جستجوی همسر و بچه دار شدن خودداری می کرد، مجازات بعدی می توانست سلب شهروندی روم باشد. با این حال، چند نکته مهم وجود دارد. این قانون برای همه مردان در روم اعمال نمی شد، و حتی برای کسانی که این قانون را انجام می دادند، نقاط ضعف و استثناهای زیادی وجود داشت. علاوه بر این، قانون همیشه به شدت اجرا نمی شد و علیرغم مجازات های سخت گیرانه، در واقعیت، مردان بیشتر احتمال داشت با عواقب سبکی روبرو شوند. طلاق. "قانون یولیا در مورد طرد کردن و طلاق" (۱۸ پیش از میلاد).
تقریباً در همان زمانی که آگوستوس قانون خود را برای اجبار مردان به ازدواج تصویب کرد، قانون دیگری را معرفی کرد که طلاق را تنظیم می کرد. به گفته وی، دادرسی طلاق فقط توسط شوهر امکان پذیر است. از آنجایی که هدف این قوانین تشویق ازدواج بود، شوهر باید دلیل موجهی برای انحلال ازدواج ارائه می کرد. دلایل طلاق زنا، ناباروری و «سایر تخلفات فاحش وفاداری یا تکلیف زناشویی» بود. اگر شوهر به دلایلی غیر از زنا بخواهد زن خود را طلاق دهد، ملزم به استرداد کامل مهریه زن بود. این قانون همچنین دوره انتظار طلاق را در نظر گرفته است. قبل از قطعی شدن طلاق، این زوج باید یک دوره انتظاری ۶ ماهه را پشت سر بگذارند. در این مدت آنها باید سعی می کردند آشتی کنند. اگر در این مدت زوجین نتوانستند با هم آشتی کنند، ممکن است طلاق صورت گیرد. مردان مطلقه می توانستند هر چه سریع تر ازدواج کنند، اما زنان مطلقه باید حداقل ۶ ماه قبل از انجام همین کار صبر می کردند (احتمالاً در صورت تغییر عقیده سابق خود). این قانون همچنین مجازات هایی را برای زنانی که خیلی سریع یا بدون مجوز مناسب ازدواج مجدد کردند، در نظر گرفت. زنا. "لکس یولیا در مورد کنترل زنا" (۱۷ پیش از میلاد
)، از بین تمام قوانین ازدواج آگوستوس، این افراطی ترین قانون بود. آگوستوس که در ۱۷ قبل از میلاد معرفی شد، زنا را جرم انگاشت و مجازات هایی را برای همه مردانی که در روابط خارج از ازدواج شرکت می کردند، در نظر گرفت. برخی از این مجازات ها بیش از حد سخت بود. به عنوان مثال، اگر پدری بدون توجه به طبقه اجتماعی یا رتبه هر یک از طرفین، مردی را با دختر مجرد خود در رختخواب گرفتار می کرد، پدر مجاز بود مرد را درجا بکشد. در همین قانون نیز آمده بود که پدر مجاز است در این شرایط حتی دختر خود را نیز بکشد. اما البته نه تنها پدران می توانستند در قتل ها شرکت کنند بلکه اگر شوهری زنش را با مرد دیگری در حین زنا پیدا می کرد، اجازه داشت او را با شرایطی بکشد: اولاً تنها در صورتی مجاز به انجام این کار بود که معشوق مجرم شناخته شده یا برده ای بود. ثانیاً، تنها در صورتی مجاز به کشتن یک زناکار بود که او و همسرش را در خانه خود بیابد. این قانون می گوید که شوهر مجاز است برای یافتن شاهدان برای محاکمه، آن دو را تا ۲۰ ساعت در یک اتاق حبس کند. سپس از او خواسته شد تا با استفاده از شهادت شهود به عنوان مدرک، دادرسی طلاق را آغاز کند. اگر شوهر زن خیانتکار
خود را طلاق ندهد، به عنوان یک دلال محبت مورد قضاوت قرار می گیرد. کشتن یک زن خیانتکار یک گزینه نبود و همچنان قتل محسوب می شد. اما در قانون آمده بود که در چنین شرایطی باید با شوهر نرمتر رفتار شود. خود آگوستوس با استناد به این قانون علیه دختر خود، ژولیای بزرگ (به جزیره ونتوتن) و علیه نوه بزرگش ژولیای کوچک اقدام کرد. تاسیتوس (تاریخ نگار) این سرزنش را اضافه می کند که آگوستوس برای خویشاوندان خود تنبیه سخت تری از آنچه در قانون مقرر شده بود، انجام داد. اندکی پس از شروع، قانون زنا این قانون برای پوشش سایر انواع فعالیت های جنسی گسترش یافت. مجازات تجاوز به یک مرد آزاد، اعدام بود. تجاوز به زنان ذکر نشده است. تجاوز به بردگان ایرادی نداشت مگر اینکه باعث آسیب دائمی به برده شود در حدی که توانایی آنها را برای کار کردن مختل کند. در این صورت باید غرامت صاحب برده به دلیل آسیب دیدن اموالش جبران می شد. در نهایت، قانون شامل زنای با محارم شد. هر مردی که در رابطه با زنای با محارم مجرم شناخته می شد، باید به جزیره ای تبعید می شد. زنان نمی توانستند تحت این قانون تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. همچنین این تنها راهی بود که شوهر رومی می توان
ست به خاطر زنا مجازات شود. تکمیل کننده قانون ازدواج. "لکس پاپیا پوپیا" (۹ میلادی). این قانون توسط دو کنسول روم، مارکوس پاپیوس موتیلوس و کوئینتوس پوپیوس سکوندوس، پیشنهاد شد. علاوه بر مجازات های قبلی یک مورد دیگر اضافه شد - مردان مجرد بالای ۲۵ سال و زنان مجرد بالای ۲۰ سال مشمول مالیات ویژه بودند و همچنین حق دریافت ارث از اقوام خود را نداشتند. با این حال، با وجود این، در قانون لکس پاپیا پوپیا، به جای روش تنبیهی، از تشویق نیز استفاده شده و به هر کسی که ازدواج می کرد و صاحب فرزند می شد، مشوق های مالی و قانونی مختلفی ارائه می داد. حتی کسانی که متأهل بودند اما فرزندی نداشتند، از امتیازات قانونی یکسانی برخوردار نبودند. بر اساس این قانون، به زوج های دارای سه فرزند یا بیشتر از امتیازات قانونی ویژه اعطا می شود: معافیت از برخی مالیات ها و امکان دریافت ارث. افراد متأهل دارای فرزند نیز در دعوا اولویت داشتند و در توزیع منابع عمومی از امتیازات ویژه برخوردار بودند.
ایستگاه راه آهن جلفا در جلفا، استان آذربایجان شرقی واقع شده است. این ایستگاه تحت مالکیت شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران قرار دارد.
لوئیزا فرانسینید کوتینیو تومه (زاده ۱۰ مه ۱۹۶۱، آمونتادا، برزیل، سپس در ایتاپیپوکا بزرگ شد) یک بازیگر برزیلی است. او بیشتر برای بازی در تله نوول های شبکه گلوبو در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ شناخته می شود. او همچنین در سینما و تئاتر بازی کرده است. او با آدریانو فاچینی (تاجر) ازدواج کرد اما در ژانویه ۲۰۱۲ پس از ۱۷ سال زندگی مشترک از هم جدا شدند. آنها سه فرزند دارند: برونو، آدریانا و لوئیجی. در سال ۲۰۱۸ او به ایفای نقش یکی از موفق ترین شخصیت های خود (اسکارلث ویلیامز مکنزی پیتیگواری) در رمان "O Sétimo Guardião" پرداخت.
الگوریتم کبوتر گوگل نامی است که به یکی از به روزرسانی های الگوریتم جستجوی محلی گوگل داده شده است. این به روز رسانی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ منتشر شد. هدف آن افزایش رتبه بندی لیست های محلی در جستجو است. این تغییرات همچنین بر نتایج جستجوی نمایش داده شده در گوگل مپس همراه با نتایج جستجوی معمولی گوگل تأثیر خواهد گذاشت. انتشار اولیه این الگوریتم، به زبان انگلیسی ایالات متحده بود و به مرور برای سایر زبانها نیز ارائه شد. تأثیر بر نتایج جستجو. هدف الگوریتم کبوتر ارائه اولویت به نتایج جستجوی محلی است. در روز انتشار، گزارش های متفاوتی از مدیران وب دریافت کرد. برخی از کاهش رتبه بندی شکایت داشتند در حالی که برخی دیگر بهبود در رتبه بندی جستجو را گزارش کردند. این به روز رسانی مکان و فاصله را به عنوان بخش های کلیدی استراتژی جستجو در نظر دارد و فهرست های محلی در نتایج وب اولویت پیدا کردند. برای بهبود کیفیت جستجوهای محلی و ارائه نتایج مرتبط تر به کاربر، گوگل بر عواملی مانند مکان و فاصله تکیه می کند. در این به روزرسانی به سایت های محلی اولویت داده می شود.