Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوین تلی (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
چد سلیگا (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بیشتر ایده های نوآورانه تبدیل به محصولات جدید نمی شوند. پژوهش های بسیاری نشان داده اند که تنها یکی از هر هفت هزار ایده به یک محصول موفق منجر می شود. قیف نوآوری یک مدل است که فرآیند تولید و توسعه ایده های نوآورانه را توصیف می کند. این مدل شبیه به یک قیف است که ایده های متنوع و بسیاری در ابتدای آن وارد می شوند و در مراحل مختلف پالایش، بررسی و ارزیابی، برخی از این ایده ها به محصولات، خدمات یا فرآیندهای نهایی تبدیل می شوند. برای مثال صنایع داروسازی این واقعیت را به خوبی نشان می دهند: تنها یک ترکیب دارویی از میان هر ۱۰۰۰۰ مورد به یک داروی جدید و موفق تبدیل می شود که زمان کل از کشف تا به بازار آمدن ۱۲ سال و هزینه کل آن تقریباً ۳۵۰ میلیون دلار است! در ساده ترین شکل، قیف توسعه یک ساختار گرافیکی برای تفکر در مورد تولید و غربالگری گزینه های توسعه جایگزین و ترکیب زیر مجموعه ای از آن ها در یک مفهوم محصول ارائه می کند. انواع ایده های مختلف محصول و فرآیند برای بررسی وارد قیف می شوند، اما تنها بخشی از یک پروژه توسعه کامل می شود. چالش های مدیریت قیف توسعه. ورودی گسترده. در ابتدای قیف، تعداد زیادی ایده های خلاقانه و نوآورانه
از منابع مختلف جمع آوری می شوند. این مرحله شامل طوفان فکری، پیشنهادات کارکنان، تحقیقات بازار و بازخورد مشتریان است. غربالگری. در این مرحله، ایده ها بررسی و ارزیابی می شوند تا ایده های مناسب و با پتانسیل بالا شناسایی شوند. ایده های غیر عملی یا نامناسب حذف می شوند. پالایش و توسعه. ایده های منتخب پالایش می شوند و جزئیات آنها توسعه داده می شود. این شامل تحقیقات بیشتر، طراحی اولیه، نمونه سازی و آزمایش های مختلف است. ارزیابی نهایی. ایده های پالایش شده به دقت ارزیابی می شوند تا مشخص شود کدام یک از آنها می توانند به محصولات، خدمات یا فرآیندهای نهایی تبدیل شوند. تجاری سازی. در این مرحله، ایده های نهایی شده به بازار معرفی می شوند و به محصولات یا خدمات جدید تبدیل می شوند. قیف نوآوری به سازمان ها کمک می کند تا ایده های نوآورانه را به طور سیستماتیک بررسی و پالایش کنند و بهترین ایده ها را به محصولات و خدمات موفق تبدیل کنند.
استیون سوییت (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، و تصویرگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
رابرت سوییت (; زاده ) طبل زن، تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بری استرن (؛ ۲۴ ژانویه ۱۹۶۰ – ۱ آوریل ۲۰۰۵) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مت سورم (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تای اسمیت (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
استیون اسمیت (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
نیل اسمیت (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ترانه پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است.
مایک اسمیت (؛ زادهٔ ) طبل زن، و موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
رت اسکیتس (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه کننده، فیلم نامه نویس، بازیگر، موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اریک سینگر (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ماری جوانا در هلند غیرقانونی است، اما برای استفاده شخصی جرم زدایی شده است. هلند در رابطه با استفادهٔ تفریحی از ماری جوانا سیاست مدارا را برگزیده و این ماده برای فروش در کافی شاپ ها موجود است. ممنوعیت. ماری جوانا برای اولین بار در سال ۱۹۵۳ در هلند جرم انگاری شد، که دنبالهٔ قوانین قبلی علیه واردات و صادرات آن در سال ۱۹۲۸ بود. ماری جوانا خیلی زودتر و در اوایل قرن بیستم در سورینام مستعمرهٔ هلند و در اندونزی هلندی در سال ۱۹۲۷ ممنوع شده بود. تسهیل. در سال ۱۹۷۲، دولت هلند مواد مخدر را به دو دسته پرخطر و کم خطر تقسیم کرد که ماری جوانا در دسته کم خطر قرار داشت. بر این اساس داشتن ۳۰ گرم یا کمتر صرفاً تخطی محسوب می شود. کافی شاپ ها. ماری جوانا از سال ۱۹۷۶ برای استفاده تفریحی در کافی شاپ ها در دسترس بوده است. محصولات ماری جوانا فقط در «کافی شاپ های» محلی خاص فروخته می شوند و داشتن حداکثر ۵ گرم برای استفادهٔ شخصی جرم زدایی شده است. با این حال، پلیس هنوز هم ممکن است آن را مصادره کند، که اغلب در بررسی خودروها در نزدیکی مرز اتفاق می افتد. انواع دیگر فروش و حمل ونقل آن مجاز نیستند، اگرچه رویکرد کلی نسبت به ماری جوانا حتی قبل
از جرم زدایی رسمی، برخورد ملایم بود. اگرچه با خرده فروشی ماری جوانا مدارا می شود، اما تولید، حمل ونقل و نگهداری عمدهٔ ماری جوانا در خارج از فروشگاه های خرده فروشی غیرقانونی است؛ هدف این است که محصول بدون آلودگی و با دوز مناسب به دست مصرف کننده برسد. پس از قانونی شدن ماری جوانا در کشورهای دیگر، برخی از شهرهای هلند در یک پروژه آزمایشی با استفاده از پرورش دهندگان و آزمایش کننده های رسمی تأییدشده در تعیین میزان تی اچ سی مشارکت می کنند. ماری جوانای پزشکی. از سال ۲۰۰۳، یک داروی تجویزی قانونی به نام "Mediwiet" وجود دارد که در داروخانه های هلند موجود است. پنج نوع مختلف ماری جوانای پزشکی در هلند وجود دارد. پنجمی حاوی کانابیدیول است و میزان تتراهیدروکانابینول آن تقریباً صفر است.
شان اسکات ( طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
در هلند، کافی شاپ ها نوعی فروشگاه های خرده فروشی ماری جوانا هستند؛ مجریان قانون با مصرف شخصی ماری جوانا مدارا می کنند. طبق سیاست دارویی هلند، فروش محصولات ماری جوانا در مقادیر کم توسط "کافی شاپ های" دارای مجوز مجاز است. اکثر آن ها نوشیدنی و غذا نیز سرو می کنند. "کافی شاپ ها" مجاز به ارائه الکل یا دراگ های دیگر نیستند و در صورت مشاهده فروش ماری جوانا به افراد زیر سن قانونی، یا فروش مواد دیگر یا الکل، با خطر تعطیلی و بسته شدن روبه رو خواهند شد. ایده صدور مجوز فروش ماری جوانا در دهه ۱۹۷۰ و با هدف جدا کردن مواد مخدر کم خطر از مواد پرخطر اجرا شد و همچنان ادامه دارد. یک قاضی هلندی به عنوان بخشی از محدودیت هایی که در سال ۲۰۱۲ اعمال شد حکم داد که گردشگران می توانند به طور قانونی از ورود به کافی شاپ های ماری جوانا منع شوند. شوراهای شهر می توانند تصمیم می گیرند که این ممنوعیت را اجرا کنند یا نه. این ممنوعیت تنها توسط چند شهر در جنوب هلند اجرا می شود. شورای شهر در ماستریخت به گردشگران اجازه می دهد تا از کافی شاپ ها بازدید کنند، اما همهٔ آن ها به جز یکی، توافقنامه ای داوطلبانه را پذیرفته اند که فقط به ساکنان محلی (افرادی
که در شعاع ۱۵۰ کیلومتری زندگی می کنند) اجازهٔ ورود بدهند (مردم محلی از بلژیک و آلمان هنوز مجاز هستند). این ممنوعیت در شهر آمستردام و اکثر نقاط دیگر هلند اجرا نمی شود. قانون کافی شاپ. در هلند، فروش ماری جوانا «غیرقانونی است، اما مجازات ندارد»، بنابراین قانون در جاهایی که از این موارد سراسری پیروی کنند، اجرا نمی شود: برای برخی از تخلفات، ممکن است یک کسب وکار برای سه تا شش تا هشت ماه تعطیل شود. برای دیگران، کسب وکارشان ممکن است برای همیشه بسته شود. همه این قوانین در سیاست های رسمی به تفصیل آمده است. "کافی شاپ ها" دیگر مجاز به فروش مشروبات الکلی نیستند. بیشتر "کافی شاپ ها" تبلیغ می کنند و محدودیت ها بیشتر تعدیل کننده است تا کاملاً بازدارنده. بسیاری از "کافی شاپ ها" در یک حرکت احتیاطی که هنوز از نظر فنی مورد نیاز است، منوی ماری جوانا را زیر پیشخوان نگه می دارند، حتی زمانی که خود ماری جوانا در دید قرار دارد. "کافی شاپ های" هلندی اغلب پرچم های سبز-زرد-قرمز اتیوپی، نمادهای دیگر جنبش راستافاری، یا تصویری از برگ های نخل را به اهتزاز درمی آورند تا نشان دهند که ماری جوانا می فروشند، که نتیجهٔ ممنوعیت رسمی تبلیغات مستقیم
است. این ممنوعیت همچنین باعث شده تا هنرمندان نقاشی هایی که به صورت غیرمستقیم به ماری جوانا اشاره دارند را بر روی دیوارهای کافی شاپ ها بکشند. سیاست در پشتی. در سیاست های قانونی هلند یک تناقض بزرگ وجود دارد؛ یک "کافی شاپ" مجاز به خرید و فروش ماری جوانا در محدوده مجاز قانونی است، اما تأمین کنندگان آن مجاز به پرورش یا واردات یا فروش آن به "کافی شاپ" نیستند. جملهٔ «در ورودی باز است، اما در پشتی غیرقانونی است.» برای توصیف این تناقض به کار می رود. پیشنهادهایی برای اصلاح این وضعیت (از ژانویه ۲۰۰۶) وجود دارد، مثلاً کشت کنترل شده ماری جوانا برای جایگزینی واردات. یکی از طرفداران این موضوع گرد لیرز، وزیر سابق امور مهاجرت و پناهندگی است که زمانی که در پارلمان ملی حضور داشت، طرفدار جرم انگاری بیشتر ماری جوانا مطابق با سیاست های حزب خود CDA بود که قوی ترین مخالف سیاسی ماری جوانا در هلند است. اما وی بعد از رسیدن به پست شهرداری (و همزمان ریاست پلیس) با مشکلات عملی مواجه شد، به همین خاطر نظرش تغییر کرد و حتی تبدیل به معروف ترین مدافع قانونی شدن در پشتی شد؛ چرا که پیگیری و یافتن مزارع کشت (که عمدتاً در محیط های سربسته هستند) پ
ول و زمان زیادی از پلیس می گیرد. ویتاپ. در سال ۲۰۰۸، سازمان شهرداری های هلند (VNG) یک "ویتاپ" (اجلاس وید) با حضور ۳۳ شهردار هلندی از شهرداری های بزرگ و کوچک برگزار کرد. دلایل برگزاری این اجلاس، گردشگری مواد مخدر در مناطق مرزی (شهرداران روزندال و برگن اوپ زوم به تازگی اعلام کرده بودند که قصد دارند تمام "کافی شاپ ها" را ببندند)، ارتباط قوی با فعالیت های غیرقانونی (از جمله پولشویی از طریق "کافی شاپ ها") و ناهماهنگی بین سیاست های شهرداری های مختلف بود. در این اجلاس، همه شهرداران موافق بودند که قانونی سازی «درپشتی» مطلوبشان است. راب ون گیزل، شهردار آیندهوون اعلام کرد که قصد دارد به صورت آزمایشی صدور مجوز برای تولید ماری جوانا را آغاز کند. اما در نزدیکی مرزها، در ورودی نیز باید (بهتر) تنظیم شود و فروش به خارجی ها را ممنوع کند. این همچنین تقاضا برای در پشتی را تا حد زیادی کاهش می دهد. آن ها قصد داشتند تا قبل از پایان سال ۲۰۰۸ در مورد نتایج این اجلاس با دولت ملی گفت وگو کنند. تا سال ۲۰۱۴، این بحث همچنان ادامه داشت. اکثر شهرداران و مصرف کنندگان تمایل خود را برای اعطای مجوز به نوعی از کشت منظم و قانونی برای فروش به "کا
فی شاپ ها" ابراز کرده اند، زیرا این امر باعث کاهش نرخ جرم/خشونت می شود، مشکل در پشتی را حل می کند و می تواند درآمد ایجاد کند. با این حال، وزیر لیبرال ایوو اوپستلتن هرگونه پیشنهاد این چنینی را رد کرده و از بررسی کامل آن نیز خودداری کرده است. شهرداران همچنان در تلاشند تا وزیر را وادار کنند که حداقل وضعیت را بررسی کند و اجازه اجرای آزمایشی طرح را بدهد. نظر سنجی. در یک نظرسنجی بین شهرداران توسط "NRC Handelsblad" در زمان اجلاس wiettop (با ۶۰٪ پاسخ) ۸۰٪ از شهرداران طرفدار «تنظیم در پشتی» (یعنی قانونی کردن آن) بودند. با این حال، تنها ۱۸ درصد موافق آزاد کردن بازار مواد سبک (کم خطر) بودند. ۲۲ درصد موافق کاهش تعداد "کافی شاپ ها" و ۱۰ درصد خواهان تعطیلی همهٔ آن ها بودند. به طور قابل توجهی، دیدگاه مقامات نسبت به ماری جوانا به حزب سیاسی آن ها وابستگی ندارد. NRC Handelsblad از آن نتیجه می گیرد که نظرات آن ها بر اساس ملاحظات عملی است و نه ایدئولوژیک. فاصله الزامی از مدارس. در سال ۲۰۰۸، دولت هلند تصمیم گرفت که دیگر وجود "کافی شاپ" در شعاع کمتر از ۲۵۰ متری مدارس مجاز نباشد. در آمستردام، این به معنای بسته شدن ۴۳ "کافی شاپ" دیگ
ر است (در سال های گذشته تعداد کافی شاپ ها از ۳۵۰ به ۲۲۸ کاهش یافته بود). یوب کوهن شهردار وقت، ترجیح می داد تغییر جدیدی ایجاد نشود، اما نهایتاً با اکراه موافقت کرد. وی خاطرنشان کرد که "کافی شاپ ها" در حال حاضر مجاز به فروش به مشتریان زیر ۱۸ سال نیستند، بنابراین این سیاست تأثیر چندانی نخواهد داشت. در اواخر سال ۲۰۱۳، ابرهارد ون در لان، شهردار آمستردام گفت که در سال ۲۰۱۴، برخی از "کافی شاپ های" نزدیک مدارس مجبور به تعطیلی خواهند شد. بحث هایی در مورد اینکه آیا آن ها باید به طور کامل تعطیل شوند یا فقط در ساعات مدرسه شکل گرفته است؛ مثلاً این کافی شاپ ها می توانند از ساعت ۱۸:۰۰ به بعد یا در آخر هفته ها فعالیت کنند. این قانون هنوز تصویب و اجرایی نشده است. گردشگری مواد تفریحی. هر شهرداری سیاست مخصوص خود را در رابطه با "کافی شاپ ها" دارد. برخی به صورت کامل آن را ممنوع کرده اند؛ اکثر این شهرداری ها یا توسط احزاب سخت گیر پروتستان کنترل می شوند، یا با بلژیک و آلمان هم مرز هستند و مایل به دریافت «گردشگری مواد تفریحی» از این کشورها نیستند. مقاله ای در ۱۹ مارس ۲۰۰۵ در آبزرور اشاره کرد که تعداد "کافی شاپ های" ماری جوانای هلند
در طول پنج سال گذشته از ۱۵۰۰ به ۷۵۰ کاهش یافته است که عمدتاً به دلیل فشار دولت ائتلافی محافظه کار بوده است. سیاست های «عدم کشت» بسیاری از شهرهای هلند بر صدور مجوزهای جدید تأثیر می گذارد. این سیاست به آرامی تعداد "کافی شاپ ها" را کاهش می دهد، زیرا هیچ کس نمی تواند پس از بسته شدن، یک کافی شاپ جدید باز کند. اکثر شهرداری ها منطقه خاصی را (مثلا در اطراف مدارس و دبیرستان ها) تعیین کرده اند که فعالیت "کافی شاپ ها" در آنجا مجاز نیست. شهرداری ترنوزن تابلوهای جاده ای را نصب کرده که مسیر "کافی شاپ ها" را نشان می دهد و تصمیم گرفت که از ماه مه ۲۰۰۹ مقررات محلی ماری جوانا را محدود کند. در ماستریخت، ورود به "کافی شاپ" برای گردشگران خارجی ممنوع است. یک اقدام بحث برانگیز برای معرفی سیستم عضویت "wietpas" (هلندی) یا "weed-pass" (مجوز وید) که عمدتاً توسط احزاب سیاسی مسیحی در دولت ائتلافی هلند انجام می شود - پیشنهاد شده است. این سیستم فروش ماری جوانا در "کافی شاپ" را به ساکنان هلند که کارت عضویت دارند محدود می کند. با وجود اعتراض شدید صاحبان "کافی شاپ"، یک قاضی در هلند قانون جدید ممنوعیت ورود گردشگران خارجی به کافی شاپ های ماری ج
وانا را تأیید کرد. وکلای مدافع صاحبان "کافی شاپ" قول داده اند که به این حکم اعتراض خواهند کرد و اعتراضات همچنان ادامه دارد. همچنان دست شهرداری ها در اجرای این قوانین باز است. به طور مثال هم اکنون خارجی ها در شهر آمستردام بدون هیچ محدودیت و تبعیضی می توانند به کافی شاپ ها بروند. کشیدن ماری جوانا در محل. کشیدن جوینت در "کافی شاپ های" ماری جوانا امری رایج است. از ۱ ژوئیه ۲۰۰۸، ممنوعیت دخانیات در هلند اعمال شده که کشیدن سیگار تنباکو را در تمام هتل ها، رستوران ها و کافه ها ممنوع می کند؛ بنابراین، در حال حاضر کشیدن جوینت حاوی تنباکو در "کافی شاپ ها" غیرقانونی است. استعمال بانگ یا جوینتی که ماری جوانای خالص داشته باشد در کافی شاپ ها مجاز است، اما برای کشیدن سیگار تنباکو یا جوینتی که حاوی تنباکو است افراد باید به اتاق سیگار جداگانه ای بروند. اکثر "کافی شاپ ها" هنوز هم جوینت های ترکیبی، یعنی آن هایی که تنباکوی مخلوط با ماری جوانا دارند، می فروشند و مشتریان را برای کشیدن آن به طبقهٔ بالا یا زیرزمین می فرستند. برخلاف بارسلونا که برای رفتن به یک کافی شاپ خصوصی باید درخواست عضویت کنید، در آمستردام هر کسی می تواند مستقیماً
به یک "کافی شاپ" برود و ماری جوانا بخرد. قوانین کافی شاپ در آمستردام. هنگام بازدید از کافی شاپ در آمستردام قوانین زیر باید رعایت شود.
پیت سندوال (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
منحنی اس یکی از نمودارهایی که برای اندازه گیری پیشرفت پروژه به کار می رود نمودار S یا Status Curve پروژه است. منحنی S یکی از پرکاربردترین منحنی ها برای ارائه گزارش های مدیریت پروژه، به خصوص در پروژه های صنعت ساخت می باشد. منحنی S در اصطلاح مدیریت پروژه، عموماً شامل مقادیر تجمعی یک سری از داده های خاص مانند مقدار کار انجام شده، هزینه های انجام شده، ساعت کار صرف شده، منابع مصرف شده و بسیاری از موارد دیگر می باشد. عمدتاً اگر پیشرفت در زمان ترسیم شود شکلی مانند حرف S به خود می گیرد. البته ممکن است همه پروژه ها از این قانون تبعیت نکنند. منحنی اس در سه مرحله اصلی تقسیم می شود. مرحله آغازین : در این مرحله، پیشرفت کند است که به دلیل محدودیت های فنی، مالی و بازاری است. فناوری در این مرحله به طور آهسته پیشرفت می کند. مرحله رشد : با افزایش فهم و تکنولوژی، پیشرفت سرعت می گیرد. در این مرحله، بهبودها و نوآوری ها سریعتر اتفاق می افتند و فناوری به طور قابل توجهی بهبود می یابد. مرحله فلات : در این مرحله، بهبود و پیشرفت به طور قابل توجهی کاهش می یابد و فناوری به فلات می رسد. این به دلیل بهبود و تکامل مداوم فناوری است که منجر ب
ه کاهش پتانسیل نوآوری و رشد می شود. منحنی S فناوری یک مدل کاربردی برای درک دینامیک توسعه فناوری و تصمیم گیری های استراتژیک است. شرکت ها و سازمان ها می توانند با بررسی و درک منحنی S فناوری، زمان بهینه برای سرمایه گذاری، بازاریابی و توسعه فناوری را تعیین کنند و از رشد بهینه فناوری بهره مند شوند. بارها ثابت شده منحنی های S در عملکرد فناوری و انتشار بازار به هم مرتبط هستند بهبود در عملکرد می تواند پذیرش فوری را تقویت کند و پذیرش گسترده تر می تواند سرمایه گذاری بیشتر را به همراه داشته باشد. شکل چرخه حیات تکنولوژی اغلب به عنوان یک منحنی اس ابلاغ شده است. ویکی پدیا چگونگی انتقال شرکت ها از یک فناوری قدیمی به یک فناوری جدید با استفاده از مدل منحنی اس. وقتی یک فناوری جدید به وجود می آید، منحنی های پیشرفت فناوری قدیمی و جدید با هم تداخل پیدا می کنند: فناوری جدید در مراحل اولیه رشد، سریع است، در حالی که فناوری قدیمی شروع به کند شدن می کند. موفق ترین شرکت ها در لحظه ای که این دو منحنی با هم برخورد می کنند، از فناوری قدیمی به فناوری جدید تغییر می کنند. این شرکت ها معمولاً شرکت های بزرگ و پایدار هستند. با این حال، وقتی یک
فناوری مخرب به وجود می آید، منحنی S آن روی نمودار متفاوتی قرار دارد زیرا به بازار متفاوتی خدمت می کند و در شبکه ارزشی متفاوتی وجود دارد. وقتی عملکرد این فناوری مخرب به اندازه کافی بهبود پیدا کند، ممکن است وارد بازار قدیمی شود و فناوری قبلی را جایگزین کند.
گری چارلز «گار» ساموئلسون (؛ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۸ – ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۹) موسیقی دان آمریکایی بود که از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ در گروه ترش متال مگادث به عنوان درامر فعالیت داشت و در دو آلبوم نخست آن ها، "کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!" (۱۹۸۵) و "صلح خوب می فروشه… اما کیه که بخره؟" (۱۹۸۶) مشارکت کرد. او یکی از تاثیرگذارترین درامرهای ترش متال دانسته می شود و پیشگامِ تلفیق جاز فیوژن در این زیرژانر بوده است. مرگ. ساموئلسون در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۹ در اورنج سیتی، فلوریدا در ۴۱ سالگی درگذشت. علت مرگ نارسایی کبد گزارش شده است. هم گروهی های سابق او در مگادث نسخهٔ ریمستر سال ۲۰۰۲ آلبوم "کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!" را به ساموئلسون تقدیم کردند. دیسکوگرافی. مگادث فتال اوپرا
بیلی رایمر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جیسون رالو (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایلان روبین ( زاده ) خواننده، و طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آرون روسی (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بابی راندینلی (؛ زادهٔ ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
جیسون رودر () موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اسکات راکنفیلد (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
نوآ رابرتسون (؛ زادهٔ ) طبل زن، و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است.
ستریون (به انگلیسی:Cetrion) یکی از شخصیت های ساختگی مجموعه بازی ویدئویی مورتال کمبت است که برای اولین بار در نسخه مورتال کمبت ۱۱ در سال ۲۰۱۹ معرفی شد.ستریون یک خدای ارشد و الهه ی عناصر است،برادر او شیناک و مادر او کرونیکا است و همچنین او مسئول تبعید شیناک به ندررلم است. منابع. https://mortalkombat.fandom.com/wiki/Cetrion https://villains.fandom.com/wiki/Cetrion
مرتضی خوشبخت (زادهٔ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران) کشتی گیر آزادکار ایرانی است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا مسابقات کشتی آزاد قهرمانی نوجوانان جهان در تهران سال ۱۹۹۶ اشاره کرد.
در ۲۸ مه ۲۰۲۴، خدمات اضطراری غزه مدعی شد که چهار گلوله توپ تانک به یک شهر چادری در منطقه بشردوستانه المواسی در غرب رفح اصابت کرد و به گروهی از چادرها اصابت کرد و حداقل ۲۱ نفر را کشتند که حداقل ۱۲ نفر از آنها زن بودند. این حمله در منطقه ای رخ داد که در پی حمله رفح به عنوان منطقه انسان دوستانه گسترده توسط اسرائیل تعیین شد که منجر به جابجایی انبوه غیرنظامیان فلسطینی به شهرهای چادری خارج از شهر شد. این حمله دو روز پس از حمله ۲۶ ماه مه به اردوگاه آوارگان لونروا در محله تل السلطان که منجر به کشته شدن ۴۵ تا ۵۰ غیرنظامی شد، و چهار روز پس از صدور حکم قانونی الزام آور در ۲۴ ماه مه توسط دیوان بین المللی دادگستری برای اسرائیل برای توقف فوری حمله رفح به دلیل خطر برای غیرنظامیان، انجام شد. نیروهای دفاعی اسرائیل دست داشتن در این حمله را رد کردند. "نیویورک تایمز" ویدئویی را منتشر کرد که پیامدهای حمله به المواسی را نشان می دهد.
فضای آدرس IPv4 تقریباً تمام شده است. با این حال، ارائه دهندگان خدمات اینترنت (ISPها) باید همچنان از رشد IPv4 تا زمانی که IPv6 به طور کامل مستقر شود، پشتیبانی کنند. به این منظور، بسیاری از ISPها از یک دستگاه NAT در مقیاس حامل (Carrier-Grade NAT یا CGN) استفاده خواهند کرد. از آنجا که CGNها در شبکه هایی استفاده می شوند که در آن انتظار می رود فضای آدرس عمومی باشد، و فضای آدرس خصوصی موجود در حال حاضر باعث ایجاد مشکلات عملیاتی در این زمینه می شود، ISPها به یک بلوک آدرس IPv4 /10 جدید نیاز دارند. این بلوک آدرس فضای آدرس مشترک نامیده خواهد شد و برای شماره گذاری رابط هایی که دستگاه های CGN را به تجهیزات مشتریان (CPE) متصل می کنند، استفاده خواهد شد. به جای استفاده از آدرس های منحصر به فرد IPv4 که به سرعت رو به اتمام هستند، ارائه دهندگان خدمات اینترنت (ISPها) از آدرس هایی در محدوده 100.64.0.0/10 برای این منظور استفاده می کنند. از آنجا که شبکه بین تجهیزات مشتریان (CPE) و روترهای ISP برای هر ISP به صورت خصوصی است، همه ISPها می توانند این بلوک آدرس ها را به اشتراک بگذارند. پیشینه. اگر یک ISP از CGN و فضای آدرس خصوصی اینترنت
(10.0.0.0/8، 172.16.0.0/12، 192.168.0.0/16) برای اتصال مشتریان خود استفاده کند، احتمال دارد که تجهیزات مشتریانی که از شبکه داخلی با همان محدوده استفاده می کنند، دچار مشکل شوند. دلیل این است که مسیریابی زمانی که از همان محدوده آدرس ها در هر دو سمت خصوصی و عمومی تجهیزات NAT مشتری استفاده شود، کار نخواهد کرد. جریان عادی بسته ها ممکن است مختل شده و مشتری از اینترنت قطع شود، مگر اینکه مشتری محدوده آدرس خصوصی دیگری را که با محدوده انتخابی ISP تعارض ندارد، انتخاب کند. این موضوع باعث شد که برخی از ISP ها سیاستی را در ثبت نام بر های اینترنت آمریکایی (ARIN) توسعه دهند تا فضای آدرس خصوصی جدیدی برای CGN ها تخصیص دهند. با این حال، ARIN به کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) مراجعه کرد تا قبل از اجرای سیاست، مسئله را بررسی کند و اعلام کرد که این موضوع تخصیص عادی نیست بلکه یک رزرو برای اهداف فنی است. در سال 2012، IETF فضای آدرس مشترکی برای استفاده در پیاده سازی های CGN ISP و دستگاه های NAT که می توانند همان آدرس ها را در هر دو رابط ورودی و خروجی مدیریت کنند، تعریف کرد. ARIN فضای مورد نیاز را به IANA برگرداند و بلوک آدرس تخصیص دا
ده شده 100.64.0.0/10 بود. انتقال به IPv6. استفاده از فضای آدرس مشترک یکی از روش های مختلف برای انتقال از IPv4 به IPv6 است. هدف اصلی آن به تأخیر انداختن اتمام آدرس های IPv4 با اجازه دادن به ISP ها برای معرفی یک لایه دوم NAT بود. یک عمل معمول این است که به تجهیزات مشتریان یک آدرس IPv4 منحصربه فرد در رابط اینترنتی آنها داده و از NAT برای پنهان کردن تمام آدرس ها در شبکه محلی استفاده شود. از آنجا که فضای آدرس عمومی IPv4 تمام شده، دیگر برای اکثر ISP ها امکان پذیر نیست که آدرس های IPv4 منحصر به فرد به تجهیزات مشتریان اختصاص دهند، زیرا هیچ آدرس جدیدی برای دریافت وجود ندارد. در عوض، یک آدرس در محدوده 100.64.0.0/10 به رابط اینترنتی تجهیزات مشتریان اختصاص داده می شود و این آدرس دوباره به یکی از آدرس های عمومی IPv4 روترهای مرکزی ISP ترجمه می شود. استفاده از فضای آدرس مشترک به ISP ها اجازه می دهد تا همچنان از IPv4 به شکلی که عادت کرده بودند، استفاده کنند. این طرح تعداد زیادی از آدرس های IP را پشت یک مجموعه کوچک از آدرس های عمومی پنهان می کند، همانطور که تجهیزات مشتریان این کار را به صورت محلی انجام می دهند، و سرعت اتمام آ
درس های IPv4 را کاهش می دهد. فضای آدرس مشترک شامل 4194304 آدرس است، بنابراین هر ISP می تواند بیش از 4 میلیون مشترک را به این طریق متصل کند. دیگر اتفاقات. در BIND، نواحی نقشه برداری معکوس خالی برای 100.64.0.0/16 تا 100.127.0.0/16 (64 ناحیه در مجموع) اگر به طور دیگری تنظیم نشده باشد، به طور خودکار در نمای 'internal' ایجاد می شوند.
لیندا میلز یک کارگر اجتماعی و مدیر آکادمیک آمریکایی است که از ژوئیه ۲۰۲۳ میلادی، مدیریت دانشگاه نیویورک را به عهده گرفته است. تحصیلات. میلز لیسانش را در زمینه هنرهای تاریخی و اندیشه اجتماعی از دانشگاه کالیفرنیا، ارواین در سال ۱۹۷۹ گرفت. او Juris Doctor از دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز در سال ۱۹۸۳ و فوق لیسانس علوم کاری در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو دریافت کرد. او دکترایش را در سال ۱۹۹۴ در زمینه سیاست سلامت از دانشگاه برندایس دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۳ در (California Bar) پذیرفته شد و اولین بار در سال ۱۹۹۰ یک مددکار اجتماعی بالینی دارای مجوز شد.
شوالیه دئون (؛ ۵ اکتبر ۱۷۲۸ – ۲۱ مه ۱۸۱۰) دیپلمات، جاسوس و نظامی اهل فرانسه بود. وی که با نام هایی همچون شارل دئون دو بومون و شارلوت دئون دو بومون نیز شناخته می شود در جنگ هفت ساله حضور داشته و در کشورهای روسیه و انگلستان برای فرانسه جاسوسی کرده است. از موفقیت های وی نفوذ به دربار الیزابت روسیه به عنوان یک زن بوده است. از سال ۱۷۷۷، دئون به عنوان یک زن زندگی می کرد و توسط پادشاه لوئی شانزدهم به طور رسمی به عنوان یک زن به رسمیت شناخته شد. همواره در بین افراد مختلف دربارهٔ جنسیت وی اختلاف نظر وجود داشته است. دئون در حالی که چهار سال آخر زندگی خود را در بستر بیماری گذرانده بود در ۲۱ مه ۱۸۱۰ درگذشت. دکتر در گواهی فوت تأیید کرده بود که وی دارای اندام های مردانه است اما ویژگی های زنانه همچون سینه های بزرگ نیز دیده می شود.
رام شهرستان یا ابرشهریار،در کنار روستای تپه آزاد و در سه کیلومتری جنوب شهر زهک و در ۳۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر زابل واقع شده و قدمت آن به دوره اشکانی و ساسانیان بازمی گردد. به گفته استخری، شهر پیشین سیستان در روزگار پیش از اسلام، رام شهرستان بوده، که میان کرمان و سیستان، نزدیک دارک و روبه روی راشک و در سه منزلی کرمان قرار داشته است. تاریخچه. «رام شهرستان» سرزمین اولیه سیستان، در محدوده ای میان کرمان و سیستان امروزی قرار داشت که به علت تغییر مسیر رود هیرمند و تبدیل این منطقه به بیابان، مردم مجبور به ترک این شهرستان و تأسیس زرنگ شدند. با وجود مدفون شدن رام شهرستان در زیر شن های کویر، تا قرن چهارم برخی از ابنیه و خانه های آن پابرجا بوده است. هرتسفلد نیز آثاری از خرابه های آن به دست آورد که مهم ترین آن سه آتشکده است.
مرکز ترینیتی آسیاشناسی (TCAS)، یک مرکز تدریس چندرشته ای در زمینه تحقیق آسیای شرقی در کالج ترینیتی دوبلین ایرلند است. مرکز ترینیتی آسیاشناسی در زمینه تدریس و تحقیق در مورد چین شناسی، کره ای شناسی و ژاپن شناسی به عنوان مطالعات ناحیه آسیایی، پان آسیایی و تحقیق مقایسه ای آسیا/اروپا شامل می شود. این فعالیت های تحقیقاتی بر روی جامعه و فرهنگ آسیایی، یادگیری زبان های چینی، کره ای و ژاپنی، مطالعات مهاجرت و تبعید و مطالعات مقایسه ای تمرکز دارد. مدیر فعلی مرکز ترینتی آسیاشناسی ناتان هیل است.