Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویجایالاکشمی رامانان (زادهٔ ۲۷ فوریه ۱۹۲۴- درگذشت ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰) یک پزشک هندی و افسر ارتش بود. او اولین زنی بود که به عنوان افسر نیروی هوایی هند منصوب شد و به عنوان جراح در چندین بیمارستان نظامی در هند خدمت کرد. او در سال ۱۹۷۷ مدال ویشست سوا ارتش را دریافت کرد و در سال ۱۹۷۹ با درجه سرهنگ دوم نیروی هوایی (wing commander) بازنشسته شد. اوایل زندگی. رامانان در ۲۷ فوریه ۱۹۲۴ در شهر مدرس که امروزه با نام چنای شناخته می شود به دنیا آمد. پدرش تی. دی. نارایانا آیر نام داشت و یک کهنه سرباز جنگ جهانی اول و یک مقام ارشد بهداشت عمومی در شهر مدرس بود. او به عنوان یک پزشک آموزش دید و مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی خود را پس از پیوستن به کالج پزشکی شهر مدرس در سال ۱۹۴۳ به دست آورد. او در دوران دانشجویی برنده مدال یادبود بالفور برای پزشکی و جایزه جراحی از دانشگاه مدرس شده بود. او پس از دریافت مدرک دکترای زنان و زایمان و قبل از پیوستن به ارتش هند به عنوان جراح در مدرس مشغول به کار شد. حرفه. رامانان در سال ۱۹۵۵ تحت یک دوره کمیسیون خدمات کوتاه مدت به ارتش پزشکان هند پیوست. او سپس به نیروی هوایی هند اعزام شد و در سال ۱۹۷۱ به عنوان ا
ولین افسر زن آن شاخهٔ نظامی فعالیت خود را آغاز کرد. او علاوه بر کار به عنوان متخصص زنان در بیمارستان های نظامی در هند، در طول جنگ های سال های ۱۹۶۲، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۱، مراقبت های پزشکی را نیز به سربازان ارائه می کرد. در سال ۱۹۶۸، او متخصص زنان و زایمان در بیمارستان نیروی هوایی در بنگلور، ایالت کرناتکه شد و تلاش های خود را برای تشویق به رعایت طرح تنظیم خانواده در بخش خدمات رهبری می کرد. رامانان در ۲۰ مارس ۱۹۵۳ ستوان پرواز و در ۲۲ اوت ۱۹۷۲ فرمانده جناح شد. او در بیمارستان های نیروهای مسلح در جلالهلی، کانپور، سکندرآباد و بنگلور خدمت کرد. او همچنین در این مدت به تدریس مباحث زنان و زایمان برای افسران پرستاری پرداخت. رامانان در سال ۱۹۷۹ به عنوان فرمانده جناح بازنشسته شد. او دریافت کننده مدال ویشست سوا بود که به اعضای نیروهای مسلح هند به دلیل «خدمات ممتاز با درجه عالی» اعطا می شد و در ۲۶ ژانویه ۱۹۷۷ توسط رئیس جمهور وقت هند، نیلم سانجیوا ردی به دلیل خدمات درمانی اش به زنان و کودکان وابسته به نیروهای مسلح هند، این نشان به او اعطا شد. رامانان اولین افسر زن بود که در نیروی هوایی هند مأموریت عملیاتی دریافت می کرد. او قبل از باز
نشستگی به مدت ۲۴ سال در نیروی هوایی هند خدمت کرد. رامانان در مورد تجربیات خود به عنوان اولین افسر زن در نیروی هوایی هند گفت: از آنجایی که نیروی هوایی هند در زمان پیوستنش لباسی برای زنان نداشت، گفته می شود که او "ساری" و بلوز را با رنگ های نیروی هوایی به صورت سفارشی برای خود می دوخت که سپس به یک لباس استاندارد برای افسران زن در هند تبدیل شد. زندگی شخصی. رامانان همچنین به عنوان یک نوازنده کلاسیک موسیقی کارناتیک آموزش دیده بود و از سن ۱۵ سالگی در رادیو هند به عنوان یک هنرمند با درجه الف، مشغول فعالیت بود که از دهلی، لاکنو، سکوندراآباد و بنگلور کارهای او را می شنیدند. از او دو فرزندش با نام های سوکانیا و سوکومار به یادگار مانده است. همسرش، کی وی رامانان، نیز افسر نیروی هوایی بود. او در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰ بر اثر کهولت سن در ۹۶ سالگی در خانه دخترش در بنگلور درگذشت.
توکوگاوا هیروآکی (; – ) سامورایی اهل ژاپن در دوره ادو بود. او پنجمین پسر توکوگاوا مونه تاکه بود.
انتخابات ریاست جمهوری سنگال در ۲۴ مارس ۲۰۲۴ برگزار شد. رئیس جمهور فعلی مکی سال به دلیل محدودیت های دوره در قانون اساسی سنگال، واجد شرایط برای انتخاب دوره سوم نبود. انتخابات در ابتدا برای ۲۵ فوریه برنامه ریزی شده بود، اما با فرمان ریاست جمهوری در ۳ فوریه برای مدت نامعلومی، و سپس توسط مجلس ملی تا ۱۵ دسامبر به تعویق افتاد. با این حال، در ۱۵ فوریه، شورای قانون اساسی سنگال این تعویق را لغو کرد و دستور داد که انتخابات در اسرع وقت برگزار شود، و پس از آن که یک گفتگوی ملی در پایان فوریه برخلاف قانون اساسی تشخیص داده شد، دولت تاریخ انتخابات جدیدی را برای ۲۴ مارس تعیین کرد. بسیرو دیومای فای که به جای عثمان سونکو نامزد شد، با بیش از ۵۴درصد آرا به عنوان رئیس جمهور سنگال انتخاب شد، در حالی که آمادو با، نامزد ائتلاف حاکم متحد در امید (BBY) به طور مسالمت آمیز شکست را پذیرفت. پیروزی فایه بعداً توسط دادگاه عالی سنگال تأیید شد.
توکوگاوا ناری آتسو (; – ) سامورایی و سومین رهبر گوسانکیو یک شاخه از خاندان توکوگاوا اهل ژاپن بود.
پیتر آبیمبولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. او در پست هافبک برای برومزگرو اسپورتینگ به صورت قرضی از نورث همپتون تاون بازی می کند.
بسیرو دیومای فای () (زاده ۲۵ مارس ۱۹۸۰)، که با نام دیومای نیز شناخته می شود، یک سیاستمدار سنگالی و بازرس مالیاتی سابق است که رئیس جمهور منتخب سنگال شد. او دبیرکل حزب PASTEF است و در انتخابات ریاست جمهوری سنگال (۲۰۲۴) به جای نامزد رد صلاحیت شده عثمان سونکو برنده شد.
فینلای ماسون آدامز () بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مدافع برای باشگاه ملکشام تاون در لیگ جنوبی بازی می کند.
توکوگاوا تاکاچیو (; – ) سامورایی اهل ژاپن پس از توکوگاوا یوشی یوری رهبر خاندان تایاسو توکوگاوا بود.
توکوگاوا ساتوتاکا (; – ) سامورایی، و سیاستمدار اهل ژاپن بود. او برادر توکوگاوا ایه ساتو بود.
ساتوناری توکوگاوا ; – رهبر شاخه ای از خاندان توکوگاوا به نام خاندان تایاسو توکوگاوا، مهندس اهل ژاپن بود.
توکوگاوا هاروتوشی ; – ) دایمیو، سیاستمدار در دوره ادو اهل ژاپن بود که بر قلمرو میتو حکمرانی می کرد. او پدر توکوگاوا ناری آکی ارباب قلمرو میتو از همسر غیر اصلی اش ایسو-این بود.
مونه یوشی توکوگاوا (; – ) فرد نظامی، کنت (عنوان) در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن اهل ژاپن بود. او از خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا بود.
نمایشنامه غیرصحنه ای () نمایشنامهای است که قرار نیست روی صحنه اجرا شود، بلکه توسط یک خواننده یا گاهی با صدای بلند در یک گروه بزرگ خوانده می شود. تقابل بین نمایشنامه غیرصحنه ای و نمایشنامه کلاسیک «صحنه ای» به اواخر قرن هجدهم برمی گردد. مورخ ادبی هنری آ. بیرز نمایشنامه غیرصحنه ای را «یک محصول کاملاً مشروع از هنر ادبی» می داند. تعریف. "نمایشنامه غیرصحنه ای" نمایشنامه ای است که عمدتاً برای خواندن خلق می شود تا اجرا. نمایشنامه های غیرصحنه ای در ژانری از نوشتار نمایشی بدون توجه به تکنیک صحنه تعریف می شوند. صحنه پذیری تنها یک جنبه از نمایشنامه غیرصحنه ای است: از نظر تاریخی، نمایشنامه نویسان ممکن است برای اجتناب از سانسور آثار خود، ژانر نمایشنامه نویسی دراماتیک را انتخاب کنند، مثلاً در مورد تراژدی های سیاسی. نمایشنامه غیرصحنه ای همچنین به عنوان شیوه ای از نوشتن نمایشی برای کسانی که به صحنه بازی دسترسی ندارند استفاده شده است، و در این زمینه ارتباط تنگاتنگی با نوشته های اولیه زنان مدرن پیدا کرده است. نمایشنامه غیرصحنه ای به صورت دست نوشته منتشر می شدند، از جمله شخصیت ها و کارگردانی های دقیق صحنه، که به خوانندگان اجازه
می داد متن را طوری تصور کنند که گویی در حال اجرا است. این امر «آمیختگی تنگاتنگی غیرمعمولی بین کتاب و خواننده ایجاد کرد، زیرا در تلاش برای تحریک تخیل تئاتری است.» نمایشنامه نویسان به دلیل این که مخاطب خود را انتخاب کرده اند، نگران تحت تأثیر قرار دادن مخاطب نبودند؛ بنابراین، آن را به عنوان یک سبک نوشتاری آزاد تلقی می کردند. مارتا استرازنیکی این فرم را به عنوان «بخشی از یک ماتریس فرهنگی بزرگ تر توصیف می کند که در آن فضاهای بسته، ممیزی های انتخابی و مخالفت های سیاسی همسو می شوند». چاپ، عامل حیاتی پشت نمایشنامه های غیرصحنه ای است: «نمایشنامه ای که برای اجرا در نظر گرفته نشده است، با این وجود می تواند از طریق این رسانه [کتاب] در نمایشنامه خوانی خصوصی و حوزه عمومی شنیده شود». تاریخچه. گفت وگوهای فلسفی نویسندگان یونان و روم باستان مانند افلاطون (به مکالمات سقراط مراجعه کنید) به شکل مکالمات بین «شخصیت ها» نوشته شده است و از این نظر شبیه نمایشنامه غیرصحنه ای است که بسیاری از آن ها کنش کمی دارند اما اغلب از نظر بلاغت فلسفی غنی هستند. بسیاری استدلال کرده اند که تراژدی های سنکای جوان از کارل ویلهلم فریدریش شلگل در قرن اول
پس از میلاد به جای اجرا، برای مهمانی های کوچک نوشته شده است. اگرچه این نظریه در تاریخ تئاتر فراگیر شده است، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که این ادعا را تأیید کند که نمایشنامه های سنکا قرار بود در گردهمایی های کوچک ثروتمندان خوانده شوند. ممکن است امپراتور نرون، شاگرد سنکا در برخی از آن ها اجرا داشته باشد. برخی از درام های قرون وسطی از نوع نمایشنامه غیرصحنه ای بودند، مانند درام "هروسویتا" گاندرشایم و شعرهای مناظره ای به شکل شبه دراماتیک. زنان در نمایشنامه غیرصحنه ای. در اوایل دوره مدرن، نویسندگان زن که قادر به «بلند کردن صدای خود» در عموم نبودند، می توانستند با استفاده از قالب نمایشنامه غیرصحنه ای نظرات خود را عنوان کنند. این مجرای ارتباطی به یک زن این توانایی را می داد که «بدون افشای دیدگاه های خود در معرض عموم، در گفتمان سیاسی شرکت کند، زیرا خوانندگانش محدود بودند. نوشته های زنان تحت تأثیر فشارها و اتفاقات اجتماعی بود. مارگارت لوکاس کاوندیش، نویسنده چهارده جلد کتاب، در دوران تبعیدش به کاوش نمایشنامه های غیرصحنه ای پرداخت و به دلیل علاقه اش به طبیعت فلسفی، به یکی از شناخته شده ترین نمایشنامه نویسان زن تبدیل شد. ا
گرچه زنان در ستم نسبی زندگی می کردند، اما در تلاش برای به رسمیت شناختن نوشته های خود با خطرات شرم و طرد عمومی مواجه می شدند. از دیگر زنان برجسته ای که در نوشتن نمایشنامه غیرصحنه ای نقش داشتند می توان به آن فینچ، جین لوملی و الیزابت کری اشاره کرد.
شب جهنمی مبارک فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی برایان اوونز است. در این فیلم بازیگرانی همچون نیک گریگوری، درن مک گون، فرانک جان هیوز، سم راکول، یانز ورخووتس و جورجا فاکس ایفای نقش کرده اند.
باغبان یک فیلم کمدی اکشن فرانسوی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی داوید شارون با بازی ژان-کلود ون دام، ناول مدنی، ژروم لو بنر و مایکل یون است. سرژ (مایکل یون) یک راز دولتی دارد. او، خانواده اش و باغبان لئو (ژان-کلود ون دام) در فهرست مرگ دولت ظاهر می شوند. آنها سعی می کنند برنامه ای برای زنده ماندن طراحی کنند. داستان. هر سال، نخست وزیر سازماندهی می کند تا افراد مختلفی را که تهدیدی برای منافع دولت محسوب می شوند، حذف کند. سرژ شوستر، یکی از مقامات ارشد با ریاست جمهوری، به طور غیرمنتظره ای درگیر نقشه ای شوم می شود که او را به عنوان یک هدف مشخص می کند. در مواجهه با مرگ اجتناب ناپذیر و راز خطرناکی که خانواده اش را در معرض خطر قرار می دهد، سرژ، همسرش و فرزندانشان باید به یک نجات دهنده بعید اعتماد کنند: باغبان مرموز خودشان، لئو. ساخت. در اوایل سال ۲۰۲۴، دیوید شارون به طور رسمی توسعه این فیلم را اعلام کرد. این پروژه با نقش اصلی ژان کلود ون دام راه اندازی شد، که نشان دهنده دیدار مجدد با شارون پس از همکاری آنها در آخرین مزدور (۲۰۲۱) بود. فیلمبرداری در فرانسه و بلژیک انجام شد و در آوریل ۲۰۲۴ به پایان رسید. بعداً در همان سال، ا
علام شد که بلو فاکس اینترتینمنت حقوق توزیع فیلم را در آمریکای شمالی به دست آورده است، در حالی که آمازون پرایم ویدئو حقوق توزیع را برای فرانسه و چندین کشور اروپای شرقی تضمین می کند. در نوامبر ۲۰۲۴، قراردادهای توزیع اضافی تأیید شد.
جان هورتاس با نام تولد جاناتان ویلیام اسکات هافستد (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم دختر زندانی اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که جان هورتاس در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
دریاچه آب شور کویاشسکویه () یک دریاچه آب شور در میان شبه جزیره کرچ و شبه جزیره کریمه است.
دریاچه توبچیتسکه () یک دریاچه آب شور در شبه جزیره کریمه است.
توبه کار، فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ به کارگردانی ارتم گورچ است. در این فیلم بازیگرانی همچون پوری بنایی، قادر اینانیر و تورگای اوزاتای به ایفای نقش پرداخته اند. داستان. مردی می خواهد پس از آزادی از زندان زندگی آرامی داشته باشد. اما گذشته اش او را تنها نمی گذارد. پسر کوچکش مصمم است پدرش را نجات دهد...
ذیلاً فهرستی از کسانی است که از دین دیگری یا بدون دین به اسلام گرویده اند. این مقاله فقط به اظهارات مذهبی گذشته توسط افراد ذکر شده می پردازد و هدف آن پرداختن به ملاحظات قومی، فرهنگی یا دیگر نیست.
شعر افغانستان ریشه کهن دارد، که بیشتر به زبان های دری و پشتو سروده می شود. شعر افغانستان با فرهنگ افغانستان ارتباط دارد و عنصری از ادبیات افغانستان است. منطقه ای که امروزه افغانستان نامیده می شود حتی قبل از فتح افغانستان توسط اسلام در قرن هفتم تا یازدهم به دلیل زبان شعری خود مورد توجه بوده است. پته خزانه حاوی اشعار پشتو است که در قرن هشتم نوشته شده است. برخی از شاعران مشهوری که در نواحی افغانستان امروزی به دنیا آمده یا زندگی کرده اند عبارتند از مولوی، خوشحال خان ختک، رحمان بابا، احمدشاه درانی، تیمورشاه درانی، شجاع شاه درانی، غلام محمد طرزی، غلام حبیب نوابی، مسعود نوابی حمیرا نکهت دستگیرزاده و بسیاری دیگر. این ملت همچنین تعدادی شاعر زن مانند رابعه بلخی، نازو توخی در قرن هفدهم دارد. به دلیل ناآرامی ها و جنگ های سیاسی در این کشور، بسیاری از زنان شاعر ناشناس مانده اند. امروزه، تعداد بسیار کمی از شاعران زن جوان افغان تثبیت شده اند. برای مثال ساجیه الهه احرار، دانشجوی دانشگاه مری واشینگتن در ایالات متحده، در سال ۲۰۱۰ شعری با عنوان «آرزوی صلح جهانی» سروده است.
سیاره سبز () یک باغ وحش و باغ سرپوشیده در منطقه سیتی واک دبی، امارات متحده عربی است. بیش از ۳۰۰۰ گیاه و حیوان در یک جنگل بارانی مصنوعی استوایی از جمله پرندگان، خزندگان و ماهی ها نگهداری می شود. آنها در محیط های باز نگهداری می شوند، اما دست زدن به آنها مجاز نیست. اکوسیستم سرپوشیده سیاره سبز در سال ۲۰۱۶ با ۳۰۰۰ گیاه و حیوان افتتاح شد. این جاذبه توسط شرکت مِراس (Meraas) ایجاد شده است. ساختار. مساحت گنبد زیستی ۶۰۰۰۰ فوت مربع و نمای بیرونی ساختمان به صورت مورب به دو قسمت تقسیم شده است. یک قسمت استوانه ای با شیشه ساخته شده است، در حالی که قسمت دیگر با روزنه های دایره ای کوچک پوشیده شده است. در مرکز گنبد زیستی، درختی ۸۲ فوتی (۲۵ متری) با تنه مصنوعی وجود دارد. یک پل کوچک به درخت متصل می شود که می تواند تنها چهار نفر را در یک زمان در خود جای دهد. یک آبشار مصنوعی نیز وجود دارد. بازدیدکنندگان از طریق آسانسور وارد طبقه چهارم می شوند و با استفاده از یک شیب مارپیچ به سمت پایین می روند. علاوه بر این، آسانسور و پله هایی برای دسترسی به حیوانات در زیرزمین وجود دارد. خزندگان در هر سطحی با اطلاعاتی در مورد آنها به نمایش گذاشته م
ی شوند. سیاره سبز اولین گنبد زیستی منطقه است که یک جنگل گرمسیری را با تنوع زیستی غنی بیش از ۳۰۰۰ گیاه و جانور بازسازی کرده است. این گنبد دارای گواهینامه جهانی LEED (رهبری در طراحی انرژی و محیط زیست) است که کاملاً با مقررات و مشخصات ساختمان سبز شهرداری دبی مطابقت دارد. حیوانات به نمایش گذاشته شده شامل: تنبل، روباه پرنده، خفاش دم کوتاه سبا، مارهای آناکوندا و یک خرس گربه.
دریاچه اوزونلارسکه () یک دریاچه آب شور در شبه جزیره کریمه است.
رود چورنا () (, "Chorna", , "Chyornaya", ) یک رودخانه به درازای ۳۴.۵ کیلومتر در شبه جزیره کریمه است.
اندرو راث (; – ) روزنامه نگار، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آنتی ونوم () یک درمان خاص برای مسمومیت است. آنتی ونوم از پادتن ها تشکیل شده است و برای درمان گزش ها و نیش های سمی خاص به کار می رود. تنها در صورت وجود سمیت قابل توجه یا خطر بالای سمیت، آنتی ونوم توصیه می شود. پادزهر خاص مورد نیاز به گونه سمی جانوری بستگی دارد. آنتی ونوم به صورت تزریقی مصرف می شود. عوارض جانبی آن ممکن است شدید و شامل بیماری سرم، تنگی نفس و واکنش های آلرژیک از جمله آنافیلاکسی هستند. پادزهر به طور سنتی با جمع آوری زهر از جانور سمی و تزریق مقادیر کمی از آن به حیوان اهلی ساخته می شود. سپس پادتن های تشکیل شده از خون حیوان اهلی جمع آوری و تصفیه می شود.
جان ویتنی هال (; – ) استاد دانشگاه، مبلغ مذهبی، و مورخ اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
سی ایچی ایوائو (; – ) مورخ، مؤلف (پدیدآور) استاد در دانشگاه توکیو اهل ژاپن بود.
کیم شی اون (؛ زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. کیم به خاطر ایفای نقش در فیلم "سوهی بعدی" شناخته می شود.
جورج سانسوم (; – ) دیپلمات، ژاپن شناس، آموزگار اهل بریتانیا بود.
تاکه کوشی یوسابورو (؛ – ) مورخ، و سیاستمدار اهل ژاپن بود. او از دانشگاه کیئو فارغ التحصیل شده بود.
دونالد شیورلی (; زاده – درگذشت ) ژاپن شناس، افسر (نیروهای مسلح) اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده است.
چارلز لوید (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و نوازنده سبک جاز اهل ایالات متحده آمریکا است. اگر چه او بیشتر ساکسوفون تنور و فلوت می نوازد، اما آثاری را نیز با دیگر سازهای بادی از جمله ساکسوفون آلتو و تاروگاتو مجارستانی ضبط کرده است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت هنری است.
قشر ارتباطی بخشی از قشر مخ است که عملکردهای شناختی پیچیده ای را انجام می دهد. برخلاف نواحی حسی اولیه یا قشر حرکتی اولیه، که ورودی های حسی یا خروجی های حرکتی خاصی را پردازش می کنند، قشر ارتباطی اطلاعات را از منابع مختلف برای پشتیبانی از فرآیندهای شناختی درجه بالاتر یکپارچه می کند. این یکپارچگی به عملکردهای پیچیده ای مانند ادراک، زبان و اندیشه منجر می شود؛ بنابراین، گونه هایی که دارای مقادیر زیادی قشر ارتباطی هستند، مهارت های استدلالی پیشرفته ای را نشان می دهند. انواع. قشر ارتباطی به طور کلی به نواحی تک وجهی و یا چندوجهی تقسیم می شود که به ترتیب یک روش حسی واحد یا چند حالت را پردازش می کنند.
یاسر بالده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد فرانسه اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استاد لاوالوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
شیخ کونده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فاستاو زلین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
بالامودو کونده (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الجهرا، باشگاه فوتبال صفاقسی، باشگاه فوتبال واریورس، باشگاه فوتبال پنانگ، و باشگاه فوتبال ولونگونگ وولفس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سکو کونده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هاپوئل پتخ تیکوا و باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابراهیما کونته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه فوتبال زولته وارخم، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابراهیما کونته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوریان و باشگاه فوتبال یوتی ای آراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ویکتور کوریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت، و باشگاه ورزشی الشمال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
انتشارات عطایی (عطامید) یکی از قدیمی ترین و مشهورترین انتشارات ایران با قریب بر یک قرن سابقه در حوزه نشر است که آثار و خدمات بسیاری را در حوزه نشر ایران در کارنامه خود دارد. مؤسس انتشارات عطایی. احمد عطایی، موسس و بنیانگذار انتشارات عطایی است. او در سال ۱۳۱۵ خورشیدی انتشارات عطایی را تأسیس کرد. داوود رمضان شیرازی از مدیران اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران احمد عطایی را در عرصه نشر همردیف عبدالرحیم جعفری مؤسس انتشارات امیرکبیر می داند. آثار و خدمات برجسته انتشارات عطایی. انتشارات عطایی، تا زمان پیروزی انقلاب بیش از ۱۰۰۰ کتاب در حوزهٔ عمومی از جمله کتاب هایی از سعید نفیسی و باستانی پاریزی منتشر کرده بود و پس از انقلاب نیز این انتشارات به روند فعالیت خود ادامه داد. خط سوم (ناصرالدین صاحب الزمانی)، در مکتب استاد (سعید نفیسی) و نای هفت بند (محمدابراهیم باستانی پاریزی) از جمله آثار شاخص انتشارات عطایی می باشد. چنگ مثنوی، گلها و غنچه ها، گلنامه، مهاتما گاندی، گلهای جاویدان، مناظرات امام فخر رازی در مورد مذاهب اهل سنت، نگون بخت، ملتی از گوسفندان، آئینه های روح، هند؛ سرزمین عجایب، مهره مار، آن سوی چهره ها، نامه های
مرگبار و نامه ای از گور، برخی دیگر از کتاب های منتشرشده توسط انتشارات عطایی است. از دیگر فعالیت های این مؤسسه انتشاراتی می توان به شناساندن زبان و نهضت فرهنگی اسپرانتو اشاره کرد که با استقبال همگانی روبه رو شده و گوشه هایی از دستاوردهای تاریخی ایرانیان به یاری این زبان، به جهانیان معرفی شد. از ویژگی های کاری انتشارات عطایی، پشتیبانی از نویسندگان و پژوهشگران گمنام، اما پرمایه ای بوده است که با چاپ آثارشان به شهرت رسیدند. این انتشارات همچنین با تشویق مترجمان برای بازگردانی آثار سودمند و معتبر جهان، دریچه ای به روی خوانندگان ایرانی گشود و آن ها را با ادبیات خارج از کشور بیشتر آشنا کرد. از سوی دیگر باور به گفتگوی فرهنگ ها و تمدن ها در کارنامه این ناشر به چشم می خورد و اقلیتهای قومی و مذهبی همواره از نشر آثار فرهنگی و تاریخی از سوی عطایی بهره برده اند. تغییر نام و انتقال مالکیت. برای گسترش و بهره گیری از امکانات بخش خصوصی، امتیاز انتشارات عطایی به موسسه فرهنگی امید اخباراتی منتقل شده است و در حال حاضر به عنوان یکی از بخش های این موسسه فرهنگی امید اخباراتی مشغول به فعالیت است. پس از این انتقال، نام انتشارات به صورت
غیررسمی به «انتشارات عطامید» تغییر یافت. همینک بهروز عطایی، یکی از فرزندان احمد عطایی، مسئول اجرایی انتشارات است.
کورا سوزانا سادوسکی د گلدشتاین (زادهٔ ۲۳ مه ۱۹۴۰- درگذشت ۳ دسامبر ۲۰۱۰) یک ریاضی دان آرژانتینی و استاد ریاضیات در دانشگاه هاوارد بود. اوایل زندگی و تحصیل. سادوسکی در ۲۳ مه ۱۹۴۰ در بوئنوس آیرس به دنیا آمد. پدر و مادر او مانوئل سادوسکی و کورا راتو دِ سادوسکی بودند آنها نیز هر دو ریاضیدان بودند. او در ۶ سالگی به همراه پدر و مادرش به فرانسه و سپس به ایتالیا مهاجرت کرد. سادوسکی کالج را در سن ۱۵ سالگی در دانشکده علوم دانشگاه بوئنوس آیرس آغاز کرد و در سال ۱۹۶۰ مدرک لیسانس خود را دریافت کرد. او مدرک دکترای خود را در دانشگاه شیکاگو در سال ۱۹۶۵ به دست آورد. جوایز. او به عنوان استاد برجسته زنان (VPW) در علم و فناوری از بنیاد ملی علوم (NSF) در بین سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ منصوب شد و این دوره را در مؤسسه مطالعات پیشرفته گذراند. او دومین مقام VPW را در سال ۱۹۹۵ دریافت کرد که به عنوان استاد برجسته آن دوره را در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی گذراند. او جایزه پیشرفت شغلی را از NSF در سال های ۱۹۸۷ دریافت کرد که به او اجازه می داد تا آن سال را به عنوان عضوی از برنامه تحلیل کلاسیک در مؤسسه تحقیقاتی علوم ریاضی (MSRI) بگذراند، جایی که او
بعداً به عنوان استاد پژوهشی نیز در آنجا مشغول به کار شد. او به عنوان رئیس انجمن زنان در ریاضیات (AWM) در بین سال های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ فعالیت کرد. در انجمن زنان در ریاضی جایزه ای به نام او وجود دارد که به آن جایزه سادوسکی می گویند و به افتخار او اینچنین نامگذاری شده است. حرفه. سادوسکی بعد از دریافت مدرک دکترا، به آرژانتین بازگشت. او در دانشگاه بوئنوس آیرس با درجه استادیار ریاضیات به فعالیت مشغول شد. سادوسکی در سال ۱۹۶۶، برای اعتراض به حمله پلیس به دانشکده علوم، به همراه ۴۰۰ عضو هیئت علمی دانشکده از سمت خود استعفا داد. او یک ترم در دانشگاه ملی اروگوئه تدریس کرد و سپس استادیار دانشگاه جان هاپکینز شد. او در سال ۱۹۶۸ به آرژانتین بازگشت اما نتوانست یک موقعیت علمی در آنجا به دست آورد و در عوض به عنوان مترجم فنی و ویراستار مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۴، به دلیل آزار و اذیت سیاسی، سادوسکی آرژانتین را ترک کرد و به کاراکاس نقل مکان کرد تا به هیئت علمی دانشگاه مرکزی ونزوئلا بپیوندد. در این زمان او یک مقاله در مورد ریاضیات نوشت و موضوع آن مقاله «"درون یابی عملگرها و انتگرال های مفرد: مقدمه ای بر تجزیه و تحلیل هارمونیک» بود"،
که این مقاله در سال ۱۹۷۹ در ایالات متحده منتشر شد. او سال تحصیلی ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ را در موسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون، نیوجرسی گذراند. در سال ۱۹۸۰ او دانشیار دانشگاه هوارد شد. پس از گذراندن یک سال به عنوان استاد برجسته در دانشگاه بوئنوس آیرس، او در سال ۱۹۸۵ به عنوان استاد تمام به دانشگاه هوارد بازگشت. از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷، او به عنوان عضو شورای انجمن ریاضی آمریکا خدمت کرد. پژوهش ها. تحقیقات سادوسکی در زمینه تحلیل، به ویژه تحلیل فوریه و نظریه عملگرها بود. تز دکترای سادوسکی در مورد انتگرال های سهموی منفرد بود که زیر نظر آلبرتو پدرو کالدرون و آنتونی زیگموند نوشته شد. سادوسکی به همراه میشا کوتلار بیش از ۳۰ مقاله به عنوان بخشی از یک برنامه تحقیقاتی مشترک نوشت. تحقیقات آن ها شامل کار بر روی نظریه گشتاورها و تئوری لیفتینگ، فرم های تاپلیتز، عملگرهای هانکل و سیستم های پراکندگی و همچنین کاربردهای آن ها با استفاده از نابرابری های هنجار وزنی و توابع نوسان میانگین محدود بود. علاوه بر موضوعات فوق، سادوسکی به طور گسترده در مورد تجزیه و تحلیل هارمونیک، به ویژه تحلیل هارمونیک در فضای اقلیدسی، تبدیل هیلبرت، و سایر موضوعات مرتبط
با تکنیک های پراکندگی و لیفتینگ مطالب می نوشت.
محمد مصطفی (؛ زاده ۲۶ اوت ۱۹۵۴) اقتصاددان و سیاستمدار فلسطینی است. او نخست وزیر کنونی دولت فلسطین و تشکیلات خودگردان فلسطین است. وی پیش از این، به عنوان رئیس هیئت مدیره «صندوق سرمایه گذاری فلسطین»، مشاور ارشد اقتصادی رئیس جمهور محمود عباس و عضو مستقل کمیته اجرایی «سازمان آزادی بخش فلسطین» خدمت کرده است. محمد مصطفی در دولت پانزدهم و شانزدهم فلسطین طی سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، معاون نخست وزیر فلسطین بوده و در دولت شانزدهم در سال ۲۰۱۴ نیز، در سمت وزیر اقتصاد ملی فلسطین مشغول به کار بوده است. محمد مصطفی، تجربه کار بین المللی با دولت ها، موسسات جهانی و دانشگاه ها را نیز دارد. از جمله، وی حدود ۱۵ سال در سازمان بانک جهانی در واشینگتن، دی.سی. آمریکا، مشغول به کار بوده است. محمد مصطفی دو سال نیز به عنوان مشاور اقتصادی دولت کویت و در زمینه اصلاحات اقتصادی در آنجا فعالیت داشته است. وی همچنین دو سال به عنوان مشاور صندوق سرمایه گذاری عمومی در پادشاهی عربستان سعودی مشغول به کار بوده است. همچنین از محمد مصطفی برای تدریس در دانشگاه، از طرف دانشگاه جورج واشنگتن دعوت به عمل آمده و ایشان با قبول این دعوت، مدتی نیز به عنوان استاد دان
شگاه در دانشگاه جورج واشنگتن در شهر واشینگتن دی.سی. پایتخت ایالات متحده آمریکا، به تدریس مشغول بوده است. زندگی و تحصیل. محمد مصطفی در ۲۶ اوت ۱۹۵۴ میلادی ۴ شهریور ۱۳۳۳ شمسی در شهر از استان طولکرم در کشور فلسطین به دنیا آمد. هنگامی که او کودک بود، مهاجمان اسرائیلی به شهر محل زندگی اش یورش بردند و خانواده محمد مصطفی را از خانه خود بیرون راندند، لذا آنها نیز به کشور کویت پناهنده شدند. سرانجام محمد مصطفی در رشته مهندسی برق از دانشگاه بغداد مدرک کارشناسی گرفت و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را نیز از دانشگاه جرج واشینگتن در آمریکا دریافت کرد. حرفه. محمد مصطفی، رئیس «صندوق سرمایه گذاری فلسطین (')» نیز بوده است. او در بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳ مدیر اجرایی ("مدیر عامل") «صندوق سرمایه گذاری فلسطین (')» بوده است. تحت رهبری او، «صندوق سرمایه گذاری فلسطین (')» به یک موسسه سرمایه گذار برتر در فلسطین تبدیل شد. در دوران خدمت او، ۶۰ مورد سرمایه گذاری بلند مدت و ۱،۲ میلیارد دلار سرمایه گذاری خارجی سودآور انجام شد که همه به پیشرفت فلسطینی ها کمک شایان توجهی کرده است. در دوران خدمت محمد مصطفی، ۷۵،۰۰۰ فرصت شغلی برای فلسطینی ها ا