Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تفنگ پیرابین () نوعی تفنگ گلوله زنی است که به گونه ای تغییر داده شده تا بتوان با کمک یک پیرابین هدف گیری کرد، بدون آن که شلیک کننده سر خود را از پناهگاه بیرون بیاورد. این وسیله در واکنش به شرایط سنگرنشینی جنگ جهانی اول به طور مستقل توسط چندین نفر اختراع شد. گرچه مشخص نیست کدام ارتش برای نخستین بار از آن استفاده کرد، اما این سلاح ها تا پایان سال ۱۹۱۴ در میدان نبرد به کار گرفته می شدند. دستگاه هایی مشابه نیز برای مسلسل ها طراحی شدند و در سال ۱۹۱۶ نمونه ای مشابه برای اسلحه دستی ثبت اختراع شد. پیرابین یولتن. نخستین وسیلهٔ نصب شدنی برای هدف گیری پیرابینی، «پیرابین یولتن» بود که توسط ویلیام یولتن اختراع شد. نسخهٔ ابتدایی آن در سال ۱۹۰۳ آزمایش شد و نخستین ثبت اختراع آن به سال ۱۹۱۴ بازمی گردد. بُرد نهایی آن حدود ۶۰۰ یارد بود. تفنگ پیرابین بیچ. گونه ای از تفنگ پیرابین در مه ۱۹۱۵ و طی نبرد گالیپولی توسط یک سرباز استرالیایی به نام لانس کُرپورال (و سپس گروهبان) ویلیام بیچ (۱۸۷۵–۱۹۲۹) ساخته شد که در زندگی غیرنظامی، سرکارگر ساختمان بود. بیچ که در آن زمان در گردان دوم استرالیا از نیروی اعزامی سلطنتی استرالیا خدمت می کرد، تف
نگ لی–انفیلد مدل .۳۰۳ را با بریدن قنداق به دو نیمه تغییر داد. سپس با نصب تخته ای دارای آینه پیرابین، دو نیمه را دوباره متصل کرد. همچنین، یک نخ برای کشیدن ماشه تعبیه کرد تا تفنگ از زیر لبهٔ سنگر شلیک شود. به گفتهٔ یک سرباز وظیفه به نام جان آدامز که با بیچ خدمت می کرد، این ایده زمانی به ذهن بیچ رسید که صحنهٔ کشته شدن سربازان هم سنگرش با شلیک به سر را دید. این اختراع بی درنگ توسط سایر اعضای سپاه ارتش استرالیا و نیوزیلند (ANZAC) تقلید شد و در شرایط دشوار سنگرهای گالیپولی کاربرد گسترده ای یافت، به ویژه در نقاطی مانند پست کویین که فاصلهٔ سنگرها به کمتر از ۵۰ متر می رسید. بنا به گفتهٔ یکی از شرکت کنندگان در عملیات گالیپولی، استفاده از تفنگ های معمولی در طول روز کنار گذاشته شد و تفنگ های پیرابین جایگزین آن ها شدند. گرچه دقت آن نسبت به تفنگ لی–انفیلد اصلی کمتر بود، ولی به گفتهٔ کتاب رسمی «تاریخ استرالیا در جنگ ۱۹۱۴–۱۹۱۸»، برد مؤثر آن حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ یارد برآورد شده است. آزمایش انجام شده در یک مستند تلویزیونی نشان داد برد مؤثر آن حدود ۱۰۰ یارد است، اما به دلیل نزدیکی سنگرهای ترک ها و متفقین در گالیپولی، این کاستی مشکلی
ایجاد نمی کرد. بعدها تفنگ های پیرابین در خط تولیدهای ساده در ساحل خلیج آنزاک ساخته شدند. فیلد مارشال ویلیام بردوود این اختراع را در طول نبرد گالیپولی بسیار مهم ارزیابی کرد. در سال ۱۹۲۱، دفتر جنگ بریتانیا جایزه ای معادل ۱۰۰ پوند به بیچ پرداخت کرد. سایر تفنگ های جنگ جهانی اول. دو نسخهٔ پیرابینی از تفنگ لی–انفیلد در سپتامبر ۱۹۱۵ ثبت اختراع شدند. اولی توسط جِی. ای. چَندلر طراحی شد و می توانست با یک سازوکار پیچیده، بدون جداسازی، کل خشاب را شلیک کند. دومی توسط جی. جرارد طراحی شده بود. پس از آن، طرح ای.سی. رابرت مارکس در ۱۹۱۶ و طرح های ام.ای. رجینالد و اس.جی. یانگ در ۱۹۱۸ ارائه شدند. در جبهه غربی، تفنگ های پیرابین توسط نیروی زمینی بلژیک، نیروی زمینی بریتانیا و نیروی زمینی فرانسه استفاده شدند. در جبهه شرقی، نسخهٔ پیرابینی از تفنگ موسین–ناگانت در اختیار نیروی زمینی امپراتوری روسیه بود. در ایالات متحده، چند مدل پیرابینی از تفنگ اسپرینگفیلد ام۱۹۰۳ از جمله «الدر» و «کامرون-یاگی» طراحی شد. مدل کامرون-یاگی در ۱۹۱۴ ساخته شد اما توسعهٔ آن با آتش بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ پایان یافت. این مدل نیاز به هیچ تغییر دائمی در تفنگ نداشت و د
ارای مکانیزمی برای کار با گلنگدن و همچنین یک دوربین تفنگ با بزرگنمایی ۴ برابر بود. تنها حدود ۱۲ عدد از این مدل ساخته شد. مدل های کامرون-یاگی و الدر می توانستند به خشاب ۲۵ تیری مجهز شوند تا بدون نیاز به پایین آوردن تفنگ برای پر کردن مجدد، شلیک های متوالی بیشتری انجام دهند. یکی دیگر از طراحی های ابتکاری آمریکایی، تفنگ پیرابین «گویبرسون» بود که دارای قنداقی متحرک با پیرابین داخلی بود. هلندی ها نیز تفنگ M.95 "لوپخراف خویر" (تفنگ سنگری) را بر پایهٔ تفنگ نظامی مانلیشر هلندی طراحی کردند که از ۱۹۱۶ تا جنگ جهانی دوم در ارتش سلطنتی هلند استفاده می شد.
در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای اتاق عملیات جنوب مخالفان سوری از جنوب وارد منطقه ریف دمشق شدند و تا فاصله پیش رفتند. از پایتخت دمشق. نیروهای مسلح عربی سوریه از چندین نقطه در حومه شهر عقب نشینی کرد. همزمان با پیشروی به سمت دمشق، نیروهای مخالف تحریر شام و ارتش ملی سوریه در شمال، حمله ای را به شهر حمص آغاز کردند، در حالی که ارتش آزاد سوریه از جنوب شرقی به سمت پایتخت پیشروی کرد. مخالفان در ۸ دسامبر با کمترین مقاومت پایتخت را تصرف کردند و بشار اسد به مسکو گریخت و پایان رژیم او در سوریه را رقم زد. واکنش های داخلی. هزاران نفر از مردم سوریه در میدان اصلی دمشق تجمع کردند و شعار «آزادی» سر دادند. پس از اعلام پایان حکومت بشار اسد، توسط شورشیان سوری، شادی و سرور در سراسر شهر موج می زد. مردم از طریق شعار دادن و بوق زدن ماشین ها، مخالفت خود را با اسد ابراز کردند. برخی از جشن گیرندگان وارد کاخ ریاست جمهوری شدند تا ظروف، مبلمان و سایر اموال را غارت کنند، در حالی که برخی دیگر تصاویر اسد را از بین بردند. آنها همچنین بنرهای اسد را که بر روی ساختمان ها آویزان شده بود، به آتش کشیدند. نخست وزیر محمد غازی الجلالی تعهد خود را به حفظ یک دو
لت باثبات و آمادگی خود را برای همکاری با رهبری منتخب مردم سوریه ابراز کرد. بسام صباغ، وزیر امور خارجه سابق، گفت که از دریافت خبر محاصره دمشق «متعجب» شده است و این یک «رویداد تاریخی و سرنوشت ساز برای همه سوری ها» است. وزارت امور خارجه و مهاجران اعلام کرد که نمایندگان دیپلماتیک این وزارتخانه به فعالیت و خدمت رسانی به شهروندان خود در خارج از کشور ادامه خواهند داد. ابراهیم الحدید، که جانشین بشار اسد به عنوان دبیرکل حزب بعث شد، گفت که این حزب از یک دولت انتقالی برای حفظ وحدت سوریه حمایت خواهد کرد. کمیته هماهنگی ملی برای تغییر دموکراتیک از «آنچه مردم سوریه در ۸ دسامبر ۲۰۲۴ به دست آوردند» استقبال کرد و اعلام کرد که هدف آنها «ایجاد یک مرحله گذار برای گذار از استبداد به دموکراسی» است تا از «شکل جدیدی از حکومت استبدادی» جلوگیری شود. حزب اراده خلق «به مردم سوریه به خاطر غلبه بر صفحه ای سیاه در تاریخشان تبریک می گوید» و خواستار «انتقال آرام و مسالمت آمیز قدرت» شد. حزب سوسیال ناسیونالیست سوریه «تلاش برای یافتن یک راه حل قابل قبول و مناسب» برای ایجاد «اقتداری که از اراده سوری ها سرچشمه می گیرد» و حفظ وحدت، جامعه، منافع، نه
ادها، تحکیم دولت ملی و فلسطین را به عنوان «قطب نما» ی خود دارد، ضروری توصیف کرد. واکنش های بین المللی. رهبران و مقامات ایالات متحده و اسرائیل اعلام کردند که در اوضاع سوریه دخالت نخواهند کرد. سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، گفت که او و وزرای ترکیه و ایران درخواست «پایان فوری فعالیت های خصمانه» را مطرح کرده اند. قاره آمریکا. آمریکای شمالی. جاستین ترودو، نخست وزیر وقت کانادا، گفت: «سقوط دیکتاتوری اسد به دهه ها سرکوب وحشیانه پایان می دهد.» در ایالات متحده، کاخ سفید اعلام کرد که رئیس جمهور جو بایدن برای رسیدگی به این وضعیت، جلسه ای با اعضای امنیت ملی داشته است. بایدن بعداً گفت که پایان رژیم اسد «یک اقدام اساسی عدالت محور» بود، اما نسبت به بی ثباتی احتمالی در منطقه هشدار داد. دانیل بی. شاپیرو، معاون دستیار وزیر دفاع در امور خاورمیانه، گفت نیروهای ایالات متحده برای جلوگیری از فعالیت های مجدد داعش در شرق سوریه باقی خواهند ماند. او همچنین از «همه طرف ها» خواست تا از غیرنظامیان محافظت کنند و به هنجارهای بین المللی پایبند باشند. آنتونی بلینکن با دیپلمات های اردن، قطر و امارات متحده عربی تماس گرفت و گفت که خاک سوریه
نباید برای تسهیل سازمان های تروریستی استفاده شود. او همچنین بر لزوم توقیف و انهدام سلاح های شیمیایی، حفاظت از گروه های اقلیت و حفاظت از حقوق زنان تأکید کرد. در ۱۰ دسامبر، بلینکن گفت که اگر روند انتقال قدرت «معتبر، فراگیر و غیرفرقه ای» باشد و با دستورالعمل های جهانی مطابقت داشته باشد، ایالات متحده دولت جدید سوریه را «به رسمیت می شناسد و کاملاً از آن حمایت می کند». دبیرخانه امور خارجه مکزیک از مکزیکی های ساکن این منطقه خواست تا در طول این آشوب به سفارت مکزیک در لبنان مراجعه کنند. در ۵ دسامبر ۲۰۲۴، برونو رودریگز پاریلا، وزیر امور خارجه کوبا با بسام الصباغ در مورد «تشدید تروریسم» صحبت کرد. رودریگز همبستگی ملت خود را با دولت اسد در جریان حملات اخیر ابراز کرد. در سفارت کوبا در ترکیه، سفیر الخاندرو فرانسیسکو دیاز پالاسیوس با همتای سوری خود دیدار و همبستگی مشابهی را ابراز کرد. آمریکای جنوبی. وزارت امور خارجه آرژانتین به شهروندان خود توصیه کرد که هر چه سریعتر این کشور را ترک کنند. بر این اساس، به کسانی که در آنجا مانده اند هشدار داد که اوضاع را زیر نظر داشته باشند. وزارت امور خارجه برزیل تعهد خود را به یافتن راه حل س
یاسی از طریق مذاکره برای بحران سوریه با حفظ وحدت و حاکمیت ارضی این کشور اعلام کرد. علاوه بر این، متعهد شد که از قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد حمایت کند. ماتیاس واکر، معاون رئیس سنای شیلی، اظهار داشت که نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، به دلیل وضعیت ایران و روسیه ممکن است به سرنوشتی مشابه اسد دچار شود. در مقابل، حزب کمونیست شیلی با دولت اسد علیه «کودتای تروریستی» ابراز همبستگی کرد، کودتایی که به ادعای آنها در خدمت اسرائیل و امپریالیسم آمریکا به طور کلی و در جنگ غزه است. در کلمبیا، این موضوع به یک بحث در روابط خارجی تبدیل شده است. در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، رئیس جمهور گوستاوو پترو از تأیید سقوط اسد توسط روسیه انتقاد کرد و اظهار داشت که این «خیانت» می تواند نشان دهنده اتحاد قریب الوقوع بین روسیه و ایالات متحده پس از انتخاب مجدد دونالد ترامپ باشد. او اعلام کرد سوریه، مانند افغانستان، به سمت بنیادگرایی اسلامی پیش می رود و عراق، اسرائیل و لیبی به خاک سوریه حمله خواهند کرد. او ادعا کرد که این وضعیت می تواند به «اتحادهای جدید، [و] خیانت های جدید»، به ویژه در مورد انزوای فلسطین و کردها، منجر شود. سوالات بازپاسخی ک
ه او مطرح کرد شامل پیامدهای حمله روسیه به اوکراین، پان عربیسم و آرمان های سکولار آن، نفت سوریه و چگونگی تأثیر آن بر بازار عمومی و قدرت مذاکره کوبا و ونزوئلا، و اینکه آیا این تغییر بازار بر مبارزه موج صورتی برای کنترل در سازمان کشورهای آمریکایی تأثیر خواهد گذاشت یا خیر، می شد. وزارت امور خارجه پرو به شهروندان پرو در این منطقه توصیه کرد که با سفارت پرو در مصر تماس بگیرند. ویکی داویلا، نامزد ریاست جمهوری، اظهار داشت که سقوط اسد برای نظم جهانی مفید بوده و پیامی به دیکتاتورها فرستاده است که رژیم هایشان قابل فروپاشی است. همچنین به اظهارات پترو در مورد اتحادهای اسد پرداخته شد که به ادعای او ضعیف بودند زیرا هر یک از شرکا - ایران، روسیه و حزب الله درگیر مسائل دیگری بودند. آسیا. وزارت امور خارجه هند خواستار حفظ وحدت، حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه شد. این وزارتخانه همچنین اعلام کرد که ۹۰ شهروند هندی در آن زمان در سوریه بودند که به دلیل خطرات ایمنی و امنیتی با آنها در تماس بوده اند. تا ۱۳ دسامبر، این وزارتخانه ۷۷ شهروند را که می خواستند برگردند، تخلیه کرد، در حالی که سفارتخانه همچنان فعال بود. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور تر
کیه، گفت که دولت او در برابر هرگونه تلاشی برای برهم زدن حاکمیت ارضی سوریه مداخله خواهد کرد و گفت: «ما نمی توانیم اجازه دهیم سوریه دوباره تجزیه شود.» هاکان فیدان، وزیر امور خارجه، در ۸ دسامبر، به گروه های کرد در مورد «سوءاستفاده از وضعیت» به عنوان بخشی از تلاش ترکیه برای جلوگیری از کنترل کردها بر کشور هشدار داده بود و پس از آن از جامعه بین المللی خواست تا کشور را «متحد و بازسازی» کنند. گذرگاه های مرزی در اردن و لبنان بسته شدند. مقامات مرزی لبنان در گذرگاه مرزی مصنع، دروازه های آن را به دلیل تلاش سوری ها برای ورود به سوریه بستند. در همین حال، شهروندان کشورهای همسایه واکنش مثبتی به این رویدادها نشان دادند. عراق میزبان ۲۰۰۰ سرباز ارتش سوریه بود که از طریق شهر مرزی القائم گریختند. برخی از سربازان مجروح در عراق تحت درمان قرار گرفتند. هرتزی هالوی، فرمانده وقت نیروهای دفاعی اسرائیل، گفت که به عنوان یک اقدام احتیاطی برای حملات احتمالی «گروه های محلی»، نیروهای بیشتری در مرز سوریه مستقر خواهند شد. در ۸ دسامبر، نیروهای زمینی اسرائیل از طریق منطقه غیرنظامی در امتداد اسرائیل و سوریه وارد خاک سوریه شدند.اولین مورد از این دس
ت از سال ۱۹۷۳. نیروهای اسرائیلی سمت سوری کوه هرمون و چندین منطقه دیگر را که معتقد بودند «برای تثبیت کنترل منطقه ضروری است» تصرف کردند. هالوی گفت که اندکی پس از فروپاشی رژیم اسد، اسرائیل نیروهای خود را در خاک سوریه مستقر کرد. وزارت امور خارجه ایران با انتشار بیانیه ای اعلام کرد که «به وحدت و حاکمیت ملی سوریه احترام می گذارد» و خواستار توقف فوری درگیری های مسلحانه شد. رهبری ایران اعلام کرد که به تلاش های بین المللی در حمایت از روند سیاسی متعهد است و ابراز اطمینان کرد که روابط قوی آنها ادامه خواهد یافت. محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس، ادعا کرد که رژیم اسد هشدارهای ایران در مورد حمله مخالفان را نادیده گرفته است. گفته می شود چندین مقام ارشد رژیم اسد و خانواده شان به جنوب بیروت که تحت کنترل حزب الله است، پناه برده اند. چند تن از آنها، از جمله علی مملوک، غاده ادیب مهنا و فراس عیسی شلیش، در هتل های مجلل اقامت داشتند و توسط افسران امنیتی محافظت می شدند. به گزارش خبرگزاری "نداء الوطن،" مستقر در بیروت، فرار آنها چند روز قبل از سقوط دمشق برنامه ریزی و توسط حزب الله تسهیل شده بود. همچنین ممکن است به یک افسر امنیت مرزی لبنان
چند صد هزار دلار رشوه داده شده باشد تا به آنها اجازه ورود به لبنان را بدهد. آفریقا. در حالی که هزاران سوری در مصر به نشانه پیروزی به خیابان ها آمدند، تعداد کمی از مصری ها به دلیل آینده ای نامعلوم با نیروی حاکم جدید، شور و شوق کمتری نشان دادند. رسانه های طرفدار دولت در مصر نیز شکست اسد را منفی ارزیابی کردند و مفسران سیاسی آن را «نشانه ای شوم برای امنیت اعراب» توصیف کردند. صدها پناهنده در مرز سوریه در ترکیه و لبنان حاضر شدند و آماده بازگشت به کشور شدند. اروپا. پناهندگان سوری در پاریس، لندن، استکهلم، هلسینکی و آتن در جشن های عمومی شرکت کردند. هزاران سوری در برلین، آلمان، در خیابان ها جمع شدند تا سرنگونی حکومت بشار اسد را جشن بگیرند. در نویکولن، جشن گیرندگان پرچم مخالفان سوریه را برافراشتند و به سمت کرویتسبرگ راهپیمایی کردند. اولاف شولتز، صدراعظم آلمان، پایان رژیم اسد را «خبر خوبی» خواند و خواستار ثبات در این کشور شد. به همین ترتیب، وزارت امور خارجه فرانسه نیز واکنش مثبتی نشان داد و افزود که «مردم سوریه بیش از حد رنج برده اند». دولت سوئیس روند رسیدگی به درخواست های پناهندگی شهروندان سوری را به حالت تعلیق درآورد
و دلیل آن را لزوم ارزیابی واجد شرایط بودن یا اخراج آنها اعلام کرد. سایر اروپاییشامل آلمان، اتریش، لیختن اشتاین، بلژیک، یونان، ایتالیا، سوئد، دانمارک و بریتانیا⁠همگی اعلام کرده اند که قصد دارند درخواست های پناهندگی برای سوری هایی که به دنبال پناهندگی هستند را متوقف کنند. این شامل درخواست های جدید و درخواست هایی که هنوز در حال بررسی هستند، می شود. چندین کشور اسکاندیناوی نیز روند پناهندگی خود را به حالت تعلیق درآوردند. دولت آلمان اعلام کرد که اوضاع سوریه را زیر نظر دارد، در حالی که مجارستان از اخراج پناهندگان سوری خبر داد. آلیس وایدل، سیاستمدار آلمانی، خواستار اخراج آنها شد و گفت از آنجایی که سوریه «آزاد» بود، شهروندان آنها دیگر مجبور به فرار از کشور نیستند و بنابراین باید بازگردند. در پاسخ، وزارت امور خارجه گفت که سقوط اسد «تضمین کننده» نیست.[...] تحولات مسالمت آمیز». بازیگران فراملی. توماس فلچر، رئیس امدادرسانی سازمان ملل متحد، در توییتر گفت که این سازمان در حال مشاهده وقایع و ابراز نگرانی است. گیر پدرسن، فرستاده ویژه امور سوریه، خواستار مذاکرات فوری برای حفظ «گذار سیاسی منظم» شد. در ۹ دسامبر، پس از یک بحث محر
مانه، دیپلمات های آمریکایی و روسی اعلام کردند که شورای امنیت سازمان ملل متحد ظرف چند روز بیانیه ای منتشر خواهد کرد. واسیلی نبنزیا، سفیر روسیه، گفت که شورا به طور کلی با تضمین حاکمیت و وحدت ارضی، حفاظت از غیرنظامیان و رسیدن کمک های بشردوستانه به نیازمندان موافقت کرد. سفیر ایالات متحده، رابرت وود، نیز اظهارات نبنزیا را تأیید کرد. هر دو دیپلمات فروپاشی رژیم را «غیرمنتظره» خواندند. فو کونگ، سفیر چین، بر یک روند سیاسی فراگیر، ثبات و جلوگیری از فعالیت های تروریستی تأکید کرد. کاجا کالاس، نماینده عالی اتحادیه اروپا در امور خارجه و سیاست امنیتی، اظهار داشت که فروپاشی رژیم اسد «یک تحول مثبت و مدت ها مورد انتظار بود. همچنین نشان دهنده ضعف حامیان اسد، روسیه و ایران، است.» او افزود که حفظ امنیت در منطقه بالاترین اولویت است. اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، در توییتی نوشت: «دیکتاتوری ظالمانه اسد فروپاشیده است. این تغییر تاریخی در منطقه فرصت هایی را ارائه می دهد اما بدون خطر نیست.» رئیس پارلمان اروپا گفت: «این یک دوره حیاتی برای منطقه و برای میلیون ها سوری است که خواهان آینده ای آزاد، پایدار و امن هستند. آنچه در ساع
ات و روزهای آینده اتفاق می افتد، مهم است.» عموم مردم. افراد مشهور مختلف سوری و مسلمان دیگر واکنش های متنوعی به فروپاشی رژیم در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشتند. در سراسر جهان، فعالان سوری تبعیدی و مهاجران، سقوط رژیم اسد را جشن گرفتند. جان استوارت، مجری برنامه گفتگوی آخر شب آمریکایی، در برنامه ای در "برنامه «دیلی شو»" به فروپاشی رژیم اسد اشاره کرد و آن را «شادی خالص و بی کران» توصیف کرد. تحلیل محققان. استیون ای. کوک، در مقاله ای برای "شورای روابط خارجی"، نگرانی خود را در مورد آینده دولت سوریه پس از سقوط اسد ابراز کرد. اگرچه اپوزیسیون به رهبری تحریرالشام از اقدامات افراطی اجتناب می کند، اما سابقه اعمال خشونت بی رحمانه را دارد. منتقدان و مخالفان ابومحمد الجولانی، رهبر این گروه، گزارش های مربوط به بدرفتاری در زندان های تحت کنترل هیئت تحریر الشام در استان ادلب که در کنترل شورشیان است را برجسته کردند. به گفته کوک، سوابق متناقض نشان می دهد که اگرچه هیئت تحریر الشام قصد دارد خود را به عنوان یک نیروی میانه روتر معرفی کند، اما همچنان در مناطقی که کنترل می کند، به اعمال حکومت سرکوبگرانه ادامه می دهد. جیمی دتمر از "نش
ریه پولیتیکو" گفت اینکه آیا شهروندان سوری از این وضعیت بهره مند شده اند یا خیر، هنوز مشخص نیست، زیرا این کشور باید بدون نیروهای خشونت آمیز توسعه یابد. در استان ادلب، هیئت تحریر الشام خصومت خود را نسبت به جوامع مسیحی و دروزی کاهش داد. الجولانی پس از به دست گرفتن کنترل حلب، اطمینان حاصل کرد که به جمعیت مسیحی آسیبی نخواهد رسید و مراسم کلیسا بدون وقفه ادامه خواهد یافت. با استناد به مصاحبه ای از الجولانی در "سی ان ان"، دستور کار اصلی هیئت تحریر الشام، توسعه مجدد سوریه بود. لینا خطیب، تحلیلگر "فارین پالیسی،" فروپاشی رژیم را با فروپاشی دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ مقایسه کرد. در هر دو مورد، واکنش زنجیره ای از توالی رویدادها منجر به فروپاشی دیوار شد. به همین ترتیب، سقوط اسد ناشی از درگیری های خارجی مانند تضعیف قابل توجه حزب الله توسط اسرائیل، از دست دادن قدرت های نیابتی کلیدی ایران و دخالت روسیه در حمله به اوکراین بود که حضور این کشور را در خاورمیانه تضعیف کرده است. خطیب استدلال می کند که پایان حکومت اسد به معنای تضعیف نگرش «مقاومت» ضد غربی و ضد اسرائیلی در خاورمیانه است. همچنین به تغییر قدرت به سمت اسرائیل و متحدان خلیج
فارس آن و تأکید بر همکاری اقتصادی و امنیتی به جای درگیری اشاره دارد.
اداره گارد ملی () آژانس فدرال مسئول اداره گارد ملی ایالات متحده آمریکا است که توسط کنگره ایالات متحده به عنوان یک دفتر مشترک بین وزارت نیروی زمینی و وزارت نیروی هوایی تأسیس شد. این نهاد بر اساس قانون شبه نظامیان ۱۹۰۳ ایجاد شد. قانون مجوز دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۰۸، گارد ملی را به یک واحد مشترک با وزارت دفاع ارتقا داد. قانون مجوز دفاع ملی ۲۰۰۷ نیز رئیس دفتر گارد ملی را از یک سپهبد به یک ارتشبد (ژنرال چهار ستاره) ارتقا داد.
ارزش عاطفی (; ) فیلم کمدی درام محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی یواکیم تری یر است که فیلم نامهٔ آن را به همراه اسکیل فوگت نوشته است. از بازیگران این فیلم می توان به رناته رینس وه، استلان اسکاشگورد، اینگا ایبس دوتر لیله اوس، ال فانینگ و کوری مایکل اسمیت اشاره کرد. این فیلم برای نخستین بار در بخش رقابت اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ در ۲۱ مه به نمایش درآمد و برای دریافت نخل طلا نامزد شده است. تولید. تصویربرداری اصلی در اوت ۲۰۲۴ در اسلو، نروژ آغاز شد. انتشار. در ۱۰ آوریل ۲۰۲۵، اعلام شد که فیلم "ارزش عاطفی" در بخش رقابت اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ برای کسب نخل طلا رقابت خواهد کرد. این فیلم در ۲۱ مه ۲۰۲۵ نخستین نمایش جهانی خود را در این جشنواره تجربه کرد. دقایقی پس از این اعلام، شرکت موبی خبر از خرید حقوق پخش این فیلم برای کشورهای بریتانیا، ایرلند، آمریکای لاتین، ترکیه و هند داد. اکران عمومی فیلم در فرانسه برای ۲۰ اوت ۲۰۲۵ برنامه ریزی شده است.
متئو دوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است که در حال حاضر برای میلان فوتورو در پست مدافع بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال رومانی بازی کرده است.
ویکتور آلتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در حال حاضر برای میلان فوتورو در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه بازی کرده است. دوران باشگاهی. ویکتور التو که در لاگوس، نیجریه زاده شد، دوران نوجوانی خود را در آکادمی پرنس کاظم التو در زادگاهش گذراند و سپس در سال ۲۰۱۸ موفق به دریافت بورسیه ای از باشگاه فوتبال آ.ث. میلان شد. التو که برای تیم زیر ۱۹ سال آ.ث. میلان بازی می کرد، در سال ۲۰۲۲ به طور منظم به میدان رفت و عمدتاً در نقش هافبک دفاعی به کار گرفته شد. در دسامبر ۲۰۲۲، او قراردادی دو و نیم سالهٔ جدیدی با آ.ث. میلان امضا کرد. التو در طول فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ به عنوان کاپیتان تیم زیر ۱۹ سال منصوب شد. در ۱۱ فوریه ۲۰۲۴، او نخستین دعوت خود را به تیم بزرگسالان آ.ث. میلان برای بازی خانگی در سری آ برابر ناپولی که با پیروزی ۱–۰ به پایان رسید، دریافت کرد، اگرچه به عنوان بازیکن ذخیره مورد استفاده قرار نگرفت. چهار روز بعد، در ۱۵ فوریه ۲۰۲۴، دوباره برای دیدار خانگی مرحله پلی آف حذفی لیگ اروپا برابر باشگاه فرانسوی رن دعوت شد، ولی به میدان نرفت. در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، التو نخستین بار به تیم ذ
خیره تازه تأسیس آ.ث. میلان یعنی باشگاه فوتبال میلان فوتورو دعوت شد، با این حال در پیروزی ۱–۰ خارج از خانه مقابل تورس در مرحله یک هشتم نهایی کوپا ایتالیا سری سی به میدان نرفت. وی نخستین بازی حرفه ای خود را با میلان فوتورو در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۲۵ انجام داد؛ او به جای ماتیا مالاسپینا وارد زمین شد و تیمش در این دیدار خارج از خانه در چارچوب سری C با نتیجه ۳–۲ برابر گووبیو شکست خورد. چهار روز بعد، در ۲۷ آوریل، او نخستین بازی خود را در ترکیب اصلی برای میلان فوتورو در دیدار خانگی برابر ویس پسارو انجام داد که با نتیجه ۱–۱ به تساوی انجامید. دوران ملی. در ماه مه ۲۰۲۳، ویکتور التو به فهرست تیم ملی نیجریه برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۳ دعوت شد.
باب اومورگبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای میلان فوتورو در پست هافبک و مهاجم بازی می کند. دوران باشگاهی. باب اومورگبه دوران حرفه ای خود را در سال ۲۰۲۱ با بورگوسزیا آغاز کرد. شش ماه بعد، او به آکادمی جوانان تیم سری آ یعنی آ.ث. میلان پیوست، که مبلغ این انتقال حدود ۱۰۰٬۰۰۰ یورو تخمین زده شد. در سال ۲۰۲۳، او به صورت قرضی به تورس فرستاده شد و در همان سال به صورت قرضی به فیورنتسولا نیز پیوست. سپس، او به صورت قرضی به سستری لوانته منتقل شد. اومورگبه پیش از آغاز فصل ۲۵–۲۰۲۴ از دوران قرضی بازگشت و بلافاصله به باشگاه تازه تأسیس سری سی یعنی باشگاه فوتبال میلان فوتورو پیوست، که به عنوان تیم دوم آ.ث. میلان فعالیت می کند. پس از تعطیلات زمستانی، در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۲۵، او به تیم اصلی ارتقا یافت و نخستین دعوت نامهٔ خود را برای بازی با تیم آ.ث. میلان دریافت کرد. این مسابقه در چارچوب رقابت های سری آ برگزار شد و با تساوی ۱–۱ برابر کالیاری در خانه به پایان رسید. او در دقیقهٔ ۸۸ به جای رافائل لیائو وارد زمین شد و نخستین بازی خود را انجام داد.
بروک نورتون-کوفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای جنوآ در پست مدافع بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به روترهام یونایتد، کاونتری سیتی، آرسنال، جنوآ، میلوال و لینکولن سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. بروک نورتون-کوفی دوران حرفه ای خود را با چلسی آغاز کرد، و سپس در سن دوازده سالگی به آرسنال پیوست و نخستین قرارداد حرفه ای خود را در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱ امضا کرد. در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲، او به صورت قرضی به لینکلن سیتی پیوست تا تا پایان فصل در این تیم بازی کند. او نخستین بازی خود در رده بزرگسالان را در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان بازیکن جانشین در دیدار برابر پلیموث آرگیل انجام داد. نخستین گل خود در رده بزرگسالان را در ۵ مارس ۲۰۲۲ برابر شفیلد ونزدی به ثمر رساند. در ۲۲ اوت ۲۰۲۲، او به صورت قرضی و برای یک فصل به روترهام یونایتد پیوست. در ژانویه ۲۰۲۳، نورتون-کوفی توسط آرسنال فراخوانده شد و به جای آن، به صورت قرضی به کاونتری سیتی پیوست. در ۲۴ اوت ۲۰۲۳، او به صورت قرضی به میلوال پیو
ست. در ۱۴ اوت ۲۰۲۴، او به باشگاه سری آ یعنی جنوا پیوست. مبلغ این انتقال اعلام نشده است. دوران ملی. بروک نورتون-کوفی در انگلستان زاده شده و اصالتی دومینیکایی دارد. او که پیش تر در رده های زیر ۱۶ سال و زیر ۱۸ سال انگلستان بازی کرده بود، نخستین بازی خود در تیم زیر ۱۹ سال انگلستان را در جریان پیروزی ۳–۱ برابر جمهوری ایرلند در چارچوب مقدماتی جام ملت های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۲۲ در ورزشگاه بسکات انجام داد. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲، نورتون-کوفی به فهرست تیم زیر ۱۹ سال انگلستان برای جام ملت های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۲۲ دعوت شد. او در دیدار نهایی به عنوان بازیکن جانشین به میدان رفت، جایی که انگلستان با نتیجه ۳–۱ در وقت اضافه اسرائیل را شکست داد و قهرمان شد. در ۲۲ مارس ۲۰۲۳، نورتون-کوفی نخستین بازی خود برای تیم زیر ۲۰ سال انگلستان را در جریان پیروزی ۲–۰ برابر آلمان در منچستر انجام داد. در ۱۰ مه ۲۰۲۳، او به فهرست تیم انگلستان برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۳ دعوت شد.
سباستین اوتوآ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قلمروی دانمارک است که در حال حاضر برای جنوآ در پست مدافع بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده است. دوران باشگاهی. اوبی. سباستین اوتوآ در تابستان ۲۰۲۱ به باشگاه فوتبال اوبی پیوست، پس از آن که پیشنهاد قرارداد از سوی روسکیلده را رد کرد؛ باشگاهی که پیش از پیوستن به آلبورگ در تیم زیر ۱۹ سال آن بازی می کرد. پیش از آن، او به مدت سه سال در آکادمی کپنهاگ حضور داشت. اما ماجراجویی او در آلبورگ شروع دشواری داشت، چراکه این مدافع بلندقد تنها موفق شد یک بازی برای تیم زیر ۱۹ سال آلبورگ انجام دهد پیش از آن که مجموعه ای از مصدومیت های کشیدگی پا رخ دهد. در بهار ۲۰۲۲، او برای تیم زیر ۱۹ سال بازگشت و همچنین چند بازی برای تیم ذخیره انجام داد. پس از چندین فروش در ترکیب تیم آلبورگ، اوتوآ برای نخستین بازی اش در سوپرلیگ دانمارک در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ مقابل لینگبی فراخوانده شد. در دقیقه ۲۹ بازی، لارس کرامر مصدوم شد و اوتوآ برای نخستین بار در سطح حرفه ای وارد زمین شد. در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۳، اوتوآ قرارداد بلندمدت جدیدی با آلبورگ تا
ژوئن ۲۰۲۷ امضا کرد. جنوا. در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵، اوتوآ با باشگاه سری آ ایتالیا یعنی جنوا قرارداد امضا کرد.