Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرگوس کاکلی مالایایی گونه ای بزرگ و دیدنی از پرندگان طاووسمانند از تیرهٔ قرقاولان است که دارای پرهای سیاه و سفید خالدار قهوه ای تیره، منقاری صورتی سنگین، عنبیه قهوه ای و پوست آبی دور چشم است. سر دارای دو کاکل است. تاج عقبی که به سوی پس سر امتداد می یابد، در هنگام هشدار و در هنگام رفتارهای عمدی از جمله پیوند جفت و نمایش جفت خواهی برپا می شود. دم نر پهن و بسیار کشیده از دوازده پر است. پوشپرهای دم نر درازترین در میان پرندگان است و اعتقاد بر این است که بلندترین (و پهن ترین) پرهای موجود در پرندگان وحشی را در خود دارد. قرقاول ریوز دارای پرهای دم با طول مشابه است اما به طور چشمگیری باریک تر است. اندازه پوشپر دم تا و طول کل پرنده است.
بلندی های ولگا () یک دشت و رشته کوه در بخش اروپایی کشور روسیه است.
رشته کوه سالایر () یک رشته کوه در استان نووسیبیرسک کشور روسیه است.
در ۱۱ آگوست ۱۹۷۹، یک تصادف هوایی بر فراز آسمان جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین، در نزدیکی شهر دِنیپرُدزِرژینسک (کامیانسکه کنونی) رخ داد. هواپیماهای درگیر، دو توپولف تو-۱۳۴ شرکت آئروفلوت و در حال پرواز داخلی بودند. همه ۱۷۸ سرنشین هر دو هواپیما (از جمله، اعضای باشگاه فوتبال پخته کار تاشکند) در این حادثه جان باختند. تحقیقات رسمی هیئت هوانوردی اتحاد جماهیر شوروی در مورد این سانحه به این نتیجه رسید که این سانحه ناشی از «اشتباهات و تخلفات» انجام شده توسط افسران مراقبت پرواز بوده است. هواپیما. پرواز ۷۶۲۸ آئروفلوت. یک جت مسافربری توربوفن دوقلوی تو-۱۳۴ با شماره سریال ۴۳۵۲۲۱۰ و ثبت CCCP-۶۸۸۱۶ بود که در سال ۱۹۷۴ در کارخانه هوانوردی خارکف ساخته شد و اولین پرواز خود را در ۲۴ مارس همان سال انجام داد. این هواپیما توسط بخش مولداوی این شرکت هواپیمایی اداره می شد و در زمان حادثه، ۱۲۷۳۹ ساعت کار کرده و۷۶۸۳ چرخه برخاست و فرود را تکمیل کرده بود. ۸۸ مسافر و ۶ خدمه در واپسین پرواز این هواپیما حضور داشتند. پرواز ۷۸۸۰ آئروفلوت. هواپیمای مسافربری تو-۱۳۴آک با شماره سریال ۱۳۵۱۴۰۵پو ثبت CCCP-۶۵۷۳۵ بود که در کارخانه هوانوردی خارکف در ۵ نو
امبر ۱۹۷۱ ساخته شد و اولین پرواز خود را در اواخر همان سال انجام داد. ابتدا به عنوان مدل "کا" و سرویس ویژه کار می کرد، سپس به پیکربندی استاندارد ۷۸ مسافر تبدیل شد. در زمان حادثه، هواپیما ۱۹۷۵۳ ساعت پرواز را در ۷۰۷۵ سورتی انجام داده بود. در واپسین پرواز این هواپیما، ۷۷ مسافر و ۷ خدمه حضور داشتند. مسافران شامل اعضای باشگاه فوتبال پاختاکورازبکستان بودند. کنترل ترافیک هوایی. در مسیر رسیدن به مقصد، هر دو هواپیما از فضای مرکز مراقبت پرواز منطقه ای خارکف عبور کردند. این منطقه تراکم ترافیک بالایی داشت و کارمندان مراقبت پرواز اغلب مجبور بودند بیش از دوازده هواپیما را به طور همزمان کنترل کنند. این مشکل از اوایل دهه ۱۹۷۰ مورد بحث قرار گرفته بود، اما در پایان دهه این مشکل هنوز حل نشده بود. بخش جنوب غربی که از ۱۸۰ درجه تا ۲۵۵ درجه را پوشش می دهد، به ویژه پیچیده وغیرقابل پیش بینی بود. در ۱۱ آگوست ۱۹۷۹، در ساعت ۰۷:۵۰مسکو، یک شیفت مراقبت پرواز جدید به سرپرستی سرگئی سرگئیف شروع به کار کرد. در بخش سخت جنوب غربی، او یک کنترل کننده بی تجربه کلاس ۳، نیکولای ژوکوفسکی بیست ساله را، تحت نظارت کنترل کننده کلاس ۱، ولادیمیر الکساندرویچ
سومی بیست وهشت ساله، به کار گرفت. آن روز، لئونید برژنف در حال سفر به کریمه بود. مقامات شوروی می خواستند به رهبر اتحاد جماهیر شوروی مسیر پرواز باز بدهند و این باعث اختلال قابل توجه در عملیات پرواز خطوط هوایی منطقه شد. روال تصادف. در ساعت ۱۲:۵۴، پرواز ۷۶۲۸ از فرودگاه وورونژ در آخرین مرحله یک مسیر برنامه ریزی شده داخلی، از چلیابینسک به ورونژ و سپس به کیشیناو برخاست. در ساعت ۱۳:۱۱، پرواز ۷۸۸۰، فرودگاه دونتسک را به مقصد مینسک ترک کرد. در ساعت ۱۳:۱۷:۱۵، پرواز ۷۶۲۸ با برج مراقبت تماس گرفت تا گزارش دهد که در سطح پرواز است و اجازه صعود به را درخواست کرد. . پرواز ۷۶۲۸ همچنین به برج مراقبت اطلاع داد که در ساعت ۱۳:۲۲ به ایستگاه بین راهی ولچانسک و در ساعت ۱۳:۲۸ به ایستگاه بین راهی خراسنوهراد خواهد رسید، اما مأمور رج مراقبت به ترتیب ساعت ۱۳:۱۹ تا ۱۳ :۲۶را به اشتباه ثبت کرد که هواپیما را جلوتر از برنامه قرار داد. در ساعت ۱۳:۲۱:۴۳، پرواز ۷۶۲۸ مجدداً با برج مراقبت تماس گرفت و مجدداً مجوز صعود تا ارتفاع ۹۶۰۰ متری را درخواست کرد، اما برج مرابقت این درخواست را رد کرد. در ساعت ۱۳:۲۵:۴۸، پرواز ۷۸۸۰ به مقصد مینسک، به برج مراقبت اطل
اع داد که ۱۴ دقیقه قبل دونتسک را ترک کرده و در قرار داشتند و اینکه آنها در ساعت ۱۳:۳۴به ایستگاه بین راهی دنیپروپتروسک (در حال حاضر شهر دنیپرو) و در ساعت ۱۳ :۴۴به ایستگاه کرمنچوک می رسند. برج مراقبت مکان هواپیما را تأیید کرد و به آنها دستور داد تا بالا بروند و در همان ارتفاع بمانند. . در ساعت ۱۳:۲۷:۵۰، پرواز ۷۶۲۸ با برج مراقبت تماس گرفت و گزارش داد که آنها بر فراز کراسنوهراد در ارتفاع هستند. . پرواز ۷۶۲۸ سپس از کنترل کننده ژوکوفسکی سرعت زمینی و سرعت Tu-134A دیگر با نام ۶۵۱۳۲ را که در پرواز می کرد، خواست. . پرواز ۷۶۲۸ با پرواز می کرد و هواپیمای ۶۵۱۳۲ در بود. به دلیل اختلاف سرعت ATC اجازه نداد پرواز ۷۶۲۸ تا ۹۶۰۰ متر بالا برود. پرواز ۷۶۲۸ دستورالعمل ها را تأیید کرد، اگرچه آنها سعی کردند روشن کنند که می توانند پس از صعود نیز سرعت خود را کاهش دهند. این آخرین ارسال رادیویی از پرواز ۷۶۲۸ بود. در ساعت ۱۳:۳۰:۴۰، پرواز ۷۸۸۰ با ATC تماس گرفت و گزارش داد که در ، دور از فانوس دریایی دنیپروپتروفسک. کنترل کننده موقعیت آنها را تأیید کرد و به آنها دستور داد تا ارتفاع ۸۴۰۰ متری صعود کنند. پس از ۳ دقیقه (۱۳:۳۴:۵۲) پرواز ۷۸۸۰ در
ارتفاع گزارش شد. در فانوس دریایی Dnipropetrovsk. ATC در ابتدا هواپیما را به اشتباه در رادار شناسایی کرد و هنگامی که آنها به درستی آن را شناسایی کردند ATC متوجه شد که در مسیر برخورد با CCCP-86676 - یک Ilyushin Il-62 - در ارتفاع ۹۰۰۰ متری قرار دارد. بنابراین ATC به پرواز ۷۸۸۰ دستور داد تا در ارتفاع ۸۴۰۰ متری بماند که تأیید شد. پرواز ۷۶۲۸ در ایرویز 50 (Magdalinovka – Ball، مسیر ۲۰۱ درجه) و پرواز ۷۸۸۰ در راهروی Airway 147 (Dnipropetrovsk – Kremenchuk، مسیر ۳۰۰ درجه) پرواز می کرد. این راهروها در زاویه ۹۹ درجه شمال شرقی دنیپرودزرژینسک تلاقی می کنند. به دلیل اشتباهات قبلی، درک کنترل کننده از مکان هر هواپیما نادرست بود. وقتی ناظر ATC ترافیک رادیویی را شنید و هواپیما را در حال همگرایی روی صفحه رادار دید، متوجه وضعیت فاجعه بار شد و سعی کرد آن را اصلاح کند. در ساعت ۱۳:۳۴:۰۷ کنترلر ATC هواپیمای 86676 (IL-62) را از سفارش داد. . در ساعت ۱۳:۳۴:۲۱ کنترلر ATC دستور را تکرار کرد و سپس پرواز ۷۸۸۰ را از ارتفاع ۸۴۰۰ متری به ارتفاع هدایت کرد. . کنترل کننده پاسخی مبهم شنید و فرض کرد که این یک تصدیق از پرواز ۷۸۸۰ است - اما انتقال خا
موش در واقع از هواپیمای ۸۶۶۷۶ بود و پرواز ۷۸۸۰ در ۸۴۰۰ متر باقی ماند. تصادف. پرواز ۷۶۲۸ تقریباً ، در حالی که پرواز ۷۸۸۰ در سمت چپ بود. در ساعت ۱۳:۳۵:۳۸ هر دو هواپیما به طور ناگهانی از صفحه رادار برج مراقبت ناپدید شدند. ژوکوفسکی سعی کرد با آنها تماس بگیرد، اما آنها پاسخی ندادند. در ساعت ۱۳:۳۷، ایگور چرنوف، کاپیتان آنتونوف ای ان-۲ (CCCP-۹۱۷۳۴) که از چرکاسی به دونتسک پرواز می کرد، گزارش داد «چیزی از آسمان دارد می افتد!» در ساعت ۱۳:۴۰ چرنوف گزارش داد که قطعات هواپیما را در منطقه دنیپروردزرژینسک (کامیانسکه فعلی) مشاهده کرده است. هر دو هواپیما در یک ابر در ارتفاع برخورد کردند. تقریباً بالای دنیپردزرژینسک. بال راست پرواز ۷۸۸۰، به بدنه جلوی پرواز ۷۶۲۸ فرو رفت. بخشی از بال راست ۷۸۸۰ پاره و بقایای آن توسط موتور سمت راست ۷۸۸۰ بلعیده شد. ۷۶۲۸ به سمت راست چرخید و باعث شد دم هر دو هواپیما با هم برخورد کنند که در آن زمان موتور سمت چپ ۷۶۲۸ به کیل ۷۸۸۰ برخورد کرد و بال راست ۷۶۲۸ پاره شد. پرواز ۷۶۲۸ از کنترل خارج شد و از بین رفت و قطعات دو هواپیما در منطقه ای به ابعاد پراکنده شدند. آسیب به ۷۸۸۰ شامل از دست دادن قسمت اعظم دم، ی
کی از موتورها و بخشی از بال راست بود. خلبانان ۷۸۸۰ اقدام به فرود اضطراری کردند، اما در ارتفاع تقریباً آنها کنترل خود را از دست دادند و در ساعت ۱۳:۳۸ به زمین در شمال شرقی دنیپروردزرژینسک سقوط کردند و هواپیمایشان منفجر شد. تحقیقات. در تحقیقات برای یافتن علت حادثه، کمیسیون به این نتیجه رسید که وزن مرکز ثقل و برخاست هر دو هواپیما در محدوده نرمال بوده و هیچ انفجار یا آتش سوزی قبل از برخورد وجود نداشته است. کمیسیون همچنین دریافت که تعمیر و نگهداری مطابق با الزامات قانونی انجام شده و سطح آموزش خدمه پرواز هر دو هواپیما و نیز سابقهٔ کاری آنها، دلیل سقوط هواپیما نبوده است. هنگامی که کمیسیون، عملکرد افسران برج مراقبت را بررسی کرد، یک سری اشتباهات توسط ژوکوفسکی را کشف کرد: بازرسان همچنین دریافتند که افسر باتجربه تر، ولادیمیر سومی، در آخرین دقایق قبل از سقوط، با دریافت پاسخ مبهم بدون علامت تماس، در اشتباه بوده است، او تأیید نکرد که آیا خدمه پرواز ۷۸۸۰ متوجه شده اند یا خیر. سومی قبلاً به دلیل تخلفات از جمله روابط عمومی نامناسب مجازات شده بود. افسر ارشد، سرگئی سرگئیف، با تغییر مسئولیت های محول شده به پرسنل، از جمله گذاشتن س
ومی به عنوان ارشد ژوکوفسکی، محیط برج مراقبت را به هم ریخته بود. نه ماه پس از فاجعه، ژوکوفسکی و سومی به پانزده سال زندان در مستعمره کیفری محکوم شدند. سومی ۶/۵ سال در زندان بود و سپس به دلیل رفتار خوب آزاد شد. او تا ۲۰۰۸ در خارکف زندگی می کرد. گزارش شده که ژوکوفسکی خودکشی کرد. سرگئی سرگئیف، افسر اصلی آن روز، تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت. نتیجه گیری نهایی کمیسیون این بود که «علت فاجعه اشتباهات و تخلفات NPP GA-78 توسط مدیر بخش جنوب غربی و دیسپچر بوده است».
تیتان ۲ جی ال وی (Gemini Launch Vehicle) یک سیستم پرتاب مصرفی آمریکایی برگرفته از موشک تیتان دو بود که برای پرتاب دوازده مأموریت جمینای برای ناسا بین سال های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۶ استفاده شد. دو پرتاب بدون خدمه و به دنبال آن ده خدمه از مجتمع پرتاب ۱۹ در ایستگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال انجام شد که با جمینای ۱ در ۸ آوریل ۱۹۶۴ شروع شد. موشک تیتان دو، یک موشک با سوخت مایع دو مرحله ای بود که از ترکیب پیشرانه هایپرگولیک از سوخت آئروزین ۵۰ و اکسید کننده دی نیتروژن تتراکسید استفاده می کرد. مرحله اول توسط یک موتور جت LR87 (با دو محفظه احتراق و نازل، تغذیه شده توسط مجموعه های جداگانه از توربو ماشین آلات)، و مرحله دوم توسط یک موتور LR-91 حرکت می کرد. پروازها. تیتان دو نسبت رانش به وزن بسیار بالاتری نسبت به ساترن ۵ داشت. فضانوردان تقریباً 6G را قبل از توقف مرحله دوم در تجربه کردند. ارتفاع. ریچارد اف. گوردون جونیور تیتان ۲ را با «سواری یک خلبان جنگنده جوان. سریعتر از سواری پیرمرد زحل» مقایسه کرد. فرانک بورمن گفت که شبیه سازی ها او را برای صدای «تقریباً کرکننده» که او آن را با پس سوز جت یا قطار بزرگ مقایسه می کند، آماده نکرده است.
والتر شیرا و گوردون کوپر گزارش دادند که سواری نرم تر از اطلس بود. نگارخانه. دو موشک بازنشسته تیتان دو به نمایش گذاشته شده اند که به عنوان وسایل نقلیه پرتاب جمینای رنگ آمیزی شده اند.
گیم ساینس ()یک شرکت توسعه و انتشار بازی ویدیویی چینی است که بیشتر به خاطر اولین بازی AAA بین المللی خود، شناخته می شود. این شرکت دفتر مرکزی خود را در شنزن و یک دفتر اضافی در هانگژو دارد. تاریخچه. شرکت گیم ساینس در سال 2014 توسط هفت کارمند سابق تنسنت گیمز در شنزن چین تأسیس شد. آنها ابتدا بازی های موبایلی مانند "100 Heroes" و "Art of War: Red Tides" را منتشر کردند. در سال 2018، توسعه بازی "Black Myth: Wukong" را آغاز کردند. انگیزه آنها برای توسعه یک بازی AAA، افزایش تعداد کاربران استیم در چین بود. تیم توسعه از شنزن به هانگژو منتقل شد. در اوت 2020، تریلر بازی "Black Myth: Wukong" منتشر شد که باعث دریافت بیش از 10,000 درخواست همکاری شد و تیم توسعه را به 140 نفر افزایش داد. بازی "Black Myth: Wukong" در اولین ماه انتشار، 20 میلیون نسخه فروخت و به یکی از پرفروش ترین بازی های تاریخ تبدیل شد.
مالکوم واشینگتن (؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۹۱) فیلم ساز آمریکایی است. او یکی از فرزندان بازیگر دنزل واشینگتن است و "درس پیانو" (۲۰۲۴) نخستین فیلم بلندی بود که کارگردانی کرد. اوایل زندگی. واشینگتن در لس آنجلس به دنیا آمد و بزرگ شد. او پسر بازیگران پائولتا (پیرسون) و دنزل واشینگتن و برادر جان دیوید واشینگتن و اولیویا واشینگتن است. اولیویا خواهر دوقلویش است. او همچنین یک خواهر دیگر به نام کتیا دارد. واشینگتن در مدرسه ویندوارد در لس آنجلس شرکت کرد و در تیم بسکتبال با آنتونی استوور و داریوس موریس بازی کرد. او در دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرد و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ برای تیم بسکتبال کوئکرز بازی کرد. او در سال ۲۰۱۳ در رشته مطالعات فیلم از دانشگاه پنسیلوانیا فارغ التحصیل شد، و در سال ۲۰۱۶ هم از کنسرواتوار ای.اف.آی با مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در کارگردانی فارغ التحصیل شد.
خشم آسگارد ۲ () یک بازی نقش آفرینی اکشن است که توسط سانزارو گیمز توسعه و توسط استودیوهای اکولوس برای هدست های واقعیت مجازی سری متا کوئست منتشر شده است. این بازی دنباله "خشم آسگارد" (2019) است. بازی در دسامبر 2023 در سراسر جهان منتشر شد و به عنوان یک بازی رایگان در زمان راه اندازی متا کوئست 3 ارائه شد.
عیسی ابو-موسی (در منابع عربی: "عیسی بن استیفانوس" یک شاهزاده ارمنی) از جنوب آرتساخ بود که در میانه قرن نهم بر بخش قابل توجهی از اران (در منابع ارمنی Ałuankʻ نامیده می شود) فرمانروایی می کرد و همچنین به عنوان بنیانگذار امارت دیزک شناخته می شود. نام و ریشه. "ابوموسی" در زبان عربی به معنای «پدر موسی» (موسی) است، در منابع ارمنی وی «پسر کشیش» ملقب شده است. منابع عربی همچنین او را "عیسی بن یوسف" (پسر هوسپ) یا "عیسی بن اخت استیفانوس" (برادرزاده استپانوس) می نامند که این مورد اشاره به عموی مادری اش استپانوس ابلاسد است که به گفته مورخ آراکل باباخانیان از مهرانی ها بود. پس از قتل عیسایی ابوموسی در سال ۸۳۱، فیوها جانشین وی شدند. آراکل آسایی ابوموسه را یکی از اعضای خاندان محلی آران آرانشاهیک معرفی می کند. سلطنت. جانشینی عیسی در حدود ۸۴۱ انجام شد و ۱۳ سال در قدرت ماند. بیشتر قلمروهای او شامل کانتون های آرتساخ می شد که قبلاً مقاومت شدیدی در برابر بابک خرمدین ارائه کرده بودند. مقر عیسی کتیش (دوغ) و سنگر مهم دیگر گوروز بود. ویرانه های این قلعه امروزه در نزدیکی روستاهای تومی و طوق در منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی قرار دا
رد. مورخ ارمنی مووسس کاغانکاتواتسی که عیسی ابوعیسی را «مردی صلح طلب» توصیف می کند، می نویسد که وی بر کانتون های زیر حکومت می کرد: مقاومت در کتیش. در سال ۸۵۴، دیزک توسط ارتش عباسی به فرماندهی بوغا الکبیر الشرابی، که قبلاً شاهزادگان آترنرسه از خاچن، کتریج از گردمان و کن استپانوس سووردیاتس از اوتیک را به اسارت گرفته بود، مورد حمله قرار گرفت. عیسی در قلعه خود در کتیش محاصره شد، اما در ۲۸ جنگ پیروز ماند. به گفته توما آرسرونی مورخ، سپاه عباسیان ۲۰۰۰۰۰ نفر نیرو داشت. او مقاومت قهرمانانه عیسی را در برابر هجوم بوغالکبیر به کتیش توصیف کرد. مشق باگراتونی (پسر سمبات اسپاراپت که مجبور به پیوستن به سپاه عباسی شد) در این نبرد شعری خواند و آن را با آمدن دوم مسیح مقایسه کرد. مقاومت کتیش بیش از یک سال دوام آورد. عیسی در اعتراض به این حمله به خلیفه نامه نوشت و پس از دریافت ضمانت عبور امن از وی، برای گفتگوی صلح به بوغه رفت. با این حال بوغا او را خیانتکارانه دستگیر کرد. در سال ۸۵۵، آسایی ابوموسه به همراه وی تمامی شاهزادگان ارمنستان که توسط بوغا اسیر شده بودند، به سامرا در بین النهرین تبعید شدند. فرزندان. شاهزاده سوفی یک کتیبه ارم
نی در «کلیسای سرخ» تومی به جای گذاشته است که قدمت آن به سال ۱۰۰۰ بازمی گردد و در حال حاضر در موزه دولتی آرتساخ نگهداری می شود.
مهدی یونسی رستمی (زاده ۱۳۴۱ رستمکلا) پزشک و سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی است که از آذر ۱۴۰۳ به عنوان استاندار مازندران فعالیت می کند. تحصیلات. مهدی یونسی رستمی، متخصص اورولوژی – فلوشیپ فوق تخصصی جراحی کلیه، مجاری ادراری، اندویورولوژیست و از اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران است. سوابق. او پیش از این که مسئولیت ریاست دانشگاه علوم پزشکی مازندران را برای یک دوره چهار ساله بر عهده بگیرد، در پست های دیگری مانند معاونت آموزشی، عضو شورای آموزشی، عضو شورای پژوهشی، ︎مسئول پذیرش اساتید، ︎مسئول حراست و مشاور رئیس دانشگاه علوم پزشکی مازندران نیز فعالیت داشت. در کارنامه وی، عناوینی همچون مسئول پرسنلی و گزینش برخی نهادها و ارگان های امنیتی کشور، عضویت در شورای فرماندهی قرارگاه سیدالشهدا و عضویت در قرارگاه رمضان نیز دیده می شود. تکمیل و راه اندازی بزرگترین مجتمع آموزشی شمال کشور، استقرار دو فروند بالگرد برای اولین بار در استان جهت خدمات اورژانسی بخشی، احداث بیمارستان سوختگی شمال کشور و راه اندازی اولین مرکز تصویربرداری پرتو مغناطیسی در شمال کشور از عملکرد او در بخش بهداشت و درمان بوده است. او از رزمندگان جنگ ایران و
عراق نیز هست و با پیشینه ۴۳ ماه حضور در جنگ، یکی از جانبازان جنگ ایران و عراق به شمار می آید. وی همچنین از چهره های شناخته شده اصلاح طلبان در استان مازندران و رئیس ستاد انتخاباتی مسعود پزشکیان در مازندران بود. در مرداد ۱۴۰۴، یونسی رستمی در مراسم روز خبرنگار سخنرانی انتقادی درباره وضعیت موجود و حاکمیت ایرادکرد که بازتاب گسترده ای یافت. او گفت: «تا وقتی مردم گرسنه اند، به عفاف و حجاب اعتقادی ندارم». این اظهارات با انتقاد برخی نمایندگان تندرو چهار درصدی مجلس و جریان اقلیتی تندرو سیاسی و فکری روبه رو شد و او پس از فشار ها و مجبور کردن او آن سخنانش را پس گرفت و توضیح داد: «منظور من این بود که اجرای لایحه عفاف و حجاب، در شرایطی که مردم با مشکلات معیشتی و تورم دست وپنجه نرم می کنند، باید با ظرافت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد».
ادیب زارعی (زادهٔ ۲۷ فروردین ۱۳۸۲) بازیکن فوتبال اهل ایران است، که در پست دروازه بان برای باشگاه تراکتور تبریز در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. زندگی ورزشی. تراکتور. زارعی در تیرماه ۱۴۰۲، او به باشگاه تراکتور پیوست و با شماره ۴۹ برای این تیم به میدان رفت. فولاد. در مرداد ۱۴۰۳، زارعی با قراردادی یک ساله به تیم فولاد خوزستان ملحق شد. درخلال بازی جام حذفی جایی که بازی فولاد میزبان فولاد هرمزگان بود پس از تساوی دوتیم در وقت قانونی و وقت اضافه در ضربات پنالتی ادیب زارع با مهار پنج ضربه پنالتی تبدیل به پدیده تیم فولاد خوزستان شد. بازی ملی. ادیب زارع سابقه حضور در تیم ملی جوانان ایران را دارد.
پینو دانیله (؛ – ) آهنگساز، موسیقی دان و خواننده-ترانه پرداز اهل ایتالیا بود. وی بین سال های ۱۹۷۵ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. موسیقی او شامل طیف وسیعی از سبک ها از جمله پاپ، بلوز، جاز، و همچنین موسیقی ایتالیایی و خاورمیانه ای بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سه برادر" و "بار دوم فراموش نمی شود" اشاره نمود.
ماریو آمورا (؛ ) فیلم بردار، عکاس، فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ حقوق بین الملل در دانشگاه فدریکو دوم است. او در خلال جنگ های بالکان فیلمی کوتاه به نام «"روایت جنگ"» (۲۰۰۳) ساخت که برندهٔ جایزهٔ دیوید دی دوناتلو «بهترین فیلم کوتاه» شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ملیسا پی." و "بار دوم فراموش نمی شود" اشاره نمود.
رشته کوه بارگوزین () یک رشته کوه در استان بوریاتیای کشور روسیه است.
رشته کوه چرسکی () یک رشته کوه در استان سرزمین زابایکالسکی کشور روسیه است.
چارلز سنفورد تری (؛ ۱۹۲۶ – مرگ ۱۹۸۲ مترجم اهل ایالات متحده آمریکا بود. مترجم و دانشگاهی آمریکایی در زمینه های تاریخ ژاپن، هنر ژاپنی و ادبیات ژاپنی بود. او مترجم "موساشی (رمان)" از ژاپنی به انگلیسی بود.
شخصیتی از مجموعهٔ "دارک استاکرز" کپ کام می باشد. وی از در سال ۱۹۹۴ یعنی زمانی که در برای نخستین بار حضور یافت، در تمامی بازی های این مجموعه و محصولات گوناگون مرتبط با این مجموعه حضور یافته است. همچنین وی در چندین بازی ویدئویی دیگر خارج از "دارک استاکرز"، مانند اکثر محتویات "مارول ورسز کپ کام" و "اس ان کی ورسز کپ کام" نیز ظاهر شده است.
توفیق عبدالله صایِغ (۱۴ دسامبر ۱۹۲۳ – ۱ ژانویه ۱۹۷۱) شاعر فلسطینی بود. تحصیلات ابتدایی خود را در طبریه، تحصیلات متوسطه را در دانشکدهٔ عربی قدس و سپس در دانشگاه آمریکایی بیروت، که در سال ۱۹۴۵ از آن فارغ التحصیل شد، گذراند. او به عنوان استاد در مدرسه الروضه در قدس، کارمند ادارهٔ ترجمهٔ دولت فلسطین، استاد ادبیات عرب در دانشگاه آمریکایی بیروت، کتابدار مرکز فرهنگی آمریکایی در بیروت از ۱۹۴۸–۱۹۵۰ مشغول به کار شد و در همان دوره سردبیر مجلهٔ «صدای زنان» بود. او از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹ به عنوان مدرس در گروه عرب در دانشگاه کمبریج، سپس از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ به عنوان مدرس در دانشگاه لندن مشغول به کار شد. سپس به بیروت بازگشت و تا سال ۱۹۶۷ مجلهٔ «حِوار» را منتشر کرد. سپس به آمریکا رفت و در دانشگاه برکلی کالیفرنیا به عنوان استاد مدعو در گروه های ادبیات تطبیقی و زبان های خاور نزدیک در سال های ۱۹۶۹–۱۹۷۰ منصوب شد. زندگی و پیشه. وی در سال ۱۴ دسامبر ۱۹۲۳ در روستای خربا در جنوب غربی شهر السویداء، فدراسیون سوریه، به دنیا آمد. خانواده او پیرو مذهب پروتستان بودند. در سال ۱۹۱۵، پدرش با عفیفه البترونی لبنانی تبار ازدواج کرد. او در سال ۱۹۲۵ ب
ا خانواده خود را به البصه در شمال فلسطین نقل مکان کرد. سپس در سال ۱۹۳۰ به طبریه رفت، تا سال ۱۹۴۸ کشیش این شهر بود و پس از آن با خانواده به بیروت مهاجرت کرد. توفیق صایغ دروس ابتدایی خود را در البصه (۱۹۳۱–۱۹۳۷) گذراند، سپس به دانشکدهٔ عربی در بیت المقدس رفت و در سال ۱۹۴۱ دیپلم دبیرستان از آنجا گرفت. در سال ۱۹۴۱ به دانشگاه آمریکایی بیروت پیوست و در ژوئن ۱۹۴۵ مدرک لیسانس ادبیات انگلیسی را با درجهٔ ممتاز گرفت. او یک سال به عنوان معلم در مدرسهٔ روضه در قدس (۱۹۴۶–۱۹۴۷) کار کرد. سپس مدت کوتاهی در ادارهٔ ترجمه دولت فلسطین کار کرد و به سرپرستی کتابخانهٔ مرکز فرهنگی آمریکایی در بیروت (۱۹۴۸–۱۹۵۰) منصوب شد. او سردبیر مجله «صدای زنان» شد.در سال ۱۹۵۰ بورسیه ای از بنیاد راکفلر دریافت کرد که به او اجازه داد به ایالات متحده سفر کند و در آنجا بین دانشگاه های جانز هاپکینز، پرینستون و هاروارد نقل مکان کرد. او همچنین مدتی را در آکسفورد و کمبریج انگلستان در میانهٔ ۱۹۵۳ گذراند. صایغ از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹ به مدت پنج سال به عنوان مدرس در گروه عرب دانشگاه کمبریج کار کرد. سپس از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ در دانشگاه لندن مدرس بود. او به بیروت بازگش
ت و مجلهٔ روشنفکری «حِوار» را منتشر کرد، اما در سال ۱۹۶۷ به حالت تعلیق درآمد. این مجله با بودجهٔ «سازمان بین المللی برای آزادی فرهنگی» که مقر آن در پاریس بود منتشر شد. گروهی نخبه از متفکران عرب در آن شرکت کردند و جایی برای نویسندگان در قاهره، بیروت، دمشق و بغداد باز کرد. با این حال، از زمان انتشار آن به دلیل ارتباطش با آن سازمان، از سوی هر دو جبهه های سیاسی راست و چپ با مجله مخالفت می شد. در سال ۱۹۶۶، "نیویورک تایمز" مقاله ای منتشر کرد که در آن بیان شد که سازمان بین المللی برای آزادی فرهنگ که چندین مجله مانند «إنکاونتر» انگلیسی، فرانسوی «پروف» فرانسوی، «دیمومات» آلمانی و «حوار» عربی از سوی سازمان سیا پشتیبانی دریافت می کند. صایغ فهمید که از میانجی های عرب سرمایه گذار برای تأسیس «حوار» در بیروت، فریب خورده است. این خبر تأثیر بسیاری گذاشت تا حدی که صایغ به فکر خودکشی افتاد. هنگامی که از این موضوع مطمئن شد، بیانیهٔ معروف خود را در ماه مهٔ ۱۹۶۷ منتشر کرد و تعطیلی مجله را تا زمانی که منابع مالی عربی برای آن فراهم شود، اعلام کرد. صایغ در پایان سال ۱۹۶۷ بیروت را به مقصد آمریکا ترک کرد. دوستانش از او دعوت کردند تا یک
سری سخنرانی در دانشگاه های پرینستون، برکلی، میشیگان و تگزاس (۱۹۶۷–۱۹۶۸) ارائه دهد. منح خوری از او دعوت کرد تا جای او را در دانشگاه برکلی کالیفرنیا (۱۹۶۸–۱۹۶۹) بگیرد. سپس به عنوان استاد مدعو در گروه های ادبیات تطبیقی و زبان های خاور نزدیک در همان دانشگاه منصوب شد (۱۹۶۹–۱۹۷۰)، اما به دلیل نگرفتن مدرک دکترا، تمدید قراردادش با دانشگاه مشکل بود. در شعر. توفیق صایغ شاعری حساس بود و همیشه احساس بیگانگی می کرد و از تنهایی درونی رنج می برد. او دائماً با اهل فکر و ادب و هنر در ارتباط بود. زن در زندگی و شعر او نقش اساسی داشت.توفیق صایغ عمیقاً در ادبیات غرب کاوش کرد و تحت تأثیر کتاب مقدس قرار گرفت. او شعری با صبغهٔ دینی و صوفیانه نوشت که منتقدان در آن پژواک هایی از شاعران انگلیسی جرج هربرت و ریچارد کراشاو و ویژگی های ویلیام بلیک، یکی از آغازگران رمانتیسم قرن نوزدهم را یافتند؛ آنها ایدهٔ تبعید را در شعر او را با احساسات او پیوند می زنند، چرا که او یک فلسطینی تبعیدی است که رنج های خود را به دوش می کشد. شعر توفیق صایغ حول محور بیگانگی می چرخد، بیگانگی و اغتراب نسبت به وطن، معشوق و خدا.سه مجموعه شعر صایغ که در طول ده سال (۱
۹۵۴، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۳) منتشر شد، از مسیری بالاروندهٔ واضح که با سادگی و معصومیت آغاز می شود و با پیچیدگی و تجربهٔ تلخ به پایان می رسد، گواهی می دهد. سبک صایغ به دلیل تازگی خود متمایز می شود، زیرا مبتنی بر بارور کردن فرهنگ شرقی شاعر با تزهای شاعرانهٔ غربی است، اضافه بر شاعریتی که با ریشه در میراث و دین دارد. عیسی بلاطه معتقد است که شعر توفیق صایغ حول محور بیگانگی با وطن، بیگانگی با محبوب و بیگانگی با خداست. بیگانگی او اجتناب ناپذیر است و منبع آن عشقی است که می بیند به طرز غم انگیزی تحریف شده و مدام از بین می رود. این به خاطر ضعف انسانی است که مایهٔ رنج است. شعر او به قول خودش فریاد دردناکی است که بیانگر احوال انسان است و شایستهٔ توجه است، زیرا روح انسان را در قرن بیستم روشن می کند. زندگی شخصی. توفیق در میان پنج برادر و یک خواهر بزرگ شد: یوسف، فؤاد (۱۹۱۹–۱۹۵۹)، فایز (۱۹۲۲–۱۹۸۰)، منیر (۱۹۲۹–۱۹۷۵)، انیس و ماری. او از تشریفات متنفر بود: به ندرت کت می پوشید، به ندرت برای کوتاه کردن موهایش به آرایشگاه می رفت و برایش راحت تر بود که هزار لیره برای یک کتاب بپردازد تا ده لیره برای یک پیراهن تازه. خواهرش ماری یادآوری کرده که
او تمام شب را به مطالعه می گذراند و روزی بدون کتاب های جدید به خانه در عین المریسه برنمی گشت. از کانون توجهات دوری کرد و سادگی بوهمیایی را پذیرفت. او دوستانش را دوست داشت و آن ها اندک بودند: جبرا ابراهیم جبرا، ریاض نجیب الریس، دنیس جانسون-دیویس، رضّاح فارس، لیلی بعلبکی و لیلی عسیران. او مجرد زیست و ازدواج نکرد. زنی که تأثیر زیادی در شخصیت و شعر او داشت، دختری انگلیسی اهل کمبریج به نام کِی بود. توفیق در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ با او آشنا شد و این رابطه تا سال ۱۹۶۲ ادامه داشت. رابطهٔ آنها بسیار عجیب بود. همان طور که توفیق صایغ در دفترچهٔ یادداشت خود که به طور مرتب افکار خود را در آن ثبت می کرد، اشاره کرده است، کِی توفیق را از نظر روحی و جسمی عذاب می داد. اگرچه در سال هایی که در برکلی، کالیفرنیا زیست از آرامش نسبی برخوردار بود، اما افسردگی روحی برای مدت طولانی با او باقی ماند. درگذشت. او در روز ۱ ژانویه ۱۹۷۱ در برکلی، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا، در پی یک حملهٔ قلبی شدید در آسانسور ساختمانی که در آن زندگی می کرد، درگذشت و در ۸ ژانویه در گورستان سانست در برکلی، ال سریتو، میان قبر یک مرد چینی و قبر یک مرد ژاپنی، به خاک
سپرده شد. بزرگداشت. در سال ۱۹۹۰، نشان قدس برای فرهنگ و هنر و ادبیات به نام او اهدا شد. آثار. سه مجموعه شعری با عناوین عربی آنان: مطالعات: ترجمه ها: مقدمه نویسی:
اونی موشا ()، یک مجموعه پویانمایی شبکه اصلی (ONA) است که بر اساس فرانچایز بازی ویدیویی به همین نام (اونیموشا) توسط کپ کام ساخته شده است. محصول سابلیمیشن و کارگردانی شینیا سوگای در نوامبر ۲۰۲۳ در نتفلیکس منتشر شد. بررسی اجمالی. در اوایل دوره ادو، زمانی که ژاپن در حال گذار به سمت صلح بود، و جنگ در حال محو شدن در تاریخ بود، موساشی سالخورده مأموریتی مخفیانه را آغاز می کند. موساشی با مسلح شدن به "اونی Gauntlet" افسانه ای، سفری حماسی را آغاز می کند تا شیاطین در کمین را شکست دهد.