Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تالی هال یک گروه راک آمریکایی است که در دسامبر سال ۲۰۰۲ در ان آربر، میشیگان تشکیل شد و تا پایان تور "نیک و بد" در سال ۲۰۱۱ به طور عمومی فعال بود. این گروه به خاطر ملودی های شاد، اشعار خیال پردازانه، و پایگاهٔ هواداری وفادار در شبکه های اجتماعی شناخته می شود. اعضای گروه در ابتدا سبک موسیقی خود را «وانکی راک» توصیف می کردند، اما پس از آنکه منتقدان شروع به تعریف ویژگی های این سبک کردند، برای جلوگیری از تعریف شدن موسیقی شان در قالب یک ژانر مشخص، صدای خود را با اصطلاح ساختگی «فبلو» ( ) بازتعریف کردند. تالی هال دارای پنج عضو اصلی می باشد که هر یک با رنگ کراوات خاصی شناخته می شوند: راب کانتور (گیتارزن) با کراوات زرد، جو هاولی (گیتارزن) با کراوات قرمز، راس فدرمن (طبل زن) با کراوات خاکستری، اندرو هوروویتس (نوازندهٔ کیبورد) با کراوات سبز، و زوبین صدقی (نوازندهٔ گیتار باس) با کراوات آبی. کیسی شی (همکار تور) با کراوات مشکی و بورا کاراجا (تهیه کننده و همراهٔ فنی گروه) با کراوات نارنجی نیز هر یک رنگ مخصوص به خود را دارند. تمام پنج عضو گروه در اجرای آوازهای گروه نقش دارند.
تأمین مالی حفاظت از محیط زیست، به معنای فرایند جذب و مدیریت سرمایه به منظور حمایت از حفاظت از زمین، آب و منابع طبیعی است. گزینه های تأمین مالی حفاظت بر اساس منبع، از منابع عمومی، خصوصی و غیرانتفاعی متفاوت اند؛ از نظر نوع، شامل وام ها، کمک هزینه ها، مشوق های مالیاتی و سازوکارهای بازار می شوند؛ و از نظر مقیاس، از سطح ملی تا ایالتی، و از سطح محلی تا فدرال متغیرند. فعالان جنبش حفاظت از محیط زیست به طور سنتی برای تأمین مالی پروژه ها و ابتکارات خود، به سرمایه خصوصی و خیریه ای در قالب کمک های مالی درخواستی، کمک هزینه های بنیادها و غیره، و همچنین منابع مالی دولتی از طریق مشوق های مالیاتی، مصوبات عمومی، اوراق قرضه و تخصیص بودجه از سوی نهادهای دولتی، متکی بوده اند. اگرچه دولت ها و نهادهای خیریه مقدار نسبتاً محدودی منابع مالی فراهم می کنند، اما فعالان حوزه حفاظت بر این باورند که سرمایه موجود برای حفظ اکوسیستم های جهانی کافی نیست. بر اساس برآوردها در سال ۲۰۱۸، برای پاسخگویی به نیازهای جهانی حفاظت از محیط زیست، سالانه باید بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار سرمایه گذاری صورت گیرد. با این حال، تأمین کنندگان تنها حدود ۵۲ میلیارد د
لار در سال به تأمین مالی حفاظت اختصاص می دهند. با گذشت زمان، فعالان این حوزه به طور فزاینده ای از مجموعه گسترده تری از گزینه های تأمین مالی بهره می برند و منابع سنتی دولتی و خیریه ای را با سایر منابع سرمایه، از جمله بازارهای سرمایه، ترکیب می کنند. این منابع غیرسنتی سرمایه حفاظتی شامل تأمین مالی از طریق بدهی، مشوق های مالیاتی نوظهور، سرمایه گذاری های خصوصی و تأمین مالی پروژه ای هستند. این منابع تکمیلی، موجب گسترش حجم سرمایه مالی موجود برای تأمین مالی اقدامات حفاظتی در سراسر جهان می شوند، و با سرمایه گذاری این منابع، مجموعه دارایی های حفاظت شده شامل زمین، آب و منابع طبیعی توسعه می یابد. منابع دولتی. معاوضه بدهی در ازای طبیعت. دولت ها از طرق مختلفی در تأمین مالی حفاظت از محیط زیست مشارکت می کنند. یکی از روش های برجسته، سازوکار مبادله بدهی با طبیعت است که نقش مهمی در حمایت از تلاش های پایاییزیست محیطی در کشورهای در حال توسعه ایفا می کند. این مفهوم نخستین بار در دهه ۱۹۸۰ میلادی شکل گرفت و بر پایه آن، بازیگران عمومی و خصوصی می توانند بدهی های یک کشور در حال توسعه را خریداری کرده و در ازای آن، بخشی یا کل بدهی آن کشو
ر را ببخشند یا از بین ببرند. پس از بخشش این بدهی، دولت کشور بدهکار متعهد می شود که معادل ارزش بدهی تسویه شده یا بخشی از آن را صرف پروژه های داخلی حفاظت از محیط زیست کند. این اقدام نه تنها به کاهش فشار مالی بر کشورهای بدهکار کمک می کند، بلکه منابع ارزشمندی را برای حفاظت از تنوع زیستی، مدیریت منابع طبیعی، جنگل داری پایدار، و حفظ ذخایر طبیعی فراهم می آورد. علاوه بر مشارکت دولت های توسعه یافته در این سازوکار، نهادهای مالی خصوصی نیز نقش فعالی دارند. به عنوان مثال، برخی از بانک های تجاری، بدهی کشورها را خریداری کرده و آن را با قیمت های تخفیف خورده به سرمایه گذاران یا مؤسسات مالی دیگر می فروشند. سازمان های واسطه، به ویژه سازمان های مردم نهاد نیز در این مبادلات مشارکت می کنند تا منابع مالی مورد نیاز برای اجرای برنامه های زیست محیطی یا برنامه ریزی های دولتی را تأمین کرده و در عین حال، به حفظ ارزش پولی کشور میزبان کمک کنند. یکی از نخستین نمونه های موفق این نوع مبادله در سال ۱۹۸۷ در کشور بولیوی انجام شد. در این مورد، دولت بولیوی حدود ۶۵۰٬۰۰۰ دلار از بدهی خود را تنها در قبال ۱۰۰٬۰۰۰ دلار واگذار کرد.[۴] در مقابل، بولیوی م
تعهد شد بودجه لازم برای اجرای برنامه های پایداری زیست محیطی در ذخیره گاه حیات وحش بنی را تأمین کند.این اقدام، نقطه عطفی در تاریخ تأمین مالی محیط زیست محسوب می شود و راه را برای تکرار چنین طرح هایی در کشورهای مشابه هموار کرد. از آنجا که بسیاری از کشورهای دارای بیشترین بدهی خارجی، میزبان غنی ترین و شکننده ترین اکوسیستم های جهان نیز هستند، سازوکار مبادله بدهی با طبیعت توجه زیادی را به سمت حفاظت از محیط زیست در آسیب پذیرترین نقاط زیست کره جلب کرده است. این روش نه تنها ابزاری مالی، بلکه رویکردی استراتژیک برای هم افزایی بین توسعه اقتصادی و پایداری زیست محیطی در سطح جهانی به شمار می رود.
آلفرد ویلهلم استنفورس ()، که به اختصار A. W. Stenfors نیز نامیده می شود، (۲۶ اکتبر ۱۸۶۶ در هوللولا - ۲۲ مه ۱۹۵۲ در واسا) یک معمار فنلاندی و مدیر کل هیئت ساختمان های عمومی فنلاند بود. استنفورس در سال ۱۸۹۰ به عنوان معمار از مؤسسه پلی تکنیک فنلاند فارغ التحصیل شد. او در همان سال به عنوان معمار کمکی هیئت ساختمان های عمومی فنلاند منصوب شد. استنفورس به واسا نقل مکان کرد، و از سال ۱۸۹۴ تا ۱۹۱۱ در مدرسه متوسطه واسا به تدریس نقاشی پرداخت. استنفورس علاوه بر سمت تدریس، به عنوان دستیار معمار و سرپرست موقت دفتر ساختمان شهرستان واسا یا به اصطلاح معمار استان نیز فعالیت داشت.
دانش برف شاخه ای از علوم طبیعی است که به بررسی نحوه شکل گیری برف، الگوی توزیع آن، و فرآیندهایی که موجب تغییرات در توده های برفی در گذر زمان می شوند، می پردازد. دانشمندان این حوزه با هدف ارتقای پیش بینی های مربوط به طوفان های برفی، مطالعه پوشش جهانی برف و اثرات آن بر اقلیم، یخچال های طبیعی و منابع آبی در سراسر جهان به پژوهش می پردازند. مطالعات در این زمینه، هم ویژگی های فیزیکی برف به هنگام تغییر حالت آن (مانند ذوب، فشرده سازی یا تبخیر)، هم خصوصیات حجمی توده های برفی در محل، و نیز ویژگی های کلی مناطقی را که تحت پوشش برف قرار دارند، در بر می گیرد. برای دستیابی به این اهداف، دانشمندان از دو رویکرد اصلی بهره می برند: نخست، به کارگیری روش های اندازه گیری میدانی برای ثبت داده های دقیق و واقعی در سطح زمین، و دوم، استفاده از فناوری های سنجش از دور برای تحلیل و درک فرآیندهای مرتبط با برف در مقیاس های وسیع جغرافیایی. این تلفیق روش های عملی و فناوری محور، امکان شناخت جامع تری از نقش برف در چرخه های طبیعی زمین فراهم می آورد. تاریخچه. برف، به عنوان پدیده ای طبیعی و پیچیده، از دیرباز مورد توجه دانشمندان و متفکران در تمدن ها
ی گوناگون قرار داشته است. نخستین اشاره ها به ساختار برف در متون تاریخی به چین باستان بازمی گردد. در سال ۱۳۵ پیش از میلاد، "هان یینگ" در کتاب خود با عنوان جدایی به مقایسه میان تقارن پنج ضلعی گل ها و تقارن شش ضلعی بلورهای برف پرداخت. این اشاره یکی از نخستین مستندات بشر دربارهٔ ساختار هندسی برف محسوب می شود. در اروپا، آلبرتوس ماگنوس، دانشمند آلمانی قرن سیزدهم، در سال ۱۲۵۰ میلادی، آنچه به عنوان نخستین توصیف دقیق اروپایی از برف شناخته می شود را ارائه داد. اما نقطه عطفی در درک علمی از بلورهای برف، با تلاش های یوهانس کپلر، منجم برجسته، در سال ۱۶۱۱ رقم خورد. او در کتاب خود با عنوان هدیه ای دربارهٔ برف شش ضلعی سعی کرد به این پرسش پاسخ دهد که چرا بلورهای برف معمولاً دارای تقارن شش ضلعی هستند. او این موضوع را نه تنها از منظر فیزیکی، بلکه با دیدی هندسی و فلسفی مورد تحلیل قرار داد. در سال ۱۶۷۵، فریدریش مارتنس، پزشک آلمانی، فهرستی از ۲۴ نوع مختلف بلور برف تهیه کرد که گامی مهم در جهت طبقه بندی انواع بلورهای برفی محسوب می شد. چند قرن بعد، در سال ۱۸۶۵، فرانسیس ای. چیکرینگ کتابی با عنوان کربستال های ابری منتشر کرد که مجموعه ای
زیبا و مستند از اشکال مختلف برف را در قالب آلبومی هنری و علمی ارائه می داد. در سال ۱۸۹۴، ای.ای. سیگسون با استفاده از میکروسکوپ موفق به عکاسی از بلورهای برف شد. این اقدام، مقدم بر مجموعه عکس های معروف "ویلسون بنتلی" از دانه های منفرد برف بود که در مجله "مانتلی وِدِر ریویو" منتشر شد و نام او را به عنوان یکی از نخستین عکاسان علمی برف در تاریخ ثبت کرد. اوکیچیرو ناکایا در سال ۱۹۳۲ مطالعه گسترده ای روی دانه های برف آغاز کرد. از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۹، ناکایا اولین بلورهای برف مصنوعی را خلق کرد و رابطه بین دما و نقطه شبنم را ترسیم کرد که بعدها "نمودار ناکایا" نامیده شد و سایر آثار تحقیقاتی او در زمینه برف، در سال ۱۹۵۴ توسط انتشارات دانشگاه هاروارد با عنوان "«بلورهای برف: طبیعی و مصنوعی»" منتشر شد. تِیساکو کوبایاشی، "نمودار ناکایا را" با "نمودار کوبایاشی" ۱۹۶۰ که بعداً در سال ۱۹۶۲ اصلاح شد، تأیید و بهبود بخشید. علاقه بیشتر به تولید مصنوعی دانه برف در سال ۱۹۸۲ با توشیو کورودا و رولف لاکمن، از دانشگاه فنی برانشویگ، که "کتاب «سینتیک رشد یخ از فاز بخار و اشکال رشد آن»" را منتشر کردند، ادامه یافت. در آگوست ۱۹۸۳، فضانوردان در ط
ول پرواز فضایی در شاتل فضایی چلنجر کریستال های برف را سنتز کردند. تا سال ۱۹۸۸ نوریهیکو فوکوتا و همکارانش "نمودار ناکایا را" با کریستال های برف مصنوعی که در یک جریان رو به بالا ساخته شده بودند، تأیید کردند و یوشینوری فوروکاوا رشد کریستال برف را در ماورای جو نشان دادند .
معمار استان () یک عنوان حرفه ای است که در سوئد و فنلاند استفاده می شود. در فنلاند، معمار استان، کارمندی دولتی تحت نظر هیئت مدیره ساختمان بود که به عنوان مدیر دفتر ساختمان استان خدمت می کرد. این سمت با حکمی که در سال ۱۸۴۷ صادر شد، پایه گذاری شد. دارنده این سمت، با همکاری هیئت مدیره استان، در طراحی و نگهداری ساختمان های ایالتی واقع در استان خود مشارکت داشت. کار طراحی و سایر وظایف محول شده به معمار استان تا سال ۱۸۶۵ از طریق فرماندار و پس از آن از طریق هیئت عمومی ساختمان ها انجام می شد. معمار استان علاوه بر طراحی ساختمان، نقشه های شهر، نقشه های پل و اندازه گیری ها را تهیه می کرد. طرح های تعمیر ساختمان ها و سازه ها می توانستند طرح های تغییرات گسترده یا کارهای تعمیر جزئی سالانه باشند. بخش زیادی از زمان کاری معمار استان صرف تهیه و نظارت بر طرح های تعمیر ساختمان های ایالتی می شد. در فنلاند شمالی، دفتر ساختمان استان در قرن نوزدهم یک کارمند دولت استخدام می کرد، در حالی که در فنلاند جنوبی، این دفتر یک معمار استان، یک سرپرست استان و اغلب دانشجویان را به عنوان دستیار استخدام می کرد. در سوئد، معماران استانی، متخصصان برنامه
ریزی شهری و ساختمانی هستند که با همکاری شهرداری ها، بر برنامه ریزی و ساخت وساز شهرستان خود نظارت دارند. پنج معمار اول استان در سال ۱۹۲۰ منصوب شدند، اما تا سال ۱۹۳۶ هیچ استانی چنین مقامی نداشت. معماران استانی در ابتدا تحت نظر هیئت ساختمان سازی سوئد () و از سال ۱۹۶۷ تحت نظر آژانس برنامه ریزی ایالتی () کار می کردند. آنها در سال ۱۹۷۱ به دولت های استانی منتقل شدند.
مدیریت چمن ارگانیک یا مراقبت از زمین ارگانیک یا محوطه سازی ارگانیک، عمل ایجاد و مراقبت از یک زمین چمن ورزشی یا چمن باغ و چشم انداز با استفاده از باغبانی ارگانیک، بدون استفاده از نهاده های تولیدی مانند آفت کش های مصنوعی یا کودهای مصنوعی است. این بخشی از مراقبت از زمین ارگانیک و محوطه سازی پایدار ارگانیک است که اصول و روش های باغبانی پایدار و کشاورزی ارگانیک را با مراقبت از چمن ها و باغ ها تطبیق می دهد. تکنیک ها. یکی از عناصر اصلی مدیریت چمن ارگانیک، استفاده از کمپوست و چای کمپوست برای کاهش نیاز به کوددهی و ایجاد خاک سالم است که چمن را قادر به مقاومت در برابر آفات می کند. عنصر دوم، چمن زنی در ارتفاع بالا است، مثلاً تا ارتفاع ، برای سرکوب علف های هرز و تشویق ریشه های عمیق چمن، و باقی گذاشتن چمن های بریده شده و برگ ها روی چمن به عنوان کود. تکنیک های دیگر شامل کوددهی در پاییز، نه در بهار است. چمن های ارگانیک اغلب از کاشت بیش از حد (افزودن بذر بیشتر روی پوشش گیاهی موجود)، کاشت بذر به صورت ورقه ای (ایجاد شکاف هایی در خاک که بذرها در آن قرار می گیرند) و هوادهی بیشتر به دلیل اهمیت سیستم ریشه ای قوی، سود می برند. چمن ه
ای ارگانیک که به خوبی نگهداری می شوند، اغلب در برابر خشکسالی مقاوم هستند. اگر چمن نیاز به آبیاری دارد، باید به ندرت اما عمیق انجام شود. سایر تکنیک های ارگانیک برای مراقبت از چمن شامل آبیاری فقط زمانی است که چمن علائم تنش خشکی را نشان می دهد و سپس آبیاری عمیق - به حداقل رساندن مصرف آب غیرضروری. استفاده از آبپاش های کم حجم، نفوذ بیشتر آب را بدون رواناب سطحی فراهم می کند. ماشین های چمن زنی با قابلیت مالچ پاشی می توانند در کاهش مصرف کود مفید باشند، زیرا باعث می شوند چمن های بریده شده و برگ هایی که آنقدر ریز بریده شده اند که می توانند به طور نامحسوس در چمن ها ته نشین شوند، در خاک تجزیه شوند. چمن های شبدر. مخلوط های بذر چمن قبلاً حاوی شبدر سفید بودند که کود طبیعی فراهم می کند، اما با ظهور کودهای مصنوعی و سود بردن کسب وکارها از فروش این کود، این روش از مد افتاد. در سال های اخیر، صاحبان خانه به استفاده از شبدر به عنوان منبع کود طبیعی برای چمن ها بازگشته اند. در سال ۲۰۲۲، "نیویورک تایمز" از محبوبیت روزافزون چمن های شبدر خبر داد. "نیویورک تایمز" گزارش داد: «#cloverlawn بیش از ۶۵ میلیون بازدید در تیک تاک (شبکه اجتماعی)
داشته است.» آفت کش های ارگانیک. مدیران زمین های ارگانیک می توانند از آفت کش های ثبت شده ای که تحت برنامه ملی ارگانیک تأیید شده اند، در برنامه های مراقبت از چمن خود استفاده کنند. این آفت کش ها عموماً از مواد طبیعی مشتق می شوند و حداقل فرآوری روی آنها انجام می شود. جایگزین ها شامل استفاده از حشرات مفید و شکارچیان طبیعی مانند نماتدها برای جلوگیری از آلودگی چمن ها به آفاتی مانند لارو مگس درنا و مورچه ها می شود. استفاده از آفت کش ها طبق استانداردهای NOFA برای مراقبت از زمین های ارگانیک مجاز است، اما همیشه در مراقبت از چمن ارگانیک استفاده نمی شود، زیرا شیوه های مناسب زراعی می توانند جمعیت آفات را زیر آستانه فعالیت نگه دارند، مانند جلوگیری از عفونت های قارچی با استفاده از تکنیک های نگهداری فیزیکی مانند چمن زنی و چنگک زدن مؤثر. کودهای آلی. کودهای مصنوعی (غیرآلی) در فرآیندهای شیمیایی ساخته می شوند که برخی از آنها از سوخت های فسیلی استفاده می کنند و به گرمایش جهانی کمک می کنند. آنها همچنین میزان نیتروژن ورودی به چرخه نیتروژن جهانی را به میزان زیادی افزایش می دهند که تأثیر منفی جدی بر سازماندهی و عملکرد اکوسیستم های جها
ن دارد، از جمله تسریع در از بین رفتن تنوع زیستی و کاهش اکوسیستم های دریایی ساحلی و شیلات. کود نیتروژن پس از استفاده، N2O، یک گاز گلخانه ای، را در جو آزاد می کند. میزان نیتروژن کود آلی معمولاً کمتر از کود مصنوعی است. تنوع زیستی. چمن های ارگانیک، طبق تعریف، زمانی به تنوع زیستی کمک می کنند که حاوی بیش از یک یا دو گونه علف باشند. نمونه هایی از گونه های چمنی و علف مانند اضافی که می توانند در چمن های ارگانیک مورد تشویق قرار گیرند شامل ده ها گونه علفی (هشت گونه برای چاودار به تنهایی، جگن ها، خزه ها، شبدر، ماشک ها، سه برگ ها، بومادران، جایگزین های پوشش زمین و سایر گیاهان قابل چمن زنی) است. تنوع زیستی عملکرد و تحمل تنش اکوسیستم ها را افزایش می دهد. کمبود تنوع زیستی یک مسئله زیست محیطی مهم است که با استفاده از چمن ها مطرح می شود و گروه های مردمی برای ترویج این روش مراقبت از چمن ظهور کرده اند. برخی از گونه های چمن کم رشد نیز می توانند نیاز به چمن زنی را از بین ببرند، بنابراین سازگار با محیط زیست نیز هستند. شبدر اغلب به دلیل توانایی اش در تثبیت نیتروژن در خاک و کوددهی چمن، با علف ها مخلوط می شود. بدون مو می. کمپین «بدون
چمن زنی در ماه مه» کمپینی است برای تشویق صاحبان خانه به کوتاه نکردن چمن هایشان در طول ماه مه، به منظور حمایت از گرده افشان ها، گونه بومی و تنوع حیات وحش. این کمپین در سال ۲۰۱۹ توسط Plantlife، یک مؤسسه خیریه حفاظت از طبیعت مستقر در بریتانیا، آغاز شد. در سال ۲۰۲۰، شهر اپلتون (ویسکانسین) چمن زنی را در ماه مه متوقف کرد. در سال ۲۰۲۲، شهرهای سراسر ایالات متحده در کمپین «بدون چمن زنی در ماه مه» شرکت کردند. این کمپین توسط انجمن زرسز از طریق برنامه «شهر زنبورها در آمریکا» پشتیبانی می شود و این جنبش را به عنوان «دروازه» ای برای ایجاد زیستگاه بهتر برای زنبورها در صورت سازگاری با شرایط محلی و از جمله گل های وحشی بومی توصیف کرده است. مکان هایی با چمن های ارگانیک و مقررات مربوط به آفت کش ها. بسیاری از املاک کوچک دارای چمن در سراسر جهان با استفاده از تکنیک های ارگانیک نگهداری می شوند. در اواخر قرن بیستم، جنبشی برای مدیریت ارگانیک چمن ها شروع به رشد کرد. برخی از املاک بزرگ و شهرداری ها، مدیریت چمن ارگانیک و محوطه سازی ارگانیک را الزامی کرده اند و قوانین مربوط به آفت کش ها را وضع کرده اند. مکان هایی که طرح های مدیریت چمن ارگا
نیک یا مقررات مربوط به آفت کش ها را دارند عبارتند از: باغ های ارگانیک رایتون، رایتون-آن-دانسمور، وارویک شر، انگلستان. در سال ۱۹۸۵، سازمان غیرانتفاعی ارگانیک گاردن، که قبلاً با نام انجمن تحقیقاتی هنری دابلدی شناخته می شد، به مکان فعلی خود نقل مکان کرد و در آنجا به فعالیت در زمینه های ارگانیک و محوطه سازی شده برای عموم مردم مشغول است. این ملک متعلق به دانشگاه کاونتری است. عمارت هایگرو هاوس، گلاسترشر، انگلستان. در سال ۱۹۹۶، چارلز سوم، که در آن زمان شاهزاده ولز بود، مزرعه و باغ های املاک هایگرو هاوس را به مدیریت ارگانیک منتقل کرد. پینزهیل، کوبهام، ساری، انگلستان. در سال ۱۹۹۸، پینزهیل به خاطر مرمت باغ های ارگانیک قرن هجدهم که در ابتدا توسط چارلز همیلتون بین سال های ۱۷۳۸ تا ۱۷۷۳ با استفاده از روش هایی که امروزه به عنوان روش های ارگانیک شناخته می شوند، طراحی شده بودند، مدال اروپا نوسترا را دریافت کرد. مرکز آموزشی کامن گراند، یونیتی، مین، ایالات متحده. در سال ۱۹۹۸، انجمن کشاورزان و باغداران ارگانیک ایالت مین، زمینی به مساحت ۳۰۰ هکتار در یونیتی، ایالت مین را خریداری کرد و آن را به مزارع نمایشی ارگانیک، باغ ها، باغچه ه
ا، درختان سایه دار و قطعات جنگلی کم اثر تبدیل کرد. این مکان محل برگزاری نمایشگاه سالانه است، نمایشگاهی که مواد غذایی و کشاورزی ارگانیک را به نمایش می گذارد. پارک بروکسویل، همدن، کنتیکت، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۳، دوستان پارک بروکسویل برای حمایت از این پارک ۵۰۰ هکتاری و اجرای برنامه ها و ابتکارات زیست محیطی، از جمله شیوه های ارگانیک و باغ ارگانیک بروکسویل، که سبزیجات را برای آشپزخانه های خیریه و بانک های غذا تولید می کند، تشکیل شدند. باشگاه گلف وینیارد، مارتا وینیارد، ماساچوست، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۲، باشگاه گلف وینیارد در تاکستان مارتا افتتاح شد و شرط استفاده از مدیریت چمن ارگانیک را برای آن در نظر گرفت. جف کارلسون، اولین سرپرست زمین گلف، در سال ۲۰۰۳ جایزه رهبران زیست محیطی گلف را دریافت کرد و در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه ریاست جمهوری برای نظارت بر محیط زیست شد. دانشگاه هاروارد، ماساچوست، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۹، "نیویورک تایمز" از تصمیم دانشگاه هاروارد برای استفاده از مدیریت ارگانیک در تمام محوطه های خود خبر داد، که توسط رئیس دانشگاه ، درو گیلپین فاوست، حمایت و توسط مدیر فضای سبز، وین کاربون، اجرا شد. نیویور
ک تایمز خاطرنشان کرد: «به لطف این تلاش ها، به گفته آقای کاربون، دانشگاه استفاده از آبیاری را ۳۰ درصد کاهش داده است و در نتیجه سالانه دو میلیون گالن آب صرفه جویی می کند. و باغ های ۴۰ ساله الم وود که با چای کمپوست درمان شده اند، از لکه برگی و لکه سیاه سیب، دو بیماری که آنها را رنج می داد، در حال بهبودی هستند.» های لاین، منهتن، نیویورک، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۹، اولین بخش از پارک خطی ۱٫۴۵ مایلیِ مدیریت شده به صورت ارگانیک به نام «های لاین» در محل سابق راه آهن مرکزی نیویورک، یک انشعاب خط قطار هوایی، در سمت غربی منهتن در شهر نیویورک افتتاح شد. طراحی های لاین حاصل همکاری بین جیمز کورنر فیلد اپریشنز، دیلر اسکوفیدیو + رنفرو و پیت اودولف است. پارک تاکوما، مریلند، ایالات متحده. کاترین کامینگز و جولی تادئو، ساکنان، در سال ۲۰۱۱ کمپینی را برای محدود کردن استفاده از آفت کش ها در چمن کاری در تاکوما پارک، مریلند، آغاز کردند. اعضای شورای شهر، ست گرایمز و تیم میل، به سرعت از این تلاش حمایت کردند و پیش نویس قانون رشد ایمن پارک تاکوما در سال ۲۰۱۳ را تهیه کردند که منجر به تصویب این قانون توسط شورای شهر شد، که از اول مارس ۲۰۱۴ لا
زم الاجرا شد. اوگانکیت، مین، ایالات متحده آمریکا. در سال ۲۰۱۴، بیل و جودی بیکر و دیگر ساکنان، شورای شهر اوگانکیت را متقاعد کردند که ممنوعیت سختگیرانه ای برای استفاده از آفت کش ها وضع کنند که مستلزم مراقبت ارگانیک از زمین ها در املاک عمومی و خصوصی بود. شهرستان مونتگومری، مریلند، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۵، جولی تادئو و کاترین کامینگز و همکارانشان در کمپینی را برای وادار کردن شهرستان مانتگامری، مریلند به پذیرش ممنوعیت استفاده از آفت کش ها که مستلزم مدیریت ارگانیک چمن در سراسر شهرستان، چه در املاک عمومی و چه در املاک خصوصی بود، آغاز کردند. جورج لونتال (نماینده دموکرات مجلس نمایندگان) رئیس شورای شهرستان مونتگومری، لایحه ۵۲–۱۴ را بر اساس قانون ۲۰۱۳ تاکوما پارک نوشت و ارائه کرد. شورای شهرستان در ماه اکتبر همان سال لایحه ۵۲–۱۴ را تصویب کرد. این ممنوعیت توسط شرکت های محلی مراقبت از چمن و گروه لابی گری صنعت آفت کش ها، «صنعت مسئول برای محیط زیست سالم» در دادگاه به چالش کشیده شد. در سال ۲۰۱۷، این ممنوعیت توسط یک دادگاه حوزه قضایی لغو شد و این حکم مورد تجدیدنظرخواهی قرار گرفت. در سال ۲۰۱۹، یک دادگاه تجدیدنظر در مریلند این
ممنوعیت را تأیید کرد. ارواین، کالیفرنیا، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۶، گروه «غیر سمی ایروین»، به رهبری شهروندانی چون لوری تامپسون، آین کراسیون، کاتلین هالال، کیم کونته و باب جانسون با کمک کریستینا شیا، عضو شورای شهر، شورای شهر را متقاعد کردند که یک برنامه مدیریت تلفیقی آفات ارگانیک را اتخاذ کند که مستلزم مراقبت ارگانیک از زمین در تمام املاک شهر است. کارلزبد، کالیفرنیا، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۷، شرکت نان تاکسیک کارلزبد کمپینی را برای وادار کردن شهرداری به تصویب قانونی که مراقبت از زمین های ارگانیک را در تمام املاک شهر الزامی می کرد، آغاز کرد. پورتلند، مین، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۸، گروه «محافظان پورتلند» به رهبری آوری ییل کامیلا و مگی نولز، شورای شهر پورتلند را متقاعد کردند که یک فرمان ارگانیک را تصویب کند که مستلزم مراقبت از زمین های ارگانیک در تمام املاک عمومی و خصوصی است. دوور، نیوهمپشایر، ایالات متحده آمریکا. در سال ۲۰۱۸، شورای شهر دوور به اتفاق آرا قطعنامه ای را تصویب کرد که خواستار «تعهد به شیوه های مدیریت زمین ارگانیک» بود. این قطعنامه توسط گروه ساکن «غیر سمی دوور، نیوهمپشایر» و با حمایت دنیس شاناهان، ع
ضو شورا، به شورا ارائه شده بود. شهرداری برنامه چمن تمام ارگانیک را برای املاک شهرداری در سال ۲۰۲۰ آغاز کرد. باغ های شهر واتیکان. در سال ۲۰۱۹، رافائل تورنینی، رئیس خدمات باغ و محیط زیست واتیکان، اعلام کرد که باغ های ۳۷ هکتاری شهر واتیکان از سال ۲۰۱۷ در حال گذار به مدیریت ارگانیک هستند ورزشگاه دلتا دنتال، منچستر، نیوهمپشایر، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۹، تیم فوتبال فیشر کتس نیوهمپشایر شروع به تغییر رویه خود کرد تا ورزشگاه دلتا دنتال را به اولین زمین بیسبال حرفه ای تبدیل کند که به صورت ارگانیک مدیریت می شود. استونیفیلد، به عنوان بخشی از کمپین #playfree خود برای تبدیل فضاهای تفریحی به مدیریت ارگانیک، از تغییر این زمین حمایت کرد. زمین های عمومی شهر نیویورک، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۱، شورای شهر نیویورک استفاده از آفت کش های مصنوعی را توسط سازمان های شهری ممنوع کرد. این تلاش توسط معلم کلاس مهدکودک پائولا روگووین در پی اس ۲۹۰ آغاز شد. مائویی، هاوایی، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۱، جزیره مائویی استفاده از آفت کش ها و کودهای مصنوعی را در تمام زمین های شهرستان ممنوع کرد. سازمان دهندگان اجتماعی از جمله آتوم نس، مدیر برنامه مدیر
یت زمین ارگانیک هاوایی، برای تصویب این قانون تلاش کردند. بالتیمور، مریلند، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۲، ممنوعیت استفاده از آفت کش های مصنوعی در اماکن عمومی و خصوصی که در سال ۲۰۲۰ توسط شورای شهر بالتیمور تصویب شد، به اجرا درآمد. این شامل جریمه ای تا سقف ۲۵۰ دلار برای متخلفان می شود. هالوول، مین، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۴، ممنوعیت استفاده از آفت کش های مصنوعی در املاک عمومی و خصوصی در هالوول، که در امتداد رودخانه کنبک واقع شده است، به اجرا درآمد.
نشان خدمت ممتاز () یک نشان نظامی متعلق به بریتانیا و پیش تر در اتحادیه کشورهای مشترک المنافع است که به پاس شجاعت عملیاتی برای فرماندهی و رهبری بسیار موفق در طول عملیات فعال، در نبرد واقعی، اعطا می شود. نشان خدمت ممتاز نخستین بار در سال ۱۸۸۶ اعطا شد. در بریتانیا، نشان های نظامی با صلیب شجاعت آشکار و صلیب سرخ سلطنتی برابری می کنند و از سال ۱۹۹۳، نشان شجاعت برجسته واجد شرایط دریافت تمام رتبه هایی است که به طور خاص برای "فرماندهی و رهبری بسیار موفق در طول عملیات فعال" اعطا می شود.
لی مریام تالبوت (۱۹۳۰–۲۰۲۱) یک بوم شناس آمریکایی بود که به عنوان دانشمند ارشد شورای کیفیت محیط زیست منصوب شد. او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ مدیرکل اتحادیهٔ بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) بود.
بلا لون یک گروهٔ موسیقی در سبک دارک ویو و دریم پاپ است که در سال ۲۰۰۷ در شهر فینیکس، آریزونا، ایالات متحده آمریکا شکل گرفت. این گروه با ترکیب عناصری از دارک ویو، پست-پانک، سینث-پاپ، شوگیز و موسیقی اتریل، فضایی شبیه به رؤیا و حالت خلسه وار در موسیقی خود ایجاد می کند. گروهٔ بلا لون از بسیاری از گروه های موسیقی پست پانک و موج نو دههٔ ۸۰ میلادی به عنوان منابع الهام خود یاد می کند، از جمله کیور، جوی دیویژن، دپش مد، کوکتو تویینز، نیو اردر، سوزی اند د بنشیز، باوهاوس و لاو اند راکتز.
نشت نفت خلیج پرودو (نشت نفت آلاسکا در سال ۲۰۰۶) یک نشت نفت بود که در ۲ مارس ۲۰۰۶ در خط لوله متعلق به شرکت بریتیش پترولیوم اکسپلوریشن، آلاسکا (BPXA) در غرب خلیج پرودو، آلاسکا کشف شد. برآوردهای اولیه از نشت پنج روزه نشان می داد که تا در زمینی ریخته شد. که آن را به بزرگ ترین نشت نفت در دامنه شمالی آلاسکا تا به امروز تبدیل می کند. فرماندهی متحد آلاسکا حجم نفت خام نشت شده را تصویب کرد. در مارس ۲۰۰۸. این نشت از یک سرچشمه گرفته است. سوراخی به قطر قطر خط لوله. این خط لوله از رده خارج و بعداً با یک جایگزین شد. خط لوله ای به قطر با گیج بازرسی خط لوله (پیگ) مخصوص به خود، محل های پرتاب و بازیابی برای بازرسی آسان تر. در نوامبر ۲۰۰۷، شرکت BPXA به تخلیه سهل انگارانه نفت اعتراف کرد، که دادستان ها آن را نتیجه سهل انگاری آگاهانه بی پی در مورد خوردگی خطوط لوله دانستند، که طبق قانون فدرال آب پاک، تخلف محسوب می شود و به ۲۰ دلار آمریکا جریمه شد. میلیون. در ژوئیه ۲۰۱۱، BPXA مبلغ ۲۵ دلار پرداخت کرد. میلیون جریمه مدنی، که بزرگ ترین جریمه به ازای هر بشکه در آن زمان برای نشت نفت بود، را پذیرفت و موافقت کرد که اقداماتی را برای بهبود قاب