Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نانسی و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی از دانشگاه استراسبورگ، بوکو در سال ۱۹۸۳ به بنین بازگشت. حرفه پزشکی. پس از بازگشت به بنین، بوکو به عنوان رادیوگرافیست مشغول به کار شد. از سال ۱۹۹۸ تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۴، او به عنوان رئیس بخش رادیولوژی در مرکز بیمارستانی دانشگاه ملی کوتونو به فعالیت پرداخت. بوکو علاوه بر کار پزشکی خود به عنوان استاد تصویربرداری پزشکی در دانشکده علوم سانته در دانشگاه آبومی-کالاوی در کوتونو تا سال ۲۰۱۴ به تدریس مشغول بود. نقش او در این مؤسسه منجر به توصیف او به عنوان نخستین رادیولوژیست دانشگاهی فرانسوی زبان در جنوب صحرای آفریقا شد. بوکو از حامیان سقط جنین در موارد خطر فیزیکی یا مشکلات مالی است. حرفه سیاسی. بین سال های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ و در دوران ریاست جمهوری نیکفور سوگلو، بوکو به عنوان مشاور پزشکی دولت بنین در امور بهداشتی و اجتماعی فعالیت می کرد.
بلبل گلویاقوتی یا بلبل زرد، همچنین که به عنوان بلبل گلوآتشی شناخته می شود، عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک سان است که در سوماترا، جاوه و بالی یافت می شود.
اخترفیزیک برای افراد پرمشغله یک کتاب علمی به زبان ساده است به نویسندگی نیل دگراس تایسون. کتاب حول تعدادی سؤال اساسی در مورد جهان متمرکز است. این کتاب مقدمه ای بر اخترفیزیک است که برای خوانندگان غیر متخصص نوشته شده است. این کتاب موضوعاتی مانند ستاره ها، سیارات، کهکشان ها و جهان را به طور کلی پوشش می دهد. این کتاب که در ۲ می ۲۰۱۷ توسط دابلیو. دابلیو. نورتون اند کامپنی منتشر شده است، مجموعه ای از مقالات تایسون است که در دوره های مختلف از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ در مجله تاریخ طبیعی منتشر شده است محتوا. "کتاب" مقدمه ای محبوب برای مفاهیم و مسائل اصلی اخترفیزیک مدرن است. نویسنده منشأ و ساختار جهان، نیروی گرانش، نور، ماده تاریک و انرژی تاریک و در مورد مکان ما در کیهان و چگونگی تلاش ما برای درک قوانین آن را توضیح می دهد. این کتاب با زبانی ساده و زنده و با استفاده از تشبیهات زنده نوشته شده است. این برای طیف گسترده ای از خوانندگانی است که می خواهند یک ایده کلی از اخترفیزیک بدون فرمول ها و جزئیات پیچیده به دست آورند. این کتاب شامل ۱۲ فصل کوتاه است که بر اساس مقالات منتشر شده در مجله تاریخ طبیعی است. این کتاب به دلیل وضوح، طنز و
اشتیاق به علم مورد تحسین قرار گرفته است. این راهی عالی برای یادگیری بیشتر در مورد جهان در اطراف ما برای خوانندگانی است که وقت یا تمایل به خواندن یک کتاب درسی جامع در مورد اخترفیزیک را ندارند. در اینجا خلاصه ای از برخی از موضوعات مورد بحث در این کتاب آمده است:
بلبل کلاه سیاه ، یا بلبل زرد سرسیاه، عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک سان و بومی سری لانکا است.
بلبل کاکل سیاه عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک سان است که از شبه قاره هند تا جنوب شرق آسیا یافت می شود. تا سال ۲۰۰۸، بلبل کاکل سیاه با بلبل های کلاه سیاه، گلوسرخ، گلوآتشی و بورنئویی هم گونه در نظر گرفته می شد.
کشتی های کلاس-"دوک" از کلاس های چهار توپ-۹۸ درجه دوم بودند که توسط سر جان ویلیامز برای نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا طراحی شدند.
مهدی زمانی افشار (زاده ۱۳۵۸، رستم آباد) منتخب اول انتخابات دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ ورامین، پیشوا و قرچک در استان تهران بود که ۳۰۴۶۲ رأی کسب کرد. چند روز پس از برگزاری انتخابات مجلس ۱۴۰۲ صلاحیت او توسط شورای نگهبان رد و آرای وی باطل شد. وی پیشتر رئیس هیئت کشتی قرچک و عضو سه دوره شورای اسلامی شهر قرچک بود.
قبرستان گبرهای روستای هرابرجان یک مکان تاریخی و یکی از جاذبه های طبیعی این روستا در ۵ کیلومتری غرب آن و بین دو مادرچاه قنات امیر هرابرجان و قنات کهنسرد هرابرجان قرار دارد. فاصله آن تا مادرچاه قنات امیر حدود ۲٫۹۹ کیلومتر و تا مادرچاه قنات کهنسرد هرابرجان حدود ۸۵۰ متر است. این محل باستانی در منطقه تل زرد هرابرجان واقع شده و به گفته باستان شناسان و مقامات میراث فرهنگی قدمت آن تا ۵۰۰۰ سال تخمین زده می شود. این گورهای سنگی به صورت گرد یا بیضی ساخته شده اند و محلی برای دفن اموات در دوره باستان بوده اند. گفته می شود که مرده در ابتدا به صورت جنینی و با دست و پای جمع در این محل ها قرار داده می شده و سپس در حالی که سر او به سمت شرق بوده روی زمین یا روی قرار می گرفته و سپس دور او سنگچین می گذاشته اند. ارتفاع این گروهای سنگی از نیم متر تا ۲ متر متغیر است. وجود این گورهای سنگی قدمت یکجانشینی در روستای هرابرجان را تا دوران باستان به عقب می برد.
گرترود کایاگا مولیندوا یک کتابدار اوگاندایی است. وی دومین مدیر کتابخانه ملی اوگاندا و مدیر انجمن و مؤسسه کتابخانه و اطلاعات آفریقا نیز می باشد. او همچنین دارای مشاغل داوطلبانه مختلفی در سازمان هایی است که سوادآموزی و خدمات کتابخانه ای را در سرتاسر اوگاندا ترویج می کنند. پیشینه و آموزش. مولیندوا در دانشگاه مکرری در اوگاندا و دانشگاه ولز شرکت کرد. در سال ۲۰۱۹، او جزو از اولین فارغ التحصیلان آفریقایی آکادمی رهبری انجمن کتابخانه های عمومی بود. کار در بوتسوانا. مولیندوا به عنوان مدیر سرویس کتابخانه ملی بوتسوانا در گابورون کار می کرد و به توسعه کتابشناسی ملی به نام "مجموعه بوتسوانا" کمک کرد. این کار از اوایل دهه ۱۹۸۰ شروع شد، زمانی که اوگاندا از نظر منابع و فناوری از سایر کشورها بسیار عقب تر بود. در دهه ۱۹۹۰، کتابشناسی در بوتسوانا رشد کرد، نه تنها به دلیل تعداد روزافزون نشریات، بلکه به دلیل اجرای منابع و فناوری جدید مانند سیستم های رایانه ای مورد استفاده با اجرای ISBN برای فهرست نویسی. رسانه های مختلف، مانند ویدئو، و همچنین انتشارات به زبانهای مختلف اکنون در کتابخانه ملی بوتسوانا گنجانده شده است. نه فقط همه چیزهایی
که منتشر شده، بلکه همه چیزهایی که در بوتسوانا فیلمبرداری شده، و تمام گزارش ها و همه تحقیقات انجام شده در بوتسوانا به مجموعه بوتسوانا اضافه شده است. مولیندوا استدلال کرده است که حفظ منابع از طریق کتابشناسی فقط برای آیندگان تاریخی نیست، بلکه برای گسترش دانش، هر آنچه برای استفاده عمومی در دسترس است. علاوه بر تلاش های برنامه های سوادآموزی، مولیندوا و دیگران از گسترش برنامه های پس از سوادآموزی برای کمک به ایجاد و حفظ مهارت های سوادآموزی و فرهنگ خواندن در بوتسوانا حمایت کردند. اتاق های مطالعه روستایی در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای کمک به ترویج فرهنگ مطالعه دوستانه ایجاد شدند و مفهوم کتابخانه عمومی را به روستاهای دور افتاده منتقل کردند تا مطالب خواندنی در دسترس همگان قرار دهند. در سال ۲۰۰۰، مولیندوا تلاش های اتاق های مطالعه روستا را تحلیل کرد و یافته های خود را در کنفرانس ایفلا در اسرائیل ارائه داد. کار در اوگاندا. مولیندوا در سال ۲۰۰۰ به اوگاندا بازگشت و در آنجا به مدت سه سال در دانشگاه شهدای اوگاندا، انکوزی، به عنوان کتابدار ارشد مشغول به کار شد. او سپس مدیر کتابخانه ملی اوگاندا (NLU) شد. با وجود کمبود بودجه در میان
مشکلات دیگر، رهبری NLU به جوامع کمک می کند تا کتابخانه های خود را اداره کنند. مولیندوا در مورد رابطه NLU با کتابخانه های کوچک جامعه اظهار داشت: «ما سیاست هایی را تعیین می کنیم، دستورالعملهایی را در مورد استانداردها به آنها ارائه می دهیم و دستورالعمل هایی را برای آنها در مورد نحوه اداره کتابخانه ها تهیه می کنیم. اما آنها اداره روزانه کتابخانه ها را انجام می دهند.» مولیندوا نایب رئیس انجمن ملی کتاب اوگاندا است که فرهنگ کتاب خوانی را در اوگاندا از طریق برنامه هایی مانند هفته ملی کتاب ترویج می کند. او همچنین یکی از بنیان گذاران و خزانه دار انجمن کتابخانه های اجتماعی اوگاندا-UgCLA است و منابعی را در اختیار جوامع قرار می دهد که به آنها اجازه می دهد کتابخانه های خود را راه اندازی، اجرا و نگهداری کنند. او عضو کمیته سوادآموزی کودکان کا توتاندیک است، یک سازمان غیردولتی که خواندن را تشویق می کند، از دوران کودکی سالم و حقوق برابر در میان شهروندان اوگاندا حمایت می کند.
گرلیشز گروهٔ موسیقی دخترانه بود که توسط خالق پوسی کت دالز، رابین انتین به وجود آمده بود.
هانا مری فیوری (به ) خواننده-ترانه پرداز آمریکایی می باشد.
لافی لین بینگ جونسدتیر (به انگلیسی: Laufey Lín Bing Jónsdóttir؛ به ایسلندی: ˈlœy:vei ˈli:n ˈjounsˌtouhtɪr̥؛ به چینی: 林冰؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۹۹) یک خواننده-ترانه پرداز و تهیه کننده موسیقی اهل ایسلند است. او در اوایل سال ۲۰۲۰ بخاطر سبک جاز-پاپ خود بسیار موفق شد و منتقدان او را برای نجات سبک جاز که دیگر مورد استقبال نبود تحسین کردند. او در ۱۵ سالگی نوازنده سولوی ویولنسل در ارکستر سمفونیک ایسلند بود و در مسابقات ۲۰۱۴ گات تلنت ایلسلند فینالیست بود و لافی در مسابقه صدای ایلسند یک نایب-فینالیست بود. او در سال ۲۰۲۱ اولین آلبوم چندآهنگه خود به نام «معمولی برای من» را منتشر کرد، و از کالج موسیقی برکلی در بوستون فارغ التحصیل شد. اولین آلبوم او به نام «هرچیزی که از عشق می دانم» در سال ۲۰۲۲ منتشر شد و در چارت های موسیقی ایسلند و ایالات متحده قرار گرفت. دومین آلبوم او، «جادو شده» در سال ۲۰۲۳ منتشر شد و جایزه بهترین آلبوم پاپ سنتی شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی را در سال ۲۰۲۴ برنده شد و تک آهنگ خود به نام از شروع را اجرا کرد که موفقیت زیادی در چارت های موسیقی بریتانیا، کانادا و نیوزیلند پیدا کرد.
عبدالله باه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال نیس، و باشگاه فوتبال دی سی یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
الحاجی باه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Guinea national under-17 football team و گینه بازی کرده است.
مامادو باه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است که در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
تیرنو باه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال التعاون عربستان سعودی، باشگاه فوتبال میرن، باشگاه فوتبال نوشاتل زاماکس، باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت، و باشگاه فوتبال سروت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و گینه بازی کرده است.
ابراهیما باه (؛ زادهٔ ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال متولد بلژیک اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و گینه بازی کرده است.
الگاسیمو بالده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راسینگ فرانسه، باشگاه فوتبال کن، و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
عثمان بالده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی اولیاننسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
کاترینا جین گارساید (به ؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز و هنرمند تجسمی انگلیسی می باشد. وی به خاطر مشارکت در گروه های موسیقی با سبک های التقاطی شناخته شده می شود که از بین این سبک ها می توان از نویز راک، آلترناتیو متال، آکوستیک و نئوفولک نام برد و سبک آوازهایی که از زمزمه های کودکانه گرفته تا سبک آوازهای ناگوار و خشنی مانند جیغ زدن. ایونینگ استاندارد یک بار وی را «یکی از ترسناک ترین زنان دنیای موسیقی آلترناتیو» خطاب نمود. گارساید دوران کودکی دوره گردی داشته و به دلیل خدمت پدرش در ارتش بریتانیا در چندین مکان مختلف در سرار انگلستان بزرگ شده و بخش مهمی از دوران کودکی خود را در یک یات گذرانده و همراه با خانواده اش در دریای آزاد سفردریایی داشته است. تهیه کنندهٔ موسیقی گلین جونز وی را در نوجوانی پیدا کرد که منجر شد گارساید تقریباً یک سال با پسر جونز که ایثن نام داشت، در زمینهٔ موسیقی همکاری داشته باشد. وی بعدها به عنوان خوانندهٔ اصلی گروهٔ موسیقی ایندی نویز راک دیزی چینسا که در سال ۱۹۸۹ در لندن با گیتارزن کریسپین گری به وجود آورده بود، به شهرت دست یافت. گارساید در سال ۲۰۰۷ آلبوم انفرادی خودش را تحت عنوان "لالایی هایی
در بیابانی شیشه ای" منتشر نمود و در همان سال با آهنگساز هکتور زازو در آلبوم مشترک "بدنه های الکتریکی" همکاری کرد سپس برای پروژهٔ آکوستیک مشترک خود با شریک زندگی اش گیتارزن آمریکایی کریس وایتینگهام که روبی ثروت نام داشت ترانه هایی نوشت و منتشر کرد. روبی ثروت در اواخر سال ۲۰۰۷ نخستین آلبوم استودیویی خود را تحت عنوان "شکم گو" منتشر کرد. گارساید همزمان با این آلبوم یک نمایشگاهٔ هنر تلفیقی برگزار کرد و آن را "عزیزم، آن ها جسد را پیدا کردند" نام گذاری کرد، که در گالری ووم واقع در بیرمنگام به نمایش درآمد. سپس روبی ثروت آلبوم های بعدی خود را تحت نام های "از ابر سیاه پرنده ای آمد" و "اوه شک اوه ستاره ها" را به ترتیب در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ منتشر کرد. گارساید و وایتینگهام در این بازهٔ زمانی با فرزندانشان در یک قایق تفریحی جهان را دریانوردی می کردند. روبی ثروت در سال ۲۰۱۷ چهارمین آلبوم خود را تحت عنوان "بیبی دارلینگ تاپورو" منتشر کرد. گارساید و وایتینگهام بعدها یک گروهٔ موسیقی جدید تحت نام لایر، فلاور تشکیل دادند و اولین آلبوم خود را تحت عنوان "شمارشگر گایگر" در آوریل سال ۲۰۲۰ منتشر کردند. گارساید طی یک مصاحبهٔ دستاورده
ای دوران حرفه ای با "کونان نوترون پروتونیک" ریورسال به طور مفصل در رابط با این آلبوم صحبت نموده است. اوایل زندگی. کاترینا جین گارساید در ۸ ژوئیهٔ سال ۱۹۶۸ در باکرز، ریدینگ شرقی یورک شر، انگلیس به عنوان اولین فرزند از بین دو دختر خوانوادهٔ خود چشم بر جهان گشود. با وجود اینکه پدر او در ارتش بریتانیا مشغول بود و خانوادهٔ گارساید نقل مکان می کردند، وی اولین سال های زندگی خود را در سالزبری، ویلتشر گذراند؛ همچنین پدر او نیز در زمینهٔ موسیقی فعالیت داشت و در گروه های محلی لندن نوزاندگی می کرد. زمانی که گارساید ۱۱ سال داشت پدرش خانواده را برای زندگی در یک یات ۹.۸ متری (۳۲ فوت) برد و این خانواده به مدت چهار سال از زندگی خود را دریانوردی می کردند. گارساید در این باره گفته گذراندن نصف سال های زندگی اش در دریا به او «دیدگاه متفاوتی دربارهٔ چیزها» داده است: در حالی که این خانواده بر روی دریا زندگی می کردند، گارساید و خواهر کوچک ترش ملانی مقدار چشمگیری از اوقات خود را صرف گوش کردن به نوارهای کاستی که پدربزرگشان به آن ها داده بود می کردند که بیشترشان نیز آلبوم های موسیقی متن فیلم های موزیکال بودند که از بین آن ها می توان به
موسیقی متن فیلم "داستان وست ساید" اثر لئونارد برنستاین اشاره کرد. همچنین این دو برای گذراندن وقتشان اغلب سکانس هایی از موسیقی متن فیلم را با عروسک های پارچه ای بازسازی می کردند. از بین این نوارهایی که گارساید به آن ها گوش می کرد، آلبوم هایی از لد زپلین نیز آن ها را شامل می شوند که به گفته گارساید «واقعاً ایده ای از یک داستان را کامل می کنند.» پس از بازگشت این خانواده به انگلیس، پدر گارساید برای کسب درآمد و امرار معاش کردن به خارج از کشور رفت زیرا آن ها با «حدود پنجاه پوند» از این سفر دریایی بازگشته بودند. خواهر کوچک تر گارساید یعنی ملانی متعاقباً در یک مدرسهٔ شبانه روزی ثبت نام کرد و در خوابگاهی که در آن اقامت داشت نوار کاستی را پخش می کرد که گارساید داشت «رؤیاها» از فلیتوود مک را همراه با خود آهنگ می خواند، تهیه کننده و مهندس گلین جونز که درحال دید و بازدید از مدرسه بود و دخترش نیز در این مدرسه ثبت نام کرده بود، این نوار را تصادفی شنید. او که تحت تأثیر آواز خواندن گارساید قرار گرفته بود با وی تماس گرفت و از او خواست تا به پسرش ایثن جونز که تازه شروع به ساختن موسیقی کرده بود بپیوندد. گارساید هم که اخیراً به
او بورس تحصیلی داده شده بود تا در یک مدرسهٔ هنری ثبت حضور پیدا کند، ثبت نام خود را لغو نمود و در عوض یک سال با ایثن در استودیوی پدر او همکاری کرد و ترانه هایی را نوشت و ضبط کرد که بعداً آن ها را اینگونه توصیف کرد: «ناجور و افتضاح... اما می دونی؟ ما تازه داشتیم یاد می گرفتیم. من و ایثن قرار بود به لس آنجلس برویم و راک استار شویم— و بعد همانطور که باید از قبل زمانی که شانزده سالمان بود این طوری تمام می شد، همه چیز از هم فروپاشیده شد.» وی در پی این رویدادها به لندن نقل مکان کرد و در حالی که به دنبال کسب درآمد با خوانندگی بود، به مشاغل عجیب و غریبی مشغول شده بود. پیشهٔ موسیقایی. ۱۹۸۹۱۹۹۵: دیزی چینسا. گارساید در سال ۱۹۸۹ در پاسخ به آگهی یک روزنامه توسط گیتارزن کریسپین گری گروهٔ دیزی چینسا را به وجود آورد. نوازندهٔ بیس ریچارد آدامز و طبل زن کانادایی وینس جانسون نیز به این گروه پیوستند. دیزی چینسا به دلیل اجراهای زندهٔ پرسر و صدا به سرعت معروف شد، و شکل ظاهری گارساید «تصویر گوتیکی از یک توتیای خیابانی که در دردلاک هایش گل های مرده درهم آمیخته شده اند» توصیف شد. یک روزنامه نگار ناشناس در یکی از مقاله های خود برای مجل
هٔ "باست" که در آن به نقد و بررسی یکی از کنسرت های این گروه در سال ۱۹۹۱ می پرداخت نوشته بود: «کیتی جین گارساید درهرصورت یا نیاز جدی به کمک از جوانب روان پزشکی دارد یا سزاوار دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن می باشد.» این گروه به منظور تبلیغ آلبوم قبل از انتشار با هول و مادهانی در بریتانیا تور برگزار نمود و مطبوعات بریتانیا گارساید را با خوانندهٔ اصلی هول یعنی کورتنی لاو مقایسه کردند. لاو نیز از قرار معلوم در سال ۱۹۹۱ گارساید را «یکی از دخترررای آشوبگر حقیقی» نامید و اعتراف کرد شدیداْ از زیبایی شناسی گارساید الهام گرفته می باشد. گارساید هیچ گاه با این جنبش که در شمال غربی آرام سرچشمه می گرفت، هم دست نشد. دیزی چینسا در سال ۱۹۹۲ "الونتین" را منتشر کرد که تنها آلبوم کامل آن ها قبل از جدا شدن گارساید از گروه در سال ۱۹۹۳ می باشد. ترانهٔ «پولتو دوست داشته باش» از این آلبوم می آید که محبوب ترین تک آهنگ گروه است؛ آن ها این ترانه را در سال ۱۹۹۲ به طور زنده در نمایش تلویزیونی بریتانیایی "کلمه" اجرا نمودند. «پولتو دوست داشته باش» در فوریهٔ سال ۱۹۹۲ در جدول تک آهنگ های بریتانیا به رتبهٔ ۲۶ دست یافت. وی پس از اینکه دیز
ی چینسا را ترک کرد از ملاء عام و صحنهٔ موسیقی ناپدید گردید و به انزوا کشانیده شد، و در آن زمان در لیک دیستریکت اقامت می داشت. گارساید که خود را منزوی و گوشه گیر توصیف می کرد بعدها اظهار می داشت که «من واقعاْ می توانم هرکجا باشم و این فرق زیادی ایجاد نمی کند، پس من لزوماْ درمورد کشوری که در آنجا چشم بر جهان گشودم و در آن زندگی کردم اطلاعات زیادی در دست ندارم.» به دلیل برخوردار بودن گارساید از هیستریونیک های جنون آمیزش روی صحنه و رفتارهای عجیب و غریبش در مصاحبه ها، شایعاتی مبنی بر اینکه وی تسلیم یک بیماری روانی شده، منتشر شدند. وی سال های بعد اعتراف کرد که در آن برههٔ زمانی از یک فروپاشی عصبی رنج می برده. وی بعدها در ریگ بک تاریخی که یک آسایشگاهٔ بدنام برای هنرمندان و کولی واران است، به زندگی پرداخت. وی در نگاهی به گذشت اظهار نظر می کرد که اگر از دیزی چینسا جدا نمی شد، «من می مردم... چون هیچوقت آهنگ های [دیزی چینسا] را خودم نمی نوشتم هرگز نمی توانستم اندازه کافی تقدیم کنم، به قدر کافی جایی برسم. من نمی توانستم در کلمات و اشعار خون ریزی کنم— فقط می توانستم در اجراها خون بریزم، و این به معنای، حمله کردن به [خودم]
بود.» گارساید زمانی که در لیک دیستریکت اقامت داشت، شروع کرد به نوشتن ترانه های خودش، و با گروهٔ موسیقی اینداستریال تست دیپارتمنت در آلبوم "تمامیت" (۱۹۹۵) همکاری نمود. ۱۹۹۷۲۰۰۷: کوئینادرینا. گارساید تا اواخر دههٔ ۱۹۹۰ قصد برگشت به صنعت موسیقی را نداشت تا اینکه به لندن بازگشت و گیتارزن سابق کریسپین گری با وی تماس گرفت؛ این دو در سال ۱۹۹۹ یک گروه با نام کوئینادرینا تشکیل دادند، کوئینادرینا در دههٔ بعدی به طور کلی چهار آلبوم استودیویی منتشر نمود: "تاکسیدرمی" (۲۰۰۰)، "مرا بنوش" (۲۰۰۲)، "قصاب و پروانه" (۲۰۰۵) و "جن". گارساید طی مراحل اولیهٔ کوئینادرینا بین سال های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ برای مدت کوتاهی در ولز اقامت نمود. وی در سال ۲۰۰۳ در ترانهٔ «آخرین برگ روی درخت» از آلبومی از گروهٔ موسیقی مینوس تحت عنوان "هالدور لاکسنس" همکاری کرد. کوئینادرینا پس از ضبط آلبوم "زنده در آی سی ای" که شامل ترانه هایی که این گروه در سال ۲۰۰۵ در مؤسسه هنرهای معاصر به طور زنده اجرا کرده بودند می شد، دو آلبوم دیگر نیز منتشر نمود؛ یکی "یه اسب چوبی برون" که یک آلبوم تلفیقی متشکل از چهار قطعهٔ آزمایشی منتشر نشده می بود و یکی دیگر نیز "جن" که آخرین
آلبوم آن ها قبل از منحل شدن در سال ۲۰۰۹ بود. گارساید در این بازهٔ زمانی مجموعه ای از ترانه های خانگی خود را در یک آلبوم تحت عنوان "لالاشواری/لالایی هایی در بیابانی شیشه ای" قرار داد که در سال ۲۰۰۶ منتشر گردید. مکمل این آلبوم مجموعه ای فیلم های کوتاهٔ ساخته شده توسط خود گارساید می باشد. ۲۰۰۸اکنون: روبی ثروت و لایر، فلاور. در سال ۲۰۰۷ گارساید مدت کوتاهی پس از منتشر شدن آخرین آلبوم کوئینادرینا تحت عنوان "جن"، با یک گیتارزن آمریکایی اهل هاوایی یعنی کریس ویتینگهام یک گروهٔ موسیقی دونفره به نام روبی ثروت به وجود آورد، وی ویتینگهام را زمانی که او داشت روی سکوی قطار متروی لندن به اجرا می پرداخت ملاقات نمود. گارساید درمورد رویارویی با ویتینگهام گفته «بعد از اینکه روی زمین زانو زدم و چون همه چیز در هم آمیخته و تنیده [شده بود] برای مداخله دعا می کردم. من نیاز به یک مداخلهٔ کیهانی داشتم— و در واقع، اتفاق هم افتاد، همون روز. من اون رو پیدا کردم و وی در همه چیز فوق العاده است.» روبی ثروت در نوامبر سال ۲۰۰۷ اولین آلبوم خود را تحت عنوان "شکم گو" منتشر نمود. این پروژه برخلاف سبک متال و نویز راک کوئینادرینا، اثیری تر است و بیش
تر به آواز متکی می باشد و بخش عمده ای از ترانه های این پروژه با گیتار آکوستیک همراه است. این آلبوم با تحسین روبه رو شده و منتقدان این اثر را با آثار پی جی هاروی و مزی استار مقایسه نموده اند. آلبوم مشترک گارساید و آهنگساز فرانسوی هکتور زازو تحت عنوان "بدنه های الکتریکی" سال بعد از سوی سیگنیچر رکوردز منتشر گردید. روبی ثروت نیز متعاقباْ "ئی پی تور" را در سال ۲۰۰۹ منتشر کرد که اثرهنری ای که روی جلد آلبوم بود، دست ساز می بود، پس از این نیز "از ابر سیاه پرنده ای آمد" (۲۰۰۹) منتشر گردیده شد. روبی ثروت در این برههٔ زمانی در سطح بین المللی تور برگزار می کرد و اوپنینگ اکت راسپوتینا در ایالات متحده نیز خودشان بودند. آن ها در سال ۲۰۱۲ سومین آلبوم خودرا تحت عنوان "اوه شک اوه ستاره ها" منتشر نمودند که بسته بندی محدود با کتابی از سنگ نگاره ها، آثار هنری گارساید و همچنین اشعار دست نویس می بود. این گروه در آوریل همان سال بر روی صفحهٔ رسمی فیس بوک خود اعلام نمودند درحال ضبط یک پروژهٔ جدید هستند. قطعهٔ جدید آن ها با نام «آتش های مخفی» در سال ۲۰۱۴ بر روی سومین آلبوم تلفیقی جفری لی پیرس تحت عنوان "محورها و سوکت ها" منتشر شد. گارس
اید در نوامبر سال ۲۰۱۶ از انتشار نسخهٔ محدود کتابی با نام "لبهٔ فرسودهٔ نجواگر" متشکل از ۳۴ شعر خبر داد. روبی ثروت در نوامبر سال ۲۰۱۷ چهارمین آلبوم استودیویی خود را تحت عنوان "بیبی دارلینگ تاپورو" منتشر نمود. گارساید در اکتبر سال ۲۰۱۸ یک مصاحبهٔ وسیع و فراخ با "وایس" داشت و در آن اظهار می داشت که او و ویتینگهام هنوز با فرزندانشان در "آیونا" اقامت دارند و اخیراْ یک سفر دریایی بزرگ به سراسر جهان را به پایان رسانده اند. گارساید و ویتینگهام در آوریل سال ۲۰۲۰ تحت نام لایر، فلاور که پروژهٔ موسیقی جدیدشان است، یک آلبوم کامل با نام "شمارشگر گایگر" منتشر کردند. گارساید در ۲۴ مهٔ سال ۲۰۲۵ در شبکه های اجتماعی و صفحهٔ شخصی خود از یک آلبوم کامل با نام باغ های زینتی رونمایی کرد، این آلبوم تحت نام لایر، فلاور منتشر خواهد شد و زمان انتشار آن سپتامبر سال ۲۰۲۵ اعلام شده است. دیگر آثار. هنر تجسمی. گارساید در سال ۲۰۰۷ یک نمایشگاهٔ هنری میکس مدیا در گالری ووم، بیرمنگام با نام "عزیزم، آن ها جسد را پیدا کردند" برگزار نمود که شامل مجموعه ای عکس ها، فیلم و سایر آثار بصری می بود. نوشته جات و رمان های گرافیکی. وی در سال ۲۰۰۵ با هنرمند
کمیک دنیل شافر روی رمان گرافیکی سرگیجهٔ نیلی که توسط "ایمیج کامیکس" در اوت سال ۲۰۰۷ مورد چاپ قرار گرفت، همکاری کرد. شافر در وصف این رمان گرافیکی می گوید: «این برای گفت وگو در سطوح مختلف طراحی شده. حرف های کیتی جین هیپنوتیزم کننده هستند و تا استخوان حس می شوند؛ اما همیشه درحال حرکت هستند و معانی با هربار خواندن تغییر می یابد.» در سال ۲۰۱۷ برک بیت بوکس که نام انتشارات نویسندهٔ مستقل چارلی براملی است کتابی با عنوان "زیر یک دنیای کف پوشی: زندگی حرفه ای کیتی جین گارساید" که به زندگی نامهٔ گارساید می پرداخت، منتشر کرد. این کتاب «به بررسی مورد انتظار حرفهٔ گارساید می پردازد و یک تجزیه و تحلیل غنی و شناخت نوآفریده ای را ارائه می دهد.» همچنین دارای یک مصاحبهٔ دست اول با گارساید می باشد که طی بازهٔ زمانی دوران نگارش انجام شده است. گارساید همان سال مجموعهٔ اشعاری را تحت نام لبهٔ فرسودهٔ نجواگر مورد انتشار قرار داد که به طور محدود تولید شده بود. استعداد هنری. آواز، سبک و مضامین غنایی. گارساید به خاطر آوازهای منحصر به فرد خود که «زمزمه های کودکانه» تا خوانندگی با جیغ دلخراش را در برمی گیرد، مورد توجهٔ منتقدان قرار گرفته،
مخصوصاْ به دلیل همکاری با کوئینادرینا؛ در یکی از نقد و بررسی های کنسرت منتشر شده "گاردین" خاطر نشان شده که: «غافل گیر کننده است که چنین صدای بلندی از شخص کوچکی بیاید.» و گارساید در این باره گفته «من با کارهای بد به صدایم لطمه می زنم» «[اما] گاهی اوقات ضربهٔ وارد شده خیلی بزرگ است [و] من فقط مجبورم.» بعضی منتقدان صدای وی را به کسانی از جمله میسی گری تشبیه کرده اند. مضامین ثابت در اشعار گارساید در پروژه های مختلف وی شامل استثمار، تمایلات جنسی، کودکی و معصومیت هستند. درحالی که آثار گارساید با دیزی چینسا و کوئینادرینا با آوازها و سازهای بی ملاحظه و آزاردهندهٔ راک و متال برچسب گذاری شده اند، آثار وی با روبی ثروت ملایم تر هستند؛ طی یک نقدی که در "پاپ مترز" چاپ شده بود، خاطر نشان شد که: «صدای نفس نفس زنان و حدوداْ کودکانهٔ گارساید عنصر حاکم و اصلی [نخستین آلبوم روبی ثروت] "شکم گو" است، گیتارهای آکوستیک ملایم و لپ استیل ها صحنه را برای صدای وی آماده می کنند. علی رغم مضامین غنایی غم انگیز و تیره، این آلبوم وارث صریح و آشکاری از سلسله خاندان آلبوم های اتریل هنرمندانی نظیر مزی استار و کوکتو تویینز می باشد.» تأثیرات. وی
اوایل حرفهٔ خود کم تر از تأثیرات خود سخن می گفت، چه از لحاظ موسیقایی و چه از جهات دیگر. وی طی مصاحبه ای که در سال ۱۹۹۲ با پاول مورلی داشت می گفت کارلی سایمون را دوست می دارد. در یک مصاحبهٔ دیگر با "آمریکن سانگرایتر" وی فاش کرد یکی از تأثیرات موسیقایی اولیه اش «مرکز شهر» از پتولا کلارک و همچنین آثار استیوی نیکس و فلیتوود مک بوده اند. همچنین اظهار داشته که کورتنی لاو خوانندهٔ هول که گارساید حین اجرا با دیزی چینسا با این گروه همکاری کرده بود، را می ستاید: «[اون] یه نیرو از طبیعته. من می پرستمش. ازش حساب می برم... اون خیلی قدرتمنده... بسیار سپاسگزارم که اونجا بودم و تمام اون رختکن های کثیف رو باهاش قسمت کردم.» وی طی یک مصاحبه در سال ۲۰۲۰ از "ماربل ایندکس" (۱۹۶۸) اثر نیکو به عنوان تأثیر اساسی بر آثارش نام برد. اجراها. گارساید در طول زندگی حرفه ای اش به خاطر اجراهای زندهٔ گوش خراش «کارناوالی» خودش مورد توجه ها قرار گرفته. "ایونینگ استاندارد" در وصف وی در سال ۱۹۹۹ می نویسد: «گارساید با آن صدای وهم آلود و چشم های میخ کوبش یکی از ترسناک ترین زنان موسیقی آلترناتیو است.» گارساید زمانی که در دیزی چینسا به فعالیت می پرداخ