Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت در سال 1959 اولین فردی بود که توسط شورای مهندسین در کالیفرنیا، به عنوان مهندس سال انتخاب شد. شورا خاطرنشان کرد که دستاوردها و نوآوری های فنی او، معیاری برای سنجش همه نامزدهای آینده خواهد بود. پس از فارغ التحصیلی در سال 1942، ادوارد مارکوآرت توسط شرکت نورثروپ به عنوان مهندس مسئول تحقیقات نیروی دریایی استخدام شد. ایالات متحده یک پروژه مخفی برای طراحی و ساخت بمب افکنی داشت که بتواند از ایالات متحده به اروپا برسد و بازگردد، زیرا این نگرانی وجود داشت که ممکن است انگلستان سقوط کند و مأموریت های بمباران باید از آمریکای شمالی شروع شوند. این مأموریت به پروژه نورتروپ YB-35 طرح «بال پرنده» منجر شد. به منظور کاهش نیروی پسا(درگ) و افزایش نیروی برآ(لیفت)، موتورها در لبه انتهایی بال نصب می شدند و هواپیما از ملخ های «هل دهنده» استفاده می کرد. اجرای این طرح، باعث ایجاد مشکل خنکاری موتورها در حین پرواز شد. مارکوآرت و تیمش مشکل خنکاری را حل کردند و در این فرآیند متوجه شد که گرمای هدر رفته می تواند برای تأمین نیروی محرکه اضافی مورد استفاده قرار گیرد. نورث روپ تمایلی به پیگیری این اقدامات نداشت، بنابراین مارکوآرت به موسسه فنارو
ی کالیفرنیا بازگشت. ادوارد مارکوآرت بر اساس مشاهداتی که در حین کار بر روی مسئله گرما در موتورهای YB-35 کسب کرده بود، موسسه تحقیقاتی کالیفرنیا را متقاعد کرد که برای ساخت یک رمجت که توسط خودش طراحی شده بود، با اداره نیروی هوانوردی قرارداد ببندد. از آنجایی که موسسه تحقیقاتی امکانات تولیدی نداشت، آن ها کار را به شرکت مارکوآرت واگذار کردند. مارکوآرت و بعضی از دوستانش، 1000 دلار جمع آوری کرده و شرکت هواپیماسازی Marquardt را راه اندازی کردند و پس از آن، پیمانکار فرعی موسسه تحقیقاتی کالیفرنیا شدند. آن ها کار خود را در غرب لس آنجلس شروع کردند. اولین رمجت، یک نمونه کار با قطر 20 اینچ بود که تقریباً به طور کامل با دست ساخته و در سال 1945 به نیروی دریایی تحویل داده شد. بلافاصله پس از آن نیز نیروی هوایی تازه تاسیس شده در ایالات متحده، چندین موتور را خریداری کرده و آن ها را ابتدا روی یک موستانگ P-51 و سپس روی یک جت لاکهید P-80 آزمایش کردند. این جنگنده، به اولین پرواز سرنشین دار با نیرومحرکه رمجت تبدیل شد. طراحی های رمجت موفقیت آمیز بودند و شرکت هواپیمایی مارکوآرت تا پانزده سال بعد به گسترش و رشد خود ادامه داد. رمجت ها بزرگ
تر و سریع تر و مانند موشک بومارک(Bomarc CIM-10)، به موشک های رهگیر مافوق صوت تبدیل شدند که کلاهک هسته ای را حمل کرده و می توانستند با سرعت 2.5 ماخ تا ارتفاع 80000 پایی برای مسافت 400 مایلی پرواز کنند. تا سال 1959، فروش شرکت هواپیمایی مارکوآرت به 70،000،000 دلار در سال رسید. در اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960، شرکت هواپیمایی مارکوآرت با بخش هایی در الکترونیک، سفرهای فضایی و موشک ها سروکار داشته و رشد و تنوع پیدا کردند. شرکت هواپیمایی مارکوآرت محصولات متنوعی از جمله توربو رمجت ها(Ram Air Turbines) موسوم به RATS، موتورهای جت تراست معکوس و سایر محصولات هوافضا و الکترونیکی را تولید کرد. پس از پایان پروژه موشک بومارک، بازار رمجت ها سقوط کرد. زیرا توربوجت ها توانایی بیشتری از خود به نمایش گذاشتند. از طرفی نیز، مقامات دولتی تمرکز خود را بر روی موشک ها و موشک های بالستیک قاره پیما متمرکز کردند. با این حال هنوز توسعه رمجت ها در مقیاسی اندک، در شرکت مارکوآرت و سایر شرکت ها ادامه داشت. ادوارد مارکوآرت در سال های بعد به تمرکز بر تحقیقات برای تنوع بخشیدن به محصولات شرکت مارکوآرت، ادامه داد. این فعالیت های گسترده، بر سود م
الیات می داد(اگرچه شرکت مارکوآرت در طول دوره، سودآور باقی مانده بود)، اما در سال 1964، هیئت مدیره بی صبرانه منتظر جایگزین کردن ادوارد مارکوآرت از مدیرعاملی شرکت مارکوآرت شدند تا تمرکز بیشتر بر روی سود تغییر کند. هرچند که ادوارد مارکوآرت به عنوان مدیر عامل ابقا شد، اما رؤیاهای او برای ساخت یک هواپیمای مسافربری با سرعت 6000 مایل بر ساعت و با نیروی پیشرانش رمجت هرگز محقق نشدند و بسیاری از پروژه های تحقیقاتی دیگر، توسط هیئت مدیره جدید شرکت، لغو شدند. ادوارد مارکوآرت ناامید شد. زیرا هیئت مدیره جدید، شروع به فروختن اموال و کالاهای شرکت کرده و پروژه های تحقیقاتی که به فعالیت های تجاری فعلی مرتبط نبودند را لغو کرد. در سال 1967 او از شرکتی استعفا داد که نام خودش بر روی ان بود. ادوارد مارکوآرت پس از خروج از کار بر روی فعالیت های شرکت مارکوآرت، در چندین مؤسسه خیریه در منطقه لس آنجلس شروع به فعالیت کرد. رای ادوارد مارکوآرت در 20 اکتبر 1982 بر اثر عارضه قلبی در کالیفرنیا درگذشت.
باغ های کلاسیک سوژو () (; زبان سوژو (Wugniu): "sou1-tseu1 yoe2-lin2") مجموعه ای از باغ ها در شهر سوژو، در جیانگسو، چین هستند که به یونسکو میراث جهانی افزوده شده اند. این باغ ها که دوره ای تقریباً هزار ساله از دوره سلسله سونگ شمالی تا اواخر سلسله چینگ (قرن ۱۱ تا ۱۹) را در بر می گیرند، بیشتر توسط دانشمندان ساخته شده اند و بسیاری از ویژگی های کلیدی طراحی باغ های کلاسیک باغ چینی را استانداردسازی کرده اند. این باغ ها با مناظری مصنوعی از صخره ها، تپه ها و رودخانه ها، که با باغچه ها و پاگوداهایی که به طور استراتژیک در مکان های مختلف قرار گرفته اند، نمایانگر چشم اندازهای طبیعی هستند. زیبایی شناسی ظریف و زیرکی این باغ ها و ویژگی های دقیق آنها اغلب توسط باغ های مختلف در دیگر نقاط چین، از جمله باغ های امپراتوری مانند باغ های اقامتگاه کوهستان چنگده تقلید شده است. طبق گفته یونسکو، باغ های سوژو «توسعه طراحی باغ چینی را در طول بیش از دو هزار سال نمایندگی می کنند»، و آن ها «ظریف ترین شکل» هنر باغ سازی هستند. این باغ های منظر در دوران میانه سلسله مینگ تا اوایل سلسله چینگ شکوفا شدند و منجر به ساخت حدود ۲۰۰ باغ خصوصی شدند. امرو
زه، ۶۹ باغ محافظت شده در سوژو وجود دارد، و همه آن ها به عنوان «محل های میراث ملی» حفاظت شده شناخته شده اند. در سال های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۰، هشت تا از بهترین باغ های سوژو همراه با یک باغ در شهر قدیمی تونگ لی توسط یونسکو به عنوان یک میراث جهانی انتخاب شدند تا هنر باغ های کلاسیک به سبک سوژو را نمایندگی کنند. طراحان معروف باغ های سوژو شامل ژانگ لیانگ، جی چنگ، گِی یو لیانگ و چن کانگژو هستند. طرح جامع نظارت. این سایت طبق طرح نظارتی جامع پایش می شود و تدابیری برای نگهداری معمول و پروژه های مرمت برنامه ریزی شده برای تمامی باغ ها وجود دارد. اداره امور باغات شهرداری سوژو مسئول این امر است.
درگیری نیابتی ایران و ترکیه، به رقابت منطقه ای ایران و ترکیه در خاورمیانه، عمدتاً در جریان درگیری های مسلحانه و مبارزات برای نفوذ، اشاره دارد.
ساختمان های تنفسی () یک مفهوم نوآورانه در طراحی معماری هستند که بر بهینه سازی تهویه طبیعی، کاهش مصرف انرژی، و بهبود کیفیت هوای داخلی تمرکز دارند. این نوع معماری با ترکیب دانش سنتی، فناوری های پیشرفته و طراحی های خلاقانه، محیط هایی پایدار و راحت ایجاد می کند که تأثیرات مثبت زیست محیطی و اجتماعی فراوانی دارند. پیشینه تاریخی. ایده استفاده از تهویه طبیعی در معماری به دوران باستان بازمی گردد. در ایران، بادگیرها نقش کلیدی در بهینه سازی جریان هوا در خانه های سنتی داشتند. این ساختارها با استفاده از اختلاف دمای بیرون و داخل، جریان هوا را هدایت کرده و دمای داخلی را تعدیل می کردند. در هند، پنجره های مشبک و طراحی حیاط ها به ایجاد سایه و تهویه کمک می کردند. در مناطق مدیترانه، استفاده از دیوارهای ضخیم و حیاط مرکزی در تنظیم دما و بهبود تهویه طبیعی نقش مهمی ایفا می کرد. این رویکردها نشان می دهند که تهویه طبیعی از دیرباز بخشی از معماری پایدار بوده است. در قرون وسطی، معماری اروپایی نیز بر بهینه سازی جریان هوا متمرکز بود. قلعه ها و کلیساها با طراحی برج های بلند و پنجره های استراتژیک، هوای تازه را به داخل هدایت کرده و تهویه طبیع
ی را تسهیل می کردند. این رویکردها به تدریج با ورود سیستم های مکانیکی در دوران انقلاب صنعتی تغییر کرد. با این حال، بحران های زیست محیطی در قرن بیستم، بازگشتی به طراحی پایدار و استفاده از تهویه طبیعی را ضروری ساخت. مفهوم و اصول ساختمان های تنفسی. ساختمان های تنفسی با ترکیب اصول مدرن و سنتی، محیط های سالم و کارآمدی را ایجاد می کنند. این اصول شامل موارد زیر هستند: این اصول می توانند شامل ارتفاع متفاوت بازشوها، استفاده از شیارهای عمودی و نصب پرده های متحرک باشند. این حسگرها می توانند شرایط محیطی را پایش کرده و جریان هوا را بهینه سازی کنند. ویژگی های کلیدی ساختمان های تنفسی. این شبیه سازی ها به معماران امکان می دهد تا تصمیمات آگاهانه تری بگیرند. ۶. هماهنگی با اقلیم: طراحی ساختمان ها به گونه ای که با شرایط اقلیمی منطقه هماهنگ باشد. برای مثال، استفاده از سایه بان ها در مناطق گرمسیری یا دیوارهای عایق در مناطق سردسیر. مطالعات و پژوهش ها. مطالعات موردی در مدارس هند. یک پژوهش بر روی چهار مدرسه ابتدایی در هند نشان داد که طراحی مناسب شامل جهت گیری ساختمان، مکان پنجره ها، و انتخاب مواد می تواند مصرف انرژی را تا ۶۰ درصد کاهش
دهد و کیفیت هوای داخلی را بهبود بخشد. همچنین، گنجاندن فضاهای سبز و استفاده از مواد طبیعی به سلامت و راحتی دانش آموزان کمک می کند. تحقیقات در زمینه عایق بندی پویا مطالعات در زمینه عایق بندی پویا نشان داده اند که این سیستم ها در کاهش آلودگی هوا و بازیابی گرما بسیار مؤثر هستند. برای مثال، یک مدل چندلایه طراحی شده است که رفتار فیبرهای عایق را شبیه سازی کرده و نشان داده که این سیستم می تواند کیفیت هوا را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. شبیه سازی های CFD. با استفاده از شبیه سازی های CFD، پژوهشگران موفق به طراحی فرم های ساختمانی شدند که تهویه طبیعی را تقویت کرده و مصرف انرژی را کاهش می دهند. این شبیه سازی ها نشان دادند که ترکیب دهانه های ورودی و خروجی در سطوح مختلف می تواند به بهبود جریان هوا کمک کند. تحلیل تأثیرات زیست محیطی. ساختمان های تنفسی با کاهش مصرف انرژی، انتشار دی اکسید کربن را کاهش می دهند. پژوهش ها نشان می دهند که در مناطق شهری، استفاده از این رویکرد می تواند تا ۳۰ درصد انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهد. علاوه بر این، ترکیب مواد طبیعی در ساختار این ساختمان ها به حفظ منابع طبیعی و کاهش ضایعات کمک می کند.
پژوهش های اجتماعی و اقتصادی. بررسی ها نشان می دهند که ساختمان های تنفسی علاوه بر مزایای زیست محیطی، می توانند تأثیرات اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی داشته باشند. کاهش هزینه های انرژی در طولانی مدت می تواند به صرفه جویی مالی منجر شود و سلامت عمومی بهبود یافته از هوای پاک تر، بهره وری افراد را افزایش دهد. نمونه های اجرایی. مدارس هند: طراحی مدارس با تهویه طبیعی و فضاهای سبز در مناطق شهری، به کاهش هزینه های انرژی و بهبود شرایط یادگیری کمک کرده است. مدرسه ی دخترانه ی Rajkumari Ratnavati ساختمان های اداری در اروپا: استفاده از دیوارهای تنفسی در ساختمان های اداری اروپا به کاهش مصرف انرژی و بهبود کیفیت هوای داخلی کمک کرده است. ساختمان اداری در لندن پروژه های مسکونی در چین: طراحی ساختمان های مسکونی در چین با استفاده از عایق بندی پویا و فضاهای سبز، مصرف انرژی را کاهش داده و آلودگی هوای شهری را بهبود بخشیده است. بیمارستان Nanjing ساختمان های بیمارستانی در ژاپن: بیمارستان هایی با سیستم های تهویه طبیعی طراحی شده اند که علاوه بر کاهش هزینه های انرژی، محیطی سالم برای بیماران و کارکنان فراهم کرده اند. بیمارستان Seijo Kinoshita
پروژه های تجاری در ایالات متحده: مراکز خرید و ساختمان های اداری با استفاده از طراحی تنفسی به کاهش قابل توجه هزینه های عملیاتی و بهبود کیفیت تجربه مشتری کمک کرده اند. ساختمان فدرال سان فرانسیسکو مزایا و چالش ها. چالش ها. چشم انداز آینده برای گسترش استفاده از ساختمان های تنفسی، پژوهشگران می توانند در زمینه های زیر فعالیت کنند: ۱. توسعه ابزارهای طراحی: ایجاد نرم افزارها و دستورالعمل هایی که به معماران در گنجاندن تهویه طبیعی در طراحی کمک کنند. ۲. استفاده از فناوری های نوین: ترکیب سیستم های هوشمند با عایق بندی پویا و مواد نوآورانه برای افزایش کارایی. ۳. پژوهش های میان رشته ای: مطالعه اثرات اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی این ساختمان ها در مناطق مختلف. ۴. آموزش معماران: برگزاری دوره های آموزشی برای گسترش آگاهی از مزایای این رویکرد ۵. کاربرد در اقلیم های مختلف: بررسی سازگاری این فناوری ها در مناطق گوناگون جهان. ۶. بهبود مواد و فناوری ها: توسعه موادی با کارایی بالاتر برای استفاده در عایق بندی پویا و سیستم های تنفسی. ۷. طراحی مشارکتی: همکاری با جوامع محلی برای طراحی ساختمان هایی که نیازهای خاص آن ها را برآورده کنند.
اربابان جهان () یک فیلم ابرقهرمانی بر پایه فرنچایز شرکت متل با همین نام است و به عنوان یک ری بوت برای فیلم سال ۱۹۸۷ به شمار می رود. این فیلم به کارگردانی تراویس نایت، به نویسندگی کریس باتلر و با بازی نیکلاس گالیتزین در نقش هی من در کنار کامیلا مندس، الیسون بری، ادریس البا، جرد لتو و هافثور یولیوش پی یرشون است. "اربابان جهان" در ۵ ژوئن ۲۰۲۶ در ایالات متحده منتشر خواهد شد. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی در ۶ ژوئن ۲۰۲۵ در لندن و با حضور فابیان واگنر به عنوان فیلم بردار آغاز شد. فیلم برداری در ابتدا برای اواسط ژوئیه ۲۰۱۹ در پراگ، تابستان ۲۰۲۲ و آوریل ۲۰۲۳ برنامه ریزی شده بود. انتشار. "اربابان جهان" برای انتشار در ۵ ژوئن ۲۰۲۶ در ایالات متحده توسط آمازون ام جی ام استودیوزبرنامه ریزی شده است. این فیلم در ابتدا برای انتشار در ۵ مارس ۲۰۲۱ در ایالات متحده توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز برنامه ریزی شده بود، تا اینکه فیلم "آنچارتد" این تاریخ انتشار را در دست گرفت.
لی جونگ-باک (زادهٔ ) کشتی گیر پیشین اهل کره جنوبی است که در رشتهٔ کشتی فرنگی فعالیت می کرد. او قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در ۲۰۰۶ و ۲۰۱۲ و نیز ملی پوش دستهٔ ۵۹ کیلوگرم کره جنوبی در بازی های المپیک ۲۰۱۶ ریو بود که با شکست در دور اول برابر استیک اندرو برگ سوئدی از مسابقات حذف شد.
جیغ ۷ () یک فیلم اسلشر آمریکایی است که کارگردانی آن توسط کوین ویلیامسون انجام شده و فیلمنامه اش توسط گای باسیک بر اساس داستانی از جیمز وندربیلت و باسیک نوشته شده است. این فیلم دنباله ای بر فیلم "جیغ ۶" (۲۰۲۳) است و هفتمین قسمت از مجموعه فیلم "جیغ" محسوب می شود. بازیگران این فیلم، نو کمبل، کورتنی کاکس، دیوید آرکت، میسون گودینگ، ایزابل می و آنا کمپ هستند. این فیلم پس از خروج کارگردانان فیلم های "جیغ" (۲۰۲۲) و "جیغ ۶" (۲۰۲۳)، مت پتینلی-اولپین و تایر گیلت در اوت ۲۰۲۳ و همچنین غیبت ستارگانی مانند ملیسا باررا و جنا اورتگا به دلایل مختلف که نوامبر همان سال تأیید شد، تغییرات زیادی را تجربه کرد. در مارس ۲۰۲۴، نو کمبل بازگشت خود به این فرنچایز پس از غیبت در "جیغ ۶" تأیید کرد و کوین ویلیامسون به عنوان کارگردان منصوب شد، که پیش از این به عنوان نویسنده و تهیه کننده در فیلم های اولیهٔ "جیغ" فعالیت کرده بود. فیلم برداری در ژانویهٔ ۲۰۲۵ آغاز شد. "جیغ ۷" برای انتشار در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ در ایالات متحده توسط پارامونت پیکچرز برنامه ریزی شده است. تولید. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی تحت عنوان کاری "Scar Tissue" در آتلانتا، جورجیا در
۷ ژانویه ۲۰۲۵ آغاز شد و پیش بینی می شود که تا ۱۲ مارس ادامه یابد. به گفتهٔ کمبل، فیلم برداری برای سپتامبر ۲۰۲۴ برنامه ریزی شده بود اما به دلیل مشکلات زمان بندی، تا دسامبر ۲۰۲۴ به تعویق افتاد. انتشار. "جیغ ۷" برای انتشار در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ در ایالات متحده برنامه ریزی شده است.
آتش سوزی پلسیدس یک آتش سوزی جنگل بود که در منطقه پسیفیک پلسیدس، لس آنجلس در شهرستان لس آنجلس در کالیفرنیا جنوبی اتفاق افتاد. ، در ساعت ۸:۰۰ صبح، آتش به حداقل گسترش یافت. علت این آتش سوزی در دست بررسی مسئولان شهر لس آنجلس است. این آتش سوزی بزرگ ترین آتش سوزی از چهار آتش سوزی است که توسط یک رویداد باد بسیار قدرتمند سانتا آنا به وجود آمده است. در ۸ ژانویه آمار اتحادیه وایلدفایر (Wildfire) نشان داد که این آتش سوزی مخرب ترین آتش سوزی در تاریخ لس آنجلس است که از آتش سوزی سیلمار لس آنجلس سال ۲۰۰۸، که ۶۰۴ ساختمان را ویران کرد، پیشی گرفته است. پیشرفت. آتش سوزی برای اولین بار در حدود ساعت ۱۰:۳۰ صبح منطقه زمانی اقیانوس آرام در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۵ گزارش شد که حدود را در بر می گرفت. از کوه های نزدیک به پسیفیک پلسیدس، لس آنجلس. به دلیل ترکیبی از خشکسالی شدید درکالیفرنیا جنوبی و بدتر شدن بادهای سانتا آنا این آتش سوزی به سرعت در جنگل ها گسترش پیدا کرد. تخلیه. کریستین کرولی، رئیس آتش نشانی شهر لس آنجلس (LAFD) در یک کنفرانس مطبوعاتی در روز ۷ ژانویه گفت که بیش از ۳۰۰۰۰ نفر تحت دستور تخلیه هستند و بیش از ۱۰۰۰۰ خانه و ۱۳۰۰۰ ساختم
ان در معرض خطر هستند. در طول کنفرانس، مارکیس هریس داوسون، رئیس شورای شهر لس آنجلس و سرپرست شهرداری، در واکنش به آتش سوزی وضعیت اضطراری در این شهر اعلام کرد. پس از خبر اعلام وضعیت اضطراری و تخلیه ها، حجم زیادی از ترافیک به سرعت ایجاد شد و با نزدیک تر شدن شعله های آتش به جاده ها، مردم خودروهای خود را رها کردند و پیاده از محل آتش سوزی دور شدند. تقریباً ۲۰۰ وسیله نقلیه متروکه به دلیل مسدود شدن جاده جابجا شدند. اداره پلیس لس آنجلس (LAPD) حدود ۱۴۰ افسر را برای کمک به تخلیه و شهروندان این شهر اعزام کرد. مقامات سازمان آتش نشانی یک پیام سیستم هشدار اضطراری را توسط خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا مخابره کردند تا ساکنان را از وضعیت اضطراری و تخلیه مطلع کنند و متعاقباً به ساکنان دستور دادند که قادر به تخلیه به پناهگاه نیستند. تأثیرات. ویلای گتی در معرض آتش سوزی قرار گرفت و محوطه آن در حال آتش گرفتن بود. اولین نمایش یونیورسال پیکچرز «"مرد گرگ»" و آمازون ام جی ام استودیوز و فیلم "توقف ناپذیر (فیلم ۲۰۲۴)"» در لس آنجلس در واکنش به آتش سوزی لغو شد. دستور تخلیه و هشدار برای شمال سانتا مونیکا، کالیفرنیا نیز صادر شد. رئیس
جمهور جو بایدن عصر روز ۶ ژانویه قبل از یک رویداد برنامه ریزی شده در ترمال، کالیفرنیا برای ایجاد دو یادبود ملی وارد لس آنجلس شد. او وارد لیموزین خود شد، اما به دلیل آتش سوزی شدید و جریان باد تند از کاروان خارج نشد و به هتل بازگشت و مراسم به هفته بعد در کاخ سفید موکول شد.
شهاب سنگ نخله ( یک شهاب سنگ مریخی است که در سال ۱۹۱۱ در مصر بریتانیا سقوط کرد. این نخستین شهاب سنگ گزارش شده از مصر بود که نشانه هایی از آب را در مریخ پیشنهاد داد و نمونه ای اولیه از نوع شهاب سنگ های نخلیت محسوب می شود. تاریخچه. شهاب سنگ نخله در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۱۱، حدود ساعت ۹ صبح، در منطقه ابو حمص، استان بحیره، سلسله خدیوی مصر (امروزه ابو حمص، استان بحیره) در نزدیکی روستای النخله البحریه به زمین افتاد. سنگ های آن در نزدیکی آبادی های عزبة عبدالله زید، عزبة عبدالمالک، عزبة العسکر و عزبة صابر مهدی جمع آوری شدند. بسیاری از مردم شاهد ورود شهاب سنگ از سمت شمال غرب، با زاویه حدود درجه همراه با ردی از دود سفید بودند. پیش از سقوط آن به زمین، چندین انفجار شنیده شد. شهاب سنگ در منطقه ای به قطر ۴٫۵ کیلومتر سقوط کرد و حدود چهل تکه از آن پیدا شد. تکه ها تا عمق یک متر در زمین دفن شده بودند. وزن اولیه شهاب سنگ حدود ۱۰ کیلوگرم تخمین زده شد و وزن تکه های پیداشده از ۲۰ گرم تا ۱٬۸۱۳ گرم متغیر بود. دو قطعه پیداشده در نزدیکی عزبة عبدالمالک توسط دولت مصر به موزه بریتانیا اهدا شدند. سگ نخله. گفته می شود یکی از تکه های شهاب سنگ به س
گی در روستای دنشال برخورد کرده و به گفته یک کشاورز به نام محمدعلی افندی حکیم، این سگ فوراً بخار شده است. با این حال، از سگ هیچ بقایایی یافت نشد و هیچ شاهد دیگری نیز این حادثه را تأیید نکرده است، بنابراین این داستان همچنان به صورت افسانه ای باقی مانده است. با این وجود، داستان سگ نخله به نوعی افسانه در میان ستاره شناسان تبدیل شده است. طبقه بندی. این شهاب سنگ نمونه ای شاخص از نوع نخلیت از گروه "SNC" شهاب سنگ مریخی است. این شهاب سنگ حدود ۱٫۳ میلیارد سال پیش در آتشفشانی روی مریخ شکل گرفته است. تعدادی از شهاب سنگ هایی که تصور می شود از مریخ سرچشمه گرفته اند، در نقاط مختلف جهان ثبت شده اند، که شامل شهاب سنگ های نوع نخلیت نیز می شود. این شهاب سنگ ها احتمالاً پرتابه ناشی از برخورد یک جرم بزرگ دیگر با سطح مریخ هستند. سپس، این شهاب سنگ ها به مدت نامعلومی در منظومه شمسی سفر کرده و در نهایت وارد جو زمین شدند. نشانه هایی از وجود آب. شهاب سنگ نخله اولین شهاب سنگ مریخی است که نشانه هایی از فرایندهای آبی روی مریخ را نشان می دهد. این سنگ شامل کربنات ها و کانی های آبدار است که از طریق واکنش های شیمیایی در آب شکل گرفته اند. همچن
ین، سنگ پس از شکل گیری خود در معرض آب قرار گرفته و این امر باعث تجمعات ثانویه کانی ها شده است. کربنات های موجود در آن دارای مقادیر بیشتری از کربن-۱۳ نسبت به سنگ های تشکیل شده روی زمین هستند، که نشان دهنده منشأ مریخی آن است. نشانه هایی از حیات. در مارس ۱۹۹۹، پس از دریافت بخشی از شهاب سنگ از موزه بریتانیا در سال ۱۹۹۸، تیمی از ناسا در مرکز فضایی جانسون شهاب سنگ نخله را با استفاده از یک میکروسکوپ نوری و یک میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) قدرتمند بررسی کرد و اشکالی با ویژگی های جاندار در اندازه محدود را، به همراه دیگر خصوصیات، کشف کرد. موزه تاریخ طبیعی لندن، که چندین قطعه سالم از شهاب سنگ را در اختیار دارد، در سال ۲۰۰۶ به پژوهشگران ناسا اجازه داد که یکی از قطعات آن را بشکنند و نمونه های تازه ای بدون آلودگی منبع گرفته از زمین را بررسی کنند. این دانشمندان مقدار زیادی ماده کربنی پیچیده در منافذ و کانال های دندریتی سنگ یافتند که شبیه اثرات باکتری ها در سنگ های زمین بود. در مارس ۲۰۰۶، در کنفرانس سی و هفتم علوم ماه و سیاره ای در هیوستون، مناظره ای در مورد این فرضیه انجام شد که محتوای غنی از کربن در منافذ سنگ ها شامل بقای
ای ماده زنده بوده است. از آنجایی که کربن چهارمین عنصر فراوان در جهان است (پس از هیدروژن، هلیوم و اکسیژن)، بیشتر شرکت کنندگان این اشکال شبیه به جانداران را برای اثبات وجود باکتری در مریخ کافی نمی دانستند. یک تیم در سال ۲۰۱۴ نتیجه گرفت که هرچند سناریوی غیرزیستی به عنوان توضیحی منطقی تر برای این اشکال در شهاب سنگ در نظر گرفته می شود، اما شواهد نشان می دهد که زیرسطح مریخ شامل محیط های مناسب برای توسعه حیات است. آمینو اسیدهای موجود در شهاب سنگ. در سال ۱۹۹۹، انواع مختلفی از آمینو اسیدها از قطعه ای از شهاب سنگ در مرکز فضایی جانسون جدا شدند. از جمله این آمینو اسیدها می توان به اسید آسپارتیک، گلوتامیک اسید، گلایسین، آلانین و گاما آمینوبوتیریک اسید اشاره کرد. با این حال، مشخص نیست که آیا این مواد در ابتدا از شهاب سنگ بودند یا نتیجه آلودگی زمینی بوده اند.
نخلیت () نام گروهی از شهاب سنگ مریخی است که به نام اولین نمونه، شهاب سنگ نخله، نام گذاری شده اند. نخلیت ها سنگ آذرین غنی از اوژیت هستند که از بازالت ماگما حدود ۱٫۳ میلیارد سال پیش تشکیل شده اند. این سنگ ها دارای بلورهای اوژیت و الیوین هستند. سن تبلور آنها، با مقایسه با تاریخچه شمارش دهانه های مناطق مختلف مریخ، نشان می دهد که نخلیت ها روی سازه آتشفشانی بزرگ تارسیس، الیسیوم یا سیرت بزرگ تشکیل شده اند. تاریخچه. مطالعه ای در سال ۲۰۱۷ سن آنها را حداقل به چهار فوران مختلف از ۱۴۱۶ ± ۷ میلیون سال پیش تا ۱۳۲۲ ± ۱۰ میلیون سال پیش تعیین کرد. شواهد نشان داده است که نخلیت ها حدود ۶۲۰ میلیون سال پیش در معرض آب مایع قرار گرفته و حدود ۱۰٫۷۵ میلیون سال پیش بر اثر برخورد یک سیارک از مریخ پرتاب شده اند. آنها طی ۱۰٬۰۰۰ سال گذشته به زمین سقوط کرده اند. دهانه احتمالی منشأ در الیسیوم. دهانه ای به قطر ۶٫۵ کیلومتر در در دشت های آتشفشانی شمال غرب الیسیوم مونس به عنوان منشأ احتمالی شناسایی شده است. بر اساس ابعاد دهانه، نرخ رشد تخمین زده شده آتشفشان منشأ در آن بازه زمانی ۰٫۴–۰٫۷ متر در میلیون سال بوده است، که بسیار کندتر از نرخ مورد انت
ظار برای یک آتشفشان زمینی است و نشان می دهد که فعالیت های آتشفشانی مریخ در آن دوره به شدت کند شده بود. نمونه ها. نمونه های شناخته شده از نخلیت ها شامل موارد زیر هستند:
طیف سنج گسیل گرمایی () یا (TES) ابزاری است که بر روی نقشه بردار سراسر مریخ نصب شده است. طیف سنج گسیل گرمایی دو نوع داده جمع آوری می کند: داده های تصویربرداری فراطیفی فروسرخ حرارتی در محدوده ۶ تا ۵۰ میکرومتر (μm) و اندازه گیری های بولومتریک مرئی-نزدیک به مادون قرمز (۰٫۳ تا ۲٫۹ μm). TES دارای شش آشکارساز است که به صورت آرایه ای ۲×۳ چیده شده اند و هر آشکارساز دارای میدان دیدی در حدود ۳×۶ کیلومتر بر سطح مریخ است. این ابزار از ارتعاشات هماهنگ طبیعی پیوندهای شیمیایی در مواد برای تعیین ترکیب گازها، مایعات و جامدات استفاده می کند. طیف سنج گسیل گرمایی یک منطقه بزرگ (۳۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) حاوی ماده معدنی الیوین را شناسایی کرد. این ماده در سازند نیلی فوسه یافت شد. تصور می شود برخورد باستانی که حوضه ایسیدیس را ایجاد کرد، باعث شکستگی هایی شده که الیوین را آشکار کرده است. الیوین در بسیاری از مافیک های آتشفشانی سنگ ها حضور دارد. در حضور آب، الیوین به مواد معدنی مانند گوتیت، کلینوکلر، اسمکتیت، مگمیت و هماتیت تبدیل می شود. الیوین همچنین در دیگر نقاط کوچک در عرض های جغرافیایی ۶۰ درجه شمال و جنوب استوا کشف شده است. الیوین همچنین
در شهاب سنگ مریخی (مانند شهاب سنگ مریخی، نخلیت و چاسنی) یافت شده است که به طور کلی به مریخ نسبت داده می شوند. مطالعات بعدی نشان داده است که سنگ های غنی از الیوین بیش از ۱۱۳٬۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می دهند که ۱۱ برابر بزرگ تر از مساحت پنج آتشفشان در جزیره بزرگ هاوایی است.
پایش گازهای محل دفن زباله فرآیندی است که طی آن وضعیت گازهایی که جمع آوری یا از محل های دفن زباله آزاد می شوند به صورت الکترونیکی نظارت می شوند. گاز زباله در محل دفن ممکن است هنگام خروج از محل دفن طی یک مانتیورینگ سطحی اندازه گیری شود یا ممکن است این کار هنگام جمع آوری و هدایت به یک نیروگاه با استفاده از منورهای روشنایی صورت گیرد. جدول زیر ترکیب معمول گازها در محل دفن زباله را نشان می دهد. بیشتر محل های دفن زباله محیط های بسیار ناهمگنی هستند، هم از نظر فیزیکی و هم از نظر زیست شناختی و ترکیب گاز نمونه برداری شده می تواند به طور اساسی در عرض چند متر متفاوت باشد. گاز محل دفن زباله اغلب دارای مواد خورنده قابل توجهی مانند سولفید هیدروژن و دی اکسید گوگرد است، و اینها طول عمر بیشتر تجهیزات نظارتی را به دلیل واکنش آنها با رطوبت کاهش می دهد (این مسئله برای طرح های بهره برداری از گاز محل دفن زباله نیز مشکل است).
پان کم () نام یکی از دو دوربین استریوی الکترونیکی نصب شده روی مریخ نورد کاوشگرهای روح و فرصت است. این دوربین ها دارای چرخ فیلتر هستند که امکان مشاهده طول موج های مختلف نور را فراهم می کند و دو پان کم در کنار دو نوکم روی مجموعه دوربین MER نصب شده اند. به گفته دانشگاه کرنل، این ابزار می تواند با مینی-تس (Mini-TES) برای تحلیل محیط اطراف همکاری کند. براساس مقاله ای از JPL دربارهٔ مریخ، سامانه پان کم می تواند به تفکیک زاویه ای ۳۰۰ میکرورادیان برسد که سه برابر بهتر از چشم انسان است. این دوربین می تواند ۱۴ باند طیفی را مشاهده کند و با استفاده از دو دوربین جانبی نمای استریوسکوپی از مریخ ایجاد کند که از سراسرنماهای بزرگ مریخ با حجم بیش از ۱۰ گیگابیت داده غیر فشرده پشتیبانی می کند. مریخ نورد روح ("اسپیریت") در زمان فرود در سال ۲۰۰۴ بالاترین وضوح تصویری که تاکنون از سطح سیاره ای دیگر گرفته شده بود را ثبت کرد. اپتیک. طول کانونی دوربین ۴۳ میلی متر با میدان دید (FOV) برابر ۱۶° × ۱۶° است. دو دوربین با فاصله ۳۰ سانتی متر از یکدیگر نصب شده اند و نسب به یکدیگر به صورت وارونه قرار دارند. افزاره بارجفت شده. هر دو دوربین از یک آش