Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مار () در زبان سریانی (ܡܪܝ Mār) در زبان آرامی به معنی ارباب است. کلمه مشابهی به معنای «ارباب» در آرامی یهودی بابلی استفاده می شود. این عناوین در یهودیت و مسیحیت سریانی استفاده می شود.
در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، سیاست های تعرفه ای او به عنوان اقدامات حمایتی در برابر سایر کشورها، به ویژه چین، مطرح شد. این سیاست ها عمدتاً شامل وضع تعرفه بر واردات خارجی توسط ترامپ، رئیس جمهور چهل و پنجم ایالات متحده، بود. ترامپ از قبل از ورود به ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۷، تعرفه بر واردات را به عنوان ابزاری برای مقابله با کشورهایی که به نظر او «ایالات متحده را غارت می کنند» ترویج می کرد. او اصرار داشت که کشورهای خارجی باید تعرفه هایی که او وضع می کند را پرداخت کنند، اما بسیاری از اقتصاددانان معتقدند که در واقعیت، واردکنندگان آمریکایی این هزینه ها را متحمل می شوند. در ژانویه ۲۰۱۸، ترامپ تعرفه هایی بین ۳۰ تا ۵۰ درصد بر پنل های خورشیدی و ماشین های لباسشویی وضع کرد. در مارس ۲۰۱۸، او تعرفه هایی بر فولاد (۲۵ درصد) و آلومینیوم (۱۰ درصد) از اکثر کشورها اعمال کرد که به گفته مورگان استنلی، حدود ۴٫۱ درصد از واردات ایالات متحده را شامل می شد. در ژوئن ۲۰۱۸، این تعرفه ها به اتحادیه اروپا، کانادا و مکزیک نیز گسترش یافت. دولت ترامپ به طور جداگانه تعرفه هایی را بر کالاهای وارداتی از چین تعیین و افزایش داد که منجر به یک
جنگ تجاری شد. شرکای تجاری ایالات متحده نیز تعرفه های تلافی جویانه بر کالاهای آمریکایی اعمال کردند. در ژوئن ۲۰۱۸، هند قصد داشت ۲۴۱ میلیون دلار جریمه تجاری بر ۱٫۲ میلیارد دلار فولاد و آلومینیوم هندی اعمال کند، اما مذاکرات این اقدام را تا ژوئن ۲۰۱۹ به تعویق انداخت، زمانی که هند تعرفه های تلافی جویانه ۲۴۰ میلیون دلاری بر کالاهای آمریکایی وضع کرد. کانادا نیز در اول ژوئیه ۲۰۱۸ تعرفه های تلافی جویانه مشابهی اعمال کرد. چین نیز تعرفه های تلافی جویانه معادل ۳۴ میلیارد دلار تعرفه وضع شده توسط ایالات متحده را اجرا کرد. در ژوئیه ۲۰۱۸، دولت ترامپ اعلام کرد که از برنامه دوران رکود بزرگ، یعنی شرکت اعتباری کالایی (CCC)، برای پرداخت تا ۱۲ میلیارد دلار به کشاورزان استفاده خواهد کرد و در ماه مه ۲۰۱۹ این کمک ها را به ۲۸ میلیارد دلار افزایش داد. وزارت کشاورزی ایالات متحده تخمین زد که پرداخت های کمک مالی بیش از یک سوم کل درآمد کشاورزی در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ را تشکیل می داد. مذاکرات تعرفه ای در آمریکای شمالی نسبتاً موفقیت آمیزتر بود و ایالات متحده در ۲۰ مه ۲۰۱۹ تعرفه های فولاد و آلومینیوم را برای کانادا و مکزیک لغو کرد و به استرالیا
و آرژانتین پیوست که تنها کشورهایی بودند که از این مقررات مستثنی شدند. با این حال، در ۳۰ مه، ترامپ به طور یکجانبه قصد خود را برای وضع تعرفه پنج درصدی بر تمام واردات از مکزیک از ۱۰ ژوئن اعلام کرد و این تعرفه ها در اول ژوئیه به ۱۰ درصد و هر ماه به مدت سه ماه پنج درصد افزایش می یافت، «تا زمانی که مهاجران غیرقانونی که از طریق مکزیک وارد کشور ما می شوند، متوقف شوند» و مهاجرت غیرقانونی را به عنوان شرط مذاکرات تعرفه ای ایالات متحده و مکزیک اضافه کرد. این اقدام تهدیدی برای تصویب توافقنامه ایالات متحده-مکزیک-کانادا (USMCA)، توافقنامه تجاری آمریکای شمالی که قرار بود جایگزین توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) شود، تلقی شد. این تعرفه ها پس از مذاکرات در ۷ ژوئن لغو شدند. تحلیلی که در ماه مه ۲۰۱۹ توسط CNBC انجام شد، نشان داد که تعرفه های ترامپ معادل یکی از بزرگ ترین افزایش های مالیاتی در ایالات متحده در دهه های اخیر است. مطالعات نشان داده اند که تعرفه های ترامپ درآمد واقعی در ایالات متحده را کاهش داده و بر تولید ناخالص داخلی ایالات متحده نیز تأثیر منفی گذاشته است. برخی مطالعات همچنین به این نتیجه رسیده اند که این ت
عرفه ها بر نامزدهای جمهوری خواه در انتخابات نیز تأثیر منفی گذاشته است. پیش زمینه. حزب جمهوری خواه از زمان آبراهام لینکلن تا جنگ سرد، به شدت طرفدار تعرفه های گمرکی بود. جمهوری خواهان در دهه های ۱۹۲۰ و اوایل ۱۹۳۰ تعرفه های بسیار بالایی را تصویب کردند که به طور گسترده ای برای وخیم تر کردن رکود بزرگ مقصر شناخته شدند. دونالد ترامپ استدلال کرده است که حزب جمهوری خواه با طرفداری از تجارت آزاد، به ریشه های خود خیانت کرده و به طور خاص از ویلیام مک کینلی به عنوان تأثیرگذار بر دیدگاه های ضد تجارت آزاد خود یاد کرده است. ترامپ در دهه ۱۹۸۰ دیدگاه های فعلی خود را در مورد مسائل تجاری اتخاذ کرد و گفت ژاپن و سایر کشورها از ایالات متحده سوء استفاده می کنند. در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶، ترامپ بارها از پیشنهادهای سیاستی حمایت کرد که توافق نامه های تجاری را برای ایالات متحده مورد مذاکره مجدد قرار می داد. در جلسه ای با هیئت تحریریه نیویورک تایمز در ژانویه ۲۰۱۶، ترامپ گفت که واردات چین به ایالات متحده را ۴۵ درصد مالیات خواهد بست. ترامپ بارها از توافق نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) انتقاد کرد و آن را «بدترین تواف
ق تجاری که ایالات متحده تاکنون امضا کرده است» خواند. او همچنین مشارکت ترانس-پاسیفیک را «ضربه مرگبار برای تولیدات آمریکا» خواند و گفت که «منافع کشورهای خارجی را بر منافع خودمان مقدم می دارد». در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶، ترامپ در یک پیام ویدئویی، استراتژی اقتصادی «اول آمریکا» را معرفی کرد و گفت که «توافق نامه های تجاری دوجانبه منصفانه ای را مذاکره خواهد کرد که مشاغل و صنعت را به سواحل آمریکا بازمی گرداند». در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۷، سه روز پس از رئیس جمهور شدن، ترامپ ایالات متحده را از مشارکت ترانس-پاسیفیک که از نظر سیاسی تفرقه انگیز بود، خارج کرد و معتقد بود که این توافق نامه اقتصاد و حاکمیت ایالات متحده را «تضعیف» می کند. ترامپ همچنین تمایل خود را برای پایان دادن به توافق نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی با کانادا و مکزیک نشان داده بود. دولت او شرایط این توافق نامه را مورد مذاکره مجدد قرار داد. ترامپ تهدید کرده بود که اگر مذاکرات شکست بخورد، از آن خارج خواهد شد. او به طور خاص از شرکت فورد موتور، کریر کورپوریشن و مون دلیز اینترنشنال به دلیل داشتن عملیات در مکزیک انتقاد کرد. در اوت ۲۰۱۵، در پاسخ به اعلامیه شرکت مون دلیز اینترنشنال
، سازنده اورئو، مبنی بر انتقال تولید به مکزیک، ترامپ گفت که اورئو را تحریم خواهد کرد. توافق نامه جدید درصد قطعات و تولیداتی را که باید در آمریکای شمالی برای خودروهای داخلی انجام شود، افزایش داد، حداقل دستمزدی را برای برخی کارگران قطعات خودرو تعیین کرد و دسترسی فروش لبنیات ایالات متحده به کانادا را گسترش داد. ترامپ مشابه رویکرد خود در مورد توافق نامه های تجاری، به عنوان بخشی از قرارداد با رأی دهندگان آمریکایی، متعهد شد که برای جلوگیری از اخراج کارگران یا نقل مکان شرکت ها به سایر کشورها، از طریق «قانون پایان برون سپاری»، تعرفه هایی را اعمال کند. هیچ قانونی در این زمینه در کنگره ارائه نشده است، اما ترامپ برای اعمال تعرفه بر پنل های خورشیدی، ماشین های لباسشویی، فولاد و آلومینیوم اقدام کرد. اجرای تعرفه ها عمدتاً در حوزه اختیارات وزارت بازرگانی و دفتر نمایندگی تجاری ایالات متحده قرار داشت. ترامپ بارها وعده کاهش کسری تجاری آمریکا را داد و برای این منظور خواستار مذاکره مجدد در مورد توافق نامه های تجاری و اعمال تعرفه ها شد. با وجود این تلاش ها، در طول سال ۲۰۱۸ کسری تجاری همچنان افزایش یافت. در نوامبر ۲۰۱۸، ترامپ استدل
ال کرد که تعرفه ها ایالات متحده را ثروتمند می کند. او گفت که ایالات متحده از "تعرفه هایی که از چین دریافت می شود، میلیاردها دلار" به دست می آورد. او افزود: "اگر شرکت ها نمی خواهند تعرفه ها را پرداخت کنند، در ایالات متحده آمریکا بسازند. در غیر این صورت، فقط کشورمان را ثروتمندتر از همیشه کنیم!" بازرسان حقایق و اقتصاددانان ادعاهای ترامپ را نادرست توصیف کردند و آسوشیتدپرس نوشت: "تقریباً همه اقتصاددانان می گویند رئیس جمهور اشتباه می کند. دلیل آن این است که تعرفه ها مالیات بر واردات هستند. آنها می توانند باعث افزایش قیمت ها، کاهش تجارت بین کشورها و در نتیجه آسیب به رشد کلی اقتصادی شوند." تحلیل اقتصادی و تجاری. بر اساس نظرسنجی انجام شده توسط ابتکار بازارهای جهانی در دانشکده تجارت بوث دانشگاه شیکاگو، اجماع نظر اقتصاددانان برجسته بر این است که اعمال تعرفه های جدید ایالات متحده بر فولاد و آلومینیوم، رفاه آمریکایی ها را بهبود نخواهد بخشید. اقتصاددانان معتقدند که این تعرفه ها منجر به ضرر و زیان بیشتر از سود و منفعت خواهند شد، زیرا قیمت فولاد افزایش می یابد، که به مصرف کنندگان و آمریکایی هایی که در صنایع تولیدی استفاده کن
نده از فولاد کار می کنند، آسیب می رساند (این مشاغل ۸۰ برابر بیشتر از کسانی هستند که در بخش های تولید فولاد کار می کنند). برندگان بزرگ این تعرفه ها، برخی از صنایع تولیدکننده فولاد و آلومینیوم آمریکایی هستند. با این حال، برخی از تولیدکنندگان (به ویژه تولیدکنندگان کوچک و متوسط) که به نهاده های خارجی وابسته هستند، ممکن است در نتیجه این تعرفه ها با مشکل مواجه شوند. مطالعه ای در مورد این پیشنهاد نشان داد که منجر به از دست دادن تخمینی ۱۴۶۰۰۰ شغل خواهد شد. مطالعات مربوط به تعرفه های فولاد سال ۲۰۰۲ که توسط دولت بوش وضع شد، نشان می دهد که آنها باعث از دست دادن شغل بیشتری نسبت به ایجاد شغل شده اند. اگر سایر کشورها با اعمال تعرفه های خود بر محصولات مختلف آمریکایی، علیه ایالات متحده تلافی کنند، از دست دادن شغل می تواند حتی بیشتر باشد. دانشمندان هشدار دادند که استفاده دولت ترامپ از توجیهات «امنیت ملی» (که معمولاً توسط دولت های گذشته استفاده نمی شد) برای تعرفه ها می تواند نظم تجارت بین المللی را تضعیف کند، زیرا سایر کشورها می توانند از همین توجیهات برای تعرفه های خود استفاده کنند. سازمان تجارت جهانی به کشورها اجازه می دهد ت
ا اقدامات لازم را برای تضمین امنیت ملی خود انجام دهند، اما این مقررات به دلیل احتمال سوء استفاده، به ندرت مورد استفاده قرار گرفته است. در حالی که دلایل امنیت ملی برای تعرفه ها ذکر شده است، توجه شده است که تعرفه ها عمدتاً به متحدان آمریکایی آسیب می رساند، نه دشمنان؛ ایالات متحده مستقیماً فولاد و آلومینیوم بسیار کمی از چین وارد می کند. کارشناسان تجارت همچنین خاطرنشان کردند که ایالات متحده در حال حاضر بیش از دو سوم فولاد مورد نیاز خود را تولید می کند. چهل و پنج انجمن تجاری ایالات متحده از ترامپ می خواهند که تعرفه هایی را بر چین اعمال نکند و هشدار می دهند که این امر «به ویژه برای اقتصاد و مصرف کنندگان ایالات متحده مضر» خواهد بود. فدراسیون ملی خرده فروشی در مخالفت خود با تعرفه ها بسیار صریح بوده است. فدراسیون ملی خرده فروشی همچنین یک کمپین تبلیغاتی را با بن استاین راه اندازی کرد، که نقش خود را به عنوان معلم اقتصاد از فیلم «روز مرخصی فریس بیولر» تکرار کرد و استدلال کرد که تعرفه ها اقتصاد بدی هستند و به مصرف کنندگان آسیب می رسانند. جنرال موتورز تعطیلی کارخانه های خود در مریلند، میشیگان، اوهایو و انتاریو و کاهش بیش ا
ز ۱۴۰۰۰ شغل را اعلام کرد و تعرفه های فولاد را به عنوان یکی از عوامل ذکر کرد. ترامپ از این تصمیم ابراز نارضایتی کرد.
باشگاه فوتبال سانتا تکلا یک باشگاه چند ورزشی در السالوادور است که از زمان تأسیس در سال ۲۰۰۷ در سانتا تکلا مستقر است. اگرچه آنها در تعدادی از ورزش های مختلف رقابت می کنند، سانتا تکلا بیشتر به خاطر تیم فوتبال حرفه ای خود شناخته می شود. این باشگاه از زمانی که در سال ۲۰۱۲ صعود کرد، در لیگ برتر السالوادور رقابت کرده است. سانتا تکلا در سال ۲۰۰۷ تاسیس شد و در حال حاضر بازی های خانگی خود را در ورزشگاه لاس دلیسیاس با ظرفیت ۱۰،۰۰۰ نفر انجام می دهد.
ایرینی کانتاکوزینی (؛ ؛ – ۳ مه ۱۴۵۷) که با نام دسپوتس یرینا هم شناخته می شود اهل امپراتوری بیزانس بود. همسر دسپوت (حاکم مطلق) صرب جوراج برانکوویچ بود. در افسانه های مردم صربستان، او بنیان گذار بسیاری از دژها و قلعه ها در صربستان است. زندگی. اگرچه دژ اسمدرفو به دستور دژوراج برانکویچ ساخته شد (که در سال ۱۴۳۰ به پایان رسید)، اما به نظر می رسد ایرینی در ساخت آن نقش داشته است؛ یکی از برج های این دژ به نام «برج یرینا (ایرینی)» شناخته می شود، و او به دلیل تحمیل مالیات و استخدام کارگران اجباری برای ساخت قلعه، متهم به ایجاد سختی برای ساکنان روستاها است. این قلعه در سال های بعد از آن بین صرب ها و عثمانی ها دست به دست شد تا اینکه در ۲۰ ژوئن ۱۴۵۹ بیش از دو سال بعد از مرگ برانکوویچ و سپس ایرینی سقوط کرد. نیکولز شرایط مرگ ایرینی را «افسرده کننده» توصیف می کند. طبق روایت تاریخ نگار میخائیل کریتوبولوس، پس از مرگ جوراج برانکوویچ، پسر کوچکتر او لازار تحت سرپرستی ایرینی به دسپوت صربستان تبدیل شد. با این حال، لازار به سرعت تمام اختیارات او را سلب کرده و به شدت با او بدرفتاری کرد، به طوری که ایرینی تلاش کرد به همراه دخترش مارا و
پسرش گرگور (گئورگی) به دربار سلطان محمد دوم فرار کند. لازار به تعقیب آن ها پرداخت و ایرینی را گرفتار کرد، اگرچه مارا و گئورگی موفق به فرار شدند. اندکی بعد ایرینی بیمار شد و در شب ۲–۳ مه در رودنیک درگذشت، جایی که دفن شد. تئودور اسپاندونوس، تاریخ نگار قرن ۱۶ میلادی، اتهام مسموم کردن ایرینی توسط لازار را ثبت کرده است. خانواده. طبق گفته های اسپاندونوس و منابع دیگر، ایرینی یکی از خواهران جورج پالایولوگوس کانتاکوزنوس بود. شجره نامه ای که دونالد نیکول ساخته است، نشان می دهد که جوراج و ایرینی حداقل چهار خواهر و برادر داشتند: آندرونیکوس پالایولوگوس کانتاکوزنوس، توماس کانتاکوزنوس، هلنا کانتاکوزینه و یک خواهر دیگر که با یکی از پادشاهان گرجستان ازدواج کرده بود. اگرچه نیکول گمان می کرد که پدر این خواهر و برادران دمیتریوس اول بوده است، اما او «مطمئن» بود که پدربزرگشان ماتیوس کانتاکوزنوس و جدشان امپراتور ژان ششم، امپراتور بیزانس بوده اند. با این حال، نیکول بعدها از این گمانه زنی خود دربارهٔ پدر ایرینی و جورج عقب نشینی کرد و به جای آن اظهار داشت که به احتمال زیاد پدرشان تئودوروس کانتاکوزنوس، برادر دمتریوس کانتاکوزنوس بوده اس
ت. ایرینی در تاریخ ۲۶ دسامبر ۱۴۱۴ با جوراج برانکوویچ ازدواج کرد، ایرینی از سالونیک به صربستان آمده بود؛ اما تا سال ۱۴۲۷ دسپوت صربستان نشد که تا آن هنگام ۱۳ سال از ازدواجشان گذشته بود. هیچ منبع معاصری نمی گوید که کدامیک از پنج فرزند برانکویچ فرزند ایرینی نیز بوده اند، اگرچه کوچک ترین آن ها، کاترین، نام خانوادگی کانتاکوزنوس را داشت و مارا «به وضوح» دختر ایرینی بود. بر اساس پرتره هایی از ایرینی با جوراج برانکوویچ و پنج فرزندش از یک کریسوبول که در صومعه اسفیگمنو در کوه آتوس حفظ شده است و تاریخ آن ۱۱ سپتامبر ۱۴۲۹ است، نیکول نحوه گروه بندی افراد را چنین تفسیر می کند که استفان و لازار نیز فرزندان او بوده اند. او همچنین اضافه می کند که تئودور اسپاندونوس «در زمان قطع اعضای آن ها توسط سلطان مراد دوم در سال ۱۴۴۱ گزارش می دهد که گریگوری و استفان به ترتیب شانزده و پانزده ساله بودند، که اگر درست باشد، نشان می دهد که گریگوری نیز باید فرزند ایرینی بوده باشد.»
سارا جکسون (؛ ژوئیه ۱۸۰۵ – ۲۳ اوت ۱۸۸۷) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود که از ۲۶ نوامبر ۱۸۳۴ تا ۴ مارس ۱۸۳۷ به عنوان میزبان کاخ سفید و بانوی اول موقت ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. او این نقش را به عنوان عروس رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا اندرو جکسون پس از ازدواج با پسرخوانده او اندرو جکسون جونیور بر عهده داشت. ابتدا به عنوان سرپرست خانه جکسون در تنسی، هرمیتاژ، منصوب شده بود، اما پس از آسیب دیدن هرمیتاژ در آتش سوزی، به کاخ سفید نقل مکان کرد و به عنوان مهماندار مشترک با امیلی دانلسون شروع به کار کرد. وقتی دانلسون بیمار شد، جکسون مسئولیت کامل مهمانداری کاخ سفید را برای باقی مانده دوره ریاست جمهوری به عهده گرفت. پس از ترک کاخ سفید، او به هرمیتاژ که تعمیر شده بود بازگشت و باقی مانده عمر خود را در آنجا گذراند. زندگی اولیه. سارا یورک در ژوئیه ۱۸۰۵ در فیلادلفیا پنسیلوانیا، در یک خانواده کوئیکر ثروتمند به دنیا آمد. پدرش پیتر یورک، یک ناخدای کشتی و تاجر موفق بود که در سال ۱۸۱۵ درگذشت. مادرش، مری هینز یورک، در حین سفری به نیواورلئان در سال ۱۸۲۰ درگذشت و سارا و دو خواهرش یتیم شدند. او توسط دو عمه اش، خانم جورج فار
کوهار و خانم موردکای وذریل، بزرگ شد. سارا یورک در ۲۴ نوامبر ۱۸۳۱ در فیلادلفیا با اندرو جکسون جونیور، پسرخوانده رئیس جمهور اندرو جکسون ازدواج کرد. برنامه های رئیس جمهور مانع از حضور او در عروسی شد، اما زوج جدید به مدت چند ماه به کاخ سفید دعوت شدند. اقامت آن ها در کاخ سفید یک ماه عسل طولانی مدت به شمار می رفت و چندین مهمانی به افتخار آن ها برگزار شد. او رابطه نزدیکی با رئیس جمهور برقرار کرد که او را همچون دختر خود می دانست. شایعاتی در مورد اینکه آیا او به عنوان میزبان جدید کاخ سفید منصوب خواهد شد وجود داشت، اما این نقش همچنان به خواهرزاده رئیس جمهور، امیلی دانلسون تعلق داشت. پس از ترک کاخ سفید، زوج جدید به هرمیتاژ، مزرعه خانوادهٔ جکسون در تنسی رفتند. برای تفکیک واضح تر نقش سارا جکسون از نقش میزبان کاخ سفید دانلسون، رئیس جمهور او را به عنوان «سرپرست هرمیتاژ» منصوب کرده بود. این اقدام به منظور جلوگیری از هرگونه دشمنی بین آن ها بود، اما تصمیم اصلی به این دلیل گرفته شد که اطمینان حاصل شود شوهر دانلسون همچنان در کاخ سفید به عنوان منشی رئیس جمهور باقی بماند. جکسون تمامی پنج فرزند خود را در هرمیتاژ به دنیا آورد، که از
دختر بزرگش ریچل در سال ۱۸۳۲ آغاز شد. اقامت آن ها در هرمیتاژ در ۱۳ اکتبر ۱۸۳۴ زمانی که آتش سوزی بخش های زیادی از خانه اصلی را ویران کرد، خاتمه یافت. آن ها در خانه ای در هانترز هیل ساکن شدند، اما این حادثه تأثیر عاطفی شدیدی بر جکسون گذاشت. با نزدیک شدن به زمستان، تصمیم گرفتند که بهتر است در کاخ سفید بمانند. زندگی بعدی و میراث. جکسون پس از ترک کاخ سفید به نظارت بر هرمیتاژ ادامه داد. او رابطه نزدیکی با رئیس جمهور سابق داشت و تا پایان زندگی اش از او مراقبت کرد. در سال ۱۸۳۸، او به رئیس جمهور در بحران ایمانش کمک کرد که باعث شد او به کلیسای پرسبیترین بپیوندد—چیزی که او پیش از ریاست جمهوری اش نیز به آن فکر کرده بود. پس از مرگ او، رئیس جمهور سابق چهار نفر از برده های زن خود را به او واگذار کرد. خانواده، عمارت «هرمیتاژ» را در سال ۱۸۵۶ به ایالت تنسی فروختند، اما به سارا جکسون اجازه داده شد تا باقی مانده عمر خود را در آنجا بگذراند. پسران او در طول جنگ داخلی آمریکا در ارتش ایالات مؤتلفه جنگیدند و پسرش ساموئل در نبرد چیکاموگا کشته شد. شوهرش در سال ۱۸۶۵ درگذشت. سارا یورک جکسون در ۲۳ اوت ۱۸۸۷ در نشویل، تنسی در سن ۸۲ سالگی در
گذشت. جکسون تأثیر زیادی بر جایگاه بانوی اول نداشت، زیرا دوره کوتاه مدت او و شرایط اجتماعی ریاست جمهوری اندرو جکسون فرصتی برای برجسته کردن این نقش به او نمی داد. تا زمانی که به پیری رسید، او عمدتاً توسط عموم مردم آمریکا فراموش شده بود و از آن زمان به ندرت مورد تجزیه و تحلیل علمی قرار گرفته است.
هلن () یکای اندازه گیری طنزآمیزی برای سنجیدن زیبایی یک چهره است و عبارت است از تعداد کشتی جنگی ای که به خاطر آن چهره برای جنگ به آب می افتد. این عبارت از نمایشنامهٔ "دکتر فاستوس" (چاپ ۱۵۹۲ میلادی) اثر کریستوفر مارلو گرفته شده است: بنا بر این یک میلی هلن برابر است با میزان زیبایی لازم برای به آب انداختن یک کشتی. ابداع. آیزاک آسیموف در مجموعه ای از لطایف و شعرهای طنز که در سال ۱۹۹۲ چاپ شد می گوید که این واحد را او در دههٔ ۱۹۴۰ (یعنی وقتی که دانشجو بود) ابداع کرده است. در سال ۱۹۵۸، آر.سی. وینتون در نامه ای به مجلهٔ "نیو ساینتیست" پیشنهاد می کند که واحد میلی هلن به عنوان زیبایی لازم جهت به آب انداختن یک کشتی وضع شود. در پاسخ به این نامه، پی. لاکوود می نویسد که وضع این واحد را ادگار ج. وستبری قبلاً پیشنهاد کرده است و مقادیر منفی آن را نیز تعریف کرده است، به این صورت که مقدار -۱ میزان زشتی ای است که جهت غرق کردن یک کشتی لازم است. قدیمی ترین اشاره چاپی به این واحد در شمارهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۵۴ در مجله پانچ آمده است و به یک «استاد فلسفهٔ طبیعی» نسبت داده شده است.
شاها رضا (؛ متولد ۱۹۵۳ یا ۱۹۵۴)، کارمند سابق بانک جهانی اهل لیبی است. مأموریت خارجی او در بنیاد آینده، یک «بنیاد نیمه مستقل برای ترویج دموکراسی»، هم در خاورمیانه و هم در شمال آفریقا بود. در اواسط دهه ۲۰۰۰، پس از مطرح شدن اتهاماتی مبنی بر اینکه رئیس بانک جهانی پل ولفوویتز به طور نامناسب از نفوذ خود برای افزایش حقوق رضا استفاده کرده است، رضا از بانک جهانی خواسته شد که استعفا دهد و ولفوویتز نیز استعفا داد. انگیزه ادعایی ولفوویتز رابطه عاشقانه گذشته او با رضا بود. "فایننشال تایمز" و "وال استریت ژورنال" رفتار با رضا و ولفوویتز را محکوم کردند. اوایل زندگی. رضا به عنوان یک شهروند بریتانیایی در طرابلس از پدری لیبیایی و مادری سعودی با اصالت سوری متولد شد. او در لیبی بزرگ شد اما در یک مدرسه شبانه روزی کاتولیک در انگلستان تحصیل کرد. پدر او، خالد الولید الگارگانی، مشاور پادشاه عبدالعزیز عربستان سعودی، پادشاه سعود و پادشاه فیصل بود. بزرگسالی. او تحصیلات خود را در مدرسه اقتصاد لندن به پایان رساند و مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد و سپس در کالج سنت آنتونی، آکسفورد مدرک کارشناسی ارشد خود را در روابط بین الملل در سال ۱۹۸۳ به
دست آورد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ به ایالات متحده مهاجرت کرد و با بولنت علی رضا ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک فرزند پسر بود. این ازدواج بعدها به طلاق انجامید. او به زبان های عربی، ترکی، انگلیسی، فرانسوی و ایتالیایی تسلط دارد. حرفه. موقوفه ملی برای دموکراسی. در موقوفه ملی برای دموکراسی، او برنامه های خاورمیانه این سازمان را راه اندازی و هدایت کرد و در زمینه تحقیق میدانی سیاست و اقتصاد خاورمیانه تخصص داشت. وزارت امور خارجه ایالات متحده. او در دفتر لیز چینی مشغول به کار بود و زیر نظر سی. دیوید ولش، معاون وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک فعالیت می کرد. در همین زمان، او کار خود را در بنیاد آینده آغاز کرد. بانک جهانی. شاها رضا فعالیت خود را به عنوان مشاور در ژوئیه ۱۹۹۷ آغاز کرد و از سال ۱۹۹۹ به صورت تمام وقت به گروه توسعه اجتماعی و اقتصادی خاورمیانه و شمال آفریقا بانک جهانی پیوست. او ابتدا به عنوان متخصص ارشد جنسیت و سپس به عنوان مسئول ارشد ارتباطات فعالیت کرد و در دفتر منطقه ای خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) مستقر بود. تا ژوئیه ۲۰۰۲، او به عنوان مدیر امور خارجی و ارتباطات برای منطقه مِنا (MENA) فعالیت می کرد، اما پ
س از به قدرت رسیدن پل ولفوویتز به عنوان رئیس بانک جهانی استعفا داد. کارهای مستقل. در سال ۲۰۰۴، رضا یک کنفرانس بزرگ از گروه های خاورمیانه و شمال آفریقا را در بیروت سازمان دهی کرد. هدف او الهام بخشیدن به اصلاحات دموکراتیک در پی سقوط صدام حسین بود، زیرا او بر این باور بود که کاشت دموکراسی در عراق، دیگر رژیم ها را به اهداف دموکراتیک الهام خواهد داد. گزارش شده است که رضا در سال ۲۰۰۸، پس از کسر مالیات، حقوقی به مبلغ ۱۸۰٬۰۰۰ دلار دریافت می کرد و از خانه کار می کرد. جنجال بانک جهانی. رضا در زمان فعالیت در بانک جهانی به رئیس بانک جهانی، پل ولفوویتز گزارش نمی داد. رضا پیش از ورود ولفوویتز به بانک جهانی، زمانی که او معاون وزیر دفاع در دولت جرج دبلیو بوش تحت نظر دونالد رامسفلد بود، با ولفوویتز رابطه عاشقانه داشت. در سال ۲۰۰۵، ولفوویتز پیشنهاد داد که بیانیه ای امضا کند تا خود را از رضا جدا کند. این اقدام تنها باعث جلب توجه به آنچه که به عنوان تضاد منافع تلقی می شد، شد. کمیته اخلاق بانک جهانی پیشنهاد ولفوویتز را رد کرد، زیرا او از درج عدم تماس حرفه ای با رضا در پیشنهاد خود امتناع کرد.
مقبوله حمدی الشَلَق (۱۹۲۱ – ۹ ژوئن ۱۹۸۶) حقوقدان، فعال اجتماعی و حقوق زنان، نویسندهٔ ادبیات کودکان و شاعر سوری بود. در دمشق متولد شد و در سال ۱۹۴۴ از دانشگاه آن فارغ التحصیل شد. اولین زنی بود که مدرک حقوق را از این دانشگاه و سراسر سوریه گرفت و چهارمین زنی بود که از آن دانشگاه فارغ التحصیل شد. این دو سابقه باعث شد که او به شدت از آزار و فشار جامعه ای مردسالار رنج ببرد و او با آنان مبارزه می کرد. مقبوله الشلق در حالی که هنوز دانشجو بود، علیه وضعیت زنان در جوامع عربی برخاست و خواستار حقوق زنان برای کار، تحصیل و برابری شد. او مورد انتقاد شدید جامعه ای قرار گرفت که کار، فعالیت و اندیشهٔ او را نپذیرفت. علاقهٔ زیادی به مسائل زنان و کودکان داشت و برای آن ها و دربارهٔ آن ها می نوشت. فعالانه در کمپین جهانی برای ممنوعیت سلاح اتمی شرکت کرد و نقش برجستهٔ زنانه را در مبارزه با فاشیسم و نازیسم ایفا کرد. فعالیت ادبی خود را از دبستان آغاز کرد که تا آخرین روزهای زندگی اش متوقف نشد. پیشگام در ادبیات کودک و حقوق زنان در سوریه و جهان عرب بود، خوانندگانش به مدت ده سال او را با نام مستعار «دختر قاسیون» می شناختند. زندگی و پیشه. مقب
وله الشلق در سال ۱۹۲۱ در حی المهاجرین دمشق در خانواده ای مذهبی دمشقی به دنیا آمد. پدرش حمدی الشلق یکی از برجسته ترین قضات دمشق بود. تحصیلات خود را در سن پنج سالگی آغاز کرد و در سن یازده سالگی گواهی دبستان را گرفت تا تحصیلات راهنمایی و دبیرستان را در مدرسهٔ مقدماتی دخترانه ادامه دهد. تحصیلات متوسطهٔ خود را در مؤسسه فرانسوی-عربی الحریه به پایان رساند. او در سال ۱۹۴۱ به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه دمشق پیوست و در سال ۱۹۴۴ فارغ التحصیل شد. اولین زن سوری بود که مدرک حقوق را از دانشگاه سوریه گرفت و اولین زنی بود که مدرک حقوق را در سراسر سوریه گرفت. پیش از دوران دانشجویی فعالیت سیاسی و اجتماعی خود را آغاز کرد. یکی از اولین زنانی بود که در اولین تظاهرات زنان که در خیابان های دمشق برگزار شد، شرکت کرد. یک سخنرانی علیه استعمار فرانسه ایراد کرد که در روزنامه «فتاة العرب» چاپ شد و در آن زمان فقط شانزده سال داشت. مقبوله الشلق یکی از برجسته ترین فعالان اجتماعی در سوریه، پیش و پس از استقلال است. از دوران دانشجویی، فعالیت خود را علیه جایگاه زن در کشور آغاز کرد. دربارهٔ زنان می نوشت، سخنرانی می کرد، در انجمن های زنان شرکت می کرد و د
ر مجامع سخنرانی می کرد که حقوق زنان و لزوم برابری آنها با مردان در برخی زمینه ها را مطالبه می کرد. با ثبت نامش در دانشکدهٔ حقوق، فشارها علیه او شروع شد، تعدادی از اساتید او را نپذیرفتند، با او مقابله کردند، برخی از حضور او بی اعتنایی کردند و برخی عمداً او را در امتحان رد کردند. علاوه بر آزار و اذیت های برخی همکلاسی هایش که او را از ادامه تحصیل منصرف نکرد. با وجود این، توانست تا زمانی که مدرک حقوق خود را دریافت کند، مبارزه کند. فشارها علیه شلق پس از فارغ التحصیلی ادامه یافت، برخی از اساتید تصریح کردند که وی نباید وکالت کند. در آن زمان، رئیس جمهور شکری القوتلی مداخله کرد و او را در حرفهٔ معلمی قرار داد. به مدت ۵ سال به عنوان معلم آموزش ملی و تاریخ در مدرسهٔ مقدماتی دخترانه دمشق کار کرد. به نمایندگی از دانشجویان مقدماتی دمشق در کنفرانس لیگ ضد فاشیست شرکت کرد. مقبوله شلق به همراه همسرش دکتر مصباح المالح که از سوی ارتش عربی سوریه برای تخصص در جراحی دهان و دندان به فرانسه اعزام شده بود، با او سفر کرد. او درخواست کرد که از خدمت خود به عنوان معلم در مدرسه مقدماتی دخترانه به ذخیره منتقل شود. زمانی که در پاریس بود، در
دانشگاه سوربن، در زمینه مراقبت از مادر و کودک تخصص یافت. پس از بازگشت از فرانسه، مهدکودکی برای فرزندانش در سوریه وجود نداشت و همین امر او را مجبور به استعفا کرد تا از فرزندانش مراقبت کند. بعداً برای بازگشت به کار با دردسرهای فراوانی روبه رو شد، تا اینکه حافظ الجمالی وزیر آموزش و پرورش به او کمک کرد. او شروع به کار در کتابخانه وزارتخانه کرد که این فرصت را به او داد تا بنویسد و مشارکت های ادبی مستمری داشته باشد. مقبوله الشلق پس از بازگشت از فرانسه در سال ۱۹۵۲ انجمن مراقبت از کودک و مادر را در روستاهای دو غوطه و شهرهای دُمَّر و داریا تأسیس کرد. این اولین انجمنی بود که با کمک از نبیله الموصلی، مرام جندلی و منور ادلبی به مردم روستایی خدمت، از زنان آنها مراقبت و به فرزندانشان کمک های بهداشتی ارائه کرد. چندین فعالیت ملی داشت، مانند همکاری با انجمن هوشیاری شام. در طول جنگ جهانی دوم، به شدت علیه نازیسم لابی کرد و از زنان می خواست که خانه های خود را ترک کنند تا در برابر هیتلر بایستند و او را به «دشمن زنان، آزادی و فرهنگ» متهم کرد. او در دههٔ ۱۹۵۰ علیه هژمونی ایالات متحده بر جهان عرب لابی کرد و با سفارت ایالات متحده در