Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گام بازگشت به کاخ، ملکه سربازانی فرستاد تا آنها را متوقف کنند. مرد شنوا نقشه را شنید، مرد چاق آب دریا را استفراغ کرد و سربازان را غرق کرد. دسته ای دیگر آمدند و مرد با نگاه کشنده، آنها را تکه تکه کرد. سرانجام شاهزاده و شاهدخت ازدواج کردند. اما شاهزاده تصمیم گرفت درس عبرتی به شاهدخت بدهد. به او گفت که یک خوک چران است و برای هشت روز او را در بدترین شرایط زندگی واداشت. سپس او را به قصر آورد و فاش کرد که خودش شاهزاده است. سپس ازدواج شاهانه شان برگزار شد و با شادی زندگی کردند. در فرهنگ عامه. در پارک تفریحی افسانه ای اِفتِلینگ در هلند، مجسمه ای عظیم از یکی از شخصیت های داستان (مرد گردن دراز) وجود دارد که این افسانه را به بازدیدکنندگان بازگو می کند. این مجسمه یکی از نمادهای محبوب پارک است و از سال ۱۹۵۲ در آنجا قرار دارد. گونه شناسی و تحلیل. این داستان از نوع ATU 513A است که با افسانه هایی چون شش نفر در سراسر جهان، کشتی پرنده، خیاط باهوش و شاهزاده ای با خدمتکاران عجیب مشابهت دارد. این داستان ساختار کلاسیک سفر قهرمان را دنبال می کند، جایی که شخصیت اصلی با کمک نیروهای درونی (در قالب خدمتکاران) بر آزمون ها پیروز شده و به
بلوغ روانی و اجتماعی می رسد.
ملکه زنبورها (به آلمانی: "Die Bienenkönigin") یک افسانهٔ آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری و در شمارهٔ ۶۲ کتاب «افسانه های کودکان و خانه» منتشر شده است. این داستان در فهرست آنتی آرنه-تامپسون-اوتر در دسته بندی ATU 554، «جانوران سپاسگزار» قرار دارد. داستان. در روزگاری دور، پادشاهی سه پسر داشت. دو پسر بزرگ تر، مغرور و سرکش بودند و برای جستجوی شانس خود به سفر رفتند. اما به جای آن که کاری از پیش ببرند، در خوش گذرانی و هرج ومرج غرق شدند. برادر کوچک تر که «ساده دل» نام داشت، نیز پس از مدتی به دنبال آن ها راهی سفر شد. دو برادر بزرگ تر او را مسخره کردند که تو با این سادگی ات می خواهی به موفقیت برسی، در حالی که ما دوتا که عاقل تریم، نتوانستیم؟ در راه، آن ها به یک تپه مورچه رسیدند. برادران بزرگ تر خواستند آن را خراب کنند، اما ساده دل آن ها را از این کار بازداشت و گفت: «بگذارید موجودات بیچاره در آرامش باشند!» کمی بعد، به دریاچه ای رسیدند و خواستند اردک هایی را شکار کنند، اما باز هم برادر کوچک تر اجازه نداد. سرانجام، به کندوی زنبوری رسیدند و دو برادر تصمیم داشتند با دود زنبورها را فراری دهند و عسل را بردارند. اما سا
ده دل گفت: «نه! نباید خانه شان را نابود کنیم!» مدتی بعد، آن ها به قصری عجیب رسیدند. در اصطبل، اسب هایی سنگی قرار داشتند و هیچ انسانی دیده نمی شد. آن ها وارد قصر شدند و پیرمردی خاکستری آن ها را به اتاق غذا برد. صبح روز بعد، او پسر بزرگ تر را به سنگ نوشته ای رساند که روی آن سه مأموریت نوشته شده بود. هرکس بتواند این سه مأموریت را انجام دهد، طلسم قصر را باطل خواهد کرد. مأموریت اول. باید هزار مروارید شاهزاده خانم را که در جنگل پخش شده، پیدا کند. اگر موفق نشود، به سنگ تبدیل خواهد شد. پسر اول رفت و تا شب فقط صد مروارید پیدا کرد و به سنگ تبدیل شد. پسر دوم نیز به همین سرنوشت دچار شد. ساده دل عازم شد، اما در میان راه، مورچه هایی که او پیش تر نجات داده بود، به کمکش آمدند و تمام مرواریدها را جمع کردند. مأموریت دوم. کلید اتاق خواب شاهزاده خانم در دریاچه افتاده بود. ساده دل نمی دانست چه کند، اما همان اردک هایی که قبلاً از مرگ نجاتشان داده بود، آمدند و کلید را از آب بیرون آوردند. مأموریت سوم. باید از میان سه شاهزاده خانم خفته، کوچک ترین را پیدا کند. آن ها کاملاً شبیه هم بودند، تنها تفاوت شان در چیزی بود که پیش از خواب خورده
بودند: یکی شکر، یکی شربت، و یکی عسل. ناگهان زنبورملکه ای وارد شد و روی لبان شاهزاده ای نشست که عسل خورده بود؛ و بدین ترتیب ساده دل دختر درست را انتخاب کرد. پایان خوش. با انجام موفق مأموریت ها، طلسم باطل شد، شاهزاده خانم بیدار شد، و افراد سنگ شده نیز زنده شدند. ساده دل با شاهزاده خانم ازدواج کرد و برادرانش نیز با دو خواهر دیگر وصلت کردند. تحلیل داستان. «ملکه زنبورها» از دسته افسانه های «جانوران سپاسگزار» است که در آن موجودات کوچکی که مورد مهربانی قهرمان قرار می گیرند، بعداً در لحظات حیاتی به یاری اش می شتابند. سه جانور اصلی در این داستان (مورچه، اردک، زنبور) به ترتیب نمایندهٔ عناصر خاک، آب، و هوا هستند. شخصیت ساده دل نمایانگر شخصی است که از عقل خود کمتر استفاده می کند، اما از دل و حس همدلی بهره می برد. برادرانش، که نمایندهٔ عقل گرایی سرد و خودخواهی هستند، به دلیل بی احترامی به طبیعت و نادیده گرفتن موجودات کوچکتر، شکست می خورند. در حالی که ساده دل، با مهربانی و فروتنی اش، شایستهٔ پاداش می شود. نسخه های مشابه. افسانه ای مشابه از لودویگ بشتاین با عنوان «شاهزادهٔ افسون شده» داستانی نزدیک به این روایت دارد. همچنین
، در منطقه لانگداک، افسانه ای به نام «اردک ها، مورچه ها، و مگس ها» با موضوع مشابه وجود دارد. در آن جا نیز پسری به کمک جانوران، شاهزاده خانمی را نجات می دهد. در فرهنگ عامه. در سریال آمریکایی گریم، قسمت سوم فصل اول با عنوان «Beeware» با الهام از این داستان ساخته شده است.
الیزابت بوهم (؛ ؛ ۲۰ ژانویه ۱۲۹۲ – ) شهبانوی پادشاهی بوهم بود. وی یک شاهدخت از دودمان پرژمیسل بوهم بود که به عنوان نخستین همسر یان، پادشاه بوهم (ملقب به یانِ نابینا) شهبانوی بوهم شد. او مادر امپراتور کارل چهارم پادشاه بوهم و دختر یودیت هابسبورگ، یکی از اعضای دودمان هابسبورگ بود. کودکی. الیزابت دختر واتسلاو دوم بوهم و یودیت هابسبورگ بود. مادرش زمانی که او پنج ساله بود، درگذشت و از ده فرزندش تنها چهار نفر از آنها به سن بزرگسالی رسیدند: واتسلاو سوم بوهم، آنا دوشس اتریش، الیزابت و مارگارت بوهم، دوشس باواریا. الیزابت و خواهر و برادرش همچنین یک خواهر ناتنی به نام اَگنس داشتند. شش سال پس از مرگ مادرش، پدرش دوباره با یک شاهدخت لهستانی به نام الیزابت ریکزا از دودمان پیاست ازدواج کرد. پدر الیزابت سپس تاج لهستان را به دست آورد. وقایع قابل توجه بسیاری در دوران جوانی الیزابت به وقوع پیوست، از جمله آتش سوزی ویرانگر در قلعه پراگ در سال ۱۳۰۳ مرگ پدرش، [۸] و ترور برادرش واتسلاو سوم بوهم. الیزابت در سیزده سالگی یتیم شد و با خواهرش آنا زندگی می کرد. خواهر دیگر او، مارگارت، در سن هفت سالگی با بولسلاو سوم سخاوتمند، پس از اینکه او
به همراه مادرش، الیزابت لهستان بزرگ به دربار بوهم آمده بودند، ازدواج کرد. الیزابت برای زندگی با عمه اش کونیگوند به صومعه ای نزدیک قلعه پراگ رفت. بدون مادر، الیزابت به شدت تحت تأثیر عمه اش بود. خواهر شوهرش، ویولای تشن، و نامادری اش، الیزابت ریکزا مدتی با با آن و الیزابت زندگی کردند تا هنگامی که رابطه بین خواهران بدتر شد. مبارزه برای تاج و تخت. در سال ۱۳۰۶، پس از قتل برادر برادرش واتسلاو سوم بوهم برادر زن الیزابت، هنری، پادشاه بوهم شد. الیزابت اکنون تنها شاهزاده خانم مجرد خانواده بود و چهارده سالگی سن مناسبی برای ازدواج به حساب می آمد و در نتیجه نقش مهمی در جنگ قدرت برای پادشاهی بوهم ایفا کرد. نزاع بر سر تاج و تخت بوهم بین هنری بوهم و رودلف هابسبورگ باعث شد که رودلف، بوهم را تصاحب کرده و با ملکه الیزابت ریکزا ازدواج کند. الیزابت با بیوه برادرش، ویولای تشن، برای زندگی به قلعه پراگ رفت. با این حال، با مرگ رودولف در سال ۱۳۰۷، تاج و تخت به برادر شوهر و خواهرش بازگشت، که می خواستند الیزابت به دلایل سیاسی با ارباب برگوا (اتو لوبدابورگ) ازدواج کند. الیزابت از ازدواج با اتو امتناع کرد و بنابراین الیزابت و خواهرش با یک
دیگر درگیر شدند. یک گروه مخالف علیه هنری و آنا شکل گرفت که سرکرده آنها الیزابت بود. سال های پایانی. الیزابت در انزوای کامل و رها شده توسط همه بوهم را ترک کرد و برای زندگی در تبعید به بایرن رفت. اقدامات او به عنوان یک اقدام خصمانه آشکار نسبت به یان، پادشاه بوهم و خاندان اشرافی در نظر گرفته شد. الیزابت در تبعید، آخرین فرزندان خود، دختران دوقلوی آن و الیزابت را به دنیا آورد. یان در دوران تبعید از الیزابت حمایت نکرد. الیزابت در سال ۱۳۲۵ با دخترش آنا به بوهم بازگشت چرا که قل دیگر (با نام الیزابت) چند ماه پیش از دنیا رفته بود. در هنگام بازگشت وی بیمار بود، اما پنج سال دیگر زنده ماند. سالهای پایانی او تحت تأثیر کمبود مالی و پول قرار گرفت که باعث شد او نتواند بارگاه خود را حفظ کند. الیزابت سرانجام در سال ۱۳۳۰ و در سن سی و هشت سالگی بر اثر بیماری سل درگذشت.
پوست خرسی () یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در شمارهٔ ۱۰۱ از کتاب «افسانه های کودکان و خانه» منتشر شده است. این داستان از نوع ATU 361 در نمایه آرن–تامپسون–اوتر طبقه بندی می شود؛ گونه ای از داستان های فولکلور که در آن قهرمان با شیطان معامله ای می کند و در ازای تحمل سختی، به ثروت و ازدواج با شاهزاده خانم می رسد. این داستان توسط اندرو لانگ در "کتاب پری صورتی" گنجانده شد. خلاصه داستان. در ابتدای داستان، یک سرباز جوان پس از پایان جنگ، به خانه بازمی گردد. والدینش درگذشته اند و برادرانش نیز او را نمی پذیرند. او تنها، بی پول و ناامید در دشتی متروک قدم می زند تا اینکه با مردی با شنل سبز و سم اسبی به جای پا روبه رو می شود. آن مرد شیطان است. شیطان برای آزمودن او، خرسی وحشی به سویش می فرستد. سرباز آن را می کشد و پس از اثبات شجاعتش، شیطان پیشنهادی وسوسه انگیز می دهد: اگر هفت سال خود را نشوید، موهایش را کوتاه نکند، ناخن هایش را نگیرد، دعا نکند و در پوست همان خرس بخوابد، در عوض در جیب شنل سبزش همیشه پول خواهد بود. اگر موفق شود، آزاد و ثروتمند خواهد شد، ولی اگر بمیرد، روحش متعلق به شیطان خواهد بود. م
رد که چاره ای ندارد، می پذیرد و به "پوست خرسی" معروف می شود. او در طول این هفت سال، با پولی که دارد به فقرا کمک می کند و از آنها می خواهد برای نجاتش دعا کنند. اما چهره و بوی زننده اش باعث می شود دیگران از او بیزار شوند. در سال چهارم، با پیرمردی مواجه می شود که توان پرداخت بدهی هایش را ندارد و باید دخترانش را نیز بی سرپناه رها کند. پوست خرسی بدهی اش را می پردازد و در عوض پیرمرد قول می دهد یکی از دخترانش را به همسری او بدهد. دختر بزرگ تر فرار می کند، دختر میانی می گوید از او بدتر فقط یک خرس واقعی است. اما دختر کوچک، با وجود ظاهر وحشتناک مرد، به قول پدر پایبند می ماند. پوست خرسی نیمی از انگشتری خود را به او می دهد و قول می دهد سه سال بعد بازگردد. پس از هفت سال، شیطان ظاهر می شود و به عهدش وفا می کند: او را شست وشو می دهد، موهایش را کوتاه می کند، ناخن هایش را می گیرد و اجازه می دهد نماز بخواند. سپس ناپدید می شود. مرد، اکنون آراسته و ثروتمند، نزد خانوادهٔ دختر می رود. دخترها او را نمی شناسند. او نیمی از انگشتر را در جام شراب دختر کوچک می اندازد. او با دیدن انگشتر، عشق قدیمی اش را می شناسد و آن ها ازدواج می کنند. و
قتی دو خواهر درمی یابند که چه شانس بزرگی را از دست داده اند، یکی خود را دار می زند و دیگری خود را در آب می اندازد. شب هنگام، شیطان ظاهر می شود و با خنده می گوید: «دیدی؟ دو روح به بهای یک روح گرفتم!» منشأ. نخستین نسخهٔ این داستان در چاپ اول جلد دوم افسانه های گریم (۱۸۱۵) با نام «شیطان سبزپوش» (Der Teufel Grünrock) منتشر شد. در چاپ پنجم (۱۸۴۳)، عنوان به «پوست خرسی» تغییر یافت. گریم ها این روایت را از خانوادهٔ فون هاکس تاوزن گرفته بودند. همچنین احتمال تأثیرپذیری آن از داستان «خاستگاه نام بئرنهویتر» اثر هانس یاکوب کریستوفل فن گریمِل هاوزن وجود دارد که در ۱۶۷۰ منتشر شده بود. نسخه های مشابه. داستان «پوست خرسی» در فرهنگ های مختلف اروپایی و حتی آسیایی، روایت های مشابهی دارد. از جمله: تحلیل داستان. داستان «پوست خرسی» ساختاری مشابه افسانه هایی چون «دیو و دلبر» دارد، اما تفاوت مهم اینجاست که قهرمان داستان خودش به هیئت هیولا درمی آید و عروسی، پایان تغییر ظاهر او نیست بلکه نتیجهٔ گذر از آزمونی دشوار است. در زمینهٔ اجتماعی، این افسانه در دوران پس از جنگ های ناپلئونی گردآوری شد؛ زمانی که سربازان زیادی پس از پایان خدمت، سرگر
دان بودند و جامعه نیز پذیرای آنان نبود. «پوست خرسی» نماد چنین سربازی است که با تحمل مشقت و اخلاق نیکو، سرنوشت خود را دگرگون می کند. همچنین اشاره به تقابل خیر و شر (سرباز و شیطان)، وفاداری (دختر کوچک)، آزمون های اخلاقی و پاداش ایمان از مضامین مهم داستان هستند. اپراها. دو اپرا با الهام از این داستان ساخته شده اند:
ماری دو گورنه ( ; ۶ اکتبر ۱۵۶۵، پاریس – ۱۳ ژوئیه ۱۶۴۵) نویسنده ای فرانسوی بود که یک رمان و چندین اثر ادبی دیگر نوشت. از جمله آثار برجستهٔ او می توان به «برابری زنان و مردان» (Égalité des hommes et des femmes, 1622) و «شکایت بانوان» (Grief des dames, 1626) اشاره کرد. او بر این باور بود که زنان باید آموزش ببینند. گورنه همچنین ویراستار و مفسر آثار میشل دو مونتنی بود. او پس از مرگ مونتنی، مقالات وی را ویرایش و منتشر کرد. زندگی. ماری دو گورنه در سال ۱۵۶۵ در پاریس به دنیا آمد. پدرش، گیوم لو ژار، خزانه دار پادشاه هانری سوم فرانسه بود. در سال ۱۵۶۸ او حق فئودالی ملک گورنه در پیکاردی را به دست آورد و در سال ۱۵۷۳، پس از خرید ملک نوفوی، به مقام «ارباب نوفوی و گورنه» دست یافت. خانواده پس از مرگ ناگهانی پدرش در سال ۱۵۷۷ به گورنه-سور-آروند نقل مکان کردند. گورنه خودآموخته بود. او علوم انسانی را مطالعه کرد و زبان لاتین را به صورت خودآموز فراگرفت. مطالعاتش او را با آثار میشل دو مونتنی آشنا کرد. در سال ۱۵۸۸ پس از نوشتن نامه ای به مونتنی، در پاریس با او دیدار کرد و به عنوان «دخترخوانده» او پذیرفته شد. اولین کتابش را در سال ۱۵۹۴
با عنوان «گذرگاه آقای مونتنی» (Le Proumenoir de Monsieur de Montaigne) منتشر کرد. پس از مرگ مادرش در سال ۱۵۹۱، ماری به پاریس نقل مکان کرد و خانهٔ خانوادگی را به برادرش شارل سپرد که او نیز مجبور شد آن را در سال ۱۶۰۸ بفروشد. مونتنی سال بعد از دنیا رفت و همسرش فرانسواز دو لا شاسین، نسخه ای از «مقالات» او را به گورنه سپرد تا آنها را منتشر کند. گورنه نخستین نسخه پس از مرگ مونتنی از «مقالات» را در سال ۱۵۹۵ منتشر کرد و در سال ۱۵۹۸ نیز نسخه ای اصلاح شده را ارائه داد. او تصمیم گرفت در پاریس زندگی کند و از طریق نویسندگی امرار معاش کند. در سال ۱۶۰۸ اثر خود دربارهٔ آموزش کودکان با عنوان «خوشامد به شاهزاده دوک دانژو» (Bienvenue à Monseigneur le Duc d'Anjou) را منتشر کرد که باعث شهرت او در میان روشنفکران پاریس شد. اثر سال ۱۶۱۰ او، «وداع با روح پادشاه فرانسه و ناوار» (Adieu de l'ame du Roy de France et de Navarre)، جنجال آفرین شد زیرا از یسوعی ها دفاع می کرد که مظنون به توطئه قتل شاه هانری چهارم بودند. گورنه در رسالهٔ طنزآمیزی به نام «آنتی گورنه» مورد تمسخر قرار گرفت و به صورت پیرزنی تندخو به تصویر کشیده شد. در پاریس، ماری
دو گورنه با هانری لوئی آبر دو مونمور آشنا شد و دانشمند معروف یوستوس لیپسیوس او را به اروپا به عنوان یک زن ادیب معرفی کرد. گورنه حامیانی یافت و برای ملکه مارگو، هانری چهارم فرانسه، ماری مدیچی، لوئی سیزدهم، مارکیز دو گرشویل و وزرایی چون نیکلاس دو نفویل و پی یر ژانن نوشت.ملکه مارگو حامی مالی او شد و گورنه به سالن ادبی ملکه دعوت شد و کمک مالی منظمی دریافت می کرد. گورنه آثاری از سالوست، اووید، ویرژیل و تاسیت را ترجمه کرد. او همچنین شعرهایی دربارهٔ گربه اش لئونور (که نام دختر مونتنی نیز بود) و ژاندارک سرود، آثار رونسار را اقتباس کرد و دربارهٔ آموزش شاهزادگان نوشت و منتقد گروه «پرسیوسس» بود. در سال ۱۶۱۹ ترجمه ای با عنوان «ترجمه قطعاتی از ویرژیل، تاسیت و سالوست» منتشر کرد و در مقدمه آن با دیدگاه فرانسوا دو مالرب دربارهٔ پالایش زبان فرانسوی مخالفت کرد. به او لقب «مضحک»، «گذشته گرا» و «پیردختر» دادند. گورنه نیز در پاسخ، در سال ۱۶۲۲ دفاعیه ای قاطع از حقوق زنان با عنوان «برابری زنان و مردان» نوشت و آن را به ملکه آن اتریش تقدیم کرد. در سال ۱۶۲۴ نیز بازنگری جسورانه ای بر شعری از پی یر دو رونسار منتشر کرد. در رمان سال ۱۶۲۶
خود «گذرگاه آقای مونتنی دربارهٔ عشق در آثار پلوتارک»، به خطراتی پرداخت که زنان در وابستگی به مردان با آن مواجه می شوند. مجموعه ای از آثارش نیز در همان سال با عنوان «سایهٔ دوشیزه گورنه» منتشر شد. او به آپارتمانی در خیابان سن اونوره نقل مکان کرد و به تأسیس آکادمی فرانسه کمک کرد. مستمری کوچکی که از کاردینال ریشلیو دریافت می کرد، او را قادر ساخت تا نسخه ای دیگر از «مقالات» مونتنی را در سال ۱۶۳۵ منتشر کند. او در سال ۱۶۴۱ مجموعه دیگری از آثارش را با عنوان «توصیه ها یا هدایای دوشیزه گورنه» منتشر کرد. ماری دو گورنه در سال ۱۶۴۵ در ۷۹ سالگی درگذشت و در کلیسای سن اوستاش در پاریس به خاک سپرده شد. امروزه گورنه به عنوان اولین زن فرانسوی شناخته می شود که در نقد ادبی نقش داشت و یکی از نخستین مدافعان برجسته برابری زنان و مردان بود. آثار گردآوری شده نهایی او نزدیک به ۱۰۰۰ صفحه است. دیدگاه دربارهٔ تحصیلات زن ها. استدلال های گورنه در دفاع از حق تحصیل زنان دارای زمینه ای مذهبی بود. او کاتولیک رومی و از مخالفان شناخته شده جنبش پروتستان در دوران جنگ های مذهبی فرانسه بود. گورنه در دو رساله، «برابری زنان و مردان» (Égalité des Hommes
et des Femmes، منتشرشده در ۱۶۲۲) و «شکایت بانوان» (Grief des Dames، منتشرشده در ۱۶۲۶)، به دفاع از آموزش زنان پرداخت. او استدلال می کرد که زنان و مردان برابرند، چراکه «فضیلت مردان و فضیلت زنان یکی است؛ زیرا خداوند آنها را به طور یکسان آفریده و به آنها شأن و منزلتی برابر اعطا کرده است.»«ای خواننده، خوشا به حال تو اگر از جنسی نیستی که تمامی نیکی ها بر او حرام شده است.»گورنه در رساله «برابری زنان و مردان» ساختار استدلال خود را مشابه کریستین دو پیزان طراحی کرد و بحث خود را با معرفی زنان برجسته در تاریخ آغاز کرد تا توانایی زنان در کسب دانش را نشان دهد. او با تأکید بر برابری زن و مرد، از بحث دربارهٔ برتری یک جنس بر دیگری پرهیز کرد، اما این تصور را که زنان بزرگ صرفاً مشابه مردان بزرگ هستند به چالش کشید. به اعتقاد او، جای تعجب نبود که زنان را ناتوان، جاهل و متوجه جسم شان می دانند؛ زیرا فرصت های آموزشی بسیار کمی به آنان داده شده بود. گورنه تأکید داشت که اگر فرصت ها، امتیازات و آموزش های برابر به زنان داده شود، دستاوردهای زنان می تواند با مردان برابری کند. او در «شکایت بانوان» از این موضوع شکایت کرد که زنان حق مالکیت، آ
زادی عمل و دسترسی به مناصب عمومی ندارند. گورنه معتقد بود زنان تحصیل کرده حق دارند صدایشان شنیده شود، درست همان طور که مردان تحصیل کرده این حق را دارند. او مانند رنه دکارت ذهن را از بدن جدا کرد و استدلال کرد که زنان از نظر توانایی ذهنی به اندازه مردان توانمند هستند.
تپه ی گور یا تل خاک سپاری () یک افسانه آلمانی گردآوری شده توسط برادران گریم است که در ویرایش ششم مجموعهٔ آن ها در جایگاه شمارهٔ ۱۹۵ (KHM 195) قرار دارد. این داستان در طبقه بندی آرن-تامپسون به شمارهٔ ۷۷۹ («پاداش و تنبیه الهی») تعلق دارد. داستان. روزی یک کشاورز ثروتمند در حال نظارهٔ زمین ها و باغ های حاصل خیز خود بود که صدایی از درون به او هشدار داد: «آیا تو تاکنون به فقرا و گرسنگان کمک کرده ای؟» ناگهان وجدانش بیدار شد و به یاد آورد که همیشه نیازمندان را از در خانه اش رانده و فقط در فکر ثروت اندوزی بوده است. از ترس و پشیمانی زانوهایش سست شد. در همین لحظه، همسایهٔ فقیرش در را می زند. مرد فقیر آمده تا با شرمندگی برای سیر کردن فرزندانش، چهار پیمانه گندم طلب کند. اما کشاورز که تازه به گناهش پی برده، به او هشت پیمانه می دهد با این شرط که پس از مرگش، مرد فقیر به مدت سه شب از گورش نگهبانی کند. سه روز بعد، کشاورز می میرد و بی آنکه کسی بر او بگرید، دفن می شود. مرد فقیر به عهد خود وفا می کند. او دو شب در گورستان، در کنار قبر نگهبانی می دهد. در شب سوم، هنگامی که از ترس در خود جمع شده، یک سرباز کهنه کار با زخم های جنگی، به
گورستان می رسد. سرباز می گوید: «من از چیزی نمی ترسم، بگذار من هم کنار تو بنشینم و نگهبانی بدهم.» در نیمه شب، سوتی تیز و وحشتناک فضا را می شکافد. شیطان با چهره ای فریبنده و کلاه خودی با پر قرمز ظاهر می شود تا روح مرد ثروتمند را با خود ببرد. اما سرباز و مرد فقیر راهش را سد می کنند. شیطان تهدیدشان می کند که اگر کنار نروند، گردنشان را خواهد شکست. ولی سرباز شجاعانه ایستادگی می کند. شیطان برای فریب دادن آن ها، وعدهٔ ثروت می دهد و می گوید: «اگر از اینجا بروید، کیسه ای طلا به شما می دهم.» سرباز پاسخ می دهد: «اگر بتوانی چکمه ٔ مرا از طلا پر کنی، ما می رویم.» سپس چکمه اش را درمی آورد و کف آن را سوراخ می کند. شیطان بار اول کیسه ای طلا می آورد و درون چکمه می ریزد؛ اما طلا از سوراخ به زمین می ریزد. بار دوم و سوم هم همین طور می شود. شیطان خشمگین می خواهد چکمه را از دست سرباز بگیرد که ناگهان سپیده دم طلوع می کند. اولین پرتو خورشید به زمین می تابد و شیطان با فریادی بلند، نابود می شود. سرباز و مرد فقیر، با پیروزی بازمی گردند. آن ها گنجی که شیطان به جا گذاشته را میان خود تقسیم می کنند، ولی سرباز اعلام می کند که سهم او باید به
فقرا برسد. سپس با مرد فقیر به کلبه اش می رود تا باقی عمرش را به نیکی و آرامش سپری کند. منشأ. نسخهٔ اصلی این داستان از اثری با عنوان «افسانه ای از شیطان احمق» نوشتهٔ فیلیپ هوف مایستر گرفته شده که در مجلهٔ «انجمن تاریخ و مردم شناسی ایالت هسن» در سال ۱۸۴۷ منتشر شد. برادران گریم، در نگارش نسخهٔ نهایی، توصیف های بیشتری به مقدمه افزودند، از جمله گفت وگوی درونی کشاورز با وجدان خود. شیطان در این افسانه با عنوان «مردی با پر قرمز» معرفی شده است. حضور سرباز شجاع که از مرگ نمی ترسد، یادآور شخصیت معروف «جوانی که برای آموختن ترس راهی سفر شد» در افسانهٔ شماره ۴ گریم ها است. اقتباس ها. در سال ۱۹۸۷، در مجموعه انیمهٔ ژاپنی "افسانه های گریم" (Gurimu Meisaku Gekijō)، داستان «تل خاک سپاری» در قسمت ۳۱ بازآفرینی شد.
محمدمهدی کشتکار کشتی گیر فرنگی کار ایرانی اهل استان فارس است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵ اشاره کرد. فعالیت حرفه ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵. در وزن ۶۳ کیلوگرم محمدمهدی کشتکار پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم با نتیجه ۹ بر ۲ گودای میتانی از ژاپن را مغلوب کرد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این مرحله با نتیجه ۹ بر ۳ از سد چانگ هان-جائه از کره جنوبی گذشت و به دیدار فینال راه یافت. کشتکار در دیدار پایانی با نتیجه ۱۳ بر ۴ مغلوب آیتجان خالماخانوف از ازبکستان شد و به مدال نقره رسید.
مار سفید (به آلمانی: "Die weiße Schlange") یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در جایگاه شماره ۱۷ از مجموعهٔ «"افسانه های گریم"» آن ها قرار دارد (KHM 17). این داستان در فهرست شاخص آرنه-تامپسون-اوتر در گروه ATU 673 با عنوان «گوشت مار سفید» طبقه بندی شده است و همچنین بخشی از آن با الگوی ATU 554 («حیوانات سپاس گزار») مشترک است. خلاصهٔ داستان. روزی یک پیش خدمت جوان در قصر پادشاهی کار می کند که شاه آن به خردمندی معروف است. این شاه هر شب پس از شام غذایی پنهان را در خلوت می خورد. پیش خدمت که کنجکاو است، یک شب در نبود شاه، درِ ظرف را باز کرده و مار سفیدی را می بیند. او تکه ای کوچک از گوشت مار را می چشد و ناگهان توانایی شنیدن و فهمیدن زبان حیوانات را پیدا می کند. کمی بعد، ملکه حلقه ای گم می کند و پیش خدمت به دزدی متهم می شود. او یک روز مهلت دارد تا بی گناهی خود را ثابت کند. در حالی که ناامید منتظر مجازات است، صدای غرولند یک غاز را می شنود که می گوید حلقه در گلویش گیر کرده است. او غاز را به آشپزخانه می برد و با ذبح آن، حلقه پیدا می شود. شاه از او عذرخواهی می کند و پیشنهاد ثروت و مقام می دهد، اما پیش
خدمت تنها یک اسب و مقدار کمی طلا می خواهد تا سفر کند و دنیا را ببیند. در سفر خود، او سه ماهی را که از آب بیرون افتاده اند نجات می دهد، از پای مورچه ها دوری می کند تا به آن ها آسیب نرساند، و برای سه جوجه کلاغ گرسنه اسب خود را قربانی می کند تا با گوشتش سیر شوند. هر یک از حیوانات نجات یافته به او می گویند: «لطف تو را فراموش نخواهیم کرد.» در شهری دیگر، پادشاه اعلام کرده که هرکسی که بتواند وظیفه ای دشوار را به پایان برساند، می تواند با دخترش ازدواج کند، و در صورت شکست، کشته می شود. شاه حلقه ای طلایی را در دریا می اندازد و از جوان می خواهد آن را بازگرداند. ماهی ها ظاهر می شوند و حلقه را در دهان یک صدف به او می دهند. اما دختر پادشاه هنوز راضی نیست؛ او از مرد می خواهد که سه کیسه ارزن را که در چمن ریخته، دوباره جمع کند. مرد ناامید می شود و به خواب می رود. مورچه ها طی شب همه دانه ها را جمع آوری می کنند. دختر باز هم راضی نمی شود و مأموریتی دیگر تعیین می کند: آوردن سیبی از درخت زندگی. جوان نمی داند درخت کجاست، اما جوجه کلاغ ها برایش سیب را از آن سوی دنیا می آورند. مرد سیب را با دختر تقسیم می کند و آن دو با شادی ازدواج م
ی کنند. تحلیل و تفسیر. این داستان شامل عناصر رایج در افسانه های اروپایی است: مار سفید، برخلاف تصویر معمول مار در فرهنگ اروپایی که نماد شر یا فریب است، در این داستان عامل آگاهی و ارتباط با طبیعت است. این داستان در کنار افسانه هایی مانند «شش برادر»، «پادشاه کوه طلایی»، «دو برادر» و «زبان سه گانه» قرار می گیرد. خاستگاه و نسخه های مشابه. این داستان از نواحی اطراف هاناو در آلمان گردآوری شده است. داستان هایی مشابه آن در فرهنگ های ایسلندی (افسانه سیگورد و فافنیر)، ایرلندی (افسانه «ماهی دانایی»)، اسکاتلندی، آسیای مرکزی و حتی هند نیز وجود دارد. در بیشتر این روایت ها، خوردن گوشت مار یا دل پرنده ای خاص، قهرمان را به درک زبان حیوانات یا قدرت جادویی می رساند. در بعضی نسخه ها مار، بدون کشته شدن، دانایی خود را در ازای مهربانی به قهرمان هدیه می دهد.
یاسین یزدی کشتی گیر فرنگی کار ایرانی اهل استان مازندران است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵ اشاره کرد. فعالیت حرفه ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵. در وزن ۸۷ کیلوگرم یاسین یزدی پس از استراحت در دور اول، در دور دوم با نتیجه ۸ بر صفر ژیاشین هوانگ از چین را از پیش رو برداشت و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این با نتیجه ۳ بر ۱ سونیل کومار از هند را مغلوب کرد و به دیدار فینال راه یافت. یزدی در این دیدار با نتیجه ۷ بر ۲ مغلوب جالگاسبای بردی مرادف از ازبکستان شد و به مدال نقره رسید.
شیطان با سه موی طلایی () یک افسانه معروف آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به عنوان افسانهٔ شمارهٔ ۲۹ (KHM 29) در مجموعهٔ «افسانه های کودکان و خانواده» آمده است. این داستان ترکیبی از دو گونهٔ افسانه ای رایج در فرهنگ اروپا است: پیش گویی ازدواج یک پسر فقیر با دختر شاه (ATU 930) و مأموریت خطرناک برای آوردن سه موی طلایی از سر شیطان (ATU 461). خلاصهٔ داستان. در یکی از روستاهای آلمان، زنی فقیر پسری به دنیا می آورد که با کلاه خوش قدمی زاده شده است. پیش گویی می گوید که این پسر در چهارده سالگی با دختر پادشاه ازدواج خواهد کرد. پادشاه که از این پیش گویی خشمگین می شود، به خانوادهٔ پسر نزدیک می شود و با بهانه ای او را همراه خود می برد. اما در راه، او را در جعبه ای قرار داده و در رودخانه رها می کند تا از شرش خلاص شود. جعبه به آسیاب بانی می رسد و او و همسرش کودک را نجات داده و بزرگ می کنند. چهارده سال بعد، پادشاه از آسیاب بازدید می کند و پسر را می بیند. پس از شناختن او، نقشه ای دیگر می کشد: نامه ای به ملکه می دهد و از پسر می خواهد که آن را به قصر برساند. در نامه نوشته شده که فرستنده باید فوراً کشته شود. پسر در ر