Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
علی رزمجو سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که از اردیبهشت ۱۴۰۴ به عنوان مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران فعالیت می کند. وی در فاصله سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ فرمانده سپاه امام صادق بوشهر بود. رزمجو فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۹ در سپاه پاسداران آغاز کرد و در خلال جنگ ایران و عراق از فرماندهان تیپ ۱۳ امیرالمؤمنین بود. او از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ به عنوان فرمانده سپاه استان بوشهر (فرمانده منطقه بسیج استان بوشهر) فعالیت می کرد. وی در مهرماه ۱۳۸۵ به نیروی دریایی سپاه پاسداران منتقل شد و در فاصله سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۶ برای مدت بیش از ۱۱ سال، فرماندهی منطقه دوم دریایی نوح نبی ندسا را برعهده داشت. رزمجو در سال ۱۳۹۴ به دلیل دستگیری ملوانان آمریکایی در آب های خلیج فارس، نشان فتح دریافت کرد. رزمجو در سال ۱۳۹۶ برای مدت کوتاهی معاونت بازرسی نیروی دریایی سپاه پاسداران را برعهده داشت و از مردادماه ۱۳۹۶ تا اردیبهشت ۱۴۰۴ فرمانده سپاه استان بوشهر بود. وی در سال ۱۳۸۴ درجه سرتیپ دومی و در سال ۱۴۰۱ درجه سرتیپی دریافت کرد.
گایوس جولیوس ایولوس (; – ) اهل روم باستان و یک سیاستمدار از اوایل جمهوری روم بود. او اولین کسی بود که از خاندان باستانی پاتریسی ها خاندان یولی به کنسول روم رسید که در سال ۴۸۹ قبل از میلاد به عنوان همکار پوبلیوس پیناریوس مامرسینوس روفوس بر عهده داشت.
سیلمیدو (؛ ) یک فیلم اکشن درام سال ۲۰۰۳ محصول کره جنوبی بر پایه رمان سال ۱۹۹۹ با همین نام برگرفته از یک داستان واقعی اثر بک دونگ هو است. تولید. اغلب فیلم برداری در کره جنوبی انجام شد و فیلم برداری سکانس های زیر آب و تمرین زمستانی به ترتیب در مالت و نیوزیلند انجام شد.
خاطره پوشان یا پوشان یاد خاطره ای است که تغییر شکل داده و عموماً ماهیتی بصری دارد تا کلامی و از کودکی سرچشمه می گیرد. این اصطلاح توسط زیگموند فروید ابداع شد و این مفهوم موضوع مقاله «خاطرات پوشان» (۱۸۹۹) او بود.
لکس یولیا در مورد احکام ازدواج ، قانونی است که توسط نخستین امپراتور روم، آگوستوس در ۱۸ قبل از میلاد تصویب شد. بخشی از برنامه احیای اخلاق رومی او بود که با آن قصد داشت آداب و رسوم اجدادی را حفظ کند و خانواده ای را که توسط شهوات و اثرات جنگ های داخلی فاسد شده بود، بازسازی کند. این قانون ازدواج بین طبقات مختلف اجتماعی را محدود می کرد و مجردان را مجازات می کرد (در واقع از کسانی که ازدواج نمی کردند مالیات می گرفتند). همچنین مقرر شد وراثت بدون ورثه در صورت فقدان یا سکون طلبکاران موروثی به خزانه می رود. این یکی از قوانینی بود که آگوستوس برای جلوگیری از کاهش جمعیت تصویب کرده بود، در این راستا بودجه هنگفتی برای کمک به والدین فقیر برای تغذیه فرزندانشان اختصاص داده شده بود. آگوستوس، در قانون خود، سعی در ترویج ازدواج و تولد شهروندان رومی داشت، اما از نخبگان سناتوری با محدود کردن ازدواج بین طبقات مختلف اجتماعی محافظت می کرد (که می تواند به عنوان یک علت غیرمستقیم رواج همخوابه قانونی (روم باستان) در نظر گرفته شود، که قرن ها بعد توسط امپراتور ژوستینیان کنترل شد. مجردها را - که مشمول مالیات بیشتری می شدند- از تجرد دلسرد می کر
د و به افراد متأهل و صاحب فرزند امتیاز می داد. این یک قانون بسیار بحث برانگیز بود زیرا در طرح اولیه مجازات ها و محدودیت های بسیار شدیدی در نظر گرفته شده بود، بنابراین امپراتور مجبور شد برخی از آنها را لغو یا کاهش دهد. بررسی اجمالی. آگوستوس در قوانین مربوط به ازدواج، طلاق و زنا، در درجه اول به ازدواج و نرخ زاد و ولد طبقه سناتوری و سوارکاری توجه داشت. قوانین او، لگس یولیای، که به موجب tribunician potestas (مصونیت شخصی در زمان مسئولیت- تقدس قدرت) به مجلس گذاشته شد، به ویژه بر ازدواج به عنوان یک نهاد اجتماعی و خطرات کاهش نرخ زایمان در میان طبقات بالا متمرکز بود. دو قانون در سال ۱۸ تصویب شد، «لکس یولیا در مورد احکام ازدواج» - ازدواج در میان طبقات بالا - همراه با محدودیت هایی در مورد اینکه با چه کسی می توانند ازدواج کنند - را تشویق می کرد، و لکس یولیا در مورد کنترل زنا که زنا را به یک جرم عمومی تبدیل کرد و روابط جنسی خارج از ازدواج، ارتکاب جنایت با پسر شهروند و سایر جرایم جنسی را هدف قرار داد. آگوستوس علاوه بر مجازات افراد مجرد و فاقد فرزند، مشوق هایی را برای تشویق ازدواج و فرزندآوری فراهم کرد، در حالی که زنا از سو
ی دیگر با تبعید و مصادره اموال و تجرد با محدودیت در ارث بردن انواع خاصی از میراث مجازات شد. این قانون به خوبی مورد استقبال قرار نگرفت و مسلماً تأثیری کمتر از آنچه او انتظار داشت داشت: در سال ۹ میلادی از طریق قوانین ارائه شده توسط دو کنسول روم، مارکوس پاپیوس موتیلوس و کوئینتوس پوپیوس سکوندوس که هر دو مجرد و بدون فرزند بودند، به نام لکس پاپیا پوپیا به روز شد. آگوستوس ادعا می کرد که قوانین اجتماعی او استانداردهای سنتی را مجدداً معرفی کرد و نمونه ای برای آیندگان هستند. این قطعاً میزان توجه او به مسائل اخلاقی و اجتماعی مربوط به طبقات بالای روم را نشان داد. قانون جدید ازدواج در ۱۸ پیش از میلاد، شهروندان مرد بین ۲۵ تا ۶۰ سال و زنان بین ۲۰ تا ۵۰ سال را ملزم به ازدواج کرد. عدم انجام این کار جریمه هایی از جمله محدودیت حقوق ارث را به همراه داشت. حتی برای ارثی که زن و شوهر می توانستند برای یکدیگر بگذارند محدودیت هایی در نظر گرفته شد و مبالغی که می توانستند قبول شوند به تعداد فرزندانشان بستگی داشت، در حالی که بیوه ها در صورت عدم ازدواج مجدد در یک بازه زمانی معین (یک سال برای بیوه یا شش ماه در صورت مطلقه) مجازات می شدند. ت
اریخدان سده دوم میلادی، سوئتونیوس از «فریاد اعتراض کنندگان» صحبت می کند، و این قانون هنوز دو دهه بعد، زمانی که آگوستوس آن را در لکس پاپیا پوپیا مورد تجدید نظر قرار داد، باز هم محبوبیت نداشت، زمانی که او فرزندان خردسال ژرمنیکوس و آگریپینا (نوه همسرش لیویا و نوهٔ خواهرزادهٔ آگوستوس) را در معرض دید عموم قرار داد تا درخواست های مقامات برای لغو قوانین را کاهش دهد. او در سخنانی در جمع، تصویری از لذت های زندگی خانگی با یک زن برای تربیت فرزندان و مراقبت از شوهرش، و همراه با نوزادی برای تربیت و تربیت به عنوان آینه ای از جسم و روح ترسیم کرد. به طوری که با رشد فرزند خود، خود دیگری به وجود می آید، بنابراین تداوم خانواده را تضمین می کند. در این مرحله، راه های گریز برای فرار از قانون به کار گرفته می شد، مردانی که خود را با نوزادان نامزد می کردند تا ازدواج واقعی را به تعویق بیاندازند، و او مجبور شد مدت زمان مجاز برای نامزدی را کاهش دهد. لکس یولیا در مورد احکام ازدواج نه تنها ازدواج را تشویق می کرد، بلکه این کار را بین اعضای یک طبقه توصیه می کرد. برای ازدواج سناتورها، و فرزندانشان تا نسل چهار با زنان یا مردان آزادگان روم یا
به طور کلی با شهروندان عادی آزاد متولد شده، بازیگران زن (یا فرزندان بازیگران زن) یا روسپی ها، محدودیت هایی وجود داشت. با این حال، با وجود محدودیت هایی که برای سناتورها وضع شده بود، آگوستوس شهروندان عادی را به ازدواج با زنان برده های آزادشده روم باستان (آزادگان زن) تشویق می کرد. تحت شرایط خاص، مجازات های بی فرزندی لغو می شد و بازمانده می توانست کل ارث را از همسر متوفی دریافت کند. اگر زوج زیر سن لازم (شوهر کمتر از ۲۵ سال و زن کمتر از ۲۰ سال) یا بزرگتر (شوهر بیش از ۶۰ سال و زن بیش از ۵۰ سال) باشند، مجاز بود. همچنین استثنائاتی وجود داشت که برای مواردی که شوهر برای مدت طولانی غیبت کرده بود، شاید در خدمت سربازی، مجاز بود. زوج ها همچنین در صورت دریافت «حق فرزندان» (ius liberorum) از آگوستوس، می توانستند به نفع دیگری وصیت کنند: ius liberorum به کسانی اعطا می شد که پسر یا دختر مشترکی داشتند یا دارای یک فرزند بودند. پسر ۱۴ ساله یا دختر ۱۲ ساله ای که فوت کرده باشد یا دو فرزند سه ساله یا سه فرزند خود را پس از نامگذاری از دست داده باشد. که نهمین روز پس از تولد برای پسران و هشتمین روز برای زنان بود. از دست دادن حتی یک کودک
زیر سن بلوغ به بازماندگان این امکان را می داد که در طول یک دوره ۱۸ ماهه پس از مرگ کودک، کل ارث را بگیرد. فرزندان پس از مرگ به زن حق ارث را می دادند، اگرچه اگر ازدواج با قوانین مربوط به همسران مناسب، مانند ازدواج سناتور اولپیان با زن آزاده مغایرت داشته باشد، این حق از بین می رود. آن قسمت از وصیت که منتفی شد به اشخاص دیگری که در وصیت نامه نام برده شده بودند و دارای فرزند بودند یا در غیر این صورت به خزانه دولت می رفت. علاوه بر مجازات ها، مشوق هایی نیز در این قانون وجود داشت. آنهایی که «سه فرزند» یا بیشتر داشتند توسط قانون آگوستوس پاداش دریافت می کردند و شهروندان به طور فعال تشویق می شدند تا با زنان آزادگان ازدواج کنند و فرزندان حاصل از آنها شهروندان قانونی بودند. گفته می شود که آگوستوس به این موضوع واکنش نشان داد که سنا به ازدواج اجباری اعتراض کرد، به دلیل «رفتار بی نظم زنان» که مردان را از تمایل به ازدواج منصرف می کرد و آنها تحت فشار قرار می گرفتند که چگونه رفتار همسران را کنترل کند. آگوستوس گفت «همه شما باید همسران خود را نصیحت کنید و آنها را در مورد خواسته های خود راهنمایی کنید - این همان کاری است که من انجا
م می دهم». هنگامی که برای توضیح بیشتر تحت فشار قرار گرفت، او با اکراه گفت که عادت دارد در مورد لباس و زیورآلات همسرش لیویا، بازدیدهای خارج از خانه، و به طور کلی درستی رفتار او اظهار نظر کند. نیاز به افزایش نرخ زاد و ولد در روم موضوع جدیدی نبود و آگوستوس سخنرانی کوئینتوس کیسیلوس متلوس مقدونی را که در سال ۱۳۱ ارائه شده بود، در مجلس سنا خوانده بود که به وظیفه مردان برای ازدواج به منظور ازدواج و تولید بچه می پرداخت. سزار به عنوان کنسول در سال ۵۹ نیز اولویت را در توزیع زمین خود درکامپینوس به شهروندان دارای سه فرزند یا بیشتر داده بود. با این وجود، این قانون مقاومت زیادی را در میان طبقات بالا برانگیخت و به گفته تاسیتوس، بی فرزندی در قرن اول پس از میلاد مد روز باقی ماند. دور زدن قانون. مردان برای اینکه بتوانند ازدواج خود را برای چندین سال به تعویق بیاندازند اما از نظر ظاهری به عنوان شوهر طبقه بندی شوند با دختران شیرخوار نامزد می کردند به همین دلیل نامزدی زودهنگام در قانون ممنوع شد. طبق قانون جدید بین نامزدی و ازدواج نباید بیش از دو سال فاصله وجود داشته باشد. از آنجایی که تصور می شد دختران در سن ۱۲ سالگی قابل ازدواج ه
ستند، بنابراین تا زمانی که دختر ۱۰ ساله نشده بود، نامزدی انجام نمی شد.
ولادیمیر گورگنی آتانیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۴ مهٔ ۱۹۴۰ در ایروان در به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۴ در سن ۸۳ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
سیلمیدو (جزیره سیلمی) جزیره ای متروکه در دریای زرد در سواحل غربی کره جنوبی است. مساحت آن حدود ۰٫۲۵ کیلومتر مربع (۶۲ جریب) است. این جزیره در داخل مرزهای کلانشهر اینچئون و حدوداً در ۵ کیلومتری جنوب غربی فرودگاه بین المللی اینچئون قرار دارد. بیشتر جزیره از تپه هایی تشکیل شده است که حدود ۸۰ متر ارتفاع دارند.
الیزا گیولسریان (؛ زاده - درگذشته ) بازیگر و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۲ در پیتیگورسک در زاده شد و از فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۹ اوت ۱۹۹۲ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
لکس یولیا در مورد کنترل زنا ، قانونی است که توسط آگوستوس در دوره فرض ۱۸ تا ۱۶ پیش از میلاد برای کنترل زنا صادر شد. احتمالاً این قانون پیگیری قوانین قبلی در مورد زنا به ویژه قوانین لوکیوس کورنلیوس سولا (کنسول ۸۸ پیش از میلاد) بود. این قانون مقرر کرد که در مورد زنای زنا یا تجاوز جنسی، محاکمه ای علیه همسر خیانتکار و شریک جرم تشکیل شود. قانون، زن زناکار را به مصادره نصف مهریه، مصادره ثلث دارایی و تبعید به جزیره و مرد زناکار را به مصادره نصف دارایی با تبعید به یک جزیره، به شرطی که آنها به جزایر مختلف فرستاده شوند، محکوم می کرد. بررسی اجمالی. قانون آگوستوس در مورد زنا، تقریباً هم زمان با لکس یولیا در مورد احکام ازدواج، در سال ۱۸ تصویب شد و زنا و سایر جرایم جنسی بین شهروندان را جرم عمومی دانست که در دادگاه کیفری جدید باید محاکمه می شد. این قانون مربوط به روابط جنسی بین مردان رومی و بردگان، روسپی ها یا خارجیان نبود، بلکه مربوط به زنا و بدرفتاری جنسی (stuprum) بین شهروندان رومی بود. برای اولین بار زنای شوهران، نه تنها سوء رفتار توسط زن هدف قرار گرفت و زن مقصر نیمی از مهریه و یک سوم اموال خود را از دست داد و به جزیره ا
ی تبعید و از ازدواج مجدد منع شد بلکه زناکار مرد می توانست نیمی از دارایی خود را از دست بدهد و به جزیره ای (مختلف با زن) تبعید شود. زنی که در رابطه شوهرش با زن متأهل شریک بوده یا هرکسی که این رابطه را تسهیل کرده باشد، قابل تعقیب بود. زیر سن بودن هیچ بهانه ای برای زنا نبود. هر شهروند بالای ۲۵ سال می توانست زناکار را تا شش ماه پس از واقعه تحت تعقیب قرار دهد. اگر زناکار در هنگام عمل زنا دستگیر می شد (در خانه پدر یا دامادش و اگر زن تحت قیومت پدر بود)، پدر زن می توانست زن زناکار را بکشد. اگرچه پدر می توانست همراه او را همزمان بکشد اما شوهر اجازه نداشت معشوق زن را بکشد، زیرا ممکن بود تندخو باشد و اوضاع را نادرست ارزیابی کند. اگر پدر نمی خواست یا نمی توانست معشوق را بکشد، می توانست به مدت ۲۰ ساعت مجرم را در محل جرم حبس کند. لگس یولیای همچنین همجنسگرایی را مجازات می کرد، احتمالاً برای محافظت از پسران شهروند نوجوان از فریب خوردن به وسیله مردان بزرگسال. مجازات اغوای دختران باکره و بیوه ها، مصادره نیمی از دارایی اغواگر، یا تنبیه بدنی و تبعید بود. چنین قانونی بی سابقه بود زیرا قانون مجازات هایی را برای کسانی که «تشویق» یا
تسهیل زنا یا گول زدن جهت روابط نامشروع می کردند، تعیین می کرد. تاسیتوس حتی اشاره کرد که طبقه رو به رشدی از خبرچینان حرفه ای، وجود داشتند که روابط خانوادگی در خانواده های خصوصی را بررسی می کردند و مردان برجسته را به دلیل زیر پا گذاشتن این قوانین هدف قرار می دادند.
باشگاه فوتبال العروبه () یک باشگاه فوتبال واقع در شهر سکاکه در عربستان سعودی است و اکنون در لیگ حرفه ای فوتبال عربستان حضور دارد. این باشگاه فوتبال در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Al-Orobah_FC
مانوئل کاراپتی بگلاریان (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۳۰ نوامبر ۱۹۲۲ در تفلیس در به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۲ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت.
نوبار کاراپتی سنکریان (؛ زاده - درگذشته نامعلوم) موسیقی دان و رهبر گروه کر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۵ مه ۱۹۲۲ در رودوستو در به دنیا آمد و از (۱۹۴۳) و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۵۴) فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد.
لکس یولیا و پاپیا () یک اصطلاح برای مجموع دو قانون لکس یولیا در مورد احکام ازدواج و لکس پاپیا پوپیا‏ است که در زمان نخستین امپراتور روم، آگوستوس پیشنهاد شدند. لکس پاپیا پوپیا که در ۹ میلادی تصویب شد، اصلاح و تکمیل قوانین قبلی در مورد احکام ازدواج است که در ۱۸ پیش از میلاد معرفی شده بود. این دو قانون معمولاً به این معنا متمایز می شوند که در قانون اول ازدواج و در قانون دوم بچه دار شدن تشویق می شد. اصل متون این دو قانون باقی نمانده است. منابع اطلاعاتی دربارهٔ قوانین ازدواج در دوره امپراتوری آگوستوس، گزیده هایی از نوشته های حقوقدانان رومی موجود در دیژست و همچنین اسناد تاریخی است. این اقدامات قانونی، اولین نمونه واضح از تلاش برای تأثیرگذاری قانونی بر ترکیب کمی و کیفی جمعیت است. هدف آگوستوس نه تنها افزایش جمعیت عمومی، بلکه تحریک رشد جمعیت در گروه های اجتماعی خاصی بود که افزایش کمی آنها در اقتدار مرکزی دولت روم مفید دانسته می شد. در احکام ازدواج آگوستوس یک زن یا مرد مجرد نمی توانست ارث را تصرف کند مگر اینکه در مدت معینی ازدواج می کرد. در غیر این صورت، ارث به دولت منتقل می شد. به غیر از این قوانین امتیازهای مربوط به
حق سه فرزند نیز وجود داشت که به شهروندان زن و مرد رومی که حداقل سه فرزند داشتند، اعطا می شد. این امتیازها شامل معافیت از برخی مالیات ها و توانایی تصدی برخی مناصب دولتی می شد. این قوانین همچنین محدودیت های بیشتری را در مورد اینکه چه کسی می تواند با چه کسی ازدواج کند اعمال می کرد که هدف آن تضمین تداوم جمعیت «بومی» روم و تقویت سلسله مراتب اجتماعی بود. طبق قانون، مردان رومی از طبقه سناتوری یا سوارکاران (دو طبقه عالی در روم) که بین ۲۵ تا ۶۰ سال سن داشتند، باید با زنانی با موقعیت اجتماعی مناسب ازدواج می کردند و پس از ازدواج، آنها باید در مدت زمان معینی صاحب فرزند می شدند. شواهد کمی در مورد اینکه آیا این قوانین در افزایش نرخ زاد و ولد موفق بودند یا خیر، وجود دارد. مجازات تجرد در زمان کنستانتین بزرگ از بین رفت و بیشتر آنها بعداً توسط امپراتوران بعدی به طور رسمی لغو شدند، به نحوی که در زمان امپراتوری ژوستینین یکم (دوره امپراتوری ۵۲۷–۵۶۵ میلادی) فقط اندکی از این قوانین باقی مانده بود. تعریف. لکس یولیا و پاپیا یک اصطلاح برای مجموع دو قانون لکس یولیا در مورد احکام ازدواج و لکس پاپیا پوپیا‏ در زمان امپراتوری آگوستوس است.
لکس پاپیا پوپیا که در ۹ میلادی تصویب شد، اصلاح و تکمیل قوانین لگس یولیای در مورد احکام ازدواج است که در ۱۸ پیش از میلاد معرفی شده بود و از این رو عنوان لکس یولیا و پاپیا به وجود آمد که توسط آن اغلب به مجموع این دو قانون اشاره می شود. مفسران امروزی این دو قانون را یکی می دانند. "لکس یولیا در مورد احکام ازدواج" (۱۸ پیش از میلاد): قانونی بود که آگوستوس در آن مردان رومی با سن و گروه اجتماعی خاص را مجبور به ازدواج می کرد. این قانون با مجازات های جدی برای کسانی که آن را زیر پا گذاشتند همراه بود. مردانی که رعایت نمی کردند ممکن است با جریمه های سنگین، از دست دادن برخی از امتیازات و در موارد شدید، از شهروندی رومی خود محروم شوند. با این حال، چند نکته مهم وجود دارد. این قانون برای همه مردان در روم اعمال نمی شد، و حتی برای کسانی که این قانون را انجام می دادند، نقاط ضعف و استثناهای زیادی وجود داشت. علاوه بر این، قانون همیشه به شدت اجرا نمی شد و علیرغم مجازات های سخت گیرانه، در واقعیت، مردان بیشتر احتمال داشت با عواقب سبکی روبرو شوند. "لکس پاپیا پوپیا" (۹ پس از میلاد): معمولاً به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از قوانین یولیان آگ
وستوس دیده می شود. این قانون صراحتاً فرزندآوری را — در چارچوب ازدواج قانونی — ترویج می کرد، بنابراین نسبت به اشخاص مجرد نیز تبعیض قائل می شد. این قانون توسط دو کنسول رومی — بالاترین مناصب منتخب مردم در دولت آن زمان — مارکوس پاپیوس موتیلوس و کوئینتوس پوپیوس سکوندوس، پیشنهاد شد. با اینکه هدف این قانون تشویق و حمایت بیشتر از ازدواج بود، اما هیچ یک از کنسول ها، مارکوس پاپیوس موتیلوس و کوئینتوس پوپیوس سکوندوس، هیچ گاه ازدواج نکردند. این دو قانون معمولاً به این معنا متمایز می شوند که در قانون اول ازدواج و در قانون دوم، بچه دار شدن تشویق می شود. منبع شناسی. منابع اطلاعاتی دربارهٔ قوانین ازدواج در دوره امپراتوری آگوستوس گزیده هایی از نوشته های حقوقدانان موجود در دیژست و همچنین اسناد تاریخی است. فقط مقالات پراکنده و چند کتیبه و پاپیروس به این قوانین اشاره می کنند، اصل متون قوانین باقی نمانده است. بیشترین آگاهی از احکام قانون ازدواج از نوشته های حقوقدانان به دست می آید و بسیاری از آثار آنها از قانون ازدواج آگوستوس به عنوان «لکس یولیا و پاپیا» یاد می کنند. حقوق دان های روم باستان بر قوانین ازدواج آگوستوس تفسیرهای فراوان
ی ارائه کرده اند که بخش های قابل توجهی از آن ها در دیژست (نخستین مجموعه قوانین روم گردآوری شده در۵۲۹ میلادی) محفوظ است: گایوس ماریوس ۱۵ کتاب، اولپیان ۲۰ و پائولوس کاسترنسیس حداقل ۱۰ کتاب در مورد این قوانین نوشتند. اساسنامه مشترک در اصل شامل حداقل سی و پنج تبصره بود، اما اکنون تنها چندین تبصره برای ما شناخته شده است و به طور دقیق مشخص نیست که هر یک از تبصره ها به کدام یک از دو قانون مجزایی که تحت عنوان «لکس یولیا و پاپیا» با یکدیگر ترکیب شده اند، تعلق دارند. پیش زمینه. در اواخر جمهوری، جنگ های داخلی به تغییراتی در هر سطحی از جامعه روم منجر شد. آگوستوس در دورهٔ اول امپراتوری روم صلح را برقرار کرد و زندگی مذهبی روم را به طرز ماهرانه ای دگرگون یا در ایدئولوژی جدید امپراتوری، آن را بازسازی کرد. تحت حکومت نخستین امپراتور روم، آگوستوس، کارزاری عمدی برای بازگرداندن نظام های اعتقادی پیشین در میان جمعیت روم وجود داشت. این عقاید و آرمان ها که زمان های قدیم وجود داشتند تا آن زمان فرسوده و با بدبینی مواجه شده بودند. امپراتوری بر بزرگداشت مردان بزرگ و رویدادهایی که به مفهوم و عمل پادشاهی الهی منعطف می شد، تأکید داشت. امپرا
توران پس از آگوستوس متعاقباً منصب بالاترین منصب دینی دین رومی را بر عهده داشتند که هر دو برتری سیاسی و مذهبی را تحت یک عنوان ترکیب می کرد. او به ارزش های اجدادی مانند تک همسری، عفت و تقوا (فضیلت) معتقد بود؛ بنابراین، او تعدادی اصلاحات اخلاقی و سیاسی را به منظور بهبود جامعه روم و تدوین یک حکومت و سبک زندگی جدید رومی ارائه کرد. اساس هر یک از این اصلاحات احیای دین سنتی روم در کشور بود. در سال ۱۸ قبل از میلاد، امپراتور آگوستوس توجه خود را به مشکلات اجتماعی در امپراتوری روم معطوف کرد. اسراف و زنا بسیار گسترده بود. در میان طبقات بالا، ازدواج به طور فزاینده ای نادر بود و بسیاری از زوج ها ازدواج می کردند اما بچه دار نمی شدند. آگوستوس که امیدوار بود از این طریق اخلاق و هم تعداد طبقات بالا را در روم بالا ببرد، و جمعیت بومی های روم را نسبت به غیربومیان افزایش دهد، برای تشویق فرزندآوری، مشوق هایی برای ازدواج و تنبیه هایی بر پرهیز جنسی داوطلبانه ارائه کرد. از نظر رهبران رومی ازدواج به دلیل فرزندانی که از آن به وجود می آمد، به ویژه فرزندان پسر، برای امنیت دولت ضروری می دانستند. همسران تشویق می شدند که تسلیم شوهران خود شوند
و نقش مناسب آنها تولید مثل بود. آگوستوس «قانون سه پسر» را وضع کرد که موقعیت اجتماعی مردانی را که پدر سه (یا بیشتر) فرزند پسر بودند، ارتقا داد. به گفته لیوی، در ۱۷ پ.م. آگوستوس این سخنرانی را در مجلس سنا در حمایت از قانون خود در تشویق ازدواج و فرزندآوری خواند. شواهد زیادی در مورد وضعیت جمعیتی در دولت روم حفظ نشده است، در حالی که همه اطلاعات باقی مانده از دوره جمهوری روم نشاندهنده مرگ و میر بالا و میانگین امید به زندگی بین ۲۸ تا ۳۰ سال هستند. میانگین سن ازدواج ۱۴ تا ۱۷ سال بود که گاهی زنان در ۱۲ تا ۱۳ سالگی نیز ازدواج می کردند. نرخ زاد و ولد با ویژگی های یک جامعه کشاورزی مطابقت داشت و به طور کلی در عموم مردم بسیار بالا — احتمالاً ۴ فرزند — در هر خانواده بود. با این حال در اواخر جمهوری اشاره به بحران کمبود جمعیت در آثار ادبی باقی مانده است: پولیبیوس (حدود ۲۰۵–۱۲۵ پ. م) در مورد بحران های استان روم یونان نوشت: تجزیه و تحلیل اسکلت های زنانه در هرکولانیوم نشان می دهد که میانگین تعداد فرزندان متولد شده از زنان اشراف کمتر از دو بچه بوده است و این یافته ها شواهد حکایتی مربوط به این دوران را نشان می دهد که خانواده های
کوچک یا بی فرزندی رواج داشتند. طبقات بالا خانواده های خود را به دلیل خطرات ذاتی زایمان محدود می کردند. تعداد فرزندان مورد نیاز هر زن برای ثابت نگه داشتن جمعیت روم باستان در آن دوران بین شش تا نه برآورد شده است. دو دلیل اصلی برای این تعداد زیاد وجود دارد. یک زن تقریباً یک در پنجاه احتمال مرگ در زایمان را داشت که هر بار که زایمان می کرد این خطر بیشتر می شد و منجر به مرگ های زودهنگام بسیاری می شد. میزان مرگ و میر کودکان همچنین بسیار بالا بود، با تخمین های مختلف درصد مرگ و میر در سال اول خود را در حدود ۳۰٪ قرار می دهد، در حالی که حداقل نیمی از تمام کودکان متولد شده تا سن ۱۰ سالگی می مردند. با توجه به این ارقام وحشتناک، جای تعجب نیست که آگوستوس نگران جمعیت باشد. دیوکاسیوس، مورخ اهل آسیای صغیر که از اواسط قرن دوم تا نیمه اول قرن سوم می زیست، پیشنهاد قانون ازدواج توسط آگوستوس را با چنان جزئیاتی توصیف می کند که نمی توان آن را با سایر منابع تاریخی مقایسه کرد. در میان آنها، سخنانی که آگوستوس هنگام پیشنهاد قانون پاپیا پوپیا ایراد کرد، اغلب هنگام بحث در مورد قصد آگوستوس در پیشنهاد قانون ازدواج مورد توجه قرار می گیرد. وضع
یت در زمان سخنرانی به شرح زیر است: «در سال نه میلادی، در پی پیروزی تیبریوس در بازگشت از یک سفر، شوالیه ها از آگوستوس خواستند قانون ازدواج را لغو کند. در پاسخ، آگوستوس افراد مجرد و متأهل و دارای فرزندان را به طور جداگانه در انجمن جمع کرده و سخنرانی کرد. در سخنرانی وی از افراد متأهل و دارای فرزند به عنوان کمک به شکوفایی روم تقدیر شد زیرا آنها در پرورش فرزندان و افزایش جمعیت مشارکت داشتند. از سوی دیگر، عنوان کرد مجردان متهم هستند که علیرغم تلاش های آگوستوس برای افزایش جمعیت، وظایف مدنی خود را رها کرده و روم را به سمت ویرانی سوق داده اند. آگوستوس حتی استدلال می کرد که اگر آنها هیچ فرزندی نداشته باشند، نام رومی به زودی وجود نخواهد داشت و روم به دست یونانیان و بربرها می افتد.» به گفته آگوستوس، سنای روم موافق اقدامات او برای اصلاحات اجتماعی بود، اما مخالفت قابل توجهی با قانون ازدواج وجود داشت. این واقعیت که این قوانین بعداً در سال ۹ توسط لکس پاپیا پوپیا اصلاح شد، نشان می دهد که به ویژه سوارکاران با اصلاحات آگوستوس مخالف بودند. تاریخ و روش دقیق برای تصویب این قوانین هنوز مشخص نشده است؛ بنابراین، پژوهشگر مطالعات کلاسی
ک، جورج لانگ با اشاره به متن برخی از نویسندگان معاصر آن دوره می نویسد که «اولین تلاش برای تصویب قانون لکس یولیا و پاپیا، در ۱۸ قبل از میلاد انجام شد. با این حال، این قانون بیش از حد سختگیرانه بود و مورد پسند سنای روم واقع نشد و در در آن زمان توسط قانونگذاران رد شد و به تصویب نرسید. در تلاش دوم قانونی که امروزه برای ما به عنوان لکس یولیا و پاپیا شناخته می شود، به تصویب رسید.» اهداف. تئوری های متعددی در مورد هدف آگوستوس از تصویب قانون ازدواج مطرح شده است. عمده تئوری ها شامل موارد زیر هستند: این اقدامات قانونی، اولین نمونه واضح از تلاش برای تأثیرگذاری قانونی بر ترکیب کمی و کیفی جمعیت است. هدف آگوستوس نه تنها افزایش جمعیت عمومی، بلکه تحریک رشد جمعیت در گروه های اجتماعی خاصی بود که افزایش کمی آنها در اقتدار مرکزی دولت روم مفید دانسته می شد. نظر می رسد که عمدتاً این قانون با هدف تثبیت خانواده رومی و بافت اجتماعی آن با هدف تولید فرزندان بوده است. آگوستوس، در دستاوردهای خود، قوانین خود را به سعادت فرزندان و رشد جمعیت مدنی مرتبط می کند. از اینجا می توان دریافت که خود آگوستوس و معاصرانش قانون ازدواج را با افزایش جمعیت
شهروندان رومی به طور کلی مرتبط می دانستند. مورخ و باستان شناس بریتانیایی اندرو والاس هادریل عقیده دارد: «آگوستوس می خواست حس وحدت و هویتی را ایجاد کند که در یک جامعه بی ثبات بسیار ارزشمند بود.» دیدگاه آگوستوس مبنی بر اینکه زنا یک نگرانی عمومی است، تغییر قابل توجهی از سنت رومی در مورد احترام به حریم خصوصی روابط زناشویی و حق پاتر فامیلیاس برای کنترل امور در خانه بود. هدف دیگر آن تضمین تداوم جمعیت «بومی» روم و تقویت سلسله مراتب اجتماعی بود. طبق قانون، مردان رومی از طبقه سناتوری یا سوارکاری (دو طبقه عالی در روم) که بین ۲۵ تا ۶۰ سال سن داشتند، باید با زنانی با موقعیت اجتماعی مناسب ازدواج می کردند. پس از ازدواج، آنها باید در مدت زمان معینی صاحب فرزند می شدند. در ابتدا اجرای قانون ازدواج به ایتالیای رومی محدود می شد، آگوستوس هیچ قصدی برای اعمال مقررات قانون ازدواج در استان های روم، مناطق اداری روم باستان خارج از ایتالیای روم نداشت. آگوستوس این قوانین را در مورد ازدواج برای شهروندان رومی و شهروندان بالقوه ساکن در شهر رم و ایتالیای رومی وضع کرد. آنچه در مورد موضوع های قانون ازدواج مهم بود، محدود بودن آن از نظر جغرافیا