Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دهسا () یک سیستم چندمنظوره، کشاورزی-دامداری (نوعی جنگلداری کشاورزی) و چشم انداز فرهنگی جنوب و مرکز اسپانیا و جنوب پرتغال است؛ در پرتغال، با عنوان مونتادو شناخته می شود. نام آن از کلمه لاتین "defensa" (به معنای حصارکشی شده) گرفته شده است که به زمینی اشاره دارد که حصارکشی شده و معمولاً برای چراگاه در نظر گرفته شده است. دهساها ممکن است ملک خصوصی یا عمومی (معمولاً متعلق به شهرداری) باشند. آنها که عمدتاً برای چرای دام استفاده می شوند، محصولات متنوعی ازجمله محصولات جنگلی غیرچوبی مانند جانوران شکارشونده، قارچ، عسل، چوب پنبه و هیزم تولید می کنند. آنها همچنین برای پرورش گاو نر جنگی اسپانیایی و منبع خامون ایبری، خوک ایبری، استفاده می شوند. درخت اصلی آنها بلوط است که معمولاً هولم ("Quercus rotundifolia") و چوب پنبه ("بلوط چوب پنبه ای") می باشد. بلوط های دیگر، از جمله ملوخو ("Quercus pyrenaica") و کِجیگو ("Quercus faginea")، ممکن است برای تشکیل دهِسا (dehesa) مورد استفاده قرار گیرند، که گونه مورد استفاده بسته به موقعیت جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا متفاوت است. دهسا یک سیستم انسانی است که نه تنها انواع غذاها، بلکه زیستگا
ه حیات وحش را برای گونه های در معرض خطر انقراض مانند عقاب امپراتوری اسپانیایی فراهم می کند. بوم شناسی. دهسا از اکوسیستم جنگلی مدیترانه ای گرفته شده است که شامل علفزارهایی با گونه های علفی است که برای چرای گاو، بز و گوسفند استفاده می شود و گونه های درختی متعلق به جنس بلوط ("Quercus") مانند بلوط هندی ("Quercus" "rotundifolia") را شامل می شود، اگرچه گونه های درختی دیگری مانند راش و کاج نیز ممکن است وجود داشته باشند. بلوط ها محافظت و هرس می شوند تا بلوط تولید کنند، که خوک های سیاه معروف ایبری در پاییز در طول فصل "مونتانرا" از آن تغذیه می کنند. ژامبون تولید شده از خوک های ایبریایی که با بلوط پروار شده و در ارتفاعات بالا در هوا خشک می شوند، به عنوان "ژامبون ایبری" ("presunto ibérico" یا "pata negra" به زبان پرتغالی) شناخته می شود و با قیمت های بالا به فروش می رسد، به خصوص اگر فقط از بلوط برای پرواربندی استفاده شده باشد. در یک دهسای معمولی، درختان بلوط حدود ۲۵۰ سال دوام می آورند. اگر بلوط های چوب پنبه ای وجود داشته باشند، بسته به میزان حاصلخیزی محل، چوب پنبه تقریباً هر ۹ تا ۱۲ سال برداشت می شود. معمولاً هر ۷ تا ۱۰ س
ال یکبار، زیر درختان را پاکسازی می کنند تا از تصرف جنگل توسط درختچه های خانواده رز سنگی (گل آفتابیان)، که اغلب به آنها «"جارا"» گفته می شود، یا نهال های بلوط، جلوگیری شود. درختان بلوط با فاصله از هم کاشته می شوند تا با متعادل کردن نور برای علف های زیرین، مصرف آب در خاک و تولید بلوط برای خوک ها و حیوانات شکاری، بهره وری کلی را به حداکثر برسانند. دهسا از بسیاری جهات شبیه به جنگل بلوط کالیفرنیا است، اگرچه معمولاً با شدت بیشتری مدیریت می شود. اهمیت و زمینه اقتصادی. سیستم دهسا به دلیل حجم زیاد زمین های مورد استفاده و اهمیت آن در حفظ سطح جمعیت روستایی، از اهمیت اقتصادی و اجتماعی زیادی در شبه جزیره ایبری برخوردار است. منبع اصلی درآمد برای صاحبان دهسا معمولاً چوب پنبه، یک محصول پایدار که از این سیستم تولید باستانی و بلوط های کهنسال است. وسعت. دهساها نزدیک به ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع از شبه جزیره ایبری را پوشش می دهند، که عمدتاً در مناطق زیر واقع شده اند:
ماتسویی تسونه ، تولد ۹ سپتامبر ۱۸۳۷ - مرگ ۲۰ ژوئیه ۱۸۹۲ میلادی، زنی از اواخر دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا) تا دوره میجی و همسر رسمی کوندو ایسامی (مرگ ۱۷ مهٔ ۱۸۶۸ در سن ۳۳ سالگی)، رئیس شینسنگومی، بود. کوندو در بیست و ششمین سال زندگی اش ازدواج کرد. تسونه سه سال از او کوچکتر بود. برخلاف شوهرش، او در سامورایی متولد شده بود. پدرش از نوادگان خاندان شیمیزو، از خاندان شاخه توکوگاوا، بود. تسونه زنی ساده و ظاهراً دارای لب شکری بود. اما او اصیل زاده، تحصیل کرده و شاید مهم تر از همه، دارای معیارهای نزاکت و جسارتی بود که در دختر یک سامورایی بیشتر از یک زن از طبقات عادی دیده می شد. کوندو ایسامی با زنان بسیاری روبرو شده بود که هر کدام از نظر فیزیکی از تسونه جذاب تر بودند. وقتی از او پرسیده شد که چرا تسونه را به عنوان همسر خود انتخاب کرده است، گفته می شود که پاسخ داده است: «من با زنان زیبایی معاشرت داشتم. آنها به زیبایی خود مغرور بودند. اما تسونه در رفتار خود بسیار فروتن تر و بسیار مؤدب بود.» که با عزم راسخ او برای پایبندی به آداب و رسوم رواقی طبقه اجتماعی پذیرفته شده اش مرتبط بود. آنها در پایان مارس ۱۸۶۰، زمانی که
پایتخت از شوک ترور نایب السلطنه نائوسوکه ای در شوک بود، ازدواج کردند. کمی پس از ازدواجشان، تسونه تصویر جمجمه را پشت ردای تمرینی کوندو گلدوزی کرد که احتمالاً نشانه ای از قدردانی او از تصمیم شوهر جنگجویش برای مردن بود.
«شهرت یک اسلحه است» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی ادیسون ری می باشد که در ۳۰ مهٔ سال ۲۰۲۵ از سوی کلمبیا رکوردز به عنوان پنجمین تک آهنگ از "ادیسون" (۲۰۲۵) منتشر گردید. پس زمینه. «شهرت یک اسلحه است» پنجمین تک آهنگ نخستین آلبوم استودیویی ری تحت عنوان "ادیسون" می باشد. پیش از انتشار آلبوم که برای ۶ ژوئن برنامه ریزی شده بود، ری چهار تک آهنگ منتشر کرد: «پپسی رژیمی»، «آکوامارین»، «های فشن» و «هدفون بذار». این آلبوم دنباله ای است بر نخستین ای پی (مجموعه کوتاه) او با نام "ای آر" که در اوت سال ۲۰۲۳ منتشر شد. ری طی مصاحبه ای با ال آلبوم را درون نگر و خوش بینانه توصیف کرد و گفت که ترانه ها نقش محوری در شکل گیری صدای آن داشته اند. او همچنین بر روند مشارکتی تولید این اثر تأکید کرد؛ فرایندی که با همکاری تهیه کنندگانی چون لوکا کلوسر و الویرا آندرفیارد شکل گرفت. او افزود: «همیشه می دانستم که می خواهم مشهور باشم، یک ستاره سینما، یک خواننده—در واقع فقط یک اجراکننده باشم. این همیشه خواسته ام بود—زرق وبرق و دنیای مد.» طرح جلد این ترانه، عکسی از ری است در دوران کودکی که در فضای داخلی با عینک آفتابی ژست گرفته؛ "د فیس" درباره این تص
ویر نوشت که «با پیام اصلی تک آهنگ هم راستا است: اینکه ادیسون همیشه می خواسته یک ستاره باشد—و همیشه برای این هدف مصمم بوده است.»
مقدمه. قیام کوهدامن یکی از شورش های مسلحانه در افغانستان بود که در تابستان ۱۹۳۰ در شمال کابل، به ویژه در منطقهٔ کوهدامن، علیه حکومت محمد نادرشاه صورت گرفت. این حرکت عمدتاً ناشی از نارضایتی از سیاست های تبعیض آمیز حکومت جدید و تغییرات اجتماعی–سیاسی پس از سقوط امان الله خان بود. زمینه های تاریخی. در اکتبر ۱۹۲۹، محمد نادرشاه پس از سقوط سلطنت امانی به قدرت رسید. او برای تحکیم حکومت خود، بیشتر بر حمایت قبایل پشتون تکیه کرد. این سیاست، موجب کنار گذاشتن نخبگان محلی تاجیک در شمال کابل، از جمله کوهدامن، شد. دلایل شورش. انتقال اراضی به قبایل. نادرشاه بخشی از اراضی حاصل خیز کوهدامن را به قبایل پشتون واگذار کرد. این اقدام، پاداشی برای وفاداری قبایل در جریان به قدرت رسیدن نادر و اقدامی استراتژیک برای کنترل مناطق نزدیک پایتخت بود خلع سلاح و مصادره اموال. خلع سلاح گستردهٔ کوهدامنی ها و مصادره دارایی های آن ها، احساس بی عدالتی در میان مردم منطقه را افزایش داد. انتصاب مقامات بحث برانگیز. انتصاب محمد یوسف خان به عنوان حاکم کوهدامن که فاقد پایگاه اجتماعی در منطقه بود، خشم مردم را برانگیخت. رهبری و ساختار شورش. رهبری قیام در اخت
یار نخبگان محلی همچون محمد اعظم خان، عمرا خان، میربابا، تره کی و عبدالقیوم بود. برخی از آن ها با حکومت سقاوی و یا امان الله خان ارتباط قبلی داشتند. همچنین، محمد یوسف خان که ظاهراً از طرفداران نادر بود، نقش دوگانه ای در تحریک شورش ایفا کرد. ارتباط با سایر گروه ها. گروه هایی از طرفداران امان الله خان، مهاجرین آسیای میانه به رهبری ابراهیم بیک، و مخالفان قومی دیگر نیز در فضای آن زمان فعالیت داشتند. اگرچه شواهد دقیقی از هماهنگی کامل میان آن ها با شورشیان کوهدامن موجود نیست. رویدادهای اصلی قیام. قیام در ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۰ با حمله عمرا خان به کلکان آغاز شد. سپس نیروهای شورشی مناطق سرای خواجه، استالف و چاریکار را تصرف کردند. در چاریکار، خطبه نماز جمعه به نام شاه ناشناس خوانده شد که نشان دهنده تلاش برای تغییر رژیم بود. واکنش حکومت. حکومت نادرشاه با بسیج قبایل پشتون، از جمله وردکی ها و وزیری ها، به مقابله برخاست. به آنان اجازه داده شد که حق چور داشته باشند و شورش با سرکوبی شدید، بازداشت، اعدام و تبعید همراه شد. پیامدها و تحلیل. قیام کوهدامن، به درگیری میان نیروهای شورشی کوهدامن و ارتش افغانستان در قلعه مورابگ، واقع در ۳۰ ما
یلی کابل، اشاره دارد. در این نبرد، شورشیان شکست خورده و صدها نفر کشته شدند. همچنین، حدود ۳۰۰۰ نفر از شورشیان دستگیر و به کابل منتقل شدند. و موجب نابودی آخرین پایگاه های نخبگان تاجیک شمال و شکست نهایی طرفداران امانی ها شد. همچنین طرح استقرار قبایل پشتون در شمال کابل لغو شد، ولی شکاف های قومی و بی اعتمادی میان اقوام تشدید گردید. نتیجه گیری. قیام کوهدامن بازتاب تعارضات قومی، طبقاتی و رقابت های درون نخبگان در دهه ۱۹۳۰ افغانستان بود و نشان داد که حکومت نادرشاه بدون خشونت قادر به حفظ قدرت نبود.
جدایی ، یک فیلم آمریکایی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی مایکل آنجلو کووینو است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. کووینو فیلم نامه این فیلم را به همراه کایل ماروین نگارش کرده که هردو نیز در فیلم ایفای نقش کرده اند. آدریا آرجونا، داکوتا جانسون، نیکولاس براون و او.تی. فاگبنلی دیگر ستارگان فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ زوجی به نام اشلی و کری است که در کشمکش طلاق با یکدیگر هستند. کری که به خاطر جدایی خود دچار تشویش شده به دوستان نزدیک خود به نام های جولی و پائول پناه می برد که با یکدیگر ازدواج باز کرده اند. همه چیز عادی به نظر می رسند اما با عبور کری از خط قرمزی مهم، رابطه بین دوستان وارد تنشی بی سابقه می شود. "جدایی" نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ رونمایی شد و در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۲۵ به صورت عمومی اکران شد.
میچیئو هیرائو تولد ۳ سپتامبر ۱۹۰۰ (دوره مِیجی ۳۳) - مرگ ۱۷ مه ۱۹۷۹ (شووا ۵۴)، مورخ و تاریخدان محلی ژاپنی بود. نام خانوادگی او در دوران دوشیزگی اینوئه بود. در سال ۱۹۲۳، او نام خانوادگی مادربزرگش را به ارث برد و نام خانوادگی خود را به هیرائو تغییر داد. او نویسنده کتاب "تاریخ شینسنگومی" منتشر شده به صورت خصوصی، در سال ۱۹۲۸ است. هیرائو در درجه اول یک مورخ بود، و بیشتر به خاطر نوشته هایش درباره ساکاموتو ریوما شناخته می شد تا درباره شینسنگومی کمی قبل از تکمیل تاریخ شینسنگومی طبق نسخه خطی، در سال ۱۹۲۸ هیرائو با کوندو یوگورو، وارث کوندو ایسامی (که در آن زمان هفتاد و شش سال داشت)، مصاحبه کرد. از دیگر افرادی که هیرائو با آنها مصاحبه کرد، می توان به اعضای خانواده میاگاوا اشاره کرد.
«پول بیشتر» نخستین تک آهنگ از رپر آمریکایی لیل اوزی ورت می ‎باشد که در ۶ فوریهٔ سال ۲۰۱۶ به عنوان نخستین از سومین میکس تیپ وی تحت عنوان "لیل اوزی ورت علیهٔ دنیا" منتشر گردید. تمام آهنگ بر محور این ایده می چرخد که لیل اوزی ورت حالا «کاملاً وحشی شده» — جمله ای که بارها در طول ترانه تکرار می شود. در فرهنگ عامه. این اثر در سال ۲۰۱۸ به یک میم اینترنتی تبدیل شد؛ یک نسخه ای از ترانه با بیس تقویت شده در ویدیوهای مختلفی استفاده می شد که در آن یک بیگانهٔ نقره ای رنگ در یک پس زمینهٔ سبز می رقصید — این شخصیت به «هاوارد د الین» معروف است و میم با فلج خواب نیز ربط داده می شد.
بیچ بانی گروهٔ موسیقی راک می باشد که در سال ۲۰۱۵ در شیکاگو، ایلینوی به وجود آمد. بیچ بانی در ابتدا پروژهٔ انفرادی خواننده و گیتاریست لیلی تریفیلیو بود که در سال ۲۰۱۷ به یک گروهٔ کامل تبدیل شد. بیچ بانی پس از وایرال شدن «ملکهٔ پرام» در تیک تاک در اواخر سال ۲۰۱۹ به شهرت رسید. همچنین ترانهٔ «کلاود ۹» در سال ۲۰۲۱ نیز در تیک تاک محبوب گردید.
نفخ () یک فیلم ترسناک ژاپنی-آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ است که توسط پابلو آبسنتو نوشته و کارگردانی شده است و اولین تجربه کارگردانی او محسوب می شود. بازیگرانی چون بن مک کنزی، بویانا نواکویچ، ساویر جونز، مالکوم فولر و کین کوسوگی در این فیلم ایفای نقش کردند. این فیلم درباره خانواده ای چهار نفره است که برای تعطیلات به ژاپن رفته اند و در آنجا احساس می کنند پسر کوچک ترشان که نزدیک بود در دریاچه غرق شود، دچار اختلالات عجیبی شده است. داستان. فیلم با ویدیویی از هانا در حال به دنیا آوردن دختر مرده اش آوا، آغاز می شود. این اتفاق غم انگیز سایه شومی بر خانواده، شامل هانا، همسرش جک و دو پسرشان استیو و کایل می اندازد. جک در تلاش برای التیام یافتن خانواده، یک سفر خانوادگی به ژاپن را برنامه ریزی می کند. با این حال، تشدید تنش های نظامی در خاورمیانه، جک مجبور می شود شغل خود را رها نکند برای همین هانا و پسرانش را تنهایی راهی سفر می کند. هانا و پسرانش به محض ورود به ژاپن، در یک اقامتگاه ایربی ان بی در توکیو مستقر می شوند. در طول یک سفر تفریحی به یک شهر کوهستانی دورافتاده، کایل تقریباً در دریاچه غرق می شود اما توسط یکی از دوستان خانوا
دگی شان که یک پرستار است نجات می یابد. این حادثه آغازگر تغییرات نگران کننده ای در رفتار کایل است. کایل پس از این حادثه، رفتارهای عجیب و غریبی از خود نشان می دهد: وسواس به خیار، پرخاشگری نسبت به برادرش استیو و استفراغ صفرای سبز رنگ. هانا این تغییرات را به تروما نسبت می دهد، اما جک که از طریق تماس های ویدیویی و پیام ها، از راه دور اوضاع را زیر نظر دارد، به یک علت ماوراءالطبیعه مشکوک است. تحقیقاتش او را به افسانه کاپا، که یک روح سرگردان آبی است که به خاطر تسخیر کودکان شناخته می شود، می رساند. با بدتر شدن حال کایل، جک از دوستش رایان کمک می گیرد تا افسانه کاپا را بیشتر بررسی کنند. در همین حال، هانا با سلامت روان خود دست و پنجه نرم می کند، که با مصرف داروهای تجویزی تشدید شده است. در یک تماس ویدیویی، رایان کاپا را می بیند و سعی می کند به او شلیک کند و پس از اینکه شلیک می کند، کاپا به او حمله می کند. اوضاع خانواده جک رو به وخامت می رود و در نهایت به حادثه ای خشونت آمیز منجر می شود که در آن کایل، استیو را گاز می گیرد و در نهایت جک را وادار به تصمیم و اقدامی قاطع می کند. جک به ژاپن می رود و در تلاشی ناامیدانه برای نجات
پسرش، با کایلِ تسخیرشده روبرو می شود. او همسرش را مرده می یابد و برای نجات پسرش، اقامتگاه ایربی ان بی را به آتش می کشد. در پایان فیلم، جک در حال محاکمه است و وکیل از دو پسرش، استیو و کایل، می پرسد که آیا جک پدر خوبی است یا نه، آن دو فرزند اظهارات مثبتی در مورد پدرشان ارائه می دهند. تاریخ تولید و انتشار. شرکت های پالسار کانتنت و اکس وای زد فیلمز برای مدیریت فروش فیلم "نفخ" با یکدیگر همکاری کردند. این فیلم یک محصول مشترک بین المللی بین شرکت بازلفس و شرکت فلگ است. فیلم برداری این فیلم به نویسندگی و کارگردانی پابلو آبسنتو در شهر نیویورک آغاز شد و در ماه اکتبر سال ۲۰۲۳ در توکیو به پایان رسید. این فیلم در تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۵ تحت نظر لاینزگیت در سینماها اکران شد.
فردا این گونه پیش می رود سومین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه پرداز فیلیپینی-انگلیسی بیبادوبی می باشد که در ۹ اوت سال ۲۰۲۴ از سوی درتی هیت منتشر گردید. این آلبوم در رتبهٔ اول جدول آلبوم های بریتانیا قرار گرفت و نخستین آلبومی بود که این موفقیت را برای او به ارمغان آورد.
بفانج (به انگلیسی: "Befunge") یک زبان برنامه نویسی اسوتریک، بازتابی، مبتنی بر پشته و دوبُعدی است که در سال ۱۹۹۳ توسط کریس پرسی (Chris Pressey) برای رایانه های آمیگا طراحی شد. این زبان با هدف دشوار کردن فرایند کامپایل ساخته شده است و از ساختاری غیرمعمول بهره می برد که در آن کد برنامه در یک شبکهٔ دوبعدی قرار می گیرد. تاریخچه. نام «بفانج» از یک اشتباه تایپی در یک گفت وگوی آنلاین سرچشمه گرفت. نسخهٔ اصلی این زبان با عنوان "Befunge-93" معرفی شد و اندازهٔ شبکهٔ آن به ۲۵×۸۰ سلول محدود بود. به همین دلیل و به دلیل محدودیت های پشته و فضای ذخیره سازی، Befunge-93 در حالت عادی تورینگ کامل نیست، اگرچه با در نظر گرفتن اندازهٔ نامحدود کلمات در پشته، می توان آن را تورینگ کامل در نظر گرفت. نسخه های گسترش یافته ای مانند "Funge-98" این محدودیت ها را برطرف کردند. Funge-98 نه تنها اندازهٔ شبکه را نامحدود کرد، بلکه امکان اجرای هم زمان چندین نشانگر دستور (Instruction Pointer) را نیز فراهم ساخت و مدل جدیدی به نام «فضای لاهی» (Lahey-space) معرفی کرد که امکان گسترش بی نهایت فضای برنامه را در کنار رفتار مشابه به توره فراهم می کرد. زبان ه
ای مشتق شده از Befunge را "Fungeoid" یا به طور ساده "Funge" می نامند. ویژگی ها. برنامه های بفانج برخلاف زبان های مرسوم، به صورت دوبعدی نوشته می شوند و مسیر اجرای آن ها با استفاده از دستورهای پیکانی (مانند &gt;، &lt;، ^ و v) کنترل می شود. برنامه نویس می تواند با ارسال جریان کنترل در یک چرخه، ساختارهای حلقه ای ایجاد کند. به همین دلیل، از بفانج گاهی به عنوان ترکیبی از زبان Forth و بازی Lemmings یاد می شود. کامپایل. هدف اصلی از طراحی بفانج، دشوار بودن کامپایل آن بود، زیرا برنامه ها می توانند ساختار خود را در زمان اجرا تغییر دهند (کد خودتغییردهنده). با این حال، کامپایلرهایی مانند "bef2c" و "Betty" برای این زبان توسعه یافته اند. کامپایلر bef2c هر دستور را به قطعه ای از کد زبان C ترجمه می کند و جریان اجرا را با استفاده از یک ثبات جهت (direction register) هدایت می کند. این روش نسبت به مفسرها برتری چشمگیری ندارد و علاوه بر آن، پیاده سازی ناقصی دارد، چرا که از دستور 'p' و حالت رشته ای پشتیبانی نمی کند. در مقابل، کامپایلر Betty هر خط مستقیم از دستورها را به صورت زیر برنامه ای مستقل در نظر می گیرد و در صورت تغییر توسط دس
تور 'p'، آن را دوباره کامپایل می کند. این روش که نوعی کامپایل هم زمان (Just-in-Time) به شمار می رود، باعث افزایش عملکرد می شود؛ زیرا بسیاری از دستورها می توانند به صورت مستقیم در کد ماشین اجرا شوند، بدون آن که نیازی به تصمیم گیری مکرر دربارهٔ مسیر اجرا باشد. کامنت گذاری. در بفانج هیچ ساختار نحوی ویژه ای برای کامنت گذاری وجود ندارد. برخلاف زبان هایی مانند Lisp یا Python که از رشته ها به عنوان توضیح در بخش های بلااستفاده بهره می برند، در بفانج برنامه نویس می تواند جریان اجرا را طوری هدایت کند که از ناحیهٔ «توضیحی» عبور نکند و بنابراین، آن بخش از کد هرگز اجرا نمی شود.
ماراتن بوستون ۲۰۲۵، صد و بیست و نهمین دوره رسمی مسابقات ماراتن بوستون در، ماساچوست بود که در روز دوشنبه، برگزار شد. این مسابقه یک ماراتن پلاتینیوم لیبل بود، یکی از هفت ماراتن بزرگ جهانی که برگزار می شد.این ماراتن که برای سال ۲۰۲۵ برنامه ریزی شده و دومین ماراتنی بود که پس از ماراتن توکیو ۲۰۲۵ در اوایل ماه مارس برگزار شد.
باشگاه اورینتال لیسبون یک باشگاه فوتبال پرتغالی مستقر در لیسبون است. این باشگاه که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد، و بازی های خانگی خود را در ورزشگاه مهندس کارلوس سالما با ظرفیت ۸٬۵۰۰ نفر برگزار می کند. تاریخچه. در ژانویه ۱۹۳۶، روی دِ سیشاش ، رئیس وقت باشگاه فوتبال چلاس، ابتدا ایده ایجاد یک باشگاه واحد که نماینده کل بخش شرقی شهر لیسبون باشد را مطرح کرد، اما به دلیل این ایده به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و تقریباً بلافاصله از این ایده صرف نظر کرد. در آوریل ۱۹۴۶، در یک کافی شاپ، ایده ادغام برای اولین بار توسط ژوزه مارکس دِ اولیویرا ، نایب رئیس وقت باشگاه فوتبال چلاس، به روزنامه نگار آرتور اینش مطرح شد. در ژوئیه ۱۹۴۶، ادغام به رأی گذاشته شد و هیئت مدیره سه باشگاه: فسفوروس ، مارویلنسه و چلاس ، با اکثریت ۹۰٪ آرا این پروژه را تصویب کردند و چند روز بعد، این باشگاه رسماً با ادغام این سه باشگاه تأسیس شد. رنگ های باشگاه (پیراهن قرمز، شورت سفید و جوراب در هر دو رنگ) نیز به طور رسمی در اساسنامه تعریف شدند، همچنین نماد باشگاه که ترکیبی از نمادهای قدیمی سه باشگاه است، نیز به طور رسمی در اساسنامه تعریف شد. اولین بازی باشگاه در ۱۵ سپتا
مبر ۱۹۴۶ مقابل قهرمان منطقه، باشگاه فوتبال بلننسس، بود که با نتیجه ۲–۱ شکست خورد. اولین فصل باشگاه، فصل ۴۷–۱۹۴۶ بود که در جدول لیگ دسته دوم در رتبه هفتم قرار گرفت و همچنین یک پیروزی عجیب ۶–۱ مقابل پورتو را نیز به دست آورد. در فصل ۵۰–۱۹۴۹، اورینتال عنوان قهرمانی را در دسته دوم پرتغال کسب کرد و مستقیماً به بالاترین سطح فوتبال پرتغال صعود کرد. فصل بعد، اورینتال در لیگ دسته اول در رتبه پنجم قرار گرفت که بالاترین رتبه و بهترین عملکرد باشگاه تا به امروز است. در بقیه دهه ۱۹۵۰، اورینتال بین دسته های اول و دوم در نوسان بود، اما چندین بار، مانند سال های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۶، عنوان قهرمانی دسته دوم را کسب کرد. در سال ۱۹۵۷، اورینتال دوباره سقوط کرد و مجبور شد به مدت شانزده سال در لیگ دسته دوم بماند تا اینکه در سال ۱۹۷۳ دوباره به دسته اول صعود کرد. دو سال بعد، این باشگاه دوباره سقوط کرد و در سال ۱۹۷۷، یک جایگاه در ورزشگاه کارلوس سالما فرو ریخت که عامل کلیدی سقوط باشگاه به لیگ دسته سوم برای اولین بار در تاریخ آنها محسوب می شد. در سال ۲۰۰۱، این باشگاه به لیگ دسته چهارم سقوط کرد، اما در اولین تلاش به لیگ دسته سوم بازگشت. این باشگاه د
هه بعدی را بین دسته های چهارم و سوم گذراند. اورینتال در سال ۲۰۱۳ یکی از بنیانگذاران لیگ جدید کامپیوناتو ناسیونال شد و در پایان فصل، آنها در گروه صعود خود مقام اول را کسب کردند و برای اولین بار از سال ۱۹۸۹، به دسته دوم پرتغال بازگشتند، زمانی که این دسته پس از سال ها منطقه ای بودن، یکپارچه شد.
ضرورت گرایی یک اصل متافیزیکی است که هرگونه امکان صِرف را رد می کند؛ یعنی دقیقاً یک راه برای وجود جهان وجود دارد. ضرورت گرایی قوی ترین بخش خانواده ای از اصول، از جمله جبرگرایی محض است که هر دو اراده آزاد لیبرترین را انکار می کنند و استدلال می کنند که اعمال انسان توسط پیشینه های بیرونی یا درونی از پیش تعیین شده است. ضرورت گرایی قوی تر از جبرگرایی محض است، زیرا حتی جبرگرایی محض نیز می پذیرد که زنجیره علی تشکیل دهنده جهان ممکن است به طور کلی متفاوت بوده باشد، اگرچه هر عضو از آن مجموعه، با توجه به علل پیشین خود، نمی توانسته متفاوت باشد. مشهورترین مدافع ضرورت گرایی در تاریخ فلسفه باروخ اسپینوزا است. آنتونی کالینز نیز به خاطر دفاع از ضرورت گرایی شناخته شده بود. کتاب کوتاه او با عنوان "تحقیقی در باب آزادی انسان" (۱۷۱۵) بیانی کلیدی از دیدگاه ضرورت گرایانه بود. "فرهنگ لغت قرن" در سال های ۱۸۸۹-۱۸۹۱ ضرورت گرایی را به عنوان باوری تعریف کرد که اراده آزاد نیست، بلکه تابع علل پیشین خارجی یا قوانین طبیعی علت و معلول است.
ماده باوری یا ماتریالیسم فرانسوی نامی است که به تعداد انگشت شماری از فیلسوفان فرانسوی قرن هجدهم در عصر روشنگری داده شده است، که بسیاری از آن ها در محفل ادبی بارون دولباخ جمع شده بودند. اگرچه تفاوت های مهمی بین آن ها وجود دارد، اما همه ماتریالیست هایی بودند که معتقد بودند جهان از یک جوهر واحد یعنی ماده تشکیل شده است، که حرکات و خواص آن را می توان برای توضیح همه پدیده ها استفاده کرد. ماتریالیست های برجسته فرانسوی قرن هجدهم عبارتند از:
لطفاً راحت باشید آقای لینگ یا من به طور تصادفی عشق را پیدا کردم (چینی: 一不小心捡到爱؛ انگلیسی: Please Feel At Ease Mr. Ling) مجموعه تلویزیونی درام-عاشقانه در سال ۲۰۲۱ به کارگردانی ژونگ چینگ و با بازی ژائو لوسی و لیو ته است. این مجموعه از اثری به همین نام اقتباس شده است. خلاصه داستان. داستان درباره یک پیک به نام گو آنشین است که پس از تصادف لینگ یو در حین مبارزه برای ارث بردن شرکت، او را به خانه می برد. این دو، با وجود تفاوت در عادات زندگی و طبقات اجتماعی شان، عاشق هم می شوند.
تری اتانول یک سوخت اتانولی (به طور دقیق تر اتانول سلولزی) است که از درخت ساخته می شود. خلاصه. این زیست سوخت در رقابت برای یافتن جایگزین انرژی برای سوخت فسیلی، رقیبی جدی است. طرفداران تری اتانول ادعا می کنند که بازده انرژی آن در مقایسه با منابع رایج تر اتانول مانند نیشکر و ذرت، در مقایسه با انرژی مورد نیاز برای تولید، بیشتر است. تولید. اتانول سلولزی با استفاده از زیست توده لیگنوسلولزی که بخش زیادی از جرم گیاهان را تشکیل می دهد، تولید می شود. اساساً در هسته مواد گیاهی، سلولز وجود دارد که می تواند به قندهای کربوهیدرات ساده تجزیه شود. پس از استخراج این قندها، می توان آنها را به الکل تخمیر کرد که به عنوان اتانول شناخته می شود. پرکاربردترین و امیدوارکننده ترین روش برای تولید اتانول سلولزی، فرایند سلولولیز نام دارد. این فرایند شامل هیدرولیز مواد لیگنوسلولزی پیش تصفیه شده است. سپس از آنزیم ها برای تجزیه سلولز به گلوکز استفاده می شود. این گلوکز سپس تخمیر و تقطیر می شود. مرحله پیش تصفیه ذکر شده در بالا هنگام پردازش اتانول سلولزی ضروری است زیرا گلوکز (قندها) به راحتی مانند سایر منابع اتانول مانند ذرت یا نیشکر در دسترس ن
یستند. در عوض، سلولز موجود در چوب باید از همی سلولز و لیگنین کپسوله کننده جدا شود. سه نوع پیش تیمار وجود دارد: فیزیکی، شیمیایی و زیست شناسی. تیمار فیزیکی شامل کاهش فیزیکی اندازه ذرات چوب است. این کار را می توان از طریق خرد کردن، آسیاب کردن و غیره انجام داد. تیمارهای بیولوژیکی شامل استفاده از میکروارگانیسم ها برای تجزیه چوب است. این نوع پیش تیمارها به دلیل مصرف انرژی بسیار کمتر، برای پیش تیمارهای فیزیکی مطلوب تر در نظر گرفته می شوند، اما ثابت نشده است که روش بیولوژیکی در سطح صنعتی قابل استفاده باشد. روش شیمیایی از یک محیط قلیایی یا اسیدی دیگر برای دسترسی بیشتر به سلولز درون الیاف چوب استفاده می کند. این روش کارآمدترین و کمترین هزینه انرژی را دارد. کاربردها. تری اتانول منبع انرژی نیست که نویدبخش تأمین انرژی خانه ها در آینده باشد، بلکه می توان از آن در کاربردهایی که از موتورهای احتراق داخلی استفاده می شود، بهره برد. تقریباً ۸۵ درصد از مصرف انرژی ایالات متحده از سوخت فسیلی مانند گاز طبیعی، زغال سنگ و نفت خام تولید می شود. با افزایش تقاضای چین، هند و سایر کشورهای در حال توسعه به سوخت های فسیلی، انتظار می رود کل مص
رف انرژی جهان در ۲۰ سال آینده ۵۷ درصد رشد کند. تخمین زده می شود که ایالات متحده آمریکا به تنهایی سالانه ۱۴۰ میلیارد گالن سوخت فقط برای حمل و نقل استفاده می کند. تری اتانول نه تنها می تواند با سوخت های معمولی مخلوط شود، بلکه می تواند مستقیماً در موتورهای اصلاح شده نیز سوزانده شود تا انتشار گازهای گلخانه ای را تا حد زیادی کاهش دهد. مزایا. اتانول سلولزی یک سوخت ترابری سازگار با محیط زیست و تجدیدپذیر است که می تواند از زیست توده جنگلی تولید شود. درختان به دلیل اینکه در تمام طول سال رشد می کنند، به کود و آب بسیار کمتری نیاز دارند و کربوهیدرات های بسیار بیشتری (پیش سازهای شیمیایی اتانول) نسبت به محصولات غذایی دارند، یک ماده اولیه بسیار امیدوارکننده هستند. همچنین، در مقایسه با اتانول ذرت، زیست سوخت سلولزی برای رشد به همان مقدار کود، آفت کش، انرژی یا آب نیاز ندارد. مهم ترین ویژگی این نوع اتانول، مانند همه انواع اتانول، تجدیدپذیر بودن آن است. اگر می خواهید یا نیاز دارید که مقدار بیشتری از آن تولید کنید، فقط درختان بیشتری پرورش می دهید. توسعه انواع سوخت های زیستی، از جمله تری اتانول، می تواند برای کشورهایی که به دنبال
کاهش وابستگی خود به نفت هستند، به ویژه کشورهایی که بیشتر نفت خود را وارد می کنند و همچنین زمین های زراعی/جنگلی زیادی مانند نیوزیلند و سوئد دارند، اهمیت داشته باشد. معایب. اگرچه منطقی به نظر می رسد که تری اتانول بتواند جایگزینی برای انواع اتانول فعلی باشد، اما یک نقص دارد و آن فرایند اضافی مورد نیاز برای تجزیه سلولز و همی سلولز سخت درون دیواره های سلول برای جداسازی قندها است. همان طور که در بخش تولید در بالا مورد بحث قرار گرفت، تولید اتانول از لیگنوسلولز موجود در زیست توده درخت نیاز به مرحله اضافی «پیش تصفیه» دارد. این پیش تصفیه است که هنوز به انرژی زیادی نیاز دارد تا تری اتانول ارزش تلاش را داشته باشد. با این اوصاف، بسیاری معتقدند که مزایای بالقوه آن بسیار بیشتر از معایب کوتاه مدت آن است. فرایند پرورش زیست توده درخت در مقایسه با پرورش ذرت یا نیشکر برای تولید اتانول، از نظر انرژی کارآمد است. با این حال، پرورش درختان نسبت به پرورش ذرت زمان بیشتری می برد و بنابراین هرگونه تحقیق دقیق در مورد پایداری و تناوب زراعی (حتی برای درختان با رشد سریع) نیاز به تعهد طولانی مدت دارد که تاکنون یافتن آن دشوار بوده است. تخمین ز