Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوک بزرگ یقه زرشکی پرنده ای با اندازه متوسط دانه خوار و برگ خوار از خانواده کاردینال شمالی (Cardinalidae) است. نوک بزرگ یقه زرشکی عمدتاً در شمال شرقی مکزیک از نوئوو لئون مرکزی و تاماولیپاس مرکزی از جنوب تا شمال وراکروز یافت می شود. با این حال، گاهی به دره ریو گراند در جنوب تگزاس، بیشتر در زمستان سرگردان است.
شب های پرحرارت پوپیا () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی گوئیدو مالاتستا است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد و داستان آن در روم باستان می گذرد.
نوک بزرگ یقه دار گونه ای از سهره های خانواده (Fringillidae) است. محدوده آن نواحی شمالی شبه قاره هند، عمدتاً هیمالیا، همراه با برخی از مناطق مجاور را دربر می گیرد. در بوتان، هند، میانمار، نپال و تایلند یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های خزان دار یا مختلط کوهستانی است.
سد ناواهو () سدی بر روی رودخانه سن خوان، شاخه ای از رودخانه کلرادو، در شمال غربی نیومکزیکو در ایالات متحده است. این سد خاکی با ۱۲۳ متر ارتفاع در دامنه کوه های سان خوان در حدود ۷۱ کیلومتری بالادست و شرق فارمینگتون، نیومکزیکو واقع شده است. این سد در دهه ۱۹۶۰ توسط اداره احیای ایالات متحده برای کنترل سیل، آبیاری، تأمین آب خانگی و صنعتی و ذخیره سازی آن برای خشکسالی ساخته شد. یک نیروگاه برق آبی کوچک نیز در دهه ۱۹۸۰ اضافه شد. این سد یکی از ساختارهای اصلی پروژه ذخیره سازی رودخانه کلرادو است که برای تنظیم منابع آب در کل حوضه رودخانه کلرادو طراحی شده است. مخزن آن، دریاچه ناواهو، یک منطقه تفریحی محبوب و یکی از بزرگ ترین پهنه های آبی در نزدیکی نیومکزیکو است که بخش بالایی آن تا کلرادو امتداد دارد. مشخصات. ناواهو یک سد خاکی است که از سه ناحیه متفاوت شنی، ماسه ای و خاک رس تشکیل شده است. سد ارتفاع و طول دارد و عرض آن در پایه و در تاج می باشد. این سد دارای ظرفیت ۲۰۵۲۰۰۰۰ مترمکعب ذخیره سازی بوده و ارتفاع تاج سد ۱۸۶۲ متر بالاتر از سطح دریا است. این سد دریاچه ناواهو را تشکیل می دهد که یکی از بزرگ ترین دریاچه های نیومکزیکو و کلرا
دو با مساحت ۶۳۲۰ هکتار می باشد. دریاچه ناواهو تا به سمت رودخانه سان خوان، به سمت رودخانه لوس پینوس (رود کاج) و به سمت رودخانه پیدرا ادامه پیدا می کند. ظرفیت دریاچه ناواهو ۲٫۱۱ کیلومتر مکعب است که ۱٫۲۸ کیلوتر مکعب از آن یا ۶۰٫۶ درصد، ب عنوان حجم ذخیره سازی فعال یا قابل استفاده در نظر گرفته می شود. تا قبل از ساخت سد، جریان رودخانه سان خوان در هنگام ذوب برف در بهار و بارش باران های موسمی تابستانی، بسیار زیاد بود و در زمان های دیگر سال نیز طغیان می کرد. این سد جریان آب ثابتی را در طول سال فراهم کرده است که به نفع تأمین آب، تفریح و کنترل سیلاب است. حجم آبی معادل ۳۷ متر مکعب در ثانیه از طریق یک نیروگاه برق آبی ۳۲ مگاواتی که متعلق به شهر فارمینگتون است، به رودخانه سان خوان رها می شود. برق این نیروگاه به حدود ۳۷۰۰۰ مشتری در شمال غربی نیومکزیکو خدمت رسانی می کند و میانگین تولید آن ۱۳۵۲۲۶۰۰۰ کیلووات ساعت برای دوره ۱۹۸۹–۱۹۹۹ بوده است.
نوک بزرگ شانه زرد گونهای از پرندگان خانواده فرخندگان (Thraupidae) است. این تنها عضو از سردهٔ "Parkerthrustes" است. در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
فمینیسم فردگرا ، که به آن آی فمینیسم نیز می گویند، یک جنبش فمینیستی آزادی خواه است که بر فردگرایی، استقلال شخصی، آزادی از تبعیض های دولت علیه زنان و برابری جنسیتی تأکید دارد. فمینیست های فردگرا تلاش می کنند تا سیستم های قانونی را تغییر دهند و امتیازات جنسی و جنسیتی را حذف کنند و تضمین کنند که افراد از حقوق برابر برخوردار هستند. فمینیسم فردگرا زنان را تشویق می کند تا مسئولیت کامل زندگی خود را بپذیرند و با هرگونه دخالت دولت در انتخاب هایی که بزرگسالان با بدن خود انجام می دهند مخالف است. فمینیسم فردگرا یا لیبرترین گاهی به عنوان یکی از شاخه های فمینیسم لیبرال گروه بندی می شود، اما با جریان اصلی فمینیسم لیبرال قرن ۲۱ تفاوت دارد. فمینیست های فردگرا، وندی مک الروی و کریستینا هاف سامرز، فمینیسم فردگرا را در تقابل با آنچه «فمینیسم سیاسی» یا «فمینیسم جنسیتی» می نامند، تعریف می کنند. باورها. فمینیست های فردگرا آن نقش های جنسیتی را که استقلال و انتخاب زنان را محدود می کند را رد می کنند و تأکید دارند که نقش های جنسیتی سخت گیرانه هم زنان و هم مردان را محدود می کند، به ویژه اگر از نظر قانونی اجرا شوند. فمینیست های فردگرا از
استفاده از قدرت برای دستیابی به اهداف انتقاد می کنند و معتقدند که اجازه دادن به دولت برای تصمیم گیری از جانب زنان ممکن است انتخاب های فردی زنان را محدود کند. برای مثال، ممنوعیت کار جنسی برای «حمایت» از زنان، زنان را به جای فرد، به عنوان گروهی یکپارچه در نظر می گیرد و فرصت های اقتصادی را برای آن هایی که می خواهند به انتخاب خود در صنعت سکس کار کنند، از بین می برد. مؤسسه کیتو، یک اندیشکده آزادی خواه آمریکایی، استدلال می کند که سرمایه داری استاندارد بالاتر زندگی، دسترسی بیشتر به منابع، آزادی های فردی بیشتر و فرصت های شغلی بیشتری را به زنان داده است. فمینیسم فردگرا با تئوری قانون طبیعی مطابقت دارد و از قوانینی حمایت می کند که از حقوق زن و مرد به طور مساوی پشتیبانی می کند. فمینیست های فردگرا استدلال می کنند که دولت نباید نیازهای زنان را بر مردان اولویت دهد، و همچنین نباید برای ایجاد برابری در روابط شخصی، ترتیبات اقتصادی خصوصی، سرگرمی ها و نمایندگی رسانه ها یا قلمرو عمومی فرهنگی اجتماعی مداخله کند. نقدها به فمینیسم فردگرا. منتقدان استدلال کرده اند که فمینیسم فردگرا به اندازه کافی به نابرابری ساختاری نمی پردازد. در
سال ۱۹۹۵، کاترین مک کینون، فمینیست رادیکال آمریکایی، از ارزش انتخاب فردی انتقاد کرد و گفت که هنوز مواردی وجود دارد که «زنان مورد استفاده قرار می گیرند، مورد آزار قرار می گیرند، خریداری می شوند، فروخته می شوند، و ساکت می شوند، به ویژه زنان رنگین پوست.» در سال ۱۹۹۹، سوزان براون میلر، فمینیست آمریکایی پیشنهاد کرد که بیزاری از فمینیسم جمعی و «متحد» نشانه یک جنبش فمینیستی «رو به زوال» و ناسالم است.
نوک بزرگ بونین یا نوک بزرگ جزایر بونین یک سهره منقرض شده است. این یکی از گونه های متنوع پرندگان است که در زبان محلی به آن " نوک بزرگ " می گویند، اما ارتباط نزدیکی با grosbeaks "sensu stricto" ندارد. بسیاری از مقامات این گونه را در سردهٔ "Carpodacus" جای می دهند، اما برخی آن را در سردهٔ خود "Chaunoproctus" جای می دهند. یک تجزیه وتحلیل ژنتیکی در سال ۲۰۱۳ نشان داد که این یک عضو نسبتاً پایه ای از گروه است که بیشتر از سهرهٔ گلی معمولی مشتق شده است، اما با زمان برآورد واگرایی از دیگر اعضای گروه در حدود ۱۲٫۵ میلیون سال پیش هیچ خویشاوند نزدیکی ندارد.
نوک بزرگ سینه سرخ یا نوک بزرگ سینه گلی که به دلیل رنگ آمیزی آن در زبان عامیانه «گلوبریده» نامیده می شود، یک نوک بزرگ بزرگ جثه و دانه خوار از خانوادهٔ کاردینال ها (Cardinalidae) است. در درجه نخست یک جمع کننده شاخ و برگ است. نرها دارای سر، بال، پشت و دم سیاه هستند و لکه ای به رنگ گلی روشن روی سینه سفید خود دارند. نرها و ماده ها دوریختی جنسی مشخصی را نشان می دهند.
مرثیه ای برای یک بیگانه () یک فیلم وسترن اسپاگتی ایتالیایی-اسپانیایی به کارگردانی ائوخنیو مارتین و خوزه لوئیس مرینو است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
قاتل مادرزاد () یک فیلم اکشن کره ای به کارگردانی جانگ هیون سو است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. از بازیگران فیلم می توان به جونگ وو سونگ، شیم اون-ها و لی می-سوک اشاره کرد.
ششمین دوره انتخابات مجلس خبرگان رهبری، در ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ همزمان با مرحلهٔ نخست انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد. گزارش انتخابات. در این دوره از انتخابات مجلس خبرگان رهبری، ۵۱۰ نامزد برای تصاحب ۸۸ کرسی ثبت نام کردند که به نقل بعضی منابع از این میان حدود ۱۴۷ کاندیدا شاخص هستند. از جمله آنها ۵۲ نفر از نمایندگان فعلی مجلس خبرگان هستند. هادی طحان نظیف سخنگوی شورای نگهبان در ۴ بهمن ۱۴۰۲ اعلام کرد تعداد ۱۳۸ نفر در انتخابات مجلس خبرگان رهبری در سراسر کشور تایید صلاحیت شدند. البته تعداد تأیید صلاحیت شدگان در مرحله تجدیدنظر به ۱۴۴ نفر افزایش پیدا کرد.
ترکی بن عبدالعزیز السدیری (المحطنی)، شاعر سعودی، متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۷۵–۲۳ ذی القعده ۱۳۹۵. در شهر ریاض پادشاهی عربستان سعودی است. او پسر بزرگ شاهزاده عبدالعزیز و مادرش نوف است و خواهر و برادری ندارد. او در اوایل زندگی به نام مستعار (المحنه) معروف بود که به معنای خوشحال یا خوشحال از زندگی است. ویژگی شعر او سهولت و لطافت بیان و تصویرسازی است و با هنرمندان زن و مرد متعددی از جمله انغام در آلبوم پرستیژ ملک در سال ۱۳۷۷، دیانا حداد در اثری تولید شده در سال ۱۳۷۷، عبدالعزیز المنصور در سال ۲۰۰۶، خالد الخالد در سال 1999 و محمد البکری در سال ۲۰۰۰ همکاری داشته است.
کرانه داگر () یک آب تل بزرگ در ناحیه کم عمق دریای شمال است که در فاصله ۱۰۰ کیلومتری (۶۲ مایل) از ساحل شرقی انگلستان قرار دارد. در هنگام آخرین عصر یخبندان، این کرانه بخشی از خشکسار بزرگ بود که سرزمین اصلی اروپا و جزایر بریتانیا را به یکدیگر متصل می کرد که اکنون به نام داگرلند معروف است. این کرانه از دیرباز در نزد ماهیگیران به کرانه ماهیگیری پرحاصل شناخته شده است؛ نام آن برگرفته از واژه داگرز است که یک قایق ماهیگیری هلندی در قرون وسطی بود که به طور خاص از آن برای صید ماهی روغن استفاده می گردید. در آغاز قرن بیست و یک، این ناحیه به عنوان یک سایت بالقوه برای ایجاد نیروگاه بادی راند ۳ بریتانیا تشخیص داده شد که به عنوان نیروگاه بادی کرانه داگر در حال توسعه است.
سد ایکاوا () سدی بر روی رودخانه اوی در آئوی-کو، شیزوئوکا، در جزیره هونشو، ژاپن است. این اولین سد ثقلی بتنی میان خالی بود که در ژاپن ساخته شد و دارای یک نیروگاه تولید برق آبی است که در مالکیت شرکت برق چوبو می باشد. تاریخچه. توسعه تولید انرژی برق آبی از پتانسیل موجود در دره رودخانه اوی توسط دولت میجی در آغاز قرن بیستم محقق شد. رودخانه اوی با حجم زیاد و خروش جریان آن شناخته می شد. بالادست آن کوهستانی است و سرشاخه های آن از نواحی دره ای و شیب دار با بارندگی فراوان و مناطق کم جمعیت نشأت می گیرد. در سال ۱۹۰۶، یک شرکت مشارکتی برق آبی آنگلو-ژاپنی به نام نیچیئی سوئیروکو دنکی ( تأسیس شد و مطالعات و کار طراحی را بر روی طرح هایی به منظور بهره برداری از پتانسیل رودخانه اوی و رودخانه فوجی در استان شیزوکا آغاز کرد. سهام بریتانیایی آن در سال ۱۹۲۱ خریداری شد و تولید برق تحت حمایت شرکت تولید و انتقال برق ژاپن ( در سال ۱۹۳۸ ملی شد. اولین سدها بر روی رودخانه اوی در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ تکمیل شدند، اما کار بیشتر به دلیل رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰ و جنگ جهانی دوم در دهه ۱۹۴۰ به حالت تعلیق درآمد. با این حال، در اوایل دهه ۱۹۵۰، ن
یاز ژاپن به انرژی الکتریکی به ویژه در کمربند صنعتی نزدیک ناگویا، به طور تصاعدی در حال افزایش بود. پس از تجزیه نیپون هاسودن در پایان جنگ جهانی دوم به تأسیسات برق منطقه ای مختلف، بخش عمده ای از سدهای روی رودخانه اوی تحت کنترل چوبو الکتریک پاور قرار گرفت. طرح. کار طراحی سد ایکاوا در سال ۱۹۵۱ آغاز شد و ساخت و ساز آن در سال ۱۹۵۲، با کمک مالی خارجی از OCI که توسط فرماندهی نیروهای متفقین تسهیل شده بود، آغاز شد. طراحی انجام شده برای سد، تکنیک ساخت بتن توخالی را به ژاپن معرفی کرد، که پیش تر با موفقیت در ایتالیا استفاده شده بود. در ابتدا مقاومت در برابر این تکنیک از سوی مهندسان عمران ژاپنی وجود داشت که توجه زیادی به مقاومت این طرح در برابر زلزله داشتند، اما تعداد کاربردهای موفق آن در مناطق زلزله خیز شمال ایتالیا به همراه صرفه اقتصادی ناشی استفاده کمتر از بتن، تصمیم نهایی را به سمت این طرح تغییر داد. در نهایت ساخت این سد با ارتفاع در خط راه آهن اویگاوا ایکاوا تسهیل و در سال ۱۹۵۷ تکمیل شد. نیروگاه برق آبی ایکاوا در پایین این سد، توانی برابر ۶۲۰۰۰ کیلووات نیرو تولید می کند. در نتیجه آبگیری سد و ایجاد دریاچه سد ایکاوا، روس
تای ایکاوا به زیر آب رفت و ۵۵۰ خانوار آن مجبور به نقل مکان شدند. آب این سد به عنوان منبع مهم آب آشامیدنی، آب صنعتی کارخانجات شیزوکا استد. دریاچه با ماهی های قزل آلا، یک مکان ماهیگیری محبوب است. موزه ای که توسط شرکت برق چبو در نزدیکی دریاچه تأسیس شده است و دارای نمادهای نمایشگاهی است که مربوط به تاریخ و ساخت سد و نیروگاه برق آبی است. پیوند به بیرون. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
سونگ هه سونگ (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۶۴) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. او کارگردانی فیلم های "پنجشنبه فرمان" و "یک فردای بهتر" را بر عهده داشته است.
میتسوئو کوروتسوچی (; – ) فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل ژاپن بود.
موریهه ماگاتانی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
تافیلدیان ، تیره ای از گیاهان گل دار در راسته تک لپه ای قاشق واش سانان است. این خانواده به چهار سرده تقسیم می شود که مجموعاً ۲۸ گونه شناخته شده را شامل می شود (Christenhusz &amp; Byng ۲۰۱۶). آنها گیاهان کوچک و علفی هستند، عمدتاً در مناطق قطبی و زیرقطبی، اما تعداد کمی از آنها به سمت جنوب گسترش می یابند و یک سرده در شمال آمریکای جنوبی و فلوریدا بومی است. "تافیلدی ها ریز" () گاهی به عنوان یک گیاه زینتی رشد می کند. ویلیام هادسون () (۱۷۳۰-۱۷۹۳) "تافیلدی ها" (Tofieldia) را برای گیاه شناس بریتانیایی توماس توفیلد (۱۷۳۰-۱۷۷۹) نامید. خانواده تافیلدیان توسط آرمن تاخداجیان در سال ۱۹۹۵ ساخته شد. مطالعات تبارزایی مولکولی روی توالی های دی ان ای نشان داده است که آن را دومین کلاد واگرا در قاشق واش سانان، پس از پایه ترین کلاد، خانواده گل شیپوریان است. قبل از اینکه جداسازی تافیلدیان با روش های تباربندی تایید شود، سرده های آن معمولاً به نارثیان ()، سوسنیان، یا گل خوشه ایان اختصاص داده می شد. تافیلدیان توسط گروه () در سیستم طبقه بندی گیاهی () آنها شناخته شده است. محدود کردن سرده ها در تافیلدیان بحث برانگیز بوده است. بسیاری از نوی
سندگان سه گلی ها () را به عنوان یک سرده جدا از تافیلدی ها نمی شناسند. تعداد کمی از نویسندگان سرده های دیگر را نیز در تافیلدی ها فرو برده اند. تجزیه و تحلیل تبارزایی، بر اساس دو ژن هسته ای و ده ژن کلروپلاست، تأیید کرده است که هر پنج سرده تک فیلتیک هستند و سه گلی ها و تافیلدی ها تاکسون های خواهر نزدیک به هم هستند. شرح. گیاهان چندساله علفی کوچک. برگ ها همسان (منفصل و همپوشان)، هم وجهی. گل آذین خوشه ای. شبه فنجان است. سرگل آزاد. میوه یک کپسول، معمولاً دسته شده است. سرده ها. "Dicolpopollis†" تبارزایی. درخت تبارزایی زیر بر اساس یک مقاله دی ان ای است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، که برای سازگاری با انتقال گونه در Isidrogalvia به Harperocallis اصلاح شده است.
تتسویا ماریکو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ژاپن است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم های ورزشی نیکان برای بهترین کارگردان شده است.
ماساکازو کانکو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
ماسایوکی (؛ زادهٔ ) پویانما، کارگردان فیلم، کارگردان پویانمایی، هنرمند داستان، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کوجی ماسوناری (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
شوی ماتسوبایاشی (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
دایگو ماتسویی (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم، و نمایشنامه نویس اهل ژاپن است.
یوشیهیکو ماتسویی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
سوزوکی ماتسوئو (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش، بازیگر، رمان نویس و فیلم نامه نویس ژاپنی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ایچی قاتل" اشاره کرد.
زنزو ماتسویاما (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
میتسورو میکه (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
میتسوهیرو میهارا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
تاکاهیرو میکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی و کارگردان موزیک ویدئوی اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های وی می توان "فردای من، دیروز تو" (۲۰۱۶) را نام برد.
کازوهو میتسوتا (؛ زادهٔ ) Director، تهیه کننده، planner اهل ژاپن است. وی بین سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می کرد.
یوکیهیرو میاموتو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دایسوکه میازاکی (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
۱۸ مه (; ) یک فیلم درام جنگی محصول سال ۲۰۰۷ کره جنوبی با بازی کیم سانگ کیونگ، آن سونگ کی، لی یو وون و لی جون گی است. این فیلم در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم بر اساس قتل عام گوانگجو در ۱۸ مه ۱۹۸۰ ساخته شده است.
یوئیچیرو موریکاوا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم مستقل، فیلمنامه نویس، بازیگر و خوشنویس ژاپنی است. او در مارس ۲۰۰۶ زمانی که دستگیر و به ظن پرداخت پول به دختری ۱۷ ساله برای خدمات جنسی متهم گشت، توجه رسانه ها را به خود جلب کرد.
کی موریکاوا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
شوهی موریتا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، پویانما، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
شیرو موریتانی (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
مامورو ناگانو (؛ زادهٔ ) مانگاکا، کارگردان فیلم، پویانما، و اهالی کسب وکار اهل ژاپن است.
کان موکای (؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۳۷ – ) کارگردان فیلم، فیلم بردار، تهیه کننده فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
پیمان آنکارا ۱۹۲۶ (همچنین به عنوان پیمان مرزی ۱۹۲۶ ( شناخته می شود) در ۵ ژوئن ۱۹۲۶ در آنکارا توسط ترکیه، بریتانیا و عراق تحت قیمومت بریتانیا امضا شد. هدف از این معاهده حل به اصطلاح «مسئله موصل» از طریق تعیین مرز رضایت بخش بین ترکیه و عراق و تنظیم روابط همسایگی آنها بود. یکی از جنبه های مهم این معاهده این بود که ترکیه حق دارد در صورت بی ثباتی در منطقه مرزی وارد درگیری نظامی شود. این حوزه نفوذ که فراتر از مرزهای مدرن ترکیه است، عمدتاً بخش شمالی عراق، به ویژه منطقه موصل و کرکوک را در بر می گیرد. عواقب. "پس از پیمان ۱۹۲۶، روابط ترکیه و عراق به تدریج بهبود یافت. در سال ۱۹۲۸، هر یک از طرفین در پایتخت های طرف دیگر نمایندگی باز کردند و هر دو کشور اعتبارنامه خود را ارائه کردند. ملک فیصل و وزیرانش در ژوئیه ۱۹۳۱ از پایتخت ترکیه بازدید کردند، و در اوایل سال ۱۹۳۲، معاهدات ترکیه و عراق اقامتگاه، تجارت، و استرداد امضا شد. اگر چه معاهده تجارت و دوستی دوجانبه در سال ۱۹۳۲ بین دو دولت ترکیه و عراق به امضا رسید، اما مورد تایید بریتانیا قرار نگرفت که نشان دهنده تداوم کنترل بریتانیا بر سیاست خارجی عراق پس از پایان قیمومت است. در س
ال ۱۹۳۷ معاهده عدم تعرض با عراق به نام پیمان سعدآباد در تهران، ایران امضا شد.
تورو موراکاوا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و ترانه سرا اهل ژاپن است.
کازویا موراتا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و تهیه کننده فیلم اهل ژاپن است.
مینورو موراتا (; – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، بازیگر اهل ژاپن بود.
آتسوشی موروگا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
برف پاک (; ؛ ، "هاتسویوکی نو کویی") یک فیلم محصول سال ۲۰۰۷ کره جنوبی به کارگردانی هان سانگ هه و با بازی بازیگر کره ای لی جون گی و بازیگر ژاپنی آئویی میازاکی است.
کنجی ناکازاکی (؛ زادهٔ ) پویانما، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کوزو ناگایاما (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی، تهیه کننده تلویزیونی، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
یوجی ناکائه (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
کو ناکاهیرا (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
پیمان آنکارا می تواند به یکی از موارد زیر اشاره نماید:
ریوتا ناکانو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
تاکائو ناکانو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
ترویوشی ناکانو (; – ) کارگردان فیلم اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آکادمی فیلم ژاپن شده است.
هوهن شوانگائو (به آلمانی: Hohenschwangau) یک دهکده سابق و اکنون یک ناحیه شهری در شهرداری شوانگائو، ناحیه استالگوی، باواریا، آلمان است. بین قصر نوی شوان شتاین و قلعه هوهن شوانگائو قرار دارد و سالانه حدود ۲ میلیون نفر از آن بازدید می کنند و از آنجا تورهای خود را به سمت کاخ های سلطنتی سابق آغاز می کنند. این روستا توسط پارکینگ ها، رستوران ها، مهمان خانه ها، هتل ها و فروشگاه های سوغاتی تسلط دارد. هوهن شوانگائو در غرب با آلپسی همسایه است. در اینجا موزه پادشاهان باواریا در سال ۲۰۱۱ در ساختمان هتل قدیمی سابق (Alpseestraße 27) تأسیس شد. هلن ویتا بازیگر و خواننده در هوهن شوانگائو به دنیا آمد. ژولین دوویویه صحنه های بیرونی فیلم Marianne de ma jeunesse را در اینجا فیلمبرداری کرد.
هیتوشی نانبا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هیرویوکی ناسو (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود. از فیلم های او می توان به "سرخ" اشاره کرد.
کازوی نیهونماتسو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است. وی بین سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می کرد.
میکا نیناگاوا (; زاده ۱۸ اکتبر ۱۹۷۲) عکاس و کارگردان اهل ژاپن است. او بیشتر به خاطر عکس های رنگارنگش از گل ها شناخته شده است.
گیچی نیشیهارا (؛ ۱۹۲۹ – ۱۶ اوت ۲۰۰۹ (aged 80)) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، فیلم بردار، فیلم نامه نویس، بوکسور، و بازیگر اهل ژاپن بود.
کاتسومی نیشیکاوا (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
هیروشی نیشیکیوری (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یوشیهیرو نیشیمورا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، چهره پرداز، و تدوین گر اهل ژاپن است.
دایسوکه نیشیو (؛ زادهٔ ) پویانما، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است. فیلم شناسی. آب نبات جادویی
هیدئو اوبا (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۹ میلادی فعالیت می کرد.
موتویوشی اودا (; – ) کارگردان فیلم اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۸ میلادی فعالیت می کرد.
آتسوشی اوگاتا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
نائوکو اوگیگامی (؛ زادهٔ ۱۵ فوریهٔ ۱۹۷۲) کارگردان، فیلم نامه نویس و فیلم بردار اهل ژاپن است.
کویو اوهارا (; – ۲۰ فوریه ۲۰۰۴) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
آتارو اویکاوا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
تاتسویا اویشی (؛ زادهٔ ) پویانما، کارگردان فیلم, storyboard artist اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تاداناری اوکاموتو (; – ) کارگردان فیلم، و پویانما اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می کرد.
هیرویوکی اوکیورا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، پویانما، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
فهرست افراد درگذشته بر اثر مصرف الکل () فهرستی از افراد برجسته در بخش رده:مرگ های به موجب الکل، است که به خاطر اثرات مصرف کوتاه مدت/بلند مدت الکل فوت کرده اند. نام افرادی که به علت تأثیر غیرمستقیم الکل همچون رانندگی تحت تأثیر الکل یا مسمومیت ناشی از تداخل مصرف دارو و الکل، فوت کرده اند در این فهرست ذکر نگردیده است. مجله انجمن پزشکی آمریکا، الکلیسم را به عنوان «پیش زمینه بیماری مزمن که بواسطه عدم کنترل زیاده روی در مصرف نوشیدنی، تمایل به الکل به عنوان داروی روان گردان، مصرف الکل با وجود عواقب زیان بار و تغییر در بینش بخصوص در انکار زیان آور بودن آن، شناخته می شود» توصیف کرده است.
مارگارته اشتایف (; – ) طراح، خیاط و کارآفرین اهل آلمان بود. او مؤسس کارخانهٔ اشتایف در سال ۱۸۸۰ بود که عروسک هایی از حیوانات را تولید می کند. معروف ترین تولید این کارخانه تدی خرسه است.
شما مردم فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی کنیا بریس است. در این فیلم بازیگرانی همچون جونا هیل، لورن لندن، دیوید دوکاونی، نیا لانگ، جولیا لوئی درایفوس، ادی مورفی، مالی گوردن، آندرئا سوج، الیوت گولد، رئا پرلمان، مایک اپس، لا لا آنتونی، برایان گرینبرگ، مت والش، هل لیندن، ریچارد بنجامین، آنتونی اندرسون، راب هیوبل، دیون کول و کیم ویتلی ایفای نقش کرده اند.
تایمز (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۱ با بازی لی سو جین، لی جو یونگ، کیم یونگ چول و مون جونگ هی است. این مجموعه از ۲۰ فوریه تا ۲۸ مارس از اوسی ان پخش شد.
داماد سینو و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی وی. وی وینایاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون بلامکوندا سرینیواس، سامانتا روت پرابو، پراکاش راج، پرادیپ راوات، براماندام و تمنا باتیا ایفای نقش کرده اند.
فمینیسم فرهنگی ()، اصطلاحی است که برای توصیف انواع فمینیسم رادیکال استفاده می شود که سعی در ارزش گذاری مجدد و بازتعریف ویژگی هایی دارد که از نظر فرهنگی به زنانگی نسبت داده می شود. همچنین برای توصیف تئوری هایی استفاده می شود که تفاوت های ذاتی بین زن و مرد را تحسین می کنند. فمینیست های فرهنگی زمانی از سایر فمینیست های رادیکال جدا شدند که تصور فمینیستی و مردسالارانه قبلی را که ویژگی های زنانه نامطلوب داشت را رد کردند و به دیدگاه ذات گرایانه دربارهٔ تفاوت های جنسیتی بازگشتند که در آن «طبیعت زنانه» را برتر می دانند. خاستگاه. بر خلاف فمینیسم رادیکال یا فمینیسم سوسیالیستی، فمینیسم فرهنگی یک ایدئولوژی برساخته از سوی طرفدارانش نبود، بلکه یک برچسب تحقیرآمیز بود که توسط مخالفان، به طرفداران آن نسبت داده می شد. در سال ۱۹۷۵، بروک ویلیامز اولین کسی بود که «سیاسی زدایی فمینیسم رادیکال» را «فمینیسم فرهنگی» توصیف کرد. این اصطلاح در اوایل سال ۱۹۷۱ ظهور کرد، زمانی که فرانسیس چاپمن، در نامه ای چاپ شده در "آف اور بکز"، مجله ادبی "آفرا" را محکوم کرد که «در خدمت به فمینیسم فرهنگی بوده است». الیزابت دیگز، فمینیست سوسیالیست، در سال ۱
۹۷۲، از برچسب «فمینیسم فرهنگی» برای فعالیت های همه فمینیسم های رادیکال استفاده کرد. الن ویلیس، بنیانگذار ردستوکز تأیید کرد که «اکثریت بزرگ زنانی که در حال حاضر خود را فمینیست رادیکال می نامند، در واقع از سیاستی پیروی می کنند که به آن برچسب «فمینیست فرهنگی» زده شده است. [...] اگرچه فمینیسم فرهنگی از جنبش رادیکال فمینیستی بیرون آمده اما این دو گرایش متضاد هم هستند. تئوری. فمینیسم فرهنگی زنان را در موقعیتی قرار می دهد که بیش از حد توسط سیستم های مردسالار شکل گرفته است. لیندا الکوف به این نکته اشاره می کند که «ارزیابی مجدد فمینیستی فرهنگی، انفعال زن را به عنوان صلح طلبی او، احساساتی بودن او را به عنوان تمایل او به پرورش، ذهنی بودن او را به عنوان خودآگاهی پیشرفته او تفسیر می کند». خطوط فکری مشابهی در دوره های پیشین ردیابی شده است. جین آدامز و شارلوت پرکینز گیلمن استدلال کردند که به نظر می رسد در اداره دولت، همکاری، مراقبت و عدم خشونت در حل و فصل منازعات، جامعه به فضایل زنان نیاز دراد. ژوزفین دونوان استدلال می کند که روزنامه نگار، منتقد و فعال حقوق زنان قرن نوزدهم، مارگارت فولر، فمینیسم فرهنگی را با اثر "زن در قرن