Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و انتخاب مصر به عنوان میزبان کوپ۲۷ را محکوم کردند. نامه ای که به پاتریشیا اسپینوزا، دبیر اجرایی UNFCCC نوشته شده، از آن خواسته شده است تا کنفرانس را به دلیل نگرانی در مورد حقوق دگرباشان جنسی، حقوق زنان و سرکوب حقوق مدنی به کشور آفریقایی امن تر دیگری منتقل کند. گروه های مختلف حقوق بشر، از جمله عفو بین الملل، کوپ۲۷ را فرصتی برای مصر برای برداشتن محدودیت های فضای مدنی می دانستند و از آن حمایت می کردند که زندانیان سیاسی خود را آزاد کند و پس از پایان کوپ۲۷ یک محیط امن برای مدافعان ایجاد کند. گزارش ها نشان داد که یک فرایند ثبت نام مخفی سازمان های جامعه مدنی منتقد دولت مصر را از شرکت در کوپ۲۷ محروم کرد. وزارتخانه های خارجی، محیط زیست و همبستگی اجتماعی مصر به طور خصوصی سازمان های غیردولتی را انتخاب کرده و مورد بررسی قرار دادند که اجازه دارند برای یک بار ثبت نام برای اجلاس آب و هوا درخواست دهند. روند درخواست و معیارهای انتخاب عمومی اعلام نشد. در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲، دیده بان حقوق بشر گزارشی را بر اساس مصاحبه با بیش از ده ها فعال، دانشگاهیان، دانشمندان و روزنامه نگارانی که بر روی مسائل زیست محیطی مصر کار می کردند، منتشر کر
د. بر اساس این گزارش، محدودیت های شدیدی که توسط دولت مصر بر سازمان های غیردولتی مستقل، از جمله گروه های محیط زیست تحمیل شده است، توانایی سازمان ها را برای انجام حمایت مستقل و کار میدانی ضروری برای حفاظت از محیط زیست طبیعی به شدت کاهش داده است. دولت مصر همچنین به دلیل عدم اقدام ادعایی در مورد تغییرات آب وهوا و کاهش مصرف سوخت فسیلی با انتقاداتی مواجه شده است به عنوان یک استراتژی بهبود COVID-19، دولت مصر قیمت هتل ها را افزایش داد که منجر به نگرانی در مورد مقرون به صرفه بودن و فراگیر بودن کنفرانس شد. در اکتبر ۲۰۲۲، مدیر محیط زیست دیده بان حقوق بشر، ریچارد پیرهاوس، اظهار داشت که مصر تهدید کرده است که با ساکت کردن محیط بانان مستقل این کشور قبل از کوپ۲۷، اقدام مهم آب وهوایی جهانی را از مسیر خارج خواهد کرد. وی گفت: حقوق بشر در مقابل اقدام اقلیمی یک بحث نادرست است، نه یا نیست، ما به مردم در خیابان، محیط بانان مستقل و فعالان حقوق بشر، دعوای راهبردی و دادگاه های مستقل برای ایجاد تغییر نیاز داریم. گشایش. عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور مصر، در سخنان افتتاحیه خود، از کشورها خواست تا در مورد تغییرات غیرعادی آب وهوایی اقدام کن
ند و توجه آنان را به تأثیر رویدادهای شدید آب وهوایی در سال های اخیر جلب کرد.میا موتلی، نخست وزیر باربادوس، خواستار رویکردی مبتنی بر کمک مالی به جای مبتنی بر وام برای تأمین مالی آب وهوا شد. مذاکرات. ایالات متحده سیستمی از اعتبارات کربن را برای تسهیل انتقال انرژی در کشورهای کم درآمد پیشنهاد کرد. شرکت مالی توسعه ایالات متحده تلاش کرد تا سرمایه گذاری را افزایش دهد تا به کشورهای کم درآمد کمک کند تا با تأثیرات مختلف تغییرات آب وهوایی مقابله کنند. در مجموع کشورهای ثروتمند در سال ۲۰۲۰ مبلغ ۲۹ میلیارد دلار به این مسئله پرداخته اند، اما این تنها کسری است از آنچه که مورد نیاز است. شری رحمان، وزیر آب وهوای پاکستان با بیان اینکه سیل در پاکستان ۳۰ میلیارد دلار برای این کشور هزینه دارد که «پاکستان توان پرداخت آن را ندارد»، از کشورهای پردرآمد خواست خسارت های ناشی از تغییرات آب وهوایی را بپردازند. برخی از کشورها بودجهٔ جدیدی را برای حمایت از ضرر و زیان در روزهای اخیر را اعلام کردند، از جمله نیوزلند (۲۰ میلیون دلار) و اتریش (۵۰ میلیون یورو. آلمان و دانمارک بیش از ۱۷۰ میلیون یورو برای «سپر جهانی»؛ یک صندوق جدید که به کشورهای کم
درآمد برای مقابله با بلایای آب وهوایی کمک می کند، متعهد شدند. انتظار می رود مذاکرات بر سر ضرر و زیان ادامه یابد. یک سایت جدید (ردیابی آب وهوایی) (Climate Trace) افتتاح شد که نشان می دهد انتشار گازهای گلخانه ای دقیقاً از کجا آمده است. نقشه برای عموم باز است. هدف ارائهٔ اطلاعات صحیح به مردم است زیرا اطلاعات خود گزارش شده، به ویژه در مورد متان، اغلب قابل اعتماد نیستند. داده ها بر اساس اندازه گیری های ماهواره ها و حسگرهای روی زمین و کشتی ها و هواپیماها است. طرفداران پیمان گیاه محوری. ائتلافی از سازمان ها به رهبری سازمان مردم نهاد بین المللی ProVeg نخستین پاویون (غرفه) را که به تأثیر غذا بر آب وهوا در یک کنفرانس بین المللی آب وهوایی اختصاص داده شده بود، برپا کردند. این غرفه غذا برای آب وهوا «Food4Climate» نام دارد و شرکت کنندگان همه به دنبال تغییر سیستم های غذایی هستند. شرکت کنندگان عبارتند از Upfield آپفیلد، Oatly اوتلی، Impossible Foods غذاهای غیرممکن، پانل بین المللی کارشناسان در مورد سیستم های غذایی پایدار (IPES-Food)، و بنیاد جرمی کولر. در ۱۱ نوامبر، افراد مشهور، سیاستمداران و مشاغل نامه ای به سامح شکری، رئی
س کوپ۲۷ تحویل دادند که در آن از کوپ۲۷ خواستند تا یک معاهده جهانی مبتنی بر گیاه را تصویب کند. این معاهده می خواهد: کسانی که از یک پیمان گیاه محوری حمایت می کنند، همچنین خواستار پذیرش یک «پیمان خاک» در کوپ۲۷ شدند. در ۱۲ نوامبر، «نیتین مهتا» (Nitin Mehta)، بنیانگذار مرکز فرهنگی هند لندن در ساندی گاردین نوشت که اگر نمایندگان کوپ۲۷ حکم نکنند که انسان ها لازم است «گوشت، ماهی، تخم مرغ و لبنیات را کنار بگذارند»، کوپ۲۷ یک شکست خواهد بود. «سارا گاری» (Sarah Garry) از انجمن علوم خاک بریتانیا؛ در حالی که در کوپ۲۷ در صف منتظر یک همبرگر گیاهی بود به سی ان بی سی (CNBC) گفت که فروشنده تنها مکانی است که غذای گیاهی را در طی این رویداد می فروشد، که آن هم با مسائل تدارکاتی مواجه است. رویترز گزارش داد که گوشت کبابی و فعالان معترض به کشاورزی حیوانات حضورشان در کوپ۲۷ بسیار قابل مشاهده است، اما دولت ها، که بسیاری از آنها به شدت به کشاورزی دام یارانه می دهند، هیچ پیشنهادی برای کاهش تولید محصولات کشاورزی حیوانی ارائه نکرده اند. در عوض، دولت ها پیشنهادهای فنی بحث برانگیزی را برای گرفتن متان از حیوانات یا به پزشک خوراک آنها برای تولید م
تان کمتر کمک پیشنهاد می کنند. طرفداران پیمان گیاه محوری در این رویداد همبرگرهای گیاهی رایگان توزیع کردند.
«عروسک ها» صورتِ جمعِ «عروسک» است و می تواند به هر کدام از موارد زیر اشاره داشته باشد:
AUTOart (اتوآرت) یک کمپانی خط تولید ماکت خودرو مدل دایکست کلکسیونی فلزی واقع در هنگ کنگ است که توسط AA) Collection Ltd) به فروش می رسد. این شرکت قبلاً متعلق به Gateway Global Ltd بود که در کوستا مسا، کالیفرنیا مستقر بود. ماکت های ۱:۱۸ این شرکت کیفیت بینظیری دارند و معروف و شناخته اند. تاریخ. اتوآرت در سال ۱۹۹۸ و با هدف تولید ماکت های دایکست کلکسیونی تأسیس شد. قبل از این کمپانی، از دیگر کمپانی های تولید ماکت دایکست که قبلاً همانند شرکت اتوآرت تصمیم به تولید این نوع ماکت خودرو کرده بودند بودند، می توان به Gateway Gate و UT Models اشاره کرد. دومین شرکت ماکت سازی به سبک دایکست(Die-cast) در اصل یک شرکت آلمانی بود که UT Models نام داشت و ماکت ماشینهای دایکست را در چین و با مدل آرت تولید می کرد. البته اتوآرت تنها ماکت های ماشین را به سبک دایکست را نمی سازد و به تازگی، ماکت های کامپوزیت را به صورت کاملاً اندک و محدود نیز تولید می کند. همچنین اتوآرت، در ساخت ماکت های سبک دایکست موتورسیکلت نیز مشهور است، اگرچه کیفیت این موتورسیکلت ها به اندازه کیفیت ماکت خودروها برتر نیست. این شرکت نیز مانند تمامی شرکت ها، ماکت های تول
یدی را از گذشته به چند دسته تقسیم کرده است. ماکت های این شرکت در طول زمان به سری های مختلفی از جمله سری Millennium(میلینیم)، سری Performance(پرفورمنس)، سری Signature(سیگنچر) و سری Composite(کامپوزیت) تقسیم شده اند. طراحان اتوآرت، از چند سال قبل تصمیم به تولید طرح هایی فاقد ماکت خودرو مانند خودکارهای ضربه گیر، جعبه های فیبر کربنی، یا زیرسیگاری و ساعت مچی یا ساعت دیواری را به شکل روتور ترمز دیسکی با کالیپر (کولیس) گرفتند و همچنین در سه مورد اول، طرح هایی با طرح لوگوی خودرو نیز تولید کردند. محبوب ترین اقلام اتوآرت، ماکت خودروهای تازه از جنس مواد کامپوزیتی در مقیاس ۱:۱۸ هستند که قیمتی در حدود دارند. مدل ها. اتوآرت بیش از ۴۵ برند خودروسازی (تویوتا، پورشه و…) را در ۹ مقیاس مختلف تولید کرده است. اندازه این ماکت ها معمولاً از مقیاس ۱:۶۴ شروع می شود (طول ۲ تا ۳ اینچ) و در مقیاس ۱:۱۲ (حدود ۱۲ تا ۱۴ اینچ) تمام می شود. چرخ ها و لاستیک ها، موکت، کمربند ایمنی، دستگیره درها، موتورها، سیستم تعلیق، حتی آفتاب گیرها و دمپرهای در/کاپوت/در صندوق عقب با جزئیات بی نظیری مورد طراحی و ساخت قرار می گیرند. به عنوان مثال، در ماکت فورد م
وستانگ ۱۹۷۱ که توسط این شرکت در مقیاس ۱:۱۸ تولید شده، جزئیات دقیقی از جمله سیم کشی موتور، عایق زیر کاپوت، درج های دانه بندی چوب در درها، رینگ بینظیر که قابل جداسازی از قالپاق اصلی است و همچنین پدال های ترمز و گاز با جزئیات واقعی را به نمایش گذاشته است. ماکت جیپ نظامی ویلز(Willys) نیز۱۹۴۱ در مقیاس ۱:۱۸ ساخته این شرکت است و دارای پرچ های جوش دقیق، بازتابنده های شکل، بیل و تبر چوبی، آنتن شلاقی گره خورده و برچسب های داشبورد دوره دقیق است. دنیس دوتی، یک مرجع که دربارهٔ خودروها، و یکی از همکاران مجله "خودروی کلکسیونی"، مدل های شرکت اتوآرت(AutoArt) را «واقعاً تماشایی» توصیف کرد. از مدل های اتوآرت مانند خودروهای مسابقه ای، اسپرت و… که فوق العاده عجیب و غریب هستند، می توان به خودروهای سفید، قرمز و آبی بی ام و 3.0 CSL 1973 و فورد موستانگ رود ریسر(road racer) 2007 که در نمایشگاه استوک نیز حضور داشتند، اشاره نمود. البته اگر به دنبال این نوع ماشین ها هستید، منتها کمی ساده تر، باید به سراغ ماکت های نیو بیتل یا کرایسلر عجیب بروید. همچنین جیپ واگنیر ۱۹۸۹ و پی تی کروزر نیز کار شما را راه می اندازد. در مورد سومی، یعنی جیپ واگن
یر ۱۹۸۹ اتوآرت، می توان چرخ های دوره دقیق و واقعی، چراغ های راهنما، قفسهٔ سقفی، روکش چوبی وینیل، و در عقب کارکرده روی آن را مشاهده کرد. دیگر از نمونه های تولیدی اتوآرت، از نمونه هایی است که در برنامه و مجله ("Hemmings Sports &amp; Exotic Car)" مورد بررسی قرار گرفت؛ ماکت لامبورگینی اسپادا ۱۹۷۰ این شرکت بود که این مجله آن را به عنوان انتخاب کردن یک مدل خوب - متمایز از بین کل لامبورگینی کانتیچ ها(Countaches) و دیابلو(Diablos) می دانست. همچنین اتوآرت چند ماکت جدید خودروهای امروزی و خودروهای قدیمی را مانند کوروت c7، لامبورگینی ونونو و مازراتی، و هوندا ۱۹۶۵ فرمول ۱ را که در موناکو مسابقه داد تولید کرده است. همچنین اتوآرت ماکت اتومبیل های مسابقه ای غیرعادی را نیز تولید می کند که می توان از این مدل ها، به کن ام و گرند پیک ریسینگز اشاره کرد که اتوآرت از دهه ۶۰ و ۷۰ تصمیم به تولید آن گرفته است. اولین سالی که اتوآرت ماکتی را به خط تولید رساند، سال ۱۹۳۸ بود که ماکت بی ام و ۳۲۸ میلا میگالا مورد تولید قرار گرفت. ماکت های آمریکایی فورد کراون ویک و سوبارو imershai (این ماکت از روی خودروی پلیس هامبرساید طراحی شده بود) به همرا
ه تاکسی مرسدس بنز (E220) برلین و تمامی نمونه های بالایی، نمونه هایی هستند که نشان می دهند این شرکت علاوه بر ساخت ماکت های خودروی اسپرت یا سدان، ماکت خودروهایی همانند پلیس، تاکسی و…، مسابقه ای، آفرودی (مانند بنز AMG 6×۶)، موتورسیکلت های چهار چرخ نیز می سازد. علاوه بر این، شرکت اتوآرت به تازگی چند اسکوتر وسپای ایتالیایی نیز تولید کرده است. در بازار کشور استرالیا، ماکت های هولدنز و کرایسلر نیز به چشم می خورد؛ ماکت های خودرو تحت نام شرکت Biante(بیانته) استرالیا در کارخانه اتوآرت در هنگ کنگ که با چندین مدل بسته بندی شده، تا سال ۲۰۰۶ تحت دو نام بیانته(Biante) و اتوآرت(AUTOart) منتشر می شدند و ماکت های تحت عنوان بیانته بسیار کمتر از نام اتوآرت بودند که در اروپا و کشورمان، تنها مدل های تحت نام اتوآرت موجود هستند. شرکت (Biante) متعلق به Trevor Young بود که در سال ۲۰۰۶ درگذشت. اخیراً، اتوآرت اقدام به تولید ماکت از ماشین های فیلم ها و سریال ها نمود؛ مانند فیلم "Mad Max" Road Warrior 1973؛ در این فیلم فورد فالکون به رانندگی مل گیبسون رانده می شود یا برای مثال، پورشه ۹۱۷ با رانندگی استیو مک کوئین در فیلم "LeMans(لو مان)"
یا تویوتا تروئنو در انیمه نمایشی "Initial D." اتوآرت، ماکت خودروهای فوق را در مقیاس ۱:۱۸ ساخت؛ خودروی "مد مکس(Mad &amp; Max)" نیز در مقیاس ۱:۴۳ توسط اتوآرت عرضه شد. اتوآرت، به تازگی تولید ماکت های کامپوزیتی را شروع کرده است. این شرکت معتقد است به جای استفاده بیرونی از دایکست و فلز و استفاده داخلی از کامپوزیت، باید بیرونی کامپوزیتی داشت و درونی دایکستی؛ به این دلیل که در سبک کامپوزیت به سبب نوع آلیاژ به کار رفته باعث می شوند شکل پذیری بهتری نسبت به دایکست انجام شود؛ به همین دلیل است که اتوآرت تصمیم خود را گرفت و ماکت کامپوزیتی پورشه ۹۱۱ و آلفا رومئو را به نمایش رساند. البته ماکت های کامپوزیتی بر خلاف عقیده بسیاری، قیمت گران تری نسبت به مدل های دایکست دارند. همچنین اتوآرت برای اینکه سبک دایکست را در ماکت های کامپوزیتی خود حفظ کند، از چارچوب فلزی استفاده می کند و فضای میان کابین و بدنه بیرونی را با آهن متراکم پر می کند. تبلیغات. مدل های اتوآرت که تحت برچسب های Gateway/Gate به بازار عرضه می شوند، اغلب از برندهای رایج در زمینه های مختلف هستند و در فروشگاه های خرده فروشی و به عنوان آگهی های تبلیغاتی یافت می شوند. ب
ه عنوان مثال، هنگامی که برند ساترن (VUE SUV) در اواسط سال ۲۰۰۲ معرفی شد، شرکت جنرال موتورز دست پیش برد و شرکت اتوآرت را برای تبلیغ برند ساترن انتخاب کرد؛ اینگونه شد که اتوآرت برو روی جعبه ماکت های خود اتوآرت حتی پا را فراتر گذاشته و این رنگ را برای ماکت ماشین استفاده کرده بود. این ماکت ها ۶ در و ۴ در بودند و فول بازشو بودند. علی رغم تبلیغاتی با بخش های آغازین و امکانات فراوان، یک خط تولید تبلیغاتی سفارشی ماکت های ۱:۱۸ سفارش شده از سوی سری Motorsports، به دلیل نداشتن امکانات برای تولید این نوع ماکت، و جزئیات کم و ناراضی کننده، شکست خورده است. از آنجایی که این خط تولید به دلیل بودجه کم شکست نخورده مورد انتقاد بسیاری از مردم و هواداران ماکت قرار گرفت. این شرکت نیز بی کار نمانده است و از محصول خود دفاع کرده و گفته است که تیم های موتوراسپورت (MotorSport) باید نسبت به عکس های اتومبیل های خود، از جمله سیستم تعلیق، جزئیات پائینی کابین و نماهای مختلف خودروهایشان وسواس بیشتری به خرج می دادند. با این حال و با این دفاعیه، آنها مجبور شدند ماکت های سفارش شده توسط شرکت موتوراسپورت را در زمان تایین شده تحویل دهند. شکایت علیه
اتوآرت. در سال ۲۰۰۴، شکایتی توسط شرکت پائول مدل آرت (Paul's Model Art) یا همان مینیچمپس (Minichamps) کنونی، در دادگاه های هنگ کنگ علیه چند شرکت یعنی یو تی مدل (UT Models), Gateway Global(اتوآرت کنونی) و Gateway Hong Kong صورت گرفت که بخش زیادی از دلیل این شکایت، بازاریابی و نحوه تولید ماکت های این شرکت آلمانی، یعنی پائول مدل آرت یا مینیچمپس بود. این شرکت آلمانی (پائول مدل آرت) ادعا می کرد که حق توزیع انحصاری برخی از مدل ها (مانند بنز) را در آلمان را دارد و اتوآرت از روش های جدیدی برای دورزدن این معامله که قبلاً بین دو شرکت پائول و اتوآرت صورت گرفته بود استفاده کرده است. البته پس از گذشت سال ها، همچنان دعوا بین شرکت مادر یعنی Gateway Global یا شرکت کنونی یعنی اتوآرت(AUTOart) و شرکت مادر (paul model art) یا مینیچمپس کنونی (Minichamps) ادامه دارد که البته به نظر می رسد در نهایت شرکت اتوآرت پیروز شود.
تیپ ۷۷ پیاده هند () تیپ پیاده نظام هوابرد ارتش هند بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. تیپ ۷۷ پیاده هند، یک تیپ پیاده نظام ارتش هند در طول جنگ جهانی دوم بود. این تیپ در ژوئن ۱۹۴۲ در هند تشکیل شد. این تیپ به چندیت ها اختصاص داده شد و برای عملیات در پشت خطوط دشمن در برمه، در هشت ستون سازماندهی شد. در مارس ۱۹۴۵، به تیپ ۷۷ چترباز هند تبدیل و به لشکر ۴۴ هوابرد اختصاص داده شد.
اولریش وگنر (; – ) فرد نظامی اهل آلمان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده است. وگنر یک افسر پلیس آلمانی از حفاظت مرزی فدرال (با درجه سرتیپ و عنوان رسمی فرمانده حفاظت مرزی فدرال، فرماندهی حفاظت مرزی غرب) بود. او همچنین فرمانده و عضو بنیانگذار نیروی فدرال ضد تروریسم بود.
پایا تروبونگ (به لاتین: Paya Terubong) یک منطقهٔ مسکونی در حومهٔ شهر جرج تاون، در ایالت پنانگ، مالزی است. به فاصله ای در حدود ۷ کیلومتر (۴٫۳ مایل) از سمت جنوب غربی مرکز شهر، در دره های مرکزی جزیره پنانگ و جنوب ایر ایتام واقع شده است. هم چنین یکی از پرجمعیت ترین نواحی در جزیره پنانگ است. پایا تروبونگ، ابتدا به عنوان یک دهکدهٔ کشاورزی به وجود آمد. در دههٔ ۱۹۸۰، ساخت ساختمان های بلند مرتبه در این ناحیه شروع شد و پایا تروبونگ را به منطقهٔ مسکونی تبدیل کرد.
آلپین گالو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه، باشگاه فوتبال تون، و باشگاه فوتبال تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
انیس گاوازای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه، باشگاه فوتبال ینی سئی کراسنویارسک، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده است.
اسکندر گگا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا و اشپورت فقاند زیگن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده است.
اشکلزن گاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشته اهل آلبانی است که در پست هافبک و مهاجم بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، باشگاه فوتبال گراس هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال بازل، و باشگاه فوتبال زوریخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و آلبانی بازی کرده است.
خالص، سپید و مرگبار (به انگلیسی: Pure, White and Deadly) کتابی است در سال ۱۹۷۲ توسط جان یودکین، متخصص تغذیه بریتانیایی و رئیس سابق تغذیه در کالج ملکه الیزابت لندن منتشر شد. این اولین نشریه ای بود که توسط دانشمندی منتشر شد که اثرات نامطلوب سلامتی، به ویژه در رابطه با چاقی و بیماری قلبی، افزایش مصرف قند را پیش بینی کرد. در زمان انتشار، یودکین در پانل مشاوره کمیته وزارت بهداشت بریتانیا در مورد جنبه های پزشکی سیاست غذا و تغذیه (COMA) عضو بود. وی قصد خود از نگارش این کتاب را در پاراگراف آخر فصل اول بیان کرد: امیدوارم وقتی این کتاب را خواندید شما را متقاعد کرده باشم که شکر واقعاً خطرناک است. این کتاب و نویسنده در آن زمان با انبوهی از انتقادات مواجه شد، به ویژه از سوی صنعت شکر، تولیدکنندگان مواد غذایی فرآوری شده، و آنسل کیز، فیزیولوژیست آمریکایی که به نفع محدود کردن چربی های غذایی، نه قند، بحث می کرد و تلاش می کرد کار یودکین را به سخره بگیرد. در سالهای بعد، مشاهدات یودکین پذیرفته شد.در سال ۲۰۰۹ یک سخنرانی در مورد اثرات قند بر سلامتی توسط رابرت لوستیگ، متخصص غدد درون ریز کودکان آمریکایی، در فضای مجازی منتشر شد. علاقه
بعدی منجر به کشف مجدد کتاب یودکین و احیای شهرت او شد. دو نسخه دیگر از کتاب منتشر شد که دومین نسخه پس از مرگ یودکین در سال ۱۹۹۵ بود. یک نسخه توسعه یافته در سال ۱۹۸۶ ظاهر شد که توسط خود یودکین اصلاح شد تا شواهد تحقیقاتی بیشتری را شامل شود. در سال ۲۰۱۲ این کتاب توسط پنگوئن بوکس با مقدمه جدیدی توسط رابرت لوستیگ مجدداً منتشر شد تا بازتاب دهنده زمینه تغذیه ای تغییر یافته ای باشد که کتاب به ایجاد آن یاری رسانده است. خلاصه کتاب. نسخه ۱۹۷۲. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۷۲ در نیویورک توسط ناشر پیتر اچ. وایدن با عنوان "شیرین و خطرناک" منتشر شد و چند هفته بعد در لندن توسط دیویس-پوینتر با عنوان "خالص، سفید و مرگبار: مشکل قند" منتشر گشت. "خالص، سفید و مرگبار" برای نسخه های بعدی استفاده شد و عنوانی است که کتاب با آن شناخته شد. در زمان انتشار، به طور کلی پذیرفته شد که افزایش نگران کننده اخیر در بروز بیماری عروق کرونر قلب (CHD) به دلیل مصرف بیش از حد چربی حیوانی است. یودکین معتقد بود که این دیدگاه اشتباه است و در عوض، یکی از دلایل مهم CHD مصرف بیش از حد قند (به عنوان مثال ساکاروز) است. به طور کلی تر، او استدلال کرد، مصرف
بیش از حد ساکاروز باعث ایجاد اختلال متابولیک می شود که چندین نتیجه نامطلوب دارد. نویسنده با تأکید بر تضاد بین نشاسته و ساکاروز، این مورد اولیه را بیان می کند که ساکاروز یک غذای خطرناک است. هر دوی اینها کربوهیدرات هستند، اما نشاسته به عنوان یک جزء عمده غلات (مانند برنج، گندم و ذرت)، حبوبات و چند گیاه ریشه مانند سیب زمینی وجود دارد، در حالی که ساکاروز به مقدار زیاد در نیشکر، چغندرقند و میوه های رسیده وجود دارد. . قبلاً فکر می شد ساکاروز و نشاسته به روش های مشابهی متابولیزه می شوند و بنابراین از تغذیه قابل تعویض هستند، اما شواهد جدیدتر نشان داده بود که متابولیسم آنها تفاوت معنی داری دارد. نیاز به کربوهیدرات به عنوان جزئی از رژیم غذایی را می توان به طور کامل با نشاسته (اغلب به شکل نان یا ماکارونی) که در بدن به گلوکز تجزیه می شود، برآورده کرد. از طرف دیگر ساکاروز که به مقادیر مساوی گلوکز و فروکتوز تجزیه می شود، حتی در مقادیر کم نیز جزء ضروری رژیم غذایی نیست. تاریخ تکاملی نشان می دهد که اجداد ما قبل از دوران نوسنگی رژیمی می خوردند که عمدتاً از گوشت تشکیل شده بود، با مقداری مغزها، توت ها، برگ ها و سبزیجات ریشه دار،
و می توان فرض کرد که طعم میوه های شیرین به این دلیل ایجاد شد که مردم را به منبع غنی ویتامین هدایت می کرد. C، یک ماده مغذی ضروری است. توسعه کشاورزی در دوران انقلاب نوسنگی (از سال ۱۳۹۴). ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد) منجر به افزایش زیادی در مصرف نشاسته شد که بشریت به خوبی با آن سازگار شد. در مقابل، تنها از اوایل قرن نوزدهم است که روش های کشت نیشکر و چغندرقند را به میزان زیادی بهبود بخشید، و فناوری تصفیه را بهبود بخشید، و باعث شد که ساکاروز به راحتی در دسترس و به طور قابل توجهی ارزان شود. یودکین به این تحولات به عنوان جدایی خوش طعم از ارزش غذایی اشاره می کند. در نتیجه مقدار مصرف در ۱۵۰ سال گذشته حدود ۵۰ برابر افزایش یافته است، به طوری که ساکاروز به طور فزاینده ای نه تنها در خانه و در کافه ها بلکه توسط سازندگان نوشابه ها و به عنوان یک عامل شیرین کننده برای بسیاری از مواد اولیه استفاده می شود. غذاهای آماده نوع بشر زمانی برای سازگاری با این تغییر بسیار سریع نداشته است. نتیجه سه مشکل اولاً، برخلاف گلوکز که در سراسر بدن متابولیزه می شود، فروکتوز تولید شده از تجزیه ساکاروز تقریباً منحصراً در کبد متابولیزه می شود، جایی که ب
یشتر آن به چربی تبدیل می شود. ثانیاً، از آنجایی که افراد تا ۳۰ درصد از کالری دریافتی روزانه خود را به عنوان ساکاروز مصرف می کنند، غیرمعمول نیست، این مصرف باعث حذف غذاهای مطلوب تر می شود و گاهی اوقات می تواند منجر به کمبود برخی مواد مغذی شود. ثالثاً، از آنجایی که بسیاری از مردم ساکاروز را اشتها آور می دانند، اغلب بیش از کالری مورد نیاز مصرف می شود و در نتیجه منجر به چاقی می شود. نویسنده سپس به شواهدی می پردازد که نشان می دهد مصرف ساکاروز با برخی اختلالات خاص غیر از چاقی مرتبط است. برخی از این شواهد اپیدمیولوژیک و برخی تجربی هستند. هر دو نوع محدودیت هایی دارند که نویسنده در فصلی به نام "آیا می توانید آن را اثبات کنید به آن پرداخته است؟" اما هر دو به شدت نشان دهنده دخالت ساکاروز در اتیولوژی CHD و آنچه قبلاً دیابت شروع بلوغ (دیابت نوع ۲) نامیده می شد، هستند. شواهد اپیدمیولوژیک مبنی بر نقش ساکاروز در CHD در سال ۱۹۵۷ شروع به جمع آوری کرد. در آن سال یودکین نشان داد که مقایسه داده های چند کشور نشان دهنده ارتباط بین مرگ و میر عروق کرونر و مصرف ساکاروز است و ارتباط با مصرف ساکاروز قوی تر از مصرف چربی است. مطالعات بعدی
در آفریقای جنوبی و اسرائیل نشان داد که جمعیت های فرعی که از نظر تاریخی فقط مقادیر کمی ساکاروز مصرف می کردند نسبت به افرادی که مقادیر زیادی ساکاروز مصرف می کردند، CHD بسیار کمتری داشتند، اما با افزایش مصرف ساکاروز، بروز CHD در آنها نیز افزایش یافت. شواهد تجربی از مطالعات حیوانی نشان داد که مصرف رژیم غذایی غنی از قند منجر به تغییرات بیوشیمیایی مرتبط با CHD می شود، مانند افزایش تری گلیسیرید خون، افزایش چسبندگی پلاکت ها و تجمع چربی در کبد. نتایج مشابه برخی از اینها در افراد انسانی یافت شد. شواهد اپیدمیولوژیک به طور مشابه به مصرف بیش از حد قند به عنوان یک عامل مؤثر در ایجاد دیابت نوع ۲ اشاره کرد. مانند قبل، شواهد بر مقایسه بین کشورهای مختلف در بروز دیابت نوع ۲ و مصرف ساکاروز، و همچنین بر تفاوت های درون کشوری بین جمعیت های فرعی که ساکاروز کمتر یا بیشتر مصرف می کردند، متکی بود. علاوه بر این، در کشورهای توسعه یافته، افزایش مصرف ساکاروز که در چند دهه گذشته اتفاق افتاده بود، به موازات افزایش بروز دیابت نوع ۲ بود. آزمایش ها با موش ها نشان داد که تغذیه ساکاروز منجر به اختلال در تحمل گلوکز می شود (نتایج در مورد افراد انسا
نی مبهم تر بود). نویسنده چندین بیماری دیگر را ذکر می کند که معتقد بود در اثر مصرف ساکاروز ایجاد می شود یا آن را تشدید می کند: سوء هاضمه (سوء هاضمه)، پوسیدگی دندان، درماتیت سبورئیک، تغییر در ضریب انکسار چشم، و اشکال مختلف سرطان. به استثنای پوسیدگی دندان، هیچ یک از این شرایط به اندازه CHD و دیابت نوع ۲ ارتباط قوی با مصرف ساکاروز نشان ندادند. چگونه مصرف ساکاروز منجر به این اثرات مضر می شود؟ برای پوسیدگی دندان پاسخ روشن است: به دکستران تبدیل می شود که بسیار چسبنده است و باعث رشد باکتری های تولیدکننده اسید می شود. برای اثرات متابولیک عمومی که منجر به CHD و/یا دیابت نوع ۲ می شود، نویسنده پیشنهاد می کند که تغییرات در میزان تولید انسولین یا حساسیت بدن به آن ممکن است یکی از اثرات اولیه مصرف بیش از حد ساکاروز باشد. این پیشنهاد نشان دهنده شناخت گسترده متعاقب مقاومت به انسولین و سندرم متابولیک و وضعیتی است که به عنوان بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) شناخته می شود. اعتقاد بر این است که NAFLD ناشی از تجمع چربی در کبد است - اغلب در نتیجه ساکاروز اضافی رژیم غذایی. فصلی به نام "شکر باید ممنوع شود" نشان می دهد که دیر یا زود ق
وانینی برای جلوگیری از مصرف این همه ساکاروز مورد نیاز خواهد بود (این بار نشان دهنده مالیات صنعت نوشیدنی های غیرالکلی بریتانیا یا «مالیات قند» است). یودکین کتاب خود را با نمونه هایی از روش هایی که سازمان های مرتبط با صنعت شکر و تولیدکنندگان غذاهای فرآوری شده که از شکر استفاده می کنند، به دنبال دخالت در تحقیقات او یا انتشار آن بودند، به پایان می رساند. چاپ ۱۹۸۶. چهارده سال پس از انتشار اولین کتاب "خالص، سفید و مرگبار"، یودکین تصمیم گرفت که این کتاب از جنبه های مهم منسوخ شده است و در سال ۱۹۸۶ نسخه جدیدی را منتشر کرد تا نتایج تجربی جدیدتری را در خود جای دهد. نسخه ۱۹۸۶ مراجع بسیار بیشتری دارد و فهرست بسیار کامل تری دارد. در فصل ۱۲ از نسخه جدید ("آیا می توانید آن را ثابت کنید؟") او در مورد چندین آزمایش با افراد انسانی نوشت که در آنها مصرف چربی با کاهش چربی حیوانی دستکاری شده بود. نتایج فرضیه چربی را تأیید نکرده بود. فصل ۱۴ ("شکر بخورید و ببینید چه اتفاقی می افتد") آزمایش های بیشتری را از بخش یودکین در کالج ملکه الیزابت، هم با حیوانات آزمایشی و هم با داوطلبان انسانی که از رژیم های غذایی غنی از قند تغذیه می کردند، تش