Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لی جونگ هیوک (؛ زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۸۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "می توانم صدایت را بشنوم"، "زیبایی درون" و فیلم"مشت های افسانه ای" شناخته می شود.
شیم جی هو (؛ زادهٔ ۲ مه ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او فعالیت هنری خود را به عنوان مدل آغاز کرد و سپس وارد عرصهٔ بازیگری شد. از جمله نقش آفرینی های او در مجموعه های تلویزیونی می توان به "مدرسه ۲" (۱۹۹۹)، "خانواده دوست داشتنی من" (۲۰۰۴)، "موضع ما در برخورد با جدایی" (۲۰۰۵) و "رنگ زنان" (۲۰۱۱) اشاره کرد. شیم همچنین در فیلم "صندلی سبز" به کارگردانی پارک چول سو ایفای نقش کرده است؛ فیلمی اروتیک که نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۵ به نمایش درآمد.
پاوان چوپرا بازیگر هندی است که در فیلم های هندی، تلویزیون و تبلیغات تجاری فعالیت می کند.
هیتن تجوانی بازیگر تلویزیونی هندی است که به خاطر بازی در چندین سریال داستانی شناخته می شود. تجوانی در یک خانواده هندوی سندی متولد شد. او در 29 آوریل با گوری پرادان همبازی خود در فیلم "زمانی خشو هم عروس بود" ازدواج کرد. او در مصاحبه ای فاش کرد که قبلاً یک بار ازدواج کرده، اما در سال ۲۰۰۱ طلاق دردناکی را پشت سر گذاشته است.
گوری پرادان تجوانی بازیگر و مدل هندی است که عمدتاً در تلویزیون هندی کار می کند. زندگینامه. گوری پرادان سال های گذشته خود را در جامو و کشمیر هند در یک خانواده مراتی گذراند. پدرش سرگرد سوبهاش واسودئو پرادان افسر بازنشسته ارتش هند و مادرش آشا خانه دار است. پرادان دومین فرزند از سه خواهر و برادر است؛ برادر بزرگترش بهارات، مهندس پتروشیمی است، در حالی که خواهر کوچکترش گیتانجالی، پزشک است. پرادان تنها فرزند خانواده است که مدلینگ و بازیگری را به عنوان حرفه دنبال کرده است. دوران کودکی او به دلیل ماهیت شغل پدرش در سفر به سراسر کشور گذشت.
قاتل روانی (Psycho Killer) یک فیلم ترسناک و دلهره آور آمریکایی آماده اکران به کارگردانی گوین پولون در اولین تجربه کارگردانی اش، از فیلمنامه ای نوشته اندرو کوین واکر، با بازی جرجینا کمبل، لوگان میلر و جیمز پرستون راجرز است. این فیلم داستان افسر پلیسی به نام جین تورن را دنبال می کند که پس از قتل شوهر پلیس ایالتی اش توسط یک قاتل زنجیره ای به نام «شیطان صفت» در حال انجام مأموریت است. این فیلم قرار است در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۲۶ توسط استودیو قرن بیستم در سینماهای ایالات متحده اکران شود.
سروش روزنامه ای سیاسی و فرهنگی بود که در سال ۱۳۲۷ هجری قمری (برابر با ۱۲۸۸ خورشیدی) در اسلامبول منتشر می شد. این نشریه به مدیریت و سردبیری علی اکبر دهخدا و با همکاری گروهی از آزادی خواهان ایرانی مهاجر منتشر می شد و به عنوان ادامه ای بر راه و روش انتقادی "صور اسرافیل" شناخته می شد. دهخدا که پس از بسته شدن "صور اسرافیل" به استانبول مهاجرت کرده بود، با حمایت مهاجران مشروطه خواهی چون صدرالاشراف، مؤتمن الملک، و دیگر یارانش، نشریهٔ "سروش" را بنیان گذاشت. نخستین شمارهٔ آن در ۱۲ جمادی الاول ۱۳۲۷ به چاپ رسید. مقالات این روزنامه، به ویژه نوشته های دهخدا، با زبان طنز و انتقاد تند نسبت به استبداد داخلی و نفوذ خارجی نگاشته می شد و ادامه ای بر مشی روشنگرانهٔ "صور اسرافیل" در مهاجرت به شمار می رفت. "سروش" اگرچه کوتاه عمر بود، اما نقشی مهم در حفظ روحیهٔ مشروطه خواهان در دوران مهاجرت ایفا کرد.
جونگ هه این (؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "دکتر غریبه" (۲۰۱۴)، "هیلر" (۲۰۱۴–۲۰۱۵)، "شعبده بازان" (۲۰۱۷)، "خانواده مهربان" (۲۰۱۹) و "افسانه سیزیف" (۲۰۲۱) شناخته می شود.
کیم یون سو (؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۸۶) با نام تولد کیم گا اون (김가은)، بازیگر اهل کره جنوبی است. حرفه. کیم یون سو فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۰۹ آغاز کرد و در مجموعه های تلویزیونی همچون "نقاب شیشه ای" (۲۰۱۲)، "تو بهترینی" (۲۰۱۳) و "۴ جادوگر افسانه ای" (۲۰۱۴) در نقش های مکمل ظاهر شد. در اکتبر ۲۰۲۲، او قراردادی با آژانس جدید اس بی دی انترتینمنت امضا کرد.
ته وون سوک (؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "بازیکن" (۲۰۱۸)، دنبالهٔ آن "بازیکن ۲: استاد کلاهبرداران" (۲۰۲۴) و "پسر خوب" (۲۰۲۵) شناخته می شود.
تیراندازی ایست بازرسی در خمین در شامگاه پنجشنبه ۲۶ تیر ۱۴۰۴ توسط بسیجی های مستقر در یک ایست بازرسی در شهر خمین روی داد. در این تیراندازی ۴ نفر کشته شدند. رسانه های ایران گزارش کردند که در این حادثه «نیروهای حفاظتی» پس از مشکوک شدن به دو خودرو به روی آنها آتش گشودند. فرماندار خمین گفت سه نفر در محل کشته شدند و روز جمعه نفر چهارم در بیمارستان جان باخت. زمینه. پس از جنگ ایران و اسرائیل، فضای امنیتی در داخل ایران به شدت تشدید شد. در پی این جنگ، نیروهای امنیتی مانند بسیج اقدام به برقراری ایست های بازرسی متعدد در شهرها و جاده های سراسر کشور کردند. افزایش کنترل و فشار امنیتی بر شهروندان، منجر به چندین حادثه تلخ و کشته شدن افراد بی گناه در این ایست های بازرسی شده است. برای مثال، پیش از حادثه مربوط به خانواده شیخی، شهروندانی چون مهدی آبایی و علیرضا کرباسی نیز در شرایط مشابهی جان خود را از دست دادند. بنا بر آمار سازمان حقوق بشری هه نگاو، از آتش" "بس جنگ اسرائیل و جمهوری اسلامی، دست" "کم هشت شهروند ایرانی از جمله دو کودک با تیراندازی مستقیم نیروهای سپاه و بسیج کشته شدند. تیراندازی. در ۲۶ تیر ۱۴۰۴ حوالی ساعت ۱۱ شب نیروها
ی بسیج مستقر در یکی از ایست های بازرسی شهرستان خمین، به سوی دو خودرویی تیراندازی کردند. در این تیراندازی چهار نفر از اعضای خانواده کشته شدند؛ محمدحسین شیخی، محبوبه شیخی، فرزانه حیدری و دختر سه ساله ای به نام رها شیخی. مراسم خاکسپاری. مراسم تدفین در روز بعد در گلزار شهدای خمین برگزار شد. اهالی محل با حضور گسترده خود در این مراسم، خشم و غم عمیق خود را در برابر این جنایت وحشیانه به نمایش گذاشتند. شرکت کنندگان زیادی با سر دادن شعار خواستار شفافیت و پاسخگویی از سوی مقامات مسئول شدند. منابع محلی گزارش می دهند که جو امنیتی سنگینی بر فضای اطراف مراسم سایه افکنده بود و حضور قابل توجه نیروهای امنیتی مشاهده می شد. واکنش ها. دادستان عمومی و انقلاب خمین اعلام کرد عوامل این حادثه بازداشت شدند و پرونده قضائی تشکیل شده است. گفته شده قربانیان تیراندازی شامل کودکان و زنان عضو یک خانواده بودند. هه نگاو نام قربانیان را رها شیخی (۳ ساله) محمدحسین شیخی، (۹ ساله) صدیقه شیخی و اعظم حیدری اعلام کرد. رسانه ها و مقام های رسمی کشته شدگان را «شهید» خواندند. کاربران رسانه های اجتماعی با انتشار تصاویر رها شیخی، شلیک به خودرویی که وی در آن
بوده را با کشته شدن کیان پیرفلک در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ مقایسه کردند. شاهزاده رضا پهلوی در ایکس نوشت: «دستِ ناپاکِ مزدورانِ سپاه و بسیج خامنه ای، دیروز کیان پیرفلک و امروز رها شیخی را از ایران گرفتند. جنایت خمین و کشتار خانواده شیخی، بیانگر ماهیت رژیم درمانده و تبهکاری است که توان حفاظت از سرکردگان جنایتکار خود را ندارد؛ اما انتقام سختش را از ملت و کودکان بی پناه ایران می گیرد». نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل در پیامی نوشت که این خانواده با «سلاح های جنگی» کشته شدند و «صدای کودک در آغوش پدر و مادر با صدای رگبار خاموش شد و سینه اش به دست مأموران گشت امنیت حکومت دریده شد». شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل تیراندازی به غیرنظامیان را «همان الگوی همیشگی» جمهوری اسلامی خواند: «این تنها یک حادثه نیست. یک الگوست. همان الگویی که سال هاست در خیابان های ایران جاری بوده، از کیان پیرفلک در ایذه تاز زنان بلوچ روستای گونیچ خاش تا جوانان کشته شده در همدان. بهانه همیشه یکی است: مشکوک شدیم، و بعد شلیک و تیرباران شروع می شود… حاکمیتی که از دشمن خارجی شکست می خورد کینه اش را سر مردم خالی می کند. حاکمیتی که ابزارش شلیک است»
. مرثیه ای برای رها شیخی در کوهستان گام می زدم، به سختی، چون اندوهی عظیم مرا در خود گرفته بود، اندوهی برآمده از تباه شدنت، از اینکه زندگی را درک نکرده، به پایان رسیدی. بر روی خاک که گام می زدم، ناگهان بُغضم ترکید، یارای ایستادن نداشتم، سر بر خاک کوه نهادم و به سختی گریستم. ناخودآگاه، در آن حال، انگشتانم زمین را چنگ می زدند، خاک را کنار می ریختند، گویی زمین را حفر می کردند. من، «انسان»، به شکلی ناخودآگاه می خواستم تو را به «زمین» بسپارم، تا آرامش یابی. خسته از زشتی و پلیدیِ جاری شده بر روی خاک، می خواستم تو را به «زمین» بسپارم. برخی «زمین» را مادر می خوانده اند؛ و چه درست بوده است. تو اکنون در خاک نزد مادر، «زمین»، آرامش می یافتی، گویی که سبُعیت زیستن بر روی خاک جایی برای وجود نازنینت نمی گذاشت. و من صورتم را، بی آنکه آگاه باشم، با خاک کوهستان تمیز کردم. اینبار «زمین»، همچون مادری مهربان، مرا آرام می کرد و می پذیرفت. «زمین» هردوی ما را می پذیرفت، تو را که بر روی خاک به پایان رسیده بودی و مرا که در جستجوی راهی بودم برای حفظ «زندگی»اَت.
من با یک آنتی فن ازدواج کردم () با نام زندگی هیچ کس آسان نیست () نیز شناخته می شود، یک فیلم کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۱۶ چین به کارگردانی کیم جه یونگ و با بازی چانیول، یوان شان شان، سوهیون و جیانگ چائو است. این فیلم بر پایهٔ رمان اینترنتی کره جنوبی به نام "من با یک آنتی فن ازدواج کردم" () نوشتهٔ جی وان ساخته شده است. این فیلم در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ توسط بونا فیلم گروپ در چین اکران شد.
زنان خانه دار بامزه (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر سیتکام است که زندگی روزمره زنان خانه دار طبقه متوسط و خانواده های آن ها را با داستان هایی طنزآمیز روایت می کند. این مجموعه از ۲ مارس تا ۴ سپتامبر ۲۰۰۹، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۱۹:۴۵ (کی اس تی) از شبکهٔ ام بی سی پخش شد و در مجموع شامل ۱۳۳ قسمت بود. داستان. جونگ سون کیونگ صاحب یک نانوایی است. یک روز، شوهرش درخواست طلاق می دهد و سپس ناپدید می شود. سون کیونگ ناگهان در موقعیتی قرار می گیرد که باید علاوه بر نانوایی، آژانس استعدادیابی شوهرش را نیز اداره کند. او با چالش های بسیاری در شغل جدیدش روبه رو می شود، اما همسایه هایش—پارک می سون، کیم هی جونگ و هونگ جی مین—به او کمک می کنند تا بر این مشکلات غلبه کند. این مجموعه زندگی پنج زن خانه دار را به تصویر می کشد و شخصیت اصلی آن پارک می سون است.
روبی روبی لاو (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۷ است که برای شبکهٔ تلویزیونی پولی مد و سبک زندگی آن استایل تهیه شده است. در این مجموعه سوهیون، لی چول وو و لی یی کیونگ ایفای نقش کردند. دو قسمت نخست این مجموعه در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷ از طریق ناور تی وی کست منتشر شد و قسمت پایانی آن در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷ پخش شد. این مجموعه سپس در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان یک ویژه برنامهٔ تلویزیونی از شبکه آن استایل روی آنتن رفت. خلاصه داستان. داستان دربارهٔ لی روبی (이루비) با بازی سوهیون است؛ زنی جوان و نابغه که از جمع هراسی رنج می برد، اما به حلقه ای جادویی دست می یابد که به او کمک می کند تا به یک طراح جواهرات موفق تبدیل شود.
خانواده از راه می رسد (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۵ برپایهٔ رمان "بازگشت مادربزرگ" (할매가 돌아왔다) نوشتهٔ کیم بوم است. در این مجموعه لی جونگ هیون، جین یی هان، اوه سانگ جین و پارک وون سوک ایفای نقش کردند و از ۳ ژانویه تا ۱۵ مارس ۲۰۱۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۰:۴۵ (کی اس تی) از شبکهٔ اس بی اس پخش شد. خلاصه داستان. جونگ کوت سون، پس از پنجاه سال زندگی در هالیوود به کره جنوبی بازمی گردد تا دوباره با خانواده اش ارتباط برقرار کند. در حالی که اعضای خانواده برای کسب میراث ۲۰ میلیارد وونی او با هم رقابت می کنند، آن ها روند رشد احساسی و آشتی را تجربه می کنند.
عشق پرشور (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۳ با بازی سونگ هون و چوی یون یونگ است. این مجموعه از ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳ تا ۲۳ مارس ۲۰۱۴، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۰:۴۵ (کی اس تی) از شبکهٔ اس بی اس در ۴۷ قسمت پخش شد. خلاصه داستان. کانگ مو یول، مردی خوش چهره و ثروتمند، همه چیز دارد تا اینکه عشق زندگی اش، هان یو ریم، از دنیا می رود. خواهر کوچکتر یو ریم، هان یو جونگ، نیز با این فقدان دست وپنجه نرم می کند و همین باعث می شود دختری مستقل و جدی شود. در پیچ وتابی از سرنوشت، این دو با یکدیگر برخورد می کنند و درمی یابند که تنها غم از دست دادن یو ریم نیست که آن ها را به هم پیوند داده، بلکه گذشتهٔ تراژیک والدین شان نیز آنان را به هم مرتبط می کند. حال باید دید که آیا عشق آن ها می تواند بر موانع غلبه کند یا اینکه واقعاً برای یکدیگر ساخته نشده اند.
روابط ژاپن و لسوتو به روابط دو جانبه میان ژاپن و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از زمان برقراری روابط دیپلماتیک همواره روابطی دوستانه داشته اند. تاریخچه. در ۴ اکتبر ۱۹۶۶، با استقلال پادشاهی لسوتو از بریتانیا، ژاپن بلافاصله استقلال این کشور را به رسمیت شناخت. در نوامبر همان سال، لیبوا جاناتان، نخست وزیر وقت لسوتو، به عنوان نخستین مقام رسمی این کشور به ژاپن سفر کرد. در سال ۱۹۶۷، کنسولگری افتخاری ژاپن در لسوتو از طریق سرکنسولگری ژاپن در پرتوریا، آفریقای جنوبی، تأسیس شد. در ژوئیه ۱۹۷۱، روابط دیپلماتیک رسمی میان دو کشور برقرار گردید و سفارت ژاپن در زامبیا به طور هم زمان مسئولیت پوشش دیپلماتیک لسوتو را نیز به عهده گرفت. در مراسم تشییع امپراتور شووا در فوریه ۱۹۸۹، موشوشو دوم، پادشاه وقت لسوتو، همراه با چند مقام عالی رتبه این کشور در توکیو حضور یافتند. همچنین در مراسم تاج گذاری آکی هیتو در سال ۱۹۹۰، الایاس لامائما به نمایندگی از لسوتو شرکت کرد. در ژانویه ۱۹۹۳، مسئولیت پوشش دیپلماتیک لسوتو از سفارت ژاپن در زامبیا به سفارت ژاپن در آفریقای جنوبی منتقل شد. در مه ۱۹۹۸، لسوتو شاهد ناآرامی های پس از انتخابات پارلمانی بود. در
مه ۲۰۰۲، انتخابات مجدد تحت نظارت نهادهای بین المللی برگزار شد و کیویوکی سوگوارا، دیپلمات ژاپنی، به عنوان ناظر انتخاباتی در لسوتو حضور داشت. در ژانویه ۲۰۰۷، سفارت مقیم لسوتو در توکیو تأسیس شد که پیش تر به صورت غیرمقیم از طریق سفارت لسوتو در چین اداره می شد. در نوامبر ۲۰۱۶، لتسی سوم، پادشاه لسوتو و همسرش ملکه ماسناته، برای نخستین بار طی گذشت ۲۷ سال به ژاپن سفر کردند. آن ها از مناطق زلزله زده فوکوشیما از جمله شهر سوما دیدار کرده و با مسئولان محلی دیدار و ابراز همدردی کردند. در ۵ فوریه ۲۰۱۹، میازاگی یوشیکو، بازیگر ژاپنی، به عنوان سفیر حسن نیت لسوتو در ژاپن منصوب شد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۹، لتسی سوم برای شرکت در مراسم تاج گذاری ناروهیتو به ژاپن سفر کرد و با نخست وزیر وقت، شینزو آبه دیدار کرد. نمایندگی های دیپلماتیک. سفارت ژاپن در لسوتو. ژاپن در لسوتو سفارت مستقلی ندارد و امور مربوط به لسوتو را سفارت ژاپن در پرتوریا (آفریقای جنوبی) به طور هم زمان برعهده دارد.
سلام دراکولا (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی سوهیون، لی جی هیون، لی جو بین، گو نا هی و سو اون یول است. این مجموعهٔ ۲ قسمتی، بخشی از پروژهٔ اپیزودیک "دراما فستا" بود و در ۱۷ و ۱۸ فوریه ۲۰۲۰ از شبکهٔ جی تی بی سی پخش شد. خلاصه داستان. سه داستان از زندگی افرادی که تلاش می کنند با مشکلات درونی خود—یعنی «دراکولای» شخصی شان—مقابله کنند و بر آن ها غلبه یابند.
زندگی خصوصی (؛ ) یک مجموعهٔ تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی سوهیون، گو کیونگ پیو و کیم هیو جین است. این مجموعه از ۷ اکتبر تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۰ روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی اس تی) از شبکهٔ جی تی بی سی پخش شد و استریم در نتفلیکس قابل دسترسی است. خلاصه داستان. این مجموعه حول محور گروهی از کلاهبرداران می چرخد که به طور تصادفی به اطلاعات محرمانه ای دست می یابند که می تواند به کشور آسیب بزند. آن ها با استفاده از مهارت ها و روش های فریبکاری خود، با یک کنگلومرای بزرگ روبه رو می شوند تا یک «زندگی خصوصی» مهم را فاش کنند. تولید. این مجموعه نخستین نقش آفرینی گو کیونگ پیو پس از پایان خدمت سربازی اش در ژانویه ۲۰۲۰ به شمار می رود و همچنین بازگشت کیم هیو جین به تلویزیون پس از ۸ سال محسوب می شود. نخستین جلسه فیلم نامه خوانی در آوریل ۲۰۲۰ در ساختمان جی تی بی سی واقع در سانگام دونگ، سئول، کره جنوبی برگزار شد. این مجموعه قرار بود در ابتدا در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ پخش شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به ۷ اکتبر همان سال موکول شد.
یالتام () واحد ماموریت های زیرآبی نیروی دریایی یگان عملیات غواصی نیروی دریایی اسرائیل است. این واحد در ابتدا به عنوان واحد ۷۰۷ در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد، اما به شکل فعلی خود در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. ستاد مرکزی واحد یالتام در پایگاه دریایی حیفا قرار دارد. در سال ۱۹۶۵، منطقه ای که قبلاً توسط اسکادران اژدر در پایگاه دریایی حیفا استفاده می شد، به واحد ۷۰۷ منتقل شد. ستاد مرکزی، کارگاه، سالن غذاخوری و محل زندگی این واحد همگی در آنجا واقع شده اند. از آنجایی که آبگذر آنجا فقط برای شناورهای شایتت ۱۱ مناسب بود، افراد واحد خودشان اسکله ای برای به آب انداختن شناورهایشان ساختند. در طول جنگ فرسایشی، تعداد این واحد افزایش یافت و جوخه های آن به طور دائم در مکان های دیگر مستقر شدند. جوخه غواصان پایگاه دریایی ایلات، نه غواص داشت که بازرسی از تانکرهای نفت غیرنظامی را نیز انجام می دادند. نیروی مشابهی در شرم الشیخ بود. ستاد این واحد در پایگاه دریایی حیفا باقی ماند. پس از جنگ یوم کیپور، بخش بزرگی از این واحد در پایگاه دریایی فنارا، غرب دریاچه های تلخ، مستقر شد. یک گروه حدود ده نفره تا زمان تخلیه شبه جزیره سینا به عنوان بخشی از پیمان صلح ا
سرائیل و مصر در پایگاه دریایی شرم الشیخ بودند.
روابط ترکیه و لسوتو به روابط دو جانبه میان ترکیه و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از زمان برقراری روابط دیپلماتیک، روابطی دوستانه و مبتنی بر احترام متقابل داشته اند. تاریخچه. روابط میان ترکیه و لسوتو به طور سنتی دوستانه بوده است. این روابط برای مدت کوتاهی پس از انتخابات سال ۱۹۷۰ میلادی در لسوتو دچار تنش شد؛ زمانی که لیبواجاناتان، نخست وزیر لسوتو، قانون اساسی را به حالت تعلیق درآورد، پادشاهی لسوتو را بازداشت و تبعید کرد و فعالیت احزاب مخالف را ممنوع اعلام نمود. روابط دو کشور زمانی بهبود یافت که موشوشو دوم بار دیگر به عنوان رئیس کشور منصوب شد. ترکیه از طریق آژانس همکاری و هماهنگی ترکیه (TİKA) در لسوتو به ساخت مدارس و بیمارستان ها پرداخته است. روابط ترکیه و لسوتو در سال های اخیر به موازات گسترش روابط ترکیه با قاره آفریقا، به طور پیوسته در حال رشد بوده است. دیدارها. در تاریخ ۹ تا ۱۳ مهٔ ۲۰۱۱، پاکالیتا موسیسیلی، نخست وزیر لسوتو، به منظور شرکت در چهارمین کنفرانس سازمان ملل درباره کشورهای کمتر توسعه یافته، که در استانبول برگزار شد، به ترکیه سفر کرد. کیمتسو هنری ماتبابا، وزیر دولت لسوتو، در اجلاس جهانی بشردوستانه که د
ر ۲۳ تا ۲۴ مهٔ ۲۰۱۶ برگزار شد، حضور یافت. موتتخوآ متسینگ، معاون نخست وزیر لسوتو، جاشوا ستیپا، وزیر تجارت و صنعت، و موکوتو خلواله، وزیر توسعه، در نشست «بازنگری میان دوره ای جامع برنامه اقدام استانبول برای کشورهای کمتر توسعه یافته» که در تاریخ ۲۷ تا ۲۹ مهٔ ۲۰۱۶ در آنتالیا برگزار شد، شرکت کردند. در تاریخ ۲۰ تا ۲۳ مارس ۲۰۱۸، لسگو ماکگوتی، وزیر امور خارجه و روابط بین الملل لسوتو، با هدف دیدار رسمی از ترکیه بازدید کرد. در این سفر، ماکگوتی با مولود چاووش اوغلو، وزیر امور خارجه ترکیه، بن علی ییلدیریم، رئیس مجلس ملی کبیر ترکیه، معاون نخست وزیر و وزیر اقتصاد دیدار کرد. در سال های اخیر، هیئت هایی از ترکیه نیز به لسوتو سفر کرده اند تا درباره گسترش همکاری های دوجانبه رایزنی کنند. نخستین دور مشاوره های سیاسی دوجانبه میان ترکیه و لسوتو در اکتبر ۲۰۱۹ در آنکارا برگزار شد. روابط اقتصادی. حجم مبادلات تجاری میان ترکیه و لسوتو در سال ۲۰۱۹ میلادی، ۱٫۶۵ میلیون دلار بود که سهم صادرات و واردات ترکیه به ترتیب ۱٫۶۲ و ۰٫۰۲۹ میلیون دلار را شامل می شد. این رقم در سال ۲۰۲۰ کاهش یافته و به ۴۲۰ هزار دلار رسید (صادرات ترکیه: ۱٫۲۲۹ میلیون دلار
، واردات: ۰٫۴۰۸ میلیون دلار). در چارچوب برنامه بورسیه «بورسیه های ترکیه» (Türkiye Scholarships)، دولت ترکیه هر ساله بورسیه هایی به دانشجویان اهل لسوتو اعطا می کند. آژانس همکاری و هماهنگی ترکیه (TİKA) نیز در زمینه طراحی و اجرای پروژه های توسعه ای در لسوتو فعالیت دارد. نمایندگی های دیپلماتیک. سفارت ترکیه در پرتوریا واقع در آفریقای جنوبی، به صورت هم زمان در لسوتو نیز آکرِدِیته (معتبر) است. در مقابل، سفارت لسوتو در رم واقع در ایتالیا نیز نمایندگی این کشور در ترکیه را بر عهده دارد.
روابط فرانسه و لسوتو به روابط دو جانبه میان فرانسه و لسوتو اشاره دارد. فرانسه دارای سفارت در ماسرو، پایتخت لسوتو است، در حالی که لسوتو در پاریس نمایندگی دیپلماتیک مستقلی ندارد و از طریق سفارت خود در رم این کشور را پوشش می دهد. تاریخچه. روابط فرانسه و لسوتو از گذشته های دور، به ویژه به دلیل حضور مبلغان پروتستان فرانسوی در دهه ۱۸۲۰ میلادی، روابطی دوستانه بوده است. در سال ۱۸۶۸، این مبلغان به پادشاه وقت لسوتو، موشوشو یکم هشدار دادند که برای جلوگیری از گسترش نفوذ بوئرها، لسوتو را به یک تحت الحمایه بریتانیا تبدیل کند. این اقدام باعث شد پادشاهی لسوتو از تجربه آپارتاید در امان بماند. روابط معاصر. اگرچه روابط فرانسه و لسوتو در سطحی نسبتاً محدود است، اما همچنان دوستانه باقی مانده است. از جمله نشانه های این روابط، سفر پادشاه لتسی سوم به فرانسه برای شرکت در اجلاس آفریقا-فرانسه در سال ۲۰۰۷ و کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل (COP-21) در سال ۲۰۱۵، و همچنین سفر ژان-ماری بوکل، مقام فرانسوی، به لسوتو در سال ۲۰۰۷ بوده است. نمایندگی های دیپلماتیک. فرانسه دارای سفارت در ماسرو، پایتخت لسوتو است. در مقابل، لسوتو در پاریس سفارت ندا
رد و امور دیپلماتیک خود در فرانسه را از طریق نمایندگی های خود در کشورهای دیگر پیگیری می کند. روابط اقتصادی. روابط اقتصادی میان فرانسه و لسوتو محدود اما در حال توسعه است. فرانسه در چارچوب همکاری های توسعه ای، پروژه هایی در زمینه آموزش، بهداشت و کشاورزی در لسوتو را مورد حمایت قرار داده است. همچنین برخی نهادهای فرانسوی به ویژه از طریق نمایندگی های توسعه در جنوب آفریقا، در پروژه های بشردوستانه در لسوتو مشارکت دارند.
دیوید سار سلامه (؛ زادهٔ ) دریابان نیروهای دفاعی اسرائیل است، که از سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل فعالیت می کند. سلامه فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۷ در واحد شایتت ۱۳ نیروی دریایی اسرائیل آغاز کرد، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ فرمانده اسکادران ۹۱۶ بود، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ به عنوان رئیس آموزش نیروی دریایی فعالیت می کرد و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ فرماندهی اسکادران ۳۱ را برعهده داشت. وی در فاصله سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ فرمانده پایگاه دریایی ایلات بود، از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ فرماندهی پایگاه دریایی اشدود را برعهده داشت و در فاصله سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ به عنوان فرمانده ناوگان قایق های موشک انداز فعالیت می کرد. او از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ فرمانده پایگاه دریایی حیفا بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ فرماندهی سپاه عمق را برعهده داشت و در فاصله سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به عنوان رئیس ستاد نیروی دریایی فعالیت می کرد.
روابط آلمان و لسوتو به روابط دو جانبه میان آلمان و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از سال ۱۹۶۶ دارای روابط دیپلماتیک رسمی هستند. تاریخچه. جمهوری فدرال آلمان در ۱۵ فوریه ۱۹۶۶، پس از استقلال لسوتو، روابط دیپلماتیک خود را با این کشور برقرار کرد و دو سال بعد سفارت خود را در ماسرو افتتاح نمود. لسوتو نیز در سال ۱۹۷۶ روابط رسمی خود را با آلمان شرقی برقرار کرد و در سال ۱۹۸۲، لیبوا جاناتان، نخست وزیر وقت لسوتو، طی یک سفر رسمی سه روزه از آلمان شرقی دیدار نمود. در سال ۱۹۹۴، آلمان سفارت خود را در ماسرو تعطیل کرد. به جای آن، در سال ۲۰۰۵ یک مرکز کنسولی مشترک با آلیانس فرانسز در ماسرو راه اندازی شد. لسوتو همچنان دارای سفارت در برلین است. میان دو کشور گهگاه دیدارهای سطح بالا انجام شده است. لتسی سوم، پادشاه لسوتو، در آوریل ۲۰۱۳ و مه ۲۰۲۳ از آلمان دیدار کرد. همچنین فرانک والتر اشتاین مایر، رئیس جمهور آلمان، در دسامبر ۲۰۲۴ به لسوتو سفر کرد و به نخستین رئیس جمهور آلمان تبدیل شد که از این کشور بازدید می کند. روابط اقتصادی. روابط اقتصادی آلمان با لسوتو توسعه نیافته است. در سال ۲۰۲۴، صادرات کالاهای آلمانی به لسوتو ۴٫۴ میلیون یورو و و
اردات از این کشور ۴٫۸ میلیون یورو بود. لسوتو در رده بندی شرکای تجاری آلمان، در جایگاه ۱۸۳ قرار دارد. از طریق همکاری های منطقه ای اتحادیه اروپا با جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC)، آلمان در لسوتو کمک های توسعه ای ارائه می دهد. محورهای اصلی این کمک ها شامل مدیریت منابع آب، توسعه انرژی های تجدیدپذیر، ایجاد زنجیره های ارزش منطقه ای و پیشگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت است. سازمان همکاری بین المللی آلمان (GIZ) در لسوتو دارای یک دفتر نمایندگی است. همچنین، پروژه هایی با مشارکت سازمان های غیردولتی نیز در این کشور فعال اند. روابط فرهنگی. مؤسسه مبادلات آکادمیک آلمان (DAAD) با دانشگاه ملی لسوتو که تنها دانشگاه این کشور است، همکاری می کند تا زمینه تبادل دانشجویان و اعضای هیئت علمی را فراهم کند. همچنین، آنتوان هی، مربی آلمانی، بین سپتامبر ۲۰۰۴ تا ژانویه ۲۰۰۶ سرمربی تیم ملی فوتبال لسوتو بود. نمایندگی های دیپلماتیک. آلمان دارای سفارت در پرتوریا (پایتخت آفریقای جنوبی) است که در لسوتو نیز اعتبار دارد. لسوتو دارای سفارت در برلین است.
روابط اسپانیا و لسوتو به روابط دو جانبه میان اسپانیا و لسوتو اشاره دارد. لسوتو در اسپانیا سفارت ندارد، اما سفارت این کشور در لندن در امور مربوط به اسپانیا نیز اعتبار دارد. همچنین لسوتو یک کنسولگری افتخاری در مادرید دارد. اسپانیا نیز در لسوتو سفارت ندارد، اما سفارت آن در پرتوریا، آفریقای جنوبی، امور مربوط به لسوتو را پوشش می دهد و همچنین یک کنسولگری افتخاری در ماسرو دارد. روابط دیپلماتیک. دولت های اسپانیا و لسوتو در تاریخ ۳ مه ۱۹۷۶ بر سر برقراری روابط دیپلماتیک میان دو کشور به توافق رسیدند. سفارت اسپانیا همچنین به طور منظم در گفت وگوی سیاسی میان اتحادیه اروپا و لسوتو مشارکت دارد. افزون بر این، سفارت اسپانیا در پرتوریا در مأموریت دیپلماتیکی که به مناسبت برگزاری انتخابات فوریه ۲۰۱۵ در لسوتو و به سرپرستی هیئت اتحادیه اروپا در ماسرو برگزار شد، حضور داشت. روابط اقتصادی. اگرچه اقتصاد لسوتو بسیار کوچک است، اما موقعیت جغرافیایی خاص آن در دل آفریقای جنوبی، این کشور را به بازاری طبیعی برای گسترش فعالیت شرکت های اسپانیاییِ مستقر در آفریقای جنوبی تبدیل کرده است، به ویژه در بخش زیرساخت ها و انرژی های تجدیدپذیر. لسوتو با مش
ارکت آفریقای جنوبی، قصد دارد فاز دوم پروژه آب های ارتفاعات (Highlands Water Project) را اجرا کند. این پروژه به ساخت زیرساخت های مهمی نیاز دارد که شرکت های اسپانیایی فعال در این حوزه، علاقه خود را برای مشارکت در آن ابراز کرده اند. لسوتو همچنین تمایل خود را برای توسعه انرژی های تجدیدپذیر در کشور نشان داده است. در همین راستا، شرکت های اسپانیایی مستقر در آفریقای جنوبی با حمایت سفارت اسپانیا در پرتوریا، تماس هایی با وزارتخانه مربوطه در لسوتو برقرار کرده اند. همکاری. لسوتو در برنامه اصلی همکاری های توسعه ای اسپانیا به عنوان یک کشور اولویت دار شناخته نمی شود. با این حال، سازمان غیردولتی اسپانیایی «اقدام علیه گرسنگی» در سال ۲۰۱۳ یک پروژه امنیت غذایی را در این کشور اجرا کرد. با وجود این، اسپانیا به طور فعال در چارچوب همکاری هایی که اتحادیه اروپا با لسوتو دارد، مشارکت می کند. در این زمینه می توان به تخصیص ۱۴۲ میلیون یورو از سوی صندوق توسعه اروپا (فاز یازدهم) اشاره کرد. همچنین اتحادیه اروپا ۲ میلیون یورو کمک بشردوستانه اضطراری برای مقابله با آثار فاجعه بار خشکسالی های سال های اخیر در لسوتو تصویب کرده است.