Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ش، یکی از ساکنان محلی او را این گونه توصیف کرد: "او از آن آدم های پرسر و صدا نبود — آرام و باوقار بود و همیشه مشغول کارش بود." یکی دیگر از همسایه ها به مطبوعات گفت: "هیچ جشن و شادی، هیچ گردش و هیچ مراسم خانوادگی ای نمی توانست او را از وظایف خودتحمیل شده اش منصرف کند. بچه ها باید حمام می شدند و به رختخواب می رفتند، لباس ها باید دوخته می شدند، اتاق ها باید مرتب می شدند، سفره باید پهن می شد و شام باید با دقت آماده می شد، قبل از اینکه آلیس به فکر تفریح خودش بیفتد." آتشسوزی خیابان یونیون. مغازه چندلرها در خیابان یونیون، در گوشه یک ساختمان سه طبقه قرار داشت. خانواده در بالای مغازه زندگی می کردند، جایی که هنری و مری آن چندلر در یک اتاق خواب با پسر شش ساله شان هنری می خوابیدند، و آیرس در اتاقی در طبقه دوم با برادرزاده هایش، ادیث پنج ساله، الن چهار ساله و الیزابت سه ساله زندگی می کرد. در شب ۲۴ آوریل ۱۸۸۵، آتش سوزی در مغازه روغن و رنگ رخ داد و خانواده را در طبقات بالا به دام انداخت. باروت و بشکه های روغن در طبقات پایین ساختمان ذخیره شده بودند و باعث شدند آتش به سرعت گسترش یابد. اگرچه مغازه نزدیک به مقر سازمان آتش نشانی
لندن بود و خدمات اضطراری به سرعت در محل حاضر شدند، اما زمانی که ماشین آتش نشانی رسید، شعله های شدیدی از پنجره های پایینی زبانه می کشید و قرار دادن نردبان برای آتش نشان ها غیرممکن بود. l در همین حال، آیرس که تنها یک لباس خواب به تن داشت، سعی کرد به خواهرش برسد اما نتوانست از میان دود عبور کند. جمعیتی که در خارج از ساختمان جمع شده بودند خطاب به آیرس فریاد می زدند که خودش را به پایین پرت کند. اما او به جای این کار به اتاقی که با سه دختربچه زندگی می کرد بازگشت و یک تشک را از پنجره به بیرون پرتاب کرد و با دقت ادیث را روی آن انداخت. با وجود فریادهای بیشتر از پایین برای پریدن و نجات خودش، او از پنجره دور شد و الن را در آغوش گرفت و بازگشت. الن به آیرس چسبیده بود و نمی خواست رها شود، اما آیرس او را از ساختمان به بیرون پرتاب کرد و یکی از افراد جمعیت او را گرفت. آیرس برای سومین بار به داخل دود بازگشت و الیزابت را که به شدت مجروح شده بود در آغوش گرفت و او را با ایمنی روی تشک انداخت. روغن و رنگ ذخیره شده در مغازه باعث شد آتش به صورت غیرقابل کنترل بسوزد و زمانی که آتش نشان ها بالاخره توانستند وارد ساختمان شوند، بقیه اعضای
خانواده مرده یافت شدند. جسد هنری چندلر روی پله ها پیدا شد، در حالی که یک صندوق قفل شده پر از درآمد مغازه را در دست داشت. بقایای سوخته مری آن چندلر در کنار پنجره طبقه اول پیدا شد و جسد هنری شش ساله در کنار او بود. وضعیت آیرس رو به وخامت گذاشت و او در ۲۶ آوریل ۱۸۸۵ در بیمارستان گای درگذشت. آخرین کلمات او این گونه گزارش شده اند: "من بهترین تلاشم را کردم و دیگر نمی توانستم بیشتر تلاش کنم." الیزابت، آخرین کودکی که نجات یافته بود، دچار سوختگی شدید در پاهایش شده بود و اندکی پس از آیرس درگذشت. مراسم تشییع. جسد آیرس به سردخانه بیمارستان گای منتقل نشد، بلکه در اتاقی جداگانه قرار داده شد. ارزش تخمینی گل های تقدیمی به بیش از ۱۰۰۰ پوند (حدود ۱۳۶۰۰۰ پوند در سال ۲۰۲۵) رسید. آیرس پس از مرگ توسط انجمن سلطنتی نجات جان از آتش که تحت کنترل هیئت متروپولیتن لندن بود، مورد تقدیر قرار گرفت و به پدرش جان آیرس مبلغ ۱۰ گینه (حدود ۱۴۳۰ پوند در سال ۲۰۲۵) اهدا شد. مراسم یادبود آیرس در کلیسای سنت سِویِر چنان جمعیت زیادی را به خود جذب کرد که برخی از عزاداران به دلیل کمبود جا نتوانستند وارد کلیسا شوند. جمع آوری کمک های مالی در این مراسم شام
ل ۹۵۱ سکه بود که مجموعاً بیش از ۷ پوند می شد. آیرس یک مراسم تشییع بزرگ عمومی داشت که بیش از ۱۰۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند. تابوت او از خانه والدینش تا گورستان ایل ورث توسط ۱۶ آتش نشان حمل شد که به نوبت در گروه های چهار نفری این کار را انجام می دادند. مراسم کلیسا توسط گروهی از ۲۰ دختر بود که لباس سفید به تن داشتند و از مدرسه روستایی اب که آیرس در آن تحصیل کرده بود، شرکت کرده بودند. قرار بود این دختران تابوت را تا کنار قبر همراهی کنند و آواز بخوانند، اما یک توفان شدید تگرگ مانع از این کار شد. هنری و مری آن چندلر در گورستان لمبت به همراه دو کودکی که در آتش سوزی جان باخته بودند، به خاک سپرده شدند. ادیث و الن چندلر توسط مدرسه کار یتیمان در کنتیش تاون پذیرفته شدند و به عنوان خدمتکار خانگی آموزش دیدند. یادبود. اندکی پس از آتش سوزی، تصمیم گرفته شد که یک یادبود برای آیرس ساخته شود که هزینه های آن از طریق کمک های عمومی تأمین شود. تا اوت ۱۸۸۵ بیش از ۱۰۰ پوند (حدود ۱۴۰۰۰ پوند در سال ۲۰۲۵) جمع آوری شد. در ۱۵ اوت ۱۸۸۵ کار بر روی یادبود آغاز شد. این بنای یادبود در بالای قبر او در گورستان ایل ورث ساخته شد و طراحی آن الهام گرفته
از سوزن کلئوپاترا بود که در سال ۱۸۷۸ در مرکز لندن نصب شده بود. این بنا به شکل یک ابلیسک گرانیتی قرمز به ارتفاع ۱۴ فوت (۴.۳ متر) بود و هنوز هم بلندترین نشانگر قبر در گورستان است. بر روی جلوی ابلیسک این جمله نوشته شده است: در سمت راست بنای یادبود، نام ده عضو کمیته یادبود آلیس آیرس، به ریاست کشیش اچ. دبلیو. پی. ریچاردز، نوشته شده است. آتش سوزی خیابان یونیون و نجات کودکان توسط آیرس از همان ابتدا توجه عمومی زیادی را به خود جلب کرد و آتش سوزی، مرگ و تشییع جنازه آیرس، و جمع آوری کمک های مالی برای ساخت یادبود به طور مفصل در مطبوعات محلی و ملی و در سراسر بریتانیا گزارش شد. نماد سکولار. دولت بریتانیا به طور سنتی توجه کمی به فقرا نشان می داد، اما پس از انقلاب صنعتی، نگرش ها نسبت به دستاوردهای طبقات پایین تر جامعه در حال تغییر بود. رشد راه آهن، مکانیزه سازی کشاورزی و نیاز به نیروی کار در کارخانه های جدید درون شهری، اقتصاد فئودالی سنتی را از بین برده و باعث رشد سریع شهرها شده بود. افزایش نرخ سواد باعث شد کارگران عادی توجه بیشتری به رسانه ها و مسائل روز نشان دهند. در سال ۱۸۵۶، اولین نشان نظامی برای شجاعت که به همه رده ها
تعلق می گرفت، یعنی صلیب ویکتوریا، تأسیس شد، و در سال ۱۸۶۶، مدال آلبرت، اولین نشان رسمی برای غیرنظامیان از همه طبقات، معرفی شد. علاوه بر این، تعدادی از سازمان های خصوصی و خیریه که به نجات جان انسان ها اختصاص داشتند، به طور برجسته ای انجمن سلطنتی انسان دوستانه (۱۷۷۶) و مؤسسه سلطنتی قایق های نجات (۱۸۲۴)، فعالیت های خود را افزایش دادند و جوایز و مدال هایی را به عنوان راهی برای تبلیغ فعالیت های خود و ارائه توصیه های نجات بخش اهدا می کردند. نقاش و مجسمه ساز جورج فردریک واتس و همسر دومش، طراح و هنرمند مری فریزر تایلر، مدتها بود که از ایده هنر به عنوان نیرویی برای تغییر اجتماعی حمایت می کردند و بر این اصل تأکید داشتند که روایت کارهای بزرگ می توانند راهنمایی برای حل مشکلات اجتماعی جدی شهرهای بریتانیا باشند. واتس اخیراً مجموعه ای از پرتره های شخصیت های برجسته ای که به نظر او تأثیر مثبت اجتماعی داشتند، به نام "تالار مشاهیر" را نقاشی کرده بود که به گالری ملی پرتره اهدا شد. از سال ۱۸۶۶، او پیشنهاد داده بود که یک بنای یادبود به عنوان مکمل این مجموعه ساخته شود تا شجاعت افراد عادی را جشن بگیرد. تصویر در ادبیات و هنر. امیلی آ
یلمر بلیک احتمالاً اولین شعر درباره آیرس را نوشت، که در یک گردهمایی اجتماعی در ژوئن ۱۸۸۵ آن را خواند. سر فرانسیس هستینگز دویل نیز شعری در تقدیر از آیرس سرود که با استقبال خوبی روبرو شد، و همچنین لورا اورمیستون چانت، یک اصلاح طلب اجتماعی پیشرو و فعال حقوق زنان، شعری در بزرگداشت او نوشت. تا اواخر دهه ۱۸۸۰، آیرس به عنوان نمادی از فداکاری بریتانیایی ها شناخته می شد و داستان او در مجموعه هایی از داستان های قهرمانی و الهام بخش برای کودکان نقل می شد، از جمله به عنوان اولین داستان در کتاب زیر پرچم اثر اف. جی. کراس، که در آن کراس اظهار داشت: "او همیشه سعی کرده بود بهترین کار را انجام دهد. مهربانی و محبت او به کودکان تحت مراقبتش و زندگی پاک و آرام او پیش از این که به مرگ قهرمانانه اش فکر شود، توسط اطرافیانش مورد توجه قرار گرفته بود. بنابراین، وقتی آزمایش بزرگ فرا رسید، او آماده بود؛ و آنچه به نظر ما فداکاری الهی می رسید، برای او تنها یک وظیفه ساده بود." در سال ۱۸۹۰، مجموعه ای از پانل های نقاشی شده توسط والتر کرین در تالار صلیب سرخ اوکتاویا هیل، در فاصله ۵۰۰ متری از محل آتش سوزی خیابان یونیون، رونمایی شد. این پانل ها که
الهام گرفته از پیشنهادات جورج فردریک واتس بودند، نمونه هایی از قهرمانی در زندگی روزمره را به تصویر می کشیدند. واتس خودش از مشارکت در این پروژه خودداری کرد، زیرا بنای یادبود پیشنهادی او قرار بود منبعی برای الهام و تأمل باشد، نه صرفاً یک یادبود، و او احساس می کرد که یک اثر هنری ممکن است توجه بینندگان را از مهم ترین عنصر این موارد، یعنی فداکاری های قهرمانانه افراد، منحرف کند. اولین پانل کرین، آتش سوزی خیابان یونیون را به تصویر کشیده بود. این تصویر آرمان گرایانه، آیرس را به جای نجات دهنده، به عنوان نجات یافته نشان می داد و تصاویر مذهبی را با نمادهای سنتی قهرمانی بریتانیایی در قرن نوزدهم ترکیب می کرد و هیچ ارتباطی با وقایع واقعی نداشت. آیرس، با یک لباس بلند و سفید، در پنجره طبقه اول ایستاده بود و در میان شعله ها یک کودک کوچک را در آغوش داشت. یک آتش نشان روی نردبان ایستاده بود و به سمت آیرس و کودک دست دراز کرده بود؛ در همین حال، یک ملوان با لباس کامل نیروی دریایی سلطنتی کودک دوم را در آغوش داشت. اگرچه در واقعیت آیرس در طبقه بالاتری از ساختمان قرار داشت و گرمای ناشی از سوختن روغن و باروت باعث شده بود که آتش نشان ها
نتوانند به ساختمان نزدیک شوند، اما با به تصویر کشیدن آیرس در کنار آتش نشان و ملوان، که به عنوان نمادهای قهرمانی و قدرت بریتانیایی شناخته می شدند، باعث افزایش شهرت او به عنوان یک شخصیت قهرمانی شد. یادداشت و منابع. یادداشت منابع Bibliography
شهر هرت (به انگلیسی: "Shahr-e Hart") اصطلاحی طنزآمیز و انتقادی در زبان فارسی است که به وضعیتی اشاره دارد که در آن بی نظمی، هرج ومرج، و بی قانونی حاکم است. این اصطلاح معمولاً برای توصیف جوامعی به کار می رود که ساختار مدیریتی ناکارآمد و قوانین نادیده گرفته می شوند. ریشه شناسی. ریشهٔ دقیق اصطلاح «شهر هرت» به درستی مشخص نیست. اما طبق برخی پژوهش ها، واژهٔ «هرت» در زبان محاوره ای فارسی به معنای «آشفته» یا «رها شده» به کار می رود. کاربرد در فرهنگ عامه. اصطلاح «شهر هرت» در فرهنگ عامهٔ ایران جایگاه ویژه ای دارد و به عنوان نمادی از یک جامعهٔ بی برنامه و ناهماهنگ شناخته می شود. این عبارت به ویژه در طنزهای اجتماعی و کمدی های ایرانی کاربرد دارد و به وضعیت هایی اشاره می کند که قوانین نادیده گرفته می شوند یا تصمیم گیری ها غیرمنطقی به نظر می رسند. برای نمونه، در برنامه های طنز تلویزیونی و محتوای فضای مجازی، زمانی که شخصیت ها با بی نظمی یا مدیریت ضعیف روبه رو می شوند، اغلب از این عبارت استفاده می کنند. نقد اجتماعی و سیاسی. «شهر هرت» علاوه بر کاربرد طنزآمیز، به عنوان یک اصطلاح انتقادی در نقدهای اجتماعی و سیاسی نیز به کار می رو
د. این عبارت نارضایتی عمومی از ناکارآمدی سیستم های مدیریتی و بی توجهی به قانون را به شکلی موجز و گویا بیان می کند. برخی جامعه شناسان این اصطلاح را بازتاب دهندهٔ نوعی بی اعتمادی عمومی به ساختارهای رسمی می دانند. معادل در زبان های دیگر. معادل دقیق «شهر هرت» در زبان های دیگر وجود ندارد، اما عبارات مشابهی در فرهنگ های مختلف دیده می شود. به عنوان مثال، در زبان انگلیسی، اصطلاح "a banana republic" (جمهوری موزی) یا "lawless town" (شهر بی قانون) از نظر مفهومی نزدیک است، هرچند بار معنایی متفاوتی دارد.
این جدول انواع حجاب، سبک های پوشیدن لباس را توصیف می کند که به طور اصطلاحی با واژه حجاب مرتبط هستند. کلمه عربی "حجاب" می تواند به معانی مختلفی مانند "پوشش، پیچیدن، پرده، حجاب، صفحه، تقسیم" ترجمه شود. در قرآن، این واژه به مفاهیم جدایی، حفاظت و پوشش در هر دو معنای واقعی و مجازی اشاره دارد. به تدریج، این کلمه در معنای خود تکامل یافته و اکنون معمولاً به حجاب زنان مسلمان اشاره می کند. در زبان انگلیسی، این اصطلاح عمدتاً به پوشش سر زنان و اصول مذهبی زیرین آن اشاره دارد. همه مسلمانان اعتقاد ندارند که حجاب در اسلام الزامی است.
هات بات یک موتور جستجوی وب کانادایی است که متعلق به هات بات با مسئولیت محدود است که مدیر اصلی آن کریستن ریچاردسون است. این موتور جستجو در ابتدا در آمریکای شمالی در سال ۱۹۹۶ توسط مجله "وایرد" راه اندازی شد. در طول دهه ۱۹۹۰، یکی از محبوب ترین موتورهای جستجو در شبکه جهانی وب بود. این دامنه در سال ۲۰۱۶ فروخته شد و چندین سال برای اهداف نامرتبط دیگر مورد استفاده قرار گرفت. موتور جستجوی هات بات در سال ۲۰۲۲ با مالکیت جدید و با فناوری متفاوت راه اندازی شد. تاریخچه. هات بات در می ۱۹۹۶ توسط بخش آنلاین "وایرد" هات وایرد راه اندازی شد، به عنوان ابزاری که نتایج جستجو را توسط پایگاه داده اینکتومی ارائه می دهد. این موتور جستجو توسط اینکتومی، یک استارت آپ چهارماهه با کارکنان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، توسعه داده شد. هات بات با استفاده از یک استراتژی بازاریابی «پیوندهای جدید» راه اندازی شد و ادعا می کرد که کل وب را به صورت هفتگی، بیشتر از رقبای مانند AltaVista فهرست می کند، و وب سایت آن اعلام کرد که «کامل ترین فهرست وب آنلاین» با ۵۴ میلیون سند است. رابط رنگارنگ و ویژگی های چشمگیر آن (به عنوان مثال امکان جستجو با هر کلمه وارد شد
ه یا یک عبارت کامل) تحسین و محبوبیت را به خود جلب کرد. نتایج دایرکتوری ابتدا توسط لوک اسمارت و سپس دی موز از اواسط سال ۱۹۹۹ ارائه شد. هات بات همچنین از داده های جستجو از Direct Hit Technologies برای دوره ای از فوریه ۱۹۹۹ استفاده کرد، که ابزاری بود که از داده های کلیکی برای دستکاری نتایج استفاده می کرد. فناوری خزیدن هوشمند اینکتومی، که به ۱۰ میلیون صفحه وب اجازه می دهد هر هفته خزیده شوند، در مارس ۱۹۹۷ در هات بات گنجانده شد. هات بات نوزدهمین وب سایت پربازدید بر اساس ترافیک وب تا سال ۱۹۹۸ بود. لایکوس هات بات را به عنوان بخشی از خرید "وایرد" در اکتبر ۱۹۹۸ خریداری کرد و به طور جداگانه در کنار موتور جستجوی موجود لایکوس اجرا شد. پس از آن، هات بات با توسعه محدود و کاهش سهم بازار دچار ضعف شد. یک مرورگر هات بات NeoPlanet نیز منتشر شد که هات بات و سایر پیوندهای وایرد و لایکوس را یکپارچه می کرد. در پایان سال ۲۰۰۲، هات بات مجدداً به عنوان یک ابزار جستجوی چند گزینه ای راه اندازی شد و به کاربران امکان جستجو در پایگاه داده های مایکروسافت نروژ، Google, Inktomi یا Teoma را می داد. در مارس ۲۰۰۴، لایکوس نسخه بتا یک محصول جستجوی
نوار ابزار رایگان، لایکوس هات بات دسکتاپ را راه اندازی کرد، که به گفته شرکت «اولین محصولی بود که جستجوی سنتی دسکتاپ را با جستجوی وب در مرورگر ادغام کرد.» هات بات دسکتاپ می تواند با استفاده از اینکتومی، پوشه های ایمیل برای مایکروسافت اوت لوک یا Outlook Express و اسناد کاربر ذخیره شده در هارد دیسک در اینترنت جستجو کند. همچنین دارای یک مسدود کننده برای تبلیغات پاپ آپ و یک سندیکای آراس اس News Reader است. فهرست های ایجاد شده برای ردیابی ایمیل و فایل های کاربر به صورت محلی برای محافظت از حریم خصوصی کاربر ذخیره می شوند. تبلیغات مبتنی بر متن هنگام مشاهده نتایج برای چندین نوع جستجوی اینترنتی نمایش داده می شد. لایکوس مجوز فناوری dtSearch را برای تقویت گزینه های جستجوی محلی صادر کرد. در جولای ۲۰۱۱، هات بات با یک طلسم جدید شبیه ربات، یک لوگوی جدید و یک طراحی سایت مدرن دوباره راه اندازی شد. در نسخه بتا، هات بات تبدیل به یک پورتال شد و نه تنها نتایج جستجوی وب، بلکه جستجوهای وب سایت های مختلف لایکوس، مانند News, Shopping و Weather Zombie را نیز بازگرداند. رابط پورتال تقریباً شش ماه دوام آورد و این ویژگی ها در عوض در طراحی
مجدد وب سایت لایکوس در سال ۲۰۱۲ گنجانده شدند و هات بات را به یک رابط جستجوی ساده بازگرداندند. فروش نام دامنه. در اکتبر ۲۰۱۶، لایکوس نام دامنه هات بات دات کام را به قیمت ۱۵۵۰۰۰ دلار به یک خریدار ناشناس فروخت. پس از آن، دامنه هات بات به خانه یک سایت جستجوی خرید نامرتبط تبدیل شد و به تاریخ ۲۰ ساله سایت اصلی پایان داد. در آوریل ۲۰۱۸، دامنه تحت مالکیت جدید قرار گرفت و به یک موتور جستجوی نامرتبط متمرکز بر حریم خصوصی تبدیل شد. از سال ۲۰۲۰، دامنه هات بات توسط یک شرکت شبکه خصوصی مجازی مستقر در سیشل کنترل می شود. در سال ۲۰۲۳، شرکت VPN فوق الذکر به ارائه یک ویژگی جستجوی وب مبتنی بر هوش مصنوعی، الهام گرفته از این که به طور رسمی به استفاده اصلی دامنه در سال ۱۹۹۶ وابسته نبود، متمرکز شد
ویویان آسیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان وستهام یونایتد بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان مون پلیه و باشگاه فوتبال روآن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۳ سال و زنان فرانسه بازی کرده است. دوران باشگاهی. آسیی کار خود را در سن ۶ سالگی با تیم نیمه حرفه ای باشگاه ورزشی کوویلی آغاز کرد. به دلیل اینکه کوویلی بخشی برای زنان نداشت، در سن ۱۶ سالگی در یک تیم مختلط که عمدتاً از بازیکنان مرد تشکیل شده بود، بازی می کرد. او بعداً به بخش زنان باشگاه فوتبال زنان روآن پیوست، جایی که این جوان در ۲۸ بازی مجموعاً ۲۳ گل به ثمر رساند. او در میانه فصل ۲۰۰۹–۱۰، در ژانویه ۲۰۱۰ به مون پلیه پیوست و تا زمان انتقال به تیم زنان المپیک مارسی در آستانه فصل ۲۰۱۶–۱۷، در آنجا بازی کرد. در سال ۲۰۲۰، در میان دنیاگیری کووید-۱۹، او به باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ در آلمان منتقل شد. با ورود او به باشگاه، بنجامین پاوارد، هموطن فرانسوی اش که برای تیم مردان بازی می کرد، از او استقبال کرد. او پیش از این در مورد انتقا
ل به بایرن یک سال صحبت کرده بود. در نخستین بازی اش در بوندسلیگا در روز نخست مسابقات مقابل باشگاه فوتبال زاند، آسیی گل زد و بایرن مونیخ را تنها دو دقیقه بعد از شروع بازی پیش انداخت. در نوامبر او در حین یک دوره تمرینی ملی دچار آسیب دیدگی مچ پا شد و چند روز بعد تحت عمل جراحی قرار گرفت. در اوایل مارس ۲۰۲۱، او به میدان بازگشت و بلافاصله در برابر فرایبورگ گل دیگری به ثمر رساند و در پایان فصل با بایرن مونیخ قهرمان بوندسلیگا شد. یک سال بعد، یکی از گل های او - که با ضربه قیچی برگردان در برابر باشگاه فوتبال زنان کلن به ثمر رسید - به عنوان گل ماه مارس ۲۰۲۲ از سوی تماشاگران با اختلاف زیاد انتخاب شد. در ۲ اوت ۲۰۲۲، آسیی به باشگاه لیگ برتری وستهام یونایتد در انگلستان، پیوست. در یک بازی خانگی در فصل ۲۰۲۳–۲۴ مقابل باشگاه فوتبال زنان منچستر یونایتد، او گل تساوی را در دقیقه ۸۵ به ثمر رساند. دوران ملی. جوانان. ویوان آسه ای در مجموع ۳۲ بازی برای تیم های ملی جوانان فرانسه در گروه های سنی زیر ۱۶، زیر ۱۷ و زیر ۱۹ انجام داد. در دور دوم مرحله مقدماتی قهرمانی زیر ۱۹ سال زنان اروپا در سال ۲۰۱۲، او گل روز را در برابر هلند به ثمر رساند.
بزرگسالان. در ژوئن ۲۰۱۳، مربی تیم ملی بزرگسالان، برونو بینی، او را برای نخستین بار به یک دوره آماده سازی برای قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۳ دعوت کرد و سپس آسیی را به جای لائیتیتیا توناززی که در حال بازنشستگی بود، به تیم فراخواند. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۳، او در سن ۱۹ سالگی در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زنان نروژ برای اولین بار کرد. جانشین بینی، فیلیپ برژرو، او را به طور متناوب و عمدتاً به عنوان بازیکن تعویضی استفاده کرد. مربی جدید ملی کورین دیاکره حتی در پاییز ۲۰۱۷ آسیی را در ترکیب اصلی قرار داد و این مهاجم اولین گل خود را به ثمر رساند. ویویان آسیی همچنین در لیست ۲۳ نفره فرانسه برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ که در خاک فرانسه برگزار شد، قرار گرفت. او برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ در استرالیا و نیوزیلند دعوت شد و در دو بازی از پنج بازی تیمش به میدان رفت. تیم او در مرحله یک چهارم نهایی پس از ضربات پنالتی مقابل تیم ملی فوتبال زنان استرالیا حذف شد.
عنوان مذهبی یک نوع عنوان مخصوص گروه روحانیون است و توسط استاد یا نهاد دینی مربوط اعطا می شود. با پیشرفت در مقام مذهبی که معمولاً با تحصیل یا فعالیت طولانی انجام می شود، عنوان روحانیون نیز عالی تر می شود؛ در عین حال، با انجام تخلف یا به صلاح دید نهاد مذهبی، ممکن است مقام و عنوان از آنان گرفته شود. عناوین مذهبی تنها مختص به عالمان دینی نیست و می تواند توسط حاکمان مذهبی هم استفاده شود؛ مانند خلیفه. فهرست عناوین مذهبی. عنوان های مذهبی تنها مختص به عالمان دینی نیست و می تواند توسط حاکمان مذهبی هم استفاده شود. فهرست کامل عناوین مذهبی به شرح زیر است:
عنوان افتخاری یک نوع عنوان است که از سوی حکومت یا جامعه برای تجلیل یا ستایش افراد به آنها اعطا می شود. عناوین افتخاری معمولاً فاقد مزایای مادی هستند و جاه و مقام فرد را افزایش نمی دهند. عنوان های افتخاری می توانند برای حاکمان یا مردم عادی باشند؛ مانند عنوان پدر کشور برای امپراتوران روم که توسط سنای روم به آنها اعطا می شد. معمولاً عناوین تجلیل آمیز که با «پدر» یا «مادر» آغاز می شوند از نوع افتخاری هستند؛ مانند پدر ملت برای رهبران بزرگ و «پدر علم پزشکی» در اشاره به بقراط. همچنین، گاه ممکن است فرمانروایان برای خود عنوان های افتخاری گوناگون ابداع یا دیگران آن را به آنها اعطا کنند؛ مانند صاحبقران در ایران. فهرست عناوین افتخاری. فهرست کامل عناوین افتخاری به شرح زیر است:
سگ بارانی (極道黒社会, Gokudô kuroshakai) () فیلمی ژاپنی به کارگردانی تاکاشی میکه محصول سال ۱۹۹۷ است. این فیلم دومین بخش از سه گانه "جامعه سیاه" است. انتشار. این فیلم در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۹۷ انتشار یافت. ارو ویدئو فیلم را روی بلوری در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷ منتشر کرد.
ییل بایینگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که به صورت قرضی از باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ برای باشگاه فوتبال زنان استون ویلا بازی می کند. استون ویلا در حال حاضر، در لیگ برتر فوتبال انگلستان، بالاترین سطح این لیگ در فعالیت است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ و باشگاه فوتبال اس جی اس اسن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. جوانان. ییل بایینگز در دوران نوجوانی و جوانی برای باشگاه فوتبال ترهیدن و میدسه بویز، در رده های نیمه حرفه ای بازی کرد. هیرنفین. ییل بایینگز در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ در برابر باشگاه فوتبال زنان پی اس وی آیندهوون اولین بازی خود را در لیگ برای باشگاه فوتبال زنان هیرنفین انجام داد. او ۱۲ بازی برای باشگاه فوتبال زنان هیرنفین انجام داد اما موفق به گلزنی برای این باشگاه نشد. اس جی اس اسن. ییل بایینگز در ۸ ژوئن ۲۰۲۰ به باشگاه فوتبال زنان جی اس اسن ملحق شد. او در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ اولین بازی خود را در لیگ در برابر باشگ
اه فوتبال زنان ولفسبورگ انجام داد. او اولین گل خود را در لیگ در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ در برابر باشگاه فوتبال زنان وردربرمن به ثمر رساند که در دقیقه ۴ بازی بود. بایر لورکوزن. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲، بایینگز با باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن قراردادی دو ساله امضا کرد. او در اولین بازی خود در لیگ در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲ در دقیقه ۲۳ در برابر باشگاه فوتبال ام اس وی دویسبورگ گلزنی کرد. بایرن مونیخ. در ۵ ژوئیه ۲۰۲۳، بایینگز قراردادی سه ساله با باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ امضا کرد. او در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۲۳ در برابر فرایبورگ اولین بازی خود را در لیگ انجام داد. او اولین گل خود را برای این باشگاه در ورزشگاه خانگی، در برابر باشگاه فوتبال زنان کیکرز اوفن باخ در ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ به ثمر رساند که در دقیقه ۷۸ بود. استون ویلا (قرضی). در ۵ ژوئیه ۲۰۲۴، بایینگز به باشگاه استون ویلا از لیگ برتر فوتبال زنان انگلستان پیوست که قراردادش تا ژوئن ۲۰۲۵ معتبر بود. او در نیمه اول فصل ۲۰۲۴–۲۵ بیشتر اوقات مصدوم بود. به عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم، او در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۵ در جام حذفی زنان در دور چهارم در برابر باشگاه فوتبال زنان بریستول روورز که در آن با
زی ۹–۰ پیروز شدند، اولین بازی خود را انجام داد و آخرین گل مسابقه را به ثمر رساند. دوران ملی. بایینگز بازیکن پیشین رده های سنی پایه و جوانان تیم ملی جوانان فوتبال زنان هلند است. او عضو تیم زیر ۱۹ سالی بود که به نیمه نهایی مسابقات قهرمانی تیم زیر ۱۹ سال اروپا رسید. او در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱ در جشن پیروزی ۸–۰ مرحله انتخابی جام جهانی در برابر تیم ملی فوتبال زنان قبرس اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال بزرگسالان انجام داد. در ۳۱ مه ۲۰۲۳، او به عنوان بخشی از تیم ملی موقت هلند برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ معرفی شد.
کورنلیا دال (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود که در ۲۱ مارس ۲۰۲۲ در سن ۶۳ سالگی درگذشت. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی کرده است. زندگی نامه. باشگاهی. کورنلیا دال در گیزینگ، یک شهرک در ایالت باواریا، به دنیا آمد و بزرگ شد و از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵، به مدت ده سال، در پست مدافع، عضوی از باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ بود. کورنلیا دال در طول دوران حضورش در این باشگاه، او چهار بار به فینال قهرمانی آلمان با مونیخی ها رسید. در ۲۰ ژوئن ۱۹۷۶، او برای اولین بار با تیمش به فینال رسید، پس از اینکه در مرحله گروهی گروه ۳ با نتیجه کلی در برابر "شورندورف" و قهرمانان وقت آلمان باشگاه فوتبال بونر شکست خوردند. مسابقه با تیم تنیس بروسیا برلین در استادیوم لایمباخ در زیگن برگزار شد که در پایان ۴–۲ پس از وقت اضافی شکست خوردند، در حالی که در پایان ۶۰ دقیقه زمان قانونی بازی، نتیجه ۲–۲ بود. در ۱۷ و ۲۴ ژوئن ۱۹۷۹، او با بایرن مونیخ در آخرین فینال دو مرحله ای برای قهرمانی آلمان بازی کرد که در برابر باشگاه فوتبال برگیش گلادباخ ۰۹ بود، بازی در استاد
یوم شهری در خیابان گرونوالدر با نتیجه ۲–۳ به پایان رسید و در استادیوم ان در پافرادر استرابه با نتیجه ۱–۰ شکست خوردند. در بازی اول، او تنها گل خود را در فینال ها با گل ابتدایی در دقیقه هفتم به ثمر رساند. او همچنین سه سال بعد با بایرن مونیخ به سومین فینال خود در برابر باشگاه فوتبال برگیش گلادباخ ۰۹ رسید. در بازی ۱۷ ژوئن ۱۹۸۲ در استادیوم خیابان پافراخر، تیمش با نتیجه ۶–۰ شکست خورد. او آخرین بار در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵ با تیمش به فینال رسید که در استادیوم خیابان وستندر در دویسبورگ با گل در دقیقه ۷۶ به نفع باشگاه فوتبال زنان دویسبورگ به پایان رسید. در این سال فینال به صورت تک بازی انجام شد. دوران ملی. دال چهار بازی ملی برای تیم ملی فوتبال زنان آلمان انجام داد. اولین بار در ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۳ در سوندربورگ در شکست ۰–۱ تیم ملی بزرگسالان در مرحله انتخابی برای اولین قهرمانی زنان اروپا در ۱۹۸۴ در برابر تیم ملی فوتبال زنان دانمارک بود. تمام سه بازی بین المللی دیگر او در سال ۱۹۸۴ انجام شد، که می توان به باخت: ۲–۱ در برابر تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا (۲۵ ژانویه در میلان ایتالیا)، ۱–۴ در برابر تیم ملی فوتبال زنان نروژ (۲ مه در هلمشتت
آلمان) و ۲–۰ در برابر تیم ملی فوتبال زنان بلژیک (در ۲۳ اوت در کائورله ایتالیا) اشاره کرد. مربی گری. از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱، کورنلیا دال جانشین به عنوان مربی در باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ شد و از ۱۹۹۰ نیز در بوندسلیگای زنان که به تازگی تأسیس شده بود، فعالیت کرد. سپس او توسط پیتر کونیگ جایگزین شد. مرگ. کورنلیا دال در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۲۲، در سن ۶۳ سالگی پس از یک بیماری طولانی درگذشت. دستاوردها. قهرمان آلمان: ۱۹۷۶ نایب قهرمان: ۱۹۷۹، ۱۹۸۲، ۱۹۸۵