Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمد روشنایی، متولد ۱۰ اسفند ۱۳۱۶ در آذربایجان غربی، یکی از پیشگامان هنرهای رزمی در ایران است. زندگی. او از دوران نوجوانی ورزش را با جودو، هنرهای رزمی ، وزنه برداری و بوکس آغاز کرد. پس از پایان تحصیلات، به ارتش ایران پیوست و به طور جدی تحت نظر ژنرال های آمریکایی به تمرین هنرهای رزمی پرداخت. پس از مدتی، محمد روشنایی به تهران رفت و کاراته را زیر نظر استاد وارسته ادامه داد. این مسیر او را با یوسف شیرزاد آشنا کرد و این آشنایی نقطه عطفی در زندگی ورزشی او بود. یوسف شیرزاد، پس از آشنایی بیشتر با محمد روشنایی، به ژاپن سفر کرد. پس از بازگشت، با توصیف سبک قدرتمند کیوکوشین و شخصیت ارزشمندی به نام سوسای اویاما ، کیوکوشین را به ایشان معرفی کرد. او نیز با اشتیاق در سفر بعدی به همراه استاد شیرزاد به ژاپن رفت. در سال ۴۷، محمد روشنایی باشگاه آرش را تاسیس کرد و فعالیت خود را در رشته کاراته و در سبک کان ذن ریو آغاز کرد و در سال ۵۵ دوجوی مرکزی کیوکوشین کاراته خراسان را تأسیس کرد. حاصل تلاش های مستمر او و سفرهای متعدد به ژاپن، اخذ دان یک و دان دو از سوسای اویامای فقید بود. همچنین، در سال های ۱۹۸۵، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ به طور مستمر در کلاس
های سوسای اویاما ، کمپ های تابستانه و زمستانه میتسومینه، مسابقات سراسری ژاپن و مسابقات اوپن ۱۹۸۷ شرکت کرد. در مبارزات صد نفره شوکی ماتسویی، او به همراه استاد شیرزاد و دکتر فروزان، تنها ایرانیان حاضر در هونبو بودند که در ردیف هیات رئیسه سازمان حضور داشتند. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ ، ایشان در سمت یک درجه دار با تجربه در جنگ های نامنظم که پیش از آغاز رسمی جنگ ایران و عراق بود به عنوان فرمانده و جانشین فرمانده حضور داشت . پس از حضور چندین ماهه در جنگ به مناطق جنگی حساس و خط مقدم نیز اعزام شد که در یکی از عملیات از ناحیه پا و کتف جانباز شد. امروزه به طور مستقیم و غیرمستقیم بیش از ۱۰۰ هزار شاگرد دارد. منابع. https://fa.m.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%AA%D8%A7%D8%AA%D8%B3%D9%88_%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A7&amp;wprov=rarw1 https://www.tabnakrazavi.ir/fa/news/513852/%D9%BE%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%84-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D9%88%D8%AA-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D9%87-%D8%
AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B6%D9%88%DB%8C
فالون آبایگیل تولیس-جویس (زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۹۶) یک بازیکن حرفه ای فوتبال اهل آمریکا است که به عنوان "دروازه بان" برای باشگاه انگلیسی "منچستر یونایتد" در "سوپر لیگ زنان" بازی می کند. او قبلاً در فوتبال دانشگاهی برای "میامی هرکینز" و به صورت حرفه ای برای باشگاه فرانسوی "استاد رنس" در "دویژن ۱ فمینین" و "باشگاه فوتبال رین" در "لیگ ملی زنان" بازی کرده است. زندگی اولیه و تحصیلات. تولیس-جویس که در "لانگ آیلند" نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد، به دبیرستان "لانگ وود" رفت. او پنج سال به عنوان بازیکن تیم مدرسه فعالیت کرد و عنوان ارزشمندترین بازیکن (MVP) را به خود اختصاص داد. او که برنده چندین جایزه شده بود، در سه فصل آخر حضورش به عنوان بهترین بازیکن "لیگ"، "کنفرانس" و "استان" انتخاب شد و در سال ۲۰۱۲ به عنوان بهترین بازیکن "لیگ ۱" شناخته شد. او همچنین در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به تیم ایالتی دعوت شد. تولیس-جویس در تیم باشگاهی "مچ فیت کالچسترز" بازی کرد و به این تیم کمک کرد تا در سال ۲۰۱۳ قهرمان "لیگ ملی جوانان آمریکا" شود. او قبلاً برای تیم های "فارمینگدیل یونایتد" و "وپسل وستچستر الیت" بازی کرده بود. همچنین در برنامه "توسعه ا
لمپیک شرق نیویورک" و تیم "منطقه ای" این برنامه نیز حضور داشت. او به دانشگاه "میامی" رفت و در آنجا برای تیم فوتبال زنان "میامی هرکینز" بازی کرد. در سال اول حضورش، او در ۹ بازی به عنوان دروازه بان اصلی به میدان رفت، ۲۴ مهار انجام داد و ۱۳ گل دریافت کرد، و در پنج مسابقه کمتر از یک گل دریافت کرد. او در "کنفرانس ساحل اقیانوس اطلس" (ACC) در رده نهم میانگین "کلین شیت" در هر بازی (۰٫۲۲) قرار گرفت. در سال دوم، او به عنوان دروازه بان اصلی انتخاب شد و به تیم آکادمیک برتر "کنفرانس ساحل اقیانوس اطلس" دعوت شد. همچنین در سپتامبر ۲۰۱۶، عنوان بهترین بازیکن دفاعی "کنفرانس ساحل اقیانوس اطلس" و عنوان بازیکن هفته را به خود اختصاص داد. دوران باشگاهی. رنس، ۲۰۱۹–۲۰۲۱. تولیس-جویس برای رفتن به تیم های باشگاهی در سال "۲۰۱۹ لیگ ملی زنان" اعلام آمادگی کرد، اما از سوی هیچ تیمی انتخاب نشد. او در تاریخ ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹ با باشگاه فرانسوی "استاد رنس" در "دویژن ۲" قرارداد امضا کرد. او اولین بازی خود را در ۱۴ آوریل ۲۰۱۹ در پیروزی ۴–۰ مقابل تیم "برست" انجام داد. این تیم در پایان فصل به عنوان قهرمان به "دویژن ۱" صعود کرد. در فصل ۲۰۱۹–۲۰، او در ۱۶ م
سابقه به عنوان دروازه بان اصلی حضور داشت. تیم رنس با رکورد ۴ برد، ۹ شکست و ۳ مساوی در رده هشتم جدول قرار گرفت. در فصل ۲۰۲۰–۲۱، او در تمام ۲۲ مسابقه لیگ به عنوان دروازه بان اصلی حضور داشت. تیم رنس با رکورد ۹ برد، ۱۰ باخت و ۳ مساوی در جایگاه ششم فصل را به پایان رساند. باشگاه فوتبال رین، ۲۰۲۱–۲۰۲۳. در تاریخ هشتم آوریل ۲۰۲۱، "فالن تولیس-جویس" قراردادی یک و نیم ساله با باشگاه آمریکایی "رین" امضا کرد. در طول "فصل ۲۰۲۱"، او دروازه بان ذخیره بود و تنها یک بار در این فصل به میدان رفت. "رین" در پایان فصل با رکورد ۱۳ برد، ۸ باخت و ۳ مساوی در جایگاه دوم قرار گرفت. پس از صعود به پلی آف، آنها توسط قهرمانان نهایی، "واشینگتن اسپیریت"، حذف شدند. پس از جدایی دروازه بان اصلی تیم رین، "تولیس-جویس" در "فصل ۲۰۲۲" دروازه بان اصلی شد و در تمامی ۳۰ مسابقه به میدان رفت. او پنج بار برنده «"سیو هفته»" شد و به عنوان بازیکن تیم منتخب ماه در ماه مه انتخاب گردید و جوایز "تیم منتخب چالش کاپ" را نیز کسب کرد. او همچنین برای عنوان "دروازه بان سال" لیگ نامزد شد. در سال ۲۰۲۲، او قراردادی جدید تا "فصل ۲۰۲۴" با "رین" امضا کرد. منچستریونایتد، ۲۰۲۳–ا
کنون. در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳، "تولیس-جویس" به "منچستریونایتد" پیوست. باشگاه مبلغ ۱۶۰٬۰۰۰ دلار به عنوان حق ترانسفر پرداخت کرد که رکوردی برای دروازه بانان زن محسوب می شود. او در تاریخ ۱۸ آبان ۱۴۰۲، در یک بازی که با نتیجه ۷–۰ در "مرحله گروهی اف ای کاپ زنان" برگزار شد، به میدان رفت و در این بازی دروازه اش را بسته نگه داشت. "تولیس-جویس" در تمامی چهار بازی مرحله گروهی بازی کرد. "منچستریونایتد" به عنوان نایب قهرمان گروه قرار گرفت اما نتوانست به مرحله حذفی صعود کند. کارنامه بین المللی. در ژوئن ۲۰۲۲، "تولیس-جویس" در فهرست ۵۹ نفره بازیکنان موقت "تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده" قرار گرفت. زندگی شخصی. "تولیس-جویس" در رشته "زیست شناسی دریایی" تحصیل کرده و یک غواص علمی دارای گواهینامه است.
«طفره رو» ترانه ای نوشته و خوانده شده توسط خواننده-ترانه پرداز آلترناتیو آمریکایی فیونا اپل می باشد که در ۱ ژوئیهٔ سال ۱۹۹۶ از سوی ورک رکوردز و کلمبیا رکوردز به عنوان نخستین تک آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "کشندی" منتشر گردید.
تمرین چندجانبه () به فرایند انجام چندین تمرین ورزشی از دسته های مختلف گفته می شود. هدف از این نوع تمرین ها، بهبود عملکرد کلی است. در این روش از اثربخشی یک تمرین برای پوشش کاستی های تمرین های دیگر استفاده می شود.
«هر شب» ترانه ای نوشته و ضبط شده توسط خواننده-ترانه پرداز آمریکایی فیونا اپل می باشد که در ۲۴ آوریل سال ۲۰۱۲ از سوی اپیک رکوردز به عنوان تنها تک آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "چرخ هرزگرد…" منتشر گردید.
«تا جایی که می توانی سریع» ترانه ای سروده شده توسط فیونا اپل و به تهیه کنندگی جان براین می باشد که در دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "وقتی که مهره پیاده…" قرار دارد؛ این ترانه در ۵ اکتبر سال ۱۹۹۹ در ایالات متحده و در ۱۴ فوریهٔ سال ۲۰۰۰ در بریتانیا به عنوان تک‎ آهنگ اصلی این آلبوم منتشر شده است.
«پاکت کاغذی» ترانه ای خواننده-ترانه پرداز آمریکایی فیونا اپل می باشد که به عنوان سومین تک آهنگ از دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "وقتی که مهره پیاده…" (۱۹۹۹) منتشر شده است.
قایق های بسته، در قرن ۱۸ و ۱۹ قایق هایی با اندازه متوسط برای حمل و نقل پستی داخلی، مسافر و بار در کشورهای اروپایی و در رودخانه ها و کانال های آمریکای شمالی طراحی شده بودند. برخی از این قایق ها با نیروی محرکه بخار حرکت می کردند. این قایق ها در طی قرن ۱۸ و ۱۹ به طور گسترده برای خدمات منظم برنامه ریزی شده مورد استفاده قرار می گرفتند. در قرن نوزده قایق های بسته با محرکه بخار در رودخانه های می سی سی پی و میسوری در ایالات متحده به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند این قایق ها وظیفه تأمین مراسل و پرسنل دژها و پست های تجاری را بر عهده داشتند. کشتی های بسته در قرن هجدهم در اقیانوس اطلس بین بریتانیای کبیر و مستعمرات آن مورد استفاده قرار گرفتند و این خدمات تجارت بسته نامیده می شد. تاریخچه. از قرن هفدهم کشتی های بسته به طور گسترده در خدمات پستی ساحلی اروپا مورد استفاده قرار گرفت و به تدریج محل اقامت مسافران نیز به این قایق ها اضافه شد. خدمات حمل و نقل مسافران با این قایق ها بسیار محدود بود: حمل و نقل، «آتش دادن» (یعنی مکانی برای پخت و پز)، آب آشامیدنی (اغلب طعم نیل یا تنباکو، که چلیک های آب قبلاً نگه داشته بودند)، و مک
انی برای خواب. بعدها، این قایق ها خدمات منظم و برنامه ریزی شده تری ارائه دادند با این حال سفرها بستگی زیادی به آب و هوا داشت. در سال ۱۷۲۴، دانیل دفو در رمان خود "رکسانا: معشوقه خوش شانس" دربارهٔ آنها نوشت. در اواسط قرن هجدهم انگلستان، پادشاه با استفاده از ۱۵ کشتی بسته خدمات هفتگی را با قاره اروپا و ایرلند انجام می داد. اهمیت آنها را می توان از این که قایق های بسته اولین کشتی ساخته شده در مستعمره نیو ساوت ولز (در سال ۱۷۸۹) "روزهیل پکت" بودند دریافت.&lt;/link&gt;[ "" ] در طول دو قرن توسعه کشتی های بسته قایقرانی، آنها با پیکربندی دکل های مختلفی شاخته شدند که عبارتند از: کرکره ها، کالسکه ها، بریگ ها، کاترها، بریگ ها، بریگانتین ها، لوگرها، فلوکاها، گالی ها، زیبک ها، توسعه های بارکی و زیبک ها. کشتی ها. قبلاً آنها به عنوان قایق های اعزام نیز شناخته می شدند، اما این خدمات توسط افراد خصوصی در زمان جنگ ارائه می شد و گاهی اوقات قایق های خصوصی اجاره می کردند. اخبار مربوط به "قطعات ضبط" مشتاقانه در انتظار عموم بود و ناخدا و خدمه کشتی اغلب در مطبوعات مورد تجلیل قرار می گرفتند. با این حال، در پس این جستجو برای دریانوردی سری
عتر از باد، پایه های توسعه در معماری دریایی و علم آن قرار دارد که تا ظهور کشتی های بخار کار می کند.&lt;/link&gt;[ "" ] در سال ۱۸۶۳، در طول جنگ داخلی آمریکا، قایق بسته "مارشال" جسد ژنرال استون وال جکسون را برای تدفین از لینچبورگ به خانه اش در لکسینگتون، ویرجینیا حمل کرد. قایق های بسته بندی کانال. قایق های بسته کانال آمریکایی معمولاً باریک بودند، با پهنای حدود برای امکان استفاده در کانال ها، و طول آن ها ممکن بود برسد. در زمان افتتاح کانال ایری در سال ۱۸۲۵ در ایالت نیویورک در کنار رودخانه موهاک، تقاضا برای اسکان مسافران به سرعت افزایش یافت. قایق های بسته کانال دارای فضای کابین برای حداکثر ۶۰ مسافر بودند. برخلاف کشتی های بادبانی اروپایی و آمریکایی، که به دنبال دستیابی به سرعت بیشتر در زیر بادبان بودند، قایق های بسته کانال توسط تیم های دو یا سه اسب یا قاطر از کانال ایری کشیده می شدند. این قایق ها زمان مسافرت را در مقایسه با سفرهای زمینی، به نصف کاهش دادند و مسافرت با این قایق ها بسیار آسان بودند.&lt;/link&gt;[ "" ] مسافران می توانستند با ترکیبی از قایق های بادبانی و بسته بندی، ظرف ده روز از نیویورک به بوفالو برسند
. برخی از مسافران برای دیدن کانال ایری و مناظر طبیعی سوار قایق می شدند. هزاران نفر دیگر از قایق های بسته برای مهاجرت به اوهایو و سایر بخش های غرب میانه استفاده کردند. این قایق ها همچنین در استقرار و سفر در داخل ایالت نیویورک از طریق کانال های شاخه ای مانند کانال چنانگو نقش مهمی داشتند. قایق های بسته در امتداد رودخانه جیمز و کانال کاناوها در ویرجینیا محبوب بودند و امکان سفر به فراتر از آبشار بالای رودخانه را فراهم می کردند.&lt;/link&gt;[ "" ] کشتی های بسته اقیانوس اطلس. کشتی های بسته پیشینیان کشتی های اقیانوس پیمای قرن بیستم بودند و اولین بار بودند که بین بنادر آمریکا و اروپا طبق برنامه منظم حرکت کردند. اولین شرکت، بلک بال لاین (بعدها "خط قدیمی") در اول ژانویه ۱۸۱۸ شروع به کار کرد و سرویس ماهانه ای بین نیویورک و لیورپول با چهار کشتی ارائه کرد. در سال ۱۸۲۱، بایرنز گریمبل و شرکا. خط ستاره قرمز بسته های لیورپول را با چهار کشتی پنتر، هرکولز، منهتن، و میتیور ا"فتتاح کردند." در سال ۱۸۲۲، فیش، گرینل و شرکا، خط دم سوالوتیل را آغاز نمودند، که به عنوان "خط چهارم بسته ها برای نیویورک" شناخته می شود، اولین کشتی های آنها "
سیلاس ریچاردز، ناپلئون، جورج" و "یورک" بودند که به زودی به دو منطقه منتقل شدند. سرویس هفتگی در سال ۱۸۲۵، کشتی هایی که نیویورک را در ۸ ام و لیورپول را در ۲۴ام هر ماه ترک می کردند، تبلیغ می شد. در واقعیت اما برنامه های آنها در نهایت به دلیل آب و هوا و سایر شرایط، گاهی اوقات به شدت متفاوت بود. بخار پستی. "کشتی های بخار پستی" کشتی های بخاری بودند که مراسلات را از طریق آبراه ها، مانند اقیانوس یا بین جزایر، عمدتاً در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم حمل می کردند، گاهی هزینه ارسال نامه به حدی کم بود که حتی افراد عادی توانایی پرداخت هزینه ارسال نامه در فواصل دور را داشتند. علاوه بر حمل پست، بیشتر کشتی های بخار پستی مسافران یا محموله را حمل می کردند، زیرا درآمد حاصل از خدمات پستی، در صورت وجود، به خودی خود برای پرداخت هزینه سفر کافی نبود.&lt;/link&gt;[ "" ] با این حال، مزیت کشتی بخار حامل مراسلات این بود که ورود آن از قبل در روزنامه ها تبلیغ می شد، بنابراین "تبلیغ رایگان" به عنوان گزینه سفر برای مسافران یا بار به آن ارائه می شد. در بیشتر موارد، نامه ای که توسط کشتی های بخار پستی حمل می شد، به اداره پستی که آدرس آن ارسال م
ی شد، تحویل داده می شد. در برخی موارد، نامه دریافتی در روزنامه محلی برای تحویل در اداره پست یا در دفتر کشتی بخار برای دریافت هزینه، اگر قبلاً هزینه ای پرداخت نشده باشد، تبلیغ می شود.&lt;/link&gt;[ "" ] گاهی اوقات، به دلیل بی ثباتی سیاسی زمانی که یک اداره پست نمی تواند خدمات عادی را ارائه دهد، نامه های دریافتی از یک کشتی بخار پستی به یک سرویس محلی تحویل داده می شد، که پست را تحویل می دهد و هزینه اضافی برای سرویس از مخاطب دریافت می کند. هنگامی که این اتفاق می افتاد، سرویس تحویل محلی هنگام پرداخت هزینه اضافی، مهر یا علامت خدمات محلی خود را روی پاکت مهر می کرد.&lt;/link&gt;[ "" ] مقررات اتحادیه جهانی پست. نامه های حمل شده توسط این کشتی های بخار - که گاهی اوقات به عنوان پست پاکتبوت شناخته می شوند - تابع مقررات مختلفی از سوی دولت های درگیر و همچنین مقررات اتحادیه جهانی پست (UPU) که در کنفرانس یوپی یو وین در سال ۱۷۸۱ بیان شد بود. همنام هواپیما. هواپیمای باری دو موتوره و دو بوم فیرچایلد سی-۸۲ پکت توسط فیرچایلد ایرکرفت طراحی و ساخته شده است به عنوان ادای احترام به قایق بسته نامگذاری شد.&lt;/link&gt;[ "" ] این هواپیماه
ا پس از جنگ جهانی دوم توسط نیروی هوایی ارتش ایالات متحده و جانشین آن نیروی هوایی ایالات متحده استفاده شد.&lt;/link&gt; تجارت و روزنامه نگاری. دریافت اطلاعات در سریع ترین زمان ممکن - چه در مورد جزئیات تجارت، بازارهای خارجی، تصمیم گیری، مشارکت های حرفه ای، اسناد تجاری، قراردادهای حقوقی، نامه های شخصی و اخبار سیاسی، دولتی و نظامی- برای تجارت قرن ۱۹ اهمیت فوری داشت. صنعت و تجارت تمهیدات ویژه ای برای شکست دادن رقبای خود انجام دادند تا کشتی های بادبانی، به ویژه کشتی های بسته بندی که در تجارت بسته بندی فعالیت می کردند، به عنوان بزرگراه اطلاعاتی مرکزی عصر ظهور کنند و همچنین برای توسعه روزنامه نگاری. به عنوان مثال، در اواخر ژانویه ۱۸۴۰، کشتی آمریکایی "هنری" زودتر از موعد مقرر وارد شد و برای رساندن اخبار از قاره برای خوانندگان مشتاق آمریکایی، رقابت را شکست داد. "مورنینگ هرالد (نیویورک)"، اول فوریه، در صفحه اول، گزارش داد: «اخبار خارجی که امروز داده می شود بسیار مهم است. دیروز بعد از ظهر، حدود سه و نیم، در این دفتر یک ساعت کامل قبل از هر روزنامه دیگری از روزنامه های وال استریت، اخبار را دریافت کردیم. - و تا ساعت پنج ما
یک ضمیمه صادر کردیم، تا جمعیت عظیمی را که دفتر ما را احاطه کرده بودند راضی کنیم، یکی از کلیپرهای ما ساعت ۱۰ شهر را ترک کرد و ساعت حدود یک سوار بر "پاتریک هنری" خارج از بار شد.»&lt;/link&gt; این خبر با عنوان «ده روز بعد از انگلستان—بسیار مهم» تبلیغ می شد و شامل مقالاتی دربارهٔ آمادگی های جنگ توسط روسیه، ازدواج ملکه ویکتوریا در آن ماه، جلسات پارلمان و اتاق فرانسه و سخنرانی پادشاه فرانسه بود. «با ورود پاتریک هانری، کاپیتان دلانو، ما فایل های زیادی از روزنامه ها و نشریات انگلیسی دریافت کردیم، به دلیل اینکه ۲۵ لندن، ۲۶ از لیورپول و ۲۳ از پاریس… نه "کمبریج" و نه "استقلال" در ۲۶ ام منتشر شده بودند. دسامبر، "پاتریک هنری" یک دویدن خوب از ۹ روز تا ۳۸ را پشت سر گذاشت، جایی که در ۴مین بار، بادهای قوی غربی را تجربه کرد، که از آن زمان بدون تغییر غالب شد.» بهبود در سرعت این ارتباطات برای بسیاری از فعالیت های تجاری، مالی و کشتیرانی حیاتی بود - اطلاعات سریع تر باعث شد سرمایه سریع تر حرکت کند و مستقیماً بر تجارت جهانی تأثیر بگذارد. در سال ۱۸۴۰، "پاتریک هنری" در میان بیست کشتی بسته قایقرانی در مسیر نیویورک-لیورپول، و به ویژه یک
ی از سریع ترین کشتی ها بود. با این حال، سفرهای رفت و برگشت کوتاه به سرعت بستگی نداشت، بلکه به تغییر برنامه بستگی داشت. کارایی ممکن است با سخت تر کردن برنامه ها بهبود یافته باشد، اما همین ممکن است تاخیرها و اشتباهات قضاوت را تشدید کند. برای کشتیرانی به سمت غرب، خطر فاجعه بالا بود. نزدیک به یک بسته از هر شش بسته در سرویس از بین رفته است. این بدان معناست که از هر۶۰۰۰ عبور، حدود ۲۲ مورد به چنین شکسته هایی ختم شده است. بیش از ۶۰۰ کشتی بریتانیایی، از همه نوع، هر ساله در بین سال های ۱۸۳۳ و ۱۸۳۵ و ۱۸۴۱ و ۱۸۴۲ مفقود شدند. تلفات جانی این حوادث بین ۱۴۵۰ تا ۱۵۶۰ متغیر بود. در زمان اولین سفر کشتی "پاتریک هنری"، در سال ۱۸۳۹، کاپیتان های بسته خطرات بیشتری را علیه رقبای خود به عنوان کشتی های بخار شروع کردند. در واقع بیشتر کشتی های غرق شده در دوره ای اتفاق افتاد که رقابت بین بادبان و بخار سخت ترین بود. از نقطه نظر انتقال پست، تجارت و روزنامه نگاری، این روند بسیار نگران کننده بود.بین سال های ۱۸۳۸ و ۱۸۴۷ کمتر از ۲۱ کشتی حامل پست در مسیر اقیانوس اطلس شمالی گم می شدند - به طور متوسط هر سال دو کشتی. دو تا از کشتی ها بسته های فالمو
ث و دو کشتی بخار و ۱۷ کشتی بسته های قایقرانی آمریکایی بودند. هشت کشتی در مسیر نیویورک-لیورپول، دو کشتی در مسیر بوستون-لیورپول، دو کشتی در مسیر نیویورک-لندن، و پنج کشتی در مسیر نیویورک-هاور بودند. شش تا از کشتی ها ناپدید شدند و با تمام افراد گم شدند. قابل توجه است که از هر سه غرق دو کشتی در ماه های نوامبر تا فوریه رخ می دهد، که نشان می دهد کاپیتان های بسته خطرات بسیار سنگینی را انجام داده اند، به خصوص در طول کشتیرانی سخت زمستانی. تنها اقدام پیشگیرانه برای اطمینان از انتقال اطلاعات تجاری محکم در سراسر اقیانوس اطلس، ارسال موارد تکراری بود. این در دوره شیفت بسیار معمولی بود. کپی ها همچنین ارسال سریع ترین اطلاعات ممکن را تضمین کردند.در دهه اول پس از ظهور سرویس کشتی بخار ماوراء اقیانوس اطلس، بیشتر نامه ها - به ویژه به سمت شرق - هنوز توسط کشتی های بادبانی حمل می شد. حتی اگر اندازه بسته های قایقرانی به طور قابل توجهی افزایش یابد، سرعت سرویس آنها از روند پس از معرفی کشتی های بخار در این مسیر در اواخر دهه ۱۸۳۰ پیروی نکرد. پس از سال ۱۸۳۵، به نظر می رسد هیچ نشانه ای از بهبود سرعت وجود ندارد.پدیده دیگری که نشان می دهد بست
ه های قایقرانی در حال از دست دادن قدرت خود در تجارت درجه یک - پست، حمل و نقل خوب و مسافران کابین - بودند، این بود که آنها دیگر مانند دهه ۱۸۳۰ به وقت شناسی تاریخ های قایقرانی اهمیت نمی دادند. اگر قابلیت اطمینان یک سرویس کشتی پستی با منظم بودن دریانوردی و سوابق ایمنی سنجیده شود، عملکرد بسته های قایقرانی آمریکایی در اواسط دهه ۱۸۴۰ به طور قابل توجهی کمتر از چنین انتظاراتی بود.
«اوه ملوان» ترانه ای نوشته و ضبط شده توسط فیونا اپل می باشد که در ۱۵ اوت سال ۲۰۰۵ منتشر گردید و در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "ماشین شگفت انگیز" (۲۰۰۵) قرار دارد.
«عاشقانه نیست» ترانه ای سروده شده توسط خواننده و ترانه پرداز آمریکایی فیونا اپل و به تهیه کنندگی مایک الیزوندو و برایان کهیو که در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "ماشین شگفت انگیز" (۲۰۰۵) قرار دارد. این ترانه در ژانویهٔ سال ۲۰۰۶ به عنوان سومین تک آهنگ منتشر گردید.
«یادگاری» ترانه ای سروده شده و خوانندهٔ آمریکایی فیونا اپل که در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "ماشین شگفت انگیز" (۲۰۰۵) منتشر گردید.
پیر ویگنی (; – ) رزمی کار اهل فرانسه بود. او در زمینه های ساواته و کن فعالیت می کرد؛ او همچنین تغییرات گسترده ای در هنر رزمی کن ایجاد کرد تا برای دفاع شخصی مناسب شود.
کیکو فوکودا (; – ) جودوکا و نویسنده ژاپنی-آمریکایی بود. او دارای بیشترین درجه (دان ۱۰ در فدراسیون جودو ایالات متحده آمریکا و دان ۹ در کودوکان) در میان جودوکاهای زن در تاریخ است. او همچنین آخرین شاگرد بازمانده بنیان گذار جودو، کانو جیگورو بود. اوایل زندگی. فوکودا در ۱۲ آوریل ۱۹۱۳ در توکیو به دنیا آمد. پدرش زمانی که او خیلی جوان بود فوت کرد. در جوانی، کارهای مرسوم برای یک زن ژاپنی شامل هنرهای خوشنویسی، گل آرایی و مراسم چایخوری را آموخت. فوکودا از طریق خاطرات پدربزرگش احساس نزدیکی به جودو کرد و یک روز با مادرش برای تماشای یک جلسه تمرین جودو رفت. چند ماه بعد تصمیم گرفت برای خودش تمرین کند. مادر و برادرش از این تصمیم حمایت کردند، اما عمویش مخالف بود. مادر و برادرش فکر می کردند که فوکودا در نهایت با یکی از جودوکاران ازدواج خواهد کرد، اما او هرگز ازدواج نکرد، بلکه خودش یک متخصص جودو شد. پدربزرگ فوکودا، فوکودا هاچینوسوکه، یک سامورایی و استاد سبک تنجین شینیو-ریو در جوجیتسو بود و این سبک را به کانو جیگورو، بنیانگذار جودو و رئیس کودوکان آموزش داده بود. کانو قبل از بنیان گذاری جودو زیر نظر سه استاد جوجیتسو تحصیل کرده بود
و پدربزرگ فوکودا اولین نفر از این افراد بود. کانو در اوایل سال ۱۸۹۳ به شاگردان مؤنث، آموزش رزمی داده بود و در سال ۱۹۲۶ به طور رسمی بخش زنان کودوکان را افتتاح کرد. او شخصاً فوکودای جوان را به یادگیری جودو دعوت کرد. فوکودا در سال ۱۹۳۵ تمرینات جودو را به عنوان یکی از تنها ۲۴ زن آموزش دیده در کودوکان آغاز کرد. فوکودا علاوه بر آموزش های کانو، زیر نظر فرد دیگری به نام کیوزو میفونه نیز تمرین می کرد. جودو. فوکودا با قد و وزنی کمتر از ، در سال ۱۹۳۷ مربی جودو شد او همچنین مدرک ادبیات ژاپنی را از دانشگاه زنان شووا گرفت. در سال ۱۹۵۳ در جودو به رتبه دان پنج ارتقا یافت. او اواخر همان سال به دعوت یک باشگاه جودو در اوکلند کالیفرنیا به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و تقریباً دو سال در آنجا ماند و بعد از آن به ژاپن بازگشت. فوکودا دوباره در سال ۱۹۶۶ به ایالات متحده سفر کرد و سمینارهایی در کالیفرنیا برگزار کرد. در آن زمان، او یکی از تنها چهار زن جهان دارای درجه دان پنج در جودو بود، او همچنین و یکی از تنها دو مربی زن در کودوکان بود. در سال ۱۹۶۶، کالج میلز به او پیشنهاد تدریس داد؛ فوکودا این پیشنهاد را پذیرفت و از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸
در آنجا تدریس کرد. در طول این مدت، فوکودا در خانه یکی از شاگردانش، زندگی می کرد و علاوه بر تدریس در کالج، در آنجا جودو نیز تدریس می کرد. هنگامی که اندازه کلاس ها افزایش یافت، او کلاس ها را به معبد بودایی سوکوجی ذن در محله ژاپنی ها در سان فرانسیسکو منتقل کرد. او نام مدرسه خود را باشگاه جودو سوکو جوشی گذاشت. فوکودا پس از اقامت در منطقه خلیج سانفرانسیسکو، تابعیت ژاپنی خود را رها کرد تا شهروند ایالات متحده شود. مرگ. فوکودا در ۹ فوریه ۲۰۱۳ در خانه خود در سانفرانسیسکو درگذشت.
تونی مارینو (; – ) بوکسور آمریکایی بود که در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۶ با شکست دادن بالتاسار سانگچیلی در راند چهاردهم در نیویورک قهرمان رده سبک وزن در جهان شد. او در ۱ فوریه ۱۹۳۷ بر اثر جراحات وارده در مسابقه دو روز قبل، در بروکلین درگذشت. در ۳ فوریه ۱۹۳۷، کمیسیون ورزش ایالت نیویورک، با استناد به مرگ مارینو، قانون سه ناک داون را ایجاد کرد. اوایل زندگی. تونی مارینو در ۱۸ می ۱۹۱۰ در یک خانواده بزرگ ایتالیایی در دوکوئن پنسیلوانیا، در حومه پیتسبورگ به دنیا آمد. اکثر منابع سال تولد او را ۱۹۱۲ ذکر کرده اند، اما سنگ قبر او آن را ۱۹۱۰ ذکر کرده است. از آنجایی که برادرش، رالف مارینو، در سپتامبر ۱۹۱۲ به دنیا آمد، امکان نداشت که تونی مارینو در ماه می همان سال به دنیا آمده باشد. والدین او، آنتونی و مری، سرانجام صاحب ده فرزند شدند و تونی در مجموع شش خواهر و سه برادر داشت. برادر بزرگترش چارلز نام مستعار مسابقاتی تامی رایان را برگزید و خود به یک بوکسور کارکشته تبدیل شد و در سال ۱۹۲۴ برای عنوان قهرمانی وزن سبک جهانی رقابت کرد. مارینو قبل از فعالیت حرفه ای هشتاد مبارزه انجام داد، هرچند که بسیاری از آنها به کوتاهی سه دور رقابت بودند. به عنو
ان یک آماتور، مارینو به همراه هم تیمی خود تدی یاروسز، که او نیز در منطقه پیتسبورگ بزرگ شده بود، در مسابقات ملی در بوستون به عنوان نماینده پیتسبورگ، شرکت کرد. یاروسز در سال ۱۹۳۴ مقام قهرمانی رده میان وزن کمیسیون ورزش ایالت نیویورک را برنده شد. در ۱۴ مارس ۱۹۳۲، او جوی راس را با تصمیم داوران بعد از ۸ دور رقابت در پیتسبورگ شکست داد. مارینو بخش زیادی از مبارزه را با ترکیبی فوق العاده از هوک های چپ و راست انجام داد. در ۲۱ ژانویه ۱۹۳۲، او مارتی گلد را در مک کیسپورت، پنسیلوانیا با تصمیم داوران بعد از ۱۰ دور شکست داد. به عنوان یکی از اولین مبارزات او با یک بوکسور با تجربه تر، "پیتسبورگ پست،" نوشت که مارینو «سخت ترین امتحان خود را انجام داده و از آن جان سالم به در برده است». او در این مسابقه مهم و پرمخاطب با تصمیم تمامی داوران پیروز شد. در راند ششم، مارینو با یک هوک چپ، موفق شد گلد را گیج کند. آخرین مبارزه و درگذشت. در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۷، مارینو با بوکسور پانامایی کارلوس ایندیان کوئینتانا در بروکلین نیویورک مبارزه کرد. او ضربات وحشتناکی خورد و پنج بار زمین خورد. این مبارزه مسافت برنامه ریزی شده ۸ راند را طی کرد. درست زمانی
که داور دست حریف مارینو، کوئینتانا را برای نشان دادن پیروزی او بالا برد، مارینو در مرکز رینگ به زمین افتاد. او توسط پزشک مسابقات، یوجین کنی، مورد معاینه قرار گرفت؛ او ضربه مغزی را تشخیص داد. مارینو را به رختکن خود بردند. مدت کوتاهی پس از آن، او به سرعت به بیمارستان ویکوف هایتس در بروکلین منتقل شد. او هرگز به هوش نیامد و در ۱ فوریه، دو روز پس از مسابقه بوکس درگذشت. قانونی جدید با مرگ مارینو. دو روز پس از مرگ او، کمیسیون ورزش ایالت نیویورک برای تنظیم یک قانون جدید تشکیل جلسه داد. با استناد به مرگ مارینو، آنها تشخیص دادند که هر جنگنده ای که در یک راند سه بار ناک داون شود، وضعیت "اوت کلاس" اعلام می شود و مبارزه متوقف می شود. در زمان ایجاد، این قانون در مسابقات قهرمانی اجرا نمی شد. با گذشت سالها، قانون سه ناک داون فراتر از مرزهای نیویورک گسترش یافت و در بسیاری از مسابقات ایالت ها و کشورهای دیگر مورد استفاده قرار گرفت.
آلبرت اتکینز (۲۶ مارس ۱۸۶۷ – ۱۷ اوت ۱۹۴۳) بازیکن کریکت استرالیایی بود. او دوازده مسابقه درجه یک برای نیو ساوت ولز و کوئینزلند بین سال های ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۶ و ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۶ انجام داد. اتکینز یک چوب زن متوسط و یک میدان بان عالی در بیرون زمین بازی بود که در سال ۱۸۹۶ به دلیل «حرکات گربه مانند» خود مورد ستایش قرار گرفت. او در چندین موقعیت کاپیتان کوئینزلند بود؛ از جمله بازی ای در برابر نیو ساوت ولز در سیدنی در سال ۱۹۰۲–۱۹۰۳ که توانست دو امتیاز ۸۲ و ۶۰ را به دست آورد. او و همسرش امیلی سه فرزند داشتند.