Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
. در سرشماری عشایر ۱۳۷۷ تعداد عشایر قرائی استان کرمان ۴۳۷۱ نفر گزارش شده است. در سرشماری عشایر ۱۳۸۷ تعداد عشایر ییلاقی و قشلاقی قرائی استان کرمان که در شهرستان های سیرجان، بردسیر، بم، جیرفت، رفسنجان، زرند، شهربابک، کرمان و رودبار جنوب زندگی می کنند، به ترتیب ۳۸۹۰ و ۳۷۹۶ نفر ذکر شده است. اکثر قرائی ها زندگی عشایری را رها کرده اند. آماری از تعداد کل قرائی ها (عشایر و غیر عشایر) موجود نیست. ایل قتلو. ایل قتلو یکی از ایلات استان کرمان است که از نظر زمانی، جزو اولین ایلات ترکی است که به استان کرمان وارد شده است. این ایل مرتبط با سلجوقیان کرمان است. تاریخ ایل قتلو. ترکان برای اولین بار در زمان امپراطوری سلجوقیان(۱۰۰۰سال پیش) به کرمان وارد شدند. با گسترش فتوحات سلجوقیان، ملک قاورد سلجوقی در سال ۴۴۰ هجری ولایت کرمان را از دست آل بویه خارج کرد. سلجوقیان ۱۴۴ سال بر کرمان حکومت کردند، در دوران سلجوقیان کرمان شکوفا شد و امنیت و تجارت بهبود پیدا کرد و فعالیت های علمی جان گرفت. در جنوب استان کرمان و در شهرستانهای رابر، بافت، ارزوئیه و جیرفت ایل قتلو حضور دارند و نسب خود را به سلجوقیان کرمان می رسانند، فامیلهای سلاجقه بازما
ندگان این ایل هستند. در تذکره صفویه از ایل قتلو به همراه ایل بچاقچی در کرمان نام برده شده است احمدخان وزیری در دوره ناصرالدین شاه ایل قتلو را ترک زبان و ساکن اقطاع (بافت و رابر) و صوغان دانسته است ایل قتلو خود را منتسب به قتلمش بن اسرائیل بن سلجوق، عموی ملک قاورد سلجوقی می دانند، این ایل پس از انقراض سلجوقیان کرمان، به بردسیر مهاجرت کردند، ییلاق آنها لاله زار و قشلاقشان ارزوئیه بوده است، بعد از ورود ایل افشار به کرمان در اوایل صفویه بین این دو ایل درگیری ایجاد می شود و ایل قتلو به نواحی جیرفت و کهنوج و رابر منتقل می شود. طوایف ایل قتلو. ایل قتلو شامل چهار طایفه سلاجقه، قتلویی، اسکندری، ملک لو و تیره های گداعلی بیگی، تلیم خانی، محمد تقی سلطانی، برکنانی، اسکندری و ملک لو هستند. ییلاق قدیمی ایل قتلو داش بولاغ در نزدیکی لاله زار بوده است، ایل قتلو تا اواسط قاجاریه به ترکی صحبت می کردند، در حال حاضر فقط چند طایفه این ایل به خاطر زندگی کردن در کنار افشارهای کرمان، به زبان ترکی افشاری تکلم می کنند، در شمال استان کرمان نیز طوایفی از ایل قتلو حضور دارند. جمعیت قتلوها. طبق سرشناری های عشایر کشور، تقریباً تمام عشایر قتل
و در استان کرمان زندگی می کنند و به غیر از چند منطقه محدود در هرمزگان، در هیچ جای ایران به غیر از استان کرمان عشایر قتلو نداریم. هنری فیلد قتلوها را ۶۵۰ خانوار و ساکن بردسیر دانسته است. ژنرال سایکس در سال ۱۲۷۹ش جمعیت ایل قتلو را که در جنوب شهرستان بردسیر بودند را ۶۵۰ خانوار ذکر می کند. در سرشماری عشایر ۱۳۶۶ تعداد عشایر قتلو، ۴۶۲ نفر ذکر شده است. در سرشماری عشایر ۱۳۷۷ تعداد عشایر قتلو، ۴۷۰ نفر گزارش شده است. طبق سرشماری سال ۱۳۸۷ جمعیت ییلاقی و قشلاقی ایل قتلو که در شهرستان های بافت، راور و عنبرآباد زندگی می کنند، هردو ۴۱۴ نفر گزارش شده است.باید توجه شود که اکثر افراد این ایل زندگی عشایری را رها کرده و در شهرها و روستاها ساکن شده اند. آماری از تعداد کل قتلوها (عشایر و غیر عشایر) موجود نیست. زبان ترک های کرمان. ترک های کرمان که افشارها اکثریت آنها هستند، به زبان ترکی افشاری تکلم می کنند، البته زبان ترکان بچاقچی تفاوت هایی با ترکی افشاری دارد. افشارهای کرمان هنوز زبان شان را حفظ کرده اند و به راحتی می توانند با قشقایی ها به ترکی صحبت کنند، حتی لهجه ترکی آذربایجانی را نیز متوجه می شوند. ولی در زبان بچاقچی ها کلمات
فارسی زیاد است و اکثراً زبان شان مخلوطی از ترکی و فارسی است، البته بعضی عشایر بچاقچی زبانشان را بهتر حفظ کرده اند و زبانشان بسیار شبیه به ترکی افشاری است. خوارزمی های خبر نیز لهجه شان مانند افشارها است. اکثر قتلوها و قرائی ها زبان مادری شان را از دست داده اند. ترکی افشاری جزو شاخه اوغوز جنوبی است و نزدیک ترین لهجه ترکی به ترکی افشاری، ترکی قشقایی است. کلمات فارسی در ترکی افشاری استان کرمان در مقایسه با ترکی آذربایجانی زیاد است. ترکی افشاری معمولاً در استان های مرکزی ایران و کشور افغانستان استفاده می شود و تعداد متکلمین این لهجه ترکی، ۶۰۰ هزار نفر برآورد شده است. نوع پوشش. پوشش قدیمی زنان افشار ساکن کرمان شبیه به پوشش زنان ایل خمسه فارس بوده است، پوشش طوایف لر، لک و بچاقچی استان کرمان هم تقریباً شبیه پوشش زنان افشار بوده است. در حال حاضر، زنان مسن ایل افشار هنوز پوشش قدیمی را حفظ کرده اند ولی جوانان این پوشش را کنار گذاشته اند. پوشش زنان شامل موارد زیر است: پوشش مردان شامل موارد زیر بوده است: در حال حاضر پوشش قدیمی مردان از بین رفته، البته افراد مسن هنوز از کلاه استفاده می کنند. صنایع دستی. ایلات ترک استان کر
مان نقش مهمی در صنایع دستی استان کرمان داشته اند و هم اکنون نیز بخش قابل توجهی از گلیم های کرمان توسط افشارها و بچاقچی ها تولید می شود. قالی و قالیچه های افشاری کرمان، شهرت جهانی دارد و ترکیبی از هنر آذربایجان و کرمان است. به غیر از قالی؛ گلیم، جاجیم، قولوق (جا قرآنی)، ارکن، قره چنته، نمکدان، خورجین، آینه دان و کشک دان نیز توسط زنان افشار و بچاقچی بافته می شود. قالی و گلیم های ترک های استان کرمان، بر خلاف قالی های فارس های شمال کرمان، روی دار افقی بافته می شود و زنان مسئول بافندگی هستند. از گلیم های مشهور دستباف ترک های کرمان، گلیم شیرکی پیچ (پیچ باف) است که ثبت جهانی شده و خریداران فراوان در ایران و خارج از کشور دارد. این گلیم توسط زنان ایل افشار و بچاقچی در شهرستان های بافت، سیرجان، ارزوئیه و جیرفت بافته می شود، قدیمی ترین مراکز تولید گلیم پیچ باف؛ آناتولی، آذربایجان و قفقاز جنوبی است و مهاجرت افشارها و بچاقچی ها به کرمان، باعث انتقال این هنر از آذربایجان به کرمان و غنی تر و زیباتر شدن آن در کرمان شده است، گلیم شیرکی پیچ با گلیم ورنی آذربایجان شباهت های زیادی دارد. نقوش مورد استفاده در دستباف های ایل افشار
کرمان معمولاً از طبیعت و حیوانات است. این نقش ها معمولاً؛ بالغ (ماهی)، شیر، طاووس، جیران، شاخ قوچ، بز و شتر مرغ هستند. طرح،های پرکاربرد در قالی افشاری کرمان؛ سه کله، موسی خانی، ترنج بندی شول، بابابیگی و حشمت هستند. نقوش نمکدان های افشاری معمولاً انتزاعی و هندسی (ستاره صلیبی، ستاره هشت پر، لوزی، مربع و …) هستند و از نقوش حیوانی، گیاهی و انسانی نیز استفاده می شود. رنگ های قرمز، نارنجی و قهوه ای، رنگ های غالب در دستبافته های ایل افشار کرمان است، در دستبافته های ایل افشار تاثیرپذیری از آناتولی و آذربایجان و بقیه ایلات ایران مشهوداست = منابع =
مانکو گوزن یا مانگو گوزن ، زنی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا بود. اگرچه او به طور کلی به عنوان مادر بیولوژیکی برادران سوگا، سوگا توکیمونه و سوگا سوکه ناری شناخته می شود، نظرهای مختلفی در مورد اینکه مانکو به چه کسی اشاره می کند وجود دارد. در سوگا مونوگاتاری او به عنوان همسر کاوازو سوکه یاسو معرفی شده است. او نوه کودو شیگه میتسو بود. یک فرضیه دیگر، همسر کودو سوکه تسونه. در «سوگا مونوگاتاری» مانکو/مانگوی (万劫御前) دیگری که مادر برادران سوگا نیست، ظاهر می شود. هنگامی که برادر بزرگتر ایتو سوکه چیکا، کودو سوکه تسوگو، درگذشت، سرپرستی فرزند یتیمش، کودو سوکه تسونه، به ایتو سوکه چیکا سپرده شد. سوکه چیکا به برادرش قول داده بود که بعد از گنبوکو (مراسم بلوغ) سوکه تسونه، دخترش، مانکو را به ازدواج او دربیاورد. طبق قول قبلی کودو سوکه تسونه و مانگو ازدواج کرد و ایتو سوکه چیکا آنها تحت قیمومیت خود گرفت، اما در نهایت، ایتو سوکه چیکا فکر کرد که دامادش کودو سوکه تسونه یک تهدید است و در حالی که سوکه تسونه در پایتخت کیوتو بود، قلمرو او را تصرف کرد و دخترش را پس گرفت و او به ازدواج دوهی توئوهیرا [] درآورد.
دوک نشین بیتوم () یک دوک نشین در سیلزی علیا بوده که در حدود سال ۱۲۸۱ میلادی ایجاد شده بود. این دوک نشین که مرکز آن شهر بیتوم بوده امروزه جزئی از کشور لهستان است.
کانو مونه شیگه ; نامشخص – نامشخص، بعد از ۱۱۹۳) سامورایی در دوره کاماکورا اهل ژاپن بود. در ماه مه ۱۱۹۳، کانو مونه شیگه و هوجو توکیماسا مسئول ساخت و سازهای آماده سازی عمارت در محل فوجی نو ماکی گاری، یک رویداد شکار بزرگ برنامه ریزی شده توسط یوریتومو بودند. پس از آن که برادران سوگا، سوگا سوکه ناری و سوگا توکیمونه قاتل پدرشان، کودو سوکه تسونه را در جریان انتقام برادران سوگا در این رویداد ترور کردند. در آخر شب شکار، مونه شیگه در بازجویی سوگا توکیمونه حضور داشت.
سیاست انرژی مالزی توسط دولت مالزی تعیین می شود که به امور تولید، توزیع و مصرف انرژی می پردازد. اداره برق و گاز به عنوان نهاد نظارتی اقدامات لازم را تدارک می بیند در حالی که سایر عوامل در بخش انرژی شامل شرکت های تأمین و خدمات انرژی، موسسات تحقیق و توسعه و مصرف کنندگان هستند. شرکت های مرتبط با دولت پتروناس و تناگا ناسیونال برهاد عوامل اصلی در بخش انرژی مالزی هستند. سازمان های دولتی که به این سیاست کمک می کنند شامل وزارت انرژی، فناوری زیست محیطی و آب، کمیسیون انرژی و مرکز انرژی مالزی هستند. از جمله اسنادی که این سیاست بر اساس آن استوار است، مصوبه توسعه نفت ۱۹۷۴، سیاست ملی نفت ۱۹۷۵، سیاست ملی تحلیل رفتن منابع ۱۹۸۰، مصوبه تأمین برق ۱۹۹۰، مصوبات تأمین گاز ۱۹۹۳، مقررات برق ۱۹۹۴، آیین نامه تأمین گاز ۱۹۹۷ و مصوبه کمیسیون انرژی ۲۰۰۱ می باشند.
اره دای ساز نوعی اره است که از یک دوک سرعت بالا مجهز به تیغه الماسی بسیار نازک یا سیم الماسی برای قطعه قطعه کردن، برش یا شیارکردن ویفرهای نیم رسانا و شیشه، سرامیک، بلور و بسیاری از انواع دیگر مواد، استفاده می کند. ضخامت تیغه های برش مورد استفاده با مواد برش متفاوت است و هنگام برش ویفرهای سیلیکونی حدود ۲۰ میکرومتر تا ۳۵ میکرومتر است. شرکت های ژاپنی مانند دیسکو کورپوریشن و آکریتک (توکیو سیمیتسو) حدود ۹۰ درصد از فروش اره دای ساز را به خود اختصاص داده اند. در گذشته، برش ۱/۲ تا ۲/۳ ضخامت ویفر جریان تصلی بود؛ با استفاده از ویفرهای با قطر بزرگ بر روی نوار دای زنی، برش زنی تمام برش درحال تبدیل شدن به جریان اصلی است.
کودو سوکه تاکا ؛ او یک ارباب فئودال ژاپنی در ولایت ایزو و ششمین رئیس خاندان کودو بود اجداد خاندان کانو و خاندان کاوازو او به نام ایتو ایه تسوگو نیز شناخته می شد. او پدربزرگ ایتو سوکه چیکا بود. تقسیم قلمرو کودو سوکه تاکا، بین پسر و نوه اش منجر به زنجیره ای از انتقام می شود که معروف ترین آن انتقام برادران سوگا است. پسر ارشد کودو سوکه تاکا و وارث قلمرو به طور سنتی، ایتو سوکه ایه (پدر ایتو سوکه چیکا)، پیش از موعد مرده بود، بنابراین او پسر دوم خود (و یا پسری را از ازدواج قبلی همسر دومش را که به فرزندخواندگی پذیرفته بود) به نام کودو سوکه تسوگو را وارث اصلی قلمرو خود کرد.
ایتو سوکه ایه ؛ یک سامورایی در دوره هی آن بود. او پدر ایتو سوکه چیکا بود. ایتو سوکه چیکا نیز پدر کاوازو سوکه یاسو و پدربزرگ سوگا توکیمونه و سوگا سوکه ناری بود که به خاطر حادثه گرفتن انتقام مرگ پدرشان یا انتقام برادران سوگا شهرت دارند. او به عنوان اولین پسر کودو سوکه تاکا، ششمین رئیس خاندان کودو و بنیانگذار خاندان ایتو به دنیا آمد و نام ایتو تارو تایفو را گرفت با این حال، چون سوکه ایه در سن جوانی درگذشت، پدرش کودو سوکه تسوگو پسر دوم خود و یا به گفته برخی منابع فرزندی از ازدواج قبلی همسرش را وارث جدید خود کرد.
ویلی آکرمن (; – ) طبل زن اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لئو آده (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۰۴ – ۱ مارس ۱۹۴۲ (۳۷ سال)) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هنری ادلر (; – ) موسیقی دان، آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۰ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می کرد.
اریک آلبروندا (؛ زادهٔ ) تهیه کننده موسیقی، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرود الکساندر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ری الکساندر (; – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رشید علی (; – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می کرد.
فرانک باتلر (; – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هانتر برگان (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
رابی آمین (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
دون آرماندو (؛ ۹ اوت ۱۹۴۶ – November 16, 2002) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مارتی بلر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و ترانه پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است.
تامی بنفورد (; – ) موسیقی دان جاز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
میس می آی () یک گروه موسیقی متال کور آمریکایی از تروی، اوهایو است که از سال ۲۰۰۷ آغاز به کار کرد.
مدیان یا مدین از پسران ابراهیم و قطوره بود که شعیب را از نسل وی دانسته اند و برخی از مورخان معتقدند که مدیان با دختر لوط ازدواج کرده و برخی از مورخان ابن کثیر قبیله مدین را از نسل آنها دانسته اند.
آتیلا () یک گروه موسیقی متال کور آمریکایی از آتلانتا، جورجیا است که از سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد.
فصل سوم سریال تلویزیونی آمریکایی تئوری بیگ بنگ از ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹ تا ۲۴ مه ۲۰۱۰ از شبکه سی بی اس پخش شد. این سریال با بیش از ۱۵ میلیون بیننده نسبت به دو فصل قبل رتبه بندی بالاتری دریافت کرد. فصل سوم اولین حضور بازیگران اصلی آینده ملیسا راوش و ماییم بیالیک به ترتیب در نقش برنادت راستنکاوسکی و دکتر ایمی فارا فاولر بود. قسمت ها. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازخورد. فصل سوم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. مورین رایان از شیکاگو تریبون که نوشته بود "تئوری بیگ بنگ، که در فصل سوم خود است، بسیاری از کارها را به درستی انجام می دهد". آلن سپین وال از استار لدگر نوشت: "تعامل پنی/شلدون مثل همیشه طلا بود". و کن تاکر از انترتینمنت ویکلی نوشت "آنچه تئوری بینگ بنگ را به برتری مکرر ارتقا می دهد، یکی از ثابت های آن از همان ابتدا است: عملکرد درخشان جیم پارسونز". مؤسسه فیلم آمریکا فصل سوم را یکی از ده فصل برتر تلویزیونی سال ۲۰۰۹ قرار داد.
آلودو هیبریدی ماما ارگانیک که داماد دورگه نیز شناخته می شود، یک فیلم درام عاشقانه به زبان تلوگوی هندی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی اس وی کریشنا ردی و با بازی راجندرا پراساد، مینا، سید سهل رایان و مرینالینی راوی است.
اخاذی () یک فیلم مهیج آرژانتینی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی مارتینو زایدلیس بر اساس فیلمنامه ای از امانوئل دیز است که گیرمو فرانچلا در کنار پابلو راگو و آندریا فریجریو بازی می کنند. طرح. الخاندرو پطروسیان کهنه کار خلبان هواپیما که در آستانه بازنشستگی است، پس از یک آزمایش پزشکی دستکاری شده که بخشی از پتروسیان را پنهان کرده بود، توسط سرویس های مخفی باج خواهی کشیده شد رهایی. این فیلم در ۶ آوریل ۲۰۲۳ در آرژانتین اکران شد. این فیلم دومین فیلم پربیننده آرژانتینی در سال ۲۰۲۳ در باکس آفیس داخلی با ۵۲۸٬۰۰۰ پذیرش بود.
پیتر گودریچ استاد حقوق در است. او سردبیر حقوق و ادبیات و همچنین در هیئت تحریریه حقوق و نقد خدمت می کند. او یکی از ویراستارهای سری کتاب های حقوق شناسی انتقادی «گفتمان های حقوق» است که توسط روتلج منتشر می شود. گودریچ یکی از هیئت علمی مؤسس دانشکده حقوق بیرکبک است. گودریچ از سال ۲۰۰۰ در است و دروسی در زمینه قراردادها، فقه، فیلم و قانون، جنسیت و قانون تدریس می کند. او کارشناسی حقوقش را در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه شفیلد بدست آورد و دکترایش را در سال ۱۹۹۴ از دانشگاه ادینبرو با تز «گفتمان های قانونی: مطالعات در زبان شناسی، لفاظی و آنالیزهای قانونی» گرفت. این البته توسط انتشارات مک میلان در سال ۱۹۸۷ در لندن منتشر شد. کار علمی او به طور گسترده با سؤال در حقوق، فقه، تاریخ، مؤسسه، فصاحت و بلاغت و زیبایی شناسی درگیر است.
حقوق و ادبیات (ژورنال) با نام پیشین مطالعات کاردوزو در حقوق و ادبیات یک ژورنال از دانشکده حقوق کاردوزو است که در سال 1988 میلادی بنیانگذاری شده است. سردبیر این مجله پروفسور پیتر گودریچ است. اولین چاپ آن در سال 1989 و به صورت دو سالانه و با عنوان «مطالعات کاردوزو در حقوق و ادبیات» بود، با اولین شماره آن که به بیلی باد هرمان ملویل اختصاص یافته بود. این ژورنال در سال 2002 به قالب سه سالانه تغییر شکل داد. اول توسط دانشکده بنیامین کاردوزو حقوق و سپس توسط تیلور و فرانسیس منتشر شد، این یکی از معدود ژورنال ها در کشور هست که کاملاً بر روی جنبش های بین رشته ای که به حقوق و ادبیات شناخته می شود، تمرکز دارد. مقاله ها در حقوق خصوصی و حقوق عمومی، محدودیت و بیان خلاق، جنسیت و تعصب نژادی، هرمونیکی (روش های تفسیری) و موضوع های عمومی در آثار ادبیات در بین عنوان های عادی ژورنال هستند.
فصل چهارم سریال کمدی آمریکایی تئوری بیگ بنگ از ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰ تا ۱۹ مه ۲۰۱۱ از شبکه سی بی اس پخش شد. تولید. در طول فصل، کیلی کوئوکو، بازیگر شخصیت پنی، پس از سقوط از اسب و شکستگی پایش، در قسمت های ۵ و ۶ غایب بود. هنگام بازگشت به سریال، او نشان داده شد که به جای پیشخدمت در محل کار معمول خود، کارخانه کیک پنیر، به عنوان یک بارمن کار می کند تا آسیب خود را پنهان کند. در ژانویه ۲۰۱۱، تئوری بیگ بنگ برای سه فصل دیگر تمدید شد. تمدید آن تا فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ برای فصل پنجم، ششم و هفتم. قسمت ها. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازخورد. فصل چهارم برای پیشرفت شخصیت مورد تحسین قرار گرفت. آلن سپین وال از آپروکس اضافه شدن برنادت و ایمی به بازیگران را ستود و نوشت: «با ارتقای ایمی فارا فاولر و برنادت به وضعیت نیمه دائمی، سریال اکنون می تواند بخش های زیادی از هر قسمت را صرف تمرکز بر زنان کند. در این روند، پنی به جای اینکه فقط یک فویل برای آدم های عصبی باشد، به شخصیتی بسیار دقیق تر تبدیل شده است». ایملی ون درورف از ای.وی. کلاب نوشت که "تقابل جیم پارسونز و کیلی کوئوکو سلاح مخفی نمایش باقی می ماند"، و اریک هوچبرگر از TV Fanatic
نوشت: "در واقع، همه چیز در مورد داستان اصلی شگفت انگیز بود "ماییم بیالیک" متناسب نقش است.
اژدر هسته ای اژدری است که به کلاهک هسته ای مجهز شده است. ایده پشت کلاهک های هسته ای در یک اژدر ایجاد انفجاری بسیار بزرگتر بود، تحلیل های بعدی نشان داد که اژدرهای کوچک دقیق تر، سریع تر و کارآمدتر هستند. در طول جنگ سرد، اژدرهای هسته ای جایگزین برخی از اژدرهای مسلح متعارف در زیردریایی های نیروی دریایی شوروی و آمریکا شدند. اتحاد جماهیر شوروی تی۱۵، تی۵ و اِی اِس بی-۳۰ را توسعه داد. تنها اژدر کلاهک هسته ای مورد استفاده ایالات متحده بود. اتحاد جماهیر شوروی به طور گسترده اژدرهای هسته ای تی۵ را در سال ۱۹۵۸ مستقر کرد و ایالات متحده خود را در سال ۱۹۶۳ مستقر کرد. در سال ۲۰۱۵، شایعاتی مبنی بر توسعه اژدر هسته ای جدید روسیه به نام منتشر شد. اتحاد جماهیر شوروی. تی-۱۵. توسعه سلاح های هسته ای اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه ۱۹۴۰ آغاز شد. نیروی دریایی خود را به عنوان مناسب ترین شاخه از نیروهای مسلح شوروی برای حمله هسته ای معرفی کرده بود و معتقد بود که فناوری و تاکتیک زیردریایی خود برتر از سایر نقاط جهان است. در تئوری، زیردریایی های دوربردی که می توانند درست قبل از پرتاب یک سلاح هسته ای به سطح زمین برسند، در مقایسه با استقرار تس
لیحات توسط هواپیماهای بمب افکن دوربرد که می توانند سرنگون شوند، مزیت تاکتیکی زیادی دارند. در اوایل دهه ۱۹۵۰، وزارت ماشین سازی متوسط شوروی به طور مخفیانه طرح هایی را برای ترکیب کلاهک های هسته ای در جنگ زیردریایی آغاز کرد. یک مفهوم، پروژه T-15، با هدف ارائه کلاهک هسته ای با قطر بود. که کاملاً با اژدر کالیبر سنتی که قبلاً در زیردریایی های دیزلی شوروی استفاده می شد ناسازگار بود. پروژه T-15 به طور محرمانه در سال ۱۹۵۱ آغاز شد. تحقیق و آزمایش با مفهوم دیگر، یعنی بسیار کوچکتر و سبکتر، همزمان بود اژدر به نام T-5. استالین و نیروهای مسلح مزایای هر دو کالیبر اژدر را دیدند: T-5 یک گزینه تاکتیکی برتر بود، اما T-15 انفجار بزرگتری داشت. جلسات در کرملین آنقدر محرمانه بود که نیروی دریایی از آن مطلع نشد. طرح های اژدر T-15 و یک زیردریایی بازطراحی شده مناسب، به نام پروژه ۶۲۷، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۲ مجاز شد، اما تا سال ۱۹۵۳ به طور رسمی مورد تأیید قرار نگرفت، و باعث تعجب نیروی دریایی شد که از فعالیت های دولت مرکزی بی خبر بود. پروژه T-15 اژدری را توسعه داد که می توانست با کلاهک هسته ای. ۱۵۵۰ میلی متر طرح T-15 بود قطر و وزن آن است. انداز
ه بزرگ این سلاح، ظرفیت یک زیردریایی اصلاح شده را به یک اژدر محدود می کرد که فقط می توانست با سرعت حرکت کند. . سرعت اژدر با استفاده از یک موتور پیشرانه الکتریکی برای پرتاب کلاهک مانع شد. متوقف شد. تی-۱۵ برای نابودی پایگاه های دریایی و شهرهای ساحلی توسط یک انفجار زیر آب در نظر گرفته شد، که منجر به امواج عظیم سونامی می شد. محفظه جلوی زیردریایی های T-15 اژدر عظیم را که ۲۲٪ از طول زیردریایی را اشغال می کرد، نگه می داشت. یک زیردریایی تنها می توانست یک T-15 را در یک زمان نگه دارد، اما به دو لوله اژدر ۵۳۳ میلی متری نیز مجهز بود که برای دفاع شخصی در نظر گرفته شده بود. در سال ۱۹۵۳، پروژه T-15 نتیجه گیری خود را به شورای مرکزی حزب کمونیست ارائه کرد و در آنجا مقرر شد که پروژه توسط نیروی دریایی اداره شود. در سال ۱۹۵۴، کمیته ای از کارشناسان نیروی دریایی با ادامه اژدرهای هسته ای T-15 مخالفت کردند. انتقادات آنها بر عدم نیاز در کنار تسلیحات موجود در ناوگان زیردریایی و همچنین شک و تردید مبنی بر اینکه زیردریایی ها قادر به نزدیک شدن به نقاط پرتاب به اندازه کافی نزدیک خط ساحلی برای اصابت به اهداف در فاصله بودند، بود. پروژه ۶۲۷ اصل
اح شد تا راکتورهایی برای کشتی جدیدی فراهم کند که قادر به استقرار ۵۳۳ باشد. اژدرهای کالیبر میلی متر در پروژه T-5. با این حال، پایان برنامه T-15 در سال ۱۹۵۴ آخرین باری نبود که یک اژدر بزرگ به عنوان وسیله استقرار در نظر گرفته شود. در سال ۱۹۶۱، آندره ساخاروف پس از آزمایش موفقیت آمیز ۵۲ جدید خود دوباره این ایده را مورد بررسی قرار داد. بمب مگاتن که برای هواپیما خیلی بزرگ بود. هنگامی که او این مفهوم را به نیروی دریایی معرفی کرد، آنها از این ایده استقبال نکردند، زیرا اثر منطقه وسیعی که باعث مرگ بسیاری از مردم بیگناه می شد، خاموش شد. پیشرفت های تکنولوژیک منجر به این شد که فرایند انتخاب سلاح به سمت رویکردهای تاکتیکی تر که قابل اجرای سریع تر بودند، منجر شد. پس از سال ها کاهش و کاهش ذخایر، به نظر می رسد فدراسیون روسیه در سال های اخیر تمایل به افزایش ذخایر خود از نظر کمیت و بازده سلاح های هسته ای دارد. تی-۵. از اوایل دهه ۱۹۵۰، زمانی که اتحاد جماهیر شوروی موفق شد بمب اتمی خود را مهندسی کند، به دنبال ابزاری مؤثر برای حمل و نقل بود. اژدر تی-۵ حامل کلاهک هسته ای RDS-9 با بازده ۵ بود کیلوتن اولین آزمایش این کلاهک در میدان آزما
یش هسته ای Semipalatinsk در قزاقستان در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۴ ناموفق بود. یک سال بعد، پس از توسعه بیشتر، آزمایشی بر روی نوایا زملیا در ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۵ با موفقیت انجام شد. در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۷، در آزمایش دیگری بر روی نوایا زملیا، زیردریایی کلاس ویسکی S-144 یک اژدر هسته ای زنده T-5 را پرتاب کرد. اسلحه آزمایشی با کد "کورال" با قدرت ۴٫۸ منفجر شد کیلوتن در زیر سطح خلیج، ستون عظیمی از آب بسیار رادیواکتیو را به هوا می فرستد. سه زیردریایی از کار افتاده به عنوان هدف در فاصله استفاده شد. هر دو اس-۲۰ و اس-۳۴ غرق شدند در حالی که اس-۱۹ آسیب جدی دید. در سال ۱۹۵۸، تی-۵ به عنوان اژدر مدل ۵۳-۵۸ به طور کامل عملیاتی شد. این سلاح، که می توانست روی اکثر زیردریایی های شوروی مستقر شود، دارای یک کلاهک قابل تعویض برای هسته ای یا انفجار قوی بود. این امکان تصمیم گیری سریع تاکتیکی در مورد استقرار را فراهم کرد. تی-۵، مانند ، برای ضربه مستقیم طراحی نشده است، بلکه برای طراحی شده است. این انفجار امواج ضربه ای به اندازه کافی قوی ایجاد می کند که بدنه یک زیردریایی غوطه ور را بشکند. با این حال، مانند اژدر مارک ۴۵ ایالات متحده، T-5 برای غواصی عمیق بهینه نشد
ه بود و توانایی هدایت محدودی داشت؛ زیرا محدوده عملیات حرارتی آن بین بود، این کارایی آن را در آبهای اقیانوس اطلس شمالی و قطب شمال کاهش داد. در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲، در اوج بحران موشکی کوبا، زیردریایی "بی-۵۹" شوروی در اقیانوس اطلس توسط نیروی دریایی ایالات متحده تعقیب شد. هنگامی که کشتی شوروی نتوانست به سطح زمین برسد، ناوشکن های آمریکایی شروع به پرتاب موشک های عمق تمرین کردند. "بی-۵۹" مجهز به تی-۵ بود. کاپیتان شوروی که معتقد بود جنگ جهانی سوم در جریان است، مایل به پرتاب سلاح هسته ای بود. با این حال، فرمانده ناوگان او، واسیلی آرخیپوف، که اتفاقاً از قایق به عنوان کشتی فرماندهی خود استفاده می کرد، از تأیید فرمان خودداری کرد. پس از مشاجره، توافق شد که زیردریایی ظاهر شود و منتظر دستور مسکو باشد. تنها پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی مشخص شد که این زیردریایی مجهز به تی-۵ است. یک اژدر اتمی خیالی شوروی در فیلم جنگ سرد "«حادثه بدفورد»" در سال ۱۹۶۵ به کار گرفته شد. اِی اِس بی-۳۰. ای اس بی-۳۰ یک کلاهک هسته ای بود که توسط نیروی دریایی شوروی در سال ۱۹۶۲ مستقر شد و می توانست جایگزین کلاهک های انفجاری قوی در ۵۳۳ شود. اژدرهای میلی متری (
۲۱ اینچی) در حالی که زیردریایی در دریا بود. وی آ-۱۱۱ اشکفال. فراحفره زایی وی آ-۱۱۱ اشکفال ظاهراً قادر به حمل کلاهک های هسته ای شکافت پذیر است. فدراسیون روسیه. وضعیت-۶. در سال ۲۰۱۵، اطلاعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه روسیه ممکن است در حال توسعه یک دستگاه جدید تا ۱۰۰ باشد اژدر حرارتی ام تی، , با نام رمز " " توسط مقامات پنتاگون. این سلاح برای ایجاد موج سونامی تا طراحی شده است ارتفاعی که منطقه وسیعی را در سواحل دشمن به طور رادیواکتیو با کبالت-۶۰ آلوده می کند و در مقابل سیستم های دفاع ضد موشکی مانند موشک های ضد بالستیک، سلاح های لیزری و تفنگ های ریلی که ممکن است ICBM یا SLBM را از کار بیاندازند مصون باشد. دو زیردریایی حامل بالقوه، پروژه ۰۹۸۵۲ زیردریایی کلاس اسکار "بلگورود" و پروژه ۰۹۸۵۱ زیردریایی کلاس یاسن "خاباروفسک"، قایق های جدیدی هستند که به ترتیب در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ ساخته شدند. وضعیت به نظر می رسد که ۶ آخرین ابزار بازدارنده باشد. به نظر می رسد این یک مینی زیردریایی روباتیک اژدری شکل است که می تواند با سرعت حرکت کند. . اطلاعات جدیدتر حاکی از حداکثر سرعت است، با دامنه و عمق حداکثر . این پهپاد زیر آب با فناوری م
خفی کاری پوشانده شده است تا از دستگاه های ردیابی صوتی فرار کند. با این حال، بسیاری از مفسران تردید دارند که این یک پروژه واقعی است، و آن را به احتمال زیاد نشت صحنه ای برای ترساندن ایالات متحده می دانند. ادوارد مور گیست در میان نظرات دیگر در مورد آن مقاله ای نوشت که در آن می گوید «تصمیم گیران روسی اطمینان چندانی ندارند که این مناطق در مکان های مورد نظر قرار خواهند گرفت» و کارشناسان نظامی روسی گفته اند که اژدر رباتیک نشان داده شده می تواند اهداف دیگری مانند تحویل تجهیزات در اعماق دریا یا نصب دستگاه های نظارتی داشته باشد. در ژانویه ۲۰۱۸ پنتاگون وجود وضعیت-۶ را تأیید کرد. ایالات متحده. بنیاد و پایه. علاقه ایالات متحده به یک اژدر هسته ای را می توان در سال ۱۹۴۳ دنبال کرد، زمانی که کاپیتان ویلیام اس. پارسونز، رئیس بخش مهمات پروژه منهتن، یک اژدر کلاهک هسته ای از نوع اورانیوم از هوا را پیشنهاد کرد. این مفهوم هرگز پیشرفت نکرد. تا اواخر دهه ۱۹۵۰، زمانی که زیردریایی های هسته ای شوروی با غواصی عمیق ظاهر شدند، به سلاح های سنگین تر نیاز بود. در سال ۱۹۶۰، ایالات متحده توسعه کلاهک های هسته ای خود را فاش کرد که می توانستند از