Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ار دارد. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر مکان هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند، کشورهای عضو می توانند فهرستی از مکان های آزمایشی که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند را داشته باشند. نامزدی برای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شود که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. تا تاریخ ۲۰۲۵، سوئد تنها یک مکان در فهرست آزمایشی خود دارد.
تکبر تاریخی یا نخوت زمانی استدلالی است مبنی بر این که تفکر، هنر یا علم دوران های پیشین ذاتاً پایین تر از زمان حال است، صرفاً به دلیل اولویت زمانی آن؛ یا به خاطر آنکه تمدن پیشرفت کرده است، مردم دوره های قبل از هوش کمتری برخوردار بودند. این اصطلاح توسط سی اس لوئیس و اوون بارفیلد ابداع شد و اولین بار توسط لوئیس در اثر زندگی نامه ای خود در سال 1955، "شگفت زده از شادی" ، به آن اشاره شد. تکبر تاریخی نوعی توسل به تازگی است.
بوئر (به انگلیسی:Buer) یک شبح است که در کتاب های جادو کلید کوچکتر سلیمان و «"Pseudomonarchia Daemonum"» به عنوان یکی از رئیس جمهوران بزرگ دوزخ توصیف می شود که فرماندهی پنجاه لژیون شیاطین را در اختیار دارد. او مانند بارباتوس در زمانی که خورشید در برج قوس است ظاهر می شود و همانند کیرون، فرمانده سانتورها در اساطیر یونانی میتواند فلسفه طبیعی، فلسفه اخلاق، منطق و خصوصیات و کاربردهای تمامی گیاهان و سبزیجات را آموزش دهد، بوئر هم چنین قادر است تمام ضعف ها و ناتوانی های موجودات را (به ویژه انسان ها) درمان کند. بوئر به عنوان موجودی با یک سر شیر نر و با چندین پاهای بز و بعضی اوقات پاهای اسب به تصویر کشیده شده است.
کالدونیای جدید مجمع الجزایری در جنوب اقیانوس آرام است که با مساحت ۱۸٬۵۶۴ کیلومتر مربع، میان استرالیا و جزایر ملانزی و میکرونزی قرار دارد. این سرزمین، که در ۱۷٬۰۰۰ کیلومتری فرانسه واقع شده، شامل جزیره اصلی گراند تر (Grande Terre) به طول ۴۰۰ کیلومتر و عرض ۵۰ کیلومتر، به همراه بیش از ۱۴۰ جزیره کوچک تر مانند جزیره پاینز در جنوب و جزایر لویالتی در شرق (اووه آ، لیفو، تیگا و مارِه) است. کالدونیای جدید یک مجموعه خودمختار فرانسه در جنوب غربی اقیانوس آرام است که حدود ۱۵۰۰ کیلومتر در شرق استرالیا واقع شده است. این مجمع الجزایر شامل جزیره اصلی گراند تر (Grande Terre)، که پایتخت آن نومئا در آن قرار دارد، جزایر لویالتی، جزایر بِلِپ و جزیره پاینز است. این جزایر بیش از ۹۹ درصد از مساحت کل سرزمین را تشکیل می دهند. کالدونیای جدید به دلیل تنوع جغرافیایی و اقلیم معتدل، مقصدی مهم برای گردشگری به شمار می رود. بیش از نیمی از جمعیت در پایتخت نومئا و حومه آن زندگی می کنند، در حالی که سایر مناطق شامل ۳۲ شهر کوچک و روستاهای کمتر از ۷۰۰۰ نفر جمعیت هستند. جزیره گراند تر دارای رشته کوه هایی با ارتفاع متوسط است که از شمال به جنوب امتداد دا
رند، در حالی که سواحل غربی آن با دشت های وسیع و تالاب های گسترده پوشیده شده است. در شرق، پوشش گیاهی انبوه و استوایی تا نزدیکی اقیانوس ادامه دارد. مناطق جنوبی شامل شهر نومئا و خاک های سرخ منحصربه فرد آن است. جزیره اصلی، که بزرگ ترین جزیره این مجموعه است، حدود ۵۰۰ کیلومتر طول و ۵۰ کیلومتر عرض دارد و دارای رشته کوه هایی است که آن را به دو منطقه متمایز تقسیم می کنند: ساحل شرقی، که در برخی نقاط مستقیماً به دریا می رسد، و ساحل غربی، که دارای زمین های کم ارتفاع تر و هموارتر است. بالاترین نقطه آن کوه پانیه (۱۶۲۸ متر) در شمال شرقی و کوه هامبولت (۱۶۱۷ متر) در جنوب قرار دارند. کالدونیای جدید دارای یک صخره مرجانی سدی است که تالاب های وسیعی را دربر گرفته و در سال ۲۰۰۸ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. جزایر دورافتاده ای مانند جزایر هوون و سورپرایز در آب سنگ های دِآنترکستو، جزایر چسترفیلد، ریف های بلونا و جزیره والپول نیز بخشی از این قلمرو محسوب می شوند. همچنین فرانسه ادعای مالکیت بر جزایر هانتر و متیو را دارد، اما این ادعا با مخالفت وانواتو روبه رو است. این مجمع الجزایر به دلیل طبیعت متنوع، تالاب های فیروزه ای، سواحل بک
ر، و منابع غنی نیکل، کروم و کبالت، اهمیت جغرافیایی و اقتصادی دارد و مقصدی مهم برای گردشگران محسوب می شود. کلیات. کالدونیای جدید ("Nouvelle-Calédonie")، یک مجموعه فرادریایی وابسته به فرانسه است که در زیرمنطقه ملانزی واقع شده است، گروه جزایر قاره ای منحصربه فردی را در اقیانوسیه تشکیل می دهد. در میان ویژگی های دیگر، این مجمع الجزایر نقشی در حفظ دودمان های زیستی منحصربه فرد از دوران میانه زیستی داشته است. همچنین به عنوان یکی از ایستگاه های گذرگاهی در گسترش نیاکان پلی نزیایی ها، یعنی فرهنگ لاپیتا، عمل کرده است. در دوران فرانسه آزاد، این منطقه به عنوان یک پایگاه دریایی حیاتی برای متفقین جنگ جهانی دوم در جریان جنگ اقیانوس آرام خدمت می کرد. این مجمع الجزایر در شرق استرالیا، شمال نیوزیلند، جنوب خط استوا و در غرب فیجی و وانواتو واقع شده است. کالدونیای جدید شامل یک جزیره اصلی به نام Grande Terre، جزایر لویالتی و چندین جزیره کوچک تر است. این مجمع الجزایر که تقریباً نصف تایوان وسعت دارد، مساحتی برابر با را در بر می گیرد. جزایر مذکور دارای کناره ای به طول هستند. کالدونیای جدید منطقه انحصاری ماهیگیری را تا فاصله و دریای سرز
مینی را تا فاصله از ساحل خود ادعا می کند. کالدونیای جدید یکی از شمالی ترین بخش های یک قاره تقریباً به طور کامل (۹۳٪) غرق شده به نام زیلندیا است که میان ۱۳۰ تا ۸۵ میلیون سال پیش (میلیون سال پیش) از قطب جنوب کافت (زمین شناسی) یافت و سپس میان ۸۵ تا ۶۰ میلیون سال پیش از استرالیا جدا شد. (بیشتر توده قاره ای کشیده و مثلثی شکل زیلندیا یک فلات زیرآبی است. نیوزیلند در مرکز آن، یک دماغه کوهستانی بر فراز آب است، درحالی که کالدونیای جدید یک رشته کوه بر روی لبه شمالی این قاره محسوب می شود) کالدونیای جدید خود حدود ۶۶ میلیون سال پیش از استرالیا جدا شد و سپس در مسیر شمال شرقی حرکت کرد و حدود ۵۰ میلیون سال پیش به موقعیت کنونی خود رسید. با توجه به پایداری و انزوای طولانی مدت آن، کالدونیای جدید به عنوان یک پناهگاه (زیست شناسی جمعیت) جزیره ای منحصربه فرد عمل می کند—مانند یک «کشتی زیستی» —که یک زیست بوم ویژه را در خود جای داده و دودمان های گیاهی و جانوری گوندوانا را که در جای دیگری یافت نمی شوند، حفظ کرده است. ترکیب. کالدونیای جدید از یک جزیره اصلی، یعنی گراند تره، و چندین جزیره کوچک تر تشکیل شده است: مجمع الجزایر بِلِپ در شمال گ
راند تر، جزایر لویالتی در شرق گراند تر، جزیره پاینز در جنوب گراند تر و جزایر چسترفیلد و آب سنگ های بلونا که در غرب قرار دارند. هر یک از این چهار گروه جزیره ای دارای منشأ زمین شناسی متفاوتی هستند: گراند تر، به مراتب بزرگ ترین جزیره در این مجموعه و تنها جزیره کوهستانی است. مساحت آن بوده و به صورت کشیده از شمال غرب به جنوب شرق امتداد دارد و دارای طولی برابر با و عرضی بین است. یک رشته کوه در طول این جزیره امتداد دارد که دارای پنج قله با ارتفاع بیش از است. بلندترین نقطه آن کوه پانیه با ارتفاع است. مساحت کل کالدونیای جدید است که از این مقدار، آن خشکی است. یک مناقشه سرزمینی در رابطه با جزایر غیرمسکونی متیو و هانتر وجود دارد که هم فرانسه (به عنوان بخشی از کالدونیای جدید) و هم وانواتو بر سر مالکیت آن ادعا دارند. منشأ زیلندیایی. مجمع الجزایر کالدونیای جدید یک جزیره است که به عنوان قطعه ای از زیلندیا، یک قاره تقریباً غرق شده یا ریزقاره که در دوران میانه زیستی بخشی از ابرقاره جنوبی گوندوانا بود، شکل گرفت. گروه گراند تر از کالدونیای جدید، که شامل کوه پانیه با ارتفاع به عنوان بلندترین نقطه آن است، مرتفع ترین بخش از رشته کو
ه نورفک است، که یک بازوی بلند و عمدتاً زیرآبی از این قاره محسوب می شود. زیلندیا و استرالیا، زمانی که هنوز بخشی از یک خشکی واحد بودند، میان ۸۵ تا ۱۳۰ میلیون سال پیش از جنوبگان جدا شدند. استرالیا و زیلندیا بین ۶۰ تا ۸۵ میلیون سال پیش از یکدیگر جدا شدند. با اینکه زیست شناسان بر اساس شواهد باقی مانده از دودمان های گوندوانایی این فرضیه را رد می کنند، زمین شناسان از نظر منطقی این احتمال را مطرح کرده اند که زیلندیا ممکن است حدود ۲۳ میلیون سال پیش به طور کامل زیر آب رفته باشد. برخلاف قاره هایی مانند استرالیا که شامل توده وسیعی از خشکی همراه با حاشیه قفسه قاره ای هستند، زیلندیا تقریباً به طور کامل از قفسه قاره ای تشکیل شده است و حدود ۹۳٪ از آن زیر اقیانوس آرام قرار دارد. این دیدگاه جهانی نیست. برنارد پلتیه استدلال می کند که گراند تر برای میلیون ها سال کاملاً زیر آب بوده است، و از این رو، منشأ پوشش گیاهی آن ممکن است بومی نباشد، بلکه ناشی از پراکنش از راه دور باشد. زیلندیا با مساحتی برابر با ، بزرگ تر از گرینلند یا هند و تقریباً نصف استرالیا است. این قاره به طور غیرمعمول باریک است و از کالدونیای جدید در شمال تا جزایر نی
مه قطبی جنوب نیوزیلند در جنوب امتداد دارد (از مدار ۱۹ درجه جنوبی تا مدار ۵۶ درجه جنوبی، که معادل گستره ای از هائیتی تا خلیج هادسون یا از سودان تا سوئد در نیمکره شمالی است). نیوزیلند بزرگ ترین بخش از زیلندیا است که بالای سطح دریای آزاد قرار دارد و پس از آن کالدونیای جدید قرار می گیرد. از آنجا که کالدونیای جدید به عنوان بخشی از زیلندیا منشأ قاره ای دارد، برخلاف بسیاری از جزایر اقیانوسیه مانند جزایر هاوایی، منشأ آتشفشانی جدیدی ندارد. جدایی آن از استرالیا در پایان دوره کرتاسه (۶۵ میلیون سال پیش) و از نیوزیلند در میانه میوسن، سبب یک دوره طولانی فرگشت در انزوای تقریباً کامل شده است. میراث طبیعی کالدونیای جدید عمدتاً شامل گونه هایی است که اجداد آن ها از میان پوشش گیاهی و جانوری کهن و ابتدایی بوده اند که هنگام جدا شدن این جزیره از گوندوانا در آن حضور داشتند. نه تنها گونه ها، بلکه کل سرده ها و حتی تیره (زیست شناسی) هایی در این جزیره منحصربه فردند و در هیچ جای دیگری یافت نمی شوند. از زمان دایناسورها و هم زمان با حرکت جزیره به سمت شمال در اثر رانش قاره ای، برخی زمین شناسان معتقدند که ممکن است در برهه هایی کاملاً زیر آب
رفته باشد. بااین حال، گیاه شناسان استدلال می کنند که باید مناطقی از آن همچنان بالاتر از سطح دریای آزاد باقی مانده باشد که به عنوان پناهگاه (زیست شناسی جمعیت)ی برای نوادگان پوشش گیاهی اولیه که هنگام جدا شدن از گوندوانا در این جزیره وجود داشتند، عمل کرده است. بااین حال، انزوای کالدونیای جدید مطلق نبود؛ گونه های جدیدی وارد این جزیره شدند، درحالی که گونه های دارای منشأ گوندوانایی توانستند به مناطق شرقی تر اقیانوس آرام گسترش یابند. اقلیم. اقلیم کالدونیای جدید مدارگانی است که تحت تأثیر بادهای بسامان جنوب شرقی قرار دارد. این منطقه آب و هوایی گرم و مرطوب دارد. مخاطرات طبیعی در کالدونیای جدید ناشی از چرخندها هستند که بیشترین وقوع آن ها میان نوامبر تا مارس است. درحالی که میانگین بارندگی سالانه در جزایر همسایه وانواتو به دو متر می رسد، میزان بارش از شمال کالدونیای جدید به سمت جنوب کاهش یافته و به اندکی بیش از می رسد. میانگین دمای سالانه نیز در همین بازه از کاهش می یابد و تغییرات فصلی بارزتر می شود. پایتخت، نومئا، که در شبه جزیره ای در سواحل جنوب غربی جزیره واقع شده، معمولاً دارای یک فصل خشک است که شدت آن از اوت افزایش ی
افته و تا اواسط دسامبر ادامه می یابد و سپس به طور ناگهانی با بارش های ژانویه به پایان می رسد. سواحل شمال شرقی جزیره بیشترین میزان بارش را دریافت می کنند و در پوئبو در نزدیکی سطح دریا، میزان بارش ثبت شده است. منابع. D.L. Shineberg, Foster S. New Caledonia | History, Geography, &amp; Culture. Encyclopedia Britannica. Published August 24, 1998. Accessed February 26, 2025. https://www.britannica.com/place/New-Caledonia-French-unique-collectivity-Pacific-Ocean
در دیوشناسی، فورنئوس (به انگلیسی: Forneus) یک مارکی بزرگ دوزخ است که بر بیست و نه لژیون شیاطین فرماندهی می کند. او بلاغت و زبان می آموزد، نام نیکو به مردان می دهد و باعث دوست داشته شدن مرد توسط آشنایان و دشمنانش می شود. فورنئوس معمولاً به عنوان یک هیولای دریایی بزرگ به تصویر کشیده می شود. او باعث می شود مردان نام نیک داشته باشند و از دانش و درک زبان های ناشناخته برخوردار شوند و شخص را بین دوستان و دشمنان محبوب میکند. فورنئوس می تواند به شکل های مختلف ظاهر شود ولی معمولاً شکل انسانی خود را ترجیح می دهد.
اسماعیل جوهری (زاده ۱۳ مارس ۱۹۴۷ - درگذشت ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷) نویسنده رمان "بوکیت کپونگ" بود که توسط انستیتو زبان و ادبیات در سال ۱۹۹۰ منتشر شد و یکی از فیلمنامه نویسان اصلی فیلم "بوکیت کپونگ" بود که جینز شمس الدین در سال ۱۹۸۱ آن را ساخت، هر دو اثر بر اساس یک درگیری مسلحانه واقعی ایجاد شدند که در روز ۲۳ فوریه ۱۹۵۰ طی وضعیت اضطراری مالایا، بین فدراسیون پلیس مالایا و افراد مسلح حزب کمونیست مالایا اتفاق افتاد. زندگی شخصی. اسماعیل، فرزند دوم از بین پنج خواهر و برادر بود که در تانجونگ کارانگ، سلانگور به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد. والدین او برای اینکه اسماعیل و خواهران و برادرانش زندگی خوبی داشته باشند و خوب تحصیل کنند، به شغل های سختی مبادرت ورزیدند. اسماعیل افسر پلیسی مقید و متعهد بود که در طی ۱۹ سال خدمت خود، قبل از اینکه در مقام مأمور تحقیق خصوصی و بازرس کلاهبرداری به فعالیت بپردازد، درجه های مختلفی را کسب کرد. او در روز ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷ در سن ۷۰ سالگی در گذشت.
اقامتگاه جاسوسان () که با نام شاخ زرین هم شناخته می شود، یک فیلم جاسوسی اسپانیایی-آلمانی به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد.
کارل توماس جیکوبز (زاده ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۸)، که پیش تر با نام گیمربوی کارل شناخته می شد، با قد ( ۱۷۵ ~ cm ) یک استریمر توییچ، یوتیوبر، نویسنده و تهیه کننده آمریکایی است. او با حضور در تیم محتوای تصویری مستربیست به شهرت رسید و سپس شروع به تولید محتوای اختصاصی خود کرد که عمدتاً شامل ویدیوهای "ماینکرفت" است. جیکوبز خالق مجموعه "داستان هایی از اس ام پی"، یک سری آنتولوژی در دنیای "دریم اس ام پی" است که قرار است توسط دارک هورس کامیکس به عنوان مجموعه ای از کتاب های کمیک منتشر شود. او همچنین یکی از مجریان پادکست "بانتر" در کنار یوتیوبرهای ساپنپ و جرج نات فاوند است. فعالیت. جیکوبز در سال ۲۰۱۷ استریم در توییچ را آغاز کرد و در ابتدا با نام گیمربوی کارل به انجام بازی "روبلاکس" می پرداخت. در سال ۲۰۱۹، او به عنوان ویراستار ویدئو برای یوتیوبر مستربرو مشغول به کار شد. پس از مدتی، او به عنوان فیلم بردار برای برادر مستربرو، یعنی یوتیوبر مستربیست، فعالیت کرد و سپس به یکی از اعضای محتوای تصویری تیم مستربیست تبدیل شد. در یکی از ویدئوهای مستربیست گیمینگ، جیکوبز با یوتیوبر معروف "ماینکرفت" یعنی دریم آشنا شد و بعداً به سرور او، یعنی دریم
اس ام پی، دعوت شد. جیکوبز مجموعه آنتولوژی آنلاین "داستان هایی از اس ام پی" را خلق کرد که داستان شخصیت های مختلف دریم اس ام پی را از طریق سفر در زمان شخصیت خودش به مکان ها و دوره های مختلف این سرور روایت می کند. این مجموعه میزبان چهره های اینترنتی مانند لیل ناز اکس، دریم و کورپس هازبند بوده است. قسمت آزمایشی فصل دوم این مجموعه با عنوان «پیچ و خم» در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲ منتشر شد. در اوت ۲۰۲۲، جیکوبز اعلام کرد که داستان های مجموعه "داستان هایی از اس ام پی" در قالب یک مجموعه کمیک با عنوان "داستان های مسافر زمان" برای انتشارات دارک هورس کامیکس اقتباس خواهند شد. این کمیک ها توسط دیو شیدت نوشته شده و تصویرسازی آن را کلی و نیکول متیوز انجام داده اند. این مجموعه در پنج قسمت، بین دسامبر ۲۰۲۳ تا آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد. در سپتامبر ۲۰۲۱، جیکوبز همراه با یوتیوبر ماینکرفت، ساپنپ، پادکستی به نام "بانتر" را راه اندازی کرد. پس از انتشار قسمت اول که با حضور مستربیست همراه بود، "بانتر" به مدت کوتاهی توانست از پادکست "تجربه جو روگان" پیشی بگیرد و به پادکست شماره یک اسپاتیفای تبدیل شود. در ۶ اوت ۲۰۲۲، جرج نات فاوند به عنوان سومین میزبان ا
ین پادکست معرفی شد. در مارس ۲۰۲۲، جیکوبز به عنوان سفیر خلاق برای خرده فروش کفش سفرها معرفی شد. در ۹ نوامبر همان سال، بازی "روزگاری یک جستر" در استیم منتشر شد که جیکوبز در آن به جای چندین شخصیت صداپیشگی کرده است. در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۲، جیکوبز اولین پویانمایی کوتاه خود را با عنوان "در کنار خودم" منتشر کرد. او در این پروژه به عنوان نویسنده و تهیه کننده فعالیت داشت، در حالی که النور کوپکا وظیفه پویانمایی و کارگردانی را بر عهده داشت و ریچل وودز موسیقی متن آن را ساخت. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، جیکوبز در مسابقه خیریه فوتبال سایدمن ۲۰۲۲ شرکت کرد و برای تیم سایدمن مقابل تیم یوتیوب آل استارز بازی کرد. این رویداد موفق شد بیش از ۱,۰۰۰,۰۰۰ پوند برای چهار مؤسسه خیریه مستقر در بریتانیا، شامل کمپین علیه زندگی بدبختانه، اعتماد سرطان نوجوان، اشعه های آفتاب و آموزش ام۷ جمع آوری کند. یک سال بعد، او بار دیگر در مسابقه خیریه فوتبال سایدمن ۲۰۲۳ شرکت کرد، اما این بار برای تیم یوتیوب آل استارز بازی کرد. این رویداد توانست بیش از ۲,۴۰۰,۰۰۰ پوند برای خیریه های مختلف جمع آوری کند. در ۲۵ آوریل ۲۰۲۴، جیکوبز یک پویانمایی کوتاه به نام "خانه سفرشده" من
تشر کرد. این اثر عمدتاً توسط جیکوبز نوشته و تهیه شد، کوین بیسل کارگردانی و پویانمایی آن را بر عهده داشت، و موسیقی متن آن توسط تمپورکس، اسپل کستینگ و سن پسران ساخته شد. همچنین، چندین همکار و خالق محتوای دیگر از جمله اسپرین و تیناکیتن به عنوان صداپیشه در این پویانمایی حضور داشتند.
مانوئل ماتاموروس گارسیا (به اسپانیایی: Manuel Matamoros García) یک پروتستان برجسته اسپانیایی بود. زندگی. ماتاموروس در لپه، واقع در اوئلوا، به دنیا آمد. پدرش یک سرهنگ دوم در توپخانه اسپانیا بود و دوران کودکی خود را در مالاگا، اندلس گذراند. او از سال ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۳ در آکادمی نظامی تولدو تحصیل کرد. او با پیروی از شخصیت هایی مانند فرانسیسکو د پاولا روئت و آنتونیو وایس پینوسا به پروتستانیسم علاقه مند شد و گفته می شود که در جبل الطارق به این مذهب گروید. در یک کشور با کاتولیسیسم سخت گیرانه، او در گرانادا به هشت سال زندان محکوم شد و از تدریس منع گردید. محکومیت او نه به دلیل پروتستان بودن، بلکه به دلیل تبلیغ و تشویق دیگران به این مذهب (تبلیغ مذهبی) بود. در حالی که یازده نفر دیگر تبرئه شدند، هم پرونده او، خوسه آلهاما توا، به نه سال زندان محکوم شد. در نهایت، احکام ماتاموروس و توا به تبعید کاهش یافت. در ماه مه ۱۸۶۳، آن ها در کلیسای متدیست جبل الطارق حضور داشتند. ماتاموروس به فرانسه رفت و سرانجام در سوئیس درگذشت. او به عنوان بنیان گذار پروتستانیسم اسپانیا و نمادی از آزادی مذهبی توصیف شده است. ماتاموروس در لوزان درگذشت. میرا
ث. ماتاموروس مجموعه گسترده ای از کارت ویزیت برای پروتستان هایی که در لوزان، جبل الطارق و سایر مناطق ملاقات کرده بود، از خود به جا گذاشت. این کارت ها اطلاعاتی درباره افرادی که او می شناخت ارائه می دهند. به عنوان نمونه، یکی از این کارت ها متعلق به کشیش ویلیام هریس رول، یک روحانی متدیست بود که بیست سال پیش از ماتاموروس تلاش ناموفقی برای معرفی پروتستانیسم در اسپانیا کرده بود.
کشور گرجستان در قرن نوزدهم بخشی از امپراتوری روسیه شد. در دوران مدرن اولیه، امپراتوری های مسلمان عثمانی و ایران برای کنترل پادشاهی ها و شاهزاده نشین های گرجستان، که به صورت پراکنده اداره می شدند، با یکدیگر در نبرد بودند. تا قرن هجدهم، روسیه به عنوان قدرت امپراتوری جدید در منطقه ظاهر شد. از آنجا که روسیه نیز مانند گرجستان یک کشور مسیحی ارتدکس بود، گرجی ها به طور فزاینده ای به دنبال حمایت روسیه بودند. در ۱۷۸۳، ایراکلی دوم، پادشاه کارتلی-کاختی در شرق گرجستان، با امپراتوری روسیه پیمانی بست که بر اساس آن، این پادشاهی تحت حمایت روسیه قرار گرفت و از هرگونه وابستگی به ایران دست کشید. با این حال، این اتحاد روسیه-گرجستان نتیجه معکوس داشت، زیرا روسیه تمایلی به عمل به مفاد معاهده نداشت و در ۱۸۰۱ این پادشاهی را ضمیمه خاک خود کرد و آن را به یک استان روسیه تبدیل نمود (استان گرجستان). در ۱۸۱۰، پادشاهی ایمرتی در غرب گرجستان نیز به خاک روسیه الحاق شد. حاکمیت روسیه بر گرجستان در معاهدات صلح با ایران و عثمانی به رسمیت شناخته شد و سایر مناطق گرجستانی نیز به تدریج در طول قرن نوزدهم در امپراتوری روسیه ادغام شدند. تا ۱۹۱۸، گرجستان ب
خشی از امپراتوری روسیه باقی ماند. حاکمیت روسیه امنیت گرجی ها را در برابر تهدیدهای خارجی فراهم کرد، اما حاکمیت سختگیرانه و بی توجهی به فرهنگ محلی موجب نارضایتی مردم شد. تا اواخر قرن نوزدهم، نارضایتی از مقامات روسی به شکل گیری یک جنبش ملی رو به رشد انجامید. با این وجود، دوره امپراتوری روسیه تغییرات اجتماعی و اقتصادی بی سابقه ای را در گرجستان به همراه داشت: • آزادسازی سرف ها باعث رهایی بسیاری از دهقانان شد، اما وضعیت فقر آن ها تغییر چندانی نکرد. • رشد سرمایه داری به شکل گیری طبقه کارگر شهری در گرجستان انجامید. هم دهقانان و هم کارگران نارضایتی خود را از طریق شورش ها و اعتصاب ها ابراز کردند که در نهایت به انقلاب ۱۹۰۵ منجر شد. منشویک های سوسیالیست رهبری این جنبش را بر عهده گرفتند و در سال های پایانی حکومت روسیه به نیروی سیاسی مسلط در گرجستان تبدیل شدند. سرانجام، گرجستان در ۱۹۱۸ استقلال خود را به دست آورد. با این حال، این استقلال بیشتر نتیجه فروپاشی امپراتوری روسیه در جنگ جهانی اول بود تا تلاش های ملی گرایان و سوسیالیست ها.
ژیزل پلیکوت ( ; متولد ۷دسامبر ۱۹۵۲) یک زن فرانسوی است که در یک دوره نه ساله بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ به طور مخفیانه توسط همسرش دومینیک پلیکوت مورد تجاوز جنسی و مواد مخدر قرار گرفت. دومینیک همچنین در مجموع ۷۲ مرد را دعوت کرد که از طریق یک وب سایت با آنها تماس گرفته تا در حالی که ژیزل بیهوش بود، در خانه این زوج به او تجاوز کنند. ژیزل تنها در سال ۲۰۲۰ از این آزار و اذیت آگاه شد، زمانی که دومینیک به دلیل گرفتن عکس زیردامنی از یک زن در یک سوپرمارکت محلی دستگیر شد و بازرسی پلیس از تجهیزات رایانه ای او تصاویری از تجاوز به ژیزل را نشان داد. هنگامی که دومینیک و پنجاه مرد دیگر به دلیل تجاوز شدید، اقدام به تجاوز جنسی و تعرض جنسی در آوینیون در سال ۲۰۲۴ محاکمه شدند، ژیزل از حق خود برای ناشناس ماندن و محاکمه پشت درهای بسته چشم پوشی کرد. این محاکمه توجه رسانه های سراسر جهان را به خود جلب کرد و شجاعت و عزم ژیزل برای صحبت از طرف همه قربانیان تجاوز جنسی، حمایت و تحسین گسترده بین المللی او را برانگیخت. او به یک نماد فمینیست تبدیل شد و در لیست ۱۰۰ زن سال بی بی سی در سال ۲۰۲۴ و در فهرست ۲۵ زن با نفوذ سال ۲۰۲۴ "فایننشال تایمز" قرا
ر گرفت. در دسامبر ۲۰۲۴، ۵۰ نفر از ۵۱ مرد محاکمه شده، از جمله دومینیک، به تجاوز جنسی، تلاش به تجاوز جنسی و تعرض جنسی به ژیزل محکوم شدند. پنجاه و یکمین مرد که به تجاوز به ژیزل متهم نشده بود، به تجاوز به همسر خودش محکوم شد. دومینیک حکمی معادل حداکثر ۲۰ سال حبس را دریافت کرد، در حالی که سایر متهمان به ۳ تا ۱۵ سال زندان محکوم شدند. پیش زمینه. ژیزل پلیکوت در ۷ دسامبر ۱۹۵۲ در شهر ویلینگن در بخش جنوبی آلمان غربی متولد شد. پدر او یک سرباز فرانسوی بود. او در پنج سالگی وارد فرانسه شد و مادرش در نه سالگی بر اثر سرطان درگذشت. او در سال ۱۹۷۱ با همسر آینده اش دومینیک پلیکوت آشنا شد. آن ها در آوریل ۱۹۷۳ ازدواج کردند و در حومه پاریس در ویلیه-سور-مرن ساکن شدند. یک پسر به نام دیوید و یک دختر به نام کارولین در سال های اولیه ازدواجشان به دنیا آمدند و پس از آن ها فلوریان، در سال ۱۹۸۶ به دنیا آمد. ژیزل یک شغل مدیریتی برای الکتریسیته دو فرانس داشت. دومینیک به عنوان یک برقکار و یک مشاور املاک کار می کرد. او همچنین تعدادی کسب و کار راه اندازی کرد که در نهایت شکست خورد. ژیزل در اواسط دهه ۱۹۸۰ یک رابطه سه ساله با همکار خود داشت. زمانی ک
ه دومینیک این رابطه را کشف کرد، برای چندین ماه با زن دیگری نقل مکان کرد تا اینکه این زوج آشتی کردند و زندگی مشترک خود را از سر گرفتند. پس از دستگیری نهایی او در سال ۲۰۲۰، ارتباطی بین دومینیک و حملات به زنان در دهه ۱۹۹۰ آشکار شد. او به حمله به یک مشاور املاک جوان در سال ۱۹۹۹ اعتراف کرد، اما تجاوز و قتل یک مشاور املاک جوان دیگر را در سال ۱۹۹۱ انکار کرد. در سال ۲۰۰۱، این زوج به دلایل مشکلات مالی از هم طلاق گرفتند. با این وجود آن ها به زندگی مشترک خود ادامه دادند و در سال ۲۰۰۷ دوباره باهم ازدواج کردند. در سال ۲۰۱۰، دومینیک در سوپرمارکتی در نزدیکی پاریس در حال گرفتن عکس زیردامنی از زنی دستگیر شد و جریمه ۱۰۰ یورویی را پذیرفت تا از تشکیل پرونده قضایی جلوگیری کند. ژیزل از این حادثه بی خبر ماند. پس از بازنشستگی در سال ۲۰۱۳، دومینیک به مازن در جنوب شرقی فرانسه نقل مکان کرد و خانه ای با باغ و استخر اجاره کرد. ژیزل نیز به یک گروه کر پیوست، در حالی که شوهرش به باشگاه تنیس می رفت و دوچرخه سواری زیادی انجام می داد. در تعطیلات تابستانی فرزندان و نوه هایشان به آنها پیوستند. سوء استفاده و کشف جرم. زمانی که این زوج هنوز در پاری
س زندگی می کردند، دومینیک برای ژیزل لورازپام، نوعی بنزودیازپین، تجویز می کرد و از وضعیت ناشی از مصرف دارو سوءاستفاده کرده و در حالی که او خواب بود، به او تجاوز می کرد. او سپس شروع به اضافه کردن قرص های خواب آوری که از پزشک خودش دریافت کرده بود به غذا و نوشیدنی ژیزل کرد تا او را بیهوش کند. پس از نقل مکان به مازن، دومینیک شروع به دعوت از مردانی کرد که از طریق اینترنت با او در ارتباط بودند تا در حالی که ژیزل بیهوش بود، به او تجاوز کنند. ژیزل که به دلیل مصرف مواد مخدر دچار مشکلات حافظه شده بود، نگران بود که شاید به بیماری آلزایمر یا تومور مغزی مبتلا باشد، اما نتایج آزمایش ها منفی بود. او به ماجرا مشکوک شده بود و یک بار از شوهرش پرسید که آیا مواد مخدر مصرف می کند یا نه، اما وقتی دومینیک انکار کرد، او هم پذیرفت و از حقیقت مصرف مواد و تعرض هایی که به او می شد، بی خبر ماند. پس از دستگیری همسرش در سپتامبر ۲۰۲۰ به دلیل گرفتن عکس زیردامنی از زنی در یک سوپرمارکت محلی، پلیس در تجهیزات کامپیوتری ضبط شده از خانه این زوج، تصاویری از ژیزل بیهوش را کشف کرد که در آن همسرش و حداقل ۸۳ مرد دیگر به او تجاوز می کردند. ژیزل روز ۲ نوا
مبر ۲۰۲۰ را به یاد می آورد، زمانی که آن ها به اداره پلیس احضار شدند و ویدئوهای مربوط به آزارش را به او نشان دادند او گفت: «همه چیز نابود شد، تمام آنچه در طول ۵۰ سال ساخته بودم از بین رفت.» دومینیک به بازداشت موقت فرستاده شد. بین زمان دستگیری اش در سپتامبر و انتقالش به بازداشت در ۲ نوامبر، دومینیک همچنان به دعوت مردان برای تجاوز به ژیزل ادامه داده بود. ژیزل از خانه خانوادگی نقل مکان کرد و روند طلاق را آغاز نمود؛ او دیگر همسر سابقش را تا زمان محاکمه در سپتامبر ۲۰۲۴ ندید. طلاق آن ها درست پیش از برگزاری دادگاه نهایی شد. محاکمه. محاکمه دومینیک و ۵۰ مرد دیگر که از روی تصاویر کامپیوتری شناسایی شده بودند در سپتامبر ۲۰۲۴ در آوینیون آغاز شد. به عنوان یک قربانی تجاوز جنسی، ژیزل حق ناشناس ماندن و حق محاکمه پشت درهای بسته را داشت، اما از حق خود برای ناشناس ماندن چشم پوشی کرد و به منظور افزایش آگاهی در مورد تجاوز جنسی با آلودگی به مواد مخدر (تسلیم شیمیایی) و تشویق سایر قربانیان جنایات جنسی به صحبت کردن، اصرار بر محاکمه عمومی داشت. او با موفقیت تصمیم اولیه قاضی مبنی بر محروم کردن عموم از حضور در دادگاه هنگام نمایش ویدیوهای