Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ما تأثیر آن نامشخص است. در شرق ایالات متحده، لاک پشت های رنگین از قبل قلمرو خود را با لاک پشت هایگوش قرمز شکم زرد و لاک پشت های کامبرلند (که به راحتی با لاک پشت های گوش قرمز مخلوط می شوند) به اشتراک می گذارند، بنابراین در آنجا، احتمال کمتری وجود دارد که تهاجم های رها شده توسط حیوانات خانگی، تهدید جدید قابل توجهی باشند. در غرب، چندین شکارچی لاک پشت های رنگی جوان به آب هایی که قبلاً هرگز در آنها پرسه نمی زدند، معرفی شده اند: ماهی باس، لاک پشت های گازگیر و قورباغه های بزرگ. بررسی قورباغه های بزرگ در مونتانا نشان می دهد که آنها لاک پشت های رنگی کمی مصرف می کنند. لاک پشت های گازگیر ممکن است تأثیر بیشتری داشته باشند و در اورگان، تله گذاری تهاجمی برای از بین بردن آنها انجام شده است.
قصبهٔ مریدا () یک قصبه اسلامی متعلق به قرن نهم میلادی است که در شهر مریدا اسپانیا قرار دارد و همانند بسیاری از بناهای تاریخی این شهر، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. این دژ در نزدیکی یک پل رومی بر رودخانهٔ گوادیانا، موسوم به پل رومی مریدا، ساخته شده است. در سال ۸۳۵ میلادی، امیر عبدالرحمن دوم از کوردوبا آن را به منظور کنترل بر شهری ساخت که پیش تر در سال ۸۰۵ شورش کرده بود. این بنا نخستین قصبهٔ اسلامی در شبه جزیرهٔ ایبری به شمار می رود و دارای ساختاری مربعی با دیوارهایی به طول هر ضلع ۱۳۰ متر، ارتفاع ۱۰ متر و ضخامت ۲٫۷ متر است. این دیوارها با استفاده مجدد از سازه های رومی و رومی-ویزیگوتی، و از سنگ گرانیت ساخته شده اند. دیوارها دارای ۲۵ برج با پایه های چهارگوش هستند که به عنوان پشت بند نیز عمل می کردند. درون قصبه یک الجُبّه (مخزن آب باران) قرار دارد که شامل یک آب انبار برای جمع آوری و تصفیهٔ آب رودخانه است. ورودی قصبه از طریق محوطه ای کوچک به نام سنتی "آلکاراسخو" صورت می گیرد که در گذشته برای کنترل رفت وآمد مردم و کالاها به شهر به کار می رفته است. در کنار آن، ناحیهٔ نظامی قرار دارد که ورودی اش میان دو برج
قرار گرفته و در بالای طاقی نعل اسبی شکل، کتیبه ای وجود دارد که از حمایت عبدالرحمن از ساخت این مجموعه یاد می کند. در مجاورت قصبه، صومعه ای وابسته به فرقهٔ مذهبی سنتیاگو قرار داشت که امروزه مقر شورای منطقه ای اکسترمادورا است. حفاری های باستان شناسی در این محوطه، بقایایی از دوران پیش از ساخت قصبه را نیز آشکار کرده اند؛ از جمله بخش هایی از یک جادهٔ رومی که به خوبی حفظ شده و تا ناحیهٔ باستان شناسی مورریاس امتداد دارد، و همچنین خانه ای شهری از دورهٔ روم که بارها بازسازی شده و مشرف به همان خیابان است. افزون بر این، بخشی از دیوار رومی نیز قابل مشاهده است که در کنار پشت بندی قدرتمند ساخته شده از قطعات گرانیت بازیافتی قرار دارد. همانند نمونه های موجود در محوطهٔ باستانی مورریاس، گمان می رود این پشت بند متعلق به قرن پنجم میلادی باشد.
پاریس نخستین آلبوم استودیویی از شاخ مجازی و خوانندهٔ آمریکایی پاریس هیلتون می باشد که در ۱۴ اوت سال ۲۰۰۶ از سوی وارنر براز رکوردز منتشر گردید. نسخهٔ کامل آلبوم در ای اوال موزیک بارگذاری شد و کاربران می توانستند آن را هشت روز پیش از انتشار رسمی نسخهٔ فیزیکی به صورت آنلاین گوش دهند.
در علوم رایانه، مدیریت حافظه مبتنی بر ناحیه نوعی از مدیریت حافظه است که در آن هر شیء تخصیص یافته به یک ناحیه نسبت داده می شود. یک ناحیه، که آن را یک تقسیم بندی، زیراستخر، منطقه، عرصه، ناحیه، یا زمینه حافظه نیز می نامند، مجموعه ای از اشیاء تخصیص یافته است، که می توانند به صورت یکجا و کارآمد، تخصیص مجدد یا آزادسازی شوند. تخصیص دهندگان حافظه ای که از حافظه مبتنی بر ناحیه بهره می برند، اغلب تخصیص دهندگان ناحیه ای نامیده می شوند، و زمانی که فقط با «جا به جایی» تنها یک اشاره گر کار کنند، به آنها تخصیص دهنده های جهشی گفته می شود. مشابه تخصیص پشته ای، وجود نواحی موجب تسهیل تخصیص مجدد و آزادسازی حافظه با سربار پایین می شود؛ ولی آنها، در مقایسه با تخصیص در قاب پشته ای، انعطاف پذیری بیشتری دارند و به اشیاء اجازه ماندن بیشتر در حافظه را می دهند. در پیاده سازی های متداول، تمامی اشیاء یک ناحیه، در محدوده ای پیوسته از خانه های پشت سر هم حافظه قرار می گیرند، مشابه روش متداول تخصیص قاب های پشته ای. در OC/360 و سیستم های پس از آن، این مفهوم در دو سطح اعمال می شود؛ هر کاری درون یک تقسیم بندی یا ناحیه پیوسته اجرا می شود. درخواست
های مربوط به تخصیص حافظه یک زیراستخر را مشخص می کنند، و آن برنامه می تواند کل یک زیراستخر را آزاد کند. حافظه برای یک زیراستخر از ناحیه یا تقسیم بندی در بلوک هایی تخصیص می یابد که مضربی از ۲ کیلوبایت یا ۴ کیلوبایت هستند و عموما به صورت پیوسته قرار ندارند. نمونه. به عنوان مثالی ساده، کد C زیر را در نظر بگیرید که یک ساختار داده لیست پیوندی را تخصیص داده و سپس آن فضا حافظه را آزاد می کند: Region *r = createRegion(); ListNode *head = NULL; for (int i = 1; i &lt;= 1000; i++) { ListNode* newNode = allocateFromRegion(r, sizeof(ListNode)); newNode-&gt;next = head; head = newNode; // ... // (use list here) destroyRegion(r); هرچند ساخت این لیست پیوندی به اعمال زیادی نیاز داشت، اما آزادسازی آن فضا سریع و تنها با یک دستور برای پاکسازی ناحیه ای که رئوس در آن قرار داشتند انجام شد. یعنی نیازی برای طی کردن تمام لیست نیست. پیاده سازی. نواحی صریح و ساده دارای پیاده سازی سرراستی هستند؛ شرح ذیل بر اساس کار هانسون است. هر ناحیه به عنوان یک لیست پیوندی از بلوک های بزرگ حافظه پیاده می شود؛ هر بلوک باید به حدی بزرگ باشد تا بتواند از
چندین تخصیص پشتیبانی کند. بلوک فعلی دارای اشاره گری به سمت خانه آزاد بعدی در همان بلوک است، و زمانی که یک بلوک پر شود، بلوک دیگری تخصیص پیدا می کند و به لیست اضافه می شود. زمانی که این ناحیه آزاد شود، اشاره گر موقعیت-آزاد-بعدی به سمت ابتدای اولین بلوک باز می گردد، و این لیست از بلوک ها می تواند برای تخصیص بعدی مورد استفاده قرار گیرد. به روشی دیگر، زمانی که یک ناحیه آزاد می شود، این لیست از بلوک ها می تواند به یک لیست آزاد عمومی اضافه شود تا بعدا نواحی دیگری بلوک های این لیست را به خود اختصاص دهند. در هیچ کدام از این دو روش امکان آزادسازی تنها یک شیء موجود در ناحیه وجود ندارد. هزینه کلی به ازای هر بایت اختصاص یافته در این طرح بسیار کم است؛ تقریبا همه تخصیص ها شامل تنها یک مقایسه و یک به روز رسانی برای اشاره گر خانه-آزاد-بعدی هستند. آزادسازی یک ناحیه عملی با پیچیدگی زمانی ثابت است، و به ندرت انجام می شود. برخلاف سامانه های زباله روبی معمولی ، اینجا نیازی نیست که هر داده را با نوع آن برچسب زنیم. تاریخچه و مفاهیم. مفهوم پایه ای نواحی حافظه بسیار قدیمی است و نخستین بار در سال ۱۹۶۷ در بسته ذخیره سازی آزاد اِی ئی د
ی، ساخته داگلاس .تی .راس، ظاهر شد که در آن حافظه به سلسله مراتبی از مناطق تقسیم شده بود؛ هر منطقه تخصیص دهنده خود را داشت و می توانست به یکباره آزاد شود، به عبارتی این مناطق می توانستند به عنوان ناحیه مورد استفاده قرار گیرند. در سال ۱۹۷۶، استاندارد پی ال/1 مشمول نوع داده AREA شد. در سال ۱۹۹۰، هانسون نشان داد که نواحی صریح در C( که نام آنها را عرصه گذاشت) می توانستند به عملکرد زمانی به ازای هر بایت تخصیص یافته دست یابند که حتی از سریع ترین مکانیسم های شناخته شده ی «تخصیص هرمی» نیز برتر بود. نواحی صریح ابزار مناسبی برای طراحی برخی از پروژه های نرم افزاری اولیه بر پایه زبان C بودند، از جمله وب سرور آپاچی، که نواحی آن را «استخر»، و سامانه مدیریت پایگاه داده PostgreSQL ، که نواحی آن را «زمینه حافظه» می نامند. مشابه تخصیص هرمی مرسوم، این طرح ها ایمنی حافظه را ارائه نمی دهند؛ برای یک برنامه نویس این امکان وجود دارد تا به ناحیه ای ، پس از آنکه آزاد شد، با استفاده از یک اشاره گر معلق دسترسی پیدا کند، یا اینکه آزاد کردن یک ناحیه را فراموش کند که موجب نشت حافظه می شود. استنتاج ناحیه. در سال ۱۹۸۸، محققین به تحقیق در مورد
چگونگی استفاده از نواحی برای تخصیص امن حافظه پرداختند و مفهوم استنتاج ناحیه را معرفی کردند. مفهومی که در آن ایجاد و آزادسازی نواحی و همچنین انتساب «عبارت های تخصیص ایستا» به نواحی خاص، توسط کامپایلر در زمان کامپایل درج می شود. کامپایلر قادر است این کار را به گونه ای انجام دهد که تضمین کند اشاره گرهای معلق و نشت حافظه به وجود نیایند. در کار اولیه ای که روگری و مورتاگ انجام دادند، یک ناحیه در شروع هر تابع، ایجاد شده و در آخر آن آزاد می شود. آنها سپس از تجزیه و تحلیل جریان داده، استفاده و طول عمری برای هر علامت تخصیص ایستا مشخص کردند، و آن را به جوان ترین ناحیه ای انتساب دادند که تمام طول عمر آن را به کلی داراست. در سال ۱۹۹۴، این پژوهش در کار بنیادین توفته و تالپن تعمیم یافت تا چندریختی نوعی و توابع مرتبه بالا را در Standard ML، یک زبان برنامه نویسی تابعی، پشتیبانی کند؛ که این کار با استفاده از الگوریتم متفاوتی بر پایه استنتاج نوعی و مفاهیم نظری انواع نواحی چندریختی و حساب ناحیه ای انجام شد. کار آنها گسترشی از حساب لامبدا شامل نواحی را معرفی کرد و دو ساختار جدید به آن افزود: اگر "e"1 در "p" بود : نتیجه علامت "e
"1 را محاسبه و آن را در ناحیه "p" ذخیره کن. هرگاه ناحیه "p" در "e"2 تمام شد : یک ناحیه ایجاد کن و آن را به "p" پیوند بزن؛ "e"2 را ارزیابی و سپس ناحیه را آزاد کن. به دلیل این ساختار نحوی، نواحی تو در تو اند، یعنی اگر r2 بعد از r1 ایجاد شود، باید همچنین قبل از r1 آزاد شود؛ نتیجه این کار، یک پشته از نواحی است. همچنین، نواحی باید در همان تابعی که در آن ایجاد شده اند، آزاد شوند. این محدودیت ها توسط آیکن و همکارانش کاهش یافتند. این «حسابان لامبدا»ی توسعه یافته، به عنوان یک نمایش میانی طراحی شده بود که قابلیت اثبات ایمنی حافظه برای کامپایل برنامه های استاندارد اِم اِل به کد ماشین را داشت. اما ساخت مترجمی که بتواند برای برنامه های بزرگ نتایج مطلوب تولید کند، با محدودیت های عملی متعددی روبرو شد که نیازمند تحلیل های جدیدی از جمله مدیریت فراخوانی های بازگشتی، فراخوانی های دنباله دار (دم بازگشتی)، و حذف نواحی حاوی تنها یک مقدار بود. این کار در سال ۱۹۹۵ به اتمام رسید، و درون کیت ام ال ادغام شد، ورژنی از ام ال که به جای زباله روبی، برپایه تخصیص ناحیه ای بود. این کار اجازه مقایسه ای مستقیم بین این دو روش را در برنامه های آز
مایشی با حجم متوسط می داد. نتایج این آزمایش ها، بسته به اینکه برنامه چقدر برای تخصیص ناحیه ای مناسب باشد، بسیار متفاوت بود (از ۱۰ برابر سریع تر تا ۴ برابر کند تر)؛ با این حال، زمان های کامپایل در مرتبه دقیقه بودند. در نهایت، کیت اِم اِل به برنامه های بزرگ مقیاس داده شد و دو چیز به آن اضافه شد : طرحی برای گردآوری های جداگانه ماژول ها ، و روشی که از ترکیب استنتاج ناحیه ای و زباله روبی ردیابی به دست آمد. تعمیم به محیط زبان های دیگر. به دنبال توسعه کیت ام ال، «نواحی» به محیط زبان های برنامه نویسی دیگر تعمیم داده شدند : معایب. سامانه هایی که از نواحی استفاده می کنند ممکن است در جایی که نواحی قبل آزادسازی خیلی بزرگ شوند و دارای بخش زیادی از داده های بلا استفاده باشند، با مشکلاتی رو به رو شوند؛ این مشکلات معمولا «نشت» نامیده می شوند (هرچند این نواحی درنهایت آزاد می شوند). برای از بین بردن نشت ها ممکن نیاز به تجدید ساختار برنامه باشد، که معمولا با معرفی نواحی جدید با عمر کوتاه تر انجام می شود. دیباگ کردن این مشکلات خصوصا در سامانه هایی دشوار است که از استنتاج ناحیه ای استفاده می کنند، جایی که برنامه نویس باید الگوریت
م استنتاج اصلی را درک کند، یا نمایش میانی پرجزئیاتی را مورد برسی قرار دهد، تا مشکل را تشخیص دهد. زباله روب های ردیابی در آزادسازی به موقع این نوع از داده ها و بدون تغییر خود برنامه، بهینه تر هستند؛ این یکی از دلایل موجه وجود سامانه های ترکیبی ناحیه/زباله روبی است. از آن طرف، اگر ارجاع ها به داده هایی که هرگز استفاده نخواهند شد حفظ شوند، زباله روب های ردیابی هم می توانند نشتی های نامحسوسی نشان دهند. مدیریت حافظه مبتنی بر ناحیه زمانی به بهترین صورت کار می کند که تعداد نواحی نسبتا کم و هر کدام محتوی اشیاء زیادی باشد؛ برنامه هایی که محتوی نواحی پراکنده زیادی باشند، تجزیه داخلی نشان خواهند داد، که منجر به هدر رفت حافظه و یک سربار زمان برای مدیریت ناحیه می شود. در اینجا هم، در حضور استنتاج ناحیه ی، تشخیص این مشکل ممکن است دشوارتر باشد. روش های ترکیبی. همانطور که پیش تر اشاره شد، RC از ترکیبی از نواحی و شمارش ارجاع استفاده می کند که موجب محدود شدن سربار شمارش ارجاع می شود، با نوجه به اینکه ارجاعات درونی نواحی، زمانی که دستخوش تغییر قرار می گیرند، برای به روز شدن نیاز به شمارش ندارند. مشابه آن، بعضی روش های ترکیبی عل
امت گزاری-ناحیه وجود دارند که زباله روبی ردیابی و نواحی را با هم ترکیب می کنند؛ این کار با تقسیم هرم به نواحی متعدد، انجام یک پیمایش علامت گذاری-جارو که در آن تمام نواحی حاوی اشیاء زنده علامت گذاری می شوند، و سپس آزاد کردن هر ناحیه علامت گزاری نشده ای انجام می شود. این کارها برای بهینه ماندن، نیازمند یکپارچه سازی پیوسته هستند.
در علوم کامپیوتر، یک ساختار داده جستجو (به انگلیسی: Search Data Structure) نوعی ساختمان داده ها است که امکان بازیابی کارآمد آیتم های خاص را از مجموعه ای از آیتم ها فراهم می کند؛ مانند بازیابی یک رکورد یا ساختار (علم کامپیوتر) مشخص از یک پایگاه داده. ساده ترین، عمومی ترین و در عین حال ناکارآمدترین ساختار دادهٔ جستجو، تنها یک فهرست ترتیبی نامرتب از همهٔ اعضاست. یافتن عضو مورد نظر در چنین فهرستی، با استفاده از روش جستجوی خطی، ناگزیر به تعداد عملیاتی متناسب با تعداد اعضا (n) نیاز دارد؛ چه در بدترین حالت و چه در حالت متوسط. ساختارهای دادهٔ جستجوی مفیدتر، امکان بازیابی سریع تر را فراهم می کنند؛ با این حال، تنها به انواع خاصی از جستجو محدود هستند. افزون بر این، از آنجا که هزینهٔ ساخت این ساختارها دست کم متناسب با n است، استفاده از آن ها فقط زمانی مقرون به صرفه خواهد بود که قرار باشد چندین جستجو روی یک پایگاه داده (یا پایگاه داده ای که بین دو جستجو تغییر چندانی نمی کند) انجام شود. ساختارهای دادهٔ جستجوی ایستا برای پاسخ دهی به تعداد زیادی درخواست (کوئری) بر روی یک پایگاه داده ثابت طراحی شده اند؛ درحالی که ساختارهای پو
یا امکان درج، حذف یا به روزرسانی داده ها را میان درخواست های متوالی فراهم می کنند. در حالت پویا، باید هزینهٔ اصلاح ساختار جستجو برای سازگار شدن با تغییرات پایگاه داده را نیز مدنظر قرار داد. رده بندی. ساده ترین نوع کوئری این است که یک رکورد را بیابیم که مقدار یک فیلد خاص (یعنی کلید) آن برابر با مقدار معینی (v) باشد. انواع رایج دیگر کوئری عبارت اند از: «یافتن عضوی با کمترین (یا بیشترین) مقدار کلید»، «یافتن رکوردی با بیشترین مقدار کلید که از v بزرگ تر نباشد»، و «یافتن تمام اعضایی که مقدار کلید آن ها بین دو حد مشخص vmin و vmax باشد». در برخی از پایگاه داده ها، مقادیر کلید ممکن است نقاطی در یک (فضای چندبعدی) باشند. برای مثال، کلید می تواند یک موقعیت جغرافیایی (مانند عرض جغرافیایی و طول جغرافیایی) بر روی زمین باشد. در این حالت، انواع رایج کوئری ها عبارتند از: «یافتن رکوردی با کلیدی که نزدیک ترین به یک نقطهٔ معین v باشد»، یا «یافتن همهٔ آیتم هایی که کلید آن ها در فاصلهٔ مشخصی از v قرار دارد»، یا «یافتن همهٔ آیتم ها در یک ناحیهٔ معین R از این فضا». یک حالت خاص رایج از گونهٔ اخیر، کوئری های بازه ای همزمان روی دو یا چن
د کلید ساده است؛ برای مثال: «یافتن همهٔ رکوردهای کارمندان با حقوق بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ و تاریخ استخدام بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷». یک مورد خاص رایج از حالت دوم، کوئری های دامنه همزمان روی دو یا چند کلید ساده است؛ مانند «یافتن تمام رکوردهای کارمندان با حقوق بین ۵۰٬۰۰۰ و ۱۰۰٬۰۰۰ و استخدام بین سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۷». تحلیل حدی در بدترین حالت. در این جدول، نماد مجانبی formula_1 به این معناست که «در بدترین حالت، مقدار از چندبرابر ثابتی از formula_2 بیشتر نمی شود.» در برخی منابع، درج (insert) در یک آرایه نامرتب، به صورت بیان می شود؛ زیرا فرض بر این است که عنصر جدید باید در یک موقعیت خاص از آرایه قرار گیرد که این کار مستلزم جابه جایی تمامی عناصر بعدی به اندازهٔ یک خانه است. اما در یک آرایهٔ کلاسیک، آرایه برای نگهداری عناصر دلخواه و نامرتب استفاده می شود و محل دقیق هر عنصر اهمیتی ندارد؛ بنابراین درج معمولاً با افزایش اندازهٔ آرایه به اندازهٔ یک و قراردادن عنصر جدید در انتهای آرایه انجام می شود که این، عملیات است. در برخی منابع انگلیسی برای حالت درج در آرایهٔ نامرتب دو حالت بیان شده است که بسته به نوع پیاده سازی تفاوت د
ارد. جهت توضیح بیشتر به یادداشت های جدول مراجعه شود. همچنین، عملیات حذف (delete) گاهی به صورت بیان می شود، چرا که ممکن است فرض شود بعد از حذف باید عناصر بعدی جابه جا شوند. ولی در آرایهٔ نامرتب کلاسیک، ترتیب عناصر اهمیتی ندارد (هرچند عناصر به طور ضمنی به ترتیب زمان درج مرتب اند)، لذا حذف می تواند با جابه جایی عنصر مورد نظر با آخرین عنصر آرایه و سپس کاهش اندازهٔ آرایه به اندازهٔ یک انجام شود که این هم است. این جدول صرفاً یک خلاصه تقریبی است؛ برای هر ساختار داده، حالت ها و گونه های خاصی وجود دارد که ممکن است هزینه ها را تغییر دهد. همچنین، با ترکیب دو یا چند ساختار داده می توان به هزینه های کم تری رسید.
در معرفت شناسی، محافظه کاری پدیداری معتقد است که فرض این که چیزها همانطور که به نظر می رسند، هستند، منطقی است، مگر زمانی که دلایل مثبتی برای تردید در این مورد وجود داشته باشد. این اصل در ابتدا توسط مایکل هیمر در ۲۰۰۱ مورد دفاع قرار گرفت، که در آن به شرح زیر قاعده مند شد:اگر چنین به نظر برسد که "S" همان "p" است، آنگاه "S" حداقل "در نگاه اول" توجیهی برای باور به "p" دارد.فرمول بندی بعدی (هیومر ۲۰۰۷) که به گونه ای طراحی شده است که به این اصل اجازه دهد توجیه استنتاجی و همچنین توجیه بنیادی را در بر بگیرد، به شرح زیر است:اگر به نظر "S" همان "p" باشد، در غیاب ناقضان، "S" حداقل تا حدی توجیه برای باور به "p" دارد.
آیکان ابدی دومین آلبوم استودیویی از شاخ مجازی و خوانندهٔ آمریکایی پاریس هیلتون می باشد که در ۶ سپتامبر سال ۲۰۲۴ از طریق ناشر هیلتون، ۱۱:۱۱ مدیا، و با همکاری ای دی ای منتشر شد. سیا تهیه کننده اجرایی این آلبوم است. این اثر ۱۸ سال پس از آلبوم نخست او با نام "پاریس" (۲۰۰۶) منتشر شده است. گلن رولی از "گرمی" این آلبوم را اثری ۱۲ قطعه ای در سبک دنس پاپ با عناصر الکترونیک توصیف کرده است.
سدسازی در ایران به جهت کمبود آب، شرایط اقلیمی خاص و نیازهای روزمره به آب از اهمیت ویژه ای برخوردار است. سد سازه ای است که بر روی یک رودخانه یا بدنه آبی برای نگهداری، منحرف کردن یا کنترل آب ساخته می شود. سد سازی یا بند سازی از فعالیت های مهندسی به شمار می رود که شرایط تاریخی و جغرافیایی خاص مناطق در پیدایش، شکل گیری و گسترش آن سهم به سزایی دارند. در گذشته و در هر منطقه خاص جغرافیایی بنابر ضرورت یا نیاز ساکنین آن جا نسبت به ایجاد سد، بند یا آبگیر اقدام می کرده اند تا نیازهای خود در زمینه آبیاری و آبرسانی را مرتفع سازند. در مناطقی نیز به خاطر پایین بودن سطح آب های رودخانه ها یا نیاز جهت تغییر مسیر رود، سد سازی انجام می گرفته تا بتوانند سطح آب را بالا آورده و برای نیازهای کشاورزی و عمرانی از آن استفاده کنند. سد سازی از دوره هخامنشیان تا قبل از اسلام. پادشاهان هخامنشی به واسطه نیاز جغرافیایی کشور ایران و علاقه ای که در گسترش و آبادانی سرزمین تحت فرمانروایی از خود نشان می دادند و در زمان امپراتوری خود سدها و بندهای زیادی در بخش های جنوب غربی و جنوبی ایران ساختند. بسیاری از سیستم های آبرسانی و آبیاری که تا سال های م
تمادی نیز در ایران از آنها استفاده شد مرهون تلاش مهندسان و صنعتگران ایرانی است که در زمان های بسیار دور تلاش نمودند تا نیازها و کمبودها را در زمینه های عمرانی و آبادی بر طرف نمایند و آثار و شواهد آن را نیز می توان در نقاط مختلف ایران درک نمود. علاوه بر آن بسیاری از آثار به جا مانده از این دوران ها در سرزمین های تابعه حکومت های ایران باستان نیز قابل مشاهده است. از جمله این سدها می توان به موارد زیر اشاره کرد: سدسازی در ایران. ماجرای سدسازی در ایران از سال های پایانی دهه ۲۰ آغاز شد، اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ظرفیت های بسیاری برای توسعه سدسازی به وجود آمد تا جایی که اکنون بر اساس آمار کمیسیون بین المللی سدهای بزرگ (ICOLD)، ایران در منطقه، پس از ترکیه، رتبه دوم و در جهان، رتبه هفدهم را در حوزه سدسازی دارد. قبل از انقلاب اسلامی در سطح کشور ۱۹ سد وجود داشت، در حال حاضر و بعد از انقلاب اسلامی، ۱۸۵ سد در کشور ساخته شده است و از این حیث ایران جزو پنج کشور برتر سدسازی است و در ۱۶ کشور دنیا فعالیت های سدسازی را انجام می دهد. دولت دهم علمدار سدسازی در ایران به حساب می آید. از اول مهرماه سال ۱۳۸۴ تا پایان شهریورماه
سال ۱۳۸۸، بالغ بر ۱۸ سد به بهره برداری رسید اما قله سدسازی در دولت دهم و با تعداد ۳۹ سد قرار داشت. برترین سدهای ایران. سدهای زیر جزو ترین های سدسازی در ایران هستند: خودکفایی ایران در حوزه سدسازی. در سال های پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، صنعت سدسازی در ایران عمدتاً به دست شرکت های خارجی اداره می شد و کشورهای مختلف، نقش متولی و مشاور را در اجرای این پروژه های عظیم ایفا می کردند. در آن دوران، برخی از مهم ترین شرکت های بین المللی فعال در این حوزه شامل ایمپرجیلو (ایتالیا)، باستان-دایهو (ژاپن و ایران)، پور اتریش (اتریش)، تکنو پروم اکسپورت (شوروی سابق)، دبلیو. آ.آر. دی (آمریکا)، ساسر (فرانسه)، کوماگایی گومی (ژاپن)، لوزان-پور-لوزینگر (سوئیس) و موریسون نودسون (آمریکا) بودند. این شرکت ها، با همراهی تنها چهار شرکت ایرانی، اجرای پروژه های سدسازی را در نقاط مختلف کشور بر عهده داشتند. در این دوره، فناوری، دانش فنی، طراحی و حتی بخش عمده ای از مدیریت پروژه ها، تحت سلطه و هدایت شرکت های خارجی بود و ایران وابستگی قابل توجهی به تخصص و تجهیزات وارداتی داشت. اما با گذشت زمان و به ویژه پس از انقلاب اسلامی، سیاست ها به سمت خودکفایی،
توسعه توانمندی های داخلی و انتقال فناوری حرکت کرد. در نتیجه این سیاست ها و با بهره گیری از ظرفیت های علمی و فنی دانشگاه های کشور، تلاش مستمر مهندسان ایرانی و همچنین تجربیات کسب شده در تعامل با شرکت های خارجی، امروز ایران به یکی از کشورهای توانمند در حوزه سدسازی در منطقه تبدیل شده است. اکنون ده ها شرکت مهندسی و پیمانکاری ایرانی با توان طراحی، اجرا و نظارت کامل، آماده ساخت انواع سدهای خاکی، بتنی و سنگ ریزه ای در داخل و حتی خارج از کشور هستند.
«من آزادم» ترانه ای از خوانندهٔ آمریکایی پاریس هیلتون به همراهٔ خوانندهٔ ژاپنی رینا ساوایاما می باشد. این اثر نیو-دیسکو فرنچ هاوس و تکنو-پاپ در ۲۱ ژوئن سال ۲۰۲۴ از سوی مدیا ۱۱:۱۱ تک آهنگ اصلی دومین آلبوم استودیویی پاریس هیلتون با نام "آیکان ابدی" منتشر گردید.
باشگاه ورزشی کووا دا پیه داد یک باشگاه فوتبال است که در ناحیه کووا داپیده، شهرداری آلمادای پرتغال تأسیس شده است. این باشگاه با بلننسش ادغام شد تا موقعیت خود را در سطح سوم فوتبال پرتغال حفظ کند اما مجوز اعطا نشد و به مسابقات قهرمانی منطقه سقوط کرد. تاریخچه. باشگاه ورزشی کووا دا پیه داد در ۲۸ ژانویه ۱۹۴۷، از ادغام دو باشگاه فوتبال پیادنسه ، و باشگاه ورزشی پیادنسه ، تأسیس شد. صعود به لیگاپرو. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۶، کووا دا پیه داد برای اولین بار به دسته دوم حرفه ای صعود کرد. پس از پیروزی ۲–۱ مقابل آنگرنسه، دو هفته قبل از پایان فصل، مقام اول آنها تثبیت شد. آنها در ۵ ژوئن ۲۰۱۶، با شکست دادن قهرمان منطقه شمالی، ویزلا، عنوان قهرمانی دسته سوم را از آن خود کردند. سقوط به لیگ ۳. کووا دا پیه داد نتوانست مدارک مجوز معتبر برای رقابت در فصل ۲۲–۲۰۲۱ لیگا پرتغال ۲ را ارائه دهد، بنابراین توسط لیگ حرفه ای فوتبال پرتغال با سقوط مستقیم به لیگا ۳ مجازات شد. ادغام با بلننسش. در ۷ مارس ۲۰۲۳، هیئت مدیره کووا دا پیه داد و باشگاه فوتبال بلننسش (شاخه ای از باشگاه فوتبال بلننسس) ادغام خود را اعلام کردند و جایگاه بلننسش در لیگ را به دست گرفتن
د، در حالی که نام و امکانات کووا دا پیه داد را حفظ کردند. کووا دا پیه داد از زمان اخراج از لیگا پرتغال ۲ در سال ۲۰۲۱ در لیگ مهمی بازی نکرده بود، در حالی که بلننسش ورزشگاه ملی لیسبون را از ایالت اجاره کرده بود و از امکانات دور برای تمرین استفاده می کرد. در ماه ژوئن، بلننسش پس از شکست ۲–۱ در پلی آف مقابل باشگاه فوتبال لانک ویلاوردنسه از دسته دوم سقوط کرد، به این معنی که باشگاه ادغام شده در لیگا ۳ شروع به کار خواهد کرد. ورزشگاه. کووا دا پیداد مسابقات خود را در ورزشگاه مونیسیپال ژوزه مارتینش ویرا (که به نام رئیس سابق شهرداری آلمادا نامگذاری شده است) برگزار می کند و ظرفیت ۳٬۰۰۰ تماشاگر را دارد. این ورزشگاه دارای چمن طبیعی است.
زنبورخوار دم پرستویی ("Merops hirundineus") پرندهای نزدیک گنجشک سان از تیرهٔ زنبورخواران (Meropidae) است. این پرنده در جنگل های ساوانا در کشورهای جنوب صحرای آفریقا زادآوری می کند. این گونه تا حدی مهاجر است و در پاسخ به الگوهای بارندگی حرکت می کند. این گونه ای است که مناطق جنگلی را نسبت به اکثر زنبورخوارها ترجیح می دهد.
مولینیسم ، که به نام متکلم یسوعی اسپانیایی قرن شانزدهم، لوئیس د مولینا نامگذاری شده است، نظریه ای است که می گوید خداوند دارای دانش میانی (یا "علم واسطه" ) است: دانش خلاف واقع ها، به ویژه شرطی خلاف واقع مربوط به عمل انسان. این نظریه در پی آشتی دادن تنش مشیت الهی و اراده آزاد انسان است. از جمله مولینیست های برجسته معاصر می توان به ویلیام لین کریگ، آلفرد فردوسو، الوین پلانتینگا، مایکل برگمان، توماس فلینت، کنت کیتلی، دیو آرمسترانگ، جان دی. لینگ، تیموتی استراتون، کرک مک گرگور و جی. پی. مورلند اشاره کرد. اقسام علم خداوند. به گفته کنت کیثلی نویسنده کتاب "رستگاری و حاکمیت: رویکردی مولینیستی"، مولینیست ها استدلال می کنند که خداوند اراده خود را در زندگی موجودات مختار از طریق استفاده از علم مطلق خود به طور کامل محقق می کند. مولینیست ها به پیروی از خود لوئیس د مولینا علم خدا را در توالی سه لحظه منطقی ارائه می دهند. مورد اول، علم خداوند به حقایق ضروری یا علم طبیعی است. این حقایق مستقل از اراده خدا هستند و مشروط به اراده او نمی باشند. این دانش شامل طیف کاملی از احتمالات منطقی است. برای مثال می توان به جملاتی مانند «همه مجر
دها مجرد هستند» یا «X نمی تواند هم زمان، به یک شکل و در یک مکان، هم A باشد و هم A نباشد» یا «ممکن است X ازدواج کند» اشاره کرد. مورد دوم، علم آزاد خداوند است. این نوع دانش شامل حقایق ممکنی است که به اراده خداوند وابسته اند، یا حقایقی که خداوند آن ها را محقق می سازد. مثال ها شامل گزاره هایی مانند «خدا زمین را آفرید» یا چیزی خاص درباره این جهان است که خدا آن را به فعلیت رسانده است. دانش آزاد، آینده آنچه را که اتفاق خواهد افتاد، در بر می گیرد. مورد سوم، بین علم طبیعی و آزاد خداوند، «علم میانی» او قرار دارد که شامل طیف وسیعی از اتفاقات ممکن است که در شرایط خاص رخ می دهند و خداوند به وسیله آن می داند که مخلوقات آزادش در هر موقعیتی چه خواهند کرد. این ها «حقایقی» هستند که لازم نیست حقیقت داشته باشند، اما بدون این که خدا علت اصلی آن ها باشد، حقیقت دارند. جان دی. لینگ در "دانشنامه اینترنتی فلسفه" مثالی از دانش میانی ارائه داده است: «اگر به جان لینگ فرصت داده می شد تا مقاله ای در مورد دانش میانی برای دانشنامه اینترنتی فلسفه بنویسد، او آزادانه این کار را انجام می داد.» طرفداران مولینیسم ادعای خود را با استناد به گفته مسی