Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فاکتور رشد شبه انسولین ۲ (IGF-2) یکی از سه هورمون پروتئینی است که شباهت ساختاری با انسولین دارند. تعریف سرعنوان های موضوعی پزشکی می گوید: «یک پپتید خنثی با باور بر این که توسط کبد ترشح می شود و در خون گردش می کند. فعالیت های تنظیم کنندهٔ رشد، انسولین مانند و میتوژنیک دارد. این فاکتور رشد دارای وابستگی عمده اما نه مطلق به سوماتوتروپین است. باور بر این است که این هورمون، یک عامل اصلی رشد جنین در مقابل فاکتور رشد شبه انسولین ۱ (IGF-۱) است که یک فاکتور رشد اصلی در بزرگسالان است». موقعیت ژن. در انسان، ژن بر روی کروموزوم 11p قرار دارد، ناحیه ای که حاوی ژن های متعددی است. در موش ها این ناحیهٔ همولوگ در کروموزوم ۷ دیستال یافت می شود. ایزوفرم متعارف پیش پروپروتئین IGF-2 (180 اسید آمینه) شامل یک پپتید سیگنال (اسیدهای آمینهٔ ۱–۲۴) و یک پروپپتید (اسیدهای آمینهٔ ۹۲–۱۸۰) است. پردازش پروتئولیتیک، پپتید سیگنال و پروپپتید را برای تولید هورمون بالغ (اسیدهای آمینهٔ ۲۵–۹۱) حذف می کند. عملکرد. نقش اصلی IGF-2 به عنوان یک هورمون محرک رشد در دوران بارداری است. IGF-2 اثرات خود را با اتصال به گیرندهٔ فاکتور رشد ۱ شبه انسولین و ایزوفرم
کوتاه گیرندهٔ انسولین (IR-A یا اگزون ۱۱-) اعمال می کند. IGF-2 همچنین ممکن است به گیرندهٔ IGF-2 (که گیرندهٔ مانوز ۶-فسفات مستقل از کاتیون نیز نامیده می شود) متصل شود که به عنوان یک آنتاگونیست سیگنال دهی عمل می کند؛ یعنی برای جلوگیری از پاسخ IGF-2. در فرایند فولیکولوژنز (تولید فولیکول در تخمدان) IGF-2 توسط سلول های تکا ایجاد می شود تا به صورت اتوکرین بر روی خود سلول های تکا و به صورت پاراکرین روی سلول های گرانولوزا در تخمدان عمل کند. IGF-2 تکثیر سلول های گرانولوزا را در طول فاز فولیکولی چرخهٔ قاعدگی القا می کند و در کنار هورمون محرکهٔ فولیکولی (FSH) عمل می کند. پس از تخمک گذاری، IGF-2 ترشح پروژسترون را در مرحلهٔ لوتئال چرخهٔ قاعدگی همراه با هورمون لوتئینیزه کننده (LH) افزایش می دهد؛ بنابراین، IGF-2 به عنوان یک هورمون همراه با FSH و LH عمل می کند. پژوهشی در دانشکدهٔ پزشکی Mount Sinai نشان داد که IGF-2 ممکن است با حافظه و تولیدمثل مرتبط باشد. پژوهشی در مؤسسهٔ اروپایی علوم اعصاب گوتینگن (آلمان) نشان داد که سیگنال دهی IGF-2/ IGFBP7، بقای نورون های هیپوکامپ نوزاد ۱۷ تا ۱۹ روزه را افزایش می دهد. این نشان می دهد که ا
ستراتژی های درمانی که سیگنال دهی IGF-2 و نوروژنز بزرگسالان را تقویت می کنند ممکن است برای درمان بیماری های مرتبط با حافظهٔ ترس بیش از حد مانند اختلال اضطراب پس از سانحه مناسب باشند. پرپتین. پرپتین، یک هورمون پپتیدی ۳۴-آمینواسیدی است که توسط لوزالمعده، کلیه ها، بافت های پستان و غدد بزاقی تولید می شود. این هورمون از برش پروتئولیتیک پروتئین IGF-2 به دست می آید. پرپتین در سلول های بتای جزایر لانگرهانس وجود دارد و با واسطهٔ گلوکز با انسولین ترشح می شود و به عنوان یک تقویت کنندهٔ فیزیولوژیکی ترشح انسولین با واسطهٔ گلوکز عمل می کند. این پروتئین تأثیر آنابولیک بر رشد استخوان دارد و ویژگی های تمایل به استخوان زایی را از خود نشان می دهد و فعالیت میتوژنیک استئوبلاست را از راه فعال سازی MAPK1 و MAPK3 افزایش می دهد. این فعالیت در ۱۶ اسید آمینهٔ نخست پرپتین قرار دارد. فرسایش ژنتیکی ناحیهٔ کدکنندهٔ پرپتین Igf2 در موش های ماده عملکرد پانکراس را مختل می کند. اهمیت بالینی. IGF-2 گاهی در تومورهای سلول های جزایر لانگرهانس و تومورهای سلولی هیپوگلیسمی غیر جزیره ای، بیش از حد تولید می شود و باعث هیپوگلیسمی می شود. سندرم دوج پاتر یک
سندرم پارانئوپلاستیک است که در آن هیپوگلیسمی با یک یا چند تومور فیبری غیر جزایری در حفرهٔ جنبی همراه است. نبود IGF-2 یک ویژگی رایج در تومورهایی است که در سندرم بکویث ویدمن مشاهده می شود. از آنجایی که IGF-2 باعث رشد سلول های بتای پانکراس جنین می شود، اعتقاد بر این است که با برخی از اَشکال دیابت مرتبط است. در جانوران نشان داده شده است که سمومی مانند PCB (پلی کلر بی فنیل) بر بیان IGF-2 تأثیر می گذارند. تعامل ها. نشان داده شده است که فاکتور رشد شبه انسولین ۲ با IGFBP3 و ترانسفرین، تعامل دارد.
پاملا دِی بار (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، گروپی راک اند رول، مؤلف و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. والدین دی بار اهل کنتاکی بودند. درست پیش از تولد او، پدرش خانواده را به منطقه لس آنجلس، کالیفرنیا منتقل کرد؛ جایی که دی بار تا به امروز در آن زندگی می کند. مادرش خانه دار بود؛ پدرش برای شرکت انهایزر-بوش کار می کرد و گاهی نیز به عنوان جوینده طلا فعالیت داشت. او در کودکی شیفته الویس پریسلی بود و در دوران نوجوانی به بیتلز علاقه مند شد و در رؤیای دیدار و قرار گذاشتن با عضو محبوبش، پل مک کارتنی، خیال پردازی می کرد. بعدها، با کشف گروه رولینگ استونز، در رؤیای میک جَگر غرق شد.&lt;ref name="I'm w/t band"&gt;&lt;/ref&gt; از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کوچه بهشت" اشاره کرد.
اتحاد کشورهای ساحل صحرا یک پیمان دفاعی متقابل است که بین مالی، نیجر و بورکینافاسو در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳ ایجاد شد. این پیمان در جریان بحران نیجر ایجاد شد که در آن جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا تهدید کرد که پس از کودتا در نیجر در اوایل همان سال، برای بازگرداندن حاکمیت غیرنظامی، مداخله نظامی خواهد کرد. هدف اعلام شده ائتلاف، محافظت در برابر تهدیدات احتمالی شورش مسلحانه یا تجاوز خارجی است و تأکید می کند که «هر گونه حمله به حاکمیت و تمامیت ارضی یک یا چند طرف قرارداد، تجاوز به طرف های دیگر تلقی خواهد شد».
مارک آلن اوسلندر یک دانشمند رایانه آمریکایی است که به دلیل مشارکت در کامپایلر PL/8 شناخته شده است. او تمام کار خود را در مرکز تحقیقاتی توماس واتسون آی بی ام در یورک تاون هایتس، نیویورک گذراند. اوسلندر در سال ۱۹۶۳ مدرک بی ای را در رشته ریاضیات از دانشگاه پرینستون دریافت کرد. او در همان سال به آی بی ام پیوست. در سال ۱۹۹۱ او به عنوان عضو آی بی ام انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۴ بازنشسته شد اما همچنان به عنوان یک عضو بازنشسته به آی بی ام وابسته است. در سال ۱۹۹۶، اوسلندر به دلیل مشارکت در سیستم های محاسباتی مجموعه رایانه کم دستور (RISC) به عضویت آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد. در سال ۱۹۹۹ او هم به عنوان عضو انجمن ماشین های حسابگر و هم عضو مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک انتخاب شد. از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ اوسلندر به عنوان رئیس گروه موضوعی ویژه انجمن ماشین های حسابگر خدمت کرد. او ۱۹مقاله علمی را تالیف کرده و ۱۴ حق ثبت اختراع در ایالات متحده دارد.
ربابه خانم ملیح السلطنه همسر اول و همچنین همسر صیغه ای محمدعلی شاه بود. او با محمدعلی شاه دو فرزند به نام های حسینعلی میرزا اعتضادالسلطنه و غلامحسین میرزا قاجار داشت. حسینعلی میرزا فرزند ارشد محمدعلی شاه بود ولی او بعد از پدر به سلطنت نرسید زیرا که مادرش نسب قاجاری نداشت.
هاینریش فون فلدکه (Heinrich von Veldeke؛ زاده حدود ۱۱۴۰–۵۰ در نزدیکی ماستریخت، لورن سفلی [واقع در هلند امروزی] – درگذشته حدود ۱۱۹۰) شاعر اشراف زاده آلمانی بود که به دلیل گویش مرزی اش هلندی ها نیز او را نخستین شاعر شناخته شده ادبیات خود می دانند.
شهر کربن صفر هدف برنامه ریزان شهری است که می توان آن را به شکل های مختلفی تعریف کرد. در مفهوم محدودتر تولید و استفاده از انرژی، شهری با کربن صفرT شهری است که به همان میزان یا بیشتر که انرژی پایدار بدون کربن استفاده می کند، تولید کند. در مفهوم گسترده تر با رویکرد مدیریت انتشار گازهای گلخانه ای، شهری با کربن صفر شهری است که ردپای کربن خود را با استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر به حداقل (ایده آل صفر یا منفی) کاهش می دهد. کاهش انتشار کربن از طریق طراحی شهری کارآمد، استفاده از فناوری و تغییر سبک زندگی و تعادل انتشار گازهای گلخانه ای باقیمانده از طریق ترسیب کربن تحقق می یابد. از آنجایی که زنجیره تأمین یک شهر بسیار فراتر از مرزهای آن امتداد دارد، مؤسسه زیست محیطی "های میدوز" (High Meadows) از دانشگاه پرینستون، استفاده از یک تعریف فرامرزی از شهر با کربن خالص صفر را پیشنهاد می کند که «شهری است که زیرساخت کربن خالص صفر و سیستم های تامین غذا دارد».در اکثر شهرها در سراسر جهان از زغال سنگ، نفت یا گاز به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می شود و در نتیجه دی اکسید کربن را در جو آزاد می کنند که یک گاز گلخانه ای کلیدی است؛ بنابر
این توسعه شهرها ارتباط تنگاتنگی با علل و تأثیرات تغییرات آب و هوایی دارد. تا سال ۲۰۱۹ شهرها دو سوم کل انرژی را مصرف می کرده اند و ۷۰ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای مرتبط با انرژی را تولید می کنند. در حال حاضر بیش از ۵۰ درصد از مردم جهان در شهرها زندگی می کنند؛ نسبتی که پیش بینی می شود تا سال ۲۰۵۰ به ۷۰ درصد و تا سال ۲۰۸۰ تقریباً ۸۰ درصد افزایش یابد. توسعه شهری با تمرکز بر کاهش کربن، به عنوان یک روند اجتناب ناپذیر برای شهرسازی پایدار دیده می شود. اهداف اساسی شامل اجتناب از آسیب به سیاره زمین و مقابله با تأثیرات تغییرات آب و هوایی است. تا سال ۲۰۲۲ بیش از ۱۰۰۰ شهر در سرتاسر جهان به عنوان بخشی از کمپین "مسابقه شهرها به سمت صفر"(Cities Race to Zero)، بخشی از یک کمپین بزرگتر سازمان ملل متحد با نام Race to Zero، اقداماتی را در واکنش به تغییرات آب و هوایی انجام داده اند. در میان آنها ۲۵ ابرشهر از جمله ریودوژانیرو، نیویورک، پاریس، اسلو، مکزیکو سیتی، ملبورن، لندن، میلان، کیپ تاون، بوئنوس آیرس، کاراکاس، کپنهاگ، ونکوور و هنگ کنگ وجود دارد. در ایالات متحده، بیش از ۱۰۰ شهر متعهد شده اند که کربن صفر شوند. یک شهر توسعه یافت
ه مدرن که تلاش می کند به وضعیت کربن خالص صفر دست یابد، نیاز به ارزیابی هفت سیستم تأمین کلیدی در حوزه انرژی، حمل و نقل، ارتباطات، مواد غذایی، مصالح ساختمانی، آب، زیرساخت سبز و مدیریت زباله دارد. استراتژی های رسیدن به صفر خالص، شامل توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر، کاهش مصرف انرژی و منابع از طریق طراحی بهتر شهری و تغییر سبک زندگی، کاهش ضایعات، و ایجاد فضاهای سبز و مخازن کربن برای حذف کربن از جو است. رویکردهای برنامه ریزی شهری پایدار شهرهای بدون کربن به طور فزاینده ای بر استفاده از منابع غذایی، انرژی و منابع تجدیدپذیر محلی تأکید دارند. برخی از برنامه ریزان شهری به جای استفاده و تطبیق شهرهای موجود، شهرهای بدون کربن را از ابتدا و نقطه صفر طراحی کرده اند. این امر به برنامه ریزان شهری امکان کنترل بیشتری بر تمام جنبه های طراحی شهر می دهد و این که چگونه هر شهر می تواند به عدم انتشار کربن کمک کند. چنین طراحی ای، شهر را قادر می سازد که از صرفه جویی در مقیاس بزرگ و از گزینه های بیشتر در ساخت و ساز که ممکن است در شهری با ساختارهای موجود امکان پذیر نباشد، بهره مند شود. چنین شهرهایی با کربن صفر شرایط زندگی و توسعه اقتصادی بهینه
را حفظ می کنند و در عین حال اثرات زیست محیطی را حذف می کنند. اصول راهنما. صفر خالص یک مفهوم علمی است که می توان آن را بر اساس اهداف قابل اندازه گیری تعریف کرد. این می تواند چارچوب مرجعی برای درک و ارزیابی تأثیر اقدامات برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا فراهم کند. استفاده از مفهوم صفر خالص به عنوان چارچوبی برای اقدامات اقلیمی، باید به عنوان بخشی از فعالیت های جاری سیستم های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و عملیاتی، اندازه گیری و پایش شود. بازه زمانی مورد نیاز یک عامل اساسی است که باعث تعیین فوریت اقدامات برای صفر خالص می شود. از سال ۲۰۲۱، تأثیر انتشار کربن بر گرمایش سطح سیاره یکنواخت، تقریباً خطی و بلند مدت است؛ بنابراین، تلاش برای دستیابی به صفر خالص باید برنامه های بلندمدتی باشد که در چندین دهه حفظ و حمایت شود. هدف صفر خالص، دستیابی به حالت تعادلی است که بتوان آن را طی چندین دهه تا قرن ها حفظ کرد. دانشمندان می توانند تغییرات در حال اتفاق در جو کره زمین را اندازه گیری کنند و بودجه مورد نیاز برای کربن را تخمین بزنند، اما شناسایی و عملیاتی کردن مداخلات بایستی در سطوح مختلف در سراسر جهان رخ دهد. به عنوان یک چارچوب مرجع
برای تصمیم گیرندگان، تأثیر این موضوع در سطح جهانی باید به اهداف قابل تعریف برای نهادها در سطوح ملی، زیرملی، شرکتی، سازمانی و فردی تبدیل شود. در عمل، تعیین اهداف خالص صفر به صورت خودتنظیمی و داوطلبانه بوده است. حقوق، اهدافی را تعیین می کنند تا به آن ها دست یابند. برخی از آنها در کمپین ها و ابتکارات داوطلبانه مانند توافق پاریس، کمپین "مسابقه تا صفر" سازمان ملل، "رقابت شهرها تا صفر"، انجمن مالکان دارایی های خالص صفر و ابتکار اهداف مبتنی بر علم از جمله این اقدامات است. ارزیابی های منظم پیشرفت از جمله ارزیابی های ابتکارات جهانی مستقل مانند CDP و ابتکار مسیر انتقال (TPI)، نوعی بازخورد را ارائه می دهد. تا سال ۲۰۲۲ بیش از ۱۰۰۰ شهر، شامل ۲۵ کلان شهر در سراسر جهان و ۱۰۰ شهر در ایالات متحده، بخشی از پویش Cities Race to Zero هستند. در حالی که تعیین اهداف، یک امر کلیدی است، اما اهداف باید از طریق مکانیسم های مؤثر برای حکمرانی، نظارت، پاسخگویی و گزارش دهی پایش و پیگیری شود. اهداف بلندمدت باید به اقدامات عملی کوتاه مدت، با برنامه ها و روش های دقیق برای ایجاد خطوط پایه، اندازه گیری نتایج و ارزیابی اثرات تبدیل شوند. از بسیار
ی جهات، شهرها برای رسیدگی مؤثر به مسائل آب و هوایی در موقعیت حساسی قرار دارند: آنها به اندازه کافی بزرگ هستند که از صرفه جویی در مقیاس بهره ببرند و به اندازه کافی به مشکلات واقعی نزدیک هستند تا بر توسعه استراتژی های واقعی قابل اجرا تمرکز کنند. با افزایش تقاضا، انگیزه قوی برای رسیدگی به مسائل و یافتن و به اشتراک گذاری راه حل ها ایجاد می شود. هفت رویکرد از کربن صفر خالص برای استفاده موفقیت آمیز از آن به عنوان چارچوبی برای اقدام آب و هوایی بسیار مهم است. این رویکردها با توسعه شهرهای صفر خالص مرتبط هستند. شباهت های زیادی بین شهرهای بدون کربن و شهرهای اکو وجود دارد. بحث های مربوط به اکوشهرها به طور گسترده تری بر روی مسائل اجتماعی و زیست محیطی با تأکید کمتر بر نظارت بر کربن و ضرورت رسیدن به تعادل انرژی خالص متمرکز می شوند. بسیاری از اصول پیشنهادی برای توسعه شهرهای زیست محیطی نیز با شهرهای صفر خالص مرتبط هستند، از جمله تجدید نظر در اولویت های کاربری زمین برای ایجاد جوامع با کاربری مختلط پایدار؛ تجدید نظر در اولویت های حمل و نقل به نفع حمل و نقل پیاده، دوچرخه، گاری و حمل و نقل عمومی به جای خودرو؛ افزایش آگاهی زیست مح
یطی؛ حمایت از کشاورزی محلی و باغ های محلی و ترویج بازیافت و حفظ منابع. زیرساخت های شهری. مناطق شهری شامل زیرساخت های ضروری برای انرژی، حمل و نقل، آب، غذا، سرپناه، ساخت و ساز، فضاهای عمومی و مدیریت زباله است. تغییر شهرها برای دستیابی به پایداری خالص صفر به معنای بازنگری در مسائل طرف عرضه (تأمین برق و حمل و نقل) و مسائل طرف تقاضا (کاهش استفاده از طریق طراحی و سیاست شهری بهتر) است. عوامل کلیدی در برنامه ریزی شهری عبارتند از تراکم، ترکیب کاربری زمین، اتصال و دسترسی. برای رسیدن به صفر خالص، یک شهر باید مجموعاً انتشار گازهای گلخانه ای را به صفر برساند و تمام اقداماتی را که گازهای گلخانه ای منتشر می کند، را متوقف و اصلاح کند. همچنین دستیابی به پایداری خالص صفر به معنای در نظر گرفتن منابع، تولید مواد و اطمینان از اینکه آنچه وارد شهر می شود از طریق حمل و نقل بدون آلایندگی سفر می کند، است. به نظر می رسد که انتشار گازهای گلخانه ای در یک مکان، با جابجایی فعالیت های ایجاد کننده انتشار به مکان دیگری کاهش می دهد، به هدف جهانی محیط زیست خالص صفر پایدار کمک نمی کند. انرژی. برای تبدیل شدن به شهری با کربن صفر، انرژی های تجدیدپذ
یر باید جایگزین سایر منابع انرژی تجدید ناپذیر شود و به مروز به تنها منبع انرژی تبدیل شود؛ بنابراین یک شهر کربن صفر، شهری با انرژی های تجدیدپذیر و اقتصادی است. انتقال به شهر کربن صفر، به معنای بررسی تولید منابع انرژی مانند برق تجدیدپذیر و کربن زدایی در تولید برق است. توسعه نیروگاه های خورشیدی و بادی به عنوان منابع اصلی انرژی، که در حال تبدیل شدن به ارزان ترین اشکال تولید انرژی هستند، نیازهای فزاینده به برق را برآورده می کند. تغییر به سمت انرژی خورشیدی، به این معنی است که می توان انرژی را نزدیک به نقطه استفاده از آن تولید کرد. یک زیرساخت انرژی پراکنده، برای مصرف کنندگان انرژی متصل به یک شبکه برق شهری یا منطقه ای، بسیار مناسب تر است. توانایی ارائه منبع ثابت برق نیز با توسعه فناوری ذخیره سازی باتری کارآمدتر و مقرون به صرفه تر پشتیبانی می شود. مسائل مربوط به برابری، تعادل و کارایی همگی به توزیع و استفاده انرژی مرتبط هستند. یک شبکه برق با کربن خالص یک پایه ضروری برای استراتژی های سمت عرضه است که هدف آن تغییر سیستم های تأمین ساختمان، مصرف انرژی، تحرک و استفاده از انرژی صنعتی سبک به برق است. توسعه یک شبکه برق با کربن
صفر خالص می تواند مبنایی برای انتقال فعالیت های کلیدی شهری مانند حمل و نقل، گرمایش و پخت و پز از سوخت های فسیلی به برق بدون کربن باشد. حمل و نقل. تخمین زده می شود که حمل و نقل افراد و کالاها نزدیک به ۲۰ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهانی را تشکیل می دهد. از نظر حمل و نقل، رویکردهای توسعه شهری کم کربن اغلب بر کاهش حمل و نقل مبتنی بر سوخت فسیلی، بهبود حمل و نقل عمومی و ایجاد مناطق توسعه کاربری مختلط تمرکز می کنند تا مردم بیشتر در نزدیکی خانه های خود کار کنند و خرید کنند و نیازهای حمل و نقل را کاهش دهند. مطالعه ۲۷۴ شهر در سراسر جهان نشان می دهد که توسعه شهری فشرده، هم در شهرهای بزرگ و مرفه و هم در شهرهای کشورهای در حال توسعه، با زیرساخت های نوآورانه جدید اهمیت دارد و انتشار گازهای گلخانه ای شهری را تا ۲۵ درصد کاهش می دهد. انتقال از خودروها و کامیون های با موتور سوخت فسیلی به خودروهای الکتریکی (EVs)، در سطح جهانی در حال وقوع است. چین مرکز اصلی رشد فناوری خودروهای الکتریکی بوده است. فن آوری های سوخت خودرو که می توانند به کاهش مصرف انرژی کمک کنند شامل خودروهای الکتریکی هیبریدی، برقی پلاگین، گاز طبیعی و وسایل نق
لیه با اتانول زیستی هستند. انتظار می رود آخرین خودروهای دیزلی و بنزینی در دهه ۲۰۲۰ تولید شوند و تا سال ۲۰۴۰ با افزایش قیمت سوخت فسیلی، ۲۵ درصد یا بیشتر از تمام وسایل نقلیه در سراسر جهان برقی باشند. تمرکز محدود بر وسایل نقلیه برقی می تواند برنامه ریزان را به نادیده گرفتن فرصت های افزایش کارایی در سیستم های موجود سوق دهد. برنامه ریزی شهری خوب می تواند زیرساختی ایجاد کند که ابتکارات را در حوزه های مختلف، ترکیب و پشتیبانی کند. به عنوان مثال، تولید انرژی خورشیدی و ایجاد هاب های شارژ در نزدیکی حمل و نقل عمومی می تواند، از استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی برای حمل و نقل خصوصی و عمومی پشتیبانی کند. راه دیگری برای پشتیبانی از استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی، ممکن است ادغام محل های شارژ خودروی برقی در تیرهای چراغ برق باشد. برنامه ریزان شهری به طور فزاینده ای به دنبال استفاده از فناوری های دیجیتال برای ایجاد شهرهای هوشمندتر و پایدارتر هستند. برنامه ریزان امیدوارند با جمع آوری مجموعه داده های متنوع و مدل سازی تأثیر مداخلات احتمالی، جنبه های کلیدی مصرف انرژی، کیفیت هوا و ترافیک را برای بهبود شناسایی کرده و برای آن هدفگذاری
کنند. با استفاده از فناوری اندازه گیری هوشمند در ساختمان ها، روشنایی، لوازم خانگی و حمل و نقل، سیستم ها می توانند بهتر با شرایط متغیر سازگار شوند، مصرف انرژی را کاهش دهند و خدمات شهری را بهبود بخشند. گرمایش، سرمایش و پخت و پز. گرمایش، سرمایش و پخت و پز نیز اهداف و حوزه هایی برای بهبود بهره وری در مصرف انرژی و کاهش انتشار کربن هستند. به دنبال اروپا و آسیا، مردم آمریکای شمالی به طور فزاینده ای از اجاق های گازی یا مقاومتی الکتریکی به پخت و پز القایی روی می آورند. مصرف کنندگان همچنین سیستم های گرمایشی را از زغال سنگ، نفت کوره یا گاز طبیعی به بخار برقی یا آب گرم و پمپ های حرارتی منبع هوا یا زمین برای گرمایش و سرمایش تغییر می دهند. غذا. تولید مواد غذایی به شدت به سوخت های فسیلی، تولید کود نیتروژن و تأمین انرژی ماشین های کشاورزی مورد استفاده در کاشت، نگهداری و برداشت محصولات، وابسته است. جابجایی مواد غذایی از محل تولیدکنندگان به سوی مصرف کنندگان نیز هزینه های عمده سوخت فسیلی را در بر می گیرد؛ زیرا بسیاری از محصولات تولید شده به دور از بازار بالقوه خود رشد می کنند و ماندگاری کوتاه مدتی دارند. بسیاری از کشورها برای ب
ه دست آوردن منابع غذایی حیاتی به بازارهای بین المللی وابسته هستند. زنجیره های تولید و تأمین مواد غذایی به طور فزاینده ای به دلیل تأثیرات تغییرات آب و هوایی بر کشاورزی، همه گیری COVID-19 و جنگ در اوکراین بی ثبات می شوند. در ایالات متحده، در همان زمان که میلیون ها آمریکایی با ناامنی غذایی مواجه می شوند، ۴۰ درصد مواد غذایی هدر می رود. در سطح مصرف کنندگان، گام هایی برای دستیابی به صفر خالص شامل استفاده بیشتر از غذاهای محلی و گیاهی، به حداقل رساندن ضایعات مواد غذایی و کمپوست کردن ضایعات گیاهی باقی مانده است. مصرف کنندگان و سرمایه گذاران نیز ممکن است بر اساس ردپای کربن و شفافیت، از شرکت ها حمایت کنند. از نظر زیرساخت های شهری، ابتکارات برای شناسایی و تغییر مسیر مواد غذایی قابل استفاده ("نجات غذایی")، برای جداسازی جریان های زباله، و بهبود مدیریت ضایعات مواد غذایی، همگی مهم هستند. در کشورهای کم درآمد، از سیستم های بیوگاز در مقیاس کوچک و خانگی برای تبدیل زباله ها به انرژی استفاده می شود. کمپوست سازی و هضم بی هوازی (AD) به طور فزاینده ای در کشورها در تمام سطوح درآمد استفاده می شود. کشاورزان و جوامع کشاورز برای حرکت به س
مت شیوه های کشاورزی سازگارتر با سیاست های کاهش تغییرات آب و هوا، کشاورزی احیاکننده و ترسیب زیستی به حمایت علمی، فنی و مالی نیاز دارند. همکاری بین ذینفعان در تمام سطوح بخش خصوصی، دولتی و مدنی برای بهبود زیرساخت های بخش مواد غذایی مورد نیاز است. ساخت و ساز. بهره وری انرژی ساختمان ها را می توان به روش های مختلفی ارزیابی کرد و بهبود بخشید که به کاهش انتشار کربن کمک کند. معمولاً عایق کاری دیوارها و پنجره های دوجداره در شهرهای سردتر استفاده می شود. ادغام ویژگی هایی مانند پانل های خورشیدی، سقف ها و دیوارهای سبز و پمپ های حرارتی در ساختمان های جدید یا موجود، می تواند مصرف انرژی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. انواع جدیدی از مواد ومصالح ساختمانی مانند شیشه هوشمند، برای بهبود بهره وری انرژی ر ساختمان ها در حال توسعه هستند. بهره وری انرژی تنها عاملی نیست که باید در نظر گرفته شود. انواع مواد مورد استفاده می تواند به طور گسترده ای در هزینه های کربن اولیه و اضافی آنها متفاوت باشد. مهم است که به دقت انتشار آلایندهای قابل دیدن مواد موجود را در نظر بگیرید. محققان همچنین در حال کار بر روی ساخت مواد ساختمانی هستند که در طول تو
لید کربن آزاد نکنند یا بتوانند کربن بیشتری را جذب و ذخیره کنند. فولاد و سیمان به شدت در ساخت و ساز استفاده می شود و ساخت آنها بسیار انرژی بر است. مواد مبتنی بر زیست توده مانند چوب و بامبو هزینه کمتری برای تشکیل انرژی دارند. روش های بازیافت و استفاده مجدد از زباله های ساختمانی همچنین می تواند در میزان انرژی صرف شده برای تولید و حمل مواد صرفه جویی کند. اندازه ساختمان ها، هم از نظر ساخت و هم از نظر کاربری بر هزینه های انرژی آنها تأثیر دارد. برخی از کارشاسان، ساختمان چهار طبقه چند خانواری ساخته شده از مواد کم کربن با تراکم بالاتر مانند کاه و چوب را به عنوان، ساختمان های ایده آل توصیه می کنند. ساختمان های چند واحدی متوسط می توانند در طول ساخت وساز، صرفه جویی در مقیاس بزرگ داشته باشند و احتمالاً از نظر استفاده و مصارف نیز اقتصادی تر از خانه های تک واحدی هستند. ساختمان های بلند، به ویژه در آب و هوای گرم، هزینه بیشتری برای خنک کردن و بهره برداری دارند. هنگام برنامه ریزی یک منطقه، ترکیبی از ساختمان های متوسط و بلند در قالب شهری فشرده احتمالاً کارآمد خواهد بود. زیرساخت سبز. زیرساخت های سبز شامل باغ های خصوصی و عمومی، پ
ارک ها، درختان و کشاورزی شهری است. زیرساخت سبز شهری، اثرات ناشی از انتشار کربن را به طرق مختلف کاهش می دهد. این موارد از طریق حذف و ذخیره دی اکسید کربن به طور طبیعی، و با ایجاد سایه و خنک کردن مناطق اطراف خود، نیاز به مصرف انرژی برای خنک کردن خانه ها را کاهش می دهد. توسعه فضای سبز در شهرها، به ویژه با درختان با عمر طولانی، یک روش مقرون به صرفه برای ترسیب کربن است. گنجاندن فضای سبز در مناطق شهری همچنین می تواند به طیف گسترده ای از مسائل دیگر، از سلاب گرفته تا سلامت روان کمک کند. تبادل ضایعات و انرژی. ضایعات و زباله ها را می توان از طرق مختلفی از جمله استفاده مجدد، بازیافت، ذخیره سازی، تصفیه، بازیافت انرژی و دفع مدیریت کرد. در برخی موارد، محصول جانبی یک مجموعه از فرایندها می تواند توسط شخص دیگری به نفع خود استفاده شود، که گاهی اوقات به عنوان همزیستی صنعتی شهری شناخته می شود. به عنوان مثال، گرمای اتلاف صنایع و فروشگاه های مواد غذایی برای گرم کردن ساختمان های مسکونی و تجاری استفاده شده است. شهر شارلوت، کارولینای شمالی تبدیل شدن به شهر بدون زباله را به عنوان یکی از چهار حوزه کلیدی عملکرد برای هدف توسعه اقتصاد دایر
ه ای شناسایی کرده است. «انرژی از زباله» فرآیندهایی را توصیف می کند که از طریق آنها محصولات جانبی مفید، مانند انرژی می توانند از منابع غیرقابل استفاده، بازیابی شوند. فن آوری هایی برای جذب و ذخیره کربن برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از نیروگاه های سوخت فسیلی و منابع صنعتی در حال توسعه هستند. جمع آوری و دفع زباله می تواند به طور بالقوه برای تولید برق، بخار یا گرما مورد استفاده قرار گیرد، اما هنوز سیستم های پشتیبان برای آن به خوبی توسعه نیافته اند. بررسی تلاش ها برای دستیابی به ضایعات صفر نشان می دهد که این اصطلاح اگرچه به طور گسترده استفاده می شود ولی به طور پیوسته نیست. بسیاری از کشورها فاقد یک استراتژی کلی در مورد سیساتگذاری زباله صفر هستند. در بیشتر موارد در ایالات متحده، مدیریت زباله ناکارآمد است. بدون استراتژی و سیاست های شفاف ملی زباله صفر که حوزه های کلیدی را مشخص می کند، هماهنگ کردن و ترویج طرح های زباله صفر در جوامع و صنعت دشوار است. اندازه گیری صفر خالص. ارزیابی ردپای کربن شهرها یک موضوع پیچیده در مدیریت شهری است. چهار سیستم اصلی حسابداری برای اندازه گیری گازهای گلخانه ای شهری توسعه یافته اند که هر
کدام با مفهومی متفاوت از معنای شهر با کربن صفر خالص توسعه یافته اند: حسابداری مبتنی بر منبع منطقه ای، زیرساخت های زنجیره تأمین در سطح جامعه، ردپای گازهای گلخانه ای، پایش گازهای گلخانه ای در سطح جامعه. انگلستان نمونه ای از کشورهایی است که انتشار گازهای گلخانه ای را اندازه گیری می کنند و پیشرفت خود را با استفاده از انواع معیارهای رسمی مختلف به سمت وضعیت صفر خالص، ارزیابی می کند.
اوتا کازویوشی ، تولد نامشخص- مرگ ۱۶۱۷ (میلادی)، یک فرمانده نظامی و دایمیو در دوره آزوچی-مومویاما در اوسوکی، اوئیتا و ارباب قلعه بانگو اوسوکی بود. اگرچه چندین نام مستعار نیز دارد، اما در منبع «کانسی جوشو شوکه فو» نام او مونه تاکه است. نام رایج او کوگنگو، هیدا نو کامی بود، اما سرش را تراشید و خود را سوزِن نامید. در آوریل ۱۶۰۰، کشتی هلندی "لیفده"، حامل ویلیام آدامز (دریانورد) و دیگران، در جزیره کوروشیما (شهر اوسوکی، استان اوئیتا) در خلیج اوسوکی در داخل این قلمرو به ساحل نشست، خدمه این کشتی که قادر به پیاده شدن از کشتی نبودند، سرانجام با قایق کوچکی که توسط اوتا کازویوشی، ارباب قلمرو اوسوکی فرستاده شده بود، پا به خاک ژاپن گذاشتند. او این موضوع را به قاضی ناگاساکی گزارش داد و کشتی را به اوساکا فرستاد. در این زمان، آدامز یک مجسمه چوبی اراسموس (یک دارایی فرهنگی مهم تعیین شده ملی) را به او هدیه کرد.