Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی یک نفره، تیمی و میکس را برای کرواسی به دست آورد. او فعالیت باشگاهی خود را آغاز کرد، در سال ۲۰۰۰ در مسابقات دونفره مختلط برنده مدال برنز قهرمانی اروپا شد و در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ در مسابقات قهرمانی تیمی مدال نقره شد. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ در آلمان برای تیم آنروخت و بعداً برای موندویل فرانسه بازی کرد. او برای اولین بار در مسابقات بین المللی المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرد و به دور دوم مسابقات انفرادی رسید. او همچنین در مسابقات تیمی شرکت کرد و برنده مدال برنز قهرمانی اروپا شد و در همان سال در المپیک پکن با شکست در مقابل نماینده اسپانیا شن یانفی به دور دوم راه یافت. تیم او در مسابقات قهرمانی تیمی از گروه بازماند و به دور مدال آوری راه نیافت. در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۹، در نزدیکی پاریس، تیم باشگاه موندویل دچار یک تصادف رانندگی شد: اتوبوس باشگاه در جاده واژگون شد. در حالی که بسیاری از هم تیمی هایش با جراحات جزئی فرار کردند، ساندرا که روی صندلی عقب راست نشسته بود، آسیب های خطرناکی دید و در آستانه مرگ بود. به دلیل آسیب به نخاع، دست ها و پاهای او فلج شدند و پزشکان پیش آگهی های بدی دادند و شانس ساندرا برای حرکت دست ها و پاهایش
را به حداقل می دانستند. با این حال، درمان فشرده در طول یک سال در فرانسه، و از آوریل در لوسرن، سوئیس، جایی که ساندرا تحت چندین عمل جراحی قرار گرفت، به نجات او کمک کرد. در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۹، پس از اتمام مرحله اول توانبخشی، ساندرا به ووکوار بازگشت: به معنای واقعی کلمه در سراسر جهان برای درمان او پول جمع آوری شد. در سال ۲۰۰۹، ساندرا جایزه افتخار کرواسی را دریافت کرد. پس از بازگشت، ساندرا به تنیس روی میز پارالمپیک روی آورد و شروع به رقابت در کلاس C6 کرد. او در مسابقات تنیس روی میز معلولین در سال ۲۰۱۳ در مسابقات لیگنانو مستر اوپن شرکت کرد و چهار بار عنوان انفرادی کلاس۶ خود را به دست آورد. او در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو شرکت کرد و به عنوان بازیکن بلامنازع در نظر گرفته شد ودر اولین بازی های پارالمپیک پس از شکست دادن استفانی گریب از آلمان، مدال طلا را به دست آورد. در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴، ساندرا با دانیل لازوف ازدواج کرد. شهردار زاگرب میلان باندیچ در مراسم عروسی شرکت کرد.
جودی آلیشیا ویلیامز (زادهٔ ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۳) دوندهٔ سرعت اهل بریتانیا است که تخصص او در دوی ۴۰۰ متر است، هرچند که وی در ابتدای فعالیتش بر روی دوی ۱۰۰ و ۲۰۰ متر تمرکز داشت. او که یک استعداد جوان بود، در سال ۲۰۰۹ قهرمان مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان جهان در ۱۰۰ و ۲۰۰ متر شد، در سال ۲۰۱۰ قهرمان مسابقات قهرمانی دو و میدانی جوانان جهان در ۱۰۰ متر، در سال ۲۰۱۱ قهرمان مسابقات قهرمانی دو و میدانی جوانان اروپا در ۱۰۰ و ۲۰۰ متر، و در سال ۲۰۱۳ قهرمان مسابقات قهرمانی دو و میدانی زیر ۲۳ سال اروپا در ۲۰۰ متر شد. ویلیامز یک دورهٔ پنج سالهٔ شکست ناپذیری در ۱۵۱ مسابقهٔ دوی سرعت داشت که از آغاز کار او در دو و میدانی در سال ۲۰۰۵ شروع شد و تا ژوئیهٔ ۲۰۱۰ ادامه یافت، زمانی که او در مسابقهٔ ۲۰۰ متر مسابقات قهرمانی دو و میدانی جوانان جهان به مقام دوم پس از استورمی کندریک دست یافت. ویلیامز دارندهٔ رکورد جوانان بریتانیا در ۶۰ متر، ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر است. در سن شانزده سالگی، او در سال ۲۰۱۰ بالاترین رتبه را در میان زنان بریتانیایی در ۲۰۰ متر داشت. پس از شروعی دشوار در دوران حرفه ای بزرگسالان به دلیل مصدومیت ها، ویلیامز در سال ۲۰۱۴
اولین مدال های بزرگسالان خود را کسب کرد و نمایندهٔ انگلستان در بازی های کشورهای مشترک المنافع ۲۰۱۴ بود؛ برنز در ۴ × ۱۰۰ متر امدادی و نقره در ۲۰۰ متر. چند هفته بعد، او مدال نقرهٔ ۲۰۰ متر را در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۱۴ تکرار کرد و سپس اولین مدال طلای بزرگسالان خود را به عنوان عضوی از تیم امدادی بریتانیا که رکورد بریتانیا را در ۴ × ۱۰۰ متر شکست، به دست آورد. در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۲، او همچنین عضوی از تیم ۴ × ۴۰۰ متر بریتانیا بود که دومین زمان سریع تاریخ (۳:۲۱.۷۴) توسط تیم زنان بریتانیایی را به ثبت رساند. در سال ۲۰۲۴، در سن ۳۰ سالگی، ویلیامز سرانجام اولین مدال جهانی بزرگسالان خود را کسب کرد، یک مدال برنز المپیک به عنوان عضوی از تیم امدادی ۴ × ۴۰۰ متر زنان بریتانیا که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ مقام سوم را کسب کرد. زندگی شخصی. ویلیامز در ولوین گاردن سیتی، هرتفوردشر از پدری انگلیسی به نام ریچارد ویلیامز و مادری انگلیسی از تبار ترینیدادی و سنت وینسنت و گرنادین ها به نام کریستین ویلیامز به دنیا آمد. هر دو والدین او دونده های سطح شهرستان بودند. ریچارد برای هرتفوردشر می دوید، در حالی که کریستین برای ساسک
س مسابقه می داد. او دو خواهر و برادر نیز دارد، برادر کوچکترش بن و خواهر کوچکترش هانا ویلیامز. ویلیامز از سن ۱۳ سالگی به طور جدی به دو و میدانی پرداخت. ویلیامز در مدرسه هیث مونت و مدرسه کوئینزوود، هرتفوردشر تحصیل کرد، قبل از اینکه به مدرسه دیم آلیس اوون در پاترزبَر، هرتفوردشر برود. ویلیامز توسط رئیس سابق فدراسیون دو و میدانی بریتانیا، چارلز ون کومنی به عنوان «ورزشکاری که هر کشور منتظر آن است» توصیف شده است، و همچنین توسط آلیسون فلیکس تحسین شده است که گفته است: «من فکر می کنم جودی پتانسیل بالایی دارد. او جوان است، اما هنوز هم می تواند به چیزهای زیادی دست یابد». خارج از دو و میدانی. ویلیامز در بسیاری از کمپین های تبلیغاتی مورد استفاده قرار گرفته است. به تازگی، او در نمایشگاه «جاده به ۲۰۱۲: هدف های بلند» گالری ملی پرتره در کنار بسیاری از ورزشکاران دیگر شرکت کرد. ویلیامز دو بار (در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰) برای جایزهٔ شخصیت ورزشی جوان سال بی بی سی ب تام دیلی رقابت کرد و در نهایت نایب قهرمان شده است.
این کتاب را آنتون چخوف در سال ۱۸۸۹ تحت تأثیر مرگ برادرش، نیکولای نوشته است. آن را به عنوان یکی از ماندگارترین آثار چخوف توصیف کرده اند: «یک مطالعه نافذ در ذهن یک استاد پزشکی مسن و در حال مرگ» نیکولای استپانوویچ، پرفسوری سرشناس، صاحب نشان ها و مدال های متعدد روسی و خارجی است که از بی خوابی و دوره های ضعف ویرانگر رنج می برد. او در مه تاریکی زندگی می کند. نیکولای سعی می کند دلایل کاهش سریع جسمی و روانی خود را در مواجهه با بیماری نامشخص و (طبق پیش فرض خودش)، مرگ قریب الوقوع در طی شش ماه آینده تحلیل کند. او با دنیای اطرافش احساس بیگانگی می کند و قادر به برقراری ارتباط عاطفی با لیزا و کتیا (به ترتیب دختر و نامادری) اش نیست، زیرا کاملاً از هم گسیخته و از مشکلات خودش رنج می برد. این کتاب توسط عبدالحسین نوشین در انتشارات اکباتان و سپس توسط آبتین گلکار در انتشارات ماهی به فارسی ترجمه شده است.
مختار نورافشان (زاده ۱۳۴۶ – درگذشته ۱۴۰۳) ورزشکار رشته های دو و میدانی و شنای معلولان اهل ایران بود. او دارنده چهار مدال طلا، دو مدال نقره و یک مدال برنز رشته های مختلف در پارالمپیک بود. در بازی های پارالمپیک ۱۹۸۸ سئول رکورد پرتاب دیسک معلولان را ارتقا داد. او در سال ۱۴۰۳ به دلیل اثرات ناشی از جراحات دوران جنگ در شیراز درگذشت. زندگی. مختار نورافشان در ۱۵ آذر ۱۳۴۶ خورشیدی در بندرگناوه متولد شد. او در کودکی و نوجوانی در رشته های فوتبال و پینگ پونگ فعالیت داشت. نورافشان که به عنوان نیروی داوطلب در جنگ ایران و عراق مشارکت داشت. نورافشان در سال ۱۳۶۱ در سیزده سالگی در عملیات محرم در منطقه دشت عباس از ناحیه نخاع مجروح شد. او همچنین بر اثر حضور در جنگ دچار جراحت های شیمیایی بود. او یک سال پس از جانبازی به ورزش حرفه ای روی آورد و در رشته های پرتاب دیسک، پرتاب نیزه، پرتاب وزنه و شنا به فعالیت پرداخت. او همچنین در رشتهٔ علوم بازرگانی تا مقطع دکتری تحصیل کرد. دوران ورزشی. مختار نورافشان در سال ۱۳۶۲ یعنی یک سال پس از مجروح شدن در جنگ تمرینات دو و میدانی خود را در رشته های پرتابی زیر نظر کاظم ادریسی آغاز کرد. او در سال ۱۳۶
۴ برای نخستین بار به تیم ملی ایران جانبازان و معلولان دو و میدانی دعوت شد. نورافشان برای نخستین بار در بازی های پارالمپیک ۱۹۸۸ که در سئول برگزار می شد حضور داشت. او در این مسابقات توانست ضمن جابجایی رکورد پارالمپیک، مدال طلای رشته پرتاب دیسک را کسب کند. نورافشان در المپیک ۱۹۹۶ آتالاتا یک مدال طلا و دو مدال نقره را به دست آورد. نورافشان در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی دو مدال طلا کسب کرد. او در آخرین حضور خود در بازی های پارالمپیک ۲۰۰۴ آتن به یک مدال برنز دست یافت. همچنین در ۹ دوره مسابقات جهان از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ نیز هفت مدال طلا، یک نقره و یک برنز در پرتاب دیسک، ۶ مدال طلا، یک نقره و یک برنز، در پرتاب وزنه هم پنج مدال نقره و دو مدال برنز کسب کرده است. نورافشان همچنین در مسابقات جهانی مجروحین جنگی در نیوکاسل انگلستان در رشتهٔ شنا نیز برنده مدال نقره شد. او در مجموع ۳۲ مدال المپیک و جهانی در رشته های پرتاب دیسک، پرتاب نیزه، پرتاب وزنه و شنا را به دست آورد. افتخارات گرامیداشت. در سال ۱۳۸۶ با پیشنهاد بنیاد شهید و امور ایثارگران، از سوی دولت نشان درجه یکم شجاعت به مختار نورافشان اعطا شد. در سال ۱۳۹۹ وزارت ورزش و جوانان جمهو
ری اسلامی از سردیس مختار نورافشان با حضور او رونمایی کرد. او در این مراسم مدال طلای ۱۹۸۸ خود را به موزه ملی ورزش اهدا کرد. بیماری و درگذشت. مختار نورافشان در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۴۰۳ بر اثر جراحات ناشی از جنگ در بیمارستان پیوند شیراز بستری شد. او در روز ۹ مرداد ۱۴۰۳ درگذشت و پس از تشییع در حرم سید علی الدین حسین شیراز در حرم شاهچراغ شیراز به خاک سپرده شد. اغلب رسانه های داخلی ایران از درگذشت او با عنوان شهادت یاد کردند.
حمیدرضا کیا (۴ فوریهٔ ۲۰۰۱) ورزشکار دو و میدانی در رشتهٔ پرش سه گام اهل کردکوی، استان گلستان، ایران و عضو تیم ملی دو و میدانی ایران است که رکورد پرش سه گام ایران برابر با ۱۶٫۶۲ متر را در اختیار دارد.
تنیس روی میز یازده یک بازی تنیس روی میز واقعیت مجازی است که توسط شرکت "فور فان لبز" توسعه یافته و در پلتفرم های بازی استیم، پیکو و آکیولوس در دسترس است. تنیس روی میز یازده به عنوان یک ورزش دیجیتال در اولین هفته ورزش های الکترونیک المپیک که از ۲۲ تا ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳ در سنگاپور برگزار شد، حضور داشت. گیم پلی. این بازی از چندین زبان پشتیبانی می کند و از یک دستهٔ واقعیت مجازی به عنوان راکت و یک هدست به عنوان محیط بازی استفاده می کند. حالت های بازی. چندین حالت برای انجام بازی در دسترس است که در ادامه آمده: تک نفره. مسابقات بازی با یک سطح دشواری از پیش تعیین شده با هوش مصنوعی پیش می رود. بازی ۳ ست طول می کشد و بازیکنی که امتیاز دهم و یازدهم ست را به صورت متوالی کسب کند، برنده بازی می شود. چند نفره. این حالت به بازیکن اجازه می دهد سطح مهارت حریف، فاصله از موقعیت خود بازیکن، شهر یا کشور و فاصله زمانی بازی مجدد (که به طور پیش فرض ۴ ساعت است) را انتخاب کند. تنظیم فاصله زمانی بازی مجدد روی صفر اجازه می دهد تا آن دو بازیکن بلافاصله پس از اتمام بازی دوباره به هم متصل شوند. حالت تمرین. در حالت تمرین، بازیکن می تواند تمرین کند ی
ا چندین بازی کوچک انجام دهد. ناشر بازی همکاری با شرکت اسپرت STIGA را اعلام کرده که حالت های بازی بیشتری به گیم پلی اضافه خواهد کرد. حالت تمرین صفحه فرود. با انتخاب «سرویس خودکار برای هوش مصنوعی» و تنظیم یک مکان ثابت و اندازه ثابت از ناحیه میز، توپ تقریباً ۹۵٪ توسط هوش مصنوعی به آن ناحیه و در محدوده اندازه ثابت برگردانده می شود. این حالت امتیازدهی ندارد. ماشین پرتاب توپ. دومین حالت تمرین مبتنی بر ماشین است. با تنظیم ارتفاع، سرعت و انحنا روی ماشین، بازیکنان می توانند یک حالت تمرین سفارشی را ایجاد کنند که به طور مداوم توپ ها را به روش انتخاب شده پرتاب می کند. این حالت امتیازدهی ندارد. بازی های کوچک (مینی گیم). بازی های کوچک دیگری نیز وجود دارد، از جمله بیر پونگ، چهار ضلعی و تنیس دیواری. استقبال. گیمزرادار+ این بازی را یک «شبیه ساز فوق العاده واقع گرایانه تنیس روی میز» توصیف می کند. ایان همیلتون، در نوشته ای برای آپلودوی آر، این بازی را واقع گرایانه و جذاب توصیف کرد، زیرا در زمان قرنطینه کووید-۱۹ مورد بررسی قرار گرفت. این بازی در فهرست ۴۱ بازی برتر واقعیت مجازی که در حال حاضر بازار است، که توسط سی نت در این رده ب
ندی قرار گرفته است. بررسی ای توسط بازیکنان حرفه ای که آن را بازی کرده و سپس نقد کرده اند، وجود دارد. بازی توسط آنها تا حدی واقعی توصیف شده که گیم پلی آنها با بازی تنیس روی میز در واقعیت مجازی بهبود یافته است. این بازی از دیدگاه تناسب اندام نیز مورد بررسی قرار گرفته است. بررسی کننده پس از آزمایش پتانسیل تناسب اندام آن، امتیاز ۷ از ۱۰ را به آن داده است.
حس تعادل () به ادراک تعادل و جهت گیری فضایی گفته می شود که در انسان و سایر جانوران نقش مهمی در حفظ تعادل در هنگام حرکت و نیوفتادن حین آن ایفا می کند. این حس با همکاری شماری از سیستم های حسگر ایجاد می شود؛ چشم، گوش داخلی (سیستم دهلیزی) و حس عمقی بدن که موقعیت جایگیری اندام های بدن در فضا را به مغز مخابره می کند. بخش داخلی گوش که در آن سیستم دهلیزی تعبیه شده حاوی مجاری نیم دایره است که با سیستم بینایی همکاری می کند تا تمرکز بر اشیاء در حین حرکت سر حفظ شود. به این خاصیت رفلکس دهلیزی–چشمی گفته می شود. در سایر جانوران. برخی جانوران حس تعادل قوی تری از انسان ها دارند، به طور مثال گربه ها علاوه بر گوش میانی از دم خود نیز برای حفظ تعادل در هنگام حرکت روی حصارها استفاده می کنند. درمورد برخی دیگر از جانوران دریایی نیز تعادل با اندام هایی کاملاً متفاوت حس می شود، مثلاً ساختار ترازکیسه که با حرکت ترازسنگ ها درونشان موقعیت حرکت را به جانور اطلاع می دهند. در گیاهان. می توان گفت گیاهان نیز به نوعی حالتی از حس تعادل را نشان دهند، به طوریکه اگر جهتشان تغییر داده شود همچنان شاخه به سمت بالا (خلاف گرانش) و ریشه به سمت پایین (مو
افق گرانش) رشد می کند که به آن زمین گرایی گیاهان گفته می شود. این موضوع در جوانه گیاه صنوبر مشخص شده است که به انحراف و جابجایی مسیر رشد خود پاسخ می دهد.
«اکستازی» یا «اکستسی» ترانه ای از خواننده بروک کندی به همراهٔ خواننده-ترانه پرداز انگلیسی چارلی ایکس سی ایکس و رپر آمریکایی ملیبو میچ می باشد که در ۲ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۹ از سوی نوکس به عنوان تک آهنگ اصلی نخستین آلبوم کندی تحت عنوان "سکسورسیسم" منتشر گردید.
جنیفر جید رابرتز (به ؛ زادهٔ ) که به طور حرفه ای با نام ملیبو میچ شناخته می شود، رپر و خواننده-ترانه پرداز آمریکایی است. وی در شارلوت، کارولینای شمالی چشم بر جهان گشود و در نیویورک بزرگ شده و رپ خوانی را از سال ۲۰۰۹ آغاز نموده است. او قبل از حرفهٔ انفرادی عضو گروهٔ دونفرهٔ هیپ هاپ ملیبو ان هلن می بود.
فصل ۱۹۸۱–۱۹۸۲ نودمین فصل تاریخ باشگاه فوتبال لیورپول بود. پس از اینکه آنها فصل قبلی را در جایگاه پنجم تمام کردند، آنها به خودآمدند و قهرمانی شماره ۱۳ را بردند. آنها جام اتحادیه را هم با نتیجه ۳–۱ برابر باشگاه تاتنهام بردند. لیورپول توسط فلامینگو در جام بین قاره ای ۱۹۸۱ در فینال شکست خورد و همچنین در لیگ اروپایی توسط باشگاه فوتبال زسکا صوفیه در یک چهارم نهایی از دور کنار رفت. آنها به شکل عجیبی به دست چلسی دسته دومی در دور پنجم جام حذفی فوتبال انگلستان حذف شدند. همچنین این فصل تغییرات عمده ای در تیم داشت، چرا که بسیاری از بازیکنانی که در فصل های گذشته جام های قهرمانی را کسب کرده بودند، جای خود را به بازیکنانی دادند که بخشی از تیمی بودند که تا پایان دهه موفق باقی ماند. بازیکنانی مانند بروس گروبلر، مارک لاورنسون، ایان راش، رونی ویلان و کریگ جانستون در طول فصل وارد تیم شدند و تأثیر خود را در سبک جدید تیم گذاشتند، که تا آخر دهه ۸۰ جلو رفت. فصل ۱۹۸۱-۱۹۸۲ فصل نسبتا موفقی در تارخچه این باشگاه حساب می شود چرا که آنها با ۴ امتیاز اختلاف در لیگ دسته اول انگلستان قهرمان شدند. حذف در جام های دیگر اما بسیار عجیب و تلخ بود.
همچنین باخت در هفته ۳۶ می توانست روحیه آنها را خراب کرده و باعث شود جام از دست برود اما با دو برد در دو هفته آخر لیورپول در لیگ دسته اول انگلستان قهرمان شد. ایپسویچ تاون، منچستر یونایتد، تاتنهام و آرسنال به ترتیب در جایگاه های بعدی قرار گرفتند. بازی نهایی جام اتحادیه. در ۱۲ مارس ۱۹۸۱ لیورپول برای فینال جام اتحادیه به مصاف تاتنهام رفت. بازی با گل دقیقه یازده لاستیو آرچیبالد به نفع تاتنهام بود. در دقیقه ۸۷ رونی ویلن گل زد تا بازی به تساوی و وقت اضافه کشیده شود. دو گل از رونی ویلن و ایان راش، به ترتیب در دقایق صد و یازده و صد و هفده باعث شد تا لیورپول به مقام قهرمان دست پیدا کند.
استیون فرانسیس اسمیت (زادهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۵) بوکسور حرفه ای سابق بریتانیایی است که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۹ در مسابقات بوکس شرکت کرد. او دو بار برای قهرمانی جهان در وزن فوق سبک رقابت کرد. او عنوان های عناوین قهرمانی فدراسیون بین المللی بوکس و اتحادیه جهانی بوکس را در سال ۲۰۱۶ کسب کرد. او در سطح منطقه ای چندین قهرمانی، از جمله عنوان های قهرمانی سبک وزن بریتانیا، کشورهای مشترک المنافع (بریتانیا) و عنوان قهرمانی وزن فوق سبک بریتانیا را بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ کسب کرد. دوران آماتوری. اسمیت یک آماتور برجسته با بیش از ۱۵۰ مبارزه و نماینده روتوندا ای بی سی بود. او در مسابقات کشورهای مشترک المنافع در سال ۲۰۰۶ در ملبورن، با شکست مهرالله لاسی در فینال و کسب طلای مسابقات به شهرت رسید. او همچنین در سال ۲۰۰۶ مدال برنز مسابقات بوکس آماتور اروپا در پلوودیو را به دست آورد و در نیمه نهایی آن مسابقات به آلبرت سلیم اف باخت. او همچنین قهرمانی "ای بی ای" در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، قهرمانی جام چهار ملت در سال ۲۰۰۶ و طلای مسابقات قهرمانی فدراسیون کشورهای مشترک المنافع در سال ۲۰۰۷ که در لیورپول برگزار شد را کسب کرد. او در مسابقات جهانی بوکس
آماتور سال ۲۰۰۷ در شیکاگو، در تورنمنتی که انتظار می رفت در آن عملکرد خوبی داشته باشد در دور اول با نتیجه ۲۰:۱۴ مغلوب مارسل هرفورث آلمانی شد و مقامی کسب نکرد. فعالیت حرفه ای. اسمیت در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۸ به یک بوکسور حرفه ای تبدیل شد و در ورزشگاه ملی در بیرمنگام شان والتون را در دور سوم شکست داد. او مانند برادرش با شبکه ورزشی وارن قرارداد امضا کرد و از آن زمان تاکنون ۱۱ مبارزه داشته است که همه را برنده شده است. اسمیت در مقابل سیمپسون. اسمیت پس از این که در ۴ سپتامبر ۲۰۱۰ جان سیمپسون را در گلاسکو شکست داد، قهرمان سبک وزن کشورهای مشترک المنافع شد. امتیازات ۱۱۴–۱۱۶، ۱۱۶–۱۱۴، ۱۱۶–۱۱۲ پس از یک نبرد طاقت فرسا اعلام شدند. در طول مسابقه مجدد در ۲۷ آوریل ۲۰۱۲، اسمیت یک بار دیگر با امتیازهای داوران که ۱۱۴–۱۱۴، ۱۱۵–۱۱۴ و ۱۱۸–۱۱۲ بودند، برنده مسابقه شد. سیمپسون اعتقاد داشت که امتیازدهی داوران اشتباه بوده است. اسمیت در مقابل سلبی. اسمیت در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۲ در دفاع از عنوان قهرمانی بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع در المپیا لیورپول با لی سلبی رقیب ولزی خود، مبارزه کرد و در راند هشتم با یاری دست چپ سلبی شکست خورد. پس از باخت به سلبی
، اسمیت در ۱۸ فوریه ۲۰۱۲ در المپیاهال مونیخ آلمان با آرپاد واس مبارزه کرد و از طریق ناک اوت در راند اول پیروز شد. در ۲ مارس ۲۰۱۲ با بن جونز در تروکسی در شهر لندن مبارزه کرد و در راند اول از طریق ناک اوت پیروز شد. در ۱ ژوئن ۲۰۱۲، برای سومین بار در آن سال با خوزه لوئیس گراترول در سالن یورک مبارزه کرد و این بار با گذراندن بیش از ۸ راند پیروز شد. اسمیت قرار بود در ۸ مارس ۲۰۱۳ با آندرکارت یعقوب کریم و پل باتلر در لیورپول المپیا مبارزه کند، اما این مبارزه به ۱۲ آوریل ۲۰۱۳ موکول شد. در ۸ آوریل ۲۰۱۳ برانک وارن تأیید کرد که این رویداد لغو شده است. اسمیت برای اولین بار پس از ۱۳ ماه، بار دیگر در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۴ با ادی نبیت از بلفاست در لیورپول المپیا مبارزه کرد و از طریق ناک اوت در راند اول پیروز شد. او در مبارزه بعدی، در ۱۷ اوت ۲۰۱۳ مقابل گری باکلند در موتورپوینت آرنا در کاردیف، با گذراندن ۵ راند عنوان قهرمانی وزن فوق سبک بریتانیا را به دست آورد. شرایط تغییر می کند. در اکتبر ۲۰۱۴ اسمیت اعلام کرد که قراردادش با فرانک وارن را فسخ کرده و با تشکیلات مچ روم ادی هرن قراردادی دیگر امضا می کند. وارن از طریق دادگاه و با هیئت کنترل
بوکس بریتانیا علیه فسخ قرارداد اسمیت اقدام کرد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۳، از سوی هیئت کنترل بوکس بریتانیا به اسمیت دستور داده شد تا در ۷ دسامبر ۲۰۱۳ در لیورپول برای فرانک وارن مبارزه کند، اما اسمیت نپذیرفت و کمربند قهرمانی خود را پس داد. روز بعد اسمیت توسط هیئت کنترل بوکس بریتانیا تعلیق شد تا تحقیقات بیشتری دربارهٔ رفتار وی انجام شود. در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۳، هیئت کنترل بوکس بریتانیا رأی تعلیق را پس گرفت و اولین مبارزه او تحت تبلیغات تشکیلات مچ روم تأیید شد، و این مسابقه در مقابل سرجیو مانوئل مدینا در منچستر در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شد و اسمیت این مسابقه را برنده شد. مبارزه از طریق ناک اوت در راند هشتم به پایان رسید. اسمیت در مقابل سوسا. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶، اسمیت با جیسون سوسا مبارزه کرد. سوسا با امتیازهای ۱۱۷–۱۱۰، ۱۱۶–۱۱ و ۱۱۶–۱۱۲ به راحتی در هر سه راند پیروز شد. اسمیت در مقابل بارگاس. در ۱۷ اوت ۲۰۱۷، اسمیت با فرانسیسکو وارگاس، که در رتبه دوم "WBC" در وزن فوق سبک قرار گرفته بود، مبارزه کرد. وارگاس در راند نهم با رأی فنی پیروز شد.
یک واحد در آمار، یک عضو از یک مجموعه از موجودیت های مورد مطالعه است. واحد منبع اصلی برای انتزاع ریاضیاتی برای یک «متغیر تصادفی» است. مثال های معمول برای یک واحد این موارد اند: انسان، حیوان، گیاه، شیء ساختگی، یا کشور منفرد که به یک گردآورد بزرگتر از این موجودیت های مورد مطالعه تعلق دارد. واحدهای آزمایش و نمونه ای. واحدها معمولا یا به واحدهای آزمایشی یا به واحدهای نمونه گیری اشاره دارد: برای مثال، در یک آزمایش روی روش های آموزشی، روش ها را می توان به کلاس های درس از دانش آموزان اعمال کرد. این کلاس درس را به واحد آزمایشی تبدیل می کند. اندازه گیری های پیشرفت را می توان از دانش آموزان منفرد، به عنوان واحد مشاهده ای به دست آورد. اما برخورد ها (روش آموزشی) که به کلاس اعمال می شود، به صورت مستقل به دانش آموزان منفرد اعمال نمی شود. از این رو، دانش آموز را نمی توان واحد آزمایشی درنظر گرفت. کلاس، یا معلم (که روش را اعمال می کند، اگر او چند تا کلاس داشته باشد)، واحد آزمایشی مناسب خواهد بود.
پنج گانه مدرن یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی است که در آن ورزشکاران به رقابت می پردازد. تاریخچه. توسعه به عنوان یک ورزش المپیک. پنج گانه مدرن توسط بنیانگذار بازی های مدرن، بارون پیر دو کوبرتن ایجاد شد و نخستین بار در سال ۱۹۱۲ میلادی ورزشکارانی در این رشته به رقابت پرداختند. کوبرتن برای ابداع این ورزش، از رویداد پنج گانه در بازی های المپیک باستان الهام گرفت که بنا بر مهارت های ایده آل سربازان یونانی در آن زمان ایجاد شده بود. پنج گانهٔ مدرن نیز به نوبهٔ خود، در آغاز قرن بیستم تحت تأثیر سنت های چند ورزشی نظامی و غیرنظامی در سوئد قرار گرفت. در این رویدادها، ورزش هایی که سطح بالا در نظر گرفته می شدند، مانند شمشیربازی، تیراندازی با تپانچه و سوارکاری با بازی های محبوب تر همچون دویدن و شنا کردن ترکیب شدند. پنج ورزشی که بدین ترتیب پنج گانه مدرن را تشکیل می دهند (تا سال ۲۰۲۱) عبارتند از: پس از بیش از نیم قرن ثبات نسبی، پنج گانهٔ مدرن از دههٔ ۱۹۸۰ تاکنون دستخوش تغییرات متعددی شده و چند بار نحوهٔ حضور آن در برنامهٔ بازی های المپیک مورد بحث قرار گرفته است. با شروع بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶، تصمیمی اتخاذ شد ک
ه ورزشکاران پنج بخش این بازی را به جای پنج روز جداگانه، در یک روز برگزار کنند. در همان سال مسابقات تیمی مردان از المپیک حذف شد. مسابقات زنان اولین بار در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ معرفی شد. پس از بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، تیراندازی با تپانچه بادی در حین دویِ ۳ ک م برگزار می شود. از بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به این سو، تیراندازی با استفاده از تفنگ لیزری انجام می شود، و دویدن و تیراندازی به عنوان یک رویداد در هم ترکیب شدند. پنج گانه مدرن تا دهه ۲۰۱۰ میلادی، همچنان به عنوان ورزشی قدیمی و فاقد محبوبیت، مورد انتقاد قرار می گرفت. آسوشیتدپرس در سال ۲۰۱۳ گزارش داد که کمیته بین المللی المپیک در حال بررسی حذف آن از بازی های المپیک تابستانی است. در پاسخ به این انتقادات، هیئت حاکمهٔ این ورزش، UIPM، تغییراتی را در آن ایجاد کرد، از جمله برگزاری هر پنج مسابقه در یک استادیوم واحد. این تغییرات برای بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ برنامه ریزی شده بود؛ اما برای اولین بار در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ اجرایی شد. رویدادهای پنج گانه مدرن در بازی های المپیک به شرح زیر بود: اسب سواری. رویداد اسب سواری در پنج گانه مدرن
- به دلایل مختلف - از زمان اختراع این ورزش مورد بحث بوده است. کوبرتن و سازمان دهندگان بازی های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ دیدگاه های متفاوتی در مورد در دسترس بودن اسب ها داشتند: کوبرتن خواستار اسب هایی بود که به طور تصادفی توسط میزبانان ارائه شوند، در حالی که کمیتهٔ سوئدی ترجیح می داد که شرکت کنندگان اسب های خود را همراهشان بیاورند. برای بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، سوارکاری کراس کانتری (صحرانوردی) به پرش نمایشی تغییر یافت. در نوامبر ۲۰۲۱، UIPM اعلام کرد که از بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ به بعد، پرش از روی مانع بخشی از پنج گانه مدرن المپیک نخواهد بود؛ این تصمیم بدان جهت اتخاذ گردید که در حادثه ای حین بازی های ۲۰۲۰ کیم رایسنر، مربی زنان آلمان، به اسب آنیکا شلئو، پنج گانه کار کشورش، با مشت ضربه زد. در پاسخ، ۶۵۰ ورزشکار پنج گانه نام خود را در طوماری درج کردند و با انتقاد از اتفاق رخ داده، از مدیران UIPM خواستار استعفا شدند و UIPM اعلام کرد این موضوع را بررسی خواهد کرد. رویدادها. ورزش پنجگانه مدرن از سال ۱۹۱۲ به طور مداوم در برنامه المپیک بوده است ولی تا بازی های ۲۰۰۰ شامل بخش زنان نشده بود. جدول مدال ها. Sources:
کتی یجی لی (به ؛، زاده ) که به طور حرفه ای با نام یِیجِی شناخته می شود، خواننده، دیجی و تهیه کنندهٔ آمریکایی اهل بروکلین، نیویورک می باشد. سبک او عناصری از موسیقی هاوس و هیپ هاپ را با آوازهای ملایم و آرامی که به دو زبان انگلیسی و کره ای خوانده می شود ترکیب می کند.
اسکواش رومیزی یا تیبل اسکواش ، یک ورزش دو نفره است که تکامل یافته تنیس روی میز بوده و از قوانین و تجهیزات مشابهی استفاده می کند. این بازی با قرار دادن یک میزِ تنیس روی میز در مقابل یک دیوار انجام می شود، در حالی که تور روی میز عمود بر دیوار باقی می ماند. هر بازیکن در طرف مخالف میز رو به دیوار در دو طرف یک خط فرضی می ایستد، گویی که تور به سمت میانهٔ آنها امتداد یافته است. بازیکنان از راکت های تنیس روی میز استفاده می کنند و به نوبت توپ تنیس روی میز را از دیوار بازی به سمت میز در طرفین تور می زنند، به جز در سرویس ها که توپ باید ابتدا در سمت سرویس زننده روی میز بخورد. تاریخچه. این بازی در سال ۲۰۰۹ در لیدز، بریتانیا ابداع شد. در ابتدا با استفاده از یک میز آشپزخانه خانگی که به طور قابل توجهی کوچکتر از میز تنیس روی میز است، بازی می شد. این بازی به عنوان جایگزینی برای تنیس روی میز سنتی برای مکان هایی که فضای کافی برای یک میز کامل و حرکت در اطراف آن وجود ندارد، ایجاد شد. قبل از اینکه پیش نویس اولیه قوانین رسمی در اکتبر ۲۰۰۹ تدوین شود، بازی در ابتدا با قوانین اندکی به عنوان یک رویداد اجتماعی برای ضربه زدن به توپ شروع ش
د. تجهیزات. همان طور که توسط فدراسیون جهانی تنیس روی میز تعیین شده است، هر راکت و توپ استاندارد تنیس روی میز و یک میزِ تنیس روی میز در اندازه استاندارد می تواند برای این بازی استفاده شود. میز در مقابل دیوار قرار می گیرد، تور باید عمود بر دیوار باشد و با ارتفاع ۱۵٫۲۵ سانتی متر باشد که به آن شکاف گفته می شود. قوانین. شروع بازی. بازی با تعیین سرویس زننده آغاز می شود. توپ از سمت میز یک بازیکن، به دیوار و سپس به سمت میز بازیکن مقابل زده می شود. سپس بازیکن مقابل باید توپ را طوری بزند که مستقیماً از دیوار به سمت میز بازیکن سرویس زننده برگردد. سرویس زننده ادامه می دهد و توپ را مجدداً مستقیماً از دیوار به سمت میز حریف می زند، و پس از این امتیاز محاسبه می شود. کسب امتیاز. زمانی که توپ توالی لازم برخورد با دیوار و سمت میز حریف را کامل نکند، امتیاز کسب می شود. پس از تکمیل این فرایند، نوبت به حریف می رسد. هر کس که نوبتش باشد و توپ کامل نشود، چه با برخورد توپ به زمین، چه به میز در سمت اشتباه تور یا در ترتیب اشتباه، امتیاز را از دست می دهد. اگر توپ در شکاف بیفتد، نوبت کامل نمی شود و بازیکنی که ضربه را زده امتیاز را از دست م