Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; جی ام ای تی. ۵۰ یا گوردون موری اتوموتیو تایپ ۵۰ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی گوردون موری ساخته شده است. تی. ۵۰ که توسط گوردون موری طراحی شده و از مک لارن اف۱ الهام گرفته شده است، مجهز به موتور سفارشی کاملاً جدید است که موتور وی۱۲ تنفس طبیعی توسط کازوورث ساخته شده است، نیرو می گیرد. توان موتور رتبه بندی شده است در ۱۱۵۰۰ دور در دقیقه با بیشینه گشتاور در ۹۰۰۰ دور در دقیقه است. رقبای اصلی جی ام ای تی. ۵۰ استون مارتین والکری و مرسدس-آام گ وان هستند. تی. ۵۰ به وزن محدود دست می یابد، جایگزین اکثریت قریب به اتفاق خودروهای کلاس خود، با وی۱۲ تنفس طبیعی با وزن به تنهایی و شاسی حداقل سبک تر از مک لارن اف۱ باشد. در نتیجه، تی. ۵۰ دارای یکی از بالاترین نسبت توان به وزن در بین کلاس خود با است. در هر تن، در حالی که موتور آن به خروجی خاص در هر لیتر می رسد. آیرودینامیک. یکی از ویژگی های متمایز جی ام ای تی. ۵۰، فن آیرودینامیک ۸٫۵ کیلوواتی ۴۰ سانتی متری است که در قسمت پشت خودرو تعبیه شده است که توسط یک موتور الکتریکی ۴۸ ولتی تغذیه می شود.
این خودرو با الهام از خودروی فرمول یک برابهام BT46B، برای بهبود چشمگیر جلوه زمین تی. ۵۰ ساخته شده است. از آنجایی که تی. ۵۰ از دیفیوزرهای عقب زاویه دار بسیار تهاجمی و شیب دار استفاده می کند، این به نوبه خود باعث ایجاد هوای متلاطم یا نیمه ایست قابل توجهی می شود که وقتی تی. ۵۰ فن خود را غیرفعال می کند، از روی دیفیوزر عبور می کند. با استفاده از فن آیرودینامیکی یکپارچه، تی. ۵۰ می تواند هوای زیر خودرو را با زاویه ۹۰ درجه مکش کند و افزایش قابل توجهی در نیروی رو به پایین کلی ایجاد کند، زیرا جریان آرامی از هوا را از روی دیفیوزر پشتی عبور می دهد، بنابراین، ایجاد یک هوا در زیر خودرو می کند. سطح مکش بیشتر در پشت سر هم با اثر ونتوری، در زیر خودرو، جلوتر از دیفیوزرهای شیب دار عقب ایجاد می شود. این به تی. ۵۰ اجازه می دهد تا لایه مرزی و گرداب های متلاطم زیر خودرو را کنترل کند و به طور قابل توجهی نیروی رو به پایین را بهبود بخشد. در نتیجه طراحی آیرودینامیک به کمک فن تی. ۵۰، نیاز به هر بسته آیرودینامیکی در جلو یا عقب تی. ۵۰، مانند اسپلیتر، بال یا طراحی آئرودینامیکی تهاجمی در ایجاد نیروی رو به پایین بیشتر بی تأثیر تلقی می شود.
و بنابراین ناچیز در نظر گرفته می شوند و اجازه می دهند فرمی آزاد و طراحی بیرونی روان داشته باشند. با این حال، تی. ۵۰ از اسپویلرهای آئرو فعال استفاده می کند که با فن آیرودینامیک کار می کنند. عملکرد هوا و فن فعال خودرو به حالت انتخابی راننده بستگی دارد که در شش ایستگاه از پیش تنظیم شده در کابین خلبان خودرو ارائه شده است. طراحی هوا به کمک فن، امکان افزایش ۳۰ درصدی نیروی رو به پایین را در صورت انتخاب حالت «نیروی رو به پایین بالا» فراهم می کند و هوا را از طریق کانال های هوا عمود بر جریان هوا در زیر خودرو هدایت می کند و اثر مکش بالایی از زمین ایجاد می کند. علاوه بر این، تی. ۵۰ تحت ترمز ۱۰۰٪ نیروی رو به پایین اضافی را با گسترش اسپویلرهای فعال تا زاویه حمله ۴۵ درجه و استفاده از مجاری دیفیوزر فراهم می کند. تی. ۵۰ همچنین می تواند با انتخاب پیش تنظیم های حالت تخصصی حالت های «streamline» و «Vmax» به کاهش درگ دست یابد که به کاهش ۱۲٫۵ درصدی درگ کلی اجازه می دهد. مقایسه با مک لارن اف۱. این خودرو به دلیل شباهت های بی شمارش به مک لارن اف۱ که بین سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۸ تولید شد و گوردون موری آن را مفهومی و مشترک طراحی کرد، مورد تو
جه قرار گرفته است. گوردون موری اتوموتیو تی. ۵۰ را «جانشین معنوی مک لارن اف۱» ساخته موری توصیف کرده است. تی. ۵۰ ویژگی های آشنای اف۱ را به اشتراک می گذارد: موقعیت رانندگی متمرکز با دو صندلی سرنشین در کنار راننده، گیربکس شش سرعته دستی، پیشرانه وی۱۲، شیشه های سرنشینان بلیط، درهای بال دو وجهی و همچنین آیرودینامیک اثر زمینی به کمک فن. تی. ۵۰ بسیاری از نارسایی های طراحی و مهندسی ابرخودروهای دهه ۹۰ را برطرف می کند، بسیاری از آن ها ناشی از شیوه های طراحی دوره ای و محدودیت های زمانی و بودجه ای است که توسط مک لارن اعمال می شود. همان طور که موری ثبت کرده است: «ستون فقرات بیش از حد ۵۰ میلی متر پهن است، چراغ های جلو مانند کرم های درخشنده در شیشه هستند، تهویه هوا ناامید بود، ترمزها صدای جیر می کشند، کلاچ باید هر ۵۰۰۰ مایل تنظیم شود، کیسه مخزن سوخت هر پنج سال یکبار تعویض می شود، چمدان ها را بارگیری می کند. کمدها دردناک بود. همه اینها در سرم گیر کرده بود» تولید. جی ام ای قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت تولید ساری (انگلستان) بسازد. هر خودرو قبل از مالیات محلی ۲٫۳۶ میلیون پوند قیمت داشت و تمام ۱۰۰ دستگاه مشخصات جاده ای برن
امه ریزی شده در عرض ۳۸ ساعت پس از نمایش جهانی آن فروخته شد. از اوت ۲۰۲۰، ۱۳ نمونه اولیه جی ام ای تی. ۵۰ برای تصویب مقررات تصادف، دوام و آلایندگی وجود دارد. کارایی. جی ام ای تی. ۵۰ دارای است ۲٫۸ ثانیه و حداکثر سرعت ۲۱۷ مایل در ساعت انواع. ۲۵ نوع مسابقه ای از این خودرو، با نام گوردون موری اتوموتیو تی. ۵۰اس Niki Lauda، هر کدام با قیمت ۳٫۱ میلیون پوند (قبل از کسر مالیات) وجود خواهد داشت. وزن خود را ۱۳۴ کیلوگرم کاهش داده و وزن خودرو را به ۸۵۲ کیلوگرم رسانده است. موارد اضافی شامل بال دلتا با عرض ۱۷۸۴ میلی متر در عقب، آئروفویل زیر بدنه، اسپلیتر جلوی جدید و دیفیوزرهای قابل تنظیم است که به خودرو ۱۵۰۰ کیلوگرم نیروی رو به پایین می دهد. توان موتور به بیش از ۷۰۰ اسب بخار افزایش یافته است، یک باله هوا به آن اضافه شده است که از سقف تا عقب خودرو امتداد می یابد و کانال های پخش کننده زیر بدنه کاملاً باز می شوند و فن به طور دائم در ۷۰۰۰ دور در دقیقه کار می کند.
پرآرایی یک رفتار نگهداری است که در پرندگان یافت می شود و شامل استفاده از نوک برای قرار دادن پرها، ریشک پرها از هم جدا شده، پرها تمیز و انگل های خارجی کنترل می شود. پرها به طور قابل توجهی به عایق بودن، ضدآب بودن و پرواز آیرودینامیک پرنده کمک می کنند و بنابراین برای بقای آن حیاتی هستند. به همین دلیل، پرندگان هر روز زمان قابل توجهی را صرف نگهداری از پرهای خود می کنند، در درجه نخست از طریق پرآرایی. چندین عمل رفتار پرآرایی را تشکیل می دهند. پرندگان پف می کنند و پرهای خود را تکان می دهند، که به «زیپ شدن دوباره» ریشه های پر که از قلاب باز شده اند کمک می کند. آنها با استفاده از نوک خود، روغن پرآرایی را از غده ای در پایه دم خود جمع آوری می کنند و این روغن را به پرهای خود پخش می کنند. آنها هر شاهپر را از طریق نوک خود می کشند و آن را از پایه تا نوک می چینند. بلع آلاینده ها یا جانداران بیماری زا در دوران بارداری می تواند سبب مشکلاتی از آسیب کبد و کلیه تا ذات الریه و انتقال بیماری شود. زخم و عفونت می تواند سبب شکنجه زیاد در پرندگان قفسی شود، همان طور که یک پرنده با جفت قفس غالب یا تهاجمی محدود می شود.
جفت قلاب برگیان ، خانواده ای از گیاهان گل دار هستند که از سه گونه بالارونده بومی جنگل های بارانی غرب آفریقا تشکیل شده است. نزدیکترین خویشاوندان آنها قلاب دارها هستند. هر دو خانواده در مجموعه ای از گیاهان عمدتاً گوشت خوار قرار دارند که از سال ۱۹۹۸ یا بیشتر به راسته میخک سانان منتقل شده اند. این تبار همچنین شامل خانواده ژاله پوشان (ژاله پوش و ونوس مگس خوار) و گیاه پارچ ها (یک جنس از گیاهان پارچ دنیای قدیم) و همچنین ژاله پوش پرتغالی است. همه گونه های خانواده در دوره ای از چرخه زندگی شان بالارونده هستند و با استفاده از جفت قلاب ها یا پیچک هایی که از انتهای میانی برگ ها تشکیل شده اند صعود می کنند. شناخته شده ترین عضو گوشت خوار سه گون برگ است، اگرچه این خانواده شامل دو گونه دیگر است: "جفت قلاب برگ تولونی" () و "ظریف گلبرگ داوی" (). تاریخچه طبقه بندی. سیستم کرونکوئیست ۱۹۸۱ (Cronquist) خانواده را به راسته بنفشه سانان قرار داده بود. سیستم ای پی جی دوم ()، در سال ۲۰۰۳ (بدون تغییر نسبت به سیستم ای پی جی (، ۱۹۹۸) این خانواده را شناسایی کرده و آن را به راسته میخک سانان در تبار دولپه ای های نو مرکزی اختصاص می دهد.
پیشانوشت به معنی از پیش نوشته شده میباشد که از واژه (پیش) و (سرنوشت) گرفته شده. که در سال 2023 توسط سولیوس یا (Soleyus) استفاده شده و کاربرده فلسفی و هستی ای دارد. در فلسفه. سولیوس درباره پیشانوشت میگوید:. زندگی امروزی ما از میلیارد ها سال که پیش نوشته شده, و ما در گذشته, اکنون و آینده زندگی میکنیم برای نمونه که بتوانید این سخن را درک کنید به متن زیر دقت کنید!تاریخ تولد شما پدر و مادر شما دوستان شما همه و همه اینا از پیش تعیین و مشخص شده بود! همچنین همین اکنون که دارید این گفتار و نامه رو میخوانید, شما در آینده این را خوانده اید اکنون دارید آن رو میخوانید و در گذشته خواهید خواند.
سوراخ های پر اغلب به طور مشخص بر روی پرهای بال و دم برخی از گونه های کوچک جثه گنجسک سان ایجاد می شود. دربارهٔ پرستوهای خانگی، پیشنهاد شد که این سوراخ ها آثاری از شپش پرندگان، یا "Machaerilaemus malleus" و/یا "Myrsidea rustica" (هر دو از سردهٔ Amblycera و خردراستهٔ شپش ها Phthiraptera) را تغذیه می کنند. نشان داده شد که شمارش سوراخ ها بسیار قابل تکرار هستند، و بنابراین به نظر می رسد که شمارش معیارهای سودمندی برای تعیین کمیت شدت آلودگی باشد. از آن زمان، چندین مقاله تأثیرگذار دربارهٔ جنبه های فرگشتی، بوم شناختی و رفتاری برهم کن های میزبان-انگل بر اساس این فرض که سوراخ ها توسط "Machaerilaemus malleus" جویده شده اند، چاپ شده است. به طور خاص، گزینش جنسی میزبان، شکستن پر، کارکرد پرواز، سطح ایمنی، تاریخ رسیدن، و حتی ویژگی های آوازی با تعداد سوراخ ها همبستگی دارند. آزمایش های دوسویه نشان داد که سطح آلودگی ارثی است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; جی ام ای تی.۳۳ یا گوردون موری اتوموتیو تایپ ۳۳ یک خودروی اسپورت است که توسط شرکت خودروسازی گوردون موری ساخته شده است. تی.۳۳ که توسط گوردون موری طراحی شده است، دومین مدل سازنده پس از ابرخودروی تی.۵۰ است. طراحی. ادعا می شود که طراحی جی ام ای تی.۳۳ از جی تی های بزرگ دهه ۱۹۶۰ الهام گرفته شده است، مانند فراری دینو و لامبورگینی میورا. موری از پیکربندی کوپه ۲ نفره برای تی.۳۳ استفاده کرد که بدنه آن کاملاً از فیبر کربن ساخته شده و بر روی یک قاب فیبر کربنی و آلومینیومی نصب شده است. تی.۳۳ دارای ظرفیت چمدان ، بین یک صندوق عقب و دو محفظه جلوتر از چرخ های عقب تقسیم شده است. تی.۳۳ از همان موتور کازوورث وی۱۲ با تی.۵۰ با استفاده می کند. جابجایی و چهار سوپاپ در هر سیلندر نیرو می گیرد. تی.۳۳ توانایی را در ۱۰۵۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۹۵۰۰ دور در دقیقه دارد. نیرو از طریق یک جعبه دنده ۶ سرعته دستی استاندارد Xtrac به چرخ های عقب منتقل می شود. تولید. جی ام ای قصد دارد ۱۰۰ خودروی مشتری را در سایت ساری (انگلستان) بسازد. قیمت هر خودرویش از مالیات محلی ۱٫۳۷
میلیون پوند است.
در مرغداری، تعیین جنسیت درون تخمی روشی برای تعیین جنسیت جوجه است که در زمانی که جوجه ها هنوز درون تخم مرغ هستند انجام می شود (لاتین به معنای "درون تخم " است). روش های مختلفی برای تعیین جنسیت جوجه در دوره جوجه کشی ۲۱ روزه پیش از خروج از تخم (تولد با بیرون آمدن از پوسته تخم مرغ) وجود دارد.
ورود زبان مغولی به ایران همزمان بود با آغاز تهاجم چنگیز خان به قلمروی خوارزمشاهیان در سال ۶۱۶ ه .ق (۱۲۱۹ م). کمتر از نیم سده بعد و با استقرار ایلخانان، زبان مغولی که زبان مادری آنان و بخشی از نیروی نظامی شان بود در ایران تثبیت گردید. اگرچه شواهدی از تداوم این زبان در ایران تا میانه دوره صفوی نیز وجود دارد، برخی پژوهشگران باور دارند که از سال های پایانی حکومت ایلخانان، زبان مغولی در ایران زبانی مرده محسوب می شده است. مغولی مورد استفاده در ایران از نوع «» به حساب می آمد. برخی شواهد مبنی بر تداوم پیدا کردن زبان مغولی در ایران پس از فروپاشی حکومت ایلخانان عبارت اند از: زوال زبان مغولی در ایران ناشی از آمیختگی مغولان با اقوام ساکن ایران در طی چند نسل بود. این آمیختگی با ترک ها بیش از سایرین بود. در حقیقت با غلبه اسلام به عنوان دین مغولان ایران در زمان غازان خان، اختلاف مذهبی میان مغول ها و ترک ها در ایران از میان رفت و سبب تسهیل آمیختن این دو قومیت شد. همچنین وجود اشتراکات تاریخی و فرهنگی بیشتر میان دو قوم مذکور در مقایسه با سایر اقوام ایران، از دیگر دلایل آمیختگی بیشتر بین آن ها بود. به عنوان یکی از اشارات متأخر
به کاربرد زبان مغولی در ایران، اولیا چلبی، جهانگرد نامدار اهل عثمانی، هنگام بازدید از نخجوان در سال ۱۰۵۷ ه . ق، در توصیف زبان های مورد اهالی شهر نخجوان از گروهی از مردم با عنوان «شاعرانِ عارف و ظریفانِ ندیم» یاد می کند که به زبان های پهلوی (آذری کهن) و مغولی سخن می گفتند. چلبی، این دو زبان را باستانی خوانده و آن ها را متمایز از زبان های مورد کاربرد در میان عامه مردم نخجوان معرفی کرده است. آثار. سکه ها. سکه ها ازجمله مهم ترین شواهد برجای مانده از زبان مغولی در ایران هستند. تا اواخر حکومت اباقا خان، ایلخانان استاندارد خاصی برای ضرب سکه نداشتند و هر ایالت سبک خاصی برای ضرب سکه داشت. نخستین کوشش برای یکسان سازی مسکوکات، همان زمان و با ترویج سکه های مغولی-عربی صورت گرفت. سکه های مذکور نخستین بار در سال ۶۷۴ ه .ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا نیز تنها سکه محلی تبریز محسوب می شدند، اما در طول دو دهه بعد از این تاریخ، به تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت و در زمان غازان خان همه گیر شد. جانشین غازان، اولجایتو، ضرب این نوع سکه را ادامه نداد و سکه ها از آن زمان تا پایان دوره ایلخانان، در بیشتر موارد تنها شامل
عبارات عربی بودند. در مواردی در عهد ابوسعید و ایلخانان رقیب، صورت مغولی نام ایلخان با خط اویغوری در بین نوشته های عربی سکه ها ثبت می گردید. سکه هایی در گنجه به تاریخ سال ۶۵۵ ه .ق با یک رویه به زبان مغولی و خط اویغوری ضرب شدند. پایزه ها. پایزه، پائزه یا پاییزه، لوح کوچک و قابل حملی بود که بسته به نوع و درجه آن، از موادی چون طلا، نقره و چوب ساخته می شد. از پایزه ها به عنوان نشان ابلاغ مأموریت، معرفی نامه شغلی و نیز نشان افتخار استفاده می کردند. مغولان بهره گیری از پایزه را از حکومت های شمال چین (ختا) فرا گرفتند. پایزه های دوره ایلخانی دارای نوشته هایی به زبان مغولی و خط اویغوری بودند. امروزه تنها دو نمونه پایزه ایلخانی باقی مانده که در موزه ملی ایران و موزه بنیاد مستضعفان نگهداری می شوند. هر دو نمونه نیز با توجه به کتیبه هایشان به زمان زمامداری ابوسعید بهادرخان تعلق دارند. کتاب ها. رشیدالدین فضل الله همدانی در نوشتن بخش تاریخ مغول از کتاب جامع التواریخ، از کتابی به زبان مغولی با نام آلتان دبتر (کتاب زرین) استفاده کرده است. به گفته وی، این کتاب به صورت برگ های پراکنده در خزانه شاهی نگهداری می شد. از کتابی که رش
یدالدین به آن اشاره دارد امروزه اثری باقی نمانده است. هنگام تکمیل نسخه فارسی کتاب جامع التواریخ، ترجمه هایی از آن به عربی، ترکی و مغولی نیز صورت گرفت. بااین حال امروزه به جز بخشی از جلد دوم نسخه عربی، از آن ترجمه ها چیز دیگری باقی نمانده است. امروزه یک متن چند خطی دربارهٔ وصیت قوبلای قاآن در کتابخانه دانشگاه استانبول نگهداری می شود که گمان می رود به دوره تیموری تعلق داشته باشد. این متن شامل دو بخش با محتوایی یکسان است؛ یکی به زبان مغولی میانه و ، و دیگری به زبان پیش-جغتایی و خط اویغوری. متن مذکور به احتمال زیاد برگرفته از یک نسخه کهن تر و مفصل تر است. از شعر مغولی در ایران، تنها سه سطر به خط اویغوری، متشکل از چهار مصراع از شخصی با نام محمد سمرقندی در قالب رباعی به جامانده، که در سال ۷۲۴ ه .ق بر نسخه ای از تاریخ جهانگشای جوینی آمده: "لاتین نویسی متن مغولی:" "ترجمه فارسی:" اسناد دولتی. از اشارات موجود در منابع دوره ایلخانی پیداست که از زبان مغولی و خط اویغوری برای ثبت تعدادی از اسناد و نامه های دولتی استفاده می کرده اند. چند نمونه از این اسناد امروزه همچنان موجود هستند. نامه هایی که ایلخانان برای پادشاهان اروپا
ی غربی و پاپ ها به عنوان بخشی از کوشش ها برای تشکیل اتحاد فرانک و مغول می فرستادند، به طور انحصاری به زبان مغولی و خط اویغوری بود و همراه آن ترجمه ای به زبان لاتین نیز برای فهم طرف اروپایی فرستاده می شد. نامه ها و فرمان های لشکری و نظامی نیز به ترکی و مغولی صادر می شدند. در سال ۱۹۳۶ پل پلیو، خاورشناس فرانسوی، سه سند ایلخانی موزه ایران باستان که به زبان مغولی و خط اویغوری بودند در کتاب آثار ایران معرفی کرد. این سه سند بین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳ توسط ، تاریخ نگار و زبان شناس آمریکایی بررسی و ترجمه شدند. یکی از این اسناد که با نام فرمان ابوسعید بهادرخان به خانواده شیخ زاهد گیلانی شناخته می شود، مفصل ترین و همچنین مهم ترین سند به لحاظ تاریخی است. واپسین سند مغولی مفصل شناخته شده در ایران، فرمانی از شیخ اویس جلایر به سال ۷۵۹ ه .ق (۱۳۵۹ م) است. یک فرمان به زبان فارسی به سال ۷۷۳ ه .ق (۱۳۷۲ م) و مربوط به دوره جلایریان نیز موجود است که پشت فرمان یک سطر به زبان مغولی و خط اویغوری نوشته شده است. ترجمه ها. در دوره امپراتوری مغول تعدادی از آثار علمی و ادبی مردمان تابع به زبان مغولی ترجمه شدند. از میان این آثار احتمال می رود
که کلیله و دمنه و داستان اسکندر از فارسی به مغولی ترجمه شده باشند. به طورمشابه بخشی از درون مایه تاریخ نگاری مغولی در قالب منابعی چون آلتان دبتر و به احتمال زیاد تاریخ سری مغولان نیز از طریق ترجمه به منابع تاریخی فارسی راه پیدا کرد. وام واژه ها. زبان فارسی. حاکمیت به نسبت طولانی مدت مغولان بر ایران طی سده های ۷ و ۸ ه .ق (۱۳ و ۱۴ م)، باعث ورود شمار قابل ملاحظه ای وام واژه مغولی به زبان فارسی شد. این موضوع نخست از طریق منابع دولتی و تاریخ نگاری و سپس از طریق ادبیات و شعر خود را نشان داد. بیشتر وام واژه های مغولی پس از پایان حکومت مغول از کاربرد افتاده و منسوخ شدند. پوربهای جامی شاخص ترین شاعر فارسی سرایی است که اشعارش را با بهره گیری از واژگانی با ریشه ترکی-مغولی سرود. امروزه ایجاد تمایز میان وام واژه های ترکی و مغولی در زبان فارسی تا حدودی دشوار است و گاهی در واژه نامه های شناخته شده نیز در این باره نوعی سردرگمی وجود دارد. ازجمله وام واژه های مغولی که امروزه در فارسی کاربرد دارند می توان به «جلو»، «مَرال (مارال)» و «نوکر» اشاره نمود. ولی واژه «تومان» که به طور عمومی یک وام واژه مغولی شناخته می شود، در اصل یک
وام واژه تخاری (با منشأ به احتمال زیاد چینی) است که در ابتدا به ترکی و مغولی و سپس از طریق آن ها به فارسی راه پیدا کرده است. ورود وام واژه ها یک طرفه نبود و طی دوره حکمرانی مغول ها، تعدادی واژه فارسی مانند «باغ»، «زندان» و «دانشمند» به مغولی میانه راه یافتند. تبادل وام واژه ها میان این دو زبان گاهی به واسطه زبان های ترکی صورت گرفته است. آن دسته از اسناد مغولی که به اواخر دوره ایلخانی و دوره جلایری متعلق اند، تعداد قابل توجه ای وام واژه فارسی و عربی در خود دارند. ورود تعدادی از وام واژه های ترکی-مغولی که در طی دوره ایلخانی و حتی پیش از آن وارد زبان فارسی شدند، نه از طریق مغولی، بلکه از طریق ترکی بوده است. برای نمونه، دو اصطلاح کلیدی «یرلیغ» و «یاسا / یاساق»، که به طور مشخص اگر از طریق مغولی به فارسی راه پیدا می کردند، می بایستی در منابع تاریخی و ادبی فارسی به صورت های «جرلیغ» و «جاساغ» ثبت می شدند. نوع ترکی که این واژگان از طریق آن به فارسی وارد شده اند، قارلقی است؛ به این دلیل که در ابتدای شکل گیری حکومت مغولان، تعدادی از اهالی ترکستان شرقی به عنوان کارگزار به خدمت آن ها درآمدند و به نظر می رسد که ترکی قارلقی
دست کم تا اواخر دوره ایلخانان، مورد استفاده بوده است. بنابر یک ارزیابی، ۱۰ درصد واژگان موجود در گویش فارسی هزارگی دارای منشأ مغولی هستند. موضوعی که از نقش تاریخی مغولان در شکل گیری هویت قومی و زبانی مردم هزاره امروزی متأثر است. زبان ترکی آذربایجانی. تعداد واژه هایی که از زبان مغولی به زبان ترکی آذربایجانی و دیگر گویش های ترکی موجود در ایران راه یافته اند، کم نیستند. واژه هایی مانند «یکه / yekə» (بزرگ)، «هوندور / hündür» (بلند)، «قابیرغا / qabırğa» (دنده) و «شیلان / şilan» (مهمانی، ولیمه). حضور مغولان در منطقه آذربایجان سبب مغولی شدن برخی جای نام های این منطقه شد. شناخته شده ترین این موارد، نام های «جغاتو» و «تاتائو» هستند که به ترتیب برای زرینه رود و سیمینه رود به کار می روند. برای مدتی، قزل اوزن نیز با نام مغولی «هولان موران» شناخته می شد. شبه جزیره آب شوران در خاک جمهوری آذربایجان امروزی، که زمانی سکونتگاه قشلاقی قبایل مغول بود نیز چند جای نام مغولی دارد. نام شهر سومقاییت، از بزرگ ترین شهرهای کشور آذربایجان، از نام قبیله مغولی «سوگااوت (ساگاییت)» گرفته شده، و منشأ نام های شهرهای الت و جورات نیز به دو قبیله
مغولی با همین نام ها بازمی گردد. نمونه متن. "لاتین نویسی متن مغولی:" "ترجمه فارسی:" پیوند به بیرون. همه فایل ها مربوط به سایت Monumenta Altaica هستند:
ریچارد شچنر، (زاده 1934) استاد دانشگاه در مدرسه هنر تیش، دانشگاه نیویورک، و سردبیر «ژورنال نقد و بررسی درام (TDR)» است. زندگی نامه. ریچارد شچنر در سال ۱۹۵۶، مدرک کارشناسی خود را در رشته هنر از دانشگاه کرنل، و دو سال بعد مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آیووا، و در سال ۱۹۶۲ مدرک دکترای خود را از دانشگاه تولین دریافت کرد. او از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۹، و پس از وقفه ای از سال ۱۹۸۶ تا به امروز، "ژورنال نقد و بررسی درام" را اداره کرده است شچنر یکی از بنیان گذاران بخش مطالعات مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک است. او گروه پرفورمنس نیویورک را در سال ۱۹۶۷ تأسیس کرد، و تا سال ۱۹۸۰ مدیر هنری آن بود. در آن سال، شچنر تعهدنامه «اعتراض مالیاتی نویسندگان و ویراستاران» را امضا کرد و متعهد شد در اعتراض به جنگ ویتنام از پرداخت مالیات خودداری کند. در سال ۱۹۹۲، شچنر گروه «"هنرمندان ساحل شرقی»" را تأسیس کرد، که تا سال ۲۰۰۹ مدیر هنری آن بود. او همچنین برای مجلات در سراسر جهان نویسندگی می کند. در دهه ۱۹۹۰، «راساباکس» را ابداع کرد، که تکنیکی در آموزش عاطفی برای اجراکنندگان هنری بود. از سال ۲۰۰۷، مرکز مطالعات اجرای ریچارد شچنر در آکادمی
تئاتر شانگهای شروع به انتشار دوسالانه "ژورنال نقد و بررسی درام چین" کرد. آثار منتشرشده. آثار تئاتری/کارگردانی. در مارس ۲۰۰۵، مرکز مطالعات اجرای ریچارد شچنر به عنوان بخشی از آکادمی تئاتر شانگهای، افتتاح شد. شچنر با گروه پرفورمانس این مرکز اجراهای زیادی را کارگردانی کرد، از جمله "دیونیسوس در سال ۶۹،" بر اساس "باکا" اوریپید (۱۹۶۸)، مکبث بر اساس مکبث شکسپیر (۱۹۶۹)، قطعه طراحی شده توسط گروه کمون (۱۹۷۰)، دندان جنایت سام شپارد (۱۹۷۲)، مادر شجاع و فرزندانش برشت (۱۹۷۵)، پروژه مرلین دیوید گارد (۱۹۷۵)، ادیپ سنکا (۱۹۷۷)، پلیس های کورتیس فاکس (۱۹۷۸) و بالکن ژان ژنه (۱۹۷۹). شچنر همراه با گروه "هنرمندان ساحل شرقی"، فاوست/غذا (۱۹۹۳)، سه خواهر آنتون چخوف (۱۹۹۵)، هملت ویلیام شکسپیر (۱۹۹۹)، یوکاستا از شوچنر و ساویانا استانسکو، (۲۰۰۳)، یوکاستاس ردوکسان آمریس (۲۰۰۵) را کارگردانی کرده است. شچنر همچنین در آسیا و آفریقا نیز کارگردانی کرده است: باغ گیلاس اثر آنتون چخوف (۱۹۸۳ به زبان هندی) در دهلی نو، سان هویژو می نگری جیویائو چو شان (۱۹۸۹ در شانگهای به زبان ماندارین) آگوست ویلسون، سیاه ما رینی (۱۹۹۲) در جشنواره گراهامزتاون در آفریقای
جنوبی، اورستیا (۱۹۹۵ در تایپه به زبان ماندارین) اثر آیسخولوس، و هملت شکسپیر (۲۰۰۷ در شانگهای و ۲۰۰۹ در وروتسواف، لهستان، به زبان ماندارین). شچنر در شناسایی بسیاری از نویسندگان، از جمله سام شپارد، ژان کلود وان ایتالی، موری مدنیک، رونالد تاول و مگان تری از کانادا، که تکنیک های آن ها را با شکسپیر مقایسه کرد، نقش به سزایی داشت. شچنر معتقد بود که نمایش نامه ها باید به جای «نوشته مکتوب» ساخته شوند - و او اشاره کرد که شکسپیر در آغاز قرن هفدهم با همکاری نزدیک با شرکت های تئاتری در حال رشد لندن، آثار بزرگی را «"ساخته"» کرد.
شهدطوطیک آبی یک شهدطوطی کوچک از پلینزی فرانسه و جزایر کوک است. همچنین به نام های شهدطوطیک تاهیتی، شهدطوطیک بنفش، شهدطوطی تاهیتی، شهدطوطی آبی و شهدطوطی نیلی نیز شناخته می شود. در گذشته در ۲۳ جزیره در اطراف تاهیتی یافت می شد، اما اکنون به هشت جزیره محدود شده است: آیتوتاکی، آپاتاکی، آروتوا، کائوکورا، مانوآئه، ماوپیها، موتو وان، رانگیروا، و احتمالاً مانیهی و مانوآئه. پرهای آن عمدتاً به رنگ آبی تیره است و ناحیه ای سفید در بالای سینه، گلو و چهره خود دارد. نخستین پرورش در اسارت در بریتانیا توسط مارکز تاویستوک در دهه ۱۹۳۰ انجام شد. او به خاطر این موفقیت از سوی لیگ پرندگان خارجی مدال نقره دریافت کرد. شهدطوطیک آبی در هر زیستگاه جنگلی در گستره پراکنش خود، از جمله مناطق کشت شده زندگی خواهد کرد. بیشترین فراوانی آن در توده های مخلوط نارگیل و "هلیوتروپیوم فورتریانوم" است.
مؤید ابوکشک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الجزیره (امان)، باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه ورزشی فنجاء، باشگاه فوتبال الشباب اردن، و باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
شهدطوطیک پهلوسرخ گونه ای از طوطی از خانواده طوطیان سبز است و در ملوکاس، گینه نو و مجمع الجزایر بیسمارک یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های دشت نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. تنها نرهای بالغ دارای پرهای قرمز روی سر و پهلوها هستند.
شهدطوطیک برگی ، که همچنین به نام شهدطوطیک فلورس یا شهدطوطیک وبر نیز شناخته می شود، گونه ای طوطی است که در جزیره فلورس اندونزی بومی است. در گذشته به عنوان زیرگونهای از شهدطوطیک رنگین کمان در نظر گرفته می شد، اما پس از بررسی در سال ۱۹۹۷، به طور فزاینده ای به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته می شود.
مولچت دوما (; ) یک گروه موسیقی پست-پانک بلاروسی از مینسک است که در سال ۲۰۱۷ تشکیل شد. این گروه اکنون متشکل از اگور اشکوتکو (آواز)، رومان کوموگورستف (نوازندهٔ گیتار و ماشین درام)، و پاول کوزلوف (نوازندهٔ گیتار بیس) است. سبک موسیقی آن ها از موسیقی راک روسیه در دههٔ ۸۰ میلادی تأثیر پذیرفته و معمولاً به عنوان پست-پانک، موج نو وسینث-پاپ توصیف شده است. آن ها نخستین آلبومشان به نام «"از بام خانه هایمان"» (, "S krysh nashikh domov") را در سال ۲۰۱۷ و سپس دومین آلبومشان، «"اتاژی"» را در سال ۲۰۱۸ منتشر کردند. پس از اینکه در سطح جهانی به محبوبیت رسیدند، در سال ۲۰۲۰ با ناشر مستقل سیکرد بونز ریکوردز قرارداد بستند و برای نخستین بار در آمریکای شمالی آثار خود را منتشر کردند. آلبوم سوم آن ها، «"بنا"»، در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۰ منتشر شد. تاریخچه. مولچت دوما در مینسک، بلاروس تشکیل شد و در سال ۲۰۱۷ انتشار موسیقی را آغاز کردند. آن ها نخستین آلبومشان، "از سقف خانه هایمان" () را خودشان در ۲۴ آوریل ۲۰۱۷ عرضه کردند. در ژوئیه ۲۰۱۷، آن ها تک ترانهٔ "تاجر" (Коммерсанты، "Kommersanty") را منتشر کردند. سال بعد، این گروه دومین آلبومشان به نام «"اتا
ژی"» (Этажи، «طبقه ها») را در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر کردند. با گذشت زمان، دو آلبوم نخست از طریق یوتیوب و بندکمپ محبوبیت پیدا کردند. موسیقی آن ها به شکل غیررسمی توسط کاربری به نام «Harakiri Diat» آپلود می شد که همچنین موسیقی مشابه دیگر گروه ها را منتشر می کرد. تا پایان ۲۰۱۹، "اتاژی" حدود دو میلیون شنونده از طریق آپلود آلبوم پیدا کرده بود. گروه در ابتدا در کشور میهنشان بلاروس مانند دیگر مناطق اروپا محبوب نبود. آن ها در تمام قاره اجرا کرده بودند اما نه در بلاروس؛ هرچند آن ها اظهار داشتند که علاقه ای به اجرا در مینسک آرنا ندارند. سبک موسیقی و متن. مولچت دوما اظهار داشتند که تحت تأثیر موسیقی راک دههٔ ۱۹۸۰ روسیه از دوران پرسترویکا قرار گرفتند، به ویژه گروه کینو. آن ها همچنین با دو گروه کیور و جوی دیویژن مقایسه شده اند. سبک آواز اگور اشکوتکو و ظاهر در صحنه همانند ایان کرتیس، خواننده جوی دیویژن است. کت ژنگ از "پیچفورک" آواز اشکوتکو را «طیفی و بی جسم» توصیف کرده است. در حال حاضر، مولچت دوما هرگز به زبان بلاروسی آهنگ نخوانده اند. هنگامی که در این باره از آن ها پرسیده شد، به سادگی پاسخ دادند که «برای آن ها راحت تر است».