Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جداسازی مستقیم کربن از هوا یا ترسیب کربن (به اگلیسی: Direct Air Capture)، استفاده از فرایندهای شیمیایی یا فیزیکی برای استخراج مستقیم دی اکسید کربن از هوای محیط است. اگر پس از استخراج دی اکسید کربن، آن را در سامانه های ذخیره سازی طولانی مدت و امن (به نام Direct Air carbon Capture and Sequestration (DACCS)) ذخیره نمایند، کل فرایند منجر به حذف دی اکسید کربن خواهد رسید که یک «"فناوری انتشار منفی"» (به انگلیسی: "N"egative "E"missions "T"echnology) خواهد بود. دی اکسید کربن (CO2) به طور مستقیم از هوای محیط گرفته می شود که این در تضاد با مفهوم جذب و ذخیره کربن (CCS) از منابع انتشار نقطه ای یا محلی مانند کارخانه سیمان یا نیروگاه های انرژی زیستی است. پس از استخراج، یک جریان غنی از CO2 برای جداسازی یا استفاده یا تولید سوخت بدون کربن تولید می شود. حذف دی اکسید کربن زمانی حاصل می شود که هوای محیط با مواد شیمیایی، به طور معمول یک حلال قلیایی آبی یا جاذب، تماس پیدا کند. این مواد شیمیایی پس از انجام کار، از طریق اعمال انرژی گرمایی از CO2 پاک می شوند و در نتیجه جریان CO2 باقی می ماند که می تواند پس از حذف آب (آب زدایی)، فشرده
سازی گردد، در حالی که به طور همزمان مواد شیمیایی برای استفاده مجدد آماده سازی می شوند. هنگامی که جداسازی CO2 با ذخیره طولانی مدت آن همراه باشد، فرایند جذب و ذخیره مستقیم کربن از هوا شناخته می شود (DACCS یا DACS). این فرایند به تأمین انرژی پایدار نیاز دارد زیرا به ازای هر مول جذب CO2، حدود ۴۰۰ کیلوژول، انرژی مورد نیاز است. جذب و ذخیره مستقیم کربن می تواند به عنوان یک مکانیسم حذف دی اکسید کربن از اتمسفر (یا یک فناوری کربن منفی) عمل کند. اگرچه این فرایند تا سال ۲۰۲۳ هنوز در تجارت انتشار گازهای گلخانه ای ادغام نشده است، زیرا با هزینه بیش از ۱۰۰۰ دلار آمریکا برای هر تن دی اکسید کربن، چندین برابر قیمت کربن در آن بازارها است. جداسازی مستقیم کربن در سال ۱۹۹۹ ارائه شد و هنوز در حال توسعه است. چند ین کارخانه تجاری در اروپا و ایالات متحده برنامه ریزی شده اند یا در حال فعالیت هستند اما استقرار سامانه های مقیاس بزرگ ممکن است زمانی که با برنامه های اقتصادی یا مشوق ها مرتبط شوند، تسریع شود. برخلاف جذب و ذخیره سازی کربن (CCS) که انتشار گازهای گلخانه ای را از یک منبع نقطه ای مانند کارخانه ضبط می کند، جداسازی مستقیم، غلظت دی
اکسید کربن را در جو به طور کلی کاهش می دهد. به طور معمول، CCS برای منابع بزرگ و ثابت CO2، به جای منابع پراکنده و متحرک توصیه می شود. اما برعکس آن، جداسازی مستقیم هیچ محدودیتی در منابع ندارد. روش های جداسازی. بیشتر روش های تجاری به فن های بزرگی نیاز دارند تا هوای محیط را از فیلتر عبور دهند. اخیراً، شرکتی مستقر در ایرلند به نامCarbon Collect Limited, روشی را موسوم به MechanicalTree™ توسعه داده است که به سادگی در برابر باد احداث می شود تا CO2 را جذب کند. این شرکت ادعا می کند که این روش جداسازی گرفتن غیرفعال CO2، به طور قابل توجهی هزینه انرژی مصرفی برای جذب مستقیم هوا را کاهش می دهد و هندسه آن باعث امکان جذب در مقیاس گیگاتن می شود. بیشتر تکنیک های تجاری از یک حلال مایع، معمولاً مبتنی بر آمین یا قلیا برای جذب CO2 از گازها استفاده می کنند. به عنوان مثال، یک حلال رایج قلیایی، هیدروکسید سدیم است که با CO2 واکنش می دهد و کربنات سدیم پایدار را رسوب می دهد. این کربنات برای تولید جریان گاز CO2 بسیار خالص گرم می شود. هیدروکسید سدیم را می توان از کربنات سدیم در فرایند سوزاندن بازیافت کرد. روش جایگزینی دیگر آن است که CO2 در
فرایند جذب شیمیایی به جاذب جامد متصل می شود. سپس از طریق اعمال گرما و خلاء، دی اکسید کربن به صورت جامد دفع می شود. در میان فرایندهای شیمیایی مخصوص این موضوع، سه مورد برجسته هستند: سوزاندن با هیدروکسیدهای قلیایی، کربناته شدن و جاذب های هیبریدی آلی-غیر آلی متشکل از آمین های پشتیبانی شده در جاذب های متخلخل. روش های دیگر تحقیقاتی. ایده استفاده از بسیاری از اسکرابرهای کوچک پراکنده DAC - مشابه گیاهان زنده - برای ایجاد کاهش قابل توجه سطوح CO2 در محیط زیست، نام این فناوری را به عنوان درختان مصنوعی در رسانه ها به خود اختصاص داده است. جاذب نوسان رطوبت. در یک فرایند چرخه ای که در سال ۲۰۱۲ توسط پروفسور کلاوس لاکنر، مدیر مرکز انتشار کربن منفی CNCE () طراحی شد، CO2 رقیق را می توان به طور مؤثر با استفاده از رزین پلیمری تبادل آنیونی به نام Marathon MSA که دی اکسید کربن هوا را در هنگام خشک شدن جذب و هنگام قرار گرفتن در معرض رطوبت، آزاد می کند، جدا کرد. بخش بزرگی از انرژی برای فرایند توسط گرمای نهان تغییر فاز آب تأمین می شود. این فناوری به تحقیقات بیشتری برای تعیین مقرون به صرفه بودن آن نیاز دارد. ساختارهای فلزی-آلی. مواد دیگ
ری که می توان از آنها برای جداسازی استفاده کرد، موارد دارای ساختار فلزی-آلی (یا ) هستند. غشا (ممبران). جداسازی غشایی CO2 بر روی غشاهای نیمه تراوا تکیه دارد. این روش به آب کمی نیاز دارد و مساحت تأسیسات مورد نیاز برای آن کوچکتر است. به طور معمول از غشاهای پلیمری، شیشه ای یا لاستیکی، برای جذب مستقیم کربن از هوا استفاده می شود. غشاهای شیشه ای معمولاً گزینش پذیری بالایی نسبت به دی اکسید کربن نشان می دهند. با این حال، آن ها همچنین نفوذپذیری پایین تری هم دارند. جذب غشایی دی اکسید کربن هنوز در حال توسعه است و قبل از اینکه بتوان آن را در مقیاس بزرگتر اجرا کرد، به تحقیقات بیشتری نیاز دارد. تأثیرات زیست محیطی. طرفداران فن آوری جداسازی کربن از هوا استدلال می کنند که این یک جزء ضروری برای کاهش تغییرات آب و هوایی است. محققان بر این باورند که جداسازی می تواند به اهداف توافق پاریس (یعنی محدود کردن افزایش میانگین دمای جهانی به کمتر از ۲ درجه سانتی گراد بالاتر از سطوح قبل از صنعتی شدن) کمک کند. با این حال، برخی دیگر ادعا می کنند که تکیه بر این فناوری خطرناک است و ممکن است کاهش انتشار را با این تصور به تعویق بیاندازد که بعداً م
ی توان مشکل را برطرف کرد و پیشنهاد می کنند که کاهش انتشار ممکن است راه حل بهتری باشد. جداسازی کربن از هوا با تکیه بر جذب مبتنی بر آمین، نیاز به آب مصرفی قابل توجهی دارد. تخمین زده شد که برای جذب ۳٫۳ گیگا تن CO2 در سال، ۳۰۰ کیلومتر مکعب آب نیاز دارد. از سوی دیگر، استفاده از هیدروکسید سدیم به آب بسیار کمتری نیاز دارد، اما خود این ماده بسیار قلیایی و خطرناک است. همچنین جداسازی کربن به دلیل غلظت کم CO2 در مقایسه با جذب سنتی از منابع نقطه ای، مانند گاز دودکش کارخانه ها، به انرژی مصرفی بسیار بیشتری نیاز دارد. حداقل انرژی مورد نیاز برای استخراج CO2 از هوای محیط، حدود ۲۵۰ کیلووات ساعت در هر تن CO2 است، در حالی که جذب از نیروگاه های گاز طبیعی و زغال سنگی به ترتیب به حدود ۱۰۰ و ۶۵ کیلووات ساعت در هر تن CO2 نیاز دارد. به دلیل این تقاضای ضمنی برای انرژی، برخی استفاده از «نیروگاه های هسته ای کوچک» متصل به تأسیسات جداسازی کربن را پیشنهاد کرده اند. هنگامی که جداسازی کربن با یک سیستم جذب و ذخیره کربن (CCS) ترکیب می شود، می تواند تأسیسات انتشار منفی تولید کند، اما این امر مستلزم یک منبع برق بدون کربن است. استفاده از هر گونه ا
لکتریسیته تولید شده با سوخت فسیلی، در نهایت منجر به انتشار CO2 بیشتری نسبت به جذب آن در جو می شود. علاوه بر این، استفاده از DAC برای افزایش بازیابی نفت، هرگونه مزیت احتمالی کاهش آب و هوا را منتفی می کند. هزینه ها. یکی از بزرگ ترین موانع اجرای تأسیسات جداسازی کربن از هوا، هزینه آن است. تا سال ۲۰۲۳ تخمین زده می شود که هزینه کل سیستم بیش از ۱۰۰۰ دلار به ازای هر تن CO2 جداسازی شده باشد. استقرار DAC در مقیاس بزرگ را می توان با سیاست های مشوق تسریع کرد.
توپوتکان () یک داروی شیمی درمانی و یک مهارکننده توپوایزومراز است. این دارو یک آنالوگ مصنوعی و محلول در آب از ترکیب شیمیایی طبیعی کامپتوتسین است. از آن به شکل نمک هیدروکلراید آن برای درمان سرطان تخمدان، سرطان ریه (کارسینوم سلول کوچک ریه/SCLC، سرطان دهانه رحم و سایر انواع سرطان استفاده می شود.
الیگودندروگلیوما () نوعی گلیوما است که از الیگودندروسیت های مغز یا سلول های پیش ساز گلیال منشأ می گیرند. گلیوما عمدتا در بزرگسالان (۹.۴٪ از تمام تومورهای اولیه مغز و سیستم عصبی مرکزی) رخ می دهند، اما در کودکان نیز یافت می شوند (۴٪ از تمام تومورهای اولیه مغز). علائم و نشانه ها. الیگودندروگلیوما عمدتاً در لوب فرونتال ایجاد می شود و در ۵۰ تا ۸۰ درصد موارد، اولین علامت شروع فعالیت تشنج است، بدون اینکه از پیش علائمی داشته باشد. سردرد همراه با افزایش فشار درون جمجمه نیز یکی از علائم شایع الیگودندروگلیوما است. بسته به محل تومور، بسیاری از نقایص عصبی و عصبی روانشناختی می توانند القا شوند، از جمله، اما نه محدود به، از دست دادن بینایی، ضعف حرکتی، زوال شناختی، و اضطراب. توموگرافی کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای مشخص کردن اندازه، مکان و ناهمگنی تومور ضروری است. تشخیص نهایی به بیوپسی و بررسی هیستوپاتولوژیک توده تومور بستگی دارد.
میر محمدعظیم بیگ از رهبران مردم هزاره در دوره سلطنت عبدالرحمان خان بود که لقب سرداری را از حکومت به دست آورده و به حکمرانی هزاره جات گماشته شده بود در بهار سال ۱۳۰۹ ه .ق از دولت جدا شده و به قیام کنندگان پیوست. در سال ۱۸۹۳ میلادی گرفتار گردیده و در کابل به قتل رسید. زندگی نامه و سرگذشت. محمد عظیم بیگ فرزند علی زاهد خان اصلاً از شارستان (سه پای) ارزگان (دایکندی کنونی) بود. وی در سال ۱۸۸۷ میلادی از جملهٔ اولین میرهای هزاره بود که حکومت کابل را به رسمیت شناخت و در مقابل لقب سرداری را به دست آورد و معاش مستمری برایش مقرر شد که از راه مصالحه برای حکومت کار می کرد. بعداً محمد عظیم بیگ با سیاست عبدالرحمان خان در هزاره جات مخالفت ورزید. آن اختلاف سبب گردید تا در فرصت مناسب با نیروهای خود به قیام کننده گان بپیوندد و نیروهای منظم و مسلح هزاره های فولادی، دایه، میر آدینه، چوره- سلطان احمد و زاولی نیز تحت رهبری وی قرار داشتند و قاضی محمد عسکر رئیس طایفه فولادی همکار محمدعظیم بیگ گردید. قیام عمومی. محمد عظیم بیگ کوشش کرد تا قیام تمام هزاره جات را دربر گیرد. بنا به دعوت محمد عظیم بیگ یک اجلاس عمومی میران هزاره بنام جرگه او
قول تشکیل یافت همه با یکدیگر تصمیم مهمی مبنی بر اعلام جنگ علیه حکومت عبدالرحمان خان را صادر کردند. و در اخیر تمام آنها در پشت قرآن کریم امضاء کردند. یا مهر خود را به یاد گار گذاشتند. قیام مردم هزاره دارای شکل سیاسی بود بعد از اعلان قیام علیه امیر کابل آتش قیام شعله ور تر گشت و قیام نیروی تازه ای بخود گرفت. قیام تمام هزاره جات را فرا گرفت و حتی عساکر هزاره که در میان قوای دولت بودند راه هزاره جات را در پیش گرفته و به قیام کننده گان پیوستند. قیام در ماه اپریل سال ۱۸۹۲ میلادی از مناطق اشغال شده آغاز شد و تمام مراکز دولتی را تسخیر نمودند. مردم میمنه و حتی والی محمد شریف خان ساکنین کابل، کوهستان، فیروز کوهی ها و جمشیدی ها نیز به حمایت از قیام کننده گان برخاستند. در ماه جون سال ۱۸۹۲ میلادی امیر کابل دست به حملهٔ عمومی زد، و جنگ خونین میان دو طرف درگرفت و قیام کننده گان مقاومت کردند. در ماه آگست سال ۱۸۹۳ جنگ تعیین کننده در اجرستان درگرفت محمد عظیم بیگ در آن جنگ موفقیت داشت اما در هنگام این جنگ پیروزمندانه خبر شکست محمد امیربیگ ایلخانی یکاولنگی رسید و سبب تضعیف روحیه قیام کننده گان گردید. و نیروی محمد عظیم بیگ از هم
پاشیده و در ساعات اخیر جنگ خود محمد عظیم بیگ دستگیر شد و بعداً در کابل کشته شد
کامپتوتسین () یک ترکیب آلی با منشاء طبیعی است که خواص ضد سرطانی دارد و برای به دست آوردن برخی از داروهای شیمیایی نیمه مصنوعی (مانند ایرینوتکان، روبیتکان و توپوتکان) استفاده می شود. این ترکیب یک آلکالوئید است و از ساقه Camptotheca acuminata جدا شده است. اثر فارماکولوژیک با مهار توپوایزومراز نوع I آشکار می شود. فعالیت ضد سرطانی آن بسیار خوب است، اما این ترکیب حلالیت بسیار کمی دارد، که منجر به توسعه مشتقاتی شد که هم اکنون در شیمی درمانی استفاده می شوند.
فرقه عیادت از مریم مقدس () فرقه عیادت از مریم مقدس (به لاتین: Ordo Visitationis Beatissimae Mariae Virginis) که به اختصار VSM نامیده می شود، یک فرقه مذهبی کاتولیک برخوردار از حقوق پاپی برای زنان است. نام های دیگر این فرقه عیادتگران (Visitandines)، خواهران عیادتی (Visitation Sisters) و خواهران سالزی (Salesian Sisters) است. تاریخچه. فرقه عیادت از مریم مقدس در سال ۱۶۱۰ توسط فرانسوا دو سال و ژین فرانسوا دو شانتال در انسی، اوت-ساووآ، فرانسه تأسیس شد. در ابتدا، بنیانگذار به فکر یک فرقه مذهبی نبود. او مایل بود جماعتی بدون دریافت نذر از مردم تشکیل دهد، جایی که تنها در طول سال نوآموزی می شد در دیر اقامت داشت، پس از آن خواهر مذهبی می توانست به نوبت بیرون برود و از بیماران و فقرا عیادت کند. این فرقه با الهام از دیدار مریم باکره و دیدار شاد او با یکی از خویشاوندش، یعنی الیصابات که در مسیحیت به عنوان «عیادت» جشن گرفته می شود، با نام عیادت از مریم مقدس نامگذاری شد. دوسال از ژین دو شانتال دعوت کرد تا با او در برپایی نوع جدیدی از زندگی مذهبی همکاری کند، نوعی که برای زنان مسن تر و افراد با بنیه ضعیف تر در دسترس باشد، و بر فضا
یل درونی پنهان مانند فروتنی، اطاعت، فقر، بخشش متعادل و صبر تأکید کند، و بر اساس نمونهٔ مریم مقدس در سفر رحمت به عمه اش الیزابت باشد. این فرقه برای خوش آمدگویی به کسانی که نمی توانستند ریاضت های لازم در سایر فرقه ها را به جا آورند، تأسیس شد. به جای زمزمهٔ دفتر نیایش در نیمه شب، خواهران ساعت هشت و نیم شب به تلاوت دفتر کوچک مریم مقدس می پرداختند. نه پرهیز دائمی وجود داشت و نه روزه داری طولانی مدت. فرقه عیادت از مریم مقدس توسط پل پنجم در سال ۱۶۱۸ به طور قانونی تأسیس شد که به آن تمام امتیازات سایر فرقه ها را اعطا کرد. یک مهر و موم پاپی از اوربان هشتم آن را در سال ۱۶۲۶ به طور رسمی تأیید کرد. کشش. کشش خاص به فرقه عیادت، نظم درونی است که عمدتاً از طریق تمرین دو فضیلت ابراز می شود: فروتنی و ملایمت. شعار این فرقه «زنده باد عیسی» است. نخستین صومعه در لیون در سال ۱۶۱۵ تأسیس شد که به دنبال آن مولن (۱۶۱۶)، گرنوبل (۱۶۱۸)، بورژ (۱۶۱۸) و معبد مارِه در پاریس (۱۶۱۹) تأسیس شدند. هنگامی که فرانسوا دو سال در سال ۱۶۲۲ درگذشت، ۱۳ صومعه تأسیس شده بود؛ در زمان مرگ ژین فرانسوا دو شانتال در ۱۶۴۱، تعداد آن ها به ۸۶ صومعه رسید. این فرقه ا
ز فرانسه به سراسر اروپا و آمریکای شمالی گسترش یافت. تا سال ۲۰۲۱، حدود ۱۵۰ صومعه خودمختار عیادت در سراسر جهان وجود دارد. پرتغال. فرقه عیادت از مریم مقدس از سال ۱۷۸۴ در پرتغال حضور داشته و امروزه سه صومعه را در آنجا نگهداری می کند: در براگا، در ویلا داس آوس و در باتالیا. خواهران عیادتی در پرتغال، همانند مارگارت مری آلاکوک در گذشته، اقدام به تولید و توزیع تندیسک های قلب مقدس عیسی (شبیه نوار شانه ای) می کنند. انگلستان. در جریان انقلاب فرانسه در ۱۷۸۹، زمانی که همهٔ خانه های مذهبی سرکوب شدند، بسیاری از خواهران فرانسوی به سایر کشورهای کاتولیک پناه بردند. خواهران در روان، شمال فرانسه، به صومعه های پرتغالی گریختند و تنها با مرگ روبسپیر در ۱۷۹۴ از گیوتین نجات یافتند. در ۱۸۰۳، شش خواهر لیسبون را با یک کشتی باری انگلیسی ترک کردند و در حالی که در دریا بودند، توسط دزدان دریایی فرانسه مورد حمله قرار گرفتند. به دلیل ملیتشان (آنها فرانسوی بودند نه انگلیسی) از آن ها صرف نظر شد و با خیال راحت به بندر ویگو در اسپانیا بازگردانده شدند. پس از اقامتی کوتاه در اسپانیا، سه نفر از خواهران تلاش دوم خود را برای عبور از پورتو انجام دادند
و بدون درگیری بیشتر با دزدان دریایی در ۲۹ ژانویه ۱۸۰۴ وارد فالماوث شدند. آنها بعداً به اکتون سفر کردند و در ۱۹ مارس ۱۸۰۴ اولین صومعه عیادت را در خاک انگلیس تأسیس کردند. آنها متعاقباً به والدرون نقل مکان کردند. آلمان. در سال ۱۸۳۵، فرقه عیادت از مریم مقدس دیترامس تسل، صومعهٔ بویربرگ (آلمانی: Kloster Beuerberg) در اویراسبورگ، آلمان را به دست آورد. بین سال های ۱۸۴۶ و ۱۹۳۸، آن ها در صومعهٔ بویربرگ یک مدرسهٔ دخترانه و خانه ای برای مادران شیرده اداره می کردند و بعد از آن، خانه ای برای بهبودی سالمندان. این صومعه همچنان متعلق به فرقهٔ عیادت از مریم مقدس است. کلمبیا. نُه خواهر عیادت از مادرید اسپانیا در سال ۱۸۹۲ به کلمبیا آمدند و اولین صومعه را در سانتا فه، بوگوتا تأسیس کردند. ایرلند. خواهران عیادتی در سال ۱۹۵۵ به ایرلند آمدند و صومعه ای را در استامولن، شهرستان میث تأسیس کردند. هنگامی که مادر مری ترزا اودوایر، رئیس صومعهٔ عیادت رزلند انگلستان، متوجه شد که برادران سنت جان خدای در حال ترک سیلورستریم هستند، از اسقف مِث برای اجازهٔ ورود فرقهٔ عیادت به حوزهٔ اسقفی او درخواست کرد. مشکلات تأمین نیرو با قرض گرفتن سه خواهر از آ
مریکا حل شد. صومعه های عیادت سنت پل مینه سوتا، بروکلین نیویورک و آتلانتا جورجیا هر کدام یک خواهر را قرض دادند. کره جنوبی. در سال ۲۰۰۵، شش خواهر عیادتی از مانیزالِس کلمبیا به کره جنوبی آمدند. صومعهٔ عیادت در جونگ اوک-اِوپ، یونچئون، در استان گیونگ گی، کره جنوبی تأسیس شد. لهستان. خواهران عیادت (به لهستانی: "Zakon Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny" یا "siostry wizytki") اولین بار توسط ملکهٔ هم نشین لهستان، ماری لوییز، که به طور گسترده به عنوان حامی و پشتیبان کلیسای کاتولیک شناخته می شد، به مشترک المنافع لهستان–لیتوانی دعوت شدند. با ورود ۱۲ راهبه به ورشو، آرزوی او محقق شد. تعداد خواهران ویزیتاسیون ورشو به سرعت افزایش یافت و این صومعه تا قبل از ۱۷۰۰ دو صومعهٔ دیگر را در کراکوف و ویلنیوس تأمین مالی کرد. پس از تجزیه لهستان، این فرقه بارها توسط ارتش های خارجی مورد سرقت قرار گرفت و تحت تحریم های اعمال شده توسط قدرت های اشغال گر رنج برد. در حال حاضر چهار صومعهٔ عیادت در لهستان وجود دارد. ورشو. اولین صومعه در کراکوفسکیه پشدمیشچیه، نزدیک به یک اقامتگاه سلطنتی ساخته شد. راهبه ها در همان سال ۱۶۵۴ رسماً در آنجا محصور شدند
، اما به زودی پس از آن، به دلیل تهدیدهای سیل مجبور شدند دو بار صومعه را ترک کنند - این چند قرن بعد دوباره اتفاق افتاد، زمانی که خواهران برای اسکان سربازان ناپلئونی بیرون رانده شدند. از زمان تأسیس، «ویزیتکی» (Wizytki)، یعنی عیادتی ها به زبان لهستانی، مدارس و خوابگاه هایی را برای دختران اداره می کردند و از فقیران شهری مراقبت می کردند. بعد از شکست قیام ژانویه (۱۸۶۴)، به عنوان یکی از تلاش های بسیار تزار برای از بین بردن هرگونه نفوذ ملی لهستان در آموزش، به خواهران آموزش ممنوع شد - به همراه خوابگاه، پذیرش افراد جدید نیز بسته شد، به این معنی که هیچ خواهر جدیدی نمی توانست پذیرفته شود. «ویزیتکی» فقط در سال ۱۹۰۵ آموزش افراد جدید را از سر گرفت. قدیمی ترین صومعه های عیادت همچنین در قیام ورشو شرکت داشتند، زمانی که خواهران داوطلبانه صومعه خود را به روی مهمانان باز کردند و از مردم غیرنظامی آسیب پذیر محافظت کردند. به عنوان سرپرستان یکی از برجسته ترین بناهای تاریخی در ورشو، خواهران نیز در حفاظت از آثار هنری مشارکت داشتند. تحت جمهوری خلق لهستان، همین صومعه فضایی برای ارتباط و تبادل با روحانیون در کشورهایی مانند جمهوری خلق مجار
ستان یا چکسلواکی بود. کراکوف. صومعه در کراکوف شکل گیری خود را مدیون معجزه ای می داند که توسط فرانسیس دِ سال انجام شد، هنگامی که به دعای اسقف و بنیانگذار یان مالاچوفسکی پاسخ داد، زمانی که او در رود یخ زده ویستولا در حال غرق شدن بود. پنج خواهر از صومعه ورشو همان زمستان به کراکوف نقل مکان کردند. یاسلو. صومعه مذکور در ویلنیوس با دستور نیکلای یکم در سال ۱۸۴۱ منحل شد و خواهران به زور به فرانسه تبعید شدند. در سال ۱۹۰۱، خواهران عیادت از ورسای به لهستان آمدند، جایی که خانه جدیدی را در یک صومعه تازه ساخته شده در یاسوو پیدا کردند که در سال ۱۹۰۳ رسماً آنها را پذیرفت. خواهران عیادت یاسوو مانند صومعه های خواهر خود، یک پانسیون برای زنان و دختران را اداره می کردند، اگرچه ظرفیت آن به عنوان مدرسه به طور رسمی شناخته نمی شد. فعالیت آموزشی آنها با شروع جنگ جهانی اول متوقف شد. در طول جنگ جهانی دوم، خواهران دوباره آواره شدند و صومعه ابتدا به یک بیمارستان جنگی تبدیل شد و سپس منفجر شد. خواهران عیادت در دهه ۱۹۵۰ به خرابه ها بازگشتند و روند کند بازسازی آغاز شد. در سال ۱۹۶۶، کلیسا به عنوان بخشی از جشن های گسترده تر هزارمین سالگرد مسیحی
شدن لهستان دوباره تقدیس شد. ریبنیک. در سال ۱۹۴۲، خواهران عیادت از ویلنیوس بار دیگر اخراج شدند. به آنها ممنوعیت پوشیدن لباس مخصوص راهبه داده شد و مجبور شدند برای بقیه جنگ جهانی دوم در میان مردم عادی زندگی کنند. در سال ۱۹۴۶، اسقف استانیسواف آدامسکی آنها را به شمیانوویتسه شلانسکیه دعوت کرد. در سال ۲۰۰۰، صومعه در شمیانوویتسه تعطیل شد و خواهران به ریبنیک نقل مکان کردند. خواهران عیادت در ریبنیک عمدتاً مسن هستند. در ایالات متحده. در ایالات متحده آمریکا ۱۰ صومعه در دو فدراسیون وجود دارد. صومعه های فدراسیون اول زندگی کاملاً درون گرایانه را سپری می کنند، با رعایت محصوربودگی پاپی، با نذرهای رسمی، و عادت سنتی فرقه را حفظ کرده اند. از ده صومعه عیادت در ایالات متحده، شش صومعه به فدراسیون اول تعلق دارد. فدراسیون دوم. خواهران فدراسیون دوم کارهای رسولانه را به زندگی تأملی خود اضافه می کنند. در سال ۱۹۸۹، رهبری فدراسیون دوم فرقه عیادت در ایالات متحده آمریکا، یک جامعه صومعه ای شهری را در مینیاپولیس تأسیس کردند. آن ها به عنوان بخشی از خدمات خود به خانواده ها، جلسات آموزشی مانند آشپزی و تغذیه، امور مالی و بودجه بندی، آمادگی برای د
انشگاه و غیره را برای نوجوانان محله ارائه می دهند. آکادمی عیادت مونت دو شانتال در سال ۱۸۴۸ با نام «آکادمی دخترانه ویلینگ» در مرکز شهر ویلینگ، ویرجینیای غربی تأسیس شد و در سال ۱۸۶۵ نام فعلی خود را به خود گرفت. در حالی که همه مقاطع تحصیلی پنجم تا دوازدهم دخترانه بود، مدارس مونتسوری و ابتدایی مونت دو شانتال مختلط بود. این مدرسه در ۳۱ مه ۲۰۰۸ تعطیل شد و راهبه ها به «عیادت جرج تاون» در واشینگتن دی.سی. نقل مکان کردند. این ساختمان در سال ۱۹۷۸ در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت، اما در ۷ نوامبر ۲۰۱۱ تخریب شد. عیادتی های برجسته. یکی از قدیسان برجسته این فرقه، **مارگِرِت ماری آلِکوک** است که گفته می شود مکاشفات قلب مقدس را دریافت کرد که منجر به **نذر اولین جمعه** و ساعت های مقدس شد. شخصیت برجسته دیگری از فرقه عیادتی **ماری مارتا شامبون** بود که به دلیل گزارش مجموعه ای از مکاشفات از عیسی و معرفی **نذر پنج زخم مقدس** (یا "تسبیح پنج زخم مقدس") در اوایل قرن بیستم شناخته شده است. در ۱۰ مه ۱۹۹۸، هفت راهبه عیادتی از اولین صومعه مادرید، اسپانیا، که در جریان انقلاب اسپانیا در سال ۱۹۳۶ شهید شدند، توسط **پاپ ژان پل دوم** در
رم تطهیر شدند.. این راهبه ها عضو خانه مادرید فرقه عیادت بودند. در اوایل سال ۱۹۳۶، در جریان جنگ داخلی اسپانیا، با تشدید آزار و اذیت مذهبی، بیشتر جامعه به اورونوز نقل مکان کردند و گروهی از شش راهبه را به سرپرستی خواهر ماریا گابریلا دِ هینوخوسا باقی گذاشتند. تا جولای در آپارتمان خود محصور شدند، زمانی که همسایه ای آن ها را به مقامات گزارش داد و در نوامبر ۱۹۳۶ آپارتمانشان بازرسی شد. با این حال، آنها از پناه گرفتن در کنسولگری ها خودداری کردند. عصر همان روز، گشتی از فدراسیون آنارشیست ایبریایی وارد آپارتمان شد و به همه خواهران دستور داد که آنجا را ترک کنند. آنها با ون به منطقه ای متروکه منتقل شدند و به ضرب گلوله کشته شدند. ماریا سسیلیا که هنگام شلیک به خواهر کناری اش فرار کرده بود، کمی بعد تسلیم شد و پنج روز بعد در کنار دیوار گورستان در والِکاس در حومه مادرید به گلوله بسته شد. در سال ۲۰۱۰، به پاسداشت سال جهانی جشن فرقه عیادت، پاپ بندیکت شانزدهم برای کسانی که از صومعه ای متعلق به عیادتی ها بازدید می کردند و در آنجا دعا می خواندند، آمرزش کامل (فرصت بخشایش گناهان) در نظر گرفت.
توپ برای کوردوبا () یک فیلم وسترن آمریکایی است که در سال ۱۹۷۰ به نمایش درآمد، این فیلم که در اسپانیا فیلمبرداری گردیده است بخش زیادی از آن به رخدادی در مکزیک در سال ۱۹۱۲ مربوط است. کارگردانی فیلم را پل وندکوس برعهده داشت، بازیگران اصلی آن جرج پپارد، پیت دوئل، جووانا رالی و رف ولونه بوده و موسیقی متن ساخته المر برنستاین است.
سکه یادبود پیروزی شاپور یکم بر روم یا سکه یادبود باج گزاردن فیلیپ عرب به شاپور یکم، یک دینار ساسانی با قطر ۲۸ میلی متر و وزن ۱۴٫۸۵ گرم (برابر دو دینار) و منسوب به شاپور یکم است. این سکه امروزه در مجموعه ای خصوصی نگهداری می شود. ، سکه شناس برجسته اتریشی، در سال ۲۰۰۴ پس از مشاهده عکسی از این سکه آن را جعلی دانست، ولی مدتی بعد با بررسی سکه از نزدیک از نظر پیشین خود عقب نشینی کرد و بدین ترتیب احتمال اصالت سکه مذکور تقویت شد. بااین حال هنوز اصالتش حتمی نیست. شمایل نگاری و کتیبه شناسی این سکه ویژه به وضوح نشان می دهند که نوعی مدال و سکه یادبود محسوب می شود. تاریخ احتمالی برای ضربش را میان سال های ۲۴۴ تا ۲۶۰ میلادی تخمین زده اند. مشخصات. روی سکه مذکور مانند سایر سکه های ساسانی، نقش نیم تنه شاهنشاه قرار گرفته که این عبارت به زبان فارسی میانه و خط پهلوی کتیبه ای دورش درج شده است: اگرچه عنوان شاهنشاه ایران و انیران بر سنگ نوشته سه زبانه شاپور یکم بر کعبه زرتشت ثبت شده، بااین حال پیشینه کاربرد این عنوان در سکه ها به زمان فرزند و جانشین شاپور، هرمز یکم بازمی گردد. اگر این سکه واقعاً دارای اصالت باشد، قدیمی ترین مورد شناخ
ته شده از کاربرد اصطلاح انیران بر سکه های ساسانی است. نقش پشت سکه صحنه تسلیم شدن امپراتور رومیان در مقابل شاپور یکم که سواره است را نشان می دهد. چنین نقشی در میان سکه های ساسانی استثنا است و مورد مشابه ای ندارد. مطابق کتیبه دور این نقش، امپراتور تسلیم شده باید فیلیپ عرب باشد: بدین ترتیب تاریخ ضرب این سکه باید مربوط به پس از نبرد مشیک و مربوط به هنگامی باشد که با کشته شدن گوردیان سوم، جانشین او فیلیپ عرب، طبق متن سنگ نوشته کعبه زرتشت پذیرفت که ۵۰۰٫۰۰۰ دینار باج به ساسانیان بپردازد. نکته جالب توجه دربارهٔ نقش پشت سکه، حالت دست شاپور یکم است که انگشت سبابه را به سمت بالا گرفته است. این حالت انگشت در ایران ساسانی زمانی رخ می داد که فردی از رده پایین تر مقابل یک شخص والامقام تر قرار می گرفت. در مورد شاهنشاهان، این حالت تنها در هنگام مواجه آن ها با اهورامزدا صورت می گرفت (برای نمونه سنگ نگاره اهورامزدا و اردشیر بابکان). نقش اهورامزدا و ایزدان دیگر در این بخش سکه وجود ندارد. شاید این حالت شاپور یک قدردانی ساده از اهورامزدا، بدون حضور پیکر او باشد. احتمال دیگر آن است که این نوع از ژست گرفتن می تواند نشان دهنده تأثیر
فرهنگ ایرانی شرقی نواحی مانند تخارستان باشد که در آنجا این ژست نه نشانه کُرنِش، بلکه نماد صلح خواهی و علاقه به ثبات است. بدین ترتیب شاپور با نشان دادن این علامت به فیلیپ، درخواست او برای قبول صلح را می پذیرد. نقش شاه سوارکار بر برخی از سکه های برنزی هم دوره شاپور یکم که ضرب شهر مرو هستند، وجود دارد، ولی نقش روی سکه ها به شاهان محلی دست نشانده تعلق دارد. در زمان شاپور یکم، شاهان مرو مجاز به ضرب سکه برنزی با نقش خود و عنوان «شاه مرو» بودند.
نورم کرازبی (زاده -درگذشته ) بازیگر آمریکایی بود. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم باشگاه کوگر، هشت شب دیوانه وار و بزرگ شده ها ۲ اشاره کرد.