Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ال، به ویژه ژنرال توماس سیپریانو دِ موسکورا، رئیس جمهور سابق نیو گرانادا و سیاستمداری قدرتمند و بانفوذ در کشور را خشمگین کرد. او این قوانین را خلاف قانون اساسی دانست و با دیگر رهبران لیبرال در ایالت های دیگر تماس گرفت و آنها از او برای شورش علیه رئیس جمهور حمایت کردند. اگرچه همه با ایده های او موافق نبودند، اما از او حمایت کردند و پذیرفتند که به او اجازه دهند فرمانده عالی جنگ شود، زیرا آنها راه دیگری برای بازپس گیری خودمختاری خود جز شورش علیه دولت نمی دیدند. با فرمانی در ۸ مه ۱۸۶۰، موسکرا روابط خود را با دولت ملی قطع کرد، خود را فرمانده عالی جنگ اعلام کرد و یک ایالت جداگانه، یعنی ایالت مستقل کائوکا، را اعلام نمود. از آن لحظه، کشور وارد جنگ داخلی شد. در تلافی، دولت اوسپینا رودریگز شورش هایی را علیه دولت های لیبرال در برخی ایالت ها تأیید کرد که اولین مورد از این درگیری های مسلحانه در سانتاندر، علیه دولت اوستورجیو سالگار در سال ۱۸۵۹ بود؛ کنفدراسیون گرانادین به ایالت سانتاندر اعلام جنگ کرد و ارتش خود را برای سرکوب اوستورجیو سالگار فرستاد که به همراه دیگر چهره های مهم، از جمله آکویلئو پارا، دستگیر شد. جنگ داخلی سپ
س به ایالت های دیگر، از جمله بولیوار، آنتیوکیا، ماگدالنا و کائوکا، گسترش یافت. در اقدامی غیرمنتظره، موسکرا در ۱۸ ژوئن ۱۸۶۱ بوگوتا را تصرف کرد، خود را رئیس جمهور دولت موقت اعلام کرد و اوسپینا رودریگز، برادرش پاستور اوسپینا و بارتولومه کالوو، رئیس جمهور تازه انتخاب شده کنفدراسیون، را دستگیر کرد. جنگ در سال ۱۸۶۲، زمانی که آخرین رهبران اپوزیسیون محافظه کار درگذشتند یا تسلیم شدند، پایان یافت. جغرافیا. مرزها. طبق قانون اساسی ۱۸۵۸، مرزهای قلمرو کنفدراسیون گرانادا همان مرزهای سال ۱۸۱۰ بود که قلمرو نایب السلطنه گرانادای جدید را از کاپیتانی کل ونزوئلا، کاپیتانی کل گواتمالا و متصرفات پرتغال در برزیل جدا می کرد. در غرب، مرزها همان هایی بودند که به طور موقت توسط معاهده با دولت اکوادور در ۹ ژوئیه ۱۸۵۶ و تمام معاهدات با آن جمهوری مشخص شده بودند. مناطق. کنفدراسیون گرانادین منطقه وسیعی را در بر می گرفت که به شدت به دلیل جغرافیای خود تقسیم شده بود. این کشور توسط سه رشته کوه آند، رودخانه ماگدالنا که شریان اصلی ناوبری در کشور بود و تنگه پاناما که در منطقه خود منزوی بود، تقسیم شده بود. جنگل های جنوب تنها به سردرگمی می افزودند. مر
زهای نامشخص هرگز به طور قطعی مشخص نشدند و زمین، ساکنان آن، که اکثراً بومی بودند، را از بقیه کشور جدا می کرد. چهار منطقهٔ مجزا، کشور را تقسیم می کردند؛ منطقهٔ شرقی شامل کوندینامارکا، تولیما، بویاکا و سانتاندر بود؛ منطقهٔ کائوکا که شامل چوکو می شد و تا مارماتو امتداد داشت؛ منطقهٔ آنتیوکویا که تا رودخانهٔ چینچینا در نزدیکی مانیزالس امتداد داشت؛ و منطقهٔ آتلانتیک. هر یک از این مناطق مانند یک کشور جداگانه و بدون ارتباط با یکدیگر رفتار می کردند. این انزوا و فقدان جاده ها، محدودیت شدیدی بر اقتصاد بود، زیرا هسته های از قبل دور آن، برای رشد تجارت و انجام سرمایه گذاری، بسیار از یکدیگر فاصله داشتند. دین. در طول حیات کوتاه کنفدراسیون گرانادین، کلیسای کاتولیک رومی هدف دائمی دولت بود. اگرچه جمعیت آن هنوز بسیار کاتولیک رومی بودند و دین بخش اساسی زندگی را تشکیل می داد، دولت در این مدت تعدادی قانون را برای کنترل روحانیون و اموال کلیسا تصویب کرد. در طول اولین دوره ریاست جمهوری ژنرال توماس سیپریانو د موسکرا در سال ۱۸۴۹، موسکرا موضعی رادیکال در قبال کلیسا اتخاذ کرد و قوانینی را تصویب کرد که اموال مذهبی را مصادره می کرد و روحانیو
ن را تابع قوانین دولتی می کرد. او انجمن عیسی را از جمهوری نیو گرانادا تبعید کرد و اسقف اعظم بوگوتا را اخراج نمود. تعطیلی صومعه ها و دیرها، راهبه ها را به فقر کشاند، اگرچه بسیاری از آنها توسط شهروندان به خانه ها برده شدند. همه اینها انتقاد مستقیم واتیکان را به دنبال داشت، حتی باعث شد پاپ پیوس نهم دولت کلمبیا را به خاطر اقداماتش محکوم کند. پس از ایجاد کنفدراسیون گرانادین، در زمان دولت ماریانو اوسپینا رودریگز، یسوعیان بار دیگر در کشور مورد استقبال قرار گرفتند و تنش های مذهبی کاهش یافت. این دوره کوتاه آرامش مذهبی زمانی پایان یافت که موسکورا، که برای بار دوم ریاست جمهوری را به دست گرفت، به نگرش ضد روحانی خود ادامه داد و بار دیگر یسوعیان را از کنفدراسیون بیرون راند و تنها هفتاد و دو ساعت به آنها فرصت داد تا کشور را ترک کنند یا در غیر این صورت با خطر زندانی شدن روبرو شوند، زیرا آنها را به حمایت از شورش متهم می کرد. او چند قانون ضد روحانیت تصویب کرد. یکی از این قوانین، قانون شهریه فرقه ها بود، قانونی که مقامات مذهبی را از انجام وظایف خود بدون مجوز دولت منع می کرد و بنابراین برای موعظه نیاز به مجوزهای ویژه داشت. او از
طریق قانون دیگری، اموال جوامع و سازمان های مذهبی مانند مدارس، بیمارستان ها، صومعه ها، کلیساها، زمین، خانه ها و سایر املاک قابل فروش را مصادره کرد. سازمان هایی که مخالف بودند، ممنوع و منحل شدند. این قوانین به عنوان حمله مستقیم به کلیسا تصویب نشدند، اما وانمود شد که برای بهبود وضعیت خزانه ملی که به دلیل جنگ داخلی در حال وقوع، تهی شده بود، تصویب شده اند. دارایی های کلیسا به بهترین خریدار فروخته شد و صنعت و سرمایه گذاری بهبود یافت و در عین حال پول در دست دولت قرار گرفت. با این حال، این قوانین کمک چندانی به کشاورزانی نکرد که در نهایت صاحب مقدار کمی از زمین ها شدند، همان طور که موسکورا با شعار «زمین برای کسانی که روی آن کار می کنند» در نظر داشت. کنوانسیون ریونگرو. کنفدراسیون گرانادین در ۸ مه ۱۸۶۳ با امضای قانون اساسی ۱۸۶۳ توسط کنوانسیون ریونگرو، که رسماً نام کشور را به ایالات متحده کلمبیا، متشکل از نه ایالت مستقل، تغییر داد و در آن قوانین و اختیارات جدیدی به ایالت ها و روسای جمهور داده شد، پایان یافت. لیبرال ها از قدرت بزرگ موسکرا ترسیده بودند و قانون اساسی جدیدی را برای محدود کردن قدرت او تدوین کردند. لیبرال های
رادیکال از یک دولت فدرال مبتنی بر سیاست لسه فر دفاع می کردند که در آن خودمختاری منطقه ای و محلی حفظ می شد، جایی که هیچ ارتش ملی وجود نداشت، جامعه ای با حقوق و آزادی های اساسی، مبتنی بر آموزش و ارزش های بازار آزاد، بدون دخالت کلیسا.
سارا (با نام کامل سارا آن، به انگلیسی: Sarah Anne، اوت ۱۹۵۹ - ژوئیه ۲۰۱۹) یک شامپانزه تحقیقی فرهنگ پذیر بود که مهارت های شناختی اش در کتاب «"ذهن یک میمون"» نوشته دیوید پریماک و آن جیمز پریماک در سال ۱۹۸۳ مستند شده است. سارا یکی از نه شامپانزه در آزمایشگاه روان شناسی دیوید پریماک در پنسیلوانیا بود. سارا در سال ۱۹۵۹ در آفریقا متولد شد. او ابتدا به میزوری، سپس به سانتا باربارا و درنهایت به پنسیلوانیا نقل مکان کرد. او برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ تحت آموزش توکن های زبانی قرار گرفت. سارا به همراه سه شامپانزه دیگر، تحت آموزش نشانه های زبانی قرار گرفتند. یکی از شامپانزه ها نتوانست حتی یک کلمه هم یاد بگیرد، اما سارا، الیزابت و پیونی توانستند جریان هایی از نشانه های زبانی را که از یک دستور زبان پیروی می کردند، تجزیه، تحلیل و تولید کنند. او از یک تخته مخصوص با نمادهای پلاستیکی برای تجزیه صحیح عبارات نحوی مختلف از جمله شرط (if-then-else) استفاده کرد. سارا حتی قادر به تشخیص رنگ ها و اتصال آنها به اشیاء منطبق بود، استعدادی که پریماک شک داشت حتی کبوتر اهلی بتواند داشته باشد. وقتی خانواده پریماک در سال ۱۹۸۷ تصمیم گرفتند که دی
گر نمی خواهند با شامپانزه ها کار کنند، سارا به مرکز شامپانزه های سارا بویسن در دانشگاه ایالتی اوهایو فرستاده شد، جایی که او با دیگر شامپانزه های پرورش یافته ازجمله کرمیت، دارل، بابی، شیبا، کیلی، آیوی، هارپر و اما زندگی و کار کرد. در ژانویه ۲۰۰۶، سارا به یک دانشجو حمله کرد و باعث جراحات جزئی شد. ماه بعد، مرکز شامپانزه ها تعطیل شد و دانشگاه ایالتی اوهایو شامپانزه ها را به یک مجموعه حیوانات خصوصی در تگزاس فرستاد. متعاقباً، شامپانزه ها به یک پناهگاه شامپانزه دیگر، چیمپ هون، در لوئیزیانا منتقل شدند. در چیمپ هون، سارا به خاطر تکنیک های لانه سازی اش با پتو شناخته شد. خوراکی مورد علاقه او ام اندامز بود. سارا در ژوئیه ۲۰۱۹، درست قبل از شصتمین سالگرد تولدش، درگذشت. پیوند به بیرون. عکسی از سارا در پناهگاه شامپانزه ها، از "نیویورک تایمز" ، ۸ نوامبر ۲۰۱۱
۷۸ عنوان دوازدهمین آلبوم استودیویی امیر تتلو خواننده ایرانی است که در سال های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ از آونگ موزیک و رپفارسی منتشر شد. در این آلبوم خوانندگانی همچون سهراب ام جی، سپهر خلسه، دوزخ و ارکیده به عنوان خوانندگان مهمان حضور دارند. از این آلبوم به عنوان یکی از بهترین آلبوم های رپ فارسی نیز یاد می شود. نام آلبوم. نام این آلبوم به گفته امیر تتلو همانند یین و یانگ و عدد ۶۹ به معنای تعادل و عدالت است. تولید و پخش. "ممه های گلشیفته" پنجمین تک آهنگ منتشر شده از آلبوم ۷۸ با تنظیم خود امیر تتلو بود. مضمون این آهنگ نسبت به حواشی نیمه برهنه شدن گلشیفته فراهانی بود. گلشیفته فراهانی نیز از این موزیک حمایت کرد. "گرگ ۲" با همکاری سهراب ام جی ششمین تک آهنگ این آلبوم بود که با تنظیم سعید انصار در بهمن ۱۳۹۸ توسط کمپانی آونگ و رپفارسی منتشر شد. این آهنگ اولین همکاری امیر تتلو با سهراب ام جی بود. همچنین این آهنگ توسط کمپانی رپفارسی بهترین آهنگ سال ۱۳۹۸ انتخاب شد. گرگ ۱ قبلا با همکاری رضا پیشرو و حصین در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۹۷ منتشر شده بود. "حرمسرا" نام سیزدهمین تک آهنگ امیر تتلو از آلبوم ۷۸ با تنظیم سعید انصار بود که در اردیبهشت ۱۳
۹۹ پخش شد. این آهنگ، آهنگی اجتماعی بود و به مشکلات جامعه می پر دارد. این آهنگ توسط کمپانی رپفارسی بهترین آهنگ سال ۱۳۹۹ انتخاب شد. افعی یک دیس بود که به بیشتر رپرا از جمله رضا پیشرو و ملتفت داده شده بود اما مخاطب اصلی این آهنگ سروش هیچ کس بود. در آن زمان هیچ کس با امیر تتلو اختلافاتی داشت که تتلو با زبانی تند در آهنگ جوابش را داد. در آخر آهنگ، تتلو نیز اشاراتی به قتل رومینا اشرفی می کند.
آغاز و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی آرون کائول است. در این فیلم بازیگرانی همچون مانوهار سینگ و نانا پاتیکار ایفای نقش کرده اند.
بازیافت در ایران بخشی از مدیریت پسماند شهری و روستایی است. با وجود تولید روزانه حدود ۵۰ هزار تن زباله در کشور، تنها بین ۵ تا ۱۰ درصد آن بازیافت می شود و بیش از ۷۰ درصد زباله ها به طور مستقیم دفن می شوند. این میزان در مقایسه با کشورهای پیشرفته که نرخ بازیافت نزدیک به ۱۰۰ درصد دارند، بسیار پایین است. تاریخچه و زیرساخت ها. نخستین کارخانه بازیافت کشور در اصفهان راه اندازی شد و در ادامه شهرداری تهران با تأسیس مرکز پسماند آرادکوه و طرح تفکیک از مبدأ، مدیریت پسماند را توسعه داد. با این حال، فقدان زیرساخت های مدرن و پراکندگی مراکز رسمی بازیافت، مانع از بهره وری مناسب شده است. میزان تولید و ترکیب پسماند. طبق آمار رسمی، سرانه تولید زباله در مناطق شهری ایران حدود ۷۶۰ گرم در روز و در مناطق روستایی حدود ۴۸۵ گرم است. در تهران این رقم به حدود ۷۵۰ تا ۸۰۰ گرم می رسد. بیشترین سهم پسماند شهری مربوط به زباله های تر است که بیش از ۹۰ درصد کل پسماند تهران را تشکیل می دهد. تفکیک از مبدأ. با وجود اجرای طرح تفکیک از مبدأ در بسیاری از شهرها، تنها حدود ۱۰ درصد زباله ها در مبدأ تفکیک می شوند و بیش از ۹۰ درصد همچنان بدون جداسازی به مراکز
دفن منتقل می شوند. در تهران نیز تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد پلاستیک ها به طور واقعی بازیافت می شوند. وضعیت در تهران. در سال ۱۴۰۲، شهرداری تهران بیش از ۲ میلیون و ۱۸۰ هزار تن پسماند جمع آوری کرد که شامل ۹۱ درصد زباله تر و ۹ درصد زباله خشک بود. از میان زباله های خشک، کاغذ و مقوا با حدود ۴۹ هزار تن (۲۶٪) در رتبه اول و نایلون با ۱۲ درصد در رتبه دوم قرار دارند. جایگاه بین المللی. طبق گزارش رسمی مجلس شورای اسلامی، ایران تنها ۹ درصد زباله های شهری را بازیافت می کند، در حالی که در بسیاری از کشورها این نرخ بالای ۵۰ درصد است. این موضوع موجب شده ایران در مقایسه با کشورهای منطقه و جهان، جایگاه پایینی در حوزه بازیافت داشته باشد. چشم انداز. کارشناسان معتقدند برای بهبود وضعیت بازیافت در ایران باید:
اوساکس (به انگلیسی: Osaces ؛ درگذشت ۵۱ پیش از میلاد) یک فرمانده نظامی اشکانی در سده اول پیش از میلاد بود. او به دلیل نقشش در لشکرکشی اشکانیان به سوریه و یهودیه و مرگش در نبرد با رومیان شناخته می شود. نام شناسی. نام اوساکس ریشه در واژه ایرانی باستان *Ausa- به معنای "نیرو" یا "قدرت" دارد. این نام به جایگاه و نقش نظامی او به عنوان یک سردار قدرتمند اشاره دارد. نقش تاریخی. در سال ۵۱ پیش از میلاد، اوساکس به همراه پاکور یکم، ولیعهد اشکانی، فرماندهی نیروهای اشکانی را در یک لشکرکشی بزرگ به مناطق تحت کنترل روم در شرق برعهده داشت. هدف این لشکرکشی گسترش نفوذ اشکانیان در منطقه و مقابله با قدرت روزافزون روم بود. او در این کارزار نظامی درگیر نبردهایی در منطقه سوریه شد. نیروهای او در کمین ارتش روم به فرماندهی گایوس کاسیوس لونگینوس، یکی از فرماندهان زیردست مارکوس لیسینیوس کراسوس، افتادند. مرگ. در جریان این نبرد، اوساکس به دلیل اصابت تیری در نزدیکی شهر آنتیگونیا کشته شد. مرگ او به عنوان یکی از فرماندهان کلیدی، ضربه سختی به روحیه و سازماندهی نیروهای اشکانی زد. با مرگ اوساکس، پاکور یکم مجبور به عقب نشینی از قلمرو روم شد و به این
ترتیب، لشکرکشی آن ها شکست خورد. مرگ اوساکس یکی از عوامل اصلی پایان این مرحله از جنگ های اشکانیان و رومیان بود.
جنگل خواری به معنای تغییر کاربری غیرقانونی یا تخریب اراضی جنگلی برای اهدافی مانند ساختمان سازی، کشاورزی یا توسعه شهری است. این پدیده در ایران به عنوان یکی از چالش های زیست محیطی مهم شناخته می شود. بر اساس گزارش مرکز پژوهش های مجلس، رشد غیرقانونی مهاجرت از روستا به شهر، تغییر کاربری زمین و تصرف غیرقانونی عرصه های طبیعی در قالب جنگل خواری روند تخریب منابع طبیعی را تسریع کرده است. گنجینه جنگل هایی کهن همچون هیرکانی با قدمتی ۲۵ تا ۵۰ میلیون سال در معرض تهدید هستند، به طوری که تنها ۱۰ درصد آن ها تحت حفاظت سازمان محیط زیست قرار دارند. میزان تخریب و آمارها. طبق گزارش کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، در بازه زمانی سال های ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱، روزانه حدود ۱۲۷ هکتار جنگل و مرتع به صورت غیرقانونی تصرف شده؛ در مجموع بیش از ۴۶۶ هزار هکتار مورد شناسایی قرار گرفته است که حدود ۱۹۸ هزار هکتار آن با حکم قضایی خلع ید شده اند. برخی منابع اعلام می کنند حدود ۲ میلیون هکتار از جنگل های شمال کشور در طی دهه های گذشته در اختیار ویلاسازان و جنگل خواران قرار گرفته است و پوشش جنگلی مازندران طی ۵۰ سال گذشته نزدیک به نصف شده است. همچنین گفته می شود سالانه ۶۳
هزار هکتار از جنگل های زاگرس و هیرکانی نابود می شود؛ کارشناسان هشدار می دهند در صورت ادامه این روند، ظرف ۵۰ سال آینده چیزی از این جنگل ها باقی نخواهد ماند. پیامدها. جنگل خواری در ایران پیامدهای زیست محیطی و اجتماعی گسترده ای به همراه داشته است. تخریب جنگل های هیرکانی و ارسباران، که از میراث طبیعی یونسکو محسوب می شوند، به کاهش تنوع زیستی و تهدید گونه های گیاهی و جانوری منجر شده است. در مناطق شمالی کشور، به ویژه استان های مازندران و گیلان، ویلاسازی های غیرمجاز و تصرفات اراضی جنگلی باعث کاهش سطح جنگل ها شده است. علاوه بر این، جنگل خواری به افزایش آتش سوزی ها، فرسایش خاک و تغییرات اقلیمی در این مناطق دامن زده است. مناطق بحرانی. بیشترین موارد جنگل خواری در جنگل های هیرکانی در شمال کشور، به ویژه استان های مازندران و گیلان، گزارش شده است. این جنگل ها به دلیل قرار گرفتن در نواحی پرجمعیت و گردشگری، با بیشترین فشار ساخت وساز و تغییر کاربری مواجه اند. علاوه بر این، جنگل های زاگرس در غرب ایران نیز به دلیل تبدیل به باغ های میوه و اراضی کشاورزی در معرض نابودی قرار دارند. جنگل های ارسباران در شمال غرب کشور نیز با تهدید بهر
ه برداری غیرمجاز و توسعه انسانی روبه رو هستند. قوانین و اقدامات مقابله ای. برای مقابله با جنگل خواری در ایران، قوانین مختلفی وضع شده که مهم ترین آن ها «قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع» مصوب سال ۱۳۴۶ و «قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها» مصوب سال ۱۳۷۴ است. همچنین از سال ۱۳۹۶، طرحی با عنوان «طرح تنفس جنگل های شمال» به اجرا درآمد که هدف آن توقف بهره برداری صنعتی از چوب در جنگل های هیرکانی بود. با وجود این، گزارش ها نشان می دهد اجرای این قوانین با چالش هایی مانند کمبود نیروی حفاظتی، ضعف نظارت و برخی تخلفات اداری همراه بوده است. علاوه بر این، کارشناسان بر ضرورت اجرای برنامه های آمایش سرزمین به عنوان راهکاری اساسی برای کاهش تغییر کاربری اراضی تأکید کرده اند. واکنش ها و انتقادها. فعالان محیط زیست و رسانه ها بارها نسبت به پیامدهای جنگل خواری در ایران هشدار داده اند و اجرای قوانین موجود را ناکافی دانسته اند. برخی گزارش ها نشان می دهند که تغییرات قانونی اخیر، مانند انحلال سازمان منابع طبیعی و واگذاری اختیارات به وزارت جهاد کشاورزی، می تواند باعث کاهش اثربخشی حفاظت از جنگل ها و افزایش تخلفات شود. علاوه
بر این، کارشناسان محیط زیست بر لزوم تقویت نظارت، افزایش نیروی حفاظتی و اجرای برنامه های آمایش سرزمین تأکید می کنند تا تغییر کاربری غیرقانونی اراضی جنگلی کاهش یابد.
​اورنوداپاتس (به انگلیسی: Ornodapates) نام یک فرمانده نظامی در دوران اشکانی بود که بیشتر به دلیل نقشش در شورش علیه اُرد دوم و حمایت از پاکور یکم شناخته می شود. نقش تاریخی. پس از شکست کراسوس در نبرد حران، اورنوداپاتس به عنوان یکی از فرماندهان، با پاکور یکم (ولیعهد اُرد) همراه شد. او در مقطعی که روابط پاکور با پدرش، اُرد دوم، تیره شده بود، پاکور را پادشاه اعلام کرد. در همین دوره، سکه هایی نیز با تصویر پاکور ضرب شد. این اقدام نشان دهنده نفوذ و قدرت اورنوداپاتس در آن زمان بود. با این حال، شورش آن ها دوام زیادی نداشت. اُرد دوم و پاکور به زودی آشتی کردند و ضرب این سکه ها متوقف شد. اورنوداپاتس به دلیل نقشش در این رویداد، که می توانست مسیر تاریخ اشکانیان را تغییر دهد، در منابع تاریخی جایگاه کوچکی دارد. اطلاعات زیادی دربارهٔ زندگی شخصی یا سایر فعالیت های نظامی او در دسترس نیست.
الکساندرا آندریونا آنتونوا (; (متولد ۵ مه ۱۹۳۲ - درگذشته ۸ اکتبر ۲۰۱۴) معلم، نویسنده، شاعر و مترجم روسی-کیلدین سامی بود. آنتونووا، که از فعالان زبان کیلدین سامی بود، در کار تهیه زبان نوشتاری رسمی کیلدین سامی که از دهه ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفته است، شرکت داشت. او نویسنده چندین کتاب درسی کیلدین سامی و کتاب های داستانی به زبان کیلدین سامی و روسی بود. در سال ۲۰۱۲، او به همراه نینا آفاناسیوا جایزه گولگیلا را دریافت کرد. زندگی نامه. الکساندرا آندریونا آنتونووا در ۵ مه ۱۹۳۲ در شهر کولا، تریبرکا، در استان مورمانسک متولد شد. در سال ۱۹۵۶، او به عنوان معلم زبان روسی و ادبیات از مؤسسه آموزشی دولتی هرزن (که اکنون دانشگاه هرزن نام دارد) در لنینگراد فارغ التحصیل شد. آنتونووا پس از اتمام تحصیلاتش به شبه جزیره کولا بازگشت و از سال ۱۹۵۶ تا زمان بازنشستگی به عنوان معلم در مدرسه شبانه روزی در لووزرو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۶، یک گروه کاری برای برنامه ریزی زبان سامی در بخش آموزش کمیته مرکزی حزب کمونیست در منطقه مورمان تأسیس شد. تحت راهنمایی مربی و زبان شناس ریمما کوروچ ، آنتونوا، معلم سامی زبان، و بوریس گلوهوف، مربی زبان از
مورمانسک، شروع به تهیه یک املای جدید و مطالب آموزشی جدید برای کولا-سامی کردند. آنتونوا و همکارانش به همراه زبان شناسان آکادمی علوم روسیه، املایی را که از سال ۱۹۳۷ استفاده نشده بود، اصلاح کردند و یک استاندارد جدید کتاب مقدس تدوین کردند. در سال ۱۹۷۹، این املای سیریلیک جدید برای اولین بار ارائه و در دوره های زبان تجربی مورد استفاده قرار گرفت. سپس او شروع به استفاده از هنجار جدید زبانی در تدریس زبان کیلدین سامی برای دانش آموزان مدرسه شبانه روزی کرد و شروع به نوشتن اولین کتاب درسی کیلدین سامی کرد که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. در سال ۱۹۸۵، گروه کاری در مورمانسک، که با چندین کارمند جدید سامی رشد کرده بود، یک فرهنگ لغت جامع کیلدین سامی-روسی منتشر کرد. نویسندگان این فرهنگ لغت آنتونووا، نینا آفاناسیوا و چند نفر دیگر بودند. فرهنگ لغت کیلدین سامی-روسی-کیلدین سامی نوشته جورجی ک. کرت از سال ۱۹۸۶ با کمک آنتونووا به عنوان مشاور زبان مادری تهیه شد. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷، آنتونووا به عنوان ویراستار و گوینده رادیو برای پخش برنامه های رادیویی سامی توسط رادیوی شهری در لووزرو کار می کرد. او همچنین یک دوره رادیویی به زبان کیلدین سامی ارا
ئه داد. آنتونووا علاوه بر کار خود به عنوان معلم و فعال زبان، نویسنده ای پرکار نیز بود که چندین مجموعه شعر برای کودکان و بزرگسالان به زبان کیلدین سامی و روسی نوشت. او همچنین ادبیات را از کیلدین سامی به روسی و از روسی به کیلدین سامی ترجمه کرد. شناخته شده ترین ترجمه آنتونووا، سه کتاب آسترید لیندگرن دربارهٔ پی پی جوراب بلند است که در سال ۲۰۱۳ در مجموعه ای به زبان کیلدین سامی منتشر شد. او علاوه بر داستان، ادبیات کلیسا را نیز ترجمه کرد. آنتونووا همچنین به عنوان مصحح و مترجم متون منبع و به عنوان خبرچین برای پروژه های مستندسازی زبان کار می کرد. آنتونووا در ۸ اکتبر ۲۰۱۴ در لووزرو درگذشت.
محمود حسن دیوبندی (با عنوان مشهور «شیخ الهند»؛ ۱۸۵۱–۱۹۲۰) یکی از علمای مسلمان هندوستان و فعال جنبش استقلال هند بود که دانشگاه ملی اسلامیه را بنیان گذاشت و جنبش "نامه های ابریشمی" را برای آزادی هند راه اندازی کرد. او نخستین طلبه ای بود که در مدرسه علمیه دارالعلوم دیوبند تحصیل کرد. استادان او شامل محمدقاسم نانوتوی و محمود دیوبندی بودند و در زمینه تصوف، از امدادالله مهاجر مکی و رشید احمد گنگوهی اجازه نامه علمی دریافت کرد. حسن مدیریت مدرسه دارالعلوم دیوبند را بر عهده داشت و سازمان هایی مانند "جامعه انصار" و "نظارۃ المعارف" را تأسیس کرد. او ترجمه ای از قرآن به زبان اردو نگاشت و کتاب هایی مانند "ادله کامله"، "ایضاح الادله"، "احسن القرا" و "جهد المقّل" را تألیف کرد. او در دارالعلوم دیوبند به تدریس حدیث پرداخت و نسخه برداری و ویرایش "سنن ابوداوود" را انجام داد. از شاگردان برجسته او می توان به اشرف علی تهانوی، انورشاه کشمیری، حسین احمد مدنی، کفایت الله دهلوی، ثناءالله امریتساری و عبیدالله سندی اشاره کرد. حسن یکی از مخالفان سرسخت حکومت بریتانیا در هند بود. وی جنبش هایی برای سرنگونی سلطه بریتانیا راه اندازی کرد، اما در
سال ۱۹۱۶ دستگیر و به زندان مالت منتقل شد. او در سال ۱۹۲۰ آزاد شد و از سوی کمیته خلافت، عنوان «شیخ الهند» (بزرگ هند) به او اهدا شد. او فتاوای دینی در حمایت از "جنبش عدم همکاری با بریتانیا" صادر کرد و در بخش های مختلف هند سفر کرد تا مسلمانان را به پیوستن به جنبش آزادی ترغیب کند. محمود حسن در نوامبر ۱۹۲۰ ریاست دومین نشست عمومی جمیعت علمای هند را بر عهده گرفت و به ریاست آن منصوب شد. دانشکده پزشکی شیخ الهند مولانا محمود حسن به یاد او نام گذاری شده است و در سال ۲۰۱۳، دولت هند تمبر یادبود جنبش نامه های ابریشمی او را منتشر کرد.
نبرد لابوس در سال ۲۰۹ پ.م. بین امپراتوری سلوکی به رهبری آنتیوخوس سوم بزرگ و اشکانیان به رهبری اشک دوم درگرفت. این نبرد به پیروزی سلوکیان منجر شد و اشکانیان تابع سلوکیان شدند. پیش زمینه. اشکانیان تا سال ۲۴۵ پیش از میلاد جزو قلمرو سلوکیان بودند، تا اینکه پس از مرگ آنتیوخوس دوم تئوس و تصرف پایتخت سلوکیان، انطاکیه، توسط مصری ها، فرماندار محلی، آندراگوراس، از فرصت استفاده کرده و استقلال خود را اعلام کرد. او به زودی توسط قبیله پرنی، به رهبری اشک یکم، سرنگون شد که سپس پادشاهی اشکانیان را برای خود ادعا کرد. قبیله پرنی به مدت سه دهه بدون مخالفت بر اشکانیان حکومت کرد. مقدمه. پس از پایان خصومت ها با مصر، فرمانروای سلوکی، آنتیوخوس بزرگ، به دنبال بازپس گیری قلمروهای شرقی ازدست رفته امپراتوری خود بود. در اوایل سال ۲۰۹ پیش از میلاد، او وارد ماد شد و از بیابانی بی آب (به احتمال زیاد کویر نمک سیرجان) عبور کرد تا به پایتخت اشکانیان، هکاتوم پیلوس برسد. پیش از این عبور، پادشاه اشکانی، اشک دوم، افرادی را برای تخریب چاه های اصلی در طول مسیر فرستاده بود، اما آن ها با ۱۰۰۰ سوار سلوکی به رهبری فرمانده نیکومدس روبرو شده و پراکنده شدند
. آنتیوخوس هکاتوم پیلوس را تصرف کرد و پس از توقفی کوتاه، برای تعقیب ارتش بسیار کوچک تر اشکانیان به رهبری اشک، که به دنبال مکانی مناسب تر برای نبرد عقب نشینی کرده بودند، حرکت کرد. آن ها تا کوهستان البرز در منطقه مجاور هیرکانیا (گرگان) سفر کردند که تنها از طریق گذرگاه های باریک قابل عبور بود. اشکانیان گذرگاه اصلی، یعنی کوه لابوس، را برای رویارویی با آنتیوخوس انتخاب کردند. نبرد. آنتیوخوس که می دانست نمی تواند گذرگاه را با زور باز کند، ارتش خود را به دسته های کوچک تری تقسیم کرد که هر کدام مسیرهای فرعی و کوچک تری را در کوهستان در پیش گرفتند. در پیشاپیش سپاه، دسته ای از کمانداران کرتانی به رهبری پولی کسنیداس رودسی و بسیاری از نیروهای سبک سلاح به رهبری مردی که تنها با نام دیوگنس شناخته می شود، قرار داشتند. عقب دار سپاه عمدتاً متشکل از پیاده نظام به رهبری نیکولاس آیتولیایی و نیکومدس مذکور بود. اشکانیان با ایجاد موانع و قرار دادن گروه هایی از سربازان در نقاط مرتفع مختلف گذرگاه، راه را بر سلوکیان بستند و آب وهوای نامساعد نیز باعث سقوط درختان و صخره های بیشتری شد که مسیر سلوکیان را مسدود کرد. ارتشی که تماماً در آرایش فا
لانژ بود، نمی توانست راه خود را باز کند، اما اشکانیان برای نیروهای سبک سلاح به رهبری دیوگنس آماده نبودند. در هر مانع، گروه دیوگنس با حملات از ارتفاعات بالاتر، دشمن را عقب راندند و به سلوکیان اجازه دادند تا به طور پیوسته به مدت هفت روز در کوه پیشروی کنند. در روز هشتم، اشکانیان تصمیم گرفتند تاکتیک های کمین خود را کنار بگذارند و با تمام قوا در قله کوه با آنتیوخوس بجنگند. رقابت بین نیروهای پیاده نظام به شکل شگفت انگیزی نزدیک بود، و دیوگنس دوباره سهم تعیین کننده ای داشت؛ او مسیر جایگزینی به قله پیدا کرد و با ظاهر شدن در پشت سربازان اشک، باعث وحشت آن ها شد. اشکانیان شکست خوردند و سلوکیان توانستند وارد هیرکانیا شوند. پیامدها. آنتیوخوس ابتدا تامبراه، شهری بزرگ و بدون دیوار، را گرفت. اکثر ساکنان آن به سیرینکس که شهری دارای دیوار بود فرار کردند، اما سلوکیان پس از محاصره ای سخت، آن را نیز تصرف کردند. پس از سقوط سیرینکس، اشک با آنتیوخوس وارد مذاکره شد و اشکانیان به یک تابعه امپراتوری سلوکی تبدیل شدند. دو دهه بعد، سلوکیان در نبرد ماگنزیا از جمهوری روم شکست خوردند و یک دوره یک قرنی از زوال را آغاز کردند، که به اشکانیان اجا
زه داد استقلال خود را باز پس بگیرند و به یک قدرت مسلط در خاورمیانه تبدیل شوند.
اس آی اس (سافت ایز استرانگ) () نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی پی) گروه دخترانهٔ کتس آی است. این اثر در ۱۶ اوت ۲۰۲۴ توسط هایب یوام جی و گفن رکوردز منتشر شد. پیش از انتشار این آلبوم چندآهنگه، دو تک آهنگ با نام های «دبیو» در ژوئن و «تاج» در ژوئیه منتشر شدند. پیش زمینه و انتشار. کتس آی از طریق برنامهٔ واقع نمای "دریم آکادمی" که با همکاری شرکت های هایب کورپوریشن و گفن رکوردز با هدف تشکیل یک گروه دخترانه برای فعالیت عمدتاً در ایالات متحده برگزار شد، شکل گرفت. این برنامه در نوامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید. در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، هایب و گفن اعلام کردند که نخستین آلبوم چندآهنگه کتس آی در اوت همان سال منتشر خواهد شد و پیش از آن دو تک آهنگ از این آلبوم در تاریخ های ۲۸ ژوئن و ژوئیه عرضه می شود. تک آهنگ نخست با نام «دبیو» در ۲۴ ژوئن معرفی و چهار روز بعد منتشر شد. در همان روز انتشار «دبیو»، نام آلبوم "اس آی اس (سافت ایز استرانگ)" همراه با تاریخ انتشار آن یعنی ۱۶ اوت اعلام شد. پیش سفارش آلبوم از ۱۰ ژوئیه آغاز شد. تک آهنگ دوم با عنوان «تاج» در ۲۳ ژوئیه معرفی و در ۲۶ ژوئیه منتشر شد. فهرست قطعات آلبوم نیز در ۲ اوت اعلام شد. در ۹ و ۱۰ اوت، دو م
جموعه عکس مفهومی با عناوین «استرانگ» و «سافت» منتشر شدند. در مجموعهٔ «استرانگ»، اعضای کتس آی با پوشش عروسک های چینی نمایندهٔ خود که روی جلد تک آهنگ های «دبیو» و «تاچ» دیده می شوند، ظاهر شده اند و در برابر پس زمینهٔ سفید، ژست مشابهی با همان عروسک ها گرفته اند. در مجموعهٔ «سافت»، اعضا در مقابل پس زمینه ای شبیه یک فروشگاه عتیقه قرار گرفته اند. برخی از عکس های مجموعهٔ «سافت» اعضا را در لباس هایی مرتبط با نمادهای "دریم آکادمی" آن ها نشان می دهد. در ۱۴ اوت، هایلایت مِدلی آلبوم منتشر شد و در نهایت "اس آی اس (سافت ایز استرانگ)" در ۱۶ اوت به صورت جهانی عرضه شد.