Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیم آکروجت شوالیه های امارات یا الفورسان، یک تیم آکروجت متعلق به نیروی هوایی و دفاع هوایی امارات متحده عربی است. این تیم در سال ۲۰۰۸ با هواپیمای جت آئروماکی ام بی-۳۳۹ ساخت ایتالیا شکل گرفت. این تیم در مجموع هفت فروند هواپیما دارد که نماد ۷ امیرنشین کشور امارات متحده عربی است. هر هفت فروند هواپیمای تیم برای نمایشگاه های هوایی بین المللی استفاده می شود، آنها اولین نمایش خود را به صورت محلی در نمایشگاه هوایی دبی آغاز کردند و در مسابقات فرمول یک جایزه بزرگ ابوظبی، نمایشگاه بین المللی IDEX و در کل ۷ امیرنشین پرواز کردند. اولین حضور این تیم در سطحی بین المللی روز دوم دسامبر در نمایشگاه LIMA لنکاوی کشور مالزی مصادف با جشن های روز ملی امارات متحده، اجرا کرده است و اجرای نمایش هوایی آینده آنها در نمایشگاه هوایی ریات (Royal International Air Tattoo) خواهد بود. شوالیه های امارات در نمایشگاه بین المللی هوایی بحرین ۲۰۲۲ در پایگاه هوایی صخیر با ۵ هواپیما نمایش های خود را اجرا کرد.
شجاعت یک فیلم هندی اکشن دلهره آور هندی-زبان است که در سال ۲۰۲۴ اکران شد، کارگردان فیلم واسان بالا بود که خود او به همراه دباشیش ایرنگبام، نویسندگی فیلم را انجام داده اند. تهیه کنندگی فیلم توسط کاران جوهر، آپوروا مهتا، عالیا بات، شاهین بات و سومِن میشرا تحت نشان شرکت های دارما پروداکشنز و ایترنال سانشاین پروداکشنز انجام شده است. در این فیلم عالیا بات در نقش یک زن جوان پریشان خاطر را بازی می کند که باید برادرش (با بازی ودانگ راینا) را از زندان نجات دهد. فیلم برداری اصلی از ماه اکتبر ۲۰۲۳ تا فوریه ۲۰۲۴، در بمبئی و سنگاپور انجام شد. فیلم شجاعت در روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۴ در سراسر جهان اکران شد که مصادف با جشن ویجایاداشامی بود و با نقدهای متفاوت از سوی منتقدان همراه شد، این فیلم در گیشه فروش عملکرد ناموفقی داشت. انتشار. سینما این فیلم ابتدا قرار بود در روز ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ اکران شود، اما بعداً به ۱۱ اکتبر ۲۰۲۴ منتقل شد تا نزدیک به روز جشن ویجایاداشامی اکران شود. نمایش فیلم با اتهام سرقت ادبی توسط بازیگر دیویا خوسلا کومار، که اظهار داشت فیلم "شجاعت" اقتباسی غیرمجاز از فیلم "ساوی" است که او در آن نقش آفرینی کرده و کمتر از پ
نج ماه قبل اکران شده بود، مخدوش شد. رسانه خانگی حقوق پخش فیلم پس از اکران، در روز ۶ دسامبر ۲۰۲۴ توسط نتفلیکس به دست آمد.
دماغه کِیپ (به گرینلندی: Perlernerit، به دانمارکی: Kap York) دماغه ای در سواحل شمال غربی گرینلند، در شمال خلیج بافین است. جغرافیا. این یک برجستگی مشخص است. این دماغه انتهای شمال غربی خلیج ملویل به طول ۱۹۰ مایل (۳۱۰ کیلومتر) را مشخص می کند، و انتهای دیگر معمولاً به عنوان ویلکاکس هد، دماغه غربی در جزیره کیاتاسوآک تعریف می شود. آبدرهٔ دِ دودس و ساید تورکی در شمال دماغه و صخره های کریمسون در غرب قرار دارند. زنجیره ای از جزایر کوچک ساحلی بین دماغه کیپ و دماغه ملویل در شرق امتداد دارد که بزرگ ترین آنها جزیره شهاب سنگ است. این دماغه ۳۷ کیلومتر (۲۳ مایل) غرب-جنوب غربی ساویسیویک، شهرک واقع در جزیره شهاب سنگ است. یک شهرک دائمی نزدیکتر، پرلرنریت، تقریباً ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) شمال شرقی دماغه وجود داشت. تاریخ. این دماغه یکی از بسیاری از مکان هایی بود که در سال ۱۸۹۴ توسط دریاسالار رابرت پیری در طول دومین سفر اکتشافی خود به قطب شمال بازدید شد. راهی به سمت شرق در سراسر خلیج، جزیره ای است که قطعات شهاب سنگ کیپ یورک در آن کشف شده است. در زبان گرینلندی، نام شهرک ساویسیویک در جزیره نزدیک به دماغه به معنای «محل آهن شهاب سنگ» (sav
ik = آهن/چاقو) است، اشاره به شهاب سنگ های متعددی از ۱۰ هزار سال پیش که در این منطقه یافت شده است. تخمین زده می شود که این شهاب سنگ قبل از انفجار ۱۰۰ تن وزن داشته است. آهن شهاب سنگ اینوئیت های مهاجر را از کانادای قطب شمال جذب کرد.
طیف سنجی فراصوتی تشدیدی (به انگلیسی: Resonant ultrasound spectroscopy) یک روش آزمایشگاهی است که در علم زمین شناسی و مواد برای اندازه گیری ویژگی های اساسی موادی که دارای خاصیت کشسانی هستند، استفاده می شود. اساس این روش بر این استوار است که اجسام جامد دارای فرکانس های طبیعی هستند که در آن هنگام تحریک مکانیکی دچار ارتعاش می شوند. فرکانس طبیعی به خاصیت کشسانی، اندازه و شکل جسم بستگی دارد - RUS از این ویژگی جامدات برای تعیین تانسور الاستیک ماده استفاده می کند. مزیت بزرگ این روش این است که کل تانسور الاستیک از یک نمونه تک کریستال در یک اندازه گیری سریع به دست می آید. در فرکانس های کمتر یا عمومی تر، این روش به عنوان طیف سنجی صوتی تشدیدی شناخته می شود. تاریخچه. علاقه به مطالعه خواص الاستیک مواد از قرن هفدهم با اندیشمندان آن دوران آغاز شد، اما نظریه واقعی خاصیت کشسانی، که نشان می دهد ثابت های الاستیک یک ماده را می توان با اندازه گیری سرعت صوت در آن ماده به دست آورد، دویست سال بعد توسعه داده شد. در سال ۱۹۶۴، DB Frasier و RC LeCraw ز راه حلی که در سال ۱۸۸۰ توسط G. Lamè وH. Lamb محاسبه شده بود برای حل مسئله مستقیم استفاد
ه کردند و سپس آن را به صورت گرافیکی بازگردانی کردند، که احتمالاً می توان آن را نخستین اندازه گیری RUS دانست. با این وجود، لازم بود جامعه ژئوفیزیک، که به تعیین ساختار داخلی زمین علاقه مند بودند، در حل مسئله معکوس مشارکت کنند. در سال ۱۹۷۰، سه ژئوفیزیک دان روش قبلی را بهبود بخشیده و اصطلاح «تکنیک کره تشدیدی» ("RST") را معرفی کردند. یکی از آنها که از نتایج دلگرم کننده به دست آمده با نمونه های قمری هیجان زده شده بود، به یکی از شاگردانش این وظیفه را داد که روش استفاده از نمونه های مکعبی شکل را گسترش دهد. این روش که اکنون به عنوان روش تشدید موازی مستطیلی (RPR) شناخته می شود، توسط I. Ohno در سال ۱۹۷۶ توسعه داده شد. سرانجام، در پایان دهه ۱۹۸۰، A. Migliori و J. Maynard محدودیت های تکنیک را از نظر بارگذاری و اندازه گیری های الکترونیکی سطح پایین توسعه دادند و با W. Visscher الگوریتم های کامپیوتری را به وضعیت فعلی و نهایی خود رساندند که در حال حاضر با نام طیف سنجی فراصوتی تشدیدی (RUS) معرفی می شود. نظریه. ابتدا باید مشکل محاسبه فرکانس های طبیعی بر حسب ابعاد نمونه، جرم و مجموعه ای از ثابت های الاستیک فرضی (مسئله رو به جلو)
را حل کرد. سپس باید یک الگوریتم وارونگی غیرخطی را برای یافتن ثابت های الاستیک از فرکانس های طبیعی اندازه گیری شده اعمال کرد (مسئله معکوس). کمینه سازی لاگرانژی. تمام اندازه گیری های RUS بر روی نمونه هایی انجام می شود که به صورت آزاد ارتعاش می کنند. از آنجا که یک کامل برای ارتعاشات آزاد جامدات وجود ندارد، لازم است از تقریب ها استفاده شود. روش های اجزای محدود بر اساس تعادل نیروهایی که به یک المان حجمی کوچک اعمال می شوند عمل کرده و سپس پاسخ آن المان را محاسبه می کنند. از سوی دیگر، حداقل انرژی را مشخص کرده و به این ترتیب پیکربندی تعادلی جسم را تعیین می کنند. در میان تکنیک های بهینه سازی انرژی، مینیمم سازی لاگرانژی در تحلیل های RUS بیشترین استفاده را دارد، زیرا این روش از نظر سرعت برتری قابل توجهی دارد (حدود یک مرتبه بزرگی سریع تر از روش های اجزای محدود است). این روش با یک جسم به حجم V، محدود به سطح آزاد آن S شروع می شود. لاگرانژین بصورت زیر محاسبه می شود: formula_1 که در این رابطه KE و PE به ترتیب چگالی انرژی جنبشی و چگالی انرژی پتانسیل است که از روابط زیر بدست می آیند: formula_2 formula_3 در اینجا formula_4 مولف
ه i ام از بردار جابجایی است،formula_5 فرکانس زاویه ای وابسته به زمان،formula_6 یک مولفه تانسور سفتی الاستیک و formula_7 چگالی است. اندیس های i,j... نشان دهند جهات در مختصات کارتزین هستند. برای یافتن مقدار کمینه لاگرانژین، باید مقدار دیفرانسل L را به عنوان تابعی از u محاسبه کرد، مقدار دلخواه تغییرات u در V و S بصورت زیر محاسبه می شود: formula_8 از آنجایی که formula_4 در V و S دلخواه است، هر دو عبارت دررون براکت باید صفر باشند. با قرار دادن اولین جمله برابر با صفر، معادله موج الاستیک به دست می آید. دومین عبارت درون براکت، بیانی از شرایط مرزی سطح آزاد است:formula_10 بردار یکه نرمان واحد S است. برای یک جسم آزاد (همان طور که ما آن را فرض می کنیم)، عبارت دوم برابر با صفر است و می توان آن را نادیده گرفت. بنابراین، مجموعه ای از formula_4 که شرایط ذکرشده قبلی را برآورده می کنند، جابه جایی هایی هستند که با formula_5 به عنوان یک فرکانس مد نرمال سیستم مطابقت دارند. این موضوع نشان می دهد که ارتعاشات نرمال یک جسم (شکل ۱) را می توان با استفاده از یک روش حساب تغییرات (در اینجا روش تغییراتی ریلی-ریتز که در پاراگراف بعدی توضیح
داده شده است) محاسبه کرد تا هم فرکانس های مد نرمال و هم توصیف ارتعاشات فیزیکی را به دست آورد. به نقل از ویشر، دستیابی به هر دو معادله از لاگرانژی پایه «یک خوش اقبالی ریاضی است که شاید در لحظه ای که قانون مورفی هوشیار نبوده رخ داده است.» روش تغییراتی ریلی-ریتز. اعمال کردن این رویکرد مستلزم بسط دادن formula_4 به مجموعه ای از توابع پایه مرتبط به هندسه جسم و جایگزین کردن آن در رابطه ۱و کاهش دادن آن به یک مسئله قطری سازی شده در قالب یک ماتریس Nformula_14N (مسئله مقدار ویژه) است. نقاط تکین معادله لاگرانژین با حل این مسئله مقدار ویژه بدست می آید که به صورت زیر است: formula_15 که در این معادله formula_16 تقریب هایی از حرکت هستند که در یک مجموعه پایه کامل بسط داده شده اند، منظور از E انرژی جنبشی است و formula_17 از عبارت انرژی کشسانی به دست می آید. مرتبه ماتریس ها برای دستیابی به تقریب های مناسب حدود formula_18است. رابطه شماره۵ فرکانس تشدید را با استفاده از مدول الاستیک محاسبه می کند. مسئله معکوس. مسئله معکوس استنتاج ثابت های الاستیک از طیف اندازه گیری شده تشدیدهای مکانیکی راه حل تحلیلی ندارد و باید با روش های محاسبا
تی حل شود. برای روش غیر مستقیم، یک طیف فرکانس تشدید اولیه،formula_19 (... ,n=۱٬۲) با استفاده از مقادیر تخمینی برای ثابت های الاستیک و ابعاد و چگالی نمونه شناخته شده محاسبه می شود. اختلاف بین مقدار طیف فرکانس تشدید محاسبه شده و اندازه گیری شده، formula_20 (... ,n=۱٬۲) با استفاده از تابع عدد شایستگی صحت سنجی می شود، formula_21 که در این رابطه formula_22 (... ,n=۱٬۲) ضرایب وزنی هستند که نشان دهنده میزان اطمینان به اندازه گیری های منحصربه فرد تشدید هستند. سپس، با استفاده از نرم افزار رایانه ای توسعه یافته برای این فرایند، با تنظیم مقادیر تمام ثابت های الاستیک، تلاش می شود تا تابع F به حداقل مقدار ممکن برسد. اندازه گیری. رایج ترین روش برای شناسایی طیف تشدید مکانیکی در شکل ۲ نشان داده شده است، جایی که یک نمونه کوچک به شکل متوازی السطوح به صورت دقیق بین دو مبدل پیزوالکتریک نگه داشته می شود. یکی از مبدل ها برای تولید موج الاستیک با دامنه ثابت و فرکانس متغیر استفاده می شود، در حالی که دیگری برای شناسایی تشدید نمونه به کار می رود. هنگامی که محدوده ای از فرکانس ها جاروب می شود، تعدادی از پیک های تشدید ثبت می گردد. موقعی
ت این پیک ها در فرکانس های طبیعی (که از آن ها ثابت های الاستیک تعیین می شوند) رخ می دهد و ضریب کیفیت Q (که نشان دهنده باریکی تشدید است) اطلاعاتی دربارهٔ اتلاف انرژی الاستیک بدست می دهد. برخلاف اندازه گیری های فراصوتی مرسوم، در روشی که نمونه به تشدید در می آید، نیازی به اتصال قوی بین مبدل و نمونه نیست، زیرا نمونه به عنوان یک تقویت کننده طبیعی عمل می کند. بلکه با به حداقل رساندن اتصال بین آن ها، می توان به تقریب خوبی از شرایط مرزی سطح آزاد دست یافت و ضریب کیفیت Q را نیز حفظ کرد. برای اندازه گیری های حالت دما-متغیر، نمونه بین انتهای دو میله بافر قرار می گیرد که نمونه را به مبدل ها متصل می کنند (شکل ۳)، زیرا مبدل ها باید در دمای اتاق نگه داشته شوند. اما در مورد فشار، محدودیتی در حدود چند بار وجود دارد، زیرا اعمال فشارهای بالاتر باعث کاهش کیفیت تشدیدهای نمونه می شود. نمونه ها. طیف سنجی فراصوتی تشدیدی (RUS) می تواند برای طیف گسترده ای از اندازه های نمونه به کار رود، با حداقل اندازه ای در حدود چند صد میکرومتر. با این حال، برای اندازه گیری خاصیت الاستیسیته مواد معدنی، معمولاً از نمونه هایی با اندازه بین ۱ میلی متر تا
۱ سانتی متر استفاده می شود. نمونه، چه یک مجموعه پلی کریستالی کاملاً متراکم باشد یا یک تک بلور، به شکل مستطیلی ماشین کاری می شود. از نظر تئوری، می توان از هر شکلی برای نمونه استفاده کرد، اما استفاده از تشدیدگرهای متوازی السطوح مستطیلی (RPR)، کروی یا استوانه ای (با صرفه جویی کمتر در زمان محاسبات برای استوانه ها) به طور قابل توجهی زمان محاسبات را کاهش می دهد. با توجه به این که دقت اندازه گیری به طور مستقیم به دقت در آماده سازی نمونه بستگی دارد، اقدامات احتیاطی زیادی انجام می شود، برای مثال: نمونه های متوازی السطوح مستطیلی (RPR) به گونه ای آماده می شوند که لبه ها با جهات بلوری موازی باشند؛ در مورد استوانه ها، محور استوانه فقط می تواند با محور تقارن نمونه هم تراز شود. روش RUS به ندرت برای نمونه های با تقارن پایین استفاده می شود و برای نمونه های همسانگرد، هم ترازی اهمیتی ندارد. برای نمونه های با تقارن بالاتر، مناسب است که لبه هایی با طول های مختلف وجود داشته باشد تا از ایجاد تشدیدهای تکراری جلوگیری شود. اندازه گیری ها روی تک بلورها نیازمند جهت گیری محورهای بلوری نمونه با لبه های RPR است تا از محاسبه جهت صرفه نظر ش
ود و فقط با مدول های الاستیک سروکار داشته باشد. نمونه های پلی کریستالی باید به صورت ایده آل کاملاً متراکم، بدون ترک و عاری از جهت گیری ترجیحی دانه ها باشند. نمونه های تک بلور باید فاقد عیوب داخلی مانند دیواره های دوقلویی باشند. سطح تمام نمونه ها باید به صورت صاف پرداخت شود و سطوح روبه رویی موازی باشند. پس از آماده سازی، چگالی باید به طور دقیق اندازه گیری شود، زیرا این مقدار مدول های الاستیک کل مجموعه را اندازه گیری می کند. مبدل ها. مبدل های فراصوت در روش RUS به گونه ای طراحی شده اند که با نمونه تماس نقطه ای خشک برقرار کنند. این امر به دلیل نیاز به شرایط مرزی سطح آزاد برای محاسبه مدول های الاستیک از فرکانس ها است. برای تشدیدگرهای متوازی السطوح مستطیلی (RPR)، این روش مستلزم تماس بسیار سبک بین گوشه های نمونه و مبدل ها است. از گوشه ها استفاده می شود زیرا اتصال الاستیکی ضعیفی ایجاد می کنند و بارگذاری را کاهش می دهند، و همچنین هیچ گاه نقاط گره ای ارتعاشی نیستند. تماس به اندازه کافی ضعیف اطمینان می دهد که نیازی به تصحیح ناشی از مبدل نخواهد بود. کاربردها. به عنوان یک ابزار چندمنظوره برای شناسایی ویژگی های الاستیک موا
د جامد، روش RUS در زمینه های مختلفی کاربرد پیدا کرده است. در علوم زمین شناسی، یکی از مهم ترین کاربردها به تعیین سرعت های لرزه ای در درون زمین مربوط می شود. در یک مطالعه اخیر، به عنوان مثال، ثابت های الاستیک فورسترایت هیدراته تا فشار ۱۴٫۱ گیگاپاسکال در دمای محیط اندازه گیری شد. این مطالعه نشان داد که مدول های حجمی و برشی تجمعی فورسترایت هیدراته با فشار با نرخ بیشتری نسبت به فاز خشک آن افزایش می یابند. این به این معنی است که در شرایط محیطی، سرعت های VP و VS فورسترایت هیدراته کندتر از فاز خشک آن هستند؛ در حالی که با افزایش فشار و در نتیجه عمق، سرعت های VP و VS فورسترایت هیدراته از فاز خشک آن پیشی می گیرند. علاوه بر این، هیدراسیون باعث کاهش نسبت VP/VS فورسترایت، بیشینه آنیزوتروپی از نظر جهت گیری موج فشاری و بیشینه تفکیک موج برشی می شود. این داده ها به ما کمک می کنند تا ترکیب گوشته زمین را محدود کنیم و نواحی غنی از هیدروژن را از نواحی با دمای بالا یا ذوب جزئی متمایز نماییم.
دریای واندل (به دانمارکی: Wandelhavet؛ همچنین شناخته شده به عنوان دریای مک کینلی) بخشی از اقیانوس منجمد شمالی است که از شمال شرقی گرینلند تا سوالبارد امتداد دارد. این دریا بیشتر سال توسط یخ مسدود است. این دریا به افتخار کاوشگر قطب و آب نگار دانمارکی، معاون دریادار کارل فردریک واندل نام گذاری شده است که در سال های ۱۸۹۵–۱۸۹۶ آب های ساحلی گرینلند را به عنوان بخشی از سفر اکتشافی «اینگُلف» دانمارک بررسی کرد. جغرافیا. این دریای قطبی در مدار ۸۲ درجه شمالی و نصف النهار ۲۱ درجه غربی واقع شده است. دریاهایی که در شمال و شمال غرب دریای واندل قرار دارند، زمانی تمام سال یخ زده بودند اما از اوت ۲۰۱۸ ممکن است در اواخر تابستان آب آزاد داشته باشند. دریای واندل از غرب تا دماغه موریس جسوپ امتداد دارد. در غرب آن دریای لینکلن قرار دارد. در جنوب، این دریا تا نوردوستروندینگن ادامه دارد و از طریق تنگه فرام به دریای گرینلند در جنوب متصل می شود. آبدره ایندیپندنس و آبدره فردریک ای. هاید دو آبدره بزرگ در سواحل شمال شرقی گرینلند هستند که دهانه آن ها در دریای واندل قرار دارد. آبدره جی.بی. شلی و آبدره هلفیسک آبدره های کوچکتری هستند که بین ا
ین دو قرار دارند. جزایر این منطقه شامل جزیره پرنسس تیرا، بزرگ ترین جزیره، جزیره کافه کلوبن، شمالی ترین جزیره، و جزیره پرنسس داگمار است که در نزدیکی ایستگاه نورد، تنها مکان مسکونی در این منطقه، واقع شده اند.
پاترول سوئیس (Patrouille Suisse)، یک تیم آکروجت متعلق به نیروی هوایی سوئیس است. این تیم با شش فروند جت جنگنده نورثروپ اف۵ئی تایگر ۲ پرواز می کند. پاترول سوئیس در ۲۲ اوت ۱۹۶۴ با چهار فروند هاوکر هانتر تأسیس شد. دو فروند میراژ ۳ نیز در سال ۱۹۶۸ گروه پرواز کردند. در سال ۱۹۷۰، پنجمین هواپیما به تیم اضافه شد و پس از مدت کوتاهی ششمین هواپیما نیز به اضافه شد. پاترول سوئیس برای آخرین بار در سال ۱۹۹۴ هاوکر هانترهای خود را به پرواز درآورد و در سال ۱۹۹۶ با افزودن سیستم های دودزا به هواپیمای سریعتر و مانورپذیرتر نورتروپ اف-۵ تغییر مسیر داد. در آوریل سال بعد، یک هواپیمای سبک توربوپراپ تک موتوره پیلاتوس پی سی-۶ پورتر به عنوان هواپیمای پشتیبانی به تیم اضافه شد که رنگ تیم نقاشی شده است. در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۳، دو هواپیمای پاترول سوئیس در طول یک پرواز تمرینی برای اجرا در جشنواره Federal Yodeling در بار، سوئیس با یکدیگر برخورد کردند. دماغه یکی از هواپیماها در اثر این برخورد قطع شده و به یک خانه برخورد کرده و شیشه های آن را شکسته و یک نفر روی زمین مجروح شد. یک چتر ترمز نیز در اثر این برخورد باز شده و به زمین افتاد. هواپیمای درگیر بدون
هیچ گونه حادثه دیگری و بدون صدمه به خلبانان توانست به زمین بنشیند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42184514&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-07T02:35:37Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;K The Great&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;افزودن الگو:اطلاعات (امنیتی)&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42192482&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; یکی از اولین دستگاه های شنود مخفی بود که از تکنیک غیرفعال برای انتقال سیگنال صوتی استفاده کرد. در 4 آگوست 1945 در داخل هدیه ای که اتحاد جماهیر شوروی به دبلیو. اورل هریمن، سفیر ایالات متحده در اتحاد جماهیر شوروی داده بود، پنهان بود. آن را پدر فناوری شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) می دانند. شامل یک غشای خازنی کوچک بود که به یک آنتن کوچک با طول موج یک چهارم متصل بود. هیچ منبع تغذیه یا قطعات الکترونیکی فعالی نداشت. این دستگاه، یک تشدید کننده حفره غیرفعال، تنها زمانی فعال میشد که یک سیگنال رادیویی با فرکانس صحیح از یک فرستنده خارجی به دستگاه ارسال شد. این در اصطلاح NSA به عنوان 'روشن کردن' یک وسیله غیرفعال ن
امیده می شود. امواج صوتی (از صداهای داخل دفتر سفیر) از داخل جعبه چوبی نازک عبور کرده و به غشاء برخورد کرده و باعث لرزش آن می شود. حرکت غشاء ظرفیت 'دیده' توسط آنتن را تغییر می دهد، که به نوبه خود امواج رادیویی را که برخورد کرده و توسط شی دوباره ارسال می شوند، تعدیل می کند. یک گیرنده سیگنال را دمودوله کرد تا صدایی که توسط میکروفون دریافت می شود شنیده شود، درست همانطور که یک گیرنده رادیویی معمولی سیگنال های رادیویی را تغییر شکل می دهد و صدا را تولید می کند. طراحی آن تشخیص دستگاه شنود را بسیار دشوار می کرد، زیرا بسیار کوچک بود، منبع تغذیه یا اجزای الکترونیکی فعال نداشت و هیچ سیگنالی منتشر نمی کرد، مگر اینکه به طور فعال از راه دور تابش می شد. همین ویژگی های طراحی، در کنار سادگی کلی دستگاه، آن را بسیار قابل اعتماد کرده و عمر عملیاتی بالقوه نامحدودی به آن بخشیده است. طراحی. این دستگاه از یک آنتن تک قطبی 9 اینچی (23 سانتی متری) (چهارم موج برای فرکانس های 330 مگاهرتز [MHz]) تشکیل شده بود، اما همچنین می توانست به عنوان نیمه موج [در 660 مگاهرتز] یا تمام موج [در فرکانس] عمل کند. 1320 مگاهرتز] به احتمال زیاد، معادل طول مو
ج 91 سانتی متر).[4] از یک میله مستقیم استفاده می کرد که از طریق یک بوش عایق به داخل یک حفره هدایت می شد، جایی که با یک دیسک گرد خاتمه می یافت که یک صفحه خازن را تشکیل می داد. این حفره یک قوطی مسی با روکش نقره گرد با کیفیت Q بالا، با قطر داخلی 31⁄40 اینچ (19.7 میلی متر) و حدود 11⁄16 اینچ (17.5 میلی متر) طول، با اندوکتانس حدود 10 نانوهنری بود.[5] ] قسمت جلویی آن با یک غشای رسانا بسیار نازک (3 هزار میکرومتر) و شکننده بسته شده بود. در وسط حفره یک پست کوک با صورت مسطح قارچی قرار داشت که قسمت بالایی آن قابل تنظیم بود تا بتوان فاصله غشاء و پست را تنظیم کرد. غشاء و پست یک خازن متغیر را تشکیل می دهند که به عنوان یک میکروفون کندانسور عمل می کند و مدولاسیون دامنه (AM) را با مدولاسیون فرکانس انگلی (FM) برای سیگنال تابش مجدد ارائه می کند. این پست دارای شیارها و خطوط شعاعی بود که احتمالاً کانال هایی برای جریان هوا برای کاهش میرایی پنوماتیک غشاء فراهم می کند. آنتن از طریق انتهای دیسکی شکل خود به صورت خازنی به پست متصل شد. وزن کل واحد، با احتساب آنتن، 1.1 اونس (31 گرم) بود. طول آنتن و ابعاد حفره به منظور ایجاد سیگنال بازپخش
یک هارمونیک بالاتر از فرکانس روشنایی مهندسی شد.[ دستگاه اصلی با قوطی زیر منقار عقاب بر روی مهر بزرگ ارائه شده به دبلیو. در مورد اینکه آیا سوراخ هایی در منقار ایجاد شده است تا امواج صوتی به غشاء برسند، حساب ها متفاوت است. منابع دیگر می گویند چوب پشت منقار سوراخ نشده بود اما به اندازه کافی نازک بود که صدا را منتقل می کرد، یا اینکه فضای توخالی مانند یک صفحه صدا عمل می کرد تا صدای اتاق را روی میکروفون متمرکز کند. ساخت. The Thing توسط مخترع روسی شوروی، لئون ترمین طراحی شد، که بیشتر به خاطر اختراع ترمین، یک ساز موسیقی الکترونیکی، شناخته شده است. در زبان روسی، دستگاه Эндовибра́тор (اندوویبراتور) نامیده می شود. این وسیله که در یک پلاک چوبی حکاکی شده از مهر بزرگ ایالات متحده تعبیه شده بود، توسط دولت شوروی برای جاسوسی از ایالات متحده استفاده شد. در 4 آگوست 1945، چند هفته قبل از پایان جنگ جهانی دوم، هیئتی از سازمان پیشگامان جوان اتحاد جماهیر شوروی، حکاکی شده را به عنوان 'ژست دوستی' به متحد جنگی اتحاد جماهیر شوروی به سفیر هریمن تقدیم کرد. این کتاب به مدت هفت سال در خانه مسکونی سفیر مسکو در خانه اسپاسو آویزان بود تا اینکه
در سال 1952 در زمان تصدی سفیر جورج اف کنان افشا شد. کشف. به طور تصادفی در سال 1951 اپراتور رادیو سفارت بریتانیا مکالمات آمریکاییها را در یک کانال رادیویی باز نیروی هوایی شوروی شنید. این کشف منجر به توسعه یک سیستم مشابه بریتانیایی با نام رمز SATYR شد که در طول دهه 1950 توسط بریتانیایی ها، آمریکایی ها، کانادایی ها و استرالیایی ها استفاده می شد.
مجموعه مانگا ژاپنی اثر هاجیمه کوموتو است. این کتاب در هفته نامه شونن جامپ از ژانویه ۲۰۲۰ تا ژوئیه ۲۰۲۳ منتشر شد و فصل های آن در ۱۸ جلد تانکوبون جمع آوری شد. از این مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه توسط ای-۱ پیکچرز اقتباس شد که فصل اول آن از آوریل تا ژوئیه ۲۰۲۳ و فصل دوم نیز از ژانویه تا مارس ۲۰۲۴ پخش شد. اعلام شده که این انیمه دنباله دیگری نیز خواهد داشت.
توماس واکه فلد (درگذشته ۱۵۷۵ میلادی) پژوهشگر دانشگاهی بریتانیایی، اولین کرسی زبان عبری دانشگاه کمبریج بود. زندگی. او در پونتفراکت، یورکشایر به دنیا آمد. او در دانشگاه کمبریج، تحصیل کرد و لیسانسش را به سال ۱۵۲۳ میلادی گرفت. در ۹ نوامبر ۱۵۴۰، او فوق لیسانسش را گرفت و توسط شاه هنری هشتم، به سمت تازه تأسیس شده عبریی در کمبریج منصوب گشت. این عضویت در کالج ترینیتی را به همراه داشت. بین سال های ۱۵۴۹ تا ۱۵۵۳ میلادی، دفتر خواندن سخنرانی عبری توسط دیگران مرخص شد. این احتمال وجود دارد که ویکفلد به دلیل همدردی ادعایی کاتولیک روم رد صلاحیت شده باشد. او در ۱۵۷۵ درگذشت. و جنازه ش را در ۲۴ آوریل در چسترتون، نزدیک کمبریج دفن کردند.
حسین توشه (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۳ در بندر انزلی – درگذشت ۱۱ آذر ۱۴۰۳ در رشت) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران بود. زندگی. او کار خود در تلویزیون را با بازی در نقش کوتاهی در سریال "کوچک جنگلی" به کارگردانی بهروز افخمی در دههٔ ۱۳۶۰ آغاز کرد و سپس با دنیای شیرین دریا به کارگردانی منوچهر شمسایی و بهروز بقایی به طور حرفه ای دنبال کرد و شناخته شد. بازی در مجموعه تلویزیونی پس از باران در سال ۱۳۷۹ نیز از جمله کارهای خاطره انگیز این بازیگر است. وی همچنین در سریال های محکومین، به رنگ خاک، تاراز، راه و بیراه، کیمیا به عنوان بازیگر حضور داشته است. درگذشت. سرانجام، حسین توشه در تاریخ ۱۱ آذر ۱۴۰۳، در سن ۷۰ سالگی در بیمارستان قائم شهر رشت درگذشت. فیلم شناسی. فهرست برخی از مجموعه های تلویزیونی و فیلم هایی که حسین توشه در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
راهنمای میدانی پترسون مجموعه ای محبوب و تأثیرگذار از راهنماهای میدانی آمریکایی است که برای کمک به افراد غیرعادی در شناسایی پرندگان، گیاهان، حشرات و دیگر پدیده های طبیعی طراحی شده است. این مجموعه توسط پرنده شناس مشهور راجر توری پترسون (۱۹۰۸–۱۹۹۶) ایجاد و ویرایش شد. جلد اول وی کتاب کلاسیک سال ۱۹۳۴، "A Field Guide to the Birds" بود که (همانند جلدهای بعدی) توسط شرکت هاوتن مفلین هارکورت منتشر شد. این سری از چیزی که به سامانه شناسایی پترسون معروف شد، استفاده کرد، روشی عملی برای شناسایی میدانی که به جای تمرکز بر ویژگی های فنی مورد علاقه دانشمندان، ویژگی های بصری قابل توجه را برجسته می کند. این سری هم بازتاب و هم به آگاهی جنبش نوظهور محیطی کمک کرد.
مقدمه. تست تورفتگی ابزاری (IIT) تکنیکی برای اندازه گیری خواص مکانیکی مواد است؛ این تست، توسعه آزمایش های سختی سنجی سنتی مانند برینل، راکول، ویکرز و نوپ است. IIT شبیه تست سختی سنتی است، زیرا یک فرورونده سخت با اشکال (کروی، منشوری) و جنس های تعیین شده، معمولاً الماس، برای فرورفتن و فشردن سطح قطعه استفاده می شود. با این حال، آزمایش سختی سنتی تنها یک اندازه تغییر شکل را در یک نیروی اعمالی ایجاد می کند، در حالی که در طول آزمایش IIT، نیرو و نفوذ برای تمام مدت زمانی که فرورونده با ماده در تماس است اندازه گیری می شود. تمام مزایای IIT از این اندازه گیری مداوم نیرو و جابجایی ناشی می شود. IIT به ویژه برای آزمایش حجم های کوچک مواد مانند لایه های نازک، ذرات یا سایر ویژگی های کوچک مناسب است (تست نانوتورفتگی). از این آزمایش معمولاً برای اندازه گیری مدول یانگ (E) و سختی (H) و سفتی (S) استفاده می شود. علاوه بر مدول یانگ و سختی، IIT همچنین برای اندازه گیری مدول پیچیده در پلیمرها و مواد زیستی، تنش تسلیم(σ_y) و خزش در فلزات، چقرمگی شکست در شیشه ها و سرامیک ها و ساخت نمودار تنش -کرنش نیز استفاده می شود. بیشتر سیستم های فرورفتگی د