Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نعمان کوردیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال مس رفسنجان در پست مدافع بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ارس-نخجوان نووی پازار سارایوو و آر. دابلیو. دی. مولنبیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بوسنی و هرزگوین بازی کرده است. دوران باشگاهی. سارایوو. کوردیچ پس از بازی در تیم جوانان ولیژ موستار و سارایوو، دوران بزرگسالان خود را در سارایوو آغاز کرد. او در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۸ نخستین بازی خود را برای سارایوو در پیروزی خانگی ۴–۰ در لیگ برابر ملادوست دوبوی کاکانی انجام داد. او نخستین جام خود را با این باشگاه در ۱۵ مه ۲۰۱۹ به دست آورد، پس از آنکه سارایوو در فینال جام حذفی بوسنی و هرزگوین ۲۰۱۹–۲۰۱۸ شروکی بریگ را شکست داد. سه روز پس از فینال جام، در ۱۸ مه ۲۰۱۹، کوردیچ همچنین عنوان قهرمانی لیگ را با سارایوو کسب کرد، پس از اینکه باشگاه در خانه زویزدا ۰۹ را با نتیجه ۴–۰ شکست داد. او دومین عنوان قهرمانی لیگ خود را با باشگاه در ۱ ژوئن ۲۰۲۰ به دست آورد، هرچند این پس از آن بود که فصل لیگ برتر بوسنی و هرزگوین ۲۰۲۰–۲۰۱۹ به دلیل دنیاگیری کووید–۱۹ در بوسن
ی و هرزگوین به طور ناگهانی به پایان رسید و پس از آن، سارایوو به طور پیش فرض برای دومین بار پیاپی به عنوان قهرمان لیگ معرفی شد. در ۹ ژوئیه ۲۰۲۰، کوردیچ به مدت یک فصل به صورت قرضی به سوپر لیگ صربستان و باشگاه نووی پازار پیوست. در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱، او به مدت نیم فصل به صورت قرضی به باشگاه کوکسی در سوپر لیگ آلبانی رفت. آردابلی. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲، کوردیچ با باشگاه دسته اول ب بلژیک آردابلی با مبلغ گزارش شده ۱۵۰٬۰۰۰ یورو قرارداد امضا کرد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲، کوردیچ دوباره به نووی پازار با قراردادی شش ماهه به صورت قرضی بازگشت. مس رفسنجان. کوردیچ در ۸ اوت ۲۰۲۵ (۱۷ مرداد ۱۴۰۴) با عقد قراردادی به باشگاه فوتبال مس رفسنجان ملحق شد.
سیده سارا کاسیمونا شاکولووا (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۸۷–۵ سپتامبر ۱۹۶۴) ریاضیدان روسی و اولین ریاضیدان زن با تبار تاتار بود. شاکولووا در "کالج رئال زارایسک" در استان ریازان (۱۹۱۵–۱۹۱۶) با حقوق ۱۱۲–۱۸۵ روبل، کالج تجاری زنانه شهری کازان (۱۹۱۶–۱۹۱۹)، مدرسه تاتار آیتووا و مدرسه زنانه خوسینووا ریاضی تدریس کرد. در سال های ۱۹۱۹–۱۹۲۳، او به عنوان معاون کمیسر خلق برای آموزش و پرورش و رئیس دفتر اصلی آموزش فنی حرفه ای جمهوری سوسیالیستی شوروی باشقیرستان کار کرد. او از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ معلم خصوصی بود و به زبان های تاتاری، روسی و فرانسوی صحبت می کرد. در سال ۱۹۲۳، به دعوت کمیساریای خلق برای آموزش، او به مسکو نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان بازرس مدارس غیرروسی زبان مشغول به کار شد. همزمان، در مدارس و مؤسسات آموزش عالی ریاضی تدریس می کرد. از سال ۱۹۲۵، او مدیر مدرسه تاتار شماره ۱ ن. نریمانوف در مسکو بود. مادر او به نام اف.ای. شکولوا، ۳۰ سال از او بزرگتر بود، برادری به نام اخمتا که ۳ سال از او بزرگتر بود، و خواهرانی به نام های لیلا و آمینه که به ترتیب ۱۲ و ۱۴ سال از او کوچکتر بودند.
گارد تشریفاتی () گارد تشریفات یا گارد افتخار گروهی از افراد، معمولاً از نیروهای مسلح، هستند که برای انجام وظایف تشریفاتی مانند پذیرایی یا محافظت از رئیس دولت یا سایر مقامات، تشییع جنازه کشته شدگان در جنگ، یا شرکت در مراسم های دولتی، انتخاب می شوند. در عروسی های نظامی، به ویژه عروسی های افسران درجه دار، یک گارد، که معمولاً از اعضای خدمتی همان شاخه تشکیل شده است، طاق شمشیر را تشکیل می دهد. در اصل، هر واحد نظامی می تواند به عنوان گارد تشریفات عمل کند. در برخی از کشورها، واحدهای خاصی به طور ویژه برای انجام وظایف گارد تشریفاتی یا سایر وظایف عمومی اختصاص داده شده اند. به گارد جمهوری، گارد سلطنتی و گارد پیاده نیز اغلب وظایف تشریفاتی محول می شود. گارد تشریفاتی همچنین در دنیای غیرنظامی برای افسران پلیس، آتش نشانان و سایر کارمندان دولت که جان خود را از دست داده اند، خدمت می کند. پرسنل آتش نشانی و نیروهای انتظامی با لباس فرم، سلام نظامی می دهند و گاردهای رنگی در مراسم تشییع جنازه و یادبود آتش نشانان، پرسنل نیروی انتظامی و سایر کارمندان دولت، رنگ ها را اهدا می کنند. برخی از نهادهای مذهبی، به ویژه کلیساهای عشای انگلیکان و
جنبش متدیسم، سنت تشکیل گارد افتخار در مراسم تشییع جنازه را دارند که در آن سایر ریش سفیدان منصوب حاضر، "از خط" بین درب کلیسا و قبر محافظت می کنند، یا اگر قرار است متوفی در جای دیگری دفن شود یا سوزانده شود، به عنوان نعش کش عمل می کنند. فرقه های شوالیه گری کاتولیک، مانند فرقه مزار مقدس اورشلیم و نظام شوالیه های مالت، در طول مراسم تشییع جنازه، گارد تشریفات برای شوالیه ها و افسران عالی رتبه متوفی تشکیل می دهند. رسم تشکیل گارد افتخار به عنوان نشانه ای از احترام، در ورزش نیز، به ویژه در سراسر کشورهای مشترک المنافع، دیده می شود.
پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ در ۹ و ۱۳ فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد تا سه سهمیه از ۳۲ سهیمه در مرحله گروهی تعیین شود. قرعه کشی. قرعه کشی مرحله پلی آف مقدماتی در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. شش تیم زیر (چهار تیم از منطقه غرب، دو تیم از منطقه شرق) در قرعه کشی مرحله پلی آف مقدماتی قرار گرفتند: فرمت. هر مسابقه به صورت تک بازی برگزار می شد و در صورت لزوم از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می شد. برندگان هر مسابقه به مرحله گروهی راه می یافتند تا به جمع ۲۹ تیم راه یافته به مرحله گروهی بپیوندند. مسابقات. !colspan="3"|منطقه غرب !colspan="3"|منطقهٔ شرق
مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ از ۲۶ فوریه تا ۱ مه ۲۰۱۳ برگزار شد. در مجموع ۳۲ تیم در مرحله گروهی به رقابت پرداختند. قرعه کشی. قرعه کشی مرحله گروهی در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. ۳۲ تیم زیر (۱۶ تیم از منطقه غرب، ۱۶ تیم از منطقه شرق) در قرعه کشی مرحله گروهی شرکت کردند که شامل ۲۹ تیم راه یافته به مرحله مقدماتی و سه تیم راه یافته به پلی آف بود که هویت آنها در زمان قرعه کشی مشخص نبود: فرمت. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت رفت و برگشت و در قالب نوبت گردشی برگزار شد. تیم های اول و دوم هر گروه به مرحله یک هشتم نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی شکن. باشگاه ها بر اساس امتیاز رتبه بندی می شوند و معیارهای تساوی شکن به ترتیب زیر است:
مرکز نمایشگاه های استانبول () یک نمایشگاه در نزدیکی فرودگاه آتاتورک در محله یشیل کوی از توابع باقرکوی در استانبول، ترکیه است. این مرکز متعلق به "مرکز تجارت جهانی استانبول،" بخشی از "شبکه جهانی انجمن مراکز جهانی" با بیش از ۳۰۰ مکان در حدود ۱۰۰ کشور جهان است. مساحت فضای سرپوشیده این نمایشگاه ۲۵۰ هزار مربع است که شامل یازده سالن با مساحت قابل اجاره ۹۸ هزار متر مربعی می باشد. هشت سالن از این تعداد توسط CNR Expo و سه سالن باقی مانده توسط WTC Istanbul اداره می شوند. هرساله حدود ۱۰۰ نمایشگاه تجاری ملی و بین المللی در مرکز نمایشگاه های استانبول برگزار می شود. مرکز نمایشگاه دارای یک کانال تلویزیونی آنلاین (IFM TV) است که رویدادهای نمایشگاه را پخش می کند. این نمایشگاه توسط خط ام۱ متروی استانبول در ایستگاه دی تی ام—مرکز نمایشگاه های استانبول سرویس دهی می شود.
در ۱۹ اوت ۲۰۱۴، نیروی هوایی اسرائیل خانهٔ محمد ضیف، رهبر گردان های عزالدین قسام را بمباران کرد. ضیف آسیبی ندید، اما همسرش، وداد عصفوره، و دو فرزندشان کشته شدند. پیشینه. ضیف، که با نام محمد دیاب ابراهیم المصری متولد شد، در سال ۱۹۸۷، چند هفته پس از تأسیس حماس در جریان انتفاضه اول، به این سازمان پیوست. او در سال ۱۹۸۹ توسط مقامات اسرائیلی به دلیل مشارکت در این سازمان دستگیر شد. پس از ۱۶ ماه بازداشت، در جریان تبادل اسرا آزاد شد. اندکی پس از آزادی، او به تأسیس گردان های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس، کمک کرد. ضیف پس از ترور صلاح شحاده توسط اسرائیل در ژوئیه ۲۰۰۲، رئیس گردان های عزالدین قسام شد. بین ژوئیه ۲۰۰۶ و نوامبر ۲۰۱۲، پس از آنکه ضیف در یک سوءقصد اسرائیل به شدت زخمی شد، فرماندهی مؤثر آن بر عهده احمد الجعبری، معاون ضیف، بود. محمد ضیف با وِداد عصفوره ازدواج کرد، که گاهی اوقات در سال ۲۰۰۷ یا ۲۰۱۱ با نام وداد ضیف شناخته می شد. وداد بیوه بود (شوهر قبلی او یک مبارز قسامی بود که کشته شد). او و ضیف چهار فرزند داشتند، و ضیف دو پسر دیگر به نام های بها و خالد دارد. ویداد همچنین از شوهر مرحومش دو پسر داشت. حملهٔ هوایی. در
۱۹ اوت ۲۰۱۴، اسرائیل در حمله هوایی به خانه ضیف در محله شیخ رضوان شهر غزه، تلاش کرد او را ترور کند. حمله به خانه خانوادگی ضیف، همسر ۲۷ ساله او (ویداد عصفوره) و دو فرزندشان، یک دختر ۳ ساله (سارا محمد ضیف) و پسر ۷ ماهه (علی ضیف)، و سه عضو دیگر خانواده. این حمله همچنین یک مادر و دو پسر نوجوانش از خانواده آل دالو را کشت. مرکز حقوق بشر فلسطین ادعا کرد که این همان خانه ای است که قبلاً در سال ۲۰۱۲ ویران شده بود و بنا به گزارش ها چندین عضو خانواده آل دالو در آن کشته شدند. با این حال، این حمله منجر به مرگ محمد ضیف نشد. اطلاعات اسرائیل در آوریل ۲۰۱۵ به این نتیجه رسید که ضیف از سوءقصد، پنجمین تلاش اسرائیل برای کشتن او، جان سالم به در برده است. در همان روز، ارتش اسرائیل ۳ رهبر دیگر را ترور کرد: (۴۱ ساله)، رائد العطار (۴۰ ساله) و محمد برهوم (۴۵ ساله). تشییع جنازه و واکنش های مردمی در غزه. چندین هزار نفر در مراسم تشییع جنازه همسر و پسر ضیف در غزه شرکت کردند و با عصبانیت خواستار انتقام از اسرائیل شدند و تیر هوایی شلیک کردند. اجساد ویداد و علی از خانه خانواده همسر برای نماز به مسجدی در اردوگاه پناهندگان جبالیا منتقل شد و سپس
در شن و ماسه یک گورستان به خاک سپرده شد. دختر ضیف، در همان روز برادرش به خاک سپرده نشد زیرا جسدش تقریباً تا ظهر پنجشنبه، روز بعد از تشییع جنازه برادرش و دو روز بعد از حملهٔ هوایی، از زیر آوار بیرون کشیده نشد. انتقاد در اسرائیل از اقدام به ترور. علاوه بر خشم عمومی در غزه، برخی در داخل اسرائیل نیز از این حمله انتقاد کردند. جدعون لوی، در مقاله خود با عنوان «اسرائیل به جای حماس چه می کرد؟» برای هاآرتص، این سؤال را مطرح کرد که اگر حماس همسر و فرزندان یکی از رهبران اسرائیل را بکشد، اسرائیل چه واکنشی نشان خواهد داد. لوی همچنین خاطرنشان کرد که حتی اگر این ترور موفقیت آمیز بود، بر اساس حملات موفقیت آمیز گذشته به احمد یاسین و دیگران، ضیف جایگزین می شد و کسی افراطی تر جای او را می گرفت.
مدولاسیون متقابل فاز (ایکس پی اِم) یا مدولاسیون فازمتقابل یک اثر نوری غیرخطی است که در آن یک طول موج نور می تواند از طریق اثر نوری کر، فاز طول موج دیگری از نور را تحت تأثیر قرار دهد. وقتی توان نوری یک طول موج بر ضریب شکست تأثیر می گذارد، تأثیر ضریب شکست جدید بر طول موج دیگر به عنوان ایکس پی اِم شناخته می شود. کاربردهای ایکس پی اِم. مدولاسیون متقابل فاز می تواند به عنوان فنّی برای افزودن اطلاعات به جریان نور با تغییردادن فاز یک پرتو نوری همدوس با پرتو دیگر از طریق برهمکنش در یک محیط غیرخطی مناسب مورد استفاده قرار گیرد. این تکنیک در مخابرات فیبر نوری کاربرد دارد. اگر هر دو پرتو طول موج یکسانی داشته باشند، این نوع مدولاسیون متقابل فاز، تبهگنی (degenerate) است. ایکس پی اِم یکی از رایج ترین فنون مورد استفاده برای اندازه گیری های غیرتهاجمی کوانتومی است. از دیگر کاربردهای مفید ایکس پی اِم می توان به موارد زیر اشاره کرد: معایب ایکس پی اِم. ایکس پی اِم در کاربردهای دی دبلیودی اِم. در کاربردهای مالتی پلکسینگ تقسیم طول موج متراکم (دی دبلیو دی اِم) با مدولاسیون شدت و آشکارسازی مستقیم (IM-DD)، اثر ایکس پی اِم یک فرایند دو
مرحله ای است: ابتدا سیگنال توسط سیگنال دومِ هم زادساز (copropagating)، مدوله فاز می شود. در مرحله دوم، پاشش منجر به تبدیل مدولاسیون فاز به یک تغییر توان می شود. علاوه بر این، پاشش منجر به فاصله گذاری بین کانال ها می شود و در نتیجه اثر ایکس پی اِم را کاهش می دهد.
موزه منطقه ای پرم، که با نام موزه افسانه های محلی پرم نیز شناخته می شود، موزه ای است که در پرم، سرزمین پرم، روسیه واقع شده است. این موزه که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد، قدیمی ترین و بزرگ ترین موزه پرم است. این موزه تعدادی نمایشگاه دائمی و موقت را در خود جای داده و یک جاذبه گردشگری است. توضیحات. تاریخچه. در سال ۱۸۷۰، گروهی از روشنفکران روسی انجمن دوستداران علوم طبیعی اورال را در یکاترینبورگ تأسیس کردند. این انجمن به مطالعه علوم طبیعی، به ویژه علوم مرتبط با تاریخ طبیعی کوه های اورال و مناطق اطراف آن اختصاص داشت. این انجمن به گسترش حوزه های مطالعاتی و عضویت خود ادامه داد و در نهایت کمیسیون هایی را در چندین شهر تأسیس کرد. در نوامبر ۱۸۹۰، یک کمیسیون جدید اولین جلسه خود را در پرم برگزار کرد و این تاریخ به عنوان تاریخ تأسیس موزه مدرن پرم در نظر گرفته می شود. این کمیسیون شروع به کار بر روی ایجاد یک موزه عمومی در پرم کرد و این اولین ساختمان در ۲۵ ژانویه ۱۸۹۴ برای عموم افتتاح شد. در سال ۱۸۹۷، موزه به مکان جدیدی در خیابان پتروپاولوفسکایا منتقل شد. همزمان با این جابجایی، انجمن جدیدی تأسیس شد که نام موزه را به موزه علمی و صنعتی
پرم تغییر داد. موزه جدید دوره های آموزشی رایگان و سخنرانی هایی از دانشمندان برجسته ارائه می داد. در سال ۱۹۰۱، موزه از برنامه ای (موزه سیار مواد آموزشی) برای کمک به مدارس محلی در آموزش ادبیات آموزشی حمایت مالی کرد. طبق گفته موزه، این موزه تا زمان تأسیس دانشگاه ایالتی پرم در سال ۱۹۱۶، تنها مؤسسه آموزش عالی در پرم بود. پس از انقلاب روسیه و متعاقباً تشکیل اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۱۹، موزه توانست به فعالیت خود ادامه دهد. با این حال، در سال ۱۹۲۰ بودجه دولتی به موزه به شدت کاهش یافت و موزه تنها پول کافی برای نگهداری و گرمایش ساختمان داشت. در دوران شوروی، موزه چندین بار جابجا شد، ابتدا در سال ۱۹۲۰ به محل سکونت سابق اسقف، سپس در سال ۱۹۳۱ به یک کارخانه سابق خرازی و در سال ۱۹۴۱ به خوابگاه یک مؤسسه پزشکی سابق. با این حال، به تدریج املاکی از جمله ساختمان های متروکه و زمین هایی که قبلاً متعلق به کلیسا بودند، به موزه واگذار شد. علاوه بر این، موزه توانست اکثر مجموعه خود را دست نخورده نگه دارد و آثار باستانی جدیدی را به دست آورد. این موزه در سال ۱۹۵۷ به موزه منطقه ای پرم برای فرهنگ محلی تغییر نام داد این موزه در اواخر دورا
ن شوروی به گسترش خود ادامه داد و برخی از املاک قدیمی خود را دوباره به دست آورد و برخی از موزه های کوچک تر منطقه را نیز جذب کرد. این مؤسسه از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی جان سالم به در برد و در فدراسیون روسیه رونق گرفت و با همکاری موزه تاریخی دولتی در مسکو، میزبان نمایشگاه بزرگی در مورد پرم در سال ۲۰۰۰ بود. این موزه نام فعلی خود را در سال ۲۰۰۷ به دست آورد و در نوامبر همان سال، ساختمان اصلی موزه به مکان فعلی خود، خانه تاریخی مشکوف، منتقل شد. مجموعه. این موزه به تدریج در طول تاریخ یک قرنی خود، مجموعه خود را تکمیل کرد. این موزه تعدادی از آثار باستانی و فرهنگی (که برخی از آنها توسط افراد برجسته محلی اهدا شده بود) و همچنین مجموعه ای گسترده از فسیل ها و استخوان ها را به دست آورد. علاوه بر مجموعه اصلی در ساختمان اصلی موزه، این موزه نه شعبه دیگر در پرم و مناطق اطراف آن دارد.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ از ۱۴ مه تا ۹ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی به رقابت پرداختند. تیم های راه یافته. تیم های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب و شرق هشت تیم راه یافته به مرحله بعد داشتند. فرمت. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک حذفی به رقابت پرداختند. هر مسابقه به صورت نوبت گردشی و رفت و برگشت برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه لحاظ نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. برنامه. برنامه هر دور به شرح زیر بود. نمودار. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه ها میزبان بازی برگشت بودند. مسابقات به شرح زیر تعیین شد: قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال (برای تعیین ترتیب دو بازی رفت و برگشت) در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. در این قرعه کشی، تیم های مناطق مختلف می توانستند با یکدیگر بازی کنند و قانون «حمایت از کشور»
اعمال شد: اگر دقیقاً دو تیم از یک فدراسیون وجود داشته باشند، نمی توانند در مرحله یک چهارم نهایی با یکدیگر بازی کنند. با این حال، اگر بیش از دو تیم از یک فدراسیون وجود داشته باشند، می توانند در مرحله یک چهارم نهایی با یکدیگر بازی کنند. یک هشتم نهایی. بازی های رفت در ۱۴ و ۱۵ مه ۲۰۱۳ و بازی های برگشت در ۲۱ و ۲۲ مه ۲۰۱۳ برگزار شد. !colspan=5|منطقه غرب !colspan=5|منطقه شرق بازی برگشت. "سئول در مجموع ۳–۱ برنده شد." "بوریرام یونایتد ۲–۱ برنده شد." "الاهلی در مجموع ۳–۱ برنده شد." "الشباب در مجموع ۵–۱ برنده شد." "کاشیوا ریسول در مجموع ۵–۲ برنده شد." "گوانگژو اورگراند در مجموع ۵–۱ برنده شد." "لخویا در مجموع ۳–۲ برنده شد." "استقلال در مجموع ۴–۲ برنده شد." یک چهارم نهایی. بازی های رفت در ۲۱ اوت ۲۰۱۳ و بازی های برگشت در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳ برگزار شدند. بازی برگشت. "سئول در مجموع ۲–۱ برنده شد." "استقلال در مجموع ۳–۱ برنده شد." "گوانگژو اوگراند در مجموع ۶–۱ برنده شد." "۳–۳ در مجموع؛ کاشیوا ریسول با گل زده در خانه حریف برنده شد." نیمه نهایی. بازی های رفت در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳ و بازی های برگشت در ۲ اکتبر ۲۰۱۳ برگزار شدند. بازی برگشت
. "گوانگژو اورگراند در مجموع ۸–۱ برنده شد." "سئول در مجموع ۴–۲ برنده شد." فینال. بازی رفت در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۳ و بازی برگشت در ۹ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. "۳–۳ در مجموع؛ گوانگژو اورگراند با گل زده در خانه حریف برنده شد."
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; پرم-۳۶ (همچنین با نام ITK-6 شناخته می شود) یک کلنی کار اجباری اتحاد جماهیر شوروی بود که در نزدیکی روستای کوچینو واقع شده بود، ۱۰۰ کیلومتر (۶۰ مایل ها) در شمال شرقی شهر پرم در روسیه. این اردوگاه بخشی از سیستم بزرگ اردوگاه های کار اجباری بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق در دوران استالین تأسیس شد و به گولاگ معروف بود. از سال ۱۹۷۲، این اردوگاه به عنوان یک اردوگاه «رژیم سختگیرانه» و «رژیم ویژه» (строгого режима، особого режима) تعیین شد که منحصراً برای زندانی کردن «جنایتکاران دولتی به ویژه خطرناک»، عمدتاً مخالفان شوروی، استفاده می شد. این اردوگاه که در سال ۱۹۴۶ ساخته شد و در دسامبر ۱۹۸۷ بسته شد، در سال ۱۹۹۴ توسط سازمان تاریخ بشر و حقوق بشر روسیه، مموریال، حفظ شد. در سال ۱۹۹۵ و سال بعد، به عنوان موزه "پرم-۳۶" تاریخ سرکوب سیاسی (که عموماً با نام موزه گولاگ شناخته می شود) برای عموم افتتاح شد.این مکان توسط یک سازمان غیردولتی به نام «"مرکز یادبود سرکوب سیاسی پرم-۳۶»" اداره می شد. این تنها نمونه باقی مانده از اردوگاه کار اجباری گولاگ بو
د، بقیه اردوگاه ها قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی توسط دولت شوروی متروکه یا تخریب شده بودند. این موزه یکی از اعضای بنیانگذار ائتلاف بین المللی اماکن تاریخی وجدان بود. و سالانه به طور متوسط ۳۵۰۰۰ بازدیدکننده داشت. امیدهایی وجود داشت که این موزه به عنوان یک میراث جهانی یونسکو ثبت شود. با این حال، در سال ۲۰۰۴، صندوق جهانی بناهای تاریخی، پرم ۳۶ را در فهرست ۱۰۰ مکان در معرض خطر قرار داد. بعداً، نهادهای مختلف دولت سرزمین پرم، حمایت و تأمین مالی موزه را قطع کردند و این موزه را مجبور به تعطیلی در آوریل ۲۰۱۴ کردند. پرم-۳۶ در دوره شوروی. گروه ها و افراد در اردوگاه های پرم در گزارشی در سال ۱۹۷۴ که توسط نشریه سامیزدات با عنوان «وقایع نامه رویدادهای جاری» منتشر شد، توصیف شدند. پس از مقدمه ای بر اردوگاه ها و شرح برخی از افراد نگهداری شده در پرم-۳۵، گزارش به ۹۵ زندانی در پرم-۳۶ پرداخت. این گزارش آنها را در هشت گروه که به جرم های مختلف دستگیر و زندانی شده بودند، فهرست کرد: جرایم سامیزدات، اعتراضات و دادخواست ها، مانند سمیون گلزمن (۷ سال، به علاوه ۳ سال تبعید)؛ عضویت در «سازمان های ضد شوروی»، مانند ایوان کندیبا (سال ها)؛ ص
هیونیست ها، مانند برخی از کسانی که به دلیل نقش خود در محاکمه هواپیماربایان در سال ۱۹۷۰ و «ماجرای هواپیما» در لنینگراد در سال ۱۹۷۱ به ۱۰ تا ۱۲ سال زندان محکوم شدند؛ افرادی که سعی در ترک اتحاد جماهیر شوروی داشتند؛ ملی گرایان اوکراینی «و کسانی که محکوم به چنین مجازاتی شدند»، مانند واسیل استوس (۵ سال، به علاوه ۳ سال تبعید)؛ جنبش ملی لیتوانی، مانند یووزاس یوسیس (۱۲ سال) و هفت نفر که در حال گذراندن دوره ۲۵ ساله بودند؛ جنایتکاران جنگی؛ و کسانی که به «جرایم بسیار خطرناک علیه دولت» محکوم شدند، مانند تیموراز چانتوریشویلی، شاعر گرجی (۱۲ سال). جدی ترین جرم «مخالف» بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۷، تحریک ضد شوروی (ماده ۷۰) بود. این جرم در قانون جزای پس از استالین در میان «جرایم بسیار خطرناک علیه دولت»، یعنی خیانت، قاچاق و غیره گنجانده شده بود. انجمن «پیلوراما». از سال ۲۰۰۵ به بعد، یک گردهمایی بین المللی سالانه در پرم-۳۶ با نام «پیلوراما» (به معنای «کارخانه اره کشی» یا به طور دقیق تر «نیمکت اره ») برگزار می شد که شامل جلسات، نمایش فیلم، نمایشگاه ها و کنسرت ها بود و هزاران نفر از جمله زندانیان سابق و فعالان حقوق بشر، از جمله ولادیم
یر لوکین، کمیسر حقوق بشر در روسیه را به خود جذب می کرد. «کارخانه اره کشی» مورد توجه همه نبود. این مکان مورد انتقاد و حمله نگهبانان سابق زندان پرم-۳۶ و برخی از جنبش های اجتماعی با محوریت استالین قرار گرفت. آنها استدلال می کردند که برگزارکنندگان این گردهمایی عمداً شدت بازداشت را «برای تبلیغات ضد شوروی» اغراق کرده اند، در حالی که به گفته خودشان، سوابق زندان و شواهد خود نگهبانان را نادیده گرفته اند. تصاحب. در پاییز ۲۰۱۳، یک سازمان غیردولتی مستقل که خود را «موزه یادبود پرم-۳۶ تاریخ سرکوب سیاسی» می نامید، به عنوان یک سازمان غیردولتی فدرال شناخته شد و این موزه در فهرست «اماکن ملی یادبود» روسیه قرار گرفت. سال بعد، یک موزه دولتی با نامی مشابه ایجاد شد و به تدریج مدیریت موزه پرم-۳۶ را به عهده گرفت. این تغییرات که در دوره ای از نوستالژی برای اتحاد جماهیر شوروی در روسیه و میهن پرستی ناشی از الحاق کریمه رخ داد، توسط بسیاری به عنوان یک کمپین سازمان یافته علیه موزه اصلی «سرکوب سیاسی» تلقی شد. رسانه های رسمی روسیه و برخی از سازمان های ملی گرا شروع به توصیف موزه تأسیس شده در سال ۱۹۹۵ به عنوان ستون پنجم کردند. این سازمان غیردو
لتی سرانجام پس از مشاجرات مکرر با مقامات پرم-۳۶ منحل شد. موزه و نمایشگاه های آن برای حذف اشارات به استالین مرمت شدند.
گردان های عبدالقادر حسینی () که به نام عبدالقادر الحسینی نامگذاری شده بود، شاخه نظامی فتح در نوار غزه بود. این گروه با گردان های قدس و گردان های ناصر صلاح الدین رابطه دارد. تاریخچه. پس از آنکه حماس در سال ۲۰۰۷ فعالیت های فتح در نوار غزه را غیرقانونی اعلام کرد، بنیانگذاران مشترک گردان های شهدای الاقصی در سال ۲۰۱۲ گردان های عبدالقادر الحسینی را تأسیس کردند. حماس بدون اجازه صریح به این سازمان، به آن اجازه فعالیت داد. در جنگ های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ شرکت داشت.[ "" ] آنها در اعتراضات مرزی غزه در سال های ۲۰۱۸–۲۰۱۹ و بحران اسرائیل و فلسطین در سال ۲۰۲۱ شرکت داشتند. آنها در کریدور نتزاریم و رفح با نیروهای دفاعی اسرائیل جنگیدند. آنها در سال ۲۰۲۲ به اسرائیل موشک شلیک کردند.
کریسترون میول فراستادوتیر ( تلفظ ایسلندی: [ˈkʰrɪstrun ˈmjœtl̥ ˈfrɔstaˌtouhtɪr̥] ؛ متولد ۱۲ مه ۱۹۸۸) سیاستمدار و اقتصاددان ایسلندی است که از دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر ایسلند خدمت کرده و رهبر فعلی اتحاد سوسیال دموکرات است. او در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۱ به عضویت آلثینگ انتخاب شد . او در سن سالگی، جوانترین رهبر ایالتی در جهان است. زندگینامه. اوایل زندگی. کریسترون در ریکیاویک از فراستی فیفیل یوهانسون، مردم شناس، و استاینون گودنی اچ. یونسدوتیر، پزشک، متولد شد. او از کالج جونیور ریکیاویک فارغ التحصیل شد . سپس مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ایسلند ؛ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات بین الملل از دانشکده امور جهانی ییل جکسون ؛ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه بوستون دریافت کرد . شغل. او به عنوان روزنامه نگار برای روزنامه تجاری "نمایش/پنهان کردن" کار کرده و در بخش تحلیل بانک آریون کارمند بوده است. او ابتدا در نیویورک و سپس در لندن ، متخصص مورگان استنلی بود . او در سال ۲۰۱۷ به عنوان اقتصاددان اصلی اتاق بازرگانی ایسلند خدمت کرد و در سال ۲۰۱۸، اقتصاددان اصلی بانک Kvika شد . او تا سال ۲۰۲۱ خ
دمت کرد، زمانی که برای قرار گرفتن در فهرست اتحاد سوسیال دموکرات در حوزه انتخابیه ریکیاویک جنوبی درخواست داد . پارلمان. او در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۱ به عنوان عضوی از حوزه انتخابیه آلتینگ ریکیاویک جنوبی انتخاب شد . در انتخابات زودهنگام ۲۰۲۴ ، او به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ریکیاویک شمالی انتخاب شد . پیش از نخست وزیر شدن، او بین سال های 2021 تا 2024 در کمیته بودجه عضویت داشت و در سال 2023 نیز مدت کوتاهی در کمیته امور اقتصادی و تجارت مشغول به کار بود. رهبری حزب. او نامزدی خود را برای رهبری حزب در اوت 2022 اعلام کرد و بعداً در کنگره حزب در ماه اکتبر بدون رقیب و با 94 درصد آرا انتخاب شد. نخست وزیر ایسلند (۲۰۲۴–تاکنون). نوشتار اصلی: کابینه کریسترون فراستادوتیر کریسترون حزب خود را در انتخابات زودهنگام 2024 رهبری کرد و 20.8 درصد آرا و 15 کرسی در مجلس عوام را به دست آورد . او مذاکرات ائتلافی را با حزب ویراین و حزب مردم برگزار کرد که در 4 دسامبر آغاز شد و هفده روز بعد به پایان رسید، زمانی که او به همراه کابینه اش به عنوان نخست وزیر منصوب شد. زندگی شخصی. کریسترون با اینار برگور اینگوارسون ازدواج کرده است و آنها دو فرز
ند دارند که در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ متولد شده اند
بنای یادبود بوریس یلتسین در یکاترینبورگ ( بنای یادبود بوریس یلتسین، اولین رئیس جمهور روسیه، حزب شوروی، رهبر سیاسی و دولتی روسیه و یکی از بنیانگذاران روسیه پس از شوروی، در یکاترینبورگ، مرکز استان منطقه زادگاهش، جایی که مدت ها در آنجا زندگی و کار کرد، قرار دارد. این بنای یادبود در نزدیکی مرکز ریاست جمهوری بوریس یلتسین واقع شده است. این بنای یادبود مرتباً در معرض خرابکاری قرار دارد. اطلاعات عمومی. این بنای یادبود در خیابان بوریس یلتسین در منطقه تجاری یکاترینبورگ در مرکز شهر، روبروی سالن کنگره دمیدوف-پلازا واقع شده است، جایی که مرکز یادبود و اطلاع رسانی میراث ریاست جمهوری یلتسین، که توسط صندوق دولتی «مرکز ریاست جمهوری یلتسین» و صندوق خیریه «مرکز اورال یلتسین» (شاخه ای از صندوق یلتسین اولین رئیس جمهور روسیه) سرپرستی می شود، در آن قرار دارد. این بنای یادبود، یک ستون سنگی ده متری است که نقش برجسته یلتسین در اندازه کامل بر روی پایه ای به رنگ خاکستری تیره بر روی پله های منتهی به پرون در مقابل میدان دمیدوف قرار دارد. لازم است ذکر شود که تصویر یلتسین با حرکت و نگاهش به سمت جلو هدایت می شود، در حالی که سنگ مرمر و شکل بنا