Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رایگان یا کم هزینه در برخی از مراکز بهداشتی عمومی از جمله مرکز مشاوره بارداری در دسترس است. این مرکز مشاوره بارداری یک بیمارستان ثبت شده است که پزشکان آن برای تأیید در دسترس هستند. هر دو سقط پزشکی و جراحی انجام می شود. لایحه ای که به طور کامل سقط جنین را جرم زدایی می کند در اکتبر ۲۰۲۰ به پارلمان ایالتی ارائه شد بر اساس این قانون، سقط جنین در صورت درخواست تا ۲۲ هفته و شش روز بارداری قابل انجام است. پس از آن دوره، یک پزشک تنها در صورتی می تواند سقط جنین را انجام دهد که با پزشک دیگری مشورت کند و هر دو معتقد باشند که این روش از نظر پزشکی مناسب است. اصلاحات سقط جنین را به طور کامل از قانون کیفری حذف کرد. شورای قانونگذاری این لایحه را در ۳ دسامبر ۲۰۲۰ تصویب کرد، و همچنین مجلس مجلس در ۱۹ فوریه ۲۰۲۱ با ۲۹ رای موافق در مقابل ۱۵ رای موافق با تصویب اصلاحیه ای که به اصطلاح «سقط جنین انتخابی جنسیتی» را ممنوع می کند، این اصلاحیه ها در ۲ مارس ۲۰۲۱ مورد موافقت شورای قانونگذاری قرار گرفت و در ۱۱ مارس ۲۰۲۱ موافقت سلطنتی را دریافت کرد. این قانون برای اجرایی شدن نیاز به صدور مقررات بیشتری از سوی دولت داشت. دولت این مقررات را در
۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ منتشر کرد. که در ۷ ژوئیه ۲۰۲۲ لازم الاجرا شد. کریس پیکتون، وزیر بهداشت، از دولت لیبرال سابق انتقاد کرد که در انتخابات ایالتی مارس ۲۰۲۲ توسط حزب کارگر به دلیل «تأخیر و دفن کردن این مقررات شکست خورد و نتوانست به جامعه توضیح دهد که چرا آنها را پیش نبرده است». تاسمانی. در تاسمانی، از ۲۱ نوامبر ۲۰۱۳، سقط جنین در صورت درخواست تا هفته ۱۶ بارداری مجاز است. بعد از ۱۶ هفته سقط جنین مستلزم رضایت دو پزشک به دلایل پزشکی یا روانی است. این قانون همچنین فیلمبرداری، برگزاری تظاهرات، آزار و اذیت یا ارعاب بیماران یا کارکنان را در فاصله ۱۵۰ متری کلینیک های سقط جنین ممنوع کرده است. از سال ۱۹۲۵ تا ۲۰۰۱، قانون کیفری تاسمانی «سقط جنین غیرقانونی» را بدون اینکه واقعاً مشخص کند چه چیزی قانونی است یا نه، ممنوع شد. در حالی که هرگز واقعاً تحت پیگرد قانونی قرار نگرفته بود، اما اعلام شد که حکم منهنیت ویکتوریا در سال ۱۹۶۹ و حکم لوین نیو ساوت ولز در قوانین تاسمانی اعمال می شود. در اواخر سال ۲۰۰۱، قانون کیفری تصریح کرد که سقط جنین باید تحت مجموعه ای از معیارها انجام شود که شبیه به الزامات استرالیای جنوبی است. امکانات سقط جنین در
این ایالت محدود است. سیستم بهداشت عمومی ایالتی خدمات سقط جنین را تنها در شرایط غیرعادی (مثلاً در موارد ناهنجاری جنین) ارائه می دهد، بنابراین اکثر زنان از طریق بخش خصوصی به ختم حاملگی دسترسی دارند. در سال ۲۰۱۷، تنها کلینیک اختصاصی سقط جنین جراحی ارزان قیمت این ایالت بسته شد. برخی از زنان پروازهای بین ایالتی را برای ختم بارداری انتخاب کردند. ویکتوریا. در ویکتوریا، از سال ۲۰۰۸، سقط جنین در صورت درخواست تا ۲۴ هفته بارداری مجاز است، با سقط جنین پس از آن زمان، تا زمان تولد کودک، لازم است دو پزشک بر اساس وضعیت جسمی و روانی زن در حال حاضر و آینده توافق کنند که مناسب است. و شرایط اجتماعی قبل از سال ۲۰۰۸، قانون سقط جنین بر اساس "قانون جنایات" ویکتوریا بود، همان طور که توسط "حکم منهنیت" در سال ۱۹۶۹، در مورد "R v Davidson" تفسیر شد. بر اساس این حکم، سقط جنین در صورت لزوم برای محافظت از خطر جدی برای زندگی یا سلامتی زن - فراتر از خطرات عادی حاملگی و زایمان - قانونی بود که در صورت ادامه حاملگی حاصل می شد و با خطری که پیش گیری می شود نامتناسب نیست. حکم منهنیت مبنای قانون سقط جنین در ویکتوریا باقی ماند تا اینکه "قانون اصلاح ق
انون سقط جنین در سال 2008" (Vic) سقط جنین را تا سقف ۲۴ هفته غیرقانونی کرد. استرالیای غربی. در استرالیای غربی، از ۲۰ مه ۱۹۹۸، سقط جنین در صورت درخواست (با ارجاع از پزشک) تا هفته ۲۰ بارداری مجاز است - مشروط به مشاوره توسط یک پزشک غیر از کسی که سقط جنین را انجام می دهد - یا در موارد جدی شخصی و خانوادگی. یا در صورت عدم انجام سقط جنین، در صورت به خطر افتادن جان یا سلامت جسمی یا روحی زن و هنگامی که حاملگی سلامت روان زن را به خطر اندازد، عواقب اجتماعی برای زن به همراه خواهد داشت. پس از هفته ۲۰ بارداری سقط جنین تنها در صورتی ممکن است انجام شود که جنین با مشکلات پزشکی شدید متولد شود - که باید توسط دو پزشک مستقل تأیید شود. در صورتی که زن زیر ۱۶ سال سن داشته باشد، باید به یکی از والدین او اطلاع داده شود، مگر در مواردی که دادگاه اطفال اجازه داده باشد یا زن با والدین خود زندگی نکند. استرالیای غربی آخرین حوزه قضایی در استرالیا بود که مناطق دسترسی امن نداشت. لایحه ایجاد مناطق امن در فاصله ۱۵۰ متری کلینیک های سقط جنین رسماً در اوت ۲۰۲۱ تصویب شد و از اول سپتامبر با موافقت به اجرا درآمد. گزارش سال ۲۰۲۰ توسط وزارت بهداشت استرال
یای غربی نشان داد که ۷۰٪ از مردم مناطق دسترسی امن را تأیید می کنند. دولت ایالتی، از طریق وزارت بهداشت، تغییراتی را در سال ۲۰۲۳ در قوانین سقط جنین موجود برای بهبود دسترسی به مراقبت های ایمن و به موقع سقط جنین در استرالیای غربی پیشنهاد می کند. قوانین تخریب کودکان. هر ایالت و قلمرو قوانین جزایی خاص خود را در رابطه با تخریب کودکان دارد. این جرم «کشتن کودک متولد نشده» نامیده می شود و فقط در حوالی زمان زایمان در کوئینزلند، استرالیای غربی، و قلمرو شمالی قابل ارتکاب است. در تاسمانی به آن «مرگ کودک قبل از تولد» می گویند. از سال ۲۰۰۸، در استرالیای جنوبی، تخریب کودکان تحت عنوان «سقط جنین» قرار گرفت. این تعریف در قلمرو پایتخت استرالیا تا حدودی گسترده تر است، و نسبتاً گسترده تر با قوانین انگلیسی در تاسمانی و استرالیای جنوبی است. این جرم در ویکتوریا توسط قانون اصلاح قانون سقط جنین ۲۰۰۸ (ویکتوریا) لغو شد. نیو ساوت ولز قانون تخریب کودکان ندارد، اما قانون اصلاح جنایات (آسیب بدنی شدید) 2005 (NSW) قانون جرایم 1900 (NSW) را اصلاح کرد به طوری که s 4(1)(a) اکنون «غم انگیز» را تعریف می کند. صدمه بدنی» که شامل «تخریب (غیر از طی یک ع
مل پزشکی) جنین یک زن باردار، خواه زن آسیب دیگری متحمل شود یا نه». این بیشتر توسط قانون اصلاح قانون سقط جنین ۲۰۱۹ به "تخریب (غیر از طی یک روش پزشکی یا خاتمه بارداری مطابق با قانون اصلاح قانون سقط جنین ۲۰۱۹) از جنین یک زن باردار اصلاح شد. یا زن آسیب دیگری ببیند.» آمار. به دلیل تفاوت در تعاریف، فقدان استانداردهای جمع آوری داده های منسجم در سراسر ایالت ها وجود دارد، که تعیین دقیق تعداد سقط های انجام شده در استرالیا در هر سال را دشوار یا غیرممکن می کند. به طور متوسط ۷۵۷۰۰ روش با بودجه مدیکر وجود دارد که می تواند منجر به «نتیجه ناقص» شود که هر سال از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴ انجام می شود، اما این رقم شامل سقط جنین و همچنین خاتمه می شود. از سوی دیگر، بسیاری از زنانی که سقط های پزشکی در بیمارستان های خصوصی انجام می دهند ممکن است درخواست تخفیف مدیکر نداشته باشند. استرالیای جنوبی تنها ایالتی است که اطلاعات مربوط به سقط جنین را جمع آوری و منتشر می کند. در سال ۲۰۰۲، ۵۱۴۷ سقط جنین پزشکی در استرالیای جنوبی یا ۱۷٫۲ مورد در هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۴۴ ساله انجام شد. پیش بینی شده در سطح ملی، این نشان می دهد که حدود ۷۳۳۰۰ سقط جنین در سراسر کش
ور انجام شده است. این تفاوت بین دولت ها را در نظر نمی گیرد. به عنوان مثال، داده های منتشر نشده از استرالیای غربی نرخ ۱۹٫۴ سقط را در هر ۱۰۰۰ زن در همان گروه سنی تخمین می زند، که نشان دهنده حدود ۸۲۷۰۰ سقط جنین در سطح ملی است. داده های استرالیای جنوبی همچنین نشان می دهد که اکثریت قریب به اتفاق سقط های انجام شده بین سال های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ قبل از هفته ۱۴ بارداری رخ داده است. کمتر از ۲٪ در هفته ۲۰ یا بعد از آن اتفاق افتاد. افکار عمومی. باورهای سنتی مسیحی عامل بزرگی بر سیاست های اولیه استرالیا در مخالفت با سقط جنین بود. تغییر نگرش به سقط جنین و حقوق باروری با کمتر استرالیایی که کشور خود را «ملت مسیحی» می دانند، مرتبط است، که به نوبه خود نفوذ سیاستمداران مسیحی راستگرا را کاهش داده است. با این حال، انگ پیرامون موضوع سقط جنین همچنان پابرجاست و می تواند به شدت بر احساس هویت و سلامت روان زنان تأثیر بگذارد و همچنین بر روی سقط جنین تأثیر بگذارد. زنان ممکن است به جای اینکه به مردم بگویند سقط جنین کرده اند، اعلام کنند که دچار سقط جنین شده اند تا از واکنش های منفی جلوگیری کنند. هنگامی که سقط جنین در سال ۱۹۶۹ قانون گذاری شد، برخی
از زنان بومی استرالیا در میان مخالفان آن بودند، به این باور نادرست که منجر به «سقط جنین اجباری و عقیم سازی» می شود. اعتقاد بر این است که این نگرش تحت تأثیر مداخله دولت قبلی در خودمختاری بومیان، از جمله نسل های دزدیده شده بوده است. از اواسط دهه ۲۰۱۰، زنان بومی بیشتری سقط جنین را انتخاب می کردند، اگرچه انگ زدن در مورد این موضوع هنوز در بسیاری از جوامع بومی برجسته است.
نیمتازپام () یک داروی خواب آور با اثر متوسط ​​است که از مشتقات بنزودیازپین است. دارای خواص خواب آور، ضداضطراب، آرام بخش و شل کننده عضلات اسکلتی است. نیمتازپام همچنین یک ضد تشنج بسیار قوی است.
کلیمازولام () یک داروی دامپزشکی و یک بنزودیازپین و یک مشتق از ایمیدازوبنزودیازپین است که از نظر ساختار شبیه به میدازولام و دی کلازپام است و در دامپزشکی برای بیهوش کردن حیوانات به کار می رود.
نیترازپات () دارویی از مشتقات بنزودیازپین است و دارای خواص ضد اضطراب است. معمولاً به صورت نمک پتاسیم، نیترازپات پتاسیم تولید می شود.
بنتازپام () یک تینودیازپین است که یک آنالوگ بنزودیازپین به شمار می رود. این دارو دارای خواص ضد اضطراب، ضد تشنج، آرام بخش و شل کننده عضلات اسکلتی است. بیشینه سرعت پلاسما در حدود ۲٫۵ ساعت پس از مصرف خوراکی به دست می آید. نیمه عمر حذف تقریباً بین ۲ تا ۴ ساعت است. بنتازپام به عنوان یک ضد اضطراب موثر است. مصرف بیش از حد بنزودیازپین با بنتازپام ممکن است منجر به کما و نارسایی تنفسی شود. عوارض جانبی شامل خشکی دهان، خواب آلودگی، آستنی، سوء هاضمه، یبوست، حالت تهوع و کولیت لنفوسیتی ناشی از دارو با بنتازپام مرتبط است. آسیب شدید کبدی و هپاتیت نیز با بنتازپام همراه است. در حالی که نارسایی کبد ناشی از بنتازپام نادر است، نظارت بر عملکرد کبد برای همه بیمارانی که بنتازپام مصرف می کنند توصیه می شود.
وزارت امنیت اجتماعی جمهوری دموکراتیک خلق کره که معمولاً با نام بوآن شناخته می شود، یک سازمان مجری قانون در کره شمالی است. برخلاف اکثر وزارتخانه های کره شمالی که زیر نظر کابینه فعالیت می کنند، وزارت امنیت اجتماعی مستقیماً تحت نظارت کمیسیون امور دولتی است. وزیر امنیت فعلی ری یونگ گیل می باشد. افسران مؤثر آن با توصیه کمیته محلی حزب کارگران کره و وضعیت سانگبون خود انتخاب می شوند. پیشینه. این وزارتخانه برای اولین بار به عنوان اداره امنیت سیاسی در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۵ تأسیس شد. این اداره در سپتامبر ۱۹۴۸ تابع وزارت امور داخلی شد. این اداره در مه ۱۹۵۱ به یک وزارتخانه جداگانه معروف به وزارت امنیت اجتماعی تبدیل شد. با این همه، این وزارتخانه بعدها در اکتبر ۱۹۵۲ با وزارت امور داخلی ادغام شد. وزارت امنیت اجتماعی پس از انشعاب از وزارت امور داخلی در اکتبر ۱۹۶۲ مجدداً تأسیس گشت. همچنین در دسامبر ۱۹۷۲ به اداره امنیت اجتماعی مبدل گشت. این اداره زیرمجموعه شورای اداری بود. در آوریل ۱۹۸۲، این اداره از شورای اداری جدا شد اما بعدها در دسامبر ۱۹۸۶ تحت کنترل آن شد. این اداره در سپتامبر ۱۹۹۸ به وزارت امنیت اجتماعی تغییر نام داد و زیرمجموعه
کابینه شد. در آوریل ۲۰۰۰، نام این وزارتخانه به وزارت امنیت خلق تغییر یافت. در آوریل ۲۰۱۰، این وزارتخانه به اداره امنیت خلق تغییر یافت و تحت کنترل کمیسیون دفاع ملی شد. در سال ۲۰۱۶، این اداره به وزارت امنیت خلق تغییر نام داد و تابع کمیسیون امور دولتی شد. نهایتاْ در مه ۲۰۲۰ مجدداً به وزارت امنیت اجتماعی تغییر نام داد. وظایف. فراتر از پلیس بودن، خدمات آن شامل ارائه محافظ برای افراد مهم، نظارت بر سیستم توزیع عمومی و زندان ها در کره شمالی است که بخشی از اداره اصلاحات وزارت امنیت اجتماعی می باشد. وزارت امنیت اجتماعی اطلاعاتی را از اطلاع رسانان محلی واقع در واحدهای اجتماعی در مورد اعمال غیر قانونی و نامنظم جمع آوری می کند. اگر پرونده ای ماهیت سیاسی داشته باشد، برای بررسی به وزارت امنیت دولتی تحویل داده می شود. نیروهای امنیت اجتماعی خلق کره. نیروهای امنیت اجتماعی خلق کره که قبلاً با عنوان نیروهای گارد خلق شناخته می شد، زیرمجموعه وزارتخانه ای است که مسئولیت امنیت تأسیسات مهم ملی مانند خطوط مرزی نظامی، مرزها و امنیت ساحلی، ساختمان های دولتی، تأسیسات هسته ای یونگ بیون، نیروگاه ها و امکانات پخش را بر عهده دارد. وزارت امنی
ت اجتماعی سازمان ژاندارمری و دفاع غیر نظامی کشور است که در خطوط نظامی سازماندهی شده است. در دهه ۱۹۸۰، وظایف گارد خلق به آژانس امنیت ملی منتقل شد و گمان می رفت که مرزبانی در اکتبر ۱۹۹۶ به وزارت نیروهای مسلح خلق منتقل شود. در سال ۲۰۱۰ نیروهای امنیت خلق آن زمان به نیروهای امنیت داخلی خلق تبدیل شدند و در سال ۲۰۲۰ به نیروهای امنیت اجتماعی خلق تغییر نام دادند.
آنتونلا روجیرو (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه سرای اهل ایتالیا است. او به خاطر دامنه آوازی بالای خود متمایز است، که به او اجازه می دهد فراتر از سبک پاپ به اجرا بپردازد. او توانایی آوازخوانی در گونه های موسیقی مذهبی، جاز، سول، بلوز، فولکلور، تانگو، کرال، کلاسیک و کلاسیک معاصر را داراست. او یکی از بنیانگذاران گروه ماتیا بازار در سال ۱۹۷۵ بود که نام مستعار خود (ماتیا) را به آن داد و با آن در ایتالیا و جهان به شهرت رسید. روجیرو در سال ۱۹۸۹ از ماتیا بازار جدا شد و در سال ۱۹۹۶ با انتشار آلبوم لیبرا فعالیت مستقل و تک نفره خود را آغاز کرد.
سیلویا مزانوته (؛ زادهٔ در بولونیا) خواننده اهل ایتالیا است. او در دوران فعالیتش، دو بار بین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۱۶، به گروه ماتیا بازار پیوست. نخستین بار از ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۴ و بعدتر از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ که به صورت قطعی از گروه جدا شد. او در چهار آلبوم از گروه جنووزه (Genoese) حضور داشته است، در حالی که به عنوان تک خوان، دو آلبوم منتشر کرده است. او همچنین در برنامه های مختلف تلویزیونی شرکت کرده و چندین تور اجرای تئاتریکال داشته است. مزانوته همراه با ماتیا بازار با آهنگ پیام عشق در جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۰۲ برنده جایزه اصلی شد. او تا سال ۲۰۲۳، ۳ آلبوم استودیویی و ۱۱ تک آهنگ به صورت انفرادی و ۵ آلبوم استودیویی ۱۱ تک آهنگ همراه با ماتیا بازار منتشر کرده است.
روبرتا فاکانی (؛ زادهٔ در آنکونا) خواننده و بازیگر اهل ایتالیا است که به خاطر دامنه آوازی و تکنیک قوی خوانندگی اش شناخته شده است. حرفه. فاکانی در سال ۲۰۰۱ اولین تک آهنگ خود را با نام هنری ماتا فاکانی منتشر کرد. او به عنوان بازیگر تئاتر موزیکال، از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ در نسخه ایتالیایی یک نمایش موزیکال معروف برادوی (اجاره اثر جاناتان لارسون) نقش آفرینی کرد. سپس در سال ۲۰۰۲ در فیلم موزیکال پینوکیوی بزرگ به کارگردانی ساوریو مارکونی بازی کرد. در اواخر سال ۲۰۰۴، روبرتا پس از امضای قراردادی پنج ساله، به عنوان خواننده اصلی گروه مشهور ماتیا بازار، جایگزین سیلویا مزانوته شد. نخستین آلبوم او با گروه ماتیا بازار در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. پیش از آن، تک آهنگ "فریاد عشق" منتشر شد که مقام سوم جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۰۵ در بخش گروه را به دست آورد.
قلعه ویبُری (با تلفظ فنلاندی) (املا به روسی: Выборгский замок؛ فنلاندی: Viipurin linna؛ سوئدی: Viborgs slott) قلعه ای در ویبورگ، روسیه است. این شهر توسط سوئدی ها در قرون وسطی (در خاک فنلاند) ساخته شد که در اطراف آن شهر ویبری تکامل یافت. این قلعه به سنگر قلمرو سوئد در منطقه کارلیان تبدیل شد. در طول قرن ها، این قلعه اولین دفاع پادشاهی در برابر روس ها بود. موقعیت نظامی و استراتژیک آن، قلعه ویبری را به دومین پایتخت مستحکم پس از استکهلم در اواخر قرون وسطی تبدیل کرد. در حال حاضر این بنا به عنوان موزه منطقه ای ویبورگ کاربری دارد. از منظر تاریخی قلعه وایبری جزو استحکاماتی است که ابتدا متعلق به فنلاند بوده و پس از درگیری های مداوم در طی قرن ها اکنون جزو خاک روسیه محسوب می شود. پیشینه. قلعه ویبُری به همراه قلعه همن لینا و قلعه تورکو یکی از سه قلعه مهم فنلاند بود. این بنا به عنوان شرقی ترین پاسگاه پادشاهی قرون وسطایی سوئد ساخته شد: در باریکه کارلیا، در جزیره ای کوچک در درونی ترین گوشه خلیج فنلاند، در تنگه باریکی که خلیج زاشچیتا را به خلیج ویبورگ متصل می کند، واقع شده است. این بنا در ابتدا در دهه ۱۲۹۰ در محل قلعه کارلیان
پس از سومین جنگ صلیبی سوئد به فنلاند ساخته شد. این شهر در ابتدا در داخل استحکامات بیرونی قلعه، قرار داشت، اما به دلیل کمبود جا، مجبور شد به مکان فعلی خود در خارج از جزیره نقل مکان کند.
لورا والنته () با نام هنری لورا بورتولوتی (؛ زادهٔ در میلان) خواننده و نوازنده اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. والنته در نوجوانی، پس از آنکه در یک مسابقه ترانه سرایی با ترانه ای درباره یک جوان قربانی اعتیاد به مواد مخدر برنده شد، در سال ۱۹۸۴ با جیانی بلا در آلبوم G.b.2 همکاری کرد، که منجر به امضای اولین قراردادش در ضبط موسیقی شد. در سال ۱۹۸۵ با منگو آشنا شد و همکاری مشترکی در موسیقی و زندگی آغاز کرد. منگو نه تنها والنته را به عنوان خواننده در چهار آلبوم موفق خود مشارکت داد، بلکه اولین آلبوم استودیویی او (Tempo di Blues) را در سال ۱۹۸۶ تهیه کرد، که در کنار فروش خوب، با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان نیز مواجه شد. در سال ۱۹۹۰، او به عنوان خواننده اصلی گروه مشهور ماتیا بازار، جایگزین آنتونلا روجیرو شد. نخستین آلبوم او با گروه ماتیا بازار در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. او با ماتیا بازار در سال ۱۹۹۲، حضوری موفق در جشنواره موسیقی سانرمو داشت. با این حال، پس از مرگ آلدو استیلیتا، نوازنده بیس و ترانه سرای اصلی ماتیا بازار در سال ۱۹۹۸، والنته تصمیم گرفت برای تمرکز بیشتر بر روی خانواده اش، از گروه جدا شود.
روزانا روچی (؛ زادهٔ ) خواننده اشلاگر ایتالیایی تبار اهل سوئیس است. زندگی و حرفه. روزانا روچی در سوئیس به دنیا آمد و در چهار سالگی همراه با خانواده به شهر اجدادی اش ابروتزو در ایتالیا نقل مکان کرد. او بقیه دوران کودکی و نوجوانی خود را در ایتالیا گذراند و با کمک پدربزرگش وینچنزو نواختن آکاردئون را فرا گرفت. استعداد خوانندگی او توسط خواننده و آهنگساز آلمانی هانه هاله در طی یک رویداد موسیقی در آلمان غربی کشف شد. روزانا در سال ۱۹۸۶ چند تک آهنگ ضبط کرد و از آن طریق خیلی زود در ایتالیا و آلمان به موفقیت دست یافت. آثار روزانا روچی شامل آهنگ هایی به زبان های ایتالیایی، آلمانی، اسپانیایی و انگلیسی است، اما در تعداد زیادی از آهنگها، ترانه از زبانی به زبان دیگر تغییر می کند. او با وجود اینکه به عنوان یک هنرمند پاپ شناخته می شود، ژانرهای مختلفی از اشلاگر تا رقص الکترونیک را تجربه کرده است. او در سال ۱۹۹۷ با همکار آلمانی خود مایکل مورگان ازدواج کرد و با او چند آهنگ دو نفره اجرا کرد. پسرش لوکا نیز یک خواننده است. روچی هم اکنون در شهر کلن آلمان زندگی می کند.
خیابان فرانت در فیلادلفیا، پنسیلوانیا یک خیابان شمالی-جنوبی است که به موازات رود دلاور و نزدیک آن قرار دارد. در سال ۱۶۸۲، زمانیکه شهر توسط ویلیام پن ساخته شد، اولین خیابانی بود که در مستعمره جدید پنسیلوانیا بررسی و ساخته شد. به عنوان بخشی از بزرگراه پادشاه، که از بوستون تا چارلستون، کارولینای جنوبی ،به عنوان اسکله بندر فیلادلفیا امتداد داشت، مهم ترین خیابان شهر از زمان تأسیس تا قرن نوزدهم بود. خیابان فرانت از خیابان های مبدأ شماره گذاری شده فیلادلفیا است. خیابان اول وجود ندارد، به جای آن خیابان فرانت وجود دارد و خیابان های شماره گذاری شده از بلوک بعدی بزرگ با خیابان دوم، حدود یک دهم مایل به غرب، آغاز می شوند. حداقل سه ایستگاه از خط بازار-فرانکفورد متعلق به سپتا در بالای خیابان فرانت ساخته شده است. آنها عبارتند از ایستگاه جیرارد ، برکس ، و یورک دافین . سازمان ترابری جنوب شرقی پنسیلوانیا آدرس ایستگاه باغ اسپرینگ را نیز به عنوان خیابان فرانت می دهد که عابران پیاده از طریق آن به آن دسترسی دارند، اما سکوی آن در وسط بین ایالتی ۹۵ بر فراز خیابان اسپرینگ گاردن، درست در غرب خیابان فرانت قرار دارد. مکان های تاریخی. منط
قه تاریخی خیابان جبهه جنوبی ، که شامل اعداد ۷۰۰-۷۱۲ در ضلع غربی جبهه جنوبی است، یک منطقه تاریخی است که در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است. این منطقه شامل سه ساختمان است که به طور جداگانه فهرست شده اند، میخانه بیوه مالوبی (۷۰۰)، کاپیتان. خانه توماس مور (۷۰۲) و خانه ایرلندی ناتانیل. چهار سایت فهرست شده که در ثبت ملی به خیابان جبهه شمالی همسایه هستند: کوچه الفرث ، کویکر سیتی دای ورکز ، و دو مدرسه، مدرسه توماس کی. فینلتتر و دبیرستان اولنی .
استر زاید که بیشتر با نام پس از ازدواجش استر اوفاریم شناخته می شود، (زادهٔ ) خواننده اسرائیلی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۳ با آهنگ "نرو" (T'en va pas) به نمایندگی از کشور سوئیس به مقام دوم رسید. او پس از ازدواج با ابی اوفاریم در سال ۱۹۵۸، به عنوان عضوی از گروه فولک معاصر استر و ابی اوفاریم در دهه ۱۹۶۰ به فعالیت می پرداخت. استر پس از طلاق، حرفه انفرادی موفقی را آغاز کرد. زندگی و حرفه. استر زاید در صفد (قیمومت بریتانیا بر فلسطین) در یک خانواده یهودی سوری به دنیا آمد. او از کودکی شروع به اجرا کرد و آهنگ های عبری و فولکلور بین المللی را خواند. در سال ۱۹۵۸، استر با ابی اوفریم، گیتاریست و رقصنده آشنا شد که بعدها با او ازدواج کرد. او در استودیوی رقص او در حیفا هنرآموز بود. استر چهار ماه در ارتش اسرائیل خدمت کرد. اتو پرمینگر کارگردان آمریکایی استر را برای یک بازی در نقشی کوتاه در فیلم خروج (۱۹۶۰) انتخاب کرد. در سال ۱۹۶۰، استر نقش کاتزیا را در نمایشنامه افسانه سه و چهار در تئاتر هابیما به دست آورد. استر در سال ۱۹۶۱، برای نخستین بار در اولین جشنواره آهنگ پاپ اسرائیل در تل آویو برنده شد. او در این جشنواره آهنگی
را همراه با ارکستر صدای اسرائیل زیر نظر گری برتینی خواند. او در سال ۱۹۶۲، اولین آلبوم انفرادی خود را منتشر کرد و از فرانک سیناترا در اجراهایش در اسرائیل دعوت شد. سپس رادیو صدای اسرائیل او را به جشنواره بین المللی آواز سوپوت در لهستان فرستاد. آهنگ او (Stav) نوشته موشه ویلنسکی و شیمشون هالفی در این جشنواره، در جایگاه دوم قرار گرفت. استر در سال ۱۹۶۳، با آهنگ "نرو" (T'en va pas) به نمایندگی از کشور سوئیس در مسابقه آواز یوروویژن شرکت کرد و مقام دوم را به دست آورد. استر و ابی اوفاریم. استر پس از آنکه در سال ۱۹۵۸، با ابی اوفاریم ازدواج کرد، با هم گروه فولک دونفره استر و ابی اوفاریم را بنیان گذاشتند و او در دهه ۱۹۶۰ به عنوان عضوی از این گروه به فعالیت می پرداخت.
شاخص واقعی پیشرفت (به انگلیسی:Genuine progress indicator با سرواژه: GPI) شاخص عملکردی است که برای جایگزینی با یا تکمیل تولید ناخالص داخلی (GDP) پیشنهاد شده است. GPI برای در نظر گرفتن کاملتر رفاه و بهزیستی یک کشور طراحی شده است. تنها بخشی از رفاه به اندازه اقتصاد کشور مربوط می شود در نتیجه و این شاخص با ترکیب عوامل محیطی و اجتماعی از شاخص تولید ناخالص داخلی متفاوت است. به عنوان مثال، برخی از مدل های GPI زمانی که نرخ فقر افزایش می یابد، ارزش خود را کاهش می دهند. GPI مفهوم پیشرفت و رشد اجتماعی را از رشد اقتصادی جدا می کند. GPI در اقتصاد بوم شناختی یا همان اقتصاد «سبز»، پایداری و انواع اقتصادهای فراگیرتر استفاده می شود. این شاخص ردپای زیست محیطی و کربنی که کسب و کارها تولید می کنند یا از بین می برند، از جمله اشکال مختلف تهی سازی منابع، آلودگی و آسیب طولانی مدت زیست محیطی، را در نظر می گیرد. تولید ناخالص داخلی با ایجاد آلودگی دو برابر افزایش می یابد، زیرا یک بار پس از ایجاد (به عنوان یک اثر جانبی برخی از فرآیندهای ارزشمند) و دوباره زمانی که آلودگی پاک می شود افزایش می یابد. در مقابل، GPI آلودگی اولیه را به جای سود
به عنوان ضرر حساب می کند، و معمولاً برابر با مقداری است که برای پاک سازی بعداً هزینه خواهد داشت، به اضافه هزینه هرگونه تأثیر منفی که آلودگی در این مدت خواهد داشت. در حالی که کمی کردن هزینه ها و مزایای این اثرات محیطی و اجتماعی کار دشواری است، «پایگاه های اطلاعاتی از نوع «Earthster» می توانند دقت و ارزش بیشتری را به معیارهای GPI ارائه دهند. چنین داده هایی ممکن است توسط کسانی که تلاش می کنند با وادار کردن شرکت ها به پرداخت هزینه های آلودگی (از طریق پرداخت مالیات) که ایجاد می کنند (به جای اینکه دولت یا جامعه آن هزینه ها را متحمل شوند) مورد پذیرش قرار گیرند و نسبت به تأثیرات منفی اکولوژیکی و اجتماعی حساس باشند. GPI تلاشی برای اندازه گیری این پرسش است: «آیا اثرات زیست محیطی و هزینه های اجتماعی تولید و مصرف اقتصادی در یک کشور عوامل منفی در سلامت و رفاه کلی هستند یا مثبت؟». GPI با در نظر گرفتن هزینه های متحمل شده توسط جامعه به عنوان یک کل برای تعمیر یا کنترل آلودگی و فقر، هزینه های تولید ناخالص داخلی را در مقابل هزینه های خارجی متعادل می کند. طرفداران GPI ادعا می کنند که این شاخص می تواند پیشرفت اقتصادی را با اطمین
ان بیشتری اندازه گیری کند زیرا این شاخص بین «تغییر مبنای ارزش» کلی یک محصول تمایز قائل می شود و اثرات زیست محیطی آن را به معادله اضافه می کند. در مقایسه، رابطه بین تولید ناخالص داخلی و GPI مشابه رابطه بین سود ناخالص یک شرکت و سود خالص است. سود خالص سود ناخالص منهای هزینه های انجام شده است، در حالی که GPI تولید ناخالص داخلی (ارزش همه کالاها و خدمات تولید شده) منهای هزینه های زیست محیطی و اجتماعی می باشد. بر این اساس و در حالی که سایر عوامل ثابت باشند: در صورتی که هزینه های مالی فقر و آلودگی با سود مالی تولید کالاها و خدمات برابر باشد، میزان GPI صفر خواهد بود. مبانی نظری. نیاز به GPI برای تکمیل شاخص هایی مانند تولید ناخالص داخلی با تجزیه و تحلیل رشد غیراقتصادی در دهه ۱۹۸۰ میلادی و به ویژه با آنالیز مرلین وارینگ، که سوگیری ها را در سیستم حساب های ملی سازمان ملل مطالعه می کرد برجسته شد. انتقادها. انتقاداتی به این شاخص نیز وارد شده است. اقتصاددانان فنلاندی میکا مالیرانتا و نیکو ماتتنن می نویسند که مشکل شاخص های توسعه جایگزین تلاش آنها برای ترکیب چیزهایی است که غیرقابل قیاس هستند. سخت است که بگوییم دقیقاً چه چیزی ر
ا نشان می دهند و تصمیم گیری بر اساس آنها دشوار است. آنها را می توان با یک نشانگر مقایسه کرد که میانگین سرعت خودرو و مقدار سوخت باقی مانده را نشان می دهد. آنها اضافه می کنند که واقعاً به نظر می رسد که اقتصاد باید رشد کند تا مردم حتی به همان اندازه که در حال حاضر خوشحال هستند بمانند. به عنوان مثال، در ژاپن، میزان خوشحالی شهروندان در نظرسنجی ها از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، دوره ای که رشد اقتصادی ژاپن راکد بود، کاهش یافته است.
اشیاء جرم سیاره ای () یا (PMO) برابر تعریف انجمن بین المللی دانش زمین شناسی از وضعیت ژئوفیزیکی اجرام آسمانی: جرم سیاره ای هر جرم آسمانی است که به اندازهٔ کافی برای به دست آوردن تعادل هیدرواستاتیکی جرم داشته باشد (با گرانش خود کروی شده باشد)، اما نه به آن حد که برای حفظ همجوشی هسته ای؛ مانند یک ستاره، جرم داشته باشد. هدف از چنین اصطلاحی اشاره به طیف گسترده تری از اجرام آسمانی در برابر مفهوم سیاره است؛ زیرا بسیاری از اجرام مشابه از نظر ژئوفیزیک با انتظارات معمولی یک سیاره مطابقت ندارند. اجرام با جرم سیاره ای را می توان در مبدأ و مکان کاملاً متمایز کرد.
بنیاد پژوهش های باستانی و مطالعات مورمون () یک همکاری غیررسمی از دانشگاهیان بود که به تحصیلات تاریخی کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان اختصاص داده شده بود. بنیاد تحقیقات باستانی و مطالعات مورمون (FARMS) در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی توسط جان دبلیو ولش در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد. این گروه بخشی رسمی از دانشگاه بریگم یانگ (BYU) شد، که متعلق به کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان است.