Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پارک مین هیوک (؛ زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۹۹۹) که بیشتر با نام هنری راکی (؛ ) شناخته می شود، رقصنده، رپر، خواننده، بازیگر و آهنگساز اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۶ به عنوان رقصنده و رپر اصلی گروه پسرانهٔ کره ای آسترو فعالیت خود را آغاز کرد. در ۲۸ فوریه ۲۰۲۳، پس از اتمام قرارداد راکی با فنتجیو، اعلام شد که او گروه آسترو را ترک کرده است.
مون بین (؛ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸ – ۱۹ آوریل ۲۰۲۳) که به طور حرفه ای با نام مون بین شناخته می شد، خواننده، بازیگر، رقصنده و مدل اهل کره جنوبی زیر نظر فنتجیو بود. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای آسترو و زیر گروه آن، مونبین و سانها بود. اوایل زندگی. مون بین زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸ در چونگ جو، استان چونگ چونگ شمالی، کره جنوبی بود. او از دبیرستان هانلیم فارغ التحصیل شد. مون بین یکی از دو فرزند خانواده اش بود و خواهر کوچکترش مون سوآ یکی از اعضای گروه دخترانهٔ بیلی است. حرفه. ۲۰۰۶–۲۰۱۵: پیش از آغاز فعالیت. مون بین در سن کودکی در سال ۲۰۰۴، تحت تأثیر مادرش به عنوان مدل فعالیت خود را آغاز کرد. اولین حضور شناخته شدهٔ او در سال ۲۰۰۶ و در موزیک ویدئوی گروه تی وی ایکس کیو به نام «بادکنک ها» بود که در آنجا نقش نسخهٔ کوچک جونگ یونهو را ایفا کرد. در سال ۲۰۰۹، او اولین حضور خود در یک مجموعه تلویزیونی را در "پسران فراتر از گل ها" انجام داد و نقش کودکی شخصیت کیم بوم را بازی کرد. مون بین از کلاس پنجم کارآموز فنتجیو بود و در سال های مدرسهٔ راهنمایی به یک کارآموز تمام و کمال تبدیل شد. مون بین پیش از آغاز فعالیت با آسترو، همراه با دیگر
اعضای گروه در مجموعه اینترنتی "ادامه دارد" ایفای نقش کرد. ۲۰۱۶–۲۰۲۲: آغاز فعالیت با آسترو، فعالیت های انفرادی و آغاز فعالیت با زیرگروه. مون بین در ۲۳ فوریه ۲۰۱۶ به عنوان عضوی از گروه شش نفرهٔ آسترو فعالیت خود را آغاز کرد. نخستین آلبوم چندآهنگهٔ گروه به نام "اسپرینگ آپ" که شامل پنج قطعه از جمله تک آهنگ آغازین «قایم موشک» بود، منتشر شد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ مون بین به گروه بازیگران برنامه تلویزیونی "فهرست پیگیری نهایی آخرین ترند" برای دو فصل پیوست. در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۹ حضور مون بین در مجموعه تلویزیونی "لحظه ای در هجده سالگی" تأیید شد، جاییکه نقش جونگ اوه جه را ایفا کرد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹ فنتجیو گزارش کرد که مون بین به دلایل سلامتی برای تبلیغات انتشار آلبوم چندآهنگهٔ جدید گروه به نام "شعلهٔ آبی" غایب خواهد بود. مون بین در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰، در یک ویدئوی پخش زنده در وی لایو همراه با دیگر اعضای گروه ظاهر شد و به وقفه اش پایان داد. در ۴ مارس ۲۰۲۰، اعلام شد مون بین به همراه همگروهی اش یون سان ها و کانگ مین از گروه وری وری، مجریان برنامه موسیقی "شو چمپین" هستند. در ۱۲ مارس ۲۰۲۰، حضور او در مجموعه اینترنتی "شاهزاده پری دریایی"
به عنوان نقش اصلی تأیید شد که بعداً در فصل دوم این مجموعه نیز حضور داشت. در ۲۶ مه ۲۰۲۰، مون بین به برنامه آشپزی سازگار با محیط زیست به نام "انتقام جویان غذا" پیوست. در سپتامبر ۲۰۲۰ اعلام شد که مون بین مدل برند نردی کافه است. در ۱۴ سپتامبر، مون بین و همگروهی اش یون سان ها در اولین زیرگروه آسترو به نام مونبین و سانها با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "این اوت" و تک آهنگ آغازین «ایدهٔ بد» فعالیتشان را آغاز کردند. این گروه هشت روز بعد از آغاز فعالیت، در برنامه موسیقی "د شو" برنده شد و تبدیل به سریع ترین زیرگروهی شد که در یک برنامه موسیقی اولین برد خود را دریافت کرده است. در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱، نِی کیدنیز اعلام کرد که مون بین را به عنوان مدل خود انتخاب کرده است. در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱، مون بین به گروه بازیگران فصل دوم برنامه تلویزیونی کوپانگ پلی به نام "اس ان ال کره" پیوست. در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، فنتجیو در یک بیانیه رسمی اعلام کرد که مون بین تصمیم دارد قرارداد خود را با این آژانس تمدید کند. مرگ. مون بین شامگاه ۱۹ آوریل ۲۰۲۳ در خانه اش در ناحیه گانگنام، سئول مرده یافت شد. او هنگام مرگ ۲۵ سال داشت. او پس از اینکه در تمرین شرکت نکرد، تو
سط مدیر برنامه هایش پیدا شد. خبرگزاری یونهاپ بیانیه ای رسمی از پلیس گانگنام که در حال بررسی علت مرگ بود، منتشر کرد: «به نظر می رسد که [او] جان خود را گرفته است. ما در حال حاضر در حال بحث در مورد انجام کالبدگشایی برای تعیین علت دقیق مرگ هستیم.» پس از انجام کالبد شکافی؛ نتایج آن به درخواست خانوادهٔ مونبین، خصوصی و مخفی ذکر شد. مدتی بعد از این خبر، اخبار زیادی مبنی بر مشکلات قلبی وی و در نهایت خودکوشی او منتشر شد. فنتجیو در یک بیانیه رسمی در ۲۱ آوریل اعلام کرد که مون بین در ۲۲ آوریل ۲۰۲۳ به خاک سپرده خواهد شد. مراسم خاک سپاری و محل دفن به درخواست خانواده اش خصوصی خواهد بود. همچنین از طرفداران او و گروه اش خواست از انتشار حدس و گمان های غلط و شایعات دربارهٔ مرگ مونبین خودداری کنند. در تاریخ ۱۴ خرداد، آژانس "Fantagio" یک فضای یادبود جدید برای "مونبین" در معبد "گوکچئونگساً واقع در نام هانگ سانگسئونگ" برپا کرد. مکان یادبود جدید از ۱۷ خرداد ماه ۱۴۰۲ به مدت طولانی برپا خواهد بود. در ۱۷ خرداد ماه، خواهر کوچکتر مونبین و عضو گروه "Billie" یعنی مون سوآ در اینستاگرام پیام صمیمانهٔ خودش رو به شرح زیر برای برادرش نوشت: ((همو
نطور که انتظار می رفت، پشت آقای مون خیلی پهن و گرم بود. من باید بیشتر از اینها می خواستم که من رو کول کنه. دفعه بعد که همدیگرو دیدیم، لطفاً بیشتر کولم کن. تنها برادر من. الان و از این به بعد [قرار نیست] برای همیشه فراموشت نمی کنم و بیشتر و بیشتر دوستت خواهم داشت. مراقب خودت باش، سالم بمون، خوب غذا بخور و شاد باش)) ترانه شناسی. ترانه سرایی. اطلاعات زیر از انجمن کپی رایت موسیقی کره فهرست شده اند، مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد.
مابایا یک شهر و کمون در آنگولا است که در استان اوییگه واقع شده است.
یون سان ها (؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۲۰۰۰) که بیشتر با با نام سان ها (؛ ) شناخته می شود، خواننده، بازیگر و مدل اهل کره جنوبی زیر نظر فنتجیو است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره ای آسترو است.
بحران انرژی در ایران یک مشکل چند جانبی است که با ترکیبی از عوامل، از جمله حکمرانی غلط و اخذ تصمیم های اشتباه، عدم جذب سرمایه گذاری خارجی، شکست های سیاست خارجی و تسلط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر صنایع تحت سلطه آنها تشدید شده است. از نوامبر ۲۰۲۴، ایران با شدیدترین بحرانهای انرژی در دهه های اخیر، شامل قطع مکرر برق و اختلال در تأمین گاز طبیعی مواجه است. زیرساخت های انرژی کشور خراب است و بسیاری از پالایشگاه ها و نیروگاه های کشور، کمتر از ظرفیت خود کار می کنند. عرضه انرژی ایران غیرقابل اعتماد است و خاموشی ها و کمبودهای مکرر، بر زندگی روزمره، صنایع و خدمات ضروری تأثیر می گذارد. محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه پیشین، اذعان کرد که هزینه های برنامه هسته ای می توانست کل بخش انرژی ایران را بیش از ۲۰ برابر ارتقا بخشد. کنترل سپاه بر صنایع اصلی، از جمله تولید و توزیع برق، مانع مدیریت کارآمد و برنامه ریزی استراتژیک شده است. اولویت دادن به منافع سیاسی و اقتصادی دولت ایران بر مدیریت توسعه زیرساختی، بحران را شدیدتر کرده است. علیرغم کمبود مداوم برق، ایران همچنان به صادرات برق ادامه می دهد و در چهارماهه اول سال ۲۰۲۳ نسبت به مدت
مشابه در سال ۲۰۲۲، افزایشی نزدیک به ۹۲ درصد داشته است.بر پایه ارزیابی وزارت نفت که «تجارت نیوز» در فروردین ۱۴۰۴ منتشر کرد، کسری روزانه گاز کشور در زمستان ۱۴۰۴ ممکن است به ۳۰۰ میلیون مترمکعب برسد. کمبود برق و عدم تعادل انرژی. از زمستان ۲۰۲۴، ایران نه برای اولین بار، با شدیدترین بحران انرژی خود در دهه های اخیر، با قطع مکرر برق و اختلال در تأمین گاز طبیعی، رنج می برد. مقامات از تعطیلی گسترده مدارس، دانشگاه ها، ادارات دولتی و مراکز خرید در پایتخت تهران و ۱۷ استان ایران برای صرفه جویی در مصرف انرژی خبر دادند. بسیاری از بزرگراه ها و خیابان ها دچار خاموشی شده اند، از جمله قطع برق ۲۴ ساعته در جاده خطرناک هراز است که تهران را به شهرهای شمالی متصل می کند. بسیاری از مدارس، به آموزش از راه دور روی آورده اند، در حالی که برخی دیگر در چندین استان بسته هستند. کمبود برق ایران تا تابستان ۲۰۲۴، حدود ۱۴۰۰۰مگاوات برآورد شده است که رقم قابل توجهی، معادل دو برابر برق تولیدی کل آذربایجان است. برآوردهای قبلی وزارت نیرو و مرکز پژوهش های مجلس، حاکی از آن بود که ایران برای جلوگیری از کمبود برق، باید سالانه ۵۰۰۰ مگاوات (۷ درصد) به تولید
برق خود اضافه کند. آمارهای رسمی نشان می دهند که این هدف در سال های اخیر به دست نیامده است. در مجموع، عدم تعادل انرژی در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۰۰ میلیون متر مکعب در روز است. عرضه انرژی ایران غیرقابل اعتماد است و خاموشی ها و کمبودهای مکرر برق، بر زندگی روزمره، صنایع و خدمات ضروری، تأثیر می گذارد. اعتراضات ضد حکومتی در پی قطع برق. در بهمن ۱۴۰۳، شهر دهدشت در واکنش به قطع مکرر برق که ناشی از بحران انرژی در ایران بود، شاهد اعتراضات گسترده ای بود. معترضان با سردادن شعارهایی علیه حکومت، نارضایتی خود را از ناتوانی دولت در مدیریت این بحران ابراز کردند. نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با سرکوب شدید، استفاده از خشونت و شلیک گاز اشک آور، این اعتراضات را سرکوب کردند. همچنین، نیروهای امنیتی با حضور گسترده در میدان مرکزی شهر، از تجمع بیش از دو نفر جلوگیری کرده و عابران را در صورت سردادن شعار به بازداشت تهدید می کردند. تعدادی از معترضان بازداشت شدند، بدون اینکه اطلاعاتی دربارهٔ سرنوشت آن ها منتشر شود. جوانان دهدشت بر ادامه اعتراضات تأکید کرده و از مناطق همجوار خواستار پیوستن به آن ها شدند. اعتراضات به شهرهای شیراز، تهران، یزد، پرند، ش
ازند، بوکان، هشتگرد و کامیاران نیز گسترش یافته است. در این شهرها، شهروندان با سردادن شعارهایی به قطع مکرر برق اعتراض کردند. علل کمبود و عدم تعادل انرژی. ایران در دهه اخیر، با عدم تعادل در بازار انرژی خود مواجه بوده است. مصرف برق از سال ۲۰۱۰، سالانه ۴ درصد افزایش یافته است و در سال ۲۰۲۲ به ۲۹۲ تراوات ساعت (تراوات ساعت) رسیده است. بخش مسکونی، ۳۳ درصد از مصرف برق را تشکیل می دهد و پس از آن، بخش صنعت با (۳۳ درصد) و بخش خدمات با (۱۸ درصد) قرار دارند. مابقی یعنی (۱۶ درصد)، در صنایع نفت و گاز مصرف می شود. مصرف سرانه انرژی، برابر با ۳٫۲TOE (این معیار، مقدار انرژی موجود در یک تن نفت خام را نشان می دهد) است. مصرف سرانه انرژی در ایران، مشابه با میانگین خاورمیانه یا اتحادیه اروپا است. از سال ۲۰۱۶، گاز طبیعی حدود ۷۰ درصد از کل مصرف انرژی را به خود اختصاص داده است که این سهم از سال ۲۰۱۰، به طور پیوسته ۱۰ درصد افزایش یافته است. ایران هر سال ۷۰ میلیارد متر مکعب گاز به نیروگاه ها می رساند که تقریباً ۱٫۵ برابر کل گاز مصرفی ترکیه است. ایران در تابستان ۲۰۲۴ با ۱۴۰۰۰ مگاوات کمبود برق مواجه شد. علیرغم ظرفیت اسمی بیش از ۹۲ گیگاوات،
بسیاری از نیروگاه های ایران قدیمی اند و بخش قابل توجهی از نیروگاه های بخار و گاز، بیش از ۳۰ سال عمر دارند. دلیل این سرمایه گذاری کم، تحریم های اقتصادی ایران و محدودیت های دولتی است. وزارت نیرو که تنها خریدار برق است، با جلوگیری از تشکیل بازار انرژی، مشوق های بخش خصوصی را محدود کرده است، بنابراین ایجاد بدهی فزاینده دولت به صاحبان نیروگاه های خصوصی، مانع از سرمایه گذاری شده است. تا اوایل سال ۲۰۲۴، بدهی دولت به صاحبان نیروگاه های خصوصی، از ۲ میلیارد دلار گذشت. فشار مالی ایران بخاطر ۳۰ میلیارد دلار یارانه برق و ۵۲ میلیارد دلار برای فرآورده های نفتی در سال ۲۰۲۳، بدتر شده که علتش افزایش مصرف است. علاوه بر این، ۱۳ درصد برق، در شبکه های فرسوده انتقال و توزیع از بین می رود که سالانه ۴ تا ۵ میلیارد دلار برای کشور هزینه دارد. این امر منجر به قطع مکرر برق در اوج تابستان و کسری روزانه ۲۵۰ میلیون متر مکعب گاز در زمستان می شود که حداقل سالانه ۸ میلیارد دلار برای صنایع هزینه دارد. علل عدم تعادل گاز. ایران چهارمین کشور مصرف کننده گاز در جهان است و بیشتر از ۳۰ کشور اروپایی در مجموع، گاز مصرف می کند. این کشور سالانه حدود ۲۶۰ م
یلیارد متر مکعب گاز طبیعی تولید می کند که ۱۸ میلیارد متر مکعب آن برای صادرات و بقیه در داخل مصرف می شود. مصرف گاز ایران از ۱۵۳میلیارد مترمکعب در سال ۲۰۱۳، به ۲۴۵ میلیارد مترمکعب در سال ۲۰۲۳ افزایش یافته است که توسط بخش مسکونی، وسایل نقلیه و نیروگاه ها مصرف می شود. زیر بنای صنعت گاز ایران کارایی ندارد و بنا بدلائل شعله ور شدن، نشت و بهره گیری پایین، خسارات قابل توجهی به همراه دارد. این کشور سالانه ۱۸ میلیارد متر مکعب گاز را به دلیل تجهیزات ناکافی جمع آوری می کند ولی سالانه ۷ میلیارد متر مکعب آن در شبکه انتقال و توزیع تلف می شود. علاوه بر این، نیروگاه های حرارتی ایران تنها با راندمان ۳۳ درصد کار می کنند و ۱۳ درصد از برق در حین انتقال از بین می رود. تحریم های اقتصادی در دو دهه، گذشته مانع از سرمایه گذاری خارجی در بخش انرژی ایران شده و توسعه ظرفیت تولید گاز و نیروگاه ها را محدود کرده است. علیرغم داشتن ذخایر قابل توجه گاز در مراکز ذخائر انرژی مشترک، بسیاری از آنها به دلیل عدم سرمایه گذاری توسعه نیافته باقی مانده اند. توسعه متوقف شده میدان گاز پارس جنوبی، این عدم تعادل را شدیدتر کرده است. وزیر نفت ایران در سال ۲۰۲۲
، هشدار داد که بدون یک سرمایه گذاری ۲۴۰ میلیارد دلاری، ایران تبدیل به یک وارد کننده انرژی خواهد شد. در حالی که کشورهای همسایه مانند ترکیه، ترکیب انرژی خود را با متعادل کردن زغال سنگ، گاز طبیعی، نفت و انرژی های تجدیدپذیر متنوع می کنند، ایران همچنان به شدت به گاز طبیعی متکی باقی مانده است. بازار ارزهای دیجیتال. بازار ارزهای دیجیتال در ایران در حال رونق است. استفاده از بیت کوین، باعث مصرف انرژی زیادی است و به منابع الکتریکی قابل توجهی نیاز دارد. شبکه برق ایران با قطع مکرر و اتلاف حدود ۱۳ درصد برق در حین انتقال، بسیار پرهزینه است. رژیم ایران برای گسترش بازار ارزهای دیجیتال خود، به ویژه برای بیت کوین، در صدد برهم زدن تحریم های بین المللی برآمد و مقدار قابل توجهی از برق تولیدی (تقریباً ۶۰۰ مگاوات) را از شبکه عمومی برق حذف کرد. فساد و سوء مدیریت. بخش انرژی ایران در سال های اخیر و مخصوصاً از زمان ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی در سال ۲۰۲۱، با سوءمدیریت و فساد قابل توجهی مواجه بوده است. این کشور به دلیل برنامه ریزی ضعیف، زیرساخت های قدیمی و نیز تأثیر تحریم های بین المللی، با کمبود انرژی مواجه است. علیرغم این چالش ها، دولت
ایران نتوانسته است سیستم برق خود را مدرن کند که در نتیجه، منجر به قطع مکرر برق و بحران های انرژی در طول سال شده است. یکی از مسائل اصلی که کمبود انرژی در ایران را تشدید می کند، قاچاق بی رویه سوخت است. اگرچه دولت ادعا می کند که صادرات مواد سوختی را افزایش داده است، اما بیشتر این تجارت، از طریق شبکه های قاچاق غیرقانونی و تحت کنترل سپاه پاسداران انجام می شود که آنها هم با نظارت رسمی رژیم فعالیت می کنند. سوخت یارانه ای ایران بسیار ارزان تر از کشورهای همسایه است و بهمین دلیل، قاچاقچیان را به شدت جذب می کند. در نتیجه، مقادیر زیادی بنزین و گازوئیل به صورت غیرقانونی از ایران صادر می شود و بدین ترتیب، بازار داخلی را با عدم عرضه کافی مواجه می کند. ملک شریعتی، نماینده مجلس فاش کرد که سالانه حدود ۱٫۵ میلیارد لیتر سوخت مایع از نیروگاه های ایران قاچاق می شود و فعالیت های قاچاق، اغلب شامل مدارک جعلی و جریمه های پایین است که در نتیجه، چنین جرائمی را سودآور می کند. خصوصی کردن نیروگاه های اصلی در سال های اخیر نیز، به وخامت بخش انرژی ایران کمک کرده است. در ارتباط با محدودیت های بودجه، دولت بسیاری از نیروگاه ها را به سرمایه گذار
ان خصوصی که اغلب از نظر سیاسی مرتبط بودند، واگذار کرد. با این حال، این مالکان جدید، برای تعمیر و نگهداری این نیروگاه ها، سرمایه گذاری لازم را نکرده اند و بدین ترتیب، باعث از بین رفتن این تأسیسات می شوند. به عنوان مثال، نیروگاه هایی مانند نیروگاه آبادان و زاگرس، با قیمت های بسیار ارزان، به سازمان های قدرتمندی مانند ستاد، بنیاد شهید و امور ایثارگران واگذار شد و باز افراد خودی رژیم را ثروتمندتر کرد و بدین ترتیب، باز هم موجب کمبود انرژی مورد نیاز کشور شدند. پیچیدگی بیشتر، به دنبال طرح جنجال برانگیز خصوصی سازی در آخرین بودجه کشور است که به نهادهای نظامی و مرتبط با دولت، مانند ستاد کل نیروهای مسلح، اجازه می دهد نفت را بفروشند و سودجویی خود را حفظ کنند. این رویه که در گذشته برای صادرات غیرقانونی نفت و در زمان تحریم ها استفاده می شد، زنگ خطر را در مورد فساد مداوم در رژیم به صدا درآورده است. یک مورد قابل توجه از چنین فسادهایی در سال ۲۰۱۳ رخ داد که تاجری بنام بابک زنجانی، به دنبال یک اختلاس ۲٫۷ میلیارد دلاری از طریق فروش غیرقانونی نفت، دستگیر شد. بحران گاز ۱۴۰۱. به دنبال موج جدید سرمای در زمستان ۱۴۰۱ و کمبود گاز، بسیار
ی از مدارس، دانشگاه ها، اداره ها و شهرک های صنعتی در استان های مختلف ایران مجبور به کم کردن ساعت کاری یا تعطیلی شده اند. بحران گاز همچنین باعث توقف تحویل گاز به صنایع پتروشیمی، فولاد، سیمان و نیروگاه های برقی شد و جریان گاز بیش از ۸۴۰ سازمان و نهاد دولتی و عمومی در پی اخطارهای صادرشده قطع شده است. در برخی از روستاها به دلیل قطعی گاز مردم در صف های طولانی نفت شکل گرفت. از قطعی گاز در برخی مناطق استان های خراسان رضوی، قزوین و گلستان است. در بسیاری از مناطق ایران، تعداد قابل توجهی از جایگاه های سی ان جی به دلیل کمبود گاز قطع شد. پیش تر نیروگاه های برق ایران برای صرفه جویی در مصرف گاز، مازوت مصرف کردند و این موضوع باعث آلودگی شدید هوا در شهرهای بزرگ شد. قطع گاز پتروشیمی ها. زمستان سخت جواد اوجی با قطع زود هنگام گاز پتروشیمی ها در گرم ترین پاییز سالهای اخیر آغاز شده است. هنوز با سرد نشدن هوا پتروشیمی های بسیاری از جمله زاگرس، لردگان و مسجد سلیمان از کاهش یا قطع گاز خود خبر دادند! تأمین گاز بخش خانگی مهم ترین اولویت شرکت ملی گاز است. اما برای تأمین گاز بخش خانگی راحت ترین کار برای وزارت نفت قطع گاز پتروشیمی هاست، ق
طع گازی که گاهی تا ۴۵ روز نیز به طول می انجامد. براساس آمار، سال گذشته، مجموع گازی که به عنوان خوراک و سوخت در اختیار پتروشیمی های قرار گرفت حدود ۸ درصد مصرف روزانه کشور، و معادل روزانه ۶۲ میلیون مترمکعب بوده است. واکنش مقام های جمهوری اسلامی. محمدرضا جولایی، از مدیران شرکت گاز اعلام کرده بود که اگر میزان مصرف گاز به همین روال ادامه داشته باشد استان های خراسان رضوی، خراسان شمالی و خراسان جنوبی، گلستان و مازندران با چالش مواجه خواهند شد. جواد اوجی، وزیر نفت، مردم را تهدید کرد در صورت مصرف «خارج از الگو» گازشان قطع می شود و «مردم بعداً دربارهٔ این مسئله نباید گله مند شوند». او همچنین به شهروندان توصیه کرد برای مقابله با سرما در شرایط کمبود و قطع گاز در خانه لباس گرم بپوشند. وزارت نفت وعده داده بود که فاز ۱۱ میدان گازی پارس جنوبی وارد مدار مصرف شود اما به دلیل ضعف برنامه ریزی، این فاز به بهره داری نرسید. یکی از مدیران شرکت گاز گفته است که در برخی از مناطق برای مصرف، کپسول های گاز باید جایگزین شود. مهدی چمران عضو شورای شهر تهران گفته است «درخواست ما این است که مردم خودشان به خودشان یاری برسانند که از این سرما آسی
ب نبینند.» زمستان سخت اروپا. مقام ها و طرفداران جمهوری اسلامی به دنبال مداخله نظامی روسیه در اوکراین و قطع صادرات گاز روسیه به اروپا از عبارت «زمستان سخت اروپا» بارها سخن گفته بودند. محمد مرندی مشاور تیم مذاکره کننده هسته ای ایران در توییتی با کلیدواژه «زمستان سرد» گفته بود: «ایران صبور خواهد بود. ایالات متحده در زمان اوباما به طور سیستماتیک توافق را نقض کرد و در زمان ترامپ/ بایدن حداکثر فشار را علیه شهروندان بی گناه اعمال کرد. از این رو، ایران ابهامات یا خلأهای متن را نمی پذیرد. زمستان نزدیک است و اتحادیه اروپا با بحران انرژی فلج کننده مواجه است». روزنامه کیهان هم با استناد به دلایل مشابه و درپیش بودن پاییز و زمستانی سرد برای اروپا، خواستار توقف موقت مذاکرات شده بود. محمد مرندی در ۲۸ مرداد ۱۴۰۱ هم در گفتگوی تلفنی با بوریس جانسون، نخست وزیر وقت انگلیس، امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، اولاف شولتز، صدر اعظم آلمان با جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا پیرامون برجام نیز نوشت: «زمستان دارد می آید.» جواد اوجی، وزیر نفت ایران در شهریور ۱۴۰۱ در یک برنامه در شبکه افق گفت «امسال زمستان سختی در انتظار کشورهای غربی به خصوص ا
روپاست و دولت های اروپایی با دست خودشان به مردمشان ظلم می کنند» روزنامه ایران نیز در ۱۴ شهریور سرمقاله ای با عنوان «زمستان غرب را سر عقل خواهد آورد» منتشر کرد. اما در واقعیت در اروپا خبری از زمستان سخت نشد و بر اساس گزارش ها ذخایر گاز به حد موردنیاز رسید و قیمت گاز نیز روند کاهشی پیدا کرد. خاموشی ۱۴۰۳. در آبان ۱۴۰۳، پس از اینکه تقاضا برای برق در طول تابستان باعث خاموشی های مکرر شد، کمبود شدید گاز باعث شد تا دولت آماده شود تا خاموشی های بیشتری را در طول زمستان به مردم تحمیل کند. تا دسامبر ۲۰۲۴، دفاتر دولتی ایران فقط به طور جزئی کار می کردند یا به طور کامل تعطیل شدند، مدارس و دانشکده ها فقط به آموزش آنلاین منتقل شدند، برق مراکز خرید و بزرگراه ها قطع شد و به دلیل کاهش صنعت برق تقریباً متوقف شد. نتیجه کمبود برق، تعطیلی ۲۳ استان ایران بود. خاموشی ۱۴۰۴. در ۵ اردیبهشت ۱۴۰۴ تهران دچار خاموشی شدید شد که باعث تعطیلی کلیه مدارس، دانشگاه ها و ادارات دولتی شد. در نتیجه خاموشی ، تظاهرات ضد دولتی در سراسر کشور شروع شده است. واکنش ها به بحران. در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۳، شاهزاده رضا پهلوی در نشست حقوق بشر ژنو سخنرانی کرد و در آن
به مشکلات گسترده ای که جمهوری اسلامی برای مردم ایران ایجاد کرده، اشاره نمود. او در بخش مهمی از سخنان خود، به بحران انرژی و وضعیت اقتصادی بحرانی کشور پرداخت و رژیم جمهوری اسلامی را به سوءمدیریت منابع کشور متهم کرد. او با تاکید بر اینکه «در کشوری که باید یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان باشد، تعداد رو به رشدی از هموطنان من حتی نمی توانند نان بخرند، چه رسد به گوشت»، به وضعیت معیشتی نامناسب مردم پرداخت. همچنین، او با اشاره به قطعی های مکرر گاز و برق در ایران، اظهار داشت: «کشوری که روی دومین ذخایر بزرگ گاز جهان نشسته، قطعی های برق سراسری را تجربه می کند. بیماران در بیمارستان ها می میرند، کسب وکارها ورشکسته می شوند و خانواده ها در تاریکی می مانند».
کالج خاویر یک مدرسه شبانه روزی کاتولیک رومی است که در سال ۱۸۷۲ توسط انجمن عیسی تأسیس شد و پردیس اصلی آن در کیو، حومه شرقی ملبورن، ویکتوریا، استرالیا واقع شده است. این کالج بخشی از شبکه بین المللی مدارس یسوعی است که در سال ۱۵۴۸ در مسینا، سیسیل تأسیس شد. این کالج که در اصل یک مدرسه پسرانه بود، اکنون تا سال چهارم آموزش مختلط را ارائه می دهد و از آن به بعد یک محیط کاملاً پسرانه را ارائه می دهد. در سال ۲۰۱۱، این مدرسه دارای ۲۰۸۵ دانش آموز بود، که ۷۶ نفر آنها به صورت شبانه روزی بودند. در دسامبر ۲۰۱۰، "دی ایج" گزارش داد که از نظر تعداد فارغ التحصیلانی که نشان افتخار برتر استرالیا را دریافت کرده بودند، کالج خاویر در بین مدارس استرالیا در رتبه دهم قرار گرفت.
تالاند توردوماتویچ باموتوف (زاده ۱۴ مارس ۱۹۷۶) یک سیاستمدار قرقیزستانی است که از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ به عنوان کفیل رئیس جمهوری قرقیزستان خدمت کرد. وی عضو شورای عالی قرقیزستان و معاون جناح جمهوری-آتا ژورت است. او در ۴ نوامبر ۲۰۲۰ پس از استعفای صدر جباروف رئیس موقت این شورا به عنوان رئیس شورا انتخاب شد. با توجه به فقدان متصدی منصب ریاست جمهوری، رئیس شورا رئیس دولت قرقیزستان به حساب می آمد.
ژوزه آئوگوشتو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی بنفیکا و باشگاه فوتبال باریرنسه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
مانوئل دوارت (; – ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیتشوئس، باشگاه فوتبال آکادمیکا، و باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
ژایمه گراسا (; – ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال و باشگاه ورزشی بنفیکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
فرناندو کروز (؛ زادهٔ - ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی بنفیکا و باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
ژوآو مورایس (; – ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریو آوه، باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، و باشگاه فوتبال کالداس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
گوستاو تانگ ایساکسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که برای باشگاه لاتزیو بازی می کند.
کوستودیو پینتو (; – ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش و باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
الکساندر باپتیستا (؛ ۱۷ فوریهٔ ۱۹۴۱ - ۳ مارس ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
ژوزه کارلوس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی براگا و باشگاه فوتبال اسپورتینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
آلبرتو فستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
باشگاه فوتبال میلوناریوس یک تیم فوتبال حرفه ای کلمبیایی مستقر در بوگوتا است که در حال حاضر در رده های نخست سری آ بازی می کند. آنها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه ال کامپین انجام می دهند. میلوناریوس در ابتدا در سال ۱۹۳۷ توسط دانش آموزان کالج سن بارتولومه ایجاد شد. پس از اینکه تیم در ابتدا مطمئن نبود که می خواهد از چه نامی استفاده کند: یونیون و یوونتود در ابتدا مورد علاقه بودند، تحت تأثیر مدیریت شهری بوگوتا قرار گرفت و به عنوان "باشگاه فوتبال مونیسیپال دپورتس" فعالیت می کرد. میلوناریوس به طور رسمی در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۶، به لطف تلاش های آلفونسو سنیور کوئویدو، که اولین رئیس شد، تأسیس شد. این باشگاه که به عنوان یکی از قوی ترین باشگاه های کلمبیا در نظر گرفته می شود، یکی از ثابت ترین باشگاه ها در این کشور است. میلوناریوس ۱۵ عنوان قهرمانی لیگ، ۳ کوپا کلمبیا و یک سوپرلیگا کلمبیا را کسب کرده است که دومین تیم موفق کلمبیا است. آنها همچنین با قهرمانی در کوپا سیمون بولیوار در سال ۱۹۷۲ و کوپا مرکونورته در سال ۲۰۰۱، قهرمان قاره ای شدند. علاوه بر این، میلوناریوس موفق به کسب جام باشگاه های جهان کوچک در سال ۱۹۵۳ شد، عنوانی که برای
آن زمان اهمیت زیادی داشت. میلوناریوس همچنین یکی از تنها سه تیمی است که در هر تورنمنت دسته اول در کشور به همراه رقبای سنتی خود سانتا فه و اتلتیکو ناسیونال بازی کرده است. در اوایل دهه ۱۹۵۰، میلوناریوس تیمی به نام بالت آزول تشکیل داد که توسط چندین متخصص آمریکای جنوبی و اروپایی به عنوان بهترین تیم در جهان شناخته می شد. این تیم در فهرستی در مورد بهترین باشگاه های فوتبال جهان در تمام دوران که توسط رسانه های مهم ورزشی بین المللی توضیح داده شده است، گنجانده شده است، و تنها تیم کلمبیایی حاضر در آنها است. همچنین به عنوان چهارمین باشگاه برتر کلمبیایی قرن بیستم و نهمین باشگاه برتر کلمبیایی تاکنون در قرن بیست و یکم رتبه بندی شده است. میلوناریوس همچنین به عنوان سومین تیم برتر کلمبیا در مسابقات باشگاهی کونمبول شناخته می شود و در رده بندی رسمی باشگاهی جام لیبرتادورس در رتبه ۵۱ قرار دارد. تاریخچه. بالت آزول. میلوناریوس از اعتصاب بزرگ بازیکنان در لیگ آرژانتین در سال ۱۹۴۸ سود زیادی برد، که باعث شد بازیکنان زیادی به کلمبیا پراکنده شوند. موفق ترین دوره برای باشگاه در اوایل دهه ۱۹۵۰ به دلیل حضور چشمگیر آرژانتینی ها بود. در این دور