Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مبتلا به آرتریت روماتوئید (rheumatoid arthritis) نشان داد. ارزیابی عوارض جانبی و تغییر در فعالیت بیماری در شرکت کنندگان تحت درمان با تزریق زیر جلدی ABBV-۱۵۴ ادامه دارد. در جولای ۲۰۱۸، شرکت Daiichi Sankyo، Limited و Glycotope GmbH پیمانی را در مورد ترکیب آنتی بادی TA-MUC۱ آزمایش شده توسط شرکت Glycotope و فناوری ADC اختصاصی Daiichi Sankyo برای توسعه پیوند آنتی بادی-داروی گاتی پوتوزوماب امضا کردند. در سال ۲۰۱۹، شرکت آسترازنکا موافقت کرد تا ۶.۹ میلیارد دلار برای توسعه مشترک DS-۸۲۰۱ با شرکت ژاپنی Daiichi Sankyo بپردازد. این دارو جایگزین هرسپتین برای درمان سرطان سینه شد. DS۸۲۰۱، در مقایسه با چهار محموله معمولی دارای هشت محموله است. اجزای یک ADC. یک ترکیب آنتی بادی-دارو از ۳ جزء تشکیل شده است: آنتی بادی: سطح سلول سرطانی را هدف قرار می دهد و همچنین ممکن است پاسخ درمانی را ایجاد کند. بار: پاسخ درمانی مورد نظر را ایجاد می کند. پیوند دهنده: زمانی که محموله را به آنتی بادی متصل می کند باید در گردش ثابت باشد و همچنین محموله را فقط در هدف مورد نظر آزاد می کند. رویکردهای متعددی برای پیوند و اتصال به آنتی بادی، مورد بررسی قر
ار گرفته است. DAR، نسبت دارو به آنتی بادی است و سطح بارگذاری بار بر روی ADC را نشان می دهد. بار مفید (Payloads). بسیاری از محموله های (Payloads) ADC های سرطان شناسی (oADC) مبتنی بر محصولات طبیعی هستند. و برخی از آنها برهمکنش های کووالانسی با هدف خود ایجاد می کنند. محموله ها شامل بازدارنده های میکروتوبولین مونو متیل اوریستاتین ( monomethyl auristatin E) (MMAE)، مونو متیل اوریستاتین (monomethyl auristatin F) (MMAF) و مرتانسین (mertansine)، پیوند دهنده DNA کالیکی آمیسین (calicheamicin) و مهارکننده های توپوایزومراز ۱ (SN-۳۸) و اکزاتکان (exatecan) است. که منجر به سنتز کل محصولات طبیعی می شود. تعدیل کننده های گیرنده گلوکوکورتیکوئید (GRMs) نشان دهنده بیشترین کلاس محموله فعال برای iADC ها است. رویکردهایی برای آزادسازی مولکول های GRM موجود در بازار مانند دگزامتازون و بودزوناید توسعه یافته اند. بعد از آن مولکول های GRM تصحیح شدند که باعث اتصال پیوند دهنده با ADCidified می شود. لازم به ذکر است که ADCidified، فرآیند شیمی دارویی بهینه سازی بار، برای تسهیل اتصال پیوند دهنده را توصیف می کند. جایگزین های بارهای مولکولی کوچک
( small molecule payloads) نیز مورد بررسی قرار گرفته اند، برای مثال siRNA، نمونه ای از بارهای مولکولی کوچک است. پیوند دهنده (linkers). یک پیوند پایدار بین آنتی بادی و عامل سیتوتوکسیک (ضد سرطان) یک جنبه حیاتی از ADC است. یک پیوند دهنده پایدار ADC تضمین می کند که مقدار کمتری از محموله سیتوتوکسیک (cytotoxic) قبل از رسیدن به سلول تومور سقوط کند. همچنین ایمنی را بهبود می بخشد و دوز را محدود می کند. در دسترس بودن پیوندهای بهتر و پایدارتر، عملکرد پیوند شیمیایی را تغییر داده است. نوع پیوند دهنده، قابل شکافتن یا غیرقابل شکافتن، خواص خاصی به داروی سیتوتوکسیک می دهد. به عنوان مثال، یک پیوند دهنده غیرقابل شکاف، دارو را در داخل سلول نگه می دارد. در نتیجه، کل آنتی بادی، پیوند دهنده و عامل سیتوتوکسیک (ضد سرطان) وارد سلول سرطانی مورد نظر می شود که در آنجا آنتی بادی به یک اسید آمینه تجزیه می شود. اسید آمینه_ پیچیده، پیوند دهنده و عامل سیتوتوکسیک به عنوان داروی فعال در نظر گرفته می شود. در مقابل، پیوندهای قابل شکافت، توسط آنزیم های سلول سرطانی جدا می شوند. سپس محموله سیتوتوکسیک می تواند از سلول هدف فرار کند و در فرآیندی به نام
«کشتن تماشاچی» به سلول های همسایه حمله کند. نوع دیگری از پیوند دهنده قابل شکافت که در حال حاضر در حال توسعه است، یک مولکول اضافی بین سیتوتوکسین و محل برش اضافه می کند. این به محققان اجازه می دهد تا ADC ها را با انعطاف بیشتری بدون تغییر سینتیک برش (cleavage kinetics) ایجاد کنند. محققان در حال توسعه روش جدیدی برای جداسازی پپتید بر اساس تجزیه ادمن (Edman degradation) هستند که روشی برای تعیین توالی اسیدهای آمینه در یک پپتید است. همچنین در حال توسعه روش های (TDCs) و پیوند جدید (novel conjugation techniques) برای بهبود بیشتر پایداری و شاخص درمانی هستند. همچنین این روش ها باعث بهبود ایمونوکونژوگه های گسیل کننده α ، پیوند نانوذرات با آنتی بادی (antibody-conjugated nanoparticles) و پیوند آنتی بادی-اولیگونوکلئوتید (antibody-oligonucleotide conjugates) می شوند. تحقیقات. اسیدهای آمینه غیر طبیعی. نسل اول از فن آوری های پیوندی استفاده می کند که داروها را به طور غیرانتخابی با باقی مانده های سیستئین (cysteine) یا لیزین (lysine) در آنتی بادی ترکیب می کند و در نتیجه یک مخلوط ناهمگن ایجاد می کند. این رویکرد منجر به ایمنی و کار
ایی کمتر از حد مطلوب می شود و بهینه سازی خواص بیولوژیکی، فیزیکی و دارویی را پیچیده می کند. ادغام اسیدهای آمینه غیرطبیعی برای مکان خاص، مکانی را برای اتصال کنترل شده و پایدار ایجاد می کند. این امر تولید ADC های همگن با آنتی بادی ای که دقیقاً به دارو مرتبط است را فراهم می کند و نسبت های کنترل شده آنتی بادی به دارو را امکان پذیر می کند و همچنین امکان انتخاب بهترین کلاس در ADC را فراهم می کند. یک سنتز بدون سلول باز (open cell-free synthesi) مبتنی بر اشریشیا کلی (OCFS) امکان سنتز پروتئین های حاوی آمینو اسیدهای غیرطبیعی را می دهد و برای سنتز و تاخوردگی، پروتئین با بازده قابل پیش بینی بهینه شده است. فقدان دیواره سلولی اجازه می دهد تا عوامل غیرطبیعی به سیستم اضافه شود تا رونویسی، ترجمه و تاخوردگی را دستکاری کنند و باعث مدولاسیون دقیق بیان پروتئین (precise protein expression modulation) شود. سایر مناطق بیماری. اکثر ADC ها یا در حال توسعه هستند یا در آزمایش های بالینی برای نشانه های انکولوژیک و خونی هستند. این در درجه اول توسط موجودی آنتی بادی های مونوکلونال (monoclonal antibodies) هدایت می شود که انواع مختلف سرطان را
هدف قرار می دهند. با این حال، برخی از توسعه دهندگان به دنبال گسترش برنامه به سایر مناطق مهم بیماری هستند.
در علم مواد و مکانیک جامدات، آزمایش کشش دو محوره یک روش چند منظوره برای بررسی خواص مکانیکی مواد صفحه ای است. این روش، شکلی کلی تر از آزمایش کشش است که در آن نمونه ماده به طور هم زمان در امتداد دو محور عمود برهم تنش قرار می گیرد. از جمله مواد معمولی که در پیکربندی دو محوره مورد آزمایش قرار می گیرند شامل ورق های فلزی ، الاستومر های سیلیکونی، کامپوزیت ها، فیلم های نازک، منسوجات، و بافت های نرم زیستی هستند. اهداف آزمایش کشش دو محوره. آزمایش کشش دو محوره به طور کلی امکان ارزیابی خواص مکانیکی و شخصیت سنجی کامل مواد ایزوتروپیک غیر قابل فشرده را فراهم می آورد، که این کار می تواند با استفاده از تعداد کمتری از نمونه ها نسبت به آزمون های کشش یک محوره انجام شود. آزمایش کشش دو محوره برای درک خواص مکانیکی بیومواد به دلیل ساختار میکروسکوپی جهت دار آنها مناسب است. در صورتی که هدف آزمون بررسی رفتار پس از الاستیک ماده باشد، نتایج آزمون یک محوره کافی نخواهد بود و آزمون دو محوره برای بررسی رفتار پلاستیک مورد نیاز است . علاوه بر این، استفاده از نتایج آزمون یک محوره برای پیش بینی شکست در شرایط تنش دو محوره به نظر ناکافی می رسد. اگ
ر آزمون کشش دو محوره در یک پیکربندی صفحه ای انجام شود، ممکن است معادل وضعیت تنشی باشد که بر هندسه های سه بعدی اعمال می شود، مانند استوانه ها با فشار داخلی و کشش محوری. رابطه بین فشار داخلی و تنش محیطی توسط فرمول ماریوته به دست می آید: formula_1 که در آن formula_2 تنش محیطی، formula_3 فشار داخلی، formula_4 قطر داخلی و formula_5 ضخامت دیواره لوله هستند. تجهیزات. به طور معمول، دستگاه آزمون کشش دو محوره با استیج های موتوری، دو حسگر بار و سیستم گرفتاری (فک ها) مجهز شده است. استیج های موتوری از طریق حرکت استیج های موتور، جابجایی خاصی بر روی نمونه مواد اعمال می شود. اگر یک استیج موتور استفاده شود، جابجایی در دو جهت یکسان است و تنها حالت کشش دو محوری مجاز است. از سوی دیگر، با استفاده از چهار استیج موتوری مستقل، هر گونه شرایط بارگذاری مجاز است. این ویژگی، آزمایش کششی دو محوره را برتر از سایر آزمایش هایی می سازد که ممکن است حالت کشش دو محوره اعمال کند، مانند برجسته سازی هیدرولیکی، برجسته سازی نیم کروی، فشردگی پشته ای یا پانچ مسطح. استفاده از چهار استیج موتوری مستقل اجازه می دهد تا نمونه را در تمام طول مدت آزمایش در مرک
ز باقی بماند. این ویژگی به ویژه برای تجزیه و تحلیل تصویر در طول آزمایش مکانیکی مفید است. رایج ترین راه برای به دست آوردن زمینه های جابجایی و کرنش، همبستگی تصویر دیجیتال (DIC) است، تکنیک بدون تماس است و بسیار مفید است زیرا بر نتایج مکانیکی تأثیر نمی گذارد. سلول های بارگذاری دو حسگر بار در امتداد دو جهت بارگذاری متعامد قرار می گیرند تا نیرو های واکنش طبیعی ایجاد شده توسط نمونه را اندازه گیری کنند. ابعاد نمونه باید مطابق با وضوح و مقیاس کامل سلول های بارگذاری باشد. آزمایش کشش دو محوره بسته به تنظیمات دستگاه کشش دو محوره می تواند در شرایط کنترل بار یا کنترل جابجایی انجام شود. در پیکربندی اول، نرخ بارگذاری ثابت اعمال می شود درحالی که در پیکربندی دوم، نرخ جابجایی ثابت اعمال می شود. در مواد الاستیک، تاریخچه بارگذاری مهم نیست، در حالی که در مواد ویسکوالاستیک این تاریخچه قابل چشم پوشی نیست. همچنین برای این دسته از مواد نرخ بارگذاری تاثیرگذار است. سیستم گرفتن سیستم فک ها بار را از استیج های موتوری به نمونه منتقل می کند. با اینکه استفاده از آزمایش کشش دو محوره روز به روز درحال رشد و گسترش است، هنوز کمبود پروتکل های استا
ندارد و مستحکم کافی درمورد سیستم فک ها وجود ندارد. از آنجایی که این سیستم نقش اساسی در اعمال و توزیع با را بازی می کند، باید به دقت طراحی شود تا اصل سن-ونان رعایت شود. برخی از سیستم های فک مختلف در زیر گزارش شده اند. گیره گیره ها رایج ترین سیستم دستگیره مورد استفاده برای آژمایش کشش دو محوره هستند زیرا آنها را به طور یکنواخت در محل اتصال با نمونه توزیع می کند. برای افزایش یکنواختی تنش در ناحیه، نمونه نزدیک به گیره ها است، برخی شیارها با نوک های دایره ای از بازوی نمونه برش داده می شوند. مشکل اصلی مربوط به گیره ها اصطکاک کم در سطح مشترک با نمونه است. در واقع، اگر اصطکاک بین سطح داخلی گیره ها و نمونه بسیار کم باشد، ممکن است یک حرکت نسبی بین این دو سیستم رخ بدهد که نتایج آزمایش را تغییر می دهد. بخیه حفره های کوچکی روی سطح نمونه ایجاد می شوند تا آن را از طریق سیمی با سفتی بسیار بالاتر از خود نمونه، به استیج های موتوری متصل کنند. معمولا از بخیه ها برای نمونه های مربعی استفاده می شود. برخلاف گیره ها، بخیه ها اجازه چرخش نمونه را حول محور عمودی به سطح را فراهم می کنند. به این ترتیب اجازه انتقال تنش های برشی به نمونه را
نمی دهند. انتقال بار به طور بسیار محلی صورت می گیرد، در نتیجه توزیع بار یکنواخت نیست. برای اعمال بخیه ها در همان موقعیت بر روی نمونه های مختلف، به یک الگو نیاز است تا تکرارپذیری در آزمایش های مختلف حفظ شود. راک ها این سیستم مشابه سیستم گیره بخیه است، اما سفت تر. شانه ها مقدار محدودی از تنش برشی را انتقال می دهند، بنابراین اگر در حضور کرنش های برشی بزرگ استفاده شوند کاربردی کمتری دارند. اگرچه انتقال بار به صورت گسسته انجام می شود، اما توزیع بار در مقایسه با بخیه ها یکنواخت تر است. شکل نمونه. موفقبت یک آزمایش کشش دو مخوری به شکل دقیق نمونه وابسته است. دو هندسه ای که بیشتر استفاده می شوند، شکل های مربعی و صلیبی هستند. هنگام کار با مواد فیبری یا کامپوزیت های تقویت شده با الیاف، الیاف باید در جهت بارگذاری برای هر دو نوع نمونه هم راستا شوند تا تنش های برشی به حداقل برسند و از چرخش نمونه جلوگیری شود. نمونه های مربعی نمونه های مربعی یا به طور کلی مستطیل به راحتی قابل تهیه هستند و ابعاد و نسبت آنها به در دسترس بودن مواد بستگی دارد. برای بی اثر کردن تاثیرات سیستم گیره در هسته نمونه، نیاز به نمونه های بزرگ است با این ح
ال این راه حل بسیار پر مصرف از مواد است، بنابراین نمونه های کوچک مورد نیاز است. از آنجا که سیستم گبره بسیار نزدیک به هسته نمونه قرار دارد، توزیع کرنش همگن نیست. نمونه های صلیبی شکل: یک نمونه صلیبی شکل مناسب باید شرایط زیر را دارا باشد: مهم است که یادآوری شود در این نمونه، کشش در ناحیه بیرونی بیشتر از مرکز است، جایی که کرنش یکنواخت است. روش. آزمایش تنش یک محوری معمولا برای اندازه گیری خواص مکانیکی مواد استفاده می شود درحالی که بسیاری از مواد رفتار های مختلفی را هنگام اعمال تنش های بارگذاری متفاوت نشان می دهند. از این رو، آزمایش کشش دو محوره به یکی از اندازه گیری های آینده نگر تبدیل می شود. آزمایش پانچ کوچک (STP) و آزمایش برجسته سازی دو روشی هستند که حالت کششی دو محوره را اعمال می کنند. آزمایش پانج کوچک (SPT) آژمایش پانچ کوچک (SPT) برای اولین بار در دهه 1980 به عنوان یک تکنیک حداقل تهاجمی در محل بررسی تخریب محلی و شکنندگی مواد هسته ای توسعه یافت. SPT نوعی روش آزمون مینیاتوری سات که تنها به نمونه های با حجم کوچک نیاز دارد. استفاده از حجم های کوچک به طور جدی بر یک قطعه در حال سرویس تاثیر نمی گذارد و به آن آسیب نم
ی زند، که این ویژگی باعث می شود SPT روش مناسبی برای تعیین خواص مکانیکی مواد غیر تشعشعی و تشعشعی یا تجزیه و تحلیل نواحی کوچک از اجزای ساختار باشند. در فرآیند آزمایش، نمونه ای دیسک شکل بین دو قالب محکم بسته می شود. سپس پانچ با نرخ جابجایی ثابت از میان نمونه فشار داده می شود. در این آزمایش معمولا از پانچ تخت با نوک مقعر که یک گوب را فشار می دهد، استفاده می شود. پس از آزمون، برخی از پارامتر های مشخصه مانند منحنی های نیرو-جابجایی برای تخمین استحکام تسلیم و استحکام کششی نهایی مورد استفاده قرار می گیرند. با تحلیل منحنی های به دست آمده از داده های کشش/شکست SPT در دماهای مختلف، دمای انتقال از حالت نرم به شکننده (DBTT) قابل محاسباه است. نکته مهم ایت است که پیشنهاد می شود نمونه مورد استفاده در SPT کاملا صاف باشد تا خطای تنشی ناشی از وضعیا تماس نامشخص کاهش یابد. آزمون برآمدگی هیدرولیکی (HBT) آزمون برآمدگی هیدرولیکی (HBT) روشی برای آزمون کشش دو محوری است. این روش برای تعیین خواص مکانیکی مانند مدول یانگ، استحکام تسلیم، استحکام کششی نهایی و خواص سخت شوندگی کرنش مواد ورفی مانند فیلم های نازک استفاده می شود. HBT می تواند خواص
پلاستیکی ورق را در کرنش های بزرگ بهتر توصیف کند، زیرا کرنش در فرآیندهای شکل دهی معمولا بزرگ تر از کرنش یکنواخت است. با این حال، به دلیل نبود تفارن در هندسه فطعات شکل دهی شده، تنش و کرنش واقعی اندازه گیری شده توسط HBT بیشتر از مقادیر به دست آمده از آزمایش کشش خواهد بود. در HBT، دیسک های گسیختگی و روغن هیدرولیکی تحت فشار بالا برا یتغییر شکل نمونه استفاده می شوند که همچنین برای جلوگیری از عوامل تاثیرگذار مانند اصطکاک در آزمون پانچ کوچک به کار می روند. محدودیت هایی در شرایط آزمون وجود دارد؛ دما به دلیل جامد شدن با تبخیر روغن هیدرولیکی محدود می شود، دمای بالا ممکن است منجر به شکست بارگذلری شود، در حالی که دمای پایین باعث شکست بخش آب بندی و نشت بخار می شود که می تواند خطرنناک باشد. در HBT، یک نمونه دایره ای معمولا از زیرلایه ای که روی آن آماده شده است جدا شده و در اطراف محیط آن در انتهای یک سیلندر روی یک سوراه مهار می شود. نمونه تحت فشار روغن هیدرولیکی از یک طرف قرارگرفته و سپس با افزایش فشار، به سمت یک حفره برآمده و منبسط می شود. تنش جربان از ارتفاع گنبدی شکل قطعه برآمده و فشار محاسبه می شود. ارتفاع نیز قابل اندا
ره گیری است. کرنش از طریق همبست سنجی تصویر دیجیتال(DIC) اندازه گیری می شود. با در نظر گرفتن ضخامت نمونه و اندازه بخش مهار شده، می توان تنش و کرنش واقعی را محاسببه کرد. مایعات دیگر نیز می توانند به عنوان سیال هیدرولیکی در HBT مورد استفاده قرار می گیرند. شیانگ و همکاران HBT (2005) ذا برای فیلم های نازک زیرمیکرونی توسعه دادند. آنها با استفاده از تکنیک های استاندارد میکروفابریکاسیون فوتولیتوگرافی، یک کانال کوچک در پشت فیلم مورد نطر ایجاد کرده و سپس با فشار آب، فیلم نازک را برآمده کردند. صحت این روش با استفاده از تحلیل المان محدود (FEA) تایید شد. آزمون برآمدگی گازی (GBT) آزمون های برآمدگی گازی (GBT) مشابه آزمون برآمدگی هیدرولیکی (HBT) عمل می کند، اما به جای استفاده از روغن هیدرولیکی، از گاز با فشار بالا برای ایجاد فشار معکوس روی نمون هصفحه نازک استفاده می شود. از آنجا که چگالی گاز بسیار کمتر از مایعات است، فشار خروجی ایمن در GBT به طور قابل توجهی کمتر از سیستم های هیدرولیکی است. بنابراین، آزمون GBT در دماهای بالا معمولا برای افزایش شکل پذیری نمونه و امکان پذیر ساختن تغییر شکل پلاستیک در فشار های پایین تر استفاده م
ی شود. برخلاف HBT، استفاده از دماهای بالا در GBT امکان پذیر است. دماهای عملکرد آزمون برآندگی دو محوری به انتقال فازی سیال تحت فشار محدود می شوند، اما گازها دامنه بسیار وسیعی از دماهای عملکردی دارند. GBT برای بررسی خستگی، خواص مکانیکی در دماهای پایین و بالا(مشروط به شکل پذیری کافی در دماهای پایین) و چرخه های حرارتی مناسب است. علاوه بر این، نگه داشتن فشار در دمای بالا امکان بررسی خواص مکانیکی وابسته به زمان، مانند خزش را فراهم می کند. در GBT می توان از همبست سنجی تصویر دیجیتال(DIC) در دماهای بالا برای اندازه گیری تنش و کرنش دو محوری استفاده کرد. به طور جایگزین، یک تداخل سنج لیزری می تواند برای تعیین جابجایی در نزدیکی قله گنبد استفاده شود و مدل های متعددی برای محاسبه شعاع انحنا و کرنش شعاعی نمونه های برآمده وجود دارد. تنش واقعی به بهترین شکل با استفاده از معادله یانگ-لاپلاس تخمین زده می شود. نتایج این آزمون با استاندارد کشش دو محوری ISO 16808 قابل مقایسه است. برای مهار نمونه های GBT در دماهای بالا، به مواد مهارکننده ای نیاز است که عملکرد آنها بیش از دمای آزمون باشد. این موضوع از طریق روش های سنتی جوشکاری، جوشکار
ی اصطکاکی-همزن(FSW) یا جوشکاری نفوذی امکان پذیر است.
آرام پوغوسی واردئوانیان (؛ زادهٔ ) یک حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا کنون سمت نمایندگی دوره مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. زندگی نامه. در ۱ نوامبر ۱۹۸۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه آمریکایی ارمنستان فارغ التحصیل شد.
گورگن گارنیکی ملکونیان (؛ زادهٔ ) یک فرد نظامی و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا کنون سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. وی پیشتر که از تاریخ تا تاریخ سمت معاونت وزیر دفاع جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۰ آوریل ۱۹۵۷ در روستای به دنیا آمد و از انستیتو کشاورزی روستوف-نا-دونو (۱۹۸۳) فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال مارشال باقرامیان، نشان صلیب رزمی (ارمنستان) (درجه یک) و نشان وارتان مامیکونیان مقدس شده است.
آگنسا پوغوسی خامویان (؛ زادهٔ ) یک روزنامه نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا کنون سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
نارک ساموئلی قاهرامانیان (؛ زادهٔ ) یک ژئوفیزیک دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا کنون سمت نمایندگی دوره های هفتم و هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. زندگی نامه. در ۱۶ آوریل ۱۹۹۱ در کاپان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
ویلن کارنی گابریلیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا کنون سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی نامه. در ۲۵ اوت ۱۹۸۳ در باکو به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
خلیل عبدالله طُوْطَح (۲۰ مهٔ ۱۸۸۶ – ۲۴ فوریهٔ ۱۹۵۵) دانشمند آموزشی، آموزگار و نویسندهٔ فلسطینی بود. وی که فارغ التحصیل دانشگاه کلمبیا و یکی از برجسته ترین مربیان در سرپرستی فلسطین بود، برای مدت کوتاهی مدیریت دانشکده عربی در قدس را بر عهده گرفت و سپس سال ها به عنوان مدیر مدرسه فرندز مشغول به کار شد. او به دنبال اصلاح نظام آموزشی فلسطین بود، زیرا این نظام را یکی از مهمترین ابزارهای مقابله با صهیونیسم می دانست. از او به عنوان یکی از مدیران و دانشمندان آموزش و از پیشگامان اصلاحات آموزشی در فلسطین و از اولین کسانی که با تبلیغات صهیونیستی علیه افکار عمومی غرب مقابله کرد، یاد می شود. او مدیر اجرایی مؤسسهٔ امور عرب-آمریکایی در شهر نیویورک بین سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۵۰ بود. زندگی و پیشه. او در روز ۲۰ مه ۱۸۸۶ در شهر رام الله، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. پدرش عبدالله، مادرش عزیزه مغنّم، برادرانش ابراهیم و سالم، خواهرانش هلنا، نعمه، مارتا و نصرت نام داشتند. او تحصیلات اولیه خود را نزد پدرش در خانه گذراند و سپس در سال ۱۹۰۱ در کلاس های اول در مدرسهٔ ابتدایی پسرانه که به تازگی توسط گروه فرندز آمریکایی در شهر البیره
در مجاورت رام الله تأسیس شده بود، ثبت نام کرد. تحصیلات خود را از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۵ در مدرسه فرندز در برمانای لبنان و سپس در مدرسهٔ انگلیسی قدس ادامه داد.او برای تکمیل تحصیلات دبیرستان خود در مؤسسه اوک گرو در وسلبرو، مین به ایالات متحده سفر کرد که مؤسسه ای وابسته به انجمن فرندز است که برای فارغ التحصیلی کشیش ها آماده می شود. طوطح سپس به کالج کلارک از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۱ رفت که بعدها به دانشگاهی در ووسستر، ماساچوست تبدیل شد. سپس در سال ۱۹۱۲ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ آموزش در دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. خلیل طوطح پس از فارغ التحصیلی با اِرمینا جونز آمریکایی که به گروه کوئیکر تعلق داشت، ازدواج کرد. پس از جنگ جهانی اول به فلسطین بازگشت. و سمت مدیر مدرسهٔ پسرانهٔ فرندز را بر عهده گرفت، سمتی که او از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ در آن باقی ماند. با شروع جنگ جهانی اول، طوطح به خدمت ارتش عثمانی درآمد، اما پس از سه ماه از خدمت سربازی گریخت و به آمریکا پناه برد و بیشتر سال های جنگ را در آنجا گذراند. با این حال، در یک لحظه، برای خدمت به ارتش آمریکا به داوطلبان انجمن مسیحی مردان جوان پیوست و در سال ۱۹۱۸ به عنوان بخشی از لشکر هفت
اد و نهم به فرانسه اعزام شد. پس از پایان جنگ، طوطح دوباره به فلسطین بازگشت و از سوی مقامات انگلیسی به عنوان اولین دستیار مدیر دانشکدهٔ تربیت معلم (دار المعلمین) و سپس مدیر دانشکده (که بعداً به دانشکدهٔ عربی تبدیل شد) منصوب شد. او با ارتقای سطح علمی و توسعهٔ برنامه تربیت معلم، آن را اعتبار داد. خلیل طوطح تا سال ۱۹۲۵ در سمت خود در دانشکده باقی ماند، سالی که آرتور بالفور، صاحب اعلامیهٔ معروف، به دعوت سازمان صهیونیستی برای شرکت در مراسم افتتاحیهٔ دانشگاه عبری، از قدس دیدن کرد؛ در پی این رویداد، فلسطینی ها دست به اعتصاب زدند و تظاهرات اعتراضی برپا شد و اعتصاب همه نهادهای عربی از جمله دانشکده را دربر گرفت. در نتیجهٔ همه اینها، طوطح از سمت خود استعفا داد. او تصمیم گرفت برای تکمیل تحصیلات خود به ایالات متحده سفر کند و در آنجا به کالج معلمان دانشگاه کلمبیا در نیویورک پیوست. با پایان نامه ای تحت عنوان «آموزش در میان عرب ها» از دانشگاه کلمبیا دکترای تعلیم و تربیت گرفت. پس از دانش آموختگی دکترا او به فلسطین بازگشت. پس از بازگشت به رام الله، طوطح به عنوان مدیر مدرسه فرندز منصوب شد، سمتی که از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۴ بر عهده داشت
. آن سالها شاهد مهم ترین دستاوردهای او در زمینهٔ آموزش در فلسطین بود. او از معدود مربیان و روشنفکران فلسطینی بود که به اهمیت آموزش در رهایی و رشد فلسطین پی برد و پیوسته از آن دفاع کرد، موضوعاتی مانند: تربیت دختران، نیاز به اصلاحات مستقل آموزشی فلسطین در شهرها و همچنین در روستاها، کنترل فلسطینی ها بر تربیت فرزندانشان (برنامه درسی، کتاب، درس)، معرفی موسیقی، هنر و نمایش به عنوان یک مؤلفهٔ فرهنگی در برنامه های درسی پایه های ابتدایی و متوسطه، آموزش کشاورزی برای دانش آموزان روستایی و غیره. وی معتقد بود که آموزش و پرورش باید مستقل و ریشه در فرهنگ بومی داشته باشد و با هدف توانمندسازی مردم پیش برود. او از ایجاد برنامه های درسی که ارزش ها و هویت محلی را منعکس می کند، حمایت می کرد و آموزش را ابزاری نه تنها برای رشد شخصی، بلکه برای رهایی ملی و اجتماعی می دانست. پس از مرگ همسرش آرمینا در سال ۱۹۲۸، او در سال ۱۹۲۹ با اوا مارشال، معلم آمریکایی در مدرسهٔ دختران فرندز در رام الله ازدواج کرد. خلیل طوطح در دفاع از حقوق عرب ها در فلسطین فعال بود و به همین منظور در برابر کمیسیون تحقیق سلطنتی به ریاست لرد پیل در سال ۱۹۳۷ شهادت داد
و در آنجا از بی توجهی مقامات انگلیسی در زمینهٔ آموزش انتقاد کرد. در پایان جنگ جهانی دوم به آمریکا بازگشت و کار خود را برای دفاع از مسئلهٔ فلسطین در آنجا شروع کرد. او در سال ۱۹۴۴ به ایالات متحده سفر کرد تا سمت مدیر اجرایی مؤسسهٔ امور عرب-آمریکایی در نیویورک را بر عهده بگیرد. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ در این سمت باقی ماند و طی آن شهروندی آمریکا را به دست آورد. وی در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۶ در یکی از جلسات کمیسیون تحقیق انگلیس و آمریکا در واشینگتن حضور یافت و از حق عرب ها در فلسطین دفاع کرد و سیاست های صهیونیستی را محکوم کرد. در سال ۱۹۵۲ از کشورهای عربی دیدن کرد تا شرایط و علل نکبت فلسطین را بررسی کند و همچنین برای سازماندهی کارهای تبلیغاتی در ایالات متحده با دولت های عربی تماس بگیرد. او تا زمان مرگ در این عرصه فعال بود. طوطح پس از ترک کار خود در مؤسسهٔ امور عرب آمریکایی در نیویورک، به کالیفرنیا نقل مکان کرد، جایی که آخرین سال های زندگی خود در آنجا زیست و آخرین کتاب های خود را به پایان رساند. او برای آخرین بار در سال ۱۹۵۲ از زادگاهش دیدن کرد. خلیل طوطح در شهر وایتیر، کالیفرنیا در ۲۴ فوریه ۱۹۵۵ در سن ۶۸ سالگی درگذشت. آثار. خلیل
طوطح نظرات تربیتی دارد که در کتب و تحقیقات فراوان خود ثبت کرده است. از آثار او که به زبان عربی چاپ شده است: او همچنین در نگارش کتاب های زیر مشارکت داشت:
ان جی سی ۴۳۴۰ () یک کهکشان عدسی شکل دو میله ای است که در فاصله ۵۵ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی گیسو قرار دارد. د.[۵] "ان جی سی ۴۳۴۰" توسط اخترشناس ویلیام هرشل در ۲۱ مارس ۱۷۸۴ کشف شد. ویژگی های فیزیکی. "ان جی سی ۴۳۴۰" دارای یک میله داخلی کوچک است که در یک حلقه هسته ای درخشان ستاره ای جاسازی شده است. با اینکه حلقه درخشان است، در آنجا هیچ منطقه ستاره زایی وجود ندارد. در عوض، این حلقه از ستاره های قدیمی در محیطی فقیر از گاز ساخته شده است. رنگ حلقه همان رنگ برآمدگی اطراف است که نشان می دهد احتمالاً یک بقایای قدیمی و «فسیلی» از دوره های قبلی تشکیل ستاره است. با عبور از حلقه داخلی، یک میله اولیه بزرگتر با سحابی در انتهای آن وجود دارد. بازرسی دقیق نشان می دهد که دو میله کمی ناهم تراز هستند، که این نشان می دهد این دو ممکن است به طور مستقل در حال چرخش باشند. میله اصلی بزرگتر به حلقه دیگری متصل می شود که نواحی مرکزی کهکشان را احاطه کرده است.
لاجیک پراب (به انگلیسی: Logic Probe) یا کاوند منطقی یک پراب آزمایش دستی و کم هزینه است که برای تحلیل و عیب یابی حالات منطقی یک مدار الکترونیکی دیجیتال مورد استفاده قرار می گیرد. هنگامی که نیاز به مشاهده یا ثبت سیگنال در تعداد بالا وجود دارد، از تحلیلگر منطقی به عنوان جایگزین استفاده می شود. بررسی کلی. بیشتر پراب های منطقی از مدار مورد آزمایش تغذیه می شوند، و در مقابل برخی از آن ها از باتری استفاده می کنند. از این دستگاه ها می توان برای مدارات منطقی TTL (منطق ترانزیستور-ترانزیستور) یا CMOS (نیم رسانای اکسید-فلز مکمل) استفاده کرد، مانند آی سی های سری 7400، سری 4000، و خانواده های منطقی جدیدتر که از ولتاژهای مشابه پشتیبانی می کنند. بیشتر پراب های منطقی مدرن معمولاً دارای یک یا چند LED روی بدنه خود هستند: کنترلی روی پراب منطقی وجود دارد که امکان ثبت و ذخیره سازی یک رویداد واحد یا یک کارکرد مداوم را فراهم می کند. هنگامی که پراب منطقی به یک سطح منطقی نامعتبر (شرایط خطا یا خروجی سه حالته) متصل شود یا اصلاً متصل نباشد، هیچ یک از LEDها روشن نمی شوند. برخی پراب های منطقی دارای یک صدای هشدار هستند که بسته به مدل متفاوت
است. برای یک مدل دو حالت ممکن است: تاریخچه. اولین پراب منطقی توسط گری گوردون در سال ۱۹۶۸ اختراع شد. در آن زمان او در شرکت هیولت پاکارد (Hewlett-Packard) مشغول به کار بود. مدل 10525A اولین پراب منطقی HP بود که در کاتالوگ سال ۱۹۶۹ ارائه شد.