Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هایکاز گئورگی ژامکوچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک مورخ اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۰ اکتبر ۱۹۰۹ در ملطیه به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۳۱) دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۵) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۴ مارس ۱۹۸۱ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
شلومی بایندر (؛ زادهٔ ) سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل است، که از سال ۲۰۲۴ به عنوان مدیر اداره اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل (آمان) فعالیت می کند. بایندر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۳ در ارتش اسرائیل آغاز کرد، از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ فرماندهی واحد ایگوز را برعهده داشت، از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ فرمانده سایرت متکل بود، در فاصله سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ به عنوان فرمانده تیپ ۱ گولانی فعالیت می کرد و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ فرماندهی لشکر ۹۱ گالیل را برعهده داشت.
این فهرستی از جنگ های مربوط به لسوتو و دولت های پیشین آن، از جمله پادشاهی باسوتو و دوره حمایت بریتانیا (باسوتولند) است.
گروه اطلاعات هوایی اسرائیل () یا لامدان واحدی از نیروی هوایی اسرائیل است. مانند سایر نهادهای جمع آوری اطلاعات ارتش اسرائیل، این واحد نیز از نظر حرفه ای تابع اداره اطلاعات ارتش اسرائیل است. لامدان مسئول تدوین تصویر اطلاعات هوایی است و به عنوان بخشی از جامعه اطلاعاتی اسرائیل در شکل دهی به دیدگاه کلی اطلاعات مشارکت دارد. این واحد چندین واحد تحقیق و جمع آوری، از جمله واحد کمک فنی (که قبلاً واحد عکاسی هوایی نام داشت) که عکاسی هوایی را تجزیه و تحلیل می کند و واحد زوم که تهیه هواپیماهای جدید را مطالعه می کند، را مدیریت می نماید. گروه اطلاعات هوایی همچنین در کنار شاخه اطلاعات بصری آمان و واحد اطلاعات بصری بخش اطلاعات دریایی فعالیت می کند. هم اکنون سرتیپ امیر گات فرماندهی گروه اطلاعات هوایی اسرائیل را برعهده دارد.
هُپ لُپ () مجموعه پارک های ورزشی سرپوشیده و ماجراجویی کودکان است که در سال ۲۰۰۵ در فنلاند تأسیس شد. گردش مالی هپلپ در سال ۲۰۱۹ تقریباً ۲۰.۱ میلیون یورو و ضرر عملیاتی آن تقریباً -۲.۳ میلیون یورو بود. در سال ۲۰۲۱، هپلپ ۱۷ شعبه در فنلاند و در سال ۲۰۲۵، ۱۲ شعبه داشت. تاریخچه. هپلپ در سال ۲۰۰۵ توسط تامی پولکی و جونا هیتاسولا به همراه همسرانشان تأسیس شد. هپلپ در سال ۲۰۱۰ برای تجدید ساختار بدهی درخواست داد. در اکتبر ۲۰۱۵، شرکت سرمایه گذاری Intera سهامدار اکثریت هپ لپ شد. مدیریت فعلی شرکت در شرکت ادامه یافت و سهام قابل توجهی را به عنوان سهامدار حفظ کرد. در سال ۲۰۱۷، هپ لپ سالن ورزشی هویمالا را خریداری کرد و در نوامبر-دسامبر ۲۰۱۷، هویمالا به پارک هویمالا تبدیل شد. با توجه به وضعیت مالی دشوار ناشی از دنیاگیری کووید-۱۹، این شرکت در اکتبر ۲۰۲۰ درخواست تجدید ساختار شرکت را داد. در مارس ۲۰۲۱، کپ من اعلام کرد که هپ لپ را به طور کامل خریداری خواهد کرد. در سال ۲۰۲۳، شرکت مادر لئوز لیکیما گروه لئو مجموعه هپ لپ را خریداری کرد. هپ لپ دوباره در پاییز ۲۰۲۴ درخواست تجدید ساختار شرکت را ارائه داد و اعلام کرد که پنج شعبه خود را تعطیل
خواهد کرد که شامل منطقه لیناینمای تامپره، پیرکالا، تورکو (با نام لئوز)، پارک پورتی پوئیستو در وانتا و لوهیا هستند. تمام پارک های هپ لپ و لئوز لیکیما در نیمه اول سال ۲۰۲۵ به لئو (Leo's) تغییر نام دادند. بین المللی شدن. هپ لپ اولین پارک خود را در خارج از کشور در پولهایم آلمان، نزدیک کلن، در ژوئن ۲۰۱۸ افتتاح کرد. 2024 زمین بازی سرپوشیده پولهایم به برند لئو تغییر یافت. شعبه های هپ لپ. پارک های ماجراجویی هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۸ شب باز هستند.
پرچم ایالت آزاد اورنج (به انگلیسی: "Flag of the Orange Free State") پرچم رسمی ایالت آزاد اورنج، یکی از جمهوری های بوئر در جنوب آفریقا بود که از سال ۱۸۵۷ تا زمان اشغال آن توسط امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۰۲ مورد استفاده قرار می گرفت. این پرچم شامل هفت نوار افقی به رنگ سفید و نارنجی به صورت متناوب بود که در بخش بالا سمت چپ آن، پرچم هلند قرار داشت. این طراحی بازتابی از پیوندهای تاریخی و فرهنگی میان بوئرها و هلند بود. تاریخچه. زمانی که ایالت آزاد اورنج در فوریهٔ ۱۸۵۴ به یک جمهوری مستقل تبدیل شد، دولت پرچمی با رنگ های قرمز، سفید و آبی برافراشت. جزئیات دقیق طراحی این پرچم در دست نیست، اما احتمالاً مشابه پرچم آن زمان هلند بوده است. با این حال، این پرچم موقتی در نظر گرفته شده بود، چراکه نخستین رئیس جمهور ایالت، یوسیاس فیلیپ هافمن، از پادشاه ویلیم سوم هلند (پادشاه از ۱۸۴۹ تا ۱۸۹۰) درخواست کرد که پرچم و نشان واره ای برای جمهوری تازه تأسیس — که نام خاندان سلطنتی هلند را بر خود داشت — طراحی کند. پادشاه با این درخواست موافقت کرد. طراحی پرچم و نشان توسط «شورای عالی نجابت» ("Hoge Raad van Adel") در هلند انجام شد. این نشان ه
ا در ژانویهٔ ۱۸۵۶ به ایالت آزاد اورنج رسیدند. در ۲۸ فوریهٔ ۱۸۵۶، فولکس راد (مجلس قانون گذاری جمهوری) تصویب کرد که «طرح پرچم ارسالی از سوی پادشاه هلند به طور رسمی پذیرفته شود». این پرچم به طور رسمی از ۲۳ فوریهٔ ۱۸۵۷، سومین سالگرد تأسیس جمهوری، به کار گرفته شد. این پرچم تا زمان انحلال جمهوری، یعنی ۳۱ مه ۱۹۰۲، مورد استفاده قرار داشت. در سال های بعد، طراحی این پرچم در پرچم ملی آفریقای جنوبی (از ۱۹۲۸ تا ۱۹۹۴) نیز گنجانده شد و همچنین توسط موزه جنگ بوئر و یادمان فورت کرکر نیز استفاده شد. این پرچم در موزیک ویدئوی ترانهٔ آفریکانس «"دلا ری"» اثر بوک فان بلرک نیز دیده می شود. توصیف. این پرچم از هفت نوار افقی به رنگ های سفید (چهار نوار) و نارنجی (سه نوار) تشکیل شده بود. در قسمت بالا و سمت چپ (گوشهٔ اهتزاز)، پرچم هلند جای گرفته بود.
متیو آپولو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در حال حاضر برای استاندارد لیژ در پست دروازه بان بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. اپولو بازی فوتبال را در ومل و سپس در بروکسل آغاز کرد. او از آکادمی جوانان اندرلشت رشد کرد و در ژوئن ۲۰۱۹ در سن ۱۴ سالگی به استاندارد لیژ پیوست.
باشگاه فوتبال تاتونگ، که قبلاً با نام باشگاه فوتبال لئوپارد کت شناخته می شد، یک باشگاه فوتبال حرفه ای تایوانی مستقر در تایپه است، که در لیگ برتر فوتبال تایوان رقابت می کند. این باشگاه که وابسته به شرکت تولید لوازم الکترونیکی تاتونگ است، در سال ۱۹۶۳ توسط گروهی از کارمندان تاتونگ که به فعالیت های فوتبالی علاقه داشتند، تأسیس شد. آنها از اولین باشگاه هایی هستند که متعلق به شرکت های خصوصی در تایوان هستند.
کپ من () که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در هلسینکی، فنلاند قرار دارد، یک شرکت مدیریت صندوق سهام اختصاصی فنلاندی است که در بورس اوراق بهادار هلسینکی فهرست شده است. CapMan صندوق هایی را با سرمایه ای که عمدتاً از سرمایه گذاران نهادی اروپایی، مانند صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه، موقوفات، دفاتر خانوادگی، صندوق های صندوق ها و مؤسسات دولتی، جمع آوری شده است، مدیریت می کند. کپ من سه حوزه سرمایه گذاری کلیدی دارد - سهام خصوصی، املاک و مستغلات و زیرساخت. در مجموع، کپ من حدود ۱۹۰ متخصص را در هلسینکی، استکهلم، کپنهاگ، اسلو، لوکزامبورگ و لندن استخدام می کند. تاریخچه. در سال ۲۰۱۴، در بیست و پنجمین سالگرد کپ من، کتابی با عنوان "در صندلی راننده - داستان هایی درباره کارآفرینان و کپ من" توسط روزنامه نگار مارکو ارولا از مجله Talouselämä نوشته شد. حوزه های سرمایه گذاری. شرکت کپ من سه حوزه سرمایه گذاری کلیدی دارد - سهام خصوصی، املاک و مستغلات و زیرساخت - که هر کدام تیم ها و صندوق های سرمایه گذاری اختصاصی خود را دارند. سرمایه گذاری ها. اهداف مشارکت های سرمایه گذاری کپ من عمدتاً شرکت های ثبت نشده نوردیک، املاک و مستغل
ات و دارایی های زیرساختی هستند. در دسامبر ۲۰۱۲، کپ من به یکی از امضاکنندگان اصول سازمان ملل برای سرمایه گذاری مسئولانه (UN PRI) تبدیل شد. در طول این سال ها، کپ من در ده ها شرکت مختلف، از جمله نوردلید، سدروت، اسپری کیر، دیزاین-تالو، لومنه، گروه کمپ، نورث الاینس، والکی، کماس ال.تی.دی، لمپولوکس و گروه هاواتور، سرمایه گذاری کرده است. کپ من ۵ میلیارد یورو سرمایه تحت مدیریت دارد. مالکیت. نیمی از سهام کپ من متعلق به خانوارهای فنلاندی است. بزرگترین مالک آن Silvertärnan Ab است. سایر سهامداران بزرگ شامل شرکت بیمه بازنشستگی Ilmarinen Mutual، شرکت بیمه بازنشستگی Varma Mutual و صندوق بازنشستگی دولتی هستند. تقریباً چهار درصد متعلق به مدیریت است.
باشگاه فوتبال ارتش پاکستان به عنوان بخش فوتبال ارتش پاکستان فعالیت می کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۰ توسط ارتش پاکستان تأسیس شد و پس از بندر کراچی (۱۸۸۷) و نیروی دریایی پاکستان (۱۹۴۸) سومین باشگاه قدیمی موجود در پاکستان است. این باشگاه قبلاً در مسابقات قهرمانی فوتبال ملی و لیگ برتر پاکستان رقابت می کرد. این باشگاه مرتباً در جام چالش ملی پاکستان شرکت می کند.
سم رندرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای رویال آنتورپ در پست مدافع بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. آنتورپ. در اوت ۲۰۲۴، رندرس اولین قرارداد حرفه ای خود را با رویال آنتورپ امضا کرد. او اولین بازی حرفه ای خود را در سن ۱۶ سالگی توسط مربی آنتورپ، یوناس ده روک تجربه کرد، وقتی که در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۴ مقابل سرکل بروژ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. همچنین در دو بازی بعدی آنتورپ مقابل اود-هاورله لوون و استاندارد لیژ نیز از روی نیمکت به زمین آمد. دوران ملی. رندرس اولین حضور خود را در هر رده سنی برای تیم ملی بلژیک با بازی برای زیر ۱۸ سال در پیروزی ۱-۰ مقابل آلمان در اولیوا نوا در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴ ثبت کرد. او سه روز بعد در همان ورزشگاه در شکست ۱-۰ مقابل لهستان به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
کیم مین سوک (؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۹۱) خواننده و ترانه پرداز اهل کره جنوبی است که بیشتر به عنوان عضو گروه دونفرهٔ کره ای ملومانس شناخته می شود. در نوامبر ۲۰۲۲، کیم در گروه پروژه ای گوماک بویز نیز فعالیت داشت؛ این گروه از طریق برنامهٔ واقع نمایی به همین نام، تولیدشده توسط کاکائو انترتینمنت، شکل گرفت. تک آهنگ انفرادی او در سال ۲۰۲۱ با عنوان «اعتراف مست» که یک بازخوانی از ترانهٔ سال ۲۰۰۵ خواننده کره ای به نام فیل (Feel) بود، به مدت پنج هفته در صدر جدول دیجیتال گائون کره جنوبی قرار داشت. فعالیت های خیرخواهانه. در ژانویهٔ ۲۰۲۳، کیم مبلغ ۳۵ میلیون وون به «صندوق رفاه اجتماعی مهر عشق» اهدا کرد و به همراه برادر کوچکش کیم وو سوک در کارزار «اشتراک امید ۲۰۲۳» مشارکت داشت.
ملومانس (کره ای: 멜로망스، ) یک گروه دو نفرهٔ ایندی فولک اهل کره جنوبی است که در سال ۲۰۱۳ توسط هیوِن کامپنی تشکیل شد. نام گروه ترکیبی از دو واژهٔ «ملو» و «رمانس» است. این گروه فعالیت خود را در ۱۰ مارس ۲۰۱۵ با انتشار نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود با عنوان "احساساتی" آغاز کرد.
مداخله جامعه توسعه جنوب آفریقا در لسوتو، با نام رمز عملیات بولئاس (Operation Boleas)، مداخله ای نظامی بود که در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۸ توسط جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) و به رهبری آفریقای جنوبی در کشور لسوتو صورت گرفت. هدف از این عملیات، سرکوب ناآرامی های سیاسی و نظامی بود که پس از انتخابات بحث برانگیز همان سال در لسوتو به وقوع پیوسته بود. پیش زمینه. در ماه مه ۱۹۹۸، انتخابات پارلمانی در لسوتو برگزار شد که در آن حزب حاکم کنگره دموکراسی لسوتو (LCD) موفق شد ۷۹ کرسی از مجموع ۸۰ کرسی مجلس را به دست آورد. حزب ملی باسوتو، که مهم ترین حزب مخالف بود، تنها موفق به کسب یک کرسی شد، در حالی که حدود ۲۴٪ از آراء را به خود اختصاص داده بود. به دنبال اعلام نتایج، احزاب مخالف مدعی تقلب در انتخابات شدند. پس از رد شدن شکایت آن ها از سوی دادگاه، شورش های گسترده ای در کشور آغاز شد. در همین حال، دولت تازه روی کارآمده حمایت برخی نهادهای کلیدی مانند ارتش، پلیس و دستگاه اداری را نداشت و با نافرمانی هایی در ارتش مواجه شد. دولت آفریقای جنوبی به رهبری نلسون ماندلا و حزب کنگره ملی آفریقا (ANC) که لسوتو را از هر سو احاطه کرده است، اعلام کرد که ج
امعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) یک کمیسیون تحقیق برای بررسی ادعاهای مربوط به فساد انتخاباتی تشکیل خواهد داد. این کمیسیون به ریاست قاضی پیوس لانگا از آفریقای جنوبی تشکیل شد و گزارش آن حاکی از آن بود که هیچ گونه شواهدی مبنی بر تخلف یا تقلب انتخاباتی وجود ندارد. مداخله. در پی شدت گرفتن بحران سیاسی و کاهش حمایت نهادهای دولتی از حکومت، حزب حاکم کنگره دموکراسی لسوتو (LCD) رسماً از کشورهای آفریقای جنوبی و بوتسوانا درخواست کمک نظامی کرد. در زمان آغاز مداخله، هم رئیس جمهور نلسون ماندلا و هم معاونش تابو امبکی در کشور حضور نداشتند و مانگوسوتو بوتلزی، وزیر کشور، به عنوان رئیس جمهور موقت مشغول به کار بود. با این حال، ماندلا اجازه اعزام نیروهای نیروی دفاع ملی آفریقای جنوبی (SANDF) را در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۸ صادر کرد تا آشوب ها را مهار کرده و نظم را بازگردانند. نیروهایی از ارتش بوتسوانا نیز در این عملیات شرکت داشتند. این عملیات با عنوان «مداخله برای بازگرداندن دموکراسی و حاکمیت قانون» توصیف شد. یگان اعزامی SANDF شامل خودروهای زرهی رتل-۹۰ و رویکات از گردان خدمات ویژه یکم بود. با وجود حضور نیروهای جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC)، آتش
سوزی گسترده، خشونت و غارت در سطح کشور ادامه یافت. مرکز تجاری شهر پایتخت، ماسرو، توسط حامیان مخالفان به آتش کشیده شد و به شدت آسیب دید. بازسازی این منطقه چندین سال به طول انجامید. واکنش های بین المللی. برخی ناظران، اقدام آفریقای جنوبی در اعزام نیرو به لسوتو را به عنوان استفاده از برتری نظامی و دیپلماتیک خود در مقام یک قدرت منطقه ای برای سلطه و دخالت در امور داخلی این کشور کوچک و محصور در خاکش تفسیر کردند. آن ها معتقد بودند که این مداخله در راستای منافع راهبردی آفریقای جنوبی، به ویژه در پروژه تأمین آب استان اقتصادی گائوتنگ از طریق طرح انتقال آب ارتفاعات لسوتو صورت گرفت. آفریقای جنوبی بزرگ ترین قدرت اقتصادی و نظامی در جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) محسوب می شود. با این حال، بسیاری از قدرت های بین المللی تأثیرگذار نظیر بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا از مداخله SADC در لسوتو حمایت کرده و آن را «برداشتی مناسب از مسئولیت منطقه ای» توصیف کردند. پیامدها. در نوامبر ۱۹۹۸، احزاب مخالف توافقی را پذیرفتند که بر اساس آن، دولت کنگره دموکراسی لسوتو به قدرت بازگردانده شد، مشروط بر آن که نهادی به نام «مرجع سیاسی
مستقل»تشکیل شود. این نهاد از دو نماینده از هر یک از ۱۲ حزبی که در انتخابات ۱۹۹۸ شرکت کرده بودند، تشکیل شد و وظیفه اصلاح نظام انتخاباتی کشور را بر عهده گرفت. انتخابات جدید در سال ۱۹۹۹ برنامه ریزی شد. در همین دوران توافق شد که نیروهای جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) در لسوتو باقی بمانند تا زمانی که نیروهای دفاعی لسوتو بتوانند وظایف قانون اساسی خود را به طور مستقل انجام دهند. آخرین نیروهای آفریقای جنوبی در ماه مه ۱۹۹۹، پس از هفت ماه اشغال، از کشور خارج شدند. پس از مذاکرات طولانی بین کنگره دموکراسی لسوتو و مرجع سیاسی مستقل، دو طرف در دسامبر ۱۹۹۹ بر سر اصلاحات انتخاباتی به توافق رسیدند؛ بنابراین انتخابات باید به تعویق می افتاد. نهایتاً نظام «نمایندگی تناسبی مختلط» در لسوتو معرفی شد تا ناکارآمدی های نظام پیشین مبتنی بر اکثریت نسبی را اصلاح کند، و مقرر شد که انتخابات حداکثر تا مه ۲۰۰۱ برگزار شود. با این حال، اختلافات بیشتر میان دولت و مرجع سیاسی مستقل و مسائل اجرایی باعث شد که انتخابات مجدداً به تعویق افتد و نهایتاً در سال ۲۰۰۲ برگزار شود. این نظام نمایندگی تناسبی مختلط در انتخابات ۲۰۰۲ موفقیت آمیز بود؛ حزب کنگره دمو
کراسی لسوتو توانست ۷۷ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی را به دست آورد و احزاب مخالف نیز نتایج را پذیرفتند.
نائوکو اوگیماچی ، تولد ۱۴ دسامبر ۱۸۰۳ - مرگ ۶ اوت ۱۸۵۶ - جوگو و همسر غیراصلی امپراتور نینکو و مادر امپراتور کومی بود. او یک او آخرین نیواین (امپراتریس بازنشسته) در اواخر دوره ادو بود. پدرش اوگیماچی سانه میتسو بود. مادرش چیکو، دختر کینکو یوتسوجی بود. او علاوه بر امپراتور کومی، دو شاهزاده دیگر و یک دختر داشت. خانواده اوگیماچی خانواده ای معتبر بودند که شاخه ای از خانواده توین از مکتب کان این بودند و از رتبه خانوادگی اورین بودند. زندگی. در سال ۱۸۲۰ (بونسی ۳)، او وارد کاخ داخلی امپراتور نینکو شد و به عنوان بانوی موقت دربار منصوب شد و سال بعد در سال ۱۸۲۱ (بونسی ۴)، به عنوان بانوی دربار منصوب شد. در سال ۱۸۴۲ (تنپو ۱۳)، او به رتبه شوگوی (رتبه پنجم ارشد) ارتقا یافت و سال بعد در سال ۱۸۴۳ (تنپو ۱۴)، فوجینو دایناگون نو تسوبونه نامیده شد. در سال ۱۸۴۷ (کوکا ۴)، او از خدمت دربار بازنشسته شد، رتبه جوسانمی (رتبه سوم جوان) به او اعطا شد و توسط والدینش، خانواده اوگیماچی، به سرپرستی گرفته شد. در سال ۱۸۴۹ (کای ۲)، او موهایش را تراشید و دربار امپراتوری در مورد اعطای عنوان نیواین و محل اقامت به او بحث می کرد. شوگون سالاری موافقت کر
د که عنوان نیواین را در حالی که او هنوز زنده بود، به او اعطا کند، زیرا همسر اصلی امپراتور نینکو، تاکاتسوکاسا یاسوکو ، قبلاً فوت کرده بود و نیوئینی وجود نداشت، و از آنجایی که او قبلاً از دربار امپراتوری بازنشسته شده بود و هیچ نفوذی نداشت، و در سال ۱۸۵۰ (کای ۳)، او سومین ملکه شد و عنوان این را به دست آورد و نام شینتایکنمونین را برای خود برگزید (همان عنوان توسط مادر امپراتور گوموراکامی، آنو ریکو، نیز به او داده شده بود، اما دربار امپراتوری قبل از دوره میجی مشروعیت دربار جنوبی را به رسمیت نمی شناخت، بنابراین این موضوع مورد توجه قرار نگرفت). قبر او در آرامگاه تسوکینووا در معبد سنیوجی در ایماکومانو ایزومیاما-چو، بخش هیگاشیاما، شهر کیوتو، استان کیوتو قرار دارد.
بنکان ()، نوعی تاج است که به طور سنتی توسط امپراتوران و ولیعهدان ژاپنی استفاده می شود. به آن تاما نو کُبوری (玉乃冠؛ به معنای تحت اللفظی «تاج جواهرنشان») نیز می گویند.
لوئیس کالن ، دیپلمات ایرلندی، فرهنگستان، مورخ، مؤلف (پدیدآور) و ژاپن شناس است. او استاد تاریخ مدرن ایرلندی در کالج ترینیتی دوبلین در دوبلین است. نیکلاس کانی او را به عنوان «پرکارترین، گسترده ترین و مبتکرترین مورخ نسل خود در ایرلند» توصیف کرده است.
ماریوس بی. یانسن (; – ) مورخ اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک آکادمیک، مورخ آمریکایی و استاد بازنشسته تاریخ ژاپن در دانشگاه پرینستون بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت دارای شایستگی فرهنگی و کمک هزینه گوگنهایم شده است. زندگی نامه. یانسن در Vleuten در هلند از جراردا و بارتوس یانسن، گلفروشی که خانواده اش را در پاییز ۱۹۲۳ به جانستون، رود آیلند نقل مکان کرد، متولد شد.
ریچارد پونسونبی-فین ، یک محقق، نویسنده و متخصص شینتو و ژاپن شناس بریتانیایی بود.
آبگار ایساهاکی ایساهاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته یا ) یک میکروب شناس و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در تفلیس به دنیا آمد و از و دانشگاه اودسا (۱۹۱۱) فارغ التحصیل شد. وی در دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۰) شده است. وی در۱۴ ژانویهٔ یا ۱۴ فوریهٔ ۱۹۷۷ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آلکساندر آرتسرونو لالایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک روان شناس و پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۲ اوت ۱۹۲۵ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی در انستیتو دولتی فرهنگ سلامت و ورزش پرورش اندام ارمنستان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شده است. وی در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۸۳ در سن ۵۷ سالگی در ایروان درگذشت.
سیرسیناریا یک سرده از قارچ های "گلسنگ ساز" در خانوادهٔ مگاسپوراسه است. این سرده در سال ۱۸۰۹ توسط یوهان هاینریش فریدریش لینک پیرانگاری شد. گونه ها. ، در فهرست نام علمی قارچ ها تعداد ۳۷ گونه از "سیرسیناریا" پذیرفته شده است.
هولومایکوتا یا نوکلت مایسه آ یک شاخه پایه ای از پشت تاژکان و شاخه خواهر همه زیان است. این شاخه شامل کریستیدیسکوئیدا و شاخه قارچ ها می باشد. جایگاه هسته دارسانان، آمیب های آزادزی تک سلولی و فاگوتروف، به عنوان نخستین شاخه تبار درون هولومایکوتا نشان می دهد که حیوانات و قارچ ها به طور مستقل چندسلولی شدن پیچیده را از یک نیای تک سلولی مشترک کسب کرده اند و سبک زندگی اسموتروفی (یکی از ویژگی های بارز قارچ ها) در مراحل بعدی واگرایی این شاخه یوکاریوتی پدید آمده است. پشت هاگان یک گروه آرایه شناختی تازه پیشنهادشده است که افلیدها، میکروسپوریدیا و کریپتومایکوتا را در بر می گیرد، که سه گروه از انگل ها هستند. "روزلا" (از گروه کریپتومایکوتا) نخستین سرده قارچی شناخته شده است که در برخی مراحل چرخه زندگی آن، کیتین دیده شده است، با این که دیواره سلولی کیتینی (ویژگی دیگر قارچ ها) و اسموتروفی از نیای مشترک بلاستوکلادیومیست ها و کیتریدیومیست ها سرچشمه گرفته اند؛ گروه هایی که هنوز برخی ویژگی های نیایی مانند داشتن تاژک در مرحله زوئوسپور را حفظ کرده اند. گروه هایی از قارچ ها که دارای رشد هیفی هستند مانند زوپاگومیست ها، قارچ های سنجاقی و
دوهستگان، از یک نیای مشترک حدوداً ۷۰۰ میلیون سال پیش پدید آمده اند. زوپاگومیست ها عمدتاً پاتوژن جانوران یا قارچ های دیگرند، موکورومیست ها گروهی گوناگون تر هستند که شامل انگل ها، ساپروتروف ها یا قارچ های همزیست بیرونی می شوند. دوهستگان گروهی است که آسکومیست ها و قارچ های چتری را در بر می گیرد که حدود ۹۸٪ از گونه های توصیف شده قارچ ها را شامل می شوند. به سبب این تنوع گسترده، دوهستگان گروه هایی با تفاوت های ریخت شناختی فراوان را شامل می شود، از نخینه یا مخمرهای تک سلولی (مانند ارگانیسم مدل "ساکارومایسس سرویزیه") تا قارچ های پرسلولی پیچیده که به نام قارچ های چتری شناخته می شوند. برخلاف جانوران و گیاهان خشکی با چندسلولی شدن پیچیده، روابط تبارزایی استنباط شده نشان می دهند که قارچ ها در طول فرگشت آسکومیست ها و قارچ های چتری چندین بار چندسلولی شدن را به دست آورده و از دست داده اند. تبارزایی. درخت تبارزایی قارچ ها و روابط نزدیک آن ها با دیگر موجودات را بر اساس کار فیلیپ سیلار و کتاب «مایکوتا: رساله ای جامع دربارهٔ قارچ ها به عنوان سامانه های تجربی برای پژوهش های بنیادی و کاربردی» ترتیب بندی شده است. درخت تبارزایی هول
ومایکوتا مطابق با پژوهش های تدروسو و همکاران است.
روزاریو () یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی فیلیپه وارگاس است که اولین تجربه کارگردانی او محسوب می شود. در این فیلم امراود توبیا، دیوید دستمالچیان، ژوزه زونیگا و پل بن-ویکتور به ایفای نقش پرداخته اند. داستان. روزاریو «رز» فوئنتس، یک دلال سهام در وال استریت، خبر مرگ ناگهانی مادربزرگش گریسلدا را دریافت می کند. با وجود توفان زمستانی قریب الوقوع، روزاریو به آپارتمان گریسلدا درنیویورک برمی گردد تا وسایلش را مرتب کند. به محض ورود، مارتی، سرپرست ساختمان ، به او اطلاع می دهد که به دلیل توفان، خدمات اورژانس با تأخیر مواجه شده اند و او مجبور است شب را تنها با جسد گریسلدا بگذراند. با گذشت شب، روزاریو شروع به تجربه پدیده های نگران کننده روان شناختی می کند. او یک اتاق مخفی در آپارتمان که پر از مصنوعات علوم خفیه از جمله یک کتاب طلسم، عروسک های وودو ، یک جمجمه انسان و اسکلت حیوانات کشف می کند. این اقلام، آیین پالو که یک آیین تلفیقی از معنویت گرایی آفریقایی و کاتولیسیسم است را که توسط گریزلدا رواج داشته، آشکار می کند. روزاریو متوجه می شود که گریسلدا مراسمی را اجرا می کرده که مستلزم قربانی های روزانه بوده ا
ست. روزاریو با این باور که مادربزرگش سعی در نفرین او داشته، سعی می کند مراسمی را برای شکستن نفرین انجام دهد، اما بی نتیجه می ماند. روزاریو پس از گفتگو با یکی از همسایه ها، متوجه می شود که گریسلدا با روح شیطانی معامله ای کرده است تا از روزاریو محافظت کند و به او در تحقق رویاهایش کمک کند. روزاریو موفق می شود مراسمی را اجرا کند که آن روح شیطانی را درون جسد گریسلدا به دام بیندازد. وقتی صبح از راه رسید، پدر روزاریو به آپارتمان آمد. در آن زمان است که روزاریو متوجه می شود پدرش با روح شیطانی معامله کرده و نه مادربزرگش، و اینکه گریسلدا خون خود را برای دور نگه داشتن روح شیطانی از روزاریو تقدیم می کرده است. پدر روزاریو تلاش می کند تا به قربانی های خونی ادامه دهد، اما این باعث می شود که توسط روح شیطانی تسخیر شود و به روزاریو حمله کند. در این هنگام، همسایه گریسلدا به کمک روزاریو می آید، اما روح شیطانی او را به قتل می رساند. سرانجام روزاریو موفق می شود پدرش را بکشد و معتقد است که با این کار روح شیطانی را شکست داده است. در صحنه پایانی، روزاریو در حال کمک به دربان ساختمان شرکتش دیده می شود، دربانی که قبلاً به او مراجعه کرده
بود اما به دلیل درآمد کمش درخواستش رد شده بود. با این حال، پس از رفتن دربان و همسرش، دست پوسیده روح شیطانی از دهان روزاریو بیرون می آید. تاریخ تولید و انتشار. در اکتبر ۲۰۲۳ گزارش شد که یک فیلم ترسناک با مفهوم بالا با عنوان "«روزاریو»" توسط کارگردان فلیپه وارگاس در اولین کارگردانی بلند خود، با بازی دیوید دستمالچیان، خوزه زونیگا، دایانا لین، پل بن-ویکتور و امراد توبیا در دست ساخت است. فیلمبرداری اصلی در اواسط نوامبر ۲۰۲۳ در بوگوتا آغاز شد. "فیلم «روزاریو»" در تاریخ ۲ مه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. آرا و نظرات. آلیسون فورمن از ایندی وایر به فیلم امتیاز C+ داد و نوشت: توبیا سخت می جنگد و در صحنه هایی بازی می کند که می توانست با ریمیکس کارگردان دیگری ساخته شود. مگان ناوارو از بلادی دیسگاستینگ به فیلم نقد منفی داد و به آن امتیاز ۲.۵ از ۵ داد و گفت: حتی ویژگی های فرهنگی یا الهام از موجودات هم نمی تواند حواس بیننده را از صحنه های آشنای ترسناک تسخیرشدگی پرت کند، اما در کل یک اثر ترسناک بی ضرر است. گیشه. این فیلم در تاریخ ۲ مه ۲۰۲۵ اکران شد و در هفته اول ۵۱۳،۲۳۲ دلار، در هفته دوم ۸۰۷۲۲۸ دلار و در هفته سوم ۸۶۰،۸۱۵ دل
ار فروش داشت و در مجموع ۸۶۶،۴۶۶ دلار فروش داخلی، ۳۰۸،۲۷۰ دلار فروش بین المللی و ۱،۱۷۴،۷۳۶ دلار فروش جهانی داشت.
صلیب لورن (انگلیسی: The Cross of Lorraine) فیلمی جنگی محصول سال ۱۹۴۳ از شرکت مترو گلدوین میر است که دربارهٔ فرار اسرای جنگی فرانسوی از اردوگاه کار اجباری آلمان و پیوستن به نیروهای مقاومت فرانسه می باشد. این فیلم با کارگردانی تی گارنت تا حدودی بر اساس رمان "«هزاران فرو خواهد ریخت»" نوشته هانس هابه در سال ۱۹۴۱ ساخته شده است. عنوان فیلم به صلیب فرانسوی لورن اشاره دارد که نماد مقاومت فرانسه و نیروهای آزاد فرانسه بود که توسط شارل دوگل در سال ۱۹۴۲ انتخاب شد. داستان. در آغاز جنگ جهانی دوم، پس از شکست فرانسه در برابر نیروهای مهاجم آلمانی در سال ۱۹۴۰، مارشال فیلیپ پتن توافق نامه صلحی را امضا کرد و همه نیروهای فرانسوی تسلیم می شوند. اما گروهی از سربازان به جای بازگشت به خانه، به اردوگاه کار اجباری به اسارت می روند. در این اردوگاه، پدر سباستین (سدریک هاردویک) که کشیشی خردمند است، به آن ها امید و آرامش می دهد، اما در نهایت کشته می شود. در این میان، دووال (هیوم کرونین) برای راحتی بیشتر با آلمانی ها همکاری می کند و تلاش می کند پاول (ژان-پیر امون) را نیز جذب کند، اما سرانجام به دست هم بندی ها کشته می شود. پاول جای او را می