Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرتی پرابهاکار (؛ زادهٔ ) مهندس و مقام رسمی آمریکایی است. از ۳ اکتبر ۲۰۲۲ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵، او به عنوان دوازدهمین مدیر دفتر سیاست علم و فناوری کاخ سفید و مشاور علمی رئیس جمهور خدمت کرد. از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، پرابهکار به عنوان دهمین مدیر مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) خدمت کرد و اولین زنی بود که این سمت را بر عهده گرفت. پرابهکار از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ به عنوان بیستمین مدیر دارپا (آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی ایالات متحده) خدمت کرد. در سال ۲۰۱۹، او سازمان غیرانتفاعی اکتوت را که بر مسائل مرتبط با داده ها تمرکز دارد تأسیس کرد و به عنوان مدیرعامل آن فعالیت نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو پیوسته انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است. اوایل زندگی و تحصیلات. خانواده پرابهکار هنگامی که او سه سال داشت از دهلی نو، هند، به ایالات متحده مهاجرت کردند. مادرش برای تحصیل در مقطع پیشرفته در رشته مددکاری اجتماعی در شیکاگو بود. پرابهکار از ده سالگی در لابوک، تگزاس بزرگ شد. مادرش از همان دوران کودکی او را به کسب مدرک دکترا تشویق می کرد. در سال ۱۹۷۹، او مدرک کارشناسی در رشته مهندسی برق را از دانشگاه فناوری تگزاس در لاب
وک، تگزاس دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۰ مدرک کارشناسی ارشد در مهندسی برق و در سال ۱۹۸۴ مدرک دکترا در فیزیک کاربردی را از مؤسسه فناوری کالیفرنیا (کلتک) کسب کرد. او اولین زنی بود که از کلتک مدرک دکترا در فیزیک کاربردی دریافت می کرد. حرفه. پس از دریافت مدرک دکترا، او از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ به عنوان همکار کنگره در دفتر ارزیابی فناوری در واشینگتن دیسی مشغول به کار شد. پرابهکار سپس از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دارپا کار کرد، ابتدا به عنوان مدیر برنامه و بعدها به عنوان مدیر مؤسس دفتر فناوری میکروالکترونیک دارپا. در سن ۳۴ سالگی، پرابهکار به عنوان رئیس مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) منصوب شد و از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ این سمت را بر عهده داشت. پس از NIST، او از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ به عنوان مدیر ارشد فناوری و معاون ارشد شرکت رایکم فعالیت کرد. سپس از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون و بعداً رئیس شرکت اینتروال ریسرچ خدمت نمود. او از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ به یو.اس. ونچر پارتنرز پیوست و بر سرمایهگذاری در استارتاپ های فناوری سبز و فناوری اطلاعات تمرکز کرد. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲، او به عنوان رئیس دارپا منصوب شد و جایگزین رجینا ای. دوگان شد.[۹] او در ژانویه ۲۰۱۷ دارپا را
ترک کرد. پرابهکار در سالهای ۲۰۱۷–۲۰۱۸ به عنوان پژوهشگر در مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری (CASBS) در دانشگاه استنفورد فعالیت داشت. در سال ۲۰۱۹، او سازمان غیرانتفاعی اکتوت را تأسیس کرد که بر مسائلی مانند تغییرات آب وهوایی و بیماری های مزمن تمرکز دارد. دولت بایدن. در سال ۲۰۲۲، پرابهکار توسط رئیس جمهور جو بایدن به عنوان مدیر دفتر سیاست علم و فناوری کاخ سفید و مشاور علمی رئیس جمهور منصوب شد. این انتصاب او را به اولین زن، فردی از اقلیتهای قومی و مهاجری تبدیل کرد که به عنوان مدیر دفتر سیاست علم و فناوری کاخ سفید خدمت می کند، و همچنین اولین زن و اولین فرد از اقلیتهای قومی است که به عنوان مشاور علمی رئیس جمهور فعالیت می کند. پرابهکار بهطور ویژه بایدن را در مورد مسائل مربوط به تنظیم مقررات هوش مصنوعی (AI) راهنمایی کرده است، جایی که او از تدابیر ایمنی هوش مصنوعی حمایت کرده است. او به دلیل شکلدهی به سیاست های دیجیتال و استراتژی صنایع نیمه رساناها در دولت بایدن شناخته می شود. جوایز و عضویت ها. پرابهکار عضو مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) است و در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضو پیوسته IEEE انتخاب شد به دلیل «رهبری در مشار
کت بین صنعت و دولت برای ترویج رشد اقتصادی از طریق توسعه فناوریهای تولید برای دستگاه های نیمه رسانا». او عضو آکادمی ملی مهندسی است. او همچنین به عنوان مهندس برجسته دانشگاه فناوری تگزاس و فارغ التحصیل ممتاز مؤسسه فناوری کالیفرنیا شناخته شده است. او عضو هیئت مدیره مرکز تحقیقات پیو و عضو هیئت سیاست علم، فناوری و اقتصادی آکادمی های ملی ایالات متحده است. او در سال ۲۰۱۲ عضو هیئت مدیره مؤسسه تحقیقاتی اس آرآی اینترنشنال بود، و همچنین عضو هیئت سیاست علم، فناوری و اقتصادی آکادمیهای ملی ایالات متحده و هیئت مشورتی دانشکده مهندسی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. پرابهکار در مجموعه کارتهای زنان برجسته در رایانه معرفی شده است. در سال ۲۰۲۴، مجله تایم او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در حوزه هوش مصنوعی قرار داد.
آبا آ. بنتیل اندام (؛ زادهٔ ) فیزیکدان ذرات اهل غنا است که از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ ریاست آکادمی علوم و هنرهای غنا را بر عهده داشت. او اولین فیزیکدان زن غنایی محسوب میشود. اوایل زندگی و تحصیلات. آبا آ. بنتیل آندام در سال ۱۹۴۸ در آجوماکو کوکوبن غنا به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان مفتسیمان سپری کرد. او مدرک کارشناسی خود را در دانشگاه کیپ کوست غنا (۱۹۷۳-۱۹۶۹) دریافت کرد که در آنجا فیزیک خواند و ریاضیات را به عنوان گرایش فرعی انتخاب نمود. برای ادامه تحصیل به بریتانیا رفت و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه بیرمنگام (۱۹۷۷-۱۹۷۶) و دکترای فیزیک پرتوهای کیهانی را از دانشگاه دورهام انگلستان (۱۹۸۱-۱۹۷۸) کسب کرد. در دانشگاه کیپ کوست و دانشگاه دورهام، او تنها فیزیکدان زن در دپارتمان در زمان حضور خود بود. حرفه علمی. در سال ۱۹۸۶، او به عنوان فیزیکدان رسمی و عضو کامل مؤسسه فیزیک شناخته شد. علاوه بر مدارک علمی، او به زبان فرانسوی مسلط است و دارای چندین گواهینامه زبان فرانسه شامل دیپلم زبان آلیانس فرانسز پاریس، گواهینامه مهارت فرانسوی مؤسسه زبانهای غنا و گواهینامه ترجمه از آلیانس فرانسز پاریس میباشد. در سالهای ۱۹
۸۶ و ۱۹۸۷، او بر روی مزونهای جذاب در مرکز تحقیقاتی آلمانی DESY (دویچه الکترونن-سنکروترون) مطالعه کرد. بعدها تحقیقاتش بر روی رادون متمرکز شد و سطوح مواجهه انسان با این گاز رادیواکتیو در غنا را بررسی نمود. آندام علاقه مند بود تعیین کند که غنایی ها چه مقدار در معرض پرتوهای رادون قرار دارند و چگونه میتوان این مواجهه را کاهش داد. او همچنین به تدابیر ایمنی مبتنی بر پرتوها علاقه داشت، مانند تدوین استانداردهای ایمنی برای اسکن های اشعه ایکس. از سال ۱۹۸۷، او در کلینیک های علمی غنا برای دختران شرکت کرد که در آن دانش آموزان دختر و دانشمندان زن ملاقات میکردند. دانشمندان زن به عنوان الگو برای دانش آموزان عمل می کردند. این کلینیک ها منجر به بهبود عملکرد دانش آموزان شرکت کننده شد و نرخ ماندگاری از سطح ابتدایی تا دانشگاه به میزان قابل توجهی افزایش یافت. آندام به اشتراک گذاری عشق خود به علم با زنان جوان و تشویق آنها به پرداختن به علم اشتیاق فراوانی دارد. آندام از سال ۱۹۸۱ استاد دانشگاه علوم و فناوری کوامه نکروما بوده است. او از اواسط دهه ۲۰۰۰ ریاست دپارتمان فیزیک را بر عهده داشته و از سال ۲۰۰۵ کرسی WILKADO علوم و فناوری را در
اختیار داشته است. او تحقیقات خود در فیزیک هسته ای کاربردی را در آزمایشگاه تحقیقات هستهای کوماسی انجام میدهد. او همچنین به عنوان مدرس پاره وقت در دانشگاه کیپ کوست تدریس کرده است. او از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ کرسی یونسکو برای زنان در علم و فناوری در منطقه غرب آفریقا را بر عهده داشت. پروفسور آبا آندام عضو شورای ملی آموزش عالی بوده و جوایزی از نهادهای مختلف از جمله برنامه تلویزیونی اوبا مبو، جایزه زنان برجسته از وزارت جنسیت، همچنین تقدیرنامه هایی از شورای تحقیقات علمی و صنعتی (CSIR) و مؤسسه مدیریت زنجیره تأمین غنا دریافت کرده است. از سپتامبر ۲۰۱۹، او ریاست مؤسسه فیزیک غنا را بر عهده داشته است. او همچنین از سال ۲۰۱۸ عضو کمیسیون فیزیک و توسعه (C13) اتحادیه بینالمللی فیزیک محض و کاربردی (IUPAP) بوده و از سال ۲۰۲۰ عضو کمیته منبع نور آفریقای پیشنهادی می باشد. در طول حرفه گسترده خود، او نقش های کلیدی مختلفی از جمله ریاست مؤسس شورای دانشگاه انرژی و منابع طبیعی غنا (۲۰۱۵-۲۰۱۲)، ریاست مؤسس شورای پلیتکنیک کوفوریدوا غنا (۲۰۰۲-۱۹۹۷) و عضویت در هیئت مدیره کمیسیون انرژی اتمی غنا (۲۰۰۸-۲۰۰۲ و ۲۰۰۱-۱۹۹۷) را بر عهده داشته است. او همچنی
ن به عنوان عضو مؤسس اولین گروه کاری IUPAP در مورد زنان در فیزیک شناخته میشود و تاکنون تیم غنا را در کنفرانس های IUPAP درباره زنان در فیزیک رهبری کرده است.
بلندآوای بال سفید یکی از اعضای کوچک تر تیرهٔ کوکوسنگ چشمان (Campephagidae) است که در سراسر سرزمین اصلی استرالیا و احتمالاً در جزایر شمال، از جمله گینه نو و شرق اندونزی یافت می شود. ساکن یا کوچگر در بخش گرم تر محدوده خود (داخل استرالیا و نقاط شمالی) و یک مهاجر تابستان گذران در مناطق سردتر جنوبی استرالیا است.
بلندآوای ابروسفید گونه ای از پرندگان تیرهٔ کوکو-سنگ چشمان (Campephagidae) و بومی اندونزی است، جایی که در جزایر تانیبار وجود دارد.
بلندآوای دم دراز گونه ای از پرندگان تیرهٔ سنگ چشم-کوکویان (Campephagidae) است که در کالدونیای جدید، جزایر سلیمان و وانواتو یافت می شود. زیرگونه جزیره نورفولک، بلندآوای نورفک، منقرض شده است. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
بلندآوای ابروسیاه گونه ای از پرندگان تیرهٔ سنگ چشم-کوکویان (Campephagidae) است که در شمال گینه نو یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های حرای نیمه گرمسیری یا گرمسیری است. بلندآوای بیاک ("L. leucoptera") در گذشته یک زیرگونه در نظر گرفته می شد. این بسیار آواساز است و اغلب به صورت دسته ای با گونه های دیگر سفر می کند. مانند بسیاری از گونه های پرندگان گینه نو، اطلاعات کمی دربارهٔ آن وجود دارد.
بلندآوای شانه سفید یک پرندهٔ گنجشک سان وابسته به سردهٔ بلندآواها Lalge در تیرهٔ سنگ چشم-کوکویان (Campephagidae) است که در اندونزی و تیمور شرقی یافت می شود. بلندآوای بال سفید ("L. tricolor") از استرالیا و گینهٔ نو در گذشته جزو این گونه بود اما اکنون به عنوان یک گونهٔ جداگانه در نظر گرفته می شود.
جین اروین هریسون (؛ – ۱۱ مه ۱۸۴۷) بانوی اول ایالات متحده آمریکا بود که از ۴ مارس تا ۴ آوریل ۱۸۴۱، در دوران ریاست جمهوری پدر همسرش ویلیام هنری هریسون در این نقش خدمت کرد. او این موقعیت را به عنوان جانشین همسر رئیس جمهور، آنا هریسون که قادر به سفر به کاخ سفید نبود کسب کرد. هریسون تنها سی روز به عنوان بانوی اول ایالات متحده آمریکا نقش آفرینی کرد، زیرا رئیس جمهور آمریکا پس از این مدت و در حین دوران خدمت درگذشت. او علاوه بر اینکه عروس رئیس جمهور ویلیام هنری هریسون بود، هم خاله و هم عمه سببی رئیس جمهور بنجامین هریسون بود. اوایل زندگی. جین اروین در ۲۳ ژوئیه ۱۸۰۴ میلادی در عمارت مجلل سنگ آهکی خانوادگی شان در مرسرزبورگ، شهرستان فرانکلین، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او نتیجهٔ جیمز رمزی، صاحب مزرعه میلمونت در شهرک مونتگومری، در ایالت پنسیلوانیا بود. پدرش آرچیبالد اروین جونیور آسیابان و مادرش مری رمزی اروین دختر یک آسیابان بود. او یک خواهر به نام الیزابت و سه برادر به نام های جیمز، جان و آرچیبالد داشت. پدرش بعداً زن دیگری به نام سیدنی گراب گرفت. از این ازدواج، جین هفت خواهر و برادر ناتنی به دست آورد: جوزف، ویلیام، مری، نانسی
، لوئیزا، سارا و سیدنی. در حالی که اروین و خواهرش در شهر کوچک نورث بند در اوهایو برای دیدن عمه خود حضور داشتند، با خانواده هریسون آشنا شدند. ایروین در ۱۸ فوریه ۱۸۲۴ با ویلیام هنری هریسون جونیور ازدواج کرد. جین هریسون دو پسر به دنیا آورد: جیمز و ویلیام. این ازدواج، پیوندی دشوار بود، زیرا شوهرش از الکلیسم و اختلال قماربازی رنج می برد. شوهرش در سال ۱۸۳۸ درگذشت و دو سال بعد در ۱۸۴۰ میلادی، پدرشوهرش ویلیام هنری هریسون به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. مهماندار کاخ سفید. زمانی که ویلیام هنری هریسون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا شد، آنا هریسون همان موقع به واشینگتن، دی.سی. نرفت، در عوض منتظر ماند تا با توجه به وضعیت نامناسب سلامتی اش، وضعیت آب و هوا برای سفرش مناسب تر شود. ویلیام هنری هریسون، به جای او، جین هریسون را به عنوان میزبان و مهماندار رسمی کاخ سفید - نقش سنتی بانوی اول ایالات متحده - منصوب کرد. او با رئیس جمهور منتخب به واشینگتن، دی.سی. سفر کرد. عمه پدری او جین فایندلی همراه آنها بود. جین هریسون از عمه خود خواسته بود که به عنوان مشاور اجتماعی به آنها بپیوندد، زیرا فیندلی قبلاً به عنوان همس
ر یک نماینده کنگره در واشینگتن، دی.سی. زندگی و خدمت کرده بود. خانوادهٔ هریسون در ابتدا قصد داشتند آنا هریسون را در بهار سال بعد به واشینگتن، دی.سی. برسانند تا به عنوان بانوی اول خدمت کند که در این مرحله جین احتمالاً به نقش یک دستیار مهماندار تنزل می یافت. اما این تصمیم هرگز محقق نشد، زیرا دوره تصدی هریسون به عنوان بازیگر بانوی اول به طور ناگهانی با مرگ رئیس جمهور هریسون، تنها سی روز پس از تحلیف او به پایان رسید. به دلیل ماهیت کوتاه مدت تصدیِ پدرشوهرش به عنوان رئیس جمهور آمریکا، او تنها دو رویداد اجتماعی را در کاخ سفید میزبانی کرد. مرگ و میراث. پس از بازگشت به نورث بِند، هریسون با لوئیس وایتمن بیوه ازدواج کرد. او چند سال بعد بر اثر سل درگذشت.بر اساس نشانگر سنگ قبر، او در ۱۱ مه ۱۸۴۷ درگذشته است. در طول این دوره از تاریخ آمریکا، برای زنان جوان تر معمول بود که به عنوان «بانوی اول جانشین» خدمت کنند و هریسون یکی از بسیاری از زنانی بود که به جای همسر رئیس جمهور به عنوان میزبان موقت کاخ سفید خدمت کرد. کارل اسفرازا آنتونی هریسون را با اشاره به مدت کوتاه تصدی، کم تأثیرگذارترین بانوی موقت نخست ایالات متحده آمریکا توصیف
کرد. بسیاری از جزئیات دوران تصدی او از بین رفته است، زیرا او هیچ سابقه مکتوبی از تجربیات خود به عنوان بانوی اول باقی نگذاشته است. عمه او، جین فایندلی، گاهی به اشتباه به عنوان بازیگر پشت صحنهٔ نقش بانوی اول شناخته می شود، زیرا او به جین اروین هریسون در کاخ سفید کمک کرده بود. خواهر هریسون الیزابت رمزی اروین در سال ۱۸۳۱ با «جان اسکات هریسون» پسر ویلیام هنری هریسون ازدواج کرد و پسر آنها بنجامین هریسون بعدها رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا شد. از آنجایی که بنجامین پسر خواهر و برادر شوهرش بود، هریسون با ازدواج رئیس جمهور آینده، هم خاله و هم عمه شد.
فدراسیون تنیس روی میز ایران عالی ترین نهاد ورزش تنیس روی میز در ایران است و زیر نظر وزارت ورزش و جوانان فعالیت می کند. تاریخچه ورود به ایران. ورزش تنیس روی میز، توسط انگلیسی ها به ایران معرفی شد. در زمان فعالیت مستشاران نفتی کمپانی های انگلیسی در جنوب ایران، این ورزش به عنوان یک تفریح در شهرهای نفت خیز مانند آبادان و مسجد سلیمان شناخته شد. در سال ۱۳۱۷ (۱۹۳۸ میلادی)، مستشاران انگلیسی این ورزش را به ایرانیان معرفی کردند و به تدریج محبوبیت آن افزایش یافت. در سال ۱۳۲۴ (۱۹۴۵ میلادی) برای نخستین بار مسابقات باشگاهی و دسته های آزاد با حضور خارجیان مقیم ایران برگزار شد و در ادامه این رشته بیشتر مورد توجه قرار گرفت. توسعه و تأسیس فدراسیون. در سال ۱۹۲۶ میلادی، فدراسیون بین المللی تنیس روی میز تأسیس شد و متعاقب آن در همان سال مسابقات جهانی این رشته با حضور ۷ کشور در لندن برگزار گردید. در سال ۱۳۲۶ فدراسیون تنیس و تنیس روی میز به طور مشترک و به ریاست آقاخان بختیاری تأسیس گردید. در همین سال، این فدراسیون به عضویت فدراسیون جهانی تنیس روی میز درآمد و در همان سال جایزه نخست دوبل آقایان جهان به نام «کاپ ایران» در نظر گرفته شد.
در سال ۱۳۳۲ برای نخستین بار مسابقات قهرمانی کشور در تهران برگزار شد و در سال ۱۳۴۶ فدراسیون تنیس از تنیس روی میز جدا شد و هر کدام به فدراسیونی مستقل تبدیل شدند. پس از این اتفاق، غفور آلبا به عنوان رئیس فدراسیون تنیس روی میز ایران منصوب شد. روسای فدراسیون تنیس روی میز ایران. تمامی روسای فدراسیون تنیس روی میز ایران از تاریخ تأسیس خود بدین شرح است: دستاوردهای بین المللی. تنیس روی میز ایران در اولین حضور در رویداد بین المللی که مسابقه های جهانی سال ۱۳۳۶ (۱۹۵۷ میلادی) بود، به مقام هفدهم مشترک در میان سی و سه تیم شرکت کننده دست یافت. تیم ایران در بازی های آسیایی ۱۳۳۷ شمسی (۱۹۵۸ میلادی) توکیو به مقام سوم دست پیدا کرد. امیر احتشام زاده و هوشنگ بزرگ زاده از چهره های شناخته شده آن زمان این رشته در ایران بودند. احتشام زاده در بین سال های ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۸ دوازده بار قهرمان ایران شد. در بازی های آسیایی ۱۳۶۶ (۱۹۸۷ میلادی) تیم ایران به مقام پنجم دست یافت و هوشنگ بزرگ زاده در رقابت های انفرادی مکان سوم آسیا و صاحب نشان برنز شد. بهترین عنوان ایران در تاریخ حضورش در رقابت های جهانی کسب مقام نهم جهان در سال ۱۳۴۲ شمسی (۱۹۶۳ میلادی)
است. همچنین تیم ملی پینگ پنگ ایران با حضور در رقابت های جهانی پینگ پنگ مسکو در سال ۱۳۸۹ شمسی (۲۰۱۰ میلادی) برای نخستین بار مقام ۳۵ تیمی جهان را پس از پیروزی انقلاب اسلامی کسب نمود. تنیس روی میز ایران در المپیک. تنیس روی میز ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲ میلادی) حضور در بازی های المپیک حضور یافت. ابراهیم علیدخت با حضور در المپیک بارسلونا نام خود را به عنوان اولین المپیکی تاریخ ایران در این رشته ثبت نمود.
مصلان بنت عثمان (؛ زادهٔ ) اخترفیزیک دان مالزیایی است که نقش پیشگامانه ای در مشارکت مالزی در اکتشافات فضایی داشته است. او اولین اخترفیزیک دان زن کشورش بود و در ایجاد برنامه درسی اخترفیزیک در دانشگاه ملی، همچنین افزایش آگاهی عمومی و درک نجوم و مسائل فضایی کمک شایانی کرد. او به عنوان مدیرکل آنگکاسا (سازمان فضایی ملی مالزی) منصوب شد و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ مدیر دفتر امور فضایی ملل متحد در وین بود. اوایل زندگی و تحصیلات. مصلان در سرامبان، مالزی متولد شد و در کالج تونکو کورشیه، یک مدرسه شبانه روزی معروف در سرامبان، نگری سمبیلن تحصیل کرد. استعداد او در ریاضیات باعث شد در رشته علوم ثبت نام کند. اگرچه خانواده اش تشویقش می کردند که پزشک شود، او تصمیم گرفت فیزیک را دنبال کند. او با بورسیه طرح کلمبو در دانشگاه اوتاگو در دوندین، نیوزیلند تحصیل کرد و در ۱۹۷۵ مدرک کارشناسی ارشد با افتخار دریافت کرد. سپس به عنوان مربی به دانشگاه ملی مالزی (یوکِی اِم) پیوست، اما با تمدید بورسیه اش به اوتاگو بازگشت و در ۱۹۸۱ دکترای فیزیک گرفت - اولین زنی که از زمان تأسیس دانشگاه در ۱۸۶۹ به این مدرک دست یافت. حرفه علمی. مصلان عثمان به عنوان اولین اخ
ترفیزیک دان مالزی به کشورش بازگشت و در ایجاد برنامه درسی اخترفیزیک در دانشگاه ملی و افزایش آگاهی عمومی دربارهٔ نجوم و فضا تلاش کرد. او همچنین یک ترم در رصدخانه کیسو در ژاپن پژوهش انجام داد. علاقه او به آموزش عمومی در ۱۹۹۰ زمانی پاداش گرفت که نخست وزیر مهاتیر محمد او را مسئول بخش رصدخانه در دفتر نخست وزیری قرار داد تا توسعه رصدخانه ملی مالزی در کوالالامپور را نظارت کند. پس از افتتاح رصدخانه در ۱۹۹۳، مصلان به عنوان مدیرکل بخش جدید مطالعات علوم فضایی دولت منصوب شد و برنامه توسعه میکرو ماهواره ها را راه اندازی کرد. سال بعد به مقام استاد تمامی رسید. در نوامبر ۱۹۹۹، کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد، مصلان را به عنوان مدیر دفتر امور فضایی ملل متحد (یواِن اواُ اِس اِی) در وین منصوب کرد. به درخواست نخست وزیر مهاتیر، او در ژوئیه ۲۰۰۲ به مالزی بازگشت تا به مدت پنج سال به عنوان اولین مدیرکل آنگکاسا خدمت کند، جایی که کارش منجر به پرتاب اولین فضانورد مالزیایی، شیخ مظفر شکور شد. مصلان در ۲۰۰۷ توسط بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، مجدداً به عنوان مدیر یواِن اواُ اِس اِی منصوب شد و در دسامبر همان سال آنگکاسا را ترک کرد تا به ا
ین سمت بازگردد. در یواِن اواُ اِس اِی، او با مسائلی مانند همکاری های بین المللی در فضا، پیشگیری از برخوردها و زباله های فضایی، استفاده از سکوهای سنجش از دور فضایی برای توسعه پایدار، هماهنگی قوانین فضایی بین کشورها و خطرات سیارک های نزدیک به زمین سر و کار داشت. در سپتامبر ۲۰۱۰، چندین منبع خبری گزارش دادند که سازمان ملل به زودی عثمان را به عنوان سفیر برای تماس با موجودات فرازمینی منصوب خواهد کرد، که ظاهراً این ادعاها بر اساس اظهارات او دربارهٔ نقش سازمان ملل در هماهنگی پاسخ بین المللی به چنین تماسی و حضور برنامه ریزی شده اش در یک پانل انجمن سلطنتی در اکتبر همان سال با عنوان «به سوی یک دستورکار علمی و اجتماعی دربارهٔ زندگی فرازمینی» بود. با این حال، یک سخنگوی سازمان ملل این گزارش ها را «بی معنی» خواند و هرگونه برنامه ای برای گسترش وظایف یواِن اواُ اِس اِی را رد کرد. عثمان نیز در ایمیلی به گاردین گفت: «به خواست سازمان ملل متحد باید بگویم این موضوع هرچند جالب به نظر می رسد، اما تکذیب می کنم.» او بعداً توضیح داد که سخنرانی اش نشان می دهد چگونه امور فرازمینی می تواند به موضوعی برای بحث در سازمان ملل تبدیل شود، با اس
تفاده از مثال هایی مانند بحث های سازمان ملل دربارهٔ اجرام نزدیک به زمین و زباله های فضایی. پس از بازنشستگی از سازمان ملل، عثمان در کمیته های مشورتی و هیئت های مدیره مرتبط با علم و فضا خدمت کرد، به عنوان استاد مدعو تدریس نمود و به عنوان عضو ارشد آکادمی علوم مالزی انتخاب شد. در سپتامبر ۲۰۱۷، او به عنوان مدیر دفتر منطقه ای شورای بین المللی علم (آی اِس سی) برای آسیا و اقیانوسیه منصوب شد.
کلیسای فونینگور واقع در روستای فونینگور یکی از ۱۰ کلیسای چوبی قدیمی در جزایر فارو است. این کلیسا در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۸۴۷ افتتاح شد و به همین دلیل جدیدترین کلیسای چوبی سنتی قدیمی محسوب می شود. کلیسای پورکری نیز در سال ۱۸۴۷ افتتاح شد، اما چند ماه قبل از کلیسای فونینگور. کلیسای فونینگور تنها کلیسای چوبی و قدیمی ترین کلیسا در پارش ایدی است. تا سال ۱۹۲۹، زمانی که کلیسای گیوگ افتتاح شد، این کلیسا به عنوان کلیسای پارش برای هر دو روستای فونینگور و گیوگ خدمت می کرد. محل استقرار کلیسا به نام «نیدری ای هولما» (پایین در جزیره) شناخته می شود. امروزه این منطقه دیگر شبیه یک جزیره نیست، زیرا رودخانه استورا از شمال کلیسا عبور کرده و زیر آن جاری می شود. این رودخانه همچنین کلیسا را از قبرستان جدید جدا می کند که در سال ۱۹۴۱ افتتاح و در سال ۱۹۷۲ گسترش یافته است. کلیسا دارای ۱۰ نیمکت در سمت مردان و ۹ نیمکت در سمت زنان است. منبر در مقابل جلوترین نیمکت زنان قرار دارد.
آنژیوکراتوم () یا «زگیل رگی شاخی» یک ضایعهٔ پوستی خوش خیمِ ناشی از گشادشدگی مویرگ هاست که به صورت لکه های کوچک به رنگ قرمز تا آبی دیده می شود و با هیپرکراتوز (ضخیم شدگی لایهٔ شاخی پوست) مشخص می گردد. اصطلاح "آنژیوکراتوم منتشر بدن" یا "Angiokeratoma corporis diffusum" به بیماری فابری اشاره دارد، اگرچه معمولاً به عنوان یک بیماری مستقل شناخته می شود. واژه آنژیوکراتوم ترکیبی است از: Angio- به معنای «عروقی» یا «مربوط به رگ های خونی»، Kerato- به معنای «شاخی» (اشاره به لایه شاخی پوست) و -oma به معنای «توده» یا «برجستگی» و بنابر این نام این بیماری به معنی «برجستگی شاخی عروقی» یا یا «زگیل رگی شاخی» است. آنژیوکراتوم نوعی ضایعه پوستی نادر است که به صورت لکه های کوچک قرمز تا بنفش رنگ روی پوست ظاهر می شود و گاهی با ضخیم شدن و تغییر رنگ همراه است. اگرچه اغلب بی خطر است، اما ممکن است با عوارضی مانند خونریزی، خارش یا عفونت همراه شود. محل های شایع بروز این ضایعات شامل اندام های تحتانی، ناحیه تناسلی، لب ها و دست ها است. مطالعه ای ده ساله در ایران توسط محققان دانشگاه های علوم پزشکی تهران، شهید بهشتی و ایران بر روی ۱۹۹ بیمار، نش
ان داد که میانگین سنی مبتلایان حدود ۲۵ سال بوده و تفاوت آماری معناداری از نظر جنسیت بین بیماران وجود ندارد. موفق ترین روش درمانی در این مطالعه، سرمادرمانی با حدود ۷۰ درصد اثربخشی گزارش شد. همچنین، حدود یک سوم بیماران در بررسی های پاتولوژیک دارای تشخیص متفاوتی از آنژیوکراتوم بودند که بر اهمیت نمونه برداری بافتی تأکید دارد. نشانه ها و علائم. ظاهر آن شامل گشادشدگی مویرگ ها، درگیری روپوست و هیپرکراتوز است. آنژیوکراتوم می تواند به صورت موضعی یا منتشر بروز کند. وجود آنژیوکراتوم های متعدد، به ویژه در تنهٔ بدن جوانان، ویژگی بارز بیماری فابری است؛ بیماری ای ژنتیکی که با درگیری های سیستمیک همراه است. عوارض. در برخی موارد، آنژیوکراتوم های ندولار می توانند منجر به ایجاد بافت نکروتیک و شیارهایی شوند که محل مناسبی برای رشد قارچ ها، باکتری ها و ویروس ها فراهم می کنند. عفونت هایی مانند استافیلوکوکوس نیز ممکن است در این نواحی رخ دهند. اگر ضایعه دردناک شود، شروع به ترشح مایع یا چرک کند، یا بوی نامطبوعی بگیرد، ممکن است پزشک جراحی برداشت ضایعه و پیوند پوست را توصیه کند. پاتوفیزیولوژی. بافت شناسی. آنژیوکراتوم ها به طور مشخص دارای
رگ های خونی گشادشده در پوست سطحی هستند که با هیپرکراتوز در قسمت فوقانی آن ها همراه است. تشخیص. طبقه بندی. آنژیوکراتوم ها به چند گونه تقسیم می شوند:
وایت زامبی (به انگلیسی: White Zombie) یک گروه هوی متال آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۵ تشکیل شد. آنها که در شهر نیویورک مستقر بودند، به عنوان یک گروه موسیقی نویز راک شروع به کار کردند، و سه آلبوم چندآهنگه و یک آلبوم استودیویی را در آن سبک منتشر کردند و سپس به صدای هوی متال تغییر کردند که آنها را به جریان اصلی تبدیل کرد. آلبوم های ' (۱۹۹۲) و ' (۱۹۹۵) آنها را به ترتیب به عنوان اثری تأثیرگذار در گروو متال و اینداستریال متال معرفی کردند. از معروف ترین آهنگ های آنها می توان به «بوسه تندر ۶۵»، «آفتاب سیاه» و «انسان تر از انسان» اشاره کرد. این گروه به طور رسمی در سال ۱۹۹۸ منحل شد. در سال ۲۰۰۰، وایت زامبی در وی اچ وان جزو ۱۰۰ بزرگ ترین هنرمندان هارد راک قرار گرفت و در رتبهٔ ۵۶ جای گرفت. طبق گفتهٔ شرکت نیلسن ساند اسکن تا اکتبر ۲۰۱۰، گروه شش میلیون آلبوم فروخته است. وایت زامبی توسط راب زامبی تأسیس شد، پس از اینکه ایدهٔ گروه را در سال ۱۹۸۵ در حالی که در مدرسه طراحی پارسونز در سال اول تحصیل می کرد، مطرح کرد. زامبی نام گروه را بر اساس یک فیلم ترسناک در سال ۱۹۳۲ با بازی بلا لوگوسی به نام "زامبی سفید" انتخاب کرد که اولین فیلم و
اقعی زامبی محسوب می شد (عنوان فیلم همچنین منبع نام هنری راب زامبی بود، زیرا او با نام رابرت کامینگز متولد شد). سبک موسیقی. وایت زامبی در ابتدا از صحنهٔ نویز راک شهر نیویورک پدیدار شد. آنها یک گروه موسیقی زیرزمینی نیویورک در نظر گرفته می شدند. به گفته گرگ پراتو از "آل میوزیک"، معرفی جی نوئل یونگر به گروه، «به تقویت صدای گروه کمک کرد - بیش از هر زمان دیگری به یک گروه هوی متال نزدیکتر شد.» وایت زامبی سبک خود را از نویز راک به صدای گروو متال تغییر داد، و با صحنهٔ آلترناتیو متال دههٔ ۱۹۹۰ همراه شد. راب زامبی همچنین عناصر اینداستریال راک را وارد صدای گروه می کرد و وایت زامبی را به «یکی از معدود گروه های هارد راک آن دوره تبدیل کرد که می توانستید با آن برقصید.» "هفته نامهٔ لس آنجلس"، وایت زامبی را در صحنهٔ نیو متال قرار داد و گفت که «ریتم های چرخشی گروه که باعث می شود راجرهای دنس راک» به گروه کمک کند تا برجسته شود. "ام تی وی" گروه را به عنوان «راک ترسناک» و «گروه اینداستریال متال وسواس وحشتناک» توصیف کرد. طبق گفته گرگ پراتو از "آل میوزیک"، وایت زامبی «تصاویر و موضوع فیلم ترسناک ب را با موسیقی سنگین و آوازهای غرغر» تر
کیب کرده است، بردلی تورینو از "آل میوزیک"، در بررسی آلبوم "روح شکن"، نوشت که راب زامبی «اشعار فوق العاده خارق العاده و اشعار بی نظیر را با هم ترکیب می کند».
راجیو الور یک استاد آمریکایی علوم رایانه در دانشگاه پنسیلوانیا است که در روش های رسمی، زبان های برنامه نویسی و نظریه خودکار تخصص داشته است، از جمله معرفی خودکارهای زمان دار (الور و دیل ، ۱۹۹۴) و کلمات تودرتو (الور و مدوسودان، ۲۰۰۴). پروفسور الور در پونه به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم رایانه از موسسه فناوری هند کانپور در سال ۱۹۸۷ و دکترای خود را در علوم رایانه از دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۹۱ دریافت کرد. قبل از پیوستن به دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۹۹۷، او در مرکز تحقیقات علوم محاسباتی در آزمایشگاه های بل مشغول کار بود. تحقیقات او شامل مدل سازی و تحلیل رسمی برنامه نویسی واکنشی، سیستم های ترکیبی، وارسی مدل، تأیید نرم افزار، اتوماسیون طراحی برای نرم افزار تعبیه شده و سنتز برنامه است. او یکی از اعضای انجمن ماشین های حسابگر و یکی از اعضای مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک است، و به عنوان رئیس گروه منافع ویژه در سیستم های جاسازی شده در انجمن ماشین های حسابگر خدمت کرده است. او از سال ۲۰۰۳ عنوان پروفسور زیسمان فامیلی را در یوپن دارد.