Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۷ لیتر. مصرف آب اسرائیلی ها در مقابل فلسطینی ها. بر اساس گزارش سازمان آب فلسطین، میانگین مصرف اسرائیلی ها برای هر نفر ۳۰۰ لیتر آب در روز است که بیش از ۴ برابر مصرف ۷۲ لیتری فلسطینی ها در روز است. برخی از جوامع روستایی فلسطین حتی با آب کمتری نسبت به میانگین مصرف فلسطینی ها زندگی می کنند، در برخی موارد بیش از ۲۰ لیتر برای هر نفر در روز نیست. بر اساس گزارش بانک جهانی، سرانه برداشت آب برای فلسطینیان کرانه باختری حدود یک چهارم میزان برداشت برای اسرائیلی ها است و در دهه گذشته کاهش یافته است. در سال ۱۹۹۹، فلسطینیان در کرانه باختری تنها ۱۹۰ لیتر در روز از منابع کرانه باختری، شهرک نشینان ۸۷۰ لیتر در روز و اسرائیلی ها حتی ۱۰۰۰ لیتر در روز را مصرف کردند؛ بنابراین، شهرک نشینان اسرائیلی در کرانه باختری حدود ۴٫۵ برابر میزان آب موجود در اختیار فلسطینیان استفاده کردند. در سال ۲۰۰۸، شهرک نشینان در شهرک نیران، در شمال اریحا، بیش از ۵ برابر روستای فلسطینی نزدیک العوجا استفاده کردند. سکونتگاه ارگامان در دره اردن مرکزی بیش از ۵ برابر روستای فلسطینی الزبیدات مجاور آن استفاده می کرد. مصرف خانوار در شهرک روئی، در شمال دره اردن، سران
ه ۲۱ برابر جامعه بدویان مجاور الحدیدیه بود، که به منبع آب معمولی متصل نیست. در سال ۲۰۰۹، شهرک نشینان در عفرات، با ۲۱۷ لیتر، سه برابر میزان مصرف سرانه ۷۱ لیتر در استان بیت لحم فلسطین در نزدیکی آن، مصرف کردند. در حالی که بسیاری از فلسطینی های ساکن در جوامع روستایی به آب روان دسترسی ندارند، شهرک نشینان اسرائیلی که محصولات خود را صادر می کنند مزارع، باغ های سرسبز و استخرهای شنا را آبیاری می کنند. ۴۵۰۰۰۰ شهرک نشین به اندازه یا حتی بیشتر از ۲٫۳ میلیون فلسطینی با هم آب مصرف می کنند. بسیاری از فلسطینی ها مجبورند آب را از اسرائیل بخرند که اغلب با کیفیتی مشکوک همراه با کامیون های تانکر با قیمت های بسیار بالا تحویل می شود. تانکرهای آب مجبور به انحراف طولانی مدت برای جلوگیری از ایست بازرسی نظامی اسرائیل و جاده هایی هستند که خارج از محدوده فلسطینی ها هستند، که منجر به افزایش شدید قیمت آب می شود. زیرساخت. اتصال به شبکه آب. بر اساس برنامه نظارت مشترک سازمان بهداشت جهانی و یونیسف (Joint Monitoring Program (JMP))، حدود ۹۰ درصد از فلسطینیان در سرزمین ها به یک منبع آب بهبود یافته دسترسی داشتند. یک نظرسنجی که توسط اداره مرکزی آم
ار فلسطین انجام شد نشان داد که در سال ۲۰۱۱ تعداد خانوارهای متصل به شبکه آب در سرزمین های فلسطینی ۹۱٫۸ درصد بود. در کرانه باختری، ۸۹٫۴ درصد از خانوارها در حین اتصال وصل بودند. سهم نوار غزه ۹۶٫۳ درصد بود. بر اساس مطالعه ای در سال ۲۰۰۴ توسط Karen Assaf انجام شده است، سطح خدمات پایین به خصوص در روستاهای کوچک و کمپ های پناهندگان وجود دارد. شکاف بین مناطق شهری و روستایی در مورد اتصالات خانه های آبرسانی ممکن است به این دلیل باشد که منابع آبی موجود در بسیاری از موارد برای طرف فلسطینی قابل دسترسی نیست. در ۴۲ درصد از محلات، آبرسانی بدون وقفه بوده است. ۱۹ درصد آن را حداقل تا حدی دریافت کردند. علاوه بر این، حدود ۴۰ درصد از تمام مناطق خدمات رسانی شده از کمبود آب رنج می برند. سیستم اطلاعات آب اروپا مدیترانه ای (Euro-Mediterranean Water Information System (EMWIS)) بیان می کند که پایداری آب در سرزمین های فلسطین ۶۲٫۸ درصد است. مخازن آب. به دلیل تحویل نامطمئن آب، تقریباً هر خانه فلسطینی حداقل یک مخزن آب دارد. اکثر خانه ها چندین مخزن برای ذخیره آب دارد. در کرانه باختری، مدیریت منابع آب به دلیل مقررات نظامی مورد بحث است. کیفیت آ
ب آشامیدنی. داده های یک بررسی انجام شده در سال ۲۰۱۱ نشان داد که ۴۷٫۲ درصد از خانوارهای سرزمین های فلسطینی کیفیت آب را خوب می دانند. این سهم در کرانه باختری (۷۰٫۹ درصد) به طور قابل توجهی بیشتر از نوار غزه (۵٫۳ درصد) است. در مقایسه با مطالعه قبلی، نتایج نشان می دهد که درصد خانوارهایی که کیفیت آب را خوب می دانند از ۶۷٫۵ درصد در سال ۱۹۹۹ کاهش یافته است. یک مطالعه تجزیه و تحلیل آب در سال ۲۰۱۳ که در منطقه مرکزی غزه انجام شد نشان داد که ۷۴ درصد از نمونه های آب از نقاط توزیع دارای درجات مختلفی از آلودگی میکروبیولوژیکی بودند. به طور خاص، ۲۶ درصد از نمونه ها دارای سطح آلودگی متوسط، بین ۱۱ تا ۱۰۰ کلنی در ۱۰۰ میلی لیتر، و ۱۳ درصد دارای سطوح بالایی از آلودگی بودند که بیش از ۱۰۰ کلنی کلیفرم در هر ۱۰۰ میلی لیتر بود. تلفات آب و مشکلات فاضلاب. در سال ۲۰۱۲، تلفات آب در شبکه حدود ۲۸ درصد در کرانه باختری و حتی نیمی از مقدار عرضه شده در غزه برآورد شد. در کرانه باختری، ساخت و نگهداری زیرساخت های آب و فاضلاب مشکل ساز است. مناطق فلسطینی در منطقه ج تحت کنترل اسرائیل محصور شده اند؛ بنابراین، همه پروژه ها منوط به تأیید کمیته مشترک آب و
ارتش اسرائیل است. در غزه، زیرساخت ها در معرض تخریب دوره ای در مقیاس بزرگ توسط حملات اسرائیل است، مانند حمله به بیت حانون در سال ۲۰۰۴، یا عملیات سرب ۲۰۰۸/۲۰۰۹. آب های زیرزمینی غزه به شدت آلوده به نشت فاضلاب است. ضریب تلفات بالای آب به اتصالات غیرقانونی، سیستم های فرسوده لوله در شبکه ها و اختلال در کارکرد تأسیسات نسبت داده می شود. به خصوص در نوار غزه، تلفات زیادی به دلیل اتصالات غیرقانونی ایجاد می شود. استفاده غیرقانونی از آب اغلب نتیجه کمبود آب و تأمین ناکافی است. علاوه بر این، شرایط تأسیسات آبرسانی از کمبودهای شدیدی رنج می برد که باعث نشت های بالا و نبض ضعیف آب در سیستم می شود، که هم به ضعف نهادی و هم به محدودیت های ناشی از اشغال در توسعه بخش های آب و فاضلاب، از جمله محاصره غزه نسبت داده می شود. اثرات جنگ غزه و محاصره غزه. پس از درگیری ۲۰۰۹–۲۰۰۸ اسرائیل و غزه، بانک جهانی خسارات شدیدی به زیرساخت های آب و فاضلاب در نوار غزه گزارش کرد. تقریباً تمام پمپ های فاضلاب و آب به دلیل کمبود برق و سوخت از کار افتاده بود. قطعات یدکی و سایر لوازم تعمیر و نگهداری نیاز فوری داشتند که دوباره جایگزین شوند. این وضعیت منجر به کم
بود جدی آب و سرریز فاضلاب در مناطق شهری شد که سلامت عمومی را به خطر انداخت. محاصره نوار غزه توسط اسرائیل مانع از تأمین قطعات یدکی و در نتیجه تشدید مشکل می شود. از این رو چندین آژانس امدادرسان و مقام ارشد بشردوستانه سازمان ملل متحد در سرزمین های فلسطینی خواستار باز شدن فوری گذرگاه ها شدند. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۶۰ درصد از جمعیت نوار غزه در سال ۲۰۰۹ به منابع پایدار آب دسترسی نداشتند. تصفیه فاضلاب. در سال ۲۰۰۸ حدود ۹۰ درصد از فلسطینیان در قلمروها به سرویس بهداشتی بهبود یافته دسترسی داشتند. حدود ۳۹ درصد از خانوارها از لوله های فاضلاب استفاده می کردند، در حالی که دسترسی به شبکه فاضلاب از ۳۹ درصد در سال ۱۹۹۹ به ۵۵ درصد در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت. در نوار غزه، از ۱۱۰۰۰۰ مترمکعب فاضلاب در روز که در نوار غزه تولید می شود، ۶۸۰۰۰ مترمکعب، بر اساس مطالعه ای در سال ۲۰۰۱، تصفیه شد. ۲۰ درصد از فاضلاب تصفیه شده مجدداً استفاده شد بانک جهانی در سال ۲۰۰۹ گزارش داد که سه تصفیه خانه فاضلاب موجود به طور ناپیوسته کار می کنند. زیرساخت های فاضلاب آسیب دیده اغلب به دلیل محاصره مداوم اسرائیل قابل تعمیر نیستند. این امر منجر ب
ه تأخیر در تعمیرات و کمبود برق و سوخت می شود که برای بهره برداری از تأسیسات تصفیه فاضلاب ضروری است. سازمان ملل تخمین می زند که از ژانویه ۲۰۰۸ روزانه ۵۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ متر مکعب فاضلاب تصفیه نشده و نیمه تصفیه شده به دریای مدیترانه ریخته می شود که محیط زیست منطقه را تهدید می کند. در کرانه باختری، تنها ۱۳۰۰۰ از ۸۵۰۰۰ متر مربع فاضلاب در پنج تصفیه خانه فاضلاب شهری در الخلیل، جنین، رام الله، طولکرم و البیره تصفیه شد. کارخانه البیره در سال ۲۰۰۰ با بودجه آژانس کمک رسانی آلمانی KfW ساخته شد. طبق گزارش بانک جهانی، چهار نیروگاه دیگر از نظر کارایی و کیفیت ضعیف عمل می کنند. مسئولیت تأمین آب و تصفیه فاضلاب. قوانین مربوطه. قانون بخش فعلی که پس از توافقنامه اسلو در سال ۱۹۹۵ شکل گرفت با آیین نامه ای مبنی بر تأسیس اداره آب فلسطین در سال ۱۹۹۶، منجر به یک استراتژی مدیریت منابع آب در سال ۱۹۹۸ و قانون آب در سال ۲۰۰۲ ایجاد شد. قانون آب در سال ۲۰۰۲ مسئولیت های سازمان آب فلسطین را روشن می کند و شورای ملی آب را با وظیفه تعیین سیاست های ملی آب ایجاد می کند. همچنین «شرکت های آب ملی» را تأسیس می کند. سیاست و مقررات. سیاست های کلی بخش آب توسط
کابینه وزارتخانه های فلسطین و شورای ملی آب (NWC) تعیین می شود. شورا صلاحیت تعلیق یا انحلال خدمات هیئت مدیره شرکت های ارائه دهنده خدمات آب و فاضلاب منطقه ای را دارد. اعضای شورا شامل وزارتخانه های اصلی فلسطین می باشد. سازمان آب فلسطین (PWA) به عنوان مرجع تنظیم کننده، مسئول قانون گذاری، نظارت و توسعه منابع انسانی در این بخش عمل می کند. PWA همچنین مدیریت منابع آب را بر عهده دارد. این سازمان مأموریت دارد که بازرسی های منظم را انجام دهد و ثبت تمام داده ها و اطلاعات مربوط به آب را نگه دارد. این نهاد مسئولیت آبیاری را با وزارت زراعت (MoA) و برای حفاظت از محیط زیست با سازمان کیفیت محیط زیست (EQA) به صورت مشترک بر عهده دارند. کمیته مشترک آب اسرائیل و فلسطین. به عنوان بخشی از موافقتنامه موقت ۱۹۹۵، کمیته مشترک آب بین اسرائیل و سرزمین های فلسطینی ایجاد شده است. انتظار می رفت این کمیته مقررات ماده ۴۰ موافقتنامه را که مربوط به آب و فاضلاب است را اجرا کند. این کمیته از تعداد مساوی شرکت کننده توسط دو طرف تشکیل شده است و همه تصمیمات نیاز به اجماع دارند، به این معنی که هر طرف حق وتو دارد. این کمیته مستقل از اسرائیل و تشکیلات خ
ودگردان نیست. در عوض، تصمیمات را می توان به یک سطح سیاسی بالاتر منتقل کرد. Jägerskog چندین تأخیر را در مورد اجرای طرح های پیشنهادی فلسطین در کمیته گزارش می دهد که تا حدی به دلیل کمبود بودجه فلسطین، روش های وقت گیر تأیید، دلایل هیدرولوژیکی و سیاسی است. ارائه خدمات. قانون شماره ۳ آب، زمینه قانونی تأسیس «شرکت آبفای ملی» را فراهم کرد. هدف سازمان آب فلسطین ایجاد چهار تأسیسات منطقه ای، یکی در غزه و سه تأسیسات در کرانه باختری (شمال، مرکز و جنوب) است. با این حال، در واقعیت از سال ۲۰۱۱، تنها خدمات منطقه ای برای غزه ایجاد شده است. "کرانه باختری" خدمات آب در کرانه باختری همچنان توسط شهرداری ها، دو شرکت چند شهری و شوراهای روستا ارائه می شود. بزرگ ترین و قدیمی ترین شرکت چند شهری در کرانه باختری، شرکت آب اورشلیم (JWU) در منطقه رام الله و البیره است. JWU که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد، زمانی که کرانه باختری هنوز بخشی از اردن بود، به این دو شهر و همچنین ۱۰ شهر کوچکتر، بیش از ۴۳ روستا و ۵ کمپ پناهندگان خدمات ارائه می دهد. دومین شرکت بسیار کوچکتر چند شهری، سازمان آب و فاضلاب (WSSA) است که به بیت لحم و شهرهای همسایه بیت جالا و بیت سحو
ر خدمات می دهد. در شهرهای دیگر مانند تولکرم، قلقیلیا، نابلس، جنین، جریکو و الخلیل و همچنین در شهرهای کوچک، شهرداری ها خدمات آب و - در صورت وجود - فاضلاب را ارائه می دهند. هم شرکت ها و هم شهرداری ها به میزان متفاوتی به تأمین آب عمده توسط شرکت آب اسرائیلی مکوروت وابسته هستند، که حدود ۸۰ درصد از آب مصرفی JWU را تحویل می دهد. در مناطق روستایی، آب توسط ادارات آب شورای روستا تأمین می شود. در منطقه شمال شرقی جنین، یک شورای خدمات مشترک (JSC) که توسط شش روستا تشکیل شده است، آب را تأمین می کند. "نوار غزه": در تمام ۲۵ شهرداری نوار غزه، تأمین آب بر عهده شرکت آب شهرداری های ساحلی (CMWU) است. با این حال، این شرکت هنوز در مرحله راه اندازی و انجام وظایف قانونی خود است. رویه در نظر گرفته شده این است که شهرداری ها از کمک فنی CMWU برخوردار می شوند و به تدریج کارکنان و دارایی های خود را به آن منتقل می کنند. به گفته بانک جهانی، این مدل منجر به بهبودهایی مانند تعمیر سریعتر نشت و صرفه جویی در مقیاس شد. با این حال، این طرح تا اجرای کامل فاصله دارد. این مدل مشکلات جدی را تجربه کرد که عمدتاً ناشی از شرایط سیاسی ناپایدار در نوار غزه از
سال ۲۰۰۸ بود، از جمله اختلافات بین شهرداری های تحت حکومت حماس و فتح، به طوری که برخی از شهرداری ها از انتقال دارایی ها و کارکنان خود به CMWU خودداری کردند. سازمان های مردم نهاد و دانشگاه ها. سازمان های مردم نهاد (NGO) در زمینه تصفیه و استفاده مجدد آب و فاضلاب بسیار فعال هستند. یکی از شبکه های غیردولتی، شبکه سازمان های غیردولتی محیط زیست فلسطین (PENGON) است که پس از انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۰ راه اندازی شد. این انجمن بیش از ۲۰ عضو از جمله سازمان های غیردولتی، دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی دارد. مشارکت بخش خصوصی. دو قرارداد مدیریت برای غزه در سال ۱۹۹۶ و برای منطقه بیت لحم در سال ۱۹۹۹ منعقد شد. در سال ۲۰۰۲، بلافاصله پس از وقوع انتفاضه دوم، قرارداد بیت لحم فسخ شد و قرارداد غزه منقضی شد. در غزه، در سال ۱۹۹۶، یک قرارداد مدیریتی چهار ساله با سرمایه گذاری مشترک Lyonnaise des Eaux (سوئز اس.ای کنونی) و شرکت خطیب و علمی در سال ۱۹۹۶ منعقد شد. این قرارداد کاملاً با اعتبار ۲۵ میلیون دلاری بانک جهانی تأمین شد. طبق یک مقاله بانک جهانی در سال ۱۹۹۸، کیفیت آب از زمان فعال شدن قرارداد بهبود یافت. علاوه بر این، تلفات آب کاهش یافت و م
صرف و درآمد آب افزایش یافت. با این حال، مسئولیت واقعی ارائه خدمات بر عهده شهرداری ها بود. زمانی که قرارداد در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید، دو بار به مدت یک سال تا سال ۲۰۰۲ تمدید شد. بانک جهانی گزارش می دهد که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲، ۱۶۰۰۰ اتصال غیرقانونی شناسایی شده و بیش از ۱۹۰۰ کیلومتر لوله برای نشت مشاهده شده است. همچنین ۲۲۰۰۰ اتصال تعویض، بیش از ۲۰ کیلومتر لوله تعمیر و بیش از ۳۰۰۰۰ کنتور آب تعویض شده است. مقدار آب بدون درآمد (NRW) به حدود ۳۰ درصد کاهش یافت. پس از پایان قرارداد، شرکت آب شهری ساحلی (CMWU) برای مدیریت آب و فاضلاب در نوار غزه تأسیس شده است. قرارداد مدیریت دیگری در سال ۱۹۹۹ منعقد شد که تأمین آب حدود ۶۰۰۰۰۰ نفر در استان های بیت لحم و الخلیل را با تمرکز بر روی اولی (بیت لحم) پوشش می داد. این قرارداد به شرکت ویوندی فرانسوی و شرکت لبنانی فلسطینی خطیب و علمی واگذار شد. این قرارداد مواردی از جمله بهبود زیرساخت ها و رویه های صورتحساب را شامل می شد. این قرارداد با اعتباری بالغ بر ۲۱ میلیون دلار تأمین مالی شد، در حالی که بانک سرمایه گذاری اروپا (EIB) ۳۵٫۷ میلیون دلار آمریکا ارائه کرد. عمدتاً به دلیل تداوم خصوم
ت ها و لغو زودهنگام حمایت EIB، بانک جهانی کل نتیجه پروژه را رضایت بخش ارزیابی می کند. طبق گزارش بانک جهانی، آب بدون درآمد از حدود ۵۰ درصد به ۲۴ درصد در الخلیل و تنها ۱۰ درصد در بیت لحم در سال ۲۰۰۴ کاهش یافت. اتصالات غیرقانونی در الخلیل حذف شد و در بیت لحم بیش از نصف شد. بهره وری. حدود نیمی (۴۴ درصد) از آب تولیدی، آب بدون درآمد (NRW) است، آبی که به دلیل نشت یا سرقت آب صورت حساب نمی شود. این سهم از ۲۵ درصد در رام الله تا ۶۵ درصد در جریکو متفاوت است. در نوار غزه، NRW حدود ۴۵ درصد تخمین زده می شود که ۴۰ درصد آن به دلیل تلفات فیزیکی و ۵ درصد به دلیل اتصالات ثبت نشده و تلفات کنتور است. برای مقایسه، نشت آب در لوله های شهری اسرائیل حدود ۱۰ درصد مصرف آب است. جنبه های مالی. تعرفه ها و بازیابی هزینه ها. سیاست قیمت گذاری آب در دست تهیه است. در حال حاضر افزایش تعرفه های بلوکی در سرزمین های فلسطین اعمال می شود. تفاوت قیمت بر اساس هدف (مسکونی، تجاری، صنعتی) وجود ندارد. میانگین هزینه تأمین آب ۲۲ دلار در ماه (۲۵ دلار در کرانه باختری و ۱۱۰ دلار در غزه) است. کارن اساف در سال ۲۰۰۴ میانگین تعرفه ۱٫۲۰ دلار آمریکا در هر متر مکعب را
گزارش کرد. در مناطقی که آب لوله کشی در دسترس نیست، آب از تانکرهای آب با قیمت پنج تا شش برابر بیشتر از آب لوله کشی خریداری می شود. هدف بلند مدت بازیابی هزینه های تولید آب یا حداقل هزینه های بهره برداری و نگهداری هنوز محقق نشده است. جدول زیر یک نمای کلی از توزیع خانوارها در سرزمین های فلسطینی بر اساس هزینه آب مصرفی ماهانه در سال ۲۰۰۳ ارائه می دهد. نرخ جمع آوری صورتحساب به طور متوسط در کرانه باختری ۵۰ درصد و در غزه تنها ۲۰ درصد است. سرمایه گذاری و تأمین مالی. PWA گزارش های دوره ای شامل اطلاعات پروژه ها و کمک های اهداکنندگان را صادر می کند. در کرانه باختری، مجموع هزینه سرمایه گذاری پروژه های آب از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ حدود ۵۰۰ میلیون دلار آمریکا بوده است که از این میزان ۱۵۰ میلیون در حال حاضر برای پروژه های تکمیل شده هزینه شده است. هزینه پروژه های در حال انجام ۳۰۰ میلیون دلار آمریکا بود و ۵۰ میلیون دلار باقیمانده به پروژه های آتی متعهد شد. از مجموع ۵۰۰ میلیون دلار هزینه، ۲۰۰ میلیون در بخش تأمین آب و ۱۳۰ میلیون در بخش فاضلاب سرمایه گذاری شده است. منابع مالی باقیمانده در صرفه جویی در آب (۸۰ م)، ظرفیت سازی نهادی (۳۰ م)
، آب طوفانی، منابع آب و سیستم های آبیاری هزینه شد. در عین حال، مجموع هزینه های سرمایه گذاری پروژه های آبی در نوار غزه حدود ۲۳۰ میلیون دلار آمریکا بود که بیشتر آن صرف پروژه های در حال انجام (۱۷۰ میلیون دلار) و ۶۰ میلیون مابقی هزینه های اجرایی شد. حدود ۹۰ درصد از این سرمایه گذاری ها از طریق کمک های بلاعوض و ۱۰ درصد از طریق وام های بانک سرمایه گذاری اروپا (EIB) و بانک جهانی تأمین شده است. ۱۰۰ میلیون دلار در بخش آب و ۴۰ میلیون دلار در بخش فاضلاب سرمایه گذاری شده است. تخمین زده می شود که سرمایه گذاری آتی حدود ۱٫۱ میلیارد دلار برای کرانه باختری و ۰٫۸ میلیارد دلار برای دوره برنامه ریزی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵ مورد نیاز است. همکاری خارجی. حدود ۱۵ آژانس کمک کننده دوجانبه و چندجانبه از بخش آب فلسطین حمایت می کنند. در سال ۲۰۰۶، PWA اذعان کرد که هماهنگی بین PWA و شرکا «هنوز موفقیت آمیز نبود» و برخی از شرکا و سازمان های غیردولتی PWA را «دور می زنند».
الکساندر جوئل اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که در پست مدافع کناری برای آلسوند بازی می کند. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال دانمارک، زیر ۱۸ سال دانمارک، زیر ۱۹ سال دانمارک، زیر ۲۰ سال دانمارک، و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده است.
آکور آرنا () یا پاریس-برسی یک سالن ورزشی سرپوشیده در شهر پاریس، فرانسه است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شده برای ورزش های بوکس، تنیس، هندبال، بسکتبال، هاکی روی یخ، دو و میدانی و کنسرت های موسیقی مورد استفاده قرار می گیرد.
کریستین اندرسن (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل دانمارک است که در حال حاضر مدیر باشگاه بولدکلوپن فریم است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک و دانمارک بازی کرده است.
عزت الله حبیب زاده (زاده ۱۳۵۱، دیزج قربان) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه مرند و جلفا در استان آذربایجان شرقی است که با کسب ۴۰۰۲۳ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. حبیب زاده دارای کارشناسی ارشد حقوق خصوصی و دانشجوی دکتری علوم سیاسی می باشد. وی مدیر مرکز سی تی اسکن، تصویر برداری و تشخیص طبی حکیمان مرند را می باشد و در زمینهٔ تولید تجهیزات پزشکی فعالیت دارد.
لیور راز (؛ زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱) بازیگر اسرائیلی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مریم مجدلیه"، "عملیات نهایی"، "اتاق شلوغ"، و "گلادیاتور ۲" اشاره کرد. زندگی. راز در شهرک اسرائیلی معاله آدومیم در هفت کیلومتری اورشلیم به دنیا آمد و بزرگ شد. پدر و مادر او از عراق و الجزایر به اسرائیل مهاجرت کردند. پدرش در اسرائیل در شایتت ۱۳ و شاباک خدمت می کرد و بعداً یک نهالستان را دایر کرد. مادرش معلم است. زبان مادری او عبری است. راز با پدر و مادربزرگش در خانه و با برخی از کارگران عرب (که همبازی های دوران کودکی او بودند) در نهالستان پدرش به زبان عربی بزرگ شد. راز با بازیگر اسرائیلی میتال بردا ازدواج کرده و دارای چهار فرزند است. آنها در رمت هشارون، اسرائیل اقامت دارند.
پونت دینا () یک پل قوسی روی رود سن، پاریس است. این پل که در سال ۱۸۱۴ ساخته شده دارای ۱۵۵ متر طول و ۳۵ متر عرض می باشد و برج ایفل را به مجموعه تروکادرو متصل می کند.
گرند پله افمر () یک سالن نمایشگاهی موقت در میدان شان دو مارس با طراحی ژان میشل ویلموت است. این سالن که ۱۰٬۰۰۰ مترمربع مساحت دارد در سال ۲۰۲۱ ساخته شده و قرار در سال ۲۰۲۴ جمع آوری شود. این مجموعه میزبان رویدادهای جودو و کشتی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ خواهد بود.
طول عمر و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی کمال است. در این فیلم بازیگرانی همچون موکش، جایارام، سرینیواسان، سایکومار، صدیق و کی.پی.ای.سی. لالیتا ایفای نقش کرده اند.
اذان فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی پرشانت چادها است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساچین جی جوشی، کندیس بوچر، دالیپ تاهیل، آریا بابار، علی خان، راوی کیشان، ساریتا چودری و امبر رز روا ایفای نقش کرده اند.
عبدولای کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال کوپر، و باشگاه فوتبال گرونوبل فوت ۳۸ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مالی و مالی بازی کرده است.
اورنا بانای (به )(زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۶۶) بازیگر، کمدین، سرگرم کننده و عضو سابق شورای شهر تل آویو یافو اسرائیلی است. زندگی نامه. بنایی در بئرشبا زاده شد و در شهر امر بزرگ شد. پدرش یک قاضی در بئرشبا بود و مادرش یکی از مدیران آموزش و پرورش در شهر بئرشبا بود. بسیاری از نزدیکان او بازیگران و خوانندگان موفق اسرائیلی بودند. نسل بعدی خانواده بنایی، از جمله اورنا و برادرانش، که میر و اویاتار نام داشتند نیز از این سنّت پیروی کردند. بنایی پس از سه سال تحصیل در رشته بازیگری در استودیوی "نیسان ناتیو" در تل آویو، شروع به اجرای برنامه های استندآپ کمدی و سرگرمی کرد. بنایی به خاطر بازی در نقش "لیمور" در یکی از برنامه های تلویزیونی طنز در تلویزیون اسرائیل به همراه ارز تال، بسیار شناخته شد. از سال ۲۰۰۳، بنایی در یک برنامه تلویزیونی طنز محبوب به نام "Eretz Nehederet" شروع به اجرا کرد. علاوه بر این، بنایی در درام های تلویزیونی مانند "Merchav-Yarkon" و "Max VeMoris" بازی کرد. بنای همچنین در نمایشنامه های تئاتری مانند "مجردها" و "آخرین رقص برهنگی" نیز بازی کرد. او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ به عنوان عضو شورای شهر تل آویو یافو از طرف حزب سب
ز نیز خدمت کرد. بنایی در سال ۲۰۰۵ در یک برنامه تلویزیونی نقش «عفرت» را بازی کرد که در آن برنامه به عنوان نویسنده نیز ایفای نقش کرده بود. این برنامه تلویزیونی بر اساس ماجرای واقعی بارداری خود بنایی و تولد پسرش بود. او دیدگاه خود را در مورد مناقشه اعراب و اسرائیل به عنوان یک چپگرا توصیف می کند. زندگی شخصی. بنایی خواهر خوانندگان اویاتار بنایی، میر بنایی و عفرت بنایی است. او در سال ۱۳۸۲ صاحب پسری به نام امیر شد. در سال ۲۰۰۸ او در مصاحبه ای با روزنامه "یدیعوت تل آویو" فاش کرد که پدر بچه اش روزنامه نگاری به نام "آهارون بارنیاً است. بنایی در سال ۲۰۰۸ در حالی که با شخصی به نام «کارین» رابطه داشت، دومین فرزندش به نام «میکا» را به دنیا آورد. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۱ بنایی خود را به عنوان یک لزبین معرفی کرد. او در ژوئیه ۲۰۱۷ با بازیگر و فیلمنامه نویسی به نام «چن ساباگ» رابطه برقرار کرد و در ماه مه ۲۰۱۹ خبر وجود این رابطه در رسانه ها منتشر شد که باعث جدایی آنها از یکدیگر شد. پس از آن، او حدود شش ماه با سرآشپزی به نام «شیرال» رابطه داشت. همچنین از سال ۲۰۲۱ بنایی با «آدی کوهن» رابطه داشته است. بنایی ساکن تل آویو است. فعالیت سیاسی
. بنایی از نظر سیاسی فعال است و با مبارزات مستمری را برای حقوق حیوانات دارد. او با احزاب چپ سیاسی در اسرائیل در ارتباط است. قبل از انتخابات مقامات محلی در اسرائیل سال ۲۰۰۳، او به حزب سبز پیوست و از طرف این حزب به عنوان عضو شورای شهرداری تل آویو برای یک دوره خدمت کرد. بنایی در کنفرانس های مختلف در زمینه های سیاسی سخنرانی می کند. در انتخابات شورای شهر تل آویو در سال ۲۰۱۳، او در جایگاه نمادین هجدهم که آخرین جایگاه در فهرست بود، قرار گرفت. بنایی در مصاحبه ای در جریان نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه به درد و رنج هر دو طرف درگیری اشاره کرد. او گفت که شرمنده مردم اسرائیل است زیرا «بیشتر آنها بابت این جنگ عصبانی هستند» و گفت که نمی تواند بگوید «بگذارید اسرائیل پیروز شود» زیرا اعتقاد دارد که مردم غزه نیز حق زندگی دارند. این اظهارات بعدها مورد انتقاد قرار گرفت و بنایی توسط مجری تلوزیونی از برنامه زنده خارج شد. بنایی سپس اظهارات خود را پس گرفت، بیانیه ای صادر کرد و در آن نوشت که برخی از سخنان او اشتباه فهمیده شده، حماس را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرد و عملیات نظامی اسرائیل را صحیح و مناسب توجیه کرد. او در اعتراضات علیه
نتانیاهو شرکت داشت و در جریان این اعتراضات، بنایی یک اسباب بازی جنسی را به همراه تصویر بنیامین نتانیاهو منتشر کرد و به خاطر این کار خود بسیار مورد انتقاد قرار گرفتند. در فوریه ۲۰۲۱، او به همراه گروهی از خوانندگان به دادگاه عالی اسرائیل شکایت کردند و از دادستان کل خواستند که دربارهٔ رهبران کمپین «چپ های خیانتکار» تحقیق کنند.
اکنون عدالت برقرار خواهد شد فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی هاریش شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، ریکا، روهینی هاتانگادی، فاروغ شیخ، پریم چوپرا، راضا مراد، هریش پتل، پاریکشیت سهنی، هیمانی شیوپوری و دپیکا امین ایفای نقش کرده اند.
نیوز ویکلی یک مجله امور جاری استرالیا است که توسط شورای ملی مدنی منتشر می شود و مقر اصلی آن در بالوین، ویکتوریا است. همچنین دفاتری در کوئینزلند، نیو ساوت ولز، استرالیای غربی و استرالیای جنوبی دارد تاریخچه و مشخصات. "نیوز ویکلی" توسط بی ای سانتاماریا تأسیس شد و اولین بار در سپتامبر ۱۹۴۳ با نام "آزادی" منتشر شد. بعداً نام خود را به "استرالیا نشنال نیوز ویکلی" تغییر داد، و نام فعلی خود را در سال های ۱۹۴۷–۱۹۴۶ انتخاب کرد. "نیوز ویکلی" به پنج اصل شورای ملی مدنی پایبند است: «خانواده طبیعی به عنوان واحد اساسی جامعه»، تمرکززدایی، «یکپارچگی فرد»، میهن پرستی، و «فضیلت های یهودی-مسیحی». طبق فهرست کتابخانه کمپسی، "نیوز ویکلی" تحلیلی از روندهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، آموزشی و اقتصادی جاری در استرالیا با تمرکز بر اخلاق ارائه می کند. در سال ۱۹۵۵ تیراژ ۳۰۰۰۰ نسخه داشت. گروه های مرتبط عبارتند از مرکز تامس مور و انجمن خانواده استرالیا. مناقشه و درگیری با دیگر گروه های سیاسی در طول زمان غالب شد. جزئیات انتشار. ویراستار پیتر کلهر و ناشر شرکت انتشارات فریدام با مسئولیت محدود.
دریاچه برتری () یک دریاوار نسبتاً کوچک و نامنظم در عرض های جنوبی ماه است که در میان زمین های ناهموار جنوب دریای نمناکی قرار گرفته است. برجسته ترین عارضه در قطر این حوضه، دهانه کوچک کلاوزیوس است. مختصات ماه نگاری این عارضه است و در قطر ۱۸۴ کیلومتری قرار دارد. نام این دریاچه وار (دریاچه قمری) یک اصطلاح نسبتاً جدید در نام گذاری های ماه است که در سال ۱۹۷۶ توسط اتحادیه بین المللی نجوم به طور رسمی تأیید شد. اسمارت-۱، مدارگرد ماه، در دریاچه برتری سقوط کرد. این کاوشگر در ۳ سپتامبر ۲۰۰۶ به سطح ماه برخورد کرد و ستاره شناسان برای تعیین خواص مواد پرتاب شده، آن را رصد کردند.
کاپیتان فراکاس () یک درام تاریخی صامت ایتالیایی محصول سال ۱۹۱۹ به کارگردانی ماریو کازرینی است. این نخستین اقتباس سینمایی از رمانی به همین نام نوشته شده در سال ۱۸۶۳ توسط تئوفیل گوتیه است.
گِردابه های قمری () حلقه های مرموزی روی سطح ماه هستند که شبیه خطوط یا مسیرهای خمیده به نظر می رسند. این گردابه ها روشن تر از محیط اطراف خود به نظر می رسند، مانند گرد و غبار تازه، حتی اگر احتمالاً خیلی قدیمی باشند. نام این عارضه های طبیعی از شکل گرداب مانند، خمیده و مارپیچی آنها گرفته شده است. این اشکال گرداب مانند اغلب در مناطقی با میدان مغناطیسی قوی تر ظاهر می شوند، هرچند ماه دیگر میدان مغناطیسی آن چنانی ندارد. دانشمندان دقیقاً مطمئن نیستند که این گردابه ها چگونه تشکیل شده اند، اما چند نظریه وجود دارد: شرح علمی. گردابه های قمری ویژگی های مرموزی هستند که در سراسر سطح ماه یافت می شوند و با داشتن سپیدایی بالا، ظاهر بصری جوان (یعنی داشتن ویژگی های نوری یک سنگ پوشه نسبتاً جوان) و (اغلب) داشتن شکلی سینوسی مشخص می شوند. شکل منحنی آن ها اغلب توسط نواحی با سپیدایی پایین که بین گردابه های روشن پیچ می خورند، برجسته می شود. به نظر می رسد که روی سطح ماه قرار گرفته اند، روی دهانه ها و نهشته های پرتابی قرار می گیرند، اما هیچ عارضه قابل مشاهده ای را ایجاد نمی کنند. گردابه ها هم بر روی دریاوار و هم سرزمین های مرتفع ماه شناسا