Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیشگیری از برخورد در سطح فیزیکی (PLCA) یکی از اجزای زیرلایه همبستگی اترنت است که بین لایه فیزیکی (PHY) و لایه کنترل دسترسی به رسانه (MAC) قرار دارد و در بند ۱۴۸ استاندارد IEEE 802.3 تعریف شده است. هدف PLCA جلوگیری از برخوردهای رسانه ای اشتراکی و سربار ارسال مجدد داده ها است. این تکنولوژی در استاندارد 802.3cg (10BASE-T1) مورد استفاده قرار می گیرد، که به ویژه بر روی فراهم کردن اتصال اترنت برای کاربردهای اینترنت اشیاء با برد کوتاه و محیط های صنعتی با پهنای باند کم و تحمل نویز بالا تمرکز دارد. برای اینکه استاندارد چندپخشی 10BASE-T1S بتواند به طور مؤثر با CAN XL رقابت کند، نیاز به نوعی داوری (arbitration) وجود داشت. طرح داوری خطی PLCA شباهت هایی با سیستم Byteflight دارد، اما PLCA از ابتدا طراحی شده است تا با لایه های MAC اترنت که دارای مکانیسم های تشخیص شلوغی در رسانه اشتراکی هستند، سازگار باشد. این طراحی از ابتدا به طور خاص برای پشتیبانی از رسانه های اشتراکی موجود در اترنت به ویژه در کاربردهای صنعتی و اینترنت اشیا توسعه یافته است عملیات. در یک طرح PLCA، به تمام گره ها شماره های ترتیبی منحصربه فرد (ID) اختصاص داده
می شود که در بازه ای از 0 تا N قرار دارند. شناسه 0 به یک گره خاص به نام "گره اصلی" (Master Node) اختصاص دارد که در دوره های بیکار (Idle Intervals)، سیگنال همگام سازی را به شکل یک بیکن (یک قاب ضربان خاص) ارسال می کند. پس از ارسال بیکن، در طول چرخه PLCA، هر گره فرصتی برای ارسال داده ها (Transmission Opportunity یا TO) دریافت می کند. هر بازه فرصت ارسال بسیار کوتاه است (معمولاً معادل 20 بیت)، بنابراین سربار برای گره هایی که داده ای برای ارسال ندارند، بسیار کم است.اگر مدار PLCA تشخیص دهد که فرصت ارسال گره (TO) قابل استفاده نیست (به دلیل اینکه یک گره دیگر با شناسه (ID) پایین تر ارسال خود را آغاز کرده و رسانه در ابتدای TO برای این گره مشغول است)، ورودی "برخورد محلی" (Local Collision) به لایه MAC اعمال می شود و ارسال داده ها به تأخیر می افتد. این وضعیت زمانی برطرف می شود که گره مجدداً فرصت ارسال خود را دریافت کند. یک MAC استاندارد به برخورد محلی با اجرای یک بک آف (Backoff) واکنش نشان می دهد. با این حال، از آنجایی که این اولین و تنها بک آف برای این قاب است، بازه بک آف برابر با کوتاه ترین قاب ممکن است. بنابراین، تایمر
بک آف قطعاً تا زمانی که TO گره فراهم شود، به پایان می رسد و هیچ افت عملکرد اضافی رخ نخواهد داد. جستارهای وابسته. اینترنت اشیا (IOT)
یک سوئیچ متعادل بار یک معماری سوئیچ است که صد درصد توان عملیاتی را بدون هیچ داوری مرکزی تضمین می کند و هزینه ارسال هر بسته دو بار از طریق نوار متقاطع است. سوئیچ های متعادل بار موضوع تحقیق برای روترهای بزرگ هستند که از نقطه داوری مرکزی عملی گذشته اند. روترهای اینترنت معمولاً با استفاده از کارت های خط متصل به سوئیچ ساخته می شوند. روترهایی که از کل متوسطی پشتیبانی می کنند ممکن است از یک به عنوان سوئیچ خود استفاده کنند، اما روترهای با پهنای باند بالا معمولاً از نوعی اتصال متقاطع استفاده می کنند. در یک ، هر خروجی به یک ورودی متصل می شود، به طوری که اطلاعات می توانند به طور همزمان از هر خروجی عبور کنند. میله های متقاطع مورد استفاده برای سوئیچینگ بسته معمولاً ده ها میلیون بار در ثانیه پیکربندی مجدد می شوند. زمانبندی این پیکربندی ها توسط یک داور مرکزی، به عنوان مثال یک داور Wavefront ، در پاسخ به درخواست های کارت های خط برای ارسال اطلاعات به یکدیگر تعیین می شود. داوری کامل منجر به محدود شدن توان عملیاتی تنها با حداکثر توان خروجی هر ورودی یا خروجی می شود. به عنوان مثال، اگر تمام ترافیکی که به کارت های خط A و B وارد می
شود برای کارت خط C باشد، حداکثر ترافیکی که کارت های A و B می توانند با هم پردازش کنند توسط C محدود می شود. نشان داده شده است که داوری کامل به مقادیر زیادی از محاسبات نیاز دارد. بسیار سریعتر از تعداد پورت های روی نوار متقاطع افزایش می یابد. سیستم های عملی از اکتشافی های داوری ناقص (مانند iSLIP) استفاده می کنند که می توانند در مدت زمان معقولی محاسبه شوند. یک سوئیچ متعادل کننده بار به یک سوئیچ متعادل کننده بار مربوط نمی شود، که به نوعی روتر اشاره دارد که به عنوان قسمت جلویی در مزرعه ای از سرورهای وب برای پخش درخواست ها به یک وب سایت واحد در بسیاری از سرورها استفاده می شود. معماری پایه. همانطور که در شکل سمت راست نشان داده شده است، یک سوئیچ با بار متعادل دارای N کارت خط ورودی است که هر کدام با نرخ R هستند که هر کدام توسط یک لینک نرخ R/N به N بافر متصل هستند. این بافرها به نوبه خود هر کدام به کارت های خط خروجی N، هر کدام با نرخ R، توسط پیوندهایی با نرخ R/N متصل می شوند. بافرها در مرکز به N صف خروجی مجازی تقسیم می شوند. هر کارت خط ورودی بسته های خود را به طور مساوی در بافرهای N پخش می کند، کاری که به وضوح می تواند
بدون اختلاف انجام دهد. هر بافر این بسته ها را در یک حافظه محلی بافر با نرخ ترکیبی R می نویسد. به طور همزمان، هر بافر بسته هایی را در سر هر صف خروجی مجازی به هر کارت خط خروجی می فرستد، دوباره با نرخ R/N برای هر کارت. کارت خط خروجی می تواند به وضوح این بسته ها را بدون هیچ اختلافی از خط خارج کند. هر بافر در یک سوئیچ متعادل بار به عنوان یک سوئیچ حافظه مشترک عمل می کند، و یک سوئیچ متعادل کننده بار اساسا راهی برای افزایش مقیاس سوئیچ حافظه مشترک، به قیمت تاخیر اضافی مرتبط با ارسال بسته ها با نرخ R/N است. دو بار گروه استنفورد که سوئیچ های متعادل بار را بررسی می کند، روی پیاده سازی هایی متمرکز شده است که تعداد بافرها برابر با تعداد کارت های خط است. یک بافر روی هر کارت خط قرار می گیرد و دو مش اتصال در واقع مش یکسان هستند و نرخ 2R/N را بین هر جفت کارت خط تامین می کنند. اما معماری اصلی سوئیچ متعادل بار نیازی به قرار دادن بافرها بر روی کارت های خط یا وجود یکسانی بافر و کارت خط ندارد. یکی از ویژگی های جالب سوئیچ متعادل بار این است که، اگرچه برای اتصال هر کارت خط به هر بافر، شبکه مش کارت های خط به بافرها مورد نیاز است، اما
هیچ الزامی وجود ندارد که مش به عنوان یک میله متقاطع غیر مسدود کننده عمل کند یا اتصالات به هر الگوی ترافیکی پاسخگو باشد. چنین اتصالی بسیار ساده تر از یک میله متقاطع داوری مرکزی است. مرتب نگه داشتن بسته ها. گر دو بسته برای خروجی یکسان پشت سر هم به یک کارت خط برسند، به دو بافر مختلف پخش می شوند که می توانند دو اشغال متفاوت داشته باشند و بنابراین بسته ها می توانند تا زمانی که به کارت تحویل داده شوند دوباره مرتب شوند. خروجی اگرچه سفارش مجدد قانونی است، اما معمولاً نامطلوب است، زیرا [Control Protocol|TCP] با بسته های مرتب سازی مجدد به خوبی عمل نمی کند. با افزودن تأخیر و بافر بیشتر، سوئیچ بار متعادل می تواند نظم بسته را در جریان ها تنها با استفاده از اطلاعات محلی حفظ کند. یکی از این الگوریتم ها FOFF است ( قاب های کاملا مرتب شده اول ). FOFF از مزایای اضافی حذف هر گونه آسیب پذیری در برابر الگوهای ترافیکی آسیب شناسی و ارائه مکانیزمی برای اجرای اولویت ها برخوردار است. پیاده سازی ها. میله متقاطع تک تراشه به علاوه داور متعادل کننده بار. پروژه Tiny Tera دانشگاه استنفورد یک معماری سوئیچ را معرفی کرد، که حداقل به دو طرح ترا
شه برای خود پارچه سوئیچینگ (برش میله متقاطع و داور) نیاز داشت. ارتقاء آربیتر برای شامل متعادل سازی بار و ترکیب این دستگاه ها می تواند دارای مزایای قابلیت اطمینان، هزینه و توان عملیاتی باشد. روتر جهانی تک. از آنجایی که کارت های خط در یک سوئیچ متعادل بار نیازی به نزدیکی فیزیکی به یکدیگر ندارند، یک پیاده سازی ممکن استفاده از یک شبکه اصلی قاره یا جهانی به عنوان شبکه اتصال و از روترهای اصلی به عنوان "کارت های خط" است. چنین پیاده سازی از افزایش تمام تأخیرها به دو برابر تأخیر انتقال در بدترین حالت رنج می برد. اما چندین مزیت جالب دارد:
آرمن سرگئی گریگوریان ، خواننده-ترانه پرداز، هنرمند، و چهرهٔ اصلی گروه موسیقی کرماتوریج است. او تبار ارمنی دارد و در روسیه متولد شده است. زندگی حرفه ای. آرمن گریگوریان در ۲۴ نوامبر ۱۹۶۰ در مسکو از والدینی ارمنی به دنیا آمد. در دوران مدرسه، هم کلاسی سرگئی گولووکین بود که بعدها به یک قاتل سریالی بدنام تبدیل شد. گریگوریان که بازیکن دینامو مسکو بود، دو بار قهرمان فوتبال جوانان شد. او در دوران کودکی به صدای جادویی بیتلز که به طرز مرموزی از "پردهٔ آهنین" عبور می کرد گوش می داد. با الهام از موسیقی بیتلز، گریگوریان در دوران دبیرستان حرفهٔ موسیقی خود را آغاز کرد (از سال ۱۹۷۷ در گروهی به نام «فشار جوی» می نواخت) و در سال ۱۹۸۳ گروه «کرماتوریج» را تشکیل داد که در سراسر اتحاد جماهیر شوروی شهرت یافت و در کنسرت های مختلف شرکت داشت. جستجوی طولانی برای صدای منحصربه فرد خود در سال ۱۹۸۴ به ثمر نشست، هنگامی که «کرماتوریج» به نسخهٔ خود از راک اند رول یک ویولن اضافه کرد. آرمن گریگوریان از دههٔ ۱۹۸۰ در توسعهٔ موسیقی راک روسیه نقش داشته است. آرمن گریگوریان نویسندهٔ بیش از دویست ترانه است. بسیاری از آن ها، از جمله «کرماتوریج»، «تانیا»
، «کندراتی»، «باد زباله»، «خابیبولین»، «الزای زشت»، «سباستیا»، «گربهٔ سکسی»، «توت فرنگی با یخ»، «دختر کوچولو»، «۲۰۰۱» و «کاتماندو»، در میان مخاطبان در سراسر اتحاد جماهیر شوروی پیشین، هلند، آلمان، اسرائیل و ایالات متحده بسیار محبوب هستند. او اشعار چندوجهی می نویسد که اغلب با مضامین زندگی و مرگ در زمینه های مذهبی مختلف سروکار دارند. ترانه های «طنزآمیز و فلسفی» گریگوریان به «صداقت و انسانیت» شهرت دارند. در سال ۲۰۰۶ آرمن گریگوریان پروژهٔ جدیدی به نام "فرشتهٔ ۳" را آغاز کرد و آلبومی به نام "تانک چینی" منتشر کرد. به گفتهٔ منتقدان، مفهوم این آلبوم روح هیجان، ماجراجویی و حقایق تغییرناپذیر است که با واقعیت های مدرن گره خورده است. آرمن گریگوریان طراح چندین پروژهٔ معماری است. او همچنین به عنوان نقاش و فعال اجتماعی شناخته می شود. گریگوریان توسط خوانندگان روزنامهٔ «کشتی نوح» به عنوان یکی از "۱۰۰ ارمنی مشهور مقیم روسیه" معرفی شده است. در سال ۲۰۱۲ «کرماتوریوم» دادخواستی صادر کرد و از دومای دولتی درخواست کرد جرم انگاری همه اشکال نازیسم، از جمله نسل کشی ارمنی ها را انجام دهد. در سال ۲۰۱۲ «کرماتوریج» و دیگر موسیقی دانان شناخته
شدهٔ روسی (یوری شووچوک، براوو، و دیگران) آلبومی به نام «آلبوم سفید» ضبط کردند تا با مخالفان رئیس جمهور ولادیمیر پوتین ابراز همبستگی کنند. این آلبوم نام خود را از روبان های سفید به کاررفته توسط تظاهرکنندگان در اعتراضات گرفت. در سال ۲۰۱۹ آرمن گریگوریان اولین زندگی نامهٔ رسمی گروه "کرماتوریج" با عنوان «ارواح کرماتوریج» را نوشت. در ژوئن ۲۰۲۳ مجموعه ای از بهترین ترانه های گریگوریان به زبان های مختلف ترجمه و منتشر شد. خانواده. پدر آرمن گریگوریان، سرگئی آریستاکسی (درگذشتهٔ ۱۹۹۵)، طراح هواپیما و دیپلماتی متخصص شرق بود. مادرش، آیدا میخائیلونا (نام خانوادگی دوشیزگی: تونیان، زادهٔ شهر گوریس ارمنستان؛ درگذشتهٔ ۱۹۹۱)، شیمی دان و میکروبیولوژیست بود. او دو بار ازدواج کرده است: اولین بار با ایرینا خالیوتینا که از او یک پسر و یک دختر دارد و دومین بار با داریا شاتالووا. اکنون در یک رابطهٔ غیررسمی با ناتالیا سرا به سر می برد. گریگوریان سه فرزند دارد: گریگور (متولد ۱۹۹۰)، یِلیزاوتا (متولد ۱۹۹۱)، و آنا-اِکاترینا (متولد ۱۹۹۸).
روز جهانی افراد نان باینری، هر ساله در ۱۴ ژوئیه برگزار می شود و هدف آن، آگاهی افزایی و سازماندهی در مورد مسائلی است که افرادی با جنسیت کوئیر در سراسر جهان با آن مواجه هستند. این روز برای نخستین بار در سال ۲۰۱۲ جشن گرفته و توسط کتیه ون لون آغاز شد. این تاریخ دقیقاً بین روز جهانی مرد و روز جهانی زن انتخاب شد. هفته آگاهی نان باینری نیز هفته ای است که از دوشنبه قبل از روز جهانی افراد نان باینری در ۱۴ ژوئیه، شروع می شود. این یک دوره آگاهی ال جی بی تی کیو+ است که به افراد نان باینری اختصاص داده شده است.
فراری بزرگ (به انگلیسی: The Great Escaper) یک فیلم زندگی نامه ای کمدی-درام محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی الیور پارکر، نویسندگی ویلیام آیوری با بازی مایکل کین و گلندا جکسون است. این فیلم بر اساس داستان واقعی کهنه سرباز ۹۰ ساله نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در جنگ جهانی دوم برنارد جردن است که از خانه سالمندان خود برای شرکت در مراسم بزرگداشت هفتادمین سالگرد پیاده سازی در نرماندی در فرانسه در ژوئن ۲۰۱۴ شرکت کرد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در لندن در بی اف ای ساوت بانک در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳ انجام داد، و در ۶ اکتبر ۲۰۲۳ در بریتانیا توسط برادران وارنر پیکچرز منتشر شد. این فیلم آخرین بازی های هر دو بازیگر اصلی را رقم زد: جکسون در ژوئن ۲۰۲۳، نه ماه پس از پایان فیلمبرداری درگذشت. کین در اکتبر ۲۰۲۳ بازنشستگی خود را از بازیگری اعلام کرد. این همچنین آخرین فیلم تولید شده توسط پته (شرکت فیلم سازی) است، پس از اینکه این بخش در نوامبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که آنها برای تمرکز بر تلویزیون ممتاز تغییر ساختار خواهند داد و فقط فیلم هایی را از شرکت مادر خود منتشر خواهند کرد. در زمان فیلمبرداری، کین ۸۹ ساله و جکسون ۸۶ ساله بود. فیلم دیگری، با
عنوان "آخرین تفنگدار" با بازی پیرس برازنان که در ۵ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد، بر اساس داستان جردن است.
قایق یَدَک کِش یا یدک بر، نوعی قایق است که برای هل دادن دوبه یا شناورهای حمل خودرو طراحی شده است. این قایق ها با دماغه مربعی، آبخور کم عمق و معمولاً با زانوهایی که صفحات بزرگی هستند که برای هل دادن دوبه ها با ارتفاع های مختلف به دماغه نصب می شوند، مشخص می شوند. این قایق ها معمولاً در رودخانه ها و آبراه های داخلی فعالیت می کنند. به چندین دوبه که به هم بسته شده اند یا یک قایق و هر دوبه ای که به آن بسته شده باشد، «یدک کش» گفته می شود و می تواند ده ها دوبه داشته باشد. بسیاری از این کشتی ها، به ویژه قایق های مسافت طولانی، شامل محل زندگی برای خدمه هستند. توان خروجی موتور قایق یدک کش از کمتر از ۶۰۰ اسب بخار (۴۴۷ کیلووات) تا ۱۱٬۱۰۰ اسب بخار (۸٬۲۷۷ کیلووات) متغیر است. اندازه. اکثر قایق های یدک کش از ۳۵ تا ۲۰۰ فوت (۱۱ تا ۶۱ متر) طول و ۲۱ تا ۵۶ فوت (۶٫۴ تا ۱۷٫۱ متر) عرض دارند. قایق های کوچکتر در بندرها، مناطق شناور و اطراف قفل ها استفاده می شوند در حالی که قایق های بزرگتر در عملیات «خطوط هوایی» در مسافت های طولانی و بین بنادر اصلی فعالیت می کنند. در ایالات متحده، در جنوب زنجیره سدهای سلولی صخره ای در رودخانه می سی سی پی
، رودخانه بدون قفل یا مانعی به جز اندازه و عمق کانال باز است. قایق های بزرگتر می توانند این بخش از رودخانه را با حداکثر اندازه یدک کش ۴۲ دوبه به سمت جنوب و ۴۰+ دوبه به سمت شمال طی کنند. یک یدک کش معمولی رودخانه ممکن است ۳۵ تا ۴۲ دوبه باشد که هر کدام حدود ۲۰۰ فوت (۶۱ متر) طول و ۳۵ فوت (۱۱ متر) عرض دارند و به شکل مستطیلی به طول ۶ تا ۷ دوبه و عرض ۵ تا ۶ دوبه، بسته به تعداد دوبه ها در یدک کش، پیکربندی شده اند. کل یدک کش، به استثنای قایق یدک کش، به راحتی می تواند بیش از ۱۲۰۰ فوت (۳۷۰ متر) طول و ۲۰۰ فوت (۶۱ متر) عرض داشته باشد و بیش از ۶ هکتار (۲٫۴ هکتار) را پوشش دهد و هزاران تن محموله را در خود جای دهد. در ایالات متحده در بالای سنت لوئیس در رودخانه می سی سی پی علیا و در رودخانه های دیگر مانند ایلینوی، اوهایو، آرکانزاس، تنسی و کامبرلند، قایق ها به دلیل اندازه محفظه های قفل، می توانند تنها تا ۱۶ دوبه را اداره کنند. این قایق ها معمولاً به ۵۰۰۰ اسب بخار (۳٬۷۲۸ کیلووات) محدود می شوند. قایق های یدک کش در سرویس خطوط هوایی ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته کار می کنند و جدیدترین تجهیزات ناوبری مانند رادار رنگی، سیستم های جی پی اس، نم
ودارهای الکترونیکی رودخانه و ارتباطات رادیویی تخصصی را دارند. قایق هایی که از آبراه درون ساحلی (ICW) عبور می کنند معمولاً به عنوان «قایق های خندقی» یا «قایق های کانالی» شناخته می شوند. یدک کش های ICW معمولاً از ۱ تا ۶ دوبه با اندازه های مختلف تشکیل شده اند که معمولاً هنگام بارگیری «به صورت انتهایی» به هم متصل می شوند یا هنگام خالی بودن «به صورت پهلو به پهلو» به هم متصل می شوند. تاریخچه. اصطلاح قایق یدک کش از دوران کشتی بخار نشأت می گیرد، زمانی که ثروت کشتی های بخار رو به کاهش گذاشت و برای زنده ماندن، کشتی های بخار شروع به «یدک کشیدن» دوبه های چوبی در کنار خود کردند تا درآمد اضافی کسب کنند. در نهایت، گسترش راه آهن پس از جنگ داخلی آمریکا به دوران کشتی بخار پایان داد. در طول قرن نوزدهم، از قایق های یدک کش برای هل دادن قایق های نمایشی استفاده می شد که موتور بخار نداشتند تا فضا را برای یک تئاتر آزاد کنند. قایق های یدک کش حفظ شده. موزه کشتیرانی داخلی در دوردرخت، هلند جنوبی، هلند، حول رنه زیگفرید، یک قایق هل دهنده رودخانه راین که در سال ۱۹۶۳ ساخته شد و در سال ۱۹۸۹ از رده خارج شد، متمرکز شده است. دبلیو. پی. اسنایدر ج
ونیور، همچنین به عنوان W. H. Clingerman, W. P. Snyder Jr. State Memorial یا J. L. Perry شناخته می شود، یک قایق یدک کش تاریخی است که در رودخانه ماسکینگام در ماریتا، اوهایو، در موزه رودخانه اوهایو پهلو گرفته است. این کشتی که یک بنای تاریخی ملی است، تنها قایق یدک کش چرخدار با موتور بخار دست نخورده است که هنوز در سیستم رودخانه ایالات متحده وجود دارد.
در اساطیر یونان، موروس (به یونانی باستان: Μόρος، به معنی "سرنوشت شوم، تقدیر") روح مجسم نابودی قریب الوقوع است که فانیان را به سوی سرنوشت مرگبارشان سوق می دهد. همچنین گفته می شد که موروس به مردم توانایی پیش بینی مرگ خود را می داد. معادل رومی او فاتوم بود. خانواده. موروس فرزند نیکس، الهه اولیه شب است. نویسندگان رومی می گویند که موروس توسط اربوس، ایزد اولیه تاریکی، به دنیا آمد. با این حال، در تئوگونیا هزیود گفته شده است که نیکس او را به تنهایی، همراه با چند فرزند دیگرش، به دنیا آورد. صرف نظر از حضور یا عدم حضور پدر موروس، این امر او را برادر مویرای یا سرنوشت ها می کند. از دیگر خواهران و برادران او می توان به تاناتوس و کرها، ارواح مرگ که نمایانگر جنبه های فیزیکی مرگ بودند، اشاره کرد - کرها آورندگان مرگ خشونت آمیز و بیماری لاعلاج بودند، در حالی که تاناتوس نمایانگر مرگ آرام تر است. اسطوره شناسی. در پرومته در زنجیر، تیتان می گوید که او به بشریت روح الپیس، شخصیت امید را داده است تا به آنها کمک کند از اجتناب ناپذیری موروس چشم پوشی کنند. او همچنین به عنوان «خدای نابودگر همه چیز، که حتی در دنیای مردگان در فرهنگ یونانی،
قربانی خود را آزاد نمی کند» نامیده می شود، که بیشتر از تصویر او به عنوان نمایندهٔ گریزناپذیری مرگ و رنج حمایت می کند. روایت آشیل. آشیل، قطعه ۱۹۹ (از پلوتارک، زندگی و شعر هومر ۱۵۷) (ترجمه ویر اسمیت): «انسان به خاطر زخم های زیادی که سینه اش را سوراخ می کند نمی میرد، مگر اینکه پایان زندگی با مرگ همگام باشد، و نه با نشستن در خانه اش بر روی آتشدان، از سرنوشت مقدر خود (peprômenon moros) فرار می کند.» کلمه موروس در اینجا شخصیت ندارد، اما این متن تصویر واضحی از این مفهوم ارائه می دهد. در مسیحیت. در کنار تاناتوس، او به عنوان چهار سوار آخرالزمان شناخته می شود.
ان تی(گاهی اوقات با نام (سوپمن ) به بازار معرفی می شود ) یک سیستم ضبط کننده ی یادداشت دیجیتالی است که در سال 1992 توسط شرکت سونی معرفی شد. سیستم NT برای که توسط المپیوس معرفی شده بود مقابله با میکروکاسو مینی کاست که توسط فیلیپس ارائه شده بود، معرفی شد. طراحی. این سیستم براساس سیستم آر-دت بود که یادداشت ها را با استفاده از اسکن مارپیچی روی میکروکاست های خاص انباشته می کرد که 30 میلی متر در 21.5 میلی متر در 50 میلی متر با عرض نوار 2.5 میلی متر بود. با ظرفیت ضبط تا حد 120 دقیقه مشابه نوار صوتی دیجیتال . کاست ها در سه نسخه ارائه می شوند: سونی ان تی سی -60 , -90 , -120، که هریک مدت زمان (بر حسب دقیقه) را که کاست می تواند ضبط کند را ، توصیف می کنند. ان تی مخفف نان - ترکینگ ( غیر ردیابی ) است، یعنی که هد دستگاه به طور دقیق در مسیر نوار پیروی نمی کند. در عوض، هد روی نوار تقریباً با زاویه و سرعت درست حرکت می کند، اما بیش از یک بار روی هر مسیر عبور می کند. داده های هرمسیر بر روی نوار در بلوک هایی با اطلاعات آدرس دهی ذخیره می شوند که امکان تجدید بنای حافظه را از چندین بار فراهم می کند. این به طور قابل توجهی دقت مکانیکی
مورد نیاز را کم می کند و پیچیدگی، اندازه و هزینه ضبط کننده را کاهش می دهد. ویژگی دیگر کاست های ان تی عدم بارگذاری است، به این معنی که در عوض مکانیزمی برای بیرون کشیدن نوار از کاست و پیچیدن آن به دور درام، درام به داخل کاست فشار داده می شود تا همان اثر ایجاد شود . این موضوع همچنین به طور قابل توجهی پیچیدگی، اندازه و هزینه مکانیسم را کم می کند. نمونه برداری صدا به صورت استریو با فرکانس 32 کیلوهرتز و با کوانتیزاسیون غیرخطی 12 بیتی، که مطابق با کوانتیزاسیون خطی 17 بیتی است . داده های نگاشته شده روی نوار در بلوک های داده بسته بندی شده و با مدولاسیون انحراف کم ال دی ام-2 کدگذاری می شوند. کاربرد. ضبط کننده میکرو دیجیتال سونی ان تی-1 که در سال 1992 معرفی شد، یک ساعت واقعی دارد که سیگنال زمان را در مسیر دیجیتال در کنار داده های صوتی ضبط می کند و برای روزنامه نگاری، پلیس و کارهای حقوقی مفید است. با توجه به حافظه بافر دستگاه،می تواند به طور خودکار جهت نوار را در انتهای چرخک بدون وقفه در صدا برعکس کند. ضبط کننده از یک سلول به اندازه "ای ای" برای برق اصلی ، به علاوه یک سلول لیتیومی جداگانه سی آر-1220 برای تامین برق مداوم
به ساعت واقعی استفاده می کند. سونی ان تی-دو ، جانشین بهتر شده ی ضبط کننده میکرو دیجیتال سونی ان تی-یک بود ، که در سال 1996 معرفی شد، آخرین دستگاه این سری بود. در صنعت فیلم و اجرای قانون کاست های ان تی استفاده می شدند، به دلیل اینکه کیفیت آن نسبت به بیشتر ضبط کننده های صوتی قابل حمل در آن دوره زمانی بیشتر بود.قسمت داده جاسازی شده در ضبط، علاوه بر ضبط روی نوار اختصاصی در قالب اختصاصی، آن را به گزینه ای عالی برای اجرای قانون تبدیل کرده است.با پیشرفت فناوری دیجیتال و پذیرش در سیستم های قضایی ایالات متحده، ان تی دو با دستگاه هایی جایگزین شد که روی درایوهای داخلی و رسانه های دیجیتال قابل جابجایی ضبط می شدند. رسانه جدید بسیار مقرون به صرفه تر بود و با هزینه کمتر ضبط های صوتی کیفیت ممتازی داشتند . همین طور ایجاد نسخه های قابل قبول در دادگاه به کمک رسانه های دیگر، علاوه بر کاست های ان تی دو ، آسان تر بود. از سال 1994، کاست های ان تی با نام تجاری جدید به عنوان رسانه ذخیره سازی در سیستم پشتیبان گیری دیتاسونیکس پرئوس استفاده شدند، که ظرفیت آن برای هر نوار تا 1.25 گیگابایت است. به دلیل هزینه های اضافی و نسبت های متغیر فشر
ده سازی داده ها، مقدار واقعی داده های انباشته شده می تواند به طور قابل توجهی کمتر از یک گیگابایت باشد.
سرویس دسترسی از راه دور ( RAS ) یعنی استفاده از سخت افزار و نرم افزار برای فعال کردن دسترسی از راه دور به اطلاعات یا ابزارهایی که معمولاً در شبکه ای از دستگاه های IT قرار دارند. ک سرویس دسترسی از راه دور، یک رایانه میهمان را به یک رایانه میزبان متصل می کند که به آن، سرور دسترسی از راه دور نیز گفته می شود. رایج ترین روش برای این مثال از سرویس دسترسی از راه دور، کنترل از راه دور یک رایانه، با استفاده از دستگاه دیگری است که با استفاده از اینترنت یا هر نوع اتصال شبکه دیگری انجام میشود. در اینجا مراحل اتصال بصورت قدم به قدم ذکر شده است: سیاری از تولیدکنندگان کامپیوتر و بخش های پشتیبانی فنی کسب و کارهای بزرگ به طور گسترده از این سرویس برای حل مشکلات فنی مشتریان خود استفاده می کنند. همچنین شما می توانید برنامه های مختلف حرفه ای اول شخص، سوم شخص، منبع باز و نرم افزار رایگان دسکتاپ از راه دور را پیدا کنید. به همین ترتیب، شما می توانید برنامه های مختلف دسکتاپ از راه دور حرفه ای اول شخص، سوم شخص، متن باز و نرم افزارهای رایگان را بیابید که برخی از آن ها در نسخه های مختلف ویندوز، مک، یونیکس و لینوکس به صورت کراس پلتفرم عم
ل می کنند. برنامه های دسکتاپ از راه دور همچنین ممکن است شامل LogMeIn یا TeamViewer باشند. برای استفاده از سرویس دسترسی از راه دور از یک گره راه دور، به یک برنامه میهمان RAS یا هر نرم افزار میهمان قرارداد نقطه به نقطه نیاز است. بیشتر برنامه های کنترل از راه دور با RAS سازگاری دارند. PPP مجموعه ای از پروتکل های استاندارد صنعتی برای قاب بندی و احراز هویت است که دسترسی از راه دور را ممکن می سازد. سرور دسترسی از راه دور مایکروسافت (RAS) نسخه ای سابق از مسیریابی و دسترسی از راه دور مایکروسافت (RRAS) است. RRAS یک ویژگی مایکروسافت ویندوز سرور است که به کاربران مایکروسافت ویندوز این امکان را میدهد تا از راه دور به شبکه مایکروسافت ویندوز دسترسی داشته باشند. تاریخچه. این اصطلاح در ابتدا توسط مایکروسافت هنگام اشاره به ابزارهای دسترسی از راه دور ویندوز NT مطرح شده است. سرویس دسترسی از راه دور، سرویسی است که توسط ویندوز NT ارائه می شود که به بیشتر سرویس هایی که در شبکه موجود هستند می تواند به وسیله پیوند مودم به آن ها دسترسی پیدا شود. این سرویس شامل دایل-آپ و ثبت ورود است و پیاده سازی مشابهی با با درایورهای استاندارد شبکه
ارائه می دهد (البته کمی کندتر). RAS با چند پروتکل اصلی شبکه که شامل TCP/IP ، IPX و NBFاست، کار می کند. اجرای ویندوز NT روی کلاینت ضروری نیست — چراکه نسخه های کلاینت برای سایر سیستم عامل های ویندوز نیز وجود دارد. RAS به کاربران این امکان را میدهد تا با استفاده از مودم، اتصال X.25 یا پیوند WAN وارد یک شبکه LAN مبتنی بر NT شوند. از اواسط دهه 1990، چندین تولیدکننده مانند US Robotics "سرورهای ترمینال مودم" را تولید کردند. به جای داشتن دروازه (پورت)های RS-232 ، این دروازه ها به طور مستقیم از یک مودم آنالوگ استفاده می کنند. این دستگاه ها معمولاً توسط ارائه دهندگان خدمات اینترنتی استفاده می شد تا امکان دایل-آپ مصرف کننده را فراهم کند. اما در پیاده سازی های جدید، به جای داشتن پورت های مودم آنالوگ به یک ISDN PRI متصل می شوند. خدمات دسترسی از راه دور امروزه معمولاً برای استفاده فنی آنلاین برای رایانه های شخصی ارائه میشود. اولین نمونه استفاده از این برنامه ها، در سال 1987 در انگلستان بود که توسط شرکتی به نام Jade Technologies ارائه شد. این برنامه از برنامه ای مبتنی بر MS-DOS به نام PC Anywhere برای ایجاد ارتباط مستقیم به
MS-DOS و اولین نسخه های رایانه های شخصی با سیستم عامل ویندوز استفاده می کرد. این شرکت از سال 1985 پشتیبانی سرویس دسترسی از راه دور را برای سیستم های شرکتی دارای سیستم عامل یونیکس ارائه می کرد.
اترنت از طریق USB استفاده از یک اتصال USB به عنوان بخشی از یک شبکه اترنت است، که منجر به یک اتصال اترنت از طریق USB (به جای مثلاً PCI یا PCIe) می شود. USB از طریق اترنت (که به آن USB از طریق شبکه یا USB از طریق IP نیز گفته می شود) سیستمی برای به اشتراک گذاری دستگاه های مبتنی بر USB از طریق اترنت، وای فای، یا اینترنت است که امکان دسترسی به دستگاه ها را از طریق یک شبکه فراهم می کند. این کار می تواند از طریق چندین دستگاه شبکه با استفاده از هاب های USB از طریق اترنت انجام شود. پروتکل ها. پروتکل های متعددی برای شبکه سازی به سبک اترنت از طریق USB وجود دارد. استفاده از این پروتکل ها به منظور تبادل داده ها با دستگاه های USB به صورت مستقل از برنامه های خاص است، به جای پروتکل های تخصصی مانند ویدیو یا MTP (پروتکل انتقال مدیا). حتی اگر USB یک اترنت فیزیکی نباشد، پشته های شبکه ای همه سیستم عامل های بزرگ برای انتقال قاب های IEEE 802.3 تنظیم شده اند، بدون نیاز به یک حمل ونقل خاص زیرین. پروتکل های اصلی صنعتی عبارتند از Remote NDIS (RNDIS، پروتکل فروشنده مایکروسافت)، مدل کنترل اترنت (ECM)، مدل شبیه سازی اترنت (EEM)، و مدل کنت