Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیلویا آوالونه ؛ (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۸۴) رمان نویس و شاعر ایتالیایی است. اوایل زندگی. او در سال ۱۹۸۴ در بیلا به دنیا آمد و دوران نوجوانی خود را در پیومبینو گذراند. او تنها فرزند خانواده بود. پدرش صاحب یک تجارت کوچک و مادرش معلم مدرسه بودند. او در بولونیا فلسفه و ادبیات خواند و بعداً با یک کتابفروش ازدواج کرد. حرفه ادبی. اولین مجموعه شعر او، کتاب بیست سال، در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. او همچنین داستان های کوتاهی نوشته که در مجلات ادبی چاپ شد. اولین رمان او به نام فولاد، در سال ۲۰۱۰ توسط شرکت رسانه ای ایتالیایی آرسی اس منتشر شد. این رمان به شدت بر تجربیات دوران کودکی او در یک کارخانه فولاد در پیومبینو تکیه دارد. از این کتاب ۳۵۰۰۰۰ نسخه فروخته و به چندین زبان ترجمه شد. او برنده جایزه کامپیلو و فینالیست جایزه استرگا شد. دومین رمان او، مارینا بیوتی، در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. او در سال ۲۰۱۸ سومین رمان خود را به نام «از جایی که زندگی کامل است» منتشر کرد که تاریخ درهم تنیده دو زن ایتالیایی را روایت می کند که با مسئله مادری مواجه شده اند. پیوند به بیرون. Official site
والتر رادنی (; – ) تاریخ نگار، و استاد دانشگاه اهل گویان بود.
بولا () خاک رس یا فلز نرم (مانند سرب یا قلع) یا ژتون قیر یا موم است که در اسناد تجاری و قانونی به عنوان شکلی از احراز هویت و برای مصون کردن هر چیزی که به آن متصل است استفاده می شود. که در فارسی به آن مُهْر و موم گفته می شود.
حاکم شیان از چین (به چینی: 秦獻公؛ ۴۲۴–۳۶۲ پ. م)، زاده با نام شیشی (به چینی: 師隰) یا لیان (به چینی: 連)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۳۸۴ پ. م تا ۳۶۲ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. زندگی. جلوس. حاکم شیان پسر حاکم لینگ چین، بیست و پنجمین فرمانروای ایالت چین بود. با این حال، هنگامی که حاکم لینگ در سال ۴۱۵ پ. م درگذشت، تاج و تخت به جای پسرش به عموی حاکم لینگ، حاکم جیان، رسید. حاکم جیان ۱۵ سال سلطنت کرد و پسرش حاکم هویی دوم جانشین او شد که ۱۳ سال بعد در ۳۸۷ پ. م درگذشت و سپس پسر هویی، چوزی دوم جانشین او شد. از آنجایی که چوزی فقط یک نوزاد بود، قدرت توسط مادرش، حاکمه شیائوژو، کنترل می شد. در ۳۸۵ پ. م، دومین سال سلطنت چوزی، وزیر جون گای (菌改) علیه چوزی و حاکمه شورید. او نیروهای خود را برای همراهی حاکم شیان به چین که در آن زمان در ایالت وی تبعید بود، رهبری کرد، جون گای چوزی و مادرش را کشت و حاکم شیان را بر تخت نشاند. سلطنت. حاکم شیان، سی سال پس از مرگ پدرش، سرانجام به پادشاهی چین رسید، دهه ها آشفتگی داخلی، ایالت قدرتمند سابق چین را به شدت تضعیف کرده بود. از سوی دی
گر، ایالت همسایه وی، قوی تر شده بود و قلمرو هکسی چین (غرب رودخانه زرد) را ضمیمه کرده بود. حاکم شیان بلافاصله پس از رسیدن به تاج و تخت، یک سری اصلاحات انجام داد. برچیدن قربانی کردن انسان. او در اولین سال سلطنت خود، رسم قربانی کردن انسان در تشییع جنازه را که تقریباً سه قرن قبل توسط حاکم وو، دهمین فرمانروای چین آغاز شده بود، برچید. در تشییع حاکم وو در سال ۶۷۸ پ. م، ۶۶ نفر با او دفن شده بودند. چهاردهمین فرمانروای چین، حاکم مو در سال ۶۲۱ پ. م، ۱۷۷ نفر از جمله چندین مقام ارشد دولتی را با خود دفن کرد. پس از آن مردم چین شعر معروف "پرنده زرد" را برای محکوم کردن این عمل وحشیانه نوشتند که بعداً در کتاب شعر کلاسیک کنفوسیوس گردآوری شد، اما این رویه همچنان برای بیش از دو قرن ادامه داشت تا اینکه حاکم شیان آن را لغو کرد. ما فیبای، تاریخ شناس امروزی، اهمیت لغو قربانی کردن انسان توسط حاکم شیان را در تاریخ چین با لغو برده داری توسط آبراهام لینکلن در تاریخ آمریکا مقایسه می کند. جابه جایی پایتخت. در سال ۳۸۳ پ. م، دومین سال سلطنتش، حاکم شیان پایتخت چین را از پایتخت دیرینه خود یونگ (در فنگشیانگ، شانشی امروزی) چند صد کیلومتر به شرق
به یویانگ (در ناحیه یانلیانگ امروزی شی آن) منتقل کرد. این حرکت مرکز چین را به ایالت های دیگری مانند وی، هان و ژائو نزدیک تر کرد، تجارت را تسهیل کرد و قبایل قدرتمند اشرافی را که در پایتخت قدیمی مستقر بودند، تضعیف کرد. تأسیس شهرستان ها. حاکم شیان رویه ایجاد شهرستان هایی که توسط دولتمردان گماشته شده توسط دولت مرکزی اداره می شد، گسترش داد. این یک تغییر بزرگ از رویه رایج در آن زمانی بود که اشراف به صورت موروثی زمین های خود را مانند ایالت های کوچک اداره می کردند؛ بود. حاکم شیان چندین شهرستان در پو، لانتیان، پومینگشی و حتی در پایتخت جدید یویانگ تأسیس کرد. این اصلاحات قدرت دولت مرکزی را تقویت کرد و توسط اصلاحگر معروف شانگ یانگ در زمان جانشین حاکم شیان، حاکم شیائو، به کل ایالت گسترش داده شد و به بالندگی چین و در نهایت یکپارچه سازی چین کمک کرد. جنگ با وی. در سال ۲۶۴ پ. م، چین و وی در شیمن (در یانچنگ، شاآنشی امروزی) با هم جنگیدند و ارتش چین برای نخستین بار شکست بزرگی را به وی که در زمان قوی ترین قدرت دوره ایالت های جنگ طلب بود، با کشتن شصت هزار سرباز وی تحمیل کرد. پادشاه شیان ژو، فرمانروای در اسم چین، به حاکم شیان تبریک
گفت و حاکم شیان خود را رهبر برتر در چین اعلام کرد. دو سال بعد، چین دوباره به وی در شائولیانگ (در هانگ چنگ، شاآنشی امروزی) حمله کرد و سردار وی گونگسون کوئو (公孙痤) را اسیر کرد. مرگ و جانشینی. حاکم شیان ۲۳ سال سلطنت کرد و در سال ۲۶۲ پ. م در ۶۲ سالگی درگذشت؛ پسرش حاکم شیائو چین جانشین او شد. حاکم شیان نام پسامرگ او بود. او در شیائویو، نزدیک پایتخت خود یویانگ به خاک سپرده شد.
گیرنده های گابا B یا GABAB گیرنده های جفت شونده با پروتئین G برای گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) هستند، بنابراین گیرنده های متابوتروپیک محسوب می شوند که از طریق پروتئین های G به کانال های پتاسیم متصل می شوند. گیرنده های GABAB در دستگاه عصبی مرکزی و بخش خودمختار دستگاه عصبی پیرامونی یافت می شوند. این گیرنده ها برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ نامگذاری شدند، زمانی که نقش آنها در دستگاه عصبی مرکزی مشخص شد. این کار توسط نورمن باووری و تیمش با استفاده از باکلوفن نشاندار شده رادیواکتیو انجام گرفت.
مهر و موم پاپ () یک نوع فرمان عمومی، نامه های فرمان علنی یا منشور (قانون) است که توسط پاپ کلیسای کاتولیک صادر شده است. نام آن مهر از (بولا) بولای سربی که به طور سنتی به منظور احراز اعتبار به انتهای آن اضافه می شد، گرفته شده است.
رومانوس پونتیفکس () مهر و موم پاپ است که چندین بار در طول قرن پانزدهم صادر شد، اولین بار در سال ۱۴۳۶ توسط پاپ اوژن چهارم و بار دیگر در سال ۱۴۵۵ توسط نیکلاس پنجم به پادشاه آفونسوی پنجم پادشاهی پرتغال. در ادامه منشور دام دیورساس، به پادشاهی پرتغال تسلط بر تمام سرزمین های جنوب رأس بوجادور در آفریقا را تأیید کرد، همراه با تشویق به تصرف سرزمین های سارازن ترک ها و غیره. -مسیحیان هدف اصلی رومانوس پونتیفکس این بود که سایر ملل مسیحی را از نقض حقوق تجارت و استعمار پادشاه پرتغال در اکتشاف آفریقا در این مناطق، به ویژه در بحبوحه رقابت پرتغالی و تاج کاستیا برای برتری بر سرزمین های جدید کشف شده، منع کند.
وزارت خواربار این وزارت خانه پس از آغاز جنگ جهانی دوم، و در زمان نخست وزیری احمد قوام برای اولین بار تأسیس شد، و در دومین دورهٔ نخست وزیری علی سهیلی نیز ادامه داشت، اما در دورهٔ نخست وزیری محمد ساعدمراغه ای منحل شد. قبل از وزارتخانه. قبل از اینکه وزارت خواربار ایران تشکیل شود، این وزارتخانه، اداره کلی بود زیر نظر وزارت دارایی؛ امان الله اردلان ملقب به حاج عزالممالک، وزیر دارایی که یکی از رؤسای این اداره به شمار می رفت، می نویسد: «به واسطه جنگ بین المللی و ورود قشون خارجی وضعیت خوار بار کشور عموماً و نان خصوصاً بسیار مشکل شده بود. من مأموران لایق و طرف اعتماد وزارت دارایی و سایر وزارتخانه ها را به اداره کل خواربار انتقال دادم… در تصویب نامه تصریح شده بود که رئیس خوار بار تحت ریاست مستقیم نخست وزیر است و شب ها تا نصف شب، من بیدار بودم و به کارهای مربوط به خواربار و نان تهران رسیدگی می کردم.» چگونگی و چرایی تأسیس. پس از علی سهیلی، احمد قوام که پیش از این دو دوره در دوران سلطنت احمد شاه قاجار نخست وزیر بود، برای اولین بار در دورهٔ پهلوی و به سومین نخست وزیر دورهٔ پهلوی دوم منتصب می شود. وی در تاریخ کابینهٔ خود را
به مجلس معرفی می کند، و پیش از معرفی کابینه نطقی ایراد کرده و در پایان برنامهٔ کلی دولت خود را اعلام می کند: قوام در کنار ارائه خود از پیشنهاد تأسیس وزارت جدیدی سخن می گوید: «... ضمناً از لحاظ اهمیتی که دولت برای امور اقتصادی و امر خواربار قائل است در نظر دارد وزارت مستقلی برای این منظور تأسیس نماید لیکن اقدام در این باب و معرفی وزیر مسئول آن موکول به آن خواهد بود که لایحه آن تقدیم و به تصویب برسد.». قوام در تاریخ مهدی فرخ را به عنوان وزیر خواربار به امر ملوکانه به مجلس معرفی می کند، و در زمان معرفی وزیر لایحهٔ پیشنهاد تأسیس وزارت خواربار را نیز به مجلس ارائه می کند: «به طوری که آقایان مطلع هستند در برنامه پیش بینی شده بود که تأسیس وزارت خواربار بشود در این مدت دولت مشغول مطالعه بود و لایحهٔ قانونی آن فعلاً تهیه شده و تقدیم مجلس می شود و برحسب امر ملوکانه آقای مهدی فرخ [برای] سمت وزارت خواربار به مجلس شورای ملی معرفی می شوند.» این لایحه برای بررسی به کمیسیون بودجه مجلس ارجاع داده می شود، و در جلسهٔ نود و نهم مجلس سیزدهم شورای ملی گزارش کمیسیون بودجه راجع به تأسیس وزارت خواربار قرائت می شود، این گزارش از یک م
اده و یک تبصره تشکیل شده است: «ماده اول: دولت مجاز است برای تمرکز امور خواربار و تأمین آذوقه کشور وزارتی به نام وزارت خواربار تأسیس نمایند. ...» در تبصرهٔ این گزارش آمده: «حوایج وزارت خواربار به وسایط نقلیه و لوازم آن مقدم بر کل حوایج اشخاص و ادارات دیگر خواهد بود و وزارت راه مکلف است هر مقدار واگن راه آهن که مورد احتیاج وزارت خواربار باشد به تشخیص و تقاضای وزارت خواربار مقدم بر تمام تقاضاها و محمولات شناخته و در اختیار وزارت خواربار بگذارد و نیز کلیه وزاتخانه ها و ادارات و شرکت ها و بنگاه ها مکلفند درخواست های وزارت خواربار را در خصوص وسایط نقلیه و لوازم آن مقدم بر هر حاجت دیگر قبول نموده و به موقع اجرا بگذارند.» پس از بحث فراوان بر روی پیشنهادات نمایندگان و حتی تغییر نام وزارت خواربار به وزارت ارزاق، نهایتاً رای گیری انجام و لایحهٔ تصویب وزارت خواربار با ۹۱ رای مثبت از ۹۴ نمایندهٔ حاضر تصویب می شود. در زمان نخست وزیری احمد قوام، و ریاست مهدی فرخ بر وزارت جدیدالتأسیس خواربار، در ، در پی گرسنگی و قحطی، شورشی در تهران رخ داد که بلوای نان مشهور شد. این شورش که با اشغال مجلس، و آتش زدن خانهٔ احمد قوام توسط معترض
ان همراه بود، نهایتاً توسط سپهبد امیراحمدی که به درخواست قوام، توسط محمدرضا شاه پهلوی به عنوان فرماندار نظامی تهران منصوب شد، به پایان رسید. قوام که از ابتدای تشکیل کابینه تصدی وزارت جنگ را خود به عهده گرفت بود، برای تقدیر از سپهبد امیراحمدی در تاریخ وی را برای این سمت به مجلس معرفی کرد. کابینه احمد قوام چندان دوام نمی آورد، و در تاریخ علی سهیلی برای دومین بار به نخست وزیری انتخاب می شود. علی سهیلی در دوران اولین نخست وزیری محمدعلی فروغی در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی، و پس از اشغال ایران توسط دول اتحاد جماهیر شوروی و انگلیس وزیر امور خارجه بود، او در تنظیم اتحاد پیمان اتحاد سه گانه، با سر ریدر ویلیام بولادر، وزیر مختار انگلیس در ایران و آندره آندریویچ اسمیرنوف سفیر اتحاد جماهیر شوروی در ایران همکاری داشت. سهیلی پس از انتخاب شدن به عنوان نخست وزیر، در تاریخ ، سیدمحمد تدین بیرجندی را به عنوان دومین وزیر خواربار ایران انتخاب می کند، دومین وزیر خواربار در تاریخ ایران، آخرین آن ها هم بود، در از سمت وزیر خواربار برکنار، و به عنوان وزیر مشاور و سپس وزیر کشور در کابینهٔ سهیلی ادامه داد. پس از تدین عملاً وزارت خواربار م
نحل شد.
اردشیر شادلو از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره های پانزدهم و شانزدهم بعنوان نماینده بجنورد در مجلس شورای ملی حضور داشت. منابع.
ویشواناتان ساسیسخاران (متولد ۱۹۳۳) یک بیوفیزیکدان هندی است که به دلیل کارهایش در مورد ساختار و ترکیب پلیمرهای زیستی شناخته می شود. او استفاده از زوایای پیچشی را برای توصیف ترکیبات پلی پپتیدی و پروتئینی، که یک اصل اساسی در نمودار (φ, ψ) است، معرفی کرد. این نمودار بعداً به عنوان نمودار راماچاندران شناخته شد. علاوه بر این، او مدل های جایگزین ساختار DNA را پیشنهاد کرد که بینش هایی فراتر از مدل استاندارد مارپیچ دوگانه ارائه می کرد. برای کمک های خود به علوم زیستی، او در سال ۱۹۷۸ جایزه Shanti Swarup Bhatnagar Prize for Science and Technology، یکی از بالاترین جوایز علمی هند را دریافت کرد.
نو مسیحی () یک نام اجتماعی-مذهبی و تمایز قانونی در امپراتوری اسپانیا و امپراتوری پرتغال بود. این اصطلاح از قرن پانزدهم به بعد عمدتاً برای توصیف نوادگان یهودیان سفاردی ها و موروها که در کلیسای کاتولیک به دنبال فرمان الحمرا تعمید یافتند، استفاده می شد. فرمان الحمرا در سال ۱۴۹۲ که به عنوان فرمان اخراج نیز شناخته می شود، یک قانون ضدیهودی بود که توسط فرمانروایان کاتولیک بر بازپس گیری اندلس شبه جزیره ایبری وضع شد. یهودیان را ملزم می کرد که به مذهب کاتولیک روی آورند یا از اسپانیا اخراج شوند. بیشتر تاریخ «نو مسیحیان» به نوکیشان یهودی اشاره دارد که عموماً به عنوان کونفرسوس (یا به شکل تحقیرآمیزتر مارانو) شناخته می شدند در حالی که نوکیشان مسلمان با نام موریسکو شناخته می شدند.
زبان الفی زبان ساخته شده ای است که توسط الف ها در یک محیط فانتزی استفاده می شود. جی آر آر تالکین، لغت شناس و نویسنده داستان های فانتزی، اولین بار این زبان را که شامل کوئنیا و سینداری می شوند ایجاد کرد. زبان های الفی تالکین. جی آر آر تالکین، لغت شناس و نویسنده خیال پردازی حماسی، زبان های بسیاری را برای الف های خود خلق کرد و او را به خلق اسطوره شناسی کتاب های سرزمین میانه اش، با تقسیم بندی های متعدد از الف ها، سوق داد تا به زبان هایی که ساخته بود صحبت کنند. این زبان ها به سرعت در استفاده امروزی گسترش یافته اند. علاقه او در درجه اول لغت شناسی بود. او اظهار داشت که داستان هایش از زبان هایش بیرون آمده است. این زبان ها اولین چیزی بودند که تالکین برای اسطوره هایش خلق کرد، با چیزی که در ابتدا «قِنیا» نامید، اولین شکل ابتدایی الویش. این زبان بعداً Quenya (الف) نامیده شد و یکی از دو زبان کامل تالکین است (دیگری سیندارین یا الف خاکستری). آواشناسی و دستور زبان کوئنیا تحت تأثیر فنلاندی است، در حالی که سینداری تحت تأثیر ولزی است. تالکین یک شجره نامه از زبان های الفی را تصور کرد که همگی از اجداد مشترکی به نام کوئندین اولیه م
ی آیند. او به طور گسترده روی چگونگی انحراف زبان ها از کوئندیای ابتدایی در طول زمان، در واج شناسی و دستور زبان، به تقلید از توسعه خانواده های زبانی واقعی کار کرد. او علاوه بر «کوئنیا» و «سینداری»، چندین زبان الفی دیگر را با جزئیات بسیار کمتر ترسیم کرد، مانند Telerin, Nandorin و Avarin. علاوه بر فرهنگ لغت اصلی تالکین، بسیاری از طرفداران کلمات و عبارات را به اشتراک گذاشته اند و سعی در ایجاد زبانی دارند که می تواند به طور کامل در واقعیت استفاده شود. سایر زبان های الفی. از زمان تالکین، دیگران زبان های الفی را در داستان ها و محصولات خود اختراع کردند. برخی از آن ها از صداها، فرم ها و کلمات کامل زبان الفی که تالکین ساخته است، استفاده کرده اند.
چوزی (به چینی: 出子؛ ۳۸۹ یا ۳۸۸-۳۸۵ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۳۸۶ پ. م تا ۳۸۵ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. او دومین فرمانروای چین با نام چوزی بود. او همچنین با نام های حاکم چو چین (秦出公)، شائوژو چین (秦少主) یا شیائوژو چین (秦小主) نیز شناخته می شود (شائوژو و شیائوژو هر دو به معنای "ارباب جوان" هستند). چوزی نوه حاکم جیان چین بود. حاکم جیان عموی حاکم لینگ، حاکم پیش از خود، بود. هنگامی که حاکم لینگ در سال ۴۱۵ پ. م درگذشت، تاج و تخت به جای پسرش، حاکم شیان، به عمویش حاکم جیان رسید. حاکم جیان ۱۵ سال سلطنت کرد و پسرش، پدر چوزی، حاکم هویی دوم، جانشین او شد که ۱۳ سال سلطنت کرد و در سال ۳۸۷ پ. م درگذشت. زمانی که چوزی جانشین پدرش به عنوان فرمانروای چین شد، او یک یا دو ساله بود و ایالت چین عملاً توسط مادرش، حاکمه شیائوژو، اداره می شد. در ۳۸۵ پ. م، دومین سال سلطنت چوزی، وزیر جون گای (菌改) علیه چوزی و حاکمه شورید. او نیروهای خود را برای همراهی حاکم شیان به چین که در آن زمان به ایالت وی تبعید شده بود، رهبری کرد، جون گای چوزی و مادرش را کشت و حاکم شیان را بر تخت
نشاند. چوزی تنها سه یا چهار ساله بود که کشته شد.
کهنه مسیحی () یک مقوله اجتماعی و قانونی بود که در شبه جزیره ایبریا از اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم به بعد، برای تشخیص مردم پرتغال و اسپانیا استفاده می شد که ثابت می کردند که خونشان پاکیزه است. جمعیت هایی که به عنوان نو مسیحی طبقه بندی می شدند، عمدتاً شامل افراد کونفرسوسها (یهودیان) یا موروها (مسلمان) و فرزندانشان بود که به مسیحیت گرویده بودند.
گرویدن به مسیحیت () تغییر دین یک فرد غیر مسیحی قبلی به مسیحیت است. فرقه های مختلف مسیحی ممکن است انواع مختلفی از تشریفات یا تشریفات آغازین یا پاگشایی را در جامعه مؤمنان خود انجام دهند. متداول ترین آیین تغییر مذهب در مسیحیت از طریق غسل تعمید است، اما این امر در بین همه آنها پذیرفته نشده است.
حاکم هویی از چین (به چینی: 秦惠公؛ مرگ ۳۸۷ پ. م)، فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۳۹۹ پ. م تا ۳۸۷ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم هویی نام پسامرگ او بود. او دومین فرمانروای چین با نام حاکم هویی بود. حاکم هویی پسر حاکم جیان چین بود. حاکم جیان عموی حاکم لینگ، حاکم پیش از خود، بود. هنگامی که حاکم لینگ در سال ۴۱۵ پ. م درگذشت، تاج و تخت به جای پسرش، حاکم شیان، به عمویش حاکم جیان رسید. حاکم جیان ۱۵ سال سلطنت کرد و پس از آن حاکم هویی به تخت نشست. در ۳۸۷ پ. م، سیزدهمین سال سلطنت حاکم هویی، چین به ایالت شو حمله کرد و شهر نانژنگ را تصرف کرد. در اواخر همان سال، حاکم هویی درگذشت و پسر کودکش، چوزی دوم، جانشین او شد. زمانی که چوزی جانشین پدرش به عنوان فرمانروای چین شد، او یک یا دو ساله بود و ایالت چین عملاً توسط مادرش، حاکمه شیائوژو، اداره می شد. در ۳۸۵ پ. م، دومین سال سلطنت چوزی، وزیر جون گای (菌改) علیه چوزی و حاکمه شورید. او نیروهای خود را برای همراهی حاکم شیان به چین که در آن زمان به ایالت وی تبعید شده بود، رهبری کرد، جون گای چوزی و مادرش
را کشت و حاکم شیان را بر تخت نشاند.
پونتیفکس () در دوران روم باستان، عضوی از برجسته ترین کاهنان، در دین در روم باستان بود. اصطلاح «پاپ» بعداً به هر کشیش اعظم یا رئیسی و در کاربرد کلیسای کاتولیک به اسقف ها، به ویژه پاپ، که به عنوان «پاپ رومی» یا «پاپ عالی» نیز شناخته می شود، اطلاق شد. رم باستان. در روم باستان چهار کالج (روم باستان)، ارشد کاهنان وجود داشت که برجسته ترین آنها کالج پونتیفکس (کالج پاپ) بود. بقیه کسانی بودند که از کالج آگور، کالج ساخت پانزده مرد مقدس، و کالج اپولون ها بودند. یک فرد می تواندست عضو بیش از یکی از این گروه ها باشد. از جمله پونتیفکس ماکسیموس [کاهن اعظم روم)، که رئیس کالج بود، در ابتدا سه یا پنج پاپ وجود داشت، اما تعداد آنها در طول قرن ها افزایش یافت و سرانجام در زمان ژولیوس سزار به ۱۶ رسید. در قرن سوم قبل از میلاد، پونتیفکس ها (مشابه پاپ مسیحیت در روم باستان) کنترل نظام مذهبی دولتی را به دست گرفتند. ادیان دیگر. این کلمه در انگلیسی نیز برای خلیفه ها (اسلام) و سوامیها و فرقه جاگادگوروها (هندوئیسم) به کار رفته است.
حاکم جیان از چین (به چینی: 秦簡公؛ ۴۲۸-۴۰۰ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۴۱۴ پ. م تا ۴۰۰ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم جیان نام پسامرگ او بود. حاکم جیان پسر کوچک تر حاکم هوآی چین و عموی حاکم لینگ، حاکم پیش از خود، بود. هنگامی که حاکم لینگ در سال ۴۱۵ پ. م درگذشت، تاج و تخت به جای پسر حاکم لینگ، حاکم شیان، به حاکم جیان رسید. در طول سلطنت حاکم جیان، چین چندین بار توسط ایالت وی، که در آن زمان یکی از قدرت های اصلی دوره ایالت های جنگ طلب بود، شکست خورد. حاکم جیان ۱۵ سال سلطنت کرد و در سال ۴۰۰ پ. م در ۲۸ سالگی درگذشت. پسرش، حاکم هویی دوم چین، جانشین او شد.
حاکم لینگ از چین (به چینی: 秦靈公؛ مرگ ۴۱۵ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۴۲۴ پ. م تا ۴۱۵ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم لینگ نام پسامرگ او بود. حاکم پیشین حاکم لینگ، پدربزرگش حاکم هوآی چین بود. در سال ۴۲۵ پ. م، سردار چین، چائو (鼌) و سایر وزیران به حاکم هوآی حمله کردند و او را محاصره کردند؛ در نتیجه حاکم هوآی خودکشی کرد. از آنجایی که پسر حاکم هوآی، ولیعهد ژائوزی (昭子) زودتر درگذشته بود، وزیران حاکم لینگ، پسر ژائوزی را بر تخت سلطنت نشاندند. در ششمین سال سلطنت حاکم لینگ، ۴۱۹ پ. م، چین به شهر شائولیانگ (少梁، در هانچنگ، شاآنشی امروزی) در ایالت وی حمله کرد. حاکم لینگ ۱۰ سال سلطنت کرد و در سال ۴۱۵ پ. م درگذشت. با این حال، تاج و تخت به عمویش حاکم جیان چین، پسر حاکم هوآی و برادر کوچکتر ژائوزی سپرده شد. شیشی، پسر خود حاکم لینگ، که بعدها به نام حاکم شیان شناخته شد، به ایالت وی تبعید شد. حاکم شیان در نهایت نزدیک به ۳۰ سال بعد، پس از کشته شدن چوزی دوم، نوه حاکم جیان، بر تخت سلطنت نشست.
حاکم هوآی از چین (به چینی: 秦懷公؛ مرگ ۴۲۵ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۴۲۸ پ. م تا ۴۲۵ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم هوآی نام پسامرگ او بود. حاکم هوآی پسر کوچک تر حاکم لیگونگ چین بود که در ۴۴۳ پ. م درگذشت و حاکم زائو چین، برادر بزرگ تر حاکم هوآی جانشین وی شد. هنگامی که حاکم زائو در ۴۲۹ پ. م درگذشت، حاکم هوآی به ایالت جین تبعید شده بود. او به چین بازگشت و تاج و تخت را در اختیار گرفت. در سال ۴۲۵ پ. م، سردار چین، چائو (鼌) و سایر وزیران به حاکم هوآی حمله کردند و او را محاصره کردند؛ در نتیجه حاکم هوآی خودکشی کرد. از آنجایی که پسر حاکم هوآی، ولیعهد ژائوزی (昭子) زودتر درگذشته بود، وزیران حاکم لینگ چین، پسر ژائوزی را بر تخت سلطنت نشاندند. حاکم هوآی همچنین یک پسر کوچک تر داشت که بعداً به نام حاکم جیان چین، جانشین حاکم لینگ شد.
حاکم زائو از چین (به چینی: 秦躁公؛ مرگ ۴۲۹ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۴۴۲ پ. م تا ۴۲۹ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم زائو نام پسامرگ او بود. حاکم زائو جانشین پدرش، حاکم لیگونگ چین که در ۴۴۳ پ. م درگذشت، شد. در سال ۴۴۱ پ. م، شهر چینی نانژنگ (در هانژونگ کنونی) شورش کرد. در سال ۴۳۰ پ. م، ایالت رونگی ییچو به چین حمله کرد و به سمت رودخانه وی پیشروی کرد. حاکم زائو چهارده سال سلطنت کرد و ۴۲۹ پ. م درگذشت. جانشین او برادر کوچک ترش، حاکم هوآی چین، بود که به ایالت جین تبعید شده بود.
ژرژ هوستلت (; – ) دانشمند زمینه های شیمی، جامعه شناسی، ریاضیات، و فلسفه اهل بلژیک بود. او در سال ۱۸۷۵ در منطقهٔ شهری شیمه بلژیک به دنیا آمد. او در آکادمی نظامی سلطنتی تحصیل کرد و به درجه ستوان رسید. در سال ۱۸۹۷، او آکادمی را ترک کرد و در دانشگاه لیژ ثبت نام کرد؛ جایی که دکترای خود را در سال ۱۹۰۵ دریافت کرد. دو سال بعد، هوستلت به عنوان مهندس شیمی با شرکت سولوی شروع به کار کرد و از نزدیک با ارنست سولوای کار کرد. در سال ۱۹۱۱، او در اولین کنفرانس سلوی شرکت کرد و در نهایت آخرین شرکت کننده بازماندهٔ آن کنفرانس بود. سال ها بعد، هوستلت با جنگ جهانی اول مخالفت کرد. در طول جنگ، او در کنار پرستار انگلیسی ادیث کاول کار کرد و توسط نیروهای اشغالگر آلمانی دستگیر و زندانی شد، سپس در سال ۱۹۱۷ آزاد شد. در سال ۱۹۱۹، او پیشنهاد سولوی را برای مدیریت مؤسسه جامعه شناسی سولوی پذیرفت؛ سمتی که او تا زمانی که در سال ۱۹۲۲ با درگذشت خود سولوی را ترک کرد، حفظ کرد. هوستلت بلژیک را در سال ۱۹۲۵ به عنوان بخشی از یک مأموریت فرانسوی-بلژیکی برای تدریس علوم اجتماعی در دانشگاه قاهره ترک کرد. او در سال ۱۹۳۱ بازگشت و سال بعد به عنوان عضو مؤسسه بین ا
لمللی آمار در لاهه منصوب شد. او به تدریس در دانشگاه آنتورپ ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۴۷ بازنشسته شد و در سال ۱۹۶۰ درگذشت.
مردم گوا () نام اهلیت است که برای توصیف مردم بومی گوا، هند استفاده می شود.
کنفرانس بینایی رایانه ای و بازشناخت الگو (CVPR) یک کنفرانس سالانه بینایی رایانه ای و بازشناخت الگو است که به عنوان یکی از مهم ترین کنفرانس ها در حوزه خود به شمار می رود. طبق گوگل اسکالر (۲۰۲۲)، این کنفرانس تاثیرگذارترین کنفرانس علوم کامپیوتر است. وابستگی ها. سی وی پی آر اولین بار در سال ۱۹۸۳ توسط تاکئو کاناد و دانا بالارد در واشینگتن دی.سی. برگزار شد (قبلاً نام کنفرانس تشخیص الگو و پردازش تصویر بود). از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۰ این کنفرانس توسط مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک حمایت مالی شد. در سال ۲۰۱۱ سی وی پی آر توسط دانشگاه کلرادو کلرادو اسپرینگز حمایت مالی شد. از سال ۲۰۱۲، سی وی پی آر توسط مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک و بنیاد بینایی ماشین، که دسترسی آزاد به مقالات کنفرانس را فراهم می کند، حمایت می شود. حوزه. سی وی پی آر طیف گسترده ای از موضوعات مرتبط با بینایی کامپیوتری و تشخیص الگو را در نظر می گیرد - اساساً هر موضوعی که ساختارها یا پاسخ هایی را از تصاویر یا ویدیو استخراج می کند یا روش های ریاضی را برای استخراج یا تشخیص الگوها به کار می برد. موضوعات رایج عبارتند از: تشخیص اشیا، تقسیم بندی تصویر، تخمین حرکت، بازسا
زی سه بعدی و یادگیری عمیق. این کنفرانس بسیار گزینشی است و به طور کلی نرخ پذیرش مقالات در آن کمتر از ۳۰٪ و نرخ پذیرش برای ارایه شفاهی کمتر از ۵٪ است. سی وی پی آر توسط یک گروه چرخشی از داوطلبان مدیریت می شود که در یک انتخابات عمومی در جلسه مجمع فنی تحلیل الگو و هوش ماشین (پی ای ام آی-تی سی PAMI-TC) چهار سال قبل از جلسه انتخاب می شوند. سی وی پی آر از یک فرایند داوری همتا دوسوکور چند لایه استفاده می کند. کرسی های برنامه (که نمی توانند مقاله ارسال کنند)، کرسی های حوزه تحقیقاتی خود را انتخاب می کنند که داوران را برای زیرمجموعه خود مدیریت می کنند. مکان. این کنفرانس معمولاً در ماه ژوئن در آمریکای شمالی برگزار می شود. جوایز. جایزه بهترین مقاله سی وی پی آر. این جوایز توسط کمیته هایی انتخاب می شوند که توسط روسای برنامه های کنفرانس تفویض شده اند. جایزه لانگوت هیگینز. جایزه لانگوت هیگینز به مقالاتی تعلق می گیرد که در ده سال گذشته در سی وی پی آر منتشر شده و تأثیر قابل توجهی بر تحقیقات بینایی رایانه داشته اند. جایزه پژوهشگر جوان پی ای ام آی. جایزه پژوهشگر جوان تحلیل الگو و هوش ماشینی (پی ای ام آی) جایزه ای است که توسط کمیته
فنی تحلیل الگو و هوش ماشینی مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک به محققی اعطا می شود که مدرک دکترای خود را در ۷ سال گذشته دریافت کرده است. هدف از اعطای این جایزه قدردانی و تشویق محققانی است که دستاوردهای برجسته ای در سال های اولیه حرفه پژوهشی خود داشته اند. نامزدهای این جایزه توسط جامعه بینایی کامپیوتر معرفی می شوند و برندگان توسط کمیته ای از محققان ارشد در این زمینه انتخاب می شوند. این جایزه در ابتدا در سال ۲۰۱۲ توسط مجله Image and Vision Computing (ICV) که در سی وی پی آر نیز ارائه شد، تأسیس شد و IVC به حمایت مالی از این جایزه ادامه می دهد. جایزه یادبود پی ای ام آی توماس اس. هوانگ. جایزه یادبود توماس هوانگ در کنفرانس سی وی پی آر ۲۰۲۰ تأسیس شد و هر ساله از سی وی پی آر ۲۰۲۱ به منظور قدردانی از محققانی که به عنوان الگو و نمونه برجسته در تحقیق، آموزش/راهنمایی و خدمات به جامعه بینایی کامپیوتر شناخته می شوند، اعطا می شود.
فتوحات قدیمی () گروهی از مناطق در گوا هستند که در اوایل قرن شانزدهم پس از میلاد در هند پرتغالی ادغام شدند. این مناطق توسط پرتغالی ها که بر مرکز ولها گوا حکومت می کردند به مناطق اداری شهرداری ارتقا یافتند. پس از به دست آوردن در سال ۱۵۱۰ پس از میلاد یا در چند سال آینده، آنها قدیمی ترین بخش ها و هسته شهر قدیم گوا را تشکیل دادند و در جغرافیای مرکزی در تاریخ و فرهنگ گوا و دامائون امروزی باقی مانده اند.