Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لشکر ۶۳ سیرن () لشکر پیاده نظام ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. این لشکر در ۱ اکتبر ۱۹۳۷ در بنغازی در لیبی ایتالیا تشکیل شد و به نام شهر باستانی سیرن در همان نزدیکی نامگذاری شد. انبارهای هنگ این لشکر در سرزمین اصلی ایتالیا در لیگوریا قرار داشت و با لشکر ۳۷ مودنا مشترک بود، به طوری که هر دو لشکر نیروهای خود را از آنجا جذب و آموزش می دادند. سیرنه به عنوان یک لشکر قابل حمل با خودرو طبقه بندی می شد، به این معنی که مقداری حمل و نقل موتوری داشت، اما نه به اندازه ای که بتواند کل لشکر را به طور همزمان جابجا کند. این لشکر در ۵ ژانویه ۱۹۴۱ در طول نبرد باردیا نابود شد. تاریخچه. تاریخچه این لشکر با تیپ «لیگوریا» آغاز می شود که در ۱ مارس ۱۹۱۵ در جنوا برای آماده سازی ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول تأسیس شد. این تیپ شامل هنگ های ۱۵۷ و ۱۵۸ پیاده نظام بود که توسط نیروهای ذخیره لیگوریا اداره می شدند. این تیپ در جبهه ایتالیا جنگید و به خاطر عملکرد خوبش، به دو هنگ پیاده نظام این تیپ بالاترین نشان افتخار نظامی ایتالیا، یعنی مدال طلای شجاعت نظامی، اعطا شد. پس از جنگ، هنگ هایی که در طول جنگ تشکیل شده بودند، به استثنای
آنهایی که مدال طلای شجاعت نظامی دریافت کرده بودند، منحل شدند. در ۶ نوامبر ۱۹۲۶، فرماندهی تیپ و هنگ ۱۵۸ پیاده نظام منحل شدند، در حالی که هنگ ۱۵۷ پیاده نظام «لیگوریا» به تیپ ۱۸ پیاده نظام منتقل شد. در ۱ اکتبر ۱۹۳۷، لشکر ۶۳ پیاده نظام «سیرنه» در بنغازی لیبی با هنگ ۲۲۵ پیاده نظام «آرتزو» از لشکر ۲۴ پیاده نظام «گران ساسو» تأسیس شد. در همان ماه، هنگ ۱۵۷ پیاده نظام «لیگوریا» از لشکر ۱۸ پیاده نظام «متاورو» جدا شد و برای پیوستن به سیرنه به لیبی منتقل شد. در همان سال، هنگ ۴۴ توپخانه در ایتالیا احیا و سپس برای پیوستن به این لشکر به لیبی منتقل شد. در ۱ مارس ۱۹۳۸، هنگ ۲۲۵ پیاده نظام «آرتزو» به هنگ ۱۵۸ پیاده نظام «لیگوریا» تغییر نام داد.
لشکر ۳ آلپ جولیا () لشکری از ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود که در جنگ های کوهستانی تخصص داشت. آلپینی ها که این لشکرها را تشکیل می دادند، یک سپاه کوهستانی نخبه و بسیار مدال آور ارتش ایتالیا بودند که شامل واحدهای پیاده نظام و توپخانه می شد. امروزه سنت ها و نام لشکر ۳ آلپ جولیا توسط تیپ آلپ جولیا ادامه می یابد. تاریخچه. تاریخچه این لشکر با تیپ سوم آلپینی آغاز می شود که در ۱۱ مارس ۱۹۲۶ در اودینه با هنگ ۸ آلپینی در اودینه و هنگ نهم آلپینی در گوریزیا و هنگ سوم توپخانه کوهستانی در گوریزیا تشکیل شد. در ۲۷ اکتبر ۱۹۳۴، این تیپ نام خود را به فرماندهی برتر سوم آلپینی تغییر داد که در دسامبر همان سال نام خولیو را دریافت کرد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۵، فرماندهی عالی سوم آلپاین «خولیو» به لشکر سوم آلپاین «جولیا» با هنگ های هفتم، هشتم و نهم آلپینی و هنگ سوم توپخانه آلپاین تغییر نام داد. در ۲۵ دسامبر ۱۹۳۵، هنگ هفتم آلپاین، گروه توپخانه آلپاین «بلونو» و یک آتشبار از گروه توپخانه آلپاین «کونگلیانو» به طور موقت برای جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی به لشکر پنجم آلپاین «پوستریا» که به تازگی تشکیل شده بود، منتقل شدند. با این حال، هن
گامی که پوستریا از جنگ بازگشت، این انتقال ها دائمی شدند و جولیا همچنین گردان باسانو آلپاین را به پوستریا واگذار کرد. این لشکر در حمله ایتالیا به آلبانی در آوریل ۱۹۳۹ شرکت کرد و پس از آن در کوکس در شمال غربی آلبانی باقی ماند. در اکتبر ۱۹۴۰، این لشکر برای جنگ یونان و ایتالیا به مرز یونان نقل مکان کرد.
لشکر ۱۵۲ پیچنو () یک لشکر پیاده نظام ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. پیچنو در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲ تشکیل شد و به نام منطقه پیچنو نامگذاری شد. پیچنو به عنوان یک لشکر پیاده نظام اشغالگر طبقه بندی می شد، به این معنی که هنگ توپخانه این لشکر به جای سه گروه توپخانه از لشکرهای پیاده نظام خطی، شامل دو گروه توپخانه بود و گردان خمپاره انداز لشکر با یک گردان مسلسل دار لشکر جایگزین شد. این لشکر در جنوب ایتالیا مستقر بود و پس از اعلام آتش بس کاسیبیله در برابر پیشروی نیروهای آلمانی مقاومت کرد. سپس این لشکر به ارتش متفقین ایتالیا پیوست و برای جنگیدن در کنار متفقین در طول نبرد ایتالیا آموزش دید. تاریخچه این لشکر با تیپ پیچنو آغاز می شود که در ۶ فوریه ۱۹۱۷ با هنگ های پیاده نظام ۲۳۵ و ۲۳۶ تشکیل شد. این تیپ در جنگ جهانی اول در جبهه ایتالیا جنگید و پس از جنگ در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۸ به همراه هنگ هایش منحل شد. تاریخچه. ریشه های این لشکر به تیپ «پیسنو» در جنگ جهانی اول برمی گردد که در ۶ فوریه ۱۹۱۷ از هنگ های ۲۳۵ و ۲۳۶ پیاده نظام تشکیل و در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۸ منحل شد. از سال ۱۹۴۱، در طول جنگ جهانی دوم، لشکرهای پیاده نظام اشغالگر تشکیل
شدند؛ این لشکرها، لشکرهای پیاده نظام استاندارد بودند، بدون لژیون پیراهن سیاه، و تجهیزات آنها شامل توپخانه کمتر اما تعداد بیشتری مسلسل بود. عنوان «اشغالگر» در سال ۱۹۴۲ لغو شد، اما ویژگی های سازمانی و اهداف عملیاتی آنها بدون تغییر باقی ماند. در میان این نیروها، در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲، در کییتی، لشکر ۱۵۲ پیاده نظام اشغالی «پیچنو» به همراه هنگ ۲۳۵ پیاده نظام «پیچنو»، هنگ ۲۳۶ پیاده نظام «پیچنو» و هنگ ۱۵۲ توپخانه به ازای هر لشکر پیاده نظام تشکیل شد. این واحد بزرگ به دفاع ساحلی پولیا، در مناطق بریندیسی، اوترانتو، سانتا ماریا دی لوکا، گالیپولی و لپورانو اختصاص داده شد. در ژوئن ۱۹۴۲، هنگ ۲۳۶ به ساردینیا اعزام شد و با هنگ ۳۳۶ پیاده نظام تازه تأسیس «پیچنو» جایگزین شد. در سپتامبر همان سال، گردان های هنگ اخیر به لشکر ۱۶ پیاده نظام «پیستویا» ملحق شدند و در لشکرکشی تونس شرکت کردند. این هنگ، پس از بازسازی گردان های خود، در ماه دسامبر به عملیات بازگشت. با اعلام آتش بس کاسیبیل، این لشکر بدون انحلال به گروتالیه، مونته مسولا و ماسافرا نقل مکان کرد تا از جبهه شمالی پایگاه نظامی دریایی تارانتو که توسط لشکر اول فالشیرم یگر آلمان تهدید می
شد، دفاع کند. این لشکر که در ۱۰ اکتبر ۱۹۴۴ تحت فرماندهی ارتش متخاصم پادشاهی جنوب ایتالیا قرار گرفت، به گروه رزمی «پیچنو» و سرانجام در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۵ به مرکز آموزش نیروهای رزمی ایتالیا تبدیل شد. جنگ جهانی اول. شجره نامه این لشکر با تیپ «پیچنو» که در ۶ فوریه ۱۹۱۷ با هنگ های ۲۳۵ و ۲۳۶ پیاده نظام تشکیل شد، آغاز می شود. این تیپ در جنگ جهانی اول در جبهه ایتالیا جنگید و پس از جنگ در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۸ به همراه هنگ هایش منحل شد. جنگ جهانی دوم. لشکر ۱۵۲ پیاده نظام «پیچنو» در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲ در کییتی فعال شد و شامل هنگ ۲۳۵ پیاده نظام «پیچنو»، هنگ ۲۳۶ پیاده نظام «پیچنو» و هنگ ۱۵۲ توپخانه «پیچنو» بود که پس از فعال شدن لشکر تشکیل شد. به عنوان لشکری که در طول جنگ تشکیل شد، پیچنو انبارهای هنگ مخصوص به خود را نداشت و بنابراین هنگ های آن توسط انبارهای لشکر ۲۴ پیاده نظام «پینرولو» و لشکر ۴۹ پیاده نظام «پارما» تشکیل شدند: هنگ ۲۳۵ پیاده نظام «پیچنو» برای اولین بار در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ در آسکولی پیچنو توسط هنگ ۴۹ پیاده نظام «پارما» تشکیل شد، در حالی که هنگ ۲۳۶ پیاده نظام «پیچنو» در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ توسط هنگ ۵۰ پیاده نظام «پارما» در ماچرا
تا تشکیل شد. هنگ ۲۳۵ پیاده نظام در ۱ دسامبر ۱۹۴۱ به هنگ ۳۸۳ پیاده نظام «ونتزیا» تغییر نام داد و به لشکر ۱۹ پیاده نظام «ونتزیا» اختصاص یافت. هنگ ۲۳۵ام دوباره در ۱ ژانویه ۱۹۴۲ در کییتی توسط هنگ چهاردهم پیاده نظام «پینرولو» تشکیل شد. در اوایل مارس ۱۹۴۲، هنگ ۲۳۶ام پیاده نظام از لشکر جدا شد و به ساردینیا اعزام شد، جایی که وظیفه محافظت از پایگاه هوایی میلیس را بر عهده داشت. به عنوان جایگزین، انبار هنگ چهاردهم پیاده نظام «پینرولو»، هنگ ۳۳۶ام پیاده نظام «پیچنو» را در ۲۶ آوریل ۱۹۴۲ تشکیل داد. هنگ ۳۳۶ام پیاده نظام به هنگ ۲۳۵ام پیاده نظام و هنگ ۱۵۲ام توپخانه «پیچنو» در لشکر پیوست. هنگ ۱۵۲ام توپخانه در ۱۵ آوریل ۱۹۴۲ توسط انبار هنگ ۴۹ام توپخانه «پارما» در ترامو تشکیل شده بود. در ژوئن ۱۹۴۲، این لشکر به آپولیا منتقل شد و وظیفه دفاع ساحلی از شبه جزیره سالنتو را بر عهده گرفت. واحدهای این لشکر در بریندیسی، اوترانتو، سانتا ماریا دی لوکا، گالیپولی و لپورانو مستقر شدند. در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۲، سه گردان از هنگ ۳۳۶ پیاده نظام به عنوان واحدهای موتوری سازماندهی مجدد شدند و در ماه سپتامبر، این گردان ها به لیبی اعزام شدند تا لشکر موتوری شانز
دهم «پیستویا» که از نظر نیروی انسانی ضعیف شده بود را دوباره تقویت کنند. گردان های هنگ ۳۳۶ پیاده نظام در کیه تی بازسازی شدند و تا دسامبر ۱۹۴۲ این هنگ با تمام قوا بازگشت. این لشکر تا زمان اعلام آتش بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ در منطقه سالنتو باقی ماند. پیکنو به همراه لشکر ۵۸ پیاده نظام «لگنانو»، لشکر ۲۱۰ ساحلی و تیپ ۳۱ ساحلی بلافاصله برای تشکیل یک خط دفاعی از تارانتو از طریق گروتالیه، فرانکاویلا فونتانا و لاتیانو تا بریندیسی مستقر شدند تا از فرود لشکر اول هوابرد بریتانیا در تارانتو در ۹ سپتامبر در برابر حملات لشکر اول فالشیرم یگر آلمان محافظت کنند.
زن روز یک مجموعهٔ واقع نمای فارسی زبان در زمینهٔ مسابقهٔ مد و فشن محصول سال ۲۰۲۵ کشور ترکیه است که در ویلایی مجلل در استانبول با اجرای مهناز افشار ضبط شده و از ۸ شهریور ۱۴۰۴ در پلتفرم یوتیوب پخش می شود. در هر قسمت از مسابقه، شرکت کنندگان باید با توجه به موضوعی که از پیش تعیین شده، لباس مناسب آن را بپوشند و ظاهر خود را برای قضاوت داوران آماده کنند. مارال صفری، مشاور مد و طراح لباس، شیرین مقدم، فشن بلاگر و استایلیست و پدرام علیزاده، کارشناس زیبایی و گوینده تلویزیون، داوران این مسابقه هستند. در پایان هر هفته، برنده آن هفته مشخص شده و یکی از شرکت کنندگان نیز با رای داوران حذف می شود. سحر بی نیاز، بازیگر و مدل ایرانی ساکن کانادا که دارندهٔ عنوان ملکه زیبایی کانادایی است و در دوشیزه جهان ۲۰۱۲ عنوان دوشیزه جهان-کانادا را کسب کرد، در سه قسمت از این برنامه حضور یافته است.
کلیسای مقدس (سده ۴ میلادی، آوان) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ناحیه آوان، ایروان ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
حملات اسرائیل به بخش بهداشت لبنان در طول درگیری اسرائیل و حزب الله (۲۰۲۳–اکنون) به طور متناسبی مرگبارتر از هر جنگ دیگری در جهان بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، از جمله جنگ غزه و حمله روسیه به اوکراین، بوده است. طبق قوانین بین المللی بشردوستانه، بیمارستان ها، بیمارانی که در آنها پناه می گیرند، متخصصان بهداشت و آمبولانس ها نمی توانند توسط متخاصمان به خطر بیفتند. این اصل در مورد خدمات وابسته به گروه های مسلح مانند حزب الله نیز صدق می کند. علیرغم اینکه اسرائیل ادعا می کند حزب الله از مراکز درمانی لبنان برای اهداف نظامی استفاده می کند، چندین سازمان حقوق بشری به دلیل عدم ارائه مدرک قابل توجه در مورد چنین استفاده ای و عدم رعایت حفاظت ارائه شده به بیماران یا مجروحان تحت درمان در این مراکز، این اقدام را محکوم کردند. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، ۱۳۷ حمله اسرائیل به مراکز درمانی در لبنان رخ داده است. طبق گزارش سیستم نظارت بر حملات درمانی، بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، ۲۲۶ نفر از کارکنان درمانی و بیماران در حملات علیه لبنان کشته و ۱۹۹ نفر زخمی شده اند. ۶ درصد از لبنانی هایی که
در حملات اسرائیل به لبنان کشته شده اند، امدادگران و پرسنل فوریت های پزشکی بوده اند. حقوق بین الملل بشردوستانه. به عبارت دیگر، ماده ۱۹ کنوانسیون چهارم ژنو بیان می کند که: «بیمارستان ها و سایر مراکز درمانی، اشیاء غیرنظامی تحت حمایت حقوق بین الملل بشردوستانه هستند.» هایدی متیوز، استاد حقوق کانادایی در مدرسه حقوق هال اسگود، اظهار داشت که پزشکان و امدادگرانی که برای سازمان های وابسته به حزب الله کار می کنند، از همان حمایتی برخوردارند که همه متخصصان بهداشت و درمان از آن برخوردارند؛ و بنابراین، قوانین بین المللی هدف قرار دادن آنها را ممنوع می کند. او همچنین اظهار داشت که یک متخاصم که مراکز درمانی را با ادعای استفاده از آنها برای اهداف نظامی هدف قرار می دهد، باید مدرک روشنی در این مورد ارائه دهد. حتی اگر چنین باشد، افراد زخمی یا بیماری که در آنجا تحت درمان قرار می گیرند، همچنان محافظت شده باقی می مانند و باید قبل از حمله به آنها فرصت داده شود تا محل را تخلیه کنند. دیده بان حقوق بشر از وقوع جنایات جنگی آشکار در برخی از حملات اسرائیل علیه بخش بهداشت لبنان خبر داده است. آمار. مقایسه با جنگ های معاصر. طبق گزارش سازمان ب
هداشت جهانی، «۴۷ درصد از حملات به مراکز درمانی - ۶۵ مورد از ۱۳۷ مورد - بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، حداقل برای یک کارمند یا بیمار بهداشتی در لبنان کشنده بوده اند.» این نسبت بالاتر از میزان مشاهده شده در هر جنگ معاصر دیگری در جهان است. تقریباً نیمی از حملات اسرائیل به مراکز درمانی منجر به مرگ یک متخصص یا بیمار شده است. بر اساس آمار سیستم نظارت بر حملات مراقبت های بهداشتی که بر اساس داده های ۱۳ کشور یا سرزمین تحت تأثیر درگیری بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴ تهیه شده است، این میزان به طور قابل توجهی بالاتر از میانگین جهانی ۱۳٫۳٪ است. این ۱۳ سرزمین شامل اوکراین، سودان و سرزمین های اشغالی فلسطین می شوند. طبق گزارش سیستم نظارت بر حملات مراقبت های بهداشتی، بین ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، ۲۲۶ نفر از کارکنان بهداشتی و بیماران در لبنان کشته و ۱۹۹ نفر دیگر زخمی شده اند. سهم تلفات و خسارات انسانی مربوط به مراقبت های بهداشتی. در میان حملات اسرائیل که بخش بهداشت را تحت تأثیر قرار داده است، اکثر آنها منجر به کشته یا زخمی شدن پرسنل پزشکی شده است. طبق گزارش ها، ۶۸٪ از این حملات پرسنل پزشکی را تحت تأثیر قرار داده اس
ت. ۶۳٪ حمل و نقل پزشکی و ۲۶٪ تأسیسات بهداشتی را تحت تأثیر قرار داده است. تلفات و خسارات انسانی مرتبط با مراقبت های بهداشتی. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد نسبت به «موارد متعدد نقض قوانین بین المللی بشردوستانه در نحوه انجام حملات هوایی که زیرساخت های غیرنظامی را نابود یا آسیب رسانده، غیرنظامیان را کشته و بر عملیات بشردوستانه تأثیر گذاشته است» ابراز نگرانی کرد. سازمان بهداشت جهانی اظهار داشت که «عدم رعایت قوانین بین المللی باید عواقبی داشته باشد» و «حملات بی ملاحظه به مراقبت های بهداشتی نقض حقوق بشر و قوانین بین المللی است که نمی تواند به یک امر عادی جدید تبدیل شود، نه در غزه، نه در لبنان، هیچ کجا.» هماهنگ کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در لبنان، عمران رضا، از «افزایش نگران کننده حملات علیه مراقبت های بهداشتی» در لبنان ابراز تاسف کرد. فهرست خدمات پزشکی تحت تأثیر. به گزارش "واشینگتن پست،" «طبق آمار وزارت بهداشت، خدمات اورژانس وابسته به حزب الله و متحدانش بیشترین آسیب را دیدند، اما تیم های صلیب سرخ لبنان و دفاع مدنی دولتی نیز مورد حمله قرار گرفتند.»
فاطمه عبید الجابر (۱۹۶۵) کارآفرین و مهندس اماراتی است. او رئیس هیئت اجرایی شورای بانوان کارآفرین ابوظبی و همچنین مدیر اجرایی عملیات گروه الجابر برای ساخت و ساز است. فاطمه الجابر مناصب مهم متعددی در گروه الجابر برعهده داشته و مجلهٔ "فوربز" او را در سال ۲۰۱۴ در رتبهٔ ۹۴ فهرست ۱۰۰ زن قدرتمند جهان و همچنین ۱۰۰ زن کارآفرین برتر عرب قرار داد. او به ویژه در زمینهٔ توانمندسازی زنان در امارات و به ویژه در دنیای کسب وکار برجسته است. فاطمه الجابر علاوه بر ریاست شورای بانوان کارآفرین ابوظبی، رئیس هیئت مدیره شورای بانوان کارآفرین امارات نیز می باشد. او یکی از فعال ترین زنان اماراتی در زمینه توانمندسازی آنان به ویژه در دنیای کسب وکار و بخش ساخت و ساز به شمار می رود. زندگی و پیشه. فاطمه الجابر در سال ۱۹۶۵ در ابوظبی، امارات متحده عربی متولد شد. پدر او، عبید الجابر، تاجر اماراتی و صاحب شرکت الجابر برای ساخت و ساز است. فاطمه از کودکی با حضور در کارگاه ها و پروژه های ساخت و ساز پدرش، روش مدیریت او را مشاهده و با علاقه ای که نسبت به این حوزه پیدا کرده بود، مسیر حرفه ای خود را شکل داد. فاطمه تحصیلات خود را در امارات انجام داد و م
هندسی معماری را در دانشگاه امارات متحده عربی گذراند و در سال ۱۹۸۷ فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی، مسیر حرفه ای خود را در بخش دولتی آغاز کرد و از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۵ چندین مقام در دولت امارات برعهده داشت، از جمله معاون دستیار در دایره پروژه های ساختمانی شهرداری ابوظبی و همچنین معاون دستیار خدمات فنی در دایره امور عمومی ابوظبی. سپس تصمیم گرفت فعالیت خود را به بخش خصوصی منتقل کند. با گذشت سال ها، به شرکت پدرش، شرکت الجابر پیوست و در آنجا چندین مقام مهم را برعهده گرفت. او نقش برجسته ای در حوزه سلامت و ایمنی در صنعت ساخت و ساز داشت و همچنین در توانمندسازی زنان برای فعالیت در این بخش سهم چشمگیری ایفا کرد. فاطمه الجابر از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ رئیس عملیات گروه الجابر بود. همچنین بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ عضو هیئت مدیره توسعه اقتصادی ابوظبی و همچنین شرکت دانا گاز بود. او رئیس هیئت مدیره شورای بانوان امارات و رئیس اجرایی شورای بانوان کارآفرین ابوظبی نیز بوده است. فاطمه الجابر از سال ۲۰۰۸ رئیس هیئت مدیره شرکت البشایر برای سرمایه گذاری است و از سال ۲۰۱۴ عضو هیئت مدیره گروه الجابر و در همان سال عضو هیئت مدیره مؤسسه کشورهای
خلیج عربی در واشینگتن نیز شد. در سال ۲۰۱۲، مجله "فوربز" او را در رتبهٔ پنجم فهرست ۱۰۰ زن قدرتمند عرب قرار داد و در همان سال رتبه هفتم در میان تأثیرگذارترین زنان کسب وکار در جهان عرب را از مجله CEO کسب کرد. همچنین در همان سال، جایزه همکار برجسته از انستیتوی مدیران هند به او اهدا شد. او در سال ۲۰۱۴ در رتبهٔ ۹۴ فهرست ۱۰۰ زن قدرتمند جهان مجلهٔ فوربز قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۰۸ توسط مجلهٔ "اریبین بیزنس" به عنوان زن سال برای بهترین دستاوردها و شخصیت های برجسته انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰، او به عضویت هیئت مدیره اتاق بازرگانی و صنعت ابوظبی انتخاب شد و اولین زن اماراتی بود که این سمت را برعهده گرفت. در همان سال، به دلیل مشارکت هایش در حوزه ساخت و ساز، جایزه زن کارآفرین ساختمانی از جوایز City Build ابوظبی برای برتری را دریافت کرد.
لوساپوریچ وانک کوچک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ۲۵ کیلومتری شهر ارزنجان، استان ارزنجان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس (آرتیک) (؛ Փոքր Մարինե եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آرتیک، استان شیراک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سالناپاتی وانک (؛ Սուրբ Գրիգորի վանք, Սալնաձորի անապատ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ۶ کیلومتری شهر وان، استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
چوردوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر برداگراک، استان آرتوین ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
الهام احمد (، زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۶۳) یک سیاستمدار کرد سوری است که از سال ۲۰۱۸ به عنوان رئیس مشترک شورای اجرایی اداره خودمختار دموکراتیک شمال و شرق سوریه خدمت کرده است. او که عضو حزب اتحاد دموکراتیک است، پیش از این از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ سمت رئیس مشترک مجلس دموکراتیک سوریه را بر عهده داشت از مارس ۲۰۲۵، او رئیس مشترک وزارت امور خارجه اداره خودمختار دموکراتیک شمال و شرق سوریه است. زندگی و حرفه. احمد، که از نژاد کرد و متولد عفرین است، صراحتاً از هدف برنامه ریزی شدهٔ سوریهٔ آینده با ماهیتی چندقومی و سکولار سخن گفته است. او در آغاز دومین عملیات رقه در نوامبر ۲۰۱۶ گفت:چنین مدیریتی می تواند نمونه خوبی برای تغییر دموکراتیک در رقه باشد، به خصوص که این شهر سال ها پایتخت بالفعل گروه تروریستی داعش بوده است. این دستاورد، تغییر بزرگی در وضعیت کلی سوریه خواهد بود و به کشور کمک می کند تا به سمت ثبات و تغییر دموکراتیک حرکت کند. رقه نمونه ای برای کل کشور خواهد بود.احمد که از دهه ۱۹۹۰ درگیر جنبش ملی گرایی کردی بوده است، به دنبال یک دولت غیرمتمرکز به شکل یک سوریه فدرال است. او ادعا می کند که شوراها و دولت های مدنی محلی در کردستان سور
یه در چنین دولت غیرمتمرکزی ظهور خواهند کرد که حقوق گروه های مختلف سوری، از جمله آزادی بیان و برابری جنسیتی را تضمین می کنند. او طرفدار تضمین حقوق مردم کرد در قانون اساسی سوریه است. احمد در ژوئیه ۲۰۱۸ در مذاکراتی با دولت سوریه در دمشق در مورد خدماتی که باید در مناطق تحت کنترل شورای دموکراتیک سوریه نیز ارائه شود، شرکت کرد او از آن زمان بارها دمشق را مقصر شکست مذاکرات سیاسی دانسته و اظهار داشته است:رژیم حاکم موضع خود را تغییر نداده است، نه در سطوح انسانی و نه در سطوح سیاسی. هیچ انعطافی در قبال سوری هایی که با آن اختلاف نظر دارند، نشان نداده است. کانال های ارتباطی برای رسیدگی به پیامدهای زلزله و فاجعه انسانی ناشی از آن را رد کرد… این کانال ها مانع اصلی در وحدت دیدگاه سوری ها هستند. مذاکره با فرانسه. پس از تهدیدهای ترکیه مبنی بر آغاز حمله به عفرین و اعلام دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مبنی بر خروج نیروهای آمریکایی از مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه در دسامبر ۲۰۱۸، احمد به همراه ریاض درار، رئیس مشترک SDC، به پاریس سفر کرد. مذاکرات آنها با دولت فرانسه بر افزایش همکاری با نیروهای فرانسوی مستقر در مناطق تحت
کنترل نیروهای دموکراتیک متمرکز بود. این مذاکرات منجر به توافقی برای حفظ حضور نیروهای فرانسوی در سوریه شد.
لوساپوریچ وانک بزرگ (؛ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ վանք) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در استان ارزنجان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هریپسیمه مقدس (وریشن) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر وریشن، استان سیونیک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تئاتر آل آنتیکا (تئاتر سبک باستان) تئاتری واقع در شهر سابیونتا، در شمال ایتالیا می باشد. این تئاتر، اولین تئاتر مستقل و مخصوص در دنیای مدرن بود. تئاتر آل آنتیکا دومین تئاتر سرپوشیده قدیمی جهان (پس از تئاتر المپیک در ویچنزا) است و به همراه آن تئاتر فارنسه در پارما، یکی از تنها سه تئاتر رنسانس است که هنوز وجود دارد. تاریخچه. این تئاتر در سال های ۱۵۸۸ و ۱۵۹۰ توسط معمار مشهور ویسنتین، وینچنزو اسکاموزی، به سفارش دوک وسپاسیانو اول گونزاگا، به عنوان بخشی از تلاش گونزاگا برای تبدیل مقر کوچک دوک نشین خود به یک شهر کلاسیک ایده آل ساخته شد. اهمیت تئاتر به عنوان نمادی از جامعهٔ متمدن که دوک در پی استقرار آن بود، با موقعیت برجسته ای که در خیابان اصلی شهر، ویا جولیا، به آن اختصاص داده شد و همچنین با احداث ساختمانی مستقل برای آن، به وضوح نمایان می گردید. با این حال، این موقعیت ممتاز، هزینه ای نیز در پی داشت: فضایی تنگ و باریک که تنها از عهدهٔ نبوغ یکی از مستعدترین معماران دورهٔ رنسانس برمی آمد تا با موفقیت به سالنی تئاتری تبدیل شود. تأثیر تئاتر المپیک بر تئاتر آل آنتیکا در شماری از ویژگی ها مشهود است، به ویژه در ردیف ستون ه
ای پشت بخش تماشاخانه و در طراحی صحنه. اسکاموزی پس از مرگ آندره آ پالادیو، که طرح اولیهٔ تئاتر المپیک را ریخته بود، بر ساخت آن نظارت داشت. به طور کل، اسکاموزی مسئول پرسپکتیوهای چشمگیری بود که مناظر روی صحنه تئاتر المپیک را شکل می دهند.
صومعه نرسس مقدس (تیراشن) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ارزنجان، استان ارزنجان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
منصور سلوم، یک سیاستمدار عرب سوری است. از مارس ۲۰۱۶، او دفتر ریاست مشترک شورای اجرایی روژاوا را بر عهده دارد. سلوم، در کنار الهام احمد، رئیس مشترک دیگر، یک کرد، خدمت می کند. سلوم، یک رهبر قبیله ای عرب محلی در شهر تل ابیض، پس از ژوئن ۲۰۱۵، زمانی که نیروهای دموکراتیک سوریه کنترل تل ابیض را از داعش پس گرفتند و این شهر توسط شورایی شامل نمایندگان جوامع محلی عرب، کرد، ترکمن و ارمنی، بخشی از اداره خودمختار شمال و شرق سوریه اعلام شد، به یک نقش سیاسی برجسته دست یافت. در ماه ژوئیه، شورای عالی ۱۷۸ عضوی که در آن زمان تل ابیض را اداره می کرد، طبق قوانین روژاوا، شهرداران مشترک مختلط را انتخاب کرد، در ابتدا سلوم و لیلا محمد، کرد تبار، که دومی ۲۷ ساله و اولین شهردار زن تل ابیض بود. در حالی که پیش از این آموزش فقط به زبان عربی در دسترس بود، پس از آن عربی و کردی به عنوان زبان های آموزشی در مدارس دولتی استفاده شدند و برنامه هایی برای ارائه زبان ترکی نیز ارائه شد. یکی از تمرکزهای دولت، تشویق زنان به دنبال کردن آموزش عالی بود.
مارکو آناستازیو (؛ زادهٔ ) معروف به آناستازیو، خواننده و رپر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر به خاطر برنده شدن در دوازدهمین فصل از برنامه استعدادیابی ایتالیایی "ایکس فاکتور" در سال ۲۰۱۸ شناخته می شود. اولین تک آهنگ او به نام "La fine del mondo" در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد و در صدر جدول های ایتالیا قرار گرفت. زندگی و حرفه. مارکو آناستازیو در سال ۱۹۹۷ در متا متولد شد. او اولین آلبوم کوتاه خود با "نام Disciplina sperimentale" را در سال ۲۰۱۵ به تهیه کنندگی جیجی اِمه منتشر کرد و همچنین چند تک آهنگ را با نام مستعار ناستا در کانال یوتیوب خود آپلود کرد. در ۲۰ مارس ۲۰۱۸، آهنگ "Come Maurizio Sarri" را منتشر کرد که به مائوریتسیو ساری مربی سابق باشگاه فوتبال ناپولی تقدیم شده بود. این آهنگ به ویژه در بین هواداران فوتبال مورد توجه قرار گرفت. او در دسامبر ۲۰۱۸ برنده دوازدهمین دوره نسخه ایتالیایی "اکس فاکتور" شد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۸ اولین تک آهنگ او با نام «La fine del mondo» منتشر شد و در صدر جدول های ایتالیا قرار گرفت و موفق به کسب گواهینامه طلایی شد. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ آلبوم کوتاه
او "با نام «La fine del mondo»" در اسپاتیفای منتشر شد. در ۸ فوریه ۲۰۱۹، به عنوان مهمان موسیقی در چهارمین اجرای شصت و نهمین جشنواره موسیقی سانرمو حضور یافت و آهنگ "Correre" را اجرا کرد. این آهنگ در ۹ فوریه ۲۰۱۹ به صورت تک آهنگ دیجیتال منتشر شد. او در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۰ با آهنگ "Rosso di rabbia" شرکت کرد. در ۷ فوریه ۲۰۲۰، اولین آلبوم خود را "با نام Atto zero" منتشر نمود.
ریاض حمود دارار (زادهٔ ۱۹۵۴) یک فعال سیاسی و اجتماعی مخالف سوری و نویسنده اهل دیرالزور است. او از سال ۲۰۰۰ به عنوان فعال حقوق بشر برای کردهای سوریه فعالیت می کرد. در طول فعالیتش، به مدت ۵ سال توسط دولت سوریه زندانی شد و در سال ۲۰۱۰ آزاد شد. در ۲۵ فوریه ۲۰۱۷، او به عنوان رئیس مشترک مجلس دموکراتیک سوریه انتخاب شد. اوایل زندگی. ریاض درار در سال ۱۹۵۴ در دیرالزور متولد شد. مدتی بعد مدرک لیسانس زبان عربی گرفت و به عنوان واعظ و امام جماعت مسجدی در دیرالزور مشغول به کار شد. حرفه سیاسی. از سال ۲۰۰۰، ریاض درار به یک فعال سیاسی تبدیل شد و شروع به همکاری با سازمان های مردم نهاد مختلف کرد. پس از قیام کردهای سوریه در سال ۲۰۰۴، معشوق الخزناوی، یک رهبر مذهبی صوفی کرد، در ماه مه ۲۰۰۵ توسط اطلاعات نظامی سوریه دستگیر و ترور شد. ریاض درار از جمله کسانی بود که در مراسم تشییع جنازه الخزناوی حضور داشت و سخنرانی کرد. ماه بعد، درار دستگیر شد. در ۲ آوریل ۲۰۰۶، او توسط دادگاه عالی امنیت کشور به ۵ سال زندان محکوم شد. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰، ریاض درار از زندان آزاد شد. در ژوئن ۲۰۱۱، در مراحل اولیه انقلاب سوریه، او به یکی از اعضای بنیانگذار کمیت
ه هماهنگی ملی سوریه، یک بلوک از اپوزیسیون سوریه، تبدیل شد. ریاض درار به یکی از چهره های اصلی اپوزیسیون سوریه تبدیل شد. در اوت ۲۰۱۴، او به دلیل عدم اتحاد از کمیته هماهنگی ملی برای تغییر دموکراتیک استعفا داد.
هوگوتس وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.