Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جایزه گرمی برای بهترین آهنگ راک، جایزه ای است که در جوایز گرمی اهدا می شود. مراسمی که در سال ۱۹۵۸ شروع شد و در ابتدا جوایز گرامافون نامیده می شد. این جایزه به هنرمندانی که آهنگ های با کیفیت در ژانر موسیقی راک ساخته اند، اهدا می شود. این جایزه که مختص ترانه سرایان است، اولین بار در سال ۱۹۹۲ به موسیقیدان انگلیسی استینگ اهدا شد. جایزه به ترانه سرا تعلق می گیرد. اگر آهنگ حاوی متن ها یا تکه هایی از آهنگ های قبلی باشد، ناشر و ترانه سرای اصلی می توانند برای گواهی برندگان درخواست دهند. بروس اسپرینگستین با کسب چهار جایزه از ۹ نامزدی، رکورد بیشترین کسب جایزه و نامزدی را در اختیار دارد. دیگر برندگان جوایز متعدد عبارتند از آلانیس موریست و گروه های رد هات چیلی پپرز و یوتو که هر کدام دو جایزه دارند. آهنگ های برنده جوایز بیش از هر ملیت دیگری توسط هنرمندان آمریکایی اجرا شده اند، اگرچه این آهنگ ها توسط نوازندگان یا گروه هایی از کانادا، ایرلند و بریتانیا نیز اجرا شده اند. گروه کلدپلی با چهار نامزدی رکورددار بیشترین نامزدی بدون برد است.
ولایت فارس یکی از یکی از ولایات مطران نشین کلیسای شرق (کلیسای سریانی شرقی) در فاصله سده های ششم و دوازدهم میلادی بود. مرکز آن استان فارس کنونی، مهد تاریخی تمدن ایران باستان بود و علاوه بر تعدادی از مراکز در خود منطقه فارس، شامل تعدادی اسقف نشین در شبه جزیره عربستان و یک اسقف نشین برای جزیره سقطرا نیز بود. اسقف نشین های فارس. اسقف نشین ریواردشیر. اسقف یزداد ریواردشیری از جمله امضاکنندگان لوایح شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ بود. اسقف ماری ریواردشیری در حدود سال ۴۵۰ شکوفا شد. او نامه ای مشهور از اسقف ایباس ادسایی دریافت کرد و معروف است که شرحی بر نامه های آکاکیوس عمیدی، تفسیری بر کتاب دانیال و رساله ای علیه مجوس نصیبینی نوشته است. به نظر می رسد که سه اسقف نشین فارس در جریان انشقاق نرسه و الیشاع سال های اولیه سده ششم تقدیس شده اند: اسحاق، که قبل از ۵۴۰ درگذشت. جانشین او ایشوبخت؛ و آکاسیوس. ایشوبخت و آکاسیوس هر دو توسط پدرسالار ابای یکم در سال ۵۴۰ برکنار شدند و اسقف معنا که در سال ۵۴۰ یکی از امضاکنندگان نامه پدرسالار بود، جایگزین شدند. اسقف نشین استخر. اسقف زادوی استخری از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دادیشوع سال ۴۲۴ ب
ود اسقف نشین اردشیرخوره (سیراف). اسقف فربخت اردشیرخوره یکی از یازده اسقف نامگذاری شده بود که در اعمال شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ ذکر شده است که در مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ و یهب الله در سال ۴۲۰ مورد سرزنش قرار گرفته است. اسقف قرداغ اردشیرخوره از جمله اسقف هایی بود که در سال ۵۴۰ نزد پدرسالار ابای یکم گرد آمد و نامه او را امضا کرد. اسقف نشین دارابگرد. اسقف یزدبوزید دارابگردی یکی از یازده اسقف نامبرده ای بود که در اعمال شورای دادیشوع سال ۴۲۴ ذکر شده است که در مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ و یهب الله اول در سال ۴۲۰ مورد سرزنش قرار گرفته. اسقف نشین بیشاپور. اسقف فربخت بیشاپوری در سال ۴۲۱ توسط بهرام گور پادشاه ایران به عنوان اسقف کلیسای مشرق منصوب شد، اما تنها پس از چند ماه از مقام خود خلع شد. اسقف ابراهیم بیشاپوری از جمله اسقفانی بود که در سال ۵۴۰ نزد پدرسالار ابای یکم گرد آمدند. اسقف نشین کیش. اسقف داوود کیشی، اسقفی در فارس یا بت قطریه، از جمله اسقف هایی بود که در سال ۵۴۰ نزد پدرسالار ابای یکم گرد آمدند. اسقف نشین ها در بت قطریه و عربستان. اسقف نشین میشماهیگ. اسقف بتایی میشماهیگی که قبلاً به مناسبت یک جنایت نامعلوم محکوم شده
بود، مجدداً در مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ محکوم و معزول شد و اسقف الیای میشماهیگی از جمله امضاکنندگان اعمال مجمع بود. اسقف نشین بت مازونیه. اسقف یوحنان مازونی از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دادیشوع در سال ۴۲۴ بود اسقف نشین دیرین. اسقف پولس توسط پدرسالار اسحاق در سال ۴۱۰ برای «جزایر آردای و تودورو»، احتمالاً دیرین، تقدیس شد. اسقف نشین هاجر. اسقف پوسای هاجری از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دیرین در سال ۶۷۶ بود اسقف نشین حتی. اسقف شاهین حتایی از جمله امضاکنندگان اعمال شورای دیرین در سال ۶۷۶ بود اسقف نشین سقطرا. پدرسالار سربیشوع سوم اسقفی ناشناس را اندکی پس از تقدیس او در سال ۱۰۶۳/۱۰۶۳، برای سقطرا فرستاد. اسقف نشین یمن و صنعا. راهب پیتر از صومعه بت آبه اسقف یمن و صنعا در زمان پدرسالاری ابراهیم دوم (۸۳۷–۵۰) بود.
دوران دزدی دریایی در دریای کارائیب در دهه ۱۵۰۰ آغاز شد و در دهه ۱۸۳۰ پس از اینکه نیروی دریایی کشورهای اروپای غربی و آمریکای شمالی با مستعمرات در دریای کارائیب شروع به مبارزه با دزدان دریایی کردند، از بین رفت. دوره ای که دزدان دریایی در آن بیشترین موفقیت را داشتند، از دهه ۱۶۶۰ تا ۱۷۳۰ بود. دزدی دریایی در کارائیب به دلیل وجود بندرهای دریایی دزدان دریایی مانند پورت رویال در جامائیکا، تورتوگا در هائیتی و ناسائو در باهاما رونق گرفت. دزدی دریایی در دریای کارائیب بخشی از یک پدیده تاریخی بزرگتر دزدی دریایی بود، زیرا این وضعیت نزدیک تمام مسیرهای تجاری و اکتشافی اصلی در پنج اقیانوس وجود داشت. دزدی دریایی در فرهنگ عامه. بسیاری از داستان های تخیلی مربوط به دزدان دریایی و دزدی دریایی در دریای کارائیب اتفاق می افتد.
پارک سانگوو (Park Sangwoo) (Hangul 박상우؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۵۸) نویسنده اهل کره جنوبی است. در سال ۱۹۹۹ او بیست و سومین جایزه ادبی یی سانگ را برای داستان کوتاه خود " "Nae maeumui oktapbang" " (내 마음의 옥탑방 اتاق زیر شیروانی قلب من) دریافت کرد. او در دوران دانشجویی بیشتر شعر می گفت، اما پس از اینکه شاهد خودکشی یکی از دوستانش ناامیدش از آشفتگی سیاسی کره جنوبی در سال ۱۹۸۰ بود، شعر را رها کرد و داستان نوشت. آثار. ۱. 비밀 문장 (۲۰۱۶) "جملات مخفی" (۲۰۱۶) ۲. 인생을 충전하는 ۹۹가지 이야기 (۲۰۱۱) "۹۹ داستان برای شارژ مجدد زندگی شما" (۲۰۱۱) ۳. 작가 (۲۰۰۹) "نویسنده" (۲۰۰۹) ۴. 인형의 마을 (۲۰۰۸) "دهکده عروسک ها" (۲۰۰۸) ۵. 혼자일 때 그곳에 간다 (۲۰۰۸) "وقتی تنها هستم به آنجا می روم" (۲۰۰۸) ۶. 짬봉 (۲۰۰۷) "Jjamppong" (۲۰۰۷) ۷. 길모퉁이 추락천사 (۲۰۰۶) "فرشته افتاده در گوشه و اطراف" (۲۰۰۶) ۸. 화성 (۲۰۰۵) "مریخ" (۲۰۰۵) ۹. 칼 (۲۰۰۵) "چاقو" (۲۰۰۵) ۱۰. 지붕 (۲۰۰۵) "سقف" (۲۰۰۵) ۱۱. 사랑보다 낯선 (۲۰۰۴) "غریب تر از عشق" (۲۰۰۴) ۱۲. 반짝이는 것은 모두 혼자다 (۲۰۰۳) "همه آنچه که می درخشد تنهاست" (۲۰۰۳) ۱۳. 노란 잠수함 (۲۰۰۳) "زیردریایی زرد" (۲۰۰۳) ۱۴. 열대야 (۲۰۰۳) "شب گرمسیری" (۲۰۰۳) ۱۵. 백마، 그 폐허 (۲۰۰۳) "خرابه
Baekma" (۲۰۰۳) ۱۶. 가시면류관 초상 (۲۰۰۳) "پرتره تاج خارها" (۲۰۰۳) ۱۷. 산타페 (۲۰۰۲) "سانتافه" (۲۰۰۲) ۱۸. 내 마음의 옥탑방 (۲۰۰۲) "اتاق زیر شیروانی قلب من" (۲۰۰۲) ۱۹. 말무리 반도 (۲۰۰۲) "شبه جزیره اسب های وحشی" (۲۰۰۲) ۲۰. 까마귀떼 그림자 (۲۰۰۱) "Shadows Cast by a Murder of Crows" (2001) ۲۱. 내 영혼은 길 위에 있다 (۲۰۰۰) "روح من در راه است" (۲۰۰۰) ۲۲. 사탄의 마을에 내리는 비 (۲۰۰۰) "باران در دهکده شیطان" (۲۰۰۰) ۲۳. 따뜻한 집 (۱۹۹۴) "خانه گرم" (۱۹۹۴) ۲۴. 청춘의 동쪽 (۱۹۹۹) "شرق جوانان" (۱۹۹۹) ۲۵. 카시오페아 (۱۹۹۷) "Cassiopeia" (1997) ۲۶. 소설가는 유서를 남기지 않는다 (۱۹۹۶) "رمان نویس وصیت نامه ای را ترک نمی کند" (۱۹۹۶) ۲۷. 백야 (۱۹۹۶) "شب سفید" (۱۹۹۶) ۲۸. 블루 노트 (۱۹۹۶) "یادداشت آبی" (۱۹۹۶) ۲۹. 호텔 캘리포니아 (۱۹۹۶) "هتل کالیفرنیا" (۱۹۹۶) ۳۰. 독산동 천사의 시 (۱۹۹۵) "شعر فرشته دوکسان دونگ" (۱۹۹۵) ۳۱. 섬 그리고 트라이앵글 ۱، ۲، 3 (1994) "جزیره و مثلث جلد ۱–۳" (۱۹۹۴) ۳۲. 나는 인간의 빙하기로 간다 (۱۹۹۳) "من برای عصر یخبندان انسان ها را ترک می کنم" (۱۹۹۳) ۳۳. 술병에 별이 떨어진다 (۱۹۹۳) "سقوط ستاره ها روی بطری مشروب" (۱۹۹۳) ۳۴. 시인 마태오 (۱۹۹۲) "متیو شاعر" (۱۹۹۲) ۳۵. 샤갈의 마을에 내리는 눈 (۱۹۹۱) "برف که بر دهکده شاگال می بارد" (۱۹۹۱) ۳۶. 지구인의
늦은 하오 (۱۹۹۰) "بعد از ظهر برای مردم روی زمین" (۱۹۹۰) ۳۷. 사람구경 (۱۹۸۸) "مشاهده مردم" (۱۹۸۸) آثار در ترجمه. 1.荆棘冠冕的画像 (چینی)
آمریکا یک مجله ماهانه مسیحی است که توسط یسوعی های ایالات متحده آمریکا منتشر می شود و دفتر مرکزی آن در مرکز شهرمنهتن است. امریکا شامل اخبار و نظرات در مورد کلیسای کاتولیک و چگونگی ارتباط آن با سیاست و زندگی فرهنگی آمریکا است. از سال ۱۹۰۹ به طور مداوم منتشر شده است و به صورت آنلاین نیز در دسترس است.
دزدی دریایی در خلیج گینه بر تعدادی از کشورهای غرب آفریقا و همچنین به طور گسترده تر بر جامعه بین المللی تأثیر می گذارد. در سال ۲۰۱۱، این موضوع به یک موضوع نگران کننده جهانی تبدیل شد. دزدان دریایی در خلیج گینه اغلب بخشی از شرکت های جنایی به شدت مسلح هستند که از روش های خشونت آمیز برای سرقت محموله های نفتی استفاده می کنند. در سال ۲۰۱۲، دفتر بین المللی دریایی، اقیانوس ها فراتر از دزدی دریایی و برنامه واکنش بشردوستانه دزدی دریایی گزارش دادند که تعداد حملات به کشتی ها توسط دزدان دریایی آفریقای غربی به بالاترین سطح جهانی رسیده است و در طول سال ۹۶۶ دریانورد مورد حمله قرار گرفته اند. بر اساس گزارش گروه کنترل خطرات، حملات دزدان دریایی در خلیج گینه تا اواسط نوامبر ۲۰۱۳ سطح ثابتی از حدود ۱۰۰ تلاش برای کشتی ربایی در سال را حفظ کرده است، که پس از تنگه ملاکا در جنوب شرقی آسیا در رده دوم قرار دارد. دزدی دریایی در خلیج گینه همچنان یک نگرانی برای صنعت کشتیرانی است که به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفته است. در عین حال، دولت های منطقه به طور کلی تأکید می کنند که مبارزه با دزدی دریایی مستلزم درک گسترده ای از امنیت دریایی در س
راسر خلیج گینه است.
فیلیپ آر. زیمرمن (متولد ۱۹۵۴) دانشمند کامپیوتر و رمزنگار آمریکایی است. او خالق پی جی پی، پرکاربردترین نرم افزار رمزگذاری ایمیل در جهان است. سابقه. او در کمدن، نیوجرسی به دنیا آمد. زیمرمن در سال ۱۹۷۸ مدرک کارشناسی علوم کامپیوتر خود را از دانشگاه فلوریدا آتلانتیک در بوکا راتون، فلوریدا دریافت کرد. در دهه ۱۹۸۰، زیمرمن در بولدر، کلرادو به عنوان مهندس نرم افزار در کمپین فریز سلاح های هسته ای به عنوان یک تحلیلگر سیاست نظامی کار کرد.
ژو خاوری (به چینی: 東周؛ به پین یین: "Dōngzhōu؛" ۷۷۰–۲۵۶ پ. م)؛ بخش دوم دودمان ژو در چین باستان است. این بخش به دو دوره تقسیم می شود: دوره بهار و پاییز و دوره ایالت های جنگ طلب. در سال ۷۷۰ پ. م، پایتخت پادشاهی ژو از هائوجینگ (شهرستان چانگان در شهر شیان) به لویی (که امروزه به نام لوئویانگ، استان هنان معروف است) منتقل شد. این امر باعث آغاز دودمان ژو خاوی (بر خلاف دودمان ژو باختری) شد که به دلیل قرار گرفتن لویی در شرق هائوجینگ به این نام خوانده شد. بیش از ۲۵ پادشاه بر دودمان ژو شرقی سلطنت کردند که در مجموع ۵۱۵ سال دوام آورد. تاریخچه. با مرگ پادشاه یو ژو، آخرین پادشاه دودمان ژو باختری، ولیعهد ییجیو توسط اشرافی از ایالت های ژنگ، لو، چین و مرزبان شن به عنوان پادشاه پینگ ژو معرفی شد. در دومین سال سلطنت خود و پس از حمله چوانرونگ به هائوجینگ؛ پادشاه پینگ پایتخت را به شرق به لویی منتقل کرد، این جابه جایی نشان دهنده پایان دودمان ژو باختری است. نیمه نخست دودمان ژو خاوری، تقریباً از ۷۷۱ تا ۴۷۶ پ. م، دوره بهار و پاییز نامیده می شود، که طی آن حاکمان و مرزبان های بسیاری استقلال منطقه ای به دست آوردند و دربار پادشاه در لویی را
به چالش کشیدند و بین خود جنگ به راه انداختند. نیمه دوم این دودمان، از ۴۷۵ تا ۲۲۱ پ. م، دوره ایالت های جنگ طلب نامیده می شود، که در طی آن پادشاه ژو به تدریج قدرت خود را از دست داد و صرفاً به عنوان یک مقام اسمی حکومت می کرد. پس از انتقال پایتخت به شرق، خانواده سلطنتی ژو در وضعیت انحطاط قرار گرفت. همچنین محبوبیت پادشاه پینگ با انتشار شایعاتی مبنی بر کشتن پدرش کاهش یافت. با قدرتمند شدن روزافزون خراج گزاران با تقویت موقعیت خود از طریق شکست سایر ایالت های رقیب و افزایش تهاجم به کشورهای همسایه، پادشاه ژو قادر به تسلط بر کشور نبود. او باید دائماً برای کمک به خراج گزاران قدرتمند متوسل شود. مهم ترین خراج گزاران (که بعدها به عنوان دوازده خراج گزان شناخته می شوند) در نشست های منظمی گرد هم می آمدند و در آن در مورد مسائل مهم مانند لشکرکشی های نظامی علیه گروه های خارجی یا علیه اشراف متخلف تصمیم می گرفتند. در طول این نشست ها، گاهی یکی از فرمانروایان خراج گزار فرادست اعلام می شد. صدراعظم گوان ژونگ از چی، سیاست «به پادشاه احترام بگذارید، بربرها را اخراج کنید» (به چینی: 尊王攘夷، نگاه کنید به سوننو جوئی) آغاز کرد. حاکم هوان چی با پ
ذیرفتن و پایبندی به آن، خراج گزاران را گرد هم آورد تا تهدید بربرها را از کشور از بین ببرد. در دوره ایالت های جنگ طلب، بسیاری از رهبران خراج گزار ادعای پادشاهی کردند و در نتیجه نفوذ خاندان سلطنتی ژو محدودتر شد. در سال 635 m. l، آشوب شاهزاده دای اتفاق افتاد. پادشاه شیانگ ژو برای کمک به حاکم ون جین مراجعه کرد، او شاهزاده دای را کشت و حکمرانی بر هنی و یانگفان پاداش گرفت. در سال ۶۳۲ پ. م، پادشاه شیانگ ژو توسط حاکم ون جین مجبور شد در نشست خراج گزاران در جیانتو شرکت کند. در سال ۶۰۶ پ. م، پادشاه ژوانگ چو برای اولین بار در مورد «وزن دیگ ها» (问鼎之轻重) پرس وجو کرد اما وزیر ژو وانگ سون من (王孙满) او را به تندی رد کرد. پرسیدن چنین سؤالی در آن زمان چالشی مستقیم برای قدرت دودمان حاکم بود. در زمان پادشاه نان ژو، پادشاهان ژو تقریباً تمام قدرت سیاسی و نظامی خود را از دست داده بودند، زیرا حتی سرزمین پادشاهی باقیمانده آن ها به دو ایالت یا دسته تقسیم شد که توسط اربابان فئودال رقیب رهبری می شد: ژو باختری، جایی که پایتخت وانگ چنگ بود. واقع شده است، و ژو خاوری، در مرکز چنگژو و کونگ. پادشاه نان ژو موفق شد دودمان تضعیف شده خود را از طریق
دیپلماسی و توطئه به مدت پنجاه و نه سال حفظ کند تا اینکه در سال ۲۵۶ پ. م توسط چین از سلطنت خلع شد و درگذشت. هفت سال بعد، ژو باختری نیز توسط چین فتح شد. سیاست ها. این دوره نقطه عطف بزرگی را در تاریخ چین رقم زد، زیرا مواد غالب ابزارسازی در پایان دوره به آهن تبدیل شد. اعتقاد بر این است که دوره ژو خاوری آغاز عصر آهن در چین است. توسعه قابل توجهی در کشاورزی با افزایش متوالی جمعیت صورت گرفت. دائماً بین خراج گزان برا رسیدن به منابع و زمین ها جنگ می شد. مردم شروع به استفاده از سکه های مسی کردند. آموزش برای غیرنظامیان همگانی شد. مرزهای بین اشراف و عوام فروکش کرد. دگرگونی انقلابی جامعه در حال رخ دادن بود، که سیستم قبیله ای پدرسالار ساخته شده توسط دودمان ژو دیگر نمی توانست با آن سازگار شود.
زالومون فرانک (؛ ۶ مارس ۱۶۵۹ – ۱۱ ژوئیه ۱۷۲۵) یک وکیل، دانشمند و شاعر اهل آلمان بود. زالومون فرانک نویسندهٔ لیبرتوهای برخی از آثار مشهور یوهان سباستیان باخ بود. وی هم عصر باخ بود و چون او ساکن شهر وایمار بود. فرانک دانش آموختهٔ رشته های الهیات و حقوق و در شهرهای تسویکاو، آرنشتات و وایمار مشاغل دولتی داشت. همکاری او با باخ از سال ۱۷۱۳ آغاز شد.
بارتولد هاینریش بروکس (؛ ۲۲ سپتامبر ۱۶۸۰–۱۶ ژانویهٔ ۱۷۴۷) شاعر اهل آلمان بود. زندگی نامه. او دانش آموختهٔ دانش نظری حقوق در دانشگاه هاله-ویتنبرگ بود و بعد از سفرهای زیاد به ایتالیا، فرانسه و هلند سرانجام در هامبورگ سکنی گزید و در همان جا درگذشت. فعالیت ادبی. آثار شعری او در ۹ جلد منتشر شد. وی همچنین برخی آثار الکساندر پوپ، جیمز تامسون و جیامباتیستا مارینو را به آلمانی ترجمه کرد. از برخی از لیبرتوهای وی در اوراتوریوهای مصائب عیسی استفاده شده و بزرگانی چون جرج فردریک هندل، گئورگ فیلیپ تیلمان، یوهان ماتزون، یوهان فریدریش فاش و یوهان سباستیان باخ از لیبرتوهای او در موسیقی خود استفاده کردند.
سی پیام، که در ابتدا مخفف برنامه کنترلمانیتور و بعداً برنامه کنترل برای میکرو کامپیوترها بود، سیستم عامل با تولید انبوه در بازار که در سال ۱۹۷۴ برای میکرو کامپیوترها اینتل ۸۰۸۰ ۸۵ - توسط گری کیلدال از دیجیتال ریسرچ در ابتدا محدود به تک کار بر روی پردازنده های ۸ بیتی و حداکثر ۶۴ کیلوبایت حافظه بود، نسخه های بعدی سی پیام تغییرات چند کاربره را اضافه کردند و به پردازنده های ۱۶ بیتی منتقل شدند. ترکیب کامپیوترهای اس-۱۰۰ و سی پیام به استاندارد اولیه در صنعت ریز کامپیوتر تبدیل شد. این پلت فرم کامپیوتری در اواخر دهه ۱۹۷۰ و تا اواسط دهه ۱۹۸۰ به طور گسترده در تجارت مورد استفاده قرار گرفت. سی پیام اندازه بازار را برای سخت افزار و نرم افزار با کاهش بسیار زیاد برنامه نویسی مورد نیاز برای نصب یک برنامه کاربردی بر روی رایانه سازنده جدید افزایش داد. یکی از محرک های مهم نوآوری نرم افزار، ظهور میکروکامپیوترهای کم هزینه (نسبتاً) کم هزینه ای بود که سی پیام را اجرا می کردند، زیرا برنامه نویسان و هکرهای مستقل آنها را خریداری کردند و ساخته هایشان را در گروه های کاربری به اشتراک گذاشتند. سی پیام در نهایت توسط داس پس از معرفی آی بی ام
پی سی در سال ۱۹۸۱ جایگزین شد.
گردشگری پزشکی در مالزی، طبق اعلام شورای سفر بهداشت و درمان مالزی (ام اچ تی سی)، بنابر گزارش ها این کشور در سال ۲۰۱۱ بالغ بر ۶۴۱٬۰۰۰ نفر بیمار خارجی، در سال ۲۰۱۲ تعداد ۷۲۸٬۸۰۰ نفر، در سال ۲۰۱۳ تعداد ۸۸۱٬۰۰۰ نفر، در سال ۲۰۱۴ تعداد ۸۸۲٬۰۰۰ نفر، در سال ۲۰۱۵ تعداد ۸۵۹٬۰۰۰ نفر و در سال ۲۰۱۶ تعداد ۹۲۱٬۰۰۰ نفر را پذیرش نموده است. آمار گردشگری پزشکی مالزی از تعداد گزارش شده تمام بیماران خارجی که با بهره بردن از تسهیلات و امکانات پزشکی تأیید شده، توسط شورای سفر بهداشت و درمان مالزی تحت درمان قرار گرفته اند، به دست آمده است. این آمار تمام بیماران ثبت شده با گذرنامه خارجی را در بر می گیرد، که به صورت پیش فرض شامل خارجی های دور از وطن، مهاجران، مسافران با فعالیت تجاری و مسافرینی که در روزهای تعطیل به سفر می روند می باشد که ممکن است بهره بردن از خدمات درمانی هدف اصلی آنها از اقامت در کشور نبوده است. شمار وسائل پزشکی مورد حمایت شورای سفر بهداشت و درمان مالزی با گذر سال ها در کشور افزایش یافته است (به عنوان مثال ۳۵ عدد در سال ۲۰۰۹، ۴۹ عدد در سال ۲۰۱۱، ۶۳ عدد در سال ۲۰۱۲، ۷۲ عدد در سال ۲۰۱۳ و ۷۸ عدد در سال ۲۰۱۴)، که در افزایش
آمار رسمی بیماران خارجی ایفای نقش می کند. مالزی در فهرست ۱۰ مقصد برتر گردشگری دنیا، در کتاب راهنمای گردشگری پزشکی بیماران فراتر از مرزها (Patients Beyond Borders)، قرار گرفته است.
بیگانه -(انگلیسی: Alienoid) یک فیلم اکشن و خیال پردازی علمی محصول سال ۲۰۲۲ سینمای کره جنوبی به کارگردانی چوی دونگ-هون با بازی ریو جون-یول، کیم وو-بین، کیم ته-ری، سو جی سوب، یوم جونگ-آه، جو وو-جین و شین جونگ-گون است. قسمت دوم این فیلم برای اکران در سال ۲۰۲۳ برنامه ریزی شده است. داستان. این فیلم داستان خارق العاده ای را به تصویر می کشد که با باز شدن دروازه های زمان بین اواخر گوریو و زمان حال در سال ۲۰۲۲، زمانی که بیگانگان ظاهر می شوند، باز می شود. تولید. فیلمبرداری در مارس ۲۰۲۰ آغاز شد. هر دو قسمت اول و دوم به مدت ۱۳ ماه به طور همزمان فیلمبرداری شدند. فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۱ به پایان رسید. طبق گزارش ها، فیلمبرداری در آندونگ، استان گیونگ سانگ شمالی انجام شد. هزینه تولید ساخت این دو قسمت ۴۰ میلیارد وون کره جنوبی برآورد شد. انتشار. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۲ در قالب های آی مکس و 4DX منتشر شد. بازخوردها. این فیلم با استقبال متفاوت منتقدان فیلم کره جنوبی مواجه شد. برخی جهان بینی منحصر به فرد بیگانه ارائه شده را ستایش می کنند، در حالی که برخی دیگر به پتانسیل سردرگمی از نظر شخصیت ها و داستان های آن و حواس پرتی ناشی از اختلاط ب
یش از حد عناصر مختلف اشاره می کنند. با این حال، به نظر می رسید که بسیاری از مخاطبان از تلاش کارگردان برای خلق چیزی جدید قدردانی می کنند.
گری آرلن کیلدال (؛ ۱۹ می ۱۹۴۲ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۴) دانشمند کامپیوتر و کارآفرین ریزرایانه آمریکایی بود. در طول دهه ۱۹۷۰، کیلدال سیستم عامل سی پیام را در میان سایر سیستم عامل ها و ابزارهای برنامه نویسی ایجاد کرد، و متعاقباً دیجیتال ریسرج (یا "دی آرآی") را برای بازاریابی و فروش محصولات نرم افزاری خود تأسیس کرد. کیلدال یکی از اولین افرادی بود که ریزپردازنده ها را به عنوان رایانه های کاملاً توانمند (و نه صرفاً به عنوان کنترل کننده تجهیزات) تشخیص داد و شرکتی را پیرامون این مفهوم سازماندهی کرد. با توجه به دستاوردهای خود در این دوران، کیلدال از پیشگامان انقلاب رایانه های شخصی در نظر گرفته می شود. در طول دهه ۱۹۸۰، کیلدال همچنین به عنوان میزبان مشترک (به همراه استوارت چیفت) "کامپیوتر کرانیکل"، یک برنامه اطلاعاتی هفتگی که آخرین تحولات در رایانه های شخصی را پوشش می داد، در پی بی اس ظاهر شد. اگرچه حرفه کیلدال در محاسبات بیش از دو دهه به طول انجامید، اما او عمدتاً در ارتباط با توسعه سیستم عامل سی پیام، یک سیستم عامل میکرو رایانه چند پلت فرم اولیه که شباهت های زیادی با ام اس-داسی که در رایانه شخصی آی بیآم استفاده شد، به یاد می
فاطمه خانم کمینه یکی از شاعران زن معروف آذربایجان در قرن نوزدهم بود. زندگی نامه. فاطمه خانم کمینه در سال ۱۸۴۱ در شهر شوشی به دنیا آمد. پدرش «میرزا بیگ بابا فنا» نیز شاعر بود. فاطمه خانم کمینه در شهر شوشی تحصیل گرفت. به خاطر اینکه یک زن تحصیل کرده بود مردم او را «میرزا فاطمه خانم» می نامیدند. وی بیشتر اشعارش را در سبک کلاسیک می سرود. میر محسن نواب در «تذکره نواب» از وجود ۴۰۰ شعر فاطمه خانم خبر داده است. فاطمه در تشکل ادبی «مجلس فراموشان» روشنفکران شوشی که هدایت آن بر عهده میرمحسون نواب بود و در محفل ادبی «مجلس اونس» حضور فعالی داشت. فاطمه خانم کمینه در سال ۱۸۹۸ در شوشی درگذشت. فریدون بیگ کوچرلی در نوشته خود دربارهٔ مرگ فاطمه خانم کمینه، او را «یکی از افراد نادر زمانه خود» دانسته است. خانواده. فاطمه خانم کمینه از خانواده «طاهرف ها»، یکی از خاندان اصیل شهر شوشی به شمار می رود. وی خویشاوند «طاهره طاهروا»، وزیر امور خارجه آذربایجان شوروی، و «میرزا حسن طاهرزاده»، چهارمین شیخ الاسلام قفقاز بود.
چوی دونگ هون (؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۷۱) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. او به عنوان یکی از موفق ترین کارگردان های فعال در عرصهٔ سینمای کره جنوبی شناخته می شود و از آثار او می توان به فیلم های "دزدان"، "ترور" و "اشک" اشاره کرد.
خلیل محمدف سرلشکر نیروی پلیس آذربایجانی، قهرمان اتحاد شوروی و وزیر کشور جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی بود. وی در جنگ جهانی دوم حضور داشت و به فرماندهی گردان تانک رسید. از خلیل محمدف در پاس خدماتش در عملیات دومین تهاجم یاش-کیشیناو که به تصرف شهر رومان کشور رومانی توسط گردان تحت امر او انجامید، تقدیر به عمل آمد. او پس از اتمام جنگ با درجه سرگرد از ارتش بازنشسته شد. در وزارت کشور آذربایجان شوروی استخدام شد و به درجه سرلشکری نائل شد. در میان سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ مسئولیت وزارت کشور را در دست گرفت. زندگی نامه. خلیل محمدف در ۵ ماه مه سال ۱۹۱۶ در شهر شوشی به دنیا آمد. آموزش متوسطه در هنرستان دید. از سال ۱۹۳۷ در کارخانه لوکوموتیو در شهر قزل رُباط شروع به کار کرد. در سال ۱۹۳۹ به خدمت نظامی در ارتش سرخ فراخوانده شد و در گردان تانک شماره ۱۲۲ خدمت کرد. در سال ۱۹۴۱ به عضویت حزب کمونیست اتحاد شوروی درآمد. حضور در جنگ جهانی دوم. خلیل محمدف از ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ به نبردها در جبهه مقدم جنگ جهانی دوم پیوست. به عنوان کمیسر در یک شرکت تولید تانک تعیین شد. در سال ۱۹۴۲ دوره های تکمیلی فرماندهان را پشت سر گذاشت. در نبردها برای ت
صرف شبه جزیره کریمه، اوکراین، رومانی، مجارستان و اتریش جنگید. در تابستان سال ۱۹۴۳ به عنوان فرمانده گردان تانک شماره ۱ از زیرمجموعه های تیپ تانک شماره ۳ سپاه تانک شمار ۲۳ منصوب شد. در ماه های اوت و سپتامبر سال ۱۹۴۳ در «تهاجم استراتژیک دونباس» حضور پیدا کرد. در تاریخ ۲۵ سپتامبر همان سال، به خلیل محمدف به خاطر عملکردش در آن نبرد، «نشان ستاره سرخ» اعطا شد. در ماه اکتبر در عملیات تهاجمی زاپوریژیا شرکت داشت. به خاطر خدماتش در این نبرد، در ۱۹ مارس سال ۱۹۴۴ از خلیل محمدف با اهدای نشان الکساندر نوسکی تقدیر شد. در ماه مارس سال ۱۹۴۴، در نبردها بر سر منطقه «شوچنخوسکی» جنگید. بابت عملکردش در این نبرد نشان پرچم سرخ را دریافت کرد. در عملیات دومین تهاجم یاش-کیشیناو نیز حضور فعالی پیدا کرد. در ۲۱ ماه اوت گردان تحت امر او از رود سیرت عبور کرده و بنابر گزارش ها، به همراه ۳ قطار و ۴ هزار نیروی نظامی شهر رومان را به کنترل خود درآورد. هرچند خلیل محمدف مجروح شد، ولی به فرماندهی گردان خود در این نبردها ادامه داد. در ۱۵ روز نبرد در خاک رومانی، طبق گزارش ها، گردان وی چهار تانک، دو تجهیزات توپخانه ای خودکششی، ۶۴ اسلحه، ۱۹۱ خودروی نظامی
و ۱۰۸ مسلسل را منهدم کرد و ۱۳۷۵ سرباز آلمانی را نیز کشت. در ۲۴ ماه مارس سال ۱۹۴۵ از خلیل محمدف با اعطای دو نشان قهرمان اتحاد شوروی و لنین تقدیر به عمل آمد. دوره پساجنگ. خلیل محمدف در سال ۱۹۴۶ با درجه سرگرد از ارتش بازنشسته شد. در بین سال ها ۱۹۵۱ الی ۱۹۵۲ دبیری اول کمیته حزب کمونیست در حومه «عزیزبیگف» را به عهده داشت. در سال ۱۹۵۵ از مدرسه عالی کمیته مرکزی حزب فارغ التحصیل شد. سپس در وزارت کشور آذربایجان شوروی شروع به کار کرد. در سال ۱۹۵۷ به معاونت وزارت کشور منصوب شد. در سال ۱۹۵۹ معاون اول وزیر کشور شد. در ۲۳ فوریه همان سال به رتبه «کمیسر پلیس درجه ۳» شوروی ارتقا یافت. در خلال ۳ نوامبر سال ۱۹۶۰ الی ۵ ژانویه ۱۹۶۵ سکان هدایت وزارت کشور آذربایجان شوروی که در سال ۱۹۶۲ به وزارت نظم عمومی تغییر نام داده شد را در دست گرفت. بعد با درجه سرلشکری پلیس بازنشسته شد. از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ عهده دار ریاست «کمیته دولتی فرهنگ بدنی و ورزش آذربایجان» بود. خلیل محمدف در باکو زندگی می کرد و در ۲۱ فوریه ۱۹۸۹ در این شهر درگذشت. وی در باکو به خاک سپرده شد. یکی از کشتی های ناوگان تجاری وزارت بازرگانی دریایی نام خلیل محمدف را به یدک می ک
شید.
ریچارد هونیگزوالد (۱۸ ژوئیه ۱۸۷۵ در ماگیار-اوار در امپراتوری اتریش-مجارستان ( موشون ماگیارووار کنونی در مجارستان ) - ۱۱ ژوئن ۱۹۴۷ در نیوهیون، کانکتیکات ) فیلسوف مشهور متعلق به دایره وسیع تر نئو کانتیسم بود. زندگینامه. هونیگزوالد تحت نظر آلویس ریهل و الکسیوس فون ماینونگ در رشته پزشکی و فلسفه تحصیل کرد و از سال ۱۹۱۶ استاد فلسفه، روانشناسی و آموزش در برسلاو ( وروتسواو کنونی) بود. در آنجا او استاد ناظر پایان نامه ی دکترای نوربرت الیاس تا پایان آن در سال ۱۹۲۴ بود. او همچنین پس از شرکت در سمیناری که هونیگسوالد در مورد فلسفه زبان برگزار کرد ، هانس گئورگ گادامر را برای تحصیل فلسفه تحت تاثیر قرار داد. از سال ۱۹۳۰استاد مونیخ بود. تأکید کار او بر نظریه شناخت از منظر اعتبار سنجی و فلسفه زبان بود. فراتر از آن، هونیگسوالد تلاش کرد تا روشی برای آموزش ایجاد کند که به طور یکسان برای علوم طبیعی و علوم انسانی قابل استفاده باشد. او همچنین به مسائل روانشناسی اندیشه و تعلیم و تربیت پرداخت. در سال ۱۹۳۳، به عنوان یک یهودی، پس از تصویب قانون احیای خدمات عمومی حرفه ای در آلمان، به طور اجباری بازنشسته شد. در زمان جشن کریستال ناخت ( "شب
شیشه شکسته" ) در سال ۱۹۳۸، او سه هفته را در اردوگاه کار اجباری داخائو گذراند . در سال ۱۹۳۹با همسر و دخترش از طریق سوئیس به ایالات متحده مهاجرت کرد. کشف مجموعه نوشته های منتشر نشده هونیگسوالد به ترتیب پس از مراحلی که هرمان کوهن و پل ناتورپ (مرحله معرفت شناختی ) و هاینریش ریکرت ، ویلهلم ویندلبند و امیل لاسک (مرحله هستی شناختی -نظری) پایه گذاری کردند، به فاز سوم نئوکانتیانیسم منجر شد.
موتیف یا نقش مایه، نشانه، عنصر، نقش، یا المانی ست که با خصلت تکرار شوندگی، به عنوان الگو و پیش فرض در اثر تجسمی، نقش سازی می کند و باعث ایجاد طرح یا تصویر می گردد. تعریف و مختصات. در فرهنگ واژگان لانگمن با این مفهوم عام که «می تواند یکی از برجسته ترین ایده ها در اثر ادبی یا قسمتی از ایده اصلی باشد؛ و ممکن است یک نشانه مخصوص، یک تصویر مکرر، یا نمونه لفظی باشد» تعریف شده است. در زبان فارسی موتیف را بن مایه، نقش مایه یا درون مایه ترجمه کرده اند. این اصطلاح یکی از اصطلاحات کاربردی و متداول در ادبیات، هنر و مهندسی ست. اما در کاربری کنونی، نقش آفرینی و مشارکت کاربردی آن، در طراحی، نقاشی، معماری، و گرافیک بیش از ادبیات برجسته شده است. برای بیان مفهوم موتیف می توان مهم ترین ویژگی آن را که به طور عام، خصلت برانگیزندگی، تکرارشوندگی، و قدرت نقش سازی ست را در نظر گرفت. موتیف در واقع الگویی ست تکرار شونده. اما در شرح و بسط آن در ردهٔ هنر و معماری، باید تأکید داشت که موتیف عنصری ست که به صورتی نامحسوس در اثر تکرار می شود تا مضمون اصلی یا theme را قابل تجسم تر و قوی تر سازد و نقش را در هم ببافد. از سویی، درک موتیف، و ضرورت