Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پاول بردلی کولینگ (؛ زادهٔ ) که با نام هنری مال یا مال رایدر شناخته می شود، خواننده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. مال در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۹۴۴ در کومبرن ولز متولد شد و در جوانی به آکسفورد نقل مکان کرد و در آن جا به عنوان برقکار مشغول به کار شد و در تعدادی از گروه های محلی خواننده بود. در سال ۱۹۶۳، او گروه مال رایدر و ارواح را تشکیل داد و دو تک آهنگ برای دکا رکوردز ضبط کرد. اولین آهنگ تک نفره مال «بامبولینا» بود که پس از آن آهنگ «Tu sei bella come sei» که در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۱۹۶۹ اجرا شد، منتشر شد. این آهنگ در یک فیلم موزیکال با همین عنوان، با بازی مال و سیلویا دیونیسیو اجرا شده است. او سابقه دو بار حضور در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۱۹۷۰ با آهنگ "Sole pioggia e vento" و "Non dimenticarti di me" در سال ۱۹۷۱ را در کارنامه خود دارد. در سال ۱۹۷۷، او با آهنگ «Furia» که برای پخش مجدد سریال تلویزیونی "فیوری" استفاده شد، بیش از یک میلیون نسخه فروخت. در سال ۱۹۸۲، با آهنگ «Sei la mia donna» به جشنواره موسیقی سانرمو بازگشت. در سال های بعد، فعالیت موسیقایی
او عمدتاً شامل رویدادهای زنده و حضور در برنامه های تلویزیونی با تم نوستالژی بوده است. مال با رناتا مایالتی ازدواج کرده و یک پسر به نام کوین و یک دختر به نام کارن دارد. آنها در پوردنونه زندگی می کنند. او که در یک خانواده پروتستان متولد شده است اما خود را یک آتئیست می داند.
جوزپه کریستیانو مالجیولیو (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و چهره مطرح تلویزیونی اهل ایتالیا است. وی در طول دوران حرفه ای خود، سی آلبوم استودیویی منتشر کرد و در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به عنوان ترانه سرا مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین از سال ۲۰۰۰ به بعد، در تلویزیون سمت های مختلفی مانند کارشناس، داور و مجری داشته است. زندگی نامه. مالجیولیو که در راماکا ایتالیا متولد شد، به لطف تلاش های فابریتسیو د آندره، اولین قرارداد خود را با یک ناشر موسیقی به نام دوریوم امضا کرد. در سال ۱۹۷۴، او آهنگ "سلام عزیزم، حالت چطوره؟" اثر ایوا زانیکی را ساخت که برنده جشنواره موسیقی سانرمو شد. در سال ۱۹۷۵، با آهنگ «L'importante è finire» به موفقیت چشمگیری به عنوان ترانه سرا دست یافت. در همان دوره، او با روبرتو کارلوس همکاری کرد و اشعار ایتالیایی آهنگ های او را نوشت. او از جمله برای آدریانو چلنتانو، ریتا پاوونه، آماندا لیر، رافائلا کارا، مونیکا نارانجو، دوری گتسی، میلوا، پتی پراو، اورنلا وانونی، سیلوی وارتان، اومبرتو بالسامو، فرد بونگوستو، روزانا فراتلو، لورتا گوجی و فرانکو کالیفانو ترانه نوشته است. پس از مدتی اقامت در آمریکای لاتین، در سال ۲
۰۰۰ میلادی به محبوبیت خود در کشورش بازگشت. در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۰ در برنامه تلویزیونی واقع نمای «"Grande Fratello VIP»" شرکت کرد. او در کنار بیانکا بالتی و نینو فراسیکا مجری شب دوم جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۵ بود.
جیمز دیر (به انگلیسی: James Dear) که با لقب لوسی فور (به انگلیسی: Luci4) شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. او به عنوان پیشگام زیرژانر اینترنتی سیگیلکور شهرت یافته است. آثار وی در سال ۲۰۲۱ در شبکه اجتماعی تیک تاک مورد توجه گسترده قرار گرفت و همین امر موجب عقد قرارداد او با شرکت نشر موسیقی آتلانتیک رکوردز شد. وی فعالیت هنری خود را در ابتدا با نام فورجِی (به انگلیسی: 4jay) آغاز کرد و در تولید ترانه "باید منفجر بشه" از تی-کی همکاری داشته است. نخستین تک آهنگ او با عنوان "قطعات بدن" از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی طلایی دریافت کرد. این موفقیت در پی افزایش چشمگیر محبوبیت این اثر در شبکه اجتماعی تیک تاک به دست آمد. خوانندگی. لوسی فور در آغاز به عنوان تهیه کننده در بی ام بی دثرو، گروهی به سرپرستی اسپیس گوست پراپ که در سال ۲۰۱۵ تشکیل شد، فعالیت می کرد. او به دلیل تهیه ترانهٔ باید منفجر بشه از تی-کی در دومین و آخرین میکس تیپ وی با نام دنیای سانتانا شناخته شد. وی در شکل گیری و گسترش ژانر سیگیلکور و همچنین زیرژانر کراش کلاب نقش داشت. ترانه های او با ع
نوان های "قطعات بدن"، "همه چشم ها به من دوخته شده اند" و "زمردهای نفرین شده" در شبکه اجتماعی تیک تاک وایرال شدند. در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ترانهٔ "قطعات بدن" پس از افزایش چشمگیر محبوبیت در تیک تاک، از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی طلایی دریافت کرد. افزون بر این، ترانهٔ "زمردهای نفرین شده" در میانهٔ سال ۲۰۲۱ بیش از ۲۰۰ هزار بار استریم شد. سبک موسیقی. او به دلیل تلفیق رویکرد هایپرپاپ با درام های هیپ هاپ و اشعار معنوی بر بستر بیت های کلاب تاریک شناخته می شود. این بیت ها اغلب با تکنیک برش خورده و کند شده در سرعت های بسیار بالا یا پایین تغییر داده می شوند تا حالتی گلیچی اختلالی و تکه تکه به آثار او ببخشند. موسیقی وی در دستهٔ مامبل رپ طبقه بندی می شود. ترانه شناسی. آلبوم ها تک آهنگ ها
آلسیو مینینی (؛ زادهٔ ) که با نام هنری مانینی شناخته می شود، خواننده و ترانه سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. آلسیو مینینی در تاریخ ۱۹ دسامبر ۱۹۹۷ بیته تو ایتالیا متولد و بزرگ شد. او پس از شرکت در کنسرت یوتو در سن نه سالگی عاشق موسیقی شد و کمی بعد از آن به گیتار روی آورد. او از "مدرسه موسیقی" دان لورنزو میلانی در اکواویوا دل فانتی فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۱۶ در فصل شانزدهم آمیچی شرکت کرد. او دو تک آهنگ «Parlami di te» و «Peggio di ieri» را به ترتیب در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ منتشر کرد. در اواخر سال ۲۰۲۲، با آهنگ «Mille porte» در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد، اما به جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۳ راه نیافت. او در سال ۲۰۲۴ با آهنگ «Spettacolare» به رقابت در این جشنواره پرداخت.
بلایندسایت یک ابزار پزشکی آزمایشی است که توسط نورالینک توسعه یافته است. این ابزار از سازمان ادارهٔ غذا و داروی ایالات متحده (FDA) نشان «دستگاه نوآورانه» دریافت کرده است. هدف. بلایندسایت در حال توسعه است تا به افرادی که به دلیل آسیب به عصب بینایی دچار نابینایی کامل هستند، اما قشر بینایی آن ها سالم مانده است، امکان دیدن بدهد. این کار با دور زدن عصب بینایی و تحریک مستقیم قشر بینایی برای ایجاد ادراک دیداری انجام می شود.
فرامدرنیته (یا "سوپرمدرنیته") یک نوع، حالت یا مرحله ای از جامعه است که منعکس کننده وارونگی مدرنیته است. ابرمدرنیسم جهانی را تصریح می کند که در آن سوژه با ویژگی های خودش جایگزین شده است. جهان جدید مبتنی بر ویژگی ها با ظهور فناوری هدایت می شود و به دنبال همگرایی بین فناوری و زیست شناسی و مهم تر از آن اطلاعات و ماده است. فرامدرنیسم اعتبار خود را در تأکید بر ارزش فناوری جدید برای غلبه بر محدودیت های طبیعی می یابد. این ذات گرایی را رد می کند و در عوض از پست مدرنیسم حمایت می کند. در فرامدرنیسم، عملکرد یک سوژه، نقطه مرجع خود را در قالب یک سوژه دارد، نه اینکه عملکرد، نقطه مرجع برای شکل باشد. به عبارت دیگر، دوره ای را توصیف می کند که در آن غایت شناسی معنا از دیدگاه کارکردگرایی به نفع برساخت گرایی وارونه می شود. فرامدرنیته. فرامدرنیته بر جدایی اغراق آمیز بین گذشته و حال تأکید دارد زیرا: فرامدرنیته، مدرنیته را وارونه می کند تا به ویژگی های یک سوژه اجازه دهد فردیت بیشتری نسبت به مدرنیسم ارائه دهند. مدرنیته فرم را در محدوده عملکرد محدود به دام انداخت. فرامدرنیته فرض می کند عملکرد اکنون چنان سریع در حال تکامل است که باید ن
قطه مرجع خود را از خود فرم بگیرد. هم تغییرات مثبت و هم منفی اجتماعی به دلیل فرافردگرایی و افزایش انتخاب شخصی رخ می دهند. پست مدرنیته ایده گذشته به عنوان نقطه مرجع را رد کرد و سوژه های گذشته را صرفاً با هدف رهایی فرم از عملکرد، گردآوری کرد. در پست مدرنیته، حقیقت زودگذر بود زیرا تمرکز بر اجتناب از اصول غیرقابل ابطال بود. پست مدرنیته، فروپاشی کامل مدرنیته و ایمان آن به پیشرفت و بهبود در توانمندسازی فرد را توصیف می کند. سوپرمدرنیته. اگر سوپرمدرنیته را از فرامدرنیته متمایز کنیم، «سوپرمدرنیته» گامی فراتر از پوچی هستی شناسی پست مدرنیته است و بر حقایق اکتشافی قابل قبول متکی است؛ در حالی که مدرنیسم بر خلق حقایق بزرگ متمرکز هست. (یا آنچه که ژان-فرانسوا لیوتار (۱۰ اوت ۱۹۲۴-۱۳ آوریل ۱۹۹۸) نظریه پرداز فرانسوی، آن را «روایت های کلان» یا «فراروایت» می نامید.) و پسامدرنیته قصد نابودی آنها (ساختارشکنی) را داشت؛ سوپرمدرنیته به طور نامتعارفی بر اساس فراحقیقت عمل می کند. در عوض، ویژگی ها از سوژه های گذشته بر اساس ارتباط فعلی آنها استخراج می شوند. از آنجایی که ویژگی ها هم درست و هم نادرست هستند، ارزش درستی از جمله ابطال پذیری ضرو
ری نیست. سوپرمدرنیته ویژگی های مفید را از اشیاء مدرن و پسامدرن انتخاب می کند تا از همان گویی پوچ گرایانه پسامدرن فرار کند. نویسندگان کتابهای مرتبط عبارتند از:
جنگ با شیاطین (به انگلیسی: Fighting Demons) چهارمین آلبوم استودیویی و دومین آلبوم پس از مرگ رپر آمریکایی جوس ورلد است. این آلبوم توسط گرید ای پروداکشنز و اینترسکوپ رکوردز در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. آلبوم شامل همکاری هایی با جاستین بیبر، پولو جی، تریپی رد و سوگا از بی تی اس است. جنگ با شیاطین به عنوان موسیقی متن مستند اچ بی او "جوس ورلد: به سوی پرتگاه عمل می کند" و بر تم های مبارزه با اعتیاد، افسردگی و مرگ تمرکز دارد. پیش زمینه. جنگ با شیاطین دومین آلبوم پس از مرگ جوس ورلد است که پس از مرگ او در دسامبر ۲۰۱۹ بر اثر اوردوز منتشر شد. این آلبوم از هزاران آهنگ ضبط شده توسط جوس ورلد قبل از مرگش انتخاب شده است و بر مسائل شخصی مانند اعتیاد به مواد مخدر، افکار خودکشی و زندگی تحت فشار تمرکز دارد. تهیه کننده جوس ورلد، لیل بیبی، عنوان آلبوم را در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱ از طریق توییتر اعلام کرد. این آلبوم ابتدا به عنوان موسیقی متن مستند جوس ورلد: به سوی پرتگاه برنامه ریزی شده بود که در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. مستند به زندگی و حرفه جوس ورلد قبل از مرگش می پردازد. آلبوم شامل سخنرانی هایی از امینم و جوس ورلد است که بر مبارزه با شیاط
ین درونی تأکید دارند. تبلیغات و انتشار. تریلر آلبوم در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد و کاور و لیست ترک ها در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ از طریق اینستاگرام رونمایی شد. اولین سینگل، "Already Dead"، در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد و دومین سینگل، "Wandered to LA" با همکاری جاستین بیبر، در ۳ دسامبر منتشر گردید. در ۹ دسامبر ۲۰۲۱، اولین "روز جوس ورلد" با یک رویداد گوش دادن به آلبوم و پیش نمایش مستند در یونایتد سنتر شیکاگو جشن گرفته شد. نسخه دیلاکس آلبوم در مارس ۲۰۲۲ منتشر شد. لیست آهنگ ها. لیست ترک های آلبوم اصلی به شرح زیر است: تولید آلبوم شامل تهیه کنندگانی مانند نیک میرا و مکس لرد است. بازخورد منتقدین. این آلبوم با نظرات عمدتاً مثبت اما دوگانه ای از سوی منتقدین موسیقی مواجه شد. در حالی که بسیاری صداقت بی پرده و استعداد ملودیک این هنرمند را تحسین کردند، برخی دیگر به ماهیت تاریک، تکراری و ناتمام آلبوم انتقاد داشتند. به طور کلی، منتقدان بر این باور بودند که آلبوم تصویری دردناک اما صادقانه از مبارزات جوس ورلد با سلامت روان، اضطراب و اعتیاد به مواد مخدر ارائه می دهد؛ موضوعاتی که در نهایت به مرگ غم انگیز او منجر شد. نکات مثبت. «چهره دیگری از
جوس ورلد را نشان می دهد که در زمان حیاتش به اندازه کافی به آن پرداخته نشد و روایت زندگی او را با دقت و احترام عمیق تر می کند.» جمع بندی و امتیازات. در وبسایت متاکریتیک که میانگین امتیازات منتقدین را جمع آوری می کند، آلبوم "Fighting Demons" بر اساس ۷ نقد، امتیاز ۷۳ از ۱۰۰ را دریافت کرد که نشان دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. عملکرد تجاری. جنگ با شیاطین با ۱۱۹۰۰۰ واحد فروش در هفته اول در ایالات متحده به شماره ۲ بیلبورد ۲۰۰ رسید. در استرالیا به شماره ۷، در اتریش ۱۲، در بلژیک ۳ (فلاندرز) و ۵ (والونیا)، و در بریتانیا به شماره ۸ رسید و ۱۵ هفته در چارت ماند. آهنگ "Girl Of My Dreams" با ۴۱۰۰۰ دانلود شماره ۱ در آر اند بی/هیپ هاپ دیجیتال سونگ سیلز شد و "Burn" پراستریم ترین ترک با ۱۷.۳ میلیون استریم بود. سیزده ترک از آلبوم در هات آر اند بی/هیپ هاپ قرار داشتند.
آلساندرو مانارینو (؛ زادهٔ ) که با نام مانارینو شناخته می شود، خواننده و ترانه سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. آلساندرو مانارینو در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۷۹ در رم متولد شد، وی فعالیت هنری خود را در سال ۲۰۰۱ آغاز کرد و در منطقه معروف مونتی در رم، با اجراهایی که موسیقی دی جی را با سازهای آکوستیک ترکیب می کرد، به روی صحنه رفت. او در سال ۲۰۰۶، یک گروه شش نفره به نام «کامپینا» تشکیل داد که با آن در محبوب ترین نقاط پایتخت به نمایش آثار پرداخت. او خیلی زود همکاری های تئاتری خود را گسترش داد، از جمله نمایش «رم دی نوت» با ماسیمیلیانو برونو و همکاری های موسیقایی با هنرمندانی مانند آسکانیو سلستینی، دیوید ریوندینو و دان پاستا. او در ۲۰ مارس ۲۰۰۹، اولین آلبوم خود "با نام" "«Bar della Rabbia» که" توسط «Leave Music» منتشر و توسط گروه موسیقی یونیورسال توزیع شد را منتشر کرد. این پروژه ضبط، "جایزه معتبر جورجیو گابر" را از آن خود کرد. آلبوم او به فینال جایزه تارگا تکنو در سال ۲۰۰۹ راه یافت و در ۱۳ نوامبر در سانرمو اجرا شد. در ۱۵ مارس ۲۰۱۱، دومین آلبوم او "به نام" "«Supersantos»" م
نتشر شد. سومین آلبوم مانارینو "آل مونته" است که رسماً در ۱۳ مه ۲۰۱۴ منتشر شد. سه سال پس از سومین آلبومش، مانارینو چهارمین آلبوم خود با نام «Apriti Cielo» را در ۱۳ ژانویه منتشر کرد، چهار آلبوم استودیویی او همگی توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا گواهی طلایی دریافت کردند.
دولت موازی، اصطلاحی است که توسط مورخ آمریکایی، رابرت پکستون، ابداع شده است تا مجموعه ای از سازمان ها یا نهادهایی را توصیف کند که در سازماندهی، مدیریت و ساختار خود، شبیه دولت هستند، اما رسماً بخشی از دولت یا حکومت مشروع نیستند. آن ها در درجه نخست، برای ترویج ایدئولوژی سیاسی و اجتماعی غالب دولت، عمل می کنند. دولت موازی، با اصطلاح رایج تر «دولت در دولت» متفاوت است، زیرا معمولاً توسط نخبگان سیاسی غالب یک کشور، تأیید می شوند، در حالی که «دولت در دولت»، اصطلاحی تحقیرآمیز برای توصیف نهادهای شبه دولتی است که بدون رضایت و حتی به ضرر اقتدار یک دولت مستقر (مانند کلیساها و نهادهای مذهبی یا انجمن های مخفی با قوانین و سیستم های قضایی خاص خود)، فعالیت می کنند. دولت های موازی، در جوامع توتالیتر، مانند آلمان نازی، ایتالیای فاشیست و اتحاد جماهیر شوروی، رایج هستند. سازمان هایی که معمولاً با ایده دولت موازی، مرتبط هستند، شامل احزاب سیاسی، اتحادیه ها، سازمان های اطلاعاتی و ارتش ها می شوند. مثال ها. ترکیه. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، از اصطلاح «دولت موازی» (یا «ساختار موازی»)، برای توصیف پیروان فتح الله گولن، که مناصب ارشد
اداری و قضایی را اشغال کرده اند و به تلاش برای سرنگونی دولت اردوغان، متهم شده اند، استفاده کرده است. این اصطلاح، در تضاد با معنای اصطلاحی است که در ابتدا توسط پکستون، ابداع شده بود و در عوض، به اصطلاح «دولت در دولت»، شباهت دارد. جنبش گولن که حضور گسترده ای در ترکیه دارد، ظاهراً در محدود کردن قدرت نیروهای مسلح ترکیه، از طریق محاکمات ارگنه کون و پرونده پتک، در حالی که با اردوغان، متحد بود، نقش داشته است. پس از اعتراضات ۲۰۱۳–۲۰۱۴ علیه دولت اردوغان، جنبش گولن، علیه اردوغان، قیام کرد و اردوغان نیز، آن ها را «دولت موازی» نامید. اردوغان، پیروان گولن را به سازماندهی رسوایی فساد دولتی سال ۲۰۱۳ و همچنین کودتای نافرجام ۲۰۱۶، متهم کرده است.
تاج عزت ("تاج قدرت و جلال") نوعی خاص از سربند امپراتوری مغول بود که مشخصه دربار همایون (حکومت: ۱۵۳۰–۱۵۴۰ و ۱۵۵۵–۱۵۵۶)، پسر و جانشین بابر، بود و خود همایون آن را اختراع کرد. این سربند توسط همایون در سال ۱۵۳۲ (۹۳۹ هجری قمری)، دو سال پس از اولین جلوس او به عنوان امپراتور مغول، ساخته شد. "تاج عزت" در اوایل سلطنت پسرش اکبر اول متوقف شد. بعضی می گویند همایون احتمالاً در خلق "تاج عزت" تلاش کرده با "تاج حیدری" ایرانی رقابت کند و از آن تقلید کند. تاج حیدری را صفویان به عنوان نمادی از سازمان صوفیانه خود ایجاد کرده بودند. خلق "تاج عزت" ممکن است واکنشی به وفاداری بابر به صفویان و بخشی از تلاش همایون برای ایجاد یک نظام معنوی بوده باشد که بتواند با نظام صفویان رقابت کند.
سامانه تلفنی ۴۰۳۰ که به طور خلاصه «سامانه ۴۰۳۰» نامیده می شود، سامانه ملی پاسخگویی به سوالات مردمی در حوزه بهداشت است. این سامانه در روزهای اولیه شیوع کووید-۱۹ در ایران برای ارائه مشاوره تخصصی و غربالگری کرونا (مشکوکان به ویروس کرونا) ایجاد شد و در طول زمان وظایف آن افزایش یافت. این سامانه دارای ۲۰۰۰ خط تلفن و ۲۲۰۰ پزشک و پرستار در سراسر ایران است که در این سامانه تلفنی مشغول به فعالیت هستند و به سوالات مرتبط با انواع بیماری ها پاسخ می دهند. سامانه تماس ۴۰۳۰ با همکاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و شرکت مخابرات ایران برای غربالگری خانواده های ایرانی در زمینه کووید-۱۹ راه اندازی شد و با ارائه خدمات مشاوره پزشکی و روانی به شهروندان، به خصوص در شرایط اضطراری ادامه یافت. تا شهریورماه ۱۳۹۹ بیش از ۲۰ میلیون تماس با این سامانه تلفنی برقرار شده است. سامانه ۴۰۳۰ در بحران اسرائیل و ایران. در جریان درگیری ۱۲ روزه بین اسرائیل و ایران، سامانه ۴۰۳۰ جمعیت هلال احمر، که با همکاری جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران اداره می شد، با کمک ۱,۳۷۷ مشاور داوطلب (۴۶۵ نفر از آن ها به صورت آنلاین) به مدیریت ۹۰,۱۷۴ تماس پرداخت. با
میانگین زمان انتظار ۲ دقیقه و ۵ ثانیه، این سامانه به طور مستقیم به ۱۷,۸۶۶ تماس پاسخ داد و به صورت خودکار ۱۲,۲۲۴ تماس دیگر را از طریق سیستم پاسخگوی صوتی تعاملی (IVR) پردازش کرد. این خدمات رایگان حمایت روانی، به ویژه برای گروه های آسیب پذیر، نقش مهمی در کاهش استرس روانی و کاهش مراجعات غیرضروری به مراکز درمانی در طول بحران ایفا کرد.
گازتا دی مانتووا ( Gazzetta di Mantova) (به ایتالیایی: Gazette of Mantua) یک روزنامه روزانه مستقر در شهر مانتوا، ایتالیا است. این روزنامه در سال ۱۶۶۴ تأسیس شد و قدیمی ترین روزنامه جهان است که هنوز با همین نام منتشر می شود. دفتر مرکزی این روزنامه در مانتوا است. تاریخچه و مشخصات. صاحب امتیاز این روزنامه ، گروه سردبیری اسپرسو است. این روزنامه موضع سیاسی مستقلی دارد. تیراژ "روزنامه مانتوا گازت" در سال ۲۰۰۷، ۳۴۰۰۰ نسخه بود در سال ۲۰۱۳، گروه انتشاراتی لسپرسو تیراژ این روزنامه را ۲۵۴۳۷ نسخه اعلام کرد. این شرکت گزارش داد که تیراژ این روزنامه در سال ۲۰۱۴، ۲۴۲۰۰ نسخه بوده است.
لیبرو همچنین به عنوان لیبرو کوتیدیانو شناخته می شود، روزنامه ایتالیایی روزانه ای است که در میلان منتشر می شود و در ماه مه سال ۲۰۲۳ به طور متوسط ۲۲٬۷۰۹ نسخه منتشر می شود. در سال ۲۰۰۴، آنجلو اگستینی لیبرو را به همراه ایل فوگلیو و یونیتا به عنوان یک فعال روزانه (فعال روزنامه) به عنوان متضاد با مؤسسه روزانه (مؤسسه روزانه) مانند کوریر دلا سرا و لا استامپا و برنامه روزانه (دستور کار روزنامه روزانه) مانند لا ریپبلکا طبقه بندی کرد. تاریخچه و مشخصات. کتاب لیبرو برای اولین بار در ژوئیه سال ۲۰۰۰ منتشر شد. اولین شماره روزنامه در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۰ در قفسه های روزنامه منتشر شد و سرنخ آن توسط طراح گرافیک فرانکو بیویلاکوا طراحی شد. مؤسس روزنامه نگار ویتوریو فلتری است، در حالی که مالک و ناشر روزنامه ادیتوریال لیبریو اس آر ال است. در فوریه ۲۰۰۷، برخی از اعضای بریگادهای سرخ جدید به اتهام تلاش برای بمباران هوایی رایگان دستگیر شدند. دفاتر تحریریه در میلان. این روزنامه از اوت ۲۰۰۹ توسط مائوریتزیو بلپیترو ویرایش می شود. در سال ۲۰۱۴، این روزنامه ویدئویی را که در ابتدا توسط موسسه تحقیقات رسانه ای خاورمیانه منتشر شده بود، در ایتالیا پخش ک
رد که در آن یک امام جماعت در خطبه جمعه در مسجدی در نزدیکی ونیز، در منطقه ونتو ایتالیا، خواستار قتل یهودیان شد و این امر باعث شد دولت او را اخراج کند. این تصمیم حمایت گسترده ای را در سراسر طیف سیاسی و از جامعه مسلمانان محلی به همراه داشت. اسکار جیانینو در سال ۲۰۰۷ دربارهٔ این روزنامه گفت: «بسیاری از خوانندگان ما رایگان می خرند.» و بازار آزاد زیرا آنها صدایی خارج از گروه کر و از احزاب پیدا می کنند، اما طرفدار دیدگاهی آشکارا لیبرال و "آزادی خواهانه"، ضد مالیات و ضد اسراف عمومی، محتاط نسبت به هرگونه افراط حزبی… و همچنین محتاط نسبت به افراط قوه رایگان، در حالی که عدالت و امنیت برای شهروندان عادی تضمین نشده است. به عنوان یک روزنامه فعال با مواضع ضد مهاجرت، راست میانه، پوپولیست راست گرا و نئولیبرال، و به عنوان یک روزنامه راست گرا، با قالب روزنامه نگاری تابلوئید. علاوه بر این، فلتری یکی از اولین امضاکنندگان بیانیه سال ۲۰۰۶ اصلاح طلبان لیبرال بود که از ائتلاف راست میانه رو کشور می خواست موضع لیبرال تری در مورد مسائل اجتماعی-فرهنگی اتخاذ کند. این روزنامه به دلیل تیترهایش در مرکز جنجال های متعددی قرار داشته است. در سال
۲۰۱۵، پس از حملات تروریستی در پاریس، رایگان با عنوان "حرامزاده اسلامی" در صفحه اول خود، باعث خشم جامعه مسلمانان ایتالیا شد. مائوریتزیو بلپیترو، مدیر وقت، روز بعد استعفا داد. در سال ۲۰۱۹، تیتر دیگری در صفحه اول که "تولید ناخالص داخلی را کاهش می داد، اما همجنس گرایان در حال افزایش بودند"، دوباره با اعتراضات و خشم همراه شد. این روزنامه به طور فعال از انکار تغییرات اقلیمی حمایت کرده و در موارد متعدد فعالان اقلیمی مانند گرتا تونبرگ را مورد تمسخر و حمله قرار داده است. [ "" ] گردش خون. تیراژ این روزنامه در سال ۲۰۰۸، ۱۲۵۲۱۵ نسخه بود. تیراژ این روزنامه در سال ۲۰۰۹، ۱۱۳۶۲۸ نسخه و در سال ۲۰۱۰، ۱۰۵۱۲۳ نسخه بود تا سال ۲۰۱۵، تیراژ آن حدود ۵۲۰۰۰ نسخه بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-21T22:15:46Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Khoshnevisan&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;این مقاله در ایجاد شده است. #iranitaly2025&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42750257&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; لوئیجی پرتی (۲۳ اکتبر ۱۹۱۴ – ۱۹ ژانویه ۲۰۰۹) سیاستمدار ایتالیایی و عضو حزب سوسیال دموکراتیک ایتالیا بود. زندگی نامه. پرنی در فرارا به دنیا آمد. او در رشته حقوق از دانشگاه فرارا و سپس در رشته ادبیات از دانشگاه بولونیا فارغ التحصیل شد. پس از پایان تحصیلات، تاریخ و فلسفه را در چند دبیرستان تدریس کرد و سپس استاد «نهادهای حقوق عمومی» در دانشگاه فرارا شد. فعالیت آموزشی او با فعالیت روزنامه نگاری و نگارش آثار تاریخی و حقوقی همراه بود. پرتی عقاید سوسیالیستی خود را پنهان نمی کرد و هنگامی که در سال ۱۹۴۱ به خدمت نظام فراخوانده شد، به دلیل «اهانت به پادشاه، شکست گرایی و نافرمانی» به دادگاه نظامی معرفی گردید. او مدتی در زندان نظامی در انتظار محاکمه بود اما
به واسطه سقوط رژیم و آتش بس بعدی از حکم اعدام گریخت. پس از مدتی کار در میلان، به سوئیس رفت و در زوریخ با ایگناتزیو سیلونه آشنا شد که مدیریت نشریهٔ «آینده کارگران» را به او سپرد. با بازگشت به ایتالیا در پایان جنگ، در سال ۱۹۴۶ به عنوان دبیر استانی حزب سوسیالیست ایتالیا در فرارا انتخاب شد و همچنین به شورای شهرداری راه یافت. در ژوئن همان سال با کسب ۲۰٬۵۱۶ رأی ترجیحی به مجلس مؤسسان برگزیده شد. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۷ به حزب کارگران سوسیالیست ایتالیا (که بعداً به حزب سوسیال دموکراتیک ایتالیا تغییر نام داد) پیوست و از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ رئیس آن بود و بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ عنوان رئیس افتخاری را بر عهده داشت. او از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۷ نماینده مجلس نمایندگان بود و چندین بار به عنوان وزیر دارایی، وزیر تجارت خارجی، وزیر بودجه، وزیر اصلاحات اداره عمومی و وزیر ترابری خدمت کرد. در ۱۹۹۵ از حزب PSDI جدا شد و همراه با انریکو فری حزب دموکراسی اجتماعی لیبرال اروپا (SOLE) را بنیان گذاشت. اما به دلیل مخالفت با تصمیم فری برای پیوستن SOLE به مرکز دموکراتیک مسیحی، از آن حزب نیز خارج شد و جنبش احیای سوسیال دموکراتیک را تأسیس کرد. پرنی در سال ۲۰۰۹
در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
کُربِکَند یکی از روستاهای ایران در استان اصفهان است که در شهرستان برخوار و در دهستان برخوار شرقی واقع شده است. این روستا در سال های اخیر در محدودهٔ شهری دولت آباد قرار گرفته و به عنوان یکی از محله های این شهر شناخته می شود. جمعیت. بر پایه آمار سرشماری سال ۱۳۵۵، جمعیت کربکند ۲۰۰۶ نفر بوده است. فرهنگ و جامعه. کربکند به عنوان محله ای مذهبی در دولت آباد شناخته می شود و مراسم مذهبی و آیینی در این روستا/محله سابقهٔ طولانی دارد.
کویینتو کویینتیری (۱۲ اوت ۱۸۹۴ – ۲۳ دسامبر ۱۹۶۸) مهندس و بانکدار ایتالیایی بود. او برای مدتی کوتاه در سال ۱۹۴۴ پس از پایان حکومت فاشیستی در ایتالیا به عنوان وزیر خزانه داری و دارایی خدمت کرد. کویینتیری در سورنتو در ۱۲ اوت ۱۸۹۴ به دنیا آمد. خانواده اش اهل کارولئی در منطقه کوزنتینو بودند. پدرش مالک زمین و دانشگاهی بود که بانک کالابریا را بنیان گذاری کرد. او چهار خواهر داشت. کوینتیری از دانشگاه ناپل در رشته مهندسی فارغ التحصیل شد. او همزمان با تحصیل در جنگ جهانی اول به عنوان مربی نظامی در آکادمی تورین فعالیت داشت. پس از فارغ التحصیلی، کویینتیری در بانک کالابریا کار کرد و پس از مرگ پدرش به ریاست آن رسید. او در دولت دوم بادولیو به عنوان وزیر خزانه داری و دارایی منصوب شد که تنها ۴۷ روز میان ۲۲ آوریل تا ۸ ژوئن ۱۹۴۴ دوام داشت. او یکی از سه نماینده اهل کالابریا در دولت بود. دو نفر دیگر فاوستو گولو و پیه ترو مانچینی بودند. او روزنامه ای با عنوان "ایل جورناله" تأسیس کرد که در ۱۹۵۷ تعطیل شد و همچنین نشریه هفتگی "لا لیبرتا" در ژوئن 1944. در همان سال او به همراه بانکدار دیگر، رافائله ماتیولی، از سوی ایوانوئه بونومی نخست وز
یر وقت به سرپرستی هیئت نمایندگی ایتالیا در سفر به آمریکا برای مذاکره دربارهٔ حمایت اقتصادی منصوب شد. در ۱۹۴۶ او به عنوان عضو مجلس مؤسسان ایتالیا از حزب لیبرال انتخاب شد. او تا ۳۱ ژانویه ۱۹۴۸ در مجلس مؤسسان باقی ماند. این مجلس وظیفه تدوین قانون اساسی ایتالیا را بر عهده داشت. پس از کناره گیری از سیاست در ۱۹۴۸، کوینتیری به بانک کالابریا بازگشت. او همچنین در ۱۹۴۹ نایب رئیس کنفدراسیون عمومی صنایع ایتالیا شد و سپس به ریاست اتحادیه صنعتگران رسید که نمایندگانی از شش کشور جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا را در بر می گرفت. کوینتیری در ۱۹۵۷ در سوئیس ساکن شد. او هرگز ازدواج نکرد و در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۸ در ژنو درگذشت. او در سال ۱۹۵۸ نشان شوالیه کار را دریافت کرد.
لوئیجی راوا (؛ – ) حقوق دان، سیاستمدار، و استاد دانشگاه اهل پادشاهی ایتالیا بود. او به عنوان یکی از چهره های برجستهٔ علمی و سیاسی ایتالیا در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم شناخته می شود. زندگی نامه. لوئیجی راوا در ۲۹ نوامبر ۱۸۶۰ در راونا زاده شد. او تحصیلات خود را در دانشگاه بولونیا ادامه داد و سپس در همان جا به عنوان عضو هیئت علمی مشغول به کار شد. وی در کنار فعالیت های دانشگاهی، به سیاست نیز روی آورد و توانست جایگاهی مهم در عرصهٔ سیاسی پادشاهی ایتالیا پیدا کند. راوا در سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ سمت شهردار رم را بر عهده داشت. او همچنین در مجلس نمایندگان و سنای ایتالیا خدمت کرد و به عنوان وزیر دارایی ایتالیا نیز منصوب شد. افزون بر فعالیت های سیاسی، او نویسنده ای شناخته شده بود و در زمینه های اجتماعی و اقتصادی آثاری از خود برجای گذاشت. راوا در طول زندگی اش نشان ها و افتخارات متعددی دریافت کرد که از آن میان می توان به دریافت نشان سنت های موریس و لازاروس و همچنین لژیون دونور اشاره کرد. او در ۱۲ مه ۱۹۳۸ در رم درگذشت.