Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تکیه گاه بازو یا تکیه گاه آرنج بخشی از صندلی است که فرد می تواند بازوهای خود را روی آن قرار دهد. تکیه گاه های بازو در انواع زیادی از صندلی ها مانند صندلی های خودرو، صندلی های راحتی، صندلی های هواپیما، کاناپه ها و غیره تعبیه شده اند. تکیه گاه های قابل تنظیم معمولاً در صندلی های اداری ارگونومیک و صندلی های گیمینگ یافت می شوند. در خودروها. تکیه گاه بازو نیز یکی از ویژگی های موجود در اکثر خودروهای مدرن است که سرنشینان می توانند بازوهای خود را روی آن قرار دهند. دسته های بازو معمولاً بین صندلی های خودرو جلو در سمت راننده و سرنشین وسیله نقلیه قرار می گیرند. گاهی اوقات ممکن است یک یا دو دسته تکیه گاه نیز به هر صندلی متصل شود، این ویژگی معمولاً در مینی ون ها (ام پی وی) و برخی از اس یووی ها یافت می شود. بسیاری از خودروهای بزرگ تر دارای یک تکیه گاه بازوی پهن میان صندلی های عقب هستند که ممکن است در صورت عدم نیاز به صندلی مرکزی (سوم) تا شوند. در برخی از طرح هایی که ایمنی سرنشینان مورد تأکید قرار می گیرد، از جمله برخی از مدل های ولوو، تکیه گاه به عنوان صندلی کودک، همراه با کمربند ایمنی ویژه قابل تنظیم، استفاده می شود. تکیه
گاه های بازو در برخی خودروها ممکن است دارای لوازم جانبی دیگری مانند جالیوانی، کنترل های صوتی و تهویه مطبوع و همچنین محفظه های ذخیره سازی باشند.
وزغ آسیایی یا وزغ جزیره چوسان گونه ای از وزغ بومی شرق آسیا است. این گونه در گذشته به عنوان "Bufo bufo gargarizans" طبقه بندی می شد که زیرگونه ای از وزغ معمولی است. وزغ آسیایی از جنگل های انبوه پرهیز می کند، اما در بیشتر زیستگاه های دیگر، از جمله علفزارها، جنگل های باز، مراتع و مناطق زیر کشت یافت می شود. مناطق نمناک را ترجیح می دهد و به ندرت در ارتفاعات بیش از ۸۰۰ متر یافت می شود.
سارا رکتور که با نام های سارا رکتور کمپبل و سارا کمپبل کرافورد نیز شناخته می شود، (زاده ۳ مارس ۱۹۰۲ – درگذشته ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۷) یک نجیب زاده آمریکایی از دوران کودکی بود. بر اساس معاهده ۱۸۶۶، به دلیل حق تولد به عنوان یک نوه سیاه پوست سرخپوستان کریک که قبل از جنگ داخلی آمریکا متولد شده بود، زمینی را به ارث برد که به طور شگفت انگیزی سرشار از نفت شد و روزانه بیش از ۳۰۰ دلار آمریکا (معادل ۹٫۸۰۰ دلار در سال ۲۰۲۳) استخراج می کرد، بنابراین او به عنوان «ثروتمندترین دختر رنگین پوست در جهان» داده شد. درگذشت. او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۷ در سن ۶۵ سالگی درگذشت. او در قبرستان بلک جک در زادگاه کودکی خود در تفت به خاک سپرده شد. اقتباس سینمایی. مبارزه سارا رکتور برای ثروت نفتی اش در فیلم "نفت سارا" اقتباس شد که در اواسط سال ۲۰۲۴ در اوکمالگی (اکلاهما) فیلمبرداری شد.
اِروتیک () یک فیلم آنتولوژی درام آلمانی-آمریکایی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این فیلم در ۴ اپیزود ساخته شد، اما در نهایت تنها در سه قسمت منتشر شد و قسمت چهارم با نام «تماس نهایی» که توسط «آنا ماریا ماگالیاینس» برزیلی، ساخته شد، از قسمت نهایی حذف شد، و تنها در نسخه های ویدیویی خانگی منتشر شد. رتبه این فیلم در وبگاه راتن تومیتوز صفر درصد است و "انترتینمنت ویکلی" هم به آن (C) داد.
پَرسَمی گونه های پرنده بومی گینه نو هستند. تصور می شود که نام اونوماتوپئیک از نامی که گینه نوی ها از دوری (مانوکواری) استفاده می کردند گرفته شده باشد، اما از آن به عنوان نام یک سرده "Pitohui" نیز استفاده می شود که توسط طبیعت شناس فرانسوی رنه لسون در سال ۱۸۳۱ تأسیس شد. با این حال، نام رایج یکپارچه شده به پرندگانی اطلاق می شود که به چند سرده از تیره های پرندگان وابستگی دارند. سرده ها شامل "Ornorectes", "Melanorectes" و "Pseudorectes" جدا از "Pitohui" هستند. آرایه شناسی. گونه های پیتویی در گذشته همه در سردهٔ پرسمی ها ("Pitohui") طبقه بندی می شدند که در آن زمان در تیره سردرشتان (Pachycephalidae) بود. در سال ۲۰۱۳ آنها به چندین سرده مختلف در چندین تیره مختلف جدا شدند. این گونه ها اکنون به سه تیره به شرح زیر تقسیم می شوند:
کمرکلی هندی گونه ای از پرندگان تیرهٔ کمرکلیان (Sittidae) است که در بنگلادش، هند و نپال یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های خشک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، جنگل های جلگه ای نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری است.
«» دو قانونی است که توسط در قرن شانزدهم تصویب شد و پادشاهان انگلیس را به عنوان رئیس کلیسای انگلستان تأسیس کرد. دو قانون مشابه توسط تصویب شد که پادشاهان انگلیس را به عنوان رئیس کلیسای ایرلند تعیین می کرد. قانون 1534 و جانشینان او را به عنوان رئیس عالی کلیسا اعلام کرد و جایگزین پاپ شد. این قانون اول در زمان سلطنت لغو شد. قانون 1558 و جانشینان او را فرماندار عالی کلیسا اعلام کرد، عنوانی که پادشاه بریتانیا هنوز در اختیار دارد. برتری سلطنتی به طور خاص برای توصیف قانونی پادشاه (یعنی قانون مدنی) بر قانون کلیسا در انگلستان استفاده می شود. منابع. پیوند به بیرون
هندوانه (به عربی: بطیخ) نمادی از بیان عمومی فلسطینیان در اعتراضات و آثار هنری است که نشان دهنده مبارزه علیه اشغال سرزمین های فلسطینی توسط اسرائیل است. ریشه ها. پرچم فلسطین که به رنگ های پان عربی قرمز، سبز، سفید و سیاه رنگ آمیزی شده، در شرایط خاصی در اسرائیل ممنوع شده بود، که باعث شد هندوانه که به طور محلی کشت می شود و رنگهای مشابهی دارد دهه ها در شمایل نگاری فلسطینی به عنوان جایگزین جای پرچم فلسطین را بگیرد. پس از جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷، اسرائیل نمایش پرچم فلسطین و رنگ های آن را در نوار غزه و کرانه باختری ممنوع کرد و گفته می شد ارتش اسرائیل هر کسی را که پرچم فلسطین را به نمایش یگذارد دستگیر می کرده است. در سال ۱۹۸۰، ارتش اسرائیل یک گالری هنری را در رام الله تعطیل کرد. به گفته برگزارکننده نمایشگاه، ارتش اسرائیل توضیح داد که قوانین فلسطینیان را از نمایش رنگ های قرمز، سبز، سیاه و سفید منع می کند و هندوانه نمونه ای از هنری است که قوانین ارتش اسرائیل را نقض می کند. در سال ۱۹۹۳، به عنوان بخشی از پیمان های اسلو، اسرائیل ممنوعیت پرچم فلسطین را لغو کرد. در آن زمان، "نیویورک تایمز" ادعا کرد «مردان جوانی یک بار به دلیل حم
ل قاچ های هندوانه دستگیر شدند»، اما هنرمند فلسطینی، سلیمان منصور، صحت این ادعاها را مورد تردید قرار داده است. یکی از یادداشت های سردبیر بعدی به مقاله می گوید: «با توجه به ابهام وضعیت، تایمز یا باید حکایت را حذف می کرد یا توضیح می داد که این گزارش ها تأیید نبوده. "»" منصور یک گفتگوی اولیه دربارهٔ آن را به یاد می آورد، اما به یاد نمی آورد پیش از سال ۲۰۰۷ که خالد حورانی تصویری برای «اطلس ذهنی فلسطین» خلق کرد، هیچ گونه نماد هندوانه ای واقعاً مورد استفاده قرار گرفته باشد. از دیگر هنرمندانی که از هندوانه استفاده کرده اند می توان به سارا حاتحت، سامی بوخاری، آیه موبایدین و بیسان عرفات اشاره کرد. ظهور مجدد. در سال ۲۰۲۳، وزارت امنیت ملی اسرائیل، پرچم فلسطین را در اماکن عمومی ممنوع کرد. در پاسخ، بسیاری از اسرائیلی ها برچسب های هندوانه ای را با مضمون «این پرچم فلسطین نیست» به نمایش گذاشتند. از زمان آغاز جنگ اسرائیل و حماس در سال ۲۰۲۳، نماد هندوانه دوباره محبوب شده است. افراد از آن استفاده می کنند و اغلب از شکلک های هندوانه (🍉) در پلتفرم های مختلف رسانه های اجتماعی برای نشان دادن حمایت از فلسطین استفاده می کنند. به ویژه،
این نماد ممکن است برای دور زدن سانسور و ممنوعیت در سایه قراردادن در برخی از پلتفرم ها، و اجتناب از نمادهای آشکارتر مانند پرچم های فلسطین استفاده شود.
جرم آپارتاید در اساسنامه ۲۰۰۲ رم دیوان کیفری بین المللی به عنوان اقدامات غیرانسانی با سرشت مشابه با سایر جنایات علیه بشریت تعریف شده است که "در چارچوب یک رژیم نهادینه ستم و سلطه سازمان یافته توسط یک گروه یا گروه های نژادی بر هر نژاد دیگر به قصد حفظ آن رژیم انجام می شود.» در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۳، مجمع عمومی سازمان ملل متحد کنوانسیون بین المللی سرکوب و مجازات جنایت آپارتاید برای امضا و تصویب گشود. این قانون جرم آپارتاید را این گونه تعریف می کند: «اعمال غیرانسانی به منظور ایجاد و حفظ سلطه یک گروه نژادی از افراد بر هر گروه نژادی دیگر و سرکوب سازمان یافته آنها». به گفته دیده بان حقوق بشر و محقق حقوقی مایلز جکسون، آپارتاید در حقوق بین الملل عرفی نیز ممنوع است، اگرچه هنوز در مورد جرم انگاری بودن آن بحث وجود دارد. گرهارد کمپ و ویندل نورجه، محققین حقوقی خاطرنشان کردند که در سال ۲۰۲۱، دو نفر (اعضای سابق پلیس امنیتی آپارتاید آفریقای جنوبی) اولین افرادی بودند که تحت قوانین بین المللی عرفی به جرم آپارتاید تحت تعقیب قرار گرفتند. پرونده های دادگاه. دیوان بین المللی دادگستری در پرونده سال ۲۰۲۴ خود در مورد اشغال سرزمین های فلسطینی
توسط اسرائیل، نظر مشورتی ای ارائه کرد که در آن دریافت اسرائیل ماده ۳ کنوانسیون بین المللی رفع کلیه اشکال تبعیض نژادی از جمله «جداسازی نژادی و آپارتاید» را نقض می کند.. دیده بان حقوق بشر اعلام کرد که «دیوان جهانی اسرائیل را مسئول آپارتاید می داند».
خوانندگان کوچک ارمنستان () یک گروه کر کودکان است که در سال ۱۹۹۲ در ایروان، ارمنستان تأسیس شد. این گروه کر معمولاً از ۴۰ عضو تشکیل شده است که اغلب دختران ۸ تا ۱۸ ساله آن را تشکیل می دهند. این گروه کر به طور فعال در ارمنستان و خارج از کشور اجرا می کند. در بسیاری از جشنواره های بین المللی، پروژه های دولتی و کنسرت های خیریه شرکت کرده است. مؤسس، مدیر هنری و رهبر اصلی گروه کر تیگران حککیان است. توضیحات. این گروه کر در ۶ نوامبر ۱۹۹۲ تحت نظارت انجمن بین المللی خوانندگان کوچک ارمنی و شهرداری ایروان تأسیس شد و جوانان با استعدادی از ایروان و استان های اطراف را گرد هم آورد. این گروه کر با رپرتوار متنوع خود که شامل موسیقی مقدس، قرون وسطی، رنسانس، کلاسیک، جاز و معاصر است، به یک حس بین المللی تبدیل شده است. فعالیت ها و جشنواره ها. این گروه کر به طور گسترده در بریتانیا، فرانسه، آلمان، سوئد، سوئیس، بلژیک، روسیه، لتونی، لهستان، یونان، قبرس، ژاپن، مصر، آفریقای جنوبی، کانادا، ۲۰ ایالت ایالات متحده آمریکا، دانمارک، و هلند فعالیت می کند. این گروه کر در جشنواره های بین المللی مختلفی از جمله جشنواره اروپایی گروه های کر جوانان (بازل،
سوئیس، ۱۹۹۵، ۲۰۱۴)، جشنواره های بین المللی هنگ کنگ و پکن (چین، ۱۹۹۹)، فری طلایی (سوچی، روسیه، ۲۰۰۱)، جشنواره بین المللی دیمیتریا (تسالونیکی، یونان، ۲۰۰۲)، جشنواره کرال ارمنی-آمریکایی آهنگ وحدت (ارمنستان، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶)، دوستی کودکان در این سیاره (مسکو، روسیه، ۲۰۱۰)، جشنواره بین المللی بگذار آینده بخواند (استکهلم، سوئد، ۲۰۱۲)، پنجمین جشنواره گروه کر کودکان (تسالونیکی، یونان، ۲۰۱۵)، جشنواره کر در فریبورگ (سوئیس، ۲۰۱۶)، آواز ابوقوش جشنواره موسیقی (اسرائیل، ۲۰۱۷)،جشنواره بین المللی گروه کر کودکان (درسدن، آلمان، ۲۰۱۸)، جشنواره موسیقی کرال تفلیس (گرجستان، ۲۰۱۸)، جایزه ویدیوی (۲۰۲۰)، جشنواره بین المللی دوستان مسکو ملاقات می کند (۲۰۲۰)،جشنواره بین المللی کرال صدای روح (اتریش، ۲۰۲۱)، جشنواره جهانی کرال صلح (اتریش، ۲۰۲۱)، بیست و پنجمین جشنواره بین المللی گروه کر جوانان جهان در هارمونی (۲۰۲۱)، مسابقه عکس کرال عکس تفرجگاه جشنواره اروپا کانتات (۲۰۲۱)، جوانان بین المللی سونگ چینگ لینگ کمپ تبادل (۲۰۲۱)، دومین کنسرت تعطیلات مجازی سالانه (۲۰۲۱)، موسیقی مقدس بین المللی چهاردهم جشنواره زنگ های نقره ای (۲۰۲۲). گروه کر همچنین در ای
ایکس پی او ۲۰۰۰ (هانوفر، آلمان) و ششمین سمپوزیوم جهانی موسیقی کر (مینیاپولیس، مینه سوتا، ایالات متحده آمریکا، ۲۰۰۲) شرکت کرده اند. خوانندگان کوچک ارمنستان در بسیاری از برنامه های دولتی مهم مانند روزهای فرهنگی ارمنستان در روسیه (۲۰۰۱، ۲۰۰۶)، هشتادمین سالگرد شارل آزناوور در پاریس (۲۰۰۴)، مراسم رسمی ارمنستان در فرانسه (۲۰۰۷)، مراسم سفر پاپ فرانسیس به ارمنستان (۲۰۱۶)، مراسم افتتاحیه رسمی هفدهمین اجلاس سران فرانکفونی (۲۰۱۸)، شرکت کرده اند و در چارچوب یکصد و پنجاهمین سالگرد کومیتاس وارداپت، گروه کر خوانندگان کوچک ارمنستان به گروه کر کودکان گواندهاوس در لایپزیگ و گروه کر کودکان لیتوانی اوگنله (۲۰۱۹) برای اجرا دعوت شده اند. جوایز و مسابقات. این گروه کر دستاوردهای بسیار زیادی داشته است، مانند دو مدال نقره در Eisteddfod در رودپورت، آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۳، یک مدال نقره در Eisteddfod در Llangollen، ولز در سال ۱۹۹۴، و یک جایزه بزرگ و دو مدال طلا و نقره در گلدن کلوب. جشنواره بین المللی کرال کودکان و جوانان گیت، سانفرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا در ۱۹۹۵. خوانندگان کوچک ارمنستان به عنوان گروه کر اتحادیه اروپا شناخته شدند
، در سال ۲۰۰۱ توسط فدراسیون گروه های کر اروپا به عنوان سفیر فرهنگی معرفی شدند و مدال نقره لئوناردو داوینچی توسط آکادمی علوم طبیعی اروپا اعطا شد. در سال ۲۰۰۲، این گروه کر به عنوان یکی از بهترین گروه های کر جهان توسط فدراسیون بین المللی موسیقی کر شناخته شد. گروه کر همچنین برخی از بالاترین جوایز اعطا شده توسط رئیس جمهور ارمنستان و همچنین وزارت فرهنگ و وزارت علوم و آموزش و پرورش این کشور و شهردار ایروان را دریافت کرده است.
کامیلا سوبرگ (؛ ۹ ژوئن ۱۹۶۶) بازیگر اهل دانمارک است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اروتیک" و "یک صابون" اشاره نمود.
رئیس جمهور جمهوری آرتساخ () رئیس دولت و رئیس دولت دولت در تبعید جمهوری عملاً آرتساخ است. در همه پرسی قانون اساسی که در سال ۲۰۱۷ برگزار شد، شهروندان جمهوری به تصویب سیستم حکومت داری ریاست جمهوری رأی مثبت دادند. آرائیک هاروتیونیان در انتخابات عمومی ۲۰۲۰ آرتساخی به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد. او در ۱ سپتامبر ۲۰۲۳ استعفا داد. در ۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساموئل شاهرامانیان از سوی مجلس ملی جمهوری آرتساخ به عنوان رئیس جمهور به جای هاروتونیان انتخاب شد. پس از حمله آذربایجان در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، آرتساخ موافقت کرد تا خود را تا ۱ ژانویه ۲۰۲۴ منحل کند، [۱] اما به جای انحلال، یک دولت در تبعید را در ایروان، ارمنستان ایجاد کردند. [۲] نخست وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان، از آن زمان به شدت با وجود دولت در تبعید در ارمنستان مخالفت کرده است اختیارات قانون اساسی. قانون اساسی قدرت قابل توجهی را به رئیس جمهور اعطا کرد که قوه مجریه را کنترل می کند، دولت را در خارج از کشور نمایندگی می کند و وزرا را منصوب می کند. رئیس جمهور همچنین فرمانده کل ارتش دفاعی آرتساخ بود و حق تعیین و عزل فرماندهی عالی نیروهای مسلح و سایر نیروها را داشت. اصل ۹۳ قانون اس
اسی سابق وظایف رئیس جمهور را به شرح زیر بیان می کند: می تواند مجلس شورای ملی را جز برای مدت یکسال پس از افتتاح اولین جلسه مجلس، در مواقع جنگ و اضطرار و همچنین در زمان حکومت نظامی حکم مبنی بر عدم برگزاری انتخابات منحل کند. انتخابات. التزامات. قانون اساسی آرتساخ ایجاب می کند که رئیس جمهور باید حداقل ۳۵ سال سن داشته باشد و در ده سال گذشته فقط شهروند جمهوری آرتساخ باشد و حداقل ده سال قبل فقط در آرتساخ اقامت داشته باشد. محدودیت مدت. رئیس جمهور برای یک دوره پنج ساله انتخاب می شود و تنها یک بار می تواند دوباره انتخاب شود. فهرست سران کشورها (۱۹۹۲–۲۰۲۴) روسای شورای عالی (۱۹۹۲–۱۹۹۴)
فرانکشتاین به سبک ایتالیایی – مرا بگیر، شکنجه ام کن، چون دچار عشق سوزانم! () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی ترسناک به کارگردانی آرماندو کریسپینو است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
محمد جلالی (زاده ۱۳۴۰ دلیجان) فعال سیاسی اصولگرا. وی در اسفند ۱۴۰۲ با کسب ۵۴۹۳ رای از مجموع ۲۱۴۶۱ رای ماخوذه به عنوان نماینده مردم دلیجان و محلات در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی انتخاب شد. محمد جلالی، چهره ای نزدیک به اصولگرایان و اهل شهرستان دلیجان است و مدیرکلی منابع طبیعی استان مرکزی در دولت احمدی نژاد از مهمترین سوابق وی است.
آناهیت هاکوبیان (؛ زادهٔ ) خوانندگی اهل ارمنستان است. او در سال ۲۰۲۴ به عنوان نماینده ارمنستان در مسابقات بین المللی "موج نو ۲۰۲۴" شرکت کرد و نفر اول مسابقات شد. زندگی نامه. آناهیت هاکوبیان در سال ۲۰۰۵ وارد مدرسه موسیقی الکساندر آچمیان واقع در ایروان شد، وی به عنوان تک نواز وارد بخش آواز محلی شد و اجرا کرد. او تحصیلات عالی خود را در گروه مطالعات قفقاز دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان دریافت کرد. شغلی. در سال ۲۰۱۰، آناهیت هاکوبیان در پروژه "ستارگان ۲" (به ارمنی: Աստղիկներ) از شبکه شانت شرکت کرد و به مرحله نهایی راه یافت. در همان سال، او به عنوان برنده جایزه در جشنواره جمهوری خواه آهنگ روسی، "آهنگ پل دوستی است" تقدیر شد. ۲۰۱۱ سال قابل توجهی برای هاکوبیان بود. او برنده مسابقه-جشنواره جمهوری خواهان «صدای طلایی» شد. در همان سال در سومین مسابقه بین المللی فستیوال «رنسانس» که به مناسبت بیستمین سالگرد جمهوری ارمنستان برگزار شد، عنوان نفر اول مسابقات را دریافت کرد. او همچنین مدال طلا گرفت و در مرحله نهایی مسابقه آواز «یوروویژن نوجوانان» ارمنستان شرکت کرد. هاکوبیان در سال ۲۰۱۲ در چندین برنامه کنسرت که توسط وزارت دفاع
آرای برگزار شده بود اجرا کرد و جوایز متعددی را برای اجراهای خود دریافت کرد. او به شرکت در برنامه های موسیقی رقابتی ادامه داد و در سال ۲۰۱۴ به فینال «ایکس فاکتور» ارمنستان رسید و در بین سه شرکت کننده برتر زن قرار گرفت. هاکوبیان در سال ۲۰۱۷ در میان ده خواننده برتر برنامه تلویزیونی «صدای ارمنستان» قرار گرفت. شهرت بین المللی هاکوبیان با برنده شدن در مسابقه بین المللی "Berliner Perle" در آلمان در سال ۲۰۱۸ افزایش یافت. هاکوبیان در سال ۲۰۲۴ اولین آهنگ و نماهنگ خود را با عنوان «دنیای دیگری» منتشر کرد. در همان سال، او به نمایندگی از ارمنستان در مسابقه بین المللی آهنگ "موج نو ۲۰۲۴" در سوچی، جایی که اعضای هیئت داوران از او به بهترین شکل ممکن قدرانی کردند و او مقام اول مسابقات را کسب کرد. آناهیت هاکوبیان در طول زندگی حرفه ای خود در پروژه های مختلف موسیقایی با اجرای آهنگ های محلی، سنتی و آثار هنرمندان مشهور شرکت داشته است. موج جدید ۲۰۲۴. یک مسابقه بین المللی برای نوازندگان جوان موسیقی عامه پسند است که در سال ۲۰۰۲ توسط آهنگساز روسی ایگور کروتوی و پیانیست و آهنگساز لتونیایی ریموندز پاولز تأسیس شد و بعداً توسط روس ها تقویت
شد. فوق ستاره هایی همچون، آلاپوگاچوا، پوگاچوا، والری لئونتیف، پاتریسیا کاس، توتو کوتوینو، لو بگا، کریگ دیوید و سوتلانا لوبودا، سرگروه های این مسابقه بودند. این مسابقه معمولاً شش روز طول می کشد: ۳ روز مسابقه، ۲ روز رویداد ویژه و در پایان، روز اعلام نتایج مسابقه و سپس یک کنسرت پایانی. برای ۱۴ سال اول، موج نو در شهر ساحلی لتونی یورمالا برگزار می شد، اما در سال ۲۰۱۵، به سوچی، فدراسیون روسیه (سایر مکان های بالقوه شامل باکو، کالینینگراد، کازان و کریمه) نقل مکان کرد. به گفته برگزارکننده، ایگور کروتوی، دلیل اصلی جابجایی این بود که تعدادی از خوانندگان روسی اجازه ورود به لتونی برای مسابقه ۲۰۱۴ نداشتند زیرا آن ها از الحاق روسیه حمایت کرده بودند. آناهیت با این سه آهنگ در مسابقه «موج نو ۲۰۲۴» شرکت کرد و در مجموع ۲۲۲ امتیاز کسب کرد و برنده مطلق مسابقات شد.
دکامرون شماره ۳ – زیباترین زنان بوکاچو () که با نام آخرین دکامرون - زیباترین زنان بوکاچو () هم شناخته می شود، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. ترانه «تیرین تیرون»، که برداشتی آزاد از «کارمینا بورانا» اصلی است (نه آن نسخه ای که کارل ارف در دهه ۱۹۳۰ تنظیم و بازاجرا کرده بود)، در تیتراژ ابتدایی و پایانی توسط گروه ایتالیایی «ئی کوجینی دی کامپانیا» اجرا شده است.
فرهنگ دورست () یک فرهنگ باستانی بود که در گرینلند و شرق قطب شمال کانادا شکوفا شد و از حدود ۸۰۰ سال قبل از میلاد تا ۱۳۰۰ میلادی وجود داشت. این فرهنگ به نام کیپ دورست در جزیره بافین نامگذاری شده است، جایی که اولین بار وجود آن کشف شد. این فرهنگ همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد. نظریه های مختلفی در مورد ریشه های آن مطرح شده است، از ریشه های آلاسکا یا غرب قطب شمال تا تأثیرات فرهنگ های باستانی یا جنگلی جنوب. همچنین ممکن است از فرهنگ پیش از دورست، با حداقل تأثیر خارجی، در همان مکان تکامل یافته باشد. مردم دورست برای تأمین معاش خود به شدت به پستانداران دریایی مانند فوک و گراز دریایی وابسته بودند و رژیم غذایی خود را با ماهی، پستانداران زمینی و پرندگان تکمیل می کردند. برخلاف فرهنگ های بعدی اینوئیت، آنها از سورتمه های کشیده شده توسط سگ استفاده نمی کردند و در عوض از سورتمه های دستی کوچک برای حمل بارهای سنگین استفاده می کردند. جعبه ابزار آنها، متفاوت از اینوئیت ها، فاقد مته کمانی بود. مصنوعات دورست، از جمله سر نیزه های زوبین، چاقوها، چراغ ها و ابزارهای سنگی، دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند. بیان هنری آنها، که اغلب
در استخوان، عاج یا چوب حک شده بود، از نمایش های طبیعی تا نمایش های استیلیزه یا غریب از حیوانات و انسان ها متغیر بود و احتمالاً به عنوان طلسم یا ابزار جادوی شکار استفاده می شد. شهرک های دورست، که معمولاً در نزدیکی خط ساحلی واقع شده بودند، از خانه های نیمه زیرزمینی و خانه های اجتماعات تشکیل شده بودند. در طول ماه های تابستان، آنها احتمالاً در چادرهای پوشیده شده از پوست زندگی می کردند. شواهد نشان می دهد که آنها سبک زندگی کوچ نشینی داشتند و گروه های کوچک به صورت فصلی جابه جا می شدند. شرایط دقیق مربوط به ناپدید شدن فرهنگ دورست همچنان نامشخص است. با این حال، مشخص است که پس از ورود فرهنگ توله از آلاسکا رخ داده است، و برخی شواهد نشان دهنده تماس محدود بین دو گروه است. آغاز دوره سرد قرون وسطی، دوره ای از افزایش سرما در نیمکره شمالی، ممکن است به کاهش فرهنگ دورست کمک کرده باشد. میزان تأثیر دورست بر فرهنگ های بومی بعدی کانادا و گرینلند نامشخص است، اگرچه برخی از انواع ابزارها و بقا یک گروه خاص اینوئیت تا سال ۱۹۰۳ ممکن است به یک تبار مستقیم اشاره داشته باشد. کلیات. فرهنگ دورست یک فرهنگ دیرین-اسکیمو بود که از ۵۰۰ سال قبل از م
یلاد تا بین سال های ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلادی در شمال قطب شمال آمریکا ادامه داشت. این فرهنگ پس از فرهنگ پیش از دورست و قبل از مردم توله (پیش اینوئیت) وجود داشت. این فرهنگ و مردم به نام کیپ دورست (اکنون کینگایت) در نوناووت کانادا نامگذاری شده اند، جایی که اولین شواهد وجود آن یافت شد. این فرهنگ به دلیل تفاوت های مشخص در فناوری های مربوط به شکار و ابزارسازی، به چهار مرحله تقسیم شده است. مصنوعات شامل تیغه های انتهایی مثلثی مشخص، چراغ های روغنی (کولیک) ساخته شده از سنگ صابون و ابزارهای تراش است. فرهنگ دورست برای اولین بار در سال ۱۹۲۵ به عنوان یک فرهنگ جداگانه شناسایی شد. به نظر می رسد دورست ها حداکثر تا سال ۱۵۰۰ و احتمالاً تا ۱۰۰۰ منقرض شده بودند. مردم توله که از قرن ۱۱ میلادی از آلاسکا به سمت شرق مهاجرت کردند، در نهایت در سرزمین هایی که قبلاً توسط دورست ها سکونت داشتند، گسترش یافتند. مشخص نیست که آیا اینوئیت ها و دورست ها با هم ملاقات کرده اند یا خیر. برخی مطالعات ژنتیکی مدرن نشان می دهند که جمعیت دورست از گروه های بعدی متمایز بودند و "تقریباً هیچ مدرکی برای تعامل ژنتیکی یا فرهنگی بین دورست ها و مردم توله وجود ندارد. ب
ا این حال، این سوال که چرا دورست ها به طور کامل ناپدید شدند، برخی را به این فکر واداشته است که مهاجمان توله مردم دورست را در "مثالی از نسل کشی پیش از تاریخ" نابود کردند. افسانه های اینوئیت از برخورد آنها با مردمی به نام تونیت (در حروف صدادار: ᑐᓃᑦ، مفرد ᑐᓂᖅ Tuniq) حکایت می کند. طبق افسانه، اولین ساکنان غول هایی بودند که قدبلندتر و قوی تر از اینوئیت ها بودند اما از تعامل می ترسیدند و «به راحتی فرار می کردند». منابع. The. Dorset culture | Arctic Archaeology &amp; Prehistoric Artifacts. Encyclopedia Britannica. Published July 20, 1998. Accessed December 5, 2024. https://www.britannica.com/topic/Dorset-culture
علی محمود عباس (زاده ۲ نوامبر ۱۹۶۴) افسر ارشد نظامی و سیاستمدار سوری است که از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ به عنوان هجدهمین وزیر دفاع سوریه فعالیت می کرد. اوایل زندگی. عباس در سال ۱۹۶۴ در افرا، ریف دمشق به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۳ به آکادمی نظامی حمص، تخصص خودروهای زرهی پیوست. او در ۷ اکتبر ۱۹۸۵ با درجه ستوانی، دانش آموخته شد. او نخستین بار در سال ۱۹۹۷ در پاکستان به تحصیل فرماندهی عالی، پرداخت. او همچنین در سال ۲۰۰۳ در دوره مدیریت بحران بین المللی دانشگاهی در کالج کارکنان ارتش سلطنتی سوئد در استکهلم، شرکت کرد. در سال ۲۰۰۴، در دوره مدیریت دفاع از ایالت در کالج سلطنتی، بردا، هلند شرکت کرد. نظامی گری. وی در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۸ به درجه سرلشکری و در ۳۰ آوریل ۲۰۲۲ به درجه سپهبدی ارتقاء یافت. پس از ارتقاء به درجه سپهبدی به مدت دو سال فرماندهی تیپ امنیت داخلی را برعهده داشت. پس از ترفیعات، به مدت سه سال فرماندهی دانشکده افسری را بر عهده گرفت. وی چندین پست عالی را اشغال کرده است که آخرین آنها به عنوان جانشین رئیس ستاد کل در ۱۸ مارس ۲۰۲۱ بود. وزارت دفاع. در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲، با فرمان شماره ۱۱۵ ریاست جمهوری، ژنرال علی محمود عباس به عنوان
وزیر دفاع به جای علی عبدالله ایوب معرفی شد. در طول حمله پهپادی حمص در سال ۲۰۲۳، عباس در مراسم فارغ التحصیلی حضور داشت اما قبل از حمله آنجا را ترک کرد. او بعداً از بیمارستان نظامی عبدالقادر شقفه بازدید کرد که تعدادی از مجروحان حادثه حضور داشتند. در دسامبر ۲۰۲۴ وزیر دفاع در بیانیه ای، عقب نشینی نیروهای ارتش از حماه در مقابل مسلحین را یک اقدام تاکتیکی موقت دانست. وی با تأکید بر اینکه وضعیت میدانی ارتش و نیروهای مسلح سوریه خوب است، گفت که نیروهای مسلح سوریه اقدام به باز آرایش برای حفظ جان غیرنظامیان کردند.
تِرِنِس مارتین گریفیتس (۱۶ اکتبر ۱۹۴۷–۱ دسامبر ۲۰۲۴) بازیکن حرفه ای اسنوکر، مربی و صاحب نظر اهل ولز بود. او پس از کسب چندین عنوان آماتور، از جمله قهرمانی آماتور ولز در سال ۱۹۷۵ و دو قهرمانی پیاپی قهرمانی اسنوکر آماتور انگلستان در سال های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸، در ژوئن ۱۹۷۸ در سن ۳۰ سالگی به صورت حرفه ای وارد این رشته شد. گریفیتس در دومین تورنمنت حرفه ای خود برای قهرمانی اسنوکر جهان ۱۹۷۹ راه یافت. او به فینال این رقابت رسید و دنیس تیلور را با نتیجهٔ ۲۴–۱۶ شکست داد. این اتفاق دومین باری بود که یک بازیکن از مرحلهٔ مقدماتی توانسته بود قهرمان قهرمانی اسنوکر جهان شود؛ بار اول الکس هیگینز در ۱۹۷۲ این افتخار را کسب کرده بود و از آن زمان تنها شان مورفی در ۲۰۰۵ توانسته این موفقیت را تکرار کند. در ۱۹۸۸، گریفیتس بار دیگر به فینال این رقابت رسید. او در حالی که با استیو دیویس ۸–۸ برابر بود، بازی را با نتیجه ۱۸–۱۱ واگذار کرد. گریفیتس طی ۹ سال متوالی از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲ حداقل به مرحلهٔ یک چهارم نهایی قهرمانی اسنوکر جهان راه یافت. او همچنین در مسترز ۱۹۸۰ و قهرمانی بریتانیا ۱۹۸۲ قهرمان شد و تاج سه گانهٔ اسنوکر را تکمیل کرد. گریفیتس سه بار ن
ایب قهرمان مسترز شد و به فینال اوپن اروپا ۱۹۸۹ نیز رسید، اما در نهایت به جان پروت باخت. هرچند گریفیتس در چندین تورنمنت دیگر نیز قهرمان شد، اما تلاش او برای رقابت با دیویس منجر به تغییراتی در تکنیکش شد که به گفتهٔ مفسران باعث از بین رفتن سبک طبیعی بازی او شد. او در سال ۱۹۹۶ از تور حرفه ای بازنشسته شد تا به عنوان مدیر آموزش انجمن جهانی بیلیارد و اسنوکر حرفه ای فعالیت کند. در طول دوران مربی گری خود، با بازیکنان برجسته ای مانند استیون هندری، مارک ویلیامز و دینگ جونهوی همکاری کرد. گریفیتس در دسامبر ۲۰۲۴ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
آیدا جودیت لئون ; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل اکوادور بود. وی همسر گییرمو ردریگز لارا، رئیس جمهور اکوادور و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ بانوی اول این کشور بود. آیدا جودیت لئون در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴، در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
دکامرون سیاه () که با نام آفریقا اروتیکا هم شناخته می شود، یک فیلم کمدی درام ایتالیایی به کارگردانی پی یرو ویوارلی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. سبک این فیلم چیزی میان فیلم های دکامرونی و کمدی سکسی سبک ایتالیایی و موندو بود و در آن برهنگی بی دلیل شبه قوم نگاری وجود دارد. فیلم در استان ماترا و سنگال تصویربرداری شد و بازیگر اصلی آن بریل کانینگهام است که در آن هنگام شریک زندگی کارگردان بود.
خاندان شینمن ، یکی از خاندان های ژاپنی در ولایت میماساکا بود. یک شاخه از خاندان شینمن، که به خاندان کورودا در قلمرو فوکوئوکا خدمت می کرد. میاموتو موساشی از خاندان شینمن بود.