Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دم و احزاب سیاسی، به ویژه حزب آزادی اینکاتا، از ایجاد یک سیستم فدرال حمایت می کنند که در آن استان ها واحدهای فدرال باشند. تانزانیا. تانزانیا به ۲۱ استان و همچنین زنگبار تقسیم شده است. مناطق قدرت سیاسی زیادی دارند. با این حال، زنگبار از سایرین خودمختارتر است و رهبر خود، رئیس جمهور زنگبار و قوه مقننه، مجلس نمایندگان زنگبار، دارد. دیگران. آفریقای جنوبی و تانزانیا تنها کشورهای منطقه ای واقعی در آفریقا هستند، اما برخی از کشورهای دیگر جنبه های مشابهی دارند. مراکش به مناطقی تقسیم می شود که تا حدودی از قدرت برخوردارند، اما از اختیارات منطقه ای کمتری نسبت به مناطق کشورهای واقعی منطقه ای برخوردارند. سایر کشورهای متحد مانند اوگاندا یا غنا برخی از مقامات سنتی محلی را به رسمیت می شناسند.
ویتو فریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ کوویلیا و باشگاه فوتبال ریو آوه اشاره کرد.
منصور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فلامینگو، باشگاه ورزشی باهیا، باشگاه ورزشی ویتوریا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است.
باشگاه فوتبال آلبینولفه () یک باشگاه فوتبال ایتالیایی است که نماینده آلبینو و لفه، دو شهر کوچک واقع در وال سریانا، لمباردی است. این باشگاه برای ۹ سال متوالی در سری بی بازی کرد و در پایان فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ به سختی از صعود به سری آ بازماند. این تیم در حال حاضر در سری سی بازی می کند و از زمان سقوطش در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ در لیگ سوم ایتالیا حضور داشته است.
دارس فریگیوس (؛ فرض بر این بود که او نویسنده گزارشی از ویرانی تروا بوده و قبل از هومر زندگی می کرده است. نویسنده اهل روم باستان بود. به گفته هومر یک کشیش شهر تروآ هفائستوس بود. فرض بر این بود که او نویسنده گزارشی از ویرانی تروا داده بوده و قبل از هومر زندگی می کرده است. اثری به زبان لاتین که ظاهراً ترجمه ای از آن است، و با عنوان Daretis Phrygii de excidio Troiae historia، در قرون وسطی بسیار خوانده می شد و سپس به کرنلیوس نپوس نسبت داده شد), که ساخته شده است و آن را به سالوست تقدیم کرده؛ اما این زبان برای دوره ای بسیار دیرتر از زمان نپوس (احتمالاً قرن پنجم میلادی) مناسب تر است.
معجزه اقتصادی یک اصطلاح اقتصادی غیررسمی برای دوره ای از توسعه اقتصادی چشمگیر است که کاملاً غیرمنتظره یا به طور غیرمنتظره قوی است. معجزات اقتصادی در تاریخ اخیر تعدادی از کشورها رخ داده است، اغلب کشورهایی که در حال رونق اقتصادی هستند یا به عنوان اقتصاد ببر توصیف می شوند.
هارولد و مداد رنگی بنفش (به انگلیسی: Harold and the Purple Crayon) یک فیلم فانتزی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی کارلوز سالدانیا است که اولین کارگردانی خود را در اکشن زنده آغاز کرد. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام در سال ۱۹۵۵ توسط کراکت جانسون نوشته شده است و زکری لی وای، لیل رل هاوری، زویی دشانل، راوی پاتل، کاملی گویتی، تانیا رینولدز و پیت گاردنر در آن بازی خواهند کرد. این فیلم قرار است در تاریخ ۲ اوت ۲۰۲۴ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز از طریق برچسب کلمبیا پیکچرز در سینماهای ایالات متحده اکران شود. خلاصه داستان. پسر جوانی به نام هارولد با کمک مداد رنگی بنفش خود وارد یک مأموریت جادویی می شود.
سیل (؛ معنای تحت اللفظی: آبِ کلان) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام تاریخی لهستانی است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد و دربارهٔ «سیل ۱۹۹۷ در اروپای مرکزی» و چگونهٔ مدیریت آن توسط مقامات وروتسواف است.
گفتار در بندگیِ خودخواسته مقاله ای از اتیین دو لا بوئسی است که سالِ ۱۵۷۷ میلادی مخفیانه منتشر شد. میشل دو مونتنی خبر داده که دو لا بوئسی این مقاله را در هجده سالگی نوشته بوده است. به فارسی. این مقاله دست کم سه بار به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
الواح هخامنشی کتیبه های کوچکی هستند که در سال ۱۹۳۳ در تخت جمشید کشف شدند. این الواح اسنادی اداری از یک دوره ۲۰ ساله در طول پادشاهی داریوش یکم هستند که روی آنها به خط میخی و زبان عیلامی دربارهٔ حقوق و دستمزد، جیره غذا و سایر آمار و اطلاعات حکومتی مطالبی درج شده است. تاریخچه. باستان شناسان این الواح را سال ۱۳۱۳ در تخت جمشید کشف کردند و با موافقت دولت وقتِ ایران برای مطالعه و بررسی به دانشگاه شیکاگو امانت دادند. الواح در ۵۰ صندوق چوبی شامل حدود ۲۰۰۰ جعبهٔ مقوایی و چند پیت نفتی که در تخت جمشید به پارافین آب شده آغشته شده بودند، از طریق بوشهر به آمریکا فرستاده شدند. از میان ۳۰ هزار لوح هخامنشی که به مؤسسه شرق شناسی شیکاگو به ودیعه سپرده شده، در سال ۱۳۲۷ تعداد ۱۷۹ لوح، در سال ۱۳۲۹ تعداد ۳۷ هزار لوح و در سال ۱۳۸۳ هم تعداد ۳۰۰ لوح دیگر به موزه ملی ایران ارسال شد. در دولت حسن روحانی بیش از ۱۷۰۰ لوح و در زمان دولت سید ابراهیم رئیسی هم بیش ۳۵۰۰ لوح از این مجموعه به ایران بازگردانده شد. دیوان عالی ایالات متحده آمریکا، درخواست گروهی از شهروندان آمریکایی را که در سال ۱۹۹۷ در جریان یک بمبگذاری در اسرائیل مجروح شده بودند، بر
ای مصادره کتیبه های هخامنشی متعلق به ایران و فروش آنها به عنوان غرامت، رد کرده بود. با توجه حکم دیوان عالی آمریکا، دانشگاه شیکاگو به دنبال این است که هرچه سریع تر این الواح را به ایران برگرداند.
آهن به عنوان فراوانترین عنصر لایه خارجی پوسته زمین در طبیعت بیشتر به صورت اکسید و سولفور دیده می شود. در حال حاضر سالیانه بیش از دو میلیارد تن سنگ آهن از معادن دنیا استخراج و در کوره های فولادسازی به فولاد تبدیل می کردند. در ایران در حال حاضر سالیانه حدود ۱۸ میلیون تن سنگ آهن از معدن معدن سنگ آهن چادرملو، گل گهر، مرکزی و معادن کوچک بخش خصوصی استخراج و مورد مصرف واحدهای فولاد سازی کشور قرار می گیرد. منطقه بافق به علت دارا بودن معادن غنی سنگ آهن طی سالیان گذشته بیشتر مورد توجه دولت، مسئولین و سرمایه گذاران بخش خصوصی قرار گرفته است. طبق مطالعات انجام گرفته تا کنون نزدیک به ۳۵ آنومالی آهن دار با ذخیره بالغ بر ۷/۱ میلیارد تن سنگ آهن در این منطقه شناسایی و اکتشاف گردیده است. مهم ترین کانسارهای سنگ آهن بلوک بافق کانسارهای آهن چادرملو، چغارت، چاه گز، آنومالی شمالی، آنومالی D19، میشدوان و شیطور می باشد. تاریخچه. معدن چغارت که بعنوان بهترین معدن از نظر کمیت و کیفیت سنگ آهن و نزدیک به شهر بافق تشخیص داده شد در دستور کار قرار گرفته و عملیات اکتشاف تکمیلی و تجهیز معدن چغارت همزمان با اکتشاف سایر معادن و کانسارها صورت گرفت
ه و بهره برداری از معدن چغارت در شهریور سال ۱۳۵۰ شروع گردید. چغارت. شرکت سنگ آهن مرکزی ایران، معدن چغارت در ۱۲ کیلومتری شمالی شرقی شهر بافق و در ۱۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر یزد و ۷۵ کیلومتری جنوب غربی شهر بهاباد و در حاشیه کویر ایران واقع شده و دارای آب و هوای بسیار گرم و رطوبت خیلی کم می باشد. ارتفاع اولیه توده چغارت ۱۲۸۶ متر از سطح و حدود ۱۵۰ متر از سطح منطقه اطراف بوده است این معدن از طریق راه آهن سراسری به طول ۱۰۰۰ کیلومتر با تهران، ۴۷۰ کیلوتر با ذوب آهن اصفهان و ۶۱۰ کیلومتر از طریق سیرجان به بندرعباس ارتباط دارد. با توجه به وجود معدن چغارت و ۳۸ آنومالی دیگر سنگ آهن با ذخیره حدود ۷/۱میلیارد تن در منطقه بافق، شرکت سهامی خاص معادن سنگ آهن مرکزی ایران تأسیس و عملیات بهره برداری از معدن چغارت بهعنوان یکی از معادن این شرکت با ذخیره معادل ۲/۱۷۷ میلیون تن شامل ۱۰۷ میلیون تن B.F و ۲/۷۰ میلیون تن سنگ آهن پرفسفر و کم عیار جهت تأمین سنگ آهن مورد نیاز ذوب آهن اصفهان شروع گردید. معدن سه چاهون. این معدن که در فاصله ۴۷ کیلومتری شمال شرقی شهر بافق و ۳۵ کیلومتری معدن چغارت واقع شده است. از نظر زمین شناسی در سازندهای پرکامب
رین پسین ایران مرکزی قرار داشته و منشآ آن آتشفشانی رسوبی می باشد. معدن سه چاهون مشتمل بر دو آنومالی X و XI است که در فاصله ۳ کیلومتری از یکدیگر قرار دارند. آنومالی X ذخیره ای حدود ۱۲/۵ میلیون تن و آنومالی XI که شامل دو توده شمالی و جنوبی می باشد، دارای ذخیره زمین شناسی ۱۳۲ میلیون تن است که از این مقدار حدود ۹۵ میلیون تن با متوسط عیار آهن ۳۷/۲ و فسفر ۰/۰۸ درصد قابل استحصال می باشد. بهره برداری از معدن سه چاهون در سال ۱۳۸۴ آغاز شده است و طی برنامه ریزی انجام شده سالیانه ۳/۵ میلیون تن سنگ آهن از این معدن استخراج و پس از خردایش در کارخانه سنگ آهن با ابعاد کوچکتر از ۳۰۰ میلیمتر به کارخانه فرآوری چغارت منتقل می گردد.
پوند نیویورک تا سال ۱۷۹۳ یکای پول استان و ایالت نیویورک بود. در ابتدا سکه استرلینگ همراه با ارزهای خارجی دیگر در نیویورک رایج بودند. این اسکناس محلی از سال ۱۷۰۹ رایج شد. اگرچه این اسکناس بر حسب sd£ بود، اما ارزش آن کمتر از یک سوم پوند بود، و یک شیلینگ نیویورک برابر با ۸ استرلینگ بود. ایالت نیویورک یکای پول قاره ای را به جای sd£ و دلار اسپانیا با ارزش ۱ دلار = ۸ شیلینگ منتشر کرد. این ارزش گذاری دلار اسپانیا به عنوان رتبه بندی یورک شناخته می شد. یکای پول قاره ای با دلار آمریکا با ارزش ۱۰۰۰ دلار قاره ای = ۱ دلار آمریکا جایگزین شد.
مراحل فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی اندرو کوری است. در این فیلم بازیگرانی همچون امانوئل شریکی، جیمز برولین، جیسون ریتر، کریستین لاتی و رینبو سان فرنکس ایفای نقش کرده اند.
یوهانس گرتس (; – ) طراح لباس، نقاش و تصویرگر اهل آلمان بود. او در زمان خودش تصویرگر شناخته شده ای بود که کارهایش در مجلات معروف و کتاب های کودکان به کار گرفته می شد. او صحنه هایی از اساطیر آلمانی و اسکاندیناوی، افسانه ها و سرگذشت نامه ها, داستان های دزدان دریایی، ماجراهای سفر و قصه های پریان را تصویرسازی کرده است. او همچنین تصاویری برای گزارش های سفرهای علمی پزشک و انسان شناس آلمانی، کارل فون دن اشتاین کشیده است. او از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۶ در آکادمی هنر وایمار آموزش دید و از سال ۱۸۸۴ در دوسلدورف زندگی می کرد.
مسئله گندم و صفحه شطرنج (که گاهی بر حسب دانه های برنج بیان می شود) یک مسئله ریاضی است که در تعریف متنی به صورت زیر بیان می شود: مشکل ممکن است با استفاده از جمع ساده حل شود. با 64 مربع روی صفحه شطرنج، اگر تعداد دانه ها در مربع های متوالی دو برابر شود، مجموع دانه ها در هر 64 مربع می شود: و برای 64 مربع به همین ترتیب. تعداد کل دانه ها را می توان 2 64 − 1 یا 18,446,744,073,709,551,615 نشان داد (هجده کوئینتیلیون ، چهارصد و چهل و شش کوادریلیون، هفتصد و چهل و چهار تریلیون، هفتاد و سه میلیارد، هفتصد و پنجاه و پنج میلیون، هفتصد و پنجاه و یک میلیون، ، ششصد و پانزده، بیش از 1.4 تریلیون تن متریک)، که بیش از 2000 برابر تولید سالانه گندم در جهان است. از این تمرین می توان برای نشان دادن سرعت رشد توالی های نمایی و همچنین معرفی نماد سرمایه-سیگما و سری های هندسی استفاده کرد. تاریخچه. این داستان اولین بار در سال 1256 توسط ابن خلیکان ثبت شده است. در نسخه دیگری مخترع شطرنج (در برخی گفته ها، سیسا ، وزیر باستانی هند) از حاکمش درخواست می کند که در ازای ابداع بازی شطرنج با توجه به این مسئله مقداری گندم و به او بدهد. حاکم در ابتدا به
عنوان یک جایزه ناچیز برای یک اختراع درخشان خنده میکند و دستور میدهد گونی قدمی به وی بدهند اما خزانه داران دربار گزارش می دهند که تعداد غیرمنتظره ای از دانه های گندم از منابع حاکم پیشی می گیرد.
امید علیمردانی (زاده ۲ مرداد ۱۳۶۸ در تهران) بازیگر و تهیه کننده سینما و تلویزیون اهل ایران است. فعالیت هنری. امید علیمردانی دارای مدرک رشته فیلم سازی و کارگردانی هنرهای نمایشی از دانشگاه هنر است. در سال ۱۳۷۷ هجری خورشیدی با بازی در تئاتر فعالیت خود را آغاز کرد و پس از آن در سال ۱۳۷۸ با سریال «گل های آبی» به کارگردانی «حبیب الله کاسه ساز» وارد قاب تلویزیون شد. با سعید سهیلی بازی در سینما را تجربه کرد اما شهرت اش با نقش رستم مباشر حشمت فردوس (داریوش ارجمند) در سریال ستایش از سال ۹۲ آغاز شد.و تهیه کننده فیلم های سایلنت ،دیوارهای عادت،بازی اجباری، و مرگ قاصدک بود است
بین سال های ۱۹۳۷ تا ۲۰۱۲، حدود ۱۴۰۰ جسد مربوط به افرادی که از پل گلدن گیت، واقع در منطقه خلیج سانفرانسیسکو در ایالات متحده پریده بودند، پیدا شده است. در سال ۲۰۱۳، ۱۱۸ نفر در مورد احتمال پرش یا تلاش های خود برای پریده از روی این پل به پایین صحبت کردند که البته این کار را نکرده بودند. ، تخمین زده می شود که ۳۴ نفر پس از پریدن زنده مانده اند. برخی از آنها فوراً به دلیل آسیب های داخلی می میرند، در حالی که برخی دیگر در اثر هیپوترمی غرق می شوند یا می میرند. برای جلوگیری از خودکشی، اقداماتی همچون تلفن، گشت زنی توسط پرسنل اورژانس و کارگران پل وجود دارد. ساختن یک مانع خودکشی اگرچه قبلاً غیرعملی تلقی می شد، اما در سال ۲۰۱۴، مدیران پل، پیشنهادی را برای نصب توری زیر پل که از هر طرف نسبت به عرض پل گسترده تر باشد، به جای موانع کناری روی نرده ها که مدت ها پیشنهاد شده بود، تصویب کردند. زمینه. سطح پل حدود بالاتر از سطح آب است. پس از سقوط چهار ثانیه ای، افراد با سرعت حدود ۷۵ مایل در ساعت (۱۲۰ کیلومتر در ساعت) با سطح آب برخورد می کنند. بیشتر کسانی که از پل می پرند بر اثر ضربه ابتدایی با سطح آب جان خود را از دست می دهند. حدود ۵٪
از این افراد از ضربه اولیه جان سالم به در می برند اما عموماً در اثر سرمازدگی در آب غرق می شوند یا می میرند. بیشتر پرش های خودکشی از روی پل در سمتی که رو به خلیج است اتفاق افتاده است. شمارش رسمی خودکشی تا سال ۱۹۹۵ ادامه داشت، این آمار به تفکیک اینکه پرش کننده به کدام یک از ۱۲۸ تیر چراغ پل نزدیک تر بوده، تنظیم شده است. شمارش رسمی در ۵ ژوئن ۱۹۹۵ در پرش ۹۹۷ متوقف شد. فرد خودکشی کننده ی شماره ۱۰۰۰، اریک اتکینسون (۲۵)، در ۳ ژوئیه ۱۹۹۵ پرید و در نتیجه، کن هولمز، بازرس کانتی مارین از رسانه های محلی خواست تا گزارش تعداد کل پرش کنندگان را متوقف کنند. تا سال ۲۰۱۲ تعداد غیررسمی از ۱۶۰۰ فراتر رفت (مواردی که در آن جسد پیدا شد یا شخصی پرش را دید بود) و طبق تحلیل "سانفرانسیسکو کرونیکل"، خودکشی های جدید تقریباً هر دو هفته یک بار اتفاق می افتاد. بیشترین خودکشی در یک ماه، در اوت ۲۰۱۳ بود که ۱۰ مورد پرش گزارش شد. برای سال ۲۰۱۳ تعداد کل خودکشی ها، ۴۶ نفر بود، البته از ۱۱۸ تلاش دیگر جلوگیری شده بود، بنابراین ۲۰۱۳ بیشترین آمار در یک سال را به خود اختصاص داده بود. آمار اقدام به خودکشی به میزان تقریباً هر دو روز یکبار افزایش یافته اس
ت. جوانترین مورد شناخته شده مریلین دمونت پنج ساله بود. در سال ۱۹۴۵، به همراه پدرش بر روی پل و به دستور پدرش از روی پل پریده بود و بلافاصله خود پدر به دنبال او پرید. جهت مقایسه، جنگل آئوکیگاهارا در ژاپن، دارای رکورد یافتن ۱۰۸ جسد در سال ۲۰۰۴ است. آمار میانگین این جنگل کشف پیکر بی جان ۳۰ نفر در سال است. این جنگل دومین مکان در دنیا از نظر میزان خودکشی است. در سال ۲۰۰۶، ۳۴ مورد خودکشی با پرش از روی پل رخ داد که اجساد آنها کشف شد، علاوه بر چهار پرش که دیده شدند اما اجساد آنها هرگز پیدا نشد، و چندین جسد مشکوک به پرش از روی پل پیدا شد. گشت بزرگراه کالیفرنیا در آن سال ۷۰ نفر را که ظاهراً قصد خودکشی داشتند را از روی پل به بیرون هدایت کرد. از سال ۱۹۳۷ آمار دقیقی در مورد تعداد خودکشی ها یا تعداد کل پرش ها وجود ندارد، زیرا بسیاری از آنها شاهدی نداشته اند. این طور مشهور است که برخی از مردم به طور خاص به سانفرانسیسکو می آیند و با اتوبوس یا تاکسی به سمت پل می روند تا از روی این پل بپرند پلیس گاهی وقت ها اتومبیل های اجاره ای رها شده را در پارکینگ پیدا می کند که مربوط به این مسافران است. جریان های آب زیر پل قوی هستند و برخی ا
ز پیکرها به احتمال زیاد بدون دیده شدن به دریا می روند. نسبت مرگ و میر به پریدن تقریباً ۹۸٪ است. تا جولای ۲۰۱۳، تنها ۳۴ نفر از پرش جان سالم به در برده اند. کسانی که زنده می مانند، ابتدا با زاویه کم خطرتر به آب برخورد می کنند، حتی در این شرایط هم شکستگی استخوان یا آسیب های داخلی محتمل است. یک زن جوان به نام سارا راتلج برنبام بعد از پریدن جان سالم به در برد، اما دوباره برای پریدن بازگشت و این بار جان باخت. یک مرد جوان در سال ۱۹۷۹ بعد از پریدن جان سالم به در برد، شنا کرد و به ساحل رسید و خود را به بیمارستان رساند. ضربه ابتدایی چند مهره او را دچار آسیب کرده بود. پروفسور ناتالی جرمیجنکو، به عنوان بخشی از مجموعه هنری «دفتر فناوری معکوس» که متعلق به خودش است، با همکاری شرکت میانگین صنعتی داوجونز، با آمار تعداد پرش های شناسایی شده توسط «جعبه های خودکشی» توسط دوربین های تشخیص حرکت که ادعا کرد زیر پل نصب کرده است، یک «شاخص افسردگی» ایجاد کردند. ظاهراً این جعبه ها ۱۷ پرش در سه ماه را ثبت کردند که بسیار بیشتر از شمارش رسمی بود. موزه ویتنی، اگر چه این سؤال را مطرح می کند که "آیا واقعا فناوری تشخیص خودکشی جرمیجنکو وجود داشت
ه است یا خیر؟" اما این پروژه او را در دوسالانه ویتنی خود گنجانده است. کریستا تیپت نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی پل گلدن گیت را به یک آهن ربای خودکشی توصیف می کند. پیشگیری و مداخله. روش های مختلفی به طور عینی برای جلوگیری از پریدن افراد از روی پل انجام شده است. نصب تلفن های خط خودکشی و کارکنانی که روی پل گشت می زنند و به دنبال افراد مشکوک به قصد خودکشی می گردند. سالها است که پل در ساعات شب به روی عابران پیاده بسته می شود. البته همچنان دوچرخه سواران در شب مجاز به عبور هستند، اما فقط از درون دروازه های امنیتی کنترل از راه دور، وارد پل می شوند و از طرف دیگر خارج می شوند. تلاش ها برای ایجاد مانع خودکشی با مشکل مهندسی، هزینه بالا و مخالفت عمومی سالها بی سرانجام مانده بود. یکی از پیشنهادهای تکراری، ساختن مانعی برای جایگزینی یا تقویت نرده پایین، علاوه بر طرح معماری اولیه پل بود که توسط طراح دوم در طرح نهایی اصلاح شده بود.(طراحی اصلی بر اساس فنس با ارتفاع پنج ونیم فوت بود، اما به چهار فوت کاهش یافت) موانع جدید باعث حذف خودکشی در دیگر نقاط دیدنی در سراسر جهان شده است، اما با این موانع در پل گلدن گیت به دلایل هزینه با
لا، آسیب به زیبایی پل و خطر ایمنی سازه پل مخالفت کردند، زیرا بار ناشی از یک مانع با توجه به طراحی ضعیف می تواند بر یکپارچگی ساختاری پل طی باد و طوفانِ شدید، تأثیر جدی بگذارد. با وجود این نگرانی ها، در ژوئن۲۷، ۲۰۱۴، کالیفرنیا یک طرح بودجه برای نصب یک مانع خودکشی را تصویب کرد. یک گروه داوطلب به نام فرشتگان ناظر پل توسط ستوان پلیس Pleasanton, Mia Munayer، در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. در طول هر تعطیلات مهم و در حالی که خارج از وظیفه است، مونیر صدها داوطلب را بسیج می کند تا به دنبال هر کسی که ممکن است به خودکشی فکر کند، در پل گشت زنی کنند. قبل از شروع شیفت صبح یا بعدازظهر، داوطلبان Bridgewatch Angels در مورد علائم هشداردهنده فردی در بحران، راه های غیرمستقیم و مستقیم تعامل با افرادی که به تنهایی روی پل قدم می زنند و پروتکل ایمنی هنگام تعامل با یک فرد خودکشی که نیاز به مداخله پلیس دارد، آموزش می بینند. هر رویداد Bridgewatch به یاد شخصی اختصاص داده شده است که از پل گلدن گیت پرید و خانواده اش به فرشتگان Bridgewatch ملحق می شوند که با هم قدم می زنند تا یاد و خاطره عزیزشان را گرامی بدارند. فرشتگان Bridgewatch با انجام ده ها مد
اخله در هر سال شناخته می شوند. نجات از خودکشی. علاوه برگشت پل گلدن گیت، نیروی انتظامی و پرسنل فوریت های پزشکی، کارگرهای آهن پل گلدن گیت هستند که داوطلبانه وقت خود را برای جلوگیری از خودکشی با صحبت با افراد خودکشی یا مبارزه با آن ها صرف می کنند. یکی از کارگرها آهن، کن هاپر، در اواسط دهه ۱۹۸۰ در پل شروع به کار کرد و وظیفه نجات داوطلب را «بخشی از کار» می داند. آنها که «کاوبوی های آسمان» نامیده می شوند، وسایل و دانش پل و همچنین تجربه کار در ارتفاع بالا را دارند که به آنها صلاحیت لازم را می دهد تا از راه آهن عبور کنند و به افراد نیازمند کمک کنند. در حالی که تجربه داوطلبها خطر سقوط را به حداقل می رساند، هنوز خطراتی وجود دارد. کارگرهای آهن گزارش کرده اند که بر روی آنها چاقو کشیده شده است، اسلحه های پر شده را همراه افراد احتمالی دیده اند یا گاز گرفته شده اند. هنگامی که یک روان شناس پلیس در صحنه است، آنها امدادگرها داوطلب را از طریق بی سیم راهنمایی می کنند و به کارگرهای آهن سمینارهایی در مورد پیشگیری از خودکشی ارائه می شود. در سال ۲۰۰۱، هاپر گزارش داد که ۳۰ فرد خودکشی را نجات داده و دو نفر را از دست داده است. او شاهد
دست اول قتل/خودکشی استیون پیج بود، جایی که پدری که به تازگی همسرش را به قتل رسانده بود، دختر کوچکش را از روی پل پرت کرد و سپس خودش از روی پل پرید. «دست های هاپر» تا حدی به عنوان میراث کارگرهای آهن که برای انجام وظیفه نجات انتحاری داوطلب شده بودند ایجاد شد. بعد از اینکه هاپر متوجه شد دونده های کنار آب که حصار بن بست پیاده رو نزدیک فورت پوینت را قبل از برگشت لمس می کردند، از نقاش تابلوی پل خواست که تابلویی با نقاشی دو دست روی آن ایجاد کند. تابلوها اکنون در طرفین پل قرار دارند. در ژانویه ۲۰۰۵، اقلیتی سازمان یافته از متخصص های روان پزشکی، مشاورهای مانع خودکشی، و خانواده های افردادی که اقدام به پرش کرده بودند، مجدداً درخواست های مصرانه ای برای ایجاد مانع، حصار، یا سایر تدابیر پیشگیرانه مطرح کردند. دو فیلم با موضوع خودکشی و پل گلدن گیت به این تلاش ها سرعت بخشیدند. در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵، "سانفرانسیسکو کرونیکل" نامه سرگشاده ای از نویسنده و کارگردان جنی اولسون منتشر کرد که در آن خواستار ایجاد مانع انتحاری در پل گلدن گیت شد. این نامه تا حدی گزیده ای از فیلمنامه او "به نام شادی زندگی" بود که هفته بعد، در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۵، در
جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. روز قبل، در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۵، "کرونیکل" این خبر را منتشر کرد که اریک استیل، فیلمساز، در سال ۲۰۰۴ برای فیلم "پل" خود، که در سال ۲۰۰۶ اکران می شد، از روی پل پرش خودکشی می کرد. یک هفته بعد، "شادی زندگی" برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد و نسخه های ویدیویی فیلم با کمک بنیاد روان پزشکی کالیفرنیای شمالی در اختیار اعضای هیئت مدیره منطقه بریج قرار گرفت. در پاییز ۲۰۰۵، "سانفرانسیسکو کرونیکل" یک دوره مقالهٔ هفت قسمتی با عنوان «زیبایی کشنده» منتشر کرد که بر مشکل خودکشی و پل گلدن گیت تمرکز داشت و تأکید کرد که راه حل نه تنها ممکن، بلکه حتی مطلوب است. کوین بریگز ، گشت زن بزرگراه کالیفرنیا، با صحبت کردن با آن ها، جان صدها پرش کننده احتمالی را نجات داد. CHP تخمین می زند که با کمک دوربین ها و داوطلبان، حداقل ۸۰ تا ۹۰ درصد افرادی که قصد پریدن دارند از انجام این کار جلوگیری می شود. مانع خودکشی. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸، هیئت مدیره پل گلدن گیت و منطقه حمل و نقل با ۱۵ رای موافق به ۱ به گزینه ترجیحی نصب یک توری فولادی ضدزنگ با پوشش پلاستیکی در زیر پل به عنوان یک عامل بازدارنده از خودکشی
رأی دادند. مانع توری در ابتدا ۴۰ تا ۵۰ میلیون دلار برآورد شد. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۰، هیئت مدیره ۵ میلیون دلار از کمیسیون حمل و نقل شهری (MTC) برای انجام یک مطالعه طراحی نهایی مانع دریافت کرد. با این حال، منبع مالی برای کل پروژه هنوز مشخص نشده بود، و این نگرانی وجود داشت که این کمبود بودجه می تواند استقرار شبکه را به تأخیر بیندازد. کمبود بودجه برای پروژه همچنان باعث تأخیر در زمانبندی تکمیل شد. در سال ۲۰۱۲، پرزیدنت باراک اوباما لایحه مجوز مجدد حمل و نقل را تصویب کرد که به کمک مالی فدرال برای پروژه های زیرساختی حمل و نقل اجازه می دهد. در ابتدا، این لایحه بودجه را به طور خودکار منحرف نمی کرد. با این حال، حامی های مانع، مانند «بنیاد راه آهن پل»، در نهایت در تضمین حمایت از پروژه در سال ۲۰۱۴ موفق شدند در مارس ۲۰۱۴، "نیویورک تایمز" گزارش داد که انتظار می رود مدیرهای منطقه بریج به تغییر سیاست آن رأی دهند و اجازه استفاده از پول عوارض برای تکمیل بودجه دولتی برای مانع خودکشی را بدهند. سد پیشنهادی خودکشی شامل توری فولادی ضدزنگ به طول خواهد بود. در دو طرف پل، و ۲۰ فوت زیر پل. بودجه ساخت این مانع به اتفاق آرا توسط هیئت مدیره پل
گلدن گیت در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ تصویب شد. MTC موافقت کرد که ۲۷ میلیون دلار از هزینه کلی ۷۶ میلیون دلاری پروژه را کمک کند و مقامات فدرال، ایالتی و محلی نیز به این پروژه کمک خواهند کرد. طراحی در دسامبر ۲۰۱۴ نهایی شد. با این حال، این پروژه به دلیل نگرانی های خدمات پارک ملی در مورد ذخیره سازی مصالح ساختمانی در محل برای سه سال (که حدود سه سال برآورد شده بود) برای تکمیل کار به تعویق افتاد. ساخت توری و قطعه های ساختاری از جنس فولاد ضدزنگ پس از سال ها بحث در می ۲۰۱۷ در خارج از محل شروع شد و نصب توری در محل در اوت ۲۰۱۸ آغاز شد. این شبکه قرار بود در سال ۲۰۲۱ با هزینه پیش بینی شده ۲۱۱ میلیون دلار تکمیل شود. در سال ۲۰۱۹، پیمانکار اصلی AECOM یک تأخیر تا سال ۲۰۲۳ را گزارش کرد. مسئولان منطقه این تأخیر را به پیمانکار اصلی، Shimmick Construction، که پروژه را نادیده گرفته بود، و به خرید آن در سال ۲۰۱۷ توسط AECOM نسبت دادند. اکنون تخمین زده می شود که ساخت شبکه انتحاری در مجموع ۴۰۰ میلیون دلار هزینه داشته باشد و انتظار می رود تا دسامبر ۲۰۲۳، تقریباً چهار سال عقب تر از برنامه، به پایان برسد. حوادث. هارولد بی وبر. اولین مرگ عمدی شناخته
شده از پل گلدن گیت زمانی رخ داد که پل فقط کمی بیش از سه ماه از افتتاح آن گذشته بود. در آگوست ۱۹۳۷، هارولد وبر کهنه سرباز ۴۷ ساله جنگ جهانی اول به عنوان یک باربری استخدام شد و با اتوبوس به سمت پل رفت. پس از پیاده شدن از اتوبوس، وبر پیاده روی ۱٫۷ مایلی را شروع کرد. در مسیر با دکتر لوئیس نیلور، استاد کالج از کنتیکت که برای تعطیلات در منطقه سانفرانسیسکو بود صحبت کرد. وبر خاطرنشان کرد: «این روز عالی برای کاری است که قرار است انجام دهم، خواهی دید." در حین قدم زدن، وبر کت و جلیقه اش را درآورد، آن ها را به سمت نیلور پرت کرد و گفت: «اینجا پیاده می شوم، می پرم.» نیلور کمربند مرد را گرفت، اما وبر توانست آزاد شود و از روی ریل چهار فوتی پرید و در خلیج سانفرانسیسکو جان خود را از دست داد. پس از مرگ او، روزنامه ها گزارش دادند که وبر "قربانی موج گرفتگی " بود که تحت درمان سلامت روانی قرار داشت. آگوست و مرلین دمونت. یکی از کوچک ترین افرادی که از روی پل جان خود را از دست داد، مرلین دیمونت پنج ساله در سال ۱۹۴۵ بود. در حالی که کودک روی تیری درست بیرون نرده پل ایستاده بود، پدرش، آگوست دمونت، سرکارگر ۳۷ ساله نصب آسانسور، به او دستور
داد که بپرد. آگوست دمانت به دنبال او شیرجه زد. یادداشت ساده ای در خودروی دی مونت پیدا شد که در آن نوشته شده بود: «من و دخترم خودکشی کردیم». چارلز اس. گالاگر پدر و پسر.. در سال ۱۹۵۴، چارلز اس. گالاگر پدر مدیر انجمن بازرگانان سن خوزه در سن خوزه، کالیفرنیا بود. پس از بازگشت از دو هفته تعطیلات، او متوجه شد که حسابرسی شرکتش قبل از رفتنش آغاز شده بود. گالاگر به همکارانش گفت که برای مدت کوتاهی می رود تا قهوه بخورد. او به جای این کار، به سمت شمال پل گلدن گیت رانندگی کرد، پارک کرد و پرید. چهار روز بعد، پسر ۲۴ ساله گالاگر، چارلز اس. گالاگر جونیور، با همان خودروی متعلق به پدرش به همان منطقه رفت و تقریباً از همان مکان پرید. گالاگر جونیور، یک دانش آموز پیش پزشکی در UCLA، یادداشتی به جای گذاشت که در آن نوشته شده بود: «متاسفم. . . . من می خواهم با پدرم همراهی کنم." مارک سلینجر. مارک سلینجر بیست و هشت ساله، پسر ارشد پیر سلینجر، سخنگوی سابق دولت کندی، در ۹ فوریه ۱۹۷۷ از روی پل پرید و جان باخت. در حالی که سلینجر جان اف کندی را از طریق ارتباط حرفه ای پدرش با رئیس جمهور می شناخت، او را در سطح شخصی نیز می شناخت. به گفته خانواده