Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لشکر ۹۹ هابازک () یک لشکر ذخیره تحت نظارت فرماندهی مرکزی نیروهای دفاعی اسرائیل است. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰، این لشکر توسط آوی روزنفلد تأسیس شد و بر اساس طرح لشکر ۳۰۴ زرهی ایدان که بسته شده بود، بنا نهاده شد. این تنها تیپ در ارتش اسرائیل بود که به طور معمول تابع فرماندهی منطقه ای نبود، بلکه تحت فرماندهی سیستم مانور در نیروهای زمینی قرار داشت. در ژوئیه ۲۰۲۳، رئیس ستاد کل، سپهبد هرتزی هالوی، تابع شدن این تیپ را به فرماندهی مرکزی تصویب کرد. به عنوان بخشی از این تغییر، واحد عملیات ویژه چندبعدی ۸۸۸ (واحد شبح)، تیپ ۹۹ را ترک کرد و تابع سیستم مانور باقی ماند. پس از حمله ۷ اکتبر به رهبری حماس به اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، فرمانده لشکر، سرتیپ باراک هیرام، به همراه نیروهای تحت فرماندهی خود از این لشکر و سایر واحدها، برای پاکسازی منطقه در نوار غزه، به ویژه در کیبوتص بئری، عملیات انجام داد. به عنوان بخشی از مانور زمینی در نوار غزه در طول جنگ غزه، این لشکر در جنوب غزه مانور داد و زیرساخت های شبه نظامیان، تسلیحات و تونل های حماس را نابود کرد.
روابط پرتغال و لسوتو به روابط دو جانبه میان پرتغال و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از زمان برقراری روابط دیپلماتیک همواره روابطی دوستانه داشته اند. روابط میان لسوتو و پرتغال خوب اما نسبتاً محدود توصیف می شوند. این دو کشور سابقه تاریخی گسترده ای با یکدیگر ندارند و ارتباطات سیاسی آن ها عمدتاً به همکاری در چارچوب نهادهای سازمان ملل و نیز روابط محدود لسوتو با اتحادیه اروپا محدود می شود. تجارت دوجانبه تقریباً وجود ندارد و روابط فرهنگی یا اجتماعی میان دو کشور نیز بسیار اندک است. جامعه لسوتویی قابل توجهی در پرتغال وجود ندارد. از سوی دیگر، جامعه کوچکی از پرتغالی ها در لسوتو زندگی می کنند که یکی از معدود پیوندهای مستقیم میان دو کشور محسوب می شوند. در لسوتو چندین رستوران پرتغالی فعالیت دارند که به عنوان پل فرهنگی کوچکی میان دو کشور به شمار می روند. در سال ۲۰۰۸، چهارده نفر با تابعیت یا ارتباط با پرتغال به طور کنسولی در لسوتو ثبت شده بودند، و در مقابل، در سال ۲۰۲۰ تنها دو شهروند لسوتویی در پرتغال (در ناحیه لیسبون) ثبت شده بودند.شهروندان پرتغالی برای ورود به لسوتو نیاز به روادید ندارند. تاریخچه. تاریخ لسوتو و تاریخ پرتغال
تا سده بیستم تقریباً هیچ گاه با یکدیگر تلاقی نداشتند. کاشفان پرتغالی از اواخر سده پانزدهم میلادی به جنوب آفریقا رسیدند، اما فعالیت های آن ها عمدتاً محدود به مناطق ساحلی بود و به منطقه ای که امروزه لسوتو نام دارد وارد نشدند. آن ها تنها در مسیرهای محدودی درون قاره تجارت می کردند، به ویژه در موزامبیک که بعدها به یکی از مستعمرات پرتغال تبدیل شد. در آن دوران، هیچ گونه ارتباط قابل توجهی با قلمرو باسوتوها که اکنون لسوتو را تشکیل می دهد، برقرار نشد. لسوتو در قرن نوزدهم به یک مستعمره بریتانیا تبدیل شد و تا زمان استقلال در سال ۱۹۶۶ تحت الحمایه بریتانیا بود. در دوران رژیم استادو نوو (Estado Novo) پرتغال، به ویژه با آغاز جنگ های استعماری پرتغال که از سال ۱۹۶۴ در موزامبیک آغاز شد، روابطی میان لسوتو و پرتغال شکل نگرفت. پس از انقلاب گل میخک در سال ۱۹۷۴ و پایان دیکتاتوری و جنگ های استعماری، سیاست خارجی پرتغال دستخوش دگرگونی شد و دو کشور به یکدیگر نزدیک تر شدند. روابط دیپلماتیک میان لسوتو و پرتغال در ۲۹ مارس ۱۹۷۶ برقرار شد. در سال ۱۹۸۰ یک نماینده رسمی پرتغال برای نخستین بار در لسوتو اعتبارنامه خود را ارائه داد. با این حال، ت
ا آغاز دهه ۲۰۲۰ هیچ یک از دو کشور نمایندگی دائمی سفارت در کشور مقابل دایر نکردند. به طور هم زمان، تعدادی از مهاجران پرتغالی، به ویژه کسانی که از جنگ داخلی موزامبیک که در سال ۱۹۷۷ آغاز شده بود، می گریختند، در لسوتو ساکن شدند. تمرکز سیاست خارجی پرتغال بر کشورهای آفریقایی پرتغالی زبان (PALOP) و کشورهایی که با آن پیوند نزدیک تری داشتند، از یک سو، و وابستگی سیاست خارجی لسوتو به آفریقای جنوبی از سوی دیگر، مانع از شکل گیری روابط مستقیم گسترده تر شد. در جریان بحران سیاسی لسوتو (۲۰۱۴), در پرتغال نیز به طور مختصر از جامعه پرتغالی مقیم لسوتو یاد شد. با این حال، گزارش ها حاکی از آن بود که این افراد در معرض تهدید مستقیم قرار نگرفتند. در جریان ارائه اعتبارنامه توسط سفیر پرتغال، مانوئل ماریا کاماشو کانسادو ده کاروالیو، به پادشاه لسوتو لتسی سوم در سال ۲۰۱۹، دو طرف بر «روابط خوب» و تمایل مشترک برای تقویت آن تأکید کردند. از نظر مقامات لسوتو، زمینه های همکاری در حوزه های زیرساخت، ارتباطات و تأمین آب آشامیدنی وجود دارد. لسوتو همچنین از نامزدی پرتغال برای عضویت دوباره در شورای حقوق بشر سازمان ملل حمایت کرد، زیرا هر دو کشور اهداف
و ارزش های مشترکی را دنبال می کنند. در فوریه ۲۰۲۰، در جریان بازگشایی مجلس ملی لسوتو پس از تعطیلات زمستانی، کارلوس زورینیو، نایب رئیس مجلس پرتغال، به عنوان بخشی از هیئت پنج نفره نمایندگان اتحادیه اروپا در این کشور حضور داشت. دیپلماسی. لسوتو دارای سفارت مستقلی در پرتغال نیست و امور دیپلماتیک مربوط به این کشور از طریق سفارت لسوتو در لندن پیگیری می شود. یک کنسول افتخاری لسوتو در لیسبون فعالیت می کرد یا هنوز هم فعالیت دارد، که این مقام بر عهده آنتونیو سوسا لارا بوده است. در مقابل، پرتغال نیز سفارتی در لسوتو ندارد و امور مربوط به لسوتو در حوزه مسئولیت سفیر پرتغال در آفریقای جنوبی قرار دارد. در حال حاضر، پرتغال هیچ گونه کنسولی در لسوتو ندارد و سرکنسولگری پرتغال در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی مسئول امور کنسولی این کشور در لسوتو است. اقتصاد. مبادلات تجاری میان پرتغال و لسوتو بسیار نادر و با حجم اندکی صورت می گیرد. بر اساس داده های وزارت اقتصاد پرتغال، در سال ۲۰۲۰ هیچ گونه صادراتی از پرتغال به لسوتو یا وارداتی از لسوتو به پرتغال ثبت نشده است. در سال پیش از آن، پرتغال کالاهایی به ارزش ۴۱۵٬۰۰۰ یورو به لسوتو صادر کرد که ب
یش از ۹۵٪ آن شامل ماشین آلات و تجهیزات بود. در سال ۲۰۱۸ هیچ مبادله ای ثبت نشد، در سال ۲۰۱۷ صادراتی به ارزش ۲۳٬۰۰۰ یورو و در سال ۲۰۱۶ معادل ۵۲٬۰۰۰ یورو از پرتغال به لسوتو صورت گرفت؛ همچنین در سال ۲۰۱۵ نیز هیچ تبادلی گزارش نشد. آخرین واردات ثبت شده از لسوتو به پرتغال مربوط به سال ۲۰۱۲ (۹۳٬۰۰۰ یورو) و ۲۰۱۱ (۱۰۷٬۰۰۰ یورو) است. آژانس سرمایه گذاری و تجارت خارجی پرتغال (AICEP) در لسوتو نمایندگی مستقلی ندارد و امور مربوط به این کشور از طریق دفتر AICEP در پایتخت آفریقای جنوبی، پرتوریا پیگیری می شود.
روابط سوئیس و لسوتو به روابط دو جانبه میان سوئیس و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از زمان برقراری روابط دیپلماتیک همواره روابطی محترمانه و همکاری های محدودی داشته اند. تاریخچه. بین پادشاهی لسوتو و کنفدراسیون سوئیس روابط دیپلماتیک رسمی برقرار است. این روابط به طور کلی محدود و متعادل ارزیابی می شوند، با این حال همکاری هایی میان دو کشور در قالب نهادهای منطقه ای و بین المللی وجود دارد. لسوتو در برخی از متون تبلیغاتی خود برای جذب گردشگران، به خود لقب «سوئیس آفریقای جنوبی» داده است و به همین دلیل، سوئیس از وجهه مثبتی در میان مردم لسوتو برخوردار است. نخستین تماس ها و ارتباطات میان لسوتو و سوئیس زمانی آغاز شد که مبلغان پروتستان سوئیسی در سال ۱۸۵۹ در منطقه موریا (لسوتو) مستقر شدند. این گروه به رهبری اوژن کزالیس (Eugène Casalis) فعالیت می کردند؛ او همچنین مشاور پادشاه موشوشو یکم، بنیان گذار پادشاهی لسوتو بود. مجمع فدرال سوئیس در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۶۶ استقلال لسوتو را به رسمیت شناخت و در سال ۱۹۶۷ روابط دیپلماتیک خود را با این کشور آغاز کرد. از آن زمان تاکنون، همکاری هایی میان دو کشور به ویژه در زمینه هایی همچون امنیت غذایی
و مبارزه با ویروس ایدز که در لسوتو شیوع بالایی دارد، برقرار بوده است. دیدارهای رسمی سطح بالا میان سوئیس و لسوتو به ندرت انجام شده اند. در سال ۲۰۰۹ یک هیئت رسمی از لسوتو به سوئیس سفر کرد. سفیر سوئیس در پرتوریا (آفریقای جنوبی) به صورت هم زمان در لسوتو نیز آکرودیته شده است، در حالی که سفیر لسوتو در ژنو نیز علاوه بر نمایندگی در سازمان های بین المللی، نماینده این کشور در سوئیس نیز محسوب می شود، هرچند این نمایندگی در سطح کنسولی اداره می شود. بر پایه آمار اداره فدرال آمار سوئیس، تا پایان سال ۲۰۱۵، سیزده شهروند سوئیسی در لسوتو زندگی می کردند. نمایندگی های دیپلماتیک. لسوتو در سوئیس دارای سفارت نیست، اما در سطح کنسولی در این کشور نمایندگی دارد. لسوتو یک کنسولگری رسمی در شهر ژنو اداره می کند. سوئیس نیز در لسوتو هیچ نمایندگی رسمی، نه در سطح سفارت و نه در سطح کنسولگری، ندارد. مسئولیت روابط دیپلماتیک با لسوتو بر عهده سفارت سوئیس در پرتوریا، پایتخت آفریقای جنوبی است.
شراب بورگونی شرابی است که در منطقه بورگونی در شرق فرانسه، در دره ها و دامنه های غرب رودخانه سون، شاخه ای از رودخانه رون، تهیه می شود. معروف ترین شراب های تولید شده در این منطقه، و آنهایی که معمولاً با نام "بورگونی" شناخته می شوند، شراب های قرمز تهیه شده از انگور پینونوآر و شراب های سفید تهیه شده از انگور شاردونی هستند.
روابط بلاروس و لسوتو به روابط دوجانبه میان بلاروس و لسوتو اشاره دارد. تاریخچه. تا سال ۱۹۹۱، روابط بین لسوتو و بلاروس در چارچوب روابط لسوتو با اتحاد جماهیر شوروی سابق برقرار بود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال بلاروس، دو کشور تا مدت ها روابط دیپلماتیک رسمی نداشتند. در سال ۲۰۱۳، دو کشور درباره امکان گسترش همکاری در زمینه هایی مانند کشاورزی، ساختمان سازی و همکاری های صنعتی مذاکره کردند. با این حال، روابط دیپلماتیک رسمی بین دو کشور هنوز توسعه چندانی نیافته است و نمایندگی های دیپلماتیک دائمی میان آن ها برقرار نیست. امور دیپلماتیک عمدتاً از طریق سفارت های مقیم در کشورهای ثالث، به ویژه آفریقای جنوبی، پیگیری می شود. روابط اقتصادی. در سال ۲۰۱۱، حجم مبادلات تجاری میان بلاروس و لسوتو حدود ۹ هزار دلار بود. در همین سال، صادرات لسوتو به بلاروس نیز به همین میزان، یعنی ۹ هزار دلار، گزارش شده است. در سال ۲۰۱۶، بلاروس محموله ای از چوب به لسوتو صادر کرد.
گرجستان یکی از قدیمی ترین کشورهای تولیدکننده شراب در جهان است. دره های حاصلخیز و دامنه های محافظ قفقاز جنوبی حداقل به مدت ۸٬۰۰۰ سال محل کشت انگور و تولید شراب نوسنگی بوده اند. به دلیل هزاران سال شراب سازی و نقش اقتصادی برجسته ای که تا به امروز در گرجستان حفظ کرده است، شراب و کشت انگور با هویت ملی گرجستان گره خورده است. در سال ۲۰۱۳، یونسکو "روش شراب سازی سنتی باستانی گرجستان" با استفاده از کوزه های سفالی کووری را به فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو اضافه کرد. شناخته شده ترین مناطق شراب سازی گرجستان در شرق این کشور، مانند کاختی (که خود به مناطق کوچک تر تلاوی و قوارلی تقسیم می شود) و کارتلی، و همچنین در ایمرتی، راچا-لچخومی و کومو سوانتی و مناطق ساحلی مانند آجارستان و آبخاز قرار دارند.
روابط شیلی و لسوتو به روابط دوجانبه میان شیلی و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور دارای روابط رسمی در حوزه دیپلماسی هستند، هرچند سطح تعامل میان آن ها محدود است. تاریخچه. قرن بیستم. روابط دیپلماتیک میان جمهوری شیلی و پادشاهی لسوتو به طور رسمی در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۹۸ برقرار شد. این روابط در چارچوب گسترش همکاری های بین المللی شیلی با کشورهای جنوب صحرای آفریقا شکل گرفت، که هدف آن تنوع بخشی به شرکای دیپلماتیک و توسعه روابط با کشورهای در حال توسعه در قاره آفریقا بود. تا پیش از برقراری روابط رسمی، تماس ها میان دو کشور محدود و عمدتاً در مجامع بین المللی نظیر سازمان ملل متحد و جنبش عدم تعهد انجام می شد. پس از سال ۱۹۹۸، با وجود فقدان سفارت خانه های دائمی در پایتخت های یکدیگر، تماس های دیپلماتیک و همکاری های نمادین در زمینه های چندجانبه ادامه یافت.اگرچه سطح روابط دوجانبه در حال حاضر محدود و بیشتر رسمی است، اما دو کشور در زمینه هایی نظیر آموزش، حقوق بشر، سلامت عمومی و همکاری در نهادهای چندجانبه، مواضع مشترکی داشته و از پیشنهادهای یکدیگر حمایت کرده اند. نمایندگی های دیپلماتیک. در ماسرو، پایتخت لسوتو، سفارت یا کنسولگری مستقیمی ند
ارد. با این حال، امور دیپلماتیک و کنسولی مرتبط با لسوتو از طریق بخش کنسولی سفارت شیلی در پرتوریا، پایتخت آفریقای جنوبی، پیگیری می شود. نیز هیچ گونه سفارت یا نمایندگی کنسولی در سانتیاگو، پایتخت شیلی، ندارد. طبق برخی منابع، امور مرتبط با لسوتو در شیلی ممکن است به صورت غیررسمی و در موارد خاص از طریق سفارت ایالات متحده آمریکا در سانتیاگو هماهنگ شود.
گروه رول پلاگ ، شرکت مهندسی است که در زمینه تولید اتصالات، بست ها و سایر ابزارها فعالیت دارد. تاریخچه. گروه برادران رولینگز، یک شرکت کوچک لوله کشی و مهندسی برق، بود که در سال ۱۸۸۷ در لندن تأسیس شد. در سال ۱۹۱۰، این شرکت قراردادی از موزه بریتانیا دریافت کرد که آنها را ملزم به نصب نامحسوس اتصالات الکتریکی به دیوارهای موزه می کرد. این قرارداد منجر به اختراع و ثبت اولین پریز دیواری جهان شد که به یک راه حل استاندارد برای اتصال وسایل به دیوارها تبدیل شد. جان جوزف رولینگز، که اختراع پریز دیواری به او نسبت داده می شود، محصول خود را با استفاده از اولین هجای نام خانوادگی اش، رول پلاگ نامگذاری کرد و در سال ۱۹۱۹ نام کسب و کار خود را به رول پلاگ تغییر داد.
فصل ۲۰۲۵–۲۶ تیم فوتبال آرسنال، سی و چهارمین حضور باشگاه فوتبال آرسنال در لیگ برتر فوتبال انگلستان، صدمین فصل متوالی حضور آنها در سطح اول فوتبال انگلیس است، این تیم در این فصل تبدیل به اولین تیمی شده است که ۱۰۰ فصل متوالی را در سطح اول فوتبال انگلیس و ۱۰۹مین فصل حضور در سطح اول فوتبال انگلیس سپری می کند. علاوه بر لیگ داخلی، آرسنال در این فصل در جام حذفی، جام اتحادیه و لیگ قهرمانان اروپا نیز شرکت می کند که چهلمین حضور اروپایی آنها است. این فصل از ۱ ژوئیه ۲۰۲۵ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. بازنگری فصل گذشته. پیشینه. در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ آرسنال به شدت تحت تأثیر مصدومیت ها و محرومیت ها قرار گرفت. این باشگاه پس از استعفای ناگهانی ادو گاسپار، مدیر ورزشی، در اواسط فصل، هیچ بازیکنی را در پنجره نقل و انتقالات زمستانی جذب نکرد. توپچی ها در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ بیست بازی لیگ برتر را بردند که هشت امتیاز کمتر از فصل قبل بود. آنها در این فصل ۲۱ امتیاز از بازی های که در آن جلو بودند در این رقابت ها از دست دادند که بدترین رکورد مشترک آنها در یک فصل است. آرسنال در این فصل چهار بازی لیگ برتر را واگذار کرد که یک باخت کمتر از فصل قبل این
باشگاه بود، این نشان دهنده کمترین تعداد باخت آنها در یک فصل لیگ برتر از فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۷ بود. برای دومین فصل متوالی، آنها بهترین رکورد دفاعی این لیگ را در اختیار داشتند و تنها ۳۴ بار دروازه خود را باز شده دیدند. تیم میکل آرتتا برای سومین فصل متوالی به عنوان نایب قهرمانی لیگ برتر دست یافت. آرسنال بیست و یکمین فصل لیگ قهرمانان اروپا را از فصل ۱۹۹۲–۱۹۹۳ در سپتامبر ۲۰۲۴ آغاز کرد. آنها در ژانویه ۲۰۲۵ در فاز لیگ سوم شدند و دور پلی آف فوریه را دور زدند تا مستقیماً به جمع ۱۶ تیم برتر راه پیدا کنند. توپچی ها در مرحله یک چهارم نهایی با نتیجه ۵–۱ در مجموع بر رئال مادرید، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، غلبه کردند و برای اولین بار از فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ به نیمه نهایی این رقابت ها راه پیدا کردند. پس از شکست ۳–۱ در مجموع دو بازی در مقابل تیم قهرمان گ، پاری سن ژرمن فرانسه، تیم آرتتا در مرحله نیمه نهایی از لیگ قهرمانان اروپا کنار رفت. پیش فصل. به ترتیب در ۶ و ۲۶ ژوئن، باشگاه اعلام کرد که گابریل ماگالهاس، مدافع برزیلی و مایلس لوئیس-اسکلی، بازیکن جوان و آکادمی باشگاه قراردادهای بلندمدت جدیدی امضا کرده اند. نقل و انتقالات تیم اصلی (پنجره نق
ل و انتقالات تابستانی). پنجره نقل و انتقالات تابستانی لیگ برتر از ۱ ژوئن تا ۱۰ ژوئن (به دلیل یک دوره نقل و انتقالات استثنایی که توسط فیفا برای جام جهانی باشگاه ها تعیین شده بود) و سپس بین ۱۶ ژوئن تا ۱ سپتامبر ۲۰۲۵ ادامه داشت. آرسنال در ۴ ژوئن تأیید کرد که قرار است بیست بازیکن را از فهرست خود خارج کند، که دو نفر از آنها، کیران تیرنی و جورجینیو، بودند که به ترتیب ۱۴۴ و ۷۹ بازی برای تیم اصلی توپچی ها در تمام رقابت ها انجام داده بودند. تیم اول. کادر مربیگری تیم اول. توجه: تا تاریخ . ترکیب تیم اول. یادداشت ها: بازیکنان ورودی. بازیکنان زیر به طور دائم به آرسنال پیوستند و قراردادهای جدیدی با این باشگاه امضا کردند. کل هزینه ها: ۱۱۹٫۳ پوند میلیون بازیکنان خروجی. کل درآمد: ۱۰٫۶ پوند میلیون کیت ها. تأمین کننده: آدیداس / اسپانسر: فلای امارات / اسپانسر آستین: ویزیت رواندا اطلاعات کیت. فصل ۲۰۲۵–۲۶ هفتمین فصلی است که برند آدیداس لباس آرسنال را طراحی و تأمین می کند، آدیداس این مسئولیت را از ابتدای فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ پس از اتمام قرارداد آرسنال باپوما تحویل گرفت. لیگ برتر. مسابقات. برنامه های بازی های لیگ برتر در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵
اعلام شد. تعدادی از بازی های لیگ برای پوشش زنده تلویزیونی در بریتانیا یا به دلیل تداخل با مسابقات جام داخلی یا اروپایی، به زمان دیگری موکول و جابجا خواهد شد. جام حذفی انگلیس. آرسنال به عنوان یک تیم لیگ برتری، در دور سوم جام حذفی انگلیس (FA Cup) حضور خواهد داشت و در این مسابقات به رقابت خواهند پرداخت. جام اتحادیه. توپچی ها به عنوان یکی از تیم های لیگ برتر که در مسابقات یوفا شرکت می کنند، در دور سوم جام اتحادیه فوتبال انگلیس نیز (EFL Cup) حضور خواهند داشت و وارد این رقابت ها خواهند شد. لیگ قهرمانان اروپا. مرحله لیگ. ضریب باشگاهی یوفا برای باشگاه آرسنال در پایان فصل ۲۰۲۴–۲۵ ۹۸۰۰۰ امتیاز بود.
بالن ضدهوایی () بالن مانع یا بالن رگباری نوعی مانع هوایی است، که در آن یک بالن بزرگ بدون سرنشین، برای دفاع از اهداف زمینی در برابر حمله هواپیماها استفاده می شود. در این روش با بالا بردن کابل های فولادی توسط بالن، خطر شدید برخورد با هواپیماهای دشمن را ایجاد می کند و نزدیک شدن مهاجم را دشوار و خطرناک می نماید. بالن های ضدهوایی اولیه اغلب کروی بودند. بالن کایت، با داشتن شکل و مهار کابل که بالن را تثبیت کرده و نیروی پسا را کاهش می دهد، می توانست در سرعت های باد بالاتر از بالن کروی عمل کند. برخی از نمونه های بالن ضدهوایی، بارهای انفجاری کوچکی را حمل می کردند که برای اطمینان از انهدام هواپیما به سمت آن کشیده می شدند. بالن های مانع در ارتفاعات بالاتر به دلیل وزن زیاد کابل، کاربردی نیستند. فرانسه، آلمان، ایتالیا و بریتانیا در جنگ جهانی اول از بالن های ضدهوایی استفاده می کردند. در حالی که نیروهای فرانسوی و آلمانی بالن های کایت را توسعه دادند، بالن های رگباری اولیه بریتانیا کروی بودند. در سال ۱۹۳۸ و در خلال جنگ جهانی دوم فرماندهی بالن بریتانیا برای محافظت از شهرها و اهداف کلیدی مانند مناطق صنعتی، بنادر و لنگرگاه ها تأس
یس شد. بالن ها برای دفاع در برابر بمب افکن های شیرجه رو که در ارتفاعات تا ۵۰۰۰ فوت (۱۵۰۰ متر) پرواز می کردند، در نظر گرفته شده بودند و آنها را مجبور به پرواز در ارتفاع بالاتر و در محدوده آتش متمرکز ضدهوایی می کردند: توپ های ضدهوایی نمی توانستند به اندازه کافی سریع حرکت کنند تا به هواپیماهایی که در ارتفاع کم و سرعت بالا پرواز می کردند، حمله کنند. تا اواسط سال ۱۹۴۰، تعداد ۱۴۰۰ بالن وجود داشت که یک سوم آنها بر فراز منطقه لندن مستقر بودند. امروزه به دلیل تغییر ماهیت حمله های هوایی و نوع جنگنده ها، بالن های ضدهوایی دیگر کاربردی نیستند.
جان جوزف رولینگز (۱ ژوئن ۱۸۶۰–۴ اوت ۱۹۴۲) یک مهندس مکانیک بریتانیایی و مخترع پریز برق دیواری بود که از نام او به عنوان رولپلاگ نیز شناخته می شود. او بنیانگذار شرکت تولیدی رول پلاگ بود. زندگی نامه. رولینگز در سال ۱۸۶۰ در ساوت فیلدز، واندزورث، لندن، به عنوان پسر ارشد جان رولینگز و سارا پین، متولد شد. او به عنوان آهنگر و سپس مهندس مکانیک کار می کرد. در سال ۱۸۹۶، او با میلیسنت دیل ازدواج کرد که حاصل آن یک پسر به نام رالف جان رولینگز و یک دختر به نام کاتلین میلیسنت بود. او در ویمبلدون بازنشسته شد و در سال ۱۹۴۲ در آنجا درگذشت.
جادوی عملی ۲ (به انگلیسی: Practical Magic 2) یک فیلم فانتزی، عاشقانه و درام آمریکایی آماده اکران به کارگردانی سوزانه بیر و نویسندگی آکیوا گلدزمن است که دنباله ای بر فیلم جادوی عملی (۱۹۹۸) خواهد بود. این فیلم بر اساس رمان «کتاب جادو» نوشته آلیس هافمن در سال ۲۰۲۱ ساخته شده است که دنباله ای بر رمان اصلی می باشد. در این فیلم ساندرا بولاک، نیکول کیدمن، استاکرد چنینگ و دایان ویست نقش های خود را از فیلم اول تکرار می کنند، در کنار دنیس دی نووی و بازیگران جدید از جمله جوئی کینگ، شولو ماریدوئنیا، میسی ویلیامز و لی پیس که در این فیلم ایفای نقش می کنند. در حال حاضر این فیلم قرار است در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ اکران شود. ساخت. فیلمبرداری در ژوئیه ۲۰۲۵ در استودیو برادران وارنر (انگلستان) آغاز شد.
اسکادران ۱۳۱ اسرائیل () گردان هوایی نیروی هوایی اسرائیل است، که با نام شوالیه های پرنده زرد نیز شناخته می شود. این یگان یک اسکادران از هواپیماهای ترابری سی-۱۳۰ ئی و کی سی-۱۳۰ اچ مستقر در پایگاه هوایی نواتیم است. اسکادران ۱۳۱ در سال ۱۹۷۳ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تأسیس شد و هم اکنون در زمینه ارائه خدمات ترابری، جابجایی و تخلیه نیرو فعالیت می کند. تاریخچه. این اسکادران در طول جنگ یوم کیپور، در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۳ در پایگاه هوایی لود، پس از دریافت ۱۲ فروند هواپیمای سی-۱۳۰ هرکولس که از نیروی هوایی آمریکا خارج شده و به عنوان کمک نظامی به نیروی هوایی اسرائیل تحویل داده شده بودند، تأسیس شد. ۱۲ هواپیمای مذکور به دو "هرکولس" که قبل از جنگ توسط اسکادران ۱۲۰ ("اسکادران بین المللی") نیروی هوایی اداره می شدند، پیوستند. اولین فرمانده این اسکادران سرهنگ دوم دیوید پورات بود. هرکولس ها بلافاصله وارد دایره نبرد شدند. در مرحله اول، آنها یک "قطار هوایی" برای انتقال نفربرهای زرهی به منطقه سینا انجام دادند. این پرواز در شب ۱۵ اکتبر آغاز شد و صبح ۱۶ اکتبر به پایان رسید. تیم ها در مدت زمان کوتاهی ۲۶ سورتی پرواز حمل و نقل پرسنل و تجهیزات
و تخلیه تلفات انجام دادند. در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۵، طی یک تمرین همکاری با نیروی پیاده نظام، هواپیمای هرکولس شماره ۲۰۳ با یک نفربر زرهی، ۱۱ جنگنده و ۹ خدمه به قله جبل هلال در سینا برخورد کرد. تمام مسافران و خدمه آن جان باختند. در ژوئیه ۱۹۷۶، چهار هواپیمای هرکولس از این اسکادران در عملیات انتبه شرکت کردند. این هواپیما توسط فرمانده اسکادران، سرهنگ دوم یهوشوا شانی، هدایت می شد. از سال ۱۹۸۲، این اسکادران در عملیات مخفی تخلیه یهودیان اتیوپی از سودان شرکت کرد. به دلیل زلزله ای که در ۷ دسامبر ۱۹۸۸ در ارمنستان رخ داد، دولت اسرائیل تصمیم گرفت کمک های بشردوستانه به قربانیان زلزله ارائه دهد. دو اسکادران هرکولس برای کمک به تحویل تیم های نجات و پزشکی به پرواز درآمدند. در ۱۶ آوریل ۱۹۹۱، یک فروند هرکولس به همراه یک تیم مشترک از اسکادران ۱۳۱ و اسکادران ۱۰۳ ("اسکادران فیل") به دیاربکر ترکیه پرواز کرد و محموله ای شامل تجهیزات پزشکی برای پناهندگان کرد را در هواپیما حمل کردند. در ۲۴ و ۲۵ مه ۱۹۹۱، این اسکادران در عملیات سلیمان برای آوردن یهودیان اتیوپیایی به اسرائیل شرکت کرد. در طول این عملیات که اسکادران های حمل و نقل سنگین ارتش اسرائی
ل و شرکت هواپیمایی ملی «ال عال» در آن شرکت داشتند، تقریباً ۱۴۵۰۰ مهاجر به اسرائیل آورده شدند. در ۹ سورتی پرواز انجام شده توسط این اسکادران، ۱۴۸۲ مهاجر آورده شدند. یکی از هرکولس ها این اسکادران به دلیل نقص فنی که در اولین تلاش برای برخاستن رخ داد، مجبور شد تنها با سه موتور از میدان آدیس آبابا بلند شود. یکی دیگر از عملیات بشردوستانه ای که این اسکادران در آن شرکت داشت، ارسال کمک های پزشکی و غذا به پناهندگان در مرز رواندا و زئیر، بین ۲۴ ژوئیه و ۲ سپتامبر ۱۹۹۴، پس از نسل کشی رواندا توسط هوتوها علیه توتسی ها در رواندا بود. به عنوان بخشی از این عملیات، اسکادران ۱۳۱ تعداد ۱۶ سورتی پرواز انجام دادند که طی آن ۱۶۰ تن بار حمل شد. در ۲۵ اوت ۲۰۰۸، این اسکادران به پایگاه هوایی نواتیم در نقب منتقل شد. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲، اسکادران ۱۳۱ برای نجات مجروحان اسرائیلی پس از حمله در بورگاس، بلغارستان، به پرواز درآمد. در اوت ۲۰۱۳، این اسکادران خدمه پرواز و هواپیماهای اسکادران فیل را، پس از لغو موقت آن، دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، ارتش اسرائیل، با همکاری صنایع هوافضای اسرائیل، ارتقاء هواپیمای «هرکولس» را به مدل بهبود یافته «راینوسروس اوییشن
» آغاز کرد. این بهبود شامل کابین خلبان جدید، نصب موتورهای بهبود یافته، سیستم های فرماندهی و کنترل پیشرفته و نمایشگر کلاه ایمنی ویژه است، سیستم های دارای قابلیت های ویژه ارتقا یافته و سایر سیستم ها از جمله سیستم ناوبری و خلبان خودکار جایگزین شده اند. در جریان حملات آوریل ۲۰۲۴ ایران علیه اسرائیل، یک فروند هرکولس سی-۱۳۰ از این اسکادران در حالی که در آشیانه پارک شده بود، آسیب دید.
فیلیپ الیس (زاده ۹ اکتبر ۱۹۹۲) راننده مسابقه ای سوئیسی - بریتانیایی - آلمانی است که در حال حاضر برای تیم HTP Motorsport در مسابقات قهرمانی رقابت می کند، او پیش از این نیز برای همین تیم در مسابقات دی تی ام شرکت کرده بود.
ریچارد هنسی (۱۷۲۰ — ۸ اکتبر ۱۸۰۰) یک افسر نظامی و تاجر ایرلندی بود که بیشتر به خاطر تأسیس برند کنیاک، هنسی در شارنت شناخته می شود. او اهل شهرستان کورک بود و به دلیل ژاکوبیتیسم خود به فرانسه تبعید شده بود.
تریستور القایی استاتیک (اس آی تی, اس آی تی اچ) یک تریستور با ساختار گیت مدفون است که در آن الکترودهای گیت در ناحیه بیس-n قرار می گیرند. از آنجایی که آنها معمولاً در حالت-روشن هستند، الکترودهای گیت باید با بایاس منفی باشند تا حالت-خاموش را حفظ کنند. این تریستور نویز کم، اعوجاج کم و قابلیت تولید توان فرکانس صوتی بالا را دارد. زمان روشن و خاموش شدن آن بسیار کوتاه است، معمولاً ۰٫۲۵ میکروثانیه. تاریخچه. اولین تریستور القایی استاتیک توسط مهندس ژاپنی جون-ایچی نیشیزاوا در سال ۱۹۷۵ اختراع شد. این تریستور قادر به هدایت جریان های بزرگ با بایاس مستقیم کم و زمان خاموش شدن کوتاه بود. این تریستور دارای یک تریستور خاموش شونده با گیت خودکنترل بود که در سال ۱۹۸۸ از طریق شرکت برق توکیو (که اکنون شرکت مهندسی تویو نام دارد) به صورت تجاری در دسترس بود. قطعه اولیه شامل یک دیود +p+nn و یک شبکه +p مدفون بود. [ "" ] در سال ۱۹۹۹، یک مدل تحلیلی از اس آی تی اچ برای شبیه ساز مدار پی اسپایس توسعه داده شد. در سال ۲۰۱۰، نسخه جدیدتری از اس آی تی اچ توسط ژانگ کایژن، وانگ یونگشون، لیو چونجوان و وانگ زایژینگ توسعه داده شد که ویژگی جدید آن ولتاژ
بالای مسدودکننده مستقیم بود.
ماراتن سیدنی، ماراتنی است که هر سالانه در ماه سپتامبر در سیدنی، استرالیا برگزار می شود. این رویداد برای اولین بار در ۳۰ آوریل ۲۰۰۰ با نام ماراتن شهر میزبان به عنوان یک رویداد آزمایشی برای بازی های المپیک سیدنی ۲۰۰۰ برگزار شد و از آن زمان تاکنون، به عنوان میراثی از المپیک تابستانی ۲۰۰۰، هر ساله ادامه داشته و برگزار می شود. این ماراتن توسط فدراسیون جهانی دو و میدانی به عنوان یک مسابقه جاده ای با نشان پلاتینیوم و از سال ۲۰۲۵ به عنوان بخشی از مسابقات جهانی ماراتن هفت گانه طبقه بندی شده است. ماراتن سیدنی همچنین شامل یک مسابقه ۱۰ کیلومتری و یک برای علاقه مندان است. تاریخچه. ماراتن سیدنی در آوریل سال ۲۰۰۰ آغاز شد و در همان مسیری که ماراتن در طول المپیک تابستانی ۲۰۰۰ طی شده بود، ادامه یافت. مسابقه زنان در سال ۲۰۰۱ توسط کریشنا استانتون برنده شد، که قبلاً هرگز در ماراتن شرکت نکرده بود و به دلیل چالشی از سوی یکی از دوستانش در این رویداد شرکت می کرد حضور پیدا کرده بود. در سال ۲۰۱۴، این ماراتن توسط انجمن بین المللی فدراسیون های دو و میدانی (IAAF) نشان نقره ای مسابقه جاده ای را دریافت کرد، سپس در دسامبر ۲۰۱۴، همزمان با مسا