Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه بقایای شاعر محبوب در یک قبر عمومی انداخته شد و باعث شرمساری ایرلند و فرانسه شد. طبق نامه ای از اوستروگ به مافوق خود، "آقای Rebouillat، (یک) پزشک قانونی در Roquebrune می تواند اسکلتی را بازسازی کند که تمام ویژگی های متوفی را ارائه می دهد. سبک. ییتس یکی از کلیدی ترین شاعران انگلیسی زبان قرن بیستم است. او شاعری نمادگرا بود که در طول زندگی حرفه ای خود از تصاویر کنایه ای و ساختارهای نمادین استفاده می کرد. او کلماتی را انتخاب کرد و آنها را جمع کرد تا علاوه بر معنای خاص، افکار انتزاعی را پیشنهاد کنند که ممکن است مهم تر و پرطنین تر به نظر برسند. استفاده او از نمادها معمولاً چیزی فیزیکی است که همزمان اشاره به چیزهای دیگری می تواند داشته باشد. بر خلاف نوگرایان که با شعر آزاد آزمایش کردند، ییتس در قالب های سنتی استاد بود. تأثیر مدرنیسم بر آثار او را می توان در کنار گذاشتن روزافزون شعر مرسوم تر آثار اولیه اش به نفع زبانی سخت گیرانه تر و رویکرد مستقیم تر به مضامین اش که به طور فزاینده ای ویژگی شعر و نمایشنامه های دورهٔ میانی او را مشخص می کند، مشاهده کرد. شامل آثاری از جمله در هفت جنگل، مسئولیت ها و کلاه سبز است. شعرها
و نمایشنامه های بعدی او به شکل شخصی تر سروده شده اند و آثاری که در بیست سال آخر زندگی او نوشته شده است، شامل اشاراتی به پسر و دخترش، و نیز تأملات در تجربه پیر شدن است. او در شعر خود «فرار حیوانات سیرک» عناصر الهام بخش این آثار متاخر را شرح می دهد. در طول سال ۱۹۲۹، او برای آخرین بار در تور بیلی در نزدیکی گورت در شهرستان گالوی (جایی که ییتس خانه تابستانی خود را از سال ۱۹۱۹ داشت) اقامت کرد. بخش اعظم باقیمانده زندگی او در خارج از ایرلند سپری شد، اگرچه در سال ۱۹۳۲ خانه ریوردیل را در حومه دوبلین را اجاره کرد. در سال ۱۹۳۸ برای آخرین بار در ابی حضور یافت تا اولین نمایشنامه خود برزخ را ببیند. زندگینامه او در همان سال منتشر شد. پیشگفتار ترجمه انگلیسی گیتانجالی (پیشنهاد آهنگ) اثر رابیندرانات تاگور (که تاگور برای آن جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد) توسط ییتس در سال ۱۹۱۳ نوشته شد. در حالی که شعرهای اولیه ییتس به شدت بر اسطوره و فولکلور ایرلندی تکیه داشت، آثار بعدی او با مسائل معاصر بیشتری درگیر شد و سبک او دستخوش دگرگونی چشمگیری شد. آثار او را می توان به سه دوره کلی تقسیم کرد. اشعار اولیه لحن بسیار ماقبل رافائلی، خودآگاها
نه آراسته، و گاه به گفته منتقدان بی همدل، داشتند. ییتس نوشتن اشعار حماسی مانند جزیره مجسمه ها و سرگردانی های اویسین را شروع کرد. دیگر اشعار اولیه او غزلیاتی با مضامین عاشقانه یا موضوعات عرفانی و باطنی است. دوره میانی ییتس شاهد بود که او شخصیت پیش از رافائلی را در آثار اولیه اش رها کرد و تلاش کرد تا خود را به یک کنایه پرداز اجتماعی به سبک لندور تبدیل کند. منتقدان کار میانی او را در ریتم هایش انعطاف پذیر و عضلانی و گاه به شدت مدرنیستی توصیف می کنند، در حالی که دیگران شعرها را عقیم و از نظر قدرت تخیل ضعیف می دانند. کارهای بعدی ییتس الهامات تخیلی جدیدی در سیستم عرفانی یافت که او تحت تأثیر معنویت گرایی شروع به کار برای خود کرده بود. از بسیاری جهات، این شعر بازگشتی است به بینش آثار قبلی او. تقابل بین مرد شمشیر دنیادار و انسان با اندیشه معنوی خدا، موضوع سرگردانی اویسین، در گفتگوی بین خود و روح بازتولید شده است. برخی از منتقدان معتقدند که ییتس همان کاری را در انتقال از شعر قرن نوزده به مدرنیسم قرن بیست انجام داد که پابلو پیکاسو در زمینه نقاشی انجام داده است. دیگران این سؤال را مطرح می کنند که آیا ییتس متأخر با مدرنیس
م ازرا پاوند و تی اس الیوت اشتراکات زیادی دارد یا خیر. مدرنیست ها شعر معروف «آمدن ثانویه» را به عنوان سرودی برای افول تمدن اروپایی می خوانند، اما این شعر همچنین بیانگر نظریه های عرفانی آخرالزمانی ییتس است و در دهه ۱۸۹۰ شکل گرفته است. مهم ترین مجموعه شعر او با کلاه سبز (۱۹۱۰) و مسئولیت ها (۱۹۱۴) آغاز شد. در تصویرسازی، شعر ییتس با افزایش سن، قدرتمندتر شد. برج (۱۹۲۸)، پلکان پیچ در پیچ (۱۹۳۳)، و شعرهای جدید (۱۹۳۸) حاوی برخی از قوی ترین تصاویر در شعر قرن بیستم بودند. تمایلات عرفانی ییتس، که از هندوئیسم، اعتقادات تئوسوفی و غیبت آگاه بود، بسیاری از پایه های شعر متأخر او را فراهم کرد، که برخی از منتقدان آن را فاقد اعتبار فکری دانسته اند. متافیزیک آثار متاخر ییتس را باید در ارتباط با سیستم مبانی باطنی او در چشم انداز (۱۹۲۵) خواند. میراث. ییتس در شهر اسلایگو توسط مجسمه ای که در سال ۱۹۸۹ توسط روآن گیلسپی مجسمه سازی شد، گرامی داشته می شود. در پنجاهمین سالگرد مرگ شاعر، این مجسمه در خارج از بانک اولستر برپا شد. ییتس هنگام دریافت جایزه نوبل خود در استکهلم به شباهت های کاخ سلطنتی آن شهر و بانک اولستر اشاره کرده بود. در آن سو
ی رودخانه ساختمان یادبود ییتس قرار دارد که انجمن اسلایگو را در خود جای داده است. شکل ایستاده: لبه چاقو اثر هنری مور در باغ یادبود W. B. Yeats در سنت استفان گرین در دوبلین نمایش داده شده است. اثر کرال مارکوس پاوس آهنگساز، کودک دزدیده شده (۲۰۰۹) بر اساس شعر ییتس ساخته شده است. استفان ادینز منتقد، آن را به عنوان "غنایی و جادویی وحشی، و به زیبایی [به تصویر کشیدن] رمز و راز جذاب، خطر و مالیخولیاً ییتس توصیف کرد. جولیا استیلمن-لاسانسکی آهنگساز آرژانتینی کانتاتا شماره ۴ خود را بر اساس متنی از ییتس ساخته است. یک پلاک آبی متعلق به ییتس در خانه بالسکادن در جاده بالسکادن در هاوت وجود دارد، خانه ویلایی او از ۱۸۸۰–۱۸۸۳. در سال ۱۹۵۷ شورای شهرستان لندن پلاکی را در محل اقامت سابق وی در خیابان فیتزروی ۲۳، پریمروز هیل، لندن برپا کرد.
کیندر بوینو () ("Kinder" به زبان آلمانی به معنای «کودکان» است، "bueno" به معنای «خوب» در اسپانیایی است) یک شکلات تخته ای و شیرینی ویفری است که توسط کارخانه شیرینی سازی ایتالیایی فریرو ساخته شده است. کیندر بوینو که بخشی از خط برند شکلات کیندر است، ویفری پرشده از خامه فندقی پوشیده شده از شکلات شیری و شکلات تلخ است. کیندر بوینو در سال ۱۹۹۰ راه اندازی شد و در ۶۰ کشور در دسترس است. در بسته های دو، سه، شش و جعبه های دوازده تایی فروخته می شود. تولید. کیندر بوینو در کارخانه های فرانسه و ورشو لهستان ساخته می شود. از سال ۲۰۲۲، یک مرکز تولید جدید برای بازار آمریکای شمالی در بلومینگتون، ایلینوی در حال ساخت است.
واحد پردازش تصویر یک رده ی نوظهور ریزپردازنده ست. واحد پردازش تصویر یک نوع شتاب دهنده ی هوش مصنوعی بخصوص است که برای سرعت بخشیدن به وظایف بینایی ماشین طراحی شده. بررسی اجمالی. برای اجرای الگوریتم های بینایی ماشین مانند CNN (شبکه های عصبی پیچشی)، SIFT ( تبدیل ویژگی مقیاس نابسته) و موارد مشابه واحدهای پردازش بینایی از واحدهای پردازش ویدیو (که برای رمزگذاری و رمزگشایی ویدیو اختصاص یافته اند) بسیار مناسب ترند. واحدهای پردازش بینایی ممکن است از ربطال ها برای گرفتن داده از دوربین ها (با دور زدن بافرهای خاموش تراشه) استفاده کنند، و تاکید بیشتری بر جریان داده ی روی تراشه ای بین تعداد زیادی از واحدهای اجرایی موازی با حافظه دفتر یادداشت دارند، مانند یک DSP چند هسته ای. اما، مانند واحدهای پردازش ویدئو، ممکن است بر روی محاسبات دقت پایین نقطه ثابت برای پردازش تصویر تمرکز داشته باشند. در مقایسه با پردازنده های گرافیکی. واحدهای پردازش بینایی از GPU ها متمایز هستند. GPU ها حاوی سخت افزار تخصیص یافته برای شطرنجی سازی و نگاشت بافت (برای گرافیک های سه بعدی) هستند و معماری حافظه آنها برای دستکاری تصاویر بیت مپ در حافظه خارج از ت
راشه (خواندن بافت ها، و تغییر فریم بافرها با الگوهای دسترسی تصادفی) بهینه شده است. واحد های پردازش تصویر برای اندازه ی میزان عملکرد به توان مصرفی بهینه شده اند، در حالی که GPU ها عمدتاً بر عملکرد مطلق تمرکز دارند. بازار هدف این واحد پردازنده رباتیک، اینترنت اشیا، رده های جدید دوربین های دیجیتال برای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، دوربین های هوشمند، و ادغام شتاب بینایی ماشین در گوشی های هوشمند و سایر دستگاه های تلفن همراه هستند. پردازنده های مشابه. از برخی از پردازنده ها به عنوان واحد پردازش تصویر یاد نمی شود، اما به همان اندازه برای وظایف بینایی ماشین مناسب هستند. این ها می توانند دسته گسترده تری از "شتاب دهنده های هوش مصنوعی" را تشکیل دهند (که واحد پردازش تصویر نیز ممکن است به آن تعلق داشته باشد)، اما از سال 2016 هیچ اتفاق نظری در مورد نام وجود ندارد:
کیندر هپی هیپو ()، یک بیسکویت/ آبنبات است؛ که توسط شرکت ایتالیایی شکلات و شیرینی سازی کیندر متعلق به فریرو تولید می شود. طعم. این آبنبات از یک بیسکویت ویفری به شکل اسب آبی تشکیل شده است. داخل بیسکویت توخالی ترد، دو طعم یخ چینه وجود دارد: طعم شیر و خامه فندقی با طعم اصلی و طعم خامه شیر و خامه شکلاتی با طعم کاکائو (شبیه کیندر بوینو). دسترسی. کیندر هپی هیپو را می توان در بخش هایی از ایالات متحده (عمدتا در شمال شرقی)، کانادا، اسلواکی، هنگ کنگ، ژاپن، ایتالیا، اسرائیل، بریتانیا، آلمان، ایرلند، پرتغال، اسپانیا، سوئیس، بلغارستان، یونان، اسلوونی، کرواسی، جمهوری چک، لهستان، پورتوریکو، مجارستان، امارات متحده عربی، بحرین، رومانی، قبرس، آفریقای جنوبی، مراکش، قطر، تونس، الجزایر، شیلی، مالت، نیوزیلند، دانمارک، نروژ، برزیل، لتونی و اخیراً فرانسه خریداری کرد.
کاظم عظیم اف (؛ زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۵۱) دانشمند، دکترای فلسفه و جامعه شناس اهل جمهوری آذربایجان است.
این مقاله ترجمه شده می باشد. NonStop مجموعه ای از رایانه های سرور است که در سال 1976 توسط شرکت Tandem Computers با شروع خط تولید NonStop به بازار عرضه شد که به دنبال آن Hewlett-Packard خط تولید یکپارچه NonStop را توسعه داد. از زمانی که در سال 2015 شرکت Hewlett-Packard تقسیم شد خط تولید NonStop توسط عرضه می شود . از آنجایی که سیستم های NonStop مبتنی بر یک پشته سخت افزار/نرم افزار یکپارچه هستند، Hewlett Packard Enterprise همچنین سیستم عامل NonStop OS را برای آنها توسعه داد. سیستم های NonStop تا حدی خود ترمیم هستند. برای پوشاندن نقاط ضعف ، آنها تقریباً به تمامی اجزای اضافی مجهز شده اند. هنگامی که یک جزء اصلی از کار می افتد، سیستم به طور خودکار به نسخه پشتیبان باز می گردد. این سیستم ها اغلب توسط بانک ها،بورس ها ، برنامه های پرداخت، شرکت های خرده فروشی، خدمات انرژی و آب و برق، سازمان های مراقبت های بهداشتی، تولیدکنندگان، ارائه دهندگان مخابراتی، حمل ونقل و سایر شرکت هایی که به زمان زیادی نیاز دارند، استفاده می شوند. تاریخ. در اصل این خط تولید که در سال 1976 توسط شرکت Tandem Computers معرفی شد.،سپس خط تولید توسطComp
aq (از 1997), شرکت Hewlett-Packard (از سال 2003) و در نهایت Hewlett Packard Enterprise (از سال 2015) تصاحب شد. در سال 2005، خط تولید تمامی سرورهای هیولت پاکارد (HP) "NonStop i" (یا TNS/E) مبتنی بر ریزپردازنده های اینتل معرفی شد. در سال 2014، اولین سیستم های "NonStop X" (یا TNS/X) که بر روی تراشه اینتل کار می کردند معرفی شدند. فروش سیستم های مبتنی بر Itanium در جولای 2020 به پایان رسید. برنامه های NonStop اولیه باید به طور خاص برای تاب آوری خطا کدگذاری می شدند. این الزام در سال 1983 با معرفی تسهیلات نظارت بر تراکنش (TMF)، همراه با نرم افزار مدیریت تراکنش و برنامه های کاربردی SCOBOL (یا نرم افزار مدیریت تراکنش NonStop Tuxedo) که جنبه های مختلف از تحمل خطا را در سطح سیستم مدیریت می کند، حذف شد. نرم افزار. سیستم عامل Non Stop یک سیستم عامل مبتنی بر پیام است که برای تحمل خطا طراحی شده است. این سیستم عامل با جفت های پردازش کار می کند و تضمین می کند که پردازش های پشتیبان بر روی CPU های اضافی در صورت خرابی فرآیند یا CPU کنترل می شوند. یکپارچگی داده ها در طول آن فرآیند هایی کنترل حفظ می شود. هیچ تراکنش یا داده ای از ب
ین نمی رود یا خراب نمی شود. این سیستم عامل به طور کلی دارای نام تجاری NonStop OS است و شامل لایه ی محافظی است که یک جزء سطح پایین سیستم عامل است و به اصطلاح شخصیت OSS نامیده می شود که در بالای این لایه اجرا می شود و رابطی شبیه به یونیکس را برای استفاده ی سایر اجزای سیستم عامل پیاده سازی می کند. این سیستم عامل و اپلیکیشن هر دو برای پشتیبانی از سخت افزار تحمل خطا طراحی شده اند. این سیستم عامل به طور مستمر بر وضعیت همه اجزا نظارت می کند و در صورت لزوم برای حفظ عملیات، کنترل را تغییر می دهد. همچنین ویژگی هایی در نرم افزار طراحی شده است که به برنامه ها اجازه می دهد به عنوان برنامه های همواره در دسترس نوشته شوند. این امر با استفاده از یک جفت فرآیند انجام می شود که در آن یک فرآیند تمام پردازش های اولیه را انجام می دهد و دیگری به عنوان یک پشتیبان عمل می کند و هر زمان که پردازش اولیه به نقطه بحرانی در پردازش می رسد بروز رسانی داده ها را دریافت می کند. در صورت توقف اولیه، پشتیبان گیری وارد عمل می شود تا با استفاده از تراکنش فعلی، اجرا را از سر بگیرد. این سیستم ها از سیستم های مدیریت پایگاه داده رابطه ای مانند و پایگاه
های داده سلسله مراتبی مانند پشتیبانی می کنند. سخت افزار. رایانه های HPE Integrity NonStop خطی از رایانه های سرور مبتنی بر پیام و تحمل پذیر خطا هستند که بر اساس پلت فرم پردازنده Intel Xeon , و برای پردازش تراکنش ها بهینه شده اند. میانگین سطوح در دسترس بودن 99.999 درصد مشاهده شده است. سیستم های NonStop دارای معماری پردازش شدیدا موازی (MPP) هستند و مقیاس پذیری خطی را ارائه می دهند. هر CPU نسخه مخصوص به خود را از سیستم عامل اجرا می کند و سیستم ها را می توان تا بیش از 4000 CPU گسترش داد. این یک معماری بدون اشتراک است - یک آرایش "بی اشتراک" که به عنوان چند پردازشی با همراهی آزادانه نیز شناخته می شود، و با اضافه شدن پردازنده های بیشتر هیچ "کاهش بازدهی ای" رخ نمی دهد ( قانون Amdahl را ببینید). با توجه به پشته سخت افزار/نرم افزار یکپارچه و یک تصویر سیستم واحد حتی برای بزرگترین پیکربندی ها، نیازهای مدیریت سیستم برای سیستم های NonStop نسبتاً کم است. در بیشتر استقرارها فقط یک سرور تولیدی وجود دارد، نه یک مزرعه سرور پیچیده. اکثر مشتریان همچنین یک سرور پشتیبان به صورت ریموت برای بازیابی از حادثه دارند. محصولات استانداردی ب
رای همگام نگه داشتن داده های تولید و سرور پشتیبان وجود دارد، به عنوان مثال، Remote Database Facility HPE (RDF)، ، از این رو در شرایط فاجعه ای که سرور تولیدی غیرفعال یا از بین می رود، کنترل سریع و کم یا بدون از دست دادن داده وجود دارد. HP همچنین یک خط سرور انبار داده , هوش تجاری و HP Neoview را بر اساس خط NonStop توسعه داد. که به عنوان یک سرور پایگاه داده عمل می کرد و سیستم عامل NonStop و NonStop SQL را ارائه می کرد، اما فاقد عملکرد پردازش تراکنش های سیستم های NonStop اصلی بود. این خط از 24 ژانویه 2011 کنار گذاشته شد و دیگر به بازار عرضه نشد.
کیندر جوی ()، (که قبلاً در ایتالیا و بحرین با نام کیندر مرندرو () شناخته می شد)، آبنباتی است؛ که توسط شرکت قنادی ایتالیایی فریرو به عنوان بخشی از محصولات برند کیندر ساخته می شود. این محصول، دارای بسته بندی تخم مرغی شکل است؛ که به دو قسمت تقسیم می شود. نیمی از آن حاوی لایه هایی از کاکائو و خامه شیر است و نیمی دیگر حاوی یک اسباب بازی و یک قاشق در بالای لفاف است. کیندر جوی برای اولین بار در سال ۲۰۰۱ در ایتالیا راه اندازی شد وتا سال ۲۰۱۸ در ۱۷۰ کشور دنیا فروخته شده است. بررسی اجمالی. کیندر جوی یک برند در خط تولید شکلات کیندر است که توسط فریرو به فروش می رسد. دارای یک بسته پلاستیکی تخم مرغی شکل با زبانه برای باز کردن آن به دو نیمه می باشد. یک نیمه مهر و موم شده حاوی لایه هایی از کاکائو و خامه های طعم دار شیر است که روی آن دو کره ویفر کاکائویی قرار داده شده است تا با یک قاشق میل شود. نیمه دیگر شامل یک اسباب بازی است. تا سال ۲۰۱۵، کیندر جوی در لهستان، هند، آفریقای جنوبی، اکوادور، کامرون، و چین تولید شده است. مواد اصلی آن شامل شکر، روغن گیاهی (نخل و آفتابگردان)، شیر و گندم است.
یک پردازنده ی رسانه، که معمولا به عنوان پردازنده ی عکس / فیلم استفاده می شود، یک سامانه ی روی یک تراشه بر اساس ریزپردازنده ها است که برای ارتباط با جریان داده ی دیجیتال در زمان واقعی (به عنوان مثال بازیابی تصویر) طراحی شده است. این دستگاهها همچنین میتوانند به عنوان کلاسی از پردازشگر سیگنال دیجیتال (DSP) در نظر گرفته شوند. علیرغم واحد پردازش گرافیکی (GPU)، که برای صفحه نمایش کامپیوتر استفاده میشوند، هدف پردازشگرهای رسانه تلویزین های دیجیتال و گیرنده های دیجیتال تلویزیون است. کلاس های پخش رسانه ی دیجیتال شامل موارد زیر می باشد: - ویدیوی فشرده نشده. - فیلم دیجیتال فشرده شده؛ به عنوان مثال: MPEG-1, MPEG-2, MPEG-4 - محتوای صوتی دیجیتال؛ به عنوان مثال: مدولاسیون کد پالس, AAC چنین سامانه های روی تراشه ای (SOC) از موارد زیر تشکیل شده اند: - یک ریزپردازنده که برای ارتباط با انواع داده های مدیا و رسانه بهینه شده باشد. - یک رابط حافظه ای - رابط پخش کردن رسانه - واحدهای کاربردی تخصصی برای کمک به ارتباط با رسانه ی دیجیتال مختلف کدک. ریزپردازنده ممکن است چنین بهینه سازی هایی داشته باشد: - پردازنده ی برداری یا واحدهای کاربر
دی یک دستور و چند داده (SIMD) برای ارتباط بهینه و بی نقص با انواع داده های مدیا و رسانه - قابلیت های شبیه به پردازشگرهای سیگنال دیجیتال پیش از پردازشگرهای رسانه، این رسانه های پخش انواع داده ها با استفاده از مدارهای مجتمع با کاربرد خاص پردازش میشدند؛ که نمیتوانستند در این رشته به روزرسانی شوند. زمانی که استانداردها تغییر کردند؛ این یکی از بدی های بزرگ رسانه بود. باتوجه به اینکه پردازشگرهای رسانه توسط دستگاههای نرم افزاری برنامه نویسی شده اند؛ پردازش انجام شده روی آنها میتواند با نرم افزارهایی که تازه پخش می شوند به روزرسانی شود. برای گیرنده های دیجیتال تلویزیون، این قابلیت حتی میتواند باعث ارتقاء در رشته با استفاده از دانلود کردن نرم افزارهای جدید از طریق کابل یا شبکه های ماهواره ای شود. کمپانی های پیشگام در ایده ی پردازشگر های رسانه ای - که اصطلاح بازاریابی رسانه ی پردازشگر را ایجاد کردند- شامل موارد زیر می باشند: - کمپانی پردازشگر رسانه ی MediaUnity - این کمپانی در ۱۹۹۶ پیش از معرفی شدن لغو شد. - کمپانی آی بی ام - در سال ۱۹۹۵ در انجمن ریز پردازنده توصیف شد؛ برای ارسال برنامه ریزی شده بود اما در میانه ی ۱۹۹۷
پیش از معرفی لغو شد. - کمپانی نیمه هادی استوا - پردازشگرهای آنها در تلویزیون های هیتاچی استفاده می شوند و توسط PixelWorks به وجود آمده اند. - کمپانی تحقیقات کروماتیک؛ محصولات آنها در کارت گرافیک های کامپیوترهای شخصی در میانه ی دهه ی ۱۹۹۰ استفاده میشد. این کمپانی توسط ای تی آی به وجود آمده بود. - پردازشگر رسانه ای فیلیپس - محصولات این کمپانی در لوازم الکترونیکی فیلیپس، دل، سونی و ... استفاده میشوند. در سال ۲۰۰۶ این بخش از فیلیپس جدا شد و با عنوان ان ایکس پی به کار خود ادامه داد. لوازم الکترونیکی مصرفی کمپانی ها با طراحی پردازنده های رسانه ای خود و ورود آنها به محصولات ویدیوییشان موفق شدند بر این بازار مسلط شوند. کمپانی های بزرگی از جمله فیلیپس، سامسونگ، پاناسونیک، فوجیتسو و میتسوبیشی دارای دستگاه های پردازشگر رسانه ی خانگی خودشان هستند. امروزه نسل های جدیدتر چنین دستگاه هایی از حالات متنوع چندپردازشی - مانند واحد پردازش مرکزی یا پردازشگر سیگنال دیجیتال برای کنار آمدن با افزایش نیازهای محاسباتی جهت استفاده از سیگنالهای تلویزیون وضوح بالا استفاده میکنند.
این ایستگاه ریسک یک خط از کامپیوتر ایستگاه های کاری ساخته شده توسط ان ای سی در اواسط دهه ۱۹۹۰ بود که بر اساس میپس ریسک ریزپردازنده است و برای اجرای مایکروسافت ویندوز طراحی شده است. مجموعه ای از ماشین های تقریباً یکسان نیز به صورت پیکربندی بدون سر (یعنی بدون کارت گرافیک یا فریم بافر) به عنوان ریسک سرور و برای استفاده به عنوان سرورهای کارگروه ویندوز در نظر گرفته شده بودند. ریسک ۲۰۰۰ در ماه ژوئیه ۱۹۹۴ توسط ان ای سی برای موجود شدن برنامه ریزی شده برای پایان تابستان آن سال به همراه انتشار ویندوز دیتونا معرفی شد. توسعه تاریخی. ایستگاه های ریسک بر اساس یک ساختار تغییریافتهٔ جاز تحت لیسانس شرکت سیستمهای کامپیوتری میپس (که در اصل توسط مایکروسافت طراحی شده بود) هستند. هرچند از نظر ساختاری شبیه به کامپیوترهای شخصی هم عصر خود intel 80386-based (برای مثال، یک باس پی سی آی) ایستگاه ریسک سریعتر از ایستگاه های بر پایه پنتیوم زمان خود بود. اگرچه بر اساس طراحی جاز، ایستگاه های رسک از G364 framebuffer استفاده نکردند، در عوض از یک کارت ویدیو S3 968-based یا یک 3Dlabs GLiNT-based adapter در یک اسلات پی سی آی استفاده می کنند. فاکت
ور فرم. همه ایستگاه های ریسک از یک استاندارد ای بی ام-شکل برج یا برج کوچک و یک مادربرد که در استاندارد فاکتور فرم ای تی، و لوازم جانبی کامپیوتر (مانند کارت گرافیک) برای گسترش محیطی استفاده می کردند. سیستم عامل. چند سیستم عامل ایستگاه های ریسک را پشتیبانی می کردند. مانند همه رایانه های میپس مبتنی بر جاز (مانند میپس مگنوم), ایستگاه های ریسک کنسول قوس میانافزار را برای بوت شدن ویندوز در حالت اندیان کوچک اجرا می کردند. معماری میپس سوم قادر به اجرا کردن عملیات های اندیان کوچک یا بزرگ-اندی هستند. با این حال مایکروسافت پس از نسخه ۴٫۰ پشتیبانی از معماری میپس را در ویندوز ان تی متوقف کرد. تولید ایستگاه های ریسک در سال ۱۹۹۶ متوقف شد. علاوه بر ویندوز ان تی، ان ای سی یک نسخه از یونیکس سیستم پنجم را به ایستگاه ریسک انتقال داد. اگر چه لینوکس/میپس از ایستگاه های ریسک پشتیبانی نمی کند آنها توسط نت بی اس دی به عنوان نت بی اس دی/آرک پشتیبانی می شوند و قبل از خاتمه یافتن درگاد در ۱۹۹۸ توسط اوپن بی اس دی پشتیبانی می شدند. مدل ها. خط ریسک شامل: قیمت گذاری. در ماه مارس، ۱۹۹۵، پیکربندی دو پردازنده از ریسک استیشن ۲۰۰۰ در حدود ۱۴٬۰۰۰
دلار قیمت گذاری شد، و مجهز به دو پردازنده ۱۵۰ مگاهرتز میپس ر۴۴۰۰، ۶۴ مگابایت رم، یک ۱ گیگابایت هارد دیسک اسکسی، یک درایو سی دی رام ۳ برابر و یک مانیتور ۱۷ اینچی گردن نام تجاری.
باطل کردن حافظه پنهان روندی است که در یک سیستم کامپیوتری به علت آن ورودی های حافظه پنهان جایگزین یا حذف می شوند. می توان آن را به وضوح به عنوان بخشی از یک سازوکار انسجام کش انجام داد. در چنین حالتی، یک پردازنده یک خانه از حافظه را تغییر می دهد و سپس مقادیر کش شده آن خانه حافظه را در بقیه سیستم کامپیوتری خالی می کند. باطل سازی واضح. "باطل سازی حافظه پنهان" می تواند برای ارسال محتوای جدید به مشتری استفاده شود. این روش به عنوان روش پیشنهادی ذر برای سایر روش های نمایش محتوای جدید به مشتریان مربوط عمل می کند. "باطل" کردن با تغییر داده های برنامه انجام می شود، که به نوبه خود اطلاعات دریافت شده توسط مشتری را به عنوان قدیمی نشان می دهد. پس از باطل شدن حافظه پنهان، در صورتی که مشتری حافظه نهان را درخواست کند، نسخه جدید به مشتری ارائه می شود. روش ها. سه روش مخصوص برای باطل کردن یک کش وجود دارد، اما همه پراکسی های کش از این سه روش پشتیبانی نمی کنند. پاکسازی. بلافاصله محتوا را از پروکسی کش حذف می کند. هنگامی که مشتری مجدداً داده ها را درخواست می کند، آن ها از برنامه واکاوی شده و در پروکسی کش ذخیره یا پروکسی ذخیره ساز، ذخ
یره می شود. این روش تمام انواع محتوای کش شده را حذف می کند. تازه کردن. محتوای درخواستی را از برنامه استخراج می کند، حتی اگر محتوای ذخیره شده در حافظه پنهان وجود داشته باشد. محتوایی که قبلاً در حافظه پنهان ذخیره شده بود با نسخه جدیدی از برنامه جایگزین می شود. این روش تنها بر روی یک نوع از محتوا کش اثر می گذارد. ممنوع کردن. ارجاع به محتوای کش به یک لیست سیاه (یا لیست ممنوعیت) اضافه می شود. سپس درخواست های مشتری با این لیست سیاه بررسی می شوند و اگر درخواستی مطابقت داشته باشد، محتوای جدید از برنامه دریافت می شود، به مشتری بازگردانده می شود و به حافظه پنهان اضافه می شود. این روش، بر خلاف پاکسازی، بلافاصله محتوای کش شده را از پروکسی کش حذف نمی کند. در عوض، محتوای ذخیره شده پس از درخواست مشتری آن اطلاعات خاص، به روز می شود. پیشنهادها. چند گزینه پیشنهادی برای باطل کردن حافظه پنهان وجود دارد که همچنان محتوای به روز شده را به مشتری ارائه می دهد. یک پیشنهاد این است که محتوای کش شده را به سرعت با کاهش زمان تا زندگی (TTL) به مقدار بسیار پایین منقضی کنید. جایگزین دیگر این است که محتوای کش شده را در هر درخواست تأیید کنید. گ
زینه سوم این است که محتوای ناپایدار درخواست شده توسط مشتری را ذخیره نکنید. این جایگزین ها می توانند مشکلاتی را ایجاد کنند، زیرا به دلیل درخواست های مکرر اطلاعات، بار زیادی روی برنامه ایجاد می کنند. معایب و مشکلات. استفاده از باطل سازی برای انتقال محتوای جدید هنگام باطل کردن اشیاء متعدد می تواند سخت باشد. باطل کردن چندین نماینده سطوحی از پیچیدگی را به برنامه اضافه می کند. باطل کردن کش باید از طریق یک پروکسی دخیره ساز صورت پذیرد. این درخواست ها می توانند بر کارایی پروکسی دخیره ساز تأثیر بگذارد و باعث شوند اطلاعات با سرعت کمتری به مشتریان منتقل شوند. منابع. https://foshttpcache.readthedocs.io/en/stable/invalidation-introduction.html
تاریخ جهان کمبریج مجموعه ۷ کتاب است که توسط انتشارات دانشگاه کمبریج چاپ شده است. ویراستار ارشد این مجموعه، مری ویزنر-هنکس است. مجلدها و ویراستاران. این مجموعه شامل هفت کتاب است و در ۹ مجلد منتشر شده . شماره های ششم و هفتم هر کدام دو جلدی اند.
در تاریخ سخت افزار رایانه، برخی از واحدهای پردازش مرکزی رایه (RISC CPU) مجموعه دستورالعمل های اولیه کاهش یافته از راه حل هایی با ساختاری مشابه استفاده می کردند که اکنون خط لوله RISC کلاسیک نامیده می شود. این CPUها عبارتند از: معماری میپس، اسپارک، موتورولا ۸۸۰۰۰ و در national CPU DLX که برای آموزش اختراع شد. هر یک از این طراحی های RISC اسکالر کلاسیک واکشی می کند و سعی می کند یک دستور را در هر چرخه انجام بدهد. مفهوم مشترک هر طراحی یک خط لوله دستورالعمل اجرایی پنج مرحله ای است. در طول عملیات، هر مرحله خط لوله بر اساس یک دستورالعمل در یک زمان مشخص کار می کند. هر یک از این مراحل شامل مجموعه ای از فلیپ فلاپ ها برای حفظ حالت و منطق ترکیبی است که بر روی خروجی های آن فلیپ فلاپ ها عمل می کند. واکشی دستورالعمل. عملیات ها در حافظه هستند که خودن آن ها یک چرخه طول می کشد. این حافظه را می تو به SRAM یا یک کش عملیات در نظر گرفت. اصطلاح «تاخیر» اغلب در علوم کامپیوتر استفاده می شود و به معنای زمانی است که یک عملیات شروع می شود تا زمانی که آن عملیات کامل شود؛ بنابراین، عملیات واکشی دارای تأخیر یک سیکل ساعت است (در صورت استفاده
از SRAM تک چرخه یا اگر دستورالعمل در حافظهٔ کش بود). بنابراین، در مرحله واکشی دستورالعمل، یک دستورالعمل ۳۲ بیتی از حافظه دستورالعمل واکشی می شود. شمارنده برنامه یا PC یک رجیستر است که آدرسی را که به حافظه دستورالعمل ارائه می شود نگه می دارد. آدرس در شروع یک چرخه به حافظه دستورالعمل ارائه می شود. سپس در طول چرخه، دستورالعمل از حافظه دستورالعمل خوده می شود و در هم زم، محاسبه ای برای تعیین شمارنده برنامه بعدی جام می شود. شمارنده برنامه با افزایش چهار شمارنده برنامه و با تخاب اینکه آیا آن را به عنو شمارنده برنامه در نظر بگیرید یا نتیجه محاسبه شاخه / پرش را به عنو شمارنده برنامه محاسبه کنید. توجه داشته باشید که در RISC کلاسیک، تمام دستورالعمل ها طول یکسی دارند. (این چیزی است که RISC را از CISC جدا می کند). در طرح های اصلی RISC، دازه یک دستورالعمل ۴ بایت است، بنابراین همیشه ۴ را به آدرس دستورالعمل اضافه کنید، اما از PC + 4 برای یک شاخه، پرش، یا استثنا استفاده نکنید (به شاخه های تأخیری در زیر مراجعه کنید). (توجه داشته باشید که برخی از ماشین های مدرن از الگوریتم های پیچیده تری (پیش بینی شاخه و پیش بینی هدف شاخه) برای