Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نیمه یدک کش () یک وسیله نقلیه باری است که بدون محور جلو طراحی شده و برای حمل بارهای سنگین و حجیم استفاده می شود. این نوع یدک کش تنها از طریق یک اتصال در قسمت جلویی به یک کشنده متصل می شود و وزن آن توسط کشنده و محورهای عقب خود یدک کش تحمل می شود. ویژگی های نیمه یدک کش. بدون محور جلو: این ویژگی باعث می شود که نیمه یدک کش ها سبک تر و مانورپذیرتر از یدک کش های کامل باشند. اتصال به کشنده: نیمه یدک کش ها از طریق یک اتصال در قسمت جلویی به یک کشنده متصل می شوند که این اتصال می تواند به صورت یک صفحه گردان یا یک اتصال ثابت باشد. محورهای عقب: نیمه یدک کش ها معمولاً دارای دو یا چند محور در قسمت عقب هستند که وزن بار را تحمل می کنند. سیستم ترمز: نیمه یدک کش ها دارای سیستم ترمز مستقل هستند که توسط کشنده کنترل می شود. مزایای استفاده از نیمه یدک کش. ظرفیت باربری بالا: نیمه یدک کش ها می توانند بارهای سنگین تری را نسبت به یدک کش های کامل حمل کنند. مانورپذیری بهتر: به دلیل نداشتن محور جلو، نیمه یدک کش ها در فضاهای تنگ و پیچ ها راحت تر حرکت می کنند. انعطاف پذیری بیشتر: نیمه یدک کش ها می توانند به راحتی از کشنده جدا شوند و به کشند
ه های دیگر متصل شوند، که این امر باعث افزایش انعطاف پذیری در حمل و نقل می شود. معایب استفاده از نیمه یدک کش. نیاز به کشنده: برای جابجایی نیمه یدک کش ها نیاز به یک کشنده مخصوص است. پایداری کمتر: به دلیل نداشتن محور جلو، نیمه یدک کش ها در سرعت های بالا و در شرایط جاده ای نامساعد ممکن است پایداری کمتری داشته باشند. به طور کلی، نیمه یدک کش ها به دلیل ظرفیت باربری بالا، مانورپذیری بهتر و انعطاف پذیری بیشتر، در صنعت حمل و نقل بسیار پرکاربرد هستند. با این حال، برای استفاده از آنها نیاز به کشنده مخصوص و رعایت نکات ایمنی در رانندگی است.
آلفونسوس "آلفونس" مارتینوس ماریا اوری (زاده ۲۳ نوامبر ۱۹۴۷) یک حقوقدان هلندی متخصص در حقوق کیفری و قاضی سابق دادگاه کیفری بین المللی برای یوگسلاوی سابق (ICTY) است که ریاست بسیاری از پرونده های دادگاه دادگاه کیفری بین المللی را بر عهده داشت. زندگینامه. آلفونس اوری در خرونینگن زاده شد و در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۱ از دانشگاه لیدن دانش آموخته شد. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۷۱ در دانشکده حقوق به عنوان محقق و مدرس حقوق جزا در آنجا مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۸۰ در دادگاه عالی هلند در لاهه پذیرفته شد. اوری متخصص در پرونده های حقوق کیفری بین المللی (صلاحیت فراسرزمینی، استرداد، همکاری قضایی، انتقال زندانیان) و پرونده های موجود در دادگاه عالی هلند بود. او قبل از ICTY در سال های ۱۹۹۷-۱۹۹۵ عضو تیم دفاع تادیچ بود. او در کارکردهای مختلف در دفتر خود و وکالت ملی هلند خدمت کرد. او در سال ۱۹۹۷ به عنوان قاضی در دادگاه عالی هلند منصوب شد و تا سال ۲۰۰۱ در آنجا کار کرد. او در آن سال ها همچنین به عنوان یکی از اعضای دادگاه تجدیدنظر انضباطی وکلای هلندی کار می کرد. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان قاضی دادگاه بین المللی کیفری بین المللی انتخا
ب شد. او قاضی دادگاه محاکمه یک است. او همچنین ریاست دادگاه ارجاع را بر عهده داشت و پرونده ها را به یوگسلاوی سابق ارجاع می داد. در سال ۲۰۱۱، او به عنوان قاضی در فهرست قضات مکانیسم بین المللی باقیمانده برای دادگاه های جنایی انتخاب شد. او همچنین عضو هیئت استیناف انضباطی دادگاه ویژه لبنان است.
پانچ ابزاری است که برای سوراخ کاری یا ایجاد یک نشانه در سطح سخت به کار می رود.این ابزار ها معمولا از یک میله فلزی سخت با یک نوک باریک در یک سر و یک "لبه" پهن و صاف در سمت دیگر تشکیل شده اند. هنگام استفاده، اسر باریک به سطح هدف نشانه گذاشته می شود و سر پهن با یک چکش یا پتک ضربه می خورد، که باعث انتقال نیروی خاموش ضربه از طریق بدنه میله و و تمرکز آن به شکلی تیزتر روی یک ناحیه کوچک می شود. به طور معمول، کارگران نجاری از یک چکش توپی برای زدن مشت استفاده می کنند. کاربرد. از پانچ ها برای سوراخ کاری، ایجاد نشانه ها، تراز کردن سوراخ ها، برش یا شکل دادن به فلز، یا تجمیع و تفکیک قطعات در کارگاه استفاده می شود. سنجاق. ابزار پانپچ پین نیز برای فشار دادن سیم های فلزی و اتصال دهنده های مشابه به داخل یا خارج از سوراخ استفاده می شود.برای جداکردن این اتصال دهنده ها، ابتدا از پانچ استارتر استفاده کنید تا پین را شل کنید، سپس از پانچ پین برای پایان استفاده کنید. پانچ مرکزی. "انچ مرکزی" برای نشانه گذاری مرکز یک نقطه استفاده می شود. معمولاً برای نشانه گذاری مرکز یک سوراخ هنگام سوراخ کاری از پانچ مرکزی استفاده می شود. یک مته اگر در
یک فرورفتگی شروع نشود، تمایل به "سرگردانی" دارد. پانچ مرکزی یک نشانه کافی را ایجاد می کند تا "راهنمای" نوک دیگر ابزاره حفره کاری باشد. نوک پانچ مرکزی دارای زاویه ای بین 60 تا 90 درجه است. در حفره کاری های بزرگ تر، که قر ابزار حفره کاری از اندازه اندازه گیری شده توسط پانچ مرکزی بزرگتر است، معمولاً حفره کاری یک سوراخ پایلوت نیاز است. یک پانچ مرکزی خودکار بدون نیاز به چکش عمل می کند. این ابزار همان کارایی را که پانچ مرکزی معمولی دارد، انجام می دهد، اما بدون نیاز به ضربه زدن با چکش. از پانچ مرکزی خودکار برای ایجاد یک حفره شروع یا یک نشانه در سطح کاربری (مانند قطعه ای از فلز) استفاده می شود. این ابزار به منظور تشکیل یک حفره راهنما یا یک نشانه که مسیر حفره کاری را هدایت می کند، استفاده می شود. با فشار دادن و نگه داشتن دسته، فشار اعمال می شود و این باعث فشرده شدن فنر در داخل ابزار می شود. ابزار پانچ مرکزی خودکار اندازه گیری تقریباً مشابهی با پانچ مرکزی دستی دارد. پانچ خراش دار. "پانچ خراش دار" شبیه پانچ مرکزی است اما برای نشانه گذاری استفاده می شود. نوک آن زاویه ای تیزتر دارد تا اندازه گیری عمق و عرض نشانه گذاری را
افزایش دهد. این نشانه گذاری سپس با پانچ مرکزی برای حفره کاری بزرگتر شده است . زاویه نوک پانچ 60 درجه است (زاویه آن بستگی به این دارد که شخص از چه نوع پانچ پریک استفاده می کند). همچنین به عنوان پانچ نقطه ای نیز شناخته می شود. پانچ انتقال. پانچ انتقالی ابزاری است (معمولاً در یک مجموعه دسته بندی شده) با قطر خارجی خاص که تمام طول پانچ (به جز نوک آن) را پوشش می دهد. این پانچ برای تطابق دقیق با تلورانس های یک سوراخ موجود استفاده می شود و هنگامی که ضربه زده می شود، مرکز آن سوراخ را با دقت به سطح دیگری منتقل می کند. این ابزار می تواند به عنوان مثال برای تکثیر الگوهای سوراخ در یک قطعه یا به دقت تنظیم مکان ها برای سوراخ های رزوه دار (ایجاد شده توسط مته کاری و قلاویزکاری) به منظور پیچ کردن یک شیء به سطح، استفاده شود. پانچ انحرافی. پانچ انحرافی به اشتباه نام گذاری شده است؛ این ابزار به معنای سنتی پانچ استفاده نمی شود. پانچ انحرافی، یا پین انحرافی، یا پانچ هم ترازی، به عنوان کمکی برای هم تراز کردن سوراخ های پیچ یا پرچ قبل از قرار دادن بست استفاده می شود. پانچ انحرافی به صورت یک میله مخروطی ساخته شده است، که چکش بر روی ان
تهای بزرگ تر مخروط عمل می کند. انتهای بلند یک پانچ انحرافی در سوراخ های پیچ نیمه تراز شده دو قطعه جداگانه قرار می گیرد و سپس در سوراخ رانده می شود. هنگامی که داخل می رود، مخروط دو قطعه را به تراز می کشاند و اجازه می دهد که بست به راحتی وارد شود. برخلاف بیشتر پانچ ها، نیرو هرگز (و نباید) به نوک یا انتهای پانچ انحرافی وارد شود. پانچ های پین فنری. پانچ های پین فنری برای وارد کردن پین های فنری استفاده می شوند. پانچ های پین استاندارد هرگز نباید بر روی پین فنری استفاده شوند. به دلیل ساختار دیواره نازک و توخالی پین فنری، یک پانچ پین استاندارد اغلب انتهای پین را فرو می برد، خراب می کند یا دفرمه می کند یا داخل هسته توخالی پین فنری فرو می رود و در آن گیر می کند. هنگام انتخاب پانچ پین فنری، باید یکی را انتخاب کنید که بزرگتر از قطر فشرده پین نباشد. اگر پانچ بزرگتر از پین استفاده شود، فلز اطراف که پین در آن قرار دارد می تواند آسیب ببیند. همچنین، پانچ پین فنری نباید کوچکتر از قطر فشرده پین باشد. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است پانچ از مرکز توخالی پین فنری عبور کند.پانچ های پین فنری با یک برجستگی کوچک در مرکز نوک پانچ طراحی ش
ده اند تا محیط پین فنری را حمایت کنند. نوک های پانچ های پین فنری صاف نیستند و هرگز نباید بر روی پین های جامد معمولی استفاده شوند. اگر یک پانچ پین فنری بر روی یک پین جامد استفاده شود، آن پین را خراب یا علامت گذاری خواهد کرد. اگر انتهای پانچ پین فنری آسیب ببیند یا دفرمه شود، باید دور انداخته شود. تقریباً غیرممکن است که نوک پانچ پین فنری را دوباره تیز کرده و برجستگی مرکزی آن را به درستی شکل داد. هنگام استفاده از پانچ پین فنری، مطمئن شوید که محور ساق پانچ پین فنری با محور پین فنری در یک خط قرار دارد. پانچ پین فنری را به یک طرف خم نکنید. وقتی به پانچ پین فنری ضربه می زنید، مستقیماً به بالای سر آن ضربه بزنید. اگر به سر پانچ پین فنری با زاویه ضربه بزنید، ممکن است ساق آن خم شود. تزیینی. ززپانچ هایی با نقش تزئینی برای ایجاد الگوها یا تصاویر بر روی فلزات و مواد مختلف دیگر، به ویژه چرم، استفاده شده اند. در زرگری، صحافی کتاب و ساخت زره، این تکنیک "پوانتیله" نامیده می شود. در چاپ، پانچ ها برای ایجاد بیشتر تصویر در صفحات برای چاپ متال کات ها استفاده می شدند. پانچ های حروف. پانچ های حروف یا شماره که به عنوان مهرهای حروف یا
شماره نیز شناخته می شوند، برای برجسته سازی نقش یک حرف یا عدد بر روی یک قطعه کار استفاده می شوند. آن ها بیشتر به صورت تصویر معکوس ساخته می شوند که این امر باعث می شود نتیجه به طور مستقیم قابل خواندن باشد، حتی اگر به صورت تصویر مثبت ساخته شده باشند. این در مورد ساخت قالب یا قالب سازی ضروری است و اطمینان می دهد که محصول نهایی قابل خواندن خواهد بود، زیرا قالب یک تصویر منفی است. پانچ عیار. مهرهای ساخته شده ویژه که برای ضرب زدن عیار فلز، سازنده، تاریخ تولید (که به عنوان حرف تاریخ نیز شناخته می شود)، شهر (یا شهرستان)، خلوص، یا دفتر سنجش استفاده می شوند، به منظور تأیید محتوای فلزات گرانبها مانند پلاتین، طلا و نقره. پانچ پرس قرص. این پانچ ها بخشی از دستگاه پرس قرص هستند. برخلاف بیشتر پانچ ها، پانچ های پرس قرص دارای انتهایی مقعر به شکل قرص مورد نظر هستند. پانچ های پایینی و بالایی برای فشردن پودر در میان آن ها وجود دارند.
ماشینکاری چند محوره یک فرآیند تولیدی است که شامل ابزارهایی است که در 4 جهت یا بیشتر حرکت می کنند و برای ساخت قطعات از فلز یا مواد دیگر با استفاده از براده برداری کردن مواد اضافی، برش با جت آب یا برش لیزر استفاده می شود. این نوع ماشینکاری در ابتدا به صورت مکانیکی بر روی ماشین های پیچیده بزرگ انجام می شد. این ماشین ها روی 4، 5، 6 و حتی 12 محور کار می کردند که به صورت جداگانه از طریق اهرم هایی که روی صفحات بادامک قرار داشتند، کنترل می شدند. صفحات بادامک قابلیت کنترل ابزار، میزی که قطعه بر آن محکم شده است و همچنین چرخاندن ابزار یا قطعه در داخل دستگاه را ارائه می دهد. با توجه به اندازه و پیچیدگی دستگاه، زمان زیادی برای راه اندازی آن ها برای تولید صرف شد. هنگامی که ماشینکاری با کنترل عددی کامپیوتری(CNC) معرفی شد، روشی سریع تر و کارآمدتر برای ماشینکاری قطعات پیچیده ارائه کرد. ابزارهای CNC معمولی از انتقال در 3 محور پشتیبانی می کنند. ماشین های چند محوره نیز از چرخش حول یک یا چند محور پشتیبانی می کنند. ماشین های 5 محور معمولاً در صنایعی استفاده می شوند که در آن قطعه کار به صورت خطی در امتداد سه محور (معمولاً x، y و z)
حرکت می کند و دوک ابزار قابلیت چرخش حول 2 محور اضافی را دارد. در حال حاضر بسیاری از سیستم های نرم افزاری CAM ( ساخت و تولید به کمک کامپیوتر ) برای پشتیبانی از ماشینکاری چند محوری در دسترس هستند. نرم افزارهایی وجود دارند که می توانند مسیرهای ابزار 3 محوره را به طور خودکار به مسیرهای ابزار 5 محوره تبدیل کنند. قبل از پیشرفت تولید به کمک رایانه، انتقال اطلاعات از طراحی به تولید اغلب نیازمند کار دستی گسترده، ایجاد خطا و در نتیجه اتلاف زمان و مواد بود. سه جزء اصلی برای ماشین های چند محوری وجود دارد: ماشین های چند محوه پیشرفت زیادی نسبت به سایر ابزارهای CNC با توجه به قیمت افزایش پیچیدگی و قیمت دستگاه داشته اند: تعداد محورها برای ماشین های چند محوره از 4 تا 9 متغیر است. هر محور حرکت یا با حرکت میز (که قطعه کار به آن متصل است) یا با حرکت ابزار انجام می شود. پیکربندی واقعی محورها متفاوت است، بنابراین ماشین هایی که تعداد محورهای یکسانی دارند می توانند در حرکات قابل انجام متفاوت باشند. کاربردها. ماشین آلات CNC چند محوره در بسیاری از صنایع کاربرد دارند. از جمله: ماشینکاری چند محوری معمولاً برای نمونه سازی سریع استفاده م
ی شود، زیرا می تواند مدل های قوی و باکیفیت از فلز، پلاستیک و چوب ایجاد کند و در عین حال به راحتی قابل برنامه ریزی باشد. نرم افزارهای ساخت و تولید به کمک کامپیوتر (CAM). نرم افزارهای CAM فرآیند تبدیل مدل های سه بعدی به مسیرهای ابزار را خودکار می کنند، مسیری که ماشین چند محوری برای براده برداری کردن از قطعه طی می کند. این نرم افزار پارامترهای مختلف سر ابزار را در نظر می گیرد (در مورد روتر CNC، این به اندازه بیت است)، ابعاد فضای خالی و هر گونه محدودیتی که ممکن است دستگاه داشته باشد. مسیرهای ابزار برای پاس های متعدد را می توان برای ایجاد سطح بالاتری از جزئیات روی قطعات ایجاد کرد. چند پاس اول مقدار زیادی از مواد را حذف می کند، در حالی که آخرین و مهم ترین پاس باعث ایجاد پرداخت سطح می شود. در مورد ماشین تراش CNC، نرم افزار CAM مسیر ابزار را طوری بهینه می کند که محور مرکزی قطعه با چرخش تراش هم تراز باشد. هنگامی که مسیرهای ابزار تولید شدند، نرم افزار CAM آنها را به جی کد تبدیل می کند و به ماشین CNC اجازه می دهد تا براده برداری را شروع کند. نرم افزارهای CAM در حال حاضر عامل محدود کننده قابلیت های یک ماشین چند محوره با
توسعه مداوم است. پیشرفت های اخیر در این فضا عبارتند از:
آرچر یک زره پوش ضدتانک ساخت بریتانیا بود که در میانه جنگ جهانی دوم بر پایه شاسی تانک والنتین طراحی شد. طراحی و کاربرد. تولید توپ ضدتانک ۱۷-پاوندر از میانه سال ۱۹۴۲ آغاز شد. ارزیابی هایی برای نصب این توپ بر روی تانک ها و سوار کردن آن بر ادوات خودکششی به عنوان زره پوش ضدتانک صورت گرفت. از تانک هایی که به تعداد در دسترس بودند، استفاده از کروسِیدر به جهت اندازه کوچک و توان پایین منتفی بود. تانک والنتین تنها گزینه دیگر بود. در نخستین ایده سوار کردن توپ ۱۷-پاوندر بر گونه بیشاپ مطرح شد. با این وجود، طول بلند لوله ۱۷-پاوندر و ارتفاع خیلی بلند سازه فوقانی بیشاپ این کار را غیر عملی می کرد. از این رو وزارت تدارکات بریتانیا از شرکت ویکرز خواست یک خودوری خودکششی کاملاً جدید بر پایه شاسی قابل اطمینان تانک والنتین بدین منظور طراحی کند که منطبق بر اندازه بزرگ توپ ۱۷-پاوندر باشد. کار بر روی گونه جدید از ماه ژوئیه سال ۱۹۴۲ آغاز و نخستین پیش نمونه ماه مارس سال ۱۹۴۳ برای کارآزمایی آماده شد. خودروی جدید «آرچر» نام گرفت و اساساً تانک والنتین با یک سازه فوقانی روباز بر روی اتاقک خدمه بود. توپ ۱۷-پاوندر در آن رو به پشت نصب شد و محدو
دیت چرخش داشت. سازه فوقانی در جلوی زره پوش بود. راننده در جایگاه مشابه تانک اولیه می نشست. جلوی سازه فوقانی امتداد صفحه زرهی جلوی بدنه بود. بدین شکل با وجود طول بلند توپ، خودروی خودکششی بدنه ای جمع وجور و ارتفاع نسبتاً کمی داشت. کارآزمایی شلیک ماه آوریل سال ۱۹۴۳ انجام شد و در نتیجه آن درخواست هایی برای تغییر در برخی قسمت های پایه توپ و تجهیزات هدایت آتش مطرح گردید. در کل خودرو رضایت بخش بود و در اولویت تولید قرار گرفت. نخستین مدل تولیدی ماه ماه سال ۱۹۴۴ تکمیل شد. سفارش اولیه برای ۸۰۰ اراده صادر گشت. گردان های ضدتانک لشکرهای زرهی بریتانیایی از ماه اکتبر سال ۱۹۴۴ مجهز به زره پوش آرچر شدند. محدودیت های تاکتیکی حاد در ارتباط با توپ رو به پشت آرچر وجود داشت و در ابتدا بدان به عنوان یک گونه موقت تا هنگام رسیدن طراحی های بهتر، نگاه می شد. با این حال آرچر سلاحی اتکاپذیر و مؤثر از آب درآمد. این زره پوش تا میانه دهه ۱۹۵۰ به خدمت در نیروی زمینی بریتانیا ادامه داد. در سال های پس از جنگ به چندین کشور دیگر نیز تحویل گرید. تا سال ۱۹۴۵ مجموعاً ۶۶۵ اراده از زره پوش آرچر، تماماً توسط شرکت ویکرز، تولید شد.
ارتقاء پایگاه داده یا Upsizing اصطلاحی است که توسط مایکروسافت برای توصیف فرآیند ارتقاء پایگاه داده مایکروسافت اکسس به اس کیوال سرور ابداع شده است. این اجازه می دهد تا به استفاده از مایکروسافت اکسس به عنوان یک پایگاه داده جلویی ادامه دهید در حالی که پشتیبان واقعی توسط یک SQL Server محلی یا راه دور جداگانه ارائه می شود که امکان بهره وری و حجم داده بسیار بالاتر را فراهم می کند. مایکروسافت اکسس از نسخه 2000 به بعد دارای یک "جادوگر ارتقاء" ویژه است که انتقال داده ها به سرور اختصاصی مایکروسافت SQL را تسهیل می کند. در حال حاضر هیچ پایگاه داده رابطه ای دیگری برای ارتقاء پشتیبانی نمی شود. استراتژی های ارتقاء. دو استراتژی وجود دارد که چگونه پایگاه داده را می توان از Access به SQL Server منتقل کرد. استراتژی اول اغلب به عنوان اولین گام به سوی انتقال کامل در یک سرور SQL در مرحله 2، دیده می شود و می تواند به عنوان بخشی از استراتژی 2 دیده شود. برای ویژگی های هر استراتژی جدول را ببینید. انجام ارتقاء. مانند هر روش انتقال داده، ارتقاء پایگاه داده مایکروسافت اکسس نیازمند بازسازی اساسی ساختار پایگاه داده و کد منبع است. اگرچه به
نظر می رسد برخی از جنبه های این رویه توسط "جادوگر Upsizing" خودکار شده است، هنوز نکات زیادی وجود دارد که نیاز به مداخله انسانی دارد. تغییرات زیر باید در ارتقاء انجام شود
باکون جاستیس مولوتو (متولد ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۴) یک وکیل سابق اهل آفریقای جنوبی است که به عنوان قاضی در دادگاه کیفری بین المللی برای یوگسلاوی سابق (ICTY) در لاهه خدمت کرده است. سنین جوانی و تحصیل. مولوتو مدرک حقوق را از دانشگاه آفریقای جنوبی گرفت. حرفه. او به مدت ده سال از ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۰۵، قاضی دادگاه دعاوی زمین آفریقای جنوبی بود و به اختلافات ناشی از قوانین زیربنای طرح های اصلاحات ارضی این کشور رسیدگی می کرد. از ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵ او عضو ICTY است و در حال حاضر یکی از سه قاضی است که دادگاه راتکو ملادیچ را ریاست می کند. مولوتو در ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ در حکمی که ژنرال مومچیلو پریشیچ را در دادگاه بین المللی کیفری بین الملل محکوم می کرد، نظر مخالف اکثریت را ارائه کرد.
IMAGE یک سیستم مدیریت پایگاه داده (DBMS) است که توسط Hewlett-Packard توسعه یافته و همراه با مینی کامپیوتر HP 3000 گنجانده شده است. این دلیل اصلی موفقیت آن پلتفرم در بازار بود. همچنین گاهی اوقات در نسخه اولیه آن به عنوان IMAGE/3000 نامیده می شد و نسخه های بعدی پس از مهاجرت PA-RISC با نام های TurboIMAGE و TurboIMAGE/XL شناخته شدند. IMAGE بر اساس مدل پایگاه داده شبکه است، برخلاف اکثر سیستم های مدرن که بر اساس مدل پایگاه داده رابطه ای هستند. بعداً یک پردازشگر جلویی SQL (زبان پرس و جوی ساختاریافته) اضافه شد که به کاربران امکان اجرای پرس وجوهای SQL را در پایگاه های داده موجود می دهد. این IMAGE/SQL ، نام فعلی را تولید کرد. بررسی اجمالی. IMAGE از چندین ابزار کاربردی به همراه یک API (که در اسناد HP به آن "ذاتی" می گویند.) تشکیل شده است: در زیر لیست نمونه ای از فراخوانی های API مورد استفاده برای توسعه برنامه ارائه شده است. این تماس ها توسط کامپایلرهای HP پشتیبانی می شوند: COBOL ، FORTRAN ، BASIC ، SPL، PASCAL و C. تاریخ. نکات برجسته IMAGE عبارتند از:
فردریک ژفسکی (؛ ؛ – ) نوازنده پیانو، آهنگساز، موسیقی دان، استاد دانشگاه، موسیقی دان و مربی موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود که یکی از مهم ترین آهنگساز-پیانیست های آمریکایی زمان خود به شمار می رفت. وی از سال ۱۹۷۷ تا زمان مرگش، عمدتاً در بلژیک زندگی می کرد. ساخته های اصلی او، که اغلب مضامین اجتماعی و سیاسی را در خود جای می دهند، شامل آهنگ مینیمالیستی «اتحاد» و واریاسیون های مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد! است که «یک کلاسیک مدرن» نامیده می شود.
مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد! () یک اثر موسیقی برای پیانو از فردریک ژفسکی آهنگساز آمریکایی است که در سال ۱۹۷۵ ساخته شد. این اثر یک واریاسیون ۳۶ تایی از آهنگ شیلیایی «مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد» اثر سرخیو اورتگا و گروه کیلاپایون است، و نخستین اجرای جهانی آن در ۷ فوریه ۱۹۷۶ با اجرای اورسولا آپنس در سالن کنسرت مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی انجام شد. ژفسکی این آهنگ را به آپنس که آن را سفارش داده بود و در سال ۱۹۷۹ آن را ضبط استودیویی نمود، تقدیم کرد. اجرای استودیویی آپنس در آن سال توسط مجلهٔ "رکورد ورلد" به عنوان «اجرای سال» انتخاب شد و نامزد دریافت جایزه گرمی گردید. اجراهایی متفاوتی از این اثر تاکنون ضبط و منتشر شده است.
اورسولا آپنس (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو کلاسیک، مربی پیانو و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است که ۵ مرتبه نامزد دریافت جوایز گرمی شد. آپنس در ۲ فوریه ۱۹۴۴ در شهر نیویورک در خانواده ای یهودی و بسیار اهل موسیقی که در سال ۱۹۳۸ مجبور به فرار از پراگ شده بودند، به دنیا آمد. وی مدرک کارشناسی موسیقی خود را از کالج رادکلیف (۱۹۶۵) و مدرک کارشناسی ارشدش را از مدرسه جولیارد (۱۹۶۷) گرفت. وی از سال۱۹۹۴ تا ۲۰۰۸ استاد برجستهٔ موسیقی دانشگاه نورث وسترن و از سال ۲۰۰۸ استاد برجستهٔ کالج بروکلین بود و عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا است.
alonizing (آلونیزینگ،آلونیزاسیون،آلونیز کردن) یک فرآیند متالیزاسیون نفوذی است؛چرا که یک عملیات حرارتی_شیمیایی است که شامل غنی سازی لایه سطحی یک جسم با یک یا چند عنصر فلزی میباشد. آلونیزاسیون انتشار آلومینیوم به سطح فلز پایه از طریق بخارات با دمای بالا است. انواع فلزات قابل آلونیزاسیون شامل انواع فولادهای فرفورژه و ریخته گری می شود (یعنی گریدهای کربن ساده و کم آلیاژ، فولادهای فریتی و آستنیتی ، فولادهای نیکل کروم بسیار آلیاژی و غیره). این فرآیند منجر به آلیاژی با ویژگی های سطحی آلومینیوم می شود و در عین حال سختی و استحکام ذاتی فلز پایه را حفظ می کند . بنابراین، آلونیزاسیون خواص مکانیکی فلز پایه را در دمای بالا را تغییر نمی دهد، که مزیت آلونیزاسیون نسبت به ایجاد یک آلیاژ آلومینیوم است . فرآیند تولید. آلونیزه کردن یا آلومینیوم دهی، فرآیندی است که در آن یک لایه آلومینیوم بر روی سطح فلز دیگری، به طور معمول فولاد، پوشانده می شود. این لایه ی آلومینیومی، فلز پایه را از خوردگی، اکسیداسیون و حرارت بالا محافظت می کند. آلونیزه کردن به روش های مختلفی انجام می شود که متداول ترین آنها عبارتند از: غوطه وری گرم: در این روش، قط
عه ی مورد نظر در حمام مذاب آلومینیوم فرو برده می شود. پاشش حرارتی: در این روش، پودر یا مفتول آلومینیوم با استفاده از یک تفنگ حرارتی بر روی سطح قطعه پاشیده می شود. پوشش دهی با فاز بخار: در این روش، از هالیدهای آلومینیوم برای ایجاد لایه ی آلومینیومی بر روی سطح قطعه استفاده می شود. آبکاری الکتریکی: در این روش، از جریان الکتریکی برای رسوب آلومینیوم بر روی سطح قطعه استفاده می شود. انتخاب روش مناسب آلونیزه کردن به عوامل مختلفی از جمله نوع فلز پایه، ضخامت لایه ی مورد نظر، هزینه و کاربرد نهایی بستگی دارد. هدف. هدف از فرآیند آلونیزاسیون، بهبود مقاومت در برابر حرارت و خوردگی فلز پایه با ایجاد یک لایه نفوذی محافظ از آلومینیوم آلیاژ شده با فلز پایه در سطح است.این لایه در تمام دماها تا نقطه ذوب فلز پایه موثر باقی می ماند. از آنجایی که لایه ایجاد شده یک آلیاژ با فلز پایه است، لایه را نمی توان بدون فرآیند ماشینکاری به طور کامل جدا کرد . کاربرد ها. مواد آلونیزه شده بیشتر در محیط های خورنده استفاده می شوند. همچنین لوله هایی که در معرض خوردگی قرار دارند و باید از آنان محافظت نمود مانند: لوله های کوره، لوله های مبدل حرارتی ، لو
له های گاز پسماند، لوله های خط لوله و چاه ها و مخازن تولید، کندانسورهای گوگردی و لوله های مورد استفاده در تولید نفت و مواد شیمیایی و تولید برق و محصولات فلزی فرفورژه. ، میله ها، صفحات و ورق ها، پانل ها، پانل های چاه آب کاربردهای آلونیزه کردن:. اگزوز خودرو: برای محافظت از اگزوز در برابر خوردگی و حرارت بالا سپرهای حرارتی: برای محافظت از اجسام در برابر حرارت بالا لوله های بویلر: برای محافظت از لوله ها در برابر خوردگی و رسوب صنایع غذایی: برای محافظت از تجهیزات در برابر خوردگی صنعت هوافضا: برای ساخت قطعات هواپیما که باید سبک و مقاوم باشند نکاتی در مورد آلونیزه کردن:. کیفیت لایه ی آلومینیومی به کیفیت سطح فلز پایه بستگی دارد. قبل از آلونیزه کردن، باید سطح فلز کاملاً تمیز و عاری از هرگونه آلودگی باشد. ضخامت لایه ی آلومینیومی به کاربرد مورد نظر بستگی دارد. لایه های ضخیم تر، محافظت بیشتری ارائه می کنند، اما گران تر نیز هستند. آلونیزه کردن می تواند بر خواص مکانیکی فلز پایه تأثیر بگذارد.
هانس ایکارد وادر (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز، موسیقی دان، آهنگساز و گیتارنواز اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او از دهه ۱۹۷۰ در محافل چپ آلمان نقش مهمی داشته و آهنگ هایش موضوعاتی مانند مقاومت سوسیالیستی و کمونیستی در برابر ظلم در اروپا و جاهای دیگر مانند آمریکای لاتین را پوشش می دهد. وی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۱ عضو حزب کمونیست آلمان بود. هانس وادر، هم آهنگ های جدیدی نوشت و هم نسخه هایی از آثار تاریخی قدیمی تر را دوباره تنظیم و اجرا کرد. وی هم اکنون ساکن کاسل است و آخرین کنسرت خود را در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۷ اجرا کرد.
بلک پرنس یک تانک ساخت بریتانیا بود که در اواخر جنگ جهانی دوم بر پایه تانک چرچیل طراحی شد اما با پایان درگیری ها وارد خط تولید نشد. طراحی و کاربرد. اِی۳۰ چَلِنجِر به عنوان یک تانک کروزر با یک توپ ۱۷-پاوندر و شاسی تطویل و عریض شده تانک کراموِل طراحی شد. تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۳ مشخص شد مشکلات طراحی چلنجر تولید آن را به تأخیر خواهد انداخت؛ درحالی که بریتانیایی ها در این زمان در تهاجم پیش رو به بدنه اصلی اروپا نیاز فوری به تانک هایی با توپ ۱۷-پاوندر داشتند. در این حال کار طراحی بر ای۴۱ سنتوریون فعلاً به تازگی آغاز شده بود. از این رو از شرکت واکسول خواسته شد نسخه ای از تانک پیشین چرچیل را توپ ۱۷-پاوندر، به عنوان یک چاره موقت، تولید کند. چنین طرحی دو سال پیش نیز ارائه اما آن زمان رد شده بود. مشکل اصلی تنگی بدنه چرچیل بود که مانع از جایگذاری برجکی بزرگ برای دربرگرفتن توپ ۱۷-پاوندر می شد. بر طرح جدید عنوان «اِی۴۳» و در ابتدا نام «سوپر چرچیل» گذاشته شد. این نام بعداً رسما به «بلک پرنس» تغییر کرد. با وجود این که تا جای ممکن از قطعات مکانیکی تانک چرچیل ۷ استفاده شد، باز هم کار طراحی زیادی بر ای۴۳ صورت گرفت؛ چرا که به بدن
ه ای عریض تر نیازمند بود. همانند چرچیل، موتور دو تا شش تایی بدفورد به کار رفت. بدین ترتیب افزایش وزن به ۵۰ تن، سرعت تانک را به تنها کاهش داد. ظاهر بیرونی مشابه چرچیل ۷ بود؛ با این حال عرض شنی به افزایش پیدا کرد و مجاری هوا از اطراف بدنه به بالای بدنه منتقل شد. اگزوزهای موتور در پشت بدنه بود. شش پیش نمونه از ای۴۳ سفارش داده شد که ماه مه سال ۱۹۴۵ برای کارآزمایی تحویل گردید؛ البته تا این زمان دیگر جنگ در اروپا به پایان رسیده بود. بدین شکل، با وجود این که برنامه کارآزمایی به کامل انجام شد، هیچ سفارشی برای تولید داده نشد؛ چرا که سنتوریون تا بدین زمان آماده شده بود و تانک بسیار بهتری نسبت به بلک پرنس بود.