Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پراتوری از یک کنفدراسیون قبیله ای به سوی یک سلطنت متمرکز است. این تحول، مسیری خطی نبود، بلکه با یک کشمکش دیالکتیکی مداوم میان جاه طلبی سلطنتی و امتیازات اشرافی مشخص می شد. میراث حکومت مشورتی و مبارزات شدید قدرت در این شورا، سرشت سیاسی گوگوریو را تا واپسین روزهای حیاتش تعریف کرد. شورای اولیه. قرون اول تا سوم. اختیارات و ترکیب در دوران اولیه گوگوریو، شورای جگا مظهر قدرت جمعی اشرافیت قبیله ای بود. اعضا و اختیارات این شورا به وضوح ماهیت کنفدراتیو دولت را نشان می دهد. اعضای اصلی شورا با عنوان جِگا شناخته می شدند که به معنای واقعی کلمه «تمام گاها» است. عنوان گا به رهبر یا رئیس یک قبیله اطلاق می شد که در قلمرو خود، قدرتی معادل یک پادشاه کوچک را داشت.این رؤسا بر اساس قدرت و وسعت قلمروشان به دو دسته تقسیم می شدند: در ابتدا، این جگاها حاکمان مستقل سرزمین های قبیله ای خود (بو) بودند و هر یک مقامات زیردست خود را فرماندهی می کردند.این مقامات شامل ساجا، جویی و سونین بودند.این ساختار اداری مستقل، نشان دهنده خودمختاری قابل توجه آنها از پادشاه مرکزی بود. آنها متحدان پادشاه بودند، نه کارگزاران او.کارکردهای اصلی شورای اولیه مجل
س شورای جگا در این دوره دارای اختیارات گسترده و تقریباً مطلقی در اداره امور کنفدراسیون بود.قدرت عالی مشورتی و اجرایی شورا بر تمام مسائل حیاتی دولت، از جمله تصمیم گیری در مورد جنگ و صلح، سیاست خارجی و فتوحات بزرگ، اختیاری نهایی داشت. تصمیمات این شورا صرفاً توصیه هایی به پادشاه نبود، بلکه قطعنامه هایی الزام آور برای کل اتحادیه قبیله ای محسوب می شد.قدرت عالی قضایی - پیونگ اویی، یکی از قدرتمندترین و متمایزترین کارکردهای شورای جگا، نقش قضایی آن بود. کتاب تاریخی چینی سان گوک جی (سوابق سه پادشاهی) توصیف روشنی از این عملکرد ارائه می دهد: «آنها زندان ندارند. اگر کسی جرمی مرتکب شود، جگا شورایی (پیونگ اویی) تشکیل می دهند و فوراً فرد را اعدام کرده، همسر و فرزندانش را به عنوان برده مصادره می کنند».این متن چند جنبه حیاتی از نظام قضایی اولیه گوگوریو را آشکار می سازد. اولاً، شورا به عنوان عالی ترین دادگاه عمل می کرد. ثانیاً، عدالت سریع، بی رحمانه و بدون تشریفات پیچیده اجرا می شد. ثالثاً، مفهوم مجازات جمعی یک اصل مرکزی در رسوم حقوقی آنها بود. فقدان زندان نشان می دهد که دادرسی ها به صورت فوری برگزار می شدند و شورا عملاً یک مرج
ع قضایی دائمی بود که می توانست در هر زمانی تشکیل جلسه دهد.این قدرت قضایی ابزار اصلی برای حفظ نظم اجتماعی و تقویت اقتدار اشرافیت در غیاب یک بوروکراسی حقوقی دولتی بود. در جامعه ای جنگجو مانند گوگوریو، چنین سازوکار قضایی قدرتمند و رعب آوری برای حفظ نظم ضروری بود. جگا با در دست داشتن قدرت مرگ و زندگی و توانایی به بردگی کشاندن کل خانواده ها، نه تنها مجرم را مجازات می کردند، بلکه بیانیه ای صریح درباره اقتدار مطلق خود در سلسله مراتب اجتماعی صادر می کردند.نفوذ بر جانشینی سلطنتی در دوره اولیه که قدرت سلطنتی ضعیف بود و جانشینی به طور دقیق موروثی نشده بود، شورای جگا نقشی تعیین کننده در انتخاب یا تأیید پادشاه جدید ایفا می کرد.این قدرت، نهایی ترین جلوه کنترل اشرافیت بر سلطنت بود و تضمین می کرد که رهبر منتخب، مورد قبول جناح های قدرتمند قبیله ای باشد. شورای جدید. قرن چهارم به بعد. تمرکزگرایی سلطنتی و تحول بوروکراتیک از حدود قرن چهارم میلادی، گوگوریو شاهد یک تحول سیاسی عمیق بود. پادشاهان جاه طلب تلاش های نظام مندی را برای تمرکز قدرت و تبدیل کنفدراسیون قبیله ای به یک امپراتوری یکپارچه آغاز کردند. پادشاهانی مانند تِه جو، گوکچئ
ون و به ویژه سوسوریم در این فرآیند نقشی اساسی داشتند. از رؤسای قبایل تا درباریان. جذب جگا استراتژی کلیدی سلطنت برای تضعیف پایگاه قدرت مستقل رؤسای قبایل، نابودی آنها نبود، بلکه جذب و ادغام آنها در یک نظام بوروکراتیک متمرکز جدید بود.پادشاه با اعطای مناصب و رتبه های رسمی (مانند گوان دونگ) به جگا، آنها را از متحدان مستقل به مقامات دولتی تبدیل کرد. این اقدام، آنها را از رؤسای قبایل مستقل به کارگزاران دولت تبدیل کرد که اقتدارشان، حداقل تا حدی، از پادشاه نشأت می گرفت نه صرفاً از تبار قبیله ای شان.این فرآیند، انحلال تدریجی شورای جگای اولیه را رقم زد، زیرا کارکردهای آن با یک شورای جدید متشکل از مقامات عالی رتبه دولتی و اشراف جایگزین شد. این یک استراتژی هوشمندانه برای همسوسازی بود؛ اشرافیت از بین نرفت، بلکه دگرگون شد. آنها قدرتمند باقی ماندند، اما قدرتشان اکنون در چارچوب دولت متمرکز اعمال می شد، نه به موازات آن.تغییر در رهبری: ظهور گوک سانگ و ته -دِ،روبا افزایش قدرت سلطنتی، پادشاه دیگر به عنوان یک همتا در شورا ریاست نمی کرد. در اواخر قرن دوم، پادشاه شروع به انتصاب یک نخست وزیر با عنوان گوک سانگ کرد تا ریاست جلسات شورا
را بر عهده بگیرد.این یک حرکت مهم بود که یک منصوب سلطنتی را در رأس هیئت اشرافی قرار می داد. بعدها، این منصب به ته -دِ،رو(نخست وزیر)تکامل یافت که نقش و روند انتخاب آن در بخش بعدی به تفصیل بررسی خواهد شد. ابلاغ مجموعه قوانین (یول لیونگ) در سال ۳۷۳ میلادی در دوران سلطنت پادشاه سوسوریم. گوگوریو رسماً یک مجموعه قوانین به سبک چینی به نام یول لیونگ (یا همان قانون و فرمان) را پذیرفت. این یک رویداد برجسته بود که نشان دهنده گذار از قوانین عرفی و نانوشته که توسط شورای جگا قضاوت می شد، به یک نظام حقوقی رسمی و دولتی بود که توسط یک دولت مرکزی اداره می شد. این اقدام عملاً شورا را از برتری قضایی سنتی خود، که سنگ بنای قدرت اولیه اش بود، خلع کرد. نخست وزیر (ته -دِ،رو). منصبی انتخابی در اوج قدرتبا تکامل ساختار سیاسی گوگوریو، منصب نخست وزیر به عنوان بالاترین مقام اجرایی در بوروکراسی پدیدار شد. این منصب، که در ابتدا گوک سانگ نامیده می شد، بعدها به ته -دِ،رو تغییر نام داد و ویژگی های منحصربه فردی پیدا کرد.منصب ته -دِ،رو بالاترین جایگاه در بوروکراسی گوگوریو و عملاً معادل نخست وزیر بود.این عنوان احتمالاً از عنوان عالی رتبه قدیمی تر ت
ِه رو تکامل یافته است.ته -دِ،رو ریاست شورای اشراف را بر عهده داشت و رئیس اداره مرکزی دولت بود. برخی منابع او را رئیس پیونگ ده، یک سازمان اداری کلیدی که توسط پنج مقام عالی اداره می شد، نیز ذکر کرده اند. نظام انتخاباتی منحصربه فرد، برجسته ترین ویژگی این منصب، روش انتخاب آن بود. منابع تاریخی معتبر،که بر متون اولیه تکیه دارد، بیان می کنند که ته -دِ،رو توسط مقامات هم رده خود برای یک دوره سه ساله انتخاب می شد. انتخاب کنندگان، دیگر اشراف عالی رتبه بودند که احتمالاً در شورایی که جانشین شورای جگا بود، مانند «گردهمایی بزرگان» (دِین هویی) که در منابع متأخر ذکر شده، گرد هم می آمدند. این دوره سه ساله، یک سازوکار کنترلی قدرتمند هم بر قدرت نخست وزیر و هم بر قدرت پادشاه بود. این سیستم مانع از آن می شد که یک فرد به طور نامحدود بر این منصب تسلط یابد و تضمین می کرد که این مقام در برابر اشرافیت گسترده تر پاسخگو باقی بماند. دوره متأخر. احیای شورای اشرافی و کشمکش های قدرتدر دوره متأخر گوگوریو، سنت شورای جگا توسط یک شورای اشرافی جدید به نام دِین هویی(شورای بزرگان) ادامه یافت.این شورا از عالی رتبه ترین اشراف، معروف به دِین یا همان ب
زرگان، تشکیل شده بود. کارکرد اصلی آن، انتخاب و انتخاب مجدد ته -دِ،رو بود. این شورا به عنوان یک نظام شورایی عمل می کرد که در آن اشراف به طور جمعی ته -دِ،رو را به عنوان نماینده خود تأیید می کردند.این نشان می دهد که حتی در دوره متأخر، حکومت مشورتی اشرافی همچنان یک ویژگی اصلی سیاست گوگوریو بود.مطالعه موردی: هژمونی خاندان «یون» و براندازی سیستم نظام انتخابی ته -دِ،رو که برای جلوگیری از تمرکز قدرت طراحی شده بود، به طرزی متناقض به ابزاری برای یک خاندان جهت دستیابی به سلطه مطلق تبدیل شد. خاندان یون یک دودمان اشرافی قدرتمند بود که منصب ته -دِ،رو را برای نسل ها در اختیار داشت.یون جا-یو منصب مانگ نیجی، عنوان دیگری برای یک وزیر عالی رتبه که گاهی با ته -دِ،رو به جای یکدیگر استفاده می شد را در اختیار داشت.پسرش، یون تِه جو، به عنوان مانگ نیجی و ته -دِ،رو جانشین او شد.این امر نشان می دهد که این منصب در عمل در حال موروثی شدن بود و اصل انتخابی بودن آن را تضعیف می کرد.پس از مرگ یون تِه جو، اشراف دیگر در ابتدا مانع از به ارث بردن این منصب توسط پسرش، یون گه سومون ، شدند.این نشان دهنده تلاش کوتاهی از سوی اشراف برای بازپس گیری ماهی
ت انتخابی این منصب بود.با این حال، یون گه سومون، از طریق یک کودتا در سال ۶۴۲ میلادی، پادشاه یئونگ نیو را سرنگون کرد، مخالفان سیاسی خود را کشت و برادر زاده پادشاه قبلی یعنی بوجانگ را بر تخت نشاند. او سپس عنوان عالی و جدید ده مانگ نیجی(نخست وزیر اعظم) را برای خود برگزید و یک دیکتاتوری نظامی برقرار کرد که تا زمان مرگش ادامه یافت. نظام سیاسی اواخر گوگوریو یک تناقض اساسی را به نمایش می گذارد:سازوکارهای آن برای کنترل قدرت (منصب انتخابی ته -دِ،رو) به همان ابزارهایی تبدیل شدند که تمرکز بی سابقه قدرت را ممکن ساختند و به فروپاشی سلطنت منجر شدند. نظام انتخابی، رقابت میان خاندان های اشرافی را نهادینه کرد. یک خاندان به اندازه کافی قدرتمند و بی رحم مانند خاندان یون توانست این فرآیند انتخاباتی را از طریق نفوذ، ارعاب و ثروت تحت سلطه خود درآورد. هنگامی که بقیه اشراف تلاش کردند تا از سیستم همانطور که طراحی شده بود استفاده کنند (با ممانعت از جانشینی یون گه سومون)، ضعف سیستم آشکار شد. هیچ سازوکار مسالمت آمیزی برای اجرای تصمیم خود در برابر شخصیتی که مایل به استفاده از نیروی نظامی بود، وجود نداشت.و درگیری های داخلی پس از مرگ او مس
تقیماً به سقوط گوگوریو کمک کرد و برآورد میشود که ۶۰ تا ۸۰ درصد فروپاشی گوگوریو مرتبط با انزوای داخلی اش رقم خورد. استیضاح در مجلس. مسئله استیضاح و پاسخگویی مقاماتیکی از پرسش های کلیدی در مورد هر نظام سیاسی، وجود سازوکارهایی برای پاسخگو کردن و عزل مقامات قدرتمند است. در حالی که مفهوم مدرن استیضاح در گوگوریو وجود نداشت، مکانیسم های دیگری برای کنترل قدرت عمل می کردند.منابع کره ای که به تان هک اشاره می کنند، همگی به تاریخ مدرن کره جنوبی مربوط می شوند. بنابراین، باید به صراحت بیان کرد که مفهوم «استیضاح» به عنوان یک رویه قانونی در گوگوریو وجود نداشت.سازوکارهای عملی عزل و پاسخگویی به جای استیضاح رسمی، قدرت از طریق ابزارهای دیگری که اغلب بی ثبات تر و خشونت آمیزتر بودند، کنترل و مقامات عزل می شدند. دوره انتخاباتی سه ساله. نهادینه ترین و مسالمت آمیزترین روش پاسخگویی برای ته -دِ،رو. یک نخست وزیر نامحبوب یا ناکارآمد می توانست پس از پایان دوره اش توسط همتایان اشرافی خود از مقامش کنار گذاشته شود. مجازات قضایی. همانطور که در پیونگ اویی شورای اولیه دیده شد، مقاماتی که مرتکب جرم می شدند، می توانستند تحت مجازات سریع و مرگبار ت
وسط همتایان خود یا پادشاه قرار گیرند. پاکسازی های سیاسی و درگیری های جناحی. در کشمکش های شدید جناحی دربار، شکست در یک مبارزه قدرت اغلب به معنای مرگ یا تبعید بود. این یک شکل وحشیانه اما مؤثر از عزل بود، همانطور که در درگیری میان جناح های شمال و جنوب در زمان یون تِه جو دیده شد. کودتا و ترور. نهایی ترین ابزار کنترل قدرت.مورد یون گه سومون نمونه بارز آن است که در آن او پادشاه و کل جناح مخالف خود را از میان برداشت.فقدان یک فرآیند استیضاح رسمی، ماهیت شخصی و سیاست گوگوریو را برجسته می کند. قدرت با اصول حقوقی انتزاعی کنترل نمی شد، بلکه با قدرت عینی جناح ها و افراد رقیب مهار می شد. این امر توضیح دهنده درجه بالای بی ثباتی سیاسی در اواخر گوگوریو است. بدون یک راه مسالمت آمیز و نهادینه برای حل اختلافات سیاسی سطح بالا، درگیری ها ناگزیر به خشونت کشیده می شد و دولت را از درون تضعیف می کرد.زمینه مقایسه ای و میراث برای درک بهتر ویژگی های منحصربه فرد شورای جگا، مقایسه آن با نهادهای مشابه در دو پادشاهی دیگر کره، یعنی بکجه و شیلا، ضروری است. گوگوریو، بکجه و شیلا: روایتی از سه شورا در سه پادشاهی از دل ساختارهای قبیله ای بیرون آمدند
و بنابراین، همگی دارای نوعی شورای اشرافی بودند، اما هر یک ویژگی های متمایزی داشت. این شورا با خاستگاه خود در یک کنفدراسیون قبیله ای، نقش قضایی قدرتمند و تکامل بعدی به یک نظام انتخاباتی برای نخست وزیر مشخص می شود. انتخاب وزیر ارشد، مشورت در امور دولتی جنگ/دیپلماسی، جانشینی/خلع پادشاه، سیاست های کلان دولتی رابطه با سلطنت از شورایی از همتایان به ابزاری برای کنترل قدرت سلطنتی از طریق نخست وزیر انتخابی تکامل یافت و در نهایت توسط یک دیکتاتور نظامی برانداخته شد.شورای اشرافی که قوه مجریه را انتخاب می کرد، که نشان دهنده محدودیت قابل توجهی بر پادشاه است.به دلیل قاعده اجماع، کنترل قدرتمندی بر سلطنت داشت؛ می توانست پادشاهان را خلع کند.میراث ماندگار سنت حکومت مشورتی اشرافی که در شورای جگا تجسم یافته بود، یک ویژگی پایدار در فرهنگ سیاسی گوگوریو باقی ماند. حتی زمانی که سلطنت در اوج قدرت خود بود، نمی توانست بدون رضایت و همکاری خاندان های قدرتمند اشرافی حکومت کند. این میراث یک اشرافیت قدرتمند به سلسله جانشین، یعنی گوریو، که صراحتاً خود را وارث رسمی امپراتوری گوگوریو می دانست.
دونوسا () یک جزیره و جامعه سابق در واحد منطقه ای سیکلادس در یونان است. از زمان اصلاحات حکومت محلی در سال ۲۰۱۱، این جزیره بخشی از شهرداری نکسوس و جزایر کوچک سیکلادس شده است و به عنوان یک واحد شهرداری تابع آن عمل می کند. دونوسا شرقی ترین جزیره در میان جزایر کوچک سیکلادس به شمار می رود.
مأموریت اکسیوم ۱ (یا به اختصار Ax-1) یک ماموریت سرنشین دار با بودجه خصوصی و مدیریت شده به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) بود. این ماموریت توسط شرکت فضایی اکسیوم و از مرکز کنترل مأموریت MCC-A اکسیوم در هوستون، تگزاس، انجام شد. این پرواز در ۸ آوریل ۲۰۲۲ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا انجام شد. فضاپیمای مورد استفاده، یک دراگون سرنشین دار اسپیس اکس بود. خدمه این پرواز شامل فضانوردان مایکل لوپز-آلگریا، یک فضانورد اسپانیایی-آمریکایی و آموزش دیده حرفه ای که توسط شرکت اکسیوم استخدام شده بود، ایتان استیب از اسرائیل، لری کانر از ایالات متحده، و مارک پاتی از کشور کانادا بودند.
علی با نام هنری آلن اسلاموویچ (زاده ۱۷ اوت ۱۹۵۷) خواننده راک بوسنیایی است. او بیشتر به عنوان خواننده اصلی گروه های راک بوسنیایی و یوگسلاویایی از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ شناخته می شود. علیا اسلاموویچ با نام اصلی آلن اسلاموویچ در بیهاچ در خانواده ای بوسنیایی از روستای مجاور سوکولاتس به دنیا آمد، جایی که دو سال و نیم اول دوران نوزادی خود را در آنجا گذراند. این کودک خردسال با یک برادر بزرگتر بزرگ شد. به محض اینکه پدرشان در بیهاچ کاری پیدا کرد، تمام خانواده به شهر مهاجرت کردند. اسلاموویچ اولین بار در اواخر دهه ۱۹۶۰ از طریق برادرش که یک صفحه گرامافون به خانه آورده بود، به موسیقی آشنا شد. زندگی شخصی. اسلاموویچ در حال حاضر در بیهاچ زندگی می کند. او متاهل و دارای دو دختر است. او بودجه ساخت باشگاه تنیس اونا جم در بیهاچ را تأمین کرد و رئیس آن است.
کوپر فلگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بسکتبال مردان دوک بلو دولز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
لوکا استولز (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل آلمان است.
گورستان سنت مارکس () در منطقه لندشتراسه، وین، اتریش قرار دارد. این گورستان که مابین سال های ۱۷۸۴ تا ۱۸۷۴ میلادی مورد استفاده قرار میگرفته محل دفن افراد مطرحی همچون ولفگانگ آمادئوس موتسارت می باشد.
فهرست افراد مصری ترک تبار (؛در زیر فهرستی از چهره های برجسته مصری با اصالت ترک آمده است.
قانون الزام دولت به تعلیق همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی یک قانون مصوب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۴ است. به موجب این قانون، دولت جمهوری اسلامی ایران مکلف است هرگونه همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی را بر اساس معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای و پادمان مبتنی بر آن، تا حصول تضمین امنیت تأسیسات هسته ای ایران به حالت تعلیق درآورد. ایران از سال ۱۳۳۷ به عضویت آژانس بین المللی انرژی اتمی درآمده و قراردادهای دوجانبه برای همکاری با این نهاد سازمان ملل متحد امضا کرده است. مجلس ایران ۴ تیر ۱۴۰۴ و فردای اجرای آتش بس در جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران، این طرح را بدون رای مخالف و با ۲۲۱ رای موافق و یک رای ممتنع تصویب کرد. پیشتر کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی این طرح را تأیید و گزارش آژانس دربارهٔ برنامه هسته ای ایران را زمینه ساز حمله اسرائیل و حملات ایالات متحده آمریکا به سایت های هسته ای ایران خوانده بود. مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، ۱۱ تیر ۱۴۰۴ این قانون را برای اجرا به سازمان انرژی اتمی، شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه ایران ابلاغ کرد. به دنبال این ابلاغ، آلمان این تصمیم را «ارسال عل
امتی فاجعه بار» خواند و اسرائیل هم خواستار فعال کردن مکانیسم ماشه برای بازگرداندن تحریم های شورای امنیت علیه جمهوری اسلامی ایران شد.
معبد کوما (ژاپنی: 高麗神社، کوما جینجا) یک معبد شینتو است که در شهر هیداکا، سایتاما واقع شده است. کلمه "کوماً که در کره ای به صورت "کوریو (گوریو)" تلفظ می شود، نام باستانی ژاپنی برای کره، به ویژه پادشاهی باستانی کره ای گوگوریو است،و کامی معبد اصلی این معبد، مربوط به شاهزاده کو یاکوانگ، (高若光) که پسر آخرین پادشاه گوگوریو (پادشاه بوجانگ) واقع گردیده است. این معبد توسط مهاجران گوگوریو پس از سقوط آن در سال ۶۶۸ ساخته شد. گردشگری. این مکان از نظر تاریخی و زیبایی ارزش زیادی دارد و از این بابت گردشگران زیادی را مجذوب خود می کند. گفته می شود سالانه ۴۰۰٬۰۰۰ گردشگر از این مکان تاریخی دیدن می کنند. دیدگاه معنوی. یک ضرب المثل معروف وجود دارد که می گوید: «اگر می خواهید موفق شوید، به معبد کوما بروید و دعا کنید.» از آنجایی که اوساچی هاماگوچی، ریجیرو واکاتسوکی، ماکوتو سایتو، کونیاکی کویسو، کیجورو شیدهارا و ایچیرو هاتویاما پس از بازدید از این معبد به عنوان نخست وزیر منصوب شدند، این معبد به عنوان شوسی میوجین 出世明神 ) مورد احترام است در دهه ۱۹۹۰ گفته می شد که «اگر حادثه بزرگی رخ داد، باید از معبد کوما دیدن کنید و دعا کنید تا حادثه آسیب
ی وارد نکند». دادستان های دفتر دادستانی عمومی ناحیه توکیو و دفتر دادستانی عمومی عالی توکیو یکی پس از دیگری از این معبد بازدید می کردند. سالانه حدود ۴۰۰٬۰۰۰ نفر از این معبد بازدید می کنند و بسیاری از افراد مشهور و هنرمندان مرتباً از این معبد بازدید می کنند. اقامتگاه خاندان کوما. اقامتگاه خاندان کوما (高麗家住宅، "Koma-ke jyutaku") که در مجاورت محوطه معبد واقع شده است، در دوران کیچو (۱۵۹۶–۱۶۱۵) ساخته شده است. این ساختمان با سقف کاهگلی و سقف شیروانی به سبک «ایریمویا» ساخته شده و در سال ۱۹۷۶ به عنوان یک اثر فرهنگی مهم ملی تعیین شد. جستارهای وابسته. قبیله کوما گوگوریو پادشاه بوجانگ
توپخانه ساحلی () شاخه ای از نیروهای مسلح است که با توپخانه ضد کشتی یا آتشبارهای ثابت در استحکامات ساحلی سروکار دارد. از قرون وسطی تا جنگ جهانی دوم، توپخانه ساحلی و توپخانه دریایی به شکل توپ برای امور نظامی بسیار مهم بودند و عموماً حوزه هایی با بالاترین فناوری و هزینه سرمایه در میان تجهیزات را نشان می دادند. ظهور فناوری های قرن بیستم، به ویژه هوانوردی نظامی، هوانوردی دریایی، هواپیماهای جت و موشک های هدایت شونده، برتری توپ ها، ناوهای جنگی و توپخانه ساحلی را کاهش داد. در کشورهایی که توپخانه ساحلی منحل نشده است، این نیروها قابلیت های آبی-خاکی به دست آورده اند. در جنگ های ساحلی، توپخانه ساحلی متحرک مسلح به موشک های سطح به سطح هنوز هم می تواند برای جلوگیری از استفاده از خطوط دریایی مورد استفاده قرار گیرد. مدت ها به عنوان یک قاعده کلی پذیرفته شده بود که یک توپ ساحلی معادل سه توپ دریایی با کالیبر یکسان است، به دلیل پایداری توپ ساحلی که دقت بسیار بالاتری نسبت به توپ های دریایی داشت. توپ های زمینی نیز در بیشتر موارد از حفاظت اضافی دیوارها یا تپه های خاکی بهره مند می شدند. برد توپخانه ساحلی مبتنی بر باروت نیز نقشی فرعی
در حقوق بین الملل و دیپلماسی دارد، که در آن محدودیت سه مایلی "آب های ساحلی" یک کشور طبق قوانین آن کشور یا ایالت به رسمیت شناخته می شود.
بهترین دوست انسان () هفتمین آلبوم استودیویی خوانندهٔ آمریکایی، سابرینا کارپنتر است که در ۲۹ اوت ۲۰۲۵ از طریق آیلند رکوردز منتشر شد. کارپنتر این آلبوم را همراه با جک آنتونوف و جان رایان تهیه کرد؛ کسانی که پیش تر در آلبوم استودیویی قبلی او، "مختصر و مفید" (۲۰۲۴) نیز همکاری داشتند. تک آهنگ آغازین این آلبوم با عنوان «من چایلد» در ایرلند، بریتانیا و ایالات متحده به رتبهٔ اول جدول های موسیقی رسید. تصویر روی جلد آلبوم جنجال و توجه رسانه ای قابل توجهی به دنبال داشت. برخی آن را به دلیل جذابیت برای نگاه مردان و به زعم آن ها آسیب رسان برای زنان مورد انتقاد قرار دادند. در مقابل، گروهی دیگر این جلد را نوعی طنز و چالشی علیه انتظارات زن ستیزانه از رفتار جنسی زنان تفسیر کردند. کارپنتر در ادامه نسخهٔ جایگزینی از جلد آلبوم را به طور مستقیم برای مخاطبان عرضه کرد که خودش آن را «تأییدشده از سوی خدا» توصیف کرد. زمینه. در سال ۲۰۲۴، سابرینا کارپنتر با ششمین آلبوم استودیویی خود، "مختصر و مفید"، به موفقیت تجاری بزرگی دست یافت و این آلبوم برای اولین بار در جایگاه نخست جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم همچنین در جوایز گرمی ۲۰۲۵ چن
دین نامزدی دریافت کرد و جایزه گرمی بهترین آلبوم آواز پاپ را به دست آورد؛ تک آهنگ اصلی آن، «اسپرسو»، نیز جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ تک نفره را کسب کرد. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۵، کمتر از یک سال پس از انتشار آلبوم "مختصر و مفید"، کارپنتر در یک پخش زنده در اینستاگرام به آلبوم بعدی خود اشاره کرد. او در این پخش زنده در حال ورق زدن مجموعه ای از صفحه های موسیقی هنرمندانی چون دانا سامر، آبا و دالی پارتن بود تا اینکه به صفحهٔ خودش رسید. در همان روز اعلام شد که "بهترین دوست انسان" در ۲۹ اوت منتشر خواهد شد. تصویر روی جلد آلبوم. تصویر روی جلد آلبوم، کارپنتر را در حالی که با یک لباس کوتاه مشکی و کفش پاشنه بلند روی دست ها و زانوهایش ژست گرفته نشان می دهد، در حالی که یک فرد ناشناس، که از کادر تصویر بریده شده، موهای او را در دست گرفته است. تصویر تبلیغاتی دیگری نیز یک سگ را نشان می دهد که نام آلبوم روی قلاده اش نوشته شده است. این تصویر جنجال ساز شد و برخی کاربران در شبکه های اجتماعی آن را مورد انتقاد قرار دادند. برخی آن را توهین آمیز و جذاب برای نگاه مردان به شکلی آسیب رسان برای زنان دانستند. سازمان خیریهٔ «گلسگو ویدمنز اِید»، که از ق
ربانیان خشونت خانگی حمایت می کند، این تصویر را «پس رَو» و «تسلیم شدن به نگاه مردانه و ترویج کلیشه های زن ستیزانه» با «عنصری از خشونت و کنترل» توصیف کرد. کوبا شاند-باپتیست از نشریهٔ "آی پِیپر" نوشت: «در بهترین حالت، جلد آلبوم کارپنتر نمونهٔ بدی از طنز است. این تصویر برای کسانی که معتقدند زنان فرودست هستند، تحریک کننده است.» آرْوا مهدوی از "گاردین" نیز گفت که این جلد «نه ظریف است و نه مثبت در زمینهٔ مسائل جنسی، بلکه صرفاً پورن نرم برای جلب نگاه مردانه است» و مفهوم گرفتن موها را بی ملاحظه دانست. در مقابل، برخی این جلد را نوعی طنز و راهی برای به چالش کشیدن «انتظارات زن ستیزانه از زنان» و آغاز گفت وگویی دربارهٔ خواسته های جنسی زنان دانستند. آدریان هورتون از "گاردین" معتقد بود که کارپنتر «به وضوح در سنت مدونا از تحریک جنسی به منظور تحریک و تمسخر کلیشه ها و تعصبات مردم با صراحتی جذاب عمل می کند.» دومینیک سیسلی از نشریهٔ "دیزد" نوشت: «اینکه یک تصویر در اینترنتی پر از پورنوگرافی سخت، جایی که مردان می توانند به راحتی دیپ فیک بسازند یا با استفاده از هوش مصنوعی دنیایی از وحشت خلق کنند، این قدر تأثیرگذار تلقی شود، کمی غیر
واقعی به نظر می رسد.» جسیکا کلارک از "مامامیا" معتقد بود که جلد و عنوان آلبوم در کنار هم پیامی دربارهٔ استفادهٔ تحقیرآمیز از واژهٔ «بیچ» (bitch) در فرهنگ عامه دارند و افزود: «او نه در حال تقویت شیءانگاری، بلکه در حال به سخره گرفتن آن است [...] این یک شوخی بزرگ است و کارپنتر نه سوژهٔ آن، بلکه اجراکنندهٔ آن است.» هلن کافی از "ایندیپندنت" باور داشت که منتقدان این جلد «تقریباً هیچ چیز دربارهٔ کارپنتر، موسیقی او یا بِرندش نمی دانند.» اما اسپکتر از "وگ" این جنجال را نتیجهٔ «جامعه ای به شدت متعصب» دانست. تیلور کرامپتون از "تایم" نیز این نظر را تأیید کرد و گفت: «دیگر کسی رابطهٔ جنسی ندارد» و نتیجه گرفت که «کارپنتر مشکل نیست. مشکل، فقدان ارگاسم ماست.» کارلی سایمون، که آلبوم سال ۱۹۷۵ او "Playing Possum"، جنجال مشابهی به دنبال داشت، از این جلد دفاع کرد و گفت: «به نظرم خیلی ملایم است. جلدهای بسیار پرزرق وبرق تری از این وجود داشته اند. [...] نمی دانم چرا او این قدر مورد انتقاد قرار گرفته است.» کارپنتر در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵ به این جنجال پاسخ داد و نسخه های جایگزین جلد آلبوم را برای پیش خرید منتشر کرد. او به شوخی این آثار جایگزین
را «تأییدشده توسط خدا» نامید. این تصاویر او را در لباسی رسمی در یک رویداد، در حالی که بازوی یک مرد کت وشلوارپوش را گرفته و به خارج از کادر نگاه می کند، نشان می دهند.
داگ اس. لی استاد علوم رایانه و (از سال ۲۰۲۵) رئیس بخش علوم رایانه در دانشگاه ایالتی نیویورک در اوسویگو است، جایی که او در برنامه نویسی همزمان و طراحی ساختارهای داده همزمان تخصص دارد. او در کمیته اجرایی فرآیند جامعه جاوا (Java Community Process) عضویت داشت و ریاست JSR 166 را بر عهده گرفته بود، که ابزارهای همزمانی را به زبان برنامه نویسی جاوا اضافه کرد. در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۰، داگ لی به کمیته اجرایی فرآیند جامعه جاوا اطلاع داد که برای انتخابات مجدد نامزد نخواهد شد. لی در سال ۲۰۱۲ دوباره به عنوان عضو آزاد هیئت مدیره اوپن جی دی کی انتخاب شد. انتشارات. او کتاب «برنامه نویسی همزمان در جاوا: اصول و الگوهای طراحی» را نوشت که یکی از اولین کتاب ها در این زمینه است. در سال ۲۰۰۰، ویرایش دوم آن منتشر شد. او همچنین نویسنده دی ال مالوک، یک پیاده سازی عمومی و پرکاربرد از مالوک است. جوایز. در سال ۲۰۱۰، او جایزه ارشد دال-نیگارد را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۳، او به عضویت انجمن ماشین های حسابگر درآمد.
معبد بزرگ تایوان (، ژاپنی: 村方村) عالی ترین معبد شینتو ژاپنی در تایوان در دوران استعمار ژاپن بود. این مکان در تایهوکو، تایوان، که اکنون ناحیه ژونگشان تایپه است، قرار داشت. در میان معابد شینتو که رسماً در تایوان مورد تأیید قرار گرفته اند، معبد بزرگ تایوان بالاترین رتبه را در بین همه آنها داشت. گراند هتل در محل سابق حرم قرار دارد. تاریخچه. پس از مرگ شاهزاده یوشی هیسا در سال ۱۸۹۵، فرماندار کل تایوان، نوگی مرسوکه، برنامه ریزی برای ساخت یک زیارتگاه به افتخار یوشی هیسا را آغاز کرد. در ابتدا، قرار بود این زیارتگاه در پارک یوانشان (圓山公園، که اکنون بخشی از پارک نمایشگاه تایپه است) ساخته شود. با این حال، جانشین نوگی، کوداما گنتارو، و طراح ارشد گوتو شینپی، تصمیم گرفتند آن را از طریق رودخانه کیلونگ به کوه جیانتان (劍潭山) منتقل کنند تا این مکان در ارتفاع بالاتری قرار گیرد. این نقطه دید به زیارتگاه اجازه می داد تا بر کل شهر مشرف باشد و آن را به نمادی برای قدرت استعماری امپراتوری ژاپن تبدیل کند. ساخت و ساز بین سال های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ به طول انجامید و زیارتگاه تکمیل شده به یوشی هیسا و کایتاکو سانجین (開拓三神، "سه خدای کامی پیشگام") اخت