Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کی روی یک ماشین مجازی اجرا میشود. برای استفاده بهتر اکثر زبان های برنامه نویسی مانند جاوا، پایتون و سی شارپ قبل از تفسیر به بایت کد ترجمه میشود . کامپایلر آنی(just-in-time compiler). برخی از ماشین های مجازی شامل یک کامپایلر آنی(JIT) هستند برای اینکه اجرای بایت کد ها بهبود یابد. درهنگامی که بایت کد توسط ماشین مجازی اجرا میشود اگر کامپایلر آنی متوجه تکرار قسمتی از بایت کد شود ان قسمت را به کد ماشین ترجمه میکند. کامپایلر آنی کد ماشین را در حافظه دخیره میکند که ماشین مجازی بتواند از ان استفاده کند. کامپایلر های آنی در تلاشند که بین زمان زیاد ترجمه شدن کد و زمان اجرای سریع کد تعادل ایجاد کنند. کامپایلر(compiler). یک کامپایلر برنامه ای را که به زبانی نوشته شده است را به زبان دیگری ترجمه می کند. بیشتر کامپایلرها به سه مرحله تقسیم می شوند: فرانت اند، بهینه سازی و بک اند. فرانت اند مسئول درک برنامه است. این اطمینان حاصل می کند که برنامه معتبر است و آن را به یک نمایش میانی، یک ساختار داده ای که توسط کامپایلر برای نمایش برنامه استفاده می شود، تبدیل می کند. بهینه سازی نماینده میانی بهبود می بخشد تا سرعت افزایش یابد یا ان
دازه فایل اجرایی کمتر شود که در نهایت توسط کامپایلر تولید می شود. بک اند نمایش میانی بهبود یافته را به زبان خروجی کامپایلر تبدیل می کند. اگر یک کامپایلر برای یک زبان برنامه نویسی سطح بالا زبان سطح بالای دیگری تولید کند ، آن را ترانسپایلر می نامند. ترانسپایلرها می توانند برای گسترش زبان های موجود یا ساده تر کردن توسعه کامپایلر با استفاده از اجراهای قابل حمل و بهینه سازی شده دیگر زبان ها (مانند C) استفاده شوند. ترکیب های مختلفی از تفسیر و کامپایل ممکن است و در بسیاری از پیاده سازی های زبان های برنامه نویسی مدرن، عناصری از هر دو وجود دارد. به عنوان مثال، زبان برنامه نویسی Smalltalk به طور سنتی با کامپایل به bytecode پیاده سازی می شود، که سپس توسط یک ماشین مجازی تفسیر یا کامپایل می شود. از آنجایی که bytecode Smalltalk در یک ماشین مجازی اجرا می شود، قابل حمل بر روی پلتفرم های سخت افزاری مختلف است. پیاده سازی های متفاوت. زبان های برنامه نویسی میتوانند چندین روش پیاده سازی داشته باشند. پیاده سازی های متفاوت میتوانند با زبان های متفاوت نوشته شده باشند و هرکدام راه های متفاوت خود را برای تفسیر یا ترجمه کد داشته باشند.
به طور مثال پیاده سازی پایتون شامل:
ون چوان یوان (Chinese: 文传源; زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۱۸ – درگذشته ۱ اکتبر ۲۰۱۹) یک مهندس هوانوردی و اتوماسیون چینی بود. او استاد و بنیانگذار دانشکده علوم اتوماسیون و مهندسی برق در دانشگاه بیهانگ. او اولین وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین (UAV) چین را در سال 1959 و اولین شبیه ساز پرواز در سال 1983را توسعه داد. به او جایزه پیشرفت علم و فناوری دولتی (در کلاس اول) در سال 1985 اهدا شد. سنین جوانی و تحصیل. ون در ۲۲ ژوئن ۱۹۱۸ در شهرستان شینقائو، کاونتی هنان هونان متولد شد. پدرش، ون بینگن، کشاورز بود. او در سال 1933 به مدرسه ی میانوالی یوی یون در چانگزا و در سال 1936 به مدرسه ی عادی شماره ی یک هونان وارد شد. هنگامی که جنگ دوم چین-جاپون در ژوئیه 1937 آغاز شد، ون و سایر دانش آموزان دبیرستان آموزش نظامی را که توسط رئیس استان ژانگ ژژونگ سازماندهی شده بود دریافت کردند. پس از آتش سوزی چانگشا در سال 1938 ، ون تلاش کرد تا یک نیروی چریکی را برای مقاومت در برابر تهاجم ژاپن به هونان سازماندهی کند، اما ناموفق بود. او به شمال غربی چین که از اشغال ژاپنی ها آزاد بود نقل مکان کرد و در مؤسسه مهندسی شمال غربی در رشته مهندسی هوانوردی تحصیل کرد. حرف
ه. جمهوری چین. پس از فارغ التحصیلی در سال 1943، ون به کار در کارخانه هواپیماسازی شماره 4 در گویلین ، تحت نیروی هوایی جمهوری چین منصوب شد. پس از تسلیم ژاپن در سال 1945، ون به هیئت علمی آکادمی نیروی هوایی جمهوری چین در Jianqiao ، Hangzhou پیوست. در سال 1948، در طول جنگ داخلی چین ، ون از آکادمی Jianqiao استعفا داد و به هونان بازگشت. او در فوریه 1949 به حزب کمونیست چین پیوست و به عنوان کمیسر سیاسی در نیروی چریکی کمونیست در هونان خدمت کرد. جمهوری خلق اولیه چین. پس از تأسیس جمهوری خلق چین ، ون در دسامبر 1949 به بخش آموزشی نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق تازه تأسیس پیوست. او به عنوان مشاور مکانیک خدمت کرد و سه کتاب درسی برای مهندسی هوانوردی نوشت، از جمله "ساختار هواپیمای MiG-15" . ون در جولای 1951 دانشیار دانشگاه شمال چین شد. هنگامی که دولت کمونیستی آموزش عالی چین را بر اساس مدل شوروی در سال 1952 سازماندهی مجدد کرد، ون به مؤسسه تازه تأسیس هوانوردی و فضانوردی پکن (دانشگاه بی هانگ کنونی) منتقل شد. در Beihang، او دپارتمان تجهیزات هواپیما، پیشین دانشکده علوم اتوماسیون و مهندسی برق را تأسیس کرد و به عنوان رئیس آن خدمت کرد.
او در سال 1962 به استادی کامل رسید. در سال 1957، ون و گروهش پیشنهاد ساخت یک وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین (UAV) یا پهپاد را دادند. اگرچه کارشناسان اتحاد جماهیر شوروی در مورد پیشنهاد او تردید داشتند، رئیس جمهور بی هانگ وو گوانگ آن را به نخست وزیر ژو انلای ارائه کرد و او این پروژه را تایید کرد. ون به عنوان طراح اصلی، طراحی پهپاد خود را بر اساس هواپیمای ترابری Nanchang Y-5 قرار داد.&lt;/link&gt;[ "" ] در فوریه 1959، اولین پهپاد چین، با نام پکن شماره 5، اولین پرواز خود را در پکن به پایان رساند. انقلاب فرهنگی و بعد از آن حرفه. هنگامی که انقلاب فرهنگی در سال 1966 آغاز شد، ون مورد آزار و اذیت قرار گرفت و بارها مورد ضرب و شتم و تحقیر قرار گرفت، گاهی اوقات توسط شاگردان خود. اما با شروع مجدد تحصیلات دانشگاهی پس از پایان انقلاب در سال 1355، او شکنجه گران سابق خود را بخشید و به تدریس دانشجویانی که او را کتک زده بودند، ادامه داد. در سال 1975، ون به عنوان طراح اصلی اولین شبیه ساز پرواز چین منصوب شد. این سیستم برای استفاده در سال 1983 تایید شد و در سال 1985 جایزه دولتی پیشرفت علم و فناوری (کلاس اول) را دریافت کرد در سال 19
87، ون مرکز تحقیقات سیستم کنترل پرواز را در بیهانگ تأسیس کرد. او در سال 1988 انجمن شبیه سازی سیستم چین را تأسیس کرد و به عنوان اولین رئیس آن فعالیت کرد. اگرچه به طور اسمی در سال 1988 بازنشسته شد، تا سال 2003 در دانشگاه بیهانگ تدریس کرد. او بیش از 150000 یوان برای بورسیه تحصیلی به دانشگاه اهدا کرد. در سپتامبر 2018، "جایزه دستاورد Lide Shuren" توسط دانشگاه به او اعطا شد. ون در 1 اکتبر 2019 در پکن درگذشت. او 101 سال داشت.
مرتضی کُهزادی (متولد ۱۳۶۱) طراح گریم و چهره پرداز ایرانی است. او برای فیلم "احمد"، برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین چهره پردازی از جشنوارهٔ چهل و دوم فیلم فجر شد. او همچنین در چهلمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای فیلم "ضد"، نامزد سیمرغ بلورین بهترین چهره پردازی شد.
گوئی هایچائو (چینی متولد نوامبر ۱۹۸۶) یک مهندس هوافضا، محقق و استاد چینی ها که به عنوان بخشی از برنامه شنگجو انتخاب شده است. برخلاف تمام فضانوردان قبلی، گوئی اولین فضانورد غیرنظامی چینی است که در سپاه فضانوردان ارتش آزادیبخش خلق نام نویسی نکرده است و اولین متخصص محموله در مأموریت در برنامه فضایی سرنشین دار چین است. سنین جوانی و تحصیل. گوی هایچائو در بائوشان، استان یون نان، چین در خانواده ای کشاورز به دنیا آمد. او در مدرسه ابتدایی مرکزی یائوگوان (اکنون مدرسه مرکزی شهر یائوگوان، شهرستان شیدیان)، مدرسه راهنمایی یائوگوان (محلی به نام "مدرسه راهنمایی شماره ۳ شیدیان") و مدرسه راهنمایی شیدیان (مدرسه راهنمایی شماره ۱ شیدیان) تحصیل کرد. او به ترتیب در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۴ مدرک کارشناسی مهندسی و پی اچ دی را در رشته مهندسی هوافضا از دانشگاه بیهانگ، پکن، چین دریافت کرد. شغل دانشگاهی. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷، او به طور متوالی در گروه علوم و مهندسی زمین و فضا، دانشگاه یورک، تورنتو، کانادا، و گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه رایرسون (دانشگاه متروپولیتن تورنتو از سال ۲۰۲۲)، تورنتو، پژوهشگر فوق دکترا بود. وی از سال ۲۰۱۷ دانشیار دانشکده
فضانوردی دانشگاه بی هانگ بوده است. علایق تحقیقاتی او شامل دینامیک فضاپیما، کنترل غیرخطی، و تئوری تخمین، با تأکید بر کاربرد در سیستم های فضایی است. حرفه فضایی. هنگامی که گی هایچائو در بهار ۲۰۱۸ متوجه شد که دفتر پروازهای فضایی انسانی و مرکز آموزش فضانوردی چین علاوه بر خلبانان جنگنده، به دنبال کارشناسان غیرنظامی محموله برای استفاده و توسعه ایستگاه فضایی چین هستند، فوراً تماس گرفت. . از ۲۵۰۰ کاندیدای پذیرفته شده پس از بررسی مدارک درخواست، ۱۸ فضانورد پس از یک فرایند انتخاب سه مرحله ای که در سپتامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید، پذیرفته شدند، از جمله چهار متخصص محموله، که یکی از آنها Gui Haichao علیرغم نزدیک بینی خفیفش بود. از بین چهار کارشناس محموله، گی هایچائو تنها فردی بود که مدرک دانشگاهی داشت. مراسم رسمی سوگند برای گروه انتخابی جدید در ۱ اکتبر ۲۰۲۰، تعطیلات ملی چین برگزار شد. گوی هایچائو، که قبلاً در ژوئیه ۲۰۲۰ به حزب کمونیست چین پیوسته بود، اکنون اولین فضانورد غیرنظامی بود. شنژو ۱۶. بعداً او در ژوئن ۲۰۲۰ به عنوان متخصص بار در مأموریت شنژو ۱۶ منصوب شد، بنابراین اولین غیرنظامی چینی از گروه ۳ در فضا در ۳۰ می ۲۰۲۳ شد او م
سئول عملیات محموله های آزمایشی علوم فضایی در مدار است.
چی فارن ( Chinese ; متولد 1933) یک مهندس هوافضای چینی و طراح اصلی فضاپیمای چینی از زمان پرتاب نمونه اولیه فضاپیمای سرنشین دار Shenzhou در سال 1999 است. چی در سال 1933 در Wafangdian ، Liaoning ، چین به دنیا آمد و در سال 1957 از موسسه هوانوردی و فضانوردی پکن فارغ التحصیل شد چی در تحقیق و طراحی اولین ماهواره جمهوری خلق چین - دونگ فانگ هنگ ۱ شرکت کرد که با موفقیت پرتاب شد و در سال 1970 در مدار باقی ماند. او سپس در سال 1992 پس از بازنشستگی کیان ژئوسن به عنوان طراح کلی فضاپیمای چین منصوب شد. چی، آکادمیسین آکادمی مهندسی چین و آکادمی بین المللی فضانوردی است. او در سال 2019 وارد تالار مشاهیر فدراسیون بین المللی فضانوردی شد، سومین عضو چینی پس از وانگ ژیجی و لانگ لهائو .
لی پیایو ( simplified Chinese ; ۱ ژوئن ۱۹۳۳ – ۲ فوریه ۱۹۹۶) یک سیاستمدار چینی بود. او در شهرستان کانگوو ، گوانگشی ، پسر لی جیشن ، بنیانگذار کمیته انقلابی کومینتانگ چین (RCCK)، یک جناح جدا شده از کومینتانگ که با کمونیست ها همکاری می کرد، به دنیا آمد. او از سال 1992 تا زمان مرگش در سال 1996 به عنوان رئیس RCCK و از سال 1993 تا 1996 نایب رئیس کمیته دائمی کنگره ملی خلق بود. در فوریه 1996، لی توسط ژانگ جینلونگ (张金龙)، یک نگهبان امنیتی 18 ساله از پلیس مسلح مردم (PAP) کشته شد. طبق اسناد دادگاه، لی به خانه بازگشت و ژانگ را در میانه تلاش برای سرقت دستگیر کرد. پس از یک کشمکش فیزیکی، ژانگ بارها و بارها لی را با یک برش از آشپزخانه خانه خرد کرد و لی تا حد مرگ خونریزی کرد. ژانگ سپس به غارت آپارتمان لی ادامه داد و یک دوربین گران قیمت، یک ژاکت چرمی و سایر کالاها را با خود حمل کرد. او توسط یکی از همسایگان کشف شد و ماجرا را به پلیس گزارش داد. ژانگ دستگیر و به اعدام محکوم شد. در نتیجه این حادثه، سپهبد با ژونگتان، فرمانده PAP از کار برکنار شد.
مگی شایان چنگ یک ریاضیدان کاربردی و دانشمند کامپیوتر است که به عنوان استاد ریاضیات کاربردی در موسسه فناوری ایلینوی کار می کند، جایی که او مرکز محاسبه علمی بین رشته ای را هدایت می کند. علاقه های تحقیقاتی او شامل امنیت سایبری و یادگیری ماشین است. تحصیلات و شغل. چنگ دارای مدرک لیسانس و فوق لیسانس از دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن است . او مدرک دکتری خود در علوم کامپیوتر در سال 2003 از دانشگاه مینه سوتا را به پایان رساند.. او پس از اتمام دکترای خود، استادیار علوم کامپیوتر در دانشگاه علم و صنعت میسوری شد. او در سال 2016 به دانشکده مدیریت مارتین تاچمن موسسه فناوری نیوجرسی نقل مکان کرد، و در سال 2018 به موسسه فناوری ایلینوی نقل مکان کرد، و در سال 2020 به استادی کامل ارتقا یافت
سیم پیچی سبدی (یا سیم پیچی سبدبافت یا سیم پیچی لانه زنبوری یا سیم پیچی پراکنده) یک روش سیم پیچی برای پیچیدن سیم در یک پیچه است. الگوی سیم پیچی برای قطعات الکترونیکی فرکانس رادیویی با سیم های موازی زیاد مانند سلف ها و ترانسفورماتورها استفاده می شود. الگوی این سیم پیچ مقدار سیم در حال کار در تعداد دورهای هم جاور و موازی را کاهش می دهد. سیم های موجود در لایه های متوالی یک سیم پیچ سبدی در زوایای بزرگ، تا حد امکان نزدیک به ۹۰ درجه از یکدیگر عبور می کنند، که باعث کاهش اتلاف انرژی به دلیل تزویج-متقاطع الکتریکی بین سیم ها در فرکانس های رادیویی می شود. هدف. روش سیم پیچی سبد برای سیم پیچ هایی که برای استفاده در فرکانس های ۵۰ کیلوهرتز و بالاتر طراحی شده اند استفاده می شود تا دو عارضه جانبی نامطلوب، اثر مجاورتی و ظرفیت پارازیتی، که در بخش های موازی طولانی سیم حامل-جریان ایجاد می شوند، کاهش دهد. اثر مجاورتی در یک سیم توسط میدان مغناطیسی ناشی از جریان جاری در سیم های موازی کنارهم، مانند حلقه های دیگر در همان سیم پیچ، ایجاد می شود. اگر دو سیم مجاور جریانی را در یک جهت حمل کنند، آنگاه این اثر در هر دو احساس می شود – میدان مغ
ناطیسی سیم های مجاور باعث می شود جریان در هر سیم در ناحیه کوچکی در دورترین سطح سیم از سیم های مجاور متمرکز شود. تمرکز جریان در امتداد بخش کوچکی از رسانا مقاومت سیم را افزایش می دهد و در نتیجه اتلاف انرژی را افزایش می دهد. در فرکانس های رادیویی متوسط و بالا، افزایش مقاومت سلف می تواند پهنای باند مدارهای هماهنگی را افزایش دهد و انتخاب پذیری فرکانس مدار یا ضریب کیفیت را کاهش دهد. ظرفیت مزاحم نتیجه چرخش موازی سیم است که به عنوان صفحات خازن عمل می کند و بار را بین سیم های مجاور ذخیره می کند. ظرفیت پارازیتی می تواند باعث شود سیم پیچ در یک یا چند فرکانس خودتشدید شود، که با تشدید تنظیم شده موردنظر تداخل می کند و جریان را در فرکانس خودتشدید بازتاب و مسدود می کند. متأسفانه سیم پیچی پیچهٔ سبدبافت اندازه فیزیکی پیچه را افزایش می دهد که باعث افزایش اندوکتانس نشتی می شود. مواد و روش ها. سیم پیچ های سبدی اغلب با سیم لیتز پیچیده می شوند، سیم نازک چند رشته ای که هر رشته به صورت جداگانه عایق بندی می شود، که تلفات را بیشتر کاهش می دهد. عایق پنبه یا پارچه از نقطه نظر مکانیکی در طول فرایند سیم پیچی مهم است، زیرا سیم لاکی لعابی مع
مولی اصطکاک سطحی کافی را بین لایه های پیچه برای نگه داشتن پیچه ها در زوایای بزرگ ایجاد نمی کند.
ژو فنگلیان ( simplified Chinese ; متولد نوامبر 1977) یک دیپلمات چینی است که در حال حاضر به عنوان معاون مدیر و سخنگوی دفتر اطلاعات در دفتر امور تایوان در شورای دولتی فعالیت می کند. اوایل زندگی. زو در سال 1977 در میژو ، استان گوانگدونگ ، در خانواده ای فقیر از قومیت هاکا به دنیا آمد. پدرش یک کارگر ساختمانی و مادرش یک فروشنده کوچک خیابانی بود. در مدرسه راهنمایی، زو به عنوان مانیتور سالن خدمت می کرد. او در سال 1996 در رشته زبان های خارجی از دانشگاه بیهانگ فارغ التحصیل شد و سپس در سال 2000 در مقطع کارشناسی ارشد در رشته زبان های خارجی از همان موسسه فارغ التحصیل شد. زو فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت دولتی در دانشگاه Tsinghua است. حرفه دیپلماتیک. در جولای 2003، او به دفتر امور تایوان (TAO) شورای دولتی جمهوری خلق چین پیوست. از سپتامبر 2010 تا ژانویه 2019، او به عنوان معاون مدیر و مدیر دفتر امور هنگ کنگ ، ماکائو و تایوان TAO خدمت کرد. او در آگوست 2019 به عنوان معاون اداره اطلاعات TAO منصوب شد و بعداً در نوامبر 2019 به عنوان سخنگوی نیز منصوب شد. بیانیه. در 29 مارس 2021، زمانی که برندهای پوشاک غربی در پاسخ به نقض حقوق
بشر در آن منطقه، پنبه را از سین کیانگ تحریم کردند، ژو اظهار داشت: نیروهای خارجی ضد چین برای لکه دار کردن تصویر سرزمین اصلی، تضعیف امنیت و ثبات سین کیانگ و مهار توسعه سرزمین اصلی، شایعاتی مانند " کار اجباری " و " نسل کشی " را جعل کردند. آنها از پنبه برای صحبت کردن در مورد چیزها استفاده می کنند و قصد مستی نوشیدن مشروبات الکلی نیست، بلکه تهمت زدن و تهمت زدن است. در 6 نوامبر 2021، ژو اعلام کرد که چین حامیان جنبش استقلال تایوان را از نظر کیفری مسئول خواهد دانست. یک لیست سیاه ایجاد شد که آنها را با عدم اجازه ورود به چین و مناطق اداری ویژه هنگ کنگ و ماکائو و ممنوعیت آنها و نهادهایشان از انجام تجارت در چین جریمه می کرد. ژو همچنین در مورد هواداران استقلال تایوانی اظهار داشت: کسانی که اجداد خود را فراموش می کنند، به سرزمین مادری خیانت می کنند و کشور را تجزیه می کنند، هرگز عاقبت به خیر نخواهند شد و توسط مردم طرد و توسط تاریخ مورد قضاوت قرار خواهند گرفت. در 31 مارس 2022، ژو از جوانان تایوانی خواست تا تجارت خود را در چین شروع کنند و گفت: فرصت هایی که چین می تواند ارائه دهد فراتر از تصور شماست.
هفت پسر دفاع ملی ( Chinese ) گروهی از دانشگاه های دولتی وابسته به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین است. به طور گسترده اعتقاد بر این است که آنها مشارکت و پروژه های علمی نزدیک با ارتش آزادیبخش خلق دارند. دانشگاه ها. دانشگاه های هفت پسر دفاع ملی عبارتند از: بازدیدها. سه چهارم فارغ التحصیلان دانشگاهی که توسط شرکت های دولتی مرتبط با دفاع در چین استخدام می شوند از هفت پسر هستند. هفت پسر حداقل نیمی از بودجه تحقیقاتی خود را به محصولات نظامی اختصاص می دهند. به گفته مؤسسه هوور ، هفت پسر "به عنوان مسیرهای اصلی برای برداشت تحقیقات ایالات متحده و انحراف آن به کاربردهای نظامی عمل می کنند." در سال 2020، دولت ایالات متحده دانشجویان مدارس هفت پسر را از تحصیل در برنامه های تحصیلات تکمیلی در ایالات متحده منع کرد.
تاراکو نام باستانی شهر کنونی تاراگونا در کاتالونیا، اسپانیا است. این شهر قدیمی ترین سکونتگاه رومی در شبه جزیره ایبری بود و پس از تأسیس استان هیسپانیا تاراکوننسیس در امپراتوری روم، به پایتخت این استان تبدیل شد. در سال ۲۰۰۰، مجموعه باستان شناسی تاراکو توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شد. تاریخ. منشأ و جنگ دوم پونیک. مراحل تسخیر از۲۲۰ تا ۱۹ ، قرن پنجم قبل از میلاد توسط ایبریایی ها، عمدتاً در دره ابرو، سکونت داشت که با یونانیان و فینیقی هایی که در ساحل مستقر بودند، روابط تجاری داشتند. تاراکو اولین بار پس از ورود گنایوس کورنلیوس اسکیپیون کالوس به امپوریا در سال ۲۱۸ قبل از میلاد در آغاز جنگ دوم پونیک که با تسخیر رومی ها در هیسپانیا آغاز شد. رومی ها یک میدان تأمین پونیک برای نیروهای هانیبال را در نزدیکی سیسیس تسخیر کردند و شهر را گرفتند. اندکی بعد، رومی ها "نه چندان دور از تاراکو" مورد حمله قرار گرفتند. سیسیس و تاراکو ممکن است یک شهر بوده باشند. سیسیس ممکن است با کسه، نامی که بر روی سکه های ایبریایی از قرن اول و دوم قبل از میلاد وجود دارد و با استانداردهای وزنی رومی مشخص شده بود، برابر باشد. در سال ۲۱۷ قبل از
میلاد، نیروهای تقویتی رومی به فرماندهی پابلیوس اسکیپیون رسیدند و او و برادرش گنایوس کورنلیوس به تقویت استحکامات تاراکو و ایجاد یک بندر نظامی نسبت داده شده اند. دیوار شهر رومی احتمالاً بر روی دیوار قدیمی تر که به سبک سنگ تراشی ایبریایی بود، ساخته شده است. پس از مرگ برادران اسکیپیون، تاراکو بین سال های ۲۱۱ و ۲۱۰ قبل از میلاد، پایگاه زمستانی اسکیپیون آفریکانوس (پسر پابلیوس) بود و او در اینجا با قبایل هیسپانیا در کنونتوس ملاقات کرد. جمعیت عمدتاً در طول جنگ به رومی ها وفادار بودند و ماهیگیران تاراکو (پیسکاتورس تاراکوننسس) با قایق های خود در محاصره کارتاژو نووا خدمت کردند. جمهوری روم. تسخیر شبه جزیره ایبری توسط رومی ها بیش از ۲۰۰ سال طول کشید. در طول دو قرن بعد، تاراکو به عنوان پایگاه تأمین و اردوگاه زمستانی در طول جنگ ها علیه سلتایبری ها باقی ماند، همان طور که در طول جنگ دوم پونیک بود. بنابراین، در این دوره حضور نظامی قوی در این منطقه وجود داشت، احتمالاً در بالاترین منطقه از بخش تاریخی کنونی شهر که به نام پارت آلتای شناخته می شود. در سال ۱۹۷ قبل از میلاد، تمام مناطق تسخیر شده، حتی نوارهای باریک در طول ساحل مدیتران
ه، بین استان های جدید هیسپانیا اولتریور و هیسپانیا کیتریور تقسیم شدند. پایتخت هیسپانیا کیتریور عمدتاً کارتاژو نووا بود، اما استرابون می گوید که فرمانداران نیز در تاراکو اقامت داشتند. وضعیت قانونی تاراکو احتمالاً به عنوان کنونتوس سیویوم رومانوروم (کنونتوس = اجتماع شهروندان رومی استان) در طول جمهوری بود، با دو ماگیستری (مدیران غیرنظامی) در رأس آن. گایوس پورسیوس کاتو، کنسول در سال ۱۱۴ قبل از میلاد، تاراکو را به عنوان محل تبعید خود در سال ۱۰۸ انتخاب کرد، که نشان می دهد تاراکو در آن زمان یک شهر آزاد یا حداقل یک متحد بوده است. هنگامی که سزار حامیان پمپیوس را در سال ۴۹ قبل از میلاد در ایلردا (لریدا) شکست داد، تاراکو ارتش او را با غذا تأمین کرد. احتمالاً تاراکو پس از پیروزی سزار در موندا، حدود ۴۵ قبل از میلاد، وضعیت کولونیا را با لقب یولیا در نام رسمی خود دریافت کرد: کولونیا یولیا اوربس تریومفالی تاراکو، که در طول امپراتوری باقی ماند. عصر آگوستوس. سیرک رومی در سال ۲۷ قبل از میلاد، آگوستوس استان های رومی را دوباره سازماندهی کرد، هیسپانیا کیتریور با استان بزرگ تر هیسپانیا تاراکوننسیس جایگزین شد، نام آن از پایتخت آن گرف
ته شده بود و شامل سرزمین های تسخیر شده در مرکز، شمال و شمال غربی هیسپانیا بود. در همان سال، آگوستوس برای نظارت بر مبارزات در کانتابریا به اسپانیا رفت و به دلیل وضعیت سلامت ضعیفش ترجیح داد در تاراکو بماند. ظاهراً، آگوستوس در شهر یک قربانگاه ساخته بود و داستانی توسط خطیب کوینتیلیان ذکر شده که ساکنان تاراکو به آگوستوس افتخار می کردند که یک درخت نخل به طور معجزه آسا روی قربانگاه رشد کرده است. او با خشکی جواب داد که این به این معنی است که آن قربانگاه خیلی مورد استفاده قرار نمی گیرد. به زودی پس از رسیدن، جاده قدیمی هرکولیا به ویا آگوستا تبدیل شد. یک سنگ نبشته، در پلاسا د بروس تاراگونا پیدا شده، جاده بین ۱۲ و ۶ قبل از میلاد را ذکر می کند که به بارسینو به سمت شمال شرقی و درتوسا، ساگنتوم و (والنتیا) به سمت جنوب منتهی می شود. شهر تحت آگوستوس شکوفا شد. نویسنده پومپونیوس مِلا آن را در قرن اول میلادی این گونه توصیف می کند: "تاراکو غنی ترین بندر در این ساحل است" تاراکو تحت آگوستوس و تیبریوس سکه های خود را با تصاویری از فرقه امپراتوری و نوشته های CVT، CVTT یا CVTTAR ضرب می کرد. پس از مرگ آگوستوس در سال ۱۴ میلادی، امپراتور ب
ه طور رسمی به مقام الهی رسید و در سال ۱۵ میلادی یک معبد به افتخار او ساخته شد، احتمالاً در محله شرقی شهر یا نزدیک به فوروم استعماری، همان طور که تاسیتوس در آنال های خود ذکر کرده است.
حق به شهر مفهومی و شعاری است که بر ضرورت شمول (inclusivity)، دسترسی پذیری و دموکراسی در فضاهای شهری تأکید دارد. این ایده نخستین بار توسط فیلسوف فرانسوی، آنری لوفور، در کتاب 1968 با عنوان "Le Droit à la Ville" (حق به شهر به زبان فرانسوی) مطرح گردید. لوفور در این کتاب استدلال می کند که فضای شهری نباید صرفاً تحت سلطه نیروهای بازار، مانند کالا یی سازی و سرمایه داری باشد، بلکه باید توسط شهروندانی که در آن زندگی می کنند، شکل گیرد و اداره شود. مفهوم «حق به شهر» توسط مجموعه ای از جنبش های اجتماعی و کنشگران شهری در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته و به عنوان شعاری برای عدالت اجتماعی بیشتر و دموکراسی در محیط شهری به کار می رود. «حق به شهر» می تواند طیفی از مطالبات را در بر بگیرد، از جمله: درخواست برای مسکن یارانه ای دولتی، دسترسی به فضاهای عمومی، مشارکت در حکمرانی شهری، و قوانینی علیه جابجایی اجباری و فرایند اعیانی سازی (به انگلیسی Gentrification). تمام این مطالبات با هدف مقابله با نابرابری های فضایی در مناطق شهری مطرح می شوند. لوفور این ایده را به طور خلاصه چنین بیان می کند: «درخواستی برای دسترسی متحول شده و نو به ز
ندگی شهری.» دیوید هاروی، جغرافیادان و نظریه پرداز اجتماعی که سهم بسیاری در گسترش و استفاده از مفهوم حق به شهر دارد، آن را این گونه توصیف می کند: «حق به شهر بسیار فراتر از آزادی فردی برای دسترسی به منابع شهری است؛ این حقی است برای دگرگون کردن خودمان از طریق دگرگون کردن شهر. افزون بر این، این حق، حقی جمعی است نه فردی، چراکه این دگرگونی ناگزیر وابسته به اعمال قدرتی جمعی برای بازآفرینی فرایندهای شهری سازی است. آزادی برای ساختن و بازساختن شهرها و خودمان، به باور من، یکی از ارزشمندترین و در عین حال یکی از نادیده گرفته شده ترین حقوق بشر ماست.»
ایونت سینماز () یا () بزرگ ترین گروه زنجیره سینما در کشور استرالیا و نیوزیلند است که در حال حاضر مالک بیش از ۱۴۰ پردیس سینمایی در سراسر جهان است. این گروه سینمایی که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شده دارای ۵۳ پردیس سینمایی در استرالیا، ۲۰ پردیس سینمایی در نیوزیلند و یک پردیس سینمایی در فیجی است. در بعضی از مجموعه های سینمایی ایونت سینماز نمایش فیلم ها به صورت آی مکس، دیجیتال سه بعدی، چهاربعدی اکس، اسکرین اکس و سینمای روباز برای مخاطبین ارائه می شود.
عزیزاحمد عبدالله مشهور به عزیز گَردی نویسنده و مترجم کرد تبار زاده سلیمانیه عراق بود.عزیز گردی در نوجوانی مطالعه زبان های خارجی را آغاز کرد.&lt;br&gt; عزیز گردی ضمن اشراف کامل به لهجه های کرمانجی، سورانی و هورامی زبان کردی و تحصیل به زبان فرانسه در دانشگاه بغداد، بر زبان های انگلیسی، عربی و فارسی هم مسلط بود. عزیز گردی مطالعه، تألیف و ترجمه را بر ازدواج، تشکیل خانواده و تدریس در دانشگاه ترجیح داد و در زادگاه خود روستای «بحرکه» در حومه اربیل با ادبیات عجین شد.
دینا الودیدی (زاده ۱ اکتبر ۱۹۸۷) خواننده، آهنگساز و بازیگر مصری است. دینا نوازندهٔ اصلی یک بند موسیقی شناخته شده است که به طور گسترده بر تلفیق موسیقی محلی مصر و موزیک بین المللی متمرکز هستند. اوایل زندگی. دینا در جیزه مصر به دنیا آمد و رشد یافت. او رشتهٔ ادبیات شرقی، با گرایش ادبیات ترکی و فارسی، را در دانشگاه قاهره دنبال کرد و در سال ۲۰۰۸ میلادی با اخذ مدرک خود، فارغ التحصیل شد و مدتی را به عنوان مترجم و راهنمای تور در مصر گذراند. دینا کار خود را به عنوان خواننده با پیوستن به کارگاه تئاتری در سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. او چندین نوع موسیقی سنتی را با کمک ماجد سلیمان آزمود اما کار تئاتر را ترک کرد و سپس با چندین نوازنده مستقل مصری مانند فتحی سلامه، برنده جایزه گرمی، و کاملیا جبران شروع به همکاری کرد. استعداد. دینا پس از ترک محیط نمایشی، یک گروه موسیقی با ۶ عضو تأسیس کرد و در سال ۲۰۱۱ گروه او به شهرت رسید؛ به ویژه در کوران انقلاب ۲۵ ژانویه مصر. او در جریان انقلاب های بهار عربی آهنگ «بگذارید به رؤیا بپردازیم» را خواند که ترانه ای در مورد مصر و تونس است و او ترانه را به عنوان هنرمندی به نمایندگی از مصر، با همکاری گروه تو
نسی مسار اجباری و تامر شلبی و با همراهی مهدی رباح ، امین دریدی و محمد بن جماع خواند. پروژه نیل. در سال ۲۰۱۳، دینا بخشی از «پروژه نیل» بود، یک انجمن فرهنگی برای خوانندگان و متفکران مصری؛ در این پروژه او آهنگ خود «یا جنوبی» را منتشر کرد، که در آن نشان داد تا چه حد زندگیش تحت تأثیر رود نیل قرار گرفته است.
فولاد آلومینیومی فولادی است که در فرآیندی مشابه با گالوانیزه گرم ، با آلومینیوم یا آلیاژ آلومینیوم-سیلیکون روکش شده است. قطعه کار فولاد در آلومینیوم مذاب غوطه ور می شود تا یک پیوند فلزی محکم بین فولاد و یک پوششی بر روی فولاد ایجاد کند. این محصول دارای ترکیبی منحصر به فرد از خواص است که نه فولاد به تنهایی و نه آلومینیوم به تنهایی دارد. فولاد آلومینیومی نسبت به فولاد خالص در برابر خوردگی مقاوم تر است، در حالی که خواص فولاد را در دمای پایین تر از نقطه ذوب آلومینیوم، 800 درجه سانتی گراد (1470 درجه فارنهایت) حفظ می کند. کاربردهای متداول شامل مبدل های حرارتی در کوره های مسکونی، واحدهای HVAC تجاری روی پشت بام، صدا خفه کن خودرو، اجاق گاز، آشپزخانه، آبگرمکن، شومینه، مشعل کباب پز، و تابه پخت است. فولاد آلومینیومی گرما را موثرتر از فولاد خالص انتقال می دهد. فولاد آلومینیومی اغلب در جاهایی استفاده می شود که فولاد گالوانیزه ممکن است در طول تاریخ مورد استفاده قرار گرفته باشد، با این تفاوت که اشکالات فولاد گالوانیزه را ندارد. بسته به آلیاژ آلومینیوم مورد استفاده، ویژگی های این ماده متفاوت است. ویژگی های فولاد و آلومینیوم. د