Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گروه های محیط زیستی و عدالت اجتماعی مانند گرین پیس، گرین و بلک کراس (در نوامبر ۲۰۱۰ برای ارائه حمایت قانونی از اعتراضات علیه موج کاهش شدید بودجه دولت تأسیس شد)، آشپزخانه جامعه پناهندگان و ریکال د پاور (ریکال د پاور یک شبکه اقدام مستقیم مستقر در بریتانیا است که برای عدالت اجتماعی، زیست محیطی و اقتصادی مبارزه می کند) در این جشنواره حضور داشته اند. این گردهمایی در زمینه انرژی های تجدیدپذیر پیشگام بوده و هر گردهمایی با باد، خورشید و نیروی انسانی کار می کند. بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، مالی اسکات کاتو، نماینده پارلمان اروپا از حزب سبز و اقتصاددان، بارونس جنی جونز، ناتالی بنت، رهبر حزب سبز و کارولین لوکاس، نماینده پارلمان از حزب سبز، این لایحه را در انجمن سخنرانان جشنواره با اوا جاسیویچ، فعال رادیکال، راب ایوانز، روزنامه نگار گاردین، اعضای گروه رادیکال روتس، هکتور کریستی، فعال ضد محصولات تراریخته و سایمون فیرلی، سردبیر مجله لند و بسیاری دیگر به اشتراک گذاشتند. در سایت جشنواره چندین بخش مجزا وجود دارد از جمله: اگرچه گردهمایی سبز در درجه اول یک جشنواره موسیقی نیست، اما موسیقی زنده در چندین صحنه و مکان کوچک اجرا می شود
. از جمله اجراکنندگان گذشته می توان به ۳ دفت مانکیز، بانکو د گایا، نیک ترنر، مارتا تیلستون، رادیکال دنس فکشن، سیز دی دی و ترنس گلوبال آندرگراند اشاره کرد. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
«متأسفم برای شخص دیگری اینجام» () ترانه ای از خواننده و ترانه پرداز آمریکایی، بنسون بون است که در ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ به عنوان تک آهنگ آغازین از دومین آلبوم استودیویی او با نام "قلب آمریکایی" (۲۰۲۵) منتشر شد. آهنگسازی. «متأسفم برای شخص دیگری اینجام» در سبک پاپ راک است. این ترانه دارای سینت سایزرهای ضرب آهنگ دار و حلقهٔ درامی با ریتمی پرانرژی است. از نظر مضمونی، ترانه به موضوع عبور از یک رابطه و نداشتن کینه یا احساس منفی نسبت به عشق گذشته می پردازد. بنسون بون در متن ترانه، دیداری ناگهانی با معشوق پیشینش را توصیف می کند؛ درحالی که در یک رستوران منتظر شریک فعلی اش است و ناچار می شود از آن شخص قدیمی عذرخواهی کند. او با تردید برای شکستن دل او روبه روست، اما توضیح می دهد: «موضوع شخصی نیست.»
بیژن اشتری (۱۳۳۹ – ۱۸ خرداد ۱۴۰۴) مترجم، روزنامه نگار و منتقد سینمای ایرانی بود. او بیشتر به خاطر ترجمهٔ آثاری در حوزهٔ تاریخ معاصر جهان، به ویژه تاریخ شوروی و کشورهای بلوک شرق و نیز زندگی نامه های رهبران سیاسی شهرت یافت. زندگی و فعالیت حرفه ای. بیژن اشتری در سال ۱۳۳۹ در اراک متولد شد. او فارغ التحصیل رشتهٔ میکروب شناسی از دانشگاه تهران بود، اما علاقهٔ شخصی اش به تاریخ، او را به سمت ترجمه و نگارش کتب تاریخی سوق داد. او از نوجوانی به مطالعه و پژوهش تاریخی علاقه مند بود و فعالیت حرفه ای خود را در اوایل دههٔ ۱۳۶۰ با روزنامه نگاری و نقد فیلم در نشریات سینمایی، از جمله مجلهٔ «دنیای تصویر»، آغاز کرد. وی مدتی نیز در زمینهٔ نشر فعالیت داشت. اشتری فعالیت های ترجمه و نگارش را به طور پیوسته از اواخر دههٔ ۱۳۷۰ شمسی آغاز کرد و طی دو دهه، ده ها عنوان کتاب و مقاله از او به چاپ رسید. آثار. بیژن اشتری بر ترجمهٔ آثار تاریخی، زندگی نامه های چهره های سیاسی، و تحلیل جنبش های اجتماعی تمرکز داشت. بسیاری از ترجمه های او در حوزهٔ تاریخ شوروی و کمونیسم بودند. فعالیت مطبوعاتی و رسانه ای. بیژن اشتری علاوه بر ترجمه، به عنوان روزنامه نگار
و منتقد سیاسی نیز شناخته می شد. او با نشریات سینمایی همکاری داشت و به طور فعالانه در صفحهٔ شخصی خود در اینستاگرام به تحلیل های سیاسی و تاریخی می پرداخت. سبک و رویکرد. ترجمه های اشتری به دلیل زبان روان، دقت و وفاداری به متن اصلی و توانایی در انتقال مفاهیم پیچیده به خوانندگان مورد توجه قرار گرفته اند. اشتری، به گفتهٔ خودش، همواره می کوشید تا نگاهی بی طرفانه و تحلیلی نسبت به مسائل تاریخی داشته باشد و از هرگونه تعصب ایدئولوژیک دوری کند. انتخاب متون و سوژه های چالش برانگیز از ویژگی های بارز آثار او بود. او در ترجمه هایش، دقت و وفاداری به متن اصلی را سرلوحهٔ کار خود قرار می داد. بازتاب و تأثیر. بیژن اشتری با آثار پژوهشی و ترجمه های خود، در میان پژوهشگران و دانشجویان تاریخ معاصر ایران و تاریخ تطبیقی کمونیسم جایگاه ویژه ای داشت. بسیاری از علاقه مندان به تاریخ، ترجمه های او را از جدی ترین منابع بررسی تاریخ شوروی و بلوک شرق می دانند. فعالان فرهنگی، پژوهشگران و روزنامه نگاران ایرانی، آثارش را فاخر، آموزنده و تأثیرگذار خواندند و بر نقش او در روشن گری ابعاد تاریخ معاصر و آگاهی بخشی به نسل های جدید تأکید کردند. درگذشت. بی
ژن اشتری مدت ها با بیماری قلبی مواجه بود. برخی منابع نیز از ابتلایش به سرطان خبر داده بودند. در ۱۸ خرداد ۱۴۰۴ در سن ۶۴ سالگی بر اثر ایست قلبی در منزلش در تهران درگذشت. مراسم تشییع وی روز ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ با حضور تعدادی از نویسندگان و مترجمان در خانه هنرمندان ایران انجام شد. در این مراسم محمدعلی ابطحی بر پیکر او نماز خواند. وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا در کنار مرتضی راوندی به خاک سپرده شد.
دستورالعمل های ریسک بهبودیافته با سخت افزار قابلیت محور (به انگلیسی: Capability Hardware Enhanced RISC Instructions یا به اختصار CHERI) یک فناوری است که برای بهبود امنیت در پردازنده های ریسک (RISC) طراحی شده است. هدف CHERI رفع علت ریشه ای مشکلات ناشی از نبود ایمنی حافظه در پیاده سازی های رایج زبان های برنامه نویسی مانند C و سی++ است که مسئول حدود ۷۰٪ از آسیب پذیری های امنیتی در سیستم های مدرن هستند. این سخت افزار با اختصاص دادن قواعد دسترسی مجزا به هر ارجاع به هر قطعه از داده یا منابع سیستمی کار می کند. این کار مانع از دسترسی یا تغییر چیزهایی می شود که برنامه ها نباید به آن ها دسترسی داشته باشند. همچنین، این فناوری فریب دادن بخشی از یک برنامه برای دسترسی یا تغییر چیزی که باید به آن دسترسی داشته باشد، اما در زمانی متفاوت، را دشوار می سازد. از همین سازوکار برای پیاده سازی جداسازی امتیازی استفاده می شود که فرآیندها را به بخش های مجزا (compartments) تقسیم می کند تا آسیب ناشی از یک باگ (امنیتی یا غیر آن) را محدود کند. CHERI را می توان به بسیاری از معماری های مجموعه دستورالعمل مختلف از جمله MIPS، AArch64 و RISC-V ا
ضافه کرد، که این امر آن را در طیف گسترده ای از پلتفرم ها قابل استفاده می سازد. برای بهره مندی از مزایای ایمنی حافظه دقیق CHERI، نرم افزار باید دوباره کامپایل شود، اما اکثر نرم افزارها به تغییرات کمی در کد منبع (یا هیچ تغییری) نیاز دارند. اهمیت CHERI توسط دولت ها به عنوان راهی برای بهبود امنیت سایبری و حفاظت از سیستم های حیاتی به رسمیت شناخته شده است. این فناوری تحت توسعه فعال توسط سازمان های تجاری و دانشگاهی مختلفی قرار دارد. پس زمینه. CHERI یک معماری مبتنی بر قابلیت است. معماری های مبتنی بر قابلیت اولیه، مانند رایانه CAP و اینتل آی ای پی اکس ۴۳۲، مدیریت حافظه امنی را به نمایش گذاشتند، اما به دلیل سربارهای عملکردی و پیچیدگی با مشکل مواجه شدند. با سریع تر و پیچیده تر شدن سیستم ها، آسیب پذیری هایی مانند سرریز بافر و خطاهای استفاده پس از آزادسازی گسترده شدند. CHERI با طراحی ای که برای محیط های محاسباتی مدرن در نظر گرفته شده، به این چالش ها پاسخ می دهد. این فناوری ایمنی حافظه را اعمال می کند و اشتراک گذاری و جداسازی امن را برای مدیریت پیچیدگی روزافزون نرم افزار و مقابله با حملات سایبری فراهم می آورد. در دهه های ۱
۹۷۰ و ۱۹۸۰، معماری های مبتنی بر قابلیت اولیه مانند رایانه CAP (توسعه یافته در دانشگاه کمبریج) و اینتل آی ای پی اکس ۴۳۲ ویژگی های امنیتی قدرتمندی را به نمایش گذاشتند. این سیستم ها برای مدیریت قابلیت ها به جداول غیرمستقیم متکی بودند که با نیاز به چندین جستجو برای دسترسی به حافظه، گلوگاه های عملکردی ایجاد می کردند. در حالی که این رویکرد زمانی که پردازنده ها کند و حافظه سریع بود کارآمد بود، در اواسط دهه ۱۹۸۰ با سریع تر شدن پردازنده ها و عقب ماندن زمان دسترسی به حافظه، غیرعملی شد. در سال ۲۰۱۰، دارپا برنامه «طراحی از صفر میزبان های تاب آور، تطبیق پذیر و امن» (CRASH) را راه اندازی کرد، که شرکت کنندگان را موظف به بازطراحی سیستم های کامپیوتری برای بهبود امنیت می کرد. تیم اس آرآی اینترنشنال و دانشگاه کمبریج معماری های مبتنی بر قابلیت را بازبینی کردند و به دنبال رفع چالش های ایمنی حافظه ذاتی در طراحی های متداول بودند. سازوکار. یک سیستم CHERI در سطح سخت افزار با ارائه یک نوع داده اعمال شده توسط سخت افزار (یک "قابلیت CHERI") عمل می کند که اجازه دسترسی به حافظه را صادر می کند. این نوع داده شامل یک آدرس و سایر "فراداده ها"
مانند کران ها و مجوزها است. دستورالعمل هایی مانند بارگذاری (load)، ذخیره سازی (store) و پرش (jump) که به حافظه دسترسی دارند، از یکی از این نوع ها برای مجاز شمردن دسترسی استفاده می کنند، در حالی که در معماری های سنتی، آن ها صرفاً از یک آدرس استفاده می کردند. این فراداده به صورت درون خطی، در کنار آدرس، در حافظه کامپیوتر ذخیره می شود و توسط یک بیت برچسب (tag bit) محافظت می شود که در صورت دستکاری قابلیت، پاک می شود. این بیت به کامپیوتر اطلاع می دهد که کدام نواحی از حافظه از طریق یک عملیات خاص قابل دسترسی هستند و یک برنامه چگونه می تواند از طریق آن عملیات، حافظه را تغییر دهد یا بخواند. این ویژگی به سیستم های CHERI اجازه می دهد مواردی را که در آن به حافظه ای خارج از کران های تعیین شده برای برنامه، خواندن یا نوشتن انجام می شود، شناسایی کنند. مرتبط کردن فراداده با مقداری که برای دسترسی به حافظه استفاده می شود (در تضاد با واحد مدیریت حافظه)، به جای مرتبط کردن آن با خود حافظه، به این معناست که سخت افزار می تواند مواردی را که یک برنامه تلاش می کند به بخشی از حافظه که "باید" به آن دسترسی داشته باشد دسترسی پیدا کند، در حا
لی که قصد دسترسی به قطعه حافظه "دیگری" را دارد، شناسایی کند. پیاده سازی های سیستم های CHERI همچنین شامل تغییراتی در تخصیص دهنده حافظه پیش فرض است؛ این جزء مشخص می کند که یک محدوده از آدرس ها باید توسط یک برنامه به عنوان یک شیء در نظر گرفته شود. در یک سیستم CHERI، این جزء باید این اطلاعات را با تنظیم کران ها روی اشاره گر (که توسط یک قابلیت CHERI نمایش داده می شود) که بازگردانده می شود، به سخت افزار نیز منتقل کند. همچنین ممکن است "طول عمر" را نیز برای جلوگیری از باگ های استفاده پس از آزادسازی یا استفاده پس از استفاده مجدد، منتقل کند. بسته به زمینه، سیستم های CHERI می توانند برای بهبود بررسی های سطح کامپایلر، ساخت انکلیوهای امن (secure enclaves)، یا حتی برای تقویت معماری های دستورالعمل موجود استفاده شوند. گزارشی از مایکروسافت در سال ۲۰۱۹ نشان داد که حفاظت های CHERI می توانند بیش از ۷۰٪ از مشکلات ایمنی حافظه که در آن سال در شرکت شناسایی شده بود را کاهش دهند. معماری های CHERI همچنین برای سازگاری با زبان های برنامه نویسی موجود مانند C و C++ طراحی شده اند. یک مطالعه توسط پژوهشگران دانشگاه کمبریج نشان داد که پورت کرد
ن شش میلیون خط کد منبع C و C++ به CHERI تنها به تغییر ۰.۰۲۶٪ از خطوط کد منبع (LoC) نیاز داشت. محدودیت ها. این معماری به دلیل سازوکارهای بیت برچسب و بررسی های قابلیتی که برای اعمال ایمنی حافظه لازم است، پیچیدگی سخت افزاری را به همراه دارد. اگرچه بهینه سازی هایی برای به حداقل رساندن این تأثیرات پیاده سازی شده است، اما مبادلات عملکردی بسته به حجم کاری و پیاده سازی های خاص می تواند متفاوت باشد. علاوه بر این، CHERI به تغییراتی در اکوسیستم های نرم افزاری و سخت افزاری نیاز دارد. پیاده سازی هایی مانند Morello به باینری های اصلاح نشده اجازه اجرا می دهند، اما این باینری ها هیچ مزیت امنیتی اضافی دریافت نمی کنند. نرم افزار باید برای استفاده از مدل مبتنی بر قابلیت CHERI دوباره کامپایل یا تطبیق داده شود و سازندگان سخت افزار باید افزونه های CHERI را در طراحی های خود بگنجانند. استانداردسازی همچنان یک تلاش در حال انجام است. در حالی که ابتکاراتی مانند اتحادیه CHERI و استانداردسازی RISC-V با هدف ایجاد پشتیبانی گسترده تر انجام می شوند، فقدان استانداردهای صنعتی پذیرفته شده برای ویژگی های CHERI، پذیرش آن را به تأخیر انداخته است. ت
طبیق نرم افزارهای قدیمی یا بازسازی سیستم های موجود برای کار با CHERI می تواند چالش برانگیز باشد، به ویژه برای پایگاه های کد بزرگ و ناهمگون. این دشواری اغلب از شیوه های برنامه نویسی استفاده شده در طول توسعه اولیه نرم افزار، مانند پیاده سازی مدیریت حافظه سفارشی، ناشی می شود که در آن تشخیص اشاره گرها از اعداد صحیح می تواند به ویژه مشکل ساز باشد. پیاده سازی ها. معماری CHERI در چندین پلتفرم و پروژه پیاده سازی شده است: پیاده سازی های CHERI که سیستم عامل های اصلی را هدف قرار می دهند، برای سازگاری با نرم افزارهای قدیمی و نرم افزارهای مبتنی بر قابلیت خالص طراحی شده اند تا امکان تطبیق تدریجی برای برنامه های موجود فراهم شود. CHERI همچنین در محیط های تحقیقاتی بر روی معماری های سخت افزاری مختلفی از جمله MIPS، AArch64 (از طریق پلتفرم Morello) و RISC-V پیاده سازی شده است. تاریخچه. تا سال ۲۰۱۲، نمونه های اولیه CHERI ارائه شدند. این نمونه ها یک ریزهسته را با اسمبلی دست نویس برای دستکاری قابلیت ها اجرا می کردند. CHERI به گونه ای طراحی شده بود که به راحتی بر روی معماری های مدرن پایپ لاین سوپراسکالر پیاده سازی شود. برخلاف سیستم
های مبتنی بر قابلیت قدیمی تر، CHERI نیاز به جداول غیرمستقیم را از بین برد و از مشکلات عملکردی مرتبط با آن جلوگیری کرد و ثابت نمود که معماری های مدرن مبتنی بر قابلیت می توانند به طور کارآمد پیاده سازی شوند. در سال ۲۰۱۴، سخت افزار CHERI توانایی خود را در اجرای یک سیستم عامل کامل شبه یونیکس، یعنی فری بی اس دی، به نمایش گذاشت. این نمایش نشان داد که مدل مبتنی بر قابلیت CHERI می تواند با اکوسیستم های نرم افزاری موجود ادغام شود. CHERI در ابتدا به عنوان افزونه ای برای MIPS-64 نمونه سازی شد. این پیاده سازی از قابلیت های ۲۵۶ بیتی استفاده می کرد که شامل فیلدهایی برای یک پایه ۶۴ بیتی، طول، نوع شیء و مجوزها بود و برخی بیت ها برای اهداف آزمایشی رزرو شده بودند. در سال ۲۰۱۵، CHERI یک مدل جدید برای کدگذاری قابلیت معرفی کرد که آدرس (که به آن "مکان نما" گفته می شود) را از کران ها و مجوزها جدا می کرد. این اصلاح باعث شد قابلیت ها بتوانند به عنوان اشاره گر در کد C کامپایل شده عمل کنند و قابلیت استفاده را بهبود بخشیدند. در همان سال، Arm به پروژه پیوست و بازخورد حیاتی ارائه داد و تأکید کرد که اگرچه دو برابر کردن اندازه اشاره گرها مم
کن است قابل قبول باشد، اما چهار برابر کردن آن ها قابل قبول نخواهد بود. این بازخورد منجر به توسعه CHERI Concentrate شد، یک مدل کدگذاری فشرده که با حذف افزونگی بین پایه، آدرس و سقف، اندازه قابلیت را به ۱۲۸ بیت کاهش داد. در سال ۲۰۱۹، CheriABI یک پیاده سازی کاملاً ایمن از نظر حافظه از پازیکس را به نمایش گذاشت که به نرم افزارهای دسکتاپ موجود اجازه می داد با یک بار کامپایل مجدد، ایمن شوند. تا سال ۲۰۲۰، مشخص شد که فروشندگان نرم افزار تمایلی به پورت کردن نرم افزار خود بدون پشتیبانی فروشندگان سخت افزار ندارند، در حالی که فروشندگان سخت افزار نیز تمایلی به تولید تراشه بدون تقاضای کافی مشتری نداشتند. پژوهش و نوآوری بریتانیا (UKRI) برنامه «امنیت دیجیتال از طریق طراحی» (DSbD) را برای رفع موانع پذیرش CHERI راه اندازی کرد. این برنامه ۷۰ میلیون پوند اختصاص داد که با ۱۰۰ میلیون پوند سرمایه گذاری صنعتی برای ساخت اکوسیستم نرم افزاری CHERI تکمیل شد. این ابتکار، بودجه تراشه Morello شرکت Arm را تأمین کرد؛ یک "معماری بالامجموعه" که برای ارزیابی ویژگی های آزمایشی CHERI برای استفاده احتمالی در محصولات بر اساس AArch64 طراحی شده بود. بر
د Morello برای اجرای CheriBSD و نسخه های سفارشی اندروید و لینوکس طراحی شد. همزمان، پروژه Cornucopia نشان داد که CHERI می تواند ایمنی حافظه فضایی و زمانی را اعمال کند و حفاظت قطعی در برابر هم نامی زمانی اشیاء هیپ (تقریباً، "استفاده پس از آزادسازی") ارائه دهد. پروژه تکمیلی آن، Cornucopia Reloaded، ایمنی زمانی کارآمد را با استفاده از ویژگی های جدول صفحه در Morello، به ویژه زمان های توقف تقریباً ناچیز برای برنامه هایی که از ابطال (revocation) استفاده می کنند، به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۲۳، مایکروسافت CHERIoT را معرفی کرد، یک اقتباس از CHERI برای RISC-V که برای دستگاه های تعبیه شده کوچک بهینه سازی شده بود. CHERIoT ایده هایی از Cornucopia و تکنیک های رنگ آمیزی حافظه مانند ADI در اسپارک و MTE در Arm را برای بهبود امنیت در خود جای داد. به عنوان بخشی از پروژه Sunburst با بودجه UKRI، شرکت lowRISC پلتفرم Sonata را برای پیشبرد توسعه CHERI مبتنی بر RISC-V و حمایت از تلاش های استانداردسازی راه اندازی کرد. هم کارهای تحقیقاتی CHERI برای RISC-V و هم CHERIoT در فرآیند استانداردسازی برای یک خانواده رسمی از افزونه های CHERI برای R
ISC-V تأثیرگذار بودند. Codasip اعلام کرد که هسته های IP پردازنده RISC-V با افزونه های CHERI را برای صدور مجوز در دسترس دارد. تا سال ۲۰۲۴، SCI Semiconductors تراشه ICENI را معرفی کرد، یک تراشه سازگار با CHERIoT که به طور خاص برای سیستم های تعبیه شده امن طراحی شده است. Codasip به طور فعال در حال توسعه یک پیاده سازی از هسته لینوکس برای معماری RISC-V است. اتحادیه CHERI، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در کمبریج، انگلستان، برای ترویج پذیرش فناوری CHERI و ادغام آن در محصولات و سیستم های دیجیتال امن تأسیس شد و گوگل یکی از اعضای بنیان گذار آن است.
هانیه بهبودی (۱ خرداد ۱۳۸۱ – ۱۶ خرداد ۱۴۰۴) ورزشکار ایرانی در رشتهٔ مچ اندازی بود که قربانی قتل ناموسی شد. او دانشجوی رشتهٔ تربیت بدنی بود. بهبودی در مسابقات استانی و کشوری شرکت کرده بود و از چهره های شاخص مچ اندازی زنان در شرق ایران به شمار می رفت. زندگی. هانیه بهبودی پورامغان اهل شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی بود. مادرش مسئولیت بزرگ کردن او و برادرش را بر عهده داشت. هانیه در سن کم ازدواج کرد، اما توانست در رشته تربیت بدنی تحصیل کند. وی مادر یک دختر چهارساله بود. قتل. هانیه بهبودی در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۴، در منزل شخصی در فریمان کشته شد. مرگ او با ظن خودکشی گزارش شد؛ اما پس از بررسی های پزشکی قانونی و تحقیقات پلیس آگاهی، مشخص شد که وی به قتل رسیده است. عامل این قتل همسر او بود که با انگیزهٔ اختلافات خانوادگی و به دلیل نارضایتی از فعالیت ورزشی و تصاویر منتشرشدهٔ بهبودی در شبکه های اجتماعی، مرتکب این جنایت شد. متهم پس از ارتکاب قتل، اقدام به صحنه سازی برای ایجاد شائبهٔ خودکشی کرده بود، اما آثار ضرب و جرح بر بدن مقتول و یافته های کالبدشکافی، این ادعا را رد کردند.
باشگاه لاگونز یک باشگاه فوتبال مالدیوی مستقر در ماله بود. آنها یکی از تیم های پیشرو در مالدیو در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بودند. آنها در سال ۱۹۹۶ به دسته پایین تر سقوط کردند. این تیم که نتوانست دوباره به لیگ برتر بازگردد، دیگر هرگز در هیچ رقابتی شرکت نکرد.
رانیپوخاری کرنر تیم، که با نام باشگاه آناپورنا آر.سی.تی. (پس از ادغام با باشگاه آناپورنا) نیز شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال نپالی مستقر در کاتماندو است. این تیم با شش بار قهرمانی در لیگ دسته یک یادبود شهدا، اولین و موفق ترین تیم در تاریخ این لیگ است. در فصل ۱۴–۲۰۱۳، این تیم که با مشکلات مالی جدی روبرو بود، از لیگ برتر نپال به لیگ دسته یک نپال، سقوط کرد. این باشگاه که در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد، قدیمی ترین باشگاه فوتبال نپال است. این باشگاه به نام محله آن در گوشه ای از رانیپوخاری کاتماندو نامگذاری شد.
غلامحسین رهبرپور (۱۳۳۱تویسرکان -) نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره دوم از حوزه انتخابیه تویسرکان و روحانی شیعه و قاضی دادگاه های انقلاب استان تهران بود. وی تحصیلاتش را در مدرسه حقانی گذراند و در اولین مأموریت خود در دستگاه قضایی همراه رازینی و یونسی و سلیمی از طرف قدوسی مأموریت پیدا می کند تا احکام حبس در مورد متهمان مواد مخدر که خلخالی صادر کرده بود را بررسی کند. پس از این بررسی ها شماری از محکومین به حبس های کمتر و برخی نیز آزاد می شود. وی مدتی در دادگستری به عنوان حاکم شرع در دادگاه های انقلاب که مهم ترین آنها حضور در زندان اوین در دهه شصت به همراه لاجوردی بود. وی در ان دوره به عنوان حاکم شرع در زندان اوین مستقر بود و احکام را برای حبس یا شکنجه یا اعدام صادر می کرد. رهبر پور همچنین مدتی نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره دوم از حوزه انتخابیه تویسرکان بود. پس از آن رهبرپور از سال ۶۸ تا ۷۶ رئیس دادگاه انقلاب تهران (مرکز) شد. در این دوره است که قتل های زنجیره ای در تهران صورت گرفته و همچنین احکام زندان برای فعالان سیاسی صادر می شود که می توان به پرونده نامه ۹۰ امضایی و قتل سه کشیشی مسیحی طاطاوس میکائیلیان و م
هدی دیباج و هایک هوْسِپیان مِهر و نشان دادن سه زن به عنوان قاتل دستور وزارت اطلاعات از عضو سازمان مجاهدین خلق به نامهای بتول وافری، مریم شهبازپور و فرحناز انامی را به اتهام قتل کشیشها برخی از موارد همکاری او با دستگاه های امنیتی در جهت نقض حقوق بشر می باشد. وی سر انجام به سمت معاون دیوان عدالت اداری رسیده و در این سمت بازنشسته می شود. وی سپس به عنوان وکیل پایه یک فعالیت های خود را پی می گیرد.
باشگاه ورزشی العروبه (؛ که در زبان محلی با نام المارد یا "غول(ها)" یا به طور ساده با نام العروبه شناخته می شود) یک باشگاه ورزشی مستقر در صور، عمان است. بخش فوتبال این باشگاه در حال حاضر در لیگ حرفه ای عمان بازی می کند. زمین خانگی آنها مجموعه ورزشی صور است. این ورزشگاه متعلق به دولت است، اما باشگاه همچنین مالک ورزشگاه و تجهیزات ورزشی و همچنین امکانات تمرینی خود است. این باشگاه همچنین در ای اف سی کاپ در مراحل قاره ای شرکت کرده است.
باشگاه فوتبال واپدا لاهور به عنوان بخش فوتبال سازمان توسعه آب و برق فعالیت می کند. این باشگاه در لاهور، پنجاب، پاکستان مستقر است. این باشگاه قبلاً در مسابقات قهرمانی ملی فوتبال و لیگ برتر پاکستان رقابت می کرد. این باشگاه مرتباً در جام چالش ملی پاکستان شرکت می کند. باشگاه فوتبال واپدا هشت بار قهرمان پاکستان شده و چهار عنوان قهرمانی در لیگ برتر پاکستان را کسب کرده است. آنها اولین عنوان قهرمانی لیگ خود را در سال ۱۹۸۳ با شکست دادن حبیب بانک به دست آوردند و این افتخار را در سال ۱۹۹۱ تکرار کردند. در سال ۲۰۰۱، آنها با غلبه بر آزمایشگاه های تحقیقاتی خان، سومین عنوان قهرمانی خود را کسب کردند و در سال ۲۰۰۳ با شکست دادن پاکستان آرمی، عنوان قهرمانی خود را حفظ کردند. در سال ۲۰۰۴ در لیگ برتر پاکستان که به روز رسانی شده بود، آنها با قرار دادن پاکستان آرمی در جایگاه دوم در بازی تعیین کننده روز آخر، قهرمان افتتاحیه شدند. بزرگترین دستاورد آنها در فصل ۰۸–۲۰۰۷ رقم خورد، زمانی که پس از شکست دادن پاکستان آرمی در روز پایانی، فصل را بدون شکست به پایان رساندند. آنها تنها باشگاه پاکستانی هستند که فصل را بدون شکست به پایان رساندند و عن
وان شکست ناپذیران را به دست آوردند.
زلتان (زادهٔ پیرامون ۸۸۰ یا ۹۰۳- مرگ پیرامون ۹۵۰ میلادی) بنا بر روایتی پسر آرپاد بود که در ۹۰۷ میلادی به جانشینی او در مجارستان رسید. اگرچه تاریخ نگاران امروزه اغلب با اینکه زلتان به فرمانروایی رسیده باشد همداستان نیستند، بااین همه در اینکه او نیای دودمان آرپاد است توافق دارند. منابع. Wikipedia contributors, "Zoltán of Hungary," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Zolt%C3%A1n_of_Hungary&amp;oldid=1277538536 (accessed June 9, 2025).
باشگاه فوتبال اسپورتینگ ماکائو () که معمولاً با نام اسپورتینگ ماکائو یا فقط اسپورتینگ شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای ماکائویی است که در لیگ برتر این کشور رقابت می کند. این باشگاه در سال ۱۹۲۶ به عنوان شاخه ای از باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال تأسیس شد.
فرمانده کل گارد امپراتوری ، این منصبی بود که توسط دربار امپراتوری با رضایت شوگون سالاری در پایان دوره ادو (پایان شوگون سالاری توکوگاوا) برای محافظت از کاخ امپراتوری (کاخ امپراتوری کیوتو) تأسیس شد. توکوگاوا یوشینوبو، که به این سمت منصوب شده بود، همچنین به سمت فرمانده کل دفاع از دریای داخلی ستو منصوب شد تا برای نیروهای خارجی که از اطراف خلیج اوساکا حمله می کردند، آماده شود. در روز ۲۵ از ماه چهارم گنجی، در سال ۱۸۶۴ میلادی، یوشینوبو از سمت خود به عنوان نگهبان شوگون برکنار شد و به عنوان رئیس گارد امپراتوری منصوب شد. اگرچه این سمت توسط دربار امپراتوری منصوب شده بود، اما او از شوگون سالاری توافقی دریافت کرد که ماهانه ۷۵۰۰ تاوارا شو به عنوان حقوق برای این سمت دریافت کند. او با ماتسودایرا کاتاموری، شوگوشوکو کیوتو (فرماندار استان)، ماتسودایرا ساداکاتا، شوشیدای کیوتو (معاون فرماندار) و دیگران تحت فرمان خود، مستقل از ادو باکوفو (وزیر کابینه ژاپن) عمل می کرد و نقش رهبری در قدرت شوگون سالاری در کیوتو ایفا می کرد.
باشگاه فوتبال آرستو که معمولاً به اختصار آرستو نامیده می شود، یک باشگاه فوتبال اندونزیایی بود که در سولو، جاوه مرکزی، اندونزی مستقر بود. آنها آخرین بار در لیگ برتر اندونزی بازی می کردند.
باشگاه فوتبال یادبود حافظ وهیب بات که معمولاً با نام وُهَیب شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در لاهور، پنجاب، پاکستان است. این باشگاه آخرین بار در لیگ پی اف اف ۲۰۲۰، سطح دوم فوتبال پاکستان شرکت کرد. این باشگاه در دسامبر ۱۹۸۲ توسط حافظ سلمان بات، عضو مجمع ملی پاکستان، به یاد برادر کوچکترش حافظ وهیب بات تأسیس شد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، وهیب یکی از باشگاه های پیشرو فوتبال در پاکستان بود و اوج خود را بین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ تجربه کرد، زمانی که رئیس باشگاه، حافظ سلمان بات، دوران موفقی را به عنوان دبیرکل فدراسیون فوتبال پاکستان سپری کرد. وهیب اولین باشگاه پاکستانی است که در دوره ۱۹۹۲–۱۹۹۳ از مرحله مقدماتی جام باشگاه های آسیا عبور کرد. این باشگاه همچنین دارای تیم های جوانان است.
دولت ایچی-کای-سو یا قدرت ایچی-کای-سو ، در کیوتو، مرکز فعالیت سیاسی در پایان دوره ادو، این سیستم از سه شخصیت تشکیل شده بود: توکوگاوا یوشینوبو فرمانده کل گارد امپراتوری و رئیس خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا)، ماتسودایرا کاتاموری (کیوتو شوگوشوکو حافظ کیوتو و ارباب قلمرو آیزو) و ماتسودایرا ساداآکی (کیوتو شوشیدای و ارباب قلمرو کووانا). این همچنین سیستم ایچی-ای-کووا یا قدرت ایچی-ای-کووا نامیده می شود. پیشینه. این سیستم در مخالفت با جناح رادیکال سوننو جوئی و قلمرو چوشو تشکیل شد. پس از کودتای بونکیو، جناح سوننو جودی رو به زوال رفت و شورای ارباب های بانفوذ که بر اساس ایده اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری تشکیل شده بود، فروپاشید (۱۸۶۴ (گنجی ۱)). پس از آن، اتحاد ساتسوما-چوشو (ژانویه ۱۸۶۶ (سال دوم کیئو (دوره)) تشکیل شد. اصطلاح «ایچی-یه کووا» برای اشاره به سه حزب نیز در همان دوره استفاده می شد و به صورت هاشی-ای- کووا نیز نوشته می شد. در تاریخ پژوهش، اولین کسی که از این اصطلاح به عنوان یک اصطلاح تاریخی استفاده کرد، ایسائو اینوئه، استاد تاریخ پایان دوره ادو در دانشگاه گاکوشوئین بود. یوشیکی ایچیکا، دانشیار دانشگاه اقتصاد او
ساکا، استدلال می کند که وضعیت سیاسی در پایان دوره ادو را نمی توان صرفاً با درگیری سنتی بین ساتسوما و چوشو و شوگون سالاری توضیح داد و از یک مفهوم تاریخی به نام «دولت ایچی-ای-کووا» حمایت می کند. اگرچه این مفهوم اغلب در دیدگاه سنتی تاریخ محور ساتسوما-چوشو نادیده گرفته می شود، اما او نقشی را که این سه نفر در پایان دوره ادو ایفا کردند، دوباره ارزیابی می کند. تا زمان تأسیس. در اواخر دوره ادو، جنبش سونو جوی شتاب گرفت و امپراتور و دربار امپراتوری به سرعت اقتدار سیاسی خود را افزایش دادند. کیوتو، دور از ادو، جایی که شوگون سالاری مستقر بود، به مرکز فعالیت سیاسی تبدیل شد. به ویژه، پس از ترور ایی نائوسوکه، مشاور ارشد شوگون سالاری در سال ۱۸۶۰ (مان ان ۱) (حادثه ساکورادامون)، قلمروهای قدرتمندی مانند ساتسوما، چوشو و توسا شروع به جستجوی راه هایی برای پیشرفت به دنیای سیاسی مرکزی کردند و در نتیجه، جناح سونو جوی، از جمله فعالان مردمی، شروع به تجمع دسته جمعی در کیوتو کردند. شوگون سالاری که قادر به سرکوب رادیکال های روشی تنها با قدرت سنتی کیوتو شوشیدای نبود، در اوت ۱۸۶۲ ماتسودایرا کاتاموری را به سمت تازه تأسیس کیوتو شوگوشوکو منصوب