Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرنگتی خرگوش ها یکی از سرده های خرگوش سانان از تیرهٔ خرگوشان است. در پلیوسن در کنیا و تانزانیا و پایان میوسن در چاد زندگی می کرد. "Serengetilagus" بهترین آرایه از Laetoli است که تقریباً ۳۴ درصد از فسیل های موجود در بستر Laetolil به این سرده نسبت داده می شود. نمونه های اضافی از آنگولا، مراکش و اوکراین نیز ممکن است به این سرده تعلق داشته باشند. دارای تعدادی ویژگی خاص ناشناخته در خرگوش سان های دیگر بود، مانند مزوفلکسید «از دست رفته» در پرمولر سوم خود.
خرگوشک نواردار چینی یک گونه فسیلی از خرگوش نواردار (سردهٔ "Nesolagus") از آغاز پلیستوسن میانه "زیاگان "گیگانتوپیتکوس"" منطقه خودمختار گوانگشی ژوانگ، چین است. اعتقاد بر این است که اجداد اعضای زنده این سرده است و از جنس میوسن "Alilepus" تکامل یافته است. این نخستین آرایه فسیلی در سردهٔ خود و تنها خرگوش سان در جانوران "Gigantopithecus" است.
آزتلان خرگوشک ها یک سرده منقرضشده از خرگوش ها است که در دوره کواترنر در مناطق جنوبی تا جنوب غربی ایالات متحده و شمال مکزیک کنونی زندگی می کرد. Aztlanolagus agilis در حال حاضر تنها گونه شناخته شده است، اگرچه تفاوت بین فسیل های بازیابی شده نشان می دهد که احتمالاً گونه های دیگری نیز وجود داشته است. نام عمومی به آزتلان، مکان افسانه ای خاستگاه مردم ناوا که در روایت های اسطوره شناسی آزتک ها و دیگر گروه های ناوا ثبت شده است، اشاره دارد. طبق برخی سنت ها، این مکان افسانه ای در مناطق مرزی جنوب غربی ایالات متحده و در کنار شمال مکزیک قرار دارد. سن فسیل ها از پلیوسن و پلیستوسن (سن های Blancan تا Rancholabrean پستانداران خشکی آمریکای شمالی) متغیر است. پراکندگی شناخته شده از جنوب شرقی آریزونا (منطقه جزایر آسمان مادرئن)، تا مرکز تگزاس و از مرکز کلرادو تا جنوب چیهواهوا است.
مات یک مادهٔ گوگردی نیمه فلزی است که به عنوان محصول میانی در فرآیندهای پیرومتالورژیکی استخراج فلزات غیرآهنی تولید می شود. این ماده حاصل ذوب اولیهٔ یک سنگ معدن گوگردی است، مانند مس، سرب، نقره، آنتیموان یا نیکل. مات بیشتر به دلیل ترکیب شیمیایی اش و همچنین حالت مذاب بودنش دارای اهمیت است. به طور معمول، مات فازی است که در آن فلز اصلی استخراج شده قبل از فرآیند احیای نهایی برای تولید مس خام (blister copper) بازیابی می شود. همچنین ممکن است از مات ها برای جمع آوری ناخالصی ها از یک فاز فلزی استفاده شود، مثلاً در مورد ذوب آنتیموان. از نظر شیمیایی، مات به طور کلی به عنوان یک نمک مذاب از عناصر کالکوفیل شناخته می شود. خواص فیزیکی و ترکیب شیمیایی. مات حاوی فلز مورد نظر از سنگ معدن به علاوه سایر فلزات کالکوفیل مانند آهن و نیکل است. این عناصر فلزی اغلب به شکل سولفیدهایی با فرمول های پیچیده مانند Cu₂S، FeS، NiS و غیره یافت می شوند. ترکیب مات می تواند بسته به نوع ماده اولیه و شرایط فرآیند ذوب متفاوت باشد، اما معمولاً حاوی سولفور مس (Cu₂S) به عنوان ماده اصلی و سولفور آهن (FeS) به عنوان فاز همراه است. در برخی موارد، سایر فلزات گ
رانبها مانند طلا و نقره نیز می توانند در مات حل شوند. در صورتی که گوگرد از آن حذف شود، معمولاً یک آلیاژ فلزی کامل به دست می آید. مات به دلیل وجود سولفید مس در خود، دارای خواص خاصی مانند نقطه ذوب نسبتاً پایین و ویسکوزیته بالا است. این خواص باعث می شود که در برخی از شرایط، مدیریت و کنترل فرآیند ذوب و جداسازی مات از سرباره چالش برانگیز باشد. مات ها در حالت مذاب به راحتی از دیگر اجزاء مانند سرباره جدا می شوند، زیرا چگالی آن ها بین ۴ تا ۶ گرم بر سانتی متر مکعب است و از فلز مذاب سنگین تر ولی از سرباره سبک تر است. سرباره و مات. در فرآیندهای استخراج فلزات، سرباره به عنوان یک محلول از اکسیدهای مذاب شناخته می شود که شامل اکسیدهای آهن (FeO) از اکسیداسیون آهن، سیلیس (SiO2) از فلوکس، و ناخالصی های اکسیدی از کنسانتره می شود. اکسیدهای رایج در سرباره ها شامل اکسید آهن (FeO)، اکسید فریک (Fe2O3)، سیلیس (SiO2)، آلومینا (Al2O3)، کلسیا (CaO) و منیزیا (MgO) هستند. همچنین، مقادیر کمی از سولفیدها نیز می توانند در سرباره هایی که ترکیب شان شامل FeO و SiO2 است حل شوند. این ویژگی می تواند بر رفتار مات تاثیر بگذارد، زیرا سرباره های اسیدی
(مانند FeO-SiO2) ممکن است جذب برخی از ناخالصی ها را محدود کنند. ساختار مولکولی سرباره مذاب معمولاً با تقسیم اکسیدها به سه گروه اسیدی، بازی و خنثی توصیف می شود. اکسیدهای اسیدی معروف مانند سیلیس و آلومینا در هنگام ذوب شدن، پلیمریزه می شوند و پلی یون های بلند مانند آنچه که در شکل های ۵.۱ و ۵.۲ نشان داده شده است، تشکیل می دهند. این پلی یون ها باعث می شوند سرباره های اسیدی ویسکوزیته بالایی داشته باشند که آن ها را برای کار کردن مشکل می کند و موجب افزایش مقدار مس یا مات باقی مانده در سرباره می شود. همچنین، سرباره های اسیدی قادر به حل کردن اکسیدهای اسیدی دیگر مانند As2O3 (اکسید آرسنیک)، Bi2O3 (اکسید بیسموت) و Sb2O3 (اکسید آنتیموان) به راحتی نیستند، به همین دلیل این ناخالصی ها ممکن است در مات یا مس باقی بمانند. اضافه کردن اکسیدهای بازی مانند کلسیا (CaO) و منیزیا (MgO) به سرباره های اسیدی باعث شکستن پلی یون ها به واحدهای ساختاری کوچکتر می شود. در نتیجه، سرباره های بازی ویسکوزیته کمتری دارند و توانایی بیشتری برای حل کردن اکسیدهای اسیدی دارند. این ویژگی می تواند به کاهش دمای ذوب سرباره نیز منجر شود. سرباره های مربوط به
مس معمولاً حاوی مقادیر کمی از اکسیدهای بازی هستند. اکسیدهای خنثی مانند FeO و Cu2O به طور ضعیف تری با پلی یون ها در یک سرباره مذاب واکنش نشان می دهند. با این حال، این اکسیدها مشابه اثرات اکسیدهای بازی دارند، به این معنا که دمای ذوب و ویسکوزیته سرباره را کاهش می دهند. در فرآیند ذوب مس، معمولاً دو فاز اصلی تشکیل می شود: فاز سولفیدی (مات): این فاز به طور عمده از سولفور مس (Cu₂S) و سولفور آهن (FeS) تشکیل می شود. این فاز به طور طبیعی در یکدیگر محلول هستند و به عنوان مات شناخته می شود. مات می تواند حاوی فلزات گرانبها مانند طلا و نقره باشد که در این فاز محلول هستند. فاز سیلیکاتی (سرباره): این فاز از سیلیکات های مختلف مانند سیلیکات کلسیم و سیلیکات آهن تشکیل می شود و وزن مخصوصی حدود ۲٫۵۳ گرم بر سانتی متر مکعب دارد. فاز سیلیکاتی از مات سبک تر است و به راحتی از آن جدا می شود. سرباره نقش جداکننده را از مات ایفا می کند و به عنوان یک لایه جداکننده در کوره عمل می کند. فرآیند تولید مات. تهیه مات مس، بخشی از فرآیندهای pyrometallurgical (متالورژی حرارتی) است که هدف آن جداسازی مس از سنگ معدن و رسیدن به یک محصول نیمه تمام است که
برای عملیات های بعدی مانند تصفیه و پالایش مس مورد استفاده قرار می گیرد. در این فرآیند، ابتدا مواد معدنی سولفوری ذوب شده و فازهای مختلفی شکل می گیرند. این فازها به دلیل داشتن وزن مخصوص های متفاوت از یکدیگر تفکیک می شوند. مات در واقع فرآیند «غنی سازی مس» است، زیرا در این مرحله تمام مس به صورت سولفید مس (Cu₂S) در می آید و از سایر ترکیبات سولفیدی جدا می شود. این فرآیند یکی از روش های بهینه برای استخراج مس است زیرا نسبت به روش های دیگر مانند تشویه و احیای مس، مصرف انرژی کمتری دارد و در نتیجه مقرون به صرفه تر است. در این مرحله، سولفور آهن موجود در مات باید در حد معینی باقی بماند تا عملکرد مناسب فرآیند حفظ شود. در فرآیندهای استخراجی متالورژی، مات به ویژه از دو طریق به دست می آید: در برخی موارد، مانند استخراج نیکل، روش هایی مانند پیش احیاء و ذوب در کوره های الکتریکی نیز استفاده می شود. مات ها به طور معمول باید از گوگرد و آهن خالی شوند تا به صورت فلزی قابل استفاده تبدیل شوند. یکی از روش های تاریخی برای تصفیه مات، روش گالویی است که در آن مات چندین بار در کوره های ریوربری ذوب می شود. مزایای فرآیند تهیه مات. کاهش مصرف ان
رژی: یکی از مزایای مهم فرآیند تهیه مات این است که این روش نسبت به دیگر روش های استخراج مس مانند تشویه و احیای مس، مصرف انرژی کمتری دارد. این امر به ویژه در صنعت مس که مصرف انرژی بالاست، از اهمیت بالایی برخوردار است. افزایش خلوص مس: فرآیند تهیه مات، به ویژه در مراحل اولیه، می تواند مس را به طور قابل توجهی از ناخالصی ها جدا کند و مس حاصل از این فرآیند معمولاً خلوص بالاتری نسبت به مس حاصل از سایر روش ها دارد. این ویژگی باعث کاهش هزینه های تصفیه و پالایش مس در مراحل بعدی می شود. صرفه جویی در هزینه های اقتصادی: از آنجا که استخراج مس از مات نیاز به انرژی کمتری دارد و فرآیند نسبتاً ساده تری است، این روش از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر از سایر روش هاست. تلفات مس در سرباره. یکی از بزرگ ترین چالش ها در فرآیند تهیه مات، تلفات مس در سرباره است. مس به طور شیمیایی و مکانیکی می تواند در سرباره از دست برود. تلفات شیمیایی مس بیشتر به تعادل شیمیائی بین مات و سرباره بستگی دارد، در حالی که تلفات مکانیکی ناشی از محبوس شدن ذرات ریز مات در سرباره است. پیوند به بیرون. http://web.archive.org/web/20240805214306/https://www.tf.uni-kiel
.de/matwis/amat/iss/kap_a/backbone/ra_1_5.html
خرگوشک های نواردار سردهای از خرگوش ها است که شامل سه گونه خرگوشک نواردار است: خرگوشک نواردار آنامیت، خرگوشک نواردار سوماترایی و گونه منقرض شده خرگوشک نواردار چینی "N. sinensis". به طور کلی اطلاعات کمی دربارهٔ این سرده وجود دارد، بیشتر اطلاعات از خرگوش سوماترا به دست می آید. گونه ها. سردهٔ "Nesolagus" دارای سه گونه است که یکی منقرض شده است:
گنجشک علفزار یا گنجشک چمنزار گونه ای از پرندگان تیرهٔ گنجشکان جهان جدید (Passerellidae) است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، کلمبیا ، گویان فرانسه، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، اروگوئه و ونزوئلا یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن ساوانای خشک، نیمه گرمسیری یا گرمسیری علفزار پست فصلی نمناک یا سیلابی و مراتع است.
پایگاه هفتم شکاری شیراز از پایگاه های شکاری و ترابری نظامی نیروی هوایی ارتش ایران است، که در سال ۱۳۳۵ توسط نیروی هوایی شاهنشاهی ایران تأسیس شد. هم اکنون سرتیپ دوم خلبان افشین سوریایی فرماندهی این پایگاه را برعهده دارد. پایگاه هفتم شکاری در فاصله ۱۵ کیلومتری از جنوب غربی شهر شیراز قرار دارد. این پایگاه هم اکنون دارای یک گردان شکاری از جنگنده های روسی سوخو ۲۴، سه گردان ترابری از هواپیماهای سی-۱۳۰ و ایلیوشن-۷۶، یک گردان شناسایی از هواپیمای پی-۳ اف، دو گردان بالگردی از هلی کوپترهای بل ۲۱۲ و بل ۲۱۴ و یک گردان آموزشی از هواپیماهای پی سی-۶ می باشد. تاریخچه. پایگاه هفتم شکاری ترابری شیراز در سال ۱۳۳۵ تحت عنوان گروه هوایی شیراز در محل فرودگاه قدیم شیراز در فاصله ۱۵ کیلومتری جنوب غربی این شهر، با دو فروند هواپیمای یک موتور ملخ دار ال-۲۰ آغاز به کار نمود. در سال ۱۳۴۲ با ورود ۵ فروند هواپیمای سی-۱۳۰ به پایگاه حمل ونقل ترابری تغیر نام پیدا کرد. در سال ۱۳۵۰ با ورود یک گردان هواپیمای اف-۴ به پایگاه شکاری-ترابری تبدیل شد. در نیمه دوم سال ۱۳۵۵ هواپیمای اف-۱۴ از پایگاه ششم شکاری بوشهر، جایگزین هواپیمای اف-۴ گردید. در سال ۱۳۶۵
هواپیماهای اف-۱۴ به اصفهان منتقل شدند و ۲ گردان هواپیمای اف-۵ جایگزین آنها گردید. در حال حاضر با توجه به ورود ۵ نوع پرنده استراتژیک، تاکتیکی و آموزشی، اورهال و تعمیرات اساسی این جنگنده ها در این پایگاه انجام می شود. جنگ ایران و عراق. در دوران جنگ ایران و عراق، پایگاه شکاری ترابری شیراز با داشتن جنگنده های اف-۱۴ در ماموریت های آلرت، گشت رزمی هوایی، پوشش هوایی دیگر جنگنده های بمب افکن و تأمین ایمنی کشتی های نفت کش و تجاری در منطقه خلیج فارس ایفای نقش نمود. این پایگاه از یگان های عمل کننده در عملیات کمان ۹۹ بود. پایگاه شکاری شیراز در عملیات حمله به پایگاه هوایی الولید (عملیات اچ۳) که در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۶۰ در مرز مشترک عراق با اردن و سوریه انجام شد، وظیفه دفاع هوایی عملیات را برعهده داشت. این پایگاه در اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ نیز به عنوان یگان پشتیبانی هوایی در عملیات بیت المقدس و آزادسازی خرمشهر حضور داشت.
جام باشگاه های کارائیب ۲۰۱۳ پانزدهمین دوره جام باشگاه های کارائیب، رقابت های بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه هایی که اتحادیه های فوتبال آن ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی اف یو) وابسته هستند، برگزار می شود. سه تیم برتر مسابقات به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۴–۲۰۱۳ راه یافتند. مرحله اول. ۷ تیم به یک گروه سه تیمی و یک گروه چهار تیمی تقسیم شدند. هر تیم یک بازی مقابل دیگر تیم های گروه خود انجام داد و در نهایت، تیم های اول به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یافتند و تیم های دوم به پلی آف رفتند تا نماینده سوم کارائیب را مشخص کنند. مرحله پلی آف. کالدونیا ای آی ای در مجموع ۳–۲ برنده شد و به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۴–۲۰۱۳ راه یافت.
قلعه کاریلون که در حال حاضر به عنوان قلعه تایکندروگا شناخته می شود، توسط پیر دو ریگو دو وودرویی، فرماندار کانادا (فرانسه نو), ساخته شد تا از دریاچه چمپلین در برابر تهاجم بریتانیایی ها محافظت کند. این قلعه در حدود جنوب قلعه سنت-فردریک واقع شده و برای جلوگیری از حمله به کانادا و کند کردن پیشروی دشمن به اندازه کافی ساخته شده بود تا نیروی کمکی برسند.
پوشاک الکترونیکی یا پارچه های الکترونیکی پارچه هایی هستند که امکان تعبیه قطعات الکترونیکی مانند باتری ها، چراغ ها، حسگرها و میکروکنترلرها را در آنها فراهم می کنند. بسیاری از پروژه های لباس هوشمند، فناوری پوشیدنی و محاسبات پوشیدنی شامل استفاده از پوشاک الکترونیکی می شوند. پوشاک الکترونیکی از محاسبات پوشیدنی متمایز هستند زیرا تأکید بر ادغام یکپارچه پوشاک با عناصر الکترونیکی مانند میکروکنترلرها، حسگرها و محرک ها است. علاوه بر این، پوشاک الکترونیکی نیازی به پوشیدن ندارند. به عنوان مثال، پوشاک الکترونیکی نیز در طراحی داخلی یافت می شوند. حوزه مرتبط فیبرترونیک به بررسی چگونگی ادغام عملکردهای الکترونیکی و محاسباتی در الیاف نساجی می پردازد. گزارش جدید سینتیفیکا تحقیقات بازارهای فناوری های پوشیدنی مبتنی بر نساجی، شرکت های تولیدکننده آن ها و فناوری های فعال را بررسی می کند. این گزارش سه نسل متمایز از فناوری های پوشیدنی نساجی را شناسایی می کند: کاربردهای آینده برای پوشاک الکترونیکی ممکن است برای محصولات ورزشی و رفاهی و تجهیزات پزشکی برای نظارت بر بیمار توسعه یابد. پوشاک فنی، مد و سرگرمی نیز کاربردهای مهمی خواهند بود. تار
یخچه. مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت پوشاک الکترونیکی، نخ های رسانا و پارچه ها بیش از ۱۰۰۰ سال است که وجود داشته است. به ویژه، صنعتگران قرن هاست که فویل های فلزی ظریف، اغلب طلا و نقره را دور تارهای پارچه می پیچند. برای مثال، بسیاری از لباس های ملکه الیزابت اول با نخ های طلا دوخته شده بودند. در پایان قرن نوزدهم، زمانی که مردم توسعه یافتند و به وسایل برقی عادت کردند، طراحان و مهندسان شروع به ترکیب برق با لباس و جواهرات کردند - یک سری گردنبند، کلاه، سنجاق و لباس های مجهز به نور و موتور. به عنوان مثال، در اواخر دهه ۱۸۰۰، یک فرد می توانست زنان جوانی را که با لباس های شب تزئین شده اند، از شرکت Electric Girl Lighting استخدام کند تا سرگرمی های مهمانی کوکتل را فراهم کنند. در سال ۱۹۶۸، موزه صنایع دستی معاصر در شهر نیویورک یک نمایشگاه پیشگامانه به نام پوشش بدن برگزار کرد که بر رابطه بین فناوری و پوشاک متمرکز بود. در این نمایشگاه لباس های فضایی فضانوردان به همراه لباس هایی که می توانند باد و باد شوند، روشن شوند و خود را گرم و خنک کنند به نمایش گذاشته شد. به ویژه در این مجموعه قابل توجه کار دیانا دیو، طراح بود که خطی از م
دهای الکترونیکی ایجاد کرد، از جمله لباس های مهمانی الکترولومینسانس و کمربندهایی که می توانستند آژیرهای هشدار را به صدا درآورند. در سال ۱۹۸۵، مخترع هری وین رایت اولین ژاکت کاملاً متحرک را ساخت. این پیراهن از فیبر نوری، سرب و یک ریزپردازنده برای کنترل فریم های تکی انیمیشن تشکیل شده بود. نتیجه کاریکاتور تمام رنگی بود که روی سطح پیراهن نمایش داده شد. در سال ۱۹۹۵، Wainwright اولین ماشینی را اختراع کرد که فیبر نوری را قادر می ساخت تا به پارچه تبدیل شود، فرآیندی که برای تولید به اندازه کافی برای بازارهای انبوه مورد نیاز بود و در سال ۱۹۹۷، یک طراح ماشین آلمانی به نام Herbert Selbach را از Selbach Machinery برای تولید در جهان استخدام کرد. اولین دستگاه کنترل عددی کامپیوتری (CNC) قادر به کاشت خودکار فیبر نوری در هر ماده انعطاف پذیر است. با دریافت اولین اختراع از ده ها امتیاز بر اساس نمایشگرها و ماشین آلات LED/Optic در سال ۱۹۸۹، اولین ماشین های CNC در سال ۱۹۹۸ با تولید کت های متحرک برای پارک های دیزنی در سال ۱۹۹۸ شروع به تولید کردند. اولین ژاکت های نمایشگر بیوفیزیکی ECG با استفاده از نمایشگرهای LED/اپتیک توسط Wainwright
و David Bychkov، مدیر عامل Exmovere در آن زمان در سال ۲۰۰۵ با استفاده از حسگرهای GSR در ساعتی که از طریق بلوتوث به صفحه نمایش تعبیه شده قابل شستشو در ماشین لباسشویی در کت جین متصل شده بود، ایجاد شد. در کنفرانس پارچه های هوشمند که در ۷ مه ۲۰۰۷ در واشینگتن دی سی برگزار شد نشان داده شد. فن آوری های پارچه هوشمند اضافی توسط Wainwright در دو کنفرانس Flextech Flexible Display که در فونیکس، AZ برگزار شد، رونمایی شد که نمایشگرهای دیجیتال مادون قرمز را در پارچه ها برای IFF (شناسایی دوست یا دشمن) نشان می دهد که در سال ۲۰۰۶ برای ارزیابی به BAE Systems ارسال شد و برنده شد. جایزه «اشاره به افتخار» از ناسا در سال ۲۰۱۰ در گزارش های فنی آنها، مسابقه «طراحی آینده». پرسنل MIT چندین کت کاملاً متحرک برای محققان خود خریداری کردند تا در تظاهرات خود در سال ۱۹۹۹ بپوشند تا توجه خود را به تحقیقات «رایانه پوشیدنی» جلب کنند. Wainwright در ۵ ژوئن ۲۰۱۲ در کنفرانس نساجی و رنگ گرایان در ملبورن استرالیا مأموریت یافت تا سخنرانی کند. از او خواسته شد تا آثار پارچه ای خود را که با استفاده از هر گوشی هوشمند تغییر رنگ می دهند، نشان دهنده تماس گیرند
گان در تلفن های همراه بدون نمایشگر دیجیتال و دارای ویژگی های امنیتی WIFI است که از کیف ها و وسایل شخصی در برابر سرقت محافظت می کند، نشان دهد. در اواسط دهه ۱۹۹۰، تیمی از محققان MIT به رهبری استیو مان، تاد استارنر و سندی پنتلند شروع به توسعه آنچه که کامپیوترهای پوشیدنی نامیدند، کردند. این دستگاه ها شامل سخت افزار رایانه ای سنتی بود که به بدنه متصل می شد و روی آن حمل می شد. در پاسخ به چالش های فنی، اجتماعی و طراحی که این محققان با آن مواجه بودند، گروه دیگری در MIT، که شامل Maggie Orth و Rehmi Post می شد، شروع به بررسی این کردند که چگونه چنین دستگاه هایی می توانند با زیبایی بیشتری در لباس و دیگر لایه های نرم ادغام شوند. در میان پیشرفت های دیگر، این تیم ادغام الکترونیک دیجیتال با پارچه های رسانا را بررسی کرد و روشی را برای گلدوزی مدارهای الکترونیکی توسعه داد. یکی از اولین میکروکنترلرهای پوشیدنی مبتنی بر آردوینو که Lilypad Arduino نام دارد نیز در آزمایشگاه رسانه MIT توسط لیا بوچلی ساخته شد. خانه های مد مانند CuteCircuit از پارچه های الکترونیکی برای مجموعه های مد لباس و پروژه های خاص خود استفاده می کنند. پیراهن در آ
غوش CuteCircuit به کاربر این امکان را می دهد که از طریق سنسورهای داخل لباس بغل های الکترونیکی بفرستد. نمای کلی. حوزه پوشاک الکترونیکی را می توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد: پوشاک الکترونیکی عمدتاً نخ، منسوجات و پارچه رسانا هستند در حالی که نیمی دیگر از تأمین کنندگان و تولیدکنندگان از پلیمرهای رسانا مانند پلی استیلن و پلی فنیلن وینیلن استفاده می کنند. اکثر پروژه های تحقیقاتی و تجاری نساجی الکترونیکی ترکیبی هستند که در آن قطعات الکترونیکی تعبیه شده در منسوجات به دستگاه ها یا قطعات الکترونیکی کلاسیک متصل می شوند. برخی از نمونه ها دکمه های لمسی هستند که با استفاده از بافت های پوشاک رسانا به طور کامل به شکل پارچه ساخته می شوند، که سپس به دستگاه هایی مانند پخش کننده موسیقی یا LEDهایی که روی شبکه های فیبر رسانای بافته شده نصب می شوند وصل می شوند تا نمایشگر را تشکیل دهند. حسگرهای چاپی برای نظارت فیزیولوژیکی و محیطی در منسوجات از جمله پنبه، گورتکس، و نئوپرن ادغام شده اند. حسگرها. پارچه نساجی هوشمند را می توان از موادی از پنبه سنتی، پلی استر و نایلون گرفته تا کولار پیشرفته با قابلیت های یکپارچه تهیه کرد. اما در حال حاضر
پارچه هایی با رسانایی الکتریکی مورد توجه هستند. پارچه های رسانای الکتریکی با رسوب نانوذرات فلزی در اطراف الیاف و پارچه های بافته شده تولید شده اند. پارچه های فلزی به دست آمده رسانا، آبدوست و دارای سطح الکترواکتیو بالایی هستند. این ویژگی ها آنها را به بسترهای ایده آلی برای سنجش زیستی الکتروشیمیایی تبدیل می کند، که با تشخیص DNA و پروتئین ها نشان داده شده است. دو نوع محصول هوشمند نساجی (پارچه) وجود دارد که برای نظارت بر سلامتی توسعه یافته و مورد مطالعه قرار گرفته اند: پارچه ای با حسگرهای الکترونیکی مبتنی بر نساجی و پارچه ای که الکترونیک سنسورهای سنتی را پوشش می دهد. نشان داده است که بافندگی می تواند برای ترکیب نخ رسانای الکتریکی در پارچه برای به دست آوردن منسوجاتی که می تواند به عنوان «مادربرد پوشیدنی» استفاده شود، استفاده شود. این می تواند چندین حسگر روی بدن مانند الکترودهای ژل ECG مرطوب را به تجهیزات الکترونیکی دریافت سیگنال متصل کند. تحقیقات بعدی نشان داده است که نخ های رسانا می توانند در ساخت حسگرهای پارچه ای ساخته شده از پارچه یا مش های فلزی که با نقره یا هسته های فلزی رسانا بافته شده در پارچه پوشانده شده
اند، مفید باشند. دو رویکرد گسترده برای ساخت لباس با الکترودهای حسگر ECG در تحقیقات وجود دارد: فیبرترونیک. درست مانند الکترونیک کلاسیک، ساخت قابلیت های الکترونیکی بر روی الیاف نساجی مستلزم استفاده از مواد رسانا و نیمه رسانا مانند منسوجات رسانا است.[ "" ] امروزه تعدادی الیاف تجاری وجود دارد که شامل الیاف فلزی مخلوط با الیاف نساجی می شود تا الیاف رسانا را تشکیل دهد که می توان بافته یا دوخت. با این حال، از آنجایی که هم فلزات و هم نیمه هادی های کلاسیک مواد سفت هستند، برای کاربردهای الیاف نساجی چندان مناسب نیستند، زیرا الیاف در حین استفاده در معرض کشش و خمش زیادی قرار می گیرند. پوشیدنی های هوشمند دستگاه های الکترونیکی متصل به مصرف کننده هستند که ممکن است در لباس جاسازی شوند.[ "" ] یکی از مهم ترین مسائل منسوجات الکترونیکی این است که الیاف باید قابل شستشو باشند؛ بنابراین اجزای الکتریکی باید در حین شستشو عایق بندی شوند تا از آسیب جلوگیری شود. دسته جدیدی از مواد الکترونیکی که برای منسوجات الکترونیکی مناسب ترند، دسته مواد الکترونیکی آلی هستند، زیرا می توانند رسانا و نیمه رسانا باشند و به صورت جوهر و پلاستیک طراحی شوند.[
"" ] برخی از پیشرفته ترین عملکردهایی که در آزمایشگاه نشان داده شده اند عبارتند از:
فرانسوا-شارل دو بورلاماک (نام خانوادگی او همچنین به صورت بورلاماکی دیده می شود) (۱۷۱۶ – ۱۷۶۴) یک فرمانده نظامی فرانسوی و فرماندار گوادلوپ از سال ۱۷۶۳ بود. زندگی. پدر او، فرانچسکو بورلاماکی، در لوکا، توسکانی متولد شد. او به عنوان مهندس نظامی، کاپیتان عمده، سرهنگ پیاده نظام، فرمانده پیاده نظام، فرمانده، بریگادیر ژنرال، سرلشکر، فرمانده سن-لوئیس در نظام سنت لوئیس، عضو افتخاری نظام مالت و فرماندار گوادلوپ آغاز به کار کرد. پس از پیوستن به ارتش فرانسه، بورلاماک به رتبه سرهنگ در سال ۱۷۵۶ ارتقا یافت. او در سال ۱۷۵۶ به عنوان فرمانده سوم نیروهای منظم به کانادا اعزام شد و در طول کمپین های بعدی در کانادا با افتخار خدمت کرد. در نبرد کاریلون در سال ۱۷۵۸ او فرماندهی جناح چپ فرانسه را برعهده داشت و در سال ۱۷۵۹ نیروهای فرانسه را در نبرد تیکوندروگا (۱۷۵۹) فرماندهی کرد و به بریگادیر ژنرال ارتقا یافت. سال بعد او با نیروی کوچکی سعی کرد از منطقه اطراف ترویس-ریویرز در حمله بریتانیا به مونترآل دفاع کند، اما بی نتیجه بود. پس از تسلیم فرانسه، او در سال ۱۷۶۲ به مقام سرلشکر ارتقا یافت.
خرگوش جهنده پابلند گونه ای از خرگوش های آمریکای شمالی است که در جنوب آریزونا و شمال غربی مکزیک یافت می شود و مناطق بیابانی خشک را اشغال می کند. در هنگام گرگ ومیش (کرپسکولار) و در طول شب (شبگرد) بیشتر فعال است، اما می تواند در طول روز که شرایط مساعد است (پوشش ابرهای سنگین) فعال باشد.
قلعه تایکندروگا () که پیش تر به عنوان قلعه کاریلون شناخته می شد، یک دژ ستاره ای بزرگ از قرن ۱۸ است که توسط فرانسوی ها در باریکه ای نزدیک به بخش جنوبی دریاچه چمپلین در شمال ایالت نیویورک ساخته شد. این دژ بین اکتبر ۱۷۵۵ و ۱۷۵۷ توسط مهندس نظامی کانادایی-فرانسوی میشل شارتیه دو لوتبینیه، مارکیز دو لوتبینیه در جریان رویدادهای تئاتر شمال آمریکا در جنگ هفت ساله که در آمریکا به نام جنگ فرانسویان و سرخپوستان شناخته می شود، ساخته شد. این قلعه در طول نزاع های استعماری بین بریتانیا و فرانسه در قرن ۱۸ اهمیت استراتژیک داشت و دوباره در طول جنگ انقلابی آمریکا نقش مهمی ایفا کرد.
خرگوش جهنده تهوانتپک یک خرگوش جهنده بومی مکزیک است. خرگوش جهنده تهوآنتپک یک گونه بومی نادر در اوآخاکا، مکزیک است و تنها در امتداد ساوانا و تپه های شنی در سواحل یک تالاب آب نمک متصل به خلیج تهوآنتپک در منطقه Istmo de Tehuantepec یافت می شود. سه جمعیت کوچک جدا از یکدیگر باقی مانده اند.
خرگوش جهنده سیاه یک گونه پستاندار از تیرهٔ خرگوشان (Leporidae) و بومی مکزیک است و تنها مکان شناخته شده آن جزیره اسپیریتو سانتو در خلیج کالیفرنیا است. IUCN این گونه را به دلیل گستره محدودی که دارد، در فهرست "گونه های آسیب پذیر " قرار داده است. این آرایه توسط برخی مقامات به عنوان یک زیرگونه از خرگوش دم سیاه ("L. californicus") که در سرزمین اصلی مکزیک یافت می شود، در نظر گرفته می شود. خرگوش جهنده سیاه بومی جزیره اسپیریتو سانتو در نزدیکی سواحل باخا کالیفرنیا در مکزیک است. در دامنه های چمنی و صخره ای، فلات ها، تپه های شنی و کف دره ها، به طور معمول در دامنه های خالی و در میان علف ها، گیاهان، درختچه ها و کاکتوس ها یافت می شود.
S۷۹۵ یک رقم قهوه است که یکی از اولین سویه های قهوه عربیکا است که نسبت به بیماری زنگ برگ قهوه (CLR)مقاوم است. S۷۹۵ به طور گسترده در هند و اندونزی کشت می شود. ۲۵ تا ۳۰ درصد سطح زیر کشت قهوه عربیکا، در هند را این گونه تشکیل می دهد. توضیحات. S795 یک درختچه بلند و قوی است که تعداد زیادی شاخه پلاژیوتروپ (ورین گرا) اولیه و ثانویه تولید می کند. میوه (گیلاس) آن دارای اندازه متوسط و شکل کشیده است و نگ میوه از سبز در نارسی به قرمز تیره در هنگام رسیدن تغییر می کند. هر گره حدود ۱۴ تا ۱۶ گیلاس تولید می کند. برگ های جدید به رنگ برنز روشن هستند. در سال ۲۰۲۱، دوازده قهوه از ۲۶ قهوه برتر در اولین رقابت جام برتر اندونزی یا حاوی S۷۹۵ به عنوان بخشی از یک ترکیب بودند یا فقط از S۷۹۵ تشکیل شده بودند.
خرگوش جهنده تامائولیپاس ، که همچنین به عنوان خرگوش جهنده پهلوسفید تامائولیپاس شناخته می شود، گونه ای از خرگوش های بومی در ساحل خلیج مکزیک است.
دریاچه جورج با لقب ملکه دریاچه های آمریکایک دریاچه الیگوتروفیک طولانی و باریک واقع در پایه جنوب شرقی کوه های آدیرونداک، در بخش شمال شرقی ایالت نیویورک است. این دریاچه در بخش بالایی دره بزرگ آپالاچی قرار دارد و تمام راه را به سمت شمال به دریاچه چمپلین و حوضه آبریز رودخانه سن لورنس تخلیه می کند. دریاچه در مسیر تاریخی طبیعی (آمریندیان) بین دره های هادسون و سن لورنس قرار دارد و در نتیجه در مسیر مستقیم زمینی بین آلبانی، نیویورک و مونترآل، کبک، کانادا، واقع شده است. دریاچه حدود در محور شمال-جنوب امتداد دارد، دارای عمق است، و عرض آن بین است که مانعی بزرگ برای سفر شرق-غرب ایجاد می کند. اگرچه جمعیت سالیانه منطقه دریاچه جورج نسبتاً کوچک است، جمعیت تابستانی می تواند به بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر برسد، بسیاری در منطقه روستای دریاچه جورج در بخش جنوبی دریاچه.
خرگوش جهنده دم سفید ، که همچنین به عنوان خرگوش مرغزار و جهنده سفید شناخته می شود، گونه ای از خرگوش ها است که در غرب آمریکای شمالی یافت می شود. مانند همه خرگوش ها و خرگوشک ها، عضوی از تیرهٔ خرگوشان (Leporidae) از راسته خرگوش سانان (Lagomorpha) است. این یک فرد انفرادی است به جز مواردی که چندین نر در فصل زادآوری از یک ماده خواستگاری می کنند. چهار تا پنج توله جوان به شکل فرورفتگی کم عمقی در زمین، پنهان در میان پوشش گیاهی به دنیا می آیند. این خرگوش جهنده دو زیرگونه توصیف شده دارد: "L. townsendii townsendii" که در غرب کوه های راکی و "L. townsendii campanius" در شرق کوه های راکی یافت می شود.