Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باندو یا سینه بند نواری یا یک پوشش به شکل نوار (واژه کامل bandeaux، مخفف ) لباسی است که در ظاهر از یک نوار پارچه تشکیل شده است. امروزه اغلب به لباسی گفته می شود که دور سینه زن می پیچد. معمولاً بخش بالاتنه از بیکینی در لباس های ورزشی یا مایو است. در حقیقت به نوعی یک تاپ بدون بند بسیار باریک است. معمولاً بدون بند، بدون آستین و از روی شانه است. باندها معمولاً از مواد الاستیک ساخته می شوند تا از سر خوردن آن ها به پایین جلوگیری کنند، یا در پشت یا جلو گره خورده یا سنجاق می شوند. در نیمه اول قرن بیستم، «باندو» نوار باریکی بود که توسط زنان برای بستن موها یا به عنوان بخشی از روسری استفاده می شد. و همچنین در زمان حکومت جمهوری اسلامی بر ایران نیز برای پوشاندن مو در زیر حجاب اجباری استفاده می شد. مصارف معاصر. لباس شنا مدرن. باندو به عنوان قسمت بالایی یک مایو دو تکه در دهه ۱۹۴۰ معرفی شد. در دهه ۱۹۵۰، باندو زیر ساختش را به گونه ای تغییر دادند که خطوط بدن را نمایش دهد، در حالی که هنوز ساختار دایره ای یا شکل نواری نسبتاً ساده را حفظ می کرد، و بر شکم و پشت شکم برهنه تأکید داشت. یکی دیگر از انواع باندو، مایو یک تکه باندو است ک
ه قسمت میانی بدن را نیز می پوشاند. محبوبیت آن به شکل لباس شنا در دوران بیکینی رشته ای کاهش یافت، اما در دهه ۱۹۸۰ دوباره ظاهر شد، به خصوص با اسپندکس و سایر ترکیبات پارچه کشسان. پایه های جانبی، سیم v در جلوی مرکزی، حلقه های O و قسمت بالایی پیچ خورده از عناصر مدرن طراحی محبوب هستند. در ورزش های مدرن و لباس شنا، باندو لباسی بدون بند است که دور سینه های زن می پوشند. ممکن است در جلو یا پشت بسته شود یا به اندازه کافی الاستیک باشد تا اصلاً نیازی به بست نباشد. یک باندو ممکن است با یک بند نگهدارنده جداشدنی برای پشتیبانی بیشتر همراه باشد. باندو بدون بند یا تاپ لوله ای نیز از دهه ۱۹۷۰ به عنوان لباس غیررسمی و لباس ورزشی استفاده می شد و گاهی به عنوان بخشی از یک مجموعه لباس ورزشی پوشیده می شد. در لباس رسمی. بازیگر زن هالی بری در مراسم جوایز فیلم MTV در سال ۲۰۰۰ یک سینه بند نواری صورتی با شلوار همرنگش پوشید و به روند پوشیدن سینه بند نواری به عنوان یک لباس خارج از منزل دامن زد. مایلی سایرس نیز در مراسم جوایز موسیقی ویدئویی MTV 2014 یک سینه بند نواری (باندو) مشکی برش خورده با شلوار کمر بلند پوشید. تاریخچه. در دوران باستان. پوش
یدن باندو برای حمایت از سینه های یک زن ممکن است به یونان باستان بازگردد، جایی که آنها را "آپودسموس" می نامیدند (.&lt;/link&gt;)، بعداً "stēthodesmē" (Gr: στηθοδέσμη)، "mastodesmos" (Gr: μαστόδεσμος) و "mastodeton" (Gr: μαστόδετον)، که همگی به معنای «سینه بند» هستند. آنها از یک نوار پشمی یا کتان بودند که روی سینه ها پیچیده می شدند و پشت سر بسته یا سنجاق می شدند. به عنوان یک شبح، باندو در زمان رومیان نیز پوشیده می شد. باستان شناس جیمز ملاارت اولین لباس باندو مانند را در چاتال هویوک، آناتولی در دوران مس سنگی (حدود ۵۶۰۰ سال قبل از میلاد) توصیف کرد، جایی که یک الهه مادر سوار بر دو پلنگ با لباسی شبیه به بیکینی به سبک باندو مدرن به تصویر کشیده شده است. در جهان یونانی رومی، نقش زنان ورزشکار با لباس های دو تکه بر روی کوزه ها و نقاشی های مربوط به ۱۴۰۰ سال قبل از میلاد به تصویر کشیده شده اند. در طبقه "تاج گذاری تالار برنده" ویلا رومانا دل کازاله، ویلایی رومی در سیسیل که مربوط به دوره دیوکلتیان (۲۸۶–۳۰۵) است. پس از میلاد)، نقش های معرق کاری موزاییک ها زنان جوانی را با لباس های باندو به تصویر می کشند که در بازی های وزنه ب
رداری، پرتاب دیسک و توپ بازی شرکت می کنند، اما شنا نمی کنند. در این معرق کاری موزاییک ده دوشیزه دیده می شود که به طور نابهنگام «ویلا رومانا دل کازاله» لقب گرفته اند. سایر یافته های باستان شناسی رومی، الهه ونوس را در لباسی مشابه به تصویر می کشند. در پمپئی، تصاویری از ونوس با لباس بیکینی در خانه ونوس، در تبلینوم خانه جولیا فلیکس، و در باغ آتریومویا دلا آبونزنا کشف شد. سینه بند. در دهه ۱۹۲۰، این واژه در مورد سینه بند ساده، که معمولاً از پارچه نرم و تزئینات ظریف تشکیل شده بود، استفاده می شد که پشتیبانی یا شکل دهی کمی برای پستان داشت. این طرح در سال ۱۹۱۶ توسط ادگار گوگنهایم در ایالات متحده ثبت شد و شبیه خطوط و جلوه های بسته بندی چسب اسکلتوس مورد استفاده در بیمارستان ها بود. گاهی از یک ماده کشسان برای صاف کردن یا فشرده کردن پستان ها به سبک آن دوره ساخته می شد. هنگامی که سیلوئت «پسرانه» از مد خارج شد، کلمه «brassiere» یا بعداً «سوتین» اصطلاحی برای لباس های حمایتی خوش فرم تر رایج شد. عادات مذهبی. اصطلاح باندو همچنین به هدبند نازکی گفته می شود که به طور سنتی - تا همین اواخر - توسط راهبه های بسیاری از مؤسسات مذهبی کاتو
لیک در زیر حجاب استفاده می شد. به همراه مقنعه (که گونه ها و گردن را می پوشاند) و گاهی کویف سفیدی که به آن وصل می شد، سرپوش رایج یک زن محترم در اروپای قرون وسطی و رنسانس بود و در ایران در زمان حاکمیت جمهوری اسلامی اجباری شد.
ماگدالنا امیلیانوویچ (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۷) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ دانشکده روزنامه نگاری و علوم سیاسی دانشگاه ورشو است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مدار بسته"، "ع چون عشق"، "دوستان"، "دستورالعمل زندگی"، "پزشکان"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "خانه کشیش"، "دهن به دهن"، "هتل ۵۲"، "در خیابان سپولنی"، "کارآگاهان جنایی"، "خودِ زندگی"، "طایفه" و "ژنرال نیل" اشاره نمود.
الیاس هاول (زاده ۱۶ آوریل ۲۰۰۳) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال هارتبرگ بازی می کند.
آنا چیِشلاک (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۰) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کارگزار من"، "عهدهای دوشیزه"، "یخ ژاله"، "نامت یوستینه است"، ""، "در خوشی و سختی"، "دوران افتخار"، "کمیسر آلکس"، "هتل ۵۲"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "در خیابان سپولنی"، "اوشیتسکا" و "ژنرال نیل" اشاره نمود.
هاماری ترائوره (زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل مالی است. او هم اکنون به عنوان مدافع برای باشگاه فوتبال رئال سوسیداد بازی می کند.
نفرین پل هالو (به انگلیسی: The Curse of Bridge Hollow) یک فیلم کمدی ترسناک آمریکایی محصول ۲۰۲۲ به کارگردانی جف وادلو بر اساس فیلمنامه ای از تاد برگر و رابرت روگان است. با بازی مارلون وینز، پریا فرگوسن، کلی رولند، جان مایکل هیگینز، لورن لاپکوس، راب ریگل و نیا واردالوس، این فیلم توسط نتفلیکس در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۲ منتشر شد. داستان. یک دختر نوجوان به نام سیدنی گوردون که به طور تصادفی یک روح باستانی ترسناک را در جشن هالووین آزاد می کند. حال سیدنی تلاش می کند به همراه پدرش خرابی هایی که این روح باستانی ایجاد کرده درست کند و هالووین را نجات دهد اما… بازخوردها. در راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس رای ۲۶ نقد، با میانگین امتیاز ۵ از ۱۰، ۴۶٪ تأیید شده است. در متاکریتیک، این فیلم بر اساس رای ۱۰ منتقد، میانگین وزنی ۳۸ از ۱۰۰ را دارد که نشان دهنده «نقدهای عموماً نامطلوب» است.
آلیتسیا یاخیه ویچ (؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۸) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آغاز بهار"، "جمهوری امید"، "چقدر دور، چقدر نزدیک"، "ژنرال نیل" و "شامانکا" اشاره نمود.
گژگوش کووالچیک (؛ زادهٔ ۱۲ مه ۱۹۶۷) بازیگر و هنرمند رقص اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "راز ساگال"، "خانه"، "طایفه"، "در خوشی و سختی"، "خودِ زندگی"، "در خیابان سپولنی"، "موج جرم و جنایت"، "خانه کشیش"، "دو روی سکه"، "تنها عشق"، "یک قلب گرم"، "دوران افتخار"، "پدر متیو"، "کمیسر آلکس"، "تاج پادشاهان"، "جاسوسان ورشو"، "ژنرال نیل"، "تقارن"، "بیگانه"، "پسرها گریه نمی کنند" و "قضاوت درباره فراچیشکا کووسا" اشاره نمود.
ثابت گرانشی گاوسی(نماد k) (). پارامتری است که در مکانیک مداری منظومه شمسی استفاده می شود. تناوب مداری را به محور نیمه اصلی مدار و جرم جسم در حال گردش بر حسب جرم خورشید مرتبط می کند. مقدار k از نظر تاریخی میانگین سرعت زاویه ای منظومه زمین + ماه و خورشید را بیان می کند که به عنوان یک مسئله دو جسم در نظر گرفته می شود و مقدار آن حدود ۰٫۹۸۶ درجه در روز یا حدود ۰٫۰۱۷۲ رادیان در روز است. در نتیجه قانون گرانش و قانون سوم کپلر، k با جذر پارامتر گرانشی استاندارد خورشید نسبت مستقیم دارد و مقدار آن بر حسب رادیان در روز با تنظیم محور نیمه اصلی زمین (واحد نجومی، au) به وحدت، k:(rad/d) = (GM☉)۰٫۵·au-1.5. مقدار k = ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵ راد در روز توسط کارل فردریش گاوس در اثرش در سال ۱۸۰۹ در Theoria Motus Corporum Coelestium در Sectionibus Conicis Solem Ambientum (تئوری حرکت اجرام آسمانی که در اطراف خورشید در بخش های مخروطی حرکت می کنند) تعیین شد. ] مقدار گاوس به عنوان یک مقدار ثابت و تعریف شده توسط IAU معرفی شد (مصوب در سال ۱۹۳۸، به طور رسمی در سال ۱۹۶۴ تعریف شد)، که آن را از نمایش فوری آن از میانگین سرعت زاویه ای (قابل مشاهده) منظ
ومه خورشید-زمین جدا کرد. در عوض، واحد نجومی اکنون به یک کمیت قابل اندازه گیری تبدیل شده است که کمی متفاوت از واحد است. این در مکانیک آسمانی قرن بیستم برای جلوگیری از انطباق ثابت پارامترهای مداری با مقادیر اندازه گیری شده به روز مفید بود، اما به قیمت شهودی تمام شد، زیرا واحد نجومی، ظاهراً یک واحد طول، اکنون به اندازه گیری وابسته بود. قدرت نیروی گرانش IAU مقدار تعریف شده k را در سال ۲۰۱۲ به نفع مقدار تعریف شده واحد نجومی ۱٫۴۹۵۹۷۸۷۰۷۰۰×۱۰۱۱ متر رها کرد، در حالی که قدرت نیروی گرانشی اکنون باید در پارامتر گرانشی استاندارد جداگانه GM☉ بیان شود، که در اندازه گیری شده است. واحدهای SI m3⋅s-2.[2]
پیگمالیون صور () پادشاه صور (لبنان) از ۸۳۱ تا ۷۸۵ قبل از میلاد و پسر پادشاه متان اول (۸۴۰–۸۳۲ پ. م) بود. برادر مستبد و بی رحم دیدو (ملکه کارتاژ) بود. جزئیات در مورد شخصیت، زندگی و نقش دیدو در تأسیس کارتاژ، بیشتر از شرحی است که در شعر حماسی ویرژیل، انئید، نوشته شده در حدود ۲۰ پیش از میلاد، م که داستان افسانه ای قهرمان تروا آئنیاس را بیان می کند، شناخته شده است. دیدو (ملکه کارتاژ) به عنوان زنی باهوش و مبتکر توصیف می شود که پس از فهمیدن اینکه برادر بی رحم و مستبد خود، پیگمالیون، مسئول مرگ شوهرش بوده، از صور فرار می کند. با حکمت و رهبری او، شهر کارتاژ تأسیس و آباد می شود.
کائتا () در اسطوره شناسی روم، و یونانی باستان دایه آئنیاس بود. شاعر رومی ویرژیل قبر خود را در خلیج گائتا قرار می دهد.
آئوگوست امیل فیلدورف (؛ – ) با نام مستعار نیل سرتیپ و جانشین فرمانده ارتش میهنی لهستان پس از سرکوب قیام ورشو بود. وی در سال ۱۹۵۳ توسط رژیم کمونیستی لهستان اعدام شد. زندگی نامه. فیلدورف که تباری آلمانی داشت در ۲۰ مارس ۱۸۹۵ در شهر کراکوف دیده به جهان گشود. در همان جا، تحصیلات خود را در کالج پسرانه سنت نیکلاس و بعداً یک مدرسهٔ علوم دینی به پایان رساند. در سال ۱۹۱۰، به انجمن تفنگداران پیوست که یک سازمان شبه نظامی طرفدار استقلال لهستان بود و از سال ۱۹۱۲ عضو تمام عیار آن شد. او همچنین مدرسهٔ درجه دارانِ به خدمت گماشته نشده (غیررسمی) را هم به پایان رساند. جنگ جهانی اول. فیلدورف در ۶ اوت ۱۹۱۴ به طور داوطلبانه به هنگ اول لژیون های لهستان ملحق شد که تحتِ فرماندهی مارشال یوزف پیلسودسکی بود. با این هنگ، او به جبهه شرقی رفت و در آنجا معاون فرماندهٔ دسته پیاده نظام بود. وی در سال ۱۹۱۶ گروهبان شد و از ۱۹۱۷ به دانشکدهٔ افسری رفت. پس از بحران سوگند، او مجبور به خدمت در نیروی زمینی امپراتوری اتریش-مجارستان در مرزهای ایتالیا شد و از سال ۱۹۱۸ داوطلبانه به سازمان نظامی لهستان پیوست. تشکیل دولت جدید لهستان. فیلدورف از نوامبر ۱۹۱۸
و پس از تشکیل جمهوری دوم لهستان، در رده های مختلف نیروی زمینی خدمت کرد. ابتدا فرماندهٔ یک دسته بود و بعد فرماندهی گروهان مسلسل های سنگین را به عهده گرفت. فیلدورف در جریان جنگ شوروی و لهستان در آزادسازی دوگوپیلس و ژیتومیر نقش داشت و در جریان تهاجم ۱۹۲۰ کی یف فرماندهٔ این گروهان بود. فیلدورف پس از سال ۱۹۱۹ سرگرد و فرماندهٔ هنگ اول پیاده نظام و همچنین فرماندهٔ گردان شد. او در سال ۱۹۳۵ فرماندهٔ گردان مستقل تراکای در سپاه حفاظت مرزی شد و یک سال بعد به درجهٔ سرهنگ دومی ارتقا یافت. فیلدورف اندکی پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، فرماندهٔ «هنگ ۵۱ تفنگ داران جوزپه گاریبالدی» در لشکر دوازدهم پیاده نظام واقع در حاشیهٔ شرفی لهستان (کرسی) شد. جنگ جهانی دوم. در جریان تهاجم آلمان به لهستان او همچنان فرماندهٔ هنگ بود و پس از شکست لشکرش در شب هشتم و نهم سپتامبر با لباس شخصی از شهر زادگاهش کراکوف گریخت. او تلاش داشت تا خود را به فرانسه برساند اما در مرز اسلواکی دستگیر و به اردوگاه فرستاده شد. فیلدورف چند هفته بعد، موفق شد فرار کند و از طریق مجارستان خود را به فرانسه برساند و به نیروهای مسلح لهستان در غرب ملحق شود. او در فرانسه دورهٔ
آموزشی افسری را به پایان رساند و به درجهٔ سرهنگی ارتقا یافت. در سپتامبر همان سال، به عنوانِ نخستین فرستادهٔ دولت در تبعید لهستان، با نام مستعار «نیل» (که خودش انتخاب کرده بود) به طور مخفیانه به لهستان اشغالی بازگشت. مسیر بازگشت او به لهستان ابتدا از طریق آفریقای جنوبی، و سپس از طریق هوایی از رودزیا، سودان و مصر و رومانی و سرانجام با قطار به لهستان بود. مسیر پرواز هواپیمای او بر فراز سودان و مصر از رویِ رود نیل می گذشت و از این رو، فیلدورف نام «نیل» را برای خود برگزید. به محض رسیدن به لهستان او به اتحادیه مبارزه مسلحانه در ورشو و بعد در ویلنیوس و بیاویستوک پیوست. فیلدورف یک سال بعد فرماندهٔ واحد گروه ویژهٔ عملیاتی کدیف در ارتش میهنی شد و تا فوریهٔ ۱۹۴۴ آن سمت را حفظ کرد. با فرمان او بود که رهبر اس اس و پلیس فرانتس کوچرا ترور شد. کمی پیش از قیام ورشو او به درجهٔ سرتیپی رسید و در اکتبر ۱۹۴۴ جانشین فرمانده کل قوا در ارتش میهنی (به فرماندهی لئوپولد اکولیتسکی) شد. او همچنین برای فرماندهی آینده سازمان مقاومت «نیه» (NIE) نامزد شد، سازمانی که از کادر ارتش میهنی با هدف مقاومت در برابر دولت جدید استالینیستی لهستان تشکیل
شده بود. دستگیری و اعدام. فیلدورف در ۷ مارس ۱۹۴۵ توسط مأموران کمیساریای خلق در امور داخلی در شهر میلانووک دستگیر شد. در آغاز او را تحت نام «والنتی گدانیتسکی» اشتباه گرفتند و به اردوگاه گولاگ در رشته کوه اورال فرستادند. فیلدورف پس از آزادی به لهستان رفت که توسط حزب کارگران لهستان و «وزارت امنیت عمومی» سرکوبگرش اداره می شد. او ابتدا در بیاوا پودلاسکا و سپس در ووچ سکنا گزید و از فعالیت های مخفیانه و زیرزمینی اش دوری جست. در سال ۱۹۴۸، دولت وقت، فرمانِ عفو عمومی را برای اعضای دولت مقاومت پیشین صادر کرد. فیلدورف که نمی دانست این عفو، دروغین است، خود را به مقامات تسلیم کرد. او سپس در ورشو تحت بازداشت و بازجویی قرار گرفت. فیلدورف در زندان از همکاری با سرویس های امنیتی کمونیستی حتی در زیر شکنجه امتناع کرد. بازجویی های وحشیانه ژنرال فیلدورف شخصاً تحتِ نظارتِ سرهنگ یوزف روژاینسکی در وزارت امنیت عمومی انجام شد. کاژیمیش گورسکی، پلیس مخفی لهستان که بازجوی وزارت امنیت عمومی بود، در سال ۱۹۹۷ شهادت داد: «[یوزف] روژاینسکی مکرراً به بسیاری از جلسات بازجویی های من از ژنرال [آئوگوست] فیلدورف سر می زد و در مورد موضوعات زیادی با ا
و گفتگو می کرد. بنیامین وایسبلخ نیز مکرراً حاضر می شد و در بسیاری از مواقع به من دستورهای شفاهی می داد. حکمی برای امتناع از قبول مدارک [دفاعی] ژنرال آماده کردم و آن را آنگونه که وایسبلخ دیکته کرد، نوشتم. من هیچ اختیاری از خودم نداشتم که از چه کسی و چگونه باید بازجویی کنم». فیلدورف توسط دادستان هلنا وولینسکا-بروس متهم شد که «جنایتکار فاشیست هیتلری» است و دستور اعدام پارتیزان های شوروی را صادر کرده است. پس از محاکمه در یک دادگاه پوشالی، قاضی ماریا گوروفسکا او را در ۱۶ آوریل ۱۹۵۲ به اعدام محکوم کرد. درخواست تجدیدنظر در دادگاه عالی مورد قبول واقع نشد و درخواست خانواده برای عفو توسط رهبر کمونیست بولسواف بیروت رد شد که از دادن فرمان دستور «بخشودگی» سر باز زد. این حکم در ۲۴ فوریه ۱۹۵۳ در ساعت ۱۵:۰۰ در زندان موکوتوف در ورشو اجرا و فیلدورف به دار آویخته شد. ویکتور گاتنر، دادستان کمونیست، آخرین لحظات ژنرال فیلدورف را چنین توصیف کرد: از محکوم پرسیدم که آیا آرزویی دارد؟ فیلدورف پاسخ داد: «لطفاً خانواده ام را در جریان بگذارید». من گوشزد کردم که به خانواده او اطلاع داده خواهد شد [...] محکوم به طور مداوم به چشمان من زل زده
بود. او راست ایستاده بود. کسی او را نگه نداشته بود. او همچون مردی بسیار قوی ظاهر شد. تقریباً می توان خونسردی او را در میان چنین رویدادهای دراماتیکی تحسین کرد. نه جیغ زد و نه قیافه اش تغییر کرد. گفتم: [اعدام را] اجرا کنید! جلاد و یکی از نگهبانان به محکوم نزدیک شدند […] بعد از آن به ملاقات رئیس زندان رفتم و سپس شخصاً تشریفات اعدام را فراهم آوردم. جسد ژنرال فیلدورف هرگز به خانواده اش تحویل داده نشد و در مکانی نامشخص به خاک سپرده شد که هنوز نامعلوم است. در سال ۲۰۰۹، مقاله ای در روزنامه بریتانیایی تلگراف مدعی شد که فیلدورف در یک گور دسته جمعی در گورستان ورشو به همراه بقایای ۲۴۸ غیر کمونیست لهستانی دیگر به قتل رسیده بودند، دفن شد. در سال ۱۹۵۸، دفتر دادستانی هرگونه تحقیقات بیشتر در این زمینه را متوقف کرد. بزرگداشت و قدردانی. در سال ۱۹۷۲ مجسمه ای بر روی گور نمادین او نصب شد. در سال ۱۹۸۹، پس از فروپاشی جمهوری خلق لهستان، رسماً از فیلدورف اعادهٔ حیثت شد. در سال ۲۰۰۶، رئیس جمهور لخ کاچینسکی نشان عقاب سپید را پس از مرگش به او اعطا کرد. در سال ۲۰۱۲، مقرر شد محل گور دسته جمعیِ موردِ بحث، برای یافتن بقایای فیلدورف بررسی شود
. در جستجوی عدالت. ماریا فیلدورف چارسکا، دختر فیلدورف، تقاضا کرد تا دادستان مسئول اعدام پدرش هلنا وولینسکا-بروس (که تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۸ در آکسفورد انگلستان زندگی می کرد) به دادگاه آورده شده و محاکمه شود. دادستان نظامی در دهه ۱۹۵۰ میلادی، متهم به مشارکت در تحقیقات و محاکمه ای شد که منجر به اعدام فیلدورف گشت. وولینسکا-بروس حکم دستگیری فیلدورف را امضا کرد و چندین بار، حکمِ بازداشتِ او را تمدید کرد، اگرچه از بی گناهی او آگاه بود. گزارشی که در سال ۱۹۵۶ توسط مقامات کمونیستی صادر شد به این نتیجه رسید که وولینسکا-بروس حاکمیت قانون را نقض کرده است و در تحقیقاتی ساختگی و محاکمه هایی نمایشی که منجر به اعدام متهمان می شد، شرکت داشته است. پیگیری اتهامات علیه او توسط مؤسسه یادبود ملی آغاز شد که در آن اظهار شده بود وولینسکا-بروس «شریک جرم در دادگاه های اعدام» است، که به عنوان یک جنایت استالینی طبقه بندی می شود و مجازات آن تا ۱۰ سال زندان است. این پرونده توجه بین المللی را به خود جلب کرد. دولت بریتانیا از استرداد او خودداری کرد و وولینسکا-بروس در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸ بدون اینکه به دست عدالت سپرده شود، درگذشت. ماریا فیلدورف-چا
رسکا در مورد دیگر افرادی که در قتل پدرش توسط دادگاه (با ارائه شواهد ساختگی) مشارکتی داشتند، گفت: من نه می توانم اجازه دهم که پروندهٔ تفحص [در مورد قتل] پدرم مختومه شود، و نه اجازه دهم که افراد ذیل از عدالت فرار کنند: معاون مدیر دادگستری در دفتر دادستانی کل، «آلیتسیا گراف»؛ دادستان کل «ویکتور گاتنر» و بازجو «کاژیمیش گورسکی». آنها می توانستند [از شرکت در قتل پدرم] امتناع کنند. هیچ کس آنها را چه از نظر جسمی و چه از نظر فکری و روانی مجبور نکرد [این کار را انجام دهند]. من خواهان آن هستم که افرادی که پدرم را به قتل رساندند به دست عدالت سپرده شوند [...] من رؤیای لهستانی را دارم که نهادهای عدالت آن شفاف و شایسته احترام و اعتماد واقعی هستند. این نوع نهادها باید پایه و اساس یک ملت مستقل باشند. من خیلی دوست دارم که ما - لهستانی ها - بتوانیم سرمشق های خود را انتخاب کنیم تا از آنها پیروی کنیم، نه الگوهایی را که دیگران تبلیغ و تحمیل می کنند. در فرهنگ عامه. "ژنرال نیل" نام یک فیلم درام تاریخی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و دربارهٔ زندگی فیلدورف است. این فیلم در لهستان با نقدهای مثبتی مواجه شد. کارگردانی فیلم به عهدهٔ ریشارد
بوگایسکی و ایفاگر نقش اصلی آن اولگیرد ووکاشِـویچ بود.
یوهانس ویلیام اولده (زاده ۲۷ آوریل ۱۸۵۵، سودرو _ ۲۷ اکتبر ۱۹۱۷، کاسل) نقاش و مدیر مدرسه هنر اهل آلمان بود. از آثار مشهور او می توان به پرتره های او از فریدریش نیچه، فیلسوف آلمانی اشاره کرد.
«لوکا» ترانه ای از سوزان وگا و یکی از قطعات دومین آلبوم استودیویی او با نام "پایداری یک نفره" است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. در سال ۱۹۸۷ وگا برای «لوکا» در سه رشتهٔ «بهترین ضبط سال»، «بهترین آهنگ سال» و «بهترین اجرای موسیقی پاپ خوانندهٔ زن» نامزد دریافت جایزهٔ گرمی بود. محتوا. «لوکا» در مورد کودک آزاری است. وگا در سال ۱۹۸۷ در یک برنامهٔ تلویزیونی سوئد دربارهٔ ساخت لوکا گفت: در دسامبر ۲۰۱۸ وگا در یک مستند ویدیویی هلندی در مورد مفهوم آهنگ گفت: در سال ۲۰۲۳ وگا به ایستگاه رادیویی آلمانی بایرن ۲ گفت که این ترانه در مورد تجربهٔ خودش از آزار فیزیکی است و چون نمی خواسته مردم این موضوع را بفهمند، «لوکا» را به عنوان نام و شخصیت انتخاب کرده است.
ژوپیتر ایندیجس () به گفته مورخ رومی تیتوس لیویوس، نامی است که به قهرمان خدایی آئنیاس داده شده است. در برخی از نسخه های داستان او، به درخواست ونوس مادر آئنیاس توسط رود نومیکوس، خدای محلی رودخانه ای به همین نام، او را برای تبدیل شدن به یک خدا بزرگ کرد.
دیفوبوس () پسر پریاموس و هکابه بود. او شاهزاده تروآ (شهر) و بزرگ ترین پسر پریاموس پس از هکتور و پاریس (اسطوره شناسی) بود. در ایلیاد هومر. دیفوبوس چهار مرد مشهور را در جنگ تروآ کشد و قهرمان کوچک یونانی مریونس را زخمی می کند. دیفوبوس همراه با برادرانش گروهی از جنگجویان تروا را در حمله به اردوگاه و کشتی های یونانی رهبری کرد. هنگامی که هکتور در دوئلی که منجر به مرگ او می شود، رو به رو می شود، الهه آتنا خود را به شکل دیفوبوس درمی آورد تا او را فریب دهد. در برخی گزارش ها، دیفوبوس با قهرمان تروا پاریس همکاری می کند تا آشیل را بکشد. با خواهرشان پلیکسنا که به عنوان طعمه عمل می کند. با مرگ پاریس، دیفوبوس با موفقیت با برادرش، هلنوس، قهرمان تروا، برای ازدواج هلن در نتیجه اعمال قهرمانانهٔ فراوانش رقابت می کند. هلنوس منزجر تروا را ترک می کند و توسط یونانیان اسیر می شود. دیفوبوس هلن را همراهی می کرد که در اطراف اسب تروا قدم می زد و یونانیان را با صدای همسرانشان صدا می زند. در خلال غارت تروی، دیفوبوس توسط منلائوس یا ادیسه کشته و مثله شد، اگرچه برخی روایت ها ادعا می کنند که هلن مسئول مرگ او بوده است. در انئید. در انئید اثر وی
رژیل، دیفوبوس، که به طرز وحشتناکی در زمان غارت تروا مثله شده بود، در دنیای مردگان به آئنیاس ظاهر می شود. او داستان مرگش را برای او تعریف می کند که مستلزم خیانت هلن در نشان دادن منلائوس به اتاق خواب دیفوبوس است. در حالی که با آئنیاس، از خدایان برای انتقام از یونانیان التماس می کند.
جنبش آزادی بخش ملی اهواز () سازمان ملی گرا و جدایی خواه عربی است که هدف آن، ایجاد کشوری مستقل به نام «الاحواز»، در ایران است.
تی اِن تی یک مجموعهٔ رسانه خانگی ایرانی در ژانر مسابقه و رئالیتی شو محصول سال ۱۴۰۲ به کارگردانی حامد آهنگی و به تهیه کنندگی محمدرضا رضاییان است. پخش این مسابقه از سه شنبه ۱ فروردین ۱۴۰۲ در پلتفرم فیلیمو آغاز شد و در ۳ مهر ۱۴۰۲ به پایان رسید. ویژه برنامهٔ نوروزی. ویژه برنامه نوروزی تی اِن تی که ۲ قسمت آن در ۱ و ۲ فروردین ۱۴۰۲ به صورت رایگان در پلتفرم فیلیمو پخش شد. بازخورد. تی اِن تی عنوان مسابقه ترکیبی جُنگ مانندی است که پخش آن از ۱ فروردین ۱۴۰۲ آغاز شد و بعد از تعطیلات نوروز، هر دوشنبه ساعت ۸ صبح از پلتفرم فیلیمو پخش می شد. این برنامه ترکیبی شاد، در اصل یک مسابقه سرگرم کننده است که با نگاهی به آیتم های مختلف مسابقه های مشهور دنیا طراحی و ساخته شده است. همچنین در پی استقبال مخاطبان، دو قسمت این ویژه برنامه نوروزی از روز ۹ فروردین به صورت رایگان در اختیار عموم مردم قرار گرفت. و از پلتفرم فیلیمو پخش شد. در این مسابقه، اتفاقات هیجان انگیز در هر لحظه برای شرکت کنندگان رخ می دهد و حامد آهنگی که مجری این برنامه است، فضایی سرگرم کننده و بانشاطی را برای مخاطبان و شرکت کنندگان می سازد. در واقع حضار این برنامه جزء شرکت
کنندگانی هستند که هر بار با اتفاقی جدید و جذاب مواجه می شوند. قسمت پایانی این مسابقه، دوشنبه ۳ مهر ۱۴۰۲ از پلتفرم فیلیمو پخش شد.
آرتور اشمیت می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ترقه یا شجاعت فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی کیشور کومار پارداسانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون نگا چایتانیا، سونیل، تمنا باتیا، آندریا جرمیا و اشوتوش رانا ایفای نقش کرده اند.
زنگ مرغ سفید گونه ای از پرندگان خانواده گوهرمرغان است. این پرنده پر سر و صداترین پرنده جهان است که صدایی تا ۱۲۵٫۴ دسی بل تولید می کند. لقب خاص اغلب alba نوشته می شود، اما "آلبوس" به دلیل جنسیت مذکر "Procnias" صحیح است. در جنگل های گویانا، با تعداد کمی در ونزوئلا و ایالت پارا برزیل، و همچنین ترینیداد و توباگو و پاناما یافت می شود. مانند دو عضو دیگر "Procnias"، نرها دارای ساختارهای گوشتی هستند که شبیه به پوست قرمزرنگی است که از گلوی خروس ها آویزان است. محدوده پراکنش زنگ مرغ سفید شامل بخش هایی از برزیل، گویان فرانسه، گویان، سورینام، ترینیداد و توباگو و ونزوئلا است. در جنگل های نمناک گرمسیری یا نیمه گرمسیری یافت می شود.
انتشارات وایت ولف () یک بازی نقش آفرینی آمریکایی و ناشر کتاب بود.
پرنده زنگ مرغ گلوبرهنه گونه ای از پرندگان خانواده گوهرمرغان است که در جنگل های نمناک نیمه گرمسیری و گرمسیری آرژانتین، برزیل و پاراگوئه یافت می شود. نر دارای پرهای سفید و پوست برهنه آبی مایل به سیاه در پیرامون چشم، منقار و گلو است. ماده کدرتر است، در بالا قهوه ای زیتونی با زیرتنه های زرد رگه دار است. نر یکی از بلندترین صداهای شناخته شده پرندگان را دارد که صدایی فلزی شبیه ضربه چکش به سندان تولید می کند. این پرنده از میوه تغذیه می کند و در پراکندگی بذر درختان جنگلی نقش دارد. به دلیل از دست دادن زیستگاه جنگلی و نگهداری برای تجارت پرندگان خانگی، تقریباً در معرض خطر در نظر گرفته می شود. مانند دیگر پرندگان زنگ مرغ ("Procnias")، "P. nudicollis" دارای نوک کوتاه با شکاف پهن است.
زنگ مرغ ریش دار که با نام کمپانرو یا پرنده سندان نیز شناخته می شود، یک پرنده گنجشک سان است که در شمال آمریکای جنوبی زندگی می کند. نر حدود طول دارد و پرهای سفید جدا از سر قهوه ای و بال های سیاه است. در گلویش چندین غبغب سیاه و بدون پر آویزان است. ماده کمی کوچک تر با سر و روتنه سبز زیتونی، زیرتنه زردرنگ با رنگ سبز و یک زیردم زرد است. نر صدای چکش فلزی بلند و مکرر و همچنین صداهای مختلف دیگری دارد.
توبه و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی آنیل گانگولی است. در این فیلم بازیگرانی همچون پاریکشیت سهنی، راکهی گلزار، آسرانی، ای. کی. هانگال، نظیر حسین، گایاتری، لالیتا پاوار و ارومیلا بات ایفای نقش کرده اند.
زنگ مرغ سرسفید یا زنگ مرغ سه غبغب ، یک پرنده مهاجر آمریکای مرکزی از خانواده گوهرمرغان است. جنس ها از نظر ظاهری بسیار متفاوت هستند. سر و گلوی نر سفید است و بقیه پرها به رنگ قهوه ای شاه بلوطی است. از پایهٔ نوک او سه غبغب بلند، باریک و سیاه آویزان است که او در نمایش از آنها استفاده می کند. جنس ماده دارای پرهای زیتونی با زیرتنه رگه های مایل به زرد و ناحیه زیردم زرد است.
زنگ مرغ های عسل خوار یک تیره از پرندگان خانواده عسل خواران (Meliphagidae) است. اعضای آن را زنگ مرغ می نامند. طبق داده های ژنتیکی، این جنس خواهر "پروستمادرا" است"." این سرده دارای گونه های زیر است: آنها را زنگ مرغ می نامند، زیرا صدای آنها مانند زنگ است. زنگ مرغ های نر جوان صدای نرهای مسن تر همسایه را کپی می کنند. گاهی دو نر می توانند تقریباً کاملاً هماهنگ بخوانند؛ زیرا یکی از دیگری کپی کرده است.
سه خانم یا سه الهه فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۵ و به کارگردانی آمارجیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون دو آناند، سیمی گریوال، ناندا، کالپانا موهان، آی.اس. جوهر و راشد خان ایفای نقش کرده اند.