Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د. در سال ۶۴۵، تایزونگ دومین امپراتور تانگ و بنیانگذار آن حملاتی را علیه گوگوریو رهبری کرد. برخی از قلعه های مرزی گوگوریو، خیلی زود سقوط کردند او با ارتشی بالغ بر نیم میلیون نفر توانست دژهای یودونگ، بگام و گه مو را تصرف کند (که پیش از این فتح نشده بودند)، با این حال، تانگ نتوانست دژ آنشی را به تصرف درآورد. گوگوریو نیرویی را که ۱۵۰٫۰۰۰ نفر گزارش شده بود فرستاد تا محاصره دژ آنشی را بشکنند، اما نتوانستد به آن برسند و احتمالاً در نبردی که به نبرد کوهستان جوپیل معروف است شکست خوردند؛ علی رغم محاصره آنشی، ارتش تانگ قادر به فتح کردن آنشی نبود. تایزونگ پس از ماه ها محاصره و یورش ناموفق و دفاع جانانه مدافعان بفرماندهی یانگ مانچون، در نهایت دستور ساخت یک توسان را داد که یانگ آن را تصرف کرد یا به نحوی تخریب شد. وقتی زمستان نزدیک شد با نزدیک شدن قوای بزرگ کمکی یون گه سومون و از بین رفتن نیروی دریایی، نیروهای تانگ مجبور به عقب نشینی شدند که در این حین بسیاری از ارتش تانگ به علت بیماری و کمین و زد و خورد و گرسنگی کشته شده و تنها سی هزار نفر به چین بازگشتند؛ چند شهر توسط گوگوریو تصرف شد و امپراتور تایزونگ احتمالاً بخاطر بیم
اری یا زخم ناشی از این جنگ در سال ۶۴۸ درگذشت وی به هنگام مرگ، به جانشنیان خود وصیت کرد که دیگر به گوگوریو حمله نکنند، با این حال در سال ۶۶۷ میلادی، نیروهای مشترک تانگ و شیلا به فرماندهی لی جینگ، مجدداً به گوگوریو حمله کردند، امپراتوری گوگوریو، با مرگ یون گه سومون، و کشته شدن یانگ مانچون، در بدترین و وخیم ترین وضع خود قرار گرفته بود. افزون بر این، یون نامگون یکی از پسران یون گه سمون که علیه دو برادر خودش شورش کرد و حکومت را از برادر بزرگ ترش یون نامسنگ غصب کرد، پس از این اتفاق، یون نامسنگ به اردوگاه تانگ پناه برد و تسلیم شد و درخواست کرد تا در ازای همکاری برای تسخیر گوگوریو، حکومت را به او واگذار کند، همچنین یون نامسان و فرمانروا بوجانگ تسلیم شیلا و تانگ شدند، در سال ۶۶۷ که ارتش متحد شیلا–تانگ به گوگوریو حمله کردند، یون نامسان که کنترل دربار را برعهده گرفته بود در برابر این حملات مقاومت کرد، اما این مقاومت چندان دوامی نداشت و در سال ۶۶۸ دژ پیونگ یانگ تصرف و به آتش کشیده شد و در نهایت گوگوریو سقوط کرد با این حال پس از سی سال جنگ در ۶۹۸ فرماندهان و مردم سابق گوگوریو بالهه را تأسیس کردند. محاصره قلعه آنسی به تفصی
ل (بدون نام فرمانده) در "سامگوک ساگی", گوگوریو، جلد ۹. (در مجموع:۲۱ جلد). مرگ. یانگ مانچون در اواخر عمر خود به عنوان وزیر جنگ گوگوریو منسوب شد. در آن موقع برخی از وزیران گوگوریو قصد داشتند با تانگ صلح کنند. بنابراین وزرایی که می دانستند یانگ مانچون، مخالف صلح با تانگ است، تصمیم گرفتند، جان یانگ مانچون را بگیرند. شواهد حاکی از آن است که یانگ مانچون در سال ۶۶۶ میلادی، در اقامتگاه خود به قتل رسیده است.
بیمارستان سنت ماری یک بیمارستان سرویس سلامت همگانی در ناحیه پدینگتون، در شهر وست مینستر، لندن است که در سال ۱۸۴۵ تأسیس شد. از زمانی که اولین مرکز علوم بهداشتی آکادمیک در سال ۲۰۰۸، در انگلستان ایجاد شد، تحت نظر تولیت سرویس سلامت همگانی مراقبت های پزشکی امپریال کالج اداره می شود که همچنین بیمارستان چرینگ کراس، بیمارستان همرسمیت، بیمارستان کوئین شارلوت و چلسی و بیمارستان چشم وسترن را مدیریت می کند. این بیمارستان تا سال ۱۹۸۸، دانشکده پزشکی بیمارستان سنت مری را اداره می کرد که بخشی از دانشگاه فدرال لندن است. در سال ۱۹۸۸ با امپریال کالج لندن ادغام شد و سپس در سال ۱۹۹۷ با دانشکده پزشکی چرینگ کراس و وست مینستر ادغام گردید که در نتیجه دانشکده پزشکی امپریال کالج شکل گرفت. در سال ۲۰۰۷، امپریال کالج با منفک شدن از دانشگاه لندن، به یک مؤسسه مستقل تبدیل شد.
جورجیو پرلاسکا (; – ) تاجر و دیپلمات اهل ایتالیا بود که در زمستان ۱۹۴۴ خودش را جای کنسولگر اسپانیا در مجارستان جا زد و با استفاده از مصونیت دیپلماتیک جعلیش ۵٬۲۱۸ یهودی را از فرستاده شدن به اردوگاه های مرگ در شرق اروپا نجات داد. به خاطر این کار، نشان درستکار در میان ملل در سال ۱۹۸۹ به وی داده شد. در سال ۱۹۹۱ وی نشان شایستگی جمهوری ایتالیا را نیز دریافت کرد.
ماوس (؛ این کلمه در آلمانی به معنای موش است) یک رمان گرافیکی از کارتونیست آمریکایی آرت اسپیگلمن است که بین سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۱ منتشر شد. این کتاب مجموعه مصاحبه های وی با پدرش است که یک یهودی لهستانی و بازمانده هولوکاست بود. ماوس از تکنیک های پسامدرنیسم استفاده می کند و یهودیان را به شکل موش و دیگر آلمانی ها را به شکل گربه و لهستانی ها را به شکل خوک به تصویر می کشد. به خاطر نحوه خاص بیان در این کتاب، ماوس یک «شرح حال»، «خودنوشته»، «داستان» و «کتاب تاریخی» شمارده می شود. ماوس در سال ۱۹۹۲ برنده جایزه پولیتزر شد. داستان کتاب در نیویورک در سال ۱۹۷۸ شروع می شود که نویسنده با پدرش در مورد هولوکاست صحبت می کند و پدرش ماوقع آخرین سال های قبل از جنگ جهانی دوم تا آزاد شدنشان از اردوگاه های کار اجباری آلمان نازی را شرح می دهد.
آرت اسپیگلمن (؛ زادهٔ ) ویراستار، تصویرگر، نویسنده، و طراح اهل ایالات متحده آمریکا است. وی به خاطر کتاب ماوس مشهور است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز هاروی، جایزه آیزنر، جایزه کتاب آمریکا، کمک هزینه گوگنهایم، و جایزه اینکپات شده است.
یادمان یهودیان به قتل رسیده اروپا () نام یادمانی در برلین است که به یادبود یهودیان قربانی هولوکاست ساخته شده است. طراحی آن توسط پیتر آیزنمن و برو هاپولد انجام شده است. این یادمان یک محل ۱.۹ هکتاری است که ۲٬۷۱۱ سنگ یادبود (یا ستون) بتنی در آن به شکل شطرنجی گزارده شده است. این ستون ها ۲.۳۸ متر درازا، ۰.۹۵ متر عرض دارند و ارتفاعشان بین ۰.۲ تا ۴.۷ متر متغیر است. کار روی ساختن این یادمان در ۱ آوریل ۲۰۰۳ شروع و در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۴ به اتمام رسید و در ۱۰ مه ۲۰۰۵، شصتمین سالگرد اتمام جنگ جهانی دوم برای عموم باز گردید. یادمان در جنوب دروازه براندنبورگ و در محله میته، برلین قرار دارد.
کوپا ایتالیا ۲۴–۲۰۲۳ (با نام تجاری کوپا ایتالیا Frecciarossa به دلایل حمایت مالی) هفتاد و هفتمین دوره جام ملی در فوتبال ایتالیا بود. ۴۴ تیم شرکت کننده بودند. اینتر میلان دو بار مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در مرحله یک هشتم نهایی توسط بولونیا حذف شد. یوونتوس پس از شکست ۱–۰ آتالانتا در فینال، برای پانزدهمین بار قهرمان شد. قالب و سیدبندی. تیم ها در مراحل مختلف به شرح زیر وارد مسابقات شدند: فینال. &lt;time&gt;۱۵ مه ۲۰۲۴ (2024-05-15)&lt;/time&gt; &lt;time&gt;۲۱:۰۰ CEST&lt;/time&gt;
شاد گاسپارد (; – ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، بازیگر، بازیکن بسکتبال، و محافظ شخصی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سرسخت شو" اشاره کرد.
دیو تیلور (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل بریتانیا است.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۲۳ هفتاد و هفتمین فصل از رقابت های کوپا ایتالیا بود. این بازی تاریخ در ۱۵ مهٔ ۲۰۲۴ بین آتالانتا و یوونتوس در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد.که در نهایت باشگاه فوتبال یوونتوس بود که برای پانزدهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد. پس زمینه. آتالانتا پیش از این در پنج فینال کوپا ایتالیا بازی کرده بود و یک بار قهرمان شده بود. آخرین حضور آنها در فینال در سال ۲۰۲۱، شکست ۲–۱ مقابل یوونتوس بود. تنها برد آنها در سال ۱۹۶۳ بود، پیروزی ۳–۱ مقابل تورینو، که آخرین قهرمانی آنها نیز بود. یوونتوس در ۱۴ بازی از ۲۱ بازی خود در فینال جام حذفی پیروز شده بود. آخرین حضور آنها باخت ۴–۲ در وقت اضافه مقابل اینتر میلان در سال ۲۰۲۲ بود. این دو تیم آخرین بار در فینال کوپا ایتالیا در سال ۲۰۲۱ به مصاف هم رفته بودند که یوونتوس با نتیجه ۲–۱ پیروز شد. این آخرین برد یوونتوس در جام حذفی نیز بود. راه رسیدن به فینال. "توجه: در تمام نتایج زیر، امتیاز فینالیست ابتدا داده می شود (H: خانه؛ A: خارج از خانه)." بازی. خلاصه. بازی در حضور ۶۶٬۸۵۴ نفر آغاز شد. در دقیقه چهارم، آندره آ کامبیاسو یک توپ بلند را برای دوشان ولاهوویچ ارسال
کرد که او به درون محوطه جریمه دوید و از اطراف نقطه پنالتی مارکو کارنسکی را به ثمر رساند. در دقیقه ۸، هانس نیکولوسی کاویگلیا یک کرنر را به داخل محوطه جریمه فرستاد که وستون مک کنی با ضربه سر به فدریکو گاتی فرستاد که او از بالای تیر افقی دروازه به بیرون رفت. در دقیقه هفدهم، ایساک هین به دلیل سرنگونی فدریکو کیزا کارت زرد گرفت. در دقیقه چهل و پنجم، ماریو پاشالیچ یک توپ را از داخل محوطه جریمه و از روی یک ضربه کرنر ارسال کرد که قبل از اینکه گاتی ضربه را دفع کند، در مسیر به مک کنی برخورد کرد. در نیمه دوم، چارلز دی کتلایر به جای ال بلال توره از زمین خارج شد. در دقیقه پنجاه و پنجم، ولاهوویچ یک حرکت واضح به سمت دروازه داشت اما توسط هین روی خط دروازه به زمین رفت. پنالتی توسط داور اعلام نشد اما پس از مخالفت ولاهوویچ کارت زرد گرفت. در دقیقه پنجاه و نهم، آتالانتا سه بازیکن فرعی انجام داد و هانس هاتبوئر، جورجیو اسکالوینی و الکسی میرانچوک را به جای هین، ماریو پاشالیچ و داویده زاپاکوستا به میدان فرستاد. سه دقیقه بعد، یوونتوس فابیو میرتی را به جای نیکولوسی کاویگلیا وارد زمین کرد. مدت کوتاهی بعد، آنها برای کیه زا یک نفر فرعی ساخ
تند و استعدادهای جوان کنان یلدیز را به خدمت گرفتند. در دقیقه هفتاد و دوم، کامبیاسو یک سانتر از بیرون محوطه برای ولاهوویچ ارسال کرد و او با ضربه سر او را به گل رساند. با این حال، پس از بررسی وی ای آر، ولاهوویچ به عنوان آفساید شناخته شد. پس از شش دقیقه وقت مصدومیت و کارت قرمزی که به مربی ماسیمیلیانو آلگری نشان داده شد، بازی به پایان رسید و یوونتوس رکورد خود را با افزایش پانزدهمین کوپا ایتالیا به دست آورد.
ویتو لوگراسو (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
بالز ماهونی (به ؛ – ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. درگذشت. ماهونی در ۱۲ آوریل ۲۰۱۶، یک روز بعد از تولد ۴۴ سالگی خود بر اثر حمله قلبی در اسپرینگ لیک هایتس، نیوجرسی درگذشت.
بروک آدامز (؛ زادهٔ ) مدل (شخص) و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کریستال مارشال (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، بازیگر، و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کن اندرسون (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
تریپسین ۱ () یا تریپسینوژن کاتیونی یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PRSS1"» بر روی بازوی بلند کروموزوم ۷ کُدگذاری می شود. تریپسین ۱ ایزوفرمِ اصلیِ تریپسینوژن است که از لوزالمعده ترشح می شود و بقیه موارد تریپسین ۲ (تریپسینوژن آنیونی) و تریپسین ۳ (مزو-تریپسینوژن) هستند. اینها همگی از خانوادهٔ آنزیمی سرین پروتئاز هستند. جهش در ژن سازندهٔ این پروتئین با بروز «پانکراتیت ارثی» مرتبط است. اهمیت بالینی. عملکرد نادرست ژن «"PRSS1"» به صورت اتوزومال غالب باعث ایجاد پانکراتیت می شود. بسیاری از جهش هایی که می توانند منجر به پانکراتیت شوند پیدا شده اند.
شارمل (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، و مدل (شخص) اهل ایالات متحده آمریکا است.
تریپسین ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PRSS2"» بر روی بازوی بلند کروموزوم ۷ کُدگذاری می شود. این پروتئین نوعی تریپسینوژن است که از لوزالمعده ترشح می شود و بقیه موارد تریپسین ۱ (تریپسینوژن کاتیونی) و تریپسین ۳ (مزو-تریپسینوژن) هستند. اینها همگی از خانوادهٔ آنزیمی سرین پروتئاز هستند. جهش در ژن سازندهٔ این پروتئین با بروز «پانکراتیت ارثی» مرتبط است.
سابو (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
تریپسین ۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PRSS3"» بر روی بازوی بلند کروموزوم ۹ کُدگذاری می شود. این پروتئین نوعی تریپسینوژن است که از لوزالمعده ترشح می شود و بقیه موارد تریپسین ۱ (تریپسینوژن کاتیونی) و تریپسین ۲ (تریپسینوژن آنیونی) هستند. اینها همگی از خانوادهٔ آنزیمی سرین پروتئاز هستند. جهش در ژن سازندهٔ این پروتئین با بروز «پانکراتیت ارثی» مرتبط است.
آرماندو استرادا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، و مربی (کشتی حرفه ای) اهل ایالات متحده آمریکا است.
بازدارندهٔ تریپسین ترشحی لوزالمعده () با نام اختصاری «PSTI» که با نام بازدارندهٔ سرین پروتئاز شبه کازال ۱ (SPINK1) و بازدارندهٔ تریپسین مرتبط با تومور (TATI) هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"SPINK1"» بر روی بازوی بلند کروموزوم ۵ کُدگذاری می شود. اهمیت بالینی. جهش در این ژن موجب بروز پانکراتیت ارثی و پانکراتیت استوایی می شود. در واقع اگر این پروتئین کارش را به درستی انجام ندهد، لوزالمعده در معرض آسیب های مکرر بافتی است. این پروتئین همچنین با بروز سرطان پروستات در ارتباط است.
مونتی براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آمریکایی، و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیو انگلند پتریوتس و بافلو بیلز اشاره کرد.
قانون تابعیت یا شهروندی شوروی، چه کسانی در طول عمر آن کشور شهروند اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و به تبع آن هر یک از جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی در نظر گرفته می شدند را شامل می شود. قوانین شهروندی فقط از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۱۳ به شکل تقریبی بود و در سال ۱۹۲۴ شکل قطعی تری به خود گرفت. چندین تغییر عمده در قانون تابعیت به خصوص در سال های ۱۹۷۸، ۱۹۳۸ و ۱۹۳۱ رخ داد. قوانین اتحاد جماهیر شوروی در ابتدا مرزهای "اصل خون" و تابعیت از طریق اقامت را بیش از آنچه در بین کشورهای اروپایی رایج بود گسترش داد، قبل از اینکه در طول زمان به تدریج از آن عقب نشینی کرد. قانون شهروندی شوروی همچنین به عنوان یک ابزار سیاسی برای گسترش تعداد شهروندان شوروی در سطح جهان، افزایش سربازی اجباری، و مجازات مخالفان یا حتی کل گروه های قومی مورد استفاده قرار گرفت. وضعیت اولیه شهروندی. پس از انقلاب روسیه، بین سال های ۱۹۲۳ و ۱۹۱۷، مسائل مربوط به شهروندی و ملیت تحت کنترل نهادهای مختلف در «جمهوری ها و مناطق متعدد مستقل و نیمه مستقل» بود. رهبران قبلی روی قانون ملیت تمرکز نمی کردند، زیرا معتقد بودند که یک انقلاب کمونیستی جهانی در حال انجام در نهایت همه افراد
جهان را به یک شهروند کمونیستی بزرگتر ملحق می کند. قانون اساسی روسیه شوروی در سال ۱۹۱۸ تمایز واضحی بین شهروندان و غیرشهروندان قائل نشد، در عوض به سادگی حقوق شهروندان روسیه را به افراد غیرشهروند در جمهوری روسیه تعمیم داد. در حالی که ساکنان امپراتوری روسیه در ابتدا مورد حمایت دولت قرار گرفتند تا به کشور بازگردند، پس از جنگ داخلی روسیه، رهبری حزب بلشویک به غیرطبیعی سازی دسته جمعی روس هایی که ترک کرده بودند، پرداختند. قانون اساسی ۱۹۲۳ اتحاد جماهیر شوروی یک تابعیت واحد اتحاد جماهیر شوروی را برای همه شهروندان اتحاد جماهیر شوروی ایجاد کرد. در ۲۹ اکتبر ۱۹۲۴ بود که نخستین قوانین یا مقررات جامع شهروندی در اتحاد جماهیر شوروی به اجرا درآمد و تعیین وضعیت شهروندی را تا آن زمان دشوار کرد. نخستین قانون جامع شهروندی شوروی در سال ۱۹۲۴، تابعیت اتحاد جماهیر شوروی، وضعیت اتباع خارجی، تابعیت در بدو تولد، تأثیر تابعیت بر فرزندان والدین آنها و تابعیت را تعیین کرد. یک تجدید نظر در سال ۱۹۳۰ برخی جزئیات را اصلاح کرد. همچنین قدرت غیرطبیعی سازی شهروندان را تا حد زیادی گسترش داد. نخستین قوانین جامع. "اساسنامه شهروندی اتحاد جماهیر شوروی در
۲۲ آوریل ۱۹۳۱" قوانین شهروندی شوروی را تعیین کرد. همه شهروندان اتحاد جماهیر شوروی نیز شهروند یک کشور محسوب می شوند. تابعیت در جمهوری های دیگر «به طور رسمی وجود داشت اما هیچ پیامد عملی یا سیاسی نداشت» زیرا در تابعیت اتحاد جماهیر شوروی قرار می گرفت. کارشناسان معتقدند که شهروندی شوروی تا حد زیادی وجود نداشت. همه افراد در اتحاد جماهیر شوروی هم میهن بودند مگر اینکه تابعیت یک کشور خارجی ثابت شود. این قانون از بی تابعیتی اجتناب می کند و همچنین «هرکسی که نتواند تابعیت خارجی خود را ثابت کند تحت نظارت شدیدی قرار می گیرد که همه شهروندان تحت آن قرار دارند». همچنین تأثیری بر ایجاد بالقوه نیروهای استخدام شده نظامی برای خدمت اجباری داشت. هر شخصی که از پدر و مادری متولد شود که شهروند اتحاد جماهیر شوروی بود، شهروند اتحاد جماهیر شوروی نیز بود، که اصل حکومت امپراتوری قبلی را گسترش داد. این رویه از طریق قانون «دربارهٔ شهروندی اتحاد جماهیر شوروی» در سال ۱۹۳۸ استالین ادامه یافت تا تعداد شهروندان شوروی افزایش یابد. این قانون شامل کودکانی است که نا مشروع به دنیا می آیند. برای کسانی که در داخل اتحاد جماهیر شوروی زندگی می کردند هیچ رو
ندی برای لغو داده نشد. ازدواج با یک شهروند اتحاد جماهیر شوروی به طور مستقیم به شهروندی اعطا نمی شد، که به عنوان جدایی از آداب و رسوم بورژوازی اروپا تلقی می شد. تابعیت یک کودک زیر ۱۴ سال به طور کلی با تابعیت والدین تغییر می کند، چه به تابعیت اتحاد جماهیر شوروی یا خارج از آن، اما اگر تابعیت والدین متفاوت بود، این کار به طور خودکار انجام نمی شد، که همچنین به عنوان یک گسست از عرف اروپایی تلقی می شد. . قانون شهروندی شوروی به شماره ۱۹۸ در ۱۹ اوت ۱۹۳۸ به تصویب رسید که به جای ۲۹ ماده قبلی، تنها شامل هشت ماده بود. در اصل برای جایگزینی همه مقررات و قوانین شهروندی سابق شوروی طراحی شده بود، تا زمانی که این ماده حذف شد، زیرا برای ارائه راهنمایی های اساسی بسیار کوتاه بود، به طوری که تنها مقررات متضاد قبلی جایگزین شدند. قانون سال ۱۹۳۸ دیگر بیان نمی کرد که همه افراد در قلمرو شوروی شهروند فرض می شوند. این افراد رسماً بدون تابعیت ایجاد کرد که تابعیت شوروی را نداشتند و نمی توانستند تابعیت دیگر را ثابت کنند. قانون ۱۹۳۱ در سال ۱۹۳۹ لغو شد. کاربرد عملی. جزئیات مربوط به تابعیت در قانون ۱۹۳۱ عمداً مبهم نگه داشته شد، به طوری که قدرت
کامل را به مقامات اداری برای تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی می تواند به تابعیت پذیرفته شود، ارائه دهد. به طور کلی، قانون شهروندی شوروی در تئوری بسیار فراگیر بود. هیچ شرایط رسمی برای اقامت وجود نداشت. دانش زبان، تاریخ، قانون اساسی یا نظام سیاسی؛ حداقل درآمد؛ یا مانند آن تنها چیزی که لازم بود درخواست و انصراف از سایر تابعیت ها و مشخص کردن شهروندی شوروی خاص بود. در دوره منتهی به قانون ۱۹۳۸، نظام سیاسی شوروی به شدت از سلب تابعیت و اعاده به خدمت به عنوان ابزار انضباط و تحریم استفاده کرد. کل گروه ها یا دسته ها از شهروندی یا حقوق شهروندی محروم شدند. قوانین شهروندی منطقه ای دهه ۱۹۴۰. در دهه ۱۹۴۰ احکام مختلفی در مورد تابعیت اتحاد جماهیر شوروی برای افراد از مناطق و مناطق خاص تصویب شد، از جمله: در فوریه ۱۹۴۷، اتحاد جماهیر شوروی ازدواج بین شهروندان اتحاد جماهیر شوروی و اتباع دیگر را ممنوع کرد، اما در نوامبر ۱۹۵۳ آن قانون را لغو کرد در مارس ۱۹۴۸، اتحاد جماهیر شوروی رویه هایی را برای اتباع لیتوانیایی، لتونیایی و استونیایی مقیم آمریکای لاتین برای اخذ تابعیت شوروی تنظیم کرد. یک فرمان شهروندی در سال ۱۹۵۴ که مقررات شهروندی ۱۹
۳۱ را احیا کرد، با بیان اینکه همه افرادی که «مدت زیادی در شوروی سکونت داشته اند» شهروندان شوروی بودند، از جمله افرادی که تابعیت آنها رد شده بود، خطوط کلی شهروندی شوروی را تغییر داد. تغییرات دیرهنگام. همچنین تغییراتی در قوانین شهروندی اتحاد جماهیر شوروی توسط قانون اساسی ۱۹۷۷ و قانون شهروندی ۱ دسامبر ۱۹۷۸ به تصویب رسید.
قانون کوروازیه () که با نام نشانهٔ کوروازیه، نشانهٔ کوروازیه-تریر و سندرم کوروازیه هم شناخته می شود، بیان می دارد که بزرگ شدن کیسه صفرا بدون درد و قابل لمس بودن آن در معاینهٔ شکمی همراه با زردی خفیف، بعید است که توسط سنگ کیسه صفرا ایجاد شده باشد. معمولاً از این اصطلاح برای توصیف یافته های معاینه پزشکی در ربع فوقانی راست شکم استفاده می شود. این علامت نشان دهنده بدخیمی احتمالی سرطان کیسه صفرا یا سرطان لوزالمعده است و بزرگی آن به دلیل سنگ کیسه صفرا نامحتمل است. قانون کوروازیه به سبب افزایش تدریجی اتساع کیسه صفرا که ثانویه به فرآیندهای مزمن است، رخ می دهد (در مقابل افزایش ناگهانی فشار کیسه صفرا که در فرآیندهای حاد مشاهده می شود). علامت کوروازیه به دلیل ماهیت تدریجی (مزمن) انسداد ناشی از سرطان (مانند سرطان لوزالمعده که اغلب در سر لوزالمعده قرار دارد، کلانژیوکارسینوم و غیره) رخ می دهد که به تدریج باعث پس زدن صفراوی و فشار برگشتی می شود و به تدریج کیسه صفرا را بدون آسیب حاد به آن و درد متسع می کند. برعکس، سنگ های صفراوی باعث انسداد درخت صفراوی به صورت ناگهانی (حاد) می شوند، چرا که سنگ به طور ناگهانی در جایی در امتدا
د درخت صفراوی قرار می گیرد و عبور صفرا را مسدود می کند. این فرایند باعث می شود درخت صفراوی مسدود شده و فشار داخلی آن بالا رود و در نتیجه کیسه صفرا متسع شود و التهاب حاد کیسه صفرا (کوله سیستیت حاد) و درد ربع فوقانی راست شکم ایجاد شود؛ چیزی که در نشانهٔ کوروازیه دیده نمی شود. فیبروز کیسه صفرا یکی دیگر از فرآیندهای مزمن است که به دلیل التهاب حاد مکرر (یعنی کوله سیستیت مزمن) رخ می دهد و منجر به کیسه صفرا منقبض، فیبروتیک (و بنابراین سخت) و کلسیفیه («کیسه صفرا چینی») می شود که معمولاً در نشانهٔ کوروازیه دیده نمی شود و با تصویربرداری تشخیص داده می شود. مشاهدات اولیه لودویگ گیورگ کوروازیه، که در سال ۱۸۹۰ در آلمان منتشر شد، در اصل به عنوان یک «قانون» ذکر نشده بود، و هیچ اشاره ای هم به بدخیمی یا درد (حساسیت در لمس) نشده بود. این نکات معمولاً در ادبیات پزشکی اشتباه تفسیر یا نقل قول شده است. امروزه مشخص شده که قانون کوروازیه استثناهایی هم دارد؛ یعنی تحت شرایطی سنگ صفراوی هم ممکن است باعث زردی، اتساعِ بدون دردِ کیسه صفرا و عدم حساسیت در معاینه و لمس شکمی شود.
در ۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، رابرت فیتسو نخست وزیر اسلواکی در شهرک مرکزی اسلواکی یعنی هاندلوا، در مقابل فرهنگسرای این شهر پس از دیدار دولتی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. او پس از جراحی اورژانسی در بیمارستان بستری و حالش پایدار شد. مظنون توسط پلیس در صحنه ترور بازداشت شد.
درگیری عراق و کردها شامل مجموعه ای از جنگ ها، شورش ها و اختلافات کردها با قدرت مرکزی کشور عراق است که در قرن بیستم و اندکی پس از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول، آغاز شد. برخی، نقطه مشخص آغاز درگیری را تلاش محمود برزنجی برای ایجاد پادشاهی مستقل کردستان می دانند؛ درحالی که برخی دیگر نقطهٔ شروع این درگیری را تنها قیام ۱۹۶۱ توسط بارزانی ها می دانند. از زمان حمله آمریکا به عراق و متعاقب آن، پذیرش فدرالیسم و به رسمیت شناختن اقلیم کردستان به عنوان یک نهاد فدرال در قانون اساسی جدید عراق، تعداد و دامنه درگیری های مسلحانه بین دولت مرکزی عراق و کردها، به میزان قابل توجهی، کاهش یافته اند. با وجود این، هنوز، مسائل باقی مانده ای مانند مناطق مورد مناقشه شمال عراق و حقوق صادرات نفت و گاز وجود دارد که منجر به اختلافات گاه به گاه و درگیری های مسلحانه می شود. در سپتامبر ۲۰۲۳، در پی یک سری اقدامات تنبیهی دولت مرکزی عراق، علیه اقلیم کردستان، مسرور بارزانی، با ارسال نامه ای به رئیس جمهور آمریکا، نسبت به فروپاشی احتمالی اقلیم کردستان، ابراز نگرانی کرد و خواستار مداخله آمریکا شد.
عبدالله سهرابی (زاده ۱۳۳۸ ساوه) سیاستمدار و دیپلمات اهل ایران است. وی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ استاندار استان مرکزی بوده، وی همچنین از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ سفیر ایران در کشور قطر بوده است. همچنین وی از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ با صدور حکمی از طرف وزیر امور خارجه، به عنوان دستیار وزیر و مدیرکل شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور فعالیت می کرد. منابع. ۵.خبرگذاری مهر: عبدالله سهرابی دستیار وزیر و مدیرکل شورای عالی ایرانیان خارج از کشور شد. https://www.mehrnews.com/news/5796782/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DA%A9%D9%84-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1
اسکله شناور غزه یک تأسیسات اسکله شناور است که پس از پیشنهاد و دستور رئیس جمهور ایالات متحده، بایدن، از ۷ مارس ۲۰۲۴ توسط نیروهای مسلح آمریکا در دست ساخت بود که در مه ۲۰۲۴ تکمیل شد. ارتش آمریکا این اسکله را ویژهٔ کشتی های فراساحلی نوار غزه ساخت و سپس از طریق یک گذرگاه به ساحل متصل کرد تا بتواند محموله های دریایی را برای کمک های بشردوستانه به غزه ارسال کند. نقطه تخلیه به کریدور نتساریم می پیوندد. سازمان برنامه جهانی غذا مسئول دریافت و توزیع کمک ها است. جوزف بایدن گفت که اسرائیل «هم باید سهم خود را انجام دهد.» وی همچنین گفت: «کمک های بشردوستانه نمی تواند یک ملاحظه ثانویه یا معامله ای باشد. حفاظت و نجات جان بیگناهان باید در اولویت باشد.» اسرائیل کمک های بشردوستانه را در قبرس قبل از ترابری و دوباره پس از تحویل در اسکله در پست های بازرسی در غزه بازرسی خواهد کرد. این اسکله روزانه ظرفیت دریافت ۱۵۰ کامیون کمک را دارد.
میئورا یوشیزومی ؛ تولد ۱۱۲۷ – مرگ ۹ فوریه ۱۲۰۰، گوکه نین اهل ژاپن بود. یک فرمانده نظامی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا و یکی از اعضای سیستم شورای سیزده نفره بود. او پدر میئورا یوشیمورا بود. پس از مرگ یوریتومو در سال ۱۱۹۹، او یکی از اعضای سیستم شورای سیزده نفره شد که به دومین شوگون، میناموتو نو یوری ایه کمک می کردند. سال بعد، کاجیوارا کاگه توکی به دلیل حادثه حادثه کاجیوارا کاگه توکی از کاماکورا تبعید شد. او نیز همدست بود و در روز ۲۳ از ماه اول سال شوجی (دوره) برابر با سال ۱۲۰۰ میلادی، سه روز پس از کشته شدن خاندان کاجیوارا درگذشت. سن فوت: ۷۴
هاتّا توموایه ؛ تولد نامشخص – مرگ نامشخص، گوکه نین اهل ژاپن بود. یک فرمانده نظامی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا و یکی از اعضای سیستم شورای سیزده نفره بود. در طول جنگ جوکیو در سال ۱۲۲۱، پسرش توموهیسا با طرف کیوتو همراه شد، اما سایر فرزندانش در کنار شوگون سالاری کاماکورا قرار گرفتند.
نیکایدو یوکیماسا ؛ تولد نامشخص – مرگ نامشخص، گوکه نین اهل ژاپن بود. یک فرمانده نظامی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا و یکی از اعضای سیستم شورای سیزده نفره بود. در ۱۲ آوریل ۱۱۹۹، میناموتو نو یوری ایه که جانشین یوریتومو شده بود، از دخالت مستقیم در دعاوی مختلف دست کشید و تصمیم ها باید از طریق بحث در سیستم شورای سیزده نفره گرفته می شد. نام او در فهرست کسانی که از دولت اولیه کاماکورا حمایت می کردند، گنجانده شده است. در دوره شوگونی میناموتو نو سانه تومو، امضای او در ماندوکورو شیمومون ناپدید شد. سال فوت او مشخص نیست.
هاچیبوسه یاما ، تپه ای است که در استان هیوگو، کوبه (شهر)، بخش سوما-کو، کوبه قرار دارد. ارتفاع آن ۲۴۶ متر است.
هوجو مونه توکی ؛ تولد نامشخص – مرگ ۱۵ سپتامبر ۱۱۸۰، سامورایی اهل ژاپن بود. یک فرمانده نظامی از اواخر دوره هی آن تا اوایل دوره کاماکورا و پسر ارشد هوجو توکیماسا، برادر هوجو ماساکو، هوجو یوشیتوکی، آوا نو تسوبانه و هوجو توکیفوسا و چند خواهر و برادر دیگر بود.
توگوکو ، باندو یا آتزوماکونی امروزه با منطقه کانتو مطابقت دارد. باندو نام منطقه ای است که از دوران باستان تا قرون وسطی و اوایل دوران مدرن وجود داشته است و به منطقه ای اطلاق می شود که تقریباً مشابه پایتخت کنونی منطقه کانتو و شش استان است. ریشه شناسی باندو. «ساکا» (坂) به معنای شیبی است که از گردنه کوه پایین می آید و به شیبی اطلاق می شود که هنگام ورود به دشت کانتو از ناحیه غرب از گردنه کوه پایین می آید. دشت کانتو که در سمت غرب توسط کوه ها احاطه شده است، از سه مکان قابل دسترسی است: گذرگاه آشیگارا، گذرگاه کوبوتسو و گذرگاه اوسوی به معنی شرق تپه. ① ولایت ساگامی (استان کاناگاوا فعلی) ② ولایت موساشی (موساشی کنونی): توکیو، استان سایتاما، استان کاناگاوا ③ ولایت آوا (در حال حاضر بخش جنوبی استان چیبا) ④ ولایت کازوسا (کازوسا کنونی، استان مرکزی چیبا) ⑤ ولایت شیموسا (استان شیموسا فعلی)، استان چیبا شمالی و استان ایباراکی جنوبی ⑥ ولایت هیتاچی (استان ایباراکی فعلی) ⑦ ولایت کوزوکه (در حال حاضر استان گونما) ⑧ ولایت شیموتسوکه (در حال حاضر استان توچیگی) باندو سامورایی. «باندو بوشی» یا «باندو بوشی»، «باندو» سامورایی هایی هستند که قل