Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د تعیین کننده واقع شود. وی اضافه می کند که برتری مادی معمولاً به طور مستقیم منجر به کیش و مات حریف نمی شود، مگر آنکه این برتری بسیار بزرگ باشد، (مانند داشتن یک رخ بیشتر)، اما می تواند مقدمه ای باشد برای حفظ و افزایش این برتری که با خالی شدن میدان در مرحله پایانی تعیین کننده خواهد بود.گسترش مهره ها و ایجاد موقعیت و قدرت تحرک برای مهره های خودی، به معنی افزودن به دامنه عمل و ارزش مؤثر مهره هاست و عمدتاً ماهیتی راهبردی دارد و از جمله شامل آرایش مهره های پیاده، که می توانند باعث سد راه مهره های خودی شوند، یا فتح خانه های متروکه حریف است.ملاحظات راهبردی در مرحله میانی بازی، به طور قابل توجهی متفاوت و خاص این مرحله است. آرایش مهره ها دراین مرحله بر اساس شیوه گشایش بازی می تواند کم و بیش، باز یا بسته باشد.دن هایسمن، از سه ویژگی نام می برد که می توانند به صورتی جدی، شیوهٔ میانی بازی را تعیین کنند. اول اینکه مهره شاه، قلعه بزرگ رفته باشد و وزیران همچنان در میدان باشند. این چنین آرایشی می تواند به یک بازی خشن منجر شود که در آن ملاحظات مادی به نفع حملات مستقیم به مهره شاه حریف، کنار گذاشته شده و گاه یک یا چند مهره خودی،
قربانی شکستن خطوط دفاعی حریف می شوند. دوم زمانی است که پیاده ها در هم قفل شده باشند و اجازه مانور به مهره های سواره ندهند. این آرایش معمولاً به یک نبرد فرسایشی می انجامد که در آن دو حریف باید صبر پیشه کرده و به انتظار خطای حریف، متوسل به مانورهای طولانی و ظاهراً بی حاصل شوند، تا در صورت شکستن زنجیره مهره های پیاده، از موقعیت حاصل استفاده کنند. سوم زمانی است که یک حریف به یک برتری مادی چشمگیر دست یافته باشد. در مرحله میانی این نوع بازی، حریف برتر می تواند بسیاری از ملاحظات جزئی را کنار گذاشته و با تعویض مهره های هم ارزش، مانند وزیر در مقابل وزیر، میدان را خالی کند، تا هر چه زودتر ابتکار عمل را در مرحله پایانی بازی به دست گیرد.
عبدالله بن ابی بکر صحابه محمد پیامبر اسلام بود. او پسر ابوبکر خلیفه اول بود. زندگی. عبدالله در سال ۶۰۸ در مکه به دنیا آمد. پدرش ابوبکر از خاندان بنی تیم قریش، و مادرش قتیله بنت عبدالعزی بود که از خاندان بنی عامر قریش بود. پدر و مادرش بعد از تولد او از هم جدا شدند.
دانشگاه شاهدخت نوره بنت عبدالرحمن (PNU ; ) یک دانشگاه دولتی زنان است که در ریاض، پایتخت عربستان سعودی واقع شده است. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه زنان در بین دانشگاه های جهان است. این دانشگاه دارای مدارک دیپلم، کارشناسی و کارشناسی ارشد می باشد. این دانشگاه دارای ۳۴ دانشکده در شهر ریاض و در شهرهای مجاور، یک مؤسسه زبان عربی (برای افراد غیر عربی)، یک ریاست خدمات اجتماعی و آموزش مداوم و یک دانشکده اجتماعی است. بیش از ۵۰۰۰ کارمند علمی و اداری دارد. تاریخچه و نام. این دانشگاه در سال ۱۹۷۰ به عنوان اولین کالج آموزش زنان در عربستان تأسیس شد. در طول ۲۵ سال بعد از آن، ۱۰۲ دانشگاه مشابه در ۷۲ شهر در سراسر این کشور ایجاد شد که ۶۰۰۰۰ دانشجو را در خود جای می داد. تنها در شهر ریاض ۶ دانشکده، عمدتاً در زمینه های آموزشی، خدمات اجتماعی، علوم، هنر و اقتصاد وجود داشت. در سال ۲۰۰۴، تصمیم گرفته شد تا همه دانشگاه های زنان در ریاض یکپارچه شوند و بدین ترتیب اولین دانشگاه کاملاً زنانه در عربستان ایجاد شد. دانشگاه های دیگر در سراسر پادشاهی متحد شدند و در مناطق مورد حمایت خود به دانشگاه های مستقل گسترش یافتند. در سال ۲۰۰۸، ملک عبدالله بن
عبدالعزیز آل سعود، محوطه دانشگاه را افتتاح کرد و نام دانشگاه را به نام شاهزاده نوره بنت عبدالرحمن، خواهر اولین پادشاه، تغییر داد. "نوره" در زبان عربی به معنای نور است. با این افتتاح، ساختمان بزرگترین و مدرن ترین مؤسسه آموزش عالی زنان در یک شهر آموزش عالی مستقل ساخته شد.
رونه فره (; – ) بازیگر، فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم و تهیه کننده فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "جرج کی؟" اشاره کرد.
لاوتْتاساری ( ) جزیره ای در هلسینکی، فنلاند، با حدود مساحت و ۲۳۲۲۶ نفر جمعیت است. لاوتتاساری به همراه برخی جزایر کوچک خالی از سکنه اطراف، یکی از ناحیه های هلسینکی است. جغرافیا. لاوتتاساری در درجه اول یک منطقه مسکونی است اما شامل خدماتی از جمله چندین اسکله تفریحی و قایق رانی است. اگرچه لاوتتاساری نزدیک به مرکز شهر است، اما به طور کامل ساخته نشده است. قابل توجه است که تقریباً کل خط ساحلی با مسیرهای پیاده روی، سواحل، زمین های بازی، بخش هایی از جنگل در استفاده عمومی باقی مانده است. امروزه این جزیره با پل ها، مسیرهای عبور و مرور و متروی هلسینکی که دارای دو ایستگاه در منطقه است به بقیه هلسینکی و به شهر اسپو متصل می شود. تاریخ. در سال ۱۹۱۹ لاوتتاساری و مونکنیمی از وانتا جدا شدند تا شهرداری هووپالاهتی را تشکیل دهند. . در نهایت در ۱ ژانویه ۱۹۴۶ این شهرداری به شهر هلسینکی ضمیمه شد. از ساکنان لاوتتاساری، ۷۹٫۰ درصد فنلاندی زبان، ۱۳٫۶ درصد سوئدی زبان و ۷٫۴ درصد به زبان دیگری صحبت می کنند. ۷۰٫۶٪ از جمعیت بالای ۲۵ سال دارای مدرک تحصیلات عالی هستند. جمعیت لاوتتاساری در پایان دهه ۲۰۲۰، ۲۴۷۹۷ نفر برآورد شده است.
روچاپ (به ) یا سورشارژ (فرانسوی: Surcharge)، به مهر زدن بر روی اسکناس یا تمبر گفته می شود. سورشارژها رنگ های مختلفی مانند سیاه، قهوه ای یا سبز دارند که هریک از رنگ ها ارزش خاص خود را دارند. روچاپ به منظور بالا بردن قیمت تمبر یا از بین بردن یک نقش انجام می شود. پرداخت های اضافی. اصطلاح «اورتاب» در تمبرشناسی به هر نوع اورتایی اطلاق می شود که قیمت تمبر را تغییر می دهد. اورتای ها ارزش اسمی تمبرهای موجود را زمانی که قیمت ها خیلی سریع تغییر کرده اند تا نسخه جدیدی منتشر شود یا صرفاً برای مصرف مازادها، افزایش یا کاهش می دهند. هر اورتایی که ارزش اسمی تمبر را به ارز جدید بازشماری کند نیز اورتای نامیده می شود. برخی سیستم های پستی هنگام переход на نظام پولی ملی جدید به اورتای اورتای ها روی آوردند، مثلاً همانطور که سیرالئون انجام داد، وقتی جامعه کشورهای بریتانیایی در دهه ۱۹۶۰ به پول دهدهی تغییر کرد. گاهی روی تمبرها چندین بار اورتای زده می شد. نمونه معروف اورتای چندباره در دوره هایپر تورم در آلمان در سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ رخ داد. قیمت ها آنچنان سریع و شدید افزایش یافتند که تمبرهایی که در سال ۱۹۲۰ پنج یا ده فنینگ ارزش داشتند
، برای فروش با ارزش های هزار، میلیون و سپس میلیارد مارک دوباره اورتای شدند. اورتای های یادبود. این نوع اورتای به ویژه برای تمبرشناسان و کلکسیونرهای تمبر از سراسر جهان جالب است. تمبرهای یادبود جایگزینی سریع تر و اقتصادی تر برای طراحی و انتشار تمبرهای اختصاصی و دیگر محصولات تمبرشناسی هستند. تمبرهای بریتانیایی که به جام جهانی فوتبال فیفا ۱۹۶۶ اختصاص داشتند، پس از قهرمانی انگلستان با اورتای «قهرمانان انگلستان» دوباره منتشر شدند. به طور مشابه، گویان مجموعه ای از ۳۲ تمبر با عکس های تیم های تمام شرکت کنندگان جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ منتشر کرد – پس از مسابقات، هشت مورد از آن ها با اورتایی که پیروزی فرانسه را اعلام می کرد دوباره انتشار یافتند. در موارد نادر روی ورق های سوغات اورتای های یادبود زده می شد. اورتای ها روی این محصولات پستی همیشه بسیار با دقت قرار می گیرند تا جذابیت زیبایی شناسی داشته باشند، معمولاً در قسمت سفید پیرامونی («لبه») ورق. اقدامات ایمنی. اورتای ها به عنوان یک اقدام ایمنی برای جلوگیری از سوءاستفاده ها و سرقت ها استفاده می شدند. در قرن نوزدهم در مکزیک، اغلب تمبرها در راه مناطق دورافتاده پستی به سرقت می
رفتند. برای حل این مشکل، تمبرها از مکزیکو به مناطق محلی ارسال می شدند که بر آنها اورتای با نام منطقه زده می شد – بدون اورتای، آنها برای پرداخت پستی نامعتبر بودند. در السالوادور در سال ۱۸۷۴، تعداد قابل توجهی تمبر از اداره پست سان سالوادور به سرقت رفت. به همین دلیل روی تمام تمبرهای باقی مانده رسماً اورتای «Contrasello» زده شد که استفاده از تمبر بدون اورتای را غیرممکن می کرد. در سال ۱۹۲۹، ایالات متحده استراتژی مشابهی برای مقابله با سرقت ها در کانزاس و نبراسکا به کار برد، به طوری که روی تمبرهای انتشار استاندارد فعلی اورتای هایی با عبارات «Kans.» و «Nebr.» زد تا پیش از ارسال از واشنگتن، فروش تمبرهای سرقتی خارج از ایالت مشخص شده دشوار شود.
ایو می راند (; – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، بازیگر سینما، و تهیه کننده فیلم اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده است.
هاگا () یک ناحیه و یک شهرداری سابق در ناحیه غربی هلسینکی با ۲۵۴۳۵ نفر جمعیت است. هاگا به چهار زیرمنطقه تقسیم می شود که عبارتند از(هاگای شمالی)، هاگای جنوبی)، کیوی هاکا و لاسسیلا. از مهمترین فضاهای سبز هلسینکی، پارک هاگا رودودندرون در این ناحیه واقع شده است. این ناحیه دارای دو ایستگاه راه آهن است: ایستگاه راه آهن در جنوب و ایستگاه راه آهن هاگای شمالی در شمال.
پتار گورشا (زاده ۱۱ ژانویه ۱۹۸۸) یک ورزشکار تیراندازی اهل کرواسی است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ شرکت کرد. در المپیک ۲۰۰۸ در تفنگ بادی ۱۰ متر، تفنگ درازکش ۵۰ متر و تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر شرکت کرد و به ترتیب در جایگاه های ۳۷، ۴۹ و ۴۴ ایستاد. او در المپیک ۲۰۱۲ تنها در تفنگ بادی ۱۰ متر شرکت کرد و در رده ۴۳ قرار گرفت. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، او در تفنگ درازکش ۵۰ متر، تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر و تفنگ بادی ۱۰ متر شرکت کرد. او به فینال تفنگ بادی ۱۰ متر رسید و هفتم شد.
غیاث الدین تغلق شاه دوم فرمانروای تغلق شاهیان در سلطان نشین دهلی بود.
کُسْکِلا () ناحیه ای در شهر هلسینکی فنلاند است. حدود ۳۳۰۰ نفر سکنه دارد. این بخش توسط کپوله، کومپولا، مانهاکاوپونکی و اولونکوله احاطه شده است. جغرافیا. کُسْکِلا در زیر مجموعه های هلسینکی نزدیک به دهانه رودخانه وانتا واقع شده است. اولین اشاره به سکونت انسان در این ناحیه به سال ۱۴۱۷ برمی گردد که آن را به قدیمی ترین قسمت هلسینکی تبدیل می کند.
اکبرشاه که به عنوان "درخشش تخت طاووس " نیز شناخته می شود، الماسی است که قدمت آن به حکومت گورکانیان در هند برمی گردد. این الماسی نامنظم و گلابی شکل با رنگ سبز روشن به وزن ۷۳٫۶۰ قیراط است. نام سه امپراتور مغول اکبر، جهانگیر و شاه جهان به زیبایی در کناره های آن درج شده است که آن را برجسته می کند.
جام جهانی تیراندازی ۲۰۱۹، دوره سالانه جام جهانی تیراندازی در رویدادهای تیراندازی المپیک است که توسط فدراسیون بین المللی ورزش تیراندازی اداره می شود. سری جام جهانی همچنین به عنوان مسابقات مقدماتی بازی های المپیک ۲۰۲۰ عمل کرد. هند به عنوان موفق ترین کشور در این سری ظاهر شد و در صدر جدول مدال ها در تمام جام های جهانی تفنگ-تپانچه و فینال ها قرار گرفت.
زنان در ایران صفوی (۱۵۰۱–۱۷۳۶) به موقعیت و جایگاه زنان در جامعه و فرهنگ صفوی در ایران صفوی اشاره دارد. زنان در امپراتوری صفوی بسته به موقعیت اجتماعی خود از حقوق و آزادی های گسترده ای برخوردار بودند. زنان طبقات بالا به تحصیل دسترسی داشتند و هم از نظر سیاسی و هم به طور عمومی در امپراتوری فعال بودند. زنان در طبقات دیگر آزادی هایی مانند امکان سفر، حتی بدون همسر، و مدیریت امور اقتصادی خانواده خود را تجربه کردند. همه زنان در عرصه عمومی قابل مشاهده بودند. اما پس از مرگ شاه عباس یکم در سال ۱۶۲۹، آزادی زنان رو به افول گذاشت و زنان از انظار عمومی ناپدید شدند. در دوران حکومت شاه عباس دوم، زنان با محدودیت هایی مواجه شدند. این دوره به عنوان یکی از سخت ترین دوران برای زنان در شاهنشاهی صفوی تلقی می شد و زنان به مجموعه ای از نقش های جنسیتی بر اساس هنجارهای سختگیرانه جنسیتی ایرانی محدود شدند. پوشش زنان. شاردن درباره پوشاک زنان در این دوره می‏نویسد: پوشاک ایرانی قد و قامت را بلندتر از لباس‏های ما اروپاییان نمودار می‏سازد و ارزان تمام می‏شود. با وجود این، کشوری‏ وجود ندارد که در آن به قدر این سرزمین شکوه و تجمل ملبوسات، اعم از
مردان یا زنان، بیشتر و زیادتر باشد. لباس زنان از بسیاری جهات همانند پوشاک مردان است. پیراهن را که قمیص می‏خوانند و کلمه شمیز از آن آمده است، از جلو تا ناف باز است. بالاپوش‏های بانوان باریک است و یک شصت پهنا دارد. بانوان و نیز مردان ایرانی‏ دستکش بر دست نمی‏کنند. دستکش در مشرق زمین مفهومی ندارد. تنبان همان‏طور تا به‏ قوزک پا می‏رسد،ولی ساق‏ها بلندتر و تنگ‏تر و ضخیم‏تر است. چون بانوان هرگز جوراب به پای خویش نمی‏کنند. زنان با نیم‏چکمه‏ای پای خود را می‏پوشانند که تا چهار انگشت بالاتر از قوزک می‏رسد و آن یا کاردستی است یا اینکه از منسوجات‏ بسیار گران‏بها تهیه می‏گردد (شاردن،۱۳۳:۲۲۲). تاورنیه نیز در این خصوص می‏نویسد: زنان ایرانی لباس‏های خیلی جذاب‏ می‏پوشند. لباس‏های زنان ایرانی از بالاتنه و پایین‏تنه مجزا نیست، روی هم و یکسره‏ است و با لباس مردان تفاوتی ندارد. از جلو باز و از ماهیچه پا به پایین تجاوز نمی‏کند. کمرشان را تنگ نمی‏بندند. آستینشان به دست و بازو چسبیده، تا پشت دست می‏رسد. بلندی شلوار زنان همچون مردان تا پاشنه پا می‏رسد. کفش زنان ایرانی با کفش مردانه‏ فرقی ندارد و رنگ آن خصوصا سبز و قرمز و زرد یا بنفش ا
ست (تاورنیه، ۱۳۶۱:۶۲۴). دلاواله در سفرنامه‏اش آورده است که لباس زنان ساده است، منتهی از پارچه‏های‏ قیمتی ابریشمی با تار و پود طلایی بافته شده است و دارای نقش‏های زیبایی است. پارچه‏ای به نام زربفت یا میلک در کاشان بافته می‏شود که در تار و پود این پارچه طلا یا نقره و گاهی نیز هردو به کار رفته است. این پارچه‏ها منحصرا از طرف زنان مصرف‏ می‏شود، زیرا مردان فقط از قماش نخی لباس دارند که رنگ مخصوص براقی دارد. پیراهن‏ زنان ایرانی تنگ‏تر از ترکان است و به نظر من قشنگی آن را ندارد. زنان جوراب مخمل‏ یا زربفت و به‏طور کلی، هرچه مطابق سلیقه آنان باشد می‏پوشند (دلاواله، ۱۳۷۰:۱۴۷). ژرژ مانواریک نیز در مورد البسه ایرانیان می‏نویسد: خیلی تنگ و خوش طراز است و زنان هم مانند مردان شلوار و جوراب‏های مخمل گلی می‏پوشند (شرلی، ۱۳۶۲:۸۷). در مقابل این توضیحات مثبت سیاحان، دن گارسیا نظر دیگری دارد. او هنگام‏ بازدید از تخت‏جمشید می‏نویسد: امر شگفت و جالب، توجه آنکه در این بنای عظیم و ترکیب جالب که آن همه تصاویر از مردان وجود داشت، حتی یک زن به چشم‏ نمی‏خورد تا از روی آن بتوان درباره لباس زنان آن‏دوره قضاوت کرد. اگرچه با مشاهده‏ لباس‏های
مردان که در نظافت و آراستگی و وقار و شکوه کم‏نظیر بود،می‏توان حدس زد که لباس زنان نه تنها دست کمی از مردان نداشته، بلکه نجیبانه‏تر و آراسته‏تر نیز بوده است. در این مورد فصل پانزدهم تو رات موید سخن ماست. اگرچه پوشش زنان‏ مشرق زمین در قرون اخیر بسیار بد و نامطبوع است (دن گارسیا، ۱۳۶۳:۱۸۷). تاورنیه در مورد جنس و تزئینات پارچه‏های ایرانی می‏نویسد: دسته‏ای نیز هستند که کارشان منحصر به این است که از طلا و نقره با چسب صمغ روی تافته،گل و بوته‏ بسازند و زن‏ها این تافته‏ها را به مصرف پیراهن و زیرشلواری می‏رسانند و به قدری این‏ پارچه‏ها در ایران زیاده شده است که دیگر اعتنایی به پارچه‏های هندی ندارند...روی تافته‏ سیاه هیچ گل و بوته به کار نمی‏برند، زیرا رسم است که زنان در ایام قاعده تافته سیاه‏ بپوشند و این‏روش به‏طوری رسمیت پیدا کرده است که اگر مطربی بیاورند و رقاص‏ تافته سیاه پوشیده باشد چیزی نمی‏گویند تا به میل خود برقصد، اما هیچ‏کس نزدیک او نمی‏رود، بلکه هنگام صرف غذا هم آن رقاص باید تنها غذا بخورد (تاورنیه، ۱۳۶۱:۵۹۹). در مورد لباس‏های قیمتی با تار و پود طلا، رستم التواریخ خبر جالبی آورده است. ابوالفتح خان بیگلر بیگ
ی اصفهان خجالت می‏کشید از رعیت خلاف حساب چیزی‏ بگیرد. ناچار از متمولین شهر و بلوکات قرض خواست، ندادند. آن عالی جاه به‏ ملایمت و مداهنه فرمود که اگر امداد و اعانت به ما نکنید و ما از علیمردان خان‏ شکست بیابیم و آن‏دون ستم‏پیشه با ۵۰هزار صحرانشین داخل شوند، به جور و تعدی و شلتاق و تاراج، شما را مستاصل خواهند کرد... در جوابش عرض‏ نمودند...که نداریم. بعد فرمود، زبل خانه ملوک صفویه را بر آتش سوختند، یعنی‏ جامه‏های زربفت کهنه مستعمل مردانه و زنانه که در انبار جمع شده بود بیرون آوردند و بسوختند و مفتول طلا و نقره آنها را حاصل نمودند و به ضرابخانه بردند و درهم، دینار و مسکوک نمودند، از آن ۲۵هزار نفر قشون آراسته نمودند. (آصف، ۱۳۵۷:۲۴۷) اگرچه عاقبت این جنگ به کار این بخش نمی‏آید ولی خالی از تنبه نیست. بعد از دستیابی علیمردان خان به اصفهان، زنان و دختران ماهروی حور طلعت در مسجدها و امامزاده‏ها و بقعه‏ها پناه بردند. (آصف، ۱۳۵۷:۲۴۹). دلاواله راجع به روسری زنان در دوره شاه عباس می‏نویسد: روسری زنان شبیه پارچه ای‏ است که زنان بغداد هم به کار می‏بردند... رنگ روسری‏ها متفاوت است و دنباله آن از عقب تا روی زمین ادامه پیدا می‏کن
د...چند رشته مروارید، به طول چهار انگشت به بند پیشانی آنان‏ آویزان است که با حرکت سر به اطراف حرکت می‏کند و به علاوه دو رشته موی بلند نیز از طرفین صورتشان پایین ریخته و چهره آنان را در بر می‏گیرد (دلاواله، ۱۳۷۰:۱۴۷). در مورد لباس زنان در بیرون خانه، دلاواله می‏نویسد: زنان موقعی که بیرون‏ می‏روند تمام بدن و چهره خود را به نحوی که در سوریه مرسوم است، با پارچه‏ سفیدی می‏پوشانند (دلاواله، ۱۳۷۰: ۱۴۶). فیگوئروا می‏نویسد: زنان...شلوار و بالا پوشی مشابه مردان می‏پوشند. کفش‏های‏ مرد و زن چرمی و به رنگ‏های مختلف است با کف بسیار سخت و سفت و رویه‏های‏ کوتاه، به‏طوری که همچون سرپایی داخل منزل، پوشیدن و درآوردن آنها بسیار آسان است. میخ‏های ریز بسیاری به تخت آنها زده شده است. زنان از سر تا پای خود را با لباسی گشاد از پارچه‏های سفید رنگ می‏پوشانند و چنان در آن فرو می‏روند که چشم‏های‏شان به زحمت دیده می‏شود (دن گارسیا، ۱۳۶۳:۱۵۷). کاتف نیز می‏نویسد: زنان در بیرون از خانه خود را به متقال نازکی می‏پیچند که‏ برخی از زنان، جوراب‏های ساق بلند مخملی می‏پوشند. تمام زنان و دختران، شلوار به پا می‏کنند. لباس روی آنان از کافتن تنگ و پیرا
هن بدون گلدوزی است (کاتف، ۱۳۵۶:۸۴). اولئاریوس درباره وضعیت پوشاک زنان در دوران شاه صفی صفوی می‏نویسد: لباس زنان، نازکتر از مردان و مانند آنها گشاد است و به بدن نمی‏چسبد. آنان مانند مردان، پیراهن و شلوار می‏پوشند. جوراب هایشان از پارچه نازک قرمز و یا سبزرنگ است (اولئاریوس، ۱۳۶۹:۶۴۳). تاورنیه می‏نویسد: زنان کلاه کوچکی به شکل برج به سر می‏گذارند و هرکس به‏ اندازه بضاعت و شأنش، کلاه خود را به جواهرات، زینت می‏دهد و بعضی از زیر کلاه‏ مقنعه‏ای ابریشمی به‏طرف پشت آویخته دارند که بر حسن و زیبایی آنها می‏افزاید. گیسوانشان را بافته و بر روی شانه می‏ریزند. زیرشلواری هم مانند مردان می‏پوشند که تا پاشنه پا می‏رسد و کفششان با کفش مردانه فرقی ندارد. زنان هرمز به واسطه شدت‏ گرمای هوا فقط یک زیرشلواری و روی آن یک پیراهن بلند می‏پوشند. زنان ارامنه‏ مخصوصا نیم‏تنه چسبانی بی‏آستین، شبیه نیم‏تنه مردان در بر می‏نمایند و سرشان را در یک پارچه نازک پیچیده که دو سر آن را روی زنخدان گره می‏کنند. گیسو را بافته، در کیسه‏ای از مخمل یا اطلس یا قلاب‏دوزی کرده، به پشت‏سر می‏آویزند که تا زیر کمر می‏رسد. ثروتمندان خود را با جواهرات زیاد زینت م
ی‏دهند (تاورنیه، ۱۳۶۱:۶۲۷). شاردن درباره وضعیت پوشاک زنان در دوره شاه سلیمان صفوی می‏نویسد: شاهزاده خانم‏هایی که از دودمان شاهی می‏باشند این امتیاز را دارند که می‏توانند خنجر بر کمر خویش ببندند. زنان سر خویش را کاملا می‏پوشانند و از روی آن چارقدی‏ دارند که به شانه‏شان می‏رسد. هنگامی که‏ می‏خواهند از خانه بیرون روند، از روی همه ملبوسات، حجاب سفید بلندی می‏پوشند که از سر تا پایین و صورتشان را مستور می‏کند و به‏طور کلی جز مردمک ساده چیزی‏ مرئی نمی‏گردد. عموما زنان چهار حجاب دارند: دو تا در خانه به سر می‏کنند و دو دیگر را هنگام خروج از منزل بر روی آنها می‏افزایند. نخست روسری است که برای‏ آرایش تا پشت بدن آویزان است. دوم چارقد است که از زیر ذقن می‏گذرد و سینه را می‏پوشاند. سوم حجاب سفیدی است که تمام بدن را مستور می‏کند و چهارم به شکل‏ دستمالی است که بر روی صورت نهند و مخصوص مساجد و معابد می‏باشد. این دستمال یا حجاب شبکه‏ای مانند دستباف نیمدار یا توری در مقابل چشمان دارد که‏ برای دیدن تعبیه شده است. پای‏افزار مردان و زنان در ایران همگی یکسان است و هیچ‏گونه فرقی وجود ندارد (شاردن، ۱۳۳۵:۲۱۸). سانسون دراین‏باره می‏نوی
سد: طرز لباس پوشیدن زنان در ایران با لباس پوشیدن‏ مردها اختلاف چندانی ندارد فقط لباس خانم‏ها زر و زیور بیشتری دارد و طبعا درخشان‏تر است. البته، زنان هیچ‏گونه عمامه‏ای مثل مردان بر سر نمی‏گذارند. پیشانی‏ خانم‏ها از نواری که سه انگشت پهنا دارد، پوشیده شده است. این نوار با طلای مینا کاری شده، زینت یافته است و بر آن یاقوت و برلیان و مروارید می‏آویزند. خانم‏ها کلاه‏ پارچه‏ای ظریفی که با طلا آن را حاشیه‏دوزی کرده‏اند، بر سر می‏گذارند و شال ظریفی‏ را که حاشیه آن در کمال زیبایی گلدوزی شده است، دور کلاه می‏پیچند. قسمتی از این‏ شال به پشت‏سر تا کمرشان آویزان می‏شود و در وقت راه رفتن بالا و پایین می‏رود و به وضع جالبی تکان می‏خورد. بر گردنشان گردن‏بندهای مروارید می‏آویزند و کمربندی‏ را که چهار انگشت عرض آن است و از ورقه‏های طلا پوشیده شده است، به کمر می‏بندند. روی ورقه‏های طلا قلم‏زنی شده است و اغلب اوقات روی آن جواهرات‏ قیمتی نصب می‏کنند. پیراهنی که در زیر می‏پوشند زربفت است و زمینه آن طلا یا نقره‏ است.روی این پیراهن یک نیم‏تنه زردوزی‏شده که بسیار زیبا می‏باشد، می‏پوشند. آستر نیم‏تنه از پوست سمور است. در زمستان نیم‏تنه
، آستین دارد و در تابستان بدون‏ آستین می‏باشد. خانم‏ها هرگز جوراب نمی‏پوشند زیرا شلواری که به پا می‏کنند بلند است و تا زیر قوزک پایشان را می‏پوشاند. در زمستان پوتین‏های ساق‏بلندی را که‏ لبه‏های آن را زینت می‏کنند، می‏پوشند و در منزل مانند مردان کفش راحتی که از چرم‏ ساغری درست شده است به پا می‏کنند (سانسون، ۱۳۴۶:۱۲۲). کارری درباره وضعیت پوشاک زنان در دوره شاه سلطان حسین صفوی می‏نویسد: لباس زنان فرق زیادی با لباس مردان ندارد. جلوی پیراهن باز است و با کمربندی بسته می‏شود. دامن پیراهن تا قسمتی پایین‏تر از زانو می‏رسد و آستین‏های پیراهن روی مچ‏ دست محکم می‏شود. زنان ایرانی کلاهکی روی سر می‏گذارند. دور کلاهک زنان ثروتمند سکه‏های طلا و نقره و سنگ‏های قیمتی دوخته می‏شود. دختران و زنان جوان نوار پارچه‏ای از پشت‏سر آویزان می‏کنند که به کیسه‏ای مخملی منتهی می‏شود و گیسوان خود را توی آن کیسه جای می‏دهند و روی دوش می‏اندازند. کفش‏های زنان، شبیه کفش‏ مردان است، منتهی با رنگ‏های گوناگون و ظریف‏تر از آنها (کارری، ۱۳۴۸:۱۳۵).
مالایی مالزی (مالایی: "Melayu Malaysia", جاوه ای: ) مالزیایی های قوم مالایی هستند که بخشی از ریشهٔ اجدادی آنها، یا ریشهٔ اجدادی آنها به صورت تمام و کمال، به جهان مالایی ارتباط پیدا می کند. با برآورد جمعیتی که در سال ۲۰۰۵ تخمین زده شد، مالایی های مالزی باجمعیتی بالغ بر ۱۵٫۷ میلیون نفر، ۵۰٫۸ درصد از کل جمعیت مالزی را تشکیل می دادند، که بزرگ ترین گروه قومی در کشور می باشند. به طور کلی به دو دسته: "آناک جاتی" (مالایی های بومی یا محلی) و "آناک داگانگ" (مالایی های غیر بومی یا مالایی های بازرگان) تقسیم بندی می گردند. "آناک جاتی" یا مالایی های بومی افرادی را شامل می شود که به فرهنگ بومی مالایی مناطق ساحلی شبه جزیره مالایی و بورنئو پایبند هستند. از جمله گروه های قابل توجه در این دسته برونئی ها، کداحی ها، کلانتانی ها، پاهانگی ها، پراکی ها، ساراواکی ها و ترنگانویی ها هستند. از سوی دیگر، گروه "آناک داگانگ" یا مالایی های خارجی شامل زادگان مهاجران بخش های دیگر مجمع الجزایر مالایی هستند که شهروند سلطان نشین های مالایی شده اند و به مدد همگونگی در سبک زندگی و دین مشترک، در دوره های مختلف زمانی با فرهنگ مالایی وفق یافته و جذب
آن گردیده اند. مالایی های خارجی از تبار آچه ای، بانجاری، بوگینسی (Buginese)، جاوه ای و ماندایلینگ و مینانگ کابائو هستند که از کشور اندونزی آمده اند. همچنین برخی از مالایی های خارجی ممکن است از قسمتهای دیگر منطقه جنوب شرق آسیا آمده باشند که شامل چام ها از هندوچین، مالایی های کوکوس از جزایر کوکوس استرالیا و نیز مالایی های پاتانی از جنوب تایلند می باشند.
این فهرست دربرگیرنده سفرهای بین المللی شاهان ایران در دوران معاصر (سده نوزدهم و سده بیستم) است:
روسْکیاسوو (به سوئدی Brunakärr) از زیر مجموعه های هلسینکی در حدود ۳ کیلومتری شمال مرکز این شهر است. جغرافیا. روسْکیاسوو با جمعیت ۲۶۷۰ نفر (سرشماری سال ۲۰۰۵) یک منطقه مسکونی نسبتاً آرام است. ساختمان های بلوارمانرهیمینتیه معمولاً ۶–۸ طبقه از دهه ۱۹۵۰ ارتفاع دارند. بین بلوارو پارک مرکزی، ساختمان های کم ارتفاع غالب هستند. پیشینه. مسابقات درساژ و سوارکاری برای بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در مجموعه ورزشی این ناحیه برگزار شد.
سکه دایم روزولت سکه دایم یا ۱۰ سنتی ایالات متحده است. این سکه از سال ۱۹۴۶ به طور مداوم توسط ضرابخانه ایالات متحده آمریکا ضربه شده است، که چهره فرانکلین روزولت را در جلو سکه نشان می دهد. بلافاصله پس از مرگ او در سال ۱۹۴۵ مجوز ضرب را دریافت کرد.
این مسابقات تیراندازی اروپا جهانی هستند تیراندازی ورزشی مسابقات قهرمانی اروپا با توجه به رشته های تیراندازی ورزشی از تفنگ (۲۵, ۵۰ و ۳۰۰ متر) و تپانچه (۲۵ و ۵۰ متر). گاهی اوقات این رقابت شامل موارد زیر نیز می شود تراپ، اسکیت و تیراندازی اهداف متحرک رویدادهایی که معمولاً در مسابقات قهرمانی ویژه برگزار می شود. این مسابقات توسط فدراسیون بین المللی ورزش تیراندازی (ISSF) با همکاری کنفدراسیون تیراندازی اروپا (ESC) برگزار می شود. اولین دوره مسابقات قهرمانی در سال ۱۹۵۵ در بخارست برگزار شد. هر دو سال یک بار برگزار می شود، اما هر سال ۲–۴ مسابقات قهرمانی ویژه برای کشورهای اروپایی در رشته های تیراندازی جداگانه برگزار می شود. در واکنش به تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، کنفدراسیون تیراندازی اروپا حق میزبانی مسابقات قهرمانی تیراندازی اروپا ۲۰۲۲ را در ۲۵ متر، ۵۰ متر، ۳۰۰ متر، اهداف متحرک و تراپ از روسیه سلب کرد. مسابقات جهانی تیراندازی. مسابقات تراپ قهرمانی اروپا در تاریخ ۲۴ آگوست تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲ در لارناکا قبرس برگزار می شود. مسابقات قهرمانی اروپا در ۲۵ متر/۵۰ متر از ۵ تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲ در وروتسواو لهستان برگزار خواه
د شد. این مسابقات شامل رویدادهایی برای مردان و زنان و همچنین مردان نوجوانان و جوانان خواهد بود. مسابقات ویژه شاتگان قهرمانی. مسابقات قهرمانی اروپا برای اولین بار در سال ۱۹۵۶ برگزار شد. نسخه ۲۰۲۰ برای COVID-19 حذف شد. مسابقات قهرمانی غیررسمی. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۵۴ مسابقات قهرمانی اروپا فقط در تیراندازی با کبوتر سفالی مورد مناقشه قرار گرفت.
اتوکونوکو () (男の娘, که در زبان انگلیسی به "male daughter" یا "male girl" ترجمه شده است و معنای آن «دختر مذکر» است، همچنین به عنوان otoko no musume نیز تلفظ می شود) یک اصطلاح ژاپنی برای مردانی است که از نظر بیان جنسیت، زنانه هستند. این اصطلاح شامل مردانی است که ظاهری زنانه دارند یا آنهایی که لباس های جنسیت مقابل را می پوشند. این اصطلاح در ژاپن برای توصیف مردانی استفاده می شود که به صورت شخصیت های زنانه در انیمه ها و مانگاها ظاهر می شوند و برخی از آن ها هم به عنوان هنرمندان کابوکی به این شکل عمل می کنند.
آرابیان ْرانتا ( ؛ ) بخش مسکونی هلسینکی ، فنلاند است. از شرق به خلیج وانهاکاوپونکیسلکلا محدود می شود و به بخش های همسایه وانهاکاوپونکی در شمال، هرماننی در جنوب و تواوکولا و کومپولا در غرب متصل می شود.