Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و می دهد، او برمی گردد و به آنا لوسیا شلیک می کند. لیبی با پتوها وارد می شود و مایکل را متعجب زده می کند و باعث می شود که به او نیز شلیک کند. سپس مایکل وارد اسلحه خانه ای می شود که هنری در آن نگهداری می شود. مایکل به جای شلیک به هنری، به بازوی خود شلیک می کند. تولید. «» دومین قسمت از این مجموعه به کارگردانی پل ادواردز بود. ادواردز پیش از این اپیزود «کیت چه کرد» را کارگردانی کرده بود. این اپیزود توسط الیزابت سارنوف و کریستینا ام کیم نوشته شده است، این قسمت سومین قسمتی بود که این دو با هم نوشته بودند. مکان های متعددی در اوآهو به عنوان مکان فیلمبرداری این قسمت استفاده شد. پشت بام در دول کنری به عنوان پشت بام اداره پلیس لس آنجلس فیلمبرداری شد. آشپزخانه مرکز همایش هاوایی تغییر کرد تا بازیگران و عوامل "لاست" بتوانند از آن به عنوان سردخانه استفاده کنند، همچنین از مرکز همایش برای صحنه های فرودگاه نیز استفاده شد. باری که کریستین شپرد در فلش بک ها به آن رفت، در واقع "رستوران اسکله ماهیگیری" در بندر کوالو بیسین است. صحنه در اتاق هتل آنا لوسیا در هتل رنیسنس لیکای وایکیکی فیلمبرداری شده است. صحنه های ساحل طبق معمول در ساح
ل پاپایلوا در اوآهو فیلمبرداری شد. مرگ آنا لوسیا و لیبی باعث گمانه زنی هایی شد که آنها به دلیل رانندگی در حال مستی که میشل رودریگز و سینتیا واتروس دو بازیگران زن در ۱ دسامبر ۲۰۰۵ در عرض ۱۵ دقیقه از یکدیگر دریافت کردند، کشته شدند. واتروس به گناه خود اعتراف کرد، ۳۷۰ دلار جریمه شد و مجوز او به مدت ۹۰ روز به حالت تعلیق درآمد. رودریگز ابتدا اعتراف به بی گناهی کرد، اما در آوریل به جرم خود اعتراف کرد و به پنج روز در کانون اصلاح و تربیت اوآهو محکوم شد، اما به دلیل ازدحام بیش از حد زندان، تنها ۶۵ ساعت در زندان ماند. در فوریه ۲۰۰۶، "یواس ویکلی" ادعا کرد که یکی از افراد داخلی به آنها گفته است که تهیه کنندگان "لاست" از رفتار رودریگز ناامید شده اند و قصد دارند شخصیت او را بکشند. بلافاصله پس از پخش «»، نویسندگان دیمون لیندلوف و کارلتون کیوز به "تی وی گاید" گفتند که هنگام صحبت با رودریگز در مورد نقش آنا لوسیا، او گفت که علاقه مند خواهد بود، اما فقط برای یک سال. پس از نشستن با او، آن دو بسیار تحت تأثیر انرژی او قرار گرفتند و تصمیم گرفتند برنامه خود را طوری تنظیم کنند که کاراکتر او فقط یک فصل باقی بماند. از آنجایی که تماشاگرا
ن واکنش منفی نسبت به آنا-لوسیا داشتند، تهیه کنندگان فکر می کردند که مرگ او باعث همدردی کافی طرفداران نمی شود، بنابراین تصمیم گرفتند که لیبی، که بسیار مورد پسند بود، نیز باید به دلیل تأثیر عاطفی کشته شود. لیندلوف به یاد می آورد که بعد از اینکه متوجه شدند رودریگز و واتروس هر دو مرتکب جرم رانندگی در حالت مستی شدند، نگران بود که به نظر می رسد کشتن آنا و لیبی تلاش تهیه کنندگان برای گفتن «مست رانندگی نکن!» بود، و حتی فکر اینکه بازنویسی مجدد فیلمنامه اینطور به نظر نمی رسد، اما تهیه کنندگان تصمیم گرفتند فقط آن را همانطور که بود نگه دارند. لیندلوف همچنین شایعاتی مبنی بر کشته شدن رودریگز را رد کرد، زیرا میشل «کاملاً حرفه ای بود و با بقیه بازیگران خوب کنار می آمد.» به گفته لیندلوف و کیوس، واتروس از کشته شدن لیبی بسیار ناراحت بود و تهیه کنندگان برای او احساس بدی داشتند، بنابراین به او کمک کردند تا در یک برنامه آزمایشی برای یک برنامه در شبکه سی بی اس به نام "زندگی سابق من" شرکت کند، اگرچه این موضوع مورد توجه قرار نگرفت. پذیرایی. «» توسط ۱۵٫۰۳میلیون بیننده آمریکایی تماشا شده است که این میزان ۱٫۵ میلیون کمتر از سال قبل بوده
است. این قسمت به طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. سی کی سمپل از تی وی اسکواد نوشت که «» «یک اپیزود عالی بود که کاملاً از آن لذت بردم» اگرچه او احساس بدی برای سایر و هوگو داشت. سمپل همچنین نوشت که اگرچه او مشکوک بود که آنا لوسیا و لیبی می میرند، اما فکر می کرد که «شگفت انگیز این بود که چه کسی به آنها شلیک کرد». مک اسلوکام از فیلم فودر نوشت که این قسمت حاوی «بزرگترین ... پیچش ... تاکنون» است. اسلوکام ادامه داد که اگر اپیزود را ندیده بودید، «وووو آیا شما در حال درمان هستید؟»، و این دو قتل را «دوز» نامید. اسلوکام آنا لوسیا را "یک ملکه درام" نامید. او همچنین احساس می کرد که مرگ لیبی «یکی از غم انگیزترین چیزهایی است که دیده ایم» و گفت که «معادل یک سلاح هسته ای است که تمام شخصیت های فینال M*A*S*H را از بین می برد. وب سایت تلویزیون بدون ترحم به این اپیزود نمره B+ داد. تهیه کننده ناظر الیزابت سارنوف و تهیه کننده کریستینا ام. کیم در مراسم فوریه ۲۰۰۷ برای نوشتن این قسمت نامزد جایزه انجمن نویسندگان آمریکا برای بهترین قسمت درام شدند.
سم جونز (؛ زادهٔ ) عکاس سرشناس، فیلم بردار، کارگردان فیلم و مجری اهل ایالات متحده آمریکا است. عکس های پرتره او از چهره های سرشناسی چون باراک اوباما، ساندرا بولاک، جرج کلونی، باب دیلن، کریستن استوارت، رابرت داونی جونیور، ایمی آدامز و جک نیکلسون بر روی جلد مجلاتی چون ونتی فر، رولینگ استون، اسکوایر، جی کیو، تایم و انترتینمنت ویکلی چاپ شده است. او تعداد زیادی کلیپ های تبلیغاتی برای شرکت هایی چون اسکایپ، سُنُس، کانن، تارگت و داو ساخته است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تد لاسو" اشاره نمود.
گزینش جنسی در پرندگان به این موضوع مربوط می شود که چگونه پرندگان انواع رفتارهای جفت گیری را تکامل داده اند که دم طاووس شاید شناخته شده ترین نمونه گزینش جنسی و فرار فیشری باشد. دودیسی های جنسی معمول مانند تفاوت ها در اندازه و رنگ، ویژگی های پرهزینه ای هستند که موقعیت های زادآوری رقابتی را نشان می دهند. بسیاری از انواع گزیش های جنسی پرندگان شناسایی شده است. گزینش برون جنسی، همچنین به عنوان گزینش ماده شناخته می شود و رقابت درون جنسی، که در آن افراد از جنس فراوان برای کسب امتیاز جفت گیری با یکدیگر رقابت می کنند. صفت های گزینش شده از نظر جنسی اغلب تکامل می یابند تا در موقعیت های زادآوری رقابتی برجسته تر شوند، تا زمانی که این صفت محدود کردن برازش فرد را آغاز کند. تضاد بین برازش فردی و سازگاری های سیگنال دهی تضمین می کند که زیورهای گزینش شده از نظر جنسی مانند رنگ پر و رفتار نمایش جفت خواهی، صفت «راست گرایانه» هستند. سیگنال ها باید پرهزینه باشند تا اطمینان حاصل شود که تنها افراد با کیفیت خوب می توانند این زیورها و رفتارهای جنسی اغراق آمیز را ارائه دهند. گونه های پرندگان اغلب گزینش برون جنسی را نشان می دهند، شاید به ا
ین دلیل که - به دلیل ساختار بدنی سبک شان - درگیری بین نرها ممکن است بی اثر یا ناکارامد باشد؛ بنابراین، پرندگان نر معمولاً از روش های زیر برای اغوای ماده ها استفاده می کنند:
برساخت اجتماعی بدن فرضیه ای است که تایید می کند رابطه بین بدن و زمینه اجتماعی-فرهنگی به هر دو معنا رخ می دهد و جامعه و فرهنگ تا حدی بر شکل گیری اعضای آن تأثیر می گذارد. بدن به یک ساختار اجتماعی تبدیل شده است که رشته های متعددی در تحدید حدود آن شرکت داشته اند. بنابراین می توان از طب و دین به عنوان عواملی که به طور سنتی اثرگذار بوده اند، همراه با قوانین شهرنشینی و مؤسسات آموزشی نام برد. این چهار عامل در حال ساخت مدلی بوده اند که هر فردی به عنوان مرجع آن را دارد. به گفته برایان اس. ترنر برساخت اجتماعی بدن عبارت است از: "نزدیک ترین و بی واسطه ترین ویژگی خود اجتماعی من، ویژگی ضروری موقعیت اجتماعی و هویت شخصی من و در عین حال جنبه ای از بیگانگی شخصی من در محیط طبیعی"
رولوندا واتس (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۹) بازیگر، تهیه کننده و مجری برنامه های گفتگوی تلویزیونی و رادیویی آمریکایی است. او بیشتر به خاطر برنامه "رولوندا (" یک برنامه گفتگوی سندیکایی بین المللی که از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ پخش شد) شناخته شده است. واتس گوینده فیلم "قاضی جو براون" بود. مادر واتس، دکتر ولما گیبسون واتس، معاون رئیس دانشگاه ویک فارست و پدرش، رولاند واتس، رئیس بخش هنرهای زیبای دانشگاه ایالتی وینستون سالم بود. واتس در نوجوانی در آکادمی سالم در وینستون-سالم، کارولینای شمالی شرکت کرد. او فارغ التحصیل کالج اسپلمن در آتلانتا است. در سال ۱۹۸۱، او مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشکده روزنامه نگاری دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.
کونجا کوریش (؛ – ) [ یک نویسنده فمینیست ترک بود که پس از ناپدید شدن در سال ۱۹۹۸ توسط حزب الله کرد در قونیه ترکیه به قتل رسید. کوریش به دلیل آرای لیبرال خود دربارهٔ اسلام شهرت زیادی کسب کرد. کوریش در ژوئیه ۱۹۹۸، توسط حزب الله ترکیه ربوده شد. این گروه در طول ۳۵ روز شدیداً به او شکنجه و آزار و اذیت وارد کردند. پس از گذشت ۵۵۵ روز از ناپدید شدن او، جسدش در یک زیرزمین کشف و در گورستان مرسین مدفون شد. مرگ. برخلاف تصور رایج، کوریش هرگز عضو حزب الله کرد نبود. کوریش در ژوئیه ۱۹۹۸ ناپدید شد. او به مدت ۳۵ روز شکنجه شد و سپس کشته شد و در گوری کم عمق دفن شد. جلسات شکنجه توسط قاتلان ضبط می شد و بعداً این فیلم ها به خبرنگاران هم داده شد. جسد او در ژانویه ۲۰۰۰ پس از عملیاتی که در آن حسین ولی اوغلو، رهبر حزب الله کشته شد، پیدا شد. او هنگام مرگ ۳۸ سال داشت. عاملان. حزب الله کرد با بیانیه ای مسئولیت ربودن، شکنجه و مرگ او را بر عهده گرفت: «یک دشمن اسلام و یک فمینیست سکولار به نام کونجا کوریش به دلیل اعمال و اظهاراتش علیه الله و قرآن کریم، توسط رزمندگان حزب الله ربوده شده و مورد بازجویی قرار گرفته است.» بعدها معلوم شد که حزب الله
افراد زیادی را کشته است. کوریش تنها زن قربانی حزب الله بود. زندگی شخصی. او با اورهان کوریش ازدواج کرد و صاحب پنج فرزند شد و یک مسلمان مؤمن بود.
شوها ری (به کانجی: 守破離 - به هیراگانا: しゅはり) یک مفهوم در هنرهای رزمی ژاپنی است که مراحل یادگیری تا استادی را توصیف می کند و گاهی در سایر رشته ها مانند گو نیز اعمال می شود. همچنین امروزه از این مفهوم در کسب وکار و زندگی روزمره نیز استفاده می شود. ریشه شناسی. "شوهاری" تقریباً به «نگه داشتن، افتادن، شکستن» یا «پیروی از قوانین، شکستن قوانین، فراتر رفتن از قوانین» ترجمه می شود. شوهاری را می توان به ۳ مفهوم (کنجی) تجزیه کرد: تعریف. استاد آیکیدو ، اندو سیشیرو "شیهان" چنین شرح داده است:«معلوم است که وقتی چیزی یادمی گیریم یا آموزش می بینیم مراحل "شو"، "ها" و "ری" را پشت سر می گذاریم. این مراحل در ادامه توضیح داده شده است. در "شو"، ما فرم ها را تکرار می کنیم و خود را منصبط می کنیم تا بدن ما شکل هایی را به خود بگیرد که پیشینیان ما ایجاد کرده اند. ما بدون تخطی، به این اشکال وفادار می مانیم. در مرحله بعد، در مرحلهٔ "ها"، زمانی که در شکل ها و حرکت های گفته شده به خود نظم دادیم، نوآوری هایی انجام می دهیم. در این فرایند ممکن است فرم ها شکسته و دور ریخته شوند. در نهایت، در "ری"، کاملاً از فرم ها دور می شویم، دریچه ای را به روی
تکنیک خلاقانه باز می کنیم و به جایی می رسیم که مطابق با خواسته های قلب/ذهن مان، بدون مانع عمل می کنیم و در حالی که قوانین تجاوز نمی کنیم.» تاریخچه. مفهوم "شوهاری" اولین بار توسط فوهاکو کاواکامی با نام جو-ها-کیو در مورد آداب چای، «Sado 茶道» ارائه شد. فوهاکو فرایند خود را بر اساس آثار زامی موتوکیو، که استادِ نوه بود، پایه گذاری نمود که در آینده بخشی از فلسفه آیکیدو شد. "شوهاری" را می توان به عنوان دایره هایی با مرکز مشترک (نمودار وِن دایره های تو در تو) در نظر گرفت، «شو» در داخلِ «ها»، و به همین ترتیب «ها» در داخل «ری» قرار دارد. فنون اساسی و دانش تغییر نمی کند. در طول مرحلهٔ «شو»، هنرآموز باید وفادارانه دستورهای تنها یک معلم را دنبال کند. هنرآموز هنوز آمادگی کاوش و مقایسه مسیرهای مختلف را ندارد.
نظریه توافق یک نظریه اجتماعی است که یک نظام سیاسی یا اقتصادی را به عنوان نظامی عادلانه می داند و اینکه تغییر اجتماعی باید در نهادهای اجتماعی ارائه شده توسط آن رخ دهد. نظریه توافق به شدت با نظریه تضاد در تعارض است که باورمند است تغییر اجتماعی تنها از طریق تضاد حاصل می شود. بر اساس نظریه توافق، فقدان تضاد به عنوان وضعیت تعادل جامعه در نظر گرفته می شود و اینکه بین همه اعضای یک جامعه خاص توافق کلی یا گسترده ای در مورد هنجارها، ارزش ها، قواعد و مقررات وجود دارد. نظریه توافق به حفظ یا تداوم نظم اجتماعی در جامعه می پردازد. نظریه توافق به عنوان یک استدلال جامعه شناختی برای پیشبرد و حفظ وضع موجود عمل می کند. این تعارض با نظریه تضاد است، که به عنوان یک استدلال جامعه شناختی برای اصلاح وضعیت موجود یا برای وارونه کردن کامل آن عمل می کند. در نظریه توافق، قواعد یکپارچه تلقی می شوند و هر کس به آنها احترام نمی گذارد، فردی منحرف است. در نظریه تضاد، قوانین به عنوان اجباری در نظر گرفته می شوند و کسی که از آنها تخطی کند، عامل تغییر در نظر گرفته می شود.
آقای بلندینگ خانه رؤیایی خود را می سازد فیلمی محصول سال ۱۹۴۸ و به کارگردانی اچ.سی. پاتر است. در این فیلم بازیگرانی همچون کری گرانت، میرنا لوی، ملوین داگلاس، رجینالد دنی، لوئیز بیورز، ایان ولف، هری شانون، نستور پایوا، جیسون روباردز سینیور، لورن تاتل، لکس بارکر و اموری پارنل ایفای نقش کرده اند.
آما آسانته (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس غنایی تبار اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. در سال ۲۰۰۵ او برندهٔ جایزه بفتای بهترین فیلم اول یک نویسنده، کارگردان یا تهیه کننده بریتانیایی شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانم آمریکا"، "سرگذشت ندیمه"، "جایی که دست ها لمس می کنند" و "یک پادشاهی متحد" اشاره نمود.
الکترون های هسته، الکترون های یک اتم هستند که الکترون های ظرفیت نیستند و در واکنش های شیمیایی شرکت نمی کنند. پروتون و نوترون، هسته اتم را تشکیل می دهند و الکترون های هسته ای با نیروی خیلی قوی به هسته متصل هستند. بنابراین، بر عکس الکترون های ظرفیت، الکترون های هسته ای باجداسازی بار مثبت هسته اتم از الکترون های ظرفیت نقش ثانویه ای در پیوند و واکنش های شیمیایی بازی می کنند. تعداد الکترون های ظرفیتی یک عنصر می تواند با توجه به گروه جدول تناوبی آن عنصر تعیین شود (برای اطلاعات بیشتر به الکترون ظرفیتی مراجعه کنید). • برای عناصر گروه اصلی، تعداد الکترون¬های ظرفیت از 1 تا 8 (اوربیتال¬های ns و np) متغیر است. • برای فلزات واسطه، تعداد الکترون¬های ظرفیت از 3 تا 12 (اوربیتال هایns و (n-1)d) متغیر است. • برای لانتانیدها و اکتینیدها، تعداد الکترون¬های ظرفیت از 3 تا 16 (اوربیتال هایns، (n-2)f و (n-1)d) متغیر است. تمام الکترون های غیر ظرفیتی دیگر برای اتم آن عنصر، الکترون های هسته محسوب می شوند. نظریه مداری توضیح پیچیده تر از تفاوت میان هسته و الکترون ظرفیت را می توان با نظریه مداری بیان کرد. در اتم هایی که یک الکترون دارند،
انرژی یک مدار به طور انحصاری توسط عدد کوانتوم اصلی( n) تعیین می شود. مدار n=1 کمترین انرژی ممکن را در اتم دارد. برای n بزرگ، انرژی به اندازه ای افزایش می یابد که الکترون به راحتی از اتم می تواند خارج شود. در اتم های دارای یک الکترون، تمام سطوح انرژی با همان عدد کوانتوم اصلی همگن هستند و انرژی یکسانی دارند. در اتم هایی که بیش از یک الکترون دارند ، انرژی یک الکترون به علاوه ویژگی های مداری که در آن قرار دارد، به برهمنکش¬های آن با سایر الکترون ها در مدارهای دیگر نیز بستگی دارد. این (موضوع) نیاز به در نظر گرفتن شماره کوانتومی ℓ دارد. مقادیر بالاتر ℓ با مقادیر بالاتر انرژی مرتبط هستند؛ به عنوان مثال، حالت 2p از حالت 2s بالاتر است. هنگامی که ℓ=2 باشد ، افزایش انرژی مدار به اندازه ای بزرگ می شود که انرژی مدار بالاتر از انرژی مدار s در ماژول بعدی بالاتر را بزرگ تر کند؛ هنگامی که ℓ=3، انرژی به ماژول دو مرحله بالاتر افزایش می یابد. پر شدن مدارهای 3d اتفاق نمی افتد مگر زمانی که مدارهای 4s پر شده باشند. افزایش انرژی زیرلایه ها با افزایش تکانه زاویه ای در اتم های بزرگ به علت اثرات برهمکنش الکترون به الکترون است و به طور خ
اص به توانایی الکترون های با تکانه زاویه ای کمتر، برای نفوذ مؤثرتر به سمت هسته مربوط می شود، جایی که از بار الکترون های متداخل کمتری فیلتر می شوند. بنابراین، در اتم های با عدد اتمی بالاتر، شماره کوانتومی ℓ الکترون ها به میزان بیشتری به عنوان عامل تعیین کننده در انرژی آنها اهمیت پیدا می کند و عدد کوانتومی اصلی n الکترون ها به مرور زمان در تعیین مکان انرژی آنها کمتر اهمیت دارد. ترتیب انرژی ۳۵ زیرلایه اول (به عنوان مثال، 1s، 2s، 2p، 3s و غیره) در جدول زیر نشان داده می شود. هر سلول یک زیرلایه را با شماره کوانتومی اصلی n و ℓ داده شده توسط شاخص های سطر و ستون خود نمایش می دهد. عدد در هر سلول موقعیت زیرلایه را نشان می دهد. جدول تناوبی زیر نیز بر اساس زیرلایه ها سازماندهی شده است. هسته اتمی. هسته اتمی به اتمی اشاره دارد که الکترون های ظرفیتی ندارد. هسته اتم ، شامل یک بار الکتریکی مثبت به نام بار هسته می باشد که بار موثری است که توسط یک الکترون لایه خارجی تجربه می شود . به عبارت دیگر، بار هسته بیانی از نیروی جاذبه ای است که توسط الکترون های ظرفیتی به هسته یک اتم تجربه می شود که اثر محافظ الکترون های هسته را در نظر می
گیرد. بار هسته می تواند با تفاضل تعداد پروتون ها و تعداد الکترون های هسته که این الکترون ها به عنوان الکترون های لایه داخلی شناخته می شوند، محاسبه شود و همواره یک مقدار مثبت در اتم های خنثی است. جرم هسته تقریباً با جرم اتم برابر است. هسته اتمی را می­توان با دقت کافی به صورت کروی شکل و متقارن در نظر گرفت. شعاع هسته حداقل سه برابر کوچکتر از شعاع اتم مربوطه است (اگر شعاع ها را با همان روش ها محاسبه کنیم). برای اتم­های سنگین، با افزایش شمار الکترون ها شعاع هسته به مقدار کمی رشد میکند. شعاع هسته سنگین ترین عنصر طبیعی - اورانیوم - با شعاع یک اتم لیتیوم قابل قیاس می باشد ، درحالی که اتم لیتیوم فقط سه الکترون دارد. روش¬های شیمیایی نمی¬توانند الکترون¬های هسته را از اتم جدا کنند. هنگامی که توسط شعله یا اشعه فرابنفش یونیزه می¬شود، هسته های اتمی، به عنوان یک قاعده، نیز دست نخورده باقی می¬مانند. بار هسته یک روش مناسب برای توضیح روندها در جدول تناوبی است. از آنجاییکه بار هسته با حرکت در طول یک ردیف از جدول تناوبی افزایش می یابد، الکترون های لایه خارجی به سمت هسته به شدت بیشتری جذب می شوند و شعاع اتم کاهش می یابد. این می تو
اند برای توضیح چندین روند تناوبی مانند شعاع اتم، انرژی یونش اول (IE)، الکترونگاتیویته و اکسایش استفاده شود. بار هسته را می توان به عنوان «عدد اتمی» منهای «همه الکترون ها به جز الکترون های موجود در لایه بیرونی» محاسبه کرد. به عنوان مثال، کلر (عنصر 17)، با آرایش الکترونی 1s2 2s2 2p6 3s2 3p5، دارای 17 پروتون و 10 الکترون لایه داخلی است (2 در لایه اول و 8 الکترون در لایه دوم) بنابراین: بار هسته: 7=10-17 با در نظر گرفتن لایه های کامل الکترونی به عنوان "حفاظت کننده" ، بار هسته، بار خالص هسته اتم در نظر گرفته می شود. همانطور که بار هسته افزایش می یابد، الکترون های ظرفیتی به سمت هسته با قدرت بیشتری جذب می شوند و شعاع اتم در طول دوره کاهش می یابد. اثرات نسبیتی. برای عناصر با عدد اتمی بالا Z، اثرات نسبیتی برای الکترون های هسته قابل مشاهده هستند. سرعت الکترون های هسته ای s به سرعت های نسبیتی می رسد که منجربه انقباض مدارهای 6s نسبت به مدارهای 5d می شود. ویژگی های فیزیکی که تحت تأثیر این اثرات نسبیتی قرار می گیرند، شامل کاهش دمای ذوب جیوه و رنگ طلایی مشاهده شده در طلای طبیعی و سزیوم به دلیل تنگ شدن گستره انرژی است. طلا ظا
هر زردی دارد زیرا نور آبی را بیشتر از سایر طول های موج قابل رؤیت جذب می کند و در نتیجه نوری با رنگ زرد بازتاب می دهد. انتقال الکترونی. یک الکترون هسته ای می تواند با جذب تابش الکترومغناطیسی از سطح هسته خارج شود. این فرآیند ، الکترون را به یک لایه ظرفیتی خالی تحریک می کند یا باعث می¬شود که به دلیل اثر فوتوالکتریک به صورت فوتوالکترون گسیل شود. اتم حاصل یک فضای خالی در پوسته الکترون هسته ای خود خواهد داشت که به آن حفره هسته ای گفته می¬شود . این در حالتی فراپایدار است و در طول 10-15 ثانیه تجزیه خواهد شد و اضافی انرژی را از طریق فلورسانس پرتو ایکس (به عنوان ایکس اختصاصی) یا از طریق اثر اوگر آزاد می کند. تشخیص انرژیی که توسط یک الکترون ظرفیتی که در یک مدار با انرژی پایین تر فرو می رود، آزاد می شود، اطلاعات مفیدی درباره ساختار الکترونی و شبکه محلی مواد ارائه می دهد. اگرچه بیشتر اوقات این انرژی به صورت فوتون آزاد می شود، اما انرژی می تواند به الکترون دیگری منتقل شود که از اتم خارج می شود. این الکترون دومی به عنوان الکترون اوگر شناخته می شود و این فرایند انتقال الکترونی با گسیل پرتو انتقالی به عنوان اثر اوگر شناخته می
شود. هر اتم به استثنای هیدروژن دارای الکترون های سطح هسته با انرژی های پیوندی دقیق است. بنابراین امکان انتخاب یک عنصر با تنظیم انرژی ایکس-ری به لبه جذب مناسب برای بررسی وجود دارد. طیف اشعه ایجاد شده می تواند برای تعیین ترکیب عنصری یک ماده استفاده شود.
جاده خانه ۶۶ فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی جان مارک رابینسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلم دفو، جاج رینهولد، کیت ورنن، استیون الیوت، کوین ماجور هاوارد و اریکا یون ایفای نقش کرده اند.
اِنگوزی اونوُرا (؛ زادهٔ ۱۹۶۶) کارگردان، تهیه کننده فیلم و مدل نیجریه ای های-بریتانیایی است. آثار او منعکس کننده تجربیات نمایان جوامعی از سیاه پوستان است که وی در آن رشد یافته است.
دِستنی اِکاراگا () کارگردان نیجریه ای تبار اهل بریتانیا است. او سومین زن سیاهپوست بریتانیایی است که پس از اِنگوزی اونوُرا و آما آسانته، فیلمی بلند را کارگردانی کرده است که در سینماهای بریتانیا اکران شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پایان دنیای لعنتی" و "تد لاسو" اشاره نمود. آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا او را در سال ۲۰۱۴ یکی از «بریتانیایی های موفق» نامید.
دو تا خفن (انگلیسی: The Terrible Two) مجموعه کتابی متشکل از چهار رمان است. دو قهرمان داستان مایلز مورفی و نیلز اسپارکس، در یک کلاس در آکادمی علوم و ادبیات دره یاونی هستند. این مدرسه دولتی محلی در دره یاونی است، شهری در منطقه ای روستایی که به نظر می رسد صنعت اصلی آن گاوهای شیری باشد. مایلز و نایلز که در اصل رقیب یکدیگر بودند، متوجه می شوند که علاقه مشترکی به شوخی دارند و شروع به شوخی های مفصلی می کنند که اغلب هدفشان بری بارکین، مدیر آکادمی علوم و ادبیات دره یاونی است. این مجموعه توسط جوری جان و مک بارنت نوشته شده است، با تصویرگری کوین کورنل و توسط هری ان. آبرامز منتشر شده است. چهار کتاب این مجموعه عبارتند از: "دو تا خفن" (۲۰۱۵)، "دو تا خفن، خفن تر می شوند" (۲۰۱۶)، "دو تا خفن تابستان خود را چگونه گذراندند؟" (۲۰۱۸) و "آخرین خنده ی دو تا خفن" (۲۰۱۸).
الیزابت سارنوف نویسنده و تهیه کننده تلویزیونی آمریکایی است. او قسمت هایی از "ان وای پی دی بلو"، "عبور از جردن"، "ددوود" و "لاست" را نوشته است. او یکی از خالقان سریال جنایی / معمایی فاکس "آلکاتراز" است. حرفه. سارنوف در سال ۲۰۰۴ به عنوان ویراستار داستان اجرایی و نویسنده برای فصل اول به خدمه "ددوود" پیوست. سارنوف اپیزودهای «اینجا یک مرد بود» و «کودکان کوچک را رنج بکش» را نوشت. او در سال ۲۰۰۵ به عنوان تهیه کننده برای فصل دوم ارتقا یافت. او قسمت های «پول جدید» و «ادغام و سرمایه» را نوشت. سارنوف و کارکنان نویسندگی برای کارشان در فصل دوم نامزد جایزه انجمن نویسندگان آمریکا برای بهترین سریال دراماتیک در مراسم فوریه ۲۰۰۶ شدند. او به عنوان تهیه کننده و نویسنده فصل دوم سریال در پاییز ۲۰۰۵ به عوامل "لاست" پیوست. سارنوف و کارکنان نویسندگی "گمشده" جایزه WGA را برای بهترین سریال دراماتیک در مراسم فوریه ۲۰۰۶ برای کارهایشان در فصل اول و دوم دریافت کردند. او در سال ۲۰۰۶ به عنوان سرپرست تهیه کننده برای فصل سوم ارتقا یافت. سارنوف و نویسنده همکارش کریستینا ام. کیم در مراسم فوریه ۲۰۰۷ نامزد جایزه WGA برای بهترین درام اپیزودیک برای
کارشان در قسمت دوم فصل دوم « Two for the Road » شدند. اعضای نویسندگی مجدداً در مراسم فوریه ۲۰۰۷ برای کارشان در فصل دوم و سوم نامزد جایزه WGA برای بهترین سریال دراماتیک شدند. او در سال ۲۰۰۸ تهیه کننده ناظر و نویسنده عادی فصل چهارم سریال بود. او در مراسم فوریه ۲۰۰۹ برای کارش در فصل چهارم "لاست" نامزد جایزه WGA برای بهترین سریال دراماتیک شد. او در سال ۲۰۰۹ به عنوان تهیه کننده مشترک برای فصل پنجم ارتقا یافت. کارکنان نویسندگی دوباره در مراسم فوریه ۲۰۱۰ برای کارشان در فصل پنجم نامزد دریافت این جایزه شدند. او در سال ۲۰۱۰ به عنوان تهیه کننده اجرایی برای فصل ششم و آخرین سریال ارتقا یافت. در سال ۲۰۱۱، سارنوف به همراه استیون لیلین و برایان وینبرانت، سریال "آلکاتراز" را برای فاکس ساختند. در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲ در ایالات متحده نمایش داده شد، اما پس از یک سریال لغو شد. او از آن زمان در سریال هایی مانند "استخوان ضربدری" ، "مارکو پولو" و "بری" کار کرده است.
کریستینا ام. کیم () یک نویسنده تلویزیونی آمریکایی است. در فصل تلویزیونی ۲۰۰۵–۲۰۰۶، او برای فصل دوم سریال به گروه نویسندگی "لاست" پیوست. کارکنان جایزه انجمن نویسندگان آمریکا را برای بهترین سریال دراماتیک در مراسم فوریه ۲۰۰۶ برای کارشان در فصل دوم دریافت کردند. او در سال ۲۰۰۶ ویراستار داستان و یکی از نویسندگان فصل سوم شد. کیم و الیزابت سارنوف، نویسنده همکار، در مراسم فوریه ۲۰۰۷ برای کارشان در قسمت دوم «دو برای جاده» نامزد جایزه WGA برای بهترین درام اپیزودیک شدند. اعضای نویسندگی مجدداً در مراسم فوریه ۲۰۰۷ برای کارشان در فصل دوم و سوم نامزد جایزه WGA برای بهترین سریال دراماتیک شدند. او برای فصل چهارم به سمت ویرایشگر داستانی اجرایی ارتقا یافت. او دوباره برای کارش در فصل چهارم نامزد جایزه WGA برای بهترین سریال دراماتیک در مراسم فوریه ۲۰۰۹ شد. از سال ۲۰۱۰ تا ۱۲، کیم اپیزودهایی را برای سریال موفقیت آمیز سی بی اس "" تهیه و نوشت.
کیسی چمبرز (زاده ۴ ژوئن ۱۹۷۶) یک خواننده، ترانه سرا و نوازنده کانتری اهل استرالیا است که در کوه گامبیر متولد شده است. او دختر نوازندگان دیگر، دایان و بیل چمبرز ، و خواهر کوچکتر نوازنده و تهیه کننده، نش چمبرز است. هر چهار نفر از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ اعضای گروه موسیقی کانتری خانوادگی در گروه دد رینگر در بوورال، نیو ساوت ولز بودند و چمبرز پس از آن کار انفرادی خود را آغاز کرد. پنج آلبوم از دوازده آلبوم استودیویی او به شماره شماره رسیده است. شماره ۱ در ای آرآی ای ، "بریکیدس &amp;amp; بریکوالز" (سپتامبر ۲۰۰۱)، "فرشته متعصب" (مه ۲۰۰۴)، "کارناوال" (آگوست ۲۰۰۶)، "استخوان های رتلین" (آوریل ۲۰۰۸) و "دراگونفلای" (ژانویه ۲۰۱۷). در نوامبر ۲۰۱۸ او به تالار مشاهیر ای آرآی ای معرفی شد و چهارده جایزه موسیقی دیگر ای آرآی ای را با ۹ آلبوم برای بهترین آلبوم کانتری برنده شد. زندگی نامه او با "نام پرنده کوچک به من گفت..." که با همکاری روزنامه نگار موسیقی جف اپتر نوشته شده بود، در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. گروه ددرینگر. کیسی چمبرز در سال ۱۹۷۶ در کوه گامبیر، استرالیای جنوبی از خانواده دایان و بیل چمبرز به دنیا آمد. برادر بزرگتر او، نش چمبرز در
سال ۱۹۷۴ به دنیا آمد از ژوئیه ۱۹۷۶، خانواده چمبرز به اطراف دشت نولاربور سفر کردند، جایی که والدین به مدت هفت یا هشت ماه در سال، به مدت ۹ سال، روباه و خرگوش را برای پیدا کردن پوست شکار می کردند. در طول "ماه های گرم" (به طور کلی از نوامبر تا مارس) آنها به ساوتند، استرالیای جنوبی بازگشتند، جایی که خانواده او برای مدتی یک مغازه ماهی و چیپس داشتند. از سال ۱۹۸۶، بیل و دایان به عنوان یک دوتایی موسیقی کانتری به اجرای برنامه بازگشتند، در حالی که فرزندان آنها در مدرسه ساوتند تحصیل می کردند. در سال بعد، والدین آنها ابتدا چمبرز و سپس نش را به گروه خود اضافه کردند که به گروه ددرینگر تبدیل شد - به نام بچه هایی که شبیه والدینشان بودند. چمبرز برای دو آلبوم به نام های بیل، "عقاب دریا" (۱۹۸۷) و "روح مهربان" (۱۹۹۱) به عنوان خواننده ضبط شد. از سال ۱۹۹۲ گروه ددرینگر یک نمایشنامه توسعه یافته و چهار آلبوم منتشر کرد. برای اولین آلبوم آنها، "صحرای سرخ آسمان" (نوامبر ۱۹۹۳)، او به عنوان کیسی جو چمبرز نامگذاری شد، آواز ارائه کرد و چهار قطعه از آن را نوشت. این گروه توسط ادی سیکورسکی در استودیوی ضبط جان رینولدز، آدلاید تهیه شده است. چمبرز