Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کسی میدونه من هستم؟ هیچ کس نمی داند که هستم یا نه. می دانم که نیستم."یک مستند بعدی،"لویی تروکس: ساویل"، دربارهٔ ناتوانی تروکس در تشخیص ماهیت واقعی ساویل صحبت کرد، که در سال ۲۰۱۶ از بی بی سی دو پخش شد. اورلا بری، مجر فتگوی خبری در سال ۲۰۰۷، از ساویل در مورد اتهاماتی که در طول مستند اصلی تروکس پخش شد، پرسید. در سال ۲۰۱۲، بری به یاد آورد که سافیل پاسخ داد: "چه شایعاتی؟" و از اینکه روزنامه نگاران دیگر این موضوع را پیگیری نکرده اند ابراز تعجب کرد و گفت: "شاید در انگلیس کمی به او نزدیک تر بودند." در سال ۲۰۰۷، سافیل بخاطر احتیاط پلیس در مورد ادعای حمله در مدرسه دخترانه مورد تأیید قرار نگرفت. دانکرافت که اکنون بسته شده است، در نزدیکی استاینز، ساری، در دهه ۱۹۷۰، زمانی که او یک بازدیدکننده معمولی بود، مصاحبه کرد. سرویس دادستانی سلطنتی (CPS) توصیه کرد که شواهد کافی برای انجام اقدامات بیشتر وجود ندارد و هیچ اتهامی مطرح نشده است. در سال ۲۰۱۲ گزارش شد که کارکنان مدرسه در آن زمان در مورد این اتهامات بازجویی نشده بودند. یکی از مدیران سابق مدرسه گفت که او توسط ساویل «کلاه سر زده» شده بود، اما برخی از کسانی که این اتهامات را
مطرح کردند به عنوان «بزهکار» توصیف کرد. در مارس ۲۰۰۸ ساویل علیه روزنامه "سان" که در چندین مقاله او را به کودک آزاری در خانه کودکان جرسی تحقیق دربارهٔ کودک آزاری مرتبط کرده بود، شروع به دادرسی کرد. سافیل بازدید از بالای گارن را تکذیب کرد، اما پس از انتشار عکسی که او را در خانه در محاصره کودکان نشان می داد، این کار را اعتراف کرد. پلیس ایالت جرسی گفت که در سال ۲۰۰۸ ادعای حمله ناشایست ساویل به خانه در دهه ۱۹۷۰ مورد بررسی قرار گرفت، اما شواهد کافی برای ادامه کار وجود نداشت. روزنامه نگاری. قرار گرفتن در معرض: طرف دیگر جیمی ساویل. چندین زن مصاحبه کردند گفتند که در دوران نوجوانی توسط ساویل مورد آزار جنسی قرار گرفته بودند. همچنین گفته شد که ساویل از طریق برنامه های تلویزیونی "Tبالای پاپ ها" و "کلانک، کلیک" (۱۹۷۳–۱۹۷۴) و کارهای خیریه خود به دختران نوجوان دسترسی پیدا کرد. همکاران سابق ساویل گفتند که او هیچ تلاشی برای پنهان کردن علاقه خود به دختران از آنها نکرد، در حالی که یکی دیگر گفت که او در حال بوسیدن یک دختر زیر سن قانونی به او وارد شده است. زنی که گفت ساویل در سال ۱۹۷۰، زمانی که او ۱۴ ساله بود، به او تجاوز جنسی کرد
ه است، توضیح داد که در سال ۲۰۰۸ پس از اینکه به او گفته شد که به یک «سیرک رسانه ای» منجر می شود، شکایت خود را به پلیس پیگیری نکرده است. بنیانگذار خط کودک، استر رنتزن، مصاحبه های ویلیامز-توماس را نشان داد و اظهار داشت: «همیشه شایعاتی وجود داشت که ساویل رفتار جنسی بسیار نامناسبی با کودکان داشت.» نظرات و تحقیقات بی بی سی. گزارش های روزنامه ها ادعا می کردند که داگلاس موگریج،کنترل کننده رادیو بی بی سی ۱ در اوایل دهه ۱۹۷۰، از اتهامات علیه ساویل آگاه بود و در سال ۱۹۷۳ درخواست گزارشی کرده بود. درک چینری،کنترل کننده رادیو ۱ از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۵، موقعیتی را به یاد آورد که با ساویل روبرو شد و گفت: "من پرسیدم، این همه چیست، این شایعات که ما در مورد تو می شنویم، جیمی؟" و او گفت: "اینها همه مزخرف است". دلیلی برای کافر نبود.» مایکل گرید به "کانال ۴ نیوز" گفت که در طول مدت حضورش در بی بی سی شایعاتی در مورد ساویل شنیده است، اما ادعاهای سرپوش گذاری را «مضحک» توصیف کرد. بی بی سی گفت هیچ مدرکی مبنی بر اتهامات سوء رفتار یا سوء رفتار واقعی توسط ساویل در پرونده هایش یافت نشده است و پنهان کاری فعالیت های او را رد کرد. گامباچینی ادعا ک
رد که ساویل به پلیس رشوه داده است. سر راجر جونز، رئیس سابق "کودکان نیازمند" گفت بی بی سی سالانه برای حمایت از کودکان و جوانان محروم می کرد که ساویل به دلیل شایعاتی در مورد علاقه نامناسب به دختران جوان از مشارکت منع شده بود. ساویل در سال های ۱۹۸۴٬۱۹۸۷ و ۱۹۸۹ قبل از اینکه جونز رئیس جمهور شود، در تله تون حضور داشت. میرون جونز، که اولین بار رسوایی را شکست، در فوریه ۲۰۱۵ از بی بی سی اخراج شد. مکین که در گزارش "نیوزنایت" نیز نقش داشت، در اوایل سال ۲۰۱۳ بی بی سی را ترک کرد و اظهار داشت: «زمانی که رسوایی ساویل رخ داد، بی بی سی سعی کرد آبروی من را لکه دار کند». تام گیلز، سردبیر "پانوراما" که تحقیقات در مورد ساویل را در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ پخش کرد، در ژوئن ۲۰۱۴ از سمت خود کناره گیری کرد و در سال ۲۰۱۵ به عنوان کنترل کننده امور جاری به ITV پیوست. کلایو ادواردز که به عنوان تدوین گر امور جاری بر مستند "پانوراما" نظارت می کرد، از رده خارج شد. اتهامات بیشتر. پس از پخش مستند آی تی وی، افراد زیادی برای طرح ادعاهایی مبنی بر رفتار ساویل با جوانان مطرح شدند. گفته می شود برخی از سوء استفاده ها در محوطه بی بی سی صورت گرفته است. ادعا شد ک
ه ساویل حداقل یک پسر و همچنین تعداد زیادی دختر را مورد آزار و اذیت قرار داده است. ادعاهایی در مورد فعالیت های ساویل در بیمارستان ها مطرح شد. ادعا شد که او در سال۱۹۷۱ در جریان بازدید از بیمارستان استوک ماندویل و یک دختر هشت ساله در همان بیمارستان که پس از یک عمل جراحی بهبود یافته بود، از یک بیمار ۱۳ساله سوء استفاده جنسی کرد. کارکنان گزارش دادند که او بخش ها را جستجو می کرد تا بیماران خردسال را مورد آزار و اذیت قرار دهند، و آنها به بیماران بخش کودکان دستور دادند که در طول ملاقات هایش خواب خود را تظاهر کنند. سخنگوی بیمارستان گفت که با وجود همکاری با پلیس، هیچ سابقه ای از رفتار نامناسب ساویل نداشته است. بی بی سی اظهارات یک بازرس بازنشسته پلیس محلی را منتشر کرد مبنی بر اینکه یک پرستار در بیمارستان استوک ماندویل در دهه۱۹۷۰ سوء استفاده ساویل از بیماران را به او گزارش کرده بود و او بارها به مافوق هایش در این مورد اطلاع داده بود، اما آنها او را باور نکردند. یک پرستار سابق گفت که ساویل را دید که یک بیمار آسیب دیده مغزی را در بیمارستان لیدز مورد آزار و اذیت قرار داد و گفت: "او او را بوسید، و من فکر کردم که او یک ملاقات
کننده ای است که برای دیدن او آمده است، و او شروع به مالیدن دست هایش روی بازوهایش کرد و بعد من این کار را نکردم." راه خوبی برای بیان آن نمی دانم، اما او او را آزار می دهد." ساویل یک داوطلب در بیمارستان فوق العاده روان پزشکی برادمور بزرگسالان بود و در اوت ۱۹۸۸ پس از تعلیق هیئت مدیره آن، به عنوان ریاست کارگروه موقت نظارت بر مدیریت بیمارستان منصوب شد. گفته می شود که ساویل کلیدهای بیمارستان و دسترسی به اتاق بیماران را داشته است. در یک ادعای جداگانه، یک وکیل گفت که یک موکل توسط ساویل زمانی که او ۱۰ ساله بود در خانه کودکان "بالای گارن" در جرسی مورد آزار و اذیت قرار گرفته است. جولی فرناندز که بعدها در برنامه های تلویزیونی بی بی سی ظاهر شد، به یک استودیوی بی بی سی دعوت شد تا در "برنامه جیمل فیکس" ظاهر شود. او تجربه اش را در یک مصاحبه رادیویی به یاد می آورد: «من روی ویلچرم بودم، اما یادم می آید که دست های [ساویل] همه جا بودند و فقط آن دو، سه، چهار ثانیه را در جاهایی که نباید [...] در یک اتاق شلوغ پر از افراد در یک استودیو بود، بنابراین کاملاً محتاطانه انجام شد و شما متوجه نمی شوید که در آن زمان چه اتفاقی می افتد، به خص
وص زمانی که ۱۴ ساله هستید و اولین باری است که در آن حضور دارید. یک استودیو و شما بسیار هیجان زده هستید. اما به یاد می آورم که احساس ناراحتی می کردم» کارولین رابینسون، خواهرزاده ساویل، گفت که او دو بار در گردهمایی های خانوادگی مورد آزار جنسی قرار گرفته است. او معتقد بود که برخی از اعضای خانواده از آزار او می دانستند اما چشمانش را روی آن بسته بودند. پلیس و تحقیقات مربوط. عملیات یوتری. سرویس پلیس متروپولیتن در ۴ اکتبر ۲۰۱۲ اعلام کرد که فرماندهی تحقیق دربارهٔ سوء استفاده از کودکان، روند ارزیابی ادعاها را رهبری خواهد کرد. تا ۹ اکتبر، پلیس متروپولیتن به طور رسمی هشت اتهام علیه ساویل را ثبت کرد، اما اعلام کرد که ۱۲۰ خط تحقیق را دنبال می کند و به ۲۵قربانی ادعایی سوء استفاده، عمدتاً دختران بین ۱۳تا۱۶سال رسیدگی می کند. این دوره ها شامل یک دوره چهار دهه، از۱۹۵۹ تا۱۹۸۰، و در «مقیاس ملی» بودند. یک فرایند تحقیق، معروف به عملیات یوتری، به طور مشترک با انجمن ملی پیشگیری از ظلم به کودکان (NSPCC) و سازمان های دیگر از جمله بی بی سی و آی تی وی راه اندازی شد. فرمانده پیتر اسپیندلر، رئیس تحقیقات جنایی تخصصی، گفت: «در این مرحله از
آنچه زنان به ما می گویند کاملاً واضح است که ساویل یک مجرم جنسی درنده بوده است.» در ۱۹ اکتبر۲۰۱۲، پلیس متروپولیتن تحقیقات جنایی رسمی را در مورد اتهامات تاریخی سوء استفاده جنسی از کودکان توسط ساویل در طی چهار دهه آغاز کرد. این سازمان بیان کرد که بیش از ۴۰۰خط تحقیقات جداگانه را بر اساس شواهد ۲۰۰شاهد از طریق ۱۴نیروی پلیس در سراسر بریتانیا دنبال می کند. فرمانده اسپیندلر گفت: "ما با سوء استفاده های ادعایی در مقیاسی بی سابقه روبرو هستیم. مشخصات این عملیات به تعداد خیره کننده ای از قربانیان این امکان را می دهد که برای گزارش بهره کشی جنسی که در دوران کودکی آنها رخ داده است، حاضر شوند. جان کامرون از انجمن ملی پیشگیری از ظلم به کودکان گفت که ساویل "یک مجرم جنسی پرکار سازماندهی شده بود که از قدرت، اقتدار و نفوذ خود برای تهیه کودکان و توهین به آنها استفاده کرده است." در ۲۵اکتبر، پلیس گزارش داد که تعداد قربانیان احتمالی «به سرعت به ۳۰۰نفر نزدیک می شود». همچنین گزارش شد که پلیس در حال بررسی ادعاهایی است مبنی بر اینکه سه پزشک در بیمارستان هایی که ساویل با آنها در ارتباط بوده اند در آزار و اذیت جوانان تحت مراقبت خود دست داشته
اند. در ۱۲ دسامبر، فرمانده پیتر اسپیندلر گفت که تحقیقات تکمیل شده است و گزارش عملیات یوتری برای انتشار در اوایل سال ۲۰۱۳ آماده می شود. وی گفت که در مجموع ۵۸۹ قربانی ادعایی سوء استفاده در تحقیق حاضر شده اند که از این تعداد ۴۵۰ مورد ادعای سوء استفاده از سوی ساویل بوده است. از قربانیان ادعا شده، ۸۲ درصد زن و ۸۰ درصد کودک یا جوان بودند. ۳۱ ادعای تجاوز جنسی توسط ساویل بوده است. فرمانده اسپیندلر گفت: «توهین ساویل در دهه ۷۰ به اوج خود رسید و آنچه ما… نشان خواهیم داد… این است که او چگونه از موقعیت خود در جامعه استفاده کرد… برای جلب رضایت جنسی.» جاناتان براون، که در "ایندیپندنت" می نویسد، گفت که این گزارش "مردی را فاش کرد که از موقعیت مشهور و کارهای ظاهراً خوش نیت خود برای دسترسی به صدها قربانی جوان آسیب پذیر و آسیب پذیر که ستارگان ضربه خورده بودند، استفاده کرده و در نهایت تجاوز کرده و از آنها بهره کشی می کند."." در مارس ۲۰۱۳، بازرسی پاسبانی اعلیحضرت گزارش داد که ۲۱۴ مورد از شکایت هایی که پس از مرگ ساویل علیه ساویل مطرح شده بود، اگر در آن زمان گزارش شده بودند، جرم محسوب می شدند. ۱۶ نفر گزارش کردند که توسط ساویل زیر ۱
۶ سال مورد تجاوز قرار گرفته اند و چهار نفر از آنها زیر ده سال سن داشتند. سیزده نفر دیگر، از جمله چهار کودک زیر ده سال، سوء استفاده جنسی جدی توسط ساویل را گزارش کردند. ده نفر دیگر گزارش دادند که در سن بالای شانزده سال توسط ساویل مورد تجاوز قرار گرفته اند. تحقیقات وزارت بهداشت. یافته ها. نتایج تحقیقات توسط هانت در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ منتشر شد. این گزارش به این نتیجه رسید که ساویل در طی چندین دهه به قربانیان تجاوز جنسی در بیمارستان های عمومی پرداخته است. در بیمارستان عمومی لیدز، ۶۰ نفر، از جمله کارکنان و بیماران، اظهار داشتند که توسط ساویل مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند، سن آنها بین ۵ تا ۷۵ سال است. این گزارش در مورد تعدادی از ناکامی های سازمانی که به او اجازه داده بود بدون چالش ادامه دهد. هانت از قربانیان این حملات عذرخواهی کرد و گفت که این یافته ها «کشور ما را تا بطن تکان خواهد داد». گزارش جداگانه ای دربارهٔ فعالیت های ساویل در بیمارستان استوک ماندویل، که توسط محقق مستقل دکتر آندرولا جانستون تهیه و در ۲۶ فوریه ۲۰۱۵ منتشر شد، نشان داد که او بیش از ۵۰ نفر از جمله کارکنان، بیماران و بازدیدکنندگان را مورد آزار جنسی قرار
داده است. یکی بچه ۸ ساله بود. ساویل به تمام قسمت های بیمارستان دسترسی کامل داشت. در این گزارش آمده است که در بیمارستان به طور گسترده ای شناخته شده بود که ساویله یک «آفت جنسی» است و در آن زمان ۱۰ شکایت صورت گرفت، اما هیچ اقدامی صورت نگرفت. عواقب. خانواده ساویل «به احترام افکار عمومی» درخواست کردند که سنگ قبر او را از قبرستانی که جسدش در آن دفن شده است، ببرند. شورای شهر اسکاربورو و مدیران جنازه او را «در شب» حذف کردند و به محل دفن زباله فرستادند. در همان ماه، کافه ای در بیمارستان استوک ماندویل، که در ابتدا «جیمی» نام داشت و تابلوی نئونی به شکل امضای ساویل را نشان می داد، به «Cafe@WRVS» تغییر نام داد. کانارد ادای احترام به محل دفن ساویل در اسکاربرو را که برای ساعت ۱۵:۰۰ در ۱ اوت ۲۰۱۳ برنامه ریزی شده بود، لغو کرد. دانشگاه بدفوردشایر مدرک افتخاری را که در سال ۲۰۰۹ به ساویل اعطا کرده بود، سلب کرد و دانشگاه لیدز دکترای افتخاری را که در سال ۱۹۸۶ به او اعطا کرده بود، لغو کرد. نام ساویل از تالار مشاهیر حذف شد.
ریاح نیکسون فارغ التحصیل دانشکده درام دانشگاه کارنگی ملون است. او اصالتاً اهل سیاتل، واشینگتن است و در دبیرستان روزولت تحصیل کرده است. نیکسون در سال ۲۰۰۹ "در موزیکال کمپ چربی" در NYMF ظاهر شد، و اولین حضور خود را در خارج از برادوی در "قسمت دیگری از جنگل" با بازی در نقش لورت انجام داد.
برخاست پسایخچالی یا برخاست پسایخبندان (که به آن برخاست ترازایستایی isostatic rebound یا برخاست پوسته ای crustal rebound نیز می گویند)، عبارت است از خیزش توده های خشکی پس از برداشتن وزن عظیم صفحه های یخساری در آخرین دوره یخبندان که سبب فشردگی ترازایستایی شده بود. برخاست پسایخچالی و فشردگی ترازایستایی، مراحلی از ترازایستایی یخبندانی (تنظیم ترازایستایی یخبندان، glacioisostasy) هستند. این دگرگونی شکل پوسته زمین در پاسخ به دگرگونی در پراکندگی توده یخ رخ می دهد. پیامدهای افزایش مستقیم برخاست پسایخچالی به آسانی در بخش هایی از شمال اوراسیا، آمریکای شمالی، پاتاگونیا و قطب جنوب آشکار است. با این حال، از طریق فرآیندهای سیفون کردن اقیانوس ها و اهرم های قاره ای، پیامدهای برخاست پسایخچالی بر سطح دریای آزاد در گستره جهانی و دور از مکان های ورقه های یخی کنونی و پیشین احساس می شود. در طول آخرین دوره یخبندان، بیشتر شمال اروپا، آسیا، آمریکای شمالی، گرینلند و قطب جنوب توسط صفحه های یخی پوشیده شده بود که کلفتی آنها در یخبندان بیشینه حدود ۲۰۰۰۰ سال پیش به سه کیلومتر می رسید. وزن بسیار زیاد این یخ سبب شد که سطح پوسته زمین تغییر شکل
داده و به سمت پایین منحرف شود و مواد گران روکشسان گوشته را مجبور کند تا از ناحیه بارگذاری شده دور شود. در پایان هر دوره یخبندان که یخچال ها عقب نشینی می کردند، حذف این وزن منجر به بالا آمدن یا بازگشت آهسته (و همچنان ادامه دارد) زمین و بازگشت جریان مواد گوشته به زیر ناحیه یخ زدایی شده بود. به دلیل گران روی شدید گوشته، هزاران سال طول می کشد تا زمین به سطح تعادل برسد.
توضیحات. نوعی هواپیمای شناسایی دوربرد زِبَرصوت بود که نخستین فروند آن در سال ۱۹۶۴ به پرواز درآمد و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۸ در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. در مجموع ۳۲ فروند از این هواپیما ساخته شد که ۱۲ فروند آن بر اثر سوانح مختلف از بین رفتند اما هیچ یک مورد اصابت آتش دشمن قرار نگرفتند. برخلاف تصور مردم، اس آر-۷۱ بلک برد سریع ترین هواپیمای سرنشین دار تاریخ نبوده و این عنوان به نورث امریکن ایکس-۱۵ تعلق دارد. این هواپیما بر اساس لاکهید ای-۱۲ و لاکهید وای اف-۱۲ ساخته شد و طراحی آن مدیون کلی جانسون است. او به همراه تیم مهندسان شرکت لاکهید، اس آر-۷۱ را به عنوان جانشین لاکهید یو-۲ ساختند. سرعت پرواز عادی این هواپیما ۳٫۳ ماخ در ارتفاع ۲۴ هزار متری بود. سرعت بالا و ارتفاع پروازی بسیار بالای این هواپیما باعث می شد تا در مقابل هر تهدیدی چه از سوی پدافند موشکی زمینی و چه از سوی جنگنده های رهگیر دشمن ایمن باشد. در عمل نیز در طول نزدیک به ۴ دهه فعالیت این هواپیما، هیچ گاه حتی یک فروند از آن مورد تهدید دشمن قرار نگرفت. در آن زمان، کلی جانسون رئیس بخشی از [[لاکهید] بود که به طراحی هواگردهای پیشرفته می پرداخت (اسکا
نک ورکس). هواپیمای لاکهید ای-۱۱ اولین مدلی بود که تیم او در ۱۹۶۲ برای سیا طراحی کرد که با جایگزینی موتور پرت اند ویتنی جی۵۸ در آن، مدل لاکهید ای-۱۲ معرفی شد. نمونه رهگیر آن لاکهید وای اف-۱۲ بود و نسل بعدی آن یعنی اس آر-۷۱، به عنوان هواپیمای شناسایی نیروی هوایی ایالات متحده معرفی شد. ویژگی ها. مشکل اصلی در طراحی این هواپیما، حرارت تولید شده در سرعت های بالا بود؛ در نتیجه، استفاده از مواد معمول در ساخت بدنه این هواپیما ممکن نبود. به همین دلیل، در ساخت بدنه اس آر-۷۱ از تیتانیوم وآلیاژهای آن استفاده شد. سطح بدنه تمام تیتانیومی این هواپیما، با یک رنگ مخصوص جذب کننده امواج راداری پوشانده شده بود که باعث ایجاد رادارگریزی نسبی برای آن می شد. نکته جالب در مورد این هواپیما این بود که هنگام قرار داشتن بر روی زمین، از مخزن سوخت آن در بال، بنزین نشت می کرد و راه حلی نیز برای آن وجود نداشت. زیرا هیچ ماده ای برای آب بندی قطعات بال وجود نداشت که در دمای ۴۲۶ درجه سانتی گراد ذوب نشود. طول بدنهٔ هواپیما در عدد ماخ 3 (۳۵۰۰ کیلومتر بر ساعت) بر اثر حرارت به وجود آمده ناشی از نیروی درگ در سرعت بالا، ۳۲ سانتی متر افزایش پیدا می کرد
(این افزایش طول در کنکورد نیز اتفاق می افتاد) و هنگام فرود بر اثر انبساط و انقباض قسمت هایی از مخزن سوخت سوراخ می شد. به همین دلیل، برای هر پرواز حدود ۳۵ ساعت کار تعمیراتی بر روی هواپیما نیاز بود. پیشرانه. [[پرونده:Blackbird Airpark (14341753657).jpg|بندانگشتی|278x278پیکسل]] این هواپیما دارای دو موتور پرت اند ویتنی جی۵۸ (هر یک به قدرت ۳۲۵۰۰ پوند) بود. این موتورها برای عملکرد بلند مدت با پس سوز در سرعت های بالا طراحی شده بودند که مشابه آن را تنها در جت مسافربری کنکورد می توان یافت. این موتور به دلیل طراحی خاص ورودی هوا، در سرعت های پایین مانند یک موتور جت معمولی، و در سرعت های بالا مانند یک رم جت عمل می کرد. در واقع یک موتور جت که عملکردی مانند رم جت داشت. ورودی هوا. [[پرونده:SR-71A “Blackbird” (49871334021).jpg|بندانگشتی|284x284پیکسل]] تصویری از ورودی هوای موتورهای بلک برد برای دریافت هوای مورد نیاز موتورهای پرقدرت این هواپیما و همچنین تنظیم میزان ورود هوا، طراحی خاصی برای ورودی های موتور در نظر گرفته شده بود که شامل یک بخش مخروطی شکل بود که بسته به شرایط پروازی به جلو و عقب حرکت می کرد. این بخش مخروطی باعث م
ی شد در سرعت های بالا، موتور بلک برد مانند یک رم جت عمل کند بدنه. برای مقابله با تغییرات انبساطی در دماهای بالا، قطعات بدنه بلک برد طوری ساخته شده بودند که روی زمین از هم کمی فاصله داشتند تا هنگام پرواز و افزایش دما، قابلیت انبساط داشته باشند. به همین دلیل، زمانی که بلک برد بر روی زمین قرار داشت، سوخت از مخزن آن نشت می کرد و بلک برد مجبور بود قبل انجام مأموریت ، سوختگیری هوایی انجام دهد. هواپیمای سوخت رسان اس آر-۷۱ بلک برد، بوئینگ کی سی-۱۳۵ بود. رادارگریزی. گرچه ایده هایی در طراحی هواپیما برای کاهش بازتاب راداری اتخاذ شده بود، اما در عمل این هواپیما قابلیت رادارگریزی نداشت؛ به طوری که از فواصل طولانی حتی توسط رادارهای کنترل هوایی قابل ردگیری بود. از طرفی حرارت بالای تولید شده توسط بلک برد، آن را یک هدف بزرگ مادون قرمز می ساخت. با این حال، خصوصیت اصلی که آن را دربرابر تمام حملات موشکی طی ۴۰ سال خدمتش ایمن ساخت، سرعت بالای آن بود. به طوری که در طی مدت خدمتش بیش از چهار هزار تلاش برای رهگیری و انهدام آن شکست خورد و از ۳۲ فروند تولید شده آن هیچ کدام توسط اتحاد جماهیر شوروی منهدم نشدند. سوخت. سوخت این هواپیما جی پ
ی-۷ بود. این سوخت دارای درجه شعله وری بالا (۶۰ درجه سانتیگراد) است و همچنین به عنوان خنک کننده بدنه و مایع هیدرولیک موتور این هواپیما به کار می رفت. مدل اصلی تولید شده، SR-71A و مدل آموزشی، SR-71B بود.. مشخصات SR-71A [[پرونده:Lockheed SR-71A Blackbird ‘17972’ (61-7972).jpg|بندانگشتی|329x329پیکسل]] Lockheed SR-71A 3view.svg منبع اطلاعات SR-71.org[۲] مشخصات عمومی خدمه: ۲ منابع. تهیه شده توسط امیررضا مشایخی (دی1401) در روز چهارشنبه __بافهرست__ __تغییرمسیرثابت__ __بی بخش__
معاهده بیزانس و ونیز در سال ۱۰۸۲ یک قرارداد تجاری و تدافعی بود که میان امپراتوری بیزانس و جمهوری ونیز به گونه یک کریسوبول امپراتوری یا گاو طلایی امضا گردید که از جانب امپراتور الکسیوس یکم صادر گردید. این معاهده که به ونیزیان برتری های تجاری اصلی در عوض کمک آنان در تهاجم ها بر ضد نورمن ها می داد، تأثیر فراوانی بر امپراتوری و جمهوری که بعدها تاریخ آنان را برای چندین قرن آتی تحمیل می نمود، داشت. قوانین های معاهده. امپراتوری بیزانس برتری های تجاری بسیاری به جمهوری ونیز در عوض پشتیبانی نظامی برضد نورمن ها که در حال جنگ و اشغال تملک های گوناگون بیزانس در داخل و خارج از امپراتوری بودند، داد. طبق این قرارداد، بیزانسی ها به ونیزی ها این عدل را می دادند که در کل امپراتوری بدون اعمال عوارض، تجارت نمایند. ونیزی ها همچنین اجازه کنترل تأسیسات مهم بندر بیزانس قسطنطنیه (استانبول امروزی) را به همراه کنترل چندین دفتر مردمی کلیدی داشتند. این قرارداد همچنین به دوژ ونیز افتخارات گوناگونی را همراه با سود اعطا نمود. سرانجام، ونیزی ها ناحیه ای در داخل بیزانس، با مغازه ها، کلیسا، و نانوایی، کسب کردند که می توان آن را با برتری های است
عمار قرن ۱۹ قیاس نمود. در عوض این برتری های تجاری، امپراتوری بیزانس از ونیزی ها استدعای حمایت نظامی کرد، به خصوص در قالب کشتی، چون امپراتوری هیچ نیروی دریایی واقعی برای سخنی نداشت.
محمد بن الحسن بن محمد بن الکریم البغدادی (متوفی ۱۲۳۹ م)، گردآورنده کتاب آشپزی عربی اولیه دوره عباسی، کتاب الطبیخ بود. که در سال ۱۲۲۶ نوشته شده است. کتاب حاوی ۱۶۰ دستور غذا بود و بعداً ۲۶۰ دستور غذا به آن اضافه شد. نسخه های خطی و ترجمه های ترکی. تنها نسخه خطی اصلی کتاب البغدادی در کتابخانه سلیمانیه در استانبول ترکیه باقی مانده است و به گفته چارلز پری، «برای قرن ها، این کتاب آشپزی مورد علاقه ترک ها بوده است». دستور العمل های بیشتری توسط گردآورندگان ترک در تاریخ نامعلومی به نسخه اصلی اضافه شده بود و با عنوان کتاب وصف اطعمع معتده نامگذاری شد و دو نسخه از سه نسخه شناخته شده آن در کتابخانه کاخ توپقاپی یافت شد. سرانجام، محمد بن محمود الشیروانی، پزشک سلطان مراد دوم، ترجمه ترکی این کتاب را با حدود ۷۰ دستور پخت معاصر تهیه کرد. این ترجمه در سال ۲۰۰۵ به زبان ترکی مدرن منتشر شد، در حالی که ترجمه ترکی مدرن کتاب اصلی (با ویرایش مشترک چارلز پری) در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. جستارهای وابسته. ابن سیار الوراق
شهرستان سلیمان-استالسکی (به لاتین: Suleyman-Stalsky District) یک شهرستان در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
زهراب کند (به لاتین: Zukhrabkent) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
کاپیتان ران فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی تام ابرهاردت است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، مارتین شورت، مری کی پلیس، میدو سیستو، بنجامین سالزبری، دان باتلر، تام مک گوان، روزلین سانچز و پل آنکا ایفای نقش کرده اند.
رایان کیرا آرمسترانگ (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۲۰۱۰) بازیگر آمریکایی است. او برای بازی در نقش چارلی مک گی در فیلم "آتش افروز" (۲۰۲۲) شناخته شده است. آرمسترانگ همچنین در فیلم "راه قدیمی" (۲۰۲۳) در نقش بروک نقش آفرینی کرده است. گزیده فیلم شناسی. فیلم تلویزیون
بزرگراه ۶۰ یا بین ایالتی ۶۰ فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی باب گیل است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز مارسدن، گری اولدمن، ایمی اسمارت، کریستوفر لوید، ایمی جو جانسون، آن مارگرت، آرت ایوانز، کریس کوپر، کرت راسل، مایکل جی. فاکس، وین رابسن و ربکا جنکینز ایفای نقش کرده اند.
تسورماخی (به لاتین: Tsurmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده است.
چیتتیارا مائژی (به لاتین: Chiththira Meazhi) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در استان شمالی (سری لانکا) واقع شده است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; اسپلیت گیت (در زمان توسعه با عنوان کاری Splitgate: Arena Warfare شناخته می شد) یک بازی ویدئویی رایگان به سبک تیراندازی اول شخص چندنفره است که توسط 1047 Games ساخته و منتشر شده است. این بازی در ۲۴ مه ۲۰۱۹ برای لینوکس و مایکروسافت ویندوز در استیم و برای ایکس باکس وان و پلی استیشن ۴ در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد. نسخه پلی استیشن ۵ و ایکس باکس سری اکس/اس در سال ۲۰۲۲ عرضه شد. در ۲۵ اوت ۲۰۲۱، سازندگان اعلام کردند که بازی به طور نامحدود در حالت بتا باقی خواهد ماند و در همان زمان Season Zero را منتشر کرد. بازی حول محور نبردهای علمی تخیلی الهام گرفته از "هیلو" در عرصه های نبرد می چرخد، جایی که بازیکنان می توانند درگاه های کرم چاله ای را بین دو نقطه روی نقشه که با نقاط سری "پورتال" مقایسه شده اند ایجاد کنند و سلاح ها را شلیک کنند یا از طریق آن پورتال ها سفر کنند. عرضه کنسولی بازی به عنوان یک «بازنشر» در نظر گرفته می شود زیرا گیم پلی و سبک بازی کاملاً بازنگری شده است. در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲، اعلام شد که به روزرسانی های اصلی بازی با اولین و آخرین به روز
رسانی رسمی بازی که به زودی منتشر می شود، متوقف می شود و برچسب «بتا» در ۱۵ سپتامبر حذف می شود. توسعه. این بازی توسط 1047 Games مبتنی بر نوادا ساخته شده است. بنیانگذاران آن، ایان پرولکس و نیکلاس باگامیان، زمانی که در دانشگاه استنفورد برای تحصیل در رشته علوم کامپیوتر مشغول به تحصیل بودند، به عنوان یک پروژه مدرسه شروع به کار بر روی این بازی کردند. Proulx از "پورتال" و "پورتال ۲" الهام گرفته بود و معتقد بود که مکانیک آن می تواند به خوبی به سایر ژانرهای بازی ویدیویی ترجمه شود. آنها به مدت شش ماه بدون بودجه روی این بازی کار کردند و سپس یک نسخه آزمایشی برای آزمایش کاربر منتشر کردند که به طور غیرمنتظره ای محبوب شد زیرا بازی در ماه اول انتشارش ۶۰۰۰۰۰ بار دانلود شد. فلسفه طراحی بازی شبیه به "فورتنایت" و راکت لیگ توصیف شد که در آن بازی «آسان برای یادگیری» اما «تسلط بر آن دشوار است». این بازی در ۲۴ مه ۲۰۱۹ به عنوان یک عنوان رایگان در استیم منتشر شد. ۱۰۴۷ گیمز پس از انتشار به کار روی بازی ادامه داد و مجموعاً ۱۰ میلیون دلار برای این پروژه تا می ۲۰۲۱ از سرمایه گذاران جمع آوری کرد. در ژوئن ۲۰۲۱، این شرکت اعلام کرد که این بازی
برای پلی استیشن ۴، پلی استیشن ۵، ایکس باکس وان، و ایکس باکس سری X/S با پشتیبانی از بازی کراس پلتفرم عرضه خواهد شد. در حالی که "اسپلیت گیت" پس از راه اندازی اولیه دسترسی زودهنگام خود در سال ۲۰۱۹ برای حفظ یک پایگاه پخش بادوام تلاش می کرد، این بازی با افزایش قابل توجهی از بازیکنان در اوایل ژوئیه ۲۰۲۱ شاهد افزایش قابل توجهی از بازیکنان بود که باعث شد در هفته اول از ۶۰۰۰۰۰ دانلود عبور کند. محبوبیت ناگهانی آن توسط توسعه دهندگان غیرمنتظره بود و باعث شد که بازی چندین بار برای رفع مشکلات سرور آفلاین شود. این منجر به به تعویق افتادن آن از دسترسی اولیه شد، در حالی که توسعه دهندگان تلاش کردند ظرفیت سرور را برای مدیریت بیش از ۱۰۰۰۰۰ بازیکن همزمان افزایش دهند. علیرغم تلاش ها برای افزایش ظرفیت سرور، یک سیستم صف برای محدود کردن تعداد بازیکنانی که وارد بازی می شوند پیاده سازی شد. توسعه دهندگان به روزرسانی هایی را در مورد وضعیت سرور در حساب های توییتر خود ارسال می کردند تا زمانی که سیستم در اوت ۲۰۲۱ حذف شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، توسعه دهندگان اعلام کردند که توسعه ویژگی ها در "اسپلیت گیت" را متوقف کرده اند تا روی دنباله ای که با اس