Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
واش () احتمالاً یکی از فرعون های مصر پیش از تاریخ (حدود ۵۰۰۰ سال پیش) بوده است. با این حال، از آنجا که تنها منبع موجود دربارهٔ او، تصویرش به عنوان یک اسیر بر روی پالت نارمر است، وجود تاریخی او مورد تردید پژوهشگران قرار دارد. پیش زمینه. وجود تاریخی واش قطعی نیست. شیء سنگی ای که تصویر او بر روی آن نقش بسته، توسط باستان شناسان بریتانیایی، جیمز ای. کویبل و فردریک گرین کشف شد. آن ها این پالت را در فصل کاوش های ۱۸۹۷–۱۸۹۸ در معبد حوروس در نخن به دست آوردند. پشت پالت نارمر، اسیری زانو زده را نشان می دهد که «چهره ای غیرمصری» دارد و در آستانه ی ضربه خوردن از فرعونی بسیار بزرگ تر به تصویر کشیده شده: نارمر. همان طور که نام نارمر با یک معمای مصور (rebus) – یعنی تصویر یک گربه ماهی بالای یک چُکش (چیزل) – در جلوی پالت آمده، در کنار اسیر نیز دو هیروگلیف مصری ساده نقش بسته اند: یک نیزه ماهیگیری (هارپون) و یک دریاچه. برخی پژوهشگران این نشانه ها را به عنوان اشاره ای به سرزمین نیزه (Harpoon nome) – منطقه ای در دلتای نیل، نزدیک مرز لیبی باستان – تفسیر کرده اند. اما اگر این دو نماد، نام شخصی اسیر را نشان دهند، آنگاه می توان نام او
را واش یا واشی خواند. اگر واش شخصیت تاریخی واقعی بوده باشد، ممکن است آخرین پادشاه مصر سفلی از دودمانی در شهر بوتو بوده باشد. در واقع، شهرت نارمر تا حد زیادی به دلیل آن است که به عنوان فرعون مصر علیا، آخرین پادشاه مصر سفلی را شکست داد. با این حال، برخی محققان معتقدند که پالت نارمر نه روایتی تاریخی، بلکه تصویری نمادین از قدرت و مشروعیت نارمر است، و ممکن است چهرهٔ واش نیز صرفاً برای ایفای این نقش انتخاب شده باشد. باستان شناس ادوین فن دن برینک نظریه ای ارائه داده که بر اساس آن، حج حور، یکی دیگر از فرمانروایان پیش دودمانی مصر سفلی، همان چهره ای است که در پالت نارمر به عنوان واش دیده می شود. او این فرضیه را بر پایه ی شباهت هایی میان نشان سِرِخ حج حور و نقش بالای اسیر در پالت نارمر مطرح کرده؛ جایی که حوروس با طنابی از بینی کشتی ای با سر انسانی آن را از میان نیزار بیرون می کشد.
رده بندی محتوا ()، میزان مناسب بودن برنامه های تلویزیونی، فیلم ها، کتاب های کمیک یا بازی های ویدئویی را برای گروه سنی مخاطب اصلی ارزیابی می کند. این سیستم معمولاً هر محتوای رسانه ای را در یکی از چندین دسته بندی خاص جای می دهد تا نشان دهد مشاهدهٔ آن برای کدام رده سنی مناسب است. هر دسته شامل گروه سنی مشخص شده به اضافهٔ تمام سنین بالاتر از آن محدوده می شود.
جام ملت های زنان آسیا ۲۰۲۹ بیست و دومین دوره رقابت های فوتبال جام ملت های زنان آسیا است که توسط ای اف سی و به میزبانی کشور ازبکستان برگزار خواهد شد.
باشگاه فوتبال دیفندرز یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در هوماگاما، سری لانکا است. در سال ۲۰۱۸، تیم فوتبال ارتش سری لانکا به دیفندرز تغییر نام داد. این تیم تحت حمایت ارتش سری لانکا است.
موزه بمب اتمی ناگاساکی ، در شهر ناگاساکی، ژاپن است. موزه یادگاری از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی توسط ایالات متحده در ۹ اوت ۱۹۴۵ در ساعت ۱۱:۰۲:۳۵ صبح است. در کنار موزه سالن یادبود صلح ملی ناگاساکی برای قربانیان بمب اتمی قرار دارد که در سال ۲۰۰۳ ساخته شده است. همتا در هیروشیما موزه یادبود صلح هیروشیما است. این مکان ها نمادی از عصر هسته ای هستند، ویرانی های گسترده و مرگ های بی رویه ناشی از سلاح های هسته ای را به بازدیدکنندگان یادآوری می کنند و تعهد به صلح را نشان می دهند.
پارک یادبود صلح هیروشیما ، یک پارک یادبود در مرکز هیروشیما، ژاپن است. این پارک به میراث هیروشیما به عنوان اولین شهر جهان که در پایان جنگ جهانی دوم متحمل بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی شد، و به یاد قربانیان مستقیم و غیرمستقیم بمب (که ممکن است تعداد آنها تا ۱۴۰۰۰۰ نفر بوده باشد) اختصاص داده شده است. پارک یادبود صلح هیروشیما هر ساله توسط بیش از یک میلیون نفر بازدید می شود.
ایستگاه هیروشیما ، یک ایستگاه راه آهن بزرگ در مینامی-کو، هیروشیما، ژاپن است که توسط شرکت راه آهن غرب ژاپن (JR West) اداره می شود. ایستگاه هیروشیما ایستگاه ترمینال (⎘ ایستگاه قطار) برای چندین خط است و تمام قطارهای سانیو شینکانسن در اینجا توقف می کنند.
استوپای صلح ()، استوپای بودیسم یک بنای یادبود برای الهام بخشیدن به صلح است که به منظور ایجاد تمرکز برای مردم از همه نژادها و مذاهب و کمک به متحد کردن آنها در جستجوی صلح جهانی طراحی شده است. اکثر، البته نه همه، بتکده های صلح ساخته شده از زمان جنگ جهانی دوم تحت هدایت نیچیداتسو فوجی (۱۸۸۵–۱۹۸۵)، راهب بودایی اهل ژاپن و بنیانگذار فرقه بودایی نیپونزان-میوهوجی ساخته شده اند. فوجی از ملاقات خود با مهاتما گاندی در سال ۱۹۳۱ بسیار الهام گرفت و تصمیم گرفت زندگی خود را وقف ترویج عدم خشونت کند. در سال ۱۹۴۷، او شروع به ساخت بتکده های صلح به عنوان زیارتگاه هایی برای صلح جهانی کرد. اولین مورد در کوماموتو در سال ۱۹۵۴ افتتاح شد.
بیمارستان شیما ()، یک بیمارستان ژاپنی، اکنون کلینیک، در هیروشیما، ژاپن است. این مکان دقیقاً محلی بود که بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در ۶ اوت ۱۹۴۵ رخ داد. بیمارستان شیما زمین صفر یا کانون زمین لرزه محسوب می شود.
تاد و شهر گمشده () یک فیلم انیمیشن کمدی اسپانیایی محصول سال ۲۰۱۲ است که توسط تله سینکو سینما، ال تورو پیکچرز، لایت باکس انترتینمنت، ایکیرو فیلمز، تلفونیکا استودیوز و میدیا نت ورکس تولید و توسط پارامونت پیکچرز توزیع شده است. این فیلم توسط انریکه گاتو کارگردانی و توسط خاویر باریرا، گورکا ماگالون، ایگناسیو دل مورال، جوردی گاسول و نیل لاندو نوشته شده است. قسمت دوم این فیلم در سال ۲۰۱۷ و با نام "تاد جونز 2 راز پادشاه میاداس" ساخته و منتشر شد. قسمت سوم این فیلم با نام "کاوشگر گم شده تاد و نفرین مومیایی" ساخته و منتشر شد. بازخورد. پاسخ انتقادی. گریس مونتگومری از رسانه کامن سنس مدیا به این فیلم از هر ۵ ستاره ۲ ستاره اهدا کرد.
نیپونزان-میوهوجی-دایسانگا ، اغلب به عنوان نیپونزان میوهوجی یا ژاپن بودا سانگها شناخته می شود، یک جنبش مذهبی جدید ژاپنی یا ادیان جدید ژاپنی و گروه فعالی که در سال ۱۹۱۷ توسط Nichidatsu Fujii تأسیس شد، که از بودیسم بوداگرایی نیچیرن پدید آمد. نیپونزان میوهوجی یک راسته کوچک بودایی نیچیرن است که حدود ۱۵۰۰ نفر شامل رهبانان و افراد غیر روحانی را شامل می شود.
احساسات ضد کره ای در ژاپن، به مخالفت، خصومت، نفرت، بی اعتمادی، ترس و بیزاری عمومی از مردم کره ای یا فرهنگ این مردم در ژاپن اشاره دارد. روابط بین ژاپن و کره می تواند به دو هزار سال قبل بازگردد که عمدتاً از طریق مبادلات فرهنگی و تجارت دیپلماتیک تعریف شده است. با این حال، رویدادهای مهمی که شامل تهاجم نظامی و اختلافات سیاسی می شود، عامل کلیدی در ایجاد احساسات منفی است. بیشتر احساسات ضد کره ای کنونی از سیاستمداران محافظه کار و گروه های راست افراطی (اویوکو دانتای) ناشی می شود. دوران باستان. طبق سوابق تاریخی چین، ژاپن و کره باستان، روابط بین ژاپن باستان و کره حداقل به قرن چهارم میلادی برمی گردد. طبق "کتاب سوئی"، سیلا و بکجه برای روابط با دوره کوفون وا بسیار ارزش قائل بودند و پادشاهی های کره تلاش های دیپلماتیکی برای حفظ جایگاه خوب خود با ژاپنی ها انجام دادند.
زوال شناختی ناشی از تشعشعات ()، ارتباط احتمالی بین پرتودرمانی و اختلال شناختی را شرح می دهد. پرتودرمانی عمدتاً در درمان سرطان استفاده می شود. پرتودرمانی می تواند برای درمان، مراقبت یا کوچک کردن تومورهایی که کیفیت زندگی را مختل می کنند، استفاده شود. گاهی پرتودرمانی به تنهایی استفاده می شود؛ گاهی همراه با شیمی درمانی و جراحی استفاده می شود. برای افراد مبتلا به تومورهای مغزی، پرتودرمانی می تواند یک درمان مؤثر باشد زیرا شیمی درمانی اغلب به دلیل سد خونی-مغزی کمتر مؤثر است. متأسفانه برای برخی از بیماران، با گذشت زمان، افرادی که پرتودرمانی دریافت کرده اند ممکن است دچار نقص در توانایی های یادگیری، حافظه و پردازش اطلاعات مکانی شوند. توانایی های یادگیری، حافظه و پردازش اطلاعات مکانی به عملکرد مناسب هیپوکامپ وابسته هستند؛ بنابراین، هرگونه اختلال در عملکرد هیپوکامپ منجر به نقص در توانایی یادگیری، حافظه و پردازش اطلاعات مکانی خواهد شد. هیپوکامپ (⎘ هیپوکامپ) یکی از دو ساختار دستگاه عصبی مرکزی است که در آن نوروژنز (عصب زایی) پس از تولد ادامه می یابد. ساختار دیگری که تحت نوروژنز قرار می گیرد، پیاز بویایی است؛ بنابراین، پیشنه
اد شده است که نوروژنز نقشی در عملکرد مناسب هیپوکامپ و پیاز بویایی دارد. برای آزمایش این پیشنهاد، گروهی از موش ها با نوروژنز هیپوکامپ طبیعی (گروه کنترل) تحت یک تمرین تشخیص مکان قرار گرفتند که برای تکمیل آن به عملکرد صحیح هیپوکامپ نیاز بود. پس از آن، گروه دوم موش ها (گروه آزمایش) تحت همان تمرین قرار گرفتند، اما در آن آزمایش، نوروژنز آنها در هیپوکامپ متوقف شد. مشخص شد که گروه آزمایش قادر به تشخیص بین قلمرو آشنا و ناشناخته خود نبود. گروه آزمایش زمان بیشتری را صرف کاوش در قلمرو آشنا کرد، در حالی که گروه کنترل زمان بیشتری را صرف کاوش در قلمرو جدید کرد. نتایج نشان می دهد که نوروژنز در هیپوکامپ برای حافظه و عملکرد صحیح هیپوکامپ مهم است.
سنفرکا یکی از پادشاهان دوره آغازین دودمانی مصر بود که ممکن است در پایان دودمان نخست مصر حکومت کرده باشد. طول دقیق سلطنت او مشخص نیست، اما تصور می شود بسیار کوتاه بوده و جایگاه زمانی او نیز نامشخص است. منابع نام. نام سِرِخ سنفرکا موضوع پژوهش های کنونی است، زیرا ترتیب غیرمعمول نشانه های هیروگلیف درون سِرِخ باعث برداشت های متفاوتی از آن شده است: این نام به صورت های سِنفرکا، اسنفرکا، نفرکائس، نفرسکا و سکانفر خوانده شده است. نام سِرِخ «سنفرکا» بر روی چند ظرف ساخته شده از شیست و مرمر گچی ظاهر شده است. یکی از آن ها در مصطبهٔ مقام عالی رتبه ای به نام مرکا، که در دوران پادشاه قاعا خدمت می کرد، یافت شده است؛ مورد دوم در گالری های زیرزمینی هرم پلکانی شاه جوسر (از دودمان سوم مصر) کشف شده و سومین نمونه در مصطبه ای گمنام، نیز در سقاره یافت شده است. شیء چهارمی که نام سنفرکا را دارد در مجموعه خصوصی ژرژ-میشایلدیس نگهداری می شود، اما اصالت آن از سوی باستان شناسان و مصرشناسان مورد تردید است، چرا که منشأ آن مشخص نیست. افزون بر این، کتیبه روی شیء متعلق به میشایلدیس، یک سِرِخ بدون شاهین حوروس است که برای آثار مصر باستان در آن دوره
، امری بسیار غیرمعمول به شمار می رود. هویت. در کنار سرخاسنفرکا، نوشته هایی دیده می شود که به چند نهاد و مکان اشاره دارند که پیش تر در یافته های مربوط به دوران سلطنت قاعا شناخته شده اند. این مکان ها با نام های «قائو-نچرو» (به معنای «بلندی های خدایان») و «آه-نچرو» («کاخ الهی») شناخته می شوند و در چند کتیبه روی ظروف سنگی در آرامگاه قاعا در ابیدوس دیده شده اند. مصرشناسانی چون پیتر کاپلونی نتیجه می گیرند که این کتیبه ها نشانگر نزدیکی زمانی سنفرکا به پادشاه قاعا هستند یا اینکه «سنفرکا» نام جایگزینی بوده که قاعا برای مدت کوتاهی از آن استفاده می کرده است. مصرشناس کیم ریولت بر این باور است که سنفرکا در میانه های دودمان دوم مصر حکومت کرده و باید با نفرکارع یکم، که در منابع رامسس دوم ذکر شده، یکی دانسته شود. او به این نکته اشاره می کند که کاتبان رامسسی اغلب به نام های پادشاهان اولیه نماد خورشید را می افزودند، بی توجه به اینکه خورشید در آن دوران هنوز موضوع پرستش الهی نبوده است. برای تأیید دیدگاه خود، ریولت به نام هایی چون نفرکارع دوم و نب کارع اول اشاره می کند که به پادشاهان اولیه تعلق دارند اما به طور متناقضی نماد خورشی
د را در نام خود دارند. مصرشناس آیدان دادسون نیز دیدگاهی مشابه دارد و به این نکته اشاره می کند که تقریباً همهٔ سرخ های مربوط به سنفرکا بر روی «پاک کرده ها» (نوشته های از بین رفته قبلی) ساخته شده اند، که این امر نشانگر آن است که سنفرکا ظروف مربوط به قاعا را غصب کرده است. این رفتار معمولاً مربوط به پادشاهانی است که اندکی پس از مالک اصلی آثار به سلطنت رسیده اند و مدت کوتاهی حکومت کرده اند. نبرد احتمالی با حوروس پرنده. دو اثر با منشأ متفاوت سرخی را نشان می دهند که نام پادشاهی را دربردارد، اما نام این پادشاه به شدت مورد بحث است، زیرا نشانه هیروگلیفی که برای نوشتن نام او استفاده شده، تقریباً ناخواناست. از آن جا که دست کم تصویر یک پرنده در آن تشخیص داده شده، این پادشاه با نام «هوروس پرنده» شناخته می شود. مصرشناسانی چون ولفگانگ هلک و پیتر کاپلونی بر این باورند که سنفرکا و «هوروس پرنده» با یکدیگر برای تصاحب تاج و تخت مصر جنگیده اند. اوج این درگیری ها به غارت گورستان سلطنتی ابیدوس انجامید، که در نتیجه آن متروکه شد. احتمال دارد که این کشمکش ها با آغاز سلطنت بنیان گذار دودمان دوم مصر، یعنی پادشاه حتپ سخم وی، پایان یافته ب
اشد. یکی از شواهد مؤید این نظریه، نام هوروسی حتب سخموی است که به معنای «دو قدرت آشتی یافتند» است و می تواند به وحدت دوباره مصر پس از یک دوره ناآرامی اشاره داشته باشد.
هیروشیما ()، کتابی است که در سال ۱۹۴۶ توسط نویسنده آمریکایی جان هرسی نوشته شده است. این کتاب داستان شش بازمانده از بمب اتمی که بر هیروشیما انداخته شد را روایت می کند. این کتاب به عنوان یکی از اولین نمونه های روزنامه نگاری نوین شناخته می شود که در آن تکنیک های داستان سرایی با گزارش های غیرداستانی تطبیق داده می شوند. پیشینه. هرسی پیش از نوشتن دربارهٔ هیروشیما، خبرنگار جنگی در میدان جنگ بود و برای مجله لایف و روزنامه نان در جبهه اقیانوس آرام می نوشت و در جزایر سلیمان، ستوان جان اف کندی را دنبال می کرد. هرسی، یکی از اولین روزنامه نگاران غربی که پس از بمباران، ویرانه های هیروشیما را دید، توسط ویلیام شان از نیویورکر مأمور شد تا با استفاده از روایت های شاهدان، مقالاتی دربارهٔ تأثیر انفجار هسته ای بنویسد، موضوعی که عملاً توسط روزنامه نگاران دست نخورده باقی مانده است. هرسی با بسیاری از شاهدان مصاحبه کرد؛ او مقاله خود را به طور خاص بر شش نفر متمرکز کرد. انتشار در نیویورکر. مقاله هرسی در شماره ۳۱ اوت ۱۹۴۶ منتشر شد و از جایی شروع شد که ستون «صحبت های شهر» مجله معمولاً شروع می شد. در پایین صفحه، سردبیران یادداشت کوتاهی اض
افه کردند: «به خوانندگان ما. نیویورکر این هفته تمام فضای سرمقاله خود را به مقاله ای در مورد نابودی تقریباً کامل یک شهر توسط یک بمب اتمی و آنچه برای مردم آن شهر اتفاق افتاد اختصاص می دهد. این کار را با این اعتقاد انجام می دهد که تعداد کمی از ما هنوز قدرت مخرب باورنکردنی این سلاح را درک کرده ایم و همه ممکن است برای بررسی پیامدهای وحشتناک استفاده از آن وقت بگذارند. سردبیران.» یکی از معدود افرادی که به غیر از سردبیران اصلی نیویورکر به انتشار آینده این مقاله اشاره کرد، نویسنده اصلی مجله، ای.بی. وایت، بود که هارولد راس برنامه های خود را به او سپرده بود. راس به وایت در مین نوشت: «هرسی سی هزار کلمه در مورد بمباران هیروشیما نوشته است (که حالا می توانم آن را به شیوه ای جدید و فانتزی تلفظ کنم)» «یک داستان فوق العاده، و ما داریم فکر می کنیم که در مورد آنچه باید بکنیم… [ویلیام شان، سردبیر نیویورکر] می خواهد مردم را بیدار کند، و می گوید ما افرادی هستیم که شانس انجام این کار را داریم، و احتمالاً تنها افرادی هستیم که اگر قرار باشد این کار را انجام دهیم، آن را انجام خواهیم داد.»
یوسوکه یاماهاتا ؛ ۶ اوت ۱۹۱۷ – مرگ ۱۸ آوریل 1966 &lt;/ref&gt; عکاس اهل ژاپن بود که بیشتر به خاطر عکاسی گسترده از ناگاساکی روز پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی شهرت داشت. زندگی نامه. یاماهاتا در سنگاپور در ۶ اوت ۱۹۱۷ متولد شد؛ پدرش، شوگیوکو یاماهاتا (، که بعدها به عنوان عکاس شناخته شد) در آنجا شغلی مرتبط با عکاسی داشت. او در سال ۱۹۲۵ به توکیو رفت و در نهایت در دانشگاه هوسی (توکیو) شروع به تحصیل کرد، اما در سال ۱۹۳۶ برای کار در جی.تی. سان (، "Jīchīsan Shōkai،" با نام مستعار Graphic Times Sun)، یک شرکت عکاسی که توسط پدرش اداره می شود. (او در سال ۱۹۴۷ رئیس آن شد، از Yahata44 در چین به عنوان عکاس ارتش، به عنوان یک عکاس نظامی در چین) تایوان، هندوچین فرانسه و سنگاپور و سایر نقاط آسیا خارج از ژاپن؛ او در سال ۱۹۴۲ به ژاپن بازگشت.
اسلی-زی دومین میکس تیپ از رپر آمریکایی آزیلیا بنکس می باشد که به صورت مستقل و رایگان در ۲۴ مارس سال ۲۰۱۶ منتشر گردید. این پروژه که دارای هشت قطعه می باشد شامل همکاری هایی با ریک راس و نینا اسکای است و تهیه کنندگی آن را گروهی از موسیقی دانان، از جمله بنگا، کوکی، ان اکسپرسو و کیترانادا، بر عهده داشته اند. در ۱۲ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۷ این اثر مجدداً از سوی شرکت ضبط موسیقی بنکس به نام کیاس اند گلوری رکوردینگز در فروشگاهٔ آی تیونز و دیگر فروشگاه های آنلاین موسیقی منتشر گردید. پس زمینه. پس از بروز چندین اختلاف با اینترسکوپ رکوردز، بنکس نخستین آلبوم خود تحت عنوان "بی پول با سلیقهٔ پرهزینه" را در نوامبر سال ۲۰۱۴ از سوی پراسپکت پارک منتشر نمود. این آلبوم بلندمدت با سبک های متنوع نقدهای مثبتی از سوی منتقدان موسیقی دریافت کرد، و در رتبهٔ ۳۰ جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. در ژوئیهٔ سال ۲۰۱۵ بنکس جدایی خود از شرکت مذکور را اعلام نمود؛ با این حال، در ماهٔ بعد فاش کرد که قراردادش با پراسپکت پارک او را از انتشار موسیقی جدید تا مارس ۲۰۱۶ منع کرده بود. بنکس در ابتدا "اسلی-زی" را به عنوان ادای احترام به رپر آمریکایی جی-زی
درست کرده بود. قطعهٔ «نمی تونی مثل من انجامش بدی» در آغاز با هدف همکاری با خوانندهٔ آمریکایی ریانا نوشته شده بود اما در نهایت به صورت انفرادی منتشر شد. ورس ریک راس در قطعهٔ «لاف زدن» ابتدا قرار بود برای ریمیکس قطعهٔ «پرنسس یخی» از بنکس استفاده شود، اما به خاطر مشکلات مربوط به شرکت ضبط این ورس به صورت مجدد برای "اسلی-زی" به کار گرفته شد. در ۲ مارس سال ۲۰۱۶ بنکس قطعهٔ «به تنها بودن عادت کردم» را برای پخش آنلاین منتشر نمود.
حوروس پرنده () که با نام حوروس-با نیز شناخته می شود، ممکن است یکی از فرعون هایی بوده باشد که برای مدت بسیار کوتاهی میان دودمان نخست و دودمان دوم مصر سلطنت کرده است. محل دفن حوروس پرنده ناشناخته باقی مانده است. منابع نام. منابع قابل اعتماد اندکی برای نام حوروس پرنده وجود دارد: از آن جا که نشانه هیروگلیفی به گونه ای بسیار نامنظم نوشته شده، قرائت دقیق آن همچنان نامشخص است. در حالی که مصرشناسانی مانند ولفگانگ هلک و پیتر کاپلونی این تصویر را غاز تشخیص می دهند و نام را «سا» (که آن را «پسر حوروس» می سازد) یا «گب (ب)» (که معنای «وارث حوروس» را می دهد) می خوانند، مصرشناس نبیل سویلیم در عوض تصویر را لک لک نوک زینی می داند و آن را «با» (یعنی «روح حوروس») می خواند. هویت. اطلاعات اندکی دربارهٔ پادشاه حوروس-پرنده در دست است. شواهد اندک باستان شناسی اشاره به وجود یک یا چند فرمانروای کوتاه مدت پس از مرگ قاعا و پیش از سلطنت حتپ سخم وی دارند که حوروس پرنده ممکن است یکی از آن ها بوده باشد. مصرشناسانی چون یاروسلاو چرنی و کاپلونی بر این باورند که حوروس پرنده ممکن است با پادشاهی به همان اندازه کم ذکرشده به نام حوروس-با یکی باشد. د
ر واقع، این پادشاه نام خود را با نشانه پا، یا پا به همراه قوچ، که به صورت «با» خوانده می شود، نوشته است. چرنی و کاپلونی معتقدند که پرنده در سرخ حوروس-پرنده همان نشانه غاز با تلفظ «با» است. در این صورت، حوروس-با و هوروس «پرنده» ممکن است یک شخصیت تاریخی باشند. با این حال، نظریه چرنی و کاپلونی به طور گسترده پذیرفته نشده است؛ زیرا وجود سرخ هوروس پرنده در آرامگاه قاعا بیشتر به دوره ای گذرا میان دودمان اول و دوم اشاره دارد که حوروس پرنده در آن حکومت می کرده است. نبرد احتمالی با سنفرکا. مصرشناسانی چون ولفگانگ هلک و پیتر کاپلونی بر این باورند که حوروس پرنده و سنفرکا برای تصاحب تخت پادشاهی مصر با یکدیگر جنگیده اند. اوج این درگیری ها به غارت گورستان سلطنتی ابیدوس منتهی شد که در نتیجه آن متروکه گردید. احتمال دارد که این کشمکش ها با آغاز سلطنت بنیان گذار دودمان دوم مصر، یعنی پادشاه حتپ سخم وی پایان یافته باشد. یکی از شواهد تأییدکننده این نظریه، نام حوروسی حتپ سخم وی است که به معنای «دو قدرت آشتی یافته اند» است و می تواند به اتحاد دوباره قلمرو مصر پس از دوره ای از ناآرامی اشاره داشته باشد.
اسکادران بمب افکن ۳۹۳ ()، بخشی از بال ۵۰۹ بمب در پایگاه هوایی وایت من، میسوری است. این هواپیمای بمب افکن استراتژیک با قابلیت هسته ای را اداره می کند. این اسکادران برای اولین بار در مارس ۱۹۴۴ به عنوان اسکادران بمباران ۳۹۳ سازماندهی شد. در نوامبر ۱۹۴۴، اسکادران به گروه کامپوزیت ۵۰۹ منتقل شد و آموزش برای تحویل جنگ افزار هسته ای را آغاز کرد. در مه ۱۹۴۵، در جزایر ماریانا مستقر شد، جایی که تنها واحدی بود که از جنگ افزار هسته ای در پیکار استفاده می کرد، زمانی که هواپیمای آن، بمب های اتمی را بر روی بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در ۶ اوت ۱۹۴۵ و ۹ اوت ۱۹۴۵ انداخت سپس به ایالات متحده بازگشت و در زمین هوایی ارتش راسول، نیومکزیکو مستقر شد.
کمیته موقت ()، یک گروه مخفی در سطح بالا بود که در می ۱۹۴۵ توسط وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا، هنری استیمسون به اصرار رهبران پروژه منهتن و با تأیید رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا هنری استیمسون مربوط به انرژی هسته ای. کمیته موقت متشکل از شخصیت های برجسته سیاسی، علمی و صنعتی، وظایف گسترده ای داشت که شامل مشاوره به رئیس جمهور در مورد کنترل های زمان جنگ و انتشار اطلاعات و ارائه توصیه هایی در مورد کنترل ها و سیاست های مربوط به انرژی هسته ای پس از جنگ، از جمله قانون گذاری بود. اولین وظیفه آن مشاوره در مورد نحوه استفاده از سلاح های هسته ای (جنگ افزار هسته ای) علیه ژاپن بود. بعداً در مورد قوانینی برای کنترل و تنظیم انرژی هسته ای توصیه کرد. نام آن «موقعی» بود و انتظار داشت یک بدنه دائمی که بعداً پس از جنگ جایگزین آن شود، جایی که توسعه فناوری هسته ای کاملاً تحت کنترل غیرنظامیان قرار می گرفت. کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۴۶ برای انجام این وظیفه به تصویب رسید. ترکیب. خود استیمسون رئیس بود. سایر اعضا عبارت بودند از: جیمز اف. بیرنز، سناتور سابق ایالات متحده و به زودی وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا به
عنوان نماینده شخصی رئیس جمهور ترومن. Ralph A. Bard، معاون وزیر نیروی دریایی؛ ویلیام ال. کلیتون، دستیار وزیر امور خارجه؛ ونیوار بوش، مدیر دفتر تحقیقات و توسعه علمی و رئیس بنیاد کارنگی برای علوم؛ کارل تیلور کامپتون، رئیس دفتر خدمات میدانی در دفتر تحقیقات و توسعه علمی و رئیس مؤسسه فناوری ماساچوست؛ جیمز برایانت کونانت، رئیس کمیته تحقیقات دفاع ملی و رئیس دانشگاه هاروارد؛ و جرج ال. هریسون، دستیار استیمسون و رئیس شرکت بیمه عمر نیویورک. هریسون در غیاب استیمسون ریاست کمیته را بر عهده داشت، اما بیرنز، به عنوان نماینده شخصی رئیس جمهور، احتمالاً تأثیرگذارترین عضو آن بود.
بمباران منطقه ای در هوانوردی نظامی، نوعی از بمباران هوایی است که در آن بمب ها بر فراز منطقه عمومی یک هدف رها می شوند. اصطلاح «بمباران منطقه ای» در طول جنگ جهانی دوم برجسته شد. بمباران منطقه ای نوعی بمباران استراتژیک است. این اصطلاح می تواند چندین هدف درهم تنیده را دنبال کند: مختل کردن تولید تدارکات جنگی، مختل کردن خطوط ارتباطی، منحرف کردن منابع صنعتی و نظامی دشمن از میدان نبرد اصلی به دفاع هوایی و تعمیر زیرساخت ها، و تضعیف روحیه جمعیت دشمن (به بمباران تروریستی مراجعه کنید). بمباران فرشی، یک نمونه اولیه از این استفاده از «بمباران فرشی» از سال ۱۹۴۲ است: که با نام های «بمباران اشباع» و «بمباران محوکننده» نیز شناخته می شود، به نوعی بمباران منطقه ای اشاره دارد که هدف آن نابودی کامل منطقه هدف با انفجار بمب در هر بخش از آن است. بمباران منطقه ای در تضاد با بمباران دقیق است. مورد دوم به سمت یک هدف انتخاب شده - نه لزوماً یک هدف کوچک و نه لزوماً یک هدف تاکتیکی، زیرا می تواند یک فرودگاه یا یک کارخانه باشد - هدایت می شود و قصد ایجاد خسارت گسترده را ندارد. بمباران منطقه ای به سمت یک هدف انتخاب شده - نه لزوماً یک هدف کوچک و
نه لزوماً یک هدف تاکتیکی، زیرا می تواند یک فرودگاه یا یک کارخانه باشد - هدایت می شود و قصد ندارد خسارت گسترده ای وارد کند. بمباران دقیق به سمت یک هدف انتخاب شده هدایت می شود.
هغینه گریگوری کاتساخیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی شناس و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۰۸ (۱۹۰۹) در تفلیس به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون آموزگار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شده است. وی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۸۶ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
معبد ساننو ، واقع در حدود ۸۰۰ متری جنوب شرقی هیپومرکز بمب اتمی (کانون زمین لرزه) در ناگاساکی، به دلیل سنگ های یک پایه اش (توری ئی) در ورودی حرم مورد توجه است. توری ئی. معروف ترین طاق معروف حاصل انفجار بمب اتمی در ۹ اوت ۱۹۴۵ بود. مرکز نیروی مخرب بمب تقریباً ۸۰۰ متر از معبد فاصله داشت. یکی از ستون های نگهدارنده فرو ریخت؛ اما ستون دیگر به نحوی پابرجا ماند و دروازه را سرپا نگه داشت، اما عملاً آن را به دو نیم کرد. نیروی موج ضربه، "توری ئی" را حدود ۳۰ درجه روی پایه اش چرخاند. قسمت مرکزی معبد درست پشت سر عکاس تصویر در سمت راست قرار دارد.
آلاوردی هاسراتی فایرویان (؛ زادهٔ تاریخ نامعلوم - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در سال های نسل کشی ارمنی ها والدینش را از دست داد. به نحوی به ارمنستان شرقی نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۲۹ در پرورشگاه ها زندگی کرد. در سال 1929 از آموزشگاه علوم پرورشی لنیناکان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون آموزگار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰)، نشان لنین و نشان جنگ میهنی (درجه دو) شده است. سال درگذشت نامعلوم است
حکم اوبیتر ()، (معمولاً به صورت جمع، obiter dicta استفاده می شود) عبارتی لاتین به معنای «بیان ضمنی» است، یعنی هر اظهارنظری در یک نظر حقوقی که توسط قاضی یا داور «بیان ضمنی» می شود.
گار آلپروویتز (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، مورخ، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است. تحصیلات و اوایل کار. آلپروویتز در سال ۱۹۳۶ در راسین، ویسکانسین متولد شد و در دبیرستان ویلیام هورلیک تحصیل کرد. او در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه مدیسون-ویسکانسین با مدرک تاریخ آمریکا و در سال ۱۹۶۰ از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی با مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد فارغ التحصیل شد. او برای ادامه تحصیل در مقطع دکترای اقتصاد سیاسی در مدرسه اقتصاد لندن، بورسیه مارشال دریافت کرد و بعداً برای تحصیل زیر نظر اقتصاددان نظری جون رابینسون که استاد راهنمای پایان نامه دکترای او بود، به دانشگاه منتقل شد. آلپروویتز پایان نامه خود را در مورد نقش بمب اتم در ایجاد نظم اقتصادی پس از جنگ نوشت. او همزمان با تکمیل تحصیلات دکترای خود، به مدت دو سال در مجلس نمایندگان ایالات متحده به عنوان دستیار قانونگذاری رابرت کاستن مایر کار کرد. او در سال ۱۹۶۴ به عنوان عضو کالج کینگ، دانشگاه کمبریج، منصوب شد.
ریوایچی شیمودا علیه ایالت ()، این پرونده، پرونده ای ناموفق بود که توسط گروهی متشکل از پنج بازمانده از حملات اتمی به هیروشیما و ناگاساکی در دادگاه منطقه ای توکیو مطرح شد. این گروه ادعا کردند که این اقدام طبق قوانین جنگ غیرقانونی بوده و از دولت ژاپن به این دلیل که از حق دریافت غرامت از دولت ایالات متحده طبق پیمان سانفرانسیسکو در سال ۱۹۵۱ صرف نظر کرده است، خواستار غرامت شدند. پس زمینه. از زمانی که بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در جنگ جهانی دوم، بحث حقوقی در مورد این اقدام وجود دارد. در ۱۰ اوت ۱۹۴۵، دولت ژاپن در نامه ای به کمیته بین المللی صلیب سرخ خواست تا دولت ایالات متحده را به عنوان جنایتی تحت قوانین بین المللی محکوم کند. به دنبال تسلیم ژاپن و فرود اشغال ژاپن، نخست وزیر شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی پیشنهاد داد که در صورت موافقت دولت ایالات متحده با صرف نظر از تقاضای محاکمه جنایتکاران جنگی ژاپنی، هیچ شکایتی در رسانه ها یا نهادهای قانونی در مورد استفاده از سلاح هسته ای مطرح نشود. در جریان دادگاه جنایات جنگی توکیو، برخی از وکلای مدافع تلاش کردند تا دادگاه نظامی بین المللی خاور دور را متقاعد کنند تا تحقیقات حقو
قی در مورد مشروعیت استفاده اولیه از سلاح های هسته ای را آغاز کند، اما درخواست های آنها نادیده گرفته شد.