Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رام گاه های بستگان و بزرگان می روند. میهمانان با شیرینی های سنتی پذیرایی می شوند و هر خانه، گندم سبز می کند. هزاره ها پیدایش نوروز را به موجودی فراطبیعی به نام «آجیزک» یا «آجیگگ» نسبت می دهند. آجیزک، یا آجیگگ پیرزنی زشت چهره است و به باور آنان، اگر در مدت چهل روز پس از نوروز، همان دوره «میله ارغوان»، باران ببارد، سالی پرباران پیش رو خواهد بود. آنان می گویند باران نشانه آن است که آجیزک، موی خود را شست وشو می دهد. هزاره ها شب پیش از روز عید نیز حلوای «سمنک» می پزند و میان همسایگان تقسیم می کنند. همچنین پس از برافروختن «پلته» (فتیله؛ تارهای پنبه) که به روغن آغشته است، بر گرد آن به نیایش می پردازند. قرآن خوانی و نذر کردن برای شادی روح درگذشتگان از دیگر آیین های هزاره هاست. مردم بامیان در میدان مقابل سرخ بت و خنگ بت (بت های معروف بودا که دو سال پیش به دست طالبان ویران شدند) گرد می آیند. سپس به شهر باستانی «غلغله» یا «بند امیر» می روند. آداب و رسوم نوروزی در هزارستان. برخی از آداب و رسوم هزاره ها در روزهای قبل و پس از نوروز عبارت اند از: خرید لباس نوروزی: از یک یا دو ماه به نوروز مانده، هزاره ها به بازار می روند و
لباس یا پارچه های لباس عید نوروزی شان را می خرند. پارچه هایی که معمولاً خریداری می شود برای زنان دارای رنگ روشن و سرخ یا سپید و رنگ های گوناگون اند. لباس مردان باید ساده باشد. هزاره ها دربارهٔ دوختن لباس های نوروزی و شاید هر لباسی معتقدند پارچه لباس را خوب است روزهای سعد و جمعه ها قیچی کنند. روز پنج شنبه ساعت سنگین است و لباس مدتی روی دست می ماند تا دوخته شود. آنانی که قدرت خرید ندارند بهترین لباسشان را برای روز نوروز نگه می دارند زیرا پوشیدن لباس تمیز و زیبا باعث شادی در تمام سال می شود. در روز نوروز نباید غمگین بود. اگر کسی در روز نوروز غمگین و ناراحت باشد، تا آخر سال غمگین خواهد ماند. هزاره ها باور دارند که درگذشتگان در روز نوروز به نزد بازماندگانشان برمی گردند و اگر آنان را غمگین ببینند، غمگین می شوند. شاد بودن و پوشیدن لباس نو و شاد، شادی را به خانه می آورد. سبزه کاری: هزاره ها سال نو را با سبزه و رنگ سبز آغاز می کنند. سبزی ها پیام آور بهار است. با سبز شدن سبزه ها، هزاره ها زمستان را که گاهی با تلخی و سختی همراه است پشت سر می گذارند. آنان در داخل جام یا هر ظرفی مقداری گندم، عدس، تره تیزک، ده پانزده روز ب
ه عید مانده در خانه می کارند و با سبز شدن آنان شاد می شوند. برای این کار بیشتر از ظرفی استفاده می کنند که از جنس مس یا روی باشد. وقتی مقداری دانه را برای سبز شدن در داخل ظرف می ریزند، نخست به سلامتی امام زمان و به ترتیب بعد از آن نام اعضای خانواده را می آورند. برای آنان سلامتی و سال خوب از درگاه دادار پاک می خواهند و دوستان و همسایه ها را از یاد نمی برند. خانه تکانی یا رفت وروب: یکی دو هفته و گاهی چند روز مانده به نوروز، خانه تکانی یا رفت وروب انجام می گیرد. اثاثیه را جابه جا و گردگیری می کنند و دوباره آنها را می چینند. گلیم ها روی برف تکان می دهند و پوشیدنی های خواب را در باد می جنبانند. هزاره ها باور دارند که فرشتگان در روز نوروز به امر خدا رزق و روزی بندگان را قسمت می کنند و به خانه ها سر می زنند. اگر خانه ای تمیز و پاک باشد خوشحال می شوند و برای آنان دعا می کنند و از خداوند می خواهند که برکت به روزی آنان بدهد. اما اگر خانه ای پاک نباشد ناراحت می شوند. شیرینی پزی: در هزارستان، شیرینی پزی به شکل مدرن و امروزی وجود نداشته است. اگرچه این روزها در برخی از شهرستان ها مغازه های شیرینی پزی وجود دارند. در قدیم و ا
کنون نیز «بسراق» شیرینی همیشگی سفره های نوروزی هزاره است. نان بربری. تاریخچه نون بربری. نون بربری، نانی سنتی است که تاریخچه اش به قوم هزاره (بربری) برمی گردد. هزاره ها یکی از اقوام شرقی ایران هستند که اصالتاً در منطقه خراسان بزرگ، به ویژه در مرکز افغانستان و مرز ترکمنستان، ساکن بوده اند. این قوم به دلیل مهارت هایشان در پخت نان، به ویژه نان بربری، مشهور شده اند. نقش خاوری ها در ترویج نون بربری. خاوری ها یکی از زیرشاخه های قوم هزاره هستند که به دلیل مهاجرت های تاریخی به نقاط مختلف ایران پراکنده شده اند. مهاجرت خاوری ها به مناطق مرکزی و غربی ایران به ترویج و شناخته شدن نون بربری کمک بسیاری کرده است. به ویژه در دوران قاجار و پهلوی، مهاجرت های گسترده ای از خراسان به تهران و سایر شهرهای بزرگ انجام شد و همین امر باعث شد تا نون بربری به سرعت در سراسر ایران شناخته و محبوب شود. ویژگی های نون بربری. نون بربری به خاطر ویژگی های منحصر به فردش متمایز از سایر نان ها است. این نان به صورت بیضی شکل و دارای بافتی نرم و پفکی است. بر روی سطح نان بربری معمولاً خطوطی با کمک دست یا ابزار خاصی ایجاد می شود که این خطوط علاوه بر زیبایی
، به بهتر پختن نان نیز کمک می کند. از دیگر ویژگی های نان بربری می توان به استفاده از آرد گندم، خمیر مایه، و برخی افزودنی های طبیعی همچون شیر یا ماست اشاره کرد که باعث نرمی و طعم لذیذ آن می شود. اهمیت فرهنگی و اجتماعی نون بربری. نون بربری نه تنها به عنوان یک غذای ساده و مغذی در سفره های مردم هزاره حضور دارد، بلکه به عنوان بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی خراسانیان نیز شناخته می شود. این نان در مراسم و جشن های مختلف همچون نوروز و ماه رمضان جایگاه ویژه ای دارد. در واقع، نون بربری نمادی از مهمان نوازی و سخاوت خراسانیان است. تأثیر نون بربری بر صنعت نانوایی. با گذشت زمان، نون بربری نه تنها در افغانستان وایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان نیز شناخته شده و مورد استقبال قرار گرفته است. بسیاری از نانوایی ها در کشورهای مختلف این نان را به عنوان یکی از محصولات اصلی خود عرضه می کنند و باعث آشنایی بیشتر جهانیان با این نان خوشمزه و تاریخی می شوند. فرهنگ و موسیقی هزاره ها. زبان و ادبیات. زبان اصلی هزاره ها فارسی دری است که با لهجه خاصی همراه است. این زبان در مناطق مختلف با گویش ها و لهجه های متنوعی مورد استفاده قرار می گیرد. ا
دبیات شفاهی در میان هزاره ها جایگاه ویژه ای دارد و شامل افسانه ها، داستان های حماسی و اشعار می شود. یکی از اشعار معروف، اشعار «بابا خوشدل» است که تأثیر زیادی در حفظ و انتقال فرهنگ هزاره ها دارد. هنر و صنایع دستی. هزاره ها در زمینه هنرهای دستی مانند قالی بافی، گلیم بافی و سفالگری نیز معروف اند. قالی های هزاره با طرح های بومی و رنگ های زنده شناخته می شوند و به عنوان نمادی از هویت فرهنگی هزاره ها به شمار می روند. هنرهای دستی هزاره ها علاوه بر ارزش های اقتصادی، به عنوان راهی برای حفظ و انتقال فرهنگ و تاریخ این قوم مورد استفاده قرار می گیرند. رسوم و آیین ها. هزاره ها به عنوان یک قوم خراسانی دارای رسوم و آیین های خاص خود هستند. جشن نوروز با برگزاری مراسمی چون پهن کردن سفره هفت سین، دید و بازدیدهای خانوادگی، و اجرای موسیقی های محلی جشن گرفته می شود. این آیین ها نه تنها به عنوان رویدادهای فرهنگی، بلکه به عنوان فرصت هایی برای تقویت همبستگی اجتماعی و خانوادگی نیز مورد توجه قرار می گیرند. موسیقی هزاره ها. موسیقی هزاره ها تلفیقی از نغمه ها و مقام های محلی با تأثیراتی از موسیقی ایرانی و آسیای مرکزی است. این موسیقی با سازه
ای سنتی مانند «دمبوره»، «تنبور» و «نی» نواخته می شود. دمبوره یکی از سازهای اصلی موسیقی هزاره ها است و به خاطر صدای گرم و گیرایش در اجرای نغمه های محلی و حماسی مورد استفاده قرار می گیرد. سبک ها و نغمه ها. نغمه های هزاره ای اغلب شامل مضامین عاشقانه، حماسی و مذهبی هستند. این نغمه ها با لهجه هزاره ای اجرا می شوند و تجربه های روزمره و احساسات عمیق انسانی را به تصویر می کشند. «مقام هزاره» یکی از سبک های معروف موسیقی هزاره است که با ریتم خاص و نغمه های دلنشین همراه است و در مراسم های مختلف فرهنگی و اجتماعی اجرا می شود. موسیقی مذهبی. موسیقی مذهبی در میان هزاره ها جایگاه ویژه ای دارد و در مراسم های مذهبی مانند عزاداری های محرم و جشن های مذهبی استفاده می شود. این موسیقی با نغمه های عرفانی و دعاهای مذهبی همراه است و به عمق بیشتری از احساسات مذهبی و فرهنگی می پردازد. تأثیرات موسیقی هزاره بر موسیقی منطقه. موسیقی هزاره ها تأثیر قابل توجهی بر موسیقی نواحی شرقی ایران و افغانستان گذاشته است. تلفیق نغمه های هزاره با موسیقی محلی این نواحی به تنوع و پویایی موسیقی در منطقه کمک کرده است. در سال های اخیر، موسیقی هزاره با اجرای هنرم
ندان معاصر به شناخت و پذیرش بیشتری در سطح بین المللی دست یافته است. قبایل. مردم هزاره از قبایل مختلف تشکیل یافته اند. برخی از این قبایل پیشوند «دای» را دارند. نظر به جلد اول سراج التواریخ اثر فیض محمد کاتب، آنان شامل دایکندی، دایزنگی، دای میرکشه، دای دهقان، دایچوپان، دای خیتای، دایمیرداد، دای کلان، دای قوزی، دای فولاد، دای میرک، دای مردگان و غیره هستند. این قبایل در سراسر افغانستان، بخش های از پاکستان و ایران و نیز در سایر مناطق هزاره نشین زندگی می کنند. جنگ افغانستان-شوروی. مردم هزاره در جریان جنگ شوروی در افغانستان نقش مهمی در مقاومت علیه اشغالگران شوروی ایفا کردند. جنگ شوروی در افغانستان، که از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ به طول انجامید، تأثیرات عمیقی بر وضعیت سیاسی و اجتماعی افغانستان داشت و منجر به تحولات مهمی در ساختار قدرت و فعالیت های سیاسی در کشور شد. هزاره ها به عنوان یکی از اقوام شیعه مذهب و تحت فشار از سوی دولت های قبلی افغانستان، در این جنگ به دفاع از حقوق و آزادی های خود پرداختند. پیش زمینه تاریخی. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، افغانستان با بحران سیاسی و اجتماعی شدیدی روبرو بود. کودتای کمونیستی در سا
ل ۱۹۷۸ و روی کار آمدن حزب دموکراتیک خلق افغانستان، تغییرات عمده ای را در ساختار حکومت و سیاست های داخلی ایجاد کرد. این تغییرات با مخالفت گسترده اقوام مختلف از جمله هزاره ها مواجه شد. ورود شوروی به افغانستان. در دسامبر ۱۹۷۹، اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان حمله کرد و کنترل کابل را به دست گرفت. این حمله با مقاومت شدید اقوام مختلف از جمله هزاره ها مواجه شد. هزاره ها، که پیشتر از سیاست های دولت کمونیستی نگران بودند، به سرعت به صفوف مقاومت پیوستند. سازمان های مقاومت هزاره. ۱. حزب وحدت اسلامی افغانستان. یکی از مهم ترین گروه های مقاومت هزاره، حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالعلی مزاری بود. این حزب در سال ۱۹۸۲ تشکیل شد و به یکی از بزرگ ترین و قدرتمندترین گروه های مقاومت در مناطق هزاره نشین تبدیل شد. حزب وحدت اسلامی نقش مهمی در سازماندهی نیروهای مقاومت، بسیج مردمی، و برقراری نظم و امنیت در مناطق تحت کنترل خود داشت. ۲. شورای اتفاق اسلامی. شورای اتفاق اسلامی یکی دیگر از گروه های مهم مقاومت هزاره ها بود که در سال ۱۹۸۱ تشکیل شد. این گروه تحت رهبری محمد اکبری فعالیت می کرد و در مناطق بامیان و سایر مناطق هزاره نشین ف
عالیت داشت. نقش هزاره ها در جنگ. هزاره ها به عنوان یکی از اقوام محوری مقاومت علیه شوروی، نقش مهمی در حملات و عملیات های نظامی علیه نیروهای شوروی و دولت کمونیستی افغانستان ایفا کردند. آن ها از موقعیت جغرافیایی و کوهستانی مناطق هزاره نشین برای انجام عملیات های چریکی بهره بردند. نیروهای مقاومت هزاره، با تکیه بر حمایت های مردمی و استفاده از تسلیحات سبک، توانستند تلفات و خسارات قابل توجهی به نیروهای شوروی وارد کنند. جنگ ایران-عراق. در طول جنگ تحمیلی عراق علیه ایران (معروف به جنگ دفاع مقدس در ایران) که از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ به طول انجامید، هزاره ها و خاوری ها (مردم فارسی زبان شیعه مذهب ساکن در مناطق مختلف افغانستان و ایران) نیز نقشی مهم و ارزشمند در دفاع از خاک ایران ایفا کردند. پیشینه تاریخی و فرهنگی. هزاره ها به عنوان یکی از اقوام شیعه مذهب و تاریخی با پیوندهای فرهنگی و دینی قوی با جامعه ایران، از دیرباز در تحولات مختلف منطقه ای و دفاع از مشترکات فرهنگی و مذهبی مشارکت داشته اند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، ارتباطات فرهنگی و اجتماعی بین هزاره های افغانستان و جامعه ایران تقویت شد. این پیوندها باعث شد که هزار
ه ها نیز به صورت داوطلبانه در دفاع از ایران شرکت کنند. انگیزه ها و عوامل مشارکت. ۱. پیوندهای مذهبی و اعتقادی. یکی از عوامل اصلی مشارکت هزاره ها در جنگ دفاع مقدس، اشتراکات مذهبی و اعتقادی با مردم ایران بود. بسیاری از هزاره ها با انگیزه های دینی و اعتقادی و به منظور دفاع از انقلاب اسلامی و آرمان های مشترک مذهبی، به جبهه های جنگ پیوستند. ۲. پناهندگی در ایران. با آغاز جنگ شوروی در افغانستان در سال ۱۹۷۹، بسیاری از هزاره ها به دلیل ناامنی و جنگ به ایران پناهنده شدند. این گروه از هزاره ها به دلیل دریافت حمایت و پناهندگی از سوی دولت و مردم ایران، احساس وظیفه کردند که در دفاع از ایران مشارکت کنند. نقش هزاره ها در جنگ دفاع مقدس. هزاره ها در طول جنگ ایران و عراق، به عنوان نیروهای داوطلب و بسیجی در جبهه های مختلف جنگ حضور یافتند. این نیروها عمدتاً در قالب گردان های مختلف بسیج و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سازماندهی شدند. آن ها در عملیات های مهمی مانند عملیات والفجر و عملیات خیبر نقش آفرینی کردند. دستاوردها و تأثیرات. ۱. تحکیم پیوندهای فرهنگی و مذهبی. حضور هزاره ها در جنگ دفاع مقدس، به تحکیم و تقویت پیوندهای فرهنگی و مذهب
ی بین هزاره ها و مردم ایران کمک کرد. این مشارکت باعث شد که هزاره ها به عنوان بخشی از جامعه گسترده تر ایرانی شناخته شوند و در تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران نقش بیشتری ایفا کنند. ۲. پذیرش اجتماعی و فرهنگی. مشارکت هزاره ها در جنگ، زمینه ساز پذیرش بیشتر آنان در جامعه ایران شد و به تعامل و همبستگی بیشتر بین دو جامعه منجر شد.
آرتیبیوس () یکی از ژنرال های ایران باستان در زمان داریوش بزرگ (یعنی حدود قرن پنجم یا ششم پیش از میلاد) بود. پس از آغاز شورش ایونی، او با ناوگانی به قبرس رفت تا آن جزیره را فتح کند. در سال ۴۹۷ قبل از میلاد، ژنرال اونسیلوس اهل سالامیس، رئیس سران قبرس، درخواست کرد تا با آرتیبیوس به نبرد تن به تن بپردازد. آرتیبیوس این پیشنهاد را پذیرفت و سوار بر اسب خود رفت تا با اونسیلوس و همراهش که پیاده بودند روبرو شود. مورخ هرودوت داستانی را نقل می کند که اونیسیلوس معتقد بود آرتیبیوس اسبش را آموزش داده تا به فرمان او بلند شده و حمله کند و پس از مشورت با همراهش، زمانی که اسب آرتیبیوس واقعاً چنین حمله ای کرد، اونیسیلوس با آرتیبیوس درگیر شد و سپس او (یا همراهش) با داس پای بلند شده اسب را قطع کرد. اسب بر بالای آرتیبیوس افتاد و باعث شد که او به راحتی کشته شود.
سوء رفتار جنسی، نوعی سوء رفتار است که ماهیتی جنسی دارد و در طیفی از رفتارهای جنسی ناخواسته و نامطلوب قرار می گیرد. این موارد شامل رفتارهایی است که از نظر اخلاقی، چه به صورت فردی و چه در سطح جامعه، نامناسب تلقی می شوند، مانند آزار جنسی و/یا تجاوز جنسی مجرمانه. به طور کلی، از نظر قانونی، سوء رفتار جنسی یک اصطلاح «اصطلاح غیرتخصصی» است که نمایانگر شکستن مرزهای اخلاقی است، این اصطلاح به ویژه در مواردی به کار می رود که موقعیت به طور معمول غیرجنسی است و بنابراین رفتار جنسی در آن موقعیت غیرمعمول و نادرست به نظر می رسد، یا زمانی که در آن موقعیتی قدرت یا اختیارات فردی وجود دارد که رفتار جنسی را نامناسب می کند. یک ویژگی مشترک در این نوع سوء رفتارها و دلیلی که به آن ها سوء رفتار گفته می شود، این است که این نقض ها معمولاً در محیط کاری یا در شرایط نابرابری قدرت (مانند آزار جنسی) رخ می دهد. سوء رفتار ادعایی می تواند در سطوح مختلفی باشد، مانند نشان دادن اندام تناسلی، حمله، درخواست های اصرارآمیز، التماس یا حتی بی توجهی به نشانه های غیرکلامی ناراحتی. «تعریف سوء رفتار جنسی هنوز به طور واضح مشخص نشده» و این یک اصطلاح غیرتخصصی اس
ت که گاهی در سیاست های سازمانی یا توسط نهادهای حرفه ای برای رسیدگی به مواردی که با نابرابری قدرت، اجبار و رفتارهای شکارگرانه همراه است، به کار می رود. تعاریف. از نظر قانونی، برای فردی که در موقعیت قدرت قرار دارد، سوء رفتار جنسی به ویژه شامل هرگونه فعالیت جنسی بین او و یکی از زیردستانش می شود. این معمولاً شامل معلمان و دانش آموزان، روحانیون و پیروانشان، پزشکان و بیمارانشان، و کارفرمایان و کارمندانشان است. اگرچه چنین فعالیتی معمولاً به صراحت غیرقانونی نیست، اغلب برخلاف قوانین اخلاقی حرفه ای است. به عنوان مثال، ممکن است یک معلم اخراج شود و یک پزشک مجوز پزشکی اش به دلیل سوء رفتار جنسی لغو گردد. علاوه بر این، فردی که در موقعیت زیردست قرار دارد ممکن است ادعای آزار جنسی کند. دانشگاه آیووا سوء رفتار جنسی را این گونه تعریف می کند: «... رفتار نامطلوب با ماهیت جنسی که بدون رضایت یا با زور، ترساندن، اجبار، یا دستکاری انجام می شود.» برقراری رابطه جنسی با زیردستان، حتی زمانی که این رابطه توسط زیردستان آغاز می شود، از نظر برخی غیراخلاقی است زیرا زیردست به دلیل آسیب پذیری نسبت به مافوق و نابرابری قدرتی که رابطه را مشخص می کن
د، در موقعیت ضعیفی قرار دارد. در مورد رابطه پزشک و بیمار، داشتن رابطه جنسی با بیمار حتی پس از پایان رابطه حرفه ای نیز برای پزشک مشکل ساز تلقی می شود زیرا احتمال ادامه وابستگی و انتقال احساسات بیمار به پزشک وجود دارد؛ بنابراین، زمانی که پزشکان به هر نحوی از اعتماد، دانش، عواطف یا تأثیر ناشی از روابط حرفه ای قبلی استفاده می کنند، روابط جنسی با بیماران سابق را غیراخلاقی می دانند. در مقابل، اخلاق حقوقی اجازه می دهد که وکلا با موکلان سابق و در ایالت کالیفرنیا حتی با موکلان فعلی نیز رابطه جنسی برقرار کنند، به شرطی که رابطه جنسی توافقی باشد و در ازای خدمات حقوقی ارائه نشده باشد. برخی فعالیت ها که به طور دقیق اروتیک نیستند، مانند مونینگ (نمایش باسن)، استریکینگ (دویدن عریان در یک مکان عمومی) و اسکینی دیپینگ (شنا کردن عریان)، گاهی به عنوان سوء رفتار جنسی دسته بندی می شوند. با وجود این نظرات، برخی دیگر بر این باورند که روابط جنسی در محیط کار، از جمله بین رئیس و کارمند، غیراخلاقی نیست. بسیاری از شرکت ها به اصطلاح ممنوعیت روابط دوستانه را اعمال نمی کنند، اما در عوض تفاوت بین دوست یابی توافقی و رفتار نامناسب را تشخیص می ده
ند. به گفته جوآن لائوسیوس از روزنامه اتاوا سیتیزن، «تعریف سوء رفتار جنسی بسیار نامشخص است» و واژه «سوء رفتار» نیز فاقد دقت لازم است — این واژه می تواند به عنوان یک اصطلاح جامع برای انواع رفتارها استفاده شود و اغلب مانع از درک دقیق اتفاقات می شود. لائوسیوس بیان می کند که اصطلاحات «خشونت جنسی یا آزار و اذیت و تجاوز جنسی» اصطلاحات بسیار مشخص تری هستند که ماهیت ادعاها را به وضوح منتقل می کنند. الین کریگ، دانشیار مدرسه حقوق شولیش در دانشگاه دالهوسی، اظهار می دارد که «سوء رفتار جنسی یک اصطلاح غیرتخصصی است که گاهی در سیاست های نهادی یا توسط نهادهای حرفه ای استفاده می شود. این اصطلاح مجموعه ای از رفتارهای جنسی مشکل ساز از جمله آزار و اذیت جنسی، تجاوز جنسی و سوء استفاده جنسی را در بر می گیرد. دو مورد از این اصطلاحات معانی قانونی خاص و متفاوتی دارند: تجاوز جنسی در زمینه حقوق کیفری معنای مشخصی دارد، برخلاف سوء رفتار جنسی که می تواند شامل رفتارهای مجرمانه و غیر مجرمانه باشد.» الیزابت شیهی، دارنده کرسی شرلی گرینبرگ برای زنان و حرفه حقوقی در دانشگاه اتاوا، بیان می کند که "سوء رفتار جنسی یک مسئله اجتماعی است و نه یک خط ثابت
— این موضوع با دسترسی زنان به برابری اقتصادی و سیاسی تغییر می کند. سوء رفتار جنسی در قوانین کیفری، قوانین حقوق بشر یا قراردادهای جمعی یافت نمی شود. ممکن است در قوانین انضباطی حرفه ای یافت شود." او بیان می کند که "ما توافقی در این باره نداریم، به جز سه ملاحظه کلیدی: اول، عدم توازن قدرت. دوم، اجبار، چه به صورت ضمنی و چه صریح. سوم، رفتار شکارچیانه." آلی کراکفورد، یک آموزگار عمومی در مرکز بحران تجاوز جنسی اتاوا، اظهار می دارد که «سوء رفتار جنسی … یک اصطلاح جامع برای رفتارهایی است که قابل قبول نیستند، اما مشخص نیست چگونه باید طبقه بندی شوند. می تواند شامل هر چیزی باشد — کسی احساس ناراحتی کند، یا احساس می کند که تحت نظر است یا به شیوه ای خاص به او نگاه می شود.» میشل کاتل در مقاله ای در مجله آتلانتیک نوشت که «... تقریباً بی نهایت سایه های رفتار ناخوشایند به نمایش گذاشته شده، مقوله های قانونی و فرهنگی مورد استفاده برای توصیف آن ها را به چالش می کشد»، زیرا این مسئله در «... برخی جهات، قلمروی ناشناخته است»، و این موضوع را «... مشکل می کند که بفهمیم خطوط جدید چگونه ترسیم خواهند شد، چه رسد به اینکه کجا قرار دارند.» کاتل
بیان می کند که «میلنیال ها و نسل ایکس های جوان تر به نظر می رسد که تعریف گسترده تری از آنچه که آزار و اذیت محسوب می شود، دارند و همچنین در بیان تجربیات خود تردید کمتری دارند.» در میان مربیان. بررسی ادبیات سوء رفتار جنسی معلمان منتشر شده توسط وزارت آموزش ایالات متحده نشان داد که ۹٫۶٪ از دانش آموزان دبیرستانی نوعی سوء رفتار جنسی را تجربه کرده اند. کودکان سیاه پوست، اسپانیایی تبار، و سرخپوستان بومی آمریکا در معرض بیشترین خطر آزار جنسی قرار دارند. همچنین کودکان دارای معلولیت در معرض خطر بیشتری قرار دارند. دلیل این امر ممکن است نیاز بیشتر آنها به توجه فردی و مشکلات احتمالی آنها در برقراری ارتباط باشد. کودکانی که قربانی سوءرفتار جنسی مربیان شده اند، معمولاً اعتماد به نفس پایینی دارند و احتمالاً به افکار خودکشی و افسردگی مبتلا می شوند. از آنجایی که آزارگر فردی بود که کودک تشویق شده بود به او اعتماد کند، ممکن است احساس خیانت را تجربه کند. در نظرسنجی سال ۲۰۰۲، انجمن ملی زنان دانشگاهی (AAUW) گزارش داد که از بین دانش آموزانی که مورد آزار قرار گرفته بودند، ۳۸٪ توسط معلمان یا دیگر کارکنان مدرسه مورد آزار قرار گرفته اند.
یک نظرسنجی که با دانشجویان روان شناسی انجام شده، گزارش می دهد که ۱۰٪ از آن ها با مربیان خود تعاملات جنسی داشته اند؛ در عوض، ۱۳٪ از معلمان گزارش داده اند که با دانش آموزان خود تعاملات جنسی داشته اند. در نظرسنجی ملی که برای بنیاد آموزشی انجمن ملی زنان دانشگاهی در سال ۲۰۰۰ انجام شد، مشخص شد که در حدود ۲۹۰٬۰۰۰ دانش آموز بین سال های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۰ مورد سوء استفاده جسمی جنسی توسط کارکنان مدارس دولتی قرار گرفته اند. یک مطالعه بزرگ در سال ۲۰۰۴ که توسط وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده انجام شد، نشان داد که نزدیک به ۱۰ درصد از دانش آموزان مدارس دولتی ایالات متحده گزارش داده اند که مورد توجه جنسی از سوی کارکنان مدرسه قرار گرفته اند. شارول شیکشاف، محقق در این حوزه، ادعا کرد که سوء استفاده جنسی در مدارس دولتی «احتمالاً بیش از ۱۰۰ برابر سوء استفاده توسط کشیش ها است.» در سال ۱۹۹۵، مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ها (CDC) بخشی از این مطالعه را با ۸٬۸۱۰ دانش آموز در ۱۳۸ دانشگاه تکرار کرد. این مطالعه تنها به بررسی تجاوز جنسی پرداخت و به تجاوز جنسی ناموفق نپرداخت. نتایج نشان داد که ۲۰٪ از زنان و ۴٪ از مردان در طول زندگی خود تجربه تجاو
ز جنسی داشته اند. در دانشگاه ها، مشخص شده است که الکل مسئله ای رایج در رابطه با تجاوز جنسی است. تخمین زده شده که از هر ۵ زن، یک نفر تجربه تجاوز جنسی دارد و از میان این زنان، ۵۰–۷۵٪ یا مهاجم، یا زن، یا هر دو، قبل از تجاوز الکل مصرف کرده اند. الکل تنها به عنوان یک عامل در نرخ های تجاوز جنسی در دانشگاه ها مطرح نیست، بلکه به دلیل شیوع آن، تجاوزات به طور خاص تحت تأثیر عدم توانایی در دادن رضایت هنگام مستی و ندانستن زمان مداخله از سوی شاهدان به دلیل مستی خود یا مستی قربانی قرار می گیرند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷ که توسط مؤسسه ملی عدالت انجام شد، نشان داد که ۱۹٫۰٪ از زنان دانشگاهی و ۶٫۱٪ از مردان دانشگاهی از زمان ورود به دانشگاه، تجربه تجاوز جنسی یا تلاش برای تجاوز جنسی را داشته اند. در مرور ادبیات مربوط به اتهامات تجاوز جنسی که در مجله حقوق دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، دی. تورکهیمر به مشکلات مربوط به اعتبار قربانیان تجاوز و ارتباط آن با ادعاهای نادرست تجاوز پرداخت. او به داده های نظرسنجی ملی از مراکز کنترل و پیشگیری بیماری ها اشاره کرد که نشان می دهد ۱ نفر از هر ۵ زن (و ۱ نفر از هر ۷۱ مرد) در طول زندگی خود
در مقطعی مورد تجاوز قرار می گیرند. با وجود شیوع تجاوز و این واقعیت که ادعاهای نادرست تجاوز نادر است، تورکهیمر گزارش داد که افسران اجرای قانون غالباً به ادعاهای تجاوز باور ندارند. این پیش داوری مستند منجر به کاهش نتایج تحقیقات و عدالت کیفری در مقایسه با سایر جرایم می شود. تورکهایمر می گوید که زنان در تمام مراحل سیستم قضایی، از جمله پلیس، هیئت منصفه، قضات و دادستان با «تخفیف اعتبار» مواجه هستند. این کاهش اعتبار به ویژه هنگامی که قربانی با متهم آشنا است، بسیار بارز است و اکثریت قریب به اتفاق تجاوزات در این دسته قرار می گیرند. وزارت دادگستری ایالات متحده تخمین زد که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷، حدود ۲٪ از قربانیان تجاوز جنسی که در حالت ناتوانی (از جمله به دلیل مصرف مواد مخدر، الکل یا دلایل دیگر) مورد تجاوز قرار گرفته بودند، این تجاوز را به پلیس گزارش کرده اند، در مقایسه با ۱۳٪ از قربانیانی که تجربه تجاوز جنسی فیزیکی اجباری داشتند.
آریدولیس (یونانی باستان: Ἀρίδωλις) دیکتاتور آلاباندا در کاریه بود که در لشکرکشی شاه هخامنشی خشایارشا اول به یونان همراه او بود. او در سال ۴۸۰ پیش از میلاد توسط یونانی ها در نزدیکی آرتمیزیوم به اسارت درآمد و به تنگه کورینس با زنجیر فرستاده شد. جانشین او ممکن است امینتاس دوم (پسر بوبارس) بوده باشد.
تیگرانس (, ) ترجمهٔ یونانی نام ایرانی باستانی *Tigrāna است. این نام متعلق به تعدادی از شخصیت های تاریخی، به ویژه پادشاهان ارمنستان، بوده است. نام تیگرانس که ماهیتی تئوفوریک (مربوط به خدایان) داشت، در زمان هخامنشیان (۵۵۰–۳۳۰ قبل از میلاد) نادر بود. تنها دو شخصیت تاریخی از آن دوران شناخته شده اند که این نام را داشته اند.. به طور کلی، مشهورترین تیگران، تیگران بزرگ است که از ۹۵ تا ۵۵ پیش از میلاد پادشاه ارمنستان بود و امپراتوری کوتاه مدتی را بنیان گذاری کرد. پدر او، که از ۱۱۵ تا ۹۵ پیش از میلاد فرمانروایی کرد، نیز تیگران نام داشت، و همچنین چندین پادشاه دیگر ارمنستان در دوره های بعدی نیز به همین نام بودند. در انتساب شماره های سلسله ای به این پادشاهان، عدم انسجامی وجود دارد. تیگران های اولیه و پسرش معمولاً در این شماره گذاری ها شامل نمی شوند، به طوری که تیگران اول به عنوان پدر تیگران بزرگ در نظر گرفته می شود. دیگر تیگران، یکی از اعضای خانواده هخامنشی بود که به گفته هرودوت پسر آرتابانوس بود که در ارتش خشایارشا در هنگام حمله به یونان فرماندهی مادها را برعهده داشت. لوسیان، نویسنده سوری در اثر خود به نام «تاریخ واقعی»،
هومر را به عنوان یک بابلی به نام تیگران توصیف می کند که نام هومر را زمانی که توسط یونانی ها به عنوان «گروگان» (homeros) گرفته شد، برگزید.[ ""
داماسیثیموس (؛ ; درگذشت ۴۸۰ قبل از میلاد) پادشاه کالیندوس () شهری در کاریه باستان. پدرش کانداولس () بود. هرودوت، در کتاب های هفتم و هشتم «تاریخ هرودوت» و پولیائنس، در کتاب هشتم اثرش «استراتاگمات ها»، به داماسیثیموس اشاره می کند. داماسیثیموس در حمله دوم هخامنشیان به یونان به فرماندهی خشایارشا (خشایارشا اول) از متحدان او بود. او در نبردهای دریایی آرتمیزیوم و سالامیس در سال ۴۸۰ پیش از میلاد شرکت کرد. داماسیثیموس به عنوان فرمانده تنها کشتی کالیندی در نیروی دریایی هخامنشی عمل کرد و در جریان نبرد سالامیس کشته شد. کشتی داماسیثیموس، به همراه کشتی های از هالیکارناس، کوس و نیسیروس، تحت فرماندهی آرتمیس یکم بود. ناو گان آرتمیس، شامل کشتی داماسیثیموس، بهترین شهرت را در نیروی دریایی هخامنشی، پس از کشتی های صیدا، داشت. هرودوت اشاره می کند که داماسیثیموس یکی از برجسته ترین فرماندهان کشتی های هخامنشی بود. داماسیثیموس در نبرد سالامیس کشته شد، زمانی که آرتمیس، با اینکه هم پیمان بودند، کشتی او را به عمد به سوی یک کشتی آتنی تحت فرماندهی آمینیاپوس که او را تعقیب می کرد، کوبید. چون گفته می شود که او قصد داشت از یک کشتی آتنی تحت فرم