Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پنیس تاردار یا پنیس پرده دار که گاهی به عنوان پنیس دفن شده یا پنهان نیز شناخته می شود، یک بیماری اکتسابی یا مادرزادی است که در آن پوست اسکروتوم (کیسه بیضه) روی ساقه (شفت) پنیسی شکمی (بخش زیرین آلت) گسترش می یابد. شفت پنیس در اسکروتوم دفن می شود یا توسط یک چین یا تار پوست به خط وسط کیسه بیضه متصل و کمی پایین کشیده می شود. پیشاب راه و بدنه های نعوظی معمولاً نرمال اند. آلت تناسلی تاردار معمولاً بدون علامت است، ولی ظاهر زیبایی آن اغلب غیرقابل قبول و ناپذیرفتنی است. این وضعیت ممکن است با تکنیک های جراحی اصلاح شود. در موارد خفیف، تثبیت زاویه روی فاسیای باک آلت می تواند زاویه را بازسازی کند و آلت را با پوست باقی مانده اصلاح کند. در شکل مادرزادی، تغییر شکل نشان دهنده یک ناهنجاری در اتصال بین آلت تناسلی و کیسه بیضه است. آلت تناسلی، مجرای ادرار و بقیه کیسه بیضه معمولاً طبیعی و نرمال اند. پنیس تاردار نیز ممکن است پس از ختنه یا دیگر جراحی های آلت به دست آید (یاتروژنیک) که در نتیجه برداشتن بیش از حد پوست آلت شکمی است. آلت تناسلی می تواند به داخل کیسه بیضه جمع شود و باعث فیموز دومی (آلت به دام افتاده) شود. نشانه ها و سمپتو
م ها. از آنجایی که پنیس در هنگام ابتلا به این اختلال بیرون نمی زند، توانایی او برای دفع ادرار در حالت ایستاده یا شرکت و دخول در رابطه جنسی مختل می شود. علائم قابل مشاهده ممکن است شامل باشند ولی محدود به موارد زیر نباشد: علت. آلت پرده دار می تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود مانند: تشخیص. معمولاً ممکن است از معاینه فیزیکی برای تشخیص فردی با آلت دفن شده استفاده شود. پزشک باید بتواند بین پنیس دفن شده و پنیس ریز که به نام میکروپنیس شناخته می شود، تفاوت قائل شود. پیش بینی. شخصی که آلت پنهان دارد، امید به زندگی طبیعی خواهد داشت. در مطالعه های انجام شده نشان داده شده است که در حال حاضر هیچ عارضه جانبی شناخته شده پس از عمل وجود ندارد. با این حال، ممکن است یک بیمار حدود یک یا دو ماه اِدِم خفیفی داشته باشد. تنها عارضه جانبی اِسکار (جای زخم) عمل خواهد بود.
کُنت الکسیس دی ساکنوفسکی ؛ (زاده میلادی – درگذشته میلادی) یک طراح صنعتی روسی-آمریکایی بود که عمدتاً به خاطر طرح های خودرویی به سبک استریم لاین شهرت داشت. زندگی نامه. ساکنوفسکی در کی یف، امپراتوری روسیه به دنیا آمد. ساکنوفسکی ها از دوره کازاک های اوکراین به خوبی شناخته شده بودند. آن ها با دیگر خانواده های هتمان کازاک مانند زابیلاها، لیسنکوها، بزبورودکوها و پولوبوتکوها و همچنین خانواده های نجیب معروف مانند گوگول-یانوفسکی ها، ترشنکوها و دیگران متحد شده اند. ساکنوفسکی از یک خانواده اشرافی ثروتمند بود. او پسر شاهزاده ولادیمیر ساکنوفسکی بود که فرمانده جدید بندر ایستگاه در جنگ جهانی اول، مدیر بندر اداره گمرک پتروگراد و رئیس پذیرش خودروهای عرضه شده توسط متحدان روسیه بود. شاهزاده در سال ۱۹۱۷ میلادی خودکشی کرد. مادر ساکنوفسکی دختر ام.آی. ترشچنکو (میلیونر و صنعتگر قند) بود. خانواده یک ماشین «مرسدس» داشتند که منجر به سرنوشت آینده خلاقانه این هنرمند شد. ساکنوفسکی پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۱۷ میلادی به ارتش سفید ژنرال روسی پیتر ورانگل پیوست. در اوایل سال ۱۹۲۰ میلادی پس از انقلاب بلشویکی از سرزمین مادری خود مهاجرت کرد. ابتدا
در پاریس زندگی می کرد، جایی که عمه مادرش زندگی می کرد. سپس در سال ۱۹۱۹ میلادی به سوئیس مهاجرت کرد و در دهه ۱۹۲۰ میلادی به یک طراح مشهور اتومبیل های اسپرت اروپایی تبدیل شد. او در سال ۱۹۲۹ میلادی به آمریکای شمالی نقل مکان کرد و در شرکت هیز بادی استخدام شد و در آنجا کارهای طراحی را برای چندین مشتری هیز مانند اتوموبیل های آبرن، کورد و آستین آمریکایی انجام داد. در سال ۱۹۲۹ میلادی کورد ال-۲۹ که او برای خودش طراحی کرد (و در هیز ساخته شد) برنده جایزه بزرگ موناکو کنکورس دالگانس در ۱۹۲۹ میلادی و جایزه بزرگ دنور در کنکورس بولیو ۱۹۲۹ میلادی شد. او در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی به پکارد رفت و اگرچه مدت زیادی در آنجا نماند، به تعیین جهت طراحی شرکت برای چندین سال آینده کمک کرد. دی ساکنوفسکی بعدها در میان دیگران برای وایت تراکز نیز کار کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰ میلادی ساکنوفسکی با پرستون تاکر (پس از تبرئه شدن طوفان آمیز تاکر از محاکمه اس ای سی درباره تاکر ۴۸) که توسط سرمایه گذاران برزیلی تأمین مالی شد، همکاری کرد. آن ها طراحی های اولیه را برای ساخت یک ماشین اسپرت به نام تاکر کاریوکا آغاز کردند. اما سفر تاکر به برزیل با خستگی همراه ب
ود و پس از بازگشت به ایالات متحده آمریکا تشخیص داده شد که او به سرطان ریه مبتلا است. تاکر بر اثر التهاب الریه به عنوان عارضه سرطان ریه درگذشت. تاکر کاریوکا هرگز ساخته نشد. ساکنوفسکی همچنین پروژه های طراحی متعدد دیگری از جمله دوچرخه، وسایل آشپزخانه و مبلمان را تکمیل کرد. او از سال ۱۹۳۴ میلادی تا دهه ۱۹۶۰ میلادی به عنوان سردبیر فنی مجله "اسکوایر" خدمت کرد.
شاهین (شاهیک) بازیل تأثیر زیادی در پخش و شناساندن سینمای جهان در ایران داشت. زندگی نامه. شاهین بازیل در سال ۱۳۳۱ در تهران و در خانواده ای ارمنی که از نوادگان سلسله پادشاهی بازیل، ارمنستان بود بدنیا آمده بود. او دانش آموخته رشته معماری دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه ملی بود. وی سپس در رشته مترجمی زبان انگلیسی دانشگاه آزاد ادامه تحصیل داد. او به عنوان پایان نامه مجموعه داستان های کوتاه ارنست همینگوی به عنوان "در زمان ما" را ترجمه و منتشر کرد. وی فعالیت های هنری اش را از سال ۱۳۶۹ در بنیاد سینمایی فارابی به عنوان مسئول خرید فیلم های خارجی و برنامه ریز آغاز کرد که تا سال ۱۳۸۲ ادامه داشت. وی همزمان در دفاتر تلویزیون ایران نیز حضوری فعال داشت. شاهین بازیل با بخش فروش و بازارهای فیلم های جشنواره های بین المللی فجر، کن، برلین، لندن، بیروت، قاهره، و میلان همکاری داشته است. وی در سال های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۲ اولین تلاش ها را جهت امکان ثبت حقوق اختصاصی فیلم در ایران را در مؤسسه رسانه های تصویری آغاز کرد. دوسال بعد سمت مدیر اجرایی بخش ثبت حقوق آثار سینمایی را در شرکت رسانه های تصویری قرن ۲۱ را که در خصوص حق معنوی آثار برای دی و
ی دی، شبکه های تلویزیونی و کلیپ های ویدئویی با سایر تولیدکنندگان در ایران مذاکره می کرد را بر عهده گرفت. درگذشت. شاهین بازیل پس از تحمل یک دوره سخت بیماری روز یکشنبه ۱۶ مرداد ۱۴۰۱ به علت بیماری سرطان در خانه اش درگذشت.
غازی میر مسجدی خان کوهستانی زاده کاپیسا (درگذشت ۱۸۴۱) یکی از برجسته ترین رهبران افغانستان مقاومت جنگ اول افغان و انگلیس بود میر مسجدی زاده کاپیسا و از قوم تاجیک بود. او مخالف شاه شجاع درانی به عنوان امیر افغانستان توسط دولت کمپانی هند شرقی بود. او تا زمان مرگ به مبارزه شدید علیه نیروهای اشغالگر در کابل و اطراف کابل و شمال افغانستان ادامه داد.
گربهٔ سیبری یا سایبریَن یک نژاد بومی (واریته طبیعی) چند صدسالهٔ گربه اهلی در روسیه است و اخیراً به عنوان یک نژاد رسمی با استانداردهایی که از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ در سراسر جهان رواج یافته است، پذیرفته شده است. اندازه گربه های سیبری از متوسط تا بزرگ متفاوت است. نام رسمی این نژاد، گربهٔ جنگلی سیبری است، اما معمولاً آن را به طور خلاصه گربهٔ سیبری یا سیبریایی می نامند. یکی دیگر از نام های رسمی این نژاد، مسکو مو نیمه-بلند است. این گربه یک نژاد باستانی است که اکنون اعتقاد بر این است که اجداد تمام گربه های مو-بلند کنونی است. این گربه شباهت هایی با گربه جنگلی نروژی دارد که احتمالاً با آن ارتباط نزدیک دارد. گربهٔ سیبری یک نژاد طبیعی از منطقهٔ سیبری و گربهٔ ملی روسیه است. نوع رنگی این نژاد توسط برخی از سازمان های ثبت، از جمله "فدراسیون بین المللی گربه" (FIFé) به نام Neva Masquerade نامیده می شود. گربهٔ سیبری نسبت به سایر نژادهای گربه "Fel d 1" (آلرژن مهم در گربه ها برای انسان) کمتری تولید می کند و در حالی که مطمئناً به طور کامل این چنین نیست، اغلب به آن ضد حساسیت می گویند. پژوهشی بر روی گربه های سیبری بومی منطقهٔ روسیه، تأیی
د کرد که آن ها Fel d 1 کمتری تولید می کنند. بدن. گربهٔ سیبری که به عنوان یک پرش کنندهٔ بسیار چابک شناخته می شود، گربه ای نیرومند است و پنجه های بزرگ و گرد، دم بزرگ، گوش هایی با اندازهٔ متوسط یا بزرگ، چشم های درشت، پیشانی های پهن و اندام های تنومندتری نسبت به سایر گربه ها دارند. چشمان گرد درشت آن ها حالت کلی دوست داشتنی به چهرهٔ آن ها می دهد. گربه های سیبری قوس کمی در پشت خود دارند، زیرا پاهای عقبی آن ها کمی بلندتر از پاهای جلویی است. این شکل به چابکی و توانایی بدنی باورنکردنی آن ها کمک می کند. تولید مثل. گربه های سیبری زودتر از سایر نژادها، گاهی از پنج ماهگی، آمادهٔ تولید مثل می شوند. تصور می شود که این به نزدیکی نژاد به حالت طبیعی وحشی آن مربوط می شود. گربه های رمیده اغلب در سنین پایین و به دلیل شرایط طبیعی سخت تر، می میرند. دستیابی به توانایی تولید مثل زودهنگام، تعادل بیولوژیکی را برای این امر فراهم می کند. به طور متوسط، یک بار زایمان گربه های سیبری شامل پنج تا شش بچه گربه است. میانگین زاده ها در هر زایمان در برخی از نژادهای دیگر، سه تا چهار بچه گربه است. البته تعداد زاده های گربه های سیبری ممکن است از تعدا
د کم تا حتی ۹ بچه، متغیر باشد.
جنگ قطر و بحرین () (به عربی: الحرب القطریة البحرینیة)، همچنین به عنوان جنگ استقلال قطر (به عربی: حرب الاستقلال القطریة)، درگیری مسلحانه ای بود که بین سال های ۱۸۶۷ و ۱۸۶۸ در خلیج فارس رخ داد. این درگیری، بحرین و ابوظبی را در مقابل قطر قرار داد. این جنگ آشکارترین نقض آتش بس دریایی ۱۸۳۵ بود که مستلزم دخالت بریتانیا بود. دو امیرنشین با میانجیگری بریتانیا با آتش بس موافقت کردند که منجر به به رسمیت شناختن خانواده آل ثانی قطر از سوی بریتانیا به عنوان حاکم نیمه مستقل قطر شد. درگیری منجر به ویرانی گسترده در هر دو امیرنشین شد. قرارداد انگلیس و بحرین ۱۸۶۸. قبل از سال ۱۸۶۷، بریتانیا قطر را به عنوان یک کشور وابسته به بحرین به رسمیت شناخت. سرهنگ دوم لوئیس پلی، مقیم بریتانیا در بحرین، به حکیم بحرینی اولتیماتوم داد و او را به نقض قوانین دریایی متهم کرد و خواستار غرامت ۱۰۰۰۰ تومان ایران شد. در ۶ سپتامبر ۱۸۶۸، علی آل خلیفه پس از انتصاب سرهنگ پلی، عملاً کنترل بحرین را پس از فرار برادرش محمد. به عنوان حکیم به دست گرفت، این اختلاف باعث شد که بریتانیا برای اولین بار آل ثانی را به عنوان یک واحد سیاسی نیمه مستقل در قطر به رسمیت بشنا
سد. لوئیس پلی از قطر بازدید کرد، با شیوخ ملاقات کرد و معاهده ۱۸۶۸ را با محمد آل ثانی امضا کرد. این معاهده به جنگ دریایی پایان داد. به عنوان بخشی از شروط این معاهده، بحرین مجبور شد از ادعای حاکمیت خود در خاک قطر چشم پوشی کند و همچنین چندین مجازات بریتانیا را بپذیرد که بیشتر آنها مالی بودند. یافته ها در زکریت. حتی امروز، در قرن بیست و یکم، گلوله های مورد استفاده در جنگ را می توان در صحرای اطراف زکریت یافت، که در برخی از آنها هنوز باروت در داخل شان وجود دارد.
اصلاحات اداری دهه ۱۹۲۰ بحرین () مجموعه ای از اصلاحات به رهبری بریتانیا بود که پایه های بحرین مدرن را پی ریزی کرد. این تغییرات بین سالهای ۱۹۱۹ و ۱۹۲۷ اتفاق افتادند، اما پیشینه آنها تا اوایل قرن ۱۹ ادامه داشت. بریتانیا در سال های ۱۸۲۰، ۱۸۶۱، ۱۸۸۰ و ۱۸۹۲ معاهداتی با بحرین امضا کرد. پیش از این در سال ۱۸۶۹، بریتانیا شیخ عیسی بن علی آل خلیفه جوان را به عنوان حاکم منصوب کرده بود. شیخ عیسی یک حاکم مستبد و فئودال بود که با خانواده و متحدان قبیله ای سنی هم رای بود. از آغاز قرن بیستم، نفوذ بریتانیا در بحرین رو به افزایش بوده است. در سال ۱۹۱۳ فرمانی در شورا صادر شد که عملاً بحرین را به یک مستعمره تبدیل کرد. این فرمان تا پایان جنگ جهانی اول اجرا نشد.
آتش بس دائمی صلح و دوستی () پیمانی بود که در سال ۱۸۶۱ (۱۲۴۰ خورشیدی مقارن با سلطنت ناصرالدین شاه) بین بریتانیا و بحرین به اجرا درآمد. بر اساس شرایط خود، بریتانیا از حمله دریایی و کمک به حملات زمینی در ازای تعهدات بحرین برای واگذاری زمین به بریتانیا و عدم برقراری روابط با سایر دولت های خارجی بدون رضایت بریتانیا، حمایت می کند. این معاهده در سالهای ۱۸۹۲ و ۱۹۵۱ (۱۲۷۱ و ۱۳۳۰ خورشیدی) اصلاح شد.
برومفناک () یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که در ایالات متحده آمریکا به عنوان یک محلول چشم پزشکی (با نام های تجاری Prolensa و Bromday, نام تجاری فرمول قبلی Xibrom، که ساخت آن متوقف شده است) توسط ISTA Pharmaceuticals برای استفاده کوتاه مدت و محلی به بازار عرضه می شود. Prolensa و Bromday فرمول یک بار در روز برومفناک هستند، در حالی که Xibrom برای تجویز دو بار در روز تایید شده است. در اتحادیه اروپا، نام تجاری آن Yellox است. برومفناک برای درمان التهاب و درد چشم پس از جراحی آب مروارید نشان داده شده است. کاربرد پزشکی. برومفناک برای درمان التهاب چشمی پس از عمل پس از کشیدن آب مروارید نشان داده شده است. نشان داده شده است که این دارو ادم ماکولا و ضخامت شبکیه (شاخص التهاب) را کاهش می دهد و حدت بینایی را پس از جراحی بهبود می بخشد. موارد منع مصرف. برومفناک برای افرادی که واکنش های نامطلوب به NSAID ها دارند، مانند آسم یا بثورات، منع مصرف دارد. عوارض جانبی. قطره چشمی برومفناک عموماً به خوبی تحمل می شود. عوارض جانبی نسبتاً رایج در مطالعات بالینی شامل احساس غیرطبیعی در چشم (۰٫۵٪ از افراد تحت درمان با برومفناک)، فرس
ایش خفیف تا متوسط قرنیه (۰٫۴٪)، خارش چشم (۰٫۴٪)، درد چشم (۰٫۳٪) و قرمزی (۰٫۳٪) بود. عوارض جانبی جدی مانند سوراخ شدن قرنیه در مطالعات گزارش نشده است، اما تنها در طی پس از بازاریابی در کمتر از یک بیمار در ۱۰۰۰ بیمار گزارش شده است. تداخلات. هیچ مطالعه متقابل سیستماتیک انجام نشده است. هیچ مورد شناخته شده ای از تداخل با قطره های چشمی آنتی بیوتیک وجود ندارد. سطح پلاسمای خون در طول درمان با برومفناک بسیار پایین می ماند، بنابراین تداخل با داروهای خوراکی بعید است. فارماکولوژی. مکانیسم عمل. به عنوان یک NSAID، برومفناک با مهار سنتز پروستاگلاندین با مسدود کردن آنزیم های سیکلواکسیژناز (COX) عمل می کند. ترجیحاً روی COX-2 تأثیر می گذارد و تنها میل ترکیبی کمی برای COX-1 دارد. برومفناک به خوبی از طریق قرنیه جذب می شود و پس از ۱۵۰ تا ۱۸۰ دقیقه به بالاترین غلظت در زلالیه می رسد، با نیمه عمر بیولوژیکی ۱٫۴ ساعت و سطوح بالای دارو دست کم برای ۱۲ ساعت حفظ می شود. عمدتاً در زلالیه و ملتحمه، و بسیار کمتر در عدسی و بدن زجاجیه متمرکز است. غلظت در پلاسمای خون برای اندازه گیری کمی بسیار کم است. ۹۹٫۸ درصد ماده به پروتئین های پلاسما متصل می
شود. آنزیمی که عمدتاً مسئول متابولیزاسیون برومفناک است، CYP2C9 است و متابولیت ها شامل لاکتام و چندین ترکیب کونژوگه است. ۸۲٪ از طریق ادرار و ۱۳٪ از طریق مدفوع دفع می شود. درجه بالای نفوذ و قدرت برمفناک را می توان به هالوژنه شدن مولکول نسبت داد: با افزودن یک برم، NSAID به شدت چربی دوست می شود که اجازه می دهد سطح دارو سریع و پایدار در بافت های چشمی ایجاد شود.
سدیم متیل پارابن ( سدیم متیل "پارا"-هیدروکسی بنزوات) ترکیبی با فرمول شیمیایی Na(CH3(C6H4COO)O) است. این ماده از نظر شیمیایی نمکِ سدیمِ متیل پارابن است. این ماده یک افزودنی غذایی با شماره E219 است که به عنوان نگهدارنده استفاده می شود.
تری هیدروکسی بنزوئیک اسید ممکن است به اسیدهای فنولیک زیر اشاره داشته باشد : اسیدهای O-متیله تری هیدروکسی بنزوئیک هستند : گلیکوزیدها :
آمینوفنازون () (یا آمینوپیرین، آمیدوپیرین، پیرامیدون) یک ماده ضددرد غیرمخدر است. این دارو یک پیرازولون و مشتق فنازون است که همچنین دارای خواص ضدالتهابی و ضد تب است. این دارو در حالی که ارزان و مؤثر است، به ویژه در درمان روماتیسم، خطر جدی عوارض جانبی شدید و گاهی کشنده، از جمله آگرانولوسیتوز را به همراه دارد. در حالی که تولید و استفاده از آن در بسیاری از کشورها از جمله فرانسه، تایلند، هند و ژاپن ممنوع شده است، هنوز هم گاهی در کشورهای در حال توسعه استفاده می شود. آزمایش تنفس با آمینوپیرین نشان دار شده با ۱۳C به عنوان اندازه گیری غیرتهاجمی فعالیت متابولیک سیتوکروم P-450 در تست های عملکرد کبد استفاده شده است. همچنین در اندازه گیری کل آب بدن در سیستم بدن انسان استفاده می شود. تاریخچه. آمینوفنازون نخستین بار توسط فردریش اشتولتز و لودویگ نور در اواخر سده نوزدهم سنتز شد و از سال ۱۸۹۷ به عنوان داروی ضد تب معروف به پیرامیدون توسط هوکست تا جایگزینی نهایی آن توسط پروپیلکول بی خطرتر فروخته شد. کاربرد دیگر. برخی از جاسوسان سازمان اطلاعات نظامی ارتش آلمان نازی در جنگ جهانی دوم از این ترکیب با حل پودر آن در آب و الکل برای ساخ
ت جوهر نامرئی استفاده می کردند. علائم. علائم قرار گرفتن در معرض این ترکیب عبارتند از: آگرانولوسیتوز اغلب رخ می دهد. بلع ممکن است باعث تحریک سیستم عصبی مرکزی، استفراغ، تشنج، سیانوز، وزوز گوش، لکوپنی، آسیب کلیه و کما شود. بلع همچنین ممکن است منجر به حالت تهوع، اختلالات روانی، متهموگلوبینمی، خون شکلاتی رنگ، سرگیجه، درد اپی گاستر، مشکل در شنوایی، نبض نخ و آسیب کبدی شود. سایر علائم گزارش شده از طریق بلع شامل کم خونی همولیتیک، پورفیری و خونریزی شدید دستگاه گوارش است. افسردگی مغز استخوان نیز رخ می دهد. عوارض چشمی نادر شامل نزدیک بینی گذرا حاد است. علائم مزمن عبارتند از: وقتی برای تجزیه گرم می شود، این ترکیب بخارات سمی اکسیدهای نیتروژن منتشر می کند.
آردیچ پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
آثار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
آیوالی پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
دی فنامیزول () (INN؛ نام تجاری Pasalin؛ نام رمز رشدی پیشین AP-14) یک داروی ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAID) و مسکن از گروه پیرازولون مربوط به متامیزول است. دارای خواص مونوآمینرژیک، از جمله مهار مونوآمین اکسیداز، افزایش افزایش سطح دوپامین ناشی از پارژیلین، مهار آزادسازی دوپامین مخطط ناشی از K+، و مهار جذب مجدد دوپامین است.
متامیزول () یا دی پیرون یک مسکن، ضد اسپاسم و تسکین دهنده تب است که اثرات ضد التهابی نیز دارد. معمولاً از راه خوراکی یا انفوزیون داخل وریدی تجویز می شود. اگرچه در برخی کشورها بدون نسخه در دسترس است، اما در برخی دیگر ممنوع است، به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی، از جمله آگرانولوسیتوز. مطالعه ای که توسط یکی از تولیدکنندگان دارو انجام شد نشان داد که خطر آگرانولوسیتوز در هفته اول درمان تنها ۱٫۱ در یک میلیون است، در مقابل ۵٫۹۲ در یک میلیون برای دیکلوفناک. این دارو در خانواده داروهای آمپیرون سولفونات است. این دارو در سال ۱۹۲۲ ثبت اختراع شد و برای اولین بار در آلمان با نام تجاری "Novalgin" از نظر پزشکی استفاده شد. این دارو برای سال های متمادی، قبل از خروج آن به دلیل عوارض جانبی شدید، در اکثر کشورها بدون نسخه در دسترس بود. متامیزول با نام های تجاری گوناگونی به بازار عرضه می شود. کاربرد پزشکی. متامیزول عمدتاً برای درد حین عمل، آسیب حاد، قولنج، درد سرطان، سایر اشکال حاد/مزمن درد و تب بالا که به عوامل دیگر پاسخ نمی دهند استفاده می شود. جمعیت های خاص. استفاده از آن در بارداری ممنوع است، اگرچه مطالعات حیوانی اطمینان بخش است
زیرا آنها کمینه خطر نقص مادرزادی را نشان می دهند. مصرف آن در افراد مسن و کسانی که نارسایی کبد یا کلیه دارند، ممنوع است، اما اگر این گروه از افراد باید تحت درمان قرار گیرند، معمولاً دوز کمتر و احتیاط توصیه می شود. مصرف آن در دوران شیردهی ممنوع است زیرا در شیر مادر ترشح می شود. عوارض نامطلوب. متامیزول پتانسیل سمیت مرتبط با خون (دیسکرازی خونی) دارد، اما نسبت به داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) سمیت کمتری برای کلیه، قلبی عروقی و دستگاه گوارش ایجاد می کند. مانند NSAIDها، می تواند باعث برونکواسپاسم یا آنافیلاکسی شود، به ویژه در مبتلایان به آسم. عوارض جانبی جدی شامل آگرانولوسیتوز، کم خونی آپلاستیک، واکنش های حساسیت مفرط (مانند آنافیلاکسی و اسپاسم برونش)، نکرولیز اپیدرمی سمی و ممکن است حملات حاد پورفیری را تحریک کند، زیرا از نظر شیمیایی با سولفونامیدها مرتبط است. به نظر می رسد خطر نسبی آگرانولوسیتوز با توجه به برآوردهای کشوری در مورد نرخ مذکور بسیار متفاوت است و نظرات در مورد خطر به شدت تقسیم شده است. ژنتیک ممکن است نقش مهمی در حساسیت به متامیزول داشته باشد. پیشنهاد می شود که برخی از جمعیت ها بیشتر از سایرین مس
تعد ابتلا به آگرانولوسیتوز ناشی از متامیزول هستند. به عنوان مثال، به نظر می رسد آگرانولوسیتوز مربوط به متامیزول در جمعیت بریتانیا بیشتر از اسپانیایی ها یک اثر نامطلوب است. بر اساس یک بررسی سیستماتیک از سال ۲۰۱۶، متامیزول به طور قابل توجهی خطر خونریزی دستگاه گوارش فوقانی را با فاکتوری از ۱٫۴ تا ۲٫۷ (خطر نسبی) افزایش داد. موارد منع مصرف. حساسیت قبلی (مانند آگرانولوسیتوز یا آنافیلاکسی) به متامیزول یا هر یک از مواد کمکی (مانند لاکتوز) در آماده سازی مورد استفاده، پورفیری حاد، اختلال در خون سازی (مانند درمان با شیمی درمانی، عوارض جانبی سه گانه بارداری) در نوزادان)، شیردهی، کودکان با وزن کمتر از ۱۶ کیلوگرم، سابقه آسم ناشی از آسپرین و سایر واکنش های حساسیت به مسکن ها
اینک انسان نقاشی دیواری است در کلیسای دهکدهٔ بورخای اسپانیا که در سال ۱۹۳۰ توسط الیاس گارسیا مارتینز خلق شد. در این نقاشی عیسی، کوتاه زمانی پیش از به صلیب کشیده شدن با تاجی از خار نشان داده شده است. شهرت فعلی این نقاشی به ترمیم با حُسن نیت اما ناشیانهٔ آن در سال ۲۰۱۲ بازمی گردد که توسط یک هنرمند آماتور آموزش ندیدهٔ ۸۱ ساله به نام سیسیلیا هیمِنِز انجام شد. کاری که هیمِنِز روی نقاشی انجام داد آن را شبیه به یک میمون کرد و به همین دلیل پس از ترمیم از آن با نام اینک میمون یاد می شود. مارتینز نقاش سرشناسی نبود و ارزش هنری «اینک انسان» هم پیش از ترمیم در حد یک کار هنرجویانه بود. خرابکاری سهوی که هیمنِز انجام داد موجب شد نقاشی فراموش شده یک شبه در سراسر جهان معروف شود. بازتاب خبری این ترمیم آن چنان بود که طی ساعات پس از انتشارش در صدر پرخواننده ترین اخبار سایت هایی هم چون بی بی سی، لوموند و دیلی تلگراف قرار گرفت.
فنوپروفن () یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است. فنوپروفن کلسیم برای تسکین علائم آرتریت روماتوئید، استئوآرتریت و دردهای خفیف تا متوسط استفاده می شود. همچنین برای درمان درد پس از عمل نیز استفاده شده است. فنوپروفن در ایالات متحده آمریکا با نام نالفون به بازار عرضه می شود. فارماکولوژی. این دارو احتمالاً از طریق مهار فعالیت سیکلواکسیژناز (مهارکننده COX-2) و سنتز پروستاگلاندین، التهاب، درد و تب را کاهش می دهد. موارد منع مصرف. سابقه اختلال قابل توجه عملکرد کلیه؛ بیماران مبتلا به حساسیت شناخته شده به هر یک از اجزای محصول؛ بیمارانی که پس از مصرف آسپیرین یا سایر NSAIDها آسم، کهیر یا واکنش های آلرژیک را تجربه کرده اند. درمان درد بعد از عمل در زمینه جراحی بای پس عروق کرونر (CABG). عوارض نامطلوب. در اکتبر ۲۰۲۰، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برچسب دارو را برای همه داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به روزرسانی کرد تا خطر مشکلات کلیوی در نوزادان متولد نشده را که منجر به کاهش مایع آمنیوتیک می شود، توصیف کند. آنها توصیه می کنند از مصرف NSAID در زنان باردار در هفته ۲۰ یا بعد از بارداری خودداری کنند.
موفبوتازون () (یا مونوفنیل بوتازون) دارویی است که برای درد مفاصل و عضلانی به کار می رود. این دارو یک مشتق ۳٬۵-پیرازولیندیون است. این دارو به آلبومین پلاسما متصل می شود و با داروهایی مانند ضد انعقاد کومارین، ایندومتاسین و گلوکوکورتیکوئیدها رقابت می کند.
بوفکساماک () دارویی است که به عنوان یک عامل ضدالتهابی روی پوست و همچنین از راه راست استفاده می شود. نام های تجاری رایج عبارتند از Paraderm و Parfenac. مصرف این دارو در اروپا و استرالیا به دلیل واکنش های آلرژیک ممنوع شد. نشانه ها. پمادها و لوسیون های حاوی بوفکساماک برای درمان اگزمای تحت حاد و مزمن پوست، از جمله اگزمای آتوپیک، و همچنین آفتاب سوختگی و سایر سوختگی های جزئی، و خارش استفاده می شوند. شیاف های حاوی بوفکساماک در ترکیب با بی حس کننده های موضعی برای مقابله با هموروئید استفاده می شوند. فارماکولوژی. تصور می شود که بوفکساماک با مهار آنزیم سیکلواکسیژناز عمل می کند، که آن را به یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی تبدیل می کند. شواهد در مورد مکانیسم عمل کمیاب است. افزون بر این، بوفکساماک به عنوان یک مهارکننده خاص کلاس IIB هیستون داستیلازها (HDAC6 و HDAC10) شناسایی شد. اثرات جانبی. بوفکساماک می تواند باعث درماتیت شدید تماسی شود که تشخیص آن از شرایط اولیه دشوار است. در نتیجه، آژانس دارویی اروپا توصیه کرد در آوریل ۲۰۱۰ مجوز بازاریابی را پس بگیرد.
پنبه لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
داووداوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده است.
رود بزیب (به گرجی: ბზიფი، آبخازی: Бзыҧ) یک رود در گرجستان است که در آبخاز واقع شده است. این رود در گرجستان دارای تنوع زیستی غنی از گیاهان است. در طول ۱۹۰۴–۱۹۱۷ به عنوان مرز میان استان سوخومی امپراتوری روسیه و فرمانداری دریای سیاه قرار داشت.
رشته کوه بزیب (به آبخازی: Агеишьха، گرجی: ბზიფის ქედი) یک رشته کوه در گرجستان است که در آبخاز و دامنه جنوبی رشته کوه قفقاز واقع شده است. رشته کوه بزیب ۳٬۰۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
زندگی جنسی فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی کن کواپیس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایان بیلی، الیزابت بنکس، کارلا گالو، دولی هیل، جیمز لوگرو، تام اورت اسکات، آزورا اسکای، کری واشینگتن، آن هیچ، کوین کوریگان، شرلی نایت و استیون وبر ایفای نقش کرده اند.
بنی هاجر یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. بنی هاجر ۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
المعراض یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. المعراض ۱۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
الخالدیه یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. الخالدیه ۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
اللقطه () یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است.
الکرعانه یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. الکرعانه ۱۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
الحمیله یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. الحمیله ۶٫۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
الغرافه (به عربی: الغرافة) یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. الغرافه ۱۰٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
العامریه یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. العامریه ۳۰٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
ابو سمره یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. ابو سمره ۲۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بوهامور (به عربی: أبو هامور) یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده است. بوهامور ۷٫۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چترباز فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی دیوید مکنزی است. در این فیلم بازیگرانی همچون اشتون کوچر، آن هیچ، مارگاریتا لیویوا، سباستین استن، اشلی جانسون، ریچل بلانچارد، اریک بالفور، هارت بوچنر و ریو کارنی ایفای نقش کرده اند.
ام القهاب یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است.
روضه الفرس یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است. روضه الفرس ۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
رأس مطبخ یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است.
الذخیره یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است. الذخیره ۲۳٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۵۱۱ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناحیه صنعتی الخور یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است. ناحیه صنعتی الخور ۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
الحیضان یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است. الحیضان ۶٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
الغویریه (به عربی: الغویریة) یک شهر در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است. الغویریه ۱۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
العقده یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است. العقده ۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
ام عنیق () یک شهر در قطر است که در شهرداری الخور واقع شده است