Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ری را که با ایران مرتبط بودند، حذف کرده است. این حساب ها با استفاده از هویت های جعلی، محتواهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند روابط اسرائیل و فلسطین، درگیری های سوریه و یمن، و نقش ایالات متحده، عربستان سعودی و روسیه منتشر می کردند. برخی از این محتواها از رسانه های دولتی ایران برداشت شده بودند. در مارس ۲۰۱۹، متا ۲٬۶۳۲ صفحه، گروه و حساب کاربری را که با ایران، روسیه، مقدونیه و کوزوو مرتبط بودند، حذف کرد. از این میان، ۵۱۳ صفحه، گروه و حساب کاربری به ایران مرتبط بودند و در مناطقی مانند مصر، هند، اندونزی، اسرائیل، ایتالیا، قزاقستان و به طور گسترده در خاورمیانه و شمال آفریقا فعالیت می کردند. این حساب ها با استفاده از هویت های جعلی، محتواهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند تحریم های ایران، تنش های هند و پاکستان، درگیری های سوریه و یمن، تروریسم، تنش های اسرائیل و فلسطین، مسائل مذهبی اسلامی، سیاست های هند و بحران ونزوئلا منتشر می کردند. در اکتبر ۲۰۱۹، متا چهار شبکهٔ جداگانه از حساب ها، صفحات و گروه ها را به دلیل رفتار غیراصیل هماهنگ حذف کرد. سه مورد از این شبکه ها از ایران منشأ گرفته بودند و بر مناطقی مانند ایالات متحده، شمال آفریقا
و آمریکای لاتین تمرکز داشتند. این عملیات ها با ایجاد شبکه هایی از حساب ها، دیگران را دربارهٔ هویت و فعالیت های خود گمراه می کردند. در فوریهٔ ۲۰۲۰، متا سه شبکهٔ جداگانه از حساب ها، صفحات و گروه ها را به دلیل رفتار غیراصیل هماهنگ حذف کرد. یکی از این شبکه ها از ایران منشأ گرفته بود و بر ایالات متحده تمرکز داشت. این حساب ها با استفاده از هویت های جعلی، محتواهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند سیاست های عمومی در ایالات متحده، حمایت از فلسطین و درگیری در یمن منتشر می کردند. مالزی. در سال ۲۰۲۲، متا پلتفرمز اعلام کرد که صدها حساب فیس بوک و اینستاگرام را که مستقیماً با پلیس سلطنتی مالزی (RMP) مرتبط بودند، حذف کرده است، زیرا این حساب ها به عنوان بخشی از یک مزرعه ترول برای انتشار تبلیغات و دستکاری گفتمان عمومی درباره پلیس مالزی و دولت استفاده می شدند. متا افزود که چنین اقداماتی برخلاف سیاست آن ها در مورد «رفتار غیراصیل هماهنگ شده» است. نیکاراگوئه. در نوامبر ۲۰۲۱، فیس بوک اعلام کرد که حساب ها، گروه ها و صفحاتی در فیس بوک و اینستاگرام را که با یک مزرعه ترول مرتبط با جبهه آزادی بخش ملی ساندینیستا، حزب حاکم در نیکاراگوئه، فعالیت می
کردند، مسدود کرده است. فیلیپین. فیلیپین به عنوان «بیمار صفر در اپیدمی جهانی اطلاعات نادرست» توصیف شده است. مطالعات درباره مزرعه های ترول این کشور نشان داد که کمپین های سیاسی ماهانه ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار به ترول ها پرداخت می کنند تا حساب های جعلی متعدد در رسانه های اجتماعی تبلیغات سیاسی منتشر کنند و منتقدان را مورد حمله قرار دهند. بر اساس یک مطالعه، کمپین سیاسی رئیس جمهور رودریگو دوترته ۲۰۰,۰۰۰ دلار برای استخدام ترول های آنلاین هزینه کرده است. دوترته اعتراف کرد که برای کمپین سیاسی خود در سال ۲۰۱۶ ترول هایی استخدام کرده بود. از آن زمان، رفتارهای ترولینگ در حمایت از دوترته ردیابی شده است. روسیه. تیپ های وب روسیه، از جمله آژانس تحقیقات اینترنتی، در اواخر دهه ۲۰۱۰ به دلیل مداخله روسیه در انتخابات ایالات متحده ۲۰۱۶ شناخته شدند. آژانس تحقیقات اینترنتی ارتش های ترول را به کار گرفته تا تبلیغات را گسترش دهد، روندهای توییتر را هدایت کرده و ترس و بی اعتمادی را نسبت به نهادهای سیاسی و رسانه ای آمریکا ایجاد کند. ترکیه. حزب عدالت و توسعه، حزب حاکم ترکیه، دارای یک مزرعه ترول است که معمولاً به نام ترول های آک شناخته می شود. اوکر
این. الیگارش ها و سیاستمداران اوکراینی به طور فعال از «کارخانه های ترول» برای اهداف تجاری و سیاسی خود استفاده می کنند. روزنامه نگاران رادیو آزادی اشاره کرده اند که خدمات ترول ها، از جمله، توسط الیگارش هایی مانند رینات آخمتوف و ایگور کولومویسکی به کار گرفته شده است. در پاییز ۲۰۱۹، دو تحقیق روزنامه نگاری گسترده درباره «کارخانه های ترول» در اوکراین منتشر شد. نهادهای غیردولتی. فیس بوک. در سال ۲۰۲۰، در طول همه گیری کووید-۱۹، فیس بوک دریافت که مزرعه های ترول از مقدونیه شمالی و فیلیپین اطلاعات نادرست درباره ویروس کرونا را منتشر می کردند. ناشری که از محتوای این مزرعه ها استفاده می کرد، مسدود شد. در آستانه انتخابات ایالات متحده ۲۰۲۰، مزرعه های ترول اروپای شرقی صفحات محبوبی در فیس بوک اداره می کردند که محتوای مرتبط با مسیحیان و سیاه پوستان در آمریکا را نمایش می دادند. تعداد این صفحات در مجموع بیش از ۱۵۰۰۰ صفحه بود و ماهانه توسط ۱۴۰ میلیون کاربر آمریکایی مشاهده می شدند. این موضوع تا حدی به دلیل نحوه عملکرد الگوریتم و سیاست های فیس بوک بود که به محتوای ویروسی غیراصیل اجازه می داد کپی و منتشر شود و همچنان تعامل کاربران را
افزایش دهد. با وجود تلاش های این شرکت برای حذف چنین محتوایی، تا سپتامبر ۲۰۲۱ برخی از محبوب ترین صفحات همچنان در فیس بوک فعال بودند. آزار جسیکا آرو. روزنامه نگار تحقیقی فنلاندی، جسیکا آرو، با کارگران یک «کارخانه ترول» در سنت پترزبورگ مصاحبه کرد. آرو پس از انتشار گزارش خود مورد آزار آنلاین قرار گرفت. دادگاهی در هلسینکی سه نفر را که آرو را آزار داده بودند، به اتهام افترا و سهل انگاری مجرم شناخت. آرو اظهار کرده است که ترول های آنلاین می توانند تأثیر منفی بر آزادی بیان و دموکراسی داشته باشند. سازمان مجاهدین خلق ایران. در فوریه ۲۰۲۰، "نیویورک تایمز" با ۱۰ عضو پیشین سازمان مجاهدین خلق ایران مصاحبه کرد. آن ها گفتند که اردوگاه این سازمان در آلبانی یک مزرعه ترول دارد که دیدگاه های هواداران سازمان از جمله رودی جولیانی و جان بولتون را ترویج می کند و به دولت ایران حمله می نماید. سازمان مجاهدین ادعا کرد که این اعضای پیشین، جاسوسان دولت ایران هستند. در گزارش «رفتار غیراصیل هماهنگ» که در مارس ۲۰۲۱ منتشر شد، فیسبوک اعلام کرد که صدها حساب کاربری، صفحه و گروه را در پلتفرم های فیسبوک و اینستاگرام حذف کرده است. این حساب ها متعلق
به یک مزرعه ترول در آلبانی بودند که توسط سازمان مجاهدین خلق اداره می شد. در پی این گزارش، شورای ملی مقاومت ایران این ادعاها را رد کرده است. این شورا با انتشار بیانیه ای اعلام کرد هیچ حساب وابسته به این شورا یا متعلق به سازمان مجاهدین خلق ایران حذف نشده است. این شورا همچنین ادعای وجود «مزرعه ترول» وابسته به خود را تکذیب کرد. اطلاعات نادرست حامیان ترامپ. در شهر ولس در مقدونیه شمالی، افراد محلی حداقل ۱۴۰ وب سایت سیاسی مرتبط با ایالات متحده را راه اندازی کردند که از دونالد ترامپ حمایت می کردند. ترنینگ پوینت. در طول انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده ۲۰۲۰ و همه گیری کووید-۱۹، ترنینگ پوینت یواس ای و وابسته آن، ترنینگ پوینت اکشن، به عنوان مزرعه های ترول توصیف شدند، زیرا به محافظه کاران جوان در فینیکس، آریزونا، که برخی از آن ها خردسال و با حمایت والدین بودند، پول پرداخت می کردند تا اطلاعات نادرست درباره یکپارچگی فرآیند انتخابات و تهدید کووید-۱۹ منتشر کنند. این پرداخت ها شامل پاداش هایی برای پست هایی بود که تعامل بیشتری ایجاد می کردند. آن ها از حساب های رسانه های اجتماعی خود یا حساب های جعلی بدون افشای ارتباطشان با ت
رنینگ پوینت استفاده می کردند و توسط ترنینگ پوینت دستور داشتند پیام ها را کمی تغییر دهند و آن ها را به تعداد محدودی بازنشر کنند تا از شناسایی خودکار جلوگیری شود.
احمد بن علی، با نام کامل قُطب الدوله ابوالنصر احمد تغان خان بن علی بن موسی (زادروز و درگذشت روشن نیست) یکی از فرمانروایان خاندان قراخانی بود که در سال های ۹۹۸ تا ۱۰۱۷ میلادی بر بخش بزرگی از این فرمانروایی ، پادشاهی کرد. او از نوادگان ستوق بغرا خان بود (تبار: احمد پسر علی پسر موسی پسر ستوق). در کشمکش های کشوردارانه بر سر تخت، احمد بن علی توانست بر برادر کوچکتر خود نصر ایلک خان پیروز شود. پس از مرگ نصر پیرامون سال ۱۰۱۲/۱۰۱۳ میلادی، احمد همه قدرت را در دست گرفت و فرارود را نیز به چنگ آورد. پایتخت نه شهر بلخ که بلاساغون بود که در کنار رود چو جای داشت. پس از درگذشت احمد، برادرش منصور بن علی با فرنام محمد ارسلان به تخت رسید. پیرامون تاشکند و اسپیجاب (سایرام) سکه هایی یافت شده اند که نام احمد بن علی بر آن ها دیده می شود. برخی از این سکه ها پیش از سال ۱۰۱۲/۱۰۱۳ ضرب شده اند و برخی نیز مال پس از آن تاریخ اند که در سرزمین های ماوراءالنهر و فرغانه یافت شده اند.
حنوت تاوی (؛ زنده و فعال در حوالی سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد) کاهنه مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان بیست و یکم مصر بود و مومیایی اش را یکی از انواع «مومیایی های کوکائینی» می دانند. پیشینه. اطلاعات کمی در مورد زندگی او وجود دارد. او در معبد آمون در تِبِس یک کاهنه و خواننده بود و پس از مرگش جسدش را مومیایی کردند و در قبرستان دیر البحری دفن کردند. پس از کشف مقبره او، مومیایی او به مالکیت پادشاه باواریا (احتمالاً لودویگ یکم، پادشاه بایرن) درآمد، که بعداً آن را به «مجموعه دولتی هنر مصر» در مونیخ اهدا کرد که هنوز هم در آنجا قرار دارد (ÄS 57). تابوت او که زمانی در موزه ملی باستان شناسی قرار داشت، امروزه در مونیخ است. فرضیهٔ تماس با قاره آمریکا. در سال ۱۹۹۲، سم شناس آلمانی، سوتلانا بالابانوا، ردهایی از کوکائین، حشیش و نیکوتین را در موی «حنوت تاوی» و همچنین موی چند مومیایی دیگر در موزه کشف کرد. این کشف از آن جهت قابل توجه است که در آن زمان تنها منبع شناخته شده برای کوکائین و نیکوتین، گیاهان کوکا و تنباکو بودند که بومی قارهٔ آمریکا محسوب می شدند و تصور می شد تا پیش از سفر کلمب به آمریکا، به آفریقا نرسیده بودند.&lt;br&gt;
این نتایج توسط نظریه پردازان و حامیان فرضیهٔ تماس های میان مردم دوران پیشاکلمبی و مصریان باستان به عنوان مدرکی برای ادعاهایشان تفسیر شد. این یافته ها بحث برانگیز هستند، زیرا با اینکه پژوهشگران دیگری نیز وجود کوکائین و نیکوتین را در مومیایی های مصری گزارش کرده اند، اما دو آزمایش پیاپی روی گروه های دیگر از مومیایی ها و بقایای انسانی، نتایج بالابانوا را به طور کامل بازتولید نکردند، و در برخی موارد فقط نتایجی مثبت برای نیکوتین مشاهده شد. حتی با فرض صحت وجود کوکائین بر روی مومیایی ها، ممکن است این اثرات ناشی از آلودگی (محیط) پس از کشف مومیایی ها بوده باشد. همین استدلال در مورد نیکوتین نیز مطرح است، اما علاوه بر این، گیاهان مختلفی به جز تنباکو وجود دارند که دارای نیکوتین هستند، و دو مورد از آن ها، «ویتانیا سومنیفرا» (Withania somnifera) و «آپیوم گراولئنس» (Apium graveolens)، توسط مصریان باستان شناخته شده و استفاده می شده اند. «دیوید جی. کانسل» یادآور می شود که «پایگاه داده فیتوشیمیایی و قوم گیاه شناسی دوک» ۲۳ گیاه دارای نیکوتین (به جز تنباکو) را فهرست کرده است. از میان آن ها، دو گیاه مذکور توسط مصریان شناخته شده ب
ودند، که در این میان «اپیوم گراولئنس» یا همان کرفس، احتمالاً بیشتر به عنوان خوراک استفاده می شده است. منابع نیکوتین به جز تنباکو و همچنین منابع احتمالی کوکائین در دنیای قدیم، توسط زیست شناس بریتانیایی، «دانکن ادلین»، مورد بحث قرار گرفته اند.
گاوت سشن کاهنهٔ مصر باستان و خواننده ای برای مونت در دوران دودمان بیست و یکم مصر بود. پدر او منخپررع، کاهن اعظم آمون بود. مادرش شاهدخت ایست ام خب، دختر فرعون پسوسنس یکم بود. دو تن از برادران او، پینجم دوم و سمندس دوم کاهنان اعظم آمون شدند. گاوت سشن با ثانفر، چهارمین و بعداً سومین پیامبر آمون ازدواج کرد. آنها دو پسر داشتند، پینجم، بعدها پیامبر چهارم، و منخپررع، پیامبر سوم آمون. او در باب الجسس، جایی که بیشتر اعضای خانواده اش در آنجا دفن شده بودند، به خاک سپرده شد. تابوت و پاپیروس تشییع جنازه او اکنون در موزه مصر در قاهره است. پاپیروس یک کپی مصور زیبا از کتاب مردگان است که تغییرات متون تشییع جنازه را در طول سلسله ۲۱ نشان می دهد، زمانی که فرقه مهرپرستی و کیش ازیریس به تدریج ادغام شدند. یکی از نمونه های آن را می توان در سه طلسم مشاهده کرد که در اصل رع (همان طور که از نسخه های سلسله هجدهم از متن پیداست) ذکر شده است، اما در اینجا از ازیریس نام می برند. سرود دیگری که در اصل متعلق به ازیریس بود، با مولفه های مهرپرستی و خورشید غنا یافته است.
حنوت تاوی سی () شاهدخت و کاهنه مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان بیست و یکم مصر بود زندگی نامه. حنوت تاوی احتمالاً دختر کاهن اعظم آمون در تِبِس منخپررع و «ایست ام خب سی»، خود دختر فرعون پسوسنس یکم بود. او احتمالاً با برادرش سمندس دوم که پس از مرگ پدرش کشیش اعظم آمون شد، ازدواج کرد. این زن و شوهر حداقل یک دختر به نام «ایست ام خب ئی» داشتند. او دارای عناوین بسیاری مانند آوازخوان آمون، معشوقه دربار، رئیس حریم آمون، فلوتیست موت، مادر خدای خونس است. حنوت تاوی به سنین پیری (در آن دوران) رسید و در حدود ۷۰ سالگی درگذشت و در قبرستان دیر البحری در نزدیکی معبد حتشپسوت به خاک سپرده شد. مقبره او (MMA 60) در دوران باستان غارت شد و در سال های ۲۴–۱۹۲۳ توسط یک گروه کاوش گر به رهبری هربرت ای. وینلاک دوباره کشف شد. جواهرات آن مدت ها قبل به سرقت رفته بود، اما مومیایی، تابوت ها و بخشی از تجهیزات تشییع جنازه به موزه هنر متروپولیتن منتقل و امروزه در آنجا به نمایش گذاشته شده است. بعدها، مقداری از تابوت حنوت تاوی به موزه هنرهای زیبا (Acc. no. 54.639-40) اهدا شد. به گفته کنت اندرسون کیچن، کسی که از او به عنوان ذینفع در فرمانی که بر ر
وی ستون دهم محوطه آمون-رع را در کرناک حک شده و در سال های ۵، ۶ و ۸ پادشاهی گمنام - احتمالاً سی آمون - در زمان موفقیت کاهن اعظم سمندس دوم، صادر شد، احتمالاً همان حنوت تاوی است. کتیبه ها هیچ عنوانی را ذکر نکرده اند، اما از آنها مشخص می شود که حنوت تاوی و دخترش ایست ام خب دارایی مردی به نام سمندس را به ارث برده اند که احتمالاً شوهر برکنارشدهٔ سابق (سمندس دوم) است.
کاروماما اِی () که با نام کاروماعت نیز شناخته می شود، ملکه همسر مصر باستان بود. او را فقط از سنگ یادبود پاسنحور می شناسیم که مطابق مفاد آن، همسر فرعون شوشنق یکم و مادر فرعون اوسورکن یکم بود.
پنرشنس () یا پنرشناس ملکه همسر دوم فرعون شوشنق یکم در دوران حکومت دودمان بیست و دوم در مصر باستان بود. وی دختر یکی از رهبران ناشناخته لیبی باستان بود احتمالاً نام او به معنای «شادی ما (مرتبط) با او» است. پنرشنس شاهزاده «نیملوت ب» را به دنیا آورد که بعداً توسط پدرش به «فرماندهی تمام پیاده نظام در هراکلئوپولیس مگنا» منصوب شد. پنرشنس از روی تعدادی از اسناد و اشیاء به جا مانده شناخته شده است، به ویژه با مجسمه پسرش با منشأ ناشناخته که اکنون در موزه تاریخ هنر وین (ÄS 5791) نگهداری می شود.
هیشپ رتپ یکم (به خط ایلامی: 𒄭𒅖�𒊏�𒁾) از پادشاهان خاندان دوم اوان بود که در حدود سده های ۲۵ تا ۲۳ پیش از میلاد حکومت می کرد. او یکی از فرمانروایان کمترشناخته شدهٔ تمدن ایلام است که در منطقهٔ اوان (در جنوب غربی ایران امروزی) فرمانروایی داشت. دوران حکومت. هیشپ رتپ یکم احتمالاً پس از اوکو تنهیش به قدرت رسید و در دورانی حکومت کرد که پادشاهی اوان هنوز تحت تأثیر همسایگان میان رودانی مانند اکد بود. برخی از کتیبه های به جامانده از این دوره نشان می دهد که او در تقویت ساختارهای سیاسی و نظامی اوان نقش داشته است. منابع تاریخی. اطلاعات دربارهٔ هیشپ رتپ یکم عمدتاً از کتیبه های ایلامی و منابع میان رودانی مانند متون اکدی به دست آمده است. نام او در برخی فهرست های پادشاهی ایلام ذکر شده، اما جزئیات دقیقی از اقداماتش موجود نیست.
امه سینی (به خط ایلامی: 𒂼𒋛𒉌) از پادشاهان خاندان دوم اوان بود که در نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد حکمرانی می کرد. اطلاعات دربارهٔ این پادشاه بسیار محدود است و نام او主要通过 از طریق کتیبه های ایلامی و منابع میان رودانی شناخته شده است. دوران حکومت. بر اساس شواهد باستان شناسی، امه سینی احتمالاً در دورانی حکومت می کرد که پادشاهی اوان تحت فشار فزاینده ای از سوی امپراتوری اکد قرار داشت. برخی محققان مانند دنیل تی. پاتس اشاره کرده اند که این دوره مصادف با تلاش های اوان برای حفظ استقلال خود در برابر توسعه طلبی های سارگون اکدی و جانشینان او بود.. شواهد تاریخی. نام امه سینی در برخی فهرست های پادشاهی ایلام ذکر شده است، اما هیچ کتیبه ای از دوران حکومت او به طور قطعی شناسایی نشده است. با این حال، فرانسوا والا اشاره می کند که برخی مهرهای استوانه ای یافت شده در شوش ممکن است به دوره او تعلق داشته باشند.
امه سینی (به خط ایلامی: 𒂼𒋛𒉌) از پادشاهان خاندان دوم اوان بود که در نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد حکمرانی می کرد. اطلاعات دربارهٔ این پادشاه بسیار محدود است و نام او主要通过 از طریق کتیبه های ایلامی و منابع میان رودانی شناخته شده است. دوران حکومت. بر اساس شواهد باستان شناسی، امه سینی احتمالاً در دورانی حکومت می کرد که پادشاهی اوان تحت فشار فزاینده ای از سوی امپراتوری اکد قرار داشت. برخی محققان مانند دنیل تی. پاتس اشاره کرده اند که این دوره مصادف با تلاش های اوان برای حفظ استقلال خود در برابر توسعه طلبی های سارگون اکدی و جانشینان او بود. شواهد تاریخی. نام امه سینی در برخی فهرست های پادشاهی ایلام ذکر شده است، اما هیچ کتیبه ای از دوران حکومت او به طور قطعی شناسایی نشده است. با این حال، فرانسوا والا اشاره می کند که برخی مهرهای استوانه ای یافت شده در شوش ممکن است به دوره او تعلق داشته باشند.
گالوس یک مجسمهٔ برنزی به ارتفاع ۲٫۴ متر (۸ فوت) اثر "روبین آینن" است که در "قلعهٔ تینتاجل" قرار دارد؛ دژی قرون وسطایی واقع در شبه جزیرهٔ تینتاجل، در مجاورت روستای تینتاجل، در شمال کورن وال، بریتانیا. این مجسمه، پیکره ای شبح گونه از یک مرد تاج دار را به تصویر می کشد که شمشیری در دست دارد. در میان مردم، این اثر با عنوان "«مجسمهٔ شاه آرتور»" شناخته می شود، اما نهاد مالک این سایت، یعنی میراث انگلستان، اعلام کرده که این اثر نمایانگر یک شخصیت خاص نیست، بلکه بازتابی از تاریخ کلی این مکان است که به احتمال زیاد در گذشته، اقامتگاه تابستانی پادشاهان "دومنونیا" بوده است. پیش زمینه. قلعهٔ تینتاجل در ساحل شمالی کورن وال واقع شده و توسط نهاد میراث انگلستان اداره می شود. نوشته های جفری مانموث در قرن دوازدهم، این قلعه را با افسانه های شاه آرتور مرتبط دانستند و آن را خانهٔ مادر آرتور، یعنی "ایگرین"، معرفی کردند. خود قلعه در دههٔ ۱۲۳۰ توسط ریچارد، نخستین ارل کورنوال ساخته شد؛ او که از این پیوند با آرتور الهام گرفته بود، قلعه را به گونه ای طراحی کرد که کهن تر به نظر برسد. این مکان در دوران ویکتوریایی نیز گسترش یافت. مجسمه. گالوس
به سفارش میراث انگلستان و به دست هنرمند مجسمه ساز "روبین آینن" ساخته شد. طراحی، ساخت و ریخته گری این اثر شش ماه به طول انجامید. گالوس، پیکره ای به ارتفاع ۲٫۴ متر را به نمایش می گذارد که شنلی بر تن دارد، تاجی بر سر نهاده و شمشیری در دست گرفته است. این مجسمه در قلعهٔ تینتاجل به صورت ناقص و نیمه شفاف اجرا شده؛ به گونه ای که فضاهایی باز در آن تعبیه شده اند و از میان آن ها می توان چشم انداز اطراف را دید، که به مجسمه حالتی خیال انگیز و شبح گون می بخشد. این مجسمه به یکی از جاذبه های محبوب این سایت بدل شده است. گرچه در میان مردم، گالوس با عنوان «مجسمهٔ شاه آرتور» شناخته می شود، اما میراث انگلستان تأکید دارد که این اثر نمایندهٔ یک شخص خاص نیست و از دو عنصر الهام گرفته: نخست، افسانهٔ شاه آرتور؛ و دوم، استفادهٔ تاریخی از این مکان به عنوان اقامتگاه تابستانی برای پادشاهان دولت نیمه رومیِ "دومنونیا". آنان ترجیح می دهند که بینندگان برداشت شخصی خودشان را از اثر داشته باشند و باور دارند که این پیکره می تواند چیزی فراتر از یک انسان را نمایندگی کند. واژهٔ «گالوس» در زبان کورنی به معنای «قدرت» است. موقعیت و نصب اثر. این مجسمه ب
ر فراز صخره هایی در سمت ساحل اقیانوس اطلس، در محدودهٔ قلعه نصب شده است. این محل تنها از طریق صدها پله از خشکی قابل دسترسی است و مجسمه با کمک بالگرد در جای خود قرار گرفت. گالوس در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۶، پیش از تعطیلات روز مه، رونمایی شد. این مجسمه بخشی از تجربهٔ جدید بازدیدکنندگان از سوی میراث انگلستان در سایت قلعه بود. پیش از آن، یک نقش برجستهٔ سنگی از مرلین -جادوگر افسانه ای- در این محل ایجاد شده بود که از سوی ملی گرایان و تاریخ دانان کورن والی به خاطر «» تاریخ این منطقه مورد انتقاد قرار گرفته بود. مجسمهٔ گالوس هم واکنش های مشابهی را برانگیخت. این پروژه همچنین شامل نصب یک قطب نما از جنس سنگ بود که جهت مکان های دیگری از جزایر بریتانیا را نشان می داد که با افسانه های آرتوری مرتبط اند. همچنین در باغ قلعه، سنگ فرش هایی طراحی شده بود که داستان عشق تراژیک تریستان و ایزولت را بازگو می کردند. افزون بر این، چندین تابلوی اطلاع رسان نصب شد که تاریخچهٔ قلعه را روایت می کردند. مواد استفاده شده در این توسعهٔ جدید – شامل برنز، سنگ اسلیت «دِلابول» و دیگر انواع سنگ – از تاریخ صنعتی تینتاجل الهام گرفته اند.
حنوت تاوی بی که نامش در زبان مصر باستان به معنی «بانوی دو سرزمین» است، شاهدختی از دودمان بیست و یکم مصر است. پدرش پینجم یکم، کاهن اعظم آمون و حکمران دفاکتوی مصر سفلا و مادر دوات حتحور-حنوت تاوی دختر رامسس یازدهم بود. تصویر او به همراه پدر و دو خواهرش ماعت کارع موتمحت و موت نجمت در معبد اقصر کشیده شده است. وی خنیاگر آمون و فلوت تواز موت بود و به همراه سایر اعضای خانواده اش در مقبرهٔ ام ام ای ۶۰ در دیر البحری دفن شده است.
بازار سنت ژوزپ لا بوکریا ( ) () که به طور خلاصه با نام لا بوکریا () شناخته می شود، یک بازار عمومی در منطقهٔ سویتاد بیا در شهر بارسلون، پایتخت منطقه خودمختار کاتالونیا در پادشاهی اسپانیا است. ورودی اصلی این بازار در خیابان مشهور لا رامبلا قرار دارد. لا بوکریا با بیش از ۳۰۰ غرفه، انواع گسترده ای از محصولات غذایی شامل میوه و سبزیجات تازه، ماهی و غذاهای دریایی، گوشت و کالباس، خشکبار، شیرینی و محصولات محلی و بین المللی را عرضه می کند.
در ۵ اوت ۱۹۹۳، شش کوهنورد قزاقستانی در رشته کوه خمار-دابان در شرایط نامشخص جان باختند. این رویداد به رخداد گذرگاه دیتلوف تشبیه شده و نام آن را «گذرگاه دیاتلوف بوریاتیا» نهادند. شش کوهنوردی که در این حادثه جان باختند، اعضای یک گروه پیاده روی هفت نفره به رهبری لیودمیلا کوروینا بودند. والنتینا اوتوچنکو تنها بازمانده این گروه بود. با وجود دریافت گزارش از طرف پلیس، هیچ بازرسی رسمی تا ۲۴ اوت انجام نشد. دو روز طول کشید تا هلیکوپترها بقایای اجساد را پیدا کنند، زیرا اوتوچنکو که در حالت بهت به سر می برد هنوز نتوانسته بود روایت خود را از آنچه اتفاق افتاده بازگو کند. بر اساس گزارش کالبد شکافی که بعداً انجام شد، همه قربانیان به جز کورووینا که بر اثر سکته قلبی جان خود را از دست داده بود، بر اثر هیپوترمی جان باختند. پیش زمینه. خمار-دابان، رشته کوهی در جنوب سیبری، در جمهوری بوریاتیا، روسیه، یک مکان محبوب برای پیاده روی گردشگران بود. در تابستان ۱۹۹۳، لیودمیلا کوروینا از باشگاه توریستی پتروپول «آزیموت»، که یک مربی باتجربه طبیعت گردی و یک استاد ورزش پیاده روی بود، گردشی چند روزه در کوه های خمار-دابان را برنامه ریزی کرد. شش تن ا
ز شاگردانش به او پیوستند: الکساندر «ساچا» کریسین، تاتیانا فیلیپنکو، دنیس شواچکین، والنتینا «والیا» اوتوچنکو، ویکتوریا زالسووا و تیمور باپانوف. کوروینا قبلاً تجربه پیاده روی در منطقه خمار-دابان را داشت و دانش آموزان برای این سفر با او تمرین کردند. سفر. گروه هفت نفره کوهنوردان به رهبری کوروینا در اوت ۱۹۹۳ با قطار به ایرکوتسک رسیدند. از تاریخ ۲ اوت ۱۹۹۳، سفر آنها از روستای مورینو، در امتداد رودخانه لانگوتای، از طریق گذرگاه لانگوتای، در امتداد رودخانه بارون-یونکاتسوک آعاز شد، بالا رفتن از کوه خانولو و در امتداد خط الراس آن انجام شد و به فلات حوضه رودخانه های آنیگتا و بایگا ختم شد. قرار بود گروه کوروینا در ۵ اوت با دخترش تلاقی کنند. دختر وی ناتالیا رهبر گروهی چهار نفره از کوهنوردان در آن منطقه بود. معلوم شد که دو روز اول پیاده روی بهتر از آنچه که گروه برنامه ریزی کرده بود، پیش رفته و آنها زمان خوبی را تا قله Retranslyator سپری کردند، با این حال، در ۴ اوت، زمانی که شروع به فرود می کردند، با یک طوفان باران غیرمنتظره مواجه شدند. کوروینا تصمیم گرفت در مکانی امن کمپ بزند، در حالی که گروه در تلاش خود برای ایجاد آتش در آ
ن شب طوفانی ناکام ماند. آنها موفق شدند صبح روز بعد آتشی برپا کنند و قبل از ادامه مسیر با هم صبحانه خوردند. حادثه. به گفته والنتینا اوتوچنکو، تنها بازمانده، کریسین که در پشت دیگر اعضای گروه حرکت می کرد، در حین پایین آمدن از کوه، در ارتفاع ۲۳۹۶ متری (۷۸۶۱ فوت) شروع به فریاد زدن کرد. از چشم و گوشش خون می آمد و از دهانش کف خارج می شد. پس دویدن مسافتی در میان اعضای گروه با تشنج روی زمین افتاد و بعد بی حرکت ماند. کوروینا به سمت او دوید و سعی کرد او را به هوش بیاورد. لحظه ای بعد، او با همان علائم کریسین جیغ زنان تشنج کرد و سپس در کنار کریسین بی حرکت بر زمین افتاد. فیلیپنکو که دوان دوان ابتدا به کوروینا رسید، نفر بعدی بود که به زمین افتاد و طوری گلوی خودش را گرفت که انگار نمی توانست نفس بکشد. او به سمت صخره ای نزدیک خزید و سرش را به آن تکیه داد تا اینکه بی حرکت شد. زالسوا و باپانوف شروع به دویدن کردند و در حین دویدن، به زمین افتادند و با پرتاب خون از دهان و پنجه زدن به گلوی خود، لباس هایشان را پاره کردند و بی حرکت شدند. اوتوچنکو و شواچکین با عجله شروع به فرار کردند، اما اندکی پس از آن شواچکین نیز دچار تشنج شد. اوتوچن
کو از کوه پایین دوید و در محلی دورتر برای شب چادرش را زیر پوشش درختان برپا کرد و به خواب رفت. روز بعد، او به محل مرگ دوستانش بازگشت تا وسایل مورد نیازش را از اطراف بدن بیجان آنها بیابد. به مدت چهار روز، او به امید اینکه کسی او را پیدا کند، خطوط برق را در پایین کوه دنبال می کرد. سپس به رودخانه ای رسید و مسیرش را در امتداد آن ادامه داد. در ۹ آگوست، او توسط گروهی از قایق رانان اوکراینی پیدا شد و او را به نزدیک ترین ایستگاه پلیس بردند و در آنجا در مورد او که بهت زده و ساکت بود پرونده تشکیل شد. امداد و نجات. اوتوچنکو چندین روز صحبت نکرد. جستجوی رسمی در ۲۴ اوت به رهبری یوری گولیوس انجام شد. از آنجایی که اوتوچنکو هنوز نتوانسته بود روایت خود را از وقایع بازگو کند، یافتن اجساد با استفاده از هلیکوپتر دو روز طول کشید. مشخص شد که بدن کوهنوردان تا حدی برهنه شده است. همه کوهنوردان مرده علائمی از کبودی و سیروز ریه داشتند. کالبد شکافی، که در اولاناوده انجام شد، به این نتیجه رسید که کریسین، فیلیپنکو، باپانوف، زالسووا و شواچکین بر اثر هیپوترمی درگذشتند و کوروینا دچار حمله قلبی شده. کمبود پروتئین به دلیل سوءتغذیه به عنوان یکی ا
ز عوامل مؤثر در مرگ آنها ذکر شد. نظریه ها. نظریه های متعددی برای توضیح علت مرگ کوهنوردان ارائه شده است. امدادگران والری تاتارنیکوف و ولادیمیر زینوف که در عملیات جستجو برای یافتن اجساد شرکت داشتند، ادعا کردند که امکان ندارد کوهنوردان از سرما مرده باشند. زینوف پیشنهاد کرد که آنها ممکن است بر اثر بیماری ارتفاع مرده باشند. ولادیمیر برزنکوف و عضو عملیات جستجو نیکلای فدرالوروف نیز معتقد بودند که کوهنوردان به دلیل امواج زیر صوت دیوانه شدند. یوری گولیوس، رهبر عملیات جستجو، مرگ آنها را ناشی از سهل انگاری کورووینا دانست و مدعی شد که دانش آموزانش را در طول کوه پیمایی گرسنگی داده و همین باعث کمبود ویتامین در آنها شده است. اوتوچنکو در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۸ که توسط کومسومولسکایا پراودا انجام شد، این نظریه را که ممکن است کوروینا مسئول این مرگ ها بوده باشد، رد کرد. او معتقد است که علت مرگ کوهنوردان ادم ریوی بوده است. سرما زدگی. توضیح اول پیشنهاد می کند که کوهنوردان دقیقاً مطابق گزارش کالبد شکافی جان خود را از دست دادند، با تسلیم شدن به هیپوترمی پس از عدم موفقیت در برپا کردن آتش در پناهگاه شبانه. در هیپوترمی شدید، ممکن است تو