Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویژن این وایت اولین کتاب از مجموعه چهارگانه رمان های عاشقانه عروسی است که توسط نورا رابرتز نوشته شده است. این کتاب دو هفته در صدر فهرست پرفروش ترین کتاب های "نیویورک تایمز" قرار داشت و به رتبه ۳ در فهرست پرفروش های "یواس ای تودی" رسید، این اولین باری بود که یکی از کتاب های رابرتز در قالب جلد شومیز تجاری به پرفروش ترین کتاب تبدیل می شد. یک بازی کامپیوتری غیررسمی قابل دانلود بر اساس این کتاب در سال ۲۰۱۰ توسط آی-پلی معرفی شد. رابرتز در طول سی سال فعالیت خود، نزدیک به ۲۰۰ رمان منتشر کرد. «"ویژن این وایت"» یکی از ده رمان رابرتز بود که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، شامل پنج اثر جدید و پنج تجدید چاپ. هنگامی که در ۲۸ آوریل ۲۰۰۹ منتشر شد، جلد آن از لوگوی ویژه ای برای متمایز کردن آثار جدید او از آثار گذشته اش رونمایی کرد. این رمان بازگشت رابرتز به رمانتیک معاصر را رقم زد. مجموعه جدید حول محور یک شرکت برنامه ریزی عروسی می چرخد که توسط چهار دوست دوران کودکی اداره می شود. این داستان اول، رابطه در حال رشد بین عکاس عروسی، مک کنزی «مک» الیوت و استاد انگلیسی، کارتر مگوایر را به تصویر می کشد. مانند چندین رمان دیگر رابرتز، «رؤیای سفید»
بررسی می کند که چگونه یک قهرمان اصلی بین یک حرفه موفق و یک محیط خانوادگی ناکارآمد تعادل برقرار می کند. اگرچه قهرمان، نمایشی نسبتاً معمولی از الگوی اولیه رمان عاشقانه استاد است، اما این رمان کمی برای یک عاشقانه غیرمعمول است زیرا قهرمان باید قهرمان زن را متقاعد کند که به عشق فرصت دهد. پیشینه. نورا رابرتز نویسنده ای پرکار در زمینه رمان های عاشقانه و تعلیق های آینده نگر است. از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۸، تقریباً ۲۰۰ رمان از او منتشر شد. او به طور میانگین هر ۴۵ روز یک کتاب را به پایان می رساند. او رمان ها را از قبل طرح ریزی نمی کند یا بیوگرافی شخصیت ها را نمی سازد، بلکه ترجیح می دهد طرح داستان را در حین نوشتن توسعه دهد. طبق گزارش پابلیشرز ویکلی، سه رمان از ده رمان پرفروش بازار انبوه کتاب های جلد شومیز در سال ۲۰۰۸، رمان های رابرتز بودند. آثار جدید او عمدتاً بر رمان های عاشقانه فراطبیعی و فانتزی تمرکز داشتند. در سال ۲۰۰۹، رابرتز با رمان «"ویژن این وایت"» به زیرژانر رمان عاشقانه معاصر سنتی بازگشت. این رمان اولین قسمت از مجموعه چهارگانه «عروس» او بود که شامل «بد آو روزز»، «لذت بردن از لحظه» و «تا ابد خوشبخت» نیز می شد. هر رما
ن در این مجموعه بر داستان عاشقانه یکی از بنیانگذاران «پیمان»، یک شرکت برنامه ریزی عروسی خیالی، تمرکز دارد. «"ویژن این وایت"» در ۲۸ آوریل ۲۰۰۹ توسط انتشارات برکلی بوکس منتشر شد. این رمان یکی از ده کتاب رابرتز بود که در آن سال منتشر شد. پنج اثر منتشر شده، تجدید چاپ کتاب های جلد شومیز بودند که قبلاً منتشر شده بودند. سه اثر جدید جلد سخت بودند، از جمله دو اثر که با نام مستعار جی.دی. راب منتشر شدند. «"ویژن این وایت"» و دنباله آن «بد آو روزز»، در جلد شومیز تجاری منتشر شدند. برای کمک به خوانندگان در تشخیص آثار جدید از تجدید چاپ ها، جلد دو کتاب جلد شومیز تجاری شامل مدالیونی با حروف اول نام NR بود. برای کمک به خوانندگان در تمایز نسخه های جدید از چاپ های مجدد، جلد دو جلد شومیز تجاری شامل یک مدال با حروف اول NR بود. خلاصه داستان. این رمان به رابطه عکاس، مک کنزی «مک» الیوت، و معلم انگلیسی، کارتر مگوایر، می پردازد. مک و دوستان دوران کودکی اش، پارکر، اما و لورل، بنیانگذاران «پیمان»، یک شرکت برنامه ریزی عروسی خیالی در کانکتیکات هستند. کارتر در حالی که خواهرش را در یک جلسه برنامه ریزی در «پیمان» همراهی می کند، آشنایی خود را ب
ا مک تجدید می کند و اعتراف می کند که از دوران دبیرستان عاشق او بوده است. مک از صداقت و صمیمیت او مجذوب می شود و تصمیم می گیرد یک رابطه غیررسمی با او آغاز کند. مک پس از دیدن ازدواج های ناموفق متعدد والدینش، به ایده تعهد اعتماد ندارد. عزم او برای اجتناب از صمیمیت عاطفی، با مبارزه با تاکتیک های مداوم دستکاری عاطفی مادرش تقویت می شود. رابطه آنها به آرامی در طول کتاب پیشرفت می کند. هر شخصیت اصلی از حلقه بزرگ دوستان و خانواده خود توصیه های زیادی دریافت می کند. مک با حمایت دوستان و کارتر، شجاعت ایستادگی در برابر مادرش را پیدا می کند. در پایان رمان، او متوجه می شود که مجبور نیست اشتباهات والدینش را تکرار کند و تصمیم می گیرد عشق خود به کارتر را بپذیرد. تحلیل. چهار رمان مجموعه «عروس» بر خواهری تأکید زیادی دارند. قهرمانان کتاب ها در دوران کودکی با هم پیوند خوردند و با انتخاب خود، خواهر شده اند. آنها در طول مجموعه، از ناهنجاری های یکدیگر حمایت و پذیرش متقابل می کنند. قهرمانان که بر شغل خود متمرکز هستند، زمان کمی برای روابط خارج از گروه خود دارند و برای آسایش، کمک و سرگرمی به شدت به یکدیگر وابسته هستند. موضوع مشابهی در چن
دین اثر دیگر رابرتز دیده می شود. مجموعه «در مرگ» او، که با نام جی.دی. راب نوشته شده است، قهرمانی دارد که خانواده ای را از دوستان و همکاران زن خود ایجاد کرده است. به گفته منتقد بتسی پریولو، قهرمان "بینایی در وایت" نمایشی معمولی از یکی از هشت الگوی کهن الگوی یک قهرمان عاشقانه است: پروفسور. چندین صحنه در رمان نشان می دهد که او در حال تدریس به دانش آموزان یا در کنفرانس های اولیا و مربیان است. مانند بسیاری از قهرمانان عاشقانه روشنفکر، کارتر یک «مرد خوب هوشیار» است و قهرمان در درجه اول به خاطر ذهنش جذب او می شود. با این حال در یک پیچ غیرمعمول برای یک رمان عاشقانه، قهرمان شخصیتی است که آماده تعهد است اما باید به قهرمان زن کمک کند تا بر ترس های خود غلبه کند. پس از دیدن مادرش که از چهار شوهرش طلاق می گیرد و دوست پسرهای بی شماری را کنار می گذارد، مک ترجیح می دهد از صمیمیت عاطفی اجتناب کند تا اینکه رابطه را به خطر بیندازد. کارتر اطمینان می دهد که رابطه آنها بر پایه ای محکم ساخته شده است. منتقد مری الن اسنودگراس، «"ویژن این وایت"» را داستان زن نوین می نامد، با قهرمانی قوی که به دستاوردهای شغلی قابل توجه خود بسیار افتخار
می کند. رابرتز از انتخاب های قهرمان در نحوه ژست گرفتن یا برجسته کردن مشتریان عکاسی خود به عنوان راه هایی مشخص برای تجلیل از تک همسری و «دیدگاه های نامتعارف زنانه» استفاده می کند. در یک صحنه، مک یک زن باردار را متقاعد می کند که علیرغم احساس ناخوشایند، برهنه ژست بگیرد. از طریق عکس های حاصل، مشتری به این باور می رسد که واقعاً زیبا است. در یک اشاره دیگر به کلیشه های سنتی، مک از یک عروس و داماد در حال ژست گرفتن روی اسب عکس می گیرد، که استعاره ای از شوالیه ای است که برای نجات شاهزاده خانم می آید—اما این زوج برابر هستند. رابرتز تضاد بین شایستگی مک در امور تجاری و مشکلات او در برخورد با یک خانواده بسیار ناکارآمد را نشان می دهد، موضوعی که رابرتز قبلاً در مجموعه خلیج چساپیک (جریان های فزاینده، امواج دریا و بندر داخلی) و مجموعه کالون استفاده کرده بود. در «"ویژن این وایت"»، مشکلات خانوادگی ناشی از مادر قهرمان است که اساساً ترکیبی از مادران در «ماه کارولینا» و «تقدیر» است. رابرتز نشان می دهد که در نتیجه ناکارآمدی خانواده اش، مک تصمیم گرفته است از احساسات عمیق تر فاصله بگیرد. دوربین به مک اجازه می دهد با شادی و زندگی دیگرا
ن تعامل داشته باشد بدون اینکه مجبور به مشارکت کامل باشد. با پیشرفت کتاب، او به تدریج شجاعت بیرون آمدن از لاک خود و مشارکت کامل در زندگی را پیدا می کند. به گفته اسنودگراس، استفاده از صنعت عروسی، «تکرار طنزآمیز حرفه رابرتز در همسریابی خیالی است». این رمان شادی یک مراسم عروسی سنتی را تجلیل می کند، از جمله مراسم بازیگوشانه ای که توسط کودکانی که لباس مبدل می پوشند، ترتیب داده می شود. نحوه برخورد رابرتز با این موضوعات «بازی لباس پوشیدن عروس شدن را هم به عنوان فانتزی و هم به عنوان مقدمه ای تثبیت کننده بر فداکاری زنان به همسر و خانواده معتبر می سازد». رابرتز جزئیات قابل توجهی را در مورد صنعت برنامه ریزی عروسی گنجانده است، که اسنودگراس معتقد است برای برجسته کردن و تجلیل از موفقیت شخصیت های زن در بازاریابی تخصصی است. بازخورد. جیل ام. اسمیت در "رمانتیک تایمز" به این رمان چهار ستاره از پنج ستاره داد و آن را «یک خوانش فوق العاده و دنج» نامید. یک بررسی "هفتگی ناشران" بر «طنز ملایم و بازیگران دوست داشتنی» تأکید کرد و پیش بینی کرد که خوانندگان مشتاق خواهند بود که شخصیت ها را در ادامه سری دنبال کنند. جان چارلز در بوکلیست، رما
ن را کاملاً جذاب خواند و از شخصیت پردازی عمیق و نوشتهٔ تیز و هوشمندانه که برای تجلیل از «دوستی و عشق» ترکیب شده بود، تمجید کرد. در یک نظرسنجی از خوانندگان، اسنودگراس نظرات متفاوتی را دریافت کرد. بسیاری از بازگشت رابرتز به رمان های عاشقانه معاصر سنتی، بدون عناصر فانتزی و جادویی که در رمان های اخیرش بافته شده بود، خوشحال بودند. برخی پیوندهای محکم خواهری را که رابرتز برای چهار بنیانگذار پیمان ها خلق کرده بود، ستودند، اما سایر خوانندگان شکایت کردند که صداهای شخصیت ها بیش از حد مشابه بودند. یک اقلیت پر سروصدا به شباهت های بین این رمان و مجموعه کال هون رابرتز اشاره کردند. تا فوریه ۲۰۱۰، ویژن این وایت و بد آو رز مجموعاً ۱ میلیون نسخه چاپی فروخته بودند. فقط در کانادا، بیش از ۱۰۰۰۰۰ نسخه از ویژن این وایت بین ماه مه و اکتبر ۲۰۰۹ فروخته شد. این رمان ۳۲ هفته در فهرست پرفروش ترین های یواس ای تودی باقی ماند و به رتبه ۳ رسید. به مدت دو هفته در فهرست پرفروش ترین های نیویورک تایمز برای داستان های جلد شومیز تجاری شماره ۱ بود. این اولین رمان رابرتز بود که در قالب جلد شومیز تجاری به پرفروش ترین تبدیل شد. بازی کامپیوتری. ظرف چند
ماه پس از انتشار رمان، شرکت بازی های کامپیوتری آی-پلی شروع به توسعه یک بازی قابل دانلود و معمولی بر اساس داستان کرد. ورودی رابرتز به تأیید گرافیک و تفسیر داستان بازی محدود شد. این بازی از طرح کلی رمان، از دیدگاه قهرمان زن، پیروی می کرد. بیش از ۴۰ مکان مختلف از کتاب، از جمله دفتر مک و آشپزخانه کارتر، در آن به نمایش گذاشته شد. وظایف اشیای پنهان و چندین مینی بازی شامل فعالیت های مربوط به عروسی، مانند تزئین کیک و گل آرایی وجود داشت.رابرتز از محصول نهایی راضی بود و اظهار داشت: «اینکه داستانی به این شکل به یک بازی ترجمه شود، برای من بسیار سرگرم کننده است. این دیدگاه اولیه من است، اما از دیدن اینکه وقتی آن را به آن رسانه دیگر ترجمه می کنید، دیدگاه شخص دیگری چگونه بر آن تأثیر می گذارد و در عین حال هسته داستان را حفظ می کند، لذت می برم.» این بازی در فوریه ۲۰۱۰ منتشر شد. طبق وب سایت رابرتز، فروش بازی با انتظارات توسعه دهنده مطابقت نداشت و برنامه ها برای دنباله های بازی لغو شد.
درگیری نظامی در ۱ اکتبر ۲۰۲۴ در روستای عیتا الشعب بین اسرائیل و حزب الله و در بحبوحه تهاجم اسرائیل به لبنان در سال ۲۰۲۴ آغاز شد. پیش زمینه. در ۱ اکتبر ۲۰۲۴، اسرائیل به عنوان بخشی از درگیری ۲۰۲۴ اسرائیل و حزب الله که نتیجهٔ گسترش جنگ غزه بود، حمله به لبنان را آغاز کرد. این حمله پس از آن آغاز شد که حزب الله در سپتامبر ۲۰۲۴ با مجموعه ای از شکست ها مواجه شد که توانایی های آن را تضعیف و بیشتر رهبری آن را از بین برد؛ این شکست ها با انفجارهای پیجر آغاز شد و پس از آن، یک عملیات بمباران هوایی اسرائیل علیه حزب الله در سراسر لبنان، که منجر به کشته شدن بیش از ۸۰۰ نفر و زخمی شدن حداقل ۵۰۰۰ نفر در یک هفته شد، و در نهایت به ترور سید حسن نصرالله، رهبر حزب الله، در ۲۷ سپتامبر انجامید. ارتش اسرائیل ادعا کرد که از زمان آغاز درگیری اسرائیل و حزب الله در اکتبر ۲۰۲۳ و تا عملیات زمینی اکتبر ۲۰۲۴، ۱۰۳ «هدف تروریستی» را در ایتا الشعب، از جمله ۵۱ دهانه تونل و ۹ پرتابگر موشک، با تونل هایی که عمق تقریبی ۲۵ متر دارند، نابود کرده است. نبرد. نبرد در نوریت، بین عیتا الشعب و مرز بین لبنان و اسرائیل آغاز شد. در اول اکتبر، با پشتیبانی هوایی سن
گین نیروی هوایی اسرائیل، لشکر ۹۸ چترباز هائش به منطقه نوریت نفوذ کرد. بلافاصله نیروهای دفاعی اسرائیل وارد روستا شدند و به طور سیستماتیک شروع به تخریب زیرساخت های زمینی و زیرزمینی حزب الله از جمله یک تونل بزرگ شامل یک انبار تسلیحات زیرزمینی، یک اتاق فرماندهی و محله های مسکونی کردند. نیروها عملیات جستجوی خانه به خانه را آغاز کردند و یک پادگان زیرزمینی و یک زمین آموزشی را کشف کردند که متعاقباً تخریب شدند. نیروهای لشکر ۹۱ گالیل نیز به روستا اعزام شدند و حدود ۲۰ شبه نظامی در این نبرد کشته شدند. در ۸ اکتبر، گزارش شد که این روستا تحت کنترل اسرائیل بوده است، زیرا ارتش اسرائیل مرحله دوم عملیات خود را در جنوب لبنان آغاز کرده است. در ۱۲ اکتبر، ساکنان روستا پس از بمباران گسترده روستا توسط پهپادها و هواپیماها مجبور به تخلیه شدند. در ۱۴ اکتبر، حزب الله ادعا کرد که جنگجویانش با هدف قرار دادن یک نفربر زرهی با استفاده از موشک هدایت شونده در عیتا الشعب، سربازان اسرائیلی را کشته یا زخمی کرده اند. همچنین اعلام کرد که با سربازان اسرائیلی در روستا درگیر شده است. در ۲۱ اکتبر، چندین تانک ارتش اسرائیل وارد عیتا الشعب شدند و نبرد در م
نطقه را تشدید کردند. سربازان ارتش اسرائیل چندین ساختمان را در این روستا منفجر کردند. در ۲۴ اکتبر، حزب الله گزارش داد که جنگجویانش درگیر درگیری های «شدید» مداومی علیه خودروهای نیروهای دفاعی اسرائیل در روستا بوده اند. در همان روز، حزب الله اعلام کرد که یک تانک اسرائیلی را با موشک هدایت شونده منهدم کرده و سربازان داخل آن را کشته و زخمی کرده است.
کلود انجیکه-برژره (متولد ۵ ژوئن ۱۹۴۳ در دوالا، کامرون) نوه و دختر مبلغان پروتستان فرانسوی، اِتیِن برژه ره و شارل برژه ره، است که در نیمه ی اول قرن بیستم در منطقه ی بامیلِکه در کامرون فعالیت می کردند. او بیوه ی رئیس چندهمسر بانگنگته، فرانسوا نژیکه پوکام، است. کلود همچنین به عنوان یک نویسنده، کشاورز و سازمان دهنده ی جامعه در نزدیکی فومبات فعالیت دارد. زندگی. دوران کودکی در بامیلِکه. کلود انجیکه-برژهره در ۵ ژوئن ۱۹۴۳ از والدینی فرانسوی در کامرون، آفریقا به دنیا آمد. پدربزرگ او، اِتیِن برژره، از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۱ به عنوان یک مبلغ پروتستان در کالدونیای جدید و کامرون فعالیت می کرد.. والدین کلود انجیکه-برژره به کامرون اعزام شدند. پدرش، چارلز برژره، پس از ازدواج پدربزرگش اِتیِن برژره با ایوت گیتون در سال ۱۹۳۷، که یک مددکار اجتماعی در فرانسه بود، به کشیشی گمارده شد. این ازدواج و تغییر مسیر شغلی چارلز، تأثیر قابل توجهی بر زندگی خانوادگی و مأموریت مذهبی آن ها در کامرون داشت. کلود ، که از برادرش ژان پیر (متولد ۱۹۳۸) کوچک تر بود، در ۵ ژوئن ۱۹۴۳ در بیمارستان اروپایی دوالا به دنیا آمد. هنگامی که او سه ساله بود، والدینش در با
میلِکه ساکن شدند. در آنجا، آن ها مدرسه ی دولتی مفتوم را تأسیس کردند، جایی که کلود سال های اولیه تحصیل خود را در آن گذراند. او در این محیط یاد گرفت که چگونه با مردم محلی زندگی کند و با آن ها دوستی برقرار نماید. از طریق معاشرت با جامعه ی محلی، او همچنین به زبان محلی بامیلِکه تسلط یافت. مردم بامیلِکه متعلق به گروه قومی بامیلِکه هستند و فون، رئیس رسمی آن ها، حدود ۶۰٬۰۰۰ پیرو دارد. این تجربیات اولیه، تأثیر عمیقی بر زندگی و هویت فرهنگی کلود گذاشت. پدر کلود، برای مشارکت در آزادی فرانسه طی جنگ جهانی دوم بسیج شد. کلود در سال ۱۹۴۶، زمانی که خواهرش میریل به دنیا آمد، سه ساله بود. خانواده ی برژره پس از جنگ جهانی دوم، دوباره فرانسه را به مقصد کامرون ترک کردند. آن ها به بامیلِکه اعزام شدند، جایی که چارلز برژره جایگزین کشیش دیترله شد. دیترله شش سال پیش از آن، مأموریت مفتوم را در قطعه زمینی که توسط رئیس انجیکه دوم اهدا شده بود، تأسیس کرده بود. آن ها مدرسه ی مفتوم را ایجاد کردند که در آن زمان تنها برای دختران بود. کلود دوران دبستان خود را در این مدرسه گذراند و در کنار دختران بومی بزرگ شد، بدون اینکه تحت حمایت بیش از حد قرار گ
یرد. در این محیط، او زبان محلی بامیلِکه را آموخت و با فرهنگ و شیوه ی زندگی مردم محلی آشنا شد. این تجربیات، پایه های هویت فرهنگی و اجتماعی او را شکل داد. زندگی در فرانسه. در سال ۱۹۵۶، زمانی که کلود سیزده ساله بود، والدینش به فرانسه نقل مکان کردند، همان جایی که کلود دبیرستان را به پایان رساند. او با یک فرانسوی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام های سرژ در سال ۱۹۶۶ و لوران در سال ۱۹۶۸ شد. او در دانشگاه اکس آن پروونس در رشته جغرافیا تحصیل کرد. زمانی که در اکس آن پروونس بود در اعتراضات دانشجویی سال ۱۹۶۸ شرکت داشت. بازگشت دوباره به کامرون. پس از طلاقش در سال ۱۹۷۲، کلود تصمیم گرفت به کامرون بازگردد. در سال ۱۹۷۴، او قراردادی با همان انجمن مبلغینی که پدرش در آن فعالیت می کرد امضا کرد تا به عنوان معلم به کامرون برگردد. در آنجا، او به عنوان مدیر مدرسه ی دولتی دخترانه ی مفتوم راه والدینش را ادامه داد. در این مدت، او به طور فعال در زندگی اجتماعی محلی مشارکت داشت. در سال ۱۹۷۸، کلود با ازدواج با فون (رئیس محلی)، انجیکه پوکام فرانسوا، جنجال برانگیز شد، حتی با وجود اینکه او با نزدیک به ۳۰ زن دیگر در یک رابطه ی چندهمسری زندگی م
ی کرد. از این ازدواج، کلود صاحب دو فرزند شد: سوفیا در سال ۱۹۷۸ و رودولف در سال ۱۹۸۰. پس از مرگ انجیکه پوکام فرانسوا (متولد ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۶، درگذشته ۷ دسامبر ۱۹۸۷)، کلود قطعه ی کوچکی از زمین به دست آورد و زندگی روستایی را در پیش گرفت. این تغییر در سبک زندگی، نشان دهنده ی تطبیق پذیری و مقاومت او در مواجهه با چالش های زندگی بود. کلود با ازدواجش با انجیکه پوکام فرانسوا، رئیس محلی، به چهره ای مشهور در منطقه تبدیل شد و به عنوان «رینه بلانش»(ملکه سفید) شناخته می شد. به اعتراف خودش، این ازدواج بین یک زن تحصیل کرده، پروتستان و سفیدپوست با یک رئیس محلی، موقعیتی منحصر به فرد و جنجال برانگیز بود که توجه سراسر کامرون را به خود جلب کرد. این ازدواج نه تنها از نظر فرهنگی و اجتماعی غیرمعمول بود، بلکه نشان دهنده ی جسارت و استقلال کلود در انتخاب مسیر زندگی خود نیز به شمار می رفت. کلود انجیکه-برژره به عنوان پلی میان ارزش های اروپایی و آفریقایی عمل می کند. او سیستم آموزشی در مدرسه ی مفتوم را با گنجاندن تاریخ محلی بیشتر در برنامه های درسی و درک عمیق تر از آداب و رسوم محلی، اصلاح کرد. از دهه ی ۱۹۷۰، او برای ارائه ی تصویری بهتر از آفر
یقا در فرانسه تلاش کرده و به نوعی لابی گری فرهنگی پرداخته است. در سال ۱۹۹۷، او زندگینامه ی خود را با عنوان «اشتیاق آفریقایی من» (شور آفریقایی من) منتشر کرد. سپس در سال ۲۰۰۰، دومین کتابش با عنوان «حکمت دهکده من» به چاپ رسید. کتاب های او بینش های نادری درباره ی آیین ها و فرهنگ مردم بامیلِکه ارائه می دهند. این کتاب ها به زبان آلمانی ترجمه شده اند، اما هنوز به انگلیسی ترجمه نشده اند. آثار کلود نه تنها به حفظ و ترویج فرهنگ محلی کمک کرده اند، بلکه به عنوان پلی برای درک متقابل بین فرهنگ های اروپایی و آفریقایی نیز عمل می کنند. پیشه. کار کشاورزی. کلود در انکوچاپ در کنار رودخانه نیون در ۲۰ کیلومتری بانگنگته با خانواده و دوستانش زندگی میکند. همان جایی که او از یک مزرعه مراقبت می کند. منابع. Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.17-18 Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.18-19 Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.20
هلن مایو (; – ) پزشک و آموزگار پزشکی استرالیایی بود که در آدلاید به دنیا آمد و رشد یافت. او در سال ۱۸۹۶ وارد دانشگاه آدلاید شد و در آنجا به تحصیل پزشکی پرداخت. پس از فارغ التحصیلی، مایو دو سال را در انگلستان، ایرلند و هند بریتانیا به کار در زمینه سلامت نوزادان گذراند. او در سال ۱۹۰۶ به آدلاید بازگشت، یک مطب خصوصی تأسیس کرد و در بیمارستان کودکان آدلاید و بیمارستان آدلاید (که بعدها به بیمارستان سلطنتی آدلاید تبدیل شد) مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۹، او مدرسه مادران را تأسیس کرد، جایی که مادران می توانستند در مورد سلامت نوزادان مشاوره دریافت کنند. این سازمان، که در سال ۱۹۲۷ به انجمن سلامت مادران و نوزادان تغییر نام داد، به تدریج شعبه هایی در سراسر استرالیای جنوبی تأسیس کرد و یک مدرسه آموزشی برای پرستاران مادران نیز راه اندازی کرد. در سال ۱۹۱۴، پس از تلاش ناموفق برای متقاعد کردن بیمارستان کودکان جهت پذیرش نوزادان، مایو بیمارستان ماریبا را برای نوزادان بنیان نهاد. علاوه بر دستاوردهای پزشکی، مایو در سازمان های مختلفی نیز فعالیت داشت. او در دانشگاه آدلاید نقشی برجسته ایفا کرد و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۰ عضو شورای دانشگاه بو
د (نخستین زنی در استرالیا که به چنین مقامی انتخاب شد) و در این دانشگاه یک باشگاه زنان و یک خوابگاه تأسیس کرد. مایو همچنین بنیان گذار باشگاه لیسیوم آدلاید بود، سازمانی که برای زنان حرفه ای ایجاد شد. او در سال ۱۹۶۷ درگذشت و "مجله پزشکی استرالیا" موفقیت سیستم رفاه نوزادان در استرالیای جنوبی را به تلاش های او نسبت داد. سال های اولیه و تحصیلات. هلن مری مایو در آدلاید در ۱ اکتبر ۱۸۷۸ به دنیا آمد. او بزرگ ترین فرزند از میان هفت فرزند جورج گیبس مایو (۱۸۴۵–۱۹۲۱)، مهندس عمران، و هنریتا مری مایو (نام پیش از ازدواج: دونالدسون، ۱۸۵۲–۱۹۳۰) بود. پدربزرگ او جورج مایو، پزشک برجسته آدلاید، و مادربزرگش ماریا گاندی بودند. آموزش رسمی او از ۱۰ سالگی آغاز شد، زمانی که تحت نظر یک معلم خصوصی تحصیل کرد. در ۱۶ سالگی، وارد مدرسه عالی دختران در خیابان گروت شد (که بعدها به دبیرستان آدلاید تبدیل شد) و تنها پس از یک سال، در پایان سال ۱۸۹۵، مدرک دیپلم خود را دریافت کرد. با وجود آنکه هیچ گاه پزشک زنی را ندیده بود، مایو از سنین کودکی مصمم به دنبال کردن حرفه پزشکی بود. با این حال، ادوارد رنی، استاد دانشگاه آدلاید، به پدر او توصیه کرد که مایو بر
ای تحصیل در رشته پزشکی بسیار جوان است؛ بنابراین، او در سال ۱۸۹۶ در دانشکده هنر دانشگاه آدلاید نام نویسی کرد. مرگ خواهر کوچکترش، الیو، در پایان سال نخست تحصیلش، باعث شد که نتواند در آزمون های نهایی شرکت کند، و هنگامی که در سال ۱۸۹۷ بار دیگر سال اول را گذراند، در دو درس (زبان لاتین و یونانی) مردود شد. پس از دریافت اجازه از پدرش، در سال ۱۸۹۸ در رشته پزشکی نام نویسی کرد. او در دوران تحصیل دانشجوی برجسته ای بود، مقام نخست کلاس را به دست آورد و در سال های چهارم و پنجم تحصیل، موفق به دریافت بورسیه دیویس توماس و بورسیه اورارد شد.
مارگارت مک فارلند (; – ) روان شناس رشد آمریکایی و مشاور برنامه تلویزیونی "همسایگی آقای راجرز" بود. او یکی از بنیان گذاران و مدیر مرکز خانواده و کودکان آرسنال در پیتسبرگ بود و بخش عمده ای از کارهایش بر معنای تعاملات میان مادران و کودکان متمرکز بود. فرد راجرز از مک فارلند به عنوان تأثیرگذارترین فرد در حرفه خود یاد کرده است. مک فارلند که از کالج گوچر و دانشگاه کلمبیا فارغ التحصیل شده بود، در ایالات متحده و استرالیا به تدریس و پژوهش دربارهٔ کودکان پرداخت. پس از دریافت دکترای رشد کودک، در کالج مونت هولیوک در ماساچوست تدریس کرد و سپس به پیتسبرگ بازگشت. در سال ۱۹۵۳، همراه با متخصص اطفال بنیامین اسپاک و روان شناس اریک اریکسون، مرکز آرسنال را به عنوان یک مهدکودک و مرکز مشاوره برای کودکان و خانواده هایشان بنیان نهاد. متخصصان از حوزه های گوناگون برای یادگیری دربارهٔ رشد کودک به این مرکز می آمدند. مک فارلند تا سال ۱۹۷۱ مدیر این مرکز باقی ماند. او و اسپاک همچنین یک بخش رشد کودک در دانشکده پزشکی دانشگاه پیتسبرگ تأسیس کردند. مک فارلند در دهه ۱۹۵۰ با فرد راجرز آشنا شد، زمانی که پذیرفت تا کار او را با یک کودک برای یک دوره مشا
وره در حوزه علوم دینی نظارت کند. در سال ۱۹۶۵، او مشاور رشد کودک در برنامه "همسایگی آقای راجرز" شد. او تقریباً به صورت هفتگی با راجرز ملاقات داشت و محتوای برنامه و نحوه بیان مطالب را بررسی می کرد. او تأثیر زیادی بر ارائه مطالب در این برنامه داشت و همکاری اش با راجرز تا زمان درگذشتش بر اثر میلوفیبروز در سن ۸۳ سالگی ادامه یافت. اوایل زندگی. مک فارلند، کوچک ترین دختر از سه خواهر، در ۳ ژوئیه ۱۹۰۵ در اوکدیل، پنسیلوانیا، از حومه های پیتسبرگ، از پدر و مادری به نام رابرت و گرترد (مسر) مک فارلند به دنیا آمد. او تبار اسکاتلندی و فرانسوی-آلمانی داشت. مک فارلند گفته بود که پدرش را بسیار دوست داشت، اما می دانست که خواهر میانی اش، مری، فرزند محبوب پدرشان بود. پدرش زمانی که او پنج ساله بود درگذشت. مک فارلند تا پایان عمر ازدواج نکرد و فرزندی نداشت و این را به درگذشت پدرش نسبت می داد. او گفته بود: «و تمام مراحل بعدیِ آنچه به معنای دوست داشته شدن از سوی یک مرد و عشق ورزیدن به یک مرد بود، برای من از دست رفت. من نوعی پدر داشتن را می خواستم.» در حالی که رابطه او با پدرش برایش رضایت بخش نبود، مک فارلند مادرش را «به طور ذاتی وقف ماد
ری» توصیف می کرد و می گفت: «او به من این حس را داد که نوزاد یا کودک خردسال ارزش زیادی دارد.» او اگرچه از طریق کارهای پرستاری کودک به رشد کودک علاقه مند شد، اما تأکید داشت که الگوی عشق مادری اش تأثیر بسزایی بر انتخاب حرفه اش گذاشت. «در نهایت، من واقعاً می خواستم مثل مادرم باشم.» مک فارلند در کالج گوچر تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۷ مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. حرفه. دانشگاه و مرکز آرسنال. مک فارلند پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۲۸، چند سال به تدریس و تحقیق دربارهٔ شخصیت در مدرسه وینچستر تورستون در پیتسبرگ و مهدکودک هابارد وودز در وینتکا، ایلینوی پرداخت. هنگامی که او در هابارد وودز تدریس می کرد، با کودکانی کار می کرد که در مطالعه ای به سرپرستی رز هاس آلشولر و لا برتا وایس هاتویک شرکت داشتند که نتیجه آن کتابی با عنوان "نقاشی و شخصیت: مطالعه ای بر کودکان خردسال" بود. مک فارلند برای تکمیل دکترای رشد کودک خود در سال ۱۹۳۸ به کلمبیا بازگشت. سپس به ملبورن رفت و در آنجا مدیر کالج آموزش مهدکودک شد. او در سال ۱۹۴۱ به ایالات متحده بازگشت و در کالج مونت هولیوک به عنوان استادیار روان شناسی تدریس کر
د و مدیریت مدرسه کودکان این کالج را بر عهده گرفت. در همین دوران، مک فارلند به دو مفهومی پی برد که در بسیاری از پژوهش های بعدی او نقش کلیدی داشتند – نقش زنان در رشد کودک و اهمیت بازی در دوران کودکی.
فلورنس آگوستا مریام بیلی (; – ) پرنده شناس، پرنده نگر و طبیعت نویس آمریکایی بود. او بین سال های ۱۸۹۰ تا ۱۹۳۹ مجموعه ای از راهنماهای میدانی دربارهٔ پرندگان آمریکای شمالی منتشر کرد. این راهنماها غالباً با در نظر گرفتن پرنده نگران آماتور نوشته شده بودند و به محبوبیت جنبش پرنده نگری انجامیدند. با وجود آموزش رسمی اندک در دوران کودکی، مریام علاقه خود به علوم طبیعی را از طریق کاوش هایش در کوه های آدیرونداک، که در نزدیکی محل رشد او قرار داشت، و همچنین تأثیر علایق علمی اعضای خانواده اش، از جمله برادر بزرگ ترش کلینتون هارت مریام، پرورش داد. نویسندگی طبیعت گرا و فعالیت های او از سال ۱۸۸۲ در کالج اسمیت، جایی که به عنوان دانشجوی ویژه ثبت نام کرده بود، آغاز شد. او بعداً در سن ۵۸ سالگی، به دلیل فعالیت های بعدی خود در زمینه نگارش و محیط زیست، مدرک دانشگاهی دریافت کرد. در دوران تحصیل، او و فانی هاردی اکستروم شاخه ای از آدبان را برای آموزش همکلاسی های خود در زمینه پرنده شناسی و جلوگیری از استفاده از پرهای پرندگان در کلاه ها تأسیس کردند. زمانی که مریام در سال ۱۸۸۶ از اسمیت فارغ التحصیل شد، یک سوم دانشجویان عضو این انجمن بودند.
در سال ۱۸۹۰، مریام مجموعه ای از مقالات دربارهٔ پرندگان که در "مجله آدبان" منتشر کرده بود، به صورت کتابی با عنوان "Birds Through a Looking-Glass" گردآوری کرد. برخلاف دیگر آثار پرنده شناسی آن زمان که بر مطالعه پرندگان به دام افتاده در محیط های بسته تمرکز داشتند، نوشته های مریام به مطالعه طبیعی و میدانی پرندگان زنده در محیط طبیعی خودشان تأکید داشت. آثار بعدی او مانند "Birds of Village and Field" از لحاظ فنی پیچیده تر از نوشته های اولیه اش بودند، اما همچنان تمرکز خود را بر بوم شناسی حفظ کردند. در سال ۱۸۹۹، مریام با ورنون اورلاندو بیلی، یکی از اعضای خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده ازدواج کرد. او بین سال های ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۹، بیش از ۵۰ مقاله در نشریاتی مانند "The Condor" بر اساس مشاهداتش منتشر کرد. شاهکار او "Birds of New Mexico" بود که به درخواست اداره بررسی زیستی ایالات متحده و پس از درگذشت ولز کوک تکمیل شد. در ابتدا، او و کوک به عنوان هم نویسندگان معرفی شده بودند، اما مریام موفق شد نام خود را به عنوان تنها نویسنده ثبت کند، زیرا سهم عمده ای در نگارش کتاب داشت. مریام و همسرش در واشینگتن، دی.سی. زندگی می کردند، جایی