Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناحیه فنوآریوو-آفوووآنی (به لاتین: Fenoarivo-Afovoany) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بونگولاوا واقع شده است. ناحیه فنوآریوو-آفوووآنی ۷٬۷۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۱٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه بفوتاکا سود (به لاتین: Befotaka Sud District) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آتسیمو-آتسینانانا واقع شده است. ناحیه بفوتاکا سود ۳٬۷۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴٬۰۴۵ نفر جمعیت دارد و ۷۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناحیه میدونگی-آتسیمو () یک ناحیه در ماداگاسکار است که در آتسیمو-آتسینانانا واقع شده است.
فوتادروو (به لاتین: Fotadrevo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آمپانیی واقع شده است. فوتادروو ۳۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناحیه آمبوومبه () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندروی واقع شده است.
ناحیه بکیلی () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندروی واقع شده است.
ناحیه بلوها () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندروی واقع شده است.
ناحیه تسیومبه () یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آندروی واقع شده است.
ناحیه فنوآریوو-آتسینانانا (به لاتین: Fenoarivo-Atsinanana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آنالانجیروفو واقع شده است.
ناحیه سوآنیرانا ایوونگو (به لاتین: Soanierana Ivongo District) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آنالانجیروفو واقع شده است. ناحیه سوآنیرانا ایوونگو ۱۴۳٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناحیه ماناندریانا () یکی از بخش های ماداگاسکار است.
ناحیه آمباتوفیناندراهانا () یکی از بخش های ماداگاسکار است.
بوربالیق یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ولایت فرغانه واقع شده است. بوربالیق ۱۶٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاتا ترک یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ولایت فرغانه واقع شده است.
خضرشاه یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان خواجه آباد واقع شده است. خضرشاه ۵٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یارقشلاق یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان جلال قدوق واقع شده است. یارقشلاق ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
زین العابدین رحیم زاده خوئی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره چهاردهم به عنوان نماینده تبریزانتخاب ولی همراه با سید جعفر پیشه وری رد صلاحیت شد و به مجلس راه نیافت.
چیزهای روشن جوان فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی استیون فرای است. در این فیلم بازیگرانی همچون امیلی مورتیمر، استیون کمبل مور، فنلا وولگار، مایکل شین، جیمز مک آووی، دن اکروید، جیم برودبنت، پیتر اوتول، جولیا مک کنزی، دیوید تننت، سیمون کالو، ایملدا استنتون، بیل پترسون، گای هنری، الک نیومن، سایمن مک برنی، ریچارد ئی. گرانت، جان میلز، هریت والتر، مارگارت تیزک، جیم کارتر، استیون فرای، نایجل پلینر و مارک گیتیس ایفای نقش کرده اند.
گاوا یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در نمنگان واقع شده است..
سنتاب یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ناحیه کرمنه واقع شده است.
تری کانگ () قله ای است که با ارتفاع ۷٬۱۲۴ متر در شمال کشور بوتان قرار دارد. این قله به دلیل ارتفاع نسبی کم (۴۶۴ متر)، یک قله مستقل محسوب نمی شود و زیرقله یا یک قله فرعی از تانگشانجیابو به شمار می رود. یال های شمالی و جنوبی قله توسط بخش غرب رود فو چو زهکشی می شود. بر پایه گزارش "Himalayan Index" تاکنون هیچ برنامه صعودی بر روی این قله گزارش نشده است.
سید علی اکبر آیت الله زاده اصفهانی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره ششم به عنوان نماینده زنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
واشتیرجی (به زبان آسی Уастырджи) نام جرجیس مقدس در فرهنگ عامهٔ آسی است. او حامی مردان و مسافران بوده و همچنین ضامن سوگندها محسوب می شود. در این نقش، او شباهت زیادی به ایزد ایرانی مهر دارد که در فرهنگ های مختلف، ایزدان دیگری مانند ورثرغنه و فریدون نیز چنین جایگاهی داشته اند. در برخی منابع او به صورت سوارکاری با ریش بلند خاکستری، سوار بر اسبی سفید با شنلی سفید به تصویر کشیده شده است. نام بردن از او برای زنان ممنوع است و زنان به جای آن باید از اصطلاح لَگتی جوآر (lӕgty dzuar) استفاده کنند که به معنای «قدیس مردان» است. نام واشتیرجی در سرودهای ملی هر دو جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا و اوستیای جنوبی ذکر شده است. یکی از بزرگ ترین مراسم های عمومی برای گرامیداشت او، اوایل ماه ژوئیه در جنگل خِتِگ برگزار می شود. این جنگل در نزدیکی روستای سواداگ، سه کیلومتری شهر آلاگیر قرار دارد. بر اساس افسانه ها، ختگ (پسر یکی از شاهان آلانیا) این جنگل را به واشتیرجی تقدیم کرده است. مراسم مهم دیگری نیز اواسط ژوئن در کنار یک نیایشگاه به نام رِکوم (Rekom) در درهٔ تسی (Tsey) برگزار می شود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، آیین پرستش واشتیرجی
دوباره محبوبیت یافته است و گزارش هایی دربارهٔ ظهورات او منتشر شده است. با این حال، کلیسای ارتدکس روسیه نسبت به این آیین، موضعی دوگانه و مبهم دارد. در ماه نوامبر، جشن جیوُرگوبا (Dzhiorguba) به افتخار واشتیرجی برگزار می شود. این جشن آن قدر مهم است که نام ماه نوامبر در زبان آسی از آن گرفته شده است. در این مراسم، یک گاو یک ساله قربانی می شود. برای نشان دادن اینکه این قربانی متعلق به ایزد است، مدت ها پیش از قربانی کردن، شاخ راست آن بریده می شود و هیچ چوپانی حق ندارد بر آن سوگند یاد کند.
کمربند قرمز فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی دیوید ممت است. در این فیلم بازیگرانی همچون چیویتل اجیوفور، تیم آلن، آلیس براگا، رندی کوچار، ریکی جی، جو مانتگنا، امیلی مورتیمر، دیوید پیمر، ربکا پیدگئون، خودریگو سانتورو، خوزه پابلو کانتیلو، دیمون هریمن، دان اینوسانتو، انسون اینوئه، ری مانچینی، مکس مارتینی، جنیفر گری، جیک جانسون و اد اونیل ایفای نقش کرده اند.
سوما ری () که به نام "سوماری I و II" نیز شناخته می شود، شامل دو قله فرعی از کوهستان اسکل بروم در رشته کوه های هندوکش - قره قروم است. این کوه در مرز میان ناحیه خودمختار گلگت—بلتستان در کشمیر پاکستان و منطقه خودمختار سین کیانگ چین قرار دارد. موقعیت. قله "سوما ری I" با ارتفاع ۷٬۲۸۶ متر و ارتفاع نسبی ۲۴۶ متر در ۲٫۳۹ کیلومتری شمال شرقی اسکل بروم قرار دارد. "یخچال ساوی" (Savoy Glacier) از یال شرقی این کوه در جهت شرقی به سمت یخچال گادوین-آستین جریان دارد. (مختصات جغرافیایی: "۵۲ '۵۱ °۳۵ شمالی، "۰۲ '۲۷ °۷۶ شرقی) قله "سو ماری II" نیز با ارتفاع ۷٬۱۳۳ متر و ارتفاع نسبی ۵۳ متر در غرب قله "سوما ری I" قرار دارد. (مختصات جغرافیایی: "۴۱ '۵۱ °۳۵ شمالی، "۱۷ '۲۶ °۷۶ شرقی) هر دو قله "سوماری I و II" جزء بلندترین کوه های صعودنشده دنیا به شمار می روند.
اسکل بروم () کوهی در رشته کوه قره قروم در ناحیه خودمختار گلگت—بلتستان پاکستان است که در حدود ۹ کیلومتری غرب-جنوب غربی قله کی۲ قرار دارد. این کوه در سمت غربی یخچال گادوین-آستین و تقریباً در سمت مقابل قله برود پیک قرار دارد. نخستین صعود اسکل بروم در سال ۱۹۵۷ به روش کاملاً آلپی توسط مارکوس شموک و فریتز وینتراستلر اتریشی انجام شد. آن ها با شروع از کمپ اصلی برود پیک در ارتفاع ۴٬۹۵۰ متری و برپایی کمپ در ارتفاع ۶٬۰۶۰ متری، روز بعد قله را صعود کرده و در راه بازگشت با برپایی دوباره کمپ در ارتفاع ۶٬۰۶۰ متری، صبح روز بعد خود را به کمپ اصلی رساندند. کل صعود از زمان آغاز در کمپ اصلی تا پایان آن و بازگشت به کمپ اصلی ۵۳ ساعت طول کشید که زمان بسیار کوتاهی برای صعود بزرگ هیمالیا در آن دوران به شمار می رفت.
غلام رضاخان وقارالملک سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره چهارم به عنوان نماینده دزفول در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سدیدالملک سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره چهارم به عنوان نماینده شهرضا در مجلس شورای ملی حضور داشت.
بیان الملک سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره چهارم به عنوان نماینده اراک در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سیدشفیع قزوینی ملقب به صدرالممالک سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره سوم به عنوان نماینده شهرکرد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
لئونی فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی هیساکو ماتسویی است. در این فیلم بازیگرانی همچون امیلی مورتیمر، ناکامورا شیدو، کریستینا هندریکس، میکو هارادا، کئیکو تاکشیتا، ماساتوشی ناکامورا، مری کی پلیس، جی کارنز، ایسامو نوگوچی و مارکو سنت جان ایفای نقش کرده اند.
ایرینا کاسیمووا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل روسیه بود.
پانیدا کامسری (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل تایلند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سورودکانا کامبائو (; ) وزنه بردار زن اهل تایلند بود.
شیماء هریدی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل مصر است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
پاول خاداسویچ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
اسوتلانا خابیرووا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.
یوگنی کاتسورا (؛ ۱۹۳۷ – ۱۹۶۷) وزنه بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
خاریکلیا کاستریتسی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل یونان است.
الکساندر کیدیایف (؛ زادهٔ ۱۹۴۰) وزنه بردار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
کیم بیونگ-چان (; – ) وزنه بردار اهل کره جنوبی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
کیم هاک-بونگ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کره جنوبی بود.
کیم میونگ-هیوک (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کره شمالی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
کیم هیو-سیم (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل کره شمالی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
کیم سون-هی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل کره جنوبی بود.
آتاناس کیروف (؛ – ) وزنه بردار اهل بلغارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲۴ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ویاچسلاو کلوکوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
رومان کونستانتینوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
والدمار کورچ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل لهستان بود.
والدمار کوسینسکی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل لهستان بود.
بویانکا کوستووا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن بلغارتبار اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
نیکولای کوستیلف (؛ ۴ مارس ۱۹۳۸ – ۷ نوامبر ۱۹۹۳) وزنه بردار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
کیریل کونف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار بلغارتبار اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا شده است.
یوری کوزین (؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۸) وزنه بردار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ژان کریستر راگنار ژوزفسون (زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۵۲) یک روزنامه نگار تحقیقی سوئدی است که برنامه های متعددی در تلویزیون سوئد مانند فیجیا پارادیزو، اوپ دراگ گرامسکی و مناظره داشته است. "اوپ دراگ گرامسکی" برخی از رسوایی های مهم سوئد مانند جنجال بازبسته بندی گوشت ICA را کشف کرده است و هم جوایز روزنامه نگاری را دریافت کرده و هم به دلیل گزارش های جانبدارانه مورد انتقاد قرار گرفته است.
آناتولی کوزلوف (؛ زادهٔ ) وزنه برداری اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
رودولف کوزووفسکی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل لهستان بود.
آنتونیو کراستف (; – ) وزنه بردار اهل بلغارستان بود.
والری کراوچوک (؛ زادهٔ ۱۹۵۵) وزنه بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال شجاعت کار شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
در علم اقتصاد، شوک (به انگلیسی:shock) یک رویداد غیرمنتظره یا غیرقابل پیش بینی است که بر اقتصاد چه به نحوی مثبت یا منفی تأثیر می گذارد. از نظر فنی، شوک اقتصادی تغییر غیرقابل پیش بینی در عوامل برون زا - یعنی عواملی که توسط یک مدل اقتصادی توضیح داده نمی شود - که ممکن است بر متغیرهای اقتصادی درون زا تأثیر بگذارد می باشد. پاسخ متغیرهای اقتصادی، مانند تولید ناخالص داخلی و میزان اشتغال، در زمان شوک و در زمان های بعدی، توسط یک تابع پاسخ ضربه ای اندازه گیری می شود. انواع شوک های اقتصادی. شوک تکنولوژیک یا فناورانه یک نمونه از انواع شوک اقتصادی است. شوک تکنولوژیک نوعی شوک است که در نتیجه یک توسعه فناورانه ایجاد می شود و بر بهره وری اقتصادی تأثیر می گذارد. اگر شوک ناشی از محدودیت در عرضه باشد، به آن شوک عرضه می گویند و معمولاً منجر به افزایش قیمت برای یک محصول خاص می شود. هنگام وقوع حوادث یا بلایای طبیعی می توان شوک های عرضه را ایجاد کرد. بحران گاز استرالیای غربی در سال ۲۰۰۸ میلادی که ناشی از انفجار یک خط لوله در جزیره وارانوس بود یک نمونه از این نوع شوک است. شوک تقاضا، تغییر ناگهانی الگوی مخارج خصوصی، به ویژه هزینه های
مصرفی توسط مصرف کنندگان یا مخارج سرمایه گذاری توسط مشاغل است. یک شوک تورمی زمانی اتفاق می افتد که قیمت کالاها به طور ناگهانی افزایش می یابد (مثلاً پس از کاهش یارانه های دولتی) در حالی که همه حقوق ها بلافاصله در سراسر جامعه تعدیل نمی شوند (این امر منجر به از دست دادن موقت قدرت خرید برای بسیاری از مصرف کنندگان می شود) یا اینکه ممکن است هزینه های تولید از درآمدهای شرکت فراتر رود (مثلاً به دنبال افزایش قیمت انرژی). یک شوک سیاست پولی زمانی اتفاق می افتد که بانک مرکزی، بدون هشدار قبلی، الگوی نرخ بهره یا کنترل عرضه پول خود را تغییر دهد. شوک سیاست مالی معمولاً ناشی از تغییر غیرمنتظره در مخارج دولت یا در میزان مالیات می باشد. شوک خبری تغییر در انتظارات فعلی از پیشرفت فناوری آینده است که می تواند توسط اطلاعات جدید در مورد پیشرفت های بالقوه فناوری ایجاد شود. در زمینه اقتصاد خرد، شوک ها در سطح خانوار نیز مورد بررسی قرار می گیرند، مانند شوک های سلامتی، درآمدی و مصرفی. به عنوان مثال، شوک های اقتصادی منفی فردی و خانگی می تواند ناشی از از دست دادن شغل باشد، در حالی که شوک های مثبت می تواند ناشی از برنده شدن در یک بخت آزمایی
باشد. برای مثال، در اقتصاد خرد توسعه، رابطه بین شوک های درآمد خانوار و سطوح مصرف خانوار برای درک توانایی یک خانوار برای بیمه کردن خود (آزمایش فرضیه بیمه کامل) مورد مطالعه قرار می گیرد. تأثیر سیاسی شوک های اقتصادی. شوک های اقتصادی بر ترجیحات سیاسی تأثیر می گذارد. تجربه شوک های منفی مانند از دست دادن شغل باعث می شود افراد از سیاست های توزیع مجدد و سیاست های اجتماعی گسترده تر حمایت کنند. برخی شواهد نشان می دهد که شوک های اقتصادی منفی باعث می شود افراد اعتماد خود را به نظام های سیاسی از دست بدهند، اگرچه این فرسایش اعتماد اغلب موقتی است و در طول زمان مجدداً بازمی گردد. بخش محدودی از رای دهندگان ممکن است در واکنش به شوک های اقتصادی، الگوهای رای دهی خود را تغییر دهند. این تغییرات می تواند شامل حمایت از نامزدها و سیاست هایی باشد که ضد نظام و ساختار فعلی، عوام گرا یا چپ گرا باشد. همچنین رای دهندگان ممکن است در واکنش به شوک های اقتصادی دیگر رای ندهند. شوک های مثبت اقتصادی نیز با افزایش اعتماد به نهادهای دولتی مرتبط شده اند.
جنگ صلیبی پروسی مجموعه ای از لشکرکشی های صلیبیان کاتولیک رومی، به رهبری شوالیه های تتونیک، برای مسیحی سازی اجباری پروسی های پاگان بود. شوالیه های تتونیک که پس از چندین لشکرکشی ناموفق از سوی پادشاهان مسیحی لهستان فراخوانده شدند، جنگ های ضد پروسی ها، لیتوانیایی ها و ژمایتیایی ها را در سال ۱۲۳۰ آغاز کردند. شوالیه ها در پایان سدهٔ سیزدهم، که چندین شورش پروسی را سرکوب کرده بودند، چیرگی خود سراسر پروس را بنا نهادند و بر پروسی ها از طریق دولت رهبانی خود حکومت می کردند. آن ها به مرور زبان پروسی و فرهنگ دین پیشا-مسیحی پروسی ها را با ترکیبی از نیروی فیزیکی و تفکری از میان بردند. برخی پروسی ها به کشور همسایه لیتوانی پناه بردند. ماموریت ها و درگیری های نخستین. ولفستان از هدبی، یکی از مأموران آلفرد بزرگ، به پروسی های دریانورد و دامدار به عنوان یک مردم خودسالار و نیرومند اشاره می کند. میشکو یکم، رهبر پولان ها، تلاش کرد قلمروی خود را از سرزمین فتح شدهٔ در دهانهٔ رود اودر تا پروس گسترش دهد. بولسواف یکم، پسر میشکوی یکم، فتوحات سرزمینی خود را به بزرگی گسترش داد و از آدالبرت از پراگ به هدف فتح پروس در سال ۹۹۷ استفاده کرد، اما م
بلغ مذهبی توسط بومی ها کشته شد. برونو از کوئرفورت، پس از کمی موفقیت میان پروسی ها، همچنین در سال ۱۰۰۹ کشته شد. بولسواف یکم فتوحات خود در سرزمین های محاط ادامه داد و در سال ۱۰۱۵ جمعیت های بومی بخش های بزرگی از پروس را ویران کرد. لهستانی ها ضد همسایگان خود، پروسی ها، یوتوینگیایی ها و وندها در دو سدهٔ پسین جنگیدند. در حالی که لهستانی ها به دنبال چیرگی پروس تحت حمایت آسان سازی مسیحی سازی پروسی ها به مسیحیت بودند، پروسی ها در حملات متقابل، بردگان را در سرزمین های مرزی خئومنو و مازوویا اسیر کردند. بخش زیادی از پروسی ها غسل تعمید را به اجبار پذیرفتند تنها برای اینکه پس از پایان درگیری ها به باورهای مدهبی بومی برگردند. هنری از ساندومیژ در سال ۱۱۶۶ در حال جنگیدن با پروسی ها کشته شد. بولسواف چهارم و کاژیمیش دوم هر کدام سپاهیان بزرگی به پروس گسیل کردند؛ در حالی که نیروهای بولسواف در جنگ چریکی شکست خوردند، کاژیمیش تا مرگش در سال ۱۱۹۴ صلح را تحمیل کرد. پادشاه والدمار دومِ دانمارک نیز تا اسارت در سال ۱۲۲۳ لشکرکشی های دانمارکی در سامبیا را پشتیبانی می کرد. در سال ۱۲۰۶، اسقف سیسترسی ، کریستیان از اولیوا، با پشتیبانی پادشاه د
انمارک و دوک های لهستانی، هنگام رسیدن به سرزمین خئومنو جنگ زده، استعمار بومی ها را در وضعیتی بهتر از حد انتظار یافت. او که الهام گرفت، برای آمادگی یک مأموریت بزرگ تر به رم رفت. هنگامی که در سال ۱۲۱۵ به خئومنو برگشت، کریستیان پروسی ها را به دلیل کنش های برادران لیوونی شمشیر در لیوونی یا ترسِ گسترش مسیحی لهستانی خشمگین و خشن یافت. پروسی ها خئومنو و پومرلیا را فتح کردند و خئومنو و لوباوا را محاصره کردند و به نوکیشان مسیحی اجازهٔ بازگشت به باورهای بومی پیشا-مسیحی را دادند. به دلیل افزایش شدت حملات متقابل، پاپ هونوریوس سوم در ماری ۱۲۱۷ یک مهر و موم پاپ به کریستیان فرستاد و به او اجازهٔ موعظه کردن یک جنگ صلیبی ضد پروسی های مقاوم داد. سال بعد پروسی ها به سرزمین خئومنو و مازوویا دوباره حملهٔ متقابل کردند و ۳۰۰ کلیسا را برای انتقام تاراج کردند. دوک کنراد یکم مازوویا موفق شد با پرداخت غرامت بزرگی پروسی ها را بیرون کند که هرچند تنها به تشویق پروسی ها منجر شد. جنگ صلیبی ۲۳-۱۲۲۲. هونوریوس سوم خواستار یک جنگ صلیبی به رهبری کریستیان از اولیوا شد و نماینده پاپ را اسقف بزرگ گینیزنا، وینتسنتی نیاوک برگزید. صلیبیان آلمانی و لهس
تانی در ۱۲۱۹ در مازوویا گرد هم آمدند، اما برنامه ریزی جدی در ۱۲۲۲ تنها هنگام رسیدن اشرافی مانند دوک هنری از سیلزی، اسقف بزرگ لارنتیوس از وروتسواف و لارنتیوس از لبوس انجام گرفت. حاکمان بر این موافقت کردند که تمرکز اصلی بازسازی دژ استعماری خئومنو بود که دژ آن تقریباً به کل بازسازی شد. هرچند تا سال ۱۲۲۳، بیشتر جنگجویان صلیبی منطقه را ترک کردند و پروسی ها سرزمین خئومنو و مازوویا را بار دیگر تاراج کردند که منجر به پناه بردن دوک کنراد به دژ پوتسک شد. سارماتیایی ها، حتی به گدانسک در پومرلیا نیز رسیدند. در سال ۱۲۲۵ یا ۱۲۲۸، چهارده شوالیهٔ آلمانی شمالی توسط کنراد و کریستیان برای تشکیل یک فرقه نظامی بکارگماشته شدند. این گروه بعدها به عنوان محفل دوبرین شناخته شد. شوالیه های دوبرین ابتدا در راندان پروسی ها از سرزمین خئومنو موفق بودند، اما یک حملهٔ متقابل پروسی ضد آن ها و کنراد منجر به کشته شدن بیشتر شوالیه ها شد. دوک سوانتوپلک دوم در پومرانی به بازماندگان پناهندگی داد. فراخواندن شوالیه های تتونی. زمانی که کریستیان از اولیوا در رم بود، او با هرمان فون سالزا، استاد بزرگ شوالیه های تتونیک ملاقات کرد. با اجازهٔ دوک کنرادِ ما
زوویا و اشراف مازوویا، کریستیان در سال ۱۲۲۶ از شوالیه های تتونیک برای مقابله با پروسی ها درخواست کمک کرد. ثبات با پروسی ها سپس به کنراد اجازهٔ اینکه دوک بزرگ لهستان بشود را می داد. در حالی که هرمان به درخواست لهستانی ها علاقه مند بود، تمرکز او در کمک کردن به فریدریش دوم در جنگ صلیبی پنجم بود. به دلیل اخراج شوالیه ها از بورزنلند در پادشاهی مجارستان، هرمان نیز در تلاش های آینده به دنبال خودمختاری بیشتری برای نیروهای خود بود. هرمان با فریدریش دوم در ریمینی ملاقات کرد و پیشنهاد داد مطیع سازی پروسی ها باعث می شود بتوان راحت تر از مرزهای امپراتوری مقدس روم ضد مهاجمان دفاع کرد و احتمالاً به ضدحمله های لیتوانیایی ضد جنگ های صلیبی مسیحی اشاره می کند. امپراتور مقدس روم موافقت خود را با شرکت در مهر و موم پاپی ریمینی در ۱۲۲۶ صادر کرد و به آنها سرزمین خئومنو یا کولمرلند و هر گونه فتوحات آینده را اعطا کرد. مأموریت تغییر دین پروسی ها تحت رهبری اسقف کریستیان از اولیوا باقی ماند. لشکرکشی های نخستین تتونیک. پس از دریافت یا ساختن ادعا بر کولمرلند در سال ۱۲۳۰، هرمان فون سالزا کنراد فون لاندزبرگ را به عنوان نماینده خود با نیروی ک
وچکی شامل هفت شوالیه تتونیک و ۷۰-۱۰۰ ارباب و گروهبان به مازوویا به عنوان پیش لشکر فرستاد. آن ها مالکیت وُگِلسَنگ (در زبان آلمانی به معنای «ترانهٔ پرنده»)، یک دژ در حال ساخت توسط کنراد آن سوی شهر آیندهٔ تورون را بر عهده گرفتند. دیگر منابع اشاره می کنند که دو شوالیه ساخت وگلسنگ را در سال ۱۲۲۹ آغاز کردند اما به زودی توسط پروسی ها کشته شدند. کمی پس از رسیدن به وگلسنگ، کنراد فون لاندزبرگ دستور یورش های کوچک ضد پاگان ها در جنوب ویستولا را صادر کرد، منطقه ای که به نسبت امنیت داشت و جمعیت آن ترکیبی از مسیحی و پاگان بود. نیروهای پشتیبان پس از کامل شدن ساخت به وگلسنگ آمدند. نیرویی شامل بیست شوالیه و ۲۰۰ گروهبان که توسط هرمان بالک رهبری می شد در سال ۱۲۳۰ رسید. در حالی که لشکرکشی های پیشین لهستانی به سوی شرق و سرزمین های نامسکون پروسی بود، شوالیه ها به سوی غرب برای ساخت دژهایی در کنار رود ویستولا تمرکز کردند. آن ها سالانه هرگاه شوالیه های صلیبی از غرب می آمدند لشکرکشی می کردند. لشکرکشی های نخستین در درجهٔ نخست شامل جنگجویان صلیبی لهستانی، آلمانی و پومرانیایی و همچنین برخی از نیروهای کمکی شبه نظامیان پروسی بود. دوک های له
ستانی و پومرانیایی از طریق فراهم کردن نیروها و پایگاه هایشان ضروری بودند. بیشتر جنگجویان صلیبی با باورهای سکولار پس از پایان لشکرکشی ها به خانه بر می گشتند، و وظیفهٔ استوار کردن فتوحات و مستقر کردن دژهای نوساز را به عهدهٔ شوالیه های رهبانی واگذار می کردند. برخی از شوالیه های سکولار لهستانی مناطق خالی از سکنه، به ویژه در کولمرلند می گرفتند، هرچند بیشتر مناطق فتح شده توسط شوالیه های تتونیک حفظ شد. مستعمران از امپراتوری مقدس روم به سوی شرق آمدند و هر سال شهر نویی بنیان گذاری می کردند. صلیبیان لشکرکشی به سوی پومسانیایی های همسایه و رهبرشان پپین را آغاز کردند. آن ها که از نیشاوا با کمک کنراد از مازوویا حمله می کردند، کنترل ویرانه های تورون امروزی را در دست گرفتند و به سوی روگو که تحت چیرگی پاگان ها بود حمله کردند. یک سرلشکر محلی پروسی عقب نشینی کرد و دژ را به دست نیروهای صلیبی سپرد، که سپس دژ پروسی را ویران کردند. سرلشکر فراری پروسی ناگهان پپین را به اسارت توسط شوالیه ها فریب داد که منجر به پایان مقاومت پروسی ها در کلومرلند شد. تا سال ۱۲۳۲، شوالیه ها دژ های خئومنو و تورون را بازسازی یا بنیان نهادند. پاپ گرگوری نهم
درخواست نیروهای کمکی کرد که شامل ۵٬۰۰۰ کهنه سرباز تحت رهبری ماگدبورگ بود. در تابستان سال ۱۲۳۳، شوالیه ها یک ارتش صلیبی شامل ۱۰٬۰۰۰ سرباز را رهبری کردند و یک دژ در کفیدزن، پومسانیا بنیان نهادند. دوک های پومرلیایی سوانتوپلک و سامبور یک ارتش کوچک تر را برای حمله به پوگسانیا در زمستان ۳۴-۱۲۳۳ آماده کردند. پس از یک نبرد نزدیک، پوگسانیایی های پاگان با ورود سواره نظام دوک در رودخانه یخ زده سیرگون شکسته شدند و میدان نبرد پس از این به عنوان «میدان مردگان» شناخته شد. ساختن یک دژ در رادزن خومینسکی در سال ۱۲۳۴ کولمرلند شرقی را باثبات کرد. از سال ۱۲۳۸ تا ۱۲۴۰، شوالیه های تتونیک ضد بارتیایی ها، ناتانگیایی ها و وارمیایی ها لشکرکشی کردند. نیروهای کوچکی از شوالیه های صلیبی در تلاش برای محاصرهٔ دژ وارمیایی هونِیدا قتل عام شدند، که باعث شد مارشال دیتریش فون برنهایم با ارتش بزرگ تری برگردد. وقتی فرماندار وارمیایی کودرونه پیشنهاد داد که پاگان ها باید تسلیم شوند و تغییر مذهب دهند، توسط سربازان خود کشته شد و باعث شد دیتریش دژ را با موفقیت تسخیر کند. تلاش پروسی های محلی برای بازپس گیری دژ ناموفق بود و رهبر محلی پروسی پیوپسو کشته شد
. نیروهای پشتیبان که توسط اتوی یکم ارسال شدند، چیرگی تتونی ها بر ناتانگیا و بارتیا را استوارسازی کرد. نخستین خیزش پروسی ها. پیشروی بیشتر شوالیه های تتونیک به پروس با رخداد نخستین خیزش پروسی در ۱۲۴۲ کندتر شد. دوک مسیحی، سوانتوپلک از پومرلیا با پروسی های فتح شده متحد شد و از یک شورش مسلحانه ضد صلیبیان پشتیبانی کرد زیرا از گسترش سریع شوالیه ها به سرزمین های همسایه آگاه شده بود. گنجایش مقاومت شوالیه های تتونیک تضعیف شده بود، زیرا جنگجویان صلیبی کمتری از آلمان می آمدند و میان شاهزادگان لهستانی اختلافاتی بود. سواره نظام صلیبی ها و توپخانهٔ کمان زنبورکی در زمین هموار کارآمد بود، اما پروسی ها در درگیری های کوچک تر جنگلی باتجربه تر بودند. در حالی که پروسی ها و پومرلیایی ها بیشتر دژهای تتونیک را اشغال می کردند و شوالیه ها را در رنسن در ۱۲۴۴ شکست دادند، آن ها دارای توانایی محاصره ای برای تمام کردن کار شوالیه ها نبودند. آلمانی ها سیاست و دیپلماسی خود برای تفرقه میان سوانتوپلک و پروسی ها به کار بردند. لهستانی ها به دنبال سرزمین های شاهزادهٔ پومرلیایی در کنار رود ویستولا بودند، در حالی که نمایندهٔ پاپ، پاپ اوربان چهارم آین
ده، از مسیحی ها می خواست تمرکز خود را به جای جنگ با خودشان ضد بت پرستان بگذارند. سوانتوپلک در سال ۱۲۴۸ دست از پشتیبانی از پروسی ها برداشت و بیشتر پروسی ها در فوریه ۱۲۴۹ با پیمان کرایستبورگ صلح را پذیرفتند. پیمان نامه آزادی های مدنی و خودمختاری قابل توجهی را به بومیان مسیحی شده می داد. در حالی که بیشتر قبایل موارد پیمان نامه را دنبال کردند، جنگیدن متناوب تا سال ۱۲۵۳ ادامه یافت و ناتانگیایی ها حتی در نوامبر ۱۲۴۹ در نبرد کروکن شوالیه ها را شکست دادند.
میرزا احمد کفایی فرزند آخوند خراسانی(زادهٔ ۱۲۶١ در نجف _ درگذشتهٔ ۶ دی ١٣۵٠ در مشهد) فقیه و مجتهد اصولی و از روحانیان شیعه اهل ایران بود. زندگی نامه. وی به سال ١٢۶١ در نجف متولد شد.او برادر کوچکتر میرزا مهدی خراسانی و محمد آقازاده خراسانی، برادر بزرگتر حسن کفائی و پدر جعفر و حمید کفائی و فرزند آخوند خراسانی از روحانیون به نام شیعی است. میرزا احمد دروس مقدماتی و حوزوی را نزد استادانی چون شیخ ابراهیم دشتی، ابوالحسن اصفهانی و دروس معقول و منقول را نزد آیت الله احمد شیرازی آموخت. وی همچنین ده سال نزد پدرش دروس حوزوی را فراگرفته و به حکم پدر محمدکاظم آخوند خراسانی به درجه اجتهاد رسید. احمد کفایی در کنار پدرش در جنبش مشروطه حضور فعال داشت. او همچنین از حامیان انقلاب مردم عراق علیه انگلیسی ها در کنار میرزای شیرازی بود. درگذشت. میرزا احمد کفایی در ۶ دی۱۳۵۰ شمسی مصادف با ۸ ذی القعده ۱۳۹۱، در سن ۸۹ سالگی در مشهد درگذشت و پیکرش را در رواق دارالسعاده حرم امام رضا در کنار برادرش میرزا مهدی خراسانی به خاک سپردند.
استان های یمن به ۳۳۳ زیربخش تقسیم می شوند که ناحیه () نامیده می شوند. این ناحیه ها نیز به ۲٬۲۱۰ عزلت یا دهستان تقسیم می شوند. فهرست زیر دربرگیرندهٔ ناحیه های یمن بر پایهٔ استان های این کشور است.
ناحیهٔ رداع یک ناحیه در یمن است که در استان بیضا واقع شده است. ناحیه رداع ۵۶٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد.