Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توبیا اسکارپا ، (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۳۵ میلادی)؛ یک معمار، طراح و مرمتگر اهل ایتالیا است. او بخش خوبی از زندگی حرفه ای خود را در کنار همسرش افرا بیانکین (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۳۷ میلادی در مونته بلونا - درگذشتهٔ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی در تروینیانو) کار کرد. آثار آن ها را می توان در بسیاری از موزه ها در ایالات متحدهٔ آمریکا و اروپا، از جمله موزهٔ هنر مدرن، نیویورک و لوور، پاریس یافت. او با شرکت هایی مانند بی اندبی ایتالیا، سن لورنتسو سیلور و نول اینترنشنال همکاری کرده است. او همچنین جوایز و تقدیرنامه های متعددی مانند جایزهٔ پرگار طلا در سال ۱۹۶۹ میلادی و جایزهٔ طرح مجمع بین المللی (آی اف) در سال ۱۹۹۲ میلادی دریافت کرد. کارهای طراحی این زوج شامل معماری و اشیاء روزمره از جمله مبلمان، پوشاک، طراحی داخلی و آثار شیشه ای است. آن ها در طراحی های خود بر امکانات فنی و زیبایی شناختی موادِ مورد استفاده، تمرکز کردند. توبیا بسیار تحت تأثیر پدر معمار و طراح خود، کارلو اسکارپا قرار داشت. زندگی نامه. توبیا اسکارپا، فرزند نینی لاتساری (اونورینا، خواهر کوچکتر بیچه لاتساری و برادرزادهٔ وینچنتسو رینالدو) و کارلو اسکارپا، معمار و طراح شناخته
شده، در ۱ ژانویه ۱۹۳۵ میلادی در ونیز به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۷ میلادی به همراه همسر آینده و همکار خود افرا بیانکین، از دانشگاه ای اوآوی ونیز فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱ میلادی، توبیا به عنوان یک طراح شیشه در کارخانه شیشهٔ ونینی در مورانو کار کرد، تا پیش از افتتاح دفتر طراحی خود با بیانکین در مونته بلونا. در سال ۱۹۶۰ میلادی آن ها اولین مشارکت خود را با گاوینا داشتند که صندلی راحتی "باستیانو"، صندلی "پیگرکو" و تخت فلزی "ونسا" را برای او طراحی کردند. دومی در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط کاسینا در مجموعه سیمون کولتسیونه، مانند سایر مبلمان تولید شده توسط سیمون، دوباره منتشر شد. آن ها بعداً صندلی های راحتی "کورونادو" و "اراسمو" را برای بی اندبی ایتالیا، صندلی های راحتی "۹۲۵" و "سوریانا" (برنده پرگار طلا در سال ۱۹۷۰ میلادی) را برای کاسینا، و برای مریتالیا، صندلی "لیبرتا" را که در موزه لوور به نمایش گذاشته شد، طراحی کردند. از سال ۱۹۶۰ میلادی آن ها به همراه برادران کاستیلیونی معمار (پیر جاکومو و آکیله) طراحان فلوس شدند. در سال ۱۹۶۴ میلادی آن ها با شرکت پوشاک بنتون برای طراحی اولین کارخانه نساجی این شرکت همکاری کرد
ند. زوج اسکارپا فروشگاه های مختلف بنتون را در سرتاسر جهان طراحی کرده اند، از جمله فروشگاه های فرایبورگ، پاریس و نیویورک. در سال ۱۹۷۳ میلادی آن ها چراغ "پاپیلونا" را برای فلوس طراحی کردند که یکی از اولین چراغ هایی بود که از فناوری هالوژن استفاده کرد. آن دو بعداً برای فابیان، با طراحی چراغ های "ساتورنینا" و "گالتو"، و برای وئاس، با طراحی چراغ فلزی "اسکاندولا" کار کردند. توبیا اسکارپا از سال ۲۰۱۷ میلادی به همراه آ. فرلنگا و مارگریتا پترانتسان عضو کمیته علمی مجموعه معماری "«اوبلیکوآ ایمجینز»" با هدایت سیلویا کاتیودورو بوده است. او برای کارهایش جوایز متعددی از جمله جایزه پرگار طلا و جایزه طراحی محصول آی اف هانوفر در سال ۱۹۹۲ میلادی را دریافت کرد. برخی از اشیاء طراحی شده توسط اسکارپا در مهم ترین موزه های جهان به نمایش گذاشته شده اند: از جمله صندلی لیبرتا در لوور پاریس. اسکارپا، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ میلادی، مجدداً به همراه بیانکین، در مرمت بناهای تاریخی ایتالیایی، از جمله کاخ دلا راجونه در ورونا شرکت کرد. از سال ۲۰۰۲ میلادی، اسکارپا در بخش طراحی در دانشگاه ای اوآوی در ونیز تدریس کرده است. زندگی شخصی. توبیا اسکارپا تا زما
ن مرگ همکار و همسرش، افرا بیانکین در سال ۲۰۱۱ میلادی، با او بود. حاصل ازدواج آن ها سه فرزند به نام های سباستیانو، نیکولو (که هر دو در دو تصادف رانندگی مختلف جان باختند)، و کارلوتا بود.
اوروسی یاتسورا مجموعه مانگا ژاپنی به نویسندگی و تصویرگری رومیکو تاکاهاشی است که از سپتامبر ۱۹۷۸ تا فوریه ۱۹۸۷ در "هفته نامه شونن ساندی" منتشر شد و تاکنون در ۳۴ جلد تانکوبون جمع آوری شده است. داستان دربارهٔ آتارو موروبوشی و لوم بیگانه است که پس از خواستگاری تصادفی آتارو از لوم، لوم پافشاری می کند که همسر واقعی آتارو است. این مجموعه شدیداً از اساطیر، فرهنگ و جناس ژاپنی استفاده می کند. دو مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباس شده از این اثر در شبکه های وابسته به فوجی تلویژن پخش شده که تازه ترین آن از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ ساخته استودیو دیوید پروداکشن در ۴۶ قسمت پخش شده است. "اوروسی یاتسورا" نخستین کار تاکاهاشی بود و در داخل و خارج ژاپن طرفداران و منتقدان استقبال زیادی از این اثر کردند. این مانگا بیش از ۳۵ میلیون نسخه فروش داشته که یکی از پرفروش ترین فرنچایزهای مانگا در تمام دوران محسوب می شود. "اوروسی یاتسورا" در سال ۱۹۸۰ در بیست و ششمین جوایز مانگای شوگاکوکان در رده شونن جایزه بهترین مانگا را دریافت کرده است. داستان. یک نژاد بیگانه به زمین حمله می کنند اما به جای اینکه به زور سیاره را تصاحب کنند، به انسان ها این فرصت را می
دهند تا با شرکت در یک مسابقه برای حقوق سیاره زمین بجنگند. بازیکن انسان انتخاب شده توسط کامپیوتر، یک دانش آموز دبیرستانی بدشانس و ناموفق به نام آتارو موروبوشی است و بازیکن تیم بیگانگان، لوم، دختر رهبر مهاجمان بیگانه است. علیرغم عدم تمایل اولیه برای شرکت در مسابقه، آتارو با ملاقات با لوم به بازی علاقه مند می شود. وقتی مسابقه شروع می شود، لوم با پرواز کردن همه را غافلگیر می کند و آتارو متوجه می شود که نمی تواند او را بگیرد. قبل از آخرین روز مسابقه، دوست دختر آتارو، شینوبو میاکه، آتارو را تشویق می کند که در صورت پیروزی با او ازدواج کند. در روز پایانی مسابقه، آتارو با ربودن تاپ بیکینی لوم برنده بازی می شود که در نهایت لوم می بازد. آتارو در جشن پیروزی خود خوشحال است که می تواند با عشق واقعی خود ازدواج کند ولی به طور اتفاقی از لوم خواستگاری می کند و لوم عاشق آتارو می شود.
می تینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چین است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "۱۹۱۱" اشاره کرد.
آگام () یک گروه راک پراگرسیو کارناتیک معاصر مستقر در بنگلور است. این گروه در سال ۲۰۰۳ تشکیل شد. ترکیب فعلی شامل هاریش سیواراماکریشنان (خواننده)، سوامی سیتارامان (کیبورد و ترانه سرا)، تی پراوین کومار (گیتار اصلی)، آدیتیا کاسیاپ (گیتار باس و بک آواز)، سیواکومار ناگاراجان (پرکوس قومی)، جگادیش ناتاراجان (ریتم گیتار) و یادوناندان (درامر) است.
لیلو و استیچ یک فیلم کمدی علمی تخیلی آمریکایی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی دین فلیشر کمپ و نویسندگی کریس ککانیوکالانی برایت و مایک ون وایس است. این فیلم که توسط والت دیزنی پیکچرز و ریدبلک تولید شده است، یک بازسازی لایو اکشن از انیمیشن "لیلو و استیچ" محصول ۲۰۰۲ از کمپانی دیزنی است. "لیلو و استیچ" توسط استودیو سینمایی والت دیزنی در ۲۳ مه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با استقبال مثبت منتقدان روبرو شده و با فروش بیش از ۹۷۴ میلیون دلاری، به دومین فیلم پرفروش ۲۰۲۵ تبدیل شده است. داستان. این فیلم داستان پیوندی که بین یک دختر انسان تنها به نام لیلو و یک بیگانه سگ مانند به نام استیچ شکل گرفته است، را روایت می کند. ساخت. فیلمبرداری در ۱ می ۲۰۲۳ آغاز شد، زمانی که بخشی از بزرگراه کالاانیانائول برای تولید فیلم بسته شد. فیلمبرداری در ژوئیه به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ متوقف شد. در نهایت در فوریه ۲۰۲۴ از سر گرفته شد و سرانجام در اوایل مارس همان سال به پایان رسید. انتشار. در نوامبر ۲۰۲۰، گزارش شد دیزنی تعیین نکرده است که این فیلم در سینماها یا از طریق دیزنی پلاس اکران شود. در نوامبر ۲۰۲۲، از طریق یک
تماس بازیگری تأیید شد که فیلم قرار است برای پخش مستقیم دیزنی پلاس تولید شود. در آگوست ۲۰۲۴، فیلم به اکران سینمایی تابستان ۲۰۲۵ منتقل شد. در اکتبر، تاریخ اکران این فیلم ۲۳ مه ۲۰۲۵ بود. آینده. در مصاحبه ای پیش از انتشار فیلم، کارگردان دین فلایشر کمپ و تهیه کننده جاناتان اریک اظهار داشتند که در حال حاضر تمرکز آن ها بر روی انتشار این فیلم است و هنوز برنامه مشخصی برای دنباله آن ندارند. کمپ با تأیید نظر اریک گفت که مسیر آینده این مجموعه به واکنش مخاطبان بستگی دارد و دنیای گسترده این فرنچایز می تواند منبع الهام بالقوه ای باشد. اریک همچنین به برخی از ایستر اگ های موجود در فیلم اشاره کرد که به شخصیت های آنجل، روبن و ۶۲۷ اشاره دارند.
یون سوک یول، رئیس جمهور کره جنوبی، در ۳ دسامبر ۲۰۲۴ در طی یک سخنرانی آخر شب که به صورت زنده از شبکه تلویزیونی وای تی ان پخش شد، حکومت نظامی اعلام کرد و اپوزیسیون اصلی این کشور یعنی حزب دموکراتیک را به همدردی با کره شمالی و «فعالیت های ضد دولتی» متهم کرد. این اعلامیه با مخالفت حزب دموکراتیک و همچنین رهبران حزب قدرت مردم مواجه شد و منجر به اعتراض آنها شد. ساعاتی بعد، پس از تلاش های نیروهای امنیتی برای جلوگیری از رأی گیری در مجلس، مجلس ملی در ۴ دسامبر ۲۰۲۴ پیشنهادی را برای لغو حکومت نظامی تصویب کرد. علیرغم تلاش گروه مأموریت ویژه ۷۰۷ برای جلوگیری از رای کنگره، یون متعاقباً پس از جلسه کابینه در ساعت ۰۴:۳۰ در ۴ دسامبر، حکومت نظامی را لغو کرد و فرماندهی حکومت نظامی را منحل کرد. پس از لغو حکومت نظامی، مخالفان اعلام کردند که در صورت عدم استعفا، روند استیضاح یون را آغاز خواهند کرد. پس زمینه. یون سوک یول، یکی از اعضای محافظه کار حزب قدرت مردم و دادستان کل سابق کره جنوبی، پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری کره جنوبی در سال ۲۰۲۲، به عنوان رئیس جمهور کره جنوبی فعالیت خود را آغاز کرد. دولت او از محبوبیت پایینی برخوردار ب
وده و برای دستیابی به دستور کار خود با مشکل مواجه است زیرا مجلس توسط حزب مخالف یعنی حزب دموکراتیک کنترل می شود. یون مراسم گشایش مجلس ملی کره جنوبی در سال ۲۰۲۴ را تحریم کرد هر چند که رسم است رئیس جمهور در این مراسم حضور پیدا کند. یون همچنین با انجام تحقیقات دربارهٔ رسوایی های مربوط به همسرش کیم کون هی و مقامات ارشد مخالفت کرده است. پارلمان تحت کنترل اپوزیسیون اصلی، اخیراً برای استیضاح تعدادی از دادستان های ارشد اقدام کرده و پیشنهاد بودجهٔ دولت را رد کرده بود. این نخستین باری است که حکومت نظامی در کره جنوبی پس از کودتای نظامی ۱۹۷۹ پس از ترور پارک چونگ هی، دیکتاتور وقت کره جنوبی اتفاق می افتد و همچنین نخستین بار از زمان دِموکراتیزاسیون در سال ۱۹۸۷ است. این هفدهمین اعلامیهٔ نظامی از زمان تشکیل دولت در سال ۱۹۴۸ است. اعضای مجلس ملی کره جنوبی از مصونیت پارلمانی در برابر تعقیب قضایی برخوردار نیستند و در حین ارتکاب جرم، می توانند دستگیر شوند. هنگام آغاز حکومت نظامی، رئیس جمهور باید فوراً به مجلس ملی اطلاع دهد. حکومت نظامی با اکثریت آرای مجلس ملی قابل ابطال است. رویدادها. اعلامیه حکومت نظامی. در ۳ دسامبر ۲۰۲۴ ساعت ۲۲:۲
۲ (کی اس تی) رئیس جمهور یون سوک یول فرمان حکومت نظامی را صادر کرد. یون در سخنرانی تلویزیونی سراسری، اپوزیسیون مخالف خود را به «تلاش برای سرنگونی دموکراسی آزاد» با استیضاح اعضای کابینه اش و مسدود کردن برنامه های بودجهٔ پیشنهادی خود متهم کرد. او همچنین از شهروندان خواست که به او ایمان داشته باشند و «برخی ناراحتی ها» را تحمل کنند. این نخستین باری بود که از سال ۱۹۷۹، در دوران دیکتاتوری نظامی چون دو هوان، حکومت نظامی در کره جنوبی اعلام شده است. به گزارش خبرگزاری یونهاپ، وزیر دفاع شین وون شیک دستور داد تا با رئیس ستاد مشترک ارتش کیم میونگ سو دیدار کند. یون، پارک آن سو را به عنوان فرمانده حکومت نظامی خود منصوب کرد. در پی این اعلامیه، دولت اعلام کرد که فعالیت ها در مؤسسات آموزشی و زیرساخت های حمل ونقل به فعالیت عادی خود ادامه می دهند. ابطال حکومت نظامی توسط مجلس ملی. همهٔ حزب های اصلی از جمله حزب حاکم قدرت مردم که رئیس جمهور یون عضو آن است، با این اقدام مخالفت کردند. رهبر حزب قدرت مردم خاطر نشان کرد: «اعلام حکومت نظامی رئیس جمهور اشتباه است. ما همراه با مردم جلوی آن را خواهیم گرفت». شهردار سئول، اوه سه هون که او هم ی
کی از اعضای حزب قدرت مردم است، نیز اعلام کرد که با تصمیم یون مخالف است. لی جه میونگ رهبر اپوزیسیون مخالف، حزب دموکراتیک از شهروندان خواست تا در مجلس ملی جمع شوند و اعلام کرد که یون «دیگر رئیس جمهور کره جنوبی نیست». از لی جه میونگ در حال پریدن از روی حصارهای ساختمان مجلس ملی برای ورود به داخل آن، پس از اینکه سربازان آن را مسدود کرده بودند، فیلمبرداری شد. معترضان با پلیس در خارج از مجلس شورای ملی درگیر شدند. رئیس مجلس ملی از همه قانونگذاران خواست تا در مجلس ملی حضور پیدا کنند. شاخه اینچئون سیتی از حزب دموکراتیک، این اقدام را به عنوان آغاز «دوران دیکتاتوری یون» مورد انتقاد قرار داد. در ۴ دسامبر ۲۰۲۴ حدود ساعت ۱ بامداد (کی اس تی)، مجلس ملی با ۱۹۰ رای از مجموع ۳۰۰ قانون گذار حاضر، به اتفاق آرا به لغو حکومت نظامی رأی داد. ۱۷۲ نماینده حزب دموکراتیک و ۱۸ نفر دیگر از حزب قدرت مردم، از جمله کسانی بودند که به لغو آن رأی دادند. طبق ماده ۷۷ قانون اساسی کره جنوبی، رئیس جمهور باید از تصمیم مجلس ملی برای لغو حکومت نظامی تبعیت کند. پس از رأی گیری، رئیس جمهور یون خواستار خروج ارتش از مجلس ملی شد، در حالی که لی جه میونگ گفت که
حزب دموکراتیک تا زمانی که رئیس جمهور حکومت نظامی را لغو نکند، در مجلس ملی باقی خواهد ماند. پس از رأی گیری، عده ای از سربازانی که در مجلس ملی مستقر شده بودند، در حال خروج بودند. سربازان به عقب راندن جمعیت معترضان که در آنجا جمع شده بودند، و تعداد آنها حدود ۲۰۰۰ نفر بود، اقدام کردند. معترضان همچنین خواستار دستگیری و استیضاح یون سوک یول شدند. لی جه میونگ گفت که اعضای نیروهای امنیتی که به پیروی از دستورهای حکومت نظامی یون ادامه دادند مرتکب «یک عمل غیرقانونی» شدند. با این حال، اعلامیه حکومت نظامی «کلیه فعالیت های سیاسی» از جمله فعالیت های احزاب سیاسی و تجمعات شهروندان و فعالیت های کارگری را ممنوع می کند، بنابراین رأی گیری از نظر ارتش یا یون سوک یول مشروع نیست. علیرغم قطعنامه مجلس ملی مبنی بر پایان دادن به حکومت نظامی، ارتش اعلام کرد که این اعلامیه تا پایان آن توسط رئیس جمهور به قوت خود باقی خواهد ماند. پیامدها. داخلی. پس از اعلام این خبر، ارزش وون کره جنوبی به ۱۴۲۳ وون به ازای هر دلار کاهش یافت که کمترین مقدار آن در دو سال و یک ماه اخیر است. رویترز گزارش داد که «یکی از مقامات بانک مرکزی خاطر نشان کرده است که در حا
ل آماده سازی اقداماتی برای تثبیت بازار در صورت نیاز است. وزیر اقتصاد چوی سانگ موک یک نشست اضطراری بین مقامات ارشد اقتصادی تشکیل داده است.» هان دونگ هون، رهبر حزب قدرت مردم با این اقدام یون مخالفت کرد و گفت: «اعلام حکومت نظامی رئیس جمهور اشتباه است. ما همراه با مردم آن را متوقف خواهیم کرد.» حزب اینچئون سیتی، که بخشی از حزب دموکراتیک است، این اقدام را به عنوان آغاز «دوران دیکتاتوری یون» مورد انتقاد قرار داد. بین المللی. شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که اوضاع را از نزدیک تحت نظر دارد. سفارت سنگاپور در کره جنوبی پستی در فیس بوک منتشر کرد و در آن از مردم سنگاپور در این کشور خواست «آرام بمانند و اخبار را رصد کنند». سفارت چین در کره جنوبی به شهروندان چینی در این کشور گفت «آرامش خود را حفظ کنند و به تغییرات سیاسی توجه کنند». از آنها خواسته بود که «آگاه باشند، رفت و آمدهای غیر ضروری را کاهش دهند و نظرات سیاسی را با احتیاط بیان کنند.» تأثیر. پس از اعلام این خبر، ارزش وون کره جنوبی به ۱۴۲۳ وون در هر دلار کاهش یافت که کمترین ارزش در دو سال و یک ماه اخیر است.
دیوید زونانا (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه کننده فیلم و فیلم نامه نویس اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دختر جادویی مادوکای ماگیکا مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی است که توسط Magica Quartet ساخته شده و توسط استودیو شفت تولید شده است. داستان دربارهٔ گروهی از دختران دبیرستانی به رهبری مادوکا کانام است که قراردادهای فراطبیعی می بندند تا تبدیل به دخترانی جادویی شوند اما در هنگام نبرد با دشمنان، متوجه رنج و خطر قدرت های جدید خود می شوند. ده قسمت اول بین ژانویه و مارس ۲۰۱۱ از شبکه تلویزیونی تی بی اس و شبکه ام بی اس پخش شد در حالی که دو قسمت پایانی بخاطر وقوع زمین لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو تا آوریل همان سال به تعویق افتاد. "دختر جادویی مادوکای ماگیکا" با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد. رسانه ها روایت پیچیده، تصاویر، مضامین، و موسیقی متن و همچنین رویکرد غیر متعارف اثر به عنوان یک زیرژانر دختر جادویی را تحسین کردند و مجموعه به یک موفقیت تجاری بدیل شد. این مجموعه جوایز مختلفی از جمله جایزه تلویزیونی در شانزدهمین مراسر جایزه انیمیشن کوبه و همچنین جایزه بزرگ بخش انیمیشن در پانزدهمین جشنواره هنرهای رسانه ای ژاپن در سال ۲۰۱۱ را به خود اختصاص داد. داستان. یک دانش آموز دبیرستانی به نام مادوکا کانام و بهترین دوستش، سایاکا میکی، با
موجودی کوچک و گربه مانند به نام کیوبی روبرو می شوند. گربه به آنها قراردادی را پیشنهاد می کند تا در ازای بدست آوردن قدرت جادویی و وظیفه مبارزه با جادوگران، هر آرزویی را برآورده کنند. در همین حال، یک دانشجوی انتقالی و دختر جادویی مرموز به نام هومورا آکمی سعی می کند مادوکا را از بستن قرارداد با کیوبی بازدارد. یک دانش آموز انتقالی مرموز جدید به نام مامی به مدرسه مادوکا می آید و به آن دو پیشنهاد می کند که آنها را در شکار جادوگران خود همراهی کند تا مسئولیت های یک دختر جادویی بودن را یاد بگیرند. ناگهان مامی به دست یک جادوگر به مرگ دچار می شود و مادوکا متوجه می شود که زندگی یک دختر جادویی پر از رنج و درد است و بعدها متوجه می شود که دختران جادویی روح خود را تسلیم می کنند تا منبع جادوی خود را تشکیل دهند.
انریکه لوسرو (; – ) بازیگر اهل مکزیک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هفت دلاور"، "فرزندان سانچز"، "بوچ کسیدی و ساندنس کید"، "ستوان کلمبو"، "بازگشت مردی به نام اسب"، "سر آلفردو گارسیا را برایم بیاور"، "دو قاطر برای خواهر سارا"، "این گروه خشن"، "دستهای از مارسی"، "خداحافظی طولانی"، "توپهای سان سباستین"، "سرگرد داندی، و "امیلیانو ساپاتا" اشاره کرد.
کنسرسیوم زوال عقل با اجسام لویی یا به اختصار DLBC یک همکاری بین رشته ای بین المللی از محققان علاقه مند به تحقیق و مطالعه دربارهٔ زوال عقل با اجسام لویی است. این کنسرسیوم اولین بار در اکتبر ۱۹۹۵ در نیوکاسل انگلستان تشکیل شد. DLBC در بین سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۵ سه گزارش جامع دربارهٔ روش های تشخیصی-درمانی زوال عقل با اجسام لویی منتشر کرد. چهارمین گزارش اجماع. بازنویسی معیارهای تشخیصی در سال ۲۰۱۷ برای زوال عقل با اجسام لویی توسط ایان جی مک کیث از دانشگاه نیوکاسل انجام گرفت و توسط مؤسسه ملی سالمندی، مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی، انجمن زوال عقل اجسام لویی، انجمن اجسام لویی، انجمن آلزایمر، داروسازی آکادیا، علوم آکسووانت، بنر هِلث، جی ای هلث کر و لوندبک مورد حمایت قرار گرفت. کنسرسیوم ۲۰۱۵. DLBC 2015 پروژه ای از مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی ایالات متحده است که علاوه برکشف نشانگرهای زیستی بیماری پارکینسون، مراکزی را نیز به مطالعه اختصاص دربارهٔ زوال عقل با اجسام لویی (DLB) را ایجاد کرده است تا نشانگرهای زیستی بیماری زوال عقل با اجسام لویی را نیز برای بهبود تشخیص، مراقبت و درمان بیماران مبتلا به این بیماری برر
سی کنند. این پروژه از سال ۲۰۲۰، شامل ۹ مرکز بوده است که متخصصان زوال عقل اجسام لویی را که ارتباطات قوی با تحقیقات و جامعه عمومی زوال عقل اجسام لویی دارند، گرد آورده است. این کنسرسیوم همکاری موجود بین مراکز شرکت کننده را رسمیت بخشیده و آن را تقویت می کند.[۲] نه مرکز که تا سال ۲۰۲۰ وجود دارند شامل مواد زیر هستند: DLBC توسط ۶ میلیون دلار کمک هزینه پنج ساله از موسسه ملی بهداشت و همچنین توسط انجمن زوال عقل اجسام لویی و جی ای هلث کر تأمین مالی می شود.
پارک آن سو (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۶۸) افسر ژنرال ارتش کره جنوبی است که از اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان رئیس ستاد ارتش خدمت می کند. حرفه. در مه ۲۰۲۴، پارک برای شرکت در سمپوزیوم نیروهای زمینی اقیانوس آرام به ایالات متحده سفر کرد. در ۳ دسامبر ۲۰۲۴، پارک توسط یون سوک یول، رئیس جمهور کره جنوبی به عنوان فرمانده حکومت نظامی پس از اعلام حکومت نظامی در همان روز توسط رئیس جمهور، منصوب شد.
مرز ارمنستان–ترکیه مرزی به طول که از نقطه مرزی سه گانه بین این دو کشور با گرجستان در شمال آغاز شده و تا نقطه مرزی سه گانه با جمهوری آذربایجان در جنوب ادامه دارد. مرز زمینی ارمنستان و ترکیه از ۳ آوریل ۱۹۹۳ بسته شده است. این مرز از سال ۱۹۹۲ توسط گارد مرزی سرویس امنیت فدرال فدراسیون روسیه محافظت می شود. در ۹ مه ۲۰۲۴ دمیتری پسکوف سخنگوی ریاست جمهوری روسیه اعلام کرد که به درخواست ارمنستان، نیروهای مرزبانی روسیه به خدمت در مرزهای ارمنستان با ترکیه و ایران ادامه خواهند داد. قرار بوده است که این مرز در سال ۲۰۲۳ برای دیپلمات ها و شهروندان کشورهای ثالث بازگشایی شود. مشخصات. مرز ارمنستان–ترکیه از شمال در نقطه مرزی سه گانه با گرجستان در غرب دریاچه آرپی شروع شده و از طریق یک سری خطوط نامنظم از میان سرزمین کوهستانی ارمنستان به سمت جنوب پیش می رود. این مرز با رسیدن به رود آخوریان، مسیر این رود را به سمت جنوب تا محل تلاقی آن با رود ارس دنبال می کند و سپس رود ارس را به سمت شرق و سپس جنوب شرقی دنبال می کند تا به نقطه مرزی سه گانه با جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان می رسد. بقایای شهر باستانی آنی به طور مستقیم در مجاورت این مرز
در سمت ترکیه قرار دارد. تاریخچه. در طول سده نوزدهم، تسلط بر منطقه قفقاز بین امپراتوری رو به زوال عثمانی، ایران قاجاری و امپراتوری روسیه که به سمت جنوب در حال گسترش بود، مورد مناقشه قرار گرفت. روسیه تا سال ۱۸۲۸ بیشتر سرزمین های قفقاز ایران، از جمله تمام ارمنستان کنونی (که ارمنستان شرقی نامیده می شد) را فتح کرده بود و سپس توجه خود را به امپراتوری عثمانی معطوف کرد. در سال ۱۸۲۹ معاهده ادرنه به جنگ روسیه و ترکیه در ۲۹–۱۸۲۸ پایان داد. به موجب این عهدنامه روسیه بیشتر گرجستان امروزی را به دست آورد و عثمانی ها حاکمیت روسیه بر ارمنستان شرقی را به رسمیت شناختند. بر پایه پیمان سن استفانو در پایان جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸) روسیه زمین های قابل توجهی را در شرق ترکیه کنونی (که ارمنستان غربی نامیده می شد)، به دست آورد و باعث گسترش مرزهای عثمانی و روسیه به سمت جنوب غربی شد. تصاحب باتومی، قارص و اردهان توسط روسیه در پیمان برلین (۱۸۷۸) مورد تأیید قرار گرفت، هر چند روسیه مجبور شد مالکیت بخشی از منطقه اطراف بایزید (دغوبایزید امروزی) و دره الشکیرت را بازپس بدهد. در طول جنگ جهانی اول روسیه به نواحی شرقی امپراتوری عثمانی حمله ک
رد. در هرج و مرج های پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، دولت جدید کمونیستی با عجله به دنبال پایان دادن به دخالت خود در جنگ بود و پیمان برست-لیتوفسک را در سال ۱۹۱۸ با آلمان و امپراتوری عثمانی امضا کرد. بر پایه این پیمان، روسیه مناطقی را که در معاهده های قبلی سن استفانو و برلین به دست آورده بود، به ترکیه بازگرداند. مردم قفقاز جنوبی در پی کسب استقلال از هر دو امپراتوری، در سال ۱۹۱۸ موجودیت جمهوری فدرال دموکراتیک ماوراء قفقاز را اعلام و مذاکرات صلح با عثمانی را آغاز کردند. مخالفت های داخلی منجر به جدایی جمهوری دموکراتیک گرجستان از این فدراسیون در مه ۱۹۱۸ شد و پس از مدت کوتاهیجمهوری نخست ارمنستان و جمهوری دموکراتیک آذربایجان نیز به دنبال گرجستان از این اتحادیه جدا شدند. با حمله عثمانی به قفقاز تصاحب سریع این منطقه، سه جمهوری جدید مجبور به امضای پیمان باتوم در ۴ ژوئن ۱۹۱۸ شدند که طبق آن مرزهای پیش از ۱۸۷۸ را به رسمیت شناخته شد. ارمنستان به ویژه از پیامدهای نسل کشی ارمنی ها به رهبری عثمانی در حال فروپاشی بود که منجر به فرار تعداد زیادی از پناهجویان از ارمنستان غربی شد. با شکست امپراتوری عثمانی در اروپا و شبه جزیره عربستان، قد
رت های متحد جنگ جهانی اول قصد داشتند عثمانی را از طریق معاهده سور در سال ۱۹۲۰ تقسیم کنند. این معاهده استقلال گرجستان و ارمنستان را به رسمیت شناخت و به هر دو سرزمین های وسیع در شرق ترکیه اعطا شد (در مورد ارمنستان این وسعت دو برابر بود که به نام وودرو ویلسون رئیس جمهور ایالات متحده، به «ارمنستان ویلسون» موسوم است) و مقرر شد دربارهٔ گسترش مرز ارمنستان و گرجستان در تاریخ بعدی تصمیم گیری شود. ملی گراهای ترک از این معاهده خشمگین شدند و به وقوع جنگ استقلال ترکیه کمک کردند؛ موفقیت ترکیه در این درگیری، معاهده سور را منسوخ کرد. دستاوردهای عثمانی در ارمنستان با پیمان الکساندراپول در سال ۱۹۲۰ تثبیت شد. در سال ۱۹۲۰ ارتش سرخ روسیه به آذربایجان و ارمنستان حمله کرد و به استقلال این دو کشور پایان داد. به دنبال آن به گرجستان نیز حمله شد و استقلال این کشور نیز پایان یافت. برای جلوگیری از جنگ همه جانبه روسیه و ترکیه، دو کشور پیمان مسکو را در مارس ۱۹۲۱ امضا کردند که یک مرز اصلاح شده بین شوروی و عثمانی ایجاد کرد. با این حال، درگیری های بیشتری در این مناطق رخ داد و مذاکرات متوقف شد. مفاد پیمان مسکو بعداً توسط عهدنامه قارص در اکتبر
۱۹۲۱ تأیید شد و مرز فعلی ارمنستان و ترکیه را نهایی کرد. سپس مرز در مارس ۱۹۲۵ تا ژوئیه ۱۹۲۶ توسط کمیسیون مشترک شوروی و ترکیه مشخص شد. استقلال ترکیه با پیمان لوزان در سال ۱۹۲۳ به رسمیت شناخته شده بود. ارمنستان در ابتدا همراه با گرجستان و آذربایجان از طریق جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی در اتحاد جماهیر شوروی ادغام شد و سپس در ۱۹۳۶ به عنوان جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان از قفقاز جنوبی شوروی جدا شد. مرزهای عهدنامه قارص، با وجود اعتراض های گاه به گاه شوروی مبنی بر اصلاح آن، به ویژه در سال ۱۹۴۵، پابرجا باقی ماند. ترکیه با حمایت ایالات متحده از مذاکره در مورد این موضوع خودداری کرد و شوروی نیز که به دنبال روابط بهتر با همسایه جنوبی خود بود، این موضوع را کنار گذاشت. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ارمنستان استقلال یافت و سهم خود را از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی و ترکیه به ارث برد. اگرچه ترکیه استقلال ارمنستان را به رسمیت شناخت، ولی روابط بین دو کشور تقریباً بلافاصله تیره گشت و مرز بسته شد. ترکیه با ادعاهای مطرح شده توسط ملی گرایان ارمنی که از «ارمنستان متحد» در شرق ترکیه حمایت می کردند، و ن
یز تلاش های ارمنستان برای به رسمیت شناختن بین المللی نسل کشی ارمنی ها مخالفت کرد. ترکیه همچنین از آذربایجان متحد نزدیک خود در جنگ اول قره باغ حمایت کرد. روابط دو کشور در دهه ۲۰۰۰ کمی به سردی گرایید و منجر به امضای پروتکل های زوریخ در سال ۲۰۰۹ شد که در آن پیش بینی می شد مرز می تواند بازگشایی شود. با این حال، مذاکرات به نتیجه نرسید و مرز دو کشور همچنان بسته ماند. در ۱۱ فوریه ۲۰۲۳، این مرز برای نخستین بار پس از ۳۵ سال برای رسیدن کمک های بشردوستانه از ارمنستان به قربانیان زمین لرزه ۲۰۲۳ ترکیه–سوریه به طور موقت باز شد. گذرگاه ها. سه گذرگاه در سراسر مرز ارمنستان–ترکیه وجود داشت که دو گذرگاه برای تردد خودروها و یک گذرگاه برای تردد خودروها و ترابری ریلی بود. همه این گذرگاه ها از ۳ آوریل ۱۹۹۳ بسته شده اند. در ژوئیه ۲۰۲۲، وزارت امور خارجه ترکیه اعلام کرد که دو کشور، در چهارچوب کلّی گرم شدن روابط خود، برنامه هایی برای بازگشایی مرز «در اولین تاریخ ممکن»، البته فقط برای اتباع کشورهای شخص ثالث، دارند. در فوریه ۲۰۲۳، به دنبال زمین لرزه ۲۰۲۳ ترکیه–سوریه، گذرگاه مرزی علیجان برای اجازه عبور کمک های بشردوستانه از ارمنستان به تر
کیه باز شد. این گذرگاه مرزی آخرین بار پس از زمین لرزه ۱۹۸۸ اسپیتاک در ارمنستان شوروی باز شده بود.
رقم افرای برازنده "کرب ایسر کمپستر" توسط نهالستان گلدرسه در اپ هئوسدن، هلند در سال 1990 معرفی شد. این درخت تا ارتفاع کمتر از ۱۵ متر / حدود ۴۹ فوت رشد می کند و دارای تاجی فشرده، باریک و بیضی شکل است که شامل شاخه های بالارونده است که آن را به ویژه به عنوان درخت خیابانی مناسب می کند. رقم افرای برازنده، احتمالاً مترادف با «Huibers Elegant» است.
سهره گلی دمگاه صورتی گونه ای از سهره های تیره سهرگان (Fringillidae) است. در مرکز چین و شرق تبت یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن علفزار معتدل است. عجیب ترین ویژگی آن رنگ صورتی در بال های آن است.