Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اخته می شود. شعار شرکت است. اولین اَر-کیوسکی در استونی در سال ۱۹۹۳ افتتاح شد و تعداد ۱۰۷ مغازه در استونی وجود دارد. شرکت Reitan Convenience در سال ۲۰۱۷، درآمد معادل ۱.۶۳ میلیارد یورو را ثبت کرد. شرکت Reitan Convenience در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، روی هم رفته ۱۸ میلیون یورو در اَر-کیوسکی سرمایه گذاری کرد. این پول برای گسترش انتخاب محصول و همچنین کاهش قیمت مواد غذایی به سطح سایر زنجیره های خرده فروشی رقیب در همان بازار مانند آلپا، لیدل و Siwa سرمایه گذاری شد. تاریخچه. تاریخچه این شرکت به سال ۱۹۱۰ برمی گردد. این کسب و کار در ابتدا توسط چندین انتشاراتی بزرگ فنلاندی به عنوان یک دکه روزنامه فروشی برای ایستگاه های راه آهن ("راوتاکیریا" که خود کوتاه شده به معنای "کتابفروشی راه آهن" بود) ایجاد شد. بعداً به سایر مکان ها و محصولات نیز گسترش یافت. نام ار-کیوسکی در سال ۱۹۵۸ به تصویب رسید. در ۵ مارس ۲۰۱۲، اعلام شد که گروه ریتان، ار-کیوسکی را از سانوما با قیمت تقریبی ۱۳۰ میلیون یورو خریداری کرد. این گروه به مدت یک دهه روی این خرید کار می کرد، اما مذاکرات قبلی به دلیل درخواست ار-کیوسکی برای ادغام با ۵۱ درصد مالکیت، به بن بست رسی
ده بود. این خرید، گروه ریتان را به ۲۵۰۰ فروشگاه کیوسک رساند و آن را به دومین گروه بزرگ کیوسک در اروپا تبدیل کرد. این شرکت همچنین پیش از این بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ در رومانی فعالیت داشت، اما در آوریل ۲۰۱۱ فعالیت های خود را به دن واسیل، مدیرعامل رومانی ار-کیوسکی، فروخت. نام ار-کیوسکی قرار بود پس از یک دوره تنفس پس از خرید شرکت، در رومانی کنار گذاشته شود. در اکتبر ۲۰۲۱، ار-کیوسکی اولین فروشگاه رفاه خودکار خود را با نام ار-کیوسکی گو! در مقابل پردیس ویکی دانشگاه دانشگاه هلسینکی افتتاح کرد. در ژوئن ۲۰۲۳، ار-کیوسکی دفتر مرکزی خود را به پارک تجاری آلبرگا در منطقه لپه وارا اسپو منتقل کرد. شعارهای پیشین شرکت عبارتند از: )، ، . .
ویک کاوس () یک شرکت دولتی فنلاندی است که انحصار قمار را در این کشور در اختیار دارد. این آژانس در سال ۲۰۱۷ با ادغام سه آژانس شرط بندی و قمار قبلی ویک کاوس، فین توتو و انجمن دستگاه های اسلات فنلاند تشکیل شد. در ژانویه ۲۰۱۹، ویک کاوس طرحی را برای کاهش حدود ۴۰۰ موقعیت شغلی نیروی کار خود اعلام کرد، ضمن اینکه «اصلاحات اساسی قابل توجهی در مکان های بازی ما و پایان دادن به تجارت میزهای بازی رستوران» را نیز اعلام کرد. یک نظرسنجی که توسط متخصص نظرسنجی فنلاندی، بیلندی، به نمایندگی از Kasino Curt انجام شده است، نشان می دهد که تعداد فنلاندی هایی که از ایده لغو انحصار قمار فنلاند و اتخاذ سیستم مجوز قمار حمایت می کنند، بیشتر از تعداد مخالفان است. این مصاحبه ها در پنل مصرف کنندگان سراسری شرکت Bilendi Oy در طول ۲۰ تا ۲۴ مارس ۲۰۱۹ انجام شد. حاشیه خطای نظرسنجی ±۳.۱ درصد است. این نظرسنجی نشان داد که ۳۱ درصد از فنلاندی ها خواهان لغو انحصار قمار و اتخاذ یک سیستم مجوز قمار به جای آن هستند، در حالی که ۲۷ درصد از فنلاندی ها با این ایده مخالفند. بقیه یا نمی توانند نظر خود را بیان کنند یا موضع بی طرفانه ای در این مورد دارند. در سپتامبر
۲۰۲۲، مدیرعامل شرکت ویک کاوس، اولی سارکوسکی، به دلیل ناتوانی این شرکت در تأمین نیازهای قمار فنلاندی ها، از لغو انحصار ویک کاوس حمایت کرد، زیرا بیش از ۶۰ درصد از شرط بندی اینترنتی در فنلاند به بازارهای غیرقانونی روی آورده اند. توزیع سود. توزیع سود ویک کاوس در قانون تعیین شده است. سود به شرح زیر بین ذینفعان خاص وزارتخانه توزیع می شود:
ساله (، ) یک فروشگاه زنجیره ای مواد غذایی در فنلاند است که متعلق به گروه اس می باشد. این فروشگاه زنجیره ای در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد، زمانی که گروه اس شروع به ادغام فروشگاه های خود تحت زنجیره های ملی کرد. در ابتدا، این فروشگاه زنجیره ای «S-ale» نامیده می شد. قبل از آن، فروشگاه های زنجیره ای Sales جایگزین فروشگاه های کوچک اس سابق شدند که بخشی از هیچ زنجیره ای نبودند. از سال ۲۰۲۴، این فروشگاه زنجیره ای ۳۰۰ فروشگاه در فنلاند دارد. فروشگاه های ساله معمولاً در حومه شهرها، شهرهای کوچک و حومه شهرها واقع شده اند، با این حال دیدن آنها در شهرهای بزرگتر، مانند یووسکوله و کوئوپیو غیرمعمول نیست. این فروشگاه ها طیف وسیعی از ۱۷۰۰ تا ۳۰۰۰ محصول دارند که عمدتاً بر مواد غذایی و محصولات بهداشتی متمرکز هستند. در هلسینکی بزرگ، گروه S از برند آلپا برای فروشگاه های مشابه استفاده می کند.
«فقط تماشا کن» () ترانه ای از تیت مک ری، خوانندهٔ اهل کانادا است. این ترانه در ۳۰ مه ۲۰۲۵ از طریق شرکت های آرسی ای رکوردز، آتلانتیک رکوردز و اپل ویدئو پروگرمینگ به عنوان چهارمین تک آهنگ از آلبوم موسیقی متن فیلم "اف۱" منتشر شد. این قطعه به سومین ترانهٔ مک ری تبدیل شد که در صدر جدول هات دنس/پاپ سانگز قرار گرفت. پیش زمینه و آهنگسازی. در ۱ مه ۲۰۲۵ اعلام شد که تیت مک ری بخشی از آلبوم موسیقی متن فیلم "اف۱" خواهد بود. این قطعه، همکاری مشترک با تهیه کنندگان تایلر اسپری و رایان تدر است. «فقط تماشا کن» یک ترانهٔ پاپ و قطعه ای کلابی با ریتمی «سرعتی» است که برای هماهنگی با «انرژی بالای» فیلم ساخته شده و در بخش کورس دارای «ضرب آهنگ قدرتمند» است. این ترانه شامل ضرب های سریع و دقیق پرکاشن است که به خوبی با «حرکات پویا» و «کینتیک» تیت مک ری همخوانی دارد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی این ترانه که توسط بردیا زینالی کارگردانی شده است، در ۳۰ مه ۲۰۲۵ در کانال یوتیوب تیت مک ری منتشر شد. این ویدئو اشاره ای به فیلم "گریس" محصول سال ۱۹۷۸ دارد و تیت مک ری را در حال قدم زدن روی یک «باند پر باد» و ژست گرفتن کنار توده ای از تایرها نشان می د
هد، که با سکانس های پر از رقص در کنار تماشاگرانی با لباس های مسابقه ای متناوب می شود. تصاویر ویدئو شامل برش هایی از فیلم "اف۱" نیز می باشد.
«چیزی که می خوام» () ترانه ای از مورگان والن، خوانندهٔ موسیقی کانتری اهل ایالات متحده با همکاری تیت مک ری، خوانندهٔ پاپ اهل کانادا است. این ترانه در ۱۶ مه ۲۰۲۵ به عنوان پنجمین تک آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی والن با نام "من مشکل هستم" منتشر شد. این ترانه نخستین همکاری والن با یک خواننده زن به شمار می رود. «چیزی که می خوام» هنگام انتشار در جایگاه نخست جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده قرار گرفت و به چهارمین تک آهنگ شماره یک والن و نخستین اثر شماره یک مک ری در این جدول تبدیل شد. پیش زمینه. مورگان والن فاش کرد که همکاری با تیت مک ری خواسته ای متقابل و مورد علاقهٔ هر دوی آن ها برای مدتی طولانی بوده است. در ابتدا، ترانهٔ «چیزی که می خوام» با در نظر گرفتن خوانندهٔ زن نوشته نشده بود، اما والن اذعان کرد که مک ری «تمام بخش های ترانه را فوق العاده اجرا کرد». با این حال، این دو به دلیل شرایط موجود، به صورت هم زمان در استودیو روی این قطعه کار نکردند و ضبط آن نیز جداگانه انجام شد. والن همچنین گفت که چند سال پیش، خواهرش او را با موسیقی مک ری آشنا کرده بود. پس از اعلام خبر این همکاری، برخی از طرفداران مک ری او را به دل
یل همکاری با والن، با توجه به گذشتهٔ بحث برانگیز والن، مورد انتقاد قرار دادند. تبلیغ و ترویج. در ۲۹ مارس ۲۰۲۵، مورگان والن به عنوان مهمان موسیقایی در برنامهٔ "پخش زنده شنبه شب" حضور یافت و تک آهنگ های پیشین خود از جمله «من مشکل هستم» و «فقط در صورت امکان» را اجرا کرد. در طول اجرای او، یک تلویزیون در پس زمینه عناوین چند ترانه منتشرنشده از این آلبوم را همراه با شماره ترک آن ها نمایش می داد؛ از جمله «چیزی که می خوام»، در حالی که نام دیگر هنرمندان حاضر در همکاری ها محو شده بود. در آوریل ۲۰۲۵، والن تأیید کرد که این ترانه همکاری با یک خواننده زن خواهد بود، چرا که تاکنون چنین همکاری ای نداشت. در ۱۵ آوریل، تیت مک ری، خواننده کانادایی، در استوری اینستاگرام خود عکسی از یک پیراهن با رنگ های تیم فوتبال تنسی والنتیرز منتشر کرد که عبارت «T8» در جلوی آن و حروف اختصاری «MW» (مورگان والن) نیز روی آن نوشته شده بود. روز بعد، والن فهرست کامل قطعه های آلبوم "من مشکل هستم" را منتشر کرد و همکاری خود با مک ری را تأیید نمود. در ۱۳ مه، والن مراسم شنیداری ترانه را در بار شخصی خود در نشویل برگزار کرد و پیش نمایشی از این قطعه پخش شد.
«باخا کالیفرنیا» () ترانه ای از مایک تاورز، خواننده و رپر اهل پورتوریکو است. این ترانه در ۲۳ مه ۲۰۲۵ از سوی آتلانتیک رکوردز و اپل ویدئو پروگرمینگ به عنوان سومین تک آهنگ از آلبوم موسیقی متن فیلم "اف۱" (۲۰۲۵) منتشر شد. پیش زمینه. مایک تاورز تنها هنرمند لاتین حاضر در "آلبوم اف۱" است. بنا بر گزارش منابع، «مایک تاورز خود را به طور کامل در هیجان و شدت رقابت های فرمول یک غرق کرد؛ آن هم در جریان گرند پری میامی فرمول یک کریپتو دات کام ۲۰۲۵. این هنرمند پورتوریکویی با دعوت ویژهٔ برگزارکنندگان رویداد، در تجربه ای ویژه شرکت داشت که شامل دسترسی انحصاری به تیم ها، بازدید از مسیر پیت لین و قدم زدن در پیست پیش از آغاز رسمی مسابقه بود.» آهنگسازی. «باخا کالیفرنیا» قطعه ای در سبک رپ است که بخشی از ترانهٔ «The Choice Is Yours (Revisited)» از گروه های نیتیو تانگز و بلک شیپ را درون یابی می کند.
تکمانی () یک فروشگاه زنجیره ای خرده فروشی فنلاندی است که از نظر فروش خالص در سال ۲۰۱۹، بزرگترین فروشگاه زنجیره ای تخفیفی در فنلاند نیز محسوب می شود. تکمانی تنها فروشگاه زنجیره ای تخفیف سراسری فنلاند است و در پایان سال ۲۰۱۹ تقریباً ۲۰۰ فروشگاه در سراسر کشور داشت. تاریخ. قدیمی ترین زنجیره ارزان قیمت فنلاند از مواردی که بعداً به مالکیت تکمانی درآمدند، "Vapaa Valinta" بود که در سال ۱۹۷۴ توسط Juha و Paula Manninen در پیرکالا تاسیس شد. برادران کیوستی و کاری کوکونن در سال ۱۹۸۹ فروشگاهی با تخفیف در یوئنسو (Joensuu) با نام اکمان (Okman) تأسیس کردند که در سال ۱۹۹۱ به تکمانی تغییر نام داد. بعدها، زنجیره های ارزان قیمت دیگری در دهه ۱۹۷۰ تأسیس شدند، به عنوان مثال: در طول دهه ۱۹۸۰، شرکت های کم هزینه ای در سرتاسر فنلاند تأسیس شدند، مانند: در سال ۱۹۹۵، پس از مقاله ای در روزنامه در مورد زنجیره خرده فروشی تکمانی، شرکت استاکمن از طریق نامه ای با زنجیره تکمانی تماس گرفت و از آنها خواست نام خود را عوض کنند. این موضوع در نوامبر ۱۹۹۷ از سر گرفته شد، زمانی که شرکت حقوقی نماینده استاکمن نامه جدیدی به برادران کاکونن فرستاد و این زنجیر
ه را به تمسخر نام تجاری استاکمن متهم کرد و از این زنجیره خواست نام تجاری کمکی «Kauppahuone Tokmanni» (اتاق بازرگانی تکمانی) را از ثبت شرکت حذف کند و استفاده از نام تجاری تکمانی را متوقف کند - استاکمن همچنین متوجه شده بود که این زنجیره از عنوان «"$tokmanni"» در تبلیغات محلی استفاده کرده است. در پاسخ، فروشگاه زنجیره ای تکمانی قول داد که دیگر از اصطلاح «$tokmanni» در تبلیغات خود استفاده نکند، اما از انصراف از نام تجاری تکمانی خودداری کرد. به گفته کاکونن، نام تکمانی به دلیل معنای آن در سوئدی: «tok» (به معنای «دیوانه») و «man» (به معنای «مرد») به وضوح از استاکمن متمایز است، که کاکونن ادعا کرد به قیمت های پایین دیوانه وار این فروشگاه زنجیره ای اشاره دارد. در نهایت، هم دادگاه عمومی و هم دادگاه منطقه ای از این فروشگاه زنجیره ای خواستند که اصطلاح «$tokmanni» را کنار بگذارد، اما ادعاهای باقی مانده استاکمن رد شد. دادگاه منطقه ای در حکم خود خاطرنشان کرد که استاکمن پس از ارسال اولین نامه، به طرز غیرقابل توضیحی وقت خود را برای طرح اتهامات تلف کرده است. بحران اقتصادی فنلاند در اوایل دهه ۱۹۹۰ منجر به ورشکستگی های زیادی در صن
عت خرده فروشی شد. در سال ۲۰۰۴، صندوق سهام خصوصی کپ من فنلاندی به عنوان مالک اصلی تکمانی وارد شد. پس از آن، فرآیندی با خرید و ادغام بسیاری از شرکت ها آغاز شد و به یک زنجیره خرده فروشی فعال در سطح ملی تبدیل شد که با خرید ۳۵ فروشگاه در زنجیره Vapaa Valinta آغاز شد. در طول سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵، تکمانی هماهنگ سازی برند را اجرا کرد که در آن تمام فروشگاه های گروه تحت برند تکمانی گروه بندی شدند. طبق گزارش سالانه ۲۰۱۸، تکمانی هنوز در تلاش است تا شبکه فروشگاه های خود را گسترش دهد. تکمانی گروه محصولات خود را به شش بخش مختلف تقسیم کرده است که عبارتند از خوراک، نظافت و بهداشت، پوشاک، ابزار و الکترونیک، دکوراسیون داخلی منزل و باغ، و فناوری های تفریحی و خانگی. فروشگاه های تکمانی علاوه بر کالاهای مصرفی، معمولاً غذای خشک نیز می فروشند، اما این ۱۵ فروشگاه شامل غذای تازه نیز می شوند. برندهای خود این زنجیره شامل فروشگاه های مواد غذایی ایسی و غذاهای پریما (Priima) می شود. طیف محصولات این شرکت شامل برندهای بین المللی و داخلی، برندهای به اصطلاح برند اختصاصی خود (ایسی و پریما) و محصولات بدون برند است. توکمانی یک شرکت تأمین منابع مشت
رک در شانگهای با فروشگاه تخفیفی نروژی یوروپریس دارد. پنج سهامدار بزرگ توکمانی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ عبارت بودند از: تاکوا اینوست، الو، وارما، ایلارینن و پوهیولا. حدود ۳۰ درصد از سهام به صورت نامزدی ثبت شده اند. همکاری با اسپار. در ژانویه ۲۰۲۵، شرکت تکمانی با اسپار بین المللی قراردادی امضا کرد. مجوز فعالیت انحصاری برند اسپار در فنلاند به تکمانی، یک خرده فروش تخفیف دار معتبر، اعطا شد که از مقیاس و دانش اسپار بین الملل، به ویژه در حوزه خرده فروشی مواد غذایی، بهره مند خواهد شد. تکمانی بر اصلاح مفهوم اسپار برای تطبیق با بازار فنلاند و ارائه طیف گسترده ای از محصولات اسپار به مشتریان تمرکز خواهد کرد. در ژوئن ۲۰۲۵، اولین بخش مواد غذایی با برند اسپار در فروشگاه تکمانی در ئول یروی افتتاح شد.
در جامعه شناسی، نهادینه سازی فرآیندی است که در آن یک مفهوم (مانند یک باور، هنجار، نقش اجتماعی، ارزش خاص یا شیوه رفتار) در یک سازمان، نظام اجتماعی یا جامعه به طور کلی جای می گیرد. این اصطلاح همچنین ممکن است برای اشاره به سپردن یک فرد یا گروه خاص به یک موسسه، مانند یک موسسه روانی یا رفاهی، به کار رود. این اصطلاح همچنین می تواند در معنای سیاسی به کار رود و به ایجاد یا سازماندهی نهادهای دولتی یا نهادهای خاصی که مسئول نظارت یا اجرای سیاست هستند، مثلاً در حوزه رفاه یا توسعه، اطلاق شود. در طول دوره انقلاب صنعتی در اروپا، بسیاری از کشورها دوره ای از «نهادینه شدن» را پشت سر گذاشتند که شاهد رشد گسترده نقش دولت در جامعه، به ویژه در حوزه هایی بود که پیش تر به عنوان حوزه خصوصی شناخته می شدند. نهادسازی همچنین به عنوان بخش مهمی از فرآیند مدرن سازی در کشورهای درحال توسعه دیده می شود که شامل گسترش و بهبود سازماندهی ساختارهای دولتی است.
جما گالگانی (به ایتالیایی: Gemma Galgani; کاپانوری، ۱۲ مارس ۱۸۷۸ – لوکا، ۱۱ آوریل ۱۹۰۳) عارف و روشن ضمیر ایتالیایی بود که ارتباط ویژه ای با فرقه پاسیونیست ها داشت، اگرچه هرگز به آن تعلق نداشت، اما همواره با معنویت آن سازگار بود. او که تنها ۲۵ سال داشت، در سال ۱۹۳۳ توسط پاپ پیوس یازدهم بئاتیفیه شد و در سال ۱۹۴۰ توسط پاپ پیوس دوازدهم به مقام قدیسه رسید. یادبود مذهبی او در سراسر جهان در ۱۱ آوریل، روز درگذشتش، گرامی داشته می شود، هرچند که فرقه پاسیونیست ها و اسقف نشین لوکا او را در ۱۶ مه یاد می کنند. جما اومبرتا ماریا گالگانی در سال ۱۸۷۸ در کامیلیانو، یکی از بخش های شهرداری کاپانوری، به دنیا آمد. در هفت سالگی مادرش را از دست داد. او در لوکا با پدر و برادرانش بزرگ شد و در مدرسه خواهران اووبلاته روح القدس تحصیل کرد تا اینکه به دلیل ورشکستگی، خانواده اش تمام دارایی خود را از دست دادند و به خانه ای فقیرانه در ویا دل بیشونه (که بعدها به ویا سانتا جما گالگانی تغییر نام یافت) نقل مکان کردند. جما گالگانی در آنجا ادعا کرد که نشانه های زخم های مسیح (استیگماتا) را دریافت کرده است. پس از اینکه صومعه های شهر او را نپذیرفتند،
خانواده ثروتمند جیانینی او را به فرزندی پذیرفتند و به مدت حدود چهار سال در خانه خود در ویا دل سمیناریو در لوکا به او غذا و سرپناه دادند. جما سال های آخر زندگی کوتاه خود را در آنجا گذراند و از نظر معنوی توسط اسقف وولپی، اعتراف کننده او، و پاسیونیست جرمانو روئوپولو، که بعدها اولین زندگینامه او را نوشت، یاری می شد. او که به سل مبتلا بود، برای پیشگیری از خانه جیانینی ها دور شد و به خانه ای نزدیک در ویا دلا رزا برده شد و در ۲۵ سالگی درگذشت. پس از مرگ او، ساخت صومعه ای برای راهبه های پاسیونیست در لوکا آغاز شد، همان طور که او به شدت آرزو داشت و بقایای او در آنجا آرام گرفته است. در سال های پایانی زندگی اش، نزدیکی با پاسیونیست جرمانو روئوپولو، که نام اصلی او وینچنزو بود، اهمیت زیادی داشت. او نه تنها رابطه ای صمیمی و شدید با جما داشت که اغلب او را «بابا، بابای من» خطاب می کرد، بلکه پس از آن تنها، پرانرژی و متقاعدکننده ترین مروج بئاتیفیه او در مقابل تردیدهای وولپی بود. زندگی نامه. ریشه ها و خانواده. اجداد. دربارهٔ خانواده او از سال ۱۲۵۷ اطلاعاتی در دست داریم. به عنوان مثال، از فردی به نام اوبالدو گالگانی به عنوان «نگهبا
ن احکام» یاد می شود که احتمالاً اهل پسکاگلیا، روستایی در دره میانی سرکیو، ۱۵ کیلومتری شمال لوکا، بوده است. در آنجا یک عمارت متعلق به قرن پانزدهم متعلق به گالگانی ها خودنمایی می کند. آنچه که به طور قطع می دانیم، با تعداد زیادی از اسناد تأیید شده است، این است که خانواده گالگانی، در ابتدا متشکل از مردان نظامی، به دلیل سهم خود در علم پزشکی متمایز بودند. تعداد زیادی از اعضای آن در فهرست پزشکان و جراحان لوکا، مانند پدربزرگ جما، پدربزرگ پدرش و خود پدرش، قرار داشتند. کارلو گالگانی، پدربزرگ. دربارهٔ پدربزرگش کارلو می دانیم که پزشک ماهری بود و پس از ازدواج با مارگریتا اورسینی، سال های جوانی را با همسرش در خانه اش در پورکاری، در استان لوکا، زندگی کرد و پنج فرزندشان در آنجا به دنیا آمدند: کارولینا، که پس از مرگ پدر جما، او را در کامایوره پذیرفت؛ مائوریتسیو، پزشک-سروان و جانشین پدرش در اداره پورکاری، که به برادرش نامی را پیشنهاد داد که باید به قدیسه آینده داده شود؛ الیزا، که به لطف او تعداد زیادی اطلاعات دربارهٔ زندگی برادرزاده اش داریم؛ انریکو، پدرش؛ و هلنا که همراه با خواهرش به عنوان «خاله های خوب، مذهبی و دلسوز» از او
یاد می شود. در آن مناطق، که اغلب توسط تب های مالاریا و وبا ویران می شد، کارلو گالگانی خود را وقف کمک به بیماران کرد و جزوات متعددی نوشت که هم برای دانشمندان و هم برای افراد عادی در نظر گرفته شده بود. او تا حد امکان سعی در گسترش پیشگیری های صحیح داشت تا وبا، که در سال ۱۸۵۴ جمعیت محلی را از بین برد، جان بیشترین تعداد را نجات دهد. او کمک بزرگی به مردم پورکاری و روستاهای اطراف کرد تا جایی که «خیابان گالگانی» به افتخار او نامگذاری شده است. نوشته های او از او به عنوان یک کاتولیک فداکار و با تقوا، مسلط به لاتین، مطالعه آثار کلاسیک و کتاب مقدس، وفادار نه تنها به پاپ، که در یکی از جزوات خود در مورد او یک مرثیه نوشت، بلکه به میهن خود نیز یاد می کنند. این امر با این واقعیت نشان داده می شود که او به پسرش انریکو دستور داد تا به جما، پنجمین فرزندش، نام های دوم و سوم اومبرتا و پیا را به افتخار اومبرتو اول که تنها دو ماه سلطنت کرده بود و پیوس نهم که تنها یک ماه قبل از تولد قدیسه درگذشته بود، بدهد. والدین. انریکو گالگانی، پدر جما، اهل پورکاری و فرزند ماقبل آخر کارلو و مارگریتا بود. او تحصیلات خود را در رشته شیمی داروسازی در د
انشگاه پیزا گذراند. او برای مدت کوتاهی در خانه پدرش مشغول به کار شد اما به زودی با همسرش اورلیا لاندی اهل سن جنارو، که در ۲۵ مه ۱۸۶۸ ازدواج کرده بودند، به بورگو نوو، در مسیر پشیا، نقل مکان کرد. از همسرش تاریخ تولد، ۲۷ اوت ۱۸۴۶، و نام والدینش، پیترو لاندی و ماریا آنا فرانچسکونی، که با نام های اورلیا بندتا تعمید یافته بود، را می دانیم. خانواده اورلیا لاندی و انریکو گالگانی، والدین جما گالگانی، مرفه بودند. آن ها ویلا و خدمتکار داشتند و همه فرزندانشان در بهترین مدارس آموزش دیدند. اکثر پسران به پیروی از پدرشان که در بورگو نوو داروخانه خود را افتتاح کرده بود، پزشک شدند. انریکو گالگانی مردی متدین و با ایمان توصیف شده است، اما ضعیف و فاقد شخصیت قوی بود، اغلب نسبت به خدمتکاران و فرزندانش که بسیار دوستشان داشت، به ویژه جما و جینو، بیش از حد مهربان بود، همان طور که قدیس خود به یاد می آورد. خلق و خوی نسبتاً ملایم و سادگی او در امور مالی، پس از مرگ زودهنگام همسرش، باعث شد تا خانواده اش دچار پریشانی مالی شدید شوند و به ورشکستگی برسند. همشیره ها. زوج گالگانی، در ۱۸ سال زندگی مشترک خود، هشت فرزند، پنج پسر و سه دختر به دنیا آ
وردند: کارلو، گیدو، اتوره، جینو، تونینو، آنجلینا، جولیت و جما. کارلو، فرزند ارشد، در ۲ نوامبر ۱۸۶۹ در پورکاری در خانه پدربزرگ و مادربزرگ پدری اش به دنیا آمد. می دانیم که او در سنین بسیار کم درگذشت و پدربزرگش در سوگ او دعایی طولانی نوشت. گیدو، دومین فرزند، در ۳۰ مه ۱۸۷۱ در بورگو نوو به دنیا آمد. او نیز مانند پدرش در دانشکده شیمی داروسازی در دانشگاه پیزا تحصیل کرد و مدرک خود را گرفت. او که سال ها فقر شدید را پس از ورشکستگی پدرش پشت سر گذاشته بود، موفق شد در بیمارستان مدنی لوکا به عنوان داروساز مشغول به کار شود و بدین ترتیب تا حد امکان از خواهران و برادران متعددش حمایت کند. در سال ۱۸۹۹، او از نظر اقتصادی وضع خود را بهبود بخشید و داروخانه ای در سن جولیانو ترمه به دست آورد و در ۲۶ اکتبر همان سال با آسونتا بروجی ازدواج کرد. جما در سال های فقر با برادرش مشکلات زیادی داشت و حتی یک بار در یک حمله خشم شدید مورد ضرب و شتم قرار گرفت، در حالی که در روز عروسی، زن برادرش او را به دلیل لباس نامناسبش از جشن بیرون کرد. با این حال، از نامه های جما می دانیم که روابط او با برادرش چند سال بعد آرام شد و او چندین بار برای ملاقات آنه
ا به سن جولیانو ترمه رفت. او قبل از بئاتیفیه شدن خواهرش بر اثر سرطان کبد درگذشت. اتوره، سومین فرزند، در ۲۱ مارس ۱۸۷۳ در بورگو نوو به دنیا آمد. اطلاعات بسیار کمی از او داریم، زیرا پس از ورشکستگی پدرش به برزیل مهاجرت کرد. در سال ۱۹۲۲، او با زنی که تنها با او ازدواج مدنی کرده بود و از او دو فرزند داشت، با مراسم مذهبی ازدواج کرد. او در سال ۱۹۲۷ درگذشت. جما، در زمانی که با خانواده جیانینی بود، همیشه در معدود لحظاتی که دربارهٔ خانواده اش صحبت می کرد، از او یاد می کرد. جینو، که دو سال از جما بزرگتر بود، بدون شک کسی بود که قدیس بیش از همه به او نزدیکتر بود. او در ۵ ژوئن ۱۸۷۶ در بورگو نوو به دنیا آمد و به دلیل ناهنجاری در پایش «کوچک لنگ» نامیده می شد. او به عنوان طلبه، در حوزه علمیه دکانال سن میشل این فورو تحصیل می کرد. او در ۱۱ سپتامبر ۱۸۹۴ در سن ۱۸ سالگی، قبل از اینکه کشیش شود، مانند مادرش بر اثر بیماری سل درگذشت. این برای خواهرش ضربه سختی بود و او به سختی توانست پس از او زنده بماند. تونینو، ششمین فرزند پس از جما، اولین کسی بود که در ۱۴ مارس ۱۸۸۰ در لوکا به دنیا آمد. او نیز مانند برادرانش خود را برای تحصیل در رشته ش
یمی داروسازی آماده می کرد، اما به سل مبتلا شد. او مدتی در انبار محصولات شیمیایی جیانینی ها کار کرد و کمی بعد، در سن ۲۲ سالگی در ۲۱ اکتبر ۱۹۰۲، یک سال قبل از خواهرش، درگذشت. آنجلینا، دومین دختر خانواده گالگانی، کسی بود که بیش از همه با خواهرش مخالفت کرد. موارد متعددی وجود دارد که او جما را مورد توهین، کتک و تمسخر قرار می دهد: گفته می شود که روزی، هنگامی که قدیسه آینده او را به خاطر ایستادن کنار پنجره سرزنش کرد، او برگشت و موهایش را گرفت و تنها دخالت عمه اش توانست او را آرام کند. یک بار دیگر، او دوستانش را به خانه دعوت کرد تا خواهرش را که در اتاقش در خلسه دعا می کرد، مسخره کنند. هنگامی که جما در خانه جیانینی ها ساکن شد، او نیز تصمیم گرفت محل سکونت خود را تغییر دهد و به خانه خانواده بوکیم پانه نقل مکان کند. برادران دیگر، به ویژه گیدو، او را بی قرار و با رفتاری نه همیشه نمونه وار به یاد می آورند؛ حتی دادگاه کلیسایی پیزا، در سال ۱۹۲۲، مجبور شد شهادت او را به عنوان مشکوک و بی فایده رد کند. کاردینال پیترو مافی، یکی از مسئولان روند قدیس شدن جما، به یاد می آورد که آنجلینا برای امرار معاش، شروع به فروش آثار یادگاری خوا
هرش کرد و از شهرت قداست او سوءاستفاده می کرد. او در ۱۱ اوت ۱۹۵۳ در لوکا درگذشت. دوران کودکی. جما گالگانی در ۱۲ مارس ۱۸۷۸ ساعت ۱۸:۳۰ در بورگونوو، منطقه ای از کامیلیانو، بخشی از کاپانوری، در استان لوکا، از انریکو گالگانی، داروساز، و اورلیا لاندی به دنیا آمد، او از یکی از قدیمی ترین خانواده های لوکا بود. خانه محل تولد او در امتداد ویا پشاتینا در حدود ۱۲ کیلومتری شهر قرار دارد. یک لوح کوچک این رویداد را یادآوری می کند؛ اتاقی که جما در آن به دنیا آمد به کلیسا تبدیل شده و کل ساختمان به یتیم خانه تبدیل شده است. روز بعد از تولد، او توسط دون پیترو کوئیلچی، کشیش کلیسای سن میشل، در بخش کامیلیانو تعمید داده شد. در بایگانی کلیسا آمده است: «در ۱۳ مارس ۱۸۷۸، جما اومبرتا پیا از انریکو، فرزند کارلو گالگانی اهل پورکاری، ساکن کامیلیانو، و اورلیا لاندی، زوج قانونی، در ۱۲ مارس ساعت ۶:۳۰ بعدازظهر به دنیا آمد؛ توسط من امضاکننده تعمید یافت، با حضور اورسولا ماسئی، قابله سگرومینیو، طبق آداب و رسوم مادر کلیسا.» در مورد انتخاب نام اول، حکایت جالبی وجود دارد که توسط اکثر زندگی نامه نویسان قدیسه ذکر شده است: پدربزرگ کارلو، همان طور که قبل
اً گفته شد، می خواست که نوزاد اومبرتا پیا نامیده شود، به افتخار پادشاه تازه به تخت نشسته و پاپ درگذشته. اما عموی پدری، مائوریتسیو، نام اول، جما را انتخاب کرده بود. این نام به مذاق مادر، اورلیا، خوش نیامد زیرا طبق آنچه او می دانست، هیچ قدیسی در بهشت با این نام وجود نداشت. خانم گالگانی تنها پس از دخالت کشیش کلیسا، دون اولیو دینلی از گرانانیو، که برای مادر آرزو کرد دخترش واقعاً بتواند قدیس شود و بدین ترتیب آن جای خالی را در بهشت پر کند، متقاعد شد. تنها یک ماه پس از تولد، در آوریل ۱۸۷۸، گالگانی ها به لوکا در ویا دئی بورگی نقل مکان کردند، جایی که چند سال بعد تونینو، آنجلینا و جولیا به دنیا آمدند. پدر امیدوار بود که با خرید یک داروخانه سود اقتصادی بیشتری کسب کند و تحصیل فرزندان را آسان تر کند، زیرا مدارس معتبری در کاپانوری وجود نداشت. در سال ۱۸۸۰، در دو سالگی، جما کوچک شروع به حضور در مهدکودک خصوصی خواهران النا و ارسیلیا والینی، در پیاززا سن فرانچسکو کرد. آنها شهادت دادند که کودک از همان دوران کودکی، فداکاری خاص و روحیه دعای بسیار توسعه یافته، و همچنین ذکاوت و هوشیاری از خود نشان داد: «... استفاده از عقل و هوش زودر
س را نشان داد، زیرا توانستیم بلافاصله دعاهایی را به او بیاموزیم که بیست و پنج دقیقه طول می کشید بدون اینکه هرگز خسته شود.» همزمان با خواهران والینی، دوست خانوادگی، ایزابلا باستیانی، به جما و برادرش جینو کاتکیسم آموزش می داد، در حالی که مادر و مربی شارلوت لاندوچی عمدتاً به او اولین مراسم عبادی، خواندن و نوشتن را آموزش می دادند. این اتفاق بین سال های ۱۸۸۴ و ۱۸۸۵ افتاد. پدر جرمانو روئوپولو، پدر روحانی آینده اش، بعدها، بر اساس شهادت های معتبر، نوشت که کودک در پنج سالگی کاملاً می توانست سرودهای مریم مقدس و درگذشتگان را بخواند. مرگ مادر. سلامتی از قبل شکننده اورلیا لاندی به شدت بدتر شد. او که به سل مبتلا بود، مجبور شد در بستر بماند تا زمان مرگ، و تنها در موارد استثنایی می توانست بلند شود. این یک ضربه بزرگ برای خانواده بود، زیرا فرزندان هنوز خردسال بودند و پزشکان مرگ او را قطعی می دانستند. در زندگی نامه خود، که به دستور پدر جرمانو نوشته شده است، او هنوز با درد عمیقی آن لحظات وحشتناک را به یاد می آورد. او که مجبور بود برای عید تأیید آماده شود، حتی یک راهبه را مجبور کرد تا در کنار بستر مادرش به او کاتکیسم آموزش دهد، ز