Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا به جفری کوربت تقدیم کرد. کوربت که بعداً نام خود را به جفری بارفیلد تغییر داد، پسرخوانده اوون بارفیلد، دوست لوئیس بود. "سفر کشتی سپیده پیما" برای چهار قسمت از یک مجموعه تلویزیونی ساخت بی بی سی در سال ۱۹۸۹، و همچنین در سال ۲۰۱۰ اقتباس شده است. خلاصه داستان. دو فرزند کوچک پونسی ها، لوسی و ادموند، در حالی که برادر بزرگتر آنها، پیتر، برای امتحان هایش تحت تدریس خصوصی پروفسور کرک است و خواهر بزرگتر آنها، سوزان، به همراه والدین شان در سفر به دور آمریکا هستند؛ مجبور به ماندن در کنار پسر عموی نفرت انگیزشان، یوستاس اسکراب می شوند. ادموند، لوسی و یوستاس از طریق نقاشی کشتی ای بر روی دریا، به دنیای نارنیا برده می شوند(نقاشی ای که در اتاق خواب مهمان، جایی که لوسی در آن اقامت داشت آویزان شده بود و هدیه ای ناخواسته برای والدین یوستاس بوده). آن سه، درون اقیانوس در نزدیکی کشتی تصویرشده در نقاشی، که بعدا درمی یابند با نام "سپیده پیما"(داون ترِیدر) شناخته می شود، فرود می آیند و توسط خدمه به درون کشتی کشانده می شوند. داون تریدر کشتی کاسپین، پادشاه نارنیا است که ادموند و لوسی، به همراه پیتر و سوزان، در ماجراهای کتاب پیشین بدو کمک
کردند تا تاج وتخت نارنیا را بازپس بگیرد. به جز او، لرد درینیان کاپیتان "سپیده پیما" و سُکان دار راینس نیز از دیگر افراد برجسته حاضر در کشتی اند. اینک سه سال است که صلح در نارنیا برقرار شده و کاسپین برای تحقق سوگند تاجگذاری خود مدت یک سال و یک روز است در تلاش برای سفر به شرق دور است تا هفت لرد گمشده نارنیا به نام های: آرگاز، بِرْن، ماورامورن، اُکتزیان، رِستیمار، رِویلیان و رووپ را پیدا کند. او خاطرنشان می کند که ترامپکین کوتوله را در غیاب خود با عنوان لرد ریجنت، به اداره امور نارنیا گمارده است. لوسی و ادموند از بازگشت به دنیای نارنیا خوشحال اند اما یوستاس چندان مشتاق نیست، زیرا تا پیش از این هرگز آنجا نبوده و عموزاده هایش را به گمان اینکه این جهان جایگزین هرگز وجود نداشته مسخره می کرده. از آن سو، موش سخنگویی به نام ریپی چیپ نیز در کشتی حضور دارد، زیرا که امید دارد کشور اَصلان را در فراسوی آب های «شرق مطلق» پیدا کند. پس از آشنایی با او هنگامی که یوستاس دست به تمسخر ریپی چیپ زد، نکات قابل توجه ای از شخصیت جنگجوی این موش آشکار شد. پس از این تجدید دیدار، آنان نخست به جزایر لان، که تنها اسماً تحت قلمرو نارنیا قرار
داشتند اما از اصول نارنیا دور شده بودند – به ویژه که تجارت برده در این مکان علی رغم ممنوعیت در قوانین نارنیا برقرار و پررونق بود – می رسند. کاسپین، لوسی، ادموند، یوستاس و ریپی چیپ هنگام بازدید از جزیره که به ظاهر متروکه به نظر می آمد، طی یک کمین گرفتار شده، توسط یک تاجر برده اسیر می شوند و به عنوان برده برای فروش به بازار برده فروشان برده می شوند. اما مردی قبل از رسیدن به بازار کاسپین را «خریداری» می کند! معلوم می شود که آن مرد اولین لرد گمشده، لرد بِرن است که پس از تبعید شدن از نارنیا توسط میراز، به این جزایر نقل مکان کرده و در اینجا با زنی ازدواج کرده است. هنگامی که کاسپین هویت خود را برای او فاش می کند، برن او را به عنوان پادشاه تصدیق می کند. کاسپین این مجمع الجزایر را برای نارنیا بازپس گرفته و لرد برن را جایگزین گامپاس، فرماندار حریص آن جا می کند و برن را دوک جزایر لان می نامد. همچنین کاسپین اعلام می دارد که برده داری در تمام قلمروهای او ممنوع بوده و همه بردگان آزاد هستند. در دومین جزیره ای که به آن می رسند، یوستاس گروه را ترک کرده تا از مشارکت در کارهای مورد نیاز برای تعمیر کشتی پس از آسیب طوفان به آن ا
جتناب کند و پس از آن برای فرار از باران ناگهانی در غار اژدهایی مرده پنهان می شود. گنجینهٔ اژدها طمع او را برمی انگیزد، پس او جیب هایش را پر از طلا و جواهرات کرده و یک دستبند طلایی بزرگ را به دستش می بندد. اما به محض اینکه به خواب فرو می رود، به یک اژدهای طلایی بزرگ تبدیل می شود. او تلاش بسیاری در جهت از بین بردن پوسته اژدهایی خود می کند اما به موفقیتی نمی رسد. با یافتن او توسط گروه، این گونه به نظر می آید که از بین بردن چنین جادویی تنها با کمک اصلان امکان پذیر است و تنها او می تواند یوستاس را دوباره به انسان مبدل کند، اگرچه که با روندی دردآسا همراه باشد! کاسپین دستبند را شناسایی می کند که متعلق به لرد اکتزیان، یکی دیگر از لردهای گمشده بوده است. آنها حدس می زنند که ممکن است اژدهای اصلی اکتزیان را کشته باشد یا حتی شاید اژدها بر اثر همین طلسم، خود اکتزیان بوده! در قامت اژدها، یوساتس متوجه می شود که رفتارهای پیشین اش تا چه اندازه بد بودند. در ادامه اصلان یوستاس را دوباره به یک پسربچه تبدیل می کند و اینک او در نتیجه تجربیاتش فرد بسیار بهتری شده است. در مسیر رسیدن به مقصد بعدی، آن ها به سختی از غرق شدن توسط یک مار
دریایی غول آسا در امان مانده و سپس در جزیره ""دث واتر"،" که به خاطر "چشمه ای از آب" که هر چیز غوطه ور در آن را به طلا تبدیل می کند اینگونه نامگذاری شده است، توقف می کنند. معلوم می شود در میان چیزهای غوطه ور شده در چشمه، یکی از لردهای گمشده نیز قرار دارد که با شناسایی سپر و شمشیر غرق شده اش در کنارش متوجه می شوند لرد رستیمار بوده. در مقصد بعد، آنها در جزیره "دافِرز" کناره می گیرند، جایی که لوسی به درخواست قبیله ای از مونوپادها (کوتوله های تک پای پاگنده) به نام دافرها (در ویراش های بعدی: دافلپادها)، طلسمی نامرئی کننده که گرفتار آن بودند را از آنها می زداید و پس از آن با جادوگری که آن طلسم را انجام داده بود دوست می شود. سپس به "جزیره ای که رویاها به حقیقت می پیوندند" که بیشتر به جزیره تاریک نام آشناست می رسند، چرا که برای همیشه در تاریکی پنهان شده است. معلوم می شود که "رویاهایی" که در آنجا به حقیقت می پیوندند لزوماً رویاهای "خوبی" نیستند، به عنوان مثال لرد رووپ، که وی را از آنجا نجات می دهند، سال ها توسط کابوس هایش عذاب داده شده بود. در نهایت آنها به جزیره "ستاره" می رسند، جایی که سه لرد گمشده باقیمانده را در اف
سون خواب می یابند. راماندو، ستاره سقوط کرده ای که با دخترش در این جزیره زندگی می کند، به آنها می گوید که تنها راه برای بیدار کردن لردها این است که با کشتی به لبه جهان بروند و یکی از اعضای خدمه را به عنوان قربانی در آنجا رها کنند. لرد رووپ تقاضا می کند تا "خوابی بدون رویا" را در کنار دوستانش تا زمانی که همگی با هم بیدار شوند داشته باشد که تمامی افراد گروه پیش از حزیمت دوباره، با این خواهش لرد موافقت می کنند. پس از آن، "داون تریدر" به دریانوردی در منطقه ای ادامه می دهد که در آنجا مردمان دریایی دوئل می کنند و آب به جای شور شیرین می شود، این مهم را ریپی چیپ زمانی کشف می کند که خصمانه برای مبارزه با مرد دریایی که تصور کرد او را به چالش می کشد، به درون آب پرید. در نهایت آب آنقدر کم عمق می شود که کشتی نمی تواند جلوتر برود. کاسپین دستور می دهد تا قایقی را مهیا کنند و اطلاع می دهد که قصد دارد با ریپی جیپ به لبه دنیا برود. خدمه اعتراض کرده و می گویند به عنوان پادشاه نارنیا، او چنین حقی ندارد که آنها را به حال خود رها کند. کاسپین با ناراحتی به درون کابینش می رود اما هنگامی که بازمی گردد می گوید که اصلان در کابینش ظاهر ش
ده و به او گفته که تنها لوسی، ادموند، یوستاس و ریپی چیپ باید به آنجا بروند. این چهار نفر در یک قایق کوچک از میان دریایی از نیلوفرها عبور می کنند تا اینکه به دیواری از آب که تا آسمان کشیده شده است می رسند. ریپی چیپ با پذیرفتن شروط راماندو، قایق کوچک خود را پاروزنان به بالای دیواره آب می برد و دیگر هرگز در نارنیا دیده نمی شود. ادموند، یوستاس و لوسی بره ای را پیدا می کنند که به اصلان تبدیل می شود. اسلان به آنها می گوید که ادموند و لوسی بار دیگر به نارنیا بر نمی گردند. وقتی لوسی از این که دیگر اصلان را نمی بیند ناراحت و مأیوس می شود، اصلان به آنان می گوید که او در دنیای آنها نیز وجود دارد. اصلان می افزاید: «آنجا من نام دیگری دارم. باید یاد بگیرید که مرا با این نام بشناسید. این همان دلیلی است که شما از اول به نارنیا آورده شدید، تا با کمی شناختن من در اینجا، بتوانید مرا در آن دنیا بهتر بشناسید». اصلان سپس سه کودک را به خانه می فرستد. پس از این ماجرا، در دنیای واقعی افراد خانواده گمان های گوناگونی درباره ی دلیل این میزان زیاد تغییر شخصیتی مفید یوستاس، نزد خود دارند! تفاوت بین نسخه های انگلیسی و آمریکایی. چند هفته یا
ماه پس از بازنگری چرک نویس های نسخه بریتانیایی س"رگذشت نارنیا"، لوئیس شروع به بازنویسی چرک نویس های نسخه آمریکایی کرد. او در حین انجام این کار، چندین تغییر در متن ایجاد کرد. اما پس از اینکه انتشارات هارپر کالینز در سال ۱۹۹۴ حق انتشار این مجموعه را به دست آورد، تصمیمی غیرعادی گرفت تا تغییراتی را که لوئیس ایجاد کرده بود نادیده گرفته و از متن پیشین به عنوان متن استاندارد نسخه های خود استفاده کند. در "سپیده پیما" ، لوئیس دو تغییر ایجاد کرد که یکی جزئی و دیگری اساسی تر بود. تغییر جزئی در فصل اول ظاهر می شود، جایی که لوئیس توصیف یوستاس را از «بسیار احمق تر از آن که بتواند چیزی را دست و پا کند» به «کاملاً ناتوان در آماده کردن چیزی به تنهایی» تغییر می دهد. پل فورد، نویسنده کتاب "همراه با نارنیا" ، این را پیشنهاد می دهد که لوئیس ممکن است این نیاز را حس کرده باشد تا لحن متن را برای خوانندگان آمریکایی اش کمی ملایم تر کند، یا شاید هم در حال بهتر شناختن و دوست داشتن یوستاس بوده. پیتر شاکل، نویسنده کتاب "خیال پردازی و هنر سی. اس. لوئیس" ، خاطرنشان می کند که در این صورت، این قسمت باید در هر دو نسخه تغییر می کرد زیرا "احمق
خواندن یک شخصیت در یک کتاب کودکان بی اغماض و غیرعاقلانه است". شاکل و فورد هردو بر این امر توافق نظر دارند که آن تعریف اولیه، تجسم درستی از شخصیت یوستاس همانگونه که خود لوئیس او را در طول داستان توصیف می کند، نیست؛ و این می تواند دلیلی بر این تغییر باشد. تغییر اساسی تر در فصل ۱۲، "جزیره تاریک" ظاهر می شود، جایی که لوئیس پایان را به گونه ای بازنویسی کرد که شاکل معتقد است:«تجربه خیال پردازی را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد.» مقایسه ای پایاپای از پایان فصل ۱۲: بازخوردها. آنتونی بوچر و فرانسیس مک کوماس منتقدان ادبی آمریکایی، "سفر" را «نچندان در "سطح اعلایی" که ماجراهای پیشین نارنیا به وجود آورده بودند» یافتند. آنان اما جداگانه ریپی چیپ را به عنوان «یکی از بی نقص ترین خیال پردازی های لوئیس» ستایش کردند! محقق ادبی، سو بِینز نیز نوشت:«درمقابل دیگر کتاب های "نارنیا"، سپیده پیما تقریبا هیچ شرور آشکارایی ندارد به جز آن برده داران ابتدای داستان که آنان نیز سریعا مغلوب شده و کنار گذاشته می شوند. در ازای این، درون مایه داستان پروتاگونیست ها را مدام و مدام درگیر پیچ های شخصیتی خودشان می کند! طمع یوستاس و رفتارهای زننده
ی عمومی اش باعث می شود تا تبدیل به اژدها شده و او را گرفتار سخت کوشی مضاعفی برای لایقِ دوباره انسان شدن، می کند. کاسپین نیز تا حدی دچار وسوسه ی تصاحب "حوضچه جادویی که همه چیز را به طلا تبدیل می کند" می شود، که برای مدتی همچون مستبدی طمعکار حاضر به خونریزی در راه حفظ مال و دارایی اش شده بود؛ درست است که مدتی بعد شرافتش را باز یافت اما این وسوسه ی نادرست بار دیگر هم به سراغش آمد جایی که حاضر بود بدون ملاحظه وظایف و سوگندها و مسئولیت هایش به عنوان پادشاه نارنیا، به کشور اصلان برود! لوسی نیز از دیگر شخصیت هایی ست که دچار وسوسه ها و پیچش های کاراکترش می شود آنجا که به شدت می خواهد تا زیبایی ای جادویی را به دست آورد هرچند که باعث شود تا منشأ و تمرکز جنگ های وحشتناک داخلی و خارجی جدیدی برای نارنیا باشد. وی بر این وسوسه و طمع غلبه می کند اما نمی تواند دربرابر وسوسه کوچکترش که جاسوسی به وسیله جادو از همکلاسی هایش بود فائق آید و پس از این کار با خراب شدن رابطه ای ای که می توانست به دوستی خیلی خوبی برای او تبدیل شود، حسابی تنبیه می شود! ... اما ادموند که در نخستین ورودش به نارنیا درگیر آزمون های شخصیتی گوناگونی گشته بود
، در کتاب حاضر تجربه هایش را به شکل بی نظیری بازتاب می دهد و از این رو به عنوان بالغ ترین و پخته ترین شخصیت داستان عمل می نماید.» تأثیرپذیری. برخی بر این باورند که سفر کشتی سپیده پیما رمانی ست که بیشترین اثرگذاری پیشینه ایرلندی لوئیس را نشان می دهد و یادآور گونه ادبی ایمرام (به ایرلندی: سیاحت) در ادبیات داستانی ایرلند است. آنگونه که وی الهام گیری هایی از متن قرون وسطایی "سفر سنت برِندان" که خود نمونه ای بارز از گونه ایمرام است را در این داستان به تصویر می کشد. شخصیت های لوئیس تقریبا به طور کامل طرح کلی داستان سنت برندان را دنبال می کنند که نشان گر میزان اثرگذاری این حکایت قدیمی سلتی بر کتاب است. هرچند که برخلاف روند معمول اینگونه سیاحت ها، "سپیده پیما" به جای سفر به غرب به شرق سفر می کند آن هم شاید به این دلیل که چون لوئیس می خواسته مفاهیمی مانند "شروع مجدد" و "تولد دوباره" را در داستان قرار دهد، از انتخاب غرب به عنوان مقصد و این دلالت ضمنی و ارتباط نزدیک غرب با مفهوم مرگ و نیستی، اجتناب کرده است. رمان درضمن این مفاهیم، تاکیدی نیز بر این باور است که اصلان تجسم و نماینده ای از عیسی مسیح در جهان خیالی نارنیاست.
آنگونه که در انتهای داستان اصلان ابتدا در شمایل یک بره ظاهر می شود آن هم در صحنه ای که نمایانگر اتفاقات و حوادث انجیل یوحنا ۲۱:۹ می باشد. تغییر شکل یوستاس به اژدها به واسطه ی طلا نیز به سرگذشت فافنیر در اساطیر نورس اشاره دارد. اگر یوستاس کمی به این دسته از اساطیر و قصه های پریان علاقه نشان می داد و یا حتی مطالعه ای گذرا نیز در این باب کرده بود، می دانست که طلای اژدها نفرین شده است! در فصل ۱۳ ام کتاب نیز، سرگذشت اودیسئوس در "دوزخ" دانته (کانتو/چکامه: ۲۶ ؛ اشعار: ۱۱۹ – ۱۱۲) توسط یکی از آن سه لردی که در جزیره راماندو حضور داشتند، تقریبا عین به عین بازنمایی می شود. مری کومب اشاره می کند که در کتاب پنجم پنج جلدی "گارگانتوا و پانتاگروئل" اثر "فرانسوا رابله"، وی نیز پادشاهی را به تصویر می کشد که به همراه یاران باوفایش سوار بر کشتی در دریا سفر کرده و همزمان با توقف کردن در جزایر مخلتف، ماجراهای گوناگونی را از سر می گذرانند. این مسلم است که لوئیس جزئیات و داستان های کاملا متفاوتی از رابله درخصوص پادشاه داستان اش و خدم و حشم و جزیره هایی که بدانان سفر می کنند طرح کرده، باوجود اینکه زمینه قصه گویی هر دو یکسان است. لوئی
س، رابله را عموما به عنوان "یک لطیفه گوی درشت گو" می شناخت. این امکان وجود دارد که یکی از تم های قصه گویی رابله به مذاق لوئیس خوش آمده باشد و خواسته که به شکلی کمتر هجوآمیز و درشت گویانه، در آثار خود از آن استفاده کند. خاصّه، ماجراهای پانتاگروئل و دوستان اش کامل و آشکارا به شکلی مضحک و طنزآمیز صورت می پذیرند درصورتی که برای کاسپین این مسئله کاملا برعکس صدق می کند، ماجراجویی ها و اتفاقاتی مشخصا جدی و شوخی نابردار! اقتباس ها. فیلم. سفر کشتی سپیده پیما سومین فیلم از مجموعه سینمایی سرگذشت نارنیا ساخته ی کمپانی والدن مدیا می باشد. برخلاف دو که توسط دیزنی انتشار یافتند، این فیلم به وسیله ی فاکس قرن بیستم منتشر شد. هرچند که اکنون به دنبال خرید فاکس توسط دیزنی، تمامی حقوق تکثیر و انتشار متعلق به این کمپانی شده است. مایکل آپتِد گوی کارگردانی را از کارگردان پیشین مجموعه، اندرو آدامسون ربود و آدامسون نیز از بین گزینه های باقی مانده تصمیم گرفت تا درکنار مارک جانسون، پری مور و داگلاس گرِشام به تهیه کنندگی فیلم بپردازد. ویل پولتر بازیگر جدیدی بود که برای ایفای نقش یوستاس اسکراب به تیم پیشین ملحق شد درحالی که جورجی هنلی، اس
کندر کینس، بن بارنز، لیام نیسون و تیلدا سوئینتن همگی به نقش های شان بازگشتند. این فیلم اکران عظیمی را در نسخه ۲بعدی معمول، و اکران محدودی را در نسخه های و در کشورهای آمریکا، کانادا و بریتانیا به تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰ تجربه کرد. تلویزیون. شبکه بی بی سی سریال کوتاهی را با اقتباس از این کتاب در سال ۱۹۸۹ منتشر کرد. این سریال با کتاب قبلی مجموعه ترکیب شده بود و با نام "شاهزاده کاسپین و سفر کشتی سپیده پیما" تولید شد و به روی آنتن رفت. میراث. "The Dawntreader" آهنگی ست درباره دریا از جونی میچل، که یکی از ترک های نخستین آلبوم اش " آوازی به یک مرغ دریایی" است. "داون تریدر" نام آهنگی از شارلوت هاترلی از آلبوم سال ۲۰۰۷ اش، آبی عمیق است. فضاپیمای "سپیده پیما" در رمان سندان ستارگان اثر گرگ بیر نیز احتمالا از روی کشتی حاضر در این کتاب نامگذاری شده است.
جکی لین (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از اعضای گروه هنری "دارودسته ما" بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خوشبختی" و "زحمت را کم کن" اشاره نمود.
آیلین ویرن (؛ ۳۰ ژانویه ۱۹۱۲ – ۶ ژوئیه ۲۰۰۷) ورزشکار دو و میدانی (دو سرعتی) اهل استرالیا بود که در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ حضور داشت. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
پنج روز در مموریال (به انگلیسی: Five Days at Memorial) یک مینی سریال تلویزیونی درام پزشکی آمریکایی است که بر اساس کتابی به همین نام در سال ۲۰۱۳ نوشته شری فینک ساخته شده است. این مینی سریال توسط جان ریدلی و کارلتون کیوز ساخته، نویسندگی و کارگردانی شده است. این سریال در ۱۲ اوت ۲۰۲۲ در اپل تی وی پلاس پخش شد. درباره. مشکلاتی را که یک بیمارستان در نیواورلئان پس از ورود طوفان کاترینا به شهر متحمل می شود را به تصویر می کشد. تولید. توسعه. در سال ۲۰۱۳، اندکی پس از اکران، اسکات رودین حق اقتباس از "پنج روز در یادبود: زندگی و مرگ در بیمارستان ویران شده از طوفان را" به عنوان فیلمی به دست آورد تا با الی بوش زیر نظر اسکات رودین پروداکشنز تولید شود. طبق گزارش ها، در سال ۲۰۱۷، حقوق فیلم از بین رفته بود و رایان مورفی را بر آن داشت تا به اسکات رودین برای اقتباس تلویزیونی "Five Days at Memorial" به عنوان فصل سوم سریال جنایی واقعی "American Crime Story"، با سارا پالسون در نقش دکتر آنا پو نزدیک شود. با این حال، این اقتباس هرگز به نتیجه نرسید و در سال ۲۰۱۹، رودین خرید پروژه را در جای دیگری آغاز کرد. به عنوان بخشی از قرارداد کلی خود
با ABC Signature، کارلتون کیوز حقوق تلویزیون را به دست آورد و سپس برای همکاری با جان ریدلی تماس گرفت. در سپتامبر ۲۰۲۰، اپل سفارش داد "Five Days at Memorial" به عنوان یک مجموعه محدود برای Apple TV+ تولید شود. کیوز و ریدلی هر دو به عنوان نویسندگان، کارگردانان، تهیه کنندگان اجرایی و برنامه نویسان مشترک سریال فعالیت می کنند. بازیگران. ورا فارمیگا در مارس ۲۰۲۱ انتخاب شد، آدپرو اودویه، کورنلیوس اسمیت جونیور و جولی آن امری در آوریل ۲۰۲۱، چری جونز و مولی هاگر در می ۲۰۲۱، مایکل گاستون در ژوئن ۲۰۲۱ و جو کارول در اوت ۲۰۲ به آن پیوستند. فیلمبرداری. تولید از ۲۵ می تا ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱ در تورنتو و نیواورلئان انجام شد. انتشار. این سریال در ۱۲ اوت ۲۰۲۲ با سه قسمت اول در اپل تی وی پلاس پخش شد. قسمت به صورت هفتگی در روزهای جمعه منتشر می شد. بازخورد. وب سایت جمع آوری نقد و بررسی Rotten Tomatoes بر اساس ۱۹ بررسی منتقد، ۸۴٪ امتیاز تأیید با میانگین امتیاز ۷٫۸/۱۰ را گزارش می دهد. اجماع منتقدان این وب سایت چنین می گوید: «"پنج روز در یادبود" به طور کامل یک فاجعه مطلق را بازگو می کند و در عین حال به کسانی که تمام تلاش خود را برای خنثی ک
ردن این پیامد غم انگیز انجام دادند». متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس ۱۸ منتقد، امتیاز ۷۴ از ۱۰۰ را به خود اختصاص داد که نشان دهنده «بررسی های عموماً مطلوب» است.
در مطالعه ادراک بینایی انسان، شَب بینی (یا درتاریک بینی) به دید چشم در شرایط کم نور گفته می شود. این اصطلاح از یونانی "skotos" به معنای «تاریکی» و "-opia" به معنای «وضعیت بینایی» گرفته شده است. در چشم انسان، یاخته های مخروطی در نور مرئی کم غیرعملکردی هستند. شب بینی منحصراً ازطریق یاخته های میله ای تولید می شود که بیشترین حساسیت را نسبت به طول موج های حدود ۴۹۸ نانومتر (سبز-آبی) دارند. و نسبت به طول موج های بیشتر از حدود ۶۴۰ نانومتر حساس نیستند. این حالت اثر پورکینه نامیده می شود. در شرایط درتاریک بینی، نور تابیده شده به شبکیه بر اساس توزیع توان طیفی کدگذاری نمی شود. ادراک بصری بالاتر در دید در تاریکی مانند دید در روشنایی رخ می دهد.
دیشب را به خاطر داری؟ یک فیلم کمدی معمایی آمریکایی به کارگردانی جیمز ویل است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
محدثه مشتاقی (زادهٔ ۳۱ فروردین ۱۳۷۸ در خمینی شهر) بازیکن تیم ملی والیبال زنان ایران است. او همچنین در تیم والیبال ذوب آهن اصفهان بازی می کند. «محدثه مشتاقی» از سال ۱۳۹۴ به تیم ملی والیبال جوانان دختر ایران دعوت شد. او لیبرو تیم ملی والیبال زنان ایران است و در سال ۱۴۰۱ به همراه تیم ملی ایران، به عنوان نایب قهرمانی مسابقات همبستگی کشورهای اسلامی دست یافت و موفق به کسب نخستین مدال تاریخ والیبال زنان ایران شد. و همچنین او در سال ۱۴۰۱ عنوان بهترین لیبرو لیگ را دریافت کرد
جسی لوئیس هنری ولتز (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دیشب را به خاطر داری؟" اشاره نمود.
حساسیت طیفی بازدهی نسبی آشکارش ، از نور یا سیگنال های دیگر، به عنوان تابعی از فرکانس یا طول موج سیگنال است. در علوم اعصاب بینایی، از حساسیت طیفی برای توصیف ویژگی های مختلف رنگ دانه های نوری در یاخته های استوانه ای و یاخته های مخروطی در شبکیه چشم استفاده می شود. مشخص شده است که یاخته های میله ای برای شب بینی و یاخته های مخروطی برای روزبینی مناسب تر هستند و از نظر حساسیت به طول موج های مختلف نور متفاوت هستند. مشخص شده است که بیشینه حساسیت طیفی چشم انسان در شرایط نور روز در طول موج ۵۵۵ nm است، درحالی که در شب اوج آن به ۵۰۷ نانومتر تغییر می کند. در عکاسی، فیلم و حسگرها اغلب از نظر حساسیت طیفی توصیف می شوند تا منحنی های مشخصه شان را که پاسخ دهی آنها را توصیف می کند تکمیل کنند. پایگاه داده ای از حساسیت طیفی دوربین ایجاد شده و فضای آن مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. برای فیلم های پرتو-ایکس، حساسیت طیفی به جای ارتباط با بینایی انسان، متناسب با فسفرهایی انتخاب می شود که به پرتو-ایکس پاسخ می دهند. در سامانه های حسگر، که در آن خروجی به آسانی کمٌی می شود، پاسخ دهی را می توان افزایش داد تا وابسته به طول موج باشد و حساسیت
طیفی را در خود جای دهد. هنگامی که سامانه حسگر خطی است، حساسیت طیفی و پاسخ دهی طیفی آن هر دو می توانند با توابع پایه مشابه تجزیه شوند. هنگامی که پاسخ دهی یک سامانه یک تابع غیرخطی یکنواخت ثابت باشد، می توان آن غیرخطی را تخمین زد و تصحیح کرد تا حساسیت طیفی از داده های ورودی-خروجی طیفی از طریق روش های خطی استاندارد تعیین شود. پاسخ های یاخته های استوانه ای و مخروطی شبکیه، با این حال، یک پاسخ غیرخطی (تزویج شده) بسیار وابسته به زمینه دارند که تجزیه و تحلیل حساسیت های طیفی آنها را از داده های تجربی پیچیده می کند. با وجود این پیچیدگی ها، تبدیل طیف های انرژی نور به محرک مؤثر، تحریک رنگدانه نوری، کاملاً خطی است و توصیف های خطی مانند حساسیت طیفی در توصیف بسیاری از ویژگی های دید رنگ بسیار مفید هستند. حساسیت طیفی گاهی اوقات به عنوان یک بازده کوانتومی بیان می شود، یعنی به عنوان احتمال دریافت یک واکنش کوانتومی، مانند یک الکترون گرفته شده، به یک کوانتوم نور، به صورت تابعی از طول موج. در زمینه های دیگر، حساسیت طیفی به عنوان پاسخ نسبی بر انرژی نور بیان می شود، نه به ازای هر کوانتوم، که به مقدار قله ۱ بهنجار می شود، و یک بازده
کوانتومی برای واسنجیدن حساسیت در آن طول موج اوج استفاده می شود. در برخی کاربردهای خطی، حساسیت طیفی ممکن است به عنوان یک پاسخ دهی طیفی، با واحدهایی مانند آمپر بر وات بیان شود.
گیرنده های ملاتونین گیرنده جفت شونده با پروتئین جی (GPCR) هستند که بهملاتونین متصل می شوند. سه نوع گیرنده ملاتونین شبیه سازی شده است. زیرگروه های گیرنده MT 1 (یا Mel1A یا MTNR1A) و MT2 (یا Mel1B یا MTNR1B) در انسان و سایر پستانداران وجود دارند، در حالی که یک زیرگروه دیگر گیرنده ملاتونین MT3 (یا Mel1C یا MTNR1C) نیز وجود دارد که در دوزیستان و پرندگان شناسایی شده است. گیرنده ها در آبشار سیگنال ملاتونین بسیار مهم هستند. در زمینه کرونوبیولوژی، ملاتونین نقش کلیدی در هماهنگی ساعت های زیستی دارد. ترشح ملاتونین توسط غده صنوبری دارای ریتم شبانه روزی است که توسط هسته سوپراکیاسماتیک (SCN) موجود در مغز تنظیم می شود. SCN به عنوان تنظیم کننده زمان ملاتونین عمل می کند. ملاتونین سپس یک حلقه بازخورد را دنبال می کند تا شلیک عصبی SCN را کاهش دهد. گیرنده های MT1 و MT2 این فرآیند را کنترل می کنند. گیرنده های ملاتونین در سراسر بدن در مکان هایی مانند مغز، شبکیه چشم، دستگاه قلبی-عروقی، کبد و کیسه صفرا، روده بزرگ، پوست، کلیه ها و بسیاری بخش های دیگر یافت می شوند. در سال ۲۰۱۹، ساختارهای کریستالی اشعه ایکس و میکروسکوپ الکترونی کرایو MT
1 و MT2 گزارش شد.
آگونیست های گیرنده ملاتونین آنالوگ های ملاتونین هستند که به گیرنده ملاتونین متصل شده و فعال می شوند. آگونیست های گیرنده ملاتونین کاربردهای درمانی متعددی از جمله درمان اختلالات خواب و افسردگی دارند. انگیزه کشف و توسعه آگونیست های گیرنده ملاتونین، نیاز به آنالوگ های قوی تر از ملاتونین، با فارماکوکینتیک بهتر و نیمه عمر طولانی تر بود. آگونیست های گیرنده ملاتونین با ساختار ملاتونین به عنوان یک مدل ساخته شدند. گیرنده های ملاتونین گیرنده های جفت شده با پروتئین G هستند و در بافت های مختلف بدن بیان می شوند. دو زیرگروه گیرنده در انسان وجود دارد، گیرنده ملاتونین ۱ (MT۱) و گیرنده ملاتونین ۲ (MT۲). آگونیست های ملاتونین و گیرنده ملاتونین، در بازار یا در آزمایش های بالینی، همگی به هر دو نوع گیرنده متصل و فعال می شوند. اتصال آگونیست ها به گیرنده ها از سال ۱۹۸۶ مورد بررسی قرار گرفته است، اما هنوز به طور کامل شناخته نشده است. هنگامی که آگونیست های گیرنده ملاتونین به گیرنده های خود متصل می شوند و آنها را فعال می کنند، باعث ایجاد فرایندهای فیزیولوژیکی متعددی می شود.
توان معادل نویز (NEP) معیاری برای سنجش حساسیت یک آشکارساز نوری یا سامانه آشکارساز است. به عنوان توان سیگنالی تعریف می شود که نسبت سیگنال به نویز یک در پهنای باند خروجی یک هرتز را می دهد. پهنای باند خروجی یک هرتز معادل با نیم ثانیه از زمان انتگرال گیری است. یکاهای اِن ایی پی وات بر مجذور هرتز هستند. اِن ایی پی برابر است با چگالی طیفی نویز (بیان شده در یکاهای یا ) تقسیم بر پاسخ دهی (بیان شده در یکاهای formula_1 یا formula_2 ، به ترتیب). معادله اساسی است: . یک اِن ایی پی کوچکتر مربوط به یک آشکارساز حساس تر است. به عنوان مثال، یک آشکارساز با اِن ایی پی می تواند توان سیگنال یک پیکووات را با نسبت سیگنال به نویز (اس اِن آر) یک بَعد از نیم ثانیه از میانگین گیری آشکارکند. اس اِن آر به عنوان جذر میانگین گیری زمانی بهبود می یابد، و از این رو اس اِن آر در این مثال را می توان با میانگین گیری ۱۰۰ برابر بیشتر، یعنی به مدت ۵۰ ثانیه، با ضریب ۱۰ بهبود داد. اگر اِن ایی پی به توان سیگنال جذب شده در آشکارساز اشاره کند، به آن اِن ایی پی الکتریکی می گویند. اگر به جای آن اشاره به توان سیگنال در سامانه آشکارساز داشته باشد، "اِن ایی پ
ی" نوری نامیده می شود. اِن ایی پی نوری برابر است با "اِن ایی پی" الکتریکی تقسیم بر بازده تزویج سازی نوری سامانه آشکارساز.
در داروشناسی، همکنشگرِ وارون یا آگونیستِ معکوس دارویی است که به همان گیرنده همکنشگر متصل می شود، اما پاسخ دارویی برخلاف پاسخ همکنشگر القا می کند. یک نمونه در این مورد آتروپین می باشد. آتروپین سردسته پادکنشگرهای ناگزینشی موسکارینی است. یک پادکنشگر خنثی در نبود همکنشگر یا همکنشگر وارون، هیچ فعالیتی ندارد اما می تواند فعالیت هر کدام را مسدود کند. همکنشگرهای وارون دارای کارکردهای متضاد با همکنشگرها هستند، اما اثر هر دوی آنها می تواند توسط پادکنشگرها مسدود شود. یک پیش نیاز برای پاسخ همکنشگر وارون این است که گیرنده باید در نبود لیگاند دارای یک سطح فعالیت سازنده (همچنین به عنوان ذاتی یا پایه شناخته می شود) باشد. همکنشگر فعالیت گیرنده را بالاتر از سطح پایه آن افزایش می دهد، در حالی که همکنشگر وارون فعالیت زیر سطح پایه را کاهش می دهد. اثربخشی (efficacy) یک همکنشگر تام طبق تعریف ۱۰۰٪ است، یک پادکنشگر خنثی ۰٪ کارایی دارد، و یک همکنشگر وارون کمتر از ۰٪ (یعنی منفی) اثربخشی دارد.