Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پورتلند (به انگلیسی: Portland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نورث همپتون، پنسیلوانیا واقع شده است. پورتلند ۱٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰۲٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
میلتون (به انگلیسی: Milton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نورث آمبرلند، پنسیلوانیا واقع شده است. میلتون ۹٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۰۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳٫۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پورتلند (به انگلیسی: Portland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دوج، ویسکانسین واقع شده است. پورتلند ۹۲٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پورتلند (به انگلیسی: Portland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورای، کلرادو واقع شده است. پورتلند ۸٫۲۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۴۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویلیو کایاوا (; – ) شاعر، روزنامه نگار اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
هلوی یووونن (; – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و شاعر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
رب انکل (; – ) شاعر، نقاش، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
سیمو پوپپونن (; – ) نویسنده، و روزنامه نگار اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
اولاوی پااوولاینن (; – ) نویسنده، شاعر، جستار اهل فنلاند بود. وی بین سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
یوها ماننرکرپی (; – ) مؤلف (پدیدآور)، مترجم، و فیلم نامه نویس اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
پاوو هاویککو (; – ) شاعر، نویسنده، نمایشنامه نویس، و ناشر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین المللی ادبیات نوئستات و جایزه اینو لینو شده است.
آروو سالو (; – ) سیاستمدار، فیلم نامه نویس، مؤلف (پدیدآور)، روزنامه نگار، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
هاگار اولسون (; – ) مؤلف (پدیدآور)، مترجم، منتقد ادبی، و نمایشنامه نویس اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
ایناری وورلا (; – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و شاعر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
ماریا-لنا میککلا (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور)، سیاستمدار، شاعر، نویسنده، و فیلم نامه نویس اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
کرتو کاونیس کانگاس (; – ) مؤلف (پدیدآور)، سیاستمدار، روزنامه نگار، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
هیکی پالمو (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور)، کشیش، و نویسنده اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
ویلهلم هلاندر (؛ زادهٔ ) معمار، و استاد ممتاز معماری اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
رائول پالمگرن (; – ) مؤلف (پدیدآور)، روزنامه نگار، و منتقد ادبی اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
محبوبه رمضانی (زاده: ۲۸ آبان ۱۳۵۴) مادر پژمان قلی پور از جان باختگان اعتراضات آبان ۹۸ و از مادران دادخواه آبان ۹۸ اهل ایران است. او به خاطر دادخواهی به دفعات متعدد بازداشت و بازجویی شده است. سال های اخیر وی در برخی از کمپین های حمایتی از مردم ایران و اعتراض به حکومت جمهوری اسلامی در شبکه های اجتماعی همراهی کرده است. به همین دلیل نیروهای سایبری جمهوری اسلامی با گزارش گروهی موجب بسته شدن اشتراک اینستاگرام محبوبه رمضانی شدند. ۸ مرداد ۱۴۰۰، در پی تجمع اعتراضی در میدان آزادی تهران به همراه جمعی از مادران و دیگر اعضای خانواده جان باختگان اعتراضات آبان ماه ۹۸ بازداشت شدند. محبوبه رمضانی و مادران دادخواه در جریان تجمع میدان آزادی ضمن دادخواهی خون کشته شدگان آبان ۹۸ از اعتراضات مردم خوزستان نیز حمایت کردند. محبوبه رمضانی در واکنشی از سخنان اصغر فرهادی، فیلمساز، دربارهٔ عدم آگاهی در فضای مجازی پس از نمایش فیلم قهرمان انتقاد کرده است. او در بخش دیگری از واکنش هایش به سکوت پرویز پرستویی نسبت به کشته شدگان آبان ۹۸ اشاره می کند و خطاب به پرستویی می گوید: «آقای پرستویی از بچه های فلسطین و بچه های غزه می گوید، ولی یک بار نشد
که صدای بچه های آبان باشد». ۲۰ تیر ۱۴۰۱، محبوبه رمضانی، مادر پژمان قلی پور همزمان با خانواده های برخی دیگر از جانباختگان آبان ۱۳۹۸، بازداشت شد.خبرگزاری فارس، افراد بازداشت شده را به ارتباط با «سرویس جاسوسی بیگانه» و دریافت پول «از یک رابط مالی خارجی» متهم کرد. محبوبه رمضانی و رحیمه یوسف زاد ۴ مرداد ۱۴۰۱ پس از دو هفته بازداشت آزاد شدند. محکومیت به ۱۰۰ ضربه شلاق. پیمان قلی پور، برادر پژمان قلی پور، ۲۶ تیر در حساب کاربری خود در اینستاگرام اعلام کرد که مادرش به ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شده است. او گفت این حکم احتمالاً با کمپین حجاب، بی حجاب که ۲۱ تیر برگزار شد، مرتبط است. وی همچنین نوشت: «اینکه مادرم را دقیقاً روز قبل این کمپین بازداشت کردند، می تواند مرتبط باشد و ظاهراً آن روز بالاخره بهانه ای که مدتها بود دنبالش بودند را پیدا کردند». او در بخش دیگری از یادداشت خود تنها جرم مادرش را «دادخواهی» عنوان کرد و گفت: «بیشترین دلیلی که باعث می شود این ها از او (مادرش) بترسند این است که حقیقت را فریاد می زند. از او می ترسند چون عکس پژمان را یک دقیقه زمین نمی گذارد». وزارت امور خارجه آمریکا، صدها فعال سیاسی و مدنی، و خانواده
های پرواز ۷۵۲ به بازداشت محبوبه رمضانی و مادران دادخواه واکنش نشان داده و اعتراض کردند.
فورت کورن والیس یک قلعه دفاعی در جرج تاون، پنانگ، مالزی است، که در اواخر قرن هجده میلادی توسط کمپانی هند شرقی بریتانیا ساخته شد. این بزرگ ترین قلعه در مالزی است که به صورت سالم باقی مانده است. قلعه در دوران عملیاتی، هیچ وقت درگیر نبرد نشد. این قلعه به افتخار سپهبد-ژنرال ارل کورن والیس دوم (۱۸۰۵–۱۷۳۸)، استاندار بنگال در دوران ساخت قلعه، فردی که در جنگ انقلاب آمریکا حضور داشت، در سال ۱۷۸۱ارتش تحت امر خود را در یورک تاون تسلیم جرج واشینگتن کرد، به این اسم نامگذاری شد.
خولیو سزار آرزو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
سانی اسلوند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال و مربی سابق فوتبال اهل سوئد است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده است.
ماتیاس آسپر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست دروازه بان بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
ارنو پاسیلیننا (; – ) روزنامه نگار، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو و جایزه ادبی فنلاند شده است.
پنتی لینکلا (; – ) فیلسوف، نویسنده، بوم شناس، پرنده شناس، طرفدار محیط زیست، ماهیگیر، دگراندیش، و مقاله نویس اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
وینو کیرستینه (؛ – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، شاعر، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
الوی سینروو (; – ) مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و شاعر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
میرکا رکولا (; – ) شاعر، و نویسنده اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
یوککا وینو (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور)، فیلم نامه نویس، نمایشنامه نویس، شاعر، و استاد (تمام) اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
آروو تورتیاینن (; – ) مؤلف (پدیدآور)، روزنامه نگار، نویسنده، شاعر، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
کایسا کرهونن (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش، بازیگر، خواننده، نمایشنامه نویس، و نویسنده اهل فنلاند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
هنریک تیککانن (; – ) نویسنده، هنرمند، و تصویرگر اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
ایلا کیویکاهو (; – ) شاعر، مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
نیلس-بریه استورمبوم (; – ) روزنامه نگار، و مترجم اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
جشنواره ریفکین (Rifkin's Festival) یک فیلم کمدی محصول سال ۲۰۲۰ به نویسندگی و کارگردانی وودی آلن است. این فیلم محصول مشترک آمریکا-اسپانیا-ایتالیا است و والاس شاون، النا آنایا، لوئیس گارل، جینا گرشون، سرگی لوپز و کریستوف والتز در آن بازی می کنند. این فیلم برای نخستین بار در شصت و هشتمین جشنواره جهانی فیلم سن سباستین در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰ به نمایش درآمد و در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۰ توسط Tripictures در اسپانیا به نمایش درآمد. خلاصه داستان کوتاهی در "گاردین" در ۴ سپتامبر ۲۰۱۹ به شرح زیر منتشر شد: «"جشنواره ریفکین" از یک رویداد سالانه به عنوان پس زمینه یک کمدی عاشقانه بهره می برد و دربارهٔ زن و شوهری است که در هنگام حضور در شهر محل برگزاری جشنواره فیلم سن سباستین دلباخته یکدیگر می شوند" در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۲، این فیلم نمایش محدودی را در سینماهای ایالات متحده و در سرویس های پخش آغاز کرد.
هاننو مکله () (متولد ۱۸ اوت ۱۹۴۳ در هلسینکی، فنلاند) نویسنده بیش از ۱۰۰ کتاب به زبان فنلاندی است: رمان، مجموعه داستان های کوتاه، مجموعه های ویرایش شده و کتاب های کودکان. هانو ماکلا به خاطر کتاب هایش برای کودکان در بسیاری از کشورهای جهان، به ویژه مجموعه محبوب «آقای هو» (آقای بو) شناخته شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده است.
دانشگاه کوربان یک دانشگاه خصوصی مسیحی در سیلم، اورگن است. حدود ۱۲۰۰ دانشجوی تمام وقت در پردیس آن و ۲۸۰۰ دانشجو در سراسر جهان ثبت نام کرده اند. از نظر ورزشی، عضو انجمن ملی دو و میدانی بین دانشگاهی است که در کنفرانس کالج کاسکاد شرکت می کند. تاریخچه. این مؤسسه در سال ۱۹۳۵ در فینیکس، آریزونا به عنوان مؤسسه کتاب مقدس فینیکس توسط انجیلیست لیلاند انترکین و روی بنکرافت تأسیس شد. این کالج در سال ۱۹۴۶ به اوکلند، کالیفرنیا نقل مکان کرد و نام کالج انجیلی باپتیست غربی را گرفت. در سال ۱۹۶۹، این کالج به سالم، اورگان نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۴، "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" این مدرسه را به عنوان هشتمین مدرسه برتر در غرب ایالات متحده برای کالج های جامع و نهمین مدرسه در سال بعد رتبه بندی کرد. نام کالج از کالج باپتیست غربی به کالج کوربان در ۷ می ۲۰۰۵ تغییر یافت. «کوربان» یک کلمه عبری به معنای «هدیه ای است که به خدا تقدیم شده است». بعداً در سال ۲۰۰۵، کالج دیویدسون هال، یک سالن اقامت را افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۶، "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" این مدرسه را در رتبه ۸ قرار داد، برای پنجمین سال متوالی مدرسه در بین ده مدرسه برتر قرار گرفت. ا
ز سال ۲۰۰۹، این کالج حدود ۳ میلیون دلار موقوفه داشته است.
نبرد جام در محرم سال ۹۳۵ قمری/۱۵۲۸ میلادی میان نیروهای صفوی به فرماندهی شاه تهماسب و سپاهیان ازبک به رهبری عبیدالله خان شیبانی در منطقه جام در خراسان روی داد. این نبرد بخشی از کشمکش های طولانی صفویان و شیبانیان بر سر کنترل خراسان بود. در این رویارویی، صفویان با وجود ضعف اولیه توانستند سپاه ازبک را شکست دهند و آنان را به عقب نشینی وادارند. پیروزی صفویان در جام موجب تثبیت موقت قدرت آنان در خراسان و تقویت موقعیت سیاسی شاه طهماسب یکم در برابر تهدیدهای ازبک شد. پیشینه. در اوایل قرن دهم هجری شیبانیان خود را استوار در فرارود جایگیر کرده بودند و دولت خود را به پایتختی بخارا پایه گذاری کردند و پس از آن برای گرفتن خراسان با دولت صفویان وارد جنگهای متعددی شدند. در سال ۹۳۳ ه .ق ازبک ها بار دیگر از آمودریا گذر کردند و به خراسان درآمدند. آنها شهر توس را که آرامگاه فردوسی در آن جای دارد، محاصره کرده و گرفتند. پس از دوره ی کوتاهی بخشی از خراسان را زیر چیرگی خود درآوردند و در سال ۹۳۴ ه .ق طی درگیریهای مختصری به شهر استرآباد و حتی دامغان نیز دست یافتند. پس از آن شیبانیان سوی خاور به راه افتادند و به رهبری عبیدالله خان ازبک هرا
ت را هفت ماه محاصره کردند. همه رخدادهای یاد شده در واقع بهره وری ازبک ها از کشمکش های درونی ایران در پی خردسالی شاه بود. تا اینکه با پایان درگیری استاجلوها و آسودگی شاه برای رسیدگی به نابسامانی ها، سرانجام صفویان به فکر بازپس گیری سرزمین های ازدست رفته افتادند. عبیدالله خان خبر نزدیک شدن لشکر بزرگ صفویان را دریافت کرد و ناچار به عقب نشینی سوی شمال شد تا لشگری بزرگ فراهم آورد. نبرد. در اواخر سال ۹۳۴ ه .ق شیبانیان سنی «غزوات مقدس» را علیه دولت صفوی و دودمان صفویه که سنگر اسلام شیعی بودند، اعلام کردند. شیبانیان به رهبری عبیدالله خان ازبک و کوجونجی خان با تیزبینی آماده لشگرکشی به خراسان شدند و شمار فراوانی از کشاورزان، کارگران، درویشان، چامه سرایان، نمایندگان روشنفکران و دانشمندان و بزرگان دینی به سپاهیان آنان پیوستند. بر پایه آگاهی های تاریخی «عبیدالله خان چنان لشکری گرد آورد که از زمان چنگیز خان دیده نشده است». خبر نزدیک شدن ارتش شیبانیان در خراسان، شاه طهماسب یکم صفوی را غافل گیر کرد. صفویان با شتاب ارتش خود را بسیج کردند. نبرد میان لشکریان در نزدیکی شهر زورآباد که بخشی از سرزمین جامِ خراسان بود، روی داد. شاه
طهماسب جناح راست را به سرداری جوهه سلطان تکلو، حسین خان شاملو، احمد سلطان استاجلو و المه سلطان تکلو مقرر کرده و جناح چپ را به حمزه سلطان ذوالقدر حاکم شیراز، محمد خان شرف الدین اغلی تکلو، محمد خان ذوالقدر اغلی، یعقوب سلطان قاجار و پیرقلی سلطان شاملو واگذار کرد و خود همراه با احمد سلطان افشار و قدوز سلطان تکلو در قلب سپاه قرار گرفت، در مقابل کوجم خان و عبیدالله خان ازبک در قلب قرار گرفتند و فرماندهی جناح راست را به جانی بیگ سلطان، گیلدی محمد سلطان و ابوسعید سلطان و جناح چپ را به فولاد سلطان، عبدالعزیز سلطان و عبداللطیف سلطان قرار دادند. در شروع نبرد، دو جناح صفویان در برابر تاخت وتازهای ازبک ها مجبور به عقب نشینی شدند، به طوری که ازبکان پیروزی خود را حتمی دانسته و شروع به غارت اموال صفویان در عقب لشکر کردنند. هنگامی که عبیدالله خان ازبک از پیرامونیان خود پیام شادباش بابت پیروزی می شنید، یک نقطه سیاه تار را دید که هنوز در دوردست برپا و برجا بود. گفت: چیزی می بینم که می تواند بخشی از لشکر قزلباش باشد و اگرچه ازبک هایی که نزدیک او مانده بودند بدنبال گریز همه قزلباش ها پافشاری می کردند که چنین چیزی نمی شود ولی سران
جام عبیدالله خان مردی را برای شناسایی فرستاد، در آن زمان دیگر دیر شده بود، زیرا شاه طهماسب همراه با قورچیان و توپچیان شروع به پیشروی به سمت قلب ازبکان کرد، شاه به استاد شیخی بیک توپچی باشی دستور شلیک به دشمن را داد، ازبکان که آشنایی با توپهای جنگی نداشتند در اثر شلیک یکباره دهها توپ و چندین هزار تفنگ قورچیان غافلگیر شده به طوری که قلب سپاه آنان سردرگم شده و مجبور به عقب نشینی شد، جناح های ازبکان پس از اطلاع از عقب نشینی قلب سپاه، آنها نیز به سمت آمودریا عقب نشستند. روز بعد که شاه طهماسب از عقب نشینی کامل ازبکان آگاه یافت به دلیل اتفاقات پیش آمده به سمت عراق عرب بازگشت. بیشتر منابع به زخمی شدن عبیدالله خان در هنگام گریز توسط قورچی (محافظ شخصی سلطنتی) اشاره دارند که قورچی قربانی خود را نشناخت و چون قربانی رنجوری بود، قورچی بر آن شد که او را نکشد. بر پایه گزارش ها، شنوایی عبیدالله در پی این کوفتن آسیب دید و برخی بن مایه های صفوی او را «عبید کر» می نامند. پس از جنگ سخن های گوناگونی پراکنده شد، پیش از همه شکست بزرگ قزلباش ها به گونه ای گسترده در سراسر کشور از سوی کسانی پراکنده شد که از گام نخست نبرد گریخته بودند.
همچنین نخستین سخنانی که در هند به بابر رسید، پنداشتِ نابودی سرتاسری ارتش ازبک و کشته شدن همه خان ها و سلطان های برجسته شان، از جمله عبیدالله خان و کوجم خان بود. بابر حتی آماده بود برای تلاشی نو در راه بازپس گیری فرارود برنامه ریزی کند.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، زمین لرزه ای به بزرگی ۷٫۶ یا ۷٫۷ در پاپوآ گینه نو، بخش شمالی استان موروبه را لرزاند. کانون زمین لرزه گسل طبیعی در عمق زیر رشته کوه فینیستر رخ داده است. حداکثر مقیاس شدت مرکالی درک شده VIII ("شدید") برآورد شد. لرزش به طور گسترده در سراسر کشور و حتی در کشور همسایه، اندونزی، احساس شد. در این زمین لرزه دست کم هفت نفر جان باخته، ۲۴ نفر مجروح و تعدادی نیز به دلیل رانش زمین مفقود شدند. این قوی ترین زمین لرزه ای است که از سال ۲۰۰۲ در این کشور رخ داده است. سازمان زمین شناسی آمریکا شدت این زمین لرزه را ۷٫۶ در مقیاس بزرگی گشتاور فاز W (M) و در عمق گزارش نمود در حالی که مرکز لرزه نگاری اروپا-مدیترانه عمق کانون زمین لرزه را اعلام نمود. خسارت ها. در پی این زمین لرزه دست کم هفت نفر کشته و ۲۴ نفر مجروح شدند، اگرچه انتظار می رود تعداد کشته ها افزایش یابد. نخست وزیر جیمز ماراپه اظهار داشت که میزان تخریب و تلفات ناشناخته است و چندین منطقه تحت تأثیر این حادثه قرار گرفته اند. به گفته کیسی ساوانگ، یک سیاستمدار محلی، تلفات جدی و بالقوه بیشتری در شهرک های اطراف رشته کوه فینیستر و در امتداد ساحل وجود دارد. وی افزو
د که بسیاری از مردم و خانه ها در اثر رانش زمین ناپدید شده اند. یکی از مقامات پورت مورزبی، پایتخت این کشور، گفت که خسارت احتمالی زمین لرزه ای به این بزرگی قابل توجه است. سه مورد مرگ در وآو، پاپوآ گینه نو، یک شهر معدن طلا گزارش شده است. چارلی ماسانژ، مدیر بلایای طبیعی استان موروبه از جراحات ناشی از فروریختن سازه ها و آوارها را گزارش داده. تأسیسات پزشکی، خانه ها، جاده ها و بزرگراه های اصلی آسیب دیدند. یک نفر در منطقه ساحلی رای بر اثر رانش زمین کشته شد. در منطقه کابووم سه نفر کشته و تعداد زیادی زخمی شدند. ساختمان ها در این ناحیه فرو ریخته و برخی از بازماندگان با هواپیما منتقل شدند. مقامات گفتند که معدنچیان بر اثر رانش زمین در استان لائه در زیر زمین مدفون شده اند.
پروژه غربالگری حرم شریف (به انگلیسی: Temple Mount Sifting Project؛ پیش از این به نام پروژهٔ نجات بخشی کوه معبد شناخته می شد) یک پروژهٔ باستان شناسی است که در سال ۲۰۰۴م. آغاز شد و هدف آن بازیابی و مطالعهٔ آثار باستانی موجود در بقایایی است که در حفاری غیر علمی و بدون نظارت، و روش های باستان شناسی مناسب از حرم شریف در اورشلیم استخراج شده است. در این پروژه جهت غربال کردن آوارها تعداد زیادی داوطلب و گردشگر به روش جمع سپاری همکاری کردند، و در واقع می توان این پروژه را عمومی ترین پروژه باستان شناسی عمومی در جهان دانست. ابزار و تأسیسات غربالگری پروژه تا سال ۲۰۱۷م. در پارک ملی امک زوریم قرار داشت. اما در ژوئن ۲۰۱۹م. به نمایشگاه ماساعوت در کوه اسکوپوس منتقل شد. تاریخ. علیرغم اهمیت تاریخی حرم شریف، هیچ باستان شناسی نتوانسته است در این محل کاوش کند. در نوامبر ۱۹۹۹م. واقف در پیرامون ساختار تازه کشف شدهٔ مسجد المروانی که پائین تر از سطح فعلی بود کاوش نجات بخشی انجام نداد، و با استفاده از ماشین آلات سنگین حفاری بدون نظارت های باستان شناسی مناسب، خاکبرداری نمود. زباله ها به مکان های مختلفی منتقل شدند، اما قسمت عمدهٔ آن که حد
ود ۳۵۰ کامیون بود در دره کیدرون، نزدیک بخش شمال شرقی شهر قدیمی ریخته شد. پشته های خاک توسط مقامات اداره عتیقات اسرائیل بررسی و نمونه برداری شد، اما هرگز به صورت علمی مورد بررسی و کاوش قرار نگرفت. در سال ۲۰۰۴م، مجوز کاوش به نام دو باستان شناس اسرائیلی به نام های گابریل بارکی و زاکای دیویغا، تحت نظارت دانشگاه بار-ایلان صادر شد؛ بودجه این پروژه با حمایت سرمایه گذار خصوصی و با همراهی انجمن اکتشاف اسرائیل تأمین شد، در نتیجه غربالگری پشته های خاک با کمک داوطلبان بیشتری انجام شد، و خاک حاصل از غربالگری به پارک ملی "امک تزریم" که از قبل توسط سازمان طبیعت و پارک های اسرائیل مشخص شده بود، منتقل شد. در سال ۲۰۰۵م. در پی بروز مشکلات مالی، بودجهٔ پروژه با کمک بنیاد ایر-دیوید تأمین شد، و این بنیاد مسئولیت مدیریت محوطهٔ غربالگری را بر عهده گرفت، و بارکی و دیویغا، نظارت علمی پروژه را حفظ کردند. پس از گذشت سال ها، این پروژه علاوه بر اهداف پژوهشی و علمی خود، جنبهٔ آموزشی و توریستی نیز به خود گرفت و صدها هزار داوطلب و گردشگر را به خود جذب کرد، که هریک برای مدتی کوتاه به پروژه غربالگری حرم شریف که توسط باستان شناسان نظارت می شد،
پیوستند. در آوریل ۲۰۱۷م. پروژهٔ غربالگری به همکاری با بنیاد ایر_دیوید پایان داد و غربالگری در مقیاس گسترده را متوقف کرد، و در عوض بر مطالعه آزمایشگاهی یافته هایی که تاکنون به دست آمده بود متمرکز شد. در ادامه پروژهٔ غربالگری چندین کارزار تأمین سرمایهٔ عمومی را برگزار کرده، و از دسامبر ۲۰۱۸م. بودجهٔ کافی برای فعال نگه داشتن پروژه را تأمین کرده، اما این بودجه برای تکمیل تمام تحقیقات و از سرگیری عملیات غربالگری، که به صورت محدود در جریان است، کافی نبوده. و تعهد بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر سابق اسرائیل برای حمایت دولت از این پروژه، تاکنون بی نتیجه مانده است. بنیاد ایر-دیوید همچنان مدیریت محوطهٔ غربالگری پروژه، در پارک ملی امک تزریم را برعهده دارد، و یک پروژهٔ باستان شناسی تجربی را در آنجا اجرا می کند، و بازدیدکنندگان می توانند خاک حاصل از کاوش های مختلف در اورشلیم را غربال کنند. اما فعالیت اصلی پروژهٔ غربالگری حرم شریف در ژوئن ۲۰۱۹م. در محوطهٔ جدیدی در بالای کوه اسکوپوس از سر گرفته شد. روش شناسی. با توجه به اینکه باستان شناسان به دلیل آشفتگی نهشته ها نمی توانستند روش های معمول کاوش را به کار گیرند، تصمیم گرفتند تم
ام خاک برداشت شده از حرم شریف را غربال کنند؛ بنابراین تصمیم گرفتند، ابتدا خاک را به صورت خشک غربال کرده و بقایای برجا مانده در سرند را به داخل سطل هایی منتقل کنند و پس از خیس کردن خاک درون سطل ها، آن را بر روی یک توری سیمی می شستند و در نهایت مواد فرهنگی برجای مانده را از سنگ و زباله های مدرن جدا می کردند. این بخش از کار بیشتر توسط داوطلبان و گردشگران و تحت نظارت باستان شناسان مجرب انجام می شود. پس از آن یافته های بازیابی شده از فرایند غربالگری مرطوب، توسط باستان شناسان، در محل پروژه طبقه بندی و فهرست می شود، و سپس به آزمایشگاه باستان شناسی منتقل می شوند تا توسط متخصصانی که یافته ها را برای انتشار آماده می کنند، بررسی شوند. این فرایند بسیار شبیه یک بررسی باستان شناسی است، انواع یافته ها دسته بندی، شمارش و با نمونه های دیگر در این محوطه و محوطه های مجاور مقایسه می شوند. پیش از پروژه غربالگری حرم شریف، روش غربالگری مرطوب، توسط باستان شناسان تنها در برخی از محوطه های پیش از تاریخی استفاده می شد. این امر موجب تضاد در مقایسهٔ یافته های حرم شریف با محوطه های دیگر شد. به عنوان مثال، در میان یافته های سایر محوطه های
یهودی عصر آهن، فراوانی مجسمههای (انسانی، حیوانی و غیره)، در مقایسه با یافته های حرم شریف توزیع یکسانی را نشان می دهد، اما میزان نوع قطعات غیرقابل مقایسه بود، مثلاً قطعات پاهای بیشتری در TMSP نسبت به سایر محوطه ها به دست آمد، و کوچک تر مانند قطعات شاخ و گوش فقط در TMSP گزارش شدند. واضح است که این موضوع دال بر عدم وجود چنین قطعه هایی در سایر محوطه ها نیست، بلکه اندازهٔ کوچک آن ها باعث شده است که از دید باستان شناسانی که به روش های سنتی کاوش می کنند، دور بمانند. برای غلبه بر سوگیری نمونه برداری، نمونهٔ خاک حاصل از کاوش از محوطه های مختلف در اورشلیم گرفته شد و با روش غربالگری مرطوب شسته شدند تا به عنوان نمونه معیار عمل کنند. در سال های بعد، پروژه های حفاری متعددی در اورشلیم و اطراف آن از تکنیک غربال گری مرطوب استفاده کردند، و برخی از آن ها غربال گری را به TMSP برون سپاری کردند. محبوبیت فزایندهٔ روش غربالگری مرطوب با افزایش قابل توجه تعداد مهرها و نقش مهرهای کشف شده در کاوش های اورشلیم در ارتباط است. در ژانویه ۲۰۱۳م. این پروژه اعلام کرد یک روش آماری را با استفاده از تجزیه و تحلیل خوشه ای برای بازسازی بخشی از بافت
اصلی برخی از یافته ها، به کار گرفته است. سپس در همان سال، اعلام شد که یافته های کافی به عنوان نمونه جمع آوری شده است و یافتهٔ دیگری، به این منظور گردآوری نخواهد شد. یافته ها. بیشتر آثار کشف شده بسیار کوچک هستند و از چند سانتی متر بزرگتر نیستند. و قدمت آن ها از دورهٔ سنگ تا دورهٔ معاصر را در بر می گیرد. یافته های دوران سنگ و دورهٔ مفرغ. تنها بخش کوچکی از یافته ها مربوط به این ادوار است که قدیمی ترین آن ها مربوط به دوره فراپارینه سنگی یا نوسنگی است. بیشتر یافته های عصر مس سنگی و برنز را قطعات سفال های محلی می شود، اما نمونه هایی از سفال های مربوط به فرهنگ میسنی نیز یافت شده است. از دیگر یافته های این ادوار می توان به ۳ سوسک سرگین غلتان عصر برنز و یک تعویذ با نام تحوتموس سوم اشاره کرد. یک انگشت شکستهٔ مجسمه نیز به دست آمده که احتمالاً مربوط به اواخر عصر مفرغ است. عصر آهن (اولین دورهٔ معبد، ۵۸۶–۱۰۰۰پ. م). تقریباً حدود ۱۵ درصد از سفال های کشف شده در TMSP، منتسب به عصر آهن، و بیشتر عصر آهن IIb-III (۸۰۰–۵۸۶پ. م) است. در میان یافته های عصر آهن IIa (قرن ۱۰ تا ۹ قبل از میلاد) یک نقش مهر نادر و یک سر پیکان وجود دارد. بق
ایای عصر آهن متأخر به خوبی در میان یافته ها دیده می شود؛ حدود ۱۳۰ قطعه مجسمهٔ شاخص یهودایی از خاک معبد شریف و ۳۰ قطعهٔ دیگر از پشته های باستانی در دامنه های شرقی معبد شریف به دست آمده است. سایر یافته ها عبارتند از وزنه های سنگی یهودیه، تسلیحات جنگی - از جمله یک سر پیکان نادر از نوع سکایی-ایرانی - که فن ساخت آن توسط نیروهای نبوکدنصر دوم به اورشلیم منتقل شده، و کتیبه هایی از جمله یک مهر LMLK، ده ها استروکا و چندین مهر و پلمپ، که مهم ترین آن ها ایمر بولا است، مهر شکسته ای که از نظر قدمت به قرن هفتم تا ششم قبل از میلاد برمی گردد و نام ناقص lyahu[...] و نام پدری Immer، که یک کشیش معروف در کتاب مقدس، و یکی ازادوار مقدس است، که نام یکی از اعضای آن به نام پاشور به عنوان صاحب منصب اصلی در معبد ثبت شده است. مهر و موم که در پشت خود اثری از الیافی دارد، که نشان دهنده آن است که احتمالاً به یک کیسه یا در پارچه ای چسبانده شده بود و احتمالاً مربوط به خزانه معبد است. دورهٔ دوم معبد (۵۱۶پ. م. تا ۷۰م). شکوفاترین دوره در طول تاریخ حرم شریف، دورهٔ معبد دوم بوده است - هم از نظر ساخت و سازهای انجام شده، مخصوصاً در معبد هیرودیس، و ه
م از نظر تعداد افرادی که به فعالیت های روزانه پرداخته اند. شاهد این مدعا یافته های سفالی TMSP است، که بیش از ۴۰درصد آن ها مربوط به این دوره است (⅔ از دوران بین سلطنت هرود (۳۷پ. م) و تخریب معبد (۷۰م)). تعدادی از بقایای معماری به این دوره منسوب شده است. یکی از این ساختارها سرستونی دوریکی است که پهن ترین قسمت ۷۵ سانتی متر است، و احتمالاً روی ستونی به ارتفاع ۵٫۵ متر در ایوان سلیمان قرار داشته. یکی دیگر از اکتشافات معماری مهم ده ها موزائیک اپوس سکتیله با اشکال مختلف بود که امکان بازسازی الگوهای کاشی کاری به کار رفته در حیاط معبد هرود را فراهم کرد. بیش از ۵۰۰ سکه کشف شده در پروژه غربالگری به این دوره مربوط می شود که از ضرب "سکه" "یهود" در قرن ۶پ. م. تا ضرب اولین سکه های یهودیان شورشی در سال ۷۰م. را در بر می گیرد. از دیگر یافته های این دوره می توان به صدها قطعه از ظروف سنگی، مربوط به اواخر دورهٔ معبد دوم یهودیه، بیش از هزار قطعه از نقاشی های دیواری، سلاح ها، و یافته های مربوط به کتابت اشاره کرد. دورهٔ بیزانس (۶۳۸–۳۲۴م). یک سوم کل سکه های یافت شده به همراه مقادیر زیادی قطعات سفال به این دوره منتسب است. پدیده ای نسبتا