Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اعح حتپ ملکه ای از مصر باستان بود و احتمالاً همسر بزرگ سلطنتی فرعون کاموسه بود. اعح حتپ های متعدد. نام گذاری و شماره گذاری ملکه هایی که نام آنها اعح حتب است توسط مصرشناسان در طول سال ها تغییر کرده است. در اواخر قرن نوزدهم، مصرشناسان بر این باور بودند که اعح حتپ اول همسر سِقِنِن رَع تائو دوم بوده است. تابوت های دیر البحری و ذراع ابوالنجا به طور مشترک توسط برخی از کارشناسان به عنوان تابوت های او شناخته می شدند. همچنین، اعح حتپ دوم به عنوان همسر آمنهوتپ یکم شناخته می شد، چرا که تابوت موجود در گور دیر البحری متعلق به ملکه ای به نام اعح حتپ دوم فرض می شد. در دهه ۱۹۷۰، توجه ها به این نکته جلب شد که تابوت دیر البحری عنوان «مادر پادشاه» را حمل می کند، در حالی که آمنهوتپ یکم پسر نداشته است؛ بنابراین، عنوان باید به مادر احموس یکم اشاره داشته باشد. در سال ۱۹۸۲، رابینز پیشنهاد کرد که اعح حتپ اول ساکن تابوت طلاکاری شده در ذراع ابوالنجا بوده است. اعح حتپ دوم همان ملکه ای است که در تابوت دیر البحری ذکر شده و اعح حتپ سوم ملکه ای است که بر روی مجسمه ای از شاهزاده احموس ذکر شده است. پس از مطالعهٔ دودسون و هیلتون (۲۰۰۴)، اکنون
به طور عمومی پذیرفته شده است که آمنهوتپ یکم همسر سِقِنِن رَع تائو دوم و مادر احموس یکم بوده است. اعح حتپ دوم به عنوان ملکه ای که از تابوت طلاکاری شدهٔ درذراع ابوالنجا شناسایی شده است در نظر گرفته می شود و بنابراین احتمالاً همسر کاموسه بوده است. امروزه دیگر پذیرفته نیست که ملکه ای به نام اعح حتپ سوم وجود داشته باشد. تفسیری که در این مقاله مورد استفاده بوده، برداشت دودسون و هیلتون است. خانواده. اعح حتپ دوم همسر بزرگ سلطنتی فرعون کاموسه شناخته می شود و احتمالاً مادر ملکه احمس سات کاموس بوده است. بعید است (هرچند احتمالش هست) که اعح حتپ دوم همان ملکه ای باشد که به عنوان اعح حتپ اول شناخته می شود. در صورت صحت این فرضیه، او ممکن است به جای اعح حتب اول، همسر سِقِنِن رَع تائو دوم بوده باشد. عنوان «مادر پادشاه» تنها بر روی تابوت دیر البحری یافت می شود و نه بر روی لوازم تدفینی از ذراع ابوالنجا. این احتمال وجود دارد که اعح حتپ دوم همسر بزرگ سلطنتی بوده باشد، اما هرگز مادر یک فرعون نبوده است و بنابراین نمی توان او را همان فردی دانست که به عنوان اعح حتپ اول شناخته می شود. مقبره. اعح حتپ دوم در ذراع ابوالنجا دفن شد و در فور
یه ۱۸۵۹ توسط کارگران استخدام شده توسط آگوست ماریت کشف گردید. در داخل این مقبره، مومیایی او (که در سال ۱۸۵۹ تخریب شد) و جواهرات طلا و نقره یافت شد. یک تیغه تبر آیینی با حکاکی از مس، طلا، الکتروم و چوب با طرحی از شیردال به سبک مینوسی تزیین شده بود. سه مگس طلایی نیز پیدا شد که جوایزی بودند که معمولاً به افرادی که در ارتش خدمت کرده و شایستگی خود را نشان داده بودند، اعطا می شد. چندین شیء حاوی نام کاموسه بودند، اما تعداد بیشتری از آن ها با نام احموس یکم حک شده بودند. یک دستبند طلایی به شکل جعبه و دو شیر نیز در مقبره او یافت شد. تابوت ذراع ابوالنجا و اشیاء مربوط به آن همگی حاوی حکاکی هایی با استفاده از یک شکل اولیه از نماد یاه هستند. نمایش هیروگلیف بین سال های ۱۸ و ۲۲ از سلطنت احموس یکم تغییر کرد. استفاده از شکل اولیه یاه نشان می دهد که ملکه اعح حتپ دوم پیش از سال بسیتم سلطنت احموس یکم درگذشته است. این به این معنی است که این ملکه نمی تواند اعح حتپ مادر احموس باشد، زیرا آن ملکه بر روی یک سنگ یادبود که به دوران آمنهوتپ یکم تعلق دارد، دیده می شود و احتمالاً تا دوران سلطنت تحوتموس یکم زنده بوده است. کشتی های نقره ای. مق
بره ملکه اعح حتپ دوم در ذراع ابوالنجا شامل یک کشتی طلا و یک کشتی نقره ای بود که توسط فرعون احموس ساخته شده بودند. فرضیه جایگزین. یک تفسیر جایگزین توسط «آن مایسی راث» توسعه یافته است. در این تفسیر، فرعون سِقِنِن رَع تائو دوم سه همسر سلطنتی داشت: کاموسه با خواهر خود آه هوتب دوم ازدواج کرد و آنها والدین احمدس اول، احمس نفرتاری و احمس سات کاموس شدند.
دانلد جورج رافین (به ؛ زادهٔ ) مشهور به دوواپ کین رپر، خواننده-ترانه پرداز اهل ساوانا، جورجیا می باشد. اپ به خاطر پروژه های خود به نام های "آندرداگ" و "بد کید فرام د ۴" شناخته می شود و به دلیل همکاری هایش با تهیه کنندهٔ موسیقی پیر بورن در اوایل حرفهٔ خود نیز مورد توجه قرار گرفته است.
آنت دوشارم (به ؛ زادهٔ ۲۳ فوریه) مشهور به آنت موسیقی دان و ترانه پرداز کانادایی می باشد. وی بیشتر به عنوان ترانه نویس هنرمندان دیگر شناخته می شود از جمله تام کاکرین و لارنس گوان، اما همچنین چندین آلبوم به عنوان هنرمند مستقل و نیز به عنوان عضو گروه براورز-دوشارم (در کنار جیمز باوئرز) منتشر کرده است. تاریخچه. ۱۹۸۹-۱۹۹۲. دوشارم در سال ۱۹۸۹ نخستین آلبوم استودیویی خود را تحت عنوان دختر آبی منتشر نمود. تک آهنگ اصلی این آلبوم «» در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۹ در رتبهٔ ۵۱ جدول تک آهنگ های RPM قرار گرفت. ۱۹۹۳–۱۹۹۶: بلس رکوردز و "باهاش در نیوفت". وی در سال ۱۹۹۳ ناشر موسیقی خود را به نام بلس رکوردز راه اندازی کرد. دوشارم در سال ۱۹۹۶ تک آهنگ «نظرتو عوض کن» را به عنوان تک آهنگ اصلی از آلبوم "باهاش در نیوفت" (که به طور بین المللی با نام "شکوفه" شناخته می شود) منتشر کرد. ۱۹۹۷–۲۰۰۲: "رنجیده" و "دختر مستعد". دوشارم در ۲ ژوئیهٔ سال ۲۰۰۲ پنجمین آلبوم استودیویی خود را تحت عنوان دختر مستعد تحت سکستنت رکوردز منتشر کرد. ترانه «نیکوتین» از این آلبوم، در موسیقی متن فیلم درام "سیزده" محصول سال ۲۰۰۳ قرار گرفت. پیوند به بیرون. [[رده:افراد زنده] [[رده:
افراد زنده]] [[رده:خوانندگان راک زن اهل کانادا]] [[رده:موسیقی دانان اهل ویندزور (انتاریو)]] [[رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل کانادا]] [[رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل کانادا]]
جردن تیموتی جنکس (به ؛ زادهٔ ) مشهور به پیر بورن () تهیه کنندهٔ موسیقی، رپر، ترانه پرداز و مهندس صدا آمریکایی می باشد. وی به خاطر تهیه کنندگی تک آهنگ های «مگنولیا» برای پلی بوی کارتی و «گامو» برای سیکس ناین شناخته می شود، که هر دو وارد ۳۰ رتبهٔ برتر جدول "بیلبورد هات ۱۰۰" ایالات متحده شدند. اوایل زندگی. جنکس در فورت رایلی، کانزاس چشم بر جهان گشود، اما در کلمبیا، کارولینای جنوبی بزرگ شد. او در دوران کودکی تابستان هایش را با مادربزرگش در کویینز، نیویورک می گذراند که این امر باعث علاقه مندی او به هیپ هاپ ساحل شرقی، به ویژه هنرمندانی همچون دیپست و جی-یونیت شد. وی از خویشاوندان هنرمند رگی و موسیقی دان کریول بلیز موبایل ملکای می باشد. او همچنین پسرخاله پاپوس است. جنکس از زمانی که در مدرسه ابتدایی بود شروع به ساخت بیت کرده بود و از نرم افزار اف ال استودیو روی کامپیوتر عمویش دوایت که رپر و هنرمند گرافیک بود، استفاده می کرد. همچنین او این کار را از خود عمویش الهام گرفته بود.
گرفتن دبورا لوگان فیلم ترسناک فراطبیعی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ در سبک ویدئوی پیداشده می باشد که اولین تجربهٔ کارگردانی آدام روبیتل به عنوان فیلم بلند به شمار می رود. او فیلمنامه را نیز با گاوین هفرنان نوشته و فیلم را تدوین کرده است. جیل لارسون، آن رمزی و مایکله انگ در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. داستان فیلم در ویرجینیا رخ می دهد و دربارهٔ گروهی از سازندگان فیلم مستند است که در حال ساخت مستندی درباره بیماران آلزایمر هستند و در حین فیلمبرداری از زنی مبتلا به این بیماری، متوجهٔ چیز شومی می شوند. این فیلم توسط جف رایس و برایان سینگر تهیه و در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شده است.
ابتسام «بتی» لَشکَر (عربی: ابتسام لشکر؛ متولد اوت ۱۹۷۵) روان شناس رشد مغربی، فمینیست، فعال حقوق بشر و مدافع حقوق دگرباشان جنسی است. او از بنیانگذاران جنبش مالی (جنبش آلترناتیو برای آزادی های فردی) محسوب می شود. لشکر از معدود مراکشی هایی است که آشکارا خود را بی خدا معرفی کرده است. دوران اولیه زندگی و تحصیل. ابتسام لشکر متولد اوت ۱۹۷۵ است. او تحصیلات ابتدایی خود را در لیسه دکارت رباط، پایتخت مراکش گذراند و سپس برای ادامه تحصیل در رشته های روان شناسی بالینی، جرم شناسی و قربانی شناسی به پاریس نقل مکان کرد. وی هم اکنون مشغول نگارش پایان نامه خود در زمینه روانکاوی در پاریس است. کنشگری. در ۲۳ اوت ۲۰۰۹،ابتسام لشکر به همراه دوستش زینب الغزوی، جنبشی برای دفاع از آزادی های فردی در مراکش با نام جنبش آلترناتیو برای آزادی های فردی (MALI) تأسیس کردند. نکته جالب توجه این است که در زبان عربی مراکشی (دریجا)، واژه مالی معنی دوگانه دارد و می تواند به معنای «چه بلایی سرم آمده است؟» یا به چه چیزی مرا متهم می کنی؟ تفسیر شود. این نام به شکلی هوشمندانه انتخاب شده است، چرا که به عنوان پرسشی بلاغی خطاب به مخالفان آزادی عمل می کند و آن
ها را به تأمل در مواضعشان دعوت می نماید. پیک نیک رمضان ۲۰۰۹. یک روز پس از تأسیس مالی، لشکر و الرازویی اولین رویداد خود را در صفحه فیس بوکشان اعلام کردند: یک پیک نیک نمادین در ماه رمضان به عنوان اعتراض به ماده ۲۲۲ قانون جزایی مراکش که افطار عمومی در این ماه را مجازات می کند. شرکت کنندگان ملزم به خوردن نبودند و می توانستند صرفاً برای حمایت از حق انتخاب افراد حاضر شوند. این پیک نیک برای ساعت ۱۳ روز ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹ در ایستگاه قطار محمدیه بین کازابلانکا و رباط برنامه ریزی شد، با برنامه ای برای انتقال به جنگلی آرام در حومه شهر. سازمان دهندگان استدلال کردند که ماده ۲۲۲ فقط افطار آشکار را ممنوع می کند و آنها در مکان عمومی اما دنج مزاحمتی ایجاد نمی کنند.این فراخوان با استقبال حمایتی اما همچنین با واکنش شدید اسلام گرایان مواجه شد که با تهدیدهایی مثل گلویتان را می بریم و ایجاد گروه های ضد مالی پاسخ دادند. الرازویی تأکید کرد که حتی در صورت حمله یا دستگیری، این اقدام نشان می دهد که در مراکش ممکن است به خاطر خوردن یک ساندویچ در ملأ عام زندانی شوی یا توسط افراطی ها مورد خشونت قرار بگیری. تنها شش شرکت کننده در محل حاضر شدند،
اما با ورود به ایستگاه قطار با جمعیتی متشکل از حدود ۱۰۰ افسر پلیس، نیروهای کمکی و خبرنگارانی که از طریق فیسبوک از این رویداد مطلع شده بودند، مواجه شدند. پلیس فعالان را بارها بازجویی، تفتیش و مورد آزار قرار داد، در حالی که خبرنگاران تلاش می کردند با آنان مصاحبه کنند. سرانجام در ساعت ۱۴:۰۰، مأموران شش شرکت کننده را تحت نظارت دو افسر پلیس سوار قطار به مقصد کازابلانکا کردند و به این اعتراض پایان دادند. هفته نامه تل کوئل در واکنش به این رویداد، در سرمقاله ای این برخورد شدید را نشانه ای از افول فرهنگ تساهل در مراکش خواند و نوشت: «در طول تنها یک نسل، کشور ما به طرز وحشتناکی دگرگون شده است.این پیک نیک نمادین خشم عمومی را در جامعه مراکش برانگیخت و بحث های داغی دربارهٔ آزادی های مذهبی در این کشور به راه انداخت. بوسه در رباط. ابتسام همچنین از سازمان دهندگان بوسهٔ عمومی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۳ بود که در حمایت از سه نوجوان دستگیرشده به خاطر انتشار عکس بوسه شان در فیسبوک برگزار شد. معترضان با بوسیدن یکدیگر و فریاد زنده باد عشق با واکنش تماشاگران روبه رو شدند. این پرونده موجی از اعتراضات مجازی را برانگیخت و شهروندان مراکشی نسبت ب
ه رشد محافظه کاری در کشوری که پیشتر به لیبرالیسم و تساهل شناخته می شد، واکنش نشان دادند. لشکر در مصاحبه با فرانس ۲۴ گفت: این اقدام برای ما موفقیت آمیز بود. زوج ها و افراد مجرد حاضر شدند و زوج ها از بوسیدن در ملأ عام خجالت نکشیدند. پیام ما دفاع از عشق، آزادی بیان احساسات و حق بوسیدن بود. جنجال قایق سقط جنین ۲۰۱۲. ابتسام لشکر به نمایندگی از جنبش مالی (که خواهان قانونی شدن سقط جنین است) در اوایل اکتبر ۲۰۱۲ از کشتی سقط جنین زنان بر امواج سازمانی تحت مدیریت ربکا گومپرتس پزشک هلندی دعوت کرد تا در مراکش پهلو بگیرد. این اقدام نمادین با هدف افشای فقدان حقوق باروری و سلامت جنسی زنان مراکشی انجام شد، که در آن سقط جنین تنها در موارد تهدید جان مادر مجاز است و مواردی مانند تجاوز جنسی را شامل نمی شود. گومپرتس اعلام کرد: این محدودیت ها منجر به ۶۰۰ تا ۸۰۰ سقط جنین غیرقانونی روزانه و مرگ سالانه ۹۰ زن مراکشی می شود. کشتی هلندی با استفاده از مصونیت قضایی ناشی از پرچم هلند، قصد داشت خدمات سقط جنین ایمن را برای زنان مراکشی ارائه دهد. لشکر نگران واکنش شدید مقامات مراکشی بود، مشابه برخورد نظامی که سال ها قبل در پرتغال با این کشتی شد
ه بود. در ۴ اکتبر ۲۰۱۲، نیروی دریایی مراکش با اعزام یک کشتی جنگی به بندر اسمیر (بین طنجه و سئوتا) مانع از ورود کشتی «زنان بر امواج» (WOW) شد و تمام ترددهای دریایی را متوقف کرد. در واقع، کشتی WOW چند روز قبل به صورت مخفیانه و با عنوان «قایق تفریحی» در بندر پهلو گرفته بود و فعالان در ۴ اکتبر با پیاده روی به بندر رسیده، سوار کشتی شدند و بنرهای اعتراضی خود را نصب کردند. مقامات مراکشی این اقدام را «فریب» خواندند و ادعا کردند کشتی «واقعی» را متوقف کردهاند، در حالی که همان کشتی WOW بود که صبح روز ۵ اکتبر توسط نیروی دریایی مراکش به آبهای بینالمللی اسکورت شد. این اولین حضور WOW در یک کشور مسلمان بود که با تجمع معترضان ضد سقط جنین و درگیری های فکری همراه شد. این رویداد جنجالهای زیادی در مراکش ایجاد کرد و نهایتاً در مه ۲۰۱۵ منجر به اصلاح قانون توسط پادشاه محمد ششم شد که سقط جنین را در موارد تجاوز، زنای با محارم یا ناهنجاری جنینی مجاز اعلام کرد. LGBT+ و طرفدار انتخاب. لشکر همچنین حامی جامعهٔ دگرجنس گرایان در مراکش بود و سر و صدای زیادی به پا کرد. او همچنین طرفدار ازدواج همجنس گرایان است. در ژانویه ۲۰۱۹، او سخنگوی شبکه پش
تیبانی چفیق بود، آن شبکه به دست یک ترورست مراکشی بود که پلیس مراکش هویتش را به طور علنی فاش کرد. زندگی شخصی. ابتسام با دوست پسرش در رباط زندگی می کند. دوست پسرش نیز یک آتئیست می باشد.
کنزه التازی (عربی: کنزة التازی؛ زادهٔ ۶ فوریه ۱۹۹۶) اسکیباز آلپاین مراکشی-آمریکایی است که در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ به نمایندگی از مراکش در رشته های اسلالوم و اسلالوم غول پیکر شرکت کرد. اوایل زندگی. کنزه التازی در ۶ فوریهٔ ۱۹۹۶ در بوستون، ماساچوست متولد شد. او از سه سالگی اسکی کردن را آغاز کرد و در دوازده سالگی به اولین باشگاه اسکی خود پیوست. تازی در این باره گفته است: «خانواده ام هر سال در فصل زمستان مرا برای یک هفته به اسکی می بردند و همین سفرها عشق من به این ورزش را بیشتر کرد.» حرفه اسکی. تازی پس از رقابت در پیست اسکی بین المللی، رتبه بندی بالایی کسب کرد و توانست برای بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ در سوچی روسیه واجد شرایط شود. این موفقیت پس از بهبودی او از آسیب رباط صلیبی به دست آمد که یک سال قبل در آنسل دچارش شده بود. او که مراکشی الاصل و متولد ایالات متحده است، با استعدادهای خود به عنوان نمایندهٔ مراکش در المپیک زمستانی ۲۰۱۴ انتخاب شد و همراه اسکی باز همتیمی اش، آدام لامحمدی، در این مسابقات حضور یافت. تازی اعتراف کرد که انتظار مدال آوری نداشت و گفت: سعی می کنم از مسابقه لذت ببرم. نه تکنیک مدال آوری
دارم و نه تجربهٔ حضور در چنین رویداد ورزشی بزرگی را، بنابراین اهدافم متفاوت است. من بیشتر برای اسکی کردن و تقویت مهارت هایم اینجا هستم. او در اسلالوم غول پیکر زنان به رتبهٔ ۶۲ و در اسلالوم معمولی به جایگاه ۴۵ رسید.
سلما رشید (به عربی: سلمی رشید، تلفظ مراکشی:ˈsælmæ ɾɑʃi:d]) خواننده و بازیگر پاپ مراکشی است که در ۱۳ ژوئن ۱۹۹۴ متولد شد.او در ۱۸ سالگی با شرکت در فصل دوم مسابقه عرب آیدل که از شبکه MBC پخش می شد، به شهرت رسید. راشید که جوانترین شرکتکننده این مسابقه بود، موفق به کسب مقام پنجم شد و به خاطر قدرت صدا، تسلط بر سبکهای مختلف موسیقی و جذابیتش مورد تحسین قرار گرفت.هوادارانش به او لقب السلطنه داده اند و او ام کلثوم را یکی از الهامبخشهای اصلی خود می داند. اوایل زندگی. سلما که اصالتاً اهل واحه تافلالت، منطقه ای در جنوب شرقی مراکش است، در محله حی محمدی، واقع در منطقه عین سبعا-های محمدیِ کازابلانکا به دنیا آمد و بزرگ شد. او از همان کودکی عشق عمیقی به موسیقی، طراحی و مد داشت. در مصاحبه ای با ام بی سی اعتراف کرد که گاهی لباس های خانواده را برمی داشت، آن ها را تکه تکه می کرد و دوباره می دوخت تا طرح های جدید خلق کند. همچنین در همان گفت وگو فاش کرد که در جوانی لحظاتی مرگ بار را تجربه کرده؛ زمانی که نزدیک بود در یک سانحه رانندگی جان خود را از دست بدهد، اما بهترین دوستش با فداکاری او را نجات داد و در این راه جانش را از دست داد. سل
ما در ژوئن ۲۰۱۲ از دبیرستان فارغ التحصیل شد، مدرک لیسانس گرفت و سپس در دانشگاه پذیرفته شد تا اقتصاد بخواند. شرکت در عرب آیدل. در ۱۸ سالگی، سلما تصمیم گرفت فرصت را غنیمت بشمارد و در آزمون مرحله دوم برنامه عرب آیدل شرکت کرد. آزمون بازیگری در کازابلانکا برگزار شد، جایی که او آهنگ یمنی «یا منیاتی» را اجرا کرد. ترانه ای که در سراسر خلیج فارس محبوبیت زیادی داشت. او در مقابل هیئت داورانی متشکل از چهره های سرشناس عرب، از جمله راغب علامه، احلام، نانسی عجرم و تهیه کننده مصری حسن الشافعی، ظاهر شد. داوران تحت تأثیر اجرای او قرار گرفتند و سلما به بیروتِ لبنان رفت تا مراحل بعدی انتخاب را پشت سر بگذارد. در ادامه، سلما قطعه الورد جمیل از ام کلثوم را به همراه پنج شرکت کننده دیگر اجرا کرد و سپس با خواندن اول مره از عبدالحلیم حافظ، توانست در میان ۲۷ فینالیست راه یافته به مرحله نهایی قرار بگیرد. در اولین اجرای تک نفره، او زمان السمت از طلال مداح را خواند. بااین که داوران از صدای زیبا و پرقدرتش تحت تأثیر قرار گرفتند، اما تفسیر او را بیش از حد تهاجمی ارزیابی کردند. احلام به او گفت: اگر کمی متمرکزتر باشد و در اجراها غرق نشود، می تو
اند جهان عرب را به عنوان صدای جدید موسیقی عربی فتح کند. متأسفانه، سلما آرای کافی را کسب نکرد و به همراه هشت شرکت کننده دیگر، برای اجرای ویلدکارت (شانس دوباره) انتخاب شد. راغب علامه او را برگزید و سلما با اجرای یا مسهرنی از ام کلثوم، توانست در مسابقه بماند. در نهایت، او و حنانه ردا (شرکت کننده بحرینی) نجات پیدا کردند و این پیروزی، سلما را به جمع سیزده فینالیست رساند. سلما در طول مسابقه، طیف گسترده ای از آهنگ ها را اجرا کرد؛ از آثار خوانندگان کلاسیکی مانند صباح، ام کلثوم و مایادا الحناوی گرفته تا ترانه های محلی فؤاد قاضی و قطعات پاپ عربی هنرمندانی مثل سمیرا سعید و شرین. نکته جالب توجه در مسیر او این بود که با وجود عدم کسب آرای کافی در ابتدا، به لطف حامیان رو به رشدش، اغلب در منطقه امن باقی می ماند. هر هفته، تحسین داوران و تماشاگران را برمی انگیخت، تا جایی که محمد منیر، اسطوره موسیقی عرب، به او گفت: تو چیزی نادر در جهان عرب داری: صدایی خارق العاده با کاریزمایی فوق العاده. چهره های سرشناس موسیقی عرب نیز از او تقدیر کردند، از جمله رویده عطیه (خواننده سوری) و سلیم عساف (ترانه سرای لبنانی که برای ستاره هایی مثل کارو
ل سماحه، نجوا کرم و رامی ایاش نوشته بود). عساف حتی قول داد ترانه ای مخصوص سلما بنویسد. همچنین، بسیاری از هنرمندان و شخصیت های مراکشی از او حمایت کردند و استعداد بی نظیرش را ستودند. در هفتمین اپیزود، سلما قطعهی «Nawaylak Ala Niya» از احلام را اجرا کرد. سپس در یک اجرای گروهی به همراه دیانا حداد (خوانندهی پاپ لبنانی)، آهنگ محلی بین العصر و المغرب را خواند که ادای احترامی بود به سمیرا توفیق، ستارهی موسیقی بادیه نشین. او همچنین در اجرای کالت «Mistaniyak» با دو گروه دیگر از رقابت کنندگان مراکشی همکاری کرد. در ۸ ژوئن ۲۰۱۳، سلما به همراه پرواس حسین (شرکت کنندهی کرد) در رتبهی پنجم مسابقه قرار گرفت. باوجود حذف از رقابت، هیئت داوران او را به عنوان شگفتی ساز این فصل و صاحب صدایی نادر توصیف کردند. قرارداد و آیندهی هنری براساس توئیت حسن الشافعی (عضو هیئت داوران)، سلما قراردادی ۱۰ ساله با پلاتینیوم رکوردز (شرکت ضبط موسیقی وابسته به MBC تحت مدیریت راشد المجد، ستارهٔ سعودی) امضا کرد. برنامه های آیندهٔ او شامل: تورهای مشترک با راغب علامه در کنسرت هایش همکاری با محمد عساف (فلسطین)، احمد جمال (مصر) و فرح یوسف (سوریه) در تورهای م
وسیقی در سراسر جهان عرب این همکاری ها نشان می دهد که سلما، علیرغم رتبه اش در مسابقه، به عنوان یک استعداد درخشان در عرصهٔ موسیقی عرب شناخته شده است. منابع. .girls give stellar performance on an exciting arab idol episode
ماری میسامو (۱۶ نوامبر ۱۹۷۴–۱۶ ژانویه ۲۰۱۶) با نام اصلی ماری میسامو نگولو، خواننده و آهنگساز اهل کنگو بود. او در ۱۶ نوامبر ۱۹۷۴ در کینشاسا به دنیا آمد و در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶ در همان شهر درگذشت. اوایل زندگی. ماری میسامو از یک خانواده هشت فرزندی بود. او از ۱۱ سالگی خوانندگی را آغاز کرد. پس از مدرسه، دوستانش دور او جمع می شدند تا به صدای زیبایش گوش دهند. بعدها، او سبک گاسپل را همراه با اوانجلیست دبابا پرورش داد. او در آلبوم برادر دل (موسامالیه) همکاری کرد و سپس با خود دبابا آلبوم نظیره، آن دختر کیست؟ را منتشر نمود. در این آلبوم، آهنگ Reconnaissance باعث شد ماری میسامو در میان مردم جمهوری دموکراتیک کنگو، کنگو-برازاویل و دیگر کشورها شناخته شود. او در ۱۹ سالگی ازدواج کرد و در مه ۱۹۹۴ دخترش روث را به دنیا آورد. با انتشار آلبوم نظیره، آن دختر کیست؟، ماری میسامو نامی برای خود ساخت و به موفقیت دست یافت. صدای منحصربه فرد، سوابق درخشان، سبک متمایز و استعداد چندبعدی اش، او را فراتر از مرزهای کنگو مشهور کرد. سباستین فتح، مورخ، او را «پیشگام بزرگ این تاریخ جدید انجیل آفریقایی که روزی نوشته خواهد شد» می دانست. در اوایل سال ۲۰۱۶
، او در برنامه ای از BestAfrica Radio که از B-One TV پخش می شد، بازنشستگی و احساس ناامنی خود را اعلام کرد. متأسفانه، او در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶ بر اثر بیماری قلبی درگذشت. ماری میسامو علاوه بر موسیقی، یک صاحب سبک، مدل ساز، خیاط و دکوراتور بود. او حتی در یک فیلم نیز بازی کرد و در آن با فلیکس وازکوا همکاری داشت. پس از مرگش، در جمهوری دموکراتیک کنگو بحث هایی دربارهٔ تفاوت بین موسیقی مذهبی (مسیحی) و موسیقی غیرمذهبی (موسیقی جهانی) شکل گرفت، چرا که ماری میسامو با هر دو حوزه درگیر بود و از استقبال هنرمندان غیرمذهبی که به او ادای احترام می کردند، شگفت زده می شد. حرفه موسیقی. ماری میسامو پس از همکاری با برادر دیکا امباکی کلود، معروف به برادر دبابا، و شرکت در چندین کنسرت، تصمیم گرفت مسیر حرفه ای انفرادی را دنبال کند. او در سال ۲۰۰۳ آلبوم «Béatitudes, est-ce que?» را منتشر کرد که به دلیل ماهیت بین المللی اش موفقیت چندانی کسب نکرد. در سال ۲۰۰۴، فعالیت انفرادی او با انتشار آلبوم «Mystère du Voile» شتاب گرفت. این آلبوم شامل ترانه هایی مانند «Eh Yahweh» (با همراهی مایک کالامبای)، «Reconnaissance", "Bilaka» و دیگر قطعات بود. این اث
ر که به زبان لینگالا ضبط شده بود، به عنوان یکی از بهترین آلبوم های موسیقی مسیحی در جمهوری دموکراتیک کنگو شناخته شد و به کشورهای دیگر جهان نیز راه یافت. این موفقیت باعث شد ماری میسامو در سال ۲۰۰۵ به رویداد «Muana Mboka Awards» در کینشاسا دعوت شود. در سال ۲۰۰۶، ماری میسامو برای ترویج پیام الهی و متحد کردن مسیحیان، به توری بین المللی رفت. پس از بازگشت به کینشاسا، او در چهارمین دوره این رویداد برای دومین بار مورد تقدیر قرار گرفت. او در سال ۲۰۰۸ آلبوم «Mystère du Voile (جلد ۲)» را منتشر کرد که شامل ترانه هایی مانند «Salela ngai bikamwa", "Masolo ya kati", "Associé» و دیگر قطعات بود. او در این دوران با هنرمندانی مانند چارلز مومبایا همکاری کرد و کنسرت هایی در آفریقا و اروپا برگزار نمود. ماری میسامو تا سال ۲۰۱۴ آلبوم جدیدی منتشر نکرد تا اینکه سومین قسمت این مجموعه با عنوان «Mystère du Voile, جلد ۳: La Resurrection» را عرضه کرد. در این آلبوم، او در ترانه «Resurrection» همراه با دخترش روث میسامو خواند. از دیگر قطعات این آلبوم می توان به «Saison", "Reconnaissance» و «Nzambe ya Ba defis» اشاره کرد که برخی از آن ها دارای
موزیک ویدئو بودند. ماری میسامو در طول زندگی حرفه ای خود هفت آلبوم انفرادی منتشر کرد: Nazhirea، آن دختر کیست؟ Vallée ya Bacca Beatitudes, est-ce que? Mystère du Voile Mystère du Voile (جلد ۲) Face B Elonga (100% Adoration) Mystère du Voile: La Resurrection علاوه بر این ها، او در بیش از ۹ آلبوم دیگر به عنوان همکار یا مهمان حضور داشت و میراثی غنی از موسیقی مذهبی و الهام بخش را از خود به جای گذاشت. دیسکوگرافی. آلبوم های استودیویی
قانون نیروهای مسلح ملی اندونزی ()، به طور رسمی قانون شماره ۳۴ سال ۲۰۰۴ در خصوص نیروهای مسلح ملی اندونزی ()، قانونی است که سازمان، نقش، وظایف نیروهای مسلح ملی اندونزی (TNI) و روابط آن با سایر سازمان ها را تنظیم می کند. این قانون جانشین قانون سربازان نیروهای مسلح در سال ۱۹۸۸ است و با توجه به جنبش اصلاحات در اندونزی که بسیاری از نقش های غیرنظامی نیروهای مسلح را از بین برد، لغو شد.
زویلا آرورا کاسرس مورنو (۱۸۷۷–۱۹۵۸) نویسنده پروئی-اروگوئه ای بود که با جنبش ادبی مدرنیسمو (مدرنیسم اسپانیایی) مرتبط است. او که بیشتر عمر خود را در اروپا گذراند، آثاری در قالب رمان، مقاله، ادبیات سفر و همچنین زندگینامه همسرش انریکه گومنس کاریو (رمان نویس گواتمالایی) خلق کرد. زندگی. کاسرس در سال ۱۸۷۷ به عنوان دختر آندرس آولینو کاسرس (رئیس جمهور سابق پرو) و آنتونیا مورنو لیوا (بانوی اول پرو) متولد شد. زندگی او به شدت تحت تأثیر رویدادهای تاریخی پرو از جمله: جنگ اقیانوس آرام (۱۸۷۹-۱۸۸۳) جنگ داخلی پرو در ۱۸۹۵ تبعید روشنفکران به پاریس قرار گرفت. در طول جنگ اقیانوس آرام، خواهرش هنگام فرار خانواده از دست نیروهای شیلیایی کشته شد. پدرش که در آن زمان سرهنگ ارتش پرو بود، جنگ چریکی علیه اشغالگران شیلیایی را رهبری می کرد. پس از شکست پرو و بولیوی در این جنگ و اشغال لیما توسط شیلی، ژنرال کاسرس به عنوان دیپلمات به اروپا رفت، سپس به ریاست جمهوری رسید و نهایتاً پس از کودتای خونین ۱۸۹۵ تبعید شد. کاسرس که ابتدا در آلمان تحت آموزش راهبه ها قرار گرفته بود، بعدها در دانشگاه سوربن پاریس تحصیل کرد. او با چهره های برجسته جنبش مدرنیسمو ا
ز جمله آمادو نروو، روبن داریو و همسرش انریکه گومنس کاریو ارتباط نزدیکی داشت نوشته ها. کاسرس مسیرهای سیاسی متنوعی را پیمود و در زمینه های مختلف نویسندگی فعال بود. به گفته سزار لوانو، او: در ۱۹۱۱ جنبش تکامل زنانه را پایه گذاری کرد در ۱۹۱۹ اعتصاب زنان برای دسترسی به غذا را سازماندهی نمود در ۱۹۲۴ سازمان "فمینیسم پرو" را تأسیس کرد او از مدافعان سرسخت حق رأی زنان بود و با آنجلا راموس همکاری نزدیکی داشت. بعدها با سازمان ضد فاشیست اقدام زنانه نیز همکاری کرد. مقالات او اخیراً مورد توجه محققانی قرار گرفته که سعی در درک مدرنیسم از منظر جنسیت دارند. رمان "لا روزا موئرتا" (رز مرده) او که پس از نزدیک به یک قرن فراموشی مجدداً کشف شده، نخستین بار در ۱۹۱۴ در پاریس منتشر شد. کاسرس در این اثر که ویژگی های سبکی مدرنیسمو را دارد، با پارامترهای ایدئولوژیک این جنبش مردانه به چالش برخاست. ویژگی های بارز رمان: شخصیت اصلی زن که هم تصویر آرمانی زن مدرنیستا را تجسم می بخشد و هم کنترل فعال زندگی جنسی خود را به دست می گیرد. استفاده نمادین از ابزارهای ارتباطی و پزشکی (به جای انسان ها) به عنوان اشیاء محوری داستان که بازتابی از اوج عصر صنعتی
است. فضاسازی داستان بین برلین و پاریس (مکان های محبوب مدرنیست ها) ارائه تصویری زنانه از روابط زن و مرد که پارادایم ادبی مدرنیسموی مردانه را گسترش می دهد مردان آرمانی داستان نه شوهران سنتی، بلکه پزشکان و دانشمندان فارغ از نگرش های شوونیستی هستند شخصیت اصلی رمان به یکی از متخصصان زنان خود علاقه مند می شود و صحنه هایی در کلینیک پاریس می آفریند که برای خوانندگان سال ۱۹۱۴ بسیار جسورانه و رسوایی آمیز محسوب می شد. این اثر نمادین، رویکرد نوگرایانه کاسرس به مسائل جنسیتی و اجتماعی عصر خود را به خوبی نمایان می سازد.