Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
همایون مطیعی (۱۳۲۶–۱۳۹۹) زمین شناس ایرانی و از پیشکسوتان علوم زمین ایران بود. او در سال ۱۳۲۶ در اصفهان متولد شد و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در همین شهر، در سال ۱۳۴۹ کارشناسی زمین شناسی را از دانشگاه اصفهان دریافت کرد. مطیعی در سال ۱۳۵۱ در شرکت ملی نفت ایران استخدام شد و در سال ۱۳۸۶ بازنشست شد. او برای تألیف کتاب "زمین شناسی درون چاهی" برگزیدهٔ سی و دومین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و برای تألیف کتاب "زمین شناسی نفت سنگ های کربناتی" منتخب کتاب فصل شد.
سرگئی پتروویچ استودنیکوف ( (متولد ۲۴ مارس ۱۹۶۷، روستای لِووکومسکویه، سرزمین استاوروپول، جمهوری شوروی سوسیالیستی شوروی، اتحاد جماهیر شوروی) یک تاجر و میلیاردر روسی است. بنیان گذار و مالک فروشگاه های زنجیره ای رد اند وایت. در سال ۲۰۱۸، او با ثروتی بالغ بر ۹۵۰ میلیون دلار، در رتبه ۱۱۵ ثروتمندترین تاجران روسیه در مجله فوربس قرار داشت. در سال ۲۰۲۰، او با ثروتی بالغ بر ۱ میلیارد دلار، وارد فهرست ۱۰۰ ثروتمند برتر روسیه در مجله فوربس شد و رتبه ۹۷ را کسب کرد و در سال ۲۰۲۱ با ثروتی بالغ بر ۱٫۸ میلیارد دلار به رتبه ۷۸ صعود کرد و در سال ۲۰۲۴ با ثروتی بالغ بر ۳٫۲ میلیارد دلار، رتبه ۴۴ را در این رتبه بندی کسب کرد. اوایل زندگی. استودنیکوف در روستای لِوُکومسکی، واقع در ساحل رودخانه کوما در قسمت شمال شرقی سرزمین استاوروپول، متولد شد. پس از تولد پسرشان، والدینش به شهر کوچک باکال در ناحیه ساتکا در غرب منطقه چلیابینسک نقل مکان کردند. سرگئی استودنیکوف پس از اتمام مدرسه، وارد رشته فنی در دانشکده معدن و سرامیک در شهر ساتکا شد. سرگئی استودنیکوف پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، در رشته تخصصی خود در صنعت معدن مشغول به کار شد و سپس به ا
رتش پیوست. پس از بازگشت از خدمت، به چلیابینسک نقل مکان کرد. به گفته خود تاجر، این نقل مکان برای او آسان نبود. به دلیل کمبود بودجه، دوستان و روابط خانوادگی، او در زمستان چند هفته در ایستگاه قطار زندگی می کرد و به عنوان لودر در بازار کار می کرد. او دوست ندارد این دوران را به یاد بیاورد. "«از کودکی، رؤیای فروشنده شدن را در سر می پروراندم. استودنیکوف در مصاحبه ای با مجله آر بی اس در سال ۲۰۱۹ گفت: «مادرم هر روز مرا برای خرید مواد غذایی می فرستاد و من حسادت می کردم: این مرد پشت صندوق مجبور نبود در صف بایستد، در حالی که دیگران ساعت ها آنجا می ایستادند.»" او تحصیلات عالی ندارد. شغل. استودنیکوف فعالیت کارآفرینی خود را در دهه ۱۹۹۰ با فروش خرده فروشی نوشیدنی های الکلی، محصولات دخانی و مصالح ساختمانی آغاز کرد. در سال ۲۰۰۶، استودنیکوف اولین فروشگاه مشروبات الکلی «قرمز و سفید» را در شهر کوپیسک، که در ده کیلومتری چلیابینسک واقع شده است، افتتاح کرد. زمان بندی بسیار خوبی بود، زیرا بسته شدن واردات به نفع معرفی منجر به کمبود الکل شد. در اکتبر ۲۰۱۸، فروشگاه زنجیره ای «رد اند وایت» شامل ۶۷۰۰ فروشگاه بود و «سریع ترین رشد را در بین
خرده فروشان بزرگ» در روسیه داشت "." "سرگئی استودنیکوف در مصاحبه ای با آر بی اس گفت: «فروشگاه های ما مشروب فروشی نیستند، بلکه «فروشگاه های رفاهی» هستند، یعنی فروشگاه هایی که در فاصله پیاده روی قرار دارند. در فروشگاه های مشروبات الکلی، سهم فروش الکل ۸۰ تا ۹۰ درصد است و برای ما کمتر از یک چهارم است. هر چیز دیگری غذا، نوشیدنی، کالاهای روزمره و دخانیات است. این قالب تقاضای زیادی دارد، در بازارهای جهانی و روسیه یک روند است، اکثر رقبای ما نیز شروع به توسعه فعال در این قالب کرده اند. عجیب است که ما را به رشد سریع متهم کنند، در حالی که در بین مصرف کنندگان در سراسر جهان تقاضا وجود دارد. به عنوان مثال، در ژاپن ۱۰۰ هزار فروشگاه با این قالب وجود دارد.»" در سال ۲۰۱۹، با درآمد ۳۰۱ میلیارد روبل در سال ۲۰۱۸، زنجیره «قرمز و سفید» در پنجمین رتبه بندی سالانه آر بی اس-۵۰۰، رتبه ۴۶ را کسب کرد. بزرگ ترین شرکت های روسیه از نظر درآمد. رشد درآمد از سالی به سال دیگر ۴۳٪ بود (رتبه ۶۰ در رتبه بندی سال ۲۰۱۸، درآمد سال ۲۰۱۷، ۲۱۰ میلیارد روبل بود) در سپتامبر ۲۰۱۹، فروشگاه زنجیره ای «قرمز و سفید» ۸۱۴۱ فروشگاه در ۵۶ منطقه روسیه داشت و از نظر
نرخ رشد درآمد در پنج سال گذشته، در بین ۵۰۰ شرکت روسی موجود در رتبه بندی آر بی اس-۵۰۰ در جایگاه سوم قرار داشت. بزرگ ترین شرکت های روسی بر اساس درآمد. در سال ۲۰۱۹، سرگئی استودنیکوف به همراه ایگور کسایف (مالک گروه شرکت های دیکسی و یکی از مالکان فروشگاه های زنجیره ای بریستول) و سرگئی کاتسیف (یکی از مالکان فروشگاه های زنجیره ای بریستول) تصمیم گرفتند فروشگاه های زنجیره ای را در یک فروشگاه واحد ادغام کنند. در سپتامبر ۲۰۱۹، سهامداران زنجیره های خرده فروشی گروه شرکت های دیکسی (فروشگاه های دیکسی و ویکتوریا و زنجیره فروشگاه های اورال مگامارت)، «رد اند وایت» و بریستول ادغام کسب وکارهای خرده فروشی خود را تکمیل کردند و شرکت هلدینگ گروه خرده فروشی مگا دی کی بی آر لیمیتد را ایجاد کردند که متعاقباً به گروه خرده فروشی مرکوری محدود تغییر نام داد. طبق شرایط این ادغام، بنیان گذار زنجیره خرده فروشی «رد اند وایت»، سرگئی استودنیکوف، ۴۹٪ و مالکان دیکسی و بریستول، ایگور کسایف و سرگئی کاتسیف، ۵۱٪ از سهام را در اختیار دارند. ادغام این سه خرده فروش، توازن قدرت در خرده فروشی مواد غذایی را به طور قابل توجهی تغییر داد. این گروه از شرکت ها
طبق گزارش فوربس، جایگاه سوم را در بین بزرگ ترین خرده فروشان روسیه کسب کردند، بر اساس نتایج نیمه اول سال ۲۰۲۱ در رتبه بندی انتشارات کومرسانت به سومین خرده فروش بزرگ تبدیل شدند، طبق گزارش فوربس، با کسب جایگاه سیزدهم، وارد رتبه بندی "۲۰۰ شرکت خصوصی بزرگ روسیه - ۲۰۲۱" شدند، طبق گزارش آر بی اس در رتبه بندی "آر بی اس-۵۰۰. بزرگترین شرکت های روسیه بر اساس درآمد"، به سومین کارفرمای خصوصی بزرگ در روسیه و سومین شرکت در روسیه از نظر درآمد در بخش تجارت تبدیل شدند. در سال ۲۰۲۱، شرکای گروه خرده فروشی مرکوری با مگنیت بر سر قراردادی به توافق رسیدند که بر اساس آن ۲۴۵۸ فروشگاه دیکسی و ۳۹ فروشگاه مگامارت فروخته شدند. به گفته سرگئی استودنیکوف، این معامله به هیچ وجه بر کار زنجیره «رد اند وایت» تأثیری نخواهد گذاشت و سهام سهامداران گروه خرده فروشی مرکوری به همان نسبت باقی خواهد ماند. استودنیکوف گفت: «شرکای گروه خرده فروشی مرکوری تصمیم گرفتند برای تقویت جایگاه خود در بازار، بر توسعه زنجیره های «رد اند وایت» و بریستول تمرکز کنند.» تا پایان سال ۲۰۲۱، فروشگاه های زنجیره ای «قرمز و سفید» ۱۰۳۲۵ فروشگاه در ۶۱ منطقه روسیه دارد. در پایان سال
۲۰۲۲، تعداد فروشگاه های این زنجیره به ۱۳۰۰۰ فروشگاه در ۷۲ منطقه کشور رسید. در سال ۲۰۲۳، سرگئی استودنیکوف و شرکایی که مالک هلدینگ قبرسی گروه خرده فروشی مرکوری محدود هستند، هلدینگ هلدینگ خرده فروشی جیوه را در حوزه قضایی روسیه تأسیس کردند. ساختار سهامداران همان ساختار سازمان قبرسی است: ۴۵٪ متعلق به سرگئی استودنیکوف، ۴٪ به یکی از اعضای خانواده اش، ۳۷٫۲۵٪ به ایگور کسایف، ۷٫۶۹٪ به سرگئی کاتسیف. در پایان سال ۲۰۲۲، گردش مالی گروه خرده فروشی مرکوری (که زنجیره های «قرمز و سفید» و بریستول را مدیریت می کند) به ۹۹۳ میلیارد روبل رسید. طبق محاسبات فوربس، سود کل شرکت های تابعه گروه هلدینگ خرده فروشی مرکوری در سال ۲۰۲۰، ۲۹٫۳ میلیارد روبل، در سال ۲۰۲۱، ۴۲٫۳ میلیارد روبل و در سال ۲۰۲۲، ۵۵٫۱ میلیارد روبل بوده است. طبق تخمین های فوربس، سود خالص گروه هلدینگ خرده فروشی مرکوری در پایان سال ۲۰۲۲ از ۴۸ میلیارد روبل فراتر رفته است. این رقم بالاتر از سود بزرگ ترین زنجیره های خرده فروشی - گروه ایکس۵ و مگنیت - است. در عین حال، گردش مالی هلدینگ خرده فروشی مرکوری ۲٫۵ برابر کمتر از رهبران خرده فروشی مواد غذایی است؛ بنابراین، این شرکت وارد ۵
رهبر برتر در گردش مالی شد و به سودآورترین شرکت خرده فروشی در روسیه تبدیل شد. همچنین، «رد اند وایت» در رتبه بندی «۱۵ کارفرمای بزرگ در روسیه» رتبه یازدهم را کسب کرد. طبق رتبه بندی فوربس، تعداد کل کارمندان این شبکه به ۱۴۱ هزار نفر رسید. در سال ۲۰۲۳، فروشگاه زنجیره ای «قرمز و سفید» بیش از ۳٫۵ هزار فروشگاه جدید در ۷۶ منطقه کشور، سه انبار و یک دفتر در نووسیبیرسک افتتاح کرد. "ایوان فدیاکوف، بنیان گذار و رئیس گروه شرکت های ینفولینه، در بخشی از کنفرانس آنلاین «بازار مصرف روسیه: چالش های کلیدی ۲۰۲۴» گفت: «این اتفاق در تاریخ کشور ما هرگز رخ نداده است، هیچ شرکتی چنین تعداد فروشگاهی - ۴٫۵ هزار - نفر را نفروخته است. این یعنی بیش از ۱۰ فروشگاه در روز، سرعتی خارق العاده و شگفت انگیز. قالب و استراتژی هلدینگ خرده فروشی مرکوری برای مقیاس بندی و توسعه سودآور و موفق بوده است. سرعت افتتاح فروشگاه ها همچنین بر پویایی مثبت درآمد شرکت ها - ۱۹٫۷٪ -" تأثیر می گذارد. در نیمه اول سال ۲۰۲۳، سهم ده خرده فروش پیشرو در حوزه کالاهای مصرفی سریع از ۳۸٫۵٪ به ۴۰٫۷٪ در بازار خرده فروشی مواد غذایی افزایش یافت. این داده ها توسط گروه کاری INFOLine ا
رائه شده است که به روزرسانی پایگاه داده TOP-200 بزرگ ترین زنجیره های خرده فروشی کالاهای مصرفی سریع روسیه را به پایان رسانده است؛ بنابراین، هلدینگ خرده فروشی مرکوری در مجموع نفوذ خود را ۰٫۵۵ درصد افزایش داد که ۰٫۴۹ درصد آن به دلیل گسترش زنجیره «Red&amp;White» بود که پس از گروه X5 در رتبه دوم قرار دارد. این شرکت به یکی از واردکنندگان پیشرو آبجو به روسیه تبدیل شده و وارد ۵ واردکننده بزرگ شراب شده است. طبق گزارش کومرسانت، حدود ۴۴ درصد از واردات آبجو در سال ۲۰۲۳ توسط «رد اند وایت»، بریستول و گروه X5 (پیاتروچکا، پرکرستوک) تأمین شده است. زنجیره «قرمز و سفید» سالانه در بین ۵۰ کارفرمای بزرگ روسیه قرار می گیرد. طبق رتبه بندی فوربس، تعداد کل کارمندان این زنجیره به ۱۴۱ هزار نفر رسیده است. این شرکت رتبه یازدهم را دارد. محصولات زنجیره «قرمز و سفید» در سال ۲۰۲۳ توسط کارشناسان داخلی و بین المللی مورد توجه قرار گرفتند، در رتبه بندی «راهنمای شراب روسیه-۲۰۲۳» روسکاچستوو قرار گرفتند، در راهنمای شراب علاقه مند به شراب مورد توجه قرار گرفتند و توسط راهنمای معروف شراب شیلی دسکو چادوس رتبه بندی شدند. در پایان نیمه اول سال ۲۰۲۴، فروشگ
اه زنجیره ای «رد اند وایت» با افتتاح ۱۸۷۴۱ فروشگاه در ۷۶ منطقه، از نظر تعداد فروشگاه ها در کشور به جمع ۵ فروشگاه برتر راه یافت و از نظر پویایی رشد فضای خرده فروشی به یکی از رهبران تبدیل شد. این شرکت همچنین طبق رتبه بندی کانال های تلگرامی مرکز اطلاعات تجارت مدرن شراب، در بخش «بهترین انتخاب شراب در قالب سوپرمارکت آلکوستور/شراب»، رتبه اول را کسب کرد. وضعیت مالی. طبق گزارش فوربس، دارایی خالص سرگئی استودنیکوف در سال ۲۰۱۵، ۴۵۰ میلیون دلار، در سال ۲۰۱۶، ۴۰۰ میلیون دلار، در سال ۲۰۱۷، ۵۵۰ میلیون دلار، در سال ۲۰۱۹، ۸۵۰ میلیون دلار، در سال ۲۰۲۰، ۱ میلیارد دلار و در سال ۲۰۲۱، ۱٫۸ میلیارد دلار بوده است. در اکتبر ۲۰۱۸، بلومبرگ دارایی خالص استودنیکوف را بیش از ۱ میلیارد دلار تخمین زد. او شهروند مونته نگرو است. او در رتبه بندی مجله فوربس از «۲۰۰ تاجر ثروتمند روسیه ۲۰۲۱» قرار گرفت، جایی که با دارایی خالص ۱٫۸ میلیارد دلار، رتبه ۷۸ را کسب کرد. در سال ۲۰۲۳، طبق تخمین های فوربس، او در رتبه بندی «۱۱۰ میلیاردر روسی. رتبه بندی فوربس - ۲۰۲۳» قرار گرفت. طبق گزارش فوربس، در سال ۲۰۲۴، ثروت این تاجر ۵۷ ساله ۱۱۳ درصد افزایش یافت و به ۳٫۲
میلیارد دلار رسید. سرگئی استودنیکوف تنها میلیاردر روسیه شد که ثروتش بیش از دو برابر شد. او طبق گزارش فوربس در رتبه بندی سالانه ثروتمندترین بازرگانان جهان قرار گرفت. در همان سال، النا سوبولوا، همسر استودنیکوف، با ثروتی بالغ بر ۲۵۰ میلیون دلار، در میان ده زن ثروتمند خودساخته روسیه قرار گرفت. بر اساس نتایج سال ۲۰۲۴، استودنیکوف با کسب رتبه ۴۴، وارد فهرست ۱۲۵ میلیاردر برتر روسیه شد. زندگی شخصی. او با النا سوبولوا ازدواج کرده است و آنها دو دختر دارند. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، استودنیکوف و همسرش تابعیت مونته نگرو را دریافت کردند.
ملکی مک دونالد (؛ ۲۶ اکتبر ۱۹۱۳ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال سلتیک و باشگاه فوتبال کیلمارنوک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسکاتلند، اسکاتلند بازی کرده است.
جان پرنتیس (؛ ۲ اوت ۱۹۲۶ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دامبرتون، باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال رنجرز و باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان اشاره کرد.
اندی بیتی (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
دیمیتری بوریسوویچ زیمین ( (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۳۳ - درگذشته ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱) دانشمند رادیو و تاجر روسی بود که بنیان گذار و رئیس افتخاری ویمپل کام بود. از زمان بازنشستگی اش در اوایل دهه ۲۰۰۰، او به عنوان یک نیکوکار شناخته شد. او بنیاد داینستی و بنیاد زیمین را تأسیس کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. دیمیتری زیمین پیش از آنکه دانش آموز دبیرستان شماره ۵۹ مسکو باشد، در رشته مهندسی رادیو مشغول به کار بود. در سال ۱۹۵۰، وارد دانشکده رادیو الکترونیک هواپیما در مؤسسه هوانوردی مسکو (ام ای آ) شد و در سال ۱۹۵۷ از آنجا فارغ التحصیل شد سپس او به عنوان مهندس در آزمایشگاه مسائل ام ای آ به سرپرستی میخائیل نویمان مشغول به کار شد. شغل در علم و فناوری. در سال ۱۹۶۲، زیمین برای کار در مؤسسه فنی رادیو آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی دعوت شد. او بیش از سی و پنج سال در این مؤسسه سمت های مدیریتی داشت: او رئیس آزمایشگاه، سپس به مدت چهارده سال رئیس بخش علمی و پس از آن مدیر مرکز توسعه تجهیزات رادیویی بود. زیمین مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۶۳ و مدرک فوق دکترا را در سال ۱۹۸۴ دریافت کرد. به عنوان محقق آرایه های آنتن فازی، به عنوان معاون طراح ارشد رادار
دون-ان۲ منصوب شد. در مجموع، او بیش از ۱۰۰ اثر علمی و اختراع خلق کرد. در سال ۱۹۶۵ به همراه دیگر دانشمندان (از جمله مهندس ای.ای. دولجنکوو) برنده جایزه آ اس از آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی شد. فعالیت تجاری. در سال های پایانی اتحاد جماهیر شوروی، کاهش شدیدی در قراردادهای دفاعی برای مؤسسه فنی رادیو وجود داشت. در مارس ۱۹۹۱، زیمین یک شرکت تجاری خصوصی به نام «کی بی ایمپالس» تأسیس کرد. این شرکت، متخصصان فنی شاغل در مؤسسه و متخصص در سیستم های ارتباطی را استخدام کرد. در سال ۱۹۹۱، زیمین گروهی از متخصصان فنی را در مؤسسه فنی رادیو برای پروژه ای جهت توسعه ارتباطات تلفن همراه سازماندهی کرد. در مرحله اولیه، یک تولیدکننده و اپراتور تجهیزات تلفن همراه آمریکایی متعلق به خانواده فابلا به عنوان شریک دعوت شد. در سال ۱۹۹۲، شرکت سهامی ویمپل-کامیونیکس با ریاست و مدیر کل زیمین تأسیس شد. زیمین فعالیت عملیاتی شرکت را مدیریت می کرد، در حالی که شریک او، آگی کی فابلا دوم، تجهیزات و پول را تأمین می کرد و فروش و بازاریابی را مدیریت می کرد. به زودی ویمپلکام یک ایستگاه آزمایشی سامانه تلفن همراه پیشرفته را در مسکو راه اندازی کرد. این شرکت موفق
شد و در سال ۱۹۹۶، اولین شرکت روسی بود که در بورس اوراق بهادار نیویورک فهرست شد، که مستلزم درجه ای از شفافیت بود که در آن زمان برای شرکت های روسی غیرمعمول بود. در سال ۲۰۰۱، در سن ۶۸ سالگی، دیمیتری زیمین سهام کنترلی خود را در ویمپل کام فروخت و از سمت مدیر کل شرکت کناره گیری کرد. او به عنوان بنیان گذار و رئیس افتخاری شرکت مفتخر شد. زیمین پس از فروش ویمپل کام، در شرکت های مختلفی سرمایه گذاری کرد. در سال ۲۰۱۹، "شرکت سهامی خصوصی بی ام تی"، که توسط زیمین تأسیس شده بود، شرکت اشتراک خودرو روسی بلکا کار "را" خریداری کرد. بنیادهای فعالیت های بشردوستانه. زیمین پس از بازنشستگی، بخش عمده ای از وقت و ثروت خود را به فعالیت های بشردوستانه اختصاص داد که عمدتاً از طریق بنیاد سلسله خود در روسیه تسهیل می شد. بنیاد سلسله توسط یک هیئت مدیره مستقل اداره می شد که در آن خانواده زیمین توسط زیمین و پسرش بوریس زیمین نمایندگی می شدند. اولویت های این بنیاد توسعه تحقیقات و آموزش علمی بنیادی در روسیه، ایجاد شرایطی برای دانشمندان بود تا بتوانند در خانه در روسیه تحقیق و تدریس کنند، و همچنین ترویج علم و آموزش مدنی. این بنیاد اولین بنیاد خصوصی غ
یرانتفاعی روسی بود که از علم و آموزش در روسیه مدرن حمایت می کرد. این بنیاد پروژه هایی را برای حمایت و ترویج علم و توسعه آموزش رسمی و مدنی اجرا می کرد. این پروژه ها شامل برنامه هایی بود که از دانش آموزان با استعداد، دانشمندان آینده، فیزیکدانان جوان، ریاضیدانان، زیست شناسان و معلمان حمایت می کرد. در سال ۲۰۱۵، زمانی که بنیاد داینستی توسط وزارت دادگستری روسیه در فهرست «عوامل خارجی» قرار گرفت، زیمین این بنیاد را تعطیل کرد. تعدادی از دانشمندان و چهره های عمومی موضع وزارت دادگستری در مورد این صندوق را محکوم کردند و این تصمیم را بوروکراتیک و ناعادلانه دانستند. زیمین فعالیت های بشردوستانه خود را از طریق بنیاد زیمین ادامه داد. در روسیه، این بنیاد از جایزه روشنگر، دانشگاه مستقل مسکو و سایر پروژه ها حمایت می کند. پروژه های بین المللی نیز توسط بنیاد زیمین در زمینه مراقبت های بهداشتی عمومی، علوم، آموزش و فرهنگ، از جمله دانشگاه آریل و دانشکده زیست شناسی مولکولی و نظری، دانشگاه تل آویو در اسرائیل، و سایر پروژه ها حمایت شده اند. زندگی شخصی و مرگ. زیمین در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱، در سن ۸۸ سالگی، از طریق عمل اتانازی در سوئیس درگذشت. او
یک پسر به بوریس زیمین داشت. .
لئونید لبدف (متولد ۲ مه ۱۹۵۶) یک تاجر قبرسی-روسی و نماینده منتخب سابق مجلس علیای پارلمان روسیه است. لبدف مالک انحصاری سابق گروه سینتز، یک شرکت خصوصی توسعه انرژی، نفت و گاز و املاک است. او به همراه الکساندر ژوکوف و که مدیر و مدیر دارایی در خانواده و شرکای فلمینگ بود، در سال ۱۹۸۸ شرکت سرمایه گذاری مشترک شوروی-آمریکایی سینتز اینترنشنال و در ژانویه ۱۹۹۰ شرکت سرمایه گذاری مشترک روسیه-بریتانیا سینتز کورپوریشن را تأسیس کرد که در اوایل دهه ۲۰۰۰ آن را ترک کرد. طبق گزارش "فوربس، سینتز روسیه" در سال ۲۰۱۲ در رتبه ۱۵۴ در بین شرکت های خصوصی روسیه قرار داشت. طبق گزارش فوربس، لئونید لبدف در سال ۲۰۲۱ با ۷۵۰ میلیون دلار در رتبه ۱۶۲ قرار دارد. او همچنین در زمینه موسیقی و فیلم نیز فعالیت داشته و در دهه ۱۹۸۰ و اخیراً به عنوان تهیه کننده در ساخت فیلم های مستقلی مانند "«هیپسترها»" و "«جغرافیدان، جهانش را با خود برد»" فعالیت داشته است. در سال ۲۰۰۲، او به عنوان نماینده جمهوری چواشستان به شورای فدراسیون (روسیه)، مجلس علیای پارلمان روسیه، انتخاب شد و تا زمان بازنشستگی از سیاست در سال ۲۰۱۵، در این سمت باقی ماند. اوایل زندگی. لئونید لبدف
در مسکو متولد شد. او مدرک مهندسی خود را در سال ۱۹۷۹ از دانشگاه فناوری شیمیایی د. مندلیف روسیه دریافت کرد او در اوایل دهه ۱۹۸۰ به عنوان مشاور اتاق بازرگانی اتحاد جماهیر شوروی و مسکو کنسرت خدمت کرد. کارآفرینی. در اوایل دهه ۱۹۸۰، لبدف فعالیت کارآفرینی خود را با سازماندهی کنسرت های موسیقی راک آغاز کرد. سینتز رکوردز. در سال ۱۹۸۹، لبدف به همراه دیگر همکارانش، سینتز رکوردز، یک استودیوی ضبط و ناشر آثار هنرمندان راک زیرزمینی، را تأسیس کرد. این ناشر آثاری از ، و و دیگران را ضبط کرد. سینتز اینترنشنال. در دهه ۱۹۹۰، پس از پرسترویکا، لبدف در تأسیس شرکت سینتز اینترنشنال، یک شرکت سرمایه گذاری مشترک شوروی و آمریکا، که به تجارت کالا و لوازم صنعتی می پرداخت، مشارکت داشت. به گفته "فوربس"، لبدف «یکی از معدود افراد اهل شوروی است که در دهه ۱۹۸۰ سرمایه گذاری های مشترک تجاری بین ایالات متحده سرمایه داری و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را آزمایش کرد.» او «تاجر معمولی روسی نیست که از خصوصی سازی اولیه سوءاستفاده کند یا تحت حمایت یک سیاستمدار بانفوذ فعالیت کند.» "فوربس" در ادامه می گوید: «او چاه هایی را حفر کرد که وجود نداشت و طلای سیاه
را به دست آورد» و به «تجربه کارآفرینی» خود که در «دوران پرآشوب روسیه» انباشته شده بود، اشاره می کند. سینتز اولین شرکت خصوصی روسی در بخش نفت بود که اکتشافات فراساحلی را در قطب شمال انجام داد. در سیبری غربی، سینتز یک کارخانه تولید نفت به نام نگون نفت ساخت، زیرساخت های آن را توسعه داد و تجارت و صادرات صنعتی را آغاز کرد. فروش تأمین کننده انرژی روسیه تی جی کی-۲ در رابطه با فروش شرکت انرژی روسی تی جی کی-۲ در سال ۲۰۰۸، سینتز در سال ۲۰۱۱ از شرکت آلمانی به دلیل خسارت حدود ۷۰۰ میلیون یورو شکایت کرد. متهم شد که در مدت کوتاهی و بدون توجیه معتبر از معامله خرید تی جی کی-۲ عقب نشینی کرده و در نتیجه سینتز را تا آستانه ورشکستگی پیش برده است. به نظر می رسید اختلافات زیادی وجود دارد: به عنوان مثال، طبق گزارش های مطبوعاتی، تنها یک پیشنهاد دهنده در حراج وجود داشت، اگرچه قبلاً در رسانه ها از طرف های ذینفع مهم صحبت شده بود. در سال ۲۰۱۵، دادگاه منطقه ای اسن دادخواست سینتز علیه اروه ئه را رد کرد. با این حال، دادگاه همچنین حکم داد که دادخواست علیه ، مدیرعامل وقت اروه ئه، قابل قبول است. طبق گزارش های رسانه ها، گفته می شود گروسمن شخصاً
این معامله را پیش برده و حتی از گرهارد شرودر، صدراعظم سابق آلمان، خواسته است تا از طریق سیاست روسیه بر این معامله که در نهایت شکست خورد، تأثیر بگذارد. فروش شرکت نفت روسیه تی ان کی-بی پی در رابطه با فروش تی ان کی-بی پی به روس نفت در سال ۲۰۱۳، لبدف در فوریه ۲۰۱۴ از شرکای سابق خود، ویکتور وکسلبرگ و لئونارد بلاواتنیک، به دلیل نقض قرارداد به مبلغ ۲ میلیارد دلار در دیوان عالی ایالت نیویورک شکایت کرد. این پرونده در حال حاضر هنوز در دیوان عالی ایالت نیویورک در حال بررسی است. تهیه کننده فیلم. پیکان قرمز. لبدف تهیه کننده فیلم است و بیش از بیست فیلم بلند در کارنامه خود دارد. او یکی از بنیانگذاران و مالکان مشترک استودیوی فیلمسازی «رد ارو» در روسیه است. در سال ۲۰۰۸، او به همراه والری تودوروفسکی، کارگردان، برای تهیه کنندگی مشترک فیلم هیپسترها (فیلم) (به روسی، استیلیاگی) یک کمدی رمانتیک که در دهه ۱۹۵۰ در مسکو اتفاق می افتد، و اولین موزیکال روسیه پس از فروپاشی شوروی، به این استودیو پیوست. او همچنین تهیه کننده فیلم جغرافیدان کره زمینش را نوشید و با خود برد (فیلم) بود که جایزه بزرگ جشنواره فیلم کینوتاور ۲۰۱۳ و جشنواره فیلم کو
تبوس ۲۰۱۳ را از آن خود کرد. سینما و تلویزیون آمریکا. لبدف با کمک دختر آمریکایی اش، جولیا لبدف، فارغ التحصیل یو اس سی که در لس آنجلس زندگی می کند، وارد صنعت فیلمسازی ایالات متحده شده است. از جمله آثار او می توان به آموزش بد (فیلم ۲۰۱۹) با بازی هیو جکمن که برای آن جایزه امی را از آن خود کرد، دکتر خوب (فیلم ۲۰۱۱) که با همکاری ستاره فیلم، اورلاندو بلوم («دزدان دریایی کارائیب») ساخته شده و پیامبر (فیلم ۲۰۱۴) با بازی سلما هایک و لیام نیسون، اشاره کرد. لبدف و دخترش جولیا تهیه کنندگان اجرایی سریال «مردم سفیدپوست عزیز» محصول نتفلیکس هستند. فعالیت های سیاسی. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، لبدف به عنوان نماینده جمهوری چاووش، عضو شورای فدرال، دومین مجلس پارلمانی فدراسیون روسیه بود. لبدف در طول ۱۳ سال فعالیت پارلمانی خود به فعالیت های تجاری خود ادامه داد. یک مقاله رسانه ای بیان می کند که «برخلاف سایر الیگارش ها، شرکت های او از تغییر دوران یلتسین به روسیه جدید تحت رهبری ولادیمیر پوتین بدون هیچ مانع بزرگی جان سالم به در بردند.» در سال ۲۰۱۵، او از سمت خود استعفا داد. زندگی شخصی. لبدف، که بیوه است و دو دختر بالغ دارد. او به همراه دخترش
جولیا، که در ایالات متحده آمریکا زندگی می کند، شرکت تولید فیلم را تأسیس کرد. دختر دوم او، یانا، در مسکو زندگی می کند و بنیان گذار یک راهنمای مد آنلاین است. او به عنوان سکاندار و یکی از مالکان تیم قایقرانی خود، سینرژی، مرتباً با قایق تفریحی آر سی ۴۴ خود در مسابقات قایقرانی شرکت می کرد. در سال ۲۰۱۳، لبدف دکترای خود را از دانشگاه دولتی بلگورود در رشته شیمی کلوئیدی دریافت کرد (موضوع پایان نامه دکتری: فولاد سازه ای در تجهیزات نیروگاه های). در سال ۲۰۱۷، در "روزنامه گاردین" گزارش شد که لبدف تابعیت قبرس را به دست آورده است. نیکوکاری. لبدف از پروژه های بشردوستانه متعددی در زمینه فرهنگ و آموزش حمایت می کند. لبدف «به عنوان یک حامی محتاط هنر شهرت دارد» و یکی از بنیانگذاران صندوق چواشستان است که در منطقه ای به همین نام در روسیه فعالیت می کند و از ابتکارات مختلفی در این منطقه در زمینه های مراقبت های بهداشتی، آموزش و فرهنگ حمایت می کند. در میان سایر پروژه های اجتماعی در منطقه چواشستان، لبدف بودجه ای را برای ساخت دو کلیسا در چبوکساری اهدا کرده است. در سال ۲۰۱۱، به دلیل حمایت از انتشار کتاب «ارتدکس در چین»، نشان کلیسای ارتدک
س روسیه سنت اینوسنت به او اهدا شد. او همچنین به دلیل کار برجسته اش، نشان متروپولیتن مسکو و کولومنا و نشان سرگیوس رادونژ را دریافت کرد. لبدف یکی از حامیان مالی نمایشگاه هنر روسیه در سال ۲۰۰۵ در موزه گوگنهایم در نیویورک بود که به مناسبت شصتمین سالگرد تأسیس سازمان ملل متحد برگزار شد و اولین باری بود که مروری بر هنر روسیه از شمایل های قرن دوازدهم تا اشیاء هنری مدرن در خارج از روسیه به نمایش گذاشته می شد.
اوگنی الکساندرویچ چیچوارکین ( (متولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۴ در لنینگراد، جمهوری شوروی سوسیالیستی شوروی، اتحاد جماهیر شوروی) یک کارآفرین روسی است که بزرگ ترین خرده فروش تلفن همراه روسیه، یوروست، را تأسیس کرد. این امر او را با دارایی تقریبی ۱٫۶ میلیارد دلار، ثروتمندترین مرد زیر ۳۵ سال در کشورش کرد. او جوایز عمومی متعددی از جمله شخصیت سال ۲۰۰۴ در بخش رئیس کسب و کار خرده فروشی و برنده جایزه "کارآفرین سال ۲۰۰۵" ارنست و یانگ در بخش "تجارت" را دریافت کرده است. در سال ۲۰۰۶، نشان سنت الکساندر نوسکی «برای کار و میهن» در بخش «رهبر صنعت» به او اهدا شد. در سال ۲۰۰۶، به پاس سهم شخصی بزرگش در توسعه بهترین سنت های کارآفرینی روسیه، نشان افتخار روسیه به او اهدا شد. در سال ۲۰۰۷، در مراسم جایزه بزرگ «شخص سال ۲۰۰۶»، چیچوارکین نشان افتخار میهن را دریافت کرد. او عضو حزب سیاسی «آرمان درست» بود و انتظار می رفت رئیس شعبه مسکوی آن شود. چیچوارکین در حال حاضر در لندن زندگی می کند و از آنجا علیه فساد در روسیه و شخص ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور این کشور، مبارزه کرده است. در اوت ۲۰۱۲، او فروشگاه شراب «هدونیسم وینز» را در خیابان دیویس در میفر، لندن،
راه اندازی کرد. زندگی نامه. چیچوارکین در سال ۱۹۷۴ در لنینگراد، از مادری به نام لیودمیلا از تبار تاتارهای روسی و پدری به نام الکساندر اهل مسکو متولد شد؛ جد بزرگ او موکشا بود. پدرش خلبان و مادرش اقتصاددانی بود که برای وزارت تجارت خارجی شوروی کار می کرد؛ در دوران کودکی او، خانواده اش به مسکو نقل مکان کردند. از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، چیچوارکین در دانشگاه دولتی مدیریت تحصیل کرد و همچنین از طریق تجارت در بازارهای دست فروشی مسکو درآمد کسب کرد. چیچوارکین پس از فارغ التحصیلی، تحصیل در مقطع دکترا (کاندیدات) را آغاز کرد، که در سال ۱۹۹۸ آن را رها کرد. شرکت یوروست. در سال ۱۹۹۷، چیچوارکین و دوستش تیمور آرتمِو، کسب و کاری به نام یِورُست برای فروش تلفن همراه راه اندازی کردند. در سال ۲۰۰۲، یِورُست با ۹۲ فروشگاه خرده فروشی، به یکی از سه خرده فروش برتر تلفن همراه مسکو تبدیل شد. این شرکت در سال ۲۰۰۲، ۱۰۰ فروشگاه دیگر، در سال ۲۰۰۳، ۱۱۷ فروشگاه دیگر، در سال ۲۰۰۴، ۸۰۰ فروشگاه دیگر، در سال ۲۰۰۵، ۱۹۳۴ فروشگاه دیگر و غیره افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۷ ، آنها ۵۱۵۶ فروشگاه در ۱۲ کشور داشتند: روسیه، اوکراین، بلاروس، مولداوی، استونی، لتونی، لیتوانی،