Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یک جن زدگی در ونیز فیلم معمایی آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی کنت برانا است که از فیلم نامهٔ مایکل گرین بر اساس رمان "جشن هالووین" اثر آگاتا کریستی چاپ ۱۹۶۹ ساخته شده است. این فیلم دنباله ای بر "مرگ بر روی نیل" (۲۰۲۲) و سومین فیلمی است که برانا در آن نقش خود را به عنوان هرکول پوآرو تکرار می کند. گروه بازیگران شامل کایل آلن، کامیل کوتین، جیمی درنان، تینا فی، جود هیل، علی خان، اما لیرد، کلی رایلی، ریکاردو اسکامارچو و میشل یئو می شوند. "یک جن زدگی در ونیز" در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ به وسیلهٔ استودیوهای قرن بیستم در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم نظرات عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و بیش از ۱۲۰ میلیون دلار فروش داشت. فرضیه. هرکول پوآرو که اکنون بازنشسته شده است، باید قتل یک مهمان را در یک جلسه احضار روح که در آن شرکت کرده بود، حل کند. تولید. استیو آسبل، رئیس استودیوهای قرن بیستم در مارس ۲۰۲۲ فاش کرد که فیلمنامهٔ سومین فیلم هرکول پوآرو توسط مایکل گرین نوشته شده است و کنت برانا قرار است به عنوان کارگردان و بازیگر نقش اصلی بازگردد. طرح داستان این فیلم از داستانی کمتر شناخته شده از پوآرو گرفته شده است. این فیلم
در اکتبر ۲۰۲۲ با حضور جیمی درنان، تینا فی، جود هیل، کلی ریلی و میشل یئو در میان دیگر بازیگران تأیید شد. فیلمبرداری در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، با تولید بین استودیوهای پاین وود و شهر ونیز در ایتالیا آغاز شد. انتشار. این فیلم در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ اکران شد.
رائول پائس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
فدریکو ساکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راسینگ، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ کریستال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
اسکار روسی (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راسینگ، باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ کریستال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
دریاچه توازن (همچنین حوضه سیل یا برنامه زهکشی پایدار شهری) اصطلاحی است که در انگلستان برای توصیف عنصری از سامانه زهکشی شهری استفاده می شود که برای کنترل سیل با ذخیره موقت آب های سیلاب استفاده می شود. اصطلاح حوضچه توازن نیز استفاده می شود، اگرچه معمولاً برای تأسیسات ذخیره سازی کوچک تر برای نهرها و جویبارها استفاده می شود. مطالعه موردی: دریاچه ویلن، میلتون کینز. در زمستان، تا ۲۵۰۰ پرنده وحشی را به خود جذب می کند، در بهار و پاییز طیف گسترده ای از پرندگان مهاجر سرگردان؛ از جمله پرستودریایی معمولی، اردک سیاه کاکل، سلیم طوقی بزرگ و سلیم طوقی کوچک، آبچلیک پاسرخ معمولی و خروس کلی شمالی را به خود اختصاص می دهد. غازهای کانادا در اینجا طبیعی شده اند و ساکنان دائمی هستند. هر دو حوضه دارای حوضچه های عمیق برای حفظ جمعیت ماهی در زمان خشک سالی هستند. این دریاچه به عنوان یک فضای باز همگانی اداره می شود و هر سال بیش از یک میلیون بازدیدکننده دارد.
واسیل متودیف (؛ ۶ ژانویه ۱۹۳۵ – ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۹) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
دیمیتار لارگوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
نیکولا کوتکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده است.
ایوان دیانوف (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
ویدین آپوستولوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
استفان آبادژیف (؛ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ ‏- ۱۳ مارس ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
لئونید آلفونسوویچ اوستروفسکی (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ماشوک-کی ام وی پیتیگورسک، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال تورپدو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ولادیمیر پونوماریوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
محیط زیست گرایی اسلامی ، رشته ای از فلسفه زیست محیطی و همچنین یک جنبش اسلامی است که اصول زیست محیطی برگرفته از متون مقدس و سنت های اسلامی را برای محیط زیست و بحران زیست محیطی امروزی به کار می گیرد. دوستداران محیط زیست مسلمان به حاکمیت مطلق خداوند بر طبیعت اعتقاد دارند و بر نقش بشر به عنوان جانشین خدا تأکید می کنند و حفظ و نگهداری محیط زیست را وظیفه خود می دانند. محیط زیست گرایی اسلامی شامل فلسفه زیست محیطی اسلامی، قوانین محیط زیست مبتنی بر شریعت، و فعالیت های زیست محیطی اسلامی می شود. افراد. سید حسین نصر، فیلسوف ایرانی الاصل، بنیانگذار محیط زیست گرایی اسلامی به شمار می رود. دیگر چهره های برجسته در این زمینه عبارتند از: فضلون خالد، ماویل عز الدین، عثمان لیولین، ابراهیم اوزدمیر، سید نعمان الحق و مصطفی ابوسوی.
واسیلی دانیلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ویکتور گتمانوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
دین و محیط زیست گرایی ، یک زیرشاخه میان رشته ای نوظهور در رشته های دانشگاهی مطالعات دین شناسی، اخلاق دینی، جامعه شناسی دین و الهیات از جمله با محوریت اصلی محیط زیست گرایی و اصول بوم شناختی است. در چارچوب مسیحیت، پاپ فرانسیس در بخشنامه "Laudato si" خواستار مبارزه با دگرگونی اب و هوایی و تخریب محیط زیست به طور کلی شد. وی مدعی شد که بشریت با بحران شدید زیست محیطی مواجه است و مصرف گرایی و توسعه غیرمسئولانه را مقصر دانست. خطاب این بخشنامه به «هر فردی که در این سیاره زندگی می کند» است. بودیسم شامل بسیاری از اصول مرتبط با پایداری است. دالایی لاما به طور مداوم خواستار اقدامات شدید آب و هوایی، بازسازی جنگل ها، حفظ بوم سازگان ها و کاهش مصرف گوشت شده است. او اعلام کرد که اگر روزی به یک حزب سیاسی بپیوندد، آن حزب سبز خواهد بود و اگر بودا اکنون به دنیای ما بازگردد: «بودای سبز خواهد شد.» رهبران بودیسم با صدور بیانیه ای ویژه از همه معتقدان به مبارزه با تغییرات آب و هوایی و تخریب محیط زیست به طور کلی دعوت کردند.
گئورگی سیچیناوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال گرجی تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
گالیمزیان خوساینوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
آلکسی کورنیف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ویکتور بانیکوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو کی یف و باشگاه فوتبال تورپدو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ادوارد مالوفیف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو مینسک، تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال شوروی و تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی بازی کرده است.
حقوق شمار چشمگیری از بهائیان ایران توسط نظام جمهوری اسلامی ایران نقض شده است که برخی از آن موارد از سوی شماری از رسانه های خبری و سازمان های پشتیبان حقوق بشر، گزارش شده است و در این نوشتار، بخش هایی از آن گزارش ها آمده است. بهائیان بزرگ ترین گروه اقلیت مذهبی در ایران همواره در طول تاریخ با آزار و اذیت و سرکوب روبرو بوده اند. با روی کار آمدن جمهوری اسلامی آزار و اذیت بهائیان در ایران شدت گرفت. تنها پس از انقلاب ۵۷ در فاصله سال های ۱۳۵۷ تا زمان تعطیلی تشکیلات بهاییان در سال ۱۳۶۲، یکصد و شصت و شش بهایی کشته یا اعدام شدند. در کل دورهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران، بیش از ۲۰۰ (دویست) بهائی، کشته شده اند. بهائیان در جمهوری اسلامی، از حقوق شهروندی و انسانی، محروم بوده و سرکوب می شوند. آن ها معمولاً به دو شیوه، کشته می شوند، یا به حکم دادگاه انقلاب یا به دست مأموران حکومتی (بدون صدور حکم دادگاه).حکومت ایران آیین بهائیت را به عنوان انحراف از اسلام و ارتداد می داند و برخلاف ادیان مسیحیت، یهود و زرتشتی، آن را به رسمیت نمی شناسد. بهایی ها در ایران نمی توانند آزادانه و بدون مزاحمت اعمال مذهبی خود را در محیط های عمومی انجام ده
ند. پیشینه. پیروان بهائیت از زمان شکل گیری این دین در نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی همواره با حمله و خشونت یا سکوت در برابر اعمال خشونت از سوی حکومت ها، روحانیون شیعه و مردم ایران روبرو بوده اند. نمونه های متعددی از پیگرد و حبس و شکنجه و اعدام آنان در تاریخ ثبت شده و نقض حقوق انسانی و شهروندی آنان تا امروز هم ادامه دارد. اولین هدف انقلابی ها پس از بانیان حکومت سابق، بهائیان بودند که روحانیون تازه به قدرت رسیده آن ها را دشمنان قدیمی خود می پنداشتند. بازداشت و مصادره اموال و اعدام بهاییان و تخریب گورستان های آن ها در بسیاری از شهرها و روستاهای ایران از نجف آباد اصفهان تا آباده شیراز به صورت سازمان یافته و گسترده آغاز شد. نقص حقوق در قانون. بهائیان با ۱۵۰ تا ۳۰۰ هزار نفر بزرگ ترین گروه اقلیت مذهبی ایران را تشکیل می دهند. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بهائیان را به عنوان یک اقلیت دینی به رسمیت نمی شناسد. در نتیجه طبق همین قانون جزو اقلیت های دینی ای نیستند که «در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می کنند» به همین دلیل مقامات قضایی ایران فعالیت های تشکیلات بهائی در تمامی رد
ه ها و نیز هر تشکیلات جایگزین آن غیرقانونی و ممنوع اعلام کرده اند. فتواهای سیدعلی خامنه ای. سیدعلی خامنه ای در چند نوبت به بهائیان حمله کرده و آن را «فرقه ضالّه مضلّه»، نجس و کافر دانسته است و در پاسخ به سوالات پیروان خود از آن ها خواسته که از همنشینی با بهاییان بپرهیزند و در برابر آنان مقابله کنند. در روز دوشنبه ۸ مرداد ۱۳۹۲ فرمانی از سوی سیدعلی خامنه ای در مورد «عدم معاشرت با بهائیت» صادر شد. خامنه ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران، در این فتوا از پیروان خود خواست تا از «هرگونه معاشرت» با بهایی ها خودداری کنند. اعدام و قتل بهائیان. از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ بیش از ۲۰۰ بهائی اعدام شده اند. فقط در فاصله سال های ۱۳۵۷ تا زمان تعطیلی تشکیلات بهائیان در سال ۱۳۶۲، ۱۶۶ بهایی کشته و یا به صورت رسمی توسط جمهوری اسلامی اعدام شدند. سیروس روشنی، پزشک و متخصص بیهوشی درحالی که بارها مورد پیگیری و آزار و اذیت قرار می گرفت سرانجام در زمستان ۱۳۶۰ توسط ماموران حکومت به قتل رسید. مونا محمود نژاد در هفده سالگی در شیراز به دار آویخته شد. پدر او سه ماه قبل از آن اعدام شده بود. کامران صمیمی استاد زبان انگلیسی و از اعضای جامعه
بهائیان در سال ۱۳۶۲ توسط حکومت جمهوری اسلامی اعدام شد. در همان سال ۱۰ زن بهائی در میدان چوگان شیراز به دار آویخته شدند، آن ها از جمله ۲۲ بهائی ای بودند که رونالد ریگان، رئیس جمهوری وقت آمریکا، پس از انتشار خبر صدور حکم اعدام برایشان، درخواست آزادی آنان را مطرح کرده بود. نصرت غفرانی (یلدایی) در ۴۶ سالگی و دو روز پس از اعدام پسر ۲۸ ساله اش، بهرام یلدایی، به دار آویخته شد. همسز او بعدها گفت «هرگز نفهمید که آیا نصرت از اعدام پسرمان مطلع بوده یا نه.» یکی از شهروندان بهایی که در این دوره اعدام شد یک زن بهایی به نام ایران رحیم پور بوده است. او هنگام دستگیری باردار بوده است و فرزند خود را در زندان به دنیا می آورد و نام این نوزاد پسر را کامیار می گذارد. او پس از ۱۹ ماه حبس درحالی که بچه شیرخواره داشته به حکم دادگاه انقلاب دزفول به اعدام، محکوم می شود. این حکم در ۲۳ اردیبهشت ماه ۱۳۶۱ خورشیدی اجرا می شود. خانواده ایران رحیم پور هیچ گاه موفق به ملاقات او نمی شوند. پس از مدتی که از اعدام ایران رحیم پور می گذرد، خواهر او برای پیداکردن محل دفن اش به دزفول می رود، ولی مسئولان زندان از نشان دادن محل دفن امتناع می کنند و نوزاد
را هم تحویل نمی دهند. تا به امروز از سرنوشت کامیار، فرزند ایران هیچ اطلاع دقیقی در دست نیست. اجساد نخستین اعدام شدگان جامعه بهایی در سال های پس از انقلاب ۱۳۵۷، بدون هیچ گونه مراسم مذهبی در منطقه ای به نام «کفرآباد» در حوالی تهران دفن شدند. تخریب گورستان ها. می توان اولین هجوم گسترده به اجساد و قبرهای مردگان را در فتواهای روحانیون شیعه و حمله پیروانشان به قبرها و اجساد بابی ها، بهایی ها و یهودی ها مشاهده کرد». این نوع برخورد را سال ها بعد در واقعه پانزدهم خرداد سال ۴۲ هم می توان دید. به گزارش پلیس، یکی از اهداف و اعمال تظاهرکنندگان، تخریب قبور بهاییان و آتش زدن اجساد آنها بوده است. از آغاز انقلاب چندین مورد تخریب گورستان های بهائیان و درآوردن اجساد مردگانشان در شهرهای مختلف دیده شده است. این تخریب ها اما تا به امروز ادامه دارد. به گفته سیمین فهندژ، سخنگوی فارسی زبان جامعه جهانی بهاییان تنها از سال ۸۳ تا ۹۰، جامعه جهانی بهایی ۴۲ مورد از این حملات به گورستان ها را به ثبت رسانده است. این حملات گسترده بوده و تقریباً تمامی نواحی کشور را در بر می گیرند. به طور مثال گورستان های شهرهای سنگسر، کوشکک، اهواز، بابلسر، سم
نان، یزد، نجف آباد، اصفهان، آباده و شهرهای دیگر تخریب شدند. در سال های ۹۲ تا ۹۴ و همزمان با ریاست جمهوری حسن روحانی، تخریب گورستان ها و اهانت به مردگان بهایی شدت بیشتری پیدا کرد. با توجه به این که نقض حقوق مردگان نسبت به نقض حقوق زندگان معمولاً حساسیت کمتری برمی انگیزد، دولت جدید از این روش برای ادامه آزار بهاییان و وارد کردن فشار بر آن ها استفاده می کند. تخریب گورستان جاوید شیراز توسط سپاه پاسداران. گورستان جاوید شیراز آرامگاه حدود ۹۰۰ بهایی است که بیش از ۹۰ سال قدمت دارد. پیکر شماری از بهاییان که در پی انقلاب بهمن ۱۳۵۷ اعدام شدند نیز در این مکان دفن شده است. از سال ۱۳۶۳ جمهوری اسلامی این گورستان را مصادره کرد و دیگر پیکری در آن دفن نشد. در اردیبهشت ۱۳۹۳ بولدوزرهای سپاه پاسداران این گورستان را تخریب کردند و اعلام شد که قرار است در آنجا مجتمع فرهنگی و ورزشی فجر ساخته شود. تخریب و مصادره گورستان در تهران. در سال ۱۳۶۰ گورستان بهاییان تهران (گلستان جاوید) مصادره و پلمب شد و ۱۳ نفر از کارکنان این گورستان دستگیر شدند و بعد هم حدود ده سال بعد این گورستان تخریب شد و به یک فرهنگسرا تبدیل شد. این گورستان در زمینی بوده
که اکنون فرهنگسرای خاوران بر روی آن بنا شده است. جامعه جهانی بهائی در روز ۱۴ اسفند گزارش داد قبر بیش از ۳۰ بهائی که در یک گور دسته جمعی در گورستان خاوران دفن شده بودند، تخریب شده است. تخریب گورستان همدان. در اردیبهشت ۱۴۰۱ گورستان بهاییان در همدان تخریب شد. سخنگوی جامعه بهاییان هدف از این اقدام را «آزار بدون مجازات جامعه بهایی» با هدف «پاکسازی فرهنگی» اعلام کرد. تخریب گورستان قروه. در ۲۴ تیرماه ۱۳۹۵ گلستان جاوید قروه در استان کردستان با حکم مقام قضایی به عنوان تغییر کاربری با بولدوزر کاملاً تخریب و صاف شد. در عملیات تخریب، تعداد زیادی از قبور، سنگ قبرها، ساختمان غسال خانه، فضای سبز و درخت ها تخریب و خاک برداری شدند. در این محل، قبر یک سرباز شهید به نام «داریوش محمدی» هم وجود داشت. او در ۲۸ سال قبل در آن محل دفن شده بود و یکی از ده ها سرباز بهایی است که در طی دوران جنگ ایران و عراق شهید، مفقودالاثر، مجروح و معلول شده اند؛ ولی بنیاد شهید هیچ گاه این سربازان را به خاطر اعتقادات دینی شان با عنوان شهید یا جانباز نپذیرفت. تخریب گورستان یزد. این گورستان که در سال ۶۲ ایجاد شده بود در سال ۱۳۹۱ تخریب شد. تخریبگران علاو
ه بر تخریب قبرها، درختان کاشته شده را نیز قطع کردند. نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی شمیم اتحادی، از بهاییان یزد را نیز به اتهام انتشار ویدیوی تخریب این گورستان بازداشت، محاکمه و زندانی کردند. تخریب گورستان سنندج. در آذر ۱۳۹۲ گورستان بهاییان سنندج با بولدوزر تخریب شد و مأموران نیروی انتظامی غسالخانه، نمازخانه، دیوارها و معابر گلستان جاوید سنندج را به طور کامل تخریب کردند. پلمپ گورستان اهواز. مأموران امنیتی در استان خوزستان در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲ گورستان جاوید اهواز را پلمب کردند و اجازه دفن متوفیان در این گورستان را ندادند. پلمپ گورستان کرمان. مقامات قضایی کرمان در ۲۴ اسفند ۱۳۹۶ گلستان جاوید کرمان را پلمپ کردند و اجازه فعالیت و دفن را در این گورستان ندادند. تخریب گورستان روستای کتا. در شهریور ۱۴۰۰ بخش هایی گلستان جاوید در روستای کتا از توابع در شهرستان دنا واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد به صورت شبانه تخریب شده است. در ویدئویی که از محل این آرامستان منتشر شده، گفته می شود که افراد ناشناس شبانگاه دیوارها، غسالخانه و سرویس بهداشتی این محل را تخریب کرده اند. قطع درختان گورستان ارومیه. در تابستان ۱۳۹۴ نیروهای بسیجی در ه
جوم شبانه به گورستان بهاییان ارومیه فضای سبز را تخریب و درختان ۲۰ ساله این قبرستان را قطع کردند. محرومیت از تحصیل. بهاییان تنها می توانند تا مقطع دیپلم و در مدارس تحصیل کنند. جمهوری اسلامی تلاش می کند که شهروندان بهایی را شناسایی کند و اجازه ندهد به دانشگاه وارد شوند بر اساس فتوای خامنه ای و همین طور شورای عالی انقلاب فرهنگی، این روندی است که هرساله انجام می شود. پس از اعلام نتایج کنکور ۱۴۰۱، دست کم ۹۰ شهروند بهائی از ادامه تحصیل در دانشگاه های ایران محروم شده اند. در مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی آمده است: «بهائیان نمی توانند در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی ثبت نام کنند لذا در صورت مشاهده ضمن گزارش امر از ثبت نام ایشان جداً خودداری به عمل آورده و در صورت ثبت نام شدن اخراج گردند.» جلوگیری از تحصیل بهائیان در دانشگاه ها به مؤسسات دولتی محدود نمی شود و شماری از بهائیانی که از محرومیت خود از تحصیلات عالی سخن می گویند در مؤسسات آموزش عالی غیردولتی پذیرفته شده بودند. گزینه «نقص پرونده» که در سال های گذشته به «عدم صلاحیت عمومی» تغییر یافته بود، یک ترفند متداول است که از سال ۱۳۸۵ برای محروم کردن شهروندان بهائی از
ادامه تحصیل در دانشگاه ها به کار گرفته شده است. به گفته یکی از دانشجویان محروم شده بهایی، دانشجویان پس از کنکور وقتی وارد وب سایت سنجش می شوند که نتیجه کنکورشان را چک کنند، با عبارت نقص در پرونده رو به رو می شوند و اشاره شده که با این نقص در پرونده، دانشجوها مراجعه می کنند به دفتر گزینش سازمان سنجش، و عمدتاً اجازه ورود به آن بخش را نمی دهند اما دانشجوهایی که توانسته بودند مراجعه کنند با این پاسخ روبه رو شده اند که صرفاً به خاطر مذهب و دینشان از ادامه تحصیل محروم شده اند و نمی توانند پیگیری کنند، چون در قوانین جمهوری اسلامی حق تحصیل در مقاطع عالی برای دانشجویان بهایی منع شده است. این دانشجویان شکایت هایی هم انجام داده اند و راه های مختلفی را پیگیری کرده اند اما تا الان هیچ پاسخی نشنیده اند. در سال هایی که با حذف آن بخش از برگه ثبت نام آزمون سراسری که در آن از مذهب شرکت کننده پرسیده می شود، امکان شرکت بهائیان در آزمونهای ورود به دانشگاه ها فراهم آمد اما آن دسته از این افراد که بهائی بودنشان بر مسئولان دانشگاه ها معلوم شده از تحصیل محروم شده اند. یکی از دانشجویان بهایی که در رشته فیزیک دانشگاه بوعلی سینا مشغول ب
ه تحصیل بوده است در اسفند ۱۳۸۵ در مصاحبه با بی بی سی فارسی گفته است «چند هفته پس از آغاز سال تحصیلی، در سیزدهم آبان او را به ملاقاتی با مسئولان بخش حراست دانشگاه فرامی خوانند که در آنجا سؤالاتی از او می شود و موضوعی در ارتباط با اخراج او مطرح نمی گردد. اما در سوم دی بار دیگر او را به حراست فرامی خوانند و این بار رئیس حراست به او می گوید که بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی از تحصیل در دانشگاه محروم است.» مؤسسه آموزش عالی بهائی. مؤسسه آموزش عالی بهائی در ایران دانشگاهی است که به شکل مخفی و زیرزمینی فعالیت دارد. دانشگاه بهائیان ایران به عنوان نهادی آموزشی جایی به ثبت نرسیده است. چنین امکانی نیز ندارد. اما بهائیان در یک تکاپوی بین المللی موفق شدند با دانشگاه ایندیانا آمریکا به توافق برسند تا به پذیرش این دانشجویان به عنوان دانشجویان مکاتبه ای اقدام کند. در پی این توافق در اول اردیبهشت ۱۳۶۶ دانشگاه بهائیان کار خویش را آغاز کرد. در شهریور همین سال نخستین کنکور آن با حضور ۱۷۰۰ داوطلب بهایی از سراسر کشور برگزار شد. محل برگزاری آزمون که مخفی بود، در منازل و زیرزمین خانه ها در چند شهر بزرگ ایران بود. سرانجام در م
هر همان سال نخستین کلاس های درس با حضور ۸۰۰ دانشجو آغاز شد. در مهرماه سال ۱۳۷۷ در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی، عده ای از استادان و فعالان آموزشی این دانشگاه در ایران بازداشت شدند و تمامی ابزار و امکانات دانشگاه مصادره شد. حتی منازل شخصی کسانی که گوشه ای از خانه خود را در اختیار دانشگاه گذاشته بودند، مصادره شد. در سال ۹۰ جمهوری اسلامی حمله گسترده تری را آغاز کرد. تعداد بسیاری بازداشت و مکان های درس و آزمایشگاه ها توسط اطلاعات تصرف شد. در بازداشتگاه ها استادان به اتهام عاملان صهیونیسم محاکمه شدند که «دانشگاه صهیونیستی» راه انداخته اند. ممنوعیت کسب و کار. نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و قوه قضاییه ایران، محل کسب وکار بهاییان را در شهرهای مختلف ایران را پلمب می کنند. بهائیان در ۱۶ شهریور ۱۳۹۵ با انتشار نامه ای سرگشاده به حسن روحانی، از جمهوری اسلامی خواستند تا به سرکوب اقتصادی بهاییان پایان دهد. در این نامه به آپارتاید اقتصادی علیه بهاییان در ایران اشاره شده و از مقام های جمهوری اسلامی خواسته شده بود به تبعیض سازمان یافته علیه بهاییان پایان دهند. موضوع پلمب محل کسب و کار بهاییان موضوعی است که دستیار ویژه رئیس جمه
ور ایران در امور حقوق شهروندی، شهیندخت مولاوردی در سال ۱۳۹۶ وعده پیگیری آن را داده بود. اما پلمب محل کسب و کار بهاییان همچنان ادامه داشت و تغییری در این وضعیت رخ نداد. ممانعت از ثبت ازدواج. جامعه جهانی بهائیان در بیانیه ای اعلام کرد به دلیل استفاده از سیستم ثبت آنلاین ازدواج، بهائیان نمی توانند ازدواج هایشان را ثبت کنند و به همین علت ازدواج هایشان باطل در نظر گرفته می شود.
در ابررسانایی، ابررسانای نوع ۲ ابررسانایی است که در فاز میانی مخلوطی از خواص معمولی و ابررسانایی در دمای متوسط و میدان های بالاتر از فازهای ابررسانا از خود نشان می دهد. همچنین دارای شکل گیری گرداب های میدان مغناطیسی در اثر اعمال میدان مغناطیسی خارجی است. این پدیده بالاتر از میدان بحرانی خاص "Hc1" رخ می دهد. چگالی گرداب با افزایش قدرت میدان افزایش می یابد. در میدان بحرانی بالاتر "Hc2"، این ابررسانایی از بین می رود. ابررساناهای نوع دوم اثر مایسنر کاملی از خود نشان نمی دهند.
تخم مرغ اسکاتلندی () یک تخم مرغ آب پز است که در سوسیس پیچیده، با آرد سوخاری پوشانده، و به صورت تنوری یا روغن پزی عمیق آماده شده است.
یهودیت در سطوح مختلف با محیط زیست گرایی (environmentalism) تلاقی می کند. جهان طبیعی نقش اصلی را در قوانین، ادبیات، و اعمال مذهبی یهودیان و دیگر اعمال ایفا می کند. در عرصه تفکر یهودی، باورها دربارهٔ رابطه انسان با محیط زیست بسیار متفاوت است. قوانین یهودی و محیط زیست. در قانون یهود ("halakhah")، نگرانی های زیست محیطی در حفاظت از درختان میوه در کتاب مقدس، قوانین موجود در میشنا علیه آسیب رساندن به مالکیت عمومی، بحث تلمودی دربارهٔ آسیب های صدا و دود، و واکنش های معاصر دربارهٔ آلودگی کشاورزی منعکس شده است. در یهودیت محافظه کار، ابتکار جدید ایده های "اکوکاشروت" را پذیرفته است که در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد. علاوه بر این، کنشگران یهودی، اصول "هلاخا" را برای اهداف زیست محیطی به کار گرفته اند، مانند دستور علیه تخریب غیرضروری، معروف به "بال تشخیت". قاعده تزار بعالی حییم هم پیرامون محدودیت ستم به جانوران است.
دیدگاه مسیحیان دربارهٔ محیط زیست گرایی در میان مسیحیان و فرقه های مسیحی مختلف متفاوت است. مسیحیت سبز، حوزه گسترده ای است که شامل تأمل الهیات مسیحی دربارهٔ طبیعت، اعمال مذهبی و روحانی مسیحی با محوریت مسائل زیست محیطی، و همچنین فعالیت مبتنی بر مسیحیت در جنبش زیست محیطی است. در عرصه کنشگری، مسیحیت سبز به گروه متنوعی از مسیحیان گفته می شود که بر مبنای کتاب مقدس یا الهیاتی برای حفاظت و جشن گرفتن محیط زیست تأکید دارند. این اصطلاح نشان دهنده یک فرقه خاص نیست، بلکه یک قلمرو مشترک نگرانی است.
دانشمند ارشد بزرگترین جایگاه علمی در نهاد ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) می باشد. دانشمند ارشد تحت عنوان مشاور اصلی مدیر ناسا در مسئله های علمی و تحت عنوان واسط برای جامعه علمی ملی و بین المللی انجام می دهد و کفالت می دهد که برنامه های پژوهشی ناسا از دیدگاه علمی و فناوری به خوبی تاسیس شده و برای استفاده های مورد نظرشان مطلوب می باشد. تاریخ. جایگاه دانشمند ارشد برای مشاوره به مدیر ناسا در باره سرمایه، اهداف راهبردی و محتوای کنونی برنامه های علمی ناسا تشکیل گردید. دانشمند ارشد از حومه با نمایندگان مطلوب شرکت های راهبردی ناسا و مراکز میدانی، و همچنین کمیته های مشورتی و جامعه خارجی همکاری می کند. دانشمند ارشد آماج و برامد های علمی آژانس را برای نظایر آژانس های فدرال، صنعت، دانشگاه، نظایر نهاد های حکومتی، جامعه بین المللی و مردم عموم نشان می دهد.