Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ها آناتومی خود را به گونه ای تغییر داده اند که شبیه گونه میزبان شود، که باعث می شود در طول عمر خود در کلونی میزبان ناشناس باقی بمانند. همچنین ممکن است مورچه های انگلی دچار «سندرم انگلی اجتماعی» شوند، که موجب تغییراتی در ساختار بدنی آن ها برای سازگاری با زندگی انگلی می شود. این سندرم در جنس های Acromyrmex و Pseudoatta شناسایی شده است.
احمد غالب ناصر الرَهَوی الیافِعی (۱۹۵۰ – ۲۸ اوت ۲۰۲۵)، سیاستمدار یمنی بود که از ۱۰ اوت ۲۰۲۴ تا زمان مرگش در حمله هوایی اسرائیل در ۲۸ اوت ۲۰۲۵ به عنوان نخست وزیر دولت تحت رهبری حوثی ها خدمت کرد. او عضو حزب کنگره عمومی خلق بود و پیش از این در شورای عالی سیاسی خدمت می کرد. معرفی. احمد غالب ناصر الرهوی الیافعی، در شهرستان خنفر در استان ابین در جنوب یمن زاده شد. وی فرزند غالب ناصر الرهوی از چهره های سیاسی اجتماعی یمن بود که در یک اقدام تروریستی در دهه ۱۹۷۰ میلادی جان باخت. همچنین او از معدود اعضای جنبش حوثی ها بود که مذهب او سنیبود. سوابق سیاسی. الرهوی، از چهره های سیاسی همسو با حزب کنگره مردمی در شاخه صنعا به شمار می رفت. وی مدیر کل منطقه خنفر و معاونت استانداری دو استان المحویت و ابین را بر عهده داشته است. احمد غالب در سال ۲۰۱۵ به عنوان استاندار ابین و سپس عضو شواری عالی سیاسی در صنعا منصوب شد. احمد غالب در ۱۰ اگوست ۲۰۲۴ از طرف شورای عالی سیاسی، به عنوان نخست وزیر، مأمور تشکیل دولت تغییر و سازندگی در صنعا گردید و جانشین عبدالعزیز بن حبتور شد. وی چندین بار هدف سوءقصد قرار گرفت که مهم ترین آن بمب گذاری در خانه اش
در باتیس از توابع استان ابین بود که در آن زمان القاعده مسئولیت آن را بر عهده گرفت. ترور. در ۲۸ اوت ۲۰۲۵، الرهوی و چند همراهش در حمله هوایی اسرائیل به یک آپارتمان در صنعا، یمن، کشته شدند. مرگ او در ۳۰ اوت توسط حوثی ها تأیید شد. مراسم تشییع جنازه او و دیگر قربانیان این حمله در ۱ سپتامبر در مسجد صالح در صنعا برگزار شد. "نیویورک تایمز" گزارش داد که مرگ او تأثیر زیادی بر حوثی ها نخواهد داشت، زیرا نقش او «عمدتاً نمادین» بود. الرهوی به عنوان بخشی از حلقه رهبری داخلی این گروه دیده نمی شد. سمت او در ۳۰ اوت به معاونش، محمد احمد مفتاح، منتقل شد.
آخرین روزهای فرانکی مگس فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی پیتر مارکل است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنیس هاپر، مایکل مدسن، کیفر ساترلند، داریل هانا، دیتون کالی و آدام اسکات ایفای نقش کرده اند.
مزمور ۳ سومین مزمور از کتاب مزامیر است که در نسخهٔ انگلیسی «کینگ جیمز» با عبارت «خداوندا، چه بسیارند کسانی که بر من می شورند!» آغاز می شود. در لاتین، این مزمور با عنوان «Domine quid multiplicati sunt» شناخته می شود. این مزمور نوعی شکرگزاری شخصی به درگاه خداست که دعای یک جانِ رنج دیده را مستجاب کرده است. مزمور ۳ به داوود نسبت داده می شود و به ویژه به زمانی بازمی گردد که او از پسرش ابشالوم گریخته بود. این مزمور بخشی ثابت از آیین های عبادی یهودیت، کاتولیک، لوترانی، انگلیکان و دیگر شاخه های پروتستانی است. همچنین بارها در قالب موسیقی تنظیم شده است؛ از جمله آثاری به زبان لاتین از مارک-آنتوان شارپنتیه، میشل-ریشارد دولالاند و هنری پرسل.
گروه چرخاننده کناری () گروهی از شش ماهیچه کوچک کفل است که همگی موجب چرخاندن استخوان ران در مفصل ران می شوند. این گروه شامل ماهیچه های ماهیچه گلابی شکل، ماهیچه دوقلوی زبرین، ماهیچه دوقلوی زیرین، ماهیچه چهارگوش ران و ماهیچه سدادی بیرونی است. همهٔ ماهیچه های این گروه از استخوان بی نام منشأ گرفته و به بخش بالایی استخوان ران متصل می شوند. عصب رسانی آن ها از شبکه خاجی (اعصاب کمری تا S2) است، به جز ماهیچه سدادی بیرونی که از شبکه کمری عصب می گیرد. دیگر چرخاننده های کناری. این گروه شامل همه ماهیچه هایی که در چرخش کناری مفصل ران نقش دارند نمی شود، بلکه فقط ماهیچه هایی هستند که عمدتاً این عمل را انجام می دهند. دیگر ماهیچه های مؤثر در چرخش کناری ران عبارت اند از:
مزمور ۴ چهارمین مزمور از کتاب مزامیر است که در نسخهٔ انگلیسی «کینگ جیمز» با عبارت «ای خدای عدالت من، هنگامی که تو را می خوانم مرا اجابت کن» آغاز می شود. در لاتین، این مزمور با عنوان «Cum invocarem» شناخته می شود. این مزمور دعایی است برای رهایی و آرامش در شب؛ نویسنده در آن از خداوند طلب می کند که به ندای او گوش فرا دهد و دشمنانش را رسوا سازد. مضمون اصلی مزمور ۴ اعتماد به خدا و یافتن آسودگی در حضور اوست. بر اساس سنت، این مزمور به داوود نسبت داده می شود. در سنت یهودی و مسیحی، این مزمور بخشی از دعاهای شبانه است و در نیایش های یهودیت و همچنین در کاتولیک، لوترانی و انگلیکان تلاوت می شود. این مزمور نیز بارها دستمایهٔ موسیقی مذهبی قرار گرفته است؛ از جمله در آثار هاینریش شوتس و تنظیم های متأخر اروپایی برای آواز و گروه کر.
سندرم شیهان (به انگلیسی: Sheehan's syndrome) ،که به عنوان نکروز غده هیپوفیز پس از زایمان نیز شناخته می شود، زمانی رخ می دهد که غده هیپوفیز به دلیل از دست دادن حجم بالای خون و شوک هیپوولمیک (نکروز ایسکمیک) یا سکته مغزی آسیب ببیند، که در ابتدا در طول یا پس از زایمان ممکن است رخ دهد که منجر به کاهش عملکرد غده هیپوفیز می شود. در شکل خفیف تر مادر به دلیل عدم ترشح هورمون پرولاکتین توسط هیپوفیز قادر به شیر دادن به نوزاد خود نیست و همچنین دیگر پریود نمی شود، زیرا FSH (هورمون تحریک کننده فولیکول) و LH (هورمون لوتئینیزه کننده) ترشح نمی شوند. اگرچه مادر یائسگی را تجربه می کند، ولی با این شکل خفیف تر سندرم شیهان، گرگرفتگی را تجربه نمی کند، زیرا هیپوفیز قادر به ترشح FSH نیست (سطوح بالای FSH که توسط هیپوفیز در زنان یائسه سالم ترشح می شود، تلاشی برای تحریک تخمک گذاری است و این سطوح بالای FSH باعث گرگرفتگی می شود). عدم شیردهی و آمنوره (عدم قاعدگی) به عنوان یک سندرم (مجموعه ای از علائم) در نظر گرفته می شد، اما اکنون شیهان را به عنوان عدم ترشح ۱ تا ۵ هورمون از ۹ هورمونی که به طور معمول هیپوفیز تولید می کند در نظر گرفته می شود
لوب قدامی هیپوفیز FSH, LH، پرولاکتین، ACTH (هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک)، TSH (هورمون تحریک کننده تیروئید) و GH (هورمون رشد) را تولید می کند؛ هیپوفیز خلفی (لوب پشتی) ADH (هورمون ضد ادرار) و اکسی توسین تولید می کند، یعنی هیپوفیز در تنظیم بسیاری از هورمون ها نقش دارد. تشخیص سکته شیهان بسیار مهم است زیرا کمبود ACTH در شیهان در حضور استرس عفونت باکتریایی، مانند عفونت ادراری، منجر به مرگ مادر در اثر بحران آدیسون می شود. غده هیپوفیز در ارتباط با هیپوتالاموس و سایر اندام های غدد درون ریز برای تنظیم عملکردهای متعدد بدن از جمله رشد، متابولیسم، قاعدگی، شیردهی و حتی پاسخ «جنگ یا گریز» عمل می کند. این اندام های غدد درون ریز (مانند غده تیروئید در گردن یا غدد فوق کلیوی در قطب فوقانی کلیه ها)، هورمون ها را در مسیرهای بسیار خاصی که به عنوان محورهای هورمونی شناخته می شوند، آزاد می کنند. به عنوان مثال، آزاد شدن یک هورمون در هیپوتالاموس، هیپوفیز را تحریک می کند تا هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) را آزاد کند و هورمون آزاد شده از هیپوفیز (TSH) اندام بعدی در مسیر یعنی تیروئید را هدف قرار می دهد تا تیروکسین آزاد کند. از این رو، آسیب
به غده هیپوفیز می تواند اثرات نامطلوبی بر هر یک از عملکردهای بدنی فوق الذکر داشته باشد. تشخیص. معمولاً یک سرنخ مهم که منجر به تشخیص سندرم شیهان می شود، شناسایی کمبود یک یا چند هورمون است که به طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط غده هیپوفیز تولید می شوند. میزان کمبود هورمون و اینکه کدام هورمون ها تحت تأثیر قرار می گیرند، به میزان آسیب به هیپوفیز بستگی دارد. سنجش های هورمونی، سطح این هورمون ها را اندازه گیری می کنند که شامل T4، TSH، استروژن، گنادوتروپین، کورتیزول و ACTH می شوند، اما محدود به آنها نیستند. اگر سطح هورمون ها در مرز محدوده غیرطبیعی باشد، تشخیص آسیب به این مسیرهای هورمونی ممکن است دشوار باشد. در این حالت، آزمایش های تحریکی برای تعیین اینکه آیا هیپوفیز به هورمون های هیپوتالاموس پاسخ می دهد یا خیر، انجام می شود. MRI در تشخیص سندرم شیهان مفید است زیرا ساختار هیپوفیز را بررسی می کند و ممکن است هرگونه آسیب آناتومیکی را شناسایی کند. یافته های MRI بسته به اینکه بیماری در چه مرحله ای باشد نتیجه متفاوت خواهد داشت. اگر MRI در مراحل اولیه بیماری انجام شود، ممکن است هیپوفیز بزرگتر از حد معمول به نظر برسد و تغییراتی
را نشان دهد که با آسیب ناشی از کمبود خونرسانی مطابقت دارد. در مراحل بعدی بیماری این سندرم، آسیب وارد شده به غده هیپوفیز باعث کوچک شدن آن می شود و زین ترکی تا حدی خالی یا کاملاً خالی در MRI دیده می شود. درمان. درمان اصلی، جایگزینی هورمون برای هورمون هایی است که کمبود آنها احساس می شود. برنامه های درمانی و دوزها باید توسط متخصص غدد درون ریز به صورت جداگانه تنظیم شوند. گلوکوکورتیکوئیدها ممکن است برای رفع یا پیشگیری از بحران آدرنال، که یک عارضه جدی بالقوه سندرم شیهان است، تجویز شوند. جایگزینی هورمون در کاهش عوارض و مرگ و میر ناشی از این سندرم حیاتی است. شیوع. تعیین دقیق شیوع این سندرم دشوار است زیرا میزان بروز آن از کشوری به کشور دیگر بسیار متفاوت است. سندرم شیهان در کشورهای در حال توسعه شایع تر از کشورهای توسعه یافته است. در مطالعه ای که در سال 2001 در بریتانیا انجام شد، تنها 1.4٪ از بیماران مبتلا به کم کاری هیپوفیز به سندرم شیهان مبتلا بودند. تنها چند سال قبل در سال 1996، سازمان بهداشت جهانی تخمین زد که 3 میلیون زن به سندرم شیهان مبتلا هستند. در مطالعه ای بر روی 1034 بزرگسال علامت دار، سندرم شیهان ششمین علت شای
ع کمبود هورمون رشد شناخته شد و مسئول 3.1٪ موارد (در مقابل 53.9٪ به دلیل تومور هیپوفیز) بود. علاوه بر این، مشخص شد که اکثر زنانی که سندرم شیهان را تجربه کرده اند، در خانه زایمان کرده اند تا در بیمارستان
قوانین درگیری () یا قواعد درگیری قوانین، قواعد یا دستورالعمل های داخلی هستند که به نیروهای نظامی (از جمله افراد) داده می شود و شرایط، اوضاع و احوال، درجه و نحوه استفاده از زور، اعمال قدرت یا اقداماتی که ممکن است تحریک آمیز تلقی شوند را تعریف می کنند. این قوانین، مجوز و یا محدودیت هایی را در مورد استفاده از زور و به کارگیری قابلیت های خاص، از جمله موارد دیگر، ارائه می دهند. در برخی از کشورها، قواعد درگیری بیان شده، نقش راهنما را برای نیروهای نظامی دارند، در حالی که در سایر کشورها، قواعد درگیری، فرماندهی قانونی را تشکیل می دهند. قواعد درگیری معمولاً نحوه دستیابی به نتیجه را تعیین نمی کنند، بلکه نشان می دهند که چه اقداماتی ممکن است غیرقابل قبول باشند. در حالی که قواعد درگیری در عملیات داخلی و بین المللی توسط برخی از ارتش ها استفاده می شود، قواعد درگیری برای عملیات داخلی در ایالات متحده استفاده نمی شود. در عوض، استفاده از زور توسط نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در چنین موقعیت هایی توسط قواعد استفاده از زور اداره می شود. شرح مختصری از قواعد درگیری ممکن است برای همه پرسنل صادر شود. این سند که معمولاً به عنوان "کا
رت ROE" شناخته می شود، خلاصه ای از قوانین درگیری را که استفاده از زور را برای یک مأموریت خاص تنظیم می کند، در اختیار سرباز قرار می دهد.
فیلیپ اهمان (زادهٔ در سوئد) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست مدافع راست برای بی کا هکن بازی می کند. دوران باشگاهی. دوران جوانان. فیلیپ اهمان در سوئد فوتبال خود را آغاز کرد و در آکادمی جوانان بی کا هکن آموزش دید. تیم بزرگسالان. او اولین بازی حرفه ای خود را در تاریخ در چارچوب رقابت های آلسونسکان، لیگ برتر فوتبال سوئد، مقابل کالمار انجام داد که تیمش با نتیجهٔ ۱–۰ شکست خورد. فیلیپ اهمان برای اولین بار در ترکیب اصلی تیم بزرگسالان در ۲۰ آوریل ۲۰۲۵، در دربی شهر مقابل رقیب سنتی آ.اف.ک. گوتنبرگ قرار گرفت و تیمش با نتیجهٔ ۳–۲ پیروز شد. او در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۵ در فینال جام حذفی فوتبال سوئد مقابل مالمو بازی کرد و تیمش پس از ضربات پنالتی به قهرمانی رسید و اولین جام خود را کسب کرد. دوران ملی. فیلیپ اهمان در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال سوئد بازی کرده است. او اولین حضور خود را در زیر ۱۸ سال سوئد در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳ مقابل تیم ملی زیر ۱۸ سال بلژیک تجربه کرد که تیمش با نتیجهٔ ۳–۱ شکست خورد.
لیورسیل (به انگلیسی: Liversil) رده درمانی: داروهای گیاهی اشکال دارویی: کپسول اجزای فرآورده: عصاره خشک گیاه خار مریم (Silybum marianum) موارد مصرف. ----کپسول لیورسیل به عنوان یک داروی گیاهی با خواص محافظتی و ترمیمی برای کبد و درمان کبد چرب در موارد زیر کاربرد دارد: دستور مصرف. ----دستور مصرف توصیه شده برای بزرگسالان دو نوبت در روز یک عدد بعد از ناهار و یک عدد بعد از شام، در هر بار یک قرص 240 میلی گرمی می باشد. مکانیسم اثر. ----در کپسول لیورسیل ماده سیلیمارین استخراج شده از گیاه خارمریم وجود دارد. در یک کارآزمایی بالینی که توسط پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی با همکاری مراکز تحقیقاتی - درمانی در ایران انجام شد؛ سیلیمارین با دوز ۶۰۰ میلی گرم در روز برای ۱۱۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع دوم به مدت چهار ماه تجویز شد؛ که در نهایت پس از پایان مطالعه منجر به کاهش ۳۰% قند خون ناشتا، ۲۰% کلسترول و ۳۰% تری گلسیرید شد. در یک کارآزمایی بالینی دیگر انجام شده بر روی افراد دارای مشکلات مزمن کبدی که در آن ترکیبی از سیلیمارین دریافت نمودند (به صورت ۲۴۰ میلی گرم - دو مرتبه در روز) پیشرفت شگفت انگیزی در روند بهبود آن ها گزارش ش
ده است. مکانیسم اثر سیلیمارین در محافظت کبد از طریق خنثی کردن رادیکال های آزاد(عامل مرگ سلول ها) است. علاوه بر خواص آنتی اکسیدانی، سیلیمارین با کاهش لیپوپراکسیداسیون، کاهش مقاومت به انسولین و تقویت سیستم دفاعی بدن موجب مهار اختلال متابولیکی در بیماران دیابتی و افراد مستعد به دیابت می شود. عوارض جانبی. ----در صورت مصرف همزمان این فرآورده با داروهای کاهنده قند خون یا انسولین مقدار مصرف این داروها با نظر پزشک معالج براساس میزان قند خون تنظیم شود. سیلیمارن ممکن است باعث کاهش اثر مترونیدازول شود و در صورت مصرف همزمان پیشنهاد می گردد دوز مصرف مترونیدازول افزایش یابد (با نظر پزشک). احتمال کاهش اثر یوهیمبین و فنتولامین به دلیل اثرات آنتاگونیستی خارمریم وجود دارد . احتمال کاهش پراکسیداسیون چربی در مصرف همزمان با بوتیروفنون ها یا فنوتیازین ها وجود دارد. جستارهای وابسته. خارمریم
بوریس لْوویچ روزینگ (؛ – ۲۰ آوریل ۱۹۳۳) دانشمند و مخترع روسی در زمینهٔ تلویزیون بود. زندگی نامه. بوریس روزینگ در سن پترزبورگ و در خانواده ای کارمند دولت زاده شد. پدر او، لِف نیکلایویچ روزینگ، در کمیسیون خدمت نظام وظیفه در دورهٔ تزار الکساندر دوم خدمت می کرد. روزینگ از نوادگان خاندان اشرافی روزینگ بود که بنیان گذار آن، مهاجری هلندی به نام پیتر روزینگ بود. لِف به ریاضیات و فناوری، از جمله اختراعات تازه علاقه مند شد و این علاقه را به پسرش منتقل کرد. از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۷، بوریس در گومنازیوم وِودنسکی در سن پترزبورگ تحصیل کرد و با دریافت مدال طلا فارغ التحصیل شد. او در علوم دقیق، ادبیات و موسیقی سرآمد بود. سپس در دانشگاه سن پترزبورگ به تحصیل فیزیک و ریاضیات پرداخت؛ دانشگاهی که یکی از مراکز پژوهشی مهم به شمار می رفت. اعضای برجستهٔ هیئت علمی آن شامل شیمیدان دیمیتری مندلیف و ریاضی دانان پافنوتی چبیشف و آندری مارکوف بودند. او در سال ۱۸۹۱ با رتبهٔ عالی فارغ التحصیل شد و در همان جا به تحصیلات تکمیلی در رشتهٔ فیزیک ادامه داد. موضوع رسالهٔ او هیسترزیس مغناطیسی بود. او پدیدهٔ هیسترزیس را در تغییر طول سیم های آهنی در میدان ها
ی مغناطیسی چرخه ای کشف کرد؛ پدیده ای که به طور مستقل توسط پژوهشگر ژاپنی هانتارو ناگااوکا نیز کشف شده بود. سپس به عنوان مدرس فیزیک در مؤسسهٔ فناوری سن پترزبورگ مشغول شد. از سال ۱۸۹۴، در مدرسهٔ توپخانهٔ کنستانتینوفسکی نیز فیزیک تدریس می کرد و از ۱۹۰۶ در دوره های پلی تکنیک زنان، درس اندازه گیری های الکتریکی و مغناطیسی ارائه می داد. در فاصلهٔ ۱۸۹۴ تا ۱۹۰۰، به مطالعهٔ مغناطیس ادامه داد و هم زمان روی چند مسئلهٔ عملی برق کار کرد. او تا سال ۱۹۱۸ در مؤسسه فناوری سن پترزبورگ تدریس کرد. سپس از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ در آزمایشگاه آزمایشی الکتروتکنیک لنینگراد، و از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ در آزمایشگاه مرکزی مخابرات سیمی پژوهش انجام داد. تلویزیون. علاقهٔ روزینگ به تلویزیون ــ یا به گفتهٔ او «تلسکوپ برقی» ــ در سال ۱۸۹۷ آغاز شد. دیگران تلاش کرده بودند نسخه ای مکانیکی از تلویزیون بسازند. روزینگ کاستی های تلویزیون مکانیکی را دریافت و بر این باور بود که تصویر باید به صورت الکتریکی بر روی لامپ پرتوی کاتدی (CRT) نمایش داده شود. در سال ۱۹۰۲، او آزمایش های عملی را برای آزمودن ایده هایش آغاز کرد: دستگاهی ساده ساخت که امکان انحراف پرتو در CRT را به طور
الکتریکی فراهم می کرد و بدین ترتیب می توانست اشکالی را بر صفحهٔ لوله رسم کند. در آن زمان، ابزارهای مکانیکی تصویر را بر روی یک مقاومت نوری سلنیومی می تاباندند که مقاومت آن در پاسخ به شدت نور تغییر می کرد. با این حال، پاسخ فتو مقاومت های سلنیومی به تغییرات نور بسیار کند بود و بازتولید دقیق تصاویر متحرک را ناممکن می ساخت. از این رو، روزینگ از یک اثر فتوالکتریک بهره برد: قطعه ای از فلز قلیایی در یک لولهٔ خلأ که در واکنش به نور، الکترون گسیل می کرد. هنگامی که روزینگ دستگاه ابتدایی اما کارآمدی ساخت که دو نوآوری او ــ اثر فتوالکتریکِ آشکارساز و نمایشگر CRT ــ را در خود داشت، در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۷ در روسیه درخواست ثبت اختراع ارائه کرد و بر روی نسخهٔ بهبود یافتهٔ سیستم خود ــ که سیم پیچ های انحراف مغناطیسی پیرامون CRT داشت ــ در ۲ مارس ۱۹۱۱ نیز ثبت اختراع انجام داد. او سپس نمایشی از دستگاه خود ارائه کرد که گزارش آن همراه با نمودارها و شرح کامل در نشریهٔ "ساینتیفیک امریکن" چاپ شد. در سال های ۱۹۱۴–۱۹۱۲، او بر روی عدسی مغناطیسی به طور نظری و تجربی کار کرد. در ۱۹۱۸، او از بنیان گذاران مؤسسه پلی تکنیک قفقاز شمالی بود که امروزه
دانشگاه دولتی فناوری کوبان است. در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ او در کراسنودار (نام پیشین: اکاترینودار) در نزدیکی دریای سیاه اقامت داشت. در آنجا در سال ۱۹۲۰ «انجمن فیزیک-ریاضی اکاترینودار» را بنیان گذاشت و رئیس آن شد، و در ۱۹۲۳ جزوهٔ خود با عنوان "تلسکوپ برقی: دیدن از راه دور" را نگاشت. اختراع روزینگ بر پایهٔ طراحی های پاول نیپکو و سیستم مکانیکی او با لنزها و آینه های چرخان بنا شده بود. بنابراین، دستگاه روزینگ از یک دوربین مکانیکی بهره می برد اما به عنوان گیرنده، از نمونه های اولیهٔ CRT که در آلمان توسط کارل فردیناند براون ساخته شده بود استفاده می کرد. لوله های براونِ روزینگ شامل دو صفحهٔ فلزی موازی بودند که برای انحراف الکتریکی پرتو الکترونی پیش از رسیدن آن به صفحه به کار می رفتند. این دو صفحه به طور الکتریکی به اثر فتوالکتریک دوربین متصل بودند و خروجی فوتوسل ها مسیر پرتو را به بالا یا پایین منحرف می کرد. این جابجایی باعث افزایش یا کاهش تعداد الکترون های عبوری و در نتیجه تغییر در روشنایی پرتو می شد. این سیستم ابتدایی بود، اما بی گمان یکی از نخستین نمایش های آزمایشی به شمار می رفت که در آن CRT برای مقاصد تلویزیون به کار
گرفته شد. ولادیمیر زورکین، که در ایالات متحده و آلمان پیشگام تلویزیون بود، شاگرد روزینگ بود و در برخی از کارهای آزمایشگاهی به او کمک می کرد. در سال ۱۹۲۵، روزینگ به مخترع جوان بوریس گرابوفسکی مشورت و کمک کرد تا برای اختراع دستگاه تمام الکترونیکی تلویزیون با نام تلفوت درخواست ثبت اختراع کند (که با شماره ۵۵۹۲ ثبت شد). روزینگ پژوهش های خود در زمینهٔ تلویزیون را تا سال ۱۹۳۱ ادامه داد؛ همان سالی که به عنوان ضد انقلابی به کوتلاس تبعید شد و حق کار نداشت. اما در ۱۹۳۲ به آرخانگلسک منتقل شد و در آنجا در مؤسسهٔ فناوری جنگلداری به تدریس فیزیک پرداخت. روزینگ در تبعید در سال ۱۹۳۳ بر اثر خونریزی مغزی درگذشت و در گورستان وولوگدای آرخانگلسک (نام پیشین: کوزنیچفسکایا) به خاک سپرده شد.
علی مرادی (زادهٔ ۱۷ فروردین ۱۳۶۵ در تهران) بازیگر و مجری تلویزیونی ایرانی است. وی با بازی در نقش «قربان» در سریال تاریخی-عاشقانهٔ «سوجان»، به شهرت رسید. زندگی شخصی و آغاز فعالیت. علی مرادی از دوران کودکی به دنیای هنر و بازیگری علاقه مند بود. با این حال، تحصیلات خود را در رشته ای غیرمرتبط با هنر ادامه داد. فعالیت هنری وی از سال ۱۳۸۷ با اجرای برنامه های «معرکه» و «ساعت جوانی» در شبکهٔ جام جم آغاز شد. سپس به عنوان مجری گروه کودک و نوجوان در شبکهٔ دو سیما به مدت چهار سال مشغول به کار شد. ممنوع الکاری و بازگشت به تلویزیون. در سال ۱۳۹۲، علی مرادی به دلیل استفاده از کلمهٔ «جیگر» در برنامهٔ زندهٔ «امروز هنوز تموم نشده»، از کار در تلویزیون ممنوع شد. این ممنوع الکاری پنج سال به طول انجامید. فعالیت در عرصهٔ بازیگری. علی مرادی با ایفای نقش «قربان» در سریال «سوجان» به کارگردانی حسین تبریزی، وارد عرصهٔ بازیگری شد. این سریال در ژانر تاریخی-عاشقانه و خانوادگی ساخته شده و از شبکهٔ سه سیما پخش می شود. مرادی در این سریال در کنار بازیگران مطرحی چون ثریا قاسمی، مهران رجبی و سیما تیرانداز به ایفای نقش پرداخته است.
اعتصاب سراسری ۱۴۰۰ معلمان به مجموعه ای از اعتراضات و تحصن های سراسری معلمان در ایران اشاره دارد که در آذر تا بهمن ۱۴۰۰ برگزار شد. این اعتراضات عمدتاً به دنبال طرح رتبه بندی معلمان، پایین بودن دستمزدها و وضعیت نامناسب معیشتی شکل گرفتند. زمینه و دلایل. در سال ۱۴۰۰، معلمان ایران با مشکلاتی همچون اجرای ناقص طرح رتبه بندی، کاهش محسوس قدرت خرید و عدم تحقق مطالبات صنفی مواجه بودند. شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، به عنوان سازمان دهنده اصلی، فراخوان اعتصاب را به دلیل کمبود بودجه و تعلل دولت در اجرای کامل این طرح صادر کرد. فراخوان و مراحل اعتصاب. اعتصاب ها در ابتدا در روزهای ۲۰ و ۲۱ آذر ۱۴۰۰ با خودسازماندهی معلمان در چندین شهر آغاز شد؛ معلمانی که حاضر به تدریس یا حضور در کلاس ها نبودند :contentReference[oaicite:1]{index=1}. در روزهای بعدی، این اعتصاب ها به بسیاری از استان ها گسترش یافت. در روز ۲۱ آذر، در بیش از ۷۰ شهر کشور، تجمع و تحصن معلمان گزارش شد. در بهمن ماه، این اعتراضات به مقاطع وسیع تری رسید: در روزهای ۱۰ و ۱۱ بهمن، معلمان در حدود ۳۰۰ شهر از شرکت در کلاس های حضوری و آنلاین خودداری کردند و روز ۱۱ ب
همن تجمع گسترده ای مقابل مجلس برگزار شد. پیام ها و شعارها. در تحصن ها و تجمعات اعتراضی، معلمان شعارهایی نظیر «معلم زندانی آزاد باید گردد»، «جای معلم زندان نیست»، و «اعتصاب، تجمع، تشکل حق مسلم ماست» را سردادند. واکنش ها و تأثیرات اولیه. اعتصاب ها منجر به افزایش فشار رسانه ای و نمایشی بر اجرای طرح رتبه بندی شد و توجه افکار عمومی و نهادهای مسئول را به وضعیت صنفی معلمان جلب کرد. هرچند اجرای کامل این طرح همچنان به دلیل مسایل مالی و سیاسی با کندی مواجه بود.
انجمن چشم پزشکی ایران یک سازمان علمی-صنفی است که در سال ۱۳۲۶ هجری شمسی (۱۹۴۷ میلادی) تأسیس شد. این انجمن با هدف ارتقای سطح علمی و حرفه ای چشم پزشکان ایرانی و دفاع از حقوق صنفی آنان فعالیت می کند. تاریخچه. انجمن چشم پزشکی ایران توسط گروهی از چشم پزشکان ایرانی که در خارج از کشور آموزش دیده بودند، تأسیس شد. از آن زمان تاکنون، این انجمن تحت نظارت هیئت مدیره ای که با رأی اعضا انتخاب می شوند، اداره می شود. هر دوره هیئت مدیره به مدت سه سال انتخاب می شود و در حال حاضر بیش از ۱۵۰۰ نفر عضو دارد. اهداف. انجمن چشم پزشکی ایران خود را متولی توسعه آموزش، پژوهش و درمان چشم پزشکی در ایران و منطقه می داند و در راستای دفاع از منزلت علمی و حقوق صنفی چشم پزشکان، گام های مؤثری در ارتقای دانش و خدمات چشم پزشکی برداشته است. فعالیت ها. انجمن به طور مستمر در برگزاری سمینارهای ماهیانه و فصلی مشارکت دارد و کنگره سالیانه چشم پزشکی را به صورت بین المللی برگزار می کند. همچنین با عضویت فعال در MEACO نقش چشم پزشکان ایرانی را در مجامع بین المللی پررنگ تر کرده است. ارتباطات. انجمن چشم پزشکی ایران ارتباط نزدیکی با وزارت بهداشت، درمان و آموزش پز
شکی، سازمان نظام پزشکی ایران و انجمن های چشم پزشکی جهانی برقرار کرده است.
آزار جنسی در آموزش و پرورش، رفتاری نامطلوب با ماهیت جنسی است که در توانایی دانش آموز در یادگیری، تحصیل، کار یا مشارکت در فعالیت های مدرسه اختلال ایجاد می کند. آزار جنسی طیف وسیعی از رفتارها را از ناراحتی های خفیف تا تجاوز جنسی و تجاوز جنسی در بر می گیرد. همان طور که توسط معلمان انجام می شود، اغلب به عنوان «رابطه جنسی برای نمره» مطرح می شود و توجه رسانه ها را در سراسر جهان، تا حدودی در ارتباط با جنبش #من_هم، به خود جلب کرده است. ایران. آمار دقیقی از کودک آزاری یا تعرض جنسی به کودکان در ایران در دست نیست و طبق گزارش های منتشرشده، تنها ۲۰ درصد از این موارد، مانند پرونده جنجالی سعید طوسی، قاری سرشناس نزدیک به بیت خامنه ای، پرونده آزار جنسی یک مربی فوتبال و نیز پرونده تجاوز و قتل فجیع آتنا اصلانی در پارس آباد دشت مغان، فاش می شوند و به رسانه ها یا نهادهای قضایی راه می یابند. ایالات متحده آمریکا. انجمن زنان دانشگاهی آمریکا (AAUW) در نظرسنجی سال ۲۰۰۰ خود بر روی ۲۰۶۴ دانش آموز در کلاس هشتم تا یازدهم گزارش داد: ۸۱٪ یا هشت نفر از هر ۱۰ دانش آموز در مدرسه آزار جنسی را تجربه می کنند. در مطالعه اخیر خود (AAUW 2006) در مور
د آزار و اذیت جنسی در کالج ها و دانشگاه ها، انجمن زنان دانشگاهی آمریکا ادعا کرد که در حالی که هم مردان و هم زنان هدف آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند، «زنان به طور نامتناسبی تحت تأثیر منفی قرار می گیرند.» ائتلاف ملی برای زنان و دختران در آموزش و پرورش، در «گزارش برابری جنسیتی»، اعلام کرده است که ۳۰٪ از دانشجویان کارشناسی و ۴۰٪ از دانشجویان تحصیلات تکمیلی مورد آزار جنسی قرار گرفته اند. (۱۹۹۷) در ایالات متحده، آزار جنسی نوعی تبعیض تحت عنوان IX (عنوان نهم) از اصلاحات آموزشی سال ۱۹۷۲ است. آلمان. دانشگاه برمن اولین دانشگاه در آلمان بود که در سال ۱۹۹۲، یک نقطه تماس برای مسائل مربوط به آزار جنسی تأسیس کرد. به طور کلی تصور می شود که اختلاف قدرت بین دانشجویان دانشگاه و استادان، که نمرات را تعیین می کنند و می توانند موقعیت های شغلی را برای دانشجویان دکترا ارائه دهند یا تمدید کنند، منجر به خطر آزار و اذیت می شود. طبق یک نمونه گیری آماری از ۱۲٬۶۶۳ دانشجو در سال ۲۰۱۲، از هر چهار دانشجو، یک نفر نوعی آزار جنسی را گزارش کرده است و حدود ده درصد از این موارد شامل آزار و اذیت توسط معلمان بوده است. به دانشجویان نگران که به دلیل ت
رس از عواقب شغلی نمی خواهند سوء رفتار را گزارش دهند، در مورد نحوه برخورد با این وضعیت مشاوره داده می شود. به عنوان مثال، ممکن است به یک دانشجوی دکترا توصیه شود که یک ارزیاب خارجی برای ارزیابی کار خود اضافه کند یا درخواست کند که یک مشاور دیگر به او اختصاص داده شود. در اواسط دهه ۲۰۱۰، ادعاهای آزار و اذیت جنسی علیه معلمان در مؤسسات آموزش عالی در هامبورگ، دوسلدورف و مونیخ مطرح شد. غنا و نیجریه. بی بی سی آفریقا آی یک تحقیق یک ساله در مورد آزار جنسی انجام شده توسط استادان دانشگاه در غنا انجام داد. به عنوان بخشی از این تحقیق، از چهار استاد دانشگاه مخفیانه فیلمبرداری شد. این تحقیق شامل خبرنگاران مخفی بود که خود را به عنوان دانشجو در دانشگاه غنا و دانشگاه لاگوس جا زده بودند. مستند حاصل در اکتبر ۲۰۱۹ پخش شد و این سوء رفتار را افشا کرد. ابتکار فمینیستی آفریقا بیانیه همبستگی را منتشر کرد و آزار و اذیت در موسسه ای را که باید محیطی امن برای یادگیری فراهم کند، محکوم کرد. دو استاد دانشگاه به ترتیب به مدت شش ماه و چهار ماه بدون حقوق از دانشگاه غنا تعلیق شدند. قرار بود آنها در مورد سیاست آزار و اذیت جنسی و سوء رفتار دانشگاه آم
وزش ببینند، تنها پس از ارزیابی مثبت به کار خود ادامه دهند و به مدت پنج سال ارزیابی سالانه انجام دهند. برخی از این مجازات به عنوان مجازاتی بسیار سبک انتقاد کرده اند. در سال ۲۰۲۰، سنای نیجریه بحث در مورد لایحه ای را با هدف جلوگیری از آزار و اذیت جنسی دانشجویان دانشگاه آغاز کرد.