Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یر ۱۸ درصد تلفات حرارتی کمتری داشتند، نرخ متابولیک ۲۰ درصد کمتر، و ظرفیت گرمازایی بدون لرز که بالاتر از شکل خاکستری است. علاوه بر این، محققان مورف رنگ همبستگی منفی قوی با فراوانی سنجاب های سیاه و مناطقی با دمای هوای بالا مشاهده کرده اند.پوشش سیاه به عنوان یک مزیت انتخابی برای سنجاب های ساکن در محدوده شمالی گونه پیشنهاد شده است، زیرا به آنها کمک می کند در مناطق سردتر ساکن شوند. مزیت حرارتی ظاهری به گسترش دامنه سنجاب خاکستری شرقی به سمت شمال پس از پایان آخرین دوره یخبندان کمک کرده است. سنجاب های خاکستری سیاه شکل شرقی تا شمال سادبری، انتاریو گزارش شده اند که از محدوده سنتی سنجاب های خاکستری شرقی گذشته است.مطالعه ای که توسط "مجله اروپایی اکولوژی" در سال ۲۰۱۹ بر روی سنجاب های روباه شرقی منتشر شد، نشان داد که شکل های ملانیستی این گونه در هوای آفتابی و ابری افزایش قابل توجهی در دمای سطح خود (خز و پوست) داشتند. در حالی که سنجاب های روباهی غیرملانیستی تنها زمانی شاهد افزایش دمای سطح خود بودند که هوا آفتابی و بدون پوشش ابر بود. اعتقاد بر این است که توانایی آن در به دست آوردن گرما در شرایط آفتابی و ابری دلیلی است که سنج
اب های ملانیستی در صبح های زمستانی فعال تر هستند. با این حال، همان مطالعه اشاره کرد که هیچ تفاوتی در تولید گرمای متابولیکی بین شکل های رنگی وجود ندارد. تولید مثل. در میان سنجاب های شرقی، جفت های خاکستری نمی توانند فرزندان سیاهی تولید کنند. سنجاب های خاکستری دو نسخه از یک ژن رنگدانه خاکستری و سنجاب های سیاه یک یا دو نسخه از یک ژن رنگدانه سیاه دارند. اگر یک سنجاب سیاه دو نسخه از ژن سیاه داشته باشد، جت بلک خواهد بود. اگر یک نسخه از یک ژن سیاه و یک ژن خاکستری داشته باشد، قهوه ای-سیاه خواهد بود. تقریباً ۹ درصد از سنجاب های خاکستری شرقی ملانیستی، سیاه و سفید هستند. در مناطقی که غلظت بالای سنجاب های سیاه وجود دارد، بستر افراد با رنگ های مختلط رایج است. تفاوت با سنجاب های غیر ملانیست. اگرچه گاهی اوقات در رسانه ها از سنجاب های خاکستری ملانیستی به عنوان «سوپر سنجاب» یاد می شود، مطالعه ای که در سال ۱۹۹۰ روی شکل های سیاه و خاکستری سنجاب خاکستری شرقی انجام شد به این نتیجه رسید که تفاوت عمده ای در رفتار بین شکل ها وجود ندارد. همین مطالعه همچنین هیچ تفاوتی بین شکل ها در هنگام واکنش به شکارچی انسان یا سگ سگ پیدا نکرد. با این
حال، مطالعه دیگری در سال ۲۰۱۰ همچنین نشان داد که شکل های خاکستری سنجاب خاکستری شرقی پس از شنیدن یک شاهین دم قرمز، مستعد شروع پرواز نسبت به شکل های سیاه هستند. اگرچه این واقعیت که مورف های سیاه پس از شنیدن یک شاهین دم قرمز کمتر احتمال دارد پرواز را آغاز کنند ممکن است اثر رنگدانه نباشد، بلکه محیطی است که در آنها زندگی می کنند. با توجه به فراوانی بیشتر شکل های سیاه در یک محیط شهری، پیشنهاد شده است که مورف های سیاه تحمل بیشتری برای محرک های انسانی/شهری دارند. همچنین پیشنهاد شده است که تفاوت های رفتاری با توجه به جفت گیری ممکن است بین جمعیت شهری و روستایی سنجاب های خاکستری شرقی وجود داشته باشد. مطالعه ای در سال ۲۰۱۹ روی سنجاب های روباه نشان داد که تفاوت قابل توجهی در متابولیسم بین رنگ های مختلف آن گونه وجود ندارد. با این حال، همان مطالعه روی سنجاب های روباه نشان داد که سنجاب های روباه ملانیستی نسبت به همتایان غیرملانیست خود در ماه های زمستان و بهار فعال تر بودند، به طوری که سنجاب های روباه ملانیست در طول صبح ها ۳۰ درصد فعال تر از همتایان غیرملانیست خود بودند. برعکس، سنجاب های روباهی غیرملانیستی در فصل پاییز فعال
تر بودند. پیشنهاد شده است که افزایش گرمای بیشتر سنجاب سیاه نسبت به دمای سطح آن دلیلی است که آنها می توانند زودتر در روز فعال باشند و مدت طولانی تری فعال بمانند. جمعیت های طبیعی سنجاب های خاکستری مشکی و روباهی را می توان در محدوده طبیعی هر دو گونه در آمریکای شمالی یافت، اگرچه فراوانی آنها بسته به منطقه متفاوت است. خز سیاه برای هر دو گونه سنجاب نادر است و با نرخ کمتر از یک درصد رخ می دهد. گفته شده است که از هر ۱۰۰۰۰ سنجاب خاکستری شرقی، یک مورد شکل سیاه است.پیشنهاد شده است که فراوانی رنگ سیاه در جمعیت سنجاب خاکستری شرقی از اواخر دهه ۱۷۰۰ کاهش یافته است، به ویژه در جنوب دریاچه های بزرگ. فرکانس بیشتری از شکل سیاه در بخش های شمالی محدوده سنجاب خاکستری شرقی وجود دارد. که شامل بخش های جنوبی مرکز کانادا و شمال ایالات متحده است. به طور خاص، جمعیت زیادی از سنجاب های سیاه در حوضه دریاچه های بزرگ یافت می شوند، با افزایش قابل توجه فراوانی آنها بین موازی۴۱ شمالی و موازی ۴۵ شمالی. سنجاب های سیاه با بیشترین فراوانی در انتاریو و میشیگان اتفاق می افتند و رنگ های غالب در آن مناطق یافت می شوند. با شکل سیاه ۶۶ درصد از سنجاب های ثب
ت شده در iNaturalist در انتاریو و ۵۶ درصد در میشیگان. جمعیت قابل توجهی از مورف های سیاه در سایر استان ها/ایالت هایی که دریاچه های بزرگ را احاطه کرده اند نیز وجود دارد. تقریباً ۱۵ درصد از سنجاب های خاکستری شرقی در آن نواحی ملانیستی گزارش شده اند. جمعیت سنجاب های سیاه در جنوب دریاچه های بزرگ تا حد زیادی محلی باقی می مانند و فراوانی سنجاب های سیاه از منطقه ای به منطقه دیگر متفاوت است. سنجاب های سیاه در مناطق شهری نسبت به مناطق روستایی و جنگل ها شایع تر بودند. در میان جمعیت های برون شهری سنجاب های خاکستری شرقی، شکل سیاه تنها در فرکانس های بالا در انتاریو و شمال میشیگان رخ می دهد. برعکس، شکل های سیاه سنجاب های روباه با بیشترین فراوانی در بخش جنوب شرقی محدوده طبیعی آن، در جنوب شرقی ایالات متحده رخ می دهد. مانند سنجاب های خاکستری شرقی، فراوانی سنجاب های روباه سیاه به منطقه بستگی دارد و به حداکثر فرکانس ۱۳ درصد می رسد. اگرچه آنها بیشتر در جنوب شرقی ایالات متحده رخ می دهند، اما جمعیت زیادی از سنجاب های روباه مورف سیاه ممکن است در مناطق دیگر از محدوده طبیعی این گونه یافت شوند. از جمله شورای بلوفز، آیووا، در اطراف رودخا
نه میسوری. تقریباً نیمی از سنجاب های روباهی که در شورای بلوف یافت می شوند، ملانیستی هستند. سنجاب های روباه ملانیستی در شورای بلوفز از آن زمان در سراسر رودخانه میسوری به مناطق دیگر در منطقه شهری اوماها-Council Bluffs گسترش یافته اند. سنجاب های روباهی ملانیسم اکنون ۴٫۶ تا ۷٫۶ درصد از سنجاب های روباه در اوماها را تشکیل می دهند. جمعیت های معرفی شده. برنامه های معرفی مجدد. چندین جمعیت از سنجاب های مورف سیاه نتیجه برنامه های معرفی جمعیت مجدد بودند که برای معرفی مجدد گونه یا شکل سیاه به مناطقی که زمانی در آنها زندگی می کردند، اما توسط شکار انسان و شکارچیان در قرن های گذشته از بین رفته بودند، بودند. سنجاب های سیاه در واشینگتن دی سی از هجده شکل سیاه پوست گرفته شده در پارک استانی Rondeau در انتاریو و در پارک های اطراف مرکز خرید ملی در سال ۱۹۰۲ و در سال ۱۹۰۶ توسط تدی روزولت منتشر شدند. هنوز سطحی از عدم قطعیت در مورد اینکه چرا شکل های سیاه رنگ در مرکز خرید ملی معرفی شده اند، وجود دارد. اگرچه نمایندگان موزه اسمیتسونیان معتقدند که معرفی آنها ممکن است بخشی از یک تلاش بزرگتر برای احیای جمعیت محلی سنجاب های خاکستری شرقی باشد
که توسط شکار انسان کاهش یافته است. در دهه ۱۹۶۰، رنگ های سیاه رنگ فراتر از پارک هایی که مرکز خرید ملی را احاطه کرده بودند، گسترش یافتند، اگرچه تا حد زیادی توسط کمربند پایتخت مهار شدند. در سال ۲۰۰۵، تخمین زده شد که مورف های سیاه بین ۵ تا ۲۵ درصد از کل سنجاب های خاکستری شرقی در آن منطقه را تشکیل می دهند. جمعیت کنونی سنجاب های خاکستری سیاه شرقی در بتل کریک، میشیگان در سال ۱۹۱۵ توسط جان هاروی کلوگ معرفی شد، که می خواست پس از تخریب جمعیت آنها در قرن های گذشته توسط شکارچیان و انسان ها، منطقه را با این گونه ها پراکنده کند. طبق گزارشات، او ۴۰۰ سنجاب خاکستری شرقی از کنت کانتی، میشیگان، از جمله برخی از مورف های سیاه را دریافت کرد و آنها را در جامعه رها کرد. محققان در شمال بتل کریک، در ایستگاه بیولوژیکی کلوگ، بعداً در سال های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ تعدادی از سنجاب های خاکستری رنگ سیاه را به دام انداختند و به دستور رئیس دانشگاه آن ها را در محوطه دانشگاه ایست لنسینگ دانشگاه ایالتی میشیگان رها کردند.شکل های سیاه زمانی در اوهایو وجود داشتند، اگرچه شکل رنگی تا سال ۱۹۳۰ از ایالت حذف شد با این حال، ابتکاری برای معرفی مجدد شکل های سیاه به
جمعیت سنجاب ها در سال ۱۹۶۱ توسط دانشگاه ایالتی کنت، مستقر در پورتیج کانتی انجام شد. این دانشگاه، با هماهنگی دولت های کانادا و ایالات متحده، ده سنجاب سیاه را از لندن، انتاریو، در محوطه دانشگاه آزاد کرد تا این گونه ها را دوباره به این منطقه بازگرداند. تا سال ۱۹۶۴، "Record-Courier" گزارش داد که تعداد سنجاب های سیاه به سنجاب افزایش یافته است. شکل سیاه سنجاب های خاکستری شرقی از آن زمان در شمال شرقی اوهایو گسترش یافته است. جمعیت های معرفی شده/غیر بومی. چندین جمعیت از سنجاب های مورف سیاه به طور تصادفی به منطقه وارد شدند. برخی از این جمعیت های مورف سیاه توسط جوامعشان پذیرفته شده اند، اگرچه برخی دیگر به عنوان گونه ای مهاجم برای اکوسیستم محلی در نظر گرفته می شوند. معرفی سنجاب های سیاه در شهرهای چهارگانه در قرن نوزدهم اتفاق افتاد. طبق یک داستان، که در کتاب "پالمرها" بیان شده است، آنها برای اولین بار در آرسنال جزیره راک توسط خانواده پالمر یا فرمانده پایگاه معرفی شدند. طبق داستان، برخی از مورف های سیاه بعداً با پریدن از روی یخ های رودخانه می سی سی پی هنگامی که یخ زده بود، از زرادخانه فرار کردند و مناطق دیگر در جزیره راک ر
ا پر کردند. سنجاب های خاکستری شرقی، از جمله شکل های سیاه آن ها، در اوایل دهه ۱۹۰۰ وارد بریتیش کلمبیا شدند. این گونه همچنین بعداً به مناطق دیگری از کانادا که بومی آنها نبود، مانند کلگری، آلبرتا، معرفی شد. اکثریت سنجاب های خاکستری شرقی در کلگری به عنوان حیوانات خانگی یا حیوانات باغ وحش که در دهه ۱۹۳۰ از اسارت فرار کردند، منشأ گرفتند. همانند انتاریو، سنجاب های خاکستری سیاه شرقی اکنون شکل غالب گونه های موجود در کلگری هستند.ظاهراً جمعیت مورف سیاه پوست در ماریسویل، کانزاس به طور تصادفی در منطقه رها شدند. بر اساس گزارش ها، مورف های سیاه پوست در طول دهه ۱۹۲۰ به عنوان بخشی از نمایشگاهی برای یک سیرک به مریسویل آورده شدند، اما به طور تصادفی پس از اینکه کودکی در قفس را باز کرد، آزاد شدند. تلاش برای تکرار موفقیت برندسازی شهر مریسویل با سنجاب های سیاه نیز توسط ساکنان هابز، نیومکزیکو انجام شد. که بنا به گزارش ها، چند شکل سیاه رنگ را از مریسویل برای سکونت هابز گرفته است. با این حال، آنها در معرفی شکل های سیاه به هابز ناموفق بودند، به طوری که طبق گزارش ها، جمعیت سنجاب های محلی، سنجاب های سیاهی را که در آنجا رها شده بودند، کشت
ند. جمعیت سنجاب های سیاه در دره پایونیر ماساچوست از دو محموله سنجاب های سیاه میشیگان که برای فرانک استنلی بیوریج، بنیان گذار پارک استانلی در وستفیلد فرستاده شد، سرچشمه می گیرد. بنا بر گزارش ها، Beveridge سنجاب های سیاه را در پارکی که در اواخر دهه ۱۹۴۰ تأسیس کرد، رها کرد. جمعیت سنجاب های سیاه از آن زمان در سراسر دره پایونیر گسترش یافته است و جمعیت های زیادی در آمهرست و وستفیلد وجود دارد. در همین دوره، سنجاب های سیاه از کانادا نیز در پارک های پرینستون، نیوجرسی رها شدند. شکل های سیاه سنجاب های خاکستری شرقی نیز در بریتانیا وجود دارد. جمعیت سنجاب سیاه در بریتانیا از مورف های سیاهی که از آمریکای شمالی به ارمغان می آیند سرچشمه می گیرد، برخلاف جهش هایی که با جمعیت موجود سنجاب های خاکستری شرقی غیرملانیستی رخ داده است. با این حال، نحوه ورود این گونه به اکوسیستم کشور مشخص نشده است. برخی معتقدند که جمعیت مورف سیاه از سنجاب هایی که در قرن نوزدهم در طبیعت رها شده اند، منشأ گرفته اند، در حالی که برخی دیگر معتقدند که این جمعیت از مورف های سیاه در باغ وحش هایی که از اسارت فرار کرده اند، منشأ گرفته اند. اولین سنجاب سیاهی که در
حیات وحش در بریتانیا ثبت شد در سال ۱۹۱۲ در ووبورن، بدفوردشر بود. تا سال ۲۰۰۹، شکل سیاه تقریباً نیمی از سنجاب ها را در کمبریج شایر و سایر مناطق انگلستان از جمله هرتفوردشایر و بدفوردشایر تشکیل می داد. در سال ۲۰۰۹ حدود ۲۵۰۰۰ سنجاب مورف سیاه در شرق انگلستان وجود دارد با این حال، از آنجایی که سنجاب های خاکستری شرقی (هم شکل های غیر ملانیستی و هم شکل های سیاه) جمعیت محلی سنجاب قرمز اوراسیا را تهدید می کنند، مقامات محلی شروع به تنظیم و کنترل گسترش این گونه در بخش هایی از انگلستان کرده اند. در فرهنگ. سنجاب های سیاه توسط چندین شهر و موسسات تحصیلات تکمیلی در ایالات متحده به منظور برندسازی روابط عمومی پذیرفته شده اند، که اغلب آنها را تبدیل به یک طلسم می کنند. شهر ماریسویل، کانزاس، سنجاب های مورف سیاه را به عنوان طلسم رسمی شهر در سال ۱۹۷۲پذیرفت، و " "آواز سنجاب سیاه" " به سرود رسمی شهر در سال ۱۹۸۷ تبدیل شد همان قانونی که آن را به عنوان یک طلسم رسمی تبدیل کرد، آزادی تجاوز به تمام اموال شهری، "مصونیت" از کلیه مقررات راهنمایی و رانندگی، و "اولین انتخاب از تمام گردوهای سیاه که در داخل شهر رشد می کنند" را برای "طلسم هاً فراهم
کرد. مریسویل یکی از چندین جامعه در ایالات متحده است که با توجه به فرکانس پایین آنها در جنوب دریاچه های بزرگ، قوانین خاصی را برای محافظت از جمعیت مورف سیاه پوست وضع کرده است. شهرهای دیگری که از سنجاب های سیاه حمایت قانونی می کنند عبارتند از شورای بلوفس، آیووا. که فرمانی را تصویب کرد که از تلاش برای تهدید آنها جلوگیری می کند. چندین دانشگاه نیز از سنجاب سیاه به عنوان طلسم یا نماد «غیر رسمی» برای مؤسسات خود برای اهداف روابط عمومی استفاده می کنند. موسسات تحصیلات تکمیلی معمولاً سنجاب سیاه را به عنوان یک طلسم غیررسمی برای اهداف برندسازی می پذیرند تا به رسمیت شناخته شوند و دیده شوند و تصویری از یک «پردیس سرگرم کننده کالج» ارائه کنند. سنجاب سیاه به عنوان طلسم «غیر رسمی» دانشگاه ایالتی کنت و شهرستانی که در آن ساکن است از اواخر قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفته است. دانشگاه ایالتی کنت میزبان سالانه «جشنواره سنجاب سیاه» است، جشنواره ای که یادآور معرفی این گونه در محوطه دانشگاه در سال ۱۹۶۱ است در سال ۲۰۰۹، مجسمه یک سنجاب سیاه در محوطه دانشگاه رونمایی شد. انتشارات دانشگاه ایالتی کنت یک اثر تجاری را به نام "«کتاب های سیاه
سنجاب»" به نام سنجاب های خاکستری رنگ سیاه که در محوطه دانشگاه زندگی می کنند، نامگذاری کرد. سایر دوره های تحصیلات تکمیلی که همچنین تبلیغات چاپی و دیجیتالی را به دلیل ارتباطش با سنجاب های سیاه جلب کرده اند شامل کالج آگوستانا، کالج ووستر و کالج سارا لارنس هستند. برنامه دو و میدانی کالج هاورفورد، هاورفورد فوردز نیز سنجاب سیاه را به عنوان طلسم رسمی پذیرفت. ادبیات. سنجاب های سیاه شخصیت های اصلی سه گانه های فانتزی نویسنده بریتانیایی رابین جارویس "، موش های دپتفورد" و "تاریخ های دپتفورد هستند" که حیواناتی انسان نما را به نمایش می گذارند. آنها به عنوان خون سلطنتی به تصویر کشیده می شوند و به عنوان عاقل ترین و نجیب ترین نوع سنجاب در نظر گرفته می شوند.سنجاب های سیاه در جنگل Mirkwood در افسانه JRR Tolkien زندگی می کنند.
اقتصاد بیزانس برای قرن ها یکی از قوی ترین اقتصادهای مدیترانه بود. قسطنطنیه مرکز اصلی در یک شبکه بازرگانی بود که در دوران مختلف تقریباً در سراسر آسیا، اروپا و شمال آفریقا گسترش یافته بود. برخی از محققان معتقدند که تا زمان ورود اعراب در قرن هفتم، امپراتوری روم شرقی قدرتمندترین اقتصاد جهان را داشت. با این حال، فتوحات اعراب منجر به دوره ای از افول و رکود شد. اصلاحات کنستانتین پنجم (حدود ۷۶۵م) سرآغاز تجدید حیاتی بود که تا سال ۱۲۰۴م ادامه یافت. از قرن دهم تا پایان قرن دوازدهم، امپراتوری بیزانس تصویری از تجمل را به نمایش گذاشت و مسافران تحت تأثیر ثروت آن در این دوره قرار گرفتند. همه اینها با فرا رسیدن جنگ صلیبی چهارم که یک فاجعه اقتصادی بود تغییر کرد. سلسله پالایولوگی کوشید تا اقتصاد را احیا کند، اما دولت متاخر بیزانس نتوانست کنترل کامل نیروهای اقتصادی خارجی و داخلی را به دست آورد. یکی از پایه های اقتصادی امپراتوری، بازرگانی بود. دولت هم تجارت داخلی و هم تجارت بین المللی را به شدت کنترل می کرد و انحصار صدور سکه را حفظ می کرد. قسطنطنیه در اغلب دوران قرون وسطی تنها مهم ترین مرکز بازرگانی اروپا باقی ماند، تا زمانی که ج
مهوری ونیز به آرامی شروع به پیشی گرفتن از بازرگانان بیزانسی در بازرگانی کرد. بازرگانی. یکی از پایه های اقتصادی امپراتوری بیزانس بازرگانی بود. قسطنطنیه در مسیرهای بازرگانی مهم شرق به غرب و شمال به جنوب قرار داشت. ترابوزان بندر مهمی در بازرگانی شرق بود. مسیرهای دقیق در طول سال ها با جنگ و وضعیت سیاسی متفاوت بود. واردات و صادرات به طور یکسان ده درصد مشمول مالیات شد. غلات و ابریشم دو مورد از مهم ترین کالاهای امپراتوری بودند. حمله اعراب به مصر و سوریه به بازرگانی بیزانس آسیب رساند و بر تأمین غلات پایتخت تأثیر گذاشت. با افزایش جمعیت در قرن ۹ و ۱۰، تقاضا برای غلات نیز افزایش یافت. در قسطنطنیه بازاری برای غلات وجود داشت، اما کاملاً خودتنظیم کننده نبود: دولت می توانست در در دسترس بودن غلات و شکل گیری قیمت ها نقش داشته باشد. ابریشم توسط دولت هم به عنوان وسیله پرداخت و هم برای دیپلماسی استفاده می شد. ابریشم خام از چین خریداری می شد و به پارچه های باریک و پارچه ای از طلا تبدیل می شد که قیمت های بالایی در سراسر جهان داشت. بعدها، کرم های ابریشم به صورت قاچاق به امپراتوری منتقل شد و بازرگانی زمینی ابریشم اهمیت کمتری پیدا کر
د. پس از ژوستینیانوس اول، تولید و فروش ابریشم به یک انحصار امپراتوری تبدیل شد، که فقط در کارخانه های امپراتوری فرآوری می شد و به خریداران مجاز فروخته می شد. بازرگانان ابریشم خام می توانستند ابریشم خام را از خارج از قسطنطنیه بخرند، اما خودشان صلاحیت سفر به خارج از شهر برای تهیه آن را نداشتند - احتمالاً برای اینکه فعالیت بازرگانان استانی را که ابریشم می فروشند، به خطر نیندازند. روغن، شراب، نمک، ماهی، گوشت، سبزیجات، سایر محصولات غذایی، الوار و موم. سرامیک، کتان و پارچه های بافته شده نیز از کالاهای بازرگانی بودند. اقلام لوکس، مانند ابریشم، عطر و ادویه جات نیز مهم بودند. تجارت بردگان هم از طرف دولت و هم احتمالاً توسط افراد خصوصی انجام می شد. بازرگانی بین المللی نه تنها در قسطنطنیه که تا اواخر قرن دوازدهم مرکز مهم تجارت تجملات شرقی بود، انجام می شد، بلکه در شهرهای دیگری که به عنوان مراکز بازرگانی بین منطقه ای و بین المللی عمل می کردند، مانند تسالونیکی و ترابوزان نیز انجام می شد. منسوجات باید تا حد زیادی مهم ترین کالای صادراتی بوده باشند. امپراتوری همچنین از طریق ونیز فعالیت بازرگانی داشت (تا زمانی که ونیز بخشی از ا
مپراتوری بود): نمک، چوب، آهن، و بردگان، و همچنین محصولات لوکس از شرق، مبادله می شدند. در سال ۹۹۲م، باسیل دوم با پیترو اورسئولو دوم معاهده ای منعقد کرد که بر اساس آن عوارض گمرکی ونیز در قسطنطنیه از ۳۰ نومیسمتا به ۱۷ نومیسمتا در ازای موافقت ونیزی ها برای انتقال نیروهای بیزانسی به جنوب ایتالیا در زمان جنگ، کاهش می یابد. در طول قرون ۱۱ و ۱۲م بازرگانی ایتالیا در امپراتوری تحت شرایط ممتازی انجام می شد که در معاهده ها و امتیازاتی که به آمالفی، ونیز، جنوا و پیزا اعطا شده بود، گنجانده شده بود. جنگ صلیبی چهارم و تسلط ونیزی ها بر بازرگانی در این منطقه شرایط جدیدی را ایجاد کرد. در سال ۱۲۶۱م به جنوایی ها امتیازات گمرکی سخاوتمندانه داده شد و شش سال بعد ونیزی ها محله اصلی خود را در قسطنطنیه به دست آوردند. دو قدرت بازرگانی ایتالیایی شمالی شرایطی را به وجود آوردند که به آنها اجازه داد تا به هر نقطه در بیزانس برسند و کل منطقه اقتصادی را در خدمت منافع بازرگانی خود قرار دهند. سلسله پالایولوگی کوشید تا اقتصاد را احیا کند، و اشکال سنتی نظارت سیاسی و هدایت اقتصاد را دوباره برقرار کند. با این حال، آشکار بود که دولت متاخر بیزانس قادر
به کنترل کامل نیروهای اقتصادی خارجی و داخلی نبود. به تدریج دولت نفوذ خود را بر شیوه های تجارت و مکانیسم های قیمت و کنترل خود بر خروج فلزات گرانبها و به گفته برخی از محققان حتی بر ضرب سکه از دست داد. مقامات بیزانسی متاخر که قرار بود یک سیاست نظارتی را اجرا کنند، از اختیارات دولتی که در اختیار آنها گذاشته شده بود برای پیگیری کسب و کار شخصی خود استفاده کردند. فعالیت بازرگانی خصوصی نیز تحت تأثیر بحران های سیاست خارجی و فرسایش داخلی بیزانس قرار گرفت.
جورج دبلیو. آکرمن (; – ) یک عکاس دولتی آمریکایی بود. در طول نزدیک به ۴۰ سال کار با وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، تخمین زده می شود که بیش از ۵۰۰۰۰ عکس گرفته است. زندگی نامه. آکرمن در سال ۱۹۱۰ با حقوق ۹۰۰ دلار در سال به عنوان عکاس برای سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا شروع به کار کرد. در سال ۱۹۱۷ او به سرویس توسعه فدرال نقل مکان کرد و در آن موقعیت شغلی، در سراسر کشور سفر کرد و از زندگی روستایی عکاسی کرد.
ضمایر جنسی یا ضمایر جنسیت ترجیحی (که اغلب به اختصار PGP نامیده می شوند) مجموعه ای از ضمایر (در زبان انگلیسی، ضمایر سوم شخص) هستند که فرد برای بیان هویت جنسی خود استفاده می کند.استفاده از کلمه "ترجیحی" در رابطه با ضمایر مناسب نیست و مشکل ساز تلقی می شود. گفتن «ترجیحی» باعث می شود استفاده از ضمایر شخصی اختیاری به نظر برسد، در حالی که در واقعیت یک نیاز اساسی است. در زبان انگلیسی، هنگام اعلام ضمایر انتخابی خود، فرد اغلب ضمایر فاعلی و مفعولی را بیان می کند (به عنوان مثال، "he/him"، "she/her"، "they/them")، اگرچه گاهی، ضمایر ملکی نیز ذکر می شود (به عنوان مثال، "she/her/hers"، "he/him/his"، "they/them/theirs"). ضمایر انتخابی ممکن است شامل نئو ضمایری مانند "ze" و "zir" باشند.
باربارا لودویژانکا (؛ زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۹۰۸–۲۶ اکتبر ۱۹۹۰) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دارکوب"، "سکسمیشن"، "صفر-هفت، به گوشم"، "روزها و شب ها"، "خرده دهقانان" و "اسکادران درخشان" اشاره نمود.
واندا استانیسوافسکا-لُت (؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۱۰–۶ نوامبر ۱۹۸۵) بازیگر اهل لهستان بود. وی دانش آموختهٔ دانشکده علوم انسانی دانشگاه ویلنیوس بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "وقتی منو بگیری باهام چکار می کنی؟"، "شکنجه"، "کروز"، "دارکوب" و "شکار مگس ها" اشاره نمود.
تاتیانا بوریسوونا یوماشوا ( , متولد ۱۷ ژانویه ۱۹۶۰) دختر کوچکتر رئیس جمهور سابق روسیه بوریس یلتسین و نینا یلتسین است. از سال ۲۰۰۹، یوماشوا شهروند اتریش است. تحصیلات. او در سال ۱۹۸۳ از دانشکده ریاضیات محاسباتی و سایبرنتیک MSU فارغ التحصیل شد او سپس تا سال ۱۹۹۴ در دفتر طراحی سالیوت و سپس در مرکز تولید و پژوهش فضایی خرونیشف کار کرد حرفه. یلتسین در سال ۱۹۹۶ زمانی که مبارزات انتخاباتی مجدد او در حال تزلزل بود، وی را مشاور شخصی خود انتخاب کرد. همانطور که "نیویورک تایمز" گزارش داد، خاطراتی که توسط یلتسین نوشته شده است، به او نسبت به «ممنوع کردن حزب کمونیست، انحلال پارلمان و به تعویق انداختن انتخابات ریاست جمهوری» در سال ۱۹۹۶ اعتبار داده است. او در گروه کوچکی از مشاوران معروف به "خانواده" نقش کلیدی داشت، اگرچه دیگران ( الکساندر ولوشین و والنتین یوماشف) از بستگان یلتسین نبودند. بوریس برزوفسکی و دیگر الیگارش ها نیز اغلب در این گروه بودند. در سال ۲۰۰۰، نام او در جریان تحقیقات فساد مطرح شد، اما هیچ اتهامی مطرح نشد. او در ستاد ولادیمیر پوتین، جانشین دست گزیده یلتسین باقی ماند و مشاور کلیدی او در طول مبارزات انتخاباتی او د
ر سال ۲۰۰۰ بود، اما پوتین در اواخر همان سال او را برکنار کرد. یوماشوا در کمدی طنز "چرخش بوریس" ، بر اساس تجربیات واقعی مشاوران سیاسی ایالات متحده در مبارزات انتخاباتی ۱۹۹۶ نقش ایفا کرده است. یوماشوا و یوماشف در تهیه آخرین جلد از خاطرات پدرش، "خاطرات نیمه شب،" کمک ویراستاری کردند. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، یوماشوا از حمله روسیه به اوکراین انتقاد کرد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۸۰، یوماشوا با ویلن آیراتوویچ خیرولین، دانشجوی دانشگاه دولتی مسکو ازدواج کرد. در سال ۱۹۸۱ آنها صاحب یک پسر به نام بوریس شدند. آنها در سال ۱۹۸۲ طلاق گرفتند. در سال ۱۹۸۷، او با لئونید یوریویچ دیاچنکو (معروف به الکسی)، تاجر، طراح از دفتر طراحی سالیوت ، میلیاردر، و مدیر اجرایی شرکتی که در سال ۲۰۰۸ توسط دولت پوتین مورد تحقیق قرار گرفت، ازدواج کرد در سال ۱۹۹۵ آنها قبل از طلاق در سال ۲۰۰۱ صاحب یک پسر به نام گلب شدند. در سال ۲۰۰۱، تاتیانا با مشاور رئیس جمهور همکار خود والنتین یوماشف ازدواج کرد، و به لندن سفر کردند. تا سال ۲۰۱۸، یوماشف پدر همسر اولگ دریپااسکا بود. تاتیانا دوست صمیمی یک مولتی میلیاردر دیگر به نام رومن آبراموویچ است. او به همراه همسر و دخترشان ا
ز سال ۲۰۰۹ تابعیت اتریش را دارند
یژی گروزا (؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۳۲–۱۶ فوریه ۲۰۲۰) فیلم نامه نویس، کارگردان نمایش، کارگردان تلویزیونی، کارگردان فیلم و بازیگر اهل لهستان بود.
سنگ نوشتهٔ شاپور سکانشاه و سنگ نوشتهٔ سلوک دو سنگ نوشتهٔ ساسانی است که در دوران پادشاهی شاپور دوم در پارسه نوشته شده است که بر روی ستونی در مدخل جنوبی کاخ تچر کنده شده است. سنگ نوشتهٔ سلوک. سنگ نوشتهٔ سلوک ۱۱ سطر دارد. مضمون آن شرح بار یافتن سلوک دادرس به حضور شاپور دوم و دیدار او از سدستون (پارسه) و بازگشت از پیش شاه است. در آغاز سنگ نوشته، تاریخ نگارش آن روز هرمزد (روز یکم) از ماه تیر از سال چهل و هشتم پادشاهی شاپور دوم ذکر شده که برابر با سال ۳۶۵ م است. سنگ نوشتهٔ شاپور در سکانشاه. سنگ نوشتهٔ شاپور سکانشاه دارای ۱۲ سطر و وی فرمانروای سکانشاه، پسر هرمز دوم و برادر شاپور دوم و دیدارش از سدستون (پارسه) نگاشته شده است. در آغاز سنگ نوشتهٔ تاریخ نگارش آن ماه اسفندارمد از سال دوم پادشاهی شاپور ذکر شده که برابر با ۳۱۱ م است. بر سنگ های کاخ تچر یادگارهایی از دوره های گوناگون نوشته شده است که در دورهٔ ساسانی دو سنگ نوشته است که به زبان پارسیگ و در دوران پادشاهی شاپور دوم نوشته شده است. شانزده سال پس از نقر این نوشته شاپور سکانشاه، سلوکوس نامی را برای بازدید آن فرستاد که وی آن را دیده و سنگ نوشته ای دیگر نزدیک آن کند
. از این دو سنگ نوشتهٔ به خوبی برمی آید که در میانه دورهٔ ساسانی، پارسه را سدستون می خوانده اند. نوشتار پارسیگ: ترجمه پارسی نوین:
سوفی بارژاک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "تحقیق مجدد"، "بیا مخ اون دخترهای انگلیسی را بزنیم" و "آلیس" اشاره کرد. زندگی نامه. او در ۹ سالگی همراه با خانواده اش فرانسه را ترک کرد و به بروکسل رفت. او از خانواده ای پنج فرزندی است و در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۷ برای نمایش «"پوکر"» گفته است که به خاطر ظاهر جذابش برای این حرفه انتخاب شده و کارش را به صورت تجربی آموخته است. وی در ابتدا مدل بود، اما از برهنه شدن خودداری کرد، تا این که کارگزار هنری، ژرژ لامبر، زمینهٔ بازیگری را برایش فراهم کرد. او در دههٔ ۷۰ میلادی با فیلم های کمدی محبوبی مانند "بیا مخ اون دخترهای انگلیسی را بزنیم" و "هتل کنار ساحل" به موفقیت دست یافت. در تلویزیون نیز با بازی در سریال های موفقی مانند "آن روز به روز"، "کمیسر مولن"، "اتاق بانوان" و "شهر مرزی" مورد توجه قرار گرفت.
دانش سنتی ، دانش بومی (indigenous knowledge)، دانش عامیانه، و دانش محلی، عموماً به سیستم های دانشی گفته می شود که در سنت های فرهنگی جوامع منطقه ای، بومی یا محلی تعبیه شده اند. بر اساس سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO) و سازمان ملل متحد (UN)، دانش سنتی و بیان فرهنگی سنتی (TCE) هر دو نوع دانش بومی هستند. در بسیاری از موارد، دانش سنتی به عنوان یک سنت شفاهی برای نسل ها از فردی به فرد دیگر منتقل شده است. برخی از اشکال دانش سنتی در فرهنگ، داستان ها، افسانه ها، فولکلور، آیین ها، آهنگ ها و قوانین، زبان ها، ترانه ها، رقص ها، بازی ها، اسطوره ها، طرح ها، هنرهای تجسمی و معماری، در زیرمجموعه بیان فرهنگی سنتی بیان می شوند.
پل نیکلاس (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و کارگردان نمایش اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ایست اندرز"، "پزشک ها"، "تپش قلب"، "شهر هالبی"، "خواننده جاز"، "گروه کلوپ بی کسان گروهبان فلفل"، "سه برای همه"، "تامی"، "لیستومانیا"، "آلیس"، "نمایش امروز" و "یک بیمار برجسته" اشاره کرد.