Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گرگ استیمزما (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به شوالیه های SK سئول، نیو اورلینز پلیکانز، بوستون سلتیکس، و مینه سوتا تیمبرولوز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
واگرایی ژنتیکی فرآیندی است که در آن دو یا چند جمعیت از گونه های نیاکان، تغییرهای ژنتیکی مستقل (جهش ها) را در طول زمان انباشته می کنند، که اغلب سبب انزوای تولیدمثلی و ادامه جهش حتی پس از اینکه جمعیت ها برای مدتی از نظر تولیدمثلی منزوی شده اند، می شوند. تبادل ژنتیکی دیگر وجود ندارد. در برخی موارد، جمعیت های فرعی که در محیط های پیرامونی متمایز از نظر بوم شناختی زندگی می کنند، می توانند واگرایی ژنتیکی را نسبت به بقیه یک جمعیت نشان دهند، به ویژه جایی که دامنه یک جمعیت بسیار زیاد است (به گونه زایی پراجا نگاه کنید). تفاوت های ژنتیکی بین جمعیت های واگرا می تواند شامل جهش های خاموش (که تأثیری بر فنوتیپ ندارد) یا تغییرهای ریخت شناسی و/یا فیزیولوژیک قابل توجهی را ایجاد کند. واگرایی ژنتیکی همیشه با جداسازی تولیدمثلی همراه است، چه به دلیل سازگاری های جدید از طریق انتخاب و/یا به دلیل رانش ژنتیکی، و سازوکار اصلی گونه زایی است. در سطح ژنتیک مولکولی، واگرایی ژنتیکی به دلیل تغییرها در تعداد کمی از ژن ها در یک گونه است که سبب گونه زایی می شود. با این حال، محققان استدلال می کنند که بعید است که واگرایی نتیجه یک جهش مهم، منفرد و غ
الب در یک مکان ژنتیکی باشد، زیرا اگر این طور بود، فرد دارای آن جهش برازش اندام صفر داشت. در نتیجه، آنها نتوانستند تولیدمثل کنند و جهش را به نسل های بعدی منتقل کنند. از این رو، احتمال بیشتری وجود دارد که واگرایی، و پیامد آن جدایی تولیدمثلی، نتایج جهش های کوچک متعدد در طول زمان تکاملی باشد که در جمعیتی جداشده از جریان ژنی تجمع می یابند.
تروی مورفی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ایندیانا پیسرز، گلدن استیت واریرز، دالاس ماوریکس، بوستون سلتیکس، بروکلین نتس، و لس آنجلس لیکرز اشاره کرد.
پل سایلس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سیاتل سوپرسانیکس، بوستون سلتیکس، فینیکس سانز، و دنور ناگتس اشاره کرد.
مارکوس بلیکلی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هیوستون راکتس اشاره کرد.
مایک کانلی جونیور (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ورزشکاری ان بی ای شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ممفیس گریزلیز اشاره کرد.
دنیل گیبسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کلیولند کاوالیرز اشاره کرد.
زمان گونه گونه ای است که از یک الگوی رشد توالی مشتق شده است که شامل تغییرهای پی درپی و یکنواخت از یک شکل اجدادی منقرض شده در مقیاس تکاملی است. توالی تغییرها در نهایت جمعیتی را ایجاد می کند که از نظر فیزیکی، ریخت شناسی و/یا ژنتیکی از اجداد اصلی متمایز است. در طول این تغییر، تنها یک گونه در دودمان در هر نقطه از زمان وجود دارد، برخلاف مواردی که فرگشت واگرا در گونه های معاصر را با نیای مشترک تولید می کند. اصطلاح مربوط به دیرین گونه (paleospecies یا palaeospecies) یک گونه منقرض شده را نشان می دهد که تنها با مواد فسیلی شناسایی شده است. این شناسایی متکی بر شباهت های متمایز بین نمونه های فسیلی پیشین و برخی از نوادگان پیشنهادی است، اگرچه رابطه دقیق با گونه های بعدی همیشه تعریف نشده است. به ویژه، دامنه تغییرها در تمام نمونه های فسیلی اولیه از محدوده مشاهده شده که در گونه های بعدی وجود دارد تجاوز نمی کند. یک دیرین زیرگونه (paleosubspecies یا palaeosubspecies) یک زیرگونه منقرض شده را شناسایی می کند که به شکل کنونی فرگشت یافته است. ارتباط با تغییرهای نسبتاً جدید، معمولاً مربوط به دوران پلیستوسن پسین، اغلب به اطلاعات اضافی
موجود در مواد زیرفسیلی متکی است. بسیاری از گونه های کنونی از نظر اندازه تغییر کرده اند و بنابراین با تغییرهای آب و هوایی در آخرین عصر یخبندان سازگار شده اند (به قانون برگمان نگاه کنید).
جیسون آنتونی ریچاردسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اورلندو مجیک، گلدن استیت واریرز، فینیکس سانز، شارلوت هورنتس، و فیلادلفیا سونتی سیکسرز اشاره کرد.
دومانتاس سابونیس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل لیتوانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اکلاهما سیتی تاندر و ایندیانا پیسرز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
الی اوکوبو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینیکس سانز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
رادنی هود (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بسکتبال مردان دوک بلو دولز، کلیولند کاوالیرز، پورتلند تریل بلیزرز، و یوتا جاز اشاره کرد.
تارنس کینزی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ممفیس گریزلیز، باشگاه ورزشی افس پیلسن، باشگاه بسکتبال مردان فنرباغچه، و کلیولند کاوالیرز اشاره کرد.
درو گودن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ممفیس گریزلیز، اورلندو مجیک، ساکرامنتو کینگز، شیکاگو بولز، لس آنجلس کلیپرز، دالاس ماوریکس، کلیولند کاوالیرز، میلواکی باکس، و سن آنتونیو اسپرز اشاره کرد.
اندرو نمبهارد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کانادا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کامرون جانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینیکس سانز اشاره کرد.
مایک فراتلو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مربی سال ان بی ای شده است.
جونس ماچیولیس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل لیتوانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به المپیا میلان، باشگاه بسکتبال پاناتینایکوس، و باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
دی آندره آیتون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل باهاما است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فینیکس سانز اشاره کرد.
جان کیوستر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دنور ناگتس و ایندیانا پیسرز اشاره کرد.
نیکولا وسویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مونته نگرو است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فیلادلفیا سونتی سیکسرز، اورلندو مجیک، و شیکاگو بولز اشاره کرد.
شلوین مک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آتلانتا هاوکس، واشینگتن ویزاردز، مین رد کلاوز، باشگاه بسکتبال پاناتینایکوس، و فیلادلفیا سونتی سیکسرز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
تری لایلز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بسکتبال مردان کنتاکی وایلدکتز، دنور ناگتس، و یوتا جاز اشاره کرد.
مالکوم دیلینی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال بارسلونا، آتلانتا هاوکس، باشگاه بسکتبال بایرن مونیخ، و المپیا میلان اشاره کرد.
لوتر هد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ساکرامنتو کینگز، ایندیانا پیسرز، میامی هیت، هیوستون راکتس، و آستین توروس اشاره کرد.
کوین پانگوس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کانادا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال بارسلونا، المپیا میلان، کلیولند کاوالیرز، و باشگاه بسکتبال گرن کاناریا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده است.
جرمی سنگلین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه بسکتبال آندورا و باشگاه بسکتبال فوئنلابرادا اشاره کرد.
پورت دو ونسن () یکی از ایستگاه های خط ۱ متروی پاریس است که در منطقه ۱۲ پاریس واقع شده و در سال ۱۹۰۰ تأسیس شده است.
مانی هریس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کلیولند کاوالیرز و لس آنجلس لیکرز اشاره کرد.
ست کری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ممفیس گریزلیز، ساکرامنتو کینگز، پورتلند تریل بلیزرز، دالاس ماوریکس، بسکتبال مردان دوک بلو دولز، و فینیکس سانز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
راس آنتوین اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ممفیس گریزلیز و نیو اورلینز پلیکانز اشاره کرد.
جولین استون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دنور ناگتس اشاره کرد.
سر فرانک کاوندیش لاسلز (زاده ۲۳ مارس ۱۸۴۱م. – درگذشته ۲ ژانویه ۱۹۲۰م) دیپلمات بریتانیایی که به عنوان سفیر در روسیه و آلمان و ایران خدمت کرد. خانواده و تحصیلات. لاسلز در لندن متولد شد، او پنجمین پسر ویلیام لاسلز بود و پدرش سومین پسر هنری لاسلز یعنی دومین ارل هروود بود. مادر او لیدی کارولین هاوارد، دختر جورج هاوارد، ششمین ارل کارلایل بود. او در مدرسه هارو تحصیل کرد و در سال ۱۸۶۱م. به خدمت سرویس سیاسی درآمد. مشاغل سیاسی. لاسلز در سفارتخانه های بریتانیا در مادرید، پاریس، رم، واشینگتن دی سی و آتن در سمت های پایین تر یه عنوان کارمند خدمت کرد. او در سرویس سیاسی توسط ریچارد لیون، اولین ویسکونت لیون، آموزش دید و عضوی از «مدرسه لیونز» بود که در ساختار سیاسی بریتانیا طرفدار حزب محافظه کار است. لاسلز از ۲۰ مارس تا ۱۰ اکتبر ۱۸۷۹م. در آخرین سال های سلطنت خدیو اسماعیل پاشا، سرکنسول مصر بود. در سال ۱۸۷۹م. او در بلغارستان که از زمان معاهده برلین در سال ۱۸۷۸م. یک حکومت خودمختار بود، سرکنسول شد. سپس تا سال ۱۸۸۷م. در بلغارستان ماند و در ادامه به عنوان وزیر مختار، از ۱۸۸۷م. تا ۱۸۹۱م. در رومانی؛ و از ۱۸۹۱م. تا ۱۸۹۴م. در ایران خدمت
کرد، در ایران خواهرزاده اش گرترود بل با او دیدار کرد. او بین سال های ۱۸۹۴م. و ۱۸۹۵م. برای مدت کوتاهی به عنوان سفیر در روسیه خدمت کرد، اما در سال آخر به عنوان جانشین سر ادوارد مالت به عنوان سفیر در آلمان منصوب شد. دوران مسئولیت او در برلین شاهد گسیختگی فزاینده در روابط آلمان و بریتانیا بود و لاسلز مجبور شد تنها چند روز پس از ورودش با تأثیرهای واقعه معروف به تلگرام کروگر مقابله کند. روابط او با امپراتور ویلهلم دوم همیشه صمیمانه بود، اما او از سیاست های صدراعظم آلمان برنهارد فون بولو ناراضی بود. او در سال ۱۹۰۸م. از مقام خود استعفا داد اما تا زمان جنگ جهانی اول در روابط انگلیس و آلمان نفوذ داشت. لاسلز در سال ۱۸۸۶م. به عنوان شوالیه KCMG، برگزیده شد و در سال ۱۸۹۲م. به مقام GCMG ارتقا یافت، در سال ۱۸۹۷م. به GCB منتصب شد، و GCVO در سال ۱۹۰۴ پس از ملاقات پادشاه ادوارد هفتم با امپراتور ویلهلم دوم در کیل. او در سال ۱۸۹۴م. در شورای خصوصی پذیرفته شد خانواده. در سال ۱۸۶۹م. لاسلز با مری اما اولیف (۱۸۴۵–۱۸۹۷م)، دختر سر جوزف اولیف که پزشک سفارت بریتانیا در پاریس بود، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج سه فرزند بود: لاسلز بیش از بیس
ت سال پس از فوت همسرش زنده ماند و در سال ۱۹۲۰م. در سن ۷۸ سالگی درگذشت. او در گورستان برومپتون لندن به خاک سپرده شد.
سن-مانده () یکی از ایستگاه های خط ۱ متروی پاریس است که در کمون سن-مانده واقع شده و در سال ۱۹۳۴ تأسیس شده است. در سال ۲۰۲۱ میلادی ۴٬۷۰۸٬۱۸۳ مسافر از این ایستگاه استفاده کرده اند.
برو (؛ ) یکی از ایستگاه های خط ۱ متروی پاریس است که مابین کمون های سن-مانده و ونسن واقع شده و در سال ۱۹۳۴ تأسیس شده است.
ابر صورتی (به انگلیسی: The Pink Cloud) یک فیلم برزیلی علمی-تخیلی و مهیج به کارگرانی و نویسندگی یولی گرباس است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. فضای داستان این فیلم به بیماری همه گیر کووید-۱۹ تشبیه شده است، هر چند در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ (پیش از همه گیری بیماری کووید-۱۹) نوشته و کارگردانی شده است. در این فیلم رناتا دی لیس، ادواردو مندونسا، کایا رودریگز، هلنا بکر و گیرلی پیس به ایفای نقش پرداخته اند. اولین نمایش این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس و در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱ بوده است.
درخت سحرآمیز () یک مجموعهٔ تلویزیونی لهستانی ویژه کودکان است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این سریال برندهٔ «جایزهٔ بین المللی امی کودکان و نوجوانان» شد.
شکست عشقی تورا-سان () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۷۱ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم ششمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی مدت اوتوکو وا تسورای یو است. کیوشی آتسومی در نقش «توراجیرو کوروما» (تورا-سان) و آیاکو واکائو در این فیلم به عنوان «علاقه عشقی توراسان» («مدونا») با نام «یوکو آکاشی» ظاهر می شود. خلاصه. داستان با مونولوگ توراجیرو شروع می شود. «شهر زادگاه جایی است که وقتی از آن دور هستید به آن فکر می کنید.» سپس، او خود را به عنوان «کسی توصیف می کند که وقتی خواهری را که در زادگاه خود جا گذاشته در چهره زنی در سفر به یاد می آورد، بی اختیار اشک می ریزد.» توراجیرو به طور اتفاقی ساکورا و خانواده تورا-یا را در یک برنامه تلویزیونی ویژه دربارهٔ شیباماتا می بیند که او را به یاد زادگاهش می اندازد. با رسیدن به بندر ناگاساکی، توراجیرو با کینویو (نوبوکو میاموتو)، زنی که نوزادی را بر پشت خود حمل می کند و منتظر قایق به مقصد گوتو است، صحبت می کند. آخرین حرکت قایق به پایان رسید و کینویو که هیچ هزینه ای برای اقامت ندارد، التماس می کند که هزینه اقامت را به او قرض دهد، اما کینویو از شوهر نالایق خود شکایت می کند. توراجیرو با
شنیدن اینکه قبل از ازدواج او و همسرش تقریباً فرار کرده اند، بازگشت به خانه والدینش برای او دشوار است، کینویو را تا خانه والدینش در جزیره فوکوئه همراهی می کند. در آنجا با پدر کینویو، چیزو (کویا موریشیگه) آشنا می شود، اما پدرش به کینویو می گوید که نزد شوهرش برگردد. از آنجایی که او مردی است که یک بار عاشق او شده است، باید نقاط قوت خود را داشته باشد و باید آنها را پرورش دهد. با شنیدن صحبت های پدر، توراجیرو متوجه می شود که جایی وجود دارد که می تواند به خانه اش برود، بنابراین اگر شکست خورد، باید فقط به زادگاهش برگردد… وقتی توراجیرو از سفرش برمی گردد، از اینکه یک مستأجر در اتاقش وجود دارد عصبانی است، اما وقتی می فهمد که مستأجر زنی به نام یوکو (آیاکو واکائو) فوق العاده زیباست، نگرش او به کلی تغییر می کند. بازخورد. یوجی یامادا برای کارش در فیلم شکست عشقی تورا-سان و همچنین "تورا-سان، نیکوکار خوب" و اثر بعدی "ندای عشق تورا-سان" در مجموعه اوتوکو وا تسورای یو (همه ۱۹۷۱) بهترین کارگردانی را کسب کرد. جایزه فیلم ماینیچی با ماساهیرو شینودا را کسب کرد. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به این قسمت سه و نیم ستاره از پنج ستاره می د
اِوا بوکوفسکا (؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۶۶) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "موج جرم و جنایت"، "عشق اول"، "ع چون عشق"، "پدر متیو"، "کارآگاهان جنایی" و "درخت سحرآمیز" اشاره نمود.
گراژینا ژیلینسکا (؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۵۲) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پیمان ورشو"، "جاسوسان ورشو"، "سال های شیرین"، "درخت سحرآمیز"، "در خوشی و سختی"، "انتقام"، "تیم"، "پدر متیو"، "عشق اول"، "دوران افتخار"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "خانه کشیش"، "کارآگاهان جنایی" و "پورنوگرافی" اشاره نمود.
فینال به پایان می رسد. پپ گواردیولا اولین سرمربی ای بود که در چهار نوبت قهرمان مسابقات شد. او در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ باشگاه اسپانیایی بارسلونا را با موفقیت به مقام قهرمانی رساند، در سال ۲۰۱۳ مربی تیم آلمانی بایرن مونیخ بود تا قهرمان شود، و در سال ۲۰۲۳ تیم انگلیسی منچستر سیتی را به قهرمانی رساند.. کارلو آنچلوتی نیز سه عنوان قهرمانی را کسب کرده است: یک بار با میلان در سال ۲۰۰۷ و دو بار با رئال مادرید در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲. زین الدین زیدان (در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷) دو عنوان قهرمانی را کسب کرده است و ده مربی دیگر هر کدام یک بار قهرمان این رقابت ها شده اند. انزو مارسکا جدیدترین مربی است که جام جهانی باشگاه ها را فتح کرده است و این کار را با چلسی در نسخه ۲۰۲۵ انجام داده است. فهرست سرمربی ها در فینال. مربیان برزیلی، اسپانیایی و آلمانی رکورد مشترک بیشترین حضور متوالی مربیان برنده را دارند که هر کدام سه پیروزی متوالی داشته اند. یک مربی برزیلی در سال های ۲۰۰۰، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ فینال را برد، یک مربی اسپانیایی در سال های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ این کار را انجام داد، در حالی که یک مربی آلمانی در سال های ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ این کار را انجا
م داد. مدیران اسپانیایی نیز بیشترین تعداد فینال ها را با پنج برد (سه مورد فوق الذکر به علاوه در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵) برده اند. رافائل بنیتز از اسپانیا اولین مربی ای شد که با یک باشگاه خارجی به فینال جام باشگاه های جهان رسید، زمانی که تیم انگلیسی لیورپول در فینال سال ۲۰۰۵ تحت رهبری او شکست خورد. او در دو نوبت دیگر تیم های خارجی را به فینال رساند، در سال ۲۰۱۰ با تیم اینتر میلان ایتالیا پیروز شد و در سال ۲۰۱۲ با تیم انگلیسی چلسی شکست خورد. سر الکس فرگوسن، پپ گواردیولا، کارلو آنچلوتی، زین الدین زیدان، سانتیاگو سولاری، یورگن کلوپ و توماس توخل دیگر مربیانی هستند که یک باشگاه خارجی را به فینال رساندند و آنچلوتی (۲۰۱۴ و ۲۰۲۲) و زیدان (۲۰۱۶ و ۲۰۱۷) تنها مربیانی هستند که این کار را در موارد متعدد انجام دادند، هردو همه در حین مدیریت رئال مادرید. همراه با آنچلوتی و زیدان، گواردیولا تنها مربی دیگری است که یک باشگاه را در بیش از یک بار به فینال رسانده است (سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ با بارسلونا). او همچنین در سال ۲۰۱۳ به عنوان مربی بایرن مونیخ، فینال را برد و به اولین سرمربی ای تبدیل شد که ۳ بار جام را برده است. سال ۲۰۰۰ تنها سال
ی بود که دو سرمربی از دو تیم مختلف اما با یک ملیت (برزیل) روبروی هم قرار گرفتند. نتایج بر پایه سرمربی. پپ گواردیولا تنها مربی ای هست که چهار بار قهرمان جام باشگاه های جهان شده و پس از او کارلو آنچلوتی سه بار قهرمان جام باشگاه های جهان شده است. گواردیولا دو بار با بارسلونا و یک بار با بایرن مونیخ و یک بار با منچسترسیتی پیروز شد، در حالی که آنچلوتی یک بار با میلان و دو بار با رئال مادرید پیروز شد. رافائل بنیتز، در کنار آنچلوتی و گواردیولا، رکورد بیشترین حضور در فینال را در اختیار دارد و باشگاه های انگلیسی لیورپول و چلسی و همچنین باشگاه ایتالیایی اینتر میلان را به یک فینال رساند. لامین ندایه از سنگال در سال ۲۰۱۰، فوزی البنزرتی از تونس در سال ۲۰۱۳ و ماساتادا ایشیی از ژاپن در سال ۲۰۱۶ تنها سرمربیان غیر اروپایی/آمریکای جنوبی بودند که در فینال حضور داشتند. سه سرمربی فوق الذکر، و همچنین زوران مامیچ در سال ۲۰۱۸، ریکاردو فرتی در سال ۲۰۲۰ و رامون دیاز در سال ۲۰۲۲، تنها کسانی هستند که باشگاهی خارج از اروپا و آمریکای جنوبی را به فینال هدایت کرده اند. نتایج بر پایه کشور. سرمربیان اسپانیایی بیشترین موفقیت را در این رقابت ها
داشته اند و در مجموع در هفت بازی فینال پنج عنوان کسب کرده اند. مدیران برزیلی چهار عنوان، مربیان آلمانی و ایتالیایی هر کدام سه عنوان، مدیران فرانسوی دو عنوان و یک مربی اسکاتلندی یک بار این عنوان را کسب کرده اند. مدیران آرژانتینی رکورد مشکوک بیشترین باخت در فینال را با ۶ شکست از جمله شکست در سه دوره متوالی دارند. یک مربی از آرژانتین تنها در یک مورد برنده این رقابت شده است. نتایج بر پایه قاره. مدیران اروپایی با مجموع سیزده عنوان موفق ترین هستند. همتایان آمریکای جنوبی آنها با ۵ عنوان قهرمانی در رده دوم قرار دارند، در حالی که آفریقا دو مربی داشته است که یک باشگاه را به فینال هدایت کرده اند و آسیا نیز یک مربی داشته است.
بارریزی هوایی گونه ای از ترابری هوایی است که در آن چیزهایی مانند سلاح، تجهیزات، کمک های بشردوستانه یا اعلامیه از هواپیماهای نظامی یا غیرنظامی بدون فرود از هوا به زمین فرستاده می شود. بارریزی هوایی در جنگ جهانی دوم برای تامین نیرو در مناطق غیرقابل دسترس به کار گرفته می شد که معمولا خود نیروهای هوابرد بودند. این واژه همچنین می تواند به خود حمله هوایی نیز اشاره کند. روش ها. روش بارریزی هوایی به شیوهٔ خروج بار از هواپیما اشاره دارد. در حال حاضر سه روش اصلی پرتاب هوایی در عملیات نظامی مورد استفاده قرار می گیرد:
هدایت، ناوبری و کنترل (با سرواژه هنر) شاخه ای از مهندسی است که به طراحی سامانه هایی برای کنترل حرکت وسایل نقلیه، به ویژه خودرو، کشتی، هواگرد و فضاپیما سروکار دارد. در بسیاری از موارد این کارکردها به دست کسانی انجام می شود که آموزش ویژه در این باره دیده باشند. اگر چه به دلیل پایین بودن واکنش های آدمیان امکان کنترل آنها به دست آدمیان در مواردی مانند کنترل موشک وجود ندارد. سامانه هایی که معمولاً در بیشتر موارد کاملاً دیجیتال هستند برای هدایت، ناوبری و کنترل به کار گرفته می شوند. حتی در مواردی که آدمیان بتوانند این کارها را انجام دهند، باز هم غالباً سیستم های هدایت، ناوبری و کنترل به کار می روند که مزایایی مانند کاهش بار کاری عملگر (اپراتور)، کاهش آشفتگی (چالهٔ هوایی)، صرفه جویی در مصرف سوخت و غیره فراهم می کنند. افزون بر این نرم افزارهای پیچیده توانایی کنترل خودکار یا از راه دور را امکان پذیر می کند. نمونه ها. سامانه های هدایت، ناوبری و کنترل اساساً در همه سامانه های مستقل یا نیمه مستقل یافت می شوند. چند نمونه:
ناوبری همگرایانه یا ناوبری متناسب شیوهٔ هدایت، ناوبری و کنترل است که به شکلی توسط بیشتر سامانه های هدف گیری موشک ها صورت می گیرد. ناوبری همگرایانه بر این واقعیت بنا شده است که همان طور که دو خودرو به هم نزدیک می شوند اگر خط دید آنها تغییر نکند در مسیر برخورد با هم هستند. که در آن formula_2 شتاب عمود بر بردار سرعت آنی موشک است، formula_3 ثابت تناسب است که معمولاً دارای یک مقدار صحیح ۳–۵ (بدون بعد) است. formula_4 سرعت خط دید است و V شتاب بسته شدن است. از آنجایی که خط دید به طور کلی با بردار سرعت موشک هم خط نیست، شتاب اعمال شده لزوماً انرژی جنبشی موشک را حفظ نمی کند. در عمل، در صورت عدم وجود قابلیت دریچه گاز موتور، این نوع کنترل ممکن است امکان پذیر نباشد. ناوبری همگرایانه را می توان با استفاده از شتاب نرمال به اختلاف سرعت لحظه ای نیز به دست آورد: جایی که formula_6 سرعت زاویه ای خط دید است: و formula_8 سرعت هدف نسبت به موشک است و formula_9 برد از موشک تا هدف است. این شتاب به طور واضح به بردار اختلاف سرعت بستگی دارد، که ممکن است در عمل به دست آوردن آن دشوار باشد. در مقابل، در فرمول بعدی، وابستگی فقط به تغییر خط دی
د و بزرگی سرعت بسته شدن است. اگر شتاب نرمال به خط دید آنی مورد نظر باشد (مانند توضیحات اولیه)، عبارت زیر معتبر است: در صورت نیاز به کنترل صرفه جویی در انرژی (همان طور که فقط از سطوح کنترلی استفاده می شود)، می توان از شتاب زیر که متعامد به سرعت موشک است استفاده کرد: یک اجرای سخت افزاری نسبتاً ابتدایی از این قانون هدایت را می توان در موشک های اولیه ایم-۹ سایدوایندر یافت. این موشک ها از یک آینه سهموی با چرخش سریع به عنوان جستجوگر استفاده می کنند. الکترونیک ساده خطای جهتی را که جستجوگر با هدف خود دارد (منبع فروسرخ) تشخیص می دهد و یک لحظه روی این آینه گیره دار اعمال می کند تا آن را به سمت هدف نگه دارد. از آنجایی که آینه در واقع یک ژیروسکوپ است، بدون توجه به حرکات موشک، در صورت اعمال هیچ نیروی خارجی یا لحظه ای، به همان جهت اشاره می کند. ولتاژ اعمال شده به آینه در حالی که روی هدف قفل شده است، سپس برای منحرف کردن سطوح کنترلی که موشک را هدایت می کنند، استفاده می شود (اگرچه تقویت می شود)، در نتیجه چرخش بردار سرعت موشک با چرخش خط دید متناسب می شود. اگرچه این منجر به نرخ چرخشی نمی شود که همیشه دقیقاً متناسب با نرخ LOS با
شد (که به سرعت هوایی ثابت نیاز دارد)، این پیاده سازی به همان اندازه مؤثر است. اساس ناوبری همگرایانه برای اولین بار در دریا کشف شد و توسط دریانوردان در کشتی ها برای "جلوگیری از" برخورد مورد استفاده قرار گرفت. این مفهوم که معمولاً به عنوان محدوده کاهش بار ثابت (CBDR) نامیده می شود، همچنان برای افسران (شخصی که هدایت کشتی را در هر نقطه از زمان کنترل دارد) بسیار مفید است زیرا CBDR در صورت انجام عمل منجر به برخورد یا نزدیک به فقدان می شود. توسط یکی از دو کشتی درگیر گرفته نشده است. صرفاً تغییر مسیر تا زمانی که تغییری در بلبرینگ (به دست آمده از رویت قطب نما) رخ دهد، اطمینانی از اجتناب از برخورد را فراهم می کند، که بدیهی است که اشتباه نیست: افسر کشتی که تغییر مسیر را انجام داده است باید به طور مداوم بر بلبرینگ نظارت داشته باشد تا مبادا کشتی دیگر این کار را انجام دهد. یکسان. تغییر مسیر قابل توجه، به جای یک تغییر متوسط، محتاطانه است. مقررات بین المللی برای جلوگیری از برخورد در دریا تعیین می کند که کدام کشتی باید مسیر خود را بدهد، اما آنها، البته، هیچ تضمینی برای انجام اقدام توسط آن کشتی ارائه نمی دهند.
آنگراکوم بورنیوم () گونه ای از ثعلبیان است. نام رایج آنها «ارکیده دنباله دار» است. آنها معمولاً به ارتفاع ۲ متر می رسند و در هر بوته ۱۰ تا ۱۵ گل می رویند. آنها بومی ماداگاسکار، اتحاد قمر، سیشل، رئونیون، موریس، کنیا و تانزانیا هستند.
نرگس شاعرانه () یکی از اولین نرگس ها بود که کشت شد و اغلب به عنوان نرگس دوران باستان شناخته می شود.
ایزابلا میلفسکا (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" اشاره نمود.
مری الن داود (زاده ۲ فوریه ۱۹۳۳ – درگذشته ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲) یک هنرپیشه تئاتر، فیلم موسیقی و خواننده آمریکایی بود که فعالیت حرفه ای او نیم قرن به طول انجامید. داود با شروع نقش ها و فیلم های شکسپیر در دهه ۱۹۵۰، تا قرن بیست و یکم به اجرای صحنه، سینما و تلویزیون ادامه داد. داود که در دهه ۱۹۶۰ در تئاتر برادوی اجرا می کرد، نقش مورگان لی فی را در موزیکال "کملوت" شروع کرد. مری الن داود در شیکاگو، ایلینویز، دختر جان جی داود و کاترین (با نام خانوادگی اوکانر) داود به دنیا آمد. او در سال ۱۹۴۵ با خانواده اش به بون، آیووا نقل مکان کرد. دبیرستان را در آنجا تحصیل کرد در آنجا نام مستعار «مل» (M'el) را به او دادند، پس از دبیرستان، او قبل از نقل مکان به شهر نیویورک در تئاتر گودمن در شیکاگو تحصیل کرد.
آی اس یو-۱۲۲ یک توپخانه خودکششی ساخت شوروی بود که در طول جنگ جهانی دوم بیشتر در نقش ضد تانک استفاده می شد.
یاتسِک لاشچْکوفسکی (؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۶۶) خواننده مشهور اپرا اهل لهستان است که هم با صدای تنور و هم با صدای سوپرانو می خواند. او موسیقی را با آموختن ساز کلارینت آغاز کرد و سپس برای ادامهٔ تحصیل به دانشگاه موسیقی شوپن رفت و با درجهٔ ممتاز از آنجا فارغ التحصیل شد. نخستین نقش اپرای را با اجرای یکی از شخصیت های "دون پاسکوال" اثر گائتانو دونیزتی در دوران دانشجویی انجام داد. سپس نخستین نقش حرفه اش را با اجرای اپرای "دستبرد به حرمسرا" اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت ایفا نمود. از آن پس او نقش های اپرایی متفاوتی را در سرتاسر اروپا اجرا نموده است. وی در سال ۲۰۱۱ بابت مشارکت های هنری اش برندهٔ نشان سیمین شایستگی در فرهنگ - گلوریا آرتیس شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" اشاره نمود.