Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توای این سریال برای مقامات توهین آمیز است. در سال ۲۰۱۵ فصل سوم از شبکه العربى در لندن تولید و پخش شد. پنج سال بعد، در سال ۲۰۲۰، تشکیلات خودگردان فلسطین عبدالرحمن ظاهر را پس از بازگشت به فلسطین به دلیل مخالفت های سیاسی وی دستگیر کرد. او متهم به توهین به مقامات از طریق سریال ها و برنامه های تلویزیونی اش شد. محاکمه او مورد توجه رسانه ها قرار گرفت و فعالان، روزنامه نگاران و مدافعان حقوق بشر خواستار آزادی فوری او شدند. دادگاه فلسطین پس از دو سال محاکمه و مراحل قانونی، او را از همه اتهامات در پایان سال ۲۰۲۲ تبرئه کرد.
هوندا سی بی۱۰۰۰ یک موتورسیکلت چهارسیلندر ۹۹۸ سی سی ژاپنی با توان خروجی ۹۷ اسب بخار که بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ توسط کمپانی موتورسازی هوندا تولید می شد. این موتورسیکلت از انجین "هوندا سی بی آر۱۰۰۰اف" استفاده می کرد. و برادر کوچکتر "هوندا سی بی۱۳۰۰" حساب می شود.
هوندا سی بی آر۱۰۰۰اف یک موتورسیکلت اسپرت چهارسیلندر ژاپنی که بین سال های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹ توسط کمپانی موتورسازی هوندا تولید می شد. این اولین موتورسیکلت اسپرت چهارسیلندر هوندا بود. انجین موتور سی بی آر در طول تاریخ خود تا حد زیادی بدون تغییر باقی ماند. این خودرو از نیروگاه چهار سیلندر خطی استاندارد هوندا ۹۹۸ سی سی، چهار زمانه، ۱۶ سوپاپه و رادیاتور آب استفاده می کند که دارای چهار کاربراتور ۳۸ میلی متری است و دارای سوراخ و کورس ۷۷ میلی متر × ۵۳٫۶ میلی متر (۳٫۰۳ در × ۲٫۱۱ اینچ) است. این موتور ۱۳۵ اسب بخار (۱۰۱ کیلووات) در ۸٫۶۰۰ دور در دقیقه و ۶۹٫۴ فوت پوند (۹۴٫۱ نیوتن متر) (چرخ عقب) گشتاور در ۶٫۵۰۰ دور در دقیقه تولید می کند.
حنوت تاوی یک شاهدخت در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان نوزدهم مصر بود. زندگی نامه. حنوت تاوی دختر فرعون رامسس دوم و نفرتاری همسر بزرگ سلطنتی و خواهر ناتنی مرنپتاح بود. او هفتمین دختر رامسس و دومین دختر از دو دختری است که مطمئناً مادرشان نفرتاری بوده است. مجسمه او در معبد کوچک ابوسمبل که برای نفرتاری ساخته شده است، قرار دارد. فرزندان نفرتاری معمولاً بر اساس این معبد شناسایی می شوند: شاهزادگان آمون حرخپشف، پارهرونیمیف، مری رع و مری آتوم و شاهدخت مریت آمون و حنوت تاوی. حنوت تاوی در نمای معبد بزرگ ابوسمبل، جایی که دو پسر اول و شش دختر بزرگ رامسس به همراه نفرتاری و ملکه مادر تویا نشان داده شده اند، به تصویر کشیده نشده است. حنوت تاوی در دره ملکه ها در مقبرهٔ شمارهٔ کیو. وی. ۷۳ دفن شده است. این مقبره ممکن است برای یک «شاهدخت» حک شده باشد و پس از مرگ حنوت تاوی به او اختصاص داده شده است. در برخی از قسمت های مقبره، کارتوش ها خالی است، اما در اتاق اصلی تدفین آثار محوی از نام او ثبت شده است. مقبره از یک اتاق دفن با دو ستون و دو اتاق جانبی تشکیل شده است. تزئینات این گور شبیه تزئینات مقبره نفرتاری است.
نورالدین زازا (زاده ۱۵ فوریه ۱۹۱۹ – ۷ اکتبر ۱۹۸۸) سیاستمدار، نویسنده و شاعر کرد بود. او یکی از بنیانگذاران حزب دمکرات کردستان سوریه و یکی از اعضای مؤسس مؤسسه کردی پاریس بود . زندگینامه. در سال 1919 در یک خانواده متوسط در مادن، الازیغ در سال های قبل از سقوط امپراتوری عثمانی به دنیا آمد ، پدر و برادرش را دید که به دلیل حمایت از شورش شیخ سعید و شورش آرارات توسط رژیم آتاتورک دستگیر شدند . در سال 1930 به همراه برادرش احمد نافذ زازا به سوریه تبعید شد . در آنجا، برادران از طرف خانواده بدرخان حمایت کردند. پس از گذراندن یک سال در زندان در عراق بریتانیا ، برای تحصیل به بیروت و سپس سوئیس رفت . او همچنین در سوئیس، قبل از بازگشت به سوریه، انجمنی برای دانشجویان کرد در اروپا تأسیس کرد. او همچنین برای مجله "هوار" برادران بدرخان نوشت و به نوسازی زبان کردی کمک کرد . زازا همچنین یکی از اعضای Xoybûn بود و در این دوره برنامه رادیویی را با کاموران علی بیدران پخش می کرد. در سپتامبر 1962، وی برای مدت کوتاهی توسط مقامات سوریه دستگیر شد و او را به حمایت از قیام کردها در همسایه عراق متهم کرد . پس از زندانی شدن مجدد در سال 1965 و تشدید
تهدیدهای ترکیه، زازا در ژوئیه 1970 به سوئیس گریخت - همان کشوری که در آن تحصیل کرده بود. زازا پایان نامه خود را در مورد امانوئل مونیه در سال 1955 در دانشگاه لوزان نوشت . برادر زازا، سوفی ارگنه، نماینده پارلمان ترکیه در پارلمان ترکیه بود که از سال 1954 تا 1957 نماینده منطقه الازیغ برای حزب دموکرات بود. زازا آخرین سالهای زندگی خود را در سوئیس گذراند و در آنجا با ژیلبرت فاور، نویسنده و روزنامه نگار سوئیسی ازدواج کرد. آنها صاحب پسری شدند که نامش را چنگو والری گذاشتند. زازا در 7 نوامبر 1988 بر اثر سرطان درگذشت . آخرین محل استراحت او در گورستان Bois-de-Vaux واقع در لوزان است. حزب دمکرات کردستان سوریه. در سال 1957 زازا به همراه عثمان صبری ، حمزه نوران، عبدالحمید درویش و گروهی از سیاستمداران کرد حزب دمکرات کردستان سوریه را تأسیس کردند . او اولین دبیر کل آن در سال 1958 شد. به گفته زازا، هدف اصلی این حزب سیاسی ، حفاظت از هویت متمایز جامعه کرد و ترویج پیشرفت آنها، با هدف نهایی دستیابی به آزادی ملی در داخل مرزهای دولت سوریه بود. به گفته عبدالحمید درویش، حزب دموکرات کردستان سوریه با حمایت جلال طالبانی که به دمشق پناهنده شد
ه بود، تأسیس شد . شایان ذکر است که نام اصلی این حزب «حزب کردهای دموکراتیک سوریه» بود که بعداً با اعلام عمومی آن در 14 ژوئن 1957 به «حزب دموکراتیک کرد در سوریه» (KDP-S) تغییر یافت. در طول دوره اتحاد بین سوریه و مصر از سال 1958 تا 1961، مقامات جمهوری عربی متحده (UAR) نفوذ و نقش فزاینده حزب کرد در میان کردها را درک کردند. برای محدود کردن فعالیت های حزب، زازا و یارانش در سال 1960 دستگیر شدند. به گفته زازا، کادرهای حزب کردی به دلیل انتشار جزوه هایی که با سیاست های جمال عبدالناصر مخالفت می کردند، بازداشت شدند. زازا در طول مدتی که در زندان بود، یادداشت مهمی خطاب به رئیس دادگاه عالی امنیتی دولتی نظامی در دمشق نوشت. این سند همچنان توجه قابل توجهی را به خود جلب می کند و مستلزم مطالعه جدی بیشتر است. اهمیت این عهدنامه فراتر از مستندسازی صرف شرایط سیاسی منحصر به فرد پیرامون مردم کرد در سوریه است. در عوض، این درخواست صریح برای حمایت از شهروندی سوریه به عنوان نماینده ای ضروری از تنوع ملیت ها و مذاهب مختلف در سوریه است. این درخواست این پتانسیل را دارد که دولت را به اتهام تبعیض نژادی متهم کند و جایگزین های سیاسی بهینه ای را ب
رای ساختن یک کشور عادلانه در سوریه ارائه دهد. مشارکت های فرهنگی. زازا در زمان تحصیل در سوئیس، همچنان با مشکلات پیش روی مردم خود در ارتباط بود و تلاش های قابل توجهی برای افزایش آگاهی مردم اروپا در مورد مبارزات حق طلبانه مردم کرد انجام داد. او در سال 1949 به همراه تعدادی از همکارانش انجمن دانشجویان کرد در اروپا را تأسیس کرد و سمت ریاست آن را برعهده داشت. علاوه بر این، نشریه ای با عنوان «صدای کردستان» منتشر کرد. زازا نه تنها یک فعال سیاسی، بلکه یک روشنفکر و نویسنده استثنایی نیز بود. او صدها مقاله نوشت که در روزنامه ها و مجلات مختلف از جمله «هوار و روناهی » و غیره منتشر شد. او کتاب Şivanê Kurmanca «شوپان کرد» اثر Erebe Şemo را از فرانسوی به کردی ترجمه کرد تا کردهای ترکیه بتوانند آن را بخوانند. علاوه بر این، او توجه زیادی به توسعه زبان کردی داشت
گلسرن بودایجی اوغلو (زاده ۱۹۴۷) روان پزشک، نویسنده و مجری تلویزیونی از کشور ترکیه است. گرچه او دربارهٔ موضوعات گوناگونی نوشته است، اما شهرت وی به خاطر ساخت مجموعه های تلویزیونی اقتباسی از رمان های او در سال های اخیر می باشد، از جمله؛ «عروس استانبول» (۲۰۱۷–۲۰۱۹)، «سرنوشت خانه ای که در آن زاده شدی» (۲۰۱۹–۲۰۲۱)، «اتاق قرمز» (۲۰۲۰–۲۰۲۲)، «آپارتمان بی گناهان» (۲۰۲۰–۲۰۲۲)، «دختر پشت پنجره» (۲۰۲۱–)، «خیاط»، «اگر پادشاه ببازد»، «برادر» و «چشم چران عمارت» (۲۰۲۲–۲۰۲۳). زندگی نامه. گلسرن در سال ۱۹۴۷ در آنکارا به دنیا آمد. بنا به گفتهٔ خودش، او دختر پدری «مهربان» و مادری «فداکار و اقتدارگرا» است. او دو خواهر و برادر کوچک تر به نام های یوک سلن و مصطفی دارد. گلسرن تحصیلات راهنمایی و دبیرستان خود را در «کالج TED» آنکارا و تحصیلات دانشگاهی اش را در دانشکده پزشکی دانشگاه آنکارا به پایان رسانید. سال های تحصیل وی در مقطع کارشناسی با سال های آغازین فعالیت شبکه تی آرتی (رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه) هم زمان بود. در این دوران، او در آزمون مجری گری تلویزیون تی آرتی شرکت کرد و در سال ۱۹۶۵ به عنوان مجری در تلویزیون تی آرتی به کار گرف
ته شد. او توسط دوستان مدرسه و معلمانش لقب «بانوی تی آرتی» را دریافت کرد. بودایجی اوغلو در سپتامبر ۱۹۷۲ از دانشگاه فارغ التحصیل شد. و در این دوره بین دو مسیر شغلی، یعنی مجری گری تلویزیونی یا روان پزشکی، تخت فشار بود و باید یکی را انتخاب می کرد. در پایان همان سال، در ماه نوامبر از شغل مجری گری تلویزیون کناره گیری کرد و از ماه دسامبر به عنوان دستیار در دانشگاه مشغول به کار شد. با این حال، دوره فعالیت او به عنوان دستیار دانشگاه مدت زیادی ادامه نداشت. در دوران دستیاری، او برای حضور در تلویزیون مجبور بود مجوز قانونی دریافت کند. «رضوان اگه» رئیس دانشگاهی که او در آنجا مشغول به کار بود و اختیار صدور این مجوز را داشت، در ژانویه ۱۹۷۳ به آگاهی رساند که امکان صدور چنین مجوزی برای دستیاران وجود ندارد. در همان ماه و در ایام تعطیلات، بودایجی اوغلو دو برنامه تلویزیونی اجرا کرد. رضوان اگه، این برنامه ها را دید و تاریخ ضبط آن ها را از مدیریت تلویزیون جویا شد، که ثابت کرد او برخلاف مقررات شغلی اش این برنامه ها را اجرا کرده است. در پی تحقیقات انجام شده، به دلیل اشتغال هم زمان در شغلی دیگر، همکاری او به عنوان دستیار دانشگاهی خاتم
ه یافت و در نتیجه، بودایجی اوغلو به تلویزیون بازگشت. او در سال ۱۹۷۷ تخصص خود را در رشته روان پزشکی از دانشگاه حاجت تپه دریافت کرد و به مدت ۵ سال به عنوان مدرس در همان دانشگاه فعالیت کرد. در این دوره، او همچنین برنامه ای به نام «انسان و دنیای او» را اجرا می کرد که با همکاری دانشگاه حاجت تپه و شبکه TRT تهیه شده بود. حرفه نویسندگی. بودایجی اوغلو فعالیت نویسندگی خود را در سال ۲۰۰۴ با کتاب «روی سکه، یادداشت های یک روان پزشک» آغاز کرد. در دو کتاب نخست خود، به موضوعات مختلف روان پزشکی در قالب داستان های کوتاه پرداخت، اما با سومین کتابش به نام «بازگشت به زندگی»، نوشتن یک داستان مفصل با جزئیات را آغاز کرد. چهار رمان اول او و رمان «دختر پشت پنجره» که در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد، رمان هایی روان درمانی بودند که با روایت پرونده های واقعی ای که خود وی شاهد آن ها بوده، نوشته شده اند. مجموعه «عروس استانبول» که بین سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ از شبکه استار تی وی پخش شد، بر پایه کتاب او با عنوان «بازگشت به زندگی» می باشد. مجموعه «خانه ای که زاده شدی سرنوشت توست» که بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ از شبکه تی وی ۸ پخش شد، از کتاب «دختر پشت پنجره» ا
قتباس شده است. پس از موفقیت این دو اثر اقتباسی، در سال ۲۰۲۰ دو مجموعه متفاوت بر اساس کتاب «روی سکه، دفترچه یادداشت یک روان پزشک» ساخته شده است که شامل؛ مجموعه «اتاق قرمز» که از شبکه تی وی ۸ پخش شد، و مجموعه آپارتمان بی گناهان که از شبکه تی آر تی ۱ پخش گردید. بودایجی اوغلو نام کتاب جدید خود را «شنل قرمز» اعلام کرده است. در سال ۲۰۲۱، اقتباس جدیدی از کتاب «دختر پشت پنجره» با همین عنوان از شبکه کانال د پخش شد. ویژگی های شخصیت. بودایجی اوغلو در دوران فعالیتش به عنوان مجری تلویزیونی، به خاطر چهرهٔ خندانش شناخته می شد. رئیس دانشکده ای که در آن تحصیل کرده بود، او را دانشجویی مغرور، باهوش و سخت کوش توصیف کرده است. عایشه آرمان روزنامه نگار، در مقاله ای، دربارهٔ هویت نویسندگی بودایجی اوغلو، از او تمجید کرده و گفته است: «با شور و اشتیاق می نوشت و این اشتیاق را به خواننده منتقل می کرد» و آثارش «به دلیل واقع گرایی یک پدیده هستند». عایشه آرمان در مقاله ای دیگر نیز اظهار داشته بود که کتاب های بودایجی اوغلو دارای «جزئیات عالی و تحلیل هایی روح نواز» هستند و زبان آن ها «بسیار روان و شفاف» است. از سوی دیگر، انتقادهایی مبنی بر ای
نکه آثار او فاقد ژرفای ادبی بوده، مطرح شده است و او در لابه لای سطور همواره از خود تمجید می کند. پس از انتشار مقاله ای دربارهٔ روان شناسان در وب سایت «Gazete Duvar» به قلم پینار اغونچ، گزارش شد که پنج نفر از همکاران گلسرن بودایجی اوغلو به دلیل اشتراک گذاری مقاله در شبکه های اجتماعی از کار اخراج شده اند. با بالا گرفتن انتقادها، بودایجی اوغلو تأیید کرد که این پنج روان شناس را از کلینیک خود اخراج کرده است و در گفت وگویی با عایشه آرمان به موضوع واکنش نشان داد. او گفت: «درسته… حقیقت داره که ۵ روان شناس رو اخراج کردم! البته فعل "اخراج کردن" برام خیلی سنگینه. این کلمه نباید کنار اسم من باشه. می تونم بگم که قبلاً هیچ وقت چنین کاری نکرده بودم. بعضی ها بودن که خودشون استعفا دادن، ولی ما همیشه با خوبی و خوشی از هم جدا شدیم. اما این ۵ نفر رو من اخراج کردم! هر پنج نفرشان آدم هایی بودن که دوستشان داشتم، همکارانی که باهم کار کرده بودیم. یکی شون خیلی به من نزدیک بود. واقعاً ناراحت شدم. اون ها یه مصاحبه فاجعه بار با خبرنگاری در برابر من انجام دادن، خیلی فراتر از یه فاجعه! من رو شبیه کسی نشون دادن که اصلاً نیستم؛ مثلاً گفتن که
حتی در لباس پوشیدن شون دخالت می کردم و گفته ام: "این طوری انجامش بده"، "اون طوری بپوش!" جملاتی که سال ها برای پیشرفت خودشون گفته بودم رو تحریف کردن… و همه آن ها این مقاله رو توی صفحات شان منتشر کردن؛ یعنی تأییدش کردن…»
ایست نفرت دوم (؛ ) یا ایسیس-نُفرت یا اِست نُفرت یک نجیب زاده و بانوی سلطنتی در مصر باستان بود که در قالب همسر بزرگ سلطنتی فرعون مرنپتاح «ایست نفرت دوم» نامیده شد. معلوم نیست که ایست نفرت دوم کی یا کجا درگذشت و کجا دفن شد. اگر است نفرت دوم دختر خعم واسط بوده باشد، ممکن است در سقاره دفن شده باشد. مقبره یک بانوی سلطنتی به نام است نفرت در حفاری های سال ۲۰۰۹ توسط دانشگاه واسدا در سقاره کشف شد. خانواده. ایست نفرت دوم ممکن است دختر شاهزاده خعم واسط بوده باشد. اگر چنین باشد، او با عمویش فرعون مرنپتاح ازدواج کرد. احتمال دیگر این است که ایست نفرت دوم دختر فرعون رامسس دوم و دومین همسر بزرگ سلطنتی او، ملکه ایست نفرت یکم باشد. فرزندان او عبارتند از:
قربانی حیوانات در هندوئیسم یکی از آیین های مذهبی باستانی است که ریشه در متون ودایی دارد و در برخی مناطق هند و نپال همچنان اجرا می شود. با گذشت زمان و تأکید بر اصل آهیمسا (پرهیز از خشونت)، این آیین در بسیاری از جوامع هندو کاهش یافته یا به طور کامل کنار گذاشته شده است. پیشینه و متون مقدس. در متون ودایی، به ویژه در یاجورودا، آیین هایی مانند "ااشوامدا" (قربانی اسب) و "پشومدهه" (قربانی جانور) توصیف شده اند. این مراسم ها غالباً در سطح سلطنتی انجام می شدند و هدف آن ها جلب رضایت خدایان و تحکیم قدرت سیاسی و اجتماعی شاهان بود. تغییر نگرش در دوران بعدی. با رشد مکاتب فلسفی نظیر ودانته و گسترش آیین باکتی، نگرش به قربانی حیوانات تغییر یافت. اصل آهیمسا، که در آیین هایی همچون جین گرایی و بودیسم نیز ریشه دارد، در هندوئیسم نیز جایگاه بالاتری یافت و باعث افول بسیاری از آیین های خشونت آمیز شد. در برخی پورانه ها، آمده است که در عصر حاضر (کالی یوگا)، انجام قربانی حیوانی دیگر پذیرفته شده نیست و تنها نیت پاک و پیشکش های ساده مطلوب است. مراسم امروزی. در قرون اخیر و حتی امروز، برخی جوامع محلی به ویژه در ایالت هایی چون اودیشا، آسام، بن
گال غربی و نپال، هنوز به اجرای آیین قربانی حیوانات ادامه می دهند. در این آیین ها معمولاً بز، گاومیش یا پرندگان به عنوان پیشکش برای الهه ای محلی (معمولاً نماد شاکتی) قربانی می شوند. مراسم هایی نظیر جشنواره گادهیمای در نپال که هر پنج سال یک بار برگزار می شود، از جمله نمونه های بزرگ این آیین است. در دوره هایی از این جشن، ده ها هزار حیوان قربانی می شوند. دیدگاه های انتقادی. فعالان حقوق حیوانات، گروه های محیط زیستی و برخی اصلاح گران دینی، آیین قربانی حیوانات را مورد انتقاد قرار داده و خواهان ممنوعیت کامل آن شده اند. برخی ایالت های هند قوانینی برای محدود کردن یا ممنوع کردن این گونه مراسم وضع کرده اند. از سوی دیگر، مدافعان این آیین ها، آن را بخشی از «درمه» و هویت فرهنگی و دینی خود می دانند و معتقدند که این سنت ها قرن ها حفظ شده و باید با احترام ادامه یابند. نتیجه گیری. هرچند هندوئیسم طیفی گسترده از نگرش ها و آیین ها را در بر می گیرد، اما روند کلی در سده های اخیر به سوی ترک خشونت و جایگزینی آیین های نمادین به جای قربانی واقعی پیش رفته است. با این حال، بقایای سنت های قربانی در برخی مناطق همچنان بازتابی از پیوند عمیق د
ین، فرهنگ و زندگی روزمره در جوامع محلی است.
فاطمه حسونه (۱۵ آوریل ۱۹۹۹–۱۶ آوریل ۲۰۲۵) عکاس فلسطینی بود که به خاطر عکس هایش در خلال جنگ غزه به شهرت رسید. او همچنین شخصیت اصلی مستند «"روحت را در دستت بگیر و قدم بزن"» به کارگردانی سپیده فارسی بود. حسونه در حمله ای مستقیم از سوی نیروی هوایی اسرائیل در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵ میلادی، به همراه تمامی اعضای خانواده اش کشته شد. به گفته دولت اسرائیل، حمله ۱۶ آوریل، حمله ای «هدفمند» به یک عضو حماس بود. سپیده فارسی، اظهارات مقامات اسرائیلی را مزخرف خواند. ۲۴ ساعت قبل از این حمله مستندی که حسونه شخصیت اصلی آن را داشت در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمده بود.
کایرونومیا هنر استفاده از ژست یا حرکات دست برای تأثیر خوب در بلاغت یا خطابه است. استفاده مؤثر از دست ها، با یا بدون استفاده از صدا، عملی با قدمت بسیار است که توسط یونانیزها و رومی ها توسعه یافته و منسجم شده است. ژست های مختلف معانی شناخته شده ای داشتند که در میان طبقات خاص یا گروه هایی، در بین مخاطبان نمایشی و سخنوری قابل درک بود.
یاماندو اورسی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و معلم تاریخ اهل اروگوئه است که، از مارس ۲۰۲۵، چهل و سومین رئیس جمهور اروگوئه بوده است. او یکی از اعضای جنبش چپ گرای مشارکت مردمی، جناح اصلی حزب جبهه گسترده است که از سال ۲۰۱۵ تا فوریه ۲۰۲۰ مسئول امور بخش کنلونس و سپس برای دومین دوره، از نوامبر ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، بوده است. او در سال ۱۹۹۱ از مؤسسه تربیت معلم آرتیگاس فارغ التحصیل ومعلم تاریخ شد. سپس در مدارس متوسطه مختلف در کنلونس و بخش های فلوریدا و مالدونادو به تدریس پرداخت. اورسی در دوران نوجوانی وارد فعالیت سیاسی شد. و تا سال ۱۹۹۰ با حزب ورتتینت آرتیگویستا Vertiente Artiguista بود، و آنگاه به جنبش مشارکت مردمی (MPP) که سال قبل از ان تأسیس شده بود، پیوست. زندگی و تحصیلات. یاماندو رامون آنتونیو اورسی مارتینز در ۱۳ ژوئن ۱۹۶۷ در منطقه روستایی بخش کنلونس به دنیا آمد. او تنها پسر و دومین فرزند خانواده بعد از خواهر بزرگترش ماریا دل لوجان است. پدرش «بِبه» اورسی، کارگر روستایی، و مادرش کارمن «ببا» مارتینز یک طراح لباس زنانه بودند. فعالیت سیاسی. اوایل کار سیاسی. در سال ۲۰۰۴، در حالی که هنوز به عنوان معلم تاریخ در مالدونادو کار می کرد، ب
رای مجلس نمایندگان به عنوان چهارمین نامزد در لیست انتخاباتی جنبش مشارکت مردمی در بخش کنلونس نامزد شد، اما در این تلاش پیروز نشد. پس از انتخابات ۲۰۱۰، و پس از انتخاب مجدد دولت کارامبولا، او نیز در سمت خود ابقاء شد. از ژوئیه ۲۰۰۵، او عضو هیئت کشوری و محلی جنبش مشارکت مردمی در کنلونس بوده است. مدیر بخش کنلونس (۲۰۲۴–۲۰۱۵). در اوایل مارس ۲۰۱۵، او استعفا داد تا برای مدیریت بخش نامزد شود. نامزدی او توسط بخش های مختلف جبهه گسترده، مانند MPP، حزب کمونیست اروگوئه، Vertiente Artiguista و Casa Grande حمایت شد. در انتخابات سال ۲۰۱۵، او با ۳۷ درصد آرا به عنوان مدیر بخش کنلونس انتخاب شد. ریاست جمهوری. اورسی نامزد جبهه گسترده برای ریاست جمهوری در انتخابات سراسری اروگوئه، در سال ۲۰۲۴، بود. او در دور اول در ۲۷ اکتبر با اکثریت ۲/۴۳ تا ۴۴ درصد آرا پیروز شد و در دور دوم در ۲۴ نوامبر با آلوارو دلگادو از ائتلاف جمهوری خواه روبرو شد، که در آن اورسی پیروز شد.
مترو گوانگ ژو () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر گوانگ ژو، گوانگ دونگ، چین است. این مترو که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دارای ۱۷ خط، ۳۲۳ ایستگاه و ۷۰۲ کیلومتر طول است.
صدای سوتو به معنای «صدای زیر»، کاهش عمدی صدا برای تأکید است. گوینده این تصور را ایجاد می کند که ناخواسته حقیقتی را بیان می کند که ممکن است موجب شگفت زدگی، شوک یا آزار شود. گفته گالیلئو گالیله (آپوکریفاها) «و هنوز در حرکت است»، که پس از تصمیم به انصراف از نظریه خورشیدمرکزی بیان شد، نمونه ای افسانه ای از بیان "صدای سوتو" است. درام، ادبیات و بلاغت. در درام، ادبیات و بلاغت، صدای سوتو برای نشان دادن تأکیدی که با پایین آوردن صدای فرد به جای بلند کردن آن به دست می آید، استفاده می شود، شبیه به اثری که با کنارگویی ارائه می شود. همچنین شبیه به صدای کنارگویی، می تواند برای بیان افکار یک شخصیت با صدای بلند استفاده شود. برای مثال، در فصل ۴ "جین ایر"، شارلوت برونته از اصطلاح صدای سوتو برای توصیف نحوه صحبت کردن خانم رید پس از بحث با جین استفاده می کند:
اشرام فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی مارک وبر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم کیلی، هرا هیلمار، رادیکا آپته، سوهاس جوشی، کل پن و ملیسا لیو ایفای نقش کرده اند.
مترو فوشان () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر فوشان، گوانگ دونگ، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۷۴ ایستگاه و ۱۳۴ کیلومتر طول است. مترو فوشان دهمین سیستم مترویی است که در سرزمین اصلی چین ساخته می شود. ساخت و ساز مترو در سال ۲۰۰۲ آغاز شد و اولین خط در ۳ نوامبر ۲۰۱۰ افتتاح شد. سیستم مترو دارای یک خط جدید و یک توسعه در دست ساخت است.
دوست نداشتنی فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی سوزی یونسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شارلین دی گوزمان، ملیسا لیو، جان هاکس، پاول جیمز، جک مک دورمن و الن گیر ایفای نقش کرده اند.
سوزوکی بی-کینگ یک موتورسیکلت چهارسیلندر ژاپنی در سبک استریت فایتر که توسط کمپانی سوزوکی در سال ۲۰۰۷ معرفی شد، و از یک انجین ۱۳۴۰ سی سی چهارسیلندر خطی با قدرت ۱۸۱ اسب بخار همراه با رادیاتور آب استفاده می کند که این انجین برای نسل دوم هایابوسا نیز نصب شده بود، اما با سیستم های اگزوز و ورودی متفاوت. مشخصات فنی. سوزوکی بی-کینگ از محبوب ترین پیشرانه های خود یعنی پیشرانه به کار رفته در موتورسیکلت هایابوسا بهره می برد. این پیشرانه ۴ سیلندر خطی با حجم ۱۳۴۰ سی سی قادر است تا حداکثر ۱۸۱ اسب بخار قدرت و ۱۴۶ نیوتن متر گشتاور تولید کند. نیروی تولیدی این پیشرانه قدرتمند توسط یک گیربکس ۶ سرعته به چرخ عقب منتقل می شود و شتاب و حداکثر سرعت قابل توجهی را برای سوزوکی بی کینگ به ارمغان می آورد. گفتنی است که سوزوکی بی کینگ دارای دو حالت رانندگی است که حالت A، قدرت پیشرانه را بدون محدودیت در اختیار راننده قرار می دهد و حالت B، حداکثر قدرت خروجی را به ۱۱۴ اسب بخار محدود می کند. بیشترین سرعت این موتور ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (در برخی از منابع تا ۲۹۰ کیلومتر هم ادعا شده است) است. این در شرایطی است که با دنده ۱ می تواند تا سرعت ۱۳۵ کیلومت
ر بر ساعت حرکت کند. حداکثر سرعت این موتور در نسل های جدید بیشتر هم شده است. بازخوردها. این موتور در سال ۲۰۰۸ فروش خوبی نداشت و بصورت کلی در بازار جهانی، محبوبیت بسیار کمی دارد. اما در ایران از ابتدا مورد استقبال وارد شد و محبوبیت بسیار زیادی پیدا کرد. بسیاری این موتور را با هوندا سی بی۱۳۰۰ مقایسه می کنند و مسابقات و تست رایدرهای زیادی برای مقایسهٔ این دو مدل اتفاق می افتد. برای این دسته از علاقه مندان باید گفت این موتور بسیار قوی تر از سی بی۱۳۰۰ است. شتاب بسیار زیادی دارد و حداکثر سرعت بیشتری هم دارد. بی-کینگ در ایران. این موتورسیکلت دومین موتورسنگین محبوب در ایران است. بی-کینگ بعد از هوندا سی بی۱۳۰۰، بیشترین طرفدار را در ایران دارد. علاقه به این موتور در ایران به قدری بالاست که ماکت آن را خریداری می کنند. این موتور که یکی از پرسرعت ترین و پرقدرت ترین موتورسنگین های ایران است، امکان تردد بصورت قانونی در سطح شهر را ندارد. متأسفانه موتور سوزوکی بی-کینگ با اینکه طرفداران زیادی دارد، اما به دلیل محدودیت های قانونی، امکان پلاک شدن را ندارد.
خطابه تشریعی یا بلاغت مشورتی ؛ یکی از سه نوع بلاغت توصیف شده توسط ارسطو است. خطابه تشریعی نتایج بالقوه آینده را در کنار هم قرار می دهد تا حمایت یا مخالفت را برای یک اقدام یا سیاست معین اعلام کند. در خطابه تشریعی، استدلالی با استفاده از مثال هایی از گذشته برای پیش بینی نتایج آینده مطرح می شود تا نشان دهد که یک سیاست یا اقدام معین در آینده مضر یا مفید خواهد بود. خطابه تشریعی با مردم سالاری مشورتی، که شکلی از گفتمان یا نهاد دولتی است که بحث عمومی را در اولویت قرار می دهد، متفاوت است. ارسطو پیشنهاد کرد که شکل و عملکرد سخنرانی ها بر اساس اهداف گفتاری ممکن شکل می گیرد و سه نوع مختلف سخنرانی را برای نمونه سازی طیفی از اهداف طبقه بندی کرد: منافرات، بلاغت حقوقی، و تشریعی یا مشورتی. گفتارهای تشریعی آن هایی هستند که برای یک مسیر عمل استدلال می کنند، که از واژه یونانی سامبولیتیکاس ("sumbouleutikos)" به معنای «سنگین کردن» یا «در نظر گرفتن» گرفته شده است. که برای استفاده در مجلس سنا طراحی شده است. هدف از سخنرانی های تشریعی این است که در مورد آنچه مردم در آینده باید انجام دهند یا نباید انجام دهند، بحث شود. ارسطو در "خطابه"
(قرن چهارم پیش از میلاد) نوشت که بلاغت تشریعی در بحث سیاسی مهم است زیرا «سخنور سیاسی نگران آینده است: درباره کارهایی است که باید انجام شود و بعد از آن است که توصیه موافق یا مخالف می کند». به گفته ارسطو، سخنوران سیاسی برای یک موضع خاص استدلال می کنند و بر این اساس که نتایج آینده به نفع عموم خواهد بود. او نوشت که سیاستمدار «به دنبال اثبات مصلحت یا مضر بودن یک اقدام پیشنهادی است؛ اگر اصرار به پذیرش آن داشته باشد، با این دلیل است که این کار خیر است، و اگر بر رد آن تأکید می کند، به دلیل ضررش است».
ری، شهر باستانی نزدیک تهران امروزی، از قرن نوزدهم توسط جهانگردان و باستان شناسان غربی مورد مطالعه قرار گرفت. گزارش های اولیه توسط افرادی مانند جیمز موریه و ویلیام اوزلی بیشتر جنبهٔ تفریحی و غیرعلمی داشتند. اولین نقشه های باستان شناسی توسط رابرت کر پورتر (۱۸۲۱–۱۸۲۲) ترسیم شد و بعدها توسط پاسکال کوست (۱۸۴۰) اصلاح گردید. کاوش های غیرعلمی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم منجر به غارت آثار شد، و بسیاری از اشیاء به موزه هایی مانند لوور انتقال یافتند. اریش اف. اشمیت اولین کاوش های سیستماتیک را بین سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ انجام داد و لایه های مختلفی از دوره های نوسنگی، اشکانی، ساسانی و اسلامی را کشف کرد. از جمله محوطه های مهم، چشمه علی (دوره های نوسنگی تا اشکانی) و تپه میل (آتشکدهٔ ساسانی) بودند. دورهٔ اشکانی با دیوارهای خشتی و سفال های خاکستری مشخص می شود، در حالی که دورهٔ ساسانی با تزئینات گچ بری و معابد زرتشتی شناخته می گردد. ری در دورهٔ اسلامی به عنوان یک شهر مهم شکوفا شد. مساجد دورهٔ عباسی، مدارس سلجوقی و استحکامات گسترده نشان دهندهٔ رونق این شهر است. توسعهٔ شهر در قرن هشتم میلادی توسط خلیفه مهدی عباسی و ایجاد
محمدیه، بخش های قدیمی تر را دربرگرفت. ری در دوران آل بویه و سلجوقیان به اوج خود رسید، اما پس از حمله مغول ها در قرن سیزدهم ویران شد. پس از آن، مرکزیت منطقه به ورامین و سپس تهران منتقل شد. اگرچه کارهای اشمیت پایه ای بود، اما لایه های اسلامی کمتر مورد توجه قرار گرفتند. مطالعات بعدی نشان داد که ری یک مرکز فرهنگی و شهری پیوسته و مهم در طول تاریخ بوده است. ضمن کاوشهای علمی که سال ۱۹۳۵ به کوشش هیئتی آمریکایی به ریاست دکتر اریش فریدریش اشمیت (Erich F. Schmidt) در دامنة جنوبی کوه چشمة علی و اراضی مشرف به باغ صفائیه، در ری بعمل آمده، ظروفی سفالین و نقش متعلق به حدود شش تاچهار هزار سال قبل کشف، و معلوم گردید که در کنار آب صاف و زلال این چشمة قدیمی مردمی متمدن زندگی می کردند، و همانند ساکنان دیگر نقاط سرزمین باستانی ایران از خود یادگارهایی بازگذارده اند. گزارشهای مبسوطی از دکتر اشمید در این باب در بولتن موزة دانشگاه پنسلوانیا، فیلادلفیا، شماره های ژانویه ۱۹۳۵، ص ۲۰۵، و مارس همان سال، ص ۱۴۱، و مارس ۱۹۳۶، ص ۷۹ انتشار یافته است. حفاری های غیرعلمی. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، محوطه باستانی ری به صورت غیرعلمی توس