Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کافی نداشتند. الباقی ۱۱٪ مشکلاتی را حداقل به طور موقت تجربه کرده اند. از این ۱۱٪ یک سوم (۳٫۵٪) از خانواده ها تا جایی دچار مشکل شدند که حداقل یکی از اعضای خانواده در مقطعی در سال ۲۰۰۲ احساس گرسنگی کرد. در سال ۲۰۰۹، با بدتر شدن بحران، نفر "کوپن" غذا دریافت کردند، در حالی که برنامه های غذایی فدرال با هدف تغذیه دانش آموزان بعد از مدرسه شاهد افزایش حضور آنها در مدرسه بود. یک مطالعه آمریکایی که در منتشر شد، نشان می دهد که از هر دو کودک زیر ، یک نفر در سی سال گذشته، حداقل یک بار به کوپن غذا متوسل شده است:«کودکان آمریکایی در معرض خطر بالای تجربه دوره ای هستند که طی آن خانواده هایشان در فقر فرو می روند، همانطور که استفاده آنها از کوپن های غذایی نشان می دهد». نویسندگان این مطالعه ادعا می کنند که «کودکان آمریکایی با بالاترین سطح فقر در جهان توسعه یافته غرب مواجه هستند». تعداد افرادی که در خانواده ها قادر به غذا خوردن نیستند از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ با افزایش به رسید در سال ۲۰۱۴، آمریکایی کوپن کمک غذایی دریافت کردند. شاخص فقر انسانی. از دیدگاه بین المللی، برنامه توسعه ملل متحد، ایالات متحده را در سال ۲۰۰۶ در جایگاه شانزدهم ط
بق شاخص فقر HPI-2 در توسعه یافته قرار می دهد. از سال ۲۰۱۴، امید به زندگی در ایالات متحده کاهش یافته است، به ویژه برای فقرا، که به طور فزاینده ای در معرض خطر خودکشی یا مصرف بیش از حد (اوردوز مصرف مواد مخدر، دارو، الکل) هستند. در حالی که درآمد ۵۰٪ مردمِ فقیرتر آمریکا از اوایل دهه ۱۹۸۰ افزایش نداشته است، درآمد ۱٪ ثروتمند این کشور، بیش از سه برابر شده است. از سوی دیگر، در حالی که درآمد آنها افزایش نمی یابد، ارزش دارایی های مستغلات طبقات کارگر در حال کاهش است. در سال ۲۰۰۰، ۶۶٪ مالک خانه خود بودند، در حالی که در سال ۲۰۱۶ تنها ۵۷٪ مالک بودند. به گفته یوانا مارینسکو، محقق آمریکایی،«بسیار به حقیقت نزدیک است که فقر به ویژه در ایالات متحده می کشد (منجر به مرگ می شود) زیرا بیمه اجتماعی و سیاست های کمکی برای محروم ترین افراد در میان کشورهای ثروتمند بسیار بخیلانه است.» افسردگی بزرگ. گروهی که به ویژه در برابر فقر آسیب پذیر بودند، شامل کشاورزان فقیرِ سهم بر و کشاورزان مستاجر در جنوب بودند. این کشاورزان حدود یک چهارم جمعیت جنوب را تشکیل می دادند و بیش از یک سوم این افراد، آمریکایی های آفریقایی تبار بودند. جیمز تی. پترسون، مور
خ، از این افراد به عنوان «فقر قدیمی» یاد می کند، برخلاف «فقر جدید» که پس از شروع رکود بزرگ پدیدار شد. در طول رکود بزرگ، دولت هیچ بیمه بیکاری ارائه نمی کرد، بنابراین افرادی که شغل خود را از دست می دادند به راحتی فقیر می شدند. افرادی که شغل یا خانه خود را از دست می دادند در حلبی آبادها یا هوورویل ها زندگی می کردند. بسیاری از برنامه های نیو دیل برای افزایش اشتغال و کاهش فقر طراحی شده بودند. اداره امداد اضطراری فدرال به طور خاص بر ایجاد شغل برای کاهش فقر تمرکز داشت. مشاغل گران تر از پرداخت های نقدی مستقیم (به نام «کمک هزینه») بودند، اما از نظر روانی برای بیکارانی که هر نوع شغلی را برای روحیه می خواستند، مفیدتر بودند. از دیگر ابتکارات نیو دیل که با هدف ایجاد شغل و رفاه انجام می شد، می توان به سپاه حفاظت غیرنظامیان و اداره کارهای عمومی اشاره کرد. علاوه بر این، نهاد تأمین اجتماعی یکی از بزرگترین عواملی بود که به کاهش فقر کمک کرد.
باشگاه فوتبال سرخان ترمذ یک باشگاه فوتبال ازبکستانی در شهر ترمذ است. این تیم در سال ۱۹۶۸ تأسیس شده و اکنون در لیگ برتر فوتبال ازبکستان بازی می کند. از جمله بازیکنانی که سابقه بازی برای این باشگاه را دارند می توان به لوئیزمی کزادا، آلکساندر کاسیان، روبن سانچز و شان مصطفی یف اشاره کرد. بهترین رتبهٔ تاریخ این باشگاه کسب رتبهٔ ششم در سوپر لیگ فوتبال ازبکستان در سال ۲۰۱۹ بوده است.
کوه تمپل قله ای است که در پارک ملی بنف در استان آلبرتا در کشور کانادا واقع شده است. این کوه بخشی از کوه های راکی کانادا به شمار می رود. کوه تمپل در دره رودخانه بو و بین نهرهای پارادایس و مورین قرار گرفته است. این کوه بلندترین قله در منطقه لیک لوئیز به حساب می آید. این کوه در نزدیکی بزرگراه ترنس کانادا قرار دارد.
دیردری اوکانل (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم های اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که دیردری اوکانل در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
تیم ملی بدمینتون مالزی () یک تیم بدمینتون است که در مسابقات بین المللی از طرف مالزی بازی می کند. تیم مردان با کسب پنج بار قهرمانی و نه مرتبه نائب قهرمانی در جام توماس که آخرین قهرمانی مالزی در این جام در ۱۹۹۲ بود، به موفقیت چشمگیری دست یافته است. در مسابقات جام اوبر، بهترین نتایج تیم زنان با حضور در یک چهام نهایی در سال های ۱۹۷۵، ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ به دست آمد. مالزی از سال ۱۹۸۹ در جام سودیرمان شرکت کرده است و بهترین نتایج آن در سال های ۲۰۰۹، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ با قرار گرفتن در رتبهٔ سوم بود.
مرحله حذفی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ مرحله دوم و پایانی مسابقات پس از مرحله گروهی است. مرحله حذفی از ۵ اوت با مرحله یک شانزدهم نهایی آغاز شد و در ۲۰ اوت با بازی فینال که در ورزشگاه استرالیا در سیدنی برگزار شد، به پایان رسید. دو تیم برتر هر گروه (در مجموع شانزده تیم) برای رقابت در یک تورنمنت به سبک رقابت های تک حذفی به مرحله حذفی راه یافتند. تیم های راه یافته. دو تیم برتر هر یک از هشت گروه به مرحله حذفی راه یافتند. &lt;section begin=Qualified /&gt; &lt;section end=Qualified /&gt; نمودار. &lt;onlyinclude&gt; &lt;section begin=Bracket /&gt;&lt;section end=Bracket /&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
آسمان و زمین (; ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۰۷ با بازی پارک هه جین، هان هیو جو، کانگ جونگ هوا، لی جو هیون و هونگ سو آه است. این مجموعه از ۱۵ ژانویه تا ۳۱ اوت ۲۰۰۷، از دوشنبه تا جمعه ساعت ۲۰:۲۵ (کی اس تی) از کی بی اس۱ برای ۱۶۵ قسمت پخش شد. این درام روزانه یک موفقیت بود و در مدت زمان پخش، به میانگین آمار بینندگان ۳۰٪ رسید. بالاترین آمار بینندگان ثبت شده، ۳۶٫۱٪ برای قسمت ۱۶۴ بود و به سومین درام کره ای پربیننده در سال ۲۰۰۷ تبدیل شد.
اخلاق در دین یکی از گفتمان های اخلاق است که به تأثیر و رابطه اخلاق در دین می پردازد. به طور کلی اخلاق، نظام مند کردن، دفاع و توصیه مفاهیم رفتار درست و نادرست است. یکی از جنبه های اصلی اخلاق «زندگی خوب» است، زندگی ای که ارزش زیستن دارد، یا زندگی ای که صرفاً رضایت بخش است، و به عقیده بسیاری از فیلسوفان مهم تر از رفتار اخلاقی سنتی است. بیشتر ادیان دارای یک مؤلفه اخلاقی هستند که اغلب از وحی یا هدایت ماوراءطبیعی ناشی می شود. برخی معتقدند که دین برای اخلاقی زیستن ضروری است. سیمون بلک برن بیان می کند که کسانی هستند که می گویند «ما فقط می توانیم زیر چتر یک نظم اجتماعی قوی شکوفا شویم، که با پایبندی مشترک به یک سنت مذهبی خاص تقویت شده است». به طور کلی اخلاقیات در دو زمینه به کار می روند، یکم: تشخیص فردی (خوب از بد) و دوم: روش های رفتاری که گاه به عنوان «عرف رفتاری» نهادینه شده در یک گروه فرهنگی، "مذهبی"، اجتماعی یا فلسفی شناخته می شود. اخلاقیات فردی با اهداف درست یا غلط، انگیزه ها یا اعمال تعریف و تشخیص داده می شوند؛ اهدافی که آموخته شده اند، ایجاد شده اند یا از طرف اشخاصی که در "گروه" هستند، توسعه یافته اند. اخلاق بود
ایی. اخلاق در بودیسم مبتنی بر دیدگاه روشن گرانه بودا، یا دیگر موجودات روشن اندیشی است که از او پیروی کردند. دستورالعمل های اخلاقی در متون مقدس بودایی گنجانده شده است، یا از راه های دیگر مانند سنت شفاهی منتقل شده است؛ بنابراین، بیشتر محققان اخلاق بودایی برای توجیه ادعاهای مربوط به ماهیت اخلاق بودایی، بر بررسی متون مقدس بودایی و استفاده از شواهد انسان شناسی جوامع سنتی بودایی تکیه می کنند. طبق آیین بودایی سنتی، اساس اخلاق بودایی برای افراد غیرعادی پنج دستور است: از کشتن، دزدی، دروغ گویی، سوءرفتار جنسی و نوشیدنی های الکلی دوری کنید. با تبدیل شدن به یک بودایی، یا تأیید تعهد خود به بودیسم، یک فرد عادی تشویق می شود که قول دهد از این اعمال منفی خودداری کند. راهبان و راهبه های بودایی صدها نذر دیگر می گیرند (به vinaya مراجعه کنید). این رویکرد از پایه گذاری اخلاق بودایی صرفاً بر ایمان به روشن گری بودا یا سنت بودایی اجتناب می کند، و به غیربوداییان امکان دسترسی جهانی بیش تری به بینش های ارائه شده توسط اخلاق بودایی می دهد. بودا چند دستورالعمل اساسی برای رفتار قابل قبول ارائه کرد که بخشی از راه اصیل هشتگانه است. تصور اولیه،
عدم آسیب یا عدم خشونت به همه موجودات زنده، از پست ترین حشره گرفته تا انسان است. این دستورها نگرش غیرخشونت آمیز را نسبت به هر موجود زنده تعریف می کند. عمل بودایی در این مورد به افراط گرایی جینیسم گسترش نمی یابد، اما از هر دو دیدگاه بودایی و جین، خشونت پرهیزی نشان دهنده درگیری صمیمانه و رابطه با همه موجودات زنده است. راهب ترواده، بهیکو بودی مشاهده کرده است:اخلاق بودایی، همان طور که در احکام پنج گانه تدوین شده است، گاهی اوقات کاملاً منفی عمل می کند… لازم به ذکر است که پنج حکم، یا حتی قوانین مفصل تر از احکامی که بودا اعلام کرده است، طیف کاملی از اخلاق بودایی را نشان نمی دهد. احکام فقط ابتدایی ترین کدهای تربیت اخلاقی هستند، اما بودا قوانین اخلاقی دیگری را نیز پیشنهاد می کند که فضایل مثبت قطعی را القا می کند. به عنوان مثال، مانگالا سوتا، احترام، فروتنی، رضایت، سپاس گزاری، صبر، سخاوت و غیره را ستایش می کند. گفتارهای دیگر وظایف متعدد خانوادگی، اجتماعی و سیاسی را برای ایجاد سعادت جامعه تجویز می کنند. و در پس همه این وظایف، چهار نگرش به نام «بی حد» نهفته است - محبت، شفقت، شادی، هم دردی، و متانت. احکام. اساس اخلاقیات ب
ودایی برای مردم، پنج دستور است که در همه مکاتب بودایی مشترک است. دستورها یا «پنج فضیلت اخلاقی» ("pañca-silani") دستور نیستند، بلکه مجموعه ای از تعهدات یا رهنمودهای داوطلبانه هستند، که به پیروان کمک می کنند زندگی را طوری به انجام برسانند که در آن خوشبخت، بدون نگرانی و توانایی مراقبه خوب داشته باشند. این دستورها قرار است برای جلوگیری از رنج، و کم کردن اثرات حرص، نفرت و توهم باشد. این دستورالعمل های اخلاقی، دستورهای اساسی بودا بود که به راهبان می داد. وقتی شخص به تعالیم بودا «پناه می برد»، رسماً پنج دستور را می پذیرفت، که عبارتند از: بودایی ها معمولاً احکام را در مراسم رسمی با اعضای صومعه انجام می دهند، اگرچه می توان آن ها را چون تعهدات شخصی به صورت خصوصی نیز انجام داد. حفظ هر دستورالعمل باعث پرورش فضیلت مثبت مخالف آن است. به عنوان مثال پرهیز از کشتن باعث ایجاد مهربانی و شفقت می شود، درحالی که پرهیز از سرقت باعث عدم دل بستگی می شود. این احکام با رویکردهای منفعت طلبانه، دونتولوژیک و فضیلت اخلاق مرتبط بوده اند. آن ها به دلیل ماهیت جهانی با حقوق بشر مقایسه شده اند و برخی از محققان معتقدند که آن ها می توانند مفهوم ح
قوق بشر را تکمیل کنند. انجام و حمایت از "پنج قانون" بر اساس اصل آهیمسا (پالی و ) به شخص توصیه می کند که خود را با دیگران مقایسه کند و بر اساس آن دیگران را آزار ندهد. مهرورزی و اعتقاد به مجازات کارمایی پایه و اساس احکام را تشکیل می دهند. اولین دستورالعمل شامل ممنوعیت کشتار، هم انسان و هم حیوانات است. دانشمندان متون بودایی در مورد احکام، آن ها را مخالف مجازات اعدام، خودکشی، سقط جنین و اوتانازی تفسیر کرده اند. دستور دوم سرقت را منع می کند. دستور سوم به زنا در همه اشکال اشاره دارد. دستور چهارم شامل دروغی است که با عمل گفته می شود یا مرتکب آن می شود، همچنین گفتار سوء، گفتار تند و شایعه را نیز دربرمی گیرد. دستورالعمل پنجم الکل، مواد مخدر یا سایر چیزهایی که موجب مسمومیت می شوند، منع می کند. متون اولیه بودایی همیشه مشروبات الکلی را محکوم کرده اند، و متون شرعی بودایی چینی نیز همین نظر را داشته اند. نگرش بودایی ها نسبت به استعمال دخانیات در هر زمان و منطقه متفاوت است، اما معمولاً مجاز است. در دوران مدرن، کشورهای بودایی سنتی، جنبش هایی برای احیا و تبیین پنج دستور به کار بسته اند. در مورد غرب نیز، این احکام نقش اصلی را د
ر سازمان های بودایی دارند. اخلاق مسیحی. اخلاق مسیحی شاخه ای از الهیات مسیحی است که فضیلت و گناه را از دیدگاه مسیحی تعریف می کند. مطالعه کلامی خداشناسی اخلاق مسیحی را «الهیات اخلاقی» می نامند. فضایل مسیحی به چهار فضیلت اصلی و سه فضیلت کلامی تقسیم می شود. اخلاق مسیحی شامل سؤالاتی در مورد "چگونگی رفتار ثروتمندان با فقرا"، "نحوه رفتار با زنان" و "اخلاقیات جنگ" است. اخلاق گرایان مسیحی نیز مانند سایر علمای اخلاق از چارچوب ها و دیدگاه های متفاوتی به اخلاق می پردازند. رویکرد اخلاق فضیلت نیز در دهه های اخیر رایج شده است، که عمدتاً به دلیل کار السدیر مک اینتایر و استنلی هاورواس است. چندین طرح مختلف از رذیلت و فضیلت وجود دارد. توماس آکویناس چهار فضیلت اصلی ارسطو (عدالت، شجاعت، اعتدال و احتیاط) را پذیرفت و فضایل مسیحی ایمان، امید و نیکوکاری را به آن ها اضافه کرد (آیه ای از کتاب مقدس: ). طرح واره های دیگر شامل هفت گناه کبیره و هفت فضیلت است. پیشینه تاریخی اخلاق مسیحی. اخلاق در مسیحیت اولیه. اخلاق مسیحی رشد خود را در دوره اولیه مسیحیت آغاز کرد، که عموماً با ظهور عیسی (حدود ۲۷ پس از میلاد تا ۳۰ میلادی) آغاز شد و با اولین شو
رای نیقیه در سال ۳۲۵ به پایان رسید. این میراث از بازمانده مشترک یهودیت و مسیحیت بیرون آمد و به قانون عبری و همچنین فلسفه یونانی و هلنیستی وابسته بود. شورای اورشلیم، که در فصل ۱۵ اعمال رسولان گزارش شده است، در حدود سال ۵۰ پس از میلاد تشکیل شد، و در احکام این شورا بر پرهیز از ریختن خون، بداخلاقی جنسی، قربانی کردن برای بت ها و خفه کردن حیوانات مورد توجه قرار گرفت. این احکام برای تمام مسیحیان برای چندین قرن الزام آور بود و هنوز هم توسط کلیسای ارتدکس یونان رعایت می شود. اخلاق در قرون وسطی. در قرن های پس از سقوط امپراتوری روم غربی، راهبان در سفرهای تبلیغی، شیوه های توبه و انابه را با استفاده از کتاب هایی که به عنوان توبه نامه (به انگلیسی: Penitential) شناخته می شوند، گسترش دادند. الاهی دان کریستف لوتارد، اخلاق مسیحی قرون وسطی را این گونه توصیف می کند که «۷ گناه کبیره… ۷ بخشش، ۷ راز، ۷ فضیلت اصلی، ۷ هدیه روح، ۸ سعادت، ۱۰ فرمان، ۱۲ اصل ایمان و ۱۲ ثمره ایمان». جاناتان ریلی-اسمیت مورخ جنگ های صلیبی می گوید که این جنگ ها محصول معنویت تجدیدشده قرون وسطی بودند (۱۰۰۰–۱۲۵۰)، زمانی که اخلاق زندگی رسولی و شوالیه گری آغاز شد.
اخلاق در اصلاحات، ضداصلاحات و اومانیسم مسیحی. مارتین لوتر، در رساله کلاسیک خود «"دربارهٔ آزادی یک مسیحی"» (۱۵۲۰) استدلال می کند که تلاش اخلاقی پاسخی به فیض است: از نظر اخلاقی، انسان ها با کارهایی که انجام می دهند خوب نمی شوند، اما اگر با عشق خدا خوب شوند، وادار به انجام کارهای خوب خواهند شد. ژان کالون عقاید اصلی لوتر را پذیرفت و نظام مند کرد و همه چیز را در حاکمیت خدا استوار کرد. صرفاً خواه مانع یا موجب پیش برد اراده خداوند باشد. این امر به دنیوی ترین و عادی ترین اعمالی که منجر به توسعه اخلاق کاری پروتستان می شود را «مقدس» می شمارد. اخلاق مدرن مسیحی. پس از جدا شدن از الهیات، دغدغه اصلی اخلاق شناسان مسیحی قرن نوزدهم، مطالعه ماهیت انسان بود. «با ظهور نظریه اجتماعی مسیحی» در قرن نوزدهم، جان کارمن الهی دان می گوید که اخلاق مسیحی به شدت به بحث در مورد طبیعت و جامعه، ثروت، کار و برابری انسانی معطوف شد. و در قرن بیستم، «توسل به تجربه درونی، علاقه مجدد به طبیعت انسان، و تأثیر شرایط اجتماعی بر تأمل اخلاقی، جهات جدیدی را به اخلاق مسیحی دادند». اخلاق در فرقه های مسیحی. کاتولیسیسم. «اعتراف به گناهان» و «طلب استغفار» نزد
کشیش به عنوان امری اخلاقی در کلیسای کاتولیک، آیینی مقدس شمرده می شود. همچنین کلیسای کاتولیک به «حق زندگی» باور دارد و آموزه ها و اصول اعتقادی کلیسای کاتولیک در مخالفت با عمل «سقط جنین» است. پروتستانیسم. اصول اعتقادی فرقه های مذهبی پروتستان به طور قابل توجهی باهم متفاوت است، اما همهٔ آنها بر این تأکید دارند که در توضیح مسایل اعتقادی رهنمودهای انجیل در اولویت قرار دارد؛ رحمت الهی از طریق ایمان و نه از طریق اعمال توجیه می شود؛ و همین طور همه مؤمنان در مقام کشیش هستند. ارتدکس. ارتدکس در مسیحیت به پذیرش آموزه هایی اشاره دارد که توسط عقاید مختلف و شورای سراسری مسیحیت در دوران باستان متأخر تعریف شده است (این جا را ببینید)، ما کلیساهای مختلف عقاید و مجالس متفاوتی را می پذیرند. چنین اختلاف نظرهایی به دلایل متعدد از جمله موانع زبانی و فرهنگی ایجاد شده است. اخلاق کنفوسیوسی. کنفوسیوسیسم و نئوکنفوسیوسیسم بر حفظ و درستی روابط به عنوان مهم ترین ملاحظه ها در اخلاق تأکید دارند. اخلاقی بودن یعنی انجام کاری که روابط فرد به آن نیاز دارد. آنچه شما به شخص دیگری مدیون هستید با فاصله او از شما نسبت معکوس دارد. به عبارت دیگر، شما همه
چیز را مدیون پدر و مادر خود هستید، اما به هیچ وجه نسبت به بیگانگان تعهدی ندارید. این را می توان به منزله تشخیص این واقعیت دانست که محال است تمام جهان را به طور یکسان و هم زمان دوست داشته باشیم. این را اخلاق رابطه ای یا اخلاق موقعیتی می نامند. نظام کنفوسیوس به شدت با اخلاق کانتی تفاوت دارد، زیرا به ندرت قوانین یا اصولی وجود دارد که بتوان گفت به طور مطلق یا جهانی صادق هستند. این بدان معنا نیست که هرگز به اخلاق جهانی گرایانه توجهی نشده است. در واقع، در دودمان ژو چین، مخالفان اصلی کنفوسیوسی ها، پیروان موزی برای عشق جهانی استدلال می کردند. با این حال، دیدگاه کنفوسیوس در نهایت بر بسیاری از جنبه های تفکر چینی تسلط یافت. به عنوان مثال، بسیاری گفته اند که مائو تسه تونگ بیش تر کنفوسیوسی بود تا کمونیست. کنفوسیوسیسم، به ویژه از نوع مورد بحث منسیوس، استدلال کرد که حاکم ایده آل کسی است که (به قول کنفوسیوس) «مانند ستاره شمال عمل می کند، درحالی که ستاره های دیگر به دور آن می چرخند، در جای خود می ماند». به عبارت دیگر، حاکم ایده آل از دایره بیرون نمی رود و مردم را وادار به خوب شدن نمی کند، بلکه الگو آن ها می شود. حاکم ایده آل
به جای قوانین، هماهنگ بودن را تقویت می کند. کنفوسیوس بیش از همه بر صداقت تأکید می کند. مفاهیم او از لی (چینی: 理)، یی (چینی: 義)، و رن (چینی: 仁) را می توان به عنوان بیان عمیق تر صداقت (Chinese: 誠; pinyin: "chéng"; 'sincerity') و وفاداری(Chinese: 孝; pinyin: "xiào") به کسانی که وجود (والدین) و بقای خود را مدیون آن هاست (همسایگان، همکاران، افراد دیگر) نسبت داد. او رویه ای را مدون کرد و در واقع معنای مفاهیم قبلی را که آن کلمات به معنای آن بودند را تغییر داد. الگوی او از مفاهیم خانواده و فرمانروا، این گونه بر زندگی چینی ها در اوایل قرن بیستم تسلط داشت. این امر تا آن زمان به یک سلسله مراتب امپراتوری از حقوق مالکیت سفت و سخت تبدیل شده بود، که تشخیص آن را از یک دیکتاتوری جدید دشوار کرده بود. اخلاق سنتی توسط قانون گرایی منحرف شده بود. نفوذ بودایی. بودیسم، و به طور خاص بودیسم ماهایانه، متافیزیک منسجمی را در اندیشه چینی به ارمغان آورد و تأکید زیادی بر جهان گرایی داشت. نئوکنفوسیوسیسم عمدتاً واکنشی به تسلط بودیسم در دودمان تانگ و تلاشی برای ایجاد یک سیستم متافیزیکی/تحلیلی بومی کنفوسیوسی بود. اخلاق هیتنری (نوپاگان آلمانی).
نئوپاگان های ژرمن، از جمله پیروان آساترو و تئودیسم، سعی می کنند از ارزش های اخلاقی مردم ژرمن باستان (نورس ها یا آنگلوساکسون ها) تقلید کنند. در هیتنری، دیدگاه های اخلاقی مبتنی بر اخلاق درک شده از عصر آهن و اروپای شمال غربی قرون وسطی اولیه است، به ویژه اعمال شخصیت های قهرمانی که در حماسه های نورس باستان ظاهر می شوند.[۱۰۱] [۱۰۲] اخلاقی غیردینی که با برانگیختن روحیه ای که زندگی را تأیید می کند، بر آرمان های افتخار، شجاعت، درستکاری، مهمان نوازی و سخت کوشی استوار است، و به شدت بر وفاداری به خانواده تأکید می کند. معمولاً از پیروان انتظار می رود که در تمین ها به قول خود عمل کنند، به ویژه سوگندی که یاد می کنند بنابراین یک روحیه فردگرایانه قوی وجود دارد که بر مسئولیت شخصی متمرکز شده است، و یک شعار مشترک در جامعه غیرمذهبی این است که «ما همان اعمال خود هستیم». اکثر بت ها مفهوم گناه را رد می کنند و معتقدند که گناه یک مفهوم مخرب است نه مفید. برخی از جوامع بت پرست چنین ارزش هایی را در یک کد اخلاقی (نه به عنوان فضایل) پذیرفته اند، که عمدتاً بر اساس هاوامال از ادای شاعرانه است. این رفتار اولین بار توسط بنیانگذاران آیین اودینی
ک در بریتانیا، و در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت، اگرچه در سطح بین المللی نیز گسترش یافت. اخلاق هندو. اخلاق در متون باستانی هندوئیسم نیتیساسترا (سنسکریت: नीतिशास्त्र) نامیده می شود. اخلاق و فضیلت موضوعی بسیار مورد بحث، و مفهومی در حال تحول در متون مقدس باستانی هندوئیسم است. فضیلت، رفتار درست، اخلاق و سیرت بخشی از مفهوم پیچیده ای است که هندوها آن را دارما می نامند - همه چیزهایی که برای وجود انسان ها، جهان و طبیعت ضروری است تا با هم، در هماهنگی وجود داشته باشند. همان طور که پی وی کین، نویسنده تاریخ دارماساسترا گفت، اصطلاح «دارما» مترادفی در زبان انگلیسی ندارد. درحالی که اغلب به معنای «وظیفه» تفسیر می شود، می تواند به معنای عدالت، حق، اخلاقی، خیر و بسیاری موارد دیگر نیز باشد. اخلاق در فلسفه هندو به عنوان چیزی که نمی تواند تحمیل شود، بلکه چیزی است که توسط هر فردی تحقق می یابد، و داوطلبانه در زندگی او ساری می شود، توضیح داده می شود. به عنوان مثال، آپاستامبا آن را این گونه توضیح داد: «فضیلت و رذیلت در مورد این نیست که بگوییم - این جا هستیم!؛ نه خدایان، نه گاندارواس و نه اجداد نمی توانند ما را متقاعد کنند - این درست است، این
اشتباه است؛ فضیلت یک مفهوم گریزان است. قبل از این که بخشی از زندگی فرد شود، نیاز به تأمل دقیق توسط هر شخص دارد. اخلاقی که یک زندگی دارما را تشکیل می دهد - که یک زندگی اخلاقی، راست و بافضیلت است - در وداها و اوپانیشادها تکامل می یابد. موضوعات و سؤالات اخلاقی توسط مکاتب مختلف هندوئیسم، به طور کاملاً گسترده، در متون متعددی در مورد این که چه رفتاری درست است، چه زمانی، چگونه و چرا انجام می شود، بحث شده است. با گذشت زمان، فضایل جدید توسط دانشمندان هندوی باستان مفهوم سازی و اضافه شد؛ برخی جایگزین شدند، برخی دیگر با هم ادغام شدند. برای مثال، سمیتا در ابتدا ده فضیلت لازم برای یک انسان را برای داشتن یک زندگی "دارمیایی" برشمرده است: "ذریتی" (شجاعت)، "کشما" (بخشش)، "داما" (اعتدال)، "آستایا" (عدم طمع/دزدی)، "ساوچا" (صفای درون)، ایندریانی-گراها (کنترل حواس)، "دهی" (احتیاط بازتابی)، "ویدیا" (خرد)، "ساتیام" (راست گویی)، "آکرودها" (رهایی از خشم). در آیات بعدی، با ادغام و ایجاد مفهومی گسترده تر، این فهرست توسط همین محقق به پنج فضیلت کاهش یافت. فهرست کوتاه تر فضیلت ها عبارت اند از: "آهیمسا" (خشونت نورزیدن)، "داما" (خودداری)، "
آستایا" (غیرت زدگی/دزدی نکردن)، "ساوچا" (پاکی درون)، "ساتیام" (راست گویی). مورخ ایرانی ابوریحان بیرونی که در اوایل قرن یازدهم به مدت ۱۶ سال از هند دیدن کرده و در آن جا زندگی کرد، مفهوم اخلاق و رفتار با فضیلت را در میان هندوهای زمان خود شرح می دهد. از دستورات اخلاقی در میان هندوها، ترجمه تحت اللفظی نسخه خطی به زبان فارسی او شامل (۱) مرد نباید بکشد. (۲) و نه دروغ بگوید. (۳) و نه دزدی کند. (۴) و نه فاحشه گی کند. (۵) نه گنج اندوزی کند. این ها با پنج "یاما" از اخلاق باستانی هندو مطابقت دارد: آهیمسا (عدم خشونت)، ساتیا (حقیقت، دروغ نگفتن)، آستایا (دزدی نکردن)، برهماچاریا (تجرد در صورت مجرد بودن و عدم تقلب به شریک زندگی در صورت ازدواج)، و آپاریگراها (عدم مالکیت). علاوه بر این پنج چیز منفی که باید از آن ها پرهیز کرد، اخلاق هندو همچنین پنج چیز مثبت را توصیه می کند که به عنوان "نیاما" باید برای آن تلاش کرد: "شاوچا" (پاکی در بدن، گفتار و ذهن)، "سانتوشا" (رضایت، پذیرش شرایط با خوش بینی)، "تاپاس" (استقامت، مراقبه، ریاضت)، "سوادیایا" (یادگیری مادام العمر) و "پرانیدان" (نگرش درست، تفکر). در هندوئیسم یک زندگی اخلاقی، برای یک
زندگی آزاد ضروری است، زندگی بدون ولع، زندگی ای که از طریق دانش و با پرهیز از شر به دست می آید. ادبیات هندو به طور متفاوتی اخلاق را به عنوان یک یا چند موضوع از چهار موضوع مورد بحث قرار می دهد: (۱) "گونا؛" که تمایلات درونی رفتاری است که در هر فرد یافت می شود (در مقیاس بزرگ، روان شناسی). (۲) "پوروشارتا؛" که هدف مناسب زندگی برای هر فردی برای خودسازی و خوشبختی است (دارما، آرتا، کاما و موکشا). (۳) "آشراماها؛" که برای یک فرد در دوره های مختلف زندگی اخلاقی است (انتظارات اخلاقی از کودک، از بزرگ سالان، و از پیرسال) متمایز می شود. و (۴) "وارناسراماس؛" که اخلاق و رفتار هر فرد در ارتباط با جامعه است. ادبیات باستانی در پایه سنت های مختلف هندو عمدتاً سه مورد اول را مورد بحث قرار می دهد، درحالی که آخرین مورد از قرن ۱۸ توجه بیش تری را به خود جلب کرده است. برخی از ادیبان اوایل قرن بیستم به این فکر می کردند که آیا اخلاق در هندویسم موضوعی جدی برای مطالعه بوده است. مطالعات بعدی چهار رویکرد فوق را به اخلاق در مکاتب مختلف هندوئیسم به دست آوردند که با سه مضمون مشترک مرتبط هستند: (۱) اخلاق بخش اساسی مفهوم دارما است، (2) آهیمسا (خشونت
پرهیزی) مقدمه ای است که بدون آن - نشان می دهد هندوئیسم - اخلاق و هر نظریه اخلاقی سازگار غیرممکن است، و (۳) اخلاق را نمی توان همیشه به صورت دوگانه یا غیردوالیستی از ابتدا کاهش داد. اخلاق ارتباط تنگاتنگی با موکشا (تحقق خود و آزادی معنوی) دارد و ویوکاکودامانی می گوید: «افراد با خودآگاهی و آزادی معنوی ذاتاً خودآزمایی گر و اخلاق گرا هستند» و «اخلاق، آزادی و معرفت همدیگر را می طلبند». علاوه بر چهار موضوع فوق در اخلاق هندو، محققان بیان می کنند که آموزه کارما هندوئیسم بخشی از خلاصه نظریه اخلاقی آن است. بهگود گیتا - که یکی از نمونه مباحث تاریخی هندوها در مورد فضایل و بحث تمثیلی در مورد این که چه چیزی درست است و چه چیزی نادرست به حساب می آید - استدلال می کند که برخی از فضایل لزوماً همیشه مطلق نیستند، بلکه گاهی اوقات رابطه ای هستند. برای مثال، توضیح می دهد که فضیلتی مانند آهیمسا زمانی که با جنگ یا خشونت ناشی از پرخاش گری، ناپختگی یا جهل دیگران مواجه می شود، باید دوباره مورد بررسی قرار گیرد. اخلاق اسلامی. منشأ اساسی در تدوین تدریجی اخلاق اسلامی، درک مسلمانان بود که به بشریت این توانایی داده شده است که اراده خدا را تشخیص
دهد و به آن پایبند باشد. این قوه که فطرت است، بیش ار هر چیز مستلزم تأمل در معنای هستی است که همان طور که جان کلسی در "دایرةالمعارف اخلاق" بیان می کند، «در نهایت به واقعیت خدا اشاره می کند». بنابراین اعتقاد بر این است که انسان ها صرف نظر از محیطی که در آن قرار دارند، مسئولیت اخلاقی دارند که تسلیم اراده خدا باشند و از اسلام پیروی کنند (همان طور که در قرآن و سنت یا گفته های محمد نشان داده شده است. [قرآن 7:172-173]. این تمایل طبیعی، به گفته قرآن، با تمرکز بشر بر موفقیت مادی زیر و رو می شود: چنین تمرکزی ابتدا خود را به عنوان نیاز به بقا یا امنیت اساسی نشان می دهد، اما سپس به تمایل به متمایز شدن در میان هم سالان خود متجلی می شود. در نهایت، تمرکز بر مادی گرایی، طبق متون اسلامی، مانع از تأمل فطری می شود که در بالا توضیح داده شد، و در نتیجه حالت "جاهلیت" یا «جهل» به وجود می آید. مسلمانان بر این باورند که حضرت محمد (ص) نیز مانند سایر پیامبران، از سوی خداوند مبعوث شده است تا مسئولیت اخلاقی را به انسان ها یادآوری کند و افکاری را که در جامعه مخالف تسلیم بودن در برابر خداوند است، به چالش بکشد. به گفته کلسی، این چالش علیه