Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رجینالد چارلز آلن (۲ ژوئیه ۱۸۵۸ – ۲ مه ۱۹۵۲) بازیکن کریکت استرالیایی بود که در یک تست کریکت مقابل انگلیس در سال ۱۸۸۷ بازی کرد. آلن برای نیو ساوت ولز بازی می کرد و در اولین دورهٔ بازی ایالتی مقابل تیم انگلیس بهترین گلزن بود. او در تنها تست کریکت خود به رتبهٔ سوم رسید و امتیازهای ۱۴ و ۳۰ را به دست آورد. آلن که در مدرسه گرامر سیدنی تحصیل می کرد، یک محقق بود. او در آخرین سال تحصیلی خود در مدرسه بالاترین نمره را در امتحانات عمومی نیو ساوت ولز کسب کرد و بعداً، مدال دانشگاهی خود را در دانشگاه سیدنی دریافت کرد. همچنین، او نماینده تیم راگبی درجه اول دانشگاه سیدنی بود و در مسابقات قهرمانی تنیس آزاد نیو ساوت ولز نیز بازی می کرد. پدرش، جرج ویگرام آلن، وکیل و سیاستمدار بود. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، آلن به شرکت حقوقی پدرش پیوست. او عموی کاپیتان تست کریکت انگلیس، گبی آلن بود که در استرالیا به دنیا آمد. رجینالد آلن در آوریل ۱۹۰۶ با ادیت موریل گراب در فرانکلین، تاسمانی ازدواج کرد. او در سال ۱۹۵۲ درگذشت و تشییع جنازه اش از کلیسای سنت استفان در خیابان مک کواری تا کوره سوزی حومه شمالی انجام شد.
یک تقویت کننده با بهره برنامه پذیر (PGA) یک تقویت کننده الکترونیکی است (معمولاً مبتنی بر تقویت کننده عملیاتی) که بهره آن را می توان توسط سیگنال های دیجیتال یا آنالوگ خارجی کنترل کرد. بهره را می توان از کمتر از ۱ تا بیش از ۱۰۰ تنظیم کرد. مثال هایی برای سیگنال های دیجیتال خارجی می تواند اس پی آی، آی۲سی باشد، در حالی که جدیدترین پی جی ای ها را می توان برای اصلاح سازی ولتاژ افست و همچنین فیلترهای خروجی فعال برنامه ریزی کرد. از کاربردهای عمومی این محصولات می توان به کنترل موتور، آماده سازی سیگنال و حسگر اشاره کرد.
آمیچای «آمی» آیالون (، زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۴۵) یک سیاستمدار اسرائیلی و عضو سابق کنست در حزب کار اسرائیل بوده است. او پیش از این رئیس شاباک، سرویس مخفی اسرائیل و فرمانده کل نیروی دریایی اسرائیل بود. او در انتخابات رهبری حزب کارگر در ژوئن ۲۰۰۷ پس از ایهود باراک در مقام دوم قرار گرفت و در سپتامبر ۲۰۰۷ به عنوان وزیر سیار منصوب شد. او یکی از دریافت کنندگان بالاترین نشان اسرائیل، یعنی است. فعالیتهای نظامی و امنیتی. آیالون تمام خدمت نظامی خود را در نیروی دریایی اسرائیل گذراند. آیالون در سال ۱۹۶۳ برای یگان تکاوری نیروی دریایی شایتت ۱۳ نام نویسی کرد و داوطلب این کار شد. در سال ۱۹۶۹، او در عملیات - حمله به جزیره سبز در مصر - (به طور مشترک با یگان سایرت متکل) شرکت کرد. او در حین این عملیات یک نارنجک را به یکی از مواضع رادار پرتاب کرد و با این اقدام سایر سربازان را از یک خطر جدی نجات داد. هنگام بالا رفتن از یک تپه، تیری کمانه کرد و به پیشانی او اصابت کرد، اما به درگیری ادامه داد. او به موضعی حمله کرد که از آنجا مورد تیراندازی قرار گرفته بود و در نتیجه مجروح شد ولی دو سرباز مصری را کشت و آن موضع را تصرف کرد. پس از آن او به همر
اه یک سرباز دیگر به مبارزه ادامه داد و توانست کنترل حداقل دو موقعیت کلیدی دیگر را در جزیره به دست گیرد. هنگام تلاش برای تصاحب موقعیت سوم، با نارنجک از ناحیه پا مجروح شد و باز هم به مبارزه ادامه داد، اما نارنجک دیگری از ناحیه گردن و بازو او را مجروح کرد. با این حال، او به تیراندازی ادامه داد، تنها زمانی که جزیره تحت کنترل کامل درآمد، جراحات خود را گزارش کرد و توانست خود را به داخل قایق نجات برساند و در آنجا مورفین به خود تزریق کرد. برای این اقدامات، آیالون ، بالاترین نشان اسرائیل را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۹، آیالون به فرماندهی شایتت ۱۳ منصوب شد و به دلیل انجام لیست بلندبالایی از عملیاتهای بدون تلفات، باز هم جوایزی دریافت کرد. بین سالهای ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸ او با نیروهای دفاعی آفریقای جنوبی همکاری می کرد. آیالون با دریافت درجه سرلشکری، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ به عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل خدمت کرد. پس از اسحاق رابین در سال ۱۹۹۵، آیالون به عنوان رئیس شین بت (سرویس امنیت داخلی اسرائیل) منصوب شد. خود رابین یک سال قبل از کشته شدنش این جایگاه را به آیالون پیشنهاد کرده بود. سرانجام آیالون در سال ۲۰۰۰ بازنشسته شد. فعالیت ه
ای صلح آمیز. در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۳، آیالون به همراه پروفسور فلسطینی سری نسیبه، یک طرح صلح آمیز به نام «» را به راه انداخت. هدف این طرح ابتکاری، جمع آوری هر چه بیشتر امضاهای اسرائیلی ها و فلسطینی ها برای پیاده کردن طرحی بود که به عنوان راه حلی برای صلح بین دو کشور اسرائیل و فلسطین بدون حق بازگشت برای آوارگان فلسطینی تهیه شده بود. در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۳، آمی آیالون به همراه سه رئیس سابق آژانس امنیت اسرائیل (ISA), ، و با روزنامه یدیعوت اخرونوت (یکی از روزنامه های برجسته اسراییل) بر اساس مقاله ای که توسط خود آمی آیالون و سری نسیبه تهیه شده بود، مصاحبه کردند. این مصاحبه توسط الکس فیشمن و سیما کادمون انجام شد. در این مصاحبه، روسای سابق امنیت نسبت به یک «فاجعه» قریب الوقوع برای اسرائیل هشدار دادند و از مردم خواستند که سندی که اصول توافق بین دو دولت اسرائیل و فلسطین را مشخص می کند را حمایت کنند. زبان صریح و اظهارات نگران کننده و به ویژه قابل توجه سران ISA که مرکز مهم غیرسیاسی اطلاعات اسرائیل و سازمانی مسئول جمع آوری اطلاعات و جلوگیری از حملات تروریستی بود - از جمله با پیش کشیده شدن بحثهای جنجالی مانند قتل های هدفمند و اقدامات پ
یشگیرانه و غیره، موضوع را به انحراف کشاند. همین طور این مصاحبه به طور گسترده ای منتشر شد، ولی ترجمه های تقریبی و خشنی که از آن در وب سایت های مختلف ظاهر شد، اهمیت کامل این جلسه را زیر سؤال برد و کمرنگ کرد – هر چند که این مصاحبه توسط شرکت کنندگان آن «یک اتفاق تاریخی» خوانده می شد. اگرچه آیالون ایده های سنتی چپ گرا را ترویج می کند، اما اصرار دارد که بخشی از جناح چپ گرای اسرائیل نیست. او همچنین ایده هایی مانند را رد می کند چون باور دارد این نوع اقدامات خصومت عوام با مردم اسرائیل و به ویژه با شهرک نشینان اسراییلی را زیاد می کند. آیالون وقتی گفت که فقط آریل شارون و لیکود می توانند صلح پایداری را به ارمغان بیاورند، توانست خشم بسیاری از فعالان چپ گرای اسراییل را برانگیزاند. آیالون در تظاهرات «ماته هاروف» در حمایت از خروج از نوار غزه شرکت کرد و سخنرانی بسیار انتقادی علیه اردوگاه صلح اسرائیل ایراد کرد. او گفت: ما که در اینجا اعتراض می کنیم، موفق نشدیم که موافقت اکثریت مردم را بدست بیاوریم. اکثریت ساکت هستند و بنابراین تأثیری ندارند. من به شما می گویم که چرا اکثریت اینجا نیستند. آنها اینجا نیستند زیرا ما نتوانستیم در ق
لب این اکثریت واقعی جا بیفتیم [عبری: להתנחל בלבות، در اصل این عبارتی است که توسط شهرک نشینان ابداع شده بود]، اکثریتی که تفاوت را ایجاد می کند. نتوانستیم حرف بزنیم و شاید هم نخواستیم. ما ساکنان را دشمن خود کردیم و با قاطعیت آنها را به اطراف تبعید کردیم. ما تنها زمانی موفق می شویم که غم و اندوه اخراج شدگان بر فریاد شادی آور اخراج کنندگان غلبه کند. ما مدعی شدیم که میل به صلح صرفاً آرزوی خودمان است. اکثریت در خانه می نشینند و ساکت هستند، اگرچه مانند ما می خواهند از غزه خارج شوند. اکثریت اهمیتی نمی دهد و برایشان مهم نیست که کدام شخص برای پایان دادن به مناقشه [اسرائیل-فلسطین] توافقنامه را امضا می کند. برای خروج از غزه، اکثریت مردم نباید ساکت باشند. فعالیت سیاسی. در سال ۲۰۰۶، آیالون از میان نامزدهای حزب کارگر اسرائیل برای جایگاه کنست انتخاب شد، اما زمانی که حزب کارگر وارد ائتلاف با کادیما شد، در کابینه به او سمتی داده نشد. در اواخر ماه می ۲۰۰۷، آیالون یکی از دو نامزد رهبری حزب کارگر در انتخابات مقدماتی حزب بود. در ژانویه ۲۰۰۷، نظرسنجی های عمومی نشان داد که آیالون در این رقابت پیشتاز بوده است و پس از او، اسامی نخست و
زیر سابق ایهود باراک و به چشم می خورد. او این برتری را حفظ کرد و تنها چهار روز قبل از نظرسنجی، در ۲۵ می، چهار امتیاز از نزدیکترین رقیب خود، ایهود باراک، جلو بود. آیالون ۳۵ درصد آرا در حالی که باراک ۳۱ درصد. با این حال، آیالون در دور اول رأی گیری در ۲۸ می ۲۰۰۷ با ۳۰٫۶ درصد در مقابل باراک با ۳۵٫۶ درصد، دوم شد و امیر پرتز در رتبه سوم قرار گرفت. در حالی که نه آیالون و نه باراک حد نصاب ۴۰ درصد آرا را کسب نکرده بودند، دو نفرشان در دور دوم در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ با یکدیگر روبرو شدند که باراک با کسب ۵۱٫۳ درصد آرا پیروز شد. در سپتامبر ۲۰۰۷، آیالون به عنوان وزیر سیار در کابینه اسرائیل منصوب شد و بعدها به عضویت هیئت وزرای امنیت درآمد. او همچنین به عنوان رئیس کمیته کنترل ایالت کنست منصوب شد، کمیته ای که مسئول اجرای توصیه های ذکر شده در گزارش کنترل دولتی در مورد عملکرد فرماندهی جبهه داخلی در طول جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان بود. در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸، آیالون اعلام کرد که حزب کارگر را به خاطر پیوستن به حزب مذهبی چپگرای ترک خواهد کرد. در نهایت او به حزب میمد هم نپیوست و کرسی خود را در انتخابات ۲۰۰۹ از دست داد. در مصاحبه ای با چارلی رز، آی
الون موافقت کرد که «اشغال احتمالی» و فقدان یک «توافق دو دولتی» می تواند منجر به «نوعی … آپارتاید» شود و گفت: «کاملاً درست است. من فکر می کنم که ما مستقیماً به سمت این سرنوشت می رویم.» در سال ۲۰۱۲، آیالون در یک فیلم مستند به نام دروازه بانان به کارگردانی درور موره حضور یافت و در مورد رویدادهای اصلی دوران تصدی خود در شین بت صحبت کرد. آیالون از اعضای ارشد است. زندگی شخصی. آمیهای (آمی) آیالون در طبریه به دنیا آمد و در کیبوتص بزرگ شد. والدین او در دهه ۱۹۳۰ به منطقه قیمومت بریتانیا بر فلسطین نقل مکان کردند. مادرش که در کلوژ-نپوکا، ترانسیلوانی رومانی به دنیا آمده بود، به عنوان یک دختر جوان برای تحصیل به اورشلیم آمد. پدرش، اسحاق نیز، به طور غیرقانونی از ترانسیلوانی، رومانی مهاجرت کرد و یکی از بنیانگذاران ماگان بود، و تا زمان بازنشستگی به عنوان نجار در آنجا کار می کرد. آیالون در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه برایلان با مدرک کارشناسی هنر فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۹۲ مدرک را از دانشکده دولتی جان اف. کندی دانشگاه هاروارد دریافت کرد. وی در سال ۲۰۱۰ مدرک را از دانشگاه برایلان دریافت کرد. او رئیس کمیته اجرایی مرکز تحقیقات سیاست و است
راتژی دریایی "(HMS)" است. او متأهل و پدر سه فرزند است. آیالون در ، در یکی از خانه های روستای فلسطینی سابق پاکسازی شده قومی () زندگی می کند.
چارلز بنرمن (به انگلیسی: Charles Bannerman؛ زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۸۵۱ – درگذشتهٔ ۲۰ اوت ۱۹۳۰) بازیکن کریکت استرالیایی انگلیسی الاصل بود. او که یک چوب زن راست دست بود، در سه مسابقه تست کریکت بین سال های ۱۸۷۷ و ۱۸۷۹ به عنوان نماینده استرالیا شرکت کرد. در سطح کشوری، او برای تیم کریکت نیو ساوت ولز بازی می کرد. او بعداً داور کریکت شد. زندگی. بنرمن در وولیچ، کنت، انگلستان در خانوادهٔ ویلیام بنرمن و همسرش، مارگارت به دنیا آمد. اندکی پس از تولد او، خانواده اش به نیو ساوت ولز استرالیا مهاجرت کردند؛ جایی که او به باشگاه کریکت وارویک در سیدنی پیوست. او در باشگاه وارویک به کمک ویلیام کافین، بازیکن سابق باشگاه کریکت ساری که در آن زمان نمایندهٔ نیو ساوت ولز بود آموزش دید. بنرمن بازی کریکت حرفه ای را قبل از اینکه اولین بازی درجه یک خود را برای نیو ساوت ولز انجام دهد در سال ۱۸۷۱ شروع کرد. او در اولین مسابقه خود، مقابل تیم کریکت ویکتوریا ۳۲ و ۳ امتیاز گرفت. مسابقات تست. بنرمن در سه مسابقه بازی کرد که بعداً به عنوان مسابقات تست شناخته شدند. اولین مسابقه بین تیم ملی کریکت استرالیا و انگلیس در زمین کریکت ملبورن در مارس ۱۸۷۷ برگزار شد.
این اولین باری بود که استرالیا در زمین کریکت ملبورن حضور پیدا می کرد. او در روز اول ۱۲۶ امتیاز را به ثمر رساند و سپس در روز دوم، با کسب ۳۹ امتیاز به امتیاز ۱۶۵ رسید؛ اما مجبور به کناره گیری شد، زیرا انگشتش توسط توپ جورج اولیت شکسته شده بود. هری جاپ (از انگلیس) که در روز دوم ۵۴ امتیاز را به ثمر رساند، ۳۹ امتیاز چارلز بنرمن در روز دوم را بهتر کرد. امتیاز بنرمن بالاترین امتیاز یک چوب زن استرالیایی در اولین بازی است و ۱۶۵ امتیاز او، از مجموع ۲۴۵ امتیاز استرالیا، همچنان بالاترین نسبت (۶۷٫۳۵٪) در یک مسابقه تست کریکت است. بنرمن در دو مسابقه دیگر که اکنون به عنوان تست شناخته می شود نیز بازی کرد که دومی در سال ۱۸۷۷ و سومی در سال ۱۸۷۹ برگزار شد. رکورد تست او ۲۳۹ دوش با میانگین ۵۹٫۷۵ است. در پایان اولین تست در ۱۹ مارس ۱۸۷۷، چارلز بنرمن اولین چوب زن تست بود که ۱۵۰ دوش در یک حرفه تست به ثمر می رساند. او تست را با امتیاز ۱۶۹ به پایان رساند. داوری. بین سال های ۱۸۸۷ و ۱۹۰۲، بنرمن در ۱۲ مسابقهٔ تست در استرالیا به عنوان داور شرکت کرد. اولین مسابقه او بین استرالیا و انگلیس در زمین کریکت سیدنی از ۲۸ تا ۳۱ ژانویه ۱۸۸۷ برگزار شد.
انگلیس پس از به ثمر رساندن تنها ۴۵ امتیاز پیروز مسابقه شد. همکار او الیشا راولینسون بود که در تنها مسابقه تست کریکت خود داوری می کرد. آخرین بازی بنرمن در ملبورن در فصل ۰۲ – ۱۹۰۱، با پیروزی استرالیا با ۳۲ امتیاز پایان یافت. در دوتا از مسابقاتی که چارلز بنرمن داوری آن ها را برعهده داشت، برادرش، آلیک بنرمن، بازیکن مسابقه بود. با این حال هیچ اتهامی مبنی بر تعصب مطرح نشد؛ چرا که آلیک تنها ۲۳ امتیاز در چهار دور مسابقه کسب کرد. خانواده. چارلز بنرمن در سیدنی درگذشت و دو پسر و سه دختر از او به یادگار ماند. از میان فرزندان، سه تا از آن ها از اولین ازدواج او با الن نیل بود.
قنداب قلی اوا (; – ) بازیگر و خواننده آذربایجانی و دارنده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان (۱۹۹۲) بود. زندگی. قنداب قلی اوا در روز ۱۰ ماه اوت سال ۱۹۴۹ در شهرستان فضولی آذربایجان شوروی متولد شد. در میان سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ در مدرسه دولتی موسیقی آذربایجان تحصیل گرفت. وی دانش آموخته دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان (۱۹۹۱–۱۹۹۶) بود. در سال ۱۹۸۱ به عنوان تک خوان در آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان مشغول به کار شد. قنداب قلی اوا در سفرهای کاری به بسیاری از کشورهای خارجی مانند آلمان، کانادا، ژاپن، فرانسه، سوئد، ترکیه، ایران، عراق رفته و موسیقی مقامی آذربایجانی را توسعه داد. رپرتوار وی شامل دستگاه های موسیقی مقامی و تصنیف ها است. ضبط صداهای او از موسیقی های مقامی «خارج سه گاه»، «شاهناز»، «ماهور-هندی»، بیات شیراز و شور در بنیاد «آذتر» نگهداری می شوند. ضبط موسیقی مقامی «چهارگاه» با اجرای قنداب قلی اوا در لوح فشرده «گلچین موسیقی مقامی» در کشور فرانسه قرار گرفت. قنداب قلی اوا در ۲۶ ماه ژوئن سال ۲۰۱۷ درگذشت.
قانون حمایت از استخدام، ( که اغلب به اختصار "LAS" نامیده می شود) یک مقررات بازار کار در سوئد است. قانون فعلی در سال ۱۰۸۲ به تصویب رسید و وارد قانون اساسنامه شد، سپس از سال ۱۹۷۴ جایگزین قانون قبلی حمایت از استخدام شد. این قانون حفاظت وسیعی را برای کارکنان در برابر خاتمه فراهم می کند و برخی از قراردادهای کاری را تنظیم می نماید. مقررات بازار کار سوئد به طور کلی به شدت بر چانه زنی جمعی بین اتحادیه های کارگری و سازمان های کارفرمایان متکی است.
الفاظ الادویه کتابی در حوزه پزشکی سنتی به نویسندگی محمدبن عبدالله عین الملک شیرازی است. کتاب حاضر، حاوی اسامی بعضی داروها به زبان های فارسی، عربی، هندی، یونانی، ترکی، بربری، اندلسی و عبری است که شامل سه قسمت مقدمه، نتیجه و خاتمه است. مقدمه به بیان علامات تصحیح اعراب، بیان علامات زبان هر دیار، تحقیق طبایع و درجات آن و علاماتی که منسوب به آن است و ذکر محملی از دوا به طبع و درجه و قوت، مختار، شربت و مصلح، بدل دوا و علامات آن می پردازد. در بخش نتیجه به ذکر الفاظ دوا و بیان علامات آن اشاره شده است و در خاتمه نیز به بیان ادویه سته کثیر المنفعت مثل: پادزهر، مومیایی، چوب چینی، چای، قهوه و تنباکو پرداخته می شود. بخش های کتاب. مقدمه: مشتمل بر چهار فائده (۱. علامات تصحیح اعراب، ۲. در بیان علامات زبان هر دیار، ۳. تحقیق طبایع و درجات آن، ۴. بیان مختار و شربت و مصلح بدل و دواء و علامات آن)؛ نتیجه: در ذکر الفاظ دوا به طریق ابتث و بیان علامات آن؛ خاتمه: در بیان ادویه سته کثیرالمنفعه که در کتب قدما کثیر است ذکر آن ها چون پادزهر، مومیایى، چوب چینى، چاى، قهوه و تنباکو.
آنتون گون (؛ – ) آسیب شناس و باکتری شناس اتریشی بود. او بیشتر بابت پژوهش هایش در زمینهٔ بیماری سل (کمپلکس گون) شناخته شده است. وی پس از پایان تحصیل در رشتهٔ پزشکی در گراتس به بافت شناسی، میکروب شناسی و آسیب شناسی تشریحی علاقمند شد. او در سال ۱۸۹۷ در قالب هیاتی علمی جهت پژوهش در مورد طاعون خیارکی به بمبئی اعزام شد. مطالعات و پژوهش های وی در زمینهٔ سبب شناسی، آسیب شناسی تشریحی و همه گیرشناسی، برای او تیمش جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را در سال ۱۹۰۱ به ارمغان آورد. او درجهٔ شایستگی علمی خود را در سال ۱۸۹۹ در وین به دست آورد و در سال ۱۹۰۲ استادیار دانشگاه و از سال ۱۹۱۰ استادتمام کالبدشناسی دانشگاه آلمانی پراگ شد. وی پژوهش های مهمی در زمینهٔ باکتری های گرم-منفی، آنفلوانزا، گانگرن گازی، مننژیت و سل انجام داد و متخصص برجسته ای در حوزهٔ باکتری شناسی بود. کانون گون، که یک عفونت اولیه مرتبط با سل است، و همچنین کمپلکس گون به افتخار او نام گذاری شده است بهترین مقالهٔ پژوهشی مکتوب او رساله ای دربارهٔ سل دوران کودکی به نام «"کانون ریوی اولیه در سل کودکان"» است که در سال ۱۹۱۲ نگاشته شده است. وی از سال ۱۸۹۹ عضو فرهنگستان عل
وم اتریش شد.
کانون گون () یک ضایعه اولیهٔ ساب پلورال (معمولاً) و بیشتر در نواحی میانی تا پایینی ریه است که توسط باسیل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (سل) در ریه یک میزبان غیر ایمن (معمولاً یک کودک) ایجاد می شود. کانون گون به افتخار آسیب شناس اتریشی آنتون گون (۱۹۳۶–۱۸۶۶) نام گذاری شده است. کانون گون ناحیه کوچکی از التهاب گرانولوماتوز است که تنها در صورت کلسیفیه شدن یا رشد قابل توجه با رادیوگرافی قفسه سینه قابل تشخیص است (به مقالهٔ رادیولوژی سل مراجعه کنید). معمولاً این ضایعات بهبود می یابند، اما در برخی موارد، به ویژه در بیماران مبتلا به ضعف دستگاه ایمنی، به سل ارزنی تبدیل می شود (به دلیل گرانولوم های شبیه دانه های ارزن در عکس قفسه سینه). محل کلاسیک برای عفونت اولیه، اطراف شکاف لوب های ریه است، یا در قسمت بالایی لوب تحتانی یا در قسمت پایینی لوب فوقانی. اگر کانون گون شامل عفونت غدد لنفاوی مجاور و غدد لنفاوی ناف ریه هم باشد، به آن کمپلکس گون یا کمپلکس اولیه می گویند. زمانی که کمپلکس گون تحت فیبروز و کلسیفیکاسیون قرار می گیرد، کمپلکس رانکه نامیده می شود.
خانم آنا علی بیگلی (; – ) شاعر و نمایشنامه نویس آذربایجانی، دریافت کننده لقب افتخاری خادم هنر افتخاری آذربایجان و سایر جوایز دولتی و مستمری ریاست جمهوری آذربایجان بود.وی بنیانگذار نمایش کودک در آذربایجان به شمار می رود. علاوه بر این، از خانم آنا علی بیگلی به غنوان هنرمندی یاد می شود که در تاریخ توسعه ادبیات آذربایجانی اثری پاک نشدنی از خود به جای گذاشته است. اوایل زندگی. خانم آنا علی بیگلی ۲۰ آوریل سال ۱۹۲۰ در شهرک کشله باکو چشم به جهان گشود. وی اولین فرزند یک خانواده اشرافی با چهار دختر و سه پسر بود. به دنبال اینکه آموزش متوسطه را در مدرسه شماره ۱۳ در باکو پشت سر بگذارد، وارد دانشگاه علوم پزشکی آذربایجان و در سال ۱۹۴۲ فارغ التحصیل شد. سپس مجدداً در رشته لغت شناسی دانشگاه دولتی آذربایجان به ادامه تحصیل پرداخت. فعالیت. خانم آنا علی بیگلی با اولین شعر خود به اسم «آنا» (مادر) که در سال ۱۹۹۵ در مجله «آذربایجان گادینی» (زن آذربایجانی) به طبع رسید، وارد دنیای ادبیات شد. بعدها یکی پس از دیگری کتاب های شعری برای کودکان منتشر کرد که عبارتند از: «دکتر کوچولو»، «کسی که کار نمی کند»، «او نمی خورد»، «مرا زیر شعاع های آفتا
ب بینداز» و «پناهندگان کوچک». نمایش های خانم آنا علی بیگلی همچون «تولد خرگوش»، «زیبای زیبا» و … در تئاترهای تماشاگران جوان و تئاتر دولتی عروسکی جمهوری آذربایجان به روی صحنه رفتند. نمایش های «تولد خرگوش» و «آیدجان» وی نیز جوایز دولتی را ازآن خود کردند. آثار خانم آنا علی بیگلی در روزنامه «پیشگام» و مجلات «گؤرچین» (کبوتر) و «گونش» (آفتاب) آذربایجان به چاپ می رسید. خانم آنا علی بیگلی پایه گذار نمایش کودک در آذربایجان به حساب می آید. او مستمری بگیر ریاست جمهوری آذربایجان بود. مرگ و گرامیداشت. خانم آنا علی بیگلی در ۷ ماه مه سال ۲۰۰۷ درگذشت. در سال ۲۰۱۰، مراسم گرامیداشت نودمین سالگرد خانم آنا علی بیگلی توسط وزارت فرهنگ و گردشگری آذربایجان در تئاتر دولتی تماشاگران جوان جمهوری آذربایجان برگزار شد.
سکینه اسماعیلوا (; –) آوازخوان، خواننده موسیقی مقامی آذربایجانی و دریافت کننده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان است. زندگی نامه. سکینه اسماعیلوا در ۲۴ فوریه سال ۱۹۵۶ به دنیا آمد. وی ابتدا در مدرسه موسیقی آصف زینالی تحصیل گرفت. سپس در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان به تحصیلات خود ادامه داد. سکینه اسماعیلوا اولین خواننده زنی است که موسیقی مقامی را با همراهی دف آواز خوانده است. وی برای اولین بار یک گروه سه نفره موسیقی را که متشکل از زنان بود، ایجاد کرد و در سال های اخیر به همراه این گروه در چندین کشور خارجی روی صحنه رفت. سکینه اسماعیلوا هم اکنون دانشیار دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان و کنسرواتوار ملی جمهوری آذربایجان است.
سلماز قربانوا (; – ) بازیگر آذربایجانی دریافت کننده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان بود. زندگی نامه. سلماز قربانوا در سال ۱۹۳۹ در شهر باکو به دنیا آمد. از سال ۱۹۵۵ آغاز به فعالیت در تئاتر دولتی تماشاگران جوان آذربایجان کرد. او عمدتاً نقش پسران نوجوان را بازی می کرد. سلماز قربانوا در ۴ ژوئن سال ۲۰۱۳ در باکو درگذشت.
کمپلکس گون () ضایعه ای است که در ریه یافت می شود و در اثر سل ایجاد می شود. ضایعات شامل کانون گون همراه با لنفادنوپاتی ریوی درون یک گره لنفاوی ریوی مجاور است. کمپلکس گون باکتری های زنده را حفظ می کند و آنها را به منابع عفونت زای ماندگار تبدیل می کند که ممکن است مجدداً فعال شده و سل ثانویه را در مراحل بعدی زندگی ایجاد کند. در کشورهایی که شیر گاو آلوده به مایکوباکتریوم بوویس حذف شده است (به دلیل کشتن گاوهای آلوده و پاستوریزه کردن شیر)، سل اولیه معمولاً توسط مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد می شود و تقریباً همیشه از ریه ها آغاز می گردد. به طور معمول، باسیل های استنشاقی در فضاهای هوایی دیستال در قسمت تحتانی لوب فوقانی یا قسمت بالایی لوب تحتانی، معمولاً نزدیک به پرده جنب کاشته می شوند. با ایجاد حساسیت ایمنی، ناحیه ای به طول ۱ تا ۱٫۵ سانتی متر از التهاب خاکستری-سفید همراه با سفت شدگی ظاهر می شود که به عنوان کانون گون شناخته می شود. در بیشتر موارد، مرکز این کانون دچار نکروز پنیری می شود. تکمه باسیل های سل، چه آزاد و چه در فاگوسیت ها، به گره های ناحیه ای تخلیه می شوند که اغلب پنیری هستند. این ترکیب از ضایعه پارانشیمی ری
ه و درگیری گره به عنوان کمپلکس گون نامیده می شود. در طی چند هفته اول، انتشار لنفاوی و خونی به سایر نقاط بدن نیز وجود دارد. تقریباً در ۹۵٪ موارد، ایجاد ایمنی سلولی عفونت را کنترل می کند. تمایز. کمپلکس گون دچار فیبروز پیشرونده می شود که اغلب با کلسیفیکاسیون قابل تشخیص رادیولوژیکی (کمپلکس رانکه) دنبال می شود و با وجود کاشت باسیل در سایر اندام ها، هیچ ضایعه ای ایجاد نمی شود. با وجودِ برخی شباهت ها، کمپلکس رانکه و کمپلکس گون مترادف و یکی نیستند. کمپلکس رانکه تکاملی از کمپلکس گون است (در نتیجه بهبود بیشتر و کلسیفیکاسیون ضایعه) کمپلکس گون به نام آسیب شناس اتریشی آنتون گون نام گذاری شده است. کمپلکس رانکه به افتخار کارل ارنست رانکه متخصص ریه آلمانی نام گذاری شده است.
افراد لزبین، همجنس گرا، دوجنس گرا و تراجنسیتی (LGBT) در TRNC (جمهوری ترک قبرس شمالی) با چالش های قانونی مواجه هستند که ساکنان غیر دگرباشان جنسی آن ها را تجربه نکرده اند. فعالیت جنسی همجنس گرایان از ۷ فوریه ۲۰۱۴ در قبرس شمالی قانونی شده است. قوانین قبلی طبق مواد ۱۷۱ و ۱۷۳ قانون کیفری برای آن سه سال زندان را مجاز می دانستند. تابه حال همجنس گرایی زنان جرم انگاری نشده است. با این حال در سال ۲۰۱۱ دستگیری هایی برای همجنس گرایی رخ داده است. این قوانین میراثی از حکومت استعماری بریتانیا بود که پس از استقلال جزیره قبرس در دهه ۱۹۶۰ باقی ماند. در حالی که جمهوری قبرس در سال ۱۹۹۸ برای پیوستن به اتحادیه اروپا (EU) در سال ۲۰۰۴ همجنس گرایی را جرم زدایی کرد، وضعیت مورد مناقشه شمال به این معنی است که خارج از صلاحیت اتحادیه اروپا قرار دارد. لغو جرم انگاری همجنسگرایی مردانه از سال ۲۰۰۶ مورد توجه جدی قرار گرفته بود. در اکتبر ۲۰۱۱، مارینا یاناکوداکیس، نماینده پارلمان اروپا، ادعا کرد که در طی یک سفر به قبرس شمالی، رئیس جمهور درویش اروغلو به او قول داده است که همجنسگرایی را قانونی خواهد کرد تا آن را با ترکیه، جمهوری قبرس و بقیه اروپا
مطابقت دهد. در دسامبر ۲۰۱۱، اعلام شد که به دلیل افزایش فشار نمایندگان پارلمان اروپا، قانونگذاران قبرس شمالی قانونی را که در حال حاضر همجنس گرایی را جرم انگاری می کند، لغو خواهند کرد. رئیس جمهور درویش اروغلو، رهبر فعلی دولت، ابراز داشت که وقتی این لایحه به او برسد، آن را امضا خواهد کرد. این امر به تعویق افتاد تا اینکه دو پرونده علیه قبرس شمالی به دادگاه قانون اساسی قبرس شمالی و دادگاه حقوق بشر اروپا ارائه شد. بلافاصله پس از تسلیم پرونده در دادگاه اروپا، مرکز هماهنگی اتحادیه اروپای نخست وزیر قبرس شمالی در آوریل ۲۰۱۳ اصلاحیه ای را برای لغو مواد ۱۷۱، ۱۷۲ و ۱۷۳ از فصل ۱۵۴ قانون جنایی جمهوری تنظیم کرد. انتظار می رفت این مصوبه تصویب شود، اما مطرح شد. اگر قانون تصویب نمی شد، دادگاه حقوق بشر اروپا احتمالاً به این پرونده رسیدگی می کرد و جرم انگاری را نقض ماده ۸ می دانست، مطابق با Dudgeon علیه بریتانیا. در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴، مجلس جمهوری، پارلمان قبرس شمالی، به لغو مقررات قانون جنایی که روابط همجنس گرایان بین مردان را غیرقانونی می دانست، رأی داد. این لایحه به قانون تبدیل شد، و در روزنامه رسمی در ۷ فوریه ۲۰۱۴ منتشر شد. پس ا
ز انتشار اعمال شد. از سوی سازمان های مردم نهاد درخواست هایی برای قانونی شدن ازدواج همجنس گرایان مطرح شده است. در سال ۲۰۱۲، حزب دموکراسی کمونال قانونی را پیشنهاد کرد که ازدواج همجنس گرایان را قانونی می کرد، اما این قانون با مخالفت حزب اتحاد ملی حاکم در آن زمان مواجه شد. رژه سالانه غرور از سال ۲۰۱۴ بدون حادثه در نیکوزیا شمالی برگزار شده است. در سال ۲۰۲۴، شهردار مهمت هارمنجی در آن شرکت کرد.
زهرا شاهتاختینسکایا (; – ) جانورشناس، کرم انگل شناس، دکترای علوم زیستی، استاد آذربایجانی و دریافت کننده عنوان افتخاری کارمند افتخاری علم آذربایجان شوروی بود. زندگی نامه. زهرا شاهتاختینسکایا در سال ۱۸۹۵ در شهر استپاناکرت در ناگورنو قره باغ به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۶ فعالیت های شغلی خود را به عنوان آموزگار در یک مدرسه دخترانه آغاز نمود. از سال ۱۹۲۲ تا آخر عمرش در دانشگاه تربیت مدرس جمهوری آذربایجان فعالیت کرد. ابتدا ریاست دانشکده زیست شناسی و از سال ۱۹۳۷ جانورشناسی را به عهده گرفت. تحقیقات وی عمدتاً حوزه های کرم های انگلی، پرندگان آبزی و مردابی آذربایجان را پوشش می داد. زهرا شاهتاختینسکایا در کنار اینکه تعدادی مقالات علمی و کتب درسی است، در طول فعالیت های آموزشی خود تعداد زیادی دانشمند تربیت کرد. از وی با اعطای نشان لنین و چندین مدال تقدیر به عمل آمده بود. زهرا شاهتاختینسکایا در سال ۱۹۷۷ در شهر باکو درگذشت. خانواده. همسرش «نعمت شاختاختینسکی» که در سنت پترزبورگ تحصیل کرده بود، برای مدت طولانی در دانشگاه دولتی نفت و صنعت آذربایجان کار کرد. فرزندان آنها «تغرول شاختختینسکی» نیز دانشمند بود و در زمینه پتروشیمی تحقیق م
ی کرد. زهرا از نوادگان «آقایف ها»، از برجسته ترین خاندان های و نخبگان آذربایجان بود. او از بستگان سپهبد «فرج بیگ آقایف»، فرمانده نظامی معروف اهل شوشی، بود.