Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لرمونتوو (به لاتین: Lermontovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
لبیاژیه (به لاتین: Lebyazhye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
پولیانا (به لاتین: Polyana) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
روژدستونکا (به لاتین: Rozhdestvenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
شیروکی لوگ (به لاتین: Shiroky Log) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
سوکولوفکا (به لاتین: Sokolovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
سوسنوفکا (به لاتین: Sosnovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
سرتنکا (به لاتین: Sretenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
تاوریچانکا (به لاتین: Tavrichanka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
تومسکویه (به لاتین: Tomskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
اودارنویه (به لاتین: Udarnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
اوکراینا (به لاتین: Ukraina) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
وودنوفکا (به لاتین: Vvedenovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
وورونژا (به لاتین: Voronzha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
وودورازدلنویه (به لاتین: Vodorazdelnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
وسیولویه (به لاتین: Vesyoloye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
ورنویه (به لاتین: Vernoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
ورخنبورووایا (به لاتین: Verkhneborovaya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده است.
واترشیپ دَون () یک انیمیشن سریالی درام فانتزی-ماجراجویی بزرگسالان CGI به کارگردانی نوام مورو است. این سریال، بر اساس رمانی به همین نام در سال ۱۹۷۲ توسط ریچارد آدامز و اقتباس شده توسط تام بیدول ساخته شده است. در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۸ در بریتانیا و روز بعد در سطح بین المللی در نتفلیکس منتشر شد. پخش از بی بی سی شامل دو قسمت پشت سر هم در هر روز بود. موزیک ویدئو آتش در آتش (از واترشیپ دون) از سم اسمیت در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
گابریل کورئا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سویا، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال هرکولس، و باشگاه فوتبال رئال وایادولید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
خوسه پینتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
دنیل راوالس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دانوبیو، باشگاه فوتبال ناسیونال (اروگوئه)، و باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
ادواردو پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ایندپندینته، باشگاه فوتبال اسپانیول، باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال ناسیونال (اروگوئه)، باشگاه فوتبال لیورپول (مونته ویدئو)، باشگاه ورزشی سالامانکا، و باشگاه فوتبال مونته ویدئو واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
سرخیو مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی دفنسور، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال ناسیونال (اروگوئه)، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
خاویر سئولی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال دانوبیو، باشگاه فوتبال ریور پلاته، و باشگاه فوتبال ناسیونال (اروگوئه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
روبن پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دانوبیو، باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال ناسیونال، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال یوونتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
دنیل فونسکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال ناسیونال، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
گوان یین () () یک بوداسف مرتبط با شفقت است. او بازنمای اولوکیتشوره () شرق آسیا می باشد و توسط سایر ادیان شرقی از جمله ادیان سنتی چینی پذیرفته شده است. اولین بار توسط مبلغان یسوعی در چین لقب «الهه رحمت» برای او در نظر گرفته شد. گوان یین مخفف کلمه گوان شیین (Guanshiyin) می باشد که به معنی «[برگزیده ای که] بانگ های دنیا را متوجه می شود» است." روز نوزدهم از ششمین ماه قمری، دستیابی گوان یین به بوداهود جشن گرفته می شود.
جام بین قاره ای ۱۹۶۷ هشتمین دوره از جام بین قاره ای فوتبال بود که بین باشگاه سلتیک اسکاتلند، برنده جام باشگاه های اروپا ۶۷–۱۹۶۶، و تیم آرژانتینی راسینگ، برنده جام لیبرتادورس ۱۹۶۷ برگزار شد. قوانین جام بین قاره ای. قوانین این مسابقات با سایر مسابقات جام بین قاره ای متفاوت بود. یک مسابقه در کشور اصلی هر باشگاه شرکت کننده برگزار می شود. ۲ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی و ۰ امتیاز برای شکست تعلق گرفت. برخلاف سایر بازی های این تورنمنت، مجموع گل ها در نظر گرفته نشد. به عبارت دیگر یک تیم می تواند اولین بازی خود را ۵–۰ برنده شود، سپس در بازی دوم ۴–۳ ببازد، اما باشگاه ها در امتیازات به تساوی برسند. در صورتی که تیم ها با همان تعداد امتیاز به پایان برسند، بازی پلی آف در یک کشور بی طرف در همان قاره ای برگزار می شود که مسابقه دوم در آن برگزار شد. بازی رفت. گزارش شده بود که این مسابقه حدود ۷۰،۰۰۰ پوند فروش بلیط داشته است، و اگرچه مبلغ نهایی کمی کمتر از ۶۰،۰۰۰ پوند بود، اما در آن زمان برای یک مسابقه فوتبال در اسکاتلند یک رکورد بود. بازیکنان راسینگ در صورت برنده شدن در سری بازی ها هر کدام ۲،۰۰۰ پوند پاداش دریافت می کرد
ند (حقوق پایه سالانه آنها ۵،۰۰۰ پوند بود). در بدو ورود به اسکاتلند، تیم راسینگ به خاطر رفتار مودبانه شان مورد ستایش قرار گرفتند. هومبرتو ماسکیو، مهاجم راسینگ، از نظر فنی تحت تعلیق بود، اما از آنجایی که جام بین قاره ای توسط فیفا تایید نشده بود، آرژانتینی ها به هر حال او را انتخاب کردند. جاک استاین، مدیر سلتیک، از اعتراض به این موضوع خودداری کرد و اظهار داشت که سلتیک مایل است در برابر "بهترین بازیکنانی که راسینگ می تواند در زمین قرار دهد" بازی کند. جیمی جانستون وینگر سلتیک برای بازی برگشت در آرژانتین در موقعیت مشابهی قرار داشت، اما اس اف ای اصرار داشت که او در آن بازی شرکت نکند. مدیر باشگاه مسابقه، خوان خوزه پیزوتی، علناً اعلام کرد که دلیلی نمی بیند که چرا جانستون نباید بازی کند. در این رویداد، استین اس اف ای را نادیده گرفت و جانستون در هر سه بازی بازی کرد. جاک استین تا حد زیادی با همان تیمی که در می ۱۹۶۷ جام اروپا را برد، با تنها تغییر جان هیوز که جایگزین استیوی چالمرز در خط حمله شد، وارد میدان شد. راسینگ نیز تقریباً همان تیمی را به میدان آورد که جام لیبرتادورس را برد. سلتیک بازی را هجومی آغاز کرد. در ۸ دقیقه،
آلفیو باسیله، مدافع راسینگ، در حالی که جانستون به سمت دروازه دوید، خطا کرد. یک ضربه ایستگاهی توسط داور اسپانیایی اعلام شد، اگرچه به نظر می رسید این خطا در محوطه جریمه رخ داده است. جانستون به ایجاد مشکل در دفاع باشگاه راسینگ ادامه داد و در موارد متعددی خطا شد. از همان اوایل بازی، مشخص بود که آرژانتینی ها برای تساوی بازی کرده اند زیرا آنها بازی با دفاع انبوه و اتلاف وقت در هر فرصت ممکن را ترجیح دادند. بدتر از آن، بازی توسط خطا و تف کردن بی وقفه بدبینانه آنها خدشه دار شد. سلتیک برای بازی با ریتم عادی خود مشکل داشت و تنها توانست دو موقعیت گلزنی قابل توجه در نیمه اول را مدیریت کند. در نیمه دوم، جیمی جانستون با موهای خیس شده از تف حریفان به رختکن بازگشت. نیمه دوم نیز به روشی مشابه آغاز شد و سلتیک در مقابل خط دفاعی عمیق باشگاه راسینگ پرس می کرد. بیلی مک نیل با ضربه سر از روی ضربه آزاد برتی آولد در دقیقه ۵۵ به تیر دروازه زد. در دقیقه ۶۹، دروازه بان آگوستین سیخاس شوت جان هیوز را به اطراف تیرک دروازه هل داد. هیوز ضربه کرنر حاصل را زد و مک نیل با وجود تلاش بیهوده روبن دیاز برای بیرون نگه داشتن توپ با دست، ضربه سر را رو
ی سیخاس به گوشه دور دروازه زد. سلتیک ۱–۰ برنده شد، اما بازیکنان آن نشانه هایی از شرکت در یک برخورد فیزیکی بیش از حد را نشان دادند. بیلی مک نیل چشم سیاهی داشت، برتی آولد در سرش ضربه ای خورده بود و ضربه شدیدی به گوش بابی لنوکس وارد شدکه باعث شد او در آخر هفته برای اسکاتلند بازی نکند. پس از مسابقه، استاین اظهار داشت که «تقریباً هر بازیکن سلتیک برای ضربه زدن نیاز به درمان دارد». روزنامه ورزشی فرانسوی لکیپ جو بازی را "باورنکردنی" توصیف کرد، اما اشاره کرد که بازی با خطاهای بسیار زیادی در یک "نبرد خشمگین" خدشه دار شد. لکیپ اضافه کرد که سلتیک "از نظر سرزمینی بر رقبای خود تسلط داشت" و در "شرایط بسیار دشوار" پیروز شد. روزنامه ورزشی اسپانیایی مارکا دفاع باشگاه راسینگ و موفقیت آنها در خفه کردن بازی هجومی سلتیک را ستود. لاگاتزتا دلو اسپورت بیشتر از سلتیک انتقاد کرد و بیان کرد که برد اسکاتلندی ها در شب کسی را مسحور نکرد و سلتیک "خوش شانس" بود که راسینگ را شکست داد. بازی برگشت. در پیشبرد بازی دوم، راسینگ خود را در یک رکود دید. این باشگاه چهار بازی متوالی (از جمله بازی اول در اسکاتلند) را از دست داده بود و در هیچ یک از آنها
موفق به گلزنی نشد. مدافع میگوئل موری سپس به یک تزریق ضد درد واکنش آلرژیک نشان داد و برای بازی دوم کنار گذاشته شد. بازی برگشت در بوئنوس آیرس اولین باری بود که سلتیک از خط استوا عبور کرد و این سفر شامل یک پرواز ۲۰ ساعته از اسکاتلند بود. بیلی مک نیل، کاپیتان سلتیک، استقبال اولیه سلتیک در آرژانتین را بسیار گرم و دوستانه توصیف کرد. با این حال، در زمان بازی، جمعیت حاضر در استادیوم به طور قابل توجهی خصمانه تر بودند، و مک نیل بعداً استقبال در خوآن پرون را به عنوان "چیزی کمتر از وحشتناک" توصیف کرد. در میان جو ناآرام در ورزشگاه، مشکلات حتی قبل از شروع بازی بالا گرفت. زمانی که رونی سیمپسون دروازه بان سلتیک در صف دروازه قرار گرفت، شیئی از روی تراس پرتاب شد و به سرش برخورد کرد. سیمپسون به شدت گیج شده بود و مجبور شد جان فالون را جایگزین دروازه کند. سیمپسون بر این باور بود که یک بطری به او اصابت کرده است، اما دیگران گفتند که این سنگی است که از یک منجنیق شلیک شده است. وقتی بازی در نهایت شروع شد، راسینگ بازی دفاعی خود در بازی اول را رها کرد و برای یک گل زودهنگام به جلو فشار آورد. ژائو کاردوسو با اجبار جان فالون را مهار کرد. س
لتیک نیز حمله کرد و جانستون توپ را با ضربه سر وارد دروازه کرد تا آفساید اعلام شود. سلتیک در دقیقه ۲۲ بعد از سرنگون شدن جانستون در محوطه جریمه توسط سیخاس پیش افتاد. تامی گمل با وجود تلاش های یک دوجین عکاس مطبوعاتی آرژانتینی که به زمین حمله کرده بودند و در تلاش برای پرت کردن حواسش به او اشاره می کردند، ضربه پنالتی را گل کرد. با این حال، راسینگ تجمع کرد و در دقیقه ۳۴ با یک گل خوب به تساوی رسید. نوربرتو رافو با ضربه سر از روی سانتر ماسکیو از کنار فالون عبور کرد. راسینگ در اوایل نیمه دوم پیش افتاد. خوان کارلوس کاردناس به پاس خوان رولی چسبید و از کنار فالون شوت کرد. پس از آن، راسینگ کنترل مسابقه را با کاهش سرعت و دفاع ماهرانه در برابر حملات سلتیک در دست گرفت. علیرغم هرج و مرج در شروع با مصدومیت سیمپسون، خود مسابقه با روحیه بهتری نسبت به بازی اول انجام شد، که عمدتاً به دلیل قضاوت محکم استبان مارینو، داور اروگوئه ای بود. روزنامه پرتغالی ورزشی آبولا به این موضوع اشاره کرد که احساس می کرد این مقام اروگوئه ای بیشتر با مضحکه های آرژانتینی ها آشنا است. پس از بازی، رختکن تیم اسکاتلندی توسط هواداران آرژانتینی مورد هجوم قرار
گرفت و نبردی بین هواداران آرژانتینی و اروگوئه ای (که برای حمایت از سلتیک به بوئنوس آیرس سفر کرده بودند) در خارج از ورزشگاه آغاز شد. جاک استاین، مدیر سلتیک که به طور فزاینده ای از رویدادهای داخل و خارج زمین عصبانی شده بود، به خبرنگاران گفت: "ما (سلتیک) نمی خواهیم برای سومین بازی به مونته ویدئو یا هر جای دیگری در آمریکای جنوبی برویم. اما می دانیم که باید این کار را انجام دهیم." پلی آف. از آنجایی که هر دو تیم پس از دو بازی هر کدام در دو امتیاز مساوی بودند، بازی پلی آف لازم بود در یک مکان بی طرف برگزار شود. مسابقه سوم در مونته ویدئو برگزار شد و از آن زمان به عنوان "نبرد مونته ویدئو" شناخته می شود. در آماده سازی بازی سوم، جاک استاین به خبرنگاران گفت که سلتیک می خواهد برنده شود، "نه برای خودمان بلکه برای جلوگیری از قهرمان شدن راسینگ". با توجه به رفتار خشونت آمیز راسینگ در دو بازی قبلی، استاین اظهار داشت که بازیکنان سلتیک در بازی پلی آف به دنبال مشکل نخواهند بود، اما "نه وقتی که مجبور شوند" سلتیک، با این حال، از اقدامات احتیاطی ایمنی که در ورزشگاه سنتناریو وجود داشت، راضی بود. زمین توسط یک خندق با یک مانع فولادی و
سیم خاردار احاطه شده بود و سکوها بسیار دورتر از زمین مسابقه بودند تا در زمین مسابقه باشگاه، بنابراین احتمال تکرار برخورد بازیکن با جسم پرتاب شده توسط هواداران به حداقل می رسید. سلتیک اعلام کرد که برتی آولد و جان هیوز به جای ویلی اونیل و استیوی چالمرز که در بوئنوس آیرس بازی کرده بودند به تیم بازخواهند گشت. جان فالون به جای رونی سیمپسون جای خود را در دروازه حفظ کرد. راسینگ از اظهار نظر قبل از مسابقه در مورد ترکیب خودداری کرد. بازی با خطاهای متوالی دو طرف آغاز شد. در نهایت رودولفو پرز اوسوریو، داور پاراگوئه ای، بازی را پس از ۲۳ دقیقه متوقف کرد و از طریق مترجم به هر دو کاپیتان هشدار داد که در صورت متوقف نشدن خطا، بازیکنان اخراج خواهند شد. اما به درخواست های او توجهی نشد. این مسابقه ۱۴ دقیقه بعد زمانی آغاز شد که جیمی جانستون توسط خوان رولی سرنگون شد. هنگامی که جانستون از شدت درد روی زمین می پیچید، غوغایی بین بازیکنان مختلف حریف رخ داد. جان کلارک با مشت های بالا به رولی و آلفیو باسیل نزدیک شد و ژستی زد که یادآور یک بوکسور بدون بند انگشت بود. پلیس ضد شورش اروگوئه برای فرونشاندن این اغتشاش در زمین مسابقه حاضر شد. در
نهایت پس از پنج دقیقه، باسیله از راسینگ و بابی لنوکس از سلتیک اخراج شدند. در ابتدا ناظران بر این باور بودند که لنوکس در یک پرونده هویت اشتباه اخراج شده است، زیرا به نظر نمی رسید که او مرتکب هیچ تخلفی شده باشد. با این حال بعداً مشخص شد که داور قبلاً تهدید کرده بود که شماره ۶ راسینگ (باسیله) و شماره ۸ سلتیک (لنوکس) را برای تخلف جدی بعدی که توسط طرف های مربوطه انجام می شود، اخراج خواهد کرد، حتی اگر خود بازیکن در این تخلف مقصر نباشد. جاک استاین تلاش کرد لنوکس در زمین بماند، اما بازیکن سلتیک در نهایت توسط افسر پلیسی که شمشیر در دست داشت از زمین بیرون رانده شد. با از هم پاشیدن آرامش و نظم سلتیک، راسینگ شروع به استفاده از آن کرد. در دقیقه ۴۸، جانستون که توسط رولی مهار شد، با ناامیدی به تیم آرژانتینی حمله کرد و به درستی اخراج شد. شش دقیقه بعد، راسینگ زمانی که کاردناس از فاصله ۲۵ یاردی با یک ضربه عالی با پای چپ به گوشه بالا سمت چپ دروازه بان فالون گلزنی کرد، پیش افتاد. تعداد سلتیک بعد از ۷۴ دقیقه بیشتر کاهش یافت، زمانی که جان هیوز به دلیل لگد زدن سیخاس در حالی که روی زمین دراز کشیده بود اخراج شد. اندکی بعد، رولی به دل
یل مشت زدن به جان کلارک از سلتیک اخراج شد. دو دقیقه مانده به پایان بازی، غوغای دیگری بین طرفین در گرفت که در نتیجه یک بار دیگر پلیس ضد شورش اروگوئه مداخله کرد. برتی آولد اخراج شد، اما حاضر به ترک زمین نشد و در نهایت بازی کامل را انجام داد. با این حال او توسط داور پس از آن گزارش شد. در حالی که آولد حاضر به ترک زمین نشد، در میان هرج و مرج کامل در زمین، تامی گمل به یکی از بازیکنان باشگاه راسینگ لگد در اندام تناسلی خود زد که مورد توجه داور قرار نگرفت. این بازی با نتیجه ۱–۰ به سود راسینگ به پایان رسید، و جام قهرمانان آمریکای جنوبی را به دست آورد و آنها را به اولین برنده آرژانتینی جام بین قاره ای تبدیل کرد. در مجموع، ۳۰ خطا در برابر سلتیک و ۲۱ خطا در برابر راسینگ انجام شد. با این حال اکثر خطاها بدون توجه بود یا توسط داور اعلام نشد. از آنجایی که بازیکنان راسینگ می خواستند در تمام وقت یک دور افتخار در اطراف ورزشگاه انجام دهند، هواداران اروگوئه ای که از سلتیک حمایت می کردند، هر چیزی را که می توانستند پرتاب کنند، به آنها پرتاب کردند. بازیکنان راسینگ مجبور بودند در مرکز زمین منتظر بمانند تا پلیس راه را به رختکن آنها باز
کند. جاک استاین پس از مسابقه اظهار داشت: "من دیگر تیمی را به آمریکای جنوبی برای این همه پول در جهان نمی آورم." در یک سری مسابقات غیرقابل تحمل و بد روحیه، حداقل یک رفتار ورزشی وجود داشت. پس از حضور تمام وقت در مونته ویدئو، وقتی روبرتو پرفیمو، مدافع باشگاه راسینگ، راهی تونل شد، بیلی مک نیل، کاپیتان سلتیک به او نزدیک شد. پرفیمو که در ابتدا نگران بود، سپس متوجه شد که مک نیل می خواهد دست بدهد. بازیکنان سپس پیراهن های خود را رد و بدل کردند و پس از آن پرفیمو مک نیل را در آغوش گرفت و به او (به زبان اسپانیایی) گفت: "فوتبال باید اینگونه بازی شود". مک نیل لبخندی زد و به زبان اسپانیایی کامل پاسخ داد: "موفق باشی، موفق باشی." پرفومو بعداً قدردانی خود را از اخلاق ورزشی مک نیل ابراز کرد و رویارویی آنها را به عنوان "گران ترین لحظه او در این مسابقات جهانی" توصیف کرد. بعد از بازی. پیروزی راسینگ در سرتاسر آرژانتین حتی توسط هواداران باشگاه های رقیب تحسین شد. باسیله، مدافع راسینگ، این برد را "شادی بی نظیر که برای من به عنوان یک بازیکن بزرگ ترین لذتی بود که تا به حال تجربه کرده ام" توصیف کرد و اشاره کرد که حتی هواداران رقیب ایندپن
دینته هم جشن گرفتند. بازیکنان راسینگ همگی یک ماشین جدید و همچنین پاداش ۲،۰۰۰ پوندی وعده داده شده خود دریافت کردند. سلتیک به اسکاتلند بازگشت و رابرت کلی، رئیس هیئت مدیره، از بازی به عنوان "بازی زشت و وحشیانه بدون فوتبال" یاد کرد. او همچنین ابراز ناامیدی کرد که سلتیک "برای دفاع از خود به آن سطح پایین آمد." چند روز بعد، هیئت مدیره سلتیک هر بازیکنی را به دلیل رفتارشان در مونته ویدئو، ۲۵۰ پوند جریمه کرد. گزارش های مربوط به پاداش های بازیکنان باشگاه مسابقه ای فقط به بدنامی بازی اضافه کرد. پوشش مطبوعاتی مسابقه مونته ویدئو کوبنده بود. رویترز این مسابقه را به عنوان "یک نزاع در اتاق بار با مهارت های فوتبال رها شده برای تاب دادن مشت ها، پرواز چکمه ها و چک کردن بدن آشکار" توصیف کرد. لکیپ این مسابقه را "نمایش غم انگیز" توصیف کرد. آنها خاطرنشان کردند که "آرژانتینی ها خصومت ها را آغاز کردند" اما اشاره کردند که سلتیک "از هر فرصتی برای پاسخ دادن به ضربات استفاده کرد". روابط بین قاره ای بعدی اغلب دوباره به خشونت کشیده می شد. جدال سال بعد بین منچستر یونایتد و دیگر تیم آرژانتینی، استودیانتس، دوباره با بازی بدبینانه مستمر از سوی
طرف آمریکای جنوبی همراه بود. خشونت های بدتری در بازی سال ۱۹۶۹ بین استودیانتس و آث میلان رخ داد، جایی که پیرینو پراتی بازیکن میلان بیهوش شد و نستور کومبا توسط چندین بازیکن آرژانتینی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و سپس به صورت نیمه هوشیار از روی برانکارد کشیده شد و توسط پلیس آرژانتین به اتهامات واهی دستگیر شد. خشونت فزاینده تیم های آمریکای جنوبی منجر به عدم تمایل چندین باشگاه اروپایی برای شرکت در جام بین قاره ای در طول دهه ۱۹۷۰ شد. این بازی همچنین الهام بخش آهنگ محبوب سلتیک به نام "آهنگ قهرمانی باشگاه های جهان" بود که مسابقه را به عنوان "کثیف ترین بازی که من تا به حال دیده ام" توصیف می کند. در سال ۲۰۱۷، فیفا به طور رسمی همه برندگان جام بین قاره ای، از جمله باشگاه راسینگ را به عنوان "قهرمانان جهان" به رسمیت شناخت.
use both this parameter and |birth_date to display the person's date of birth, date of death, and age at death) --&gt; متیو والش (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۸۶) مفسر و نویسنده سیاسی جناح راست آمریکایی است. والش، میزبان پادکستِ «نمایشِ ما والش» "Matt Wals) Show)" و ستون نویسِ "دیلی وایر" است. او چهار کتاب نوشته و فیلم مستندِ زن چیست؟ را ساخته است. والش مجری سابق رادیو گفتگو برای ایستگاه های دلاور و کنتاکی بود. او مخالفِ آشکارِ جریانِ ال جی بی تی و به ویژه تراجنسیتی است. فعالیت ها. والش چهار کتاب تألیف کرده است: «"تثلیث نامقدس: مسدود کردن حمله چپ به زندگی، ازدواج و جنسیت»" (۲۰۱۷)، «"کلیسای ترسوها: فراخوانی برای بیدار شدن از خواب مسیحیان راضی"» (۲۰۲۰)، «"جانی گراز دریایی"» (۲۰۲۲)، و «"زن چیست؟ (سفر یک مرد برای پاسخ به سؤال یک نسل)"» (۲۰۲۲).
«آمریکایی های جوان» () ترانه ای از خواننده-ترانه سرای آمریکایی دیوید بویی است که در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۷۵ به وسیلهٔ آرسی ای رکوردز به عنوان تک آهنگ آغازین نهمین آلبوم استودیویی او با همین نام منتشر شد. این ترانهٔ دربردارندهٔ آراندبی و سول فیلادلفیا است و پرترهٔ امپرسیونیستی مردی انگلیسی از آمریکا را در آن زمان بیان می کند. این ترانه علاوه بر این شامل شخصیت های مختلف و کنایه هایی از رخدادها و توتم های آمریکا است. این ترانه در اوت ۱۹۷۴ در استودیو سیگما ساند در فیلادلفیا ضبط شد و نخستین حضور زنده اش را ماه بعد در تور سول تجربه کرد. لوتر وندرس، خوانندهٔ ناشناخته آن زمان، در ترانه حضور دارد که در هنگام ساختش تنظیم آوازهای پس زمینه را به عهده داشت. «آمریکایی های جوان» در جدول تک آهنگ های بریتانیا به رتبهٔ ۱۸ رسید، اما در ایالات متحده با موفقیتی غیرمنتظره همراه بود و در رتبهٔ ۲۸ جدول قرار گرفت که تا آن زمان برای او در "بیلبورد" هات ۱۰۰ بالاترین موقعیت بود. او آن را با حضور در "نمایش دیک کاوت" در نوامبر ۱۹۷۴ و "نمایش شر" در سال بعد تبلیغ کرد. بویی این ترانه را در تورهای کنسرتی اش در دههٔ ۱۹۸۰ اجرا کرد و پس از تور صدا+بینایی
در سال ۱۹۹۰ آن را بازنشست کرد. در حالی که «آمریکایی های جوان» از سوی نشریات متعدد در میان بهترین ترانه های بویی قرار گرفت، منتقدان این ترانه را به عنوان تغییری موفق به موسیقی سول به دنبال آثار گلم راک قبلی این هنرمند تحسین کرده اند. این ترانه از آن زمان در چندین آلبوم گردآوری شده قرار گرفت و در سال ۲۰۱۶ برای مجموعهٔ جعبه ای "حالا من چه کسی می توانم باشم؟ (۱۹۷۴–۱۹۷۶)" بازسازی شد.
قیافه عبوس (Resting Bitch Face) که به اختصار به آن بی آراف (RBF) گفته می شود یک حالت چهره است که یک فرد به طور ناخواسته و در حالتی کاملا عادی، عصبانی، آزرده، تحریک یا تحقیر شده به نظر می رسد. این وضعیت مخصوصا به زمانی اشاره دارد که فرد در حال استراحت است و مشغول هیچ اظهار نظر یا بیان احساساتی نیست. این مفهوم توسط روانشناسان مورد مطالعه قرار گرفته و ممکن است پیامدهای روانشناختی مرتبط با سوگیری های جهت دار، کلیشه های جنسیتی، قضاوت انسانی و تصمیم گیری داشته باشد.
جانی گرازدریایی یا جانی گرازدریاییه (به انگلیسی: Johnny the Walrus) یک کتاب مصور برای کودکان است که مت والش، مفسرِ سیاسیِ محافظه کار آمریکایی، آن را نوشته است. این کتاب با داستان کودکی به نام جانی، تراجنسیتی بودن را به طور تمثیلی با تظاهر به یک گرازدریایی بودن مقایسه می کند. این کتاب را DW Books، بخشی از "The Daily Wire" منتشر کرد. خلاصه. جانی پسر بچه ای باتخیل است که با قاشق به عنوان عاج، نقش گرازدریایی را بازی می کند. زمانی که «اهالی اینترنت» متوجه می شوند که جانی از یک گرازدریایی بودن لذت می برد، مجبور می شود بین پسربودن یا گرازدریایی بودن تصمیم بگیرد و اجازه تغییر نظرش را ندارد. «اهالی اینترنت» مادر جانی را نیز زیر فشار می گذارند تا به جانی به عنوانِ غذا کِرم بدهد (کاری که گرازدریایی ها می کنند) و او را با اره نزد دکتر ببرد که دکتر هم پیشنهاد می کند دست و پای جانی را به باله تبدیل کند… واکنش ها. "جانی گرازدریایی" پیش از اینکه آمازون آن را در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۱ دوباره در ردهٔ تفسیر سیاسی و اجتماعی دسته بندی کند، پرفروش ترین کتاب در رده ال جی بی تی+ آمازون شد. والش این دسته بندی دوباره را «حمله ای بی وجدانانه ب
ه حقوق هم جنس گرایان و نمونه وحشتناکِ هم جنس گراهراسی و زدودن هم جنس گرایان» خواند. گلاد، یک سازمان نظارت بر رسانهٔ دگرباشان جنسی، پیش تر از آمازون خواسته بود تا این کتاب را از ردهٔ ال جی بی تی+ بردارد. در همان روز، تارگت این کتاب را از کتاب فروشیِ برخطِ (آنلاین) خود حذف کرد. تاکر کارلسون مجری فاکس نیوز این کتاب را «خنده دار» نامید. وب سایت خبری محافظه کار "بلیزمدیا، این" کتاب را «کوششی برای عقب راندن ایدئولوژیِ جنسیتیِ رادیکال که واقعیت بیولوژیکی را به چالش می کشد» خواند. اندرو دویل، طنزپرداز، این کتاب را به دلیل تمسخرِ «تلقین به جوانان» تحسین کرد. «اخبار صورتی»(PinkNews)، وب سایت خبری دگرباشان، این کتاب را «نفرت پراکن» و «ترنس هراس» نامیده است. "«LGBTQ Nation»" این کتاب را «ضد تراجنسیتی» نامید و گفت که این کتاب جوانان تراجنسیتی را به سخره می گیرد. در مارس ۲۰۲۲، گروهی به نام «بدون نفرت» در آمازون طوماری را منتشر کرد و از آمازون خواست که فروش کتاب هایی مانند "«جانی گرازدریایی"» و "«آسیب غیرقابل برگشت»" را متوقف کند و در عوض یک هیئت نظارتی تشکیل دهد که به کارمندان اجازه می دهد محتوای فروخته شده در آمازون را تع
یین کنند. حداقل ۵۰۰ نفر این طومار که در تابستان ۲۰۲۱ به رهبری آمازون ارائه شده بود را امضا کردند. سخنگویِ The Daily Wire آمازون را به دلیل «رد درخواست های کارکنان بیدار خود» تحسین کرد و گفت که "جانی گرازدریایی" تا ژوئن ۲۰۲۲ «نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ نسخه» در آمازون فروخته شده است.
هویت بصری (Visual identity): به مجموعه ای از ویژگی های بصری خاص یک شیء قابل مشاهده گفته می شود، که او را از سایرهم نوعان خود متمایز می کند. به عبارت دیگر تمام عناصر بصری خاصی که؛ شیء قابل رؤیت در اختیار مخاطبین خود قرار می دهد، و باعث تداعی تصویری خاص و منحصر به فرد از آن شیء در ذهن مخاطب می شود؛ به عنوان هویت بصری آن شیء در نظر گرفته می شود. ارتباط به واسطه هویت بصری نسبت به سایرگونه های ارتباطی، همانندارتباط کلامی و نوشتاری، یک ارتباط قویتری است؛ زیرا برای ایجاد ارتباط از کلمات استفاده نمی کند، بلکه عناصر بصری با کمک از قوه احساس باعث ایجاد تصور در ذهن می شوند و به ادراکات شکل می دهند و معانی فراتراز کلمات رابرای مخاطبین خودتداعی می کنند؛ بنابراین هویت بصری یک شیء قدرت اقناعی زیادی دارد و بهتر می تواند مخاطبین خود را متقاعد کند. هویت بصری یک ابزار قدرتمند است که می تواند تأثیر زیادی بر نحوه درک مخاطبان از یک برند یا سازمان داشته باشد. یک هویت بصری قوی می تواند به سازمان ها کمک کند تا: هنگام طراحی هویت بصری، مهم است که نیازهای و اهداف مخاطبان هدف را در نظر بگیرید. هویت بصری باید برای مخاطبان هدف جذاب و قابل