Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طلس به حاشیه رانده شده اند. لوئیک واکان در مقاله اخلاق و دام های مردم نگاری شهری که در سال ۲۰۰۲ در مجله جامعه شناسی آمریکا منتشر شده است آثار سه نویسنده اصلی قوم نگاری شهری آمریکا را تحلیل کرده است. از نظر او، اخلاق گرایی تجربه گرا بر جامعه شناسی شهری آمریکا حاکم است. این مقاله واکنش های شدید مدافعان این رویکرد را به همراه داشته است. او یکی از بنیان گذاران و سردبیر مجله بین رشته ای قوم شناسی و همچنین یکی از همکاران نشریه لوموند دیپلماتیک است. واکان تنها جامعه شناس برجسته ای است که در مسابقات بوکس آماتور دستکش طلایی شیکاگو شرکت کرده است. مرد ۲۹ ساله ۵ فوتی ۸۱⁄۲ و با وزن ۱۳۷ پوندی فرانسوی، ملقب به "لوئی پرمشغله"، مسابقه سبک وزن در ورزشگاه سنت اندرو در سال ۱۹۹۰ در تصمیم گیری دچار مشکل شد و مسابقه را از دست داد. واکان در دور اول ۸ شمارش ایستاده دریافت کرد.
جون فن دریلن (; – ) بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما و بازیگر تئاتر اهل هلند بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ده روز آخر"، "زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن"، "توپاز"، "سیزده روح"، "مادام ایکس"، "قطار سریع السیر فون راین"، "گودال پول"، "مولن روژ"، "فرمول، و "افق گمشده" اشاره کرد.
آغاز و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی سارجون کی ام است. در این فیلم بازیگرانی همچون نایانتارا، کالایاراسان و یوگی بابو ایفای نقش کرده اند.
ژرژ لان (؛ ۲۷ اکتبر ۱۸۹۵ – ۸ ژوئیه ۱۹۸۳) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مولن روژ"، "کودک مونت کارلو، و "کنت دو مونت-کریستو" اشاره کرد.
راپورت های شبانه دکتر مصدق یک نمایشنامه به نویسنده و کارگردان اصغر خلیلی و تهیه کننده محمدرضا منصوری که در تالار وحدت به روی صحنه رفته است. این نمایش در خصوص داستان کودتای ۲۸ مرداد بود. از بازیگران این نمایشنامه می توان به فرهاد آییش (دکتر مصدق) ،ایرج راد (خدیجه دختر مصدق)، رؤیا میرعلمی (روزولت) و علیرضا زمانی نسب (رشیدیان)، علیرضا آرا (سرلشکر زاهدی)، علی نیکزاد (رئیس مجلس دکتر معظمی) اشاره کرد. این نمایشنامه از ۲۰ تیر ماه تا ۲۰ مرداد ماه در تالار وحدت بر روی صحنه رفت. مدت زمان اجرای این نمایش ۱۰۰ دقیقه بود.
آندره لوگه (; – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بلوز پاریس"، "دوزخ آنری-ژرژ کلوزو"، "همراه مرد"، "کودک مونت کارلو"، "زنان ضعیف هستند"، "گلوریا"، "پدر دختر"، "سامسون"، "دو یتیم"، "عشق یک توپه، و "مادام دو باری" اشاره کرد.
دادگاه عالی در مالزی، از لحاظ سلسله مراتب دادگاه بعد از دادگاه فدرال و دادگاه استیناف قرار دارد. ماده ۱۲۱ قانون اساسی مالزی مقرر می دارد که دو دادگاه عالی تحت عنوان - دادگاه عالی مالایا و دادگاه عالی صباح و ساراواک (قبل از سال ۱۹۹۴، دادگاه عالی بورنئو)، با صلاحیت قضایی و حقوقی هم پایه باید وجود داشته باشد. قبل از سال ۱۹۶۹، دادگاه عالی سنگاپور نیز بخشی از نظام قضایی مالزی بود (به مقاله قانون در سنگاپور مراجعه کنید). دفتر ثبت اصلی دادگاه عالی مالایا در کوالالامپور قرار دارد و سایر دفاتر ثبت در همه ایالت های شبه جزیره مالزی در دسترس است، در حالی که دفتر ثبت اصلی دادگاه عالی صباح و ساراواک در کوچینگ است و سایر دفاتر ثبت در نقاط دیگر صباح و ساراواک قرار دارد. در تمام ۱۳ ایالت مالزی، در مجموع ۲۲ دفتر ثبت دادگاه عالی وجود دارد. دو دادگاه عالی همچنین جهت رسیدگی به امور، راهی دیگر شهرهای کوچکتر هم می شوند. این دو دادگاه عالی، دادگاه استیناف و دادگاه فدرال به عنوان دادگاه های برتر طبقه بندی می شوند، در حالی که دادگاه بخش و جلسات دادرسی در طبقه دادگاه های تابع قرار می گیرند. دادگاه های عالی هم به عنوان یک دادگاه صلاحیت
رسیدگی نخستین و هم به عنوان یک دادگاه استیناف عمل می کنند و ریاست هر کدام بر عهده یک قاضی ارشد (قبل از سال ۱۹۹۴، رئیس قوه قضائیه) است. قضات ارشد مالایا و صباح و ساراواک پس از رئیس دادگاه فدرال (قبل از سال ۱۹۹۴، رئیس دادگاه فدرال) و رئیس دادگاه استیناف، سومین و چهارمین مقام عالی در قوه قضاییه مالزی هستند.
ری ونتورا (; – ) پیانیست و رهبر و موسیقی دان جاز یهودی اهل فرانسه بود. او در دهه ۱۹۳۰ به محبوبیت جاز در فرانسه کمک کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کودک مونت کارلو" اشاره کرد.
ژاکی ساردو (; – ) بازیگر زن اهل فرانسه بود. وی همسر فرنان ساردو و مادر میشل ساردو خواننده بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "حقیقت"، "آقای هو، و "شکارچی ای از ماکسیم ها اشاره کرد.
عشق اینجوری کجاست یا عشق شبیه این کجاست؟ فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی ویجی ساداناه است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، میتون چاکرابورتی، جایا پرادا، پادمینی کولاپوری، وینود مهرا، آسرانی، بیندو و منموهان کریشنا ایفای نقش کرده اند.
پاتریک دورگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قلمروی دانمارک است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال منچستریونایتد بازی می کند. و تیم سابق ایشان لچه می باشد وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸، زیر ۱۹، زیر ۲۰ و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده است.
روکاس پوکشتاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ و ۲۰ سال ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
گوستاوو سا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال فامالیکاو بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
اوموت توهومجو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال هوفنهایم بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵، زیر ۱۶، زیر ۱۷، زیر ۱۸، زیر ۲۰ و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده است.
هانا همپتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست دروازه بان برای باشگاه چلسی در سوپر لیگ زنان انگلستان بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان, زیر ۱۹ سال زنان انگلستان، زیر ۲۱ سال زنان انگلستان، و زنان انگلستان بازی کرده است.
پنجره ملی خدمات دولت هوشمند در واقع درگاه وبگاه متعلق به کشور ایران می باشد. برای دسترسی به سامانه های آموزشی و تحصیلی بوده و افراد را برای استفاده از امکانات به صفحات سایر ادارات ارجاع می دهد. استفاده می کنند. نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مصوب نمودند که سازمان اداری و استخدامی کشور، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، دستگاه های اجرایی و نهادهای عمومی، به منظور ارائه خدمات دولت الکترونیکی و همچنین، کاهش مراجعات مردمی به دستگاه های اجرایی و نهادهای عمومی، تمامی اقدامات لازم را برای راه اندازی پنجره ملی خدمات دولت هوشمند و اتصال به شبکه، اعمال نمایند.
دسپایسد آیکون () یک گروه دث کور کانادایی از مونترآل، استان کبک کانادا است. این گروه که در سال ۲۰۰۲ تشکیل شد، به دلیل استعداد درامر خود، الکس پلتیه، که به طور مکرر از تکنیک بلستینگ استفاده می کند، و همچنین برای خواننده های اصلی دوگانه اش مورد توجه قرار گرفته است. الکس آریان و استیو مارویس اعضا. اعضای کنونی اعضای پیشین
منطق کنترل بخش کلیدی یک برنامه نرم افزاری است که عملیات برنامه را کنترل می کند. منطق کنترل به دستورات کاربر پاسخ می دهد و همچنین به تنهایی برای انجام وظایف خودکار که در برنامه ساختار یافته اند عمل می کند. منطق کنترل را می توان با استفاده از نمودار حالت، که شکلی از ماشین حالت سلسله مراتبی است، مدل سازی کرد. این نمودارهای حالت همچنین می توانند با نمودارهای روند ترکیب شوند تا مجموعه ای از معناشناسی رایانشی را برای توصیف منطق کنترل پیچیده ارائه دهند. این ترکیبی از نمودارهای حالت و نمودارهای روند در شکل سمت راست نشان داده شده است که منطق کنترل یک کرونومتر ساده را نشان می دهد. منطق کنترل دستورات را از کاربر دریافت می کند، همان طور که با رویدادی به نام "START" نشان داده می شود، اما همچنین دارای رویدادهای نمونه زمانی تکرار شونده خودکار است، همان طور که توسط رویدادی به نام "TIC" نمایش داده می شود.
رهبر جمهوری دموکراتیک خلق کره ، به صورت "دفاکتو" رهبر حزب کارگران کره، کشور و ارتش خلق کره است. متصدی آن همراه با ریاست بر کمیسیون امور دولتی عالی ترین مقام سیاسی و اداری کره شمالی است. کیم ایل سونگ، بنیان گذار جمهوری دموکراتیک خلق کره از ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۴، به عنوان رئیس جمهور و نخستین رهبر کره شمالی خدمت کرد. پس از مرگ کیم ایل سونگ، پسرش کیم جونگ ایل به قدرت رسید و تا ۲۰۱۱ کره شمالی را رهبری کرد. با مرگ کیم جونگ ایل نیز پسرش کیم جونگ اون به رهبری رسید. رهبران کره شمالی پس از مرگشان «رهبر عالی» نامیده شدند و در طول حیات با عناوینی نظیر «رهبر بزرگ» و «رهبر عزیز» شناخته می شدند. نخست وزیر کره شمالی ریاست دولت را برعهده دارد و با معاونان و اعضاء، کابینه را تشکیل می دهند. اعضای کابینه نیز توسط قوه مقننه ملی، مجمع عالی خلق انتصاب می یابند. رئیس مجمع عالی خلق نیز رئیس کشور محسوب می شود. با همه این ها، اما در عمل کشور توسط یک شخص (رهبر) اداره می شود. کیم جونگ ایل در طول حیات، فرمانده عالی ارتش خلق کره و دبیرکل حزب کارگران کره نیز بود. پس از مرگ او، کیم جونگ اون مناصب را در انحصار گرفت و بعد از تأسیس کمیسیون امور دولتی، ب
ه عنوان رئیس آن منصوب شد. پیشینه. رهبر عالی عنوانی بود که فقط برای کیم ایل سونگ به کار می رفت و پس از مرگ او استفاده می شد. او در طول حیات خود با نام «رهبر بزرگ» (위대한 수령) شناخته می شد، عنوانی که تا به امروز فقط به او اشاره دارد. پسر او، کیم جونگ ایل، در زمان حیاتش با نام «رهبر عزیز» (친애하는 령도자) شناخته می شد و تنها پس از مرگ، رسانه های کره شمالی به سنت پدرش، او را «رهبر عالی» خطاب کردند. کیم جونگ اون، برای نخستین بار در یک مقاله روزنامه کره شمالی که در ۳ اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد، رهبر عالی نامیده شد و از آن زمان به بعد، تعداد دفعات آن افزایش یافته است. او گاهی اوقات «رهبر عالی بزرگ» نیز خطاب می شود. همین طور او اولین کسی بود که در زمان حیات و در سن جوانی ۳۷ سالگی رهبر عالی نامیده شد. مقاله ۲۰۲۰ او در روزنامه بخشی از مقدمات رسمی برای انتصاب کیم جونگ اون به عنوان دبیرکل حزب کارگران کره بود. رهبر حزب کارگران کره نیز ریاست یگانه بدنه سیاسی و مقام عالی کشور را برعهده دارد.
اُکازیون یک مینی سریال نمایش خانگی در ژانر کمدی به کارگردانی مسعود اطیابی، تهیه کنندگی محمدحسین میرطاووسی و نویسندگی حمزه صالحی است که پخش آن از ۱ فروردین ۱۴۰۳ آغاز شد. داستان. داستان این مجموعه که در دههٔ ۱۳۷۰ می گذرد، داستان رحیم (ایمان صفا) است که قصد دارد برای ادامه تحصیل به کانادا برود اما متوجه می شود ممنوع الخروج شده و این اتفاق زیر سر دایی محسن (هادی کاظمی) است، پس باید دنبال راه چاره ای باشد…
در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، یک گزیننده بی تعهد به شخصی گفته می شود که نامزد انتخاب به عنوان یک گزیننده است، اما متعهد به حمایت از هیچ نامزد ریاست یا معاون ریاست جمهوری نشده است، و در صورت انتخاب شدن به عنوان یکی از اعضای هیئت الکترال، آزاد است به هر نامزدی رای دهد. انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا غیرمستقیم است و رای دهندگان در هر ایالت گزینندگان را در روز انتخابات در ماه نوامبر انتخاب می کنند و این گزینندگان هستند که رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور ایالات متحده را در ماه دسامبر انتخاب می کنند. گزینندگان در عمل از قرن نوزدهم تقریباً همیشه از قبل توافق کرده اند که به یک نامزد خاص رأی دهند - در این حالت گفته می شود که آن ها به آن نامزد "تعهد" داده اند. با این حال، در چندین انتخابات در قرن بیستم، برخی از نامزدهای گزینندگی، پیش از انتخابات به هیچ کدام از کاندیداهای ریاست جمهوری متعهد نشدند. این ناهنجاری ها عمدتاً از شکاف های درون حزب دمکرات بر سر مسائل حقوق مدنی و جداسازی ناشی می شدند. از سال ۱۹۶۴ تاکنون هیچ کارزار انتخاباتی جدی برای انتخاب گزینندگان غیرمتعهد در هیچ ایالتی راه اندازی نشده است. تفاوت گزینن
دهٔ بی تعهد با گزیننده بی وفا این است که گزینندهٔ بی وفا قبل از انتخابات به یک کاندیدای خاص متعهد می شود اما بعداً در مجمع گزینندگان ایالات متحده آمریکا به آنچه متعهد شده عمل نمی کند. پیشینه قانون اساسی. زمانی که قانون اساسی ایالات متحده نوشته شد، بنیانگذاران در نظر داشتند کالج انتخاباتی یک هیئت واقعاً مشورتی باشد که اعضای آن رئیس جمهور (و معاون رئیس جمهور، بعد از ۱۸۰۰) را بر اساس ترجیحات خود انتخاب کنند. آنها همچنین روش انتخاب گزینندگان هر ایالت را به صلاحدید قانونگذار آن ایالت واگذار کردند. به غیر از این انتظار ضمنی که گزینندگان باید به نامزدهایی رأی دهند که از نظر قانون اساسی واجد شرایط ریاست و معاونت رئیس جمهور هستند، هیچ محدودیت دیگری برای رفتار گزینندگان قائل نشده و فرض می کند که هر یک از آن ها مستقل هستند. این سیستم برای دو انتخابات ریاست جمهوری اول که در آن جورج واشینگتن به اتفاق آرا انتخاب شد، تقریباً بدون هیچ جنجالی کار کرد. در این انتخابات ها گزینندگان فقط بر روی گزینهٔ معاونت ریاست جمهوری اختلاف داشتند؛ پستی که در آن زمان به عنوان یک پست فاقد اهمیت شناخته می شد. واشینگتن عضو هیچ یک از احزاب سیاسی
نبود و امیدوار بود هیچ حزبی نیز تشکیل نشود. با این وجود، جناح های «فدرالیست» و «ضد فدرالیست» به سرعت در کنگره ایالات متحده متحد شدند. هنگامی که واشینگتن بازنشستگی اش را پس از دومین دوره ریاست جمهوری خود اعلام کرد، سیاست ایالات متحده به سرعت تحت تسلط سازمان های احزاب سیاسی قوی قرار گرفت. حتی بدون در نظر گرفتن این موضوع، واقعیت این بود که گزینندگان تنها یک وظیفه در قانون اساسی داشتند - انتخاب رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور، در عین حال نباید به دنبال هیچ مقام فدرال دیگری باشند زیرا مقامات فدرال طبق قانون اساسی از انتخاب به عنوان گزیننده منع شده اند. در چندین ایالت، مجالس قانونگذار گزینندگان را انتخاب می کردند. در میان ایالت هایی که گزینندگان را با رای مردم انتخاب می کردند، سیستم های انتخاباتی متفاوتی وجود داشت. برخی عملاً یک رأی سراسری برای همه گزینندگان برگزار کردند - شبیه ترین سیستم به چیزی است که در ۴۸ ایالت از ۵۰ ایالت امروزی اجرا می شود، اگرچه در آن زمان مکانیسم انتخاباتی که می تواند رای دهندگان را به طور مؤثر وادار به رأی دادن به هر «فهرست» خاصی از گزینندگان ریاست جمهوری کند هنوز وجود نداشت. برخی از ایالت ه
ا دو گزیننده را در یک رأی گیری در سراسر ایالت و یک گزیننده را در مجلس سنای ایالتی انتخاب می کردند (سیستمی که امروزه در مین و نبراسکا استفاده می شود) و چند ایالت نیز به صورت آزمایشی انتخابات گزینندگان ریاست جمهوری را در حوزه های خاص و مجزا از حوزه های کنگره خود برگزار کردند. به طور گسترده تر، حق رای (یعنی شرایطی که تعیین می کرد چه کسی از میان جمعیت مرد بالغ مجاز به رأی دادن به قانون گذاران ایالتی و فدرال و در صورت لزوم، برای گزینندگان ریاست جمهوری) از ایالت به ایالت دیگر متفاوت بود. فارغ از نحوهٔ انتخاب گزینندگان، تنها سؤال معناداری که هر گزینندهٔ بالقوه باید به آن پاسخ می داد این بود که به چه کسی برای پست رئیس جمهور (و از ۱۸۰۴ به بعد همراه با معاون رئیس جمهور) رأی می دهد و مسئلهٔ مهم تر شاید این بود که آیا می توان به فرد یا افرادی که برای نمایندگی در مجمع الکترال انتخاب می شوند، اعتماد کرد که به قول خود عمل می کنند یا خیر؛ بنابراین خیلی زود این مسئله جا افگتاد که هر گزیننده باید از قبل به یک کاندیدای خاص متعهد شود وگرنه شانس زیادی برای انتخاب شدن توسط مردم ندارد. تا دهه ۱۸۳۰، اکثر ایالت ها گزینندگان خود را با
رای مردم انتخاب می کردند. در حالی که رای دادن به گزینندگان مستقل هنوز در این مرحله معمول بود، در این زمان شعب ایالتی احزاب ملی نام گزینندگان را با این درک که آن ها به نامزدهای مورد نظرشان رأی خواهند داد، بر روی برگه های رأی مردمی قرار می دادند. همچنین در این زمان، احزاب سیاسی با موفقیت در اکثر ایالت ها لابی کرده بودند تا رای دهندگان بتوانند به ازای هر گزیننده ای برای ایالتشان در نظر گرفته می شود، یک رأی بدهند. منطق این سیستم، ساده سازی توزیع آرای ریاست جمهوری بود. قبل از معرفی رای مخفی، احزاب سیاسی مسئول چاپ و توزیع برگه های رای خود بودند، علاوه بر این، این که رأی دهندگان می توانستند به ازای تعداد برگزینندگان ایالتشان رأی بدهند باعث می شد تا یک حزب بتواند یک برگه رای استانداردشده حاوی یک فهرست نامزدهای برگزینندهٔ حزب را برای هر ایالت چاپ کند. این سیستم به صورت خودکار باعث می شد تا در رأی گیری شیوهٔ نمایندگی اکثریت اجرا شود؛ به این معنی که برندهٔ هر ایالت فارغ از این که با چه فاصله ای برنده شده، تمامی الکترال های آن ایالت را به خود اختصاص خواهد داد. کار به جایی رسید که ایالت ها در هنگام چاپ برگه های رأی، دیگر
نام گزینندگان را بر روی آن ها نمی نوشتند بلکه مستقیماً نام رئیس جمهور و معاون رئیس جمهوری که برگزینندگان تعهد کرده اند به آن ها رأی بدهند، بر روی برگه های رأی نوشته می شد. گزینندگان بی تعهد در قرن بیستم. پیشینه. پس از جنگ داخلی آمریکا و شروع بازسازی، حزب دموکرات تسلط تقریباً غیرقابل شکستی در جنوب ایالات متحده آمریکا به دست آورد و جمهوری خواهان مرتبط با آبراهام لینکلن و اتحادیه در این مناطق تقریباً هیچ شانسی برای انتخاب شدن نداشتند. حزب دموکرات سراسری در اوایل قرن بیستم به طور فزاینده ای لیبرال شد، تغییری که با انتخاب فرانکلین دی. روزولت سرعت گرفت. در مقابل، رهبران حزب دموکرات در جنوب، اگرچه تا حدودی از بخش های خاصی از نیو دیل و دیگر سیاست های اقتصادی لیبرال دموکرات ها حمایت می کردند، اما در بسیاری از جنبه های دیگر محافظه کار بودند. به ویژه، آن ها شدیداً از جداسازی نژادی حمایت می کردند و به شدت با حقوق مدنی برای سیاه پوستان آمریکا مخالف بودند. در چندین انتخابات اواسط قرن بیستم، گزینندگان بی تعهد دموکرات در چندین ایالت جنوبی روی برگه های رأی ظاهر شدند. در برخی موارد آن ها در مقابل نامزدهای متعهد دموکرات قرار م
ی گرفتند و در برخی دیگر آن ها تنها گزینندهٔ دموکراتی بودند که در برگه های رای ظاهر می شدند. هدف این بود که آن ها برگزینندگانی را در اختیار داشته باشند که در انتخابات هایی که فاصلهٔ رأی ها نزدیک است، به عنوان اهرم برای آن ها عمل کند و در ازای رأی، امتیازاتی را بگیرند که به نفع دموکرات های محافظه کار جنوب باشد.
تصدی مادام العمر یا خدمت در حین حسن رفتار مدت وظیفه ای است که تا پایان عمر صاحب منصب ادامه می یابد، مگر این که صاحب منصب به دلیل سوء رفتار در مقام یا شرایط فوق العاده از سمت خود برکنار شود یا شخصاً تصمیم به استعفا بگیرد. برخی از قضات و اعضای مجلس اعلا (مانند سناتورهای مادام العمر) دارای تصدی مادام العمر هستند. هدف اولیه تصدی مادام العمر، ایزوله کردن صاحب دفتر از فشارهای خارجی است. به برخی از سران کشورها مانند پادشاهان و رؤسای جمهور مادام العمر نیز حق تصدی مادام العمر داده می شود. قضات فدرال ایالات متحده پس از منصوب شدن توسط رئیس جمهور و تأیید سنا، به صورت مادام العمر خدمت می کنند. در برخی موارد، تصدی مادام العمر فقط تا سن بازنشستگی اجباری ادامه دارد. به عنوان مثال، سناتورهای کانادایی مادام العمر منصوب می شوند، اما مجبور می شوند در سن ۷۵ سالگی بازنشسته شوند. به همین ترتیب، بسیاری از قضات از جمله قضات دیوان عالی بریتانیا، مدت تصدی مادام العمر هستند اما باید در ۷۵ سالگی بازنشسته شوند. در برخی از حوزه های قضایی، قاضی که به سن بازنشستگی اجباری می رسد ممکن است به عنوان قاضی فوق العاده به خدمت ادامه دهد، اما همین طو
ر امکان دارد دیگر ضمانت تصدی را نداشته باشد. تصدی مادام العمر در سازمان های مذهبی مختلف نیز وجود دارد. پاپ، به عنوان اسقف رم و رهبر کلیسای کاتولیک در سراسر جهان دارای تصدی مادام العمر است اما سایر اسقف های کاتولیک باید در سن ۷۵ سالگی استعفای خود را ارائه کنند. به استادان ارشد در مؤسسات آکادمیک نیز ممکن است دوره تصدی مادام العمر اعطاء شود که هدف آن حفاظت از اصول آزادی آکادمیک است.
مدار مجتمع سیگنال آمیخته به هر مدار مجتمعی گفته می شود که دارای مدارهای آنالوگ و مدارهای دیجیتال روی یک دای نیم رسانا باشد. استفاده از آنها با افزایش استفاده از تلفن های همراه، مخابرات راه دور، وسایل الکترونیکی قابل حمل و خودروهای دارای حسگرهای الکترونیکی و دیجیتالی به طور چشمگیری افزایش یافته است. نمای کلی. مدارهای مجتمع (IC) به طور کلی به صورت دیجیتالی (به عنوان مثال یک ریزپردازنده) یا آنالوگ (به عنوان مثال یک تقویت کنندهٔ عملیاتی) طبقه بندی می شوند. آی سی های سیگنال آمیخته شامل مدارهای دیجیتال و آنالوگ روی یک تراشه و گاهی نرم افزار تعبیه شده هستند. آی سی های سیگنال آمیخته سیگنال های آنالوگ و دیجیتال را با هم پردازش می کنند. به عنوان مثال، مبدل آنالوگ به دیجیتال (ADC) یک مدار سیگنال آمیخته معمولی است. آی سی های سیگنال آمیخته اغلب برای تبدیل سیگنال های آنالوگ به سیگنال های دیجیتال استفاده می شوند تا افزاره های دیجیتال بتوانند آنها را پردازش کنند. به عنوان مثال، آی سی های سیگنال آمیخته اجزای ضروری برای تیونرهای FM در محصولات دیجیتالی مانند پخش کننده های رسانه هستند که دارای تقویت کننده های دیجیتالی هستند. هر
سیگنال آنالوگ را می توان با استفاده از یک ADC بسیار ابتدایی دیجیتالی کرد و کوچک ترین و کارامد از آنها آی سی های سیگنال آمیخته هستند. طراحی و ساخت آی سی های سیگنال آمیخته نسبت به مدارهای مجتمع فقط آنالوگ یا دیجیتال دشوارتر است. برای مثال، یک آی سی سیگنال آمیخته کارآمد ممکن است اجزای دیجیتال و آنالوگ آن یک منبع تغذیه مشترک داشته باشند. با این حال، اجزای آنالوگ و دیجیتال نیازهای توانی (تغذیه) و مشخصه های مصرف بسیار متفاوتی دارند، که این امر را به یک هدف نابَدیهی در طراحی تراشه تبدیل می کند. عملکرد سیگنال آمیخته شامل عناصر فعال سنتی (مانند ترانزیستورها) و عناصر غیرفعال با عملکرد خوب (مانند سیم پیچ ها، خازن ها و مقاومت ها) روی یک تراشه است. این نیاز به درک مدل سازی و گزینه های بیشتری از فناوری های تولید دارد. ترانزیستورهای ولتاژ بالا ممکن است در عملکردهای مدیریت توان روی یک تراشه با عملکرد دیجیتال، احتمالاً با یک سیستم پردازنده سیماس توان پایین، مورد نیاز باشند. برخی از فناوری های پیشرفته سیگنال آمیخته ممکن است ترکیب سازی عناصر حسگر آنالوگ (مانند حسگرهای فشار یا دیودهای تصویربرداری) را بر روی یک تراشه با یک ADC مم
کن کنند. به طور معمول، آی سی های سیگنال آمیخته لزوماً به سریع ترین عملکرد دیجیتال نیاز ندارند. درعوض، آنها به مدل های کارآزموده تری از عناصر فعال و غیرفعال برای شبیه سازی و تأیید دقیق تر، مانند برنامه ریزی آزمایش پذیری و برآورد قابلیت اطمینان، نیاز دارند؛ بنابراین، مدارهای سیگنال آمیخته معمولاً با پهنای خطوط بزرگتر از بالاترین سرعت و متراکم ترین منطق دیجیتال تحقق می یابند و فناوری های پیاده سازی آن می توانند دو تا چهار نسل از آخرین فناوری های پیاده سازی فقط دیجیتال عقب تر باشند. علاوه بر این، پردازش سیگنال آمیخته ممکن است به عناصر غیرفعال مانند مقاومت ها، خازن ها و سیم پیچ ها نیاز داشته باشد که ممکن است به فلزات تخصصی، لایه های دی الکتریک یا سازگاری های مشابه فرآیندهای ساخت استاندارد نیاز داشته باشد. به دلیل این الزامات خاص، آی سی های سیگنال آمیخته و آی سی های دیجیتال می توانند سازنده های مختلفی داشته باشند (معروف به ریخته گری ها). کاربردها. کاربردهای متعددی از مدارهای مجتمع سیگنال آمیخته مانند تلفن های همراه، سامانه های رادیویی و مخابراتی نوین، سامانه های حسگر با رابط های دیجیتال استانداردسازی شده بر روی ترا
شه (شامل آی۲سی، یوای آرتی، اس پی آی، یا سی ای ان)، پردازش سیگنال مرتبط با صدا، الکترونیک هوافضا و فضایی، اینترنت اشیا (IoT)، وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (UAV) و خودرو و سایر وسایل نقلیه الکتریکی. مدارها یا سامانه های سیگنال آمیخته معمولاً راه حل های مقرون به صرفه ای هستند، مانند ساخت لوازم الکترونیکی مصرفی نوین و در کاربردهای صنعتی، پزشکی، اندازه گیری و فضایی. نمونه هایی از مدارهای مجتمع سیگنال آمیخته عبارتند از مبدل های داده با استفاده از مدولاسیون دلتا سیگما، مبدل های آنالوگ به دیجیتال و مبدل های دیجیتال به آنالوگ با استفاده از تشخیص و تصحیح خطا و تراشه های رادیویی دیجیتال. تراشه های صوتی با کنترل دیجیتال نیز مدارهای سیگنال آمیخته هستند. با ظهور فناوری سلولی و شبکه، این دسته اکنون شامل تلفن همراه، رادیو نرم افزاری و مدارهای مجتمع روتر لَن و وَن می شود. طراحی و توسعه. به طور معمول، تراشه های سیگنال آمیخته در یک مجموعه بزرگ تر، مانند زیرسامانهٔ رادیویی تلفن همراه، یا مسیر داده خواندن و منطق کنترل لیزر اس ال ئی دی یک دستگاه پخش دی وی دی، عملکرد کامل یا زیرعملکرد را انجام می دهند. آی سی های سیگنال آمیخته اغلب
شامل یک سامانه روی یک تراشه هستند. آنها همچنین ممکن است حاوی بلوک های حافظه روی تراشه (مانند اوتی پی) باشند که در مقایسه با آی سی های آنالوگ، ساخت را پیچیده می کند. یک آی سی سیگنال آمیخته میان هابند خارج از تراشه بین عملکرد دیجیتال و آنالوگ در سیستم را به حداقل می رساند - معمولاً به دلیل بسته بندی کمینه سازی شده و زیرلایه ماژول کوچکتر، اندازه و وزن را کاهش می دهد - و بنابراین قابلیت اطمینان سیستم را افزایش می دهد. پیشینه. مدارهای سوئیچ خازنی با ماس. ترانزیستور اثر میدانی فلز-اکسید-نیم رسانا (ماسفت یا ترانزیستور ماس) توسط محمد ام عطاالله و داوون کانگ در آزمایشگاه تلفن بل در سال ۱۹۵۹ اختراع شد و تراشه مدار مجتمع ماس (آی سی ماس) بلافاصله پس از آن ارائه شد. با این حال، فناوری ماس در ابتدا توسط بل نادیده گرفته شد، زیرا آنها آن را برای برنامه های تلفن آنالوگ کاربردی نمی دانستند، قبل از اینکه توسط فرچایلد وآرسی ای برای الکترونیک دیجیتال مانند رایانه ها تجاری شود. فناوری ماس درنهایت برای کاربردهای تلفنی با مدار مجتمع سیگنال آمیخته ماس، که پردازش سیگنال آنالوگ و دیجیتال را بر روی یک تراشه واحد ترکیب می کند، عملی شد ک
ه توسط مهندس سابق بل، دیوید ای هاجز با پائول آر گری در یوسی برکلی در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ توسعه یافت. در سال ۱۹۷۴، هاجز و گری با آر ئی سوارز برای توسعه فناوری مدار سوئیچ خازنی با ماس (اس سی) کار کردند که از آن برای توسعه تراشه مبدل دیجیتال به آنالوگ (دی ای سی) با استفاده از خازن های ماس و سوئیچ های ماسفت برای تبدیل داده ها استفاده کردند. مبدل آنالوگ به دیجیتال ماس (ای دی سی) و تراشه های دی ای سی تا سال ۱۹۷۴ تجاری شدند. مدارهای اس سی با ماس منجر به توسعه تراشه های فیلتررمزگذار مدولاسیون کد پالس (پی سی ام) در اواخر دهه ۱۹۷۰ شد. تراشه فیلتررمزگذار پی سی ام سیماس گیت سیلیکونی (MOS مکمل) که توسط هاجز و "دبلیو. سی. بِلَک" در سال ۱۹۸۰ توسعه یافت، از آن زمان استاندارد صنعتی برای تلفن دیجیتال بوده است. در دهه ۱۹۹۰، شبکه های مخابراتی مانند شبکه انتقال تلفن عمومی (PSTN) تا حد زیادی با فیلترهای کدگذار پی سی ام سیماس با یکپارچه سازی کلان مقیاس (وی ال اس آی) دیجیتالی شده بودند که به طور گسترده در سیستم های سوئیچینگ الکترونیکی برای تلفن خانه، تلفن خانه های شعب خصوصی (پی بی ایکس) استفاده می شد. و سیستم های تلفن کلیدی (KTS)؛ مودم
های کاربرنهایی؛ کاربردهای انتقال داده مانند حامل های حلقه دیجیتال ،تسهیم کننده های بهره جفتی، توسعه دهنده های حلقه تلفن، پایانه های شبکه دیجیتال خدمات یکپارچه (ISDN)، تلفن های بی سیم دیجیتال و تلفن های همراه دیجیتال؛ و ;کاربردهایی مانند تجهیزات بازشناسی گفتار، ذخیره سازی داده های صوتی، پست صوتی، و دستگاه های منشی دیجیتال بدون نوار. پهنای باند شبکه های مخابراتی دیجیتال به سرعت با نرخ تصاعدی در حال افزایش است، همان طور که توسط قانون ایدهلم مشاهده می شود، که عمدتاً ناشی از مقیاس گذاری سریع و کوچک سازی فناوری ماس است. مدارهای آراف سیماس. در اوایل دهه ۱۹۸۰، مهندس پاکستانی اسد عبیدی در حین کار در آزمایشگاه بل، روی توسعه فناوری ماسفت زیرمیکرون (ترانزیستور اثر میدانی فلز-اکسید-نیم رسانا) وی ال اس آی در آزمایشگاه توسعه پیشرفته ال اس آی کار کرد. همراه با مارتی لپسلتر، جورج ئی. اسمیت و هری بول. به عنوان یکی از معدود طراحان مدار در آزمایشگاه، عبیدی پتانسیل فناوری مدار مجتمع انماس زیرمیکرون را در مدارهای مخابراتی سرعت بالا نشان داد و اولین تقویت کننده های انماس را برای نرخ داده Gb/s در گیرنده های فیبر نوری توسعه داد. کار