Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اِبِنِیزِر اِسکروج (انگلیسی: Ebenezer Scrooge) قهرمان رمان سرود کریسمس اثر چارلز دیکنز در سال ۱۸۴۳ است. در ابتدای رمان، اسکروج یک فر خودخواه است که از کریسمس متنفر است. داستان رستگاری او توسط سه روح (شبح گذشته کریسمس، شبح حال کریسمس، و شبح آینده کریسمس) به یک داستان از تعطیلات کریسمس در دنیای انگلیسی زبان تبدیل شده است. دیکنز، در اوایل داستان اسکروج را چنین توصیف می کند: «سردی درون او چهرهٔ قدیمی اش را منجمد کرد، بینی نوک تیزش را سیخ کرد، گونه اش را چروک کرد، راه رفتنش را سفت کرد، چشمانش را قرمز و لب های نازک اش را آبی کرد و زیرکانه با صدایش صحبت کرد.» در پایان رمان، سه روح اشتباهات راه خود را به اسکروج نشان می دهند و او مردی بهتر و سخاوتمند می شود. نام خانوادگی اسکروج به عنوان کلمه ای برای حرص و آز و انسان دوستی وارد زبان انگلیسی شده است.
درخت پرتقال شیرین من () یک فیلم درام برزیلی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی مارکوس برنستاین، بر اساس رمانی است به همین نام از ژوزه مائورو ده واسکونسلوس که در سال ۱۹۶۸ نوشته شده است. این فیلم دومین اقتباس سینمایی از این رمان است. این فیلم با بازی جوزه د آبرو و کاکو سیوکلر داستان پسری بسیار خیال پرداز به نام زه زه را دنبال می کند.
بئاتریس آیچیسون (؛ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ – ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷) ریاضی دان، آماردان و اقتصاددان حمل و نقل اهل ایالات متحده آمریکا بود که بخش اقتصاد حمل و نقل وزارت بازرگانی ایالات متحده را مدیریت می کرد و بعداً در خدمات پستی ایالات متحده به عنوان زن برتر و نخستین زن منصوب شده در سطح سیاست گذاری در این سازمان انتخاب شد. اوایل زندگی. مادر آیچیسون یک موسیقیدان و پدرش، کلاید بروس آیچیسون، یک وکیل و اقتصاددان بود که در کمیسیون بازرگانی بین ایالتی خدمت می کرد. او در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ در پورتلند، اورگن متولد شد. آیچیسون تا سال ۱۹۱۶ در پورتلند و سپس تا پایان دوران کودکی خود در واشینگتن، دی.سی. زندگی کرد. تحصیل. آیچیسون در دبیرستان مرکزی تحصیل کرد. او عضوی از باشگاه زنان فی بتا کاپا بود و در سال ۱۹۲۸ مدرک لیسانس خود را از کالج گوچر اخذ کرد. او پس از یک سال فعالیت به عنوان مأمور آمار در شهر نیویورک، تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه جانز هاپکینز در رشتهٔ ریاضیات آغاز کرد و تحصیلات فوق لیسانس خود را در سال ۱۹۳۱ و تحصیلات دکترای خود را در ۱۹۳۳ در این دانشگاه به پایان رساند. پایان نامهٔ او، که تحت نظارت گوردن توماس وایبرن نوشته شد، تحت ع
نوان "نقشه برداری با توابع مقاطع محدود"، و مربوط به توپولوژی نقطه-مجموعه بود؛ او دو مقالهٔ دیگر نیز در همین زمینه منتشر کرد. آیچیسون در سال ۱۹۳۷ دومین مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ اقتصاد از دانشگاه اورگن دریافت کرد. فعالیت حرفه ای. به دلیل رکود بزرگ، اشتغال به عنوان ریاضی دان در آن زمان دشوار بود: او به ۱۴۵ مدرسه برای کار درخواست داد، اما تنها توانست برای یک ترم یک شغل موقت پیدا کند و جایگزین یک معلم بیمار در کالج زنان وستهمپتون دانشگاه ریچموند شود. پس از آن، او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵ به عنوان مدرس آمار در دانشگاه امریکن در واشینگتن، دی.سی. مشغول به کار شد. آیچیسون در سال ۱۹۳۵ به پورتلند بازگشت و در سال ۱۹۳۶ برای اداره پیشرفت شغلی کار کرد. او به عنوان مدرس آمار به دانشگاه امریکن بازگشت و تا سال ۱۹۳۹ در آنجا ماند، و همزمان برای وزارت کشاورزی ایالات متحده و کمیسیون تجارت بین ایالتی نیز کار می کرد. او از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲ به تدریس علم اقتصاد در دانشگاه اورگن مشغول بود و در سال ۱۹۴۲ باری دیگر به کار برای دولت فدرال مشغول شد — این بار در زمینهٔ اقتصاد حمل و نقل؛ شغلی که او تا پایان عمر به آن مشغول بود. آیچیسون از ۱۹
۴۲ تا ۱۹۵۱ یک آماردان و بعداً یک اقتصاددان حمل و نقل شاغل در کمیسیون بازرگانی بین ایالتی بود. او همچنین از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ در دانشگاه امریکن سخنرانی می کرد و در طول جنگ جهانی دوم نیز به عنوان مشار با دفتر حمل و نقل دفاعی همکاری داشت. او از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ ریاست بخش اقتصاد حمل و نقل دفتر حمل و نقل وزارت بازرگانی ایالات متحده را برعهده داشت، اما این بخش در سال ۱۹۵۳ منحل شد. آیچیسون از ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۱ در ادارهٔ پست مشغول به کار بود. او سپس مدیر تحقیقات حمل و نقل در دفتر حمل و نقل خدمات پستی ایالات متحده شد و هم به عنوان زن برتر در خدمات پستی و هم به عنوان «نخستین زنی که به یک سمت پستی در سطح سیاست گذاری منصوب می شد» تبدیل شد. هنگام بازنشستگی او در ژوئیهٔ ۱۹۷۱، آیچیسون «یکی از عالی رتبه ترین زنان در خدمات فدرال بود». جوایز و تقدیرنامه ها. کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده یکی از نخستین جوایز زن فدرال خود را در سال ۱۹۶۱ به آیچیسون اعطا کرد. او از بین بیش از ۲۵٬۰۰۰ نامزد برای دریافت این جایزه انتخاب شد؛ جایزه ای که بخشی از رسمیت یافتنی بود که اهرم فشاری را در اختیار آیچیسون قرار داد تا رئیس جمهور لیندون جانسون را به سمت تهیه
ٔ پیش نویس فرمان اجرایی منع تبعیض جنسیتی در دولت ایالات متحده سوق دهد. در سال ۱۹۶۵، او «به دلیل تلاش پیشگامانه در توسعه و به کارگیری روش های آماری برای تحقیق و تجزیه و تحلیل در زمینهٔ ترافیک و حمل و نقل» به عنوان عضو انجمن آماری آمریکا انتخاب شد. او در سال ۱۹۷۰ برندهٔ جایزه خدمات شغلی لیگ اصلاحات خدمات عمومی ملی شد. در سال ۱۹۹۷، انجمن فارغ التحصیلان جانز هاپکینز جایزهٔ وودرو ویلسون را «به خاطر خدمات دولتی برجسته» به او اعطا کرد. تصویر آیچیسون در دسته ای از کارت های بازی حاوی تصویر ریاضی دانان زن برجسته که توسط انجمن زنان در ریاضیات منتشر شد، گنجانده شده است. مرگ. آیچیسون در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷ بر اثر نارسایی احتقانی قلب در بیمارستان یادبود سیبلی در واشینگتن، دی.سی. درگذشت.
باب کراچیت (انگلیسی: Bob Cratchit) یک شخصیت خیالی در رمان "سرود کریسمس" چارلز دیکنز سال ۱۸۴۳ است. کراچیت، کارمند ابنزر اسکروج (و احتمالاً جیکوب مارلی، زمانی که او زنده بود)، نمادی از شرایط بد کاری، به ویژه ساعات کاری طولانی و دستمزد کم است که بسیاری از افراد طبقه کارگر در اوایل دوران ویکتوریا تحمل کردند.
آبش خاتون امیرزاده ای در قرن هشتم هجری قمری از خاندان آل مظفر بود. آبش خاتون پس از مرگ پدرش، شرف الدین مظفر، حکومت شهر میبد را اداره می کرد، زیرا برادرش امیر مبارزالدین، بیش از سیزده سال سن نداشت. او در ابتدا تلاش کرد در برابر آشوب های محلی مقاومت کند و مانع تاراج دارایی های خانوادگی شد ولی زمانی که امنیت منطقه را در خطر دید، به برادرش سفارش کرد راهی تبریز شود تا شاید بتواند حمایت سلطان محمد خدابنده را جلب نماید و با هم به سوی تبریز رفتند. در این سفر راهزنان به کاروان ایشان حمله کردند که آبش خاتون شخصاً دست به اسلحه برده و تعدادی از راهزنان را به قتل رساند و بقیه را فراری دادند. در تبریز، سلطان محمد خدابنده مظفریان را پذیرفت و القاب شرف الدین مظفر را به پسرش امیر مبارزالدین بخشیده و حکمرانی میبد را به او سپرد. با این حال مبارزالدین چهار سال در دربار محمد خدابنده و یک سال در دربار ابوسعید بهادرخان ملازم ماند و در سال ۷۰۷ هجری به میبد بازگشت. او بعدتر دودمان مظفریان را گسترش داده و سرزمین فارس را فتح کرد؛ محمد مبارزالدین را به عنوان بنیان گذار سلسله مظفریان می شناسند.
قوردیم یک دریاچه در قزاقستان است که در حوضه شالکارتنیز واقع شده است.
بوغیلی یک کوه در قزاقستان است که در استان قراغندی واقع شده است. بوغیلی ۱٬۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ژائوئیرتاو یک کوه در قزاقستان است که در استان قراغندی واقع شده است. ژائوئیرتاو ۱٬۰۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه های یریمنتائو یک رشته کوه در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. کوه های یریمنتائو ۹۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کارما مفهومی در آیین هندوئیسم است که در آن چرخه زندگی به صورتی توصیف شده که پیامدهای خوب اعمال خوب گذشته و پیامدهای بد اعمال بد گذشته، سیستمی از کنش ها و واکنش ها را در طول زندگی روح هر موجود زنده ای (جیوا) که بارها دوباره متولد می شود (تناسخ) تشکیل می دهد. قوانین کارما نه تنها در مورد دنیای مادی بلکه در مورد افکار، گفتار، اعمال و اعمالی که دیگران تحت دستور ما انجام می دهند نیز صدق می کند. به عنوان مثال، اگر کسی کار خوبی انجام دهد، اتفاق خوبی در حال یا آینده برای او می افتد و اگر کار بدی هم از او سر بزند، باز نتیجه عملش را خواهد دید. در پورانه ها که مجموعه ای از مهم ترین متون مقدس در چند آئین ازجمله آئین هندو هست، گفته می شود که خدای کارما که اعمال خوب و بد مردم را مورد قضاوت قرار می دهد، سیاره زحل است که در ستاره شناسی هندوها، شانی نام دارد. بر اساس تفکر مکتب ویدانته که تأثیرگذارترین مکتب الهیات هندو است، اثرات کارما توسط خدا (ایشوارا) کنترل می شود. سه نوع کارما وجود دارد: پرارابدا، سانچیتا و کریامانا یا آگامی. کارمای سانچیتا مجموع کارماهای گذشته فرد است. کارمای پرارابدا از طریق بدن کنونی تجربه می شود و تنها
بخشی از کارمای سانچیتا است. کارمای آگامی هم پیامد و نتیجه تصمیمات و اقدامات فعلی است. خواستگاه ها. ریگ ودا که مجموعه ای از اشعار و سرودهای مذهبی هندو به زبان سانسکریت ودایی است، قدیمی ترین منبعی است که برای اولین بار در آن از کلمه «کارما» استفاده شده است. در وداها که شامل نوشته های مذهبی ریشه گرفته از هند باستان است هم کلمه کارما به طور قابل توجهی به کار برده شده است. بر اساس براهمنه ها که نوشته هایی برای راهنمایی برهمنان در انجام صحیح مناسک و آیین های نیایشی است، مرد مانند زنش در دنیایی که ساخته است به دنیا می آید و هرکس بر اساس ارزیابی اعمال نیک و بد خود در جهان دیگری قرار می گیرد. در این نوشته ها همچنین آمده است که از آنجایی که یک انسان بر اساس خواسته ها و امیالش ساخته شده است، بر همین اساس هم در جهان دیگری متولد می شود. محققان به طورکلی توافق نظر دارند که قوانین دکترین کارما نخستین بار در اوپانیشاد بریهدآرنیکه بیان شده است که قدیمی ترین اوپانیشادها است. این بخش از دکترین کارما در مورد بحث سرنوشت فرد پس از مرگ است. اصول انتقال روح، با توجه به پیامدهای اعمال انجام شده، در ریگ ودا (ماندالا ۱، سوکتا ۲۴، مانت
را ۲) با کلماتی مانند «saha na mahye aaditaye punar-daath pitharam drisheyam matharam cha» (شما همچنین باید بدانید که خدای یکتا تولد دوباره می دهد، غیر از او کسی نمی تواند چنین کند. اوست که افراد رهایی یافته را نیز از طریق والدین در پایان چرخه ماهاکالپا به دنیا می آورد.) بیان شده است. تولد دوباره نیز در مجموعه ریگ ودا، ماندالا ۱۰، سوکتا ۵۶ در بخش شوکلا یاجورودا ماندالا ۳، مانتراهای ۵۳، ۵۴ ذکر شده است.
فانی لوکونن (۱۳ مارس ۱۸۸۲–۲۷ اکتبر ۱۹۴۷) رهبر لوتا سوارد یک سازمان داوطلبانه فنلاندی برای زنان بود. فانی لوکونن در اولو به دنیا آمد. او در سال ۱۹۲۹ به عنوان رهبر لوتا سورد انتخاب شد. در طول مدیریت طولانی او، اعضای این سازمان به ۲۳۲۰۰۰ عضو افزایش یافت، که در نوع خود بزرگ ترین سازمان زنان در فنلاند و حتی در جهان برشمرده می شود. پیشینه. او از سوی مارشال مانرهایم در ژوئن ۱۹۴۰ نشان صلیب آزادی درجه یک با شمشیر را دریافت کرد. لوکونن اولین زنی بود که این نشان افتخار را به دست آورد. او همچنین در سال ۱۹۴۳ نشان عقاب آلمانی با ستاره را دریافت کرد. او تنها زن غیر آلمانی بود که به این مدال رسید. با پایان یافتن جنگ پس آیند، اتحاد جماهیر شوروی خواستار انحلال لوتا سورد، همراه با گارد سفید (فنلاند) شد. در مسابقه ("بزرگ ترین فنلاندی ها") (مشابه "۱۰۰ بریتانیایی کبیر") فانی لوکونن رتبه ۴۴ را بدست آورد. لوکونن در ۶۵ سالگی در هلسینکی درگذشت.
آندری ایوانوویچ ایوانوف (؛ ۱۷۷۵ – ) نقاش روسی به سبک نئوکلاسیک بود که در خلق صحنه های تاریخی تخصص داشت. زندگی نامه. او که توسط والدینش رها شده بود در یتیم خانه مسکو بزرگ شد. او در سال ۱۷۸۲ در دوره های ابتدایی آکادمی امپریال هنر ثبت نام کرد و بعداً نزد گریگوری اوگریوموف و گابریل فرانسوا دویا تحصیل کرد و در سال ۱۷۹۷ فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۷۹۸ در آکادمی شروع به تدریس کرد و در سال ۱۸۰۳ به عضویت آکادمی درآمد. در این مدت او به کپی برداری از استادان قدیمی ایتالیایی و نقاشی نمادها مشغول بود. در سال ۱۸۱۲ او به دلیل نقاشی شاهزاده امستیسلاو چرنیگوف و شکست رددیا به عنوان استاد منصوب شد.
گیتی آجودانی هنرمند نوازنده پیانو ایرانی است. گیتی آجودانی با همکاری انجمن فیلارمونیک تهران بارها در تالار دانشکده هنرهای زیبا نواخته است. او بیش از یک صد رسیتال داشته است. گیتی آجودانی آموختهٔ کنسرواتور موسیقی بوستون، نیوانگلند، فن آنشولد، واشینگتن دی.سی. است. او به عنوان تک نواز میهمان در کنسرت های ارکسترهای بزرگی به رهبری افرادی همچون گونتر شولر، جان ویکنت و روبن گریگوریان شرکت داشته است. آجودانی در مسابقهٔ هنرمندان جوان در آرلینگتون به مقام نخست دست یافت و نشریهٔ آمریکایی "تایم اوت" درباره اش نوشت: «او هنرمندی تند و چابک است و با چنین خصوصیاتی، شبی بی همتا را برای دوستداران موسیقی فراهم آورد.» همچنین پس از اجرای او در گالری کورکوران در واشینگتن، دی.سی.، که در آن موسیقی کلاسیک و محلی ایرانی نواخت، روزنامهٔ "واشینگتن پست" دربارهٔ او نوشت: «آجودانی در این برنامه با روح بهترین هنرمندان رمانیست اواخر قرن ۱۹ آهنگ نواخت؛ طنین آهنگ وی آنقدر قوی و زیبا بود که انسان فکر می کرد این موسیقی از دل روستاییان ایرانی بلند شده است.» پیشتر هم همین روزنامه در ۱۹۹۶ نقد مثبتی دربارهٔ گیتی آجودانی چاپ کرده بود.
گریگوری اوگریوموف (; – ) نقاش پرتره و تاریخ اهل روسیه در سبک کلاسیک بود. زندگی نامه. او از یک تاجر متولد شد که اصالتاً اهل استان یاروسلاول بود، در سال ۱۷۷۰ در کلاس های ابتدایی آکادمی امپریال هنر ثبت نام کرد و بعداً زیر نظر ایوان آکیموف تحصیل کرد. او در سال ۱۷۸۵ فارغ التحصیل شد و برای نقاشی هاجر و اسماعیل در صحرا مدال طلا دریافت کرد. در سال ۱۷۸۷، او بورسیه تحصیلی در ایتالیا را دریافت کرد، جایی که او نقاشی هایی از مجسمه ها، به ویژه مجسمه های پائولو ورونزه و گیدو رنی انجام داد. اوگریوموف پس از بازگشت، معلم نقاشی تاریخی در آکادمی شد.
گارد سرخ (، ، ) واحدهای شبه نظامی جنبش کارگری فنلاند در اوایل دهه ۱۹۰۰ بودند. اولین گارد سرخ در انقلاب ۱۹۰۵ روسیه تأسیس اما یک سال بعد منحل شد. پس از انقلاب فوریه ۱۹۱۷ امپراتوری روسیه، گاردهای سرخ مجدداً تأسیس شدند و در جنگ داخلی فنلاند در سال ۱۹۱۸ ارتش جمهوری سوسیالیستی کارگری فنلاند را تشکیل دادند. مجموع نیروهای گارد سرخ در آغاز جنگ داخلی حدود ۳۰۰۰۰ نفر بود که در طول درگیری بین ۹۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰۰ افزایش یافت. این تعداد شامل بیش از ۲۰۰۰ عضو گارد زنان بود. در ماه مه ۱۹۱۸ بالغ بر ۸۰۰۰۰ نفر از اعضای گارد سرخ توسط گارد سفید اسیر شدند که ۱۲۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ نفر از آنها در اردوگاه های زندان به دلیل اعدام، بیماری و سوء تغذیه جان باختند. اکثریت اعضای گارد سرخ سرانجام در اواخر سال ۱۹۱۸ مورد عفو قرار گرفتند. همچنین تقریباً ۱۰۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ نفر از اعضای گارد سرخ موفق به فرار به شوروی شدند. برخی از آنها تا سال ۱۹۲۰ در جنگ داخلی روسیه علیه فنلاندی ها که به کارلیای شرقی حمله کردند، جنگیدند. پیشینه. گارد سرخ طی یک اعتصاب عمومی در نوامبر ۱۹۰۵ به وجود آمد. این اعتصاب در واکنش به روسی سازی فنلاند آغاز شد و تلاش مشترک بین جنبش کارگری حز
ب سوسیال دموکرات فنلاند و راست سیاسی بود. این اعتصاب تنها یک هفته به طول انجامید، اما در روزهای پایانی دیدگاه های متفاوت شکاف عمیقی بین دو حزب ایجاد کرد. گارد ملی که با شروع مشارکت پلیس برای اجرای قانون تأسیس شد، به همین ترتیب به گاردهای سرخ طبقه کارگر و گارد سفید (فنلاند) همسو با بورژوازی تقسیم شد. برخی حوادث جزئی به خصوص در پایتخت هلسینکی به دنبال داشت، اما از درگیری های خشونت آمیز جلوگیری شد. اگرچه اعتصاب عمومی پایان یافته بود، اما هر دو طرف همچنان فعال بودند. در سال ۱۹۰۶ تعداد اعضای گارد سرخ ۲۵۰۰۰ نفر تخمین زده شد. تأسیس مجدد. گارد سرخ در طول انقلاب روسیه در نتیجه اختلافات بر سر اجرای قانون و آشفتگی عمومی در دوک نشین بزرگ فنلاند دوباره تأسیس شد. پس از انقلاب فوریه، نیروی پلیس تحت کنترل روسیه جایگاه خود را در فنلاند از دست داد. نقش اجرای قانون ابتدا به ارتش روسیه منتقل شد که آن را به سازمان های کارگری محلی واگذار کرد. واحدهای غیرمسلح مستقر، موقتی بودند و هیچ هدف انقلابی دیگری نداشتند. سرانجام، یک "سازمان" "شبه نظامی" جدید در اواخر ماه مارس در هفده شهر بزرگ فنلاند سازماندهی شد. راست سیاسی ترتیب جدید را نپذی
رفت و سنا کمیته ای را برای حل اختلاف تشکیل داد. در ۱۸ ژوئیه، «قانون قدرت» در مجلس فنلاند با اکثریت سوسیال دموکرات تصویب شد. قرار بود قدرت وضع قوانین از سن پترزبورگ به هلسینکی و از سنا به پارلمان منتقل شود. این قانون در نتیجه موقعیتی که حزب در انتخابات ۱۹۱۶ به دست آورد، یک دولت کاملاً سوسیال دموکرات را حاکم می ساخت. دولت موقت روسیه از تصویب این قانون سرباز زد و با همکاری احزاب بورژوازی فنلاند، پارلمان را منحل کرد. در انتخابات اکتبر ۱۹۱۷، حزب سوسیال دموکرات اکثریت خود را از دست داد، اگرچه با ۹۲ کرسی بزرگ ترین حزب باقی ماند. سنا شبه نظامیان خلق را منحل و یک نیروی پلیس ایجاد کرد که فعالان چپ و کارگری اجازه نداشتند به آن بپیوندند.
سقوط بانک سیلیکون ولی () یا (SVB) در ۱۰ مارس ۲۰۲۳، پس از یک هجوم بانکی با شکست مواجه شد. این سقوط بزرگ ترین ورشکستگی بانکی از زمان بحران مالی سال ۲۰۰۸ و دومین ورشکستگی بزرگ در تاریخ کشور ایالات متحده شد. فروپاشی SVB تأثیر قابل توجهی بر شرکت های نوپا داشته است و بسیاری از آنها قادر به برداشت پول از حساب بانکی خود نیستند. سایر شرکت های بزرگ فناوری، رسانه ها و کارخانه های شراب سازی نیز تحت تأثیر قرار گرفته اند. در طول دنیاگیری کووید-۱۹، بخش فناوری دوره ای از رشد را تجربه کرد. SVB با سرمایه گذاری بر افزایش سپرده ها در سال ۲۰۲۱، اوراق قرضه بلندمدت خزانه داری را خریداری کرد. ارزش بازار فعلی این اوراق با افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو برای جلوگیری از افزایش تورم سال های ۲۰۲۱–۲۰۲۳ کاهش یافت. نرخ های بهرهٔ بالاتر همچنین هزینه های استقراض را در کل اقتصاد افزایش داد و برخی از مشتریان SVB شروع به برداشت پول برای رفع نیازهای نقدینگی خود کردند. SVB برای گردآوری پول نقد برای پرداخت برداشت ها توسط سپرده گذاران خود، در ۸ مارس اعلام کرد که بیش از ۲۱ میلیارد دلار از اوراق بهادار خود را فروخته، ۱۵ میلیارد دلار وام گرفته و فروش
اضطراری برخی از سهام خزانه خود را برای جذب ۲٫۲۵ میلیارد دلار آمریکا نیز برگزار خواهد کرد. این اعلامیه، همراه با هشدارهای سرمایه گذاران برجستهٔ SVB، باعث ایجاد یک هجوم مشتری به بانک و خروج آنها از بانک شد؛ مشتریان مبلغی بالغ بر ۴۲ میلیارد دلار را تا روز بعد از حساب های خود برداشت کردند. در صبح روز ۱۰ مارس ۲۰۲۳، اداره حفاظت مالی و نوآوری کالیفرنیا (DFPI) SVB را توقیف کرد و آن را تحت نظارت شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) قرار داد. FDIC یک بانک ملی بیمه سپرده به نام «Deposit Insurance National Bank of Santa Clara» تأسیس کرد تا به سپرده های بیمه شده خدمات رسانی کند و اعلام کرد که از هفته بعد شروع به پرداخت سود سهام برای سپرده های بیمه نشده می کند. سود سهام از طریق درآمد حاصل از فروش دارایی های SVB تأمین می شد. این حدود ۸۹ درصد از ۱۷۲ میلیارد دلار بدهی سپرده بانک بیش از حداکثر بیمه شده توسط FDIC است. دو روز پس از شکست، FDIC اختیارات استثنایی را از خزانه داری دریافت کرد و به طور مشترک با سایر آژانس ها اعلام کرد که همه سپرده گذاران صبح روز بعد به وجوه خود دسترسی کامل خواهند داشت. بانک را به عنوان یک بانک پل تازه سازماند
هی شده به نام Silicon Valley Bank N. A. بازگشایی کرد و جایگزین طرح قبلی برای جلب رضایت سپرده گذاران از طریق یک «بانک ملی بیمه سپرده» و سود سهام دریافتی شد. پیشینه. SVB یک بانک تجاری بود که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در سانتا کلارا، کالیفرنیا قرار داشت. تا پیش از سقوط، SVB شانزدهمین بانک بزرگ در ایالات متحده بود و به شدت به سمت ارائهٔ خدمات به شرکت ها و افراد در صنعت فناوری گرایش داشت. تقریباً نیمی از شرکت های فناوری و بهداشت و درمان با پشتوانهٔ سرمایه خطرپذیر توسط SVB تأمین مالی می شدند.[۱۰] شرکت هایی مانند Airbnb, Cisco, Fitbit, Pinterest، و Block, Inc. مشتریان این بانک بوده اند. SVB علاوه بر تأمین مالی شرکت های دارای پشتوانه سرمایه گذاری، به عنوان منبع بانکداری خصوصی، خطوط اعتباری شخصی، و وام های مسکن به کارآفرینان فناوری شناخته شده بود. بانک سیلیکون ولی نیازمند یک رابطه انحصاری با کسانی بود که از بانک وام می گرفتند. طبق گفته های دپارتمان حفاظت مالی و نوآوری کالیفرنیا، قبل از ۹ مارس ۲۰۲۳، SVB در «وضعیت مالی مناسب» بود، اگرچه تعداد فزاینده ای از فروشندگان کوتاه مدت شروع به هدف قرار دادن SVB در اوای
ل سال کردند. کارکنان پاداش سالانه خود را در ۱۰ مارس ۲۰۲۳، ساعاتی قبل از اینکه دولت کنترل شرکت را در دست بگیرد، دریافت کردند. در آخرین گزارش تماس بانک، که در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲ ثبت شد، ۲۰۹ میلیارد دلار کل دارایی، با ۱۷۵٫۵ میلیارد دلار در مجموع سپرده ها، که بانک تخمین زد ۱۵۱٫۶ میلیارد دلار (۸۶٫۴ درصد) بیمه نشده بود، داشت. ورشکستگی. زیان ها. سپرده های این بانک از ۶۲ میلیارد دلار در مارس ۲۰۲۰ به ۱۲۴ میلیارد دلار در مارس ۲۰۲۱ افزایش یافت که از تأثیر همه گیری COVID-19 بر علم و فناوری بهره مند شد. بیشتر این سپرده ها در اوراق بلندمدت خزانه داری سرمایه گذاری شدند، زیرا بانک به دنبال بازگشت سرمایه بالاتری نسبت به اوراق قرضه کوتاه مدت بود. این اوراق قرضه بلندمدت با افزایش نرخ بهره در طول موج تورم ۲۰۲۱–۲۰۲۳ و کاهش جذابیت آنها به عنوان سرمایه گذاری، ارزش فعلی بازار را کاهش دادند. در آوریل ۲۰۲۲، مدیر ارشد ریسک SVB از سمت خود کنار رفت و جانشینی تا ژانویه ۲۰۲۳ نامگذاری نشد - دوره ای که با دورهٔ افزایش نرخ بهره مصادف شد. در پایان سال ۲۰۲۲، زیان های غیرواقعی مشخص شده به بازار برای اوراق بهادار نگهداری شده تا سررسید بیش از ۱۵ میلیا
رد دلار بود. در همان زمان، شرکت های استارت آپ سپرده های خود را از بانک برداشتند تا مخارج عملیات خود را تأمین کنند، زیرا تأمین مالی خصوصی سخت تر شده بود. بانک برای جمع آوری پول نقد مورد نیاز برای تأمین مالی برداشت ها، تمام اوراق بهادار موجود برای فروش خود را فروخت و متحمل ضرر ۱٫۸ میلیارد دلاری شد. این بانک به دلیل زمان بندی اعلام شکست خود بلافاصله پس از اینکه بانک سیلورگیت؛ که به کاربران ارزهای رمزنگاری شده خدمات می داد، شروع به تعطیل کردن عملیات خود کرد، مورد انتقاد قرار گرفت. برخی از کارشناسان امور بانکی می گویند که اگر قانون رشد اقتصادی، کمک های نظارتی و حمایت از مصرف کننده؛ که در سال ۲۰۱۸ تصویب شد و توسط گرگ بکر، مدیر SVB حمایت می شد، نبود، این بانک ریسک های خود را بهتر مدیریت می کرد. تست فشار (سنجش تحمل) تحت قانون اصلاحات داد-فرانک وال استریت و حمایت از مصرف کننده برای بانک هایی با دارایی کمتر از ۲۵۰ میلیارد دلار اجرا شد.
بویایی حشره (انگلیسی: Insect olfaction)، به عملکرد گیرنده های شیمیایی اشاره دارد که حشرات را قادر می سازد تا ترکیبات فرار را برای جستجوی غذا، اجتناب از شکارچیان، یافتن شریک جفت گیری (از طریق فرومون ها) و مکان یابی زیستگاه های تخم گذاری شناسایی کنند. بنابراین، مهم ترین احساس برای حشرات است. مهم ترین رفتار حشرات باید کاملاً زمان بندی شود که بستگی به بوی آن ها و زمان استشمام آن دارد. برای نمونه، بویایی برای مکان یابی گیاهان میزبان و شکار طعمه در بسیاری از گونه های حشرات ضروری است، مانند بازشاپرک فیلی و زنبور (). دو عضوی که حشرات عمدتاً برای تشخیص بوها از آن استفاده می کنند، آنتن ها و بخش های تخصصی دهان به نام کف فک بالایی هستند. با این حال، یک مطالعه اخیر نقش بویایی در تخمگذاری زنبورهای انجیر را نشان داده است. در داخل این اندام های بویایی، نورون هایی به نام نورون های گیرنده بویایی وجود دارد که همان طور که از نامش پیداست، گیرنده های مولکول های بو را در غشای سلولی خود جای می دهند. اکثر نورون های گیرنده بویایی معمولاً در آنتن قرار دارند. این نورون ها می توانند بسیار فراوان باشند. برای نمونه، مگس سرکه دارای ۲۶۰۰ نور
ون حسی بویایی است. حشرات قادر به بو کردن و تمایز بین هزاران ترکیب فرار به صورت حساس و انتخابی هستند. حساسیت به میزان هماهنگی حشره با مقادیر بسیار کمی از یک بو یا تغییرات جزئی در غلظت یک بو است. انتخاب پذیری به توانایی حشرات در تشخیص یک بو از دیگری اشاره دارد. در میان بندپایان تغذیه کننده خون، این ترکیبات معمولاً به سه دسته تقسیم می شوند: اسیدهای کربوکسیلیک با زنجیره کوتاه، آلدئیدها و ترکیبات نیتروژن دار با وزن مولکولی کم. حشرات به عنوان یک سیستم مدل برای مطالعه بویایی پستانداران و به ویژه انسان استفاده شده است. با این حال، برخلاف مهره دارانی که از گیرنده های جفت شده با گیرنده جفت شونده با پروتئین جی (G) استفاده می کنند، حشرات پروتئین هایی از جمله گیرنده های بویایی (ORs)، گیرنده های چشایی (GRs) و کانال یونی وابسته به لیگاند (IRs) را بیان می کنند که همگی کانال یونی وابسته به لیگاند هترومری هستند. یک گونه شب پره از راسته پروانه سانان که به نام شب پره کرم بریده سیاه () شناخته می شود، پروتئین های بیشتری از جمله پروتئین های اتصال دهنده به بو ()، پروتئین های اتصال دهنده شیمیایی (CSPs) و پروتئین های غشای نورون حسی (S
NMPs) تولید می کند که به شب پره کمک می کند فرمون های جنسی و مواد خوشبو مانند آنهایی که از گیاهان میزبان آزاد می شوند را تشخیص دهد. مانند مهره داران، آکسون های نورون های حسی به گلومرول ها همگرا می شوند، اما در محل قرارگیری گلومرول ها متفاوت هستند. در پستانداران در پیازهای بویایی قرار دارند، اما در حشرات در لوب آنتن قرار دارند. تاریخ فرگشت. بویایی از نظر متابولیکی پرهزینه است. حتی پرهزینه تر، صفات پیچیده تر مرتبط با آن هستند. "نیوِن" و "لافلین" (۲۰۰۸) حساسیت بویایی بالا را از نظر انرژی پرهزینه می دانند و تحقیقات دیگر نشان داده اند که توانایی تغییر رفتار نهایی ناشی از محرک نیز همین طور است. معاوضه های فرگشتی درگیر حتی نیاز به مطالعه بیشتری دارد، زیرا تا سال ۲۰۱۶، بیشتر این تحقیقات در شرایط آزمایشگاهی با مواد غذایی غیرواقعی قابل اعتماد انجام شده است. آبشار بویایی. نورون های حسی در آنتن، کف فک بالا و لابل، سیگنال های الکتریکی مخصوص بو به نام اسپایک (پتانسیل های عمل) را در پاسخ به اتصال بوها به پروتئین های سطح سلولی مانند گیرنده های بویایی تولید می کنند. نورون های حسی در آنتن و فک بالا این اطلاعات را از طریق آکسون
های خود به لوب آنتن می فرستند، در حالی که نورون حسی در لابل این اطلاعات را از طریق آکسون ها به گانگلیون زیر مری می فرستد. در داخل لوب آنتن، آنها با سایر نورون ها در ساختارهای نیمه خطی (با مرزهای غشایی) به نام گلومرول () سیناپس می شوند. به طور خاص فرایند به شرح زیر است: ابتدا ماده خوشبو کننده به سمت آنتن حشره یا کف فک بالا که با برجستگی های مو مانندی به نام سنسیلوم () پوشانده شده است حرکت می کند. سپس ماده خوشبو کننده از طریق منافذ ریز در اسکلت بیرونی (یا کوتیکول) حساس آن وارد می شود و در مایع بین سلول ها به نام مایعات برون سلولی منتشر می شود. در آنجا مولکول بویایی به پروتئین اتصال دهنده بویایی متصل می شود که آن را به یک تیم گیرنده و گیرنده مشترک (Orco) در سطح نورون گیرنده بویایی (ORN) منتقل می کند. این منجر به شلیک پتانسیل عمل توسط نورون به سمت پایین آکسون می شود. این سیگنال به لوب آنتن یا گانگلیون ساب مری مغز حشرات فرستاده می شود و سپس می تواند اطلاعات را با سیگنال های دیگر سنسیلوم ادغام کند. این گیرنده های بویایی (ORN) دوقطبی هستند، در یک طرف دندریت های بویایی با گیرنده های بو و در طرف دیگر آکسون هایی هستند