Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تاریخ سرزمین میانه (انگلیسی: The History of Middle-earth) مجموعه ای ۱۲ جلدی از کتاب های منتشر شده میان سال های ۱۹۸۳ و ۱۹۹۶ است که بسیاری از افسانه های تالکین را جمع آوری و تحلیل می کند که توسط پسرش کریستوفر تالکین گردآوری و ویرایش شده است. این مجموعه پیشرفت درک تالکین از سرزمین میانه به عنوان مکانی خیالی با مردمان، زبان ها و تاریخ خود را در طول زمان نشان می دهد، از اولین تصورات او از «اسطوره شناسی برای انگلستان» تا "توسعه" داستان هایی همچون "سیلماریون" و "ارباب حلقه ها". این کتاب «تاریخ سرزمین میانه» به معنای وقایع رویدادهای سرزمین میانه نیست که از منظری درون کیهانی نوشته شده است. در عوض تاریخچه ای خارج از جهان از فرایند خلاقیت تالکین است. در سال ۲۰۰۰، این دوازده جلد در سه جلد به صورت نسخه محدود مجدداً منتشر شد. نسخه های غیر لوکس این سه جلدی در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.
تاریخچه هابیت (انگلیسی: The History of The Hobbit) مطالعه دو جلدی رمان "هابیت" اثر جی آر آر تالکین در سال ۱۹۳۷ است. این کتاب توسط هارپرکالینز در ماه مه و ژوئن ۲۰۰۷ در بریتانیا منتشر شد و هر دو جلد آن توسط هاتون مفلین در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ در ایالات متحده منتشر شد. مجموعه ای جعبه ای که ترکیبی "از هابیت" و "تاریخچه هابیت" است نیز در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۷ منتشر شد. یک نسخه تک جلدی از آن نیز در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد. این اثر دو جلدی شامل پیش نویس های منتشرنشده تالکین از رمان، با تفسیر جان دی. راتلیف است. همچنین جزئیات ویرایش های مختلف تالکین بر "هابیت"، از جمله بازبینی های رهاشده برای ویرایش سوم منتشرنشده اثر، که برای سال ۱۹۶۰ در نظر گرفته شده است، و همچنین نقشه ها و تصاویر اصلی منتشر نشده قبلی که توسط خود تالکین کشیده شده است، در آن قرار دارد.
راه برای همیشه ادامه دارد (انگلیسی: The Road Goes Ever On) یک چرخه آهنگ در سال ۱۹۶۷ است که به عنوان کتاب نت و ضبط صوتی منتشر شده است. این موسیقی توسط دونالد سوان نوشته شده است و متن آن از شعرهای جی آر.آر. تالکین در نوشته های سرزمین میانه، به ویژه "ارباب حلقه ها" گرفته شده است. عنوان چرخه آهنگ برگرفته از «راه همیشه ادامه دارد»، اولین آهنگ مجموعه، است. آهنگ ها یک چرخه آهنگ را تشکیل می دهند که به گونه ای طراحی شده اند که هنگام پخش به ترتیب با هم هماهنگ شوند.
"آخرین آهنگ بیلبو" (در پناهگاه های خاکستری) شعری از جی. آر. آر. تالکین است که به عنوان کتابی وابسته برای رمان فانتزی او "ارباب حلقه ها" نوشته شده است. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۷۳ با ترجمه هلندی منتشر شد و متعاقباً در سال ۱۹۷۴ به زبان انگلیسی روی پوسترها و در سال ۱۹۹۰ به عنوان یک کتاب تصویری ظاهر شد. حق چاپ این شعر متعلق به منشی تالکین بود.
راوِرَندوم رمانی نوشته جی. آر. آر. تالکین است که در ابتدا در سال ۱۹۲۵ روایت شد و دربارهٔ ماجراهای سگ جوانی به نام راوِر است. در داستان، یک جادوگر روور را به یک اسباب بازی تبدیل می کند و روور به ماه و زیر دریا می رود تا جادوگر را دوباره پیدا کند تا او را به یک سگ با جثه معمولی تبدیل کند. نویسنده "راورندوم" را برای پسرش مایکل نوشت تا او را با از دست دادن اسباب بازی مورد علاقه اش سرگرم کند، سگ کوچک سربی که در ساحلی از سنگ های خاکستری به اندازه و رنگ آن اسباب بازی گم شده بود. این اثر در لحن یک داستان کودکانه است، اما حاوی اشارات و ارجاعات زیادی به شیوه "کشاورز گیلز از هام" است. این کتاب در سال ۱۹۳۷ پس از موفقیت "هابیت" برای انتشار ارائه شد، اما بیش از شصت سال منتشر نشد و سرانجام در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. راورندوم از سال ۲۰۰۹ به بعد در مجموعه "داستان هایی از قلمرو خطرناک" گنجانده شد.
در فلسفه غرب، چرخش زبانی (به انگلیسی: linguistic turn) تحول بزرگی در در اوایل قرن بیستم بود که مهم ترین ویژگی آن تغییر تمرکز فلسفه و سایر رشته های علوم انسانی عمدتاً بر موضوعاتی چون روابط بین زبان، کاربران زبان و جهان است. جنبش های فکری بسیار متفاوتی با «چرخش زبانی» مرتبط بوده اند، اگرچه معمولاً تصور می شود که خود این اصطلاح در مجموعه و گلچین گردآوری شده "«چرخش زبانی"» ریچارد رورتی در سال ۱۹۶۷ رایج شد، که در آن چرخش به سمت فلسفه زبانی را مورد بحث قرار می دهد. به گفته رورتی، که بعداً خود را از فلسفه زبانی و فلسفه تحلیلی به طور کلی جدا کرد، عبارت «چرخش زبانی» از گوستاو برگمان () فیلسوف سرچشمه گرفته است. فلسفه تحلیلی. به طور سنتی، چرخش زبانی به معنای تولد فلسفه تحلیلی نیز در نظر گرفته می شود. یکی از نتایج چرخش زبانی تمرکز فزاینده بر منطق و فلسفه زبان و شکاف بین فلسفه زبان ایده آل () و فلسفه زبان متعارف بود. فلسفه قاره ای. از اشخاص کلاسیک تعیین کننده چرخش زبانی در علوم انسانی ساختارگرای قاره ای فردیناند دو سوسور است. رویکرد او در "دروسی در زبان شناسی عمومی" که پس از مرگش در سال ۱۹۱۶ منتشر شد، معرفی شد. به گفته سو
سور: زبان سیستمی از نشانه ها است که با سیستم های نوشتاری، سیستم های نشانه ای که ناشنوایان استفاده می کنند و نظام های نمادین قابل مقایسه است و بنابراین می توان آن را به طور نظام مند مطالعه کرد. او نشانه شناسی () را به عنوان علمی جدید پیشنهاد کرد. ریشه این کلمه از یونانی واژه یونانی «"semeion"» به معنای sign یا نشانه است. علم پیشنهادی وی هم اکنون به عنوان نشانه شناسی به رسمیت شناخته شده. تا قبل از ظهور سوسور در اوایل قرن بیستم، زبان شناسی عمدتاً بر ریشه شناسی و یک تحلیل تاریخی (که تحلیل درزمانی نیز نامیده می شود) که در آن تاریخ معانی تک تک کلمات را ردیابی می کند تمرکز داشت. سوسور از لغت شناسان تطبیقی قرن نوزدهم کسانی که تحقیقات خود را فقط بر اساس زبان های هندواروپایی پایه گذاری می کردند انتقاد داشت و معتقد بود که بررسی های آنان «هیچ مبنایی در واقعیت ندارد». سوسور با بررسی عملکرد کنونی زبان (تحلیل همزمان) زبان را مطالعه کرد. تحلیل همزمان رویکردی رابطه ای است که در آن به «نظام (صوری) روابط بین کلمات به عنوان منبع معانی» نگاه می شود. سوسور همچنین تحلیل همزمانی، را به عنوان جنبه ایستایی علم زبان شناسی و بر خلاف تحل
یل درزمانی (که با تکامل زبان مرتبط است) مقایسه نمود.
فلسفه زبانی (به انگلیسی:Linguistic philosophy) این دیدگاه است که بسیاری از یا همه مسائل فلسفی را می توان با توجه بیشتر به زبان، یا با اصلاح زبان یا درک بهتر زبان روزمره، حل یا رد کرد. موضع اول نوعی از فلسفه زبانی ایده آلیستی () است که یکی از نمونه های برجسته آن اتمیسم منطقی () می باشد. دومی دیدگاهی است که در فلسفه زبان متعارف از آن دفاع می شود.
ترول ها (انگلیسی: Troll) شخصیت های خیالی در سرزمین میانه جی. آر. آر. تالکین هستند و در فیلم ها و بازی های اقتباس شده از رمان های او حضور دارند. آن ها به عنوان انسان نماهای هیولایی بزرگ با قدرت زیاد و هوش ضعیف به تصویر کشیده می شوند. در رمان "هابیت" آن ها باید قبل از طلوع آفتاب زیر زمین باشند وگرنه به سنگ تبدیل شوند، در حالی که در "ارباب حلقه ها" می توانند با نور روز روبرو شوند.
گرنی پلازا یک بازار بزرگ خرید در شهر جرج تاون ایالت پنانگ، مالزی است. این بازار بزرگ خرید که در گرنی درایو واقع شده است، در ماه نوامبر ۲۰۰۱ افتتاح شد و اکنون توسط کپیتامالز آسیا مدیریت می شود که یک شرکت زیر مجموعه کپیتالند است که در سنگاپور مستقر می باشد. مستأجر ثابت و اصلی آن، پارکسون است در حالیکه مجموعه سینماهای گلدن اسکرین، بزرگ ترین پردیس سینمایی در شمال مالزی در طبقه آخر آن دایر است. گرنی پلازا دارای ۳۸۰ فروشگاه است که در ۹ طبقه قرار گرفته اند و شامل ۲ طبقه پارکینگ ماشین در طبقات زیرین ساختمان و ۲ عدد پارکینگ طبقاتی است. این بازار بزرگ، برندهای معتبر بین المللی مختلفی را جذب خود نموده است، و به یکی از مراکز خرید خرده فروشی و تفریحی مهم در پنانگ تبدیل شده است.
اتمیسم منطقی (به انگلیسی:Logical atomism) یک دیدگاه فلسفی است که در اوایل قرن بیستم با توسعه فلسفه تحلیلی شکل گرفت. حمایت کننده اصلی آن برتراند راسل فیلسوف بریتانیایی بود. همچنین محققان عموماً بر این باورند که آثار اولیه شاگرد و همکار اتریشی الاصل او، لودویگ ویتگنشتاین، از نسخه ای از اتمیسم منطقی دفاع می کنند. برخی از فیلسوفان در حلقه وین نیز تحت تأثیر اتمیسم منطقی قرار گرفتند (به ویژه رودولف کارناپ، که عمیقاً با برخی از اهداف فلسفی آن، به ویژه در آثار قبلی خود، همدل بود). گوستاو برگمان () همچنین شکلی از اتمیسم منطقی را توسعه داد که بر زبان پدیدارگرایانه ایدئال تمرکز داشت، به ویژه در بحث های خود در مورد کار در تحلیل فلسفی. نام این نوع نظریه در مارس ۱۹۱۱ توسط راسل در اثری به زبان فرانسوی با عنوان Le Réalisme analytique (که در ترجمه به عنوان «رئالیسم تحلیلی» در جلد ۶ "مجموعه مقالات برتراند راسل" منتشر شده) ابداع شد. راسل در حال توسعه و پاسخ به آن چیزی بود که او آن را «کلی گرایی منطقی» می نامید - یعنی این باور که جهان به گونه ای عمل می کند که هیچ بخشی را نمی توان بدون شناخت اول از «کلیت» شناخت. این باور مربوط به
یگانه گرایی است و با ایده آلیسم مطلق که در آن زمان در بریتانیا حاکم بود، مرتبط است. انتقاد از یگانه گرایی در آثار راسل و همکارش جی.ای. مور می تواند به عنوان بسط انتقادی آنها از ایدئالیسم مطلق که در آثار و نیز وجود داشته تفسیر شود. بنابراین اتمیسم منطقی را می توان به عنوان جایگزین توسعه یافته ای برای کل گرایی منطقی یا «منطق یگانه گرا» ایده آلیست های مطلق درک کرد. این نظریه معتقد است که جهان متشکل از «حقایق» (یا «اتم ها») منطقی نهایی است که نمی توان آنها را بیش از این تجزیه کرد و هر کدام را می توان مستقل از واقعیت های دیگر فهمید. ویتگنشتاین که در اصل این موضع را در "رساله منطقی-فلسفی" خود مطرح کرد بود، در کتاب "تحقیقات فلسفی" آتی خود آنرا رد کرد.
لشکر ۱۴ زرهی () لشکر زرهی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. لشکر چهاردهم زرهی، یک لشکر زرهی ارتش ایالات متحده بود که در طول جنگ جهانی دوم به ارتش هفتم از گروه ششم ارتش اختصاص داده شد. این لشکر همچنان به عنوان یک لشکر غیرفعال در فهرست دائمی ارتش منظم ایالات متحده آمریکا باقی مانده و واجد شرایط فعال سازی مجدد است. این لشکر رسماً با نام مستعار "آزادکنندگان" شناخته می شود.
لشکر ۱۳ زرهی () لشکر زرهی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۵۲ منحل گردید. این لشکر در ۹ ژوئن ۱۹۴۲ در ارتش ایالات متحده تشکیل و در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۲ در کمپ بیل، شرق ماریسویل، کالیفرنیا، فعال شد. در طول آموزش، این لشکر لقب «گربه های سیاه» را برای خود برگزید. این لشکر در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۵ در لو آور، فرانسه پیاده شد. پس از انجام وظایف اشغال، این لشکر در ۵ آوریل به هومبرگ در نزدیکی کاسل نقل مکان کرد تا برای نبرد تحت فرماندهی ارتش سوم آماده شود. در آلتنکیرشن، به سپاه هجدهم هوابرد ملحق شد و برای عملیات محاصره روهر آماده شد. حمله در ۱۰ آوریل در هونف آغاز شد. پس از عبور از رودخانه زیگ در زیگبورگ، لشکر ۱۳ به سمت شمال به برگیش گلادباخ و سپس تا ۱۸ آوریل به سمت دویسبورگ و متمان پیشروی کرد. این لشکر با حرکت به سمت جنوب به اشنائو، برای عملیات باواریایی آماده شد. لشکر سیزدهم با شروع از پارسبرگ در ۲۶ آوریل، از رودخانه رگن و سپس از دانوب در ماتینگ عبور کرد و منطقه نزدیک دانزلینگ را تصرف کرد. در ۲۸ آوریل، عناصری در پلاتلینگ نزدیک شدند و از رودخانه ایسار عبور کردند. در طول این پیشروی در جنوب آلمان
، با مقاومت متوسط تا شدیدی روبرو شد. لشکر در ۲ مه به براونائو آم این، اتریش حمله کرد و پست فرماندهی در خانه ای که آدولف هیتلر در آن متولد شده بود، مستقر شد. یک سرپل در آن سوی این، در مارکتل ایجاد شد، اما از رودخانه عبور نکردند زیرا دستور تجمع مجدد در شمال رودخانه این، در ۲ مه، صادر شد. آمادگی ها برای پیشروی های بیشتر پس از پایان جنگ در اروپا انجام شد. لشکر سیزدهم تا ۲۵ ژوئن در آلمان ماند و در ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۵، لو آور فرانسه را به مقصد خانه ترک کرد. لشکر پس از بازگشت به ایالات متحده به کمپ کوک، کالیفرنیا نقل مکان کرد. این لشکر آموزش عملیات آبی-خاکی را آغاز کرد و افراد آن می دانستند که احتمال شرکت آنها در حمله به سرزمین اصلی ژاپن یک راز آشکار است. پس از تسلیم ژاپن، این لشکر در ۱۵ نوامبر ۱۹۴۵ غیرفعال شد. در ۲۰ اوت ۱۹۴۷، لشکر سیزدهم زرهی به نیروی ذخیره سازمان یافته (که در ۲۵ مارس ۱۹۴۸ به عنوان سپاه ذخیره سازمان یافته و در ۹ ژوئیه ۱۹۵۲ به عنوان نیروی ذخیره ارتش تغییر نام داد) اختصاص داده شد و با تغییر پرچم آن از لشکر نوزدهم زرهی که به منطقه ارتش ششم نیروی ذخیره سازمان یافته، به ویژه کالیفرنیا، اورگان و آریزونا اختصاص
داده شده بود، فعال شد. لشکر سیزدهم زرهی در ۱ مارس ۱۹۵۲ غیرفعال شد و در ۲۵ فوریه ۱۹۵۳ از نیروی ذخیره ارتش خارج و به ارتش منظم اختصاص داده شد. در سال ۱۹۴۷، لشکر نوزدهم زرهی به درخواست کالیفرنیا به عنوان لشکر سیزدهم زرهی پرچم گذاری شد. در سال ۱۹۵۲، این لشکر به عنوان لشکر ۶۳ پیاده در لس آنجلس، کالیفرنیا پرچم گذاری شد و بدین ترتیب لشکر ۱۳ زرهی سرانجام غیرفعال شد.
لشکر ۲۰ زرهی () لشکر زرهی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۶ منحل گردید. لشکر بیستم زرهی، یک لشکر زرهی ارتش ایالات متحده بود که در جنگ جهانی دوم جنگید. این لشکر در ۱۵ مارس ۱۹۴۳ در کمپ کمپبل در کنتاکی فعال شد. این لشکر هیچ نام رسمی نداشت، اگرچه در زمان آموزش در کمپبل با لقب "زره پوش" شناخته می شد. پس از تأیید به عنوان یک لشکر آزادسازی توسط مرکز تاریخ نظامی ارتش ایالات متحده در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۸ و اعطای گواهی آزادی توسط شورای یادبود هولوکاست ایالات متحده، کهنه سربازان این لشکر نام آزادیخواهان را برای خود برگزیدند.
لشکر ۴۰ زرهی () لشکر زرهی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۷ منحل گردید. پس از بازگشت از جنگ کره، لشکر چهلم پیاده در ۱ ژوئیه ۱۹۵۴ به عنوان لشکر چهلم زرهی، به همراه عناصری از هنگ ۱۱۱ سواره نظام زرهی، سازماندهی مجدد شد. در اوت ۱۹۶۵، این لشکر برای کمک به سرکوب شورش های واتس مستقر شد. در ۱ دسامبر ۱۹۶۷، سازماندهی مجدد عمده گارد ملی، گارد را به هشت لشکر رزمی کاهش داد، که لشکر ۴۰ زرهی به عنوان یکی از واحدهای تعیین شده برای غیرفعال شدن بود. در ۲۹ ژانویه ۱۹۶۸، این لشکر منحل شد و تیپ چهلم پیاده نظام و تیپ چهلم زرهی سازماندهی شدند.
در فلسفه، کل گرایی منطقی این باور است که جهان به گونه ای عمل می کند که هیچ جزئی را نمی توان بدون شناخت ابتدا کلیت آن شناخت. کل گرایی نظری نظریه ای در فلسفه علم است که بر مبنای آن یک نظریه علمی را فقط می توان با نگاهی کلی درک کرد. این نظریه توسط پی یر دوهم ارائه شد. مجموع نظریه های مختلف علم با قیاس پذیری بودن آنها درک می شوند و اجازه می دهند گزاره های یک نظریه به جملاتی در نظریه دیگر تبدیل شوند. ریچارد رورتی استدلال می کرد که وقتی دو نظریه ناسازگار هستند، فرایند هرمنوتیک ضروری است. کل گرایی عملی مفهومی در کار مارتین هایدگر است که بیان می کند نمی توان درک کاملی از تجربه خود از واقعیت ایجاد کرد، زیرا شیوه وجودی فرد در اعمال فرهنگی و در محدودیت های وظیفه ای که فرد انجام می دهد نهفته شده است. برتراند راسل نتیجه گرفت که «کل نگری منطقی دیالکتیکی هگل باید به نفع منطق جدید تحلیل گزاره ای کنار گذاشته شود.» و شکلی از اتمیسم منطقی را معرفی کرد.
وارگ در فانتزی سرزمین میانه اثر جی. آر. آر. تالکین نوعی گرگ بزرگ و پلید است که گاه اورک ها بر آن سوار می شوند. او نام و ویژگی های وارگ های خود را با ترکیب معانی و اسطوره های نورس و انگلیسی باستان گرفته است. وارگ ها در آثار الهام گرفته از تالکین در کتاب های تخیلی توسط نویسندگانی همچون جرج آر. آر. مارتین، و در رسانه همچون بازی ویدئویی و بازی نقش آفرینی حضور دارند.
لشکر ۳۲ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۷ منحل گردید. لشکر ۳۲ پیاده از واحدهای گارد ملی ارتش از ویسکانسین و میشیگان تشکیل شد و عمدتاً در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم جنگید. با ریشه هایی به عنوان تیپ آهنین در جنگ داخلی آمریکا، واحدهای اجدادی این لشکر به عنوان لشکر فک آهنین شناخته می شدند. در طول نبردهای سخت در فرانسه در جنگ جهانی اول، به زودی از فرانسوی ها لقب «لشکر مخوف» را دریافت کرد، که به شجاعت آن در پیشروی در زمینی اشاره داشت که دیگران نمی توانستند. این یگان، اولین لشکر متفقین بود که در خط دفاعی هیندنبورگ آلمان حفره ای ایجاد کرد، سپس لشکر ۳۲ علامت شانه خود را به دست آورد؛ خطی که با یک فلش قرمز از میان آن عبور می کرد تا نشان دهنده سرسختی آن در سوراخ کردن خط دشمن باشد. سپس به عنوان لشکر پیکان قرمز شناخته شد. در طول جنگ جهانی دوم، این لشکر به خاطر بسیاری از «اولین ها» مورد تقدیر قرار گرفت. این یگان، اولین لشکر ایالات متحده بود که به عنوان یک واحد کامل در خارج از کشور مستقر شد و جزو اولین از هفت واحد نیروی زمینی ایالات متحده و سپاه تفنگدار
ان دریایی ایالات متحده بود که در عملیات رزمی زمینی تهاجمی در طول سال ۱۹۴۲ شرکت کردند. این لشکر جزو اولین لشکرهایی بود که با دشمن درگیر شد و پس از تسلیم رسمی ژاپن، همچنان در حال جنگ با مواضع دشمن بود. لشکر ۳۲ در طول جنگ جهانی دوم در مجموع ۶۵۴ روز جنگ را ثبت کرد که بیشتر از هر لشکر دیگر ارتش ایالات متحده بود. این واحد در سال ۱۹۴۶ پس از انجام وظیفه اشغال در ژاپن غیرفعال شد. در طول سال ۱۹۶۱، این لشکر برای یک دوره یک ساله خدمت در ایالت واشینگتن در طول بحران برلین فراخوانده شد. در سال ۱۹۶۷، لشکر ۳۲ پیاده (که اکنون کاملاً از واحدهای ویسکانسین تشکیل شده بود) غیرفعال شد و تا حدی به عنوان تیپ ۳۲ پیاده نظام، بزرگ ترین واحد گارد ملی ارتش ویسکانسین، سازماندهی مجدد شد.
لشکر ۲۴ پیاده () لشکر پیاده نظام مکانیزه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد و در سال ۲۰۰۶ منحل گردید. این لشکر که در طول جنگ جهانی دوم از لشکر منحل شده هاوایی تشکیل شد، در سراسر صحنه اقیانوس آرام فعالیت داشت، ابتدا در گینه نو جنگید و سپس در جزایر لیت و لوزون فیلیپین پیاده شد و نیروهای ژاپنی را از آنجا بیرون راند. پس از پایان جنگ، این لشکر در وظایف اشغال در ژاپن شرکت کرد و اولین لشکری بود که در آغاز جنگ کره واکنش نشان داد. در ۱۸ ماه اول جنگ، این لشکر به شدت در خطوط مقدم با نیروهای کره شمالی و چین درگیر بود و بیش از ۱۰۰۰۰ تلفات متحمل شد. پس از نبرد دوم برای ونجو، از خطوط مقدم به نیروی ذخیره برای بقیه جنگ منتقل شد، اما در پایان عملیات های جنگی بزرگ برای انجام وظیفه گشت زنی به کره بازگشت. پس از استقرار در جنگ کره، این لشکر در طول جنگ سرد در اروپا و ایالات متحده فعال بود. پایگاه آن در فورت استوارت، جورجیا بود و بعداً در فورت رایلی، کانزاس دوباره فعال شد. تا زمان جنگ خلیج فارس، که با ارتش عراق روبرو شد، دیگر شاهد جنگ نبود. چند سال پس از آن درگیری، این لشکر به عنوان بخشی از کاهش نیروهای نظا
می ایالات متحده پس از جنگ سرد در دهه ۱۹۹۰ غیرفعال شد. این لشکر در اکتبر ۱۹۹۹ به عنوان تشکیلاتی برای آموزش و استقرار واحدهای گارد ملی ارتش ایالات متحده، قبل از غیرفعال شدن در اکتبر ۲۰۰۶، دوباره فعال شد.
بئورن (Beorn) شخصیتی تخیلی در آثار جی. آر. آر. تالکین در سرزمین میانه است. او در رمان "هابیت" به عنوان یک «دگرپیکر» حضور دارد که انسانی است که می تواند خود را به خرس تبدیل کند. اولاد یا خویشاوندان او، گروهی از انسان ها معروف به بئورنینگ ها هستند که در در دره های بالایی آندوین میان میرک وود و کوه های مه آلود زندگی می کنند و از جمله مردم آزاد سرزمین میانه هستند که در طول جنگ حلقه با نیروهای سائورون دشمن بودند.
لشکر ۸ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ منحل گردید. لشکر ۸ پیاده یک لشکر پیاده نظام ارتش ایالات متحده در طول قرن بیستم بود. این لشکر در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و عملیات طوفان صحرا حضور داشت. این واحد که در ابتدا در ژانویه ۱۹۱۸ فعال شد، در طول جنگ جهانی اول در نبردی شرکت نکرد و به ایالات متحده بازگشت. برخی از واحدها در نیروی اعزامی آمریکا به سیبری خدمت کردند. این لشکر که دوباره در ۱ ژوئیه ۱۹۴۰ به عنوان بخشی از تقویت نیروهای نظامی قبل از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم فعال شد، شاهد اقدامات گسترده ای در صحنه عملیات اروپا بود. پس از جنگ جهانی دوم، این لشکر به آلمان غربی منتقل شد و در آنجا در پادگان رز در باد کروزناخ مستقر ماند تا اینکه در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۲ غیرفعال شد.
لشکر ۶ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۴ منحل گردید. یک لشکر پیاده نظام ارتش ایالات متحده بود که در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و سال های پایانی جنگ سرد فعال بود. این لشکر که با نام «ستاره سرخ» شناخته می شد، قبلاً «ششم دیدبان» نامیده می شد. هنگامی که گمان می رفت این لشکر ممکن است به ویتنام اعزام شود، لقب تحقیرآمیز «لشکر یهودیان کمونیست» به آن داده شد. هنگامی که گردان اول، هنگ ۵۰۱ پیاده در دهه ۱۹۹۰ به آن ملحق شد، این لشکر با لقب تحقیرآمیز دیگر «یهودیان جهنده» شناخته می شد. شش گوشه ستاره در نشان شناسایی آن به نامگذاری عددی این واحد اشاره دارد.
لشکر ۱۷ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۱۹ منحل گردید. لشکر ۱۷ پیاده دو بار در طول جنگ جهانی اول تشکیل شد، سپس برای سومین بار در خلال جنگ جهانی دوم سازماندهی مجدد شد. جنگ جهانی اول. لشکر هفدهم ابتدا در فهرست ارتش ایالات متحده به عنوان یک لشکر گارد ملی ظاهر شد. پس از فعال شدن به عنوان یک لشکر گارد ملی، به سرعت به لشکر ۳۸ تغییر نام داد. لشکر هفدهم در سال ۱۹۱۸ به عنوان یک لشکر نظامی (ارتش ملی) دوباره تأسیس شد. لشکر هفدهم شامل تیپ ۳۳ پیاده نظام (سپتامبر ۱۹۱۸ - فوریه ۱۹۱۹)، با هنگ های ۵ و ۸۳، و تیپ ۳۴ با هنگ های ۲۹ و ۸۴ بود. همچنین شامل تیپ ۱۷ توپخانه صحرایی بود. هنگ پنجم پیاده نظام در ۲۷ ژوئیه ۱۹۱۸ به لشکر هفدهم اختصاص داده شد و در ۱۰ فوریه ۱۹۱۹ از آن جدا شد. لشکر هفدهم قرار بود جایگزین لشکرهای دیگر و آموزشی شود. لشکر هفدهم به خارج از کشور نرفت و در ژانویه ۱۹۱۹ در کمپ بیورگارد، لوئیزیانا، از خدمت خارج شد. جنگ جهانی دوم. در سال های ۱۹۴۳–۱۹۴۴ تصمیم گرفته شد که لشکر هفدهم پیاده به عنوان یک نیروی فریب نظامی «اصلاح» شود. این لشکر در ژوئن ۱۹۴۴ به انگلستان
رسید و تحت کنترل سپاه سی و هفتم ایالات متحده، ارتش چهاردهم ایالات متحده، قرار گرفت. در ابتدا، این لشکر در اطراف بیرمنگام، استافوردشایر مستقر بود، قبل از اینکه در ژوئیه ۱۹۴۴ به هاتفیلد پورل در اسکس منتقل شود. این لشکر که به عنوان یکی از لشکرهای تهاجمی در پیاده شدن در پاس د کاله به تصویر کشیده شده بود، در سمت چپ لشکر ۵۹ پیاده ایالات متحده فرود می آمد و توسط لشکر ۲۵ زرهی ایالات متحده از سپاه ۳۷ ایالات متحده دنبال می شد. این لشکر در اوت ۱۹۴۴ به منطقه ای در اطراف برایتون-برگس هیل منتقل شد و به طور فرضی تحت فرماندهی سپاه ۳۷ ایالات متحده قرار گرفت. در اکتبر ۱۹۴۴، این لشکر به جنوب ولز منتقل شد و با اعلام انحلال برای جایگزینی سایر واحدها، فعالیت خود را ادامه داد. علاوه بر واحدهای پشتیبانی معمول لشکرها، لشکر هفدهم پیاده نظام از نظر مفهومی از ۳ هنگ تشکیل می شد.
گوران بوگدانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در پست هافبک بازی می کرد. او بیشتر به دلیل توانایی فنی و مهارت های دریبل خود مورد توجه قرار گرفت.
لشکر ۳۹ پیاده ایالات متحده آمریکا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و تحت امر گارد ملی ارتش است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۷ منحل گردید. لشکر ۳۹ پیاده یک تشکیلات پیاده نظام از گارد ملی ارتش بود که در ابتدا به عنوان لشکر ۱۸ پیاده در سال ۱۹۱۷ تشکیل شد. این لشکر شامل نیروهایی از آرکانزاس، لوئیزیانا و می سی سی پی بود. پس از آموزش در کمپ بیورگارد، لوئیزیانا، این لشکر به فرانسه اعزام شد اما قبل از پایان جنگ جهانی اول در نبردی شرکت نکرد. در ژوئیه ۱۹۲۳ این لشکر به عنوان لشکر ۳۱ پیاده نظام نامگذاری شد. لشکر ۳۹ پیاده نظام پس از جنگ جهانی دوم با نیروهایی از لوئیزیانا و آرکانزاس و ستاد آن در لوئیزیانا دوباره فعال شد. در سال ۱۹۶۷، لشکر ۳۹ پیاده نظام سازماندهی مجدد شد تا به تیپ ۳۹ پیاده نظام (جداگانه) تبدیل شود. ستاد آن در لیتل راک بود و این واحد کاملاً از نیروهای آرکانزاس تشکیل شده بود.
لشکر ۳۳ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۸ منحل گردید. لشکر ۳۳ پیاده تشکیلاتی از گارد ملی ارتش ایالات متحده بین سال های ۱۹۱۷ تا ۱۹۶۸ بود. این لشکر که در ابتدا برای خدمت در طول جنگ جهانی اول تشکیل شده بود، در طول نبرد آمیان، نبرد هامل، حمله میوز-آرگون، در نبرد دوم سم و در نبرد سن-میهیل در امتداد جبهه غربی جنگید. این لشکر در دوره بین دو جنگ مجدداً تشکیل شد و سپس در طول جنگ جهانی دوم برای خدمت فعال شد و شاهد عملیات علیه ارتش امپراتوری ژاپن در اقیانوس آرام بود. در دوران پس از جنگ، این لشکر به عنوان یک لشکر گارد ملی ایلینوی بازسازی شد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، این لشکر به یک تشکیلات در حد تیپ کاهش یافت و یگان های آن در حال حاضر توسط تیم رزمی تیپ ۳۳ پیاده نظام تداوم می یابد.
ماریانو بولیاسینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در حال حاضر برای دپورتیوو مالدونادو بازی می کند. او اصلیت ایتالیایی دارد.
لشکر ۴۵ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و تحت امر گارد ملی ارتش اکلاهما است، که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۸ منحل گردید. لشکر ۴۵ پیاده یک لشکر پیاده نظام ارتش ایالات متحده بود که بیشتر با گارد ملی ارتش اوکلاهما از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۸ مرتبط بود. این لشکر که در بیشتر تاریخ خود در شهر اوکلاهما، اوکلاهما مستقر بود، هم در جنگ جهانی دوم و هم در جنگ کره جنگید. لشکر ۴۵ پیاده تا زمانی که به یکی از اولین واحدهای گارد ملی فعال شده در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱ تبدیل شدند، هیچ اقدام مهمی انجام ندادند. آنها در طول حمله به سیسیل و حمله به سالرنو در لشکرکشی ایتالیا در سال ۱۹۴۳ در نبردهای شدیدی شرکت کردند. آنها به آرامی در ایتالیا پیشروی کردند و تا تصرف رم در آنزیو جنگیدند. پس از فرود در فرانسه در طول عملیات دراگون، به پیشروی ۱۹۴۵ به سمت آلمان که به جنگ در اروپا پایان داد، پیوستند. پس از یک دوره غیرفعال شدن کوتاه و سازماندهی مجدد بعدی به عنوان واحدی محدود به اهالی اوکلاهما، این لشکر در سال ۱۹۵۱ برای جنگ کره به خدمت بازگشت. این لشکر در طول بن بست نیمه دوم جنگ، با نبردهای مداوم و سطح پایین و جنگ سنگر
به سنگر علیه ارتش داوطلب خلق چین که دستاورد کمی برای هر دو طرف داشت، به نیروهای سازمان ملل متحد در خطوط مقدم پیوست. این لشکر تا پایان جنگ در نبردهایی مانند تپه اولد بالدی و تپه ایری در خطوط مقدم باقی ماند و در سال ۱۹۵۴ به ایالات متحده بازگشت. این لشکر تا زمان کوچک شدنش در سال ۱۹۶۸، به عنوان یک تشکیلات گارد ملی باقی ماند. چندین واحد برای جایگزینی این لشکر و ادامه نسل آن فعال شدند. در طول تاریخ خود، لشکر ۴۵ پیاده نظام بیش از ۲۵۰۰۰ تلفات جنگی را متحمل شد و به افراد آن ده مدال افتخار، دوازده نشان افتخار کمپین، صلیب جنگ و تقدیرنامه واحد ریاست جمهوری جمهوری کره اعطا شد.
لشکر ۳۷ پیاده () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و تحت امر گارد ملی ارتش است، که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۸ منحل گردید. لشکر ۳۷ پیاده یکی از واحدهای ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بود. این لشکر، یک لشکر گارد ملی از اوهایو بود که با نام مستعار "لشکر باک آی" شناخته می شد. امروزه، یگان های آن از طریق تیم رزمی تیپ ۳۷ پیاده، با گردان هایی از اوهایو، میشیگان و کارولینای جنوبی، به فعالیت ادامه می دهند.