Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریق ماهیگیری و شکلات زندگی می کند. تولید کاکائو. چوائو خانه تعدادی از مزارع کاکائو است که تاریخچه آن به سال ۱۵۹۱ بازمی گردد، و انواع مختلفی از کاکائو و دورگه در آن کشت می شود. دانه های چوائو به دلیل کیفیت بالای خود شناخته می شوند و به همین دلیل، بسیار گران قیمت هستند و قیمت آنها بین ۹ تا ۱۳ دلار آمریکا به ازای هر کیلوگرم است. دانه های چوائو یکی از بهترین دانه های کاکائو ونزوئلا محسوب می شوند، که در کنار دانه های Porcelana Blanca از دریاچه ماراکایبو قرار دارند. منطقه چوائو با کوه ها احاطه شده است که این موضوع تماس با مردم و حشرات از سایر مناطق را کاهش می دهد. برخی از کارشناسان کیفیت بالای دانه های کاکائو چوائو را به کار سخت کارگران روستا در زمان های پیش از برداشت، برداشت و پس از برداشت نسبت می دهند. سالانه، تولید کاکائو در چوائو حدود ۲۰ تن است، اما در سال های اخیر این میزان بین ۱۷ تا ۲۵ تن متغیر بوده است. در نوامبر ۲۰۰۰، دانه های کاکائو چوائو عنوان appellation of origin را تحت عنوان "Cacao de Chuao" دریافت کردند که به تولیدکنندگان این امکان را می دهد تا قیمت های بالاتری را مذاکره کرده و جذب سرمایه گذاری نمایند
خیابان حجاب با شماره گذاری معابر خیابان ۲۰۵ تهران که تا پیش از انقلاب اسلامی خیابان لاس وگاس تهران نام داشت، یکی از خیابان های قدیمی تهران است که در منطقه ۶ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شمالی-جنوبی دارد. خیابان حجاب از شمال، از خیابان فاطمی شروع شده و در جنوب به بلوار کشاورز ختم می شود. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. بوستان لاله، فدراسیون والیبال ایران و مرکز آفرینش های فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ضلع غربی خیابان حجاب قرار دارند.
تیاگو آدام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در لیگ برتر مالت در پست مهاجم برای مارساکسلوک بازی می کند.
آدان گیرما (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اتیوپی است که در پست مهاجم بازی می کرد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ در تیم ملی اتیوپی حضور داشت و در ۴۵ بازی ۹ گل به ثمر رساند.
مته آدانیر (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود که در پست مهاجم برای باشگاه های انگلیس و ترکیه بازی کرده است. اتوبوس تیم صامسون اسپور در ۲۰ ژانویه ۱۹۸۹ در حوضه در مسیر مسابقه در ملطیه دچار سانحه رانندگی شد و مربی تیم، پنج بازیکن از جمله آدانیر و راننده اتوبوس بلافاصله کشته شدند.
فرهنگ سن آگوستین () یکی از تمدن های باستانی فرهنگ های پیشاکلمبی کلمبیا است. قدمت این فرهنگ حداقل به هزاره چهارم پیش از میلاد بازمی گردد. در این منطقه چند صد تک سنگ بزرگ کشف شده است. مطالعات علمی برای بررسی خاستگاه و ویژگی های این فرهنگ همچنان ادامه دارد. فرهنگ سان آگوستین در دوره خود نشان دهنده توسعه قابل توجهی در زمینه هایی مانند کشاورزی، سفالگری، طلاسازی و هنرهای مجسمه سازی است. محل این فرهنگ عمدتاً در محدوده تیرادنترو و پارک باستان شناسی سان آگوستین قرار دارد. توضیحات. خاستگاه فرهنگ سان آگوستین به قرن سی وسوم پیش از میلاد بازمی گردد. تاریخ گذاری رادیوکربن برای منطقه لاواپاتاس عدد ۳۳۰۰±۱۲۰ پیش از میلاد را نشان داده است. اکتشاف. اولین اطلاعات دربارهٔ بقایای باستان شناسی سان آگوستین در کتاب "شگفتی های طبیعت" اثر مبلغ مایورکایی، فرای خوان د سانتا خرتوردیس از فرقه فرانسیسکن آمده است. او چندین بار در سال ۱۷۵۶ از این منطقه بازدید کرد. سفرنامه او که از کارتاخنا، کلمبیا آغاز و در لیما به پایان رسید، تا سال ۱۹۵۶ در پالما د مایورکا منتشر نشد. در همان سال، نسخه ای از این دست نوشته به کلمبیا ارسال و منتشر شد. جغرافیا.
این فرهنگ در منطقه ای کوهستانی در جنوب کلمبیا و در دامنه کولومبیان ماسیف قرار دارد. این منطقه شامل تپه های پرپیچ وخم و دشت های شیب دار است که به ژرف دره های باریک و عمیق ختم می شوند. در ناحیه سان آگوستین، مناظر ناهموار ترکیبی از اقلیم های گوناگون را ایجاد می کند. باستان شناسی. مجسمه ها و مقبره ها به عنوان مراکز آیینی شناخته می شوند که از یکدیگر جدا افتاده اند. سنت تاریخی به این مکان ها نام هایی مانند مسیتاس، لاواپاتاس، اولومبه، آلتو د لوس ایدولوس، آلتو د لاس پیدراس، کینچانا، ال تابلون، لا چاکیرا، لا پارادا، کبردیاس و لاوادروس داده است. برخی از این مقبره ها با تخته سنگ های بزرگ پوشانده شده اند و درون آن ها سارکوفاژهای سنگی یکپارچه قرار دارند. این مقبره ها با تپه های مصنوعی پوشیده شده اند که قطر آن ها به و ارتفاعشان به می رسد. در برخی دیگر، مجسمه هایی با ارتفاع بیش از و وزنی چندین تنی دیده می شود. چشمگیرترین اثر سنگی این منطقه «فوئنته د لاواپاتاس» نام دارد که در بستر صخره ای دره ای به همین نام قرار دارد. این اثر شامل چشمه آیینی پیچیده ای است با سه حوضچه و تعداد زیادی نقش برجسته مارمانند و دوزیست مانند، محصور در
کانال های کوچک که آب از آن ها جریان می یابد. پیشنهاد شده است که این مکان به پرستش الهه های آبی و انجام مراسم درمانی اختصاص داشته است. آلتو د لوس ایدولوس. آلتو د لوس ایدولوس که در شهرداری ایسنوس واقع شده است، یکی از سایت های با تراکم بالا از مقبره ها، تپه ها و مجسمه ها است. این محل برای اولین بار توسط کنراد پرویس در سال ۱۹۳۱ گزارش شد. این منطقه در ۴ کیلومتری جنوب غربی شهر مدرن ایسنوس، اویلا قرار دارد. شواهدی از سکونتگاه هایی مشابه با فرهنگ سان آگوستین در عمق جنگل های آمازون، در ایالت کاکئتا، در ۱۰۰ مایلی جنوب غربی سان آگوستین، یافت شده است. بخش زیادی از این منطقه هنوز مورد کاوش قرار نگرفته است، به ویژه مناطقی که به سمت "دره لاس پاپاس" صعود می کنند، که با جنگل های انبوه پوشیده شده اند و اخیراً توسط باستان شناسان مورد بررسی قرار گرفته اند. سکونتگاه ها. تحقیقات باستان شناسی بخش زیادی از سکونتگاه های منطقه ماگدالنا علیا را بازسازی کرده است. باور بر این است که اقتصاد این سکونتگاه ها بر کشاورزی ذرت، بادام زمینی، چنتادورو (Guilielma gasipaes) و مانیوک، همراه با فعالیت های ماهیگیری و شکار استوار بوده است. شواهدی از ا
ین فعالیت ها در لایه های باستان شناسی مربوط به قرن هفتم پیش از میلاد تأیید شده است.
شکسته فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی آلان وایت است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، جرمی سیستو، راندال باتینکف، جیک بیوزی، اسکارلت چوروات، مایکل ای. گورجیان، لیندا همیلتون، تس هارپر، بیانکا لاسون، نوید نگهبان، مارک شپرد و جسیکا استروپ ایفای نقش کرده اند.
دانشگاه ملی کلمبیا () دانشگاهی دولتی پژوهشی در کلمبیا است، با پردیس های عمومی در بوگوتا، مدئین، مانیسالس و پالمیرا, و پردیس های ماهواره ای در لتیسیا, San Andrés, آراوکا، توماکو، و لاپاز. این دانشگاه در سال ۱۸۶۷ توسط یک قانون از سوی کنگره جمهوری کلمبیا، تأسیس شد، و یکی از بزرگ ترین دانشگاه های کشور است که بیش از ۵۳٬۰۰۰ دانشجو دارد. این دانشگاه مدرک های دانشگاهی اعطا می کند و ۴۵۰ برنامه تحصیلی ارائه می دهد، از جمله ۹۵ برنامه مقطع کارشناسی، ۸۳ تخصص آکادمیک، ۴۰ تخصص پزشکی، ۱۶۷ کارشناسی ارشد و ۶۵ دکتری. تقریباً ۴۴٬۰۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی و ۸٬۰۰۰ نفر در تحصیلات تکمیلی مشغول به تحصیل هستند. همچنین این دانشگاه یکی از معدود دانشگاه هایی است که از پسادکتری در کشور استفاده می کند. دانشگاه عضو اتحادیه دانشگاه های کلمبیایی (ASCUN), اتحادیه دانشگاه های پسادکتری ایبروآمریکا (AUIP), و شبکه دانشگاهی ایبروآمریکا Universia است. به همراه دانشگاه های آنتیوکیا و دانشگاه واله، بخشی از آنچه به نام مثلث طلایی آموزش عالی در کلمبیا شناخته می شود، می باشد. این دانشگاه یکی از دانشگاه های انتخابی و رقابتی ترین در کشور است. رتبه بندی م
ؤسسات SCImago در منطقه ایبروآمریکا توسط گروه تحقیقاتی SCImago نشان داد که دانشگاه ملی کلمبیا بیشترین تعداد مقالات علمی منتشر شده در نشریات همتای داوری شده را در کشور تولید کرده است، و در سال ۲۰۱۸ در رتبه ۱۷ (۱۴ام) در آمریکای لاتین قرار گرفت. علاوه بر این، طبق رتبه بندی وب سایت های دانشگاهی آمریکای لاتین، دانشگاه ملی کلمبیا در حضور اینترنتی در کشور رتبه اول را دارد. این دانشگاه همچنین در میان اولین دانشگاه های منطقه قرار دارد. در میان دانشگاه های کشورهای CIVETS، دانشگاه ملی در جایگاه دوم قرار گرفت. به طور کلی، این دانشگاه در رتبه بندی جهانی دانشگاه های رتبه بندی دانشگاهی کیواس در سال ۲۰۲۳ رتبه ۲۴۳ را کسب کرد و در آمریکای لاتین رتبه ۱۰ را به دست آورد، و در کلمبیا رتبه ۲ را کسب کرد. این مؤسسه انتخاب گسترده ای از برنامه های تحصیلی در سطوح کارشناسی و تحصیلات تکمیلی ارائه می دهد، از جمله پزشکی، پرستاری، دندان پزشکی، مهندسی، شیمی، داروسازی، ریاضیات، فیزیک، زمین شناسی، زیست شناسی، روان شناسی، علوم اجتماعی، فعالیت های هنری (موسیقی، هنرهای زیبا), زبان، فلسفه، و قانون. این دانشگاه اولین دانشگاه در کلمبیا بود که در سال ۱
۹۶۷ برنامه تحصیلات تکمیلی علوم رایانه را افتتاح کرد.
میراث جهانی در بنگلادش شامل سه اثر ثبت شده در کشور بنگلادش است که توسط میراث جهانی ثبت شده است. سایت های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. بنگلادش این پیمان نامه را در ۳ اوت ۱۹۸۳ پذیرفت و از آن هنگام، مکان های طبیعی و فرهنگی بنگلادش واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. سه مکان میراث جهانی در بنگلادش، و هفت مکان دیگر در فهرست آزمایشی وجود دارد. نخستین اثری که در این میان، به ثبت جهانی یونسکو رسید، مساجد شهر باگرهات بود و پس از آن نیایشگاه بودایی سمپور در ۱۹۸۵ دومین سایت فرهنگی بنگلادش شد. جدیدترین اثر بنگلادش در میراث جهانی یونسکو سونداربانس است که در ۱۹۹۷ میلادی، به عنوان یک اثر طبیعی ثبت شد. چرخند آمفان در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۲۰ به ساحل بنگال غربی و بنگلادش رسید که شامل دو اثر میراث جهانی پارک ملی سانداربنس در هند و در بنگلادش است که به ترتیب در سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی ثبت شده اند. این اکوسیستم مانگروئی فرامرزی ب
ه عنوان بزرگ ترین زیستگاه های باقی مانده ببر بنگال و سایر گونه های در معرض تهدید و شاخص همچون دلفین نهنگی پوزه کوتاه و دلفین رودخانه ای گنگ شناخته می شود. در پی این طوفان خسارات قابل توجهی به زیرساخت ها و تأسیسات مرتبط با این اثر وارد آمده است. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. افزون بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت پیش تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. بنگلادش ۷ نامزد در این فهرست دارد.
خاکستر (انگلیسی: Ash) یک فیلم دلهره آور و علمی تخیلی آمریکایی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی فلاینگ لوتس، نویسندگی جانی راملر با بازی ایزا گونزالس، آرون پال و ایکو اویس است. این فیلم در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. داستان. در سیاره ای دور، زنی از خواب بیدار می شود و متوجه می شود که خدمه ایستگاه فضایی او کشته شده اند. او باید تصمیم بگیرد که آیا می تواند به مردی که برای نجات او فرستاده شده اعتماد کند. انتشار. در فوریه ۲۰۲۴، آمازون پرایم ویدئو حقوق توزیع بین المللی فیلم را در بازار فیلم اروپا به قیمت حدود ۱۰ میلیون دلار به دست آورد. این فیلم در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد.
سال نو کره ای () یک جشن سنتی کره ای و تعطیلات ملی است که اولین روز سال در گاه شماری شمسی–قمری را جشن می گیرد. این جشن یکی از مهم ترین تعطیلات سنتی برای کره ای هاست و در کره شمالی، کره جنوبی و همچنین در میان کره ای های سراسر جهان برگزار می شود. کلمه «سول» که در کره ای میانه به صورت «설» در هانگول نوشته می شود، به معنی «سال سن» است، زیرا این روز همان زمانی است که کره ای ها یک سال پیرتر می شوند، هرچند که از سال ۲۰۲۳ این سنت در کره جنوبی تغییر کرده است. کلمه مدرن کره ای برای «سن» از همان از همان ریشه ای گرفته شده است که کلمه «سول» از آن منشأ می گیرد. کلمه «نال» (날) در زبان کره ای به معنی «روز» است و از کره ای باستانی *NAl گرفته شده است. اصطلاح هانجای «وون ایل» (月日) زمانی به کار می رود که بخواهند به تاریخ سال نو قمری در خود گاه شماری کره ای اشاره کنند. سال نو کره ای معمولاً در ماه های ژانویه یا فوریه و در دومین ماه جدید پس از انقلاب زمستانی رخ می دهد، مگر اینکه ماه یازدهم یا دوازدهم اضافی در تقویم قبل از سال نو وجود داشته باشد. در این صورت، سال نو در سومین ماه جدید پس از انقلاب زمستانی قرار می گیرد.
یوت نوری () که به نام های یوت (윷) و نیوت نیز شناخته می شود، یک بازی تخته ای سنتی است که در کره انجام می شود و به ویژه در جشن سال نو کره ای محبوب است. این بازی همچنین به نام های چوک سا (척사؛ 擲柶) یا ساهی (사희؛ 柶戲) نیز شناخته می شود. چوب های بازی. چوب ها پرتاب می شوند تا مشخص شود یک مهره چقدر می تواند پیش برود. امتیاز بر اساس تعداد چوب هایی که رو به بالا یا بر روی زمین قرار دارند، تعیین می شود. هر ترکیب یک نام خاص دارد. یک چوب با سمت صاف به بالا و سه چوب با سمت گرد به بالا به نام «دو» (도، خوک) شناخته می شود. دو چوب با سمت گرد به بالا و دو چوب با سمت صاف به بالا به نام «گِه» (개، سگ) نامیده می شود. یک چوب با سمت گرد به بالا و سه چوب با سمت صاف به بالا به نام «گُل» (걸، گوسفند) نامیده می شود. وقتی همه چوب ها با سمت صاف به بالا باشند، به آن «یوت» (윷، گاو) می گویند و وقتی همه چوب ها با سمت گرد به بالا باشند، به آن «مو» (모، اسب) می گویند. «دو» معادل یک خانه پیشروی است، «گِه» معادل دو خانه پیشروی، «گُل» معادل سه خانه پیشروی، «یوت» معادل چهار خانه پیشروی و «مو» معادل پنج خانه پیشروی است. وقتی چوب ها به نتیجه «یوت» یا «مو»
برسند، بازیکن یک بار دیگر فرصت پرتاب دارد (این قانون اختیاری است و برخی افراد آن را در بازی اعمال نمی کنند). اگر «یوت» یا «مو» پشت سر هم بیاید، بازیکن دوباره پرتاب می کند. منابع. کتاب شناسی
بی سوک چی گی () یک دسته بازی های سنتی کره ای است که در آن افراد ماهرانه سنگ ها را پرتاب می کنند یا لگد می زنند. برای این بازی نام های مختلفی در مناطق مختلف وجود دارد، از جمله "بی سوک چاگی" (비석차기)، "بی سوک کاگی" (비석까기)، "موک جاکاگی" (목자까기)، "جاکاگی" (자까기)، "بی ساسِک گی" (비사색기) و غیره. خاستگاه. "بی سوک چی گی" بازی ای است با تاریخی طولانی، اما پیدا کردن سابقه ای از منشأ آن دشوار است؛ به همین دلیل است که این بازی با نام های مختلفی در مناطق مختلف شناخته می شود، چرا که تنها به چند سنگ صاف و یک فضای باز یا حیاط برای بازی نیاز دارد. با این حال، طبق روایت های شفاهی، پیشینهٔ این بازی به دوران اواخر سلسلهٔ چوسان برمی گردد. در سراسر کشور مکان های زیادی به نام «خیابان های یادمان» وجود دارد که این نام به مکان هایی اطلاق می شود که در آن ها سنگ نوشته ها کنار هم قرار دارند. روش انجام بازی. روش بازی بسته به منطقه متفاوت است.
گونگ گی () که به قاپ بازی کره ای نیز شناخته می شود، یک بازی محبوب کودکانه در کره است که به طور سنتی با تعداد پنج یا بیشتر سنگ های کوچک به اندازه دانه انگور بازی می شود. امروزه کودکان به جای پیدا کردن سنگ های ریز، سنگ های پلاستیکی رنگی می خرند. این بازی را می توان به تنهایی یا با دوستان بازی کرد. این سنگ ها "گونگ گیت دول" (کره ای: 공깃돌، به معنی «سنگ های گونگ گی») نام دارند. چون فقط به چند سنگ و یک سطح صاف برای بازی نیاز است، این بازی را تقریباً هر کسی و در هر جایی می تواند بازی کند. این بازی ریشه ایی ایرانی دارد و در اصل برای کشور ایران است این بازی در استان استان گیونگ سانگ شمالی "جاگِه بات گی"، در استان گیونگ سانگ جنوبی "سال گو" و در استان جولا جنوبی "دات جاک گول یی" نامیده می شود. گیم پلی. بازی معمولاً با پرتاب سنگ ها از کف دست به هوا آغاز می شود. در حین پرتاب، بازیکن دست خود را برمی گرداند تا سنگ ها روی پشت دستش بنشیند. شخصی که بیشترین تعداد سنگ ها را دارد، بازی را آغاز می کند. ترفندهای متنوع بسیار سخت در مرحله ۵. حرکات «اژدها» و «پرتاب و کف زدن» به بازیکن دو برابر امتیاز می دهند؛ یعنی دو برابر تعداد سنگ ها
. در فرهنگ عامه. این بازی در قسمت چهارم فصل دوم مجموعه کره ای نتفلیکس به نام "بازی مرکب" به عنوان بخشی از مرحلهٔ «پنج گانه شش پا» نمایش داده شد.
مُرهَف ابوقصره (زادهٔ ۱۹۸۳) با "نام جنگی" ابوحسن الحموی یا ابوالحسن ۶۰۰، نظامی سوری است که از ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان وزیر دفاع سوریه فعالیت می کند. ابوقصره دارای تحصیلات کارشناسی کشاورزی از دانشگاه دمشق است. وی از سال ۲۰۱۱ و با شروع اعتراضات سوریه به همراه خانواده اش به استان ادلب، مهاجرت کرد.
جِه گی چاگی () یک بازی سنتی کره ای است که در فضای باز انجام می شود. در این بازی، بازیکنان یک "جِه گی" کاغذی را به هوا می زنند و سعی می کنند آن را در هوا نگه دارند. "جِه گی" شبیه به توپ بدمینتون است و از کاغذی ساخته می شود که دور یک سکه کوچک پیچیده شده است. در کره، کودکان معمولاً در فصل زمستان، به ویژه در ایام سال نو کره ای، به تنهایی یا با دوستانشان بازی می کنند. قوانین بازی به این صورت است که بازیکن باید یک "جِه گی" را به هوا بزند و همچنان آن را با پا می زند تا از افتادن آن به زمین جلوگیری کند. در بازی های دو نفره، بازیکنی که بیشترین ضربات متوالی را بزند برنده می شود. در یک بازی گروهی، بازیکنان در دایره ایستاده اند و به نوبت تلاش می کنند "جِه گی" را با پا بزنند. بازیکنانی که نتوانند "جِه گی" را به درستی بزنند و آن به زمین بیفتد، بازنده می شوند. به عنوان جریمه، بازنده "جه گی" را به سمت برنده پرتاب می کند تا او بتواند آن را به دلخواه خود بزند. زمانی که بازنده "جه گی" را با دست بگیرد، جریمه تمام شده و او می تواند دوباره به بازی بپیوندد. این بازی تکامل یافته است و مردم دو یا سه ماده مختلف را با هم ترکیب کرده اند
و روش های جدیدی برای بازی "جه گی چاگی" ساخته اند. اگرچه این بازی به طور سنتی بیشتر در زمستان انجام می شد، اما حالا به یک بازی برای تمام سال تبدیل شده است. ساختار. به طور سنتی، یک "جِه گی" با استفاده از یک سکه با سوراخ وسط و یک ورق کاغذ هانجی ساخته می شود. کاغذ از وسط تا می شود و سکه در وسط آن قرار می گیرد. سپس کاغذ چندین بار دیگر تا می شود به طوری که سکه هنوز داخل کاغذ باقی بماند. پس از آن، از یک شیء تیز برای سوراخ کردن کاغذ استفاده می شود، به طوری که سوراخ از وسط کاغذ عبور کرده و از سوراخ سکه نیز می گذرد. روش ساده تر این است که یک یا دو یا سه سکه را در مرکز یک مربع ۲۵ سانتی متری از کیسه پلاستیکی یا کاغذ بسته بندی قرار داده، سپس کاغذ یا کیسه را دور سکه ها جمع کرده و آن ها را با نخ یا کش محکم کنید. در نهایت، بخش آزاد کیسه یا کاغذ را به رشته های نازک برش می زنیم. مهم ترین عامل در خوب بودن "جه گی"، وزن آن است که باید حدود ۱۰ گرم (۰٫۳۵ اونس) باشد. اگر "جه گی" خیلی سبک باشد، کنترل آن سخت می شود چون قبل از اینکه ضربه بعدی را بزنید، به زمین می افتد. اما اگر خیلی سنگین باشد، ضربه زدن به آن دشوار خواهد بود. گیم پلی.
بازیکنان با استفاده از قسمت داخلی پا، "جِه گی" را به هوا پرتاب می کنند. بازیکنی برندهٔ بازی است که بیشترین تعداد ضربه را به "جه گی" بزند بدون اینکه آن را به زمین بیندازد. روش های دیگری برای بازی کردن عبارتند از: در این روش، از قسمت داخلی پا برای ضربه زدن به "جه گی" استفاده می شود، در حالی که پای دیگر برای حفظ تعادل بدن به کار می رود. پای استفاده شده برای ضربه باید در هوا بماند و به زمین برخورد نکند. این روش مشابه شماره ۱ است، با این تفاوت که هر بار قبل از ضربهٔ دوباره، پا به زمین می خورد. مشابه شماره ۲ است، با این تفاوت که هر دو پا به طور متناوب برای ضربه زدن به "جه گی" استفاده می شوند، به طوری که یا سطح داخلی هر دو پا یا یکی داخلی و دیگری خارجی به "جه گی" ضربه می زنند. استفاده از بالای پا برای ضربه زدن به "جه گی". استفاده از لبه بیرونی یا قسمت کناری بالای پا برای ضربه زدن به "جه گی". هر بار که "جه گی" زده می شود، باید از قد خود فرد بالاتر باشد. در این روش، فرد به طور مداوم "جه گی" را لگد می زند و با دهان آن را می گیرد. یک روش برای تمرین "جه گی چاگی" این است که از "جه گی" بسته شده استفاده شود، به این صورت که
یک رشته نخ "جه گی" را به یک نقطه ثابت وصل می کند به طوری که در هوا آویزان بماند. بدین ترتیب، بازیکن می تواند بدون نیاز به برداشتن دوبارهٔ جه گی هر بار که به زمین می افتد، به ضربه زدن ادامه دهد. مبتدی ها عادت دارند که هنگام ضربه زدن به "جه گی"، دست خود را به سمت جلو ببرند و فکر می کنند این کار به تعادل بدن کمک می کند. اما این طور نیست. وقتی با پای راست ضربه می زنید، بهتر است دست راست خود را در ناحیه پهلو نگه دارید.
فصل سوم و پایانی مجموعه دلهره آور بقای "بازی مرکب" که با عنوان بازی مرکب ۳ شناخته می شود، توسط نویسنده و تهیه کنندهٔ اهل کره جنوبی، هوانگ دونگ هیوک ساخته شده و در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ توسط نتفلیکس منتشر شد. در این فصل، بازیگرانی همچون لی جونگ جه، لی بیونگ هون، وی ها جون، ایم شی وان، کانگ ها نول، پارک گیو-یونگ، پارک سونگ هون، یانگ دونگ گون، کانگ ئه شیم، جو یو ری، لی دیوید و رو جه وون ایفای نقش کردند. قسمت ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; بازیگران و شخصیت ها. اعداد داخل پرانتز شمارهٔ بازیکنِ هر شخصیت در دنیای "بازی مرکب" را نشان می دهند. تولید. توسعه. هوانگ دونگ هیوک در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام کرد که در حال گفت وگو با نتفلیکس برای ساخت فصل سوم "بازی مرکب" است. فصل سوم پس از پخش فصل دوم تأیید شد. هوانگ در زمان فکر کردن به ایدهٔ پایان بندی فصل سوم، آن را به عنوان پایان نهایی داستان در نظر گرفت. او معتقد بود با روایت این داستان، می تواند تمام چیزهایی را که می خواست از طریق "بازی مرکب" بیان کند، چه از منظر کلی مجموعه و چه از دیدگاه شخصیت اصلی سونگ گی هون، به تصویر بکشد و دیگر نیازی به ادامهٔ داستان فراتر از این ندارد.
نویسندگی. هوانگ دونگ هیوک در ابتدا فصل دوم و سوم را به عنوان یک فصل واحد در نظر داشت، اما به دلیل تعداد زیاد قسمت ها، آن ها را به دو فصل جداگانه تقسیم کرد. به گفتهٔ هوانگ، در آغاز فصل سوم، سونگ گی هون بار دیگر نسبت به دو فصل گذشته شخصیتی دگرگون شده خواهد بود و «در یک دوراهی بسیار بحرانی» قرار خواهد گرفت. این فصل همچنین گذشتهٔ شخصیت هوانگ این هو و چگونگی تبدیل شدن او به فرانت من را آشکار خواهد کرد. شخصیت چول سو، که «دوست پسر» ربات غول پیکر یونگ هی است، برای نخستین بار در سکانس پس از تیتراژ پایانی قسمت آخر فصل دوم معرفی شد و قرار است در فصل سوم، همراه با یک بازی جدید، ظاهر شود. هوانگ دربارهٔ فصل سوم می گوید که تمرکز این فصل بر «چگونگی حفظ انسانیت در میان رقابتی شدید» خواهد بود، در حالی که بازی هایی معرفی می شوند که «می توانند پست ترین وجوه انسان را آشکار کنند»؛ او خواهان «بازی هایی بسیار شدید است تا جنبه های تاریک طبیعت انسانی را به تصویر بکشد». او همچنین عنوان کرد که تغییراتی که گی هون و میونگ گی از سر خواهند گذراند «دراماتیک» خواهند بود و اینکه نوزاد جون هی نقشی بسیار مهم خواهد داشت؛ «نه فقط برای جون هی، بلک
ه برای سرنوشت همهٔ افراد درون بازی.» انتخاب بازیگران. لی جونگ جه و لی بیونگ هون بار دیگر نقش های خود را به ترتیب به عنوان سونگ گی هون و فرانت من ایفا خواهند کرد. همچنین دیگر بازیگرانی که در فصل دوم حضور داشتند نیز در این فصل بازخواهند گشت. این بازیگران عبارتند از: وی ها جون، کانگ ها نول، پارک سونگ هون، ایم شی وان، یانگ دونگ گون، پارک گیو یونگ، جو یو ری، کانگ ئه شیم، لی دیوید و رو جه وون؛ چراکه فصل سوم ادامه دهندهٔ بازی هایی ست که در فصل دوم آغاز شده بودند. فیلم برداری. فیلم برداری این فصل در ژوئیه ۲۰۲۳ آغاز شد و در ژوئن ۲۰۲۴ به پایان رسید. این فصل به صورت پشت سر هم همراه با فصل دوم فیلم برداری شده است. پس تولید. تا نوامبر ۲۰۲۴، مرحلهٔ تدوین فصل سوم تقریباً به پایان رسیده بود. انتشار. این فصل در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ از طریق نتفلیکس منتشر شد. بازخورد. در وبگاه جمع آوری نقد راتن تومیتوز، ۷۹٪ از ۶۳ بررسی منتقدان مثبت است. اجماع منتقدان این وبگاه چنین بیان شده است: «بازی ها در فصل سوم که نقطهٔ اوج و تیره وتاری از داستان را رقم می زند، به اوج خود می رسند؛ در حالی که ضرب آهنگ های آشنای پیشین را تکرار می کنند، اما با بی رحمی
ای اجرا می شوند که مضامین مدنظر سازندهٔ مجموعه، هوانگ دونگ هیوک را به شدت منتقل می کند». این فصل در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس نظر ۲۴ منتقد، امتیاز ۶۶ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان دهندهٔ «نقدهای عموماً مثبت» است. "تایم" نیز نقد مثبتی بر فصل سوم منتشر کرد و نوشت که مجموعه به «بهترین حالت بی رحمانه» خود بازگشته است؛ حالتی که با عمق احساسی و مسیر شخصیتی کاراکترها و همچنین مضامینی که هوانگ در این فصل به آن ها پرداخته است، «تا عمق جان نفوذ می کند».
نویسنده و روزنامه نگار اهل ژاپن است. او بیشتر به خاطر رمان سال ۱۹۹۹ خود به نام "نبرد سلطنتی" شناخته می شود، که بعداً در دو فیلم لایواکشن به کارگردانی کینجی فوکاساکو و چهار مجموعه مانگا اقتباس شد. تاکامی در ۱۰ ژانویه ۱۹۶۹ در آماگاساکی، استان هیوگو، نزدیک اوساکا به دنیا آمد و در استان کاگاوا در شیکوکو بزرگ شد. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه اوساکا با مدرک ادبیات، از دوره آموزشی تحصیلی دوره ای علوم مقدماتی دانشگاه نیهون انصراف داد. از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، او برای شرکت خبری "شیکوکو شیمبون" کار می کرد و در زمینه های مختلفی از جمله سیاست، گزارش های پلیس و اقتصاد گزارش می نوشت. کوشون تاکامی با نام به دنیا آمد. نام جدید او بازی با کلمات بر روی نام اصلی اش است. هیروهارو هم خوانی صوتی با عبارت «بهار بزرگ» دارد. سپس نویسنده کانجی های 広春 (بهار بزرگ) را انتخاب کرد و از تلفظ اون یومی آن ها برای ساخت نام جدید خود، یعنی کوشون، استفاده کرد. کتاب "نبرد سلطنتی" پس از ترک تاکامی از شرکت خبری تکمیل شد. این اثر در مرحله نهایی مسابقه ادبی «جایزه بزرگ ژاپن برای رمان های ترسناک» در سال ۱۹۹۷ به دلیل محتوای جنجالی اش که در آن بچه های مدرس
ه راهنمایی مجبور به کشتن یکدیگر بودند، رد شد. اما وقتی سرانجام در آوریل ۱۹۹۹ منتشر شد، به یک کتاب پرفروش تبدیل شد و تنها یک سال بعد، هم به مانگا و هم به فیلم لایواکشن اقتباس شد. رمان توسط یوجی اونیکی به انگلیسی ترجمه شد و در سال ۲۰۰۳ توسط ویز مدیا منتشر شد. نسخه ای گسترده تر از این ترجمه نیز در سال ۲۰۰۹ توسط هایکا سورو، یکی از بخش های ویز مدیا، منتشر گردید. اولین مانگا نیز در سال ۲۰۰۳ به زبان انگلیسی توسط توکیوپاپ منتشر شد و آخرین جلد آن در سال ۲۰۰۶ منتشر گردید. علاوه بر تحسین های منتقدان، سری "نبرد سلطنتی" نه تنها در ژاپن، بلکه در سراسر جهان به شهرت زیادی رسید و هواداران سرسخت پیدا کرد. از زمان "نبرد سلطنتی"، تاکامی هیچ اثری منتشر نکرده است.
یا بتل رویال یک مجموعه مانگای ژاپنی به نویسندگی کوشون تاکامی و تصویرگری ماسایوکی تاگوچی است. این مانگا بر پایه رمان تاکامی با همین نام است و داستان گروهی از دانش آموزان مدرسه راهنمایی را روایت می کند که مجبورند برای زنده ماندن با یکدیگر تا حد مرگ بجنگند. این مانگا توسط آکیتا شوتن در "یانگ چمپین" از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ منتشر شد و بعداً در ۱۵ جلد تانکوبون جمع آوری شد. این مانگا به زبان انگلیسی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ توسط توکیوپاپ منتشر شد.