Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسابقات رالی قهرمانی نوجوانان جهان فیا، یک سری مسابقات رالی بین المللی است که تنها رانندگان زیر ۲۹ سال اجازه حضور در آن را دارند، این مسابقات در چارچوب پشتبانی مسابقات رالی قهرمانی جهان برگزار می شود. این سری مسابقات توسط فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی (فیا) اداره می شود و توسط ام-اسپرت ال تی دی (M-Sport Ltd) تبلیغ می شود. این مسابقات از سال ۲۰۱۳ هرساله برگزار می شود، مسابقات در رده رانندگان نوجوان فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی در سال ۲۰۰۱ با نام قهرمانی سوپر ۱۶۰۰، رالی قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۲۰۰۲ و آکادمی رالی قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۱ آغاز شد. این مسابقات نقشی در رنگ در حرفهو ورود رانندگان و قهرمانان رالی جهانی سباستین لوب و سباستین اوژیه داشته است. به علاوه رانندگان برجسته دیگری که در این مسابقات حضور داشته اند می توان به دنی سوردو، الفین ایوانز، کریگ برین و تیری نوویل اشاره کرد که همگی در بالاترین سطح مسابقات رالی قهرمانی جهان حضور پیدا کرده اند.
روستای فولک هاهوی (؛ ) یک روستای سنتی از دوران سلسله چوسان است که در آندونگ، استان گیونگ سانگ شمالی، کره جنوبی واقع شده است. «ها» به معنی رودخانه و «هوی» به معنای چرخش، بازگشت یا برگشتن است. این روستا بخشی ارزشمند از فرهنگ کره ای به شمار می رود، چرا که معماری دوره چوسان، سنت های مردمی، کتاب های باارزش قدیمی و یک سنت قدیمی مربوط به روستاهای مبتنی بر خاندان ها را حفظ کرده است. در سال ۲۰۱۰، این روستا همراه با روستای یانگ دونگ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد و هر ساله حدود یک میلیون گردشگر از آن بازدید می کنند.
روستای فولک یانگ دونگ (؛ ) یا روستای یانگ دونگِ گیونگ جو، یک روستای سنتی متعلق به طبقه بالای جامعه (یانگ بان) در دوران چوسان است. این روستا در گانگ دونگ میون، ۱۶ کیلومتری شمال شرقی گیونگ جو و در کنار رودخانه هیونگ سان در استان گیونگ سانگ شمالی، کره جنوبی قرار دارد. کوه سول چانگ هم در شمال این روستا قرار دارد. دولت کره جنوبی این روستا را به عنوان «ماده فولکلور مهم شماره ۱۸۹» ثبت کرده است. اندازه بزرگ روستا، وضعیت خوب حفظ شدگی آن، دارایی های فرهنگی فراوان، سنت های کهن و محیط طبیعی زیبا، همه باعث اهمیت این روستا شده اند. روستای یانگ دونگ همچنین نمونه ای از سبک زندگی طبقه اشرافی یانگ بان و سنت های نئوکنفوسیونیسم است. این روستا در سال ۲۰۱۰ همراه با روستای فولک هاهوی به عنوان میراث جهانی یونسکو توسط دولت کره جنوبی ثبت شد.
اعتصاب وایلدکت یک نوع اعتصاب است که توسط کارگران یک اتحادیه بدون مجوز، حمایت یا تأیید رهبری آن اتحادیه انجام می شود. و گاهی نیز به عنوان یک اقدام صنعتی غیر رسمی نامیده می شود. قانونی بودن اعتصابات وایلدکت در بین کشورها و در طول زمان متفاوت است. بر اساس کشور. کانادا. در سال ۱۹۶۵ کارگران پست کانادا به طور غیرقانونی به مدت دو هفته دست به اعتصاب زدند و حق چانه زنی جمعی را برای همه کارمندان بخش دولتی به دست آوردند. این باعث شد که آنها رهبری اتحادیه را کنار بگذارند و اتحادیه کارگران پست کانادا را تشکیل دهند. در ۲۳ مارس ۲۰۱۲، کارکنان زمینی ایر کانادا به طور ناگهانی در فرودگاه بین المللی پیرسون تورنتو دست به اعتصاب زدند که این کار منجر به اخلال و تأخیر زیاد در پرواز شد، علت اعتصاب این بود که سه کارگر در جریان سرکشی وزیر کار کانادا، لیزا رایت از کار تعلیق شدند. این اعتصاب به دنبال ماه ها درگیری بین ایر کانادا و اتحادیه های دیگر آن بود. آلمان. اعتصابات وایلدکت در آلمان غیرقانونی تلقی می شوند، زیرا توسط یک اتحادیه حزبی که قادر به انعقاد قرارداد جمعی است، تأیید نمی شوند. شرکت در اعتصاب وایلدکت به عنوان امتناع از کار در ن
ظر گرفته می شود و می تواند با عواقبی مانند اخطار یا فسخ قرارداد توسط کارفرما در سطح فردی مواجه شود. با این حال، اتحادیه می تواند به ماسبق اعتصاب وایلدکت را تأیید کند، بنابراین آن را قانونی می کند. فرانسه. اعتصابات وایلدکت تاکتیک فشار کلیدی بود که در اعتراضات می ۱۹۶۸ در فرانسه استفاده شد.
آلپ بلند بخش هایی از کوه های آلپ هستند که برای سکونت یا جابجایی فصلی مناسب نیستند. این شامل تمام مناطق بالاتر از ۳۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا و همچنین بیشتر مناطق بین ۲۵۰۰ متر تا ۳۰۰۰ متر می شود (جاف با ارتفاع ۲۱۲۶ متر بلندترین روستای دائماً مسکونی در آلپ است). مراتع آلپ معمولاً کمتر از ۲۴۰۰ متر هستند، اما ممکن است به طور استثنایی تا ارتفاع ۲۸۰۰ متر قرار گیرند. کوه های آلپ بلند دارای آب و هوای توندرا یا کلاهک یخی هستند، به جای آب و هوای آلپ که همنام منطقه آلپ در ارتفاع ۱۸۰۰ تا ۲۵۰۰ متری، بالای خط درخت است، اما هنوز هم در معرض اقتصاد غیرانسانی است. کاوش در کوه های آلپ بلند در سدهٔ هجدهم با هورس بندیکت دو سوسور آغاز شد. نخستین صعود از بلندترین قله آلپ، مون بلان، به سال ۱۷۸۶ برمی گردد.
وی آم () یک روستای سنتی از دوره چوسان است که در استان چونگ چونگ جنوبی، نزدیک به آسان در کره جنوبی واقع شده است. این روستا معماری و آداب و رسوم دوره چوسان را حفظ کرده و در سال ۲۰۱۱ به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو اضافه شد. همچنین در سال ۲۰۰۰ به عنوان میراث فرهنگی مهم فولکلور در کره جنوبی معرفی شد.
سنگ نگاره های بان گوده () حکاکی های پیشاتاریخی هستند که بر روی صخره های صاف و عمودی قرار دارند. این نقوش روی صخره هایی با عرض ۸ متر و ارتفاع ۵ متر در دمنوش های شیب دار کنار رودخانه ده گوک چون، یکی از شاخه های رود ته هوا که به دریاچه شرقی در اولسان می ریزد، حک شده اند. در اطراف این صخره ها، ده صخره دیگر نیز وجود دارند که حکاکی های کمی دارند. صخره ها از سنگ های شیل و هورنفلس تشکیل شده اند و در هنگام غروب خورشید به مدت کوتاهی می درخشند. این صخره ها به عنوان پناهگاه های سنگی طبیعی شناخته می شوند. این باور وجود دارد که مردم در اطراف این صخره های بزرگ جمع می شدند تا مراسم های مختلفی برگزار کنند. این سنگ نگاره ها به عنوان گنجینه ملی کره جنوبی شماره ۲۸۵ ثبت شده اند و در سال ۲۰۱۱ به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو اضافه شدند.
سایت های کوره گانگ جین یک سایت آزمایشی میراث جهانی است که توسط دولت کره جنوبی به یونسکو معرفی شده است. این مجموعه شامل ۱۸۸ کوره است که ظروف سفالی گوریو را تولید می کردند. این کوره ها در گانگ جین، استان جولا جنوبی و در نزدیکی دریا واقع شده اند. کوه های شمال منطقه مواد اولیه مورد نیاز مانند هیزم، کائولینیت و سیلیسیم دی اکسید را برای سفالگران فراهم می کردند و سیستم توزیع منظمی وجود داشت که ظروف سفالی را در سراسر کره پخش کرده و صادرات به چین و ژاپن را آسان می کرد.
تالاب اوپو () مجموعه ای از تالاب های طبیعی است که در شهرستان چانگ نیونگ، استان گیونگ سانگ جنوبی، کره جنوبی واقع شده است. این تالاب ها در بخش هایی از یواو میون، ایبانگ میون و ده هاپ میون، نزدیک به رودخانه ناک دونگ قرار دارند. نام این منطقه از بزرگ ترین تالاب آن به نام اوپو گرفته شده است. سایر تالاب های این مجموعه شامل تالاب های موکپو، ساجی پو و جوک جی بول هستند. این مجموعه در مجموع مساحت ۲٫۱۳ کیلومتر مربع را پوشش می دهد و بزرگ ترین تالاب داخلی کره جنوبی است. اوپو یکی از هشت تالاب رامسر در کره است و همچنین یکی از مکان های رسمی کنفرانس طرفین کنوانسیون رامسر بود که در اکتبر ۲۰۰۸ در چانگ وون، کره جنوبی برگزار شد.
روستای فولک ناک آن اوپ سونگ () یک روستای تاریخی در ناگان میون، سون چون، استان جولا جنوبی، کره جنوبی است. این شهرِ دارای دیوار دفاعی که به خوبی حفظ شده، در دوران پادشاهی چوسان به عنوان مرکز اداری شهرستان عمل می کرد و به عنوان سایت تاریخی شماره ۳۰۲ ثبت شده است.
دیوار شهر سئول () یا هانیانگ دوسونگ () یک دیوار دفاعی است که برای اولین بار توسط پادشاه ته جو از سلسله چوسان ساخته شد تا از ناحیه مرکزی پایتخت چوسان، هان سونگ بو (한성부) محافظت کند. این دیوار در سال ۱۹۶۳ به عنوان یک اثر تاریخی ملی کره جنوبی ثبت شد و اکنون به یکی از جاذبه های گردشگری در مرکز سئول تبدیل شده است.
علفزار نیمه طبیعی جلگه ای علفزاری است که کود یا علف کش قابل توجهی روی آن اعمال نشده است و در ارتفاع کمتر از ۳۵۰ متر وجود دارد. چنین علفزارهایی گاهی به عنوان چرا یا به عنوان غذای زمستانی برای دام مدیریت می شود - برش برای یونجه یا سیلو. آنها عموماً چمنزار یا چراگاه هستند. به دلیل مدیریت سنتی آنها، دارای تنوع بالایی از گونه های بومی کشور خاص هستند.
پاور استیج یا مرحله قدرت (به اختصار PS) یک مرحله ویژه است که معمولاً به عنوان آخرین مرحله رالی در مسابقات رالی قهرمانی جهان (WRC) و مسابقات رالی اروپا (ERC) اجرا می شود. در این مرحله امتیازات اضافی برای پنج راننده برتر در طول مرحله بدون توجه به رده پایانی آن ها در طول رویداد تعلق می گیرد. بر خلاف مراحل ویژه در طول رالی که معمولاً فاصله بین رانندگان یک دهم ثانیه است، زمان مرحله قدرت یک هزارم ثانیه است. برندگان رالی قهرمانی جهان. بر پایه رانندگان. یادداشت ها
کوین روز () نویسنده و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. او نویسندهٔ سه کتاب است و به عنوان ستون نویس فناوری و مجری پادکست د "نیویورک تایمز" کار می کند. او کتابی در مورد دانشگاه لیبرتی نوشته است که یک دانشگاه مسیحی انجیلی است که به دلیل قوانین سختگیرانه ای که در آن بر دانشجویان تحمیل می شود، شهرت دارد. روز همچنین در سال ۲۰۱۵ در فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال مجلهٔ "فوربز" قرار گرفت. زندگی و حرفه. روز فارغ التحصیل مدرسه وست تاون و دانشگاه براون است. او سابقاً به عنوان مدیر اخبار در فیوژن مشغول به کار بوده است. روز در ژوئن ۲۰۱۷ دوباره به "نیویورک تایمز" پیوست. ستون او با عنوان «تغییر» بر تلاقی فناوری، تجارت و فرهنگ تمرکز دارد. در ۲۴ مارس ۲۰۲۱، روز ستونی را در "نیویورک تایمز" منتشر کرد که در آن حراجی را برای خود ستون به عنوان NFT یا توکن غیرقابل تعویض اعلام کرد و عواید آن به صندوق نیازمندترین اشخاص "نیویورک تایمز" اعطا شد. این ستون روز بعد به قیمت ۵۶۰٬۰۰۰ دلار فروخته شد. بلافاصله پس از فروش این ستون، روز در توییتر گفت: «من فقط به صفحهٔ نمایش خود خیره شده ام و بی اختیار می خندم». هنگامی که روز دسترسی زودهنگام به
چت بات مبتنی بر چت جی پی تی شرکت بینگ را کسب کرد، با شخصیت دوم این ربات با نام «سیدنی» روبرو شد که تلاش کرد او را برای ترک همسرش متقاعد کند. نویسندگی. روز هنگام حضور در دانشگاه لیبرتی به عنوان مأمور تحت پوشش"، کتاب مرید بعید" را با هدف کشف فرهنگ زندگی در یک دانشگاه انجیلی بنیادگرا نوشت. روز که در محیطی سکولار و لیبرال بزرگ شده بود، می خواست فرهنگ محافظه کار مسیحی را بهتر درک کند. دومین کتاب روز، "پول جوان" نام داشت که آغاز کار هشت تحلیلگر مالی در وال استریت را دنبال می کند. این کتاب بر محیط های کاری دشوار و سخت و آنچه که باعث تغییر صنعت مالی پس از بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ شد، تمرکز دارد. سومین کتاب روز با عنوان "ضد آینده: ۹ قانون در عصر اتوماسیون" به بررسی چگونگی بقای افراد و سازمان ها در عصر ماشین می پردازد. او به نیاز به «تمرکز بر مهارت های انسانی بیشتر که ماشین ها نمی توانند جایگزن آن باشند» برای زنده ماندن باور دارد. روز و سه تن از همکارانش در "نیویورک تایمز" جایزه جرالد لوب ۲۰۱۸ را برای اخبار فوری برای داستان «اوستار در اوبر» دریافت کردند. سایر آثار. روز میزبان پادکست "سوراخ خرگوش" است که یک پادکست هشت قسمتی
از "نیویورک تایمز" است که به «بررسی این که اینترنت چگونه ما را تغییر می دهد»، می پردازد. او همچین به طور مشترک با کیسی نیوتن، پادکست «انشعاب سخت» "نیویورک تایمز" را اجرا می کند. حضور در رسانه ها. رز در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۴ "نمایش روزانه با جان استوارت" حضور یافت تا در مورد "پول جوان" گفتگو کند.
دژ بوکهانسان (؛ به معنای دژ کوه های شمال هان) دژی است که در استان گیونگ گی و سئول، کره جنوبی قرار دارد و به دوران میانه پادشاهی چوسان تعلق دارد. ساخت قلعهٔ فعلی در سال ۱۷۱۱ تکمیل شد، اما طرح های آن به سال ۱۶۵۹ بازمی گردد. این نام همچنین به دژی اطلاق می شود که در سامگوک ساگی ذکر شده و توسط گه رو از پادشاهی بکجه در سال ۱۳۲ میلادی ساخته شده است. این دو دژ اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند، هرچند ارتباط آن ها مورد مناقشه است.
اون جوسا () یا معبد اون جو یک معبد بودایی در شهرستان هواسون، استان جولا جنوبی، کره جنوبی است. این معبد در ۲۶ کیلومتری (۱۶ مایل) جنوب غربی شهرستان هواسون و ۴۰ کیلومتری (۲۴ مایل) جنوب گوانگجو قرار دارد. این معبد در مقایسه با سایر معابد کره، مجموعه ای خاص از مجسمه های سنگی بودا و پاگوداهای سنگی دارد و به همین دلیل اون جوسا اغلب به عنوان معبد مرموز شناخته می شود. در مورد تاریخچهٔ این معبد، مشهورترین فرضیه این است که راهب دوسون در دوران پایانی پادشاهی شیلا (۵۷ قبل از میلاد – ۹۳۵ میلادی) معبد را بر اساس رمل تأسیس کرده است، اما هنوز منشأ آن به طور قطعی تأیید نشده است.
پن ام (به ) مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر درام تاریخی آمریکایی است که به نویسندگی "جک اورمن" ساخته شده است. این مجموعه هواپیمایی نمادین پان امریکن ورلد ایرویز نام گذاری شده است. کریستینا ریچی، مارگو رابی، کارین ونسه و کلی گارنر در نقش مهمانداران خدمه و مایکل موزلی و مایک فوگل به عنوان خلبانان در این مجموعه حضور دارند.
بلاغت هوش مصنوعی () اصطلاحی است که عمدتاً به متن و گفتار متقاعدکنندهٔ تولید شده توسط چت بات ها با استفاده از هوش مصنوعی مولد اطلاق می شود، اگرچه این اصطلاح می تواند به زبانی که انسان ها هنگام برقراری ارتباط با چت بات ها می نویسند یا می گویند نیز اطلاق شود. این رشتهٔ نوظهور دانش پژوهی بلاغت به زمینه های بلاغت دیجیتال و تعامل انسان و رایانه مربوط می شود. توصیف. زمانی که متن یا گفتار محصول یا خروجی ماشین های پیشرفته ای باشد که ارتباطات انسانی را به نوعی تقلید می کنند، متن متقاعدکننده و گفتار دیجیتال متقاعدکننده را می توان به عنوان بلاغت هوش مصنوعی بررسی کرد. نمونه هایی تاریخی از هوش مصنوعی تخیلی با قابلیت گفتار، در اساطیر، داستان های عامیانه و داستان های علمی-تخیلی به تصویر کشیده شده اند. فناوری رایانه ای مدرن از اواسط قرن بیستم تولید آنچه را که می توان به عنوان نمونه های دنیای واقعی از بلاغت هوش مصنوعی با برنامه هایی مانند الیزا ساختهٔ جوزف وایزنبام مطالعه کرد، آغاز کرد، در حالی که توسعهٔ چت بات ها در دههٔ ۱۹۹۰ پایه و اساس متون تولید شده توسط برنامه های هوش مصنوعی مولد سدهٔ بیست و یکم را تقویت کرد. از منظر دیگر
ی، بلاغت هوش مصنوعی را می توان به عنوان زبان طبیعی مورد استفادهٔ انسان ها، چه به صورت نوشتاری و چه به صورت گفتاری، برای تحریک و هدایت فناوری های هوش مصنوعی به روش های متقاعدکننده (بر خلاف کدگذاری رایانه ای سنتی) درک کرد. این موضوع ارتباط نزدیکی با مفاهیم مهندسی پرسش و هک پرسشی دارد. تاریخچه. در حالی که بسیاری از تحقیقات مرتبط با هوش مصنوعی از نظر تاریخی توسط دانشمندان رایانه انجام شده است، اما متخصصان در طیف وسیعی از موضوعات (مانند علوم شناختی، فلسفه، زبان و مطالعات فرهنگی) برای دهه ها به رسیدن به درکی قوی تر از هوش مصنوعی کمک کرده اند. ظهور فناوری های هوش مصنوعی سدهٔ بیست و یکم مانند چت جی پی تی، علاقهٔ زیادی را در هنر و علوم انسانی ایجاد کرد. فناوری هوش مصنوعی مولد و چت بات ها در دههٔ ۲۰۲۰ به شهرت رسید و به سرعت مورد استفادهٔ گسترده قرار گرفت. پرسش ها و نظریه ها در مورد قدرت ماشین ها، رایانه ها و ربات ها در برقراری ارتباط متقاعدکننده به ابتدای توسعهٔ رایانه، بیش از یک دهه پیش از ایجاد و آزمایش نخستین برنامه های زبان کامپیوتری برمی گردد. در سال ۱۹۵۰، آلن تورینگ سناریویی به نام بازی تقلید را تصور کرد که در آن
ماشینی که فقط از ارتباطات تایپی استفاده می کرد، می توانست با موفقیت برنامه ریزی شود تا یک مخاطب انسانی را فریب دهد تا تصور کند پاسخ های دستگاه از طرف یک شخص است. در دههٔ ۱۹۶۰، برنامه های رایانه ای که از پردازش زبان طبیعی اولیه استفاده می کردند، مانند الیزا ساختهٔ جوزف وایزنبام، شروع به گذر از آزمون تورینگ کردند، زیرا برای افراد تحت آزمایش های انسانی که خروجی های دستگاه را می خواندند، «اثبات این که الیزا انسان نیست، بسیار سخت بود». برنامه های زبان رایانه ای آینده بر اساس کار وایزنبام ساخته شدند، اما نخستین نسل از چت بات های اینترنتی در دههٔ ۱۹۹۰ و متعاقباً دستیاران مجازی دههٔ ۲۰۱۰ (مانند سیری اپل و الکسای آمازون) به دلیل پاسخ های کمتر انسانی و ناتوانی در استدلال به شیوه ای مفید، به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰، محققان علوم انسانی شروع به ایجاد زمینه ای برای بلاغت هوش مصنوعی کردند تا این موضوع به یک حوزهٔ مطالعهٔ شناخته شده تبدیل شود. کتاب "ذهن، زبان، ماشین: هوش مصنوعی در عصر پساساختارگرایی" اثر مایکل ال. جانسون به بحث پیرامون «تلفیق میان رشته ای» لازم برای هدایت درک رابطهٔ
بین هوش مصنوعی و بلاغت پرداخت. لینیت هانتر، استاد تاریخ بلاغت و عملکرد در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، «بلاغت و هوش مصنوعی» را در سال ۱۹۹۱ منتشر کرد و از نخستین کسانی بود که مستقیماً دید علم بلاغت را متوجه هوش مصنوعی کرد. تحولات سدهٔ بیست و یکم در زمینهٔ دانش پژوهی بلاغت هوش مصنوعی در شمارهٔ ویژهٔ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ از "فصلنامه جامعه علم بلاغت"، که به «بلاغت برای/با هوش مصنوعی» اختصاص دارد، بیان شده است. اسکات گراهام و زولتان پی. مجدیک، ویراستاران این شمارهٔ ویژه، با بیان این که «پژوهش های بلاغی مرتبط با هوش مصنوعی، تمام انواع حوزه های تخصصی را درگیر می کنند [...] زیرا هوش مصنوعی اکنون تقریباً در تمام زمینه های فعالیت های انسانی دخیل است، بلاغت هوش مصنوعی می تواند به بحث های دیرینهٔ بلاغت علم، بلاغت بهداشت و پزشکی، بلاغت فرهنگی، مشکلات عمومی، مطالعات نویسندگی، بلاغت ایدئولوژیک و بسیاری زمینه های دیگر کمک کند. اما پژوهش پیرامون بلاغت هوش مصنوعی می تواند دیدگاه های زیادی را نسبت به مطالعهٔ گسترده تر و میان رشته ای خود هوش مصنوعی نیز ارائه دهد»، وضعیت این حوزه را به طور مختصر بیان کرده اند. پوشش رسانه ای. از زمان انتشار
چت جی پی تی در سال ۲۰۲۲، بسیاری از نشریات برجسته بر قابلیت های متقاعدکنندهٔ غیرعادی مدل های هوش مصنوعی مبتنی بر زبان مانند چت بات هل تمرکز کرده اند. کوین روز، ستون نویس فناوری در "نیویورک تایمز،" در سال ۲۰۲۳ یک مقالهٔ پربازدید نوشت که به چگونگی تلاش یک ربات هوش مصنوعی ساختهٔ مایکروسافت به نام سیدنی در جهت متقاعد کردن او برای ترک همسرش می پرداخت. او در ادامه در مقاله ای در سال ۲۰۲۴ «دنیای جدیدی از دخالت هوش مصنوعی» را توصیف کرد که در آن کاربران می توانند با تکیه بر مهندسی پرسش خلاقانه بر خروجی برنامه های هوش مصنوعی مولد اثر بگذارند. گزارش فوریهٔ ۲۰۲۴ که مجلهٔ "نیچر" به آن استناد کرده است، مدعی ارائهٔ «نخستین شواهد تجربی مبنی بر چگونگی توانایی محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی در مقیاس کردن متقاعدسازی شخصی» تنها با اطلاعاتی محدود پیرامون مخاطب پیام شده است. "روان شناسی امروز" با استفاده از عنوان جالب توجه «هوش مصنوعی متقاعدکننده تر از انسان ها می شود»، یک مطالعهٔ انجام شده در سال ۲۰۲۴ را گزارش کرد. بلاغت هوش مصنوعی در آموزش. علاوه بر قابلیت های بلاغی هوش مصنوعی که در اوایل دههٔ ۲۰۲۰ در رسانه ها مورد توجه قرار گرف
ت، بسیاری از کالج ها و دانشگاه ها شروع به ارائهٔ دوره های کارشناسی، فارغ التحصیلی و گواهی نامه ای در زمینه های هوش مصنوعی و خطابه های هوش مصنوعی کردند، که دارای عناوینی نظیر «بلاغت هوش مصنوعی و ربات ها» مورد استفادهٔ استنفورد و «بلاغت هوش مصنوعی» در دانشگاه فلوریدا بودند. مدارس ابتدایی و متوسطه که برنامه های درسی سواد هوش مصنوعی را طراحی و اجرا می کنند، مفاهیم بلاغت هوش مصنوعی را نیز در درس های سوگیری هوش مصنوعی و استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی گنجانده اند.
گوگلند () یا هوگلند (؛ برگرفته از نام های اصلی و ؛ در زبان آلمانی: "Hochland")، یک جزیره در خلیج فنلاند در شرق دریای بالتیک است. این جزیره به طور تقریبی ۱۸۰ کیلومتر از سنت پترزبورگ و ۳۵ کیلومتر از سواحل فنلاند (نزدیک کوتکا) فاصله دارد. گوگلند دارای مساحتی حدود بوده و بلندترین نقطه آن در ارتفاع قرار دارد. این جزیره متعلق به روسیه بوده و بخشی از بخش کینگیسپسکی در استان لنینگراد محسوب می شود. ریشه نام. نام اصلی «هوگلند» در زبان سوئدی به معنای «ارتفاعات» است که به خوبی ویژگی های فیزیکی جزیره را منعکس می کند. پس از تصرف جزیره توسط روس ها، نام آن به «گوگلند» (Гогланд) تغییر یافت؛ در این فرآیند، حرف H زبان سوئدی به گ (سیریلیک) تبدیل شد. در ترجمه های گذشته حرف Г به صورت "G" و در ترجمه های معاصر به صورت "H" نیز دیده می شود. تاریخچه. گوگلند از قرن شانزدهم میلادی در اسناد تاریخی به عنوان منطقه ای تحت سکونت فنلاندی ها ذکر شده است. در بیشتر تاریخ خود، جزیره بخشی از پادشاهی سوئد بود که از طریق فنلاند اداره می شد. در جریان جنگ بزرگ شمالی (1700–1721) و به ویژه پس از نبرد ۲۲ ژوئیه ۱۷۱۳ نزدیک جزیره، پتر کبیر امپراتوری روسیه مو
فق به تصاحب آن گردید. پتر کبیر در سال ۱۷۲۳، اولین فانوس دریایی جزیره را احداث کرد. در جریان جنگ روسیه و سوئد (۱۷۸۸–۱۷۹۰), نبرد گوگلند در ژوئیه ۱۷۸۸ بین ناوگان های نیروی دریایی روسیه و نیروی دریایی پادشاهی سوئد رخ داد که تأثیر مهمی بر کنترل منطقه داشت. در دوره جنگ کریمه (۱۸۴۵–۱۸۵۶) چهار کشتی از نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا – از جمله HMS Argonaut (۱۸۴۸)، HMS Kazak (۱۸۵۴)، HMS Magicienne (۱۸۴۹) و HMS Ruby (۱۸۵۴) – با هدف خاموش کردن باتری های نظامی روسیه در قلعه ای جزیره ای اقدام به تیراندازی کردند، در حالی که ناوگان آنگلو-فرانسوی به حمله به مناطق اطراف پرداخت. پس از جنگ فنلاند (۱۸۰۸–۱۸۰۹)، گوگلند رسماً به امپراتوری روسیه واگذار شد. جمعیت اصلی جزیره عمدتاً در دو روستای ماهیگیری مستقر بودند که تحت مدیریت واحدهای اداری محلی فعالیت می کردند. از جمله رویدادهای جالب تاریخی، برقراری اولین تماس های رادیویی در جزیره در ۶ فوریه ۱۹۰۰ تحت نظارت الکساندر استپانویچ پوپوف به شمار می آید. وضعیت معاصر و گردشگری. در سال ۲۰۰۶، مقامات روسیه گوگلند را به عنوان یک «منطقه مرزی» معرفی کردند؛ این اقدام باعث محدودیت ورود اتباع خارجی بدو
ن مجوزهای خاص گردید و گردشگری بین المللی را به گروه های کوچک و کنترل شده محدود ساخت. با این حال، گردشگران از سنت پترزبورگ و فنلاند همچنان به بازدید از این جزیره علاقه مند هستند. در حال حاضر، گردشگری روستایی و تاریخی به عنوان یکی از منابع درآمد جزیره در نظر گرفته می شود و ساخت و سازهای نظامی قدیمی، فانوس های دریایی و مناظر طبیعی زیبا، از جاذبه های اصلی آن به شمار می آیند. بناهای دیدنی و جاذبه های طبیعی. در طول جنگ ها، نیروهای شوروی و فنلاندی استحکامات نظامی متعددی در جزیره احداث کردند که همچنان قابل مشاهده هستند. علاوه بر استحکامات نظامی، جزیره دارای چند فانوس دریایی قدیمی و مدرن است. همچنین، برخی از کشتی های برجسته ای که در دوران مختلف غرق شده اند، بخشی از تاریخچه دریایی منطقه را به نمایش می گذارند؛ به عنوان مثال، کشتی سه دک "Amerika" که در اکتبر ۱۸۵۶ در نزدیکی ساحل غرق شد، به عنوان یکی از حوادث مهم شناخته می شود. جزیره به خاطر مناظر طبیعی ناهموار و متنوع خود، شامل چندین دریاچه و تپه های مرتفع، مورد توجه علاقه مندان به طبیعت و عکاسی قرار گرفته است.
داویت روبنی ایشخانیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار ارمنی است. وی که عضو فدراسیون انقلابی ارمنستان است، از اوت تا اکتبر ۲۰۲۳ رئیس مجلس ملی جمهوری آرتساخ بود. او در سپتامبر ۲۰۲۳ برای مدت کوتاهی به عنوان سرپرست رئیس جمهور جمهوری آرتساخ خدمت کرد. در ۷ اوت ۲۰۲۳، ایشخانیان به عنوان رئیس مجلس شورای ملی انتخاب شد. بر اساس ماده ۹۸ قانون اساسی جمهوری آرتساخ، او همچنین ظرف سه روز پس از استعفای رئیس جمهور آرائیک هاروتونیان در ۱ سپتامبر به عنوان سرپرست رئیس جمهور منصوب شد و آن را تا انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۳ جمهوری آرتساخ ادامه داد. ساموئل شاهرامانیان جانشین ایشخانیان در آن پست شد. در ۳ اکتبر ۲۰۲۳، او و سه رئیس جمهور سابق جمهوری آرتساخ، آرکادی قوکاسیان، باکو ساهاکیان و آرائیک هاروتیونیان توسط سرویس امنیت دولتی آذربایجان بازداشت و به باکو منتقل شدند.
اوگلاختی () یک رشته کوه و مجموعه ای تدفینی مربوط به فرهنگ تاشتیک است که در ۶۰ کیلومتری شمال مینوسینسک، خاکاسیا، روسیه، در ساحل راست رود ینی سئی قرار دارد. تدفین های اوگلاختی به قرن اول پیش از میلاد بازمی گردند. این محل برای اولین بار در سال ۱۹۰۳ توسط آ.و. آدریانوف بررسی شد. خشکی خاک و شرایط آب وهوایی مطلوب در این مکان باعث حفظ مواد فاسدشدنی از جمله چوب، چرم، خز و پارچه ها شده است. جایگاه ویژه ای در میان آثار یافت شده در مجموعه اوگلاختی، پارچه های جامد و تزئین شده چندرنگی دارند. این آثار در موزه ارمیتاژ سنت پترزبورگ نگهداری می شوند.
تانائیس ( "Tánaïs"; ) یک شهر یونان باستان در دلتای رود دن بود که در دوران باستان به نام باتلاق های مئوتیان شناخته می شد. این شهر به عنوان مرکز اسقفی با نام تانا فعالیت داشت و امروزه نیز به عنوان یک کرسی افتخاری کلیسای کاتولیک لاتین شناخته می شود. موقعیت جغرافیایی. دلتای رود دن به شمال شرقی ترین قسمت دریای آزوف می رسد که در دوران باستان یونان باستان با نام دریاچه مئوتیس شناخته می شد. محل شهر باستانی تانائیس حدود ۳۰ کیلومتر در غرب روستوف-نا-دونو قرار دارد. مرکز شهر باستانی روی فلاتی با اختلاف ارتفاع تا ۲۰ متر در بخش جنوبی قرار گرفته است. این فلات از سمت شرق با یک دره طبیعی و از سمت غرب با یک خندق مصنوعی محدود شده است. تاریخچه. محل تانائیس قبل از آنکه ملط یک بازارگاه (امپوریوم) در آنجا تأسیس کند، مسکونی بود. یک شهر مردگان شامل بیش از ۳۰۰ کورگان تدفینی نزدیک این شهر باستانی نشان می دهد که این محل از عصر برنز مسکونی بوده و تدفین کورگان ها تا دوران یونان باستان و روم باستان ادامه داشته است. به نظر می رسد که تاجران یونانی از قرن هفتم پیش از میلاد در این منطقه با چادرنشینان دیدار داشته اند، اما هنوز هیچ سکونتگاه دائم
ی تأسیس نشده بود. مستعمره های یونانی در دوران باستان به دو دسته تقسیم می شدند: "آپویکیای" که توسط شهروندان از شهر-دولت مادر تأسیس می شدند و "امپوریوم" که صرفاً ایستگاه های تجاری بودند. تانائیس که اواخر قرن سوم پیش از میلاد توسط تاجران ماجراجو از ملط تأسیس شد، به سرعت به یک "امپوریوم" در دورترین نقطه شمال شرقی حوزه فرهنگی هلنیستی تبدیل شد. تانائیس مکانی طبیعی برای تجارت استپ های شرقی و همچنین دریای سیاه بود که بندرها و مراکز تجاری یونانی در اطراف آن قرار داشتند. این شهر همچنین محل مبادله کالاهایی همچون خز و بردگان از شمال بود. استرابون در کتاب "جغرافیا (استرابون)" (۱۱٫۲٫۲) به تانائیس اشاره کرده است. تغییرات تاریخی. شهر تانائیس تحت حکومت یک آرکنت در مرز شرقی قلمرو پادشاهی پادشاهی بسفور قرار داشت. در دوران رومی، تغییرات مهمی در سایت باستانی مشاهده می شود؛ به ویژه هنگامی که دروازه پروپیلا که بخش بندری را به آگورا متصل می کرد، حذف و مرکز زندگی عمومی با یک کاخ بزرگ جایگزین شد. تانائیس در سال ۳۳۰ میلادی توسط گوت ها ویران شد، اما تا نیمه دوم قرن پنجم میلادی همچنان مسکونی بود. احیای مجدد. شهر در قرن چهاردهم توسط جمهور
ی ونیز بازسازی شد. بعدها توسط جمهوری جنوا اداره شد و به مدت ۱۳۳۲ تا ۱۴۷۱ به عنوان تانای در دریا شناخته می شد و به مرکزی مهم برای تجارت با اردوی زرین تبدیل شد. این شهر در ۱۳۹۲ توسط تیمور، در ۱۴۷۱ توسط ترکان عثمانی و در سال ۱۶۹۶ به دست امپراتوری روسیه افتاد. سرانجام در سال ۱۷۷۱ بار دیگر توسط روسیه فتح شد.
مهرگان فیلم یک شرکت فیلمسازی و لابراتوار ظهور و چاپ فیلم در تهران بود که در سال ۱۳۳۹ توسط رضا کریمی تأسیس شده و سپس نعمت الله رفیعی، احمد شیرازی، مجید محسنی، مهدی امیرقاسم خانی نیز به آن پیوستند. ساختمان این استودیو ابتدا در خیابان کبکانیان کنونی در بلوار کشاورز بود اما بعداً به دفتر جدیدی در خیابان ستارخان، خیابان پاتریس لومومبا منتقل شد. فیلم کی به کیه؟ اولین ساخته این شرکت فیلمسازی است.
سیکاچی-آلیان روستایی کوچک متعلق به مردمان نانای است که در ساحل رود آمور، در ۷۵ کیلومتری شمال خاباروفسک واقع شده است. این مکان به خاطر سنگ نگاره های نئولیتیک (ماسک ها) که بر سطح سنگ های بازالتی حکاکی شده اند، شهرت دارد. این نقوش به قرن سیزدهم پیش از میلاد بازمی گردند. یافته های محلی نشان دهنده تاریخ باستانی این منطقه است. در این محل موزه ای و بازسازی یک روستای باستانی در فضای باز وجود دارد.