Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در اخترشناسی انحراف نور () (که به نام های انحراف، انحراف ستاره ای، یا انحراف سرعت نیز شناخته می شود) پدیده ای است که مکان ظاهری اجرام آسمانی را در اطراف موقعیت واقعی شان؛ بسته به سرعت ناظر، ایجاد می کند. این امر سبب می شود که اجسام به سمت جهت حرکت ناظر؛ در مقایسه با زمانی که ناظر ساکن است، جابجا شوند. تغییر زاویه به ترتیب v/c است که در آن c سرعت نور و v سرعت برداری ناظر است. "انحراف نور" در مورد انحراف «ستاره ای» یا «سالانه»، موقعیت ظاهری یک ستاره برای یک ناظر روی زمین (از دیدگاه زمینی) به طور دوره ای در طول یک سال تغییر می کند، زیرا سرعت سرعت زمین در حین چرخش مداری به دور خورشید تا حداکثر حدود ۲۰ ثانیه قوسی در صعود یا انحراف راست تغییر می کند. اصطلاح "انحراف" در طول تاریخ اخترشناسی برای اشاره به شماری از پدیده های مرتبط در مورد انتشار نور در اجسام متحرک استفاده شده است. انحراف از اختلاف منظر متمایز است، که تغییر در موقعیت ظاهری یک جسم نسبتاً نزدیک است، همانگونه که توسط یک ناظر متحرک اندازه گیری می شود، نسبت به اجسام دورتر که چارچوب مرجع را تعریف می کنند.
وزیر بازرگانی با نام سابق وزیر تجارت وزیر وزارت خانهٔ بازرگانی و یکی از اعضای هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران بود. نخستین بار در شعبان ۱۲۸۹ هجری قمری، به پیشنهاد صدراعظم وقت میرزا حسین خان سپهسالار، مقرر شد که «وزارت تجارت و زراعت» به همراه ۸ وزارت خانه دیگر ایجاد شود که بعد از موافقت ناصرالدین شاه، به وزارت تجارت تغییر نام پیدا کرد. فعالیت این وزارت خانه با وقوع انقلاب مشروطه در سال ۱۲۸۵ با تغییراتی ادامه یافت تا اینکه در سال ۱۲۹۳ با وزارت فوائد عامه ادغام و «وزارت فوائد عامه و تجارت» تشکیل شد که مدتی بعد به «وزارت فوائد عامه و فلاحت و تجارت» تغییر نام یافت. در سال ۱۳۰۸، وزارت فوائد عامه و فلاحت و تجارت به «وزارت اقتصاد ملی» و «وزارت طرق و شوارع» تفکیک و در سال ۱۳۱۰، وزارت اقتصاد ملی به «اداره کل صناعت»، «اداره کل تجارت» و «اداره کل فلاحت» تجزیه شد. در سال ۱۳۱۶، اداره کل صناعت و معادن به وزارت صناعت و معادن و اداره کل تجارت به وزارت تجارت تبدیل شد که در سال ۱۳۱۷ به دنبال پیشنهاد فرهنگستان ایران، نام «وزارت صناعت و معادن» به «وزارت پیشه و هنر» و همچنین نام «وزارت تجارت» به «وزارت بازرگانی» تغییر یافت. در سال ۱۳
۲۰، وزارت پیشه و هنر با وزارت بازرگانی ادغام و «وزارت بازرگانی و پیشه و هنر» تشکیل شد که در سال ۱۳۲۶ به وزارت اقتصاد ملی تغییر نام داد. در سال ۱۳۳۴، این وزارت خانه دوباره به «وزارت صنایع و معادن» و «وزارت بازرگانی» تجزیه شد؛ ولی باز هم در سال ۱۳۴۱ ادغام شدند و وزارت اقتصاد تشکیل شد. در سال ۱۳۵۳، وزارت اقتصاد فروپاشید و بخش هایی از آن با وزارت دارایی ادغام شد و وزارت امور اقتصادی و دارایی تشکیل شد. همچنین «وزارت صنایع و معادن» و «وزارت بازرگانی» دوباره تشکیل شد. در سال ۱۳۹۰، «وزارت صنایع و معادن» و «وزارت بازرگانی» ادغام و «وزارت صنعت، معدن و تجارت» تشکیل شد.
همهمه ای از ژرفنا () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی مک سنت است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد. این فیلم امروزه موجود است و چهار مرتبه در سال ۲۰۰۶ در موزه هنر مدرن به نمایش درآمد.
داتموکراسی یک ابزار تصمیم گیری گروهی و مشارکتی است.در این ابزار، شرکت کنندگان با استفاده از تعداد محدودی از برچسب ها (عموما به شکل نقطه) به گزینه های انتخابی خود رای می دهند. روش اصلی این رویکرد شکلی از رای گیری انباشته است اما نویسنده کتاب راهنمای داتموکراسی تغییراتی را در روش اجرای آن پیشنهاد می دهد که با رای گیری تفاوت دارد زیرا برخلاف رای گیری گزینه های ثابتی ندارد و از طرفی نتیجهٔ آن هم قطعی نیست و برای درک نظرات جمعی مردم درمورد طیف گسترده ای از ایده ها بسیار مشارکتی تر و مفیدتر است. تفاوت این روش با روش اصلی ثابت نبودن گزینه هاست که توسط شرکت کنندگان طرح می شوند و قوانین جدی تری برای آن در نظر گرفته شده است. اما اطلاعات زیادی در مورد روش قدیمی در دست نیست. قبل از فرایند داتموکراسی، تعداد برچسب هایی که باید به هرشرکت کننده داده شود، توسط تسهیل گر مشخص می شود. سپس به هر یک از شرکت کنندگان به همان تعداد برچسب نقطه داده می شود. شرکت کنندگان برچسب را در کنار گزینه های ارائه شده مورد علاقه خود، قرار می دهند. گاهی به جای برچسب با رسم علائم رای ها مسخص می شوند. درواقع داتموکراسی یک فعالیت گروهی ساده است که سعی
می کند ترجیحات گروه را در میان گزینه های محدود تشخیص دهد. فرایند کلی. در متن راهنمای داتموکراسی سه نقش اصلی برای افرادی که در فرایند داتموکراسی درگیر هستند، تعریف شده است: میزبان ها: نمایندگان سازمان (هایی) که از فرایند حمایت کرده اند و مسئولیت هدایت اقدامات در مورد نتایج را خواهند داشت. میزبانان برای کمک به تصمیم گیری در مورد جنبه های کلیدی طرح جلسه داتموکراسی با تسهیل کنندگان کار می کنند. شرکت کنندگان: افرادی که در این فرایند شرکت می کنند و ایده ها و نظرات خود را به اشتراک می گذارند. شرکت کنندگان می توانند ذینفع ها باشند، یعنی کسانی که تحت تأثیر نتیجه تصمیم قرار خواهند گرفت. تسهیل گرها: افرادآموزش دیده ای هستند که فرایند داتموکراسی را برنامه ریزی، آماده و مدیریت می کنند و در عین حال نسبت به محتوا بی طرف هستند. فرایند داتموکراسی به شرح زیر است: در مرحله چهارم ارائه گزینه ها می تواند توسط تسهیل گر صورت بگیرد یا به شرکت کنندگان واگذار شود. تاریخچه داتموکراسی. خاستگاه داتموکراسی به طور دقیق مشخص نیست. نویسنده کتاب راهنمای داتموکراسی می گوید من ورق های دموکراسی نقطه ای را پس از الهام گرفتن از یک فرایند گروه بزر
گ ساده تر به نام «چند رای گیری»، «رای گیری نقطه ای»، «دموکراسی نقطه ای» یا «رای دادن با نقطه» در میان نام های دیگر ایجاد کردم. در رای گیری چندگانه، شرکت کنندگان در گزینه مورد علاقه خود با استفاده از تعداد محدودی از برچسب ها یا علامت ها با قلم رای می دهند برچسب های نقطه ای رایج ترین هستند. با انتشار اولین نسخه او از کتاب راهنمای داتموکراسی در سال ۲۰۰۶، این فرایند دیگر از برچسب ها استفاده نمی کرد و به وضوح توسط قوانین و الزامات تعریف شده بود. رویکردهایی برای اجرای داتموکراسی در درون و خارج از یک جلسه. داتموکراسی در جلسات به بهترین شکل صورت می گیرد. چرا که جلسات بهترین فرصت را برای یادگیری جمعی، مکالمات انتقادی، روشنگرانه و نقطه گذاری بسیار سازنده فراهم می کند. اما روش دیگری که برای انجام داتموکراسی وجود دارد برگزاری آن بدون جلسه حضوری یا ایجاد دیوار داتموکراسی در یک مکان قابل دسترس است. هر کدام از این روکردها در زیر توضیح داده می شوند: رویکرد اجرای داتموکراسی در یک جلسه. در این رویکرد کل یا بخشی از جلسه به داتموکراسی اختصاص داده می شود؛ بدین معنا که به انجام فرایند نوشتن ایده ها و نقطه گذاری زمان قابل توجهی در
دستور کار جلسه اختصاص داده می شود. رویکرد اجرای داتموکراسی خارج از یک جلسه. فرایند این رویکرد در طول چندین ساعت یا چندین روز انجام می گیرد؛ که ممکن است زمان پایان این فرایند بدون برنامه ریزی از پیش تعیین شده باشد. بسته به شرکت کنندگان مورد نظر، دیوار داتموکراسی می تواند در فضای اشتراکی یک سازمان مانند یک ورودی، اتاق ناهار، راهرو یا در یک فضای عمومی مانند ساختمان عمومی، میدان یا پارک قرار بگیرد. ممکن است برای مدیریت وسایل و تشویق به مشارکت، نیاز به حضور تسهیل گرانی باشد؛ اگرچه برای شرکت کنندگان با تجربه، این فرایند ممکن است عمدتاً به صورت خودکار مدیریت شود. عوامل و فاکتورهای مؤثر بر فرایند داتموکراسی. هر یک از این عوامل گفته شده نسبتاً انتزاعی هستند، اما با باتجربه تر شدن در تسهیل فرایند داتموکراسی، مشخص می شود که بسته به موقعیت کدام عوامل نیازمند توجه بیشتری هستند. توصیه های برای بهبود بخشیدن به فرایند داتموکراسی. البته، انجام این نوع رای گیری تجمعی با استفاده از برگه های کاغذی یا آنلاین قابل اعتمادتر است. اما در این صورت این نظرسنجی تبدیل به یک نظرسنجی خسته کننده شده و به اندازه برچسب ها سرگرم کننده نخواهد ب
ود. چه کسانی از داتموکراسی استفاده کرده اند؟. طیف گسترده ای از مردم به دلایل مختلف از داتموکراسی استفاده می کنند. در ادامه چند نمونه آورده شده است. نمونه هایی در جهان. جرمیکیدنر، مشاور مدیریت ریس در هنگ کنگ چین می گوید ما از برگه های داتموکراسی برای دریافت بازخورد در مورد مسائل کلیدی مربوط به اجرای پروژه برای یک شرکت ساختمانی استفاده کردیم. دانانام استویکووی مدیر مدرسه ابتدایی پارک جنگل در ایالت متحده آمریکا نیز می گوید مدرسه ما از داتموکراسی برای کمک به یک تحقیق در سطح مدرسه استفاده کرد و با کودکان و بزرگسالان همکاری کرد تا اتاق ناهارخوری ما را بهبود بخشد. جنمالزر برنامه ریز ارشد حمل و نقل شهرکلگری کانادا می گوید: داتموکراسی به اعضای جامعه این امکان را می داد ایده های خود را برای بهبود ایستگاه های حمل و نقل رتبه بندی کنند. شرکت کنندگان احساس می کردند این جلسه کمیته تا کنون بهترین جلسه بوده است. نمونه هایی در ایران. در سال ۱۳۹۶ مطالعه ای با عنوان اجرای مداخلات ارگونومی با استفاده از برنامه مشارکتی به روش پرفورم انجام و منتشر شده است.در این مطالعه مداخلات پیشنهادی کارکنان با استفاده از ایزار داتموکراسی به دست
آمده و برای اجرا استفاده شده است. نگارنده های این مطالعه روند اجرای داتموکراسی در مطالعه شان را اینگونه بیان کرده اند: در این روش کارکنان بدون هیچ محدودیتی ایده های مداخلاتی خود را در جعبه ایده که بالای فرم قرار دارد یادداشت کردند و در معرض عموم قرار دادند روی (دیوار یا روی میزهای موجود در محل) سپس هر یک از آن ها با خواندن ایده های مداخلاتی جمع آوری شده نظر خود را دربارهٔ سطح موافقت با هر یک از ایده ها با پرکردن تنها یک دایره بیان کردند هر چه افراد با ایده نوشته شده موافق تر بودند، شکلک های خوشحال تر را در نظر گرفتند و دایره زیر آن را پر کردند. و اگر مخالف ایده ارائه شده بودند، دایره های زیر شکلک های بدحال تر را پر کردند. درادامه کارکنان در دو مربع پایین فرم قوت ها و ضعف های ایده پیشنهادی را بیان کردند و با در نظر گرفتن امضای خود در بخش راست فرم نظردهی در مورد ایده را پایان دادند سپس اعضای حلقه پرفورم پس از جمع بندی تمام ایده های مداخله ای و نقدهای صورت گرفته بر آن (با تمرکز بر پیشنهادهایی که بیشترین رأی را دارند راهکارهای کنترلی با کمترین هزینه و بهترین اثربخشی را انتخاب کردند و به صورت اطلاعیه ای مکتوب به ا
طلاع همه اعضای شرکت تولیدی رساندند؛ بنابراین نگارنده های این مطالعه، معتقد هستند با استفاده از داتموکراسی نه تنها امکان کسب ایده های پیشنهادی فراهم می شود بلکه کارکنان و حلقه پرفورم به نقد و بررسی این ایده ها می پردازند. آنها هدف استفاده از داتموکراسی را جلب پیشنهادهای کارکنان به صورت مشارکتی بیان کردند.
راسل بَسِت (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یه جورایی عملیات نجات"، "جفت یک عقاب"، "چنین ملکه کوچکی"، "پشت صحنه" و "دیپلماسی" اشاره نمود.
آیرین هانت (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. با آنکه او بیشتر در فیلم های درام بازی می کرد، اما در فیلم های وسترن و اکشن نیز نقش آفرینی نموده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زندگی ژنرال ویا" و "یه جورایی عملیات نجات" اشاره کرد.
دونالد مک دونالد (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یه جورایی عملیات نجات" اشاره کرد.
سائو ژن (درگذشته آوریل یا مه ۲۳۱)، با نام محترم زی دان، ژنرال نظامی ایالت سائو وی در دوره سه پادشاهی چین بود. او پسرخوانده سائو سائو، یک جنگ سالار بود که در اواخر سلسله هان شرقی به قدرت رسید و پایه و اساس دودمان وی را گذاشت. پس از مرگ سائو سائو و پایان سلسله هان شرقی، سائو ژن زیر نظر سائو پی و سائو روی، دو امپراتور اول دودمان وی، خدمت کرد. او بیشتر به خاطر رهبری موفق دفاع از وی از دو مورد اول از یک سری تهاجمات توسط دولت رقیب وی، شو هان، بین سال های ۲۲۸ و ۲۲۹ شناخته شده است. هویت خانوادگی. دو روایت از هویت سائو ژن وجود دارد. اولین مورد، از "سوابق سه پادشاهی" ("Sanguozhi") و "Wei Shu" (魏書؛ توسط وانگ چن)، ادعا کرد که کائو ژن یکی از بستگان دورتر سائو سائو، یک جنگ سالار بود که در اواخر سلسله هان شرقی به قدرت رسید و کنترل دولت مرکزی هان را در دست داشت. پدر سائو ژن، سائو شائو (曹邵)، یکی از دستیاران نزدیک سائو سائو بود و به خاطر هوش و وفاداری اش شهرت داشت. در حدود سال ۱۹۰، زمانی که سائو سائو در حال تشکیل ارتش برای پیوستن به ائتلاف گواندونگ بود، سائو شائو را برای استخدام سربازان از فرماندهی های مختلف فرستاد. هوانگ وان
(黃琬)، بازرس استان یو در آن زمان، نقشه ترور سائو سائو را داشت. سائو شائو جان خود را برای نجات سائو سائو فدا کرد. روایت دوم، از "ویلوئه"، اشاره کرد که نام خانوادگی اصلی سائو ژن کین (秦) بود، و او در خانواده سائو پذیرفته شد. در این روایت، پدر سائو ژن یکی از کوین بونان (秦伯南) بود که از دوستان نزدیک سائو سائو بود. در حوالی سال ۱۹۵، زمانی که سائو سائو توسط سربازان تحت فرمان یک جنگ سالار رقیب یوان شو مورد حمله قرار گرفت، در خانه کین بونان پناه گرفت. هنگامی که سربازان حاضر شدند و از او پرسیدند سائو سائو کجاست، کین بونان ادعا کرد که او سائو سائو است و توسط سربازان کشته شد. سائو سائو به خاطر قدردانی از کین بونان برای نجات جانش، فرزندانش را به فرزندی پذیرفت و به آنها اجازه داد تا نام خانوادگی او را داشته باشند. خانواده. سائو ژن یک برادر کوچکتر به نام سائو بین (曹彬) داشت که با حکم سائو پی عنوان مارکی ای متشکل از ۲۰۰ خانوار مشمول مالیات دریافت کرد. او همچنین یک خواهر کوچکتر داشت که با شیاهو شانگ ازدواج کرد و شیاهو ژوان و شیاهو هوی را به دنیا آورد. نام شخصی او ناشناخته است و از او به عنوان بانوی ناحیه دیانگ (德陽鄉主) یاد می شد.
سائو ژن شش پسر داشت: سائو شوانگ، سائو شی (曹羲)، سائو ژون (曹訓)، سائو زه (曹則)، سائو یان (曹彥) و سائو آی (曹皚). در میان آنها، سائو شوانگ همسن و سال و مارکی پدرش را به عنوان مارکی شائولینگ (邵陵侯) به ارث برد، در حالی که پنج نفر دیگر نیز عناوین مارکی و مارکیزهای خود را داشتند. در سال ۲۳۹، قبل از مرگ سائو روئی، او سائو شوانگ و سیما یی را به عنوان نایب پسر خوانده اش، سائو فانگ، که جانشین او به عنوان سومین امپراتور وی شد، منصوب کرد. در سال ۲۴۹ سیما یی علیه سائو شوانگ "کودتا" کرد و با موفقیت قدرت را از او گرفت. پس از "کودتا"، سائو شوانگ و برادرانش به جرم خیانت محکوم شدند و به همراه تمام خانواده هایشان اعدام شدند. خدمات برای سائو سائو. در هر صورت، سائو سائو به سائو ژن رحم کرد، او را به فرزندی پذیرفت و به او اجازه داد تا با یکی از پسرانش، سائو پی زندگی کند. یک روز، زمانی که سائو ژن در حال شکار بود، با ببری وحشی روبرو شد که شروع به تعقیب او کرد. سائو ژن به عقب برگشت و با شلیک یک تیر ببر را کشت. سائو سائو آنقدر تحت تأثیر شجاعت سائو ژن قرار گرفت که پسر خوانده خود را به عنوان افسر نخبگان " سواره نظام ببر و پلنگ " (虎豹騎) ارتش خود
منصوب کرد. سائو ژن اولین پیروزی خود را در نبرد زمانی به دست آورد که راهزنان را در شهرستان لینگکیو (靈丘縣؛ شرق شهرستان لینگکیو امروزی، شانشی) شکست داد. در قدردانی از دستاورد او، دربار امپراتوری هان او را به عنوان مارکی روستای لینگشو (靈壽亭侯) معرفی کرد. ائتلاف هانژونگ. بین سال های ۲۱۷ و ۲۱۹، سائو ژن در فرماندهی هانژونگ با رقیب سائو سائو ، لیو بی، که مبارزاتی را برای به دست گرفتن کنترل فرماندهی هانژونگ از سائو سائو به راه انداخته بود، جنگید. هنگامی که لیو بی وو لان (吳蘭)، یکی از افسران خود را برای هدایت نیروها به پادگان در شهرستان شیابیان (下辯縣؛ شمال غربی شهرستان چنگ امروزی، گانسو) فرستاد، سائو سائو به پسر عمویش سائو هونگ دستور داد تا رهبری یک ارتش برای حمله به دشمن بر عهده بگیرد. همراه با سائو شیو و سائو هونگ، سائو ژن در شهرستان شیابیان جنگید و وو لان را شکست داد. او به دلیل موفقیت خود به ژنرال قاطع مرکزی (中堅將軍) ارتقا یافت. هنگامی که سائو ژن به چانگان بازگشت، سائو سائو او را به عنوان فرمانده ارتش مرکزی (中領軍) منصوب کرد. در آن زمان، چون ژنرال او شیاهو یوان در عملیاتی علیه نیروهای لیو بی در نبرد کوه دینگ جوون کشته شده ب
ود، سائو سائو نگران بود که لیو بی با حمله به گذرگاه یانگ پینگ (陽平關؛ در شهرستان نینگ کیانگ امروزی، شانشی). او را تحت فشار قرار دهد. او سائو ژن را به عنوان محافظ ارتش که به شو حمله می کند (征蜀護軍) مأمور کرد و به او و ژو هوانگ دستور داد تا سربازان را برای حمله به گائو شیانگ، افسر زیر نظر لیو بی، در گذرگاه یانگ پینگ هدایت کنند. سائو ژن و ژو هوانگ گائو شیانگ را شکست دادند و او را عقب راندند. در سال ۲۱۹، پس از یک جنگ طولانی علیه لیو بی، سائو سائو در نهایت تصمیم گرفت از دفاع از فرماندهی هانژونگ دست بکشد، بنابراین تمام نیروهای خود را خارج کرد. در خلال عقب نشینی، او سائو ژن را به فرماندهی وودو (武都郡؛ در اطراف شهرستان چنگ امروزی، گانسو) فرستاد تا با سائو هونگ ملاقات کند و دستور خود را برای عقب نشینی آنها به چنجانگ (陳倉؛ شرق بائوجی کنونی، شانشی) اعلام کند. خدمات برای سائو پی. پس از مرگ سائو سائو در مارس ۲۲۰، پسرش سائو پی جانشین او به عنوان فرمانروای (واسال) وی (魏王) و صدراعظم امپراتوری (丞相) سلسله هان شرقی شد. سائو پی سائو ژن را به عنوان ژنرالی که از غرب محافظت می کند (鎮西將軍) منصوب کرد و به او دستور داد تا بر عملیات نظامی در ا
ستان های یونگ و لیانگ در غرب چین نظارت کند. او همچنین سائو ژن را از جایگاه یک مارکی روستایی به مارکی منطقه ای تحت عنوان «مارکی ناحیه دونگ» (東鄉侯) ارتقا داد. در دوران تصدی سائو ژن، زمانی که یکی از ژانگ جین (張進) شورشی را در فرماندهی جیوکوان آغاز کرد، سائو ژن به زیردستان خود فی یائو دستور داد تا سربازان را برای سرکوب شورش رهبری کند. فی یائو در مأموریت خود موفق شد و ژانگ جین را کشت. در اواخر سال ۲۲۰، سائو پی تاج و تخت را از امپراتور شیان غصب کرد، به سلسله هان شرقی پایان داد و ایالت سائو وی را به عنوان امپراتوری جدید خود تأسیس کرد. دو سال بعد، سائو پی سائو ژن را به پایتخت امپراتوری وی، لوئویانگ احضار کرد، جایی که او سائو ژن را به عنوان ژنرال ارشد ارتش منصوب کرد، به او تبر تشریفاتی اعطا کرد و او را مسئول نظارت بر امور نظامی در سراسر وی کرد. نبرد جیانگ لینگ. در سال ۲۲۳، سائو پی به سائو ژن، شیاهو شانگ، ژانگ هه و دیگران دستور داد تا نیروهای وی را برای حمله به ایالت رقیب وی، وو شرقی، رهبری کنند، در حالی که او شخصاً در وان (宛؛ در نانیانگ امروزی، هنان) مستقر بود تا تدارکات تهیه کند. نیروهای وی به جیانگ لینگ (江陵؛ شهرستان ج
یانگلینگ کنونی، هوبئی) حمله کردند و آن را که توسط ژنرال وو ژو ران و حدود ۵٬۰۰۰ سرباز از آن دفاع می شد محاصره کردند. نیروهای وی موفق شدند نیروهای تقویتی وو را به رهبری سون شنگ (孫盛)، پان ژانگ و یانگ کان (楊粲) که در تلاش برای کمک به ژو ران بودند، شکست دهند. در طول محاصره، سائو ژن به سربازانش دستور داد تونل ها را حفر کنند، زمین را برای تشکیل تپه های کوچک روی هم انباشته کنند و برج های دیده بانی بسازند تا تیرهای بارانی را بر روی مدافعان در جیانگ لینگ ببارانند. ژو ران و افرادش موفق به حفظ موقعیت خود شدند و حتی فرصت کوچکی برای ضدحمله و نابودی دو اردوی وی پیدا کردند. پس از حدود شش ماه محاصره، نیروهای وی نتوانستند دیوارهای جیانگ لینگ را بشکنند بنابراین عقب نشینی کردند. در طول نبرد، سائو ژن و شیاهو شانگ موفق شدند پادگان وو را در نیوژو (牛渚؛ شمال غربی شهرستان دانگتو امروزی، آنهویی) نابود کنند. پس از بازگشت از نبرد، سائو ژن به عنوان ژنرال ارشد ارتش مرکزی (中軍大將軍) و به عنوان یک مقام رسمی که همزمان در کاخ خدمت می کند (給事中) منصوب شد. خدمات برای سائو روی. در سال ۲۲۶، زمانی که سائو پی به شدت بیمار شد، به سائو ژن، چن کون، سیما یی
و دیگران دستور داد تا به پسرش، سائو روی، که بعداً به عنوان دومین امپراتور وی جانشین او شد، کمک کنند. پس از تاجگذاری، سائو روی سائو ژن را از مقام مارکی منطقه ای به مارکی شهرستانی تحت عنوان "مارکی شائولینگ" (邵陵侯)، و مقام ژنرال کل (大將軍) در ژانویه یا فوریه ۲۲۷ ارتقا داد. شورش های تیانشوئی. در بهار سال ۲۲۸، ژوگه لیانگ، صدراعظم امپراتوری (丞相) ایالت رقیب وی ، شو هان، اولین لشکرکشی از یک سری عملیات نظامی را علیه وی آغاز کرد و نیروهای شو را به سوی کوه کی (祁山؛ مناطق کوهستانی اطراف شهرستان لی فعلی، گانسو) هدایت کرد. در همان زمان، او همچنین به ژائو یون و دنگ ژی دستور داد تا گروهی از نیروها را به دره جی (箕谷) برای جلب توجه نیروهای وی از کوه چی هدایت کنند و وانمود کنند که برای حمله به شهرستان می (郿縣؛ جنوب شرقی شهرستان فوفنگ امروزی، شانشی) آماده می شوند. سه فرمانده تحت کنترل وی - نانان (南安؛ در اطراف شهرستان لونگشی امروزی، گانسو)، تیان شوی و اندینگ (安定؛ در اطراف شهرستان ژنیوان، گانسو امروزی) - با فرار به سمت شو به حمله شو پاسخ دادند. هنگامی که دربار امپراتوری وی خبر تهاجم را دریافت کرد، سکائو روی به سائو ژن دستور داد تا نیروه
ای وی را برای مقاومت در برابر مهاجمان رهبری کند. در دره جی، سائو ژن به راحتی ژائو یون و دنگ ژی را که فرماندهی سربازان ضعیف تر ارتش شو را به عهده داشتند، شکست داد. (ژوگه لیانگ سربازان بهتری را برای ارتش خود برای حمله به کوه کی آماده کرده بود) در این بین، ژنرال وی ژانگ او به ژنرال شو، ما سو در نبرد جیتینگ حمله کرد و آن را شکست داد. در حوالی آن زمان، یکی از یانگ تیائو (楊條) از فرماندهی اندینگ تعدادی از پیروان را جمع کرده بود، مقامات فرماندهی را گروگان گرفته و اداره درآمد را تسخیر کرده بود. هنگامی که سائو ژن و نیروهایش فرماندهی اندینگ را محاصره کردند، یانگ تیائو خود را بست و تسلیم شد. ژوگه لیانگ و نیروهای شو با اطلاع از شکست ما سو عقب نشینی کردند. سپس نیروهای وی تحت فرماندهی سائو ژن و ژانگ او از این فرصت برای سرکوب شورش در سه فرماندهی و بازگرداندن صلح استفاده کردند. محاصره چنکانگ. پس از دفع اولین تهاجم شو، سائو ژن مشاهده کرد که اگر شو دوباره به وی حمله کند، از طریق چنکانگ (陳倉؛ شرق بائوجی امروزی، شانشی) حمله خواهند کرد. سپس هائو ژائو و وانگ شنگ (王生) را مسئول دفاع از چنچانگ قرار داد و به آنها دستور داد تا استحکامات
قلعه را تقویت کنند. همان طور که سائو ژن پیش بینی کرد، ژوگه لیانگ در واقع نیروهای شو را رهبری کرد تا در بهار ۲۲۹ به چنکانگ حمله کنند. با این حال، از آنجایی که هائو ژائو و مدافعان وی به خوبی آماده شده بودند، توانستند در برابر تهاجم دوم شو مقاومت کنند. ژوگه لیانگ پس از ناکامی در شکستن دیوارهای چنکانگ دستور عقب نشینی داد. به عنوان پاداشی برای کمک های سائو ژن، سائو روی تعداد خانوارهای مشمول مالیات را در مارکی های خود افزایش داد و در مجموع آن را به ۲٬۹۰۰ رساند. نبرد علیه شو. در سال ۲۳۰، سائو روی ائو ژن را به پایتخت امپراتوری لیویانگ احضار کرد و در آنجا او را به فرمانده بزرگ (大司馬) ارتقا داد و سپس به او امتیازات تشریفاتی حمل شمشیر و پوشیدن کفش به دربار امپراتوری و همچنین عدم نیاز به راه رفتن در جلسات دربار شاهنشاهی اعطا کرد. در این ملاقات با سائو روی، سائو ژن پیشنهاد کرد که یک تهاجم در مقیاس بزرگ به شو از جهات مختلف برای از بین بردن تهدید یک بار برای همیشه انجام شود. سائو روی پیشنهاد او را تأیید کرد و شخصاً او را از لوئویانگ اخراج کرد. در اوت ۲۳۰، سائو ژن ارتشی را از چانگان رهبری کرد تا از طریق دره زیوو (子午谷) به شو ح
مله کنند. در همان زمان به دستور سائو روی، ارتش وی حمله دیگری به رهبری سیما یی، با حرکت در امتداد رودخانه هان از استان جینگ به سمت شو پیشروی کرد. نقطه قرار ملاقات ارتش های سائو ژن و سیما یی در شهرستان نانژنگ (南鄭縣؛ در هانژونگ امروزی، شانشی) بود. سایر ارتش های وی نیز برای حمله به شو از دره زی (斜谷) یا شهرستان وووی آماده شدند. با این حال، در نهایت نبرد در اکتبر ۲۳۰ متوقف شد زیرا جاده های منتهی به شو برای عبور نیروها بسیار آسیب دیده بود و همچنین به دلیل هوای بارانی که بیش از ۳۰ روز به طول انجامید. مرگ. سائو ژن در سفر به لوئویانگ بیمار شد و در ماه های بعدی در بستر بیماری بود. در این مدت، سائو روئی شخصاً از سائو ژن دیدن کرد تا وضعیت او را بررسی کند. سائو ژن سرانجام در آوریل یا می ۲۳۱ بر اثر بیماری درگذشت. سائو روی از او با عنوان پس از مرگ «مارکی یوان» (元侯) تجلیل کرد. ارزیابی. سائو ژن به سخاوتمندی با ثروت شخصی خود معروف بود. در دوران جوانی اش، او به همراه سائو زون (曹遵)، یکی از بستگان دور او، و ژو زان (朱讚) که از همان زادگاه او بود، زیر نظر پدرخوانده اش سائو سائو خدمت می کرد. سائو زون و زو زان هر دو زود درگذشتند. سائو ژ
ن به خانواده های آنها رحم کرد، بنابراین از سائو روی اجازه خواست تا بخش هایی از مارکی خود را به پسران سائو زون و زو زان بدهد. سائو روی فرمان امپراتوری صادر کرد تا سائو ژن را به خاطر مهربانی اش ستایش کند و به پسران سائو زون و ژو زان القاب مارکی ثانویه اعطا کند و به هر یک ۱۰۰ خانوار مشمول مالیات بدهد. سائو ژن همچنین به دلیل تقسیم ثروت و مشکل با سربازانش هر زمان که آنها را به جنگ هدایت می کرد مشهور بود. هر بار پس از جنگ، اگر پاداش کافی برای دادن به همه افرادش وجود نداشت، او از ثروت شخصی خود برای جبران تفاوت استفاده می کرد. مردانش با کمال میل مهربانی او را پذیرفتند.
چارلز هربرت کریستی (؛ ۱۳ آوریل ۱۸۸۲ – ۱ اکتبر ۱۹۵۵) و آلفرد ارنست کریستی (؛ ۲۳ نوامبر ۱۸۸۶–۱۴ آوریل ۱۹۵۱) دو برادر تهیه کننده و کارگردان اهل کانادا بودند. زندگی نامه. این دو برادر هر دو در لندن، انتاریو، کانادا به دنیا آمدند. پدرشان مدیر یک سالن نمایش و اپرا و مادرشان متصدی گیشه و حسابدار آن بود. چارلز در ۱۴ سالگی از مدرسه فارغ التحصیل شد و در دوره چهار ساله حسابداری را تنها در دو سال گذراند و در ۱۶ سالگی فارغ التحصیل شد. این دو برادر شرکت فیلم سازی کریستی را در ۶ ژانویهٔ ۱۹۱۶ بنیان نهادند. فیلم های این شرکت توسط شرکت یونیورسال توزیع می شد و کارل لملی ۵٬۰۰۰ دلار آمریکا به این شرکت اهدا کرد تا در تأسیس آن کمکی کرده باشد. اَل می خواست که کمپانی به میزان مساوی فیلم های وسترن و کمدی تولید کند، اما چارلز او را متقاعد کرد که تنها روی تولید فیلم های کمدی تمرکز کنند. چارلز قائم مقام و مدیر کل شرکت بود. آنها به قرارداد توزیع خود با یونیورسال پایان دادند و در سال ۱۹۱۹ به اجوکیشنال پیکچرز رفتند. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۸، فیلم های این شرکت توسط پارامونت پیکچرز و سپس به دنبال لغو قرارداد با پارامونت، توسط کلمبیا پیکچرز توزیع ش
د. در فیلم های آن ها هنرمندانی چون بتی کامپسن، دوروتی دوور، لوید همیلتون، اَل سنت جان، فی تینچر و دیگران نقش آفرینی کردند. چارلز مدتی مدیر صندوق امداد فیلم های سینمایی بود. او همچنین در سال ۱۹۲۵ یکی از اعضای کمیته مبارزات انتخاباتی رابرت ام. آلن برای انتخاب مجدد در شورای شهر لس آنجلس بود. او جانشین جوزف ام. شنک به عنوان رئیس «انجمن تهیه کنندگان فیلم های سینمایی»، (یکی از شرکت های تابعه تولیدکنندگان و توزیع کنندگان فیلم های سینمایی آمریکا) شد. برادران کریستی استودیوی متروپولیتن را در دهه ۱۹۲۰ خریداری کرد و بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ دلار برای عایق بندی صوتی آن هزینه کردند. «"زنان خطرناک"» اولین فیلم صدادار این دو برادر بود و بعدها بیش از پنجاه فیلم بلند صدادار دیگر در سال ۱۹۲۹ تولید کردند. برادران کریستی پس از واقعهٔ سه شنبهٔ سیاه در سال ۱۹۲۹ از نظر مالی نابود شدند. آنان از وام های بانکی برای خرید املاک استفاده کردند و تا سال ۱۹۳۲ میلادی، ۲٫۵ میلیون دلار بدهی داشتند. برادران دارایی های خود را فروختند، اما هنوز ۷۰٬۰۰۰ دلار کمتر از مبلغ بدهی بودند. سرانجام برادران هورسلی باقی مانده بدهی ها را پرداخت کردند. پس از مدتی فعالیت