Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وریه و عراق- بود. تا اواسط دهه ۱۹۷۰ اکثریت قریب به اتفاق یهودیان کشورهای عربی و مسلمان مهاجرت کردند و عمدتاً به اسرائیل، فرانسه و ایالات متحده نقل مکان کردند. دلایل مهاجرت متفاوت و مورد بحث است. به گفته برنارد لوئیس، در دهه ۱۹۸۰، حجم ادبیات یهودستیز منتشر شده در جهان عرب و حامیان آن ها، نشان می داد که یهودستیزی کلاسیک به بخشی اساسی از زندگی فکری اعراب تبدیل شده است، این میزان از یهودستیزی بسیار بیشتر از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ بود، تا حدی که با آلمان نازی مقایسه شده است. ظهور اسلام سیاسی در طول دهه ۱۹۸۰ و پس از آن، جهش جدیدی در یهودستیزی اسلامی ایجاد کرد که به نفرت از یهودیان یک مؤلفه مذهبی بخشید. مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم اسرائیل در گزارش سال ۲۰۰۸ خود در مورد یهودستیزی معاصر اعراب و مسلمانان، آغاز این پدیده را به گسترش یهودستیزی کلاسیک مسیحی اروپایی در جهان عرب از اواخر قرن نوزدهم نسبت می دهد. در سال ۲۰۱۴، اتحادیه ضد افترا یک نظرسنجی جهانی دربارهٔ نگرش های یهودستیزانه در سراسر جهان منتشر کرد و گزارش داد که در خاورمیانه، ۷۴ درصد از بزرگسالان با اکثریت یازده گزارهٔ یهودستیزانه نظرسنجی موافق بودند؛ از جم
له این که «یهودیان قدرت زیادی در بازارهای مالی بین المللی دارند.» و این که «یهودیان مسئول بیشتر جنگ های جهان هستند».
نانو رایانه یا نانو کامپیوتر به رایانه ای کوچکتر از ریزرایانه اطلاق می شود که کوچکتر از رایانه کوچک است. اجزای ریزالکترونیک که در هسته تمام دستگاه های الکترونیکی مدرن قرار دارند از ترانزیستورهای نیمه هادی استفاده می کنند. واژه نانو رایانه به طور فزاینده ای برای اشاره به دستگاه های محاسباتی عمومی با اندازه های قابل مقایسه با کارت اعتباری استفاده می شود. رایانه های تک برد مدرن مانند رزبری پای و گامستیکس در این طبقه بندی قرار می گیرند. احتمالاً تلفن های هوشمند و تبلت ها نیز به عنوان نانو رایانه ها طبقه بندی می شوند. رایانه های آینده با ویژگی های کوچکتر از ۱۰ نانومتر. شکنج دای از حدود سال ۱۹۷۰ کم و بیش مداوم بوده است. چند سال بعد، اجازه ساخت رایانه های رومیزی را داد که به عنوان ریزرایانه شناخته می شوند. قانون مور در ۴۰ سال آینده ویژگی هایی به اندازه ۱/۱۰۰ یا ده هزار برابر ترانزیستور در هر میلی متر مربع به ارمغان آورد و تلفن های هوشمند را در هر جیب قرار داد. در نهایت رایانه هایی با قطعات اساسی ساخته می شوند که بزرگتر از چند نانومتر نیستند. نانو رایانه ها ممکن است به روش های مختلفی ساخته شوند، با استفاده از فناوری
نانو مکانیکی، الکترونیکی، بیوشیمیایی یا کوانتومی. قبلاً بین توسعه دهندگان سخت افزار اتفاق نظر وجود داشت که بعید است که نانو رایانه ها از ترانزیستورهای نیمه رسانا ساخته شوند، زیرا به نظر می رسد زمانی که به اندازه های کمتر از ۱۰۰ نانومتر کوچک می شوند، عملکرد کمتری دارند. با این وجود در آوریل ۲۰۱۲ توسعه دهندگان ویژگی های ریزپردازنده را به ۲۲ نانومتر کاهش دادند. علاوه بر این، چشم انداز فناوری اینتل ۵ تا سال ۲۰۲۲ اندازه ویژگی ها را تا ۵ نانومتر پیش بینی می کند. در دهه ۲۰۱۰ یک اجماع صنعتی در مورد مقیاس بندی ویژگی ها بر اساس قانون مور ایجاد کرد. طول پیوند سیلیکون ۲۳۵٫۲ پیکومتر است، به این معنی که یک ترانزیستور با عرض ۵ نانومتر ۲۱ اتم سیلیکون عرض خواهد داشت.
خانه شکور رهبر ماسوله مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع. __نمایه__
کانکتورهای جی اس تی کانکتورهای الکتریکی هستند که طبق استانداردهای طراحی که در ابتدا توسط J.S.T ام اف جی. شرکت. (جاپن سولدرلس ترمینال) توسعه یافته بودند، تولید می شوند. سری جی اس تی (خانواده ها) و گام های (فاصله پین به پین) متعددی از کانکتورها را تولید می کند. کانکتورهای جی اس تی در بسیاری از انواع محصولات استفاده می شود و معمولاً توسط علاقه مندان الکترونیک و محصولات مصرفی برای بسته های باتری قابل شارژ، متعادل کننده های باتری، مدارهای حذف کننده باتری، چاپگرهای سه بعدی و سرووهای کنترل شده رادیویی استفاده می شود. اصطلاح «جی اس تی» گاهی به اشتباه به عنوان یک اصطلاح عامیانه به معنای هر کانکتور الکتریکی سفید کوچکی که روی پی سی بی ها نصب شده است، استفاده می شود. سری کانکتور. JST تعداد زیادی سری (خانواده) کانکتورها را تولید می کند. اتصالات PCB (سیم به برد) در ورودی بالا (عمودی) یا جانبی (افقی) و ازمیان سوراخ یا روی سطح در دسترس هستند.
یدالله آقا عبّاسی (زادهٔ ۱۳۳۱ در کرمان) نویسنده و مترجم و کارگردان و بازیگرِ ایرانیِ نمایش است. او، غیر از نوشتنِ فراوان و نیز تدریسِ دانشگاهی، نمایشنامه هایی از آثول فوگارد و بهرام بیضایی و دیگرانی را هم بر صحنه نمایش داده است.
نانوفناوری یا نانوتکنولوژی در جنگ شاخه ای از علم نانو است که در آن سیستم های مولکولی متناسب با مقیاس نانو (۱–۱۰۰ نانومتر) طراحی، تولید و ایجاد می شوند. استفاده از چنین فناوری، به ویژه در حوزه جنگ و دفاع، راه را برای تحقیقات آینده در زمینه تسلیحات هموار کرده است. نانوفناوری رشته های علمی مختلفی از جمله علم مواد، شیمی، فیزیک، زیست شناسی و مهندسی را متحد می کند. پیشرفت ها در این زمینه منجر به توسعه طبقه بندی شده چنین سلاح های نانویی با طبقه بندی های مختلف شده است. ماشین های روباتیک کوچک، مواد منفجره با واکنش های فوق العاده، و مواد فوق العاده الکترومغناطیسی. با این رشد فناوری، پیامدهای خطرات و پیامدهای مرتبط و همچنین مقررات برای مبارزه با این اثرات ظاهر شده است. تأثیرات دموکرات باعث ایجاد مسائلی در مورد امنیت جهانی، ایمنی جامعه و محیط زیست می شود. به دلیل مزایای بالقوه یا خطرات استفاده از آن، ممکن است برای همگام شدن با رشد و توسعه پویای علوم نانو، قوانین به طور مداوم مورد نظارت قرار گیرند. پیش بینی چنین تأثیراتی از طریق مقررات، از آسیب های جبران ناپذیر اجرای فناوری نانوی دفاعی در جنگ جلوگیری می کند. ریشه ها. استف
اده تاریخی از فناوری نانو در حوزه جنگ و دفاع سریع و گسترده بوده است. در طول دو دهه گذشته، کشورهای متعددی برنامه های نظامی این فناوری را تأمین مالی کرده اند، از جمله: چین، بریتانیا، روسیه و به ویژه ایالات متحده. دولت ایالات متحده به عنوان یک رهبر ملی در تحقیق و توسعه در این زمینه در نظر گرفته شده است، اما اکنون با افزایش قدردانی از برجستگی فناوری نانو با رقابت بین المللی رقابت می کند. از این رو رشد این حوزه در استفاده از توان خود دارای سکوی غالب در خط مقدم منافع نظامی است. ابتکار ملی نانوفناوری ایالات متحده آمریکا. در سال ۲۰۰۰، دولت ایالات متحده یک را برای تمرکز بودجه برای توسعه علوم نانو و فناوری آن، با تمرکز شدید بر استفاده از پتانسیل نانوسلاح ها، توسعه داد. این پیشنهاد اولیه ایالات متحده اکنون برای هماهنگ کردن کاربرد فناوری نانو در برنامه های دفاعی متعدد و همچنین همه جناح های نظامی از جمله نیروی هوایی، ارتش و نیروی دریایی رشد کرده است. از سال مالی ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴، دولت ایالات متحده حدود ۱۹٫۴ میلیارد دلار به علوم نانو کمک کرد، علاوه بر این، توسعه و ساخت سلاح های نانو برای دفاع نظامی. قانون تحقیق و توسعه نانوفنا
وری قرن بیست و یکم (۲۰۰۳)، پیش بینی می کند که ایالات متحده به رهبری خود در زمینه فناوری نانو از طریق همکاری ملی، بهره وری و رقابت ادامه دهد تا این سلطه را حفظ کند. تحولات. انتقال موفقیت آمیز فناوری نانو به محصولات دفاعی: دولت ایالات متحده توسعه فناوری نانو با هدف نظامی را در خط مقدم بودجه و سیاست ملی خود در سراسر دولت های کلینتون و بوش قرار داده است، با برنامه ریزی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا برای ادامه این اولویت در طول قرن بیست و یکم. در پاسخ به بودجه عمومی قاطعانه آمریکا برای فناوری نانو با هدف دفاعی، بازیگران جهانی متعددی از آن زمان برنامه های مشابهی را ایجاد کرده اند. چین. در زیرگروه مواد نانو، چین جایگاه دوم را پس از ایالات متحده در میزان انتشارات تحقیقاتی منتشر کرده است. حدس و گمان حاکی از هدف توسعه سریع چین برای رقابت با ایالات متحده است که ۱/۵ از بودجه دولت آنها را صرف تحقیقات (۳۳۷ میلیون دلار) می کند. در سال ۲۰۱۸، دانشگاه تسینگ هوا، پکن، یافته های خود را منتشر کرد که در آن نانولوله های کربنی تقویت شده برای تحمل وزن بیش از ۸۰۰ تن، تنها به formula_11 از مواد مورد نیاز است. تیم علمی نانوفناوری به کا
ربردهای هوافضا و تقویت زره اشاره کرد که نویدبخش سلاح های نانویی مرتبط با دفاع است. چونلی بای، معاون آکادمی علوم چین، نیاز به تمرکز بر کاهش شکاف بین «تحقیقات اساسی و کاربرد» را بیان کرده است، تا چین رقابت پذیری جهانی خود را در فناوری نانو ارتقا دهد. بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴، تقریباً ۶۰ کشور در سطح جهان برنامه های ملی فناوری نانو را اجرا کردند. به گفته آردی شلتون، یک ارزیاب بین المللی فناوری، تحقیق و توسعه در این زمینه «اکنون به یک هدف اجتماعی-اقتصادی به منطقه ای از همکاری و رقابت شدید بین المللی تبدیل شده است.» تا سال ۲۰۱۷، داده ها نشان می دهد که ۴۷۲۵ ثبت اختراع تنها توسط ایالات متحده آمریکا در USPTO منتشر شده است که جایگاه خود را به عنوان پیشرو در فناوری نانو برای بیش از ۲۰ سال حفظ کرده است. تحقیق جاری. جدیدترین تحقیقات در زمینه تسلیحات نانوفناوری نظامی شامل تولید دستگاه های نظامی دفاعی با هدف ارتقای طرح های موجود از مواد سبک وزن، انعطاف پذیر و بادوام است. این طرح های نوآورانه مجهز به ویژگی هایی هستند تا استراتژی تهاجمی را از طریق دستگاه های حسگر و دستکاری خواص الکترومکانیکی تقویت کنند. لباس جنگی سرباز. مؤسسه
نانوفناوری سرباز (ISN)، که از مشارکت ارتش ایالات متحده آمریکا و مؤسسه فناوری ماساچوست نشأت می گیرد، فرصتی برای تمرکز بودجه و فعالیت های تحقیقاتی صرفاً بر روی توسعه زره برای افزایش بقای سربازان فراهم کرد. هر یک از هفت تیم پیشرفت های نوآورانه ای را برای جنبه های مختلف لباس بدن سرباز آمریکایی تولید می کنند. این ویژگی های اضافی شامل مواد جاذب انرژی است که از انفجار یا ضربه مهمات محافظت می کند، حسگرهای مهندسی شده برای تشخیص مواد شیمیایی و سموم، و همچنین ساخته شده در دستگاه های نانو برای شناسایی مسائل پزشکی شخصی مانند خونریزی و شکستگی. این لباس با نانو مواد پیشرفته مانند نانولوله های کربنی بافته شده در الیاف امکان پذیر می شود، که امکان تقویت ظرفیت های ساختاری و انعطاف پذیری را فراهم می کند، اما آماده سازی به دلیل ناتوانی در استفاده از تولید خودکار به یک مسئله تبدیل می شود. مواد تقویت شده. ایجاد پوشش های سرامیکی سل ژل فلزات را در برابر: سایش، شکستگی و رطوبت، امکان تنظیم در اشکال و اندازه های متعدد و همچنین کمک به «موادی که نمی توانند دمای بالا را تحمل کنند». تحقیقات کنونی بر حل مسائل دوام تمرکز دارد، که در آن تنش ب
ین پوشش و مواد، محدودیت هایی را در استفاده و طول عمر آن ایجاد می کند. انگیزه این تحقیق یافتن کاربردهای کارآمدتر و مقرون به صرفه تر در کاربرد نانوفناوری برای گروه های نظامی نیروی هوایی و نیروی دریایی است. ادغام نانومواد تقویت شده با الیاف در ویژگی های ساختاری، مانند پوشش موشک، می تواند گرمای بیش از حد را محدود کند، قابلیت اطمینان، استحکام و شکل پذیری مواد مورد استفاده برای چنین فناوری نانو را افزایش دهد. دستگاه های ارتباطی. انتظار می رود فناوری نانو که برای ارتباطات پیشرفته طراحی شده است، سربازان و وسایل نقلیه را به پرتوهای میکرو آنتن، برچسب هایی برای شناسایی از راه دور، آرایه های صوتی، گیرنده های میکرو GPS و ارتباطات بی سیم مجهز کند. فناوری نانو به دلیل مصرف انرژی کمتر، وزن سبک، بازدهی نیرو و همچنین تولید کوچکتر و ارزان تر، ارتباطات دفاعی را آسان تر می کند. کاربردهای نظامی خاص این فناوری شامل کاربردهای هوافضا مانند؛ سلول های سوختی اکسید جامد برای تأمین انرژی سه برابر، دوربین های نظارتی روی ریزتراشه ها، نمایشگرهای عملکرد و دوربین هایی به وزن ۱۸ گرم. مینی هسته ای. ایالات متحده آمریکا، همراه با کشورهایی مانند رو
سیه و آلمان، از تسهیلات نانوفناوری های کوچک استفاده می کنند و آن را به وسایل انفجاری هسته ای «مینی هسته ای» پایبند می کنند. وزن این سلاح ۵ پوند است، با نیروی ۱۰۰ تن TNT, به آن امکان نابودی و تهدید بشریت را می دهد، اما یکپارچگی ساختاری مانند بمب های هسته ای باقی می ماند، هر چند که با مواد نانو تولید شوند تا امکان تولید در مقیاس کوچک تر را فراهم کنند. مهندسان و دانشمندان به طور یکسان متوجه می شوند که برخی از این پیشرفت های پیشنهادی ممکن است در دو دهه آینده امکان پذیر نباشد، زیرا باید تحقیقات بیشتری انجام شود و مدل ها را بهبود بخشند تا سریع تر و کارآمدتر شوند. به ویژه نانوفناوری مولکولی، به درک بیشتر دستکاری و واکنش نیاز دارد تا آن را با یک عرصه نظامی تطبیق دهد. مفاهیم. نانوفناوری و استفاده از آن در جنگ نوید رشد اقتصادی را می دهد، اما با افزایش تهدید امنیت بین المللی و حفظ صلح همراه است. ظهور سریع فناوری های نانو، بحث هایی را در مورد تأثیراتی که چنین تحولاتی بر ژئوپلیتیک، اخلاق و محیط زیست خواهد داشت، برانگیخته است. ژئوپلیتیک. دشواری در طبقه بندی سلاح های نانو و اهداف مورد نظر آنها (تدافعی یا تهاجمی) تعادل ثبات
و اعتماد در محیط جهانی را به خطر می اندازد. فقدان شفافیت در مورد یک فناوری نوظهور نه تنها بر ادراک عمومی تأثیر منفی می گذارد، بلکه بر تعادل قوا در محیط امنیتی موجود تأثیر منفی می گذارد. صلح و انسجام ساختار بین المللی ممکن است با تداوم توسعه متمرکز نظامی نانوفناوری در جنگ تحت تأثیر منفی قرار گیرد. ابهام و عدم شفافیت در تحقیقات، دشواری مقررات در این زمینه را افزایش می دهد. به طور مشابه، استدلال های ارائه شده از نقطه نظر علمی، اطلاعات محدود شناخته شده در مورد پیامدهای ایجاد چنین فناوری قدرتمندی را در رابطه با واکنش خود ذرات نانو برجسته می کند. اگرچه پیشرفت های علمی و فناوری زیادی حاصل شده است، اما سؤالات زیادی در مورد رفتار ماده در سطح نانو باقی مانده است و دانش علمی قابل توجهی هنوز آموخته نشده است. محیطی. معرفی فناوری نانو به زندگی روزمره، مزایای بالقوه استفاده را ممکن می سازد، اما احتمال پیامدهای ناشناخته برای محیط زیست و ایمنی را به همراه دارد. پیشرفت های مثبت احتمالی شامل ایجاد نانو دستگاه ها برای کاهش فعالیت رادیویی باقی مانده در مناطق، و همچنین حسگرهایی برای شناسایی آلاینده ها و تنظیم مخلوط سوخت و هوا است.
خطرات مرتبط ممکن است شامل؛ پرسنل نظامی استنشاق نانوذرات اضافه شده به سوخت، جذب احتمالی نانوذرات از حسگرها به پوست، آب، هوا یا خاک، پراکندگی ذرات ناشی از انفجار در محیط (از طریق باد)، همراه با دفع باتری های فناوری نانو که به طور بالقوه بر اکوسیستم ها تأثیر می گذارند. کاربردهای مواد یا وسایل انفجاری باعث می شود که حجم بیشتری از نانو پودرها در یک سلاح کوچکتر بسته بندی شوند و در نتیجه اثر سمی قوی تر و احتمالاً کشنده ای ایجاد شود. اجتماعی و اخلاقی. میزان کامل پیامدهایی که ممکن است در حوزه های اجتماعی و اخلاقی به وجود بیاید ناشناخته است. برآوردهایی را می توان در مورد تأثیرات مرتبط انجام داد زیرا ممکن است پیشرفت مشابهی از پیشرفت های فناوری را منعکس کند و بر همه زمینه ها تأثیر بگذارد. عدم قطعیت های اخلاقی اصلی مستلزم درجه ای است که نانوفناوری مدرن حریم خصوصی، برابری و انصاف جهانی را تهدید می کند، در حالی که منجر به اختلافات مربوط به حق اختراع و مالکیت می شود. یک موضوع اجتماعی و بشردوستانه فراگیر، منشعب از قصد خلاقانه این تحولات است. «قدرت کشتن یا گرفتن بحث»، هدف و عملکرد غیراخلاقی تخریب را برجسته می کند که این سلاح
های نانوتکنولوژیکی به کاربر عرضه می کنند. بحث و جدل پیرامون نوآوری و کاربرد نانوفناوری در جنگ، خطرات ناشی از عدم تعیین خطرات از قبل یا در نظر گرفتن اثرات احتمالی چنین فناوری را برجسته می کند. وزارت دفاع ایالات متحده اعلام کرد: «تهدید سلاح های هسته ای منجر به جنگ سرد شد. همین روند در مورد فناوری نانو نیز پیش بینی شده است که ممکن است منجر به یک اصطلاح نانو جنگ ها، عصر جدیدی از تخریب شود.» به طور مشابه، گزارشی که توسط دانشگاه آکسفورد منتشر شده است، در مورد انقراض نسل بشر با خطر ۵ درصدی این اتفاق به دلیل توسعه «سلاح های نانوفناوری مولکولی» هشدار می دهد. مقررات. مقررات بین المللی برای چنین نگرانی هایی پیرامون مسائل نانوفناوری و کاربرد نظامی آن وجود ندارد. در حال حاضر هیچ چارچوبی برای اعمال یا حمایت از همکاری بین المللی برای محدود کردن تولید یا نظارت بر تحقیق و توسعه فناوری نانو برای استفاده دفاعی وجود ندارد. «حتی اگر یک چارچوب نظارتی فراملی ایجاد شود، در صورتی که کشوری نتواند کل حوزه تحقیق، توسعه یا تولید را تعیین کند، نمی توان تشخیص داد که آیا کشوری مطابقت ندارد یا خیر». تولید قانون برای همگامی با توسعه سریع محصو
لات و مواد جدید در حوزه های علمی، مانعی برای ساخت و ساز کار و مقررات مربوط خواهد بود. مقررات تولیدی باید سلامت و ایمنی عمومی را تضمین کند، نگرانی های زیست محیطی و بین المللی را در نظر بگیرد، اما نوآوری ایده ها و کاربردهای نوظهور برای فناوری نانو را محدود نکند. مقررات پیشنهادی. رویکردهای توسعه قوانین، احتمالاً شامل پیشرفت به سمت اطلاعات طبقه بندی شده غیر افشای مربوط به استفاده نظامی از فناوری نانو است. مقاله ای که توسط مجله حقوق و فناوری هاروارد نوشته شده است، قوانینی را مورد بحث قرار می دهد که حول کنترل های صادراتی خاص می چرخد و از تحقیقات غیرنظامی یا خصوصی در مورد مواد نانو جلوگیری می کند. این پیشنهاد تقلید از ، محدود کردن هرگونه توزیع اطلاعات در مورد خواص و ویژگی های فناوری نانو در زمان ایجاد را پیشنهاد می کند. رجیستری نانومواد. ثبت ملی ایالات متحده برای نانوفناوری، یک حوزه عمومی را فعال کرده است که در آن گزارش هایی برای داده های تنظیم شده در مورد ویژگی های فیزیکی و شیمیایی و تعاملات نانومواد در دسترس است. با نیاز به توسعه بیشتر و افزودن داوطلبانه مکرر، این ثبت می تواند مقررات و همکاری جهانی در مورد فناوری
نانو در جنگ را آغاز کند. رجیستری برای کمک به استانداردسازی، قالب بندی و اشتراک گذاری داده ها توسعه یافته است. با انطباق و همکاری بیشتر، این مدل به اشتراک گذاری داده ممکن است «سطح تلاش جامعه را در ارزیابی داده های نانومواد حاصل از مطالعات تعامل زیست محیطی و بیولوژیکی ساده کند.» تجزیه و تحلیل چنین رجیستری با تخصص توسط دانشمندان حرفه ای نانو انجام می شود و مکانیزم فیلتر برای هر ماده بالقوه جدید یا خطرناک ایجاد می کند. با این حال، این ایده از یک ثبت غیر مادی خاص اصلی نیست، زیرا قبلاً چندین پایگاه داده از جمله caNanoLab و InterNano توسعه داده شده اند که هم جذاب و هم در دسترس عموم هستند و به صورت اطلاعاتی توسط متخصصان مدیریت می شوند و ابزارهای جزئیات تولید نانو. ثبت ملی نانومواد، نسخه به روزتری است که در آن اطلاعات از طیف وسیعی از این منابع و چندین منبع داده اضافی گردآوری شده است. این طیف وسیع تری از محتوا را در رابطه با؛ ابزار مقایسه با مواد دیگر، تشویق روش های استاندارد، در کنار ویژگی های رتبه بندی انطباق.
الکتروریسی جریان متناوب یک تکنیک تشکیل الیاف برای تولید الیاف میکرو و نانو از محلول های پلیمری تحت نیروی کشش دینامیکی میدان الکترواستاتیک با قطبیت متغیر است. مزیت اصلی الکتروریسی جریان متناوب این است که بهره وری چند برابر بیشتر در مقایسه با تنظیمات الکتروریسی جریان مستقیم قابل دستیابی است.
ژُردَن باردِلا (به فرانسوی Jordan Bardella; ; متولد ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۵) سیاستمدار فرانسوی است که از سال ۲۰۲۲ رئیس اجتماع ملی (RN) بوده است، قبلاً از سپتامبر ۲۰۲۱ تا نوامبر ۲۰۲۲ به عنوان رئیس موقت و از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ معاون رئیس بوده است. باردلا همچنین از سال ۲۰۱۹ به عنوان عضو پارلمان اروپا (MEP) فعالیت کرده است، زمانی که او کاندیدای اصلی این حزب در انتخابات پارلمان اروپا بود و از سال ۲۰۱۵ عضو شورای منطقه ای ایل دوفرانس بوده است. باردلا قبل از اینکه رئیس موقت RN شود، از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون رئیس و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ سخنگوی حزب بود. از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱، او همچنین رئیس شاخه جوانان آن، Génération Nation (GN) بود که بعدها به Rassemblement National de la Jeunesse (RNJ) تغییر نام داد.
اصطلاح "جنگ خویشاوندی"' () به مجموعه ای از درگیری های نظامی و عملیات های خصوصی در مناطق هم مرز با فنلاند در امپراتوری سابق روسیه بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ اشاره دارد. این مناطق عمدتاً محل سکونت مردمان دیگری از خانواده زبان های فینی بودند. داوطلبان فنلاندی با انگیزه های متفاوتی در این جنگ ها شرکت کردند: برخی به دنبال اعمال کنترل فنلاند بر این مناطق بودند، در حالی که برخی دیگر می خواستند به این مردمان در کسب استقلال از روسیه شوروی کمک کنند. بسیاری از این داوطلبان تحت تأثیر ایده «فنلاند بزرگ» بودند، ایده ای که خواستار اتحاد همه سرزمین های فنلاندی زبان بود. برخی از این درگیری ها به صورت حمله از جانب فنلاند به مناطق دیگر بود، در حالی که برخی دیگر قیام های محلی بودند که داوطلبان فنلاندی برای کمک به استقلال طلبی یا الحاق این مناطق به فنلاند در آن ها شرکت می کردند. حدود ده هزار داوطلب فنلاندی در این جنگ ها شرکت کردند. این پدیده با ملی گرایی و بازپیوندخواهی در فنلاند ارتباط نزدیکی دارد. فنلاند در سال ۱۹۱۷ استقلال خود را به دست آورده بود و بخشی از مردم احساس می کردند که وظیفه دارند به دیگر مردمان فنلاندی تبار برای رسیدن
به استقلال کمک کنند. استونی، نزدیک ترین و بزرگ ترین «ملت خویشاوند»، همزمان با فنلاند استقلال خود را به دست آورده بود، اما با چالش های بیشتری روبرو بود. دیگر مردمان فنلاندی تبار نیز از نظر فرهنگی، اقتصادی و سیاسی در سطح پایین تری از سازماندهی قرار داشتند. جنگ داخلی فنلاند در سال های ۱۹۱۸–۱۹۱۷ احساسات ملی گرایانه شدیدی را در بین مردم فنلاند و دیگر مردمان فنلاندی برانگیخت و آن ها به دنبال راه هایی برای عملی کردن این احساسات بودند. در دو دهه بعد، فنلاندی ها به طور گسترده در فعالیت های ملی گرایانه شرکت کردند. این روند ریشه در آسیب ها و اختلافات ناشی از جنگ داخلی فنلاند داشت. بسیاری از هواداران جناح سفید در جنگ داخلی، پس از جنگ به شدت ملی گرا شدند. با این حال، جنگ جهانی دوم و سال های سخت آن (۱۹۳۹–۱۹۴۵) که ملت را تا حد زیادی متحد کرد، این شور و شوق ملی گرایانه را کاهش داد.
در دنیای علمی-تخیلی «پیشتازان فضا»، ماکی ها () یک گروه شبه نظامی و تروریستی در قرن ۲۴ هستند (مانند گروه شبه نظامی ماکی که در جنگ جهانی دوم در مقاومت فرانسه و ماکی اسپانیا که در جنگ داخلی اسپانیا پدیدار شدند). این گروه در قسمت دو قسمتی "The Maquis" از سریال تلویزیونی «» معرفی می شود و بر پایه داستانی که در قسمت "Journey's End" از «» معرفی شده بود، ساخته شده است و در قسمت های بعدی این دو سریال و همچنین «پیشتازان فضا: وویجر» ظاهر می شوند. داستان ماکی ها زمانی آغاز شد که سه سریال تلویزیونی «پیشتازان فضا» که از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۱ پخش می شدند، در یک جهان علمی-تخیلی مشترک در آینده (دهه های ۲۳۶۰–۲۳۷۰) جریان داشتند. در نتیجه، داستان ماکی ها در چندین قسمت در هر سه سریال روایت شد. ماکی ها به ویژه در «» برجسته هستند، که در آن خدمه «اخترناوگان» و خدمه ماکی در طرف مقابل کهکشان سرگردان شده اند. ماکی ها همچنین در کتاب های کمیک «The Maquis: Soldier of Peace» توسط «Malibu Comics» و در مجموعه کتاب های «The Badlands» توسط «Susan Wright» حضور دارند. مفهوم ماکی ها توسط سازندگان «عمق فضای نهم» معرفی شد تا بتواند در سریال «وویجر» که ق
رار بود در سال ۱۹۹۵ پخش شود، نقشی ایفا کند. همان طور که «جری تیلور» اظهار داشت: «ما می دانستیم که می خواهیم یک عنصر یاغی در «وویجر» داشته باشیم، و این سریال شامل یک فضانورد می شود که هم افراد «اخترناوگان» و هم آن مبارزان آزادیخواه آرمان گرایی که فدراسیون آن ها را قانون شکن می دانست (یعنی ماکی ها) را در خود جای می دهد.» بنابراین، سازندگان «پیشتازان فضا» تصمیم گرفتند در چندین قسمت از «عمق فضای نهم» و «نسل بعدی» پیشینه ای برای ماکی ها ایجاد کنند و آن ها را به نام چریک های فرانسوی جنگ جهانی دوم نامگذاری کردند. بر اساس داستان تخیلی دنیای «پیشتازان فضا»، ماکی ها در قرن ۲۴ پس از انعقاد یک پیمان صلح بین «فدراسیون متحد سیارات» و «اتحادیه کارداسیایی» تشکیل شدند. این پیمان باعث تغییر مرز منطقه غیرنظامی بین دو قدرت شد که در نتیجه آن فدراسیون چندین سیاره مستعمره خود را به کارداسیایی ها واگذار کرد. اگرچه به ساکنان این سیاره ها پیشنهاد جابجایی رایگان به مکان های دیگر در قلمرو فدراسیون داده شد، برخی اصرار داشتند که در سیارات واگذار شده باقی بمانند و عملاً تابع اتحادیه کارداسیایی شدند که با آن ها رفتار خصمانه ای داشت. برخی از
این ساکنان متعاقباً ماکی ها را تشکیل دادند تا از خود در برابر تجاوز کارداسیایی محافظت کنند، زیرا فدراسیون از ترس نقض پیمان صلح با کارداسیایی ها و آغاز جنگ، از ارائه حمایت رسمی خودداری می کرد.
کارداسی ها () یا کارداسیایی ها یک گونه خیالی فرازمینی در مجموعه علمی-تخیلی آمریکایی «پیشتازان فضا» هستند. آن ها در سال ۱۹۹۱ برای سریال «» طراحی شدند و سپس در سریال های بعدی «» و «» مورد استفاده قرار گرفتند. نویسندگان «نسل بعدی» کارداسی ها را برای قسمت چهارم فصل «» به عنوان دشمنان جدید برای خدمه USS "Enterprise"-D معرفی کردند تا در سطح شخصی با آن ها تعامل داشته باشند، زیرا بورگ فاقد شخصیت یا فردیت بود و مانع درام بین فردی می شد. در این سریال که در قرن ۲۴ اتفاق می افتد، کارداسیایی ها به عنوان موجوداتی که تحت یک دولت نظامی زندگی می کنند و اتحادیه کارداسیا، یک امپراتوری بین ستاره ای که سیارات دیگر را اشغال می کند، به ویژه باژور، را کنترل می کنند، معرفی می شوند. هنگامی که «» در سال ۱۹۹۳ راه اندازی شد، نویسندگان آن وقایع آن را در مجاورت Bajor در پی اشغال کارداسیا قرار دادند. کارداسیایی ها در طول سریال به دشمنان اصلی تبدیل شدند و چندین شخصیت دوره ای از جمله Elim Garak (اندرو رابینسون) و گول دوکات (مارک آلیمو) توسعه یافتند. کارداسیایی ها از سیاره کارداسیا پرایم در ربع آلفا سرچشمه می گیرند. آن ها پوست خاکستری و گردن چ
ین خورده پهنی دارند و چین هایی نیز روی پیشانی، بازوها و پاهایشان دیده می شود. این موجودات از نسل خزندگان هستند و به گرما و فضاهای تاریک علاقه زیادی دارند. سیاره آن ها نیز بسیار گرم و ابری است. یکی دیگر از ویژگی های کارداسیایی ها کمال گرایی آن هاست که از سنین پایین آموزش داده می شود. بورگ ها، کارداسی ها را به عنوان "گونه ۲۲۹۰" می شناسند. حکومت امپراتوری کارداسیا (که اتحادیه کارداسیا نیز نامیده می شود) معمولاً نوعی دیکتاتوری نظامی است، اگرچه در حدود سال ۲۳۷۰ یک دوره کوتاه دموکراسی وجود داشت. از همان اولین برخوردها با فدراسیون، روابط بین این دو امپراتوری با بی اعتمادی و خصومت آشکار یا پنهان و درگیری های مرزی همراه بود. امپراتوری کارداسیا مدعی تعدادی از سیارات بود که توسط فدراسیون مستعمره شده بودند. پس از مذاکرات طولانی، تبادل مناطق مورد مناقشه صورت گرفت و مرز مشخصی بین دو قدرت تعیین شد. پس از سال ها اشغال Bajor و یک توافق صلح بر سر سیارات مورد مناقشه، ایستگاه فضایی Terok Nor که بعدها Deep Space Nine نامیده شد، تحت نظارت Starfleet قرار گرفت. مدت کوتاهی پس از ورود پرسنل Starfleet به ایستگاه، مشخص شد که در سیستم Ba
jor یک کرم چاله پایدار به ربع گاما وجود دارد. این کشف دوباره منجر به افزایش تنش در اطراف ایستگاه فضایی استراتژیک شد. مدت کوتاهی پس از آن، امپراتوری کارداسیا تا حد زیادی توسط کلینگون ها اشغال شد. یک اشغال عمومی با مداخله غیررسمی فدراسیون جلوگیری شد. چند سال پس از کشف کرم چاله، Dominion به ربع آلفا حمله کرد و امپراتوری کارداسیا به Dominion در مبارزه با سایر قدرت های ربع آلفا و بتا پیوست. ترکیبی از Jem'Hadar و واحدهای کارداسیایی مناطق اشغالی را بازپس گرفتند و کلینگون ها را از فضای کارداسیا بیرون راندند. در حالی که کارداسیایی ها در ابتدا فکر می کردند که این یک اتحاد بین برابرها خواهد بود، اما خیلی زود توسط Dominion سرکوب شدند. علاوه بر تلفات سنگین فدراسیون، کلینگون ها و بعداً رومولان ها، امپراتوری کارداسیا بالاترین قیمت را با این اتحاد فاجعه بار پرداخت: در آستانه شکست، Dominion یک قتل عام دسته جمعی در میان مردم کارداسیا انجام داد. نظم ابسیدی. کارداسیایی ها یک سرویس اطلاعات نظامی قدرتمند به نام نظم ابسیدین دارند. این نظم به عنوان یکی از کارآمدترین و بی رحم ترین سازمان ها در کهکشان شناخته می شد. نظم ابسیدین حتی اگر