Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انشکده علوم انسانی سوربن فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۵۹ ایونکا شیمانیتس با یانکا سورویلا، اقتصاددان، فعال سیاسی و مجری رادیویی بلاروسی ازدواج کرد و با او به مادرید نقل مکان کرد و درآنجا یک برنامه رادیویی به زبان بلاروسی را اجرا کردند که توسط اسپانیای فرانکو حمایت می شد. در کانادا. پس از بسته شدن ایستگاه رادیویی در سال ۱۹۶۵، یانکا و ایونکا سورویلا در سال ۱۹۶۹ به کانادا مهاجرت کردند، و در آنجا ایونکا به عنوان مترجم رسمی برای دولت فدرال شروع به کار کرد. او سرانجام رئیس بخش خدمات ترجمه در وزارت بهداشت کانادا شد. در کانادا، ایونکا سورویلا یکی از اعضای فعال سازمان های محلی بلاروس شد. در سال ۱۹۸۹، ایونکا سورویلا با کمک همسرش یانکا سورویلا و دوستانش زینیدا گیمپلویچ و پائولین پازکیویچ اسمیت، صندوق امداد کانادایی را برای قربانیان فاجعهٔ چرنوبیل در بلاروس ایجاد کرد. این مؤسسه خیریه کمک های پزشکی را به اشکال مختلف، از جمله بازدید متقابل کادر پزشکی بین کانادا و بلاروس، کمک های غذایی و فراهم آوردن امکانات بهداشتی برای کودکان در مکان های مختلف در داخل کانادا ارائه کرده است. در نقش رئیس جمهور. ایونکا سورویلا در سال ۱۹۹۷ به عنو
ان رئیس جمهور «رادای جمهوری دموکراتیک بلاروس» انتخاب شد. او نخستین رئیس جمهور زن رادا و نخستین رئیس جمهور منتخب پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی و ایجاد جمهوری مستقل بلاروس محسوب می شود. سورویلا به طور منظم در ۲۵ مارس و مناسبت های دیگر برای جامعه بلاروسی کانادا سخنرانی می کند. او یکی از امضاکنندگان مؤسس اعلامیه پراگ دربارهٔ وجدان اروپایی و کمونیسم است. در سال ۲۰۱۳ او نشان الماس کانادایی جوبیلی ملکه الیزابت دوم را برای «کار مادام العمر خود در بازگرداندن دموکراسی به بلاروس» دریافت کرد. زندگی خصوصی. ایونکا سورویلا دو دختر دارد. یکی از دخترانش، ماریا پائولا سورویا (۱۹۶۴–۲۰۲۰) استاد موسیقی شناسی قومی در کالج وارتبورگ در واورلی، آیووا بود. همسرش یانکا سورویلا در سال ۱۹۹۷ در اتاوا درگذشت. سورویلا نقاشی هم می کرد و به عنوان یک نقاش در بیش از ۳۰ نمایشگاه مشارکت هنری داشته است.
باشگاه ورزشی ایسیدرو متاپان که به طور خلاصه ایسیدرو متاپان شناخته می شود، یک باشگاه ورزشی السالوادوری مستقر در متاپان، سانتا آنا، السالوادور است. این تیم بیشتر به خاطر تیم فوتبال حرفه ای اش که در لیگ برتر فوتبال السالوادور بازی می کند شناخته می شود. آنها ۱۰ عنوان لیگ ملی را در فوتبال السالوادور کسب کرده اند. ایسیدرو متاپان در سال ۲۰۰۰ پس از ادغام ایسیدرو منندز و متاپان اف سی تاسیس شد. این باشگاه بزرگترین موفقیت خود را در دهه ۲۰۰۰ داشت. از زمان تشکیل فصل های آغازین و پایانی، ایسیدرو متاپان یک باشگاه غالب در فوتبال السالوادور بوده و ۱۰ قهرمانی را به دست آورده است. رقبای محلی سنتی آنها فاس هستند.
الژبیتا ایزابلا دوروتا چارتوریسکا (ِ – ) با نام خانوادگی دوشیزگی فلمینگ یک شاهدخت لهستانی، نویسنده، کلکسیونر آثار هنری و از چهره های برجسته عصر روشنگری کشور لهستان بود. او همسر آدام کاژمیش چارتوریسکی و یکی از اعضای حزب سیاسی با نفوذ "فامیلیا" بود. او همچنین به دلیل بنیان گذاری نخستین موزه لهستان، یعنی «موزه چارتوریسکا» که اکنون در شهر کراکوف قرار دارد، شناخته شده است. زندگی نامه. او دختر کُنت گئورگ دتلف فون فلمینگ (لهستانی: هرابیا یژی دتلف فلمینگ) و پرنسس آنتونینا چارتوریسکا بود. در ۱۸ نوامبر ۱۷۶۱، در شهر ووچین، او با شاهزاده آدام کاژمیش چارتوریسکی ازدواج کرد، بنابراین یک شاهزاده خانم شد. پسرش آدام یرژی چارتوریسکی در خاطرات خود نوشت که قبل از ازدواج، ایزابلا به آبله مبتلا شد و عمه او، الژبیتا ایزابلا لوبومیرسکا، در وحشت از چهره چال و چوله دار آبله ای عروس، تلاش کرد از ازدواج او با برادرش جلوگیری کند که البته به جایی نرسید. شایعه شده بود که او با سفیر روسیه در لهستان، نیکولای واسیلیویچ رپنین، که گفته می شد پدر واقعی پسرش آدام گئورگ چارتوریسکی بوده، رابطه عاشقانه نامشروع داشته است. او همچنین رابطه ای با ارمان-ل
وئی دو گنتو بیرون داشت، که خودش در «خاطرات» خود می گوید پدر پسر دومش کنستانتی آدام است. در پاریس در سال ۱۷۷۲، او با بنجامین فرانکلین که بعدها یکی از رهبران انقلاب آمریکا شد، و فیلسوفان فرانسوی ژان-ژاک روسو و ولتر که ایده های جدیدی را به نظم قدیم می آوردند، ملاقات کرد. در سال ۱۷۷۵، چارتوریسکا به همراه همسرش، کاخ چارتوریسکی در پوواوه را به طور کامل به یک محفل ادبی و مکان اجتماعات فکری و سیاسی تبدیل کردند. دربار او یکی از لیبرال ترین و مترقی ترین دربارهای مشترک المنافع بود، اگرچه برخی از جنبه های رفتار او باعث برخی شایعات و رسوایی ها نیز شد. ایزابلا استعداد نقاش جوان الکساندر ارووسکی را کشف کرد و از او حمایت مالی کرد. هنگامی که به همراه دخترش ماریا ویرتمبرسکا برای ازدواج او در پروس بود، او ترس خود را از مسموم شدن همسرش به فردریک کبیر گفت که همین موضوع باعث اختلاف سیاسی بین او و فردریک کبیر شد. فردریک خندید و به او گفت که فقط پادشاهان مسموم می شوند و به گفته ویریدیانا فیزروا، گفتگو را در دربارش در جهت تمسخر ایزابلا پخش کرد. ایزابلا در سال ۱۷۸۴ به حزب میهن پرستان پیوست. پس از سرکوب قیام کوشچوشکو پسران او آدام کئور
گ و کنستانتی آدام توسط امپراتور روسیه کاترین دوم به عنوان گروگان سیاسی گرفته شدند. در سال ۱۷۹۶، ایزابلا دستور بازسازی کاخ ویران شده در پوواوه را داد و موزه ای را راه اندازی کرد. از جمله نخستین اشیایی که گنجانده شد غنائمی از امپراتوری عثمانی بود که توسط نیروهای پادشاه لهستان ژان سوم سوبیسکی در نبرد وین در سال ۱۶۸۳ به غنیمت گرفته شده بود. گنجینه های سلطنتی لهستان و میراث تاریخی خانواده لهستانی نیز شامل موارد به نمایش درآمده در این موزه می شد. در سال ۱۸۰۱ ایزابلا «معبد سیبیل» را که «معبد حافظه» نیز نامیده می شود، افتتاح کرد. این موزه شامل اشیایی با اهمیت احساسی مربوط به شکوه ها و بدبختی های زندگی بشر بود. در جریان شورش نوامبر در سال ۱۸۳۰، موزه بسته شد. آدام گئورگ چارتوریسکی، پسر ایزابلا، که به تبعید در پاریس رفت، اشیای باقی مانده از موزه را به اوتل لامبر منتقل کرد. سرانجام پسرش ووادیسواف چارتوریسکی این موزه را در سال ۱۸۷۸ در کراکوف، به شکل کنونی اش بازگشایی کرد.
ماریا لوئیز کروز (؛ – ) که بیشتر با نام ساشین لیتل فدر () شناخته می شود، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا و فعال حقوق مدنی بومیان آمریکا بود. پس از مرگ او، برخی اعضای خانواده خودش و همچنین بعضی روزنامه نگاران او را متهم کردند که به دروغ خود را از تبار بومیان و سرخپوستان آمریکا جا زده است. لیتل فدر در چهل و پنجمین دوره جوایز آکادمی (که بیشتر به عنوان جوایز اسکار شناخته می شود) در سال ۱۹۷۳ نماینده مارلون براندو بود، جایی که او - از طرف براندو - جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را که برای بازی در فیلم پدرخوانده کسب کرده بود، رد کرد. براندو که از برندگان محبوب این جایزه بود، این مراسم را به عنوان اعتراضی به نحوه به تصویر کشیدن بومیان آمریکا توسط هالیوود و برای جلب توجه به «تسخیر ووندید نی» تحریم کرد. در طول سخنرانی او، واکنش حضار به تحریم براندو بین هو کردن یا تشویق تقسیم شده بود. پس از سخنرانی جوایز اسکار لیتل فدر در حوزه مراقبت تسکینی مشغول به کار شد. او به فعالیت خود برای مسائل بومیان آمریکا از جمله مراقبت های بهداشتی و بیکاری ادامه داد و فیلم هایی در مورد بومیان آمریکا تولید کرد. در ژوئن ۲۰۲۲، آکادمی اسکار یک بیان
یه عذرخواهی برای لیتل فدر کرد که به طور کامل در مراسم "شبی با ساشین لیتل فدر" در ۱۷ سپتامبر، دو هفته قبل از مرگش قرائت شد. لیتل فدر گفت پدرش از نژاد آپاچی و یاکی و مادرش اروپایی تبار بود. مدت کوتاهی پس از مرگ لیتل فدر، ژاکلین کیلر، نویسنده و فعال ناواهو، با دو خواهر لیتل فدر مصاحبه کرد. آنها گفتند که خانواده آنها از سرخ پوستان ایالات متحده آمریکا نیستند و لیتل فدر اصل و نسب بومی آمریکایی خود را جعل کرده است. آنها همچنین گفتند که پدرشان که در آکسنارد، کالیفرنیا به دنیا آمد و از تبار اسپانیایی-مکزیکی بود و هیچ گونه پیوند قبیله ای سرخپوستی نداشت. اوایل زندگی. لیتل فدر با نام اصلی «ماری لوئیز کروز» یا «ماریا لوئیز کروز» در ۱۴ نوامبر ۱۹۴۶ در سالیناس، کالیفرنیا به دنیا آمد. مادرش جرالدین ماری کروز (با زادنام بارنیتس)، یک چرمکاری با تباری فرانسوی، آلمانی و هلندی بود و در سانتا باربارا، کالیفرنیا به دنیا آمده و بزرگ شده بود. پدرش، مانوئل یبارا کروز، یک زین ساز مکزیکی تبار بود که در آکسنارد، کالیفرنیا به دنیا آمد و بزرگ شد. لیتل فدر بارها ادعا می کرد که پدرش دارای نژاد آپاچی وایت مانتین و یاکی بوده است. با این حال، خو
اهران او و همچنین محققانی که این ادعا را بررسی کرده اند، تأیید می کنند که او اجدادی اسپانیایی-مکزیکی داشته و هیچ اجداد شناخته شده ای که دارای هویت قبیله ای سرخپوستی در مکزیک باشند، نداشته و هیچ ارتباطی هم با آپاچی وایت مانتین و یاکی آریزونا نداشته است. جرالدین و مانوئل هر دو زین ساز بودند. جرالدین این هنر را از لئو لئونارد، که صاحب «شرکت زین سازی لئونارد» در سانتا باربارا بود، آموخت و مانوئل ساختن زین را در دوران کودکی در سانفرانسیسکو فرا گرفت. در سال ۱۹۴۹، آنها به سالیناس نقل مکان کردند و کسب و کار خود را به نام «زین سازی کروز» افتتاح کردند. جرالدین کروز پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۶۶ به فعالیت خود ادامه داد. لیتل فدر از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ در دبیرستان نورث سالیناس حضور داشت و در سازمان جوانان 4-H فعال بود و جوایزی را در مقوله های اقتصاد خانگی مانند نگهداری مواد غذایی و مُد کسب کرد. پس از دبیرستان، او به کالج هارتنل جونیور رفت و تحصیلات ابتدایی را پشت سر گذاشت. لیتل فدر گفت که در حدود ۱۹ سالگی، پس از شنیدن صداهایی که او را به سمت اقدام به خودکشی سوق می داد، یک سال را در بیمارستان روان پزشکی گذراند و آنچه را که در
طول مصاحبه سه ساعته تاریخ بصری در سال ۲۰۲۲ با مدیر موزه آکادمی تصاویر متحرک اتفاق افتاد، بازگو کرد. به گفته لیتل فدر، این بیمارستان یک «چاله جهنمی» بود و پزشکان از آنچه او آن را «سایکودراما» تعبیر نمود نقش والدینش را بازی می کردند «در حالی که چهره های کلاه دار سیاه پوش در اتاقی کم نور گوش می دادند» تا به او کمک کنند «خاطرات کودک آزاری و رهاشدگی را بازآفرینی کند». لیتل فدر گفت که برای او تشخیص اسکیزوفرنی داده بودند. در سال ۱۹۶۹، او به منطقه خلیج سان فرانسیسکو نقل مکان کرد تا حرفه مُدلینگ را دنبال کند، با مجموعه ای از عکس های گرفته شده توسط «کنت کوک» از عکاسی کوک. او گفت که تحت درمان با تورازین و سایر داروها قرار گرفته است، اما «بیشتر با کمک بسیار زیاد» جامعه بومی آمریکا در منطقه خلیج سان فرانسیسکو حالش بهبود یافت شده است. در حالی که او در کالج ایالتی کالیفرنیا در هیوارد (در حال حاضر: دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در ایست بی) حضور داشت و هنرهای نمایشی و سخنوری را مطالعه کرد، به توسعه دادن هویت بومی آمریکایی ادامه داد. در سال ۱۹۶۹، او به «شورای متحد بومیان منطقهٔ بی» پیوست. او مدعی شد که به صورت پاره وقت در اشغال زند
ان آلکاتراز در سال ۱۹۷۰ شرکت کرده است، اگرچه این ادعا مورد مناقشه قرار گرفته است. در همین زمان، او نام ساشین لیتل فدر را برای خود برگزید. او گفت که نام ساشین را انتخاب کرد زیرا این نامی بود که پدرش قبل از مرگش او را صدا می کرد و لیتل فدر از پری که همیشه در موهایش می گذاشت گرفته شد. او بیشتر در مورد آداب و رسوم بومیان آمریکا از ریش سفیدان سرخپوست و معترضان دیگر، مانند «آدام فورچونت ایگل» (که در آن زمان به نام آدام نوردوال شناخته می شد) آموخت. در مصاحبه ای پس از حضورش در مراسم جوایز اسکار، فورچونت ایگل تأیید کرد که لیتل فدر در اعتراضات آلکاتراز حمایت کرده است؛ با این حال، طبق مقاله ای که پس از مرگ لیتل فدر منتشر شد، فعال مدنی «لانادا وار جک» که در آلکاتراز بود، گفت که لیتل فدر آنجا نبود. در سال ۱۹۷۴، لیتل فدر در کلاس های تئاتر کنسرواتوار آمریکا شرکت کرد و روش های بازیگری، یوگا، شمشیربازی، شکسپیر، رقص و سایر مهارت های مختلف را برای حرفه بازیگری خود آموخت. او نقش پیل فلاور در فیلم "وینترهاوک"، فیلمبرداری شده در کلسپل، مونتانا بازی کرد. گزارش های از کوک آزاری در دوران کودکی. لیتل فدر در مصاحبه هایش گفت که دوران کو
دکی سختی داشته است. در گفتگویی در سال ۱۹۷۴، او اظهار داشت که مادرش در چهار سالگی پدرش را ترک کرد و او را به نزد پدربزرگ و مادربزرگ مادری اش فرستاد. در سال ۱۹۸۸، او اظهار داشت که پدر و مادرش در همسایگی پدربزرگ و مادربزرگ مادری او، ماری و جرالد «بارنی» بارنیتس زندگی می کردند، در حالی که او و دو خواهر کوچکترش با پدربزرگ و مادربزرگ شان زندگی می کردند. او این را نوعی «فرزندخواندگی» یا سرپرستی موقت توصیف کرد. در طول یک مصاحبه تلویزیونی در سال ۱۹۷۶، او پدرش را به عنوان فردی بدسرپرست توصیف کرد. او گفت که مادر و دو خواهرش مورد خشم و ضرب و شتم پدرش قرار داشتند. ژاکلین کیلر، نویسنده و فعال ناواهو در یک مقاله نظری پس از مرگ او، نوشت که خواهران لیتل فدر بدرفتاری پدرشان را مورد تردید قرار دادند و به نظر می رسد که روایت لیتل فدر از کودکی اش، در واقع برگرفته از زندگی پدر خودش بوده، که در فقر بزرگ شده بود و پدرش کودک ازار و بدرفتار بوده است. زندگی شخصی. لیتل فدر در سال ۱۹۷۳، لیتلفدر با مهندسی به نام مایکل روبیو ازدواج کرد. او بعدها در یک رابطه عشقی ۳۲ ساله با مردی متأهل به نام چارلز کوشیوی جانستون بود که در سال ۲۰۲۱ درگذشت. ل
یتل فدر مدتی تغذیه ارتومولکولی خواند و بعداً گفت که "می خواست ببیند این همه غذاهای "سفیدپوستان" از کجا می آید" بنابراین به سوئد رفت و در استکهلم زندگی کرد. او اظهار داشت که می خواهد در اروپا سفر کند تا ببیند سفیدپوستان از کجا آمده اند، همان طور که مردم «همیشه به مناطق حفاظت شدهٔ بومیان می روند تا ببینند سرخپوستان از کجا آمده اند». در حین سفر، او به غذاهای فرهنگ های دیگر علاقه مند شد و به شباهت هایی بین غذاهایی مانند بونوئلوهای اسپانیایی و نان سرخ شده سرخپوستان آمریکایی و همچنین پیراشکی روسی و پای های گوشتی که توسط دوستان کیووا او تهیه می شد اشاره کرد. مشکلات سلامتی و مرگ. در طول سال ها، لیتل فدر تجربیات شخصی خود را با مسائل جدی سلامتی، از جمله خونریزی داخلی، پنوموتوراکس و سرطان توصیف کرد. او گزارش داد که در چهار سالگی به سل مبتلا شده بود و در حالی که در بیمارستان بستری بود در یک چادر اکسیژن تحت درمان قرار گرفت. او اظهار داشت که قصد خودکشی داشت و یک سال در یک آسایشگاه روانی بستری بود. در سال ۱۹۷۴، او اظهار داشت که مارلون براندو زمانی که درد زیادی داشت او را نزد یک دکتر فرستاد و به بهبودی او کمک کرد، بنابراین ا
و برای جبران او سخنرانی اسکار را انجام داد. در سن ۲۹ سالگی، او دچار کلاپس ریوی شد. پس از بهبودی، او مدرکی را از دانشگاه انطاکیه در زمینه سلامت و تغذیه جامع با تأکید بر طب سنتی آمریکایی دریافت کرد، دانشی که او، آن را دلیل بهبودی خود دانست. در سال ۱۹۹۱، گزارش شد که لیتل فدر پس از جراحی سنگین سرطان بهبود می یابد. مقاله ای در سال ۱۹۹۹ مدعی شد که او در اوایل دهه ۱۹۹۰ به سرطان روده بزرگ مبتلا شده بود. لیتل فدر در سال ۲۰۱۸، دچار مرحله چهارم (آخر) سرطان پستان شد که عود همان سرطان پستانی بود که در سال ۲۰۱۲ گزارش شد که در حال بهبودی از آن است. او در مصاحبه ای در سال ۲۰۲۱ گفت که سرطان به ریه راست او متاستاز داده است و او در پایان راه است. لیتل فدر در ۲ اکتبر ۲۰۲۲ در خانه اش در نوواتو، کالیفرنیا و در سن ۷۵ سالگی درگذشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مشاور" و "بیلی جک در دادگاه" اشاره نمود.
سرگئی هوهانسی موسسیان (؛ زادهٔ ) یک انگل شناس، دام پزشک و استاد اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۲۰ دسامبر ۱۹۲۸ در متسشن به دنیا آمد و از انستیتو دام پروری و دام پزشکی ایروان (۱۹۵۱) و (۱۹۶۲) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان است. وی همچنین برنده نشان دوستی، مدال نقره نمایشگاه دستاوردهای اقتصاد ملی، و دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شده است.
عابده پروین (؛ زادهٔ ) خواننده، آهنگساز، موسیقی دان موسیقی صوفیانه نقاش و کارآفرین پاکستانی است. پروین یکی از پردرآمدترین خوانندگان پاکستان است. آواز و موسیقی او تحسین های زیادی را برای او به ارمغان آورده است و به او ملکه موسیقی صوفیانه لقب داده اند. او که در لارکانه در یک خانواده صوفی سندی به دنیا آمد و بزرگ شد، توسط پدرش استاد غلام حیدر که یک خواننده و معلم موسیقی مشهور بود، آموزش دید. او هارمونیوم، کیبردز و سی تار می نوازد. پروین از اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع به اجرا کرد و در دهه ۱۹۹۰ به شهرت جهانی رسید. از سال ۱۹۹۳، پروین تورهای جهانی برگزار کرده و اولین کنسرت بین المللی خود را در بیونا پارک، کالیفرنیا اجرا کرده است. او همچنین چندین بار در کلیساها اجرا داشته است. پروین در برنامه موسیقی محبوب پاکستان «کُک استودیو» حضور داشت و داور برنامه مسابقه سراسری آسیای جنوبی «سر کشیترا» در کنار رونا لیلا و آشا بهوسله به میزبانی آیشا تاکیا بود. او در تلویزیون واقع نما موسیقی در هند و پاکستان، از جمله «پاکستان آیدل» و «ستاره آواز هند» ظاهر شده بود. او در چند سال اخیر در یک آگهی تبلیغاتی برای پپسی آواز خوانده و برای این کار با
عاطف اسلم همکاری کرده است. از پروین به طور مرتب به عنوان یکی از بزرگ ترین خوانندگان صوفی جهان یاد می شود. او عمدتاً غزل، تهمری، خیال، قوالی، راگا (موسیقی)، صوفی راک، موسیقی کلاسیک و نیمه کلاسیک و تخصص او، کافی، یک گونه تک خوانی همراه با سازهای کوبه ای و هارمونیوم را با استفاده از رپرتواری از آهنگ های شاعران صوفی می خواند. پروین به زبان های اردو، سندی، پنجابی، عربی و فارسی می خواند. پروین در یک کنسرت در کاتماندوی نپال، آهنگ معروفی به زبان نپالی به نام «اوکالی اورالی هاروما» را که در اصل متعلق به خواننده نپالی تارا دوی بود، خواند و در سال ۲۰۱۷ از سوی اتحادیه همکاری های منطقه ای جنوب آسیا به عنوان «سفیر صلح» انتخاب شد. پروین بیشتر به خاطر آواز خواندن با صدایی پرشور و بلند، به ویژه در آهنگ های «یار کو همنه» از آلبوم «"رقص بسمل"» و «"ترا عشق نشاید"»، که بازخوانی شعر بلهی شاه است، شناخته می شود. او دومین جایزه عالی غیرنظامی پاکستان، هلال امتیاز را در سال ۲۰۱۲ و بالاترین جایزه غیرنظامی، نشان امتیاز را در مارس ۲۰۲۱ توسط رئیس جمهور پاکستان دریافت کرد. زندگی شخصی. تحصیل. عابده پروین مدرک کارشناسی ارشد خود را از سند گرف
ت و همچنین زبان های اردو، سندی و فارسی را به طور خاص آموخت. ازدواج و خانواده. عابده پروین در سال ۱۹۷۵، با غلام حسین شیخ، تهیه کننده ارشد رادیو پاکستان، که در دهه ۱۹۸۰ از شغل خود بازنشسته شده بود، ازدواج کرد تا حرفه پروین را مدیریت و راهبری کند. پس از مرگ او بر اثر حمله قلبی در یک پرواز بین المللی در اوایل دهه ۲۰۰۰، دخترشان مریم این نقش را بر عهده گرفت. به نظر می رسد در نتیجه این تغییر مدیریت، کار پروین تجاری تر شده است. این زوج دارای دو دختر به نام های پرها اکرام و مریم حسین و یک پسر به نام سارنگ لطیف هستند که مدیر موسیقی است. هر سه فرزند به عنوان مشاور او عمل می کنند. خانواده او نیاز او به «"ریاض"» (تمرین روزانه آواز) و فضای لازم برای انجام آن تمرین را درک می کنند. گالری عابده پروین. پروین به هنر نیز علاقه دارد. او صاحب گالری عابده پروین است که شامل جواهرات، نقاشی ها، سی دی های موسیقی او، بخش جوایز، و پوشاک و لوازم جانبی است و توسط دخترانش اداره می شود. او همچنین استودیوی ضبط موسیقی خود را در آنجا دارد. سبک لباس پوشیدن. پروین سبک لباس پوشیدن خاصی دارد که خودش آن را برای راحتی و آسایش ایجاد کرده است. او لباس
های بلند و ساده ای می پوشد که دکمه های آن تا بالا بسته شده، با بازوهای گشاد با یا بدون سرآستین و پوشیده شده با یک کت. او همیشه یک شال آجراک، یک شال سندی را با خود به همراه دارد که ادعا می کند از "درگاه" (مقبره) ولی اسلام شاه عبداللطیف بـِتایی می آید و کمد لباس اش پر از آنها است. موارد دیگر. عابده پروین از شاگردان نجیب سلطان است که استاد آواز "بیات" و استاد معنوی او است. پروین در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ در حین اجرا در لاهور دچار حمله قلبی شد. بلافاصله آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی بر روی وی انجام شد. او به زودی سلامت خود را بازیافت.
۹۹ یک مجموعه پویانمایی محصول سال ۲۰۱۱–۲۰۱۲ به کارگردانی دیو آزبورن و برپایهٔ مجموعه کتاب های مصور به همین نام اثر نایف المطوع است. خلاصه داستان. دکتر رمزی رازم و ۹۹ متوجه می شوند که برای چه باید از قدرت خود استفاده کنند. دوستی و همکاری بین آنها با فرهنگ های مختلف یکی از احساسات محرک در قسمت های مختلف است. روگل مرموز می خواهد از قدرت سنگ های نور قدرتمند برای دستاوردهای خود استفاده کند. جوایز. اشلی میدانیک برای صداپیشگی رافع/ مورات نامزد دریافت جایزه هنرمند جوان ۲۰۱۳ برای بهترین بازی در نقش صداپیشگی - تلویزیون - بازیگر زن جوان شد.
شیر نخود نوعی شیر گیاهی است که از لپه، و معمولاً در ترکیب با آب، روغن آفتابگردان، ریزمغذی هایی که برای غنی سازی مواد غذایی اضافه می شوند، ماده غلظت دهنده و فسفات ها تهیه می شود. شیر نخود تجاری در طعم های شیرین، شیرین نشده، وانیلی و شکلاتی عرضه می شود. شیر نخود یک جایگزین سازگار با محیط زیست برای شیر بادام و یک جایگزین غیر غذای اصلاح شده ژنتیکی برای شیر سویا است که به بازار عرضه می شود. شیر نخود یک محصول مناسب برای افرادی است که مشکل آلرژی به سویا دارند. شیر نخود هم مانند سایر شیرهای گیاهی، از نظر زیست محیطی پایدار است و نسبت به تولید شیر لبنی به آب کمتری نیاز دارد. در حال حاضر اطلاعات محدودی در مورد انتشار گاز گلخانه ای و مصرف آب در تولید شیر آماده برای نوشیدن وجود دارد. شیر نخود ساده دارای رنگ مایل به سفید، بافت خامه ای، و غلظت است. شیر نخود شیرین نشده مخصوصاً به دلیل داشتن طعمی خاص و «نخود مانند» مورد توجه قرار گرفته است. تاریخچه. شیر نخود در بازار خرده فروشی بریتانیا توسط نام تجاری Mighty Society و در استرالیا توسط گروه مواد غذایی آزاد معرفی شد. در سال ۲۰۱۵ توسط ریپل در بازارهای کل مواد غذایی ایالات متحده
معرفی شد. تا سال ۲۰۱۸، شیر نخود در بیش از ۱۰۰۰۰ فروشگاه در ایالات متحده موجود بود. شرکت بزرگ محصولات مصرفی نستله نوشیدنی مخصوص به خود به نام وندا را در سال ۲۰۲۱ منتشر کرد.
بازی های مدیترانه ۱۹۷۹ () هشتمین دوره مسابقات بازی های مدیترانه است که از ۱۵ تا ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۹ در اسپلیت، یوگسلاوی برگزار شده است. این بازی ها با حضور ۲٬۴۰۸ ورزشکار از ۱۴ کشور انجام شده است.
آلرژی به سویا نوعی حساسیت غذایی است. این بیش حساسیت به مصرف مواد شیمیایی گیاهی موجود در سویا ("Glycine max") است که باعث واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن می شود و معمولاً با علائمی مانند ناراحتی لوله گوارشی، مشکلات تنفس فیزیولوژیک یا اریتما همراه است. سویا یکی از هشت مواد غذایی است که منجر به ایجاد واکنش های آلرژیک در کودکان و بزرگسالان است. شیوع آلرژی به سویا حدود ۰٫۳ درصد در جمعیت عمومی است. آلرژی به سویا معمولاً با یک رژیم غذایی پرهیز از غذاهایی که ممکن است حاوی ترکیبات سویا باشند، درمان می شود. شدیدترین واکنش آلرژی غذایی آنافیلاکسی است، که نیازمند فوریت های پزشکی و درمان با اپی نفرین دارد. علائم و نشانه ها. آلرژی حاد به سویا بسته به شرایط می تواند شروع سریع (از چند ثانیه تا یک ساعت) یا شروع آهسته (از ساعت تا چند روز) داشته باشد، در حالی که آلرژی طولانی مدت به سویا ممکن است در دوران نوزادی با واکنش به شیر خشک شیرخوار مبتنی بر سویا شروع شود. اگرچه بیشتر کودکان از حساسیت به سویا بیشتر می شوند، اما برخی ممکن است این آلرژی تا بزرگسالی ادامه یابد. علائم آلرژی به سویا. علائم ممکن است شامل: بثورات پوستی، کهیر، خار
ش دهان، لب ها، زبان، گلو، چشم ها، پوست یا نواحی دیگر، تورم لب ها، زبان، پلک ها یا کل صورت، مشکل در بلع، آبریزش یا احتقان بینی، صدای خشن، خس خس سینه، تنگی نفس، احساس سبکی سر، گیجی، سردرد حالت تهوع و استفراغ باشد. علائم آلرژی از فردی به فرد دیگر متفاوت است خطر جدی در مورد آلرژی می تواند زمانی آغاز شود که راه هوایی یا دستگاه گردش خون تحت تأثیر قرار گیرد. اولی را می توان با خس خس سینه، مسدود شدن راه هوایی و کبودی، دومی با نبض ضعیف، پوست رنگ پریده و غش نشان داد. هنگامی که چنین علائم شدیدی رخ می دهد، واکنش آلرژیک آنافیلاکسی نامیده می شود.
بازی های مدیترانه ۱۹۸۳ () نهمین دوره مسابقات بازی های مدیترانه است که از ۳ تا ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۳ در کازابلانکا، مراکش برگزار شده است. این بازی ها با حضور ۲٬۱۹۲ ورزشکار از ۱۶ کشور انجام شده است.
هند دارای اقتصادی است که با سنت تاریخی کشاورزی آن گره خورده است. در شمال، دره ایندوس و منطقه برهماپوترا از مناطق کشاورزی مهم به شمار می آیند که آب خود را از رود گنگ و فصل باران های موسمی دریافت می کنند. برای بخش عمده ای از جمعیت هند، کشاورزی یک شیوه زندگی است. بر اساس داده های بانک جهانی در سال ۲۰۱۱، تنها ۱۷٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) هند به تولیدات کشاورزی اختصاص دارد. زنان، بخشی مهم اما اغلب نادیده گرفته شده از جمعیت فعال در تولیدات کشاورزی هند هستند – آن ها اکثریت نیروی کار کشاورزی در این کشور را تشکیل می دهند. مشارکت زنان در نیروی کار کشاورزی، به شیوه های گوناگون بر استقلال اقتصادی آن ها، توانایی در تصمیم گیری، قدرت عمل و دسترسی به خدمات آموزشی و سلامت تأثیر می گذارد. با این حال، بسیاری از زنان در جوامع کشاورزی همچنان با فقر، حاشیه نشینی و چالش های ناشی از نابرابری جنسیتی روبه رو هستند. کشاورزی هند. بر اساس داده های سال ۲۰۱۲، هند چهارمین بخش کشاورزی بزرگ جهان را داراست. این کشور دارای حدود ۱۸۰ میلیون هکتار زمین کشاورزی است که از این میزان، ۱۴۰ میلیون هکتار زیر کشت و به صورت مداوم کشت می شود. با ای
ن حال، پروفایل کشاورزی هند تحت تأثیر پیامدهای بحث برانگیز سیاست های انقلاب سبز است که در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تحت فشار آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده و بانک جهانی اتخاذ شد. انقلاب سبز یک رویکرد مدرن به کشاورزی را با ادغام سیستم های آبیاری، بذرهای تراریخته، استفاده از حشره کش و آفت کش، و اصلاحات متعدد زمین به ارمغان آورد. این انقلاب تأثیر انفجاری داشت و بهره وری کشاورزی بی سابقه ای را در هند فراهم کرد، به طوری که این کشور از واردکننده غذا به صادرکننده تبدیل شد. با این حال، انقلاب سبز باعث کاهش قیمت های کشاورزی شد که به کشاورزان کوچک هند آسیب رساند. با گذشت سال ها، فناوری انقلاب سبز باعث کاهش بازده کشاورزی شده است. این مشکل به ویژه برای کشاورزان خرده مالک شدیدتر بود، زیرا از سال به سال استفاده شدیدتر از نهاده های مصنوعی و فناوری پیشرفته تر کشاورزی برای حفظ همان سطح تولید بالا بر روی همان قطعه زمین مورد نیاز است. کشاورزان خرده مالک کمتر از ۲ هکتار زمین را کشت می کنند؛ اکثریت کشاورزان هند خرده مالک هستند و عمده تولیدات هند را تأمین می کنند. کشاورزان خرده مالک بیشترین تأثیر منفی فناوری انقلاب سبز را متحمل می ش
وند – نهاده های مصنوعی خاک آن ها را به شدت آسیب زده و بازده را کاهش داده اند. به دلیل مقیاس کوچک عملیات آن ها، قادر به تأمین هزینه های بیشتر نهاده های مصنوعی برای جبران کیفیت ضعیف خاک که توسط معرفی اولیه نهاده های خارج از مزرعه ایجاد شده، نیستند. این وضعیت منجر به «چرخ دنده وابستگی به فناوری» می شود که با کاهش سلامت خاک، سرعت بیشتری پیدا می کند. علاوه بر مشکل مالی، اثرات زیست محیطی انقلاب سبز نیز وجود دارند که تمامی کشاورزان، اعم از بزرگ و کوچک، باید با آن مقابله کنند. افزایش استفاده از نهاده های مصنوعی کود و آفت کش باعث از دست رفتن تنوع زیستی می شود که کیفیت زیست محیطی زمین های کشاورزی را به طور مداوم کاهش می دهد. کاهش منابع آب زیرزمینی، افت کیفیت خاک، و کاهش تنوع ژنتیکی محصولات کشاورزی، محیط زیست ایجادشده را به طور مداوم کمتر قابل زیست برای گونه های زراعی معرفی شده ای می کند که از مزیت سال ها تکامل برای سازگاری با شرایط در حال تغییر برخوردار نیستند. امروزه بخش کشاورزی هند همچنان با مشکلاتی مواجه است که شامل ناکارآمدی ناشی از کمبود مکانیزاسیون، شرایط ضعیف کشاورزان و کوچکی مزارع می شود. در این کشور، کشاورزی س