Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیتر هوتن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خانواده والتون"، "آن قطار زرهی لعنتی"، "ارکا"، "کابوی نیمه شب"، "دکتر مارکوس ولبی" ، "قبیله ها"، "خیال پردازی"، "سرباز" و "سال ۲۰۲۰ - گلادیاتورهای آینده" اشاره کرد.
می نامی تاکاهاشی (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده، صداپیشه و مدیر کل اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ریه کو تاکاهاشی (; – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سد فوکوزاتو (福里ダム، فوکوزاتو دامو) یک سد زیرزمینی است که در یک جزیره به نام میاکوجیما در استان اوکیناوای ژاپن ساخته شده است. سد زیرزمینی دیواری است که برای جلوگیری از ریختن آب زیرزمینی به دریا ساخته می شود تا بتوان از آن برای انسان استفاده کرد. مشخصات سد. سد فوکوزاتو در مجاورت سد زیرزمینی سوناکاوا و سد زیرزمینی آزمایشی مینافوکو است. یک دیوار زیرزمینی به ارتفاع 27 متر و عرض 1790 متر آب ورودی و خروجی آب را در جزیره متوقف می کند. سپس این آب ذخیره شده از طریق 85 چاه برای استفاده از جمله آبیاری به مزارع نیشکر پمپاژ می شود. یکی از نکات خوب سدهای زیرزمینی این است که از مناطق بالای مخزن سدها (در سطح زمین) به عنوان مزرعه استفاده می شود. در اینجا در بالای مخزن سد مزارع نیشکر در میاکوجیما وجود دارد و هیچ چشم اندازی از دریاچه های سد وجود ندارد. زمین شناسی. میاکوجیما با سنگ آهک پوشیده شده است و در زیر لایه یک لایه شیماجیری مقاوم در برابر آب قرار دارد. 8 دره زیرزمینی وجود دارد که در امتداد آنها آب زیرزمینی به دریای نواحی جنوبی جزیره می ریزد. این دره ها نشانه سدهای زیرزمینی هستند. سد مینافوکو آب زیرزمینی دره سوم (از شرق) و س
د فوکوزاتو آب دره چهارم را متوقف می کند. ساخت و ساز. در ابتدا یک سد اصلی و سه سد فرعی برنامه ریزی شده بود اما بعداً تنها دو سد فرعی ضروری ارزیابی و ساخته شد. این سد در عمق بیش از 20 متری زمین قرار دارد و دیده نمی شود. برای ساخت و ساز، یک راننده شمع مجهز به مته مته، ابتدا یک سوراخ را باز می کند، 60 قطر در فاصله 90 سانتی متر سانتی متر و در بین سوراخ ها مته مارپیچ حفره ای بشقابی تشکیل می دهد و بتن داخل حفره ریخته می شود. همراه با سد سوناکاوا، مساحتی بالغ بر 8400 هکتار از مزارع کشاورزی با این امکانات به خوبی آبیاری می شود. تاریخ. ویژگی زمین شناسی میاکوجیما به دلیل وجود بارندگی متغیر و کمبود رودخانه، دسترسی ناپایدار آب برای کشاورزی نیشکر است. به خصوص خشکسالی طولانی سال 1971 تولید نیشکر را به یک چهارم تولید سالانه در میاکوجیما کاهش داد. از این رو کشاورزی با آب زیر زمینی مورد بررسی قرار گرفت و (برای تامین آب زیر زمینی) پروژه سدهای زیرزمینی در سال 1353 آغاز شد. در سال 1977 ساخت یک سد آزمایشی به نام سد مینافوکو آغاز شد. تجربه استفاده از مارپیچ (مته مارپیچ حفاری خاک) در ساخت ریل زیرزمینی فوکوکا در دهه 1980 به ساخت سد ز
یرزمینی میاکوجیما کمک کرد. برنامه ریزی بین سال های 1984 تا 1986 انجام شد و ساخت سد فوکوزاتو در سال 1988 به عنوان یک پروژه ملی آغاز شد و سد اصلی در 24 جولای 1996 و سدهای جانبی در 18 دسامبر 1998 به پایان رسید. با این امکانات، کشاورزی در میاکوجیما با نیشکر، تنباکو، کدو تنبل و سایر سبزیجات رونق گرفت. موزه سد زیرزمینی میاکوجیما. در سال 2013، موزه سد زیرزمینی میاکوجیما در نزدیکی سد زیرزمینی فوکوزاتو تکمیل شد. زمین شناسی، کشاورزی، مدل سد، مته مارپیچ 3 محوره استفاده شده نشان داده شده است. هزینه ورودی 85-69 ین است.
یوشینو تاکاموری (; – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آن قطار زرهی لعنتی () که در کشورهای انگلیسی زبان با نام حرامزاده های لعنتی () منتشر شد، یک فیلم جنگی اروپایی به کارگردانی انتسو جی. کاستلاری است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این فیلم که دربارهٔ گروهی از زندانیان است که در سال ۱۹۴۴ به یک مأموریت جنگی ویژه دعوت می شوند، بازسازی آزاد (و غیرمجاز) فیلم آمریکایی "دوازده مرد خبیث" محصول ۱۹۶۷ است.
آسامی تاکانو (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یوکو تاکایاما (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ماکوتو تاکدا (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، بازیگر، شخصیت های تلویزیونی در ژاپن، و بازیگر خردسال اهل ژاپن است.
رنا تاکدا (؛ زادهٔ ) مدل، بازیگر و شخصیت تلویزیونی اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
میو تاکه اوچی (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر و یوتیوبر اهل ژاپن است. او یکی از اعضای پیشین گروه ای کی بی ۴۸ است.
کارن تاکیزاوا (; – ) بازیگر، و شخصیت های تلویزیونی در ژاپن اهل ژاپن بود.
ساکیکو تاماگاوا (; – ) صداپیشگی در ژاپن، خواننده، بازیگر، و بازیگر خردسال اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
نینا تاماکی (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بازیگر و مدل اهل ژاپن است. او زمانی که همراه دوستانش در راه بازگشت به خانه بود، توسط رئیس یک آژانس مدلینگ کشف شد. در ژوئیه ۲۰۱۲، تاماشیرو برندهٔ جایزه بزرگ مسابقهٔ میس آی دی ۲۰۱۳ را که با حمایت انتشارات کودانشا برگزار شد، گردید. او در مصاحبه ای با مجلهٔ "وی وی" اظهار داشت که می خواهد یک «آیدل مدل» باشد. زندگی شخصی. تاماشیرو در ۸ اکتبر ۱۹۹۷ در شهر اوراسوئه، استان اوکیناوا، از پدری آمریکایی و مادری ژاپنی به دنیا آمد. او در روز تولدش، ۸ اکتبر ۲۰۲۴، ازدواج خود را اعلام کرد.
هانا تامه گای (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اریکو تامورا (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "دراگونبال اوولوشن" اشاره کرد.
یوشیکو تامورا (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای، و بازیگر اهل ژاپن است.
روی تنابه (; – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دلتا ۴ سنگین () یا (Delta 9250H) یک وسیلهٔ نقلیهٔ پرتاب بالابر سنگین مصرفی است که بزرگ ترین نوع از خانواده دلتا ۴ است. این سومین وسیله پرتاب پر ظرفیت جهان است که در حال استفاده است، پس از سیستم پرتاب فضایی ناسا و فالکون هوی اسپیس اکس و پس از آن، چانگ ژنگ ۵ شرکت علوم و فناوری هوافضای چین (CASC). این بالابر سنگین توسط ائتلاف پرتاب و راه اندازی (ULA) ساخته شده است و اولین بار در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد. ULA در سال ۲۰۲۴ "دلتا ۴ سنگین" را بازنشسته خواهد کرد. تا ژوئن ۲۰۲۳، یک پرتاب برنامه ریزی شده باقی مانده بود.
ایمی تاناکا (; – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مانامی تاناکا (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ریوکو تاناکا (; – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هازوکی تاندا (؛ زادهٔ ) از شخصیت های تلویزیونی در ژاپن، بازیگر و صداپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آتسومی تانه زاکی (؛ زادهٔ September 27) صداپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
میتسوکی تانیمورا (؛ زادهٔ ) بازیگر ژاپنی است. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "وکیل مدافع تک" و "پرونده قتل سفیدبرفی" اشاره کرد.
یوکو تپوزوکا (; – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آخر بازی () فیلمی کوتاه دربارهٔ یک بازی شطرنج میان یک مرد و زن است. عنوان فیلم اشاره ای به مرحلهٔ آخر بازی در شطرنج است.
آیری تایرا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پسران قرن بیستم"، "" اشاره کرد.
کاهو تاکادا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.
ریهو تاکادا (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل (شخص) اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آخر بازی () یک فیلم زندگی نامه ای درام آمریکایی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد و بر پایهٔ زندگی واقعی یک آموزگار ساخته شده است.
یوکی تاکادا (; – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سایا تاکاگی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "قصه های غیر معمول" اشاره کرد.
کارین تاکاهاشی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کاناکو توجو (؛ – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
متالورژی در آمریکای پیشاکلمبی استخراج، خالص سازی و آلیاژ کردن فلزات و ساخت فلزات توسط بومیان قاره آمریکا قبل از تماس اروپایی ها در اواخر قرن پانزدهم است. بومیان آمریکایی از زمان های قدیم از فلزات بومی استفاده می کردند، با یافته های اخیر از مصنوعات طلا در منطقه آند مربوط به سال های ۲۱۵۵–۱۹۳۶. قبل از میلاد، و یافته های مس در آمریکای شمالی که قدمت آنها به حدود ۵۰۰۰ می رسد قبل از میلاد این فلز بدون نیا ز به ذوب در طبیعت یافت می شد و با استفاده از چکش سرد و گرم بدون تغییر شیمیایی یا آلیاژ به شکل دلخواه درمی آمد. تا به امروز «هیچ کس شواهدی دال بر استفاده از ذوب، ذوب و ریخته گری در شرق آمریکای شمالی ماقبل تاریخ پیدا نکرده است.» (p 136) در آمریکای جنوبی قضیه کاملاً متفاوت است. بومیان آمریکای جنوبی متالورژی کاملی با ذوب و آلیاژهای مختلف فلزات داشتند. متالورژی در میان آمریکا و غرب مکزیک ممکن است به دنبال تماس با آمریکای جنوبی از طریق بازرگانان دریایی اکوادور توسعه یافته باشد. آمریکای جنوبی. به نظر می رسد فلزکاری در آمریکای جنوبی در منطقه آند در پرو، بولیوی، اکوادور، شیلی و آرژانتین امروزی با چکش کاری طلا و مس بومی و شک
ل دادن به اشیاء پیچیده، به ویژه زیور آلات، توسعه یافته است. یافته های اخیر اولین اثر طلا را بین 2155 – ۱۹۳۶ نشان می دهد قبل از میلاد و اولین کار مس به ۱۴۳۲–۱۱۳۲ قبل از میلاد مطالعات هسته یخ در بولیوی نشان می دهد که ذوب مس ممکن است از سال ۷۰۰ آغاز شده باشد. قبل از میلاد، بیش از ۲۷۰۰ سال پیش. تا ۱۴۱۰–۱۰۹۰ قبل از میلاد، طلاکاری در سواحل پرو انجام می شد. شواهد بیشتر برای این نوع کار فلزی از سایت های Waywaka (نزدیک Andahuaylas در جنوب پرو)، Chavín و Kotosh , بدست می آید و به نظر می رسد که در افق اولیه (۱۰۰۰–۲۰۰) در سراسر جوامع آند گسترش یافته است. قبل از میلاد). برخلاف دیگر سنت های متالورژی که فلزات از طریق استفاده عملی در تسلیحات و ظروف روزمره اهمیت پیدا کردند، فلزات در آمریکای جنوبی (و بعداً آمریکای مرکزی) عمدتاً به عنوان زینت و اشیاء موقعیت ارزش داشتند. اگرچه اشیاء کاربردی نیز تولید می شدند، حتی در فرهنگ های پیشرفته متالورژیک آند در عصر اینکا، ابزار سنگی هرگز به طور کامل با وسایل برنزی در زندگی روزمره جایگزین نشدند. در طول افق اولیه، پیشرفت در فلزکاری، اشیاء طلایی دیدنی و مشخصه آند را تولید کرد که با اتصال ورقه
های فلزی کوچک تر و همچنین آلیاژ طلا-نقره ساخته شده بودند. به نظر می رسد دو سنت در کنار یکدیگر توسعه یافته اند - یکی در شمال پرو و اکوادور، و دیگری در منطقه آلتیپلانو در جنوب پرو، بولیوی و شیلی. شواهدی مبنی بر ذوب سولفید مس در منطقه آلتیپلانو در اطراف افق اولیه وجود دارد. شواهدی برای این امر از سرباره مس بدست آمده در چندین سایت بدست می آید، که سنگ معدن خود احتمالاً از مرز جنوبی شیلی و بولیوی می آید. در نزدیکی پوما پونکو، بولیوی، و در سه سایت دیگر در پرو و بولیوی، از کوره های ذوب "قابل حمل" برای ریختن کرامپ های I شکل (بسته کننده ها) در محل، برای اتصال بلوک های سنگی بزرگ در حین ساخت استفاده شد.&lt;/link&gt;[ "" ] تجزیه و تحلیل شیمیایی آنها را نشان می دهد تاریخ تخمینی این ریزش ها بین ۸۰۰ تا ۵۰۰ است قبل از میلاد با این حال، شواهدی برای ذوب کاملاً توسعه یافته، تنها با فرهنگ موچه (ساحل شمالی، ۲۰۰) ظاهر می شود. قبل از میلاد - 600 CE). سنگ معدن از نهشته های کم عمق در کوهپایه های آند استخراج شد. آنها احتمالاً در همان نزدیکی ذوب شده اند، همان طور که به صورت تصویری بر روی خود مصنوعات فلزی و ظروف سرامیکی نشان داده شده اس
ت. ذوب در کوره های آجر خشتی با حداقل سه لوله دمنده برای تأمین جریان هوای مورد نیاز برای رسیدن به دمای بالا انجام می شد. سپس شمش های حاصل به مراکز ساحلی برای شکل دهی در کارگاه های تخصصی منتقل می شد. دو کارگاه در نزدیکی بخش های اداری شهرهای خود پیدا و مطالعه کردند که باز هم اعتبار فلز را نشان می دهد. تجزیه و تحلیل مجسمه موچه متشکل از لایه های فلزی نازک متعدد، آبکاری و طلاکاری پیچیده ای را نشان داد که شامل ترکیبی از غوطه ور شدن در محلول های اسیدی و اعمال گرمای شدید است. خود اشیاء هنوز عمدتاً زینت بودند و اکنون اغلب به مهره ها متصل می شوند. در واقع، در فرهنگ لمبایک و چیمو (750-1400 CE)، طیف وسیعی از اقلام فلزی کاربردی مانند کاسه، بشقاب، ظروف نوشیدنی، جعبه، بشقاب، مدل، ترازو و به ویژه بشر (آکیلا) تولید می شد، اما بیشتر برای استفاده تشریفاتی یا نخبگان. برخی از اشیاء کاربردی مد شده بودند، اما آنها با دقت تزیین شده بودند و اغلب در تدفین های با موقعیت بالا یافت می شدند، به نظر می رسد هنوز بیشتر برای اهداف نمادین استفاده می شود تا برای اهداف عملی. ظاهر طلا یا نقره با تعداد زیاد اشیای طلاکاری ش ده یا نقره ای و همچنین ظا
هر تومباگا، آلیاژی از مس و طلا و گاهی نیز نقره، مهم بوده است. برنز آرسنیک نیز از سنگ معدن های سولفیدی ذوب می شد، روشی که به طور مستقل توسعه یافته یا از سنت جنوبی آموخته شده است. اولین متالورژی پودر شناخته شده و اولین کار پلاتین در جهان، ظاهراً توسط فرهنگ های اسمرالداس (شمال غربی اکوادور) قبل از فتح اسپانیایی ها توسعه یافت با شروع لا. فرهنگ تولیتا (۶۰۰ قبل از میلاد - ۲۰۰ پس از میلاد مسیح)، فرهنگ های اکوادور در لحیم کاری دانه های پلاتین از طریق آلیاژ کردن با مس، طلا و نقره تسلط داشتند و حلقه ها، دسته ها، زیورآلات و ظروف با سطح پلاتین تولید می کردند. این فناوری در نهایت مورد توجه قرار گرفت و توسط اسپانیایی . جوامع ساحلی صحرای آتاکاما، همان طور که در نزدیکی توکوپیلا مثال می زنند، اشیاء فلزی خود را برای استفاده عملی در ۹۰۰–۱۴۰۰ تولید کردند. دوره CE. متالورژی به تدریج به شمال کلمبیا، پاناما و کاستاریکا گسترش یافت و تا سال ۸۰۰ به گواتمالا و بلیز رسید. CE. توسط ، تذهیب کاهشی توسط فرهنگ ناهوانگه کلمبیا برای تولید انواع زینتی مانند رزگلد توسعه یافت. طلاکاری Muisca، از کلمبیای مدرن، طیف گسترده ای از اشیاء تزئینی و مذهبی
کوچک را از حدود ۶۰۰ مورد ساخته است. CE به بعد. قایق طلایی مویسکا احتمالاً شناخته شده ترین شی منفرد است. این موزه در موزه طلا، بوگوتا، بزرگ ترین موزه از شش «موزه طلا» متعلق به بانک مرکزی کلمبیا است که طلای موئیسکا و سایر فرهنگ های پیش از کلمبیا در این کشور را به نمایش می گذارد. امپراتوری اینکاها. فقط با اینکاها فلزات واقعاً مورد استفاده عملی قرار می گیرند. در ماچوپیچو و سایر سایت ها، از فلز برای بولاس، شاقول، اسکنه، قیچی، میله های فندقی، موچین، سوزن، بشقاب، قلاب ماهی، کفگیر، ملاقه، چاقو (تومی)، زنگ، سینه پال، آهک استفاده می شد. قاشق، سر گرز، قرقره گوش، کاسه، سنجاق شنل (توپوس)، تبر، و آز گاوآهن پا. با این وجود، آنها موادی باقی ماندند که از طریق آنها ثروت و موقعیت را نشان می دادند. اهمیت مشخصه ای که به رنگ داده می شد، که منجر به برخی از پیشرفت های قبلی شده بود، هنوز وجود داشت (ارتباط خورشید / ماه با طلا / نقره). فلزات غیر از طلا نیز ارزش ذاتی داشتند و قطعات تبر در این زمینه از اهمیت خاصی برخوردار بودند. با گسترش ابزارهای فلزی توسط اینکاها، این احتمال وجود دارد که استفاده بیشتر در دنیای قدیم از فلزات رایج تر شده
باشد. در هر صورت، همان طور که برونز اشاره می کند، «[b] برنز را می توان به عنوان یک جایگزین گران قیمت برای سنگ به همان اندازه کارآمد در نظر گرفت». (p 183) با این حال، تحقیقات رسوبی در بولیوی نشان داده است که فلزاتی مانند نقره در مقیاس بسیار بزرگ، هزاران تن، از اواخر تیواناکو تا زمان اینکاها (۱۰۰۰–۱۵۳۰) ذوب می شدند. CE)، که نشان می دهد کمبود فلز (به ویژه فلزات گرانبها) در سایت های اینکا بیشتر به دلیل خرید و صادرات اسپانیایی است تا استفاده محدود قبل از استعمار. ادعا شده است که امپراتوری اینکاها به دلیل ثروت معدنی خود به سرزمین های دیاگویتا در شمال مرکزی شیلی گسترش یافته است، اما این دیدگاه توسط برخی از محققان رد شده است. علاوه بر این، یک احتمال دیگر این است که اینکاها به دره های نسبتاً پرجمعیت دیاگویتا شرقی (آرژانتین کنونی) حمله کردند تا نیروی کار برای اعزام به مناطق معدنی شیلی به دست آورند. اینکاها بر دیاگویتاس تأثیر گذاشتند که تکنیک های فلزکاری اینکاها را پذیرفت. در جنوب شیلی، قبایل ماپوچه در داخل یا نزدیک امپراتوری اینکا، خراج را با طلا پرداخت می کردند. باستان "شناسان" تام دیلهی و آمریکو گوردون معتقدند یاناک
ونای اینکا در جنوب مرز اینکاها در قلمرو آزاد ماپوچه طلا استخراج کرده اند. به دنبال این تفکر، انگیزه اصلی گسترش اینکاها به قلمرو ماپوچه، دسترسی به معادن طلا بود. در میان مردم ماپوچه در مرکز و جنوب مرکزی شیلی، طلا اهمیت فرهنگی مهمی داشت که قبل از تماس با اینکاها بود. در زمان فتح شیلی توسط اسپانیایی ها، ماپوچ ها توسط وقایع نگاران مختلف گزارش شده اند که از زیور آلات طلا استفاده می کنند. به گفته مورخ ، اسوالدو سیلوا، زیور آلات طلای ماپوچه های منطقه کنسپسیون نوعی تعامل بین ماپوچه ها و اینکاها را نشان می دهد که ممکن است تجارت، هدایا یا غنایم جنگی باشد که از ارتش شکست خورده اینکاها گرفته شده است. شناخته شده است که ابزار ماپوچه پیش از اسپانیایی نسبتاً ساده و از چوب و سنگ ساخته شده بود، اما تعداد کمی از آنها در واقع از مس و برنز ساخته شده بودند. آهن. آهن هرگز توسط بومیان آمریکا ذوب نشد، بنابراین دنیای جدید قبل از اکتشاف اروپایی ها هرگز وارد " عصر آهن " مناسبی نشد و این اصطلاح برای قاره آمریکا استفاده نمی شود. اما استفاده محدودی از سنگ آهن بومی (ذوب نشده) از مگنتیت، پیریت آهن و ایلمنیت (آهن-تیتانیوم)، به ویژه در آند (فر
هنگ های شاوین و موچه) و مزوامریکا، پس از ۹۰۰ وجود داشت. قبل از میلاد و تا اشکال مختلف سنگ آهن استخراج شد، حفاری و به شدت صیقل داده شد. شواهد قابل توجهی وجود دارد مبنی بر اینکه این فناوری، مواد خام و محصولات نهایی آن در سراسر دوران شکل گیری (۲۰۰۰–۲۰۰۰) به طور گسترده در آمریکای مرکزی آمریکا معامله می شد.قبل از میلاد). توده های پیریت آهن، مگنتیت و سایر مواد بیشتر به شکل آینه، آویز، مدال و زیورآلات روسری برای جلوه های تزئینی و تشریفاتی شکل می گرفتند. با این حال، آینه های سنگ آهن مقعر ظاهراً برای پخت و اهداف نوری توسط اولمک (۱۵۰۰–۴۰۰) استفاده می شد.قبل از میلاد) و چاوین (۹۰۰–۳۰۰).قبل از میلاد) فرهنگ ها، و «مهره های» ایلمنیت ممکن است به عنوان چکش برای کارهای خوب عمل کرده باشند. اولمک و ایزاپا (۳۰۰قبل از میلاد - ۱۰۰CE) همچنین به نظر می رسد که از مغناطیس آهن برای تراز و قرار دادن بناها استفاده کرده است. آنها ممکن است قطب نمای مرتبه صفر را با استفاده از میله مگنتیت ساخته باشند. به نظر می رسد که برخی از کاربردهای آهن بومی در میان آمریکائی ها نظامی بوده است. استیون جونز پیشنهاد کرد که اولمک «دانه های» ایلمنیت را به زره
یا کلاه ایمنی محافظت کند. موزاییک ها و صفحات پیریت آهنی تزکاکویتلاپالی محافظ (سپرهای پشتی آینه ای) و زیورآلات سینه بند در لباس نظامی تئوتیواکان (۱۰۰) را تشکیل می دادند. قبل از میلاد - 600 CE), Toltec (800-1150 CE) و چیچن ایتزا (800-1200). CE) فرهنگ ها. رهبری. سنگ معدن سرب (گالن) به شکل نسبتاً خالص از نظر زمین شناسی در تعدادی از نقاط آمریکای شمالی وجود دارد. برخی از جمعیت های بومی سرب را استخراج و استفاده کردند. آمریکای مرکزی و کارائیب. تولید اشیاء طلا، مس و تومباگا در پاناما و کاستاریکا بین 300 – ۵۰۰ شروع شد. CE. ریخته گری در قالب باز با تذهیب اکسیداسیون و فیلیگرهای ریخته گری استفاده می شد. در ۷۰۰–۸۰۰ پس از میلاد، مجسمه های فلزی کوچک رایج بودند و طیف گسترده ای از زیورآلات طلا و تومباگا، منظره ای معمولی برای افراد با منزلت بالا در پاناما و کاستاریکا را تشکیل می داد. اولین نمونه فلزکاری از دریای کارائیب یک ورق کربن آلیاژ طلا است که تاریخ آن بین ۷۰ تا ۳۷۴ است. CE. قدمت بیشتر متالورژی کارائیب بین ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ بوده است CE و از قطعات ساده و کوچک مانند ملحفه، آویز، مهره و زنگ تشکیل شده است. اینها عمدتاً طلا یا آلیاژ
طلا (با مس یا نقره) هستند و مشخص شده است که عمدتاً قطعات آبرفتی با چکش سرد و صیقل داده شده با شن و ماسه هستند، اگرچه به نظر می رسد چند مورد با ریخته گری موم گم شده تولید شده باشند. فرض بر این است که حداقل برخی از این اقلام از طریق تجارت از کلمبیا به دست آمده است. آمریکای میانه. متالورژی تنها در سال ۸۰۰ در میان آمریکا ظاهر شد CE با بهترین شواهد از غرب مکزیک. مانند آمریکای جنوبی، فلزات ریز به عنوان ماده ای برای نخبگان دیده می شدند. به نظر می رسید که ویژگی های خاص رنگ و طنین فلز بیشتر جذابیت داشته باشد و سپس منجر به پیشرفت های تکنولوژیکی خاص در منطقه شود. به نظر می رسد تبادل ایده ها و کالاها با مردم منطقه اکوادور و کلمبیا (احتمالاً از طریق یک مسیر دریایی) باعث علاقه و توسعه اولیه شده است. انواع مصنوعات فلزی مشابهی در غرب مکزیک و دو منطقه یافت می شود: حلقه های مسی، سوزن ها و موچین هایی که به روش های مشابه در اکوادور ساخته می شوند و همچنین در بافت های باستان شناسی مشابه یافت می شوند. تعداد زیادی زنگ نیز پیدا شد، اما در این مورد با استفاده از همان روش ریخته گری موم گمشده که در کلمبیا دیده می شود، ریخته گری شدند. د
ر این دوره تقریباً به طور انحصاری از مس استفاده می شد. تماس مستمر جریان ایده ها را از همان منطقه حفظ کرد و بعدها، همزمان با توسعه تجارت دریایی راه دور آند، به نظر می رسد نفوذ از جنوب بیشتر به منطقه رسیده و به دوره دوم (۱۲۰۰–۱۳۰۰) منجر شده است. CE تا ورود اسپانیایی). در این زمان، آلیاژهای مس توسط متالورژی های مکزیک غربی مورد کاوش قرار می گرفت، تا حدی به این دلیل که خواص مکانیکی متفاوتی برای شکل دادن به مصنوعات خاص، به ویژه تبرها مورد نیاز بود - شواهد دیگری برای تماس با منطقه آند. با این حال، به طور کلی ویژگی های جدیدی که چنین آلیاژهایی معرفی شده اند، برای رفع نیازهای منطقه ایجاد شده اند، به ویژه زنگ های سیم کاری، که در مواقعی دارای قلع بالایی در برنز بودند که به دلیل خواص مکانیکی آن بی اهمیت بود، اما به زنگ ها رنگ طلایی می داد. مصنوعات واقعی و سپس تکنیک ها از جنوب وارد شد، اما متالورژیست های مکزیکی غربی سنگ های معدنی را از ذخایر فراوان محلی استخراج کردند. فلز وارد نمی شد حتی زمانی که این فناوری از غرب به شمال شرقی، مرکزی و جنوب مکزیک گسترش یافت، مصنوعاتی که می توان به سنگ های معدنی مکزیک غربی ردیابی کرد، اگر م
نحصر به فرد نباشد، فراوان هستند. همیشه مشخص نیست که این فلز به عنوان یک شمش، یک سنگ معدن یا یک مصنوع تمام شده به مقصد نهایی خود رسیده است. مطالعات منشأ بر روی مصنوعات فلزی از جنوب مزوآمریکا ریخته گری شده با تکنیک موم گمشده و غیرمشابه با مصنوعات مکزیکی غربی نشان داده اند که ممکن است نقطه دوم ظهور متالورژی در آمریکای جنوبی وجود داشته باشد زیرا هیچ منبع شناخته شده ای شناسایی نشده است. در امپراتوری تاراسکان از مس و برنز برای اسکنه، منگنه، بال، موچین، سوزن، تبر، دیسک و سینه پشت استفاده می شد. آزتک ها در ابتدا فلزکاری را قبول نکردند، حتی اگر اشیاء فلزی را از مردمان دیگر به دست آورده بودند. با این حال، همان طور که فتح آنها را به مناطق فلزکاری تبدیل کرد، این فناوری شروع به گسترش کرد. در زمان تسخیر اسپانیا، فناوری ذوب برنز قبلاً توسعه یافته بود. فاتحان اسپانیایی از فناوری ذوب بومی برای تولید سلاح و ابزار استفاده کردند. آمریکای شمالی. شواهد باستان شناسی ذوب فلز یا آلیاژ فلزات توسط مردم بومی پیش از کلمبیا در شمال ریو گراند را نشان نداده است. با این حال، آنها به طور گسترده از مس بومی استفاده کردند. فرهنگ مس قدیمی. همان ط
ور که این گفته ممکن است به طور گسترده پذیرفته شود، نباید آن را مترادف با کمبود اشیاء فلزی در نظر گرفت، زیرا اشاره می کند که مس بومی به خصوص در منطقه دریاچه های بزرگ نسبتاً فراوان بود. آخرین دوره یخبندان منجر به شستشوی سنگ های مسی شد. پس از عقب نشینی یخ، اینها به راحتی برای استفاده در اندازه های مختلف در دسترس بودند. مس از قدیم الایام از طریق چکش کاری سرد به اشیاء شکل گرفته است (دوره باستانی در منطقه دریاچه های بزرگ: ۸۰۰۰–۱۰۰۰ قبل از میلاد). همچنین شواهدی از استخراج واقع ی رگه های مس (مجتمع مس قدیمی) وجود دارد، اما در مورد تاریخ ها اختلاف نظر وجود دارد. استخراج بسیار دشوار بود. سنگ چکش ممکن است برای شکستن قطعات کوچک به اندازه کافی برای کار استفاده شده باشد. این فرایند پر زحمت ممکن است با ایجاد آتش در بالای ذخایر و سپس پاشیدن سریع سنگ داغ با آب و ایجاد شکاف های کوچک کاهش یابد. این فرایند می تواند برای ایجاد ترک های کوچک بیشتر تکرار شود. سپس مس را می توان با چکش سرد به شکلی درآورد که باعث شکننده شدن آن می شود، یا برای جلوگیری از این اتفاق، در فرایند بازپخت با چکش چکش خورده و حرارت داده می شود. سپس جسم نهایی باید
با استفاده از ماسه سنگ محلی آسیاب و تیز شود. نوارهای متعددی نیز پیدا شده است که احتمالاً نشان دهنده است &lt;/link&gt; تجارتی که شکل دادن آنها به یک میله نیز به عنوان اثبات کیفیت عمل می کند. به نظر می رسد مصنوعات دریاچه بزرگ یافت شده در جنگل های شرقی آمریکای شمالی نشان می دهد که شبکه های تجاری گسترده ای در سال ۱۰۰۰ وجود داشته است. قبل از میلاد با یافتن جواهرات و تزئینات بیشتر، استفاده از مس برای ابزارها به تدریج کاهش می یابد. اعتقاد بر این است که این نشان دهنده تغییرات اجتماعی به یک جامعه سلسله مراتبی تر است. هزاران گودال معدن مس در امتداد ساحل دریاچه دریاچه سوپریور و در جزیره رویال پیدا شده است. این گودال ها ممکن است تا ۸۰۰۰ مورد استفاده بوده باشند سالها پیش. از این مس استخراج می شد و سپس اشیایی مانند نوک نیزه های سنگین و ابزار آلات مختلف ساخته می شد. همچنین از آن اشیاء هلالی مرموز ساخته شد که برخی باستان شناسان معتقدند اقلام مذهبی یا تشریفاتی هستند. هلال ها برای استفاده مفید بسیار شکننده بودند و بسیاری از آنها ۲۸ یا ۲۹ دارند. بریدگی در لبه داخلی، تعداد تقریبی روزهای یک ماه قمری. فرهنگ مس قدیمی عمدتاً در انت
اریو و مینه سوتا شکوفا شد. با این حال حداقل ۵۰ قطعه مسی قدیمی از جمله نوک نیزه و هلال تشریفاتی در مانیتوبا کشف شده است. تعداد کمی دیگر در ساسکاچوان، و حداقل یک هلال، در آلبرتا، ۲۰۰۰ مشاهده شده است. کیلومترها از موطن خود در انتاریو. به احتمال زیاد این اقلام مسی به عنوان کالاهای تجاری به دشت ها رسیده اند تا افرادی که از فرهنگ مس قدیم به این مکان های جدید نقل مکان کنند. با این حال، از یکی از محوطه های حفاری شده در شرق منیتوبا، می توانیم ببینیم که حداقل برخی از مردم در حال حرکت به سمت شمال غرب بودند. باستان شناسان در محوطه ای در نزدیکی بیست ابزار مسی، سلاح و مواد زائد تولیدی، همراه با قطعه بزرگی از مس خام پیدا کرده اند. با این حال قدمت این سایت در حدود ۴۰۰۰ بود سال ها پیش، زمانی که آب و هوای خنک تری داشت، زمانی که خط درختان جنگل های شمالی به سمت جنوب حرکت کردند. اگرچه اگر این مهاجران در این زمان با متالورژی خود به سمت رودخانه وینیپگ حرکت می کردند، ممکن است به سمت دریاچه وینیپگ و سیستم رودخانه ساسکاچوان ادامه دهند. این فرهنگ مس قدیم هرگز پیشرفت خاصی نداشت و هرگز اصل ایجاد آلیاژها را کشف نکرد. این بدان معناست که بس