Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به شمار می آید. اوکامپو مجری برنامه مأموریت فضاپیمای جونو به مشتری نیز بود. آدریانا اوکامپو در ناسا در یک آزمایشگاه پردازش تصویر چند مأموریتی کار می کرد او یکی از اعضای تیم تصویربرداری برنامه وایکینگ بود که در آن تصاویری از ماهواره های فوبوس و دیموس مریخ را طراحی، تجزیه و تحلیل و تولید کرد که توسط ناسا در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و بعداً برای برنامه ریزی مأموریت فوبوس شوروی مورد استفاده قرار گرفت. جوایز. او در سال ۱۹۹۲ جایزه زن سال در علم را از Comisión Femenil دریافت کرد در سال ۲۰۰۲ از سوی مجله "دیسکاور" به عنوان یکی از مهم ترین زنان علم معرفی شد. برای بزرگداشت کمک های او در اکتشاف فضایی، یک سیارک به نام او نامگذاری شده است. این سیارک 177120 Ocampo Uría توسط ستاره شناس آمریکایی مارک بوئی در رصدخانه ملی کیت پیک در سال ۲۰۰۳ کشف شد. در مارس ۲۰۲۲، اوکامپو در مراسم جوایز لایف تایم آمریکای لاتین به دلیل میراث الهام بخشش به عنوان دانشمند مورد تقدیر قرار گرفت.
آنری گَسکار (; زاده ۱۶۳۵ – درگذشته ) نقاش زن پرتره فرانسوی تبار بود که در دوران سلطنت چارلز دوم انگلستان به موفقیت های هنری دست یافت. او پیش از بازگشت به پاریس، چهره بسیاری از زنان برجسته دربار را نقاشی کرد. او بعدها به رم نقل مکان کرد و در سال ۱۷۰۱ در آنجا درگذشت.
آلما ماریا کاتارینا ساندکوئیست (; – ) پزشک متخصص زنان و پیشگام در درمان بیماری های آمیزشی اهل سوئد بود. او همچنین از فعالان متعهد حقوق زنان بود که برای شرایط کاری بهتر برای زنان، به مشکلات مربوط به خانه های غیربهداشتی و فحشا رسیدگی کرد و نیاز به آموزش جنسی برای دختران را ترویج می کرد. وی بین سال های ۱۹۰۱ تا ۱۹۳۹ میلادی فعالیت می کرد. او برای حق رای زنان مبارزه کرد و در نشست افتتاحیه انجمن ملی حق رای زنان (FKPR) در ژوئن ۱۹۰۲ شرکت کرد. در سطح بین المللی، در سال ۱۹۱۹ او نماینده سوئد در تأسیس انجمن بین المللی زنان پزشکی در نیویورک بود و در اولین کنگره بین المللی زنان کارگر در واشینگتن دی سی در اوایل دهه ۱۹۳۰ از طرف جامعه ملل شرکت کرد. زندگی. آلما ماریا کاتارینا ساندکوئیست در ۲۳ مارس ۱۸۷۲ در مدلپاد به دنیا آمد. پس از مرگ پدرش، او با مادر و دو خواهرش به سونسوال نقل مکان کرد. خانه آنها در آتش سوزی بزرگ سال ۱۸۸۸ ویران شد و پس از آن به استکهلم نقل مکان کردند. در آنجا او در سال ۱۸۹۱ از دبیرستان والینسکا فارغ التحصیل شد. سپس به دانشگاه اوپسالا رفت و در آنجا تحصیلات مقدماتی را برای پزشکی و فلسفه انجام داد. در طول تحصیل،
او با آدا نیلسون آشنا شد. فعالیت. علی رغم مقررات پزشکی که زنان را از کار در بیمارستان های دولتی منع می کرد، او به تحصیل پزشکی در مؤسسه کارولینسکا ادامه داد. ساندکوئیست و نیلسون در دوران تحصیل در دانشکده پزشکی، با تبعیض از سوی اعضای هیئت علمی که از دادن نمرات بالاتر نسبت به دانشجویان پسر به آنها خودداری می کردند، مواجه شدند. نیلسون و ساندکوئیست که در سال ۱۹۰۰ فارغ التحصیل شدند، در ژانویه بعد، درخواستی نوشتند که تقریباً توسط تمام پزشکان زن در کشور و همچنین بسیاری از دانشجویان زن پزشکی امضا شد و در اعتراض به ناتوانی آنها در کار حتی به عنوان پزشک اطفال یا از طرف بیماران زن، به جز در مطب های خصوصی بود. در سال ۱۹۰۱، ساندکوئیست یک مطب خصوصی را در استکهلم افتتاح کرد که تا سال ۱۹۳۹ آن را اداره می کرد. او که در رشته های زنان، بیماری های مقاربتی و پوست تخصص داشت، به تدریس بهداشت در مدارس دخترانه و سخنرانی در مورد تربیت جنسی در سراسر کشور می پرداخت. او در ارائه دسترسی به پیشگیری از بارداری از طریق تجویز پزشکان و تحقیقات بیشتر در مورد بیماری های مقاربتی نقش مهمی داشت. در سال ۱۹۰۳ در پلی کلینیک شهر استکهلم متخصص بیماریهای
مقاربتی شروع به کار کرد. او در این کلینیک بیمارانی را که در فقر شدید در شرایط غیربهداشتی زندگی می کردند، درمان می کرد که بسیاری از آنها روسپی بودند. او از نزدیک متوجه آسیب هایی شد که قوانین فحشا برای آنها ایجاد کرد و از اصلاح طلبانی مانند حمایت کرد. که خواستار جرم زدایی تجارت جنسی و توقف مقررات شد. تجارب پزشکی ساندکوئیست منجر به تعهد او به اصلاحات اجتماعی برای پرداختن به مسائلی شد که زنان با آن مواجه بودند. او یک مبارز پیشگام برای حق رای زنان بود و در جلسه افتتاحیه انجمن حق رای زنان () به جمع هیئت مدیره پیوست. از اواخر سال ۱۹۰۳ تا اوایل سال ۱۹۰۴، او در کمیته نظارتی برای پیشگیری از بیماری های مقاربتی عفونی کار کرد و در سال ۱۹۰۴ به عضویت انجمن تازه تأسیس پوست انتخاب شد و قانون منع زنان پزشک از کار در مراکز عمومی با قوانین جدید در سال ۱۹۰۹ لغو شد. مرگ و میراث. آلما ساندکوئیست در ۷ ژانویه ۱۹۴۰ در استکهلم درگذشت از او به عنوان یکی از برجسته ترین پیشگامان ونورولوژی در سوئد در نیمه اول قرن بیستم یاد می شود که فعالانه در حل چالش های اجتماعی و سیاسی زنان شرکت داشت. او از طریق کار خود، عواقب بیماری های آمیزشی را به مقا
مات سوئد رساند و در مورد توسعه سیاست برای پیشگیری و درمان آنها مشورت کرد. او متعهد به تغییر قوانین برای بهبود شرایط برای زنان، و همچنین ریشه کن کردن قوانین حمایتی بود که با افراد بر اساس جنسیت متفاوت رفتار می کرد.
نیکولا دو لارژیلیه (; – ) نقاش پرتره اهل فرانسه بود. وی مورد توجه چارلز دوم و جیمز دوم پادشاهان انگلستان قرار گرفته بود اما وی علاقه چندانی به حضور در آنجا نداشت اما با این حال در مدت کوتاهی نقاشی هایی از چهره پادشاه جیمز و ملکه ماری مدنا را خلق کرد. در سال ۱۶۸۶ در پاریس یک نقاشی از شارل لو برن را قبول کرد تا بتواند به عضویت آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه سازی دربیاید، در سال ۱۶۹۰ عضویت لارژیلیه به عنوان یک نقاش تاریخی مورد موافقت آکادمی قرار گرفت.
میدان آتشفشانی تک زاد () نوعی میدان آتشفشانی است که از گروهی از آتشفشان های تک زاد کوچک تشکیل شده که هر کدام فقط یک بار فوران می کنند، برخلاف میدان های آتشفشانی چندزاد که در یک دوره زمانی فوران های مکرر دارند. آتشفشان های تک زاد کوچک این میدان ها رایج ترین شکل زمین چهر آتشفشانی زیرهوایی هستند. برخی میدان های آتشفشانی تک زاد، مخروط اخگری و اغلب با جریان گدازه هستند، مانند پاریکوتین در میدان آتشفشانی میچوآکان و گواناجواتو که از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۲ فوران کرد. برخی میدان های آتشفشانی تک زاد نیز آتشفشان های سپری کوچک و برخی دیگر فوران آب ماگمایی یا آب دهانه هستند. یک میدان تک زاد معمولاً بین ده تا صد آتشفشان دارد. میدان آتشفشانی میچوآکان و گواناجواتو در مکزیک شامل بیش از هزار آتشفشان و فوق العاده بزرگ است. میدان های تک زاد تنها در جایی رخ می دهند که ذخیره منبع ماگمای آتشفشان کم باشد یا جایی که دریچه ها به اندازه کافی نزدیک یا به اندازه کافی بزرگ نیستند تا مجراهایی برای تغذیه مداوم ماگما ایجاد شود. میدان های آتشفشانی تک زاد می توانند تصاویری فوری از ناحیه زیرین در زیر سطح ارائه دهند و ممکن است در مطالعه تولید ماگما و
ترکیب گوشته مفید باشد، زیرا فوران منفرد ایجاد شده با محفظه ای که از آن فوران کرده مطابقت دارد. تصور می شود که ماگمای تأمین کننده چنین میدان هایی تنها با زمان توقف کوتاه (چند دهه یا کمتر) در اتاقک های ماگمایی کم عمق به سرعت از ناحیه منبع خود بالا رفته است.
این مقاله درباره تک آهنگ های جنت جکسون، خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. جنت بیش از ۱۰۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته است. بیلبورد او را به عنوان سومین هنرمند زن برتر تمام دوران در تاریخ بیلبورد هات ۱۰۰ (پس از مدونا و ماریا کری) قرار داد. او به ۱۰ تک آهنگ شماره یک هات ۱۰۰، ۱۶ تک آهنگ شماره یک آر اند بی و ۲۰ تک آهنگ شماره یک Hot Dance/Club Play رسیده است. او همچنین دارای ۲۸ بازدید برتر از ۱۰ بازدید در هات ۱۰۰، ۳۱ بازدید از ۱۰ بازدید برتر در نمودار آر اند بی، و ۳۴ بازدید از ۱۰ بازدید برتر در نمودار Hot Dance/Club Play است. او اولین و تنها هنرمند در تاریخ است که هفت آهنگ برتر از یک آلبوم به نام «"ملتِ ریتمِ جنت جکسون ۱۸۱۴"» را تولید کرده و رکورد بیشترین ده اثر برتر متوالی در جدول ۱۰۰ تک آهنگ داغ بیلبورد آمریکا توسط یک هنرمند زن را دارد. در ۹ ژانویه ۲۰۱۰، تک آهنگ «من را بساز» جکسون به رتبه یک جدول رقص آمریکا رسید و مجموع او را به ۱۹ تک آهنگ شماره یک در نمودارهای رقص (دومین مجموع بهترین در تاریخ چارت در آن زمان) رساند، او را به اولین هنرمندی تبدیل کرد که در هر یک از چهار دهه گذشته به یک تک آهنگ شماره یک دست
یافت. در سال ۲۰۱۸، «ساخته برای الان» بیستمین شماره یک و چهلمین ورودی خود را در این نمودار ثبت کرد و تنها همکاری دیگری بود که به جز «جیغ» با مایکل جکسون به شماره یک رسید، این یکی با ددی یانکی (و اولین شماره یک او در این نمودار بود). آلبوم های "کنترل"، "ملتِ ریتمِ ۱۸۱۴" و طناب مخملی در فهرست «۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران» رولینگ استون گنجانده شده است. او برنده پنج جایزه گرمی و ۹ آلبوم متوالی در بین ده آلبوم برتر بیلبورد ۲۰۰ آمریکا است.
فیلیپ لاون (؛ اقتصاددان استاد دانشگاه تورنس در استرالیای جنوبی و دانشیار سابق دانشگاه فلیندرز است. او همچنین مدیر مؤسسه خیریه Modern Money Lab است. موضوعات اصلی کار او توسعه پایدار و مطالعات شاخص پیشرفت واقعی است. تدریس او در تورنس بر اقتصاد بوم شناختی و شاخص های توسعه پایدار متمرکز است. انتشارات. لاون کتابها و مقالاتی در مورد مفاهیم، معیارها و جنبه های سیاستی توسعه پایدار نوشته و ویرایش کرده است، از جمله:
تیم فلانری (؛ زادهٔ ) زیست شناس، دیرین شناس، جانورشناس، طرفدار محیط زیست، گردشگر، و طبیعت شناس اهل استرالیا است.
اگنس وینیفرد هورنلی تاکر (؛ – ) انسان شناس اهل آفریقای جنوبی بود. که به عنوان «مادر انسان شناسی اجتماعی در آفریقای جنوبی» شناخته می شود. فراتر از کارهای علمی اش، او به خاطر فعالیت های اجتماعی و مخالفت شدیدش با آپارتاید بر اساس برترپنداری نژاد سفید شناخته می شود. زندگی. اگنس وینیفرد تاکر در ۶ دسامبر ۱۸۸۵ در کیمبرلی در مستعمره کیپ امپراتوری بریتانیا متولد شد. مادر او سارا اگنس و پدرش ویلیام کیجر تاکر بود. او دومین فرزند از خانواده ای با هشت فرزند بود. پدرش به عنوان نقشه بردار و معدن کار می کرد و سپس شهردار ژوهانسبورگ و سناتور فدرال ترانسوال شد. پدرش که از تحصیل زنان حمایت می کرد، کتاب هایی را برای او فراهم می کرد تا بخواند. او در کودکی به همراه خانواده خود به ژوهانسبورگ نقل مکان کرد و تحصیلات متوسطه خود را در آنجا به پایان رساند. پس از اخذ مدرک کارشناسی در سال ۱۹۰۶ از کالج آفریقای جنوبی، در خارج از کشور در کالج نیونهام، کمبریج، دانشگاه لایپزیگ، دانشگاه بن و سوربن تحصیل کرد. در سال ۱۹۱۲ با بازگشت به آفریقای جنوبی، تحقیقات مردم شناسی را در میان مردم خوی خوی انجام داد. وینیفرد در سال ۱۹۱۴ ازدواج کرد. تحصیلات. تاکر
به دبیرستان پارک بارناتو رفت اما در آغاز جنگ بوئر دوم به همراه خانواده اش به شرق لندن مهاجرت کردند. هنگامی که آنها در سال ۱۹۰۰ به آفریقای جنوبی بازگشتند، او در دبیرستان دخترانه وسلیان در گراهامستون تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۲ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۰۶ اولین و تنها زنی بود که در انجمن دانشجویی حضور داشت. از آنجایی که یک عارضه عصبی نخاعی بر توانایی او در نوشتن تأثیر گذاشته بود، کار او با کمک یک دستیار آموزشی تایپ شد و به او زمان اضافی داده شد تا امتحانات لیسانس خود را بگذراند. تاکر تحت تأثیر استاد فلسفه خود، توماس لاودی، تصمیم گرفت تحصیلات خود را در کمبریج ادامه دهد. قبل از اینکه آفریقای جنوبی را ترک کند، با راینهولد فردریش آلفرد هورنله ملاقات کرد، که در سال ۱۹۰۸ به عنوان استاد در کالج آفریقای جنوبی منصوب شده بود. او با مطالعه انسان شناسی و فلسفه زیر نظر آلفرد کورت هادون، در سخنرانی های جیمز جورج فریزر و آلفرد رادکلیف-براون شرکت کرد و در آزمایشگاه چارلز ساموئل مایرز کار کرد. فعالیت. هورنلی پس از اقامت با همسرش در بوستون از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۰، به آفریقای جنوبی بازگشت تا تحقیقات خود را از سر بگیرد. او با آلفرد رادک
لیف-براون در تلاشی مشترک برای ایجاد انسان شناسی اجتماعی به عنوان یک رشته دانشگاهی همکاری کرد. در سال ۱۹۲۶، با شروع یک حرفه آکادمیک، یک کتابخانه و یک موزه قوم شناسی را برای تسهیل یادگیری دانش آموزانش تأسیس کرد. او با معرفی ایده های نوین تدریس، دانش آموزان خود را تشویق می کرد تا تغییرات اجتماعی و همچنین نقش زنان را در جامعه ارزیابی کنند. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۳۷، او عمر خود را صرف تمرکز بر اصلاحات اجتماعی کرد. مطالعات و تدریس انسان شناسی هورنلی به جهان بینی او کمک کرده بود و او را به مخالفان سیاست های جدایی طلب آپارتاید تبدیل کرد. او در گزارش هایی که به دولت ارائه می شد استدلال می کرد که همه فرهنگ هایی که بخشی از جامعه بزرگ آفریقای جنوبی هستند ارزش ذاتی دارند و هیچ نژادی برتر نیست. او از اصول اساسی مانند فرصت های برابر بدون شرایط نژاد و رنگ، حمایت از آزادی بیان و حاکمیت قانون برای همه آفریقایی ها حمایت می کرد. جوایز. هورنلی در طول زندگی خود جوایز متعددی برای کارهای آکادمیک و برنامه های اصلاح اجتماعی اش دریافت کرد. او دکترای افتخاری حقوق را در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد. او به خاطر آموزش بیشتر انسان شناسان برجسته آف
ریقای جنوبی در دوران خود و برای پایه گذاری پایه های توسعه انسان شناسی اجتماعی در آفریقای جنوبی شناخته می شود.
میدان آتشفشانی چندزاد () گروهی از آتشفشان های چندزاد است که هر کدام به طور مکرر فوران می کنند، برخلاف میدان آتشفشانی تک زاد که از گروهی از آتشفشان های تک زاد کوچک تشکیل شده که هر کدام فقط یک بار فوران می کنند. میدان های آتشفشانی چندزاد معمولاً در جایی رخ می دهند که یک اتاقک ماگمایی سطح بالا وجود دارد. این میدان های آتشفشانی ممکن است ناپیوستگی های سنگ شناختی را به دلیل تغییرات عمده در شیمی ماگما، رویدادهای آتشفشانی زمین ساختی یا دوره های فرسایشی طولانی، نشان دهد و ممکن است بیش از ۱۰ میلیون سال عمر کنند. برخلاف آتشفشان های تک زاد، آتشفشان های چندزاد به اندازه های عظیم می رسند، مانند ماونا لوا که بزرگ ترین آتشفشان فعال جهان است. آتشفشان های چندزاد شامل آتشفشان های چینه ای، آتشفشان های مرکب، آتشفشان های سوما، آتشفشان های سپری و کاسه های آتشفشانی می شود.
سوپ عدس سوپی است که ماده اصلی آن عدس است. ممکن است گیاهی یا شامل گوشت باشد و ممکن است از عدس قهوه ای، قرمز، زرد، سبز یا سیاه، با آن یا بدون پوسته استفاده شود. عدس زرد و قرمزپوست کنده شده در پخت و پز متلاشی می شود و یک سوپ غلیظ درست می شود. این غذای اصلی در سراسر اروپا، آمریکای لاتین و خاورمیانه است. انواع. سوپ عدس ممکن است شامل سبزیجاتی مانند هویج، سیب زمینی، کرفس، جعفری، گوجه فرنگی، کدو تنبل، چنار و پیاز باشد. طعم دهنده های رایج عبارتند از سیر، برگ بو، زیره، روغن زیتون و سرکه. گاهی آن را با کروتون یا سبزی خرد شده یا کره، روغن زیتون، خامه یا ماست تزئین می کنند. سوپ عدس هندی حاوی انواع ادویه های معطر است. در غذاهای عراقی و شامی، سوپ را با زردچوبه و زیره چاشنی می کنند و روی آن رشته های ورمیشلی برشته شده و نازک به نام (شعیریه) می ریزند و به همراه یک لیمو سرو می کنند. در خاورمیانه، اضافه کردن آب لیمو طعم تندی به غذا می دهد و سنگینی هضم را کاهش می دهد. تغذیه. سوپ عدس به عنوان غذایی بسیار مغذی، منبع خوبی از پروتئین، فیبر غذایی، آهن و پتاسیم شناخته شده است.
آماندا الین بائر (؛ زادهٔ ) اخترشناس حرفه ای و ارتباط دهنده علم اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی و تحصیلات. بائر در سینسیناتی، اوهایو، ایالات متحده بزرگ شد. او از دوران جوانی به نجوم علاقه داشت و در دبیرستان در باشگاه ریاضی عضو بود. در دانشگاه سینسیناتی، او ابتدا در رشته فرانسه تحصیل کرد، اما پس از تلاش ناموفق برای هماهنگی برای تحصیل در خارج از کشور، به رشته علوم تغییر رشته داد. کالجی که او در آن تحصیل می کرد دارای بخش نجوم نبود، بنابراین او در رشته فیزیک تحصیلاتش را شروع کرد. او در حین تحصیل در مقطع کارشناسی، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ یک دوره کارآموزی دانشجویی را با نقشه برداری آسمانی دیجیتال اسلون گذراند در سال از دانشگاه سینسیناتی در رشته لیسانس علوم گرایش فیزیک با نمره عالی فارغ التحصیل شد. او سپس تحصیلات خود در مقطع کارشناسی ارشد را در نجوم در دانشگاه تگزاس در آستین آغاز کرد و در سال ۲۰۰۴ فارغ التحصیل شد. در همین دانشگاه برای دکترا در اخترفیزیک ادامه تحصیل داد و به عنوان همکار پژوهشی در انستیتوی فیزیک فرازمینی ماکس پلانک در آلمان در سال ۲۰۰۶، و در رصدخانه جمینی در شیلی حضور داشت. او در سال ۲۰۰۸ دکترای خود در
یافت کرد. بائر پس از اتمام دکترای خود، بورسیه پسادکتری را در دانشگاه ناتینگهام انگلستان (سپتامبر ۲۰۰۸ - نوامبر ۲۰۱۰) پذیرفت و پس از آن به استرالیا رفت تا یک دوره سه ساله شورای تحقیقات استرالیا "Super Science Fellowship" را بگذراند و در AAO کار کند. در پایان آن بورسیه در نوامبر ۲۰۱۳، بائر نقش اخترشناس پژوهشی در AAO را بر عهده گرفت. حوزه تحقیقاتی او فرآیندهای شکل گیری کهکشان ها بود. به منظور کشف چگونگی ساخت کهکشان ها در ساختارهای متنوعی که امروزه می بینیم، او بررسی های سیستماتیک صدها هزار کهکشان را تجزیه و تحلیل می کند و به دنبال سرنخ هایی می گردد که نشان می دهد چه فرآیندهای فیزیکی سرعت شکل گیری ستارگان جدید را در کهکشان هایی که در معرض شرایط متفاوتی قرار دارند، تنظیم می کند. در سال ۲۰۱۲، او یافته های خود را در مورد تکامل ستارگان در کهکشان هایی که خود عضوی از خوشه های کهکشانی هستند، با استفاده از رصدخانه شمالی جمینی در هاوایی منتشر کرد. این تحقیق نشان داد که موقعیت یک کهکشان در داخل خوشه کهکشانی بر تکامل ستاره ای در آن کهکشان تأثیر می گذارد: هر چه کهکشان به مرکز یک خوشه نزدیک تر باشد، زودتر تشکیل ستاره های جدید
را متوقف می کند. تفسیر این موضوع این است که در نزدیکی مرکز خوشه، تعداد زیادی همسایه های کهکشانی نزدیک از طریق گرانش بر یکدیگر تأثیر می گذارند و دریایی از گاز داغ تولید می کنند، و به نظر می رسد که گاز داغ عامل محدودکننده ای است که تشکیل ستاره جدید را محدود می کند. ادغام کهکشان ها نیز نقش مهمی را ایفا می کند. فعالیت. او معاون مدیر و رئیس علوم و آموزش رصدخانه یرکیز در خلیج ویلیامز، ویسکانسین است. او قبلاً در توسان، آریزونا مستقر بود و به عنوان رئیس آموزش و اطلاع رسانی عمومی در پروژه تلسکوپ بزرگ سینوپتیک سروی کار می کرد. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ یک ستاره شناس پژوهشی در رصدخانه نجوم استرالیا (AAO) بود. زمینه اصلی تحقیقات او مربوط به چگونگی شکل گیری کهکشان ها، چگونگی ایجاد ستاره های جدید است. بائر همکاری خود را در پروژه ای به نام "شصت نماد فیزیک و نجوم" در طول دوره پسادکتری در دانشگاه ناتینگهام انگلستان آغاز کرد. او از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ مصاحبه های منظمی با این مجموعه انجام داد پس از ترک ناتینگهام، او فعالیت های خود را به صورت غیررسمی با وبلاگ شخصی خود "Astropixie" ادامه داد.
جان بونگارتز (؛ زادهٔ ) جمعیت شناس هلندی-آمریکایی است. او به عنوان نایب رئیس و محقق ممتاز در شورای جمعیت که از دهه ۱۹۷۰ در آنجا مشغول به کار بوده است. تحقیقاتی را در مجموعه ای از موضوعات مختلف انجام داده است، مانند رشد و پیری جمعیت، میزان مرگ ومیر، پیوندهای جمعیت-محیط و جمعیت شناسی مرتبط با اپیدمیولوژی همه گیرشناسی اچ آی وی/ایدز. شناخته شده ترین کار او در زمینه باروری نهفته است، و موضوع مورد علاقه در طول زندگی حرفه ای او بوده است.
گل رز سراسر آمریکا () جایزه ای است که سالانه از سال ۱۹۴۰ تا ۲۰۱۳ توسط صنعت گل رز ایالات متحده آمریکا به گونه ای جدید و برجسته رز اعطا می شود. برگزیده گل رز سراسر آمریکا به مدت ۷۳ سال به عنوان معتبرترین جایزه گل رز در ایالات متحده (⎘ ایالات متحده آمریکا) در نظر گرفته شد. گل رز سراسر آمریکا پس از سال ۲۰۱۳ متوقف شد و در سال ۲۰۱۶ با برنامه جدید گل رز باغ آمریکایی (AGRS) جایگزین شد.
گل رز باغ آمریکایی () جایزه سالانه ای است که توسط صنعت گل رز آمریکا حمایت می شود تا انواع گل رز برجسته را برای مناطق مختلف ایالات متحده آمریکا قدردانی و آن را توصیه کند. AGRS جایگزین گل رز سراسر آمریکا شد که پس از سال ۲۰۱۲ متوقف شده بود. اولین جایزه سالانه گل رز باغ آمریکایی در سال ۲۰۱۶ معرفی شد. فرایند انتخاب گل رز باغ آمریکایی شامل آزمایش گل رز در چندین باغ آزمایش منطقه ای در سراسر ایالات متحده است. چندین بار در سال به مدت دو سال رشد و ارزیابی می شود. تنها ۴ درصد از تمام رزهای آزمایش شده در این برنامه برای جایزه گل رز باغ آمریکایی انتخاب شده اند.
روژه دو پیل (; – ) نقاش، حکاک، منتقد هنری و دیپلمات اهل فرانسه بود. وی معلم خصوصی میشل املو دو گورنه سفیر و دیپلمات فرانسوی بود و به همراه وی به عنوان منشی در مأموریت های مختلف در ونیز، پرتغال و اسپانیا بود.
بسی مارگولین (؛ ۱۹۰۹ – ۱۹ ژوئن ۱۹۹۶) وکیل و فعال مدنی اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش آموختهٔ کالج نیوکمب در دانشگاه تولین بود و مدرک دکترای خود را نیز از دانشگاه ییل اخذ کرده بود. او از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۷۲ وکیل وزارت کار ایالات متحده بود و در رسیدگی به پرونده های متعددی را در دادگاه عالی نقش داشت. مارگولین حجم زیادی از دعاوی مربوط به قانون استانداردهای کار منصفانه را برعهده گرفت و مجموعه قوانین گسترده ای را در زمینهٔ استانداردهای استخدام در این فرایند ایجاد کرد. مارگولین در سال ۱۹۹۶ بر اثر سکتهٔ مغزی در آرلینگتون، ویرجینیا درگذشت. اوایل زندگی. والدین مارگولین، که از آزار و اذیت یهودیان در روسیه فرار کرده بودند، اندکی پیش از تولد او به شهر نیویورک مهاجرت کردند. مادرش در حالی که مارگولین هنوز جوان بود، درگذشت و او باقی دوران کودکی خود را در خانهٔ کودکان یهودی در نیواورلئان سپری کرد. او در سال ۱۹۲۵ از مدرسه ایزیدور نیومن فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۲۹، مارگولین مدرک کارشناسی خود را از کالج نیوکمب در دانشگاه تولین دریافت کرد. او سپس مدرک حقوق خود را در دانشگاه تولین اخذ کرد و پس از آن نیز تحصیلات حقوقی خود را در
دانشگاه ییل ادامه داد و مدرک دکترای حقوق خود را در سال ۱۹۳۳ از این دانشگاه دریافت کرد. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه ییل، مارگولین به عنوان وکیل به تنسی ولی آتوریتی پیوست. مارگولین بعداً با بیان این که «دولت، زنان [وکلا] را جذب می کند زیرا آنها هیچ جایگزینی ندارند»، به این واقعیت اشاره کرد که در آن زمان، اکثر شرکت های حقوقی معتبر از استخدام زنان خودداری می کردند. دوران فعالیت حرفه ای او در تنسی ولی آتوریتی تا حدودی زیر سایهٔ اتهاماتی مبنی بر رابطهٔ او با لری فلای، مشاور عمومی وقت آژانس، قرار گرفت. در اوایل سال ۱۹۴۳، پس از اینکه مارگولین تنسی ولی آتوریتی را ترک کرد و به دنبال تحقیقات کمیسیون فدرال ارتباطات در مورد نمایندهٔ کنگره، یوجین کاکس (نمایندهٔ حزب دموکرات از جورجیا) به خاطر دریافت رشوه از ایستگاه رادیویی والب، مجلس نمایندگان ایالات متحده یک کمیتهٔ تحقیقاتی ویژه به ریاست کاکس برای نظارت بر کمیسیون ارتباطات ایجاد کرد. این کمیته از اتهامات مذکور برای متقاعد کردن لری فلای، که در آن زمان رئیس این کمیسیون بود، برای اعمال فشار بر او جهت همکاری با این کمیته استفاده کرد. کار در وزارت کار. در سال ۱۹۳۹، مارگولین
به وزارت کار پیوست. او به سمت کارشناس در قانون استانداردهای کار منصفانه منصوب شد و در نهایت به سمت دستیار وکیل مسئول دعوی تجدیدنظر دادگاه عالی ارتقاء یافت. مارگولین در این سمت، و در سمت بعدی خود به عنوان وکیل دادگستری، ۲۷ پرونده را در دادگاه عالی مطرح کرد. از میان این ۲۷ پرونده، موقعیت وزارت کار در ۲۵ مورد برتری داشت که نرخ موفقیت چشمگیر ۹۳٪ را برای مارگولین رقم زد. مارگولین به عنوان وکیل همکار، بر ۳۳ وکیل دیگر نظارت داشت و این موضوع، او را به یکی از وکلای ارشد زن در کل دولت فدرال ایالات متحده تبدیل کرد. اواخر زندگی. پس از بازنشستگی، مارگولین به عنوان داور حقوقی به کار مشغول شد و گهگاه در مرکز حقوق دانشگاه جرج واشینگتن نیز به تدریس می پرداخت. او پس از سکته مغزی، در بیمارستانی در آرلینگتون، ویرجینیا درگذشت.
پیراناوبری () به ناوبری کامل پیرامون کل یک جزیره، قاره یا یک اجرام آسمانی (مانند یک سیاره یا یک قمر) گفته می شود. این مقاله بر پیراناوبری و دور زدن پیرامون زمین تمرکز دارد. سفر کاوشگری ماژلان-الکانو نخستین پیراناوبری زمین و گشتن کامل به دور آن بود. این سفر کاوشگری در سال ۱۵۱۹ از سنلوکار د برامدا در اسپانیا آغاز شد و پس از دریانوردی و عبور از اقیانوس اطلس، اقیانوس آرام و اقیانوس هند و بازگشت در سال ۱۵۲۲ پایان یافت. با ظهور هوانوردی تجاری در اواخر قرن بیستم، پیراناوبری زمین نیز ساده شده است و معمولاً به جای سال ها، چند روز طول می کشد. امروزه چالش پیراناوبری و دور زدن زمین به سمت استقامت انسانی و تکنولوژیکی، سرعت و روش های کمتر متعارف تغییر کرده است.
گیوم کوستو (; زاده – درگذشت ) مجسمه ساز سبک باروک اهل فرانسه بود. او مجسمه ساز سلطنتی لوئی چهاردهم و لوئی پانزدهم بود و در سال ۱۷۳۵ مدیر آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه سازی شد. او بیشتر به خاطر ساخت مجسمه های اسب برای قلعه مارلی، که نمونه های آن اکنون در میدان کنکورد پاریس قرار دارد، شناخته می شود.
ژان رائو (; – ) نقاش اهل فرانسه بود. وی در سال ۱۷۱۷ به عنوان یک نقاش تاریخی به عضویت آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه سازی درآمد.
النور ال. ماکل (؛ ۷ مارس ۱۹۱۴ – ۱ مارس ۱۹۹۲) پزشک، مدیر بیمارستان و از مقامات دولت فدرال ایالات متحده بود. ماکل در طول روی کار بودن دولت جان اف. کندی یکی از عالی رتبه ترین زنان سیاه پوست در دولت فدرال ایالات متحده بود. اوایل زندگی. النور لوئیس ماکل زادهٔ فیلادلفیا، پنسیلوانیا و دختر الکساندر ای. ماکل و فلورانس (فلورا) لوئیس ماکل بود. پدر و مادر او یک فروشگاه لباس داشتند. مادرش در کلیسای اسقفی متدیست آفریقا و در انجمن تجارت مترقی فعال بود. النور ماکل در سال ۱۹۳۸ از دانشگاه هاوارد، و سپس در سال ۱۹۴۳ از کالج پزشکی مهاری فارغ التحصیل شد. شغل و حرفه. ماکل نخستین پزشک زنی بود که در بیمارستان فریدمن در واشینگتن به رزیدنتی پزشکی داخلی پذیرفته شد. او همچنین در اوایل فعالیت حرفه ای خود در بخش بهداشت منطقهٔ کلمبیا و در برنامهٔ بهداشت دانشجویی در دانشگاه هاوارد به کار مشغول شد. او از سال ۱۹۵۳ به عنوان افسر پزشکی در وزارت بهداشت، آموزش و رفاه ایالات متحده، مستقر در بیمارستان سنت الیزابت به کار مشغول بود. ماکل نخستین فرد سیاه پوستی بود که به عنوان پرسنل حرفه ای در این بیمارستان شاغل بود. در سال ۱۹۶۳ ماکل یکی از شش دریافت ک
نندهٔ جایزه زن فدرال بود که به کارمندان حرفه ای فدرال اهدا می شد که سهم قابل توجهی در برنامه های دولت داشتند. ماکل یکی از عالی رتبه ترین زنان آفریقایی-آمریکایی در دولت فدرال در دوران دولت جان اف. کندی بود. در سال ۱۹۷۱ او به مدیریت شعبهٔ پزشکی و جراحی بیمارستان سنت الیزابت درآمد. در سال ۱۹۸۰، او در میان مدیرانی بود که در پروندهٔ دای در برابر هریس، متهم به ارتقاء تبعیض آمیز سمت کارکنان این بیمارستان بودند. او در سال ۱۹۸۳ در یک مصاحبهٔ تاریخ شفاهی برای پروژهٔ تاریخ شفاهی زنان در دولت فدرال در دانشگاه هاروارد به دوران شغلی خود در حرفهٔ پزشکی و دولت ایالات متحده پرداخت. ماکل همچنین در دانشکده پزشکی دانشگاه جرج واشینگتن به تدریس مشغول بود. زندگی شخصی. النور ال. ماکل با جرالد ئی. رابرتز، که یک کتابدار حقوق بود، ازدواج کرد. او در سال ۱۹۹۲ در سن ۷۷ سالگی در واشینگتن، دی.سی. درگذشت.
محمد الشورابجی (زادهٔ ۱۲ ژانویه ۱۹۹۱ در اسکندریه) اسکواش باز حرفه ای مصری است که در سال ۲۰۲۲ با تغییر ملیت خود به انگلستان باعث واکنشهای زیادی شد. او از دوران جوانی تا ژوئن ۲۰۲۲ نماینده مصر بود و در حال حاضر نماینده انگلیس است. او در نوامبر ۲۰۱۴، مارس ۲۰۱۸، فوریه ۲۰۲۰، و بار دیگر در ژوئیه ۲۰۲۱ به رتبه اول جهانی شماره ۱ رسید. او پس از تعطیلی به دلیل همه گیری کووید در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰ برنده مسابقات آزاد منچستر شد. پیروزی او در نیوزلند در نوامبر ۲۰۲۲، برای چهل و هفتمین عنوان PSA، او را به جوانترین مردی تبدیل کرد که در ۳۱ سال و ۱۰ ماهگی به ۵۰۰ برد PSA رسیده است. تغییر ملیت. او در ۶ ژوئن ۲۰۲۲ ملیت خود را از مصری به انگلیسی عوض کرد و شروع به مسابقه برای تیم ملی انگلیس کرد. این امر موجب واکنشهای زیادی از طرف مصریها و اعراب شد. او در مصاحبه ای اختصاصی که توسط FA Squash منتشر شد، گفت: «من قبلاً هرگز در زندگی ام حمایتی دریافت نکرده ام هر چه بدست آورده ام حاصل تلاش شخصی خودم بوده است ولی حالا حمایت انگلیس از من به من انگیزه و عزم را برای کسب عنوان قهرمانی برای آن می دهد و این اولین باری است که از من حمایت می شود و تمام ت
لاشم را برای بازگشت به شماره یک جهان و کسب عناوین انجام خواهم داد. و من در مورد این تجربه جدید بسیار هیجان زده هستم.»