Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن رابط بیشتر شبیه سایر نرم افزارهای گرافیکی جی آی اس است. پروژه ای دیگر نیز برای پیاده سازی مجدد GRASS در جاوا با نام JGRASS وجود دارد. پیشینه. از سال ۱۹۸۲ تاکنون به صورت مداوم در حال توسعه بوده است و در این گذر، شمار فراوانی از آژانس های فدرال آمریکا، دانشگاه ها و شرکت های خصوصی در توسعه آن مشارکت داشته اند. بخش های بنیادین و مدیریت تلاش ها برای یکپارچه سازی نسخه های آن، نخست توسط آزمایشگاه پژوهشی مهندسی ساخت وساز ارتش آمریکا (USA-CERL)، که شاخه ای از سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده در شمپین، ایلینوی است، هدایت می شد. این پژوهشکده نسخه پایانی برنامه را به عنوان نسخه ۴.۱ در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد و تا سال ۱۹۹۵ پنج به روزرسانی و اصلاحیه برای این نسخه ارائه داد. همچنین اجزای بنیادین نسخه اعشاری GRASS 5.0 را توسعه داد. توسعه GRASS توسط USA-CERL آغاز شد تا نیاز ارتش ایالات متحده به نرم افزاری برای مدیریت سرزمین و برنامه ریزی زیست محیطی را برآورده سازد. یکی از انگیزه های کلیدی آن، قانون ملی سیاست زیست محیطی (NEPA) بود. بستر توسعه، سیستم عامل یونیکس بود که روی سخت افزار وکس اجرا می شد. بین سال های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۵، USA-CERL
توسعه GRASS را، با مشارکت بسیاری دیگر، از جمله دانشگاه ها و سایر آژانس های فدرال مدیریت می کرد. USA-CERL به طور رسمی پس از انتشار نسخه ۴.۱ در سال ۱۹۹۵ از پروژه GRASS کناره گیری کرد، هرچند که تا سال ۱۹۹۳ توسعه آن، اصلاحات (پچ) جزئی محدودی داشت. گروهی در دانشگاه بیلر برای ادامه توسعه نرم افزار تشکیل شد و نسخه GRASS 4.2 را منتشر کرد. حدودا در همین هنگام، یک درگاه از نرم افزار با سیستم عامل لینوکس ساخته شد. در سال ۱۹۹۸، مارکوس نتلر، رهبر کنونی پروژه، انتشار نسخه 4.2.1 را آگاهی رسانی کرد. این نسخه شامل بهبودهای عمده ، از جمله یک رابط کاربری گرافیکی نوین بود. در اکتبر ۱۹۹۹، مجوز نرم افزار، که نخست در مالکیت عمومی بود، در نسخه ۵.۰ به پروانهٔ جامع همگانی گنو تغییر یافت. از آن هنگام، GRASS به یک مجموعه نرم افزاری قدرتمند تبدیل شده که در زمینه های روش علمی و مهندسی کاربرد گسترده ای دارد. برای نمونه، از آن برای تخمین بازده احتمالی انرژی خورشیدی فتوولتائیک با استفاده از پودمان r.sun استفاده می شود. تا سال ۲۰۱۵، نرم افزار GRASS در محیط های دانشگاهی و تجاری در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته و در بسیاری از نهادهای دولتی
، از جمله ناسا (NASA)، اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA)، وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA)، مرکز هوافضای آلمان (DLR)، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی همسود (CSIRO)، سازمان پارک های ملی (NPS)، اداره سرشماری ایالات متحده، سازمان زمین شناسی ایالات متحده (USGS) و بسیاری از شرکت های مشاوره زیست محیطی به کار گرفته شده است. تا سال ۲۰۱۵، آخرین نسخه پایدار (LTS) GRASS GIS 7 بود که در همان سال منتشر شد و جایگزین نسخه پایدار پیشین (نسخه 6.4، منتشرشده در ۲۰۱۱) گردید. به نسخه ۷ ویژگی های نوین بسیاری افزوده شد، شامل: پشتیبانی از داده های بزرگ; موتور توپولوژیکی سریع برای داده های برداری ۲D/3D; شبکه های برداری سریع قدرتمند; یک چارچوب کامل زمانی; و بسیاری دیگر از توانایی ها و بهبودها. تا سال ۲۰۱۵، توسعه نرم افزار به دو شاخه تقسیم شده است: شاخه پایدار (Stable) و شاخه توسعه ای (Developmental). برای مطالعه بیشتر. بیبکد: 2012EnvMS..31..124N شناساگر اشیاء دیجیتال: S2CID (شناسه هویتی مقاله): ۱۱۰۴۱۶۹۶
یون نامسنگ (۶۳۴–۶۷۹ میلادی) بزرگترین پسر ژنرال یون گه سومون و دومین ته ماگنیجی گوگوریو، یکی از سه پادشاهی کره بوده است. ته مانگنیجی. احتمال می رود یون نامسنگ مدتی قبل از مرگ یون گه سومون، ته ماگنیجی شده باشد که گفته می شود از این مقام کناره گیری کرده و مقام افتخاری ته ماگنیجی را به دست آورده است. پس از مرگ پدرش، یون نامسنگ برای جنگ با تانگ که در جنوب و شمال و مرز گوگوریو لشکریان بزرگی گردآورده بود آماده شد و برای بازرسی از قلعه های مرزی در یودونگ و دیگر قلعه ها در سراسر امپراتوری عازم شد. او برادرانش یون نامگئون و یون نامسان را قبل از رفتنش بر حکمرانی پیونگ یانگ گذاشت. نامگون و نامسان از غیبت برادرشان استفاده کردند و کنترل پیونگ یانگ و دادگاه سلطنتی را به دست گرفتند. آنها به دروغ نامسنگ را به خائن بودن متهم کردند و پادشاه بوجانگ را مجبور کردند دستور دستگیری و احتمالا حکم اعدام نامسنگ را صادر کند. نامسنگ که جایی برای رفتن نداشت، به تانگ گریخت و مقام بالایی در ارتش تانگ دریافت کرد. سقوط گوگوریو و مرگ. از آنجا به رهبری یک لشکرکشی تحت حمایت تانگ به گوگوریو با امید به دست آوردن مجدد قدرت کمک کرد. این کمپین در نهای
ت گوگوریو را در سال ۶۶۸ نابود کرد. او در قلمروهای تحت حمایت تانگ برای آرام کردن شرق، یا آندونگ دوهوفو (安東都護府)، دولت چینی که در پی سقوط گوگوریو در سال ۶۶۸ در پیونگ یانگ تأسیس شد و قصد داشت به قلمرو گوگوریو سابق در پیونگ یانگ تأسیس شود، درگذشت. نامسانگ در کوه مانگ در لوئویانگ، پایتخت شرقی تانگ به خاک سپرده شد. سنگ قبر نامسانگ به همراه عکس برادرش نامگئون کشف شده است. یئون (淵)، زیرا یئون (چینی، یوان) نام داده شده امپراتور گائوزو تانگ (لی یوان 李淵)، بنیانگذار و اولین امپراتور تانگ بود، و طبق سنت چینی اطلاق آن به دیگری ممنوع بود.
ابتکار دروازه جهانی استراتژی اتحادیه اروپا برای سرمایه گذاری در پروژه های زیرساختی در سراسر جهان است. این پروژه به ابتکار کمیسیون اتحادیه اروپا به رهبری اورسولا فون در لاین آغاز شد. در دوره ۲۰۲۱-۲۰۲۷، اتحادیه اروپا ۳۰۰ میلیارد یورو در طرح های مربوط به پروژه سرمایه گذاری خواهد کرد. سرمایه گذاری در کشور های آفریقایی اولویت اول خارجی این پروژه است و نیمی از بودجه به پروژه های این قاره اختصاص داده می شود. هدف بخش آفریقای پروژه، رشد توسعه سبز، انتقال تکنولوژی، رشد اقتصادی پایدار، مراقبت های بهداشتی و بهبود آموزش در آفریقا است. این ابتکار به عنوان جایگزین یا رقیب ابتکار کمربند و جاده چین در نظر گرفته می شود. به گفته فون در لاین، هدف اتحادیه اروپا گسترش ارتباط و پیوند (با اروپا) است ، نه ایجاد وابستگی. از دسامبر ۲۰۲۲، پروژه دروازه جهانی به دلیل ناتوانی در ارائه جزئیات دقیق و شفافیت در مورد پروژه ها و تمرکز زیاد بر روی برنامه های که همین الان هم موجود هستند مورد انتقاد قرار گرفت. صندوق اروپایی برای توسعه پایدار + (EFSD+) این صندوق به عنوان ابزار اصلی اشتراک گذاری ریسک برای دوره 2021-2027 معرفی شده و 10 برابر بزرگ تر
از صندوق قبلی (EFSD) خواهد بود. این صندوق بر اساس دو اصل «سیاست اول» و «رویکردهای مبتنی بر کشور» عمل می کند. حجم تضمین این صندوق 53 میلیارد یورو است و انتظار می رود تا 232 میلیارد یورو سرمایه گذاری پایدار جذب کند. تأمین مالی اضافی از طریق کمک های مالی به مؤسسات مالی توسعه ای انجام می شود که این کمک ها را با وام ها ترکیب می کنند. تأسیس اتصال اروپا (CEF) دیجیتال فناوری های دیجیتال نقش مهمی در اقتصاد و جامعه دارند و نیاز به زیرساخت های مناسب برای عملکرد دارند. با وجود نیاز روزافزون به اتصال دیجیتال، هنوز شکاف قابل توجهی در تأمین مالی برای این زیرساخت ها وجود دارد. تأسیس اتصال اروپا از سرمایه گذاری های Global Gateway که به زیرساخت های ایمن و پایدار اختصاص دارد، حمایت می کند. حمایت از سرمایه گذاری سبز اتحادیه اروپا به کشورهای شریک کمک می کند تا بازارهای خود را برای اوراق قرضه سبز توسعه دهند. این اوراق قرضه به پروژه هایی که به محیط زیست و پایداری کمک می کنند، اختصاص می یابند.
سارک آرسلانیان (؛ ؛ زاده – ) بازیکن فوتبال و افسر (نیروهای مسلح) ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. وی در ۴ فوریهٔ ۱۹۲۴ در فرزنو، کالیفرنیا از والدینی به نام های گئورگ و فریدا (آرسلانیان) آپوشیان به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۱ از واقع در ساوت سالت لیک، یوتا فارغ التحصیل گشت. وی در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در اقیانوس آرام جنوبی خدمت نمود. بین سال های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷, ، پسر آرسلانیان، با کمک برادرش پل آرسلانیان مربی گری تیم فوتبال وبر استیت را برعهده داشت. در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳, زمین استادیوم هانسن در محوطه دانشگاه ایالتی دیکسی به نام سارک آرسلانیان نامگذاری شد. . وی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶ در سن ۹۲ سالگی در سنت جرج، یوتا درگذشت.
فرانچسکا کاچینی (؛ تلفظ ایتالیایی: ؛ – بین سال های ۱۶۴۱ و ۱۶۴۵، که احتمالاً در این دوره درگذشته است؛ یا ممکن است دوباره ازدواج کرده باشد) موسیقی دان، آهنگساز، شاعر، نویسنده، معلم موسیقی و نوازنده لوت اهل دوک نشین بزرگ توسکانی در دوران اولیه باروک بود. او همچنین با لقب «لا چکینا» (تلفظ ایتالیایی: ) شناخته می شد که عنوانی بود که فلورانسی ها به او داده بودند و احتمالاً مُصغر «فرانچسکا» بود. او دختر جولیو کاچینی بود. تنها اثر صحنه ای باقی مانده از او، لا لیبراتسیونه دی روگیرو (آزادسازی روگیرو)، به طور گسترده ای به عنوان قدیمی ترین اپرای ساخته شده توسط یک آهنگساز زن شناخته می شود. در نقش یک آهنگساز مؤنث، او به تثبیت کارگزاری و برنامه های فرهنگی و سیاسی حامی زن خود کمک کرد. زندگی شخصی. دوران اولیه زندگی. فرانچسکا کاچینی در فلورانس به دنیا آمد و علاوه بر آموزش های اولیه موسیقی با پدرش، تحصیلات انسانی دیگری نیز شامل لاتین، اندکی زبان یونانی، زبان های معاصر، ادبیات مدرن و ریاضیات را پشت سر گذاشت. به گفته لیلیانا پانلا، نخستین شاهد معتبر از فعالیت های خوانندگی فرانچسکا، همراه با خواهرش ستیمیا، در دربار مدیچی مربوط به س
ال ۱۶۰۲ است: چزاره تینگی در دفتر خاطرات خود خاطرنشان می کند که در تاریخ ۳ آوریل ۱۶۰۲ در کلیسای سنت نیکلاس در پیسا، جایی که دربار هر ساله در آنجا حضور می یافت، موسیقی پلی کرال توسط «جولیو رومانو» (جولیو کاچینی) رهبری می شد و همسر (همسر دومش، مارگریتا) و دو دخترش خوب آواز می خواندند. کاچینی در دوران اولیه زندگی اش با والدین، برادر ناتنی اش پومپئو، خواهرش ستیمیا و احتمالاً دیگر شاگردان نامبرده نشده کاتچینی در یک گروه موسیقی به نام «زنان جولیو رومانو» که هم عصرانش به آن اشاره کرده اند، برنامه اجرا می کرد. پس از استخدام در دربار، او به اجرای موسیقی با گروه خانوادگی خود ادامه داد تا اینکه ازدواج ستیمیا و جابجایی اش به شهر مانتوا منجر به فروپاشی این گروه موسیقی شد. کاتچینی در دربار مدیچی به عنوان معلم، خواننده مجلسی، مربی تمرینات موسیقی و آواز و آهنگساز موسیقی های مجلسی و نمایشی تا اوایل سال ۱۶۲۷ خدمت کرد. تا سال ۱۶۱۴، او به عنوان پر درآمدترین موسیقی دان دربار شناخته می شد، که بخش عمده ای از این امر به خاطر مهارت های موسیقایی اش بود که به خوبی مفهوم شایستگی زنانه ای را که توسط سرپرست غیررسمی توسکانی، دوشس اعظم کریست
ینا اهل لورن، مطرح شده بود، به تصویر می کشید. تا سال ۱۶۲۳، او ۲۴۰ اسکودی (سکه نقره) درآمد داشت. زندگی بعدی. پس از آنکه شوهر اول کاچینی (جیوانی باتیستا سینیورینی، که با او یک دختر به نام مارگریتا در سال ۱۶۲۲ داشت) در دسامبر ۱۶۲۶ درگذشت، او بدون تعلل در اکتبر ۱۶۲۷ مجدداً ازدواج کرد، این بار با یک نجیب زاده موسیقی دوست در شهر لوکا، به نام توماسو رافائلی. اگرچه نام قانونی او فرانچسکا د جولیو کاچینی باقی ماند، اما تنها کشف اسنادی از فرانچسکا رافائلی بود که امکان یافتن شواهدی از زندگی او را از سال ۱۶۲۷ تا ۱۶۳۴ فراهم کرد. او در خانه های رافائلی در لوچس زندگی می کرد، ظاهراً یک پسر به دنیا آورد (همچنین به نام توماسو، در سال ۱۶۲۸)، و تا زمان مرگ او در سال ۱۶۳۰، رابطه موسیقایی با خاندان بوونویسی در لوکا حفظ شد. اگرچه او به عنوان همسر یک نجیب زاده دست کم یک درخواست برای اجرا را رد کرده بود (در پارما، در سال ۱۶۲۸)، اما هنگامی که او بیوه شد، کاچینی بلافاصله سعی کرد برای خدمت به دربار مدیچی بازگردد. بازگشت او که به دلیل طاعون های ۱۶۳۰ تا ۱۶۳۳ به تعویق افتاد، تا آنکه در سال ۱۶۳۴، کاچینی با دو فرزندش به فلورانس بازگشت، و به ع
نوان معلم موسیقی نه تنها برای دخترش مارگریتا، بلکه برای شاهزاده خانم های دربار مدیچی که در صومعه لا کروچتا زندگی می کردند یا اغلب از آنها بازدید می کردند، خدمت می کرد، و آهنگسازی و اجرای موسیقی مجلسی و سرگرمی های کوچک زنانه را انجام می داد. کاچینی در ۸ مه ۱۶۴۱ خدمت به دربار مدیچی را متوقف کرد و نامش از مدارک و اسناد عمومی ناپدید شد. سبک آهنگسازی. سبک موسیقی و آهنگسازی کاتچینی به سبک کلودیو مونته وردی و یاکوپو پری شبیه بود و او آهنگسازی را پس از پایان دوره رنسانس آغاز کرد و نقش کلیدی در توسعه سبک موسیقی باروک ایفا کرد. او در یک بستر موسیقی بسیار نوآورانه به آهنگسازی پرداخته بود. برای بسیاری از آهنگ هایش، او نویسنده اشعار متن ترانه نیز بود که معمولاً مضمونی فکاهی و کمدی داشتند. اگرچه قطعات موسیقی معمولاً سازی خاص برای همراهی خواننده مشخص نکرده بودند، اما از لوت تیوربو برای هم نوازی استفاده می شد.
طارق متری (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۰) استاد دانشگاه، سیاستمدار مستقل و وزیر سابق دولت لبنان است که در حال حاضر به عنوان معاون نخست وزیر لبنان از ۸ فوریه ۲۰۲۵ فعالیت می کند. اوایل زندگی و تحصیلات. متری در ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۰ به دنیا آمد. او دارای مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه نانتر پاریس است. دیدگاه ها. متری می گوید که نقش او بیشتر به عنوان مدافع روشنفکران و هنرمندان در کنار آزادی بیان و اندیشه آنهاست. او همچنین به عنوان مدافع سرسخت ملی گرایی لبنانی شناخته شده است.
هانس، خارپشت من () افسانه ای از آلمان است که در مجموعهٔ افسانه های گریم با شمارهٔ KHM ۱۰۸ توسط برادران گریم گردآوری شده است. این داستان یکی از افسانه های نوع ۴۴۱ در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر است، که به «جانوری به عنوان داماد» معروف است. این داستان به صورت ترکیبی از تخیل، تمثیل های روان شناختی و درون مایه هایی از ازدواج، تحول و پذیرش خود بیان شده است. این داستان با عنوان "جک جوجه تیغی من" توسط اندرو لانگ ترجمه و در "کتاب پری سبز" منتشر شد. خلاصه داستان. یک کشاورز ثروتمند و همسرش فرزندی ندارند. مرد از شدت ناراحتی با خود می گوید: «کاش بچه ای داشتم، حتی اگر خارپشت باشد!» زمان می گذرد و همسرش پسری به دنیا می آورد که از کمر به بالا خارپشت و از کمر به پایین انسان است. آن ها او را «هانس، خارپشت من» می نامند. هانس هشت سال بر روی کاه کنار اجاق می خوابد، چرا که پدرش از او بیزار است. روزی از پدرش می خواهد که یک نی انبان برایش بخرد و خروسی را نعل کند تا با آن به جنگل برود. پدر که می خواهد از دست او خلاص شود، خواسته اش را انجام می دهد. هانس سوار بر خروسش، به جنگل می رود، در بالای درختی می نشیند، نی انبان می نوازد و خوک ها و خ
رها را برای سال ها چوپانی می کند. معامله با پادشاهان. روزی پادشاهی در جنگل گم می شود و صدای نی انبان هانس را می شنود. هانس پیشنهاد می دهد که اگر پادشاه قول دهد نخستین کسی که در بازگشت به خانه به استقبالش می آید را به او بدهد، راه خروج را نشانش خواهد داد. پادشاه موافقت می کند، اما سعی دارد با فریب دادن هانس و نوشتن پیمانی دروغین، از زیر قولش در برود. زمانی که پادشاه به قصر بازمی گردد، دخترش نخستین کسی است که به استقبالش می آید. هانس همچنان در جنگل می ماند. مدتی بعد پادشاهی دیگر نیز در جنگل گم می شود. این بار نیز هانس پیشنهاد مشابهی می دهد و پادشاه دوم با صداقت پذیرفته و قرارداد واقعی را امضا می کند. در بازگشت، تنها دختر پادشاه دوم به استقبالش می آید و به پدرش قول می دهد که با هانس ازدواج خواهد کرد. انتقام و ازدواج. هانس ابتدا به قصر پادشاه اول می رود و خواستار عروسش می شود. پادشاه مجبور به تحویل دختر می شود. هانس در میان راه، دختر را مجبور می کند که لباس هایش را درآورد، سپس با خارهای خود او را خونین می کند و در خجالت و رسوایی به خانه بازمی گرداند. سپس، هانس به قصر پادشاه دوم می رود. این بار شاهزاده خانم با رضا
یت و وفاداری به قول پدرش با هانس ازدواج می کند. شب ازدواج، هانس به شاه دستور می دهد آتشی بزرگ روشن کند و چهار سرباز را برای نگهبانی بیرون اتاق بگمارد. او پوست خارپشتی خود را درمی آورد و به آتش می اندازد. پوست می سوزد، اما هانس کاملاً سیاه می شود. پزشکان، بدن او را با روغن و آب پاک می کنند و هانس به شکل یک جوان خوش قیافه درمی آید. او و شاهزاده خانم سال ها با خوشبختی زندگی می کنند. هانس بعدها نزد پدرش بازمی گردد، او را به قصر می برد و با هم در قلمرو پادشاهی تازه زندگی می کنند. تحلیل. داستان «هانس، خارپشت من» نمونه ای از داستان های کلاسیک تحول شخصیت و رهایی از نفرین است. در این افسانه، پوست حیوانی نماد پوستهٔ روانی و حفاظتی است که شخصیت اصلی باید برای رسیدن به بلوغ واقعی از آن رها شود. گونه شناسی. این افسانه نمونه ای از نوع ATU 441 است که در آن شخصیت اصلی موجودی نیمه حیوان-نیمه انسان است و با ازدواج با انسانی واقعی، به شکل انسانی کامل درمی آید. نمونه های مشابه در دیگر فرهنگ ها شامل داستان هایی با شوهر خوکی، جوجه تیغی، یا گراز هستند. نسخه های مشابه. داستان های مشابهی در فرهنگ های اسلاوی، بالتیک، اسکاندیناوی و حتی
آمریکای شمالی یافت شده اند که در آن ها شخصیت اصلی موجودی غیرعادی یا جادویی است که با گذر از آزمون هایی به انسان تبدیل می شود.
کلبه در جنگل یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری و در نسخهٔ چهارم از مجموعهٔ «افسانه های کودکانه و خانگی» در سال ۱۸۴۰ با شمارهٔ ۱۶۹ (KHM 169) منتشر شد. اندرو لانگ آن را در "کتاب پری صورتی" (1897) گنجاند. این داستان در شاخص آرنه–تامپسون–اوتر در دستهٔ افسانه های نوع ATU 431، با عنوان «خانه ای در جنگل» طبقه بندی می شود. خلاصه داستان. در زمان های دور، مردی فقیر که از راه هیزم کشی در جنگل گذران زندگی می کرد، روزی به همسرش گفت که دختر بزرگشان برای او غذا بیاورد. دختر راهی جنگل شد، اما مسیر را گم کرد و شب هنگام به کلبه ای کوچک رسید. مردی پیر با موهایی خاکستری در آنجا زندگی می کرد، به همراه سه حیوان: یک مرغ، یک خروس و یک گاو رنگارنگ. دختر درخواست پناه کرد. پیرمرد از حیواناتش پرسید که آیا اجازه می دهند دختر بماند یا نه. حیوانات گفتند: «دوکس!» (نشانهٔ رضایت). پیرمرد پذیرفت و از دختر خواست شام درست کند. او فقط برای خودش و پیرمرد غذا پخت، بدون توجه به حیوانات. شب هنگام، پیرمرد او را به اتاقی در بالا هدایت کرد، اما پس از آن که دختر خوابید، دریچه ای در کف باز کرد و او را به زیرزمین انداخت. روز بعد، همان اتفاق
با دختر دوم تکرار شد. او نیز غذا را فقط برای خود و پیرمرد آماده کرد و به حیوانات توجهی نکرد. سرانجام، دختر کوچک خانواده راهی جنگل شد. او نیز مسیر را گم کرد و به همان کلبه رسید. برخلاف خواهرانش، دختر کوچک با مهربانی با حیوانات رفتار کرد، آنها را نوازش کرد، برایشان جو و یونجه آورد، و بعد برای خودش و پیرمرد شام تهیه کرد. شب هنگام به اتاق بالا رفت تا بخوابد. نیمه شب صدایی چون شکستن دیوارها و لرزش خانه او را بیدار کرد، ولی به زودی آرام شد و او دوباره خوابید. صبح روز بعد، به جای کلبه، خود را در قصری باشکوه یافت. پیرمرد به شاهزاده ای جوان تبدیل شده بود و سه حیوان نیز خدمتکاران وفادارش بودند. شاهزاده توضیح داد که جادوی یک پری شرور او و خدمتکارانش را به آن شکل درآورده بود، و تنها زمانی شکسته می شد که دختری با قلبی مهربان نسبت به انسان ها و حیوانات پا به آن خانه بگذارد. شاهزاده از والدین دختر دعوت کرد تا در مراسم ازدواج آنها شرکت کنند. در مقابل، خواهران بزرگ تر که خودخواهی نشان داده بودند، تنبیه شدند و برای عبرت نزد یک زغال ساز به کار فرستاده شدند تا مهربانی با جانوران را بیاموزند. تحلیل. این داستان در نظام طبقه بندی
آرنه-تامپسون-اوتر (ATU) با کد ۴۳۱ شناخته می شود: «خانه ای در جنگل». در این گونهٔ روایی، شخصیت پیرمرد در واقع شاهزاده ای افسون شده است و حیوانات نیز خدمتکاران جادویی او هستند. این داستان اغلب با نوع دیگری از افسانه ها ترکیب می شود، مانند ATU 480: دختر مهربان و دختر نامهربان، که در آن مهربانی با انسان ها یا موجودات جادویی پاداش داده می شود. ویژگی های سبکی. پیرمرد همواره از حیوانات خود مشورت می گیرد. در آغاز، وقتی دختران درخواست پناه می کنند، او می پرسد: مرغ کوچولو،&lt;br&gt; خروس قشنگ،&lt;br&gt; و گاو رنگارنگ عزیز،&lt;br&gt; شما چه می گویید؟ و حیوانات پاسخ می دهند: «دوکس!» اما وقتی دختران بدون توجه به آن ها غذا می خورند، حیوانات با شعری سرزنش آمیز می گویند: تو با او خوردی،&lt;br&gt; تو با او نوشیدی،&lt;br&gt; به ما اصلاً فکر نکردی،&lt;br&gt; پس ببین شب را کجا می مانی! در مقابل، دربارهٔ دختر کوچک، حیوانات با مهر می گویند: تو با ما خوردی،&lt;br&gt; تو با ما نوشیدی،&lt;br&gt; به همهٔ ما فکر کردی،&lt;br&gt; برای تو شب خوشی آرزو داریم. این تکرار سه بارهٔ «تو» (du hast) ساختاری تاکیدآمیز دارد و بر اخلاق و نیت قلبی شخ
صیت ها تمرکز می کند. منشأ و ارتباط ها. این افسانه برگرفته از روایت شفاهی ای است که «کارل گوده که» در دهکده ای در آلمان به نام دلیگسن جمع آوری کرد. «ویلهلم گریم» آن را بازنویسی کرد. او تاکید داشت که هم زیستی میان انسان و حیوان، که در این داستان دیده می شود، یادآور باورهای کهن است که حیوانات را انسان های تبدیل شده می دانستند. این مضمون در داستان های دیگری نیز دیده می شود، مانند:
پی شینگ جیان (به چینی: 裴行儉) (۶۱۹ - ۹ ژوئن ۶۸۲)، با نام ادبی شویوئه (به چینی: 守約) یک ژنرال و سیاستمدار سلسله تانگ بود. او بیشتر به خاطر پیروزی بر خان خاقانات ترک غربی آشینا دوژی در سال ۶۷۹ پس از میلاد شناخته شد. او همچنین مسئول اسکورت نرسی پادشاه ایرانی در تبعید ساسانی به ایران بود که توسط فاتحان عرب اشغال شده بود. او بیشتر عمر خود را وقف برخورد با قبایل ترک در تحت الحمایه آنکس کرد. گائوزونگ سومین امپراطور تانگ در سال ۶۶۲ میلادی پی شینگ جیان و پیروز سوم را با لشکری کامل روانه ایران کرد. پیروز پیشنهاد کرده بود که این لشکر تا سیستان (شهر زرنج = زرنگ و مرکز ایالت نیمروز افغانستان امروز، در چینی Chi-Ling) با او باشد زیرا که اطمینان دارد، ایرانیان پس از شنیدن خبر بازگشت وی، دسته های مقاومت تشکیل می دهند و به یاری اش می شتابند. پیروز موفق شد به یاری چینیان در سال ۶۵۸ میلادی دولت پارسی زرنگ را با پایتختی زرنگ (Chi-ling) در سیستان به وجود آورد. زندگی. پی یک نجیب زاده از فرماندهی هدونگ بود. قبیله معتبر او، قبیله پی از هدونگ، سیاستمداران زیادی را در سلسله های قبلی به دربار کمک کرده بود. شینگجیان از یکی از ۳ شاخه کادتی ق
بیله پی، خانه میانه (دو شاخه دیگر خانه غربی و خانه شرقی بود) آمده است. شینگ جیان، برادرش شینگ یان و پدرش رنجی همگی در ارتش خدمت کردند. در زمان امپراتور تایزونگ تانگ، شینگ جیان امتحان امپراتوری را گذراند. ژنرال سو دینگ فانگ پتانسیل هایی را در شینگ جیان دید و شخصاً او را راهنمایی کرد. در سال ۶۶۵، پی به عنوان ژنرال محافظ آنکسی منصوب شد. او پس از چندین سال خدمت در آنکسی، به دربار امپراتوری بازگشت و در آنجا با لی جینگ ژوان و ما زای همکاری کرد. در سال ۶۷۷، خان ترک غربی آشینا دوژی با نیرویی قوی به آنکسی حمله کرد. در این برهه از زمان، پی مأموریت بدرقه نرسی جانشین تاج و تخت ایرانی را به وطن خود خواست. استراتژی او این بود که همزمان به امور ایران و ترک بپردازد. امپراتور تانگ، گائوزونگ، نه تنها آرزوی او را برآورده کرد، بلکه به او مأموریت داد تا آشفتگی های آسیای مرکزی را آرام کند. در لشکرکشی به غرب، نیروهای ترک به رهبری آشینا را با موفقیت شکست داد. با این حال، پی علایق خود را در نصب مجدد پادشاه ایرانی از دست داد و نرسی را در تحت الحمایه آنکسی تنها گذاشت (اگرچه نرسی همچنان می توانست خادمان بسیار و کیفیت زندگی خود را حفظ کن
د). پس از آن سران کوچک ترک در منطقه به دلیل شکست آشینا به خاندان چینی وفاداری خود را متعهد کردند. نتیجه کلی اکسپدیشن پی برای امپراتوری تانگ موفقیت آمیز بود. پس از بازگشت به چین، پی به عنوان وزیر تشریفات و ژنرال بزرگ گارد جناح راست منصوب شد. در سال ۶۷۹، آشید ونفو، رئیس ترک، شورش کرد. ژنرال محافظ شیائو سیه، یک نجیب از فرماندهی لانلینگ، توسط آشید شکست خورد. سپس پی فرماندهی را از شیائو به دست گرفت و قاطعانه در نبردی در برابر ترک ها در کمین پیروز شد. آشید فرار کرد. اندکی پس از اولین شکست، او نیروهای خود را جمع کرد و آنها را با سربازان یک رئیس دیگر آشینا فونیان متحد کرد. پی بی اعتمادی و سوء ظن بین دو رئیس را دید و با ایجاد شکاف بین آنها از این ضعف سوء استفاده کرد. در نهایت آشینا فونیان از ترس انتقام تانگ از او، آشید ونفو را به قتل رساند. هنگامی که فونیان به دادگاه تانگ آورده شد، بدون توجه به اینکه او نیروهایش را تسلیم کرد، اعدام شد. پی به آشینا قول داده بود که او را اعدام نکند، اما دادگاه به قول پی احترام گذاشت. پی در پی این حادثه خود را بازنشسته کرد و پشیمان شد. مرگ آشینا، طبق کتاب تاریخ جدید تانگ، نیرنگی علیه شین
گجیان توسط طایفه خودش پی یان بود که نسبت به پیروزی های او در غرب حسادت می کرد. در سال ۶۸۲، پی دوباره مسئول آرام کردن شورش ترکان دیگر علیه امپراتوری چین بود. با این حال، او در ماه ژوئن قبل از اعزام نیروها بر اثر کهولت سن درگذشت. دربار امپراتوری به او نام پس از مرگ شیان (獻) که به معنای "تعهد" است، و همچنین عنوان عالی افتخاری نظامی تایوی (太尉) را به او اعطا کرد. خانواده. طبق نوشته ژانگ یوئه، پی ۲ همسر داشت. همسر اول او یک نجیب شیان بی از لویانگ بود. او پس از مرگ همسر دومش ازدواج کرد. همسر دوم او از قومیت ترک بود. پی ۵ پسر داشت: پی ژنیین، نیمی از ژیان بی و پسر بزرگتر، قبل از اینکه پدرش پسری به نام پی کانیوآن را ترک کند، درگذشت. پی چیچوان، یکی از پسران کوچکترش. پسری به نام پی گوانگدی داشت. پی یانکسیو، یکی از پسران کوچکترش. پی کینگ یوان، یکی از پسران کوچکترش. پی گوانگتینگ، نیمه ترک. کوچکترین پسر شینگجیان. بعداً صدراعظم تانگ شد.
دفتر معاون نخست وزیر لبنان در سال ۱۹۴۳ تشکیل شد. میثاق وطنی تصریح می کند که معاون نخست وزیر باید همیشه مسیحی ارتدوکس یونانی باشد. جستارهای وابسته. سیاست در لبنان
شش خدمتکار (به آلمانی: Die sechs Diener) یکی از افسانه های عامیانهٔ آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در مجموعهٔ افسانه های کودکانه و خانوادگی آن ها با شمارهٔ ۱۳۴ (KHM 134) منتشر شده است. این داستان در شاخص آرنه-تامپسون-اودر در دستهٔ ATU 513A با عنوان «شش نفر در سراسر جهان» قرار می گیرد. خلاصهٔ داستان. در سرزمینی دور، ملکه ای جادوگر و پلید زندگی می کرد که دختری بسیار زیبا داشت. ملکه اعلام کرده بود که هر کسی می خواهد با دخترش ازدواج کند، باید سه مأموریت سخت و غیرممکن را با موفقیت انجام دهد. اما هر خواستگاری که شکست می خورد، بلافاصله گردن زده می شد. روزی شاهزاده ای جوان دربارهٔ دختر ملکه شنید و تصمیم گرفت برای خواستگاری از او تلاش کند. پدرش از این تصمیم ممانعت کرد، اما شاهزاده آن چنان غمگین و بیمار شد که هفت سال بستری ماند. سرانجام، پدرش با رفتن او موافقت کرد و به محض آن، حالش خوب شد. شاهزاده در طول سفر خود شش خدمتکار با توانایی های خارق العاده پیدا کرد: مأموریت نخست. ملکه حلقه ای را به دریا انداخت و از شاهزاده خواست آن را بازگرداند. مرد با گردن دراز مکان حلقه را دید، مرد چاق آب دریا را نوشید و مرد
قدبلند به آسانی حلقه را از کف دریا برداشت. مأموریت دوم. شاهزاده باید ۳۰۰ گاو نر را با پوست و شاخ و استخوان و ۳۰۰ بشکه شراب را تا آخرین قطره می خورد. شاهزاده درخواست کرد تنها یک مهمان با خود داشته باشد و مرد چاق را با خود آورد. مرد چاق همه را در چشم برهم زدنی بلعید. مأموریت سوم. شاهزاده باید در اتاقی در کنار شاهدخت بخوابد و تا نیمه شب، باید دستانش دور او بماند. اگر هنگام بازگشت ملکه، دختر غایب می بود، شاهزاده کشته می شد. اما ملکه با جادو همه را به خواب برد و دختر را به غاری در فاصلهٔ ۳۰۰ فرسنگی برد. مرد شنوا صدای گریهٔ او را شنید، مرد قدبلند و مرد با نگاه مرگبار رفتند؛ مرد نگاهی به سنگ انداخت و آن را خرد کرد و دختر را بازگرداندند، درست پیش از نیمه شب. ملکه از موفقیت شاهزاده خشمگین شد. او در گوش دخترش گفت که باید از ازدواج با چنین مردان عامی پیشه ای بترسد. فردا، شاهدخت شرطی جدید گذاشت: اگر کسی می توانست در میان ۳۰۰ هیزم شعله ور زنده بماند، او را به همسری می پذیرد. مردی که در آتش احساس سرما می کرد، در میان شعله ها ایستاد و همچنان می لرزید؛ و پیروز شد. پایان داستان. شاهدخت دیگر نمی توانست از ازدواج سر باز زند. هن