Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترین نمایشگاه های تجاری جهان، توسط این مرکز مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر این، مفهوم باتری های کارنو، فناوری هایی را پوشش می دهد که قبلاً توسعه یافته اند، مانند ذخیره سازی انرژی پمپ شده حرارتی و ذخیره سازی انرژی هوای مایع. زمینه. در گذار به سیستم های انرژی با کربن کم، نفوذ انرژی های تجدیدپذیر متغیر در سیستم های انرژی الکتریکی افزایش می یابد و این پدیده نیز نیاز به ذخیره انرژی را افزایش می دهد. در حال حاضر، بیشتر ظرفیت ذخیره سازی انرژی از باتری های الکتروشیمیایی، مانند باتری های لیتیوم یونی تأمین می شود. این نوع باتری برای ذخیره سازی کوتاه مدت مناسب است اما ممکن است به دلیل هزینه های بالا برای ذخیره در بازه های طولانی تر مقرون به صرفه نباشد. ذخیره انرژی حرارتی می تواند انرژی را در مواد ارزان قیمت مانند آب، سنگ و نمک ذخیره کند؛ بنابراین، هزینه سیستم های مقیاس بزرگ (مثلاً در حد گیگاوات ساعت) می تواند کمتر از هزینه باتری های الکتروشیمیایی باشد. ضمیمه ۳۶ ذخیره انرژی - باتری های کارنو یک گروه کاری تحت برنامه "حفاظت از انرژی و ذخیره انرژی" (ECES) است که بخشی از "برنامه همکاری فناوری" (TCP) تحت نظر آژانس بین المل
لی انرژی (IEA) است. پیکربندی سیستم. یک سیستم باتری کارنو را می توان به سه بخش اصلی تقسیم کرد: توان به حرارت (P2T)، ذخیره انرژی حرارتی (TES) و حرارت به توان (T2P). فن آوری برق به گرما. برق را می توان با استفاده از فناوری های مختلفی به گرما تبدیل کرد که موارد ذیل از جمله آن ها است. ذخیره انرژی حرارتی. با توجه به سازوکار ذخیره گرما، ذخیره انرژی حرارتی را می توان به سه نوع ذخیره سازی ذخیره حرارت محسوس، ذخیره گرمای نهان و ذخیره سازی حرارتی-شیمیایی تقسیم کرد. مواد ذخیره سازی که در باتری های کارنو استفاده شده است عبارتند از: گرما به برق. گرما را می توان از طریق چرخه های ترمودینامیکی مانند چرخه رانکین یا سیکل برایتون به نیرو تبدیل کرد. برخی از فناوری ها از خواص مواد نیمه رسانا برای تبدیل گرما به الکتریسیته استفاده می کنند که این موارد باتری کارنو محسوب نمی شوند؛ زیرا هیچ چرخه ترمودینامیکی در فرایند تبدیل وجود ندارد که مواردی مانند مواد ترموالکتریک و «خورشید در جعبه» از جمله آن هاست. فناوری های معمول در این بخش عبارتند از: مزایا و معایب. باتری کارنو با نام های متعدد دیگری مانند «پمپ ذخیره سازی الکتریسیته حرارتی» (PTES
) یا «ذخیره برق حرارتی پمپ شده» (PHES) شناخته می شود. این فناوری به نسبت جدید، به یکی از امیدوارکننده ترین فناوری های ذخیره سازی انرژی در مقیاس بزرگ تبدیل شده است. مزایای اصلی باتری کارنو عبارتند از: اشکال عمده این فناوری عبارت است از: کاربرد. باتری های کارنو را می توان به عنوان ذخیره انرژی شبکه، برای ذخیره انرژی اضافی از منابع انرژی تجدیدپذیر متغیر و در صورت نیاز برای تولید برق استفاده کرد. برخی از سیستم های باتری کارنو می توانند از گرما یا سرمای ذخیره شده برای کاربردهای دیگر مانند گرمایش و سرمایش منطقه ای (به عنوان مثال برای مراکز داده) استفاده کنند. باتری های کارنو به عنوان راه حلی برای تبدیل نیروگاه های زغال سنگ موجود به یک سیستم تولید بدون سوخت فسیلی پیشنهاد شده است که در آن ها از امکانات موجود در نیروگاه ها مانند سیستم های تولید برق و سیستم های انتقال می توان همچنان استفاده کرد. لیست پروژه های باتری کارنو. اگرچه اصطلاح "باتری کارنو" جدید است، بسیاری از فناوری های موجود را می توان به عنوان باتری های کارنو طبقه بندی کرد.
پاستوریزاسیون شیر خام فرایندی است که در طی آن رشد میکروب ها در شیر خام بسیار کند می شود. در روش حرارتی برای پاستوریزاسیون، شیر خام دریافتی پس از گذراندن مراحل کنترل اولیه، عبور از دستگاه صافی، استاندارد کردن چربی و هموژنیزه کردن آن، تحت تاثیر دمای ۷۲ تا ۷۸ درجه سانتی گراد به مدت ۱۵ الی ۲۰ ثانیه قرار میگیرد. انواع روش های پاستوریزاسیون شیر. شیر خام به کمک روش های متعددی پاستوریزه می شود که این روش ها به طور کلی به دو دسته روش های حرارتی و روش های غیر حرارتی تقسیم بندی مس شوند. در روش های حرارتی با کمک گرم کردن شیر تا دمای مشخص به مدت زمان مشخص، رشد میکروب ها کند شده و در نتیجه آن شیر پاستوریزه می شود، اما در روش های غیر حرارتی به کمک سایر پدیده های فیزیکی با از بین بردن غشاء میکروارگانیسم از تکثیر و رشد میکروب ها در شیر جلوگیری می شود. پیوند به بیرون. تکنولوژی غیر حرارتی پاستوریزه کردن شیر خام
کم (متولد Camaron Marvel Ochs؛ ۱۹ نوامبر ۱۹۸۴) خواننده و ترانه سرای موسیقی کانتری آمریکایی است. او کار خود را به عنوان ترانه سرا آغاز کرد و برای چندین هنرمند از جمله سم اسمیت و مایلی سایرس آهنگسازی کرد. او با امضای قرارداد با سونی موزیک انترتینمنت، اولین آلبوم چندآهنگه خود را در مارس ۲۰۱۵ با نام "به کشور بادامک خوش آمدید" منتشر کرد و پس از آن آلبوم استودیویی "رام نشده" را در همان سال منتشر کرد. سومین آلبوم او "طرف دیگر" بود که در سی ببر در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. کم در ۱۸ نوامبر ۱۹۸۴ در هانتینگتون بیچ، کالیفرنیا، به دنیا آمد و در لافایت، کالیفرنیا، حومه ای در منطقه خلیج سانفرانسیسکو بزرگ شد. او همچنین مدتی را در اوشن ساید، کالیفرنیا گذراند، جایی که پدربزرگ و مادربزرگش مزرعه ای داشتند.
روبن د اسیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است که در پست مهاجم بازی می کرد. او برای چندین باشگاه در اروگوئه، آرژانتین، اسپانیا، ایتالیا و مکزیک بازی کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
آلسیدس سیلویرا (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اروگوئه بود که در پست هافبک یا مدافع میانی بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده بود و مدتی هم مربی بود.
سیلویو دا کوستا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم بازی می کرد. او با المپیک بیروت، با ۱۸ گل بهترین گلزن لیگ برتر لبنان در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرد. منابع. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
مارگرته دوم، ملکه دانمارک در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ در جریان سخنرانی شب سال نو خود خطاب به مردم دانمارک، کناره گیری خود را از سمتش به عنوان ملکه دانمارک به نفع پسرش شاهزاده فردریک اعلام کرد. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۴ فرزند ارشد او، فردریک، ولیعهد دانمارک (به عنوان شاه فردریک دهم) جانشین او شد. از زمان مرگ الیزابت دوم در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲، مارگرته دوم طولانی ترین دوره پادشاهی در اروپا، تنها ملکه حاکم جهان و طولانی ترین دوره به عنوان یک رئیس کشور زن را عهده دار بوده است. زمینه. ملکه مارگرته دوم قبلاً گفته بود که هرگز از تاج و تخت کناره گیری نخواهد کرد. او در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۲ به مناسبت جشن یاقوت سرخ خود، گفت: «از نظر من، این بخشی از موقعیتی است که شما در هنگام به ارث بردن سلطنت دارید: این وظیفه ای است که به شما واگذار شده است و تا زمانی که زندگی می کنید، آن را حفظ می کنید. همان کاری که پدرم و پدربزرگم قبل از من انجام می دادند.» ملکه در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۶ احتمال کناره گیری خود از سلطنت را رد کرد و گفت: «در این کشور این گونه نبوده است. همیشه اینطور بوده است که تا زمانی که زنده هستید در این سمت بمانید. این کاری است که پدرم و
پیشینیان من انجام دادند. من نیز آن را به همین گونه انجام خواهم داد». او در مصاحبه دیگری در سال ۲۰۱۶، گفت که پسرش «زمانی که من دیگر اینجا نباشم» پادشاه می شود. اعلام کناره گیری. ملکه مارگرته دوم در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ در سخنرانی شب سال نو خود در تلویزیون به صورت زنده و غافلگیرکننده ای استعفای خود را از سلطنت اعلام کرد. او گفت که فکر می کند که اکنون زمان مناسبی است. تعداد بیماری ها و تهدیدات علیه سلامتی او افزایش یافته است و او دیگر نمی تواند به همان اندازه که در گذشته انجام وظیفه کرده است، به مردم خدمت کند. ملکه به عمل جراحی کمر خود در فوریه ۲۰۲۳ اشاره کرد و گفت که این عمل باعث شد موقعیت خود را دوباره ارزیابی کند و فکر کند که آیا اکنون زمان مناسبی برای انتقال مسئولیت به نسل بعدی است یا خیر. ملکه از مردم دانمارک و دولت های مختلف این کشور به خاطر «حمایت، اعتماد و محبت بی نظیر آنها» در طول این سال ها تشکر و قدردانی کرد. او ابراز امیدواری کرد که پادشاه و ملکه جدید با «همان اعتماد و محبتی که او دریافت کرده است» روبه رو شوند. او تنها سه روز قبل از اعلام تصمیمش، این موضوع را به پسرانش اطلاع داده بود.
سیلویو پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال است. او در دفاع راست یا چپ بازی می کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۳ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده است.
لیولا () فیلمی ایتالیایی در سبک کمدی به کارگردانی آلساندرو بلازتی محصول سال ۱۹۶۳ است. این فیلم بر اساس نمایشنامه کمدی "لیولا" اثر لوئیجی پیراندلو ساخته شده است. این فیلم در ایالات متحده با عنوان "مردی بسیار چیره دست" () در سال ۱۹۶۶ منتشر شد.
کم دندانی یا هیپودنشیا یعنی نداشتن یکی یا چند دندان دائمی به صورت مادرزادی. این وضعیت یکی از رایج ترین ناهنجاری های رشد دندان است. کم دندانی معمولاً به دلایل ژنتیکی یا عوامل محیطی مثل آسیب، عفونت یا داروهای خاص ایجاد می شود. گاهی هم ترکیبی از هر دو عامل باعث این مشکل می شود. این ناهنجاری در بین دندان های شیری نادر است، اما در دندان های دائمی بیشتر دیده می شود. در بین زنان شیوع بیشتری دارد و بعضی دندان ها مانند آسیای کوچک دوم بیشتر درگیر هستند. اگر تا شش دندان (به جز دندان عقل) غایب باشد، به آن کم دندانی می گویند و اگر بیش از شش دندان نباشد، به آن کم دندانی شدید می گویند. در موارد خیلی نادر، همهٔ دندان ها غایب اند که به آن بی دندانی گفته می شود. پزشکان با کمک عکس پرتوی ایکس و بررسی های بالینی، کم دندانی را تشخیص می دهند. تشخیص زودهنگام برای انتخاب بهترین روش درمان اهمیت دارد. نبود دندان می تواند جویدن، حرف زدن و زیبایی چهره را تحت تأثیر قرار دهد. این مشکل گاهی باعث کاهش اعتمادبه نفس هم می شود. روش درمان به تعداد دندان های غایب و سن بیمار بستگی دارد و ممکن است شامل ارتودنسی (دندان آرایی)، پروتز ( دندان مصنوعی)،
کاشت دندان یا نگه داشتن دندان شیری باشد. گاهی درمان ترکیبی از چند روش است. پیشگیری خاصی برای کم دندانی وجود ندارد چون بیشتر موارد آن ژنتیکی است. اما تشخیص زودهنگام می تواند از مشکلات بعدی جلوگیری کند. توصیف. کم دندانی به غیاب تکاملی یک یا چند دندان (به استثنای دندان های سوم) گفته می شود. این پدیده یکی از شایع ترین ناهنجاری های دندانی است و می تواند تأثیر منفی بر عملکرد و همچنین ظاهر فرد داشته باشد. این وضعیت به ندرت در دندان های شیری (که با نام های دندان شیری، دندان اول یا دندان کودکی نیز شناخته می شوند) رخ می دهد و شایع ترین دندان های درگیر، پیش دندان های دوم دائمی و پیشین های جانبی فک بالا هستند. کم دندانی اغلب بخشی از یک سندرم است که با ناهنجاری های دیگر همراه است و نیاز به درمان چندتخصصی دارد. بر پایهٔ شمار دندان های درگیر، این پدیده به گونه های زیر تقسیم می شود: نشانه ها و علائم. به طور معمول، همهٔ دندان های شیری تا سن سه سالگی در دهان ظاهر می شوند. دندان های دائمی، به جز دندان های سوم، در فاصلهٔ سنی ۶ تا ۱۴ سالگی رویش می کنند؛ دندان های عقل معمولاً بین ۱۷ تا ۲۵ سالگی درمی آیند. در صورتی که دندانی تا سن
مناسب رویش نکند، از پرتونگاری سراسرنما استفاده می شود. ویژگی های دندانی. در برخی موارد، ریزدندانی (Microdontia) در یک یا چند دندان دیگر دیده می شود، به این معنا که دندان ها از اندازهٔ معمول کوچک تر هستند. این حالت ممکن است هم در دندان های شیری و هم در دائمی رخ دهد. ریزدندانی می تواند منشأ ژنتیکی داشته باشد و در موارد شدید ممکن است با ناهنجاری هایی مانند دیسپلازی اکتودرمی، شکاف لب یا کام، یا نشانگان داون همراه باشد. تأخیر در رشد دندان نیز ممکن است نشانه ای از کم دندانی باشد؛ چرا که غیبت دندان جایگزین دائمی باعث کند شدن روند طبیعی تحلیل ریشهٔ دندان شیری می شود. در طی معاینه یا تصویربرداری، جابه جایی محل رویش دندان های دائمی (رشد نابجای دندان) نیز ممکن است شناسایی شود. یکی از پیامدهای آن می تواند برخورد دندان دائمی با دندان شیری باشد که به از دست دادن زودهنگام یا رویش نادرست منجر می شود. این وضعیت ممکن است به دلیل فقدان دندان های کناری (که مسیر رویش را راهنمایی می کنند) یا نبود فضای کافی در فک به علت نابسامانی دندانی (بدهمایی یا مال اکلوژن) باشد. ویژگی های اسکلتی. مطالعات مختلف نشان داده اند که غیبت دندان های ق
دامی می تواند با عقب رفتگی فک بالا (رتروگناتیسم)، جلوآمدگی فک پایین (پروگناتیسم)، و کاهش طول قاعدهٔ جمجمهٔ پسین همراه باشد. همچنین، این وضعیت با کاهش ارتفاع قدامی قسمت پایین صورت و بیرون زدگی لب ها ارتباط دارد. این ویژگی ها با شدت یافتن کم دندانی (به ویژه در غیبت بیش از یک دندان) بیشتر نمایان می شوند. دیگر ویژگی های دندانی و رادیوگرافی. تحلیل مؤلفه های اصلی تصاویر رادیوگرافی نشان داده است که کودکان مبتلا به کم دندانی خفیف ممکن است افزایش زاویه بین دندان های پیشین فک بالا و پایین را نشان دهند. ردیابی سرسنجی یکی از روش های رایج برای بررسی تناسبات دندانی چهره ای در ساختار جمجمه ای است که به پیش بینی تغییرات رشد و تدوین برنامهٔ درمانی کمک می کند. یافته های رایج شامل: علت. نظریه های گوناگونی دربارهٔ علت کم دندانی مطرح شده اند. بیشتر این نظریه ها بر عوامل ژنتیکی و محیطی تمرکز دارند و بر این باورند که این دو دسته عوامل ممکن است به صورت مستقل یا ترکیبی درگیر باشند. با این حال، علت دقیق کم دندانی هنوز ناشناخته است. نظریه های مربوط به مکانیسم وقوع کم دندانی را می توان به دو دستهٔ «تکاملی» و «کالبدشناختی» تقسیم کرد. مطا
لعات نخستین با رویکرد تکاملی، کاهش طول قوس فکی را یکی از علل کاهش شمار دندان ها می دانند. در سال ۱۹۴۵، دالبرگ این نظریه را بر پایهٔ نظریهٔ میدان باتلر مطرح کرد و نشان داد که دندان های انتهایی هر ناحیهٔ دهانی از نظر ژنتیکی ناپایدارترند و بیشتر مستعد فقدان هستند. در مقابل، نظریه های کالبدشناختی پیشنهاد می کنند که نواحی خاصی از لامینای دندانی در طی تکوین دندان نسبت به عوامل محیطی آسیب پذیرترند. برای نمونه، دندان پیش جانبی فک بالا در محل هم جوشی زوائد جانبی فک بالا و زوائد بینی میانی شکل می گیرد که ناحیه ای آسیب پذیر در برابر کم دندانی است. برخی پژوهش ها نیز مناطق دیرتر عصب گیری شده را مستعدتر به غیبت دندان می دانند و احتمال ارتباط میان رشد عصبی موضعی و تکوین دندان ها را مطرح کرده اند، نه تأثیر کلی مغز. امروزه، نقش عوامل چندژنی و محیطی در بروز کم دندانی در بیشتر نظریه ها پذیرفته شده است. عوامل محیطی. این عوامل به دو دستهٔ اصلی تهاجمی و غیرتهاجمی تقسیم می شوند که ممکن است به تنهایی یا به طور تجمعی موجب اختلال در رشد یا موقعیت دندان شوند. نمونه هایی از عوامل تهاجمی: مطالعات اخیر نشان داده اند که کم دندانی ممکن است
نشانهٔ هشداردهنده ای برای سرطان اپی تلیالی تخمدان در زنان باشد، چرا که احتمال ابتلا در زنانی با کم دندانی ۸٫۱ برابر بیشتر از سایر زنان گزارش شده است. ژنتیک. علل ژنتیکی نیز شامل ژن های MSX1 و PAX9 می شوند. ناتوانی در تشکیل دندان در اثر اختلالات مراحل اولیه رشد ممکن است عامل فقدان مادرزادی دندان ها باشد که به آن «بی دندانی» نیز گفته می شود. پژوهش های گوناگونی نشان داده اند که نبود دندان ها معمولاً با عوامل ژنتیکی و محیطی همراه است. برخی منابع نیز نشان می دهند که ترکیبی از این دو عامل می تواند در بروز کم دندانی نقش داشته باشد. بیشتر ویژگی های ناحیه فک و صورت تحت تأثیر برهم کنش های پیچیدهٔ عوامل ژنتیکی و محیطی هستند. بروز متغیر صفات می تواند کاملاً ژنتیکی، محیطی یا ترکیبی از هر دو باشد. اینکه ژنتیک در کم دندانی نقش مهمی ایفا می کند در موارد مختلفی نشان داده شده است. صدها ژن در تنظیم رشد شکل گیری دندان نقش دارند و بیان می شوند. هرچند نقص در یک ژن منفرد می تواند به کم دندانی منجر شود، اما پژوهش های بیشتری نشان می دهند که این وضعیت بیشتر در اثر چند جهش ژنتیکی به هم پیوسته یا نقص های چندژنی (پُلی ژنتیک) پدید می آید.
الگوی دندان های مادرزادیِ از دست رفته در دوقلوهای همسان با یکدیگر متفاوت است که نشان دهندهٔ عامل اپی ژنتیک نهفته است. این ممکن است در اثر بروز هم زمان دو ناهنجاری پدید آمده باشد. این علت شناسی چندعاملی، شامل عوامل محیطی است که می توانند جهش های ژنتیکی را برانگیزند و درنتیجه باعث بروز بی دندانی شوند. عوامل محیطی رایج شامل عفونت، ضربه (تروما) و داروها هستند. در موارد ارثی، مدارکی وجود دارد که نشان می دهد جوانهٔ دندان پس از بسته شدن فضای بافت پیرامونی آغاز به رشد کرده است که خود می تواند عامل مهمی باشد. همچنین برخی اختلالات ژنتیکی مانند نشانگان داون، دیسپلازی اکتودرمی، دیسپلازی ترقوه ای-جمجمه ای، و شکاف لب و کام نیز ممکن است نقش داشته باشند. ام اس ایکس۱. MSX1 (باکس همئو سگمنت عضله ۱) در تراکم مز نشیِ خارج جنینی در جوانهٔ دندان نقش دارد. از میان ژن های همئو باکس، MSX1 و MSX2 برای میانجی گری تعامل های مستقیم میان بافت روپوستی و مزودرمیِ بیرونی در حین رشد دندان اهمیت دارند، زیرا در نواحیِ در حال تراکم مز نشیِ جوانهٔ دندان بیان می شوند. جهش های MSX1 به عنوان عاملی در از دست رفتن دندان های آسیای کوچک دوم، دندان های آ
سیای سوم و درصد اندکی از دندان های آسیای نخست شناسایی شده اند. با این حال، این ژن احتمال کمتری دارد که باعث بی دندانی در ناحیه پیشین شود. پکس۹. جهش های ناهمسان در ژن PAX9 (جعبه جفتی ۹) می توانند شکل گیری دندان را متوقف کنند، زیرا این ژن نقش رونویسی را در مز نشی دندان در مرحلهٔ جوانه دارد. یک مطالعه نشان داده که چندشکلی تک نوکلئوتیدی در PAX9 به طور قوی با فقدان دندان های پیشین کناری بالا مرتبط است. اکسین۲. ژن AXIN2 (پروتئین مهارکنندهٔ محور ۲) تنظیم کنندهٔ منفی مسیر پیام رسانی Wnt است که در تعیین سرنوشت سلولی، رشد، تمایز و مرگ برنامه ریزی شدهٔ سلولی نقش دارد. گونهٔ چندشکلی این ژن ممکن است با کم دندانی در دندان های پیشین پایین یا شکل شدیدتر بی دندانی مانند الیگودنتی (بی دندانی شش دندان یا بیشتر) مرتبط باشد. ای دی اِی. EDA دستور ساخت پروتئینی به نام اکتودیسپلازین A را فراهم می کند. این ژن رمز یک پروتئین تراگذری است که بخشی از خانوادهٔ لیگاندهای TNF (فاکتور نکروز تومور) به شمار می رود. نقص در ژن EDA باعث دیسپلازی اکتودرمی می شود که با نام دیسپلازی اکتودرمی کم تعریق وابسته به کروموزوم ایکس نیز شناخته می شود. ویژگی
های شایع دندانی در این اختلال، نبود چندین دندان و دندان های بسیار کوچک (میکرودنتی) است. ژن های PAX9 و TGFA در تنظیم میان MSX1 و PAX9 دخالت دارند و می توانند باعث کم دندانی در دندان های آسیای بزرگ شوند. کم دندانی غیرنشانگانی. کم دندانی ممکن است به صورت موارد ایزوله نیز دیده شود. انواع خانوادگی یا تک گیر این وضعیت بیشتر از انواع سندرومی گزارش شده اند. در موارد ایزوله، الگوهای وراثتی غالب بر کروموزوم های پیکری (اتوزومی غالب)، مغلوب، یا وابسته به کروموزوم X می توانند بر شدت بروز و تنوع صفات در این بیماری تأثیر بگذارند. جهش در ژن های MSX، PAX9 و TGFA به عنوان علت بی دندانی مادرزادی در برخی نژادها شناخته شده اند. پژوهش. در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، چندین مطالعه تحت حمایت کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده انجام شد تا پیوندی میان ژنتیک و کم دندانی شناسایی شود. تأثیرات. مطالعات و گزارش های پژوهشی بسیاری دربارهٔ شیوع، علت شناسی، و درمان کم دندانی و همچنین تأثیر آن بر اسکلت و ساختار دندانی انجام شده اند. شماری از مطالعات، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان (OHRQoL) را در افراد دچار کم دندانی بررسی کرده اند و شواهدی ارائه داده اند
که نشان می دهد این وضعیت می تواند بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. روانی-اجتماعی. در جامعهٔ امروزی، دندان پزشکی زیبایی برجسته تر و رایج تر شده است. روابط میان فردی و ویژگی های تلقی شده مانند هوش، خوش برخوردی، طبقهٔ اجتماعی و محبوبیت ممکن است تحت تأثیر ظاهر چهره و دندان ها قرار بگیرند. برخی مطالعات نشان داده اند که شدت شکایت های بیماران از وضعیت دندانی خود با شدت کم دندانی و تعداد دندان های دائمیِ از دست رفته مرتبط است. بررسی های فراتحلیلی و مرورهای نظری نشان داده اند که کودکان جذاب تر از سوی دیگران باهوش تر تلقی می شوند، رفتارهای اجتماعی مثبت بیشتری نشان می دهند و به طور کلی برخورد بهتری از سوی دیگران دریافت می کنند. بنابراین، فاصله گرفتن از زیبایی ایدئال دندانی چهره ای، به ویژه در کودکان، ممکن است به کاهش اعتمادبه نفس و عزت نفس و حتی تمسخر هم سالان منجر شود. از این رو، می توان این نظریه را پذیرفت که فاصله گرفتن از ظاهر «نرمال» یا «ایده آل» دندانی چهره ای می تواند برای سلامت روانی و اجتماعی فرد زیان بار باشد و موجب بروز آسیب روانی-اجتماعی در وی شود. عملکردی. افراد مبتلا به کم دندانی معمولاً دارای بَست (بایت) عمی
ق تر و فضاهای خالی بیشتری در دهان هستند. عمیق تر شدن بیشتر بست نیز ممکن است در افرادی با دندان های پشتی غایب دیده شود. افزون بر این، کم دندانی می تواند به تداخل های عملکردی در سمت بدون کارکرد (non-working interferences)، خطوط لثه ای نامنظم و رویش بیش ازحد دندان های روبه رو منجر شود. یافته ها نشان داده اند که افراد دچار کم دندانی در انجام حرکات عملکردی مانند جویدن دچار دشواری بیشتری می شوند، زیرا سطح تماس دندانی (سفرهٔ جونده) آن ها کوچک تر است. یک مطالعهٔ مقطعی اخیر نشان داد که بیماران مبتلا به کم دندانی در جویدن غذا، به ویژه در صورتی که دندان شیری جای دندان دائمی افتاده باشد، دچار دشواری بیشتری هستند. هرچند شواهد موجود برای پشتیبانی از این ادعا هنوز محدود است، اما به نظر می رسد که کم دندانی می تواند محدودیت هایی عملکردی ایجاد کند که درنهایت بر سلامت عمومی و کیفیت زندگی فرد اثر بگذارد. واقعیت آن است که کم دندانی می تواند توانایی جویدن را در فرد محدود کند. این وضعیت ممکن است با شکاف در لب بالا (شکاف دهانی) همراه باشد. کم دندانی ممکن است بر گفتار، زیبایی ظاهری و عملکرد ماهیچه های دهان نیز اثر منفی بگذارد. بنابرا
ین، هرچند این وضعیت قابل درمان و مدیریت توسط دندان پزشکان و ارتودنتیست ها است، اما می تواند آثار منفی بر کیفیت زندگی فرد داشته باشد. برای مدیریت این وضعیت، بیمار معمولاً نیاز به درمان ارتودنسی طولانی مدت دارد. مالی. بیماران مبتلا به کم دندانی نیازمند طرح درمانی دقیقی هستند، زیرا این وضعیت پیچیده است و دستیابی به بهترین نتیجه درمانی مستلزم رویکرد چندتخصصی است که معمولاً هزینه های مالی برای بیمار یا خانوادهٔ او به دنبال دارد. به همین دلیل، تیمی از متخصصان رشته های مختلف دندان پزشکی در مراقبت از این بیماران دخیل می شوند. مدیریت. کم دندانی حالتی است که می تواند به صورت های گوناگون و با شدت های متفاوت بروز کند و همین امر موجب شده گزینه های درمانی متنوعی برای آن وجود داشته باشد. افرادی که با این وضعیت مواجه اند باید بتوانند گزینه ای را که برایشان مناسب تر است انتخاب کنند. تشخیص زودهنگام کم دندانی برای موفقیت درمان بسیار حیاتی است. درمان این وضعیت معمولاً با مشارکت متخصصانی از رشته های جراحی دهان و فک و صورت، دندان پزشکی ترمیمی، دندان پزشکی کودکان، ارتودنسی و پروتز دندانی انجام می شود. پیش از طراحی طرح درمان، باید م
وارد زیر ارزیابی شود: به طور سنتی، درمان کم دندانی شامل جایگزینی دندان های غایب بوده است. این جایگزینی ها از انحراف یا حرکت دندان های مجاور جلوگیری کرده و مانع رویش بیش ازحد دندان های روبه رو می شوند، که در غیر این صورت می تواند باعث ایجاد اختلال در تماس دندانی (برهم آیی)، اختلال مفصل گیجگاهی-فکی و افزایش خطر بروز بیماری های لثه، سایش دندانی و شکستگی دندان گردد. با این حال، مطالعاتی نشان داده اند که می توان به اکلوژن پایدار حتی با یک قوس دندانی کوتاه شده متشکل از ۱۰ جفت دندان در تماس رسید. این یافته ها از این دیدگاه پشتیبانی می کنند که اکلوژن سالم و پایدار می تواند حتی با وجود دندان های از دست رفته وجود داشته باشد، به شرطی که تعداد مناسبی از دندان ها در تماس باقی مانده باشند. البته این روش برای افرادی با بیماری لثه، رفتارهای نابه هنجار مانند دندان سایی یا دندان فشاری یا مال اکلوژن مناسب نیست. همچنین باید توجه داشت که فضاهای بین دندانی در قوس دندانی، به ویژه در بیماران جوان، باید تحت نظر قرار گیرند، زیرا دندان ها در این دوره بیشتر تمایل به جابه جایی، انحراف یا رویش بیش ازحد دارند. برای این منظور، می توان از قا
لب های مطالعاتی و عکس های بالینی برای ثبت وضعیت اولیه بهره برد. اگر جابه جایی دندانی اتفاق بیفتد، بسته به شدت و ماهیت آن ممکن است روش مدیریتی متفاوتی نیاز باشد. در ادامه، روش های مختلف مدیریت کم دندانی توضیح داده می شود: پذیرش فضای خالی. در مواردی که فضای ناشی از دندان غایب نگرانی زیبایی شناختی ایجاد نمی کند، این روش قابل پذیرش است. برای نمونه، اگر فضای خالی پشت دندان نیش باشد، ممکن است در هنگام لبخند دیده نشود و لزومی برای جایگزینی آن نباشد. مدیریت دندان های شیری باقی مانده. در موارد کم دندانی دندان های آسیای کوچک دائمی، دندان های آسیای شیری ممکن است فراتر از زمان طبیعی باقی بمانند. بنابراین، در صورت سالم بودن این دندان های شیری و نبود دندان جانشین دائمی، نگه داشتن آن ها می تواند راهکاری عملی برای مدیریت کم دندانی باشد. این دندان ها نقش نگه دارندهٔ فضا را نیز ایفا کرده، از تحلیل استخوان آلوئولار جلوگیری می کنند و جایگزینی پروتزی را به تعویق می اندازند. مطالعات گذشته نیز نشان داده اند که دندان های آسیای شیری می توانند تا بزرگسالی باقی بمانند و پیش آگهی خوبی داشته باشند. با این حال، باقی ماندن این دندان ها ممک
ن است منجر به پدیدهٔ «فرو بَست» شود، یعنی سطح جوندهٔ دندان پایین تر از سطح دندان های مجاور قرار گیرد. با وجود این، دندان های شیری به ویژه دندان های آسیای شیری، بیشتر در معرض سایش سطح جونده، رویش بیش ازحد دندان های روبه رو و کاهش فضای بین فکی قرار دارند. بستن فضای خالی به روش ارتودنسی. بستن فضای دندانی با ارتودنسی روشی برای بستن فضاهای موجود در دهان، ناشی از دندان های غایب، با بهره گیری از درمان های ارتودنسی است. سن مطلوب برای آغاز درمان ارتودنسی قطعی، اوایل نوجوانی است؛ با این حال، باید عواملی چون سن بیمار، شدت کم دندانی، انتظارات بیمار و میزان همکاری او در طول درمان مد نظر قرار گیرد. این روش می تواند گزینه ای مناسب برای مدیریت کم دندانی در مواردی باشد که دندان پیشین کناری بالا (دندان لترال ماگزیلا) غایب است. در این حالت، می توان با بازآرایی و جابه جایی دندان نیش مجاور به سمت میانی (مزیال)، فضای خالی را بست. این روش به ویژه در مواردی که رابطهٔ آسیای کلاس I با شلوغی شدید دندان های پیشین فک پایین همراه است، و کشیدن دندان آسیای کوچک پایین منجر به نتایج پیش بینی پذیر می شود، یا در موارد کلاس II بدون شلوغی و پیش آ
مدگی دندان های جلویی پایین، توصیه می شود. در جابه جایی دندان نیش به جایگاه دندان پیشین کناری، ابعاد دندان نیش، موقعیت ریشه و جایگاه لثه ای آن با دندان پیشین کناری تفاوت دارد. بنابراین، برای شبیه سازی ظاهر دندان پیشین، آماده سازی هایی بر روی دندان نیش لازم است. این آماده سازی ها ممکن است شامل موارد زیر باشد: به جای کامپوزیت، می توان از ونیر (روکش زیبایی) نیز استفاده کرد، اما ونیر هزینه برتر و زمان برتر است. چندین مطالعه مزایای بستن فضا با ارتودنسی بدون استفاده از جایگزین های پروتزی را نشان داده اند. مهم ترین مزیت ذکرشده، پایان یافتن زودهنگام درمان در سنین نوجوانی و ماندگاری طولانی مدت نتایج آن است. در افرادی با خط لبخند بالا، جابه جایی مزیال دندان نیش موجب حفظ معماری طبیعی بافت نرم شده و ظاهر زیبایی را حفظ می کند. این روش همچنین خطرات و هزینه های مربوط به درمان پروتزی را حذف می کند و تصور وجود نداشتن دندان غایب را القا می کند. برخی عوامل که در تصمیم گیری برای انجام بستن فضای ارتودنسی باید در نظر گرفته شوند عبارت اند از: نیمرخ صورت، اندازه و ابعاد دندان نیش، رنگ دندان ها و نمای لثه ای (خط و ارتفاع لثه). درنتیجه