Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی بین مردم ارمنی و مالتی. برای رسیدن به اهداف خود، انجمن در انتشار و توزیع ادبیاتی که دستاوردهای مراکز فرهنگی ارمنستان را ترویج می کند مشارکت می کند، سمینارها، کنفرانس ها، نمایشگاه ها را سازماندهی می کند، خود در چنین فعالیت هایی شرکت می کند. به اعضای انجمن در تمام زمینه های فعالیت خود در چارچوب قوانین فعلی مالتی کمک می کند. [۱] [۲] ساختار. رکن مافوق جامعه، مجمع اعضا است که حداقل سالی یک بار احضار می شود. مجمع هیئت انجمن را تأیید می کند، ترکیب عددی آن را تعیین می کند و رئیس را انتخاب می کند. هیئت انجمن توسط اعضای منتخب جامعه تشکیل می شود. هیئت انجمن فعالیت های اعضای انجمن را هماهنگ می کند. از میان اعضای خود یک نایب رئیس انتخاب می کند. تنظیم و برگزاری مجمع و نیز تعیین راه های تحقق تصمیمات اتخاذ شده در مجمع. رئیس انجمن فعالیت جاری انجمن را کنترل می کند، جامعه را در ارتباط با سازمان های مختلف نمایندگی می کند، موافقت نامه ها، نامه ها و درخواست ها را از طرف انجمن امضا می کند، قدرت امضای کلیه اسناد مالی، حقوقی، خدماتی و غیره را دارد. اجرای تصمیمات هیئت انجمن را کنترل می کند. حق دارد مجلس و هیئت انجمن را خارج از نوبت
احضار کند. دارای حق رأی دادن در اختلافات حین رأی دادن در جلسات هیئت جامعه است. کمیسیون بازرسی جامعه کنترل فعالیت های مالی و اقتصادی جامعه را اعمال می کند. اعضای هیئت مدیره حق ورود به کمیسیون بازرسی را ندارند. [۱] دستاوردها. اندکی پس از اولین کنگره ارمنی های در مالتا جامعه ارمنی های مالت اکثر مأموریت های تدوین شده در کنگره را انجام داد. در ۲۲ دسامبر رونمایی از خاچقر در باغ هاستینگز در نزدیکی ورودی شهر والتا برگزار شد. خاچقر مخصوصاً برای این منظور در ارمنستان ساخته شد و به مالت تحویل داده شد. اعضای پارلمان مالت، شهردار والتا و دیگر مهمانان بلندپایه در این مراسم حضور داشتند. هیئت یادبود کهچقر می گوید: یکی دیگر از دستاوردهای جامعه، تشکیل گروه دوستی ارمنستان-مالتا در مجلس ملی ارمنستان [۱] و همچنین تشکیل گروه دوستی مشابه مالتا-ارمنستان در پارلمان جمهوری مالتا است. مدیریت انجمن تصمیم به ساخت کلیسای ارمنی های در مالت و همچنین نصب بنای یادبود اولین کاتولیکوی همه ارمنی های گریگوری روشنگر گرفت. جامعه ارمنی های مالتا تنها سازمانی است که منافع ارمنی های در مالت را نمایندگی می کند و از اعضای خود حمایت قانونی می کند. در ۲۴
ژوئن، وب سایت رسمی انجمن به سه زبان انگلیسی، ارمنی و روسی راه اندازی شد.
در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، به دنبال سقوط دمشق و پس از آن سقوط رژیم اسد، واحدهای زرهی اسرائیل به سمت منطقه حائلِ نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد در بین سوریه و بلندی های جولان اشغالی پیشروی کردند و مناطق اطراف استان قنیطره را با آتش توپخانه هدف قرار دادند. این نخستین بار در ۵۰ سال گذشته بود که نیروهای اسرائیلی، پس از توافق آتش بس ۳۱ مه ۱۹۷۴ جنگ یوم کیپور، در این منطقه، مستقر شدند. پس از سقوط دمشق، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل گفت از آنجایی که ارتش عربی سوریه مواضع خود را رها کرده است، پیمان مرزی سال ۱۹۷۴ با سوریه از بین رفته و برای جلوگیری از هرگونه تهدید احتمالی، به ارتش اسرائیل دستور داده تا زمانی که با دولت جدید سوریه به توافق برسند، به طور موقت کنترل خط مرزی بنفش را در دست بگیرد. ارتش اسرائیل در سال ۱۹۷۴ از این خط مرزی، خارج شده بود. اهداف نظامی خاصی از سوی یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل، در ۹ دسامبر به نیروهای دفاعی اسرائیل داده شد که شامل تسلط کامل بر منطقه حائل و مواضع نزدیک، ایجاد یک منطقه امنیتی فراتر از منطقه حائل که عاری از تسلیحات سنگین و زیرساخت های تروریستی باشد و جلوگیری از مسیرهای قاچاق اسلحه
ایران به لبنان از طریق سوریه می شود. اسرائیل همچنین با انجام بیش از ۵۰۰ حمله هوایی به سوریه، بیش از ۹۰ درصد از ادوات نظامی آن کشور از جمله سلاح های شیمیایی، جنگنده ها و هلیکوپترهای سوریه را به بهانهٔ «جلوگیری از دسترسی داعش به ادوات جنگی» نابود کرد. در فاز دوم حملات هوایی، نیروی دریایی سوریه توسط نیروی هوایی اسرائیل تماما نابود شد. رخدادها. انفجار مهیب در طرطوس. سازمان لرزه نگاری اسرائیل زلزله ای به بزرگی ۳٫۱ ریشتر را ثبت کرد که کانون آن، حدود ۲۸ کیلومتر دورتر از سواحل شهر بانیاس در استان طرطوس قرار داشت. بر اساس گزارش دیده بان حقوق بشر سوریه، هواپیماهای جنگی اسرائیل چند پایگاه موشکی ضدهوایی، تأسیسات نظامی و همچنین انبار موشک در مناطق ساحلی در غرب سوریه از جمله طرطوس را هدف حملات خود قرار دادند. این مرکز که در لندن مستقر است، حملات شامگاه یکشنبه اسرائیل را «شدیدترین حملات از سال ۲۰۱۲ تاکنون» در طرطوس توصیف کرد. طبق برخی گزارش های تأیید نشده، انبار تسلیحاتی که هدف قرار گرفته احتمالاً حامل موشک های زمین به زمین بوده است. چندین غیرنظامی در این حملات کشته و زخمی شدند؛ حملاتی که به عنوان شدیدترین حملات به سوریه ا
ز آغاز حملات اسرائیل توصیف شده است. رسانه های اسرائیلی از این حملات با عنوان «هیروشیما در طرطوس» یاد کردند. تحلیل ها. حسن عابدینی، معاون سیاسی صداوسیما در ایکس نوشت: «رژیم صهیونیستی با در پیش گرفتن راهبرد تهی سازی از طریق حمله پیش دستانه (preemptive strike) نه فقط زیرساخت های دفاعی، پژوهشی و بندری سوریه را ویران کردند بلکه توان دفاعی آن را هم به نیم قرن پیش برگرداندند. ترور نخبگان سوری هم در این چارچوب است.»
انگلبرت وینتر (متولد ۷ آوریل ۱۹۵۹ در کاستروپ-راوکسل) تاریخ دان باستان آلمانی بود. انگلبرت وینتر تاریخ و ورزش ها را به منظور شغل معلمی بین سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ آموخت. او باستان شناسی کلاسیک را در سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ فراگرفت. در سپتامبر ۱۹۸۷ او دکترایش را در تاریخ باستان از دانشگاه مونستر زیر نظر روث آلتهایم-اشتیل گرفت. تز دکترایش در مورد پیمان های صلح بین ساسانیان و رومی ها از قرن سوم میلادی بود. از آن زمان تا کنون او سمت های مختلفی شامل دستیار محقق و مدرس در دانشگاه مونستر و در مرکز تحقیقاتی آسیای صغیر دارد. او در سال ۱۹۹۵ شایستگی ش را با مطالعه بر روی سیاست دولت سازی و مراقبت از ساختمان در استان های رومی آسیای صغیر به پایان رسانید و از آن زمان تا کنون او کرسی های استاد جایگزین در دانشگاه های مختلف داشته است. در سال ۲۰۰۱ او به عنوان استاد فوق العاده تاریخ باستان در دانشگاه مونستر منصوب شد. در سال ۲۰۱۰/۲۰۱۱ او رهبری پروژه تحقیقاتی شکننده شیشه های لوکس-عتیقه در Medusa Cam Müzesi Gaziantep به عهده گرفت. از سپتامبر ۲۰۱۱ تا کنون، وینتر منتقد ادبی متخصص در بنیاد الکساندر فون هومبولت را به عهده دارد. در سال ۲۰۱۴ او
عضوی از انجمن علوم باستانی ترکیه شد عضو متناظر انجمن باستان شناسی آلمان شد. در سال ۲۰۱۵ او عضو هیئت مدیره بنیاد کارل هامن شد. در اکتبر ۲۰۱۶، وینتر عضو هیئت علمی مشورتی Istanbuler Mitteilungen شد. تحقیقات وینتر شامل تاریخ امپراتوری روم، روابط روم با جهان مدیترانه ای شرقی و ایران، به ویژه امپراتوری ساسانی و تاریخ مذهبی باستان است. از سال ۱۹۹۷ تا کنون، او رهبری کاوشگری باستان شناسی در آناتولی، به ویژه منطقه پادشاهی کوماژن را به عهده دارد. آثار. رساله سردبیری
لئون سرابیان هرالد (با نام تولد لئون در سرابیان)(زادهٔ ۱۵ مه ۱۸۹۶ –درگذشته در ۷ سپتامبر ۱۹۷۶) شاعر ارمنی-آمریکایی بود که اولین کتاب به زبان انگلیسی توسط یک نویسنده ارمنی دربارهٔ موضوع نسل کشی ارمنی ها را نوشت. زندگی نامه. هرالد در پوت-آرینگه، نزدیک ارزنجان، در سال ۱۸۹۶ به دنیا آمد. او در سال ۱۹۱۲ همراه با خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد. او برای مدت کوتاهی در کارخانه های خودرو در دیترویت کار کرد. سپس، در اوایل دههٔ ۱۹۲۰، در دانشگاه ویسکانسین در مدیسون تحصیل کرد؛ جایی که با زونا گیل و ماریان مور، شاعر و سردبیر مجلهٔ ادبی "دایال"، دوستی برقرار کرد. او برای "ویسکانسین استیت ژورنال" شعر و نقد نوشت. وی در سال ۱۹۲۳ شهروند ایالات متحده شد. حرفه. در سال ۱۹۲۵، هرالد اولین کتاب شعر خود به نام "این ساعت بیداری" را منتشر کرد. مجلهٔ "دایال" از دسامبر ۱۹۲۶ تا ژوئن ۱۹۲۷ خاطرات او را به صورت ماهانه منتشر کرد. این خاطرات، روستای زادگاهش، تحصیلاتش در قاهره و سفرش به ایالات متحده را توصیف می کنند. در همان سال، او به نیویورک نقل مکان کرد؛ جایی که تقریباً تمام عمر خود را در آنجا سپری کرد. در سال ۱۹۲۵، او در مک داول کلونی در پیترز
بورو، نیوهمپشایر شرکت کرد. در سال ۱۹۲۸، او در یدو کلونی در ساراتوگا اسپرینگز، نیویورک حضور یافت. در سال ۱۹۲۷، او در کتابخانه عمومی نیویورک، با ویتاکر چمبرز کار می کرد. در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، آثار او در نشریات "نیشن"، "نیو ریپابلیک"، "کامن ویل"، "پوئتری" و "آرارات" (فصلنامهٔ ارمنی) منتشر شد. داستان او با عنوان «قدرت افق» در مجموعهٔ "بهترین داستان های کوتاه ۱۹۲۹" به گردآوری ادوارد جی. اوبراین به چاپ رسید. همچنین آثار او در "شاعران ارمنی-آمریکایی: گلچین دوزبانه" و در "گلچین شعر مجلات" اثر ویلیام اس. بریت ویت منتشر شد. در سال ۱۹۳۵، او در تأسیس پروژه نویسندگان فدرال مشارکت کرد. در مقطعی، او به عنوان سردبیر دو نشریه ارمنی-آمریکایی به نام های "یوت" (هفتگی) و "لرنینگ" (ژورنال) فعالیت کرد. کمونیسم. هرالد «همیشه مدافع طبقهٔ کارگر بود». در اواخر دههٔ ۱۹۲۰، او به باشگاه جان رید پیوست. او نمایندهٔ کنوانسیون ملی این باشگاه در سال ۱۹۳۲ بود (و ادعا کرد که با ویتاکر چمبرز سفر کرده است، ادعایی که آلن واینستین آن را غیرممکن دانست). او عضو لیگ نویسندگان آمریکایی به رهبری حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا (۱۹۳۵–۱۹۴۳) بود. در دههٔ
۱۹۶۰، هرالد اطلاعاتی را به مایر زلیگز، روانکاوی که زندگینامه ای روانشناختی به نام "دوستی و برادکشی" دربارهٔ ویتاکر چمبرز نوشت، ارائه داد. هرالد به زلیگز گفت که چمبرز در سال ۱۹۳۲ تلاش کرده بود با او رابطه برقرار کند و به این ترتیب گرایش همجنس گرایانه خود را نشان داده بود. زلیگز ادعا کرد که هویت او را پنهان نکرده بود – اما در واقع نام خود را به صورت «لیون اس. هرالد» نوشته بود، در حالی که شاعر با نام کامل «لیون سرابیان هرالد» در آمریکا شناخته می شد. زندگی شخصی و مرگ. در سال ۱۹۱۵، هرالد خانواده اش را در نسل کشی ارمنی ها از دست داد. در سال ۱۹۳۸، او با بتی فارستر ازدواج کرد. در سال ۱۹۳۹، آنها صاحب پسری به نام جان ویتی یر هرالد شدند که به عنوان خواننده فولک به نام جان هرالد شناخته شد. در سال ۱۹۴۲، همسرش بر اثر سرطان درگذشت. در سال ۱۹۴۶، او دچار اختلال عصبی شد و پس از آن تا پایان عمر از بی خوابی رنج می برد. او در سال ۱۹۷۶ درگذشت. آثار. هرالد کتاب شعر خود را به «آنانی که در سال ۱۹۱۵ از زندگی محروم شدند» منتشر کرد و این اثر را به «اولین اثر به زبان انگلیسی توسط یک نویسندهٔ ارمنی دربارهٔ موضوع» نسل کشی ارمنی ها تبدیل کر
د. کتاب ها. شعرها و داستان ها:
وسترلوند ۱ () با کوته نوشت (Wd1) که گاهی خوشه آرا) نیز نامیده می شود، یک خوشه ابر ستاره ای جوان و فشرده است که در حدود ۳٫۸ هزار پارسک (۱۲۰۰۰ سال نوری) از زمین فاصله دارد. تصور می شود که این خوشه پرجرم ترین خوشه ستاره ای جوان در کهکشان راه شیری باشد، , و توسط بنگت وسترلوند در سال ۱۹۶۱ کشف شد اما به دلیل خاموشی و جذب زیاد بین ستاره ای در آن سو، سال ها عمدتاً مطالعه نشده باقی ماند. "وسترلوند ۱" در آینده، احتمالاً به یک خوشه ستاره ای کروی تبدیل خواهد شد. این خوشه دارای تعداد زیادی ستارهٔ نادر، تکامل یافته و با جرم بالا است، از جمله: ۶ ابرغول زرد، ۴ ابرغول سرخ از جمله وسترلوند ۱–دبلیو ۲۶؛ یکی از بزرگ ترین ستاره های تاکنون شناخته شده، ۲۴ ستارهٔ ولف-رایت، یک متغیر آبی درخشان، چندین ابرغول اوبی (OB)، و یک ابرغول غیرمعمول ستاره sgB[e] که پیشنهاد شده است که بقایای یک ادغام ستاره ای اخیر باشد. علاوه بر این، مشاهدات پرتو ایکس وجود تپ اختر پرتو ایکس غیرعادی CXO J164710.20-455217 را آشکار کرده است، یک ستاره نوترونی با چرخش آهسته که باید از یک ستاره اجدادی با جرم بالا تشکیل شده باشد. باور کنونی بر این است که "وسترلوند ۱" در
یک انفجار منفرد تشکیل ستاره شکل گرفته است، که به این معنی است که ستارگان سازندهٔ این خوشه سن و ترکیبات مشابهی دارند. جدای از میزبانی برخی از پرجرم ترین و کم شناخته ترین ستارگان در کهکشان ما، "وسترلوند ۱" به عنوان یک ابرخوشه ستاره ای نسبتاً نزدیک و به راحتی قابل مشاهده است که می تواند به اخترشناسان کمک کند تا آنچه را که در خوشه های فوق ستاره ای برون کهکشانی رخ می دهد، کمک کند. مشاهدات. درخشان ترین ستاره های رشته اصلی O7-8V در "Wd1" دارای قدرهای نورسنجی باند V در حدود ۲۰٫۵ هستند و بنابراین در طول موج های بصری "Wd1" تحت سلطه ستارگان بسیار درخشان پس از رشته اصلی است (قدرهای باند V 14.5-18، قدر مطلق -۷ تا −۱۰)، همراه با ستاره های کم درخشنده پس از دنباله اصلی کلاس روشنایی Ib و II (قدرهای باند V 18-20). به دلیل قرمز شدن بسیار زیاد بین ستاره ای به سمت "Wd1"، مشاهده آن در باندهای U و B بسیار دشوار است و بیشتر مشاهدات در نوارهای R یا I در انتهای قرمز طیف یا در مادون قرمز انجام می شود. ستارگان در خوشه عموماً با استفاده از طبقه بندی معرفی شده توسط وسترلوند نام گذاری می شوند، اگرچه یک قرارداد نامگذاری جداگانه اغلب برای س
تارگان Wolf-Rayet استفاده می شود. در طول موج های پرتو ایکس، "Wd1" گسیل پراکنده از گاز بین ستاره ای و گسیل نقطه ای را از ستارگان با جرم بالا، پس از رشته اصلی و کم جرم، قبل از دنباله اصلی نشان می دهد. مگنتار "وسترلوند ۱" درخشان ترین منبع نقطه ای پرتو ایکس در خوشه است، با ستاره sgB[e] W9 (که دوتایی فرض شده با) W30a و ستاره های ولف-رایت WR A و WR B همگی منابع پرتو ایکس قوی هستند. تقریباً ۵۰ منبع نقطه ای پرتو ایکس دیگر با همتایان نوری نورانی مرتبط هستند. در نهایت، در طول موج های رادیویی، ستاره sgB[e] W9 و ابرغول های قرمز W20 و دبلیو۲۶ منابع رادیویی قوی هستند، در حالی که بیشتر ابرغول های سرد و چند ابرغول OB و ستاره های ولف-رایت نیز شناسایی شده اند. سن و رشد (وضعیت تکاملی). سن خوشهٔ Wd1 را با مقایسهٔ جمعیت ستارگان پرورده شدهٔ آن با مدل تکامل ستارگان، بین ۴ تا ۵ میلیون سال تخمین زده می شود
پله پوغی ()(زادهٔ ۱۷۳۱– درگذشته در ۱۸۱۰) طنزپرداز و حکایت نویس اهل ارمنستان در قرن هجدهم از قره باغ بود. زندگی نامه. پله پوغی در سال ۱۷۳۱ در اوتارانوتس یا شوش در ملک های قره باغ، یکی از پنج امیرنشین ارمنی قره باغ، متولد شد. او به عنوان دلقک در دربار ملیک شاهنظیر، حاکم ملک های قره باغ خدمت کرد. وی داستان ها و حکایت های طنزآمیزی خلق می کرد که از طریق روایت شفاهی، دستخوش تغییر و تکمیل شده و به نام او تا به امروز رسیده اند. او در سال ۱۸۱۰ در شوش درگذشت و باور بر این است که در غاری میان روستاهای شوش و مخیتاریشن دفن شده است، جایی که در سال ۱۹۷۶ یک بنای یادبود برای او برپا شد. با وجود ابراز پشیمانی شاهنظیر در پایان عمرش، ارمنیان قره باغ رفتار خصمانه او با دیگر ملیک ها و همکاری اش با پناهعلی خان را نبخشیدند و با استفاده از شخصیت طنزآمیز پوغی، او را مورد هجمهٔ انتقاد و طنز قرار دادند. اگرچه رابطهٔ پوغی و شاهنظیر به عنوان رابطه ای میان دلقک و حاکم ارائه می شود، دلقک خدمتکاری مطیع نیست، بلکه کسی است که دائماً ملیک را به انجام کارهای احمقانه تحریک می کند تا از ترس قرار گرفتن در موقعیت های خنده دار، مسیر درست را پیش گیرد.
یک بار ملیک پرسید: «چرا خانهٔ آدم خراب می شود؟» و پوغی پاسخ داد: «چون دشمن از داخل است». پوغی چیزی فراتر از یک دلقک دربار بود؛ او حکایت پرداز، مشاور، باهوش و عدالت طلب بود. در حکایت ها، پوغی اغلب به عنوان نمونه ای از قاضی قرون وسطایی به تصویر کشیده می شود که در موقعیت های دشوار، تصمیمات خردمندانه ای می گیرد. حکایت های پوغی که نسل به نسل منتقل شده اند، یکی از اجزای مهم طنز و سرگرمی جمعی ارمنی های قره باغ را تشکیل داده و بر جنبه های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی آنان از میانهٔ قرن ۱۸ تا اوایل قرن ۱۹ پرتو افکنده اند. میراث. اسقف ماکار بارخوداریانتس، یکی از بزرگان قره باغ، ۱۸۹ داستان و حکایت از پله پوغی را گردآوری و در سال ۱۸۸۳ در تفلیس با عنوان "پله پوغی" منتشر کرد. بعدها، ثبت های جدیدی توسط دیگر کارشناسان فولکلور (از جمله س․ اسرائیلیان و م․ گریگوریان-اسپانداریان) منتشر شد. ترجمه ها، اصلاحات ادبی و روایت های داستان هایی نیز از پله پوغی منتشر شده اند که محبوب ترین آن ها کتاب "پله پوغی" نوشتهٔ سرو خانزادیان است. حکایت ها و داستان های او، علاوه بر جنبه های سرگرم کننده، دارای نکته های آموزنده و اخلاقی بوده و جنبه های ناپ
سند زندگی روزمره و روابط اجتماعی زمان خود را افشا می کنند. بسیاری از مطالب مرتبط با پله پوغی در انستیتوی باستان شناسی و مردم شناسی فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، موزهٔ ادبیات و هنر یغیشه چارنتس و سایر مکان ها نگهداری می شوند. در سال ۲۰۱۶، تئاتر کمدی موزیکال پارونیان اولین نمایش کمدی موزیکال «قره باغ، عشق من» یا همان «پله پوغی» را میزبانی کرد. این اجرا بر اساس اثری از آرارات بارسقیان و به کارگردانی گایانه بارسقیان، به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد استقلال جمهوری ارمنستان انجام شد. آوو خالاتیان نقش پله پوغی را ایفا کرد. مرکز توسعه روابط عمومی ارمنستان برنامه دارد پله پوغی را به همراه شخصیتی دیگر به اسم پولوز موکوچ از گیومری در مجموعه فیلم های انیمیشنی چندزبانه جدیدی بازسازی کند، که الگویی از فیلم های ساخته شده دربارهٔ ملانصرالدین در ایران است.
صنعت () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام است که در سال ۲۰۲۰ پخش شد. در فصل اول این سریال که توسط بانکداران سابق میکی داون و کنراد کی ساخته شده است، داستان گروهی از دانش آموختگان جوان را روایت می کند که برای تثبیت جایگاه خود در یک بانک سرمایه گذاری معتبر در لندن با نام «پیرپوینت اند کو» رقابت می کنند. این سریال در ۹ نوامبر ۲۰۲۰ در اچ بی او در ایالات متحده و در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۰ در بی بی سی دو در بریتانیا به نمایش درآمد. در دسامبر ۲۰۲۰، برای فصل دوم تمدید شد که نخستین بار در ۱ اوت ۲۰۲۲ پخش شد. صنعت در اکتبر ۲۰۲۲، برای فصل سوم تمدید شد که در ۱۱ اوت ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. این مجموعه تلویزیونی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، برای فصل چهارم تمدید شد.
بی خانمانی جوانان مشکل بی خانمانی یا ناامنی مسکن در میان جوانان در سراسر جهان است، این اصطلاح فراتر از عدم وجود مسکن فیزیکی در بیشتر تعاریف است و بی ثباتی خانوادگی، شرایط نامناسب مسکن، یا نداشتن آینده ای مطمئن را به تصویر می کشد. بی خانمانی جوانان در سراسر جهان بر مردم تأثیر می گذارد و از مرزها فراتر رفته است. سیاست هایی برای کاهش این مشکل در کشورهای سراسر جهان اجرا شده است، اما چالش دور نگه داشتن جوانان از خیابان ها همچنان ادامه دارد. مشکلات اساسی شامل مشکلات مالی، اعتیاد، ناآرامی های خانوادگی یا سوء استفاده اغلب منجر به این می شود که جوانان ترجیح می دهند خانه های خود را ترک کنند یا مجبور به ترک خانه هایشان شوند، قبل از اینکه به اندازه کافی آماده تنها شدن باشند. تعریف بی خانمانی جوانان. تعریف بی خانمانی جوانان در کشورهای مختلف بطور گسترده ای متفاوت است، و بسیاری از کشورهای توسعه یافته به مشکلاتی که منجر به بی خانمانی می شود، اذعان دارند. خود اصطلاح «جوان» توسط سازمان ملل متحد به عنوان فردی بین ۱۰ تا ۲۴ سال تعریف می شود، و تعاریف اکثر ایالت ها نزدیک به این طبقه بندی است. در ایالات متحده، فردی که عضوی از «جوان
ان بی خانمان» تلقی می شود، فردی است که زیر ۲۱ سال سن دارد و نمی تواند با یکی از بستگان خود زندگی مطمئن داشته باشد و هیچ زندگی جایگزین مطمئنی دیگری ندارد. در استرالیا، سه دسته بی خانمانی وجود دارد که شامل کسانی می شود که از یک پناهگاه اضطراری به پناهگاه دیگر و همچنین کسانی که در اقامتگاه هایی زندگی می کنند که کمتر از حداقل استانداردهای جامعه باشد (مثل خانه های شبانه روزی و پارک ها) زندگی می کنند. در اتحادیه اروپا، هر فردی بین ۱۳ تا ۲۶ سال که فاقد یک مکان فیزیکی برای سکونت باشد، یا با ناامنی مسکن در نتیجه شکستگی روابط خانواده دست و پنجه نرم کند، در این دسته از «بی خانمانی جوانان» قرار می گیرند. ا چالش های هدفمند برای جوانان. شناسایی عوامل مؤثر بر بی خانمانی جوانان دشوار است. در بسیاری از مواردی که جوانان داوطلبانه خانه های خود را ترک می کنند یا مجبور به ترک خانه می شوند، می تواند ناشی از مشکلات مالی، خانوادگی، جنایی و اعتیاد باشد. سوء استفاده جنسی یا فیزیکی، و اختلال در عملکرد خانوادگی هم به بی خانمانی جوانان منجر می شود. جنایت. افراد بی خانمان، و سازمان های بی خانمان، گاهی متهم یا محکوم به رفتارهای متقلبانه می
شوند. مجرمان همچنین به استثمار افراد بی خانمان، از سرقت هویت گرفته تا کلاهبرداری های مالیاتی و رفاهی دست می زنند. این حوادث اغلب به برداشت های منفی در مورد جوانان بی خانمان منجر می شود. ماهیت چرخه ای برای چنین اتهاماتی وجود دارد. هنگامی که فردی بی خانمان می شود، طبیعتاً سازگاری با جامعه برای به دست آوردن شغل و در نهایت خانه دار شدن سخت تر می شود. یک فرد جوان بی خانمان نمی تواند تحصیلات خود را برای اشتغال آینده کسب کند. خشونت و سوءاستفاده از کودکان یا جوانان اغلب منجر به بی خانمانی جوانان می شود. رفتارهای توهین آمیزی که از سوی خانواده به جوانان تحمیل می شود می تواند آنها را به ترک خانه در سنین پایین تر، ترغیب کند. فعالیت های مجرمانه توسط والدینِ یک فرد جوان می تواند جوان را به تکرار این رفتارهای غیرقانونی سوق دهد. همچنین انتقال به خارج از کانون اصطلاح و تربیت نیز می تواند جوانان را تشویق کند که از خانه خارج شوند. جوانان بی خانمان ممکن است تحت فشارهای اجتماعی به سرقت غذا و پول، یا به تن فروشی متوسل شوند. خانواده. در سرتاسر جهان، بی خانمانی جوانان با تمایل جوانان به ترک خانه بیشتر می شود. بی خانمانی، جوانان را
مجبور می کند تا از طریق راه های محدود از خود حمایت کنند. گاهی اوقات جوانان با نزدیک شدن به بزرگسالی مجبور به ترک خانه می شوند. بی ثباتی در خانه یا خانواده می تواند، باعث جابجایی جوانان شود، همچنین باعث می شود که جوانان در مسیر رفتار مجرمانه قرار بگیرند. نه تنها یک واحد خانوادگی ناپایدار منبع بی خانمانی است، بلکه می تواند یک الگوی چرخه ای را در روابط خانوادگی آینده کودکان ترویج دهد، کودکان به طور طبیعی تمایل دارند که رفتارهای بزرگترهای خود را در طول دوران رشد تکرار کنند. این ویژگی رشد انسانی زمانی خطرناک می شود که آزار و اذیت یا بدرفتاری در خانواده بیشتر باشد. بیش از نیمی از جوانان بی خانمان از سوی خانواده یا سرپرستان خود توهین یا تحقیر را تجربه کرده اند. برخی از جوانان نیز در دوران کودکی خود زمانی که شرایط بدرفتاری یا بی توجهی نسبت به آنها شدید می شود و دولت مجبور به مداخله می شود، وارد سیستم سرپرستی می شوند. در این صورت اگر شرایط زندگی خانواده سرپرست برای آنها نامطلوب باشد، باعث تأثیرات منفی بر روی کودکان و جوانان می شود. اعتیاد به الکل و مواد مخدر. اعتیاد به الکل یا مواد مخدر در خانواده می تواند والدین را و
ادارد تا جوانان را مجبور به ترک خانه کنند، قبل از آنکه از نظر مالی آماده باشند. کودکانی که والدین آنها تحت تأثیر رفتارهای سوء مصرف مواد قرار می گیرند، در سال های بعد نیز آسیب می بینند. علاوه بر این، بسیاری از جوانان تحت تأثیر مواد مخدر یا الکل، رفتارهای جنسی پرخطری انجام می دهند که می تواند منجر به بارداری یا بیماری های مقاربتی (STD) شود. سلامت روان. شرایط بهداشت روانی می تواند بی خانمانی جوانان را افزایش دهد. در همه گیری کووید ۱۹، انزوا و تنهایی در میان جوانان افزایش یافت و این باعث کاهش شدید شرایط سلامت روان در جوانان شد. بسیاری از جوانان برای کمک به مهار این تنهایی به سمت سیگار و مواد مخدر روی آوردند که این بحران را بیشتر تشدید کرد. علاوه بر این، جوانان بی خانمان ممکن است در نتیجه قضاوت شدن در معرض آسیب ها و اختلالات روانی بیشتری قرار بگیرند. تصورات منفی عمومی و دولتی نسبت به جوانان می تواند دسترسی به منابع برای رفع بی خانمانی را دشوارتر کند. اقتصاد. در سراسر جهان، توزیع درآمد به سمت ثروتمندان بیشتر است. نابرابری های از قبل موجود نیز توزیع نابرابر ثروت را بیشتر می کند و در بسیاری از جوامع دسترسی فقرا به فر
صت های شغلی جدید را دشوار می کند. علاوه بر این، یک مانع اساسی در تحرک اقتصادی در بسیاری از مناطق جهان وجود دارد. همچنین کودکان به طور طبیعی به دلیل سن تولد و نقاط عطف تحصیلی در محدوده اقتصادی مشابه والدینشان قرار می گیرند. گروه های آسیب پذیر. عوامل مختلفی می تواند این مشکل مسکن را برای جوانان تشدید کند، از جمله شناسایی هویت جنسی آنها، نابرابری های اجتماعی-اقتصادی، و همه گیری کووید ۱۹. جمعیت جوانان ال جی بی تی. برخی از جوانانی که خود را به عنوان ال جی بی تی معرفی می کنند، به دلیل تعصبات خانوادگی به اجبار از خانه های خود اخراج می شوند. یا اگر خانواده شان از هویت و گرایش آنها حمایت نکند، ممکن است جوانان خانه را ترک کنند. بی خانمانی جوانان بر افرادی که به عنوان جامعه ال جی بی تی شناسایی می شوند، به میزان بیشتری نسبت به سایر گروه های جوانان، تأثیر می گذارد. علاوه بر این، این افراد ممکن است احساس کنند که از جامعه یا خانواده خود طرد شده اند که منجر به تهدید بیشتر برای ایمنی جسمی و سلامت روان آنها می شود که می تواند اعتیاد به الکل یا مواد مخدر را بیشتر کند. سازمان ملل متحد این چالش ها را به رسمیت می شناسد، و آمار را
در کشورهای مختلف بررسی می کند که تجربیات مشابهی را در مورد جمعیت جوانان ال جی بی تی در معرض خطر بی خانمانی قرار می دهند. در کانادا، در یک مطالعه کیفی که در میان اعضای جوانان بی خانمان ال جی بی تی انجام شد، ادعاهایی مطرح شد که این جوانان ال جی بی تی به دلیل هویت یا گرایش جنسی خود از برنامه های رفاهی و حمایتی محروم شدند. پیشگیری. درک کردن جوانان بی خانمان. با توجه به ماهیت گریزان جوانان بی خانمان و البته تمایل برخی از آنها برای قرار گرفتن در آمارهای رسمی، مطالعات کیفی می تواند به درک تجربیات جمعیت جوانان بی خانمان از طریق مصاحبه با آنها و مشاهده کمک کند. مطالعه جوانانی در سانفرانسیسکو که بی خانمانی را تجربه می کنند، اطلاعاتی را در مورد تجربیات آنها گردآوری کرد. در مجموع ۴۵ مصاحبه انجام شد. مصاحبه ها در محدوده سنی جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال بود که حداقل یک شب بی خانمانی را در شش ماه قبل از مصاحبه تجربه کردند، در طول این شش ماه بی خانمانی، جوانان مشکل دسترسی به منابع اولیه، مشکل مسکن، عدم دسترسی به خدمات درمانی، و نبود منابع آموزشی را تجربه کردند. جوانان بی خانمان ۱۶ تا ۲۵ ساله در سنین گذار که دارای سو مصرف مواد هستند،
سختی شدیدی را تجربه می کنند. عوامل مؤثر در بی خانمانی جوانان عبارتند از وقایع نامطلوب زندگی، قرار گرفتن در خارج از خانه، حبس، ضربه های روحی دوران کودکی، سوء استفاده فیزیکی، سوء استفاده جنسی، تجاوز جنسی، مشکلات مالی و مرگ والدین. یک مطالعه نشان داد که نیازهای خدماتی جوانان در سن گذار که درگیر سوء مصرف مواد هستند برطرف نشده است. ذی نفعان، لیست های انتظار طولانی برای مسکن و مشکل یافتن شغل را توصیف کردند. بسیاری از جوانان بی خانمان از نظر روحی و جسمی ناپایدار هستند. اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب، اختلال دوقطبی و اختلالات روان پریشی در جوانان بی خانمان شایع است. بی اعتنایی برخی جوانان بی خانمان به خدمات بهداشت رفتاری، ارائه کمک ها را دشوار می سازد. انگ زدن به جوانان بی خانمان می تواند کمک رسانی را کند کند. در مطالعه ای که بر روی کودکان خیابانی در آمریکای لاتین انجام شد، بسیاری از کودکان و جوانان به بردخوردهای تحقیرآمیز مردم اشاره کردند، با این حال بعضی از این جوانان همچنان به آینده ای بهتر امیدوار بودند. در یک مطالعه در مورد بی خانمانی جوانان کانادایی، ۷۳٫۹ درصد از جوانان بی خانمان که ترک تحصیل کردند، اظهار