Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در سال ۲۰۱۳، دانیلا به همراه شریک رقص خود یاشا یلتوخین به عنوان رقصندهٔ سامبا به مرحلهٔ Vegas Rounds در فصل هشتم برنامهٔ تلویزیونی "آمریکاز گات تلنت" راه یافت. او همچنین در برنامهٔ "فکر می کنی می تونی برقصی؟: نسل بعدی" شرکت کرد، اما به عنوان نخستین شرکت کننده حذف شد و جایگاه دهم را به دست آورد. فراتر از مسابقات رقص، آوانسینی به همراه یاشا یلتوخین در بخش «بااستعدادترین کودکان آمریکا» در برنامهٔ "د کویین لطیفه شو" حضور یافت. او همچنین به عنوان مدل و بازیگر کودک در تبلیغات تلویزیونی فعالیت کرده، از جمله برای برند Haverty's Furniture در هفت سالگی. در سال ۲۰۲۱، دانیلا در فیلم مستقل "جورجیا اسکای" ایفای نقش کرد و نقش یک رقصندهٔ جوان را بر عهده داشت. او در دوران کودکی، علاقه اش به موسیقی را نیز دنبال می کرد. از یازده سالگی، دانیلا شروع به انتشار ویدئوهایی از خود در شبکه های اجتماعی کرد که در آن ها آواز می خواند و با یوکلِلی خود را همراهی می کرد. ۲۰۱۶–۲۰۲۱: رقص حرفه ای، «دراماتیک» و واندراما. در سال ۲۰۲۰، آوانسینی در اپیزودی با عنوان «Capital District Pipe, Chef Quani, Daniela Avanzini» از نسخهٔ جدید برنامهٔ تلویزیون
ی کودکانهٔ آمریکایی "واندراما" به عنوان مهمان رقص حضور یافت. او در این برنامه، یک رقص با کورئوگرافی توسط خود را اجرا کرد که تلفیقی از سبک های سالسا، هیپ هاپ، آکروباتیک و جاز بود. در سال ۲۰۲۱، او در موزیک ویدئوی «دراماتیک» از خوانندهٔ نوجوان آمریکایی متی بی رپس حضور پیدا کرد. ۲۰۲۱–اکنون: دریم آکادمی و آغاز فعالیت با کتس آی. در سال ۲۰۲۱، دانیلا در فراخوان جهانی شرکت های هایب کورپوریشن و گفن رکوردز با نام "د دبیو: دریم آکادمی" شرکت کرد؛ مسابقه ای واقع نما که با هدف تشکیل یک «گروه دخترانهٔ جهانی» برگزار می شد. ویدئوی ارسال شدهٔ او، که مهارت های خوانندگی و رقصش را به نمایش می گذاشت، توجه داوران را جلب کرد و باعث شد در میان ۲۰ شرکت کنندهٔ برتر انتخاب شود. او در نهایت جایگاه سوم این رقابت را به دست آورد و توانست عضوی از گروه دخترانهٔ کتس آی شود. با این اتفاق، دانیلا به نخستین هنرمند با تبار آمریکای لاتین تبدیل شد که با هایب کورپوریشن قرارداد رسمی امضا کرده است.
وزیر دفاع ژاپن () عضو کابینه ژاپن و رهبر وزارت دفاع و مسئول اداره اجرایی نیروهای مسلح ژاپن است. مقام فرماندهی و اقتدار وزیر دفاع بر نیروهای دفاع ازخود ژاپن، پس از نخست وزیر ژاپن، که فرمانده کل قوا است، در رتبه دوم قرار دارد. سمت وزیر دفاع ژاپن نخستین بار در سال ۲۰۰۷ تشکیل شد و نخستین وزیر دفاع فومیئو کیوما بود. وزیر دفاع توسط نخست وزیر منصوب می شود و عضو شورای امنیت ملی ژاپن است. وزیر دفاع فعلی، جن ناکاتانی است که در ۱ اکتبر ۲۰۲۴ به این سمت منصوب شد.
اجلاس لندن دربارهٔ اوکراین ۲۰۲۵، که به طور رسمی با عنوان اجلاس لندن برای تأمین آینده ما برگزار شد، نشستی با حضور رهبران بین المللی بود که در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۵ در لندن برگزار گردید. این اجلاس به ابتکار کی یر استارمر، نخست وزیر بریتانیا، تشکیل شد تا طرح صلحی برای پایان دادن به تهاجم روسیه به اوکراین تدوین و به ایالات متحده ارائه شود. این اجلاس پس از دیدار ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، با دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده و جی دی ونس، معاون رئیس جمهور ایالات متحده، در کاخ سفید در واشینگتن در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ برگزار شد. شرکت کنندگان. طبق گزارش روزنامه فرانسوی لو موند، شرکت کنندگان در این اجلاس علاوه بر ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، شامل تعدادی از رهبران اروپایی و بین المللی نیز بودند. افراد زیر نیز در این جلسه حضور داشتند: علاوه بر این، استارمر پیش از آغاز جلسه به صورت تلفنی با رییس جمهور استونی و لیتوانی و نخست وزیر لتونی گفتگو کرد. نتایج. طرحِ چهاربندی. در کنفرانس خبری که پس از اجلاس لندن برگزار شد، استارمر چهار نتیجه کلیدی را به شرح زیر اعلام کرد: تعهدات. به عنوان بخشی از این اعلامیه، استا
رمر متعهد به پرداخت ۱٫۶ میلیارد پوند (۱٫۹۴ میلیارد یورو) از محل صادرات بریتانیا برای خرید بیش از ۵۰۰۰ موشک دفاع هوایی برای اوکراین شد. این موشک ها در بلفاست، ایرلند شمالی، تولید خواهند شد. این مبلغ، مکمل وام ۲٫۲ میلیارد پوندی (۲٫۴۲ میلیارد یورویی) قبلی اعلام شده برای کمک نظامی به اوکراین با پشتوانه دارایی های مسدود شده روسیه بود.
آکادمی دفاع ملی ژاپن () آکادمی ملی چهار ساله خدمات در سطح دانشگاه است که با هدف آموزش و تربیت دانشجویانی که به عنوان افسر در سه شاخه نیروهای دفاع ازخود ژاپن خدمت خواهند کرد، تأسیس شده است. این آکادمی در یوکوسوکا، کاناگاوا واقع شده است. تاریخچه. آکادمی دفاع ملی ژاپن در سال ۱۹۵۲ با نام آکادمی ملی ایمنی (保安大学校) افتتاح شد و در سال ۱۹۵۴، زمانی که ارتش نوپای ژاپن از نیروی ایمنی ملی (保安隊) به نیروهای دفاع ازخود ژاپن تغییر نام داد، به "آکادمی دفاع ملی" تغییر نام داد. برخلاف دوره قبل از جنگ، زمانی که نیروی دریایی و نیروی زمینی امپراتوری آکادمی های جداگانه ای داشتند (به ترتیب، آکادمی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن و آکادمی ارتش امپراتوری ژاپن)، آکادمی ملی ایمنی (که بعدها آکادمی ملی دفاع شد) به عنوان یک نهاد واحد تأسیس شد تا اثرات تفرقه و رقابت بین سرویس ها را کاهش دهد. این آکادمی اولین دانشجوی زن خود را در سال ۱۹۹۲ ثبت نام کرد.
سپاه مهندسی نیروی زمینی هند () یک بازوی پشتیبانی رزمی نیروی زمینی هند است که پشتیبانی مهندسی رزمی را ارائه می دهد، زیرساخت ها را برای نیروهای مسلح و سایر سازمان های دفاعی توسعه می دهد و اتصال را در امتداد مرزها حفظ می کند، علاوه بر این به مقامات غیرنظامی در هنگام بلایای طبیعی کمک می کند. دانشکده مهندسی رزمی پونا، موسسه آموزشی فنی و تاکتیکی برتر سپاه مهندسین نیروی زمینی هند است. این سپاه از سه گروه از مهندسین رزمی، یعنی مهندسان رزمی مدرس، مهندسان رزمی بنگال و مهندسان رزمی بمبئی تشکیل شده است. این سپاه سابقه طولانی دارد که به اواسط قرن هجدهم برمی گردد. قدیمی ترین واحد موجود سپاه (گروهان ۱۸ میدانی) به سال ۱۷۷۷ برمی گردد، در حالی که سپاه رسماً در سال ۱۷۸۰، زمانی که ارشدترین گروه سپاه، مهندسان رزمی مدرس، تشکیل شدند، تأسیس شد. یک گروه تقریباً مشابه یک تیپ پیاده نظام هند است که هر گروه از تعدادی هنگ مهندسی تشکیل شده است. هنگ مهندسی، واحد مهندسی رزمی پایه است که مشابه یک گردان پیاده نظام است. علاوه بر مهندسان رزمی، این سپاه سازمان های مهندسی بزرگی مانند خدمات مهندسی نظامی، سازمان جاده های مرزی، پروژه اسکان متأهلین و
سازمان نقشه برداری نظامی را اداره و مدیریت می کند.
مسند و مسندالیه، دو بخش از جمله در علم نحوِ ایرانیان و اعراب است؛ میان این دو یک رابطه اسنادی وجود دارد که در آن «مسند» منتسب به «مسندالیه» است. مسندالیه را «مسنَدْ الیه» و یا «مسنَدٌ الیه» نیز می نویسند و می خوانند. در دستور زبان عربی، إسناد (رابطه اسنادی) عبارت است از اتصال کامل یک ساختار زبانی به ساختار زبانی دیگر، به طوری که معنای جمله کامل باشد. وجود هر دو ساختار برای صحیح بودن جمله ضروری ست. دو جزء این إسناد را «المُسنَد» و «المُسند إلیه» در عربی می نامند. «مسند»، فعل یا است که منتسب به مسندالیه شده است. و «مسندالیه»، نهاد یا مفعول در جمله است که این اسناد و انتساب را دریافت کرده است. به عبارت دیگر، مسند چیزی ست که خبری دربارهٔ مسندٌاِلَیه می دهد؛ در پاسخ چگونه؟ و چطوری؟ می آید. برخی منابع فارسی به اشتباه، مسندالیه را نوعی از نهاد یاد می کنند، در حالی که می تواند «"مفعول"» نیز مسندالیه باشد. در فارسی. در زبان فارسی، ساخت جمله ای که مسند در آن به کار می رود، چنین است: «مسندالیه + مسند + فعل ربطی». مسند بیشتر اوقات همراه افعال اسنادی (بود، است، شد، گشت و گردید) می آید. همچنین ممکن است مسند با افعال خاص هم
بیاید، مانند فعل های «کردن، ساختن، نمودن و گرداندن» و حتی فعل هایی مانند «پنداشتن، نامیدن، دانستن، دیدن و دیگر». منابع. محمد اللبدی، معجم المصطلحات النحویة والصرفیة، دار الفرقان - بیروت، الطبعة الأولى - ۱۹۸۵.
سپاه چهارم هند () یا سپاه گجراج سپاهی از نیروی زمینی هند و تحت امر فرماندهی شرقی هند است که مقر آن در تزپور، آسام قرار دارد. این سپاه در سال ۱۹۴۲ برای دفاع از ایالت آسام تشکیل شد و در سال ۱۹۴۵ منحل شد. در اکتبر ۱۹۶۲ درست قبل از جنگ هند و چین، دوباره تشکیل شد. تاریخچه. سپاه چهارم بریتانیا، تحت فرماندهی سپهبد نوئل مکینتاش استوارت اروین، در ژانویه ۱۹۴۲ از خاورمیانه برای دفاع از آسام در برابر پیشروی ژاپنی ها در طول جنگ جهانی دوم اعزام شد. پس از پایان جنگ، این سپاه در نوامبر ۱۹۴۵ منحل شد. این سپاه توسط سپهبد بریج موهان کائول در ۴ اکتبر ۱۹۶۲، نزدیک به جنگ چین و هند، در تزپور، آسام دوباره تشکیل شد. در طول سال ها، این نیرو در عملیات های متعارف و ضد شورش در جبهه شرقی، به ویژه در طول جنگ ۱۹۷۱ در بنگلادش، نقش داشته است. در طول جنگ سوم هند و پاکستان در سال ۱۹۷۱، سپاه گجراج در جریان آزادسازی بنگلادش به داکا پیشروی معروفی داشت و همچنین در عملیات پل مگنا هلی شرکت کرد. سپهبد ساگات سینگ، به طور نوآورانه ای از بالگردهای میل می-۴ برای عبور از رودخانه مگنا، که غیرقابل عبور تلقی می شد، استفاده کرد و سپاه او بی وقفه به نیروهای پاک
ستانی حمله کرد و آنها را شکست داد. این سپاه در خلال این نبرد وظیفه خود را در پیچیده ترین بخش از نظر فاصله از پایگاه های لجستیکی انجام داده است. سپاه چهارم هند در نقش های ضد شورش به عنوان بخشی از عملیات باجرانگ (از نوامبر ۱۹۹۰)، عملیات کرگدن ۱ (از سپتامبر ۱۹۹۱) و عملیات کرگدن ۲ (از آوریل ۱۹۹۲) فعال بوده است.
فیلتر باترورث () نوعی فیلتر پردازش سیگنال است که برای داشتن پاسخ فرکانسی تا حد امکان مسطح در باندگذر طراحی شده است. به آن «فیلتر با حداکثر دامنه تخت» نیز گفته می شود. این فیلتر اولین بار در سال ۱۹۳۰ توسط مهندس و فیزیکدان بریتانیایی، استفان باترورث، در مقاله خود با عنوان «دربارهٔ تئوری تقویت کننده های فیلتر» توصیف شد. فیلتر باترورث دارای پاسخ فرکانسی است که در باندگذر تا حد امکان تخت (بدون ریپل (الکترونیک)) است و در باندنگذر به سمت صفر کاهش می یابد. اگر این پاسخ را در یک نمودار بود لگاریتمی مشاهده کنیم، شیب پاسخ به صورت خطی به سمت منفی بی نهایت متمایل می شود. پاسخ یک فیلتر مرتبه اول با شیب ۶- دسی بل در هر اکتاو (الکترونیک) (۲۰- دسی بل در هر دهه (مقیاس لگاریتمی)) کاهش می یابد (همه فیلترهای پایین گذر مرتبه اول دارای یک پاسخ فرکانسی نرمالیزه شده یکسان هستند). یک فیلتر مرتبه دوم با شیب ۱۲- دسی بل در هر اکتاو، یک فیلتر مرتبه سوم با شیب ۱۸- دسی بل و به همین ترتیب کاهش می یابد. فیلترهای باترورث برخلاف سایر انواع فیلترها که دارای ریپل غیریکنواخت در باندگذر و/یا باندنگذر هستند، دارای یک تابع دامنه با تغییر یکنواخت نسبت
به فرکانس (ω) هستند. در مقایسه با فیلتر چبیشف نوع اول/نوع دوم یا فیلترهای بیضوی (Elliptic Filter)، فیلتر باترورث دارای شیب رول آف کندتری است. این بدان معناست که برای دستیابی به یک مشخصه باندنگذر خاص، به مرتبه بالاتری از فیلتر نیاز خواهد داشت. با این حال، فیلترهای باترورث در باندگذر، پاسخ فاز خطی تری نسبت به فیلترهای چبیشف نوع اول/نوع دوم و فیلترهای بیضوی ارائه می دهند. اهمیت و شهرت استیون باترورث. باترورث به دلیل حل مسائل ریاضی بسیار پیچیده ای که «غیرممکن» تلقی می شدند، شهرت داشت. در آن زمان، طراحی فیلتر به دلیل محدودیت های نظریه موجود، به تجربه قابل توجهی از سوی طراح نیاز داشت. این فیلتر پس از انتشار به مدت بیش از ۳۰ سال به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفت. باترورث بیان کرد که: «یک فیلتر الکتریکی ایده آل نباید تنها فرکانس های ناخواسته را کاملاً حذف کند، بلکه باید حساسیت یکنواختی نیز برای فرکانس های مطلوب داشته باشد.» فرمولاسیون و طراحی. یک فیلتر ایده آل قابل دستیابی نیست، اما باترورث نشان داد که با افزایش تعداد عناصر فیلتر با مقادیر صحیح، می توان به تقریب های متوالی نزدیک تری دست یافت. در آن زمان، فیلترها
در باندگذر خود، نوسانات قابل توجهی ایجاد می کردند و انتخاب مقادیر قطعات به شدت تعاملی بود. باترورث نشان داد که یک فیلتر پایین گذر را می توان به گونه ای طراحی کرد که بهره آن به عنوان تابعی از فرکانس (یعنی اندازه پاسخ فرکانسی آن) به صورت زیر باشد: که در آن ω بسامد زاویه ای بر حسب رادیان بر ثانیه و n تعداد قطب در فیلتر است (برابر با تعداد عناصر راکتیو در یک فیلتر پسیو). فرکانس قطع آن (نقطه نیم توان تقریباً ۳- دسی بل یا بهره ولتاژ ۱/√۲ ≈ ۰٫۷۰۷۱) به ω=۱ رادیان بر ثانیه نرمالیزه شده است. باترورث در مقاله خود تنها به فیلترهایی با تعداد زوج قطب پرداخت، اگرچه فیلترهای با مرتبه فرد را می توان با اضافه کردن یک فیلتر تک قطبی به خروجی فیلتر با مرتبه زوج ایجاد کرد. او فیلترهای با مرتبه بالاتر خود را از فیلترهای ۲ قطبی که با تقویت کننده الکترونیکی لامپ خلأ از هم جدا شده بودند، ساخت. نمودار پاسخ فرکانسی فیلترهای ۲، ۴، ۶، ۸ و ۱۰ قطبی او به ترتیب با A, B, C, D و E در نمودار اصلی او نشان داده شده است. باترورث معادلات مربوط به فیلترهای دو قطبی و چهار قطبی را حل کرد و نشان داد که چگونه می توان دومی را هنگامی که توسط تقویت کننده
های لامپ خلاء از هم جدا می شوند، به صورت آبشاری متصل کرد و بدین ترتیب ساخت فیلترهای مرتبه بالاتر را با وجود تلفات سلف ها امکان پذیر ساخت. در سال ۱۹۳۰، مواد هسته کم تلفات مانند مولی پرمالوی هنوز کشف نشده بودند و سلف های صوتی با هسته هوا نسبتاً پر تلفات بودند. باترورث کشف کرد که می توان مقادیر قطعات فیلتر را برای جبران مقاومت سیم پیچ سلف ها تنظیم کرد. او از فرم های سیم پیچ با قطر ۱٫۲۵ اینچ و طول ۳ اینچ با پایانه های قابل اتصال استفاده کرد. خازن ها و مقاومت های مربوطه در داخل فرم سیم پیچ پیچیده شده قرار داشتند. سیم پیچ بخشی از مقاومت بار پلیت را تشکیل می داد. دو قطب در هر لامپ خلاء استفاده می شد و از کوپلینگ RC برای اتصال به شبکه لامپ بعدی استفاده می شد. باترورث همچنین نشان داد که فیلتر پایین گذر اصلی را می توان برای ارائه قابلیت های فیلتر پایین گذر، فیلتر بالاگذر، فیلتر میان گذر و فیلتر میان نگذر اصلاح کرد.
جبهه داخلی ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم از بسیاری جهات از تلاش های جنگی حمایت کرد، از جمله طیف وسیعی از تلاش های داوطلبانه و تسلیم شدن در برابر جیره بندی و کنترل قیمت تحت مدیریت دولت. یک احساس عمومی وجود داشت که فداکاری ها در طول جنگ برای خیر ملی بوده است. بازار کار به طور اساسی تغییر کرد. درگیری های زمان صلح در مورد نژاد و کار به دلیل فشار برای وحدت ملی، بُعد ویژه ای به خود گرفت. صنعت فیلم هالیوود برای تبلیغات مهم بود. هر جنبه ای از زندگی، از سیاست گرفته تا پس اندازهای شخصی، وقتی در شرایط جنگی قرار می گرفتند، تغییر می کرد. این امر با انتقال ده ها میلیون کارگر از مشاغل کم بهره وری به مشاغل پربازده در مراکز صنعتی محقق شد. میلیون ها دانشجو، بازنشسته، خانه دار و بیکار به نیروی کار فعال پیوستند. ساعات کاری آنها به طرز چشمگیری افزایش یافت، زیرا زمان فعالیت های تفریحی به شدت کاهش یافت. بنزین، گوشت، لباس و کفش به شدت جیره بندی شدند. به اکثر خانواده ها ۳ گالن آمریکایی (۱۱ لیتر؛ ۲٬۵ گالن) بنزین در هفته اختصاص داده شد که به شدت رانندگی برای هر هدفی را کاهش داد. تولید اکثر کالاهای بادوام، مانند مسکن جدید، جاروبرقی
و لوازم آشپزخانه، تا پایان جنگ ممنوع شد. در مناطق صنعتی، مسکن با کمبود مواجه بود، زیرا مردم دو برابر شده و در محله های تنگ زندگی می کردند. قیمت ها و دستمزدها کنترل می شدند. آمریکایی ها بخش زیادی از درآمد خود را پس انداز می کردند که منجر به رشد مجدد پس از جنگ شد.
ایمنی ذاتی () یک روش حفاظتی است که برای عملکرد ایمن تجهیزات الکتریکی در محیط های خطرناک، با محدود کردن انرژی (الکتریکی و حرارتی) موجود برای احتراق، طراحی شده است. در مدارهای سیگنال و کنترل که می توانند با جریان ها و ولتاژهای پایین کار کنند، رویکرد ایمنی ذاتی، مدارها را ساده تر کرده و هزینه های نصب را نسبت به سایر روش های حفاظتی کاهش می دهد. مناطقی با غلظت های خطرناک گازهای قابل اشتعال یا گرد و غبار، در کاربردهایی مانند پالایشگاه های پتروشیمی و معادن یافت می شوند. این رشته، کاربردی از ایمنی ذاتی در ابزار دقیق است. مدارهای پرقدرت مانند موتور الکتریکی یا روشنایی نمی توانند از روش های ایمنی ذاتی برای حفاظت استفاده کنند. دستگاه های ایمنی ذاتی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: دستگاه ها و مدارهای ذاتاً ایمن. دستگاه های ذاتاً ایمن، تجهیزات الکتریکی ای هستند که مدارهای متصل به آن ها در مناطق خطرناک، ذاتاً ایمن طراحی شده اند. این در حالی است که دستگاه های مرتبط، هم مدارهای ذاتاً ایمن و هم مدارهای غیر ذاتاً ایمن دارند و به گونه ای طراحی شده اند که مدارهای غیر ذاتاً ایمن نتوانند تأثیر منفی بر مدارهای ذاتاً ایمن بگذارند.
یک مدار ذاتاً ایمن نیز به گونه ای طراحی شده که تحت عملکرد عادی و شرایط خطای مشخص، قادر به ایجاد احتراق در یک اتمسفر انفجاری معین، از طریق هیچ جرقه ای یا هیچ اثر حرارتی نباشد. اصول عملکرد و طراحی. در استفاده عادی، تجهیزات الکتریکی اغلب جرقه های الکتریکی کوچکی (جرقه های داخلی) در سوئیچ ها، براش های موتور، اتصالات و سایر نقاط ایجاد می کنند. تجهیزات الکتریکی فشرده نیز گرما تولید می کنند که تحت برخی شرایط می تواند به منبع اشتعال تبدیل شود. روش های متعددی برای ایمن سازی تجهیزات برای استفاده در مناطق خطرناک انفجاری وجود دارد. ایمنی ذاتی (با "i" در طبقه بندی های انفجار ATEX و IECEx مشخص می شود) یکی از چندین روش موجود برای تجهیزات الکتریکی است. برای لوازم الکترونیکی دستی، ایمنی ذاتی تنها روش واقع بینانه است که امکان محافظت از یک دستگاه کاربردی در برابر انفجار را فراهم می کند. یک دستگاه که "ذاتاً ایمن" نامیده می شود، به گونه ای طراحی شده که قادر به تولید گرما یا جرقه کافی برای اشتعال یک اتمسفر انفجاری نباشد، حتی اگر دستگاه دچار فرسودگی یا آسیب شده باشد. ملاحظات طراحی در الکترونیک ذاتاً ایمن. در طراحی دستگاه های الکترون
یکی ذاتاً ایمن، چندین ملاحظه وجود دارد: کاهش یا حذف جرقه زنی داخلی، کنترل دماهای قطعات، و حذف فاصله های قطعات که می تواند باعث اتصال کوتاه گرد و غبار شود. حذف پتانسیل جرقه در داخل قطعات با محدود کردن انرژی موجود در هر مدار و کل سیستم انجام می شود. دما، تحت شرایط خطای خاص مانند اتصال کوتاه داخلی در یک دستگاه نیمه رسانا، به یک مسئله تبدیل می شود زیرا دمای یک قطعه می تواند تا حدی افزایش یابد که حتی در استفاده عادی نیز باعث اشتعال برخی گازهای انفجاری شود. تمهیدات حفاظتی، مانند محدود کردن جریان توسط مقاومت ها و فیوزها، باید به کار گرفته شوند تا اطمینان حاصل شود که در هیچ شرایطی یک قطعه نمی تواند به دمایی برسد که باعث خوداشتعالی یک اتمسفر قابل احتراق شود. در دستگاه های الکترونیکی بسیار فشرده امروزی، PCBها اغلب دارای فاصله های قطعاتی هستند که در صورت ورود گرد و غبار یا سایر ذرات به مدار، امکان قوس بین قطعات را ایجاد می کنند، بنابراین فاصله، محل قرارگیری و ایزولاسیون قطعات برای طراحی اهمیت پیدا می کند. مفهوم اصلی و روش های حفاظت. مفهوم اصلی پشت ایمنی ذاتی، محدود کردن انرژی الکتریکی و حرارتی موجود در سیستم است تا احتر
اق یک اتمسفر خطرناک (گاز یا گرد و غبار انفجاری) رخ ندهد. این امر با اطمینان از اینکه فقط ولتاژها و جریان های پایین وارد منطقه خطرناک می شوند و هیچ ذخیره انرژی قابل توجهی امکان پذیر نیست، به دست می آید. یکی از رایج ترین روش های حفاظت، محدود کردن جریان الکتریکی با استفاده از مقاومت های سری (با استفاده از انواع مقاومت هایی که همیشه مدار را باز می کنند) و محدود کردن ولتاژ با چندین دیود زنر است. در موانع زنر، پتانسیل های ورودی خطرناک به زمین متصل می شوند؛ در موانع ایزولاسیون الکتریکی نیز هیچ اتصال مستقیمی بین مدارهای منطقه ایمن و منطقه خطرناک وجود ندارد، با قرار دادن یک لایه عایق بین این دو. استانداردهای گواهینامه برای طرح های ایمنی ذاتی (عمدتاً IEC 60079-11، اما از سال ۲۰۱۵ IEC TS 60079-39 نیز) عموماً الزامی می کنند که مانع از سطوح ولتاژ و جریان تأیید شده با آسیب مشخص به قطعات محدود کننده تجاوز نکند. تجهیزات یا ابزار دقیق برای استفاده در یک منطقه خطرناک، با ولتاژ و جریان پایین کار می کنند و بدون هیچ خازن یا سلف بزرگی که بتواند جرقه تولید کند، طراحی می شوند. این ابزار با استفاده از روش های سیم کشی تأیید شده، به یک
پنل کنترل در یک منطقه غیر خطرناک متصل می شود که شامل موانع ایمنی است. موانع ایمنی تضمین می کنند که در عملکرد عادی، و با اعمال خطاها مطابق با سطح حفاظت تجهیزات (EPL)، حتی اگر تماس تصادفی بین مدار ابزار و سایر منابع تغذیه رخ دهد، ولتاژ و جریان ورودی به منطقه خطرناک از مقادیر تأیید شده تجاوز نکند. به عنوان مثال، در طول عملیات انتقال دریایی محصولات قابل اشتعال بین ترمینال دریایی و کشتی های تانکر یا بارج ها، ارتباط رادیویی دوطرفه باید به طور مداوم حفظ شود تا در صورت نیاز به توقف انتقال به دلایل غیرقابل پیش بینی مانند نشت، ارتباط برقرار باشد. گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا الزامی می کند که رادیو دوطرفه باید به عنوان ذاتاً ایمن تأیید شده باشد. نمونه دیگر، تلفن های همراه ذاتاً ایمن یا ضد انفجار است که در اتمسفرهای انفجاری، مانند پالایشگاه ها، استفاده می شوند. تلفن های همراه ذاتاً ایمن باید معیارهای طراحی باتری خاصی را برای دستیابی به گواهینامه UL، دستورالعمل اتکس یا IECEx برای استفاده در اتمسفرهای انفجاری برآورده کنند. فقط دستگاه های باتری دار و مستقل که به درستی طراحی شده اند، می توانند ذاتاً ایمن باشند. سایر دستگا
ه های میدانی و سیم کشی ها تنها زمانی ذاتاً ایمن هستند که در یک سیستم IS به درستی طراحی شده به کار گرفته شوند. الزامات مربوط به سیستم های الکتریکی ذاتاً ایمن در مجموعه استانداردهای IEC 60079 ارائه شده است.
میئر زوریا (؛ ۱۴ مارس ۱۹۲۳ – ) سیاست مدار و سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۹ به عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می کرد و با حفظ سمت رئیس اداره عملیات ستاد کل بود. وی از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ فرماندهی شمالی اسرائیل را برعهده داشت. زندگی نامه. زوریا در سال ۱۹۲۳ در کیشیناو، بسارابیا (که در آن زمان بخشی از پادشاهی رومانی بود و اکنون در مولداوی قرار دارد) زاده شد و در سال ۱۹۲۵ به همراه والدینش به فلسطین تحت قیمومیت نقل مکان کرد. او در مدرسه آریلی در حیفا تحصیل کرد. او در ۱۶ سالگی به هگانا پیوست و عضو جوخه های ویژه شب و نوتریم بود. پس از اتمام تحصیلاتش در مدرسه عبری رئالی، در زمان شروع جنگ جهانی دوم در نوجوانی در ارتش بریتانیا ثبت نام کرد، اما در سال ۱۹۴۲ به بیستمین گروهان باف ها که از یهودیان فلسطین استخدام شده بودند، پیوست و پس از سپتامبر ۱۹۴۴ به تیپ یهودی، یک عنصر نظامی موقت رزمی ارتش بریتانیا متشکل از یهودیان فلسطین به رهبری افسران یهودی بریتانیایی، پیوست. در اواخر زمستان ۱۹۴۵، تیپ یهودی در نبردی علیه ارتش آلمان در دره رودخانه سنیو (نزدیک بولونیا، ایتالیا) شرکت کر
د. پس از دو ماه دشوار، این تیپ از این درگیری با شکست مواجه شد، اما پیروز شد. زوریا که در آن زمان ستوان دوم بود، به خاطر رهبری افرادش در میان آتش شدید و امکان دادن به دیده بانان برای شناسایی دقیق مواضع آلمانی ها، نشان صلیب نظامی بریتانیا را دریافت کرد. در نهایت، زوریا قبل از انحلال تیپ در سال ۱۹۴۶ به درجه سروانی رسید. برخی از اعضای هاگانا در میان سربازان تیپ یهودی، از این تیپ به عنوان جبهه ای برای عملیات زیرزمینی هاگانا، از جمله قاچاق اسلحه به هاگانا در فلسطین تحت قیمومیت، هدایت بازماندگان هولوکاست یهودیان اروپایی در مهاجرت به فلسطین (به بریها مراجعه کنید) و اعدام مقامات و افسران نظامی نازی، استفاده می کردند. زوریا در تمام این فعالیت ها شرکت داشت. ده ها نفر از اعضای سابق تیپ یهودی در انتظار جنگ قریب الوقوع اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، برای رهبری نیروهای دفاعی اسرائیل فراخوانده شدند. در طول جنگ ۱۹۴۸، زوریا به عنوان فرمانده گردان خدمت کرد. بعدها، زوریا به عنوان رئیس بخش آموزش در ستاد کل حضور داشت. او همچنین به عنوان فرمانده مدرسه افسری ارتش اسرائیل خدمت کرد. زوریا در سال ۱۹۵۳ از ارتش بازنشسته شد و بعداً در سال ۱
۹۵۶ دوباره به خدمت اعزام شد. او به عنوان معاون فرمانده و بعداً فرمانده سپاه زرهی اسرائیل و مدیر عملیات منصوب شد. در آن زمان، زوریا به عنوان کاندیدای انتصاب نهایی به عنوان رئیس ستاد کل، بالاترین مقام در ارتش اسرائیل، در نظر گرفته می شد. در سال ۱۹۵۹، پس از رسوایی شب اردک ها که اسرائیل را با بحران داخلی و خارجی مواجه کرد، زوریا از سمت خود به عنوان مدیر عملیات برکنار شد. او به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شمالی منصوب شد و جانشین اسحاق رابین شد که به نوبه خود جایگزین زوریا به عنوان مدیر جدید عملیات شد. در سال ۱۹۶۲، زوریا با درجه سرلشکری از ارتش اسرائیل بازنشسته شد. او در دستگیری آدولف آیشمن توسط اسرائیل شرکت داشت، که محاکمه و بعداً اعدام شد. سپس، در طول جنگ شش روزه ۱۹۶۷، زوریا سپاه تانک خود را به شبه جزیره سینا هدایت کرد تا شرم الشیخ را از نیروهای مصری تصرف کند. در دهه ۱۹۸۰، زوریا در تحقیقات ماجرای کاو ۳۰۰ شرکت داشت، جایی که برخی از سربازان اسرائیلی مظنون به اعدام شتابزده دو رباینده اتوبوس عرب دستگیر شده بودند.
د ورلد () یک رادیوی عمومی مجله خبری بین المللی است که به طور مشترک توسط بنیاد آموزشی دبلیوبی جی اچ و تبادل رادیویی عمومی (PRX) تهیه شده و توسط مارکو ورمن و کارولین بیلر به طور مشترک اجرا می شود. این برنامه در استودیوهای نان و بیل هریس در ساختمان دبلیوبی جی اچ در بوستون تهیه می شود. تاریخچه. در سال ۱۹۹۷، «د ورلد» شروع به تولید بخشی با عنوان «موفقیت جهانی» (Global Hit) کرد که به برجسته کردن نوازندگان و روندهای موسیقی در زمینه اخبار جهانی می پرداخت. لیزا مولینز از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۳ مجری برنامه «د ورلد» بود. از سال ۲۰۱۰، ورمن به جای مولینز به عنوان مجری برنامه فعالیت می کرد. از سال ۲۰۱۳، او به عنوان مجری تمام وقت این برنامه فعالیت داشته است. در ۱۴ آوریل ۲۰۲۰، بی بی سی اعلام کرد که همکاری تولید خود با «جهان» را عملاً از اول ژوئیه پایان خواهد داد. این اعلام باعث شد دبلیوای ام یو در واشینگتن دی.سی زمان پخش برنامه را به ساعت ۸ شب برگرداند. آخرین قسمت «بوستون کالینگ» در ۲۷ ژوئن پخش شد. در ژوئیه ۲۰۲۲، ورمن تولید «د ورلد» را از دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو برای کمک به توسعه آزمایشگاه دموکراسی دانشگاه آغاز کرد. از ژوئن ۲۰۲۳
، او دو روز در هفته از ساختمان تحقیقات علوم اجتماعی ارتباطات پخش می کند. در ۵ دسامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که کارولین بیلر، گزارشگر «د ورلد» به عنوان مجری مشترک برنامه به ورمن ملحق خواهد شد. بیلر در سال ۲۰۱۵ به عنوان گزارشگر به «د ورلد» پیوست. در زمان تبدیل شدن به مجری مشترک، او بر پوشش محیطی برنامه نظارت داشت. تولید. «د ورلد» توسط استودیوهای نان و بیل هریس در ساختمان WGBH در بوستون، ماساچوست تهیه می شود. این برنامه در بیش از ۳۰۰ ایستگاه رادیویی عمومی پخش می شود و ۲.۵ میلیون شنونده هفتگی دارد. علاوه بر این، بخش هایی از «د ورلد» تا سال ۲۰۲۰ در بریتانیا با عنوان «بوستون کالینگ» و در کانادا به طور کامل از طریق رادیو ۱ سی بی سی پخش می شد. موسیقی متن «د ورلد» توسط اریک گلدبرگ تهیه شده است که در سال ۱۹۹۵ این اجرا را دریافت کرد. در فوریه ۲۰۱۵، این تم با نقش جدید مارکو ورمن، برای معرفی صدایی معاصرتر، دوباره ساخته شد. تم فعلی توسط ند پورتر نوشته شده است. در سال ۲۰۱۹، آهنگ تم جدیدی سفارش داده شد. جوایز و تقدیرنامه ها. چندین سریال که در «د ورلد» پوشش داده شده اند، جوایزی دریافت کرده اند. در سال ۲۰۰۶، مجموعه چهار قسمتی «مسابقه
جهانی برای درمان های سلول های بنیادی» برنده جایزه دانشگاه آلفرد آی. دوپونت-کلمبیا و جایزه ملی روزنامه نگاری در سال ۲۰۰۶ شد. در همان سال، «طاعون فراموش شده: مالاریا» جایزه ارتباطات عمومی را از انجمن میکروبیولوژی آمریکا دریافت کرد و «بازماندگان هیروشیما: آخرین نسل» توسط مرکز روزنامه نگاری و ترومای دارت مورد تقدیر قرار گرفت.