Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د. کمترین همدلی در میان آن ها، از سوی ژان ارنست چارلز، نویسندهٔ سرمقاله بود، که «نامزدی کودکانه و خودنمایی» و «شیطانی های سازشکارانه» دنیزارد را شبیه به حق رأی های بریتانیایی می دانست، که کمپین های آن ها برای حقوق زنان را «غراق های بیمارگونه» مرتبط با «هیجان زدگی» ناشی از «تجرد طولانی مدت» می دانست. در میان فمینیست ها نیز مخالفت هایی ابراز شد: مارگوریت دوراند نامزدی دنیزارد را چیزی جز یک «شوخی ناگوار» مضر برای اعتبار جنبش فمینیستی نمی دانست. اگرچه او توجه زیادی به دنیزارد نکرد، اما مجله "لا فرانسیاس" متعلق به جین میسم همدلی بیشتری با این «نمایش سادهٔ اصول»، که «به هدف تبلیغاتی خود دست یافت» داشت و تأکید کرد که نامزد «یک فمینیست غیور و جدی» بوده است. دنیزارد حتی برگه های رأی را به نام خود چاپ کرده بود و پیش نویسی از اعتقادات را تهیه کرده بود که آن را برای نمایندگان مجلس نیز فرستاد. "نیویورک تایمز" نامزدی او را پوشش داد. در همان ماه، او مقاله ای برای نشریهٔ "مبارزه فمینیستی" متعلق بهآریا لی نوشت. پس از ۱۹۱۳. در سال ۱۹۱۴، ماری دنیزارد در هفته نامهٔ "گریه زنان" که او سردبیری بخش ویژهٔ سم آن را بر عهده داشت، مشارک
ت کرد. با این حال، خیلی زود با حامی روزنامه، قاضی جورج بونژان، که از پرداخت هزینه به او خودداری کرد، دچار اختلاف شد. وضعیت مالی دنیزارد متزلزل شد و او دیگر نمی توانست اجارهٔ آپارتمانی را که خودش و مادرش در خیابان لاوالارد در آمین در آن زندگی می کردند، بپردازد. او در ۶ مه ۱۹۱۴، پس از اظهارات تهدیدآمیز در خطاب به مأمور اجرائیه که توسط صاحبخانه اش فرستاده شده بود، دستگیر شد. او که به مدت دو هفته در زندان بود، به رفتار توهین آمیز و تهدید به مرگ متهم شد. آلیس برت، روزنامه نگار در "لا فرانسیاس" خواستار همبستگی با این نامزد سابق ریاست جمهوری شد. "جنبش دفاع از زنان" یک وکیل پاریسی به نام لنوبل را برای او استخدام کرد. در نهایت، دادگاه با ملایمت با او برخورد کرد و او را به جرم تحقیر فقط به ۲۵ فرانک جریمهٔ تعلیقی محکوم کرد. بعداً در سال ۱۹۱۴، او به دلیل وقوع جنگ جهانی اول محل سکونت خود را ترک کرد و به بوردو رفت. او در این دوره اظهارات صلح طلبانه ای را مطرح کرد که مورد تأیید نخبگان سیاسی نبود. دنیزارد سپس به دلیل نارضایتی ای که از طردش از زندگی سیاسی ابراز کرد، تحت نظارت اداره امنیت عمومی قرار گرفت. این نظارت پس از جنگ و
بازگشت او به پاریس نیز ادامه یافت. پس از آن، دنیزارد خیلی کمتر در خبرها ظاهر می شد. در نوامبر ۱۹۲۲، او طوماری را به سنا ارسال کرد که در آن مدعی شد قربانی سوءاستفاده از قدرت شده است. مرگ و میراث. در سال ۱۹۲۶، به درخواست کمیسر پلیس منطقه اودئون، دنیزارد به دلیل توهمات آزار و اذیت و نیز به دلیل تقاضا در بیمارستان بستری شد، روان پزشک او به این نتیجه رسید که او به یک روان پریشی پیچیده دچار است. در سال ۱۹۲۸، او با تشخیص پارانویا و «توهمات خواسته های سیاسی-اجتماعی» به یک تیمارستان در لیم منتقل شد. ماری دنیزارد در ۲۱ مهٔ ۱۹۵۹ در همان تیمارستان واقع در لیمه (لات)، پس از ۳۲ سال زندگی در آنجا، درگذشت. زندگی دنیزارد توسط مورخ پرسیلیا داسیلوا در سال ۲۰۲۴ دوباره مورد بررسی قرار گرفت. در ۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، به عنوان بخشی از رویداد روزهای میراث، از یک لوح یادبود ماری دنیزارد در تالار شهر پونترو رونمایی شد.
خارج از تاریکی ()، (با عنوان قبلی منشأ) یک فیلم ماجراجویی، فیلم ترسناک فیلم دلهره آور بریتانیایی محصول ۲۰۲۲، به کارگردانی اندرو کامینگ در اولین فیلم بلند خود است. طرح. در پارینه سنگی زبرین، ۴۵۰۰۰ سال پیش، شش انسان مدرن اولیه در جستجوی زندگی بهتر به سواحل سرزمینی ناشناخته رسیدند: رهبر گروه «آدم»، همسر باردارش «آوه» Ave، برادر کوچکترش «گیر» Geirr و پسر ۱۱ ساله اش «هرون». «بیاح» Beyah، یک زن جوان ولگرد و «اودال»، یک مرد مسن نیز با آنها همراه هستند. همان طور که آنها به سمت کوه ها می روند و به دنبال غاری برای سکونت هستند، گروه با موجودی مرموز روبرو می شوند و پسر آدم به نام «هرون» شبانه ربوده می شود. به دلیل اینکه «آدم» اصرار دارد که آنها را که پسرش را ربودند در جنگل تعقیب کند، گروه مجبور می شوند به دنبال او به داخل جنگل بروند. آن ها در جنگل گم می شوند و «آدم» تلاش می کند هنگام تاریکی، موجود مرموز را به تنهایی دنبال کند. او مورد حمله قرار می گیرد و توسط برادرش «گیر» با جراحاتی مرگبار به اردوگاه گروه بازگردانده می شود. زن جوان، «بیاح» رهبر گروه «آدم» را می کشد، و به پیشنهاد او، همه جز «گیر» آأمخواری می کنند تا از گر
سنگی نجات پیدا کنند. «گیر» ناموفق تلاش می کند تا گروه را در جنگل هدایت کند. «اودال» با این باور که دیو آنها را تحت تعقیب قرار می دهد، قاعدگی «بیاح» را مقصر می داند و با کمک «آوه» سعی می کند او را به عنوان قربانی انسانی تقدیم کند. در جریان درگیری، «گیر» بیهوش می شود و «بیاح» فرار می کند. «اودال» در عوض با ضربه چاقو سعی می کند که «آوه» را به عنوان جایگزین قربانی کند، اما در این روند مچ پای او را می شکند. با روشنایی جنگل توسط شفق قطبی، «اودال» می بیند که موجودی بدن «آوه» را می گیرد. در سحر، «بیاح»، «گیر» را پیدا می کند و آنها شاهد کشتن «اودال» توسط موجودی هستند. برای گرفتن او کمین می کنند، اما او فرار می کند. آنها متوجه شدند که او یک زن نئاندرتال است که ماسک زده است. آنها او را تا کوه دنبال می کنند و غاری را پیدا می کنند که «بیاح» معتقد است نئاندرتال ها در آن زندگی می کند. پس از ورود «بیاح» به غار، توسط یک نئاندرتال نر مورد حمله قرار می گیرد که او را به زمین می چسباند و سعی دارد او را خفه کند. او تظاهر به مرگ می کند و سپس مرد نئاندرتال را با چاقو می زند و او را وادار می کند که از او دور شود. «بیاح» نیزه چوبی خود
را پس می گیرد و نئاندرتال را به طرز فجیعی زخمی می کند. سپس او به داخل غار راهش را ادامه می دهد، جایی که یک پرنده حواصیل سالم را کشف می کند و با یک نئاندرتال ماده روبرو می شود. گیر، با شنیدن فریادهای بیاح، کار کشتن نئاندرتال مرد در حال مرگ را تمام می کند و از طریق غار به راهش ادامه می دهد تا «بیاح» را پیدا کند. سپس زن نئاندرتال با تبر سنگی به «گیر» حمله می کند و او را می کشد. نئاندرتال ماده «بیاح» را تهدید می کند، که بستر خز را آتش می زند و «هرون» از طریق یک سوراخ عمودی کوچک در غار فرار می کند. نئاندرتال ماده تلاش می کند تا او نیز فرار کند اما در بالای دهانه گیر می کند، اما در حالی که هرون سعی می کند به او کمک کند، «بیاح» او را با سنگ می کشد. او به «هرون» می گوید که نئاندرتال ها هیولاهایی هستند که گروه آنها را کشتند، در حالی که او می گوید: «آنها مانند ما هستند» و به این معنی است که آنها او را ربودند تا از او تغذیه و محافظت کنند. فیلم با بیان جزئیات داستان آنها به پایان می رسد. به نظر می رسد که او از کشتن نئاندرتال ها پشیمان است و می گوید که آنها فقط افرادی بودند که به اندازه گروه او از ناشناخته ها وحشت داشتند
. هرون جسد «آوه» Ave را به «بیاح» را در غار نشان می دهد که توسط نئاندرتال ها برای مراسم خاکسپاری آماده شده بود. آن دو مرده ها را دفن می کنند، و «بیاح»، که اکنون ادعای مالکیت غار را دارد، اظهار می کند: «او و پسر یادگرفتند که زنده بمانند، اولین مردم جدید.» آخرین سخن او در پاسخ به پرسش هرون: «حالا چه کنیم؟» این است که «ما دوباره تلاش می کنیم.»، احتمالاً با درس هایی که این دو آموخته اند. تولید. کامینگ در سال ۲۰۲۱ در گفتگو با «اسکرین اینترنشنال» این پروژه را «یک فیلم ترسناک پارینه سنگی» نامید. او برای اولین بار در سال ۲۰۱۵ ایده فیلم را با تهیه کننده الیور کاسمن در میان گذاشت و آن دو از روث گرینبرگ برای فیلمنامه این پروژه دعوت کردند. کاسمن این فیلم را برای برنامه Escape و تهیه کنندگی اجرایی آن توسط دیوید کاپلان و سام اینتیلی به نمایندگی از Animal Kingdom انجام شد. این فیلم توسط Wendy Griffin از Selkie Productions تهیه شده است. تأمین مالی از Screen Scotland و انستیتوی فیلم بریتانیا، اهداء وجوه از National Lottery انجام شد. عکاسی اصلی در طول قرنطینه دنیاگیری کوید-۱۹ در نوامبر ۲۰۲۰ در اطراف Gairloch در اسکاتلند انجام
شد. کمپانی سازنده هتل گایرلوخ را استخدام کرد و تمام فیلمبرداری در یک مایلی محل اجرا انجام شد. این فیلم کاملاً به یک زبان مصنوعی به نام تولا ساخته شده توسط دانیل اندرسون و بر اساس زبان عربی و زبان باسکی ساخته شده است. بازخورد. دریافت انتقادی. در یک بررسی مثبت، دنیس هاروی از «وراتی» نوشت: «آنچه روی صفحه کار می کند، عناصر اساسی اما باارزش تصاویر بصری قابل توجه و حالتی از خطر محسوس است که گهگاه به خشونت آشکار تبدیل می شود. کمک بیشتر به حفظ یک آسیب پذیری مضطرب، آدام جانوتا بزوفسکی است.» گلن کنی از "راجرایبرت.کام" به فیلم سه ستاره از چهار ستاره داد و نوشت: "داستانی که در "خارج از تاریکی" روایت می شود، در نهایت غم انگیزتر از ترسناک است، تمثیلی دربارهٔ خشونت و ریشه های جنگ انسانی. کوین ماهر از "تایمز" به آن ۴/۵ ستاره داد، نوشت، «اغلب اتفاق نمی افتد که یک فیلم ترسناک یکبار مصرف، شما را به دنبال نسخه ای از پرفروش ترین کتاب یووال نوح هراری "" ببرد، اما به نظر می رسد جذابیت این فیلم بی سر و صدای بریتانیایی، خواندن بیشتر را تقریباً ضروری کرده است.» مایکل اتکینسون از «ویلج ویس» منتقدتر بود و نوشت: «فیلم در نهایت همان فیلم
ترسناکی نیست که در حال عرضه به بازار است، بیشتر شبیه یک فیلم اسلشر غارنشین است، با چرخشی در اواخر بازی به سمت تحمل و بردباری و درک بین گونه ها که کاملاً با بدن های خرد شده در فیلم همخوانی ندارد.» تحسین ها. این فیلم در جوایز فیلم ایندیپندنت بریتانیا نامزدی دریافت کرد، از جمله بهترین کارگردانی برای کامینگ، بهترین موفقیت برای Oakley-Green، بهترین موسیقی برای آدام جانوتا بزووسکی، بهترین مو و گریم برای نیام موریسون، و بهترین فیلمنامه برای اولین بار برای Ruth Greenberg. Oakley-Green برنده جایزه فیلم مستقل بریتانیا برای اجرای موفقیت آمیز در شب شد. یانگ و اوکلی گرین بعداً توسط بفتا اسکاتلند جایزه بهترین فیلم و بازیگر زن فیلم را برای این فیلم دریافت کردند که در مراسم جایزه بهترین فیلم بلند را دریافت کرد.
احمد نجدت سانجار (زاده ۱ مه ۱۹۱۰ – درگذشته ۲۲ فوریه ۱۹۷۵) معلم ادبیات ترکی بود که به یکی از شخصیت های برجسته ایدئولوژی پان ترکیسم تبدیل شد. او برادر کوچکتر یکی دیگر از ملی گرایان برجسته ترکیه به نام نهال آتسیز بود. سیاست. دو برادر از جهات بسیاری شباهت های قوی داشتند. هر دو معلم ادبیات بودند و از یک ایدئولوژی سیاسی یکسان دفاع می کردند. او نیز، مانند برادرش، در جریان دادگاه ترک چولوک داواسی (محاکمه پان ترکیسم) محاکمه شد. این محاکمه واکنشی از سوی دولت به افزایش قدرت جبهه ملی گرایان در کشور بود، زیرا ملی گرایان با سیاست های رئیس جمهور دوم ترکیه، عصمت پاشا، مخالف بودند. در نهایت، سانچار مجرم شناخته نشد و تبرئه شد. او تا پایان عمرش به ایده های افراطی راست گرایانه خود پایبند ماند.
اولیه ()، (همچنین با نام های اولیه یا اولیه گندی تارتاکوفسکی شناخته می شود: قصه های وحشی گری) یک مجموعه تلویزیونی، داستان اکشن، انیمیشن بزرگسالان آمریکایی (پویانمایی بزرگسالان) است که توسط گندی تارتاکوفسکی برای کارتون نت ورک ساخته و کارگردانی شده است. این اولین انیمیشن ترکیبی اکشن/علمی تخیلی/ترسناک از استودیوی کارتون نتورک استودیوز و ویلیامز استریت است.
علی سعاوی ( ; ۸ دسامبر ۱۸۳۹ – ۲۰ مه ۱۸۷۸) فعال سیاسی، روزنامه نگار، معلم، الهی دان و اصلاح طلب ترک عثمانی بود. او به خاطر نوشته هایش علیه سلطان عبدالعزیز عثمانی به کاستمونو تبعید شد. او از اولین پان ترکیست های دوره عثمانی است.
عمر فایق لومان اوغلو نمان زاده ( , ) روزنامه نگار و معلم آذربایجانی است. او مؤسس و صاحب نشریه غیرت و یکی از بنیان گذاران مجله "ملانصرالدین" بود. وی شخصیت ملی در آذربایجان محسوب می شود.
رضا نور (به انگلیسی: Rıza Nur) (زاده ۳۰ اوت ۱۸۷۹ - درگذشته ۸ سپتامبر ۱۹۴۲) جراح، سیاستمدار و نویسنده ترک بود. او در سال های بلافاصله پس از جنگ جهانی اول برجسته بود، جایی که به عنوان وزیر کابینه خدمت کرد اما متعاقباً به حاشیه رانده شد و از منتقدان آتاتورک شد. زندگی نامه تحسین شده او حیات و حاتیراتیم از تبعید در فرانسه و مصر به عنوان روایتی جایگزین برای سخنرانی معروف آتاتورک به نام نوتوک که بر تاریخ نگاری ترکیه تسلط داشت، نوشته شد. مانند هالیده ادیب و رئوف اوربای، آثار رضا نور بخشی از مجموعه ادبیات اولیه جمهوری خواهانه است که به دنبال تکثر در جمهوری استبدادی فزاینده ترکیه بود.
شیون واکایاما (؛ زادهٔ ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن وابسته به گروه تئاتر هیماواری است. او در سه سالگی به این گروه پیوست و در سریال های تلویزیونی مختلف بازی کرد. او بعدها تبدیل به یک صداپیشه شد و اولین نقش اصلی خود را به عنوان شخصیت آئویی آئویی در فیلم پویانمایی "آسمان آبی او" انتخاب کرد. از دیگر نقش های اصلی وی می توان به مجموعه تلویزیونی "دان دادان" در نقش مومو آیاسه اشاره کرد.
باشگاه ورزشی الیت یک باشگاه فوتبال حرفه ای از جزایر کیمن است که در وست بی واقع شده است و در حال حاضر در لیگ برتر جزایر کیمن بازی می کند.
باشگاه فوتبال دیفنس فورس گویان، که در زبان عامیانه به سادگی به عنوان دیفنس فورس شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال گویانی در جرج تاون است. این باشگاه در لیگ الیت گویان، لیگ برتر فوتبال در گویان شرکت می کند. این باشگاه توسط نیروی دفاعی و نظامی کشور حمایت می شود.
باشگاه ورزشی هوبنتوت فورتونا یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در کوراسائو است. این باشگاه در شهر سرو فورتونا در شمال ویلمستاد مستقر است و در دسته اول لیگ کوراسائو بازی می کند.
باشگاه فوتبال ریور پلاته پورتوریکو یک تیم فوتبال حرفه ای پورتوریکویی است که در فاجاردو، پورتوریکو واقع شده است. این تیم که در سال ۲۰۰۷ به عنوان یک قسمت از باشگاه آرژانتینی ریور پلاته تأسیس شد، در لیگ فوتبال پورتوریکو بازی می کند. این تیم بازی های خانگی خود را در ورزشگاه روبرتو کلمنته در نزدیکی کارولینا انجام می دهد. رنگ های باشگاه قرمز، سفید و مشکی است. سرمربی فعلی آنها والتر زرماتن آرژانتینی است.
آدریان باکر (حدود 1635، آمستردام - مدفون در 23 مه 1684، آمستردام) یک نقاش پرتره هلندی عصر طلایی ، فعال در آمستردام و هارلم بود. زندگی نامه. پانویس
کیهان انیشتین: چگونه دیدگاه آلبرت انیشتین، درک ما از فضا و زمان را تغییر داد کتاب علمی عامه فهم نوشته میچیو کاکو است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. در این کتاب کاکو به کار، زندگی و نظریه های آلبرت انیشتین مانند E=mc² و همچنین نسبیت خاص می پردازد.
نئاندرتال ها در فرهنگ عامه ()، نئاندرتال از اوایل قرن بیستم در فرهنگ مردمی به تصویر کشیده شده است. تصویرهای اولیه مفاهیم ضرب المثلی خام، کم ابرو را منتقل و تداوم بخشیدند غارنشین. از اواخر قرن بیستم، برخی تصاویر، بازسازی های دلسوزانه تری از سرده «انسان (سرده)» در عصر پارینه سنگی میانی را الگوبرداری کردند. در اصطلاح رایج، مردم گاهی از کلمه «نئاندرتال» به عنوان توهین استفاده می کنند - برای این که نشان دهند فردی که چنین تعیین شده ترکیبی از کمبود هوش و تمایل به استفاده از نیروی بی رحم است. این اصطلاح همچنین ممکن است دلالت بر این داشته باشد که یک فرد قدیمی است یا به ایده های منسوخ وابسته است، دقیقاً مانند اصطلاحات "دایناسور" یا "یاهو". تعدادی تصویر ادبی دلسوزانه از نئاندرتال ها وجود دارد، مانند رمان ۱۹۵۵ وارثان (رمان طلایی) ویلیام گلدینگ، آیزاک آسیموف در ۱۹۵۸ داستان کوتاه «پسرک زشت»، یا درمان جدی تر توسط دیرینه شناس فنلاندی بیورن کورتن (در چندین اثر از جمله "رقص ببر" (۱۹۷۸)) - آثار غیرداستانی روان شناس بریتانیایی استن گوچ را در مورد نظریه منشأ ترکیبی انسان ها مقایسه کنید. منشأ. برداشت معاصر از نئاندرتال ها و تصویر
کلیشه ای آنها در اروپای قرن نوزدهم ریشه دارد. طبیعت شناسان و انسان شناسان با تعداد فزاینده ای از استخوان های فسیل شده مواجه شدند که با هیچ یک از آرایه (زیست شناسی) مطابقت نداشتند. کارل لینه' سامانه طبیعت (کتاب) در سال ۱۷۵۸، که در آن «انسان» را به عنوان گونه ای بدون تشخیص و توصیف معرفی کرد، دایرةالمعارف معتبر آن زمان بود. تصور انقراض گونه ها، که می توانست با پارادایم یک جهان تغییرناپذیر و گونه های تغییرناپذیر آن، که همه محصولات خطاناپذیر یک خدای خالق واحد و عمدی هستند، در تضاد باشد، در آن زمان ناشناخته بود. اکثر محققان به سادگی فسیل های اولیه نئاندرتال را نمایندگان «نژادهای» اولیه انسان مدرن اعلام کردند. توماس هنری هاکسلی، حامی آینده چارلز داروین فرگشت، در فسیل انگیس ۲ «مردی با درجه پایین تمدن» دید. او نئاندرتال ۱ را در محدوده تنوع انسان های مدرن تفسیر کرد. رودلف ویرشو که بر علوم زیستی آلمان در اواسط قرن ۱۹ تسلط داشت، استخوان ها را به عنوان یک "پدیده فردی قابل توجه" و "تغییر شکل فردی قابل قبول" توصیف کرد. این بیانیه منجر به این تصور برای سال های متمادی در کشورهای آلمانی زبان که ویژگی های نئاندرتال ها صرفاً نوع
ی تغییر اسکلت آسیب شناختی انسان های مدرن آینده است. آگوست فرانتس یوزف کارل مایر، یکی از همکاران ویرچو، بر بیماری، درد طولانی مدت و مبارزه در مقایسه با ویژگی های انسان مدرن تأکید کرد. او تغییرات راچیتی نئاندرتال در رشد استخوان را تأیید کرد[...]. مایر در میان چیزهای دیگر استدلال کرد که استخوان های ران و لگن انسان نئاندرتال مانند کسی است که تمام عمر خود را بر روی اسب گذرانده است. سمت راست شکسته شده است. بازوی فرد فقط به شدت بهبود یافته بود و خطوط نگرانی دائمی ناشی از درد دلیل برجستگی های برجسته ابرو بود گمان می رود که یک روسی سواره مردم کازاک که در سال ۱۸۱۳/۱۴ در جریان ناآرامی های جنگ های آزادیبخش از ناپلئون بناپارت در منطقه پرسه می زد.&lt;ref name="Schrenk/Müller"&gt; &lt;/ref&gt; آرتور کیت از بریتانیا و مارسلن بول از فرانسه، هر دو از اعضای ارشد مؤسسات دیرینه شناسی ملی مربوط خود و از برجسته ترین دیرینه انتروپولوژیست های اوایل قرن بیستم بودند. هر دو مرد استدلال کردند که این نئاندرتال «ابتدایی» نمی تواند جد مستقیم انسان مدرن باشد. در نتیجه، کپی موزه از فسیل تقریباً کامل نئاندرتال لا-شاپل-او-سن به طور نادرست در حا
لتی کج نمایی اغراق آمیز با ستون فقرات تغییر شکل یافته و به شدت خمیده و پاهای خمیده نصب شد. بول اولین تصویرسازی از نئاندرتال را سفارش داد که در آن او به عنوان یک چهره مودار گوریل مانند با انگشتان پا مخالف شناخته شد، بر اساس اسکلتی که قبلاً به دلیل آرتروز منحرف شده بود.
چشم اندازها، انقلاب های علم در قرن بیست و یکم یک کتاب علمی همگان فهم نوشته میچیو کاکو است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. کاکو در این کتاب به بررسی انقلاب های علمی بزرگی می پردازد که قرن بیستم را به طرز چشمگیری تغییر شکل داده اند یعنی مکانیک کوانتومی، زیست فناوری و هوش مصنوعی و همچنین نمایش می دهد که چگونه اینها علم و شیوه زندگی ما را تغییر خواهند داد.
غارنشین ()، یک فیلم کمدی به نویسندگی و کارگردانی کارل گوتلیب و بازیگری رینگو استار، دنیس کواید، شلی لانگ و باربارا باک است. داستان فیلم در دوران ماقبل تاریخ می گذرد و حول محور رقابت بین غارنشینان می چرخد.
راه رفتن با جانوران ()، به عنوان "راه رفتن با جانوران ماقبل تاریخ در آمریکای شمالی" به بازار عرضه شد، یک مینی سریال تلویزیونی مستند طبیعت در سال ۲۰۰۱ است که توسط ایمپاسیبل پیکچرز ساخته شده و توسط واحد علوم بی بی سی، شبکه تلویزیونی دیسکاوری، پروزیبن و تی وی آساهی تولید شده است.
در ۷ ژانویه ۲۰۲۵ ساعت ۰۹:۰۵ زمان استاندارد چین ()، زمین لرزه ای به بزرگی شهرستان تینگری، واقع در شهر شیگاتسه در منطقه خودمختار تبت در جنوب غربی چین را لرزاند. حداقل ۱۲۶ نفر در این منطقه کشته و ۳۳۷ نفر زخمی شدند. این زمین لرزه همچنین ۱۳ نفر را در نپال مجروح کرد و خسارات جزئی در شمال هند به بار آورد. لرزش در سراسر آسیای شمالی احساس شد. این زمین لرزه بزرگ ترین زمین لرزه چین از زمان زمین لرزه مادوئو در مه ۲۰۲۱ و مرگبارترین زمین لرزه از زمان زمین لرزه جیشیشان در دسامبر ۲۰۲۳ بود.
آژانس ضد فساد اداری جمهوری قزاقستان (Antikor , Қазақстан Республикасының ; نهادی دولتی برای مبارزه با فساد است که مستقیماً زیرمجموعه و پاسخگوی رئیس جمهور قزاقستان است و مسئول تشکیل و اجرای سیاست مبارزه با فساد جمهوری قزاقستان و هماهنگی در زمینه مبارزه با فساد است. تاریخچه. در ۶ اوت ۲۰۱۴، بر اساس فرمان شماره ۸۸۳ رئیس جمهور جمهوری قزاقستان «در مورد اقدامات برای بهبود بیشتر سیستم اداری دولتی قزاقستان» آژانس جمهوری قزاقستان برای امور خدمات ملکی و مبارزه با فساد تأسیس شد. . به جای آژانس منحل شده جمهوری قزاقستان برای مبارزه با جرایم اقتصادی و فساد. در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۵، وزارت امور خدمات عمومی جمهوری قزاقستان به عنوان یک نهاد مجاز در زمینه خدمات عمومی و مبارزه با فساد با انتقال وظایف و اختیارات برای مدیریت اموال و امور آژانس لغو شده تأسیس شد. جمهوری قزاقستان برای خدمات عمومی و مبارزه با فساد. این آژانس به دفتر ملی مبارزه با فساد تغییر نام داد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶، وزارت امور خدمات ملکی جمهوری قزاقستان به آژانس جمهوری قزاقستان برای امور خدمات ملکی و مبارزه با فساد سازماندهی شد. اداره ملی مبارزه با فساد اداری در ساختار اد
اره مبارزه با فساد دارای جایگاه آژانس بود. با فرمان شماره ۱۲ رئیس جمهور جمهوری قزاقستان از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹ به منظور بهبود بیشتر سیستم خدمات دولتی و مبارزه با فساد، اداره ملی مبارزه با فساد (خدمات ضد فساد) جمهوری قزاقستان برای امور خدمات ملکی و مبارزه با فساد به آژانس جمهوری قزاقستان برای مبارزه با فساد (خدمات مبارزه با فساد)، به عنوان یک نهاد دولتی که مستقیماً زیرمجموعه آن است، تبدیل شد. و در برابر رئیس جمهور قزاقستان پاسخگو باشد. جوایز وزیران. بر اساس فرمان رئیس جمهور جمهوری قزاقستان از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱ شماره ۱۵۵ «در مورد نمادهای دولتی و اداره هرالدری و سایر موارد مشابه آنها، جوایز برخی از ارگان های دولتی، مستقیماً تابع و پاسخگوی رئیس جمهور جمهوری قزاقستان، شورای قانون اساسی جمهوری قزاقستان، سازمان های مجری قانون، دادگاه ها، نیروهای مسلح، سایر نیروها و ارتش تشکیلات» جوایز ادارات آژانس مبارزه با فساد (خدمات ضد فساد) در نظر گرفته می شود:
داوود و جاناتان نقاشی رامبرانت نقاش هلندیست که در سال ۱۶۴۲ کشیده شده است و اکنون در مجموعه موزه ارمیتاژ در سنت پترزبورگ روسیه قرار دارد. یکی از آثاریست که روی بلوط نقاشی شده است و به همراه مجسمه هلنیستی که در سال ۱۸۵۰ به دست آمد، "ونوس د تاوریدا"، که ارمیتاژ مجموعه خود را با آن در سال ۱۸۸۲ آغاز کرد. موضوع از کتاب اول سموئیل (۲۰: ۳۵-۴۲) گرفته شده است. داوود از دوستان نزدیک جاناتان، پسر شائول پادشاه بود. شائول به داوود مشکوک بود که آرزوی تاج و تخت اسرائیل را دارد، به این ترتیب قصد کشتن داوود را داشت اما زمانی که یوناتان از قصد پدرش مطلع شد، داوود را از خطر آگاه کرد. جاناتان به او توصیه کرد که فرار کند، اگرچه داوود در کنار سنگی ازل، جایی که آخرین ملاقات آنها در آنجا برگزار شد، پناه گرفت. اورشلیم در پس زمینه سمت چپ — درخشان — به تصویر کشیده شده است و تیری از تیرها در پای داوود به عنوان سلاح هایی که یوناتان پس از پیروزی بر جالوت به داوود داده تفسیر می شود (اول سموئیل ۱۸: ۱-۴). رامبرانت جاناتان را در حالی به تصویر می کشد که داوود را در آغوش خود گرفته است. در حالی که دومی بی اختیار گریه می کند: «و جاناتان داوود را و
ادار کرد که دوباره به عشقش به او قسم بخورد، زیرا او را همانطور که روح خود را دوست داشت دوست می داشت.» (‏۱ سموئیل ۲۰:‏۱۷)‏ داوود جوان نمی تواند اندوه خود را مهار کند. جاناتان که سال ها بالغ تر است، اشک هایش را نگه می دارد، اگرچه چهره اش حکایت از اندوه عمیق دارد. مضامین عشق و رنج در قلب داستان کتاب مقدس که در این نقاشی ثبت شده است نهفته. رامبرانت این تصویر را بلافاصله پس از مرگ همسر محبوبش ساسکیا ترسیم کرد و شاید موضوع آن با احساسات خود او مرتبط باشد. ارمیتاژ شامل آثار دیگری از رامبرانت مانند "فلورا" (۱۶۳۴)، "نزول صلیب" (۱۶۳۴)، "قربانی اسحاق" (۱۶۳۵)، "خانواده مقدس با فرشتگان" (۱۶۴۵)، و "بازگشت پسر مسرف" (۱۶۶۸-۱۶۶۸) است.
بهترین کریسمس. همیشه! فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی ماری لمبرت است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، برندی نروود، مت سدنیو و جیسن بیگز ایفای نقش کرده اند.
استودیو میثاقیه یک شرکت فیلمسازی در تهران بود که در ۱۵ آذر ۱۳۳۸ توسط مهدی میثاقیه تأسیس شده بود. فریاد نیمه شب اولین فیلم این استودیو در سال ۱۳۴۰ بوده است. این استودیو پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شد و ساختمان آن هم اکنون به عنوان ساختمان شماره ۲ بنیاد سینمایی فارابی استفاده می شود. از مطرح ترین فیلم های ساخته شده توسط این استودیو میتوان به گوزنها و سلطان قلبها اشاره کرد.
جای استخوان ها یا محل استخوان ها فیلمی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی آدری کامینگز است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، تام هاپر، کورین نمک، بری روبیلارد، دونالد سرون و ری آبروزو ایفای نقش کرده اند.
بزرگنمایی بر کهکشان آندرومدا ()، که با نام گیگاپیکسل های آندرومدا نیز شناخته می شود، یک عکس ترکیبی از کهکشان آندرومدا است که در سال ۲۰۱۵ توسط تلسکوپ فضایی هابل تهیه شده است. اندازهٔ این عکس ۱٫۵ میلیارد پیکسل است و بزرگ ترین تصویری است که تاکنون توسط این تلسکوپ گرفته شده است. این تصویر در زمان انتشار برای عموم، یکی از بزرگ ترین تصاویری بود که تا آن زمان ثبت شده بود. در اواخر ۲۰۱۱، خزانهٔ پانکروماتیک هابل از آندرومدا (PHAT) راه اندازی شد و وظیفهٔ نقشه برداری از یک سوم ستاره های درون کهکشان آندرومدا را بر عهده گرفت. تا سال ۲۰۲۴، حدود ۱۱۷٬۰۰۰٬۰۰۰ شیء نجومی با استفاده از شش فیلتر نوری طی این نقشه برداری شناسایی شده اند. در این تصویر قسمت قرار گرفته در منتهی علیه سمت راست دیسک کهکشانی آندرومدا در نور مرئی نمایان است، و وسعت بخش نمایش یافته تقریباً برابر با ۶۱٬۰۰۰ سال نوری است. این تصویر نمایش دهندهٔ ۱۰۰ میلیون از انواع مختلف ستاره های حاضر در این کهکشان و هزاران خوشه ستاره ای است. در پایین سمت چپ تصویر هسته کهکشان و خطوط غبار نیز قابل مشاهده هستند. چندین جرم دیگر در اعماق فضا، از جمله کهکشان های پس زمینه، در تصویر
قابل مشاهده هستند. ستارگان کهکشان راه شیری نیز قابل مشاهده هستند و معمولاً با اندازه ای بزرگتر از ستاره های کهکشان آندرومدا دیده می شوند. ترکیب نهایی این تصویر با استفاده از ۴۱۱ بار نوردهی انجام شده از ژوئیهٔ ۲۰۱۰ تا اکتبر ۲۰۱۳ به یکدیگر متصل شده اند، و خود تصویر نیز برای نخستین بار در دویست و بیست و پنجمین گردهمایی جامعه اخترشناسی آمریکا در سیاتل، واشینگتن به نمایش درآمد. این تصویر ترکیبی، بزرگ ترین و واضح ترین عکس ترکیبی گرفته شده از کهکشان آندرومدا، و نیز بزرگ ترین عکسی است که تاکنون توسط تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسیده است. این عکس در زمان انتشار نیز یکی از بزرگ ترین عکس های ثبت شده در میان تمامی عکس های موجود در جهان بوده است. این تصویر برای کمک به فضانوردان در شناسایی کهکشان های مارپیچی بیشتر مشابه آندرومدا با استفاده از نور، مورد استفاده قرار گرفته است.
این فهرست و شرح شخصیت های "شرلوک"، مجموعه تلویزیونی بریتانیایی است که پخش آن از ژوئیه ۲۰۱۰ در شبکه بی بی سی وان آغاز شده است. این مجموعه اقتباسی معاصر از داستان های شرلوک هولمز ، نوشته سر آرتور کانن دویل است و توسط استیون موفات و مارک گیتیس خلق شده است. جدول بازیگران. در کارت های عنوان آغازین نمایش فقط بندیکت کامبربچ و مارتین فریمن ذکر شده است، اما سایر بازیگران نقش های اصلی را در نظر گرفته اند. شخصیت های اصلی. شرلوک هولمز. ویلیام شرلوک اسکات هولمز (بندیکت کامبربچ) ایفاگر نقش شرلوک است.
قصبه مولای اسماعیل ()، مجموعه ای متشکل از ارگ، کاخ و قصبه که توسط سلطان اسماعیل بن شریف در مکناس مراکش ساخته شده است. این مجموعه با نام شهر امپراتوری یا کاخ مولای اسماعیل یا قصبه مکناس نیز شناخته می شود. این مجموعه در میان سال های ۱۶۷۲ و ۱۷۲۷ میلادی زمانی که مکناس پایتخت دولت او بود، ساخته شد. این مجموعه در سال ۱۹۹۶ به عنوان بخشی از شهر تاریخی مکناس در میراث جهانی یونسکو ثبت جهانی شد.
ابه کو () یک قله آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.