Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بعدها در کالج گیرتون (کمبریج) به عنوان یکی از کارمندان عالی رتبه مشغول کار شد. جکس بلیک تا سن ۸ سالگی در محیط خانه آموزش دید و سپس در چند مدرسه خصوصی واقع درجنوب انگلستان تحصیلات متوسطه خود را به اتمام رساند. در سال ۱۸۵۸م، علی رغم مخالفت والدینش در کالج کوئینز لندن ثبت نام کرد. سال بعد در حالی که سوفیا خود هنوز مشغول تحصیل بود به وی پیشنهاد تدریس ریاضیات در کالج شد. سوفیا جکس بلیک این دعوت را پذیرفت و تا سال ۱۸۶۱م، عهده دار تدریس ریاضی به دانشجویان کالج بود. در این دوره او مدتی در خانه یکی از رهبران زن جنبش اصلاحگرا زندگی کرد، اما بابت حق تدریس، دست مزدی دریافت نکرد. در تابستان سال ۱۸۶۵م، با پایان یافتن جنگ داخلی آمریکا جکس بلیک به ایالات متحده سفر کرد تا دربارهٔ آموزش زنان بیشتر بیاموزد. در این سفر وی از مراکز و مدارس مختلفی بازدید کرد و به شدت تحت تأثیر نظام آموزش همگانی در آنجا قرار گرفت. بعدها وی از تجارب خود در این مورد گزارشی به صورت یک کتاب منتشر کرد و بعضی از مدارس و کالج های آمریکایی را وصف نمود. در همین سفر سوفیا جکس بلیک در بوستون با یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند آشنا و دو
ست شد و مدتی در همان بیمارستان کار کرد. این دوستی که تا پایان عمر آن دو دوام آورد، نقطه عطفی در زندگی سوفیا جکس بلیک بود. زمانی که او دریافت حرفه پزشکی در انحصار مردان نیست و او این شغل را برای آینده اش برگزید. در سال ۱۸۶۷م، سوفیا جکس بلیک به کمک یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند نامه ای به رئیس دانشگاه هاروارد نوشت و از وی مستقیماً درخواست پذیرش به دانشگاه به منظور تحصیل در رشته پزشکی نمود. یک ماه بعد پاسخ منفی درخواستش به دستش رسید. در نامه رئیس دانشگاه آمده بود که متأسفانه برای تحصیل زنان در رشته پزشکی هیچ بخشی پیش بینی نشده است. سال بعد سوفیا امیدوار بود در کالج پزشکی جدیدی که توسط الیزابت بلکول در نیویورک تأسیس شده بود، ثبت نام کند. اما در همان سال پدرش را از دست داد و به ناگزیر برای همنشینی با مادرش به انگلستان بازگشت. رقابت عادلانه. در سال ۱۸۶۹م، در کتابی نوشته ژوزفین باتلر که در مورد کار و فرهنگ زنان بود، مقاله سوفیا جکس بلیک با عنوان «پزشکی حرفه ای برای زنان» منتشر شد. در این مقاله جکس بلیک ادعا کرده بود که مراقبت از بیماران، بخشی از طبیعت و غریزه زنان است. با این حال نظام آموزشی
تحصیل دختران را تنها به کار در خانه و صنایع دستی محدود کرده و عملاً به آنها اجازه شرکت در یک رقابت منصفانه و مشارکت در امور بهداشتی در مقام پزشک نمی دهد. در این مقاله او خاطر نشان ساخته بود که هیچ مدرک عینی دال بر برتری مردان در تصدی مشاغل پزشکی وجود ندارد. در همین مقاله او پیشنهاد کرده بود که این ادعا را می توان در عمل در یک رقابت عادلانه و بی آنکه امتیازی برای زنان قائل شوند به محک آزمایش گذاشت. کافی است زنان بعد از دریافت آموزشی برابر با مردان مورد همان امتحاناتی قرار گیرند که برای مردان در نظر گرفته شده است، تا ثابت شود که زنان برای تصدی مشاغل پزشکی چیزی از مردان کم ندارند. مبارزه. سوفیا جکس بلیک مصمم بود تا به تحصیل پزشکی در بریتانیا بپردازد؛ و از آنجایی که در آن زمان فضای سیاسی و آموزشی در اسکاتلند از روشنی و آزادی بیشتری برخوردار بود، نتیجه گرفت که اگر در بریتانیا اصولاً دانشگاهی به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی بدهد، آن دانشگاه در اسکاتلند خواهد بود. در ماه مارس سال ۱۸۶۹م، جکس بلیک درخواستی برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه ادینبرو ارسال کرد. اگر چه دانشکده پزشکی و کادر علمی دانشکده این درخواست را
طبق اصول پذیرفتند اما سازمان اداری دانشگاه به این بهانه که قادر نیست مقدمات لازم را تنها به خاطر یک متقاضی زن مهیا کند، در عمل درخواست وی را رد کرد. این جواب منفی سوفیا جکس بلیک را بر آن داشت که برای جلب حمایت مردمی، متوسل به نشریات ملی نظیر اسکاتسمن شود و به آگاهی زنان بپردازد. در تابستان سال ۱۸۶۹م، دومین درخواست به صورت گروهی متشکل از ۵ زن ارسال شد. این گروه که سپس دو نفر دیگر بر آن افزوده شد، بعدها به گروه هفت تن ادینبرو معروف گشت. مطالبه این گروه حق برخورداری از کلیه امکانات آموزشی در رشته پزشکی و شرکت در تمام امتحانات لازم برای دریافت مدرک دکترای پزشکی بود. این درخواست گروهی نهایتاً مورد پذیرش هیئت رئیسه دانشگاه قرار گرفت و به این ترتیب دانشگاه ادینبورگ اولین دانشگاه در تاریخ بریتانیا بود که به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی به قصد دریافت دکترا داد. بعد از این موفقیت سوفیا جکس بلیک در نامه ای به دوست آمریکایی خود که یک پزشک زن بود نوشت: بالا گرفتن دشمنی و بازستاندن حق تحصیل. با آغاز تحصیل زنان در دانشکده پزشکی و مرئی شدن قدرت رقابت آنان با مردان، به تدریج بر بار خصومت علیه زنان دانشجو افزوده شد. این خصو
مت به انواع مختلف از جمله ارسال نامه های توهین آمیز، شوخی های زننده یا تهدید آمیز به نمایش گذاشته شد. این تظاهرات خصمانه در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۸۷۰م، در سالن جراحان به اوج خود رسید. در هنگام ورود دانشجویان دختر به سالن کالبدشکافی، یک جماعت خشمگین متشکل از بیش از ۲۰۰ نفر با فریاد، توهین و پرتاب زباله مانع ورود دختران به سالن شدند.اخبار این ماجرا به عنوان نخست روزنامه ها تبدیل شد. به این ترتیب حمایت مردم از دختران دانشجو تقویت شد. اما از طرف دیگر چند تن از اعضای با نفوذ دانشکده پزشکی موفق شدند تصمیم نهایی را به دادگاه عالی واگذار کنند. دادگاه عالی نهایتاً تشکیل شد و با صدور حکمی پذیرش دانشجویان دختر در رشته پزشکی را غیرقانونی تشخیص داد و اعلام کرد که این دختران نباید از روز اول پذیرفته می شدند. به این ترتیب مدارک و حق ادامه تحصیل دختران در دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبورگ بعد از طی یک روند قضایی چند ساله در سال ۱۸۷۳م، پس گرفته شد. بعضی از این دختران دانشجو به دانشگاه های اروپایی رفتند که از قبل به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی داده شده بود و تحصیلات خود را در آنجا تکمیل کردند. انجام اصلاحات. سرانجام در سال ۱۸۷۷م، د
ر سایر دانشگاه های بریتانیا به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی اعطاء شد.، سیاستمدار رادیکال حزب لیبرال بریتانیا که از نزدیک مبارزات لندن و تحولات مربوط به وضعیت دختران دانشجو را پیگیری می کرد، در گزارشی از سیر این تحولات به اختصار نوشت: احراز صلاحیت و دریافت دکترا. سوفیا جکس بلیک، به مطالعه و تحصیل ادامه داد و در عین حال در مبارزات سیاسی حضور داشت. این مبارزات در تأسیس دانشکده پزشکی زنان در لندن نقش داشت. قانون جدیدی تصویب شد که به مقامات مسئول امور پزشکی اجازه می داد برای همه متقاضیان واجد شرایط، صرف نظر از جنسیت، مجوز صلاحیت صادر کنند. اولین مؤسسه ای که از این قانون بهره عملی برد بود. اما پیش از آن که قانون جدید به اجرا درآید، سوفیا جکس بلیک، خارج از انگلستان در امتحانات دانشگاه برن در مقطع اخذ دکترای پزشکی موفق شده و در ژانویه سال ۱۸۷۷م، مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت کرده بود. ۴ ماه بعد او موفقیت دیگری اینبار در دوبلین کسب کرد. بر اساس قانون جدید و رفع موانع تبعیض جنسیتی، پروانه صلاحیت کار به عنوان پزشک برای وی صادر کرد. به این ترتیب سوفیا جکس بلیک به عنوان سومین پزشک زن در کشور به عضویت شورای پزشکان عموم
ی بریتانیا درآمد. سابقه شغلی در مقام پزشک. سوفیا جکس بلیک پس از بازگشت به اسکاتلند، خانه ای در ادینبرو اجاره کرد و در ماه ژوئن سال ۱۸۷۸م، تابلوی مطب خود را بر سردر آن نصب کرد. سوفیا اولین پزشک زن در تاریخ شهر ادینبرو بود. ۳ ماه بعد او یک درمانگاه سرپایی در محله دیگری از همان شهر گشود. در این درمانگاه زنان فقیر با پرداخت مبلغ ناچیزی مورد معاینه و درمان قرار می گرفتند. سال ۱۸۸۱م، سوفیا مادرش را از دست داد و مدتی به افسردگی دچار شد و از فعالیت دست کشید. ضمن اینکه درمانگاه که از کمک های خیریه برخوردار بود به تدریج گسترش یافت و در سال ۱۸۸۵م، به ساختمان بزرگتری در محل دیگری منتقل شد. در این ساختمان جدید یک بخش با ۵ تخت به درمانگاه سرپایی افزوده شده بود. به این ترتیب درمانگاه کوچک قبلی به یک بیمارستان کوچک ویژه زنان تبدیل شده بود. تنها بیمارستان ویژه زنان در اسکاتلند که کاملاً توسط زنان اداره می شد. سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۸۶م، را در ادینبرو بنیان گذاشت. این دانشکده در واقع یک کلاس درس خارج از برنامه بود که توسط عده انگشت شماری از پزشکان مرد مرتبط با دانشگاه ادینبرو تدریس می شد. دانشجویان این کلاس از هر دو جنسیت مرد
و زن بودند. اما موفقیت سوفیا جکس بلیک در امور آموزشی در مقایسه با موفقیت وی در اشتغال به پزشکی چندان نبود. به زودی بین سوفیا و شاگردانش اختلاف شدیدی درگرفت و پرونده دعوا به دادگاه راه باز کرد. دادگاهی که در آن ادعای غرامت سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۸۹م، به پیروزی رسید. با این حال طرف مقابل که از شاگردان سوفیا بود مدرسه دیگری گشود و به رقابت پرداخت. کلاس درسی که سوفیا جکس بلیک بنیان گذاشته بود در سال ۱۸۹۲م، همزمان با گشودن درهای دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو به روی دانشجویان دختر تعطیل شد. اما مدرسه رقیب همچنان تا سال ۱۹۱۶م، دایر بود و سپس در ادغام شد. سوفیا جکس بلیک در مدت ۱۶ سال در منزل و درمانگاه شخصی خود در ادینبرو زندگی کرد و بیماران را پذیرفت. با بازنشستگی وی در سال ۱۸۸۹م، درمانگاه ویژه زنان و کودکان نیز به این خانه منتقل شد. این درمانگاه همچنان تا سال ۱۹۸۹م، مشغول فعالیت بود. شایعات و مسائل خصوصی. گویا زمانی شایعاتی در مورد یک رابطه عاشقانه بین سوفیا جکس بلیک و یک نویسنده و پزشک زن به نام مارگارت تاد که ۱۹ سال جوانتر بود وجود داشته است. بعد از بازنشستگی، جکس بلیک به روثرفیلد نقل مکان کرد. جایی که خانه مار
گارت تاد به عنوان نویسنده ای که تازه به شهرت رسیده بود، به روی نسل جوان باز بود و حرف و حدیث بسیاری را موجب شده بود. درگذشت و یادبود. سوفیا جکس بلیک، دو هفته پیش از پایان سن ۷۲ سالگی در تاریخ ۷ ژانویه سال ۱۹۱۲م، در برایتون درگذشت. پس از درگذشت وی، دوست نویسنده و همکار جوان ترش، مارگارت تاد شرح زندگی سوفیا جکس بلیک را در قالب کتابی منتشر کرد.در سال ۲۰۱۵م، دانشگاه ادینبرو در نزدیکی در ورودی دانشکده پزشکی با نصب لوح یادبودی از سوفیا جکس بلیک، به عنوان پیشگام آموزش زنان پزشک در بریتانیا یاد کرد و یادش را گرامی داشت. همچنین در همان سال سازمان حفظ آثار تاریخی در اسکاتلند از یک لوح یادبود مربوط به ماجرای ممانعت از ورود دختران دانشجو به سالن کالبدشکافی در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۸۷۰م، پرده برداری کرد. در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۱۹م، به اعضای گروه ادینبرو که به هفت زن پیشگام در تاریخ آموزش پزشکی به زنان گفته می شد و سوفیا جکس بلیک، از آن جمله بود، بعد از مرگشان به صورت غیابی و به منظور بزرگداشت یادشان، دکترای افتخاری جراحی اعطاء شد. این مراسم اولین نمونه از مجموعه مراسم بزرگداشت این گروه ۷ نفره بود که در ادینبرو سازمان یافت. در سال
۲۰۲۰م، کارخانه آبجوسازی در شهر ادینبرو به رسم یادبود نوعی آبجوی ممتاز جدید را به افتخار سوفیا جکس بلیک نامگذاری کرد. در سال ۲۰۲۱م، نمایشنامه ای بر اساس تجربیات این گروه از زنان پیشگام در حرفه پزشکی و از جمله سوفیا جکس بلیک به قلم یک نویسنده اسکاتلندی به روی صحنه رفت.
مارلیس گیپسون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آتلانتا دریم اشاره کرد.
«مطمئن باش به عشقِ من نیاز خواهد داشت» (انگلیسی: Bet'cha Gonna Need My Lovin) ترانه ای از خواننده آمریکایی لاتویا جکسون و اولین تک آهنگ از آلبوم "قلب دروغ نگو" در سال ۱۹۸۴ است. این آهنگ در تک آهنگ های ۷ و ۱۲ اینچی منتشر شد و در جدول آهنگ ها و ترانه های داغ آراندبی/هیپ-هاپ به رتبه ۲۵ و در ترانه های باشگاه رقص در رتبه ۵۵ قرار گرفت. جکسون «مطمئن باش به عشقِ من نیاز خواهد داشت» را در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۴، در برنامه استند باند اجرا کرد.
ناتالی آچونوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
گرگانا دیمیتروا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه والیبال زسکا صوفیه و آر سی کن اشاره کرد.
لورن گیبمایر (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آگیل والی اشاره کرد.
آنا پودکوپایوا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه والیبال زنان دینامو مسکو اشاره کرد.
نقد مسیحیت سابقه ای طولانی دارد که به شکل گیری اولیهٔ دین در امپراتوری روم بازمی گردد. منتقدان باورها و آموزه های مسیحی و همچنین اقدامات مسیحی را از جنگ های صلیبی گرفته تا تروریسم مدرن به چالش کشیده اند. استدلال های علیه مسیحیت شامل این فرضیه ها می شود که مسیحیت دین خشونت، فساد، خرافات، شرک، همجنس گراهراسی، ترنس هراسی، پیش داوری، تعصب، تجاوز به حقوق زنان و فرقه گرایی است. در سال های اولیه مسیحیت، پورفیری فیلسوف نوافلاطونی با کتاب خود علیه مسیحیان در کنار نویسندگان دیگری مانند کلسوس و ژولیان به عنوان یکی از منتقدان اصلی ظاهر شد. پورفیری استدلال کرد که مسیحیت بر پیشگویی های دروغینی استوار است که هنوز محقق نشده اند. پس از پذیرش مسیحیت در امپراتوری روم، صداهای مذهبی مخالف به تدریج توسط دولت ها و مقامات کلیسایی سرکوب شدند—با این حال مسیحیت در این میان با انتقاداتی الهیاتی از سوی متفکران دیگر ادیان ابراهیمی یعنی یهودیت و اسلام، مانند ابن میمون مواجه شد. یک هزار سال بعد، اصلاحات پروتستانی منجر به انشعاب بنیادی در مسیحیت اروپایی شد و صداهای انتقادی را در مورد ایمان مسیحی، چه در داخل و چه در خارج، دوباره برانگیخت. در
سدهٔ هفدهم، فیلسوفان دئیست مانند توماس هابز و ژان-ژاک روسو از مسیحیت به عنوان یک دین مکشوف انتقاد کردند. با عصر روشنگری، مسیحیت مورد انتقاد متفکران و فیلسوفان بزرگی چون ولتر، دیوید هیوم، توماس پین و بارون دولباخ قرار گرفت. موضوع اصلی این نقدها به دنبال نفی دقت تاریخی کتاب مقدس مسیحی بود و بر فساد ادراک شده مقامات مذهبی مسیحی تمرکز داشت. متفکران دیگر مانند امانوئل کانت، با تلاش برای رد استدلال های خداباوری، نقدهای سیستماتیک و جامعی از الهیات مسیحی به راه انداختند. در دوران مدرن، مسیحیت با انتقادهای بنیادی از سوی طیف گسترده ای از جنبش ها و ایدئولوژی های سیاسی مواجه شده است. در اواخر سده هجدهم، انقلاب فرانسه شاهد انتقاد تعدادی از سیاستمداران و فیلسوفان از آموزه های سنتی مسیحی بود که موجی از سکولاریسم را برانگیخت که در آن صدها کلیسا بسته شدند و هزاران کشیش تبعید یا کشته شدند. پس از انقلاب فرانسه، فیلسوفان برجسته لیبرالیسم و کمونیسم، مانند جان استوارت میل و کارل مارکس، دکترین مسیحی را به این دلیل که محافظه کارانه و ضددموکراتیک است، مورد انتقاد قرار دادند. فردریش نیچه می نویسد که مسیحیت نوعی اخلاق بردگی را پرورش می
دهد که امیال موجود در اراده انسان را سرکوب می کند. انقلاب روسیه، انقلاب چین و چندین جنبش انقلابی مدرن دیگر نیز منجر به انتقاد از ایده های مسیحی شده است. جنبش های ال جی بی تی معاصر مسیحیت را به دلیل همجنس گراهراسی و ترنس هراسی مورد انتقاد قرار داده اند. پاسخ رسمی مسیحیان به چنین انتقاداتی به عنوان عذرخواهی مسیحی توصیف می شود. فیلسوفانی مانند آگوستین و توماس آکویناس برخی از برجسته ترین مدافعان دین مسیحیت از زمان بنیانگذاری آن بوده اند. کتاب مقدس. نقد کتاب مقدس. نقد کتاب مقدس، به ویژه نقد عالی، روش های مختلفی را در بر می گیرد که از زمان روشنگری در اوایل سده هجدهم استفاده شده است، زیرا پژوهشگران آغاز به استفاده از همان روش ها و دیدگاه هایی کردند که پیش تر در سایر متون ادبی و فلسفی به کار گرفته شده بود، در اسناد کتاب مقدس. این یک اصطلاح چتری است که تکنیک های مختلفی را پوشش می دهد که عمدتاً توسط الهیدانان مسیحی اصلی و لیبرال برای مطالعه معنای عبارات کتاب مقدس استفاده می شود. از اصول کلی تاریخی استفاده می کند و اساساً بر پایه عقل است تا وحی یا ایمان. چهار نوع اصلی نقد کتاب مقدس وجود دارد: تصحیح متون. در انبوه نسخه
های خطی کتاب مقدس تعدادی از انواع متنی وجود دارد. اکثریت قریب به اتفاق این گونه های متنی، غلط املایی بی اهمیت کلمات، تغییرات ترتیب کلمات هستند. و غلط نویسی اختصارات. منتقدان متنی مانند بارت دی. ارمن پیشنهاد کرده اند که برخی از این گونه های متنی و درون یابی ها انگیزه های الهیاتی دارند. برخی از منتقدان محافظه کار انجیلی، از جمله دانیل بی والاس، کریگ بلومبرگ، و توماس هاو، نتیجه گیری های ارمن و گزینه های متنی او را به چالش کشیده اند. در تلاش برای تعیین متن اصلی کتب عهد جدید، برخی از منتقدان متن مدرن بخش هایی را احتمالاً غیراصلی تشخیص داده اند. در ترجمه های امروزی کتاب مقدس، نتایج نقد متن منجر به حذف برخی از آیات یا علامت گذاری غیراصیل شده است. این اضافات احتمالی بعدی شامل موارد زیر است: در متن عهد جدید، کرت و باربارا آلند تعداد کل آیات بدون گونه و تعداد انواع در هر صفحه را با هم مقایسه می کنند (به استثنای اشتباهات املایی)، در میان هفت نسخه اصلی NT یونانی (Tischendorf, Westcott-Hort, von Soden, Vogels, Merk, Bover و Nestle-Aland) که ۶۲٫۹٪ یا ۴۹۹۹/۷۹۴۷، توافقنامه را منعقد می کند. نتیجه گرفتند،بنابراین در تقریباً دو
سوم متن عهد جدید، هفت نسخه عهد جدید یونانی که بررسی کردیم کاملاً مطابقت دارند و هیچ تفاوتی جز در جزئیات املای (مثلاً املای نام ها و غیره) ندارند. آیاتی که هر یک از هفت نسخه با یک واژه تفاوت داشته باشد، شمارش نمی شود. این نتیجه کاملاً شگفت انگیز است و نشان می دهد که توافق بسیار بیشتری در میان متون یونانی عهد جدید در طول سده گذشته نسبت به آنچه پژوهشگران متنی گمان می کردند را نشان می دهد… در انجیل ها، کارهای پیامبران و مکاشفه این توافق کمتر است، در حالی که در نامه ها بسیار بیشتر است.با کشف متون انجیل عبری در میان طومارهای دریای مرده، پرسش هایی در مورد صحت متنی متن ماسوریتی مطرح شده است. ثبات داخلی. ناهماهنگی ها توسط منتقدان و شکاکان اشاره شده است، ارائه اعداد و نام های مختلف برای یک ویژگی و دنباله های متفاوت برای آنچه که قرار است همان رویداد باشد. پاسخ به این انتقادات شامل فرضیه مستند مدرن، فرضیه دو منبعی (در ظاهرهای مختلف) و ادعاهایی مبنی بر اینکه رساله های شبانی مستعار هستند. در تقابل با این مواضع انتقادی، مواضعی که سنت گرایان از آن حمایت می کنند، متن ها را مطابق با تورات نوشته شده توسط یک منبع واحد می دانند.
اما انجیل ها توسط چهار شاهد مستقل، و تمام رسالات پولس، به جز عبرانیان، که توسط پولس رسول نوشته شده است. در حالی که در نظر گرفتن زمینه هنگام مطالعه کتاب مقدس ضروری است، برخی گزارش های مربوط به رستاخیز عیسی را در چهار انجیل متی، مرقس، لوقا و یوحنا به سختی می دانند. E. P. Sanders نتیجه می گیرد که ناهماهنگی ها امکان تقلب عمدی را بعید می کند: «توطئه ای برای تقویت باور به رستاخیز احتمالاً منجر به داستانی منسجم تر می شد.» در عوض، به نظر می رسد رقابتی وجود داشته است: «من او را دیدم.» «من هم همین طور»، «زن ها اول او را دیدند»، «نه، دیدم؛ آنها اصلاً او را ندیدند» و غیره. هارولد لیندسل اشاره می کند که این یک «تحریف فاحش» است که بگوییم افرادی که به خطای کتاب مقدس باور دارند، تصور می کنند که هر گفته ای که در کتاب مقدس آمده درست است (مخالف با دقیق). او نشان می دهد که در کتاب مقدس اظهارات نادرستی وجود دارد که به طور دقیق گزارش شده است (مثلاً شیطان دروغگویی است که دروغ هایش دقیقاً به آنچه گفته است گزارش شده است). طرفداران خطای کتاب مقدس عموماً نمی آموزند که کتاب مقدس مستقیماً توسط خدا دیکته شده است، بلکه خدا از «شخصیت های م
تمایز و سبک های ادبی نویسندگان» کتاب مقدس استفاده کرده است و الهام خدا آنها را هدایت کرده است تا پیام خود را به طور بی عیب و نقص از طریق زبان خود و به زبان خود ارائه دهند. شخصیت کسانی که به الهام کتاب مقدس باور دارند، آموزش می دهند که این کتاب خطاناپذیر (یا خطاناپذیر) است، یعنی عاری از خطا در حقایقی است که با ویژگی آن به عنوان کلام خدا بیان می کند. با این حال، دامنه آن چیزی که این شامل می شود مورد مناقشه است، زیرا این اصطلاح شامل مواضع «ایمان و عمل» می شود، با برخی فرقه ها بر این باورند که جزئیات تاریخی یا علمی، که ممکن است به مسائل مربوط به ایمان و عمل مسیحی، ممکن است حاوی خطا باشد. سایر پژوهشگران دیدگاه های قوی تری دارند، اما برای چند آیه این مواضع نیاز به کار تفسیری بیشتری دارد که منجر به مناقشه می شود (بحث جدی در مورد موضوع مربوط به تجسم، جلب بحث کتاب مقدس و فلسفی را مقایسه کنید). عصمت به متون اصلی کتاب مقدس اشاره دارد، و همه دانشمندان جریان اصلی به احتمال خطای انسانی در انتقال و ترجمه اذعان دارند. با این حال، با استفاده از نقد متنی، نسخه های مدرن (انتقادی) «وفادارانه نسخه اصلی» در نظر گرفته می شوند. و در
ک ما از زبان اصلی برای ترجمه دقیق به اندازه کافی خوب است. دیدگاه مخالف این است که فساد بیش از حد یا ترجمه بسیار دشوار است که با متون مدرن موافق نیست. پیشگویی محقق نشده. صدها سال پیش از زمان عیسی، پیامبران یهود وعده دادند که مسیحی خواهد آمد. یهودیت ادعا می کند که عیسی این پیشگویی ها را محقق نکرده است. سایر شکاکان معمولاً ادعا می کنند که پیشگویی ها یا مبهم هستند یا محقق نشده اند، یا اینکه نوشته های عهد عتیق بر ترکیب روایات عهد جدید تأثیر گذاشته است. الهیات دفاعی ادعا می کنند که عیسی این پیش گویی ها را برآورده کرده است، زیرا آنها باور دارند تحقق آنها به طور تصادفی تقریباً غیرممکن است. بسیاری از مسیحیان آمدن دوم عیسی را پیش بینی می کنند، زمانی که او بقیه پیشگویی های مسیحایی، مانند آخرین داوری، رستاخیز عمومی، استقرار پادشاهی خدا و عصر مسیحایی را محقق خواهد کرد. عهد جدید خط عیسی را به داوود نشان می دهد. با این حال، به گفته استفان ال. هریس:عیسی آنچه را که انبیای اسرائیل می گفتند که مسیح مأمور انجام آن شده بود، انجام نداد: او قوم عهد را از دست دشمنان غیریهودی شان رهایی بخشید، آن هایی را که در دیاسپورا پراکنده بودند ج
مع آوری نکرد، پادشاهی داوود را بازگرداند، یا صلح جهانی برقرار نکرد (نک: عیسی ۹: ۶–۷؛ ۱۱:۷–۱۲:۱۶ و غیره). عیسی به جای رهایی یهودیان از دست ستمگران و در نتیجه تحقق وعده های باستانی خدا - برای سرزمین، ملیت، سلطنت و برکت - با مرگ «شرم آور» جان باخت و توسط همان قدرت های سیاسی که پیشگویی شده بود مسیح بر آنها غلبه کند، شکست خورد. در واقع، انبیای عبری پیش بینی نمی کردند که ناجی اسرائیل به عنوان یک جنایتکار معمولی توسط غیریهودیان اعدام شود و مصلوب شدن عیسی را به «سنگ مانع» برای یهودیان دارای سواد کتاب مقدس تبدیل کرد. (اول قرنتیان 1:23)واعظان مسیحی به این استدلال پاسخ می دهند و بیان می کنند که این پیشگویی ها توسط عیسی در سلطنت هزار ساله پس از مصیبت بزرگ، طبق پیشگویی های عهد جدید، به ویژه در کتاب مکاشفه، محقق خواهد شد. الاهیدان یهودی سده شانزدهم، اسحاق بن آبراهام، که در تراکای، لیتوانی زندگی می کرد، اثری به نام چیزوک امونه (ایمان تقویت شده) نوشت که سعی داشت این ایده را رد کند که عیسی، مسیح است که در عهد عتیق پیشگویی شده بود و مسیحیت «میثاق جدید» خدا است. او به طور سامان مند تعدادی ناسازگاری در عهد جدید، تناقضات میان عهد
جدید و عهد عتیق، و پیشگویی های عهد عتیق را شناسایی کرد که در طول زندگی عیسی محقق نشد. علاوه بر این، او تعدادی از اعمال مسیحی، مانند یکشنبه سبت را زیر پرسش برد. در اصل برای یهودیان نوشته شده است تا آنها را متقاعد کند که به مسیحیت نروند. این اثر در نهایت توسط مسیحیان خوانده شد. درحالی که یوهان کریستوف واگنسیل، مسیحی معروف مسیحی، سعی در رد مفصل استدلال های ابراهیم داشت، ترجمه لاتین واگنسیل از آن تنها باعث افزایش علاقه به این اثر شد و الهام بخش آزاداندیشان مسیحی بعدی شد. چیزوک امونه به عنوان یک شاهکار توسط ولتر مورد ستایش قرار گرفت. از سوی دیگر، بلز پاسکال باورمند بود که «پیش گویی ها قوی ترین دلیل بر عیسی مسیح هستند». او نوشت که عیسی پیشگویی شده است، و این پیشگویی ها از یک سلسله مردم در طول چهار هزار سال آمده است. جاش مک داول، دفاع شناس، از تحقق پیش گویی عهد عتیق به عنوان حمایت از مسیحیت دفاع می کند و استدلال می کند که پیش گویی هایی که توسط مسیح محقق شد، شامل پیش گویی هایی است که به نسل اجدادی، زادگاه، زایش باکره، معجزات، نحوه مرگ و رستاخیز او مربوط می شود. او می گوید که حتی زمان بندی مسیحا در سال ها و در رابطه
با رویدادها پیش بینی می شود، و تلمود یهودی (عدم پذیرش عیسی به عنوان مسیح) از اینکه مسیح علی رغم برداشته شدن عصا از یهودا، ظاهر نشده بود. پیشگویی ناصری. نمونه دیگر ناصری در است: «و آمد و در شهری به نام ناصره ساکن شد تا آنچه توسط انبیا گفته شده است تحقق یابد که او را ناصری می نامند.» وب سایت یهودیان برای یهودیت ادعا می کند که «از آنجایی که یک ناصری ساکن شهر ناصره است و این شهر در دوره زمانی کتاب مقدس یهودیان وجود نداشته است، یافتن این نقل قول در کتب مقدس عبری غیرممکن است. ساختگی است.» با این حال، یک پیشنهاد رایج این است که آیه عهد جدید بر پایه قطعه ای مربوط به نذیریان است، یا به این دلیل که این یک سوء تفاهم رایج در آن زمان بود، یا از طریق بازخوانی عمدی این اصطلاح توسط مسیحیان اولیه. پیشنهاد دیگر این است که «متی با شباهت واژه عبری nezer (ترجمه شده «شاخه» یا «شلیک» در و ) با یونانی nazoraios، که در اینجا «ناصری» ترجمه شده است، بازی می کرد.» مسیحیان همچنین پیشنهاد می کنند که با استفاده از یک نقل قول غیرمستقیم و عبارت جمع پیامبران، «متی فقط می گفت که عیسی با زندگی در ناصره، بسیاری از پیش گویی های عهد عتیق را که مور
د تحقیر و طرد شدن قرار می گرفت، محقق می کرد». پس زمینه این امر با پاسخ اولیه فیلیپ در به این ایده که عیسی ممکن است مسیح باشد نشان داده شده است: «ناصره! آیا چیز خوبی می تواند از آنجا حاصل شود؟» زایش باکره و هبوط عیسی. یک اصل بنیادی ایمان مسیحی این است که عیسی از مریم باکره زاده شد. هم متی و هم لوقا شجره نامه یوسف را به داوود ردیابی می کنند. طبق سنت یهودی، مسیح باید از نسل داوود باشد، اما اگر عیسی از باکره زاده شده باشد، نمی تواند از طریق یوسف از نسل داوود باشد. مایکل مارتین ادعا می کند که باکره بودن مریم افزوده بعدی به مسیحیت است، همان طور که در نامه های پولس نشان داده شده است. علاوه بر این، مارتین خاطرنشان می کند که به نظر نمی رسد جوامع اولیه مسیحی به طور گسترده ای به تولد باکره باور داشته باشند. سردرگمی پیرامون باکرگی مریم ممکن است ناشی از ترجمه هفتادگانی هر دو عبری باشد: עַלְמָה، رومی شده: almah «دختر جوان» و عبری: בְּתוּלָה، رومی شده: bethulah، «باکره» به یونانی: باکره، رومی شده معمولاً:. متی با تکیه بر این ترجمه سعی کرد نشان دهد که تولد عیسی از باکره در اشعیا ۷: ۱۴ پیشگویی شده بود—که به "آلمه" در عبری اشا
ره دارد. تفسیر گزینشی. منتقدان استدلال می کنند که استناد گزینشی بخش هایی از عهد عتیق ریاکارانه است، به ویژه زمانی که آن بخش ها خصومت با زنان و همجنس بازان را تأیید می کنند، زمانی که سایر بخش ها منسوخ تلقی می شوند، مانند ممنوعیت های غذایی. کل شریعت موسی در به عنوان معلمی توصیف شده است که دیگر ضروری نیست. از سوی دیگر، بسیاری از قوانین عهد عتیق به طور ویژه توسط عهد جدید نسخ شده اند، مانند ختنه، اگرچه این ممکن است به سادگی مشابه قوانین نوحید یهودی باشد. همچنین به تقسیم مسیحیت اولیه و یهودیت مراجعه کنید. از سوی دیگر، آیات دیگر طرفدار قانون هستند، مانند رومیان ۳:۳۱: «آیا ما شریعت را از راه ایمان باطل می کنیم؟ مسلماً نه! برعکس، ما قانون را برقرار می کنیم.» ترجمه اشتباه. ترجمه به تعدادی از مسائل منجر شده است، زیرا زبان های اصلی اغلب از دید دستور زبان و همچنین معنای واژه کاملاً متفاوت هستند. در حالی که بیانیه شیکاگو در مورد خطای کتاب مقدس بیان می کند که خطا فقط در مورد زبان های اصلی صدق می کند، برخی از مؤمنان به درستی ترجمه خود اعتماد دارند. یکی از این دسته از مؤمنان به جنبش فقط پادشاه جیمز معروف است. برای خوانایی، وض