Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مهسا جدی (زاده ۹ فروردین ۱۳۷۷، تهران) تکواندوکار ایرانی می باشد. او در رقابت های کیوروگی تکواندو انفرادی بانوان در بازی های آسیایی ۲۰۱۵ برنده مدال طلا شد و با کسب مدال نقره در بازی های انتخابی المپیک ۲۰۱۴ موفق به کسب سهمیه المپیک نوجوانان شد. جوایز و افتخارات. مدال برنز مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا در جاکارتا سال ۲۰۱۳ مدال برنز مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان در چین تایپه سال ۲۰۱۴ مدال نقره مسابقات انتخابی المپیک نوجوانان در چین تایپه سال ۲۰۱۴ مدال طلا مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا در تایپه سال ۲۰۱۵ مدال برنز جام باشگاه های آسیا در شارجه سال ۲۰۱۶ مدال برنز مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا در مانیلا سال ۲۰۱۶ مدال طلا جام فجر در ساری سال ۲۰۱۷
هاپلوگروپ Q یا Q-M242 یک هاپلوگروپ DNA کروموزوم Y است. این یک زیرشاخه اولیه به نام هاپلوگروپ Q1 (L232/S432) دارد که شامل زیرشاخه های پرشماری است که در میان مردان جمعیت های مدرن، نمونه برداری و شناسایی شده اند. منشا این هاپلوگروپ در سیبری و مربوط به اقوام ترکان باستانی، گوک ترک ها، هون ها و بومیان آمریکا می باشدگسترش این هاپلوگروپ در ایران مربوط به مهاجرت اقوام ترک می باشد و این هاپلوگروپ، بیشتر در استان گلستان، (حدود ۴۵٪) وجود دارد. Q-M242 هاپلوگروپ Y-DNA غالب در میان بومیان آمریکا و چندین مردم آسیای مرکزی و شمال سیبری است. ریشه. هاپلوگروپ Q-M242 یکی از دو شاخه P1-M45 است و دیگری R-M207 است. P1، و همچنین R* و Q* در میان اوراسیاهای شمالی باستان، یک جمعیت سیبری پارینه سنگی مشاهده شده است. باور بر این است که Q-M242 در پیرامون منطقه کوه های آلتای (یا جنوب سیبری مرکزی)، تقریباً ۱۷۰۰۰ تا ۳۱۷۰۰ سال پیش پدید آمده است. با این وجود، این موضوع به دلیل حجم نمونه محدود و تغییر تعاریف هاپلوگروپ Q روشن نیست: تعاریف اولیه از ترکیبی از SNPs M242، P36.2 و MEH2 به عنوان جهش ها استفاده می کردند. توزیع. قاره آمریکا. چندین شاخه از
هاپلوگروپ Q-M242 دودمان مردانه غالب دوران پیشاکلمبی در مردمان بومی قاره آمریکا بوده اند. اکثر آنها از نوادگان گروه های اصلی بنیانگذار هستند که با گذر از تنگه برینگ از آسیا به قاره آمریکا مهاجرت کردند. این گروه های کوچک بنیانگذار باید شامل مردانی از دودمان Q-M346، Q-L54، Q-Z780 و Q-M3 باشد. در آمریکای شمالی، دو تبار Q دیگر نیز یافت شده است. اینها Q-P89.1 (تحت Q-MEH2) و Q-NWT01 هستند. آنها ممکن است از گذرگاه های برینگیا نبوده باشند، ولی در عوض از مهاجران بعدی آمده اند که در امتداد خط ساحلی شرق دور آسیا و سپس قاره آمریکا با استفاده از قایق سفر کرده اند. روشن نیست که آیا فرکانس کنونی دودمان Q-M242 نشان دهنده فراوانی آنها در زمان مهاجرت است یا نتیجه جابجایی در یک جمعیت کوچک بنیانگذار در طول زمان است. صرف نظر از این، Q-M242 بر دودمان پدری در قاره آمریکا تسلط یافت. آمریکای شمالی. در مردم بومی آمریکای شمالی، Q-M242 در گویشوران Na-Dené به طور متوسط ۶۸٪ یافت می شود. بالاترین فراوانی ۹۲٫۳٪ در ناواهو، ۷۸٫۱٪ در آپاچی، ۸۷٪ در SC Apache، و حدود ۸۰٪ در جمعیت اسکیموهای آمریکای شمالی (اینویت، یوپیک) – آلئوت است. (Q-M3 بالغ بر
۴۶٪ از Q در آمریکای شمالی را ابه خود اختصاص می دهد) از سوی دیگر، یک فرد سقاق ۴۰۰۰ ساله متعلق به Q1a-MEH2* در گرینلند پیدا شده است. با کمال شگفتی، روشن شد که او از دید ژنتیکی بیشتر با سیبری های شرق دور مانند کوریاک ها و مردم چوکچی مرتبط است تا بومیان آمریکا. امروزه، فرکانس Q در 53.7% (122/227: 70 Q-NWT01، 52 Q-M3) در گرینلند یافت می شود که بالاترین در شرق سرمرسوک با ۸۲٪ و کمترین در ققاتا با ۳۰٪ نشان می دهد. برآورد می شود Q-M242 بالغ بر ۳٫۱٪ از کل جمعیت ایالات متحده را در سال ۲۰۱۰ شامل می شود: آمریکای میانه و جنوبی. هاپلوگروپ Q-M242 تقریباً در ۹۴ درصد از مردم بومی آمریکای میانه و آمریکای جنوبی یافت شده است. فراوانی Q در میان کل جمعیت مرد هر کشور به شرح زیر است: آسیا. Q-M242 از آسیا (منطقه آلتای) ریشه گرفته و به شکل گسترده در سراسر آن پخش شده است. Q-M242 در روسیه، سیبری (کتس، سلکوپ ها، مردم یوپیک سیبری، نیوخ ها، مردم چوکچی، یوکاغیرها، تووان ها، مردم آلتای، کوریاک ها و غیره یافت می شود)، مغولستان، چین، اویغورها، تبت، کره، ژاپن، اندونزی، ویتنام، تایلند هند، پاکستان، افغانستان، ایران، عراق، ترکمنستان، عربستان سعود
ی، عراق، ترکمنستان، عربستان سعودی نیز درصدهای گوناگونی از این تک گروه را دارا می باشند. شمال آسیا. در سیبری، مناطق میان آلتای و دریاچه بایکال، که به خاطر بسیاری از فرهنگ های پیش از تاریخ و به عنوان محتمل ترین زادگاه هاپلوگروپ Q مشهور هستند، فراوانی بالای Q-M242 دیده می شود. در یک مطالعه (Dulik 2012)، Q-M242 (بیشتر Q-M346 از جمله برخی Q-M3) در 24.3% (46/189: 45 Q-M346، 1 Q-M25) از همه نمونه های آلتایی یافت شده است. در میان آنها، چلکان بیشترین فراوانی را با ۶۰٫۰٪ (۱۵/۲۵: همه Q-M346) نشان می دهد، پس از آن توبالار با 41% (11/27: 1 Q-M25، 10 Q-M346) و Altaians-Kizhi با ۱۷٪ (۲۰/۱۲۰) قرار دارند. در یک مطالعه پیش از آن، Q-M242 در ۴٫۲٪ از جنوب آلتایایی ها و ۳۲٫۰٪ از شمال آلتایایی و همچنین بیشترین فراوانی ۶۳٫۶٪ در کورماچ-بایگل (بایگل) یافت شده است. فراوانی در کل نمونه ها به ۷/۱۳ درصد (۱۴۶/۲۰) می رسد. در مطالعه دیگری، فرکانس تا ۲۵٫۸٪ (۲۳/۸۹: همه Q-M346) در آلتای ها افزایش می یابد. بر پایه نتایج این مطالعات، میانگین فراوانی Q-M242 در آلتایی ها حدود ۲۱ درصد است. تووا که در سمت شرق جمهوری آلتای و غرب دریاچه بایکال و همچنین
در سمت شمال مغولستان قرار دارد، فراوانی Q-M242 بیشتری را نشان می دهد. در ۱۴٪ ~ ۳۸٫۰٪ (۴۱/۱۰۸) از تووان ها یافت می شود. همچنین، توجین ها (Tozhu Tuvans) در شرق تووا فرکانس را در ≤22.2% (8/36 P(xR1)) تا ۳۸٫۵٪ (۱۰/۲۶، همه Q-M346 (xM3) نشان می دهند؛ بنابراین، میانگین فراوانی Q-M242 در میان تووان ها-توجین ها در جمهوری تووا حدود ۲۵٪ است. هاپلوگروپ Q-M242 در ۹/۵ درصد (۵۱/۳) از نمونه ای از تووان ها از روستای کاناسی، ۸/۹ درصد (۵۱/۵) از نمونه ای از تووان ها از روستای همو، و ۶۲٫۵ درصد (۴۸/۳۰) از نمونه ای از تووان ها از روستای بایهابای شمالی در نزدیکی مرز بین المللی بایهابای شمالی در جمهوری Xiaba یافت شده است. در تاتارهای سیبری، زیر گروه Ishtyako-Tokuz از گروه Tobol-Irtysh دارای فرکانس Q-M242 در ۳۸٪ است. بالاترین فراوانی Q-M242 در اوراسیا در Kets (سیبری مرکزی) با ۹۳٫۸٪ (۴۵/۴۸) و در Selkups (شمال سیبری) با ۶۶٫۴٪ (۸۷/۱۳۱) مشاهده شده است. قوم شناسان روسی بر این باورند که مکان های باستانی آنها در جنوب دورتر، در ناحیه کوه های آلتای و سایان (منطقه آلتای-سایان) بوده است. جمعیت آنها در حال حاضر از نظر شمار کم است و به ترتیب کمی
کمتر از ۱۵۰۰ و ۵۰۰۰ نفر است. در انسان شناسی زبان شناختی، زبان کِت مهم است، زیرا در حال حاضر تنها زبان بازمانده از خانواده زبان های ینیسی است که توسط برخی از پژوهشگران به زبان های بومی آمریکای Na-Dené و، بحث برانگیزتر، زبان هون ها مرتبط شده است. (نگاه کنید به: L. Lieti, E. Pulleybank, E. Vajda , A. Vovin، و غیره. Q-M346 همچنین در سوجوت ها (۷٫۱٪، Q-M346)، خاکاسی ها (۶٫۳٪، Q-M346)، کالمیک ها (۳٫۴٪، Q-M25، Q-M346) و Khanty، و غیره با نرخ های پایین تری یافت می شود. در شرق دور سیبری، Q-M242 در ۳۵٫۳ درصد از نیوخ ها (گیلیاک ها) در پایین رود آمور، و ۳۳٫۳ درصد از مردم چوکچی و ۳۹٫۲ درصد از مردم یوپیک سیبری در چوکوتکا (شبه جزیره چوکچی) یافت می شود. در ۳۰٫۸ درصد از یوکاگیرهایی که در حوضه رودخانه کولیما زندگی می کنند، یافت می شود که در شمال غربی کامچاتکا قرار دارد. همچنین در 15% (Q1a* ۹٪، Q-M3 6%) از Koryaks در کامچاتکا یافت می شود. آسیای شرقی. در برخی از مطالعات، زیر گروه های گوناگونی از Q-M242 در مغولستان مشاهده شده است. Q1a2-M346 (عمدتاً Q-L330) 1.4 ~ ۳٫۱٪ از مغول ها (۱/۲ ~ ۲/۳ در میان نمونه های Q) را اشغال می کند، و به
دنبال آن Q1a1a1-M120 (0.25 1.25%)، [Q1a1 ~ ۲٫۵٪، Q1a1b-0. M378. در مطالعه ای دیگر، Q در ۴ درصد از مغول ها یافت می شود. کارافت و همکاران (2018) Q-L54 (xM3) را در ۲٫۷٪ (۲/۷۵) و Q-M25 را در ۲٫۷٪ دیگر (۲/۷۵) برای مجموع ۵٫۳٪ (۴/۷۵) هاپلوگروپ Q Y-DNA در نمونه ای از مغول های خلخا از اولان باتور، مغولستان یافت. بر پایه این مطالعات، میانگین فراوانی Q-M242 در مغول ها حدود ۴ تا ۵ درصد برآورد شده است. با این حال، بیشتر مردم Q-M242 در شرق آسیا به زیرشاخه Q-M120 تعلق دارند که بیشترین توزیع را در سراسر شمال چین دارند (استان هایی که پایتخت های آن در شمال رودخانه Huai - خط کوه های Qin قرار دارند). Q-M242 از ۴ تا ۸ درصد در شمال غربی چین ( سین کیانگ ، گانسو ، شانشی )، شمال چین ( شانشی ، هبی )، چین مرکزی ( هنان )، و شرق شرق چین ( شاندونگ ) تا ۳ تا ۴ درصد در شمال شرقی چین متغیر بود. میانگین فرکانس Q-M242 در شمال چین حدود ۴٫۵٪ است. با این حال، در جنوب چین به حدود ۲ درصد کاهش می یابد. در مطالعه ای که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، محققان Q-M242 را در ۳٫۳٪ (۱۲/۳۶۱) از نمونه های داوطلب مرد غیرمرتبط هان چینی در دانشگاه فودان در شانگهای پیدا ک
ردند که منشأ آنها از سراسر چین بود، اگرچه اکثریت آنها از شرق چین بودند. در مطالعه دیگری که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، Hua Zhong و همکاران. هاپلوگروه Q-M242 را در ۳٫۹۹٪ (۳۴/۸۵۳، از جمله 30/853 Q-M120، 3/853 Q-M346، و 1/853 Q-M25) از مجموعه ای از نمونه هان چینی از شمال چین و 1.71% (15/811M/876, Q15-M/۸۷۶، Q-M1206 و ۱۵/۸۱۱/۲۷۶، Q-M120، ۳۰/۸۵۳، Q-M346 و ۱/۸۵۳). ) مجموعه ای از نمونه های چینی هان از جنوب چین. Q1a1-M120 منحصر به فرد آسیای شرقی است. در آسیای جنوب شرقی جز با تنوع کم در Y-STR در میان چینی هان جنوبی یافت نمی شود که نشان می دهد در دوران نوسنگی با فرهنگ چینی هان به جنوب چین از شمال چین گسترش یافته است. Q1a3*-M346 فقط در میان چینی های هوی و هان جنوبی در آسیای جنوب شرقی در جنوب چین یافت می شود، اما در مردم بومی غیر هان اصلاً یافت نمی شود. از شمال چین (شمال شرق آسیا) با هان آمد. فقط بومیان آمریکا Q1a3a-M3 دارند که از نسل هاپلوگروه Q1a3*-M346 است. قاره آمریکا در دوران ماقبل تاریخ پر از مهاجرانی از آسیای مرکزی بود. Q1a1 در بقایای بیش از ۳۰۰۰ ساله اجداد چینی هان در سلسله های شانگ و ژو از سایت باستان شناسی Hengbei به
اثبات رسیده است. هاپلوگروپ ها و mtdna چینی مدرن هان شمالی Y و mtdna با اجداد چینی هان شمالی ۳۰۰۰ سال پیش از سایت باستان شناسی Hengbei مطابقت دارد. ۸۹ نمونه باستانی برداشت شد. هاپلوگروه های Y O3a, O3a3، M, O2a, Q1a1 و O* همگی در نمونه های Hengbei یافت شدند. Q-M242 با فراوانی قابل توجهی در برخی از نمونه های اویغورها یافت شده است: ۱۵٫۳۸٪ (۲۲/۱۴۳، شامل 6/143 Q-M378، 5/143 Q-P36.۲*، 4/143 Q-M120، 4/143 Q-M343 Uyغور از منطقه Q-M346، 1-M)吐鲁番地区)، ۷٫۹٪ (۶/۷۶، از جمله 2/76 Q1b1-L215/Page82/S325، 1/76 Q1a2-M346*، 1/76 Q1a1a1-M120، 1/716 Q1a1-L31-L215، ۱/۷۱* Q1a31-Q1a30) نمونه ای از اویغورهای دولان (刀郎人) از شهرستان حوریقول شهرستان آوات، و ۷٫۷۴٪ (۳۷/۴۷۸، شامل 24/478 Q-M346، 7/478 Q-P36.۲*، 5/478 Q-M120) از یک منطقه Q-M120 咰y 咰y. با این حال، مطالعات دیگر هاپلوگروه Q را در درصد بسیار کمتری از نمونه های اویغور پیدا کرده اند: 3.0% (2/67) Q-P36 اویغور، 1.6% (1/64) Q-M120 Lop اویغور (罗布人). هاپلوگروپ Q در نمونه ای از ۳۹ اویغور کریان (克里雅人) از روستای دریا بویی، واقع در رودخانه کریا در عمق صحرای تاکلاماکان مشاهده نشد. هاپلوگروه Q
در 3.2% (5/156: 2 Q-M120، 3 Q-M346) از مردان در تبت در یک مطالعه و در ۱٫۲۳٪ (۲۹/۲۳۵۴) از مردان در تبت در مطالعه دیگری مشاهده شد، اما این هاپلوگروه در نمونه ای از مردان از تبت مشاهده نشد. در حدود ۱٫۹٪ از کره جنوبی یافت می شود، که بیشترین فراوانی را در سئول و استان Gyeonggi با ۲٫۷٪ و در جنوب کاهش می یابد (Kim 2010). در حدود ۰٫۳٪ ژاپنی ها (با نمونه های شناخته شده از Shizuoka و Saitama) و در ۰٫۳٪ تا ۱٫۲٪ از تایوانی ها یافت شده است. ساب کلید Q1b-M378 نیز در چین و کشورهای همسایه آن در فرکانس های بسیار پایین یافت می شود. این در سراسر مغولستان وجود دارد، با نمونه های نادر در ژاپن . جنوب شرقی آسیا. هاپلوگروپ Q فرکانس های پایین را در آسیای جنوب شرقی نشان می دهد. در یک مطالعه، فراوانی هاپلوگروپ Q در اندونزی ۵٫۴٪ (۲/۳۷)، ۳٫۱٪ (۲/۶۴) در فیلیپین ، ۲٫۵٪ (۱/۴۰) در تایلند است. با این حال، مطالعات دیگر فرکانس ۰٪ یا نزدیک به ۰٪ را در آن کشورها نشان می دهد. در مورد ویتنام، فراوانی در یک مطالعه از نمونه ای از ویتنامی های گزارش شده از جنوب ویتنام و ۴٫۳ درصد در نمونه ای از مردم Kinh از شهر هوشی مین در جنوب ویتنام ۷٫۱ درصد است، اما
در مطالعات دیگر که در آن نمونه ها در هانوی در شمال ویتنام جمع آوری شده اند، فراوانی ۰ درصد یا کمتر از ۱ درصد است. بنابراین، تعریف فرکانس های متوسط دشوار است. با این حال، ماچولت و همکاران. (۲۰۲۰) نمونه ای از پنجاه نفر از مردم کین را از شمال ویتنام (که همه به جز یک نفر از منطقه دلتای رود سرخ و ۴۲ نفر از هانوی هستند) آزمایش کردند و دریافتند که دو نفر از آنها (۴٪) متعلق به Q-M120 هستند. تنها برخی از مناطق و گروه های قومی در این قاره فراوانی بالایی را نشان می دهند. Q-M242 در ۲٫۸٪ (۳/۱۰۶، همه Q-M346) در میانمار یافت می شود، و تمام نمونه های Q در ۱۸٫۸٪ در مناطق Ayeyarwady (2/11) و ۷٫۱٪ باگو (۱/۱۴) در جنوب غربی میانمار متمرکز شده اند. و Q-M242 در ۵۵٫۶٪ (۱۵/۲۷) در قبیله آخا در شمال تایلند یافت می شود. آسیای میانه. در آسیای مرکزی ، نواحی جنوبی فرکانس Q بالاتری از مناطق شمالی را نشان می دهند. در مناطق شمالی، Q-M242 در حدود ۲٪ ~ ۶٪ (متوسط ۴٪) از قزاق ها یافت می شود. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، هاپلوگروه Q Y-DNA را در ۳٫۱۷٪ (۴۱/۱۲۹۴) از مجموعه بزرگی از نمونه های قبایل قزاق نشان داد. با این حال، هاپلوگروپ Q در اعضا
ی قبیله قانگلی متمرکز بود (۲۷/۴۰ = ۶۷٫۵٪)، و در میان دیگر قبایل بسیار کمتر رایج بود. قبیله قانگلی حداقل از نظر نام با کانکالیس های قبلی و احتمالاً اتحادیه کنگر نیز مرتبط است. هاپلوگروپ Q در حدود ۲ درصد از مردم قرقیزستان یافت می شود. در مناطق جنوبی، Q-M242 در ۵٪ تا ۶٪ از تاجیک ها (تاجیکستان) یافت می شود. کارافت و همکاران 2001 P-DYS257 (xQ1b1a1a-M3، R-UTY2)، که باید تقریباً معادل هاپلوگروپ Q-M242 (xM3) باشد، در ۴/۵۴ = ۷٫۴٪ از نمونه ازبک ها، ظاهراً در ازبکستان نمونه برداری شده است. ولز و همکاران در سال ۲۰۰۱، P-M45 (xM120، M124، M3، M173)، که باید تقریباً معادل ترکیبی از Q-M242 (xM120، M3) و R2-M479 (xR2a-M124) باشد، در ۲۰/۳۶۶ = ۵٫۵ درصد از نمونه های مختلف ازبکستان ازبکستان یافت شد. دی کریستوفارو و همکاران در سال ۲۰۱۳، Q-M242 در ۱۱/۱۲۷ = ۸٫۷ درصد از مجموعه نمونه های ازبک ها از سه استان مختلف افغانستان، از جمله 5/94 Q-M242 (xM120، M25، M346، M378)، 4/94 Q-M346، و 4/94 Q-M346، و 1/94 Q-M346، و 1/94 Q-M346، و ۱/۹۴ = Q-M346، و ۱/۹۴ درصد از نمونه های ازبک ها از سه استان مختلف افغانستان، یافت شد. در نمونه ای از ازبک ها
از استان جوزجان که مرز شمالی آن به گوشه جنوب شرقی ترکمنستان می رسد و 1/28 Q-M242 (xM120, M25, M346, M378) در نمونه ازبک های استان سرپل. ولز و همکاران (2001) P-M45 (xM120، M124، M3، M173) را در ۱۰٫۰٪ (۳/۳۰) از نمونه ای از ترکمن های ترکمنستان یافت، در حالی که کارافت و همکاران. (2018) Q-M25 را در ۵۰٫۰٪ (۲۲/۴۴) نمونه دیگری از ترکمن ها از ترکمنستان یافت، بنابراین فراوانی هاپلوگروپ Q در آن کشور هنوز مشخص نیست. با این حال، گرگنی و همکاران. (2012) Q-M242 را در ۶/۴۲ درصد (۶۸/۲۹) از نمونه ای از ترکمن ها از گلستان، ایران و دی کریستوفارو و همکاران یافتند. (2013) Q-M25 را در ۳۱٫۱٪ (۲۳/۷۴) و Q-M346 را در ۲٫۷٪ (۲/۷۴) در مجموع 33.8% (25/74) Q-M242 در نمونه ای از ترکمن ها از جوزجان، افغانستان یافتند، بنابراین فراوانی Q-M24 در مناطق ترکمنستانی افغانستان و ایران ممکن است به حدود Q-M242 در مناطق ترکمنستانی در ایران برسد. . Q-M242 در یک مطالعه ۶٫۹ درصد از افغان ها را شامل می شد (هابر ۲۰۱۲). در مطالعه دیگری (کریستوفارو ۲۰۱۳) با نمونه گیری بزرگتر، فراوانی Q به ۸٫۹٪ افزایش می یابد (۴۵/۵۰۷). هاپلوگروپ Q با فراوانی ۸٪ (۱۱/۱۳۶) در پشت
ون های افغان و ۳٪ (۵/۱۴۲) در تاجیک های افغان رخ می دهد. در این مطالعه (کریستوفارو ۲۰۱۳)، ترکمن های استان جوزجان که همسایه با ترکمنستان است، بیشترین فراوانی را با ۳۳٫۸ درصد (25/74: 23 Q-M25، 2 Q-M346)، و پس از آن ازبک ها با ۸٫۷ درصد (11/144: 6 QM*25, 14 Q-M*, 16 QM) نشان می دهند. آسیای جنوب غربی. آسیای جنوب غربی فرکانس های بالای Q را در شمال ایران نشان می دهد و به تدریج به سمت جنوب غربی کاهش می یابد. Q-M242 با توجه به Grugni 2012، ۵٫۵٪ (۵۲/۹۳۸) در ایران را به خود اختصاص داده است که نمونه گیری وسیع و خوبی را نشان می دهد. نمونه های Q (52) در مطالعه از زیرشاخه های مختلفی مانند Q* (۳)، Q-M120 (1)، Q-M25 (30)، Q-M346 (8)، Q-M378 (10) تشکیل شده اند. بیشترین فراوانی با ۴۲٫۶٪ (۲۹/۶۸، همه Q-M25) در ترکمن های گلستان، ۹٫۱٪ در اصفهان (فارس ها)، ۶٫۸٪ در خراسان (فارس ها)، ۶٪ در لرستان، ۴٫۹٪ در آذربایجان غربی(۵٫۸٪ در آشوریها و ۴٫۸٪ در آذریها) است. ۵٪ در فارس (مردم فارس) و غیره. ترکمن ها به عنوان نوادگان ترک های اوغوز شناخته می شوند که بسیاری از امپراتوری ها و سلسله های ترک را بنا کردند. مطالعات دیگر نیز فرکانس های مشابهی را
نشان می دهد. در یک مطالعه (زاهری ۲۰۱۱)، فراوانی Q 1.9% (3/154: همه Q-M378) در عراقی ها (x عرب های مرداب) و 2.8% (4/143: 1 Q-M25، 3 Q-M378) در اعراب مردابی است که به عنوان نوادگان سومر باستان شناخته می شوند. تقریباً 2.5% (4/157: 3 Q*, 1 Q-M346) از مردان در عربستان سعودی به هاپلوگروه Q تعلق دارند. همچنین 1.8% (3/164: 2 Q*, 1 Q-M346) در امارات متحده عربی و 0.8% (1/121 Q) در O. هاپلوگروپ Q-M242 همچنین در ۱٫۱٪ (۱/۸۷، Q-P36) سوری ها و ۲٫۰٪ (۱۸/۹۱۴، 14 Q*، 4 Q-M25) در لبنان یافت شده است. تقریباً 2% (10/523: 9 Q*, 1 Q-M25) از مردهای ترکیه به هاپلوگروه Q تعلق دارند در مطالعه ای (Gokcumen 2008)، روشن شد که در میان ترکان متعلق به طایفه افشار (یکی از ترکان اوغوز) هاپلوگروه Q-M242 با شیوع ۱۳٪ دیده می شود. اسیای جنوبی. در پاکستان در انتهای شرقی فلات ایران، فراوانی هاپلوگروپ Q-M242 حدود ۲٫۲٪ (۱۴/۶۳۸) ~ ۳٫۴٪ (۶/۱۷۶) است. در یک مطالعه (Sharma2007)، Q-M242 در ۲٫۳۸٪ (۱۵/۶۳۰) از مردم هند متعلق به مناطق و دسته های اجتماعی گوناگون مشاهده شد. آنچه جالب است این است که ۱۴/۱۵ نمونه متعلق به هیچ زیرگروه شناخته شده ای از Q-M242 نیست، ۴
مورد از آنها آلل جدید (مخصوص هند) 'ss4bp' را تحت Q-MEH2 نشان می دهند. این مطالعه همچنین نتایج برخی از مطالعات قبلی را منعکس می کند (Sengupta 2006، Seielstad 2003). و، نتیجه انباشته (فرکانس) ۳ مطالعه ۱٫۳٪ (۲۱/۱۶۱۵)، با ۱۱ نمونه از 21 Q مشخص شد. در یک مطالعه منطقه ای در گجرات (هند غربی)، Q-M242 در بالاترین ۱۲٪ (۳/۲۵) در میان Nana Chaudharis یافت شد در حالی که درصد کلی در گجرات ۲٫۸٪ (۸/۲۸۴) بود. در مطالعه دیگری، ۲٫۶ درصد از Tharus در منطقه Chitwan و ۶٫۱ درصد (۳/۴۹) از هندوها در دهلی نو، پایتخت هند، Q-M242 مثبت بودند. در مطالعه ای که در آن Q-M242 به تازگی در گروه P* طبقه بندی شده است، P* (x R1، R2) 9.7% (23/237: Chakma 13/89، Marma 4/60، Tripura 6/88) را در سه گروه قومی بنگلادش تشکیل می دهد. در بسیاری از موارد، تمام یا بیشتر P* (x R1, R2) به معنای Q-M242 است و بنابراین اکثر نمونه های P* (۷/۹٪) در آن مطالعه را می توان Q-M242 تخمین زد. ۱٫۲ درصد از مردم نپال در کاتماندو، پایتخت نپال و ۳٫۲ درصد از مردم تبت در Q-M242 هستند. ۳٫۳ درصد از سریلانکاها نیز در Q-M242 هستند. اروپا. Q-M242 در اکثر کشورهای اروپایی در فرکانس های
پایین توزیع می شود و فرکانس ها به سمت غرب و جنوب کاهش می یابد. اروپای مرکزی و شرقی. در اروپای مرکزی شرقی، Q-M242 حدود ۱٫۷٪ از مردان را شامل می شود. Q-M242 در حدود ۲٪ از روس ها، ۱٫۵٪ از بلاروس ها، ۱٫۳٪ از اوکراینی ها یافت می شود.[نیازمند منبع] ۱٫۳٪ از لهستانی ها (لهستان)، ۲٪ از چک ها، ۱٫۵٪ از اسلواکی ها، حدود ۲٫۲٪ از مجارها، {نیازمند منبع} ۱٫۲٪ از رومانیایی ها، ۰٫۸٪ از مولداوی ها، و Q2، ۳–۸، 0.5% Q2، 3-8 M. 1 Q-M25) از بلغارها از سوی دیگر، ۳٫۱٪ از سکی ها از ترانسیلوانیا (که ادعا می کنند از نوادگان هون های آتیلا هستند) P* (xR1-M173) بودند، که عملاً به معنای Q-M242 است. در یک پروژه DNA مرتبط FT-DNA، فراوانی Q-M25 در سکی ها به ۴٫۳٪ می رسد. منطقه قفقاز در یک مطالعه فراوانی ۱٫۲ درصد را نشان می دهد، اما ممکن است در آذربایجان به بیش از ۴ درصد برسد، به طوری که ۴٫۹ درصد از آذربایجانی های ایران Q-M242 را در خود جای داده اند. در گرجی ها و ارمنی ها به ترتیب ۱٫۳٪ است و زیرشاخه های ارمنی شامل Q-M378 (L245)، Q-M346 و Q-M25 است. اروپای شمالی. در شمال اروپا، هاپلوگروپ Q حدود ۲٫۵ درصد از مردان را تشکیل می دهد. طبق پایگاه داده
هاپلوگروپ سوئدی، ۴٫۱٪ (۲۷/۶۶۴، تا ژانویه ۲۰۱۶) از مردان سوئدی متعلق به Q-M242 است. حدود ۲/۳ از نمونه های زیرشاخه های آنالیز شده با جزئیات متعلق به Q1a2b-F1161/L527 و حدود ۱/۳ در Q1a2a-L804 هستند. بر اساس شهرستان، آنها به شدت در منطقه جنوبی (Götaland، : نباید با Gotland اشتباه گرفته شود)، و به ندرت در شمال توزیع می شوند. اگر با وزن شهرستان-جمعیت دوباره محاسبه شود، فراوانی Q در سوئد به ۴٫۷٪ می رسد. در نروژ، Q-M242 در حدود ۲٫۶٪ (~۴٪) از مردان یافت می شود، که Q-L804 شایع تر از Q-F1161/L527 است. در بین ۱٫۶٪ از مردان در دانمارک، ۳٪ در جزایر فارو (معروف به وایکینگ ها) مشاهده شده است. در مقاله ای (Helgason و همکاران) در مورد هاپلوتیپ های ایسلندی ها، ۷٫۲٪ (۱۳/۱۸۱) از مردان در ایسلند به عنوان R1b-Branch A برچسب گذاری شده اند، اما در واقع Q-M242 هستند. از سوی دیگر، در فنلاند ۰٫۲٪، در لتونی ۴٫۶٪، در لیتوانی ۱٫۱٪، در استونی ۰٫۵٪ است. اروپای غربی. در اروپای غربی، Q-M242 در فرکانس های بسیار پایین، حدود ۰٫۵٪ در بیشتر کشورها مانند آلمان، فرانسه، انگلستان و غیره مشاهده می شود، اما برخی مناطق کمی بالاتر را نشان می دهند. در سوئی
س ۲٫۱٪، و در منطقه لیون (رون-آلپ) فرانسه به ۵٫۱٪ می رسد. در شتلند در شمال بریتانیا حدود ۴ درصد است و منطقه ای بالاترین رقم را با ۸ درصد نشان می دهد. شتلند به عنوان محل سکونت وایکینگ ها شناخته شده است. و در کمال شگفتی، Q-M242 در شتلند (همچنین در برخی از مناطق اسکاندیناوی، جزایر فارو، ایسلند، و بریتانیا) مشخص شده است که به طور کلی با Q-M242 در آسیای مرکزی مرتبط است. همچنین مشخص شده است که Q-M242 شتلند (نوردی) با برخی از Q-M242 آذری ها (آذربایجان) مرتبط است. اروپای جنوبی. اروپای جنوبی نیز فرکانس های پایین Q را در حدود ۰٫۵٪ تا ۱٪ نشان می دهد، اما برخی از مناطق ارقام متفاوتی را نشان می دهند. در سرزمین اصلی کرواسی ۱٫۹٪ است، اما در جزایر خوار به ۱۴٫۳٪ (۱۳/۹۱) و در کورچولا به ۶٫۱٪ (۸/۱۳۲) می رسد. همچنین، در ایتالیا حدود ۰٫۶٪ است، اما در سیسیل به ۲٫۵٪ (۶/۲۳۶) می رسد، جایی که در منطقه ماتزارا دل ولو به ٪ (۳/۱۸) می رسد، پس از آن در راگوسا به ۷٫۱٪ (۲/۲۸)، ۳٫۶٪ در شاکا .۷. آفریقا. هاپلوگروپ Q به ندرت در شمال آفریقا یافت می شود. در ۰٫۷٪ (۱/۱۴۷)، از مصری ها و در ۰٫۶٪ (۱/۱۵۶) از مردم الجزایر مشاهده شده است. با کمال شگفتی، ۰٫
۸٪ (۳/۳۸۱، همه Q-M346) از مردان اهل کومور که در میان شرق آفریقا و ماداگاسکار قرار دارد نیز مشاهده می شود. برای ترکیب داده های بالا، Q-M242 در حدود ۳٫۱٪ از مردان جهان تخمین زده می شود. توزیع زیر شاخه ها. Q (M242) Q* - با فراوانی کم در هند و پاکستان یافت می شود. مهم در افغانستان، پاراگروپ Q-M242 (xMEH2، xM378) در هشت مرد پشتون (۳ کابل، ۴ لغمان، ۱ کاپیسا) یافت شد. همچنین در یکی از نرهای راپانوئی جزیره ایستر یافت شد. Q-P36.2 (P36.2) با فراوانی کم در ایران یافت می شود. Q-MEH2 (MEH2)* در Koryaks (با ۱۰٫۳٪) یافت شد، اگرچه سطح تنوع STR مرتبط با Q-MEH2 بسیار پایین است، به نظر می رسد این دودمان نزدیک به افراد منقرض شده سرخپوشان-اسکیمو متعلق به فرهنگ Saqqaq است که در قطب شمال جهان جدید در حدود ۵٫۵ است. کا. Q-M120 (M120، M265/N14)* - در بین چینی هان، دونگان، ویتنامی، ژاپنی، کالمیک ها، ای ها، مغول ها در مغولستان، [۱۳] لائونگ ها [۱۳] ۷، [۱۳] داونگ ها [۱۳] ۷، [۱۳] ۷، [۱۳] در مغولستان ، [۱۳] ۷، [۱۳] ۷، ] Tiongos در مغولستان با فرکانس پایین یافت شده است. همچنین در نمونه هایی از جمعیت بوتان، هزاره، موروت برونئی، و جمعیت پرو گز
ارش شده است. Q-M25 (M25, M143)* - با فراوانی بالای ۳۰–۴۵٪ در ترکمن ها و ترکمنستان یافت می شود و به دلیل P25 با R1b1 اشتباه گرفته می شود. با فراوانی بالا در ترکمن های استان گلستان (ایران)، جوزجان (افغانستان)، و با فراوانی کم تا متوسط در لبنان، مغولستان، و ترکیه یافت می شود. Q-M346 (L56، L57، M346)* - با فرکانس پایین در اروپا، آسیای جنوبی و غرب آسیا یافت می شود. در پاکستان، ایران، افغانستان، قرقیزستان، عربستان سعودی ، [۲۳] امارات متحده عربی ، [ هند ، [۱۸] مغولستان، و بالی یافت شده است. Q-L53 (L53، L54، L55، L213)* Q-M3 (M3)* - رایج در مردم بومی قاره آمریکا Q-M19 (M19)* - در میان برخی از مردمان بومی آمریکای جنوبی، مانند Ticuna و Wayuu یافت می شود Q-M194 (M194)* - در آمریکای جنوبی Q-M199 (M199، P106، P292)* - در آمریکای جنوبی Q-M323 (M323)* - در یهودیان یمنی شناسایی شده است. Q-L275 (L275, L314)* Q-M378 (M378)* - به طور گسترده در اروپا، جنوب آسیا، غرب و شرق آسیا توزیع شده است. در میان نمونه های هزاره ها و سندی ها یافت می شود. همچنین در مغول ها، مردم ژاپن و اویغورهای شمال غربی چین در دو گروه جداگانه یافت می شود. زی
رشاخه Q-M378 شاخه ای است که مردان Q-M242 در برخی از جمعیت های یهودی دیاسپورای اروپا به آن تعلق دارند. زیرشاخه های Q-L245 Q-Y2200 و Q-YP1035 در یهودیان اشکنازی یافت می شود. برخی از یهودیان سفاردی دارای زیرشاخه های دیگری از Q-L245، از جمله Q-BZ3900، Q-YP745، و Q-YP1237 هستند. نمونه های Q-M378 نیز در آمریکای مرکزی (پاناما) و آمریکای جنوبی (منطقه آند) قرار گرفته اند
دنیل گیبسن نویسنده کانادایی است که تاریخ اولیه عربستان و اسلام را مورد مطالعه قرار می دهد. او مؤلف "کتاب قبله های اولیه اسلامی: بررسی مساجدی که بین سال های ۱ هجری قمری/۶۲۲ پس از میلاد تا ۲۶۳ ق/۸۷۶ میلادی ساخته شده اند" است که این ادعا را به پیش می برد که مساجد اولیه به جای مکه یا اورشلیم آنچنان که مورد قبول باستان شناسان و مورخان اسلام است، به سوی پترا بوده اند. استقبال و نقد. در سال ۲۰۱۷، دیوید ای. کینگ، مورخ، مروری بسیار انتقادی دربارهٔ "قبله های اسلامی اولیه" گیبسون نوشت که در آن به سرقت ادبی، تفسیر غلط و سوء برداشت از اثر سال ۱۹۹۰ خود دربارهٔ جهت قبله اشاره کرد. کینگ همچنین در سال ۲۰۱۸ یک بررسی نظام مند "با عنوان "مغالطه پترا - مساجد اولیه رو به کعبه مقدس در مکه هستند اما دن گیبسون نمی داند چگونه / مقایسه جهت گیری های تاریخی با جهت گیری های مدرن می تواند به نتایج نادرستی منجر شود"" منتشر کرد. کینگ استدلال کرد که اعراب مسلمان اولیه نمی توانستند قبله را هنگام ساختن مساجد جدید به طور دقیق تشخیص دهند تا اینکه پیشرفت های ریاضی بعدی، دقت را ممکن ساخت. علاوه بر این، کینگ نوشت، بسیاری از تفاوت ها در جهت های مساجد