Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیودمیلا دوخونایا (; –) بازیگر آذربایجانی دریافت کننده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان است. زندگی نامه. لیودمیلا دوخونایا ۲۳ اکتبر سال ۱۹۴۴ در باکو چشم به جهان گشود. وی دانش آموخته دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان در سال ۱۹۶۵ است. از سال ۱۹۶۴ تا به حال در «تئاتر دولتی درام آکادمیک روسی آذربایجان» فعالیت دارد. وی پیش از ۱۲۰ نقش را بازی کرده است.
گوهر قاجار یا حاجیه گوهر نویسنده و شاعر عصر قاجار بود که با ستاره شناسی هم آشنایی داشت. او با لقب شمسة الشعراء شناخته می شد. او را به عنوان یکی از اولین زنان ستاره شناس ایران و نویسنده کتاب گوهریه می شناسند. زندگینامه و فعالیت ها. گوهر در زمان پادشاهی های محمدشاه و ناصرالدین شاه در اصفهان می زیست و از علوم مختلفی چون ستاره شناسی آگاهی داشت. مادرش طیغون خانم نام داشت که دختر فتحعلی شاه قاجار بود و پدرش موسی خان قوانلو نام داشت. گوهر در شاعری و به ویژه در قصیده سرایی آن هم در آن دوره مردسالارانه، جسور و توانا بود. او در مکتب قاآنی به پرورش طبع خود در قصیده سرایی پرداخته بود از این رو در قصیده پیرو سبک عراقی و در غزل پیرو سبک سعدی و گاه نیز پیرو سبک حافظ بود. موضوع اشعار او که در کتابی با نام "دیوان گوهر" یا "گوهریه" جمع آوری شده بودند، بیشتر در مدح امامان شیعیان، ناصرالدین شاه و مادر بود. گوهریه دارای ۶۰۰۰ بیت در قالب قصیده، غزل، رباعی، قطعه و مثنوی بود. این کتاب در سال ۱۳۲۰ به دستور احمدخان فاتح و به قلم اسماعیل بن احمد خوانساری در تهران چاپ شد. اشعار گوهر تأثیر بسیاری بر روی مادر ناصرالدین شاه گذاشته بودند و
از این رو ملک جهان خانم او را در جشن ها و مراسم ها مختلف به همراه خود می برد. در دیباچه دیوان اشعارش که در سال ۱۳۲۰ ق. در اصفهان با حمایت احمد فاتح الملک به چاپ رسیده است، آمده که مهد علیا، مادر ناصرالدین شاه، از او خواست که شعری در وصف فاطمه زهرا بسراید و در مجلسی که به همین مناسبت برگزار شده بود آن شعر را بخواند. موفقیت او در آنچه که در این متن، فصاحت و بلاغت ذکر شده، سبب شهرت او شد و ناصرالدین شاه او را ملقب به شمسة الشعراء کرد. در این متن نوشته شده که او پس از مهدعلیا، دیگر شعر نگفت و نیز آمده است که او تا سال ۱۳۱۹ ق. که دیوان اشعارش در اختیار ناشر قرار گرفته، در قید حیات بوده است.
نریمان عظیمف (; – ) رهبر و آهنگ ساز آذربایجانی دریافت کننده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان بود. زندگی نامه. نریمان عظیمف ۱ ژوئن سال ۱۹۳۶ در شهر گنجه زاده شد. در سال ۱۹۵۵ وارد رشته رهبری آکادمی موسیقی باکو شد. ابتدا در شبکه آذتی وی به عنوان رهبر گروه کر کار کرد و سپس از سال ۱۹۷۴ به عنوان کارگردان هنری و رهبر در ارکستر دولتی سازهای محلی آذربایجان فعالیت داشت. در سال ۲۰۰۳ درجه علمی استاد را اخذ نمود. نریمان عظیمف در روز ۱۹ نوامبر سال ۲۰۱۶ در باکو درگذشت.
عثمان حاجی بیگف (; – ) بازیگر تئاتر آذربایجانی بود. وی دریافت کننده عنوان افتخار هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی در سال ۱۹۶۹ و برنده جایزه لنین کومسومول در سال ۱۹۶۷ بود. زندگی. عثمان حاجی بیگف در ۱۸ ماه فوریه سال ۱۹۲۴در یک خانواده تحصیل کرده در شهر شوشیی جمهوری آذربایجان شوروی سابق به دنیا آمد. پس از فارغ التحصیلی از کلاس هفتم دبیرستان در باکو، وارد مدرسه تئاتر دولتی آذربایجان شد. از بدو تحصیل خود در این مدرسه، شروع به حضور در نمایش های تئاتر دولتی تماشاگران جوان آذربایجان کرد. بعد از آنکه در سال ۱۹۴۲ دانش آموخته شد، به عنوان بازیگر به تئاتر مزبور اعزام شد. در تاریخ ۲۵ دسامبر ۱۹۶۹ از عثمان حاجی بیگف به مناسبتِ پنجاهمین سالگرد تأسیس تئاتر دولتی تماشاگران جوان آذربایجان و در پاس مشارکت موثرش در توسعه تئاتر آذربایجانی با اهدای لقب افتخاری هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی تقدیر به عمل آمد. وی در ۱۴ ژوئن سال ۱۹۷۹ در باکو درگذشت. خانواده. برادرش سلطان حاجی بیگف آهنگساز و هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی بود. عثمان حاجی بیگف پسر عموی عزیر حاجی بیگف بود.
فوجیوارا نو میچیکانه (; – ) پسر فوجیوارا نو کانه ایه راهبی از از اشراف (کوگیو) در دوره هی آن اهل ژاپن بود. او برادر فوجیوارا نو میچیتاکا و فوجیوارا نو میچیناگا بود و برادرزاده او فوجیوارا نو تیشی (دختر میچیتاکا) همسر امپراتور ژاپن بود. هنگامی که خواهرزاده او در سال ۹۹۴ به عنوان امپراتور ایچیجو تاج و تخت را به دست گرفت، از زندگی رهبانی بازگشت و منصب دولتی اودایجین (وزیر راست) را به دست گرفت. سال بعد، او جانشین برادرش فوجیوارا نو میچیناگا به عنوان نایب السلطنه امپراتوری (کانپاگو شد. میچیکانه یک هفته پس از تصدی نایب السلطنه درگذشت، و بنابراین گاهی به عنوان نانوکا نو کانپاکو (七日の関白) یا «نایب السلطنه هفت روزه» نامیده می شود. سپس برادرش فوجیوارا نو میچیناگا جایگزین او شد.
فوجیوارا نو کانه ایه (؛ 929 – ) سیاستمدار اهل ژاپن در دوره هی آن و پدر فوجیوارا نو میچیناگا بود.
کیم یونگ-آئه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زن اهل کره شمالی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان کره شمالی بازی کرده است.
فوجیوارا نو تامه میتسو ؛ ۹۴۲ – ۹۹۲) سیاستمدار، اودایجین و دایجو-دایجین اهل ژاپن بود. او پدر فوجیوارا نو یوشیکو بود.
سونگ یونگ-سون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زن اهل کره شمالی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی آمنوکگانگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان کره شمالی بازی کرده است.
عادل العنزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
فوجیوارا نو میچیتاکا ; – ) پسر ارشد فوجیوارا نو کانه ایه سشو برادر بزرگتر فوجیوارا نو میچیناگا در دوره هی آن اهل ژاپن بود.
سامی اللنقاوی (; – ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی العربی کویت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده است.
مسیحای تلماسه یک رمان علمی تخیلی از نویسنده آمریکایی فرانک هربرت است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد و دومین رمان از مجموعه شش رمان "تلماسه" است. این دنباله ای بر "تلماسه" (۱۹۶۵) بود که در ابتدا در "مجله علمی تخیلی کهکشان" در سال ۱۹۶۹ به صورت سریالی منتشر شد و سپس توسط پاتنمز در همان سال منتشر شد. "مسیحای تلماسه" و دنباله اش "فرزندان تلماسه" (۱۹۷۶) در سال ۲۰۰۳ توسط سای فای در یک مینی سریال با عنوان "فرزندان تلماسهٔ فرانک هربرت" اقتباس شدند. تاریخچه انتشار. بخش هایی از "مسیحای تلماسه" (و دنباله آن "فرزندان تلماسه") قبل از تکمیل خود "تلماسه" نوشته شده اند. این رمان ابتدا به عنوان یک سری پنج قسمتی در مجله "علمی تخیلی کهکشان" منتشر شد که جلدهای آن از ژوئن (روی جلد مورخ ژوئیه) تا اکتبر (بر روی جلد مورخ نوامبر) ۱۹۶۹ با تصاویر جک گاگان منتشر شدند. یک نسخه پشت جلدی پاتنمز نیز در اکتبر ۱۹۶۹ ظاهر شد. نسخه های آمریکایی و بریتانیایی حاوی پیش گفتارهای مختلفی هستند که وقایع "تلماسه" را خلاصه می کنند. "مسیحای تلماسه" و "فرزندان تلماسه" در یک جلد توسط کلوب کتاب علمی تخیلی در سال ۲۰۰۲ و در سال ۱۹۷۹ توسط گولانچ با "تلماسه" به عنوان "س
ه گانه بزرگ تلماسه" منتشر شدند. تحلیل و بررسی. هربرت سه گانه اولیه رمان ها ("تلماسه"، "مسیحای تلماسه"، و "فرزندان تلماسه") را به یک فوگ تشبیه کرد، و در حالی که "تلماسه" ملودی قهرمانانه است، "مسیحا" وارونه آن می باشد. پل با در دست گرفتن کنترل تنها منبع حیاتی در جهان، یعنی ملانژ، در "تلماسه" به قدرت می رسد. دشمنان او مرده یا سرنگون شده اند و او قرار است زمام قدرت را در دست بگیرد و صلحی سخت اما روشنگرانه را برای جهان هستی به ارمغان بیاورد. هربرت در کتاب های بعدی انتخاب کرد تا با مجموعه ای از شکست ها و پارادوکس های فلسفی، پیروزی پل را تضعیف کند. بازخورد. "مجله علمی تخیلی کهکشان" "مسیحای تلماسه" را «درخشان … همه چیزی که "تلماسه" باید می بود و شاید کمی بیشتر» نامید. اسپایدر رابینسون از کتاب لذت برد «حتی زمانی که [او] کامیونی را از سوراخ های منطقی آن می راند، زیرا همان عظمت غلتشی با شکوه کتاب قبلی را داشت». "چلنجین دستینی" این رمان را «قطعه همراه کامل برای "تلماسه" [و] جذاب» نامید. اقتباس ها. دیوید لینچ قصد داشت در طول تولید فیلم در سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ دنباله های "تلماسه" را با فیلم نامه ای با عنوان آزمایشی "تلماسه
۲" اقتباس کند. این فیلم که بر اساس "مسیحای تلماسه" ساخته شده بود، درست مانند فیلم اول تفاوت هایی با داستان رمان داشت. پس از شکست انتقادی و تجاری این فیلم، دنباله آن ادامه پیدا نکرد. فیلم نامه جزئی که توسط لینچ با یادداشت هایی از فرانک هربرت تهیه شده بود در تابستان ۲۰۲۳ در آرشیو هربرت در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فولرتون کشف شد. "مسیحای تلماسه" و دنباله آن "فرزندان تلماسه" (۱۹۷۶) در سال ۲۰۰۳ توسط سای فای در یک مینی سریال با عنوان "فرزندان تلماسهٔ فرانک هربرت" اقتباس شدند. قسمت اول از سه قسمت، مینی سریال شش ساعته، بخش عمده داستان "مسیحای تلماسه" را پوشش می دهد. قسمت های دوم و سوم اقتباسی از "فرزندان تلماسه" هستند. کارگردان دنی ویلنوو، پیش از اکران فیلم اقتباسی سینمایی خود "تلماسه" (۲۰۲۱)، در جشنواره فیلم ونیز تأیید کرد که فیلمی بر اساس "مسیحای تلماسه" برنامه ریزی شده است و این فیلم سومین فیلم از یک سه گانه خواهد بود. پس از اینکه "" (که نیمه دوم رمان اول را پوشش می دهد) در اکتبر ۲۰۲۱ به طور رسمی چراغ سبز داده شد، ویلنوو دوباره امیدواری خود را برای ادامه مجموعه با فیلم سومی با تمرکز بر "مسیحای تلماسه" تکرار کر
د. جان اسپیتز، فیلم نامه نویس در مارس ۲۰۲۲ تأیید کرد که ویلنوو همچنان قصد دارد برای ادامه حماسه "تلماسه" فیلم سوم و سریال های تلویزیونی اسپین آف بسازد. ویلنوو در سال ۲۰۲۳ شروع به نوشتن فیلم نامه ای برای فیلم "مسیحای تلماسه" کرد. در فوریه ۲۰۲۴، ویلنوو گفت که فیلم نامه «تقریباً تمام شده است» اما همچنین با اشاره به تمایل هالیوود به تمرکز بر تاریخ اکران بیش از کیفیت کلی فیلم، گفت که «[نمی خواهد] عجله کند». آهنگساز هانس زیمر قبلاً کار روی موسیقی فیلم را شروع کرده بود تا به ویلنوو در ساخت فیلم کمک کند. در آوریل ۲۰۲۴، پس از موفقیت تجاری و انتقادی "تلماسه: بخش دو"، لجندری پیکچرز تأیید کرد که "مسیحای تلماسه" با کارگردانی ویلنوو در حال توسعه است.
محمد بن کبیلیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال الجزایر و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.
فرید شعال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر و باشگاه فوتبال اتحاد الحراش اشاره کرد.
عبدالغنی دمو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الحراش و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.
زکریا دراوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد. وی همچنین در [تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر]] بازی کرده است.
زکریا حدوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المپیک شلف و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال الجزایر و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.
ریاض کنیش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الحراش و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال الجزایر و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.
میلود ربیعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال الجزایر و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.
کالیکستو مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کوبا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پینار دل ریو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کوبا بازی کرده است.
آمادو پوویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کوبا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پینار دل ریو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کوبا بازی کرده است.
حیات وحش نامیبیا متشکل از گیاگان و زیاگان این کشور است. ۷۰٪ حیات وحش نامیبیا در خارج از پارک های ملی زیست می کند و شامل جانورانی همچون پولک پوست و سگ وحشی آفریقایی است. این کشور همچنین بزرگترین جمعیت یوزپلنگ را در دنیا دارد. شرایط اقلیمی. بیابان نامیب یکی از قدیمی ترین صحراهای دنیاست و باور می رود که ۸۰ میلیون سال پیش بوجود آمده باشد و بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر پهنا دارد. حدود ۵ میلیون سال پیش جریان بنگوئلا بوجود آمد. بادهایی که از این جریان سرد به خشکسار می وزند، شامل مقدار بسیار اندکی رطوبت هستند و در نتیجه در منطقه ساحلی نامیبیا باران کمی می بارد یا اصلاً بارانی نمی بارد. این شرایط خشک بدین معناست که حیات وحش بیابان نامیب به طرز ویژه ای با این شرایط اقلیمی خشک سازگار شده است. زیاگان. برخی پستانداران متداول موجود در نامیبیا کل یالدار، فیل، کفتار، گورخر و دیک دیک کرک هستند. حدود ۲۰۰ گونه خزنده در نامیبیا یافت می شوند که تقریباً ۶۰ تای آن ها مختص این کشور هستند. از خزندگان موجود در این سرزمین می توان به مامبای سیاه اشاره نمود که کشنده ترین زهر را در میان گونه های مار دارد. حدود ۱۵۰۰ گونه حشره بومزاد در نامیبیا وجود
دارند. تیزشاخ حیوان ملی این کشور است.
جشنواره بین المللی فیلم دریای سرخ () یک جشنواره فیلم است که در سال ۲۰۱۹ راه اندازی و در جده، عربستان سعودی برگزار شد. این جشنواره عمدتاً بر روندهای داستان نویسی جدید و همچنین استعدادهای نوظهور از عربستان سعودی، جهان عرب و دیگر کشورهای جنوب جهانی متمرکز است. این جشنواره به دنبال ایجاد یک پایه محکم برای صنعت فیلم در عربستان سعودی است که ممکن است به تنوع بخشیدن به درآمد این کشور کمک کند. اولین دوره این جشنواره از ۶ تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱ در شهر قدیمی جده برگزار شد. دومین دوره این جشنواره بین ۱ تا ۱۰ دسامبر ۲۰۲۲ برگزار شد و بهترین فیلم ها از عربستان سعودی، منطقه و مجموعه ای از عناوین انتخاب شده از سراسر جهان به نمایش درآمد. تاریخچه. جشنواره بین المللی فیلم دریای سرخ در سال ۲۰۱۹ به عنوان طرحی برای احیای سینمای عربستان تاسیس شد. در ابتدا قرار بود در مارس ۲۰۲۰راه اندازی شود، اما به دلیل دنیا گیری کووید-۱۹ در عربستان سعودی لغو شد. اولین نسخه خود را در نوامبر ۲۰۲۱ با انتخاب سیرانو از جو رایت افتتاح کرد. سازمان. این جشنواره توسط بنیاد جشنواره فیلم دریای سرخ، یک سازمان فرهنگی غیرانتفاعی ثبت شده در عربستان سعودی، سازماندهی و
اداره می شود. ریاست این بنیاد بر عهده جومانا الرشید است. جشنواره ها. ۲۰۲۱. دوره ۲۰۲۱ جشنواره در ۶ دسامبر ۲۰۲۱ با سیرانو اثر جو رایت در جده عربستان سعودی افتتاح شد. در ۱۵ دسامبر با اکران جهانی فیلم ۸۳ از کبیرخان به پایان رسید. این رویداد پس از چندین تماس بایکوت توسط منتقدان رخ داد که هشدار دادند مقامات سعودی در تلاش هستند تا توجه بین المللی را از سوابق ضعیف حقوق بشر این کشور منحرف کنند. پادشاهی متهم به استفاده از فرهنگ برای سفید کردن تصویر خود در سطح جهانی شد. یکی از منتقدان گفت که جشنواره بدون آزادی بیان به یک پروپاگاندا تبدیل شد.
ری جائه ایل (، ۱۹۳۵–۴ فوریه ۲۰۲۱) یک سیاستمدار اهل کره شمالی و عضو وزارت روشنگری مردم و پروپاگاندا حزب کارگران و همچنین عضو مجمع عالی خلق بود. زندگی نامه. ری جائه ایل در سال ۱۹۳۵ به دنیا آمد. او کار حرفه ای خود را به عنوان روزنامه نگار آغاز کرد، او سردبیر روزنامه پیونگ یانگ سینمون بود. اطلاعات کمی در مورد فعالیت مدنی و سیاسی او قبل از سال ۱۹۹۲ وجود دارد، زمانی که او معاون یکی از بخش های کمیته مرکزی حزب کارگران شد. در فوریه ۲۰۰۱، او رئیس کمیته کنترل انتشارات دولتی شد، دفتر اصلی رسیدگی به سانسور سیاسی در رسانه های گروهی کره شمالی. از مه ۲۰۱۴ تا ۲۰۰۴، ری جائه ایل معاون اول در بخش تبلیغات و تحریک در کمیته مرکزی بود که توسط ری ایل هوان مدیریت می شد.
ادوارد ال. آلن (; – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا در قرن نوزدهم بود. او یک استودیو در محل معبد در بوستون، ماساچوست (حدود ۱۸۶۸-۱۸۷۱) داشت. او برای چند سال با فرانک راول (به عنوان "آلن و روول") همکاری کرد. نمونه هایی از عکس های آلن در کتابخانه عمومی بوستون و آتنائوم بوستون وجود دارد.
دانشگاه تاسکگی یک دانشگاه خصوصی و تاریخی سیاه پوستان در تاسکگی، آلاباما است. این مؤسسه در روز استقلال ایالات متحده آمریکا در سال ۱۸۸۱ توسط مجلس قانونگذاری آلاباما تأسیس شد. این پردیس در سال ۱۹۷۴ توسط خدمات پارک ملی به عنوان مکان تاریخی ملی تعیین شد. این دانشگاه خانه تعدادی از شخصیت های مهم آفریقایی آمریکایی، از جمله جورج واشینگتن کارور و هوانوردان توسکگی بوده است.
کشتی شوش یک شناور گشتی با موتوربخار، متعلق به دولت ایران. این کشتی در سال ۱۸۸۴ در زمان ناصرالدین شاه قاجار از آلمان به همراه "کشتی پرسپولیس" خریداری شد، این دو کشتی بخار، اولین شناورهای مدرنی بودند که دولت ایران خریداری نموده و تا سال ۱۹۰۴ تنها شناورهایی بودند که تجهیزات نیروی دریایی ایران را تشکیل می دادند ساخت و تحویل. کشنی شوش توسط شرکت آلمانی آ.گ وزر در برمن، به سفارش دولت ایران ساخته شد. سازنده کشتی، شماره تولید ۷۶ را به کشتی اختصاص داده و آن را در سال ۱۸۸۴ به آب انداخت. کشتی در سال ۱۸۸۵ توسط خدمه آلمانی به دولت ایران در خرمشهر تحویل داده شد. محمدحسن اعتمادالسلطنه (صنیع الدوله) در کتاب مطلع الشمس ذیل خاطرات ۲۰ جمادی الثانی ۱۳۰۱ ه .ق (۲۹ فروردین ۱۲۶۳) می نویسد: چارلز جیمز ویسلون هم به کشتی شوش اشاره نموده است.
خانه شیشه ای فیلمی به کارگردانی امیر پورکیان و تهیه کنندگی سید امیر سیدزاده محصول سال ۱۴۰۰ است.
آستین گومز یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور مکزیک است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
مایکل ای. بندر یک دانشمند رایانه آمریکایی است که به دلیل کارش در الگوریتم های حافظه پنهان، پایین ترین جد مشترک، ساختمان داده ها، زمان بندی (رایانه) و بازی های سنگریزه شناخته شده است. او دیوید آر. اسمیت استاد برجسته علوم رایانه در دانشگاه استونی بروک و یکی از بنیانگذاران شرکت راه اندازی فناوری ذخیره سازی توکوتک است. سنین جوانی و تحصیلات. بندر دکترای خود را در رشته علوم رایانه در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه هاروارد تحت نظارت مایکل او. رابین دریافت کرد. مشارکت های پژوهشی. او پس از اتمام دکترای خود، توکوتک را تأسیس کرد. او رئیس برنامه نوزدهمین سمپوزیوم انجمن ماشین های حسابگر در مورد موازی سازی در الگوریتم ها و معماری (SPAA 2006) بود. ساختارهای داده بی-تری که توسط بندر، دیمین و فراچ-کلتون مورد مطالعه قرار گرفتند، مبنایی برای شماره گذاری درخت فرکتال مورد استفاده در محصولات توکو دی بی و توکو ام ایکس و توکوتک شدند. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۱۲ بندر برنده جایزه سیمون امر تست آف تایم در لاتین شد. در سال ۲۰۱۵، مقاله او با عنوان "دو سطح اصلی حافظه اصلی: الگوریتم های اولیه، تحلیل و شبیه سازی چند رشته ای" برنده جایزه بهترین مقاله
در IPDPS شد. در سال ۲۰۱۶، مقاله او "بهینه سازی هر عملیات در یک سیستم فایل بهینه برای نوشتن" برنده جایزه بهترین مقاله در FAST شد.
آنتونی مونترو یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور ونزوئلا است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
اتان راموس یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور پورتوریکو است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
روبرتو کامپوسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آئورورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
کارلوس کاستانیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کامیونیکیشنس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
ادگار چاکون (; – ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
ریکاردو کلارک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
خوان مانوئل داویلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آئورورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
خوان مانوئل فونس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال، باشگاه فوتبال آئورورا، و باشگاه فوتبال کامیونیکیشنس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
آنتونیو گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
الکس مور یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور کانادا است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
لوییس میگل پرز یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور دومینیکن است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
لیخون لئون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آئورورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
آلبرتو لوپس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال اشاره کرد.
ویکتور اوگو مونسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال و باشگاه فوتبال آئورورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
آدان پانیاگوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد.
بایرون پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آئورورا، باشگاه فوتبال لئونس نیگروس اودیگ، باشگاه فوتبال مونیسیپال، و باشگاه فوتبال کامیونیکیشنس اشاره کرد.
آرماندو ملگار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
خولیو روداس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال، باشگاه فوتبال فاس، و باشگاه فوتبال کامیونیکیشنس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
کوین ساندووال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیسیپال، باشگاه فوتبال آئورورا، و باشگاه فوتبال کامیونیکیشنس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
شیطان یک فیلم هندی ترسناک فراطبیعی زبان هندی است که در سال ۲۰۲۴ اکران گردید، کارگردانی فیلم را ویکاس باهل بر عهده داشت و توسط دیوگن فیلمز، جیو استودیوز و پانوراما استودیوز ساخته شد. بازیگران اصلی فیلم اجی دیوگن، آر مدهوان، جیوتیکا، جانکی بودیوالا و انگاد راج هستند. ماجرای فیلم حول زندگی یک خانواده است که دختر بزرگ شان تحت طلسم جادوی سیاهی قرار می گیرد که توسط یک بیگانه ایجاد شده است و زندگی شان دچار اختلال می شود. خانواده او تلاش می کند تا جلوی چیرگی طلسم را بگیرد و انگیزه بیگانه را از این کار کشف کند. فیلمبرداری اصلی در ماه ژوئن ۲۰۲۳ آغاز شد و در سپتامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید، ادامه کار ساخت فیلم در هند و لندن ادامه یافت. این فیلم، بازساخته ای از فیلم "وش" (۲۰۲۳) است. "شیطان" در روز ۸ مارس ۲۰۲۴ همزمان با جشنواره ماها شیواراتری اکران شد. بیشتر نقدهایی که از سوی منتقدان دربارهٔ این فیلم صورت گرفت، دیدگاه های مثبت بود. این فیلم تا اوائل ماه مه با مقدار فروش بیش از ۲۱۱ کرور روپیه در سراسر جهان، به موفقیت تجاری دست یافت و تا همین تاریخ رتبه دوم پرفروش ترین فیلم هندی در سال ۲۰۲۴ را در اختیار داشت. حاشیه صوتی. موسیقی
فیلم توسط آمیت تریودی ساخته شد که اشعار آن را راکش کومار پال نوشته بود. اولین آواز با عنوان «خوشیان باتور لو» (Khushiyaan Bator Lo) در روز ۱۵ فوریه ۲۰۱۴ منتشر شد. دومین تک آهنگ با عنوان «من این چنین شیطانی هستم» (Aisa Main Shaitaan) در روز ۲۹ فوریه ۲۰۲۴ منتشر شد. در روز ۸ مارس ۲۰۲۴، سومین تک آهنگ با عنوان «تم شیطان» (Shaitaan Theme) منتشر شد. چهارمین تک آهنگ با عنوان «بابا اونجایی» (Papa Tu Hai Naa) در روز ۲ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد.
تورقوزآبادفیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی شاه حاتمی محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در سال ۱۴۰۲ اکران شد. خلاصه داستان. دروغ هیچ وقت کارساز نیست! عمدتا دردسرساز می شود…
آرتورو سیلوت یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور کوبا است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
برایان آکوستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال دالاس، و باشگاه فوتبال رئال اسپانیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
داوید آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
خورخه آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کوین آلوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا و باشگاه فوتبال نورشوپینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
جونووان اسمیت یک کشتی گیر آزادکار اهل کشور پورتوریکو است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
کیارول آرسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
جو بناویدس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال اسپانیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
خورخه بنگوچه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
جفرسون برناردس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال استیلی و باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
ساموئل کابایرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه ورزشی دفنسور، باشگاه فوتبال چانگچون یاتای، باشگاه فوتبال شیکاگو فایر، و باشگاه فوتبال ناسیونال (اروگوئه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
ماریو چیرینوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال موتاگوا و باشگاه فوتبال رئال اسپانیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.