Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مجدداً برای خدمت تحت فرمان جاناتان آرچر به استارفلیت پیوسته است. او بعدها (در اثر ناظر) ابراز پشیمانی کرد که بدون خداحافظی با دانشجویانش آنجا را ترک کرده است. سرنوشت. طبق اطلاعات موجود در صفحه رایانه ای که در قسمت در آینه، تاریک نشان داده شد و از حافظه بانک های "یواس اس دفیانت" استخراج شده بود، ساتو در کیوتو، ژاپن متولد شد. او نقش مهمی در توسعه مترجم جهانی داشت. ساتو در نهایت با مردی به نام تاکاشی کیمورا ازدواج کرده و با درجه ستوان فرمانده از استارفلیت بازنشسته شد. جهان آینه ای. در جهان آینه ای، ساتو دارای درجهٔ ستوان بود. علاوه بر اینکه افسر ارتباطات بود، به عنوان «زن کاپیتان» (ترکیبی از پیشکار و محظیه) برای و سپس فرمانده جاناتان آرچر پس از تصرف "آی اس اس اینترپرایز" توسط آرچر خدمت می کرد. پس از اینکه آرچر از "یواس اس دیفاینت" برای سرکوب شورش استفاده کرد، ساتو او را مسموم کرد و فرماندهی کشتی را به دست گرفت و ترویس می ودرِ آینه ای را به عنوان معشوقهٔ جدید خود انتخاب کرد. پس از رسیدن به زمین، او تسلیم زمین را خواستار شد و خود را امپراتریس اعلام کرد. قسمت های کلیدی. قسمت هایی که در آن ها شخصیت ساتو گسترش یافته
یا نقشی کلیدی ایفا می کند: بازخورد. به گفتهٔ نویسنده دیوید گروون، «انسیگن هوشی ساتو یک زبان شناس آسیایی-آمریکایی و افسر ارتباطات است. او مستعد حملات ترس است و عموماً به جز در جنبه های زبانی کارش، ناتوان دیده می شود؛ ساتو جیغ زنِ مقیم کشتی است.» فرد دکر، تهیه کنندهٔ مشاور و نویسنده در فصل اول، گفت که ساتو شخصیت مورد علاقه اش برای نوشتن بود، زیرا او را انسانی ترین و قابل درک ترین عضو خدمه می دانست. در سال ۲۰۰۱، در مصاحبه ای با ایان اسپلینگ از "نیویورک تایمز"، بازیگر لیندا پارک که نقش هوشی ساتو را در "اینترپرایز" ایفا کرد، قسمت «فرار یا نبرد» را نمونه ای از پیشرفت و رشد شخصیت او در طول سریال عنوان کرد. در سال ۲۰۰۴، آی جی ان گفت: «لیندا پارک شاید کم استفاده ترین بازیگر در این مجموعه باشد، اما بیشترین پتانسیل را دارد.» در سال ۲۰۱۳، "مجلهٔ اسلیت" هوشی ساتو را یکی از ده شخصیت برتر خدمه در فرنچایز "پیشتازان فضا" رتبه بندی کرد. در سال ۲۰۱۵، "دن آو گیک" اهمیت هوشی در برقراری ارتباط و عمق توانایی های زبانی او را یادآور شد. آن ها قسمت های «فرار یا نبرد» و «وکس سولا» را به عنوان قسمت هایی مناسب برای بررسی شخصیت ساتو توصیه
کردند. در سال ۲۰۱۶، "دِ رَپ" ساتو را در رتبهٔ ۳۷ در میان ۳۹ شخصیت برتر "پیشتازان فضا" قرار داد. آن ها به اهمیت او به عنوان مترجم اشاره کردند، اما او را «یک نسخهٔ ضعیف از اهورا» نامیدند و گفتند نویسندگان فراتر از ایدهٔ اصلی شخصیت، او را به درستی بسط ندادند.
جولی کین (زادهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۵۲ در بوستون) شاعر، پژوهشگر و ویراستار معاصر آمریکایی است و در دورهٔ ۲۰۱۱–۲۰۱۳ به عنوان شاعر برگزیدهٔ ایالت لوئیزیانا فعالیت کرد. با اینکه در ماساچوست متولد شد، کین بیش از سه دهه در لوئیزیانا زندگی کرده و دربارهٔ این منطقه با آگاهی دوگانهٔ یک فرد غیربومی می نویسد. آثار او تحت تأثیر شاعران اعترافی قرار دارد؛ در واقع، او در زمان خودکشی آن سکستون، دانشجوی سمینار شعر وی در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه بوستون بود. او همچنین با جنبش فرمالیسم نوین در شعر معاصر مرتبط است، هرچند که اشعاری در قالب شعر آزاد نیز منتشر کرده است. اشعار فرمال او معمولاً «قوانین» قالب های شعری را انعطاف پذیرتر کرده و از قافیهٔ ناقص استفاده می کنند. زندگی. کین دوران کودکی خود را در ماساچوست، شمال ایالت نیویورک و مونتکلر، نیوجرسی گذراند و در سال ۱۹۷۰ از دبیرستان مونتکلر فارغ التحصیل شد. پدرش، ادوین جولیان کین، گویندهٔ اخبار رادیویی و تلویزیونی بود و مادرش، نانت اسپیلین کین، معلم دبستان بود که چندین مقاله و داستان کوتاه در نشریاتی مانند "ردبوک" و "کریسشن ساینس مانیتور" منتشر کرد. کین در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه کرنل فارغ
التحصیل شد و در آنجا نزد ای. آر. آمونز، ویلیام متیوز و رابرت مورگان به تحصیل پرداخت. او برندهٔ مسابقهٔ شعر دانشجویی "مجلهٔ مادموازل" شد که توسط سکستون و جیمز مریل داوری می شد و سپس برای ادامهٔ تحصیل به دانشگاه بوستون رفت و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ نوشتن خلاق دریافت کرد. از بوستون، کین به اکستر، نیوهمپشایر نقل مکان کرد و نخستین زنی شد که به عنوان همکار ادبی جرج بنت در آکادمی فیلیپس اکستر انتخاب شد. در سال ۱۹۷۶، کین به بتون روژ، لوئیزیانا رفت و شروع به گنجاندن تأثیرات خود از منظره ها و فرهنگ منحصربه فرد منطقه در اشعارش کرد. با اشتغال به عنوان نویسندهٔ فنی در نیواورلئان، با شاعرانی که در جلسات هفتگی ادبی "بار میپل لیف" شرکت می کردند، از جمله یوسف کمنی اکا، گریس باور و اورِت مدوکس، ارتباط برقرار کرد. در سال ۱۹۸۲، ناشر بریتانیایی جفری گادبرت، مجموعه ای دو نفره از اشعار کین و روث اداتیا را با عنوان "دو در یک" منتشر کرد. در سال ۱۹۸۷، نخستین مجموعهٔ شعر مستقل او با عنوان "بدن و روح" توسط انتشارات پیروگ به چاپ رسید. در سال ۱۹۹۱، انتشارات گرویل مجموعهٔ کوتاه او با نام "اشعار متصدی بار" را منتشر کرد و او توسط
هارولد پینتر در مرکز ساوت بانک در لندن معرفی شد. کین در سال ۱۹۹۱ به مقطع تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا بازگشت. در آنجا، جایزهٔ آکادمی شاعران آمریکا را کسب کرد و رسالهٔ دکترای خود را تحت راهنمایی شاعر دیو اسمیت دربارهٔ ویلانل نوشت. پس از دریافت مدرک دکتری، در دانشگاه ایالتی نورث وسترن به تدریس زبان انگلیسی و نویسندگی خلاق پرداخت. او همچنین به عنوان بورسیهٔ فولبرایت در دانشگاه تربیت معلم ویلنیوس فعالیت کرده و دو بار به عنوان نویسندهٔ مقیم در دانشگاه تولین در نیواورلئان مشغول به کار بوده است. آثار او در نشریاتی چون "فورمالیست"، "بازنگری جنوبی"، "مجله لندن"، "مطالعات فمینیستی"، "مجله زبان مدرن"، "ادبیات قرن بیستم"، "ادبیات/فیلم کوارترلی" و "مجله مطالعات آگاهی" منتشر شده است. دو شعر از آثار او توسط آهنگساز لیبی لارسن به موسیقی تبدیل شده و بر روی سی دی هایی توسط گروه مدرسه کر پسران آمریکا و خواننده سوزان منتزر ضبط شده اند.
میلونکا ساویچ (؛ ۲۸ ژوئن ۱۸۹۲ یا ۱۰ اوت ۱۸۹۰ – ۵ اکتبر ۱۹۷۳) سیاستمدار اهل صربستان بود. او یک قهرمان جنگ اهل صربستان بود که در جنگ های بالکان و جنگ جهانی اول جنگید. او پرافتخارترین زن مبارز در تاریخ جنگ ها محسوب می شود. اوایل زندگی و زندگی نظامی. میلونکا ساویچ در سال ۱۸۸۹ در روستای کوپریونیتسا نزدیک نووی پازار در صربستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۲، زمانی که برادرش که به بیماری سل مبتلا بود، احضاریه ای برای بسیج نیروها در جنگ نخست بالکان دریافت کرد، او تصمیم گرفت که به جای برادرش به جنگ برود. ساویچ موهای خود را کوتاه کرد، لباس مردانه پوشید و به ارتش صربستان پیوست. دیری نپایید که او درگیر نبرد شد و پس از شرکت در نبرد برگالنیتسا، نخستین مدال خود را دریافت کرد و به درجه گروهبانی ارتقا یافت. در جریان جنگ زخمی شد و هنگامی که در بیمارستان دوران نقاهت را سپری می کرد، پزشکان متوجه شدند که او در واقع یک زن است، امری که باعث شگفتی آن ها شد. وبسایت منتال فلاس پیامدهای این افشاگری را چنین توصیف کرده است: «ساویچ به نزد فرمانده خود فراخوانده شد. آن ها نمی خواستند او را مجازات کنند، زیرا او یک سرباز ارزشمند و بسیار ماهر بود. ع
ملیات نظامی که منجر به فاش شدن جنسیت او شد، دهمین مأموریت جنگی او بود. اما حضور یک زن جوان در میدان نبرد نیز مناسب به نظر نمی رسید. به او پیشنهاد شد که به بخش پرستاری منتقل شود، اما او در حالت احترام نظامی ایستاد و پافشاری کرد که تنها می خواهد برای کشورش به عنوان یک سرباز جنگی بجنگد. فرمانده به او گفت که در این مورد فکر خواهد کرد و پاسخ خود را فردای آن روز خواهد داد. ساویچ همچنان در حالت احترام نظامی باقی ماند و پاسخ داد: منتظر می مانم. گفته می شود که فرمانده او را فقط یک ساعت سرپا نگه داشت و سپس با بازگشت او به پیاده نظام موافقت کرد.» در سال ۱۹۱۴، در روزهای نخست جنگ جهانی اول ساویچ نخستین مدال نشان افتخار ستارهٔ کارجورجه با شمشیر را پس از شرکت در نبرد کولوبارا دریافت کرد. در سال ۱۹۱۶، او پس از نبرد چرنا بند، زمانی که به تنهایی موفق به اسارت ۲۳ سرباز بلغاری شد، برای بار دوم این مدال را دریافت کرد. افتخارات نظامی. او دو بار نشان لژیون دونور فرانسه و همچنین نشان صلیب سنت جورج روسیه مدال بریتانیایی نشان سنت مایکل و سنت جورج و مدال میلوش اوبیلیچ صربستان را دریافت کرد. او تنها زن دریافت کننده جایزه صلیب نبرد فرانس
ه ۱۹۱۴–۱۹۱۸ با نخل زرین برای خدمت در جنگ جهانی اول بود. سال های پایانی زندگی. پس از پایان جنگ، میلونکا ساویچ در سال ۱۹۱۹ از خدمت نظامی مرخص شد. به او پیشنهاد شد که به فرانسه نقل مکان کند، جایی که می توانست از مزایای بازنشستگی ارتش فرانسه بهره مند شود، اما او این پیشنهاد را رد کرد و تصمیم گرفت در بلگراد بماند و به عنوان کارمند پست مشغول به کار شد. در سال ۱۹۲۳، با وِلژکو گلیگوریه ویچ که در موستار با او آشنا شده بود، ازدواج کرد، اما این ازدواج بلافاصله پس از تولد دخترشان میلنا به طلاق انجامید. ساویچ همچنین سه دختر دیگر را به فرزندی پذیرفت. در دوره میان دو جنگ، ساویچ تا حد زیادی در میان عموم مردم به فراموشی سپرده شد. او تا سال ۱۹۲۷ مشاغل دشوار و مختلفی را تجربه کرد تا اینکه به عنوان نظافتچی در بانک رهن دولتی استخدام شد. پس از هشت سال، به نظافت دفتر مدیر کل ارتقا یافت. در سال ۱۹۴۵، با روی کار آمدن حکومت سوسیالیستی در یوگسلاوی، به او مستمری دولتی داده شد و همچنان در خانه اش در منطقه وژدوواتس در بلگراد زندگی می کرد. تا اواخر دهه ۱۹۵۰، دخترش به دلیل مشکلات سلامتی در بیمارستان بستری شد و او در خانه ای فرسوده در وُژدوو
اتس با سه فرزندخوانده اش زندگی می کرد: میلکا، کودکی که در ایستگاه راه آهن ستالاچ رها شده بود، رادمیلا-ویشنا و زورکا، دختری یتیم از دالماسی. بعدها، هنگامی که در جشن های سالگرد شرکت کرد و مدال های نظامی خود را به سینه داشت، افسران ارتش از شجاعت های او مطلع شدند. خبر شجاعت های او منتشر شد و بالاخره مورد قدردانی عمومی قرار گرفت. در سال ۱۹۷۲، به دنبال فشارهای عمومی و انتشار مقاله ای در روزنامه که به وضعیت نامناسب مالی و مسکن او اشاره داشت، شورای شهر بلگراد آپارتمانی کوچک در اختیارش قرار داد. او در ۵ اکتبر ۱۹۷۳ در سن ۸۱ سالگی در بلگراد درگذشت و در گورستان جدید بلگراد به خاک سپرده شد. میراث. خانه زادگاهی میلونکا ساویچ در سال ۲۰۱۵ در کوپریونیتسا بازسازی شد. در این خانه، یک نمایشگاه مردم شناسی برپا شده است که شامل اشیایی از دوره ای است که او در آنجا زندگی می کرد (نیمه اول قرن بیستم). در اکتبر ۲۰۲۰، یک مجموعه یادبود با نمایشگاهی دائمی که به زندگی میلونکا ساویچ اختصاص دارد، در یوشانیچکا بانیا افتتاح شد. در سال ۲۰۲۴، مجسمه ای از ساویچ در بلگراد رونمایی شد. در ۲۰۲۲، گروه موسیقی هوی متال سوئدی سبتان داستان زندگی او را در آ
هنگی با عنوان «بانوی تاریکی» از آلبوم "جنگی برای پایان دادن به تمام جنگ ها " بازگو کرد.
اشلی باکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان لینشوپینگ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دویسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و بزرگسالان زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. آدو دن هاخ. اشلی باکر در آمستردام متولد شد و کار خود را در باشگاه آماتور پانگرتیوس از بادهوودورپ آغاز کرد. در سال ۲۰۱۰، در سن ۱۷ سالگی به باشگاه فوتبال زنان آدو دن هاخ پیوست. باکر در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۰ اولین بازی خود را در لیگ برتر فوتبال زنان هلند برابر باشگاه فوتبال زنان ویلم دوم انجام داد. او اولین گل های خود را در لیگ در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۱۱ برابر باشگاه فوتبال زنان هیرنفین به ثمر رساند و در دقایق ۱۸ و ۸۲ گلزنی کرد. باکر در فصل ۲۰۱۱–۱۲ با آدو دن هاخ قهرمان لیگ هلند (اردیویژه) و جام حذفی شد و در سن ۱۹ سالگی به این موفقیت دست یافت. آژاکس. باکر در تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۱۲ اولین بازی خود را در لیگ برابر باشگاه فوتبال زنان هیرنفین انجام داد. او اولین گل خود را در لیگ در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۱۳ برابر باشگاه فو
تبال زنان کی کونتیخ به ثمر رساند و در دقیقه ۶۹ گلزنی کرد. قهرمانی دوم او در جام هلند در فصل ۲۰۱۳–۱۴ به دست آمد. باکر در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۱۴ یک هت تریک برابر باشگاه فوتبال زنان خنت به ثبت رساند. توئنته. باکر در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ اولین بازی خود را برابر آژاکس انجام داد. او اولین گل خود را در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۱۶ برابر آدو دن هاخ به ثمر رساند و در دقیقه ۵۲ گلزنی کرد. باکر در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۶ یک هت تریک برابر باشگاه فوتبال زنان پک زووله به ثبت رساند. دویسبورگ. باکر در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷ به باشگاه دویسبورگ از بوندسلیگای زنان آلمان پیوست. او در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۱۷ اولین بازی خود را برابر فرایبورگ انجام داد. باکر اولین گل خود را برای این باشگاه در جام حذفی برابر باشگاه فوتبال زنان آرمینیا بیله فیلد در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۱۷ به ثمر رساند و در دقیقه ۸۷ گلزنی کرد. بازگشت به آژاکس. باکر در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ اولین بازی خود را برابر پک زووله انجام داد. او اولین گل خود را در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۱۸ برابر آکیلیس ۲۹ به ثمر رساند و در دقیقه ۵۸ گلزنی کرد. باکر در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ یک هت تریک برابر اکسلسیور روتردام به ثبت رسا
ند. او در مارس ۲۰۲۱ جایزه گل ماه را برای گلش در برابر اکسلسیور دریافت کرد. در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ اعلام شد که باکر قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۲ تمدید کرده است. او در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ به حدنصاب ۲۰۰ بازی برای آژاکس رسید. باکر در سال ۲۰۲۳ آژاکس را ترک کرد و در تاریخ باشگاه بیشترین بازی را انجام داد. اوترخت. باکر در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳ به باشگاه فوتبال اوترخت معرفی شد. او در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳ در اولین بازی خود برابر باشگاه فوتبال زنان فاینورد گلزنی کرد. در تاریخ ۱۰ مارس ۲۰۲۴، در یک بازی برابر آژاکس، خواهر دوقلوی باکر بنری را بالا برد که از او خواسته بود تا شاهد ازدواجشان باشد، که باعث اشک ریختن باکر شد. او با ۱۰ گل در این فصل تیم را رهبری کرد. لینشوپینگ. در تاریخ ۱۶ اوت ۲۰۲۴، باکر به تیم سوئدی باشگاه فوتبال زنان لینشوپینگ منتقل شد. در طی این انتقال، اولین بار بود که باشگاه فوتبال زنان اوترخت هزینه انتقال دریافت می کرد. دوران ملی. باکر در تیم های ملی جوانان پیشرفت کرد و برای تیم های زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال (شامل رقابت های یورو ۲۰۱۰) و زیر ۱۹ سال بازی کرد. او در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۱۴ برای تیم ملی بزرگسال
ان هلند در یک بازی مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ برابر تیم ملی فوتبال زنان یونان به میدان رفت و به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد و آخرین گل پیروزی ۶–۰ را به ثمر رساند.
اسمی بروختس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان بارسلونا بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. پایه و پی اس وی. اسمی بروختس فوتبال را از پنج سالگی با بازی برای اس وی هیننرود آغاز کرد. او هشت سال بعد به باشگاه فوتبال بیننماس منتقل شد و به مدت چهار سال در آنجا بازی کرد. در سال ۲۰۲۰، در سن ۱۶ سالگی، او به شدت مورد توجه قرار گرفت و اولین قرارداد خود را با پی اس وی امضا کرد. در تاریخ ۱۳ اوت ۲۰۲۰، بروختس اولین بازی خود را برای پی اس وی در یک بازی پیش فصل برابر باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون انجام داد. او اولین گل لیگ خود را در تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۲۰ برابر باشگاه فوتبال زنان آدو دن هاخ به ثمر رساند و در دقیقه ۹۰+۲ گلزنی کرد. در اولین فصل حضورش در پی اس وی، او ۱۳ بازی لیگ انجام داد و سه گل به ثمر رساند. در فینال جام کی ان وی بی، او تمام بازی را انجام داد و پی اس وی با نتیجه ۱–۰ برابر باشگاه فوتبال زنان آدو دن هاخ پیروز شد. در فصل دوم خود، او در
فینال جام KNVB بازی کرد و با نتیجه ۲–۱ به آژاکس باختند. بروختس در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۳ یک هت تریک برابر باشگاه فوتبال زنان تلستار به ثبت رساند. بارسلونا. در اوت ۲۰۲۳، او قراردادی چهار ساله با باشگاه فوتبال زنان بارسلونا امضا کرد. او اولین گل های خود را برای بارسلونا با یک هت تریک هشت دقیقه ای برابر باشگاه ورزشی زنان ایبار در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۲۳ به ثمر رساند، در ابتدا به عنوان مهاجم شماره ۹ و سپس به عنوان دفاع چپ در طول بازی به دلیل مصدومیت های متعدد بازی کرد. تا پایان فصل، او به عنوان وینگر و مدافع در هر دو سمت، همچنین به عنوان مهاجم بازی کرد. با توجه به موقعیت های متعدد و اینکه بازیکن در بارسلونا به طور معمول زمان می برد تا به جو آن عادت کند، بروختس فصل را با آمار گلزنی کمتری به پایان رساند، هرچند که این آمار برای فصل اول او خوب تلقی می شود. دوران ملی. بروختس برای چندین رده تیم ملی جوانان هلند بازی کرده است. در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۲، او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان هلند در یک بازی برابر تیم ملی فوتبال زنان برزیل در تورنوی د فرانس ۲۰۲۲ انجام داد. او به عنوان یار جانشین برای ویکتوریا پلووا شش دقیقه قبل از
پایان بازی به میدان آمد. او اولین گل خود را برای تیم ملی در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۲ در یک بازی برابر تیم ملی فوتبال زنان قبرس به ثمر رساند. در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۲۲، او در دقیقه ۹۳ بازی در یک پیروزی ۱–۰ برابر تیم ملی فوتبال زنان ایسلند گلزنی کرد و کشورش را به عنوان تیم اول گروه سی مرحله مقدماتی جام جهانی به جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ راهی کرد. در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۳، او به عنوان بخشی از تیم موقت هلند برای جام جهانی زنان فیفا نامگذاری شد. او در تمام پنج بازی برای هلند در طول جام جهانی بازی کرد و در آخرین بازی گروهی برابر تیم ملی فوتبال زنان ویتنام دو گل به ثمر رساند.
سامانتا فن دیمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان گلاسگو سیتی بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و بزرگسالان زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. آژاکس. سامانتا فن دیمن برای CTO، یک تیم آموزشی سازماندهی شده توسط فدراسیون فوتبال ملی هلند، بازی کرد. زمانی که CTO در سال ۲۰۱۸ متوقف شد، فن دیمن به پیشنهاد تیم استعدادیابی آژاکس، به تیم جوانان زنان آژاکس رفت. در تابستان ۲۰۱۹، او قراردادی با تیم زنان آژاکس امضا کرد. فن دیمن اولین بازی لیگ خود را در برابر باشگاه فوتبال زنان هیرنفین در ۹ اکتبر ۲۰۲۰ انجام داد. او اولین گل خود را در برابر باشگاه فوتبال زنان آدو دن هاخ در ۲۸ مارس ۲۰۲۱ به ثمر رساند و در دقیقه ۴۹ گلزنی کرد. فاینورد. در ژوئیه سال ۲۰۲۱، فن دیمن قراردادی با فاینورد امضا کرد تا به کار حرفه ای خود در این باشگاه هلندی ادامه دهد. او اولین بازی لیگ خود را در برابر باشگاه فوتبال زنان آدو دن هاخ در ۲۹ اوت ۲۰۲۱ انجام داد. فن دیمن اولین گل لیگ خود را در برابر باشگاه فوتبال زنان هیرنفین در تاریخ ۱۲ نوامبر سال ۲۰۲۱ به ثمر ر
ساند و در دقیقه ۵۱ گلزنی کرد. در ۷ ژوئن ۲۰۲۲، اعلام شد که فن دیمن با باشگاه فوتبال زنان فاینورد به توافق نرسیده است و این باشگاه را ترک خواهد کرد. او برای فاینورد در مسابقات لیگ برتر فوتبال زنان هلند، ۲۳ مرتبه به میدان رفت و توانست یک بار گلزنی کند. فورتونا سیتارد. فن دیمن اولین بازی خود برای باشگاه فوتبال زنان فورتونا سیتارد در لیگ برتر فوتبال زنان هلند را در برابر باشگاه فوتبال زنان آژاکس آمستردام در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ انجام داد. در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۳، اعلام شد که او قراردادی جدید به مدت یک سال امضا کرده است. دوران ملی. در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸، فن دیمن اولین بازی ملی خود را برای نارنجی های زیر ۱۶ سال انجام داد. فن دیمن اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۷ سال هلند در برابر لیتوانی در ۹ مه ۲۰۱۸ انجام داد. او اولین گل خود را در برابر تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان آلمان در ۸ مه ۲۰۱۹ به ثمر رساند و در دقیقه ۳۰ گلزنی کرد. فن دیمن در اولین بازی خود برای زیر ۱۸ ساله های هلند در برابر ایالات متحده در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ گلزنی کرد و در دقیقه ۱۰ این گل را به ثمر رساند. او همچنین برای لاله های نارنجی زیر ۱۹ سال بازی کرده
است. فن دیمن اولین بازی خود را برای دختران هلند زیر ۲۰ سال در برابر مکزیک در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۲ انجام داد. از سال ۲۰۲۱، او برای زیر ۲۳ سال هلند بازی کرد. فن دیمن اولین بازیکن زن فاینورد است که برای تیم ملی فوتبال زنان هلند بازی کرده است، زمانی که او در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۱ در یک تساوی ۰–۰، در یک بازی دوستانه برابر تیم ملی فوتبال زنان ژاپن به میدان رفت، این مهم به ثمر نشست. زندگی شخصی. سامانتا فن دیمن در حال مطالعه دوره روزنامه نگاری در مرکز ان تی آی است.
فنا کالما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان پی اس وی در پست مهاجم بازی می کند. باشگاه پی اس وی، در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال زنان هلند (اردیویژه)، بالاترین سطح لیگ فوتبال حرفه ای زنان در این کشور فعالیت دارد. از باشگاه هایی که وی در آن ها بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان وولفسبورگ، هیرنفین و توئنته اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. فنا کالما بازیکن سابق CTO آمستردام است. او در سال ۲۰۱۷ به باشگاه فوتبال زنان هیرنفین پیوست. فنا کالما اولین بازی خود را برای این باشگاه در ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ در جریان یک شکست پرگل ۴–۳ در لیگ برابر در تقابل با باشگاه فوتبال تلستار انجام داد. قبل از آغاز اردیویژه فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹، فنا کالما به باشگاه فوتبال زنان توئنته ملحق شد. در فصل ۲۰۲۱–۲۲، او اولین بازیکن در تاریخ اردیویژه شد که ۳۰ گل در یک فصل به ثمر می رساند. در ماه مه ۲۰۲۲، او قرارداد خود را با باشگاه فوتبال زنان توئنته تا پایان ژوئن ۲۰۲۳ تمدید کرد. در ت
اریخ ۱۸ اوت سال ۲۰۲۲، فنا کالما در پیروزی پر گل و قاطعانه ۱۳–۰ تیمش در دور مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا برابر باشگاه فوتبالی از مولداوی با نام اگریستا-اش اس آننی نوی، شش گل به ثمر رساند و به اصطلاح دبل هت تریک انجام داد. در سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، او جایزه بازیکن سال اردویژه (لیگ برتر فوتبال زنان هلند) و بهترین گلزن لیگ را به دست آورد. در ۲۵ مه ۲۰۲۳، باشگاه آلمانی ولفسبورگ از امضای قرارداد سه ساله با کالما تا انتهای ژوئن سال ۲۰۲۶ خبر داد. در ژانویه ۲۰۲۵، او به باشگاه فوتبال زنان پی اس وی پیوست. دوران ملی. فنا کالما در سطوح مختلف رده های سنی پایه برای تیم ملی فوتبال زنان هلند تحت نظر فدراسیون فوتبال این کشور نمایندگی کرده است. او عضو تیم زیر ۲۰ سال زنان هلند بود که در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال شرکت کرد، بود. وی در زمان عضویت در تیم ملی فوتبال زنان زیر ۲۳ سال هلند موفق شد ۱۸ گل به ثمر برساند و با این حد نصاب، بهترین گلزن تمام ادوار تیم ملی فوتبال زنان زیر ۲۳ سال کشورش به حساب می آید. در ماه سپتامبر ۲۰۱۹، کالما اولین دعوت خود را برای بازی در تیم بزرگسالان تیم ملی فوتبال زنان هلند برای مسابقات جام ملت های اروپای زنا
ن ۲۰۲۲ دریافت کرد. در ماه مه ۲۰۲۲، او به عنوان بازیکن ذخیره و استندبای برای جام ملت های اروپای زنان ۲۰۲۲ مطرح شد. در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲، او در یک پیروزی ۲–۱ دوستانه برابر تیم ملی فوتبال زنان اسکاتلند در اولین بازی خود به میدان رفت. او به عنوان یار تعویضی در دقیقه ۶۲ بازی به جای ویوین میدما وارد میدان شد و گل پیروزی بخش تیمش را وارد دروازه تیم ملی فوتبال زنان اسکاتلند کرد. در ماه مه ۲۰۲۳، کالما در فهرست اولیه هلند برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ نامگذاری شد، اما او در این تورنمنت بازی نکرد.
ویکی کاپتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان چلسی در پست هافبک بازی می کند. باشگاه فوتبال زنان چلسی در لیگ برتر فوتبال زنان انگلستان، بالاترین سطح لیگ فوتبال حرفه ای زنان در این کشور، فعالیت دارد. از باشگاه هایی که وی در آن ها بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زنان چلسی و باشگاه فوتبال زنان توئنته اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و بزرگسالان زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. ویکی کاپتین فوتبال را از باشگاه آکیلیس '۱۲ آغاز کرد و در سن ۱۵ سالگی اولین قرارداد حرفه ای خود را با باشگاه فوتبال زنان توئنته امضا کرد. او از همان ابتدا نشان داد که استعداد قابل توجهی در فوتبال دارد و خیلی زود جایگاه خود را در ترکیب اصلی تیم تثبیت کرد. فصل اول حضورش در تیم با قهرمانی در لیگ به پایان رسید و او نقش مهمی در موفقیت های تیم ایفا کرد. همچنین، ویکی کاپتین در مسابقات لیگ قهرمانان زنان اروپا فصل ۲۰۲۱–۲۲ نیز حضور داشت. او در اولین بازی این رقابت ها عملکرد درخشانی داشت و با گلزنی در دیدار برابر تیم باشگاه فوتبال زنان نایکی تفلیس، سهمی در
پیروزی پرگل ۹–۰ تیمش داشت. اما در ادامه، تیم توئنته در فینال مسیر قهرمانی برابر بنفیکا شکست خورد و از صعود به مرحله بعدی بازماند. یک سال بعد، بار دیگر بنفیکا مانع از رسیدن این تیم به مرحله گروهی لیگ قهرمانان شد. علاوه بر عملکرد خوبش در سطح باشگاهی، کاپتین توانست توجه کارشناسان فوتبال را نیز به خود جلب کند. در مارس ۲۰۲۳، او به عنوان یکی از نه استعداد برتر فوتبال زنان در جهان معرفی شد. این عنوان نشان دهنده رشد و پیشرفت او در عرصه حرفه ای بود و نشان داد که او آینده درخشانی در پیش دارد. او همچنان در حال پیشرفت است و بسیاری از کارشناسان آینده ای روشن برای او پیش بینی می کنند. دوران ملی. کاپتین در تیم های جوانان هلند از زیر ۱۵ سال بازی کرده است. او با تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان هلند در مراحل اول و دوم مسابقات قهرمانی اروپا زیر ۱۷ سال زنان ۲۰۲۲ شرکت کرد که موفق به تکمیل این مراحل در آوریل ۲۰۲۲ شد و در مرحله دوم کاپیتان تیم بود. با این حال، او به دلیل نیاز به حضور در انتهای فصل لیگ، در ترکیب نهایی برای مسابقات نرفت. او به تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان هلند در اکتبر ۲۰۲۲ برای مرحله دوم مسابقات قهرمانی اروپا زیر
۱۹ سال زنان ۲۰۲۳ دعوت شد. در آوریل ۲۰۲۳، او در مرحله دوم استفاده نشد، زیرا به تیم ملی بزرگسالان برای بازی هایی که همزمان برگزار می شد، دعوت شده بود. در ۱۱ آوریل ۲۰۲۳، او اولین بازی ملی خود را انجام داد. او در دقیقه ۸۱ به عنوان تعویض به جای لیکه مارتنس در یک بازی دوستانه که با نتیجه ۴–۱ برابر تیم ملی فوتبال زنان لهستان به پیروزی رسیدند، وارد میدان شد. در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳، او برای مسابقات نهایی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ به تیم ملی دعوت شد. او جوان ترین بازیکن تاریخ است که در جام جهانی برای تیم ملی فوتبال زنان هلند به میدان رفته است.
یسلین کوئیپرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان لوون در پست مهاجم بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. ویلم دوم. یسلین کوئیپرس فوتبال خود را از باشگاه زادگاهش باشگاه فوتبال زاند در سن هشت سالگی آغاز کرد و علاقه اش به فوتبال از همان دوران کودکی شکل گرفت. در ابتدا به عنوان یک بازیکن جوان در سطح پایین تر شروع به بازی کرد، اما به سرعت توانست استعداد خود را در سطح بالاتر نشان دهد. در ۲۱ آوریل ۲۰۱۱، اولین بازی خود را در لیگ معتبر اردیویژه برای باشگاه فوتبال زنان ویلم دوم انجام داد، که با زاند همکاری داشت و اولین قدم ها را در دنیای حرفه ای فوتبال برداشت. این بازی نقطه آغازین یک مسیر حرفه ای در فوتبال زنان بود که برای او و تیمش اهمیت ویژه ای داشت. در آن زمان، او فقط ۲۰ سال داشت و با وجود سن کم توانسته بود در مسابقات حرفه ای خود حضور پیدا کند. پس از این تجربه ها، ویلم دوم برای او دروازه های بزرگتری را در دنیای فوتبال باز کرد. فنلو. پس از آن که ویلم دوم از فوتبال زنان کناره گیری کرد، یسلین کوئیپرس