Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرزمین های او را تصاحب کرد. در سال ۱۷۲ پیش از میلاد، یومنِس هنگام بازگشت از سفری به روم، در نزدیکی سیرا مورد حمله قرار گرفت و گمان می رفت که کشته شده است. آتـالوس پس از آگاه شدن از این ماجرا، با بیوهٔ برادرش، استراتونیس، ازدواج کرد و پادشاه پرگامون شد. وقتی برادرش بازگشت، استراتونیس را طلاق داد و بدون هیچ گونه مقاومتی قدرت را به برادر بزرگ ترش واگذار کرد. آتالوس دوم همچنین سفرهای دیپلماتیک پی درپی به روم داشت و فرستادگان زیادی از جمله «آندرونیکوس اهل پرگامون» را اعزام می کرد و بدین وسیله ارزش و اعتبار رومیان را به دست آورد. در برهه ای، رومی ها به او پیشنهاد کمک برای سرنگونی برادرش را دادند، اما او این پیشنهاد را رد کرد. هنگامی که برادرش در سال ۱۵۹ پیش از میلاد درگذشت، برادرزاده اش برای فرمانروایی بسیار کم سن بود، بنابراین آتالوس دوم به عنوان نایب السلطنه بر تخت نشست و بار دیگر با استراتونیس ازدواج کرد. در سال های ۱۵۶ تا ۱۵۴ پیش از میلاد در نبردهای او علیه پروسیا دوم، رومی ها به او کمک کرده بودند. در تابستان سال ۱۵۲ پیش از میلاد، او به همراه بطلمیوس ششم، آریاراتس پنجم و روم به اسکندر بالاس مدعی سلطنت کمک کرد
تا تخت سلوکیان را از دیمتریوس یکم مصادره کند. در سال ۱۴۹ پیش از میلاد، او به «نیکومدس دوم اِپیفانِس» کمک کرد تا تخت پادشاهی بیتینی را از پدرش، پروسیا دوم، مصادره کند. آتالوس با کمک دوست صمیمی اش، آریاراتس پنجم از کاپادوکیه، قلمرو پادشاهی اش را گسترش داد و شهرهای فیلادلفیا و آتالیا (آنتالیا) را بنیان گذاری کرد. او به عنوان پشتیبان هنر و علوم شناخته می شد و مخترع نوعی گلدوزی نوین نیز بود. در دوران پیری، او برای ادارهٔ حکومت به وزیر اعظم خود به نام فیلُپویمن تکیه داشت. او توانست حمله ای از سوی پارت ها را دفع کند. او پس از مرگ توسط برادرزاده اش، آتالوس سوم، به جانشین انتخاب شد.
نشان ملی اقلیم کردستان عراق () دارای یک عقاب جمهوری خواه است که خورشیدی را بر بال های خود نگه داشته و رسماً توسط اقلیم کردستان عراق مورد استفاده قرار می گیرد.
هتل و برج بین المللی نخل ترامپ، یک هتل و مجتمع مسکونی آسمان خراش پیشنهادی در تنهٔ نخل جمیره در دبی بود. در ۵ اکتبر ۲۰۰۵ اعلام شد که سرمایه گذاری روی این پروژه قرار بود با همکاری مشترک سازمان ترامپ و شرکت دولتی نخیل مستقر در دبی انجام گیرد. این ساختمان و دیگر پروژه های ساختمانی معتبر در سراسر دبی در اواخر سال ۲۰۰۸، عمدتاً به دلیل تخریب اعتباری جهانی، هرگز ساخته نشدند. این پروژه رسماً در فوریه ۲۰۱۱ توسط نخیل لغو شد، و نخیل پارک الاتحاد را در نوامبر ۲۰۱۲ در این محل افتتاح کرد.
گروه کرایووا که با نام های چارچوب کرایووا، ابتکار کرایووا یا به اختصار C4 نیز شناخته می شود، یک سازوکار همکاری منطقه ای است که با مشارکت چهار کشور اروپایی – رومانی، بلغارستان، یونان و صربستان – شکل گرفته است. هدف اصلی این ابتکار، تقویت روند همگرایی اروپایی و بالا بردن همکاری های دوجانبه و چندجانبه در زمینه های اقتصاد، حمل و نقل و انرژی میان کشورهای عضو است. این گروه در پی برگزاری نشست سران دولت های بلغارستان، رومانی و صربستان در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۱۵ (بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۴ ) در شهر کرایووا واقع در رومانی پایه گزاری گردید و سپس یونان نیز به آن پیوست. در جلسه افتتاحیه این گروه، ویکتور پونتا، نخست وزیر وقت رومانی، اظهار داشت که از گروه ویسگراد الهام گرفته است. یکی از نخستین اقدامات صورت گرفته پس از نشست ویدین در بلغارستان، تقویت و توسعه زیرساخت های شبکه های ارتباطی در مناطق هم مرز کشورهای عضو بود. از دیگر اهداف می توان به کمک به صربستان برای پیوستن به اتحادیه اروپا و ساخت بزرگراهی که بخارست ، صوفیه و بلگراد را به هم متصل می کند، اشاره کرد. در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۸ (یازدهم آبان ۱۳۹۷)، بویکو بوریسوف، نخست وزیر بلغ
ارستان، اعلام کرد که الکسیس سیپراس، همتای یونانی اش، در دیدار تسالونیکی، پیشنهاد برگزاری هموند جام جهانی فوتبال ۲۰۳۰ را بین کشورهای بلغارستان، رومانی، صربستان و یونان را داده است.
چرا می خواهیم شما ثروتمند باشید: دو مرد و یک پیام کتابی غیرداستانی دربارهٔ امور مالی شخصی است که توسط دونالد ترامپ و رابرت کیوساکی نوشته شده است. این کتاب برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ با جلد سخت منتشر شد. این دو نویسنده طی کار مشترک در لرنینگ آنکس با یکدیگر آشنا شدند و ترامپ تحت تأثیر موفقیت نویسندگی کیوساکی با "کتاب پدر پولدار، پدر بی پول" قرار گرفت. ترامپ و کیوساکی در سال ۲۰۱۱ کتاب دیگری را با هم نوشتند، "«میداس تاچ: چرا برخی از کارآفرینان ثروتمند می شوند و چرا اکثر آنها ثروتمند نمی شوند"». این کتاب به بررسی مشکلات اقتصادی آمریکا از جمله فشار بر طبقه متوسط، جهانی شدن اقتصاد و بدهی ملی ایالات متحده می پردازد. نویسندگان به خواننده توصیه می کنند که سواد مالی کسب کند و در کارآفرینی غرق شود. ترامپ و کیوساکی از صندوق های سرمایه گذاری مشترک انتقاد می کنند و از سرمایه گذاری در املاک و مستغلات به عنوان راهی برای ثروت آفرینی حمایت می کنند. "کتاب چرا می خواهیم شما ثروتمند شوید" موفقیت مالی به همراه داشت و در هفتهٔ اول انتشار خود در رتبهٔ اول فهرست پرفروش ترین های "نیویورک تایمز" قرار گرفت؛ و به مدت چهار هفته در این فهرس
ت باقی ماند. "پابلیشرز ویکلی" ترامپ و کیوساکی را «ترکیبی به طرز عجیبی برنده» نامید. "مجلهٔ امور مالی شخصی کیپلینگر" این کتاب را مورد انتقاد قرار داد و آن را «کتابی بی اهمیت» خواند. "نشریهٔ اینترسپت،" بازاریابی شبکه ای را نوعی ترفند هرمی نامید و از توصیهٔ نویسندگان این تاکتیک ابراز تاسف کرد. "روزنامهٔ سن آنتونیو اکسپرس نیوز" از توصیه های متناقض ارائه شده در کتاب انتقاد کرد.
تُندنما یا تاکیستوسکوپ () دستگاهی است که تصویر، متن یا شیء را برای مدت بسیار کوتاهی نمایش می دهد. این ابزار معمولاً برای مطالعهٔ فرآیندهای یادگیری، توجه و ادراک در روان شناسی به کار می رود. تندنما توانایی دارد تصاویری را در زمانی کوتاه تر از ۰٫۱ ثانیه ارائه کند و در پژوهش های علمی به کار گرفته می شود. این دستگاه می تواند برای اهداف گوناگونی به کار رود، از جمله افزایش سرعت شناسایی، نمایش اطلاعاتی که بسیار سریع تر از آن هستند که آگاهانه تشخیص داده شوند، یا آزمودن این که کدام عناصر یک نمایش به یادماندنی تر هستند. واژهٔ تاکیستوسکوپ برگرفته از واژه های یونانی «تاکسیستوس» به معنای «سریع ترین» و «اسکوپ» به معنای «دیدن» است. نخستین تندنماها مکانیکی بودند و از صفحه ای تخت با پنجره ای برای پوشاندن تصویر یا متن استفاده می کردند. صفحه، تصویر یا متن را مخفی می کرد و سپس با سرعتی مشخص حرکت می کرد تا پنجره بر روی تصویر یا متن قرار گیرد و آن را آشکار کند. سپس حرکت ادامه می یافت تا دوباره تصویر یا متن پنهان شود. تندنماهای بعدی از سامانهٔ سایه روشن مشابه دوربین همراه با اسلاید پروژکتور یا پروژکتور آموزشی استفاده کردند. در مراح
ل بعد، تندنماها از تابش های نوری کوتاه مدت، مانند لامپ های فلورسنت با روشن و خاموش شدن سریع، برای نمایش استفاده کردند. تا اواخر دههٔ ۱۹۹۰، تندنماها عمدتاً جای خود را به رایانه ها برای نمایش تصاویر و متون دادند. تاریخچه. نخستین تندنما در سال ۱۸۵۹ توسط فیزیولوژیست آلمانی آلفرد ویلهلم فولکمان توصیف شد. سموئل رنشاو از این دستگاه در دوران جنگ جهانی دوم برای آموزش خلبانان جنگنده به منظور شناسایی سریع نقش برجسته های هواپیماها به عنوان دوست یا دشمن استفاده کرد. کاربردها. پیش از همه گیر شدن رایانه شخصی، تندنماها در روان شناسی به طور گسترده برای ارائهٔ محرک های دیداری با مدت زمان کنترل شده به کار می رفتند. در برخی آزمایش ها، از جفتی از تندنماها استفاده می شد تا به هر میدان بینایی فرد آزمایش شونده محرک متفاوتی ارائه شود. در اواخر دههٔ ۱۹۶۰، تندنماها در مدارس دولتی برای کمک به افزایش درک مطلب در تندخوانی به کار رفتند. دو نوع اصلی وجود داشت: در نوع اول، دانش آموز از طریق لنزی مشابه منظره یاب بمب افکن به حروف، کلمات و عبارات نگاه می کرد و فیلم اسلایدی به صورت دستی جلو برده می شد. در نوع دوم، کلمات و عبارات به صورت پی درپی
بر روی پرده ای نمایش داده می شدند. هر دو روش با آزمون های درک مطلب و واژگان دنبال می شدند. تندنماها همچنان در پژوهش های بازار به کار می روند، جایی که برای مقایسهٔ تأثیر دیداری یا به یادماندنی بودن مواد تبلیغاتی یا طراحی بسته بندی استفاده می شوند. در این کاربردها، اغلب همچنان از اسلاید پروژکتور به جای صفحه نمایش رایانه استفاده می شود، زیرا:
آلفرد ویلهلم فولکمان (; – ) فیزیولوژیست، کالبدشناس، استاد دانشگاه، و پزشک آلمانی بود. تخصص او در مطالعهٔ دستگاه عصبی و سامانهٔ بینایی بود. زندگی نامه. آلفرد ویلهلم فولکمان در لایپزیگ به دنیا آمد و در سال ۱۸۲۱ در رشتهٔ پزشکی در همان جا نام نویسی کرد. او همراه با گوستاو تئودور فخنر، که در ۱۸۲۲ مدرک پزشکی گرفت، و رودلف هرمان لوتسه (۱۸۱۷–۱۸۸۱)، گروهی فکری کوچک را تشکیل دادند که تا سال ۱۸۳۷، زمانی که فولکمان استاد دانشگاه تارتو (امروزه تارتو) شد، ادامه داشت. او در سال ۱۸۲۶ دکترای خود را گرفت و در سال ۱۸۲۸ به عنوان "پریاتدوزنت" در دانشگاه لایپزیگ پذیرفته شد. در آنجا در سال ۱۸۳۴ استاد فوق العادهٔ زوتومی شد. در سال ۱۸۳۷ به دورپات رفت و استاد فیزیولوژی، آسیب شناسی و نشانه شناسی شد. با این حال، اقامت او در دورپات کوتاه بود و در سال ۱۸۴۳ به دانشگاه مارتین لوتر هاله-ویتنبرگ رفت. پس از نقل مکان به هاله، فولکمان به گوستاو تئودور فخنر، که شوهر خواهرش کلارا فخنر بود، در انجام آزمایش هایی که مبنای کتاب مهم "عناصر روان فیزیک" شدند، کمک کرد. (دختر فولکمان، آنا آن شوتس، بعدها به عنوان سوژهٔ آزمایش های فخنر استفاده شد) در سال ۱۸۵
۴ فولکمان آموزش کالبدشناسی را نیز برعهده گرفت و این کار را تا سال ۱۸۷۲، زمانی که تدریس فیزیولوژی به یولیوس برنشتاین واگذار شد، ادامه داد. خانهٔ فولکمان در هاله یکی از کانون های زندگی اجتماعی شهر بود. از جمله دوستان او می توان به نقاشانی چون ویلهلم فون کوگلگن، فریدریش پرلر پدر و لودویگ ریشر، و موسیقی دانانی چون روبرت فرانتس، کلارا شومان و روبرت شومان اشاره کرد. او در سال ۱۸۷۲، پس از پنجاهمین سالگرد دکترایش، به طور کامل از فعالیت های دانشگاهی بازنشسته شد. فولکمان در شهر هاله درگذشت. پژوهش. امروزه فولکمان بیشتر به خاطر پژوهش هایش در زمینهٔ فیزیولوژی دستگاه عصبی و اپتیک فیزیولوژیک شناخته می شود. در سال ۱۸۴۲، او نشان داد که دستگاه عصبی خودمختار عمدتاً از رشته های میلین دار تشکیل شده است که از گره های عصبی سمپاتیک و نخاعی منشأ می گیرند. او همچنین ویژگی های گوناگونی از کالبدشناسی درشت را شرح داده و شناسایی کرد، از جمله "مجرای فولکمان". اهمیت دیگر کارهای او در مشارکتش در روان فیزیک و پژوهش های ادراک است. فخنر روش کلاسیک "میانگین خطا" را (که پیشتر در اخترشناسی به کار می رفت) با همکاری فولکمان در روان شناسی توسعه داد.
در رساله ای در سال ۱۸۶۴، فولکمان قانون وبر–فخنر را مطالعه کرد و نشان داد که آستانهٔ تشخیص فاصله با افزایش فاصلهٔ مرجع بیشتر می شود. این یکی از نخستین شواهد از قانون وبر در حوزهٔ بینایی بود. داده های گستردهٔ آزمایشگاهی او در همان کتاب مبنای اصلی نظریهٔ اوالد هرینگ دربارهٔ فرابصری در سال ۱۸۹۹ شد. از نظر فلسفی، فولکمان یک مسیحی انجیلی بود که با ماده باوری مخالفت می کرد و سخنرانی هایی علیه فرضیهٔ مادی بودن رابطهٔ ذهن و بدن ایراد می کرد. خانواده. ریشارد فون فولکمان، پسر او، جراح برجسته ای شد.
«اون چی بود» () ترانه ای از خواننده-ترانه سرای نیوزیلندی، لرد، است که در ۲۴ آوریل ۲۰۲۵ از طریق یونیورسال میوزیک نیوزیلند به عنوان تک آهنگ آغازین چهارمین آلبوم استودیویی او، "باکره" (۲۰۲۵)، منتشر شد. این ترانه نخستین تک آهنگ لرد از یک آلبوم استودیویی در طول چهار سال گذشته است. «اون چی بود» نشان دهندهٔ بازگشت خواننده به سبک سینث-پاپ و یادآور آلبوم "ملودراما" (۲۰۱۷) اوست. اشعار این آهنگ به یادآوری یک رابطه عاطفی پیشین و پیامدهای آن می پردازد. همزمان با انتشار ترانه، لرد موزیک ویدیویی که در نیویورک فیلم برداری شده بود را منتشر کرد. این ویدیو لرد را نشان می دهد که در شهر پرسه می زند و در نهایت به اجرای رقص خودجوش در پارک واشینگتن اسکوئر می رسد، جایی که طرفدارانش با گوشی های خود این لحظه را ضبط کردند. این ترانه ابتدا قرار بود در ۲۵ آوریل ۲۰۲۵ منتشر شود، اما به دلیل واکنش غیرمنتظره عمومی به حضور او در پارک، یک روز زودتر منتشر شد. پیش زمینه و تبلیغات. لرد پس از انتشار سومین آلبوم استودیویی اش، "سولار پاور" (۲۰۲۱)، تنها به صورت پراکنده خبرهایی از حضورش در استودیوی ضبط را منتشر می کرد. در فوریه ۲۰۲۳، او در گفت وگو با "
Ensemble Magazine" تأیید کرد که کار روی چهارمین آلبوم استودیویی خود را آغاز کرده و اذعان داشت که بازگشت او زمان زیادی طول خواهد کشید. در ژوئیه ۲۰۲۴، لرد کلیپ کوتاهی از موسیقی جدید خود را در استوری اینستاگرام به اشتراک گذاشت. ماه بعد، تأیید شد که او با موسیقی دان آمریکایی جیم-ئی استک برای این آلبوم همکاری کرده است. در ۹ آوریل ۲۰۲۵، لرد برای اولین بار بخشی از یک ترانه منتشرنشده را در حساب تیک تاک خود به اشتراک گذاشت. این کلیپ او را در حال قدم زدن در پارک واشینگتن اسکوئر در نیویورک سیتی نشان می داد. این ترانه بعداً با عنوان مخفف «WWT» (مخفف «What Was That») شناخته شد. همزمان، لرد وب سایت رسمی و صفحه اینستاگرام خود را خالی کرد و تصویر پروفایلش را به یک بطری آب تغییر داد. او در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵ این ترانه را از طریق شبکه های اجتماعی خود معرفی کرد. او همزمان تصویری از کاور ترانه را در اینستاگرام منتشر کرد که او را با تی شرت قرمز روشن در حال خیره شدن به دوربین و قطرات آب روی صورتش نشان می داد. این عکس توسط عکاس آمریکایی تالیا چتریت گرفته شده بود. در ۲۲ آوریل، لرد در استوری اینستاگرام و از طریق پیامک به طرفداران اعلام کر
د که در ساعت ۱۹:۰۰ به وقت شرقی () همان شب به پارک میدان واشینگتن نیویورک بروند. با حضور تعداد زیادی از طرفداران، این رویداد اندکی پیش از شروع برنامه ریزی شده متوقف شد. سخنگوی اداره پلیس نیویورک سیتی اعلام کرد که آن ها از یک «رویداد غیرمجاز» در پارک مطلع شده اند و لرد «هیچ کدام از مجوزهای لازم» برای برگزاری این رویداد را نداشت. همکار لرد، دِو هاینز، این ترانه را با اسپیکر قابل حمل برای طرفداران پخش کرد تا اینکه لرد حدود ساعت ۲۱:۳۰ به وقت شرقی به پارک رسید. روز بعد، لرد اعلام کرد که «اون چی بود» در نیمه شب منتشر خواهد شد. با انتشار ترانه، وب سایت لرد با یادداشتی صمیمی به روزرسانی شد که جزئیات خاستگاه این ترانه را شرح می داد. لرد در این یادداشت اعلام کرد که این ترانه در دوره ای پرتلاطم در اواخر سال ۲۰۲۳ شکل گرفت. او از تجربه یک «جدایی عمیق» و آشوب عاطفی پس از آن سخن گفت. تولید و ساختار. لرد ترانه «اون چی بود» را با همکاری جیم-ئی استک نوشت و همراه با او و دنیل نیگرو آن را تهیه کرد. استاک پیانو، درام، کیبورد و سینثی سایزر، و نیگرو پیانو، سینثی سایزر، گیتار بیس و گیتار الکتریک را اجرا کرد. این ترانه توسط استاک، نیگ
رو و جک منینگ مهندسی شد، توسط کریس گرینگر و اسپایک استنت میکس شد و توسط ویل کوینل مستر شد. نیگرو همچنین برنامه نویسی درام را بر عهده داشت و کابی برمن به عنوان مهندس اضافی همکاری کرد. این ترانه همچنین شامل اجرای گیتار الکتریک توسط اندرو ایجد از گروه Inc. No World است. «اون چی بود» ۳ دقیقه و ۲۹ ثانیه طول دارد و عمدتاً بر دو بیت و دو کورس ساخته شده است. این ترانه یک قطعه الکتروپاپ و سینث-پاپ با ساختاری شاد و اشعاری تأمل برانگیز دربارهٔ رابطه ای در گذشته، نوستالژی و رشد شخصی است. صدای لرد با یک ریتم الکترونیک، بیس لاین مینیمال، سازهای کوبه ای سبک و سینتی سایزرهای ظریف و سنکپ همراه است که به تدریج اوج می گیرند. در ساخت این اثر از درام موجود در ترانه سال ۲۰۰۷ «انتخابگر» اثر ریدیوهد الهام گرفته شد. از نظر اشعاری، راوی دربارهٔ لحظاتی با شریکش که «در باغچه پشتی» ام دی ام ای مصرف می کردند و ساعت ها بی وقفه بوسه می کردند تأمل می کند. اگرچه او به جلو حرکت کرده، درد و پشیمانی را ابراز می کند و می گوید که «همه آینه ها را پوشاندم» چون هنوز «نمی توانستم خودم را ببینم» در پی این رابطه. در پایان ترانه، راوی به تدریج با ایده اد
امه دادن کنار می آید («وقتی در نور آبی ام، می توانم همه چیز را درست کنم / اون چی بود؟»). چندین روزنامه نگار موسیقی این ترانه را با دومین آلبوم استودیویی لرد، "ملودراما" (۲۰۱۷)، مقایسه کردند. "ان ام ئی" معتقد بود که این ترانه «روایت مه آلود» "ملودراما" را در تم ها و ملودی هایش به یاد می آورد. نویسنده ای دیگر از همین مجله اظهار داشت که برخلاف تلاش "ملودراما" برای عبور از درد، راوی در «اون چی بود» پذیرای این ایده است که «خاطرات او را تسخیر کرده اند». او همچنین این ترانه را با تک آهنگ اصلی ملودراما، «چراغ سبز»، مقایسه کرد، اما معتقد بود که اوج های عاطفی و صوتی کمتری دارد. بازخورد منتقدان. "کلش" به این ترانه امتیاز ۹ از ۱۰ داد و خاطرنشان کرد که لرد با جاه طلبی پاپ چندوجهی تک آهنگ «چراغ سبز» دوباره به مرکز صحنه بازگشته، اما از تکرار مسیرهای قدیمی خودداری کرده است. مارک بومونت از "ایندیپندنت" در نقدی مثبت نوشت که لرد به آنچه در آن بهترین است بازگشته: «ساختن قطعات مالیخولیایی، مینیمال اما عظیم برای قلب های شکسته.» "ان ام ئی" به این ترانه چهار ستاره از پنج ستاره داد و نوشت که اگرچه این ترانه فاقد «ضربه ای قاطع» است، ل
رد در سبک عاطفی و الکتریکی خود می درخشد و به خوبی فضایی «رقص در تاریکی» را بازآفرینی می کند. در نقدهای متعادل، "کانسیکوئنس" نوشت که اگرچه این ترانه ماجراجویانه ترین اثر جدید لرد نیست، اما سرشار از پختگی و حکمت است و آن را «صادقانه و تازه» توصیف کرد، اما در تولید «بیشتر شبیه یک گام به پهلو است تا جهشی به هر جهت». "پیچفورک" اظهار داشت که در حالی که «نوشته های لرد همچنان تأثیرگذار و غنی است»، اما ساختار این ترانه «بی روح» است و آن را کمتر جذاب تر از آثار قبلی او مانند «چراغ سبز» و «کینه/بی عشق» دانست. موزیک ویدیو. موزیک ویدیوی «اون چی بود» در مکان های مختلف نیویورک سیتی فیلم برداری شد. در این ویدیو، لرد با پیراهن سفید و شلوار جین، همراه با اکسسوری های نقره ای و یک جاکلیدی، در حال قدم زدن و دوچرخه سواری به تنهایی در شهر دیده می شود. گاهی پیراهن باز است و یک تاپ بیکینی سیاه را نشان می دهد. سپس او از یک دریچه فاضلاب بیرون می آید و به پارک میدان واشینگتن می رسد، جایی که در حالی که طرفداران با گوشی هایشان از او تصویر برداری می کنند، می رقصد. عوامل و دست اندرکاران. عوامل و دست اندرکاران از Qobuz اقتباس شده است.
کارل اسپاتز (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ به عنوان نخستین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می کرد. اسپاتز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۴ در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد و در سال ۱۹۴۷ پس از تأسیس نیروی هوایی آمریکا به این نیرو پیوست. وی از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ فرمانده پایگاه هوایی کلی بود، از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱ فرماندهی گروه ۷ بمباران هوایی را برعهده داشت، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳ به عنوان فرمانده نیروی هوایی هشتم فعالیت می کرد، از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۴ فرمانده نیروهای هوایی استراتژیک ایالات متحده در اروپا بود، از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ فرماندهی نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. او در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم حضور داشت. اسپاتز در جایگاه فرمانده استراتژیک، بمباران راهبردی ژاپن، از جمله بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی را هدایت کرد.
پیتزوکری نوعی پاستا نازک و پهن است که با ترکیبی از آرد گندم سیاه و آرد گندم تهیه می شود. اعتقاد بر این است که این ماکارونی در والتِلینا، دره ای در منطقه شمالی ایتالیا به نام لومباردی، به وجود آمده است. همچنین در وال پوزکیوو، دره ای جانبی از والتِلینا که به کانتون گریزون سوئیس تعلق دارد، محبوب است. "پیتزوکری را" می توان با دست درست کرد یا می توان آن را از قبل آماده خریداری نمود. تاریخچه. این غذا برای اولین بار در سال ۱۵۵۰ در "دسته بندی فهرست چیزهایی که ممکن است در ایتالیا خورده شوند" توسط اورتنسیو لاندو شناسایی شد. در کتاب "Die Republik Graubündent" ("جمهوری گریزون") که در سال ۱۷۹۹ منتشر شد، تاریخ نگار آلمانی هاینریش ال. لمان دربارهٔ خمیری به نام «پرزوکِل» که از آرد گندم سیاه و تخم مرغ تهیه می شود، نوشت. در فرهنگ عامه. دو جشنواره "پیتزوکر" (یا "سگرا") در تلیو برگزار می شود: "La Sagra dei Pizzoccheri" که هر ساله در ماه ژوئیه جشن گرفته می شود و جشنواره "پیتزوکر طلایی" که هر ساله در ماه سپتامبر برگزار می شود. در سال ۲۰۰۲، آکادمی پیتزوکر تلیو تأسیس شد تا آماده سازی های سنتی "پیتزوکر" را ترویج کند. در سال ۲۰۱۶، این
غذا موفق به کسب تأیید اتحادیه اروپا به عنوان نشانه جغرافیایی محافظت شده (PGI) شد. تغییرات. پیتزوکری دللا والتِلینا – نوع اصلی از والتِلینا، با سبزیجات (اغلب چارد سوئیسی، اما با کلم ساووی نیز) و سیب زمینی های مکعبی پخته می شود. این مخلوط با تکه های پنیر والتِلینا کاسرا و گرانا پادانو یا پارمزان لایه لایه می شود و با سیر که به آرامی در کره سرخ شده است، تزئین می شود. پیتزوکری بیانچی دللا والچیوانا – از منطقه اطراف کیاونا، بسیار متفاوت است و نوعی "گنوچتی" است که اغلب از آرد گندم سفید و نان خشک تهیه می شود.
آلفا فیلمی به نویسندگی و کارگردانی ژولیا دوکورنو است. این فیلم در بخش رقابت اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ یه نمایش درمی آمد. خلاصه داستان. آلفا، یک نوجوان ۱۳ ساله مشکل دار است که با مادر مجرد خود زندگی می کند. روزی که او با خالکوبی روی بازویش از مدرسه برمی گردد، دنیای آنها فرو می ریزد. تولید. این فیلم از سوی توزیع کنندگان فیلم نشن و چردز به عنوان «شخصی ترین و عمیق ترین اثر دوکورنو» توصیف شده است. تصویربرداری اصلی فیلم در سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۴ِ، در لو آور انجام شد. از ۲۳ تا ۲۴ اکتبر به بعد، یک استخر عمومی در پونت اودمر به عنوان مکان فیلمبرداری مورد استفاده قرار گرفت که به دلیل ظاهر قدیمی (دهه ۱۹۸۰) انتخاب شد. پس از ادامه فیلم برداری در پاریس تا نوامبر، ۳۵ روز برای فیلمبرداری در نرماندی سپری شد. گلشیفته فراهانی و طاهر رحیم بازیگران "آلفا" هستند. رحیم برای نقشش ۲۰ کیلوگرم وزن کم کرد. انتشار. شرکت نئون پس از توزیع فیلم قبلی دوکورنو، "تیتان"، در هفتاد و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن، حق توزیع آمریکای شمالی را خریداری کرد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ که در ماه مه ۲۰۲۵ برگزار شد، برای دریافت نخل طلا رقابت کرد.
تورتلی نوعی پاستای پر شده است که به طور سنتی در مناطق امیلیا-رومانا، لومباردی و توسکانی ایتالیا تهیه می شود. این پاستا در اشکال مختلفی یافت می شود، از جمله مربع (مشابه راویولی), نیم دایره (مشابه اگنولینی) یا پیچیده به شکل گرد و کلاهی (مشابه کاپلتی). این غذا می تواند با کره ذوب شده، سس بولونیزی، آبگوشت یا سایر سس ها سرو شود.
تورتلونی نوعی پاستای شکم پر است که در شمال ایتالیا رایج است و شکلی مشابه تورتلینی دارد، اما بزرگ تر و با پر کردن بر پایه پنیر تهیه می شود. این ماکارونی به طور سنتی با ریکوتا، پارمزان، سبزیجات برگ دار یا سبزی هایی مانند جعفری یا اسفناج، تخم مرغ و جوز هندی پر می شود. زمانی که به طور سنتی با ریکوتا و سبزیجات تهیه می شود، پس از جوشاندن معمولاً با کره ذوب شده و برگ های مریم گلی سرخ می شود و با پنیر پارمزان رنده شده پوشانده می شود. به عنوان یکی از معدود غذاهای پاستا است که در شمال ایتالیا که بدون گوشت تهیه می شود، این غذا یک خوراک سنتی برای شب کریسمس است.
پرچم ریاست جمهوری سوریه () پرچم رئیس جمهور سوریه است که نماینده آنها در مقام رئیس کشور، رئیس دولت و فرمانده کل قوا در سوریه است. تاریخچه. استفاده از چنین استانداردی در سوریه به سال ۱۹۴۱ برمی گردد. نسخه اصلی در نسخه مشابه بود، اما با ستاره های کمی کوچکتر و فاصله مساوی که با پرچم استقلال سوریه مطابقت داشت. پس از تشکیل جمهوری متحد عربی از آن صرف نظر شد اما در سال ۱۹۶۱ پس از بازسازی جمهوری دوم سوریه مجدداً تصویب شد. پس از کودتای ۱۹۶۳ سوریه دوباره تغییر کرد و رنگ ها با سه ستاره سبز به جای قرمز و سایه سبز با قرمز جایگزین شد. پرچم ریاست جمهوری در سال ۱۹۷۲ با تأسیس اتحاد جماهیر عربی اصلاح شد که پس از انحلال نمادهای خود را حفظ کرد. یک استاندارد جدید ریاست جمهوری، که نسخه اصلاح شده پرچم ریاست جمهوری متحد عربی در نسبت ۱:۱ است، در سال ۱۹۸۰ معرفی شد. پس از فروپاشی رژیم اسد، استاندارد ۱۹۴۱–۱۹۵۸ و ۱۹۶۱–۱۹۶۳ در سال ۲۰۲۵ مجدداً تصویب شد، البته با ستاره های کمی بزرگتر و بیشتر.
ساکتونی نوعی پاستای شکم پر است که به عنوان «کیسه گدا» نیز شناخته می شود. این پاستا شامل دایره ها یا مربع های کوچک از خمیر است که مانند راویولی پر شده و سپس در بالای آن ها مانند یک کیسه کوچک بسته می شود.
مِنکا نام خاص یک ملکه در دودمان دوم مصر بود. معلوم نیست او با کدام فرعون یا عضو خاندان سلطنتی مرتبط بود. اطلاعات بسیار کمی در مورد زندگی منکا، ملکه مصری اواخر دودمان دوم مصر، که هویت او تنها از روی یک قطعه سنگ بازالت با مبدأ نامشخص، در دست است. نام منکا به معنای «کا باید مستدام باشد» است و قطعه ای که نام او روی آن به تصویر کشیده شده است همچنین شامل عنوان «کسی که هوروس را می بیند» است که عنوان ملکه ها در اوایل دوران سلسله دوم و در پادشاهی کهن مصر بود. این قطعه همچنین شامل تصویری از او است. نقش برجسته منکا را به عنوان زنی ایستاده، با لباسی نزدیک، با ظرف نیمکره ای بزرگ روی سر و با استانداردهایی که پشت سرش ردیف شده اند، نشان می دهد. هیروگلیف نشان نمی دهد که همسر او چه کسی بوده است. ولفگانگ هلک مصرشناس متوجه شد که این صحنه شباهت سبکی قابل توجهی به صحنه ای ناتمام دارد که بر روی نقش برجسته بازالتی در سایت باستان شناسی جبلین قرار دارد که به فرعون خسه خموی، که آخرین فرعون دودمان دوم مصر بود، نسبت داده می شود. هلک پیشنهاد کرده است که تکه نقش برجسته منکا نیز ممکن است از آن مکان سرچشمه بگیرد.
پیاده روی طولانی یک فیلم ترسناک و دلهره آور آمریکایی در ژانر ویران شهری محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی فرانسیس لارنس و نویسندگی جی تی مولنر است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام در سال ۱۹۷۹ اثر استیون کینگ (با نام مستعار ریچارد باخمن) ساخته شده است. در این فیلم گروهی از بازیگران شامل؛ کوپر هافمن، دیوید جانسون، گرت وِرینگ، چارلی پلامر، بن وانگ، رومن گریفین دیویس، جودی گریر و مارک همیل حضور دارند. این فیلم در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵ (۲۱ شهریور ۱۴۰۴) توسط لاینزگیت منتشر شد. این فیلم به طورکلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و داستان و بازی های آن، به ویژه از هافمن و جانسون، مورد ستایش قرار گرفت. داستان. در ایالات متحده ویران شهری که توسط یک رژیم تمامیت خواه اداره می شود، گروهی از مردان جوان در یک مسابقه بنام پیاده روی سالانه شرکت می کنند که در آن باید سرعت حداقل سه مایل در ساعت را حفظ کنند یا خطر اعدام را به جان بخرند. مسابقه زمانی پایان می یابد که فقط یک شرکت کننده زنده بماند. ساخت. فیلمبرداری در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴ در وینیپگ، کانادا آغاز شد و در ۱۲ سپتامبر به پایان رسید.
دختری با روبان مو (به انگلیسی: Girl with Hair Ribbon) یک نقاشی هنر پاپ است که در سال ۱۹۶۵ میلادی توسط هنرمند آمریکایی، روی لیکتنستاین کشیده شده است. موزه هنرهای معاصر توکیو با پرداخت ۶ میلیون دلار این اثر را خریداری کرده است و از این نقاشی نگهداری می کند.
سی یک مجموعه انیمهٔ تلویزیونی ژاپنی محصول سال ۲۰۱۱ به تهیه کنندگی تاتسونکو پروداکشن است. داستان دربارهٔ کیمیمارو یوگا، دانشجوی رشتهٔ اقتصاد است که با واقعیتی جایگزین در منطقه مالی آشنا می شود، جایی که مردم آیندهٔ خود را در نبردها شرط بندی می کنند. اِنترها - اصطلاحی که در این مجموعه برای مبارزان استفاده می شود - می توانند با پیروزی مقادیر زیادی پول جمع آوری کنند، اما اگر ببازند، آینده شان تغییر خواهد کرد. با پیشرفت داستان، کیمیمارو کم کم اثرات وجود منطقهٔ مالی را در دنیای واقعی درک می کند. کارگردانی این انیمه برعهدهٔ کنجی ناکامورا بود. ناکامورا تحت تأثیر ورشکستگی برادران لمان - یکی از رویدادهای کلیدی بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ - قرار گرفت و داستانی دربارهٔ نبردهای اقتصادی را در ذهن خود مجسم کرد. او تحت تأثیر داستان هایی قرار گرفت که در مصاحبه هایی که با افراد مرتبط با حوزهٔ اقتصاد انجام می داد، می شنید. این مجموعه با استفاده از اصطلاحات اقتصاد کلان، به اعتماد و لزوم اقدام برای تضمین آینده ای بهتر می پردازد. منتقدان غربی، فرضیه و مفهوم اصلی "سی" را ستودند، هرچند از اجرای داستان و توسعهٔ شخصیت ها اظهار ناامیدی کردند.