Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«فینبار گریه می کند» تقلیل می یابد. به عبارت دیگر «فینبار درد دارد» همان معنایی را دارد که «فینبار گریه می کند» دارد، زیرا از نظر یک رفتارگرا گزاره های مربوط به حالات ذهنی صرفاً به رفتار افراد یا تمایل آن ها برای نشان دادن رفتاری خاص (در مورد فینبار، رفتار درد) اشاره دارند.
رفتارگرایی رویکردی در فلسفه علم است که دامنه حوزه هایی را که اکنون علوم رفتاری نامیده می شوند، توصیف می کند؛ این رویکرد تا اواخر قرن بیستم بر این حوزه تسلط داشت. رفتارگرایی تلاش می کند رفتار انسان را از دیدگاهی بی طرفانه توضیح دهد و تنها بر آنچه که می توان با مشاهده مستقیم، ترجیحاً با استفاده از روش های آماری و کمی، تأیید کرد، تمرکز می کند. با این کار، تلاش ها برای مطالعه پدیده های درونی انسان مانند شناخت، کیفیت های ذهنی یا رفاه انسان را رد می کند. رد این الگو به عنوان الگویی محدودکننده منجر به ظهور رویکردهای شناختی در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم شد.
یک نونُد نوعی لامپ خلأ ترمویونیک است که ۹ الکترود فعال دارد. این اصطلاح معمولاً برای لامپ خلاء هفت شبکه ای (هفت گِرید) به کار می رود که گاهی اِینیُد نیز نامیده می شود. یک نمونه EQ80/UQ80 بود که به عنوان آشکارساز متعامد FM مورد استفاده قرار گرفت. این قطعه در زمان معرفی تلویزیون و رادیو FM توسعه داده شد و ولتاژ خروجی به اندازه کافی بزرگی را ارائه می داد تا مستقیماً یک پنتود انتهایی را راه اندازی کند و در عین حال مقداری بازخورد منفی را نیز امکان پذیر سازد. از آنجایی که بیشتر شبکه ها (grids) به هم متصل بودند، حتی یک پایه ریملاک (Rimlock) ۸-پین هم در مورد EQ40 کافی بود.
لشکر ۴ تانک گارد () یک لشکر زرهی گارد از نیروی زمینی روسیه است. این لشکر به نام یوری آندروپوف نامگذاری شده است. این لشکر دارای بیش از ۱۴ هزار سرباز و ۳۲۰ دستگاه تانک تی-۸۰ است و یکی از زیرمجموعه های ارتش یکم تانک گارد و از تشکیلات کلیدی منطقه نظامی مسکو محسوب می شود. تمام واحدهای این لشکر و همچنین ستاد آن در نارو-فومینسک، استان مسکو، ۷۰ کیلومتری (۴۳ مایلی) جنوب غربی مسکو مستقر هستند. پیشینه شکل گیری این لشکر، به تأسیس سپاه هفدهم تانک ارتش سرخ بازمی گردد که در ابتدا در سال ۱۹۴۲ و اندکی پس از آغاز حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در عملیات بارباروسا و در طول جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱ در استالینگراد تشکیل شد. سپاه هفدهم تانک عملیات رزمی خود را در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۲ آغاز کرد و درست قبل از نبرد وورونژ، در غرب ورونژ مستقر شد. این سپاه لقب افتخاری کانتمیروفسکایا را از روی روستای کانتمیروفکا در منطقه کانتمیروفسکی، استان ورونژ، که واحدهای تانک آن، با آتش خود این روستا را از اشغال آلمان آزاد کردند، دریافت کرد.
حادثه سومیا یا خشونت در سومیا ، به رفتار خشونت آمیز و بی نظمی رئیس شینسنگومی، سریزاوا کامو، در ضیافتی در سومیا در شیمابارا، کیوتو در ژوئن ۱۸۶۳ اشاره دارد. «سومیا» یک محل پذیرایی بود که در منطقه تفریحی سابق شیمابارا، کیوتو فعالیت می کرد و به عنوان تنها نمونه باقی مانده از چنین معماری، به عنوان یک دارایی فرهنگی مهم ژاپن تعیین شده است. در اواخر دوره ادو، وفاداران و شینسنگومی ها به این منطقه رفت و آمد داشتند و همچنین این منطقه محل وقوع «خشونت در سومیا» بود. سامورایی هایی مانند کوساکا گنزوی از قلمرو چوشو، سایگو تاکاموری از قلمرو ساتسوما و ساکاموتو ریوما از قلمرو توسا نیز جلسات مخفی خود را در اینجا برگزار می کردند و در جلوی ساختمان یک بنای سنگی با کتیبه «سومیا، محل جلسات مخفی بین سامورایی های چوشو، کوساکا گنزوی» وجود دارد. شینسنگومی که با خاندان میزوگوچی اختلاف داشت، تصمیم گرفت ضیافتی در سومیا برگزار کند. همین که مهمانی به اوج خود رسید، سریزاوا که الکلی بود از رفتار صاحب سومیا عصبانی شد و شروع به رفتارهای خشونت آمیز کرد. آغاز ماجرا. ماجرا از زمانی آغاز شد که مقام رسمی قلمرو میناکوچی از مقام رسمی قلمرو آیزو در مورد
اعمال ناشایست شینسنگومی در اقامتگاه قلمرو آیزو شکایت کرد. سریزاوا با شنیدن این موضوع، چهار مرد به نام های ناگاکورا شینپاچی، سانئوسوکه هارادا، ااینواوئه گنزابورو و کانریوسای تاکدا را به قلمرو میناکوچی فرستاد تا از قلمرو میناکوچی بخواهند افراد درگیر را تحویل دهد. قلمرو میناکوچی از این موضوع شوکه شد، عمیقاً عذرخواهی کرد، نامه عذرخواهی نوشت و موضوع را حل و فصل کرد. با این حال، اگر خبر نوشتن غیرمجاز نامه عذرخواهی توسط کارگزاران به گوش ارباب قلمرو میناکوچی می رسید، بسته به شرایط، مقام رسمی قلمرو آیزو نمی توانست از مجازات فرار کند؛ بنابراین، آنها درخواست بازگرداندن نامه عذرخواهی از شینسنگومی را کردند. شینسنگومی ها پاسخ دادند که اگر مکانی برای ملاقات فراهم کنند، نامه را برمی گردانند. این درخواست، درخواست مناسبی برای یک ضیافت بود. تاریخچه. روز بعد، ضیافتی در سومیا برگزار شد. سند بدون هیچ مشکلی برگردانده شد، اما همین که ضیافت به اوج خود رسید، سریزاوا کامو مست از موضوعی عصبانی شد و سرانجام به خشم آمد. او با تکان دادن بادبزن آهنی مورد علاقه اش، نه تنها سومیا توکوئمون، دستور داد که به مدت هفت روز کار را به حالت تعلیق درآو
رد و با عصبانیت آنجا را ترک کرد. در ۱۸ سپتامبر همان سال، سریزاوا در ضیافتی که توسط خاندان آیزو در سومیا برگزار شده بود، مست به اقامتگاه یاگی بازگشت و در حالی که خواب بود، توسط گروه کوندو ایسامی مورد حمله قرار گرفت و کشته شد (در همان شب، معشوقه سریزاوا و هیرایاما گورو که با او بودند نیز کشته شدند. هیراما جوسوکه و دو گیشا از حمله فرار کردند). سومیا در سال ۱۶۴۱ تأسیس شد و تنها ساختمان باقی مانده از یک آگیا است که توسط دولت به عنوان یک دارایی فرهنگی مهم تعیین شده است. در حال حاضر به عنوان «موزه فرهنگ مهمان نوازی سومیا» برای عموم آزاد است. این ساختمان که هنوز جای زخم های شمشیر زیادی بر روی خود دارد و در بین طرفداران شینسنگومی بسیار مشهور است.
قلمرو میناکوچی ، یک هان (ژاپن) یا دامنه فئودالی دایمیوهای فودای تحت حکومت شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو در ژاپن بود.
نیکولای یودنیچ (; – ) ژنرال نیروی زمینی امپراتوری روسیه بود، که در طول جنگ جهانی اول به عنوان فرمانده ارتش امپراتوری روسیه فعالیت می کرد. او در طول جنگ داخلی روسیه، رهبر جنبش سفید؛ جنبش ضد کمونیستی سفیدپوستان در شمال غربی روسیه بود. وی در فتح آسیای میانه توسط روسیه، جنگ روسیه و ژاپن، مداخله امپراتوری روسیه در انقلاب مشروطه ایران، جنگ جهانی اول، جنگ داخلی روسیه و جنگ استقلال استونی حضور داشت.
زره بالاتنه ( ; ) یک نوع زره است که نیم تنه را می پوشاند و از یک یا چند قطعه فلز یا ماده سفت و سخت دیگر تشکیل شده است. این اصطلاح احتمالاً از کلمه فرانسوی قدیمی به معنی چرم و کلمه لاتین گرفته شده باشد. اصطلاح "زره بالاتنه (cuirass)" عموماً به هر دو بخش زره سینه و زره پشت اشاره دارد؛ در حالی که زره سینه فقط از قسمت جلویی محافظت می کند، زره بالاتنه هم از جلو و هم از پشت سر از فرد محافظت می کند.
ایالت آناتولی () که در سال ۱۳۹۳ میلادی تأسیس شد، یکی از دو ایالت اصلی در سال های اولیه امپراتوری عثمانی بود و روملیا نیز استان دیگر آن بود. پایتخت آن ابتدا آنکارا در مرکز آناتولی بود، اما پس از آن به کوتاهیه در غرب آناتولی منتقل شد. مساحت گزارش شده آن در قرن نوزدهم بوده است. تشکیل ایالت آناتولی به سال ۱۳۹۳ میلادی نسبت داده می شود که سلطان بایزید یکم (حکمرانی بین ۱۳۸۹–۱۴۰۲) در دوران غیبت خود در اروپا به دلیل مبارزه با میرچا یکم والاشیا، "کارا تیمورتاش" را به عنوان بیگلربیگ (فرماندار ارشد) و نایب الملک در آناتولی منصوب کرد. ایالت آناتولی در ابتدا با عنوان استان و ولایت شناخته می شد و تنها پس از سال ۱۵۹۱ میلادی بود که اصطلاح ایالت برای آن به کار رفت و دومین استانی بود که پس از ایالت روملیا تشکیل شد و به همین ترتیب در سلسله مراتب استان های امپراتوری جای گرفت. پایتخت اولیهٔ این استان آنکارا بود، اما در اواخر قرن پانزدهم، پایتخت به کوتاهیه منتقل شد. به عنوان بخشی از اصلاحات تنظیمات در سال ۱۸۴۱، ایالت آناتولی منحل و به استان های کوچک تری تقسیم شد؛ اگرچه محققان مختلف تاریخ های متفاوتی را از اوایل ۱۸۳۲ تا اواخر ۱۸۶۴ ب
رای انحلال ذکر می کنند.
مورگان کول والن (؛ زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۹۳) خواننده آمریکایی است. او در فصل ششم برنامه "د ویس" شرکت کرد و پس از حذف در مرحله پلی آف، با پاناسیا رکوردز قرارداد امضا کرد و اولین ئی پی خود به نام "استند الون" (۲۰۱۵) را منتشر کرد. در سال ۲۰۱۶، والن با بیگ لود قرارداد بست و دومین ئی پی خود به نام "د وی آی تاک" (۲۰۱۶) را منتشر کرد. اولین آلبوم استودیویی او، "ایف آی نو می" (۲۰۱۸)، شامل چهار تک آهنگ بود: «دی وی آی تاک»، «آپ داون» (با همکاری فلوریدا جورجیا لاین)، «ویسکی گلاسز» و «چیسین یو». این آلبوم پس از ۱۱۴ هفته رکوردشکنی به صدر جدول آلبوم های برتر کانتری "بیلبورد" رسید. دومین آلبوم استودیویی والن، "دینجرس: د دابل آلبوم" (۲۰۲۱)، موفقیتی تجاری فوری کسب کرد و هفت هفته اول خود را در صدر جدول "بیلبورد" ۲۰۰ گذراند. این آلبوم سه هفته بعدی نیز در رتبه اول باقی ماند و در مجموع ده هفته اول خود را در صدر جدول سپری کرد. "دینجرس: د دابل آلبوم" شامل چهار تک آهنگ «مور دن مای هوم تاون»، «سون سامرز»، «سند این مای بوتس» و «ویستد آن یو» و چندین تک آهنگ تبلیغاتی بود. سومین آلبوم استودیویی والن، "وان تینگ اَت ا تایم" (۲۰۲۳)، دوازده هفته اول
خود را در صدر "بیلبورد" ۲۰۰ سپری کرد و در طول سال های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به صورت غیرمتوالی هفت هفته دیگر نیز در رتبه اول قرار گرفت، در مجموع ۱۹ هفته غیرمتوالی در صدر جدول بود. هر ۳۶ قطعه این آلبوم به طور هم زمان در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ قرار گرفتند و رکورد دریک (با ۲۷ آهنگ) را شکستند. تک آهنگ «لست نایت» به صدر "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسید و اولین نامبروان والن در این جدول شد، در طول سال ۲۰۲۳ شانزده هفته غیرمتوالی در صدر بود و جدول سالانه ۲۰۲۳ را نیز در صدر به پایان رساند. چهارمین آلبوم استودیویی والن، "آیم د پرابلم"، (۲۰۲۵) در صدر "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و تک آهنگ های شماره یک "بیلبورد" هات ۱۰۰، «لاو سام بادی» و «وات آی وانت» (با همکاری تیت مک ری) را داشت. والن جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله یک جایزه آکادمی موسیقی کانتری، چهارده جایزه موسیقی "بیلبورد"، و جایزه سرگرم کننده سال در پنجاه و هشتمین مراسم جوایز سالانه موسیقی کانتری. علاوه بر جوایز، والن چندین رکورد "بیلبورد" دارد: او تنها هنرمندی است که دو آلبومش حداقل ۱۰۰ هفته در میان ده رتبه برتر "بیلبورد" ۲۰۰ بوده اند، تنها هنرمندی است که دو آلبومش حداقل ۱۰ هفته اول
در صدر "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفته اند، هنرمندی با بیشترین هفته در رتبه یک جدول آلبوم های برتر کانتری (۱۸۷ هفته)، و تک آهنگ «یو پروف» او با ده هفته غیرمتوالی در صدر جدول کانتری ایرپلی "بیلبورد"، طولانی ترین شماره یک این جدول در تاریخ است. اوایل زندگی و تحصیلات. مورگان کول والن در ۱۳ مه ۱۹۹۳ در اسندویل، تنسی، از تامی و لسلی والن به دنیا آمد. تامی برای مدتی به عنوان کشیش کلیسای محلی خدمت کرد، در حالی که لسلی معلم بود. در دوران نوجوانی، خانواده به سمت جنوب به شهرستان ناکس نقل مکان کردند، جایی که او از دبیرستان گیبز فارغ التحصیل شد. او در تیم بیسبال مدرسه به عنوان پیچر و شورت استاپ بازی می کرد و امیدوار بود این مسیر را در دانشگاه ادامه دهد، اما در سال آخر دبیرستان رباط جانبی آرنجش پاره شد. والن در کودکی درس های پیانو و ویولن آموخت. او با فهرست موسیقی متنوعی بزرگ شد و پدرش او را با گروه های راک کلاسیک آشنا کرد. در نوجوانی به گروه هایی مانند بریکینگ بنجامین و نیکل بک و همچنین رپرهایی مثل لیل وین علاقه مند شد. والن اوایل بزرگسالی خود را سرگردان توصیف کرده است؛ او پس از دبیرستان در محوطه سازی کار کرد و از ناتوانی در ادا
مه مسیر بیسبال ناامید شده بود. او دوباره به موسیقی روی آورد و شروع به یادگیری گیتار کرد. در این دوره، به موسیقی کانتری علاقه مند شد، به ویژه به هنرمندانی مانند کیت ویتلی و اریک چرچ، و سبک خود را بر اساس این میراث شکل داد. زندگی شخصی. والن در سال ۲۰۱۶ رابطه ای با اینفلوئنسر کی تی اسمیت آغاز کرد و چند ماه بعد نامزد شدند. آنها در سال ۲۰۱۹ از یکدیگر جدا شدند، که اسمیت دلیل آن را خیانت والن عنوان کرد. فرزند آن ها، ایندیگو (متولد ۲۰۲۰)، چند ماه پس از جدایی شان به دنیا آمد. والن همچنین با اینفلوئنسر پیج لورنز و خواننده کانتری مگان مورونی رابطه عاطفی داشته است. مسائل حقوقی. در مه ۲۰۲۰، والن به دلیل مستی در ملأعام و رفتار ناهنجار پس از خروج از بارِ کید راک در نشویل دستگیر و متهم شد. گزارش شده که او هنگام اخراج از بار، اشیای شیشه ای را لگد زده و در خارج از بار با عابران چندین درگیری لفظی داشته است. این پرونده بعداً مختومه شد. در ۷ آوریل ۲۰۲۴، والن پس از آن که ظاهراً یک صندلی را از پشت بام بار جدید اریک چرچ به نام چیفز در خیابان برادوی نشویل پرتاب کرد، دستگیر شد. او به سه اتهام جرم سنگین بی احتیاطی خطرناک و یک اتهام تخل
ف رفتار ناهنجار متهم شد، زیرا شیء پرتاب شده نزدیک به دو افسر پلیس روی زمین فرود آمد. در دسامبر ۲۰۲۴، والن به دو اتهام تخلف بی احتیاطی خطرناک اعتراف کرد، دو اتهام دیگر رد شدند و او به گذراندن هفت روز در مرکز آموزش رانندگی در شرایط مستی و دو سال متوالی آزادی مشروط تحت نظارت محکوم شد.
شبه واقع گرایی یا شبه رئالیسم ، دیدگاهی فرااخلاقی است که ادعا می کند: این امر شبه رئالیسم را به شکلی از غیر-شناخت گرایی یا بیان گرایی تبدیل می کند. شبه واقع گرایی در تضاد با سایر اشکال غیرشناخت گرایی (مانند عاطفه گرایی و تجویزگرایی عام) و همچنین با تمام اشکال شناخت گرایی (از جمله واقع گرایی اخلاقی و ذهنیت گرایی اخلاقی) قرار دارد. نمای کلی. شبه رئالیسم از روایت هیومی سیمون بلک برن از منشأ آرای اخلاقی ما، با تطبیق روایت تبارشناختی هیوم در پرتو نظریه بازی فرگشتی مشتق شده است. بلکبرن برای حمایت از ادعای خود، چالشی را مطرح کرده است، "چالش بلکبرن" نام دارد. با این توضیح: به هر کسی که بتواند توضیح دهد که چگونه دو موقعیت می تواند پاسخ های اخلاقی متفاوتی را طلب کند، بدون این که به تفاوت در خود موقعیت ها اشاره کند. از آن جا که این چالش عملاً غیرقابل حل است، بلک برن استدلال می کند که باید یک مؤلفه واقع گرایانه در مفاهیم اخلاق ما وجود داشته باشد. بلک برن استدلال می کند که اخلاق نیز نمی تواند کاملاً واقع گرایانه باشد، زیرا این امر پدیده هایی مانند توسعه تدریجی مواضع اخلاقی در طول زمان را مجاز نمی داند. بلک برن در کتاب خود
با عنوان "شور و شوق های حاکم" که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد، اخلاق را به قایق نوراث تشبیه می کند که می توان آن را تخته به تخته در طول زمان تغییر داد، اما نمی توان آن را به یک باره از نو ساخت زیرا خطر غرق شدن وجود دارد. به همین ترتیب، نظریه بلک برن می تواند وجود نظریه های اخلاقی دیگر مانند نتیجه سنت های فرهنگی متفاوت را توضیح دهد. نظریه او به هر دو، علی رغم تناقض های متقابلشان، مشروعیت می دهد، بدون این که هر دو دیدگاه را از طریق نسبی گرایی رد کند. بنابراین نظریه شبه واقع گرایی بلک برن روایتی منسجم از کثرت گرایی اخلاقی ارائه می دهد. همچنین به نگرانی های جان مکی، که در استدلال او از طریق کوئیرنس (هیچ انگاری اخلاقی) مطرح شده است، در مورد ماهیت ظاهراً متناقض اخلاق پاسخ می دهد. شبه واقع گرایی یک رویکرد فرااخلاقی است که امکان آشتی دادن اخلاق مبتنی بر اعمال، فضایل و پیامدها را فراهم می کند. تلاش هایی برای استخراج یک نظریه جامع اخلاقی از آن صورت گرفته است، مانند شبه فایده گرایی ایان کینگ که در کتابش با عنوان "چگونه تصمیمات خوب بگیریم و همیشه درست باشیم" (۲۰۰۸) به آن اشاره کرده است.
گاسپاره اسپاتوزا (زاده ۸ آوریل ۱۹۶۴) یک مافیوز سیسیلی اهل محله برانکاچیو در پالرمو است. او قاتل برادران فیلیپو و جوزپه گراویانو بود که ریاست خانواده مافیایی برانکاچو را بر عهده داشتند. پس از دستگیری خانواده گراویانو در ژانویه ۱۹۹۴، ظاهراً او به عنوان معاون خانواده مافیا جانشین آنها شد. او در سال ۱۹۹۷ دستگیر شد و از سال ۲۰۰۸ همکاری با مقامات قضایی را آغاز کرد. در شهادت خود اظهار داشت که سیلویو برلوسکونی، غول رسانه ای و نخست وزیر وقت، در سال ۱۹۹۳ با مافیای سیسیل معامله ای انجام داد که کشور را در دستان کوزا نوسترا قرار داد. قاتل مافیا. گاسپاره اسپاتوزا به دلیل مشارکت در شش حمله بمبگذاری و ۴۰ فقره قتل محکوم شده است. او در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳، به قتل کشیش پیانو پولیسی، کشیش کلیسای سن گائتانو در محله بدنام برانکاچیو در پالرمو که علیه مافیا موضع گرفته بود، اعتراف کرد. اسپاتوزا در ژوئیه ۱۹۹۷ دستگیر شد و در ۱۴ آوریل ۱۹۹۸ به همراه نینو منگانو، کوزیمو لو نیگرو و لوئیجی جیاکالونه به حبس ابد برای این قتل محکوم شد. او همچنین در قتل جوزپه دی ماتئو، پسر یازده ساله سانتینو دی ماتئو (شاهد دولتی) که پس از ۷۷۹ روز اسارت به قتل رسید،
نقش داشت. این اقدام تلاشی ناموفق برای وادار کردن پدر به پس گرفتن شهادتش درباره بمبگذاری کاپاچی بود که منجر به کشته شدن قاضی ضد مافیا جووانی فالکونه شد. اسپاتوزا در دادگاه از خانواده دی ماتئو طلب بخشش کرد و در سال ۲۰۱۲ به ۱۲ سال حبس برای نقشش در این قتل محکوم شد. در دهه ۱۹۹۰، اسپاتوزا در بمبگذاری های متعددی به عنوان بخشی از کمپین ترور مافیا علیه دولت در سال ۱۹۹۳ مشارکت داشت. این اقدامات پس از ترور قضات ضد مافیا پائولو بورسلیینو و فالکونه در سال ۱۹۹۲ صورت گرفت. در ژوئن ۱۹۹۸، اسپاتوزا به اتهام بمبگذاری در ویا دی جورجوفیلی در فلورانس، کشتار ویا پالسترو در میلان و بمبگذاری در کلیساهای سن جووانی در لاتران و سن جورجیو در ولابرو در رم که منجر به کشته شدن ۱۰ نفر و زخمی شدن ۹۳ نفر شد و همچنین خسارات شدیدی به میراث فرهنگی مانند گالری اوفیزی وارد کرد، به حبس ابد محکوم شد. همکاری با دستگاه عدالت (پنتیتو). در اکتبر ۲۰۰۸ مشخص شد که اسپاتوزا پس از ۱۱ سال حبس تحت قانون ۴۱-بیس (نظام سخت زندان)، چهار ماه پیش از آن به یک شاهد دولتی (پنتیتو) تبدیل شده بود. او اظهار داشت که در زندان به دین روی آورده و هنگام مواجهه با "انتخاب بین
خدا و کوزا نوسترا"، راه همکاری و گفتن حقیقت را انتخاب کرده است. اسپاتوزا در سال ۲۰۰۹ در دوره های الهیات نام نویسی کرد. اعترافات کلیدی اسپاتوزا به سرقت خودروی فیات ۱۲۶ که در بمبگذاری ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲ در ویا دآملیو پالرمو منجر به قتل بورسلیینو شد، اعتراف کرد. این اعتراف با اظهارات قبلی یک اوباش که به سرقت خودرو اعتراف کرده بود در تناقض بود. با مواجهه با شهادت اسپاتوزا، آن فرد اعتراف کرد که مأموران تحقیق او را مجبور به بیان آن اظهارات کرده بودند. شهادت دقیق اسپاتوزا در برابر بررسی ها مقاومت کرد. تأثیرات اعترافات اظهارات اسپاتوزا منجر به بازگشایی پرونده قتل بورسلیینو شد که نهایتاً در سال ۲۰۰۳ به نتیجه رسید. این شهادت ها همچنین: - پرده از روش های تحریک شاهدان توسط برخی مأموران تحقیق برداشت - صحت برخی از تحقیقات قبلی را زیر سؤال برد - نقش واقعی عوامل این ترور را روشن تر کرد تحول شخصی اسپاتوزا در زندان دچار تحول فکری شدیدی شد و: - به مطالعات دینی روی آورد - بین وفاداری به مافیا و حقیقت گویی، دومی را انتخاب کرد - با شرکت در دوره های الهیات به دنبال توبه واقعی بود این تغییر موضع اسپاتوزا نمونه ای از تحولات برخی زندانیان
مافیا تحت نظام سخت زندان های ایتالیا محسوب می شود. ارتباط با سیلویو برلوسکونی. در سال ۱۹۹۴، جوزپه گراویانو، رئیس اسپاتوتزا، به او گفت که سیلویو برلوسکونی (نخست وزیر آینده ایتالیا) در حال مذاکره با مافیا برای یک توافق سیاسی-انتخاباتی بین کوزا نوسترا و حزب فورزا ایتالیا است. این توافق شامل توقف حملات تروریستی مافیا در ازای تضمین های سیاسی بود. برلوسکونی چند ماه بعد وارد عرصه سیاست شد و در سال ۱۹۹۴ به نخست وزیری رسید. اسپاتوتزا ادعا کرد گراویانو این اطلاعات را در یک بار در محله اعیان نشین ویا ونِتو در رم با او در میان گذاشت. به گفته او، مارچلو دل اوتری، دست راست برلوسکونی، به عنوان واسطه عمل می کرد. دل اوتری این اتهامات را "بی اساس" خواند. شواهد دیگر ادعاهای اسپاتوتزا با گفته های پیشین آنتونینو جوفره، یکی از پنتیتوها (همکاران سابق مافیا که همکاری می کند)، همخوانی داشت. جوفره گفته بود برادران گراویانو واسطه بین کوزا نوسترا و برلوسکونی بودند. مافیا پس از فروپاشی حزب دموکرات مسیحی، از حزب فورزا ایتالیا حمایت کرد تا از مشکلات قضایی خود بکاهد. واکنش برلوسکونی برلوسکونی و وکیلش، نیکولو جدینی، این اتهامات را "غیرقابل ا
ثبات" و "افترا" خواندند. در دسامبر ۲۰۰۹، اسپاتوتزا در دادگاه تجدیدنظر پرونده دل اوتری (که به ۹ سال زندان به اتهام همدستی با مافیا محکوم شده بود) شهادت داد و گفت: "گراویانو نام برلوسکونی را برد و گفت به لطف او و مردی از شهرمان [اشاره به دل اوتری]، کشور در دستان ماست." دل اوتری در پاسخ گفت: "نه من و نه برلوسکونی هرگز ارتباطی با مافیا نداشتیم. این دولت بیش از هر دولت دیگری با جرایم سازمان یافته مبارزه کرده است." در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹، فیلیپو گراویانو نیز اظهارات اسپاتوتزا را رد کرد و گفت هرگز با دل اوتری ملاقات نکرده است. نتیجه گیری این پرونده بخشی از اتهامات طولانی مدت درباره ارتباط احتمالی سیاستمداران ایتالیایی با مافیاست، اما تاکنون هیچ مدرک قاطعی علیه برلوسکونی ارائه نشده است.
حادثه زنزای یا ، این حمله ای به رونین ها توسط شینسنگومی بود که از نقشه بقایای حزب توسا کینو برای تصرف قلعه اوساکا آگاه شده بودند. در ۳ فوریه ۱۸۶۵، رونین های قلمرو توسا که از قلمرو خود فرار کرده بودند، نمی دانستند چه کنند و در اوساکا پنهان شدند. بقایای حزب توسا کینو، از جمله اوتوری تیکیچی، تاناکا میتسواکی، اوهاشی شینزو، ایکدا اوسوکه و ایشیکورایا ماسائمون (هوندا کورانوسوکه)، که یک مغازه زنزای در مینامیکاواراماچی، اوساکا، اداره می کردند، نقشه ای برای آتش زدن شهر اوساکا و سوءاستفاده از این آشفتگی برای تصرف قلعه اوساکا کشیدند. وقتی تانی مانتارو، فرمانده پادگان شینسنگومی در اوساکا، اطلاعات مشکوکی در مورد رونین های توسا از دوستش تانیگاوا تاتسویوشی دریافت کرد، برادرش سانجورو تانی، ماساکی نائوتارو و آبه جورو را برای حمله به مغازه زنزای فراخواند. او پس از وقوع حادثه، نیروی اصلی شینسنگومی در کیوتو را مطلع کرد. آن چهار مرد به مغازه زنزایی حمله کردند، اما بیشتر اعضای گروه توسا کینو بیرون بودند و فقط ایشیکورایا و اوتوری آنجا بودند. مانتارو تانی به ایشیکورایا حمله کرد، اما او فرار کرد، بنابراین آن چهار مرد به اوتوری که در ط
بقه دوم بود حمله کردند و او را کشتند. وقتی دیگران از حمله مطلع شدند، فرار کردند. نیروی اصلی شینسنگومی نیز این را شنید و از کیوتو برای جستجوی اوساکا عازم شد، اما بقایای گروه توسا کینو به یاماتو و مناطق دیگر گریختند.
کارول تادئوش ناوروتسکی ( متولد ) تاریخ دان، بوکسور و سیاستمدار لهستانی است که در ۱ ژوئن سال ۲۰۲۵ به عنوان رئیس جمهور منتخب لهستان انتخاب شد. او از سال ۲۰۲۱ رئیس مؤسسه یادبود ملی است. همچنین او از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ به عنوان مدیر موزه جنگ جهانی دوم در گدانسک خدمت کرد. پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری لهستان در سال ۲۰۲۵ رئیس جمهور منتخب شد و در ۶ اوت ۲۰۲۵ رسماً رئیس جمهور لهستان می شود. تحقیقات ناوروتسکی بر روی مخالفت های ضد کمونیستی در لهستان، جرایم سازمان یافته در جمهوری خلق لهستان و تاریخ ورزش متمرکز است. در فوریه سال ۲۰۲۴، او به عنوان یکی از افراد تحت تعقیب کشور روسیه به اتهامات جنایی در رابطه با اقدامات مربوط به حذف بناهای یادبود حضور ارتش سرخ در خاک لهستان در سال های ۱۹۴۴ تا ۱۹۸۹، در فهرست قرار گرفت. در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ناوروتسکی توسط حزب قانون و عدالت (PiS) به عنوان کاندیدای مستقل برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۵ لهستان معرفی و حمایت شد. برنامه انتخاباتی ناوروتسکی «میهن پرستانه، طرفدار مسیحیت، طرفدار ناتو و مطلوب رئیس جمهور دونالد ترامپ» توصیف شده بود. ناوروتسکی از حفظ روابط نزدیک بین کلیسای کاتول
یک لهستان و دولت لهستان حمایت می کند و از نظر ژئوپلیتیکی، او از تقویت بیشتر روابط لهستان با ایالات متحده و ناتو حمایت می کند، در حالی که با ادغام اروپا مخالف است. حرفه. ناوروتسکی از دانشکده تاریخ دانشگاه گدانسک فارغ التحصیل شد. او در سال ۲۰۱۳ دکترای خود را از آنجا دریافت کرد. در سال ۲۰۲۳، او تحصیلات تکمیلی MBA بین المللی در رشته استراتژی، برنامه و مدیریت پروژه را در دانشگاه فناوری گدانسک به پایان رساند. او در سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ در مؤسسه یادبود ملی مشغول به کار بود و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ ریاست شعبه دفتر آموزش عمومی آن در گدانسک را بر عهده داشت. او همچنین بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ به عنوان رئیس شورای منطقه سیدلسه در گدانسک خدمت کرد. در سال ۲۰۱۷، او به عنوان مدیر موزه جنگ جهانی دوم در گدانسک منصوب شد، شغلی که تا سال ۲۰۲۱ در اختیار داشت. او سپس به مؤسسه یادبود ملی بازگشت و در ژوئن ۲۰۲۱ معاون رئیس آن شد. در ژوئیه ۲۰۲۱، او پس از انتخاب توسط سیم (مجلس لهستان) و تأیید سنای لهستان، به عنوان رئیس مؤسسه یادبود ملی منصوب شد. کارول ناوروتسکی نویسنده یا از نویسندگان چندین کتاب و همچنین مقالات علمی و عمومی متعددی در مورد مخ
الفت ضد کمونیستی، جرایم سازمان یافته در جمهوری خلق لهستان و تاریخ ورزش است. ناوروتسکی از نام مستعار «تادئوش باتیر» برای نوشتن کتابی دربارهٔ گانگستری که در لهستان کمونیستی دهه ۱۹۸۰ زندگی می کرد، استفاده کرده است. ناوروتسکی در سال ۲۰۱۸ در نقش تادئوش باتیر، با کلاهی بر سر و محو کردن چهره اش در تلویزیون، ظاهر شد و در آنجا گفت که ناوروتسکی «به من الهام بخشید» و تأکید کرد که چگونه ناوروتسکی «اولین کسی بود که جرایم سازمان یافته را در لهستان کمونیستی بررسی کرد.» در همین حال، ناوروتسکی در رسانه های اجتماعی نوشت که «تادئوش باتیر با من برای دریافت راهنمایی تماس گرفت» و «از من به خاطر کمکم در نوشتن کتابی جالب تشکر کرد که آن را توصیه می کنم.» انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۵. در ، ناوروتسکی توسط حزب قانون و عدالت به عنوان کاندیدای مستقل برای ریاست جمهوری لهستان در انتخابات ریاست جمهوری سال بعد معرفی و مورد حمایت قرار گرفت. او در دور اول که در ۱۸ مه ۲۰۲۵ برگزار شد، با ۲۹٫۱٪ آرا در جایگاه دوم قرار گرفت و در دور دوم که در ۱ ژوئن برگزار شد، با رافائل ترزاکوفسکی، نامزد حزب «پلتفرم مدنی»، روبرو شد. در ۲ مه ۲۰۲۵، ناوروتسکی با دونالد ت
رامپ در دفتر بیضی شکل کاخ سفید ملاقات کرد. در ۲۲ مه ۲۰۲۵، ناوروتسکی با اسلاومیر منتزن، که در دور اول انتخابات سوم شد، ملاقات کرد. بنا به گزارش ها، آنها در مورد امتیازات احتمالی که می توانست منجر به تأیید منتزن از ناوروتسکی شود، بحث کردند. منتزن مجموعه ای از هشت نکته را برای امضا توسط یک نامزد ارائه داد، که توسط ناوروتسکی امضا شد. مارک جاکوبیاک و مارک ووچ نامزدهای سابق ناوروتسکی را برای دور دوم تأیید کردند. در روز ۱ ژوئن ۲۰۲۵، ناوروتسکی در دور دوم پیروز شد و ترزاکوفسکی را با اختلاف حدود یک درصد شکست داد. بینش سیاسی. ناوروتسکی فردی غیرحزبی اما با دیدگاهی محافظه کارانه محسوب می شود. او خود را «نمایندهٔ اردوگاه میهن پرستان به معنای عام» توصیف می کند و تأکید می کند که هرگز به هیچ حزب سیاسی تعلق نداشته است. او خود را «کاندیدای مدنی» می داند که به «جنگ لهستان» پایان خواهد داد. او اعلام کرد که آماده است از «هر دولت لهستانی که خواستار نبش قبر قربانیان لهستانی در ولهینیا شود» حمایت کند و مسائل مربوط به تاریخ و پاسخگویی اجتماعی را به عنوان «خطوط مرزی» خود توصیف می کند. اقتصاد. در مورد مسائل اقتصادی، ناوروتسکی خود را حام