Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لائورا بروسکینی (؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۶۶) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
آدریان کارامبولا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال ساحلی اروگوئه ای تبار اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده است.
گرتا چیکولاری (؛ زادهٔ ) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
دنیلا گاتلی (؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۷۵) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ شرکت کرده است.
مارتا منگاتی (؛ زادهٔ ) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۱۰ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده است.
ریکاردو لیونه (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
لائورا جومبینی (؛ زادهٔ ) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده است.
آندره آ گیورگی (؛ زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۹۶۶) بازیکن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرده است.
پرچین گذاری یا پرچین سازی یک مهارت در حومه شهر است که برای سده ها، عمدتاً در بریتانیا و ایرلند، با تغییرهای منطقه ای در سبک و تکنیک انجام می شود. پرچین گذاری فرآیندی است که ساقه های یک ردیف بوته یا درختان کوچک را در نزدیکی سطح زمین، بدون شکستن، تا حدی بریده و سپس خم می کنند تا آنها را تشویق به تولید رشد جدید از پایه و ایجاد یک حصار زنده کند. نخستین توصیف پرچین در کتاب ژولیوس سزار به نام "خاطراتی در باب جنگ گالی" است، زمانی که ارتش او در طول نبرد سابی ها در بلژیک از پرچین های بافته ضخیم اذیت شد. پرچین گذاری به عنوان راهی برای نگهداری دام در مزارع گسترش یافت، به ویژه پس از اعمال محصور کردن که در انگلستان در سدهٔ شانزدهم آغاز شد. امروزه پرچین ها برای نگهداری جانوران بدون نیاز به حصارهای مصنوعی، حفظ زیستگاه های سازگار با تنوع زیستی، ترویج مهارت های سنتی و به دلیل جلوه بصری دلپذیر پرچین گذاشته می شوند.
جیمز مایکل جانسون (به انگلیسی:James Michael Johnson ، زاده ۳۰ ژانویه ۱۹۷۲) وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از اکتبر سال ۲۰۲۳ به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا مشغول به کار است. او از سال ۲۰۱۷ نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حوزه انتخابیه چهارم کنگره ای لوئیزیانا بوده است. جانسون در حال حاضر نامزد فراکسیون جمهوریخواهان مجلس نمایندگان برای ریاست مجلس در انتخابات ریاست مجلس در اکتبر ۲۰۲۳ است. جانسون که یکی از اعضای ایدئولوژیک جناح راست مسیحی حزب جمهوری خواه است، جانسون با حمایت قوی خود از ممنوعیت سقط جنین در سراسر کشور و مخالفت با ازدواج همجنس گرایان شناخته شده است. او خواستار لغو حکم "اوبرگفل علیه هاجز" دیوان عالی و محدود کردن ماری جوانای طبی شده است و از این ماده به عنوان " داروی دروازه ای " یاد می کند. در دسامبر ۲۰۲۰، جانسون در نامه ای از پرونده "تگزاس علیه پنسیلوانیا" حمایت کرد، این پرونده شکایتی طرح شده در دیوان عالی بود که نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ را به چالش می کشید. در ژانویه ۲۰۲۱، جانسون به لغو نتایج انتخابات در پنسیلوانیا رأی داد. جانسون روابط نزدیکی با گروه های بنی
ادگرای پروتستانی انجمن خانواده لوئیزیانا، اتحاد دفاع از آزادی و تمرکز بر خانواده برقرار کرده است. او شروع به کار به عنوان یک سیاستمدار، با آنها برای «نمایندگی کلیساها، کشیشان و جماعت هایی که دیدگاه آزادی مذهبی آنها با مقررات دولتی در تضاد بود» همکاری می کرد. جانسون از پایان دادن به کمک های نظامی آمریکا به اوکراین در جنگش علیه روسیه حمایت می کند. او از سال ۲۰۲۱ به عنوان نایب رئیس فراکسیون جمهوری خواهان مجلس نمایندگان خدمت کرده است. جانسون پیش از این برای یک دوره ریاست کمیته مطالعات جمهوری خواهان مجلس، که بزرگ ترین گروه محافظه کاران کنگره است، و همچنین ائتلافی از اعضای محافظه کار اجتماعی و مالی در کنفرانس بزرگ جمهوری خواهان مجلس را بر عهده داشت. قبل از ورود به کنگره، جانسون دو دوره ناکامل عضو مجلس نمایندگان لوئیزیانا از حوزه ۸ در بوسیه پریش بود. در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳، پس از سه بار رای گیری فراکسیون جمهوری خواهان، جانسون پس از نامزدی ناموفق استیو اسکالیس، جیم جردن و تام ایمر، چهارمین نامزد جمهوری خواهان برای رئیس مجلس در انتخابات ریاست مجلس در اکتبر ۲۰۲۳ شد. او در رای گیری سوم ۱۲۸ رای کسب کرد. او با دوره حضور نسبتاً
کوتاه خود در مجلس، و بدون ریاست یک کمیته کامل مجلس، یا حضور در رهبری ارشد مجلس، کم تجربه ترین رئیس مجلس از نظر خدمت در مجلس در ۱۴۰ سال گذشته خواهد بود. مواضع سیاسی. جانسون یکی از اعضای جناح راست مسیحی حزب جمهوری خواه است. سقط جنین. جانسون با سقط جنین مخالف است و از ممنوعیت سراسری این عمل حمایت می کند. مهاجرت. جانسون از فرمان اجرایی سال ۲۰۱۷ دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا مبنی بر ممنوعیت مهاجرت از هفت کشور عمدتاً مسلمان حمایت کرد و گفت: «این تلاشی برای ممنوعیت هیچ دینی نیست، بلکه تلاشی برای محافظت کافی از سرزمین مان است. ما در دنیای خطرناکی زندگی می کنیم و این اقدام مهم به ما کمک خواهد کرد که بین آزادی و امنیت تعادل برقرار کنیم.» در سال ۲۰۲۳، جانسون به اصلاحیه ای رأی داد که بودجه برای کمک به مهاجرت و پناهندگان را حذف می کند. حقوق دگرباشان جنسی. جانسون با "ابرگفل در برابر هاجز" مخالفت کرد که ازدواج همجنس گرایان را در سراسر ایالات متحده قانونی کرد. او معتقد است که هر ایالت باید بتوانند ازدواج همجنس گرایان را ممنوع کنند. در سال ۲۰۲۲، جانسون قانون توقف جنسی سازی کودکان را طرح کرد که موسسات دارای بودجه فدرال، از جم
له مدارس دولتی و کتابخانه ها را از ترویج یا ذکر هویت جنسی منع می کند. این لایحه با قانون حقوق والدین در آموزش و پرورش فلوریدا مقایسه شده است. زندگی شخصی. جانسون با کلی لری، مشاور مجوزدار مسیحی، مدرس مسایل امور خانواده و معلم سابق ازدواج کرده است. آنها چهار فرزند دارند. جانسون پیشتر در شریوپورت، بتن روژ، لوئیزیانا، و در آلن، تگزاس، شهرستان کالین، تگزاس زیسته است. جانسون گفته در اوایل ازدواجش او و زنش یک پسر سیاهپوست ۱۴ ساله را به عنوان بخشی از خانواده شان پذیرفتند. او یک مسیحی انجیلی است.
خط وارگی () در زمین شناسی ساختاری به فرایندی گفته می شود که بر اثر آن عارضه های ساختاری خطی درون سنگ ها به نام خط واره پدید می آید. خط واره ها انواع مختلفی دارند که خط واره های تقاطعی، خط واره های کنگره ای، خط واره های کانیایی و خط واره های کششی رایج ترین آن ها هستند. در اندازه گیری های میدانی، خط واره ها به صورت خطوط نقشه با زاویه شیب و آزیموت ثبت می شوند.
لوچیلا پروتا (؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۷۵) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ شرکت کرده است.
الکس رانگیری (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال ساحلی اهل ایتالیا است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده است.
ناسیونالیسم فرهنگی (انگلیسی: Cultural nationalism) از عقایدی است که در آن ملت با فرهنگ مشترک تعریف می گردد، نه بر اساس مفاهیم نژاد مشترک. ناسیونالیسم فرهنگی تمایلی به تجلی خود در جنبش های مستقل ندارد، اما معمولاً در طیف وسیع تری از ایدئولوژی ناسیونالیستی موضعی معتدل است. بنابراین، مواضع معتدل در ناسیونالیسم های فلاندری یا هندو ممکن است «ناسیونالیسم فرهنگی» باشد، در حالی که همین جنبش ها شامل اشکال ناسیونالیسم قومی و عرفان ملی نیز می شود. عضویت در کشور نه کاملاً داوطلبانه است (فرد نمی تواند فوراً فرهنگ کسب کند) و نه ارثی (فرزندان اعضای جامعه اگر در فرهنگ دیگری بزرگ شوند ممکن است خارجی در نظر گرفته شوند).[ "" ] بنابراین اگر فردی از ملتی باشد اما فرزندش در فرهنگ دیگری بزرگ شده باشد، با وجود ملیت آن فرد، فرزند او از ملیت فرهنگی که در آن بزرگ شده است در نظر گرفته می شود و باید فرهنگ والدین خود را بیاموزد تا عضوی از ملیت والدین خود باشند (حتی اگر فرزند آن والدین شهروند کشور آنها باشد). بنابراین، ملیت فرهنگی مانند ناسیونالیسم مدنی از طریق شهروندی به دست نمی آید.
انریکو روسی (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
کونسوئلو تورتا (؛ زادهٔ ) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرده است.
آناماریا سولاتسی (؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۵) بازیکن زن والیبال ساحلی اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
پارک جنگلی ماریک یک پارک جنگلی است و در کرانه شمالی در گامبیا واقع شده است. این پارک در اول ژانویه ۱۹۵۴ تأسیس شد و ۱۷۴ هکتار وسعت دارد. پارک جنگلی ماریک ۱۷ متر ارتفاع دارد.
درزه ورقه ای که درزه پوسته پوسته شده نیز نامیده می شود، مجموعه شکستگی های موازی سطحی در سنگ هستند و اغلب منجر به فرسایش صفحه های هم مرکز می شود. برای اطلاعات بیشتر درزه (زمین شناسی) را ببینید. با وجود فراوانی درزه های پوسته پوسته در بسیاری از مناظر مختلف، زمین شناسان هنوز بر سر یک نظریه کلی دربارهٔ تشکیل درزه های ورقه ای به توافق نرسیده اند.
مکاتبات مک ماهون و حسین رشته نامه هایی است که در طول جنگ جهانی اول رد و بدل شد و در آن دولت بریتانیا موافقت کرد استقلال عرب ها را در منطقه ای بزرگ پس از جنگ در ازای راه اندازی شورش اعراب علیه امپراتوری عثمانی توسط شریف مکه به رسمیت بشناسد. این مکاتبات تأثیر قابل توجهی بر تاریخ خاورمیانه در طول جنگ و پس از آن داشت. مناقشه بر سر فلسطین پس از آن ادامه یافت. این مکاتبات شامل ده نامه است که از ژوئیه ۱۹۱۵ تا مارس 1916 بین حسین بن علی، شریف مکه و سرهنگ دوم سر هنری مک ماهون، کمیسر عالی بریتانیا در مصر رد و بدل شد. با این که حفظ نیروی انسانی و دانش محلی عرب در کنار ارتش بریتانیا ارزش نظامی داشت، دلیل اصلی این نقشه، مقابله با اعلامیه "جهاد عثمانی" ("جنگ مقدس") علیه متفقین و حفظ حمایت ۷۰ میلیون مسلمان در هند بریتانیا (به ویژه آنهایی در ارتش هند که در تمام صحنه های اصلی جنگ گسترده تر مستقر شده بودند) بود. منطقه استقلال عربی به عنوان «در حدود و مرزهای پیشنهادی شریف مکه» به استثنای «بخش هایی از سوریه» که در غرب «نواحی دمشق، حمص، حماه و حلب» قرار دارد، تعریف شد. تفاسیر متناقض از این توصیف در سال های بعد جنجال های زیادی ایجا
د می کرد. یک اختلاف خاص که تا کنون ادامه دارد میزان قرار نگرفتن ساحلی است. پس از انتشار اعلامیه بالفور در نوامبر ۱۹۱۷ (نامه ای که توسط آرتور جیمز بالفور، وزیر امور خارجه بریتانیا به بارون روتشیلد، رهبر ثروتمند و برجسته جامعه یهودیان بریتانیا نوشته شده بود) که در آن وعده ایجاد خانه ملی برای یهودیان در فلسطین را می داد و متعاقب آن با افشای قرارداد مخفی سایکس-پیکو در سال ۱۹۱۶ که در آن بریتانیا و فرانسه تقسیم و اشغال بخش هایی از قلمرو را پیشنهاد کردند، شریف و دیگر رهبران عرب توافق های انجام شده در مکاتبات مک ماهون-حسین را نقض شده پنداشتند. حسین از تصویب معاهده ورسای در سال ۱۹۱۹ امتناع ورزید و در پاسخ به پیشنهاد بریتانیا در سال ۱۹۲۱ برای امضای معاهده ای مبنی بر پذیرش نظام قیمومیت، اظهار داشت که نمی توان از او انتظار داشت که «نام خود را بر سندی که فلسطین را به صهیونیست ها و سوریه را به اتباع خارجی اختصاص می دهد الصاق کند». تلاش بیشتر بریتانیا برای دستیابی به یک معاهده در ۱۹۲۳–۱۹۲۴ با شکست مذاکرات در مارس ۱۹۲۴ شکست خورد. در عرض شش ماه، بریتانیا حمایت خود را به نفع متحد عرب مرکزی خود، ابن سعود، که در ادامه پادشاهی حس
ین را فتح کرد، پس گرفت. این مکاتبات "روابط انگلیسی و عربی" را برای چندین دهه پس از آن تحت الشعاع قرار داد. در ژانویه ۱۹۲۳، گزیده های غیررسمی توسط جوزف ان.ام. جفریز در "دیلی میل" منتشر شد و نسخه هایی از نامه های منتشر شده در مطبوعات عرب پخش شد. گزیده هایی در گزارش کمیسیون پیل 1937 منتشر شد و مکاتبات به طور کامل در کتاب "بیداری عرب" در سال ۱۹۳۸ جورج آنتونیوس، و سپس به طور رسمی در سال ۱۹۳۹ به عنوان "برگه فرمان ۵۹۵۷" منتشر شد. . اسناد بیشتر در سال ۱۹۶۴ از طبقه بندی خارج شدند.
پارلمان آفریقای جنوبی نهاد قانونگذاری و قوه مقننه در آفریقای جنوبی است. بر اساس قانون اساسی آفریقای جنوبی، قوه مقننه در نظام سیاسی این کشور دو مجلسی است و از مجلس ملی و شورای ملی استان ها تشکیل شده است. بیست و هفتمین دوره پارلمان از ۲۲ مه ۲۰۱۹ آغاز به کار کرد. از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۹۴، اعضای پارلمان عمدتاً توسط اقلیت سفیدپوست آفریقای جنوبی انتخاب می شدند. اولین انتخابات سراسری با مشارکت عمومی در سال ۱۹۹۴ برگزار شد.
زوفیا ریشووْنا (؛ زادهٔ ۱۷ مه ۱۹۲۰–۱۷ نوامبر ۲۰۰۳) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رانندگان جایگزین"، "خانه"، "بازگشته" و "سالی از خورشید خاموش" اشاره نمود.
فتح حجاز توسط سعودی ها یا جنگ دوم سعودی و هاشمی که به نام جنگ حجاز و نجد نیز شناخته می شود، لشکرکشی ای بود که توسط سلطان عبدالعزیز سعودی برای چیرگی بر پادشاهی حجاز در سال ۱۹۲۴–۱۹۲۵ انجام شد که با فتح و انضمام حجاز به به قلمروی سعودی خاتمه یافت. زمینه. کارزار ۱۹۲۴ در محدوده درگیری تاریخی بین هاشمی های حجاز و سعودی های ریاض (نجد) قرار گرفت، که قبلاً جرقه جنگ اول سعودی و هاشمی را در سال ۱۹۱۹ زده بود. کارزار سعودی. بهانه تجدید خصومت بین نجد و حجاز زمانی بود که زائران نجد از دسترسی به اماکن متبرکه حجاز محروم شدند. در ۲۹ اوت ۱۹۲۴، عبدالعزیز، با پیشروی به سمت طائف که بدون درگیری عمده تسلیم شد لشکرکشی خود را علیه حجاز آغاز کرد. پس از سقوط طائف، نیروهای سعودی و قبایل متحد اخوان به سوی مکه حرکت کردند. درخواست شریف حسین برای کمک بریتانیا به بهانه عدم مداخله در اختلافات مذهبی رد شد. ملک حسین بن علی نیز پس از این که درخواست کمکش از پسرش ملک عبدالله فرااردن رد شد از مکه به جده گریخت. شهر مکه بدون مبارزه در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۴ سقوط کرد. کنفرانس اسلامی، که در ۲۹ اکتبر ۱۹۲۴ در ریاض برگزار شد، به رسمیت شناختن گسترده اسلامی از حکومت
ابن سعود بر مکه را به ارمغان آورد. با پیشروی نیروهای سعودی و محاصره جده، ارتش حجازی شروع به فروپاشی کرد. شهر مدینه در ۹ دسامبر ۱۹۲۵ تسلیم شد و ۱۲ روز بعد سقوط کرد. در دسامبر ۱۹۲۵، جده به عبدالعزیز نجد تحویل داده شد و نیروهای سعودی در ۸ ژانویه ۱۹۲۶ پس از مذاکره تسلیم و عبور امن بین ملک بن علی، عبدالعزیز و کنسول بریتانیا توسط حاکم شهر، شیخ عبدالله علیرضا، وارد دروازه های آن شدند. عواقب. عبدالعزیز پس از تسلط موفقیت آمیز بر پادشاهی حجاز، به عنوان پادشاه حجاز معرفی شد. این پادشاهی بعداً به پادشاهی نجد و حجاز ملحق شد و عبدالعزیز در پادشاه هر دو اتحاد سیاسی بود. حسین حجاز پس از کناره گیری از پادشاهی، برای حمایت از تلاش های جنگی پسرش به عقبه نقل مکان کرد که باعث شد انگلیسی ها او را مجبور به تبعید به قبرس کنند. علی بن حسین به عنوان پادشاه حجاز در میانه یک جنگ شکست خورده به قدرت رسید. با سقوط این پادشاهی، این سلسله به تبعید رفت. اما هاشمی ها همچنان بر امارت فرااردن و پادشاهی عراق حکومت راندند.
رُزوادوف () منطقه ای مسکونی در حومهٔ ستالووا وولا در لهستان است که در سال ۱۶۹۰ میلادی موقعیتِ شهری یافت و از سال ۱۹۷۳ جزئی از ستالووا وولا شد. این منطقه پیش از جنگ جهانی دوم شهری یهودی نشین بود که ارتباط نزدیکی با اشتتل های دیگری چون تارنوبزک، اولانوو و می یلتس داشت. این جوامع که پیش از سال ۱۹۳۹ سرشار از سرزندگی و حیات بودند، در جریان هولوکاست توسط آلمانی ها به کلی نابود شدند. در طی اشغال لهستان توسط آلمان (۱۹۳۹–۱۹۴۵) دو پزشک لهستانی به نام های یوجین لازوفسکی و استانیسواف ماتوله ویچ یک اپیدمی ساختگی تب تیفوسی در رُزوادوف ایجاد کردند: «منطقه قرنطینه ای که لازوفسکی و ماتوله ویچ ایجاد کردند به پناهگاهی برای یهودیان لهستانی تبدیل شد که می توانستند بدون ترس از نازی ها و تحت پوشش این همه گیری جعلی در آنجا زندگی کنند. این پزشکان حدود ۸٬۰۰۰ نفر را در طول مبارزات سه ساله خود با کمک یک باکتری ایجادکنندهٔ عفونت ادراری از کشته شدن یا زندانی شدن نجات دادند.» امروزه یک کتاب یادبود مختص این منطقه و وقایع آن موجود است.
واندا ووچیتسکا (؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۰۷–۳ ژوئیه ۱۹۹۶) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رانندگان جایگزین"، "سربازان آزادی" و "روزها و شب ها" اشاره نمود.
سیلویا سمرارو (متولد ۲ مه ۱۹۹۶) یک کاراته کا ایتالیایی است . او در بازی های جهانی ۲۰۲۲ که در بیرمنگام، ایالات متحده برگزار شد، مدال طلا را در وزن ۶۸ کیلوگرم کومیته زنان به دست آورد. سمرارو همچنین در بازی های اروپایی ۲۰۱۹ که در مینسک، بلاروس برگزار شد، مدال طلا را در همین وزن کسب کرد. او در مسابقات قهرمانی کاراته جهان ۲۰۲۱ که در دبی، امارات متحده عربی برگزار شد، مدال نقره را در وزن ۶۸ کیلوگرم زنان به دست آورد .
نوآ بیتش (; ) کاراته کا اهل آلمان است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
ایلیا اسمورگونر (; ) کاراته کا اهل آلمان است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
یاسمین یوتنر (; ) کاراته کا زن اهل آلمان است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده است.
امیل هویلوند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶، ۱۷ و ۱۸ و ۱۹ سال دانمارک نیز بازی کرده است. زندگی شخصی. برادر بزرگ تر وی، راسموس هویلوند نیز بازیکن فوتبال است که سابقه بازی برای آتالانتا و منچستر یونایتد را دارد. همچنین برادر دوقلوی وی، اسکار هویلوند، نیز بازیکن فوتبال است که سابقه بازی برای باشگاه فوتبال کپنهاگن دانمارک را دارد.
پدرو ژاویر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موزامبیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه چین جنوبی، باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه فوتبال استرلا دا آمادورا، باشگاه فوتبال باریرنسه، و باشگاه فوتبال آکادمیکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده است. زندگی شخصی. برادر دوقلوی وی کارلوس ژاویر نیز بازیکن فوتبال بود.
پروتئوس او-ایکس ۱۹ () یکی از سویه های باکتری پروتئوس وُلگاریس است. در سال ۱۹۱۵، آرتور فلیکس و ادموند وایل کشف کردند که پروتئوس او-ایکس ۱۹ به همان آنتی بادی های ایمنی انسان که علیه تیفوس ترشح می شوند، واکنش نشان می دهد و همین موضوع بعدها اساسِ ایجادِ «آزمایش آگلوتیناسیون آنتی بادی وایل-فلیکس» شد. در طول جنگ جهانی دوم، یوجین لازوفسکی و دوست دوران دانشجویی اش استانیسواف ماتوله ویچ که در شهر کوچک رزوادوف در لهستان طبابت می کردند، متوجه شدند که از آنجایی که از سویهٔ او-ایکس ۱۹ پروتئوس ولگاریس برای ساخت «آزمایش آگلوتیناسیون آنتی بادی وایل-فلیکس» برای تیفوس استفاده شده، می توان با تلقیح ساکنان این شهر با پروتئوس مرده، بدون ایجاد هیچ گونه بیماری، یک نتیجهٔ مثبت کاذب در آزمایش پزشکی آنان ایجاد کرد. وقتی نمونه های خون مردم شهر برای آزمایش به مقامات آلمانی فرستاده شد، مقامات متقاعد شدند که همه گیری تیفوس در رُزوادوف بیداد می کند و در نتیجه آلمانی ها از این منطقه اجتناب کردند و هزاران لهستانی نجات یافتند.
گوستاو هاوزر (؛ – ) استاد دانشگاه، آسیب شناس، پزشک و حشره شناس اهل آلمان بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و دانشگاه فریدریش-آلکساندر ارلانگن-نورنبرگ بود و مدتی به عنوان پزشک متخصص زنان در کلینیکی به سرپرستی پل سوایفل کار کرد. او در سال ۱۸۸۳ به درجهٔ شایستگی علمی در آسیب شناسی تشریحی رسید و استاد و مدیر «مؤسسهٔ آسیب شناسی ارلانگن» شد. وی نخستین کسی بود که در سال ۱۸۸۵ باکتری پروتئوس ولگاریس را در محیط کشت شناسایی و جداسازی کرد. او همچنین با توسعه روشی برای حفظ کشت های باکتریایی توسط فرمالین شناخته می شود.
یوجین لازوفسکی (؛ ۱۹۱۳ – ) با نامِ اصلیِ «ائوگونیوش سواوُمیر وازوفسکی» () پزشک و استاد دانشگاه اهل لهستان و ایالات متحده آمریکا بود. یوجین لازوفسکی، پزشکی لهستانی بود که جان هزاران نفر را در طول جنگ جهانی دوم با ایجاد یک بیماری همه گیر ساختگی که سبب نگرانی فراوان آلمانی ها دربارهٔ سلامتشان می شد، نجات داد. او همچنین از موقعیت خود به عنوان یک پزشک برای انتقال پنهانی داروهای مورد نیاز به یک محله یهودی نشین در شهرش، در قالب معالجهٔ مسافرانی که در ایستگاه قطار محل کارش تردد می کردند، استفاده کرد. با انجام این کار، او خطر مجازات اعدام را به جان خرید که در مورد لهستانی هایی که به یهودیان دیگر در جریان هولوکاست کمک کردند، اعمال می شد. او دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه ورشو بود و در جریان جنگ جهانی دوم، ستوانِ نیروی زمینی لهستان در یک قطار امدادی صلیب سرخ و بعدها، پزشک ارتش میهنی شد. وی مدتی را به عنوان اسیر در اردوگاه اسیران جنگی گذراند. پس از آزادی با همکاری دوستش یک همه گیری ساختگی تیفوس در رُزوادوف ایجاد کرد و آلمان ها از ترس به خطر افتادن سلامتی شان آن ناحیه را قرنطینه کردند و به آن نزدیک نشدند. این موضوع س
بب نجات جان ۸٬۰۰۰ نفر از خطر توقیف و مرگ در جریان هولوکاست شد. او در سال ۱۹۵۸ به دنبال اخذ بورسیه از بنیاد راکفلر به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در سال ۱۹۷۶ استاد پزشکی کودکان دانشگاه ایلینوی شیکاگو شد. شرح حال وی تحت عنوانِ «جنگ پنهان من» (Prywatna wojna) چندین بار منتشر شد و در صدها پایان نامه علمی بازنشر گردید. او در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ بازنشسته شد و در سال ۲۰۰۶ در یوجین، اورگن درگذشت؛ جایی که سال ها با دخترش در آن زندگی می کرد.
آرتور فلیکس (؛ – ) دانشمندی لهستانی در زمینه میکروبیولوژی و سرم شناسی بود. او در رشتهٔ شیمی تحصیل کرد و مدرک دکترای علوم را در این رشته دریافت کرد. سپس به وین رفت تا در رشتهٔ میکروبیولوژی ادامه تحصیل دهد. او که یک یهودی بود در دوران دانشجویی در وین به موضوع صهیونیسم علاقه مند شد و بعدها به یک صاحب نظر در مورد مسئله فلسطین مبدل شد. در سال ۱۹۱۵، آرتور فلیکس و ادموند وایل افسران پزشکی اتریشی در یک آزمایشگاه صحرایی در سوکال بودند که در آن، یک آزمایش تشخیصی برای بیماران مبتلا به تیفوس کشف کردند که از واکنش متقاطع آنتی بادی ها به سویه ای از باسیلوس پروتئوس که از ادرار جدا شده بود، استفاده می کرد. آنها آزمایش وایل-فلیکس را برای تشخیص تیفوس و سایر بیماری های ریکتزیایی ابداع کردند. استفاده از نمادهای O و H در سیستم «طبقه بندی کافمن-وایت» از پژوهش های ادموند ویل و آرتور فلیکس سرچشمه می گیرد. آرتور فلیکس در سال ۱۹۳۴، آنتی ژن Vi را در بیماران مبتلا به حصبه شناسایی کرد. کشف آنتی ژن Vi با همکاری دوشیزه مارگارت پیت انجام شد. پیت در طول زندگی حرفه ای اش با فلیکس نشریات بسیاری را تألیف کرد، اگرچه اطلاعات زیادی در مورد او وجود
ندارد، زیرا زن ستیزی رایج در آن دوران او را از رسیدن به شهرتی که به عنوان یک دانشمند سزاوارش بود، بازداشت. فلیکس و پیت سویه Ty2 حصبه را جدا کردند که امروزه همچنان، در پژوهش های آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می گیرد Ty2 و پایه ای برای سویه واکسن Ty21a هم بود، که یک سویه زندهٔ ضعیف شده که امروزه برای جلوگیری از بروز حصبه استفاده می شود. Ty2 در سال ۱۹۱۸ از یک بیمار در خرسون جدا شد Ty2 . به دلیل توانایی آن در جلوگیری از آگلوتیناسیون در سرم خرگوش مورد بررسی قرار گرفت که فلیکس و پیت بعداً دریافتند این موضوع به دلیل تولید کپسول Vi است که اتصال آنتی ژن O را مهار می کند. او و پیت همچنین موفق به کشف آنتی ژن های موجود در تب شبه حصبه ای A و B شدند. او همچنین با همکاری یک دانشمند زن دیگر، به نام دوشیزه «ام. رودز»، یک مرور جامع از آنچه در مورد حصبه و نحوهٔ تشخیص آن موجود بود، نوشتند. آرتور فلیکس پس از جنگ جهانی اول به بریتانیا مهاجرت کرد. او در بیلسکو بیاوا، وین، پراگ، لندن و مرکز درمانی هداسا در اورشلیم پژوهش های علمی خود را ادامه داد و در سال ۱۹۴۲ به عنوان همکار انجمن سلطنتی انتخاب شد.
ادموند وایل (؛ – ) میکروب شناس آلمانی تبار پادشاهی بوهم بود. او بیشتر به دلیل «آزمایش وایل-فلیکس» شناخته می شود که در تشخیص عفونت های ریکتزیایی مورد استفاده قرار می گیرد. او این پژوهش را در طول جنگ جهانی اول انجام داد و خودش بر اثر یک عفونت تیفوس اتفاقی در آزمایشگاهش درگذشت. او دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه آلمانی شارل-فردیناند پراگ بود و تخصص آسیب شناسی خود را در برلین دریافت داشت. سپس از سال ۱۹۰۵ دستیار هانس کیاری شد و در سال ۱۹۰۹ به درجهٔ شایستگی علمی در آسیب شناسی رسید. او در سال ۱۹۱۱ با «ویکتور کافکا» بر روی واکنش های مایع مغزی-نخاعی با خون کار کرد و از سال ۱۹۱۵ استاد دانشگاه شد. ادموند وایل مدتی کوتاه نیز با رودولف وایگل همکاری کرد. وی در طول جنگ جهانی اول، در آزمایشگاه هایی در مرزهای گالیسیا و بالکان کار می کرد. او مجبور بود با سربازانی که به تیفوس مبتلا شده بودند، کار کند و در سال ۱۹۱۶ توانست یک آزمایش تشخیصی سرمی ایجاد کند که بعدها به «آزمایش وایل-فلیکس» شهرت یافت. در یکی از روزهای کار آزمایشگاهی، یکی از همکارانش به نام «فردریک برینل» هنگام تزریق باکتری به یک حیوان آزمایشگاهی، به طور تصادفی مقد
اری ریکتزیا به صورت او پاشید و تصور می شود که وایل کمی بعد به نوعی تیفوس مبتلا شد و در همان مؤسسه بهداشتی که در آن کار می کرد، درگذشت. او هنگام مرگ در ۱۵ ژوئن ۱۹۲۲ در پراگ ۴۳ ساله بود.
هوستیوس هوستیلیوس یک جنگجوی عهد پادشاهی روم در سده ی هشتم قبل از میلاد و نیز پدربزرگ تولوس هوستیلیوس، سومین پادشاه روم، بود. نبرد دریاچه ی کورتیوس. پس از ربودن زنان سابین، رومیان مورد حمله ی انتقام جویانه ی دولت شهرهای آنتم ناتان، کروستومینان و کاینیننسان واقع شدند، لیکن از آنجا که این سه دولت شهر جداجدا بر روم حمله بردند، رومیان هر یک را به آسانی شکست دادند. اما تیتوس تاتیوس، پادشاه سابینان، با احتیاط بیشتری عمل کرد: اسپوریوس تارپیئوس فرمانده ی دژ رومیان در تپه کاپیتول بود؛ تاتیوس با رشوه دختر او را خرید تا سربازان مسلحش را به دژ راه بدهد، و بدین سان سابینان دژ کاپیتول را گرفتند. صبح روز بعد، رومیان خود را ناچار دیدند که از موضعی بسیار بد برای بازپس گیری آن دژ تلاش کنند. در جنگ بر سر بازپس گیری دژ، هوستیوس هوستیلیوس، سردار رومیان، شجاعت بسیار نشان داد و قوای روم را با وجود بدیِ موضع جغرافیایی پایدار نگاه داشت. متیوس کورتیوس، سردار سابینان، با او نبرد تن به تن کرد و با سود بردن از موضع جغرافیایی برترش وی را کشت. پس رومیان روحیه ی خویش را باختند و به سوی تپه پالاتین عقب نشستند. رومولوس، ناتوان از مدیریت سپاهش،
دست به دعا برداشت و از ژوپیتر خواست شجاعت سربازانش را بهشان بازگرداند و مانع تصرف دومین تپه ــ پالاتین ــ به دست دشمن شود، و وعده کرد که اگر خواسته اش اجابت شود، معبدی وقف او کند. سپس، گویی که دعایش شنیده و پذیرفته شده باشد، روی به سربازانش کرد و گفت که ژوپیتر دستور داده با تمام قوا ایستادگی کنند. پس رومیان روحیه گرفتند و جنگ را پی گرفتند. رومولوس با دسته ای از نیرومندترین جوانان بر متیوس کورتیوس حمله ور شد، زیرا او چند لحظه پیش در هنگام عقب نشینی رومیان با غرور رجز خوانده بود که «این میزبان دغلکار و دشمن ترسویمان را مغلوب کردیم. حالا فهمیده اند که ربودن باکرگان کجا و جنگیدن با مردان کجا!» پس چون رومیان ضدحمله ای ناگهانی زدند، اسب متیوس رمید و متیوس برای حفظ جانش خود را به داخل برکه ای انداخت؛ بعدها در محل همین برکه فروم رم تأسیس شد. وقتی متیوس در برکه افتاده بود، تمام توجه سابینان معطوف او شد و تشویقش می کردند که از آن برکه برهد. او نیز با این تشویق ها روحیه گرفت و از آن برکه برخاست و از مهلکه رست. آنگاه زنان سابینی، که این جنگ براثر ستمِ وارده بر ایشان حادث شده بود، خویشتن را به وسطِ بارانِ نیزه ها انداختن