Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آش عباسعلی یکی از معروف ترین آش های کرمانشاه است که بیشتر برای افطار ماه رمضان، ایام عاشورا و به عنوان نذری پخته و سرو می شود. قدمت این آش به ۲۰۰ سال پیش برمی گردد. مواد اولیه برای پخت آش عباسعلی شامل گوشت، گندم، برنج و حبوبات می باشد. مردم کرمانشاه گاهی در زبان محلی این آش را واسلی می خوانند. تاریخچه. مشهور است که حدود ۲۰۰ سال قبل یک آشپز ماهر و متدین به نام عباسعلی نذر می کند که در ماه رمضان هر شب در مسجد آشی خوشمزه و ویژه تهیه کند تا مردم روزه های خود را با خوردن آن آش باز کنند و اینچنین این آش مخصوص کرمانشاه به نام آش عباسعلی شهرت پیدا می کند. دستور پخت. گوشت و پیاز را به همراه مقدار مناسب از آب قلمه (حدود ۱۰ پیمانه) خوب بپزید. حبوبات را هم جدا پخته و بعد از پخت گوشت و حبوبات. گوشت را کاملاً بکوبید تا له شود در موقع کوبیدن گوشت مقداری از حبوبات را نیز با آن بکوبید. سپس همه را با هم مخلوط کرده. به همراه نمک. فلفل و زردچوبه روی حرارت متوسط بگذارید و طی این مدت مدام آش را به هم بزنید. مواظب باشید چون با آب قلمه پخته شده خیلی سریع ممکن است ته بگیرد. به همین خاطر دستتان را از هم زدن بر ندارید. وقتی دیدید آش کا
ملاً جا افتاده و غلیظ شده. نصف روغن محلی را داخل آش ریخته کمی مخلوط کنید و زیر شعله را خاموش کنید. آش را به همان گرمی داخل ظرفهای مورد نظرتان بریزید؛ و با پیاز داغ و روغن باقیمانده و دارچین تزیین کنید. نکته ای که وجود دارد این است که حبوبات نباید داخل آش پیدا باشد، هرچه حبوبات را بیشتر بکوبید آش شما خوشمزه تر خواهد بود. ضمناً این آش هرچه تندتر باشد، خوشمزه تر است.
مونودرام به یک قطعهٔ اپرا یا تئاتر گفته می شود که توسط یک بازیگر یا خواننده اجرا می شود که معمولاً نقش یک شخصیت (و نه چند شخصیت) را ایفا می کند. در اپرا. در اپرا، مونودرام در ابتدا به ملودرام هایی گفته می شد که تنها دارای یک نقش بودند، نظیر نظیر "پیگمالیون" اثر ژان-ژاک روسو، که در سال ۱۷۶۲ میلادی نوشته شد و در ۱۷۷۰ در لیون به نمایش درآمد. اصطلاح مونودرام (که گاه به آن مونو اپرا نیز گفته می شود) به آثار مدرنی که تنها دارای یک تک خوان هستند اطلاق می شود؛ مانند "دست خوش شانس" اثر آرنولد شونبرگ که علاوه بر قهرمان داستان، دارای دو شخصیت صامت دیگر و نیز یک پرولوگ و اپیلوگ کر نیز هست. در درام گفتاری. نخستین نمونهٔ مونودرام در انگلستان، "پاندورا" (۱۷۹۰) اثر فرانک سیرز، دارای زمینه ای اسطوره ای بود که از قالب از حفظ خوانی خارج از صحنه برخوردار بود. رابرت ساوتی نیز از همین قالب جدید بهره برد و از سال ۱۷۹۳ تا ۱۸۰۴ یازده قطعهٔ دیگر را با همین نام تهیه کرد؛ متیو لوییس نیز در نمایشنامهٔ خود با نام "اسیر"، که به شدت ملودراماتیک بود و به صورت عمومی اجرا شد، از همین قالب بهره برد. تعداد کمی از نمایش های دیگر توانستند به اجرای
روی صحنه برسند و مونودرام خیلی زود پیوند خود با موسیقی را از دست داد. اصطلاح تک گویی نمایشی برای اشاره به چنین آثاری به کار گرفته شد، هرچند که استفاده از اصطلاح «مونودرام» نیز همچنان رایج ماند. نیم قرن بعد، تنیسون اثر خود با نام "ماود" (۱۸۵۵) را به عنوان یک مونودرام معرفی کرد، و ویلیام لنکستر نیز مجموعه ابیاتی را تحت عنوان "اکلوگ ها و مونودرام ها" در ۱۸۶۴ منتشر کرد.
اتحادیه جنبش اجتماعی (SMU) یک روند تئوری و عملی در اتحادیه گرایی معاصر به حساب می آید. اتحادیه جنبش های اجتماعی که به شدت با جنبش های کارگری کشورهای در حال توسعه مرتبط است، از بسیاری از مدل های دیگر اتحادیه متمایز می باشد، زیرا به چیزی بیش از سازمان دهی کارگران پیرامون مسائل محل کار، دستمزد و شرایط و ضوابط کارشان مربوط می شود. به این ترتیب درگیر مبارزات سیاسی گسترده تری در حوزه های حقوق بشر، عدالت اجتماعی و دموکراسی می گردد. اتحادیه جنبش اجتماعی از مبارزات سیاسی در کشورهای در حال توسعه فراتر رفته و در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک مدل روابط صنعتی متمایز تئوریزه گردید. در این مدل، اتحادیه های کارگری متمایز از جنبش های اجتماعی نیستند و بخشی از اکوسیستم وسیع تری از فعالیت های سیاسی را تشکیل می دهند که شامل گروه های مذهبی، سازمان های مدنی و ساکنان و گروه های دانشجویی است. اینها معمولاً در قالب سازمان های چتر دموکراتیک در امتداد یک مدل جبهه محبوب سازماندهی می شوند. سازمان چتر عموماً یک برنامه یا مانیفست دارد که همه افراد وابسته به آن متعهد می باشند. کیم مودی این نظریه را مطرح کرد که ویژگی های اصلی ات
حادیه گرایی جنبش اجتماعی عبارتند از: معمولاً ساختار این نوع اتحادیه به منظور ارتقاء ستیزه جویی بیشتر اعضای اتحادیه، به اجرای فرآیندهای دموکراتیک تمایل دارد.
آقای تاد، از تود هال، یکی از شخصیت های اصلی رمان باد در درختان بید نوشته کنت گراهام در سال ۱۹۰۸ است. الهام گرفتن. الهام بخش شیطنت ها و خودستایی های آقای تاد، تنها فرزند کنت گراهام، آلستر بود: یکی از دوستان خانوادگی، کنستانس اسمدلی، شنید که گراهام از سوء استفاده های تاد به عنوان داستانی قبل از خواب برای آلستر تعریف می کرد، و خاطرنشان کرد که «گرایش خود آلستر به شادی کردن با سوء استفاده های جنون آمیز از جنس تاد بود». سرهنگ فرانسیس سیسیل ریکاردو (۱۸۵۲–۱۹۲۴)، اولین مالک ماشین در کوکهام در بارکشر، جایی که گراهام کتاب ها را نوشت، نیز تصور می شود که تأثیرگذار بوده است. پیشنهادها دیگر عبارتند از والتر کونلیف، اولین بارون کونلیف. شخصیت. تاد مالک منطقه حومه ای انگلیسی تود هال است که از خانواده خود به ارث برده است. تاد شخصیتی شوخ و دوستانه دارد، اما غالباً خودبزرگ بینی و تکانشگری اش بر او حکومت می کند که اغلب او را به دردسر می اندازد. تاد به دلیل وسواس زیادی نسبت به فعالیت های مختلف و سپس در نهایت حوصله شدن از آنها مشهور است. در رمان تاد پس از اینکه یکی او و دوستانش را در کاروانش از جاده بیرون می کند، شیفته ماشین های موت
وری می شود. تاد یک راننده پرشور است و قبل از اینکه دوستانش وارد شوند و او را تشویق کنند تا راهش را تغییر دهد، حداقل با هشت اتومبیل تصادف می کند. در آثار دیگر. نمایشنامه آلن الکساندر میلن در سال ۱۹۲۹ آقای وزغ ساکن تود هال بر اساس این کتاب ساخته شد. ویلیام هوروود چندین رمان برای کودکان به نام Tales of the Willows نوشت که ادامه داستان اصلی است. بازی ویدئویی ماجراجویی گرافیکی گرگی در میان ما در سال ۲۰۱۳، بر اساس سری کتاب های کمیک Fables، آقای تاد را به عنوان «راننده تاکسی بد دهن» با صدای چاک کوروکلیس نشان می دهد.
ماهندراپارواتا () شهری باستانی از دوران امپراتوری خمر در کامبوج است. وجود این شهر برای چندین دهه شناخته شده بود؛ اما بخش اعظم آن زیر پوشش جنگل و خاک پنهان مانده بود. سر انجام این شهر در سال ۲۰۱۲ توسط یک هیئت باستان شناسی به سرپرستی ژان-باپتیست شووانس و دمیان ایوانز با کمک فناوری اسکن لیزری هوایی به نام لیدار(LIDAR) کشف شد. ریشه شناسی. نام مهندراپارواتا به معنای «کوه ایندرای بزرگ» است. این نام از دو واژه سانسکریت مَهِندْرا (Mahendra، "ایندرای بزرگ"، لقبی برای خدای هندو ایندرا) و پارواتا (parvata، به معنی کوه) گرفته شده است و اشاره به مکان مقدس واقع در بالای تپه ای دارد که امروزه با نام «پنوم کولن» شناخته می شود. جایاوارمان دوم در سال ۸۰۲ میلادی به عنوان اولین پادشاه امپراتوری خمر در این مکان تاجگذاری کرد. این نام در کتیبه های معبد اک یوم در منطقه آنگکور نیز آمده است. مکان. ماهندراپارواتا در ۴۰ کیلومتری(۲۵مایلی) شمال مجتمع انگکور وات، ۴۵ کیلومتری (۲۸ مایلی) شمال سیم ریپ، در دامنه کوه پنوم کولن، در استان سیم ریپ قرار دارد.
تنیس با ویلچر () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۳۰ اوت تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ در ورزشگاه رولان گاروس پاریس برگزار شد. برنامه ریزی جهت برگزاری رقابت های تک نفره، دو نفره در بخش مردان، زنان و ترکیبی صورت گرفته بود.
نابرابری کم آبی تهران پیامد کمبود آب در ایران است. ایران در دهه های اخیر با بحران کم آبی شدیدی مواجه بوده است که میلیون ها نفر را در سراسر کشور تحت تأثیر قرار داده است. این بحران در درجه اول به دلیل ترکیبی از تغییرات محیطی، مدیریت ضعیف منابع و شیوه های کشاورزی ناپایدار است که در مجموع باعث کاهش قابل توجه ذخایر آب سطحی و زیرزمینی شده است. بهره برداری بیش از حد از منابع آب ، ناامنی غذایی و چالش های مهاجرت داخلی را تشدید کرده است. تکنیک های کشاورزی ناکارآمد، همراه با ساخت سدها، سیستم های آب طبیعی را مختل کرده است. علاوه بر این، عوامل سیاسی - مانند یارانه ها و فساد مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی - بحران را تشدید کرده است. در تیر ۱۴۰۴، عباس علی آبادی، وزیر نیرو، بحران آب را «قطعی آب» خواند و تاکید کرد که تهران در بدترین وضعیت منابع آبی در ۱۰۰ سال اخیر قرار گرفته است، او همچنین هشدار داد که در مناطق شرق و شرق جنوب استان تهران آب در عرض یک ماه به دلیل خروج از مدار سد ماملو تمام خواهد شد. بر اساس مقاله ای که در سی ان ان در تاریخ ۹ مرداد ۱۴۰۴ منتشر شد، تهران به دلیل بحران شدید آبی که با آن روبه رو است، ظرف چند ه
فته کاملاً خشک خواهد شد. بر اساس کارشناسان نقل شده در مقاله، پایتخت ایران تنها چند هفته با «روز صفر» فاصله دارد - روزی که شیرهای آبی برای بخش های بزرگی از شهر خشک می شوند. جزئیات. شهر تهران ، پایتخت، که حدود ۱۸ درصد از جمعیت ایران را در خود جای داده است، مظهر چالش های مرتبط با آب کشور است. قابل توجه است که این شهر با نابرابری های شدید در تامین آب مواجه است: مناطق فقیرنشین با تامین آب ناکافی و کیفیت آب خطرناک دست و پنجه نرم می کنند، در حالی که مناطق مرفه که محل اسکان بسیاری از نخبگان اقتصادی کشور - از جمله مقامات بلندپایه دولتی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) هستند - تا حد زیادی از این سختی ها مستثنی هستند. این محله های ممتاز دارای استخرهای خصوصی متعدد و فضاهای سبز وسیع هستند. ایران به دلیل ترکیبی از تغییرات آب و هوایی ، رشد جمعیت و چندین دهه مدیریت ضعیف با بحران شدید آب مواجه است. این کشور بیش از حد از منابع آبی خود استفاده می کند و مسائل مربوط به ناامنی غذایی و مهاجرت را تشدید می کند. اقدامات کشاورزی ناکارآمد و ساخت سدها به جریان های طبیعی آب آسیب رسانده است. عوامل سیاسی، از جمله یارانه ها و فساد مرتبط
با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بحران را بدتر می کند. اعتراضات فزاینده عمومی و اختلافات بین المللی بر سر منابع آب بر ضرورت یک تغییر اساسی در مدیریت و حکمرانی آب تاکید دارد. تهران در حال حاضر با کمبود شدید آب دست و پنجه نرم می کند که ناشی از کاهش بارندگی، برداشت بیش از حد آب های زیرزمینی و زیرساخت های قدیمی است. سیستم مدیریت آب ایران گرفتار طرفداری سیاسی است، جایی که سپاه و سایر نهادهای مرتبط با سیاسی منابع آب را کنترل می کنند و پروژه ها را برای منافع سیاسی و اقتصادی به جای نیاز عمومی در اولویت قرار این بحران منجر به کاهش قابل توجه فشار آب و تخلیه مخازن به ویژه در مناطق جنوبی شهر شده است. در حال حاضر، سه سد از پنج سد اصلی تامین کننده تهران به سطوح بسیار پایینی نزدیک می شوند که مقامات را بر آن می دارد تا از مردم بخواهند تلاش های صرفه جویی در مصرف آب را تشدید کنند. چشم انداز بلندمدت تاریک باقی می ماند که با خشکسالی مداوم و اثرات نامطلوب تغییرات آب و هوایی تشدید می شود. ذخایر سدهای تهران در سال ۲۰۲۳ به میزان ۵ درصد کاهش یافته است و کل ذخیره سازی تنها ۲۶ درصد ظرفیت مسئله کم آبی در تهران به طور یکسان در سطح شهر تجر
به نشده است. تفاوت های قابل توجهی بین محله ها وجود دارد. به دلیل ترکیبی از عوامل جغرافیایی، اجتماعی-اقتصادی و زیرساختی، نواحی شمالی و جنوبی تهران با سطوح متفاوتی از چالش های کم آبی مواجه هستند. ولسوالی های شمالی از نزدیکی خود به منابع آب کوهستانی سود می برند که به آنها مزیت استراتژیک از نظر تامین آب می دهد. این نزدیکی جغرافیایی این مناطق را قادر می سازد تا فشار آب ثابت تری را حفظ کنند و به آب با کیفیت بالاتر دسترسی داشته باشند، برخلاف مناطق جنوبی، که اغلب از این نظر محروم مناطق ثروتمند شمال تهران به طور قابل توجهی از سرمایه گذاری های بیشتر در زیرساخت های آب بهره مند شده اند که در نتیجه سیستم های توزیع پیشرفته تر و تسهیلات ذخیره سازی افزایش یافته است. در مقابل، محله های کمتر ثروتمند اغلب به زیرساخت های قدیمی یا ناکافی وابسته هستند که چالش های تامین آب را تشدید می کند، به ویژه در دوره های خشکسالی. این نابرابری در دسترسی به آب، نابرابری های اجتماعی-اقتصادی عمیق تر در شهر را برجسته می کند. ساکنان شمال تهران حتی در زمان اوج تقاضا خدمات بی وقفه آب را تجربه می کنند، در حالی که در مناطق جنوبی جیره بندی آب بیشتر است.
این نابرابری به طور گسترده نشان دهنده رفتار ترجیحی با مناطق ثروتمندتر تلقی می شود. از لحاظ تاریخی، سیاست های توسعه شهری به نفع شمال تهران بوده و به توزیع ناعادلانه منابع آب کمک کرده
شمشیربازی با ویلچر () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۳ تا ۷ سپتامبر برگزار شد. روی هم رفته شانزده رویداد تحت عنوان شمشیربازی برگزار شد؛ هشت رویداد برای مردان و هشت رویداد برای زنان. دسته بندی های A و B وجود داشت که برای به کارگیری در رویدادهای اپه، فلوره و سابر برای بهش انفرادی و اپه و فلوره در بخش تیمی بود.
پارا سه گانه () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها در دو روز نخست سپتامبر ۲۰۲۴ در پل پونت دینا در پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این سومین دوره ای بود که پارا سه گانه در پارالمپیک تابستانی برگزار می شد. ورزشگاه ها. رقابت پارا سه گانه ابتدا در نزدیکی پل الکساندر سوم در نزدیکی رود سن آغاز و در مکان مشابهی به پایان می رسد. در طی این مسیر، ۷۵۰ متر در شنا در رود سن، ۲۰ کیلومتر دوچرخه سواری در شانزلیزه و خیابان مونتاین که توسط پل اینوالید از روی سن عبور می کند و به کود د اورسای می رسد و پس از ۵ کیلومتر دویدن، در پل الکساندر سوم به پایان می رسد. تقویم بازی ها.
ماریا میلوسلاوسکایا (۱۱ آوریل ۱۶۲۴ – ۱۳ مارس ۱۶۶۹) نخستین همسر الکسی یکم و تزاریتسا روسیه تزاری از سال ۱۶۴۸ تا ۱۶۶۹ میلادی بود. او همچنین مادر نهمین و دهمین تزار روسیه یعنی فیودور سوم و ایوان پنجم بود. زندگی نامه. ماریا ایلینیچنا میلوسلوسکایا دختر کوچک ایلیا دانیلوویچ میلوسلاوسکی (درگذشت: ۱۶۶۸) و اکاترینا فئودورونا ناربیکووا بود که در در مسکو به دنیا آمد. او متعلق به خاندان اشرافی میلوسلاوسکی بود که در سدهٔ چهاردهم میلادی از لهستان به روسیه آمدند. پدر ماریا یکی از بستگان و طرفداران بویار بوریس موروزوف، معلم بانفوذ و محبوب تزار الکسی یکم بود. در سال ۱۶۴۷، تزار الکسی که به سن ازدواج رسیده بود، یک عروس نشان مشهور برپا کرد که ۲۰۰ دختر در آن حاضر گشتند و در نهایت ۶ نفر نامزد شدند. اما مراسم توسط بوریس موروزوف که قدرت زیادی در دربار داشت، مختل شد؛ زیرا او قصد داشت با ترتیب دادن وصلت تزار با ماریا دختر ایلیا و سپس ازدواج خودش با دختر دیگری از او به نام آنا، با تزار خویشاوند شود. موروزوف به آرایشگر عروسِ منتخب رشوه داد و او در مراسم نام گذاری عروس تزار، موهای دختر را چنان محکم کشید که بیهوش شد و پزشک قصر که او هم از
موروزوف رشوه گرفته بود، گفت دختر به صرع مبتلاست. بدین ترتیب، نه تنها آن دختر رد شد بلکه پدر عروس به اتهام مخفی کردن بیماری او به همراه تمام خانواده اش به تیومن تبعید شد. سپس موروزوف دختر دیگری را به تزار الکسی معرفی کرد؛ یعنی ماریا دختر ایلیا میلوسلاوسکی. به روایتی تزار خودش اولین بار ماریا را در کلیسا دیده بود و دستور داد او را به قصر ببرند. در آنجا به آن دختر نگاه کرد و عاشقش شد و او را به خواهرانش سپرد تا زمان ازدواج فرا رسد. در آن زمان ماریا ۵ سال از الکسی بزرگ تر بود. موروزوف در ازدواج تزار الکسی با ماریا میلوسلاوسکایا را ترتیب داد و ده روز بعد هم خودش با آنا، خواهر ماریا ازدواج کرد. تزاریتسا ماریا با فعالیت های خیریه اش متمایز بود. او در در سال ۱۶۵۴، سرمایه ای را به ایجاد بیمارستان برای بیماران و معلولان در شهرها اختصاص داد. ماریا میلوسلاوسکایا در در ولوکولامسک درگذشت. او پنج روز پس از زایمان بسیار سختی که در آن هشتمین دختر خود یعنی یودوکیا آلکسیونا را به دنیا آورد، در اثر تب زایمان جان سپرد. یودوکیا نیز فقط دو روز پس از مادرش زنده ماند و در ۱۰ مارس درگذشت. ماریا در صومعه صعود مسکو به خاک سپرده شد. تا آ
ن زمان، ۱۰ تن از ۱۳ فرزند او زنده بودند. اما سه ماه بعد تزارویچ سیمئون و چند ماه بعد، تزارویچ الکسی نیز درگذشت. فرزندان. الکسی و ماریا در ۲۱ سال زندگی مشترک خود، صاحب ۱۳ فرزند (پنج پسر و هشت دختر) شدند و ماریا تنها اندکی پس از سیزدهمین زایمانش درگذشت. چهار پسر او از کودکی جان سالم به در بردند (الکسی، فئودور، سمیون و ایوان)؛ اما در عرض شش ماه پس از مرگ او، دو تن از آنها هم درگذشتند. ازجمله تزارویچ الکسی که وارث ۱۵ سالهٔ تاج و تخت در نظر گرفته می شد. نام و مشخصات فرزندان ماریا میلوسلاوسکایا به شرح زیر است:
در پخت نان، فارینوگراف خواص خاص آرد را اندازه گیری می کند. اولین بار این دستگاه در سال ۱۹۲۸ توسعه و راه اندازی شد فارینوگراف ابزاری است که برای اندازه گیری تنش برشی و ویسکوزیته مخلوط آرد و آب استفاده می شود. واحدهای اولیه فارینوگراف واحدهای برابندر بودند که یک واحد دلخواه برای اندازه گیری ویسکوزیته سیال است. یک نانوا می تواند محصولات نهایی را با استفاده از نتایج فارینوگرافی برای تعیین موارد زیر فرموله کند:
سگ گمشده فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی استیون هرک است. در این فیلم بازیگرانی همچون راب لو، جانی برچتولد و کیمبرلی ویلیامز-پیزلی ایفای نقش کرده اند.
کیریل پولوکتوویچ ناریشکین (۱۶۲۳ – ۳۰ آوریل ۱۶۹۱) یک فرمانده نظامی و بویار از خاندان ناریشکین در زمان سلطنت تزار الکسی یکم بود. او پدر ناتالیا ناریشکینا و پدربزرگ مادری پتر کبیر بود. زندگی نامه. نام کیریل ناریشکین برای اولین بار در سال ۱۶۴۶ و هنگامی که او و شاهزاده نیکیتا ایوانوویچ اودویوسکی برای محافظت از مرزهای جنوبی مسکووی در برابر حملات احتمالی تاتارهای کریمه اعزام شدند، ذکر شده است. در سال ۱۶۵۴، کیریل ناریشکین در لشکرکشی های الکسی یکم علیه لهستان و لیتوانی شرکت کرد. در سال ۱۶۵۸، کیریل ناریشکین به عنوان رئیس یک واحد استرلتسی در اسمولنسک خدمت کرد. او سال ۱۶۶۰ به عنوان یک فرمانده به منطقه ترک فرستاده شد تا حملات نوقایی های شورشی را دفع کند و دو سال بعد به کازان فرستاده شد تا به عنوان دومین وویوود (فرمانده نظامی) شاهزاده شولشوف خدمت کند. ازدواج تزار با ناتالیا ناریشکینا دختر کیریل در سال ۱۶۷۱، زندگی ناریشکین ها را تا حد زیادی دگرگون کرد. کیریل به مسکو احضار شد تا در عروسی دخترش شرکت کند و سپس هدایا و جوایز بی شماری دریافت کرد. در همان سال، به او مقام «دِوریانستوف» (مقام سوم در دومای بویار پس از بویار و اوکولن
یچی) اعطا شد و تنها یک سال بعد همراه با آرتامون ماتویف (پدرخوانده ناتالیا) در روز تولد تزارویچ پتر به مقام «اوکولنیچی» ترقی یافت و املاک، مستغلات و حقوق فراوانی دریافت کرد. مجدداً در سال ۱۶۷۱، کیریل پس از شورش استپان رازین در منطقه نیژنی نووگورود در سرکوب آن شرکت کرد. از زمانی که او در ۲۷ نوامبر ۱۶۷۲ به مقام «بویار» رسید، دیگر هرگز در دربار سلطنتی یا در سیاست روسیه تزاری نقش مهمی ایفا نکرد؛ فقط گاهی در زمان شرف یابی تزار در مسکو، صومعه های مختلف یا سفرهای گوناگون به حومه شهر، بر اوضاع نظارت می کرد. در زمان سلطنت فیودور سوم، به نظر می رسد که کیریل ناریشکین از شرکت در بارگاه های سلطنتی (احتمالاً به دلیل فتنه های میلوسلاوسکی ها) منع شده است؛ زیرا دیگر در مهمانی های رسمی یا پذیرایی از سفیران خارجی نامی از او دیده نمی شود. با این حال، او در سال ۱۶۸۲ و به منظور از بین بردن سیاست «مستنیچستوف» (اشراف زاده سالاری) حضور داشت و در بین کسانی بود که قطعنامه نهایی خود را امضا کردند. در طول شورش ۱۶۸۲ مسکو، کیریل ناریشکین مجبور شد شاهد چندین فاجعه خانوادگی باشد: نوه اش پتر و دخترش ناتالیا از قدرت کنار گذاشته شدند، پسرانش توس
ط استرلتسی ها به قتل رسیدند و سپس خود او از مقامش خلع شد و به صومعه کیریلو-بلوزرسکی تبعید شد. به محض سقوط میلوسلاوسکی ها و به قدرت رسیدن پتر و ناتالیا ناریشکینا، کیریل ناریشکین می توانست به دربار بازگردد؛ اما به دلیل کهنسالی خود تصمیم گرفت پشت دیوارهای صومعه باقی بماند. او در ۳۰ آوریل ۱۶۹۱ در آن صومعه درگذشت. همسر او آنا لئونتیونا لئونتیوا نیز در ۲ ژوئیه ۱۷۰۶ درگذشت و در صومعه ویسوکوپتروسکی به خاک سپرده شد.
کلیسای جامع رستاخیز () که به نام کاتدرال اسامپشن یا کلیسای جامع عروج نیز شناخته می شود، یک کلیسای ارتدکس روسی است که به عروج تئوتوکوس اختصاص یافته است. این کلیسا در ضلع شمالی میدان کلیسای جامع کرملین مسکو در روسیه واقع شده است. کلیسای جامع به عنوان کلیسای مادر روس های مسکووی در نظر گرفته می شود. کلیسای جامع در ابتدا با استفاده از سنگ در سال ۱۳۲۶ در زمان ایوان اول احداث شد. کلیسای جامع بین سالهای ۱۴۷۵ و ۱۴۷۹ به دستور شاهزاده بزرگ ایوان سوم به طرحی توسط معمار ایتالیایی فیوراوانتی بازسازی شد. از سال ۱۵۴۷ تا ۱۸۹۶ تاجگذاری پادشاهان روسیه در اینجا انجام می شد. علاوه بر این، کلیسای جامع محل دفن اکثر مطران مسکو و پاتریارک های کلیسای ارتدکس روسیه است. همچنین به عنوان بخشی از موزه های کرملین مسکو عمل می کند.
ساختمان دریاسالاری ستاد پیشین هیئت دریاداری و نیروی دریایی امپراتوری روسیه در مرکز شهر سنت پترزبورگ، در روسیه است و ستاد کنونی نیروی دریایی روسیه نیز می باشد. این عمارت در قرن نوزدهم برای حمایت از جاه طلبی های دریایی تزار بازسازی شد. طرح اولیه یک کارخانه کشتی سازی مستحکم بود که سپس توسط پنج سنگر احاطه شد و بیشتر توسط یک خندق محافظت شد. عمارت سبک امپراتوری که امروزه در اسکله دریاسالاری قابل مشاهده است، بنا به طرح آندریان زاخاروف میان سال های ۱۸۰۶ و ۱۸۲۳ ساخته شده است. دریاسالاری که در انتهای غربی خیابان نوسکی قرار دارد، با گلدسته طلاکاری شده آن که بالای آن یک بادگیر طلایی به شکل یک کشتی جنگی بادبان کوچک ("کورابلیک") قرار گرفته است، یکی از برجسته ترین نقاط دیدنی شهر و نقطه کانونی سه خیابان اصلی سن پترزبورگ - یعنی خیابان های گورکوفسکی، گورکوفزکورسکی و نوسکی پروسپکت - است و این شیوهٔ معماری اهمیتی که پتر اول برای نیروی دریایی روسیه قائل بود را نشان می دهد. ولادیمیر ناباکوف، نویسنده و اهل سنت پترزبورگ، در ماه مه ۱۹۳۳ داستان کوتاهی با عنوان «میل مخروطی دریاسالاری» نوشت.
میراث جهانی در مجارستان تا تاریخ ۲۰۲۵ شامل ۸ اثر ثبت شدهٔ فرهنگی و طبیعی در کشور مجارستان توسط میراث جهانی است. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. مجارستان این کنوانسیون را در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۵ پذیرفت و از آن هنگام، مکان های طبیعی و فرهنگی مجارستان دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. تا تاریخ ۲۰۲۵، ۸ سایت میراث جهانی در مجارستان قرار دارند که ۷تای آن فرهنگی و یکی از آن ها، یعنی مجموعه غارهای آگتلک و اسلوواک طبیعی هستند. دو سایت ثبت شدهٔ نخست در مجارستان در یازدهمین نشست کمیته میراث جهانی در پاریس، فرانسه در سال ۱۹۸۷ ثبت شدند. از این دو سایت، یکی روستای هولوکو و دیگری بوداپست، کرانهٔ رود دانوب و ناحیهٔ قلعه بودا بودند که دومی در سال ۲۰۰۲ گسترش یافت. تازه ترین سایت افزوده شده به فهرست، منطقه شراب گیری توکای در سال ۲۰۰۲ است. در سال ۲۰۰۳، نام تمامی سایت ها به نام های ذکرشده در فهرست پایین تغییر یافتند. دو سایت نیز فراملی هست
ند؛ دریاچهٔ فرتو با اتریش و مجموعه غارهای آگتلک و اسلوواک با اسلواکی. همچنین، مجارستان ده سایت در فهرست آزمایشی خود نیز دارد. میراث جهانی. یونسکو سایت ها را با ده معیار فهرست می کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. تا سال ۲۰۲۵، مجارستان ۱۰ اثر در فهرست آزمایشی خود دارد.
آگافیا گروشتسکایا (۱۶۶۳ – ۲۴ ژوئیه ۱۶۸۱) نخستین همسر فیودور سوم و تزاریتسا روسیه تزاری از سال ۱۶۴۸ تا ۱۶۶۹ میلادی بود. او از خاندان اشرافی لهستانی گروزکی بود. زندگی نامه. آگافیا سیمیونوا گروشتسکایا در سال ۱۶۶۳ در اسمولنسک به دنیا آمد. او دختر (وویوود و بویار) سیمیون فیودوروویچ گروشتسکی و همسرش ماریا ایوانوونا زاباروفسکا بود. او می توانست ساز بنوازد، به زبان های لهستانی، فرانسوی و لاتین حرف بزند و بنویسد و از سبک زندگی اروپای غربی نیز به خوبی آگاه بود. در کل، او فردی تحصیل کرده به شمار می رفت. از سال ۱۶۷۷ او با دایی خود سیمیون زابوروفسکی زندگی می کرد که تمایلی به شوهر دادن او نداشت. در سال ۱۶۸۰، تزار فیودور سوم آگافیا را در طی یک راهپیمایی مذهبی دید و عاشق او شد. از آنجا که می دانست دایی اش راضی به ازدواج او نیست، برای ازدواج خود یک عروس نشان ترتیب داد و در جریان آن آگافیا را به همسری برگزید؛ زیرا حضور در این مراسم اجباری بود. آگافیا گروشتسکایا در با فیودور ازدواج کرد. او از نفوذ حزب میلوسلاوسکی به رهبری مادر و خواهر همسرش مخالفت کرد. ایوان ایلجیتج میلوسلاوسکی، از خویشاوندان مادری همسرش، او را در معرض اتهاماتی
قرار داد که باعث درگیری شد و توسط فئودور مجازات شد. خواهران آگافیا با شاهزادگان ازدواج کردند و پسر عمویش نیز توسط فیودور در رتبه بزرگ شدند. آگافیا به عنوان یک تزارینای آسمانی، مهربان و وفادار به فئودور و رفاه عمومی توصیف شده است. او نظرات مترقی خود را با تزار به اشتراک گذاشت و نخستین کسی بود که از تراشیدن ریش و پذیرش لباس های غربی در دربار روسیه حمایت کرد. او خودش نخستین تزارینا تاریخ روسیه بود که موهایش را در معرض دید قرار داد و لباس های غربی (لهستانی) پوشید. آگافیا در ، پسرش تزارویچ ایلیا فیودوروویچ وارث بلافصل تاج و تخت را به دنیا آورد؛ اما در نتیجه زایمان سه روز بعد در ۲۴ ژوئیه درگذشت و شش روز بعد، پسر نه روزه اش نیز جان سپرد. او در صومعه صعود به خاک سپرده شد.
وزارت محیط زیست () بخش خدمات عمومی نیوزیلند است که وظیفه دارد علاوه بر قوانین و استانداردهای زیست محیطی مربوط به آن، در مورد سیاست ها و مسائلی که بر محیط زیست تأثیر می گذارند به دولت نیوزلند مشاوره بدهد. قانون محیط زیست ۱۹۸۶ اساسنامه ای است که این وزارتخانه را تأسیس و تعریف می کند.
گری لیدی داون یا زیردریایی گری لیدی غرق شد فیلمی محصول سال ۱۹۷۸ و به کارگردانی دیوید گرین است. در این فیلم بازیگرانی همچون چارلتون هستون، دیوید کارادین، استیسی کیچ، ند بیتی، رانی کاکس، استیون مک هتی، رزمری فورسایت، دوریان هاروود، چارلز سیوفی، ویلیام جردن، مایکل اوکیف، چارلز رابینسون، کریستوفر ریو، رابرت سیموندز و چارلز سایفرس ایفای نقش کرده اند.
ترکیب آفین از در ریاضیات، یک ترکیب خطی است: به گونه ای که: در اینجا، می تواند عناصر (بردار) یک فضای برداری روی یک میدان باشد و ضرایب formula_3، عناصر هستند. هم چنین عناصر می تواند نقاط یک فضای اقلیدسی و به طور کلی تر، از یک فضای آفین روی یک میدان باشد. در این مورد، formula_3 ها عناصر (یا formula_5 برای فضای اقلیدسی) و ترکیب افین نیز یک نقطه است. این مفهوم در هندسه اقلیدسی و هندسه آفین بنیادی است، زیرا مجموعه همه ترکیب های همبستهٔ مجموعه ای از نقاط، کوچک ترین فضای پیوندی حاوی نقاط را تشکیل می دهند؛ دقیقاً همان طور که ترکیب های خطی، مجموعه ای از بردارها پوشش خطی آن ها را تشکیل می دهند. ترکیب های افین با هر تبدیل آفین به این معنا جابه جا می شوند که: به طور خاص، هر ترکیبی از نقاط ثابت یک تبدیل آفین معین formula_7 همزمان یک نقطه ثابت از formula_7 می باشد؛ بنابراین مجموعه نقاط ثابت از formula_7 یک فضای آفین را تشکیل می دهد (در فضای سه بعدی: یک خط یا یک صفحه، یک نقطه یا کل فضا). هنگامی که یک ماتریس تصادفی ، روی یک بردار ستونی، ' عمل می کند، نتیجه آن یک بردار آفین است که ورودی های آن ترکیبی از ' با ضرایبی از ردیف های
موزه فیلم ریگا تنها موزه بدین گونه در لتونی است. این موزه نمایش های گوناگونی که جنبه های مختلفی از هنر سینما، بازیگران و تاریخچهٔ فیلم را نشان می دهد. این موزه در سال ۱۹۸۸ بنیان گذاری شد و در دو ساختمان قرار دارد.