Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دختر گیلان فیلمی بلند به کارگردانی لئو مور است که در سال ۱۹۲۸ ساخته شده است. این فیلم در اتحاد جماهیر شوروی و توسط استودیوی آذربایجان فیلم در باکو و شوشا ساخته و پخش شد. فیلنامه در اصل به زبان ترکی آذربایجانی نوشته شده است. بازیگران اصلی این فیلم صدقی روح الله و لطیف صفاروف و مدیر فیلمبرداری آن ایوان فرولوف بوده است. ماجرا. فیلم دختر گیلان در مورد جنبش آزادیبخش ملی سوسیالیستی ایران در دهه ۱۹۲۰ است و سقوط جمهوری شوروی سوسیالیستی ایران در منطقه گیلان تحت فشار شدید رضاخان و نیروهای انگلیسی که از نظر قدرت نظامی برتری داشتند را روایت می کند. در مورد فیلم. فیلم دختر گیلان بر اساس رمان «"ماه برنزی"» نوشته یوری اسلیوزکین ساخته شده است. کارگردان فیلم لئو مور در ۲۰ ژوئیه ۱۸۸۹ در ویتبسک متولد شد. این فیلم اولین اثر سینمایی لطیف صفاروف بازیگر است. برای اولین بار در تاریخ سینمای آذربایجان در این فیلم از مونتاژ کوتاه استفاده شده است که باعث پویایی فیلم شده است. در جریان فیلمبرداری این فیلم، داستانی از سید حسین صادق نویسنده آذربایجانی به نام «"دختر گیلان"» منتشر شد که در مدت کوتاهی در میان خوانندگان به محبوبیت زیادی رسید. د
استان «دختر گیلان» نیز مانند رمان «"ماه برنزی"» به همین موضوع اختصاص دارد. به احتمال زیاد کارگردان عنوان این داستان را مناسب تر دانسته و نام «"دختر گیلان"» را برای فیلم خود انتخاب کرده است.
عدنان صابونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال سوریه و زیر ۲۰ سال سوریه بازی کرده است.
این مقاله فهرست کشورها و قلمروهای اروپا بر پایهٔ تراکم جمعیت است. کشورهای فراقاره ای. برخی از کشورهای فهرست زیر فراقاره ای هستند، به این معنی که در دو قاره قرار دارند: ارمنستان و قبرس از نظر جغرافیای طبیعی در آسیا قرار دارند، اما پیوستگی های سیاسی، فرهنگی، و ورزشی با اروپا دارند. بحث هایی در مورد اینکه آیا کوزوو باید به عنوان یک کشور جداگانه به رسمیت شناخته شود وجود دارد. به صورت "دفاکتو" می توان آن را بخشی از اروپا دانست، اما به صورت "دوژور" به رسمیت شناختن کوزوو روشن نیست.
ورد السلامه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
عبدالله صدیقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال سوریه و زیر ۲۰ سال سوریه بازی کرده است.
انس صاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
حسام السید (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المینا و باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
باسل الشعار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، باشگاه ورزشی العهد، و باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
نبیل الشحمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
صلاح شحرور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الشحانیه، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی حطین اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
رغدان شحاده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
عمار شمالی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
یاسر شوشره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الزورا، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه و سوریه بازی کرده است.
سلیمان سلیمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) و باشگاه ورزشی الفتوه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه، و سوریه بازی کرده است.
بشار سرور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تشرین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
بکری طراب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الکرخ، باشگاه فوتبال نجف، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی طلیعه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
لوی طالب (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
محمد الواکد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المجد، باشگاه فوتبال امانت بغداد، باشگاه ورزشی الشرطه (سوریه)، و باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
محمد زبیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه) و باشگاه ورزشی الجیش (سوریه) اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سوریه، و سوریه بازی کرده است.
خالد الظاهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الحریه و باشگاه فوتبال آترومیتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده است.
این مقاله فهرست شخصیت هایی است که در حماسه گیلگمش وجود دارند. این شعر حماسی بین النهرینی دارای نسخه های گوناگونی است. نسخه استاندارد احتمالا توسط سین-لقی-اونینی در دوره کاسیان گردآوری و تدوین شد. نسخه های قدیمی تر به دوره بابلی باستان بازمی گردند. اقتباس های هیتی و هوری نیز پیدا شده اند. با این حال، ترجمه ها و اقتباس های مدرن معمولا بر مبنای نسخه استاندارد بابِلی هستند که منسوب به سین-لقی-اونینی است. سایر شخصیت های مهم. شخصیت ها در این بخش به ترتیب حضور در نسخه بابلی استاندارد مرتب شده اند.
کمال (کم) غفاریان، یک شخصیت حوزه ی کسب وکار ایرانی-آمریکایی است که به عنوان بنیان گذار آی بی اکس، آکسیوم اسپیس، اینتوئتیو مشینز، اکس-انرژی و کوانتوم اسپیس شناخته می شود. زندگی و کار. غفاریان در ایران متولد شد و در ۱۷ سالگی به آمریکا مهاجرت کرد. او دارای مدرک کارشناسی دوگانه در رشته علوم کامپیوتر و مهندسی الکترونیک، کارشناسی ارشد مدیریت اطلاعات و دکتری سیستم های مدیریت اطلاعات است. او کار خود را با شرکت استینگر غفاریان تکنولوژی آغاز کرد که آن را در سال ۱۹۹۴ میلادی با همکاری هارولد استینگر تأسیس کرد. این شرکت به عنوان پیمانکار سازمان های دولتی فعالیت می کرد و در فوریه ۲۰۱۸ توسط کی بی آر به مبلغ ۳۵۵ میلیون دلار خریداری شد غفاریان در سال ۲۰۰۹ شرکت اکس-انرژی را تأسیس کرد. این شرکت راکتورهای هسته ای دما بالای خنک شده توسط گاز را طراحی می کند. او همچنین در سال ۲۰۱۳، شرکت اینتوئتیو مشینز را تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۶، او به همراه مایکل سافردینی، آکسیوم اسپیس را در هیوستون پایه گذاری کرد. غفاریان از اکتبر ۲۰۱۹ به عضویت هیئت مدیره مؤسسه انرژی هسته ای درآمد.
حمزه عبود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
پروپازپین () یک ضد افسردگی سه حلقه ای (TCA) است. گاهی پروپازپین با ایمی پرامین اشتباه گرفته می شود که نیتروژن حلقه مرکزی را در مکان دیگری دارد.
زهیر عبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
ژوزف ابومراد (; - درگذشته ۲۸ اکتبر ۲۰۰۳) بازیکن و مربی فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه راسینگ بیروت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
عبدالله عیش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی النجمه لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
علی علاءالدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
دایانا راس جکسون فایو را تقدیم می کند (انگلیسی: Diana Ross Presents The Jackson ۵) اولین آلبوم استودیویی از گروه مستقر در ایندیانا به نام جکسون فایو است که در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۹ توسط نشر موتاون منتشر شد. خواننده اصلی جکسون فایو، مایکل جکسون پیش از نوجوانی و چهار برادر بزرگترش جکی، تیتو، جرمین و مارلون، در عرض چند ماه پس از انتشار این آلبوم به موفقیت های پاپ تبدیل شدند. دایانا راس تنها تک آهنگ جکسون فایو را به نام «می خواهم برگردی» ارائه می کند که در عرض چند هفته پس از انتشار آلبوم به موفقیت شماره یک در بیلبورد هات ۱۰۰ تبدیل شد. این آلبوم به رتبه ۵ در نمودار آلبوم های پاپ آمریکا رسید و نه هفته در رتبه اول جدول آلبوم های آر اند بی آمریکا قرار گرفت.
کلودین گی دانشمند علوم سیاسی است. او از ۱ ژوئیه ۲۰۲۳ تا ۲ ژانویه ۲۰۲۴ ریاست دانشگاه هاروارد را بر عهده داشت. تحقیقات کلودین گی به رفتار سیاسی آمریکا، از جمله مشارکت رأی دهندگان و سیاست های نژادی و هویتی می پردازد. اوایل زندگی و تحصیلات. گی فرزند مهاجران هائیتی است که بیش از پنجاه سال پیش به ایالات متحده آمده بودند. پدر و مادرش در زمان دانشجویی در نیویورک سیتی با هم آشنا شدند. مادرش پرستاری و پدرش مهندسی خوانده است. کلودین گی دختر عموی رکسان گی است. گی بیشتر دوران کودکی خود را ابتدا در نیویورک سیتی و سپس در عربستان سعودی گذراند، جایی که پدرش برای سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده کار می کرد. مادرش یک پرستار ثبت نام شده بود. گی در آکادمی فیلیپس اکستر، یک مدرسه شبانه روزی خصوصی گزینشی در اکستر، نیوهمپشایر شرکت کرد، و سپس وارد دانشگاه استنفورد شد، جایی که در رشته اقتصاد تحصیل کرد. او جایزه آنا لورا مایرز را برای بهترین پایان نامه کارشناسی در اقتصاد دریافت کرد و در سال ۱۹۹۲ فارغ التحصیل شد. گی سپس دکترای خود را در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه هاروارد به دست آورد جایی که او برنده جایزه Toppan برای بهترین پایان نامه در علوم سیاس
ی شد. حرفه. گی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ به عنوان استادیار و سپس دانشیار در دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه استنفورد خدمت کرد. در سال تحصیلی ۲۰۰۳–۲۰۰۴، گی عضو مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری بود. او پس از آن به دانشگاه هاروارد نقل مکان کرد. در ژوئیه ۲۰۱۵، او به عنوان رئیس علوم اجتماعی در دانشگاه هاروارد انتخاب شد. در ژوئیه ۲۰۱۸، او به عنوان رئیس خانواده ادگرلی در دانشکده هنر و علوم هاروارد منصوب شد. تحقیقات آکادمیک گی به رفتار سیاسی آمریکا، سیاست های نژادی و هویتی، و مشارکت رأی دهندگان و موضوعات دیگر می پردازد. او از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ معاون رئیس انجمن علوم سیاسی غرب میانه بود. در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲، دانشگاه هاروارد اعلام کرد که گی به عنوان سی امین رئیس دانشگاه هاروارد انتخاب شده است و دوره او از اول ژوئیه ۲۰۲۳ آغاز می شود. در اینصورت او اولین رئیس سیاه پوست هاروارد خواهد بود. استعفا از ریاست دانشگاه. پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به رهبری حماس به اسرائیل، کلودین گی با انتقاداتی مواجه شد، از جمله از سوی لارنس سامرز، رئیس سابق هارواردزیرا نتوانست به اندازه کافی این حملات را محکوم کند. در جلسه استماع کنگره در دسامبر ۲۰۲۳ دربارهٔ
یهودی ستیزی، کلودین گی و روسای دانشگاه MIT و دانشگاه پنسیلوانیا توسط برخی از اعضای کنگره متهم شدند که برای محکوم کردن و مبارزه با یهودی ستیزی در دانشگاه به اندازه کافی تلاش نمی کنند. در نامه ای که توسط ۷۰ نماینده کنگره امضا شد، خواستار استعفای هر سه رئیس دانشگاه شدند. لیز ماگیل، رئیس دانشگاه پنسیلوانیا، قبلاً در دانشگاه خود تحت فشار قرار گرفته بود و هفته بعد استعفا داد. در ۱۱ دسامبر، بیش از ۷۰۰ نفر از ۲۴۵۲ عضو هیئت علمی هاروارد نامه ای را امضا کردند که در آن با درخواست برکناری کلودین گی از سمت ریاست دانشگاه مخالفت شده بود. همچنین انجمن فارغ التحصیلان هاروارد اعلام کرد که «به اتفاق آرا و بی چون و چرا» از ریاست کلودین گی حمایت می کند در ۱۲ دسامبر، هیئت مدیره هاروارد گفت که آنها «به اتفاق آرا» از ریاست کلودین گی حمایت کردند، و افزود: «کلودین گی به خاطر نحوه رسیدگی به شهادت هایش در کنگره عذرخواهی کرد و متعهد شد که مبارزه علیه یهودستیزی در دانشگاه را مضاعف کند». ماه بعد، کلودین گی از ریاست دانشگاه استعفا داد.
ویکتوری یا پیروزی پانزدهمین آلبوم استودیویی جکسون ها است. این آلبوم توسط اپیک رکوردز در ۲ ژوئیه ۱۹۸۴ منتشر شد. این تنها لبومی بود که شامل هر شش برادر جکسون در یک گروه رسمی بود.
دانشگاه ملی قرقیزستان یک دانشگاه ملی در قرقیزستان است. از سال تحصیلی ۲۰۱۶–۲۰۱۷، در دانشگاه ملی قرقیزستان ۲۶۵۴ کارمند آموزشی وجود داشت. از این تعداد ۱۹۰۸ نفر (۷۱٫۹ درصد) دارای مدرک علمی بودند. دانشگاه ملی قرقیزستان همچنین حدود ۲۷۱ کارمند پاره وقت یا غیر آموزشی را استخدام کرده است. از این تعداد، ۱۸۳ نفر (یا ۵/۶۷ درصد) دارای مدرک عالی هستند. با احتساب مدرسان تمام وقت و پاره وقت، دانشگاه ملی قرقیزستان ۶۷ استاد و ۳۳۹ دانشیار را استخدام کرد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۵ تصمیم گرفته شد که مؤسسه آموزش افتتاح شود. این برای حل مسئله آموزش پرسنل آموزشی در قلمرو جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی قرقیزستان بود. در سال ۱۹۲۸، با تصمیم دولت جمهوری سوسیالیستی شوروی خودمختار قرقیزستان، مؤسسه آموزش به مدرسه فنی آموزشی مرکزی قرقیزستان تبدیل شد. در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۲، با تصمیم شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی، به مؤسسه آموزشی دولتی قرقیزستان به نام میخائیل فرونزه تبدیل شد. در این مؤسسه ۴ دانشکده وجود داشت: دانشکده فیزیک و ریاضیات، دانشکده زیست شناسی، دانشکده ادبیات و دانشکده علوم اجتماعی. اولین سال تحصیلی در ۳ اکتبر ۱۹۳۳ آغاز شد. در ۱ سپتامب
ر ۱۹۳۹، آکادمی پزشکی قرقیزستان با جذب ۲۰۰ دانشجو تأسیس شد. در ۲۱ مه ۱۹۵۱، این دانشگاه به دانشگاه دولتی قرقیزستان با دانشکده های زیر تبدیل شد: فیلولوژی، زیست شناسی، فیزیک، ریاضیات، تاریخ، زمین شناسی و زمین شناسی. در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۲ در پنجاهمین سالگرد اتحاد جماهیر شوروی به دانشگاه دولتی قرقیزستان تغییر نام داد. در سال ۱۹۸۲، این دانشگاه نشان پرچم سرخ کار اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. در ۱۱ اوت ۱۹۹۳، به دانشگاه ملی دولتی قرقیزستان (KGNU) تبدیل شد. با فرمان رئیس جمهور عسکر آقایف در ۱۱ مه ۲۰۰۲، نام آن به نام یوسف بالاساغونی ( تغییر یافت).
مایرون مک کورمیک (; – ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بیلیاردباز" و "دختر چینی" اشاره کرد.
دختر چینی () یک فیلم مستقل نئو-نوآر در ژانر رمانتیک و دلهره آور به کارگردانی ایبل فرارا محصول سال ۱۹۸۷ کشور ایالات متحده آمریکا است.
ریکاردا لانگ (؛ زاده ) یکی از اعضای حزب سبز آلمان است که از سال ۲۰۲۱ نماینده بوندستاگ پارلمان فدرال آلمان از حوزه انتخابیه بادن-وورتمبرگ است و از طریق لیست حزبی وارد پارلمان شده است. ریکاردا لانگ از فوریه ۲۰۲۲ به همراه امید نوری پور به طور مشترک رهبران حزب سبز آلمان هستند. او پیش از این از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون رهبر حزب و سخنگوی امور زنان و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ یکی از رهبران شاخه جوانان حزب سبز بود. سنین جوانی و تحصیل. ریکاردا در فیلدراشتات به دنیا آمد. او توسط یک مادر مجرد که یک مددکار اجتماعی بود و در یک پناهگاه زنان کار می کرد بزرگ شد. پدر او یک مجسمه ساز بود که در سال ۲۰۱۹ درگذشت. پس از پایان دبیرستان در سال ۲۰۱۲، لانگ شروع به تحصیل در رشته حقوق ابتدا در دانشگاه هایدلبرگ و سپس در دانشگاه هومبولت برلین کرد، و در نهایت در سال ۲۰۱۹ بدون فارغ التحصیلی شدن ترک تحصیل کرد. زندگی شخصی. لانگ از سال ۲۰۱۴ در برلین زندگی می کند. او دوجنس گرا است و پس از انتخابش در سال ۲۰۲۱ اولین نماینده دوجنس گرای بوندستاگ شد. او در ۲۵ مارس ۲۰۲۳ نامزدی خود را با یک ریاضیدان شاغل در دانشگاه هانوفر اعلام کرد. زندگی سیاسی. لانگ در سال ۲
۰۱۲ در سن ۱۸ سالگی به شاخه جوانان حزب سبزها پیوست. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، لانگ سخنگوی انجمن دانشجویی سبزها بود. او از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ یکی از اعضای اجرایی سبزهای منطقه فریدریشزهاین-کرویتسبرگ بود. در نوامبر ۲۰۱۹، او به عنوان معاون رئیس حزب سبزها و سخنگوی سیاست زنان انتخاب شد. لانگ در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۹ در جایگاه بیست و پنجم لیست حزب سبزها ایستاد، اما انتخاب نشد. او با موفقیت برای بوندستاگ در انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱) در رتبه دهم لیست بادن-وورتمبرگ نامزد شد. او همچنین در حوزه انتخابیه بک نانگ – شوابیش گموند با ۱۱٫۵ درصد آرا در جایگاه پنجم قرار گرفت. لانگ یکی از اعضای کمیته خانواده، سالمندان، زنان و جوانان و همچنین یکی از اعضای کمیته کار و امور اجتماعی است. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲، لانگ بدون مخالف به همراه امید نوری پور به عنوان روئسای حزب سبزها انتخاب شد. آنها جانشین آنالنا بربوک و روبرت هابک شدند که پس از پیوستن به دولت اولاف شولتس از سمت خود کناره گیری کرده بودند. دیدگاه ها. لانگ نماینده جناح چپ حزب به حساب می آید. فعالیت های اصلی او در حوزه عدالت اجتماعی و سیاست اقلیمی است. او همچنین از فمینیسم، مث
بت نگری به بدن و جنبش های اجتماعی دگرباشان جنسی حمایت می کند. او منتقد رویکرد فردگرایی در سیاستگذاری است. برای مثال، برای مقابله با تغییر اقلیم، او با تمرکز بر مصرف مخالف است و از حذف تدریجی زغال سنگ و پایان دادن به یارانه ها به صنایع آسیب رسان به محیط زیست حمایت می کند. او فردگراکردن این موضوعات را «ترفندی برای منحرف کردن توجه از مقصر بودن شرکت ها و مسئولیت های سیاسی» می خواند." اهداف سیاسی لانگ شامل افزایش پرداخت ها، دستمزد بهتر برای مددکاران، محدودیت در استخدام پریکاریات و حمایت بیشتر از افرادی است که در مناطق روستایی زندگی می کنند. او از پذیرش پناهندگان اقلیمی حمایت می کند. به ویژه، او پیشنهاد می کند که شهروندی اتحادیه اروپا را به ساکنان کشورهای جزیره ای اقیانوس آرام که قلمرو آنها به شدت با افزایش سطح دریا تهدید می شود، ارائه دهند.
یگانه نامی زنانه در فارسی و آذربایجانی است. یگانه در لغت نامه دهخدا به معنای یکتا، بی نظیر و بی مانند آورده شده است. همچنین به عنوان نام خانوادگی نیز استفاده می شود. افراد مشهور با این نام در اینجا فهرست شده اند:
دموکراسی خلق یا دموکراسی مردمی (People's democracy) یک مفهوم نظری در مارکسیسم-لنینیسم و شکلی از حکومت است که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت و در تئوری امکان دموکراسی چندطبقه ای و چندحزبی را در مسیر سوسیالیسم فراهم می کند. دموکراسی خلق در نتیجه انقلاب های دموکراتیک مردمی دهه ۱۹۴۰ در تعدادی از کشورهای اروپایی و آسیایی ایجاد شد. تا قبل از ظهور فاشیسم، احزاب کمونیست خواستار اجرای جمهوری های شورایی مانند جمهوری شوروی چین یا مثلاً در آمریکا (در کتاب "به سوی آمریکای شوروی" نوشته ویلیام زی فاستر دبیرکل حزب کمونیست آمریکا) در سراسر جهان شده بودند. با این حال، پس از ظهور فاشیسم، و ایجاد دولت های جبهه ای مردمی در فرانسه و اسپانیا، کمینترن تحت رهبری گئورگی دیمیتروف، رهبر کمونیست بلغارستان، شروع به دفاع از یک جبهه متحد چندحزبی از احزاب کمونیست و سوسیال دمکرات در مقابل دیکتاتوری پرولتاریای تک حزبی شوراها کرد. امکان دموکراسی چندحزبی خلق اولین بار در دوران جبهه مردمی علیه فاشیسم مطرح شد. تاریخچه. گئورگ لوکاچ یکی از اولین کسانی بود که در تزهای بلوم خود در سال ۱۹۲۹ امکان کار کمونیست ها برای یک جمهوری دموکراتیک را پیشنهاد کرد. ژو
زف استالین، که در طول جنگ داخلی روسیه و پیامدهای آن در رهبری شوروی بود، به خوبی به خاطر داشت که چگونه تلاش برای مبارزه به سبک انقلاب های بلشویکی در سراسر اروپا در طول جنگ جهانی اول و پس از آن - در انقلاب های ۱۹۱۷-۱۹۲۳ - عمدتاً شکست خورده بود. بسیاری از بلشویک های قدیمی در آن زمان فکر می کردند که این انقلاب ها پیشتاز انقلاب جهانی هستند، اما این انقلاب هرگز محقق نشد. همین واقعیت بود که باعث توسعه ایده سوسیالیسم در یک کشور به عنوان مسیر خود اتحاد جماهیر شوروی شد. استالین با در نظر گرفتن چنین درس های تاریخی، در پایان جنگ جهانی دوم به رهبران احزاب کمونیستی اروپای شرقی پیشنهاد کرد که خود را به عنوان مدافع "دموکراسی خلق" معرفی کنند. پس از شکست آلمان نازی و متحدانش در اروپای شرقی، نظریه پردازان مارکسیست-لنینیست ابتدا با توجه به حضور ارتش سرخ شوروی، ایده احتمال گذار صلح آمیز به سوسیالیسم را بسط دادند. در بیشتر مناطق اروپای شرقی، احزاب کمونیست بلافاصله قدرت را به دست نگرفتند، بلکه در ائتلاف های مردمی با احزاب مترقی به فعالیت پرداختند. بر خلاف اتحاد جماهیر شوروی که رسماً یک دولت تک حزبی بود، در اروپای شرقی اکثریت دموکرا
سی های خلق از لحاظ نظری دولت هایی چندحزبی بودند. بسیاری از احزاب حاکم مارکسیست-لنینیست دیگر مانند دهه ۱۹۳۰ عنوان رسمی خود را «کمونیست» قرار نداده بودند. برای مثال، حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان (SED) ظاهراً اتحادیه ای از حزب سوسیال دموکرات آلمان و حزب کمونیست آلمان بود. بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر توسط احزاب کارگری یا سوسیالیستی اداره می شدند. در بلوک شرق، دموکراسی خلق با دولت سوسیالیستی مترادف بود. خاستگاه ایده دموکراسی خلق را می توان در هر دو ایده دولت های جبهه ای مردمی که ائتلاف احزاب ضد فاشیست بودند، مانند آنچه در اسپانیا وجود داشت، جستجو کرد. این نظریه شاید اولین بار توسط کمونیست بلغارستانی گئورگی دیمیتروف بیان شد. برخی محققان استدلال کرده اند که ظهور این نظریه به عنوان راهی برای اتحاد جماهیر شوروی برای مشروعیت بخشیدن به تأسیس دولت های سوسیالیستی عمل می کرد و همچنین روشی بود که این دولت ها به واسطه آن ایجاد می شد. آلفرد ریبر معتقد است که در وهله نخست اتحاد جماهیر شوروی باید ایجاد دولت های همسو با شوروی را برای جنبش های سیاسی موجود غیرکمونیستی در کشورهای اروپای شرقی توجیه می کرد. به باور او تئوری دموکراسی
خلق به اتحاد جماهیر شوروی اجازه داد تا نگرانی های چنین جنبش هایی را کاهش دهد، چراکه دموکراسی های خلق باید توسط ائتلافی از احزاب ضد فاشیست اداره می شدند. روث آمِند روزا معتقد است که اتحاد جماهیر شوروی با ایجاد نظریه ای که ماهیت صلح آمیز استقرار سوسیالیسم در کشورهای اروپای شرقی را با ماهیت خشونت آمیز آن در اتحاد جماهیر شوروی در تضاد قرار می داد، توانست ترس بسیاری از احزاب ضدفاشیست از انقلاب به سبک بلشویکی را کاهش دهد. برخی از محققان و تاریخ نویسان چنین استدلال کرده اند که تئوری دموکراسی خلق به این دلیل رشد کرد که حزب کمونیست اتحاد شوروی نیاز داشت در نظریه مارکسیستی-لنینیستی برای شرایط متفاوتی که تحت آن سوسیالیسم در اروپای شرقی ظهور می کرد، جایگاهی پیدا کند. به عنوان مثال روث آمِند روزا می گوید: کار اقتصاددان مارکسیست یوگن وارگا برای توسعه تئوری دموکراسی خلق اهمیت ویژه ای داشت. اثر او با عنوان «"تغییرات ناشی از جنگ جهانی دوم در اقتصاد سرمایه داری"» توضیح می دهد که چرا دولت های نوظهور متفاوت از مدل شوروی بودند و در عین حال جایگاه آن ها را به عنوان مرحله گذار برای تسهیل ظهور سوسیالیسم در تئوری غالب شوروی از مارکس
یسم-لنینیسم در نظر می گرفت. با این حال، در سال ۱۹۴۹، وارگا ایده های خود را پس گرفت, و بسیاری از کمونیست های بلندپایه، از جمله دیمیتروف، چنین مطرح کردند که دموکراسی های مردمی در واقع شبیه به اتحاد جماهیر شوروی هستند. این امر دیدگاه تغییریافته در داخل اتحاد جماهیر شوروی را منعکس می کرد که سرشت دموکراسی های مردمی با خود اتحاد جماهیر شوروی یکسان است. تئوری دموکراسی خلق دستخوش تغییرات قابل توجهی شد. این تئوری در مفهوم اولیه خود بیان می کرد که کشورهای تازه درحال ظهور وابسته به شوروی از نظر خصوصیات کاملاً متفاوت از اتحاد جماهیر شوروی هستند، در حالی که تصور بعدی آن عنوان می کرد که این دولت ها کاملاً شبیه مدل شوروی هستند. دلیل این تغییر قابل بحث است. در حالی که ریچارد اف. استار ادعا می کند که حالت اولیه این نظریه برای پنهان کردن مقاصد واقعی ایجاد یک دیکتاتوری تک حزبی در الگوی اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار گرفته است، محققان دیگر چنین گفته اند که ماهیت نامشخص زمانی که نظریه اصلی تدوین شد، به توضیح این مسئله کمک می کند چرا این نظریه پس از تثبیت قدرت دستخوش تغییر شد. مائو تسه تونگ ایده مشابهی از دموکراسی بینا طبقات
ی را در مقاله «"درباره دموکراسی نوین"» که در ۱۹۴۰ نوشته شده پیشنهاد کرد. او در سال ۱۹۴۹ در مورد دیکتاتوری دموکراتیک خلق سخنرانی کرد. مدل دموکراتیک خلق بعداً در مورد کشورهای سوسیالیستی در آسیا از جمله چین، لائوس، کره شمالی و ویتنام اعمال شد. ایدئولوژی. در حالی که دموکراسی های خلق شکلی از دیکتاتوری پرولتاریا تلقی می شد، طبقاتی مانند دهقانان، خرده بورژوازی و بورژوازی مترقی در آن اجازه مشارکت داشتند. نیکیتا خروشچف صراحتاً اعلام کرد که امکان گذار مسالمت آمیز به دموکراسی خلق به قدرت جهانی اتحاد جماهیر شوروی به عنوان یک ابرقدرت بستگی دارد. کتاب درسی شوروی با عنوان «"فرهنگ لغت کمونیسم علمی"» دموکراسی خلق را اینگونه تعریف می کند: تروتسکیست ها و دیگر کمونیست های ضداستالینیست مخالف ایده دموکراسی خلق بودند و آن ها آن را نفی اصرار لنینیستی بر ذات طبقاتی کل قدرت دولتی می دانستند. فرهنگ واژگان آرشیو اینترنتی مارکسیست ها دموکراسی مردم را به شگل زیر نقد می کند:
طارق العلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
فادی علوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.
شاخص رفاه اقتصادی پایدار (به انگلیسی:Index of Sustainable Economic با سرواژه: ISEW) یک شاخص اقتصادی است که از آن می توان به عنوان جایگزینی برای تولید ناخالص داخلی (GDP) استفاده کرد. این شاخص شاخص اصلی و کلان سیستم حساب های ملی (SNA) است. به جای اینکه صرفاً تمام مخارج مانند تولید ناخالص داخلی را با هم جمع کنیم، مخارج مصرف کننده با عواملی مانند توزیع درآمد و هزینه های مرتبط با آلودگی و سایر هزینه های ناپایدار متعادل می شود. این محاسبه هزینه های دفاعی را مستثنی می کند و طیف وسیع تری از اثرات مضر رشد اقتصادی را در نظر می گیرد. این شاخص شبیه به شاخص واقعی پیشرفت (GPI) می باشد. شاخص رفاه اقتصادی پایدار (ISEW) را می توان به طور کلی با فرمول زیر تعریف کرد: "ISEW" = "مصرف شخصی" + "مخارج عمومی غیر دفاعی" - "مخارج دفاعی خصوصی" + "تشکیل سرمایه" + "خدمات کار خانگی" - "هزینه های تخریب محیط زیست" - "استهلاک سرمایه طبیعی"
حسین امین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
فضل عنتر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
فیصل عنتر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی النجمه لبنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
عباس عاصی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده است.
علی الاتات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی العهد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است.