Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گیمز فور ویندوز لایو یا GFWL (با نام تجاری Games for Windows – LIVE) یک سرویس بازی آنلاین بود که کاربران رایانه های شخصی ویندوز را قادر می ساخت تا بتوانند به صورت آنلاین بازی کنند. جانشین گیمز فور ویندوز اکنون مایکروسافت استور برای رایانه های شخصی است که به بازیکنان روی رایانه اجازه می دهد تا از عملکردهای شبکه ایکس باکس استفاده کنند و بازی های مختلف ایکس باکس را بدون داشتن کنسول بازی کنند.
در اواخر دهه ۱۹۶۰ و در دهه ۱۹۷۰ جنبشی علیه بی توجهی و تبعیض عمومی زنان در مطالعه سنتی جرم ایجاد شد. که اکثریت نظریه های جرم شناسی از طریق مطالعات بر روی موضوعات مردانه ایجاد شده اند و بر جنایت مردانه متمرکز شده اند، و جرم شناسان اغلب با روش «زنان را اضافه کنید و غائله را ختم بخیر کنید» سرپوشی به جرم شناسی داده اند. نه اینکه نظریه های جداگانه ای در مورد جنایت زنان ایجاد کنند. جرم شناسی فمینیستی بر زنان مجرم، زنان قربانی، و زنان در سیستم عدالت کیفری متمرکز است تا علل، روندها و نتایج جنایت زنان را بررسی کند. موضوعات کلیدی در مکتب جرم شناسی فمینیستی شامل نقش جنسیت و تبعیض جنسی در مجازات و همچنین نقش جرم شناسی در افزایش تعداد زنان زندانی با هدف کاهش میزان جرم و جنایت است. تاریخچه. جرم شناسی علمی است که به علت، اصلاح و پیشگیری از وقوع بزهکاری می پردازد. اواخر قرن نوزدهم مطالعاتی در مورد این رشته شکل گرفت اما تا اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود که مکتب جرم شناسی فمینیستی ظهور کرد. جرم شناسان فمینیست در پاسخ به تمرکز جریان اصلی جرم شناسی بر مجرمان و قربانیان مرد، به دنبال شناخت زنان مجرم، زنان قربانی و زنان شاغل در سیستم عد
الت کیفری بودند. نظریه های اولیه در مورد انحراف زنان. اولین تئوری ها در مورد جرم و جنایت زنان بیشتر بر ویژگی های روانی و فیزیولوژیکی متمرکز بودند تا ویژگی های اجتماعی یا اقتصادی. این نظریه ها که بیشتر توسط دانشمندان و جرم شناسان مرد مطرح شده اند، به دلیل استناد به فرضیات مربوط به «ماهیت زنان» به شدت مورد انتقاد قرار گرفته اند و بسیاری در زمان بی اعتبار شده اند. چزاره لومبروزو جرم شناس و جمجمه شناسی ایتالیایی «جرم شناسی انسان شناختی» را برای نظریه پردازی های خود در مورد جنایت زنان به کار برد، و «زن عادی» را از «زن جنایتکار» جدا کرد، با این روش زن جنایتکار هم مثل یک مرد مورد بررسی و کیفر قرار می گرفت. جامعه شناس آمریکایی WI Thomas این ایده را مطرح کرد که زنان بزهکار درگیر انحرافات جنسی مانند فحشا می شوند تا تمایلات جنسی مردان را دستکاری کنند تا به آنچه می خواهند برسند. از نظر زیگموند فروید، جنایتکاران زن چیزی را تجربه می کردند که او آن را " حسادت آلت تناسلی " می نامید، و در اشتیاق به آلت تناسلی و مردانگی خود به صورت تهاجمی و سرکش عمل می کردند. نظریه کرنش عمومی. رابرت اگنیو جرم شناس تلاش کرد تا تفاوت بین میزان ج
رم و جنایت مردان و زنان را از طریق نظریه جنرال استرین یا به عبارتی کشش اصلی به جرم و جنایت درک کند. او این نظریه را مطرح کرد که مردان و زنان انواع مختلفی از فشارها (اعم از فیزیکی، مالی، عاطفی و غیره) را تجربه می کنند و بر این اساس واکنش خشن بروز می دهند. در حالی که به نظر می رسید مردان بیشتر مستعد جنایات خشونت آمیز هستند اما زنان با جنایت های خود اثرات ویرانگر بیشتری مانند سوء مصرف مواد مخدر و جنایت های بی رحمانه تری پاسخ می دادند. نظریه جرم شناسی فمینیستی اولیه. ماری آندره برتراند، جرم شناس فرانسوی- کانادایی و فرانسیس مری هایدنسون، جامعه شناس بریتانیایی، از جمله کسانی هستند که بیشتر آنها را پیشگامان مکتب جرم شناسی فمینیستی می دانند. مقاله هیدنسون با عنوان «"انحراف زنان: نقد و تحقیق"» (۱۹۶۸) به عنوان اولین نقد از شکست جرم شناسی جریان اصلی در گنجاندن زنان در مطالعات خود شناخته می شود و بیان می کند که «انحراف زنان یکی از حوزه های رفتار انسانی است به ویژه در ادبیات جامعه شناسی نادیده گرفته شده است» و خواستار انجام تحقیقات بیشتر در مورد انحرافات زنان شد. فردا آدلر به عنوان یکی از پیشگامان تئوری جرم شناسی فمینیستی
بود که بر اساس نظریات وی جنبش اجتماعی فمینیستی فرصت ها و تشنگی زنان را برای جنایت افزایش داده بود. از دیدگاه جرم شناسی، تز او به شدت با تبیین های آسیب شناختی جنایت زنانه رایج در قرن قبل در تضاد بود. در سال بعد، با انتشار کتابش، "خواهران در جنایت: ظهور جنایتکار جدید زن"، او به عنوان "برترین جرم شناس زن در ایالات متحده" معرفی شد کتاب " "زنان و جنایت" " ریتا جی. سایمون که در سال ۱۹۷۵ نیز منتشر شد، این نظریه را تکرار کرد. دیدگاه معرفت شناسی. برای تخریب نظریه جرم شناسی مرد ستیزانه آن زمان، فمینیست ها در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ از نظریه استفاده کردند که ادعا می کند دیدگاه های فرد بر اساس تجربیات آنها شکل می گیرد. تحقیقاتی با این ماهیت به دنبال شناخت جرم زنان از طریق بررسی زندگی و تاریخچه زنان در قوانین جرم و جنایتی بود. نقطه مشترک بسیاری از این مسائل از جمله فقر، اعتیاد، بی خانمانی و سوء استفاده جنسی علت اصلی پیدایش جرم و جنایت در مورد زنان شد. تحقیقات در این زمینه باعث علاقه مند شدن محققان به مطالعات بیشتر در مورد ارتباط بین قربانی شدن و قربانی کردن شد. معرفت شناسی های موضعی به دلیل تعمیم بیش از حد زنان م
ورد انتقاد قرار گرفته اند و نتایج فوق را برای همه زنان صادق می دانند. سایر آثار فمینیستی با تمرکز بیش از حد بر نقش سوء استفاده در زندگی زنان مشکل دارند و استدلال می کنند که این نظریه ها زنان را مسئول نحوه واکنش آنها به سوءاستفاده می دانند و همچنین زندانی کردن زنانی را که ممکن است نیاز بیشتری به درمان برای مقابله با سوء استفاده داشته باشند را توجیه می کنند. جولیا چینیره اوپاره، فعال و محقق، می افزاید که نظریه دیدگاه «از این سؤال که چرا دولت به زنان آزار دیده با مجازات پاسخ می دهد، کنار می گذارد». صرف نظر از انتقادات، تحقیقات مبتنی بر نظریه موضعی به عنوان ابزاری ابزاری در تغییر جرم شناسی فمینیستی از جرم شناسی جریان اصلی شناخته می شود. نظریه های فمینیستی در مورد جرم و جنایت. فمینیسم حقوقی. این سازمان موظف است که به مشکلات اجتماعی و نابرابری های جنسیتی، مانند خشونت علیه زنان و محکومیت مجرمان جنسی، به سیستم عدالت کیفری رسیدگی کند. فمینیست های حقوقی، که عمدتاً متشکل از فمینیست های رادیکال، لیبرال و سفیدپوست هستند، بر این باورند که می توان از طریق افزایش و تقویت قوانین حقوقی، حضور بیشتر پلیس، و گسترش نظام کیفری، به
ویژه در رابطه با جنسیت انسان ها، تأثیر قابل توجهی بر خشونت علیه زنان گذاشت. فمینیسم الغاگرا. فمینیسم الغاگرا که نقطه مقابل فمینیسم حقوقی تلقی می شود، به دنبال جداسازی رفتارهای انحرافی از سیستم عدالت کیفری است، به اعتقاد آنها مسائل حقوقی کمک چندانی به ریشه های جرم در جامعه نمی کند. این سازمان به بررسی "فلسفه جرم و قانون" می پردازند این در حالی است که دیدگاه های عمومی دربارهٔ معانی و میزان مجازات قوانینی را تصویب می کنند و ادعا می کنند که "جنایت" فقط در قوانینی وجود دارد که آن را تعریف می کند، و این قوانین برای زندانی کردن و منزوی کردن اعضای جمعیت "معصوم" ایجاد شده اند. طرفداران لغو مجازات برای حل این مشکل به حذف زندان ها نگاه می کنند، هر چند دیگر طرفداران لغو مجازات هشدار می دهند که جرمی که تنها به عنوان محصول زندان ها یا نهادها در نظر گرفته می شود باید از میان برود نه بزهکاری های ریشه ای که برا اساس اخلاقیات و تربیت های نادرست شکل گرفته اند. آنها لغو مجازات را شبیه به بریدن یک درخت ۵۰۰ ساله از تنه آن می دانند و به عقیده آنان نمی توان انتظار داشت که بدون هیچ حسابی برای ریشه هایی که آن را محکم در زمین نگه داشته
اند، تصمیم درستی گرفت." ویویان صالح-هانا، نظریه ای مبنی بر جنایت در نژادپرستی، امپریالیسم، و جنسیت گرایی وجود دارد - که نام این نظریه RIP گذاشت که مخفف (نژادپرستی-امپریالیستی- پدرسالاری) است. صالح-هانا این نظریه را در غالب فمینیست هانتولوژی سیاه خود توسعه داد. Hauntology به بازگشت یا تداوم عناصری از گذشته، مانند یک روح اشاره دارد، و در این مورد به تسخیر جامعه توسط سیاست هایی اشاره دارد که به منظور انسان زدایی، طرد کردن و مجازات جمعیت های مردم، به ویژه جامعه سیاه پوستان اشاره دارد. سیستم هایی که به دنبال جرم انگاری و مجازات پوست سیاه بودند، مانند برده داری، حبس و بیگاری از این جامعه رنگین پوست.
اکسهوما یا نبش قبر () یک فیلم ترسناک فراطبیعی محصول ۲۰۲۴ از کره جنوبی، به نویسندگی و کارگردانی جانگ جه هیون و با بازی چوی مین شیک، کیم گو اون، یو هه جین و لی دو هیون است. داستان این فیلم نبش قبر شومی را دنبال می کند که عواقب وحشتناکی را که در زیر آن دفن شده است، افشا می کند. این فیلم در هفتاد و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم برلین در بخش فروم انتخاب شد و در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ اولین نمایش جهانی خود را در آنجا داشت. فیلم به صورت رسمی در ۲۲ فوریه ۲۰۲۴ منتشر شد. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود به دست آورد و از ۲۹ فوریه ۲۰۲۴ به پرفروش ترین فیلم کره ای سال ۲۰۲۴ تبدیل شده است. تولید. در ژوئن ۲۰۲۱ گزارش شد که چوی مین شیک در فیلم دلهره آور فراطبیعی کارگردان جانگ جه هیون بازی خواهد کرد. کیم گو اون و لی دو هیون در اوت ۲۰۲۲ به بازیگران پیوستند. پس از آن یو هه جین در سپتامبر ۲۰۲۲ به بازیگران پیوست. این فیلم که توسط شوباکس و پاین تاون در همکاری با ام سی ام سی تولید شده است، توسط جانگ جه هیون کارگردانی شده است که به خاطر ساخت فیلم های ماوراء طبیعی شهرت دارد. تصویربرداری اصلی در اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد، و در مارس ۲۰۲۳ به پایان رسید
. کارگردان در مصاحبه ای اعلام کرد که فیلم از تعداد زیادی صحنه های واقعی و لوازم واقعی برای فیلمبرداری استفاده کرده است و سعی کرده از استودیو استفاده نکند و از افکت های CGI در پست پروداکشن (پس تولید) خودداری کند. به قول خودش، «من سعی کردم در واقع از پس زمینه و اشیاء فیلم بگیرم، تا جایی که امکان داشت از CGI اجتناب کنم. ما عکس ها را تا حد امکان پر زحمت و بدون ساختن مجموعه عکس گرفتیم، و برای چیزهایی مانند عکس ارواح، بازیگران واقعی به مدت ۶ ساعت آرایش کردند. سپس عمداً عکس های تار گرفتیم.» انتشار. "اکسهوما" اکران جهانی خود را در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ به عنوان بخشی از هفتاد و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم برلین در بخش فروم انجام داد. این فیلم در ۲۲ فوریه ۲۰۲۴ در کره جنوبی توسط شوباکس اکران شد. این فیلم برای اولین بار در چهل و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم هنگ کنگ در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۴ در گالا نمایش داده می شود.
دمیتری تراتسیاکو (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
الیخ یورنیا (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۹ مدال برنز شده است.
هانا تسراخ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار زن پیست اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
لی مو گه () فیلم بردار اهل کره جنوبی و برندهٔ جایزه فیلمبرداری در جوایز اسکرین آسیا پاسیفیک به خاطر "داستان دو خواهر"، "خوب، بد، عجیب" و فیلم های دیگر است.
یک روز مانند یک شیر فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی جان سواب است. در این فیلم بازیگرانی همچون اسکات کان، فرانک گریلو، جی. کی. سیمونز، ویرجینیا مادسن و تارین منینگ ایفای نقش کرده اند.
جانگ جه هیون (؛ زادهٔ ۱۹۸۱) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. از آثار او می توان به کارگردانی "مبدل پوش" اشاره کرد.
آلنا واسیلونا آلاداوا (زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۰۷ - درگذشتهٔ ۲۹ مه ۱۹۸۶) مورخ هنر و متصدی موزهٔ اهل بلاروس بود که از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۷ در دورهٔ اتحاد جماهیر شوروی، مدیر موزهٔ هنرهای ملی بلاروس بود. آلاداوا مسئول بازسازی مجموعهٔ موزه در دورهٔ پس از جنگ جهانی دوم در بلاروس، ردیابی مجموعه های گم شده، به دست آوردن قطعات جدید و انجام سفرهای تحقیقاتی به مناطق مختلف کشور در جستجوی آثار موجود بود. او در دانشگاه دولتی بلاروس تحصیلاتش را به پایان رساند و با میکالای آلادوف، مدیر کنسرواتوار بلاروس ازدواج کرد. قبل از حملهٔ نازی ها به بلاروس در سال ۱۹۴۱، آلاداوا به عنوان رئیس بخش هنر روسیه و بلاروس در موزهٔ هنرهای ملی بلاروس در مینسک فعالیت می کرد. اما در طول تهاجم، تمامی ۲۷۷۱ اثر این موزه به سرقت رفتند. آلاداوا پس از حمله ابتدا به ساراتوف و سپس به مسکو مهاجرت کرد. او در آنجا یک نمایشگاه هنری با عنوان «بلاروس زنده است! بلاروس مبارزه می کند!» را برپا کرد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، آلاداوا بازسازی مجموعهٔ هنری ملی را رهبری کرد. او موفق به سازماندهی اولین فهرست آثار گالری شد که بر اساس خاطرات کارمندان تهیه شده بود. همچنین موفق به ردیاب
ی و به دست آوردن دوباره آثار هنری غارت شده از مجموعهٔ بلاروس شد. در سال ۱۹۵۷، ساختمان جدیدی برای موزهٔ هنر، طراحی شده توسط میخائیل باکلانوف، رونمایی شد. او در طول مدتی که مدیر بود، تعدادی سفر تحقیقاتی را رهبری کرد، به ویژه در سال ۱۹۵۸ نماد باکرهٔ هدگتریای اسمولنسک را کشف کرد. آلاداوا در سال ۱۹۷۷ بازنشسته شد و در سال ۱۹۸۶ درگذشت. به مناسبت صدمین سالگرد تولد آلاداوا، تصویر او بر روی سکه های ۱ و ۱۰ روبلی قرار گرفت. همچنین تصویر او بر روی یک تمبر یادبود کارت پستالی بلاروس نیز نقش بست. زندگی نامه. آلنا پوک در سال ۱۹۰۷ به دنیا آمد. او در دانشگاه دولتی بلاروس تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۸ با میکالای آلادوف ازدواج کرد که مدیر کنسرواتوار بلاروس بود. آنها سه فرزند داشتند، راداسلاوا آلاداوا موسیقی دان، والمن آلادوف، معمار، و گمیر. قبل از حملهٔ نازی ها به بلاروس در سال ۱۹۴۱، آلاداوا در موزهٔ هنرهای ملی بلاروس در مینسک به عنوان رئیس بخش هنر روسیه و بلاروس کار می کرد. در طول تهاجم سال ۱۹۴۱، تمام ۲۷۷۱ اثر این مجموعه به سرقت رفت. برخی از آنها به عمد توسط هانس پوسه و کایتان مولمان برای مجموعه های آلمانی انتخاب شدند. آلاداوا از مینس
ک به ساراتوف رفت و در آنجا برای موزهٔ رادیشچف کار می کرد. در ژانویهٔ ۱۹۴۴ او به مسکو نقل مکان کرد و در آنجا نمایشگاهی از هنر بلاروس تحت عنوان «بلاروس زنده است! بلاروس مبارزه می کند!» را برپا کرد. در نتیجه چندین اتاق در ساختمان اتحادیهٔ کارگری مینسک به آلاداوا اختصاص داده شد تا یک گالری ملی را از آن اداره کند، که در نهایت در سال ۱۹۴۷ افتتاح شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، آلاداوا بازسازی مجموعهٔ هنری ملی را رهبری کرد. او در سال ۱۹۴۴ به عنوان مدیر منصوب شد و یکی از اولین وظایف او سازماندهی اولین فهرست آثار گالری بود که کاملاً بر اساس خاطرات کارمندان بود، زیرا لیست قبلی تهیه نشده بود. این موجودی به آلاداوا امکان داد تا آثار هنری غارت شده از مجموعهٔ بلاروس را که تا آن زمان برخی از آنها در مجموعه های خصوصی روسیه قرار داشتند، ردیابی کند و به دست آوردن مجدد آنها را سازماندهی کند. کار او همچنین شامل خرید آثار هنری از هنرمندانی مانند بوریس کوستودیف، واسیلی پولنوف، کارل بریولوف، و آیزاک لویتان بود. در سال ۱۹۵۷، با تلاش آلاداوا، ساختمان جدیدی برای موزهٔ هنر، طراحی شده توسط میخائیل باکلانوف، رونمایی شد. او در طول مدتی که
مدیر بود، تعدادی سفر تحقیقاتی را رهبری کرد، به ویژه در سال ۱۹۵۸ نماد باکرهٔ هدگتریای اسمولنسک را از دوبیانتز کشف کرد. آلاداوا در سال ۱۹۷۷ بازنشسته شد. یوری کاراچون که رئیس بخش بلاروس شورای بین المللی موزه ها بود، جانشین او شد. آلاداوا او در سال ۱۹۸۶ درگذشت. میراث. به مناسبت صدمین سالگرد تولد آلاداوا، بر روی سکه های ۱ و ۱۰ روبلی، تصویر نقش بسته شد. تصویر او بر روی یک تمبر یادبود کارت پستالی بلاروس نیز نقش بست.
مشکلی نیست! (; ) یک فیلم محصول سال ۲۰۲۳ کره جنوبی در ژانر داستان بلوغ به نویسندگی و کارگردانی کیم هه یونگ است و نخستین کارگردانی او به شمار می رود. در این فیلم لی ره، جین سو یون و چونگ سو بین ایفای نقش کردند. این فیلم در بخش جنریشن کی پلاس در هفتاد و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم برلین در ۱۸ فوریه ۲۰۲۴ به نمایش درآمد، جایی که برندهٔ جایزه نسل هیُت داوران کودکان کی پلاس: خرس کریستالی برای بهترین فیلم بلند شد.
نادیا شوشکو (؛ زاده ۲۸ مارس ۱۹۹۰) کشتی گیر زن اهل بلاروس است.
ساره شعاری (؛ زادهٔ ) تکواندوکار زن مراکشی تبار اهل بلژیک است. او مدال طلای سبک وزن زنان را در مسابقات جهانی تکواندو ۲۰۲۲ در گوادالاخارا مکزیک کسب کرد و اولین قهرمان زن جهانی تکواندو بلژیک شد. با انجام این کار، شعاری همچنین اولین تکواندوکار تاریخ شد که در مسابقات جهانی نوجوانان و بزرگسالان در همان سال موفق به کسب مدال طلا شد. او در المپیک ۲۰۲۴ پاریس موفق به کسب مدال برنز شد.
کنوانسیون بین المللی حمایت از پرندگان (به فرانسوی: "Convention internationale sur la protect (des) oiseaux") یک پیمان رفاه جانوران است که در ۱۸ اکتبر ۱۹۵۰ در پاریس امضا شد، در سال ۱۹۵۳ توسط اتریش، فرانسه، یونان و موناکو به تصویب رسید. در ۱۷ ژانویه ۱۹۶۳ برای ۱۳ کشور اروپایی لازم الاجرا شد. این کنوانسیون از کنوانسیون بین المللی حمایت از پرندگان مفید برای کشاورزی پیروی کرد که در ۱۹ مارس ۱۹۰۲ در پاریس امضا شد (که همچنان مؤثر است، اما توسط پیمان های بعدی کاملاً منسوخ شده است). به همه گونه های پرندگان گسترش می یابد. متن این پیمان نخستین بار در ۱ سپتامبر ۱۹۷۳ و بار دوم در ۳۰ مارس ۲۰۱۶ اصلاح شد
کنوانسیون آفریقایی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی (که به عنوان کنوانسیون الجزایر نیز شناخته می شود) یک توافق نامه در سراسر قاره آفریقا است که در سال ۱۹۶۸ در کشور الجزایر امضا شد. این کنوانسیون جایگزین کنوانسیون مربوط به حفاظت جانوران و گیاهان در وضعیت طبیعی آنها در سال ۱۹۳۳ است و توسط کنوانسیون آفریقایی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی (بازبینی شده) که در سال ۲۰۰۳ در ماپوتو امضا شد و جایگزین شده است.
توقف ناپذیر یک فیلم درام ورزشی زندگی نامه ای آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی ویلیام گلدنبرگ در اولین کارگردانی بلند خود و نویسندگی جان هندمن است و بر اساس کتابی به همین نام اثر آنتونی روبلز (همچنین به عنوان تهیه کننده) و آستین مورفی ساخته شده است. این فیلم توسط بن افلک و مت دیمون تهیه شده است. جرل جروم در نقش روبلز با بازیگران مکمل شامل جنیفر لوپز، بابی کاناوله، مایکل پنیا و دان چیدل بازی می کند. این فیلم اولین نمایش خود را در بخش ارائه های ویژه در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۲۴ انجام داد، پس از آن در ۶ دسامبر ۲۰۲۴ در سینماهای محدود توسط آمازون ام جی ام استودیوز اکران شد و در تاریخ ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ در پرایم ویدئو اکران خواهد شد. داستان. یک کشتی گیر آمریکایی که با یک پا به دنیا آمد سه بار قهرمانی ملی را در ایالت آریزونا به دست آورد. تولید. فیلمبرداری در می ۲۰۲۳ در لس آنجلس آغاز شد، اما دو هفته بعد به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ متوقف شد. در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، فیلمبرداری اصلی پس از پایان اعتصاب نویسندگان در سال ۲۰۲۳ از سر گرفته شد و دان چیدل، مایکل پنیا و بابی کاناوله
به بازیگران پیوستند. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۴، اعلام شد که فیلمبرداری اصلی به پایان رسیده است. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس رای ۲۹ منتقد، با میانگین امتیاز ۶٫۶ از ۱۰ می باشد.
این فهرستی از کنوانسیون های بین المللی مربوط به حمایت از جانوران است.
اِما د فینیه (زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۸۵۰ - درگذشتهٔ ۳ ژوئن ۱۸۹۸) نقاش اهل بلژیک بود که اغلب کارهایش مربوط به سبک های طبیعت بی جان و پرتره بود. او از خانواده ای هنرمند اهل خنت بود و نقاشی هایش در اروپا و همچنین در آمریکای جنوبی به نمایش گذاشته می شدند. د فینیه در ۳۰ ژانویه ۱۸۵۰ در خنت متولد شد. خانواده اش همه هنرمند بودند؛ پدر و عمویش مجسمه ساز بودند و او و خواهرانش نقاش. آموختن نقاشی را از عمویش یولس د فینیه آغاز کرد و بعدها با او ازدواج کرد. او به عنوان نقاش گل و پس از آن نقاش پرتره شناخته شد و تخصصش در تصویر کشیدن طبیعت بی جان بود. د فینیه کارهایش را به قیمت بالا می فروخت و در نمایشگاه های هنری بین المللی به نمایش گذاشته می شد. نقاشی های د فینیه در مجموعه های موزهٔ هنرهای زیبا در خنت و موزه های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک نگهداری می شوند. او در سال ۱۸۹۸ درگذشت و پس از آن همسرش نوشته های او را منتشر کرد. زندگی نامه. د فینیه در ۳۰ ژانویهٔ ۱۸۵۰ در خنت به دنیا آمد. خانوادهٔ او همگی هنرمند بودند: پدرش پیتر و عمویش فلیکس مجسمه ساز بودند و او و خواهرانش لوئیز و مالوینا نقاش بودند. عمویش، فلیکس د فینیه، به او نقاشی را یاد
داد. او بعداً با پسر عمویش یولس د فینیه که وکیل و نویسنده بود ازدواج کرد. د فینیه در طول زندگی خود به عنوان نقاش گل و بعداً نقاش پرتره شناخته می شد که در طبیعت بی جان تخصص داشت. آثار او اغلب به قیمت بیش از ۱۰۰۰ فرانک بلژیک فروخته می شدند که برای یک نقاش زن در آن زمان قابل توجه بود. کارهای او اغلب در کنار دیگر نقاشان زن به نمایش گذاشته می شد. این زنان نسل جدیدی از هنرمندان فلاندری را تشکیل دادند. در سال ۱۸۸۷ آثار او در بوئنوس آیرس در نمایشگاهی از هنر بلژیکی به نمایش گذاشته شد که در ۵ اکتبر در آنجا افتتاح شد. تابلوی او به نام "Fleur de thé" به لیساندرو بلینگهورست فروخته شد. د فینیه آثار خود را در کاخ هنرهای زیبا در نمایشگاه جهانی کلمبیایی در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو، ایلینوی به نمایش گذاشت. د فینیه در ۳ ژوئن ۱۸۹۸ در خنت درگذشت و در قبرستان غربی خنت به خاک سپرده شده است. پس از مرگش، همسرش منتخبی از نوشته های د فینیه را منتشر کرد که به یاد او تقدیم شد. میراث. نقاشی های د فینیه در مجموعه های موزهٔ هنرهای زیبا در خنت و موزه های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک نگهداری می شوند.
منطقه ویژه جالب حفاظتی یک منطقه حفاظت شده در اروپا یا شمال آفریقا است که بخشی از شبکه زمرد است که توسط کشورهایی که کنوانسیون برن را دربارهٔ حفاظت از حیات وحش و زیستگاه های طبیعی اروپا امضا کرده اند ایجاد شده است. هدف از ASCIها حفظ و حفاظت از زیستگاه ها و گونه های تعریف شده در کنوانسیون است.
قانون حفاظت از مکان های دیدنی یک قانون پارلمانی بود که در سال ۱۹۰۳ در نیوزیلند تصویب شد.
محمد رستمی (زاده ۱۳۵۵ نیشابور) سیاستمدار ایرانی است که نماینده حوزه انتخابیه نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان جلگه در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی است. وی در انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی با کسب ۴۴۴۲۷ رأی به عنوان دومین نماینده حوزه انتخابیه نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان جلگه انتخاب شد. رستمی در سال ۱۳۷۹ مدرک کارشناسی مهندسی مکانیک را از دانشگاه صنعتی شریف و در سال ۱۳۸۱ مدرک کارشناسی ارشد همان رشته را از دانشگاه علم و صنعت ایران گرفت.
ایریس میرتل پالاسیو (زادهٔ ۱۹۴۸ در دانگریگا) معلم و برنامه ریز اجتماعی اهل بلیز است. او مدافع فرهنگ گاریفونا و حکمرانی متوازن در بخش عمومی است. پالاسیو در سال ۱۹۴۸ در بلیز متولد شد. او تحصیلاتش را در دانشگاه های محلی بلیز و سپس در دانشگاه های خارجی در زمینه های مختلفی مانند حسابداری، مدیریت بازرگانی و مطالعات شهری ادامه داد. پالاسیو همچنین در حوزه های مختلفی مانند کامپیوتر، سیاست و تاریخ فعالیت کرده است. او در زمینهٔ صنعت کامپیوتر و فناوری اطلاعات نیز فعالیت داشته و شرکت خود را در سال۱۹۸۴ تأسیس کرده است؛ این شرکت اولین شرکت فناوری اطلاعات در بلیز بوده است. در زمینهٔ سیاست، او به عنوان افسر ارشد انتخابات و مدیر بخش کامپیوتر و فناوری اطلاعات فعالیت کرده و در برگزاری انتخابات در بلیز و سایر کشورهای حوزهٔ کارائیب نقش داشته است. پالاسیو به عنوان یک مورخ و مدافع فرهنگ گاریفونا شناخته می شود و در کتاب ها و مقالات خود به توضیح تاریخ و فرهنگ این اقلیت قومی پرداخته است. او همچنین به دلیل خدمات به جامعهٔ بلیز از سوی ملکه الیزابت دوم نشان امپراتوری بریتانیا دریافت کرده است. سنین جوانی و تحصیلات. پالاسیو در سال ۱۹۴۸ از وا
لدینی به نام گوندولین تراپ و کورنلیوس کاچو در دانگریگا در بلیز متولد شد. خانوادهٔ او از مردم گاریفونا هستند، جامعه ای متشکل از مردم سیاه پوست آفریقایی و بومیان کارائیب. برادر او سیاستمدار بود که در سال ۲۰۰۹ درگذشت. پالاسیو در سال ۱۹۶۸ با مردم شناس بلیزی، جوزف پالاسیو، ازدواج کرد و دو بچه دارند. پالاسیو در مدرسهٔ متدیست استن کریک و سپس کالج وسلی در بلیز سیتی تحصیل کرد و بعداً دیپلم تدریس را از کالج معلمی بلیز گرفت. در سال ۱۹۸۱، پالاسیو تصمیم به ادامهٔ تحصیل گرفت و مدرک لیسانس حسابداری و مدیریت بازرگانی را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. تحصیلات تکمیلی او ادامه یافت و در سال ۱۹۹۵ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات شهری از دانشگاه نیواورلئان شد. حرفه. پالاسیو دارای سه حرفهٔ موازی است: کارآفرین صنعت کامپیوتر، سیاستمدار و مورخ فرهنگ گاریفونا. شرکت کامپیوتر. پالاسیو در سال ۱۹۸۴، اولین شرکت در صنعت کامپیوتر و فناوری اطلاعات را در بلیز راه اندازی کرد. هدف آن استخدام زنان بود و آنها را قادر می ساخت که در خارج از خانه، شغلی برای خود ایجاد کنند. سیاست. در سال ۱۹۹۹، پالاسیو به عنوان افسر ارشد انتخابات و
مرزها در بلیز منصوب شد و تا سال ۲۰۰۵ در این سمت خدمت کرد. او به عنوان مدیر ارشد بخش کامپیوتر و فناوری اطلاعات فعالیت کرد و کارش آموزش رأی دهندگان بود. پالاسیو در موارد متعددی برای نظارت بر انتخابات بین المللی، بخشی از تیم نظارت بود یا آن را رهبری می کرد. در سال ۲۰۰۳، او تیم نظارت بر مراحل ثبت نام مجدد رأی دهندگان در آنتیگوآ و باربودا را رهبری کرد. در سال ۲۰۱۵، او بخشی از تیم ناظران انتخابات کشورهای مشترک المنافع بود که بر انتخابات در سنت وینسنت و گرنادین نظارت می کرد. همچنین در سال ۱۹۹۹، او در سازمان ملل متحد در لاهه سخنرانی کرد و بیانیه ای را قرائت کرد که در آن مسائلی را که بلیز به عنوان یک کشور جهان سوم با آن مواجه بود و اقداماتی که توسط دولت برای مبارزه با آنها انجام می شد، ارائه کرد. به دنبال آن گزارشی به بررسی شکاف شمال و جنوب در بلیز و تأثیر آن بر مردم پرداخت. بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸، پالاسیو به عنوان مدیر دفتر حکومت داری کار می کرد. در سال ۲۰۱۰، پالاسیو گزارشی در مورد دموکراسی بلیز تهیه کرد که در آن به راهی که که بلیز پیموده بود، و همچنین مسائلی که با آن مواجه بود، اشاره کرد. در ژوئن ۲۰۱۱، او دو اثر
«انتخابات در بلیز: حقیقت برهنه» و «آدوگوراهانی: پیاده روی از طریق معنویت گرایی گاریفونا» را منتشر کرد. پالاسیو از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان دبیرکل حزب متحد خلق مشغول به کار بود. پالاسیو کارشناس تاریخ سیاسی بلیز است. یکی از مشاهدات او در مورد اینکه چگونه رواج برنامه های گفتگوی فراخوان در رادیو بین سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۸ به نامزدهای سیاسی این امکان را داد که بحث هایی را بین یکدیگر آغاز کنند، که توسط افرادی که از کارت های تلفنی که احزاب سیاسی از پیش پرداخت کرده بودند برای حمایت از یک طرف یا طرف دیگر حمایت می کردند. و بنابراین سعی در دستکاری افکار عمومی دارند. کنشگری گاریفونا. پالاسیو مدافع صریح فرهنگ گاریفونا است که برخی از اولین کتاب ها را در این زمینه نوشته و به طور گسترده در مورد هویت گاریفونای خود صحبت کرده است. او متخصص تاریخ گاریفونا است - به ویژه چگونگی تکامل جمعیت و فرهنگ در بلیز. یکی از جنبه هایی که او دربارهٔ آن نوشته است، نحوهٔ رفتار متفاوت استعمارگران بریتانیایی با جمعیت گاریفونا و کریول است: کریول ها کمتر «سرسخت» بودند و به همین دلیل انتصاب های رسمی بیشتری به آنها داده می شد، که به قدرت سیاسی و اقتصادی
بسیار بیشتری منجر شد. او دربارهٔ مهاجرت گاریفونا به ایالات متحده نیز مطالبی نوشته است. پالاسیو در کتاب "Adügürahani" خود اولین کسی است که شرح مراسم دوگو و آیین های ۹گانهٔ آن را که برای زندگی معنوی گاریفونا بسیار مهم هستند، نوشته است. هدف کتاب "پرایمر" توضیح فرهنگ گاریفونا برای همه بود، اما با تمرکز ویژه بر آموزش کودکان. افتخارات. در سال ۱۹۹۹، پالاسیو به دلیل خدمات به جامعهٔ بلیز، توسط ملکه الیزابت دوم، جایزهٔ عضو نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، نشان امپراتوری بریتانیا به او اعطا شد.