Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ستی هستند و اگر (همان طور که من معتقدم) ثبات آن به یکپارچگی آن بستگی دارد، آنها حق ادامه حیات دارند.» و بعداً در «اخلاق زمین»، لئوپولد مستقیماً به «ارزش فلسفی» استناد می کند - یعنی همان چیزی که فیلسوفان دانشگاهی محیط زیست آن را «ارزش ذاتی» می نامند: «برای من غیرقابل تصور است که یک رابطه اخلاقی با زمین بتواند بدون عشق، احترام و تحسین به زمین و توجه زیاد به ارزش آن وجود داشته باشد. منظور من از ارزش، البته چیزی بسیار گسترده تر از ارزش اقتصادی صرف [ارزش ابزاری] است، منظورم ارزش به معنای فلسفی [ارزش ذاتی] است.» فلسفه تطبیقی زیست محیطی. اخلاق زیست محیطی، علیرغم تازگی و فاصله گرفتن از الگوهای اخلاقی آشنا، در آغاز خود از روش ها و منابع مفهومی سنت فلسفی غرب استفاده می کرد. در حالی که این سنت در شکل دهی به فرهنگ و نهادهای غربی - به ویژه در حوزه های حقوق، سیاست و فقه - بسیار تأثیرگذار بوده است، سنت «دینی» غرب نیز در شکل دهی به فرهنگ و نهادهای غربی بسیار تأثیرگذار بوده است. در ابتدا، سنت دینی غرب در اخلاق زیست محیطی به عنوان علت اصلی بحران زیست محیطی مورد انتقاد قرار گرفت. کالیکوت امکان اخلاق زیست محیطی «شهروندی» یهودی-م
سیحی را به عنوان جایگزینی رادیکال تر برای اخلاق زیست محیطی «مراقبت» یهودی-مسیحی که در پاسخ به انتقادات مورخان و فیلسوفان محیط زیست تدوین شده است، بررسی کرده است. او همچنین منابع مفهومی اخلاق زیست محیطی را در جهان بینی های سرخپوستان آمریکایی بررسی کرده و با فیلسوفان تطبیقی برای بررسی منابع مفهومی اخلاق زیست محیطی در چندین سنت فکری فلسفی و مذهبی آسیایی، مانند هندوئیسم، جینیسم، بودیسم، کنفوسیوسیسم و دائوئیسم همکاری کرده است. فلسفه حفاظت و «ایده طبیعت بکر دریافتی». کالیکوت با زیست شناسان حفاظت برای توسعه فلسفه حفاظت و ارزش ها و اخلاق حفاظت، که تا حدی بر اساس فلسفه حفاظت اخیر است، همکاری کرده است. تغییر الگو در بوم شناسی از آنچه او «تعادل طبیعت» می نامد به «جریان طبیعت». او منتقد سرسخت «ایده طبیعت بکر» بوده است: این ایده که طبیعت بکر مکان هایی هستند که «توسط انسان محصور نشده اند، جایی که خود انسان بازدیدکننده ای است که در آن نمی ماند.» کالیکوت در «مناظره بزرگ طبیعت بکر جدید» (۱۹۹۸) ادعا می کند که این ایده، دوگانه گرایی انسان-طبیعت پیش از داروین را تداوم می بخشد؛ در واقع، ساکنان بومی آمریکای شمالی و استرالیا را از
حافظه جمعی «پاک» می کند و ساکنان فعلی آن قاره ها را از افکار مزاحم میراث نسل کشی خود آزاد می سازد. ایده طبیعت بکر که به مناطق دیگر جهان، مانند آفریقا و هند، که مردم بومی هنوز در آنجا زندگی می کنند، صادر شده است، برای توجیه اخراج و سلب مالکیت آنها به نام پارک های ملی مورد استفاده قرار گرفته است. کالیکوت در عوض پیشنهاد می کند که از آنجا که مناطق بکر در خدمت اهداف حفاظت بیولوژیکی هستند، باید به طور مناسب تری به عنوان «ذخیره گاه های تنوع زیستی» در نظر گرفته شوند. انتقادات. در پاسخ به شرح و بسط اخلاق زمین آلدو لئوپولد توسط کالیکوت، اخلاق زمین (و به طور ضمنی، اخلاق زیست محیطی غیرانسان محور و کل نگر کالیکوت تا حدی که ممکن است با اخلاق لئوپولد متفاوت باشد) در معرض اتهام «اکوفاشیسم» قرار گرفته است، که به ویژه توسط تام ریگان مطرح شده است. اگر اعضای گونه های پرجمعیت، مانند گوزن، باید به نام حفظ یکپارچگی، ثبات و زیبایی جامعه زیستی «قصیر» یا «برداشته شوند»، و اگر «هومو ساپینس» با جمعیت سرسام آور بیش از حد، چیزی جز «یک عضو و شهروند ساده» جامعه زیستی نیست، پس چرا باید کشتن و برداشت انسان ها کمتر اجباری باشد؟ کالیکوت در «مبا
نی مفهومی اخلاق زمین» پاسخ می دهد که لئوپولد اخلاق زمین را به عنوان «افزوده» ای به «مجموعه» پیچیده اخلاق در حال تکامل ما ارائه کرد. به عبارت دیگر، اخلاق زمین ما را با تعهدات اخلاقی اضافی روبرو می کند؛ این اخلاق جایگزین یا جانشین تعهدات اخلاقی قبلاً تکامل یافته ما، از جمله وظیفه احترام به حقوق همنوعانمان برای زندگی، آزادی و پیگیری… نمی شود. شادی. این پاسخ منجر به انتقاد دیگری شد: اینکه کالیکوت هیچ «اصول مرتبه دوم» برای اولویت بندی وظایف نسبت به همنوعان و وظایف نسبت به جامعه زیستی در هنگام تعارض ارائه نمی دهد. در پاسخ، کالیکوت دو اصل مرتبه دوم را به عنوان چارچوبی برای داوری بین وظایف مرتبه اول متضاد ارائه داد: ۱) «تعهدات ناشی از عضویت در جوامع محترم تر و صمیمی تر بر جوامعی که اخیراً ظهور کرده اند و غیرشخصی هستند، اولویت دارد"؛ ۲) "منافع قوی تر بر وظایفی که توسط منافع ضعیف تر ایجاد می شوند، اولویت دارند." از آنجا که عضویت های مختلف ما در جوامع انسانی هم محترم تر و هم صمیمی تر هستند و از آنجا که منافع انسان در بهره مندی از حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی بسیار قوی است، کالیکوت استدلال می کند که تعهدات سنتی ما نس
بت به تک تک همنوعان، بر تعهدات ما برای حفظ یکپارچگی، ثبات و زیبایی جامعه زیستی غلبه دارد - حداقل، به اعتقاد او، وقتی صحبت از حذف اعضای گونه پرجمعیت «هومو ساپینس» می شود. علاوه بر این، کالیکوت به دلیل حمایت از یک مونیسم سلطه جویانه و غیرسیاسی در اخلاق زیست محیطی مورد انتقاد قرار گرفته است. او کثرت گرایی را در اخلاق زیست محیطی به طور کامل رد نمی کند؛ او فقط کثرت گرایی نظری را رد می کند، نه کثرت گرایی بین فردی یا کثرت گرایی هنجاری. کالیکوت ادعا می کند که فیلسوفان و افراد عادی نباید یک نظریه، مثلاً فایده گرایی، را برای یک هدف یا در یک زمینه و نظریه دیگری، مثلاً وظیفه گرایی کانتی، را برای هدف یا زمینه دیگر (این کثرت گرایی نظری خواهد بود) بپذیرند. چنین نظریه هایی متقابلاً متناقض هستند و او معتقد است که زندگی اخلاقی فرد باید منسجم و خودسازگار باشد. با این حال، او همچنین معتقد است که هر فرد باید آزاد باشد تا نظریه ای را که از نظر فکری برای او قانع کننده ترین است (کثرت گرایی بین فردی) بپذیرد. نظریه عمومی که کالیکوت از آن حمایت می کند، یعنی جامعه گرایی هیومی، اخلاق را با عضویت در جامعه مرتبط می داند. و از آنجا که هر عا
مل اخلاقی به تعداد عضویت های اجتماعی خود تابع اخلاق است، بنابراین هر فرد تابع کثرت وظایف و تعهدات است (کثرت گرایی هنجاری). در مجموع، کالیکوت یک وحدت گرای نظری و یک کثرت گرای بین فردی و هنجاری است. فلسفه تطبیقی زیست محیطی کالیکوت همچنین شامل یک بندبازی بین کثرت گرایی و وحدت گرایی است. در «بینش های زمین: بررسی چندفرهنگی اخلاق بوم شناختی از حوزه مدیترانه تا مناطق دورافتاده استرالیا»، به نظر می رسد که او با بررسی منابع مفهومی اخلاق زیست محیطی در طیف گسترده ای از جهان بینی های مذهبی و بومی، کثرت گرایی را می پذیرد. با این حال، این اثر به دلیل اولویت دادن به اخلاق زمین لئوپولد به عنوان هنجاری که چنین اخلاق زیست محیطی جایگزین با آن ارزیابی می شوند، مورد انتقاد قرار گرفته است. همان طور که اندرو لایت مشاهده می کند، کالیکوت اصرار ندارد که اخلاق زمین لئوپولد مبتنی بر جهان بینی منحصر به فرد و واقعی زیست شناسی تکاملی و بوم شناسی است. او با کثرت گرایان چندفرهنگی موافق است که جهان بینی تکاملی-زیست محیطی تنها یک داستان در میان داستان های بسیار است. اما او استدلال می کند که جهان بینی زیست شناسی تکاملی و بوم شناسی از هر داستان
دیگری قابل دفاع تر است، و حماسه تکاملی-زیست محیطی داستانی بهتر از هر روایت بزرگ دیگری است. توجیه کالیکوت برای این ادعا، تحلیلی مبتنی بر معیارهای زیر برای قابلیت دفاع است: خودسازگاری؛ جامعیت؛ خوداصلاحی؛ جهان شمولی؛ و زیبایی. اولین آزمون یک جهان بینی علمی، خودسازگاری منطقی است و جهان بینی تکاملی-بوم شناختی از این آزمون سربلند بیرون می آید. یک جهان بینی علمی قابل دفاع باید تمام حقایق شناخته شده را درک کند و تاکنون جهان بینی تکاملی-بوم شناختی تمام حقایق، مانند وجود بقایای فسیلی گونه های منقرض شده، را در نظر می گیرد. هنگامی که جزئیات آن جهان بینی با خودشان ناسازگار یا قادر به توضیح تمام حقایق نباشد، نظریه بر این اساس اصلاح می شود؛ بنابراین جهان بینی تکاملی-بوم شناختی خوداصلاح کننده است و بنابراین، کالیکوت معتقد است که همواره در حال اصلاح بیشتر است. جهان بینی تکاملی-بوم شناختی رواج جهانی دارد و از اعتبار بین المللی برخوردار است؛ یعنی جذابیت جهانی دارد. و در نهایت، در مورد زیبایی، خود داروین در جمله پایانی کتاب «زیبایی» مشاهده کرد. «منشأ» اینکه «در این دیدگاه از زندگی، با قدرت های متعددش، که در ابتدا به چند شکل یا د
ر یکی از آنها دمیده شده است، شکوه و جلالی وجود دارد؛ و اینکه، در حالی که این سیاره طبق قانون ثابت گرانش به گردش خود ادامه داده است، از چنین آغاز ساده ای، اشکال بی پایانی از زیباترین و شگفت انگیزترین ها تکامل یافته اند و در حال تکامل هستند.» جدیدترین انتقادات به آثار کالیکوت که به ایده طبیعت بکر، «حریم مقدس» جنبش زیست محیطی قرن بیستم، می پردازند، وارد شده است. برخی از محققان شایستگی های فکری نقد کالیکوت از ایده طبیعت بکر را تصدیق می کنند، اما آن را هم خیانت به یکی از گرامی ترین آرمان های آلدو لئوپولد و هم کمک و تسلی به دشمنان جنبش زیست محیطی می دانند. کالیکوت در پاسخ می گوید که نزاع او با یک ایده است، نه با مکان هایی که توسط این ایده احاطه شده اند، مکان هایی که به نظر می رسد به اندازه هر [محیط زیست گرای] دیگری از حفاظت از آنها حمایت می کند.] در «آیا مناطق طبیعت وحشی باید به ذخایر تنوع زیستی تبدیل شوند»، او استدلال می کند که نیازهای مبرم حفاظت از محیط زیست در قرن بیست و یکم با ایده ذخایر تنوع زیستی بهتر برآورده می شود. این ایده از همان نامش نشان می دهد که هدف اصلی حفاظت از مناطق بکر چیست، در حالی که ایده مناطق
بکر از نظر تاریخی با تفریح در فضای باز مرتبط است و بنابراین، کالیکوت ادعا می کند، مسئله حفاظت را گیج می کند و سیاست های استفاده از مناطق بکر نامنسجم و متناقض را تقویت می کند.
وزارت دفاع () یکی از سازمان های دولتی کویت است که جزئی از کابینه این کشور محسوب می شود. وزیر فعلی این وزارتخانه عبدالله علی عبدالله السالم الصباح است. وظیفه اصلی این وزارتخانه اجرای سیاست دفاعی دولت و اداره تمام شاخه های نیروهای مسلح کویت است. همچنین مسئول تولید، انتقال، استفاده، ذخیره سازی و هماهنگی مین ها و همچنین پاکسازی مین ها است. این وزارتخانه مجله ای ماهانه به نام «همة الوطن» منتشر می کند. وزیر. در ۱ ژوئیه ۱۹۶۱، زمانی که وزارتخانه هنوز در طول عملیات برتری تأسیس نشده بود؛ ارتش کویت از زمان تأسیس، عملاً فرماندهی نیروهای مسلح موجود را بر عهده داشت و به عنوان وزیر رسمی، امیر کویت را در مورد روند عملیات راهنمایی می کرد. ارتش کویت که در سال ۱۹۵۳ مجدداً سازماندهی شد، ۱۳ سال قبل از تأسیس وزارتخانه کویت، توسط فیلد مارشال شیخ عبدالله مبارک الصباح (کوچکترین پسر مبارک الصباح) در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد. فهرست وزیران دفاع و معاونان نخست وزیر (۱۹۶۲–تاکنون). این وزارتخانه از زمان تأسیس در سال ۱۹۶۲ توسط افراد زیر اداره شده است:
تریومف تروفی یک موتورسیکلت سه سیلندر توریستی است که توسط کمپانی تریومف از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ تولید شده است. این موتورسیکلت دارای یک انجین ۱۲۱۵ سی سی (۷۴٫۱ مکعب اینچ) با مایع خنک کننده، ۱۲ سوپاپ، سه مستقیم است که به یک جعبه دنده شش سرعته و میل کاردان متصل می شود، اگرچه در تریومف قدرت کمی کمتر تولید می کند و دارای دنده ششم بلندتر است که برای مسافرت ها پیشنهاد این موتورسیکلت مناسب تر است. مدل پایه با SE تکمیل شد، که دارای تجهیزات اضافی مانند سیستم تعلیق قابل تنظیم الکترونیکی، سیستم صوتی بلوتوث، و سیستم نظارت بر فشار تایر است. SE تنها مدلی بود که در ایالات متحده، کانادا، استرالیا و برزیل فروخته شد.
شارون نسمیت (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) ژنرال نیروی زمینی بریتانیا است، که از ژوئن ۲۰۲۴ به عنوان بیست و هفتمین جانشین رئیس ستاد دفاع بریتانیا فعالیت می کند. نسمیت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۸ در سپاه زنان ارتش بریتانیا آغاز کرد، از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ فرمانده تیپ ۱ سیگنال بود، از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ فرماندهی آموزش و استخدام نیروی زمینی بریتانیا را برعهده داشت و از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ به عنوان جانشین رئیس ستاد کل بریتانیا فعالیت می کرد.
تریومف ترایدنت یک موتورسیکلت سه سیلندر با حجم ۷۵۰ سی سی و ۹۰۰ سی سی است. این محصول از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ در هینکلی، لسترشر، انگلستان، توسط موتورسیکلت تریومف تولید می شد.
فلاکس یا FLUX.1 یک مدل متن به تصویر است که توسط شرکت بلک فارست لبز در ، آلمان توسعه یافته است. این شرکت توسط کارمندان سابق استبیلیتی ای آی تأسیس شده است. فلاکس همانند سایر مدل های تبدیل متن به تصویر، تصاویر را از توضیحات زبان طبیعی به روش تولیدی ایجاد می کند که به آن ها "پرامپت" می گویند. فلاکس به عنوان یکی از دقیق ترین مدل های متن به تصویر با نسخه های متن باز شناخته می شود. تاریخچه. بلک فارست لبز در سال ۲۰۲۴ توسط رابین رومباخ (Robin Rombach)، آندریاس بلاتمن (Andreas Blattmann) و پاتریک اسر (Patrick Esser)، کارمندان سابق استبیلیتی ای آی تأسیس شد. هر سه بنیانگذار پیش تر در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ به عنوان دستیاران پژوهشی زیر نظر بیورن اومر (Björn Ommer) در زمینه تولید تصویر هوش مصنوعی تحقیق می کردند. آن ها نتایج تحقیقات خود در مورد تولید تصویر را در سال ۲۰۲۲ منتشر کردند که منجر به ایجاد Stable Diffusion شد. سرمایه گذاران بلک فارست لبز شامل شرکت سرمایه گذاری خطرپذیر Andreessen Horowitz، Brendan Iribe, , و بودند. این شرکت سرمایه گذاری اولیه به مبلغ ۳۱ میلیون دلار آمریکا دریافت کرد. در آگوست ۲۰۲۴، فلاکس
به عنوان مدل متن به تصویر در چت ربات Grok توسعه یافته توسط xAI ادغام شد و به عنوان بخشی از ویژگی های پولی در X (توییتر سابق) در دسترس قرار گرفت. گراک بعداً در دسامبر ۲۰۲۴ مدل متن به تصویر خود را با Aurora (توسعه یافته توسط xAI) جایگزین کرد. در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، Mistral AI اعلام کرد که چت بات «له شَت» (Le Chat) خود، Flux Pro را به عنوان مدل تولید تصویر ادغام کرده است. در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، بلک فارست لبز از انتشار Flux.1 Tools خبر داد، مجموعه ای از ابزارهای ویرایش تصویر که برای استفاده در کنار مدل های موجود طراحی شده اند. این ابزارها شامل: هر ابزار در هر سه نسخه Dev, Pro و Schnell موجود است. در ژانویه ۲۰۲۵، بلک فارست لبز همکاری خود را با شرکت Nvidia برای گنجاندن مدل های فلاکس به عنوان مدل های پایه برای ریزمعماری انویدیا اعلام کرد. همچنین این شرکت انتشار Flux Pro Finetuning API را برای سفارشی سازی و تنظیم دقیق تصاویر تولید شده توسط فلاکس اعلام کرد و از همکاری با رسانه آلمانی Hubert Burda Media برای استفاده از Flux Pro در تولید محتوا خبر داد. مدل ها. فلاکس مجموعه ای از مدل های متن به تصویر است. این مدل ها بر اساس بلوک
های ترانسفورمر جریان تصحیح شده با مقیاس ۱۲ میلیارد پارامتر هستند. مدل ها تحت مجوزهای مختلف منتشر شده اند: کاربران بدون در نظر گرفتن مدل های استفاده شده، مالکیت خروجی حاصل را حفظ می کنند. این مدل ها می توانند به صورت آنلاین یا محلی با استفاده از رابط های کاربری هوش مصنوعی تولیدی مانند و (یک انشعاب از Automatic1111 WebUI) استفاده شوند. مدل پیشرفته اصلی، Flux 1.1 Pro در ۲ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد. در ۶ نوامبر، دو حالت اضافی معرفی شدند: مدل مرتبط با فلاکس، طبق آخرین اطلاعات تا دسامبر ۲۰۲۴ همچنان در حال توسعه است. استقبال. طبق آزمایشی که توسط «» انجام شد، خروجی های تولید شده توسط Flux.1 Dev و Flux.1 Pro از نظر وفاداری به پرامپت، قابل مقایسه با دالی ۳ هستند، با واقع گرایی عکس ها که تقریباً مشابه میدجرنی (Midjourney) ۶ است. فلاکس همچنین دست های انسان را با ثبات بیشتری نسبت به مدل های قبلی مانند Stable Diffusion XL تولید می کند. فلاکس به دلیل تصاویر بسیار واقع گرایانه اش مورد انتقاد قرار گرفته است. طبق گزارش های رسانه ها، تصاویر تولید شده از تصویر دونالد ترامپ با اسلحه تا صحنه های ناراحت کننده متغیر بوده است، که باعث بحث
هایی دربارهٔ پیامدهای اخلاقی این فناوری شده است. پس از انتشار این مدل، شبکه اجتماعی X از تصاویر تولید شده توسط فلاکس پر شد. بلک فارست لبز جزئیات دقیقی از داده های استفاده شده برای آموزش مدل ارائه نکرده است. «آرس تکنیکا» احتمال می دهد که فلاکس بر اساس مجموعه ای بزرگ و غیرمجاز از تصاویر استخراج شده از اینترنت باشد، روشی بحث برانگیز با پیامدهای حقوقی بالقوه. ادغام های شخص ثالث. در حالی که بلک فارست لبز دسترسی مستقیم به مدل های خود را در وب سایت خود ارائه نمی دهد، مدل های فلاکس از طریق پلتفرم های مختلف شخص ثالث برای استفاده خلاقانه و حرفه ای به طور گسترده در دسترس هستند. این موارد شامل مخازن در پلتفرم هایی مانند هاگینگ فیس و Replicate می شوند.
تریومف اسپرینت ۹۰۰ یک موتورسیکلت اسپرت بریتانیایی بود که توسط کمپانی تریومف از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ در کارخانه آنها در هینکلی تولید شد. اسپرینت ۹۰۰ از یک انجین ۸۸۵ سی سی سه سیلندر با قدرت ۹۲ اسب بخار استفاده می کرد.
آغاسی هوهانیسیان ( ؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. آغاسی ژ. هوانسیان در ۱۹۱۵ (۱۲۹۱) در تهران به دنیا آمد. تحصیلات خود را در مدرسه هایگازیان تهران به اتمام رسانید. سپس، وارد فعالیت های بازرگانی شد و در تمامی طول عمر خود به این امور اشتغال ورزید. در این راستا و به منزلهٔ بازرگانی موفق و اولین ایرانی ای که فعالیت بازرگانی با کشور اتریش را شروع کرده بود موفق به دریافت نشان ملی کشور اتریش در سال ۲۰۰۰ م. از طرف دولت آن کشور شد. هوانسیان در دو زمینهٔ نویسندگی و ترجمه فعالیت کرده و کتاب های راه دهکده (۱۹۶۲م)، «ماجرای یک بیگانه» (۱۹۷۴م)، «زیارت» (۱۹۷۷م)، «بین مرگ و زندگی»(۱۹۷۷م) و سفرنامه ها را در دو جلد(۱۹۹۳–۱۹۹۴م) به زبان ارمنی به رشتهٔ تحریر درآورده است. این آثار در تهران، بیروت و ایروان به چاپ رسیده اند. وی از سال ۱۳۲۵ شروع به ترجمهٔ آثار ادبی کرد. از آثار ارمنی: «آفرینش زن نوی» اِلن بوزاند، «بادبان مرگ» وازگن شوشانیان، «روزهای سوخته» و «حلقه ای از زنجیرم» برجوهی بارسقیان، «آرتیست» شیروانزاده، «فقرای شرافتمند» هاکوپ بارونیان، زیبای آ. میریان و چالوی هاماسدق را به فارسی ترجمه و از متون فا
رسی داستان سگ ولگرد اثر صادق هدایت را به ارمنی برگردانده است. از نشریات ارمنی زبان با روزنامه «آلیک» و مجلات «هایرنیک»، «آرمنوهی»، «آرپی» و «سپیورک» در ایران و «ماهنامهٔ ناواسارد» در ایالات متحده آمریکا و از نشریات فارسی زبان با مجله های دریا و پست تهران همکاری نزدیک داشت. او از بنیان گذاران و همچنین از همکاران دائمی ماهنامهٔ هور در تهران بود. در بین این نشریات، روزنامهٔ آلیک جایگاه خاصی برای ایشان داشت. در مقاله ای که به مناسبت هفتادمین سالگرد چاپ روزنامهٔ آلیک نوشته شروع فعالیت خود را با این روزنامه از سال۱۹۳۱ م یعنی زمانی که نوجوانی بیش نبود، هم زمان با چاپ اولین شمارهٔ آلیک که در آن زمان با نام هفته نامهٔ آلیک چاپ می شد، اظهار داشته است و اینچنین توصیف می کند: هوانسیان در عرصه های فرهنگی و اجتماعی بسیار فعال و از بنیان گذاران گروه تئاتر ارمنی در تهران همچنین از اعضای اولین شورای خلیفه گری ارامنه تهران نیز بود و در سال۲۰۰۰م از طرف پیشوای دینی ارامنه، جاثلیق آرام اول، نشان برجستهٔ مسروپ ماشتوس را برای یک عمر فعالیت فرهنگی و اجتماعی خود دریافت کرد. وی از کودکی علاقهٔ زیادی به ادبیات خصوصاً ادبیات هنری داشت.
در ابتدا آثار ادبی نویسندگان ارمنی، سپس ایرانی و اروپایی را مورد مطالعه قرار داد. از ادبیات فارسی آثار نویسندگانی چون صادق هدایت، محمدعلی جمالزاده و علی دشتی، از نویسندگان فرانسوی آثار ویکتور هوگو، آندره ژید، الکساندر دوما و از نویسندگان انگلیسی آثار ویلیام شکسپیر مورد علاقه اش بودند. او احترام خاصی برای نویسندگان و روشنفکران گذشته و همچنین معاصر خود قائل بود. از این رو با آنان ارتباط نزدیکی داشت و در آثارش همواره از تأثیراتی که از این اشخاص پذیرفته یاد کرده است. هوانسیان به ادبیات زبان ارمنی عشق می ورزید و به آن همچون گنجینه ای که فارسی زبانان با آن آشنایی کافی ندارند نگاه می کرد. او از معدود روشنفکران ارمنی بود که اهمیت بسیاری به اشائهٔ ادبیات ارمنی در میان آنها می داد و فعالیت های خود را در این زمینه متمرکز و اقدام به ترجمهٔ آثار ادبی ارمنی به زبان فارسی کرده بود. در مقایسهٔ ترجمه های وی با نسخه های اصلی شاهد ترجمهٔ هنرمندانه ای هستیم که همواره به سبک های متفاوت نگارش آثار نویسندگان متعهد و وفادار باقی مانده است. در نگاهی به آثاری که او خلق کرده است، متوجه سبک نگارش خاص او می شویم. سبکی که گاه طنزآلود و گا
ه جدی به مسائل زندگی می پردازد. هوانسیان همواره با تصویرسازی های زیبا خواننده را کاملاً تحت تأثیر قرار می دهد و او را همراه خود به تمامی صحنه هایی که خلق کرده می برد. نوشته های او گویای بارز شخصیت انسانی اوست. انسانی واقع بین که خوش بینانه و هدفمند به زندگی و مشکلات آن نگریسته و هرچه مصمّم تر درصدد حل آنها برآمده است. واراند کورکجیان از شاعران و نویسندگان ایرانی – ارمنی در نقدی که در مورد آخرین کتاب وی، جلد دوم سفرنامه ها، در یکی از شماره های روزنامهٔ آلیک نوشته است در توضیح شخصیت انسانی و سبک نگارش هوانسیان می نویسد: آغاسی ژ. هوانسیان در سال۲۰۰۲ م در تهران بدرود حیات گفت. در مراسم چهلمین روز درگذشتش، دکتر هارمیک داویدیان در توصیف شخصیت وی چنین اظهار داشت:
فیلم خبری نوعی فیلم مستند کوتاه است که شامل داستان های خبری و آیتم هایی از موضوع روز است که بین دهه ۱۹۱۰ تا اواسط دهه ۱۹۷۰ رواج داشت. فیلم های خبری که معمولاً در سینما نمایش داده می شد، منبعی از رویدادها، اطلاعات و سرگرمی برای میلیون ها نفر از تماشاگران سینما بود. فیلم های خبری معمولاً قبل از یک فیلم بلند سینمایی نمایش داده می شدند، اما در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در بسیاری از شهرهای بزرگ، سینماهای مخصوص نمایش فیلم خبری نیز وجود داشت، و برخی از سینماها در شهرهای بزرگ همچنین یک سالن نمایش کوچک تر داشتند که در آن فیلم های خبری همواره در طول روز نمایش داده می شد. در پایان دهه ۱۹۶۰ پخش اخبار تلویزیونی جایگزین این فرمت شد. فیلم های خبری، اسناد تاریخی مهمی محسوب می شوند زیرا اغلب تنها سند شنیداری دیداری از رویدادهای فرهنگی خاص هستند. تاریخچه. از اواخر قرن نوزدهم، فیلم های خبری صامت در سینماها به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۹۰۹، شرکت فیلم سازی پَته شروع به تولید فیلم های خبری هفتگی در اروپا کرد. شرکت پَته در سال ۱۹۱۰ برای بریتانیا و در سال ۱۹۱۱ برای ایالات متحده آمریکا، مبادرت به تولید فیلم های خبری کرد.فیلم های خبری از دور
ان فیلم صامت تا دهه ۱۹۶۰ که پخش اخبار تلویزیون به طور کامل جایگزین این فرمت شد، جزء اصلی کلیشه ای برنامه ها در کشورهای آمریکای شمالی، بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع (به ویژه کانادا، استرالیا و نیوزیلند) بودند و کاملاً در فهرست برنامه های سینمای اروپا قرار داشتند. اولین سینمای خبری (news cinema) که به طور رسمی در بریتانیا تنها به نمایش فیلم های خبری پرداخت، "دیلی بایوسکوپ" نام داشت که در روز ۲۳ مه ۱۹۰۹ در لندن افتتاح شد. در سال ۱۹۲۹، ویلیام فاکس سینمای امبسی را خریداری کرد. او برنامه پخش برنامه سینما را که روزی دو بار نمایش فیلم و برای هر سانس، قیمت بلیط دو دلار بود به ۲۵ سنت برای هر سانس پخش برنامه فیلم خبری تغییر داد، ایده و تاسیس اولین سینما در ایالات متحده که تنها مختص به نمایش فیلم خبری بود چنان موفقیتی به دست آورد که فاکس و حامیان او اعلام کردند زنجیره ای از سینماهای مختص نمایش فیلم خبری را در سراسر کشور راه اندازی خواهند کرد. اغلب در کنار نمایش فیلم خبری، کارتون یا فیلم کوتاه هم به نمایش گذاشته می شد. در طی جنگ جهانی اول، کشورهای بزرگ از جدیدترین فناوری ها برای گسترش تبلیغات سیاسی جهت مخاطبان داخلی اس
تفاده کردند. هر کشور از فیلم های خبری که به دقت تدوین شده بود برای تلفیق گزارش های خبری مستقیم و تبلیغات سیاسی، استفاده می کرد. اخبار تلویزیون. در سال ۱۹۳۶ که شبکه سرویس تلویزیون بی بی سی در بریتانیا راه اندازی شد به مدت چند سال (به جز وقفه ای که طی جنگ جهانی دوم پیش آمد) مبادرت به پخش فیلم های خبری بریتیش مووی تون و گومون بریتیش کرد، تا اینکه در سال ۱۹۴۸ این شبکه برنامه فیلم خبری مختص به خود با عنوان "تلویژن نیوزریل" را راه اندازی کرد و این امر تا ماه ژوئیه ۱۹۵۴ ادامه یافت و در این سال "نیوز و نیوزریل" جایگزین آن شد. در نیوزیلند، "ویکلی ریویو" «مجموعه فیلم اصلی تولیدی در دهه ۱۹۴۰» بود. در این کشور پخش اخبار تلویزیون در سال ۱۹۶۰ شروع شد که با بخش کوتاهی از فیلم خبری همراه بود. پایان. شرکت های تولیدکننده فیلم خبری، فیلم های تولیدی خود را دیگر در اختیار شرکت های تلویزیونی قرار ندادند و شرکت های تلویزیونی این کار آنها را با فرستادن گروه فیلمبرداری خود برای فیلمبرداری از رویدادهای خبری تلافی کردند. فیلم های خبری تولیدی به خاطر پخش اخبار شبانه تلویزیون دیگر مخاطبی نداشت و منجر به نابودی آنها شد،&lt;ref name="muse/
66391"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="britannica/newsreel"&gt;&lt;/ref&gt; پیشرفت های تکنولوژیکی همچون گردآوری خبر به صورت الکترونیکی برای اخبار تلویزیون که در دهه ۱۹۷۰ مرسوم شد به دوران فیلم خبری پایان داد. سینماهای فیلم خبری یا تعطیل شدند یا به سمت نمایش کارتون و فیلم های کوتاه روی آوردند که یکی از آنها سینمای خبری ویکتوریا لندن بود که بعد به سینما کارتون تبدیل شد،&lt;ref name="cinematreasures/1248"&gt;&lt;/ref&gt; این سینما در سال ۱۹۳۳ افتتاح و در ۱۹۸۱ تعطیل شد. آخرین فیلم خبری آمریکایی در روز ۲۶ دسامبر ۱۹۶۷، یک روز بعد از کریسمس به نمایش گذاشته شد. با وجود این، برخی کشورها همچون کوبا، ژاپن، اسپانیا و ایتالیا تا دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به تولید فیلم خبری ادامه دادند. بازنگری. یک فیلم استرالیایی با عنوان "ستون خبری تولید و در سال ۱۹۷۸ به نمایش درآمد که داستان آن در مورد فیلمبرداران و تهیه کنندگان فیلم های خبری بود. مستند ایرلندی محصول سال ۲۰۱۶ با عنوان «ایرلند در فیلم های خبری» به دوران فیلم خبری در ایرلند پرداخت و بیشتر بر شرکت پته نیوز تمرکز داشت و اینکه چگونه این شرکت بریتانیایی، فیلم های خبری خود را برای مخاطبان
ایرلندی دست خوش تغییر قرار داد. پیوند به بیرون. راهنماهای پژوهشی رسانه
تریومف ادونچر ۹۰۰ (انگلیسی: Triumph Adventurer 900) یک موتورسیکلت بریتانیایی است که توسط کمپانی تریومف در کارخانه هینکلی ساخته شده است. نام «ادونچر» که در سال ۱۹۹۶ راه اندازی شد، از یک موتور تریل ۵۰۰ سی سی از اوایل دهه ۱۹۷۰ گرفته شد. این موتور از یک انجین، سه سیلندر ۱۲ سوپاپ رادیاتور با آب، همان ۸۸۵ سی سی تریومف تاندربرد ۹۰۰ بود، همچنین شاستی فولادی ستون فقرات و سایر قسمت های چرخه از جمله شاخک های جلو، شوک عقب، چرخ ها و ترمزها نیز مشابه بودند. تغییرات شامل فرمان برآمده و گزینه تک صندلی بود. برجسته ترین ویژگی ها عبارتند از گلگیر عقب بزرگ، موتور با روکش کروم اضافی، پوشش بادامک و رادیاتور و صدا خفه کن های مگافون شکل. ادونچر دارای تنظیمات پیش بارگیری در سیستم تعلیق تک شوک عقب بود. این یکی از پرفروش ترین دوچرخه ها در خط تولید تریومف بود.
نوهام کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای پاری سن-ژرمن در پست مدافع بازی می کند.
باشگاه فوتبال الشباب () یک باشگاه فوتبال در شهر برکاء کشور عمان است. این باشگاه فوتبال در سال ۲۰۰۳ تأسیس شده و در لیگ حرفه ای فوتبال عمان شرکت می کند.
مانسیتا ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مهاجم برای پاری سن ژرمن بازی می کند. او سابقهٔ بازی در تیم ملی زیر ۱۶ سال فرانسه، زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه و زیر ۲۳ سال فرانسه را در کارنامه دارد.