Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اکوپراکسی (همچنین به عنوان اکوکینزیس شناخته می شود) به تکرار یا تقلید غیرارادی اعمال شخص دیگر گفته می شود. مشابه اکوالالیا (تکرار غیرارادی صداها و مبانی زبانی) یکی علائم مشخص این اختلال، پدیده های پژواکی «اعمال تقلیدی خودکار بدون آگاهی صریح» از یک عمل است. این اختلال مدت هاست که به عنوان یکی از ویژگی های اصلی سندرم تورت شناخته و یک تیک پیچیده در نظر گرفته می شود، اما در اختلالات طیف اوتیسم، اسکیزوفرنی و کاتاتونی، آفازی و اختلالات مربوط به رفلکس مبهوت مانند اختلال لاته رخ می دهند. اکوپراکسی در افراد مبتلا به صرع، زوال عقل و اختلالات خودایمنی نیز مشاهده می شود. علل و ارتباط بین اکوپراکسی و این اختلالات همچنان نامشخص است. ریشه شناسی این اصطلاح از یونان باستان است: «ἠχώ (ēkhō) از ἠχή (ēkhē به معنای صدا) و πρᾶξις (praksis، به معنای عمل، فعالیت، تمرین)». مشخصات. اکوپراکسی انعکاس غیرارادی یک عمل مشاهده شده است. اعمال تقلیدی می تواند از کارهای حرکتی ساده مانند برداشتن تلفن تا اعمال خشونت آمیز مانند کتک زدن فرد دیگر باشد. یادگیری تقلیدی و تقلید از اعمال فیزیکی و کلامی برای رشد اولیه (تا سن دو یا سه سالگی) حیاتی است، ا
ما زمانی که این رفتارها به جای ابزاری برای یادگیری به واکنشی ناخواسته تبدیل گردد، به عنوان پدیده های پژواک (رفتارهای کپی کردن) در نظر گرفته می شوند. علل. اکوپراکسی یک علامت معمول از سندرم تورت است اما علل آن به خوبی درک نشده است. یکی از دلایل نظری که موضوع بحث های مداوم است، نقش سیستم عصبی آینه ای (MNS) در این اختلال می باشد. گروهی از نورون ها در شکنج پیشانی تحتانی (ناحیه F5) مغز که ممکن است بر رفتارهای تقلیدی تأثیر بگذارد، شناخته شده اند. اما این طرح های عصب شناختی همچنان به طور گسترده مورد پذیرش قرار نگرفته اند. مدل های محاسباتی برای توصیف اینکه چگونه فعالیت نورون آینه ای از عملکردهای شناختی مانند تقلید پشتیبانی می کند نیز انجام گرفته است. تشخیص. هیچ آزمایش رسمی برای تشخیص اکوپراکسی وجود ندارد. تشخیص آن در افراد بالای پنج سال آسان تر است، زیرا کودکان کوچکتر اغلب از اعمال دیگران تقلید می کنند. تقلید را می توان به دو نوع تقسیم کرد: یادگیری تقلیدی و تقلید خودکار. یادگیری تقلیدی زمانی اتفاق می افتد که فرد آگاهانه یک عمل مشاهده شده را تقلید می کند تا مکانیسم پشت آن عمل را بیاموزد و خودش آن را انجام دهد. نوزادان
بلافاصله پس از تولد شروع به تقلید کردن حرکات می کنند. این رفتار در حدود سه سالگی کاهش می یابد به همین دلیل قبل از این سن تشخیص اکوپراکسی ممکن نبوده و تشخیص تقلیدی و تقلید خودکار دشوار است. اگر رفتار تقلیدی فراتر از دوران شیرخوارگی ادامه یابد، ممکن است اکوپراکسی در نظر گرفته شود. اکوپراکسی در افراد مسن تر به سادگی قابل تشخیص است زیرا رفتارهای ارادی آنها در مقابل رفتارهای تقلیدیشان قابل تمایز دهی است. این افراد گزارش می دهند که پس از مشاهده انجام یک عمل، میل غیرقابل کنترلی برای تکرارش احساس می کنند. رفتار خودکار گهگاه در بزرگسالان سالم وجود دارد (به عنوان مثال، هنگامی که شخصی خمیازه می کشد، ممکن است او نیز همین کار را انجام دهد). این رفتارها اکوپراکسی محسوب نمی شوند.
انتخابات سراسری پاکستان (۲۰۲۴) () در ۸ فوریه ۲۰۲۴ برای انتخاب اعضای شانزدهمین مجلس ملی برگزار شد. کمیسیون انتخابات پاکستان برنامه تفصیلی را در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ اعلام کرد. این انتخابات پس از دو سال ناآرامی سیاسی پس از برکناری عمران خان، نخست وزیر تحریک انصاف پاکستان (PTI) با رای عدم اعتماد از سمت خود برگزار شد. پس از آن، خان به اتهام فساد مالی دستگیر و محکوم شد و به مدت پنج سال از حضور در سیاست محروم گردید. در آستانه انتخابات، حکم دادگاه عالی حزب تحریک انصاف را به دلیل عدم امکان برگزاری انتخابات درون حزبی برای سال ها از نماد انتخاباتی خود محروم کرد.&lt;ref name="theguardian/10feb24"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="theguardian/11feb24"&gt;&lt;/ref&gt; در یک کنفرانس مطبوعاتی در ۱۳ فوریه ۲۰۲۴، رهبران مسلم لیگ پاکستان (ن) و حزب مردم پاکستان اعلام کردند که دولت ائتلافی را با نخست وزیری شهباز شریف تشکیل خواهند داد. جنبش متحد قومی – پاکستان، حزب رهبران مسلم لیگ پاکستان (ن)، حزب استحکام پاکستان و حزب عوامی بلوچستان نیز تمایل خود را برای پیوستن به ائتلاف دولتی اعلام کردند. در ۳ مارس، شهباز شریف نامزد مسلم لیگ پاکستان (ن) بر
ای دومین بار به عنوان نخست وزیر پاکستان انتخاب شد و ۲۰۱ رای در مقابل ۹۲ رای عمر ایوب خان مورد حمایت حزب تحریک انصاف به دست آورد. در حالی که هیچ حزبی اکثریت مجلس را به دست نیاورد، شهباز با حمایت متحدان مسلم لیگ پاکستان (ن)، از جمله PPP, MQM-P، PML-Q، BAP, PML-Z، IPP، و NP نخست وزیر شد.&lt;ref name="tribune/3mar24"&gt;&lt;/ref&gt;
فیلم مافیایی () نسخه ای از فیلم های گانگستری و زیرشاخه ای از فیلم های جنایی هستند که با جنایات سازمان یافته توسط سازمان های مافیایی سروکار دارند. در فیلم های اولیه تبهکاری، هم پوشانی قابل توجهی با فیلم نوآر وجود دارد. انواع محبوب این ژانر عبارتند از پلیتزیوتسکی (; poliziottesco) ایتالیایی، فیلم های خونریزی قهرمانانه چینی، فیلم های یاکوزا ژاپنی، و فیلم های دنیای زیرزمینی بمبئی از هند. فیلم آمریکایی دست سیاه (۱۹۰۶) اولین فیلم گانگستری باقی مانده است. در سال ۱۹۱۲، دی. دبلیو. گریفیث "تفنگداران کوچه خوک" را کارگردانی کرد؛ یک فیلم درام کوتاه دربارهٔ جنایات خیابان های نیویورک که شایعه شده بود گانگسترهای واقعی را به عنوان عوامل به کار گرفته است. منتقدان همچنین از "باززایش" (۱۹۱۵) به عنوان یک فیلم جنایی یاد کرده اند. اگرچه فیلم های تبهکاری ریشه در چنین فیلم های صامتی داشتند، اما در اصل این ژانر در اوایل دهه ۱۹۳۰ شناخته شد. ایالات متحده نوآوری های خود را مدیون بی ثباتی اجتماعی و اقتصادی ناشی از رکود بزرگ است که خرده فرهنگ جرایم سازمان یافته در آن زمان رشد کرد. شکست سبک زندگی سخت کوشانه و صادقانه و سرمایه گذاری برای تضم
ین امنیت مالی منجر به شرایطی شد که در هیاهوی فیلم های تبهکاری در هالیوود و محبوبیت بسیار زیاد آن ها در جامعه ای سرخورده از سبک زندگی آمریکایی منعکس شد.
جوئل اندرو فیتزگیبون (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۶۲) یک سیاستمدار بازنشسته استرالیایی است. او یکی از اعضای حزب کارگر استرالیا (ALP) است و از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۲۲ در مجلس نمایندگان خدمت کرده است. او به عنوان وزیر دفاع (۲۰۰۷–۲۰۰۹) در اولین دولت راد و وزیر کشاورزی، شیلات و جنگلداری (۲۰۱۳) در دولت دوم راد خدمت کرد. او در ۱۶ ژانویه ۱۹۶۲ در بلینگن، نیو ساوت ولز به دنیا آمد. فیتزگیبون در کالج آل سنتز، میتلند شرکت کرد. او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ به عنوان یک برق کار خودرو کار کرد و یک تجارت کوچک را اداره کرد. او مدرک تحصیلات تکمیلی خود را در رشته مدیریت بازرگانی در دانشگاه نیوکاسل به پایان رساند.
کمدی مافیایی () ترکیبی از فیلم های کمدی و فیلم های جنایی/گانگستری هستند. کمدی های مافیایی حول محور جنایات سازمان یافته، مافیای ایتالیایی-آمریکایی، و سایر مافیاها یا گروه های جنایی شبه مافیایی می چرخد. داستان فیلم یک خط داستانی کمدی دارد، که معمولاً شامل تعقیب و گریز یا موقعیتی پیچیده با حضور گانگسترها و جنایات سازمان یافته است. طنز در چنین فیلم هایی بر اساس نمایش گانگسترها به عنوان مردم عادی اتفاق می افتد. دیدگاه درک شده از گانگسترها این است که آن ها شخصیت های خشن، جدی، مرموز و شیطانی هستند؛ بنابراین وقتی یک فیلم جنبه ای از عادی بودن را برای یک شخصیت گانگستری به تصویر می کشد، می تواند اثری طنز داشته باشد. فیلم های کمدی مافیایی معمولاً لحظات کمدی زیادی را دارند، به ویژه در خلال مکالمات شوخ طبعانه بین اعضای باند. این را می توان در فیلم هایی مانند "پالپ فیکشن"، "رفقای خوب"، "کازینو"، "ضامن، قنداق و دو لوله تفنگ شلیک شده" و "قاپ زنی" مشاهده کرد.
ذخیره گاه زلاف () ذخیره گاهی محافظت شده در کشور لیبی است.
جزیره دریاچه ای () هر خشکی درون دریاچه است. این یک نوع جزیره داخلی است. جزایر دریاچه ممکن است مجمع الجزایر دریاچه ای را تشکیل دهند. در پیچیده ترین حالت بسامد جزیره و دریاچه، در کانادا یک جزیره دریاچه ای در دریاچه ای قرار دارد که آن دریاچه هم در یک جزیره در دریاچه نچیلینگ در جزیره بافین واقع شده است. تشکیل. جزایر دریاچه ممکن است به روش های متعددی شکل بگیرند. آن ها ممکن است از طریق تجمع رسوب ها و با تغییر سطح دریاچه به جزایر واقعی تبدیل شوند. آنها ممکن است در اصل بخشی از ساحل دریاچه بوده باشند و در اثر فرسایش از آن جدا شده باشند، یا ممکن است زمانی که دریاچه از طریق بالا آمدن سطح یک رودخانه یا آبراه دیگر (به طور طبیعی یا مصنوعی از طریق آن) شکل گرفته است، به عنوان قله باقی مانده باشند. همچنین ممکن است در اثر زلزله، شهاب سنگ یا فعالیت های آتشفشانی شکل گرفته باشند. سایر جزایر دریاچه شامل بسترهای زودگذر از پوشش گیاهی شناور و جزایری هستند که به طور مصنوعی توسط فعالیت های انسانی تشکیل شده اند. دهانه آتشفشانی و جزایر دریاچه کاسه آتشفشانی. گاهی اوقات ممکن است دریاچه ها در فرورفتگی های دایره ای دهانه های آتشفشانی تشکیل ش
وند. این دهانه ها معمولاً حوضه های دایره ای یا بیضی شکل در اطراف دریچه یا دریچه هایی هستند که ماگما از آنها فوران می کند. فوران آتشفشانی بزرگ گاهی منجر به تشکیل دهانه می شود که در اثر فروپاشی اتاقک ماگمایی در زیر آتشفشان ایجاد می شود. اگر ماگما به اندازه کافی خارج شود، محفظه خالی شده قادر به تحمل وزن آتشفشان نیست و یک شکستگی تقریباً دایره ای، گسل حلقه، در اطراف لبه محفظه ایجاد می شود. مرکز آتشفشان در شکستگی حلقه فرو می ریزد و فرورفتگی حلقه ای شکل ایجاد می کند. مدت طولانی پس از فوران، این دهانه ممکن است با آب پر شود و تبدیل به دریاچه شود. اگر فعالیت های آتشفشانی ادامه یابد یا دوباره شروع شود، مرکز دهانه دهان ممکن است به شکل یک گنبد در حال ظهور بالا برود تا به یک جزیره دریاچه دهانه تبدیل شود. اگرچه معمولاً کاسه آتشفشانی بزرگ تر و عمیق تر از دهانه ها هستند و به روش های مختلفی شکل می گیرند، تمایز بین این دو اغلب در شرایط غیر فنی نادیده گرفته می شود و اصطلاح دریاچه دهانه به طور گسترده برای دریاچه هایی که هم در دهانه ها و هم در دهانه ها تشکیل شده اند استفاده می شود.
تحت الحمایه سراسری فلسطین ، یا به اختصار سراسر فلسطین که به عنوان مستحفظهٔ غزه و نوار غزه شناخته می شود، یک دولت متکی کوتاه مدت با رسمیت محدود، مطابق با منطقه نوار غزه معاصر بود که در منطقهٔ تصرف شده توسط پادشاهی مصر در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد و اجازه داده شد که تحت الحمایه دولت سراسری فلسطین باشد. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸ در شهر غزه تحت الحمایه بودن اعلام شد و دولت سراسری فلسطین تشکیل شد. رئیس دولت مستقر در غزه، امین الحسینی، رئیس سابق کمیته عالی عرب، و نخست وزیر آن احمد حلمی پاشا بود. در دسامبر ۱۹۴۸، تنها سه ماه پس از اعلام موجودیت، دولت سراسری فلسطین به قاهره منتقل شد و هرگز اجازه بازگشت به غزه را پیدا نکرد. این اتفاق آن را به یک دولت در تبعید تبدیل کرد. با قطعنامه بیشتر اتحادیه عرب مبنی بر قرار دادن نوار غزه تحت حمایت رسمی مصر در سال ۱۹۵۲، دولت سراسری فلسطین به تدریج سلب اختیار شد. در سال ۱۹۵۳، دولت آن به طور اسمی منحل شد، اگرچه حلمی پاشا، نخست وزیر فلسطین، به نمایندگی از آن در جلسات اتحادیه عرب شرکت می کرد. در سال ۱۹۵۹، تحت الحمایه "قانوناً" در جمهوری عربی متحده ادغام شد که "عملاً" غزه را
به منطقه تحت اشغال نظامی مصر تبدیل کرد. در مورد اینکه آیا تحت الحمایه سراسری فلسطین، صرفاً دست نشانده یا نمای اشغال مصر، با بودجه یا نفوذ مستقل ناچیز بود یا اینکه تلاشی واقعی برای ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی بود، اختلاف نظر وجود دارد. اگرچه دولت سراسری فلسطین مدعی صلاحیت ادارهٔ کل قیمومیت سابق بریتانیا بر فلسطین بود، هیچ زمانی صلاحیت مؤثر آن فراتر از نوار غزه گسترش پیدا نکرد، کرانه باختری به اردن ضمیمه شد و اسرائیل بقیهٔ مناطق را در اختیار داشت. تحت الحمایه کل فلسطین برای تسکین وضعیت اسفناک آوارگان فلسطینی در نوار غزه کاملاً به کمک دولت مصر و اونروا متکی بود. در واقع، در بیشتر دوران حیات خود، تحت الحمایه سراسری فلسطین تحت مدیریت بالفعل مصر بود، اگرچه مصر هرگز ادعایی بر هیچ سرزمین فلسطینی یا ضمیمه آن نکرد. مصر به فلسطینیان غزه شهروندی ارائه نکرد. برای فلسطینی های مقیم نوار غزه و مصر گذرنامه های «سراسری فلسطین» صادر شد و کسانی که در نوار غزه زندگی می کردند اجازه نداشتند آزادانه به مصر رفت و آمد کنند. این گذرنامه تنها توسط شش کشور عربی به رسمیت شناخته شد. نام. به گفته زوی الپلگ، اصطلاح "سراسری فلسطین" برای جلوگی
ری از هرگونه انتقاد احتمالی از سوی عبدالله، پادشاه اردن مبنی بر اینکه تشکیل دولت فلسطین به معنای پذیرش طرح تقسیم است، ابداع شد. تاریخ. پیش درآمد. مصر به عنوان متولی از طرف اتحادیه عرب بر دولت فلسطین در غزه نظارت داشت. یک دستور نخست وزیری در مصر به تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۴۸ اعلام کرد که تمام قوانین لازم الاجرا در دوران قیمومیت همچنان در نوار غزه به قوت خود باقی خواهد ماند. دستور دیگری که در ۸ اوت ۱۹۴۸ صادر شد، اختیارات کمیساریای عالی را به یک مدیر کل مصری واگذار کرد. تشکیل. این تحت الحمایه در منطقه محاصره غزه که توسط پادشاهی مصر در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تصرف شد، ایجاد شد. سراسری فلسطین در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸ در شهر غزه اعلام شد و دولت سراسری فلسطین تشکیل شد. نخست وزیر دولت مستقر در غزه احمد حلمی پاشا و رئیس جمهور حاج امین الحسینی، رئیس سابق کمیته عالی عرب بود. در دسامبر ۱۹۴۸، تنها سه ماه پس از اعلامیه، دولت سراسری فلسطین به قاهره منتقل شد و هرگز اجازه بازگشت به غزه را پیدا نکرد و آن را به یک دولت در تبعید تبدیل کرد. ۱۹۴۸–۱۹۵۲. دولت فلسطین در اواخر اکتبر ۱۹۴۸ به طور کامل به قاهره منتقل شد و به یک دولت در تبعی
د تبدیل شد و به تدریج اهمیت خود را از دست داد. رئیس جمهور الحسینی با داشتن نقشی در دولت سراسری فلسطین، در بسیاری از دهه ۱۹۵۰ در هلیوپولیس مصر در تبعید باقی ماند. زوال و انحلال. با تصمیم بیشتر اتحادیه عرب مبنی بر قرار دادن نوار غزه به عنوان تحت الحمایه رسمی مصر در سال ۱۹۵۲، حکومت سراسری فلسطین به تدریج سلب اختیار شد. در سال ۱۹۵۳، دولت به طور اسمی منحل شد، اگرچه حلمی نخست وزیر فلسطین به نمایندگی از آن در جلسات اتحادیه عرب شرکت می کرد. در سال ۱۹۵۹، تحت الحمایه "قانوناً" به جمهوری عربی متحده ادغام شد، در حالی که "عملاً" غزه را به منطقه اشغال نظامی مصر تبدیل کرد. وضعیت حقوقی. ارنست گروس، مشاور حقوقی ارشد وزارت امور خارجه ایالات متحده، یادداشتی برای دولت ایالات متحده با عنوان "به رسمیت شناختن ایالات و دولت های جدید در فلسطین" به تاریخ ۱۱ مه ۱۹۴۸ نوشت. وی اظهار داشت که «اجتماعات عرب و یهودی به طور قانونی در ۱۵ می ۱۹۴۸ (تاریخ انقضای قیمومیت بریتانیا) این حق را خواهند داشت که در مناطق فلسطین اشغالی توسط جوامع مربوط، دولت ها را اعلام کنند و دولت ها را سازمان دهند». گراس همچنین گفت: «قانون ملل حق خودمختاری مواردی که فاق
د سازمان ها و نهادهای کنترل اجتماعی و سیاسی برای سازماندهی یک دولت و اداره یک دولت هستند را به رسمیت می شناسد». اگرچه این یک اصل پذیرفته شده عمومی حقوق بین الملل است، نظر گراس تنها توصیه داخلی دولت ایالات متحده بود. در هر صورت، قیمومت بریتانیا بر فلسطین در ۱۵ مه ۱۹۴۸ منقضی شد. به غیر از کمیته عالی عربی که در سال ۱۹۴۵ توسط اتحادیه عرب مجدداً تأسیس شد، جامعه عرب فلسطین هیچ دولت و ساختار اداری یا نظامی واحدی نداشت. این سازمان بر هدف اعلام شده توسط اتحادیه عرب در ۱۲ آوریل ۱۹۴۸، و این انتظار که ارتش های عربی بر جامعه یهودیان فلسطین چیره شوند، تکیه داشت. اما با پیشرفت جنگ، ناکارآمدی کمیته آشکار شد. هنگامی که به نظر می رسید که نیروهای عربی نیروهای اسرائیلی را شکست نخواهند داد (و با اقداماتی که ملک عبدالله اول ماوراء اردن برای ضمیمه کردن کرانه باختری انجام داد)، اقدامات سیاسی جدیدی در قالب احیای دولت سراسری فلسطین انجام شد. با این حال، در پایان جنگ، کمیته عالی عرب از نظر سیاسی بی ربط شده بود. در مورد اینکه آیا حافظ کل فلسطین صرفاً دست نشانده یا نمای اشغال مصر، با بودجه یا نفوذ مستقل ناچیز بود یا اینکه تلاشی واقعی برا
ی ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی بود، اختلاف نظر وجود دارد. اگرچه دولت سراسری فلسطینی مدعی صلاحیت بر کل قیمومیت سابق بریتانیا بر فلسطین بود، هیچ زمانی صلاحیت مؤثر آن فراتر از نوار غزه نبود و کرانه باختری توسط اردن ضمیمه شد و اسرائیل بقیه اراضی را در اختیار داشت. چهار سال بعد از آنکه دولت سراسری فلسطین در اواخر سال ۱۹۴۸ به قاهره نقل مکان کرد، به یکی از بخش های اتحادیه عرب تبدیل شد، اما در نهایت در سال ۱۹۵۹ با فرمان ناصر منحل شد. روابط خارجی. به رسمیت شناختن. مصر که شکل گیری این موجودیت را در دست داشت، در ۱۲ اکتبر تحت الحمایهٔ سراسر فلسطین را به رسمیت شناخت و پس از آن سوریه و لبنان در ۱۳ اکتبر، عربستان سعودی در ۱۴ و یمن در ۱۶ اکتبر آن را به رسمیت شناختند. تصمیم عراق برای همین موضوع به طور رسمی در روز دوازدهم گرفته شد، اما علنی نشد. بریتانیا و ایالات متحده از اردن حمایت کردند، ایالات متحده می گوید که نقش مفتی فلسطین در جنگ جهانی دوم را نه می توان فراموش کرد و نه بخشید. اندکی پس از آن، کنفرانس اریحا، ملک عبدالله اول از ماوراء اردن را «پادشاه فلسطین عربی» نامید. کنگره خواستار اتحاد فلسطین عربی و ماوراء اردن شد و عبدا
لله قصد خود را برای الحاق کرانه باختری اعلام کرد. سایر کشورهای عضو اتحادیه عرب با طرح عبدالله مخالفت کردند. گذرنامه ها. جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ با توافقنامه آتش بس اسرائیل و مصر در ۲۴ فوریه ۱۹۴۹ به پایان رسید و مرزهای نوار غزه را تعیین کرد. دولت سراسری فلسطین نه طرف توافق بود و نه در مذاکرات آن شرکت داشت. در واقع، در بیشتر دوران حیات خود، تحت الحمایه سراسری فلسطین تحت مدیریت بالفعل مصر بود، اگرچه مصر هرگز ادعایی بر هیچ سرزمین فلسطینی یا ضمیمه آن نکرد. مصر به فلسطینیان غزه شهروندی ارائه نکرد. برای فلسطینیان ساکن نوار غزه و مصر گذرنامه سراسری فلسطینی صادر شد و اجازه نداشتند آزادانه به مصر رفت و آمد کنند. با این حال، این گذرنامه ها تنها توسط شش کشور عربی به رسمیت شناخته شد. با انحلال دولت فلسطینی، صدور گذرنامه ها متوقف شد، اگرچه برخی کشورها مدتی به رسمیت شناختن آنها ادامه دادند. دولت و سیاست. دولت. دولت سراسری فلسطین توسط اتحادیه عرب در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ برای اداره منطقه تحت الحمایه فلسطین تأسیس شد. به زودی توسط همه اعضای اتحادیه عرب به جز ماوراء اردن به رسمیت شناخت
ه شد. اگرچه صلاحیت حکومت برای پوشش کل فلسطین تحت قیمومیت سابق اعلام شد، صلاحیت مؤثر آن محدود به الحمایه سراسر فلسطین (نوار غزه) بود. نخست وزیر دولت مستقر در غزه احمد حلمی پاشا و رئیس جمهور حاج امین الحسینی، رئیس سابق کمیته عالی عرب بود. دولت جدید نه مدیریت داشت، نه خدمات ملکی، نه پول، و نه ارتش واقعی خودش. این کشور رسماً پرچم شورش عرب را که از سال ۱۹۱۷ توسط ملی گرایان عرب استفاده می شد، پذیرفت و ارتش دفاع مقدس را با هدف اعلام شده آزادسازی فلسطین احیا کرد. دولت در سال ۱۹۵۳ توسط مصر منحل شد و تنها دفتر نخست وزیری را حفظ کرد. شورای ملی. شورای ملی سراسری فلسطین، با نام رسمی "شورای ملی فلسطین (PNC)". در اول اکتبر 1948 به ریاست امین الحسینی در غزه تشکیل شد. شورا مجموعه ای از قطعنامه ها را تصویب کرد که در اول اکتبر ۱۹۴۸ با اعلام استقلال کل فلسطین به پایتختی اورشلیم به اوج خود رسید. این شورا به بازوی قانونگذاری حمایت از فلسطین خدمت می کرد. نظامی. دولت سراسری فلسطین ارتش نبرد مقدس را با هدف «آزادسازی فلسطین» احیا کرد. با این حال، ارتش هرگز عملاً از شکست جنگ ۱۹۴۷–۱۹۴۹ فلسطین بهبود نیافت و در واقع متشکل از شبه نظامیان ف
دایی فلسطینی بود. شبه نظامیان اغلب در حملات مسلحانه به مناطق مرزی اسرائیل در آنچه که به عنوان شورش فداییان فلسطین شناخته می شود، شرکت می کردند. جغرافیا. نوار غزه تنها منطقه ای از قلمرو قیمومیت سابق بریتانیا بود که تحت کنترل اسمی دولت سراسری فلسطین بود. بقیه اراضی تحت فرمان بریتانیا یا بخشی از اسرائیل بودند یا به اردن ضمیمه شد (حرکتی که در سطح بین المللی به جز توسط بریتانیا به رسمیت شناخته نشد). انحلال و عواقب آن. در سال ۱۹۵۹، تحت الحمایه "قانوناً" در جمهوری عربی متحده ادغام شد که "عملاً" غزه را به منطقه اشغال نظامی مصر تبدیل کرد. در سال ۱۹۵۷، قانون اساسی غزه یک شورای قانون گذاری تأسیس کرد که می توانست قوانینی را تصویب کند. این قوانین برای تصویب به مدیرکل عالی داده می شد. در سال ۱۹۶۲، در غزه تحت اشغال مصر انتخابات برگزار شد و ۲۲ عضو فلسطینی به عضویت شورا انتخاب شدند.
فیلم یاکوزایی () یک ژانر محبوب فیلم در سینمای ژاپن است که بر زندگی و رفتار یاکوزا، گروهی که به جرائم سازمان یافته شهرت داشتند، تمرکز دارد. در دوران فیلم صامت، به تصویر کشیدن باکوتو (پیشرو یاکوزای مدرن) به عنوان شخصیت های دلسوز شبیه رابین هود رایج بود.
دریاچه نچیلینگ ()(/ˈnɛtʃ. ɪl. ɪŋ/[۳]) یک دریاچه آب شیرین سرد است که در انتهای جنوبی جزیره بافین در منطقه Qikiqtaaluk، نوناووت، کانادا واقع شده است. این دریاچه سی امین دریاچه بزرگ جهان از نظر مساحت، و بزرگ ترین دریاچه جهان در یک جزیره است، با مساحت ۵۵۴۲ کیلومتر مربع (۲۱۴۰ مایل مربع) و حداکثر طول آن ۱۲۳ کیلومتر (۷۶ مایل). این دریاچه در دشت بزرگ کوکجواک در ۲۸۰ کیلومتری (۱۷۰ مایل) شمال غربی ایکالویت قرار دارد. دایره قطب شمال از دریاچه عبور می کند. نام این دریاچه از ریشه اینوکتیتوت است که از کلمه فوک حلقه دار بالغ (نتسیلاک) گرفته شده است. فرانتس بواس در سال ۱۸۸۴ ساحل جنوبی آن را کاوش کرد. نچیلینگ بزرگ ترین دریاچه نوناووت است. این دریاچه توسط دومین دریاچه بزرگ جزیره بافین، دریاچه آمادجواک تغذیه می شود. دریاچه نچیلینگ یازدهمین دریاچه بزرگ در کانادا است. در پیچیده ترین حالت بسامد جزیره و دریاچه، در کانادا یک جزیره دریاچه ای در دریاچه ای قرار دارد که آن دریاچه هم در یک جزیره در دریاچه نچیلینگ در جزیره بافین واقع شده است.
سونگکت () یا سونگکیت (sungkit) یک سبک بافت "تنون" است که به دسته منسوجات پارچه گل برجسته در کشورهای برونئی، اندونزی، مالزی و سنگاپور تعلق دارد. این سبک بافت به صورت دست بافت از ابریشم یا پنبه تهیه شده و با ظرافت تمام توسط رشته نخهای طلا یا نقره نقش دار گردیده اند. برای ایجاد جلوه ای جذاب و درخشان بر روی البسه، رشته نخهای فلزی بر روی زمینه پارچه به صورت برجسته منقوش می شوند.
پُلیتسیوتِسکی (؛ مفرد: poliziottesco) یک زیرژانر از فیلم های جنایی و اکشن است که در اواخر دهه ۱۹۶۰ در ایتالیا ظهور کرد و در دهه ۱۹۷۰ به اوج محبوبیت خود رسید. همچنین با نام های پلیتسیسکی ال ایتالیانا، یورو کرایم، ایتالو کرایم، جنایی اسپاگتی یا فیلم های جنایی ایتالیایی نیز شناخته می شوند. فیلم های پُلیتسیوتِسکی تحت تأثیر فیلم های جنایی فرانسوی دهه ۱۹۷۰ و فیلم های پلیسی آمریکایی دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و فیلم های انتقام جویانه، و در میان فضای آشفته سیاسی-اجتماعی ایتالیا که به نام سال های رهبری شناخته می شود، و در گیرودار افزایش نرخ جرم و جنایت ایتالیا ساخته شدند. این فیلم ها عموماً دارای خشونت بصری و وحشیانه، جنایات سازمان یافته، تعقیب و گریز با ماشین، هوشیاری، دزدی، درگیری با اسلحه، و فساد تا بالاترین سطح بودند. قهرمانان داستان عموماً افراد تنهای سرسخت طبقه کارگر بودند که می خواستند خارج از سیستم فاسد یا فرای حدود بوروکراتیک عمل کنند.
پل بینی (Nasal bridge) قسمت فوقانی و استخوانی بینی است که از اتصال استخوان های بینی در دو طرف تشکیل می شود. بطور کلی بینی به دو سوم فوقانی و یک سوم تحتانی تقسیم می شود: ۱- قسمت فوقانی استخوانی بوده و شامل ریشه بینی (Root)، دورسوم (Dorsum) و دیواره های جانبی بینی است. ۲- به یک سوم تحتانی که غضروفی است لوبول بینی (lobule) گفته می شود که خود شامل قسمت های مختلفی است.
امید و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۵۷ و به کارگردانی ام. وی رامان است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیشور کومار، ویجینتی مالا، پران، اوم پراکاش و لالیتا پاوار ایفای نقش کرده اند.
دانشگاه آگسبورگ یک دانشگاه خصوصی در مینیاپولیس، مینه سوتا است. این مؤسسه به کلیسای انجیلی لوتری در آمریکا وابسته است. لوتریان نروژی آگسبورگ را به عنوان مدرسه علمیه تأسیس کردند. این مدرسه در سال ۱۸۶۹ به عنوان یک مدرسه علمیه نروژی-آمریکایی تأسیس شد. امروزه این دانشگاه تقریباً ۳۰۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی و ۸۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد ثبت نام می کند.
ادبیات سواحلی به ادبیات نوشته شده به زبان سواحلی، به ویژه توسط مردم سواحلی در سواحل شرق آفریقا و جزیره های همسایه اشاره دارد. همچنین می تواند به ادبیات نوشته شده توسط کسانی که به زبان سواحلی می نویسند، اطلاق شود. سواحلی ها شاخه ای از فرهنگ بانتو هستند. نخستین آثار ادبی به اوان قرن هجدهم بازمی گردند؛ زمانی که تمام ادبیات سواحلی به خط عربی نوشته می شد. ادبیات سواحلی را گاهی برخی دانشوران غربی مانند یان کناپرت اسلامی تشخیص داده اند. این رویکرد مورد انتقاد برخی کارشناسان مانند ابراهیم نور شریف قرار گرفت. در حقیقت، شعر سواحلی بسیاری کارهای سکولار را توسط شاعرانی مانند محمد کیجوما خلق کرده است. به خاطر این کاوش و علاقه خاورگرایانه به فرهنگ و زبان سواحلی بیشتر تحلیل و بررسی ها در مورد ادبیات سواحلی خارج از مکان بومی صورت گرفته اند.
دراگان ژوپان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. دوران باشگاهی. ژوپان کار خود را از باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت آغاز کرد. پس از آن در تیم های اسکوک کلیس، شیبنیک و پوسوشیه بازی کرد. او سپس با باشگاه فوتبال زادار قرارداد امضا کرد. پس از مدت کوتاهی در مدیموریه، در سال ۲۰۰۶، او به زادار بازگشت که در آن برای سه فصل بعدی بازی کرد، در سال ۲۰۰۹، او به باشگاه فوتبال ایسترا ۱۹۶۱ رفت که تا سال ۲۰۱۰ برای آن بازی کرد تا زمانی که به تیم سوم رشتانه پیوست. در فصل ۲۰۱۲/۱۳ او به زادار بازگشت.
پالیلالیا نوعی تیک پیچیده و اختلال زبانی است که با تکرار غیرارادی هجاها یا کلمات خود فرد مشخص می شود. این بیماری دارای ویژگی هایی شبیه به سایر تیک های پیچیده مانند اکولالیا یا کوپرولالیا است، اما برخلاف سایر زبان پریشیها، بر گفتار صحیح متنی مبتنی بوده و در آن اشکالی در تلفظ یا استفاده از شکل صحیح کلمات وجود ندارد. این کلمه از یونانی πάλιν ("pálin") به معنای «دوباره» و λαλιά ("laliá") به معنای «گفتار» یا «حرف زدن» ساخته شده است. این اختلال در ابتدا توسط الکساندر-آشیل سوکز در یک بیمار مبتلا به سکته مغزی که دارای همی پلژی سمت چپ بود، توصیف شد. اگرچه احتمال می رود وضعیتی که پیشتر در سال ۱۸۹۹ توسط ادوار بریسو به عنوان اتواکولالیا توصیف شد، نیز همین وضعیت بوده باشد (به عنوان اولین مورد شناخته شده). طبقه بندی. پالیلالیا به عنوان یک آفازی (اختلال زبان) در نظر گرفته می شود. این عارضه نباید با اختلالات گفتاری اشتباه شود، زیرا در پالیلالیا شکل گیری گفتار و تلفظ مشکلی ندارد. پالیلالیا شبیه اختلالات گفتاری مانند لکنت یا بهم ریختگی است، زیرا تمایل دارد خود را فقط در گفتار خود به خودی (از پیش تعیین نشده) مانند پاسخ دادن به
یک سؤالات غیرمنتظره، بیان کند و در گفتارهای از پیش تعیین شده مانند خواندن یک متن یا آواز خواندن. این اختلال به طور مشخص بر کلمات و عبارات تأثیر می گذارد تا هجاها و صداها. پالیلالیا ممکن است در شرایطی رخ دهد که بر روی قشر جلوی پیشانی یا نواحی عقده های قاعده ای انسان|مغز، آسیب یا زوالی صورت گرفته باشد، این مسائل می توانند به دلیل ضربه فیزیکی، اختلالات عصبی، اختلالات ژنتیکی یا از دست دادن دوپامین در این نواحی مغز به وجود آیند. پالیلالیا بیشتر در سندرم تورت رخ می دهد و ممکن است در اختلالات عصبی مانند بیماری آلزایمر و فلج فوق هسته ای پیشرونده وجود داشته باشد. مشخصات. پالیلالیا به عنوان تکرار کلمات یا عبارات گوینده، اغلب برای تعداد متفاوتی از تکرار تعریف می شود. واحدهای تکراری عموماً بخش های کاملی از کلمات و بزرگ تر از یک هجا هستند. در این اختلال اغلب ابتدا کلمات تکرار می شوند و به دنبال آن عبارات و سپس هجاها یا صداهای تکرار شده قرار می گیرند. تکرارهای پالیلالیک اغلب با کاهش حجم و با گذشت زمان سرعت می گیرند. مطالعه موردی ۲۰۰۷ توسط "وان بورسل" "و" همکارانش"." ویژگی های آکوستیک در پالیلالیا را بررسی کرد. AB، یک مرد ۶