Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تابوی زنا با محارم ()، هر قرارداد (هنجار) یا هنجار اجتماعی است که آمیزش جنسی در انسان را بین اعضای خاصی از همان خانواده، عمدتاً بین افراد هم خونی ممنوع کند. جهان فرهنگی هنجارهایی دارند که برخی از اقوام نزدیک را از شریک مناسب یا مجاز شریک جنسی یا ازدواج که چنین روابطی را ایجاد می کنند، حذف می کند. با این حال، هنجارهای متفاوتی در میان فرهنگ ها وجود دارد که کدام رابطه خونی به عنوان شریک جنسی مجاز است و کدام یک مجاز نیست. روابط جنسی بین افراد وابسته که در معرض تابو قرار می گیرند، زنا با محارم نامیده می شوند. محدودیت های فرگشتی بیولوژیکی تابو از نظر تئوری ممکن است به این علت باشد که انتخاب طبیعی ممکن است، تحت شرایط خاص ژنتیکی، افرادی را انتخاب کند که به طور غریزی از جفت گیری با خویشاوندان (نزدیک) اجتناب می کنند. استیو استوارت-ویلیامز مخالف این دیدگاه است که تابوی زنا با محارم یک پدیده غربی است و استدلال می کند که در حالی که ازدواج برادر و خواهر در طیف متنوعی از فرهنگ ها مانند مصر، اینکا و فرهنگ هاوایی گزارش شده است، اما این یک پدیده گسترده فرهنگ نیست. تا حد زیادی به طبقات بالا محدود می شود. استوارت-ویلیامز استدلال
می کند که این ازدواج ها عمدتاً سیاسی بودند (کارکرد آنها متمرکز نگه داشتن قدرت و ثروت در خانواده است) و هیچ مدرکی مبنی بر جذب خواهر و برادر به یکدیگر وجود ندارد و در واقع شواهدی علیه آن وجود دارد (مثلاً کلئوپاترا) که با دو تن از برادرانش ازدواج کرد اما از آنها صاحب فرزند نشد و فقط از معشوقه های غیرمرتبط صاحب فرزند شد). استوارت ویلیامز پیشنهاد می کند که این فقط یک مورد فشار اجتماعی است که بر غرایز ضد زنا با محارم غالب شده است. استوارت ویلیامز همچنین مشاهده می کند که رفتار ضد آمیزش با محارم در حیوانات دیگر و حتی بسیاری از گونه های گیاهی مشاهده شده است (بسیاری از گیاهان می توانند خود گرده افشانی شوند اما مکانیسم هایی دارند که آنها را از انجام این کار بازمی دارد. تاریخچه منسوخ شدن ازدواج های نزدیک. قانون حمورابی (تاریخ ایجاد حدود ۱۷۵۰ قبل از میلاد) مجموعه ای از قوانین مربوط به زنا با محارم را با مجازات های مربوط اعلام می کند. در بند ۱۵۷ می گوید: که اگر مادری پس از مرگ شوهرش با پسرش رابطه جنسی داشته باشد، هر دو در آتش سوزانده می شوند. بند ۱۵۴ می گوید: که اگر پدری با دخترش رابطه جنسی داشته باشد، از شهر تبعید می شود
. در بند ۱۵۵–۱۵۶ منع رابطه با عروس و بند ۱۵۴ منع رابطه با همسر اصلی پدر که از او فرزندانی به دنیا آورده است، ذکر شده است. مجموعه قانون هیتی ها، (نوشته شده حدود ۱۶۵۰–۱۵۰۰ قبل از میلاد)، از مردمی می آید که در شبه جزیره آناتولی (تقریباً ترکیه مدرن) زندگی می کردند. دایره محارم بزرگتر از قوانین حمورابی است. در قوانین هیتی ها به غیر از منع رابطه جنسی بین والدین و فرزندان، رابطه با خواهرزن و مادرزن و دختر زن از ازدواج قبلی نیز ممنوع است. در میان اعراب جاهلی، مانند امروز (ازدواج فامیلی در خاورمیانه)، ازدواج پسرعمو و دخترعمو پیوند ارجح بود. هر چیزی نزدیکتر از آن نامناسب تلقی می شد. موارد معدودی از ازدواج ها با افراد نزدیک تر یا برخوردهای جنسی گزارش شده در عربستان در دوره جاهلیت در منابع به دلیل سوء مصرف مشروبات الکلی یا تأثیر زرتشتیان ساسانی توضیح داده شده است. گزارش های مختلفی وجود دارد که نشان می دهد بادیه نشینان از خطرات طولانی مدت ازدواج در این روش و خویش آمیزی ناشی از آن آگاه بودند. تفسیر کتاب مقدس در مورد آمیزش جنسی در انسان برای رویدادهایی که پیش از صدور شریعت موسی توسط خدا در دین های ابراهیمی به بنی اسرائیل ات
فاق افتاده است، کمتر انتقادی است. به عنوان مثال، در سفر پیدایش ازدواج ابراهیم و ساره شرح داده شده است، بدون اینکه انتقادی از خواهر و برادر ناتنی بودن آنها مطرح شود. در یهودیت لاویان ۱۸ و لاویان ۲۰ شامل فهرست گسترده ای از روابط جنسی ممنوعه، از جمله زنای با محارم است، اما به ممنوعیت روابط بین پدر و دختر اشاره ای نمی کند. این نظریه وجود دارد که احتمالاً قانون منع رابطه جنسی پدر با دختر به طور تصادفی و به دلیل اشتباه نویسندگان یا یکی از نسخه نویسان از سفر لاویان از قلم افتاده و حذف شده است. محقق فرانسوی کتاب مقدس، گیوم کارداشیا (تولد ۱۹۱۴– مرگ ۲۰۰۶) استدلال کرد که این حذف باید در ارزش واقعی تلقی شود و به این نتیجه رسید که زمانی نویسندگان کتاب مقدس رابطه جنسی بین پدر و دختر را مجاز یا حداقل «تحمل» می کردند. او خاطر نشان می کند که در جهان کتاب مقدس و به طور کلی در خاور نزدیک باستان، پدر به نوعی مالک تمایلات جنسی دخترش به حساب می آمد. این در حیطه حق او بود که او را به ازدواج هرکسی که می خواست درآورد و این حق تعیین زوج با «قیمت عروس» (מֹהַר)، که شوهر آینده به پدر عروس می داد، خاتمه پیدا می کرد. این معامله حقوق جنسی ع
روس را از پدرش به شوهر جدیدش منتقل می کرد. اگر پدری مالکیت کامل تمایلات جنسی دخترش را داشت، نمی توان او را از ازدواج و داشتن رابطه جنسی با دخترش منع کرد. این لزوماً به این معنا نیست که چنین روابطی مطلوب تلقی می شد، اما منع صریح آنها به عنوان تضعیف اقتدار پدرسالاری تعبیر می شد. سخت گیری بی نظیر قوانین زنا با محارم در کتاب مقدس نشان می دهد که حداقل تا حدی این قوانین در منطقه نوآورانه بودند. مقدمه لاویان ۱۸ از رفتارهای جنسی کنعانیان و مصریان یاد می کند و ذکر شده که رفتارهای سهل گیرانه جنسی از جمله زنا با محارم منجر به اخراج کنعانیان از این سرزمین شد. نامه ای به آگوستین کانتربری، که به احتمال زیاد توسط پاپ گریگوری یکم در آغاز قرن هفتم میلادی نوشته شده است، این نامه بخش زیادی از سنت مسیحی در مورد ازدواج خویشاوندی را به طور دقیق خلاصه می کند و نمونه ای از یک نگرش تفسیری، حقوقی و به طور فزاینده فرهنگی گسترده است که در سراسر دوران باستان متاخر و پس از آن غالب بوده است: مار آبا پدرسالار کلیسای شرق در مدائن از ۵۴۰ تا ۵۵۲ بود. او پایه گذار و مروج ازدواج به روش مسیحیت در ایران در دوران ساسانی است. مار آبا در اولین سال ها
ی رهبری کلیسا، پایه و اساس قانون ازدواج مسیحی را گذاشت و همچنین یک رساله حقوقی دربارهٔ ائتلاف های زناشویی ممنوع بر اساس عهد عتیق نوشت. این متن که در واکنش به قوانین ساسانی نوشته شده است، آغاز ادبیات حقوقی سریانی است و در درجه اول شرحی است بر موانع ازدواج در لاویان ۱۸ و مجازات های نقض این قوانین. قانون ازدواج مار آبا رد صریح تمام قوانین زرتشتی در این زمینه در دوران ساسانی است. محدود کردن فعالیت جنسی مشروع به پیوند زناشویی تک همسری، ناگسستنی (ممنوعیت طلاق و مشوق برای فرزندآوری، یک نوآوری بزرگ در دیدگاه مسیحیان در مورد ازدواج بود. منابعی ارجاع می دهند که زرتشتیان از قرن یازدهم به بعد دیگر خویدوده را انجام نمی دادند. شاعر و نثرنویس عرب، ابوالعلاء معری (متوفی ۱۰۵۸)، با متهم کردن یک فرقه بدعت گذار اسلامی، قرمطیان، اعمال زنا با محارم، آنها را در مقابل زرتشتیان قرار می دهد که گویا خویدوده را در آن زمان ترک کرده بودند: «ما از برخی مجوس در مورد ماهیت واقعی دینشان سؤال کردیم. آنها پاسخ دادند: ما با خواهرانمان ازدواج نمی کنیم. این، در واقع، در اصل در آیین مجوسی مجاز بود، اما ما آن را یک خطا به حساب می آوریم. ما چیزهای نا
پسند را رد می کنیم…» همچنین از آنجا که زرتشتیان از دیرباز این رسم را کنار گذاشته اند، میان زرتشتیان امروزی نیز امری حساس و ناخوشایند تلقی می شود. بعد از اسلام می توان گفت که به مرور زمان این امر از بین رفت کما اینکه زرتشتیان امروز و پارسیان هند چنین امری را روا نمی دارند و مفهوم خویدوده را ازدواج با عموزادگان خویش می پندارند. در ادبیات زرتشتی پسا ساسانی از خویدوده برای اشاره به ازدواج بین عموزادگان استفاده می شود که همواره نسبتاً رایج بوده است. وقتی انکتیل دوپرون پارسیان را در میانهٔ قرن هجدهم دید به او گفته شد این لفظ برای ازدواج عموزادگان به کار می رود، در بین آنان ازدواج خارج از خانواده بسی نادر بود. ازدواج بین عموزادگان (که در بهشت پیوند می شد) رایج و طبیعی بود، ولی ازدواج با محارم غیرقانونی بود.
تلاش برای ترور هیروهیتو ()، در طول دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، سه سوء قصد برای ترور هیروهیتو، امپراتور ژاپن انجام شد. مهاجمان همگی یا مردم کره ای یا مردمان ژاپنی بودند. تلاش برای ترور هیروهیتو در سراسر سلطنت او به عنوان شاهزاده نایب السلطنه، و امپراتور ژاپن صورت گرفت. تمام تلاش های آنها با شکست مواجه شد. هر چهار قاتل بالقوه به اعدام محکوم شدند، اما یکی از آنها عفو شد و در نهایت آزاد شد و یک نفر در زندان خودکشی کرد. در سال ۱۹۲۳، دایسوکه نانبا سعی کرد هیروهیتو را ترور کند. کانه کو فومیکو و پک یول هر دو برای ترور امپراتور در سال ۱۹۲۵ نقشه کشیدند. لی بونگ-چانگ در سال ۱۹۳۲ تلاش کرد تا امپراتور را در اتفاقی که به عنوان حادثه ساکورادامون (۱۹۳۲) ترور کند. سال ۱۹۲۳. در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳ حادثه تورانومون توسط یک کمونیسم به نام دایسوکه نانبا رخ داد. این حادثه در مرکز شهر توکیو، ژاپن رخ داد. ولیعهد هیروهیتو در راه خود برای افتتاحیه چهل و هشتمین جلسه دایت ملی بود که پسر جوان، دایسوکه نانبا، با یک تپانچه کوچک به کالسکه او شلیک کرد. گلوله پنجره ای را در کالسکه شکست و یک نفر را مجروح کرد، اما هیروهیتو آسیبی ندید. انگیزه تلاش نانبا برای
ترور تا حدودی ناشی از ایدئولوژی چپ او و همچنین تمایل شدید برای انتقام از مرگ کوتوکو شوسوی بود، که به دلیل نقش ادعایی اش در حادثه خیانت علیه حکومت ۱۹۱۰ اعدام شده بود. او همچنین می خواست انتقام کشتار هزاران کره ای و چپ گرای ژاپنی را در قتل عام کانتو بگیرد. اگرچه نانبا ادعا می کرد که او عاقل است (نظری که در اسناد دادگاه مورد توافق قرار گرفته است)، اما در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۴ او را دیوانه اعلام کردند، اعدام در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۴ و دو روز بعد اعدام شد. سال ۱۹۲۵. کانه کو فومیکو یک زن فیلسوف آنارشیست بود که در سال ۱۹۰۳ در ژاپن به دنیا آمد. او با دوست و معشوق کره ای خود پک یول، گروه آنارشیستی «فوتی-شا» را تأسیس کرد که مقاله های زیادی را در مورد آنارشیسم و کنش مستقیم منتشر کرد. فومیکو و پاک هر دو به طور پیشگیرانه در جریان زلزله بزرگ سال ۱۹۲۳ بازداشت شدند. در طول بازداشت، آنها شهادت دادند که نقشه بمب گذاری برای ترور پسر امپراتور را داشتند که منجر به صدور حکم اعدام برای آنها شد. اگرچه آنها مورد عفو قرار گرفتند، فومیکو عفو را رد کرد و در سن ۲۳ سالگی خود را در زندان کشت. سال ۱۹۳۲. در اواخر سال ۱۹۳۰، فعال استقلالی کره لی بونگ-چانگ
به دفتر مرکزی دولت در تبعید کره در شانگهای، جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) رفت. لی به گروهی از کره ای ها پیشنهاد داد که باید به امپراتور حمله کنند. با شنیدن این پیشنهاد، کیم کو، یکی از رهبران برجسته دولت در تبعید کره، خود او را برای حمله به خدمت گرفت. برای این منظور، لی بونگ-چانگ، سازمان میهنی کره را ایجاد کرد که یکی از شاخه های مبارز دولت در تبعید کره بود. حادثه ساکورادامون (۱۹۳۲) یک سوء قصد ناموفق علیه امپراتور هیروهیتو در ۸ ژانویه ۱۹۳۲، در دروازه ساکورادا در توکیو بود. این حمله توسط لی بونگ-چانگ، یکی از اعضای سازمان میهنی کره انجام شد. لی یک نارنجک به سمت امپراتور ژاپن پرتاب کرد، اما نارنجک نتوانست او را بکشد. لی در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۲ به سرعت دستگیر، محاکمه، محکوم و اعدام شد. اکنون از او به عنوان یک شهید در کره جنوبی یاد می شود، جایی که از این حمله گاهی به عنوان «اقدام میهنی لی بونگ چانگ» یاد می شود. پس از حمله، مقام های ژاپنی جستجوی خود را برای کیم کو و سایر اعضای دولت در تبعید کره که بودجه این عملیات را تأمین کرده بودند، افزایش دادند.
واکانا آئویی (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، و خواننده سابق اهل ژاپن است. در مارس ۲۰۱۷، او نقش اصلی را در نود و هفتمین درام دنباله دار تلویزیونی آسادورا، و مجموعه تلویزیونی "واروتنکا" از ان اچ کی دریافت کرد که از اکتبر ۲۰۱۷ تا مارس ۲۰۱۸ پخش شد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کلاس آدمکشی" (۲۰۱۵) اشاره کرد. زندگی شخصی. آئویی در استان کاناگاوا، ژاپن زاده شد. در ژانویه ۲۰۱۷، آئویی در دانشگاه کیئو پذیرفته شد. او در حال تحصیل در رشتهٔ سیاست پژوهی است.
حادثه ترادایا به دو حادثه جداگانه در دورهٔ باکوماتسو در مسافرخانه تِرادایا واقع در کیوتو، منطقه فوشیمی، کیوتو اشاره دارد. در سال ۱۸۶۲. زمینه. در پایان دوره ادو، کیوتو سامورایی های بیکار (رونین ها) که وفاداری های مختلفی داشتند را به خود جلب کرد. کسانی از قلمروهای چوشو و توسا به شدت تحت تأثیر فلسفه سوننو جوئی (احترام به امپراتور، اخراج بربرهای خارجی) قرار گرفتند و از خارج کردن غرب از ژاپن با توسل به زور حمایت می کردند. امپراتور کومی و قلمروی آیزو و قلمروی ساتسوما، جناح کوبو گاتای یا میانه روها و اتحاد و هماهنگی بین قدرت شوگون سالاری و امپراتور ژاپن را ترجیح می دادند. باکوفو سعی در حفظ قدرت متمرکز خود داشت. در این هرج و مرج سیاسی، رونین ها از جناح های مختلف شروع به ترور یکدیگر کرد. باکوفو گروه هایی از رونین ها از جمله شینسنگومی را سازماندهی کرد و آنها را به دستگیری یا قتل (در صورت مقاومت در برابر دستگیری) شیشی ها یا طرفداران سون نو جوای (حرمت گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی) موظف کرد. حادثه. حدود ۶۰ تا ۷۰ سامورایی به رهبری آریما شینشیچی و از جمله ساکاموتو ریوما به عنوان یکی از مترقیان، در مسافرخانه ترادایا برای س
ازماندهی ترور مشاور امپراتوری کوجو هیساتادا و نماینده شوگون در کیوتو ساکای تاداآکی ملاقات کردند تا رابطه بین دو قدرت را قطع کنند. بیشتر توطئه گران اهل ساتسوما بودند.شیمازو هیسامیتسو، دایمیو ساتسوما، دربارهٔ جلسه شنید و دستور داد که توطئه گران را به اقامتگاه ساتسوما در کیوتو بیاورند یا در صورت امتناع آنها را بکشند. در واقع، او از فرمان امپراتوری پیروی می کرد که به او دستور می داد به مشکل رونین ها در کیوتو رسیدگی کند. از آنجایی که بعید بود «اعضای تشکیلات شیشی» بدون جنگ به اقامتگاه ساتسوما بروند، دایمیو ۹ سامورایی ساتسوما را به رهبری ناراهارا شیگه رو فرستاد تا به مسافرخانه حمله کنند. پس از یک درگیری کوتاه اما خونین، هشت شورشی (از جمله خود آریما) کشته شدند، در حالی که از نه مهاجم تنها یک نفر کشته و دو زخمی شدند. توطئه گران باقی مانده تسلیم شدند و به محل اقامت رفتند. این پایان اولین توطئه مسلحانه علیه شوگون سالاری بود. در سال ۱۸۶۶. در ۹ مارس ۱۸۶۶، مأموران شوگون سالاری به مسافرخانه حمله کردند تا ساکاموتو ریوما را دستگیر یا ترور کنند. ساکاموتو ریوما (۱۸۳۶–۱۸۶۷) در مسافرخانه با همکار رادیکال میوشی شینزو (۱۸۳۱–۱۹۰۱) د
ر حال استراحت بود. زن جوانی که به عنوان خدمتکار کار می کرد، همسر آینده اش ناراساکی ریو (همچنین به عنوان اوریو؛ ۱۸۴۱–۱۹۰۶)، در حال حمام کردن در وان چوبی کوچک طبقه پایین بود که صدای افسران را که در بیرون بودند را شنید . برای هشدار نسبت به خطر، او از حمام پرید و کاملاً بدون لباس یا در حوله حمام، به طبقه بالا دوید تا ریوما و شینزو را از حمله آگاه کند. ریوما با یک هفت تیر اسمیت و وسون از خود دفاع کرد. ریوما مجروح شد اما به همراه محافظش میوشی شینزو از مسافرخانه فرار کرد و آنها موفق به ورود به محل امن عمارت ساتسوما شدند. ریوما زخمی جدی در دستش خورده بود و از زنده ماندن خوشحال بود - به لطف تیزهوشی ریو. ریوما و ریو بلافاصله پس از این حادثه با یکدیگر ازدواج کردند و گفته می شود سفر آنها به چشمه های آب گرم کیریشیما در ساتسوما (کاگوشیما کنونی) اولین ماه عسل ژاپن است. مسافرخانه اصلی ترادایا در سال ۱۸۶۸ در نبرد توبا-فوشیمی سوخت و بعد به عنوان یک جاذبه توریستی بازسازی شد. منابع. ژاپن در ۱۸۶۶ (میلادی)
فرودگاه آرزنی () (سابقا تحت عنوان فرودگاه ایروان یغوارد شناخته می شد) () یک فرودگاه نظامی است که در نزدیکی شهر نور هاچن، شمال ایروان و غرب ارزنی واقع شده است. این فرودگاه به عنوان یک پایگاه آموزشی فعالیت می کند و به دانشگاه هوانوردی نظامی آرمناک خانپریانتس متصل است که توسط وزارت دفاع ارمنستان اداره می شود. این فرودگاه همچنین میزبان چندین نمایشگاه نظامی و تمرینات آموزشی و همچنین رویدادهای هواگرد رادیوکنترل است. این فرودگاه در حال حاضر میزبان چندین هواپیمای آنتونوف ای ان-۲، یاکوولف یاک-۵۲ و پایپر پی ای-۲۸ چروکی و همچنین چندین هلیکوپتر میل می-۲ است که برای آموزش استفاده می شود.
حادثه شیماناکا ، یک حمله تروریستی جناح راست (تروریسم راست گرا) بود که در ۱ فوریه ۱۹۶۱ در ژاپن و همچنین مناظره سراسری حاصل از آن در اطراف این حادثه رخ داد. پس از اینکه نویسنده ژاپنی شیچیرو فوکوزاوا داستان کوتاهی را در مجله "چوئو کورون" منتشر کرد که یک سکانس رؤیایی را نشان می داد که سر بریدن امپراتور ژاپن و خانواده اش را با گیوتین نشان می داد. یک راست گرای ۱۷ ساله به نام کازوتاکا کوموری به خانه هوجی شیماناکا، رئیس مجله "چوئو کورون" نفوذ کرد و خدمتکار او را به قتل رساند و همسرش را به شدت مجروح کرد.
تلاش برای ترور شهردار شیرائوی () در ۸ مارس ۱۹۷۴، یک مرد ۲۲ ساله ژاپنی اهل هیروشیما به نام یاگی تاتسومی وارد دفتر آساری گیچی (浅利義市)، شهردار ژاپنی شیرائوی، هوکایدو در استان هوکایدو، و او را با چاقو در گردن زد. بر اساس بیانیه ای که تاتسومی قبل از چاقوکشی خوانده بود، تلاش برای ترور در اعتراض به استثمار و کالایی سازی مردم آینو (قوم آینو (ژاپن)) در هوکایدو انجام شد. این حادثه بخشی از یک رشته اقدامات خشونت آمیز ضد ژاپنی بود که توسط گروه های طرفدار آینو مانند جبهه مسلح ضد ژاپن آسیای شرقی انجام شد.
قهرمانی کاتاریننسه یک لیگ ایالتی فوتبال در برزیل در ایالت سانتا کاتارینا است که توسط فدراسیون فوتبال ایالت سانتا کاتارینا برگزار می شود. این لیگ مانند دیگر لیگ های ایالتی فوتبال برزیل، به صورت موازی با لیگ برزیل برگزار می شود و تیم های برتر ایالت سانتا کاتارینا در هر دو مسابقات ایالتی و کشوری حضور دارند.
کمدین () یک اثر هنری از هنرمند ایتالیایی مائوریتزیو کاتلان است که در سال ۲۰۱۹ ارائه شده است. این موز که در سه نسخه ایجاد شده است، یک موز تازه به نظر می رسد که با نوارچسب به دیوار چسبانده شده است. به عنوان یک اثر هنری مفهومی، دارای گواهی اصالت با جزئیات اشکال و دستورالعمل هایی برای نمایش مناسب آن است. دو نسخه از این اثر به قیمت ۱۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا در آرت بازل میامی به فروش رسید و توجه رسانه ها را جلب کرد. نسخه سوم به موزه گوگنهایم اهدا شد. دومین نسخه در نوامبر ۲۰۲۴ به قیمت ۶٫۲ میلیون دلار فروخته شد.
مالین کرپین (زاده ) بازیگر سوئدی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم در رگ های تو و قتل های ساندهام اشاره کرد.
اسکات کنت هومر بِسِنْت (متولد )، چهره ای شناخته شده در عرصه سرمایه گذاری آمریکا و مدیریت صندوق های پوشش ریسک است که از ۲۸ ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان هفتادونهمین وزیر خزانه داری ایالات متحده شروع به فعالیت کرد. او گروه کی اسکوئر (Key Square Group)، یک شرکت سرمایه گذاری فعال در بازارهای مالی جهانی را بنیان نهاده و سابقهٔ همکاری با جرج سوروس، سرمایه دار نامدار را نیز در کارنامهٔ خود دارد. بسنت از حامیان مالی اصلی دونالد ترامپ بود و نقش مهمی در تأمین منابع مالی کارزارهای انتخاباتی او ایفا کرد. او در کارزار ریاست جمهوری ۲۰۲۴ دونالد ترامپ به عنوان مشاور اقتصادی فعالیت داشت. در نوامبر ۲۰۲۴، پس از پیروزی ترامپ در انتخابات، بسنت به عنوان وزیر پیشنهادی خزانه داری ایالات متحده آمریکا معرفی شد. بسنت با کسب رأی اعتماد مجلس سنای ایالات متحده آمریکا (۶۸ موافق در برابر ۲۹ مخالف) به عنوان هفتاد و نهمین وزیر خزانه داری و اولین وزیر همجنس گرا در تاریخ وزارت مذکور به این مقام منصوب شد. وی پس از پیت بودجج، دومین مرد آشکارا همجنس گرای عضو کابینه دولت ایالات متحده و همچنین چهارمین مرد آشکارا همجنس گرا بود که در مقامی هم سطح کابینهٔ دولت
خدمت کرد (پس از دیمیتریوس مارانتیس، ریچارد گرینل و پیت بودجج). از آنجا که مقام وزارت خزانه داری ایالات متحده، پنجمین جایگاه در صف جانشینی ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا محسوب می شود، بِسِنت به بالاترین مقام رسمی آشکارا همجنسگرا در تاریخ ایالات متحده بدل شد. سال های آغازین زندگی و تحصیلات. اسکات کنث هومر بسنت در کانوی در ایالت کارولینای جنوبی چشم به جهان گشود. والدین او «باربارا (مک لئود)» و «هومر گاستون بسنت جونیور» بودند و پدرش در حوزه املاک و مستغلات فعالیت داشت. بسنت در سال ۱۹۸۴ با اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ علوم سیاسی از دانشگاه ییل فارغ التحصیل شد. او در دوران تحصیل در این دانشگاه، علاوه بر فعالیت به عنوان سردبیر در روزنامه دانشجویی ییل دیلی نیوز، ریاست انجمن مخفی ولفز هد را نیز بر عهده داشت. این انجمن که عضویت در آن مختص دانشجویان سال آخر بود، از قدمت و اعتبار خاصی در میان انجمن های مخفی ییل برخوردار است. بسنت همچنین به عنوان خزانه دار کلاس ۱۹۸۴ و رئیس صندوق فارغ التحصیلان ۱۹۸۴ ییل فعالیت می کرد. علاوه بر این، او در حوزه ورزش نیز فعال بود و به عنوان دستیار مدیر ورزشی دانشگاه ییل خدمت می کرد. فعالیت حر
فه ای. بسنت فعالیت حرفه ای خود را با کارآموزی نزد جیم راجرز، از چهره های برجسته و پیشگام در عرصه سرمایه گذاری جهانی، آغاز کرد. پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی، او به جمع نخبگان مالی در موسسات معتبری چون براون برادرز هریمن و کاینیکوس اسوشیتس، به مدیریت جیم چانوس، پیوست و در این زمینه تجربه اندوخت. در سال ۱۹۹۱، بسنت به شرکت مدیریت سرمایه گذاری سوروس (SFM)، یکی از بزرگ ترین و موفق ترین شرکت های سرمایه گذاری در جهان، پیوست و در طول دهه ۱۹۹۰ به عنوان یکی از شرکای کلیدی این شرکت نقش آفرینی کرد. او درجه های ترقی را طی کرد و در نهایت به ریاست دفتر لندن این شرکت منصوب شد. یکی از درخشان ترین برگ های کارنامه بسنت در شرکت سوروس، به سال ۱۹۹۲ بازمی گردد. در آن سال، او نقش رهبری تیمی را بر عهده داشت که با تحلیل دقیق و پیش بینی درست خود از شرایط اقتصادی بریتانیا، توانستند سقوط پوند این کشور در رویداد معروف به «چهارشنبه سیاه» را پیش بینی کنند. این پیش بینی درست و اقدام به موقع آن ها، سودی بیش از یک میلیارد دلار را نصیب شرکت سوروس کرد و نام بسنت را به عنوان یک استراتژیست مالی برجسته بر سر زبان ها انداخت. او همچنین در سال ۲۰۱۳ با
اتخاذ یک استراتژی خردمندانه در معامله علیه ین ژاپن، موفق به کسب سود قابل توجهی شد و بار دیگر تیزهوشی و توانایی خود را در عرصه سرمایه گذاری به اثبات رساند. بسنت در سال ۲۰۰۰ تصمیم گرفت مسیر مستقل خود را در پیش گیرد و با استعفا از شرکت مدیریت سرمایه گذاری سوروس، یک صندوق پوشش ریسک با سرمایه اولیه یک میلیارد دلار تأسیس کرد. هدف او از تأسیس این صندوق، پیاده سازی استراتژی ها و ایده های نوآورانه خود در عرصه سرمایه گذاری بود. اما این صندوق در سال ۲۰۰۵ فعالیت خود را متوقف کرد. بسنت در توضیح این موضوع گفته است که تجربه مدیریت این صندوق به او آموخته است که نباید سبک یا ساختار شرکت خود را به خاطر ترجیحات و خواسته های سرمایه گذاران تغییر دهد و باید به اصول و باورهای خود در زمینه سرمایه گذاری پایبند باشد. او همچنین به عنوان مشاور سرمایه گذاری ارشد در شرکت پروتژه پارتنرز، که در زمینه سرمایه گذاری در صندوق های دیگر فعالیت دارد، به اشتراک گذاری تجربیات و دانش خود با سایر سرمایه گذاران پرداخت. در سال ۲۰۱۱، بسنت بار دیگر به شرکت مدیریت سرمایه گذاری سوروس بازگشت و این بار به عنوان مدیر ارشد سرمایه گذاری، هدایت استراتژی های سرمای
ه گذاری این شرکت را بر عهده گرفت. او تا سال ۲۰۱۵ در این سمت فعالیت کرد و نقش مهمی در موفقیت های این شرکت ایفا کرد. اما روحیه کارآفرینی و تمایل او به پیاده سازی ایده های نوآورانه خود، او را بر آن داشت تا در سال ۲۰۱۵ بار دیگر از شرکت سوروس جدا شود و شرکت جدیدی به نام کی اسکوئر گروپ را تأسیس کند. کی اسکوئر گروپ بسنت در سال ۲۰۱۵ با همکاری مایکل جرمینو، که از مدیران با تجربه و کارکشته در حوزه بازارهای سرمایه جهانی بود و پیش از آن ریاست این بخش را در شرکت مدیریت سرمایه گذاری سوروس بر عهده داشت، شرکت کی اسکوئر گروپ را بنیان نهاد. این شرکت با رویکردی نوین و با تکیه بر تحلیل های ژئوپلیتیکی و اقتصادی، در بازارهای مالی جهانی سرمایه گذاری می کند و به دنبال کسب سود از تغییرات و تحولات جهانی است. جرج سوروس، که به خوبی با توانایی ها و هوش بسنت آشنا بود، دو میلیارد دلار سرمایه اولیه برای راه اندازی این شرکت اختصاص داد و به نوعی حمایت خود را از این کارآفرین جوان اعلام کرد. با مدیریت صحیح و استراتژی های مؤثر بسنت و همکارانش، کی اسکوئر به سرعت رشد کرد و در پایان سال ۲۰۱۷، دارایی های آن به ۵٫۱ میلیارد دلار رسید. موفقیت های این ش
رکت از چشم رسانه ها نیز دور نماند و در ماه مه ۲۰۱۸، بلومبرگ نیوز در گزارشی به عملکرد درخشان کی اسکوئر پرداخت و اعلام کرد که این شرکت در بیشتر موارد عملکرد بهتری نسبت به رقبای خود در حوزه سرمایه گذاری کلان داشته و همچنان مورد توجه سرمایه گذاران بسیاری است. بر اساس یک توافق قبلی که میان بسنت و سوروس صورت گرفته بود، کی اسکوئر پس از مدتی سرمایه سوروس را بازگرداند و سرمایه های دیگری را از سایر سرمایه گذاران جذب کرد. از جمله سرمایه گذاران معتبر این شرکت می توان به صندوق ثروت ملی استرالیا، فیوچر فاند، اشاره کرد که نشان از اعتبار و اعتماد بین المللی به کی اسکوئر دارد. فعالیت های سیاسی. بسنت در کنار فعالیت های اقتصادی خود، در عرصه سیاسی نیز فعال بوده و از حامیان مالی چهره های سیاسی مختلف آمریکا بوده است. او در سال ۲۰۰۰ با برگزاری یک مراسم جمع آوری کمک مالی در منزل شخصی خود در ایست همپتون نورت، نیویورک از ال گور، نامزد دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۰)، حمایت کرد. او همچنین در گذشته به هیلاری کلینتون و باراک اوباما، از دیگر چهره های دموکرات، کمک مالی کرده است. اما در سال ۲۰۱۶، بسنت به سمت ج
مهوری خواهان گرایش پیدا کرد و یک میلیون دلار به کمیته برگزاری مراسم تحلیف ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۷ اهدا کرد که نشان از تغییر مواضع سیاسی او داشت. در فوریه ۲۰۲۴، بسنت با برگزاری یک مراسم جمع آوری کمک مالی در گرینویل، کارولینای جنوبی، حمایت خود را از دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ اعلام کرد. این مراسم با استقبال چهره های مختلف سیاسی و اقتصادی روبرو شد و نزدیک به ۷ میلیون دلار برای کمپین انتخاباتی ترامپ جمع آوری کرد. در آوریل ۲۰۲۴، بسنت میزبان یک مراسم جمع آوری کمک مالی دیگر در پام بیچ، فلوریدا، بود که با حضور چهره های ثروتمند و تأثیرگذار، ۵۰ میلیون دلار برای کمپین ترامپ جمع آوری کرد و نقش بسزایی در تأمین مالی کمپین او داشت. در ژوئیه ۲۰۲۴، بلومبرگ بیزنس ویک در گزارشی به نقش بسنت به عنوان یکی از مشاوران اقتصادی کلیدی ترامپ پرداخت و اعلام کرد که او از نفوذ قابل توجهی در تیم اقتصادی ترامپ برخوردار است. بسنت یک طرح اقتصادی سه ماده ای برای ترامپ ارائه کرد که از سیاست اقتصادی «سه پیکان» شینزو آبه، نخست وزیر پیشین ژاپن، الهام گرفته شده بود و به دنبال تحریک رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال در آمریکا ب
ود. او همچنین از پیشنهاد ترامپ برای اعمال تعرفه های گسترده بر واردات حمایت کرد و آن را به نفع اقتصاد آمریکا دانست. در مورد تعهد ترامپ برای اعمال تعرفه ۲۰ درصدی بر تمام واردات، بسنت با اتخاذ موضعی بینابین و واقع گرایانه اعلام کرد که این ها «مواضع حداکثری هستند که احتمالاً در مذاکرات با شرکای تجاری تعدیل خواهند شد» و به نوعی به دنبال کاهش نگرانی ها در این باره بود. در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴، پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری، او اعلام کرد که قصد دارد بسنت را به عنوان وزیر خزانه داری ایالات متحده آمریکا در دولت دوم خود معرفی کند. این انتخاب نشان از اعتماد زیاد ترامپ به بسنت و توانایی های او در زمینه اقتصاد و مدیریت مالی دارد. کنش گری اجتماعی. اسکات بسنت، در کنار دنیای پیچیده و پویای سرمایه گذاری و سیاست، همواره به مسائل اجتماعی و فرهنگی نیز علاقه مند بوده و در این عرصه ها نیز فعالانه حضور داشته است. او که خود از فارغ التحصیلان دانشگاه معتبر ییل است، از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ به عنوان استاد تاریخ اقتصاد در همین دانشگاه به تدریس سه دوره درسی اشتغال ورزید و دانش و تجربیات خود را در اختیار دانشجویان قرار داد. عضو