Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فن با جرایم سازمان یافته مرتبط هستند و نشان دهندهٔ محل فعالیت گروه های تبهکار و یادبود مرگ یکی از اعضای گروه یا فردی غیر از اعضای گروه که در آن منطقه زندگی می کرده، می باشند. همچنین شایعه شده است که این کفش ها محل معاملات مواد مخدر یا محل فروش کراک در نزدیکی را نشان می دهند، که در این صورت می توان آنها را «کراک تنیس» نامید. در خبرنامه ای که در سال ۲۰۰۳ از جیمز هان، شهردار سابق لس آنجلس، کالیفرنیا، منتشر شد، به ترس بسیاری از ساکنان لس آنجلس اشاره شده بود مبنی بر اینکه «این کفش ها نشان دهنده مکان هایی هستند که در آنها مواد مخدر فروخته می شود یا بدتر از آن، محل تجمع باندهای تبهکار است» و اینکه کارمندان شهرداری و خدمات شهری برنامه ای را برای جمع آوری این کفش ها آغاز کرده اند. با این حال، تعیین اینکه آیا کفش ها توسط اعضای باند و برای اهداف مرتبط با باند قرارداده شده اند یا خیر، دشوار است و افسران پلیس در چندین حوزه قضایی معتقدند که این یک افسانه است. به طور قطعی تر، یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ روی داده های پرتاب کفش در شیکاگو نتوانست ارتباط عِلّی بین فروش مواد مخدر و کفش پوشی را اثبات کند. آداب و رسوم عروسی. پرتاب کفش د
ر عروسی در چندین فرهنگ یک خرافه است. در انگلستان دوران ویکتوریا، مردم «عروس و دامادی را که ماه عسل خود را آغاز می کردند، با کفش های کهنه به باد کتک می گرفتند» در رمان "دیوید کاپرفیلد" (۱۸۵۰) اثر چارلز دیکنز، این رسم توسط راوی پس از ازدواجش با دورا اسپنلو ثبت شده است: در سال ۱۸۸۷، مقاله ای در "نیویورک تایمز" منتشر شد که در آن آمده بود: «رسم پرتاب یک یا چند کفش کهنه به دنبال عروس و داماد، چه هنگام رفتن به کلیسا برای ازدواج و چه هنگام آغاز سفر عروسی، آنقدر قدیمی است که خاطره بشر به آغاز آن نمی رسد». پیتر دیچفیلد، در کتاب "«رسوم انگلیسی باستان، موجود در زمان حال»" (۱۸۹۶)، توضیح می دهد: «ما همچنین کفش های کهنه را به دنبال افراد جوان متأهل پرتاب می کنیم تا آرزوی خوشبختی برای آنها داشته باشیم. احتمالاً این معنای اصلی این رسم نبوده است. پرتاب کفش به دنبال عروس نمادی از انصراف از سلطه و اقتدار بر او توسط پدر یا قیم او بود و دریافت کفش توسط داماد نشانه ای بود که اقتدار به او منتقل شده است. در کِنت، کفش توسط ساقدوش اصلی پرتاب می شود و دیگران به دنبال آن می دوند. فرض بر این است که زنی که آن را به دست آورد، ابتدا ازدواج خ
واهد کرد. سپس آن را در میان مردان پرتاب می کنند و کسی که به آن برخورد می کند، اول ازدواج خواهد کرد». در جمهوری چک، یک سنت عامیانه وجود دارد که در شب کریسمس کفش ها را به هوا پرتاب می کنند. دختران مجرد کفش هایشان را از روی شانه به در خانه می اندازند. اگر کفش به سمت بیرون خانه باشد، آنها سال آینده ازدواج خواهند کرد. اعتراض. در بسیاری از فرهنگ های عربی، نشان دادن کف کفش توهین آمیز تلقی می شود، زیرا به دلیل تماس با زمین، کفش نجس تلقی می شود. حمله به یک فرد با کفش می تواند به عنوان «به علاوه آسیب توهین هم کردن» تلقی شود. در سال ۲۰۰۸، منتظر الزیدی، روزنامه نگار عراقی، به دلیل پرتاب دو کفش به سمت جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور ایالات متحده، در حالی که رئیس جمهور در حال بازدید از بغداد بود، در اعتراض به حمله نظامی آمریکا و اشغال عراق پس از آن، دستگیر شد. الزیدی به عربی فریاد زد: «این از طرف بیوه ها، یتیمان و کشته شدگان عراق است!» رئیس جمهور بوش جاخالی داد و کفش ها به او اصابت نکرد. پرتاب کفش به عنوان توهین محدود به جهان عرب نیست؛ حوادث قابل توجه دیگری نیز افراد مشهور و رهبران جهان از جمله استیو مک کارتی، دیوید بکام، لی لی
آلن و ون جیابائو را درگیر کرده است. ورزش و بازی ها. ویلی وانگینگ یا پرتاب چکمه، ورزشی است که در آن از شرکت کنندگان خواسته می شود چکمه لاستیکی خود را تا حد امکان دور پرتاب کنند. به نظر می رسد این ورزش در دهه ۱۹۷۰ در وست کانتری انگلستان آغاز شده و به سرعت به یک فعالیت محبوب در جشن های روستایی و رویدادهای جمع آوری کمک های مالی در سراسر بریتانیا تبدیل شده است. این ورزش اکنون در کشورهای مختلفی از جمله استرالیا، استونی، فنلاند، آلمان، ایرلند، ایتالیا، نیوزیلند و روسیه بازی می شود. کفش ها همچنین به اشیاء بسیاری از فعالیت ها و بازی های گروهی دیگر تبدیل شده اند که شامل پرتاب کردن می شوند، اما شامل پرتاب کفش بر روی سیم یا شاخه نمی شوند. یک بازی آموزش فیزیکی، شرکت کنندگان را به دو گروه تقسیم می کند. دو گروه با نشستن موازی با یکدیگر، دو صف ایجاد می کنند. سپس شرکت کنندگان کفش های خود را درمی آورند و آنها را به وسط زمین بازی که بین دو گروه قرار دارد، پرتاب می کنند. بازی زمانی شروع می شود که معلم یا داور اعلام کنند. هدف بازی این است که شرکت کنندگان از صف های خود بلند شوند و برای پیدا کردن کفش خود به وسط صف بدوند. سپس شرکت
کنندگان باید کفش های خود را دوباره بپوشند و به همان ترتیبی که نشسته بودند، بنشینند. اولین گروهی که همه را به صف برگرداند برنده است. نمونه دیگری از بازی مبتنی بر کفش، یک فعالیت گروهی کوچک تر است که به دو جفت کفش، دو صندلی، دو بطری پلاستیکی و دو شرکت کننده نیاز دارد. بطری ها در مرکز محوطه بازی قرار می گیرند و صندلی ها در دو طرف بطری ها قرار می گیرند، به طوری که محوطه بازی یک خط را تشکیل می دهد. دو شرکت کننده از وسط کنار بطری ها شروع می کنند، به سمت صندلی خود می دوند، می نشینند، کفش هایشان را درمی آورند و کفش هایشان را به سمت بطری ها پرتاب می کنند. هر کسی که زودتر بطری اش را بزند، برنده است. پرتاب کفش در بازی های ویدیویی نیز دیده می شود. بازی های "نیمه مرده" (Half Dead) و "نیمه مرده" ۲ پرتاب کفش را به عنوان یکی از مکانیک های اصلی بازی ارائه می دهند. این بازی بازیکن را در اتاق های مربعی شکلی که از هر طرف درب دارند، گیر می اندازد و او را ملزم می کند تا اتاق های مختلف را کاوش کند تا راه خروج را پیدا کند و فرار کند. با این حال، بیشتر اتاق ها تله های مرگباری دارند. مکانیک پرتاب کفش به بازیکن اجازه می دهد تا تشخیص دهد
که آیا اتاقی تله دارد یا خیر. بازیکن یک کفش را به داخل اتاق پرتاب می کند و اگر تله ای وجود داشته باشد، آن را فعال می کند. آذین بندی. درخت های کفش معمولاً در کنار معابر اصلی محلی قرار دارند و ممکن است یک تِم (مانند کفش های پاشنه بلند) داشته باشند.
لیگ حرفه ای فوتبال پرتغال که با نام اختصاری LPFP نیز شناخته می شود، یک نهاد حاکم بر مسابقات باشگاهی حرفه ای فوتبال در پرتغال است. این سازمان در سال ۱۹۷۸ با نام لیگ باشگاه های حرفه ای فوتبال پرتغال تأسیس شد و به عنوان یک نهاد مستقل تحت نظارت فدراسیون فوتبال پرتغال فعالیت می کند و در سال ۲۰۲۰، نام آن به نام فعلی تغییر یافت. لیگ حرفه ای مسئول سازماندهی و نظارت بر دو دسته برتر، لیگا پرتغال، لیگا پرتغال ۲ و تاسا دا لیگا، که یک رقابت حذفی است و باشگاه های حاضر در این دو لیگ حرفه ای (به جز تیم های ذخیره یا B) در آن شرکت می کنند. رئیس فعلی، داور بین المللی سابق پرتغالی، پدرو پروئنکا، است که از ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۵ در این سمت مشغول به کار است.
شینسنگومی ، یک مانگای شونن اثر اوسامو تزوکا است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد. این مانگا در کتاب شونن (شوئیشا) به صورت سریالی منتشر شد. سال ۱۹۶۳ صدمین سالگرد شینسنگومی (صدمین سالگرد تأسیس روشیگومی) بود. در سال ۲۰۲۴ اعلام شد که یک سریال لایو اکشن در بخش «درام دوره جدید» در شبکه تلویزیونی آساهی با عنوان «من با تو شکوفا خواهم شد ~ وقایع نگاری جوانان شینسنگومی» بر پایه این مانگا ساخته خواهد شد.
عالیجناب بد یا آقای بد یا دوست پسر شرور من (چینی: 我的反派男友؛ انگلیسی: Mr. Bad) مجموعه تلویزیونی(سریال تلویزیونی) محصول کشور چین که در سال ۲۰۲۲ به کارگردانی لی چینگ رونگ و با بازی چن ژه یوان و شن یو تولید شد. اولین قسمت این مجموعه، در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ از شبکه آی چی یی پخش شد.
نور اج (؛ برگ نو)، مجموعه ای ادبی است، که در بین سال های ۱۹۳۵–۱۹۴۳ و ۱۹۵۸–۱۹۷۲ در تهران، به ابتکار نویسندگان جوان ایرانی-ارمنی منتشر می شد و ویراستاران آن زورایر میرزایان، گالوست خاننتس بودند. این مجموعه آثاری از نویسندگان و شاعران ایرانی-ارمنی را منتشر می کرد. پس از یک وقفه طولانی، بیست و چهارمین شماره این مجموعه در سال ۱۹۹۹ در ایروان منتشر شد.
اسپورت تی وی یک شبکه تلویزیون کابلی و ماهواره ای پولی پرتغالی با محوریت ورزش است که هفت کانال پولی در پرتغال، یک کانال خبری ورزشی و یک کانال در آفریقای پرتغالی زبان دارد. اولین کانال که در آن زمان فقط با نام اسپورت تی وی شناخته می شد، در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۸ راه اندازی شد. این شبکه متعلق به پرتغال تلکام، NOS، ودافون پرتغال و گروه گلوبال مدیا (و در ابتدا با مشارکت رادیوتلویزیون پرتغال) است. این شبکه تقریباً در تمام اپراتورهای توزیع تلویزیون در پرتغال به عنوان یک کانال اشتراکی پولی در دسترس است. اسپورت تی وی عمدتاً فوتبال، بسکتبال، والیبال، فوتسال، راگبی، موج سواری، گلف، ورزش دو و میدانی، کشتی و ورزش های آمریکایی، ورزش های رزمی، مسابقات اتومبیل رانی و تنیس را پخش می کند. همچنین شامل مناظره، اخبار و گزارش های ورزشی است. تمام مسابقات لیگ برتر فوتبال پرتغال به طور انحصاری توسط اسپورت تی وی پخش می شوند، به استثنای مسابقات خانگی بنفیکا که از کانال باشگاه، BTV، پخش می شوند.
سرباز (Soldato) پایین ترین رتبه رسمی در ساختار سلسله مراتبی مافیای سیسیلی و آمریکایی است. این عنوان در دیگر سازمان های جنایتکار ایتالیایی مانند اندرانگتا و کامورا نیز به کار می رود. برای ارتقا از همکار (Associate) به سرباز، فرد باید: - ابتدا وفاداری خود را به خانواده اثبات کند. - سوگند اومرتای مافیا (سکوت مطلق) را یاد کند. - به عنوان عضو رسمی ("ساخته شده") پذیرفته شود. وظایف اصلی یک سرباز شامل: - اجرای دقیق دستورات کاپوها (رؤسای گروه) - مشارکت فعال در عملیات های جنایی خانواده - حفظ کامل رازداری دربارهٔ تمام فعالیت های سازمان این ارتقا نشانگر ورود رسمی فرد به حلقه بسته مافیاست و به معنای اعتماد کامل سران خانواده به او محسوب می شود. پیکچیوتو (Picciotto) به مافیوزوهای سطح پایین یا سربازان جوان و کم تجربه اشاره دارد. گاهی این اصطلاح برای همکاران نوپایی بکار می رود که هنوز عضو رسمی ("مرد ساخته شده یا مرد افتخار ") نشده اند. وظایف اصلی پیکچیوتو شامل انجام کارهای ساده مانند کتک زدن، جمع آوری پول، سرقت، آدم ربایی، قتل می باشد. آنها معمولاً دستورات را از سربازان ارشدتر دریافت می کنند. این عنوان اغلب به اعضای جوان و در
حال یادگیری ساختار مافیا اطلاق می شود. وظایف و مزایا. یک همکار (Associate) فقط پس از مدتی «ثبت رسمی» (On Record) با یک عضو فعلی خانواده می تواند به سرباز (Soldier) ارتقا یابد. این فرایند نیازمند حمایت (Sponsor) از سوی کاپورژیم (Caporegime - کاپو یا کاپیتان) سرباز فعلی، تأیید معاون رئیس (Underboss) و تصویب نهایی توسط رئیس خانواده (Boss) است. پس از عضویت رسمی در مافیا، سرباز به بخشی از یک کرو (Crew) تبدیل می شود که گروهی از سربازان و همکاران تحت نظر یک کاپو فعالیت می کنند. مسئولیت اصلی یک سرباز، کسب درآمد و تحویل بخشی از سود خود به کاپو است. در بیشتر موارد، یک سرباز هرگز مستقیماً از رئیس دستور نمی گیرد. بلکه دستورات از طریق زنجیره فرماندهی (Chain of Command) از رئیس به زیرمجموعه ها و در نهایت به سربازان ابلاغ می شود. آنها همچنین به عنوان نیروی اجرایی خانواده جنایتکار خود عمل می کنند. مانند یک همکار (Associate)، از یک سرباز نیز انتظار می رود تا اقدامات ارعاب، تهدید، خشونت و قتل را انجام دهد. یک سرباز موظف است دستورات کاپوی خود را برای قتل به نام خانواده جنایتکارش اطاعت کند. به عنوان یک مرد تأییدشده (Made Man)،
او توسط قانون سکوت مافیا (Omertà) متعهد می شود و باید تا پایان عمر وفادارانه خدمت کند. اگرچه سرباز در پایین ترین سطح سلسله مراتب خانواده قرار دارد، اما مزایای قابل توجهی نسبت به یک همکار دارد. مهم ترین مزیت این است که او در دنیای زیرزمینی جنایت دست نخورده (Untouchable) محسوب می شود. اگر یک مافیای دیگر بخواهد یک سرباز را به قتل برساند، اجباراً باید از رئیس خانواده او اجازه بگیرد—و فقط در صورت نقض فاحش قوانین مافیا این اجازه داده می شود. در مقابل، یک همکار می تواند تنها به دلخواه یک سرباز کشته شود. برای مثال، وقتی نیکودمو اسکارفو جونیور (Nicodemo Scarfo Jr.)—همکار خانواده جنایتکار فیلادلفیا—تقریباً توسط یک جناح رقیب به قتل رسید، پدرش نیکودمو "نیکی کوچک" اسکارفو سینیور (Nicodemo "Little Nicky" Scarfo Sr.) روابط خود را به کار گرفت تا او را به خانواده جنایتکار لوچزه (Lucchese) وارد کند و از حملات احتمالی در آینده محافظتش کند. کشتن یک سرباز بدون اجازه رئیس در حلقه های مافیا تابو محسوب می شود و می تواند منجر به قاتل خودش شود. تنها استثنا این قاعده زمانی است که خود رئیس، سرباز را احضار کند—ممکن است به این دلیل که کاپ
وی او از اعتبار افتاده و رئیس تصمیم به حذفش گرفته باشد. وظایف یک سرباز: - سوگند وفاداری مادام العمر به مافیا و کسب درآمد برای مافیا. - اطاعت بی قیدوشرط از دستورات مافیا. - عدم همکاری با مقامات تحت هر شرایطی و تحمل محکومیت های زندان بدون اعتراض. - در عوض وفاداری، از حمایت کامل، قدرت و ارتباطات خانواده جنایتکار بهره مند می شود. - سازمان موظف است از خانواده او حمایت کند و گاهی هزینه های حقوقی او را در صورت زندانی شدن بپردازد. تفاوت سرباز با همکار از نظر مالی: - مانند همکار، سرباز نیز باید به کاپوی خود حق حساب (Tribute) بپردازد، اما میزان آن کمتر است. - باید در طرح های جنایتکارانه خود به اندازه کافی موفق باشد تا مورد لطف مافیا بماند و به یک بار مالی تبدیل نشود. - برخی همکاران به دلیل مهارت در کارهای خشن به سرباز ارتقا می یابند، اما حتی آن ها باید توانایی درآمدزایی داشته باشند. - سربازان معمولاً راکت های سودآور (Rackets) را از مافیا دریافت می کنند، اما باید خودشان نیز درآمد ایجاد کنند. موقعیت سربازان در خانواده: - همه سربازان به یک اندازه مورد احترام نیستند—احترام آنها بستگی به سودآوری راکت ها و وفاداریشان دارد. -
برخی سربازان، مانند آلفونسو پرسیکو (Alphonse Persico) از خانواده کلمبو، پسر رئیس هستند و برای نقش های بالاتر آماده می شوند. - برخی دیگر، مانند رابرت دی برناردو (Robert DiBernardo) در خانواده گامبینو، مستقیماً به رئیس گزارش می دهند. - بعضی، مانند فلیکس آلدریزیو (Felix Alderisio) در شیکاگو، به خاطر خشونت حساب شده مورد احترام ویژه اند. وضعیت مالی سربازان: - برخی به سختی روزگار می گذرانند و فقط درآمدی برای زندگی روزمره دارند. - برخی دیگر با استفاده از نفوذ مافیا در کسب وکارهای قانونی (مثل ساخت وساز، مدیریت پسماند و…) شغل های صوری (No-Show Jobs) دریافت می کنند. - ممکن است زندگی اشرافی داشته باشند اما پس انداز قانونی نداشته باشند. - برخی، مانند جان بودانزا (John Baudanza) در خانواده لوچزه، از طریق کلاهبرداری های مالی میلیونر می شوند. - یا مانند رالف اسکوپو (Ralph Scopo) در خانواده کلمبو، با کنترل اتحادیه های کارگری به چهره های کلیدی راکت های چندمیلیون دلاری تبدیل می شوند. در نهایت، درآمد سربازان بسته به نفوذ خانواده، مهارت های فردی و شانس به شدت متفاوت است.
معاون رئیس (زیررئیس) معاون رئیس (با عنوان ایتالیایی sottocapo) جایگاهی در ساختار رهبری برخی از سازمان های جنایت سازمان یافته، به ویژه در خانواده های مافیای سیسیلی و ایتالیایی-آمریکایی است. معاون رئیس، دومین مقام پس از رئیس خانواده محسوب می شود و مسئول نظارت بر تمام کاپوها (روسای گروه ها) و سربازان خانواده است. - در برخی موارد، معاون رئیس یکی از اعضای خانواده (مانند پسر رئیس) است که در صورت بیماری، کشته شدن یا زندانی شدن رئیس، کنترل خانواده را به دست می گیرد. - با این حال، در دوران مدرن، جایگاه "رئیس خیابان" (street boss) تا حدی جایگاه معاون رئیس را به چالش کشیده است. - این سِمت حداقل از اواسط دهه ۱۹۶۰ در خانواده جنایتکار جنووزه وجود داشته است. - همچنین در خانواده جنایتکار دیترویت و شیکاگو اوتفیت (Chicago Outfit) نیز از این جایگاه استفاده شده است. نقش کلیدی معاون رئیس: ▪️ دومین مقام قدرتمند در سلسله مراتب مافیا ▪️ مسئول نظارت بر عملیات روزمره و اجرای دستورات رئیس ▪️ واسطه بین رئیس و کاپوها/سربازان ▪️ ممکن است در غیاب رئیس، رهبری موقت را بر عهده بگیرد تفاوت با رئیس خیابان: در برخی خانواده ها، "رئیس خیابان" به ع
نوان مقامی موازی با معاون رئیس عمل می کند و بیشتر بر عملیات زمینی نظارت دارد، در حالی که معاون رئیس نقش گسترده تری در مدیریت کلی خانواده ایفا می نماید. این ساختار انعطاف پذیر بسته به خانواده و شرایط ممکن است متفاوت باشد، اما به طور کلی معاون رئیس یکی از ارکان اصلی حکمرانی در سازمان های مافیایی محسوب می شود. قدرت و نقش معاون رئیس (زیررئیس) در مافیا قدرت یک معاون رئیس می تواند به شدت متفاوت باشد. برخی از معاونان رئیسان نقش های حاشیه ای دارند، در حالی که برخی دیگر قدرتمندترین فرد در خانواده جنایتکار محسوب می شوند. به طور سنتی، معاون رئیس مسئول اداره امور روزمره خانواده است. در برخی خانواده های جنایتکار، این انتصاب مادام العمر است. دینامیک قدرت بین رئیس و معاون رئیس: - اگر رئیس جدیدی کنترل خانواده را به دست بگیرد، ممکن است معاون رئیس منصوب شده توسط رئیس قبلی را به حاشیه براند یا حتی به قتل برساند. - از طرف دیگر، اگر رئیس خانواده زندانی شود، معاون رئیس می تواند به عنوان رئیس موقت عمل کند. - با توجه به اینکه روسای مافیا اغلب مدت های طولانی را در زندان می گذرانند، معاون رئیس معمولاً به رئیس موثر خانواده تبدیل می شود
. - در برخی موارد، معاون رئیس آنقدر قدرت کسب می کند که به رهبر واقعی سازمان تبدیل می شود و رئیس تنها یک مقام تشریفاتی می شود. - از آنجا که معاون رئیس معمولاً اطلاعات افشاگرانه ای درباره رئیس دارد، روسا اغلب افراد نزدیک به خود را به این سمت منصوب می کنند تا از خود محافظت کنند. وظایف قضایی و تصمیم گیری: در بیشتر خانواده ها، معاون رئیس به حل و فصل بسیاری از اختلافات می پردازد. بسته به جدیت مشکل، ممکن است با رئیس مشورت کند. برخی اختلافات مستقیماً به رئیس ارجاع داده می شوند که در این موارد معاون رئیس معمولاً حضور داشته و نظر خود را ارائه می دهد. در هر صورت، قدرت نهایی تصمیم گیری با رئیس است. منابع درآمد معاون رئیس: معاون رئیس از راه های مختلفی درآمد کسب می کند: - ممکن است شریک در چندین راکت باشد و سهمی از سود دریافت کند. - ممکن است چندین کاپو پاکت های خود را از طریق معاون رئیس ارسال کنند که او درصدی را برداشته و بقیه را به رئیس می رساند. - درآمدهای غیرقانونی او معمولاً به اندازه ای قابل توجه است که این موقعیت را به جایگاهی مورد حسادت تبدیل می کند، به ویژه زمانی که اعتبار و امکان پیشرفت بیشتر را نیز در نظر بگیریم.
- گاهی اوقات یک معاون رئیس ممکن است گروه مخصوص به خود (کرو) را داشته باشد. دستیار ویژه معاون رئیس: همانند رئیس خانواده، یک معاون رئیس نیز ممکن است یک دست راست داشته باشد. این فرد می تواند به جای معاون رئیس صحبت کند یا وظایف اضافی را برای او انجام دهد. این ساختار سلسله مراتبی انعطاف پذیر به معاون رئیس اجازه می دهد در عین حفظ کنترل، وظایف خود را به طور موثر تفویض کند.
یک سری جلسات بین اعضای مافیای سیسیلی و آمریکایی در تاریخ ۱۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۵۷ در گراند هتل ات دز پالم در پالرموی سیسیل برگزار شد. این نشست که به اجلاس مافیای پالرمو ۱۹۵۷ معروف است، ظاهراً به بحث درباره تجارت غیرقانونی هروئین بین مافیای آمریکا و سیسیلی اختصاص داشت. اف بی آی معتقد بود این جلسه بود که خانواده جنایتکار بونانو از نیویورک را وارد تجارت هروئین کرد. منشأ اهداف این نشست. این "اجلاس هروئین" توسط روزنامه نگار کلر استرلینگ اینگونه توصیف شده است: "اگرچه هیچ شاهد دست اولی از آنچه در طول این اجلاس چهار روزه گذشت وجود ندارد، اما آنچه در سی سال بعد اتفاق افتاد، ماهیت قضیه را روشن کرد. مقامات دو سوی اقیانوس اطلس اکنون متقاعد شده اند که هیئت آمریکایی از سیسیلی ها خواست تا واردات و توزیع هروئین در ایالات متحده را بر عهده بگیرند و سیسیلی ها نیز موافقت کردند." با این حال، او این ادعا را با شواهد محکمی تأیید نکرده و حتی تاریخ های این نشست ادعایی را نیز اشتباه ذکر کرده است. در آن زمان، اگرچه مافیای سیسیلی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ تا حدی در تجارت هروئین دخیل بود، اما هرگز بیش از یک نقش ثانویه نداشت. بر اساس جلسات مک کلل
ن، سیسیل تنها یک ایستگاه ترانزیتی در حمل هروئین تولیدشده توسط فرانسه به آمریکا بود. مافیوزی های سیسیلی تا دهه ۱۹۷۰ انحصاری در بازار هروئین فراآتلانتیک نداشتند، زیرا در ابتدا در مقایسه با سایر گروه های جنایی، به ویژه "فرنچ کانکشن" (French Connection) که توسط گروه های کورسیکایی در مارسی کنترل می شد، رقابت پذیر نبودند. اولین اشاره به این "اجلاس" در ایالات متحده در جلسات مک کللن در ۱۰ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۶۳ بود. در میان مافیوزی های آمریکایی حاضر در این نشست می توان به جو بونانو، معاونان و مشاورانش کارماین گالانته، جان بونونتره و فرانک گاروفالو، و همچنین لاکی لوچیانو، سانتو سورژ، جان دی بلا، ویتو ویتاله و گاسپاره ماگادینو اشاره کرد. در میان طرف سیسیلی نیز سالواتوره "پرنده کوچولو" گرکو و پسرعمویش سالواتوره گرکو (معروف به "مهندس" یا "توتوی بلند")، جوزپه جنکو روسو، وینچنزو ریمی و فیلیپو ریمی، آنجلو لا باربرا، گائتانو بادالامنتی، توتو مینوره، روزاریو مانچینو، کالچدونیو دی پیسا، چزاره مانزلا، جوآکینو پنینو و توماسو بوشتا حضور داشتند. عدم وجود گزارش های دست اول. هیچ گزارش دست اولی از این جلسه وجود ندارد، به جز روایت توماسو بو
شتا، یکی از مافیوزی های ناراضی که اصلاً وجود چنین اجلاسی را رد کرد. به گفته بوشتا، بونانو در هتل گراند دز پالم اقامت داشت و همیشه میزبان مهمانان زیادی بود، اما هیچ نشست رسمی در کار نبود. جو بونانو در خاطرات خود به سفرش به پالرمو اشاره می کند، اما هیچ حرفی از یک اجلاس رسمی نمی زند. همچنین پروفسور آلفرد دبلیو. مک کوی، در کتاب مهم خود "سیاست هروئین در جنوب شرق آسیا" که به تجارت هروئین پس از جنگ جهانی دوم می پردازد، هیچ اشاره ای به این اجلاس نکرده است. به گفته بوشتا، در عصر ۱۲ اکتبر ۱۹۵۷، یک گردهمایی غیررسمی در اتاق خصوصی رستوران اسپانو (رستوران غذای دریایی) برگزار شد. در این مراسم، جو بونانو به عنوان مهمان افتخاری توسط دوست قدیمی اش، لاکی لوچیانو، مورد استقبال قرار گرفت. در میان حاضرین کارماین گالانته (معاون بونانو)، برادران سالواتوره و آنجلو لا باربرا، سالواتوره "پرنده کوچک" گرکو، گائتانو بادالامنتی، جوآکینو پنینو، چزاره مانزلا، روزاریو مانچینو، فیلیپو و وینچنزو ریمی و توماسو بوشتا حضور داشتند. بوشتا ادعا می کند که بونانو در همین شام پیشنهاد داد تا به پیروی از الگوی مافیای آمریکا (که در دهه ۱۹۳۰ کمیسیون خود را
تشکیل داده بود)، یک "کمیسیون مافیای سیسیلی" برای جلوگیری از اختلافات خشونت آمیز ایجاد شود. پلیس ایتالیا که لوچیانو را تحت نظر داشت، از این جلسات مطلع شد و آن ها را زیر نظر گرفت. با این حال، گزارش این عملیات در بایگانی پالرمو گم شد. یک نسخه از آن به اداره فدرال مواد مخدر در واشنگتن ارسال شد، اما هشت سال طول کشید تا از این گزارش برای محاکمه برخی از شرکت کنندگان و همدستانشان در پالرمو استفاده شود. محاکمه شرکت کنندگان در اوت ۱۹۶۵، دادستان های عمومی پالرمو ۱۴ حکم جلب صادر کردند و ۱۰ متهم را در سراسر ایتالیا در سپیده دم دستگیر کردند. در میان دستگیرشدگان جنکو روسو، گارافولو و فرانک کوپولا حضور داشتند. آنها به اتهام توطئه جنایی، قاچاق مواد مخدر، ارز و دخانیات متهم شدند و در اجلاس پالرمو ۱۹۵۷ حضور داشتند. در نهایت، ۱۷ سیسیلی و ایتالیایی-آمریکایی مرتبط با مافیای سیسیلی و آمریکایی توسط قاضی آلدو ویگنری به اتهام توطئه جنایی، قاچاق مواد مخدر و ارز تحت تعقیب قرار گرفتند. در میان متهمان بونانو، بونونتره، گالانته، سورژ، ماگادینو، جان پریزیولا، رافائل کوآزارانو، فرانک کوپولا و جو آدونیس حضور داشتند. محاکمه در ۱۴ مارس ۱۹۶۸ پس
از یک تحقیق پنج ساله که شبکه قاچاق مواد مخدر فراآتلانتیک فعال از سال ۱۹۵۷ را فاش کرده بود، آغاز شد. قاضی ویگنری به آمریکا سفر کرده بود تا از جو والاچی، اولین عضو مافیای ایتالیایی-آمریکایی که علیه این سازمان شهادت داد، بازجویی کند. دادگاه پالرمو در ژوئن ۱۹۶۸ به دلیل عدم وجود شواهد کافی، اتهامات را رد کرد. وضعیت به عنوان اجلاس هروئین. آنچه می توان در مورد رویدادهای اکتبر ۱۹۵۷ در پالرمو گفت این است که این گردهمایی ها پیوندهای بین "آمریکایی ترین" خانواده های مافیای سیسیلی و "سیسیلی ترین" خانواده از پنج خانواده آمریکایی، یعنی خانواده جنایتکار بونانو را تقویت کرد. به گفته جان دیکی، مورخ، این یک کنفرانس بین "مافیای سیسیلی" و "کوزا نوسترای آمریکایی" به شکل رسمی نبود. به جای یک اجلاس دیپلماتیک، این یک جلسه تجاری بود که ممکن است در آن قاچاق هروئین بین این دو گروه مورد بحث قرار گرفته باشد، اما قطعاً هیچ توافق کلی در مورد تجارت هروئین بین "مافیای سیسیلی" و "کوزا نوسترای آمریکایی" وجود نداشت. در شهادت هایش نزد قاضی جووانی فالکونه، بوشتا - که حدود سه دهه بعد مورد بازجویی قرار گرفت و تنها شرکت کننده در این جلسات بود که در م
ورد آن صحبت کرد - به طور مداوم از موضوع قاچاق هروئین و نقش احتمالی خود در آن اجتناب کرد و اصرار داشت که هیچ نشستی برگزار نشده است. جای تعجب نیست که بونانو و لوچیانو در خاطراتشان به چنین نشستی اشاره ای نکرده اند. با این حال، میزان دستگیری ها و ضبط هروئین در سال های پس از اقامت بونانو در پالرمو به طور قابل توجهی افزایش یافت. نتیجه مهم گردهمایی های ۱۹۵۷ پالرمو دستاورد اصلی این گردهمایی ها این بود که مافیای سیسیلی اولین "کمیسیون مافیای سیسیلی" را تشکیل داد و "پرنده کوچولو" گرکو را به عنوان اولین رئیس (primus inter pares) آن منصوب کرد. این کمیسیون الگوبرداری از ساختار کوزا نوسترای آمریکا بود و هدف آن کاهش درگیری های داخلی و ایجاد هماهنگی بیشتر بین خانواده های مافیایی سیسیلی بود.
فینال لیگ ملت های اروپا ۲۰۲۵ چهارمین دیدار نهایی از رقابت های لیگ ملت های اروپا است که برای تعیین قهرمان فصل ۲۵–۲۰۲۴ این رقابت ها برگزار می شود. تیم ملی پرتغال با برد در ضربات پنالتی مقابل تیم ملی اسپانیا قهرمان این رقابت شد.
الکساندر گولوفکو (؛ زادهٔ ) ارتشبد نیروهای مسلح روسیه است، که از اوت ۲۰۱۵ به عنوان فرمانده نیروهای فضایی روسیه فعالیت می کند. گولوفکو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۱ در نیروی هوایی شوروی آغاز کرد، از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ فرمانده مرکز آزمایش و کنترل سیستم های فضایی تیتوف بود، از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به عنوان فرمانده پایگاه فضایی پلستسک فعالیت می کرد و از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ فرماندهی نیروهای دفاع هوافضای روسیه را برعهده داشت.
مرحله نهایی لیگ ملت های اروپا ۲۰۲۵ ()، چهارمین فصل از مرحله حذفی رقابت های لیگ ملت های اروپا است که میان ۵۵ تیم ملی مردان عضو یوفا برگزار می شود. این رقابت از ۴ تا ۸ ژوئن ۲۰۲۵ در کشور آلمان برگزار می شود و چهار تیم برنده مرحله یک چهارم نهایی از لیگ A در آن حضور دارند. این مسابقات شامل دو دیدار نیمه نهایی، یک دیدار رده بندی برای تعیین مقام سوم و در نهایت فینال برای مشخص شدن قهرمان لیگ ملت های اروپا ۲۵–۲۰۲۴ است.
ریچارد آهرن (به انگلیسی: Richard Aherne) (زاده ۱۹ مارس ۱۹۱۱ - درگذشته ۸ ژوئن ۲۰۰۲) بازیگر ایرلندی بود. او گاهی با نام ریچارد نوجنت شناخته می شود. او فرزند ویلیام آهرن و مری بروفی آهرن بود و در دوبلین، ایرلند متولد شد. ریچارد آهرن در سن ۹۱ سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده درگذشت.
ایمنی و بهداشت شغلی (OSH) یا بهداشت و ایمنی شغلی (OHS) یک حوزه چند رشته ای است که با ایمنی، سلامت و رفاه افراد در محل کار (یعنی هنگام انجام وظایف مورد نیاز شغل) مرتبط است. ایمنی و بهداشت شغلی با حوزه های طب کار و بهداشت حرفه ای مرتبط است و با ابتکارات ارتقای سلامت در محل کار همسو است. ایمنی و بهداشت شغلی همچنین از عموم مردم که ممکن است تحت تأثیر محیط شغلی قرار گیرند، محافظت می کند. تعاریف. سازمان بین المللی کار (ILO) و سازمان بهداشت جهانی (WHO) تعریف مشترکی از بهداشت حرفه ای دارند. این اولین بار توسط کمیته مشترک بهداشت حرفه ای سازمان بین المللی کار/سازمان بهداشت جهانی در اولین جلسه خود در سال ۱۹۵۰ تصویب شد: در سال ۱۹۹۵، یک بیانیه اجماعی افزوده شد: تعریف دیگری که سازمان بهداشت جهانی برای سلامت شغلی ارائه داده است، این است: «سلامت شغلی با تمام جنبه های سلامت و ایمنی در محیط کار سروکار دارد و تمرکز زیادی بر پیشگیری اولیه از خطرات دارد.»