Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ته از قومیت ها غلبه می کرد. تلاش برای ایجاد تعادل میان این اهداف متناقض در چارچوب کلی ناسیونالیستی بسیار دشوار و اغلب غیرممکن بود، که منجر به ترسیم مرزهای اغلب پیچیده، مناطق تحت محاصره متعدد و ایجاد اجتناب ناپذیر اقلیت های بزرگی شد که در نهایت در جمهوری «اشتباه» زندگی کردند. علاوه بر این، شوروی هرگز قصد نداشت که این مرزها مانند امروز به مرزهای بین المللی تبدیل شوند. NTD منطقه در امتداد خطوط قومی در اوایل سال ۱۹۲۰ پیشنهاد شده بود. در آن زمان آسیای میانه شامل دو جمهوری خودمختار شوروی سوسیالیستی (ASSR) در داخل جمهوری شوروی روسیه بود: جمهوری ترکستان که در آوریل ۱۹۱۸ ایجاد شد و بخش های زیادی از جنوب قزاقستان، ازبکستان و تاجیکستان و همچنین ترکمنستان را پوشش می داد و جمهوری قرقیزستان که در ۲۶ اوت ۱۹۲۰ در قلمرو تقریباً برابر با بخش شمالی قزاقستان امروزی ایجاد شد (در آن زمان قزاق ها به عنوان «قرقیز» شناخته می شدند و قرقیزهای امروزی نیز زیرگروه قزاق ها تلقی می شدند و به آن ها «قره قرقیز» می گفتند، یعنی «قرقیز سیاه» کوه نشین). همچنین دو «جمهوری» جانشین جداگانه به نام امارت بخارا و خانات خیوه وجود داشتند که به دنبال تسلط
ارتش سرخ در سال ۱۹۲۰ به جمهوری های شوروی بخارا و خوارزم تبدیل شدند. در ۲۵ فوریه ۱۹۲۴ دفتر سیاسی و کمیته مرکزی حزب کمونیست اعلام کردند که NTD در آسیای میانه ادامه خواهد یافت. این فرایند باید توسط کمیته ویژه دفتر آسیای میانه با سه کمیته فرعی برای هر یک از ملیت های اصلی منطقه (قزاق، ترکمن و ازبک) نظارت می شد و سپس کار بسیار سریع انجام می شد. برنامه های اولیه ای برای حفظ احتمالی خوارزم و بخارا وجود داشت، اما سرانجام در آوریل ۱۹۲۴ تصمیم گرفته شد که آن ها را به دلیل مخالفت غالباً سرسخت احزاب کمونیست خود تقسیم شوند (به ویژه کمونیست های خوارزم تمایلی به از بین بردن جمهوری خود نداشتند و مجبور به تجزیه شدند و در ژوئیه همان سال به انحلال خود رای دادند). از میان تمام مرزهای آسیای میانه، مرزهای بین مرزهای تاجیکستان و ازبکستان پیچیده ترین و تفرقه انگیزترین بود. جمعیت های این منطقه به شدت مختلط بودند و در بسیاری از مناطق احساس ضعیفی از هویت تاجیکی/ازبکی وجود داشت و بسیاری در عوض به عنوان سارت معرفی می شدند. ناسیونالیسم تاجیک به ویژه در این مقطع توسعه ضعیفی داشت و تعداد بسیار محدودی از کمونیست های تاجیک نتوانستند علیه ازبک
های بسیار پر سر و صداتر که بسیاری از آن ها تاجیک ها را صرفاً ازبک های «فارسی شده» می دانستند، دفاعی جدی ایجاد کنند؛ بنابراین، هنگامی که جمهوری شوروی ازبکستان در سال ۱۹۲۴ ایجاد شد، مناطق تاجیکستان به عنوان جمهوری خودمختار تاجیکستان شوروی (منهای منطقه خجند، که مستقیماً در داخل اتحاد جمهوری شوروی ازبکستان قرار داشت) در آن گنجانده شد. در طول سال های بعد به نظر می رسد که ناسیونالیسم تاجیک به ویژه در میان نخبگان کم تعداد کمونیست تاجیک توسعه یافت. آن ها به طور فزاینده ای از وضعیت «کوچک» خود در جمهوری شوروی ازبکستان ابراز نارضایتی می کردند و در برابر آنچه به عنوان تسلط و غلبه ازبک ها تلقی می شد، مخالفت داشتند. در نتیجه این تنش های فزاینده، شوروی تصمیم گرفت در سال ۱۹۲۹ مجدداً مسئله تاجیک و ازبک را بررسی کند. دفتر آسیای میانه شهرهای سمرقند، بخارا و خجند را به عنوان شهرهای اصلی تاجیک نشین معرفی کرد، اگرچه این امر به دلیل ماهیت مختلط سکونت در نواحی اطراف پیچیده بود. همچنین بحث هایی در مورد ترمذ و منطقه سرخان دریا وجود داشت که هر دو طرف مدعی آن بودند. در پایان تاجیک ها فقط منطقه خجند را به دست آوردند و ازبک ها بخارا، سمرق
ند و سرخان دریا را حفظ کردند. جمهوری شوروی تاجیکستان رسماً در ۵ دسامبر ۱۹۲۹ ایجاد شد و منطقه خودمختار بدخشان کوهستانی را دربر گرفت. تاجیک ها برای اصلاح آنچه که به عنوان یک تحدید حدود ناعادلانه می دیدند، ادامه دادند. جمهوری شوروی تاجیکستان به جای شهرهای بزرگ، از شهر کوچک دوشنبه اداره می شد که بعدها به استالین آباد تغییر نام داد. مرز بین المللی. این مرز در سال ۱۹۹۱ به دنبال انحلال اتحاد جماهیر شوروی و استقلال جمهوری های تشکیل دهنده آن به یک مرز بین المللی تبدیل شد. تنش ها از آن زمان تا کنون بالا بوده است، به طوری که چندین سیاستمدار بلندپایه تاجیک ادعای سنتی بخارا و سمرقند را مطرح کردند و سیاستمداران ازبک نیز بر حق خود برای محافظت از ازبک های ساکن در تاجیکستان تأکید کردند. ازبکستان پس از بمب گذاری های سال ۱۹۹۹ تاشکند تاجیکستان را متهم کرد که به جنبش حرکت اسلامی ازبکستان (IMU) اجازه داده است تا در خاک این کشور مستقر شود. بدین ترتیب ازبکستان به طور یک جانبه شروع به تعیین مرزها و مین گذاری آن ها کرد. روابط بین دو کشور پس از مرگ اسلام کریموف، رئیس جمهور ازبکستان در سال ۲۰۱۶ بهبود چشمگیری داشته است. شوکت میرضیایف رئی
س جمهور جدید قول داده است که روابط با تاجیکستان را بهبود بخشد و اخیراً اقداماتی در سطوح بالا برای مین زدایی مرزها و بهبود امکان سفرهای برون مرزی صورت گرفته است.
فراترکیب تحقیقی، متاسنتز تحقیقی یا سنتز تحقیقی (به انگلیسی:Research synthesis)، فرایند ترکیب نتایج چندین مطالعه دست اولی با هدف آزمایش یک فرضیه مفهومی است. این روش ممکن است برای تحقیقات کمی یا کیفی استفاده شود. اهداف کلی آن این است که یافته های حاصل از چندین مطالعه مختلف را قابل تعمیم تر و کاربردی تر کند. هدف این روش تولید دانش جدید با ترکیب و مقایسه نتایج مطالعات متعدد در یک موضوع معین است. یک رویکرد استفاده از روش مرور سیستماتیک است. تکنیک ها. فراتحلیل تکنیک ارجح سنتز تحقیقات کمی در بسیاری از زمینه ها مانند علوم پزشکی است. این تکنیک گاهی می تواند به طور دقیق یک اثر کلی را تخمین بزند، اما زمانی که در مطالعات گنجانده شده با توجه به طراحی مطالعه، نوع شواهد، یا سایر ویژگی های کلیدی تفاوت وجود داشته باشد، ممکن است از محدودیت هایی رنج ببرد. روش های سنتز تحقیق کیفی شامل سنتز روایت و فراقوم نگاری است. سنتز روایت به محققان اجازه می دهد تا در بررسی خود به طیف وسیعی از سؤالات بپردازند، در حالی که فراقوم نگاری با هدف حفظ بافت فرهنگی که یافته های اصلی مطالعات گنجانده شده در آن ایجاد شده است، استفاده می شود. رویکرد سنتزی
روایت به دلیل پتانسیل آن برای سوگیری، انتقاداتی را به خود جلب کرده است. ماهیت عینی گرا نبودن استفاده از این روش را برای نتیجه گیری علمی انتقاد اصلی به این روش است. همچنین شواهدی وجود دارد که مرورها با استفاده از رویکرد سنتز روایت اغلب از عدم شفافیت رنج می برند.
اوم مون-سوک (؛ زادهٔ ۷ دسامبر ۱۹۸۲)، همچنین با نام هنری اس آی سی () نیز شناخته می شود، بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "کشیش بی اعصاب" (۲۰۱۹) و "فروشگاه ست بیول" (۲۰۲۰) و همچنین فیلم "خط لوله" (۲۰۲۱) شناخته می شود.
دنیل الاهی گالان (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل کلمبیا است.
فیونا فرو (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مرز افغانستان و چین مرز بین افغانستان و چین است که ۷۶ کیلومتر طول دارد و از مرز سه گانه هر دو کشور با پاکستان به دنبال خط الراس رشته کوه مستغ شروع می شود و در مرز سه گانه با تاجیکستان ختم می شود. این مرز کوتاه در منتهی الیه شمال شرقی افغانستان، دورتر از بسیاری از نقاط کشور یا مناطق شهری هر دو کشور، در انتهای دالان طولانی و باریک واخان قرار دارد. طرف چینی مرز در دره چالاچیگو قرار دارد. این مرز توسط چندین گردنه کوهستانی از جمله گذرگاه واخجیر در جنوب و گردنه تگرمانسو در شمال می گذرد. هر دو طرف مرز ذخایر طبیعی قرار دارد: پناهگاه طبیعی دالان واخان در ولسوالی واخان در ولایت بدخشان در سمت افغانستان و ذخیره گاه طبیعی تاشکورگان در شهرستان خودمختار تاشکورگان تاجیک واقع در ولایت کاشغر منطقه خودمختار اویغور سین کیانگ در سمت چین. این مرز بیشترین اختلاف منطقه زمانی زمینی در جهان را با اختلاف ۳٫۵ ساعته میان UTC+4:30 افغانستان و UTC+08:00 چین دارد.
مارکوس گیرون (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
نوربِرت گومبوش یا گُمْبُش (؛ زادهٔ ) تنیس باز مجارتبار اهل اسلواکی است.
ایگور گراسیموف (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل بلاروس است.
مرز افغانستان و ترکمنستان طول دارد و از مرز سه گانه با ایران تا مرز سه گانه با ازبکستان ادامه دارد. موقعیت. مرز از نقطه سه گانه با ایران در رود هریرود شروع می شود. سپس در مجموعه ای از خطوط عمدتاً مستقیم به طول حدود ۹۰ کیلومتر (۵۶ مایل) به سمت شرق امتداد می یابد تا به رود کوشک در نزدیکی شهر تورغوندی افغانستان می رسد، که آن را به طول ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل) به سمت جنوب دنبال می کند. سپس به طول ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) در جهت شمال غربی در خشکی امتداد می یابد تا به رود مرغاب می رسد، که آن را به مدت ۳۵ کیلومتر (۲۲ مایل) به سمت شمال دنبال می کند. سپس به طول ۳۷۰ کیلومتر (۲۳۰ مایل) در خشکی به سمت شمال غربی ادامه می یابد تا به رود آمودریا درست در شمال ولسوالی خم آب افغانستان برسد. مرز سپس از خط القعر این رود تا نقطه سه گانه با ازبکستان امتداد می یابد. این مرز از منطقه ای کم جمعیت، عمدتاً متشکل از بیابان و برخی تپه ها، می گذرد، به جز شرقی ترین بخش آن که در آن آمودریا با جاده و راه آهن در سمت ترکمنستان موازی است. تاریخچه. این مرز از مرز قدیمی اتحاد جماهیر شوروی و افغانستان به ارث رسیده است که تا حد زیادی شکل فعلی خود را در ط
ول رقابت انگلیس و روسیه در آسیای مرکزی در قرن نوزدهم که به عنوان بازی بزرگ شناخته می شود، به دست آورد. با فتح خانات خیوه و امارت بخارا توسط امپراتوری روسیه و کنترل راج بریتانیا توسط امپراتوری بریتانیا، دو قدرت توافق کردند که افغانستان را به عنوان یک کشور حائل مستقل بین خود باقی بگذارند. در سال ۱۸۷۳، بریتانیا و روسیه بر سر یک فرمول تقریبی مرز به توافق رسیدند و اعلام کردند که آمودریا مرز شرقی از مجاورت روستای خواجه سالار تا دریاچه زورکو است و دالان واخان در افغانستان باقی خواهد ماند. بخش غربی مرز (یعنی بخش عمده ای از مرز مدرن افغانستان و ترکمنستان) قرار بود در تاریخ بعدی توسط یک کمیسیون مرزی تعیین شود. با گسترش بیشتر روس ها به منطقه ای که اکنون ترکمنستان است در اوایل دهه ۱۸۸۰، تنش ها افزایش یافت و با حادثه پنجده (در نزدیکی ساندیکاچی در ترکمنستان امروزی)، منطقه ای که افغانستان ادعای مالکیت آن را دارد، به بحرانی تبدیل شد. مذاکرات اوضاع را آرام کرد و یک کمیسیون مرزی مشترک انگلیس و روسیه، مرز را به شکلی که امروز در دوره ۱۸۸۵–۱۸۸۸ است، تعیین کرد. از آنجایی که روستای خواجه سالار دیگر قابل شناسایی نبود، توافق شد که مر
ز در مجاورت خمیاب، افغانستان، به آمودریا برسد. شرقی ترین بخش مرز (که اکنون بخشی از مرز افغانستان و تاجیکستان را تشکیل می دهد) تا سال های ۱۸۹۳–۱۸۹۵ به طور نهایی تعیین حدود نشد، و افغان ها موافقت کردند که از هرگونه ادعایی نسبت به اراضی شمال آمودریا صرف نظر کنند. این توافق همچنین موقعیت مرز زمینی را در بخش شرقی دریاچه زارکول تا چین مشخص کرد و متعاقباً مجموعه ای از برج های مرزی برپا شد.
روابط دیپلماتیک جمهوری پرتغال و جمهوری اسلامی ایران به قرن شانزدهم و پس از تأسیس دولت پرتغالی هند برمی گردد. تاریخ. اولین تعاملات بین پرتغال و ایران به قرن شانزدهم، در دوره سلسله صفویه برمی گردد، زمانی که یک ناوگان پرتغالی به رهبری آلفونسو دو آلبوکرکی در سال ۱۵۰۷ به هرمز یورش برد و شهر را تصرف کردند. از آن لحظه به بعد، دو کشور دوره ای از تعامل شدید را با سفارت خانه ها و فرستادگان متعدد از سوی دو ملت آغاز کردند. در سال ۱۵۱۳، آفونسو دو آلبوکرکی، به عنوان فرماندار هند پرتغالی، میگل فریرا و ژائو فریرا را به عنوان سفیران نزد شاه اسماعیل به ایران فرستاد. در طول قرن بیستم، روابط دو کشور تجدید شد و اولین کنسولگری پرتغال در تهران در دسامبر ۱۹۳۲ افتتاح شد و به دنبال آن، نمایندگی پرتغال در همان شهر در ۱۱ مه ۱۹۵۶ افتتاح شد که در نهایت تبدیل به سفارت خانه شد. در ۱۵ اکتبر ۱۹۵۶، نماینده فوق العاده و وزیر مختار پرتغال در آنکارا، لوئیس نورتون دی ماتوس، استوارنامه خود را به عنوان سفیر غیرمقیم در تهران تقدیم کرد و اولین نماینده دیپلماتیک پرتغال در ایران در عصر مدرن شد. در طول دو دهه اول قرن بیستم روابط دو کشور گرمتر شد، چندین ق
رارداد دوجانبه به امضا رسید و تعدادی بازدید رسمی توسط مقامات دو کشور انجام شد. در سال ۲۰۰۸ پانصدمین سالگرد روابط دو کشور جشن گرفته شد. روابط اقتصادی. دو کشور روابط اقتصادی و تجاری ثابت، اما متوسطی دارند. مجموع کالاهای مبادله شده دو کشور در سال ۲۰۱۹ بالغ بر ۲۱٫۹۹ میلیون دلار بوده است که پرتغال ۵٫۲۱ میلیون دلار مازاد داشته است. ایران در سال ۲۰۲۰ با سهمیه ۰٫۰۲ درصد از کل صادرات پرتغال در آن سال، صد و چهارمین مشتری صادرات پرتغال بود، در حالی که در همان دوره با سهمیه ۰٫۰۰۲ درصد از کل صادرات، صد و سی امین صادرکننده کالا به پرتغال بود. عمده محصولات صادر شده از پرتغال به ایران در سال ۲۰۲۰ محصولات کشاورزی، محصولات غذایی، فلزات معمولی، مواد معدنی و سنگ معدن و ماشین آلات و سایر تجهیزات بوده است. در همان سال عمده ترین گروه محصولات صادراتی ایران به پرتغال، مواد معدنی و سنگ معدن، محصولات کشاورزی و محصولات شیمیایی بود.
موزه هنر اسپنسر یک موزه هنری است که توسط دانشگاه کانزاس در لارنس، کانزاس اداره می شود. این موزه که توسط اتحاد موزه های آمریکا تأییدشده است، تلاش می کند «... مجموعه اش را به عنوان یک آرشیو زنده که انگیزه ای برای تحقیق و آموزش شیئ محور، کار خلاق، و گفتگوی عمومی پیشرفته، ارائه کند». تاریخچه. در سال ۱۹۱۷، سالی کیسی تایر، کلکسیونر هنری کانزاس سیتی، مجموعه بیش از هفت هزار اثر هنری خود را که عمدتاً از آسیا و اروپا بود، به دانشگاه کانزاس اهدا کرد تا موزه ای را به منظور تشویق به مطالعه هنرهای زیبا در غرب میانه ایالات متحده تشکیل دهد. در سال ۱۹۲۸، مدرسه موزه هنر دانشگاه کانزاس را با کلکسیون تایر به عنوان پایه در سالن اسپونر تأسیس کرد. در دهه ۱۹۶۰، تحت مدیریت مرلین استوکستاد، موزه هنر از فضا پیشی گرفت. در سال ۲۰۱۶، موزه هنر اسپنسر مرحله اول یک پروژه بازسازی بزرگ را با مدیریت شرکت معماری پی کاب فرید اند پارتنرز تکمیل کرد. علاوه بر تغییر بیش از ۳۰۰۰۰ فوت مربع از فضا، مرکز مطالعات استفن اچ. گودارد و مرکز آموزشی جک و لاون بروسو هر دو اضافه شدند. در همان سال، موزه کمک هزینه ای بالغ بر ۴۵۰۰۰۰ دلار از بنیاد اندرو دبلیو ملون بر
ای حمایت از تحقیقات بین رشته ای دریافت کرد. سه سال بعد، ۶۵۰۰۰۰ دلار اضافی جایزه دریافت کرد.
هسیه یو-چیه (؛ زادهٔ ) تنیس باز زن اهل تایوان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
جیمز لنکستر (بین سالهای ۶–۱۵۵۴ تا ژوئن ۱۶۱۸ میلادی) فرمانده کشتی تجاری نظامی انگلیسی و یک بازرگان در دوران حکمرانی الیزابت بود. زندگی و شغل. لنکستر از بیزینگ استوک در همپشر آمده بود. در اوائل زندگی یک سرباز و یک بازرگان در پرتغال بود. در ۱۰ آوریل سال ۱۹۵۱، لنکستر به همراه جرج ریموند و ساموئل فاکس کرافت، سفر دریایی مهم خود را از توربی در دوون به سمت هند شرقی شروع نمود؛ این ناوگان که از سه کشتی تشکیل شده بود ("پنلوپه"، "مارچنت رویال" و "ادواردبوناونتورا")، اولین مأموریت هندی برون مرزی انگلیس بود. در روز ۱ اوت ۱۵۹۱ به تیبل بی رسید. با از دست دادن یکی از کشتی ها در روز ۱۲ سپتامبر در کیپ کورانت، ناو گروه با مرمت و تجدید قوای دوباره در زنگبار (فوریه سال ۱۵۹۲)، در ماه مه کانیاکوماری را دور زد، در ماه ژوئن با ورود به پنانگ، به شبه جزیره مالایی رسید. تا سپتامبر همان سال، لنکستر در این جزیره باقی ماند.
هسو چیه-یو (؛ زادهٔ ) تنیس باز زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
خوبرت خورکاچ (; ; زادهٔ ) تنیس باز اهل لهستان است.
مسابقات قهرمانی سلاح های بادی آسیا ۲۰۰۹ در دوحه قطر بین ۱۶ تا ۲۲ دسامبر ۲۰۰۹ برگزار شد. این مسابقات به عنوان مسابقات مقدماتی آسیایی برای بازی های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۰ در سنگاپور عمل می کند.
ادهرم () از ترکیب "ا" با "دهرم" مشتق شده است که به معنای واقعی کلمه به معنای "نه "دهرم"" و عدم فضیلت است. جوهری که باعث می شود اشیاء و ارواح سکون اختیار کنند و از حرکت باز مانند اصل متضاد «دهرم» است. هر چیزی که رشد معنوی را تسهیل می کند (دهرم) و هر چیزی که مانع رشد معنوی می شود ادارما و آن ایمان کور بدون توجه به درک معنوی است.
نیکا شاکرمی (۱۰ مهر ۱۳۸۴ – ۲۹ شهریور ۱۴۰۱) نوجوان معترض شرکت کننده در خیزش ۱۴۰۱ ایران بود که توسط چند مأمور سپاه پاسداران ربوده، شکنجه و مورد تجاوز جنسی قرار گرفت و نهایتاً به قتل رسانده شد. بر اساس فیلم های ضبط شده در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱، شاکرمی در اعتراضات مانند روسری سوزان و شعاردادن حضوری فعال داشت. با شروع سرکوب، نیروهای امنیتی به طور جدی در همان شب به دنبال دستگیری او بودند. نیکا در آخرین تماس اش گفته بود ماموران در بلوار کشاورز تهران به دنبالش هستند. نیکا پس از آن تماس، مفقود شد. آخرین تصویر موجود از او نشان می دهد که در حال مخفی شدن بین خودروها است تا مأموران نتوانند او را دستگیر کنند. به گفته شاهدان، مدت کمی پس از این لحظه، دستگیر و در یک ون پلیس دیده شد. خانواده اش پس از ۱۰ روز پیکر آسیب دیدهٔ او را در کهریزک شناسایی کردند. مأموران امنیتی سپس پیکرش را دزدیدند و مخفیانه به خاک سپردند. برخی منابع، به دلیل وجود ردِّ بخیه و کالبد شکافی در بدن شاکرمی، تجاوز جنسی و سرقت اعضای داخلی بدن او توسط نیروهای جمهوری اسلامی را مطرح کردند. نسرین شاکرمی (مادر نیکا) می گوید با مشاهده پیکر دخترش، به جز شکستگی در ناحیه جمجم
ه و فک، جراحتی در نواحی دیگر بدن وی وجود نداشت و اینکه دخترش را کشتند و او را برای اعتراف اجباری تهدید کرده اند. بی بی سی در آوریل ۲۰۲۴ اعلام کرد به شواهدی دست یافته که نشان می دهد نیکا در یک کامیون یخچال دار و به دست سه تن از نیروهای سپاه پاسداران پس از تجاوز جنسی و ضرب وشتم، با باتوم کشته شده است. زندگی. نیکا شاکرمی در ۱۰ مهر ۱۳۸۴ در خرم آباد به دنیا آمد. او به هنر علاقه داشت و در تهران در هنرستان تحصیل می کرد و در کافه ای مشغول به کار بود. همکلاسی او دربارهٔ نیکا چنین گفته است: «نیکا شاکرمی برونگرا بود و اهل آشتی» پدر و مادر نیکا هر دو اهل خرم آباد بودند، شغل پدرش پیمانکاری بود، مادرش نسرین هنرمند و خانه دار است. همچنین او یک خواهر بزرگتر به نام آیدا دارد. پدر نیکا در سال ۱۳۹۲ درحالی که او ۸ ساله بود درگذشت، مادر او پس از درگذشت همسرش برای نزدیک بودن به خانواده پدری اش با فرزندانش به فردیس کرج مهاجرت کرد. نیکا تا سال قبل از به قتل رسیدنش در فردیس زندگی می کرد که برای تحصیل به تهران مهاجرت کرد. به گفته نزدیکان نیکا، وی هنرمندی مهربان بود که چندین هنر و مهارت داشت و در نقاشی از مهارت ویژه ای برخوردار بود. با
زداشت و قتل در جریان خیزش ۱۴۰۱. نیکا شاکرمی معترض شرکت کننده در خیزش ۱۴۰۱ ایران بود. نیکا روز ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ روی سطل زباله واژگونی ایستاد و روسری شعله ورش را در میان شعارهای مرگ بر دیکتاتور در هوا می چرخاند. او چند ساعت بعد از ثبت تصاویر ویدئویی که در اختیار سی ان ان قرار گرفته و صحت آن ها تأیید شده است، در بلوار کشاورز تهران مفقود شد. ۷ مهر ۱۴۰۱ (سه روز پیش از سالگرد تولد نیکا) خانواده اش پیکر او را در کهریزک شناسایی کردند. او در آخرین تماسش گفته بود در حال فرار از دست مأموران است. خانواده او از شب سه شنبه ۲۹ شهریور تمام زندان ها، بازداشتگاه ها، ادارات پلیس امنیت و بیمارستان ها را به دنبالش گشته بودند. او در حالی مفقود شده بود که شناسنامه اش در کوله پشتی اش بود. نیکا تا حوالی ساعت ۷ صبح ۳۰ شهریور در دسترس بوده و بعد از آن موبایلش خاموش بوده است. خانواده شاکرمی ۷ مهر هنگام تکمیل پرونده مفقودی او به پلیس امنیت مراجعه کرده بودند. در آنجا به آن ها گفته شده پیکری پیدا شده که با مشخصات او همخوان است و برای شناسایی بیایید. در کهریزک هنگام شناسایی فقط صورت او را به آن ها نشان دادند و اجازه دیدن پیکر را به خانواده ند
ادند. آتش شاکرمی، خاله او گفت: «علت فوت نیکا را سقوط از بلندی اعلام کردند اما برادرم مطابق تصاویری که به آن ها نشان داده شده گفته است شکل قرار گرفتن پیکر روی پیاده رو عادی نبود و به نظر نمی آمد که از بلندی پرت شده باشد. صبح که برای تحویل پیکر رفتند دیدند دماغش منهدم شده و جمجمه و پیشانی اش از ضربه های متعدد جسم سخت و جای باتون شکسته و متلاشی است.» نیکا را از روی نشان مادرزادی اش شناختند. حساب های تلگرام و اینستاگرام شاکرمی در شبی که تلفن همراهش خاموش و مفقود شد پاک شده است. خشونت و تجاوز جنسی. بر پایه برخی از سندهای محرمانه منتشر شده در سال ۱۴۰۳، چند مأمور امنیتی وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از کتک زدن و شکنجه نیکا شاکرمی با شوکر و باتون، پیش از کشتنش به او تجاوز جنسی کردند. گروه هکری «عدالت علی» سه شنبه یکم اسفند ۱۴۰۲، پس از حمله سایبری و نفوذ به سامانه مدیریت پرونده های قضاییِ قوه قضائیه جمهوری اسلامی، میلیون ها مدرک را در وب سایت و کانال تلگرامی خود در دسترس عموم قرار داد. بر اساس یکی از این اسناد خیلی محرمانه، نیکا شاکرمی در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ «به عنوان جسد ناشناس» از کلانتری ۱۲۹ جامی به پزش
کی قانونی کهریزک انتقال یافته و علت ارجاع «سقوط از ساختمان» ذکر شده است. براساس این سند که گزارشی از عباس مسجدی آرانی، رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور به «انصاری»، معاون سیاسی و اجتماعی شورای عالی امنیت ملی است، «در معاینه جسد، علت فوت صدمات متعدد بدنی متعاقب اصابت جسم سخت» عنوان شده است. بر اساس این مدرک، علاوه بر «صدمات منطبق بر درگیری یا صدمات دفاعی در بدن» نیکا شاکرمی، «در معاینه تناسلی، آثار مبنی بر تجاوز یا برقراری رابطه جنسی خشن مشهود» بوده است. نکته دیگر در این سند، تأکید رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور بر اجساد معترضان کشته شده در این متن است که به گفته او این سازمان از «جمع آوری پرونده های» آنها به دلیل «پرهیز از تجمع آمار در یک مکان» پرهیز می کند و پرونده ها در هر استان «به طور مستقل» بررسی می شود. خبرگزاری میزان به نقل از روابط عمومی پزشکی قانونی، وجود چنین نامه ای را انکار نمود و نوشت این نامه غیر منطبق بر قالب شماره نامه های سازمان پزشکی قانونی بوده و تاریخ آن به یک روز تعطیل زده شده است. سرویس جهانی بی بی سی اسنادی محرمانه به دست آورد که از تعرض جنسی به نیکا شاکرمی و جزئیات قتل او به دست نیروهای ام
نیتی ایران پرده برداشت. اسنادی که بی بی سی به دست آورده و تأیید شده حاکی از آن است که سه مرد، که از سوی نیروهای امنیتی ایران مأمور مقابله با تظاهرات اعتراضی سال ۱۴۰۱ بودند، به نیکا شاکرمی تعرض جنسی کرده و سپس او را به قتل رساندند. این اسناد حاوی گزارش افراد درگیر در ماجرای بازداشت و قتل نیکا شاکرمی، از جمله اظهارات خود این افراد (آرش کلهر، صادق منجزی، بهروز صادقی و مرتضی جلیل) بوده است. جلوگیری پلیس امنیتی از تشکیل پرونده. بر اساس گزارش منبعی نزدیک به خانواده نیکا شاکرمی، پلیس امنیت پس از ناپدید شدن نیکا، به خانواده اش اجازه تشکیل پرونده مفقودی نمی داد و قرار بوده که حکومت پیکرش را به عنوان فرد مجهول الهویه، دفن کند. روایت ها. حکومت جمهوری اسلامی چند روز پس از مفقود شدن پیکر نیکا ادعا کرد که او با پریدن از بالای یک ساختمان، خودکشی کرده است؛ در حالی که گزارش های مستقل حاکی از آن است که پیکر نیکا در حالی تحویل خانواده اش شد که صورتش بر اثر ضربات باتوم، لِه شده و از بین رفته بوده است. همچنین یک منبع آگاه پیشتر به رادیو زمانه و دوستان او گفتند که نیکا شاکرمی سه شنبه شب ۲۹ شهریور، در تقاطع بلوار کشاورز و خیابان ۱۶
آذر در میان اعتراض ها دیده شده است. افرادی که آخرین فیلم ها و لحظات نیکا را در خیابان دیده اند در مصاحبه با سی ان ان، اعلام کردند که چندین نیروی لباس شخصی او را پس از تعقیب و گریز دستگیر کرده اند. نسرین شاکرمی، مادر نیکا. نسرین شاکرمی، مادر نیکا شاکرمی، در ویدئویی که رادیو فردا پخش کرد مرگ دخترش را «جنایت» خواند و گفت که تحت فشار بوده تا اعتراف تلویزیونی کند و از صحبت های اجباری او، مرگ نیکا را «خودکشی» نشان دهند. او در رد ادعای حکومت مبنی بر سقوط او از ارتفاع گفت: «من خودم بارها بدن دخترم را پس از تحویل گرفتن جسد او رؤیت کردم و تمام بدن او کاملاً سالم بود و هیچ شکستگی و کبودی در دست و پاهای او نبود. یک ضربه خیلی شدید خورده بود و جمجمه اش به تو رفته بود و فکش شکسته شده بود.» نسرین شاکرمی در یک مصاحبه اختصاصی با تلویزیون ایران اینترنشنال که عصر پنجشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۱ پخش شد، گفت که روزهای اول پس از ناپدید شدن دخترش در اعتراضات، دستگاه های ذی ربط از جمله زندان اوین و کهریزک به آنها برای ثبت درخواستشان دربارهٔ ناپدیدشدن نیکا اهمیتی نمی دادند و پس از یک هفته تقاضای آنها را ثبت کردند. او افزود: «خانواده هایی که به د
لیل بی اطلاعی از فرزندانشان به زندان اوین مراجعه کرده بودند را کتک زدند.» او تأکید کرد بر این باور است که نیکا روز ۲۹ شهریور در تظاهرات کشته و جسد او همان روز به سردخانه کهریزک تحویل داده شده است و افزود جسد دخترش را صبح روز پس از کشته شدن به مکان دیگری منتقل و از او عکس گرفتند. مادر او همچنین ادعاهای ضد و نقیض مقام های جمهوری اسلامی دربارهٔ کشته شدن دخترش را وقیحانه خواند و گفت: «هر کدام از آنها یک حرفی و هر چه دلشان می خواهد می گویند. بار اولشان نیست که حقیقت را کتمان می کنند.» روایت حکومتی. دادستان تهران شامگاه دوشنبه ۱۱ مهر از تشکیل پرونده قضایی در دادسرای جرایم جنایی برای بررسی علت فوت نیکا شاکرمی خبر داد. خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران گزارش داد که هشت نفر در رابطه با جان باختن نیکا شاکرمی بازداشت شده اند. حکومت ایران در این باره سعی کرد ابتدا قتل نیکا توسط نیروهای امنیتی را با اعتراف گیری اجباری از نزدیکان او و سناریوپردازی های متعدد انکار کند. مادر نیکا شاکرمی روایت جمهوری اسلامی از مرگ دخترش را «دروغ و سناریوپردازی» خواند. او همچنین در ادامه گفت که از «دروغ های مسخره و کریه و بی پایه» دستگاه
های امنیتی و این که خواهر و برادرش را مجبور کرده اند تا سناریوهای حکومتی را تکرار کنند؛ شوکه است. سند شهرداری تهران. بر اساس سند منتشر شده از شهرداری تهران، شهرداری تهران در نامه ای خطاب به آرامستان خرم آباد علت مرگ نیکا شاکرمی را «صدمات متعدد ناشی از اصابت جسم سخت» عنوان کرده است. تلویزیون حکومتی ایران. صدا و سیمای جمهوری اسلامی، تلویزیون حکومتی ایران، در برنامه ای که در آن آتش شاکرمی و محسن شاکرمی، خاله و دایی نیکا، هم حضور دارند؛ روایتی از مرگ نیکا شاکرمی ارائه کرد که نیروهای امنیتی را تبرئه می کند. به گفته بی بی سی فارسی یک منبع نزدیک به خانواده نیکا شاکرمی به این شبکه گفته است خاله و دایی او برای اعتراف تلویزیونی تحت فشار سنگین دستگاه های امنیتی بوده و تهدید شده اند. گزارش تحقیقی سرویس جهانی بی بی سی. بی بی سی در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۲۴ اعلام کرد به گزارشی با طبقه بندی خیلی محرمانه از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دست یافته که نشان می دهد نیکا شاکرمی توسط سه تن از نیروهای امنیتی نظام جمهوری اسلامی ایران به نام های آرش کلهر، صادق منجزی و بهروز صادقی کشته شده است. طبق گزارش، او ابتدا موفق می شود از دست مأموران
فرار کند، اما پس از ساعتی دستگیر و به یک کامیون یخچال دار منتقل می شود. مأموران ابتدا او را به یکی از کلانتری های اطراف می برند، اما به دلیل پر بودن ظرفیت بازداشتگاه پذیرش نمی شود، بعد از آن مأموران با رئیس یک بازداشتگاه در جنوب تهران به توافق می رسند تا نیکا را به آنجا تحویل بدهند، اما رئیس بازداشتگاه بعداً نظرش را عوض می کند. در این زمان مرتضی جلیل، سرتیم مأموران پس از کسب تکلیف از مافوق خود در سپاه، تصمیم می گیرد بازداشتی را به اوین ببرد. سرتیم که در کنار راننده نشسته بوده می گوید وقتی به سمت اوین در حرکت بوده اند صدای حاکی از زد و خورد در بخش عقبی کامیون شنیده است. یکی از مأموران می گوید چون نیکا به آن ها «فحش ناموسی» می داده است، آرش کلهر با جوراب، دهان او را بسته، او را کف یخچال خوابانده و رویش نشسته است. همچنین یک مأمور گفته که شاهد آن بوده که صادق منجزی در حالی که روی بازداشتی نشسته است، دست خود را داخل شلوار او کرده است. در همین حال نیکا لگدی به صورت یکی از آن ها زده است. در حال درگیری، مرتضی جلیل دستور توقف خودرو را می دهد و پس از بازکردن یخچال با بدن بی جان نیکا شاکرمی مواجه می شود. او در این وضعیت