Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سری مسابقات چلنج آی تی تی اف یک سری سالانه از مسابقات تنیس روی میز بود که توسط فدراسیون بین المللی تنیس روی میز (ITTF) برگزار می شد. این سری در سال ۲۰۱۳ به عنوان سومین سطح از تور جهانی آی تی تی اف (پایین تر از سری فوق العاده و سری اصلی) ایجاد شد و در سال ۲۰۱۷ به یک تور جداگانه تبدیل شد. این سری تور ثانویه آی تی تی اف پس از تور جهانی بود. از سال ۲۰۱۹، این سری دارای دو سطح بود: ITTF Challenge Plus و ITTF Challenge. کانادا، نیجریه، کره شمالی، عمان، پاراگوئه و پرتغال به عنوان میزبان برای تورنمنت های Challenge Plus در فصل ۲۰۱۹ اعلام شدند. از سال ۲۰۲۱، سری مسابقات چلنج آی تی تی اف عملاً توسط سری مسابقات Feeder تازه تأسیس World Table Tennis جایگزین شده است. تورنمنت ها. تورنمنت های زیر به عنوان بخشی از سری مسابقات چلنج آی تی تی اف از زمان جدا شدن از تور جهانی آی تی تی اف در سال ۲۰۱۷ حضور داشتند.
دنی وی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۵۳) اسکیت باز حرفه ای و کارآفرین آمریکایی است. او دو بار موفق به دریافت جایزه «اسکیت باز سال» از مجله بی ام ایکس شده است. دنی وی به خاطر حرکات افراطی اش شناخته می شود، از جمله پرش از هلیکوپتر به روی رمپ اسکیت بازی که بر روی جلد مجله "ترنس ورلد" منتشر شد. یکی از حرکات برجسته دنی وی پرش از دیوار بزرگ چین با استفاده از مگارمپ بود. دوران کودکی. دنی وی در پورتلند، اورگان به دنیا آمد و در سن دیگو، کالیفرنیا بزرگ شد. دوران کودکی او با شرایط دشواری همراه بود. پدرش، دنیس وی، قبل از اولین سالگرد تولد دنی درگذشت. دنیس به دلیل عدم پرداخت نفقه به همسر پیشینش زندانی شده بود و پس از نه روز در زندان، در سلولش آویزان شده، پیدا شد؛ مرگ او به عنوان خودکشی ثبت شد. پس از مرگ پدرش، مادرش، مری، با چندین مرد که به او، دنی و برادرش دیمون سوءاستفاده می کردند، رابطه داشت. مری سپس دوباره ازدواج کرد و با تیم اُدیا آشنا شد که اسکیت بازی و موج سواری را به دنی و دیمون معرفی کرد. این زوج بعداً از هم جدا شدند و تیم پس از مدتی درگذشت. دنی همچنین مربی دوران کودکی اش، مایک ترناسکی را که توسط یک راننده مسن که علامت ایست
را نادیده گرفته بود، از دست داد. اسکیت بازی حرفه ای. دنی وی در سال ۱۹۸۹، در سن ۱۵ سالگی، به جوان ترین فردی تبدیل شد که در مسابقات حرفه ای اسکیت بازی ورت در مسابقات انجمن جهانی اسکیت بازی در لنسینگ، میشیگان که توسط مدرن اسکیت و سرف اسپانسری شده بود، پیروز شد. دنی وی در ویدئوی شرکت اسکیت بازی پاول پرالتا به نام "Public Domain" در اواخر دهه ۸۰ معرفی شد و در ویدئوهای شرکت اسکیت بازی اچ-استریت با نام های "Shackle Me Not" و "Hokus Pokus" نیز به نمایش درآمد. در سال ۱۹۹۱، او به همراه مایک ترناسکی، شرکت اسکیت بازی "Plan B" را تأسیس کرد. او در طی فعالیت های ورزشی خود به طور مکرر دچار آسیب شده است، از جمله بدترین آسیب دیدگی های او شکستن گردن در سال ۱۹۹۴ بود. او تا سال ۲۰۰۹، ۱۳ عمل جراحی انجام داده است. پلن بی (۱۹۹۱–۱۹۹۸). شرکت "Plan B" به عنوان بخشی از شرکت "Dwindle" Distribution"" تأسیس شد که در آن زمان تحت نظارت استیو راکو و "رودی مولن" بود. مانند دنی وی، مایک ترناسکی نیز قبلاً با اچ-استریت بود و به همراه تونی مگنسون، این شرکت را مدیریت می کرد. ترناسکی، با ناخرسندی مگنسون، توانست تعداد زیادی از اسکیت بازان تیم اچ-است
ریت را متقاعد کند که استعفا دهند و به توسعه برند جدید کمک کنند. هدف ترناسکی ایجاد یک «تیم فوق العاده» با اسکیت بازانی مانند دنی وی، "کولین مک کی"، مگلن، "مایک کارول"، مت هنزلی، دن پترکا، ریک هاوارد و "تاس پاپاس" بود. آلیین ورکشاپ (۱۹۹۹–۲۰۰۴). پس از بسته شدن نسخه اولیه شرکت "Plan B" در سال ۱۹۹۸، دنی وی توسط شرکت "Alien Workshop" اسپانسر شد. در دوران حضورش در این شرکت، دنی مدل های متعدد تخته اسکیت حرفه ای داشت و در تبلیغات عکسی به نمایش درمی آمد. او همچنین در مسابقات "اوپی کینگ اف اسکیت" رقابت کرد. دنی وی در دو بازی ویدیویی اسکیت بازی به نمایش درآمده است. دی سی شوز (۱۹۹۴–۲۰۲۳). زمانی که این برند در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد، دنی اولین اسکیت برد سوار حرفه ای بود که عضو این برند شد. وی در اولین تبلیغ برای اولین کفش مدل حرفه ای خود هنگام موج سواری از ناحیه گردن آسیب دید. دی سی شوز در نوامبر ۲۰۲۳ دنی وی را از تیم اسکیت برد خود حذف کرد.
مایکل پاتریک گست (متولد ۴ فوریه ۱۹۷۰) یک وکیل آمریکایی و سیاستمدار جمهوری خواه است. او از سال ۲۰۱۹ نماینده در مجلس نمایندگان ایالات متحده بوده است. او پس از مرگ جکی والورسکی در آگوست ۲۰۲۲، عضو رده بندی کمیته اخلاق مجلس نمایندگان ایالات متحده شد. مایکل پاتریک گست در ۴ فوریه ۱۹۷۰ به دنیا آمد. او از دانشگاه ایالتی می سی سی پی با مدرک لیسانس در رشته حسابداری و دانشکده حقوق دانشگاه می سی سی پی با دکترای حقوقی فارغ التحصیل شد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۸ به عنوان دستیار دادستان منطقه مدیسون و رانکین خدمت کرد و در سال ۲۰۰۸ دادستان منطقه شد. مهمان و خانواده اش اعضای کلیسای باپتیست براندون هستند.
گرندپری جهانی اسکیت برد سواری () شرکتی است که در زمینه مدیریت رویدادهای اسکیت برد سواری فعالیت می کند و در ساکرامنتو، کالیفرنیا مستقر است. در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، WSGP مسابقات قهرمانی جهانی اسکیت برد سواری را که موسوم به «جام الماس کیمبرلی» بود را در "کیمبرلی"، برگزار کرد. این مسابقات در سال ۲۰۱۳ دارای بزرگ ترین جوایز نقدی در تاریخ اسکیت برد سواری بودند، از جمله جایزه نقدی ۱۰۰٬۰۰۰ دلاری برای مقام اول در رقابت های اسکیت برد خیابانی. زمینه. «گرندپری جهانی اسکیت برد سواری» (WSGP) شرکتی است که در زمینه مدیریت رویدادهای اسکیت برد تأسیس شده و توسط "تیم مک فرن" که مدیرعامل این شرکت است، در سال ۲۰۱۳ بنیان گذاری شده است. این شرکت در ساکرامنتو، کالیفرنیا مستقر است. "مک فرن" پیش تر به عنوان معاون رئیس در شرکت "مالیوف" فعالیت داشته و مسابقات قهرمانی جهانی «جام پول مالیوف» را از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ برگزار کرده است. در سال ۲۰۰۹، "مک فرن" به عنوان یکی از «۲۵ نفر داغ» و «بهترین و درخشان ترین حرفه ای های کسب وکار» در منطقه اورنج کانتی، کالیفرنیا از سوی "اوسی مترو" معرفی شد. جام الماس کیمبرلی. جام های جهانی اسکیت برد سواری که «جا
م الماس کیمبرلی» نام داشتند در سال های ۲۰۱۳، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ توسط «گرندپری جهانی اسکیت بوردینگ» (WSGP) برگزار و با همکاری دولت استانی کیپ شمالی و «کومبا آیرن اور»، چهارمین تولیدکننده بزرگ سنگ آهن در جهان و بزرگ ترین در آفریقا، گسترش یافت. مسابقات اسکیت برد سواری آزاد در «کومبا اسکیت پلازا» در کیمبرلی، پایتخت استان کیپ شمالی در آفریقای جنوبی برگزار شد. جام الماس کیمبرلی جایگزین مسابقات قهرمانی جهانی «جام پول مالوف» شد که در سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ برگزار می شد. این رویداد به پاس تاریخ کیمبرلی به عنوان مکان اولین معدن الماس در آفریقای جنوبی و به خاطر شهرتش به عنوان «شهر الماس» نام گذاری شد. جایزه نقدی برای مسابقات قهرمانی جهانی اسکیت بوردینگ «جام الماس کیمبرلی» ۲۵۰٬۰۰۰ دلار بود و مجموع جایزه نقدی ۵۰۰٬۰۰۰ دلار، بزرگ ترین جایزه نقدی در اسکیت برد سواری بود. رویدادهای جام الماس کیمبرلی به صورت زنده در ۱۲۰ کشور پخش شدند. شبکه "سوپر اسپرت" که از پیشتازان ارائه دهنده خدمات ورزشی در آفریقای جنوبی بود، این مسابقات را پخش کرد. در تابستان ۲۰۱۳، اسکیت برد سواران حرفه ای، "ریان دسنزو" و "آدام دایت" به تور «اسکیت برد سواری برای بخشی
دن امید» در استان کیپ شمالی پیوستند. WSGP همچنین مراکز آموزشی در سرتاسر آفریقای جنوبی برگزار کرد، اسکیت بردهایی را اهدا کرد و یک مربی تمام وقت اسکیت برد سواری را در «کومبا اسکیت پلازا» استخدام نمود. WSGP با یک شرکت مدیریت پروژه آفریقای جنوبی برای برگزاری جام الماس کیمبرلی همکاری کرد. جام رایدر نیویورک. در سال ۲۰۱۴، WSGP مسابقات تیمی اسکیت برد سواری «جام رایدر نیویورک» را در شهر نیویورک برگزار کرد. مسابقات در پنج منطقه نیویورک برگزار شد و فینال ها در پارک اسکیت "کول من اسکیت پارک" در «لاور ایست ساید» برگزار گردید. تیم های برنده از هر منطقه (مجموعاً ۱۲ تیم) برای کسب ۱۰٬۰۰۰ دلار و همچنین سفر رایگان به آفریقای جنوبی برای شرکت در مسابقات جهانی «جام رایدر» در جام الماس کیمبرلی ۲۰۱۴ رقابت کردند. مسابقات قهرمانی اسکیت بوردینگ ترکیه. در اوت ۲۰۱۴، WSGP اعلام کرد که قصد دارد در سال ۲۰۱۵ یک سری مسابقات «گرند اسلم» اسکیت برد سواری در ترکیه برگزار کند. این رویدادها در اولین مسابقات قهرمانی اسکیت برد سواری ترکیه در استانبول در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۵ به اوج خود رسید.
یک سری مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط تایو ماتسوموتو دربارهٔ ورزش تنیس روی میز است. این مانگا در مجله شوگاکوکان به نام مانگا "بیگ کامیک اسپیریت" از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ منتشر شد و در پنج جلد جمع آوری گردید. داستان دربارهٔ دانش آموزان دبیرستانی و دوستان دوران کودکی، پکو و اسمایل است که در مسابقات ملی تنیس روی میز با بازیکنان با استعداد از سراسر کشور روبرو می شوند. این مانگا تبدیل به یک فیلم لایو-اکشن در سال ۲۰۰۲ شد. همچنین، یک انیمه تلویزیونی به کارگردانی ماساکی یواسا و تولید تاتسونکو پروداکشن از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۴ از شبکه فوجی تلویژن پخش شد. در آمریکای شمالی، سریال توسط فانیمیشن (بعداً کرانچی رول ال ال سی) در سال ۲۰۱۴ مجوز گرفت. شرکت ویز مدیا این مانگا را در سال ۲۰۲۰ منتشر کرد. خلاصه. علیرغم داشتن شخصیت های به شدت متفاوت، پسران دبیرستانی پکو و اسمایل از دوران کودکی با یکدیگر دوست هستند. اکنون آنها هر دو عضو با استعداد باشگاه تنیس روی میز دبیرستان کاتسه هستند. پکو به سختی توسط یک دانشجوی چینی شکست می خورد و به قدری سرخورده می شود که تمرین را ترک می کند. در همین حال، شخصیت اسمایل همیشه مانع از پیروزی او بر پ
کو می شود. مربی جو، اما پتانسیل اسمایل را کشف می کند و سعی می کند به او برای غلبه بر مانع روانی اش انگیزه دهد. رسانه ها. مانگا. "پینگ پونگ"، نوشته و تصویرگری شده توسط تایو ماتسوموتو، در مجله "بیگ کامیک اسپیریت" شوگاکوکان از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ منتشر شد. فصل ها در پنج جلد تانکوبون (مستقل) جمع آوری شدند و از ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۶ تا ۳۰ اوت ۱۹۹۷ منتشر شدند. این مانگا بین ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۲ و ۱۰ اوت ۲۰۱۲ در سه جلد بازنشر و بازنگری شد. شوگاکوکان یک نسخه دو جلدی با عنوان در ۱ آوریل ۲۰۱۴ بازنشر کرد. در آمریکای شمالی، ویز مدیا در ماه مه ۲۰۲۰ اعلام کرد که به این مانگا را برای انتشار به زبان انگلیسی مجوز داده است. فیلم لایو-اکشن. یک اقتباس لایو-اکشن به کارگردانی فیلمساز ژاپنی فومیهیکو سوری در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. انیمه. یک اقتباس سریال تلویزیونی انیمه تولید شده توسط رسانه تاتسونکو و به کارگردانی ماساکی یواسا از ۱۱ آوریل تا ۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ در بخش نویتامینا شبکه فوجی تلویژن پخش شد. منتقدان. مانگا. در سال ۲۰۲۱، مانگا کاندیدای جایزه آیزنر در دسته بهترین نسخه ایالات متحده در سطح بین المللی – آسیا شد. پذیرش انتقادی. رز بریجز از "انیمه نیوز نتورک" هر
دو نسخهٔ مانگا را به ویژه در شخصیت ها و داستان آن ها تحسین کرد و با دادن نمره A اظهار داشت: «داستان واقعی این مانگا دربارهٔ رابطه اسمایل و پکو است. این رابطه در نهایت فراگیر می شود و آینده آن ها را تعیین می کند و فهمیدن این رابطه برای درک پایان مانگا کلیدی است که ممکن است اگر به آن توجه نکنید از ناکجاآباد سر دراورید. حتی بیشتر داستان دربارهٔ چگونگی تغییر مسیر دوستی اسمایل با پکو است که چیزی شبیه به خط زندگی و احساسی او می شود. با خواندن "پینگ پنگ" ۲۵ سال بعد از پایان آن، به راحتی می توان دید که چگونه ورزش های مانگا تحت تأثیر آن قرار گرفته اند. سری تغییراتی که در چگونگی ساخته شدن مانگاهای ورزشی ایجاد کرده است، و این آشکار است: بسیاری از انیمه های ورزشی مدرن به وضوح "پینگ پنگ" را در DNA خود دارند. اگر "پینگ پنگ" را ندیده یا نخوانده اید، نمی گویم چه اتفاقی می افتد. سفر آن ها و پایان باید برای شما کاملاً لذت بخش باشد، و این دو نسخه به بهترین نحو می تواند این کار را برای شما انجام دهد. شایسته است که این مانگا یکی از کلاسیک های مانگای ورزشی نامیده شود؛ جایی برای هیجان و لذت ورزش، و ساختن داستان و شخصیت های زیبا و
لایه ای آن در ذهنتان؛ سبکی هنری که به خوبی صحنه های مسابقه ای سریع را پوشش می دهد و به شما خواندن یک داستان عمیق و پر هیجان را هدیه می دهد». انیمه. در سال ۲۰۱۵، "انیمه" "پینگ پنگ" جایزه Grand Prize را در دسته انیمیشن تلویزیونی سال در جشنواره جوایز انیمه توکیو دریافت کرد. این انیمه یکی از انتخاب های هیئت داوران در هجدهمین جشنواره رسانه های هنری ژاپن در سال ۲۰۱۴ شد. در نوامبر ۲۰۱۹، وبسایت "پولیگان انیمه" "پینگ پنگ" را به عنوان یکی از بهترین انیمه های دهه ۲۰۱۰ نامید، و کرانچی رول آن را در فهرست "۲۵ انیمه برتر دهه ۲۰۱۰" خود قرار داد. آی جی ان همچنین "انیمه" "پینگ پنگ" را در میان بهترین سریال های انیمه های دهه ۲۰۱۰ قرار داد.
بمب گذاری کنیسه غریبه توسط نیسر بن محمد نصر نوار در کنیسه الغریبه در جربه، تونس در سال ۲۰۰۲ انجام شد. بمب گذاری. در ۱۱ آوریل ۲۰۰۲، یک کامیون گاز طبیعی مجهز به مواد منفجره از موانع امنیتی در کنیسه باستانی الغریبه در جزیره جربه، تونس عبور کرد. کامیون در جلوی کنیسه منفجر شد و ۱۴ توریست آلمانی، سه تونسی و دو شهروند فرانسوی را کشت. بیش از ۳۰ نفر دیگر زخمی شدند. اگرچه در ابتدا انفجار به عنوان یک حادثه تلقی شد، اما با تحقیقات تونس، فرانسه و آلمان، مشخص شد که این یک حمله عمدی بوده است. یک مرد ۲۴ ساله به نام نیسر بن محمد نصر نوار بمب گذار انتحاری بود که با کمک یکی از بستگانش این حمله را انجام داد. القاعده بعداً مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت، که گفته می شود توسط خالد شیخ محمد و سعد بن لادن سازماندهی شده بود. با این حال، خانواده سعد انکار کردند که او در این حمله دخیل بوده است. در مارس ۲۰۰۳، پنج نفر در اسپانیا در ارتباط با این حمله دستگیر شدند. در ۱۰ مه ۲۰۰۶، دو نفر از آنها، تاجر اسپانیایی انریکه سردا و شهروند پاکستانی احمد رخصار، به پنج سال زندان به اتهام همکاری با یک گروه تروریستی محکوم شدند. در ژوئن ۲۰۰۳، یک مرد آل
مانی به نام کریستین گانچارزکی در فرودگاه شارل دوگل پاریس در ارتباط با بمب گذاری دستگیر شد. او توسط یک عملیات مشترک اطلاعاتی، در چارچوب پایگاه اتحاد (Alliance Base)، که در پاریس واقع شده است، دستگیر و به زندان فرنس در پاریس منتقل شد. در فوریه ۲۰۰۹، گانچارزکی به ۱۷ سال زندان به اتهام بمب گذاری محکوم شد. یادبود قربانیان. در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲، رئیس جمهور تونس، منصف المرزوقی، خاخام اعظم تونس، حییم بیتان، سفیر جمهوری فدرال آلمان در تونس و سفیر جمهوری فرانسه در تونس، بوریس بویون، به جربه سفر کردند تا به قربانیان در دهمین سالگرد حمله ادای احترام کنند. المرزوقی با خانواده های قربانیان دیدار کرد و در سخنرانی خود به شدت این حمله را محکوم کرد و به یهودیان تونسی اطمینان داد که جایگاهشان در جامعه تونسی محفوظ است.
آمِد سپورتیف فعالیتلر کلوب که معمولاً با نام آمَدسپُر شناخته می شود، یک باشگاه ورزشی است که در شهر دیاربکر، ترکیه واقع شده است. تیم فوتبال این باشگاه که قبلاً دیاربکر بویوک شهیر بلدیه سپور نام داشت به نام قدیمی شهر دیاربکر یعنی آمد تغییر نام داد ، از فصل ۲۰۲۴–۲۵ در لیگ دسته اول ترکیه بازی می کند. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۷۲ میلادی تأسیس شد و به دلیل حمایت مالی توران گازوزلار، سال ها با عنوان «"ملک احمد توران سپور"» در لیگ های آماتور شرکت می کرد. رنگ باشگاه در ابتدا قرمز و سفید بود. در سال ۱۹۸۵، پس از پایان حق نامگذاری / حمایت مالی، نام باشگاه به "ملک احمدسپور" (به ترکی: "Melikahmetspor)" تغییر کرد. شهرداری دیاربکر (بزرگ ترین شهر کُردنشین ترکیه) این باشگاه را در سال ۱۹۹۰ میلادی خریداری کرد و نام آن را به "دیاربکر بلدیه سپور" (به ترکی: "Diyarbakır Belediyespor)" تغییر داد. در سال ۱۹۹۳ این باشگاه پس از تبدیل شدن به یک شهرداری ابرشهر، نام خود را به "دیاربکر بویوک شهیر بلدیه سپور" تغییر داد. فریدون چلیک، شهردار وقت از حزب دموکراتیک خلق در سال ۱۹۹۹ نام باشگاه را به "Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi DİSKİspor" ت
غییر داد تا از شرکتی به نام Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi (DİSKİ) درآمد کسب کند. در آغاز فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ مجمع عمومی تصمیم گرفت یک بار دیگر نام باشگاه را به "دیاربکر بویوک شهیر بلدیه سپور" تغییر دهد. در اکتبر ۲۰۱۴، آنها بدون تأیید رسمی نام خود را به "Amedspor" تغییر دادند و به همین دلیل توسط فدراسیون فوتبال ترکیه (TFF) جریمه شدند. اعتراض رسمی TFF به این بود که نام "آمِدسپور" ("Amedspor)" اصلی بود ولی بعداً از نام "آمیداسپور (Amidaspor)" استفاده شد. با این حال، زمانی که این تیم نام خود را به "Amed Sportif Faaliyetler Kulübü" تغییر داد، لیگ ترکیه اعلام کرد که این نام جدید را پذیرفته است. حمایت و رقابت. در اوایل سال ۲۰۱۶، آمِد سپورت در یک بازی حذفی مقابل بورساسپور، این تیم قهرمان لیگ قبل را، شکست داد تا به مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی ترکیه راه یابد. پس از این پیروزی، هواداران آنها از حضور در بازی بعدی مقابل فنرباغچه محروم شدند. فدراسیون همچنین دنیز نکی، هافبک تیم، را به دلیل حمایت او از صلح در درگیری کردها و ترکیه در یک توییت، برای ۱۲ بازی به حالت تعلیق درآورد و او را با ۱۹٫۵۰۰ لیر (
~۶۵۰۰ دلار) جریمه کرد. همچنین پلیس به دفاتر باشگاه یورش برد و کامپیوترهای آن ها را ضبط کرد، زیرا مظنون بود که ممکن است یک توییت جنجالی سیاسی از آنجا نشأت گرفته باشد. بر اساس مصاحبه ای که روزنامه آلمانی "دی تسایت" با نمایندگان تیم انجام داد، باشگاه آمِدسپورت با مشکلاتی روبرو است زیرا توسط TFF و مقامات ترکیه، این باشگاه به عنوان نماد هویت ملی کُرد دیده می شود. پرچم کردستان در ورزشگاه ها ممنوع است و از دسامبر ۲۰۱۵ برای مدتی تماشای بازی های خارج از خانه برای هواداران آمدسپور ممنوع بود. بعد از پایان این محرومیت، حدود پانصد هوادار بدون این که از رنگ های تیمشان (که با رنگ های پرچم کردستان مشترک است) استفاده کنند، به تماشای بازی های خارج از خانه تیم خود رفتند، اما از آنجایی که در هنگام گلزنی احساسات خود را نسبت به تیمشان نشان دادند، با هواداران تیم مقابل و پلیس درگیر شده و مجبور به ترک ورزشگاه قبل از پایان مسابقه شدند. از ژانویه ۲۰۱۶ تا فوریه ۲۰۱۹، هواداران در ۶۴ بازی از تماشای بازی های خارج از خانه تیم فوتبال خود محروم بودند. هواداران تیم زنان آمد هم از سال ۲۰۱۸ تا فوریه ۲۰۱۹ مجاز به تماشای بازی های خارج از خانه نبو
دند همچنین اجناس فروشی هواداران آمِد نیز اغلب توسط پلیس ضبط می شود. آمدسپور یک تیم والیبال بانوان نیز دارد. در اکتبر ۲۰۲۲، کانون وکلای دیاربکر یک شکایت جنایی علیه افسر نظامی طرح کرد که فرمانده نیروی ژاندارمری در استان مرکزی آفیون بود و به بازیکنان افجت آفیون سپور پیش از بازی گفته بود که امیدوار است، به ویژه پس از حمله پ ک ک در مرسین، بتوانند که آمدسپورت را له کنند. قبل از بازی بورساسپور که در ۵ مارس ۲۰۲۳ برگزار شد، بازیکنان آمدسپور مورد حمله قرار گرفتند و برخی از هواداران بورساسپور بنرهایی از محمود یلدیریم با اسم رمز یشیل (به ترکی "سبز")، عامل سرکش ترکی که مسئول قتل های حل نشده بود، و خودروی توروس، نماد ناپدید شدن اجباری و قتل های سیاسی در ترکیه در دهه ۱۹۹۰ را همراه داشتند. HDP گفت: حملات نژادپرستانه علیه آمدسپور در بورسا را محکوم کرد و آن را اقدامی فاشیستی دانست. کانون وکلای دیاربکر در شکایت کیفری خود در رابطه با وقایع این مسابقه اعلام کرد که جرایم تحریک یا تحقیر مردم به نفرت و خصومت، به خطر انداختن عمدی امنیت عمومی، توهین و سوء استفاده از مقام و… انجام شده است.
باشگاه فوتبال چوروم () یک باشگاه فوتبال در ترکیه است که در شهر چوروم جای دارد و در لیگ دسته اول فوتبال ترکیه (دومین سطح فوتبال مردان) بازی می کند. تاریخچه. این تیم ابتدا تحت نام چوروم بلدیه سپور (Çorum Belediyespor) در سال ۱۹۹۷ میلادی تأسیس شد. بیشتر دوران این باشگاه در لیگ های استانی و آماتور سپری شد و تنها در فصل ۲۰۱۱–۱۲ بود که توانست جواز حضور در لیگ دسته سوم فوتبال ترکیه را کسب کند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۸ میلادی، نام باشگاه به ینی چوروم سپور (Yeni Çorumspor) تغییر کرد. در نوامبر ۲۰۱۹ باشگاه روند سه ساله ای را برای تصاحب باشگاه چوروم سپور را آغاز کرد. در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۹ باشگاه موفق شد با خرید حق امتیاز باشگاه چوروم سپور، نام باشگاه فوتبال چوروم (Çorum Futbol Kulübü) را برای خود پس بگیرد. در فصل ۲۰۲۲–۲۳، باشگاه فوتبال چوروم در گروه سفید لیگ دسته دو توانست مجوز صعود به لیگ دسته یک فوتبال ترکیه را برای اولین بار در تاریخ خود، به دست آورد و اکنون در این لیگ بازی می کند. رنگ و لباس. این باشگاه در ابتدا با البسهٔ آبی و سفید بازی می کرد؛ اما از سال ۲۰۱۴ تاکنون رنگ های این باشگاه قرمز و سیاه است.
روابط ژاپن و بریتانیا () در سال ۱۶۰۰ با ورود ویلیام آدامز به ژاپن آغاز شد. برای مدت طولانی، از سال ۱۶۴۱ تا ۱۸۵۳، هیچ روابط رسمی بین دو کشور وجود نداشت و جمهوری هلند به عنوان واسطه عمل می کردند. در سال ۱۸۵۴، آنها معاهده ای را امضا کردند که روابط دیپلماتیک رسمی را آغاز کرد، که از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۲۲ به یک اتحاد رسمی تبدیل شد. با این حال، سرزمین های متعلق به بریتانیا می خواستند بریتانیا به این اتحاد پایان دهد. روابط در دهه ۱۹۳۰ به دلیل تهاجم ژاپن به منچوری قطع شد. ژاپن در دسامبر ۱۹۴۱ اعلام جنگ کرد و مناطقی مانند هنگ کنگ و مالایا را تصرف کرد که منجر به درگیری خشونت آمیز به مدت چهار سال شد. ژاپنی ها بسیاری از قوای دریایی بریتانیا را شکست دادند و سنگاپور را تصرف کردند و بسیاری را اسیر کردند. اما انگلیسی ها سرانجام ژاپنی ها را در نزدیکی هند عقب راندند. روابط از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ بهبود یافت و با گذشت زمان، روابط دوستانه شد. در ۳ می ۲۰۱۱، وزیر امور خارجه بریتانیا، ویلیام هیگ گفت ژاپن یکی از نزدیکترین شرکای بریتانیا در آسیا است. ژاپن، بریتانیا و ایتالیا قصد دارند تا سال ۲۰۲۴ با یکدیگر در ساخت یک جت جنگنده جدید همکاری کنند.
دیاربکرسپور یک باشگاه فوتبال حرفه ای در ترکیه است که در شهر دیاربکر واقع شده است. این باشگاه در سال ۱۹۶۸ میلادی تشکیل شد و "دیار" لقب گرفته است. در داخل کشور، دیاربکر اسپورت عنوان نایب قهرمانی لیگ دسته یک (سطح دوم فوتبال ترکیه) در فصل ۱۹۷۶–۱۹۷۷، و مقام سومی آن را دو بار در فصل های ۱۹۸۰–۸۱ و ۱۹۸۵–۱۹۸۶ کسب کرده است. تاریخچه. دیاربکر اسپورت پس از ادغام دیکل سپور و یلدیز اسپور در ۲۴ ژوئن ۱۹۶۸ میلادی تشکیل شد. رنگ باشگاه آن ها قرمز و سبز انتخاب شد زیرا قرمز پیشتر رنگ یلدیزسپور (Yıldızspor) و سبز رنگ تیم دیکل سپور (Diclespor) بود. نجات جمیلوغلو اولین رئیس باشگاه دیاربکرسپور بود. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ میلادی، این باشگاه در لیگ دو ترکیه به رقابت می پرداخت. در سال های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷، دیاربکر اسپور تحت هدایت علی قهرمان و با معاونت شیهموس آکچاداغ توانست برای نخستین بار به لیگ یک کشور صعود کند. دیاربکر اسپور اولین باشگاه ترکیه ای بود که موفق شد به مقام قهرمانی مضاعف دست پیدا کند و پس از ناتینگهام فارست دومین باشگاه جهان با چنین عنوانی بود. دیاربکر اسپور در دومین فصل از رقابت های لیگ برتر، پنج هفته در صدر جدول حضور داشت. با این حا
ل آن ها در پایان فصل در جایگاه پنجم قرار گرفتند. آنها همچنین به جام بالکان راه یافتند. دیاربکر اسپور برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ میلادی به یک لیگ پایین تر سقوط کرد ولی فصل بعد دوباره توانست به لیگ برتر بازگردد و فصل بعد هم مجدداً بار دیگر سقوط کرد. در این مقطع باشگاه سه سال پیاپی را در سطح دوم فوتبال ترکیه گذراند تا آن که مجوز بازگشت به لیگ یک را کسب کرد. در پایان فصل ۱۹۸۶–۸۷، دیاربکر اسپور با رکورد کمترین امتیاز در لیگ ۱ به کار خود پایان داد و در جایگاه یازدهم لیگ ایستاد. این باشگاه پس از آن مدت ها در لیگ دو بازی می کرد و تا سال ۲۰۰۱ میلادی نتوانست به سوپر لیگ ترکیه بازگردد. دیاربکر اسپور پس از این پنج سال پیاپی در سوپر لیگ حضور داشت، تا اینکه در سال ۲۰۰۶ باز هم به دسته پایین تر سقوط کرد. دیاربکر اسپور پس از کسب مقام دوم در لیگ دسته یک در فصل ۰۹–۲۰۰۸، باز هم به سوپر لیگ صعود کرد، اما در فصل ۱۰–۲۰۰۹ در رده شانزدهم قرار گرفت و مجدداً به لیگ دسته یک سقوط کرد. در فصل 2010–2011 این چرخه حضور در لیگ برتر و دسته یک شکسته شد و دیاربکر اسپور از دسته یک هم سقوط کرد و برای اولین بار از سال ۱۹۷۶ به لیگ سطح سوم یعنی دسته
دو فوتبال ترکیه، سقوط کرد. در فصل ۱۲–۲۰۱۱ در این لیگ، آنها در منطقه سقوط به کار خود پایان دادند تا برای سومین فصل متوالی از لیگ خود سقوط کنند. مدتی بعد دیاربکر اسپور حتی از لیگ آماتور منطقه ای کنار گذاشته شد. در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به لیگ آماتور ۱ دیاربکر بازگشت ولی حتی در این لیگ هم با شکست به کار خود پایان داد و به لیگ آماتور دوم دیاربکر سقوط کرد. در فصل ۱۸–۲۰۱۷، آنها از طریق پلی آف به صعود دست یافتند و در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰، به لیگ آماتور سطح یک منطقهٔ خود بازگشتند. رنگ ها و نشان. رنگ باشگاه قرمز و سبز است. گفته می شود این رنگ دو برگرفته از دو باشگاهی است که ادغام شدند و دیاربکر اسپور را تشکیل دادند. نشان رسمی تیم، دیوارهای شهر دیاربکر را نشان می دهد. این شهر دومین سازه ها و باروی بزرگ جهان را داراست. این نشان همچنین دارای یک هندوانه است که نمادی از شهر است. ورزشگاه. دیاربکر اسپور بیشتر بازی های خانگی خود را در مجموعه ورزشی سیران تپه انجام می دهد که ظرفیتی بالغ بر ۱۵۴۰ صندلی دارد.
وزارت جنگل داری، شیلات و محیط زیست () یک وزارتخانه در دولت آفریقای جنوبی است که مسئول منابع طبیعی، حفاظت، حفظ و بهبود محیط زیست این کشور می باشد. این وزارتخانه در سال ۲۰۱۹ با ادغام اداره امور محیط زیست با بخش های جنگل داری و شیلات وزارت کشاورزی، جنگل داری و شیلات ایجاد شد شعبه های تابعه. شعبه های اداره جنگل داری، شیلات و محیط زیست عبارتند از:
سرگئی گولیاکویچ (زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۸۱) بوکسور حرفه ای بلاروسی است که در دسته وزنی فوق سبک مشغول به فعالیت است. او قهرمان پیشین اتحادیه بوکس اروپا در این دسته وزنی و چالش گر عنوان جهانی است. فعالیت حرفه ای. گولیاکویچ اولین بار در ۲۵ آوریل ۲۰۰۳ در مینسک به طور حرفه ای وارد میدان شد. او رکورد ۱۵-۰ را با مسابقاتی که عمدتاً در کشورهای بلاروس, استونی و روسیه برگزار شدند، به دست آورد. سپس به موناکو رفت و در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۵، تونچو تونچف را برای کسب عنوان بین المللی اتحادیه جهانی بوکس شکست داد. پس از این پیروزی، دو مبارزه دیگر و دو پیروزی دیگر به دست آورد و خود را برای رقابت بر سر عنوان قهرمان اتحادیه بوکس اروپا که در اختیار الکس آرتور اسکاتلندی بود، آماده کرد.&lt;ref name="www.boxrec.com/list_bouts.php?human_id=208123&amp;cat=boxer Boxrec"&gt; &lt;/ref&gt; قهرمان اروپایی و چالش گر عنوان جهانی. در مبارزه با "آرتور" در آوریل ۲۰۰۶، گولیاکویچ به ادینبرو سفر کرد و در این مبارزه که در دور هفتم به دلیل جراحتی که بر روی چشم چپش وارد شده بود متوقف شد، نخستین شکست حرفه ای خود را تجربه کرد. پس از این شکست، گولیاکویچ به بلاروس بازگشت
و پنج پیروزی دیگر در کشور خود کسب کرد. در ۲۲ دسامبر ۲۰۰۷، او به ایتالیا سفر کرد تا با قهرمان جدید اروپایی "لوان کیراکوسیان" مبارزه کند. این بار نتیجه مثبت بود و او با پیروزی قاطع به کسب عنوان قهرمانی اروپایی موفق شد. او از آن زمان یک دفاع از عنوان خود انجام داد و در دسامبر ۲۰۰۸ به آلمان سفر کرد تا "ویتالی تاجبرت" را در ۱۲ راند شکست دهد. گولیاکویچ عنوان خود را در ژوئیه ۲۰۰۹ به دلیل فرصتی که برای مبارزه بر سر عنوان موقت قهرمانی وزن سبک "WBC" پیش آمد، رها کرد. این تصمیم به دلیل تایید قصد قهرمان فعلی "هامبرتو سوتو" برای تغییر وزن پس از دفاع بعدی او از عنوان قهرمانی خود، اتخاذ شد. این تصمیم به این معنا بود که گولیاکویچ و بوکسور مکزیکی "هامبرتو" در ۲۲ اوت ۲۰۰۹ برای کسب عنوان موقت در مکزیک دیدار خواهند کرد. در این مبارزه، هامبرتو با کسب پیروزی از طریق تصمیم اکثریت، عنوان را به دست آورد و در پایان ۱۲ دور، یکی از داوران نتیجه را مساوی اعلام کرد و دو داور دیگر پیروزی را به "هامبرتو" دادند. بازگشت. پس از شکست در برابر "هامبرتو"، گولیاکویچ به "مینسک" بازگشت و با پیروزی در زادگاهش زمان را به خوبی گذراند. در ۱۹ فوریه ۲۰۱۰