Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۳ (که با عنوان رسمی جایزه بزرگ فرمول ۱ رولکس استرالیا ۲۰۲۳ شناخته میشود) یک مسابقه اتومبیلرانی فرمول یک بود که در ۲ آوریل ۲۰۲۳ در پیست آلبرت پارک در ملبورن، ویکتوریا، استرالیا برگزار شد. این مسابقه سومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۳ بود. ماکس فرستاپن در این مسابقه به پیروزی رسید و لوئیس همیلتون رده دوم را کسب کرد و فرناندو آلونسو در جایگاه سوم ایستاد. این رویداد در آن زمان رکورد جدیدی برای حضور طرفداران در پیست را در یک آخر هفته با ۴۴۴۶۳۱ تماشاگر به ثبت رساند و آن را تبدیل به پربیننده ترین رویداد ورزشی تاریخ در ملبورن تبدیل کرد.
ماسروتس آناپات (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر دزوراگیوغ، استان گغارکونیک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جایزه بزرگ عربستان سعودی ۲۰۲۳ (به طور رسمی با عنوان جایزه بزرگ فرمول ۱ STC عربستان سعودی ۲۰۲۳ شناخته می شود) یک مسابقه اتومبیلرانی از سری مسابقات فرمول یک بود که در ۱۹ مارس ۲۰۲۳ در پیست خیابانی جده در جده، عربستان سعودی برگزار شد. این مسابقه دومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۳ بود. تاریخچه. این پیست به عنوان سریع ترین پیست خیابانی در فرمول یک شناخته می شود، همچنین سومین پیست طولانی در تقویم فرمول یک بعد از پیست اسپا-فرانکورشان و پیست استریپ لاس وگاس است. این مسیر دارای سه منطقه ذی آراس متوالی است. این پیست در جده در مجاورت دریای سرخ واقع شده است. این مدار توسط کارستن تیلکه، پسر طراح معروف پیست ها موتوراسپرت، هرمان تیلکه، طراحی شده است. در نوامبر ۲۰۲۲، جده میزبان مسابقه اخر فصل مسابقات جهانی خودروهای تور ۲۰۲۲ بود که در مسیر کوتاه تری در این پیست برگزار شد.
جایزه بزرگ بحرین ۲۰۲۳ (به طور رسمی با عنوان جایزه بزرگ فرمول ۱ خلیج ایر بحرین ۲۰۲۳ شناخته می شود) یک مسابقه اتومبیلرانی از سری مسابقات فرمول یک بود که در ۵ مارس ۲۰۲۳ در پیست بین المللی بحرین در صخیر، بحرین برگزار شد. این مسابقه افتتاحیه مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۳ بود.
اِنکورافنیب () که با نام تجاری براف تووی فروخته می شود، دارویی است که برای درمان برخی از سرطان های پوست از نوعِ ملانوما استفاده می شود. انکورافنیب یک مولکول کوچک مهارکننده BRAF است که آنزیم های مهم در مسیر پیام رسانی سلولی MAPK را هدف قرار می دهد. این مسیر پیام رسانی در بسیاری از سرطان های مختلف از جمله ملانوما و سرطان روده بزرگ دیده می شود. شایع ترین عوارض جانبی (بیش از ۲۵٪) شامل خستگی، حالت تهوع، اسهال، استفراغ، درد شکم و درد مفاصل است. اِنکورافنیب توسط نوارتیس و اَری بیوفارما ساخته شد یافته است. سازمان غذا و داروی آمریکا در ژوئن ۲۰۱۸، اِنکورافنیب را در ترکیب با بینی متینیب برای درمان افراد مبتلا به ملانوم BRAF V600E غیرقابل برداشت یا متاستاز داده یا دارای جهش مثبت V600K تأیید کرد. این ترکیب همچنین برای درمان سرطان ریه از نوع سلول غیرکوچک هم مورد پذیرش واقع شده است. اِنکورافنیب فسفریلاسیون ئی آرکِی را کاهش داده و موجب کاهش فعالیت سایکلین دی۱ می گردد. این مسئله موجب توقف چرخهٔ سلولی در فاز G1، پیرشدگی سلول بدون آپوپتوز می شود. اِنکورافنیب تنها در ملانوم های دارای جهش BRAF که ۵۰ درصد از ملانوم ها را تشکیل می
دهند، مؤثر است. نیمه عمر حذف پلاسمایی انکورافنیب تقریباً ۶ ساعت است که عمدتاً از طریق متابولیسم از طریق آنزیم های سیتوکروم پی ۴۵۰ رخ می دهد.
سر رونالد فرگوسن تامسونRonald Ferguson Thomson (۲۶ ژوئن ۱۸۳۰ – ۱۵ نوامبر ۱۸۸۸) دیپلمات و فرستاده فوق العاده و وزیر تام الاختیار بریتانیا در ایران بود. تامسون تمام زندگی حرفه ای خود را در وزارت امور خارجه بریتانیا در تهران گذراند. وی ابتدا به عنوان به عنوان دبیر هیئت (درجه سوم) سپس یه عنوان در ۵ ژانویه ۱۸۵۲ به سمت آتاشه در سفارت بریتانیا در تهران فعالیت کرد. پس از کناره گیری برادرش ویلیام تیلور تامسون از سمت فرستاده فوق العاده و وزیر تام الاختیار بریتانیا در تهران در سال ۱۸۷۹ به این سمت منصوب شد و تا دوران بازنشستگی یعنی ۱۸۸۷ در این سمت باقی ماند. او عضو انجمن جغرافیایی سلطنتی بود و در گورستان منطقه کریستال پالاس به خاک سپرده شد. وی همچنین به عنوان شوالیه دارنده عنوان فرمانده نشان سنت مایکل و سنت جورج مفتخر شد.
ادویه مفرده اصطلاحی است در طب سنتی که در مقابل ادویه مرکبه قرار می گیرد. ادویه مفرده به داروهایی گفته می شود که که در آن ترکیب صناعی نباشد. ادویه مفرده علاوه بر اینکه خود دارو هستند، برای ساخت داروهای مرکب نیز به کار می روند. انواع ادویه مفرده. ادویه مفرده در سه دسته زیر قرار می گیرند: در کتاب ها. بیش از ۸۰ داروی مفرده با خاصیت درمانی در کتاب مخزن الادویه وجود دارد که می توان آن ها را به سه دسته کلی داروهای با منشأ گیاهی (۴۶ دارو: ۳۳ داروی موضعی، ۸ داروی خوراکی، و ۵ داروی با مصرف هم موضعی و هم خوراکی)، با منشأ حیوانی (۳۰ دارو: ۲۹ داروی موضعی و یک داروی خوراکی) و با منشأ معدنی (۵ داروی موضعی) طبقه بندی نمود. "المقالة فی الادویة المفردة" و "جوامع کتاب الادویة المفردة" دو کتاب از جالینوس هستند که به حوزه ادویه مفرده می پردازند. در بخش ادویه شناسی کتاب قانون ابن سینا اسامی ادویه مفرده شرح داده شده است. علاوه بر این سلیمان ابن احمد کتاب "الادویة المفردة فی کتاب القانون فی الطب" را از روی کتاب قانون نوشته و منتشر کرده است. کتابی پنج جلدی با نام ادویه مفرده از ابن سمجون موجود است. چهار جلد از این کتاب در مناطق مختلف
ی شناسایی و یافت شده بود اما اثری از جلد اول کتاب نبود تا اینکه به همت کتابخانه ملی این جلد از کتاب نیز پیدا شد.
سعدی از زمانِ زندگیِ خودش تا بعدها بسیار مشهور بود و آثارش ستایندگان و نکوهندگانِ فراوان داشته است. نکوهشِ کارِ سعدی در دورهٔ تجدّد تا بدان جا رسید که کامیار عابدی در اواخرِ قرنِ چهاردهمِ هجریِ خورشیدی کتابی به نامِ "جدال با سعدی در عصر تجدد" درباره اش نوشت. انتقادِ متجدّدان. با آغازِ جنبشِ مشروطهٔ ایران در دههٔ ۱۲۸۰، انتقاد از سعدی در میان برخی از روشنفکران رواج یافت. ناقدان آموزه های اخلاقی و حکمی سعدی را کهنه و ناسازگار با هنجارهای اجتماعی جدید قلمداد کرده و مورد نقد قرار داده اند. در این زمان که نبردی بین سنت و مدرنیته شکل گرفته بود، سعدی به عنوان یکی از نمادهای سنت مورد هجمهٔ نوگرایانی مانند میرزا فتحعلی آخوندزاده، میرزا عبدالرحیم طالبوف تبریزی، میرزا آقاخان کرمانی و دیگران قرار گرفت. همایون کاتوزیان، تاریخ نگار و منتقد ادبی معاصر، حجم انتقادات و تبلیغات منفی نوگرایان معاصر به اشعار "سعدی" در سال های بعد از ۱۳۲۰ را به حدی وسیع می داند که بسیاری از افراد بی آن که شعری از سعدی بخوانند، آثار او را مزخرف قلمداد می کردند. وی از این جریان به عنوان یکی از پدیده های عجیب قرن بیستم در ایران یاد می کند و آن را «پد
یدهٔ سعدی کُشی در ایران» می نامد. در مقابل، کسانی مانندِ محمّدعلی فروغیِ سیاست مدار و محمّدتقی بهارِ شاعر به سعدی ارادت می ورزیدند. گروهی از ناقدان آثار سعدی را دچار تناقض و فاقد نظم سیستماتیک دانسته اند. برای نمونه، علی دشتی در کتاب "قلمرو سعدی"، اطلاق "کتاب اخلاقی" به "گلستان" را مورد تردید قرار می دهد؛ چراکه برخی از حکایات آن را فاقد هرگونه نکتهٔ تربیتی و برخی را حتی مخالف اصول اخلاقی می شمرد. به عقیدهٔ وی هرچند که نکات اخلاقی و پند و اندرز به وفور در "گلستان" به چشم می خورَد، اما این کتاب — برخلاف دیگر کتاب هایی که به عنوان کتاب اخلاق شناخته می شوند — فاقد یک سیر مدون برای تبیین اصول اخلاقی از جهات و زاویه های مختلف است. دشتی، اگرچه به برخی تناقض گویی ها در آثار وی اشاره می کند، اما سخنوری سعدی را می ستاید و خود را «منتقد» سعدی یا "گلستان" نمی داند؛ چنان که در کتاب "قلمرو سعدی" می نویسد: «هدف انتقاد "گلستان" نیست، بلکه طرز پذیرش "گلستان" است… اگر "گلستان" را چنان که هست قبول کنند؛ یعنی مجموعه ملاحظات و لطایف، و پند و موعظه و بیان اوضاع روحی و اخلاقی زمان… دیگر ایرادی باقی نمی مانَد.» یان ریپکا نیز نظر مشا
بهی دارد و سعدی را فاقد مکتب فلسفهٔ اخلاق و نظام منسجم فکری می داند. گروهی دیگر از منتقدان نیز با تکیه بر برخی از حکایت ها و اشعار سعدی، دیدگاه های وی را مبتنی بر برخی از ضدارزش های امروزی؛ مانند تقدیرگرایی، عدم برابری حقوق اجتماعی زن و مرد و مواردی از این دست می دانند. اسماعیل خویی بر گرایش های سازش کارانه و محافظه کارانهٔ سعدی انگشت گذاشته و از این لحاظ، وی را سزاوار نقد می بیند. احمد کسروی یکی از منتقدان جدی سعدی به شمار می آید که در کل حرفهٔ شاعری را کاری بیهوده و ضداجتماعی می دانست و دربارهٔ بیشتر شاعران ایرانی بدگویی می کرد. از نظر کسروی، «سعدی اندیشه های پست و بی خردانهٔ زمان خود را به قالب سخن ریخته» و به صورت پند و اندرز بیان کرده است. وی تیر نقد را به سمت گرایش های جنسی سعدی نیز نشانه گرفته و او را از این منظر مورد سرزنش قرار داده است. علی شریعتی نیز در کتاب "زن در چشم و دل محمد" (که برگرفته از یکی از سخنرانی های اوست) در جایی که شواهدی مبنی بر روابط جنسی همجنس گرایانه در گذشته ارائه می کند، به استناد برخی از حکایات سعدی از جمله "حکایت مسجد جامع کاشغر" و "حکایت قاضی همدان"، به روابط عاشقانه سعدی با
پسران اشاره و آن را تقبیح می کند. آرش نراقی، نویسنده و مترجم ایرانی نیز «عشق ورزیدن و مغازله ورزیدن های جنسی با کودکان و نوجوانان» در اشعار سعدی را سزاوار تقبیح می داند. وی اگرچه این موضوع را نوعی سنت ادبی در روزگار سعدی می داند، معتقد است که او در آثارش از این مناسبات با لذت و تحسین یاد کرده است. میرزا آقاخان کرمانی ابیات عاشقانهٔ سعدی را مورد نقد اخلاقی قرار داده است. بخشی از دیدگاه های انتقادی که متوجه آثار سعدی شده، از جانب شاعران نوپرداز بوده که تلقی متفاوت و جدیدی از شعر و فرم پردازش آن داشته اند. احمد شاملو، شاعر نوپرداز معاصر، سعدی را اگرچه «ناظم» بزرگی می دانست؛ اما معتقد بود که آثار وی با معیارها و استنباط امروزی از شعر، مغایرت دارد. وی معتقد بود که سعدی تابع احساس نیست و عمیق نمی اندیشد؛ بلکه تنها مطالب را به زیبایی بیان می کند. از نظر نیما یوشیج، شاعر در پرداخت غنایی شعر به جای این که "بگوید"، باید "نشان دهد". درحالی که به عقیدهٔ وی، اشعار "سعدی" فاقد چنین ظرافتی در خلاقیت معنایی و مفهومی است؛ برای نمونه به جای این که اندوه را غیرمستقیم به تصویر بکشد، سر راست به سراغ واژگانی چون "ناله"، "گریه"، "ر
وز وداع" و عبارت هایی از این دست رفته است.
شوغاگاوانک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ، ایروان ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تاریخ حیفا به پیش از قرن سوم پیش از میلاد برمی گردد. از آن زمان، تمدن های مختلفی از جمله کنعانیان، ایرانیان، رومی ها، بیزانسی ها، مسلمانان، صلیبیون، ممالیک، ترک های عثمانی و بریتانیایی ها بر آن حکومت کرده اند. امروزه حیفا یکی از شهرهای مهم اسرائیل است. تاریخ اولیه. در اواخر عصر برنز (قرن ۱۴ پیش از میلاد)، یک شهر بندری کوچک به نام تل ابو هوام در منطقه حیفا وجود داشت. اسکیلاکس، جغرافی دان قرن ششم پیش از میلاد، شهری را «بین خلیج و دماغه زئوس» (یعنی کوه کرمل) توصیف می کند که ممکن است اشاره ای به سکونتگاهی در محل حیفا امروزی در دوره ایرانیان باشد. در دوره هلنیستی، پس از آنکه بندر قدیمی با گل و لای مسدود شد، شهر به مکانی جدید در جنوب بات گالیم امروزی منتقل شد. محوطه باستانی شیکمونا در جنوب غربی محله بات گالیم حیفا قرار دارد. کوه کرمل و رودخانه کیشون نیز در کتاب مقدس ذکر شده اند. زمین شناسی کوه کرمل باعث شده است که این کوه پر از غار باشد. غاری در بالای کوه کرمل به عنوان «غار الیاس» شناخته می شود که به طور سنتی با الیاس و شاگردش الیشع مرتبط است. در زبان عربی، بلندترین قله رشته کوه کرمل، المحرقه یا «محل سوزاندن» نامید
ه می شود که یادآور قربانی ها و پیشکش های سوزانده شده در این تپه در دوران پیش از یهود است. باورهایی بر این است که این نقطه، محل رویارویی حضرت الیاس با صدها کاهن بعل بوده است؛ بعل مورد نظر احتمالاً ملکارت بوده است. در مورد مکان دقیق حیفای اولیه اختلاف نظر وجود دارد و بسیاری از محققان بر این باورند که نام «حیفا» با سکونتگاهی که بقایای آن در منطقه ای که از بیمارستان رامبام امروزی تا قبرستان در خیابان یافو امتداد دارد، پیدا شده است، یکسان است. تصور می شود که ساکنان این زمان عمدتاً در صنایع ساحلی مختلف از جمله ماهیگیری و کشاورزی و همچنین به عنوان بندر فعالیت می کردند. پیش از سال ۶۰۰ میلادی، تصور می شود که جمعیت حیفا به طور گسترده در سراسر منطقه پراکنده بوده است. این شهر تا قرن سوم میلادی در ادبیات یهود ذکر نشده است. جمعیت هلنی شده در این زمان در امتداد ساحل زندگی می کردند و به تجارت مشغول بودند. حیفا در نزدیکی شهر شیکمونا، شهر اصلی آن زمان در منطقه، قرار داشت. در زمان حکومت بیزانس، حیفا به شکوفایی خود ادامه داد، اگرچه به دلیل نزدیکی به عکا هرگز به اهمیت زیادی نرسید. سده های میانه. حکومت بیزانس در سدهٔ هفتم میلادی پ
ایان یافت، زمانی که شهر توسط ساسانیان و سپس توسط مسلمانان در دهه ۶۴۰ میلادی فتح شد. در اوایل حکومت اعراب، حیفا به نفع بندر عکا تا حد زیادی نادیده گرفته شد. در زمان خلافت راشدین، شهر شروع به توسعه کرد و در قرن نهم تحت خلافت عباسی، حیفا روابط بازرگانی با بنادر مصر برقرار کرد و این شهر شامل چندین کارخانه کشتی سازی بود. ساکنان به تجارت و بازرگانی دریایی مشغول بودند. تولید شیشه و رنگرزی از حلزون های دریایی از سودآورترین صنایع شهر بودند. ناصرخسرو در سال ۱۰۴۷ از حیفا دیدن کرد. او خاطرنشان کرد که «حیفا در ساحل دریا قرار دارد و در اینجا نخلستان ها و درختان زیادی وجود دارد. در این شهر کشتی سازانی هستند که کشتی های بسیار بزرگی می سازند.» در سال ۱۱۰۰، پس از نبردی شدید با ساکنان یهودی و پادگان ساراسن، دوباره توسط صلیبیون فتح شد. در زمان حکومت صلیبیون، این شهر بخشی از شاهزاده نشین جلیل بود تا اینکه ممالیک مسلمان در سال ۱۲۶۵ آن را تصرف کردند. کرملی ها در قرن دوازدهم در کوه کرمل تأسیس شدند و نام خود را از آن گرفته اند. از آن زمان، در قله کوه در نزدیکی حیفا، ساختمانی وجود داشته است که به طور متناوب مسجد، صومعه و بیمارستان بود
ه است. در قرن نوزدهم، به عنوان یک صومعه کرملی بازسازی شد و غاری که در آنجا قرار دارد و به عنوان گورابه صومعه عمل می کند، به عنوان غار الیاس در نظر گرفته شد. دوران عثمانی. در سال ۱۷۶۱، ظاهر العمر، حاکم عرب عکا و الجلیل، شهر قدیمی حیفا به نام «حیفا العتیقه» را ویران کرد و شهر را در مکانی جدید بازسازی کرد و آن را با دیواری احاطه کرد. این رویداد به عنوان آغاز دوران معاصر شهر شناخته می شود. پس از مرگ ظاهر العمر در سال ۱۷۷۵، این شهر تا سال ۱۹۱۸ تحت حکومت امپراتوری عثمانی باقی ماند، به جز دو دوره کوتاه: در سال ۱۷۹۹، ناپلئون بناپارت حیفا را به عنوان بخشی از لشکرکشی ناموفق خود برای فتح فلسطین و سوریه فتح کرد، اما در همان سال عقب نشینی کرد. و بین سال های ۱۸۳۱ و ۱۸۴۰، محمدعلی پاشا، نایب السلطنه مصر، پس از آنکه پسرش ابراهیم محمدعلی پاشا کنترل را از عثمانی ها گرفت، بر حیفا حکومت کرد. در سال های پس از اشغال مصر، جمعیت و اهمیت حیفا افزایش یافت در حالی که عکا دچار افول شد. ورود تمپلرهای آلمانی در سال ۱۸۶۸ که در جایی که اکنون به عنوان مستعمره آلمانی حیفا شناخته می شود، ساکن شدند، نقطه عطفی در توسعه حیفا بود. تمپلرها یک نیروگا
ه بخار ساختند و راه اندازی کردند، کارخانه ها را افتتاح کردند و خدمات کالسکه را به عکا، ناصره و طبریه افتتاح کردند و نقش کلیدی در نوسازی شهر ایفا کردند. در اواخر قرن نوزدهم بود که این منطقه در بهائیت اهمیت پیدا کرد زیرا بقایای سید علی محمد باب ابتدا به عکا و در سال ۱۹۰۹ به حیفا منتقل شد و در آنجا مقبره ای ویژه برای این منظور در کوه کرمل توسط عبدالبهاء ساخته شد. حیفا همچنان یک مکان مهم عبادت، زیارت گاه های بهائی و اداره برای اعضای این دین است. مرکز جهانی بهائی (شامل مقام اعلی، باغ های بهائی حیفا و ساختمان های مرکز جهانی بهائی) همگی در دامنه شمالی کوه کرمل قرار دارند. قرارگیری اماکن مقدس بهائی در حیفا ریشه در تبعید بنیانگذار این دین، بهاءالله، به منطقه حیفا/عکا در زمان حکومت امپراتوری عثمانی بر فلسطین دارد. اماکن مقدس بهائی همچنین پربازدیدترین جاذبه گردشگری در حیفا هستند. در اوایل قرن بیستم، مسلمانان احمدیه اولیه به کبابیر، حومه کوچکی از حیفا، مهاجرت کردند که امروزه متشکل از یهودیان و احمدی ها است. در طول سال ها، جامعه توسعه یافت و اکنون به عنوان مرکز عرب جامعه عمل می کند. این جامعه برنامه های خود را از طریق کان
ال مسلم تلویزیون احمدیه اینترنشنال از حیفا به جهان عرب پخش می کند. کبابیر همچنین به خاطر مسجد محمود، یک بنای معماری منحصر به فرد، شناخته شده است. قرن بیستم. در آغاز قرن بیستم، حیفا به عنوان یک شهر بندری صنعتی و مرکز جمعیتی رو به رشد ظاهر شد. خط آهن حجاز و تخنیون در آن زمان تأسیس شدند. منطقه حیفا محل سکونت تقریباً ۲۰ هزار نفر بود که ۹۶ درصد عرب (۸۲ درصد مسلمان و ۱۴ درصد مسیحی) و چهار درصد یهودی بودند. با افزایش مهاجرت به اسرائیل، این تعادل تغییر کرد. تا سال ۱۹۴۵، جمعیت ۵۳ درصد عرب (۳۳ درصد مسلمان و ۲۰ درصد مسیحی) و ۴۷ درصد یهودی بود. سرشماری سال ۱۹۲۲ جمعیت ۲۵ هزار نفری را در حیفا ثبت کرد که بیش از ۹ هزار نفر مسلمان، کمی کمتر عرب مسیحی و بیش از ۶ هزار نفر یهودی بودند. طبق سرشماری سال ۱۹۳۱، این شهر شامل ۵۰۴۰۳ نفر جمعیت بود که حدود ۲۰ هزار نفر مسلمان، ۱۵۹۲۳ نفر یهودی و حدود ۱۴ هزار نفر مسیحی بودند. در سال ۱۹۴۷، جمعیت شامل ۷۰۹۱۰ عرب (۴۱۰۰۰ مسلمان و ۲۹۹۱۰ مسیحی) و ۷۴۲۳۰ یهودی بود. مسیحیان عمدتاً به کلیسای ارتدکس یونانی (مسیحیان عرب) تعلق دارند. حیفا در طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷ که پیشنهاد تقسیم ق
یمومت بریتانیا بر فلسطین به دو کشور را می داد، به عنوان بخشی از کشور یهود تعیین شد. در ۲۴ دسامبر ۱۹۴۷، تک تیراندازان عرب چهار یهودی را در حیفا کشتند. در تلافی، شبه نظامیان یهودی چهار عرب را کشتند. در ۳۰ دسامبر، گروه شبه نظامی یهودی سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل دو بمب را به سمت گروهی از اعراب که در خارج از گروه بازان در حیفا منتظر کارهای ساختمانی بودند، پرتاب کردند که شش نفر را کشت و چهل و دو نفر را زخمی کرد. شورش هایی رخ داد که در آن ۲۰۰۰ کارمند عرب سی و نه نفر از همکاران یهودی خود را در آنچه به عنوان قتل عام پالایشگاه نفت حیفا شناخته می شود، کشتند. نیروهای یهودی در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۷ با حمله به روستای عرب کشتار بلد الشیخ تلافی کردند. کنترل حیفا یک هدف حیاتی در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود، زیرا این شهر بندر صنعتی اصلی کشور بود. بریتانیایی ها در حیفا در ۲۱ آوریل ۱۹۴۸ مستقر شدند و از بیشتر شهر عقب نشینی کردند در حالی که همچنان کنترل تأسیسات بندری را در دست داشتند. این شهر در ۲۳ آوریل ۱۹۴۸ توسط تیپ کارملی هاگانا که پس از سه ماه حملات ناموفق نیروهای عرب توسط مردخای مکلِف در ساعت ۱۰:۳۰ صبح ۲۱ آوریل دستور اقدام
دریافت کردند، تصرف شد. بیشتر جمعیت مسلمان از طریق بندر تحت کنترل بریتانیا گریختند. با این حال، تا ژوئن ۱۹۴۸، ۲۰۰۰ مسیحی و ۱۳۰۰ مسلمان هنوز در این شهر زندگی می کردند. در پایان ژوئن، نیروهای باقی مانده بریتانیا حیفا را ترک کردند. امروزه حیفا حدود ۲۶۶۳۰۰ نفر جمعیت دارد. تقریباً ۹۰ درصد از جمعیت را یهودیان اسرائیلی تشکیل می دهند که عمدتاً کسانی هستند که طبقه بندی مذهبی ندارند و بیشتر مهاجران اتحاد جماهیر شوروی سابق از خانواده های ازدواج مختلط با اصالت یهودی هستند. طبق سازمان مرکزی آمار اسرائیل، شهروندان عرب اسرائیل ۹ درصد از جمعیت حیفا را تشکیل می دهند که اکثریت آنها در محله های وادی نیسناس، عباس و هالیسا زندگی می کنند. باستان شناسی. در سال ۲۰۲۰، باستان شناسان مؤسسه مطالعات دریایی لئون رکاناتی در دانشگاه حیفا کشتی ۲۵ متری مربوط به قرن هفتم را کشف کردند. این کشتی با استفاده از روش «پوسته اول» ساخته شده است که حاوی بزرگ ترین مجموعه سرامیک های بیزانس و اوایل اسلام کشف شده در اسرائیل است. کتیبه های زیادی به خط یونانی و عربی، نام الله و صلیب های مسیحی متعددی از جمله ۱۰۳ آمفورا با ۶ نوع که ۲ نوع آن قبلاً هرگز کشف نشده
بود، کشف شد.
تور تایلا () نخستین تور کنسرت خواننده اهل آفریقای جنوبی، تایلا است که برای حمایت از نخستین آلبوم استودیویی او به نام "تایلا" (۲۰۲۴) برگزار شد. این تور قرار بود در ۲۱ مارس ۲۰۲۴ در اسلو، نروژ آغاز شود و در ۲۸ مه ۲۰۲۴ در مینیاپولیس، ایالات متحده به پایان برسد. دو هفته قبل از آغاز تور، تایلا اعلام کرد که بخش اروپایی تور به تعویق افتاده است و بخش آمریکای شمالی تور به دلیل آسیبی که او قبل از آغاز تور از آن رنج می بُرد، لغو شده است.
تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی، چندین جایزه و افتخار دریافت کرده است. تایلا به عنوان جوان ترین خواننده انفرادی آفریقایی شناخته شده است که در جوایز گرمی ۲۰۲۴ برندهٔ جایزه شد.
ترانه شناسی تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی، شامل یک آلبوم استودیویی، دوازده تک آهنگ (شامل یک تک آهنگ به عنوان آرتیست همکار)، سه تک آهنگ تبلیغاتی و ده موزیک ویدئو است.
«داره دیر میشه» () نخستین تک آهنگ تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی با همکاری خواننده کول درینک است. تهیه کنندگی ترانه بر عهدهٔ کول درینک و روگان کلی بوده است و در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. موزیک ویدئوی این ترانه تا مه ۲۰۲۱ به بیش از ۲ میلیون بازدید رسید و سپس تایلا با اپیک رکوردز قرارداد امضا کرد.
قبیله زِبولون یکی از دوازده قبیله اسرائیل بود که در زمان های کتاب مقدس، قوم اسرائیل را تشکیل می دادند که بعدها به قوم یهود تبدیل شدند. این قبیله به نام زبولون، ششمین پسر یعقوب و همسر اولش، لیه، نامگذاری شد. پس از اینکه بنی اسرائیل سرزمین موعود را تصرف کردند، یوشع قلمرو را بین ۱۲ قبیله تقسیم کرد و به قبیله زبولون بخشی حاصلخیز از زمین تقریباً در شمال شرقی دشت یزرعیل اختصاص داد. پس از مرگ پادشاه سلیمان (۹۲۲ قبل از میلاد)، بنی اسرائیل به پادشاهی شمالی اسرائیل (نماینده ۱۰ قبیله) و پادشاهی یهودا در جنوب تقسیم شدند. پادشاهی شمالی در سال ۷۲۱ قبل از میلاد توسط آشوریان فتح شد و قبایل آن پراکنده شدند؛ بنابراین افسانه های یهودی، قبیله زبولون را یکی از ده قبیله گمشده اسرائیل می دانند. در تورات، زبولون به عنوان یک قبیله دریانورد توصیف شده است که در تجارت و بازرگانی دریایی مهارت دارند. آنها همچنین به خاطر شجاعت و مهارت های نظامی خود شناخته می شدند و در بسیاری از نبردهای مهم در تاریخ اسرائیل شرکت داشتند. امروزه، هیچ مدرک قطعی مبنی بر وجود بازماندگان قبیله زبولون وجود ندارد، اما برخی از گروه های یهودی ادعا می کنند که از نوادگ
ان این قبیله هستند.
سندرم کلیپل–ترینونه () یا سندرم کلیپل–ترینونه–وبر نوعی ناهنجاری مادرزادی نادر است که در آن رگ های خونی یا رگ های لنفی یا هردو، به درستی شکل نمی گیرند. سه تظاهر اصلی این بیماری خال لکه شرابی، ناهنجارهای وریدی-لنفاوی و هیپرتروفی بافت نرم در اندام مبتلاست. علائم و نشانه ها. سه گانه کلاسیک سندرم کلیپل–ترینونه شامل موارد زیر است: ژنتیک. این نقص مادرزادی مردان و زنان را به طور مساوی تحت تأثیر قرار می دهد و به هیچ گروه نژادی محدود نمی شود. مشخص نیست که آیا سندرم کلیپل–ترینونه ماهیت ارثی دارد با خیر، اگرچه پژوهش هایی در این زمینه در حال انجام است. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه ممکن است با جابه جایی قطعات ژنی میان کروموزوم های ۸ و ۱۴ مرتبط باشد. برخی از پژوهشگران معتقدند که این بیماری با ژن "AGGF1" در ارتباط است. یکی از تشخیص های افتراقی این بیماری، سندرم پروتئوس است. درمان. در حال حاضر، بسیاری از علائم بیماری را می توان مدیریت کرد، اما هیچ درمان قطعی برای سندرم کلیپل–ترینونه وجود ندارد. تاریخچه. این بیماری نامش را از پزشکان فرانسوی موریس کلیپل و پُل ترینونه می گیرد که نخستین بار در سال ۱۹۰۰ میلادی آن را تشریح کردند.
متخصص پوست آلمانی-بریتانیایی فردریک پارکز وبر مواردی از بیماری را در سال های ۱۹۰۷ و ۱۹۱۸ توصیف کرد که مشابه بیمارانی بود که توسط کلیپل و ترینونه توصیف شده بود، اما یکسان نبودند.
«در حال فکر کردن» () تک آهنگی از تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی است. این ترانه در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ توسط فکس و اپیک رکوردز منتشر شد. این ترانه با همکاری ترانه سرایان و تهیه کنندگان آمریکایی، تریکی استوارت و ترون توماس ساخته شده است. این ترانه اولین اثر تایلا است که وارد جدول بیلبورد می شود و به جایگاه شماره ۳۶ در جدول مین استریم آراندبی/هیپ هاپ ایرپلی در مه ۲۰۲۳ رسید.
درهٔ زِبولون () یک منطقه ساحلی حاصلخیز در شمال اسرائیل است که بخشی از دشت ساحلی اسرائیل در امتداد خلیج حیفا است. طول این دره ۱۴ کیلومتر و حداکثر عرض آن تا ۹ کیلومتر است. از نظر زمین شناسی، این منطقه یک دره نیست، بلکه دشتی است که ادامه گسلی است که مسیری پست از رود اردن به خلیج حیفا ایجاد می کند - که شامل مرج ابن عامر (که آن هم به معنای سنتی دره نیست)، دره هرود و دره بیت شان نیز می شود. دره زبولون از شمال به رودخانه نعمان، از جنوب به رشته کوه کوه کرمل، از غرب به دریای مدیترانه/خلیج حیفا و از شرق به تپه های الونیم - شفا امر الجلیل پایین محدود می شود. رودخانه کیشون در امتداد ضلع جنوبی منطقه به خلیج حیفا می ریزد. نام این منطقه به اشتباه انتخاب شده است، زیرا طبق توصیفات کتاب یوشع، قبیله زبولون در مرج ابن عامر قرار داشتند، در حالی که سرزمین مورد نظر متعلق به قبیله اشر بود. در غرب دره، شهرهای خوشه کرایوت قرار دارند، مرکز آن توسط شهرک های شورای منطقه ای زبولون اشغال شده است، در شرق کیبوتص یاگور و کفار حسیدیم (هر دو تحت صلاحیت شورای منطقه ای زبولون)، ریخاسیم و برخی سکونتگاه های عرب مانند ایبتین قرار دارند.
«هنر» () ترانه ای از تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی برای نخستین آلبوم استودیویی او به نام "تایلا" (۲۰۲۴) است. این ترانه در ۱۲ آوریل ۲۰۲۴، توسط فکس و اپیک رکوردز، به عنوان سومین تک آهنگ این آلبوم منتشر شد. این ترانه به تهیه کنندگی سامی سوسو است و موزیک ویدئوی آن در روز انتشار آلبوم منتشر شد.
جرئت یا حقیقت () ترانه ای از تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی برای نخستین آلبوم استودیویی او به نام "تایلا" (۲۰۲۴) است. این ترانه در ۱ دسامبر ۲۰۲۳ توسط فکس و اپیک رکوردز به همراه دو ترانهٔ دیگر به عنوان تک آهنگ تبلیغاتی منتشر شد.
موریس کلیپل (؛ – ) پزشک اهل فرانسه بود که بابت توصیف سندرم کلیپل–ترینونه و سندرم کلیپل–فایل شناخته می شود. او مقالاتی را در مورد طیف گسترده ای از موضوعات پزشکی منتشر کرد و شناخته شده ترین آثار مکتوب او، در زمینه های عصب شناسی و روان پزشکی است. رساله های او در مورد سیفلیس عصبی، تومور مغزی و آبسه مغزی در کتاب ۱۰ جلدی «"رساله در طب و درمان"» (۱۹۰۱) اثر پل بروآردل و اوگوستان نیکلا ژیلبر منتشر شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لژیون دونور شده است.
«پرش» () ترانه ای از تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی، رپر آمریکایی گانا و رپر جامائیکایی اسکیلیبنگ برای نخستین آلبوم استودیویی تایلا به نام "تایلا" است. ترانه سرایی آن بر عهدهٔ تایلا، موچا، بیلیو، گانا و اسکیلیبنگ و به تهیه کنندگی سامی سوسو است.
«دوباره و دوباره» () ترانه ای از تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی از نخستین آلبوم استودیویی او به نام "تایلا" (۲۰۲۴) است. این ترانه در ۱ دسامبر ۲۰۲۳ به همراه دو ترانهٔ دیگر توسط فکس و اپیک رکوردز به عنوان تک آهنگ تبلیغاتی این آلبوم منتشر شد. یک اجرای زنده از این ترانه توسط پلتفرم موسیقی کالرز اکس استودیوز در یوتیوب و پلتفرم های استریم دیجیتال، یک روز قبل از انتشار ترانه، منتشر شد.
«دختر همسایه» () ترانه ای از تایلا، خواننده و ترانه پرداز اهل آفریقای جنوبی با همکاری خواننده نیجریه ای آیرا استار است. این ترانه در ۱۷ مه ۲۰۲۳ توسط فکس و اپیک رکوردز به عنوان یک تک آهنگ استنداِلون منتشر شد. تهیه کنندگی این ترانه بر عهده پی. رایم و کوری مارلون لیندسی-کی بوده است.