Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و طلوع یک دوره جدید در تاریخ باشگاه را آغاز کرد. La Quinta del Buitre. "La Quinta del Buitre" نامی بود که توسط روزنامه نگار ورزشی اسپانیایی، خولیو سزار ایگلسیاس، به پنج بازیکن بومی رئال مادرید که هسته اصلی تیمی بودند که در دهه ۱۹۸۰ بر فوتبال اسپانیا مسلط بودند، داد. این نام که در زبان انگلیسی به معنای "همگروه کرکس" است، از نام مستعاری که به کاریزماتیک ترین عضو آن، امیلیو بوتراگوئنو داده شده، گرفته شده است. چهار عضو دیگر شامل مانوئل سانچز، مارتین وازکز، میشل و میگوئل پاردزا بودند. سانچیس و مارتین واسکز اولین کسانی بودند که برای تیم اصلی رئال مادرید بازی کردند و اولین بازی خود را در مورسیا در ۴ دسامبر ۱۹۸۳ با مربیگری آلفردو دی استفانو انجام دادند. هر دو به طرز شگفت انگیزی خوب بازی کردند و سانچی گل برتری بازی را به ثمر رساند. چند ماه بعد، در ۵ فوریه ۱۹۸۴، بوتراگنیو در یک بازی خارج از خانه در کادیز اولین بازی خود را انجام داد. کرکس یک حس آنی بود و دو گل زد. پاردزا در همان فصل به تیم اصلی اضافه شد و میشل در آغاز فصل بعد به تیم اصلی اضافه شد. رئال مادرید با La Quinta del Buitre (زمانی که پاردزا در سال ۱۹۸۶ باشگاه
را به مقصد ساراگوسا ترک کرد به ۴ نفر کاهش یافت)، رئال مادرید یکی از بهترین تیم های اسپانیا و اروپا را در نیمه دوم دهه ۱۹۸۰ داشت و از جمله، دو جام یوفا و سایرین را به دست آورد. پنج قهرمانی پیاپی اسپانیا رکورد آنها تنها به دلیل ناکامی آنها در فتح جام اروپا و ادامه شکست های مفتضحانه آنها در برابر تیم بسیار برتر میلان در آن زمان لکه دار شد. مارتین وازکز در سال ۱۹۹۰ برای تورینو بازی کرد، سپس در سال ۱۹۹۲ به مادرید بازگشت و در سال ۱۹۹۵ دوباره برای دپورتیوو لاکرونیا رفت. بوتراگنیو در سال ۱۹۹۵ و میشل در سال ۱۹۹۶ باشگاه را ترک کردند و هر دو به اتلتیکو سلایا در مکزیک پیوستند. سانچیس تنها عضو لاکوئینتا بود که تمام دوران حرفه ای خود را در مادرید بازی کرد. او با دو بار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا (در سال های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰)، کاری را انجام داد که La Quinta در دوران شکوه خود نتوانسته بود به دست آورد. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان آخرین عضو فعال گروه معروف در سن ۳۷ سالگی بازنشسته شد. دوران سانز (۲۰۰۰–۱۹۹۵). پس از ده سال و نیم ریاست، رامون مندوزا در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۵ استعفای غیرقابل فسخ خود را ارائه کرد. لورنزو سانز از او کناره گیری کرد
، او به آئین نامه ۴۹ باشگاه مراجعه کرد تا توسط یازدهم به عنوان وارث مندوزا انتخاب شود. مدیرانی که پس از انتقال قدرت در هیئت مدیره ادامه یافتند. در ۲۰ مهٔ ۱۹۹۶، لورنزو سانز فابیو کاپلو را به عنوان سرمربی جدید رئال مادرید معرفی کرد. این مربی ایتالیایی پس از پنج فصل موفق خود در میلان (که با آنها قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۴ شد) به مادرید آمد تا جایگزین آرسنیو ایگلاسیاس شود که پس از استعفای خورخه والدانو مربی تیم را به طور موقت مدیریت کرد. با وجود اینکه کاپلو قهرمان لیگ شد، اما تنها پس از یک فصل، مادرید را ترک کرد و گفت که سال ها بعد این کار را انجام داد زیرا او آن طور که می خواست در مادرید مستقر نشد. او به میلان بازگشت. جانشین کاپلو، یوپ هاینکس آلمانی بود که تیم را برای کسب عنوان مورد انتظار لیگ قهرمانان/جام اروپا هدایت کرد، آخرین قهرمانی این تیم در سال ۱۹۶۶ بود در فینال، که در ۲۰ مهٔ ۱۹۹۸ در آمستردام آرنا برگزار شد، مرنگه ها هفتمین جام برتر اروپایی خود را با گلی توسط پدراگ میاتوویچ در برابر یوونتوس فتح کردند، که برترین های آن شب بودند. علیرغم فتح اروپا، هاینکس در پایان سال از کار برکنار شد و خوزه آنتونیو کاما
چو جایگزین او شد، که خود تنها چند ماه بعد در ژوئیهٔ ۱۹۹۸ پیش از آغاز فصل واقعی استعفا داد. این تیم سپس گاس هیدینک را به خدمت گرفت تا هدایت تیم را در دست بگیرد، اولین چالش او جام بین قاره ای ۱۹۹۸ بود. گل فوق العاده رائول در توکیو نتیجه نهایی ۲–۱ را برای لوس بلانکوس مقابل تیم برزیلی واسکو داگاما رقم زد. با این حال، هیدینک فقط پس از کمتر از یک فصل اخراج شد، و جان توشاک ولزی جایگزین او در فوریهٔ ۱۹۹۹ شد. نه ماه بعد، در طول فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹، توشاک نیز اخراج شد، هفتمین تغییر مربی تنها در سه سال. رئال مادرید تحت هدایت سرمربی جدید ویسنته دل بوسکه هشتمین قهرمانی خود در جام باشگاه های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. فینال که در ورزشگاه تازه ساخت شده «استاد دو فرانس» پاریس برگزار شد، میزبان اولین فینال اسپانیایی این رقابت ها (از جمله دورهٔ جام های اروپا) بود که در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۰، مادرید را مقابل والنسیا قرار داد. رئال مادرید به راحتی والنسیا را با گل های فرناندو مورینتس، استیو مک منمن و رائول ۳–۰ شکست داد. دوران کهکشانی/پرز (۲۰۰۶–۲۰۰۰). ۲۰۰۰–۲۰۰۳. در ژوئیه ۲۰۰۰، فلورنتینو پرز به عنوان رئیس باشگاه انتخاب شد و قول داد
که بدهی باشگاه را پاک کند و امکانات باشگاه را مدرن کند، هرچند وعده اصلی انتخاباتی که پرز را به پیروزی رساند، امضای قرارداد با ستاره آن زمان بارسلونا، لوئیس فیگو بود. در طول مبارزات انتخاباتی، پرز ادعا کرد که با وینگر پرتغالی به توافق رسیده است که در صورت انتخاب پرز، فیگو به برنابئو برود. در ۱۶ ژوئیه، پرز در انتخابات پیروز شد و در واقع، هشت روز بعد، پیراهن شماره ۱۰ مادرید را به فیگو دادند. چند روز بعد، فرناندو ردوندو، بت رئال مادرید، که علناً از حریف پرز، لورنسو سانس حمایت می کرد، در محاصره جنجال ها، به غول ایتالیایی میلان فروخته شد. در تابستان سال ۲۰۰۰، رئال مادرید کلود ماکلله، آلبرت سلادس، فلاویو کونسیسائو، سزار سانچز، پدرو مونیتیس و سانتیاگو سولاری را به خدمت گرفت، اگرچه به غیر از ماکلله و کونسیسائو، بقیه پیش از انتخاب پرز امضا شده بودند. انتظارات بالا بود زیرا لوس بلانکوس فصل ۰۱–۲۰۰۰ را با احتمال کسب پنج جام آغاز کرد. با این حال، این باشگاه در اولین آزمون شکست خورد و سوپرجام اروپا ۲۰۰۰ را با نتیجه ۱–۲ از دست داد تا گالاتاسارای قهرمان جام یوفا در سال ۲۰۰۰ شود. بعداً، مصدومیت فرناندو مورینتس باعث شد رئال ماد
رید یک مهاجم مرکزی نداشته باشد، اما سرمربی ویسنته دل بوسکه با استفاده از گوتی فارغ التحصیل تیم جوانان در این نقش بداهه پردازی کرد و رئال مادرید با این کار مقابله کرد و آغاز خوبی در رقابت های داخلی و اروپایی خود داشت. با این حال، آنها در نیوکمپ مقابل بارسلونا ۲–۰ شکست خوردند و بعداً توسط تولدو از کوپا دل ری حذف شدند و همچنین فینال جام بین قاره ای را به تیم بوکاجونیورز به رهبری مارتین پالرمو و خوان رومان ریکلمه باختند. با این وجود، رئال مادرید فرم خود را بازیافت و در اواسط ژانویه در صدر جدول لیگ قرار گرفت، موقعیتی که در راه رسیدن به قهرمانی در نهایت از آن دست نکشیدند. مادریدی ها نیز از مرحله گروهی دوم لیگ قهرمانان اروپا صعود کردند تا در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف گالاتاسرای بروند. لوس مرنگس بازی رفت را در استانبول با نتیجه ۳–۲ شکست داد، اما پس از پیروزی ۳–۰ در برنابئو، بازی را به دست آورد. سپس بازی نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ مقابل بایرن مونیخ را تکرار کرد. با این حال، امسال رئال مادرید به فینال نرسید و در مجموع ۱–۳ به قهرمان نهایی باخت. با وجود شکست، در ۲۶ مه، مادرید با پیروزی قاطع ۵–۰ مقا
بل آلاوس در برنابئو، خود را قهرمان دسته اول کرد. دو گل توسط رائول و یک گل توسط گوتی، فرناندو هیرو و ایوان هلگوئرا تضمین کننده پیروزی و بیست و هشتمین قهرمانی رئال مادرید در لیگ با دو بازی مانده به پایان خواهد بود. پس از دستیابی به توافق برای منطقه بندی دوباره و فروش سیوداد دپورتیوا، پرز در سال ۲۰۰۱ با زین الدین زیدان، ۲۰۰۲ رونالدو و در سال ۲۰۰۳ دیوید بکهام را به خدمت گرفت. این استراتژی که در ابتدا "Zidanes y Pavones" نام داشت، به منظور ادغام ستارگان جهان و فارغ التحصیلان تیم جوانان با هم در تیم بود. قابل بحث است که آیا این قمار نتیجه داد یا خیر، زیرا با وجود قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و یک جام بین قاره ای در سال ۲۰۰۲ و به دنبال آن لالیگا در سال ۲۰۰۳، باشگاه نتوانست یک جام مهم را برای سه فصل بعدی کسب کند. خارج از زمین، سیاست زیدان و پاوونز بر اساس بهره برداری از پتانسیل بازاریابی بالای باشگاه در سراسر جهان، به ویژه در آسیا، منجر به افزایش موفقیت مالی شد. فصل ۰۴–۲۰۰۳. چند روز پس از کسب عنوان قهرمانی لیگ ۰۳–۲۰۰۲ با بحث و جدل همراه بود. اولین تصمیم بحث برانگیز زمانی گرفته شد که پرز سرمربی برنده ویسنته دل بوسکه
را پس از اینکه مدیر ورزشی رئال مدعی شد که دل بوسکه مرد مناسبی برای این کار نیست، اخراج کرد. آنها می خواستند یک جوان تیم را تکان دهد. جو متحول زمانی ادامه یافت که اسطوره و کاپیتان مادرید، فرناندو هیرو، پس از اختلاف نظر با مدیریت، باشگاه را ترک کرد، همان طور که استیو مک منامن نیز چنین کرد. با این حال، باشگاه در پیش فصل به تور آسیا رفت و دیوید بکهام کهکشانی تازه امضا شده را معرفی کرد. پرز و مدیرانش از تمدید قرارداد کلود ماکلله با افزایش دستمزد خودداری کردند و باعث ناراحتی ماکلله شد که درخواست انتقال کرد و در نهایت به چلسی نقل مکان کرد. در روزهای پایانی نقل و انتقالات، فرناندو مورینتس نیز از این باشگاه جدا شد و به صورت قرضی به موناکو در لیگ ۱ فرانسه پیوست. رئال مادرید با سرمربی جدید کارلوس کی روش، لیگ داخلی خود را پس از پیروزی سخت مقابل رئال بتیس به آرامی آغاز کرد. با این حال، زمانی که مادرید در خانه با نتیجه ۷–۲ مقابل رئال وایادولید پیروز شد، شک و تردیدهای تیم برطرف شد. در نیم فصل دوم، تیم به جوانان و فارغ التحصیلان آکادمی، از جمله بورخا، آلوارو مجیا، آنتونیو نونیز و خوانفران وقت بازی داد، زیرا کی روش تصمیم گرفت
تیمش را به صورت چرخشی تغییر دهد. رئال مادرید همچنین در صدر گروه خود در لیگ قهرمانان اروپا قرار گرفت و پس از شکست بایرن مونیخ در مرحله یک هشتم نهایی با نتیجه ۲–۱ در مجموع به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرد. با این حال، فرناندو مورینتس، مهاجم قرضی مادرید، تیمش را در مرحله یک چهارم نهایی مجازات کرد، زیرا مادرید شاهد پیشرفت موناکو در مجموع ۵–۵ از طریق قانون گل های خارج از خانه بود و به نیمه نهایی رفت. مادرید با این وجود فرم خود را در لیگا بالا نگه داشت و در ماه فوریه با ۸ امتیاز بالاتر از والنسیا، رده دوم جدول را پشت سر گذاشت. با این حال، یک روند ضعیف در انتظار آنها بود، زیرا آنها برای اولین بار در برنابئو در آن فصل از اوساسونا با نتیجه ۰–۳ شکست خوردند. آنها امتیازات خود را پس از پیروزی در ورزشگاه ویسنته کالدرون مقابل رقبای شهری اتلتیکو مادرید به دست آوردند، اما ناامیدی های بیشتری به سرعت دنبال شد. آنها پنج بازی آخر لیگ خود را در خانه به مایورکا، بارسلونا و رئال سوسیداد باختند، و همچنین در خارج از خانه در رئال مورسیا و دپورتیوو د لاکرونیا شکست خوردند. این شکست ها به همه تیم های والنسیا، بارسا و دپورتیوو اجازه داد
تا از آن ها در جدول جهش کنند و سال را به ترتیب در صدر سه جدول به پایان برسانند، زیرا رئال فصل را با رتبه چهارم ناامیدکننده به پایان رساند. عملکرد ضعیف آنها ادامه یافت و در فینال کوپا دل ری به رئال ساراگوسا باختند. اندکی پس از پایان فصل، کی روش برکنار شد و خوزه آنتونیو کاماچو بازیکن سابق رئال مادرید جایگزین او شد. فصل ۰۵–۲۰۰۴. کاماچو عملکرد ضعیف تیم در دفاع را برجسته کرد و فلورنتینو پرز را متقاعد کرد که در مجموع ۴۵ میلیون یورو برای والتر ساموئل مدافع آرژانتینی و جاناتان وودگیت مدافع میانی انگلیسی از رم و نیوکاسل یونایتد به ترتیب ۴۵ میلیون یورو خرج کند، اما به دلیل اینکه پاتریک ویرا ژنرال هافبک آرسنال را به خدمت نگرفت. به جسارت او در درخواست دستمزد کهکشانی مانند حقوق لوئیس فیگو، زین الدین زیدان، رونالدو و دیوید بکهام. تابستان ۲۰۰۴ همچنین شاهد فروش ساموئل اتوئو، مهاجم کامرونی، که قبلاً به مایورکا قرضی شده بود، به رقیب اصلی بارسلونا فروخته شد. علاوه بر اضافه شدن خط دفاعی، مایکل اوون مهاجم انگلیسی از لیورپول خریداری شد، اما این بازیکن هرگز در رئال مادرید مستقر نشد. تا حدودی طعنه آمیز، اتوئو در اولین فصل حضورش در ا
ین تیم به موفقیت های بزرگی با بارسلونا دست یافت. کاماچو به دلیل عملکرد ضعیف تیمش از سرمربیگری استعفا داد و ماریانو گارسیا رمون جایگزین او شد. آخرین بازی گارسیا رمون باخت در مقابل سویا بود، جایی که بارسا، قهرمان نهایی، شش امتیاز از نزدیکترین رقیب خود فاصله داشت و مادرید در رده پایین پنجم قرار گرفت. رمون پس از تعطیلات زمستانی جای خود را به واندرلی لوکزامبورگو داد، که سپس توماس گریوزن را از اورتون به خدمت گرفت تا جای خالی خط هافبک را پر کند. مادریدی ها نتوانستند به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا و کوپا دل ری صعود کنند، اما تحت هدایت لوکزامبورگو، مادریدی ها با ۸۰ امتیاز با ۴ امتیاز کمتر از بارسلونا، سخت جنگیدند تا جایگاه دوم را کسب کنند. فصل ۰۶–۲۰۰۵. فصل ۰۶–۲۰۰۵ با چندین خرید جدید از جمله خولیو باپتیستا (۲۰ میلیون یورو)، روبینیو (۳۰ میلیون یورو) و سرخیو راموس (۳۰ میلیون یورو) آغاز شد. با این حال، لوکزامبورگو نتوانست فرمول مناسبی را در زمین پیدا کند، زیرا فرم ضعیف رئال مادرید ادامه یافت و پس از باخت تحقیرآمیز ۰–۳ در مقابل بارسلونا در برنابئو، به پایان رسید. لوکزامبورگو در نهایت استعفا داد و خوان رامون لوپ
ز کارو، مدیر سابق رئال مادرید کاستیا جایگزین او شد. بازگشت کوتاهی به فرم پس از شکست در بازی اول نیمه نهایی کوپا دل ری با نتیجه ۶–۱ مقابل ساراگوسا، ناگهان متوقف شد. اندکی بعد، رئال مادرید برای چهارمین سال متوالی و این بار توسط آرسنال از لیگ قهرمانان اروپا حذف شد. در ۲۷ فوریه ۲۰۰۶، فلورنتینو پرز از ریاست باشگاه استعفا داد. رئال مادرید در نهایت موفق شد در لیگ به مقام دوم برسد اما تهدیدی جدی برای بارسلونا مدافع عنوان قهرمانی ایجاد نکرد. دوران کالدرون (۲۰۰۹–۲۰۰۶). فصل ۰۷–۲۰۰۶. در ۲ ژوئیه ۲۰۰۶، رامون کالدرون به عنوان رئیس باشگاه انتخاب شد و متعاقباً فابیو کاپلو را به عنوان سرمربی جدید و پردراگ میاتوویچ را به عنوان مدیر ورزشی جدید منصوب کرد. کاپلو به عنوان سرمربی جدید رئال مادرید، فابیو کاناوارو و امرسون، کاپیتان قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ را که هر دو از یوونتوس درگیر بودند، با مبلغی بالغ بر ۲۳ میلیون یورو به خدمت گرفت. رود فن نیستلروی از منچستریونایتد به مبلغ ۱۵ میلیون یورو؛ ماهامادو دیارا از لیون به مبلغ ۲۶ میلیون یورو؛ و در آخرین لحظه، خوزه آنتونیو ریس وام داد و خولیو باپتیستا پس از یک دوره ناامیدکننده در مادرید، مسیر
دیگری را طی کرد. با این حال، کالدرون همان طور که قبلاً قول داده بود نتوانست کاکا از میلان، سسک فابرگاس از آرسنال و آرین روبن از چلسی را به خدمت بگیرد. با این وجود، در پنجره نقل و انتقالات ژانویه، او موفق شد مارسلو، مدافع چپ فلومیننزه (۶٫۵ میلیون یورو)، گونزالو هیگواین، مهاجم ریورپلاته (۱۳ میلیون یورو) و فرناندو گاگو، هافبک بوکا جونیورز (۱۸ میلیون یورو) را به خدمت بگیرد. در ۲ ژوئیه ۲۰۰۶، رامون کالدرون به عنوان رئیس باشگاه انتخاب شد و متعاقباً فابیو کاپلو را به عنوان سرمربی جدید و پردراگ میاتوویچ را به عنوان مدیر ورزشی جدید منصوب کرد. کاپلو به عنوان سرمربی جدید رئال مادرید، فابیو کاناوارو و امرسون، کاپیتان قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ را که هر دو از یوونتوس درگیر بودند، با مبلغی بالغ بر ۲۳ میلیون یورو به خدمت گرفت. رود فن نیستلروی از منچستریونایتد به مبلغ ۱۵ میلیون یورو؛ ماهامادو دیارا از لیون به مبلغ ۲۶ میلیون یورو؛ و در آخرین لحظه، خوزه آنتونیو ریس وام داد و خولیو باپتیستا پس از یک دوره ناامیدکننده در مادرید، مسیر دیگری را طی کرد. با این حال، کالدرون همان طور که قبلاً قول داده بود نتوانست کاکا از میلان، سسک فابرگاس
از آرسنال و آرین روبن از چلسی را به خدمت بگیرد. با این وجود، در پنجره نقل و انتقالات ژانویه، او موفق شد مارسلو، مدافع چپ فلومیننزه (۶٫۵ میلیون یورو)، گونزالو هیگواین، مهاجم ریورپلاته (۱۳ میلیون یورو) و فرناندو گاگو، هافبک بوکا جونیورز (۱۸ میلیون یورو) را به خدمت بگیرد. در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۷، کالدرون در مورد رفتار برخی از بازیکنان تیم و هواداران سانتیاگو برنابئو اظهارات بسیار تاسف باری ارائه کرد که باشگاه را در شرایط حساسی قرار داده است. یکی از بازیکنانی که کالدرون مورد انتقاد قرار گرفت دیوید بکهام بود که در ژانویه ۲۰۰۷ با قراردادی برای بازی در لس آنجلس گلکسی لیگ برتر فوتبال (MLS) در پایان آن فصل موافقت کرد. در میان دیگرانی که از بکام انتقاد کرد، فابیو کاپلو، مدیر باشگاه بود، که در آن زمان قول داد که دیگر هرگز بکام را برای تیم انتخاب نکند، اگرچه بعداً سخنان خود را پس گرفت. در پایان ژانویه، مهاجم رونالدو با مبلغ ۷٫۵ میلیون یورو به میلان باشگاه را ترک کرد. در ۹ فوریه ۲۰۰۷، کاپلو به بکهام اجازه داد تا در بازی خارج از خانه مقابل رئال سوسیداد به ترکیب اصلی رئال بازگردد. بکهام خوب بازی کرد و گل تساوی را در این مسابقه ب
ه ثمر رساند، پیروزی ۲–۱. در ۲۴ فوریه ۲۰۰۷، دربی مادرید بین اتلتیکو و رئال در ویسنته کالدرون با تساوی ۱–۱ با گل های فرناندو تورس و گونزالو هیگواین به ترتیب برای اتلتیکو و رئال به پایان رسید. در ۷ مارس ۲۰۰۷، رئال مادرید نتوانست به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برسد، زیرا با عملکرد قدرتمند بایرن مونیخ در خانه خفه شده بود. علیرغم پیروزی ۳–۲ در بازی خانگی، آنها ۲–۱ در آلیانز آرنا در مونیخ شکست خوردند و در یک تساوی گل های خارج از خانه حذف شدند. بایرن همچنین سریعترین گل لیگ قهرمانان اروپا را در آن بازی به ثمر رساند، پس از اینکه روبرتو کارلوس پس از آغاز بازی توپ را از دست داد که منجر به گلزنی روی ماکای در ده ثانیه شد. در ۱۰ مارس ۲۰۰۷، رئال مادرید در نیوکمپ به مصاف بارسلونا رفت. رئال مادرید سه بار با دو گل رود فن نیستلروی و یک گل سرخیو راموس پیش افتاد، اما با هت تریک لیونل مسی، از جمله گل تساوی در زمان مصدومیت، شکست خورد. با وجود اخراج اولگوئر، ال کلاسیکو با نتیجه ۳–۳ به پایان رسید. رئال مادرید موفق شد برای اولین بار در تمام فصل به طور ثابت فرم خود را پیدا کند زیرا موفق شد هفت بازی از هشت بازی از دوازده بازی
پایانی را به دست آورد، از جمله برد خانگی ۲–۱ مقابل والنسیا در ۲۱ آوریل ۲۰۰۷ و یک پیروزی خانگی دیگر با نتیجه ۳–۲ خانگی. سویا در ۶ مه ۲۰۰۷. سپس کالدرون ادامه داد که اگر تیم به بازی عالی خود ادامه دهد، او مطمئن است که رئال مادرید قهرمان لیگ خواهد شد و به انتظار چهار ساله خود برای یک جام بزرگ در ۱۷ ژوئن پایان خواهد داد. در ۱۲ می ۲۰۰۷، با وجود نداشتن روبینیو و بکهام در زمین (به دلیل کارت زردهای جداگانه در بازی پیش مقابل سویا)، رئال مادرید برای اولین بار در تمام فصل با شکست اسپانیول ۴- مقام اول لالیگا را از آن خود کرد. ۳، بازگشت از کسری ۱–۳ نیمه اول. لوس بلانکوس توانست به لطف گل دقیقه ۸۹ گونزالو هیگواین از تساوی ۳–۳ جلوگیری کند. یکشنبه بعد، بارسا با تساوی ۱–۱ مقابل رئال بتیس، امتیازات را از دست داد. رئال مادرید با توجه به رکورد برتر رودرروی خود در صدر جدول لیگا قرار گرفت و چهار بازی مهم باقی مانده بود. یکشنبه بعد، رئال موفق شد ۲–۳ ریکراتیوو د هوئلوا را در نوئوو کلمبینو شکست دهد. با تساوی ۲–۲، رئال مادرید به نظر می رسید که برتری را به رقیب بارسلونا بازگرداند تا اینکه روبرتو کارلوس در پایان بازی با پاس گل فرناندو گا
گو گلزنی کرد و تیم تنها ۳ بازی مانده به بازی با هوئلوا را ترک کرد. سفارش، دپورتیوو، ساراگوسا و مایورکا. در ۲۶ مه ۲۰۰۷، رئال مادرید یک عملکرد عالی دیگر به نمایش گذاشت تا دپورتیوو را ۳–۱ در برنابئو شکست دهد. این پیروزی شش پیروزی متوالی را برای رئال مادرید به ارمغان آورد که با گل های سرخیو راموس، رائول و رود فن نیستلروی پیروزی را تضمین کرد. در ۹ ژوئن، رئال آخرین بازی خود در لیگ را مقابل ساراگوسا در لاروماردا انجام داد. بازی زمانی بد آغاز شد که رئال مادرید دقایقی پیش از آغاز بازی مجبور شد ترکیب اصلی خود را تغییر دهد، زمانی که میگل تورس مدافع جوان در حین گرم کردن مصدوم شد و همسترینگ او پاره شد. در این بازی، ساراگوسا نزدیک به پایان بازی ۲–۱ رئال را پیش انداخت، در حالی که بارسلونا نیز مقابل اسپانیول ۲–۱ پیروز شد. به نظر می رسید که چالش قهرمانی رئال تمام شده باشد. با این حال، گل تساوی دیرهنگام ون نیستلروی و به دنبال آن گل دقیقه آخر رائول تامودو برای اسپانیول، امیدهای قهرمانی رئال مادرید را به نفع آنها افزایش داد. سویا در خارج از خانه مقابل مایورکا نیز با نتیجه ۰–۰ متوقف شد که به این معنی بود که پیروزی در خانه مقابل م
ایورکا عملاً سی امین قهرمانی لوس مرنگس را در لیگ اسپانیا تضمین می کند. این عنوان در ۱۷ ژوئن به دست آمد، جایی که رئال در برنابئو با مایورکا روبرو شد، در حالی که بارسلونا و سویا به ترتیب با جیمناستیک د تاراگونا و ویارئال روبرو شدند. در نیمه، رئال ۰–۱ عقب بود، در حالی که بارسلونا در تاراگونا با نتیجه ۰–۳ پیش بود. با این حال، سه گل در نیم ساعت گذشته باعث پیروزی ۳–۱ رئال مادرید و اولین قهرمانی آنها در لیگ از سال ۲۰۰۳ شد. یک گل به خودی و به دنبال آن یک گل لذت بخش دیگر از ریس به رئال اجازه داد تا جشن قهرمانی را آغاز کند. هزاران هوادار رئال مادرید برای جشن گرفتن این عنوان به میدان سیبلس رفتند. فصل های ۰۸–۲۰۰۷ و ۰۹–۲۰۰۸. در ۲۵ اوت، رئال مادرید فصل را در دربی مقابل رقیب شهری اتلتیکو مادرید در سانتیاگو برنابئو آغاز کرد. نمایش بسیار سرگرم کننده ای از هر دو طرف بود، اما رئال موفق شد با گل های رائول و وسلی اسنایدر برای رئال، ۲–۱ پیروز شود، در حالی که سرخیو آگوئرو برای اتلتیکو گلزنی کرد. این یک آغاز عالی برای رئال بود، زیرا آنها مهارت نشان دادند و در حال انطباق با سبک جدیدی از بازی بودند که مدیر جدید برند شوستر معرفی کرده ب
ود. در ۲۸ اوت، آنتونیو پوئرتا از سویا پس از سه روز بستری شدن در بیمارستان درگذشت. جام سانتیاگو برنابئو، که رئال مادرید در مورد آن در برابر اسپورتینگ سی پی تلاش می کرد، به افتخار پوئرتا لغو شد. در ۲ سپتامبر، رئال مادرید موفق شد با دو گل اسنایدر، یک گل از رائول، یک گل از رود فن نیستلروی و یک گل از گوتی، ۵–۰ مقابل ویارئال در ال مادریگال پیروز شود. رئال پس از اینکه آلمریا را در خانه شکست داد و پیش از کسب تساوی ۱–۱ در مقابل رئال وایادولید، با خاویر ساویولا گل تساوی را در سه دقیقه مانده به وقت پایانی به ثمر رساند، روند پیروزی خود را به ۳ افزایش داد. چهار روز بعد، رئال بدون شکست ماند و با گل های رائول و یک ضربه دوچرخه شگفت انگیز از خولیو باپتیستا، رئال بتیس را ۲–۰ در برنابئو شکست داد. رئال به روند شکست ناپذیری خود زیر نظر شوستر ادامه داد و ختافه را ۰–۱ در خارج از خانه شکست داد تا مطمئن شود لوس بلانکوس در قله لالیگا باقی خواهد ماند. رئال مسابقات اروپایی خود را به خوبی آغاز کرد و تیم آلمانی وردربرمن را با گل های رائول و فن نیستلروی ۲–۱ در خانه شکست داد و به ترتیب از المپیاکوس، وردربرمن و لاتزیو در صدر گروه خود قرار گر
فت. با این حال، آنها در اولین دور حذفی مقابل رم، در مجموع ۴–۲ شکست خوردند. در ۹ دسامبر ۲۰۰۸، اعلام شد که برند شوستر از سرمربیگری اخراج شده است و خوانده راموس، سرمربی سابق تاتنهام هاتسپور جایگزین او خواهد شد. آن فصل یکی از فاجعه بارترین فصل های تاریخ باشگاه بود: رئال در مرحله یک هشتم نهایی برای پنجمین بار متوالی از لیگ قهرمانان اروپا حذف شد و در مجموع ۰–۵ به لیورپول باخت و از لیگ قهرمانان کنار رفت. کوپا دل ری به تیم رده سومی رئال یونیون، و با باخت تحقیرآمیز ۲–۶ توسط بارسلونا در سانتیاگو برنابئو شرمنده شد، که تماماً قهرمانی در لیگ را برای بارسا تأیید کرد که در ادامه سه گانه را به دست آورد. سپس مادرید ۴ بازی آخر خود در لیگ را از دست داد تا کارزار فاجعه بار را متوقف کند. دوره دوم فلورنتینو پرز (۲۰۰۹–اکنون). در ۱ ژوئن ۲۰۰۹، فلورنتینو پرز دوباره ریاست رئال مادرید را در میان خشم ناشی از افول باشگاه به دست گرفت. پرز به سیاست کهکشانی ها که در دوره اول ریاست جمهوری خود دنبال می کرد، ادامه داد و کاکا را از میلان با مبلغ رکوردشکنی ۵۶ میلیون پوند خرید و سپس با خرید کریستیانو رونالدو از منچستریونایتد به مبلغ ۸۰ میلیون پوند
، دوباره رکورد را شکست. فصل ۱۰–۲۰۰۹، با این حال، فصل انتقالی بود زیرا مادرید دوباره در لیگ دوم شد، اگرچه این بار با کسب ۹۶ امتیاز و توسط لیون از لیگ قهرمانان اروپا حذف شد. همچنین فصل با مصدومیت کریستیانو رونالدو خدشه دار شد، که او را هفت هفته از میدان ها دور کرد، اگرچه او همچنان با ۳۳ گل در صدر جدول گلزنان قرار داشت و مادرید با ۱۰۲ گل به گلزن ترین تیم لالیگا تبدیل شد. رئال مادرید همچنین این بدشانسی را داشت که با بالاترین امتیاز در تاریخ پنج لیگ برتر اروپا نایب قهرمان شود تا اینکه با امتیاز ۹۷ لیورپول در فصل ۱۹–۲۰۱۸ از او پیشی گرفت. ژوزه مورینیو در ماه مه ۲۰۱۰ هدایت این تیم را برعهده گرفت. در فصل ۱۱–۲۰۱۰، مادرید بازسازی شده با موفقیت در همه جبهه ها جنگید و پا به پای تیمی درخشان بارسلونا بود که برخی آن را بزرگ ترین تیم تاریخ فوتبال می دانند. در نهایت، مادرید با ۹۲ امتیاز و چهار امتیاز کمتر از رقیب همیشگی خود در جایگاه دوم لیگ قرار گرفت، اما توانستند آنها را در فینال کوپا دل ری شکست داد ولی در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا به بارسا باختند، در حالی که رئال برای اولین بار از فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۳ به آن مرحله صعود کرده بود
. علاوه بر این، از ۱۶ آوریل تا ۳ مه، یک اتفاق نادر رخ داد که برای اولین بار، چهار ال کلاسیکو در یک بازه زمانی ۱۸ روزه برگزار می شد. اولین بازی در رقابت های لیگ در ۱۶ آوریل بود (که با گل های پنالتی هر دو تیم ۱–۱ به پایان رسید)، بازی دوم در فینال کوپا دل ری (که مادرید ۱–۰ برنده شد) و اولین جام در دومین دوره کهکشانی برای آنها به ارمغان آورد. بازی سوم و چهارم در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در ۲۷ آوریل و ۳ مه (بارسلونا در مجموع با پیروزی ۲–۰ خارج از خانه و تساوی ۱–۱ خانگی پیروز شد). دو بازی لیگ قهرمانان اروپا جنجالی ترین شکل انجام شد، زیرا تصمیمات متعدد داوری به شدت مورد انتقاد مورینیو و بازیکنان مادرید قرار گرفت و یوفا را به حمایت از تیم کاتالانی متهم کردند؛ یعنی کارت قرمز په په در دقیقه ۶۱ بازی اول زیر سؤال رفت و پس از آن بارسلونا دو گل به ثمر رساند و مورینیو به دلیل اعتراض از بازی اخراج شد و در ادامه از بازی برگشت محروم شد و چندین آفساید جنجالی گرفته شد. در لالیگا مادرید با ۱۰۲ گل دوباره به یشترین گل زده در لالیگا تبدیل شد و عملکرد خوب خود را از فصل پیش تکرار کرد و رونالدو ۴۰ گل به ثمر رساند و کفش طلای اروپا
را به دست آورد. در فصل ۱۲–۲۰۱۱، رئال مادرید برای سی و دومین بار در تاریخ خود قهرمان لالیگا شد، همچنین فصل را با رکوردهای متعدد لیگ، از جمله ۱۰۰ امتیاز، ۱۲۱ گل زده، تفاضل گل ۸۹+،۳۲ برد و ۱۶ برد خارج از خانه،. آنها همچنین برای پانزدهمین فصل متوالی در لیگ قهرمانان اروپا شرکت کردند و در نیمه نهایی به بایرن مونیخ در ضربات پنالتی (پس از تساوی ۳–۳ در مجموع) به شیوه ای دلخراش باختند. مادرید به عنوان مدافع عنوان قهرمانی وارد کوپا دل ری شد، اما در مجموع ۳–۴ در مرحله یک چهارم نهایی به بارسلونا شکست خورد. در همان فصل، کریستیانو رونالدو سریع ترین بازیکن تاریخ لیگ اسپانیا شد که به ۱۰۰ گل زده می رسد. رونالدو با رسیدن به ۱۰۱ گل در ۹۲ بازی، از فرنس پوشکاش، اسطوره رئال مادرید که در ۱۰۵ بازی ۱۰۰ گل به ثمر رساند، پیشی گرفت. رونالدو (۶۰) امتیاز توسط گل های فردی برای باشگاه در یک فصل ثبت کرد و اولین بازیکنی شد که در یک فصل مقابل ۱۹ تیم حریف گلزنی می کند. رئال مادرید فصل ۱۳–۲۰۱۲ را با قهرمانی در سوپر جام اسپانیا و شکست دادن بارسلونا در خارج از خانه آغاز کرد. با این حال، سوپرجام تنها جام آنها در این فصل بود، علیرغم اینکه به کسب همه