Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوار قلب در اسپاسم عروق کرونر شامل شواهدی از آریتمی هایی است که ممکن است توسط ایسکمی ایجاد شود: انقباضات زودرس بطنی، تاکی کاردی بطنی، فیبریلاسیون بطنی و موارد دیگر. تاریخچه. درد قفسه سینه ناشی از اسپاسم عروق کرونر در ادبیات پزشکی توسط پرینزمتال و همکاران در سال ۱۹۵۹ شرح داده شده است. این کشف باعث شد که در ادبیات پزشکی از این نوع آنژین به عنوان آنژین پرینزمتال یاد شود. مطالعه بعدی بیشتر این آنژین را از آنژین صدری کلاسیک متمایز کرد، زیرا نتایج نشان داد که بیماران مبتلا به درد قفسه سینه به دلیل اسپاسم عروق کرونر فاقد شواهدی از آترواسکلروز در کاتتریزاسیون قلبی بودند. آنژین صدری ناشی از اسپاسم عروق کرونر به عنوان آنژین واریانت نیز شناخته می شود. در طول دهه ۷۰ و ۸۰، تحقیقات جدی به سرپرستی دکتر رابرت آ. شاهین منجر به مشخص شدن نقش اسپاسم در آنژین پرینزمتال شد و امکان شناسایی آسان و درمان مؤثر را فراهم کرد.
هاله شبنم ، یک پدیده دیداری است که در آن یک لکه روشن در اطراف سایه سر بیننده در حضور شبنم ظاهر می شود. در تصویرسنجی و دورسنجی، بیشتر به عنوان نقطه داغ شناخته می شود. همچنین گاهی به عنوان هاله سلینی به نام هنرمند و نویسنده ایتالیایی بن ونوتو چلینی (۱۵۰۰–۱۵۷۱) که این پدیده را در خاطرات خود در سال ۱۵۶۲ توصیف کرده است، شناخته می شود. قطرات شبنم تقریباً کروی به عنوان عدسی عمل می کنند تا نور را روی سطح پشت خود متمرکز کنند. هنگامی که این نور از آن سطح پراکنده یا بازتاب می شود، همان عدسی دوباره آن نور را به سمتی که از آن آمده است پس بازتابگر می کند. این پیکربندی شبیه به بازتابنده چشم گربه ای است. با این حال، بازتابنده چشم گربه ای به ضریب شکست حدود ۲ نیاز دارد، در حالی که آب دارای ضریب شکست بسیار کمتری است که تقریباً ۱٫۳۳ است. این بدان معناست که قطرات آب، نور را در حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد قطر فراتر از سطح پشتی قطره متمرکز می کند. هنگامی که قطرات شبنم روی کرک ها تقریباً در این فاصله از سطح یک گیاه معلق می شوند، ترکیب قطره و گیاه به عنوان یک بازتاب دهنده عمل می کند. هر سطح بازتابی در اطراف نقطه پادخورشیدی روشن ترین سطح را دا
رد. موج پادگری توسط ذرات دیگر غیر از آب و شکوه در بخار آب اثرات مشابهی هستند که توسط عملکردهای مختلف ایجاد می شوند.
بهاویوکا (; – ) بهکشو اهل هند بود. بهاویوکا نویسنده "مادهیاماکا هاردایا کاریکا" Madhyamaka-hṛdaya-kārikā به اختصار (MHK) (نظریه قلب میانه)، تفسیر آن "تارکا جولا" Tarkajvālā (شعله های استدلال- فقط به زبان تبتی حفظ شده است) به اختصار (TJ) که شهرت نویسنده به دلیل همین تفسیر است و Prajñāpradīpa (چراغی برای خرد) است.
سولکان (, ) یک سکونتگاه در شهرداری نوا گوریتسا در منطقه گوریتسیای غربی اسلوونی است که در مرز با ایتالیا قرار دارد. اگرچه امروزه با شهر نوا گوریتسا یک منطقه شهری واحد تشکیل می دهد، اما به دلیل تاریخچه و هویت محلی قوی ساکنان آن، وضعیت یک سکونتگاه شهری جداگانه را حفظ کرده است.
ساموئل افوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست مهاجم بازی می کند.
ویلیام آگادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس سیتی در لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی می کند.
دو بدن کوچک فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی بث بی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوزی آمیس و فرد وارد ایفای نقش کرده اند.
یک بار دیگر یا روز بعد از اینکه بهم زدیم (کره ای: 헤어진 다음날؛ لاتین نویسی کره ای اصلاح شده: Heeojin Daeumnal) یک مجموعه اینترنتی کره جنوبی در سال ۲۰۱۶ با بازی کیم میونگ-سو و یون سو-هی است که در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ به طور انحصاری در نتفلیکس منتشر شد. داستان. یو تان رهبر و خواننده یک گروه مستقل به نام One More Time (به معنی یک بار دیگر) است که با دوستان دوران کودکی خود تشکیل داده است. همان طور که محبوبیت و درآمد گروه رو به کاهش است، تان تصمیم می گیرد با یک ناشر موسیقی قرارداد ببندد. تان در حالی که خود را با زندگی جدیدش وفق می دهد، یک اتفاق عجیب برایش می افتد - یک پرش زمانی که به او امکان این را می دهد تا در زمان سفر کند و دوست دخترش را دوباره به دست آورد.
مزرعه کادیلاک فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی لیزا گوتلیب است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستوفر لوید، سوزی آمیس، لیندن اشبی و جیم متسلر ایفای نقش کرده اند.
شینجو کاوازاکی ، (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۳۵ یک پژوهشگر ژاپنی بود که در حوزهٔ فرهنگ هند و آیین بودایی فعالیت می کرد. در فلسفه هند و بودیسم تبتی تخصص دارد. او در سال ۱۹۸۷ دکترای ادبیات را از دانشگاه توکیو برای کارش در زمینه «مطالعات در علم همه جانبه (Sarvajna)» دریافت کرد و در سال ۱۹۹۴ جایزه آکادمی ژاپن را برای کارش در مورد «مطالعات در علم همه جانبه» دریافت کرد. در بهار ۲۰۱۱ به او نشان گنج مقدس، اشعه طلایی با نوار گردن اعطا شد. در پاییز سال ۲۰۱۴ به او نشان شخصیت شایستگی فرهنگی اهدا شد. نظر در مورد ماگا برهمانا. شینجو کاوازاکی نوشته است که ارجاع و اشاره به ماگاها را می توان در آثار مفسر مکتب مادهیاماکا، بهاویوکا (Bhāviveka) (حدود ۵۷۰ – ۵۰۰ میلادی) یافت، و استدلال کرد که رفتار ماگاها که در آنجا توصیف شده است، مشابه آداب و رسوم ایرانیان و مغ/ماگوس است که توسط هرودوت توصیف شده است (کاوازاکی ۱۹۷۵). این یافته های پژوهشی توسط محققان ژاپنی بودیسم به زبان انگلیسی منتشر شد، و توسط جاناتان سیلک در مطالعه مفصل خود در مورد "در مورد ازدواج نزدیک در بین ایرانیان در منابع بودایی" (سیلک ۲۰۰۸) نیز مورد استناد قرار گرفت همچنین محققان خ
ارج از کشور ماگا، مانند یوهانس برونخورست و مارتینا پالادینو ، مورد ارجاع قرار گرفت.
آخرین ایستادگی در رودخانه صیبر فیلمی تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی دیک لاوری است. در این فیلم بازیگرانی همچون تام سلک، سوزی آمیس، ریچل دانکن، هالی جوئل آزمنت، دیوید دوکس، کیت کارادین، دیوید کارادین، هری کری جونیور، پاتریک کیلپاتریک، رکس لین، دنیس فورست، لومی کاوازوس و ریموند کروز ایفای نقش کرده اند. داستان. نزدیک پایان جنگ داخلی آمریکا، «پل کیبل» (با بازی تام سلک) پس از سال ها دوری از خانواده به خانه اش در تگزاس بازمی گردد؛ سال هایی که در خدمت ارتش ایالت های مؤتلفه جنوب جنگیده بود. همسرش، «مارتا» (با بازی سوزی ایمیس)، زنی مستقل و قدرتمند در مرزهای غرب است که استقلالش او را به نیرویی خودبسنده بدل کرده. به او گفته بودند که شوهرش در جنگ کشته شده است. با بازگشت غیرمنتظرهٔ پل، مارتا بار دیگر به نقش همسری بازمی گردد، اما در دل از اینکه شوهرش او و فرزندانشان را برای جنگی که او علاقه ای به درک آن نداشت رها کرده، دلخور است. با وجود عشقی که از کودکی به یکدیگر داشتند و سال ها زندگی مشترک، پل و مارتا اکنون همچون غریبه هایی برای هم هستند و تنش میانشان آشکار است. در دوران غیبت پل، دختر کوچک شان بر اثر تب درگذشته
و مارتا که این غم را تنها تاب آورده، نوعی کینه نسبت به شوهرش در دل پرورانده است. پدر مارتا، «جیمز سنفورد» (با بازی هری کری جونیور)، بابت رفتار او با پل سرزنشش می کند، اما مارتا پای مواضعش می ایستد. پدرش که خوب او را می شناسد، در نهایت موضوع را رها می کند. پل تصمیم می گیرد به آریزونا بازگردد و مزرعه ای را که در آن جا مالک است، پس بگیرد. اعضای خانواده، یعنی پل، مارتا، پسر و دخترشان، اثاث خود را جمع می کنند، با پدر مارتا خداحافظی کرده و راهی آریزونا می شوند. در مسیر، با «لورین کیدستن» (با بازی تریسی نیدهام)، دختر زیباروی و چابک دست گاوچران «دوان کیدستن» (با بازی دیوید کارادین) آشنا می شوند. شب هنگام، اسب های تحت فرمان مردان او به طور تصادفی به سوی اردوگاه خانواده کیبل می تازند. پل و مارتا خشمگین می شوند و مردان را سرزنش می کنند. لورین هم با آن ها موافقت کرده و مردانش را توبیخ می کند. در این برخورد، لورین و گاوچران ها درمی یابند که مرد مقابل شان همان پل کیبل است؛ کسی که به آن ها گفته شده بود کشته شده، و از آن زمان، پدر لورین کنترل مزرعهٔ کیبل را در دست گرفته است. پدر لورین، دوان کیدستن، و برادرش «ورن» (با بازی کی
ث کارادین)، هر دو سرباز پیشین ارتش اتحادیه شمال بودند و علاقه ای به سربازان سابق ایالت های جنوبی ندارند. آن ها مزرعهٔ کیبل را از آن خود می دانند. وقتی خانوادهٔ کیبل به مزرعه می رسند، پل با مردان کیدستن که در خانه اش مستقر شده اند روبه رو می شود. وقتی دو تن از آن ها می خواهند اسلحه بکشند، مارتا کیبل که در تاریکی پنهان شده و تفنگ دولول در دست دارد، آن ها را می کشد. این تیراندازی آغاز یک دشمنی مسلحانه میان پل کیبل و مردان کیدستن است، که طی آن چند تن از تفنگدارهای مزدور کیدستن به دست کیبل کشته می شوند. با این حال، ورن و لورین کیدستن به تدریج با خانوادهٔ کیبل همدردی می کنند و معتقدند بازگرداندن مزرعه به آنان و پایان دادن به درگیری بهترین راه است. دوان مخالفت می کند اما در نهایت به خواست دختر و برادرش تن می دهد. با این حال، تهدید واقعی علیه زندگی جدید خانوادهٔ کیبل در آریزونا نه از سوی کیدستن ها، بلکه از سوی «ادوارد جنرو» (با بازی دیوید دوکس)، یکی از هواداران ایالت های جنوبی و سرباز یک دست سابق است. او دوان را می کشد و کیبل متهم به قتل می شود. با آن که همهٔ شواهد علیه کیبل است، حتی ورن، برادر دوان، باور ندارد که او
قاتل باشد. جنرو دختر کیبل را گروگان می گیرد تا در معامله ای غیرقانونی با راهزنان مکزیکی، امنیت خود را تضمین کند. کیبل و ورن با هم متحد می شوند، جنرو را یافته و می کشند و سپس در تیراندازی با راهزنان درگیر می شوند. در میانهٔ درگیری، کیبل از ورن می خواهد دخترش را از صحنه دور کند و ورن چنین می کند. سپس کیبل به تنهایی با باقی راهزنان روبه رو می شود، اما راهزنان سرانجام تصمیم می گیرند تنها اسلحه ها را از واگن آسیب دیدهٔ جنرو بردارند و بروند. کیبل زخمی به خانه بازمی گردد و مارتا از او پرستاری می کند. او سرانجام تصمیم می گیرد که شوهرش را همان گونه که هست بپذیرد، گذشته را فراموش کند و دوباره دوستش بدارد.
پرواز ۶۳ خطوط هوایی آمریکا، یک هواپیمای دی سی- ۳بود که به نام «پرچمدار میسوری» شناخته می شد و در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳ در نزدیکی سنترویل، تنسی سقوط کرد. این حادثه به دلیل تشکیل یخ بر روی بال ها و پروانه های هواپیما رخ داد. در این سانحه، تمام هشت مسافر و سه عضو خدمه جان خود را از دست دادند. شرح حادثه. این پرواز در میانه راه دچار یخ زدگی(هوانوردی) شد و پس از ورود به واماندگی سقوط کرد و همه سرنشین های هواپیما پس از سقوط کشته شدند.
در دیوشناسی موراکس (به انگلیسی: Morax؛ همچنین نوشته شده مانند Foraii, Marax و Farax) یک شیطان، ارل بزرگ و یکی از رئیس جمهوران دوزخ است که ۳۰ لژیون شیاطین (طبق گفته های دیگر نویسندگان سی و دو) را فرماندهی می کند. او اخترشناسی و تمام فنون متحرر را آموزش می دهد. موراکس به عنوان مردی با سر گاو نر و بلعکس مانند گاو نری با سر مرد نمایش داده شده است.
سابوتین (, ) یک خط الراس کوهی با ارتفاع است که به گوریتزیا، نوا گوریتسا و سولکان در مرز بین اسلوونی و ایتالیا مشرف است. در پای آن پل سولکان قرار دارد که بر روی رودخانه سوشا گسترده شده است.
ان جی سی ۶۱۲ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی سنگتراش است که تقریباً در فاصله ۳۸۸ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد.
ان جی سی ۶۱۵ () یک کهکشان مارپیچی بدون میله است که به صورت لبه ای در صورت فلکی نهنگ قرار دارد. این کهکشان در فاصله حدود ۷۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و در ۱۰ ژانویه ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ان جی سی ۵۹۲ () یک سحابی نشری در صورت فلکی مثلث است. این سحابی شامل یک خوشه باز از ستارگان است و تقریباً ۲.۸۶ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
راه آهن بوهینج (, , ) یک راه آهن در اسلوونی و ایتالیا است. این راه آهن یسنیسه در اسلوونی را به تریسته در ایتالیا متصل می کند. این راه آهن توسط اتریش-مجارستان از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۶ به عنوان بخشی از یک راه آهن استراتژیک جدید، راه آهن نوین آلپ، که غرب اتریش و جنوب آلمان را به بندر تریسته اتریش-مجارستانی آن زمان متصل می کرد، ساخته شد. این خط از یسنیسه شروع می شود، در انتهای جنوبی تونل کاراونکس؛ سپس از آلپ یولیان از طریق تونل بوهینج عبور می کند و از شهر مرزی نوا گوریتسا عبور کرده و قبل از رسیدن به تریسته وارد مرز ایتالیا می شود.
گوریانسکو () یک روستا در قسمت جنوب غربی شهرداری کمن در منطقه ساحلی اسلوونی در مرز با ایتالیا است. کلیسای جامع در این سکونتگاه به سنت اندرو اختصاص دارد و متعلق به اسقف نشین کوپر است. این کلیسا در سال ۱۸۹۶ بر روی ویرانه های یک کلیسای کوچک تر گوتیک ساخته شد و در اواخر دهه ۱۹۵۰ بازسازی شد، زمانی که داخل آن توسط تونه کرال نقاشی شد. نزدیک به این سکونتگاه همچنین یک گورستان بزرگ با بیش از ۱۰٬۰۰۰ سرباز اتریش-مجارستانی از ملیت های مختلف که در نبردهای ایزونزو در جنگ جهانی اول کشته شدند، وجود دارد. این بزرگ ترین گورستان از این نوع در اسلوونی است.
آمادگی (به فرانسوی: disposition) در جامعه شناسی بوردیو به معنی مجموعه پیش زمینه ها، امیال، رغبت ها و گرایش های ناخودآگاه فرد به تکرار اعمال و رفتارها در شرایط معین است که هر فردی آنها را در خودش درونی و انباشته کرده است. آمادگی محصول زندگی و تجربه روزمره هر فرد از گذشته تاکنون است که در بدن او نهفته است. آمادگی بنیان هر عمل یا رفتار در عاملان اجتماعی است. بوردیو از نظام آمادگی ها به عادت واره یاد می کند.
بازی های غرب آسیا ۱۹۹۷ (1st West Asian Games) نخستین دوره از رقابت های ورزشی غرب آسیا بود که از ۲۹ آبان تا ۸ آذر ۱۳۷۶ در تهران برگزار شد. در این دوره، حدود ۸۵۰ ورزشکار از ۱۰ کشور در قالب ۲۳۶ تیم در ۱۵ رشته ورزشی به رقابت پرداختند. این مسابقات در ابتدا تنها برای ورزشکاران مرد برگزار شد. کشورهای شرکت کننده شامل ایران، اردن، کویت، قرقیزستان، لبنان، قطر، سوریه، تاجیکستان، ترکمنستان و یمن بودند. رشته های ورزشی این دوره عبارت بودند از: دو و میدانی، شنا، بدمینتون، بسکتبال، بوکس، شمشیربازی، فوتبال، جودو، کاراته، تیراندازی، تنیس روی میز، تکواندو، تنیس، وزنه برداری و کشتی. مکان های برگزاری. مجموعه ورزشی آزادی تهران
دریاچه آگاسی () یک دریاچه پیش یخچالی بزرگ بود که در مرکز آمریکای شمالی در اواخر دوره پلیستوسن وجود داشت و با آب ذوب شده حاصل از عقب نشینی یخسار لارنتی در پایان آخرین عصر یخبندان تغذیه می شد. در اوج خود، مساحت این دریاچه از مجموع تمام دریاچه های بزرگ امروزی بیشتر بود. این دریاچه در نهایت به منطقه ای که امروزه خلیج هادسون است تخلیه شد و بقایای آن را می توان در دریاچه وینیپگ، دریاچه وینیپگوسیس، دریاچه مانیتوبا و دریاچه وودز مشاهده کرد. این دریاچه نخستین بار در سال ۱۸۲۳ توسط ویلیام اچ. کیتینگ مطرح شد، و در سال ۱۸۷۹ توسط وارن آپهام، که متوجه شد این دریاچه بر اثر فعالیت های یخچالی شکل گرفته است، به نام لویی آگاسی، بنیان گذار یخچال شناسی که در سال ۱۸۷۳ درگذشته بود، نام گذاری شد. روند زمین شناحتی. در طول آخرین عصر یخبندان، بخش های شمالی آمریکای شمالی تحت پوشش یخسار قرار داشتند که با تغییرات اقلیمی به طور متناوب پیشروی و پسروی می کرد. این یخچال قاره ای که در دوره ای به نام یخچال زایی ویسکانسین شکل گرفت، بخش وسیعی از مرکز آمریکای شمالی را بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ سال پیش پوشاند. با فروپاشی این یخسار، آب های ذوب شده آن یک د
ریاچه پیش یخچالی عظیم را پدیدآوردند. حدود ۱۳٬۰۰۰ سال پیش، این دریاچه بخش های وسیعی از مناطق امروزی منیتوبا در جنوب شرقی، انتاریو در شمال غربی، مینه سوتا در شمال، داکوتای شمالی در شرق و ساسکاچوان را پوشش می داد. در گسترده ترین حالت، این دریاچه مساحتی حدود داشت، که آن را از هر دریاچه موجود در جهان (ازجمله دریای خزر) بزرگ تر می ساخت و از نظر مساحت تقریباً برابر با دریای سیاه بود. در دوره های مختلف، این دریاچه از راه های گوناگون ازجمله: - به سمت جنوب از طریق Traverse Gap به Glacial River Warren (که بعدها به رود مینه سوتا و سرانجام به رود می سی سی پی پیوست)، - به سمت شرق از طریق دریاچه Kelvin (که امروزه Lake Nipigon نامیده می شود) به دریاچه سوپریور، - و به سمت شمال غربی از طریق Clearwater Spillway به رود مکنزی و در نهایت اقیانوس منجمد شمالی حدود ۱۳٬۰۰۰ سال پیش تخلیه شده است .
آرامگاه افسروالا در مجموعه آرامگاه همایون دهلی نو هند واقع شده است. آرامگاه افسروالا متشکل از یک آرامگاه یادمانی و یک مسجد است. مشخص نیست این آرامگاه متعلق به کیست. این آرامگاه بخشی از میراث جهانی یونسکو مجموعه آرامگاه همایون است. نام و قدمت. بر اساس توضیحات سازمان باستان شناسی هند، نام افسروالا می تواند به یک فرمانده نظامی اشاره داشته باشد. نظریه جدیدتری هم وجود دارد که اشاره می کند طایفه ای ایرانی به نام "افسر" وجود داشته و اشاره می کند که افسرهای متعددی در دربار اولیه مغول به کار گرفته می شدند، از جمله یک نفر که به نصیرالدین همایون در بازپسگیری هند در سال ۱۵۵۵ کمک کرد. روی یکی از قبرهای آرامگاه عدد "۹۷۴" حک شده که به عقیده سازمان باستان شناسی هند نشان دهنده سال ۹۷۴ هجری قمری (۱۵۶۶/۱۵۶۷ میلادی) است.
بازدانگان پیشین () گروهی منقرض شده از گیاهان چوبی و هاگ دار هستند که گمان می رود از تریمروفیت ها تکامل یافته و در نهایت به پیدازادان، که نیای مشترک بازدانگان و گیاهان گل دار هستند، منجر شده اند. این گروه از نظر رتبه آرایه شناختی به عنوان شاخه Progymnospermophyta یا رده Progymnospermopsida دسته بندی شده اند. قدیمی ترین نمونه های شناخته شده از این گیاهان از نظر زمین شناختی به راسته Aneurophytales در دوونین میانی تعلق دارند که شامل گونه هایی مانند "Protopteridium" هستند. در این گیاهان، اندام های رویشی شامل مجموعه های نسبتاً پراکنده ای از محورهای رشد بودند. "Tetraxylopteris" نیز نمونه ای دیگر از جنسی است که فاقد برگ بود. در انواع پیشرفته تر آن مانند "Aneurophyton"، این اندام های رویشی شروع به شباهت یافتن به برگ های سرخسی کردند، و در اواخر دوره دوونین، گمان می رود که این گروه نیای راسته دانه سرخس تباران، یعنی Lyginopteridales، بوده اند. در همین دوران، گروه دیگری از بازدانگان پیشین باعث ظهور اولین درختان بسیار بزرگ مانند "باستان سرخس" شدند. آخرین گروه بازمانده از بازدانگان پیشین راسته Noeggerathiales بود که تا پایا
ن دوره پرمین ادامه یافت.
عدسی چهرگان یا فاکوپیدا () یک راسته از تریلوبیت ها (سه بندی ها) بود که از کامبرین پسین تا دوونین پسین زندگی می کرد. این راسته شامل گروهی متنوع از گونه های مختلف است که در سه زیرراسته مرتبط دسته بندی شده اند. ویژگی ها. تریلوبیت های عدسی چهره دارای ۸ تا ۱۹ بند سینه ای بودند و ویژگی های متمایز آن ها شامل گلابلای (Glabella) پهن شده، ناحیه preglabellar کوتاه یا غایب و چشم های تریلوبیتی (در Phacopina) یا holochroal (در Cheirurina و Calymenina) بود. چشم های Schizochroal نوعی چشم مرکب بودند که تا حدود ۷۰۰ عدسی مجزا داشتند. هر عدسی دارای یک قرنیه مستقل بود که به یک صلبیه نسبتاً بزرگ گسترش می یافت. توسعه چشم های Schizochroal در تریلوبیت های عدسی چهره نمونه ای از نئوتنی از نوع post-displacement است. چشم های تریلوبیت های کامبرین از نوع holochroal، در مراحل نابالغ خود شبیه به چشم های schizochroal بودند. در عدسی چهرگان، این ساختارهای نابالغ به دلیل تأخیر در رشد (post-displacement) در فرم بالغ حفظ شدند. دو عضو شناخته شده این راسته عبارت اند از "Eldredgeops rana" (Phacopidae) و "Dalmanites limulurus" (Dalmanitidae). سایر گون
ه های شناخته شده عدسی چهرگان شامل "Cheirurus" (Cheiruridae), "Deiphon" (Cheiruridae), "Calymene" (Calymenidae), "Flexicalymene" (Calymenidae) و "Ceraurinella" (Cheiruridae) هستند. فرگشت. منشأ راسته عدسی چهرگان نامشخص است. این راسته شامل سه زیرراسته (Phacopina, Calymenina و Cheirurina) است که همگی دارای protaspis (لارو بدون بند) با سه جفت خار در بدن خود هستند. در زیرراسته های Cheirurina و Calymenina، یک صفحه جداریختی حفظ شده است، اما در تقریباً تمام اعضای Phacopina، گونه های آزاد به صورت یکپارچه به یکدیگر متصل شده اند. این شباهت در توسعه نشان دهنده هم ریشگی فیلوژنتیکی است. زیرراسته Calymenina ابتدایی ترین گروه در راسته عدسی چهرگان است و برخی ویژگی های مشترک با راسته Ptychopariida دارد، هرچند که در زیررده Librostoma دسته بندی نمی شود. عدسی چهرگان یکی از دو راسته تریلوبیت ها (در کنار Proetida) بودند که از رویداد انقراض دونین پسین در مرز فراسنین-فامنین (زمین شناسی) جان سالم به در بردند. بااین حال، آن ها مدت کوتاهی پس از آن در رویداد Hangenberg (انقراض پایان دوونین) در انتهای فامنین از بین رفتند.
«زمین لرزه» () ترانه ای از خواننده کره ای جیسو است. این ترانه در ۱۴ فوریه ۲۰۲۵ توسط ناشر موسیقی خودش به نام بلیسو و وارنر رکوردز به عنوان تک آهنگ آغازین نخستین آلبوم چندآهنگهٔ او به نام "آمورتیج" (۲۰۲۵) منتشر شد. پس زمینه و انتشار. جیسو در دسامبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که برای فعالیت های انفرادی اش از وای جی انترتینمنت جدا می شود و در فوریه ۲۰۲۴ ناشر شخصی خود به نام بلیسو را تأسیس کرد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۵، او اعلام کرد که قرار است اولین آلبوم چندآهنگهٔ خود به نام "آمورتیج" را در روز ولنتاین منتشر کند. جیسو در ۲۸ ژانویه اعلام کرد که قراردادی با وارنر رکوردز برای موسیقی انفرادی اش امضا کرده است. در ۴ فوریه، او فهرست ترانه ها و عوامل را منتشر کرد که شامل تک آهنگ آغازین «زمین لرزه» بود. در همان روز، او پوستر مفهومی این تک آهنگ را منتشر کرد که با عبارت «بیدار شو، لمس الکتریکی» سرنخ هایی دربارهٔ آن می داد. سپس در ۱۲ فوریه، تیزر موزیک ویدئو را منتشر کرد و در ۱۳ فوریه پوستری برای این موزیک ویدئو که شامل یک عکس پولاروید از جیسو با نوشتهٔ «زمین لرزه» و عبارت «یک روز باقی مانده، D-1» بود، به اشتراک گذاشت. «زمین لرزه» به عنوان تک
آهنگ آغازین "آمورتیج" همراه با بقیه ترانه های این آلبوم چندآهنگه در ۱۴ فوریه منتشر شد. آهنگسازی و متن ترانه. «زمین لرزه» از نظر محتوای شعری «هیجان شروع یک عشق و احساسات شدید نسبت به طرف مقابل» را بیان می کند. این ترانه ترکیبی از صداهای الکترونیکی با «صدای جذاب بینی» جیسو است. همچنین، شباهت هایی به ترانه قبلی او یعنی «گل» در آن شنیده می شود و یک کورس تکراری هم دارد. بازخورد منتقدان. کریستال بل نویسندهٔ "ان ام ئی"، «زمین لرزه» را به عنوان ترانه تکامل یافته ای از «هم زمانی مغناطیسی» تک آهنگ «گل» جیسو ستایش کرد و آن را با تولیدی «غنی تر و پویاتر» توصیف کرد. او معتقد بود که این تغییرات به بهبود صدای خواننده کمک کرده و باعث شده که اجرای جیسو «مطمئن تر و گویاتر» به نظر برسد.
کیراری در مجموع پنجمین انتشار دازل ویژن می باشد که حاوی ۱۲ ترانه است. این آلبوم در ۳ ژوئن سال ۲۰۱۱ از سوی هیومن نویز رکوردز منتشر گردید. کیراری تا به امروز موفق ترین آلبوم دازل ویژن می باشد که به جدول های "اچ ام وی" نیز وارد شده است.
سرخس چهارچوبی () یک سرده منقرض شده از آوندداران است که در دوره دوونین میانی تا دوونین پسین (حدود ) می زیست. نخستین فسیل های آن در ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا کشف شد. گونه دوم این سرده بعداً در ونزوئلا شناسایی شد. توصیف. تاکنون فسیل های "Tetraxylopteris" در دو منطقه کشف شده اند. "T. schmidtii" از لایه های رسوبی Catskill Clastic Wedge در ایالت نیویورک، ایالات متحده، در سنگ هایی به قدمت دوونین میانی تا دوونین پسین (حدود ) شناسایی شد. "T. reposana" در سازند Campo Chico در شمال غربی ونزوئلا، در لایه هایی با سن احتمالی فراسنین () کشف شد. ساختار کلی "Tetraxylopteris" از یک سامانه پیچیده از شاخه ها تشکیل شده بود. ساقه اصلی آن «پسوودومونوپودیال» (pseudo-monopodial) بود، یعنی به صورت دوتایی منشعب می شد تا ساقه های جانبی ایجاد کند، درحالی که ساقه اصلی همچنان هویت خود را حفظ می کرد. ساقه های اصلی و جانبی دارای سه سطح شاخه بندی بودند (یعنی شاخه های منشعب شده دو بار دیگر تقسیم می شدند). (در "T. reposana" ممکن است چهار سطح شاخه بندی وجود داشته باشد) شاخه ها به صورت جفت های متقابل قرار داشتند، به طوری که هر جفت متوالی
در زاویه ۹۰ درجه نسبت به جفت قبلی قرار می گرفت (تقاطع). در "T. schmidtii"، آخرین سطح شاخه بندی دارای زائده هایی بود که به صورت متقابل و ضربدری چیده شده بودند، درحالی که در "T. reposana" زائده ها در سطح شاخه های ماقبل آخر به صورت متقابل و ضربدری قرار داشتند، اما در سطح نهایی به شکل مارپیچی یا حلزونی بودند. زائده ها به صورت دوتایی منشعب شده و تا سه بار تقسیم می شدند و سه بعدی بودند، هرچند برخی از آن ها در فسیل ها به نظر می رسد که مسطح شده اند. این زائده ها توسط بیرلینگ و فلمینگ «برگ های ابتدایی بدون پهنک» نامیده شده اند، زیرا گمان می رود که این ساختارها پیش زمینه ای برای تکامل برگ های واقعی بوده اند. فرایند تکامل آن ها ابتدا شامل «پهن شدن» برای ایجاد ساختاری منشعب دوبعدی بود، سپس با «پرده بندی» ادامه یافت که طی آن بافت بین شاخه های پهن شده رشد کرد. تفاوت مشخص بین دو گونه این است که "T. schmidtii" شاخه هایی داشت که به وضوح در طول خود باریک می شدند، درحالی که تنها شاخه های درجه سوم در "T. reposana" چنین ویژگی ای داشتند. تفاوت دیگر این بود که "T. reposana" در پایه شاخه های درجه اول و دوم برجستگی هایی داشت. در هر
دو گونه، نوار بافت چوبی اولیه در مرکز ساقه ها، شاخه ها و زائده ها قرار داشت. در ساقه های اصلی و شاخه ها، این نوار در مقطع عرضی به شکل X بود که با چهار ردیف شاخه هم خوانی داشت. در زائده های انتهایی، مقطع عرضی آن به شکل دایره درآمده بود. بافت چوبی از نوع mesarch بود، یعنی پروتوزایلم زودرس در میان متازایلم بالغ تر در دو طرف آن قرار داشت. پروتوزایلم در نوک های لوب های بافت چوبی و همچنین در مرکز آن دیده می شد. آناتومی کلی ساقه چوبی به پیدازادان شباهت داشت. رده بندی. این سرده در سال ۱۹۵۷ توسط بَک (Beck) برای گونه "Tetraxylopteris schmidtii" نام گذاری شد. در ابتدا، بَک این سرده را به عنوان نیایی احتمالی برای دانه سرخس تباران یا پتریدو اسپرم ها توصیف کرد. در سال ۱۹۶۰، او نام بازدانگان پیشین را برای رده جدیدی از گیاهان معرفی کرد که همانند سرخس (گیاه) ها تولیدمثل می کردند، اما ساختار داخلی ساقه آن ها مشابه بازدانگان بود. این رده به دو راسته تقسیم شد: راسته ابتدایی تر *Aneurophytales* و راسته پیشرفته تر *Archaeopteridales*، که پیش تر توسط کرائوزل و ویلند در سال ۱۹۴۱ به عنوان نیای مشترک سرخس ها و پتریدو اسپرم ها پیشنهاد
شده بود. "Tetraxylopteris" در گروه *Aneurophytales* قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵، گونه جدیدی به نام "Tetraxylopteris reposana" توسط هاموند و بری توصیف شد. نام *reposana* از «El Reposo»، نام مزرعه ای در نزدیکی محل فسیل، گرفته شده است. این دو پژوهشگر همچنین پیشنهاد کردند که *Proteokalon*، که توسط Scheckler &amp; Banks در سال ۱۹۷۱ معرفی شده بود، ممکن است مترادف *Tetraxylopteris* باشد.
لولا امیلی مری یانگ (به ؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز بریتانیایی اهل لندن می باشد. زندگی شخصی. یانگ در رابطه با تشخیص خود با اختلال اسکیزوافکتیو در ۱۷ سالگی سخن گفته است. وی با کیست حنجره مکرراً دست و پنجه نرم کرده و این موضوع خوانندگی را برای او سخت ساخته و باعث شده تا اجراهایش را متوقف نماید. وی همچنین با مشکلات سلامت روان خود درگیر بوده است.
پالی-لوئیزا سالمون (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری جی اف اوتی مخفف واژهٔ دوست دختر سال شناخته می شود، خوانندهٔ پاپ بریتانیایی می باشد. وی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ موسیقی خود را تحت ناشر پی سی موزیک منتشر می کرد و اکنون به صورت مستقل فعالیت می کند. بیشتر آثار وی را مینی میکس ها تشکیل می دهند.