Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قصار (; – ) پرسنل نظامی اهل دودمان یوآن بود. یکی از سه برادر تنی چنگیز خان بود. به نقل از جامع التواریخ، نام وی جوچی بود و به دلیل شجاعت ممتازش به قصار لقب گرفت. او را (کماندار) نیز می نامیدند، زیرا او در کمان مهارت داشت. مادر قصار، هوئلون از قصار در برابر اتهامات بی وفایی و خیانت ناشی از گفته های شمن کوکوچو یا «تب تنگری»، یک روحانی شمن باوری دفاع کرد. چنگیز که توسط مادرش هوئلون و همسرش بورته که تب تنگری را تهدیدی برای جانشینی سلسله می دانست تحریک شده بود، به قصار و برادر دیگرش تموگه اجازه داد تا تب تنگری را در مسابقه کشتی (ورزش) بکشند.
کوکوچو ( یا تب تنگری; – ) شمن و روحانی مغولستان بود. مادر چنگیز خان، هوئلون، در حدود سال ۱۱۶۷ بیوه یسوکای بهادر شد، اما بعداً با نجیب زاده ای به نام «مونگلیک» که دوست نزدیک یسوکای بهادر بود، ازدواج کرد. او چندین پسر از زنان دیگر داشت، که یکی از آنان شمن بود (روحانی سنتی شمن باوری است) و کوکوچو نام داشت، او هم سن چنگیز خان بود و کسی بود که در گردهمایی بزرگ سال ۱۲۰۶، بعد از پیروزی چنگیز خان در نبرد سیزده طرف و متحد کردن قبایل او را خان بزرگ مغول اعلام کرد. برای مدتی کوکوچو برای حکومت بر امپراتوری توطئه می کرد. قصار یکی از سه برادر تنی چنگیز خان بود. کوکوچو ابتدا سعی کرد از شر قصار، خلاص شود و به چنگیز خان اعلام کرد که اگر از شر او خلاص نشود، در خطر است. مادر قصار، هوئلون از او در برابر اتهامات بی وفایی و خیانت ناشی از گفته های تب تنگری، دفاع کرد. چنگیز خان او را زندانی کرد و از افتخاراتش محروم کرد، اما با شفاعت مادرش هوئلون آزادی به او بازگردانده شد. بعد از آزادی نوبت به برادر دیگر چنگیز، تموگه رسید که توسط کوکوچو در ملاء عام تحقیر شد. چنگیز که تحت تأثیر گفته های همسرش بورته که تب تنگری را تهدیدی برای جانشینی س
لسله می دانست واقع شده بود، مونگلیک و هفت پسرش را روز بعد به دربار خود دعوت کرد. وقتی آنها رسیدند، تموگه تب-تنگری را به مسابقه کشتی (ورزش) دعوت کرد و از آنجایی که دعوا در داخل چادر ممنوع بود، او را به بیرون از چادر کشاند، جایی که سه مرد قوی، شمن را گرفتند و ستون فقرات او را شکستند (یعنی بدون ریختن خون او را کشتند، همان طور که به رسم مغول اشراف کشته می شدند). جای او را اسوب پیر از قبیله بعرین گرفت. «دیوید مورگان» نویسنده کتاب "چنگیز خان: فتوحات او، امپراتوری او، میراث او" نوشته است، چنگیز خان شمن تب تنگری را کشت زیرا او یک رقیب سیاسی بود که قدرت او را تهدید می کرد. یک قتل سیاسی که نشان دهنده بی تفاوتی چنگیزخان نسبت به مذهب بود. در یک خلاصهٔ ساده مورگان از قتل کوکوچو عوامل عمده ای را که بر تصمیم گیری چنگیزخان تأثیر گذاشت، حذف شده اند. مورگان ادعا می کند که چنگیز خان کوکوچو را تهدیدی برای اقتدار خود می دید، بنابراین او دستور قتل شمن را داد. به گفته مورگان، «پس از اینکه کوکوچو حکومت خود را در یک قورولتای (مجمعی که ریش سفیدان در آن جمع شده و تصمیمات سیاسی می گیرند) مشروعیت بخشید. چنگیز خان او را به قتل رساند و داس
تانی افسانه ای برای توضیح مرگ او ارائه کرد.» مورگان خلاصه ای بیش از حد ساده ارائه می دهد و به جاه طلبی سیاسی چنگیز اشاره می کند که بر احترام بر معنویت او غلبه می کند. با این حال، تحلیل دقیق تر نشان می دهد که این اقدام صرفاً با انگیزه سیاسی نبوده است. تجزیه و تحلیل کامل «قتل تب تنگری» نشان می دهد که چنگیز خان انگیزه های متعددی برای کشتن تب تنگری در خارج از سیاست داشته است. قوی ترین مدرک اولیه برای این استدلال که چنگیزخان مذهبی نبوده است، کتاب «تاریخ مخفی مغولان» و سند قرار دادن «قتل تب تنگری» است. اختلاف بین چنگیزخان و تب تنگی بسیار شدیدتر بود. این واقعه به گفته کاتب مغول باستان از زمانی شروع شد که تب تنگی سعی کرد بین چنگیزخان و برادرش قصار تفرقه ایجاد کند. برای انجام این کار، تب تنگری پیشگویی دروغینی ایجاد کرد مبنی بر اینکه قصار نیز می تواند خان شود و در صورت عدم اقدام فوری می تواند حکومت چنگیزخان را تهدید کند. تب تنگری پیشگویی جدیدی به خان داد و گفت: «حکم بهشت ابدی در مورد فرمانروا توسط نشانه های آسمانی به این صورت پیشگویی شده است: اگر غافلگیرانه به قصار ضربه ندهی، معلوم نیست چه اتفاقی خواهد افتاد!» چنگیزخان
این پیشگویی را باور کرد و مطابق آن عمل کرد. او بلافاصله تحت تأثیر این پیشگویی با برادرش دشمن شد. او شمنی فریبکار بود. جمع آوری قدرت و تلاش برای رقابت با چنگیز خان هدف او بود، اما این تنها عامل مؤثر در مرگ او نبود. پس از کشتن کوکوچو چنگیز خان دلیل مرگ پسرش را به پدر شمن اینگونه توضیح داد: «از آنجا که تب تنگی بر برادران کوچکترم دست گذاشت و تهمت های بی اساس را در میان آنها پراکنده کرد تا اختلاف افکنی کند، او دیگر مورد عشق بهشت قرار نگرفت و جان او سلب شد.» چنگیز خان می گوید که کشتن تب تنگری به جای یک ترور با انگیزه سیاسی، انتقام برادرانش و برکناری یک مقام فاسد بود. در این مورد منظور چنگیز خان حمله به مذهب نبوده است بلکه متن نشان می دهد که این قتل با انگیزه شخصی و انتقام و دین انجام شده است.
زیمون براندهوربر (; ) وزنه بردار اهل آلمان است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده است.
همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران یک ائتلاف سیاسی جمهوری خواه است که از پنج حزب و سازمان سیاسی اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده است. این ائتلاف هدف خود را تأسیس «جمهوری سکولار دمکرات در ایران» اعلام کرده است. اتحاد جمهوری خواهان ایران، جبهه ملی ایران-اروپا، حزب چپ ایران، سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور و همبستگی جمهوری خواهان ایران اعضای این ائتلاف هستند. ائتلاف همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در روز پنج شنبه ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ با صدور اطلاعیه ای موجودیت خود را اعلام کرد. تأسیس ائتلاف. پنج حزب و سازمان جمهوری خواه در روز ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ با صدور اطلاعیه ای اعلام کردند که پس از مدتی همکاری نزدیک و اتخاذ مواضع سیاسی مشترک پیرامون رویدادهای ایران، مناسبات خود را ارتقاء بخشیده و وارد روند ائتلاف شده اند. این احزاب در این اطلاعیه که همچنین همچنین حاوی پیوستی با عنوان «"دیدگاه های همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران پیرامون وضعیت سیاسی کشور و جنبش زن، زندگی، آزادی"» بود، از تدوین دیدگاه های مشترک خود تحت عنوان «"دیدگاه های همگامی"» و انتشار آن در کنفرانسی مطبوعاتی در اوایل سال ۱۴۰۲ خبر دا
دند. متن این سند مشتمل بر یک مقدمه و ده ماده با عنوان «"مبانی همگامی (منشور همگامی)"» در روز ۱۱ فروردین ۱۴۰۲ قبل از برگزاری کنفرانس مطبوعاتی توسط دبیرخانهٔ همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران منتشر شد. به دنبال آن در روز ۱۴ فروردین ۱۴۰۲ کنفرانس مطبوعاتی همگامی برای جمهوری سکولار دمکرات در ایران در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه لندن برگزار شد که محمود جعفری از جبههٔ ملی ایران–اروپا، بهروز خلیق از حزب چپ ایران ، مریم سطوت از اتحاد جمهوری خواهان ایران، مهدیه گلرو از همبستگی جمهوری خواهان ایران و همایون مهمنش از سازمان های جبههٔ ملی ایران در خارج از کشور در آن شرکت داشتند. تأسیس ائتلاف همگامی با واکنش برخی فعالان و سازمان های سیاسی مواجه شد. جمعی از فعالان سیاسی که اکثراً از امضاکنندگان بیانیهٔ ۶۷۳ جمهوری خواه سکولار دمکرات بودند، با انتشار بیانیه ای از تشکیل این ائتلاف استقبال کرده و آن را گامی مؤثر در راستای تشکیل ثقل جمهوری خواهی در ایران دانستند. سازمان مجاهدین خلق ایران با انتشار متنی در سایت رسمی این سازمان اعلام کرد که «صرفنظر از سوابق و اختلافات دیرین سیاسی و خط مشی» از این ائتلاف استقبال می کند. احسان ه
وشمند فعال سیاسی اصلاح طلب و ملی-مذهبی با انتشار یادداشتی در روزنامهٔ شرق با اشاره به عدم استفاده از واژهٔ «ملت ایران» به انتقاد از بیانیهٔ اعلام موجودیت همگامی پرداخت و لفظ استفاده شدهٔ «مردم ایران» را «مبهم و کش دار و نامشخص در ترمینولوژی علم سیاست» عنوان کرد که به باور او نشان دهندهٔ عدم باور به مفهوم «ملت ایران» است که برای هوشمند اهمیت دارد. دبیرخانهٔ همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران در واکنش به این یادداشت نامه ای خطاب به روزنامهٔ شرق منتشر کرد و در آن هوشمند و روزنامهٔ اصلاح طلب شرق را از باور داشتن اعضای این ائتلاف به مفهوم «ملت ایران» خاطرجمع کرد و وعده داد که از این واژه در متن منشور همگامی استفاده خواهد کرد. با این وجود روزنامهٔ شرق از انتشار نامهٔ دبیرخانهٔ همگامی خودداری کرد.
ایراکلی چخیدزه (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل گرجستان است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
والنتین گنچف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلغارستان است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
میهایله کامبی (؛ ) وزنه بردار اهل رومانی است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است. او در المپیک ۲۰۲۴ پاریس توانست مدال برنز را در وزن ۴۹ کیلوگرم زنان کسب کند و پرچمدار آیین پایانی رومانی بود.
انزو کوورج (؛ ) وزنه بردار اهل هلند است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
دیوید لیتوینوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل اسرائیل است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جسیکا گوردون براون (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل انگلستان است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
گالیا شاتووا (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل بلغارستان است که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
الین رایلی (انگلیسی: Elaine Riley؛ زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۱۷ – درگذشتهٔ ۷ دسامبر ۲۰۱۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۴۶، رایلی با بازیگر ریچارد مارتین ازدواج کرد. ازدواج آنها تا زمان مرگ او در سال ۱۹۹۴ ادامه داشت. رایلی در شرق لیورپول، اوهایو به دنیا آمد. او عنوان دوشیزه شرق لیورپول را به دست آورد و در سال ۱۹۳۷ نایب قهرمان عنوان دوشیزه اوهایو شد رایلی همچنین فارغ التحصیل مدرسه مد Traphagen بود. رایلی با استفاده از نام الین گری، با یک ارکستر رقص-موسیقی در چندین شهر، از جمله پیتسبورگ، پنسیلوانیا آواز خواند.
جاموخا (؛ – ) خان (عنوان) اهل مغولستان بود. یک رهبر نظامی و سیاسی مغول و رقیب اصلی تموجین یا چنگیز خان در اتحاد قبایل مغول بود. زندگی. جاموخا در جادران، یکی از قبیله های کنفدراسیون خاماق مغول به دنیا آمد و «آندا» (یعنی برادر خونی) تموجین بود. بر اساس «تاریخ سری مغولان»، هنگامی که بورته، همسر تموجین، توسط مرکیت ربوده شد. وانگ خان، جاموخا و تموجین نیروهای خود را علیه مرکیت ها ترکیب کردند تا او را به دست آورند. در سال ۱۲۰۱، رهبران سیزده قبیله باقیمانده که با تموجین (از جمله مرکیت، تاتارها و نایمان) و قبایل مغول با او متحد نشدند (جاداران، تایچود)] دشمن بودند. ، و دیگران) قورولتای جمع کردند و جاموخا را به عنوان گورخان، «حاکم جهانی»، عنوانی که توسط حاکمان قراختاییان استفاده می شد، انتخاب کردند. فرض جاموخا برای این عنوان آخرین شکاف بین تموجین و جاموخا بود که باعث شد تموجین ائتلافی از قبایل برای مخالفت با او تشکیل دهد. در پاییز همان سال، نبرد بزرگی بین اتحاد جاموخا و اتحاد مغول کرایت-خماق در دره رود آرگون (آسیا) درگرفت. این نبرد سرنوشت ساز که به نام نبرد سیزده طرف شناخته می شود، با پیروزی تموجین و در نهایت صعود به عن
وان خان تمام قبایل متحد مغول به پایان رسید. جاموخا در ایجاد ائتلاف کمتر موفق بود. به عنوان مثال، او چوپانانی را که فاقد موقعیت قبیله ای در سنت مغول بودند، استخدام نکرد، که به تموجین اجازه داد از یک سری شکست های نظامی که جاموخا تحمیل کرده بود، بهبود یابد و پیروز بیرون بیاید. پس از نبرد سیزده طرف، جاموخا توسط افراد خود خیانت شد و اسیر شد، که او را به تموجین که اکنون پیروز شده بود تسلیم کردند. با توجه به یکی از قوانینی که تموجین وضع کرد ("هرگز به خان خود خیانت نکن")، او بلافاصله این افراد را اعدام کرد و بعداً جاموخا بازجویی شد. به جاموخا حق انتخاب داده شد تا زندگی کند و به تموجین بپیوندد، اما او در عوض درخواست کرد در دستان برادر خونی خود بمیرد، و بنابراین بلافاصله پس از "بدون ریختن خون" اعدام شد.
مدال «۲۱ آذر» مدالی است که توسط حکومت خودمختار آذربایجان در سال ۱۹۶۴ تأسیس شده بود به ۲۰ هزار نفر از شرکت کنندگان در جنبش ملی-دموکراتیک اعطا شد. پس از فروپاشی حکومت ملی، اعطای مدال نیز متوقف شد. درباره. در مورد ضرب این مدال در روزنامه آذربایجان که ارگان رسمی حزب دموکرات آذربایجان بود نوشته شده است:
پهن پرک ها یکی از سرده های شاپرک از خانواده شاپرکیان پردار است. این سرده توسط Jacob Hübner در سال ۱۸۲۵ توصیف شد. واژهٔ یونانی "Platy" به معنی پهن و واژهٔ Ptilinum به معنی پر است.
دوپیکرک ها یا خارپاها یک سرده از شاپرک های خانواده شاپرکان پردار است. این سرده توسط فیلیپ کریستوف زلر در سال ۱۸۵۱ توصیف شد. واژهٔ "Deuter" به معنی دوم و واژهٔ "copus" به معنی پیکر است.
کوهی توکاها یک سردهٔ از پرندگان گنجشک سان از خانواده توکایان خندان هستند. این پرندگان در جنگل های کوهستانی قاره جنوب و جنوب شرق آسیا یافت می شوند. این نام از نام نپالی "khatya" یا "khutya" برای گونه نماد کوهی توکای هیمالیایی ("C. nipalensis") گرفته شده است. کوهی توکاها مربوط به چغک چینی آلسیپ و توکاهای خندان هستند. برای مدت طولانی این سرده تک نماد بود و تنها شامل یک گونه "C. nipalensis" بود. این سرده تازگی به دو گونه تقسیم شده است.
دوشیزه ترنس جهانی مسابقه زیبایی زنان ترنس است. این مسابقات برای حمایت از ترنسجندرها و همچنین افزایش آگاهی در مورد فرهنگ دگرباشان جنسی و نگرانی های دگرباشان جنسی، به ویژه در کشورهایی که ترنس هراسی و همجنس گرا هراسی در آنها شایع است، مورد توجه قرار گرفته است. این مسابقه خود را به عنوان فضایی امن برای زنان ترنس معرفی می کند تا تجربیات زندگی خود را از طریق سخنرانی، نمایش استعدادها و هنر به اشتراک بگذارند. دوشیزه ترنس جهانی حال لورا پریرا از ایتالیا است.
کوهی توکای هیمالیایی یک گونه پرنده از خانواده توکایان خندان است. نام علمی آن در نهایت به معنای «"خوتیا" از نپال» است، زیرا "Cutia" از نام نپالی برای این پرندگان گرفته شده است، و واژهٔ لاتین "nipalensis" به معنای «از نپال» است. کوهی توکای هیمالیایی توسط IUCN در معرض تهدید تلقی نمی شود و وضعیت پیش از تقسیم خود را به عنوان گونه ای با کمترین نگرانی حفظ می کند. برای مثال، در بوتان، بومی است که اغلب دیده می شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;38435124&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-04-04T08:08:58Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Orkhonien&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;39205025&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; قره هولگو (؛ نامشخص – ۱۲۵۲) خان از خانات جغتای (۱۲۴۲–۱۲۴۶، ۱۲۵۲) بود. او پسر موتوخان (کشته شده در محاصره بامیان در سال ۱۲۲۱)، پسر مورد علاقه جغتای بود. او توسط جغتای خان و همچنین اوگتای خان به سمت خان معرفی شد. برادران او: قره هولگو بعداً توسط پسرش مبارک شاه جانشین شد.
کوهی توکای ویتنامی یک گونه پرنده از خانواده توکایان خندان است که در لائوس و ویتنام یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک استوایی است. کوهی توکای ویتنامی توسط IUCN در معرض خطر تلقی نمی شود، اما از آنجایی که دامنه آن بسیار محدودتر از بستگان غربی آن است، پس از تقسیم به عنوان گونه ای نزدیک تهدید طبقه بندی می شود.
یسو مونگکه (; نامشخص – ۱۲۵۲) رئیس اولوس خانات جغتای (۱۲۴۶ یا ۱۲۴۷–۱۲۵۲) بود. او پنجمین پسر جغتای و یسوولون خاتون بود و در سال ۱۲۴۶ یا در حدود سال ۱۲۴۶ توسط پسر عمویش، خان بزرگ خاقان گیوک خان به عنوان خان خانات جغتای منصوب شد. با قره هولگو دوست بود. با این حال، خان بزرگ بعدی، منگوقاآن، شروع به پاکسازی حامیان خاندان اوگتای خان کرد، که در میان آنها جغتایی ها بودند. یسو مونگکه یک بار برکنار شد سپس به موقعیت قبلی خود بازگردانده شد. او همسری به نام نیشی داشت، ولی فرزندی نداشت، و اغلب مست بود، به طوری که به جای او همسر و وزیرش بهاءالدین مرغینانی حکومت می کرد.
موتوخان (; – ) پسر بزرگ جغتای و از طریق او نوه چنگیز خان مؤسس خاقان مغول چنگیز خان بود. موتو خان در سال ۱۲۲۱ در محاصره بامیان کشته شد. پسرش یسونتوآ پدر غیاث الدین براق خان مغولستان (خانات) از ۱۲۶۶ تا ۱۲۷۱ بود.
یسونتوآ (؛ سومین پسر موتوخان و نوه جغتای، بنیانگذار خانات جغتای بود. عموهای او یسو مونگکه و بایدارخان بودند. برادرزاده اش الغو پسر بایدارخان و برادرش یسو مونگکه، هر دو از خان (عنوان) خانات چغتای بودند. او برادر قره هولگو، خان (۱۲۴۲–۱۲۴۶، ۱۲۵۲) و پدر غیاث الدین براق، خان (۱۲۶۶–۱۲۷۱) از خانات چغتای بود. برادران او:
اومار، روستایی در دهستان ماده کاریز بخش سفیدآبه شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. روستای کوهستانی زیبای اومار با داشتن جاذبه های دیدنی توریستی مسافران نوروزی زیادی را به خود جذب میکند. این روستا معروف کوه های زیبا وبلندی دارد که کونوردان زیادی را به چالش میکشد. کوه هایی به نام های پلنگ کوه، زیرگی، دراجپاد، و... محصول روستا کشاورزی و دامداری است که با داشتن بزرگترین معدن طلای منطقه این روستا را ممتاز میسازد سرمایه گذاری در روستا به تازگی مورد توجه خیلی از سرمایه گزاران قرار گرفته. اولین ساکنان این روستا (ناروئی ها) تیره مره ای، بودند. که روستا را تشکیل دادند جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۰ نفر (۶۶ خانوار) بوده است.
فهرست بازیگران زن ژاپنی ()، فهرستی از هنرمندان و بازیگران زن ژاپنی است که بر اساس حروف الفبای فارسی و نام خانوادگی، مرتب شده است. این فهرست کامل نیست و به تدریج تکمیل خواهد شد.
حقه لعنتی! یا کلاهبرداری احساسی و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی روحان سیپی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیوشمان کورانا، کونال روی کاپور، اولین شارما، گایلین میندونکا و آبیشک باچان ایفای نقش کرده اند.
بی دین و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۵۴ و به کارگردانی آی.اس. جوهر است. در این فیلم بازیگرانی همچون نالینی جایوانت، آجیت خان، اوتاس، راج مهرا، آی.اس. جوهر، لیلا میشارا و محمود علی ایفای نقش کرده اند.
نسیم و نسیم صبح" فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی سعید اختر میرزا است. در این فیلم بازیگرانی همچون مائوری کانگو، کیفی اعظمی، کی کی منون، سورکا سیکری، کولبوشان کارباندا و ماکاراند دشپانده ایفای نقش کرده اند.
غازهای کوتوله گروهی از " اردک های شاخه نشین " بسیار کوچک از سردهٔ "Nettapus" هستند که در مناطق گرمسیری جهان قدیم تولیدمثل می کنند. آنها کوچک ترین پرندگان وحشی هستند. از آنجایی که "اردک های شاخه نشین" یک گروه پیراتبار هستند، باید در جای دیگری قرار گیرند. رابطه اولیه فرض شده با زیرخانواده اردک های روآبچر Anatinae مورد سؤال قرار گرفته است، و به نظر می رسد که آنها یک دودمان را در یک واگرایی باستانی گوندوانی از پرندگان آبزی تشکیل می دهند، که در آن وابستگی های نامشخصی وجود دارد. یک گونه فسیلی توصیف نشده از همفیلیان اواخر (۵٫۰–۴٫۱ میلیون سال پیش) از خالیسکو، در مرکز مکزیک، نیز از انتهای دیستال یک tarsometatarsus شناسایی شده است. این تنها رکورد از این این سرده در جهان جدید است. سه گونه زنده در این سرده وجود دارند.
باغ بارترام یک باغ عمومی به وسعت ۵۰ هکتار و بنای تاریخی ملی در جنوب غربی فیلادلفیا ، پنسیلوانیا است که در سواحل رود اسکوکل واقع شده است. این باغ در سال ۱۷۲۸ توسط جان بارترام (۱۶۹۹-۱۷۷۷) گیاه شناس تأسیس شد و قدیمی ترین باغ گیاه شناسی است که در آمریکای شمالی باقی مانده است. باغ توسط انجمن غیرانتفاعی جان بارترام با هماهنگی پارک ها و تفریحات فیلادلفیا اداره می شود. باغ بارترام تنها مکان تفریحی است که به رودخانه رود اسکوکل و تالاب های آن دسترسی دارد. مسیرهای آن بخش هایی از ساحل شرقی گرینوی را تشکیل می دهند. این باغ به عنوان یک کلاس درس در فضای باز برای یادگیری در مورد گیاهان و تاریخ جنوب غربی فیلادلفیا عمل می کند. کتابخانه مجموعه های ویژه جان بومن بارترام شامل مجموعه گسترده ای از اسناد و مطالب مربوط به تاریخ باغ، تاریخ فیلادلفیا و توسعه رشته گیاه شناسی است. ااین باغ همچنین به عنوان مکانی برای هنر عمل می کند. باغ. جان بارترام ، گیاه شناس آمریکایی مستعمره ای، باغ را در مزرعه خود در کینگسسینگ ، در غرب رودخانه اسکوکل و کیلومترها خارج و جنوب مرزهای فیلادلفیا تأسیس کرد. او خانه سنگی آن را بین سال های ۱۷۲۸ و ۱۷۳۱ ساخت، د
ر حدود سال های ۱۷۴۰ آشپزخانه ای اضافه کرد و بین سال های ۱۷۵۸ تا ۱۷۷۰ نمای حکاکی شده با الهام گرفته از پالادیان را نصب کرد. این خانه همچنان پابرجاست، همانطور که باغ اصلی او (حدود ۱۷۲۸) و گلخانه (۱۷۶۰) باقی مانده است. سه نسل از خانواده بارترام باغ را به عنوان مجموعه برتر گونه های گیاهی آمریکای شمالی در جهان ادامه دادند. آنها آن را در سال ۱۸۵۰ فروختند. مجموعه فعلی شامل طیف گسترده ای از گونه های بومی و عجیب و غریب از گیاهان علفی و چوبی است. بیشتر آنها در "فهرست گسترده درختان، درختچه ها و گیاهان علفی آمریکا در" سال ۱۷۸۳ و نسخه های بعدی فهرست شده اند. این باغ شامل سه درخت قابل توجه است: تاریخچه منظر. باغ بارترام قدیمی ترین باغ گیاه شناسی است که در ایالات متحده باقی مانده است. جان بارترام (۱۷۷۷-۱۶۹۹)، که در آمریکای مستعمره ای به عنوان گیاه شناس، کاشف و جمع آور گیاهان شناخته شده بود، پس از خرید یک باغ را در سپتامبر ۱۷۲۸ تأسیس کرد. مزرعه در شهرستان کینگسینگ، شهرستان فیلادلفیا برای استفاده شخصی است. او با ارادت مادام العمر خود به گیاهان، آن را به عنوان یک مجموعه سیستماتیک توسعه داد. او به طور فزاینده ای خود را وقف اکتش
اف، کشف نمونه های جدید و گونه های آمریکای شمالی کرد و دستاوردهای علمی قابل توجهی به دست آورد. جان بارترام مبادلات گسترده ای از موادگیاهی و اطلاعات با سایر گیاه شناسان انجام داد و تجارت پر رونقی را بر اساس تجارت فراآتلانتیک در گیاهان اداره کرد. در اواسط قرن هجدهم، باغ بارترام دارای «متنوع ترین مجموعه گیاهان آمریکای شمالی در جهان» بود. پس از انقلاب آمریکا و مرگ جان بارترام در سال ۱۷۷۷ پسران بارترام، ویلیام بارترام (۱۷۳۹-۱۸۲۳) و جان بارترام جونیور (۱۷۴۳-۱۸۱۲) تجارت بین المللی خانواده را در زمینه گیاهان ادامه دادند. آنها هم باغ گیاه شناسی و هم نهالستان گیاهان را گسترش دادند. ویلیام به یک طبیعت شناس، هنرمند و نویسنده محترم تبدیل شد که از باغ برای آموزش نسل بعدی کاشفان و دانشمندان طبیعی استفاده کرد. در حالی که فیلادلفیا به عنوان پایتخت موقت کشور جدید فعالیت می کرد، بازدیدکنندگان برجسته باغ شامل اعضای کنگره قاره ای ۱۷۸۴ و رئیس جمهور جورج واشنگتن در سال ۱۷۸۷ بودند. منسه کاتلر، گیاه شناس آماتور از ماساچوست، گزارش مفصلی از بازدید خود از باغ در سال ۱۷۸۷ ارائه کرد کتاب سفر ویلیام بارترام که در سال ۱۷۹۱ منتشر شد، اکتشافات
او را در ایالت های جنوبی آمریکا ثبت کرد. و این کتاب به عنوان یک نسخه کلاسیک در طبیعت نویسی آمریکایی در نظر گرفته شد، نسخه ای به تازگی در سال ۱۹۹۸ منتشر شد پس از مرگ جان بارترام جونیور در سال ۱۸۱۲، دخترش آن بارترام کار (۱۷۷۹-۱۸۵۸) به همراه همسرش سرهنگ رابرت کار (۱۷۷۸-۱۸۶۶) و بعدها پسرشان جان بارترام کار (۱۸۰۴-۱۸۳۹) مزرعه و تجارت را به دست گرفتند. آنها تجارت بین المللی در گیاهان بومی آمریکای شمالی را ادامه دادند، تا ۲۰۰۰ گونه از گیاهان را در سراسر جهان حمل کردند. تقاضای داخلی نیز تحت مدیریت آنها افزایش یافت و آنها یک باغ نمونه اضافی در غرب خانه بارترام برای نمایش گیاهان گلدار جدید و محبوب ایجاد کردند. "آن بارترام کار" اولین بارترام بود که باغ را به روی عموم باز کرد و باغی نیم دایره ای به مساحت 1 جریب را برای لذت عموم کاشت، واحه ای سرسبز در دنیایی که صنعتی رو به افزایش است. در سال ۱۸۵۰، مشکلات مالی باعث شد که خانواده باغ تاریخی را به اندرو ام. ایستویک (۱۸۱۱-۱۸۷۹) به عنوان یک پارک خصوصی برای املاک او فروخت. پس از مرگ ایستویک در سال ۱۸۷۹، گیاه شناس توماس میهان (۱۸۲۶-۱۹۰۱) کارزاری را در فیلادلفیا برای حفظ باغ ترتی
ب داد. چارلز اس. سارجنت از بوستون، ماساچوست، که در درختکاری آرنولد کار می کرد، به سازماندهی یک کمپین ملی برای تامین بودجه کمک کرد. شهر فیلادلفیا در سال ۱۸۹۱ کنترل این مکان را به دست گرفت و از آن به عنوان یک پارک شهری محافظت کرد. انجمن جان بارترام به طور رسمی در سال ۱۸۹۳ سازماندهی شد تا بر حفظ و ارائه باغ، خانه و ساختمان های بیرونی نظارت کند. این باغ در سال ۱۹۶۰ به عنوان یک بنای تاریخی ملی تعیین شد متأسفانه، در فاصله زمانی بین سال های ۱۸۷۹ و ۱۸۹۱، باغ از نظر مراقبت و تعبیر ناتوان ماند. بسیاری از گیاهان دزدیده شدند، مردند یا آسیب دیدند. با وجود ناپدید شدن تعدادی از عناصر فیزیکی فرعی در چشم انداز، چارچوب مستطیلی که جان بارترام در قرن هجدهم طراحی و ترسیم کرد، هنوز قابل تشخیص است. کتابخانه مجموعه های ویژه جان بومن بارترام شامل مجموعه گسترده ای از اسناد و مطالب مرتبط با تاریخ باغ است. تعداد کمی از نمونه های موجود در مجموعه گیاهان باغ مربوط به سکونت خانواده بارترام است. با این حال، مستندات مربوط به آنچه زمانی در کشت بود، غنی است. این امر از تلاش هایی مانند بازسازی باغ آن بارترام کار، یک باغ نمونه نیمه دایره ای قرن ن
وزدهمی در غرب خانه بارترام حمایت کرده است. این منطقه از باغ ها در سال ۲۰۱۶ بازگشایی شد در سال ۲۰۱۱، چهار هکتار در امتداد مرز جنوبی باغ به عنوان مزرعه جامعه سانکوفا در باغ بارترام، یک مزرعه کشاورزی متمرکز آفریقایی دیاسپورا، تأسیس شد. وجود طولانی مدت باغ بارترام به عنوان یک فضای گیاه شناسی زنده، تمرکز آن بر گیاهان بومی و طنین آن با تاریخ منطقه اطراف، آن را به مکانی بی نظیر برای ارائه و تفسیر مطالعات گیاه شناسی و کشاورزی قرن هجدهم و نوزدهم و توسعه این رشته تبدیل کرده است. گیاه شناسی، تجارت گیاه و بذر در آمریکای شمالی، زندگی جان بارترام و خانواده اش و زندگی خانگی در فیلادلفیا. صخره رمبو. صخره رمبو یک تخته سنگ بزرگ در لبه شرقی رودخانه شویلکیل، درست روبروی باغ بارترام، درست در جنوب گریس فری در مزرعه مهاجران سوئدی پیتر و بریتا رمبو بود. صخره ناپدید شده و اسکله جایگزین آن شده است.
ایبوسکون (؛ زادهٔ) یک زن سیاستمدار همسر پسر ارشد چغتای، Mütügen بود که پس از بیوه شدن در سال ۱۲۲۱ به عنوان نایب السطنه به قره هولگو نوه چغتای کمک می کرد. هنگامی که پدرشوهرش جغتای در سال ۱۲۴۲ درگذشت، پسرش تاج و تخت را به ارث برد. از آنجایی که او خردسال بود، نایب السلطنه او شد. او قدرت را از دست داد زمانی که خان بزرگ جدید گیوک خان پسرش قره هولگو را با منگوقاآن جایگزین کرد.
هیئت امنا بی بی سی، هیئت اداره کننده بی بی سی است. هیئت امنا در آوریل ۲۰۱۷ جایگزین بی بی سی تراست شد. ریچارد شارپ رئیس هیئت امنا است. رئیس و چهار عضو غیراجرایی این هیئت به نمایندگی از چهار کشور تشکیل دهنده بریتانیا توسط شورای خصوصی بریتانیا و بنا به توصیه وزیر امور خارجه بریتانیا منصوب می شوند. پنج عضو غیراجرایی دیگر توسط هیئت امنا منصوب و چهار عضو اجرایی توسط هیئت امنا انتخاب می شوند. کمیته اجرایی. کمیته اجرایی مسئولیت فعالیت های روزانه بی بی سی را بر عهده دارد.
مسیحیت در میان مغولان () در دوران معاصر، مغول ها عمدتاً بودیسم تبتی هستند، اما در دوره های قبلی، به ویژه در زمان امپراتوری مغول (قرن ۱۳ تا ۱۴)، آنها عمدتاً پیرو شمنیسم مغولی بودند و اقلیتی قابل توجه از مسیحیان داشتند. که در موقعیت های قدرت قابل توجهی قرار داشتند. به طور کلی، مغول ها نسبت به اکثر ادیان بسیار مدارا می کردند و معمولاً همزمان از چندین دین حمایت می کردند. از حدود قرن هفتم میلادی، بسیاری از مغول ها توسط کلیسای مشرق (که گاهی «نسطوری» خوانده می شود) تبلیغ شده بودند، و مذهب اصلی برخی از قبایل مسیحی بود. در زمان چنگیز خان، پسرانش همسران مسیحی کرائیت ها را گرفتند و زمان حکومت نوه چنگیز خان، منگوقاآن، زمان نفوذ اولیه مذهبی مسیحیان بود. رویه مسیحیت نسطوری تا حدودی با آنچه در غرب انجام می شد متفاوت بود، و اروپایی ها تمایل داشتند نسطوری را به دلیل اعتقاداتش در مورد ماهیت عیسی بدعت بدانند. با این حال، اروپایی ها همچنین افسانه هایی در مورد شخصیتی به نام یوحنای کشیش (پرستتر جان)، یک رهبر بزرگ مسیحی در شرق داشتند که برای کمک به جنگ های صلیبی می آمد. یکی از نسخه های این افسانه، هویت یوحنای کشیش را با یک رهبر مسی