Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پرسپکتیویسم (به آلمانی: "Perspektivismus") که به آن دیدگاه گرایی، چشم اندازگرایی ، چشم اندازباوری یا منظرگرایی نیز گفته می شود. اصلی معرفت شناختی است که می گوید : ادراک و شناختِ چیزی ، همیشه و همواره به دیدگاه های تفسیریِ کسی که آن را مشاهده می کنند وابسته است . ادراک و شناخت چیزها همان تفسیرِ چشم اندازوارِ ادراک کننده و شناسنده است از چیزها. هر کس از چشم انداز و منظر خود ، چیزها را ادراک کرده و آنها را می شناسد. چشم اندازگرایی ، چشم اندازباوری یا منظرگرایی اصطلاحی است که اولین بار فریدریش نیچه آن را به کار برد و به این دیدگاهِ فلسفی اشاره می کند که همه ی ایده ها از منظری ویژه و خاص برخاسته اند . به عبارت دیگر ، نگرش ها ، منظرها یا فضاهایِ مفهومیِ بسیاری وجود دارد که قضاوت درباره ی حقیقت یا ارزش در آنها صورت می گیرد. این معمولاً بدین معناست که هیچ نگاهی به جهان نمی تواند مطلقاً « درست و صحیح » باشد. «پرسپکتیویسم شیوه ی مسلط و غالبِ شناخت شناسی در زیستِ اندیشگانی و فکریِ معاصر است . پرسپکتیویسم ، دیدگاهی است که می گوید که هرگونه شناختی ، از بُن و اساس ، پرسپکتیوی است [ یعنی وابسته به نگر و منظر خاصی است ] ؛ بن
ا به ادعای پرسپکتیویسم ، دانندگان یا شناسندگان ، هرگز واقعیت را به طور مستقیم آن گونه ای که در خود است نمی نگرند و نمی بینند ؛ بلکه از زاویه ی نگرش خود و با پیش فرض ها و پیش داوری های خود بدان می نگرند و آن را در نظر می آورند. « پرسپکتیویسم در مقام نظر و دیدگاهِ مسلط ، جانشین پوزیتیویسم شد … استدلال پوزیتیویست ها این بود که اگر دانشمندان بتوانند خود را از سوگیری ها و پیش داوری های خود خلاص کنند می توانند مستقیماً واقعیات امور را دریابند . » « توصیف ، نیازمند طرحی است متشکل از واژگان که به وسیله ی آن ها واقعیت ها بازساخته می شوند ، و نیز متشکل از اصول مهمی که بر مبنای آن ها واقعیت ها را می توان دست چین کرد و به هم ربط داد . » از سوی دیگر ، « هیچ خط فاصل قاطعی میان واقعیت ها و نظریه ها وجود ندارد . در واقع ، چون واقعیت ها آغشته به نظریه هستند ، دقیق تر آن است که بگوییم واقعیت ها خودشان موجودیت هایی نظری هستند ؛ هر چند در سطحی پایین و معمولاً ، از نوع مشاهده ای . … درست بر همان وجه که گفته های توصیفی ریشه در نظریه ها دارند ، نظریه ها خودشان هم در دل ساختارهای مفهومی بزرگ تر جای گرفته اند . » « توجه کنید که اکنون
ما چقدر از پوزیتیویسم فاصله گرفته ایم . توصیف ها آغشته به مواد و مطالب نظری هستند، و در واقع ، خودشان نظریه های سطح پایین به شمار می روند . نظریه های منفرد در دل شبکه های نظری جای دارند ؛ و چنین شبکه هایی خودشان ریشه در مفاهیم و فرضیاتی دارند که توصیف ها و نظریه های تبیین کننده از آن ها برساخته می شوند. … بنابراین ، آرمانِ پوزیتیویستیِ شناخت هم چون آئینه ای از جهان ، هم چون چیزی که فقط آنچه را که هست بازتاب می دهد ، اما ، خود چیزی در آن وارد نمی کند ، آرمانی خطاست . هر گونه شناختی ، نوعی فعالیت ساختمانی است که در آن دانندگان ، صاحبان شناخت یا شناسندگان ، افرادِ سهیم فعالی هستند.» نیچه و مارکس جزءِ بی پرواترین فیلسوفان منتقدی بودند که تقریبا تمام فیلسوفان پیش از خود را در معرض انتقاد قرار دادند. مارکس در بند یازدهم از مجموعه ی یازده گانه ی خود بر این باور است که فلاسفه تاکنون به صورت های گوناگون به « تفسیر عالم » پرداختند اما از این پس باید به « تغییر عالم » پردازند ( Marx, 1969, 15 ) . نیچه نیز همین وجه را به تمام تاریخ ، متافیزیک ، و اخلاق و دین وارد کرد . البته نقد نیچه به تفسیر عالم ، معنایی متفاوت داشت.
نزد نیچه تفسیر یعنی توهم ؛ تفسیر ، تفسیر است نه حقیقت ، زیرا ما در بند پرسپکتیو هستیم . نیچه مدعی است که: « تا آنجا که واژه ی « شناخت » شماری دارد ؛ « منظرگرایی » . این نیازهای ماست که جهان را تفسیر می کند ، کشش های ما و « له » و « علیه »های آنها... هر کششی چشم انداز خویش را دارد که در طلب آن است که کشش های دیگر را وادار کند که آن را همچون هنجار بپذیرند. » ( Nietzsche, 1968, 267 ) به نظر نیچه فلسفه تاکنون محصور در « نظر » بوده است و اساسا چیزی به نام « شناخت و معرفت محض » از آغاز امر تا پایان به یک دروغ ، یک حقه ، صورتک یا نقاب ختم می شود . نتیجه ی این ادعاها ، دروغی بوده است که باعث شده وجودی حقیقی ، مطلق و ازلی ، سوای پرسپکتیوِ محدودِ ما طراحی شود . پروژه‎ های افلاطونی که در سراسر تاریخ متافیزیک غرب آنچه را که اصلا نیست ( حقیقت مطلق ) ، به جای آنچه هست قرار داده و این همان نیست انگاری است. این حقیقت مطلق در طول تاریخ بارها تغییر کرده است ؛ گاهی به صورت خیر مطلقِ افلاطونی ، گاه به صورت قادر متعال ، گاه به شکل جوهر اسپینوزایی یا دکارتی ، روح مطلق هگلی و یا نومن کانتی . نیچه همه را دروغ می داند ، زیرا به نظر و
ی ما نمی توانیم جهان را جز از منظر و پرسپکتیو محدود خود ببینیم ، سرانجام بتوانیم جهان را از گمان و ظن خود تفسیر کنیم . نیچه ، کانت را به این دلیل متهم می کند که او سرانجام حدود و مرزهای دقیق حس و فاهمه ی انسانی را عاجز از شناخت ایده ی کلی خدا ، نفس و جهان و به طور کلی نومن و شئ فی نفسه دانست . ولی باز در عقلِ عملی ، خدا را از درِ پُشتی وارد کرد و شناخت را کنار زد تا برای ایمان جا باز کند ( جمادی، 1383، 15 ) . علت این همه انتقاد از طرف نیچه این است که او معتقد است با اینکه محدودیت نگرر ، نظر و نگاه انسانی که سرچشمه و مصدرِ ـ بی نهایت ـ تفسیر است ، چرا این فلاسفه ، بناهایی به نامِ حقیقتِ مطلق و نامشروط احداث می کنند و مدعی « نظر برای نظر » و « شناخت و معرفت محض » هستند . فارغ از انگیزه ها ، نیچه به استناد پرسپکتیویسم ، ادعای فلاسفه از افلاطون تا کانت در شناخت حقیقت مطلق ، ازلی و ابدی و قائم به خویش را رد می کند و به دنبال انگیزه شناسی آنها و ردیابی غایت های آنان می گردد . به نظر او این انگیزه بیش از هر چیز پوشاندن عجز و ضعف از اراده ی قدرت ، در وجه مثبت و آری گوی آن است . در نتیجه این فلسفه ها صورت قلب شده ی خو
استِ قدرت ( در وجه منفی ) برای مسلط ساختن کِهتران و ضعیفان بر مهتران . نیچه ، در بحث اندیشه ی نقادانه اش و انسان های مستثناء بوده است . این نگاه ، همان وجه « نه » گو و بت شکنی و انسان های مستثناء بوده است . این نگاه ، همان وجه « نه » گو و بت شکنی است . وجه مثبت و « آری » گویِ فلسفه ی وی : « خواست یا اراده ی قدرت » ، « بازگشتِ جاودانه ی همان » و « اَبَر انسان » و « صیرورت » است. نیچه با اعتقاد به پرسپکتیویسم یا منظرگرایی ، بر این عقیده است که معنای یک چیز ( پدیده ای انسانی ، زیست شناختی یا حتی فیزیکی ) را هرگز نمی یابیم ؛ مگر آنکه بدانیم چه نیرویی یا چه خواستی آنرا تصاحب می کند و از آن بهره می برد ؛ یا آن را به تصرف و به بیان می آورد. یک چیز ( پدیده ) نه نمود است و نه حتی یک پدیدارشدگی ؛ بلکه یک نشانه و علامت است که معنای آن ، در خواست و نیرویی که آن را طلب می کند نهفته است . بدین ترتیب نیچه دوگانه انگاری یا ثنویتِ متافیزیکی نمود و ذات ، یا رابطه ی علمیِ علت و معلولی را با همبستگی « پدیده و معنا » جایگزین می کند. هر نیرویی ، تصاحب مقداری از واقعیت ، استیلا بر آن ، یا بهره کشی از آن است. حتی ادراک هم در جنبه ها
ی متفاوتش بیان نیروهایی است که طبیعت را تصاحب می کنند. پس معنای یک پدیده و یا حتی تاریخ آن پدیده ، عبارتست از توالی خواست هایی که آن پدیده را به تصرف درمی آورند و یا بر سر تصرف آن با یکدیگر می ستیزند. بنابراین معنای ابژه یا پدیده ای واحد ، بسته به نیروهایی که آن را به تصاحب درمی آورند متفاوت و متغیر خواهد بود. پس همواره کثرتی از معناها وجود دارد ، یک منظومه ی معنایی ، همتافتی از توالی ها و همزیستی ها که تابع تأویل و هنر تأویل است ، و هر فرمان بُرداری یا انقیاد و چیرگی یا استیلاء ، تأویلی جدید است: « آنچه هست و به گونه‎ ای در میان آمده است ، هر بار به دست قدرتی برتر ، برای خواستی تازه ، از آن برداشتی تازه می شود و از نو با آن خواسته ، سازگار و برای هدف های تازه بازسازی و جهت دهی می شود ؛ زیرا هر رویدادی در جهان ارگانیک ، همانا چیره گشتن است و سروری یافتن ؛ و هر چیره گشتن و سروری یافتنی ، برداشتی تازه و آراستنی تازه می طلبد که در پرتو آن معنا و هدف تاکنونی ، ناگزیر رنگ می بازد و یا یکسره محو باید گردد » ( نیچه، 1390، 97 ) .فلسفه ی نیچه در همین کثرت گراییِ اساسی فهمیده می شود که شیوه ای فلسفی از اندیشیدن است. از
این رو است که نیچه نه به رویدادهای بزرگ و پرهیاهو ، بلکه به کثرت بی سروصدای معناهای هر رویداد باور دارد. ( نیچه، 1386، بخش دوم، رویدادهای بزرگ ) از نظر او هیچ رویداد ، پدیده ، کلمه و نیز اندیشه ای نیست که معنایش متکثر نباشد . یک پدیده برحسب نیرویی که آن را به تصرف درمی آورد ، گاه این و گاه آن و گاه چیز پیچیده تری است. همین ایده ی کثرت گرا ( که یک چیز ، معناهای کثیر دارد و چیزهای کثیر وجود دارند. ) سبب شده تا سنجش پدیده ها و معناهای هر یک از آنها ، برآورد نیروهایی که هر لحظه جنبه های یک چیز و نسبت آن را با چیزهای دیگر تعریف می کند ، به بزرگترین هنر فلسفه یعنی تأویل وابسته شود. تأویل و ارزیابی ، در واقع همان سنجیدن است ؛ بدین معنی که در اینجا انگاره ی ذات شاید ناپدید نشود ، اما هر بارمعنایی جدید می یابد . ولی همه ی معناها به یک اندازه ارزش ندارند بلکه به تعداد نیروهایی که می تواند آن پدیده را تصرف کند معنا وجود دارد. بنابراین خودِ پدیده ، خنثی نیست ؛ بلکه با نیرویی که آن را بالفعل به تصرف درمی آورد و به آن معنا می بخشد، قرابتی کم و بیش دارد ( دلوز، 1391، 30 ) . برای مثال، نیچه در « فراسوی نیک و بد در بحث ماهیت
دین » مدعی است که دین معنای واحدی ندارد ، بلکه به نوبت در خدمت نیروهای متکثری درمی آید. نیچه می پرسد : چه نیرویی است که برای دین ، شانسِ « عمل کردن به گونه ای خودفرمان و مستقل » را فراهم می آورد ؟ ( نیچه، 1362، 62) این که کدام نیرو با آن پدیده قرابت بیشتری دارد و کدام یک بر دیگری چیره و مستولی است و تعیین میزان چیزگی یا استیلا ، به هنر تأویل ، ارزیابی و سنجیدن برمی گردد . هنری که استفاده از آن از پایه ها و ارکان مهم در نگرش « پرسپکتیویسم یا منظرگرایی » است ، هنر ظریف اما دقیقِ فلسفه یعنی تأویل کثرت گرا است ، و نیچه کار این تأویل را به تبارشناس می سپارد که هنرش ارزیابی دوپهلویی ها است ( دلوز، 1391، 125) .
مؤسسه ملی آمار و مطالعات اقتصاد ، به اختصار INSEE یا Insee اداره ملی آمار فرانسه است. اطلاعات مربوط به اقتصاد و جمعیت شناسی فرانسه را جمع آوری و منتشر کرده و همچنین سرشماری ملی دوره ای را انجام می دهد. دفتر مرکزی آن در مونتروژ، یک کمون می باشد که در حومه جنوبی پاریس بوده و شعبه فرانسوی یوروستت است. این مؤسسه در سال ۱۹۴۶ به عنوان جایگزین یا جانشین سرویس آمار ملی رژیم ویشی (SNS) ایجاد شد که با همکاری نزدیک مؤسسه ملی جمعیت شناسی (INED) مشغول به فعالیت می باشد. هدف. مؤسسه INSEE مسئول تولید و تجزیه و تحلیل آمار رسمی در فرانسه است. شناخته شده ترین مسئولیت های آن عبارتند از:
ویلهلم بالتازار (۲ فوریه ۱۹۱۴ – ۳ ژوئیه ۱۹۴۱) نظامی و خلبان تک خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "لوفت وافه" خدمت کرد. بالتازار هنگام مرگش ۴۰ پیروزی هوایی در جنگ جهانی دوم و ۷ پیروزی هوایی در جنگ داخلی اسپانیا در کارنامه داشت. زندگی. ویلهلم بالتازار روز ۲ فوریه سال ۱۹۱۴ در فولدا زاده شد. پدرش سرگرد خلبان نیروی هوایی امپراتوری آلمان بود که ده ماه پس از تولد او در فلاندر کشته شد. بالتازار با قدم گذاشتن در مسیر پدر، سال ۱۹۳۵ به "لوفت وافه" پیوست. سال ۱۹۳۷ با درجه ستوان دوم، رزم را برای نخستین بار در جنگ داخلی اسپانیا تجربه کرد. در این کارزار با هواگرد شناسایی هائی ۷۰ و جنگنده های هائی ۵۱ و ب اف ۱۰۹ پرواز کرد. نخستین پیروزی هوایی او با سرنگون کردن یک هواگرد آی-۱۶ شوروی در روز ۲۰ ژانویه سال ۱۹۳۸ حاصل شد. سپس در یک عملکرد خارق العاده، روز ۷ فوریه، تنها در عرض ۶ دقیقه چهار هواگرد دشمن را سرنگون کرد. پیش از بازگشت به آلمان دو پیروزی هوایی دیگر هم در کارنامه او ثبت شد. مدت کوتاهی بعد در اوایل سال ۱۹۳۹ با پرواز ۴۰٬۰۰۰ به دور اروپا شهرت جهانی برای خود کسب کرد. با آغاز جنگ جهانی دوم، بالتازار د
ر کارزار لهستان در اواخر سال ۱۹۳۹ حاضر نبود. با این وجود عملکرد قابل توجهی در کارزار فرانسه در سال ۱۹۴۰ به عنوان فرمانده اسکادران ۷ جناح ۲۷ شکاری از خود نشان داد. تنها در روز ۶ ژوئن ۹ هواگرد فرانسوی را سرنگون کرد. بالتازار روز ۱۴ ژوئن، همان روزی که پاریس به دست آلمانی ها افتاد، به عنوان دومین نفر در "لوفت وافه"، مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. بالتازار با درجه سروان، با ۲۳ پیروزی هوایی بر هواگردهای فرانسوی و بریتانیایی، موفق ترین خلبان تک خال آلمانی در نبرد فرانسه بود. علاوه بر این سیزده هواگرد دیگر را نیز بر روی زمین منهدم کرده بود. بالتازار در جریان نبرد بریتانیا به عنوان فرمانده گروه ۳ جناح ۲۷ شکاری برگزیده شد. در درگیری های روز ۴ سپتامبر سال ۱۹۴۰ به شدت زخمی شد. به هر حال روز ۱۶ فوریه سال ۱۹۴۱، به عنوان جایگزین سرگرد هلموت ویک، به فرماندهی جناح ۲ شکاری "ریشتهوفن" رسید. هنگامی که بیشتر نیروهای "لوفت وافه" در آماده سازی برای عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی، ماه مه به مرزهای شرقی منتقل شدند، جناح ۲ شکاری همچنان در فرانسه باقی ماند. با وجود رنج بردن از آثار زخم پیشین و افزایش برتری قوای
دشمن، بالتازار روز ۲۷ ژوئن سی ونهمین و چهلمین پیروزی هوایی خود را نیز کسب کرد. در این هنگام مدل جدید ب اف ۱۰۹اف-۴ جایگزین مدل پیشین ب اف ۱۰۹ایی شد. بالتازار با دانش فنی که داشت و با آگاهی از ضعف ساختاری مدل جدید، دید خوبی به آن نداشت. به هر صورت تصمیم گرفت خود شخصا پرواز آزمایشی با آن بکند. روز ۳ ژوئیه در حال اجرای پرواز آزمایشی در نزدیکی ازبروک بود که مورد حمله چندین جنگنده اسپیت فایر بریتانیایی قرار گرفت. بلافاصله با هواگردهای دشمن درگیر شد. به هر صورت در این میانه هواگرد مسرشمیت او ناگهان با زمین برخورد کرد و سرگرد ویلهلم بالتازار در دم کشته شد. تحقیقات بعدی نشان داد جای هیچ گلوله ای بر هواگرد او وجود نداشت. یکی از بال ها زیر فشار در میانه رزم کنده شده بود. بالتازار هنگام مرگش ۴۰ پیروزی هوایی در جنگ جهانی دوم و ۷ پیروزی هوایی در جنگ داخلی اسپانیا در کارنامه داشت. برگ های بلوط صلیب شوالیه پیش از مرگ به او تعلق گرفته بود اما هنوز به او اعطا نشده بود. مدت کوتاهی پس از مرگ به درجه سرگرد ترفیع گرفت. طبق وصیتش، جسد او پس از تفحص، در گورستان در نزدیکی ابویل، در کنار پدرش دفن شد.
عقیم سازی یک فیلم پویانمایی بزرگسالان کمدی سیاه آمریکایی است که توسط نیو لاین سینما و سونی پیکچرز انیمیشن تولید و توسط برادران وارنر پیکچرز توزیع خواهد شد. این اولین فیلم انیمیشن بزرگسالان از سونی پیکچرز، و همچنین اولین فیلم انیمیشن سنتی این استودیو و اولین فیلم انیمیشنی استودیویی است که با مشارکت یک استودیوی بزرگ دیگر ساخته شده است، و توسط گندی تارتاکوفسکی کارگردانی شد که فیلمنامه نویسی را با جان ویتی و میشل مردوکا نوشته است. صداپیشگان این فیلم آدام دیواین، ادریس البا، کاترین هان، فرد ارمیسن، بابی موینیهان و بک بنت هستند. داستان فیلم یک سگ شکاری آبی به نام بول را دنبال می کند که متوجه می شود صبح بعد قرار است عقیم شود. این فیلم اولین بار در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک فیلم سفر جاده ای حیوانات، معرفی شد. پس از موفقیت های "" (۲۰۱۸) و فصل پنجم و آخر سریال "سامورایی جک" (۲۰۱۷)، تارتاکوفسکی برای کارگردانی دو انیمیشن اصلی قرارداد امضا کرد. برای فیلم "عقیم سازی"، او از تکیه بر جوک های فرهنگ پاپ برای گنجاندن بیشتر طنز متمرکز بر شخصیت پرهیز کرد و به فیلم اجازه داد در میان دیگر فیلم های انیمیشن با درجه R متمایز شود. تولید در
ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شد و در سپتامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید، در حالی که بازیگران در ژوئن ۲۰۲۳ به طور عمومی اعلام شدند. این فیلم در ۱۳ اوت ۲۰۲۵ در نتفلیس منتشر شد. تولید. توسعه. به گفته گندی تارتاکوفسکی کارگردان، این پروژه اولین بار در سال ۲۰۰۹، به عنوان یک فیلم سفر جاده ای حیوانات تحت عنوان کاری "Buds" اعلام شد اما در نهایت "Fixed" نام گرفت. در زبان انگلیسی، اصطلاح «Fixing» در محاوره به عقیم سازی جانوران اشاره دارد. در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۸، "ددلاین هالیوود" گزارش داد که تارتاکوفسکی قرار است یک فیلم کمدی با درجه R بنویسد و کارگردانی کند و میشل مردوکا نیز در کنار تارتاکوفسکی تهیه کنندگی آن را بر عهده خواهد داشت. سونی پیکچرز انیمیشن قرار بود آن را تولید کند. تارتاکوفسکی قبلاً روی فیلم های "هتل ترانسیلوانیا" برای این استودیو کار کرده بود. در ژوئن ۲۰۱۹، تارتاکوفسکی گفت: «این فیلم واقعاً خنده دار و دلچسب است، و همه چیزش در مورد بیضه ها نیست، ما سعی داریم آن را به یک کمدی شخصیت تبدیل کنیم.» تارتاکوفسکی در ژوئیه ۲۰۲۲ اظهار داشت که با وجود مشارکت سونی، این فیلم در واقع از طریق نیو لاین سینما اکران خواهد شد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، نیو لا
ین فیلم به انجمن سینمایی آمریکا ارسال کرد، که به این فیلم به دلیل «محتوای جنسی و زبان قوی جنسی در سراسر فیلم، مقداری مصرف مواد مخدر و خشونت» درجه R داد. نوشتن. در دسامبر ۲۰۲۲، تارتاکوفسکی گفت که نمی خواهد این فیلم بر شوخی های فرهنگ پاپ تکیه کند، در عوض می خواهد طنز بیشتر متمرکز بر شخصیت داشته باشد، که به نظر او این امکان را "به" فیلم می دهد تا در میان دیگر فیلم های انیمیشن درجه R برجسته شود. در ژوئن ۲۰۲۳، تارتاکوفسکی اظهار داشت که «رفاقت» بین شخصیت ها از فیلم های جاد آپاتو مانند "باکره چهل ساله" (۲۰۰۵) و "باردار" (۲۰۰۷) الهام گرفته شده است. انتخاب بازیگران. در جشنواره بین المللی فیلم انیمیشن انسی در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، آدام دیواین، ادریس البا، کاترین هان، فرد ارمیسن، بابی مونیهان، بک بنت، ریور گالو و میشل بوتو به عنوان بخشی از صداپیشگان معرفی شدند. پویانمایی و طراحی. این انیمیشن توسط رینگید انیمیشن، با حضور اسکات ویلس به عنوان کارگردان هنری ساخته شده است که قبلاً با تارتاکوفسکی در "سامورایی جک" و "پرایمال" کار کرده بود. تولید این فیلم در ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شد، و در سپتامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید. در حالی که در ابتدا تارتا
کوفسکی قصد داشت این فیلم را از طریق سل انیمیشن بسازد، او بعداً به فکر استفاده از پویانمایی رایانه ای برای «فروش بهتر فیلم» افتاد. او در نهایت تصمیم گرفت انیمیشن دست کش فیلم را حفظ کند که آن را به اولین فیلمی تبدیل کرد که که توسط سونی انیمیشن تولید شده و با دست کشیده شده است، زیرا از نظر کارگردان زیبایی شناسی با دست بهتر برای طرح داستان کار می کند. تارتاکوفسکی می خواست این انیمیشن یادآور "بانو و ولگرد" (۱۹۵۵) از دیزنی باشد، و به ویژه به دلیل تأکید آن ها بر انیمیشن رسا، از آثار تکس آوری و فیلم های کوتاه "لونی تونز" تونز از چاک جونز الهام گرفته است.
ماریا ادواردز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای اس جی اس اسن بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
جبهه آتش فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی راجو چوهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، موکش خانا، راوی کیشان، سیمران، جانی لور و راضا مراد ایفای نقش کرده اند.
حیات وحش موریتانی متشکل از گیاگان و زیاگان این کشور است. مناطق و زیستگاه های جانوری. تالاب ها دارای اهمیت بوده و دو ناحیه محافظت شده اصلی پارک ملی بنک آرگین که از اکوسیستم های ساحلی و دریایی غنی و کم عمق که با بیابان صحرای بایر ادغام می شوند، محافظت می کند و پارک ملی دیاولینگ که قسمت شمالی دلتای رود سنگال را تشکیل می دهد، هستند. در سایر نقاط این کشور، تالاب ها معمولاً برای مدتی کوتاه موجودند و وابسته به بارش های فصلی هستند و نیز ممکن است برای پرندگان مهاجر بسیار دارای اهمیت باشند. پستانداران. بیشتر گونه های بزرگ پستاندار در موریتانی از بین رفته اند. از میان شاخ درازان تیزشاخ آفریقایی، تابیده شاخ، گاوگوزن سنگالی و آهوی داما منقرض گشته اند؛ کل نیزار بوهور، آهوی گرمسیری و آهوی پیشانی سرخ منقرض شده اند و کل بیشه و آهوی شاخ باریک در وضعیت نامشخصی هستند. در ناحیه پارک ملی دیاولینگ آخرین شیر در سال ۱۹۷۰ به شلیک گلوله کشته شد و در سال های اخیر گاو دریایی و اسب آبی مشاهده نشده است. یکی از واپسین مکان هایی در جهان که در آن فک راهب مدیترانه بقای خود را حفظ کرده، خلیج های کوچکی هستند که در امتداد شبه جزیره رأس نواذیبو در
نزدیکی شهر نواذیبو قرار دارند. پستانداران موجود رایج شامل روباه صحرا، گرگ آفریقایی، زگیل داران، گربه وحشی آفریقایی، خرگوش قهوه ای و میمون پاتاس هستند. پرندگان. بیشتر از ۵۰۰ گونه پرنده در موریتانی ثبت شده اند. گونه های محدود به مناطق خاص و گونه های دیدنی شامل کورکور دم قیچی، هوبره نوبی، هوبره عربی، هوبره آفریقایی، سلیم مصری، شبگرد طلایی، سار زیبا، چکاوک کردفان و گنجشک طلایی سودان هستند. خزندگان. تمساح آفریقای غربی همچنان در موریتانی هرچند به تعداد کم در موریتانی موجود است. دیگر خزندگان یافت شده شامل آفتاب پرست آفریقایی، آفتاب پرست سنگالی، بزمجه نیل، گکوهای مختلف و دیگر مارمولک ها، کبرای مالی، کبرای گردن سیاه و افعی شاخدار بیابانی هستند. در مجموع، ۸۶ گونه خزنده در ۲۱ خانواده در موریتانی ثبت شده اند. دوزیستان. وجود یازده گونه دوزیست در این کشور تأیید شده اما انتظار می رود نوزده گونه دیگر در این کشور ثبت شوند؛ غالباً در جنوب موریتانی. ماهی ها. ماهی های دریایی یافت شده در سواحل موریتانی منبع مهمی برای تجارت، امرار معاش و ورزش ماهی گیری هستند. در سال ۱۹۸۶، صید ماهی را ۴۰۰٬۰۰۰ و ۷۰۰٬۰۰۰ تن تخمین زدند. آب های غنی سو
احل موریتانی میزبان گونه های متنوعی مانند ماهی خاردار اروپایی و قلاب دهان اروپایی هستند که بیشتر آشنای آب های معتدل شمالی تر هستند. همچنین گونه های معمول تر در آب های گرم تر شامل کوسه نهنگ، تن باله آبی شمالی، بادبان ماهی اطلس، بزرگ ماهی و نیزه ماهی آبی رنگ اطلس می باشند. ۵۶ گونه ماهی آب شیرین در موریتانی گزارش شده که ۵۰ تای آن ها وجودشان در این کشور تأیید شده است.
آتش و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکینی ناگرجونا، شانتی پریا، موهان بابو، بابو آنتونی و سیلک سمیتا ایفای نقش کرده اند.
شاردلیک یک مجموعه تلویزیونی در دیزنی پلاس است که بر اساس سریال شاردلیک از رمان های معمای تاریخی توسط سی جی سانسوم در زمان سلطنت هنری هشتم در قرن شانزدهم اتفاق افتاد. این سریال توسط استیون بوچارد اقتباس شده و توسط جاستین چادویک کارگردانی و توسط فورج تهیه شده است.آرتور هیوز در نقش متیو شاردلیک همنام، در کنار شان بین در نقش توماس کرامول بازی می کند. خلاصه. در طول انحلال صومعه ها در دوره تودور، متیو شاردلیک توسط توماس کرامول فرستاده می شود تا درباره مرگ یک کمیسر در شهر دورافتاده اسکارنسی تحقیق کند. پخش. این مجموعه در «دیزنی» از ۱ مه ۲۰۲۴ در دسترس بود. تولید. پس زمینه. نویسنده سی جی سانسوم حقوق اولین رمان متیو شاردلیک خود، "انحلال" را در سال ۲۰۰۳ به تهیه کننده استیوی لی اعطا کرد. لی در ابتدا قصد داشت با کنت برانا فیلم بسازد. در سال ۲۰۰۷، بی بی سی این رمان ها را انتخاب کرد و برانا همچنان پیوست بود. با این حال، آنها تولید هیلاری منتل تالار گرگ را در اولویت قرار دادند و برانا تمرکز خود را به والاندر تغییر داد. بحث های بعدی با آی تی وی (کانال تلویزیون) به تولید تبدیل نشد. در ژانویه ۲۰۲۴ اعلام شد که دیزنی پلاس اقتباسی
از رمان های شاردلیک را که توسط فورج ،بخشی از بانیجی تولید می شود، چراغ سبز نشان داده بود. این مجموعه شامل چهار قسمت است که توسط جاستین چادویک بر اساس فیلمنامه ای نوشته شده توسط استیون بوچارد کارگردانی شده است. جان گریفین تهیه کنندگی این سریال را بر عهده دارد، با تهیه کنندگان اجرایی جورج اورموند و مارک پیبوس برای فورج ، استیوی لی برای یخچال فراری و لی میسون برای دیزنی پلاس. بازیگران. آرتور هیوز در نقش شاردلیک تایید شد. شان بین در نقش توماس کرامول تایید شد.&lt;ref&gt;
ستاره سوزان و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی مانی راتنام است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرابو، کارتیک، آمالا آکیننی، نیروشا، تارا، جانی لور و پرابو دوا ایفای نقش کرده اند.
آتشفشان و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریشنا، ویجایاشانتی، رادا، کایکالا ساتیانارایانا، جاگایا، رائو گوپال رائو، ام. پرابهاکار ردی، شارادا، ناگش و پورنیما ایفای نقش کرده اند.
استیکس یک فیلم درام آلمانی-اتریشی محصول ۲۰۱۸ به کارگردانی ولفگانگ فیشر است. در بخش پانوراما در شصت و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم برلین نمایش داده شد. طرح. رایک یک پزشک اورژانس آلمانی است. او برای تعطیلات خود تصمیم گرفت به تنهایی با قایق بادبانی دوازده متری خود "آسا گری"، در سفری که در رد پای چارلز داروین از جبل الطارق به جزیره معراج قایقرانی کند. در آتلانتیک جنوبی. در طول سفرش از آفریقای شمالی توسط یک کشتی کانتینری که از نزدیکی عبور می کند به او اطلاع می دهند که باید برای یک طوفان شدید در راه خود آماده شود. پس از طوفان شدید آن شب، او در نزدیکی قایق خود یک کشتی ترال آسیب دیده و پر بار پیدا می کند. آنها با بیش از صد نفر که تهدید به مرگ در اثر غرق شدن هستند، به سمت قایق بادبانی او دست تکان می دهند و فریاد می زنند. رایک سعی می کند از طریق رادیو با قایق تماس بگیرد. هنگامی که او پاسخی دریافت نمی کند، سعی می کند با تیم های نجات تماس بگیرد و نجات را سازماندهی کند. با این حال، درخواست های کمک در ابتدا تا حد زیادی بی پاسخ باقی می مانند، اگرچه چندین شناور در نزدیکی رادار روی برد دیده می شوند. به گارد ساحلی هشدار داده
می شود و قول کمک می دهند، اما این کار ساعت ها طول می کشد. ناخدای کشتی حمل و نقل که قبل از طوفان قول حمایت داده بود، به او اطلاع می دهد که شرکت کشتیرانی او هرگونه دخالت در نجات پناهندگان در دریا را ممنوع کرده است. رایک از طریق دوربین دوچشمی خود متوجه سقوط یا پریدن مسافران به داخل آب می شود. پسر ۱۴ ساله ای شنا می کند و به قایق تفریحی می رسد. او با کمک یک شناور نجات، پسر خسته را از آب نجات می دهد و او را روی کشتی خود می برد. نام پسر کینگزلی است که روی مچ بند او نوشته شده است. رایک از کشتی ترال دور می شود تا تلاش های بیشتری را تحریک نکند، زیرا قایق او برای جا دادن همه مسافران بسیار کوچک است. او به کینگزلی کمک های اولیه می کند، زخم هایش را پانسمان می کند و او را روی قطره (آی وی) می گذارد.او دوباره با رادیو با گارد ساحلی تماس می گیرد و به او قول می دهد که کمک در راه است و او باید از قایق پناهجویان دور بماند. کینگزلی که کمی انگلیسی صحبت می کند، به هوش می آید و سعی می کند رایک را تحت فشار قرار دهد تا برای نجات کشتی تراول که از جمله خواهرش روی آن است، بیاید. او با رایک مبارزه می کند تا کلید احتراق قایق را به دست آورد
، حتی او را به سمت کشتی هل می دهد. پس از استارت زدن موتور و کمی دور شدن، کینگزلی دوباره موتور را متوقف می کند و رایک به سختی به عرشه باز می گردد. او که از این عمل شوکه شده است، از دست کینگزلی عصبانی می شود، اما متوجه ناامیدی او می شود و دوباره با گارد ساحلی تماس می گیرد و ادعا می کند که "آسا گری" اکنون غرق خواهد شد. پس از SOS(کمک)، او سیستم الکتریکی کشتی را قطع می کند و چراغ خطر خود را فعال می کند. شب بعد، او به کشتی ترال نزدیک می شود، از کشتی بالا می رود و تعدادی مرده و در حال مرگ را در کشتی می یابد. در سپیده دم، مناقصه یک شاتل ناوچه گارد ساحلی با کشتی ترال رها شده برای نجات بازماندگان و بازیابی کشته شدگان، در حالی که پیام های رادیویی در مورد کشتی های دیگر که صدها پناهنده در کشتی دارند، می رسد. رایک از ناوچه بازیابی شد. او که ضربه روحی خورده و قادر به پاسخگویی به سؤالات گارد ساحلی که او را بازجویی کرده اند، نمی داند، به او اطلاع داده می شود که علیه او پرونده هایی در جریان است. پذیرایی. پاسخ انتقادی. در وب سایت بازبینی جمع آوری کننده گوجه فرنگی، این فیلم دارای رتبه تأیید نقد است، با میانگین اجماع انتقادی این
سایت می گوید: "استیکس" با اثری قدرتمند از سوزان ولف، به طرز تحریک آمیزی انسان را در حال جنگ با خود و جهان طبیعی به تصویر می کشد -- و استدلال می کند که بهترین سلاح ما شفقت است."