Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جی آربی ۰۸۰۳۱۹بی () انفجار پرتو گامایی بود که توسط ماهوارهٔ سوئیفت در ساعت ۰۶:۱۲ یوتی سی در ۱۹ مارس ۲۰۰۸ شناسایی شد. این انفجار رکورد جدیدی را برای دورترین جسم قابل مشاهده با چشم غیرمسلح از خود به جای گذاشت:اوج قدر ظاهری بصری این انفجار ۵٫۷ بود و برای حدود ۳۰ ثانیه برای چشم انسان قابل مشاهده بود.قدر ظاهری آن برای تقریباً ۶۰ ثانیه روشن تر از ۹٫۰ بوده است. اگر این رویداد از فاصلهٔ ۱ واحد نجومی دیده می شد، اوج قدر ظاهری آن ۶۷٫۵۷- (۲۱ کوادریلیون برابر روشن تر از خورشید دیده شده از زمین) می بود.
آلمایی الیس لیگ (; – ) معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود که وی بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می کرد. چهارمین معمار زن ثبت شده در جورجیا و یکی از برجسته ترین معماران زن این ایالت و جنوب بود. او بیش از ۵۰ سال فعالیت کرد که ۴۱ سال از آن توسط شرکت خودش بود. او اولین زنی بود که به عضویت مؤسسه معماران آمریکا (FAIA) در جورجیا انتخاب شد و تنها هشتمین زن در سراسر کشور بود. چندین ساختمان که او طراحی کرده است از جمله خانه خودش در فهرست ملی مکان های تاریخی (NRHP) ثبت شده است. در سال ۲۰۱۶ او پس از مرگ به عنوان زن موفق جورجیا انتخاب شد. زندگی. المایی الیس در ۹ ژوئیه ۱۸۹۹ در میکن، جورجیا متولد شد و چهارمین فرزند سوزان دیلوورث چوات و جوزف الیور الیس بود. او در مدارس دولتی حضور یافت و در سال ۱۹۱۶ از دبیرستان لانیر فارغ التحصیل شد. . او در سال ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ در کالج وسلیان تحصیل کرد اما فارغ التحصیل نشد، زیرا ازدواج او با جورج فارست لیگ در ۲۷ ژوئن ۱۹۱۷، مسیر زندگی او را تغییر داد. جین و جو فرزندان لیگ در سال های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۱ به دنیا آمدند. در سال ۱۹۲۲ پس از پنج سال شوهرش او را ترک کرد و طلاق گرفت. پس از جدایی او دو فرزند
داشت و هیچ وسیله ای برای درآمد نداشت. شش نسل از خانواده او از جمله چارلز ادوارد چوات، معمار معروف در آتلانتا در آن زمان معمار بودند. چند تن دیگر از بستگان هنرمند از جمله نل چوات جونز و نل چوات شوت بودند. به گفته جو پسر لیگ، معمار کوران آر. الیس (۱۸۷۲–۱۹۳۴)، که دادگاه شهرستان و استادیوم بیسبال فیلد لوتر ویلیامز را در ماکون طراحی کرد، یکی از بستگان انهاست. حرفه. در سال ۱۹۲۲، دانشکده فناوری جورجیا، که دپارتمان معماری آن محل اولیه آموزش معماری در جورجیا بود، تا سال ۱۹۵۲ به زنان اجازه حضور به جهت آموزش نمی داد. لیگ باید به دنبال مسیری متفاوت برای آموزش معماری بود. او به عنوان یک کارآموز در شرکت مکون از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۹ کار کرد. او که فرزندان خردسال خود را نزد پدر و مادرش گذاشت، تحصیلات خود را در مدرسه هنرهای زیبا در فونتنبلو ادامه داد، که در سال های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ به همراه پسر عمویش نل شوات شوت در آن شرکت کرد. از ۳۰ نفری که در کلاس معماری او در آنجا حضور داشتند، تنها سه نفر زن بودند. پس از بازگشت، او با معماران دیگری از جمله جورج دبلیو شلورتون و ویلیام اف. اولیفانت در مکون کار کرد. زمانی که اولیفانت شرکت خود را راه انداز
ی کرد، لیگ به همراه دلمار آ. وارن، دانشجوی رشته فناوری جورجیا، همراه شد. اولیفانت به طور ناگهانی در آوریل ۱۹۳۳ در سن ۴۰ سالگی درگذشت، ثبت نام دولتی برای معماران در جورجیا به مدرک معماری (که لیگ نداشت) یا ده سال تجربه در یک دفتر دارای (که او انجام داد) و گذراندن یک امتحان یک هفته ای نیاز داشت. او در ژوئن ۱۹۴۴ به عضویت موسسه معماران آمریکا (AIA) انتخاب شد، و دومین زن در ایالت جورجیا بود. سال ها او تنها زن عضو بخش آتلانتا AIA بود و چندین دفتر در سطح شعبه و ایالت داشت. در سال ۱۹۵۷ او بخش ماکون AIA را تأسیس کرد و اولین رئیس آن بود. بعداً او رئیس کمیته ای بود که برای متحد کردن بخش های جورجیا تشکیل شده بود و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ به عنوان رئیس شورای منتخب جورجیا AIA خدمت کرد در سال ۱۹۶۸ لیگ اولین زن در جورجیا شد که به عنوان عضو مؤسسه معماران آمریکا انتخاب شد، که برای این افتخار توسط شورای جورجیا «به دلیل خدمت به این حرفه» نامزد شد. و یکی از تنها هشت معمار زن بود که تا آن تاریخ در عضویت مؤسسه معماران آمریکا حضور داشت. او همچنین در سازمان های مدنی مختلف در مکون از جمله کمیته بهبود مدنی مکون و تئاتر کوچک مکون مشارکت داشت
. هنگامی که در سال ۱۹۶۷ برای خانه اپرای بزرگ ماکون هشدار تخریب ارسال شد، لیگ با تشکیل شورای هنرهای ماکون، برای نجات آن کمک کرد و متعاقباً بر بازسازی ساختمان در سال های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ نظارت کرد.
تاتیانا بیلبائو اسپامر (؛ زادهٔ ) معمار اهل مکزیک است. او در آثارش اغلب هندسه را با طبیعت ادغام می کند. فعالیت او بر طراحی پایدار و مسکن اجتماعی متمرکز است. تاتیانا بیلبائو ESTUDIO را در سال ۲۰۰۴ تأسیس کرد و پروژه هایی را در چین، فرانسه، ایالات متحده، مکزیک، گواتمالا و غیره تکمیل کرد. پروژه های شامل باغ گیاه شناسی کولیاکان، سینالوآ، سالن نمایشگاه یک پارک واقع در جین هوا، چین و نمونه اولیه مسکن اجتماعی پایدار به مساحت ۶۲ متر مربع با هزینه ۱۲۰ هزار پزو مکزیکی، که در دوسالانه معماری شیکاگو در سال ۲۰۱۵ ارائه شد، و در ابتدا در چیاپاس، مکزیک نمایش داده شد. آثار بیلبائو با برلینر کونستپریس در سال ۲۰۱۲، در لیگ معماری ۲۰۱۰ صدای نوظهور، جایزه جهانی معماری پایدار توسط بنیاد LOCUS در سال ۲۰۱۴، و جایزه آثار ۲۰۱۷ و مدال طلای سیگما دلتا و جایزه مارکوس ۲۰۱۹ دریافت کرد. زندگی. تاتیانا بیلبائو در مکزیکو سیتی در خانواده ای معمار به دنیا آمد. پدربزرگ او توماس بیلبائو، معمار و سیاستمدار اصلی باسک بود که از اسپانیا گریخت و در سال در مکزیک اقامت گزید. او معماری را در دانشگاه ایبرامریکایی شروع کرد و در آنجا مدرک لیسانس معماری و شهرس
ازی خود را در سال ۱۹۹۶ دریافت کرد در سال ۱۹۹۸، بیلبائو لوح تقدیر را برای بهترین پایان نامه معماری سال را دریافت کرد. بیلبائو در پایان نامه خود بر «یک خانه فقط یک خانه نیست» بر طراحی پایدار و مسکن اجتماعی تمرکز کرد. او گفت: «نمی توانیم فراموش کنیم که مسکن یک حق بشر است. خانه ها فقط برای فروش نیستند. خانه ها برای مردم است و ما باید اول به فکر آنها باشیم.» کار بیلبائو تحت تأثیر علاقه سیاسی او به مکزیکوسیتی بود. در سال ۱۹۸۵ دولت پس از یک زلزله بزرگ با نیاز شدید به مسکن مواجه شد. این امر باعث شد که دولت با ساخت بیش از ۲٫۵ میلیون خانه در طول شش سال، به تولید انبوه مسکن بپردازد. بنابراین بیلبائو با معماران و بانک فدرال که وام های هنگفت مسکن اعطا می کند، ملاقات کرد تا بازسازی مراکز شهرهای جدید و ایجاد محیط های شهری را آغاز کند. با نفوذ بیشتر بیلبائو، پیکربندی های مختلف خانه ها با ارزش فروش مجدد بالا طراحی شدند. بیلبائو سپس شروع به طراحی مسکن برای طبقه پایین کرد که منجر به تمرکز او بر مسکن اجتماعی شد. در سال های ۱۹۹۸–۱۹۹۹، بیلبائو به عنوان مشاور پروژه های شهری در بخش مسکن و توسعه شهری مکزیکوسیتی کار کرد. در آن زمان، ا
و همچنین به عنوان مشاور وزیر توسعه شهری و مسکن دولت منطقه فدرال که یک آژانس دولتی بود که بر توسعه شهری و مسکن در مکزیکوسیتی نظارت دارد، کار می کرد. بیلبائو LCM را در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد که هندسه های ناشناخته را بررسی می کند و فضاهای بی سابقه ای را ایجاد می کند. در سال ۲۰۰۴، بیلبائو MX را تأسیس کرد. MX یک مرکز تحقیقات شهری است که در تولید فضا، اشغال، دفاع و کنترل آن در مکزیکوسیتی فعالیت می کند. همچنین در سال ۲۰۰۴، او تاتیانا بیلبائو استودیو را برای کار بر روی پروژه هایی در چین، اروپا و مکزیک تأسیس کرد. اولین پروژه ساخته شده توسط استودیوی او غرفه نمایشگاهی در پارک معماری جین هوا بود که توسط هنرمند چینی آی وی وی رهبری و هماهنگ شد و گروهی از معماران جوان از سراسر جهان را برای طراحی و توسعه یک پارک بزرگ با شبکه ای از غرفه ها در ساحل رودخانه Yiwu، نزدیک به شانگهای انتخاب کرد. غرفه نمایشگاهی پارک معماری جین هوا یکی از معروف ترین آثار بیلبائو است. این غرفه تعبیه شده که در سال ۲۰۰۷ تکمیل شد، دارای سطوح بسیار و مسدودسازی استراتژیک است. کارهای متنوع او شامل باغ گیاه شناسی در کولیاکان، یک طرح جامع و کلیسای کوچک برای یک مس
یر زیارتی در Jalisco، یک مرکز بیوتکنولوژی برای یک مؤسسه فناوری، یک نمونه اولیه مسکن پایدار است. بیلبائو برای حل مشکل مسکن اجتماعی مکزیک روی ایجاد مسکن ارزان قیمت کار کرده است. تاکنون، بیلبائو ۳۲ خانه برای این برنامه ساخته است که به افراد کم درآمد کمک می کند تا خانه خود را بپردازند.
الیز مرکور یا الیز مرکور واگنر (; – ) معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۵ میلادی فعالیت می کرد. او اولین معمار زن پیتسبرگ بود. او در خانواده ای سرشناس بزرگ شد و در خارج از کشور در فرانسه و آلمان تحصیل کرد و سپس به عنوان معمار در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا تحصیلات خود را به پایان رساند. اولین طراحی برای نمایشگاه بین المللی آتلانتا در سال ۱۸۹۴ توسط او سرپرستی شد در حالی که او شاگرد توماس بوید بود. این اولین بار بود که یک زن سرپرستی یک پروژه معماری در جنوب را بر عهده داشت. پس از اتمام دوره کارآموزی شش ساله، او شرکت خود را در سال ۱۸۹۶ افتتاح کرد و بر طراحی خانه های خصوصی و ساختمان های عمومی مانند کلیساها، بیمارستان ها، مدارس و ساختمان ها برای سازمان هایی مانند YMCA / YWCA تمرکز کرد. مرکور یک سخنران محبوب بود و نه تنها طراحی، بلکه بر ساخت پروژه هایی نیز نظارت داشت. در سال ۱۸۹۷، او بیمارستان دولتی مایویو را برای کودکان در بریج ویل، پنسیلوانیا طراحی کرد و طراحی ساختمان زنان واشینگتن که به رهبری پیمانکار کلارا مید در سال ۱۸۹۸ تکمیل شد حضور داشت. قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۰۵، مرکور بیش ا
ز دوازده پروژه را طراحی کرد که بسیاری از آنها از آن زمان تخریب شده اند. کلیسای اسقفی سنت پل (۱۸۹۶) در خیابان سنتر ۲۶۰۱ در منطقه هیل پیتسبورگ، طراحی شده توسط مرکور، توسط بنیاد تاریخ و آثار تاریخی پیتسبورگ به عنوان یک نقطه عطف تاریخ معماری شناخته شد. زندگی. الیز مرکور در ۳۰ نوامبر ۱۸۶۴ در توواندا، شهرستان برادفورد، پنسیلوانیا زاده شد. آنا هابارد (با نام خانوادگی Jewett) (1832-1901) مادر و ماهلون کلارک مرکور (۱۹۱۶–۱۹۰۵) پدر او بود. مادرش شاعری اهل بولتون، ماساچوست، و پدرش، از شهرستان برادفورد، یک بانکدار، تاجر و مشاور برجسته پیتسبورگ بود. او پنج خواهر و برادر به نام های رابرت جئوت (۱۸۵۴–۱۹۲۹)، هلن (۱۸۵۴–۱۹۲۹)، آنی ای، ویلیام اچ، و هیرام (۱۸۶۱–۱۹۱۸) و یک برادر ناتنی به نام ماهلون، از ازدواج اول پدرش داشت. او خواهرزاده اولیس مرکور، رئیس قاضی دادگاه عالی پنسیلوانیا (۱۸۸۳–۱۸۸۸) بود. مرکور در فرانسه و در اشتوتگارت آلمان تحصیل کرد و در آنجا هنر، ریاضیات، زبان و موسیقی خواند و به زبان های فرانسوی و آلمانی مسلط شد. او سپس به ایالات متحده بازگشت و در آنجا به مدت سه سال در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا طراحی خواند. حرفه.
در سال ۱۸۹۰، مرکور به عنوان یک تصویرگر فنی شروع به کار کرد و ظرف یک سال به عنوان سرکارگر ساختمانی در دفتر معمار برجسته پیتسبورگ، توماس بوید در پیتسبورگ ارتقا یافت. در سال ۱۸۹۴، او با ۱۳ معمار زن دیگر در طراحی ساختمانی برای نمایشگاه بین المللی که در آتلانتا برگزار می شود، رقابت کرد و به اتفاق آرا، جایزه ۱۰۰ دلاری به او اعطا شد. پس از اتمام دوره کارآموزی شش ساله با بوید، او دفتر معماری خود را در سال ۱۸۹۶ در ساختمان پیتسبورگ وستینگهاوس افتتاح کرد. در آنجا به او مأموریت داده شد تا خانه هایی را در سراسر پنسیلوانیا غربی طراحی کند. در آن سال، او یکی از اعضای مؤسس باشگاه معماری پیتسبورگ در باشگاه قرن بیستم لنزدان شد و به عنوان اولین خزانه دار سازمان خدمت کرد. او همچنین یک سخنران محبوب بود که در مورد طیف وسیعی از موضوعات معماری، از جمله فرآیندهای ساخت و ساز، سرویس بهداشتی، و تهویه، در باشگاه ها و امکانات آموزشی مختلف مانند دانشکده معماری مؤسسه پرات در بروکلین سخنرانی می کرد. مرکور که اساساً مأمور طراحی ساختمان های عمومی و خانه های شخصی بود، نقشه های معماری خود را در نسخه یکشنبه "پیتسبورگ پست" منتشر می کرد. در سال ۱۸۹
۷، او توسط شهر پیتسبورگ استخدام شد تا برنامه ها و مشخصاتی را برای وزارت امور خیریه برای طراحی ساختمان کودکان در خانه و بیمارستان شهر، مارشالسی ایجاد کند. در آن سال، او همچنین برای اضافه کردن یک شاخه جدید به مرکز آموزشی زنان واشینگتن در خیابان لینکلن در واشینگتن، پنسیلوانیا استخدام شد. در سال ۱۸۹۸، مرکور دفتر خود را به ساختمان تایمز در خیابان چهارم در پیتسبورگ منتقل کرد، جایی که او سه طراح را برای کمک به کار خود استخدام کرد. در اول اکتبر با کارل رودلف واگنر (۱۸۷۲–۱۹۴۹)، یک مهاجر آلمانی که در اکونومی، پنسیلوانیا زندگی می کرد، ازدواج کرد. مرکور درمورد تصمیم خود برای کار در رشته معماری مردسالار در مصاحبه ای با "دنیای نیویورک" گفت که پس از اینکه پدرش ثروت خود را از دست داد و درگذشت، او نمی خواست به خانواده خود وابسته باشد. او همچنین بیان کرد که همان حقوقی را که معماران مرد برای کار خود دریافت می کردند، مطالبه کرده و به او پرداخت می شد. شماره آوریل 1898 "Home Monthly" توجه او به جزئیات را ستود و به عادت او به زندگی در نزدیکی محل ساخت و ساز اشاره کرد تا اطمینان حاصل کند که می تواند به درستی بر پروژه ساختمان نظارت کن
مری گیلهام (؛ ۲۶ نوامبر ۱۹۲۱ – ۲۳ مارس ۲۰۱۳) طبیعت شناس، مدرس دانشگاه و نویسنده بریتانیایی بود که تا زمان مرگش سال ها در گوائلود ای گارث و سپس رادیر در کاردیف، ولز اقامت داشت. اگرچه در حومه لندن به دنیا آمد و پنج سال در ارتش زمینی زنان خدمت کرد و در چندین مزرعه کار می کرد، مری گیلهام بیشتر وقت خود را در ولز گذراند. او به عنوان دانشجو پس از جنگ در دانشگاه ولز در آبریستویث و بانگور، مدرک کشاورزی با درجه یک در گیاه شناسی و دکترا در بوم شناسی را به دست آورد. او در دانشگاه های اکستر (دوون)، ماسی (نیوزیلند)، ملبورن (استرالیا)، کانو (نیجریه) سخنرانی کرد و از سال ۱۹۶۱ تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۸۸ در بخش آموزش بزرگسالان در دانشگاه کالج کاردیف کار کرد او به عنوان معلم طبیعت گرایان آماتور بزرگسال، نقش خود را به عنوان یک مفسر داده های علمی برای افراد می دید و به نوشتن کتاب ها و مقالات پرداخت. کلنی های پرندگان دریایی تمرکز اصلی او بودند، و تحقیق در مورد آنها او را به جزایر دور افتاده در بسیاری از نقاط جهان برد، جایی که در چادرها، کلبه ها، فانوس دریایی و غیره زندگی کرده است. پروژه های تحقیقاتی عمده او در اطراف سواحل و
لز غربی (تز دکترای او)، استرالیا، نیوزیلند و آفریقای جنوبی بود، و او یکی از اولین زنان دانشمندی بود که به یک گروه کاوشگران قطب جنوب پیوست. در سال ۱۹۷۰، او یک پروژه تحقیقاتی در مورد الدبرا در اقیانوس هند انجام داد و متعاقباً طبیعت گرایان را به سیشل برد. در سال ۱۹۷۹، او برای بازدید از یک دانشمند در یک سفر آمریکایی (با کشتی بادبانی) به جزیره ای خالی از سکنه در باهاما، دیدارهایی را به جامائیکا، نیوانگلند و کوه های راکی برپا کرد. سفرهای دیگر او به آفریقای شمالی، غربی، شرقی و مرکزی و فلوریدا بود و او گروه هایی را به مناطق مختلف بریتانیا و اروپا رهبری کرد. گیلهام که در چندین دهه در سازمان های مختلف تاریخ طبیعی و حفاظت فعالیت داشت، رئیس انجمن طبیعت گرایان گلامورگان و انجمن طبیعت گرایان کاردیف بود. در سال ۲۰۰۸، به گیلهام برای خدمات حفاظت از طبیعت در جنوب ولز نشان امپراتوری بریتانیا اعطا شد. زندگی. گیلهام در ۲۶ نوامبر ۱۹۲۱ در ایلینگ، غرب لندن زاده شد. ادیت گرترود و چارلز گیلهام مادر و پدر او هستند که معلم دبیرستان بودند. خانواده او در جاده بیربک در جنوب ایلینگ ساکن بودند و او در مدرسه کوچک ایلینگ و جونیور تحصیل کرد. در
سال ۱۹۲۷ خانواده به خانه ای نوساز در پارک گانرزبری (که بعداً نام آن به پاپس لین تغییر کرد) نقل مکان کردند، تا زمانی که در سال ۱۹۶۲ به ولز نقل مکان کردند، در آنجا زندگی کردند. برادر بزرگ گیلهام، جان، تا زمان مرگش در مارس ۲۰۰۹ در این خانه زندگی کرد. گیلهام در دوران کودکی خود از رفتن به سفرهای کمپینگ با برادر و والدینش لذت می برد، به مکان هایی مانند اسکاتلند، لیک دیستریکت و همچنین مکان های نزدیک به خانه می رفت. در آن زمان کمپینگ رفتن غیرعادی بود، بنابراین در این سفرها، گیلهام علاقه زیادی به یادداشت و ترسیم هر چیزی که می دید داشت. در آستانه جنگ جهانی دوم، خانواده حتی به یک سفر کمپینگ به سوئیس رفتند. گیلهام در سن ۱۶ سالگی مدرسه را ترک کرد تا در دفتر شورای شهر لندن در وست مینستر مشغول به کار شود. این محل زیستگاه طبیعی او نبود، بنابراین هنگامی که جنگ در سال ۱۹۳۹ اعلام شد، او با خوشحالی در ارتش زمینی زنان ثبت نام کرد و در آنجا پنج سال در مزارع مختلف مشغول دوشیدن گاو بود، به دامپزشک ها کمک کرد. تحصیلات. گیلهام در مدرسه دخترانه ایلینگ کانتی تحصیل کرد و در آوریل ۱۹۳۸ با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد که او را واجد شرایط می
کرد تا بعداً در دفتر شورای شهر لندن در وست مینستر کار کند. او همچنین در سال ۱۹۳۷ جایزه درجه انجمن نجات جان سلطنتی را دریافت کرد. هنگامی که جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به پایان رسید، به عنوان یکی از اعضای سابق ارتش زمینی زنان، گیلهام واجد شرایط دریافت کمک هزینه برای رفتن به دانشگاه بود. چیزی که خانواده او در زمان صلح نمی توانستند از عهده آن برآیند. او پس از جنگ دانشجویی در دانشگاه ولز در دانشگاه آبریستویث شد و مدرک لیسانس خود را در کشاورزی به دست آورد و پس از آن در سال ۱۹۴۹ موفق به کسب درجه اول گیاه شناسی شد. او همچنین در فعالیت های فوق برنامه در دانشگاه شرکت داشت و کاپیتان تیم ژیمناستیک، رقص محلی، قایقرانی و شنا شد. در دانشگاه گیلهام عاشق ساحل شد و مطالعه مادام العمر در مورد جزایر پرندگان دریایی را با تحقیق در مورد اسکومر و اسکوخولم آغاز کرد. در سال ۱۹۵۳ او دکترای خود را در اکولوژی جزیره در دانشگاه ولز، بانگور، با پایان نامه خود در مورد تأثیرات پرندگان دریایی بر پوشش گیاهی جزایر، بر اساس تحقیقات انجام شده در جزایر نزدیک ساحل پمبروک، به پایان رساند. دکترای او تحت نظارت پروفسور لیلی نیوتن بود که گیلهام بعداً کتا
ب خود را با عنوان پناهگاه زیر قطب جنوب: تابستان در جزیره مک کواری به او تقدیم کرد.
کتاب های سیبیل () مجموعه ای از گفته های سخنوری وخشور (کسی یا واسطه ای که گمان می رفت بتواند اندرزها و مشاوره های بخردانه بدهد یا پیشگویی و پیش بینی و غیبگویی کند) به سبک هگزامتر در یونان باستان بود. طبق سنت گفته می شود که توسط آخرین پادشاه روم باستان، لوسیوس تارکوینیوس سوپربوس از سیبیل (پیشگو) خریداری شد و در بحران های مهم در طول جمهوری روم و امپراتوری روم مورد مشورت قرار گرفتند. فقط قطعاتی از آن باقی مانده است، بقیه از بین رفته یا عمداً در کتاب سوزی نابود شده اند. کتاب های سیبیل را نباید با کتاب های به اصطلاح اوراکل های سیبیلی اشتباه گرفت، دوازده کتاب پیش گویی که گمان می رود منشأ یهودی-مسیحی دارند.
لاکتوژن جفتی انسان () یک هورمون پلی پپتیدی جفتی و نوعِ انسانیِ «لاکتوژن جفتی» (سوماتوماموتروپین کوریونی) است. ساختار و عملکرد این هورمون مشابه هورمون رشد است. این هورمون وضعیت متابولیک مادر را در دوران بارداری تغییر می دهد تا تأمین انرژی برای جنین را تسهیل کند. لاکتوژن جفتی انسان خاصیت ضد انسولین دارد. لاکتوژن جفتی انسان هورمونی است که در دوران بارداری توسط سین سیتوتروفوبلاست ترشح می شود. همانند هورمون رشد، لاکتوژن جفتی انسان توسط ژن های روی بازوی بلند کروموزوم کروموزوم ۱۷ کدگذاری می شود. این هورمون در سال ۱۹۶۳ شناسایی شد. ساختار مولکولی. جرم مولکولی لاکتوژن جفتی انسان ۲۲۱۲۵ دالتون است و یک زنجیره با ۱۹۱ آمینو اسید دارد که با پیوندهای دی سولفید اتصال داشته و این زنجیره خود ۸ حلقه دارد. ساختار کریستالی لاکتوژن جفتی انسان با بلورنگاری پرتوی ایکس با وضوح آنگستروم ۲٫۰ تعیین شده است. سطوح پلاسمایی. لاکتوژن جفتی انسان فقط در دوران بارداری وجود دارد و سطح سرمی آن در مادر همگام با رشد جنین و جفت افزایش می یابد. حداکثر سطوح در کوتاه مدت، معمولاً به ۵ تا ۷ میلی گرم در لیتر می رسد. سطوح بالاتر در مادران با حاملگی چندقلو
یی مشاهده می شود. لاکتوژن جفتی انسان به میزان اندکی وارد گردش خون جنین می شود. نیمه عمر بیولوژیکی آن ۱۵ دقیقه است. برخی از زنان که شاخص توده بدنی بیشتری دارند، سطوح پایین تری از لاکتوژن جفت را نشان می دهند، اما اینکه آیا رفتارهای بهداشتی دوران بارداری بر سطح لاکتوژن جفتی انسان تأثیر می گذارد یا اینکه لاکتوژن جفتی انسان بر وزن نوزاد هنگام تولد تأثیر می گذارد، مشخص نیست. عملکرد فیزیولوژیکی. لاکتوژن جفتی انسان بر سیستم سوخت وساز بدن مادر به روش های زیر تأثیر می گذارد: این عملکردها به حمایت از تغذیه جنین حتی در صورت سوءتغذیه مادر کمک می کند. لاکتوژن جفتی انسان آگونیست قوی «» و آگونیست ضعیف «» است. فعالیت شبه پرولاکتینی. مشخص شده است که لاکتوژن جفتی انسان با میل ترکیبی برابر با پرولاکتین در غشاء گلبول چربی شیر خرگوش به متصل می شود و مشخص شده است که لاکتوژن جفتی انسان و پرولاکتین در شرایط آزمایشگاهی در ریزنمونه های غده شیری موش و خرموش دارای فعالیت شیرزایی بسیار مشابهی هستند. علاوه بر این، لاکتوژن جفتی انسان موجب تحریک ساخت دی ان ای در سلول های فیبروآدنومای پستانی انسان پیوندشده به موش می شود، و این موضوع نشان می د
هد که لاکتوژن جفتی انسان رشد غده پستانی انسان را مشابه پرولاکتین افزایش می دهد. از آنجایی که لاکتوژن جفتی انسان در غلظت هایی ۱۰۰ برابر بیشتر از پرولاکتین، در دوران بارداری در خون جریان دارد، این یافته ها نشان می دهند که این هورمون ممکن است نقش مهمی در رشد و نمو پستان انسان در این دوران داشته باشد. با این حال، میل ترکیبی نسبی لاکتوژن جفتی انسان و پرولاکتین با انسانی هنوز منتشر نشده است و اثرات لاکتوژن جفتی انسان بر بافت اپیتلیال پستان طبیعی انسان هنوز بررسی نشده است، و بنابراین در حال حاضر نقش قطعی این هورمون در رشد غدد پستانی انسان در دوران بارداری به طور کامل مشخص نشده است. فعالیت شبه هورمون رشد. لاکتوژن جفتی انسان عملکرد ضعیفی شبیه به هورمون رشد دارد، که باعث تشکیل بافت های پروتئینی به همان روش هورمون رشد می شود، اما برای تقویت رشد هورمون لاکتوژن جفتی انسان در غلظتی ۱۰۰ برابر بیشتر از هورمون رشد مورد نیاز است. با این حال، سطح خونی لاکتوژن جفتی انسان بیش از ۵۰ برابر هورمون رشد است، بنابراین نباید اثرات آن را نادیده گرفت. یک تقویت کننده برای ژن لاکتوژن جفت انسانی در فاصلهٔ ۲ جفت باز پایین دست این ژن یافت می ش
ود و در بیان ژن مختص کنترل یاخته دخالت دارد. اندازه گیری بالینی. با آنکه از لاکتوژن جفتی انسان به عنوان شاخصی برای سلامت و رشد جنین استفاده شده است، سایر روش های تست جنین قابل اعتمادتر هستند. همچنین، حاملگی های طبیعی با سطوح غیرقابل تشخیص این هورمون در مادر گزارش شده است.
حشرات طیف گسترده ای از قطعه های دهانی دارند که با شیوه های خاص تغذیه سازگار هستند. نخست حشرات دارای قطعه های دهانی برای جویدن بودند. انواع تخصص ها وجود دارد. بیشتر تخصص ها برای سوراخ کردن و مکیدن بوده است، زیرا این شیوه های تغذیه چندین بار فرگشت یافته است (مانند پشه ها و شته ها (که حشرات واقعی هستند) هم سوراخ می کنند و هم می مکند، با این حال، پشه های ماده از خون جانوران تغذیه می کنند، در حالی که شته ها از مایعات گیاهان تغذیه می کنند.
فرگشت تجربی ، به کار بردن آزمایش های آزمایشگاهی یا دستکاری های میدانی مهارشده برای کشف پویایی فرگشتی است. فرگشت ممکن است در آزمایشگاه دیده شود، زیرا افراد/جمعیت ها از طریق انتخاب طبیعی با شرایط محیطی جدید سازگار می شوند. دو روش مختلف وجود دارد که در آن سازگاری می تواند در فرگشت تجربی ایجاد شود. یکی از روش ها یک جاندار فردی است که یک جهش سودمند جدید به دست می آورد. مورد دیگر، برخاسته از تغییر فراوانی آللی در گوناگونی ژنتیکی موجود در جمعیتی از جانداران است. دیگر نیروهای فرگشتی خارج از جهش و انتخاب طبیعی نیز می توانند نقش داشته باشند یا در مطالعات فرگشت تجربی گنجانده شوند، مانند رانش ژنتیکی و شارش ژن.
فرگشت موزاییکی (یا فرگشت مدولار)، مفهومی عمدتاً از دیرینه شناسی است که تغییرهای فرگشتی در برخی از بخش ها یا سیستم های بدن بدون تغییرهای همزمان در بخش های دیگر رخ می دهد. تعریف دیگر «فرگشت شخصیت ها با شتاب مختلف در درون و بیرون گونه ها» است. جایگاه آن در نظریه فرگشتی در قالب روندهای بلندمدت یا فرگشت کلان است.
سیلاس کاتومپا موومپا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است که در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاریس و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو بازی کرده است. دوران ملی. موومپا برای اولین بار، در بازی های مقدماتی جام ملت های آفریقا ۲۰۲۳، در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۳، مقابل تیم ملی فوتبال موریتانی برای تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو بازی کرد که با نتیجه ۳ بر ۱ به سود کشورش به پایان رسید.
خوان خوزه پریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاناتینایکوس و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
تیاگو توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. دوران ملی. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است. توماس در سن ۱۸ سالگی توسط روی خورخه، سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال برای تیم خود در جام ملت های اروپا فوتبال زیر ۲۱ سال ۲۰۲۱ انتخاب شد. او اولین بازی خود را در اولین بازی مرحله گروهی انجام داد و در پیروزی ۱-۰ مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی در کوپر بازی کرد.
باشگاه فوتبال استاد لاوالوا () یا استاد لاوالوا ماین (تلفظ فرانسوی: [stɑd lavalwa majɛn])، یا به خلاصه لاوال، یک باشگاه فوتبال فرانسوی مستقر در لاوال در غرب فرانسه است. این باشگاه در ۱۷ ژوئیه ۱۹۰۲ تشکیل شد و در حال حاضر در لیگ ۲، سطح دوم فوتبال فرانسه بازی می کند. لاوال مسابقات خانگی خود را در استادیوم فرانسیس لو باسر واقع در شهر لاوال انجام می دهد.
سرهو گیراسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است که در پست مهاجم برای باشگاه بروسیا دورتموند در بوندس لیگا و تیم ملی گینه بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال اوسر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه، و بزرگسالان گینه بازی کرده است. زندگی شخصی. گیراسی در فرانسه از پدر و مادری گینه ای به دنیا آمد و در ادامه تصمیم گرفت برای تیم ملی فوتبال گینه به بازی بپردازد. تیم ملی. گیراسی پس از بازی برای تیم ملی فوتبال فرانسه در رده های پایه، تصمیم گرفت در رده بزرگسالان برای کشور زادگاه والدینش، گینه به میدان برود. وی اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال گینه در یک بازی دوستانه در تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۲۲ در مقابل تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی انجام داد همچنین در ۱۸ بازی ملی ۳ گل به ثمر رسانده است.
دلناز ایرانی () روزنامه نگار استرالیایی مقیم آمریکا است. او مجری برنامه "Deeper Look" در شبکه ان اچ کی ورلد و مجری برنامه سبک زندگی در شبکه ABC استرالیایی است. ایرانی قبلاً مجری بازرگانی و مالی در برنامه صبحگاهی ABC استرالیایی بود. دل ایرانی در بمبئی به دنیا آمد و در ۸ سالگی به همراه خانواده اش به استرالیا مهاجرت کرد. او در ساحل شمالی سیدنی بزرگ شد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در آنجا به پایان رساند. او با مدرک لیسانس بازرگانی و لیسانس علوم در روان شناسی از دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) فارغ التحصیل شد و سال آخر خود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی با بورسیه تحصیلی در خارج از کشور به پایان رساند. در اکتبر ۲۰۲۰، ورلد ویژن استرالیا، ایرانی را به عنوان سفیر حسن نیت منصوب کرد تا مردم را در مورد فعالیت های ورلد ویژن آگاه و آموزش دهد و آنها را برای مشارکت توانمند سازد. ایرانی ناظر دائمی سازمان ملل بوده و میزبان کنفرانس های منطقه ای سازمان بین المللی کار است. او عضو سابق هیئت مدیره بنیاد جامعه فوتبال وسترن بولداگز است.