Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حملهٔ اسرائیل به ساختمان شیشه ای صدا و سیما، یکی از رویدادهای شاخص در جریان جنگ ایران و اسرائیل در خرداد ۱۴۰۴ بود. در ۲۶ خرداد، ساختمان شیشه ای صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران واقع در منطقهٔ ۳ تهران، هدف حملهٔ هوایی اسرائیل قرار گرفت. این حمله، در ادامهٔ درگیری های سنگین روزهای قبل میان دو کشور انجام شد و در جریان آن، دست کم چند نفر کشته یا زخمی شدند. زمینه های حمله. در روزهای منتهی به ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، تنش های کم سابقه ای میان ایران و اسرائیل در جریان بود. در ۲۳ خرداد، اسرائیل حملاتی هوایی به مواضع نظامی و هسته ای در ایران انجام داد که به کشته شدن ده ها تن از جمله چند فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منجر شد. ایران نیز در پاسخ، موشک هایی را به سمت اهدافی در خاک اسرائیل شلیک کرد. حمله به صداوسیما، به گفتهٔ برخی تحلیلگران، بخشی از تلاش اسرائیل برای ضربه زدن به زیرساخت های رسانه ای و روانی ایران در جریان جنگ تعبیر شد. جزئیات حمله. در ساعات اولیه عصر ۲۶ خرداد، هنگام پخش زنده اخبار از شبکه خبر، دست کم دو انفجار شدید در ساختمان شیشه ای صداوسیما رخ داد. تصاویر زنده ای که در آن لحظه از تلویزیون پخش می شد، لحظه ترک ا
ستودیو توسط مجری را نشان داد. پس از قطع چنددقیقه ای پخش، شبکه خبر از استودیویی دیگر پخش خود را از سر گرفت. مقامات ایران بلافاصله اعلام کردند که این حمله با هدف ایجاد اختلال در رسانهٔ ملی و ایجاد رعب عمومی انجام شده است. به گزارش رسانه های اسرائیلی، ارتش این کشور مسئولیت حمله را بر عهده گرفت و اعلام کرد که «ساختمان صداوسیما یکی از مراکز کلیدی ارتباطی حکومت ایران در زمان بحران نظامی بود». تلفات و خسارات. به گزارش خبرگزاری ها، در جریان این حمله سه نفر از کارکنان بخش خبر و فنی کشته و بیش از ۱۰ نفر زخمی شدند. ساختمان دچار آسیب گسترده شد و بخشی از تجهیزات پخش نیز نابود شد. واکنش ها. داخلی. مقامات جمهوری اسلامی ایران از جمله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، و سعید خطیب زاده، معاون وزارت امور خارجه، این حمله را «جنایت جنگی» خواندند و اعلام کردند که پاسخ ایران «قاطع» خواهد بود. در واکنش به حمله ای که ایران آن را «خصمانه» توصیف کرد، تلویزیون دولتی ایران دستور تخلیه برای کانال های خبری اسرائیلی ۱۲ و ۱۴ صادر کرد. این اقدام به عنوان پاسخی به اختلال ایجادشده در خدمات پخش جمهوری اسلامی ایران گزارش شد. با این حال، گزارشی از
حمله فیزیکی ایران به محل استقرار این کانال ها منتشر نشد. بین المللی. یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل، با صدور بیانیه ای حمله به ساختمان صداوسیما را محکوم کرد و آن را نقض قوانین بین المللی دربارهٔ حفاظت از نهادهای رسانه ای در مناطق درگیر دانست. برخی سازمان های خبرنگاری نظیر کمیته حفاظت از روزنامه نگاران (CPJ) نیز خواستار انجام تحقیقات مستقل دربارهٔ این حمله شدند. پیامدها. این حمله در سطح بین المللی توجه زیادی را برانگیخت و منجر به طرح شکایت ایران در شورای امنیت سازمان ملل متحد شد. همچنین در رسانه های ایران، این رویداد به عنوان نشانه ای از آسیب پذیری زیرساخت های ارتباطی کشور در شرایط بحران تحلیل شد.
سپاه مهمات نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا () یک شاخه پشتیبانی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که مقر آن در فورت لی، ویرجینیا قرار دارد. ماموریت کلی سپاه مهمات، تأمین سلاح و مهمات برای واحدهای رزمی نیروی زمینی، از جمله گاهی اوقات، تدارکات و نگهداری آنها است. این واحد به همراه سپاه تدارکات و سپاه حمل و نقل، بخش مهمی از سیستم لجستیک نیروی زمینی ایالات متحده را تشکیل می دهد. سپاه مهمات در سال ۱۸۱۲ تأسیس شد. ماموریت سپاه مهمات نیروی زمینی ایالات متحده، پشتیبانی از توسعه، تولید، دستیابی و نگهداری سیستم های تسلیحاتی، مهمات، موشک ها، الکترونیک و تجهیزات تحرک زمینی در طول صلح و جنگ برای تأمین قدرت رزمی ارتش ایالات متحده است. افسر مسئول این شاخه برای اهداف دکترین، آموزش و توسعه حرفه ای، فرمانده سپاه مهمات است.
ناستیا بوریک () و شش عضو دیگر خانواده اش در روز یکشنبه ۱۶ ژوئن ۲۰۲۵ (۲۵ خرداد ۱۴۰۴) (روز سوم جنگ) در حملهٔ موشکی ایران به ساختمانی مسکونی در شهر ساحلی بت یام در مرکز اسرائیل جان خود را از دست دادند. این خانواده مدت ها بود برای درمان سرطان فرزندشان، ناستیا در اسرائیل به سر می بردند. ماجرا. حدود سه سال پیش از واقعه، چند ماه پس از شروع تهاجم روسیه به اوکراین، ماریا پشکوروا (۳۰ ساله) مادر ناستیا متوجه شد وضعیت سلامت دخترش به شدت نگران کننده است. با همسرش آرتم تماس می گیرد که از چند ماه پیش از آن به ارتش اوکراین پیوسته بود، و می گوید دخترشان شروع کرده به کم غذا خوردن و خیلی لاغر شده است. آنها ابتدا به کی یف رفتند و در روز ۲۹ اوت ۲۰۲۲ تأیید می شود که ناستیا سرطان خون دارد.» سپس ناستیا به بیمارستانی در اودسا، محل اقامت خانواده اش، منتقل می شود، اما امکانات درمانی موردنیاز ناستیا در آن جا وجود ندارد. آرتم از ارتش اوکراین مرخصی می گیرد تا کنار خانواده اش باشد و دربارهٔ ادامهٔ مسیر درمان تصمیم بگیرد. در نهایت تصمیم گرفته می شود ماریا دخترشان را به اسرائیل ببرد و آرتم در جنگ اوکراین باقی بماند. این خانواده از یک مؤسسه خ
یریه اوکراینی به نام «شانسی برای زندگی» که برای بیماران سرطانی و خانواده هایشان حمایت مالی فراهم می کند، کمک می گیرند و در سال ۲۰۲۲ اولنا (۶۰ ساله)، مادر ماریا و مادربزرگ ناستیا، به اسرائیل می رود تا در طول درمان کمک حال آن ها باشد. بعدتر، دو پسرخالهٔ ناستیا، کنستانتین توتویچ (۹ ساله) و ایلیا پشخوروف (۱۳ سالهٔ) نیز به اسرائیل می روند؛ و باعث می شود ناستیا حال روحی پیدا کند. اما درمان سرطان طولانی می شود و بیماری ناستیا چندین بار عود می کند. همزمان هزینه های درمان هم خانواده را تحت فشار قرار می گذارد. ماریا شروع می کند به جمع آوری کمک های مالی آنلاین برای تأمین هزینه های پزشکی و ویدئوهایی از ناستیا در اینستاگرام منتشر می کند. در روز ۱۶ ژوئن ۲۰۲۵ (۲۵ خرداد ۱۴۰۴)، موشک های ایرانی به یک مجتمع مسکونی در شهر بت یام در جنوب تل آویو اصابت کرد؛ جایی که خانوادهٔ ناستیا در آن اقامت داشتند. آپارتمان محل زندگی این خانواده در اثر حمله موشکی به طور جزئی تخریب شد، ۱۰ نفر قربانی گرفت و ده ها غیرنظامی دیگر زخمی شدند. ناستیا، مادرش ماریا، مادربزرگ ناستیا و دو پسرخالهٔ نوجوان ناستیا هم در میان کشته شدگان بودند.
انقلاب نظامی () نظریه ای است که می گوید مجموعه ای از تغییرات اساسی در استراتژی و تاکتیک های نظامی در طول قرن های شانزدهم و هفدهم منجر به تغییرات اساسی و پایدار در دولت ها و جامعه شده است. این نظریه توسط مایکل رابرتز در دهه ۱۹۵۰ معرفی شد، زمانی که او با تمرکز بر سوئد (۱۵۶۰–۱۶۶۰) به دنبال تغییرات اساسی در شیوه جنگ اروپایی ناشی از معرفی سلاح های گرم قابل حمل بود. رابرتز فناوری نظامی را با پیامدهای تاریخی بزرگ تر مرتبط کرد و استدلال کرد که نوآوری ها در تاکتیک ها، تمرین ها و دکترین توسط هلندی ها و سوئدی ها (۱۵۶۰–۱۶۶۰)، که سودمندی سلاح های گرم را به حداکثر رساند، منجر به نیاز به نیروهای آموزش دیده تر و در نتیجه نیروهای دائمی (ارتش های دائمی) شد. ارتش ها بسیار بزرگتر و گران تر شدند. این تغییرات به نوبه خود پیامدهای سیاسی عمده ای در سطح پشتیبانی اداری و تأمین پول، نیرو و آذوقه داشت و تقاضاهای مالی جدید و ایجاد نهادهای دولتی جدید را ایجاد کرد. «بنابراین، رابرتز استدلال کرد، هنر مدرن جنگ، ایجاد دولت مدرن را ممکن و ضروری ساخت.» در دهه ۱۹۹۰، این مفهوم توسط جفری پارکر اصلاح و گسترش یافت. او استدلال کرد که تحولات در استحکا
مات و جنگ های محاصره ای باعث انقلاب شد. پارکر همچنین استدلال می کند که انقلاب نظامی در اروپا به قدرت های اروپایی مزیت متمایزی بخشید و این امکان را برای قدرت های نسبتاً کوچک اروپایی فراهم کرد تا قاره آمریکا و همچنین بخش های بزرگی از آفریقا و آسیا را فتح کنند. استدلال پارکر توسط جیسون شارمن، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه کمبریج، مورد انتقاد قرار گرفته است. مفهوم انقلاب نظامی در این دوران، با استقبال متفاوتی از سوی مورخان مواجه شده است. مورخان نظامی برجسته، مایکل دافی و جرمی بلک، به شدت از این نظریه انتقاد کرده و آن را گمراه کننده، اغراق آمیز و ساده انگارانه توصیف کرده اند.
باشگاه فوتبال پرسیوا وامنا که معمولاً به عنوان پرسیوا وامنا شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال اندونزیایی مستقر در وامنا، هایلند پاپوآ بود. آنها آخرین بار در لیگ ۲ بازی کردند.
عسل کش کاکلی یا آکوهه کوهه ، گونه ای از عسل کش های هاوایی است. این پرنده بومی جزیره مائویی در است. آکوهه کوهه به مالاریای پرندگان ("Plasmodium relictum") که توسط پشه منتقل می شود، حساس است و تنها در جنگل های نمناک مرتفع (بیش از ۱۷۱۵ متر) زادآوری می کند.
طوطی نوک اوئو گونه ای منقرض شده از عسل کش هاوایی است که بومی جزایر هاوایی بوده است. این پرنده پشت سبز تیره و زیر بدن سبز زیتونی داشت؛ نرها سر زرد و ماده ها سرسبز داشتند. به نظر می رسد منقار نامعمول آن برای تغذیه از میوه های "Freycinetia arborea" سازگار شده بود. این پرنده پرواز قوی ای داشت که با آن مسافت های قابل توجهی را در جستجوی این درخت مو پرواز می کرد، اما از میوه های دیگر، جوانه ها، گل ها و حشرات نیز تغذیه می کرد.
سهرهٔ نیهوا ("Telespiza ultima") یکی از دو گونه پرنده بومی جزیرهٔ کوچک نیهوا در هاوایی است، گونهٔ دیگر آسیاب مرغ نیهوا است. جمعیت این جزیره ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پرنده است. سهرهٔ نیهوا در ۱۱ مارس ۱۹۶۷ توسط سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده به فهرست گونه های در معرض خطر انقراض افزوده شد. تلاشی برای محافظت از این گونه در برابر انقراض با ایجاد یک کلونی در French Frigate Shoals، یکی دیگر از جزایر لیوارد، انجام شد. این امر ادامهٔ زیست آن را در صورت نابودی جمعیت نیهوا تضمین می کرد. با این حال، این تلاش شکست خورد. نیهوا بخشی از گروهی از جزایر است که پناهگاه ملی حیات وحش جزایر هاوایی را تشکیل می دهند که زمین های حفاظت شده ای را برای پرسه زدن سهرهٔ نیهوا فراهم می کند.
آسیاب مرغ نیهوآ زیرگونه ای از آسیاب مرغ است. نام آن از غذای مورد علاقه اش، پروانه آسیابان، گرفته شده است. این پرندهٔ دارای پرهای تیره به رنگ قهوه ای سپیداجی، شکم سفید و منقار تیره است. محدوده جغرافیایی طبیعی آن به جزیره کوچک نیهوآ در جزایر شمال غربی هاوایی محدود می شود و امید است که پرندگان تراجابجایی شده به لیسان به بقای این گونه کمک کنند. مرغ آسیاب نیهوآ یکی از دو پرنده بومی برجای مانده در نیهوآ است، پرنده دیگر سهره نیهوآ است.
جانینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کیپ ورد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اولیاننسه، آمریکا، الاهلی عربستان سعودی، ناسیونال، لیریا، کروز آزول، بنفیکا بی و سانتوس لاگونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده است. دوران باشگاهی. یونیائو لیرایا. جانینی که در سانتا کروز به دنیا آمد، در سن ۱۸ سالگی به پرتغال رفت تا در رشتهٔ انرژی تجدیدپذیر تحصیل کند و بلافاصله فوتبال را با باشگاه Grupo Desportivo Velense که در آنگرا دو هرویسمو و در لیگ منطقه ای آزور فعالیت می کرد، آغاز کرد. در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، پس از به ثمر رساندن ۵۰ گل در دو فصل، این بازیکن ۲۰ ساله مستقیماً به لیگ برتر فوتبال پرتغال پیوست و قراردادی سه ساله با باشگاه یونیائو لیرایا امضا کرد. او در ۲۱ اوت نخستین بازی رسمی اش را انجام داد و ۹۰ دقیقهٔ کامل را در شکست ۲–۱ خارج از خانه برابر پاکوش د فریرا بازی کرد. جانینی نخستین گل حرفه ای اش را در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۱ به ثمر رساند، در پیروزی ۲–۰ خانگی برابر ویتوریا ستوبال او موفق به این کار شد. او در هفتهٔ بعدی لیگ نیز گل دیگری زد، در جریان شکست ۳–۱ مقابل اسپورتینگ گلزنی کرد. بنفیکا.
جانینی در ژانویهٔ ۲۰۱۲ با باشگاه بنفیکا به توافق رسید و به تیم ذخیره که در لیگا پرتغال ۲ و فصل ۲۰۱۲–۱۳ شرکت می کرد، ملحق شد. در ۳۱ اوت، او دوباره تیمش را تغییر داد و به صورت قرضی به اولیاننزه در لیگ برتر پیوست. جانینی در ۹ بازی ابتدایی اش برای تیم اهل آلگاروه نتوانست گلی به ثمر برساند؛ تیمی که در پایان فصل ۲۰۱۲–۱۳ تنها با یک امتیاز از سقوط نجات یافت. ناسیونال. در ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، جانینی قراردادش را با بنفیکا فسخ کرد و قراردادی دائمی با باشگاه ناسیونال در لیگ برتر پرتغال بست. او در فصل ۲۰۱۳–۱۴ و تنها فصل حضورش در مادیرا، موفق شد ۹ گل در لیگ به ثمر برساند، از جمله دو گل در برد ۵–۰ مقابل آروکا در تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۱۴. دوران ملی. جانینی نخستین بازی ملی خود را برای تیم ملی کیپ ورد در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲ انجام داد، در یک دیدار دوستانه مقابل غنا. او همچنین بخشی از تیم کیپ ورد در جام ملت های آفریقا ۲۰۱۵ بود که در مرحلهٔ گروهی حذف شد.
خابول خان ( مغولی : Хабул хан ؛ چینی :合不勒)، که به صورت قابول خان ، خابول خان و خابول خاقان نیز ترجمه میشود. ، (متولد ۱۰۹۰-۱۱۰۰ - درگذشته ۱۱۴۸ میلادی) بنیانگذار و اولین خان شناخته شده کنفدراسیون مغول خامگ بود ، مغول ، و برادر دوقلوی خدولی بارلاس بود که به نوبه خود جد تیمور، حاکم بنیانگذار امپراتوری تیموریان بود . داستان زندگی خابول خان. ماهری شد. او می توانست تا زمانی که یک بره کامل را تمام کند، زیر آب بماند. امپراتوری مغول در دوران سلطنت خابول خان قوی تر شد و نام او در خارج از کشور مشهور شد. در اوایل دهه ۱۱۳۰، فرستاده ای از ایالت طلایی زورقی ها به خابول مغولستان رسید و پیامی از خان مبنی بر دعوت خابول برای بازدید از کشورش را به او رساند. در آن زمان، زورقی ها با سلسله سونگ در جنگ بودند و تمام سرزمین های آن سوی رودخانه زرد در چین را فتح کرده بودند. خابول خان نیز این دعوت را پذیرفت زیرا مشتاق بود از اوضاع ایالت طلایی مطلع شود. خان ایالت طلایی، اوجیمید (۱۰۷۵-۱۱۳۵)، قدرت عظیم خابول را دید و با احترام از او استقبال کرد و جشن بزرگی را به نشانه احترام برگزار کرد. خابول خان از ترس اینکه مبادا غذایش را مسموم کرده باشد،
و به اسم خنک شدن از گرمای شدید، به رودخانه شیرجه زد و هر چه خورده بود نوشید، سپس به کاخ طلایی خان بازگشت و از تمام غذا و شرابی که به او داده شده بود لذت برد. سربازان مرد قدبلند، قوی و باهوش را تحسین کردند و از اینکه چگونه مست نمی شود، هر چقدر هم که می نوشد، شگفت زده شدند. آنها فریاد زدند: «او مردی قوی است، قهرمانی که از جانب خدا موهبت شده است.» یک بار، خابول خان به طور تصادفی مست شد و از اینکه دولت طلایی آشکارا و مخفیانه تاتارها و سایر استان ها را علیه کل مغول ها تحریک می کرد، عصبانی شد و ریش خان دولت طلایی را کند. در آن زمان، مقامات دولت طلایی سعی کردند خابول را دستگیر و اعدام کنند. آلتان خان: — این نقض آداب معاشرت است. او را عفو کردند و به عنوان مهمان افتخاری بازگرداندند، هدایای ارزشمندی به او دادند و به عنوان هدیه تقدیمش کردند. از زمان به تخت نشستن هی تسونگ بر تخت سلطنت ایالت آلتان در سال ۱۱۳۵، ایالت آلتان در تلاش بوده است تا تمام مغولستان را با نیروی نظامی فتح کند و ارتش بزرگی به رهبری ژنرال هوشاهو را به مغولستان فرستاده است. هوشاهو حدود ۴ سال با ایالت آلتان جنگید، اما به موفقیت قابل توجهی دست نیافت. خابو
ل خان در مبارزه با ارتش برتر زورقی ها بسیار محتاط بود و قصد داشت با نیرویی کوچک به موفقیت بیشتری دست یابد. خابول با بهره گیری از ناآشنایی با منطقه، ارتش بزرگ زورقی های مهاجم را بدون مقاومت به عمق قلمرو خود راند و با دقت هر حرکت آنها را زیر نظر داشت و با استفاده از یک ارتش کوچک، دشمن را از دور تحریک و سنگ باران کرد و آنها را تضعیف و روحیه آنها را تضعیف کرد. هنگامی که ارتش خوشاهو، که از استپ های وسیع مغولستان و کوه های ناهموار کوه های خنتی خسته شده بود، به دلیل فرسودگی مردم و دام هایش شروع به عقب نشینی کرد، مردان قدرتمند مغول به رهبری خابول خان در سال ۱۱۳۹ ناگهان به آنها حمله کردند و آنها را در نزدیکی کوه های هایلان کاملاً نابود کردند. از آن زمان به بعد، خابول خان اردوی طلایی را دشمن اصلی خود می دانست، سربازان و سلاح ها را جمع آوری کرد، آنها را آموزش داد و شروع به جنگ علیه اردوی طلایی کرد. اردوی طلایی در آن زمان درگیر نبردی سرنوشت ساز با سلسله سونگ چین بود و نتوانست در برابر حملات خابول مقاومت کند و ۲۷ قلعه و بندر را در امتداد مرز شمالی خود از دست داد. در سال ۱۱۴۱، جنگ بین اردوی طلایی و سلسله سونگ پایان یافت و
سلسله سونگ تسلیم شد و به اردوی طلایی اجازه داد تا با تمام قوا علیه مغول ها جنگ کند. با این حال، خابول خان وقت را تلف نکرد. او ضمن افزایش قدرت نظامی خود، با پسر یکی از رؤسای برجسته زورچی به نام دالان که به دلیل شورش در ارتش ایالت طلایی اعدام شده بود، اتحاد برقرار کرد و از اتباع او در مبارزه علیه ایالت طلایی استفاده کرد. همه این وقایع قدرت خابول را بیشتر افزایش داد. سیزون خان، که سلسله سونگ چین را شکست داده و پیروزی بزرگی به دست آورده بود، ارتش بزرگی را علیه مغولان رهبری کرد. در این جنگ بین زورقی ها و مغولان که 5 سال به طول انجامید، شجاعت، تدبیر و فرماندهی خابول خان به وضوح مشهود بود. پادشاهی طلایی در آن زمان قدرتمندترین کشور در آسیای مرکزی بود و زورقی ها از مزایای بسیاری از جمله ارتش بزرگتر و سال ها تجربه در جنگ در جنوب چین برخوردار بودند. با این حال، مغولان به رهبری خابول خان در نبرد بزرگ پیروز شدند. در سال ۱۱۴۷، پیمان دوستی بین مغولان و پادشاهی طلایی امضا شد که بر اساس آن زورقی ها ۴۷ قلعه را در آن سوی رودخانه سیپین به مغولان واگذار کردند و مغولان سالانه به صورت گاو، گوسفند و اسب به مغولان خراج می پرداختند. ع
لاوه بر این، آلتان خان عنوان پادشاه را به خابول اعطا کرد، اما او قاطعانه از پذیرش آن خودداری کرد. خابول خان به آنها فهماند که او پادشاه مشروع مغولان از خانواده های سلطنتی اشرافی و سرکش ایالت آلتان است. او همچنین از سیاست های شیطانی آلتان خان اطلاع داشت، بنابراین قاطعانه از اعطای عنوان پادشاه به او خودداری کرد. این واقعیت که آلتان اولوس با پیمان ۱۱۴۷ امتیاز یا مصالحه بزرگی انجام داد، نشان می دهد که قدرت مغولان بسیار افزایش یافته و با آلتان اولوس قدرتمند برابر شده است. دستاورد اصلی خابول خان تأسیس دولت، انتخاب خورالدای از اشراف بزرگ به عنوان خان و تأسیس سلسله بورجیگین بود. خابول خان یک شخصیت سیاسی و نظامی بزرگ بود که دستاوردهای بزرگی در تاریخ مغولستان داشت. اگر خابل خان دولت تمام مغولی را تأسیس نمی کرد، اتحاد مغول ها بسیار کند و تأسیس دولت بزرگ مغول دشوار می بود. بزرگترین دستاورد خابل خان در تاریخ مغولستان، تأسیس قبیله بورجیگین، که به نام پسران خدایان آلونگو نامگذاری شده بود، به عنوان یک نقش برجسته در تاریخ، تأسیس دودمان خان های مغول و تأسیس «اول های مغول اولونخین» یا «هاماگ مغول» تحت رهبری آن خان های سفیدپوست
بود. برخی از کتاب های تاریخ، خابول خان را به عنوان «خان اصلاح گر» و «برقرارکننده دموکراسی از طریق مشورت عمومی» توصیف می کنند که گفته می شود قوانین خورالدای خود را وضع کرده و خان را انتخاب کرده است. بنابراین، در قرن یازدهم، خابول خان دولت مغول ها را که نقش مهمی در زندگی سیاسی آسیای مرکزی ایفا می کرد، دوباره تأسیس کرد و بعداً سایر استان ها و خانات مغولستان را در اطراف خاماگ مغولستان، مانند تاتار ، مرگید ، خرید و نایمان ، متحد کرد و پایه و اساس ایجاد یک دولت متحد مغولستان را بنا نهاد. خاماگ مغولستان، که توسط خابل خان تأسیس شد، تمام نمادها، نشان ها و نمادهای دولتی مغول ها را که از هون ها به ارث برده بود، داشت. پس از هون ها ، سومبه و نیرون، خابول خان با احیای سنت های دولتی مغول ها و احیای آنها در صحنه تاریخ، جایگاه افتخارآمیزی در بین خان های مغول به دست آورد. خابول خان بر اثر بیماری درگذشت. خابول خان میراث خود را به جای گذاشت. وقتی خابول خان در نیمه اول قرن دوازدهم درگذشت، تاج و تخت خود را به امباگای، پسر سنگوم بیلگی، یکی از اعضای خاندان تای، به ارث گذاشت، نه به یکی از هفت پسرش. دلیل اینکه خابول خان قدرت را به خان
دان تای به جای پسرانش منتقل کرد، در متون مقدس ثبت نشده است. اینگونه بود که پدیده جدیدی در میان شاهزادگان خیاد-بورجیگین ظهور کرد که نقطه عطفی در جانشینی بود. اگر دلایل این امر را در نظر بگیریم، اول از همه، تهدید از سوی دولت طلایی زورچی ها افزایش یافت و آنها تاتارها را تحریک کردند تا به طور فعال فعالیت های مخرب خود را در داخل امپراتوری مغول انجام دهند. علاوه بر این، خابول خان آمادگی های نظامی خود را برای حمله به امپراتوری مغول تشدید کرد و به اصطلاح "اتحاد دفاعی نظامی" را با تاتارها تشکیل داد. در چنین لحظه حساسی، خابول خان اولویت اصلی خود را حفاظت از وحدت داخلی امپراتوری مغول قرار داد. علاوه بر این، اتحاد با سایر استان های خانات مغول بر اساس «مقابله با تهدید دشمنان خارجی» و کسب قدرت از اهمیت فوق العاده ای برخوردار بود، به ویژه اینکه تائی ها که از توانایی های نظامی قوی و جمعیت زیادی برخوردار بودند، می توانستند از این استان به عنوان نیروی پشتیبانی برای مغولان استفاده کنند.
همه در طعمی خوش یک فیلم کمدی کانادایی تولید سال ۱۹۸۱ که در سال ۱۹۸۳ در سینماها به نمایش درآمد. تهیه کننده، کارگردان و نویسنده مشترک این فیلم آنتونی کرامریثر بود که از تجربهٔ شخصی خود به عنوان تهیه کننده الهام گرفته بود؛ کسی که جاه طلبی های خلاقانه اش تحت الشعاع الزام تجاری برای ادامهٔ فعالیت استودیوی خود با ساخت فیلم های کم بودجهٔ درجهٔ B قرار گرفته بود. جیم کری نقش کوتاهی را به عنوان فیلمبردار برهنه، رالف پارکر، ایفا می کند. با این حال، پس از اینکه کری به یک ستاره بزرگ بین المللی سینما تبدیل شد، نسخه های ویدیویی بعدی فیلم، او را به عنوان ستاره فیلم، برتر از اکثر بازیگران اصلی آن برتر، معرفی کردند. خلاصه داستان. فیلمساز جوان، تیموتی (جاناتان ولش)، فیلمنامه ای دربارهٔ یک یتیم و سگش دارد که در جستجوی یک خانواده مهربان هستند. سرمایه گذاران فیلم، تیموتی را مجبور به ساخت فیلمی با مضامین جنسی و خشونت می کنند.
زنگ مرغ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: دیگر کاربردها. نیازمند ترجمه == منابع
خرس ها یک فیلم مستند طبیعت آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ است که دربارهٔ خانواده ای از خرس های قهوه ای است که در رشته کوه های ساحلی آلاسکا زندگی می کنند. این فیلم که کارگردانی آن را اَلِستِر فوترگیل و کیت شولی بر عهده داشتند و صداپیشگی فیلم را جان سی. ریلی انجام داده است، در روز ۱۸ آوریل ۲۰۱۴ توسط شرکت دیزنی نیچر در سینما اکران شد که هفتمین مستند طبیعت منتشر شده تحت این برند بود. به طور کلی نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. پیرنگ. در منطقه حفاظت شده و پارک ملی کتمای در آلاسکا، یک خرس قهوه ای آلاسکایی مادر به نام اسکای، دو توله به نام های اسکات و امبر را در لانه اش در دامنه کوه به دنیا می آورد. وقتی ماه آوریل از راه می رسد، خرس ها آماده اند تا لانه را ترک کنند. با ترک کردن لانه توسط خرس ها، فصل تابستان که پیش رو است با تهدید ریزش بهمن همراه است. خرس ها می توانند از بلایا دوری کنند. توله ها وقتی به دره سرسبز پایین می رسند با خرس های دیگر روبرو می شوند که برخی از آنها تهدیدی برای توله ها محسوب می شوند؛ در میان این خرس ها، خرسی به نام مگنوس وجود دارد که یک خرس نر بزرگ و سالم است که بر دره حکمرانی می کند، و رقیبش چ
ینوک که یک خرس نر مسن تر است، دیده می شوند. خانواده برای زنده ماندن در بهار در کنار یکدیگر به فعالیت می پردازند و اسکای توله ها را از یک گرگ تنهای آزارگر به نام تیکانی، در امان نگه می دارد. توله ها یادمی گیرند که چگونه در مواجهه با تیکانی از خود دفاع کنند. این خانواده همچنین از مبارزه های مکرری که به خاطر چیرگی بین مگنوس و چینوک روی می دهد، دوری می کند. با گذشت بهار، توله ها یادمی گیرند که چگونه غذا به دست آورند. اسکای توله ها را به سمت گِل زارها هدایت می کند تا صدف هایی را که زیر گِل پنهان شده اند، بیرون بیاورند. خانواده تا زمانی که اوضاع تغییر کند، اوقات خوشی را سپری می کنند. در طی یک نابسامانی، اسکات روی یک تپه شنی گیر می افتد. اسکای که قادر نیست کار زیادی برای رهایی از این مشکل انجام دهد، فقط تلاش توله برای رها کردن خودش از این مشکل را نظاره می کند. او بالاخره بر سر عقل می آید و به سمت اسکای شنا می کند. خانواده به مناطق مرتفع تر برمی گردند که در آنجا چینوک برای مقابله با مگنوس دوباره حمله می کند. هنگامی که اسکای با چینوک وارد مبارزه می شود، امبر و اسکات در کنده ای در همان نزدیکی پنهان می شوند. بعد از اینک
ه چینوک رانده می شود، امبر دوباره بر روی کنده درخت ظاهر می شود اما خبری از اسکات نیست. اسکای تمام روز دنبالش می گردد، اما فایده ای ندارد. سرانجام درست زمانی که اسکای و امبر جستجو را رها می کنند، اسکات از درون کنده ای که تمام مدت در آن پنهان شده بود، بیرون می آید. وقتی تابستان از راه می رسد، صید سالانه هنگام مهاجرت ماهی سالمون از راه می رسد. ده ها خرس در امتداد مهاجرت ماهی سالمون در ساحل و رودخانه ها، به ویژه در گریت فالز، جایی که تنها نرهای بالغ اجازه دارند در آنجا باشند، جمع می شوند تا قبل از پایان مهاجرت سالمون ها، بهترین استفاده را از آن ببرند. این امر همچنین منجر به افزایش مبارزه های سلطه جویانه بین مگنوس و چینوک می شود. در همین حال اسکای به دنبال مکان متفاوتی برای یافتن غذا است، گُلدن پوند مکانی است که خرس ها می توانند در آرامش به بهترین وجه به شکار ماهی سالمون هنگام مهاجرت آنها بپردازند. پس از ضیافت خوردن صدف ها و مارماهی های دریایی که در یک مخفیگاه جمع شده بودند، و توله ها هنگام بالا رفتن از رودخانه برای اولین بار طعم ماهی سالمون را چشیدند یک کلاغ، اسکای و دو توله اش را درست به موقع به سمت گلدن پوند هد
ایت می کند تا خانواده خرس قهوه ای از گرسنگی در فصل زمستان در امان بمانند. او و توله هایش کاتمای را ترک می کنند و به سمت شمال، منطقه حفاظت شده و پارک ملی دریاچه کلارک می روند که در آنجا گلدن پوند سرشار از ماهی سالمون در انتظارشان است. بعد از اینکه خانواده طی ضیافت کاملی که از خودشان می کنند به نحو کافی سیر می شوند با نزدیک شدن زمستان به کاتمای برمی گردند. وقتی اولین برف از راه می رسد، همه خرس ها به بالای کوه ها و لانه هایشان برمی گردند تا زمستان سخت و سرد را در آنجا بخوابند. توله ها طی اولین سال زندگی خود چیزهای زیادی یادگرفته اند که در بقیه زندگی شان کمک زیادی به آنها خواهد کرد. تولید. عمده ترین بخش فیلمبرداری از خانواده خرس قهوه ای در منطقه حفاظت شده و پارک ملی کتمای در آلاسکا انجام گرفت. فوترگیل و شولی پیش از این، فیلم مستند "گربه های آفریقایی" را با هم کارگردانی کرده بودند. موسیقی. اولیویا هولت آهنگ «ادامه بده» (Carry On) را برای این فیلم خواند. آهنگ «خانه» اثر فیلیپ فیلیپس در تریلر و خود فیلم حضور داشت. انتشار. فیلم "خرس ها" در روز ۱۸ آوریل ۲۰۱۴، چهار روز قبل از روز زمین در ایالات متحده اکران شد. استقبال.
پایگاه اینترنتی راتن تومیتوز بر اساس نظرات ۶۰ تن از منتقدان با میانگین امتیاز ۷٫۱ از ۱۰، برای این فیلم امتیاز ۹۰ درصد را قائل شد، وفق اینکه منتقدان بر مطلب ذیل اتفاق نظر داشتند مبنی بر اینکه «مستند "خرس ها" دلچسب، فیلم برداری به زیبایی، و تحسین برانگیز کوتاه در جلوه دهی فراتر از واقعیت روند موفقیت های دیزنی نیچر را تداوم می بخشد.» در وبگاه متاکریتیک که بر اساس نظرات منتقدان امتیازدهی آن بر پایه ۱۰۰ است، فیلم بر اساس ۲۰ نقد و بررسی، فیلم نمره ۶۸ را کسب کرده است که بیانگر نظرات «به طور کلی مساعد» است. تمجید
واش مرغ چینی گونه ای پرنده از تیرهٔ لیکویان زمینی (Pellornidae) است. این پرنده در گذشته در خانوادهٔ سسک های جهان قدیم (Sylviidae) و تیرهٔ لیکویان (Timaliidae) جای داشت.
واش مرغ ماندابی ، که با نام سسک باتلاقی ژاپنی نیز شناخته می شود، گونه ای از سسک های جهان قدیم در تیرهٔ سسکان ملخی (Locustellidae) است. این پرنده در چین، ژاپن، کره جنوبی، مغولستان و روسیه یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن مانداب ها است. این گونه با از دست دادن زیستگاه تهدید می شود.