Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با دکتر سید محمد شبیری، 1402). بدیهی است راه اندازی دوره کارشناسی ارشد و دکتری رشته آموزش محیط زیست در دانشگاه پیام نور، گام مؤثری در تقویت بنیه حرفه ای این رشته بوده است. بر این اساس، ایجاد این دوره در مقطع کارشناسی با توجه به اهمیت این مقطع خود موجب افزایش کمی و کیفی نیروهای متخصص و کارآزموده شده و درنتیجه موجب تقویت و توجه بیشتر به نیروهای تخصصی و ارتقای کمی و کیفی آموزش محیط زیست و تعریف رسته های شغلی تحصیلی، شرح وظایف و احراز هر یک خواهد شد که بر این اساس پیشنهاد راه اندازی دوره کارشناسی این رشته توسط پایه گذار این رشته در ایران به دانشگاه فرهنگیان ارایه شده و امید است این دانشگاه با توجه به رسالت خود، طلایه دار راه اندازی دوره کارشناسی این رشته و توسعه این رشته تخصصی باشد. با عنایت به نقصان برنامه ریزی های کلان برای آموزش های محیط زیستی در ایران، سازمان های دولتی، غیردولتی، افراد، رسانه ها و دانشگاه ها در حال آموزش های پراکنده محیط زیستی هستند بدون اینکه راهبرد خاصی را دنبال کنند و برنامه ریزی مشترکی داشته باشند. راه اندازی رشته آموزش محیط زیست، گامی در جهت تربیت نیروهای انسانی متخصص با گرایش های موردنی
از در امر آموزش محیط زیست و منابع طبیعی بوده است. بر این اساس باید ایجاد و راه اندازی رشته های مرتبط با این حوزه در کشور در سطوح مختلف موردتوجه بیشتری قرارگرفته و جذب دانش آموختگان مربوطه در دستگاه های اجرایی مرتبط در اولویت قرار گیرد. توانایی ها و مهارت های دانش آموختگان رشته و پیش بینی وضعیت شغلی دانش آموختگان. دانش آموختگان این رشته می توانند: برخی دستاوردهای ملی دیگر این حوزه میان رشته ای در کشور. برخی دستاوردهای ملی دیگر این حوزه میان رشته ای در کشور عبارتند از: برگرفته از سایت های دانشنامه تخصصی آموزش محیط زیست و کرسی یونسکو در آموزش محیط زیست دانشگاه پیام نور.
تلهٔ تخم (انگلیسی: Ovitrap)، وسیله ای است که شامل یک ظرف تیره دارای آب و بستری است که پشه ها می توانند در آن تخم بگذارند. سپس تخم ها از طریق توری به داخل آب می افتند، جایی که لاروها از تخم بیرون می آیند و به شفیره تبدیل می شوند. وقتی پشه های بالغ بیرون می آیند، در زیر توری به دام می افتند و نمی توانند از تله تخم بگریزند. تله تخم از محل پرورش ترجیحی محفظه های پرورش پشه، از جمله پشه ببری و پشه تب زرد تقلید می کنند. تله تخم نخستین بار در سال ۱۹۶۶ توصیف شد و در ابتدا برای نظارت بر جمعیت آئدس طراحی شد. پژوهشگران دریافتند که اگر مکان های تولیدمثل مصنوعی فراهم کنند، می توانند به راحتی تخم های موجود در ظرف را جمع آوری و مطالعه کنند. از زمان اختراع تلهٔ تخم اولیه، تلهٔ تخم کشنده () ساخته شده اند که لاروها یا پشه های بالغ وارد شده را از بین می برند. تلهٔ تخم مورد استفاده برای نظارت می تواند جمعیت پشه آئدس را شناسایی کند، بنابراین به عنوان یک علامت هشدار اولیه برای جلوگیری از شیوع بیماری عمل می کند. داده های پرورش تخم تلهٔ تخم را می توان جمع آوری نمود و تجزیه و تحلیل کرد و به صورت هفتگی این کار را انجام داد تا کانون تخم
ریزی پشه ها و مناطق پرخطر در تولید پشه را شناسایی کند که خطر آلودگی بالای آئدس وجود دارد. این تحلیل برای برنامه ریزی عملیات نظارت و کنترل استفاده می شود. استفاده گسترده از تلهٔ تخم در یک جامعه می تواند در کنترل جمعیت آئدس استفاده شود و به طور مؤثر جمعیت آئدس را در آن منطقه کاهش دهد. از دهه ۱۹۷۰ در کشورهایی مانند سنگاپور، ایالات متحده و هنگ کنگ استفاده شده است.
چو کن یو (; زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۸) سیاستمدار مالزیایی است که از ماه مهٔ ۲۰۱۸ به عنوان پنجمین وزیر اعظم پنانگ در حال انجام خدمت است، عضو مجلس قانونگذاری ایالتی پنانگ (ام ال اِی) از ماه مارس ۲۰۰۸ برای پادانگ کوتا و نماینده مجلس (ام پی) از ماه مهٔ ۲۰۱۸، و از ماه نوامبر ۱۹۹۹ تا مهٔ ۲۰۱۳ برای تانجونگ بوده است. وی عضو، نائب رئیس کمیته ملی و رئیس ایالت پنانگ در حزب حرکت دموکرات (دی اِی پی)، یکی از احزاب ائتلاف پاکاتان هاراپان (پی اچ) است. دوران زندگی سیاسی. او به عنوان عضو شورای اجرایی ایالت پنانگ از پاکاتان راکیات (پی آر) و پاکاتان هاراپان (پی اچ) دستگاه دولتی تحت ریاست وزیر اعظم سابق، لیم گوان انگ، از ماه مارس ۲۰۰۸ تا وقتی که در ماه مهٔ ۲۰۱۸ به مقام وزیر اعظم دست پیدا نماید، خدمت کرد.
تیپ ۲ کارملی () یا تیپ کارملی تیپ پیاده نظام نیروی زمینی اسرائیل و تحت امر فرماندهی شمالی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد. این تیپ در ۲۲ فوریه ۱۹۴۸، در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، زمانی که تیپ لوانونی در جلیله به تیپ ۱ گولانی و تیپ ۲ کارملی تقسیم شد، تشکیل گردید. در روزهای اولیه، این تیپ کنترل سه گردان ۲۱، ۲۲ و ۲۳ را به دست گرفت، اگرچه بعداً در طول جنگ، گردان ۲۴ نیز تأسیس شد. از آن زمان، این تیپ در تمام جنگ های بزرگ اسرائیل و تقریباً در تمام عملیات های مهم شرکت داشته است. تیپ ۲ کارملی در جنگ عرب ها و اسرائیل، جنگ شش روزه، جنگ یوم کیپور، جنگ ۱۹۸۲ لبنان، جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶) و نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه حضور داشت.
ثنا فخر (زاده ) بازیگر و مدل پاکستانی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم قافله اشاره کرد.
هر لحظه به قلبت نزدیک تر و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی سانی دئول است. در این فیلم بازیگرانی همچون کاران دئول، سحر بامبا، آکاش آهوجا، سیمونه سینگ، ساچین خدکار و راهول سینگ ایفای نقش کرده اند.
یواخیم بیورکلوند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل سوئد است که در پست مدافع میانی بازی می کرد. او در حال حاضر کمک مربی سارپسبورگ ۰۸ در لیگ برتر فوتبال نروژ است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد و سوئد بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوسیپ وبر (; – ) بازیکن فوتبال اهل [کرواسی]]-بلژیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال سیبالیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال کرواسی و بلژیک بازی کرده است.
امانوئل بواتنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست مهاجم برای ریو آوه بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال غنا، زیر ۲۰ سال غنا، و غنا بازی کرده است.
گرگور ژیدان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی-اسلوونی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ماریبور، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، و باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال کرواسی و اسلوونی بازی کرده است.
میروسلاو ژیتنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال لیریا، و باشگاه فوتبال زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و کرواسی بازی کرده است.
زوران ژیوکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اینتر زاپرشیچ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
ژلیکو ژوپتیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زاگرب و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
ریچارد بواتنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست هافبک میانی بازی می کند. بواتنگ که در آکرا متولد شد، اولین بازی خود را در بزرگسالان با لیگ حرفه ای لیبرتی انجام داد، اما در تابستان ۲۰۱۰ به اسپانیا رفت و به تیم ذخیره باشگاه فوتبال گرانادا در لیگ های منطقه ای پیوست.
اسحاق سده (؛ ۱۰ اوت ۱۸۹۰ – ) فرمانده نظامی اهل اسرائیل بود. وی فرمانده پالماخ و یکی از بنیانگذاران نیروهای دفاعی اسرائیل در زمان تأسیس کشور اسرائیل بود. وقتی جنگ جهانی اول آغاز شد، او به ارتش امپراتوری روسیه پیوست. وی در چندین عملیات حضور فعال داشت و به خاطر شجاعتش در طول جنگ، نشان شجاعت دریافت کرد. در سال ۱۹۱۷، او با جوزف ترومپلدور آشنا شد و بین سال های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ به او در تأسیس جنبش ههالوتز ("پیشگام") کمک کرد. در سال ۱۹۲۰، ساده به فلسطین نقل مکان کرد، جایی که او یکی از بنیانگذاران و رهبران گدود هاآوودا ("گردان کار") شد. در سال ۱۹۲۱، ساده فرمانده هاگانا در اورشلیم بود. در طول شورش های ۱۹۲۹، او در نبرد دفاع از جامعه یهودی در حیفا شرکت کرد. هنگامی که شورش اعراب در فلسطین در سال های ۱۹۳۶-۱۹۳۹ آغاز شد، ساده، سازمان نودت ("نیروی سرگردان" یا "واحد گشت") را در اورشلیم تأسیس کرد که با اعراب در روستاها و پایگاه هایشان مقابله می کرد. او از سربازانش خواست که "دفاع را ترک کنند" و عملیات نظامی را آغاز کنند. در تابستان ۱۹۳۷، او به عنوان فرمانده پلیس شهرک های یهودی نشین، پوش، شاخه کماندویی هاگانا را تأسیس کرد. این یگان ی
ک نیروی ضربت نخبه بود که اعضای آن توسط ساده انتخاب شده بودند. وی فرماندهی تأسیس کیبوتص هانیتا را در تپه ای دورافتاده در مرز جنوبی لبنان بر عهده داشت. در سال ۱۹۴۱، او در تأسیس پالماخ (به معنای «گروه های ضربت»)، نیروهای نظامی داوطلب هاگانا، نقش مهمی داشت. هدف این واحد مخفی نخبه، آماده شدن برای انجام یک جنگ چریکی در صورت ورود قدرت های محور به فلسطین بود. در طول «۲۰۰ روز وحشت»، ساده روی طرح کارمل کار می کرد، که یک استراتژی دقیق برای عقب نشینی کل جامعه یهودی در فلسطین به کوه کارمل بود که یک منطقه بزرگ برای مقاومت در برابر مهاجمان تشکیل می داد. او تا سال ۱۹۴۵ فرمانده پالماخ بود زمانی که به عنوان رئیس ستاد کل هاگانا منصوب شد، و در میان سایر فعالیت ها، مسئول عملیات جنبش علیه نیروهای بریتانیایی در طول سال های باقی مانده از قیمومیت بریتانیا بر فلسطین و در عملیات های علیا بت، که مهاجران یهودی مخفی را به کشور می آورد، بود. او همچنین در تأسیس برنامه پیش از نظامی گادنا در سال ۱۹۴۱ نقش مهمی داشت و اولین فرمانده غیررسمی آن بود.
ژواد تورکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال بوسان ای پارک، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، و باشگاه فوتبال سئونگنام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
فیلیپ اورموویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال روبین کازان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی کرده است.
لوکا ووچکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ایسترا ۱۹۶۱، باشگاه فوتبال اسکی شهراسپور، باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال رییکا، و باشگاه فوتبال لخیا گدانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی کرده است.
آنته وولیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
کازیمیر وولیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گراتس، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
ژلیکو ووکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی-اتریش بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال گراتس، و باشگاه فوتبال سیبالیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال کرواسی و اتریش بازی کرده است.
نون ووکمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ایسترا ۱۹۶۱، باشگاه فوتبال واراژدین و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی کرده است.
دارکو ووکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیم المپیک و باشگاه فوتبال زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
یوریتسا ووچکو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال تیانجین تایگرز، باشگاه ورزشی سالامانکا، و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
آنته ویدوشویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
جیمز فردریک فریر (به انگلیسی:James Frederick Ferrier) (۱۶ ژوئن ۱۸۰۸–۱۱ ژوئن ۱۸۶۴) نویسنده و فیلسوف متافیزیک اسکاتلندی بود. او واژه «""» به معنی "معرفت شناسی" را در فلسفه غرب معرفی کرد، او همچنین سازنده واژه انگلیسی «» است که اشاره به مطالعه جهل دارد.
فدراسیون ورزش های جانبازان و توان یابان تا پیش از انقلاب اسلامی به صورت کمیته ای غیرفعال زیر نظر فدراسیون پزشکی ورزشی بود که فعالیت این کمیته صرفاً به شرکت مسئولین آن در گردهمایی های بین المللی محدود می شد. فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولین در اواخر سال ۱۳۵۸ تأسیس شد و در شهریور سال ۱۴۰۲ به فدراسیون ورزش های جانبازان و توان یابان تغییر نام داد .
در جامعه شناسی معرفت، جهل شناسی (به انگلیسی: agnotology سابقاً: agnatology) مطالعه نادانی (جهل) یا شک عمدی ناشی از فرهنگ معمولاً برای فروش یک محصول یا جلب لطف، به ویژه از طریق انتشار داده های علمی نادرست یا گمراه کننده است. به طور کلی تر، این اصطلاح همچنین شرایطی را برجسته می کند که دانش بیشتر از یک موضوع باعث می شود فرد نسبت به قبل از لحاظ دانشی نامشخص تر و مورد تردیدتر باشد. این کلمه در سال ۱۹۹۲ میلادی و توسط زبان شناس و مورخ اجتماعی تکنیک ها و عوام (به انگلیسی:technics and the commons)، ایان بوال () و به درخواست رابرت ان. پراکتور ()، استاد دانشگاه استنفورد، و بر اساس دو کلمه یونانی نئوکلاسیک "agnōsis" (، 'ندانستن'؛ رجوع کنید به یونانی گویش آتیک: ، 'ناشناس') و "-logia" () ساخته شد. پراکتور به عنوان مثالی بارز از کمپین روابط عمومی ۴۰ ساله صنعت دخانیات برای ایجاد تردید در مورد اثرات نامطلوب استفاده از تنباکو بر سلامتی یاد می کند. این تکنیک و پذیرش متعاقب آن توسط صنعت سوخت فسیلی در کمپین مشابهی علیه اجماع علمی در مورد تغییرات آب و هوا، مورد تمرکز کتاب "Merchants of Doubt" در سال ۲۰۱۰ میلادی توسط نائومی اورسکس
و اریک ام. کانوی قرار گرفت. دیوید دانینگ از دانشگاه کرنل هشدار می دهد که «اینترنت به انتشار جهل کمک می کند. اینترنت کاربران را طعمه منافع قدرتمندی می کند که مایل به گسترش عمدی جهل هستند.» ایروین سی شیک با استفاده از مثال «terra incognita» در نقشه های جِغرافیایی اولیه به عنوان نوعی از unknowledge (غیردانش) اشاره می کند. «بازسازی و نمایش بخش هایی از کره زمین به عنوان سرزمین (های) ناشناخته … "نوعی تولید نادانی" است و باعث تبدیل آن بخش ها به موضوعات بالقوه مورد توجه سیاسی و اقتصادی غرب می شود و این نوعی از توانمندسازی استعمار است.» علل فعال ناآگاهی ناشی از فرهنگ می تواند شامل نفوذ رسانه ها، شرکت ها و سازمان های دولتی از طریق پنهان کاری و سرکوب اطلاعات، تخریب اسناد و سوگیری تأییدی می باشد. مثال دیگر انکار تغییرات اقلیمی است که در آن شرکت های نفتی به تیم هایی از دانشمندان پول می دادند تا تأثیرات تغییرات آب و هوایی را کم اهمیت جلوه دهند. علل غیرفعال شامل حباب های اطلاعاتی ساختاری، از جمله مواردی است که توسط جداسازی در امتداد خطوط هویتی نژادی و طبقاتی ایجاد می شود، که دسترسی متفاوتی به اطلاعات را ایجاد می کند. جهل شن
اسی همچنین بر این تمرکز دارد که چگونه و چرا اشکال گوناگون دانش «به وجود "نمی آیند"» یا نادیده گرفته می شوند یا به تأخیر می افتند. به عنوان مثال، دانش در مورد زمین ساخت های صفحه ای حداقل یک دهه سانسور شد و به تعویق افتاد زیرا برخی از شواهد به عنوان اطلاعات نظامی طبقه بندی شده مربوط به جنگ زیر دریا باقی مانده بود. ریشه. اصطلاح "agnotology" برای اولین بار در پاورقی کتاب رابرت ان. پراکتور استاد دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۹۵ با عنوان "«جنگ های سرطان: چگونه سیاست به آنچه دربارهٔ سرطان می دانیم و نمی دانیم شکل می دهد»" ظاهر شد.
بهار پکن () به دوره کوتاه آزادی سیاسی در دوره «بولوان فانژنگ» در جمهوری خلق چین اشاره دارد. این جنبش به عنوان جنبش دیوار دموکراسی در پکن آغاز شد که در سال های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹، درست پس از پایان انقلاب فرهنگی چین رخ داد. این نام از «بهار پراگ» گرفته شده است، رویدادی مشابه که در سال ۱۹۶۸ در چکسلواکی رخ داد. تاریخ. در طول بهار پکن، عموم مردم از آزادی بیشتری برای انتقاد از حکومت چین نسبت به گذشته برخوردار شدند. بیشتر این انتقادات متوجه انقلاب فرهنگی و رفتار دولت در آن دوران بود. جنبش دموکراسی چین با جنبش دیوار دموکراسی علنی شد. دهه ۱۹۹۰. عبارت «بهار پکن» همچنین برای دوره آب شدن یخ سیاست در چین از سپتامبر ۱۹۹۷ تا اواسط نوامبر ۱۹۹۸ استفاده شد. در جریان این «بهار جدید پکن»، مقامات چینی کنترل خود را بر بیان و سازماندهی سیاسی کاهش دادند. واگذاری نسبتاً بدون دردسر هنگ کنگ از بریتانیا به چین و مرگ دنگ شیائوپینگ در اوایل سال ۱۹۹۷ پیش درآمد این دوره کوتاه آزادسازی بود. در جریان دومین «بهار پکن» بود که حزب دموکراسی چین توسط برخی مقامات محلی تأسیس شد و به طور قانونی به ثبت رسید. وئی ژینگشنگ، مخالف جنبش دیوار دموکراسی آزاد و تبعی
د شد، چین میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را امضا کرد و در این زمان، بیل کلینتون، رئیس جمهور ایالات متحده و مری رابینسون، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، از چین بازدید کردند. در پایان سال ۱۹۹۸، دولت دوباره مخالفان اصلی و کسانی را که در حزب نوپای اپوزیسیون دموکراسی چین دخیل بودند، سرکوب کرد.
در دیرینه شناسی، کیمِرا فسیلی است که با بخش هایی که از بدن بیش از یک گونه یا سرده جانوری می آیند، بازسازی شده است. به عبارت دیگر، آنها اشتباه ها یا گاهی حقه هایی هستند که توسط دیرینه شناسان ساخته می شوند و قطعه هایی را که از پیکر یک جاندار نمی آیند کنار هم قرار می دهند. نمونه کلاسیک جانور کایمرا "Protoavis" است.
واگذاری هنگ کنگ (انگلیسی: Handover of Hong Kong) به انتقال رسمی قدرت بر قلمرو مستعمره وقت هنگ کنگ از بریتانیا به جمهوری خلق چین در نیمه شب ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ گفته می شود. این رویداد به ۱۵۶ سال حکومت بریتانیا بر مستعمره سابقش پایان داد. هنگ کنگ به مدت ۵۰ سال به عنوان یک منطقه ویژه اداری چین (SAR) تأسیس شد و در این مدت دستگاه های های اقتصادی و حکومتی خود را از سرزمین اصلی چین حفظ می کند، اگرچه نفوذ دولت مرکزی پکن پس از اجرایی شدن قانون امنیت ملی هنگ کنگ در سال ۲۰۲۰ افزایش یافت. هنگ کنگ از سال ۱۸۴۱ به جز چهار سال اشغال ژاپن از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ مستعمره امپراتوری بریتانیا بود، پس از جنگ نخست تریاک، قلمرو آن در دو نوبت گسترش یافت. در سال ۱۸۶۰ با اضافه شدن شبه جزیره کاولون و جزیره سنگ شکن ها، و دوباره در سال ۱۸۹۸ زمانی که بریتانیا یک اجاره نامه ۹۹ ساله برای مناطق جدید دریافت کرد. تاریخ واگذاری در سال ۱۹۹۷ پایان این اجاره نامه بود. اعلامیه مشترک چین و بریتانیا در سال ۱۹۸۴ شرایطی را تعیین کرده بود که تحت آن هنگ کنگ به چین منتقل می شد و چین نیز موافقت کرده بود که ساختارهای دولتی و اقتصادی موجود را بر اساس اصل «یک کشور، دو سی
ستم» برای مدت ۵۰ سال حفظ کند. هنگ کنگ اولین منطقه اداری ویژه چین شد. ماکائو پس از واگذاری آن از پرتغال در سال ۱۹۹۹ تحت شرایظ مشابه، منتقل شد. هنگ کنگ با جمعیتی در حدود ۶٫۵ میلیون نفر در سال ۱۹۹۷، ۹۷ درصد از کل جمعیت تمام مناطق وابسته بریتانیا را در آن زمان تشکیل می داد و یکی از آخرین مناطق مهم استعماری بریتانیا بود. واگذاری آن پایانی بر اعتبار استعماری بریتانیا در منطقه آسیا و اقیانوسیه بود، گرچه که این اعتبار هرگز پس از جنگ جهانی دوم و به ویژه غرق رزم ناوهای "پرنس ولز" و "رپولس"، سقوط سنگاپور و بحران سوئز بهبود نیافته بود. این انتقال، که با یک مراسم واگذاری با حضور شاهزاده ولز (پادشاه چارلز سوم فعلی) و پخش در سراسر جهان مشخص شد، اغلب به عنوان پایان قطعی امپراتوری بریتانیا در نظر گرفته می شود.
انتقال حاکمیت ماکائو (چینی: 澳門回歸؛ ) از پرتغال به جمهوری خلق چین در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۹ رخ داد. ماکائو توسط بازرگانان پرتغالی در سال ۱۵۵۷ در زمان دودمان مینگ مسکونی شد و متعاقباً تا سال ۱۹۹۹ تحت درجات مختلف حکومت پرتغالی ها قرار داشت. دخالت پرتغال در منطقه به طور رسمی توسط دودمان چینگ در سال ۱۷۴۹ به رسمیت شناخته شد. فرماندار پرتغالی ژوائو ماریا فریرا دو آمارال، که با جنگ نخست تریاک و پیمان نانکینگ جسارت یافته بود، تلاش کرد این قلمرو را ضمیمه پرتغال کند و مقامات کینگ را در سال ۱۸۴۶ اخراج کرد، اما ترور شد. پس از جنگ دوم تریاک، دولت پرتغال به همراه یک نماینده بریتانیا، پیمان پکن را در سال ۱۸۸۷ امضا کردند که به پرتغال حقوق دائمی استعماری را به ماکائو می داد، مشروط بر اینکه پرتغال در تلاش برای پایان دادن به قاچاق تریاک همکاری کند. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ و انتقال کرسی چین به جمهوری خلق چین در سازمان ملل در سال ۱۹۷۱، هوانگ هوا، وزیر امور خارجه، از کمیته ویژه سازمان ملل برای استعمارزدایی درخواست کرد تا ماکائو (و هنگ کنگ) را از فهرست مستعمرات خود حذف کند. او ترجیح می داد که مذاکرات دوجانبه به بازگرداندن آن ه
ا به چین به جای استقلال آن ها (چنانچه که از گنجاندن آن ها در این فهرست برمی آمد) ختم شود. در ۲۵ آوریل ۱۹۷۴، گروهی از افسران چپگرای پرتغالی کودتایی را سازماندهی کردند و حکومت دیکتاتوری را که برای ۴۸ سال در قدرت بود، سرنگون کردند. دولت جدید شروع به انتقال پرتغال به یک سیستم دموکراتیک کرد و متعهد به استعمارزدایی شد. دولت سیاست های استعمارزدایی فراوانی را اجرا کرد و پیشنهاد واگذاری ماکائو به چین را در سال ۱۹۷۸ ارائه نمود. دولت چین این پیشنهاد را رد کرد و معتقد بود که انتقال زودهنگام ماکائو بر روابط با هنگ کنگ تأثیر می گذارد. در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۵، دولت پرتغال نیروهای باقی مانده خود را از ماکائو خارج کرد. در ۸ فوریه ۱۹۷۹، دولت پرتغال تصمیم گرفت روابط دیپلماتیک خود را با جمهوری چین قطع کند و روز بعد با جمهوری خلق چین روابط دیپلماتیک برقرار کرد. پرتغال و جمهوری خلق چین، هر دو ماکائو را به عنوان قلمرو چین به رسمیت شناختند. این مستعمره تا ۲۰ دسامبر ۱۹۹۹ تحت حاکمیت پرتغال باقی ماند و در آن تاریخ به چین منتقل شد و به منطقه اداری ویژه ماکائو در جمهوری خلق چین تبدیل شد. این پایانِ نزدیک به ۶۰۰ سال دوران استعمار اروپا بود.
از نوامبر ۱۹۷۸ تا دسامبر ۱۹۷۹، هزاران نفر برای اعتراض در مورد مسائل سیاسی و اجتماعی چین، پوسترهایی را روی دیوار آجری خیابان شیدان در منطقه شیچنگ پکن نصب کردند. با موافقت دولت چین، انواع دیگر فعالیت های اعتراضی، مانند مجلات غیررسمی، طومارها و تظاهرات نیز به زودی در شهرهای بزرگ چین گسترش یافت. این جنبش را می توان سرآغاز جنبش دموکراسی چین دانست. این جنبش همچنین به عنوان جنبش دیوار دموکراسی شناخته می شود. این دوره کوتاه آزادی سیاسی به «بهار پکن» معروف شد.
جنبش های دموکراسی چین، مجموعه ای از جنبش های سیاسی سازمان یافته در داخل و خارج از جمهوری خلق چین علیه ادامه نظام تک حزبی حزب کمونیست چین هستند. می توان آن ها را تا چالش لیانگ شومینگ با مائو تسه تونگ در کنفرانس عالی شورای اداری دولت جمهوری خلق چین در سال ۱۹۵۳ ردیابی کرد. در آن سال، حزب کمونیست به زور مالکیت زمین های روستایی را از مالکیت خصوصی به مالکیت جمعی تغییر داد که باعث انزجار دهقانان شد. پس از مرگ مائو، یکی از این جنبش ها در جریان بهار پکن در نوامبر ۱۹۷۸ آغاز شد و دوباره در اعتراضات و قتل عام میدان تیان آن من در سال ۱۹۸۹ مطرح شد.
سریال شکوه یک زندگی محصول سال ۱۳۹۶ به کارگردانی رضا بهشتی و تهیه کنندگی امیر عباس کنی در تکریم خانواده شهدا و جاوید الاثر در گروه فیلم و سریال شبکه دو سیما در روستای غریب محله بهشهر تصویربرداری شد این سریال در ۱۸ قسمت تهیه و تولید شده است. خلاصه داستان. قصه داستان در بستر زندگی خانواده های جاویدالاثر شکل می گیرد. این فیلم در فضای دهه ۶۰ هجری شمسی روایت شده است و پخش آن به مناسبت هفته دفاع مقدس بوده است زیرا بخش عمده ای از داستان فیلم متعلق به دوران دفاع مقدس به ویژه عملیات خیبر می باشد. نارگل از یک خانواده ثروتمند است که در بهشهر زندگی می کند. او در کودکی مادر خود را از دست داده است و با پدر و نامادری خود زندگی می کند. نارگل دو خاستگار به نام های شهروز و یحیی دارد که در نهایت با یحیی که معلم جوان روستایی در شمال کشور است ازدواج می کند که به عنوان نیروی داوطلب عازم میدان جنگ است در این هنگام که نارگل دو فرزند دارد و بعد از مدتی متوجه بارداری فرزند سومش می شود خبر شهادت و مفقودالاثری یحیی می رسد. شهرروز که تا زمان پیری به نارگل فکر می کند به همراه خواهرش که نامادری نارگل است اموال او را بالا می کشند و دردسرهایی
در این مسیر برایشان پیش می آید. نارگل برای پیدا کردن همسرش به مناطق عملیاتی دفاع مقدس می رود و سالها به تنهایی بار زندگی خود و فرزندانشان را به دوش می کشند و شکوهِ یک زندگی را به نمایش گذاشتند. قصه این سریال بر اساس زندگی هیچ کدام از شهدا نیست و در ابتدا در فیلمنامه اسم معلم شهید یحیی رحمتی انتخاب شده بود اما پس از آمدن به روستای غریب محله بهشهر متوجه شدیم که شهیدی با نام یحیی اکبری در این روستا وجود دارد و به دلیل احترام به این شهید، نام نقش معلم سریال به این نام تغییر یافت اما هیچ تشابهی میان زندگی آن ها وجود ندارد.
«روزنامه ایرُن» (به اوستیایی «Ирон газет یا Iron gazet») اولین روزنامه به زبان اوستیایی بود. شمارهٔ نخست آن در ولادی قفقاز در ۲۳ ژوئیه ۱۹۰۶ منتشر شد. گشایش اولین روزنامهٔ اوستیایی زبان تأثیر زیادی در توسعه سبک های کاربردی این زبان داشت، در این روزنامه، برای اولین بار آثار چندین نویسنده که در آینده محبوب شدند منتشر شد. پس از انتشار ۹ شماره، این روزنامه «به دلیل جهت گیری انقلابی» تعطیل شد. ادامه یافتن سنت نشر روزنامه به زبان اوستیایی. در مارس ۱۹۰۷، روزنامهٔ جدیدی به نام "زندگی نو" (اوستیایی: Nog card»). به زبان اوستیایی آغاز به کار کرد. از آن روزنامه ۷۵ شماره منتشر شد. امروز دو روزنامه به زبان اوستیایی منتشر می شوند: «خورزرین» («خورشید») در تسخینوالی و «راستدزیناد» («راستی») در ولادی قفقاز. افزون بر آن، روزنامه ها و مجلات ادبی محلی نیز به طور کامل یا جزئی به زبان اوستیایی منتشر می شوند. منابع. https://eurasia.expert/iron-gazet/
در رئولوژی، نازک برشی شدن یک رفتار غیر نیوتنی برای سیالاتی است که گرانروی آنها تحت کرنش برشی کاهش می یابد. نازک برشی شدن، در برخی موارد به عنوان مترادف برای رفتار شبه پلاستیک در نظر گرفته می شود. رفتار نازک برشی رایج ترین نوع در سیالات غیر نیوتنی می باشد و در بسیاری از موارد صنعتی و روزمره، کاربرد دارد. اگرچه رفتار نازک برشی معمولاً در مایعات خالص با جرم مولکولی کم یا محلول های ایده آل با مولکول های کوچک مانند ساکارز یا کلرید سدیم مشاهده نمی شود. اما اغلب در محلول های پلیمری و پلیمرهای مذاب و همچنین مایعات و سوسپانسیون های پیچیده مانند سس کچاپ ، خامه زده شده، خون، رنگ و لاک ناخن مشاهده می شود. نظریه های رفتار نازک برشی. اگرچه علت دقیق رفتار نازک برشی به طور کامل شناخته نشده است، اما می توان از آن به عنوان اثر تغییرات ساختاری کوچک در سیال، یاد کرد؛ به گونه ای که نظم ساختاری درون سیال در ابعاد میکرو، برای تسهیل رفتار برشی، تغییر می کند. در سیستم های کلوئیدی، جداسازی فاز در یک جریان رونده، منجر به رفتار نازک برشی می شود. در سیستم های پلیمری مانند مذاب ها پلیمری و محلول های پلیمری، رفتار نازک برشی در اثر از هم پا