Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی کشور علیه این حکم اعتراض کرد.در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵، دادگاه تجدیدنظر پاریس دستور آزادی او را صادر کرد که بلافاصله با اخراج به لبنان همراه باشد. این تصمیم در ۲۵ ژوئیه اجرا شد. وکیل عبدالله او را «مردی که طولانی ترین دوران زندان را به خاطر حوادث مرتبط با مناقشه اسرائیل و فلسطین گذرانده است» توصیف کرده است. او ۴۱ سال در زندان های فرانسه بود که، طبق گزارش روزنامه "لوموند"، حتی از مدت زندان تمام فلسطینی هایی که در اسرائیل به حبس ابد محکوم شده اند هم طولانی تر است. زندگی شخصی. او عمو یا دایی کلوئه دلوم است.. افتخارات. در دسامبر ۲۰۱۳، شهر بانیوله (حومه شرقی پاریس) به تصویب رساند که عبدالله را به عنوان «ساکن افتخاری» معرفی کند. مصوبه شورای شهر او را به عنوان «فعال کمونیست» و «زندانی سیاسی» توصیف کرد که «عضوی از جنبش مقاومت لبنان» است و «مدافع قاطع آرمان عادلانه فلسطین» محسوب می شود. اما در ژوئیه ۲۰۱۴، دادگاه اداری مونتروی تصمیم شورای شهر برای اعطای شهروندی افتخاری به عبدالله را لغو کرد.
حمید مرادی (زادهٔ ۱۳۵۸ – درگذشتهٔ ۲ مرداد ۱۴۰۴) فعال زیست محیطی اهل سنندج بود که به خاطر تلاش های مستمرش در حفاظت از طبیعت کردستان، به ویژه کوه آبیدر، شناخته می شد. او یکی از چهره های مردمی محیط زیستی در غرب ایران بود و با سازمان های مردم نهاد و گروه های داوطلبانه همکاری می کرد. فعالیت ها. مرادی از اوایل دهه ۱۳۸۰ وارد فعالیت های زیست محیطی شد. او با راه اندازی گروه های مردمی حفاظت از محیط زیست در مناطق مختلف کردستان، در حوزه هایی مانند: فعالیت می کرد. درگذشت. در تاریخ ۲۵ تیر ۱۴۰۴، بر اثر وقوع یک آتش سوزی گسترده در دامنه های کوه آبیدر در نزدیکی سنندج، حمید مرادی در جریان تلاش برای خاموش کردن آتش دچار سوختگی شدید شد. با وجود انتقال سریع به مرکز درمانی، او بر اثر شدت جراحات درگذشت. واکنش ها. مرگ ناگهانی حمید مرادی واکنش های گسترده ای در شبکه های اجتماعی، رسانه ها و میان فعالان محیط زیستی در پی داشت. بسیاری از او با عنوان «قهرمان طبیعت» یاد کردند و خواستار رسیدگی فوری به وضعیت ایمنی فعالان داوطلب شدند. مراسم یادبود. در روزهای پس از درگذشت او، مراسم هایی در سنندج، مریوان و کامیاران برای گرامیداشت یاد او برگزار شد.
پیشنهادهایی نیز برای نام گذاری یکی از مسیرهای کوه پیمایی آبیدر به نام وی مطرح شد. میراث و تأثیر. حمید مرادی نماد یک کنشگر محلی متعهد بود که بدون وابستگی به نهادهای دولتی، فعالیت های داوطلبانه در زمینه طبیعت دوستی و آگاهی بخشی را سازمان دهی می کرد. بسیاری از جوانان منطقه، فعالیت های محیط زیستی خود را با الگوگیری از او آغاز کرده اند.
مائوریس کرتنمشر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان آلمان، جوانان آلمان، و زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده است.
باشگاه فوتبال جیانگژی دینگنان یونایتد (به چینی: 定南赣联足球俱乐部) یک باشگاه فوتبال حرفه ای چینی مستقر در دینگنان، گانژو، جیانگژی است که در لیگ دسته اول چین رقابت می کند. جیانگژی دینگنان یونایتد مسابقات خانگی خود را در مرکز آموزش فوتبال جوانان دینگنان، واقع در شهرستان دینگنان، برگزار می کند و زمین مشترکی با گانژو رویشی دارد. این باشگاه که در دسامبر ۲۰۱۵ باشگاه لیگ دوی چین، آنهویی لیتیان، را خریداری کرده بود، به هاربین، هئی لونگ جیانگ نقل مکان کرد و نام خود را به باشگاه فوتبال هئی لونگ جیانگ لاوا اسپرینگ تغییر داد. در سال ۲۰۲۱، این باشگاه نام خود را به باشگاه فوتبال هئی لونگ جیانگ آیس سیتی تغییر داد، قبل از اینکه در فوریهٔ ۲۰۲۵ به شهرستان دینگنان، جیانگژی نقل مکان کند و نام فعلی خود را به دست آورد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-27T07:58:45Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Hamid Hassani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Hamid Hassani صفحهٔ جوسلرم پریورت را به ژوسلرم پریور منتقل کرد: این املا به زبان اصلی (فرانسه) نزدیک تر است.&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42295733&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
یاماها ۴۰۰ دی تی یک موتورسیکلت تک سیلندر، دوزمانه بود که در سال ۱۹۷۵ توسط شرکت یاماها موتور معرفی شد و تا سال ۱۹۷۹ تولید می شد. این موتورسیکلت از یک انجین دو زمانه با هوا خنک (بدون رادیاتور) به حجم ۳۹۷ سی سی استفاده می کرد که ۲۳ اسب بخار قدرت داشت. موتور از سیستم استارت سریع استفاده می کرد. این موتور با زنجیر و ترمزهای کاسه ای حرکت می کرد. این موتورسیکلت دارای چراغ و راهنما بود و برای حرکت در جاده و خارج از جاده ساخته شده بود. وزن آن ۲۸۹ پوند بود. در زمان معرفی در سال ۱۹۷۵، قیمت آن ۱۳۷۱ دلار آمریکا بود.
در عکاسی دیجیتال، یک قاب بایاس یا فریم بایاس، تصویری است که از یک حسگر تصویر اپتوالکترونیکی، بدون زمان نوردهی واقعی، به دست می آید. تصویر به دست آمده فقط حاوی سیگنال های ناخواسته ناشی از قطعات الکترونیکی است که داده های حسگر را تشکیل می دهند و نه سیگنال های ناخواسته ناشی از تجمع بار (مثلاً از جریان تاریک) در خود حسگر. یک قاب بایاس مکمل یک قاب تاریک است که زمان انتگرال گیری بار دارد اما در تاریکی. از آنجایی که یک قاب تاریک حاوی سیگنال ناخواسته از جمله یک مؤلفه نویز با الگوی ثابت است که بخشی از آن مربوط به قاب بایاس است و بخشی از آن به دلیل جریان تاریک است و متناسب با زمان نوردهی است، می توان با کم کردن یک قاب بایاس از یک قاب تاریک، تصویری را که فقط مؤلفه جریان تاریک را نشان می دهد، به دست آورد. تصویر حاصل، هنگامی که در ضریبی بسته به زمان نوردهی ضرب می شود و سپس دوباره به قاب بایاس اضافه می شود، امکان دستیابی به یک قاب تاریک «مصنوعی» را فراهم می کند. اگرچه این فنّ نسبت به تصویربرداری از یک قاب تاریک برای هر مدت زمان نوردهی خاص، دقت کمتری دارد، اما این مزیت را دارد که زمان مورد نیاز برای به دست آوردن داده های قا
ب تاریک برای تفریق قاب تاریک را به شدت کاهش می دهد.
باشگاه فوتبال رئال برازیلیا (به انگلیسی: Real Brasília Futebol Clube) که معمولاً با نام رئال برازیلیا یا به زبان ساده رئال شناخته می شود، یک باشگاه فوتبال برزیلی است که در برازیلیا واقع شده است. این باشگاه در سری سی و دو بار در جام حذفی برزیل به رقابت کرده است. ابن باشگاه در طول تاریخ خود دو بار نقل مکان و چندین بار تغییر نام داده است. این باشگاه قبلا با نام باشگاه فوتبال دام پدرو ۲ شناخته می شد. رئال برازیلیا در حال حاضر با رتبه کلی ۲۰۱، پنجمین تیم برتر منطقه فدرال در رتبه بندی باشگاه های ملی فدراسیون برزیل است. تاریخچه. این باشگاه در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۶ به نام پدروی دوم برزیل، دومین امپراتور این کشور، در گوارا با نام باشگاه فوتبال دام پدرو دوم تأسیس و نام گذاری شد. این باشگاه در سال ۲۰۰۹ به نوکلئو باندیرانته، ناحیه فدرال نقل مکان کرد و به باشگاه ورزشی پدرو باندیرانته تغییر نام داد. دام پدرو در سال ۱۹۹۹ در سری سی رقابت کرد، اما نتوانست به مرحلهٔ نهایی این رقابت ها برسد. این باشگاه در سال ۲۰۰۰ در جام حذفی برزیل شرکت کرد، اما در مرحلهٔ دوم توسط پونته پرتا حذف شد. دام پدرو در نسخه ۲۰۰۰ سری آ با نام کوپا ژائو هاولانژ
شرکت کرد. این باشگاه در گروه سبز شرکت کرد و به مرحلهٔ دوم این رقابت ها رسید. آنها در سال ۲۰۰۲ قهرمان سطح دوم کامپوناتو برازیلینسه شدند. این باشگاه در سال ۲۰۰۸ دوباره در سری سی رقابت کرد و به مرحلهٔ دوم این رقابت ها رسید. دام پدرو در سال ۲۰۰۹ برای دومین بار در جام حذفی برزیل شرکت کرد، اما در مرحلهٔ اول توسط بوتافوگو حذف شد. در ۱ نوامبر ۲۰۱۶، پس از بازگشت به لیگ دسته اول فوتبال برزیل، این باشگاه نام خود را به باشگاه فوتبال تغییر داد و به برازیلیا منتقل شد. ورزشگاه. رئال برازیلیا بازی های خانگی خود را در ورزشگاه دفله با ظرفیت ۱٬۵۰۰ نفر برگزار می کند.
فرش دست باف گونه ای از فرش است که به صورت سنتی و با دست بافته می شود. این نوع فرش معمولاً از الیاف طبیعی مانند پشم، پنبه و گاه ابریشم تهیه می گردد. فرش های دست باف ایران به دلیل زیبایی در طراحی، کیفیت ساخت و نقوش متنوع، از شهرت جهانی برخوردارند. فرش دست باف، برخلاف فرش ماشینی، دارای بافت گره ای است و در بسیاری از مناطق ایران، به ویژه تبریز، کاشان، اصفهان، کرمان، مشهد و بلوچستان به عنوان یکی از هنرهای سنتی و صنایع دستی شناخته می شود. نقش ها و طرح های این فرش ها اغلب برگرفته از نمادهای فرهنگی، طبیعت و مفاهیم عرفانی هستند. نقشه فرش. نقشه فرش، راهنمای اصلی بافندگان برای پیاده سازی طرح و رنگ در بافت قالی است. این نقشه ها به دو صورت کلی وجود دارند: نقشه های سنتی (کاغذی) که با دست یا چاپ تهیه می شوند و نقشه های دیجیتال که با نرم افزار طراحی فرش ساخته شده و به ویژه در کارگاه های مدرن کاربرد دارند. نقشه ها معمولاً به صورت خانه بندی شده (پیکسلی) تهیه می شوند که هر خانه بیانگر یک گره با رنگ مشخص است. در بسیاری از مناطق، فردی به نام «نقشه خوان» نیز کنار دار قالی حضور دارد و بافندگان را با صدای بلند راهنمایی می کند. در کن
ار نقشه های رسم شده، برخی از بافندگان به شیوهٔ «نقشه ذهنی» یا «ذهنی بافی» نیز فرش می بافند. در این روش، بافنده بدون استفاده از نقشه مکتوب، بر اساس تجربه، حافظه و مهارت خود، طرح ها و نقوش را به صورت مستقیم بر روی دار قالی اجرا می کند. این سبک بیشتر در قالی های روستایی و عشایری رایج است و نشان دهنده دانش عمیق و توانایی بالای هنرمند در خلق اثر است. تار و پود. در ساختار فرش دست باف، دو عنصر اصلی به نام تار و پود وجود دارد. تار. نخ هایی عمودی هستند که به دار قالی بسته می شوند و ساختار اصلی فرش را شکل می دهند. معمولاً از نخ پنبه ای، پشمی یا ابریشمی ساخته می شوند. پود. نخ هایی افقی هستند که پس از هر رج گره، از بین تارها عبور داده می شوند و گره ها را در جای خود محکم می کنند. گاهی در یک فرش از دو نوع پود ضخیم و نازک استفاده می شود تا انسجام و نرمی بیشتری حاصل شود. نوع، جنس و تراکم تار و پود تأثیر مستقیمی بر دوام و کیفیت فرش دارد. چله کشی. چله کشی، فرایندی است که طی آن نخ های تار به صورت منظم و با فاصله ی مشخص روی دار قالی کشیده می شوند. این مرحله، پایه و ساختار اصلی فرش را شکل می دهد و کیفیت آن تأثیر مستقیم بر تقارن،
استحکام و یکنواختی بافت دارد. در چله کشی، رعایت دقت در کشش یکنواخت نخ ها و فاصله ی مساوی بین آن ها ضروری است. این کار به صورت عمودی (در دارهای عمودی) یا افقی (در دارهای افقی) انجام می گیرد و از ابزارهایی مانند نخ نما و چوب های راهنما برای تنظیم دقیق بهره گرفته می شود. ابزارهای بافندگی. برای بافت فرش دست باف، ابزارهای مختلفی به کار می رود که هرکدام نقش ویژه ای در روند تولید دارند. مهم ترین این ابزارها عبارت اند از: کاربرد صحیح این ابزارها نقش مهمی در کیفیت و نظم فرش نهایی دارد. دار قالی. دار قالی، چهارچوبی چوبی یا فلزی است که فرش بر روی آن بافته می شود. این ابزار، نقش اساسی در تعیین کیفیت و نظم بافت دارد. دارها به دو نوع اصلی تقسیم می شوند: دار افقی بیشتر در مناطق عشایری و روستایی مورد استفاده قرار می گیرد و به بافنده این امکان را می دهد که بر روی زمین بنشیند و کار کند. این نوع دار معمولاً قابل حمل و ساده تر است، اما امکان کنترل دقیق بر کشش تارها را کمتر فراهم می کند. دار عمودی که در کارگاه ها و مناطق شهری رایج است، ایستاده بوده و به بافنده اجازه می دهد در وضعیت نشسته یا ایستاده بافته را دنبال کند. این نوع دار
امکان تولید فرش های بزرگ، با تراکم بالا و کیفیت یکنواخت تر را فراهم می سازد. گره و بافت. ساختار اصلی فرش دست باف بر پایهٔ گره هایی است که به دور نخ های تار (چله) زده می شود. نوع گره، نقش مهمی در استحکام، ظرافت و شکل نهایی فرش دارد. رایج ترین انواع گره در فرش های ایرانی، گره فارسی (یا سنه) و گره ترکی (یا متقارن) هستند. در گره فارسی، نخ پود به صورت نامتقارن به دور دو نخ تار پیچیده می شود و بیشتر در مناطقی مانند اصفهان، کاشان و نائین کاربرد دارد. گره ترکی، که در نواحی مانند تبریز و هریس رایج است، به صورت متقارن به دور دو تار زده می شود. هر یک از این گره ها ویژگی هایی خاص دارند و در سبک بافت، سرعت کار و ظرافت نقوش تأثیرگذارند.
مالک اسحاق ( اردو : ؛ ۱۹۵۹ – ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵) یک شبه نظامی پاکستانی بود که در سطح جهانی به عنوان تروریست شناخته می شد و رهبر و یکی از بنیانگذاران سازمان اسلامگرا و ضد شیعه لشکر جهنگوی بود. زندگینامه. اوایل زندگی. مالک اسحاق در خانواده ای فقیر در ناحیه رحیم یار خان پنجاب پاکستان به دنیا آمد . پدرش تاجر پارچه بود. اسحاق که تا کلاس ششم تحصیل کرده بود، سه سال در مغازه پدرش کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۴ طبق سوابق پلیس، به عنوان فروشنده سیگار شروع به کار کرد. عضویت در سپاه صحابه. اسحاق در دهه ۱۹۸۰ تحت تأثیر حق نواز جهنگوی ، بنیانگذار گروه شبه نظامی ضد شیعه سپاه صحابه پاکستان (SSP)، قرار گرفت. سپاه صحابه پاکستان ادعا می کرد که با انقلاب ایران و گروه فعال شیعه طرفدار ایران مستقر در پاکستان، تحریک نفاذ فقه جعفریه پاکستان، مقابله می کند. اسحاق به یکی از اعضای فعال فعالیت های سپاه صحابه پاکستان تبدیل شد و برای اولین بار به دلیل نفرت پراکنی در محرم ۱۹۸۹ زندانی شد . بنیانگذاری و رهبری لشکر جنگهوی. در سال 1996، اسحاق به همراه ریاض بصره و اکرم لاهوری، لشکر جهنگوی، یک گروه انشعابی خشونت آمیز از سپاه صحابه را تأسیس کردند. او در
اکتبر 1997، پیش از دستگیری مجدد، در مصاحبه با یک روزنامه اردو زبان به دست داشتن خود در قتل 102 شیعه اعتراف کرد. او پس از کشته شدن بصره در یک درگیری پلیس در سال 2002 ، رهبری ارشد لشکر جنگوی را از زندان به عهده گرفت . اسحاق پس از حملات 11 سپتامبر با القاعده و طالبان پاکستان ارتباط برقرار کرد ، و به بیش از 100 قتل و 45 پرونده جنایی، از جمله طراحی حمله به تیم کریکت سریلانکا در لاهور در سال 2009، متهم شد. او به دلیل شواهد ضعیف و ارعاب قضات و شاهدان، هرگز محکوم نشد. انتشار و معامله احتمالی. در بحبوحه گمانه زنی ها مبنی بر توافق و روابط رو به رشد با حزب حاکم مسلم لیگ پاکستان (شاخه نواز) ، در پنجاب ، با قرار وثیقه آزاد شد . هوادارانش او را با گلبرگ های گل رز مورد استقبال قرار دادند و طاهر اشرفی و احمد لدهیانوی، رئیس حزب صحابه، از او استقبال کردند. رانا ثناالله، وزیر دادگستری استان، هرگونه معامله ای پشت آزادی اسحاق را رد کرد، اما گفت که رهبران افراطی در صورت اجتناب از خشونت، آزادند که به سیاست بپیوندند. ثناالله در این مورد گفت: «ما با کسانی که شهروندان مفیدی شده اند یا می خواهند باشند، در تماس هستیم.» اندکی پس از آزادی
اسحاق، خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که او در 4 سپتامبر 2011 دوباره علیه جامعه شیعه سخنرانی های عمومی ایراد کرده و مخالفان خود را تهدید کرده و گفته است: «ما می دانیم چگونه بکشیم و چگونه بمیریم.» اسحاق در سال 2012 به عنوان معاون رئیس اهل سنت و الجماعت ، که به سپاه صحابه تغییر نام داده است، منصوب شد . بمب گذاری های روز عاشورا در کابل و مزار شریف. در 6 دسامبر 2011، یک بمب گذار انتحاری به مسجد ابوالفضل در محله مرادخان کابل حمله کرد و بیش از 50 نفر را کشت. بمب دوم در نزدیکی مسجد کبود در شهر شمالی مزار شریف رخ داد که در آن چهار نفر کشته شدند. لشکر جهنگوی اسحاق مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان ، گفت که این موضوع را با پاکستان در میان خواهد گذاشت. بمب گذاری های کویته. نوشتار اصلی: بمب گذاری های ژانویه ۲۰۱۳ پاکستان اسحاق پس از آنکه لشکر جنگوی مسئولیت چندین بمب گذاری که منجر به کشته شدن بیش از ۲۰۰ شیعه هزاره در کویته در ژانویه و فوریه ۲۰۱۳ شد را بر عهده گرفت، دوباره دستگیر شد. روی هم رفته، این بمب گذاری ها مرگبارترین حمله علیه هر اقلیتی در تاریخ پاکستان بودند . مرگ و پیامدهای آن. مالک
اسحاق در صبح روز 29 ژوئیه 2015 در مظفرگره ، پنجاب، در درگیری پلیس با اداره مبارزه با تروریسم پلیس پنجاب ، به همراه دو پسرش، عثمان و حق نواز، کشته شد. همچنین در میان همراهان اسحاق، 11 نفر دیگر از جمله معاون او و ظاهراً نفر دوم لشکر جنگوی، سید غلام رسول شاه، و همچنین دو پسر شاه کشته شدند. به گفته پلیس، اسحاق و همکارانش در حال انتقال از ملتان به مظفرگره برای یافتن یک محل نگهداری غیرقانونی سلاح بودند که گروهی از هواداران مسلح در تلاش برای آزادی اسحاق به کاروان پلیس حمله کردند. این موضوع توسط خبرگزاری های محلی و بین المللی از جمله "اکونومیست" مورد مناقشه قرار گرفت و در آن آمده است: «پلیس به زحمت وانمود کرده است که این حادثه چیزی غیر از یک قتل عام فراقضایی بوده است.» ترور شجاع خانزاده، وزیر کشور. نوشتار اصلی: بمب گذاری اتوک ۲۰۱۵ در 16 آگوست 2015، دفتر وزیر کشور پنجاب ، شجاع خانزاده ، واقع در شادیخان ، اتک ، توسط دو بمب گذار انتحاری مورد حمله قرار گرفت که منجر به کشته شدن خانزاده و 18 نفر دیگر شد. گزارش های اولیه تهیه شده توسط سازمان های اجرای قانون پاکستان نشان می دهد که خانزاده به تلافی قتل مالک اسحاق مورد حمله قر
ار گرفته است. لشکر جنگوی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت و تأیید کرد که این حمله برای قتل اسحاق در ماه ژوئیه بوده است.
رمی ولف با نام کامل رمی فرانسیس وولف (زاده ) خواننده، ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی آمریکایی است.
محمدرضا پورشیرمحمد (زاده ۲۸ آبان ۱۳۷۵ در تهران) موای تای کار اهل ایران است. وی در سال ۲۰۱۹ در امارات توانست مقام قهرمانی آسیا و مدال طلا را کسب کند.
باشگاه فوتبال لوزیانیا (به پرتغالی: Associação Atlética Luziânia) یک باشگاه فوتبال برزیلی از لوزیانیا، ایالت گویاس است. لوزیانیا در رتبه بندی باشگاه های ملی فدراسیون برزیل در رتبه ۲۲۲ قرار دارد و ششمین باشگاه برتر در بین باشگاه های وابسته به FFDF است. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۲۶ با نام باشگاه فوتبال لوزیا تأسیس شد، زیرا این شهر در ابتدا سانتا لوزیا نامیده می شد، اما در سال ۱۹۴۵ نام خود را به لوزیانیا تغییر داد و این باشگاه با نام لوزیانیا شناخته شد. نکته جالب در مورد این باشگاه، وابستگی آن به اتحادیه فوتبال ناحیه فدرال است و نه اتحادیه فوتبال ایالت گویاس. توضیح این واقعیت به مسافت هایی مربوط می شود که این باشگاه برای رقابت در مسابقات گویانو باید طی کند - از لوزیانیا تا گویانیا کمتر از ۲۰۰ کیلومتر و فاصله از برازیلیا تنها ۷۰ کیلومتر است. ورزشگاه. لوزیانیا بازی های خانگی خود را در ورزشگاه زکینیا روریز انجام می دهد. ظرفیت این ورزشگاه ۲۱٬۵۶۴ نفر است.
اختلاف مرزی کامبوج و تایلند یک اختلاف ارضی دیرینه بین کامبوج و تایلند بر سر مناطق خاصی از مرز مشترکشان است. این اختلاف در دهه ۱۹۵۰، اندکی پس از استقلال کامبوج از فرانسه، آغاز شد و ابتدا بر سر مالکیت معبد پره ویهار بود. این پرونده به دیوان بین المللی دادگستری ارجاع داده شد که در سال ۱۹۶۲ به نفع کامبوج رأی داد. این موضوع در دهه های بعد با وقوع جنگ داخلی در کامبوج مسکوت ماند، اما همچنان حل نشده باقی ماند زیرا بخش هایی از مرزهای دو کشور هرگز به طور مشترک مشخص نشدند. این اختلاف در سال ۲۰۰۸، پس از معرفی معبد کامبوج به عنوان میراث جهانی یونسکو و حمله معترضان تایلندی به دولتشان بر سر این موضوع، به درگیری آشکار تبدیل شد. این درگیری ها منجر به درخواست توضیح از دیوان بین المللی دادگستری شد که در سال ۲۰۱۳ در مورد آن تصمیم گیری شد. در طول این دور از درگیری، اختلافاتی نیز بر سر سایر مناطق مرزی همپوشانی، از جمله مناطق اطراف معابد باستانی خمرهای پراسات تا موئن تام و پراسات تا کرابی، به وجود آمد. این درگیری بیش از یک دهه فروکش کرد تا اینکه در سال ۲۰۲۵ دوباره شعله ور شد و بدترین درگیری از زمان آغاز این اختلاف را رقم زد. این اخ
تلاف عمدتاً ناشی از معاهدات فرانسه-سیامی در سال های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۷ است که مرز نهایی بین سیام (که در آن زمان تایلند نامیده می شد) و هندوچین فرانسه را تعیین کرد، مرزهایی که کامبوج به ارث برد. در حالی که این معاهده بخش مربوط به مرز را در امتداد خط الرأس کوه های دانگرک تعریف می کرد، تعیین مرز توسط نقشه برداران فرانسوی نقشه هایی را ایجاد کرد که در مناطق مورد مناقشه فعلی، از جمله در اطراف معبد پره ویهر، از خط منحرف می شدند. در حالی که تایلند در دیوان بین المللی دادگستری استدلال کرد که هرگز نقشه ها را تأیید نکرده و موقعیت معبد بر روی صخره، که از طرف تایلند قابل دسترسی تر است، نشان می دهد که در قلمرو تایلند قرار دارد، دیوان بین المللی دادگستری عمدتاً بر اساس این واقعیت که سیام هرگز رسماً به نقشه اعتراض نکرد یا ادعای مالکیت معبد را در زمانی که تحت کنترل فرانسه بود، نکرد، به نفع کامبوج رأی داد. کامبوج همچنین به دلیل قرابت فرهنگی نزدیک تر به عنوان جانشین امپراتوری خمر، خود را دارای ادعاهای مشروع بر معابد می داند. دو کشور همچنین منطقه وسیعی از ادعاهای دریایی همپوشانی دارند که ناشی از ادعاهای فلات قاره (منطقه انحصاری اقتصادی
) اعلام شده توسط کامبوج در سال ۱۹۷۲ و تایلند در سال ۱۹۷۳ است. یادداشت تفاهمی که در سال ۲۰۰۱ امضا شد، بر توسعه مشترک منطقه مورد مناقشه در جنوب مدار یازدهم شمالی توافق کرد، اگرچه از آن زمان پیشرفت کمی حاصل شده است. پیشینه. در اوج خود در حدود قرن های ۱۱ تا ۱۳، نفوذ امپراتوری خمر در منطقه وسیعی از سرزمین اصلی جنوب شرقی آسیا گسترش یافت و بسیاری از بناهای تاریخی دوران آنگکور در سراسر مناطق امروزی نه تنها کامبوج، بلکه تایلند و لائوس نیز یافت می شوند. در اواخر قرن نوزدهم، زمانی که فرانسوی ها یک کشور تحت الحمایه بر کامبوج تأسیس کردند، بیشتر مناطق مرزی فعلی کامبوج و تایلند تحت کنترل سیام بود. در نتیجه جنگ فرانسه و سیام، سیام مجبور شد ادعاهای ارضی گسترده ای را بر سر شاخه های لائوس و کامبوج خود به هندوچین فرانسه واگذار کند. مذاکرات بعدی منجر به پیمان فرانسه-سیام در سال ۱۹۰۴ شد که در آن سیام مناطق بیشتری را در ساحل راست رودخانه مکونگ واگذار کرد و پیمان ۱۹۰۷ که مناطق کامبوج داخلی، از جمله پایتخت باستانی خمر، آنگکور، را واگذار کرد. این معاهدات مرز بین سیام و هندوچین فرانسه را تعیین کردند، که مرزهای دومی با تایلند پس از استق
لال کامبوج و لائوس در سال ۱۹۵۴ به آنها به ارث رسید. در میان مرزهای تعیین شده توسط این معاهدات، مرز بین آنچه که اکنون شمال کامبوج (شامل استان های اودار مینچی و پره ویهر) است و منطقه ایسان تایلند (استان های بوری رام، سورین، سیساکت و اوبون راتچاتانی) در امتداد خط الرأس کوه های دانگرک تعیین شد. این معاهدات همچنین تصریح کردند که مرز توسط یک کمیسیون مختلط متشکل از مقامات تایلندی و فرانسوی تعیین شود. بر این اساس، دو کمیسیون مطابق با هر یک از معاهدات تشکیل شد که بر کار انجام شده توسط نقشه برداران فرانسوی نظارت داشتند. نقشه های حاصل از این بررسی ها در پاریس چاپ و منتشر و به دو دولت ارائه شد. بعداً مشخص شد که این نقشه ها حاوی انحرافات قابل توجهی از خط آبخیز در چندین منطقه، از جمله معابد مورد مناقشه فعلی، به ویژه پره ویهر، هستند. با این حال، دولت تایلند در آن زمان نقشه ها را مورد مناقشه قرار نداد و هیچ سابقه ای در مورد اینکه آیا مقامات آن از این موضوع آگاه بوده اند یا خیر، وجود ندارد. پروندهٔ معبد پره ویهار. این اختلاف پس از آن ایجاد شد که مقامات تایلندی از سال ۱۹۵۴ نیروهایی را در معبد پره ویهار (که در زبان تایلندی به ع
نوان پرا ویهان شناخته می شود)، در منطقه ای مورد مناقشه بین استان پره ویهار کامبوج و استان سیساکت تایلند، مستقر کردند. کامبوج در سال ۱۹۵۹ به دیوان بین المللی دادگستری شکایت کرد و دیوان در سال ۱۹۶۲ حکم داد که این معبد در قلمرو کامبوج واقع شده است. این اختلاف ناشی از نقشه های متفاوتی بود که هر یک از طرفین در تعیین مرزهای ملی استفاده می کردند. فرانسه، که در آن زمان حامی کامبوج بود، در معاهده مرزی فرانسه-سیام در سال ۱۹۰۴ با سیام موافقت کرد. کمیسیون مختلط در سال ۱۹۰۵ تشکیل شد و قرار بود تعیین مرزهای بین سیام و کامبوج را انجام دهد. کامبوج از نقشه ای که توسط جغرافی دانان فرانسوی در سال ۱۹۰۷ منتشر شده بود (به نام "نقشه ضمیمه ۱") استفاده کرد که معبد را در قلمرو کامبوج نشان می داد. در حالی که تایلند از مفاد معاهده ۱۹۰۴ استفاده کرد که در آن آمده است:«مرز بین سیام و کامبوج، در ساحل چپ دریاچه بزرگ، از دهانه رودخانه استونگ رولئوس شروع می شود، از آن نقطه در جهت شرقی خط موازی را دنبال می کند تا به رودخانه پرک کامپونگ تیام برسد، سپس با چرخش به سمت شمال، با نصف النهار از آن نقطه تلاقی تا رشته کوه پنوم دانگ رک ادغام می شود. از آ
نجا، از یک سو از حوضه آبریز بین حوضه های نام سن و مکونگ و از سوی دیگر از نام مون عبور می کند و به رشته کوه پنوم پادانگ می پیوندد که قله آن را به سمت شرق تا مکونگ دنبال می کند. از آن نقطه، مکونگ طبق ماده ۱ پیمان ۳ اکتبر ۱۸۹۳، مرز پادشاهی سیام باقی می ماند.» این امر معبد را در قلمرو تایلند قرار می دهد. دیوان بین المللی دادگستری در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۲ رأی داد که نقشه ضمیمه اول، دو طرف را ملزم به رعایت آن نمی کند، زیرا طبق معاهده، کار کمیسیون مختلط نبوده است. با این حال، هر دو طرف نقشه و خط مرزی موجود در آن را پذیرفتند و بنابراین دارای ویژگی الزام آوری بودند. دولت سیام با این نقشه مخالفت یا مخالفتی نداشت، از این رو تایلند طبق اصل حقوقی «هر جا که معبد در خاک کامبوج قرار دارد، آن را رعایت کند.» ملزم به رعایت آن بود. دیوان بین المللی دادگستری با رأی نه به سه حکم داد که معبد در خاک کامبوج واقع شده و تایلند موظف است تمام نیروهای مستقر در آنجا را خارج کند و با رأی هفت به پنج حکم داد که تایلند هرگونه اشیاء برداشته شده از ویرانه ها از سال ۱۹۵۴ را به کامبوج بازگرداند.
ورزشگاه زکینیا روریز (به انگلیسی: Estádio Zequinha Roriz) یک ورزشگاه در شهر لوزیانیا، برزیل است. گنجایش ۲۱٬۵۶۴ تماشاگر را دارد. این ورزشگاه، ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال لوزیانیا محسوب می شود.
اعتراضات بحران آب ۱۴۰۴ به دنبال بحران آب در ایران، که ریشه در دهه ها سوء مدیریت دارد، در سال ۱۴۰۴ به وخامت شدیدی رسید. در بسیاری از نقاط کشور، ساکنان به ویژه در مناطق کم برخوردار، با کمبود حاد آب مواجه هستند تا جایی که در بعضی مناطق سه روز متوالی آب قطع بوده است. ترکیب این بحران با موج گرمای شدید، اعتراضاتی را در شهرهای مختلف برانگیخته که از تظاهرات دانشجویی در اردیبهشت آغاز شده و در تیر با شعارهایی چون «آب برق زندگی حق مسلم ماست» ادامه یافته است. کارشناسان هشدار داده اند که ایران در آستانه فاجعه ای بی سابقه در حوزه آب قرار دارد. زمینه. بحران آب در ایران سلسله چالش ها و مشکلات ناشی از کمبود آب و استفاده نادرست از منابع آب در کشور ایران است. ایران با چالش های سختی در بخش آب روبرو است، از جمله افزایش تقاضا برای آب و کمبود آن، کاهش سطح آب های زیرزمینی، تدهور کیفیت آب و افزایش تلفات اکولوژیک. در حالی که رژیم بحران کنونی را ناشی از تغییرات اقلیمی، خشکسالی های مکرر و تحریم های بین المللی می داند، واقعیت این است که مشکلات امنیت آب دراماتیک ایران ریشه در دهه ها برنامه ریزی پراکنده و کوته بینی مدیریتی دارد. رژیم از پا
رادایم مدیریت متمرکز بر علائم رنج می برد که عمدتاً بر درمان نشانه های مشکل متمرکز است به جای مواجهه با علل اصلی. سه عامل اصلی بحران عبارتند از: رشد سریع جمعیت و توزیع فضایی نامناسب جمعیت، بخش کشاورزی ناکارآمد، و مدیریت ناکارآمد و تشنگی برای توسعه که نشان دهنده مسئولیت مستقیم ایران در این وضعیت است. در تیر ۱۴۰۴ بنفشه زهرایی، استاد مدیریت منابع آب در دانشگاه تهران، نسبت به وقوع سناریویی شبیه به «آخر الزمان» در حوزه آب در ایران هشدار داده است. او زنگ خطر را درباره سطح بحران آب بی سابقه را به صدا درآورده است و او تذکر داده است که در بهترین حالت، تنها دو تا سه هفته فرصت باقی مانده تا از یک فاجعه جلوگیری شود. فاجعه نهاییِ نبودِ آب آشامیدنی در سراسر ایران. خانم زهرایی نبود هماهنگی میان نهادهای مسئول را یکی از موانع مقابله با بحران دانست. در ماه های نخست سال ۱۴۰۴ بحران آب در ایران بسیار تشدید شد و تأثیر آن بر ساکنان ایران نیز، به ویژه در مناطق کم برخوردار. ساکنان ایران امروز با کمبود شدید آب مواجه هستند، به طوری که در بسیاری از مکان ها تقریباً جریان آبی در شیر اب وجود ندارد. اعتراضات. اردیبهشت. کمبود گسترده آب و قطعی