Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ملفی خوابی می بیند که یک سگ دارد به شخص متجاوز حمله می کند. روانپزشکش کوپفربرگ، این خواب را اینطور معنا می کند: سگ نمادی از تونی سوپرانو است که دارد از طرف او انتقام می گیرد. ریشه شخصیت. دیوید چیس شخصیت جنیفر ملفی را از روان پزشک خود الگوبرداری کرد. براکو در فیلم رفقای خوب محصول ۱۹۹۰ نقش همسر یک اوباش را بازی کرده بود و به همین دلیل در ابتدا از او خواسته شد که نقش همسر تونی کارملا سوپرانو را بازی کند. او در عوض نقش جنیفر ملفی را بر عهده گرفت، زیرا می خواست چیز متفاوتی را امتحان کند و احساس می کرد که نقش شخصیتی با تحصیلات عالی مانند دکتر ملفی او چالش بیشتری به همراه خواهد داشت.
گرتا کلر (زادهٔ ۷ مارس ۱۹۴۵) زمین شناس و فسیل شناس برجسته ای است که تحقیقاتش بر فاجعه های جهانی و انقراض های جمعی متمرکز بوده اند. او از سال ۱۹۸۴ به عنوان استاد علوم زمین در دانشگاه پرینستون مشغول تدریس بود و در ژوئیه ۲۰۲۰ به مقام استاد بازنشسته دست یافت. کلر نظریه مطرحِ فرضیه آلوارز را به چالش کشید؛ نظریه ای که بیان می کند برخورد شهاب سنگ چیکشلوب یا جرمی آسمانی، علت اصلی رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن بوده است. کلر معتقد است این برخورد پیش از وقوع انقراض رخ داده و احتمالاً آتشفشان های دکان و پیامدهای زیست محیطی آن ها عامل اصلی انقراض بوده اند، گرچه تأثیر برخورد نیز ممکن است این مسئله را تشدید کرده باشد. کلر، که به عنوان یکی از صاحب نظران برجسته در حوزه فجایع و انقراض های جمعی شناخته می شود، تأثیرات زیستی و محیطی برخوردها و آتشفشان ها را در آثار خود به طور گسترده بررسی کرده است. نزدیک به نیمی از ۳۰۰ مقاله منتشر شده او به مسئله برخورد شهاب سنگ و آتشفشان پرداخته اند. اوایل زندگی و تحصیل. کلر در سوئیس در یک مزرعه لبنی بزرگ شد و ششمین فرزند از میان ۱۲ فرزند بود. او در شرایط فقر رشد کرد. در مدرسه ای کوچک با یک کلاس
که در آن آموزش می دید، پسران در زمینه ریاضی و علوم آموزش داده می شدند، در حالی که دختران مهارت هایی مانند آشپزی و نظافت را فرا می گرفتند، که برای تبدیل شدن به یک خانه دار مناسب نیاز داشتند. اشتیاق کلر به یادگیری باعث شد تا کتاب های درسی اختصاص داده شده به خواهر و برادرهای بزرگ ترش را مطالعه کند و خلاصه هایی از مواد آموزشی برای آنان آماده کند. کلر از سن ۱۴ سالگی وارد یک مدرسه حرفه ای شد و در آنجا خیاطی را فرا گرفت. در این مدرسه، او علیه قوانینی اعتراض کرد که دانش آموزان دختر را ملزم به پوشیدن دامن می کردند. این اعتراض به دلیل این بود که او روزانه سه مایل با دوچرخه تا مدرسه رفت وآمد می کرد و می خواست بتواند از سرما محافظت کند. دانش آموزان دختر در نهایت حق پوشیدن شلوار را به دست آوردند و این تصمیم از آن زمان به بعد اجرا شد. پس از دریافت مدرک حرفه ای در سن ۱۷ سالگی، کلر در پیر کاردین مشغول به کار شد و با دستمزدی معادل ۲۵ سنت در ساعت، لباس های لوکسی می دوخت که تا ۱۰۰۰ دلار به فروش می رسیدند، در حالی که خودش بابت هر لباس تنها ۱۲ دلار دریافت می کرد. او به دور دنیا سفر کرد، زبان انگلیسی را آموخت و ابتدا در انگلستان م
شغول به کار شد، سپس به آفریقای شمالی، اسپانیا و استرالیا سفر کرد. در سال ۱۹۶۵ در جریان سرقت مسلحانه از یک بانک در استرالیا هدف گلوله قرار گرفت، اما نجات یافت. او در حالی که در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان به هوش آمد، با یک کشیش روبه رو شد که او را تشویق به اعتراف می کرد و به او می گفت که قرار است بمیرد. پس از استقرار در سانفرانسیسکو در سال ۱۹۶۸، کلر از شلیک ها و گاز اشک آوری که در اعتراضات دانشجویی استفاده می شد، «وحشت زده» شد؛ به همین دلیل تصمیم گرفت بر آموزش تمرکز کند و در آزمون دیپلم معادل دبیرستان شرکت کرد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو دریافت کرد و در سال ۱۹۷۸ دکترای زمین شناسی و فسیل شناسی خود را از دانشگاه استنفورد به پایان رساند.
محمد حسین میرزا احتشام الممالک از شاهزادگان دورهٔ قاجار و فرزند خانلر میرزا (ملقب به احتشام الدوله) بود. او در دوران محمدعلی شاه قاجار برای مدتی کوتاه به عنوان حاکم بروجرد منصوب شد و در این دوره نقشی مؤثر در کنترل ناآرامی های محلی ایفا کرد. پدربزرگ وی محمدتقی حسام السلطنه نیز از شاهزادگان برجسته قاجار و حاکم لرستان و خوزستان بود. مسئولیت ها و حاکمیت در شهر بروجرد. با آغاز دوران فتحعلی شاه قاجار، شاهزاده محمدتقی حسام السلطنه به فرمان شاه، به عنوان حاکم بروجرد و مضافات منصوب شد. وی با انتخاب بروجرد به عنوان مرکز فرمانروایی، پایه گذار ساختار اداری ایالت بروجرد، لرستان و خوزستان شد. پس از او، فرزندش خانلر میرزا (ملقب به احتشام الدوله) مدتی در خوزستان و اصفهان به حکومت پرداخت و در امور نظامی فعال بود. در اواخر دوران قاجار، محمد حسین میرزا احتشام الممالک به فرمان محمدعلی شاه قاجار به عنوان حاکم بروجرد منصوب شد. در دوره ای کوتاه اما حساس، او با کمک نیروهای محلی توانست ثبات نسبی را در منطقه برقرار سازد. تبعید به عراق و بازگشت به بروجرد. پس از تحولات سیاسی پایان دوره قاجار و آغاز دوره پهلوی، احتشام الممالک به عراق تبع
ید شد. پس از مدتی، به بروجرد بازگشت و در همان جا درگذشت. لقب. لقب احتشام الممالک توسط محمدعلی شاه قاجار به وی اعطا شد و در منابع تاریخی با این عنوان از او یاد شده است.
فَنی هسه (با نام تولد آنجلینا فنی آیلشمیوس، ۲۲ ژوئن ۱۸۵۰ – ۱ دسامبر ۱۹۳۴) به دلیل فعالیت هایش در میکروبیولوژی در کنار همسرش، والتر هسه، شناخته می شود. با پیشنهاد اولیه او برای استفاده از آگار به عنوان جایگزین ژلاتین، آن ها نقش مهمی در پیشگامی استفاده از آگار به عنوان عامل ژل کننده معمول برای تولید محیط هایی داشتند که می توانند میکروارگانیسم ها را در دماهای بالا پرورش دهند. زندگی نامه. هسه در سال ۱۸۵۰ در نیویورکمتولد شد، پدرش گوتفرید آیلشمیوس یک تاجر وارداتی ثروتمند و مادرش سسیل الیز (با نام خانوادگی رابرت) بود. خانواده او اصالت هلندی داشتند و ریشه آن ها در نزدیکی امدن، فریزلند بود. هسه بزرگ ترین فرزند در میان ده فرزند بود که پنج نفر از آن ها در دوران کودکی درگذشتند. آن ها در مانور لورل هیل در نورث آرلینگتون، نیوجرسی رشد کردند. او و خواهرانش از سنین پایین تحت آموزش مادرشان مهارت های آشپزی و خانه داری را فرا گرفتند. در سن ۱۵ سالگی، او به یک مدرسه عالی در سوئیس رفت و به تحصیل زبان فرانسوی و اقتصاد خانه پرداخت. هسه نخستین بار از طریق برادر شوهرش، ریچارد، با همسر و شریک تحقیقاتی خود، والتر هسه، در نیویورک آشنا شد.
او سپس در سال ۱۸۷۲ در طی سفری به آلمان همراه با خواهرش اوژنی، بار دیگر والتر را ملاقات کرد. این زوج در سال ۱۸۷۳ نامزد شدند و در سال ۱۸۷۴ طی مراسمی در ژنو ازدواج کردند. مدتی پس از ازدواج، آن ها در رشته کوه های ارتسگبیرگه سکونت کردند؛ چرا که والتر هسه به عنوان پزشک در معادن اورانیوم نزدیک مشغول به کار بود. بعدها، خانواده هسه به استرلن، حومه درسدن، نقل مکان کردند؛ جایی که والتر خانه ای خرید تا در دوران فعالیت خود در دانشگاه فنی درسدن بتواند از خانه کار کند. در خانواده، هسه با نام لینا شناخته می شد. او و شوهرش سه پسر داشتند. هسه و برادرش لوئیس آیلشمیوس از کودکی علاقه و استعداد مشترکی در نقاشی و تصویرسازی داشتند و لوئیس بعدها به واسطه آثار خود شهرتی کسب کرد. هسه ۲۳ سال بیشتر از همسرش عمر کرد و نقاشی های او و نوشته های والتر به عنوان بخشی از مجموعه شخصی او به نوه هایشان منتقل شده است. پس از درگذشت والتر، هسه به شهر نقل مکان کرد تا به خانواده و فرزندانش نزدیک تر باشد و بقیه عمر خود را با آن ها سپری کند. در طول جنگ جهانی اول، خانه خانواده هسه در نیوجرسی به فروش رسید و سهم او از ارث به عنوان دارایی دشمن نگهداری شد. چ
ندین سال بعد، او شروع به دریافت مقادیر کمی پول و سایر اقلام متعلق به ارث خود کرد، به علاوه حقوق بازنشستگی که به عنوان بیوه یک کارمند دولتی دریافت می کرد. با این حال، خانه او در درسدن طی حملات هوایی متفقین تخریب شد و بسیاری از یادگارهای خانواده هسه از دست رفتند؛ به جز آنچه که هسه توانسته بود از اعضای خانواده جمع آوری کند. مشارکت های پژوهشی. کمک های آزمایشگاهی. علاوه بر وظایف خانه داری، هسه به صورت بدون دستمزد در کمک به همسرش فعالیت می کرد. او محیط های کشت باکتریایی را آماده می کرد، تجهیزات را تمیز می کرد و تصاویر علمی برای انتشارات تولید می کرد. هسه به مرور زمان با کار همسرش آشنا شد. او همچنین به عنوان یک تصویرگر علمی نقش ایفا کرد و تصاویر آبرنگ دقیقی از کلنی های قارچ ها و باکتری ها روی محیط های جامد ترسیم می کرد. این تصاویر در اثر منتشر شده همسرش در سال ۱۸۸۴ درج شدند. هسه برای استفاده همسرش در کشت میکروارگانیسم ها، لوله های آزمایش را با ژلاتین پوشش می داد، اما بعدها متوجه شدند که ژلاتین در روزهای گرم به راحتی ذوب می شود و برخی از باکتری ها را از بین می برد. علاوه بر این وظایف فنی، او از توانایی هنری خود برای
ترسیم تصاویر کلنی های باکتریایی در مراحل مختلف رشد باکتری که زیر میکروسکوپ مشاهده می شدند، استفاده می کرد تا در نشریات علمی همسرش درج شوند. در زمان پیشنهادش برای استفاده از آگار به عنوان محیط کشت، هسه همچنین به همسرش در کشت باکتری های هوابرد کمک می کرد.
واحد معادل آلبوم، یا معادل آلبوم، یک واحد اندازه گیری در صنعت موسیقی برای تعریف مصرف موسیقی است که برابر با خرید یک نسخه آلبوم است. این مصرف شامل پخش و دانلود آهنگ علاوه بر فروش سنتی آلبوم است. واحد معادل آلبوم در اواسط دهه ۲۰۱۰ به عنوان پاسخی به افت فروش آلبوم در قرن بیست و یکم معرفی شد. فروش آلبوم تا حد زیادی به دلیل تک آهنگ های ارزان قابل دانلود دیجیتالی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ بیش از نصف شد و از ۱۴٫۶ میلیارد دلار به ۶٫۳ میلیارد دلار کاهش یافت. به عنوان مثال، تنها آلبوم هایی که در ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ پلاتین دریافت کردند، موسیقی متن انیمیشن "یخ زده" و آلبوم "۱۹۸۹"تیلور سوئیفت بودند، در حالی که آثار چندین هنرمند در سال ۲۰۱۳ دریافت کرده بودند. استفاده از واحدهای معادل آلبوم، جدول ها را از رتبه بندی «پرفروش ترین آلبوم ها» به رتبه بندی «محبوب ترین آلبوم ها» متحول کرد. فدراسیون بین المللی صنعت فونوگرافی (IFPI) از سال ۲۰۱۳ از واحدی معادل آلبوم برای اندازه گیری هنرمند سال ضبط جهانی استفاده کرده است. اصطلاحات. اصطلاح "واحد معادل آلبوم" مدت ها قبل از شروع دوره پخش توسط فدراسیون بین المللی صنعت فونوگرافی (IFPI) استف
اده می شد. بین سال های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۵، IFPI سه تک آهنگ فیزیکی را به عنوان یک واحد آلبوم در گزارش سالانه "صنعت ضبط در اعداد" (RIN) خود در نظر می گرفت. این اصطلاح توسط IFPI در سال ۲۰۱۳ مجدداً معرفی شد تا هنرمند سال ضبط جهانی خود را اندازه گیری کند. در این مرحله، واحدهای معادل آلبوم قبلاً شامل دانلودها و استریم های موسیقی شده بودند. یک اصطلاح جایگزین واحد معادل آلبوم، واحد "فروش به علاوه پخش" (SPS) است که توسط مجله "هیتس" معرفی شد. استفاده در جدول ها و گواهینامه های رکورد. ایالات متحده. از تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴، جدول آلبوم های "بیلبورد" ۲۰۰ روش رتبه بندی خود را تغییر داد و به جای فروش خالص آلبوم، از واحد معادل آلبوم استفاده کرد. در این تغییر اساسی، بیلبورد ۲۰۰ با استفاده از یک الگوریتم جدید، پخش بر اساس تقاضا و فروش دیجیتالی تک آهنگ ها را نیز در محاسبات خود لحاظ کرد. این داده ها از تمامی سرویس های بزرگ اشتراک صوتی از جمله اسپاتیفای، اپل میوزیک، گوگل پلی، یوتیوب و پیش تر اکس باکس میوزیک جمع آوری می شود. در زمان اجرای اولیه این سیستم، دو شاخص TEA (معادل آلبوم بر اساس فروش تک آهنگ) و SEA (معادل آلبوم بر اساس پخش جریانی
) معرفی شدند، به این صورت که فروش ۱۰ تک آهنگ یا ۱۵۰۰ بار پخش جریانی آهنگ های یک آلبوم، معادل فروش یک نسخه از آن آلبوم در نظر گرفته می شد. "بیلبورد" همچنان جدول جداگانه ای به نام فروش آلبوم برتر ادامه می دهد را منتشر می کند که فقط بر اساس داده های فروش نیلسن سانداسکن و مطابق با روش سنتی بیلبورد ۲۰۰ محاسبه می شود. نخستین آلبومی که با این روش در صدر جدول قرار گرفت، "۱۹۸۹" از تیلور سوئیفت بود که ۳۳۹٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم به دست آورد (۲۸۱٬۰۰۰ واحد از این مقدار مربوط به فروش مستقیم آلبوم بود). در شماره ۸ فوریه ۲۰۱۵ بیلبورد، آلبوم "Now That's What I Call Music! ۵۳" به عنوان نخستین آلبوم تاریخ شناخته شد که با وجود اینکه پرفروش ترین آلبوم هفته بود، نتوانست جایگاه نخست جدول بیلبورد ۲۰۰ را تصاحب کند. به همین ترتیب، انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA)، که پیش تر آلبوم ها را بر اساس تعداد نسخه های فروخته شده به فروشگاه های خرده فروشی تأیید می کرد، از فوریه ۲۰۱۶ پخش جریانی را نیز در محاسبات خود لحاظ کرد. در ژوئیه ۲۰۱۸، بیلبورد و نیلسن نسبت های مورد استفاده برای محاسبه واحدهای معادل آلبوم بر اساس پخش جریانی را اصلاح کردند تا ارزش ن
سبی استریم ها در سرویس های پولی مانند اپل میوزیک و آمازون میوزیک نامحدود را در مقایسه با پلتفرم های رایگان مبتنی بر تبلیغات، مانند نسخه رایگان اسپاتیفای و یوتیوب، در نظر بگیرند. طبق نسبت های جدید، ۱۲۵۰ پخش جریانی صوتی در سرویس های پریمیوم، ۳۷۵۰ پخش جریانی در سرویس های رایگان یا ۳۷۵۰ پخش ویدیویی معادل یک واحد آلبوم محسوب می شود. بریتانیا. در بریتانیا، شرکت جدول های رسمی از مارس ۲۰۱۵، پخش جریانی را در جدول آلبوم های بریتانیا گنجانده است این تغییر به دلیل رشد چشمگیر استریم صورت گرفت؛ تعداد پخش های جریانی در بریتانیا طی یک سال از ۷٫۵ میلیارد در سال ۲۰۱۳ به نزدیک ۱۵ میلیارد در سال ۲۰۱۴ دو برابر شد. طبق روش جدید، شرکت جدول های رسمی دوازده آهنگ پربازدید یک آلبوم را در نظر می گیرد، اما برای جلوگیری از تأثیر بیش از حد یکی دو تک آهنگ محبوب، وزن دو آهنگ برتر را کاهش می دهد تا رتبه بندی، بازتابی واقعی از محبوبیت کل آلبوم باشد، نه فقط چند تک آهنگ موفق. مجموع اصلاح شده بر ۱۰۰۰ تقسیم شده و به تعداد فروش آلبوم اضافه می شود. آلبوم "در ساعت تنهایی" از سم اسمیت اولین آلبومی بود که با این روش در صدر جدول قرار گرفت. از مجموع ۴۱٬۰
۰۰ واحد معادل آلبوم، ۲٬۹۰۰ واحد از طریق پخش جریانی و مابقی از فروش مستقیم به دست آمد. تا سال ۲۰۱۷، طبق گزارش صنعت فونوگرافی بریتانیا (BPI)، پخش جریانی بیش از نیمی از واحدهای معادل آلبوم را در بریتانیا تشکیل می داد. آلمان. در آلمان، از فوریه ۲۰۱۶، پخش جریانی در محاسبات جدول آلبوم ها لحاظ شد. با این وجود، جدول آلبوم های آلمان بر اساس درآمد هفتگی رتبه بندی می شود، نه بر اساس تعداد واحدهای فروش. به همین دلیل، تنها استریم های پولی در نظر گرفته می شوند و هر پخش باید حداقل ۳۰ ثانیه طول بکشد. برای اینکه استریم ها در رتبه بندی آلبوم محاسبه شوند، حداقل ۶ آهنگ از یک آلبوم باید پخش شوند، درحالی که حداکثر ۱۲ آهنگ قابل شمارش هستند. مشابه قوانین جدول آلبوم های بریتانیا، تعداد واقعی استریم های دو آهنگ برتر در نظر گرفته نمی شود، بلکه میانگین تعداد پخش سایر آهنگ های بعدی محاسبه می شود. استرالیا. انجمن صنعت ضبط استرالیا، که جدول های ای آرآی ای را منتشر می کند، از ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ پخش جریانی را در محاسبات جدول تک آهنگ ها و از ۱۳ مه ۲۰۱۷ در جدول آلبوم ها لحاظ کرد. ای آرآی ای نرخ تبدیل را به صورت دوره ای تغییر می دهد و از ژوئیه ۲۰۲۳
، هر فروش معادل ۱۷۰ پخش جریانی در یک سرویس اشتراکی پولی یا ۴۲۰ پخش جریانی در یک سرویس رایگان مبتنی بر تبلیغات است. واکنش ها و انتقادات. به گفته سیلویو پیترو لونگو، معاون بخش جداول و توسعه داده های بیلبورد، روش محاسبه واحدهای معادل آلبوم «محبوبیت آلبوم را در دنیای امروز که موسیقی در پلتفرم های متعددی در دسترس است، منعکس می کند و به معیار پذیرفته شده ای برای سنجش موفقیت آلبوم تبدیل شده است.» آلبوم های فیزیکی عمدتاً به اقلامی برای کلکسیونرها تبدیل شده اند. طبق نظرسنجی ICM Research در سال ۲۰۱۶، تقریباً نیمی از شرکت کنندگان حتی به آلبومی که خریده بودند، گوش نداده بودند. هیو مک اینتایر از "فوربس" اشاره کرد که استفاده از واحدهای معادل آلبوم باعث شده هنرمندان آلبوم هایی با تعداد بیش ازحد آهنگ منتشر کنند. برایان جوزفس از اسپین نیز گفت: «اگر یک هنرمند پاپ مشتاق شهرت باشید، می توانید سیستم را دور بزنید و با قرار دادن ۲۰ آهنگ یا بیشتر در یک آلبوم، تعداد واحدهای معادل آلبوم و در نتیجه 'فروش' آلبوم را افزایش دهید، چراکه هر بار که شنوندگان به آلبوم گوش می دهند، این معیارها بالا می رود.» او همچنین از آلبوم "دل شکستگی در ماه
کامل" از کریس براون که بیش از ۴۰ آهنگ دارد، انتقاد کرد. تیم اینگهام، ستون نویس "رولینگ استون"، آمارهای مربوط به آلبوم "عقرب" از دریک را بررسی کرد و دریافت که ۶۳٪ از استریم های این آلبوم در اسپاتیفای فقط متعلق به سه آهنگ از ۲۵ آهنگ آلبوم بوده است. علاوه بر این، تنها شش آهنگ ۸۲٪ از کل استریم های آلبوم را تشکیل داده اند، به این معنا که تنها یک چهارم آهنگ ها موفقیت آلبوم را از نظر واحدهای معادل آلبوم تعیین کرده اند. چری هو از ان پی آر معتقد است که واحدهای معادل آلبوم اغلب بازتاب دقیقی از یک آلبوم نیستند، زیرا وزن بیشتری به پرفروش ترین تک آهنگ های یک آلبوم می دهند تا به کل قطعات آن.
پرداخت انبوه مجموعه ای از فرآیندهای تولیدی است که امکان پرداخت هم زمان تعداد زیادی از قطعات را فراهم می کند. هدف این روش، صیقل کاری، لبه گیری (Deburring)، تمیزکاری، گرد کردن لبه ها، حذف پلیسه، از بین بردن پوسته های اکسیدی، زدودن زنگ زدگی، پولیش، براق سازی، سخت کاری سطحی، آماده سازی قطعات برای فرآیندهای تکمیلی، یا جداسازی راهگاه های ریخته گری تحت فشار است. انواع فرآیندهای پرداخت انبوه. پرداخت انبوه به دو دسته اصلی تقسیم می شود: در هر دو روش، تماس سایشی بین سطوح از طریق یک حرکت چرخه ای ایجاد می شود. در برخی موارد، قطعات به طور مستقیم با یکدیگر اصطکاک پیدا می کنند، اما معمولاً از محیط پرداخت کننده (Finishing Media) مانند ذرات ساینده سرامیکی، رزینی، فلزی یا طبیعی استفاده می شود. پرداخت انبوه می تواند به دو روش خشک یا مرطوب انجام شود. در روش مرطوب، از روانکارها، شوینده ها یا مواد ساینده مایع برای بهبود کیفیت سطح استفاده می شود، درحالی که روش خشک فاقد این مواد است. مدت زمان فرآیند بسته به جنس قطعات و الزامات پرداخت متغیر بوده و از ۱۰ دقیقه برای قطعات غیرآهنی تا ۲ ساعت برای فولادهای سخت شده متغیر است. روش های اجرایی
در پرداخت انبوه. پرداخت انبوه را می توان به دو روش اصلی اجرا کرد: همچنین، گاهی از پرداخت ترتیبی (Sequencing) استفاده می شود که در آن قطعات به صورت مرحله به مرحله از چندین فرآیند مختلف پرداخت عبور می کنند تا به سطحی با کیفیت بهینه دست یابند. معمولاً، با هر مرحله، زبری سطح کاهش یافته و پرداخت نهایی دقیق تر می شود. محیط های پرداخت و عملکرد آن ها. محیط های پرداخت کننده (Media) نقش مهمی در لبه گیری، پرداخت، جداسازی قطعات، و تمیزکاری سطحی دارند. این محیط ها به چهار دسته عملکردی تقسیم می شوند: انواع محیط های پرداخت. محیط های آلومینیومی (Aluminum Media). محیط های پرداخت آلومینیومی معمولاً به صورت قطعات ریخته گری شده در اشکال و اندازه های متنوع تولید می شوند. این محیط ها قابلیت تمیزکاری قطعات را داشته و می توانند همراه با ترکیبات شیمیایی پاک کننده برای حذف ناخالصی های سطحی به کار روند. از آنجا که آلومینیوم نسبتاً غیرساینده است، می تواند بدون تأثیرگذاری بر کیفیت سطح قطعه، آلودگی ها را حذف کند. هزینه آن معمولاً بالاتر از سایر محیط های ریخته گری شده است. نرخ سایش آن کمتر از محیط های سرامیکی اما بیشتر از محیط های فولادی
است. محیط های سرامیکی (Preformed Ceramic Media). محیط های پرداخت سرامیکی از ترکیب مواد رسی، آب و مواد ساینده ساخته می شوند. این ترکیب ابتدا به شکل های موردنظر قالب گیری شده، سپس خشک و در دمای بالا پخته می شود تا چسب سرامیکی به حالت شیشه ای (Vitrified) درآید. بسیاری از این چسب ها دارای ماهیت چینی مانند هستند. ویژگی های این محیط های پرداخت بسته به نوع چسب مورد استفاده، دمای پخت، مقدار، اندازه و نوع دانه های ساینده و یکنواختی فرآیند پخت متغیر است. امروزه، محیط های سرامیکی پرکاربردترین نوع در سیستم های پرداخت انبوه محسوب می شوند، زیرا در اشکال و اندازه های متنوع در دسترس اند، هزینه پایینی دارند و نرخ سایش کمی را تجربه می کنند، که آن ها را به گزینه ای اقتصادی و کارآمد تبدیل کرده است. محیط های پلیمری (Preformed Resin-Bonded Media). محیط های پرداخت پلاستیکی یا رزین باند (Resin-bonded Media) از طیف وسیع تری از انواع و اندازه های ساینده نسبت به محیط های سرامیکی پیش ساخته استفاده می کنند. محبوب ترین انواع این محیط ها، آن هایی هستند که از کوارتز به عنوان ساینده استفاده می کنند. همچنین آلومینیوم اکسید، کاربید سیلیکون و س
ایر ساینده ها نیز در این محیط ها به کار می روند. در این نوع محیط ها معمولاً از رزین های پلی استر ارزان قیمت به عنوان چسب استفاده می شود و اشکال مختلف از طریق ریخته گری تولید می شوند. محیط های رزین باند برای آماده سازی سطوح فلزی جهت آبکاری بسیار مناسب هستند. محیط های فولادی (Steel Media). محیط های پرداخت فولادی که دارای سخت کاری سطحی (Case Hardened) و آرام سازی تنش هستند، در اندازه ها و شکل های مختلف موجود می باشند. متداول ترین اشکال این محیط ها شامل کره ها، کره های با نقاط صاف، بیضی ها (شبیه توپ فوتبال)، سیم های برش خورده به صورت مورب مشابه استوانه های برش خورده زاویه دار، مخروط های توپی و مخروط ها (که تفاوت هایی با مفهوم عمومی مخروط ها دارند) و پین ها می باشند. این محیط ها تقریباً 300 پوند در هر فوت مکعب وزن دارند و هزینه نصب اولیه آن ها بالاست، اما به دلیل نرخ سایش کم و تمیزی بسیار بالا، به طور گسترده تری برای حذف پلیسه های سبک و تمیزکاری استفاده می شوند. همچنین ترکیبات خاصی برای تمیز و براق نگه داشتن محیط های پرداخت فولادی برای مدت زمان طولانی وجود دارد. محیط های تصادفی مصنوعی (Synthetic Random-Shaped Medi
a). محبوب ترین محیط های پرداخت مصنوعی تصادفی، آلومینیوم اکسید ذوب شده (Fused Aluminum Oxide) است که در درجه های مختلف موجود می باشد. مواد با دانه بندی درشت تر و باند ضعیف تر دارای ویژگی هایی مانند برش سریع و نرخ استهلاک بالا هستند. به دلیل رنگ تیره آلومینیوم اکسید ذوب شده، آلودگی حاصل از این ماده در بسیاری از کاربردها زیاد است. آلومینیوم اکسید ذوب شده با دانه بندی ریز معمولاً برای براق سازی استفاده می شود و در این زمینه، در بسیاری از کاربردها، به ویژه در سطوح سخت مانند استیل، عملکردی بی نظیر دارد. در صورتی که نیاز به برش سبک باشد، آلومینیوم اکسید دانه ریز می تواند درخشندگی بهتری بر روی فولاد ضدزنگ و سایر سطوح سخت ایجاد کند، نسبت به آنچه که با محیط های فولادی براق سازی به دست می آید. محیط های تصادفی طبیعی (Natural Random-Shaped Media). سنگ های رودخانه ای، گرانیت، کوارتز، سنگ آهک، اَمِری و سایر مواد ساینده طبیعی نیز در فرآیندهای پرداخت ارتعاشی (Vibratory) و غلتشی (Tumble Finishing) استفاده می شوند. به طور کلی، این نوع محیط ها به دلیل نرخ سایش بالا در دستگاه های ارتعاشی کارایی زیادی ندارند. محیط های ارگانیک (Cob
meal, Walnut-Shell Flour, etc.). این مواد به دلیل توانایی طبیعی خود در جذب آب از سطوح فلزی برای فرآیندهای خشک کردن استفاده می شوند. همچنین می توانند با ساینده ها ترکیب شده و برای پرداخت نهایی در دستگاه های ارتعاشی، بشکه ای (Barrel) یا محور (Spindle) به کار روند. محیط های خاص دیگر. در برخی از موارد، میخ های کفش، چرم، میخ های فرش و بسیاری از مواد جامد دیگر در پرداخت غلتشی (Tumble Finishing) یا پرداخت ارتعاشی (Vibratory Finishing) برای کاربردهای خاص مورد استفاده قرار گرفته اند. ترکیبات شیمیایی (Compounds) در پرداخت انبوه. ترکیباتی که به فرآیندهای پرداخت انبوه اضافه می شوند، برای حذف پلیسه (Deburring)، براق سازی (Burnishing)، برش (Cutting)، تمیزکاری (Cleaning)، حذف لایه های اکسیدی (Descaling) و ممانعت از خوردگی (Inhibiting Corrosion) استفاده می شوند. این ترکیبات می توانند به صورت مایع یا پودر خشک باشند. به طور معمول، این ترکیبات به چهار نوع اصلی تقسیم می شوند: اهمیت و چالش های پرداخت انبوه. پرداخت انبوه به دلیل ماهیت تصادفی و غیرخطی فرآیند، ترکیبی از علم و تجربه محسوب می شود. بهینه سازی متغیرهایی مانند سرعت، زمان
، نوع محیط ساینده، اندازه و شکل ذرات، درصد رطوبت، ترکیبات شیمیایی و میزان بارگیری دستگاه، تأثیر مستقیمی بر کیفیت پرداخت دارد. کاربردهای صنعتی پرداخت انبوه. این فرآیند در طیف وسیعی از صنایع، ازجمله خودروسازی، هوافضا، پزشکی، قالب سازی، جواهرسازی و ابزار دقیق کاربرد دارد. بهینه سازی فرآیند پرداخت انبوه می تواند تأثیر چشمگیری بر کاهش هزینه های تولید، افزایش کیفیت سطح، بهبود خواص مکانیکی و آماده سازی قطعات برای پوشش دهی یا سایر فرآیندهای تکمیلی داشته باشد.
در سوئد پیش از تاریخ، دورهٔ وِندِل (؛ حدود ) میان دوره مهاجرت و دوران وایکینگ ها قرار می گیرد. این نام از گورستان ثروتمند کلیسای منطقهٔ وندل در اوپلاند گرفته شده است. برخلاف دوره های پیشین و پسین، دورهٔ وندل آثار کمی از فلزات گران بها یا کتیبه های رونی بر جا گذاشته است. در عوض، این دوره به شدت غنی از سبک جانورسان در اشیای برنزی –مسی است. همچنین این دوره به خاطر وجود "guldgubbar" (تصاویر کوچک برجسته شده از ورق های طلا) و کلاه خودهای تزیین شده با نقش های برجسته، مشابه نمونه ای که در ساتن هو در انگلستان یافت شده، شناخته می شود. در این دوره، گروه هایی از سوئد آغاز به کاوش در مسیرهای آبی سرزمین هایی کردند که بعدها روسیه، اوکراین و بلاروس نام گرفتند. سامانهٔ نوشتاری فوثارک قدیمی کنار گذاشته شد و فوثارک جوان تقریباً هم زمان در سراسر اسکاندیناوی جایگزین آن شد. شماری از سنگ های رونی باقی مانده اند، از جمله سنگ های سنگ رونی راک و Sparlösa که هر دو متعلق به حدود هستند. منابع مکتوب دیگر بسیار اندک و تفسیر آن ها دشوار است: چند ساگای ایسلندی، داستان بیوولف و گزارش هایی از نویسندگان اروپای جنوبی. تاریخ نگاران قدیمی سوئدی تل
اش کردند با استفاده از این منابع، تاریخی منسجم تدوین کنند، اما این تلاش ها عمدتاً کنار گذاشته شده و امروزه این دوره بیشتر از دید باستان شناسی بررسی می شود. پیش زمینه. عصر آهن ژرمنی به دو دورهٔ عصر آهن ژرمنی آغازین (EGIA) و عصر آهن ژرمنی پایانی (LGIA) تقسیم می شود. به ویژه در مورد سوئد، عصر آهن ژرمنی پایانی (۵۵۰–۸۰۰ میلادی) به عنوان دورهٔ وندل شناخته می شود. در نروژ این دوره بیشتر به عنوان عصر مروونژی ها شناخته می شود، در حالی که دانمارکی ها آن را عصر آهن ژرمنی متأخر می نامند. عصر آهن ژرمنی پایانی با سقوط امپراتوری روم غربی و ظهور پادشاهی های گوت در اروپا آغاز می شود که بعدها جای خود را به فرانک ها، لمباردها و آوارهای اوراسیایی دادند. پس از سقوط امپراتوری روم غربی، طلا کمیاب شد و اسکاندیناوی ها شروع به ساخت اشیای برنزی آب طلاکاری شده با نقش های تزیینی جانورسان کردند. در عصر آهن ژرمنی آغازین، تزیینات بیشتر حالت بازنمایی داشتند و شکل حیوانات ساده تر بود. اما در دورهٔ پایانی، سبک های هنری پیچیده تر، نمادین تر و انتزاعی تر شدند و اشکال درهم تنیده و اندام های ترکیبی در آن ها به کار می رفت. آشفتگی های اروپا به نظر م
ی رسد تا اندازه ای با پایان تدریجی جنگ های گوتیک فروکش کرده بود. صلح صلح همیشگی (۵۳۲) بین امپراتور ژوستینیان و خسرو انوشیروان، شاهنشاه ساسانی ایران، و بازپس گیری شبه جزیرهٔ ایتالیا به دست بیزانسی ها همراه با تسلیم گوت ها در جنوب رود پو در ۵۵۵ (میلادی) و تکمیل بازپس گیری بیزانسی ها در ۵۶۲ (میلادی) در چارچوب آنچه «دورهٔ وندل» توصیف شده، قابل درک است. مروونژی ها سرزمین های گال روم و بلژها را متحد کردند و فرانک ها دودمان مروونژی را از سال ۵۰۹ (میلادی) به عنوان «شاهان فرانک» بنیان گذاشتند. در منطقهٔ اوپلاند، در شرق مرکز امروزی سوئد، احتمالاً اوپسالای کهن مرکز مذهبی و سیاسی بوده است. این ناحیه هم دارای یک درختزار مقدس شناخته شده و هم دارای تپه های پادشاهی بزرگ بوده است. آیین های خاکسپاری. در چند منطقه، آرامگاه هایی با هدایا و اشیای تدفینی غنی یافت شده که نشانگر جایگاه بلند اجتماعی یا سلطنتی اند. از جمله، گورهای قایق دفنی به خوبی حفظ شده در وندل و والسگرده، و تپه قبرهایی در اوپسالای کهن که برای چند نسل مورد استفاده بوده اند. بخشی از این ثروت احتمالاً از راه کنترل نواحی معدن کاری و تولید آهن به دست آمده بود. فرمانروا