Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بی ها و باورهای او هستند، به طوری که از بسیاری جهات آینه ای از زمان و شرایط او هستند. زندگی نامه. خوان مانوئل در قلعه اسکالونا، در منطقه ای که امروزه استان تولدو در اسپانیا نامیده می شود، به دنیا آمد. او فرزند مانوئل اهل کاستیا (پسر فردیناند سوم کاستیا) و همسر دومش بئاتریس اهل ساووی بود. پدرش در سال ۱۲۸۴ درگذشت و خوان در دربار پسرعمویش، سانچو چهارم، آموزش دید؛ جایی که به سبب استعدادهایش مورد توجه و علاقه قرار گرفت. پس از مرگ مادرش در سال ۱۲۹۲، خوان مانوئل به دوک پنیافی یل تبدیل شد. او در هنرهایی چون سوارکاری، شکار و شمشیرزنی آموزش دید و همچنین لاتین، تاریخ، حقوق و الهیات را آموخت. در سن دوازده سالگی، در دفع حملهٔ مسلمانان گرانادا به منطقه مورسیا شرکت کرد. در سال ۱۳۰۴، ملکه مادر، دونیا ماریا دِ مولینا، او را مأمور انجام مذاکرات سیاسی با جیمز دوم، پادشاه آراگون، از طرف پسر نابالغش فردیناند چهارم کرد. این مأموریت با موفقیت انجام شد و ازدواج خوان مانوئل با دختر جیمز دوم، کنستانسا، اعتبار و نفوذ او را افزایش داد. خوان مانوئل دخترش کنستانزا را به عقد آلفونسوی یازدهم درآورد، اما با این پادشاه همیشه در کشمکش بود. با
این حال، پادشاه به دلایلی نامشخص کنستانزا را در قلعه تورو زندانی کرد. این ماجرا خشم خوان مانوئل را برانگیخت و او تصمیم گرفت علیه آلفونسو وارد جنگ شود، که آغازگر رویارویی طولانی میان آن دو شد. پس از مرگ همسرش کنستانسا در سال ۱۳۲۷، خوان مانوئل با ازدواج با دونیا بلانکا دِ لا سردا یی لارا موقعیت خود را تقویت کرد؛ او حمایت خوان نونی یز، افسر ارشد کاستیا، را به دست آورد و با محمد چهارم، سلطان گرانادا، متحد شد. این ائتلاف نیرومند باعث شد آلفونسوی یازدهم ناچار به مذاکره شود و در سال ۱۳۲۸ توافقی را پذیرفت، گرچه قصد جدی برای اجرای آن نداشت. جنگ بار دیگر از سر گرفته شد و تا سال ۱۳۳۱ ادامه یافت، زمانی که آلفونسو خوان مانوئل و خوان نونی یز را به ضیافتی در ویاهومبرالس دعوت کرد، ظاهراً با هدف ترور آن ها؛ اما این نقشه شکست خورد و خوان مانوئل با آلفونسوی چهارم آراگون متحد شد. او در گارسینوئز محاصره شد، اما در ۳۰ ژوئیه ۱۳۳۶ گریخت، به تبعید رفت و تا سال ۱۳۳۸ شورش را ادامه داد. در نهایت، پاپ بین خوان مانوئل و آلفونسوی یازدهم صلح برقرار کرد. این آشتی تا سال ۱۳۴۰ کامل نشد، زمانی که خوان مانوئل و آلفونسو در نبرد ریو سالادو علیه مس
لمانان متحد شدند و شهر آلخسیراس را فتح کردند. پس از این رویدادها، خوان مانوئل از سیاست کناره گرفت و به قلعه گارسیمونیوث رفت، جایی که سال های پایانی عمرش را صرف ادبیات کرد. او که به آثار خود افتخار می کرد، تصمیم گرفت همه آن ها را در یک جلد گردآوری کند، اما این مجموعه در آتش سوزی از بین رفت و هیچ نسخه ای از آن باقی نماند. خوان مانوئل در سال ۱۳۴۸ در شهر کوردوبا، در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
قله پر یک قله کوه با ارتفاع ۱۳۲۴۰ فوت (۴۰۳۶ متر) است که در غرب دریاچه های رویس در رشته کوه سیرا نوادا در شمال کالیفرنیا، ایالات متحده واقع شده است. این قله در شهرستان فرزنو، در جنگل جان مویر، در زمینی که توسط جنگل ملی سیرا اداره می شود، واقع شده است. اولین صعود قله در ژوئیه ۱۹۳۳ توسط دیوید براور انجام شد که نام این قله را نیز او انتخاب کرد. بر اساس سیستم طبقه بندی آب و هوای کوپن، قله Feather Peak در یک منطقه آب و هوایی کوهستانی قرار دارد. بیشتر جبهه های آب و هوایی از اقیانوس آرام سرچشمه می گیرند.
کوه وارن یک قله کوه با ارتفاع است که در انتهای جنوب شرقی دریاچه مالیگن در پارک ملی جاسپر، در رشته کوه های راکی کانادایی آلبرتا، کانادا واقع شده است. این قله برای اولین بار توسط مری شافر وارن در سال ۱۹۰۸ به نام ویلیام «بیلی» وارن، دوست قدیمی و راهنمای کوهستانی که در سال ۱۹۱۵ همسر دوم او شد، نامگذاری شد. مری دریاچه مالیگن را «کشف» کرد و بسیاری از کوه های اطراف آن را نام گذاری کرد، از جمله کوه چارلتون، کوه آنوین و کوه مالیگن. نام این کوه به طور رسمی در سال ۱۹۴۶ توسط هیئت نام های جغرافیایی کانادا پذیرفته شد.
پارک جنگلی تامباجانگ یک پارک جنگلی در گامبیا است. این پارک در ۱ ژانویه ۱۹۵۴ تأسیس شد و ۷۵۲ هکتار وسعت دارد. این پارک موقعیتی را در منطقه پست رودخانه در ارتفاع ۳۳ متری اشغال می کند.
آشپزی بنگالی () سبک پخت وپز ناحیه بنگال است که شامل بنگلادش و ایالت های بنگال غربی و تریپورا در هند می باشد. این آشپزی بر اساس اقلیم و پیشینه متنوع این ناحیه شکل گرفته است. این سبک از آشپزی به خاطر استفاده متنوع از طعم ها، همچون روغن خردل و نیز رواج شیرینی و دسرهای خود، معروف است. توجه زیادی بر برنج به عنوان قووت غالب وجود دارد که به همراه آن ماهی، به طور معمول متداولترین بخش پروتئین غذایی می باشد. مصرف ماهی های آب شیرین به ماهی های دریا ارجحیت دارد، هرچند مصرف ماهی باراماندی که به نام "بتکی" "(bhetki)" معروف هستند، رایج می باشد.
اکتوژنز () (از یونانی ἐκτός، «بیرون» و پیدایش) رشد یک جاندار زنده در یک محیط مصنوعی بیرون از بدن است که معمولاً در آن یافت می شود، مانند رشد جنین یا تخمک در بیرون از بدن مادر یا رشد باکتری در خارج از بدن میزبان. این اصطلاح توسط دانشمند بریتانیایی J.B.S. هالدان در سال ۱۹۲۴ ابداع شد. جنین و تخمک انسان. رشد و نمو جنین های انسانی در خارج از رحم نیاز به یک رحم مصنوعی دارد. یک رحم مصنوعی باید برای تغذیه جنین، اکسیژن رسانی و دفع مواد زائد، از منبعی تغذیه شود. به احتمال زیاد، برای اتصال بین چنین منبعی و جفت، به یک رابط نیاز خواهد بود. رحم مصنوعی، به عنوان یک عضو جایگزین، می تواند به زنانی که رحم آنها آسیب دیده، بیمار یا برداشته شده است، کمک کند تا جنین به طور کامل رشد کند. همچنین این پتانسیل را دارد که محدوده زنده ماندن جنین را به مراحل اولیه بارداری منتقل کند. این امر پیامدهایی برای بحث جاری در مورد حقوق باروری انسان خواهد داشت. رشد و نمو جنین در خارج از رحم می تواند روشی برای افرادی باشد که همجنسگرا، ناتوان یا مجرد هستند تا بتوانند فرزند بیولوژیکی خود را بدون نیاز به رحم اجاره ای یا اهدای اسپرم داشته باشند. همچنین
می تواند به زنانی که نمی توانند باردار شوند یا نمی خواهند باردار شوند، این امکان را بدهد که بدون سپری کردن دوران بارداری، فرزند داشته باشند. جنین مصنوعی. در سال ۲۰۲۲، جاکوب هانا و تیمش در مؤسسه علوم وایزمن «ساختارهای جنین مانند» اولیه را از سلول های بنیادی موش ایجاد کردند. نخستین جنین مصنوعی جهان نیازی به اسپرم، تخمک و لقاح ندارد و تنها از سلول بنیادی جنینی (ESCs) یا همچنین از سلول های بنیادی غیر از ESC رشد کرده است. این ساختار دارای یک دستگاه روده، مغز اولیه و یک قلب تپنده و یک جفت با کیسه زرده در اطراف جنین بود. پژوهشگران گفتند که این می تواند به درک بهتر رشد اندام و بافت، منابع جدید سلول ها و بافت ها برای پیوند انسان منجر شود. با این حال، جنین مصنوعی انسان فاصله زیادی دارد. پژوهش های آنها توسط مجله Cell در ۱ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد. همچنین در ماه اوت ۲۰۲۲، یک مطالعه توصیف کرد که دانشمندان دانشگاه کمبریج و مؤسسه علوم وایزمن با استفاده از سلول های بنیادی (همچنین برخی از سلول های بنیادی غیر ESC) جنین مصنوعی با مغز و قلب تپنده ایجاد کردند. هیچ تخمک یا اسپرم انسانی استفاده نشد. آنها رشد طبیعی را نشان دادند و برخی تا
روز ۸٫۵ زنده ماندند، جایی که اندام زایی اولیه، از جمله تشکیل پایه های مغز، رخ می دهد. دانشمندان امیدوارند که بتوان از آن برای ایجاد اعضای مصنوعی انسان برای پیوند استفاده کرد. جنین ها در شرایط آزمایشگاهی و پیامد آن خارج از رحم در رحم مصنوعی که سال پیش توسط تیم هانا در نیچر منتشر شد، رشد کردند و در هر دو مطالعه مورد استفاده قرار گرفتند. . این دو مطالعه یک دستاورد مهم در نظر گرفته شد، اما این تحقیق بحث برانگیز است. کاربردهای بالقوه عبارتند از «کشف نقش ژن های مختلف در ناهنجاری های مادرزادی یا اختلال های رشدی»، به دست آوردن «بینش مستقیم از منشأ یک زندگی جدید»، «درک [درک] چرایی شکست برخی از بارداری ها»، و توسعه منابع «ارگان ها و بافت هاً برای افرادی که به آنها نیاز دارند.» اصطلاح «جنین مصنوعی» در عنوان مطالعه دوم سپس به اصطلاح جایگزین «مدل جنین» تغییر یافت. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۳، نیچر پژوهشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه تیم مؤسسه ویزمن نخستین مدل جنین کامل روز انسان را ۱۴ مدل جنین پس از لانه گزینی را از سلول های ES ساده ایجاد کرد که در شرایط ساده ای خاص که توسط همان تیم در سال ۲۰۲۱ توسعه یافتند، گسترش یافتند. از سلول های
بنیادی اصلاح نشده ژنتیکی باز برنامه ریزی شده برای تبدیل شدن به هر نوع بافت بدن استفاده می کند. مدل جنینی (که به اختصار SEM نامیده می شود)، از تمام ساختارهای کلیدی مانند «تصویر کتاب درسی» جنین ۱۴ روزه انسان تقلید می کند. ملاحظات اخلاقی زیستی. توسعه رحم مصنوعی و اکتوژنز چندین ملاحظه اخلاق زیستی و قانونی را مطرح می کند و همچنین پیامدهای مهمی برای حقوق باروری و مناظره سقط جنین دارد. رحم مصنوعی ممکن است دامنه حیات جنین را گسترش دهد و پرسش هایی را درباره نقش حیات جنین در قانون سقط جنین ایجاد کند. به عنوان مثال، در تئوری جدایی، حقوق سقط جنین فقط شامل حق برداشتن جنین می شود و همیشه تا پایان جنین گسترش نمی یابد. در بحث سقط جنین، مرگ جنین در طول تاریخ به عنوان یک عارضه جانبی اجتناب ناپذیر و نه هدف اولیه سقط جنین در نظر گرفته شده است. اگر انتقال جنین از رحم زن به رحم مصنوعی امکان پذیر شود، انتخاب ختم بارداری به این روش می تواند سبب یک فرزند زنده شود؛ بنابراین حاملگی را می توان در هر نقطه ای سقط کرد - که به حق زن برای تمامیت جسمانی احترام می گذارد - بدون اینکه به وضعیت اخلاقی جنین یا جنین لطمه ای وارد شود. همچنین نگرانی
های نظری وجود دارد که کودکانی که در رحم مصنوعی رشد می کنند، ممکن است «برخی پیوند اساسی با مادران خود که دیگر کودکان دارند» نداشته باشند که موضوع ثانویه حقوق زن بر بدن خود است. در کتاب «دیالکتیک جنسیت» در سال ۱۹۷۰، فمینیست شولامیث فایراستون نوشت که تفاوت در نقش های تولیدمثلی بیولوژیکی منبع نابرابری جنسیتی است. فایرستون بارداری و زایمان را متمایز کرد و این استدلال را مطرح کرد که یک رحم مصنوعی «زنان را از ظلم زیست شناسی تولیدمثلی رها می کند».
زبان های هنر: رویکردی به نظریه نمادها کتابی است از نلسن گودمن، فیلسوف آمریکایی. این اثر زیبایی شناسی قرن بیستم که در فلسفه تحلیلی است، در ابتدا در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و در سال ۱۹۷۶ بازنگری شد. گودمن به اصلاح و به روزرسانی نظریه های کتاب در قالب مقاله تا پایان زندگی حرفه ای خود ادامه داد. نظریه کلی نمادها. "زبان های هنر" ظاهراً فقط به فلسفه هنر مربوط می شود، اما گودمن در مقدمه کتاب می گوید که منظور او از زبان ها در عنوان کتاب، به طور کلی «سیستم های نمادی» است. محور اصلی پایان نامه کتاب مفهوم "مرجع" است. شباهت در مقابل "بازنمایی". در بخش اول کتاب، گودمن پوچ بودن این فرض رایج را نشان می دهد که چه چیزی برای نمایش باید شبیه چیز دیگری باشد. او این کار را با توسل به عقل سلیم و نظریه رابطه دوتایی ریاضی انجام می دهد. او پیشنهاد می کند که بازنمایی به عنوان یک نوع خاص از دلالت دلخواه دیده شود. دلالت در مقابل "مثال". "دلالت" و "مثال" هر دو نوع مرجع هستند. گودمن دلالت را «هسته بازنمایی» می نامد. (۵) هنگامی که چیزی با یک برچسب به چیزی اشاره می کند، این اشاره نشان داده می شود اما آن را «دارای» آن چیز نمی کند. برای مثال، مالکی
ت مرجع است. «درحالی که ممکن است به هر چیزی اشاره شود، فقط برچسب ها می توانند نمونه باشند.» (۵۷) اصالت: اتوگرافیک در مقابل "آلوگرافیک". در این بخش از کتاب، گودمن به مسئله ای خاص در فلسفه هنر توجه می کند: چرا اثری از یک نقاشی می تواند کپی شود درحالی که یک قطعه موسیقی نمی تواند؟ گودمن پس از تأیید این که واقعاً تفاوت زیبایی شناختی مهمی بین اصل و جعلی وجود دارد و ماهیت آن روشن شد، پاسخی برای این سؤال پیشنهاد می کند. پاسخ او این است که آثاری در شکلی از هنر می توانند جعل شوند اگر و تنها اگر هیچ نشانه ای وجود نداشته باشد که مشخص کند کدام آثار معتبر هستند و کدام آثار معتبر نیستند. به عبارت دیگر، یک قطعه موسیقی را می توان به عنوان قطعه ای نوشت، بنابراین هر اجرایی که مطابق با موسیقی باشد، معتبر محسوب می شود. هیچ نمادی برای تعریف این که چه چیزی یک نمونه معتبر از یک نقاشی است و چه چیزی نیست وجود ندارد، بنابراین می توان یک نقاشی را جعل کرد. تئوری نشانه گذاری. در این بخش، بخش کلیدی کتاب، گودمن ایده خود را در مورد یک سیستم نشانه گذاری که در فصل قبل معرفی شد، گسترش می دهد. برای گودمن، یک سیستم نماد یک زبان رسمی با دستور زبانی
است که از قواعد نحوی و قواعد معنایی تشکیل شده است. یک سیستم نماد در صورتی نماد نامیده می شود که دارای ویژگی های خاصی باشد، به ویژه این که نمادهای آن غیر فشرده هستند. امتیاز، طرح و فیلمنامه. گودمن روش های رایج نت نویسی اجرای موسیقی و تئاتر، طراحی و نقاشی، رقص و معماری را ارزیابی می کند. هیچ یک از اشکال هنری به نماد ایده آل او پایبند نیستند، اما برای هدف خود کافی هستند. علی رغم انتقاداتی که گودمن از واژگان رایج بحث هنری وارد می کند، او معتقد نیست که «ضرورت هایی که گفتمان فنی را دیکته می کنند، باید بر گفتار روزمره ما حاکم باشند». (۱۸۷)
هیستون H1 یکی از پنج خانواده اصلی پروتئین هیستون است که اجزای کروماتین در سلول های یوکاریوتی است. اگرچه بسیار حفاظت شده است، اما با این وجود متغیرترین نوع هیستون از نظر توالی در بین گونه ها است. ساختار. پروتئین های H1 جانوری حاوی یک دامین مرکزی کروی با ساختارهای مارپیچ بالدار (winged helix) و دم C-ترمینال بلند و دم N-ترمینال کوتاه است. پروتئین هیستون H1 در فشردگی بیشتر ساختارهای دانه تسبیح مانند (نوکلئوزوم ها) دخیل است. پروتئین H1 موجود در پوتیست ها و باکتری ها که به عنوان نوکلئوپروتئین های HC1 و HC2 شناخته می شوند، فاقد دامین مرکز و دم N-ترمینال هستند. هیستون H1 نسبت به هیستون های core یا مرکزی (H2A,H2B,H3,H4) حفاظت شدگی کمتری در توالی خود دارد. در اصل دامین کروی مرکزی H1 حفاظت شده ترین بخش این پروتئین است. عملکرد. برخلاف دیگر هیستون ها، هیستون H1 در شکل گیری مهره نوکلئوزومی نقشی ندارد. در عوض در مابین نوکلئوزوم ها قرار گرفته و باعث پایداری بیشتر DNA پیچیده شده اطراف نوکلئوزوم می شود. هیستون H1 نصف مقدار 4 هیستون دیگر وجود دارد و این یعنی دو مولکول H1 به هر نوکلئوزوم کمک می کنند. علاوه بر اتصال به نوکلئوزوم
ها، این هیستون به DNA رابط ( با طول تقریبی 20 تا 80 نوکلئوتید) که فاصله ای بین دو نوکلئوزوم است قرار می گیرد و به پایداری و شکل گیری فیبر کروماتینی زیگزاگی با قطر 30 نانومتر (سلنوئید) کمک می کند. جداسازی هیستون های H1 از کروماتین در شرایط آزمایشگاهی، تبدیل فرم 30 نانومتری سلنوئید به فرم 10-11 نانومتری نوکلئوزومی را افزایش می دهد. مشخص نشده است که H1 چگونه موجب تشکیل سلنوئید می شود. اینکه آیا DNA رابط را به گونه ای کوتاه می کند یا با چرخاندن نوکلئوزوم ها موجب فشردگی می شود؛ با اینحال، هضم نوکلئازی و آزمایش های ردپای DNA پیشنهاد داده است که دامین کروی H1 نزدیک دایمر نوکلئوزومی قرار گرفته است؛ جایی که حدود 15 تا 30 نوکلئوتید از DNA رابط را پوشش می دهد. علاوه بر آن، آزمایش ها روی کروماتین بازسازی شده تشکیل یک موتیف ساقه مانند را در حضور H1 تایید کرده است. با وجود شکاف در دانش ما، یک مدل عمومی اعلام می دارد که دامین کروی هیستون H1 با اتصالات عرضی به DNA ورودی و خروجی، نوکلئوزوم ها را می بندد و دم هیستونی هم با DNA رابط اتصال یافته و بار منفی DNA را خنثی می کند. آزمایش های زیادی برای تشخیص عملکرد H1 روی کروماتین خا
لص سازی شده در شرایط کم نمک بیرون از بدن انجام شده است ولی عملکرد H1 درون بدن کمتر مشخص است. مطالعات سلولی مشخص کرده که بیان بالای پروتئین H1 می تواند موجب نابهنجاری در شکل هسته یا ساختار کروماتین شود، و اینکه H1 می تواند بسته به ژن هدف، تنظیم کننده رونویسی منفی یا مثبت باشد. در عصاره تخم های زنوپوس ها (Xenopus)، حذف هیستون های رابط موجب افزایش دوبرابری طول کروموزوم های متافاز می شود (بازشدگی و کاهش فشردگی DNA)، در حالیکه بیان بالای آن موجب فوق فشرده شدن کروموزوم ها به ساختارهایی غیرقابل جداسازی می گردد. تاکنون حذف کامل پروتئین H1 و حذف فشردگی کروماتین در ارگانیسم های چندسلولی رخ نداده است، زیرا که این پروتئین حاوی ایزوفرم های فراوانی با ژن های جداگانه است؛ اما ایزوفرم های مختلفی از هیستون های رابط در درجات مختلف در گونه هایی از قبیل تتراهیمنا، کرم الگانس، آرابیدوپسیس تالیانا، مگس سرکه و موش حذف شده و باعث مشکلات مختلفی از لحاظ مورفولوژی هسته، ساختار کروماتین، متیلاسیون DNA و بین ژن در گونه های خاصی گردید. پویایی و جابجایی. با اینکه اکثر هیستون های H1 در هسته متصل به کروماتین هستند، مولکول های H1 با سرعت بالا
یی بین نواحی مختلف کروماتین جابجا می شوند. درک اینکه چنین پروتئین پویا و متحرکی جزئی ساختاری از کروماتین باشد، دشوار است؛ اما پیشنهاد شده است که تعادل حالت پایدار و پویا آن وابستگی شدیدی به ارتباطش با کروماتین دارد، به این معنا که با وجود پویایی این مولکول، H1 به صورت لحظه به لحظه به کروماتین متصل می شود. هیستون H1 در طی بسته بندی کروماتین، DNA را فشرده و پایدار می کند که نشان می دهد اتصال پویا H1 ممکن است موجب ایجاد حفاظتی برای DNA در شرایط حذف نوکلئوزوم ها شود. به نظر می رسد که فاکتور های سیتوپلاسمی برای جابجایی پویا هیستون H1 ضروری هستند، اما این مورد هنوز به طور کامل شناسایی نشده است. پویایی H1 می تواند به مراتبی با O-گلیکوزیلاسیون و فسفوریلاسیون مرتبط باشد. در اصل O-گلیکوزیلاسیون پروتئین H1 موجب فشردگی کروماتین می شود. نشان داده شده که فسفوریلاسیون این پروتئین در طول اینترفاز موجب کاهش تمایل H1 برای کروماتین شده و درنتیجه باعث بازشدگی و فعال کردن رونویسی می شود. با اینحال، مشخص شده است که فسفوریلاسیون آن در طول میتوز موجب افزایش تمایل H1 به کروموزوم و بنابراین فشردگی کروموزمی میتوزی می شود. ایزوفرم ها. خ
انواده H1 در جانوران شامل چندین ایزوفرم H1 است که می توانند در بافت های مختلف و مراحل رشد مختلف یک ارگانیسم بیان شوند. دلیل وجود این ایزوفرم ها همچنان نامشخص است، ولی هم حفظ تکاملی آن ها از توتیای دریایی تا انسان و هم تفاوت های قابل توجه توالی آمینواسیدی آنها مشخص می کند که آن ها به لحاظ عملکردی، معادل نیستند. یکی از این ایزوفرم ها هیستون H5 است که تنها در اریتروسیت های (گلبول های قرمز) پرندگان یافت می شود و برخلاف اریتروسیت های پستانداران حاوی هسته هستند. یکی دیگر از ایزوفرم ها، ایزوفرم H1M در اووسیت/زیگوت (همچنین با نام های B4 یا H1foo) است که در توتیاهای دریایی، قورباغه ها، موش ها و انسان ها یافت می شود و در جنین با ایزوفرم های سوماتیکی H1A-E و H10 که همانند H5 هستند، جایگزین می گردد. علی رغم حضور بارهای منفی بیشتر H1M نسبت به ایزوفرم های سوماتیکی (افزایش دافعه بین بارهای منفی این هیستون و DNA)، پروتئین H1M با تمایل بیشتری به کروموزوم های میتوزی عصار تخم های زنوپوس متصل می شود. تغییرات پس از ترجمه. مانند دیگر هیستون ها، خانواده هیستون H1 به طور گسترده ای پس از ترجمه تغییر یافته است (PTM: post-translational
ly modified). این تغییرات شامل: فسفوریلاسیون سرین و ترئونین، استیلاسیون لیزین، متیلاسیون لیزین و یوبی کوئیتیناسیون است. این PTMها عملکردهای متفاوتی دارند ولی به اندازه PTMهای دیگر هیستون ها مطالعه شده نیستند.
نظریه زیبایی شناسی (به انگلیسی: Aesthetic Theory)، کتابی است از تئودور آدورنو، فیلسوف آلمانی، که از پیش نویس هایی که بین سال های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۹ نوشته شده بود، استخراج شد و در نهایت پس از مرگ او در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. اگرچه این کتاب با مطالعه فلسفی هنر عجین است، اما کتابی بین رشته ای است و عناصری از فلسفه سیاسی، جامعه شناسی، متافیزیک و دیگر جستجوهای فلسفی را با روش شناسی مرزبندی آدورنو در بر می گیرد. آدورنو با در نظر گرفتن پیامدهای سیاسی-اجتماعی این پیشرفت، تکامل تاریخی هنر را به حالت متناقض آن «نیمه خودمختاری» در مدرنیته سرمایه داری بازمی گرداند. برخی از منتقدان این اثر را اثر بزرگ آدورنو توصیف کرده اند و آن را در زمره مهم ترین آثار زیبایی شناسی منتشرشده در قرن بیستم قرار داده اند. خلاصه. در "نظریه زیبایی شناسی"، آدورنو نه تنها به دغدغه های زیبایی شناختی استانداردی مانند کارکرد زیبایی و تعالی در هنر، بلکه به روابط بین هنر و جامعه نیز توجه دارد. او احساس می کند که آزادی هنر مدرن از محدودیت هایی مانند کارکردهای فرقه ای و امپراتوری که در دوره های پیشین هنر آزاردهنده بود، منجر به گسترش ظرفیت انتقادی هنر و افزایش خود
مختاری شده است. با این استقلال گسترده، مسئولیت هنر در قبال تفسیر اجتماعی افزایش می یابد. آدورنو احساس نمی کند که محتوای آشکارا سیاسی، بزرگ ترین نقطه قوت انتقادی هنر است: بلکه او از نوع انتزاعی تری از «محتوای حقیقت» ("Wahrheitsgehalt)" دفاع می کند. بر خلاف زیبایی شناسی کانتی یا ایده آلیستی، زیبایی شناسی آدورنو محتوای حقیقت را به جای درک سوژه، در ابژه هنری قرار می دهد. چنین محتوایی تحت تأثیر خودآگاهی هنر به دلیل دوری ضروری آن از جامعه است که در مواردی مانند ناهماهنگی های ذاتی هنر مدرن قابل درک است. حقیقت-محتوا در نهایت در رابطه بین تعاملات دیالکتیکی متعددی یافت می شود که از موقعیت (های) اثر هنری نسبت به موضوع و سنت اجتماعی بزرگ تر و همچنین دیالکتیک درونی، درون خود اثر پدید می آیند. آدورنو در سراسر کتاب از ساموئل بکت نمایش نامه نویسی که کتاب به او تقدیم شده بود، تمجید می کند. تاریخچه. "نظریه زیبایی شناسی" توسط گرتل آدورنو (همسر) و رولف تیدمان، از پیش نویس های کاری آدورنو ویرایش شد. این کتاب از دست نوشته های ناتمامی که آدورنو بین ۴ مه ۱۹۶۱ و ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ نوشته بود، جمع آوری شد، که بیش تر آن ها بین ۲۵ اکتبر ۱۹۶۶
و ۲۴ ژانویه ۱۹۶۸ بوده است. یک سری اصلاحات بین سپتامبر ۱۹۶۸ و ژوئیه ۱۹۶۹، چند هفته قبل از مرگ او در اوت همان سال انجام شد.
پابلو پینتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که برای باشگاه سرو بازی می کند.
گونزالو گوردون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که به صورت قرضی از لودوگورتس رازگراد بلغارستان در پست مدافع راست برای وست برومویچ آلبیون بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است.
گروه تمرین (انگلیسی: training group) که تمرین حساسیت نیز نامیده می شود، نوعی جمع است که اعضاء آن، واکنشهای خود در مقابل دیگر اعضاء و شیوه تعامل در گروه های کوچک را مطالعه می کنند. چنین گروهی معمولاً از ۸ تا ۱۵ نفر تشکیل شده و به واسطه فعالیتهایی مانند ایفای نقش، بحث و تلاش برای حل مسائل و نظیر آنها، هر عضوی بر اساس نقد و بازخوردهای دیگر اعضاء، در مورد خود، رفتار، هیجانها و عواطف خود بیشتر می آموزد. در مورد اثرات شرکت در فعالیتهای گروه نیز، یکسری مطالعات مستقل انجام شده است. از جمله در سال ۱۹۷۵م، نانسی آدلر و دانیل گولمن در گزارشی مدعی شدند که در مقایسه با افراد عادی، اعضاء فعال چنین گروه هایی نسبت به اهداف انتخابی خود، تغییر و تفاوت محسوسی بروز می دهند. کارل راجرز که یکی از برجسته ترین نظریه پردازان شکل گیری شخصیت است، تشکیل گروه های تمرین حساسیت را بزرگ ترین نوآوری قرن توصیف کرده است. پیشینه. ایفای نقش در خدمت مقاصد آموزشی قدمتی دیرینه دارد. اما شاید اولین کاربرد بازیگری در ارتباط با روان شناسی توسط جیکوب ال. مورنو، روان پزشک و روان شناس آمریکایی اتریشی تبار در فعالیت های گروه درمانی شکل گرفت و به ابتکار اصط
لاح سایکودراما منجر شد. در اواسط دهه ۱۹۴۰م، کورت لوین، روان شناس آلمانی و همکارانش ضمن پیگیری و گسترش فعالیتهای گروه درمانی، قدم بعدی را برداشته و بازیگری را در خدمت مطالعه رفتار اجتماعی انسان قرار دادند. بر همین اساس به زودی یک آزمایشگاه مطالعاتی وابسته به وزارت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به صورت رسمی تأسیس و به این گونه مطالعات تخصیص داده شد. اصطلاح گروه تمرین احساسات نیز در سال ۱۹۴۷م، طی یک همایش مددکاران اجتماعی، زمانی که از گروهی از شرکت کنندگان دعوت به ایفای نقش شد، رواج پیدا کرد. وجه تمایز، اهداف و دست آوردها. گروه تمرین یک جمع مطالعاتی است. مسئولیت اصلی یادگیری هر عضوی بر عهده خود اوست. وظیفه جمع ایجاد محیطی است که اعضاء بتوانند تجربیات شخصی خود را آزادانه به اشتراک بگذارند. تعامل و بازخوردهای متقابل بین اعضاء کشف و توضیح جزئیات رفتاری و عواطف و هیجان های نهفته در آن را تسهیل می کند. به این ترتیب به هر عضوی امکان داده می شود که تأثیر کنش عملی خود بر جمع را ارزیابی کرده و آن را با اهداف نظری خود مقایسه کند. علاوه بر مطالعه شخصیت و رفتار شخصی، گروه می تواند بر نوع خاصی از رفتار تمرکز کند. برای مثا
ل تأثیر خشم یا شوخی را بر تصمیمات یک جمع کوچک مطالعه کند؛ یا حتی شرایط آب و هوا را به منظور درک بهتر اثرات آن بر رفتار انسان در گروه های کوچک ارزیابی نماید.
دموکراسی و آموزش: مقدمه ای بر فلسفه تعلیم و تربیت (به انگلیسی: Democracy and Education: An Introduction to the Philosophy of Education)، کتابی نوشته جان دیویی است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. خلاصه. دیویی در کتاب "دموکراسی و آموزش" استدلال می کند که حقایق غیرقابل اجتناب اولیه تولد و مرگ هر یک از اعضای تشکیل دهنده یک گروه اجتماعی، ضرورت آموزش را تعیین می کند. از یک سو، تضاد بین عدم بلوغ اعضای تازه متولدشده گروه (نمایندگان آینده) و بلوغ اعضای بزرگ سالی که دانش و آداب و رسوم گروه را دارند، وجود دارد. از سوی دیگر، این ضرورت وجود دارد که این اعضای نابالغ صرفاً از نظر فیزیکی حفظ نشوند، بلکه باید در جهت علایق، اهداف، اطلاعات، مهارت ها و عمل کرد اعضای بالغ قرار گیرند: در غیر این صورت گروه فعالیت زندگی مشخصه خود را متوقف خواهد کرد. دیویی مشاهده می کند که حتی در یک قبیله «وحشی»، دستاوردهای بزرگ سالان بسیار فراتر از آن چیزی است که اعضای نابالغ اگر به حال خود رها شوند، می توانند انجام دهند. با رشد تمدن، شکاف بین ظرفیت های اولیه نابالغان و معیارها و آداب و رسوم بزرگان بیش تر می شود. رشد جسمانی صرف، و تسلط بر نیازهای ناچیز معی
شتی برای بازتولید زندگی گروه کافی نیست. تلاش عمدی و تحمل دردهای اندیشمندانه لازم است. موجوداتی که نه تنها از اهداف و عادت های گروه اجتماعی بی اطلاع، بلکه کاملاً بی تفاوت به دنیا می آیند، باید با آن ها آشنا شوند و فعالانه به آن ها علاقه مند شوند. به گفته دیویی، آموزش و پرورش به تنهایی، این شکاف را پوشش می دهد. بازخورد. ایده های دیویی هرگز به طور گسترده و عمیق در شیوه های مدارس دولتی آمریکا ادغام نشد، اگرچه برخی از ارزش ها و اصطلاحات او گسترده بود. آموزش پیش رو (چه توسط دیویی مورد حمایت قرار گرفت و چه در اشکال ناکارآمدتر که دیویی از آن انتقاد کرد) اساساً در طول جنگ سرد کنار گذاشته شد، زمانی که دغدغه غالب در آموزش ایجاد و حفظ نخبگان علمی و فناوری برای اهداف نظامی بود. در دوره پس از جنگ سرد، آموزش پیش رو در بسیاری از محافل اصلاحات و نظریه آموزش و پرورش به عنوان یک زمینه پررونق برای یادگیری پژوهش محور و علم مبتنی بر تحقیق دوباره ظاهر شد. برخی معتقدند که انسان شناسی فلسفی دیویی، بر خلاف ایگان، ویکو، ارنست کاسیرر، کلود لوی-استروس و نیچه، منشأ اندیشه ذهن مدرن را در زیبایی شناسی در اسطوره مشاغل و صنایع اولیه مردم باست
ان و در نهایت در تاریخ علم به حساب نمی آورد. انتقادی که به این رویکرد وارد می شود این است که منشأ نهادهای فرهنگی را در نظر نمی گیرد که می توان آن را زیبایی شناختی توضیح داد. زبان و رشد آن، در انسان شناسی فلسفی دیویی، نقش محوری ندارد، بلکه پیامد ظرفیت شناختی است.
ان جی سی ۵۴۶۰ () یک خوشه باز در صورت فلکی قنطورس است. این خوشه تقریباً ۲۳۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد.
ان جی سی ۵۴۶۶ () یک خوشه کروی در صورت فلکی گاوران است که در فاصله 51800 سال نوری از زمین قرار دارد. این خوشه توسط ویلیام هرشل در ۱۷ می ۱۷۸۴ کشف شد.
اکتور آیزپورو ()؛ (۱۰ اکتبر ۱۹۴۰ - ۸ مهٔ ۲۰۲۵) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده بود.
آنتونیو آیالا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ و ۱۹۷۶ شرکت کرده است.
ان جی سی ۵۴۶۸ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی دوشیزه قرار دارد. این کهکشان در فاصله حدود ۱۴۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این خوشه در ۵ مارس ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ائولالیو آویلا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ شرکت کرده است.