Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی و غزلسرایی وی و اقامتش در شیراز گفته است که «از احوال وی جزین چیزی بدست نیست» و «از غزلیات او جز اندکی چیزی نمانده است» ولی بعد در شرح شاعری بنام «ناصر» از شعرای قرن هفتم نوشته است که: «تنها اثری که ازو هست فتوت نامه منظومی ست تقریباً در ۷۰۰ بیت بر وزن شیرین و فرهاد وحشی که در ۶۸۹ بپایان رسانیده است و شاید وی همان ناصر بجه ای سابق الذکر باشد. اشعار. هر چند از اشعار ناصر بجه ای نمونه های چندانی باقی نمانده و دیوانش در دست نیست، اما خوشبختانه مقداری موجود است که می توان دیوانچه ای از آن ترتیب داد. در هفت اقلیم، اثر امین احمد رازی، غزلی از او نقل شده و در مونس الاحرار نه غزل و در جنگی مورّخ به تاریخ هشتصد و بیست و اندی، گرد آورده عبد الحیّ نامی در ماردین، و محتوی مطالب متنوّع گوناگون که در کتابخانه مرکزی دانشگاه به شماره (ف ۱۶۱۲) محفوظست یک غزل و یک رباعی، و در مجموعه ای متعلق به کتابخانه ایا صوفیا که میکرو فیلم آن به شماره (ف ۱۰۸) در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران نگهداری می شود. یک ترجیع بند در هشت برگ شامل یکصد و هفتاد و شش بیت، و در یک جنگ اشعار فارسی که حاوی سخنان منتخب متعددی از شعرای معروف اس
ت نیز اشعاری از او دیده می شود. شیوه. سخن ناصر بجه ای در همه اشعار به جا مانده بسیار روان و به ویژه در غزل های به شیوه ای ساده و با لطافت بسیار و حاوی مضمون های دلپذیر است. لحن گفتار او بیشتر به شاعران مشرق ایران پیش از قرن هفتم هجری متمایل است. در غزل های وی علاوه بر مضامین عشقی گاه به معانی عرفانی برمی خوریم و برخی از غزل های او در جواب غزل های مولوی ساخته شده است. تخلّص. وی تخلّص خود را در همه اشعارش «ناصر» آورده و در یکی از ابیات بنام خویش یعنی «ناصر الدین» اشاره کرده است
اَرِن دیوید میلر، تحلیلگر، نویسنده و مذاکره کننده آمریکایی خاورمیانه است. او یکی از اعضای پیوسته ارشد موقوفه کارنگی برای صلح بین المللی است که بر سیاست خارجی ایالات متحده تمرکز دارد. او قبلاً نایب رئیس جمهور برای ابتکارات جدید در مرکز بین المللی دانشوران وودرو ویلسون بود و مشاور وزیران امور خارجه جمهوری خواه و دموکرات بوده است. او یک تحلیلگر امور جهانی برای سی ان ان است. میلر به مدت ۲۴ سال (۱۹۷۸–۲۰۰۳) برای وزارت امور خارجه ایالات متحده کار کرد. بین سال های ۱۹۸۸ و ۲۰۰۳، میلر به عنوان مشاور در مذاکرات اعراب و اسرائیل در ۶ وزیر امور خارجه فعالیت کرد و در تلاش های آمریکا برای میانجی گری توافق نامه هایی بین اسرائیل، اردن، سوریه و فلسطینی ها شرکت کرد. او در ژانویه ۲۰۰۳ وزارت امور خارجه را ترک کرد و به عنوان رئیس سازمان جوانان بین المللی بذرهای صلح که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد، فعالیت کرد. در ژانویه ۲۰۰۶، میلر به مرکز بین المللی وودرو ویلسون برای محققان در واشینگتن دی سی، ابتدا به عنوان محقق سیاست عمومی، و بعد به عنوان نایب رئیس برای ابتکارات جدید پیوست. در سال ۲۰۱۴، میلر پنجمین کتاب خود را با عنوان "پایان عظمت: چرا آمری
کا نمی تواند (و نمی خواهد) رئیس جمهور بزرگ دیگری داشته باشد،" منتشر کرد. پیش زمینه. میلر در یک خانواده یهودی در کلیولند، اوهایو زاده شد. او پسر ارشد دکتر روث (نام خانوادگی راتنر) و ساموئل اچ. میلر بود. او در دبیرستان شیکر هایتس تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۷ فارغ التحصیل شد. میلر با همسرش لیندسی زندگی می کند. آنها دو بچه دارند. تحصیلات. میلر کار خود را در مقطع کارشناسی در دانشگاه تولین آغاز کرد و یک ترم را در دانشگاه وارویک در یک برنامه تبادل دانشجوی افتخاری تاریخ گذراند و نهایتاً از دانشگاه میشیگان با مدرک لیسانس در سال ۱۹۷۱ فارغ التحصیل شد. میلر با ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در تاریخ جنگ داخلی آمریکا، رشته خود را به دیپلماسی خاورمیانه و آمریکا تغییر داد و از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ در اورشلیم به تحصیل عربی و عبری پرداخت. دکترای خود را به پایان رساند. در سال ۱۹۷۷ پایان نامه او، "جستجوی امنیت: نفت عربستان سعودی و سیاست خارجی آمریکا، ۱۹۳۹–۱۹۴۹" توسط انتشارات دانشگاه کارولینای شمالی در سال ۱۹۸۰ و در جلد رقعی در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
باربرا اسلاوین (متولد ۱۹۵۱) روزنامه نگار و کارشناس سیاست خارجی آمریکایی است. او خبرنگار "المانیتور" در واشینگتن و سرپرست ابتکار آینده ایران در مرکز آسیای جنوبی شورای آتلانتیک است. او نویسنده کتابی دربارهٔ روابط ایران و ایالات متحده است. اوایل زندگی. باربارا اسلاوین از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد و از آن مدرک لیسانس زبان و ادبیات روسی گرفت. حرفه. اسلاوین دبیر بررسی هفته در "نیویورک تایمز" و همچنین خبرنگار "اکونومیست" در قاهره، مصر و گزارشگر ارشد دیپلماتیک برای "یواس ای تودی" بود. علاوه بر این، او دستیار دبیر برای امنیت جهانی و ملی در "واشینگتن تایمز" بود. او همچنین برای "Business Week" , "Newsday" و "Los Angeles Times نوشته" است. او اکنون خبرنگار المانیتور در واشینگتن است. اسلاوین از دانشوران مرکز بین المللی دانشوران وودرو ویلسون در ژوئن تا اوت ۲۰۰۶ بود. او همچنین عضو ارشد مؤسسه صلح ایالات متحده بود و در آنجا گزارشی با عنوان "ملاها، پول و شبه نظامیان" نوشت. او سرپرست ابتکار آینده ایران در شورای آتلانتیک است. اسلاوین نویسنده کتاب "دوستان کینه توز، دشمنان در آغوش هم: ایران، ایالات متحده و مسیر پرپیچ و خم روی
ارویی" است. کتاب با توصیف محمود احمدی نژاد به عنوان نماینده «نسل جدید» مورد تحقیر نخبگان ایرانی آغاز می شود و سپس توضیحی در مورد نحوه دستکاری علی خامنه ای در حوزه های مختلف سیاسی مانند سپاه پاسداران، آخوندها، اصلاح طلبان و مخالفان می دهد. اسلاوین سپس نارضایتی نسل جوان متولد شده پس از انقلاب ایران را ارزیابی می کند و جنبه هایی از تضاد بین ایالات متحده و ایران را در رابطه با روابط آنها با جهان عرب تحلیل می کند. ال. کارل براون، استاد تاریخ در دانشگاه پرینستون، در یک بررسی برای "فارن افرز"، خاطرنشان می کند که اسلاوین سپاه پاسداران را به عنوان «بخش نظامی، بخشی مافیایی» توصیف می کند. در بررسی دیگری برای "The Middle East Journal"، جان لیمبرت، استاد روابط بین الملل در آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده، خاطرنشان می کند که اسلاوین برای نشان دادن تحلیل های خود از «اشاره های کوچک اما آشکار» استفاده می کند. اسلاوین در مقاله ای برای مؤسسه سیاست بین الملل لویی در ژانویه ۲۰۱۷، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا را یک سیاستمدار پوپولیست تازه کار توصیف کرد که قولش برای «عظیم کردن دوباره آمریکا» مبتنی بر دیدگاهی عمیقاً بدبینانه از
وضعیت موجود آمریکا و نظم جهانی است. " او افزود: «رئیس جمهور جدید ما چیزهای زیادی برای یادگیری دارد و ظرفیت محدودی برای تکامل نشان داده است.»
تقاص یک فیلم جنایی و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی سی توماس هوول و جون سورنس است. داستان. اسکار بونستر (با بازی سی توماس هوول) به یک زندانی در بستر مرگ قول می دهد تا انتقامش را از زندان بان قاتل بگیرد. زندانی در ازای این قول محل اختفای یک کیسه پول را به اسکار می گوید. اسکار در نهایت از زندان آزاد شده و در پی انتقام می رود، اما زندان بان اکنون دچار معلویت شده است. در این میان اسکار هر روز بیشتر شیفته رز، همسر زندان بان می شود.
جیل درنده یک فیلم دلهره آور و درام کانادایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی دولف لاندگرن است که بر اساس رمانی از نویسنده اسکاتلندی فردریک لیندسی در سال ۱۹۸۷ ساخته شده است. داستان. مت سورنسون، (با بازی لاندگرین) بوکسور سابق و پلیس سان فرانسیسکو، اکنون با جمع آوری بدهی های کسب و کارهای کوچک امرار معاش می کند. مرگ وحشیانه برادر کوچکترش، مایکل، همه چیز را برای همیشه تغییر می دهد. سورنسون که قصد دارد قاتل برادرش را پیدا کند، به دنیای درونی قدرتمند سیاست، دسیسه های تجاری و رابطه جنسی معمولی نفوذ می کند. با رد نظریه پلیس و رسانه مبنی بر اینکه قتل کار یک زن فاحشه است، تمرکز سورنسن روی تاجر فاسد شهر بزرگ، جیم کانوی است. وسواس او برای کشف هویت قاتل در حالی افزایش می یابد که مردان دیگر به روشی مشابه به قتل رسیده اند. انتشار. پس از نمایش تلویزیونی اچ بی او تحت عنوان جایگزین Tied Up در ژانویه ۲۰۰۰، این فیلم در ۴ ژوئیه ۲۰۰۰ توسط سرگرمی خانگی سونی پیکچرز به عنوان Jill the Ripper در دی وی دی منتشر شد.
پس از جنگ جهانی دوم، تحولات شگرفی در علم، هنر، فن و فلسفه جهان رخ داد. در فن معماری عوامل بسیاری از جمله؛ خرد گرایی، توسعه علم و ورود تکنولوژی جدید، تغییر زبان بیان فلسفه و پیدایش مفاهیم و تفکرات نو در آن، و به ویژه دانش به کارگیری مواد و متریال جدید در وسعت کلان، مانند فلز و شیشه، در تکوین مدرنیسم معماری دخیل بوده اند. با این وجود معماری مدرن، خود نیز طی روند شکل گیری چهار بخش بنیادین، به تکوین و کمال رسیده است. این چهاربخش عبارتند از. بخش اول: مدرنیته (عصر روشنگری، رنسانس، دین پیرایی، انقلاب صنعتی، علم مداری) بخش دوم: معماری مدرن اولیه (آغاز مکتب شیکاگو، آغاز نهضت هنر نو یا آرت نوآ، آغاز جنبش فوتوریسم) بخش سوم: معماری مدرن متعالی (شروع کار مدرسه باوهاوس، ایجاد سبک و روش کانستراکتیویسم، آغاز تفکرات لوکوربوزیه، آغاز سبک معماری ارگانیک) بخش چهارم: معماری مدرن متاخر (دوره بعد از جنگ جهانی دوم تا کنون که شامل تمامی سبک های جدید معماری و ورود بتن به ساختمان سازی ست)
نوید عبدالملکی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۶۹، کرج) کاراته کار پیشین و مبارز هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایران است. وی در سال ۲۰۱۷ در رشته کاراته همراه تیم ملی کاراته ایران قهرمان آسیا مرکزی شد. همچنین وی در رقابت های هنرهای رزمی ترکیبی که در بلاروس برگزار شد مقابل حریفانش از اکراین و بلاروس به پیروزی رسید. هنرهای رزمی ترکیبی (MMA). حدود یک سال بعد از قهرمانی آسیا در کاراته، وی درخبرگزاری، شرکت خود را در ورزش هنرهای رزمی ترکیبی را اعلام کرد او دومین کاراته کار حرفه ای ایرانی است که در این رشته ورزشی به فعالیت پرداخته است. عبدالملکی نخستین مبارزه خود در این رشته ورزشی را در ۲۹ ژوئیه در سازمان BFC بلاروس انجام داد و سرگئی الونچک از اکراین را در راند نخست با تکنیک گیوتیین ناک اوت و شکست داد. دومین مبارزه او بعد از ۳ ماه در سازمان BFC بلاروس انجام شد و او حریفی از کشور میزبان دنیس کورتوف را نیز در راند نخست با تکنیک RNC ناک اوت و شکست داد.
جزیره دکارت، عنوان نمایشگاه آثار نزار موسوی نیا، نقاش سورئال ایرانی ست، که در آذر ماه سال ۱۴۰۰ در آرت سنتر تهران برگزار گردید. این نمایشگاه به علت نگاه عمیق فلسفی در قالب نقاشی، و به چالش کشیدن و نقدی جدی بر فلسفه دکارت، در قالب بیان نگارگری، در مقیاس وسیع از سوی نشریات و خبرگزاری های ایرانی و خارجی مورد توجه قرار گرفت. فلسفه دکارت از جمله مضامینی ست که فلاسفه مدرن من جمله مارتین هایدگر بر آن بسیار تاخته اند. به زعم دکارت ویژگی اصلی جهان، امتداد است. جهان دکارتی جهانی ست ممتد، و شناخت ما از همه چیزهای درون این جهان به درک ما از امتداد محدود می شود. همین تفکر باعث گردیده که هایدگر نقدهای جدی بر فلسفه او وارد کرده و در رد آن قد علم کند. به زعم هایدگر جهان، هستی شناسی متافیزیک، یا امری ممتد نیست. بلکه وجود آن خصلتی شبکه ایی ست، که نمی توان با امتداد آن را تبدیل به خط کرد. در حقیقت امتداد می تواند یکی از ویژگی های اجسام درون جهان باشد، اما تمامیت و اصل آن نیست. بنابر آرا هایدگر در هستی شناسی، جهان مجموعه ای از ارتباطات به شمار می آید که این مجموعه دزاین را می سازد. برای هایدگر هستندگی اهمیت دارد. هستندگی؛ به مفهو
م در_جهان_هستن. اما به زعم دکارت؛ اندیشیدن سوژه به جهان است، که مهم است. در یک مثال ساده هایدگر بیان می کند که مثلا یک چکش در کنار اجسام دیگر مانند میخ، دیوار، چوب، تابلو، و ... مفهوم می یابد و وجود آن به تنهایی در جهان هیچ معنایی نمی دهد. و همین مثال مفهوم ارتباطات هستی و شبکه ایی بودن جهان را نمایان می سازد. موسوی نیا در این مجموعه آثار، این تقابل آرا، میان دو دیدگاه فلسفی را بوسیله طرح و رنگ و نقش بر بوم نشانده است. یکی از آثار این مجموعه نیز در حراج تهران به حراج گذاشته و فروخته شده است. این نمایشگاه با استیتمنتی، با روند به سخره گرفتن فلسفه دکارت آغاز گردید، و با نگاه اساطیری_تاریخی به شخصیت ها و المان های موجود در تابلوها، حقیقتی مبهم، و وهم آلود را در پس افکار تبعیض گرایانه دکارتی به ظهور کشیده است. کرنش به ادراکات حسی انسانی، و منطق گرایی بشر معاصر و گریز از خرافه پرستی، از دیگر زوایای به نمایش درآمده در آثار این نمایشگاه بوده است. در تمامی آثار، تنهایی و انزوای بشر کنونی، دور ماندگی از کاشانه، هجر و بی خانمانی انسان معاصر، تقابل های دوگانه، قرائت های چند گانه، پدیدارشناسی خیامی، و فریب های که فلسفه د
نیای باستان بر انسان روا داشته را به نمایش درآورده است. استیتمنت نمایشگاه جزیره دکارت؛
سوگ جمعی یا افسردگی جمعی یکی از حالات روانی رایج جمعی است، مانند شادی جمعی، پارانویای جمعی، ترومای جمعی یا اندوه جمعی که ممکن است یک گروه، جامعه یا کل ملت را تحت تأثیر قرار دهد. با احساس غالب و ظاهراً دائمی بی کفایتی، ناامیدی، فقدان سرزندگی، غم و ناامیدی مشخص می شود که در میان تعداد بالایی از اعضای یک مجموعه مشترک است. همان طور که گوستاو لو بون در سال ۱۸۹۵ نشان داد، می توان آن را به روشی شبیه به یک وضعیت فیزیکی مشابه یک بیماری مسری منتقل کرد. افسردگی جمعی اغلب در جوامع بازداشت شده، مانند گتوها، اردوگاه های کار اجباری یا مکان های دیگری که تقریبا تمام چشم اندازهای آزادی در آن ها از بین رفت اند، مشاهده می شود. با آمار بالای خودکشی قابل تشخیص است. بحث بر سر جایگاه فلسفی این مفهوم وجود دارد: در حالی که زیگموند فروید، کارل یونگ، فرانتس بورکناو و بسیاری دیگر وجود ذهن جمعی یا ناخودآگاه جمعی را پذیرفتند، بسیاری از تفکر مدرن افسردگی جمعی را به عنوان مجموعه ای از افسردگی های افراد در نظر می گیرد. با این حال، علاقه فزاینده ای به مفهوم بیماری اجتماعی انبوه وجود دارد که در آن شرایط جسمی یا روانی مشاهده می شود که در یک گروه
بدون علت ارگانیک مشترک گسترش می یابد. زیگموند فروید، پدر روانکاوی، به صورت مستقیم درباره "سوگ جمعی" (Collective Grief) نظریه پردازی نکرده است، اما ایده های او درباره سوگ (اندوه) و ملانکولی (Melancholia) در کتاب "سوگ و ملانکولی" (1917) و نیز تحلیل هایش درباره روان شناسی گروهی در کتاب "روان شناسی توده ها و تحلیل اگو" (1921) می توانند به درک پدیده سوگ جمعی کمک کنند. فروید معتقد بود که آیین ها و تشریفات (مثل مراسم خاکسپاری یا یادبود) به افراد کمک می کنند تا از دست دادگی را بپذیرند و به زندگی بازگردند. در سوگ جمعی: مراسم عمومی (مثل عزاداری های دسته جمعی یا روشن کردن شمع) به جامعه کمک می کند تا غم را به صورت نمادین ابراز و پردازش کنند. اگر جامعه نتواند این آیین ها را به درستی انجام دهد، ممکن است سوگ به سرکوب جمعی یا واکنش های بیمارگونه تبدیل شود. درمان افسردگی جمعی، بازگرداندن امید است، اگرچه این ممکن است کاری فراتر از توانایی های هر رهبر یک جامعه باشد. افسردگی جمعی همچنین می تواند حالت آسیب پذیری قابل توجهی باشد، زیرا استراتژی های مخرب ممکن است از طریق باور نابجا به اثربخشی اقدامات رادیکال تحت کنترل قرار گیرند.
معشوق بانو چترلی ، یک فیلم انگلیسی-آمریکایی در ژانر عاشقانه اروتیک به کارگردانی لوره د کلرمونت تونر است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. فیلم نامهٔ این فیلم توسط دیوید مگی بر پایه رمان کلاسیک "عاشق لیدی چترلی" اثر دی. اچ. لارنس نوشته شده است. بعد از فیلم "عاشق لیدی چترلی" (۲۰۱۵) این دومین اقتباس تماماً انگلیسی از روی این رمان است. اما کورین و جک اوکانل ستارگان فیلم هستند. "معشوق بانو چترلی" نخستین بار سپتامبر ۲۰۲۲ و در جشنواره فیلم تلیوراید نمایش داده شد که با استقبال منتقدان همراه بود و در زمنیه اجرای کورین و اوکانل و وفاداری به رمان ستایش شد. فیلم در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس به صورت جهانی منتشر شد.
جام تکزاکو ۷۵–۱۹۷۴ پنجمین و آخرین دوره جام تکزاکو بود که توسط تکزاکو حمایت مالی شد. تیم نیوکاسل یونایتد، در یک فینال رفت و برگشت، ساوت همپتون را در مجموع ۳-۱ شکست داد و برنده شد.
جشنواره پرث () که پیش تر جشنواره بین المللی هنر پرث نام داشت، فستیوال پرت، دیرپاترین جشنواره فرهنگی استرالیا است که هر سال در استرالیای غربی برگزار می شود. در این جشنواره، موسیقی عامه پسند، موسیقی کلاسیک، رقص، تئاتر، ادبیات، هنرهای تجسمی و آثار هنری عمومی در مقیاس بزرگ ارائه می شود. رویدادهای اصلی جشنواره هر ساله از فوریه تا مارس برگزار می شود و جشنواره فیلم که اکنون تحت عنوان «لاتری وست فیلمز» شناخته می شود از نوامبر تا آوریل به عنوان بخشی از همین جشنواره برگزار می شود. جشنواره پرث در مکان های مختلف سرپوشیده و روباز در سراسر پرث توسط دانشگاه استرالیای غربی با مشارکت دولت ایالتی و شورای این شهر برگزار می شود. از سال ۲۰۰۴، جشنواره دارای برند «لاتری وست» بود و لاتری وست به عنوان «شریک اصلی جشنواره» شناخته شد.
درگیری های ۱۴۰۱ کرج، ۱۲ آبان و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران اتفاق افتاد. در این درگیری ها تعدادی از معترضان و نیروهای امنیتی کشته و زخمی شدند. پیش زمینه. اعتراضات سراسری ایران در هفته هفتم خود قرار داشت و چهلم شماری از کشته شدگان این اعتراضات بود. در کرج مراسم چهلم حدیث نجفی، پارسا رضادوست و سارینا اسماعیل زاده، از کشته شدگان اعتراضات، برگزاری می شد. حدیث نجفی در بهشت سکینه، گورستان اصلی شهرستان کرج، دفن شده بود و جمعیت زیادی برای مراسم چهلم او گرد هم آمدند، اما نیروهای امنیتی اقدام به بستن دروازه این گورستان کردند و مأموران از جمله لباس شخصی ها به سوگواران حمله کردند. راهپیمایی و درگیری. جمعیت انبوهی که با پای پیاده راهی مراسم چهلم حدیث نجفی شده بودند در طی مراسم و پس از خروج از بهشت سکینه راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند و شعارهای ضد حکومتی همچون «هر یک نفر کشته شه هزار نفر پشتشه»، «هیز تویی هرزه تویی، زن آزاده منم» یا «امسال سال خونه، سید علی سرنگونه» سر دادند. معترضان آزادراه کرج قزوین را مسدود کردند که منجر به درگیری میان برخی معترضان و شماری از نیروهای انتظامی حکومت ایران شد. نیروهای امنیتی به سوی معترضان تیر
اندازی کردند و تعدادی از معترضان بازداشت شدند. برخی از خیابان های شهر کرج نیز از سوی معترضان سنگربندی شد. جمعیت زیادی در بلوار بهشتی کرج دست به تظاهرات زدند و شعارهای «خامنه ای قاتله، ولایتش باطله»، «مرگ بر دیکتاتور» و «آزادی، آزادی، آزادی» سر دادند. شمار قابل توجهی از زنان و دختران، بدون حجاب اجباری در این تظاهرات شرکت کرده بودند. در کمال شهر کرج هم شمار زیادی از معترضان اقدام به راهپیمایی کردند و شعار «هیز تویی هرزه تویی، زن آزاده منم» سر دادند. در خرمدشت هم معترضان اقدام به پرتاب سنگ به سوی نیروهای ضد شورش کرده و شعار «مرگ بر خامنه ای» سر دادند. نیروهای ضد شورش برای متفرق کردن معترضان اقدام به پرتاب بمب صوتی و گاز اشک آور کرده و در برخی نقاط نیز به سوی معترضان تیراندازی کردند. معترضان یک کانکس نیروی انتظامی را در حصارک کرج آتش زدند. یک دستگاه ون پلیس نیز در بلوار گلدشت به خوارزمی به آتش کشیده شد. ویدئوهایی نیز از پرواز بالگردها در نقاط اعتراضی کرج منتشر شد. کشته شدگان. به گزارش خبرگزاری ایرنا یک نفر از نیروهای بسیجی کشته و چند نفر از نیروهای انتظامی نیز مصدوم شدند. به دلیل ترافیک سنگین آزادراه کرج قزوین، ا
ز هلی کوپتر برای اعزام مجروحان به مراکز درمانی استفاده شد. همچنین به نقل از رئیس مرکز مدیریت فوریت های پزشکی استان البرز در جریان اعتراضات در آزادراه کرج قزوین و کمال شهر کرج دو نفر کشته شده اند. نیما نوری و مهران شکاری از معترضانی بودند که در جریان درگیری های کرج کشته شدند. روح الله عجمیان. روح الله عجمیان، متولد سال ۱۳۷۳ از بسیجیان حوزه ۴۱۷ کمالشهر کرج بود که در این درگیری ها با «ضربات چاقو» کشته شد. قوه قضاییه ایران وی را شهید اعلام کرد و برای افرادی که به نقش داشتن در کشته شدن او متهم شدند کیفرخواست صادر کرد. نخستین جلسه محاکمه متهمان به کشتن او در دادگاه انقلاب اسلامی کرج برگزار شد. این متهمان که سه نفر آنها ۱۷ ساله هستند به «افساد فی الارض» متهم شدند. محمدمهدی کرمی و سید محمد حسینی، دو نفر از این متهمان، در ۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شدند. همزمان با سالگرد کشته شدن روح الله عجمیان، صدا و سیما، تلویزیون دولتی ایران، میرزا ولی عجمیان، پدر او را به جام جم دعوت کرد تا در برنامه «صبح بخیر ایران» دربارهٔ مراسم سالگرد فرزندش صحبت کند اما او برخلاف انتظار دست اندرکاران برنامه، از میانجیگری علی اکبر ولایتی، مشاور سید علی
خامنه ای، برای حل و فصل پرونده انتقاد کرد و گفت مانع ادامه اعدام ها شده است.
سلامی محض رضای عشق یا سلام گورو، به خاطر عشق فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی ترینادا رائو ناکینا است. در این فیلم بازیگرانی همچون رام پوتینینی، آنوپاما پارامیسواران، پرانیتا سوبهاش، پراکاش راج، آمانی، سایاجی شینده و ساپتاگیری ایفای نقش کرده اند.
لبه چاقو یک فیلم دلهره آور بریتانیایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی آنتونی هیکاکس با بازی ناتالی پرس، هیو بونه ویل و تمسین اگرتون است. این فیلم در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹ در بریتانیا منتشر شد. و در ایالات متحده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. داستان. در تابستان قرن نوزدهم میلادی دو خانوادهٔ بزرگ برای جمع کردن و شکار سالانهٔ ماهی خود به جزیره ای دورافتاده می روند. اما در جزیره یکی از پسران خانواده به طور تصادفی باعث مرگ بهترین دوستش می شود و…
قهرمان هندوستانی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی عزیز سجاوال است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرشاد وارسی، نامراتا شیرودکار، قادرخان، پارش راوال، پارمیت ستهی، شاکتی کاپور، آسرانی، سید بهادر حسن خان بهادر و آمیتاب باچان ایفای نقش کرده اند.
«بره دیگر» فیلمی ترسناک محصول ۲۰۱۹ به کارگردانی ماوگوژاتا شوموفسکا است. خلاصه داستان. صلاح دختر نوجوانی است که در یک قبیله (گله) به دنیا آمده است. قبیله از یک مرد (چوپان/شپرد) و همسران و دختران متعدد او تشکیل شده است که در یک جنگل زندگی میکنند. دختران پیراهن های آبی رنگ و همسران پیراهن های سرخ رنگ میپوشند. چوپان رهبر دینی و معنوی قبیله نیز محسوب میشود و زنان هر گونه توجه از جانب او را به عنوان لطف و رحمتی الهی میدانند. صلاح که مادرش را در هنگام تولد از دست داده است به تدریج متوجه می شود که بیش از گذشته مورد توجه چوپان قرار گرفته است. پس از مشاجره با یکی از خواهرانش صلاح تنبیه میشود تا باقیمانده غذاها را به «کلبه» ببرد. کلبه جایی است که زنانی که دوره قاعدگی خود را به علت «ناپاک» بودن در آنجا میگذرانند. صلاح در آنجا با سارا، همسر مغضوب چوپان مواجه میشود که به کلبه تبعید شده است. سارا به او هشدار میدهد که به زودی او نیز هدف تمایلات جنسی چوپان قرار خواهد گرفت. یک شب صلاح متوجه افسر پلیسی میشود که به چوپان اعلام میکند که باید جنگل را ترک کنند. چوپان صبح فردا خبر سفر برای یافتن خانه ای جدید را به اعضا اعلام میکند و
سفر قبیله آغاز میشود. در طی سفر دوره قاعدگی صلاح آغاز میشود و او اجباراً از جمع جدا میشود و به سارا می پیوندد. در طی صحبت هایشان سارا به صلاح میگوید که مادرش نه در حین زایمان بلکه به علت زایمان غیربهداشتی و عفونت درگذشته است و چوپان حاضر به بردن او به بیمارستان نشده است. هم چنین سارا اعتراف میکند که اعتقادی به چوپان ندارد ولی خارج از قبیله جایی و هدفی برای زندگی ندارد. در طی سفر یکی از همسران باردار دچار زایمان زودرس میشود و در طی زایمان از دنیا میرود. چوپان قصد دارد فرزند او را به علت پسر بودن در کنار جنازه مادرش رها کند (زیرا در گله فقط باید یک قوچ نر حضور داشته باشد) با این حال سارا تصمیم میگیرد به همراه نوزاد از قبیله جدا شود. سرانجام قبیله به دریاچه ای زیبا و وسیع میرسد که چوپان اعلام میکند خانه جدید قبیله خواهد بود. چوپان خواهران را در دریاچه تعمید میدهد. شب هنگام چوپان صلاح را به چادر خود میخواند و به او تجاوز میکند. صبح روز بعد صلاح و خواهرانش متوجه غیبت همسران میشوند. آنها چوپان را در حالی می یابند که در کنار دریاچه و پیراهن های سرخ همسران زانو زده است. چوپان اعلام میکند که همسران وارد دوره جدیدی از
زندگی ابدی خود شده اند تا دختران او تبدیل به همسرانش شوند. صلاح با او مشاجره میکند و به او میگوید:« تو چوپان ما نیستی» چندی بعد دو افسر پلیس اجساد همسران را در دریاچه و جسد چوپان را بین درختان با دو شاخ قوچ بر روی سرش پیدا میکنند. در حالی که خواهران به همراه صلاح در کنار آبشار در خانه اولیه خود جمع میشوند.
ناهار در بالای آسمان خراش () عکسی سیاه وسفید به تاریخ ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۲ است که در آن یازده آهنگر ساختمانی در شصت و نهمین طبقهٔ ساختمان آرسی ای، واقع در منهتن نیویورک، در ارتفاع ۲۶۰ متری از سطح زمین روی تیری فولادی نشسته اند. این عکسِ نمایشی بخشی از کمپین تبلیغاتی برای این آسمان خراش بود که نخستین بار در اکتبر ۱۹۳۲، هنگام ساخت راکفلر سنتر منتشر شد. کوربیس ایمیجز با خرید بایگانی بتمان در سال ۱۹۹۵، مالکیت این عکس را به دست آورد. هویت عکاس این عکس که اغلب، به اشتباه به لوئیس هاین نسبت داده می شود، نامشخص است. شواهد به دست آمده نشان می دهد احتمالاً چارلز سی. ابتس عکس را گرفته باشد اما سپس مشخص شد عکاسان دیگری نیز در آنجا حضور داشتند. ادعاهایی نیز درمورد مردان حاضر در عکس وجود دارد که به طور مشخص هویت چند نفر از آن ها معلوم شده است. کن جانستون، مدیر مجموعه های تاریخی کوربیس، این عکس را «تکه ای از تاریخ آمریکا» نامید. فیلم مستندی به نام "مردان سَرِ ناهار" بر اساس این عکس ساخته شده است. این عکس که یکی از پرفروش های کوربیس به شمار می آید، در آثار هنری دیگر مورد استفاده و تقلید قرار گرفته است و برخی از کارگران دوباره آن
را بازآفرینی کرده اند. شرح مختصر. این عکسِ سیاه وسفید در ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۲ در طبقهٔ ۶۹ ساختمان در حال ساخت آرسی ای در راکفلر سنتر، واقع در منهتن نیویورک گرفته شده است و یازده آهنگر ساختمانی را نشسته بر روی تیری فولادی در ارتفاع ۲۶۰ متری از سطح زمین نشان می دهد که در کنار هم ناهار می خورند. آن ها از آهنگران ساختمانی مهاجر بودند که هنگام ساخت ساختمان آرسی ای در راکفلر سنتر استخدام شده بودند و به راه رفتن روی شاه تیرها عادت داشتند. این عکس به عنوان بخشی از کمپین تبلیغاتی برای این آسمان خراش گرفته شده است که در سایر عکس های این مجموعه، کارگران را در حال بازی فوتبال و تظاهر به خوابیدن روی شاه تیر نشان می دهد. این عکس که در پس زمینه اش پارک مرکزی نیویورک قابل مشاهده است، نخستین بار در ضمیمهٔ روز یکشنبه، ۲ اکتبر ۱۹۳۲ "نیویورک هرالد تریبون" با عنوان «ناهار در بالای آسمان خراش» منتشر شد. پیشینه. کوربیس ایمیجز، شرکت ارائه کنندهٔ عکس های بایگانی برای عکاسان حرفه ای، در سال ۱۹۹۵ مجموعه ای شامل بیش از یازده میلیون عکس، معروف به بایگانی بتمان را خریداری کرد. عکس "ناهار در بالای آسمان خراش" در بخشی از مجموعهٔ بایگانی بتمان به
نام بایگانی عکس های خبری ای سی ام ای قرار داشت و عکاس آن نامشخص بود. به گفتهٔ کن جانستون، مدیر مجموعه های تاریخی کوربیس، این عکس در ابتدا داخل پاکت کاغذ مانیل قرار داشت. نگاتیو اصلی شیشه ای این عکس به پنج قطعه شکسته شده بود و اکنون، تحت شرایط رطوبتی مناسب و دمای کنترل شده در تأسیسات ذخیره سازی آیرون ماونتین، واقع در پنسیلوانیا نگهداری می شود. شناسایی. عکاس. هویت عکاس این عکس مشخص نیست. اغلب، این عکس را به اشتباه به لوئیس هاین، یکی از عکاسان مدیریت پیشرفت کار نسبت می دهند؛ با این فرض نادرست که سازهٔ در تصویر امپایر استیت است. در سال ۱۹۹۸، پوستری از این عکس توجه تامی ابتس هان، ساکن ویلمینگتن را به خود جلب کرد و حدس زد که احتمالاً یکی از عکس های پدرش (چارلز سی. ابتس؛ ۱۹۷۸–۱۹۰۵) باشد. او در سال ۲۰۰۳ با کن جانستون تماس گرفت. کوربیس شرکت خصوصی تحقیقاتی مارکسمن را مأمور کرد تا عکاس این عکس را پیدا کند. یکی از محققان مقاله ای را در "واشینگتن پست" پیدا کرد که این اثر را به همیلتون رایت نسبت داده بود. این عکس برای خانوادهٔ رایت آشنا به نظر نمی رسید. پدر هان برای سندیکای همیلتون رایت فیچرز کار می کرد و این موضوع رایج ب