Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د از لباس و ظرافت مادی نیست. برای یک ژیگولِ تمام عیار، این چیزهای [مادی] چیزی بیش از نماد برتری اشرافی ذهن نیستند.» پیونددادنِ لباس با اعتراض و موضعِ سیاسی، یک نگاه خاص انگلیسی و مرسوم در بریتانیای سدهٔ هجدهم بود و ژیگول پوشی، شکلی ارتجاعی از اعتراض علیه برابری اجتماعی محسوب می شد؛ بنابراین، ژیگول، در اشاره به مردانی باشخصیت و «خودساخته»، نمایانگر اشتیاقی نوستالژیک برای ارزش های فئودالی و آرمان های «یک جنتلمن کامل» و «یک اشراف زادهٔ مستقل» بود. به طور متناقضی، وجود اجتماعی ژیگول ها، برخلاف ادعای بهره مندی از ارزش های والایِ غیرِ مادّیِ ایشان، نیازمند نگاهِ خیرهٔ تماشاگران، مخاطبان و خوانندگانی بود که «زندگی های موفق بازاریابی شدهٔ (مادَّتاً مُرَفَّهِ)» خود را در حوزه عمومی به مصرف می رساندند. چهره هایی مانند اسکار وایلدِ نمایشنامه نویس، و لرد بایرونِ شاعر، تجسم نقش های اجتماعی دوگانهٔ ژیگول بودند: ژیگول نویسنده و ژیگول «شخصیت مند»؛ هر نقش منبعی از شایعات و رسوایی بود که هر مرد را به قلمرو سرگرم کردنِ افراد طبقات بالای جامعه محدود می کرد. واژه شناسی. کهن ترین شاهد از واژهٔ «Dandy» به یک موسیقی اسکاتلندی در دهه
۱۷۰۰ بازمی گردد. در اواخر سدهٔ هجدهم میلادی گفته می شد که این واژه، مخففِ عبارتِ «Jack a dandy» است که برای توصیف مردان متکبر به کار می رفته است. در جایی از ترانهٔ احمق آمریکایی که بریتانیایی ها برای تمسخرِ استقلال طلبانِ آمریکایی سروده بودند گفته می شود: «یانکیِ احمق اومد به شهر/سوار یه اسب کوچولو/یه پر زده به کلاهش/بهش میگه ماکارونی (نام یک مد لباس در آن زمان)/یانکیِ احمقِ دَندی». این ابیات، اینکه دَندی نامی برای مُلَبَّسانِ به پوشاکی خاص بوده است را محتمل تر می کنند. در بافتاری دیگر، تصنیفی اسکاتلندی در حدود سال ۱۷۸۰ از واژهٔ دَندی در مفهوم متفاوت تری استفاده می کند. در سدهٔ هجدهم، واژهٔ «Fop» نیز به مرور در بریتانیا مرسوم شد که در مقام قیاس، یک «Fop» پوششِ غلیظ تری از یک «Dandy» می داشت. سپاس ریوندی، ترجمهٔ «ژیگول» را برای واژهٔ «Dandy» مناسب تر می داند و در این راستا، چندین نکته دربارهٔ این واژه را یادآوری می کند: نخست در باب معنای آن، واژه نامهٔ آکسفورد، این واژه را «مردی که بیش از حد در بَندِ مُد، خوش لباسی و خلاصه سَر و ظاهرِ خویش است» معنا می کند. همچنین کسانی که در سدهٔ نوزدهم میلادی خود را Dandy م
ی نامیدند، هدفشان نه فقط زیباپوشی که نوعی مخالفت با خشکه مذهبی دینی و زیستِ بی ذوق وهنرِ اقتصاداً حسابگرانهٔ آن زمان هم بود. این واژه در فرانسهٔ آن زمان، دال بر روحیهٔ تجددخواهانهٔ مَدلولانش هم بود؛ بنابراین این واژه در همان زمان، افزون براینکه توسط مخالفانِ «Dandy» ها برای توهین و تمسخرِ ایشان به کار می رفت، واژه ای کاملاً منفی نبود و خودِ «Dandy» ها خودشان را با افتخار با این صفت معرفی می کردند. اما تمامی معادل های فارسی ای که می توان به ویژه طبق تعریفِ مذکورِ واژه نامهٔ آکسفورد پیشنهاد کرد، مانندِ قِرتی، مزلّف، کَج کلاه خان، جِرت و قوز، فُکُلی، پاف (معادلِ داف برای مذکرها) و حتی همین ژیگول، کمابیش دارای نوعی بار معنایی منفی هستند. یک ترجمهٔ دیگر از «Dandy»، «خودآرا» است که ریوندی آن را برعکسِ واژگانِ مذکور، زیادی «وَزین» و «غیرِ عامیانه» می داند. خودِ واژهٔ «ژیگول» نیز از واژهٔ فرانسوی «ژیگولو» آمده است که دهخدا آن را «مرد خودآرا که پیوسته در لهو و لعب و مجالس رقص وقت بگذراند.» تعریف کرده است.
نبرد آتشین یک فیلم اکشن و دلهره آور در سبک فیلم سرقت محصول سال ۲۰۰۳ سینمای کانادا به کارگردانی، نویسندگی، تهیه کنندگی و تدوین پاول زیلر با بازی استیون بالدوین، نیک مانکوسو و استیو بیسیک است. راجر کورمن تهیه کننده اجرایی این فیلم بود. خلاصه داستان. یک آتش نشان و خلبان هلیکوپتر به یک کامیون زرهی دستبرد می زنند. برای پنهان کردن شواهد و فرار، این دو نفر آتشی روشن می کنند که به جهنمی تبدیل می شود و جنگل را در بر می گیرد. اوضاع را پیچیده تر می کند و …
مجسمه گوانگ گه تو بزرگ مجسمه ای از نوزدهمین امپراتور گوگوریو، امپراتور گوانگ گه تو بزرگ است که در میدان گوانگ گه تو بزرگ در استان گیونگ گی در گوری کره جنوبی واقع شده است. مجسمه گوانگ گه تو بزرگ در سال ۲۰۰۲ در گیوموندونگ، گوری، استان گیونگ گی، بر اساس دی ان ای و ویژگی های چهره نوادگان خانواده سلطنتی گوگوریو ساخته شد و میدانی که مجسمه در آن قرار دارد، به میدان گوانگ گه تو بزرگ تبدیل شد. این مجسمه، که اولین نمونه از این نوع در کره جنوبی است، یک مجسمه برنزی با ارتفاع ۴٫۰۵ متر و عرض ۲٫۷ متر است که در ۲ مارس ۲۰۰۲ نصب شد. چهره مجسمه، چهره مردی حدوداً سی و چند ساله است که تاجی بر سر دارد و در دست راستش تخم مرغی با پرنده سه پا (삼족오)، نمادی از خورشید، نگه داشته است.
لشکرکشی های گوانگ گه تو بزرگ (۴۱۰–۳۹۲ میلادی) به جنگی برای فتح و دفع تهاجم کشورهای دشمن اشاره دارد که توسط گوانگ گه تو بزرگ امپراتور گوگوریو، از سال ۳۹۲ تا ۴۱۰ میلادی به وقوع پیوست. با نزدیک شدن به قرن چهارم، اوضاع بین المللی پیرامون گوگوریو در شرق آسیا رو به وخامت گذاشت. با زوال سلسله چین که دشت های مرکزی را متحد کرده بود، قبایل شمالی که در مناطق مختلف چین ساکن شده بودند، شروع به گسترش قدرت خود کردند و سرانجام سلسله چین به دست قبایل شمالی سقوط کرد و لوئویانگ (۳۱۱) و چانگ آن (۳۱۶) سقوط کردند و امپراتور دستگیر و کشته شد. در سال ۳۱۷، سیما رویی، یکی از اعضای خانواده امپراتوری جین، سلسله جین شرقی را در جیان کانگ (نانجینگ امروزی) دوباره تأسیس کرد، اما منطقه شمال چین وارد دوره ای از هرج و مرج بزرگ شد که با نام پنج هون و شانزده ایالت شناخته می شود و در این دوره سلسله های متعددی که توسط پنج گروه قومی شمالی تأسیس شده بودند، ظهور و سقوط کردند. در این زمان، گوگوریو فرمانداری للانگ و فرمانداری دایفانگ را اشغال کرد (۳۱۳–۳۱۴) و به عنوان یکی از قدرت های شمال شرقی آسیا در حال ظهور بود. امپراتور گوگوریو «تاوانگ» به معنای پادش
اه پادشاهان نامیده می شد و در حوزه نفوذ گوگوریو، نه تنها قدرت های اطراف مانند مالگال، اوکجه و دونگ یه جذب شدند، بلکه مردم ناکرانگ و ته بانگ نیز به آن پیوستند. با این حال، در نیمه اول قرن چهارم، در بحبوحه قیام مردمان شمالی، مورونگ شیانبی، شاخه ای از مردم شیانبی، یک پایگاه نظامی در منطقه لیائوشی تأسیس کرد و گوگوریو را تهدید کرد. به دلیل جنگ، گوگوریو رو به زوال رفت و در جنوب، بکجه با به سلطنت رسیدن پادشاه گئونچوگو به اوج خود رسید. تا زمان سلطنت پادشاه گوگوک وون، پدربزرگ امپراتور گوانگتو بزرگ، کشور نتوانست بر این بحران ملی غلبه کند و به تدریج وارد دوره ای از ثبات شود. در سال ۳۹۱، پادشاه گوانگ گه تو سرانجام به تخت سلطنت نشست و گوگوریو به اوج خود رسید. او با به راه انداختن جنگ علیه بکجه، بکجه را تحت نفوذ خود درآورد و شیلا را از حمله متحدان گایا، بکجه، وا نجات داد، علاوه بر این، قلمرو خود را به سمت شمال گسترش داد و مردمان شمالی مانند یان جدید، سوکسین و خیتان را به خراجگزاران گوگوریو تبدیل کرد یا آنها را مطیع قلمرو گوگوریو نمود. پادشاه گوانگ گه بزرگ به تدریج گوگوریو را به قدرتمندترین کشور شرق آسیا تبدیل کرد. پیش زمین
ه. در نوامبر سال ۳۸۴ میلادی، هنگامی که پادشاه سوسوریم، عموی پادشاه گوانگ گه تو بزرگ، بدون برجای گذاشتن وارثی درگذشت، برادر کوچکتر پادشاه و پدر گوانگ گه تو بزرگ پادشاه گگوک یانگ، به تخت سلطنت نشست. بر این اساس، گوانگ گه تو دو سال بعد، در سن ۱۲ سالگی و در سومین سال سلطنت پادشاه گگوک یانگ، ولیعهد شد. و شش سال بعد، در ماه مه سال ۳۹۱ میلادی، هنگامی که پادشاه گگوک یانگ درگذشت، گوانگ گه تو جانشین پدرش شد و در سن ۱۸ سالگی پادشاه جدید گوگوریو شد. رویداد تاریخی. یونگ ناک ۱ تا ۶ سال: بکجه جنوبی، لشکرکشی شمالی، خیتان در ماه ژوئیه، یک سال پس از به تخت نشستن پادشاه گوانگ گه تو، او با رهبری ۴۰۰۰۰ سرباز به سمت جنوب لشکرکشی کرد تا بکجه را فتح کند. در نتیجه، حدود ۱۰ قلعه از جمله سوک هیون سونگ و بسیاری از روستاهای شمال رودخانه هان به دست گوگوریو افتاد. در ماه سپتامبر، او خیتان ها را در شمال فتح کرد، ۵۰۰ اسیر جنگی گرفت و ۱۰٬۰۰۰ اسیر را از کشور خود بازگرداند. در گزارش جبهه های نبرد روی سنگ یادبود گوانگ گه تو، نوشته شده است که گوانگ گه تو بزرگ «شخصاً ارتش را رهبری کرد و برای سرکوب لشکر کشید» و اتباع گوگوریو که در این زمان بازگردان
ده شدند، به عنوان افرادی مرتبط با حادثه سال ۳۷۸ میلادی، ۱۴ سال قبل، تفسیر می شوند، زمانی که خیتان ها هشت روستا در شمال گوگوریو را غارت کردند. با این حال، با قضاوت از این واقعیت که تعداد اسیران گرفته شده در این زمان به ۱۰۰۰۰ نفر رسیده بود، به نظر می رسد که غارت خیتان ها حتی پس از آن نیز ادامه یافته است. برخی گمان می کنند که فتح خیتان ها در سال اول سلطنت او همان واقعه فتح بیریو در سال ۳۹۵ بوده است که در نئونگبی ثبت شده است. در ماه اکتبر، پادشاه گوانگ گه تو بزرگ دوباره به سمت جنوب پیشروی کرد و به قلعه گوانمی، دژ استراتژیک بکجه، حمله کرده و آن را تصرف کرد. در نتیجه، بکجه ضربه بزرگی را متحمل شد. در سال ۳۹۲، پادشاه جینسا به طور ناگهانی در کاخ موقت درگذشت. بسیاری از مورخان حدس می زنند که این یک قتل بوده است. پس از مرگ پادشاه جینسا، پادشاه آسین به تخت سلطنت نشست و پادشاه آسین بر حفظ روابط دوستانه با ژاپن تأکید داشت. در ماه ژوئیه سومین سال سلطنت پادشاه یونگ ناک، زمانی که پادشاه آسین شخصاً ارتش را رهبری و حمله کرد، پادشاه ته شخصاً ۵۰۰۰ سواره نظام زبده را رهبری کرد و در پای قلعه سوگوک سونگ با آنها جنگید و آنها را دفع کر
د. سال بعد، در ماه اوت چهارمین سال سلطنت پادشاه گوانگ گه تو، هنگامی که جینمو، ژنرال چپ بکجه، دوباره حمله کرد، پادشاه ته وانگ شخصاً ۷۰۰۰ سرباز را رهبری کرد، در پائسو اردو زد و ژنرال بکجه را شکست داد. در سالنامه های بکجه ثبت شده است که تلفات بکجه ۸۰۰۰ نفر بوده است. در نوامبر همان سال، پادشاه آسین شخصاً ۷۰۰۰ سرباز را برای انتقام شکست خردکننده در پائسو از رودخانه هان عبور داد و به دامنه چونگ موکریونگ رسید، اما هنگامی که بارش برف سنگینی رخ داد و سربازانش شروع به مردن کردند، او نتوانست بیشتر پیشروی کند و به هانسان سونگ بازگشت. در پنجمین سال سلطنت پادشاه یونگ راک، پادشاه گوانگ گه تو، جنگجویان سواره نظام گه موسا خود را برای مبارزه ای جدی جهت مطیع کردن خیتان ها و بیریو فرستاد. در این زمان، به نظر نمی رسد که خیتان ها به یک گروه واحد تبدیل شده باشند. گوانگ گه تو بزرگ شخصاً ارتش را برای مجازات بیریو که مردم را پس نفرستاده بود، رهبری کرد و با عبور از بوسان (富山) و بوسان (負山) به یومسو (鹽水) رسید، جایی که سه قلعه از بیریو را شکست داد. گفته می شود که گوانگ گه تو بزرگ، ۶۰۰ تا ۷۰۰ سرباز و گله های بی شماری اسب و گوسفند از بیریو غ
نیمت گرفت. گفته می شود که در راه بازگشت، او از لیائودونگ عبور کرد، از مرز بازدید کرد و از شکار لذت برد. همچنین یک داستان خنده دار وجود دارد که سربازان گوگوریو از ترس تسلیم شدند، زیرا فکر می کردند که با اتصال قطعات آهن و زنگوله به زره هایشان برای ایجاد صدای بلند، ارتش بزرگی را رهبری می کنند. در ششمین سال سلطنت یونگ راک، پادشاه گوانگ گه تو بزرگ که خیتان ها، بیریو و پائریو را شکست داده بود، حمله به بکجه را با جدیت آغاز کرد. گوانگ گه تو بزرگ به سمت پایتخت بکجه پیشروی کرد و از هر دو مسیر زمینی و آبی بکجه را مورد حمله قرار داد و باعث سقوط ده ها قلعه از جمله قلعه آدان، قلعه میچو، قلعه دائسان هانسئونگ و قلعه گومرو از بکجه شد. با این حال، هنگامی که پادشاه آسین از پذیرش شکست خودداری کرد و ارتش خود را برای پاسخ به بیرون از قلعه فرستاد، پادشاه گوانگ گه تو خشمگین شد و برای تحت فشار قرار دادن هانسئونگ از رودخانه آری عبور کرد. سرانجام، هنگامی که ارتش دفع شد و هانسئونگ محاصره شد، پادشاه آسین که وضعیتش دشوار شده بود، تسلیم پادشاه گوانگ گه تو شد و ۱۰۰۰ مرد و زن و ۱۰۰۰ اسب را پیشنهاد داد و سوگند خورد: «از این پس، من خدمتگزاران
ابدی اعلیحضرت پادشاه بزرگ خواهم بود.» پادشاه گوانگ گه تو با افتخار به پایتخت، قلعه گونگنه، به همراه برادر کوچکتر پادشاه بکجه و ده وزیر بازگشت. سال ششم تا نهم یئونگراک: مطیع سازی بکجه، خیتان، بریو، پائریئو، سوکسین پس از مجبور کردن بکجه به تسلیم ، پادشاه گوانگ گه تو دوباره ارتش خود را به سمت شمال هدایت کرد و در ششمین سال سلطنت پادشاه یونگ راک، شهر لیائویانگ از سلسله یان جدید را تصرف کرد و لیائودونگ را کاملاً به بخشی از قلمرو گوگوریو تبدیل کرد. در هشتمین سال سلطنت پادشاه یونگ راک، پادشاه گوانگ گه تو واحدی از سربازان را برای گشت زنی در قبیله سوشن به مرز شمال شرقی گوگوریو اعزام کرد. در این زمان، سربازان گوگوریو، حدود ۳۰۰ مرد و زن را از پادگان هایشان، دره گاتارا، از قبیله سوشن اسیر کردند. از آن به بعد، قبیله سوشن قول داد که به گوگوریو خراج بپردازد، قبیله سوشن امور داخلی را گزارش می داد و از گوگوریو دستور می گرفت و بدین ترتیب تابع گوگوریو شد. نهمین تا هفدهمین سال سلطنت یئونگ ناک: جنگ با یان جدید، نجات شیلا از حمله ائتلاف باکجه، وا و گایا توسط گوانگ گه تو در نهمین سال سلطنت پادشاه یونگ ناک، پادشاه آسین از باکجه به هم
راه گایا و وا به شیلا که با گوگوریو روابط دوستانه ای داشت، حمله کرد. شیلا از گوگوریو درخواست کمک کرد و پادشاه گوانگ گه تو بزرگ ارتش بزرگی متشکل از ۵۰٬۰۰۰ پیاده نظام و سواره نظام را سازماندهی کرد و آنها را به شیلا فرستاد. ارتش گوگوریو نیروهای متحد باکجه، گایا و وا را از نامگوسونگ بیرون راند و به قلعه شیلا رسید. هنگامی که نیروهای متحد باکجه، گایا و وا، متحمل خسارات شدیدی شدند و عقب نشینی کردند، گوانگ گه تو بزرگ آنها را تعقیب کرد و متحدین بکجه، گایا و وا را شکست داد و آنها را بار دیگر مطیع گوگوریو و خود ساخت. در حالی که گوگوریو به شیلا در نبرد علیه نیروهای متحد بکجه، گایا و وا کمک می کرد، یانِ بعدی با استفاده از این بهانه مسخره که فرستادگان گوگوریو بی ادب هستند، بهانه ای برای جنگ ایجاد کرد، به منطقه شمالی گوگوریو حمله کرد و قلعه های نامسو و شینسونگ را اشغال کرد، اما گوانگ گه تو ضد حمله زد و آنان را شکست سختی داد. در چهاردهمین سال سلطنت پادشاه یونگ ناک، بکجه، گایا و وا دوباره به مرز ته بانگ حمله کردند، اما بار دیگر توسط پادشاه گوانگ گه تو، شکست سختی را متحمل شدند. گوانگ گه تو بزرگ پس از شکست دادن نیروهای متحد بکج
ه، گایا و وا، سلسله یان جدید را فتح کرد. تقریباً در همان زمان، او به فرماندهی هویان حمله کرد و آن را تصرف کرد. فرماندهی یان متأخر در نزدیکی پکن امروزی قرار داشت و طبق این گزارش، ادعا می شود که منطقه پکن را فتح کرده است. در پانزدهمین سال سلطنت پادشاه یئونگ ناک (۴۰۵ میلادی)، هنگامی که سلسله یان جدید دوباره حمله کرد، پادشاه گوانگ گه تو آنها را در قلعه لیائودونگ در سال ۴۰۵ و در قلعه موکجو در سال ۴۰۶ میلادی شکست داد و لیائودونگ را اشغال کرد. در هفدهمین سال سلطنت پادشاه یونگ ناک، پادشاه گوانگ گه تو بزرگ ارتشی متشکل از ۵۰٬۰۰۰ نفر را برای حمله مجدد به سلسله یان جدید بسیج کرد و ارتش یان جدید را شکست داد و غنایم عظیمی را به غنیمت گرفت. در راه بازگشت، او شش شهر را در یانِ پسین تصرف کرد. یئونگ راک ۱۷ تا ۲۲ سالگی: سال های پایانی در سال ۴۱۰، هنگامی که بویو (دونگ بویو)، واقع در شمال شرقی گوگوریو، نشانه هایی از تلاش برای فرار از حوزه نفوذ گوگوریو نشان داد، گوانگ گه تو مستقیماً بویو را مطیع خود کرد. زمانی که ارتش گوگوریو به پایتخت دانگ بویو رسید، دانگ بویو تسلیم شد. در این زمان، پنج لشکر حامی دانگ بویو تسلیم گوگوریو شدند و ۶۴
قلعه و ۱۴۰۰ روستا، توسط گوگوریو غارت شدند. سلسله یان پسین که گوگوریو قبلاً با آن سر و کار داشت، در غرب قرار داشت، در حالی که بویو شرقی در شمال شرقی، دقیقاً برعکس آن، قرار داشت. گوانگ گه تو بزرگ جنگ های فتح آمیز را در چهار جهت شرق، غرب، جنوب و شمال به راه انداخت. در نهایت، این نبرد با پیروزی گوگوریو به پایان رسید. در بیست و دومین سال سلطنت پادشاه یونگ ناک، پادشاه گوانگ گه تو درگذشت. در ۲۹ سپتامبر سال ۴۱۴ (تقویم قمری)، پسرش، پادشاه جانگسو، ستون یادبود گوانگ گه تو را برپا کرد و او را در آرامگاهی کوهستانی در منطقه گوکگانگ سانگ به خاک سپرد. جستارهای وابسته. گوگوریو هویان بکجه وا لیائودونگ لیائونینگ منابع. https://encykorea.aks.ac.kr/Article/E0005057
اسحاق هوفی (؛ ۲۵ ژانویه ۱۹۲۷ – ) سیاستمدار، مدیر اجرایی و سپهبد نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲ به عنوان رئیس موساد فعالیت می کرد و از ۳ آوریل تا ۱۶ آوریل ۱۹۷۴ سرپرست رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل بود. هوفی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۴ در هگانا آغاز کرد، سپس به پالماخ پیوست و پس از شکل گیری نیروهای دفاعی اسرائیل، فعالیت در این سازمان را ادامه داد. وی از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ فرماندهی شمالی اسرائیل را برعهده داشت و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ مدیرعامل شرکت برق اسرائیل بود.
چیریاش تاماک () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چی یاله () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایلچی گولوو () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دیده بان توپخانه () یا دیده بان خط مقدم سربازی است که مسئول هدایت آتش پشتیبان توپخانه و خمپاره انداز به سمت هدف است. یک دیده بان توپخانه معمولاً یک تانک یا واحد پیاده نظام را همراهی می کند. دیده بان ها اطمینان حاصل می کنند که آتش غیرمستقیم به اهدافی برخورد می کند که افراد حاضر در پایگاه پشتیبانی آتش نمی توانند آنها را ببینند. از نظر تاریخی، برد توپخانه در طول قرن ها به طور پیوسته افزایش یافته است. در دوران بمباران یا اشتاینبوخه، توپچی معمولاً می توانست همچنان مستقیماً از طریق خط دید به هدف شلیک کند. با افزایش برد، روش های استفاده از آتش غیرمستقیم توسعه یافت. این امر، وجود یک دیده بان رو به جلو را برای استفاده مؤثر از توپخانه ضروری ساخت. نزدیکی دیده بان به هدف، به زمین و وضعیت میدان نبرد بستگی داشت. پست های دیده بانی مرتفع می توانستند به عنوان کمکی برای تسهیل ارتباط بین توپ ها و دیده بانان استفاده شوند. توسعه ابزارهای نوری و ارتباطی برای دیده بانی در جنگ های جهانی اول و دوم به طور قابل توجهی پیشرفت کرد. در قرن بیست و یکم، دیده بانان پشتیبانی آتش تاکتیکی مشترک که معمولاً از سیستم های مهندسی ارتباطات پیشرفته است
فاده می کردند، ظهور کردند.
جنگ بیابانی () جنگ در صحرا یا جنگ در کویر جنگ در بیابان ها یا محیط های خشک یا نیمه خشک مشابه است. این اصطلاح شامل عملیات نظامی است که تحت تأثیر اقلیم، زمین، آب و هوا و منابع موجود در این مناطق و همچنین استراتژی ها و تاکتیک های مورد استفاده نیروهای نظامی در این موقعیت ها و محیط ها قرار می گیرند. جنگ بیابانی با سایر انواع جنگ در محیط ها و زمین های دیگر متمایز است، زیرا بیابان عموماً بسیار نامساعد تلقی می شود. دمای بالای روز و دمای پایین شب، کمبود غذا، آب و گیاهان و فقدان پوشش و اختفا، بر نحوه عملکرد نیروهای نظامی در محیط های بیابانی تأثیر می گذارد. گرما و کمبود آب گاهی اوقات می تواند خطرناک تر از دشمن باشد.
آینه گری، بازتاب دهی، انعکاس یا همانندسازی رفتاری است که در آن یک فرد به طور ناخودآگاه از حرکات، الگوی گویش فردی یا نگرش فردی دیگر تقلید می کند. آینه گری اغلب در موقعیت های اجتماعی، به ویژه در جمع دوستان نزدیک یا خانواده، رخ می دهد و معمولاً هیچ یک از طرفین متوجه آن نمی شوند. این مفهوم غالباً بر برداشت دیگران از فردی که رفتار آینه گری را از خود نشان می دهد تأثیر می گذارد، که این امر می تواند به ایجاد رابطه و نزدیکی آن فرد با دیگران بینجامد. آینه گری با تقلید آگاهانه تفاوت دارد؛ از این جهت که تقلید آگاهانه تلاشی خودآگاه و معمولاً آشکار برای کپی برداری از دیگری است، در حالی که آینه گری به صورت ناخودآگاه در حین عمل انجام می شود و اغلب از چشم پنهان می ماند. این پدیده همچنین با عنوان «اثر آفتاب پرست» نیز توصیف شده است. بروز رفتار آینه گری اغلب از همان دوران نوزادی آغاز می شود؛ زمانی که نوزادان شروع به تقلید از اطرافیان خود می کنند و از طریق حرکات بدنی خاص، ارتباط برقرار می سازند. توانایی تقلید از رفتار دیگران به نوزاد امکان می دهد تا حس همدلی را در خود شکل دهد و بدین ترتیب، درک هیجانات دیگران را آغاز کند. نوزاد به
برقراری ارتباط با هیجانات دیگران ادامه می دهد و به دنبال آن، حرکات آن ها را بازتاب می دهد. آینه گری می تواند باعث ایجاد رابطه و نزدیکی با فردی شود که رفتارش مورد تقلید قرار گرفته است، زیرا شباهت ها در حرکات غیرکلامی به آن فرد اجازه می دهد تا احساس ارتباط بیشتری با شخصی کند که رفتار آینه وار از خود بروز می دهد. زمانی که دو فرد در یک موقعیت، حرکات غیرکلامی مشابهی از خود بروز می دهند، ممکن است به این باور برسند که نگرش ها و ایده های مشترکی نیز دارند. نورون های آینه ای به این حرکات واکنش نشان داده و خود موجب آن ها می شوند و به افراد این امکان را می دهند که حس مشارکت و تعلق بیشتری در آن موقعیت داشته باشند. رخ دادن. آینه گری عموماً به صورت ناخودآگاه و به عنوان واکنشی به موقعیت رخ می دهد. این رفتار در گفتگوها رایج است، چرا که شنوندگان معمولاً همراه با گوینده لبخند می زنند یا اخم می کنند و همچنین از حالت بدن یا نگرش او نسبت به موضوع تقلید می کنند. افراد ممکن است تمایل بیشتری به همدلی و پذیرش کسانی داشته باشند که معتقدند علایق و باورهای مشابهی با آن ها دارند؛ بنابراین، بازتاب دهی رفتار فردی که با او صحبت می کنیم، می
تواند به برقراری ارتباط میان افراد درگیر کمک کند. مصاحبه ها. افزون بر این، آینه گری ممکن است در میزان موفقیت یک فرد در مصاحبه شغلی نیز نقش داشته باشد. در پژوهشی که توسط وُرد، زانا و کوپر انجام شد، از مصاحبه کنندگان خواسته شد تا در شرایط آزمایشی مختلف، از انواع خاصی از زبان بدن پیروی کنند. در یک شرط، به مصاحبه کنندگان دستور داده شد که زبان بدن سرد و بی علاقه از خود نشان دهند (مانند خم شدن به عقب یا اجتناب از تماس چشمی) و در شرط دیگر، از آن ها خواسته شد زبان بدن پذیرا و دوستانه تری داشته باشند (مانند لبخند زدن و برقراری تماس چشمی). در نتیجه، مصاحبه شوندگان شروع به آینه گری از رفتار مصاحبه کننده کردند و به همین دلیل، عملکرد افرادی که در شرط زبان بدن غیردوستانه قرار داشتند، بدتر از افرادی بود که در شرط دوستانه بودند. این مطالعه نشان می دهد که نگرش اولیه مصاحبه کننده نسبت به مصاحبه شونده، می تواند به دلیل آینه گری، بر عملکرد او تأثیر بگذارد. تأثیرات نبود این رفتار. افراد مبتلا به اوتیسم یا دیگر مشکلات اجتماعی ممکن است کمتر رفتار آینه گری از خود نشان دهند، زیرا ممکن است آگاهی خودآگاه و ناخودآگاه کمتری نسبت به اعمال
دیگران داشته باشند. این عامل می تواند مشکلات بیشتری برای این افراد ایجاد کند، زیرا بدون آینه گری، برقراری ارتباط با دیگران ممکن است دشوارتر باشد. افزون بر این، دیگران نیز ممکن است کمتر با این فرد ارتباط برقرار کنند، زیرا بدون آینه گری، او ممکن است متفاوت تر و کمتر صمیمی به نظر برسد. افرادی که به صورت ناخودآگاه از حرکات دیگران آگاه نیستند، ممکن است در موقعیت های اجتماعی دچار مشکل شوند، زیرا احتمالاً توانایی کمتری در درک دیدگاه دیگران (بدون آنکه به روشنی بیان شود) دارند و در نتیجه ممکن است نشانه های پنهانی را که اغلب در دنیای اجتماعی به کار می روند، درک نکنند. البته این امکان وجود دارد که افراد مبتلا به اوتیسم این نشانه ها را به طور آگاهانه بیاموزند. بررسی ها در انسان ها. استفاده از مطالعات غیرتهاجمی اف ام آرآی (fMRI) شواهدی از آینه گری در انسان ها، مشابه آنچه در میمون ها در لوب آهیانه ای تحتانی و بخشی از شکنج پیشانی تحتانی یافت شده است، نشان داده اند. انسان ها نشانه های بیشتری از آینه گری را در بخش هایی از مغز که در نخستی ها (پریمات ها) خاصیت آینه گری ندارند، مانند مخچه، از خود بروز می دهند. همچنین نشان داده
شده است که آینه گری به کودکان غیرمبتلا به اوتیسم اجازه می دهد تا پیش از دیدن کل یک عمل، نیت پشت آن را درک کنند. به همین دلیل، یک کودک می تواند فردی را ببیند که با قصد خوردن، غذا برمی دارد و تمام زنجیره های حرکتی لازم برای برداشتن غذای خود و انجام حرکات مربوط به خوردن آن را فعال کند. نشان داده شده است که کودکان مبتلا به اوتیسم فاقد این مجموعه واکنش های حرکتی هستند و گمان می رود که برای انجام وظایف مشابه، از حواس دیگر مانند بینایی یا حسی-پیکری (somatosensory) استفاده می کنند. توسعه. در تعاملات میان نوزاد و پدر و مادر، آینه گری به این شکل است که پدر یا مادر از حالات چهرهٔ نوزاد تقلید می کند و همزمان، هیجانی را که آن حالت بیانگر آن است به زبان می آورد. این تقلید به نوزاد کمک می کند تا هیجان را با حالت چهرهٔ خود مرتبط سازد و همچنین، از آنجا که والدین با تقلید کردن، پذیرش خود را نشان می دهند، در هیجاناتش احساس تأیید شدن کند. مطالعات نشان داده اند که آینه گری بخش مهمی از رشد کودک و نوزاد است. بر پایهٔ نظریه های «روان شناسی خود» کوهات، افراد برای شکل دادن به مفهوم خود، به حسی از تأیید و تعلق نیاز دارند. وقتی پدر و ما
در رفتار نوزادان خود را بازتاب می دهند، این عمل به کودک کمک می کند تا حس خودآگاهی و خودکنترلی بیشتری را در خود پرورش دهد، چرا که او می تواند هیجانات خود را در چهره والدینش ببیند. افزون بر این، نوزادان می توانند با آینه گری حالاتی که والدینشان به کار می برند، هیجانات، حالات چهره و حرکات جدیدی را بیاموزند و تجربه کنند. فرایند آینه گری به نوزادان کمک می کند تا میان حالات چهره و هیجانات ارتباط برقرار کرده و بدین ترتیب، ارتباطات اجتماعی خود را در آینده تقویت کنند. نوزادان همچنین از راه آینه گری می آموزند که در هیجانات خود احساس امنیت و اعتبار کنند، زیرا تقلید پدر و مادر از هیجاناتشان به کودک کمک می کند تا اندیشه ها و احساسات خود را آسان تر شناسایی کند. مفهوم خود. نشان داده شده است که آینه گری نقشی حیاتی در شکل گیری خودپنداره یا مفهوم خود، در نوزاد ایفا می کند. اهمیت آینه گری نشان می دهد که نوزادان مهارت های اجتماعی خود را اصولاً از والدینشان می آموزند و در نتیجه، خانواده ای که در آن آینه گری وجود نداشته باشد، ممکن است رشد اجتماعی کودک را با مانع روبه رو کند. بدون آینه گری، ممکن است برای کودک دشوار باشد که هیجانات
خود را به حالات چهرهٔ آموخته شده در اجتماع ربط دهد و در نتیجه، در بیان احساسات خود دچار مشکل شود. همدلی. ناتوانی در آینه گریِ درست رفتار دیگران ممکن است به روابط اجتماعی کودک در آینده آسیب برساند. این آسیب می تواند به این دلیل باشد که دیگران به خاطر عدم ایجاد صمیمیت، از کودک فاصله می گیرند، یا به این دلیل که کودک بدون آینه گری، در احساس همدلی با دیگران با دشواری روبه رو می شود. آینه گری به تسهیل همدلی کمک می کند، زیرا افراد با تقلید از حالت بدن و حرکات، هیجانات دیگران را آسان تر تجربه می کنند. آینه گری همچنین به افراد امکان می دهد تا هنگام روبه رویی با آسیب دیدگی ها، درد دیگران را به گونهٔ درونی و ذهنی احساس کنند. این همدلی به افراد کمک می کند تا روابطی پایدار بسازند و در نتیجه در موقعیت های اجتماعی موفق عمل کنند. عمل آینه گری به افراد این امکان را می دهد که باور کنند به شخص دیگری شبیه تر هستند، و همین شباهتِ درک شده می تواند پایه ای برای ایجاد یک رابطه باشد.
مسابقه پرتاب سه امتیازی () یک رقابت بسکتبال در ان بی ای است که هر ساله در شنبهٔ پیش از بازی آل-استار به عنوان بخشی از برنامهٔ آل-استار ویکند برگزار می شود. قوانین. در این مسابقه، شرکت کنندگان سعی می کنند در مدت یک دقیقه بیشترین تعداد پرتاب سه امتیازی را از پنج موقعیت مشخص پشت خط سه امتیازی انجام دهند. بازیکنان از یکی از گوشه های زمین شروع به پرتاب کرده و به تدریج از ایستگاهی به ایستگاه دیگر در طول محوطه خط سه امتیازی حرکت می کنند تا به گوشهٔ مقابل برسند. در هر ایستگاه پرتاب، رکی حاوی پنج توپ بسکتبال قرار دارد که چهار توپ آن (توپ های نارنجی استاندارد ویلسون) ارزش یک امتیاز داشته و توپ پنجم (معمولاً به رنگ قرمز/سفید/آبی با طراحی سبک لیگ ای بی ای که به «توپ پولساز» معروف است) دو امتیاز ارزش دارد. هدف این مسابقه کسب حداکثر امتیاز ممکن در طول یک دقیقه است. امتیاز کامل قبلاً ۳۰ بود، اما از مسابقات سال ۲۰۱۴ به بعد، یک رکِ اضافی متشکل از توپ های پولساز (پنج توپ) به مسابقه اضافه شد که بازیکن می تواند آن را در هر یک از پنج موقعیت دلخواه خود قرار دهد. این تغییر حداکثر امتیاز ممکن را به ۳۴ افزایش داد. در مسابقات سال ۲۰۲۰