Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مهسا حجازی (زادهٔ ۱۶ مهر ۱۳۷۳) بازیگر و صداپیشه اهل ایران است. او بیشتر برای بازی در نقش یک ناشنوا در فیلم "جنگ جهانی سوم" (۱۴۰۱) و نقش «شیرین نجات» در مجموعهٔ نمایش خانگی "تاسیان" (۱۴۰۳) شناخته شده است. حجازی در سال ۱۴۰۳ برای بازی در سریال "افعی تهران" (۱۴۰۲) نامزد جایزه حافظ شد. او همچنین در فیلم های "خوک" (۱۳۹۶) و "زالاوا" (۱۳۹۹) نقش ایفا کرده است. زندگی. حجازی در ۱۶ مهر ماه سال ۱۳۷۳ در تهران متولد شد. او عضو یک خانواده ۵ نفره است. رشته تحصیلی اش ارتباطی به بازیگری و تئاتر نداشته و بعدها به سمت این هنر و فضا هدایت شده است؛ مهسا حجازی تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه شهید بهشتی سپری کرده است. حجازی بازیگری را با تئاتر شروع کرد و مدتی بعد وارد عرصه فیلم و سریال شد. اولین بار در فیلم سینمایی خفه گی به کارگردانی فریدون جیرانی بازی کرده است، ولی شهرت او با فیلم جنگ جهانی سوم و در نقش لادن به کارگردانی هومن سیدی شکل گرفت و همچنین با این فیلم در (۱۴۰۱) و نیز در سال ۲۰۲۲ (۱۴۰۱) شرکت کرد. فیلم شناسی. صداپیشگی. سریال صوتی لاله زار-پولونیا در نقش جیزلا (۱۴۰۳) کتاب صوتی «آذرباد»، نوشته نسیم مرعشی (۱۴۰۴)
آمفی تئاتر مریدا یکی از آمفی تئاترهای رومی در کلونیا امریتا آگوستا – که امروزه به نام مریدا، اسپانیا شناخته می شود –، پایتخت استان روم لوسیتانیا است. این آمفی تئاتر در سال ۸ پیش از میلاد تکمیل شد و در حال حاضر در حالت ویرانه ای است. در دوران رم باستان، این مکان برای مبارزات گلادیاتورها و نبردهای بین حیوانات یا انسان ها و حیوانات استفاده می شد.
مار منور (، «دریای کوچک/کوچکتر») یک تالاب ساحلی نمکی در شبه جزیره ایبری است که در جنوب شرقی جامعه خودمختار مورسیا، اسپانیا، نزدیک به کارتاخنا واقع شده است.
دریم تیتر () دوازدهمین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو متال آمریکایی دریم تیتر است که در سپتامبر ۲۰۱۳ از طریق رودرانر رکوردز در سراسر جهان منتشر شد. این آلبوم بین ژانویه تا مه ۲۰۱۳ در لانگ آیلند نوشته، ضبط، میکس و مسترینگ شد، و در همان استودیویی بود که گروه آلبوم "دگرگونی ناگهانی رویدادها" (۲۰۱۱) را ساخت. این اولین آلبوم دریم تیتر است که درامر مایک منجینی در فرایند ترانه نویسی آن مشارکت دارد.
دیوارهای رومی شهر لوگو مجموعه ای از دیوارهای دفاعی روم باستان در "کُلونی" رومی لوکوس آگوستی - لوگوی امروزی - بودند که در استان رومی هیسپانیا تاراکوننسیس بوده و امروز در اسپانیا قرار دارد. این دیوار به درازای ، در قرن سوم پس از میلاد برای دفاع از شهر رومی ساخته شد. این استحکامات، که هنوز تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده اند، در سال ۲۰۰۰ به عنوان میراث جهانی یونسکو معرفی شدند و یک جاذبه توریستی محبوب هستند. توضیحات. دیوارها. دیوارهای شهر بین سال های ۲۶۳ و ۲۷۶ پس از میلاد برای دفاع از شهر رومی "لوکوس آگوستی" (لوگوی کنونی) در برابر قبایل محلی و مهاجمان ژرمنی ساخته شدند. دیوارها بخشی از مجموعه ای از استحکامات را تشکیل می دادند که شامل یک خندق و یک اینتروالوم بین دیوارها و شهر نیز می شد. طول مسیر کل دیوارها حدود است و مساحت را در خود جای داده. تمام شهر توسط دیوارها محصور نشده بود: قسمت اعظم بخش جنوب شرقی شهر بدون حفاظت باقی مانده بود، در حالی که در مکان های دیگر مناطق بدون استفاده توسط دیوارها محصور شده بودند. عرض دیوارها حدود و ارتفاع آنها بین و است. دیوارها از سنگ داخلی و خارجی رو به رو با هسته ای از خاک مخلوط ب
ا شن، سنگریزه و سنگ رومی کار شده بازیافت شده از ساختمان های تخریب شده و سیمان با آب تشکیل شده اند. دروازه ها. ده دروازه در دیوارها وجود دارد: پنج دروازه مربوط به دوران روم. و پنج مورد پس از ۱۸۵۳ اضافه شد تا جمعیت در حال گسترش شهر را در خود جای دهد. بهترین دروازه های اصلی حفظ شده "پورتا فارسا" و "پورتا مینا" نام دارند، دومی هنوز دارای طاق اصلی است که بین دو برج قرار گرفته است. پنج راه پله و یک سطح شیب دار دسترسی به پاراپِت (جان پناه) روی دیوارها را فراهم می کند. در داخل دیوارها، تعدادی پلکان دوتایی امکان دسترسی به برج ها را از راهروی جان پناه فراهم می کند. برج ها. از برج های اصلی، ۴۹ برج هنوز سالم هستند و ۳۹ برج دیگر تا حدی برجای مانده اند. برج ها در فواصل نامنظم در امتداد دیوارها ساخته می شدند. برج ها از دو طبقه تشکیل شده و اکثراً نیم دایره هستند. تعدادی مستطیل هستند. فاصله بین برج ها از تا متغیر است. برای ساخت برج ها از ترکیبی از مصالح استفاده شده است. غالباً پایه برج از سنگ گرانیت پوشیده شده و باقیمانده آن از تخته سنگ ساخته شده است. امروز. این استحکامات در اواخر سال ۲۰۰۰ به عنوان «بهترین نمونه از استحکامات
رومی متاخر در اروپای غربی» به فهرست میراث جهانی اسپانیا اضافه شدند. دیوارها از سال ۱۹۲۱ وضعیت میراث ملی اسپانیا ("Bien de Interés Cultural") را داشته اند. در سال ۲۰۰۷، طی مراسمی با حضور سفیر وقت چین در اسپانیا، کیو شیائوچی، دیوارها با دیوار چین دوقلو اعلام شدند. اکنون یک راهرو بر روی دیوارها به بازدیدکنندگان اجازه می دهد تا در تمام طول دیوار قدم بزنند. این شهر همچنین دارای یک مرکز بازدیدکنندگان است که به دیوارها اختصاص داده شده است؛ "Centro de Interpretación da Muralla". از زمان ثبت این دیوارها در فهرست میراث جهانی در سال ۲۰۰۰، لوگو هر ساله یک جشنواره محبوب به نام آرده لوکوس را برای پاسداشت رومی خود برگزار می کند.
پل موناش (به ؛ ۱۴ ژوئن ۱۹۱۷ – ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۳) تهیه کننده و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم شناسی. تهیه کننده نویسنده
خون سرد فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی والاس وودرسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیسون پریستلی، پیتر ریجرت، کیمبرلی ویلیامز-پیزلی، جنین گرافلو، رابرت لوجا، جاش چارلز، دیوید آنتونی هیگینس، دوریس گرا، آن کارول، مایکل جی. فاکس و تالیا بالسام ایفای نقش کرده اند.
ان جی سی ۶۲۰ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی آندرومدا در فاصله حدود ۱۲۳ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد و توسط ستاره شناس فرانسوی ادوارد استفان در سال ۱۸۷۱ میلادی کشف شد.
ان جی سی ۶۲۲ () یک کهکشان مارپیچی میله ای است که در صورت فلکی نهنگ و در فاصله حدود ۲۳۴ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد. این کهکشان توسط ستاره شناس بریتانیایی ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۵ میلادی کشف شد.
ان جی سی ۶۲۳ () یک کهکشان بیضوی بزرگ است که در صورت فلکی سنگتراش و در فاصله حدود ۴۰۰ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد. این کهکشان در ۳۰ نوامبر ۱۸۳۷ میلادی توسط ستاره شناس بریتانیایی جان هرشل کشف شد.
ان جی سی ۶۲۴ () یک کهکشان مارپیچی میله ای در صورت فلکی نهنگ است که حدود ۲۶۴ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله دارد و در ۲۸ نوامبر ۱۷۸۵ توسط ستاره شناس آلمانی-بریتانیایی ویلیام هرشل کشف شد.
پارک طبیعی وراچانسکی بالکان () یک پارک طبیعی در بلغارستان با مساحت ۳۰۱۲۹٫۹ هکتار است که در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹ تأسیس شده مدیریت پارک. پارک طبیعی وراچانسکی بالکان توسط یک اداره زیر مجموعه سازمان جنگل های وزارت محیط زیست و آب بلغارستان اداره می شود. جغرافیا. پارک طبیعت بالکان وراچانسکی در شهرداری های وراتسا، کریودول، مزدرا، ورشتس و سووگ واقع شده است. زیست شناسی. فلورا. فلورا پارک طبیعت ورانچانسکی بالکان شامل حدوداً ۱۱۰۰ گیاه آوندی است، که حدود ۲۸ درصد از فلورای بلغارستان است. در پارک طبیعی گونه های بومی زندگی می کنند که تعدادی از آن ها به ندرت در بلغارستان پراکنده شده اند و ۵۰ درصد از جمعیت جهانی آنها در این پارک است. ۱۳ گونه در " کتاب قرمز جمهوری بلغارستان " گنجانده شده است. قلمرو پارک در شبکه مناطق حفاظت از طبیعت اتحادیه اروپا، ناتورا ۲۰۰۰، گنجانده شده است. جانوران. در پارک طبیعی وراچانسکی بالکان حدود ۱۲۳۱ بی مهره مختلف وجود دارد. این منطقه برای پروانه ها در بلغارستان مهم است. ۱۱ دوزیست و ۱۵ خزنده در پارک طبیعی هستند. در میان آنها ۲۰ مورد توسط قانون محافظت می شوند، همه در کنوانسیون برن گنجانده شده اند. بیش از ۱۸۰
گونه پرنده در پارک طبیعی هست که ۱۵۷ گونه توسط قانون محافظت می شود و ۳۸ گونه در «کتاب قرمز جمهوری بلغارستان» گنجانده شده است. ۳۶ گونه پستاندار در این پارک طبیعی وجود دارد که از این میان ۹ گونه در سطح ملی، ۲۰ گونه در سطح اروپا و ۹ گونه در سطح بین المللی حفاظت شده اند. برخی از آنها عبارتند از خوابگاه جنگلی، جوجه تیغی سینه سفید جنوبی، گورکن اروپایی، سمور اروپایی، گربه اروپایی، گربه وحشی و آهو. در پارک طبیعی ۲۲ گونه از ۳۳ گونه خفاش که در بلغارستان زندگی می کنند منزل دارند.
ان جی سی ۶۲۵ () یک کهکشان مارپیچی میله ای در حدود ۱۲.۷ متر فاصله در صورت فلکی سیمرغ است. این کهکشان در ۲ سپتامبر ۱۸۲۶ میلادی توسط ستاره شناس اسکاتلندی، جیمز دانلوپ، کشف شد.
ان جی سی ۶۲۶ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی سنگتراش قرار دارد. این کهکشان توسط ستاره شناس بریتانیایی جان هرشل در سال ۱۸۳۴ میلادی کشف شد.
ان جی سی ۶۳۰ () یک کهکشان بیضی شکل در صورت فلکی سنگتراش است. برآورد می شود که ۲۷۵ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله داشته باشد و قطر آن تقریباً ۱۲۵۰۰۰ سال نوری است. این کهکشان در ۲۳ اکتبر ۱۸۳۵ میلادی توسط اخترشناس انگلیسی جان هرشل کشف شد.
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; گورستان تراکیایی با دیوارهای منقوش در نزدیکی روستای الکساندروو یک گور-تپه و مقبره تراکیایی است که در نزدیکی الکساندروو، استان هاسکوو، جنوب شرقی بلغارستان، کاوش شده است و قدمت آن به حدود قرن چهارم قبل از میلاد می رسد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۰، مقبره به طور تصادفی توسط یک دستگاه حرکت زمینی کشف شد. متعاقباً غارتگران وارد مقبره شدند و به برخی از نقاشی های دیواری آن آسیب رساندند. در سال ۲۰۰۱، باستان شناس بلغاری، گئورگی کیتوف، حفاری نجات مقبره را رهبری کرد و یک اتاقک گرد به قطر حدود کشف کرد که از طریق یک پیش اتاق کوچک و یک تونل، تقریباً به طول قابل دسترسی است. هر دو اتاق پیشرو و اتاق اصلی با نقاشی های دیواری به خوبی حفظ شده تزئین شده اند که نشان دهنده دانش هنرمند از هنر کلاسیک پسین و هنر هلنیستی اولیه است. نقاشی دیواری در اتاق اصلی صحنه شکار را نشان می دهد که در آن یک گراز توسط یک شکارچی سواره و مردی برهنه با تبر دوشعبه مورد حمله قرار می گیرد. تبر دوشعبه به عنوان نماینده قدرت سلطنتی است. مرد برهنه به عنوان نماینده زالموکسیس، خدای خورشیدی ترا
کیا معادل با زئوس، تفسیر می شود. یک گرافیتو در اتاقک که با نام تراکیایی "کوزماسس" حک شده است، حامی نجیب مقبره یا هنرمند آن را نشان می دهد. مقبره تراسیایی الکساندروو مربوط به اوایل قرن چهارم قبل از میلاد است. نقاشی های دیواری تغییرات ظاهری را به دلیل تأثیرات یونان نشان می دهند. در نقاشی های دیواری ریش، خالکوبی، مانتو، چکمه، کلاه، گره بالا ناپدید شده است. کفش یونانی جایگزین چکمه های آنها شده. ممکن است مقبره تریبالی باشد. همچنین تغییرات دیگری نیز دیده می شود، مانند تراکیایی ها که پیچ های طلایی یا برنزی بر گردن خود می بندند (معمولاً سه عدد). در سال ۲۰۲۱ میلادی، مقبره و مرکز موزه هنر تراکیایی در کوه رودوپ، نشان میراث اروپایی را دریافت کرد و اولین مکان بلغاری بود که این افتخار را کسب کرد.
ان جی سی ۶۳۳ () یک کهکشان مارپیچی میله ای بزرگ است که در صورت فلکی سنگتراش قرار دارد. این کهکشان توسط اخترشناس بریتانیایی جان هرشل در سال ۱۸۳۴ میلادی کشف شد.
فناوری نانو در تصفیه آب آلوده یکی از روش های نوین و کارآمد برای حذف آلاینده های شیمیایی، فلزات سنگین، میکروارگانیسم ها و مواد آلی از آب است. این فناوری از نانومواد و نانوساختارهایی مانند نانوذرات نقره، نانولوله های کربنی و اکسید گرافن برای افزایش بازدهی و کاهش هزینه های تصفیه آب استفاده می کند. پیشرفت در فناوری نانو، توسعه فیلترهای نانویی، مواد جاذب، و کاتالیزورهای نانومقیاس را تسریع کرده و منجر به ایجاد راه حل های کارآمدتری برای تصفیه آب در مناطق کم آب و کشورهای در حال توسعه شده است. تاریخچه فناوری نانو در تصفیه آب. استفاده از نانومواد در تصفیه آب از اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، زمانی که دانشمندان به خاصیت منحصر به فرد نانوذرات نقره در از بین بردن باکتری ها و میکروب ها پی بردند. در دهه ۲۰۰۰، توسعه نانولوله های کربنی و اکسید گرافن به عنوان جاذب های قوی برای حذف آلاینده های آلی و فلزی، تحولی در روش های تصفیه ایجاد کرد. مطالعات اخیر نشان داده است که استفاده از نانوفیلترها در تصفیه آب های آلوده به فلزات سنگین مانند سرب، جیوه و کادمیوم، کارایی بالایی دارد و در مقایسه با روش های سنتی، میزان حذف آلاینده ها را تا ۹۵٪ افز
ایش داده است. نانومواد مورد استفاده در تصفیه آب. نانومواد مختلفی در فرایند تصفیه آب مورد استفاده قرار می گیرند که برخی از مهم ترین آن ها عبارتند از: مکانیسم عملکرد فناوری نانو در تصفیه آب. فرآیندهای مختلفی در فناوری نانو برای تصفیه آب مورد استفاده قرار می گیرد: کاربردهای صنعتی و مطالعات موردی. فناوری نانو در پروژه های مختلف تصفیه آب در سراسر جهان استفاده شده است: فناوری نانو نقش مهمی در بهبود روش های تصفیه آب و کاهش بحران جهانی آب دارد. با توسعه بیشتر این فناوری، استفاده از نانوفیلترها و نانوذرات در مقیاس صنعتی افزایش یافته و هزینه های تصفیه کاهش خواهد یافت.
فیلیپوپولیس یا پولپودوا (به , Φιλιππόπολις) یکی از نام های شهری باستانی است که امروزه در پلوودیو واقع شده است. این شهر یکی از بزرگ ترین و مهم ترین شهرها در منطقه بود و لوسیان آن را «بزرگترین و زیباترین شهرها» نامید. در طول بیشتر تاریخ ثبت شده خود، پس از فیلیپ دوم مقدونیه این شهر با نام "فیلیپوپولیس" () نامیده می شد. فیلیپوپولیس بخشی از امپراتوری روم و مرکز استان روم تراکیا شد. به گفته آمیانوس مارسلینوس، فیلیپوپولیس در دوره روم ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت داشت. فیلیپوپولیس در منطقه ای حاصلخیز در سواحل رودخانه ماریتسا (هبروس باستان) قرار داشت. این شهر از نظر تاریخی بر روی هفت تپه سینیت توسعه یافته است که برخی از آنها ارتفاع دارند، به همین دلیل پلوودیو اغلب در بلغارستان به عنوان «شهر هفت تپه» نامیده می شود.
صومعه های سن میلان د سوسو (قرن ششم) و سن میلان د یوسو (قرن یازدهم) دو صومعه هستند که در روستای سن میلان د لا کوگولا، لاریوخا، اسپانیا واقع شده اند. این دو صومعه از دسامبر ۱۹۹۷ به عنوان یک سایت میراث جهانی توسط یونسکو شناخته شده اند.
مهله کوه یکی از رشته کوه های زاگرس در غرب استان لرستان است. این کوه، یکی از کوه های بسیار صعب العبور است؛ و رسیدن انسان به بالای آن بسیار سخت است. این کوه از غرب تا جنوب غرب استان لرستان کشیده شده است و در شهرستان های رومشکان و پلدختر قرار دارد. جانوران. به گفته مردم محلی بارها حیوانات همچون خرس قهویی، گرگ، گراز وحشی، روباه، بز کوهی در بالای این کوه دیده شده طبق گفته بزرگان رومشکان در دهه های ۷۰ تا ۸۰ در منطقه هماکش مهله بارها در ارتفاعات این کوه پلنگ دیده شده اما بدیل عدم توجه مسئولان و اهالی محیط زیست این گونه ارزشمند در مهله کوه از بین رفته است. جغرافیا. نزدیکترین شهرها به مهله کوه خرسدر در پلدختر و رماوند و سوری در رومشکان می باشد. بلندترین نقطه آن قله هماکش با ارتفاع ۲۰۲۰ متر از سطح دریا می باشد. مله کوه بدلیل طبیعت زیبا و پوشش گیاهی بالا به هدفی برای گردشگران در فصل بهار تبدیل شده. غار کلماکره که یکی از بزرگترین گنجینه های کل تاریخ در آن کشف شد در سمت غربی مله کوه واقع شده کوهنوردی. مهله کوه بدلیل صعب العبور بودن و شیب های تند و دره های عمیق و ارتفاع بسیار بلند وجود حیوانات خطرناک کاری بسیار دشوار برای
کوهنوردی و صعود به بالای آن است. در مهله کوه چندین مسیر برای صعود وجود دارد صعود از دره درونشر بدلیل شیب بسیار بالا و صخره های بلند غیرممکن است.مسیرهای صعود به مهله کوه معمولاً از روستاهای اطراف یا مناطق کوهستانی به سمت قله آغاز می شوند. این مسیرها ممکن است شامل صعود از دره های عمیق، گذر از یال های شیب دار، و عبور از مناطق سنگی و یخی باشند. برای صعود به مهله کوه، نیاز به تجهیزات و مهارت های کوهنوردی مناسب، همچنین دانش کافی از مسیر و شرایط آب و هوایی منطقه دارید همراه بودن فردی محلی که با مسیر های صعود آشنا است الزامی می باشد. منابع طبیعی. مهله کوه دارای منابع طبیعی فراونی همچون چشمه های فصلی، طبیعت زیبا، درختان بلوط، انجیرکوهی، پسته وحشی، بادام کوهی، گیاهان دارویی و آثار تاریخی و باستانی فراوانی است.
لایه نشانی به کمک باریکه یونی (IBAD یا IAD) یا نِهشت به کمک باریکه یونی یک فنّ مهندسی مواد است که کاشت یون را با کندوپاش همزمان یا سایر روش های لایه نشانی بخار فیزیکی ترکیب می کند. علاوه بر کنترل مستقل پارامترهایی مانند انرژی یونی، دما و سرعت رسیدن گونه های اتمی در طول لایه نشانی، این فنّ به ویژه برای ایجاد یک گذار تدریجی بین ماده زیرلایه و پوسته لایه نشانی شده و برای لایه نشانی لایه نازک هایی با کرنش داخلی کمتر نسبت به فنون های دیگر مفید است. این دو ویژگی می توانند باعث ایجاد لایه هایی نازک با پیوند بسیار بادوام به زیرلایه شوند. تجربه نشان داده است که برخی از ترکیبات شبه پایدار مانند نیترید بور مکعبی (c-BN) تنها می توانند در لایه های نازک زمانی تشکیل شوند که با یون های پر انرژی در طول فرایند لایه نشانی بمباران شوند.
این یک فهرست از شخصیت های فرنچایز "داستان اسباب بازی" از دیزنی/پیکسار است که شامل فیلم های پویانمایی بلند "داستان اسباب بازی"، "داستان اسباب بازی ۲"، "داستان اسباب بازی ۳"، "داستان اسباب بازی ۴" و "لایت یر" است. این فهرست همچنین شامل شخصیت های مجموعه "توی استوری تونز" و قسمت های ویژه تلویزیونی "داستان اسباب بازی ترور!" و "داستان اسباب بازی: آن زمان که فراموش کرد" است. معرفی شده در "داستان اسباب بازی". اسباب بازی های اصلی اندی. وودی. کلانتر وودی پراید (با صداپیشگی تام هنکس در فیلم ها و جیم هنکس در دیگر رسانه ها) یک عروسک کابوی کشیدنی سنتی دهه ۱۹۵۰ و اسباب بازی موردعلاقه اندی است.
دیمیترا فیمی (؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۷۸) محقق دانشگاهی، مدرس ادبیات، زبان شناس و استاد دانشگاه گلاسکو است. زمینه تحقیقاتی او شامل نوشته های جی آر آر تالکین و ادبیات فانتزی کودکان است. در سپتامبر ۲۰۱۸ او به عنوان مدرس فانتزی و ادبیات کودکان در دانشگاه گلاسکو منصوب شد. این نخستین باری بود که اصطلاح "فانتزی" در یک جایگاه آکادمیک در بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت.
ژاکلین هارپمن (۵ ژوئیه ۱۹۲۹ – ۲۴ مه ۲۰۱۲) نویسنده ای بلژیکی بود که آثار خود را به زبان فرانسه می نگاشت. زندگی. ژاکلین هارپمن در ۵ ژوئیه ۱۹۲۹ در ایتربیئک بلژیک، از پدری به نام آندریس هارپمن و مادری به نام ژان اونوره، که به کار صادرات پارچه و توری بلژیکی به مستعمرات شمال آفریقا مشغول بودند، دیده به جهان گشود. او دومین دختری بود که پس از خواهرش آندره، که نه سال از او بزرگتر بود، در این خانواده متولد شد. از آنجا که پدرش یهودی ای هلندی تبار بود، خانواده هارپمن در پی حمله نازی ها به بلژیک در جریان جنگ جهانی دوم، به کازابلانکا در مراکش گریختند و تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ به بلژیک بازنگشتند. بخش بزرگی از خانواده پدری هارپمن در آشویتس جان خود را از دست دادند. هارپمن پس از تحصیل در رشته ادبیات فرانسه، آموزش پزشکی را آغاز کرد، اما به دلیل ابتلا به بیماری سل نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند. او نویسندگی را در سال ۱۹۵۴ آغاز نمود و اولین اثرش با عنوان «L'Amour et l'acacia» در سال ۱۹۵۸ منتشر شد. در سال ۱۹۸۰، او به درجه روانکاوی رسید. کتاب «I Who Have Never Known Men» (من که هرگز مردی را نشناخته ام) نخستین اثر او بود که
به زبان انگلیسی انتشار یافت، و در اصل با نام «The Mistress of Silence» به چاپ رسیده بود. هارپمن تا واپسین روزهای عمر خویش به نویسندگی و کار در زمینه روانکاوی ادامه داد. او پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری شدید، در ۲۴ مه ۲۰۱۲ در بروکسلِ بلژیک، در سن ۸۲ سالگی چشم از جهان فرو بست. پس از مرگش، آرشیو آثار او به آرشیو و موزه ادبیات در بروکسل اهدا گردید، جایی که آرشیویست ها میز تحریر او را بازسازی نمودند. هارپمن از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۲ همسر امیل دگلین، فیلمساز بلژیکی، بود. او دو دختر به نام های ماریان و توینون و چهار نوه داشت. در ایران. مهمترین اثر او، من که هرگز مردی را نشناخته ام توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است.
ان جی سی ۴۷۵ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است که تقریباً ۷۵۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و قطر آن تقریباً ۱۲۵ هزار سال نوری است. کهکشان NGC 475 در ۳ نوامبر ۱۸۶۴ توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت کشف شد.
ان جی سی ۴۷۸ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی نهنگ است. این کهکشان تقریباً ۲۸۳ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در سال ۱۸۸۶ میلادی توسط فرانسیس پرستود لیونورث کشف شد.
ان جی سی ۴۷۶ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان تقریباً ۲۶۱ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در ۳ نوامبر ۱۸۶۴ توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت کشف شد.
ان جی سی ۴۷۷ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی آندرومدا است. این کهکشان تقریباً ۲۵۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در ۱۸ اکتبر ۱۷۸۶ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
جعفر بن محمد رباطیا جعفر بن محمد بن اسحاق بن رباط بجلی کوفی، (سال تولد ۲۵۵ ق، ۲۴۸ ش، ۸۶۹ میلادی - مرگ ۳۲۹ ق، ۳۲۰ ش، ۹۴۱ میلادی) فقیه و محدث سرشناس شیعه است. از جعفر بن محمد رباط نقل شده است که «اگر مردی ذمی اسلام بیاورد و پدرش زنده باشد و فرزندانی دیگر غیر از او داشته باشد، سپس پدر او بمیرد، فرزند مسلمان او همه مال او را به ارث خواهد برد و دیگر فرزندان و همسر او با وجود آن وارث مسلمان، از او ارث نخواهند برد. این روایت به روشنی دلالت برحجب مسلمان از ارث بردن کافر از مورث کافر دارد، اما این روایت مرفوعه است و علاوه بر این، راوی آن نیز مجهول است.» آثار. از آثار تألیفی او کتاب "النوادر"، "الرد علی الواقفیه" و "الرد علی الفطحیه" معرفی شده است.
ان جی سی ۴۷۹ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان در ۲۷ اکتبر ۱۸۶۴ توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت کشف شد. این کهکشان حدود ۲۴۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
ان جی سی ۴۸۰ () یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله ۵۴۶ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی نهنگ قرار دارد. NGC 480 توسط ستاره شناس آمریکایی فرانسیس لیونورث در سال ۱۸۸۶ کشف شد.
رمان «من که هرگز مردی را نشناخته ام»، که در اصل به زبان فرانسه با عنوان «Moi qui n'ai pas connu les hommes» منتشر شده، یک رمان علمی-تخیلی اثر نویسنده بلژیکی، ژاکلین هارپمن، است که در سال ۱۹۹۵ به رشته تحریر درآمد. این اثر، نخستین رمان از آثار هارپمن بود که به زبان انگلیسی ترجمه شد. نخستین بار در سال ۱۹۹۷، انتشارات "Seven Stories Press" این کتاب را با عنوان «Mistress of Silence» به چاپ رساند، و سپس انتشارات "Avon Eos" آن را تجدید انتشار نمود. رمان «من که هرگز مردی را نشناخته ام» در سال ۲۰۲۲ توسط انتشارات "Transit Books" بازنشر شد، و در این نسخه، مؤخره ای جدید به قلم سوفی مکینتاش به آن افزوده گشت. خلاصه داستان. داستان حول محور سی و نه زن و یک دختر می گردد که در قفسی زیرزمینی اسیرند. نگهبانان همگی مرد بوده و هرگز با آنان سخن نمی گویند. دخترک، یگانه اسیر در میان آنان است که هیچ خاطره ای از دنیای بیرون ندارد؛ هیچ کدام از اسرا نمی دانند چرا زندانی شده اند، یا دلیل حضور یک کودک در میان سی و نه فرد بالغ چیست. روزی، صدای آژیر به گوش می رسد و نگهبانان می گریزند؛ متعاقباً، زندانیان قادر به فرار می شوند. آنان خود را در دش
تی بی کران و لم یزرع می یابند، بدون آنکه هیچ انسان دیگری در آن حوالی باشد و هیچ سرنخی از آنچه بر سر جهان آمده است، در دست ندارند. کتاب به کندوکاو در مضامین تنهایی، محرومیت حسی و بقا می پردازد. دستاوردها. این اثر در سال ۱۹۹۵ نامزد جایزه فمینا شد. روزنامه نیویورک تایمز این رمان را "تاریک اما جذاب" و "به غایت اندوهبارترین اثر داستانی ممکن" توصیف نمود. نشریه کرکوس ریویوز آن را با "سرگذشت ندیمه" مقایسه کرد و ضمن "کوتاه" خواندنش، آن را "تأثیرگذار" و "قدرتمند" دانست. نشریه اکسپرس آن را "جان سوز" و "باشکوه" و محصول "تخیل عمیقاً اصیل" خواند. دبورا آیزنبرگ در مقاله ای برای نیویورک ریویو آو بوکز نوشت: "به شکلی متناقض، رازآلودگی طاقت فرسای کتاب—جهان تحلیل رفته و منجمدی که به تصویر می کشد—درکی غنی و ضمنی از زندگی انسانی ارائه می دهد."
لایه نشانی باریکه یونی (آی بی دی) فرایند اعمال کردن مواد به یک هدف از طریق استفاده از باریکه یونی است. دستگاه لایه نشانی باریکه یونی معمولاً از یک منبع یونی، اپتیک یونی و هدف لایه نشانی تشکیل شده است. به صورت اختیاری می توان یک تحلیلگر جِرم گنجانده شود. در منبع یونی، موادی به شکل گاز، جامد تبخیر شده یا محلول (مایع) یونیده می شوند. برای آی بی دی اتمی، یونش الکترون، یونش میدان (منبع یون پنینگ) یا منابع قوس کاتدی استفاده می شود. منابع قوس کاتدی به ویژه برای لایه نشانی یون کربن استفاده می شود. لایه نشانی باریکه یون مولکولی از یونش الکتروافشانه یا منابع ام ای ال دی آی استفاده می کند. سپس یون ها با استفاده از ولتاژهای بالا یا میدان های مغناطیسی شتاب، متمرکز یا منحرف می شوند. کاهش سرعت اختیاری در زیرلایه می تواند برای تعیین انرژی لایه نشانی استفاده شود. این انرژی معمولاً از چند eV تا چند کیلوالکترون ولت متغیر است. در انرژی کم، باریکه های یون مولکولی دست نخورده لایه نشانی می کنند (فرود نرم یون)، در حالی که در انرژی لایه نشانی بالا، قطعه یون های مولکولی و یون های اتمی می توانند بیشتر به داخل ماده نفوذ کنند، فرآیندی که
به عنوان کاشت یون شناخته می شود. اپتیک های یونی (مانند چهارقطبی فرکانس رادیویی) می توانند گزینشی جِرم باشند. در آی بی دی از آنها برای انتخاب یک یا طیف وسیعی از گونه های یونی برای لایه نشانی به منظور جلوگیری از آلودگی استفاده می شود. به ویژه برای مواد آلی، این فرایند اغلب توسط یک طیف سنج جرمی نظارت می شود. جریان باریکه یونی، که اندازه گیری کمّی برای مقدار لایه نشانی شده مواد است، می تواند در طول فرایند لایه نشانی نظارت شود. برای تعریف استوکیومتری می توان از تغییر محدوده جرم انتخاب شده استفاده کرد. معایب اصلی کندوپاش باریکه یونی، ناحیه هدف کوچک، نرخ لایه نشانی کم و دشواری در لایه نشانی لایه های بزرگ با ضخامت یکنواخت است. علاوه بر این، تجهیزات پیچیده هستند و هزینه های عملیاتی بالایی دارند. این محدودیت ها باعث می شود که کندوپاش باریکه یونی برای کاربردهای در مقیاس بزرگ کمتر کارآمد باشد.
بن مسکان، (- مرگ ۱۵۰ ق، ۱۴۶ ش، ۷۶۷ میلادی) از فقهای بزرگ و راویان موثق شیعه و راوی احادیث بسیاری است. وی از اصحاب اجماع و مورد وثوق علما است. از او نقل شده است که «اگر وارث قبل از تقسیم میراث اسلام بیاورد، سهم خود را از آن میراث خواهد داشت، و اگر بعد از تقسیم میراث، اسلام بیاورد، میراثی نخواهد داشت.» آثار. از عبدالله بن مسکان مجموعاً ۱۲۵۴ روایت نقل شده است و علاوه ایشان دارای آثار و تالیفاتی نیز بوده که از دو مورد آن با عنوان "کتاب فی الامامة" و "کتاب فی الحلال" و "الحرام" یاد می کنند.
قلعه سنت مایکل ()، "میخائیلوفسکی زاموک"، که به آن قلعه میخائیلوفسکی یا قلعه مهندسان نیز می گویند (، "Inzhenerny zamok")، یک اقامتگاه سلطنتی سابق در مرکز تاریخی سن پترزبورگ، روسیه است. قلعه سنت مایکل به عنوان اقامتگاه امپراتور پل اول روسیه توسط معماران وینچنزو برنا و واسیلی باژنوف در سال های ۱۸۰۱–۱۷۹۷ ساخته شد. این نام به خاطر سنت مایکل فرشته، قدیس حامی خانواده سلطنتی گرفته شده است. این قلعه از جهات مختلف، متفاوت به نظر می رسد، زیرا معماران از نقوش سبک های مختلف معماری مانند کلاسیک فرانسه، رنسانس ایتالیایی و گوتیک استفاده کرده اند. معماری و طراحی. جهت گیری قلعه به صورت مربع با گوشه های گرد است، داخل میدان، حیاط داخلی هشت ضلعی قرار دارد. ورودی اصلی قلعه به سمت جنوب است. این ساختمان در نزدیکی سرچشمه رودخانه مویکا از فونتانکا واقع شده است. در ابتدا از هر طرف با آب احاطه شده بود که می شد از طریق پل هایی که توسط محافظان نگهبان محافظت می شود به آن دسترسی داشت. کانال ضلع جنوبی (بازسازی شده در سال ۲۰۰۳) به زیرزمین نزدیک شد.