Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های بالاتری از اضطراب یا افسردگی ندارند. یک نظرسنجی جهانی دکس نشان داد که مردان در نیوزیلند به طور متوسط ۴۴ شریک جنسی در طول عمر خود را گزارش کرده اند. خطرات سلامتی. داشتن شرکای جنسی متعدد (MSP) خطر ابتلا به واژینوز باکتریایی را افزایش می دهد. MSP می تواند در زنان باردار خطر ابتلا به HIV را افزایش دهد. HIV به شدت با داشتن MSP مرتبط است. داشتن شرکای جنسی متعدد با بروز بالاتر عفونت های مقاربتی (STIs) مرتبط است. استراتژی های پیشگیری از بیماری شامل مشاوره های فشرده برای افرادی است که تعریف شرکای جنسی متعدد را دارند. در جامائیکا، یکی از عوامل اصلی در شیوع اپیدمی ایدز/HIV رفتارهای پرخطر ناشی از داشتن شرکای جنسی متعدد است. یک نظرسنجی رفتارشناسی در سال ۲۰۰۴ نشان داد که ۸۹ درصد مردان و ۷۸ درصد زنان در سنین ۱۵ تا ۲۴ سال در ۱۲ ماه گذشته با یک شریک غیرمتاهل یا غیرهم خانه ای رابطه جنسی داشته اند. پنجاه و شش درصد مردان و ۱۶ درصد زنان در ۱۲ ماه گذشته شرکای جنسی متعدد داشته اند. در آفریقای زیر صحرای بزرگ، سفر و ثروت به عنوان یک عامل خطر در شرکت در فعالیت های جنسی با شرکای جنسی متعدد شناخته می شود.
موت بنرت () یا موت نجمت یک زن نجیب زاده و اشرافی در مصر باستان بود. گفته می شود که وی احتمالاً خواهر نفرتیتی همسر بزرگ سلطنتی بوده است. نام. نحوه قرائت نام وی در میان مصرشناسان و پژوهشگران مورد مناقشه بوده است، زیرا هیروگلیف های «نجم» (nḏm) و «بنر» (bnr) از نظر ظاهری مشابه هستند و هر دو به معنای «شیرین» هستند. در حالی که برخی از محققان شکل موت بنرت را ترجیح می دهند، برخی دیگر موت نجمت را درست می دانند. به احتمال زیاد، نام ملکه تانجمت با علامت «بنر» به دنبال مکمل آوایی m نوشته شده است، که نشان می دهد «بنر» ظاهری در آن نمونه باید به عنوان «نجم» خوانده شود و این دو علامت ممکن است در این نام ها به جای هم عمل کرده باشند. همین امر ممکن است برای موت بنرت/موت نجمت نیز صادق باشد که در این صورت شکل دوم صحیح خواهد بود. این فرضیه وجود دارد که نفرتیتی و خواهرش موت بنرت/موت نجمت ممکن است دختران پادشاه آینده آیی باشند، نفرتیتی توسط همسری متفاوت از ملکه آینده او تی (که به عنوان «دایه» نفرتیتی تأیید شده) به دنیا آمده باشد. موت بنرت/موت نجمت می توانست توسط هر یک از همسران آیی به دنیا آمده باشد. پیشه. موت بنرت/موت نجمت در تعداد
ی از صحنه ها در عمارنه به عنوان عضوی از دربار سلطنتی آخناتون و نفرتیتی ظاهر می شود. به گفته برخی از محققان، موت بنرت/موت نجمت همان شخص موت نجمت، همسر فرعون حورمحب آخرین فرمانروای دودمان هجدهم مصر بوده است. با این حال، هیچ دلیل قطعی برای تأیید یا رد این نظریه وجود ندارد و برخی از محققان در صحت آن تردید دارند. نمود در هنر. موت بنرت/موت نجمت در چندین مقبره اشرافی در عمارنه دیده می شود: نمونه اول: در مقبره پانحسی (مقبره ۶) وجود دو کوتوله بر روی یک نعل درگاه در یک دفتر ثبت مربوط به صحنه اعطای نذری نشان می دهد که موت بنرت/موت نجمت در همان نزدیکی ها حضور دارد (احتمالاً در دفتر ثبت دیگری در کنار شاهزاده خانم های سلطنتی). نمونه دوم: موت بنرت/موت نجمت پشت شاهدخت های سلطنتی در صحنه هدیه برای پارن نفر در مقبره ۷ به تصویر کشیده شده است. نمونه سوم: موت بنرت/موت نجمت در صحنه هدیه برای توتو در مقبره ۸ به تصویر کشیده شده است. در نوشتار زیر پادشاه و ملکه، خواهر ملکه موت بنرت/موت نجمت را با دو کوتوله خود، چندین هوادار و دایه های شاهزاده خانم ها می بینیم. نمونه چهارم: در مقبره می (مقبره ۱۴) خانواده سلطنتی در حال پرستش آتون نشان
داده شده است. سه شاهزاده خانم آخناتون و نفرتیتی را همراهی می کنند. میریت آتون و مکتاتن به عنوان دو شاهزاده خانم در فهرست پایین نامگذاری شده اند. سومین شاهزاده خانمی که در بالای آنها به تصویر کشیده شده است به احتمال زیاد عنخ اسن آمون است. هر کدام در حال تکان دادن جغجغهٔ سیمی مذهبی نشان داده شده اند. در بالای شاهزاده خانم ها، خواهر ملکه موت بنرت/موت نجمت را می بینیم که با دو کوتوله او همراهی می شود. نمونه پنجم: نعل درگاه در مقبره ناشناخته ۲۰، خانواده سلطنتی را نشان می دهد که آتون را عبادت می کنند. ما همان صحنه را در سمت چپ و راست اما در تصویر آینه ای (قرینه) می بینیم. آخناتون در دو طرف با تاج خپرش نشان داده شده است. نفرتیتی و دخترانش هرگز حکاکی نشدند. کتیبه ها نشان می دهد که نفرتیتی قرار بود از شوهرش پیروی کند و پس از آن میریت آتون، مکتاتن و عنخ اسن آمون قرار داشتند. در پشت پرنسس ها، خواهر ملکه موت بنرت/موت نجمت را می بینیم. نمونه ششم: در مقبره ۲۲ ناشناس، لنگه خانواده سلطنتی را نشان می دهد که آتن را می پرستند. آخناتون با تاج خپرش نشان داده شده است. نفرتیتی که تاج آبی خود را بر سر داشت به دنبال همسرش رفت و سه شا
هزاده خانم، احتمالاً میریت آتون، مکتاتن و عنخ اسن آمون به دنبال او آمدند. در پشت شاهدخت ها، خواهر ملکه موت بنرت/موت نجمت را می بینیم. نمونه هفتم: موت بنرت/موت نجمت در مقبره آیی (قبر جنوبی ۲۵) به تصویر کشیده شده است، که در آن او به صورت یک دختر جوان نشان داده شده است. القاب رسمی او عبارتند از «خواهر همسر بزرگ پادشاه» (که نشان دهنده رابطه مستقیم با نفرتیتی است). موت بنرت/موت نجمت در صحنه ای بر روی برجستگی (بیرون زدگی) یک دیوار به تصویر کشیده شده است. او را دو کوتوله اش حمت-نیسو-ار-نحح و موتف-پره همراهی می کنند. حدس زده می شود که کرجی حامل زنی با یک کوتوله در قطعه سنگی که در مقبره توت عنخ آمون یافت شده است، نشان دهنده موت بنرت/موت نجمت با یکی از این مردان است.
لنسر آبگاری آقالوویان (؛ زادهٔ ) یک فیزیک دان و سیاستمدار اهل ارمنستان است. وی همچنین نامزد انتخابات ریاست جمهوری بود. زندگی نامه. در ۳ فوریهٔ ۱۹۴۰ ‏در روستای کولاتاک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) و شده است.
موزه و مرکز آموزشی جهانی ایدز (World AIDS Museum and Educational Center) که در آدرس 1350 E Sunrise Blvd. در فورت لادردیل، فلوریدا واقع شده است، در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۴ افتتاح شد. تاریخچه. موزه و مرکز آموزشی ایدز ابتدا به عنوان یک گروه حمایتی HIV به نام "نگرش های مثبت"، در مرکز پراید (Pride Center) در فورت لادردیل آغاز به کار کرد. تسهیل کننده آن گروه استیو استاگون بود و ایده ایجاد یک موزه ایدز در جنوب فلوریدا از او بود، زیرا شهرستان برآورد و شهرستان میامی-دید به دلیل جمعیت LGBTQ در این منطقه «مرکز بحران ایدز در آمریکا» هستند. پس از یک سری نمایشگاه های موقت در کلیساها و مرکز پراید، آنها مکان واقع در خیابان ۲۶ را انتخاب کردند. ساختمان. در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۱۳، مجیک جانسون از موزه و مرکز آموزشی ایدز بازدید کرد و این فضا را به یاد ۲۲ سالگی اعلام وضعیت HIV خود اختصاص داد. درهای موزه به طور رسمی در مه ۲۰۱۴ به روی عموم باز شد. موزه و مرکز آموزشی ایدز دارای یک گالری اصلی است که زمان بندی تاریخی اپیدمی ایدز، نمایشگاه هایی دربارهٔ انگ و یک نمایشگاه عکاسی سیار به نام "چهره HIV" را به نمایش می گذارد، که اکنون در گالری جامعه لی
گ شهری شهرستان برآورد آویزان است. آنها همچنین برنامه های آموزشی در مدارس و سازمان های اجتماعی برگزار می کنند. مدیر اجرایی فعلی ریکل لوپز است. موزه اکنون در آدرس 1350 E. Sunrise Blvd. , Fort Lauderdale, FL ۳۳۳۰۴ در تأسیسات آرت سرو واقع شده است. نویسنده و فعال ایدز لری کریمر در تاریخ ۹ مارس ۲۰۱۷ در موزه به مناسبت یک نمایشگاه که کار او را گرامی می داشت، سخنرانی کرد. پروژه موزه سیار ایدز مستقر در نیوآرک، نیوجرسی. موزه ایدز یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در نیوآرک، نیوجرسی است که مجموعه ای از آثار هنری مرتبط با ایدز و آثار هنرمندانی که با HIV زندگی می کنند را در خود جای داده است. این موزه در دسامبر ۲۰۰۴ تأسیس شد. از جمله نمایشگاه های (سیار) این موزه می توان به موارد زیر اشاره کرد: یک موزه ایدز در تایلند و یکی دیگر در آفریقای جنوبی وجود دارد که در حال توسعه است.
سیرالئون, به طور رسمی جمهوری سیرالئون, یک جمهوری قانون اساسی در غرب آفریقا است. از زمان تأسیس در سال ۱۷۹۲، زنان در سیرالئون نقش عمده ای در توسعه سیاسی و اقتصادی کشور ایفا کرده اند. زنان سیرالئونی با نابرابری جنسیتی شدید مواجه هستند. آن ها سطوح بالایی از فقر، خشونت و محرومیت را تجربه می کنند. با این حال، آن ها نقش مهمی در سیستم آموزشی ایفا کرده اند و مدارس و کالج ها را تأسیس کرده اند، به طوری که برخی از افراد مانند هانا بنکا-کوکر به خاطر مشارکت هایشان با نصب یک مجسمه مورد تجلیل قرار گرفته اند و لاتی هاید-فورستر، اولین زنی که از کالج فوراه بی فارغ التحصیل شده است، با اعطای درجه دکتری قوانین مدنی توسط دانشگاه سیرالئون مورد تقدیر قرار گرفته است. تاریخچه اولیه (۱۷۸۷–۱۹۰۰). با تأسیس استان آزادی در سال ۱۷۸۷، یک شرابرو به نام ملکه یاماکوبا یکی از امضاکنندگان پیمان ۱۷۸۷ بود که زمین را به بریتانیا واگذار کرد. با نابودی استان آزادی در سال ۱۷۸۹ و تأسیس فری تاون و کلونی سیرالئون در سال ۱۷۹۲، تمامی سرپرستان خانوارهای مهاجران اسکاتلند نو واجد شرایط رأی دادن در انتخابات آینده در فری تاون بودند و یک سوم از آن ها زنان آفریقایی
تبار بودند. اکثریت اجداد مردم کرویول سیرالئون از زنان بازگردانده شده آفریقایی-آمریکایی، جامائیکایی مارون و آفریقایی های آزاد شده در سیرالئون تشکیل شده بود که عمدتاً از آکان، ایگبو و یوروبا بودند. خانوارهای کرویول در فری تاون از گروه های قومی سنتی آفریقایی در سیرالئون متفاوت بودند زیرا زنان از حق مالکیت، آزادی اقتصادی، و امکان فعالیت در حرفه هایی نظیر وکالت و پزشکی در اوایل قرن بیستم برخوردار بودند. این استقلال به زنان اجازه سفر آزادانه می داد. از آنجا که آن ها از نظر مالی مستقل بودند، قادر به طلاق گرفتن برای بهبود زندگی اقتصادی خود بودند. از سال ۱۸۳۰، زنان در سیرالئون به خاطر تجارت در کالاهای غیرمرتبط با برده داری شناخته می شدند. یکی از زنان تاجری که در این دوره به طور خاص معروف بود، آفریقایی آزاد شده بتسی کرو بود که با قصابی به نام جیمز توماس ازدواج کرده و گوشت به ارتش می فروخت. زنان تاجری کرویول مسیحی بودند. زنان کرویول در سراسر ساحل غربی تجارت می کردند و هم زمان تجارت خود را گسترش داده و دین مسیحیت را ترویج می دادند. با این حال، تا سال ۱۹۰۰ شرکت های اروپایی تجارت را تحت کنترل خود درآوردند و کرویول ها به م
شاغل دیگری مانند پزشکی و تدریس روی آوردند. در سال ۱۸۷۸، بانو یوکو به عنوان ملکه کپا منده سنه گوم که به یکی از بزرگ ترین اتحادهای سیاسی داخلی تبدیل شده بود، منصوب شد. او همچنین برای گسترش قلمرو خود علیه قبایل کوچکتر جنگید. در سال ۱۸۹۸، او در زمان یک شورش از بریتانیایی ها حمایت کرد که این اقدام نیز به او اجازه داد قلمرو خود را گسترش دهد. در زمان مرگش در سال ۱۹۰۶، کنفدراسیون او چنان گسترش یافته بود که باید به ۱۵ بخش تقسیم می شد. تی جی. آلدرج، اولین کمیسیونر سیرالئون، گزارش داد که در سال ۱۸۸۹ با دو رئیس زن معاهده صلح امضا کرده است. ۱۹۰۰–۱۹۷۰. در شهر فری تاون، پیش از جنگ جهانی اول، موقعیت زنان یا بر اساس طبقه اجتماعی یا قومیت آن ها تعیین می شد. مردم کرویول سیرالئون گروه قومی غالب بودند و برخی از آن ها به آموزش بهتر دسترسی داشتند؛ خانواده های ثروتمند دختران خود را به مدارس تکمیلی بریتانیا می فرستادند. با این حال، اکثریت زنان کرویول به طبقات پایین تر تعلق داشتند و آموزش آن ها معمولاً فراتر از سطح دبستان پیش نمی رفت، مشابه همتایان مردشان در همان طبقه اجتماعی. در سال ۱۹۱۵، آدلاید کسلی-هیفورد نقش مهمی در زمینه حقوق زنا
ن در فری تاون ایفا کرد و سخنرانی ای با عنوان «حقوق زنان و ازدواج مسیحی» ارائه داد. در سال ۱۹۲۳، او «مدرسه آموزش صنعتی و فنی دختران» را تأسیس کرد با هدف اقتصادی خودکفا کردن زنان. در سال ۱۹۳۰، زنان حق رای دادن را به دست آوردند. به گفته وکیل محلی جی.سی. زیزر، این امر را می توان به تعداد زنانی که اکنون در خدمات دولتی کار می کردند نسبت داد، جایی که شرایط استخدام آن ها با همتایان مردشان برابر بود.
زنان در سودان جنوبی به زنانی اطلاق می شود که در سودان جنوبی زندگی می کنند و از این کشور هستند. از زمان استقلال سودان جنوبی در ۹ ژوئیه ۲۰۱۱، این زنان قدرت بیشتری به دست آورده اند اما همچنان با مسائل نابرابری مواجه هستند. بسیاری از زنان در این منطقه به منابع بهداشتی و آموزشی کافی دسترسی ندارند. اگرچه این زنان اغلب با نابرابری مواجه هستند، اما از زمان اعلام رسمی استقلال سودان جنوبی پیشرفت هایی حاصل شده است. در سال های اخیر، این نابرابری توجه ملی را به خود جلب کرده و مردم به مسئله ازدواج کودکان که این منطقه با آن روبرو است، علاقه مند شده اند. علاوه بر این، تمرکز بر سطح بسیار بالای مرگ و میر مادران در سودان جنوبی آغاز شده است. با نرخ مرگ و میر مادران ۷۸۹ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده، سودان جنوبی یکی از بالاترین نرخ ها در جهان را دارد. جمعیت شناسی. در حال حاضر، جمعیت کل سودان جنوبی ۱۲٬۹۱۹٬۰۵۳ نفر است. در سال های اخیر، جمعیت مردان از جمعیت زنان پیشی گرفته است. در سال ۲۰۱۸، جمعیت زنان ۶٬۴۴۴٬۳۲۹ نفر و جمعیت مردان ۶٬۴۷۴٬۷۲۰ نفر بود. زنان در سودان جنوبی حدود ۴۲ درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل می دهند. آن ها جمعیت کمتری نس
بت به جمعیت مردان دارند. سلامت و آموزش. در سراسر سودان جنوبی، بسیاری از زنان از دسترسی به امکانات و فرصت های آموزشی و منابع بهداشتی محروم هستند. طبق گزارش بانک جهانی، ۵۱٪ از جمعیت سودان جنوبی زیر خط فقر زندگی می کنند. در نتیجه، بسیاری از زنان در سودان جنوبی فرصت رفتن به مدرسه را ندارند و باید در خانه بمانند و به خانواده های خود کمک کنند که به همین دلیل بی سواد باقی می مانند. اقداماتی برای فراهم آوردن امکان تحصیل برای کودکان بیشتر انجام شده است، از جمله تأسیس یک سیستم آموزشی برای دختران توسط وزارت آموزش، علوم و فناوری سودان جنوبی. اگرچه این اقدامات باعث افزایش حضور در مدارس شده است، اما هنوز تعداد زیادی از کودکان، به ویژه دختران، به دلیل ناتوانی مالی خانواده هایشان از حضور در مدارس محروم هستند. طبق نظرسنجی سلامت خانوار در سال ۲۰۰۶، ۴۶٪ از زنانی که هیچ آموزشی ندیده اند، پیش از رسیدن به سن ۱۸ سالگی ازدواج کرده اند. بسیاری از این زنان به جای ادامه تحصیل و آموزش، ازدواج می کنند. بی سوادی و آموزش محدود نیز به ناتوانی زنان در سودان جنوبی در حفاظت از خود در برابر عفونت های منتقل شونده جنسی مرتبط است. تنها ۳٪ از زنان
بدون آموزش رسمی و ۲٪ از زنان مناطق فقیرترین از نوعی وسایل پیشگیری از بارداری استفاده می کنند، در مقایسه با ۲۲٪ در ثروتمندترین مناطق. نبود آموزش در میان زنان این منطقه مستقیماً بر سلامت آن ها تأثیر دارد. کمتر از نیمی از زنان سودان جنوبی از ایدز شنیده اند و بیش از ۵۰٪ از زنان از روش های جلوگیری از این بیماری اطلاعی ندارند. همچنین بسیاری از دختران و زنان مجبور به ترک تحصیل می شوند تا ازدواج کنند و بنابراین فرصت آموزش را از دست می دهند. طبق نظرسنجی خانوار سودان در سال ۲۰۰۶، سطح تحصیلات مادر نقشی در وزن کودک دارد. ۳۵٪ از کودکانی که مادران آن ها آموزش رسمی نداشتند کم وزن بودند، در حالی که تنها ۱۹٪ از کودکانی که مادرانشان دارای سطح تحصیلات متوسطه بودند کم وزن بودند. این نظرسنجی همچنین نشان داد که به طور میانگین ۱۴٪ از کودکان در سودان جنوبی به شدت کم وزن هستند. درصد متوسط کودکانی که در سودان جنوبی دچار توقف رشد شدید هستند، ۱۸٪ است.
کارول کوماموتو یک میکروبیولوژیست آمریکایی است که استاد زیست شناسی مولکولی و میکروبیولوژی در دانشگاه تافتس می باشد. او به بررسی رشد رشته ای "کاندیدا آلبیکانس"، یک پاتوژن قارچی که باعث بیماری های مختلف می شود، می پردازد. او همچنین علاقه مند به نحوه تعامل با کاندیدا آلبیکانس میزبان خود در طول استعماری شدن و بیماری های تهاجمی است. او عضو انجمن پیشبرد علم آمریکا و آکادمی میکروبیولوژی آمریکا است. زندگی اولیه و تحصیلات. کوماموتو تحصیلات خود را در رشته زیست شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) آغاز کرد و در سال ۱۹۷۶ فارغ التحصیل شد. او برای دریافت دکترا در همان دانشگاه ماند و سپس در سال ۱۹۸۰ به دانشکده پزشکی هاروارد برای انجام تحقیقات پسادکترا منتقل شد. سپس به عنوان پژوهشگر همکار به دانشگاه استنفورد پیوست و در سال ۱۹۸۶ به دانشگاه تافتس ملحق شد. کارهای اولیه او شامل نظارت بر مکانیزم عملکرد پروتئین های صادره "E.coli" بود. او به بررسی سویه های جهش یافته "اشریشیا کلی" که در صدور پروتئین پرپیلاسماتیک مال توز بندینگ پروتئین به درون پرپیلاسم از سیتوپلاسم دچار مشکل بودند، پرداخت. او نشان داد که این موتانت ها در ژن Sec
B دچار نقص هستند و به بررسی مکانیزم عملکرد این پروتئین پرداخت؛ او نشان داد که این پروتئین فعالیت چپرونی دارد و در انتخاب پیوند به پیش سازهای پروتئین صادره انتخابی است. تحقیق و حرفه. کوماموتو استاد زیست شناسی مولکولی و میکروبیولوژی در دانشگاه تافتس است. تحقیق های او به بررسی "کاندیدا آلبیکانس" ("C. albicans")، یک پاتوژن قارچی که می تواند موجب بروز بیماری های مختلف شود، می پردازد. "کاندیدا آلبیکانس" معمولاً بدون ایجاد مشکلی در دستگاه گوارش انسان ها مستقر می شود، اما زمانی که میزبان دچار ضعف سیستم ایمنی می شود، این پاتوژن زخم های تهاجمی تولید می کند که با بیماری "کاندیدیاز" مرتبط هستند. "کاندیدیاز" تشخیص دشواری دارد و می تواند کشنده باشد. کوماموتو نشان داد که سطوح پایین پروتئین Efg1p اجازه می دهند که "کاندیدا آلبیکانس" به سرعت رشد کند، در حالی که سطوح بالا رشد آن را سرکوب می کنند. خصوصاً، کوماموتو به مطالعه شرایط محیطی می پردازد که باعث می شود "کاندیدا آلبیکانس" در سلول های رشته ای و کشیده رشد کند، سلول هایی که قادرند به بافت های زیستی حمله کرده و آن ها را تخریب کرده و وارد جریان خون شوند. در اوایل حرفه اش، کوما
موتو نشان داد که این رشد رشته ای زمانی رخ می دهد که ارگانیسم در تماس با یک محیط آگار رشد کند. او نشان داد که ژن CZF1 یک تنظیم کننده واکنش رشته سازی است و اینکه Mkc1 و Cek1 (MAP کینازها) زمانی که سلول ها در تماس با آگار رشد می کنند فعال می شوند. او نشان داده است که برخی چربی های غذایی، از جمله روغن نارگیل، می توانند رشد "کاندیدا آلبیکانس" را در روده سرکوب کرده و خطر عفونت های قارچی را کاهش دهند. پیشنهاد شده است که این یافته می تواند نیاز به داروهای ضدقارچ را کاهش دهد و می تواند برای کاهش میزان "کاندیدا آلبیکانس" در روده نوزادان نارس استفاده شود. در سال ۲۰۱۹، کوماموتو نتایج اولیه یک آزمایش بالینی را گزارش کرد که در آن به رژیم غذایی نوزادان نارس مکمل های تری گلیسریدهای زنجیره متوسط اضافه شد تا میزان "کاندیدا آلبیکانس" در دستگاه گوارش کاهش یابد. کوماموتو همچنین به مطالعه "کاندیدا آوریس" پرداخته است، یک قارچ که در سال ۲۰۰۹ شناسایی شد و به نظر می رسد که در برابر داروهای ضدقارچ مقاوم باشد. او به مکانیزم هایی که "کاندیدا آلبیکانس" در تعامل با میزبان خود در هنگام استقرار و درجات تهاجمی انجام می دهد، علاقه مند است. به
عنوان مثال، کوماموتو نشان داده است که تعامل کاندیدا آلبیکانس با سایر پاتوژن ها می تواند بر قدرت بیماری زایی آن تأثیر بگذارد.
زنان در گویان ترکیبی از پیشینه های آسیایی، آفریقایی و بومی هستند. استعمار بریتانیا و امپریالیسم به تبعیض جنسی علیه زنان گویانی در خانواده، سیاست و آموزش کمک کرده است. بررسی اجمالی. گویان از نظر جغرافیایی در آمریکای جنوبی واقع شده است، اما از نظر فرهنگی و تاریخی با کارائیب مشترک المنافع هماهنگ بوده و اغلب با ترینیداد و توباگو مقایسه می شود. جمعیت شناسی. گویان کشوری است که عمدتاً دارای زنان هندی-گویانی، آفریقایی-گویانی و آمریندیان است. همچنین این کشور خانه زنانی از تبار اروپایی (عمدتاً پرتغالی) و چینی بوده است. مهاجرت هندی ها به جزایر هند غربی عمدتاً در گویان متمرکز است (۴۳٫۵٪). نقش ها در جامعه. بسیاری از زنان شهری گویانی نان آور و سرپرست خانواده هستند، به ویژه در خانواده های طبقه کارگر. در سال ۱۹۶۶، پس از استقلال گویان، زنان مجبور شدند مشاغل ثابتی پیدا کنند تا سهمی از درآمد خانواده را تأمین کنند. به دلیل بی ثباتی اقتصاد گویان پس از استقلال، این وضعیت منجر به افزایش ازدواج و درگیری های نسل ها شد. زنان اوبیا رهبران مذهبی عامیانه هستند. این کشور یک رئیس جمهور زن به نام جانت جاگان داشته است. من پژوهش. کلیشه ها و د
ینامیک خانوادگی. تفاوت های نژادی بین هندی-گویانی ها و آفریقایی-گویانی ها اغلب نقش های زنان در جامعه این کشور را تعریف کرده است. زنان هندی-گویانی. سوابق اولیه دربارهٔ زنان جنوب آسیایی (درصد زیادی از آن ها از هند) که برای کار کشاورزی به صورت قراردادی به گویان آورده شدند تا اقتصاد امپراتوری بریتانیا تقویت شود، یک «دیگری بربر» تعریف می کردند که گاهی هویت های افراد غیراروپایی امپراتوری را مبهم می کرد. اسناد رسمی دوره استعمار اغلب منجر به تصویرسازی از زنان «شهوت ران و غیراخلاقی» یا قربانی شده است. زنان آفریقایی-گویانی. مطالعات اولیه دربارهٔ جنسیت در کارائیب، خانوارها را بر اساس «خانواده هسته ای یورو-آمریکایی» تعریف کرده بود، و فرض بر اینکه زنان وظایف خانگی دارند، نقش زنان در خارج از خانواده را نادیده می گرفت. خانوارهای آفریقایی-کارائیبی که توسط زنان اداره می شدند، به عنوان خانوارهای «منحرف، نابسامان، تخلیه شده و ناقص» در نظر گرفته می شدند، و کلیشه ای از این خانوارها به عنوان اداره شده توسط یک «زن قوی و مستقل و در مقابل آن، مرد آفریقایی-کارائیبی حاشیه ای» ارائه می شد (در تضاد با «خانه دار مطیع» هندی-کارائیبی). طبق آ
مار سال ۱۹۹۲، حدود «۴۰٪ از زنان آفریقایی-گویانی در خانواده ای با یک شریک مرد زندگی می کنند، در حالی که این عدد برای زنان هندی-گویانی ۵۸٪ است». تاریخ. حضور زنان و جمعیت شناسی زنان در دوره های مختلف تاریخی گویان متفاوت بوده است. منشأ تنوع گویانی ایجاد یک طبقه بندی اجتماعی رنگ بندی شده و طبقاتی توسط مستعمره نشینان اروپایی بود. نقش زنان در جامعه مزارع منعکس کننده هویت نژادی و برداشت آن ها به عنوان «حفظ کنندگان فرهنگ» بود. گویان استعماری. در آغاز استقرار استعماری، تعداد بسیار کمی از زنان اروپایی به منطقه ای که در آن زمان گویان نامیده می شد مهاجرت کردند؛ سیستم مزارع زنان و مردان آفریقایی را به عنوان نیروی کار برده به خود جذب می کرد. توجه کمی به زنان باردار یا شیرده در ساعات کار یا هنگام مجازات ها صورت می گرفت. اتحادیه های اجتناب ناپذیر ناشی از این تفاوت جنسیتی به عنوان انحراف تلقی می شدند، هرچند اقدامات کمی برای مقابله با تجاوز یا خشونت جنسی علیه زنان (که هرگز حقوقی برابر با اربابان سفیدپوست استعماری نداشتند) انجام شد. این امر منجر به طبقه بندی نژادی جامعه شد و اصطلاحاتی بر اساس ظاهر مانند مولاتو، ترسیروس و کوادرون
به تعریف افراد پرداختند. زنان انگلیسی به عنوان «متمدن و بافضیلت» دیده می شدند و راه حلی برای مشکلات اجتماعی مستعمره قلمداد می شدند. رهایی. افراد آزاد آفرو-گویانی و کسانی که آزاد شده بودند تلاش کردند تا از سیستم مزارع دوری کنند و روستاهای خود را تأسیس نمایند، پول های خود را جمع آوری کردند تا زمین هایی برای کشاورزی خریداری کنند. این حرکت روستایی به عنوان تهدیدی برای مزارع شکر که هنوز به نیروی کار نیاز داشتند، دیده شد، و دولت استعماری قوانینی وضع کرد که خرید زمین را ممنوع کرد. محروم از امکانات امرار معاش، آفرو-گویانی ها به مناطق داخلی به عنوان معدنچیان پروک ناکر یا به مناطق شهری برای کار نقل مکان کردند.
کلودین پیکارد (با نام تولد پوله، بعدها گویتون دو موروو؛ ; – ) شیمیدان، کانیشناس، هواشناس و مترجم علمی فرانسوی بود. در میان شیمیدانان فرانسوی اواخر قرن هجدهم، او به دلیل ترجمه های گسترده اش از ادبیات علمی از زبان های سوئدی، انگلیسی، آلمانی و ایتالیایی به فرانسوی برجسته است. او سه کتاب و هزاران صفحه مقاله علمی را ترجمه کرد که هم به صورت چاپی و هم به صورت نسخه خطی منتشر و توزیع شدند. او میزبان محافل علمی و ادبی معروف در دیژون و پاریس بود و در جمع آوری داده های هواشناسی مشارکت فعال داشت. او به تأسیس دیژون و پاریس به عنوان مراکز علمی کمک کرد و سهم بسزایی در گسترش دانش علمی در دوره ای حیاتی از انقلاب شیمی داشت. زندگی نامه. پوله در دیژون متولد شد و در پاریس درگذشت. او بزرگ ترین دختر یک سردفتر سلطنتی به نام فرانسوا پوله دو شامپلوه بود. در سال ۱۷۵۵، پوله با کلود پیکاردت، یک وکیل ازدواج کرد. کلود پیکاردت به عنوان مشاور تیبل دی مادرب و بعدها عضو آکادمی سلطنتی علوم، هنر و ادبیات دیژون خدمت کرد. این موقعیت به او امکان دسترسی گسترده به محافل علمی، بورژوازی و جامعه سطح بالا را داد. او در سخنرانی ها و نمایش ها شرکت می کرد و
به عنوان یک دانشمند، میزبان محفل ادبی و مترجم فعال شد. او ابتدا با نام «مادام پی* از دیژون» منتشر می کرد. این زوج یک پسر داشتند که در سال ۱۷۷۶ در ۱۹ سالگی درگذشت. پس از بیوه شدن در سال ۱۷۹۶، او به پاریس نقل مکان کرد. در سال ۱۷۹۸ با لویی-برنار گویتون دو موروو، دوست نزدیک و همکار علمی سالیان خود ازدواج کرد. گویتون دو موروو به عنوان نماینده شورای پانصد نفر خدمت می کرد و مدیر و استاد شیمی مدرسه پلی تکنیک پاریس بود. او به ترجمه و کار علمی خود ادامه داد و یک محفل علمی نخبه را میزبانی کرد. در دوران ناپلئون، او با عنوان بارونس گویتون-موروو خطاب می شد. ترجمه. پیکاردت هزاران صفحه از آثار علمی، بسیاری از آنها توسط دانشمندان برجسته آن زمان، از چندین زبان برای انتشار به فرانسوی ترجمه کرد. کار او را می توان در چارچوب تغییر در ماهیت ترجمه علمی، دور از کار «مترجمان منزوی» دید. گویتون دو موروو گروهی از مترجمان در آکادمی دیژون، دفتر ترجمه دیژون را رهبری می کرد که در پاسخ به تقاضا برای ترجمه کامل و به موقع متون علمی خارجی، به ویژه در زمینه های شیمی و کانی شناسی تشکیل شده بود. کسانی که در این «کار جمعی» شرکت داشتند، به ارتباطات
محلی و بین المللی برای به دست آوردن آثار چاپی اصلی و تخصص زبانی و علمی برای توسعه و اعتبارسنجی دقت ترجمه های خود نیاز داشتند. علاوه بر کار زبانی ترجمه، آن ها آزمایش های آزمایشگاهی را برای تکرار دستورالعمل های تجربی و تأیید نتایج مشاهده شده انجام دادند. مشاهدات کانی شناسی دربارهٔ مادیات، مانند رنگ، بو و شکل کریستال ها، برای تأیید اطلاعات واقعی ارائه شده در متن اصلی انجام شد. گروه آکادمی دیژون نقش «پیشگامانه» در دسترس قرار دادن کار دانشمندان خارجی در فرانسه داشت. برخی ترجمه ها در کتاب ها و مجلات منتشر شدند. برخی دیگر به صورت نسخه های خطی در محافل علمی و اجتماعی توزیع شدند. علاوه بر این، آزمایش ها در سخنرانی ها و نمایش های عمومی ارائه شدند. کلودین پیکاردت تنها غیردانشگاهی در میان گروه، تنها زن و پرکارتر از هر یک از شش مرد درگیر بود. او تنها مترجم در گروه بود که به پنج زبان کار می کرد و تنها کسی بود که در مجلاتی غیر از آنالس دی شیمی منتشر می کرد. آنالس دی شیمی توسط گویتون دو موروو، آنتوان لاووازیه، کلود لوئی برتولت و دیگران از سال ۱۷۸۹ تأسیس شد. قوانین هیئت تحریریه از ژانویه ۱۷۸۹ بیان می کرد که مترجمان باید به ان
دازه نویسندگان دستمزد دریافت کنند.
تی () همسر بزرگ سلطنتی خپرخپرورع آیی آخرین فرعون دودمان هجدهم مصر باستان بود، بود. او همچنین دایه نفرتیتی بوده است. همسر او آیی نقش های اداری مهمی را در دربار چندین فرعون - آمنهوتپ سوم، آخناتون و توت عنخ آمون - قبل از رسیدن به تاج و تخت به دنبال مرگ توت عنخ آمون، با منقرض شدن نسل مردانه خانواده سلطنتی، ایفا کرد. اعتقاد بر این است که او با خانواده سلطنتی، احتمالاً برادر ملکه تیه (همسر آمنهوتپ سوم) مرتبط است. برخی از محققان این نظریه را مطرح می کنند که او حتی ممکن است پدر نفرتیتی بوده باشد. خانواده. تی همسر آیی بود. در کتیبه های عمارنه تی را «دایهٔ همسر بزرگ سلطنتی» نامیده اند. این نظریه به این معنی است که او احتمالاً نامادری نفرتیتی به عنوان همسر دوم آیی بوده است. آیی و تی هرگز به صراحت پدر یا مادر نفرتیتی نامیده نمی شوند؛ بنابراین، اگر تی تنها همسر آیی بود، هیچ کدام از والدین نفرتیتی نبودند. با این حال، اگر آنها والدین نفرتیتی هستند، موت بنرت به احتمال زیاد دختر آیی و تی بوده است. علاوه بر این، نخت مین جانشین مورد نظر آیی، ممکن است پسر آنها باشد. علاوه بر این، تی ممکن است یک خواهر به نام موتم نوب و برادر شوهر