Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آنتوان ژوژو (متولد ۱۲ مارس ۲۰۰۳) یک بازیکن فوتبال حرفه ای فرانسوی است که به عنوان هافبک به صورت قرضی از باشگاه پارما در سری آ، برای باشگاه لو آور در لیگ ۱ فرانسه، بازی می کند. عملکرد باشگاهی. ژوژو محصول جوانان ملون، اِوری، سنار-مواسی، سسون و برتینی است و سپس در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰ به تیم ذخیره های لو آور منتقل شد. او اولین بازی خود برای تیم بزرگسالان و حرفه ای لو آور را به عنوان بازیکن تعویضی در اواخر بازی در پیروزی ۳–۱ مقابل نیم در لیگ ۲ در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۳ انجام داد و گل سوم تیمش را به ثمر رساند. در ۲ فوریه ۲۰۲۳، او اولین قرارداد حرفه ای خود را با این باشگاه تا سال ۲۰۲۶ امضا کرد. در ۲۸ اوت ۲۰۲۴، ژوژو با باشگاه ایتالیایی پارما قرارداد امضا کرد و برای فصل ۲۵–۲۰۲۴ به لو آور قرض داده شد. عملکرد ملی. ژوژو برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۳ به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه فراخوانده شد. زندگی شخصی. ژوژو اصالتاً اهل گوادلوپ و ماداگاسکار است.
یلکی بایوو () یک شهرک در منطقه شهری اوفای جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ووتی کیه وو () یک شهرک در منطقه شهری اوفای جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
وتوش نیکوو () یک شهرک در منطقه شهری اوفای جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
غیرواقع گرایی یک موضع فلسفی است که اولین بار توسط نلسون گودمن در «شیوه های جهان سازی» مطرح شد، که شامل معرفت شناسی، متافیزیک و زیبایی شناسی می شود. غیرواقع گرایی نلسون گودمن. غیرواقع گرایی در ابتدا توسط بحث بین پدیده گرایی و فیزیکالیسم در معرفت شناسی برانگیخته شد. گودمن به جای این که یکی را مقدم بر دیگری بداند، هر دو را «نسخه های عام» جایگزین توصیف کرد که هر دو در برخی شرایط مفید هستند، اما هیچ کدام قادر به درک دیگری نیستند، نکته ای که او با مثال هایی از روان شناسی بر آن تأکید می کند. او در ادامه این کثرت گرایی معرفتی را به تمام حوزه های دانش، از سیستم های صوری معادل در ریاضیات (گاهی اوقات مفید است که نقاط را به عنوان عناصر اولیه در نظر بگیریم، گاهی اوقات مفیدتر است که خطوط را به عنوان عناصر اولیه در نظر بگیریم) تا مکاتب هنری (برای برخی از نقاشی ها، تفکر بر اساس دقت بازنمایی مفیدترین روش برای بررسی آن هاست، برای برخی دیگر اینطور نیست) گسترش می دهد. گودمن در راستای ملاحظات خود در باب پدیده گرایی و فیزیکالیسم، فراتر از گفتن صرف این که این ها «نسخه های عام» جهان هستند، می رود، و جهان ها را «ساخته شده توسط چنین ن
سخه هایی» توصیف می کند. از نظر متافیزیکی غیرواقع گرایی گودمن با پادواقع گرایی متمایز است، اگرچه این دو مفهوم اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند. «ما از نظر جایگزین های ممکن متعدد برای یک جهان واقعی واحد صحبت نمی کنیم، بلکه از جهان های واقعی متعدد صحبت می کنیم.» او هیچ ادعایی در مورد «نحوه وجود جهان» و این که هیچ نسخه اولیه ای از جهان وجود ندارد، یعنی «هیچ نسخه واقعی سازگار با همه نسخه های واقعی» ندارد. همانطور که گودمن می گوید، «نه تنها حرکت، ... بلکه حتی واقعیت نیز نسبی است.» از این رو گودمن اشکال بسیاری از واقع گرایی و ضدواقع گرایی را بدون این که از تناقضات ناشی از آن نگران شود، می پذیرد. اشکال دیگر. اصطلاح فلسفی غیرواقع گرایی ممکن است در معانی خاص تر یا محدودتری مانند «غیرواقع گرایی رنگی» نیز به کار رود.
پالوساری ، یکی از محله های قدیمی و یکی از زیرمنطقه های واسا است که در شمال مرکز شهر قرار دارد. پالوساری پیش تر یک جزیره بوده که به دلیل بالاآمدن سطح زمین اکنون به خشکی متصل شده است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۷، این منطقه ۵٬۷۵۸ نفر جمعیت داشته است. نهادهای آموزشی. در پالوساری چندین مؤسسه آموزش عالی قرار دارند از جمله: پالوساری همچنین محل مرکز تجاری واسا، ساختمان اداری ایالتی است که در میان سایر موارد، آژانس اداری منطقه ای ایالتی برای فنلاند غربی و مرکزی و دفتر واسای اولیس رادیو را در خود جای داده است. معماری و زندگی شهری. کلیسای سنگی پالوساری به سبک هنر نو در سال ۱۹۱۰ طبق طرحی از آلفرد ویلهلم استنفورس ساخته شد. پالوساری زمانی بندر بزرگ قیر بود که نام خود را به ساختمان اصلی دانشگاه واسا، ترواهوی (Tervahovi)، داده است (تروا در فنلاندی به معنی قیر است). ساختمان های مسکونی در پالوساری خانه های چوبی تا حدودی قدیمی اما عمدتاً بازسازی شده هستند. در نزدیکی اونکی لاهتی منطقه ای از مسکن دانشجویی وجود دارد که متعلق به بنیاد مسکن دانشجویی واسا (ووآس) است. محله های تشکیل دهنده. زیرمنطقه پالوساری به پنج محله کوچک تقسیم می شود. ای
ن تقسیمات با شماره های ۱۵ تا ۱۹ در نقشه های شهری تطابق دارند. معنی نام. پالو (Palo) در فنلاندی به معنی «آتش» یا «سوخته» است و ساری (Saari) معنای «جزیره» می دهد. بنابراین معنی نام این منطقه «جزیره آتش» یا «جزیره سوخته» است. نام سوئدی هم ترکیبی از Bränd (سوختن) و ö (جزیره) و به همین معناست. جستارهای وابسته. مناطق اصلی واسا
این مقاله فهرستی از اعضایی است که در شینسنگومی پاکسازی شدند. معرفی شینسنگومی. شینسنگومی گروهی از شمشیرزنان بودند که در اواخر دوره ادو تحت نظر شوگوشوکو کیوتو (محافظ کیوتو) خدمت می کردند و مسئول حفظ نظم عمومی و جمع آوری اطلاعات بودند. در سال ۱۸۶۲، شوگون سالاری توکوگاوا قصد داشت یک نیروی نگهبان از داوطلبان وفادار به کشور را به عنوان اقدامی علیه رونین ها (روشی ها) سازماندهی کند. رونین هایی که درخواست داده بود، و همچنین شمشیرزنانی از کشاورزان و شهروندان طبقه بالا، در روشیگومی (سپاه روشی) سازماندهی شدند و در فوریه ۱۸۶۳ برای محافظت از شوگون چهاردهم توکوگاوا ایه موچی به کیوتو سفر کردند. پس از ورود به کیوتو، این گروه بر سر سیاست احترام به امپراتور و اخراج بربرها از هم پاشید و بسیاری از اعضا به ادو بازگشتند، اما گروه شیئیکان متشکل از کوندو ایسامی، هیجیکاتا توشیزو و اوکیتا سوجی، و گروه میتو متشکل از سریزاوا کامو و دیگران در کیوتو ماندند و به صفوف ماتسودایرا کاتاموری، ارباب حوزه آیزو، که شوگوشوکوی کیوتو (محافظ کیوتو) بود، پیوستند و میبو روشیگومی را تشکیل دادند. پس از تحولات سیاسی روز هیجدهم از ماه هشتم همان سال، این گروه
نام خود را به شینسنگومی تغییر داد. در سپتامبر همان سال، گروه شیئیکان گروه سریزاوا را پاکسازی کرد و سازمانی را با کوندو ایسامی در رأس آن تأسیس کرد. شینسنگومی ها مسئول سرکوب سامورایی ها و روشی های ضد شوگونی در کیوتو و محافظت از شهر بودند و در حادثه ایکه دایا و حادثه کینمون فعال بودند. در ژانویه ۱۸۶۸ (اولین سال دوره میجی)، نیروهای شوگونی در نبرد توبا-فوشیمی شکست خوردند و شینسنگومی ها به ادو بازگشتند، جایی که نام خود را به کویو چینبوتای تغییر دادند و در نبرد کوشو-کاتسونوما علیه نیروهای جدید دولتی جنگیدند، اما شکست خوردند. آنها تلاش کردند تا در ناگاریاما، چیبا دوباره به اوج خود برگردند، اما کوندو تسلیم نیروهای جدید دولتی شد و اعدام شد و اعضا پراکنده شدند. بسیاری از اعضای سابق در نبرد اوئنو و نبرد هاکوداته علیه نیروهای جدید دولتی جنگیدند. از آنجا که دولت میجی توسط نیروهای ضد شوگون تأسیس شد، شینسنگومی ها مدت ها «دشمن» تلقی می شدند. با این حال، آنها در سال های اخیر از طریق رمان های نویسندگانی مانند کان شیموزاوا و ریوتارو شیبا و همچنین درام های تلویزیونی، فیلم ها، انیمه ها و مانگاهای ساخته شده بر اساس آنها، محبوبیت ی
افته اند. پاکسازی های داخلی شینسنگومی. اخلاق و پایبندی کامل به اصول اخلاقی. یک نظریه دیگر این است که او به این دلیل هدف حذف و پاکسازی قرار گرفت که به عنوان مسئول مدیریت هزینه های سربازان، نارضایتی و انتقاد خود را از ولخرجی های مکرر کوندو برای زنان ابراز کرده بود. نظریه دیگر این است که او صرفاً از این پول برای اهداف شخصی استفاده کرده است.
کولبرتیسم ( به فرانسوی: "Colbertisme") یک مکتب اقتصادی و سیاسی قرن هفدهم است که توسط ژان باپتیست کولبرت، کنترل کننده کل امور مالی در زمان لویی چهاردهم فرانسه ایجاد شد. کولبرتیسم گونه ای از سوداگرایی است که گاهی اوقات مترادف آن تلقی می شود. کولبرتیسم بیشتر مجموعه ای از رویه های اقتصادی است تا یک جریان واقعی اندیشه اقتصادی. ویژگی ها. اصل اساسی کولبرت این بود که ثروت و اقتصاد فرانسه باید در خدمت دولت باشد. او با الهام از ایده های سوداگرایی معتقد بود که مداخله دولت برای تأمین بخش عمده ای از منابع محدود ضروری است. یک کشور برای انباشت طلا همیشه مجبور بود کالاهای بیشتری را نسبت به آنچه خریداری می کرد، به خارج از کشور بفروشد. کولبرت در پی ساختن اقتصادی در فرانسه بود که در خارج بفروشد و در داخل بخرد.
لیلی الیس (زاده ) خواننده و ترانه سرا آمریکایی است.
سانجو اوهاشی ، یک پل در شهر کیوتو در استان کیوتو در ژاپن است. این رودخانه به عنوان بخشی از سانجو-دوری (خیابان سوم) روی رود کامو می گذرد. ساحل رودخانه ای که در همان نزدیکی قرار دارد، زمانی سانجوگاوارا نامیده می شد و مکانی بود که در آن اعدام ها و نمایش عمومی سرها پس از اعدام انجام می شد. حادثه تابلوی اعلانات سانجو. در سپتامبر ۱۸۶۶، تابلویی در پل سانجو نصب شد که علناً اعلام می کرد هان های چوشو دشمن دولت هستند. قرار دادن این تابلو از نظر استراتژیکی بسیار مهم بود، زیرا پل سانجو از نظر تاریخی آخرین بخش مسیر توکایدو برای مسافرانی بود که سفرهای طولانی را آغاز می کردند. قرار دادن این کیفرخواست در آنجا تضمین می کرد که دیده شود و به طور گسترده در سراسر کشور پخش شود. این موضوع چوشوها را خشمگین کرد و آنها مرتباً هر بار که تابلو تعویض می شد، آن را خراب می کردند. در نهایت، گروهی از شینسنگومی برای دستگیری خرابکاران و تحویل آنها به دست عدالت اعزام شدند. سی و چهار شینسنگومی در سه واحد اعزام شدند. دو نفر از آنها لباس گدایی به تن داشتند و در کنار پل کمین کرده بودند. وقتی هشت سامورایی برای تخریب تابلو به آن نزدیک شدند، سه نفر کشت
ه شدند و پنج نفر باقی مانده فرار کردند.
کثرت گرایی ارزشی که با نام کثرت گرایی اخلاقی یا کثرت گرایی معنوی نیز شناخته می شود، در اخلاق، به این ایده اشاره دارد که چندین ارزش وجود دارد که ممکن است به یک اندازه صحیح و اساسی باشند، اما در عین حال با یکدیگر در تضاد باشند. کثرت گرایی ارزشی فرض می کند که در بسیاری از موارد، چنین ارزش های ناسازگاری ممکن است غیرقابل قیاس باشند، به این معنا که هیچ ترتیب عینی از نظر اهمیت بین آن ها وجود ندارد. کثرت گرایی ارزشی در مقابل وحدت گرایی ارزشی قرار دارد، که بیان می کند تمام اشکال دیگر ارزش را می توان با یک شکل واحد سنجید یا به آن تقلیل داد. کثرت گرایی ارزشی نظریه ای در فرااخلاق است، نه نظریه ای در اخلاق هنجاری، یا مجموعه ای از ارزش ها به خودی خود. آیزایا برلین فیلسوف و مورخ اندیشه های آکسفوردی به عنوان اولین کسی شناخته می شود که اثری قابل توجه در توصیف نظریه کثرت گرایی ارزشی عینی منتشر کرد و آن را مورد توجه دانشگاهیان قرار داد. این ایده مرتبط که ارزش های اساسی می توانند، و در برخی موارد با یکدیگر در تضاد هستند، در اندیشه ماکس وبر برجسته است و در مفهوم «چندخدایی» او منعکس شده است. زمینه. کثرت گرایی ارزشی جایگزینی برای ن
سبی گرایی اخلاقی و مطلق گرایی اخلاقی (که برلین آن را "یگانه انگاری" می نامید) است. نمونه ای از کثرت گرایی ارزشی این ایده است که زندگی اخلاقی یک راهبه با زندگی اخلاقی یک مادر ناسازگار است، اما هیچ معیار صرفاً عقلانی وجود ندارد که کدام یک ارجح باشد. بنابراین ارزش ها وسیله ای برای رسیدن به هدف هستند. علاوه بر این تصمیمات اخلاقی اغلب ترجیحات رادیکالی می گیرند زیرا نیازهای افراد متفاوت است. تصمیمات اخلاقی با محاسبات عقلانی متفاوتی گرفته می شوند که ارزش های اخلاقی منتسب به حقایق اخلاقی را تعیین می کنند. کثرت گرایی ارزشی با نسبی گرایی ارزشی متفاوت است، زیرا کثرت گرایی محدودیت هایی را برای تفاوت ها می پذیرد، مانند زمانی که نیازهای حیاتی انسان نقض می شوند. دانشمندان علوم سیاسی اغلب بر اساس وجود چندین نظام ارزشی، جوامع را کثرت گرا می دانند. لیتونن می گوید که چنین جوامعی کثرت گرایی ارزشی را نشان می دهند. اگر بتوان ارزش ها را با فضایل یا وظایف مقایسه کرد، آنگاه می توان به استدلال های فلسفه کلاسیک نیز اشاره کرد. برای مثال کانت به «تضاد وظایف» اشاره کرد و این موضوع را می توان در کتاب "سیاستمدار" افلاطون ردیابی کرد. او نوشت
اگرچه هدف ممکن است «نه ارتقای بخشی از فضیلت، بلکه ارتقای کل آن باشد»، اما اغلب بخش های مختلف فضیلت «ممکن است با یکدیگر در جنگ باشند».
باشگاه فوتبال دیئپ () یک باشگاه فوتبال مستقر در دیئپ، سنه مریتیم، فرانسه است که در حال حاضر در لیگ ملی ۲، سومین رده لیگ فوتبال در این کشور به رقابت می پردازد.
زامبی های مارول () یک مجموعه محدود کمیک پنج قسمتی از مارول کامیکس است که از دسامبر ۲۰۰۵ تا آوریل ۲۰۰۶ منتشر شد. نویسندهٔ این مجموعه رابرت کرکمن و طراح آن شان فیلیپس بود و آرتور سایدَم طراحی جلدها را بر عهده داشت. این مجموعه، نخستین عنوان در "مجموعه زامبی های مارول" به شمار می رود. داستان در جهانی موازی رخ می دهد که در آن، ابرقهرمانان به ویروسی آلوده شده اند که آن ها را به زامبی تبدیل کرده است. این داستان از رویدادهای خط داستانی متقاطع "چهار شگفت انگیز نهایی" منشأ می گیرد؛ جایی که نسخهٔ زامبی رید ریچاردز، همتای نهایی خود را فریب می دهد تا دریچه ای به دنیای زامبی ها باز کند، اما در نهایت این دریچه بسته می شود تا از ورود زامبی ها به دنیای اصلی جلوگیری شود. پس از اقتباس این مجموعه کمیک در قسمت «چه می شد اگر… زامبی ها؟» از مجموعه انیمیشنی "چه می شود اگر… ؟" در دیزنی پلاس، یک مینی سریال انیمیشنی با همین نام نیز در دست تولید است.
ای ام ام با نام کامل اما نوریس (زاده ) خواننده و ترانه سرا آمریکایی است.
ورزشگاه اوسیان (; یا ورزشگاه بزرگ آور ) یک ورزشگاه فوتبال در لو آور فرانسه است. ظرفیت آن ۲۵٬۱۷۸ نفر (تماماً صندلی دار) و زمین خانگی باشگاه لیگ یکی لو آور است که جایگزین ورزشگاه ژول دشازو به عنوان ورزشگاه خانگی این باشگاه شد. اوسیان، در یک بازی دوستانه بین لو هاور و لیل در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۲ افتتاح شد. جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹. این ورزشگاه برای میزبانی مسابقات جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ تا مرحله یک چهارم نهایی انتخاب شده بود.
دستیار معاون فرمانده یا فوکوچو جوکین رتبه ای در میبو روشی-گومی و شینسنگومی است. معمولاً، این رتبه پس از «رئیس» و «معاون رئیس» سومین رتبه است، اما از آنجایی که سمت هایی مانند «مدیر کل» نیز وجود داشته است، لزوماً نمی توان آن را سومین رتبه دانست. در امور داخلی، آنها دستیار دفتر و معاون رئیس هستند. در امور واحد، آنها رهبر دسته یک واحد هستند. بسته به سازمان، آنها رهبر گروه یا رهبر گروه می شوند.
زامبی های مارول () یک مجموعه فرنچایز کتاب کمیک است که توسط مارول کامیکس منتشر شده است. این مجموعه شامل نسخه های زامبی از ابرقهرمانان و ابرشرورهای دنیای مارول است که در مجموعه های محدود مختلف این سری، گاه در نقش قهرمان و گاه در نقش ضدقهرمان ظاهر می شوند. تاریخچه انتشار. مجموعهٔ "زامبی های مارول" با دو آرک داستانی از مجموعهٔ "چهار شگفت انگیز نهایی" آغاز شد: «تقاطع» در سال ۲۰۰۵ و «وحشتناک» در سال ۲۰۰۶، که هر دو توسط مارک میلار و گرگ لند نوشته و طراحی شدند. این داستان ها در ادامه با یک مجموعهٔ محدود تحت عنوان "زامبی های مارول" به نویسندگی رابرت کرکمن و طراحی شان فیلیپس دنبال شد. این دو نفر همچنین پیش درآمدی به نام "زامبی های مارول: روزهای مرده" و دنباله ای تحت عنوان "زامبی های مارول ۲" را نیز خلق کردند. در ادامه، یک کراس اور با "ارتش تاریکی" تحت عنوان "زامبی های مارول در برابر ارتش تاریکی" منتشر شد که توسط جان لِیمَن نوشته و با طراحی فابیانو نیوس، فرناندو بلانکو و شان فیلیپس ارائه شد. در "زامبی های مارول ۳"، رابرت کرکمن و شان فیلیپس جای خود را به فرد ون لنتی و کو واکر دادند. این تیم در "زامبی های مارول ۴" نیز که
مینی سری چهار قسمتی بود و از آوریل ۲۰۰۹ منتشر شد، همکاری خود را ادامه دادند. ون لنتی همچنین نویسندگی قسمت اول و آخر "بازگشت زامبی های مارول" را نیز بر عهده داشت؛ مجموعه ای متشکل از پنج شمارهٔ مستقل که به جنبه های مختلف شیوع ویروس می پرداختند. در "زامبی های مارول ۵"، او با طراح اسپانیایی کانو همکاری کرد و داستان را از پایان جلد چهارم، "زامبی های مارول ۴" ادامه داد. در سال ۲۰۱۱، مجموعه ای جدید به نام "زامبی های مارول: سوپریم" معرفی شد که شیوع ویروس زامبی را به زمین ۷۱۲، جهان اسکادران سوپریم، منتقل می کرد. این مجموعه توسط فرانک مارافینو نوشته و فرناندو بلانکو طراحی آن را بر عهده داشت. سپس مجموعهٔ "زامبی های مارول: نابود کنید!" منتشر شد که در جهانی اتفاق می افتد که در آن زامبی های نازی جنگ را برده اند. نویسندگی اولیه بر عهدهٔ فرانک مارافینو بود و طراحی آن را میرکو پیرفدریکی انجام داد. اما به دلیل مشکلات جسمی، مارافینو نویسندگی را از شمارهٔ سوم به پیتر دیوید واگذار کرد.
زندگی پس از زندگی می تواند به موارد زیر اشاره کند:
موزه تاریخ زادگاه شینسنگومی شهر هینو ، یک موزه عمومی واقع در شهر هینو، توکیو است. نمای کلی. در سال ۲۰۰۵ (هیسه ۱۷) افتتاح شد. این موزه به نمایش، تحقیق و مطالعات در مورد شینسنگومی، کوشو کایدو، هینو-جوکو و سایر موضوعات مرتبط با شهر هینو می پردازد. نمایشگاه دائمی «شینسنگومی، شینچوگومی و هینو» عمدتاً از اسناد تاریخی برای معرفی تاریخ شینسنگومی از بدو تولد تا زوال آنها استفاده می کند و همچنین به طور منظم نمایشگاه های ویژه و نمایشگاه های برنامه ریزی شده برگزار می کند. این موزه همچنین دارای یک کتابخانه ضمیمه، هینوجوکو هونجین و مرکز تبادل هینوجوکو است.
زامبی های مارول () مینی سریال پویانمایی محصول ایالات متحده است که توسط زب ولز برای سرویس استریم دیزنی پلاس ساخته شده است. این مجموعه بر اساس مجموعه کمیک هایی به همین نام از مارول کامیکس ساخته شده و شانزدهمین مجموعه تلویزیونی در دنیای سینمایی مارول محسوب می شود که توسط مارول استودیوز انیمیشن تولید شده است. رویدادهای این مجموعه در خط زمانی جایگزینی روایت می شود که پیش تر در قسمت «چه می شود اگر… زامبی ها؟!» (۲۰۲۱) از مجموعه پویانمایی "چه می شود اگر… ؟" (۲۰۲۱–۲۰۲۴) معرفی شده بود. ادامه ای بر آن قسمت، مجموعه "زامبی های مارول" داستان گروهی از بازماندگان را دنبال می کند که در برابر قهرمانان و شرورهایی که به زامبی تبدیل شده اند، مبارزه می کنند. برایان اندروز به عنوان شورانر و کارگردان و زب ولز به عنوان نویسندهٔ اصلی در این پروژه حضور دارند. از صداپیشگان این مجموعه می توان به آکوافینا، دیوید هاربر، سیمو لیو، الیزابت اولسن، رندل پارک، فلورنس پیو، هیلی استاینفلد، دامینیک تورن، ایمان ولانی و تاد ویلیامز اشاره کرد که بسیاری از آن ها نقش های خود را از آثار قبلی دنیای سینمایی مارول تکرار می کنند. توسعهٔ مجموعه از ژوئن ۲۰۲۱،
در کنار پروژه های پویانمایی دیگر مارول استودیوز و به ویژه اسپین آفی بر اساس قسمت «چه می شود اگر… زامبی ها؟!» آغاز شد و در نوامبر همان سال رسماً اعلام شد. مجموعه با همان سبک مجموعه پویانمایی "چه می شود اگر… ؟" ساخته می شود و «استودیو استلار کریتیو لب» که در آن پروژه نیز همکاری داشت، مسئولیت پویانمایی را برعهده دارد. این مجموعه نخستین محصول مارول استودیوز انیمیشن خواهد بود که رده بندی سنی TV-MA دریافت کرده است. "زامبی های مارول" قرار است در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵ در دیزنی پلاس پخش شود و شامل چهار قسمت خواهد بود. این مجموعه بخشی از دنیای سینمایی مارول خواهد بود. انتشار. "زامبی های مارول" قرار است در ۳ اکتبر ۲۰۲۵ از دیزنی پلاس پخش شود و شامل چهار قسمت خواهد بود. در ژوئیهٔ ۲۰۲۲، انتظار می رفت این مجموعه در سال ۲۰۲۴ منتشر شود. در ژانویهٔ ۲۰۲۴، برایان اندروز اظهار داشت که از زمان دقیق پخش مطمئن نیست، زیرا تاریخ انتشار به طور مداوم تغییر می کرد و در آن زمان هنوز تعیین نشده بود. در پنل استودیوی انیمیشن مارول در رویداد D23 در اوت ۲۰۲۴، مجموعه هایی از جمله "زامبی های مارول" معرفی شدند که قرار بود در ۱۲ تا ۱۸ ماه آینده منتشر ش
وند، اگرچه به طور مشخص اعلام شد که "زامبی های مارول" «تا مدتی پخش نخواهد شد». ماه انتشار آن، اکتبر ۲۰۲۵، در اکتبر همان سال اعلام شد. این مجموعه بخشی از دنیای سینمایی مارول خواهد بود.
واندر من () با نام اصلی سایمون ویلیامز (Simon Williams) شخصیتی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشرشده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده استن لی و طراحان دان هک و جک کربی ساخته شد و نخستین بار در شماره ۹ از مجموعه "انتقام جویان" (اکتبر ۱۹۶۴) معرفی شد. واندر من ابتدا به عنوان یک ابرشرور معرفی شد که با انرژی «یونیونی» (ionic) تقویت شده بود و با انتقام جویان جنگید. اما پس از گذر از سلسله ای از اتفاقات، به عنوان یک ابرقهرمان بازآفرینی شد و به تیمی پیوست که پیش تر با آن دشمنی داشت. سایمون ویلیامز قرار است برای نخستین بار به صورت لایو اکشن در مجموعه اورجینال آیندهٔ دیزنی پلاس با عنوان "واندر من" که در دنیای سینمایی مارول جریان دارد، ظاهر شود. نقش او را یحیی عبدالمتین دوم ایفا خواهد کرد.
واندر من () مینی سریال تلویزیونی محصول ایالات متحده است که توسط دستین دنیل کرتون و اندرو گست برای سرویس استریم دیزنی پلاس ساخته شده است. این مجموعه بر پایهٔ شخصیت واندر من در مارول کامیکس ساخته شده و قرار است هفدهمین مجموعه تلویزیونی در دنیای سینمایی مارول باشد که توسط مارول استودیوز، تحت لیبل مارول تلویژن، تولید می شود و با فیلم های این فرنچایز پیوستگی دارد. اندرو گست به عنوان شورانر در پروژه فعالیت می کند. این مجموعه همچنین توسط شرکت های Family Owned و اونیکس کالکتیو تولید شده است. یحیی عبدالمتین دوم در نقش سایمون ویلیامز / واندر من ایفای نقش می کند و در کنار او بازیگرانی چون بن کینگزلی، دمیتریوس گروس و اد هریس نیز حضور دارند. در دسامبر ۲۰۲۱، کرتون قراردادی کلی با مارول استودیوز برای ساخت مجموعه های تلویزیونی برای دیزنی پلاس امضا کرد؛ در آن زمان نیز یک مجموعه کمدی در دست توسعه بود. در ژوئن ۲۰۲۲ مشخص شد که این مجموعه بر محور شخصیت واندر من خواهد بود و گست نیز درگیر پروژه است و کرتون وظیفهٔ کارگردانی چند قسمت را بر عهده خواهد داشت. عبدالمتین در اکتبر همان سال به پروژه پیوست و در فوریه ۲۰۲۳ نیز اعلام شد که است
لا مگی و جیمز پانسولت نیز بخشی از تیم کارگردانی خواهند بود. فیلم برداری این مجموعه از اوایل آوریل ۲۰۲۳ در لس آنجلس آغاز شد، اما در اواخر ماه مه به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ متوقف گردید. تولید در اوایل ژانویه ۲۰۲۴ از سر گرفته شد و تا آوریل همان سال به پایان رسید. این مجموعه به طور رسمی در اکتبر ۲۰۲۴ معرفی شد. انتشار "واندر من" برای دسامبر ۲۰۲۵ از دیزنی پلاس برنامه ریزی شده و شامل هشت قسمت خواهد بود. این مجموعه بخشی از دنیای سینمایی مارول است و تحت عنوان "مارول اسپات لایت" منتشر خواهد شد. انتشار. "واندر من" قرار است در دسامبر ۲۰۲۵ از طریق دیزنی پلاس منتشر شود و شامل هشت قسمت خواهد بود. این مجموعه در ابتدا برای فصل تلویزیونی ۲۰۲۳–۲۰۲۴ برنامه ریزی شده بود، اما تا سپتامبر ۲۰۲۳ به دلیل ناتمام ماندن مراحل فیلم برداری به دلیل اعتصابات دابلیوجی ای و سگ-افترا، تاریخ پخش مشخصی نداشت. در اکتبر ۲۰۲۴، دسامبر ۲۰۲۵ به عنوان زمان انتشار اعلام شد. این مجموعه بخشی از دنیای سینمایی خواهد بود و تحت عنوان "مارول اسپات لایت" منتشر می شود.
ویلی دلاژو (متولد ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۲) داور بین المللی فرانسوی است که در لیگ ۱ قضاوت می کند. او داور فیفا است و به عنوان داور درجه یک یوفا رتبه بندی شده است. زندگی شخصی. دلاژو از اهالی کورنیه، اوت-ساووآ است و به عنوان مشاور بنگاه املاک و مستغلات کار می کند.
قلمرو وایومینگ () یک منطقهٔ سازمان یافته در غرب ایالات متحده بود که از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۹۰ وجود داشت، یعنی پیش از آن که این منطقه به طور رسمی تبدیل به ایالت وایومینگ شود. در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۸۶۸، کنگرهٔ آمریکا این قلمرو را با جدا کردن بخش هایی از قلمروهای داکوتا، یوتا و آیداهو ایجاد کرد. مرکز این قلمرو شهر شاین (Cheyenne) بود، که در آن زمان به دلیل توسعهٔ راه آهن، به سرعت در حال رشد بود. قلمرو وایومینگ در اواخر سدهٔ نوزدهم به دلیل منابع طبیعی غنی، مانند معادن و چراگاه های وسیع برای دامداری، مورد توجه قرار گرفت. در کنار این، پروژه های راه آهن و مهاجرت گروه هایی از مردم، از جمله کارگران و دامداران، موجب افزایش جمعیت شد. وایومینگ همچنین از نظر تاریخی به دلیل نقشش در پیشگامی در حقوق زنان شناخته می شود؛ این قلمرو نخستین منطقه در تاریخ آمریکا بود که در سال ۱۸۶۹ به زنان حق رأی داد. به همین دلیل، گاه به وایومینگ «ایالت حقوق زنان» (Equality State) نیز گفته می شود. در نهایت، در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۹۰، وایومینگ به عنوان چهل وچهارمین ایالت به ایالات متحده پیوست و دورهٔ آن به عنوان قلمرو به پایان رسید.
یاران کلانتر یا پاسی کومیتاتوس () یک اصطلاح حقوقی قدیمی لاتین است که در اصل به معنای «نیروی مردمی همراه با کلانتر» است. در انگلیسی قرون وسطی، این اصطلاح به گروهی از شهروندان اشاره داشت که کلانتر یک شهرستان می توانست در مواقع اضطراری یا اجرای قانون، آنان را برای کمک به خود فرا بخواند. در آمریکا، این مفهوم تاریخی بیشتر با «قانون پاسی کومیتاتوس» (Posse Comitatus Act) شناخته می شود؛ قانونی فدرال که در سال ۱۸۷۸ تصویب شد و هدف اصلی آن جلوگیری از استفاده از ارتش ایالات متحده برای اجرای قوانین داخلی در داخل کشور بود، مگر در شرایطی خاص که قانون اجازه می دهد. این قانون در پاسخ به دخالت های نظامی در امور داخلی ایالت ها، به ویژه در دوره پس از جنگ داخلی آمریکا، تصویب شد. به بیان دیگر، «یاران کلانتر» در گذشته به معنی «نیروی مردمی که یک مقام محلی برای اجرای قانون فرا می خواند» بود، اما امروزه این اصطلاح معمولاً در زمینهٔ قانونی به کار می رود که می گوید ارتش آمریکا نمی تواند بدون اجازهٔ خاص در امور پلیسی داخلی کشور دخالت کند. این قانون از اصول اساسی جدایی میان ارتش و پلیس در دموکراسی آمریکایی است.
سیکیوتای ، سازمانی که بخشی از ارتش سابق شوگون سالاری بود که در پایان دوره ادو تأسیس شد. زمینه. سلف این گروه، روشیگومی بود، گروهی از سامورایی های بدون ارباب که توسط شوگون سالاری در سال ۱۸۶۲ به پیشنهاد کیوکاوا هاچیرو، برای محافظت از چهاردهمین شوگون توکوگاوا ایه موچی که به کیوتو می رفت، گرد هم آمدند. سال بعد، روشیگومی به کیوتو رفت، اما در نهایت از هم جدا شدند و بخشی که در کیوتو باقی ماند، تحت سرپرستی ماتسودایرا کاتاموری، محافظ کیوتو، با نام جدید شینسنگومی تشکیل شد. پس از پاکسازی گروه سریزاوا و دیگران، این گروه تحت رهبری مدیر کوندو ایسامی و معاون مدیر هیجیکاتا توشیزو در کیوتو مستقر شدند و شینسنگومی نیروی شبه پلیسی بود که عمدتاً برای حفظ نظم عمومی در کیوتو فعالیت می کرد. حادثه ای که آنها را مشهور کرد، حادثه ایکِدایا بود. گفته می شود که در این حادثه سامورایی های رادیکال بدون ارباب نقشه می کشیدند تا پایتخت یعنی کیوتو را به آتش بکشند و از این آشفتگی برای ربودن امپراتور به قلمرو چوشو استفاده کنند. کوندو و افرادش که متوجه این موضوع شدند، به ایکِدایا حمله کردند، هفت نفر را کشتند و ۲۳ نفر را اسیر کردند. در سال ۱۸۶۸، آنها
در نبرد توبا-فوشیمی همراه با ارتش شوگون سالاری جنگیدند، اما شکست خوردند. پس از فرار به ادو، در جاهای مختلف جنگیدند و در آوریل همان سال، کوندو در محوطه اعدام ایتاباشی گردن زده شد و هیجیکاتا در سال ۱۸۶۹ در حومه گوریوکاکو در هاکوداته در نبرد کشته شد. تشکیل. در مارس ۱۸۶۸ (کیئو ۴)، شینسنگومی نام خود را به کویو چینبوتای تغییر داد و در نبرد کوشو کاتسونوما شرکت کرد، اما ظرف دو ساعت نبرد توسط ارتش امپراتوری توساندو، فرمانده پیشتاز (نیروی اصلی، جینشوتای قلمرو توسا بود) به رهبری ایتاگاکی تایسوکه شکست خورد و عقب نشینی کرد. پس از بازگشت به ادو، ناگاکورا شینپاچی، سانئوسوکه هارادا و چند نفر دیگر پیشنهاد دادند که برای جنگ به قلمرو آیزو بروند، اما کوندو ایسامی، رئیس دفتر که از زمان تشکیل اتحاد رفیق آنها بود، گفت: «من نمی توانم به چنین پیشنهاد خصوصی بپیوندم. با این حال، اگر شما استخدام من شوید و برای من کار کنید، موافقت خواهم کرد.» این اظهار نظر همه را خشمگین کرد. ناگاکورا خشمگین شد و گفت: «سامورایی ها به دو ارباب خدمت نمی کنند و اگرچه ما با هم متحد خواهیم شد، اما رعیت نخواهیم شد» و همه از کوندو دست کشیدند و شینسنگومی (کویو چ