Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رمزی نافع یا رمزی نافع رشید آقا (زاده ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۹۴۹)، سیاستمدار ملی گرای کرد بود . او به همراه آلمانی ها طرحی به نام عملیات ماموت علیه انگلیسی ها برای ایجاد یک کشور کردستان مستقل در عراق تهیه کردند ، اما این نقشه شکست خورد و نافی به اسارت انگلیسی ها درآمد. او در اثر شکنجه در زندان تعادل روانی خود را از دست داد و در سن 32 سالگی درگذشت. او در کردستان به دلیل فعالیت برای ملی گرایی کردی شهرت بالایی دارد. زندگینامه. اوایل زندگی. رمزی در سال 1917 در خانواده ای سرشناس اهل اربیل به دنیا آمد . دوره ابتدایی و متوسطه را در اربیل گذراند . در آن زمان هیچ دبیرستانی در اربیل وجود نداشت، در نتیجه او به مدت یک سال به دبیرستانی در کرکوک رفت . رمزی در کرکوک به حزب راست افراطی هیوا به رهبری رفیق حلمی پیوست . سپس در سالهای 1937 و 1938 در دبیرستان علمی-محور در بغداد تحصیل کرد. او در امتحان لیسانس در بغداد گذراند در سال 1939 تصمیم گرفت به عزیمت کند . او به مدت دو سال در دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرد و به رتبه سال اول رسید . او به دلیل مخالفتش با قرار دادن سرزمین های کردستان توسط امپراتوری بریتانیا در داخل مرزهای عراق شناخت
ه شده بود. او در بیروت با کامران علی بدرخان، نورالدین زازا و برخی از چهره های فعال حزب ملی گرای کردی خویبون در آن زمان که به آن پیوست و برای ایجاد یک کشور مستقل کردی تلاش کرد، ملاقات کرد . او از اکتبر 1941 تا مارس 1942 در بیروت ماند. بعداً برای تکمیل تحصیلات خود به استانبول رفت و در کالج خصوصی رابرت پذیرفته شد . در اواسط سال 1942 در استانبول بود که برای عملیات ماموت با او تماس گرفتند . عملیات ماموت (ماموت). عملیات ماموت یک ماموریت نیروهای ویژه آلمانی در سال 1943 در طول جنگ جهانی دوم بود که به رهبری سرگرد مولر و همراهی رمزی، برای تحریک شورش کردهای عراق در تلاش برای بیرون راندن انگلیسی ها از منطقه، به دست گرفتن کنترل میدان های نفتی و تحویل آنها به "ورماخت" به دلیل اینکه عملیات بارباروسا در حال پیشروی نبود، بود . در ازای بیرون راندن انگلیسی ها، نازی ها به کردها در ایجاد کردستان مستقل کمک خواهند کرد. سرگرد مولر، مغز متفکر عملیات، به "یک کرد بومی نیاز داشت که آماده باشد تا با ما بپرد، ما را به یک مخفیگاه خوب هدایت کند و سپس برای ما با شیخ محمود و دیگر سران کرد تماس برقرار کند." اندکی پس از ورود رمزی به استانبول در
سال 1942، چند تن از اعضای واحد "اس دی" و افراد مولر با رمزی تماس گرفتند تا در مورد امکان ایجاد طرحی شبیه به نقشه راه برای اتحاد کردها در ازای قیام کردها علیه بریتانیایی ها که میدان های نفتی کرکوک را اشغال کرده بودند، گفتگو کنند . شکست. ماموریت در روز اول شکست خورد. جعبه سلاح و تجهیزات در سقوط چتر نجات گم شد و گروه در 300 کیلومتری هدف مورد نظر فرود آمد. رمزی و عوامل آلمانی توسط نیروهای انگلیسی و عراقی به اسارت درآمدند، شکنجه شدند و به اعدام محکوم شدند . سرگرد مولر موفق به فرار و بازگشت به آلمان شد و تا زمان مرگش در 26 سپتامبر 2009 در آنجا زندگی کرد. حکم رمزی به حبس ابد کاهش یافت . رمزی دو سال بعد در سال 1949 در زادگاهش اربیل در کردستان عراق درگذشت . خط لوله نفت کرکوک-حیفا ، که نفت عراق را از سال 1934 به سواحل مدیترانه و به پالایشگاهی که در نزدیکی شهر حیفا در سال 1939 ساخته شده بود، می رساند و "تایم" در 21 آوریل 1941 آن را به عنوان «کرک ژولار» به عنوان «KirkuiT » به نام بریتانیا توصیف کرد. خط لوله ای که در حدیثه منشعب می شود، فقرات جنگ متحدان غربی در دریای مدیترانه ای بر روند بعدی جنگ می گذارد
باکت ورنل ملکه همسر مصر باستان و همسر بزرگ سلطنتی فرعون رامسس نهم (احتمالا) بود که در دوران حکومت دودمان بیستم مصر زندگی می کرد. تدفین. او در مقبره KV10، ساخته شده برای فرعون اواخر دودمان نوزدهم مصر آمنمسس دفن شده و در اتاقی که برای استفاده او دوباره تزئین شد به خاک سپرده شد. به دلیل این واقعیت، قبلاً تصور می شد که او همسر آمنمسس بوده است. دادسون (۱۹۸۷) استدلال کرده است که تزئین مجدد مقبره KV10 در زمان سلطنت رامسس نهم انجام شد. شادن و ارتمن (۱۹۸۹) با این حال ادعا می کنند که برخی از کارهای اتاق باکت ورنل ممکن است در زمان ملکه تاوسرت انجام شده باشد. اگر چنین است، این نشان می دهد ملکه باکت ورنل در عصری پیش تر می زیسته است.
هوندا سی دی۲۰۰ رودمستر (انگلیسی: Honda CD200 RoadMaster) کمپانی هوندا چندین موتورسیکلت ۲۰۰ سی سی با انجین مشابه اما تغییرات بدنه متفاوت در دهه ۱۹۸۰ معرفی کرد. مدل معرفی شده در آفریقای جنوبی و پاکستان به همین نام شناخته می شد. این موتور مشابه سی دی۱۸۵ بود اما پیستون های تراکم پایین تر در نتیجه سی دی۱۸۵ قدرت کمتر، مصرف سوخت بیشتر و حداکثر سرعت کمتری داشت. سیستم دینام نیز با CD185 متفاوت بود. جدای از این، مدل ها کاملاً مشابه بودند و از همان بدنه، سیستم تعلیق، چرخ ها، لاستیک ها و ترمزها استفاده می کردند. این موتورسیکلت دارای سرعت سنج مربعی، گلگیرهای بزرگ جلو و عقب، اگزوزهای کرومی دوقلو، یک چوک در پشت میله های دسته، یک مخزن سوخت کرومی با آرم هوندا و ورودی های هوای کرومی ساختگی در پانل های جانبی بود. دارای ترمزهای کاسه ایدر عقب و جلو و یک کاربراتور ۲۶ میلی متری بود. وزن این موتورسیکلت ۱۴۰ کیلوگرم بود. هوندا این محصول را با با سیستم الکتریکی ۱۲ ولتی و جرقه زنی تخلیه خازن (سی دی آی) در بریتانیا معرفی کرد.
حریرع که نامش در زبان مصری باستان به معنی «گل» است؛ یک زن نجیب زاده در مصر باستان در اوایل دورهٔ حکمرانی دودمان بیستم مصر و اواخر دورهٔ دودمان بیست و یکم مصر بود. وی اگرچه در طول زندگی می بایست فردی تأثیرگذار بوده باشد، اما اطلاعات زیادی در مورد روابط خانوادگی او وجود ندارد. نام پدر و مادرش نامشخص است و هویت همسرش هم جای بحث ندارد. او اغلب به عنوان همسر یا مادربزرگ کاهن اعظم تِبِس پی عنخ در نظر گرفته می شود. جایگاه دقیق حریرع در خانواده کاهنان اعظم تِبِس در نهایت به دو عامل بستگی دارد که درستی هیچ کدام هنوز اثبات نشده است: رابطه با نجمت. تنها چیزی که می توان بدون تردید ثابت کرد این است که او مادر بانوی نُجمت بود که مومیایی و لباس تشییع جنازه او در انبار بزرگ سلطنتی نزدیک دیر البحری پیدا شده است. همراه با مومیایی این نُجمت دو کتاب مردگان پیدا شد. یکی از آنها، پاپیروس بی ام ۱۰۴۹۰، که اکنون در موزه بریتانیا قرار دارد، متعلق به «نُجمت مادر پادشاه، دختر مادرِ پادشاه، حریرع» بود. در حالی که نام نُجمت در کارتوش نوشته شده بود، نام حریرع چنین نبود. از آنجایی که این نُجمت بیشتر به عنوان همسر کاهن اعظم حریحور در نظر گرف
ته می شود، که او نیز دارای القاب سلطنتی است، لقب حریرع اغلب به «مادرشوهر پادشاه» تعبیر می شود، اگرچه عنوان به کار رفته برای او «که گاو قوی را به دنیا آورد» نشان می دهد که او واقعاً باید یک پادشاه (یک پسر) به دنیا آورده باشد. با این حال، اخیراً، این عقیده رایج مبنی بر وجود تنها یک ملکه نجمت به چالش کشیده شده است و دیدگاه قدیمی مبنی بر اینکه مومیایی یافت شده در انبار سلطنتی مربوط به مادر حریحور بوده و نه همسرش، احیا شده است. اگرچه غیرقابل بحث است که حریحور ملکه ای به نام نُجمت داشت (عقیده ای که قبلاً توسط ژان-فرانسوا شامپولیون به رسمیت شناخته شده بود)، ادوارد نویل در سال ۱۸۷۸ فرض کرد که حریحور باید مادری به نام نُجمت داشته باشد. او این کار را بر اساس پاپیروس بی ام ۱۰۵۴۱، کتاب دیگر مردگان که با مومیایی او یافت شد، انجام داد. در واقع قابل توجه است که اگرچه حریحور در پی. بی ام ۱۰۵۴۱ نقش دارد، اما نُجمت در هیچ یک از دو کتاب مردگان او به عنوان «همسر پادشاه» معرفی نشده است. تمام تمرکزها روی موقعیت او به عنوان «مادر پادشاه» است، گویی این تنها عنوان او در رابطه با حریحور است. خاندان حاکم از دوره انتقالی از دودمان بیستم
مصر به دودمان بیست و یکم مصر به تکرار نام ها زبانزد هستند، بنابراین اینکه حریحور همسر و مادری همنام داشته به خودی خود غیرممکن یا بعید نیست. اگر نُجمت کشف شده در گور سلطنتی واقعاً مادر حریحور بود، نتیجه می شود که حریرع باید مادربزرگ حریحور بوده باشد تا مادرشوهر او. در این موقعیت او می توانست همسر کشیش اعظم آمنهوتپ باشد. با این حال، بحث در مورد این موضوع هنوز ادامه دارد.
مایکل لنگلی (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از اوت ۲۰۲۲ فرماندهی آفریقای ایالات متحده آمریکا را برعهده دارد. لنگلی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۵ به عنوان افسر توپخانه در سپاه تفنگداران دریایی آغاز کرد، از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ فرمانده تفنگداران دریایی ایالات متحده در اروپا و آفریقا بود و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی نیروهای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد.
دواتنتوپت یا دوات انت اوپت () ملکه همسر مصر باستان بود که در دوران دودمان بیستم مصر زندگی می کرد. او همسر فرعون رامسس چهارم و مادر رامسس پنجم بود. حتی با وجود اینکه هویت همسر رامسس چهارم در تاریخ به طور واضح بیان نشده است، او به دلیل القابی که به او داده شده و در قبر او یافت شد، محتمل ترین گزینه محسوب می شود (QV74). در مجموعه معبد کرنک یک ستایشگر مقدس آمون به نام «تنتوپت» همراه با رامسس سوم در معبد خونسو نشان داده شده است. گمان می رود که «تنتوپت» و ملکه دواتنتوپت یک شخص واحد بوده اند که دختر رامسس سوم بوده است. بدین سبب او خواهر یا خواهر ناتنی شوهرش بوده است. مباشر او آمنهوتپ در مقبره شمارهٔ TT346 در تِبِس به خاک سپرده شد.
حنوت وعتی ملکه همسر مصر باستان از دودمان بیستم مصر بود. وی همسر بزرگ سلطنتی فرعون رامسس پنجم بود. دارایی ها و املاک حنوت وعتی در «پاپیروس ویلبور» ذکر شده است که سندی است مربوط به دوران سلطنت رامسس پنجم. در واقع بر اساس این سند است که تصور می شود که حنوت وعتی همسر فرعون رامسس پنجم باشد، اما ممکن است قدمت او به دوره های قبلی باشد. «وُلفرام گرایتسکی» هیروگلیف ها را که از هیراتیک رونویسی شده اند به صورت زیر نوشته است: M23-t:n-G7-N41:t*N33-G7-Z5-Z5-Z5-s-G36:r-t:A-H-W24:t*Z5-wa:a-U33-i
بارون ویلیام ترامپ (؛ زادهٔ ۲۰ مارس ۲۰۰۶) کوچک ترین پسر دونالد ترامپ، چهل و پنجمین و چهل و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده، و همسر سوم او، بانوی اول ایالات متحده آمریکا، ملانیا ترامپ است. بارون در اولین دوره ریاست جمهوری پدرش چهره ای غیرسیاسی بود و علیرغم تلاش های ملانیا برای دور کردن پسرش از سیاست، توجه رسانه ها را به خود جلب کرد. بارون در آن زمان به فوتبال علاقه نشان داد و به عنوان هافبک با آکادمی دی سی یونایتد قرارداد امضا کرد. پس از اتمام دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ و خروجش از کاخ سفید، او به فلوریدا نقل مکان کرد. در سال ۲۰۲۴ بارون در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان (۲۰۲۴) به عنوان نماینده رسمی فلوریدا دعوت شد، اما او نپذیرفت. او در ژوئیه ۲۰۲۴ یک شرکت املاک و مستغلات (ترامپ، فولچر و راکسبورگ کپیتال) را تأسیس کرد که پس از پیروزی پدرش در انتخابات ریاست جمهوری دوم منحل شد. زندگی و تحصیل. بارون ویلیام ترامپ در ۲۰ مارس ۲۰۰۶ در خانواده دونالد ترامپ و ملانیا کناوس در نیویورک به دنیا آمد. او در کلیسای اسقفی Bethesda -by-the-Sea در پام بیچ، فلوریدا غسل تعمید داده شد. بارون در برج ترامپ بزرگ شد، جایی که او در آن،
طبقه اختصاصی خودش را دارد. وی برای تحصیلات ابتدایی خود در مدرسه گرامر و مقدماتی کلمبیا تحصیل کرد. سپس در آکادمی آکسبریج مشغول تحصیل شده و پس از فارغ التحصیلی در آنجا، وارد دانشگاه نیویورک شد. او تابعیت آلمانی، اسکاتلندی و اسلوونیایی دارد. بارون در کارزار ریاست جمهوری ۲۰۱۶ دونالد ترامپ حضور داشت. پدر وی در نوامبر ۲۰۱۶ به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شد. او و مادرش به دلیل نگرانی در مورد وجهه عمومی و مدرسه اش به مدت شش ماه پس از انتخابات، در نیویورک ماندند. بارون اولین پسر رئیس جمهور پس از جان اف کندی جونیور بود که در کاخ سفید اقامت کرد. شغل. سیاست دونالد ترامپ در مصاحبه ای گفت که بارون بخاطر علاقه به صنعت، به دونالد در این امر مشاوره می دهد. در ماه مه ۲۰۲۴، از بارون دعوت شد تا در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان (۲۰۲۴) به عنوان نماینده بزرگ فلوریدا انتخاب شود که در این کنوانسیون برادرانش اریک و دونالد جونیور و خواهرش تیفانی نیز حضور داشتند اما بارون با استناد به تعهدات قبلی خود، این دعوت را رد کرد. تجارت در ژوئیه ۲۰۲۴، وی با همکاری همکلاسی هایش، یک شرکت املاک و مستغلات به نام (ترامپ، فولچر و راکسبورگ کپیتال) را
تأسیس کرد. این شرکت پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ منحل شد و هیچ برنامه ای برای تأسیس مجدد آن در دوره دوم ریاست جمهوری پدرش وجود نداشت. بر اساس "گزارش نیویورک تایمز"، استیو ویتکاف یک سرمایه گذار املاک و مستغلات که با ترامپ ارتباط دارد، نقش ترامپ را به عنوان یک عامل بازدارنده در برابر میم کوین و دادن تجربه تجاری به او تصور می کند. بعداً روزنامه "تایمز" گزارش داد که ترامپ از والدین خود خواسته است که درگیر ارزهای دیجیتال شوند و در آن سرمایه گذاری کنند.
کا-نفر-نفر () یک زن نجیب زادهٔ در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان نوزدهم مصر زندگی می کرد. او در دوران معاصر به خاطر ماسک تشییع جنازه اش که در اختیار «موزه هنر سنت لوئیس» است، شناخته می شود. موزه این ماسک را در سال ۱۹۹۸ از شرکت فینیکس، عرضه کننده آثار هنری خریداری کرد. این شرکت گفت که این نقاب بین سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ در سقاره کشف شده بود و تا سال ۱۹۵۲ در بازار هنر دست به دست می شد. با این حال، این ظن ایجاد شد که این ماسک در عوض از مصر دزدیده شده است و زاهی حواس، دبیرکل شورای عالی آثار باستانی مصر، درخواست کرد که این ماسک به مصر بازگردانده شود. در سال ۲۰۰۶، موزه هنر سنت لوئیس ادعای هاواس را رد کرد و ماسک در سنت لوئیس باقی می ماند. نقاب کا-نفر-نفر از چوب پوشیده شده با کتانی با پوشش گچی رنگ شده و مطلا ساخته شده است. این اثر در یک محفظه با دمای کنترل شده تحت عنوان «ماسک مومیایی، مصری، دودمان نوزدهم مصر» در موزه هنر سنت لوئیس نگهداری می شود. کا-نفر-نفر در سال ۱۹۵۲ توسط محمد زکریا غنیم در مقبره ای که در بالای هرم پلکانی هرم جوزر در گورستان سقاره مدفون شده بود، کشف شد. بدن او مومیایی نشده بود و به شدت تجز
یه شده بود و ماسک پُرنگار بر صورت داشت که سر و شانه هایش را می پوشاند. تاج سر او یک دیهیم شیشه ای بود. چشم ها و نوک سینه های او نیز با شیشه پوشانده شده بود. غنیم نام او را کا-نفر-نفر به معنای «کا دو چندان زیبا» گذاشت. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴، دادگاه استیناف حوزه هشتم ایالات متحده آمریکا به این نتیجه رسید که ماسک باید در موزه هنر سنت لوئیس باقی بماند، دستکم تا آنجا که به پرونده مصادره فدرال ایالات متحده مربوط می شود.
نوب خسبد (؛ به معنای طلا و لاجورد) ملکه همسر مصر باستان از دودمان بیستم مصر بود. او همسر بزرگ سلطنتی فرعون رامسس ششم و مادر فرعون رامسس هفتم، شاهدخت ایست (همسر خدای آمون) و شاهزاده های آمن حرخپ شیف دی و پانبنکمیت بود. از او در مقبره پسرش آمن حرخپ شیف (مقبرهٔ شمارهٔ کی وی۱۳) و در سنگ یادبود دخترش ایست در قفط یاد شده است.
مؤسسه کُردی پاریس یا انستیتوی کُرد پاریس (; ) یک مؤسسه کُردی در فرانسه است که در سال ۱۹۸۳ میلادی در پاریس پایتخت فرانسه تأسیس شده است. این مؤسسه در فوریه ۱۹۸۳ میلادی توسط تهیه کننده فیلم ییلماز گونی و شاعری کرد به نام جگرخون تأسیس شد و بر زبان، فرهنگ و تاریخ کردی تمرکز دارد. این مؤسسه یکی از مراکز آموزشی اصلی زبان های کردی در اروپا است.
ماه من یا نورِ روحِ من (هندی: Channa Mereya؛ انگلیسی: The light of my soul) یک مجموعه تلویزیونی درام-عاشقانه هندی است که در ۵ ژوئیه ۲۰۲۲ در استار بهارات پخش شد. این مجموعه در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲ پخش شد. این سریال توسط شبکه ام بی سی پرشیا دوبله و در ۵۵ قسمت پخش شده است. داستان. داستان حول محور عشق به آشپزی و بر اساس فرهنگ پنجاب است. جینی گاروال دختری ۲۴ ساله است که سرشار از زندگی است. او در هرج و مرج زندگی می کند و به دنبال راهی برای حل مشکلات خانوادگی و غیابت عشقش است. جینی و خانواده اش یک رستوران را در امریتسار اداره می کنند. از طرفی دیگر، آدیتیا سینگ مردی ۲۷ ساله است که آرزو دارد یکی از بالاترین هتل داران جهان باشد. او در جستجوی اهمیت و معنا در زندگی است و جواب هایش را در دختری می یابد که از آن نفرت دارد. اما پس از آن تصمیم می گیرد که عاشق او شود. او با جینی ازدواج می کند.
نام مستعار نویسنده ای ژاپنی است که عضو اصلی گروه سونث اکسپنژن می باشد. او خالق مجموعه رمان های تصویری "وقتی که آن ها گریه می کنند" می باشد؛ از جمله "هیگوراشی"، "اومینکو" و "". نام مستعار او برگرفته از "فاینال فانتزی" است: «ریوکیشی» اصطلاحی به معنای «اژدها» و ۰۷ نوعی بازی با کلمه است و اشاره به «لنا» دارد. اوایل زندگی. ریوکیشی۰۷ در یک مدرسهٔ فنی مخصوص هنر درس خواند و مشغول به نوشتن دوجینشی شد؛ در همین حال او به انیمه، مانگا و بازی های ویدئویی علاقه پیدا کرد. هنگام تحصیل در کالج او تلاش کرد مانگا و رمان بنویسد، اما پی برد که «صرف نظر از اشتیاق برای چیزی، بدون مهارت هرگز نمی توان همچون یک فرد حرفه ای آن را انجام داد». او با یکی از همکارانش در یک گروه تئاتر آشنا شد. این آشنایی موجب شد او نمایشنامه ای با عنوان نوشت و آن را در یک مسابقه ثبت کرد. گرچه او بعداً باخت. برادر کوچکتر او که مورد الهام موفقیت رمان تصویری "" از تایپ-مون قرار گرفته بود، به او پیشنهاد داد که او و ریوکیشی رمان صوتی خودشان را تولید کنند. ریوکیشی با بازسازی "ایستگاه اتوبوس هینامیزاوا" و قسمت بندی آن، مجموعه رمان تصویری "هیگوراشی وقتی که آن ها گر
یه می کنند" را تولید کرد. پس از فارغ التحصیل شدن از مدرسهٔ فنی، او آرزو داشت یک توسعه دهنده بازی ویدئویی شود. او تمرکز خود را بر روی پیدا کردن شغل در یک شرکت تولیدکنندهٔ بازی ویدئویی گذاشت، اما نتوانست. او شغلی در یک فروشگاه لباس های مردانه پیدا کرد، اما پس از چند ماه او به طور امتحانی پیشنهاد کار در یک آژانس خدمات اجتماعی را پذیرفت. پیشنهاد کار بر اساس آزمونی بود که ریوکیشی داده بود. شغل. ریوکیشی۰۷ گروه دوجین سونث اکسپنژن را در ۲۰۰۱ راه اندازی کرد. او در ابتدا یک بازی جمع آوری کارت با عنوان لیف فایت برای توسعه دهندهٔ اروگه، تولید کرد. پس از اینکه برادر کوچکترش یاتازاکورا برنامه نویسی بازی را یادگرفت، سونث اکسپنژن شروع به تولید "هیگوراشی وقتی که آن ها گریه می کنند" کرد که بازسازی مفاهیمی از نمایشنامهٔ "ایستگاه اتوبوس هینامیزاوا" و تبدیل آنها به یک رمان تصویری وحشت روانشناختی می باشد و شخصیت های آن از رمان های کی الهام گرفته شده است. ریوکیشی۰۷ در یک مصاحبه با دامیان باندراک از ژورنال دو ژاپون در ۲۰۱۲ گفت: در ابتدا مخاطبانم اوتاکوهایی بودند که در کومیکت شرکت می کردند، که خودشان کسر کوچکی از اوتاکوهای ژاپن بودند
؛ و اوتاکوهای ژاپن هم بخش کوچکتری از ژاپنی ها بودند! هرگز برای یک لحظه هم تصور نمی کردم که آثارم در آنطرف دنیا، در فرانسه خوانده، چاپ، ویرایش شوند… به عنوان مثال هیگوراشی، من هرگز فکر نمی کردم افرادی خارج از ژاپن به آن علاقه مند باشند. به ویژه اومینکو متنی است که حتی ژاپنی ها هم در خواندن آن دچار مشکل می شوند؛ بنابراین فکر اینکه خارجی ها تلاش کردند آن را بخوانند، درک کنند و ترجمه اش کنند خوشحالی غیرقابل توصیف برایم می آورد. نوشته های ریوکیشی همچون سبک یک درمیانی از «صحنه های هراس انگیز و شوخی های بچه مدرسه ای» توصیف شده است. او گفته «یک داستان باید شبیه ترن هوایی باشد. به این منظور که پیش از نوشتن یک صحنهٔ واقعاً ظالمانه، باید روحیهٔ مخاطبان را با چیزی به عنوان مثال یک صحنهٔ سرگرم کننده بالا ببرم… قبل از نوشتن صحنه ای از ناامیدی محض، باید از صحنه های امید گذر کنیم. و در حقیقت هنگامی که می نویسم، همهٔ اینها مرا خیلی سرگرم می کند.» ریوکیشی همچنین اشاره کرده که "سپس هیچ کدام باقی نماندند" منبع الهامش بوده است. کونامی از ریوکیشی۰۷ درخواست کرد بازی ویدئویی "سایلنت هیل اف" را بنویسد چون آن ها به دنبال نویسنده ای بو
دند که بتواند «ضرورت وحشت ژاپنی را واقعاً درک کند». پیوند به بیرون. وبسایت رسمی سونث اکسپنژن
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42011524&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-06-02T17:16:58Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;مهرآیین1374&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;42011525&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; فریدریش فون گنتس (۲ مه ۱۷۶۴ – ۹ ژوئن ۱۸۳۲) دیپلمات و نویسنده پروسی-اتریشی بود. او به همراه کلمنس فون مترنیخ، صدراعظم اتریش، یکی از نیروهای اصلی پشت سازماندهی، مدیریت و پروتکل کنگره وین بود. اوایل زندگی. فون گنتس در وروتسواف (وروتسواف کنونی) متولد شد. پدرش یک مقام رسمی بود و مادرش از خانواده برجسته اوگنوی برلینی آنسیون و عمهٔ فریدریش آنسیون، وزیر پروس بود. هنگامی که پدرش از وروتسواف به برلین به عنوان مدیر کل ضرابخانه سلطنتی منتقل شد. او در دانشگاه کونیگسبرگ با آموزه ها و تفکر ایمانوئل کانت آشنا شد و هوش او با تأثیر این متفکر بزرگ تیزتر و اشتیاقش به یادگیری بیشتر شد. با این وجود، امر مطلق کانت و ایده های او درباره فرمان عقل، که همه وظایف و تعهدات از آن ناشی می شوند، مانع از تسلی
م شدن فون گنتس به علاقه به شراب، زنان و قمار نشد. هنگامی که در سال ۱۷۸۵ به برلین بازگشت، به سمت منشی "اداره کل سلطنتی" منصوب شد و استعدادهای درخشانش به زودی باعث ارتقای او به رتبه مشاور جنگ ("Kriegsrath") گردید. در طول یک بیماری که او را با محدود کردن به اتاقش، پاکدامن نگه داشت، زبان فرانسوی و زبان انگلیسی را آموخت و به این زبان ها تسلط یافت که فرصت هایی را برای یک شغل دیپلماتیک برایش فراهم کرد. انقلاب فرانسه. علاقه او به امور عمومی، نخستین بار با وقوع انقلاب فرانسه برانگیخته شد. به عنوان یک جوان تیزهوش، او با شور و شوق از آن استقبال کرد، اما تحولات بعدی آن شور او را سرد کرد و با خواندن "تأملاتی بر انقلاب در فرانسه" اثر ادموند برک به دیدگاه های محافظه کارانه تر گروید؛ ترجمه این اثر به آلمانی (۱۷۹۴) نخستین کار ادبی او بود. این کار در سال بعد با ترجمه آثاری درباره انقلاب از ژاک ماله دو پان و ژان ژوزف مونیه دنبال شد، و او همچنین یک مجله ماهانه به نام "Neue deutsche Monatsschrift" (ماهنامه جدید آلمانی) تأسیس و ویرایش کرد که در آن به مدت پنج سال، عمدتاً در مورد مسائل تاریخی و سیاسی می نوشت. او از اصول مشروطه خواهی
بریتانیا در برابر اصول انقلابی فرانسه دفاع می کرد. دانشی که او از اصول و عملکرد مالیه نشان داد، به ویژه قابل توجه بود. در سال ۱۷۹۷، به درخواست دولتمردان انگلیسی، ترجمه ای از تاریخ مالیه فرانسه نوشته فرانسوا دیوِرنوا (۱۷۵۷–۱۸۴۲)، یک تبعیدی برجسته اهل ژنو که در انگلستان تابعیت گرفته و شوالیه شده بود، منتشر کرد که پیشتر گزیده هایی از آن را در مجله اش آورده بود. تولید ادبی او، که همگی الهام گرفته از لیبرالیسم میانه رو بود، شگفت انگیز بود و شامل مقاله ای درباره نتایج کشف قاره آمریکا و مقاله ای دیگر به زبان فرانسه درباره سیستم مالی انگلیس ("Essai sur l'état de l'administration des finances de la Grande-Bretagne"، لندن، ۱۸۰۰) می شد. با این حال، به ویژه قابل توجه، "Denkschrift" یا یادداشتی بود که او به مناسبت جلوس پادشاه فریدریش ویلهلم سوم پروس (۱۷۹۷) به او ارائه داد و در آن، از جمله، بر ضرورت اعطای آزادی مطبوعات و تجارت به پادشاه تأکید کرد. برای یک مقام پروسی، ارائه مشاوره ناخواسته به فرمانروای خود، نقض آداب بود و شانسی برای جلب لطف او نداشت، اما این کار به فون گنتس موقعیت برجسته ای در انظار عمومی داد که استعدادهای
درخشان و سبک ادبی اش به او امکان حفظ آن را داد. علاوه بر این، او از همان ابتدا از تحولات احتمالی انقلاب و پیامدهای ضعف و تزلزل سیاست پروس آگاه بود. مخالفت با فرانسه، اصل الهام بخش "Historisches Journal" (مجله تاریخی) بود که او در سال های ۱۷۹۹ و ۱۸۰۰ تأسیس کرد و بار دیگر نهادهای انگلیسی را به عنوان الگو معرفی نمود، و او در آلمان سخنگوی سیاست بریتانیا در قبال تهاجمات انقلابی جمهوری اول فرانسه شد. در سال ۱۸۰۱، او انتشار مجله را متوقف کرد زیرا از نظم روزنامه نگاری بیزار بود. او به جای آن، تحت عنوان "Beiträge zur Geschichte" (مشارکت هایی در تاریخ)، مجموعه ای از مقالات درباره سیاست معاصر منتشر کرد. اولین مقاله "Über den Ursprung und Charakter des Krieges gegen die französische Revolution" (درباره منشأ و ماهیت جنگ علیه انقلاب فرانسه) (۱۸۰۱) بود که توسط بسیاری به عنوان شاهکار گنتس در نظر گرفته می شود؛ جزوه مهم دیگری به نام "Von dem politischen Zustande von Europa vor und nach der Revolution" (درباره وضعیت سیاسی اروپا قبل و بعد از انقلاب)، که نقدی بر "De l'état de la France de la fin de l'an VIII" اثر اوتریو بود، در
همان سال منتشر شد. مشاور امپراتوری، وین. او در خارج از کشور به رسمیت شناخته شد و هدایای نقدی از دولت های بریتانیا و اتریش دریافت کرد، اما این امر موقعیت او را به عنوان یک مقام رسمی در برلین غیرممکن ساخت، زیرا دولت پروس قصدی برای کنار گذاشتن موضع بی طرفی محتاطانه اش نداشت. امور خصوصی نیز فون گنتس را به ترک خدمت پروس ترغیب کرد؛ عمدتاً از طریق اقدامات خودش، جدایی از همسرش ترتیب داده شد. بر این اساس، در مه ۱۸۰۲، او از همسرش خداحافظی کرد و با دوستش آدام مولر به وین رفت. در برلین، او با سفیر اتریش، کنت اشتادیون، صمیمی بود که وساطت او باعث معرفی اش به امپراتور فرانتس شد. نتیجه فوری، عنوان مشاور امپراتوری با حقوق سالانه ۴۰۰۰ گیلدر (۶ دسامبر ۱۸۰۲) بود، اما تا سال ۱۸۰۹ فعالانه به کار گرفته نشد. فون گنتس پیش از بازگشت به برلین برای انجام ترتیبات انتقال نهایی خود به وین، از لندن بازدید کرد و در آنجا با پیت و گرنویل آشنا شد که چنان تحت تأثیر استعدادهای او قرار گرفتند که علاوه بر هدایای نقدی بزرگ، دولت بریتانیا به پاس قدردانی از خدمات قلم او علیه ناپلئون بناپارت، مستمری سالانه ای را برایش تضمین کرد. از آن پس، او درگیر یک ج
دل بی وقفه علیه هر پیشروی جدید قدرت و ادعاهای دیکتاتوری ناپلئونی بود. او با طنزی بی نظیر، سیاست بی اراده دربارهایی را که با تسلیم، تحقیر را تحمل می کردند، به باد انتقاد گرفت. او به رسمیت شناختن عنوان امپراتوری ناپلئون را محکوم کرد و مانیفستی از سوی لوئی هجدهم فرانسه علیه آن تنظیم نمود. تشکیل ائتلاف و شروع جنگ، برای مدتی امیدهای او را، علی رغم بی اعتمادی شدیدش به شایستگی وزرای اتریشی، افزایش داد. این امیدها به سرعت با نبرد استرلیتز و نتایج آن بر باد رفت. فون گنتس از اوقات فراغت اجباری خود برای نوشتن مقاله ای درخشان درباره "روابط بین انگلستان و اسپانیا قبل از شروع جنگ بین دو قدرت" (لایپزیگ، ۱۸۰۶) استفاده کرد. کمی بعد "Fragmente aus der neuesten Geschichte des politischen Gleichgewichts in Europa" (ترجمه شده به عنوان "قطعاتی درباره توازن قدرت در اروپا"، لندن، ۱۸۰۶) منتشر شد. این اثر که آخرین کار فون گنتس به عنوان یک مقاله نویس مستقل بود، شرحی استادانه از وضعیت سیاسی واقعی و همچنین پیش گویانه در پیشنهادهایش در مورد چگونگی بازیابی آن بود: «اروپا از طریق آلمان نابود شده است؛ از طریق آلمان باید دوباره برخیزد». او در
یافت که سلطه فرانسه را نمی توان شکست مگر با اتحاد اتریش و پروس، که با هماهنگی بریتانیا عمل کنند. او با علاقه آماده سازی های نظامی پروس را دنبال کرد. به دعوت کنت هاگویتس، در آغاز کارزار به مقر فرماندهی پروس در ارفورت رفت و در آنجا اعلامیه پادشاه و نامه او به ناپلئون را پیش نویس کرد. نویسنده شناخته شده بود و در همین ارتباط بود که ناپلئون از او به عنوان «کاتب بدبختی به نام گنتس، یکی از آن مردان بی شرف که خود را برای پول می فروشند» یاد کرد. فون گنتس هیچ مأموریت رسمی از دولت اتریش نداشت و هر امیدی که ممکن بود برای تأثیرگذاری خصوصی بر وضعیت در جهت اتحاد بین دو قدرت آلمانی در سر داشته باشد، به سرعت با نبرد ینا بر باد رفت. سقوط پروس، اتریش را تنها امید آلمان و اروپا باقی گذاشت. فون گنتس که از زمستان ۱۸۰۶ به بعد وقت خود را بین پراگ و چشمه های آب گرم بوهم تقسیم می کرد، به نظر می رسید که کاملاً خود را وقف لذت های اجتماعی کرده است و شخصیت جذابش پذیرش آسانی را در آن محافل عالی رتبه برایش به ارمغان آورد که بعدها در وین برایش مفید واقع شد. با این حال، اگرچه او چیزی منتشر نکرد، قلمش بیکار نبود و مشغول مجموعه ای از مقالات درب