Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د» سر داده شد. در دهگلان در مقابل منزل خانوادگی محمد فرامرزی، در روستای الک کامیاران در مراسم ترحیم پژمان فاتحی و در مقابل منزل دایی او، در بوکان در منزل خانواده وفا آذربار در محله میراوا و در روستای اوطمیش مهاباد در مقابل منزل خانوادگی محسن مظلوم، گروه هایی از مردم حاضر شدند و با تقدیم کردن تاج گل و سر دادن شعار نسبت به اعدام این زندانیان سیاسی توسط جمهوری اسلامی ایران اعتراض کردند. در روز سه شنبه ١٠ بهمن، دایه شریفه مادر رامین حسین پناهی و چند نفر دیگر که قصد رفتن به مراسم ترحیم پژمان فاتحی در کامیاران را داشتند، در میانه راە توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از چند ساعت آزاد شدند و از رفتن آنان به این مراسم ممانعت به عمل آمد. به گفته فرزند وی امجد حسین پناهی وی دو روز بعد توسط اداره اطلاعات سنندج به حصر خانگی تهدید شد. ماریا محمودی همسر محمد فرامرزی از طرف خانواده های اعدام شدگان از مردم کردستان که در این اعتراض از این چهار زندانی اعدام شده که وی آن ها را «چهار شهید قهرمان» نامید حمایت کردند تشکر کرد. اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد در شبکه های اجتماعی نیز واکنش های اعتراضی زیادی را در میان کاربران فضای مجازی برا
نگیخت. حزب دموکرات کردستان ایران با صدور بیانیه ای اعتراض مردم به حکم اعدام چهار زندانی سیاسی را نشانه ای از موضع حق طلبانه مردم کردستان و پویا و زندە بودن جامعه دانست و از مردم کردستان تقدیر کرد. ممانعت از تحویل اجساد اعدام شدگان به خانواده هایشان. به گفتهٔ خانوادهٔ اعدام شدگان، جمهوری اسلامی از تحویل دادن اجساد فرزندانشان به آن ها ممانعت به عمل آورده و به آن ها ابلاغ کرده که خودشان اجساد را در مکانی نامشخص دفن خواهند کرد.
تیم ملی فوتبال ساحلی فلسطین نماینده فلسطین در مسابقات بین المللی فوتبال ساحلی است. این تیم در مسابقات جام ملت های فوتبال ساحلی آسیا ۲۰۱۹ پس از شکست از عمان به مقام چهارم دست یافت. منابع.
محمد فرامرزی (به کردی: موحه ممه د فه رامه رزی) (۱۵ آبان ۱۳۷۲ – ۹ بهمن ۱۴۰۲) زندانی سیاسی محکوم به اعدام و اهل دهگلان از شهرستان های استان کردستان بود که در اواخر تیر ۱۴۰۱ از سوی نیروهای انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی در منطقه صومای برادوست استان آذربایجان غربی به همراه سه شهروند دیگر به نام های وفا آذربار، محسن مظلوم و پژمان فاتحی دستگیر شد. وزارت اطلاعات و نورنیوز و سازمان اطلاعات نیروی انتظامی از تاریخ یکم مرداد به بعد، در خبرهای متناقضی دستگیری یک تیم خرابکاری وابسته به موساد را بدون اشاره به هویت دستگیرشدگان منتشر کرد. در ۲۲ تیر، وزارت اطلاعات در بیانیه ای از دستگیری ۱۰ نفر در استان آذربایجان غربی خبر داد. وزارت اطلاعات در یکم مرداد اعلام کرد یک تیم خرابکاری در اصفهان پیش از انجام عملیات خرابکارانه دستگیر شده اند و در خبرهای بعدی اعلام شد که این افراد از اعضای حزب کومله کردستان ایران بوده و قصد خرابکاری در یک مرکز حساس امنیتی در اصفهان را داشته اند. این چهار نفر به همراه رضا رسایی و منصور دهمرده و فرشید حسین زهی و مجاهد کورکور در خطر اعدام قریب الوقوع قرار داشتند. محمد فرامرزی همانند سه هم پرونده ای دیگرش
در تمام مدت بازداشت از زمان دستگیری تا اعدام از حق ملاقات محروم بود و تنها ملاقات وی با خانواده اش یک روز قبل از اعدام، در روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ و پس از ۱۹ ماه بی خبری و تنها به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صورت گرفت. به گفته ماریا محمودی همسر محمد فرامرزی این ۴ زندانی سیاسی احکام صادره علیه خود را ناعادلانه و غیرواقعی دانسته و در روز ملاقات در اعتراض به آن در اعتصاب غذا بوده اند. اتهامات و حکم اعدام. وزارت اطلاعات پس از چند روز حزب کومله کردستان ایران را متهم کرد، اما این حزب با وجود تأیید دستگیری تعدادی از اعضای خود، در اطلاعیه ای این اتهامات را واهی و بی اساس خواند و قویاً تکذیب کرد و اظهار داشت افراد دستگیر شده هیچ ارتباطی با موساد ندارند و برای فعالیت های تشکیلاتی و حزبی به این منطقه مرزی در آذربایجان غربی رفته بوده اند. پس از چهار ماه و بعد از آغاز خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی جمهوری اسلامی در مستندی فیلم اعتراف اجباری این چهار نفر را پخش کرد. این زندانیان بدون هیچ سلاح و بدون درگیری بازداشت شده اند. پس از ۱۸ ماه بی خبری از سرنوشت این چهار نفر، حکم اعدام هر چهار تن در مدت زمان بسیار کمی در دادگاهی کوتاه و فرمایشی صادر
شد و به تأیید دیوان عالی کشور نیز رسید. به گفته شبکه حقوق بشر کردستان پس از اعتراض وکیل تسخیری پرونده به حکم صادره، پرونده به شعبه ۹ دیوان عالی کشور ارجاع و عیناً تأیید شد. این حکم پس از تأیید در دیوان عالی کشور به اجرای احکام دادگاه تهران ارسال شد و از آن زمان هر لحظه خطر اجرای حکم اعدام این چهار زندانی سیاسی کُرد وجود داشت. واکنش ها. در مرداد ۱۴۰۱ برای دفاع از حقوق این زندانیان کمپینی تحت عنوان «کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کُرد» به راه افتاد. این کمپین خواستار پیوستن فعالان به کمپین نه به اعدام شد. بنا بر ویدئوهای منتشرشده در رسانه های اجتماعی، برخی از شخصیت ها و همچنین مردم عادی در کردستان ایران به این کارزار پیوسته اند. بسیاری از حقوق دانان و سازمان های حقوق بشری صدور این احکام را فراقضایی و ناشی از دلایل سیاسی اعلام کردند. وکیل خانواده زندانیان، این احکام و روند دادرسی را غیرمنصفانه اعلام کرد و گفت خود او و موکلینش از حقوق قانونی شان محروم بوده اند. این زندانیان در تمام این مدت تحت آزار و شکنجه بوده و از حق داشتن وکیل تعیینی، حق دادرسی عادلانه و حق ملاقات با خانواده محروم بوده اند. خانواده این زندان
یان، بارها از سوی مأموران اطلاعاتی و امنیتی مورد فشار، اذیت و تهدید قرار گرفته اند. سازمان عفو بین الملل چندین بار در مورد وضعیت این چهار زندانی ابراز نگرانی کرد. این سازمان در نامه ای که در اسفند ۱۴۰۱ به غلامحسین محسنی اژه ای، رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی و همچنین سفارت ایران در اتحادیه اروپا ارسال کرده، خواستار روند عادلانه دادرسی برای چهار شهروند کُرد شده که به مدت هفت ماه بود خانواده های آن ها از وضعیت شان بی اطلاع بودند و وضعیت آنان را مصداق ناپدیدسازی قهری دانست. عفو بین الملل در آخرین واکنش خود صدور حکم اعدام برای این متهمان را ناعادلانه و به مثابه نقض آشکار حقوق آن ها دانست که براساس اعترافات اجباری بوده است. بیش از ۱۵ نهاد و سازمان حقوق بشری این احکام را ناعادلانه و غیرمنصفانه اعلام داشته و شدیداً نسبت به آن اعتراض کردند. آبرام پیلی، معاون نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، روز پنجشنبه ۱۱ ژانویه (۲۱ دی ۱۴۰۲) با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس (توئیتر سابق)، صدور حکم اعدام برای چهار زندانی سیاسی کُرد در ایران را محکوم کرد. «ایمپکت ایران» که ائتلافی متشکل از سازمان های حقوق بشری بین المللی است، در ۱۲
ژانویه ۲۰۲۴، ضمن محکوم نمودن صدور احکام اعدام برای این چهار نفر و ناعادلانه خواندن آن، خواهان لغو فوری این احکام شده و از جامعهٔ جهانی درخواست نموده تا در تلاشی جمعی در راستای توقف این احکام، اقداماتی سریع و جدی را در دستور کار قرار دهند. جامعهٔ دفاع از حقوق بشر در ایران ‏(‏LDDHI‏) با اشاره به اسامی و پروندهٔ این چهار نفر افزود که با مجازات اعدام به هر اتهامی و در هر شرایطی مخالف است و علیه آن مبارزه می کند، و تمام ایرانیان و جامعهٔ بین المللی را به اقدام فوری برای تلاش در جهت متوقف کردن ماشین کشتار در جمهوری اسلامی فرا خواند. درحال حاضر، دست کم ۲۰ زندانی سیاسی محکوم به اعدام و ۱۲ ‏تن نیز به «جرم»هایی متهم هستند که خطر محکومیت به اعدام در پی دارد. به علاوه، دست کم ۲۰ تن از معترضان دستگیرشده در اعتراضات سال ‏۱۴۰۱ نیز محکوم به اعدام و ۱۵۹ تن به جرم هایی متهم هستند که که ممکن است به صدور حکم اعدام بینجامد.‏ حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ همزمان با انتشار خبر احتمال اعدام قریب ا لوقوع چهار زندانی سیاسی کُرد در مخالفت با اجرای احکام اعدام بیانیه ای منتشر نمود و ضمن محکوم کردن موج اعدام ها از همه اقش
ار جامعه درخواست کرد که با کارزارهای فعالانه خود پاسخی محکم به «جمهوری اعدام» بدهند و به جمهوری اسلامی نیز هشدار داد که «امتحان کردن صبر خلق ها با حربه اعدام، عواقبی جدی برایش دربر خواهد داشت.» «مادران صلح روژهلات کردستان» در شهر کامیاران با انتشار پیامی، از «مردم آزادی خواه» و سازمان های حقوق بشری جهان خواستند که علیه حکم اعدام حکومت ایران بایستند و اعلام کردند که بیش از این «قتل فرزندانمان» توسط جمهوری اسلامی را نخواهیم پذیرفت. ماریا محمودی، همسر محمد فرامرزی تصویری از آخرین نامه همسرش پیش از دستگیر شدن را در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد که در آن خطاب به وی به زبان کُردی نوشته بوده است: «آلا جان، من رفتم مراقب خودت باش. امکان دارد دو سه روز طول بکشد. این بماند یادگاری، من نمانم روزگاری.» اجرای حکم اعدام. در سحرگاه ۹ بهمن سال ۱۴۰۲، محمد فرامرزی به همراه وفا آذربار، پژمان فاتحی و محسن مظلوم، در زندان قزل حصار اعدام شدند. واکنش ها به اعدام. حزب کومله کردستان ایران با انتشار بیانیه ای از محمد فرامرزی، وفا آذربار، پژمان فاتحی و محسن مظلوم به عنوان اعضای خود و افرادی مبارز یاد کرد که جوانی و زندگی خود را وقف مبارز
ە کردە، در این راه جان باخته و جان خود را با افتخار فدای مردم کردستان کرده و مایه افتخار این حزب و مردم کردستان هستند. حزب برابری و دمکراسی خلق ها (دم پارتی) از ترکیه با صدور بیانیه ای، ضمن اشاره به خشونت حکومت ایران در زندان ها علیه زندانیان سیاسی و فعالین حقوق بشر از این اعدام ها با عنوان «ژینوساید سیاسی» نام برد و آن را به عنوان «سیاست خصمانه و نسل کشی خلق کُرد» محکوم کرد و گفت که این سیاست پلید شکست خواهد خورد، اما کسانی که راه آزادی را در پیش گرفته اند، پیروز خواهند شد و نام افراد نسل کشی شده برای همیشه در تاریخ زنده خواهد ماند. جنبش آزادی جامعه کردستان از عراق با انتشار بیانیه ای سکوت نهادهای بین المللی در برابر اعدام جوانان کُرد توسط دولت ایران را نشانه گردهم آمدن آن ها زیر سقف یک سیستم دانست و آن را محکوم کرد. سیامند معینی ریاست مشترک حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) روز ۹ بهمن ۱۴۰۲ در حساب ایکس خود ضمن اشاره به اعدام های پادگان سنندج در ابتدای تأسیس حکومت جمهوری اسلامی، نوشت اعدام برای این حکومت به امری عادی تبدیل شده و همین امر مبارزه انقلابی برای پایان دادن به این حکومت را الزامی کرده است و ما انتقام خ
ون جوانان مان را از جلادان خواهیم گرفت. حزب حیات آزاد کردستان علاوه بر این در بیانیه ای مشترک با جنبش مبارزه عربی برای آزادی اهواز و حزب مردم بلوچستان ضمن اشاره به اعدام این ۴ زندانی سیاسی و نیز عاصف و عارف اسحاق زهی زندانیان سیاسی بلوچ و نیز محمد قبادلو، و خطر اجرای حکم اعدام زندانیان سیاسی عرب علی عبیداوی، مالک موسوی و عباس دریس، بر نامه زندانیان محکوم به اعدام زندان قزل حصار و اعتصاب غذای هفتگی آنان در روزهای سه شنبه علیه احکام اعدام تأکید کرده و ادعا کردند که فهرستی از ۲ هزار زندانی که در آستانه اعدام قرار دارند به دست آن ها رسیده است. این حزب همچنین در روز ۳ فوریه تجمعی را در شهر برن سوئیس ترتیب داد که در آن طناب دار به نشانه مخالفت با اعدام سوزانده شد. کنگره ملی کردستان با صدور بیانیه ای خشونت حکومت ایران در قبال زندانیان سیاسی و اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد به اتهامی اثبات نشده را محکوم کرد و وقوع این اعدام ها پس از سفر ابراهیم رئیسی به ترکیه را نشان دهنده قربانی شدن جان کُردها به خاطر منافع سیاسی دانست و گفت ایران باید با خلق ها و زنان ایران صلح کند و از ریختن خون مردم بی گناه در سراسر کشور دست بردارد و
چه بخواهد و چه نخواهد آینده از آنِ زن، زندگی، آزادی خواهد بود. سه حزب چپ ایران، کومله کردستان ایران و دموکرات کردستان ایران در کانادا برای برگزاری تجمعی در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، ساعت ۶ بعد از ظهر فراخوانی صادر کردند که با حضور اعضا و طرفداران این احزاب و نیز کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ایران، جبهه ملل برای حق تعیین سرنوشت و جبهه دموکراتیک اهواز برگزار شد. همچنین حزب دموکرات کردستان ایران با صدور بیانیه ای اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد و دیگر اعدام های زندانیان سیاسی در ایران را محکوم کرد و از جامعه جهانی خواست که با فشارهای دیپلماتیک بر حکومت مانع از تداوم این روند شوند. همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران ائتلافی متشکل از ۵ حزب جمهوری خواه ایرانی نیز با صدور بیانیه ای این اعدام ها را قتل حکومتی و همه ایرانیان را در سراسر جهان به اعتراض علیه احکام اعدام فراخواند. همچنین چند تجمع اعتراضی در شهرهای اروپا و آمریکای شمالی برگزار شد. جمعی از فعالان کُرد در روز دوشنبه ۹ بهمن در یوتبری سوئد و جمعی از فعالان سیاسی کُرد و ایرانی بعد از ظهر ۱۰ بهمن در استکهلم تجمع کردند. همچنین به فراخوان «ک
میته دفاع از زندانیان سیاسی ایران» و دو حزب دموکرات و کومله کردستان ایران، روز ۱۰ بهمن تجمعی در برابر سفارت ایران در کپنهاگ دانمارک برگزار شد. کانون نویسندگان ایران ضمن اشاره به شرایط ناعادلانه محاکمه این چهار زندانی سیاسی اعدام آن ها را محکوم کرد. سازمان حقوق بشر ایران که پیشتر از جامعه جهانی خواسته بود برای نجات جان این ۴ زندانی سیاسی اقدامی فوری به عمل بیاورد، با انتشار بیانیه ای ضمن محکوم نمودن این اعدام ها از ندا الناشف معاون کمیساریای عالی حقوق بشر خواست که سفر قریب الوقوعش را به ایران لغو و دلیل آن را صراحتاً اعتراض به این اعدام ها عنوان کند. دو ائتلاف سیاسی «کنگره ملیت های ایران فدرال» و «همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران» متشکل از ۱۴ حزب، سازمان و جریان سیاسی نیز با محکوم نمودن این اعدام ها، آن را باعث گسترش خشونت و علیه انسانیت دانستند و از سازمان ملل متحد و مجامع حقوق بشری خواستند جمهوری اسلامی را برای توقف اعدام ها تحت فشار قرار دهند. «ترکمن های دموکرات ایران» با انتشار بیانیه ای ضمن همدردی با خانواده جان باختگان و مردم کردستان و ایران این اعدام ها را قتل حکومتی دانسته و آن را محکوم کردن
د. شورای مدیریت گذار نیز با ارسال نامه ای به آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل متحد با اشاره به آمار بالای اعدام در ایران و پاسخگو نبودن حکومت ایران به سازمان های بین المللی در رابطه با سفر قریب الوقوع ندا الناشف معاون کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل از وی خواست که سفر وی را مشروط به دیدار با خانوادگان زندانیان سیاسی و اعدام شدگان کرده و در غیر این صورت آن را لغو نماید و همچنین از تمام امکاناتش برای لغو احکام اعدام در ایران استفاده کند. در چندین شهر اداره خودمختار شمال و شرق سوریه تظاهرات هایی در اعتراض به اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد توسط حکومت ایران صورت گرفت. در کوبانی، عین عیسی و دیرالزور تجمعاتی صورت گرفت و بیانیه هایی در محکومیت اعدام ها خوانده شد. تظاهرات کوبانی به اعتراض همزمان علیه اعدام فعالان سیاسی کُرد در ایران و حملات ترکیه به کردستان عراق و سوریه تبدیل شد. در شهر ژنو سوئیس در در چارچوب کارزار تحصنی که با عنوان «زمان آزادی فرا رسیده است» از ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱ چهارشنبه هر هفته در مقابل دفتر سازمان ملل متحد برای اعتراض به وضعیت عبدالله اوجالان در زندان ترکیه و با هدف آزادی او برگزار می شود، به اعدام چها
ر زندانی سیاسی کُرد توسط جمهوری اسلامی ایران اعتراض شد و مراسم روز چهارشنبه ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴ با یک دقیقه سکوت به احترام آنان آغاز شد. سکینه پروانه و مطلب احمدیان دو زندانی سیاسی کُرد نیز در زندان های اوین و مشهد در اعتراض به اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد دست به اعتصاب غذا زدند. واکنش های خارجی. اعدام چهار زندانی سیاسی کرد را محکوم کرد و این اقدام را نشانهٔ بی اعتنایی جمهوری اسلامی به حقوق بشر خواند. فراخوان برای اعتصاب در کردستان ایران. هفت گروه و سازمان حقوق بشری (سازمان حقوق بشر هانا، سازمان حقوق بشر هه نگاو، سازمان حقوق بشر کوردپا، کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کُرد، کردستان تریبونال، مرکز حقوق بشر زاگرس و سازمان جهانی کُرد) با انتشار بیانیه ای در اعتراض به شتاب گرفتن اعدام ها در کردستان ایران از تمامی اقشار جامعه کردستان درخواست کردند که با اعلام اعتصاب در روز سه شنبه ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ نسبت به روند غیرانسانی و ضد حقوق بشری واکنش نشان دهند و علاوه بر مخالفت با اعدام ، توجه ملی و بین المللی را به وضعیت نگران کننده حقوق بشر در کردستان جلب کنند. حزب چپ ایران، حزب کمونیست کارگری ایران، حزب کمونیست ایران (جریان علیزاده)
و سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)، شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست (ائتلافی از ۶ حزب اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت)، همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران ائتلافی متشکل از ۵ حزب جمهوری خواه ایرانی، حزب کومله کردستان ایران، کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران (هر دو شاخه علیزاده و مازوجی) و جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران از این فراخوان اعتصاب حمایت کردند. همچنین اعلامیه ای با عنوان «"هرگز اعدام نکنید! اعدام قتل عمد حکومتی است"» با امضای «جمعی از فعالین سیاسی و مدنی شهرهای نقده، پیرانشهر، سردشت و اشنویه» منتشر شد که در آن ضمن اعتراض به اعدام، از فراخوان اعتصاب عمومی در روز سه شنبه ۱۰ بهمن حمایت شده بود. حزب دمکرات کردستان ایران و حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) اگر چه اعدام این چهار زندانی کرد را محکوم کردند، اما به فراخوان اعتصاب عمومی در روز سه شنبه ۱۰ بهمن نپیوستند و با این اعتصاب همراهی نکردند. منابع خبری متعدد از اعتصاب و تعطیلی گسترده بازار در روز سه شنبه ۱۰ بهمن در شهرهای مختلف
کُردنشین مانند سنندج، مریوان، دیواندره، دهگلان، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، سروآباد، روانسر، قروه، بازار ارومیه و مناطقی از کرمانشاه خبر داده اند. بی بی سی فارسی، از اعتصاب کسبه و بازاریان در سنندج، سقز و بوکان و چند شهر دیگر خبر داد، اما نامی از کرمانشاه در گزارش بی بی سی فارسی نبود. این در حالی ست که هه نگاو و برخی منابع خبری دیگر از همراهی با اعتصاب عمومی در شهر کرمانشاه خبر دادند. همچنین سازمان حقوق بشری هه نگاو از اختلال خطوط تلفن و اینترنت و استقرار نیروهای امنیتی در خیابان های بیشتر شهرهای کُردستان و همچنین گشت زنی هلیکوپترهای سپاه پاسداران در چند شهر از جمله کرمانشاه، سنندج و بوکان خبر داد. «شبکه حقوق بشر کردستان» همچنین از انجام رزمایش نظامی-امنیتی سپاه پاسداران و توپ باران کوهستان شاهو در نزدیکی روستاهای تنگی ور و پالنگان شهرستان کامیاران در استان کردستان خبر داد و آن را در راستای ایجاد رعب و وحشت پس از اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد دانست. در روز اعتصاب عمومی در شهرهای زادگاه چهار زندانی سیاسی اعدام شده، شهروندان با حضور گسترده در منزل پدری آن ها در مراسم ترحیم آنان شرکت کرده با خانواده و بستگان اعدام شد
گان ابراز همدردی پرداختند. در این مراسم ها شعارهایی مانند «شهیدان نمی میرند» سر داده شد. در دهگلان در مقابل منزل خانوادگی محمد فرامرزی، در روستای الک کامیاران در مراسم ترحیم پژمان فاتحی و در مقابل منزل دایی او، در بوکان در منزل خانواده وفا آذربار در محله میراوا و در روستای اوطمیش مهاباد در مقابل منزل خانوادگی محسن مظلوم، گروه هایی از مردم حاضر شدند و با تقدیم کردن تاج گل و سر دادن شعار نسبت به اعدام این زندانیان سیاسی توسط جمهوری اسلامی ایران اعتراض کردند. در روز سه شنبه ١٠ بهمن، دایه شریفه مادر رامین حسین پناهی و چند نفر دیگر که قصد رفتن به مراسم ترحیم پژمان فاتحی در کامیاران را داشتند، در میانه راە توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از چند ساعت آزاد شدند و از رفتن آنان به این مراسم ممانعت به عمل آمد. به گفته فرزند وی امجد حسین پناهی وی دو روز بعد توسط اداره اطلاعات سنندج به حصر خانگی تهدید شد. ماریا محمودی همسر محمد فرامرزی از طرف خانواده های اعدام شدگان از مردم کردستان که در این اعتراض از این چهار زندانی اعدام شده که وی آن ها را «چهار شهید قهرمان» نامید حمایت کردند تشکر کرد. اعدام ۴ زندانی سیاسی کُرد در شبکه
های اجتماعی نیز واکنش های اعتراضی زیادی را در میان کاربران فضای مجازی برانگیخت. حزب دموکرات کردستان ایران با صدور بیانیه ای اعتراض مردم به حکم اعدام چهار زندانی سیاسی را نشانه ای از موضع حق طلبانه مردم کردستان و پویا و زندە بودن جامعه دانست و از مردم کردستان تقدیر کرد. ممانعت از تحویل اجساد اعدام شدگان به خانواده هایشان. به گفتهٔ خانوادهٔ اعدام شدگان، جمهوری اسلامی از تحویل دادن اجساد فرزندانشان به آن ها ممانعت به عمل آورده و به آن ها ابلاغ کرده که خودشان اجساد را در مکانی نامشخص دفن خواهند کرد.
دعوت کننده و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی کمال است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلیپ، ساتیاراج، چارمی کائور، لال، بیجو منون و زارینا وهاب ایفای نقش کرده اند.
برو جلو و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۴۷ و به کارگردانی یشوانت پتکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون دو آناند، خورشید بانو و کامالا کوتنیس ایفای نقش کرده اند.
آتسوشی آبه (; ) صداپیشه و راوی اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بدون هیچ ردی" اشاره کرد.
تسویوشی آبه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "استن بزرگ"، "آلیس در سرزمین مرزی" اشاره کرد.
یوسوکه آکیموتو (; – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.
ماسو آمادا (; – ) بازیگر، و صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کوهی آکاساکی (؛ زادهٔ ) صداپیشگی اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لوئیس ویلیامز داگلاس (۲ ژوئیه ۱۸۹۴ - ۷ مارس ۱۹۷۴) یک سیاستمدار، دیپلمات، تاجر و دانشگاهی برجسته آمریکایی بود. او در بیسبی، آریزونا، به دنیا آمد و در کالج آمهرست تحصیل کرد و با مدرک اقتصاد با درجه کوم لود از دانشگاه فارغ التحصیل شد. در جنگ جهانی اول، داگلاس در ارتش ایالات متحده خدمت کرد و به خاطر شجاعتش مدال کروا دو گر از بلژیک دریافت کرد. پس از جنگ، او وارد عرصه سیاست شد و در مجلس نمایندگان ایالت آریزونا و بعداً به عنوان نماینده کنگره ایالات متحده از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۳ فعالیت کرد. به عنوان یک دموکرات محافظه کار، او به خاطر مسئولیت پذیری مالی و موضع اصولی خود شناخته شده بود و اغلب در مسائل اقتصادی با جمهوری خواهان همراه بود. نقش ملی داگلاس در دوران ریاست جمهوری فرانکلین دی. روزولت افزایش یافت؛ زمانی که به عنوان مدیر اداره بودجه منصوب شد. با این حال، دوره فعالیت او به دلیل اختلاف نظر در مورد سیاست های نیو دیل و هزینه های کسری بودجه کوتاه بود و منجر به استعفای او در سال ۱۹۳۴ شد. سپس او به بخش خصوصی روی آورد و به عنوان معاون شرکت آمریکن سیانامید فعالیت کرد. در سال ۱۹۳۷، داگلاس تغییر مسیر قابل توجهی در حرفه خود ایجا
د کرد و به عنوان رئیس دانشگاه مک گیل در مونترال منصوب شد.
شیکی آئوکی (؛ زادهٔ بازیگر، صداپیشه، تهیه کننده تلویزیونی، نویسنده، و شخصیت های تلویزیونی در ژاپن اهل ژاپن است.
آکیرا (; – ) بازیگر، خواننده، رقصنده، و بازیگر تلویزیون اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گمشده در ترجمه" اشاره کرد.
شین آئوموری (; – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تاکه شی آئونو (; – ) صداپیشه و بازیگر اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مشت ستاره شمالی" اشاره کرد.
یوتاکا آئویاما (; صداپیشه و بازیگر اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کینریو آریموتو (; – ) بازیگر، و صداپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد.
شینتارو آسانوما (; – ) فیلم نامه نویس، صداپیشه، بازیگر، کارگردان نمایش، و طراح اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یویا آساتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تورمیک دره ای است در رشته کوه قراقوروم که در ناحیه اسکاردو در گیلگیت-بالتستان قرار دارد و در کشور پاکستان واقع است. ابتدای این دره از استاک لا است و دره باشا در شرق و دره استاک در غرب آن قرار دارد. این دره دومین دره بزرگ از نظر جمعیت و مساحت در این منطقه و دره استاک در جایگاه اول در بخش روندو است.
ریوما بابا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تتسویا بسشو (; – ) بازیگر، مجری رادیو اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گودزیلا در برابر ماترا" اشاره کرد.
آیمی ساتسوکاوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ساداکو مقابل کایاکو" اشاره کرد.
چیهیرو یاماموتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
نوبوتوشی کانا (; – ) بازیگر، صداپیشه، خواننده، و بازیگر خردسال اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
شیگرو چیبا (; – ) بازیگر، و صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هیده تومو ماسانو یا باکاریزوم (؛ زادهٔ ) کمدین، شیوه روایت، بازیگر، فیلم نامه نویس، مؤلف، نمایشنامه نویس، ترانه سرا اهل ژاپن است.
ملکه طلاق (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۴ به نویسندگی جونگ هی سون، به کارگردانی پارک جین سوک و با بازی لی جی آه و کانگ کی یونگ است. این مجموعه از ۳۱ ژانویه تا ۷ مارس ۲۰۲۴، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۰:۵۰ (کی اس تی) از جی تی بی سی برای ۱۲ قسمت پخش شد.
مدل های کسب و کار یا مدل کسب و کار الکترونیکی شرکت ها و افراد خلاق این حوزه برای خودنمایی در این بازار و از همه مهم تر برای ارائه بهتر خدمات خود طرح های جدیدی مطرح کرده که ایجاد ارزش، را شرح می دهد. مدل های کسب و کار در تجارت الکترونیک عبارتست از خرید، فروش، مبادله کالا، خدمات و اطلاعات از طریق شبکه های رایانه ای از جمله اینترنت می باشد. ارتباطات تجارت الکترونیک از زاویه دیگر تحت عنوان کسب و کار الکترونیکی مطرح می شود. به طور کلی در سال 1990 با ظهور کسب و کارهای مبتنی بر فناوری اطلاعات واژه " مدل کسب و کار" بیش از پیش مورد توجه و اهمیت قرار گرفت. علت استفاده زیاد از این واژه رشد سریع فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی می باشد که باعث شده علاقه مندی برای تغییر مدل های کسب و کار سنتی و ایجاد مدل های کسب و کار جدید جهت استفاده بهتر از فرصت های ناشی از نوآوریهای الکترونیکی افزایش یابد. مدل های کسب وکار الکترونیکی. مدل کسب و کار یک تعریف در فضای کسب و کار است. شرکت ها و افراد خلاق این حوزه برای خودنمایی در این بازار و از همه مهم تر برای ارائه بهتر خدمات خود طرح های جدیدی مطرح کردند. مدل های کسب و کار و یا مدل های تجاری
که صرفا وصل کننده یک کسب و کار به یک مشتری یا مصرف کننده نبودند. مدل کسب و کار یک موضوع چند لایه است و با بررسی و ریختن یک طرح می توان به مدل های مختلفی برای ارائه خدمات رسید. مزایای کسب و کار الکترونیک را می توان به دو دسته مزایای محسوس و مزایای نامحسوس کسب و کار به شرح زیر تقسیم نمود: نکته مهمی توانایی های منحصر به فرد فضای وب که امکان ایجاد روش های جدید کسب و کاربرای مشتری و منابع متعدد برای شرکت ها را مهیا می کند. نمونه بوم مدل کسب و کار. تعدادی از خصوصیات فضای وب درج شده است.این خصوصیات ماهیت «باز» وب مربوط بوده که در آن هر کاربر اینترنت در هر زمان و هر مکان می تواند خود یک تهیه کننده (provider) اطلاعات و محصولات جدید باشد و بعضی از خصوصیات به ماهیت ابررسانه ای اینترنت مربوط می شود: در بین این برخی مهم تر و کارآمدتر به نظر می ایند. بعضی از این مشخصات برای سازمان ها جزء موقعیت ها دانست؛ این امر ذاتی نبوده و بسته به موقعیت و وضعیت بنگاه می باشد. الگوی کسب و کار. الگوهای کسب و کار فراوانی در مقالات مختلف منتشر و مورد بررسی قرار گرفته شده است، به عنوان مثال، هدمن و کللینگ (۲۰۰۳)، جورج و بوک (۲۰۱۱)، بوومن و