Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژائو جیاندِه را به تخت سلطنت نشاند، که این اقدام موجب تقابل با دودمان هان شد. سال بعد، امپراتور وو هان ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز برای جنگ علیه نانیوئه فرستاد. تا پایان همان سال، ارتش نانیوئه را شکست داد و حکومت هان را برقرار کرد. این پادشاهی ۹۳ سال دوام داشت و پنج نسل از پادشاهان را دربرداشت. وجود نانیوئه به منطقه لینگ نان این امکان را داد که از آشوب و مشکلاتی که در پی سقوط دودمان چین در نواحی شمالی، به ویژه مناطق عمدتاً مردم هان، پیش آمد، اجتناب کند. این پادشاهی توسط رهبران اولیه از ژانگیوان چین تأسیس شد که همگی از نژاد هان چینی بودند. آنها مسئول آوردن بوروکراسی به سبک چینی و فنون صنایع دستی به ساکنان مناطق جنوبی و همچنین آگاهی از زبان چینی و نویسه های چینی بودند. حکام نانیوئه سیاست "هماهنگ سازی و گردآوری قبایل هاندرد یوِه" () را ترویج می کردند و مهاجرت چینی های هان از منطقه رود زرد به جنوب را تشویق می کردند. حکام نانیوئه با همزیستی فرهنگ های یوی و هان مخالفتی نداشتند. در ویتنام، حکام نانیوئه به عنوان دودمان ژائو شناخته می شوند. نام «ویتنام» ("Việt Nam") از Nam Việt گرفته شده و معکوس شده است که تلفظ ویتنامی نانیوئه است
. در تاریخ نگاری سنتی ویتنام، آثار مهمی مانند "تاریخ نگاری بزرگ ویتنام" نانیوئه را به عنوان یک دولت مشروع ویتنامی و نقطه آغاز رسمی تاریخ خود می دانند. با این حال، از قرن ۱۸ میلادی، دیدگاهی مبنی بر اینکه نانیوئه یک دولت مشروع ویتنامی نبوده و ژائو توآ یک مهاجم خارجی بوده است، شروع به گسترش کرد. پس از جنگ جهانی دوم، این دیدگاه به تدریج به نظر غالب میان مورخان ویتنامی در ویتنام شمالی تبدیل شد و پس از اتحاد مجدد ویتنام، این دیدگاه به ایدئولوژی رسمی دولت تحت حمایت حزب کمونیست ویتنام تبدیل گردید. تاریخ نانیوئه بازنگری شد و ژائو توآ به عنوان یک مهاجم خارجی شناخته شد. تاریخ. تاریخ دقیق نانیوئه در کتاب "شیجی" نوشته دودمان هان، مورخ سیما چیان آمده است. این اطلاعات عمدتاً در بخش ("juan") 113، "Annals of Nanyue" () گنجانده شده است. یک رکورد مشابه نیز در "کتاب هان" جلد ۹۵: مردمان جنوب غربی، دو یوی و چائوشیان یافت می شود. تأسیس. گسترش به جنوب توسط چین (۲۱۸ پیش از میلاد). پس از آن که چن شی هوانگ شش پادشاهی دیگر چین شامل هان، ژائو، ایالت وی، ایالت چو، یان و کی را فتح کرد، توجه خود را معطوف به قبایل شیونگ نو در شمال و غرب و مر
دم هاندرد یوِه در آنچه اکنون چین جنوبی است، کرد. در حدود ۲۱۸ پیش از میلاد، امپراتور نخست ژنرال تو سوئی را با ارتشی از ۵۰۰٬۰۰۰ سرباز به جنوب فرستاد تا در پنج گردان تقسیم شوند و به حمله به قبایل هاندرد یوِه در منطقه لینگ نان بپردازند. اولین گردان در یوهان (که اکنون شهرستان یوگان در جیانگ ژی است) جمع شد و به مین یوه حمله کرد، آنها را شکست داده و فرماندهی مین جونگ را تأسیس کردند. گردان دوم در نانیه (که اکنون نانکنگ، جیانگ ژی است) مستقر شد و برای ایجاد فشار دفاعی بر قبایل جنوبی طراحی شد. گردان سوم در گوانگ ژو مستقر شد. گردان چهارم در نزدیکی کوه های جیویی و گردان پنجم در خارج از تانچنگ (در جنوب غربی شهرستان میائو و دانگ جیانگژو، هونان) مستقر شدند. امپراتور نخست شی لو را مأمور لجستیک تأمین کرد. شی اولین بار یک هنگ از سربازان را از طریق کانال لینگ چو (که رودخانه رود شیانگ و لی جیانگ را به هم وصل می کرد) رهبری کرده و سپس از طریق رودهای یانگ تسه و رود مروارید (چین) حرکت کرد تا از ایمنی مسیرهای تأمین چینی ها اطمینان حاصل کند. حمله چین به قبایل غربی () با موفقیت پیش رفت و رئیس قبایل غربی، یی-ژو-سانگ کشته شد. با این حال،
قبایل غربی از تسلیم شدن به چین امتناع کرده و به جنگل ها فرار کردند تا رهبر جدیدی را انتخاب کرده و به مقاومت خود ادامه دهند. بعدها، یک ضدحمله شبانه از سوی قبایل غربی، ارتش چین را نابود کرد و ژنرال تو سوئی در این نبرد کشته شد. چین تلفات سنگینی متحمل شد و دربار امپراتوری ژنرال ژائو تو را برای فرماندهی ارتش چین منصوب کرد. در سال ۲۱۴ پیش از میلاد، امپراتور نخست رن شیائو و ژائو تو را برای اعزام نیروی کمکی به سمت جنوب فرستاد تا دوباره به حمله بپردازند. این بار، قبایل غربی کاملاً شکست خوردند و منطقه لینگ نان کاملاً تحت کنترل چین درآمد. در همان سال، دربار چین فرماندهی های نان های، گویلین، شیانگ را تأسیس کرد و رن شیائو به عنوان معاون فرمانده نان های منصوب شد. نان های further به شهرستان های پان یو، شهرستان لونگچوان، گوانگ دونگ، بولاو و جیه یانگ (بین دیگر شهرستان ها) تقسیم شد و ژائو تو به عنوان قاضی لونگ چوان منصوب گردید.
کتا کلاور (؛ – ) بازیگر، خواننده و رقصنده اهل اسپانیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کندو"، "بیش مصرفی"، "سفر به هیچ کجا" و "در برابر باد" اشاره کرد.
مهاجم قرمز () یک شخصیت نمادین و یکی از دو طلسم (mascot) رسمی دانشگاه تگزاس تک است. این شخصیت برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ معرفی شد، زمانی که قوانین کنفرانس ورزشی اجازه نمی داد اسب واقعی به زمین بازی آورده شود. برای حل این مشکل، یک دانشجوی دانشگاه به نام Jim Gaspard، با الهام از نقاشی های کارتونی Dirk West، شخصیت مهاجم قرمز را خلق کرد. این شخصیت یک گاوچران با سبیل های پرپشت، کلاه بزرگ و لباس قرمز است که اسلحه هایی نمایشی در دست دارد. مهاجم قرمز به عنوان نماد سرسختی، شور و هیجان دانشجویان و هواداران دانشگاه تگزاس تک شناخته می شود. بر خلاف طلسم دیگر دانشگاه، یعنی سوار نقاب دار که سوار بر اسب در زمین ظاهر می شود، مهاجم قرمز معمولاً در میان جمعیت حرکت کرده و با هواداران تعامل دارد. او در رویدادهای ورزشی، مراسم دانشگاهی و جشن ها حاضر می شود و با انجام حرکات پرانرژی و طنزآمیز، شور و هیجان را در بین دانشجویان و تماشاگران افزایش می دهد. Raider Red نه تنها یک نماد ورزشی، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و سنتی دانشگاه تگزاس تک محسوب می شود و حضور او در مسابقات، نشانه ای از افتخار و حمایت از تیم های مهاجم قرمز است.
کارلوس لموس (؛ ۱۱ ژوئن ۱۹۰۹ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سفر به هیچ کجا" اشاره نمود.
شینگ چنگ ()()، که پیش از این نینگ یوان () نامیده می شد، یک شهر در سطح شهرستان تحت اداره هولوداو در جنوب غربی استان لیائونینگ چین است. این شهر دارای جمعیتی حدود ۲۲۰٬۰۰۰ نفر در مناطق شهری است و در خلیج لیاودونگ واقع شده، یعنی در سواحل شمالی دریای بوهای. این منطقه از لحاظ تاریخی غنی است و یکی از بهترین شهرهای حفظ شده از دوران دودمان مینگ در چین را در خود جای داده و به عنوان یک مقصد تابستانی آرام برای گردشگران عمل می کند. اهمیت تاریخی. شینگ چنگ تاریخ طولانی و برجسته ای دارد و به عنوان یک شهرستان در دوران دودمان لیائو در سال ۹۹۰ میلادی تأسیس شد. پس از انحلال در دوران یوان، این شهر دوباره در دوران دودمان مینگ تحت نام نینگ یوان احیا شد و اهمیت استراتژیک یافت و به اولین نقطه دفاعی خارج از دیوار بزرگ چین تبدیل شد. دیوارهای شهر شینگ چنگ از سال ۱۴۲۸ میلادی تا به امروز پابرجا بوده اند و نقش مهمی در کمک به دودمان مینگ برای شکست نورهاچی، فرمانده بزرگ منچو، در نبرد نینگ یوان در سال ۱۶۲۶ ایفا کردند. مقصد گردشگری. در دوران معاصر، شینگ چنگ تبدیل به مکانی زیبا برای کسانی شده است که به دنبال رهایی از گرمای تابستانی در شهرهای پرج
معیت شمال چین هستند. این شهر دارای سواحل شنا جذاب است و همچنین از چشمه های آبگرم طبیعی بهره مند است که در دوران دودمان تانگ کشف شده اند. به همین دلیل، تعداد زیادی از استراحتگاه های آبگرم و آسایشگاه ها در اینجا ساخته شده و این شهر به عنوان یک مقصد بهداشتی تبلیغ شده است. در تابستان، گروه هایی از مسئولان حزب برای شرکت در دوره های آموزشی دولتی به این منطقه سفر می کنند. شینگ چنگ خانه بزرگ ترین جزیره در دریای بوهای است، جزیره زیبای جزیره جُهوا (؛ )، که زمانی پناهگاه شاهزاده یان بود که از دست چن شی هوانگ فرار کرده بود. یک قایق دسترسی به جزیره را از ایستگاه مسافری در اسکله فراهم می کند، جایی که ماهیگیران محلی قایق های خود را پهلو می دهند. ساحل شینگ چنگ در تابستان جمعیت زیادی را برای شنا و سایر ورزش های آبی و فعالیت های تفریحی جذب می کند. ورودی ساحل با یک مجسمه بزرگ از یک الهه محلی مشخص شده است. یک دکه به همراه معبد در انتهای جنوبی ساحل وجود دارد. کالج مالیه و تجارت لیائونینگ در شینگ چنگ رویدادهایی را برای نخستین جشنواره بین المللی لباس شنا شهر برگزار کرد. این رویداد پس از دریافت عنوان افتخاری «شهر لباس شنا چین» توسط
شورای ملی نساجی و پوشاک چین و انجمن لباس چین در سال ۲۰۱۰ به دلیل تولید برجسته لباس شنا در این شهر برگزار شد. شهر قدیمی شینگ چنگ بهترین نمونه از چهار شهر متعلق به دودمان مینگ در چین است که دیوارهای شهر اصلی و کامل خود را حفظ کرده است و گنجینه ای از معماری سنتی مینگ به شمار می رود. این شهر شامل بقایای تاریخی مانند معبد کنفوسیوس است که قدیمی ترین معبد در شمال شرقی چین و بزرگ ترین ساختمان باستانی در لیائونینگ به شمار می رود. شوشان ()، کوه واقع در انتهای شرقی شینگ چنگ، برای تفریح و سرگرمی عمومی باز است. بازدیدکنندگان می توانند به قله آن صعود کنند. منطقه اطراف این کوه معابد زیادی در تپه های مجاور دارد.
خوزه ماریا کافارل فابرگاس (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. دختر او کارمن کافارل مدیرعامل پیشین شبکهٔ RTVE و همچنین مدیرعامل سابق مؤسسه سروانتس بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دکتر ژیواگو"، ""، "دنیای سیرک"، "مردی با چهره عجیب به دنبال توست تا تو را بکشد"، "تریستانا"، "آتش افروزان"، "همین گونه بمان"، "خون و شن"، "شب های داغ دون ژوان"، "حوا"، "قصه های تلویزیون"، "خانواده بزرگ"، "رتلر کید"، "فرار آزاد"، "فرمان گم شده"، "مرد ما در کازابلانکا"، "سفر به هیچ کجا" و "گریز" اشاره کرد.
بالتازار (به انگلیسی: Balthazar) که به نام های بالتاسار و بیتیساریا نیز شناخته می شود، طبق سنت مسیحیت غربی، یکی از سه حکیم انجیل بود که به همراه گاسپار و ملکیور پس از تولد عیسی کودک، به ملاقات او رفتند. در سنت، از او به عنوان پادشاه عربستان یاد می شود که هدیه ای از نوع مُر برای عیسی مسیح آورد. در کلیسای کاتولیک، او به عنوان یک قدیس شناخته می شود. سنت. انجیل متی نام حکیم ها (و حتی تعدادشان) را ذکر نمی کند، اما نام های سنتی آن ها به یک دست نویس یونانی از سال ۵۰۰ میلادی نسبت داده می شود که به لاتین ترجمه شده و به عنوان منبع نام ها به طور معمول پذیرفته شده است. در این دست نویس اصلی، نام او بیتیساریا بود که بعدها در مسیحیت غربی به نام بالتازار تغییر پیدا کرد. در نقاشی های ابتدایی، بالتازار به عنوان یک مرد سفیدپوست تصویر می شد. در متنی از قرن هشتم نوشته شده توسط نویسنده "پسیودو-بده" او به عنوان «یک پادشاه تیره پوست با ریش کامل» توصیف شده است. از قرن سیزدهم به بعد، گاهی او را همراه با خدمتکاران سیاه پوست آفریقایی نشان می دادند. در قرن پانزدهم، او برای اولین بار به عنوان یک مرد سیاه پوست آفریقایی در هنر رنسانس اروپای
ی تصویر شد. افزایش تصاویری از بالتازار به عنوان یک مرد سیاه پوست از قرن پانزدهم به بعد همزمان با رشد تجارت برده داری پرتغالی در اقیانوس اطلس در اواخر قرن پانزدهم بود. همانند آن دو نفر، بالتازار ستارهٔ بیت لحم را دنبال کرد و ابتدا به کاخ هرود بزرگ رفت، که از آن ها خواست پس از یافتن کودک عیسی به نزد او بازگردند. وقتی آن ها به خانه رسیدند، حکیم ها او را پرستیدند و هدایا را تقدیم کردند. بالتازار هدیهٔ مُر را آورد که نماد مرگ آیندهٔ یک پادشاه بود، زیرا مُر در آن زمان یک کالای گران بها بود. پس از بازگشت به کشور خود و اجتناب از پادشاه هرود، گفته می شود که بالتازار در سال ۵۴ میلادی کریسمس را همراه با دیگر حکیمان در ارمنستان جشن گرفت؛ اما بعدها در تاریخ ۶ ژانویهٔ ۵۵ میلادی در سن ۱۱۲ سالگی درگذشت. یادبود. گفته می شود که بالتازار به همراه دیگر حکیمان در معبد سه پادشاه در کلیسای جامع کلن دفن شده است. بقایای او پس از انتقال از قسطنطنیه توسط اوستورژیوس اول در سال ۳۴۴ میلادی به میلان، در سال ۱۱۶۴ میلادی توسط امپراتور روم، فریدریش بارباروسا به کلن منتقل شد. بالتازار در جشن اپیفانی همراه با دیگر حکیمان یاد می شود.
تینا سائینس (؛ زادهٔ ) بازیگر و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کاروسل حوالی ۱۹۵۰"، "خانواده سرانو"، "تورمولینوس ۷۳"، "عقاب سرخ"، "گروگان هایی در باریو، "سفر به هیچ کجا"، "دختران تلفنچی" و "خون ماه مه" اشاره کرد.
باشگاه فوتبال هاپوئل حیفا یکی از باشگاه های فوتبال اسرائیل است که در شهر حیفا قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
آلیسیا اِرمیدا (؛ ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۲ – ۹ فوریهٔ ۲۰۲۲) بازیگر و مدرس بازیگری اهل اسپانیا بود. وی هنرپیشگی را از سن ۱۳ سالگی آغاز کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "ساعات شیرین"، "بگو چطور شد" و دختران زرین اشاره کرد.
مارتاندا ()، در هندوئیسم هشتمین و آخرین خدایان خورشیدی ودایی به نام آدیتی ها است. او به دلیل تولد در آدیتی به عنوان یک آدیتیا شناخته می شود.
آنتونیو گامرو (؛ ۲ مارس ۱۹۳۴ – ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۰) بازیگر اهل اسپانیا بود. وی دانش آموختهٔ رشته های حقوق و بازیگری است.. وی در دوران اسپانیای فرانکو عضو حزب کمونیست اسپانیا بود و با نام مستعار «آلخاندرو» فعالیت می کرد که موجب دستگیری اش شد و حین بازجویی و شکنجهٔ نیروهای پلیس پرده گوشش پاره شد و مجبور شد از همان دوران جوانی تا آخر عمر از سمعک استفاده کند. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شکارچیان"، "جنگل افسون شده"، "گروگان هایی در باریو"، "از سپیده دم هوسش را کرده است" و "همگی به سوی زندان" اشاره کرد.
برتا ریاسا (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. وی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می کرد. وی در سال ۱۹۹۲ برندهٔ جایزه ملی تئاتر و در سال ۲۰۰۷ برندهٔ جایزهٔ شایستگی در هنرهای زیبا شد. ریاسا در سال ۲۰۰۳ خود را بازنشسته کرد و گفت دلیلش آن است که دیگر فقط نقش هایی فرعی نامحبوب به او داده می شود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "عادت های تاریک" اشاره نمود.
خوان مارگایو (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر، کارگردان و نمایشنامه نویس اهل اسپانیا بود. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده است و یکی از بازیگران بزرگ تئاتر اسپانیا محسوب می شود. او در سال ۲۰۲۲، برندهٔ جایزه ملی تئاتر شد. فیلم شناسی. از جمله فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بیمارستان مرکزی"، "بگو چطور شد"، "افسانه هیسپانیا"، "روح کندوی عسل"، "انزوا"، "ملکه اسپانیا" و "قهرمانان" اشاره کرد. درگذشت. خوان مارگایو در ۲ مارس ۲۰۲۵، در سن ۸۴ سالگی در مادرید، اسپانیا درگذشت.
خاچیک هوُسپی هواکیمیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روزنامه نگار، سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در۱۰ آوریل ۱۹۲۶ در روستای تاووش به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۹) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
لیتوین الیگومی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دولتمرد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۳ ژوئن ۱۹۲۹ در دسق به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان (۱۹۵۲) فارغ التحصیل گشت. وی در حزب کمونیست ارمنستان (۱۹۶۰) و (۱۹۸۰-۱۹۷۱) فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و مهندس شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۵) شده است. وی در ۲۰۰۰ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
آرمناک ایوانی خریملیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح، پزشک، سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۴۹ تا تاریخ ۱۹۶۰ سمت وزیر بهداشت ارمنستان شوروی را برعهده داشت. زندگی نامه. وی در در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و پزشک شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شده است. وی در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
آشوت آرمنی مادویان ( زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، مخترع، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۹ دسامبر ۱۹۳۲ در روزدیلنا به دنیا آمد و از (۱۹۵۵) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۰ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
روبن خاچاطوری مانوکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) وزنه بردار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ دسامبر ۱۹۰۶ در کاماریس به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۶۷)، نشان برجسته افتخار (۱۹۳۷) و قهرمان ورزشی اتحاد شوروی شده است. وی در ۲۴ اوت ۱۹۷۸ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام ماتئوسی ملیک-استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند متخصص در زمینه فیلمبرداری و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در ساری قمیش به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی معدن شناسی مسکو (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. وی در NIKFI (۱۹۳۱-۱۹۳۴)، ، (۱۹۳۷) و های فیلم فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۵۰)، نشان برجسته افتخار (۱۹۴۰) و جایزه استالین (۱۹۵۰) شده است. وی در ۱۹۸۶ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
آشوت آشوتی مندویانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در باتومی به دنیا آمد و از (۱۹۳۲) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی، مدال بزرگداشت ۸۰۰مین سالگرد مسکو، جایزه لنین (۱۹۶۲) و جایزه استالین شده است. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۶ در سن ۵۶ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
ورگینه گئورگی میکائلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) میکروبیولوژیست، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۳ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۱۹۹۰ در سن ۸۷ سالگی در مسکو درگذشت.
هایک خاچاطوری شاهبازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) متخصص بهداشت، دانشمند، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در ایغدیر به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. از سال ۱۹۵۷ عضو مکاتبه ای بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، شده است. وی در ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۲ در سن ۸۶ سالگی در کی یف درگذشت و در آرامستان بیکووه به خاک سپرده شد.
آشوت هوهانسی پطروسیانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) رهبر ارکستر، موسیقی شناسی و آهنگساز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در دهستان مرگور به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی ازبکستان فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۵۱)، نشان برجسته افتخار (۱۹۵۹)، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی، هنرمند شایسته ازبکستان شوروی (۱۹۵۰)، هنرمند شایسته قره قالپاقستان شوروی (۱۹۷۳)، جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۵۱) و جایزه استالین (۱۹۵۱) شده است. وی در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۸ در سن ۶۸ سالگی در تاشکند درگذشت و در به خاک سپرده شد.
تیران ساهاکی تر-ساهاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۶ مهٔ ۱۹۰۴ در گتاشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۵) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۸۲ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیک یغیایی وارطانیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم ) سیاست مدار، پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۹ مهٔ ۱۹۲۹ در کراسنودار به دنیا آمد. یغیشه وارطانیان پدر وی بود. وی از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
ادوارد نیکیتی وانتسیان ( زادهٔ - درگذشته ) پزشک، جراح اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۱ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی پزشکی تفلیس (۱۹۴۳) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۱۷ فوریهٔ ۱۹۸۹ در سن ۶۷ سالگی در مسکو درگذشت.
هاکوب سیمونی وایرادیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۳۰ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از انستیو مهندسی-فیزیک مسکو (۱۹۵۵) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۷۶) شده است. وی در ۱۹۹۱ در سن ۶۱ سالگی در مسکو درگذشت.
تسولاک آلکساندری استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیلسوف اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در به دنیا آمد و فارغ التحصیل گشت. وی عضو آکادمی علوم اتحاد شوروی (۱۹۵۴) بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در در سن ۹۰ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ترویکوروفسکوی به خاک سپرده شد.
نرایر گئورگی استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دام پزشک، اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۷) فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۴ اوت ۱۹۸۷ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت.
ادوارد یِرِمی خاچیکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک اخترفیزیکدان، مدرس و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. بین سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ میلادی وی رئیس بود. زندگی نامه. در ۱۶ دسامبر ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۱) و دانشگاه دولتی سن پترزبورگ (۱۹۵۵) فارغ التحصیل شد. وی برادر بود. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، اتحادیه بین المللی اخترشناسی و بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۴ فوریهٔ ۲۰۱۸ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
میکائیل گالوستی تومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک گیاه شناس و استاد دانشگاه دولتی ایروان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در بیلوهیرسک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی کشاورزی روسیه (۱۹۱۴) فارغ التحصیل شد. وی از سال ۱۹۴۳ عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فعالیت می کرد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۳۵) شده است. وی در ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۵۰ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام بارویری گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تاریخ نگار ادبی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۰ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۳) فارغ التحصیل شد. وی عضو و فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۸۸–۱۹۷۹)، فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۵۸) و (۲۰۰۳) فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جایزه دولتی ارمنستان شوروی و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۵ مارس ۲۰۲۲ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آرشالویس هامبارتسومی گابریلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک استاد و زمین شناس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در روستای ناخیجوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان(۱۹۳۸) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۵ مهٔ ۱۹۹۳ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
یوری هایکی شوکوریان (؛ زادهٔ ) یک دانشمند متخصص در زمینه اتوماسیون و استاد اهل ارمنستان است. وی بین سال های (۱۹۹۵-۲۰۰۵) و (۲۰۰۶-۲۰۲۱) قائم مقام رئیس فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۵ نوامبر ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی تکنیک ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی از سال ۱۹۹۰ عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان است. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار، نشان مسروپ ماشتوتس و دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شده است.
هراند آلکسانی آوتیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تاریخ نگار و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۰ مارس ۱۹۲۷ در قاراکیلیسا به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۹) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار (۱۹۶۸) شده است. وی در ۹ اکتبر ۲۰۰۴ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
هوهانس گغامی باکلاواجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیزیولوژیست، استاد و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۸ اوت ۱۹۲۲ در بورسا به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۵۱) فارغ التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار، و (۱۹۸۹) شده است. وی در ۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
ولادیمیر باخشی بارخوداریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک مورخ در زمینه ارمنستان در سده های میانه) و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۷ در آخکرپی به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۰) فارغ التحصیل شد. وی از سال ۱۹۸۶ عضو مکاتبه ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده روبان مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان، نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس و دانشمند برجسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳) شده است. وی در ۲۳ مارس ۲۰۱۷ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
ساهاک سارگسی داشیان (؛ زادهٔ - درگذشته نامعلوم) یک دیپلمات، و سیاستمدار اهل ارمنستان بود . زندگی نامه. وی در ۱۶ نوامبر ۱۹۰۳ در زیلیک به دنیا آمد و از انستیتوهای کوهستانی (۱۹۳۶) و شرق شناسی (۱۹۳۹) مسکو فارغ التحصیل گشت. وی در وزارت امور خارجه اتحاد جماهیر شوروی فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
هاکوب آرتاشسی مارکوسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیزیولوژیست، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در در آلکساندراپول به دنیا آمد و از (۱۹۳۴) فارغ التحصیل گشت. وی عضو آکادمی علوم روسیه بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۲۱ اکتبر ۱۹۷۲ در سن ۶۸ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان واگانکوفسکوی به خاک سپرده شد
تاتول سرگئی مارتیکیان (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) یک مهندس و برق کار اهل ارمنستان بود زندگی نامه. در ۱۹۰۴ به دنیا آمد سرگئی مارتیکیان پدر وی بود. وی از دانشگاه اقتصاد پلخانف روسیه (۱۹۳۰) فارغ التحصیل شد. وی در سد سوان-هرازدان ( (۱۹۳۰–۱۹۳۶) و ) فعالیت می کرد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۹۶۰ در سن ۵۶ سالگی درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
کریستاپور استپانی باغداساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی فیزیک دان، شیمی دان اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۸ نوامبر ۱۹۰۸ در پاریس به دنیا آمد و از دانشگاه فنی دولتی بائومن مسکو (۱۹۳۱) فارغ التحصیل گشت. وی عضو آکادمی علوم روسیه و آکادمی علوم اتحاد شوروی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و شیمیدان شایسته فدارسیون روسیه شده است. وی در ۱۰ مارس ۲۰۰۰ در سن ۹۱ سالگی در مسکو درگذشت و در مسکو به خاک سپرده شد.
یوری گئورگی آبوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیزیک دان، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۷ نوامبر ۱۹۲۲ در تواپسه به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو (۱۹۴۷) فارغ التحصیل گشت. وی در انستیتو پژوهشی انرژی اتمی مسکو فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۱ در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
گورگن میکائیلی هاروتیونیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ‏در گاندزاک به دنیا آمد و از تئاتر دولتی ارمنیان باکو (۲۹–۱۹۲۷) فارغ التحصیل شد. وی در (۱۹۴۹–۱۹۷۱) فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار، هنرمندان مردمی آذربایجان شوروی (۱۹۵۷) و هنرمند شایسته آذربایجان شوروی (۱۹۴۳) شده است. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۷۳ در سن ۶۷ سالگی در استپاناکرت درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "چشمه هغنار" اشاره کرد.