Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تفاده از هوش مصنوعی در توسعه نرم افزار بدون چالش نیست: نقش هوش مصنوعی در آینده توسعه نرم افزار. در آینده، هوش مصنوعی نقش بیشتری در توسعه نرم افزار خواهد داشت: جمع بندی. استفاده از هوش مصنوعی در توسعه نرم افزار یکی از مهم ترین تحولات دهه آینده است. این فناوری می تواند به طور چشمگیری فرآیند توسعه را تسریع کند و کیفیت محصول نهایی را بهبود بخشد. با این حال، استفاده از آن نیازمند درک عمیق از مزایا و خطرات آن است. در آینده، نه تنها توسعه دهندگان باید با این ابزارها کار کنند، بلکه سازمان ها نیز باید ساختارهای خود را برای استفاده بهینه از هوش مصنوعی در محیط های توسعه تطبیق دهند.
یک چندبرابرکننده فرکانس نوری ، یک قطعه نوری غیرخطی است که در آن فوتون های در حال برهمکنش با یک ماده غیرخطی، به طور مؤثر «ترکیب» می شوند تا فوتون های جدیدی با انرژی بیشتر و در نتیجه فرکانس بالاتر (و طول موج کوتاه تر) تشکیل دهند. در حال حاضر دو نوع افزاره رایج هستند: "دوبرابرکننده های فرکانس،" که اغلب بر اساس نیوبات لیتیوم (LN)، لیتیوم تانتالات (LT)، پتاسیم تیتانیل فسفات (KTP) یا لیتیوم تری بورات (LBO) ساخته می شوند، و "سه برابرکننده های فرکانس" که معمولاً از پتاسیم دی هیدروژن فسفات (KDP) ساخته می شوند. هر دو به طور گسترده در آزمایش های نوری که از لیزر به عنوان منبع نور استفاده می کنند، مورد استفاده قرار می گیرند. تولید هارمونیک. دو فرایند وجود دارد که معمولاً برای دستیابی به تبدیل استفاده می شوند: تولید هارمونیک دوم ("SHG"، که دو برابر کردن فرکانس نیز نامیده می شود) یا تولید مجموع فرکانس که دو فرکانس غیرمشابه را جمع می کند. تولید مستقیم هارمونیک سوم ("THG"، که به آن سه برابرسازی فرکانس نیز گفته می شود) نیز وجود دارد و می توان از آن برای تشخیص فصل مشترک بین مواد با تحریک پذیری متفاوت استفاده کرد. برای مثال، از
آن برای استخراج طرح کلی سلول ها در جنین ها، جایی که سلول ها توسط آب از هم جدا می شوند، استفاده شده است. لیزرها. چندبرابرکننده های فرکانس نوری در لیزرهای پُرقدرت رایج هستند، به ویژه آنهایی که برای آزمایش های همجوشی محصورسازی لختی (آی سی اِف) استفاده می شوند. آی سی اِف تلاش می کند از لیزر برای گرم کردن و فشرده سازی هدفی حاوی سوخت همجوشی استفاده کند و در آزمایش هایی با لیزر شیوا مشخص شد که فرکانس های فروسرخ تولید شده توسط لیزر، بیشتر انرژی خود را در الکترون های داغی که در اوایل فرایند گرمایش تولید می شوند، از دست می دهند. برای جلوگیری از این مشکل، طول موج های بسیار کوتاه تری مورد نیاز بود و آزمایش ها روی لیزر اومگا و لیزر نووت، استفاده از کریستال های کِی دی پی با سه برابرسازی فرکانس را برای تبدیل نور لیزر به فرابنفش تأیید کرد، فرآیندی که از آن زمان تقریباً در هر آزمایش آی سی اِف با محرک-لیزر، از جمله مرکز ملی احتراق، استفاده شده است.
مسائل زیست محیطی در کانادا شامل تأثیرات تغییر اقلیم، آلودگی هوا و آب، معدن کاری، قطع درختان و تخریب زیستگاه های طبیعی می شود. کانادا به عنوان یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای در جهان، این پتانسیل را دارد که با سیاست های زیست محیطی و تلاش های حفاظتی خود، در مهار تغییرات اقلیمی مشارکت کند. ذوب شدن قطب شمال. دانشمندان در سراسر جهان از قبل متوجه کاهش شدید پوشش یخی دریای قطب شمال کانادا، به ویژه در طول تابستان، شده اند. آب شدن این یخ ها منجر به اختلال در گردش آب اقیانوس ها و تغییرات آب و هوایی و اقلیمی در سراسر جهان می شود. "گزارش تغییرات اقلیمی کانادا" در سال ۲۰۱۹ که توسط دانشمندانی از موسسات سراسر جهان نوشته شده است، بیان می کند که تأثیرات تغییرات اقلیمی بر کانادای آتلانتیک بسیار متنوع خواهد بود. یکی از تأثیرات این است که یخ دریا نازک تر می شود و همچنین برای دوره های بسیار کوتاه تری از سال تشکیل خواهد شد. و با کاهش یخ دریا نسبت به آنچه که منطقه معمولاً اکنون دریافت می کند، فصل های موج شدیدتر خواهند شد. کانادای آتلانتیک شاهد افزایش نسبی سطح دریا در همه جا خواهد بود - افزایشی که تخمین زده می شود تا س
ال ۲۱۰۰، ۷۵ تا ۱۰۰ سانتی متر باشد. دانشمندان همچنین پیش بینی می کنند که حتی اگر انتشار گازهای گلخانه ای کاهش یابد، انتظار می رود طی ۲۰ تا ۳۰ سال آینده، ۲۰ سانتی متر به سطح آب دریاها افزوده شود. مطالعات ناسا همچنین نشان داده است که یک جریان اقیانوسی بزرگ در قطب شمال به دلیل ذوب سریع یخ ها سریع تر و متلاطم تر شده و تعادل ظریف محیط قطب شمال را با هجوم آب شیرین مختل کرده است. با گرم شدن اقیانوس و حرکت آب های نیمه گرمسیری به سمت شمال، اقیانوس گرم تر و شورتر خواهد شد و از آنجایی که آب گرم تر اکسیژن کمتری نسبت به آب سردتر در خود نگه می دارد، اکوسیستم های دریایی می توانند به دلیل این سطح اکسیژن پایین تر، آسیب ببینند و پایداری کمتری داشته باشند. در مجله "ساینس" که در مارس ۲۰۱۹ منتشر شد، توضیح داده شده است که آب های گرم تر می توانند در واقع ذخایر ماهی را در مناطق خاصی مانند هالیبوت که در سواحل نیوفاندلند و لابرادور و گرینلند یافت می شود، افزایش دهند، اما گونه های دیگری مانند ماهی کاد اقیانوس اطلس و ماهی تن آلباکور ممکن است نتوانند به خوبی با این شرایط کنار بیایند. آتش سوزی های جنگلی. آتش سوزی های جنگلی یک نگرانی عمده د
ر کانادا هستند و به طور متوسط سالانه بیش از ۷۰۰۰ آتش سوزی جنگلی در کانادا رخ می دهد. از سال ۱۹۹۰، این آتش سوزی ها در سراسر کانادا تقریباً به طور متوسط سالانه ۲٫۵ میلیون هکتار را سوزانده اند. آتش سوزی های جنگلی یک فاجعه طبیعی مکرر در کانادا هستند که به دلیل تغییرات اقلیمی و سایر عوامل انسانی تشدید می شوند. اوضاع در طول سال ها بدتر شده است، به طوری که سال ۲۰۲۳ فصلی به ویژه ویرانگر از آتش سوزی های جنگلی را رقم زد. آتش سوزی های جنگلی منجر به تخلیه گسترده مناطق مسکونی شد و ده ها هزار نفر از خانه های خود آواره شدند. در بریتیش کلمبیا، حدود ۳۵۰۰۰ نفر تحت دستور تخلیه قرار گرفتند و بیش از ۳۰۰۰۰ نفر به دلیل آتش سوزی های شدید در وضعیت هشدار تخلیه قرار گرفتند. این آتش سوزی های جنگلی همچنین خسارات قابل توجهی به اموال و زیرساخت ها وارد کردند و نزدیک به ۲۰۰ خانه و سازه را در کلونا، بریتیش کلمبیا ویران کردند. دولت فدرال کانادا به همراه مقامات استانی، اقدامات متعددی را برای مقابله با آتش سوزی ها و کاهش اثرات آنها آغاز کرده اند. این شامل اعزام ارتش به مناطق آسیب دیده، اعمال محدودیت های مسافرتی و درخواست کمک های بین المللی بود.
خطوط لوله. مسئله زیست محیطی خطوط لوله در کانادا یک نگرانی پیچیده و چندوجهی است که شامل تأثیرات بالقوه بر اکوسیستم های طبیعی و جوامع انسانی می شود. افکار عمومی در کانادا، مخالفت قابل توجهی را با دخالت مالی دولت در خطوط لوله نفت نشان می دهد. بسیاری از کانادایی ها با کاهش چند میلیارد دلاری ارزش سهام خط لوله نفت ترانس مانتین توسط دولت فدرال مخالف بودند. علاوه بر این، دولت های کانادا در چند سال گذشته بیش از ۲۳ میلیارد دلار کانادا به خطوط لوله نفت و گاز اختصاص داده اند. این حمایت مالی با هدف تقویت اقتصاد انجام شد، اما منتقدان اغلب استدلال می کنند که این امر با افزایش احتمالی انتشار کربن، تلاش های کانادا برای بهبود محیط زیست را تضعیف می کند. از نظر اقتصادی، خط لوله جدید هنوز به عنوان یک مورد قوی عمل می کند و به گشودن بازارهای جدیدتر برای تولیدکنندگان کانادایی کمک می کند. سازمان تنظیم مقررات انرژی کانادا حدود ۱۰٪ (۷۳۰۰۰) را کنترل می کند. کیلومتر) از خطوط لوله در کانادا، قانون ایمنی خطوط لوله آنها، به عنوان یک واکنش نظارتی، با هدف کاهش خطرات متعدد از طریق افزایش ایمنی بهره برداری از خط لوله و اقدامات حفاظت از محیط زیس
ت، تدوین شده است. از دیدگاه فنی، خوردگی، نقص در ساخت و ساز و ترک خوردگی عموماً شایع ترین علل اصلی نشت خط لوله در کانادا هستند که بر نیاز به پروتکل های قوی نگهداری و ایمنی تأکید می کند. علاوه بر این، اقداماتی برای پیشگیری و واکنش به نشت نفت دریایی، از جمله استفاده از فناوری ماهواره ای برای تشخیص و نظارت و پیشرفت علم برای بهبود فناوری های پاکسازی، در حال انجام است. حفاظت از گونه ها. گونه های در معرض خطر و تنوع زیستی. تنوع زیستی گونه ها و تعداد جمعیت حیات وحش در کانادا برای دهه ها رو به کاهش بوده است. طبق جدیدترین گزارش در کانادا، گونه هایی که در معرض خطر انقراض تلقی می شوند، در مقایسه با سال ۱۹۷۰، به طور متوسط ۵۹ درصد کاهش جمعیت را تجربه کرده اند امروزه، بیش از ۶۰۰ گونه گیاهی و جانوری در سراسر کانادا وجود دارد که در فهرست قانون فدرال گونه های در معرض خطر قرار دارند. این قانون فدرال از اقدامات متنوعی برای حفاظت از گونه های حیات وحش که در معرض خطر انقراض قرار دارند یا در معرض خطر انقراض هستند، استفاده می کند. این اقدامات به منظور تشویق تعامل و همکاری بین شهروندان، دولت های محلی و مردم بومی طراحی شده اند. کشتیرانی
در مقابل نهنگ های قاتل. صدها گونه مختلف در سراسر کانادا در معرض خطر هستند، اما تعداد کمی از آنها به طور خاص قابل توجه هستند. نهنگ قاتل ساکن جنوب، که معمولاً با نام نهنگ اورکا شناخته می شود، یک شکارچی رأس هرم غذایی در مناطق ساحلی ساحل غربی کانادا و ایالات متحده است. این نهنگ ها نقش حیاتی در حفظ انعطاف پذیری و سلامت اکوسیستم هایی که بخشی از آن هستند، ایفا می کنند. با وجود اهمیت آنها، این گونه همچنان با تهدیدهای فزاینده ای روبرو است. برخی از مهم ترین تهدیدها نتیجه اختلال در زیستگاه ناشی از فعالیت های انسانی است. سر و صدای زیر آبی که کشتی های دریایی تولید می کنند، با توانایی های پژواک یابی اورکاها تداخل ایجاد می کند و بر توانایی آنها در یافتن غذا تأثیر می گذارد. فعالیت های کشتیرانی همچنین از راه های دیگری از جمله نشت نفت، برخورد با کشتی ها و آلودگی، بر نهنگ های اورکا تأثیر می گذارند. در نتیجه این تهدیدها، جمعیت فعلی این گونه در مجموع ۷۱ عدد تخمین زده می شود. حفظ آنها برای سلامت دریایی در مناطقی که در آن ساکن هستند بسیار مهم است. خرس قطبی. یکی دیگر از گونه های مهم در معرض خطر انقراض که باید به آن اشاره کرد، خرس ق
طبی است. دو سوم خرس های قطبی جهان در بخش های کانادایی قطب شمال زندگی می کنند. خرس های قطبی یکی دیگر از شکارچیان رأس هرم هستند که به عنوان شاخص مهمی برای سلامت اکوسیستم هایی که بخشی از آن هستند، عمل می کنند. بزرگ ترین تهدید برای این گونه، از بین رفتن زیستگاه اصلی آنها - یخ دریا - است. یخ دریا جایی است که خرس های قطبی توله های خود را بزرگ می کنند و همچنین زیستگاه منبع غذایی اصلی آنها، فک های حلقه دار، است. از آنجایی که تغییرات اقلیمی باعث ذوب شدن یخ های دریا می شود، تعداد جمعیت خرس های قطبی به طرز چشمگیری کاهش یافته است و این گونه را به شاخص مستقیمی برای اثرات تغییرات اقلیمی بر منطقه تبدیل می کند. در حال حاضر، تخمین زده می شود که حدود ۱۶۰۰۰ خرس قطبی در سراسر کانادا وجود داشته باشد. حفاظت از منابع. شبکه اقدام جنگل های بارانی و گروه های بومی برای محافظت از جنگل های شمالی کانادا در برابر قطع درختان و استخراج معادن، کمپین هایی را آغاز کرده اند. در ژوئیه ۲۰۰۸، دولت انتاریو برنامه هایی را برای محافظت از بخشی از این منطقه در برابر هرگونه فعالیت صنعتی اعلام کرد. ثبت وقایع. در سال ۲۰۲۱، صنعت چوب بری حدود ۲۰ مگاتن دی اکس
ید کربن تولید کرد که بیشتر از تولید برق یا انتشار گازهای گلخانه ای از ماسه های نفتی کانادا است. وقتی صحبت از صنعت چوب بری می شود، دولت کانادا در گزارش دقیق انتشار گازهای گلخانه ای (GHG) کوتاهی کرده است و این امر صنعت چوب بری را از پاسخگویی در قبال سهم خود در انتشار گازهای گلخانه ای مبری می کند. هر ساله، صنعت چوب بری حدود نیم میلیون هکتار از جنگل های کانادا را از بین می برد. این بخش مسئول بیش از ۱۰ درصد از کل انتشار گازهای گلخانه ای کشور است. صنعت چوب بری کانادا می گوید شیوه های آن پایدار و بهتر از سایر کشورها است. منتقدان می گویند روش های فعلی قطع درختان و کاشت مجدد آنها به از بین رفتن قابل توجه جنگل ها و کاهش تنوع زیستی و همچنین آزاد شدن کربن در جو منجر می شود. این صنعت با شانه خالی کردن از مسئولیت «پدیده های طبیعی» در مورد آتش سوزی ها و از بین رفتن جنگل ها، نقش خود را در مسائل زیست محیطی کم اهمیت جلوه می دهد. انتشار اطلاعات نادرست بر سیاست های قطع درختان در کانادا تأثیر گذاشته و سود کوتاه مدت را بر حفاظت از محیط زیست اولویت داده است. این امر منجر به نادیده گرفتن اقدامات حفاظتی لازم، مانند حفاظت از زیستگاه ه
ای گوزن شمالی و مقررات فرسایش زیست محیطی شده است. نادیده گرفتن اثرات نامطلوب آن بر جنگل ها، جوامع و آب و هوا، دولت کانادا و شرکت های چوب بری را قادر ساخته است تا همچنان شکاف موجود در ایجاد یک بخش چوب بری ایمن از نظر آب و هوا را گسترش دهند. معدنکاری. چاه های سوخت فسیلی متروکه. طبق گزارش سازمان تنظیم مقررات انرژی آلبرتا (AER)، تقریباً ۱۷۰٬۰۰۰ حلقه چاه در آلبرتای کانادا متروکه شده اند. این چاه های «یتیم» تهدیدی برای جوامع و محیط زیست اطراف محسوب می شوند. چاه های غیرفعال هر چه بیشتر بدون آب بمانند، خطر قابل توجهی را ایجاد می کنند. وقتی مواد خطرناک حاصل از این چاه ها به درستی مدیریت نشوند، می توانند منجر به نشت سموم شیمیایی بی شماری شوند. متان گازی بی رنگ و بی بو است که توانایی های به دام انداختن گرما را به طرز چشمگیری بیشتر از CO2 دارد و به دلیل ترکیباتش، متان می تواند سال ها ناشناخته باقی بماند. انجمن طبیعت گردی همچنین اظهار می کند که این امر منجر به تأثیرات منفی بی شماری بر سلامت می شود، از جمله سرطان، زایمان زودرس و آسم. علاوه بر این، سایر سموم غیرقابل تشخیص که از چاه های رها شده آزاد می شوند، به تدریج زیستگاه
های حیات وحش را به همراه هوا و آب مسموم می کنند. معمولاً شرکت ها باید الزامات قانون حفاظت و بهبود محیط زیست آلبرتا (EPEA) را برای این مکان های متروکه رعایت کنند. فرایند احیای این مکان ها نیازمند معیارهای خاصی است که با ارزیابی جامع مکان که میزان آلودگی و خطرات بالقوه زیست محیطی را تعیین می کند، آغاز می شود. از آنجا، این سایت ها باید یک طرح احیا ایجاد کنند که استراتژی هایی را برای بازگرداندن سایت متروکه به یک وضعیت مفید و ایمن ترسیم کند. بر اساس مقیاس پروژه، باید مجوزهایی وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که کار احیا با قوانین و استانداردهای مربوطه مطابقت دارد. EPEA مجموعه الزامات خاصی برای پاکسازی مکان های آلوده دارد که اغلب مستلزم نظارت و گزارش دهی مداوم برای اطمینان از اجرای برنامه های احیا است. این پروژه ها طاقت فرسا هستند و تکمیل آنها می تواند سال ها یا دهه ها طول بکشد. تا سال ۲۰۲۰، دفتر بودجه پارلمان کانادا (PBO) تخمین زده است که این پروژه های پاکسازی چاه های متروکه حدود ۳۶۱ میلیون دلار هزینه داشته است. تخمین زده می شود که تا سال ۲۰۲۵، فرایند پاکسازی به حدود ۱٫۱ میلیارد دلار برسد.
تولید هارمونیک (اچ جیی، که تولید هارمونیک چندگانه نیز نامیده می شود) یک فرایند نوری غیرخطی است که در آن formula_1 فوتون هایی با فرکانس یکسان با یک ماده غیرخطی برهمکنش می کنند، «ترکیب» می شوند و یک فوتون جدید با formula_1 ضربدر انرژی فوتون های اولیه (به طور معادل، formula_1 ضربدر فرکانس و طول موج تقسیم بر formula_1) تولید می کنند. فرایند کلی. در محیطی که دارای پذیرفتاری غیرخطی قابل توجهی است، تولید هارمونیک امکان پذیر است. توجه داشته باشید که برای مرتبه های زوج (formula_5)، محیط نباید مرکز تقارن داشته باشد (نامتقارن مرکزی). از آنجا که این فرایند مستلزم حضور فوتون های زیادی در یک زمان و در یک مکان است، احتمال وقوع فرایند تولید کم است و این احتمال با افزایش مرتبه formula_1 کاهش می یابد. برای تولید کارآمد، تقارن محیط باید امکان تقویت سیگنال را فراهم کند (برای مثال، از طریق تطبیق فاز)، و منبع نور باید شدید باشد و از نظر مکانی (با لیزر موازی شده) و زمانی (سیگنال بیشتر در صورت پالس های کوتاه لیزر) به خوبی کنترل شود. تولید مجموع-فرکانس (اِس اِف جیی). حالت خاصی که در آن تعداد فوتون ها در برهمکنش برابر است با formula_7
اما با دو فوتون متفاوت در فرکانس های formula_8 و formula_9 . تولید هارمونیک-دوم (اِس اِچ جیی). حالت خاصی که در آن تعداد فوتون ها در برهمکنش برابر است با formula_7 . همچنین یک مورد خاص از تولید مجموع فرکانس که در آن هر دو فوتون در فرکانس یکسان formula_11 هستند. تولید هارمونیک-سوم (تی اِچ جیی). حالت خاصی که در آن تعداد فوتون ها در برهمکنش برابر با formula_12 است اگر همه فوتون ها فرکانس یکسان formula_11 داشته باشند. اگر فرکانس های متفاوتی داشته باشند، اصطلاح کلی مخلوط سازی چهارموج ترجیح داده می شود. این فرایند شامل پذیرفتاری غیرخطی مرتبه سوم formula_14 است. برخلاف اِس اِچ جیی، این یک فرایند حجمی است و در مایعات نشان داده شده است. با این حال، در رابط ها بهبود یافته است. مواد مورد استفاده برای تی اِچ جیی. کریستال های غیرخطی مانند بی بی او (β-BaB2O4) یا اِل بی او می توانند تی اِچ جیی را تبدیل کنند، در غیر این صورت تی اِچ جیی می تواند از پوسته های در مقیاس ریز تولید شود. تولید هارمونیک-چهارم (اِف اِچ جیی یا ۴اِچ جیی). حالت خاصی که در آن تعداد فوتون های در حال برهمکنش برابر است با formula_15 . گزارش شده در حدود سال
۲۰۰۰، لیزرهای قدرتمند اکنون اِف اِچ جیی کارآمد را ممکن می سازند. این فرایند شامل پذیرفتاری غیرخطی مرتبه چهارم formula_16 است. مواد مورد استفاده برای اِف اِچ جیی. مقداری بی بی او (β-BaB2O4) برای اِف اِچ جیی استفاده می شود. تولید هارمونیک برای formula_17. تولید هارمونیک برای formula_18 (۵اِچ جیی) یا بیشتر از نظر تئوری امکان پذیر است، اما این برهمکنش به تعداد بسیار زیادی فوتون برای برهمکنش نیاز دارد و بنابراین احتمال وقوع آن کم است: سیگنال در هارمونیک های بالاتر بسیار ضعیف خواهد بود و نیاز به تولید لیزرهای بسیار شدید دارد. برای تولید هارمونیک های بالا (مانند formula_19 و غیره)، می توان از فرایند اساساً متفاوت تولید هارمونیک بالا استفاده کرد.
برج آب واسا یک برج آب است که در سال ۱۹۱۵ ساخته شده است. این ساختمان آجری قرمز به سبک هنر نو به عنوان یکی از بناهای دیدنی واسا، فنلاند شناخته می شود. این ساختمان ۴۹ متر ارتفاع دارد و مخزن آب آن ۵۲۵ متر مکعب حجم دارد. در طول جنگ جهانی دوم، این برج آب همچنین به عنوان یک پست دیده بانی هوایی مورد استفاده قرار می گرفت و یک مسلسل برای دفاع ضد هوایی در بالای آن قرار داده شده بود. برج آب واسا قدیمی ترین برج آبی است که هنوز در فنلاند مورد استفاده قرار می گیرد. این برج در بهار ۲۰۲۵ تا پایان ۲۰۲۶ به علت بازساری قابل استفاده نیست.
فایسرو فورام () یک سالن سرپوشیده ورزشی در میلواکی، ایالات متحده آمریکا است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده دارای ۱۷٬۳۸۵ نفر ظرفیت است و برای مسابقات بسکتبال، هاکی روی یخ و کنسرت های موسیقی مورد استفاده قرار می گیرد.
آلودگی محیط زیست در ژاپن از دوره میجی با صنعتی شدن همراه بوده است. یکی از اولین موارد مسمومیت با مس ناشی از زهکشی معدن مس آشیو در استان توچیگی بود که از اوایل سال ۱۸۷۸ آغاز شد. سیل های مکرر در حوزه رودخانه واتاراس رخ داد و ۱۶۰۰ هکتار از زمین های کشاورزی و شهرها و روستاهای استان های توچیگی و استان گونما توسط آب سیل که حاوی ترکیبات مس معدنی بیش از حد از معدن آشیو بود، آسیب دیدند. پرورش دهندگان محلی به رهبری شوزو تاناکا، نماینده مجلس عوام از توچیگی، از فرمانداری و دولت درخواست کردند که عملیات استخراج را متوقف کنند. اگرچه شرکت معدن غرامت پرداخت کرد و دولت درگیر کارهای خاکریزی رودخانه واتاراس شد، اما هیچ راه حل اساسی برای این مشکل حاصل نشد. ژاپن واردکننده پیشرو در جهان در زمینه منابع طبیعی تمام شدنی و تجدیدپذیر است. و یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان سوخت های فسیلی. وخامت اوضاع محیط زیست در دهه ۱۹۶۰. سیاست ها و مقررات زیست محیطی فعلی ژاپن، پیامد تعدادی از فجایع زیست محیطی در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی بود که همزمان با رشد اقتصادی پرسرعت مرتبط با معجزه اقتصادی ژاپن رخ داد. مسمومیت با کادمیوم از زباله های صنعتی در استا
ن تویاما کشف شد. شهر میناماتا در استان کوماموتو مسمومیت ناشی از متیل جیوه تخلیه شده از یک کارخانه شیمیایی را گزارش کرد، وضعیتی که به "بیماری میناماتا" معروف است. تعداد تلفات در میناماتا تا نوامبر ۲۰۰۶، ۶۵۰۰ نفر بوده است. در یوکایچی، بندری در استان میه، آلودگی هوا ناشی از انتشار دی اکسید گوگرد و دی اکسید نیتروژن منجر به افزایش سریع تعداد افراد مبتلا به آسم و برونشیت شد. در مناطق شهری ، مه دود فتوشیمیایی ناشی از دود اگزوز خودروها و صنایع نیز در افزایش مشکلات تنفسی نقش داشته است. در اوایل دهه ۱۹۷۰، مسمومیت مزمن با آرسنیک که به گرد و غبار معادن آرسنیک نسبت داده می شود، در استان های استان شیمانه و میازاکی رخ داد. جنبش های طرفدار محیط زیست در پی اعتراضات آنپو در سال ۱۹۶۰ در سراسر ژاپن شروع به ظهور کردند که نسل جدیدی از فعالان را به حرکت درآورد. این جنبش ها با طرح دو برابر کردن درآمد نخست وزیر هایاتو ایکدا که اولویت را بر رشد اقتصادی به هر قیمتی قرار داد، شتاب بیشتری گرفتند و مشکلات زیست محیطی را تشدید کردند. در سال ۱۹۶۹، اتحادیه مصرف کنندگان ژاپن برای رسیدگی به مشکلات بهداشتی و ادعاهای دروغین شرکت ها تأسیس شد. جلسه
مجلس ملی در سال ۱۹۷۰ به عنوان «مجلس آلودگی» به یاد آورده شد. در پاسخ به افزایش فشار و خشم عمومی، مجلس چهارده قانون ضد آلودگی را در یک جلسه تصویب کرد، که به عنوان نقطه عطفی در سیاست زیست محیطی تلقی می شد. در نتیجه، ژاپن در آن زمان قوی ترین مجموعه قوانین حفاظت از محیط زیست در جهان را داشت. این قوانین جدید شامل قانون آلودگی آب و مقررات سراسری در مورد تخلیه مواد سمی بود. اصل «آلوده کننده هزینه را می پردازد» مطرح شد. یک آژانس ملی محیط زیست، که بعدها به وزارت محیط زیست تبدیل شد، در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. هزینه های دولت ملی در مورد مسائل زیست محیطی بین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ تقریباً دو برابر و در سطح دولت های محلی سه برابر شد. سرمایه گذاری های تجاری در فناوری های پاک نیز به طرز چشمگیری افزایش یافت. در نیمه دوم دهه ۱۹۷۰، اتحادیه مصرف کنندگان ژاپن رهبری مخالفت با انرژی هسته ای را بر عهده گرفت و خواستار برگزاری یک کمپین سراسری در هفته انرژی هسته ای شد. این جنبش طی چند دهه آینده به رشد خود ادامه داد و به یک جنبش ضد انرژی هسته ای قابل توجه در ژاپن تبدیل شد. در دهه ۱۹۹۰، قوانین زیست محیطی ژاپن سختگیرانه تر شد. در سال ۱۹۹۳، دول
ت سیستم قانون محیط زیست را مجدداً سازماندهی کرد و "قانون اساسی محیط زیست را" وضع نمود و قوانین مرتبط این قانون شامل محدودیت انتشار گازهای صنعتی، محدودیت محصولات، محدودیت ضایعات، بهبود صرفه جویی در مصرف انرژی، ترویج بازیافت ضایعات، محدودیت استفاده از زمین، تنظیم برنامه های کنترل آلودگی محیط زیست و کمک به قربانیان و پیش بینی مجازات ها می شود. سازمان محیط زیست در سال ۲۰۰۱ به وزارت محیط زیست (ژاپن) ارتقا یافت تا با مشکلات رو به وخامت محیط زیست بین المللی مقابله کند. در سال ۱۹۸۴، آژانس محیط زیست اولین گزارش رسمی خود را منتشر کرد. در مطالعه سال ۱۹۸۹، شهروندان معتقد بودند که مشکلات زیست محیطی در مقایسه با گذشته بهبود یافته است، تقریباً ۱٫۷٪ معتقد بودند که اوضاع بهتر شده است، ۳۱٪ معتقد بودند که اوضاع ثابت مانده است و تقریباً ۲۱٪ معتقد بودند که اوضاع بدتر شده است. حدود ۷۵ درصد از افراد مورد بررسی، نگرانی خود را در مورد گونه های در معرض خطر، کاهش جنگل های بارانی، گسترش بیابان ها، تخریب لایه اوزون، باران اسیدی و افزایش آلودگی آب و هوا در کشورهای در حال توسعه ابراز کردند. اکثر مردم معتقد بودند که ژاپن، به تنهایی یا با هم
کاری سایر کشورهای صنعتی، مسئولیت حل مشکلات زیست محیطی را بر عهده دارد. در نظرسنجی سال ۲۰۰۷، ۳۱٫۸٪ از مردم پاسخ دادند که فعالیت های حفاظت از محیط زیست منجر به توسعه اقتصادی می شود، ۲۲٫۰٪ پاسخ دادند که فعالیت های طرفدار محیط زیست همیشه مانع اقتصاد نمی شود، ۲۳٫۳٪ پاسخ دادند که حفاظت از محیط زیست باید در اولویت قرار گیرد، حتی اگر ممکن است مانع اقتصاد شود و ۳٫۲٪ پاسخ دادند که توسعه اقتصادی باید مقدم بر حفاظت از محیط زیست باشد. اولین گزارش عملکرد زیست محیطی ژاپن که توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در سال ۱۹۹۴ منتشر شد، این کشور را به خاطر جدا کردن توسعه اقتصادی از آلودگی هوا تحسین کرد، چرا که کیفیت هوای این کشور در عین رونق اقتصادی بهبود یافته بود. با این حال، از نظر کیفیت آب نمرات ضعیف تری دریافت کرد، زیرا رودخانه ها، دریاچه ها و آب های ساحلی آن استانداردهای کیفی را رعایت نمی کردند. گزارش دیگری در سال ۲۰۰۲ بیان کرد که ترکیبی از ابزارهای مورد استفاده برای اجرای سیاست های زیست محیطی بسیار مؤثر است و مقررات سختگیرانه، به خوبی اجرا شده و مبتنی بر ظرفیت های نظارتی قوی هستند. در گزارش سالانه محیط زیست سال ۲۰۰۶،
وزارت محیط زیست گزارش داد که مسائل اصلی جاری عبارتند از گرمایش جهانی و حفظ لایه اوزون، حفاظت از محیط زیست جوی، آب و خاک، مدیریت و بازیافت پسماند، اقدامات مربوط به مواد شیمیایی، حفاظت از محیط زیست طبیعی و مشارکت در همکاری های بین المللی. مسائل جاری. مدیریت پسماند. ژاپن نزدیک به دو سوم زباله های خود را در زباله سوزهای شهری و صنعتی می سوزاند. در سال ۱۹۹۹، برخی از کارشناسان تخمین زدند که ۷۰ درصد از زباله سوزهای جهان در ژاپن قرار دارند. این امر در کنار فناوری های زباله سوز آن زمان، باعث شد ژاپن بالاترین سطح دیوکسین را در هوای خود در بین تمام کشورهای گروه ۲۰ داشته باشد. در سال ۲۰۱۹، پیشرفت تکنولوژی مشکل دیوکسین ها را تحت کنترل درآورد و دیگر تهدید بزرگی محسوب نمی شد. در سال ۲۰۰۱، وزارت دادگستری ایالات متحده به دلیل مرگ اعضای سرویس آمریکایی در تأسیسات هوایی نیروی دریایی آتسوگی که ناشی از یک کوره زباله سوز نزدیک به نام کوره زباله سوز جینکانپو آتسوگی بود، علیه ژاپن اقامه دعوی کرد. این موضوع، ادعای دولت ژاپن مبنی بر ایمن بودن هزاران کوره زباله سوز در ژاپن را زیر سؤال برده است. انرژی هسته ای. ژاپن یک سوم برق خود را از ن
یروگاه های هسته ای تأمین می کند. در حالی که اکثریت شهروندان ژاپنی عموماً از استفاده از راکتورهای هسته ای موجود حمایت می کردند، از زمان حادثه هسته ای در نیروگاه هسته ای فوکوشیما دایچی در ۱۱ مارس ۲۰۱۱، به نظر می رسد این حمایت به اکثریتی تغییر یافته است که خواهان کنار گذاشتن تدریجی انرژی هسته ای توسط ژاپن هستند. نخست وزیر سابق، نائوتو کان، اولین سیاستمدار برجسته ای بود که آشکارا مخالفت خود را با وابستگی ژاپن به انرژی هسته ای ابراز کرد و پیشنهاد داد که منابع انرژی هسته ای به تدریج کنار گذاشته شوند و به سمت سایر منابع انرژی تجدیدپذیر حرکت کنند. اعتراضات علیه طرح ساخت نیروگاه های بیشتر از زمان زلزله و سونامی ۱۱ مارس که باعث گداخت هسته ای سه راکتور در نیروگاه فوکوشیما دایچی در شرق ژاپن شد، افزایش یافته است. مدیریت ضایعات هسته ای نیز در ژاپن مورد بحث قرار گرفت. کارخانه جدید بازفرآوری سوخت هسته ای مصرف شده در سال ۲۰۰۸ در روکاشو، آئوموری ساخته شد، اما محل انبار زیرزمینی زباله های هسته ای برای HLW و LLW هنوز تعیین نشده است. برخی از شهرهای محلی طرحی را برای انجام مطالعه زیست محیطی در محل دفع زباله اعلام کردند، اما گروه ه
ای شهروندی به شدت با این طرح مخالف هستند. شیلات و صید نهنگ. در رژیم غذایی ژاپنی ها، ماهی و فرآورده های آن نسبت به سایر انواع گوشت جایگاه برجسته تری دارند، به طوری که مصرف ماهی در ژاپن گاهی اوقات بالاترین میزان در جهان گزارش شده است. در برگه اطلاعاتی که توسط فائو در سال ۲۰۱۰ منتشر شد، تأکید شده است که به استثنای سال ۲۰۰۷، ژاپن از دهه ۱۹۷۰ واردکننده اصلی ماهی و محصولات شیلاتی بوده است. حتی در بازار امروز، ژاپن سومین بازار بزرگ جهان برای ماهی و محصولات ماهی است. تخمین زده می شود که در سال ۲۰۰۸، ژاپن ۸۱ درصد از ماهی تن تازه جهان را مصرف می کند. این دلایل دلیل آن است که ژاپن برخی از آب های جهان را با بیشترین میزان صید بی رویه ماهی دارد. تا سال ۲۰۰۴، تعداد ماهی های تن بالغ باله آبی اقیانوس اطلس که قادر به تخم ریزی بودند، در نیمه غربی اقیانوس به تقریباً ۱۹ درصد از سطح سال ۱۹۷۵ کاهش یافت. ژاپن یک چهارم از ذخایر جهانی پنج گونه بزرگ ماهی را در اختیار دارد: ماهی باله آبی، ماهی باله آبی جنوبی، ماهی چشم درشت، ماهی باله زرد و ماهی آلباکور. از سال ۲۰۰۵، بیش از ده گونه با کاهش شدید ذخایر مواجه شدند. علاوه بر این، مقامات شروع