Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اشنیتلاگه ای (طوطی ماژورای اشنیتلاگه) به پاس خدماتش به علم پرنده شناسی به نام او ثبت شد. نام این دانشمند بزرگ در دنیای جانورشناسی به شکل های مختلفی گرامی داشته شده است، از جمله در نام علمی میمون کوچکی به نام مارموست امیلیا که به «میکوی اشنیتلاگه» نیز معروف است، همچنین در نام دو گونه خزنده جنوب آمریکا: مار آتراکتوس اشنیتلاگه و سوسمار لوکسوفولیس اشنیتلاگه. این نامگذاری ها نه تنها نشان دهنده تأثیر عمیق او در مطالعات تنوع زیستی آمازون است، بلکه گواهی است بر پشتکار و فداکاری بی نظیرش در شرایط سخت میدانی که او را به الگویی ماندگار برای نسل های بعدی پژوهشگران تبدیل کرده است.
ژان ویلوپره پاور (; – ) (با نام تولد ژان ویلوپرو) زیست شناس دریایی پیشگام فرانسوی بود که توسط ریچارد اوون، زیست شناس انگلیسی، «مادر آکواریوم شناسی» لقب گرفت. در سال ۱۸۳۲، او اولین کسی بود که آکواریوم را برای آزمایش بر روی موجودات آبزی اختراع و ایجاد کرد. روش سیستماتیک استفاده از آکواریوم برای مطالعه زندگی دریایی که او ابداع کرد، هنوز هم مورد استفاده است. به عنوان یک محقق پیشرو در زمینه سرپایان، او ثابت کرد که گونه آرگوناتا آرگو پوسته خود را تولید می کند، برخلاف تصور قبلی که این پوسته را از موجودات دیگر به دست می آورد. ویلپرو-پاور همچنین یک طراح لباس مشهور، نویسنده و حافظ محیط زیست بود و در سال ۱۸۳۲ به عنوان اولین زن عضو آکادمی جیوئنیا کاتانیا انتخاب شد. اوایل زندگی. او در روستای ژویاک در منطقه کورز فرانسه به عنوان فرزند ارشد یک کفاش و یک خیاط به دنیا آمد. تا ۱۸ سالگی در فرانسه روستایی زندگی کرد و در همان جا خواندن و نوشتن آموخت. تحصیلات او به جز این دو مهارت، بسیار ابتدایی بود. خانواده اش با بودجه محدودی زندگی می کردند و مادرش زمانی که او تنها ۱۱ سال داشت درگذشت. در ۱۸ سالگی (۱۸۱۲) پیاده به پاریس رفت تا خیاط
شود - مسافتی بیش از ۴۰۰ کیلومتر. در طول سفر، یکی از بستگان که مسئول همراهی او بود به وی حمله کرد و مدارک شناسایی اش را ربود. ویلپرو-پاور مجبور شد تا در یک کلانتری در اورلئان پناه بگیرد تا مدارک جدیدی دریافت کند. این تأخیر باعث شد فرصت شغلی اولیه اش از دست برود، اما سرانجام به عنوان دستیار خیاط مشغول به کار شد. او به تدریج مهارت هایش را ارتقا داد تا اینکه به یک طراح لباس شناخته شده تبدیل شد. در سال ۱۸۱۶ با طراحی لباس عروسی پرنسس کارولین برای مراسم ازدواج با شارل-فرردینان دو بوربون به شهرت رسید. در سال ۱۸۱۸ با جیمز پاور، تاجر انگلیسی آشنا شد و ازدواج کرد و نام خانوادگی ویلپرو-پاور را برای خود انتخاب کرد. این زوج به سیسیل نقل مکان کردند و حدود ۲۵ سال در شهر مسینا ساکن شدند. ورود به دنیای علم. پس از نقل مکان به سیسیل بود که ویلپرو-پاور علاقه مند به ادامه تحصیلاتش شد. او شروع به مطالعه زمین شناسی، باستان شناسی و تاریخ طبیعی کرد و به ویژه به انجام مشاهدات و آزمایش های فیزیکی بر روی حیوانات دریایی و خشکی زی پرداخت. او قصد داشت فهرستی از اکوسیستم جزیره تهیه کند و این کار را در پیاده روی های مکررش در اطراف شهر انجام م
ی داد. این طبیعت شناس خودآموخته با گشت وگذار در سیسیل، به فهرست برداری و توصیف گیاهان و جانوران آن پرداخت و نمونه هایی از کانی ها، فسیل ها، پروانه ها و صدف ها را جمع آوری کرد. او در طول سفرهایش نمونه ها را مستندسازی می کرد که بعدها در کتاب های «راهنمای سیسیل در زمینه تاریخ طبیعی و آثار باستانی» و «راهنمای سیسیل» گردآوری و منتشر شدند. ویلپرو-پاور سپس مطالعه جدی تری را روی سرپایان و دیگر موجودات دریایی آغاز کرد و به وسیله ای نیاز داشت که امکان مشاهده طولانی مدت همان حیوانات دریایی را فراهم کند. در حالی که مشاهده حیوانات خشکی زی نسبتاً آسان بود، مطالعه حیات دریایی به مراتب دشوارتر بود. به همین دلیل، او شروع به توسعه محفظه های شیشه ای کرد و در نهایت سه مدل کاربردی برای مطالعه موجودات دریایی زنده در داخل و خارج از آب طراحی نمود. اولین مدل، آکواریومی شبیه به نمونه های امروزی بود؛ دومین مدل محفظه ای شیشه ای بود که درون محفظه ای دیگر در اقیانوس غوطه ور می شد؛ و سومین مدل قفسی لنگراندازی شده بود که برای موجودات دریایی بزرگتر مانند نرم تنان در اقیانوس قرار می گرفت. این ابداعات در آن زمان انقلابی محسوب می شدند، چرا که ا
و اولین کسی بود که ثبت کرد برخی گونه های اختاپوس می توانند از ابزار برای باز کردن پوسته طعمه های خود استفاده کنند.
اِوا کلین (; – ) با نام تولد اوا فیشر دانشمند مجارستانی-سوئدی بود که به عنوان یکی از بنیانگذاران ایمونولوژی سرطان شناخته می شد. او از سال ۱۹۴۷ پس ترک مجارستان، در مؤسسه کارولینسکا مشغول به کار شد. مسیر زندگی و حرفه ای این زن جوان یهودی تحت تأثیر تبعیض های شدید قرار گرفت و او اواخر دوران اروپای تحت اشغال آلمان نازی را در مخفیگاه سپری کرد. کلین که هم پزشک بود و هم دکترای زیست شناسی داشت، در زمینه ایمونولوژی سرطان و ویروس شناسی فعالیت می کرد. دستاوردهای علمی. در دهه ۱۹۶۰، کلین نقش محوری در کشف سلول های کشنده طبیعی (Natural Killer cells) و توسعه رده های سلولی لنفوم بورکیت داشت. او هم به صورت مستقل و هم در همکاری نزدیک با همسرش، جرج کلین، به پژوهش می پرداخت. در سال ۱۹۷۵، مؤسسه تحقیقات سرطان آمریکا جایزه ویلیام بی کولی را برای تحقیقات برجسته در ایمونولوژی پایه و تومور تأسیس کرد که کلین و همسرش از جمله ۱۶ دانشمند مؤسس ایمونولوژی سرطان بودند که اولین دوره این جایزه را دریافت کردند. این جایزه به پاس «کشف آنتی ژنهای تومور-اختصاصی در موش و انجام جامع ترین تحلیل ایمونولوژیک از یک سرطان انسانی (لنفوم بورکیت)» به آنها اهدا
شد. اوایل زندگی و تحصیلات. اوا فیشر در ۲۲ ژانویه ۱۹۲۵ در بوداپست، مجارستان در یک خانواده یهودی مرفه به دنیا آمد. او که به ورزش، تئاتر و علوم (با الهام از زندگی و کار ماری کوری) علاقه داشت، در مدرسه خصوصی تحصیل کرد. پس از اتمام دبیرستان، با اشغال مجارستان توسط آلمان، شرایط برای یهودیان به شدت بحرانی شد و انتخاب های شغلی او به شدت محدود گردید. فیشر در دانشکده پزشکی دانشگاه اوتووش لوراند مشغول به تحصیل شد و در سال های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ به همراه چند عضو خانواده اش با پنهان شدن در مؤسسه بافت شناسی دانشگاه بوداپست جان سالم به در بردند. یانوش سیرمای که بعدها توسط ید وشم به عنوان «درستکار در میان ملل» شناخته شد، با جعل مدارک به آنها کمک کرد. فیشر برای مدتی تحصیل پزشکی را رها کرد تا در تئاتر بازی کند، اما بعداً به پزشکی بازگشت. مهاجرت و ادامه تحصیل. اوا در سال ۱۹۴۷ با جرج کلین، دانشجوی دیگر پزشکی ازدواج کرد و به سوئد مهاجرت نمود. او در سال ۱۹۵۵ مدرک پزشکی خود را از مؤسسه کارولینسکا در استکهلم دریافت کرد. علاوه بر این، کلین در سال های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۳ به ترتیب مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه نبراسکا و دانشگاه ایالتی اوهایو دریافت ن
مود. کلین در سال ۱۹۴۸ به عنوان استادیار در مؤسسه کارولینسکا منصوب شد و در سال ۱۹۷۹ به مقام استاد تمامی رسید. او از سال ۱۹۴۸ با تشویق توربیورن کاسپرزون از دپارتمان تحقیقات سلولی و ژنتیک کارولینسکا، زمینه های تحقیقاتی مستقل خود را دنبال کرد، در حالی که در سراسر دوران حرفه ای خود با همسرش نیز همکاری نزدیکی داشت. زندگی شخصی و درگذشت. اوا کلاین و همسرش جرج کلاین همزمان با تحصیل در مقطع پزشکی در استکهلم به کار مشغول بودند. آنها صاحب سه فرزند شدند: پسر بزرگترشان ریاضیدان شد و دو دخترشان یکی پزشک و دیگری نمایشنامه نویس شدند. کلاین در حالی که هشت ماهه باردار دومین فرزندش بود، از رساله دکتری خود دفاع کرد. حتی با وجود خدمتکار خانگی، مدیریت حرفه علمی و تربیت سه فرزند برایش چالشی بزرگ بود. او اشاره کرد که همسرش در کارهای خانه و تربیت فرزندان کمکی نمی کرد.
مسعود کوهستانی نژاد (زادهٔ ۱۳۴۲، تهران) پژوهشگر، مورخ، نویسنده در حوزهٔ تاریخ معاصر ایران است. وی بنیان گذار وب سایت «سند ایران» بوده و به مطالعات و پژوهش در زمینهٔ تاریخ مطبوعات و تاریخ معاصر ایران اشتغال دارد. زندگی و تحصیلات. مسعود کوهستانی نژاد در سال ۱۳۴۲ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه فرخی تهران گذراند و سپس به کنسرواتوار عالی موسیقی تهران پیوست که تحت ریاست علی رهبری اداره می شد. در این دوران از آموزش های خانم نوین افروز در کنسرواتوار بهره برده و توانست در رشته نوازندگی پیانو فارغ التحصیل شود. وی پس از مدتی مسیر تحصیلی خود را تغییر داد و در ابتدا به تحصیل در رشته شیمی پرداخت. با این حال، علاقهٔ او به تاریخ باعث شد که مجدداً در کنکور شرکت کرده و در رشته تاریخ دانشگاه تهران پذیرفته شود. در دوران دانشجویی، پژوهش های او بر تاریخ ایران باستان متمرکز شد و در همین زمان، اطلس های تاریخی ساسانیان را تدوین کرد که با استقبال اساتیدی همچون خانم شیرین بیانی و محمدجواد مشکور همراه بود. فعالیت های پژوهشی و رسانه ای. کوهستانی نژاد تمرکز اصلی خود را بر پژوهش در تاریخ معاصر ایران و تاریخ مطبوعات قرار
داد. او سال ها در حوزهٔ روزنامه نگاری فعالیت داشت و مدتی نیز هفته نامه «نوین» را منتشر کرد. علاوه بر فعالیت مطبوعاتی، در سال ۱۳۸۸ وب سایت «سرای تاریخ» را تأسیس کرد که در جشنواره رسانه های دیجیتال مقام نخست را در بخش ایران شناسی و مبلغ و مروج فرهنگ و هنر ایران را کسب نمود. وی پس از آن، وب سایت «سند ایران» را راه اندازی کرد که به ارائه اسناد تاریخی ایران از دوره ناصرالدین شاه تا انقلاب ۱۳۵۷ می پردازد. آثار و تألیفات. مسعود کوهستانی نژاد تألیفات متعددی در حوزه تاریخ معاصر ایران دارد. از جمله آثار و پژوهش های او می توان به مقالات، کتاب ها و مصاحبه های متعددی اشاره کرد که در ادامه به معرفی آنها می پردازیم: پانویس. نشست «سیر انعکاس اخبار کتاب در مطبوعات ایران» برگزار می شود. در کتابخانه ملی مصاحبه روزنامه اعتماد در مورد خاطرات تاج السلطنه گفتگو با مسعود کوهستانی نژاد / ماهنامه نسیم بیداری، پیاپی ۸۴ (امرداد ۱۳۹۷)، ص ۷۲ مصاحبه فرهنگ امروز در مورد کتاب های رمان مشروطه
دیویانکا تریپاتی (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون و سینما و همچنین مجری تلویزیون و رادیو اهل هند است. او به خاطر بازی در نقش های دوگانه ویدیا پراتاپ سینگ و دیویا شوکلا در سریال "عروس تو خواهم شد" از شبکهٔ تلویزیونی زی و دکتر ایشیتا بهالا در سریال "این است عشق" از شبکه استار پلاس شناخته شده است. در سال ۲۰۱۷، در برنامه واقع نمای "شریک رقص ۸" شرکت کرد و برنده مسابقه شد. در سال ۲۰۲۱، در برنامه "فییر فاکتور: بازیگران خطر ۱۱" به عنوان شرکت کننده حضور داشت و نایب قهرمان شد. اوایل زندگی و تحصیل. تریپاتی در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴ میلادی در شهر بهوپال ایالت مادیا پرادش متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسه کارمل کونونت در بهوپال گذراند. سپس از کالج دولتی دخترانه ساروجینی نایدوی بهوپال فارغ التحصیل شد. او دوره کوهنوردی را در مؤسسه کوهنوردی نهرو در شهر اوتارکاشی به پایان رساند. زندگی حرفه ای. تریپاتی کار خود را به عنوان مجری در رادیو آل ایندیا در بهوپال آغاز کرد. او در مسابقه "پانتن زی تین کوئین" در سال ۲۰۰۳ شرکت کرد و عنوان «میس بیوتیفول اسکین» (دوشیزهٔ خوش پوست) را به دست آورد. در سال ۲۰۰۴، تریپاتی در مسابقه "ایندیا بست سینِستارز کی
خوج" (برنامه کشف ستارگان سینما) شرکت کرد و در نهایت در رده ۸ برتر از منطقه بهوپال قرار گرفت. او دوباره از منطقه ایندور شرکت کرد که در آن به عنوان نایب قهرمان معرفی شد. این موفقیت باعث شد که او به مرحله دوم مسابقه راه یابد که در نهایت در آن مرحله شکست خورد. در سال ۲۰۰۵، او عنوان «دختر شایسته بهوپال» را کسب کرد. تریپاتی با بازی در یک فیلم تلویزیونی برای دوردارشان وارد عرصه بازیگری شد و سپس برنامه ای به نام "پیشگویی" را ارائه داد. در سال ۲۰۰۵، او در مجموعهٔ "این دل بیشتر می خواهد" از شبکه استار وان در نقش پایال بازی کرد و سپس در سال ۲۰۰۶ در سریال "میراث" در نقش ملانی ایفای نقش نمود. در اوت ۲۰۰۶، تریپاتی برای بازی در سریال درام "عروس تو خواهم شد" از شبکهٔ تلویزیونی زی انتخاب شد و نقش های دوگانه ویدیا و دیویا را بازی کرد. او به خاطر نقش ویدیا و جفت تلویزیونی اش با شراد ملهوترا شهرت یافت. او جوایز زیادی برای عملکردش در این برنامه کسب کرد، از جمله جایزه آکادمی تلویزیون هند برای بهترین بازیگر در دسته درام و جایزه تلویزیون هند برای برترین چهره جدید. این برنامه سه سال پخش شد و در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. او در سال ۲۰۰۶
در مسابقه "گنجینه غذایی" از شبکهٔ تلویزیونی زی نیز شرکت کرد. در سال ۲۰۰۷، تریپاتی در برنامه واقع نمای "جهوم ایندیا" از شبکه ساهارا وان شرکت کرد. در سال ۲۰۰۸، او در مسابقه «ناچله وی» از شبکه ایمیجن تی وی با ساروج خان شرکت کرد. در همان سال، او برنامه "جالوا فور ۲ کا ۱" از شبکه ۹X را ارائه داد. در سال ۲۰۰۹، تریپاتی در فصل دوم سریال ترسناک "هیسسسس… باز یکی اونجاست" از شبکه استار پلاس حضور یافت. در سال ۲۰۱۰، او نقش رشمی شارما، یک خانه دار را در سریال کمدی درام "خانم و آقای شارماالله آبادواله" از شبکه ساب تی وی بازی کرد. در سال ۲۰۱۱، تریپاتی در برنامه "ضربهٔ قوی: توتال وایپ اوت" از شبکه ایمیجن تی وی شرکت کرد. سپس در سریال "چینتو چینکی و یک داستان عشقی طولانی" از شبکه ساب تی وی در نقش سومان بازی کرد و بعد در یک قسمت از برنامه "دادگاه" حضور یافت. در سال ۲۰۱۲، او در سریال "داستان های عشق ما" از شبکه استار پلاس در نقش نیکیتا در مقابل محمداقبال خان بازی کرد. در سال ۲۰۱۳، او در سریال "این است عشق" به کارگردانی اکتا کاپور در نقش دکتر ایشیتا بهالا، یک دندانپزشک نابارور ظاهر شد که برای ارائه محبت مادری به دختر یک مدیر عامل،
با او ازدواج می کند و در سن سریال نقش مقابل کارن پاتل را ایفا نمود. این سریال در دسامبر ۲۰۱۳ پخش شد و به مدت شش سال با موفقیت ادامه داشت تا اینکه در پایان سال ۲۰۱۹ به اتمام رسید. بازی او در نقش ایشیتا جوایز و نامزدی های زیادی از جمله جایزه تلویزیون هند برای بهترین بازیگر نقش اول، جایزه شیر زرین برای بهترین بازیگر نقش اول و جایزه بوروپلاس گلد را برای بهترین بازیگر نقش اول را به همراه داشت. در سال ۲۰۱۵، او جایزه شان-ای-بوبال را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۱۶، او دو جایزه در مراسم جوایز طلایی برای چهره سال و بهترین بازیگر نقش اول دریافت کرد. در سال ۲۰۱۶، تریپاتی در برنامه واقع نمای ورزشی "باکس کریکت لیگ ۲" از شبکه کالرز تی وی شرکت کرد. سپس در همان سال، او در برنامه "عروس ما، راجنی کانت" از شبکه لایف اوکی به همراه آنیتا حسناندانی ریدی، هینا خان و کارانویر بوهرا حضور یافت. در سال ۲۰۱۷، او در مسابقه "شریک رقص ۸" با همسرش ویوک داهیا شرکت کرد و به هم برندهٔ مسابقه شدند در حالی که زوج موهیت سه گال و سانایا ایرانی به عنوان فینالیست ها معرفی شدند. در سال ۲۰۱۸، تریپاتی در برنامه "کانپور والی خورانا" حضور یافت. او اوایل
سال ۲۰۱۹، برنامه "صدای ۳" از شبکه استار پلاس را ارائه داد. در ژوئن ۲۰۱۹، تریپاتی در برنامه "من کجام تو کجایی" به همراه دیپیکا کاکار حضور یافت. در سال ۲۰۲۰، او در برنامه "گریدی کلازت" ظاهر شد. در دسامبر ۲۰۲۰، تریپاتی مجموعه آنتولوژی "گشت جنایی" از شبکه سونی تی وی را تا مارس ۲۰۲۱ اجرا کرد. در سال ۲۰۲۱، او در برنامه واقع نمای مبتنی بر حرکات خطرناک "فییر فاکتور: بازیگران خطر ۱۱" از شبکه کالرز تی وی به عنوان شرکت کننده حضور یافت. زندگی خصوصی. تریپاتی مدتی با بازیگر هندی شراد ملهوترا که هم بازی اش در سریال "عروس تو خواهم شد" بود، در ارتباط بود اما آنها در سال ۲۰۱۵ از هم جدا شدند. در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶، او با هم بازی اش ویوک داهیا، در سریال "این است عشق" نامزد کرد. این زوج در ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ در بهوپال ازدواج کردند. تصویر در رسانه ها. در سال ۲۰۱۴، تریپاتی در رده ۲۳ از بین «۳۵ بازیگر داغ تلویزیون هند» توسط سایت منزاکس پی، یک وب سایت سبک زندگی برای مردان هند قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، او نخستین بازیگر تلویزیون هندی شد که در فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند "فوربز هند" قرار گرفت، فهرستی که بر اساس درآمد و محبوبیت سلبریتی های هند است و او
در رتبه ۹۶ قرار گرفت. در دو سال بعدی، او به ترتیب در رتبه های ۹۴ و ۷۹ قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، به خاطر بازی اش در نقش ایشیتا، روزنامه "ایندین اکسپرس" او را در رده دوم فهرست «۱۰ بازیگر برتر تلویزیون» خود قرار داد. در سال ۲۰۱۸، "تایمز هند" او را در رتبه سوم فهرست «۱۰ بازیگر محبوب تلویزیون» قرار داد. در سال ۲۰۱۷، تریپاتی چند توییت احساسی منتشر کرد و تجاوز به یک دختر ۱۲ ساله در چندیگاره در روز استقلال هنذ (۱۵ اوت) را محکوم کرد. برخی از این توییت ها را به نخست وزیر نارندرا مودی ارسال کرد و از او خواست تا اقدامات سخت گیرانه ای علیه متجاوز انجام دهد. در همان سال، تریپاتی به خاطر نقش هریاوانوی خود در سریال "این است عشق" مورد تمسخر ترول اینترنتی قرار گرفت. او به دلیل استفاده از آرایش قهوه ای تیره برای این نقش، به طرز زشتی مورد حمله قرار گرفت. دربارهٔ این موضوع، تریپاتی به تمسخرکننده ها پاسخ داد و گفت: در سال ۲۰۲۰، تریپاتی عنوان «چهره بین المللی و محبوب ترین چهره تلویزیون هند در سال ۲۰۲۰» را به دست آورد. در سال ۲۰۲۱، تریپاتی با جایزه «قهرمانان تغییر» مورد تقدیر قرار گرفت.
ارین هنون () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی کمدی اداره محصول شبکه ان بی سی است. او مسئول پذیرش دفتر شعبه اسکرانتون داندر میفلین است، سمتی که قبلاً پم بیزلی (قبل از اینکه پم برای کار در شرکت کاغذ مایکل داندر میفلین را ترک کند) در اختیار داشت. او یک شخصیت اصلی نسخه آمریکایی سریال است و هیچ مشابهی در نسخه اصلی بریتانیایی سریال ندارد. این شخصیت توسط الی کمپر به تصویر کشیده شده است. کمپر خود را به عنوان «طرفدار بزرگ» سریال توصیف کرد و از انتخاب شدن برای بازی در آن هیجان زده بود. مشخصات شخصیت. پس از اینکه پم کار خود را ترک کرد و در شرکت کاغذ مایکل اسکات مشغول به کار شد، معاون چارلز ماینر، ارین را به عنوان مسئول پذیرش جدید استخدام کرد. کارکنان دفتر از او با نام میانی اش، ارین، نام می برند تا با کلی کاپور، که بعداً با او دوستان خوبی می شوند، اشتباه گرفته نشود. دوایت شروت و اندی برنارد ابتدا برای جلب توجه او به رقابت می پردازند، اما دوایت به دلیل احترام به دوستی جدیدش با اندی از این رقابت کناره گیری می کند. کلی معتقد است که اندی عاشق اوست، اما اندی روشن می کند که او کلی را دوست ندارد. ارین متوجه می شود که اندی نسبت
به او احساساتی دارد. اندی و ارین در نهایت قرار ملاقات با یکدیگر را آغاز کردند. با این حال، آنها رابطه خود را از همکاران خود مخفی نگه می دارند. به مناسبت «روز منشی»، اندی روزی خاص را برای ارین برنامه ریزی می کند، از جمله یک ملاقات ناهار با مایکل اسکات. در طول ناهار، مایکل نامزدی سال قبل اندی با آنجلا را فاش می کند، واقعیتی که قبلاً از ارین پنهان شده بود. ارین به اندی اطلاع می دهد که به مدتی جدایی از او نیاز دارد. در فصل ۷، ارین شروع به قرار ملاقات با گیب لوئیس می کند که این موضوع اندی را ناراحت می کند. ارین تلاش می کند تا مایکل را با گیب پیوند دهد، اما عدم اطمینان مایکل در مورد موقعیت گیب باعث می شود که او همراهی نکند. ارین به خاطر احساساتش نسبت به گیب با مایکل مناقشه می کند و مایکل با عصبانیت از او می پرسد که چرا به تأیید او نیاز دارد. مایکل در لحظه ای روشنگرانه متوجه می شود که ارین در واقع او را تحسین می کند و او را به عنوان یک شخصیت پدرگونه می بیند. ارین شروع به دوری از گیب در محل کار می کند، زیرا دیگر علاقه ای به او ندارد. در طول مراسم جوایز داندی، ارین به طور علنی از گیب در مقابل کارکنان جدا می شود، که ب
اعث می شود گیب خجالت زده نمایش جایزه را ترک کند. هنگامی که مایکل آماده رفتن به کلرادو می شود، ارین گفتگوی صمیمانه ای با مایکل در مورد زندگی عاشقانه اش دارد و اعتراف می کند که ممکن است عاشق اندی باشد. مایکل هم گیب و هم اندی را اخراج می کند، در عوض به او توصیه می کند که منتظر مرد مناسب بماند. ارین و اندی در نهایت دوباره شروع به معاشرت با هم می کنند، اگرچه گیب به تلاش های خود برای به دست آوردن مجدد ارین ادامه می دهد. ارین به اندی می گوید که هنوز نسبت به او احساسی دارد. با این حال، اندی او را رد می کند، و نشان می دهد هنوز هم از این که به ختاطر گیب کنار گذاشته شده ناراحت است. بازخوردها. عملکرد کپردر این نقش خصوصاً در فصل ۸ با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد. جاشوا اوستروف از آی ویکلی، ارین را یکی از بهترین شخصیت های تلویزیونی ۲۰۰۸–۲۰۰۹ توصیف کرد.
جوآن چوری (؛ ۱۹ مارس ۱۹۵۵ – ) زیست شناس و ژنتیک دان گیاهی آمریکایی بود که به عنوان استاد و مدیر آزمایشگاه زیست شناسی مولکولی و سلولی گیاهی در مؤسسه سالک برای مطالعات زیست شناسی فعالیت می کرد. او همچنین محقق مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز بود. چوری به عنوان بنیانگذار و مدیر ابتکار «به کارگیری گیاهان» (HPI) در مؤسسه سالک شناخته می شد که رویکردی برای حذف دی اکسید کربن و مبارزه با تغییرات آب وهوایی از طریق بهینه سازی توانایی طبیعی گیاهان در جذب و ذخیره دی اکسید کربن ارائه می داد. تیم او تحت رهبری چوری، به دنبال توسعه سیستم های ریشه ای بزرگتر و قوی تر در گیاهان بود که بتوانند مقادیر بیشتری کربن را به شکل سوبرین (یک ماده طبیعی) در خاک ذخیره کنند. این پروژه در سال ۲۰۱۹ مبلغ ۳۵ میلیون دلار از پروژه جسورانه TED و در سال ۲۰۲۰ مبلغ ۳۰ میلیون دلار دیگر از صندوق زمین جف بیزوس دریافت کرد. کارهای چوری در مؤسسه سالک که از سال ۱۹۸۸ به آن پیوسته بود، پیشگام استفاده از ژنتیک مولکولی برای مطالعه چگونگی تغییر شکل و اندازه گیاهان به منظور بهینه سازی فتوسنتز و رشد در محیط های مختلف بود. او کرسی هاوارد اچ. و مریم آر. نیومن در زیست شناسی گی
اهی را در اختیار داشت و همچنین استاد کمکی در بخش زیست شناسی سلولی و تکاملی دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو بود. چوری در سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو همکار در انجمن سلطنتی انتخاب شد و موفق به دریافت جایزه دستاورد علمی در علوم زیستی در سال ۲۰۱۸ و جایزه بریکترو در علوم زیستی و جوایز شاهدخت آستوریاس برای تحقیقات فنی و علمی در سال ۲۰۱۹ گردید. تحقیقات پیشگامانه او مسیر جدیدی را در درک سازوکارهای مولکولی رشد گیاهان و پتانسیل آن ها برای مقابله با تغییرات اقلیمی گشود. پیش زمینه. جوآن چوری در سال ۱۹۵۵ در بوستون، ماساچوست از والدینی لبنانی تبار به دنیا آمد و همراه با چهار برادر و یک خواهرش بزرگ شد. او تحصیلات عالی خود را در کالج اوبرلین اوهایو آغاز کرد و با مدرک لیسانس زیست شناسی با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد. سپس تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین ادامه داد و در آنجا موفق به اخذ مدرک دکترا شد. چوری به عنوان پژوهشگر فوق دکترا در دانشکده پزشکی هاروارد و در آزمایشگاه فردریک ام. آسوبل فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۸ به عنوان استادیار به مؤسسه سالک پیوست. او با استیون ورلند ازدواج کرد و این زوج دو فرزند خوانده داشتند. در سا
ل ۲۰۰۴، چوری با تشخیص بیماری پارکینسون مواجه شد. او بیش از یک دهه با این بیماری دست و پنجه نرم کرد، اما با کمک داروها و یک ایمپلنت مغزی برای تنظیم حرکاتش، به تحقیقات ژنتیکی خود ادامه داد. علاوه بر علاق هاش به ژنتیک، چوری همواره تلاش می کرد تا زنان جوان را به علمآموزی تشویق کند و شرایط این حوزه را برای زنان بهبود بخشد. علایق اولیه حرف های چوری بر میکروبیولوژی متمرکز بود، اما تحقیقاتش در این زمینه او را به سمت ژنتیک گیاهی، به ویژه مطالعات روی گیاه آرابیدوپسیس سوق داد. در طول دوران حرفه ای طولانی خود در ژنتیک، او جوایز متعددی برای مشارکت های ارزشمندش در این زمینه دریافت کرد. چوری در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴ در لاهویا، کالیفرنیا در سن ۶۹ سالگی به دلیل عوارض ناشی از بیماری پارکینسون درگذشت. تحقیقات چوری بر یافتن راهی برای بهینهسازی رشد گیاهان به منظور تأمین نیازهای جمعیت رو به رشد بشر متمرکز بود. او از آرابیدوپسیس تالیانا به عنوان ارگانیسم مدل استفاده می کرد، اما هدف نهاییاش بهینهسازی رشد تمامی گیاهان بود. چوری با ایجاد جهش در ژن های این ارگانیسم مدل، تأثیرات این جهش ها را بررسی می کرد و از رویکردهای چندرشته ای شامل ژنتیک،
ژنومیک، زیستشناسی سلولی، بلورنگاری پرتو ایکس، بیوشیمی و اکولوژی بهره می برد. او پیشرفت های قابل توجهی در درک حساسیت به نور و هورمون ها در گیاهان داشت و از این دانش برای بهینهسازی رشد سایر گیاهان استفاده می کرد. چوری علاقه ویژهای به دستکاری فنوتیپ های ارگانیسمها داشت. سیگنال های نوری برای القا و تنظیم بسیاری از فرآیندهای تکاملی در گیاهان ضروری هستند. او در تحقیقاتی برای درک این فرایند پیچیده مشارکت داشت که با جداسازی جهش های مؤثر بر رشد گیاهچه های تنظیم شونده با نور در آرابیدوپسیس انجام می شد. کار او منجر به شناسایی موتانت های فاقد گیرنده های نوری فیتوکروم و مهارکننده های هسته ای شد و نشان داد که هورمون های استروئیدی رشد گیاهچه های تنظیم شونده با نور را کنترل می کنند. آزمایشگاه دکتر چوری در دستکاری مسیر بیوسنتز این استروئیدها که رشد و تکامل گیاهان را تغییر می داد و شناسایی گیرنده احتمالی استروئیدها (یک کیناز گیرنده غشایی) مشارکت داشت. گروه او همچنین در درک سیگنالدهی برگشتی از کلروپلاست به هسته و پاسخ های اجتناب از سایه در گیاهان مشارکت قابل توجهی داشت.
دولت حاجعلی رزم آرا یکی از دولت های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ پهلوی است که از تیر ۱۳۲۹ تا اسفند ۱۳۲۹ فعالیت کرد. رئیس این دولت، حاجعلی رزم آرا بود. پس از استعفای علی منصور در روز ۵ تیر ۱۳۲۹، بلافاصله حاجعلی رزم آرا توسط شاه مأمور تشکیل دولت شد. وی هیئت وزیران خود را عصر همان روز به حضور شاه، روز ۶ تیر به مجلس شورای ملی و روز ۷ تیر به مجلس سنا معرفی کرد. مجلس شورای ملی در روز ۱۳ تیر با ۹۵ رأی از مجموع ۱۰۸ نفر حاضر و مجلس سنا در روز ۱۹ تیر با ۳۵ رأی از مجموع ۴۹ نفر حاضر به برنامه دولت رأی اعتماد داد. نخست وزیر در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ به ضرب گلوله ترور شد.
فمینیسم در آمریکای لاتین مجموعه ای از جنبش ها است که هدف آن ها تعریف، ایجاد و دستیابی به حقوق برابر سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، شخصی و اجتماعی برای زنان آمریکای لاتین می باشد. این شامل تلاش برای ایجاد فرصت های برابر برای زنان در آموزش و اشتغال می شود. افرادی که با حمایت از حقوق و برابری زنان عمل می کنند یا حمایت می کنند، فمینیست نامیده می شوند. فمینیسم در آمریکای لاتین در زمینه قرن ها استعمار، انتقال و زیر سلطه بردن بردگان از آفریقا و سوءرفتار با مردم بومی شکل گرفته است. ریشه های فمینیسم مدرن در آمریکای لاتین را می توان به جنبش های اجتماعی دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بازگرداند، که شامل جنبش آزادی زنان می شود، اما ایده های فمینیستی پیش از ثبت تاریخی گسترش یافته اند. در حالی که جنبش های فمینیستی در این منطقه اغلب به دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مرتبط هستند، زمانی که سازمان های آزادی زنان شروع به کسب برجستگی کردند، شجره تاریخی فمینیسم در آمریکای لاتین نشان می دهد که مفاهیم فمینیستی بسیار قدیمی تر و عمیقاً در گذشته استعماری منطقه ریشه دارند. با وجود مناطق مختلف در آمریکای لاتین و کارائیب، تعریف فمینیسم در گروه های مختلف که شامل مشارک
ت فرهنگی، سیاسی و اجتماعی بوده است، متفاوت است. بیان تنوع و تغییر از دیدگاه کسانی که به طور تاریخی به حاشیه رانده شده اند، به ویژه از طریق تجربیات استعمار و پدرسالاری، همواره تمرکز فلسفه فمینیستی در آمریکای لاتین بوده است. ظهور جنبش فمینیسم در آمریکای لاتین به پنج عامل کلیدی نسبت داده می شود. گفته می شود که آغاز انقلاب فمینیسم در آمریکای لاتین در دهه ۱۸۰۰ با دو زن، مانوئلا سائنز در اکوادور و خوانا مانوئلا گوریتی در آرژانتین، شکل گرفته است. پیش از این جنبش ها، زنان پس از دوران استعمار تقریباً هیچ حقی نداشتند. با این حال، زنانی که به خانواده های ثروتمند اروپایی تعلق داشتند، فرصت های بیشتری در آموزش داشتند. سپس در دهه ۱۹۲۰، فمینیسم دوباره احیا شد و به سوی تغییرات سیاسی و آموزشی برای حقوق زنان پیش رفت. در دهه های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، گروهی از زنان پورتوریکو جنبشی را بنیان نهادند که اکنون به عنوان جنبش کنونی برای زنان آمریکای لاتین شناخته می شود. برخی از این جنبش ها شامل ایجاد صنعت سوزن مانند کار در کارخانه های خیاطی بود. سپس در دهه ۱۹۶۰، این جنبش به دفاع از حقوق بدنی و اقتصادی زنان تغییر یافت. دهه ۱۹۷۰ سقوطی در این جنبش