Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جتی های بارودا در حال تمرین برای "ناکی کا کُستی" ثبت شده اند که نوعی کشتی با باخ ناکا است. جیمز اسکوری در اواخر دهه ۱۷۰۰ میلادی، زمانی در زندان تیپو سلطان بود، گزارشی در این باره نوشت. پس از استقلال هند، جتی در گجرات، حیدرآباد، راجستان و میسور زندگی می کنند ولی سنت خانوادگی کشتی بدون حمایت حکومت ها اعتبار خود را از دست داده است. رزمی کار استرالیایی جان ویل در دهه ۱۹۸۰ میلادی نزد یکی از آخرین استادان واجرا مشتی آموزش دید، در آن زمان این هنر رزمی تقریباً منقرض شده بود. مسابقات واجرا مشتی هنوز در طول جشنواره سالانه دسارای میسور برگزار می شود، سنتی که قدمت آن به سلسله وادیار در سال ۱۶۱۰ میلادی، بازمی گردد. برخلاف روش خونین قدیمی، رزمندگان مدرن از پنجه های با میخ های صاف استفاده می کنند. دعوا بلافاصله پس از اولین خونریزی به پایان می رسد و به ندرت رای داور مورد تردید قرار می گیرد. در موارد نادری که تصمیم مورد مناقشه قرار می گیرد، بازنده یا استاد او می توانند به هیئت داوران اعتراض کنند. داوران خود معمولاً از کشتی گیران سابق با چندین دهه تجربه هستند.
ارنست-شارل لازگ (؛ ۵ سپتامبر ۱۸۱۶ – ۲۰ آوریل ۱۸۸۳) پزشک اهل فرانسه بود که بیش از صد مقاله علمی منتشر کرد. او در اواسط قرن نوزدهم به واسطه کارش در زمینه های روان پزشکی و عصب شناسی شهرت داشت. لازگ بسیاری از آثار خود را در ژورنالی به نام "بایگانی همگانی پزشکی" منتشر کرد که خودش سردبیر آن بود. تعدادی از کارهای اصلی او شامل مطالعاتش بر روی با هذیان گزند و آسیب (بیماری لازگ)، توصیف مفهوم «جنون دو نفره» (که خودش آن را نامگذاری کرد) و توصیف او از بی اشتهایی عصبی بود. گذشته از کتاب ها و مقالات خود، او پیش از اینکه رئیس پزشکی بالینی در بیمارستان بیمارستان پیتیه-سالپتریر شود، مشاغل و مناصب مختلفی داشت و تا زمان مرگ در سن ۶۶ سالگی به دلیل عوارض دیابت، در بیمارستان پیتیه-سالپتریر ماند. وی از دوران کودکی هوش و استعداد سرشاری در یادگیری علوم داشت. او پزشکی را در دانشگاه پاریس خواند و مدرک دکترای پزشکی اش را در سال ۱۸۴۷ گرفت. دقیقاً همان زمان دولت فرانسه او را به جنوب روسیه فرستاد تا دربارهٔ بیماری وبا مطالعه و تحقیق کند. او مدتی بعد به روان پزشکی علاقمند شد و مشاور اداره پلیس در امور جنایی بود و مقالاتی دربارهٔ رفتارهای غیر
طبیعی انسان نوشت. شارل لازگ برندهٔ نشان لژیون دونور (شوالیه) شد و امروزه نامش بر روی نشانه لازگ (آزمونی برای تشخیص علت درد کمر) مانده است. وی در سال ۱۸۷۷ پدیدهٔ بدن نمایی را تشریح کرد و پژوهش هایی بر روی الکلیسم انجام داد و در زمان خود یکی از مشهورترین متخصصان این زمینه بود و معتقد بود که الکلیسم یک مشکل ذهنی است. او همچنین عوارض ناشی از اسکوربوت را به دقت توصیف کرد و آن را مرتبط با کمبودهای تغذیه ای دانست. وی مطالعاتی نیز بر روی فلج پیشرونده بدن انجام داد. ژان-پیر فالره بعدها این یافته های او درباره فلج را تشریح و منتشر کرد.
کریستیان گرهارت لئوپولد (؛ ۲۴ فوریه ۱۸۴۶ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۱) پزشک متخصص زنان و زایمان اهل آلمان بود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۷۰ از دانشگاه لایپزیگ گرفت و مدتی به تدریس مامایی پرداخت. وی مدتی بعد رئیس بیمارستان سلطنتی زنان و زایمان درسدن شد. نام او امروزه به سبب ابداع مانورهای لئوپولد در یادها مانده است که ۴ مانور کلاسیک برای تعیین نحوه قرارگیری جنین در رحم است. این معاینه در روزگاری که سونوگرافی نبود، بسیار مهم بود و به پزشک کمک می کرد تا محل سر، پاها و پشت جنین را در رحم تعیین و نوع قرارگیری آن را مشخص کند. او در نگارش کتابی دربارهٔ مامایی هم مشارکت داشت. لئوپولد را نباید با پزشک متخصص زنان و زایمان دیگری به نام لئوپولد لاندائو که در همان دوران می زیست، اشتباه گرفت.
باشگاه ورزشی پینتو () یک باشگاه فوتبال مستقر در پینتو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه ماریانی-پاوونه، مستقر در پینتو انجام می دهند که به اندازه ۱۰۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. این باشگاه در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده است. تاریخچه. اولین باشگاه فوتبال در کومونه پینتو در سال ۱۹۵۰ با نام «پوپی» تأسیس شد.مخفف «Polisportiva Pineto»؛ این تیم برای اولین و تنها بار در ۱۵۴-۱۹۵۳، قهرمانی پروموتسیونه، برترین تورنمنت منطقه ای بازی کرد، در پایان فصل به رده پایین تر سقوط کرد و مدت کوتاهی پس از آن ناپدید شد.. پینتو در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد و در طول تاریخ خود در لیگ های آماتوری فوتبال ایتالیا بازی کرده است. برای بیش از یک دهه، باشگاه ورزشی پینتو در مسابقات قهرمانی استانی بازی کرد. در سال ۱۹۷۴–۱۹۷۵، برای اولین بار برنده رده اول شد و از تیم دوم با ۱۱ امتیاز فاصله گرفت و در نتیجه توانست به پروموتسیونه دسترسی پیدا کند. پس از یک تورنمنت انتقالی، در سال های ۱۹۷۶–۱۹۷۷، سفید و آبی ها برترین عنوان مسابقات منطقه ای را نیز کسب کردند و
برای اولین بار به قهرمانی کشور رسیدند. در سال ۱۹۷۷، این تیم موفق شد تا اولین صعود خود به سری دی را به دست آورد و یک فصل در بالاترین سطح آماتوری ایتالیا بازی کرد و سپس در سال ۱۹۸۳ مجددا به دسته پایین تر بازگشت. در سری چهارم که در گروه آپولیا-لوکانیا قرار گرفت، پینتو نتوانست از سقوط فوری فقط با یک تفاضل گل در مقایسه با ناردو جلوگیری کند. پس از پنج فصل در پروموتسیونه، در ۱۹۸۲–۱۹۸۳ با پیروزی در پلی آف مقابل گواردیاگرل به یک رده بالاتر ارتقا یافت. سفید و آبی ها برای چهارده فصل متوالی در بین آماتورها باقی ماندند - به استثنای فصل ۱۹۹۴–۱۹۹۵ که در آن بازی کردند و قهرمانی برتری آبروزو را به دست آوردند - و به عنوان بالاترین نتیجه خود به مقام چهارم در سال های ۱۹۸۴–۱۹۸۵ و ۱۹۸۹–۱۹۹۰ رسیدند. پینتو تا سال ۱۹۹۴ در سری دی بازی کرد و دوباره از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ ادامه داد، قبل از اینکه به رده های پایین تر فوتبال ایتالیا سقوط کند. در سال ۲۰۱۶، پس از پیروزی در پلی آف های صعود ملی اچلنتسا، پینتو پس از ۱۸ سال غیبت به سری دی بازگشت. در فصل ۲۰۲۲–۲۳ سری دی، پینتو به عنوان یک رقیب جدی برای صعود تاریخی به سری سی ظاهر شد و همچنین به فینال تورن
منت جام حذفی ایتالیا سری دی، رسید، که این اولین بار برای یک باشگاه از آبراتزو بود. در تاریخ ۷ مه ۲۰۲۳، پینتو گروه اف سری دی را فتح کرد و بدین ترتیب برای اولین بار در تاریخ باشگاه به سری سی صعود کرد. این تیم فصل را با پیروزی در جام حذفی ایتالیا سری دی ۲۰۲۲–۲۳ به پایان رساند و در فینال باشگاه ورزشی جیانا ارمنیو را شکست داد.
تن تو چی تو (مجموعه تلویزیونی تایگا) ، هفتمین سری از مجموعه تلویزیونی تایگا و نخستین فیلم رنگی از این سری است که در سال ۱۹۶۹ میلادی از ان اچ کی پخش شد. داستان این مجموعه به زندگی اوئه سوگی کنشین در دوره سنگوکو می پردازد.
تاکدا () یک بازی ویدئویی تاکتیک هم زمان است که بر پایه زندگی تاکدا شینگن ساخته شده است.
جیرو نیتتا ; – ) رمان نویس اهل ژاپن بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نائوکی، مدال افتخار (ژاپن)، و نشان خورشید فروزان شده است.
باشگاه ورزشی چیتا دی پونتدرا () یک باشگاه فوتبال مستقر در پونتدرا، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه اتوره مانوچی، مستقر در پونتدرا انجام می دهند که به اندازه ۵۰۱۴ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. پونتدرا که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد، تیمی از شهری در ناحیه پیزا است که سال ها در سری سی بازی کرد بدون اینکه هرگز موفق به صعود به سری بی شود. پس از مدتی، به باشگاه اجازه استفاده از زمین دیگری در ویا دانته داده شد. از آنجا، داستان جدیدی با یک پیراهن سیاه و سفید جدید شروع شد که تا سال ۱۹۲۸ رسمی بود، سالی که در آن پیراهن گارنت به تصویب رسید، که تا امروز نماد آن ها بوده است. پس از آن سازه ای که رویدادهای فوتبالی متعددی که در طول زمان در آن اتفاق افتاد، به باشگاه اهدا شد: کمپ پلیسپورتیوو مارکونچینی. برای ایجاد جهش بیشتر در کیفیت، شهرداری استادیوم اتوره مأنوسی را ساخت، یک سازه چند منظوره و به خوبی سازماندهی شده که صحنه رویدادهای ورزشی با اهمیت قابل توجهی بود، مانند برخی از مسابقات تورنمنت ویارجو. این استادیوم، پس ا
ز استادیوم شهرداری جدید، در مه ۱۹۶۹ افتتاح شد و از فصل ۱۹۶۹/۷۰ مورد استفاده قرار گرفت. در فصل ۱۹۹۳/۱۹۹۴، کسب مقام دوم در سری C2/B به پونتدرا اجازه داد تا به سری C1 صعود کند: در آن فصل، این تیم به خاطر اینکه به مدت طولانی تنها تیم بدون شکست در تمام لیگ های حرفه ای ایتالیا بود و همچنین به خاطر پیروزی شگفت انگیز ۲–۱ بر تیم ملی فوتبال ایتالیا تحت سرمربیگری آریگو ساکی در یک بازی دوستانه که در آوریل ۱۹۹۴ برگزار شد، شناخته شد. پونتدرا فقط در فصل ۱۹۹۴/۱۹۹۵ در سری C1 بازی کرد و در سال ۲۰۰۱ به سری دی و در سال ۲۰۰۲ به اچلنتسا سقوط کرد. پونتدرا در سال ۲۰۰۵ پس از قهرمانی در گروه خودش از اچلنتسا، خود به سری دی بازگشت. در سال ۲۰۰۶، مائوریزیو میان، کنترل موقتی بر پونتدرا داشت. یک پورن استار به نام ایلونا استالر ("چیچیولینا") به عنوان "مادرخوانده" باشگاه منصوب شد، در حالی که یک بازیگر پورن دیگر به نام والنتین دمی به عنوان یکی از سه رئیس باشگاه به همراه یک رقصنده لهستانی به نام کارولچیا و یک رپر بریتانیایی به نام پرویدیگال۱ خدمت کردند. این انتصابات، به دیدگاه های لیبرترینیسم چپ میان در مورد حقوق باروری و حضور آینده اش در انتخا
بات عمومی ایتالیا ۲۰۰۶ مربوط می شد. مارچلو لیپی، سرمربی تیم ملی ایتالیا و قهرمان جام جهانی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، حرفه مربیگری خود را به عنوان سرمربی پونتدرا در سال های ۱۹۸۵–۱۹۸۶ آغاز کرد. سری دی؛ ۲۰۱۱–۲۰۱۰. در پایان فصل ۲۰۱۰–۱۱ سری دی، پونتدرا به پلی آف سری دی برای صعود به لیگا پرو دوم دست یافت، اما در دور سوم حذف شد. بازگشت به حرفه ای بودن. در فصل ۲۰۱۲–۱۳ لیگا پرو دوم، پونتدرا در گروه بی مقام دوم را کسب کرد و به لیگا پرو اول صعود کرد. این دومین صعود متوالی برای این تیم بود. فصل ۲۰۱۳–۱۴ شاهد صدرنشینی پونتدرا در جدول لیگا پرو اول در هفته های ابتدایی فصل بود و سپس فصل را در مقام هشتم به پایان رساند و بدین ترتیب به پلی آف صعود به سری بی راه یافت، اما در دور اول به لچه در ضربات پنالتی باخت. رنگ ها و نشان. رنگ های آن تماماً قرمز تیره است.
تاکدا شینگن ، یک رمان تاریخی نوشته جیرو نیتتا آست که بر پایه زندگی تاکدا شینگن ساخته شده است. این رمان در مجله رکیشی توکوهون از شماره مه ۱۹۶۵ تا سپتامبر ۱۹۷۳ چاپ شد. از چهار جلد تشکیل شده است: «جلد باد»، «جلد جنگل»، «جلد آتش» و «جلد کوه». این اثر برنده هشتمین جایزه ادبی ایجی یوشیکاوا شد. این تصویر زندگی تاکدا شینگن را از تبعید پدرش تاکدا نوبوتورا تا مرگ او در نزدیکی کیوتو به تصویر می کشد و با صحنه هایی از تشییع جنازه او سه سال پس از مرگش به پایان می رسد. این داستان اصلی برای درام مجموعه تلویزیونی تایگا در سال ۱۹۸۸ تاکدا شینگن (مجموعه تلویزیونی تایگا) است. خلاصه داستان. تاکدا هارونوبو (بعدها شینگن)، که پدرش نوبوتورا را به ولایت سوروگا تبعید کرد، به عنوان ارباب ولایت کای مستقل شد. پس از تسلیم کردن سووا و ولایت شینانو، او با دشمن قدیمی خود، اوئه سوگی کنشین، در نبردهای کاواناکاجیما مقابله کرد. از سوی دیگر، او همچنین قدرت خود را به عنوان یک سیاستمدار نشان می دهد، مانند حفاری معادن طلا. او در حالی که با بیماری طبیعی خود مبارزه می کرد، توکوگاوا ایه یاسو را شکست داد و قصد داشت به کیوتو برود، اما در راه درگذشت.
باشگاه ورزشی سستری لوانته ۱۹۱۹ () یک باشگاه فوتبال مستقر در سستری لوانته، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می پردازد. آن ها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه جوزپه سیووری، مستقر در سستری لوانته انجام می دهند که به اندازه ۱۵۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. این باشگاه در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. تاریخچه. دهه ۱۹۴۰ در سری سی. سستری لووانته در بین سال های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ به مدت سه فصل در سری سی شرکت کرد. پس از آن، سستری لووانته عمدتاً در دسته های پایین تر مانند پروموتسیونه، اچلنتسا و سری دی بازی کرد. دهه ۷۰. در مسابقات قهرمانی ۱۹۷۱–۱۹۷۲، سستری در گروه معمول لیگوریا-پیدمانتز یازدهم شد. سال بعد آنها به گروه لیگوریا-توسکانی متشکل از تیم هایی مانند سیه نا، گروستو و پیستویزه منتقل شدند. «کورسی ها» با ۱۱ برد، ۹ تساوی و ۱۴ شکست، ۳۴ گل زده و ۳۷ گل خورده موفق شدند به رستگاری دست یابند. در فصل ۱۹۷۳–۱۹۷۴، تیم لوانتین پس از کاساله، آلبسه و ایمپریا به مقام چهارم گروه دست یافت. در مسابقات فصول ۱۹۷۴–۱۹۷۵ و ۱۹۷۵–۱۹۷۶، این باشگاه به ترتیب نهم و یازدهم را کسب کرد. فصل ۱۹۷۶–۱۹۷۷ با کس
ب مقام پنجم مثبت بود. در سال های بعد، علی رغم فروش برخی از بازیکنان و جوان سازی تیم، روسوبلو به جایگاه های میانی دیگری مانند رتبه هفتم در سال های ۱۹۷۷–۱۹۷۸ و دهم در سال های ۱۹۷۸–۱۹۷۹ دست یافت. دهه نود. پس از برنده شدن در تورنمنت پریما کتگوریا، این تیم در بازگشت به پروموتسیونه، سعی کرد از این فرصت برای بازگشت به بین هشت تیم برتر آن تورنمنت استفاده کند، که بتواند به اچلنتسا ارتقا یابد. در نهایت ششم شدند و وارد اچلنتسا شدند. اچلنتسا تازه تأسیس ۱۹۹۱–۱۹۹۲ شاهد بود که سستری لوانته یک مقام ششم خوب دیگر را کسب کرد. سال بعد به مقام پنجم رسیدند. در فصل ۱۹۹۳–۱۹۹۴، روسوبلو، پس از یک قهرمانی خوب، در روزهای پایانی زمین خود را از دست داد و توسط رقبای مستقیم ایمپریا و فیناله لیگوره شکست خورد و نتوانست به سری دی صعود کند. در سال ۱۹۹۴ آلبرتو ماریانی به نیمکت مربیگری دعوت شد. نیمه اول مسابقات ۱۹۹۴–۱۹۹۵ در بین رتبه های برتر به پایان رسید، اما پس از آن نیم فصل دوم، روند منفی، باشگاه را به منطقه سقوط انداخت. بازی پلی آف برای رستگاری در روسیگلیونه مقابل لوانزی برگزار شد. در این مسابقه بازنده شدند، بنابراین سستری باید به پروموتسیونه
سقوط می کرد. سال بعد، با تأیید مربی ماریان، باشگاه لوانتین در گروه پروموتسیونه خود پیروز شد و بلافاصله به اچلنتسا بازگشت، جایی که در سال ۱۹۹۶–۱۹۹۷ به مقام چهارم دست یافت. در مسابقات قهرمانی ۱۹۹۷–۱۹۹۸ دوباره با هدایت آلبرتو ماریان تیم به مقام پنجم دست یافت. با این حال، این فصل به خاطر تصادف اتوبوس قرمز و آبی به یادگار مانده است. در سفر به ونتیمیلیا برای انجام مسابقه قهرمانی مقابل تیم محلی، اتوبوس واژگون شد، خوشبختانه تلفات نداشت و فقط جراحاتی در پی داشت. در سال ۱۹۹۸ باشگاه توسط آنتونیو موزیو، رئیس باشگاه، فروخته شد و توسط سرجیو گابوری تصاحب شد. اولین فصل او در راس باشگاه، ۱۹۹۸–۱۹۹۹، با رستگاری در روزهای پایانی به پایان رسید. برای فصل بعد، بیشتر بازیکنان فروخته شدند و مدیریت تصمیم گرفت روی جوانان تمرکز کند. جورجیو فوسا، فوتبالیست سابق «کورسیر» از دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، مربی جدید تیم شد. پس از نیم فصل اول نسبتاً منفی و نیمه دوم کمی بهتر، باز هم پس از شکست در پلی آف، به پروموتسیونه سقوط کردند. از دهه ۲۰۱۰ تا کنون: سری دی و صعود به سری سی. در فصل ۲۰۱۱–۱۲، این تیم از اچلنتسا لیگوریا به سری دی صعود کرد. در ۶ آوریل ۲۰۲۳،
سستری لووانته پس از کسب عنوان قهرمان گروه آ سری دی، چهار بازی زودتر، به سری سی بازگشت.
رودخانه فوئه فوکی ، یک فیلم درام تاریخی ساخته شده در سال ۱۹۶۰ به کارگردانی کیسوکه کینوشیتا و بازیگری هیدکو تاکامینه بر پایه رمان شیچیرو فوکوزاوا است. طرح. داستان فیلم در دوره سنگوکو در ژاپن می گذرد، از نبرد آیداگاوارا و تولد تاکدا شینگن در سال ۱۵۲۱ تا نبرد تنموکوزان و سقوط خاندان تاکدا در سال ۱۵۸۲. این داستان پنج نسل از یک خانواده کشاورز را دنبال می کند که در خانه ای در سواحل رود فوئه فوکی زندگی می کنند و سرنوشت آنها به طور جدایی ناپذیر با تاکداها مرتبط است ساداهی و اوکی زوج کشاورز، که دو پسر بزرگشان به صفوف جنگجویان می پیوندند، در حالی که دخترشان خدمتکار دربار می شود، ساداهی تنها بازمانده خانواده است. او پرچمی از خاندان نابود شده تاکدا را که در نزدیکی ساحل رودخانه شناور است، کشف می کند، آن را برمی دارد و در نهایت به داخل رودخانه می اندازد.
کنی عمر گالارزا آروچو (زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۸۵) یک بوکسور حرفه ای است که در دسته سبک وزن رقابت می کند. او در سطح آماتور به نمایندگی از پورتو ریکو در رویدادهای مختلف شرکت کرده است. گالارزا موفق به کسب هفت قهرمانی ملی شده و در مسابقات بین المللی نیز چندین افتخار به دست آورده است. این افتخارات شامل دو مدال طلای دعوتی المپیک جوانان، مدال نقره در مسابقات قهرمانی بوکس پان امریکن ۲۰۰۵ و مدال برنز در بازی های آمریکای مرکزی و کارائیب ۲۰۰۶ می شود. پیش از بازی های پان امریکن ۲۰۰۷، گالارزا دوران آماتور خود را به پایان رساند و با "سمینول" "واریرز" "بوکسینگ" قرارداد امضا کرد. او با پیروزی بر جسی فرانسیسکو در ۱۵ مه ۲۰۰۷ وارد عرصه حرفه ای شد. این پیروزی آغازگر یک رشته از پیروزی ها برای او بود که تا سیزده مسابقه پس از آن نیز ادامه داشت. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹، گالارزا اولین عنوان حرفه ای خود را با پیروزی بر جوشوا آلودی کسب کرد و به اولین قهرمان موقت سبک وزن سازمان بوکس آمریکای شمالی تبدیل شد. ثبت رکوردی بی نقص و نسبت ناک اوت بالا، او را در رتبه های دیگر نهادهای رده بندی شامل سازمان جهانی بوکس (رتبه ۱۱)، "دبلیوبی او لاتینو" (رتبه ۷)،
سازمان جهانی بوکس (رتبه ۶) و بنیاد بین المللی بوکس جهانی (رتبه ۱۰) قرار داد. دوران حرفه ای. گالارزا در ۱۵ مه ۲۰۰۷ به عنوان یک بوکسور حرفه ای با حمایت شرکت "سمینول واریرز بوکسینگ" و تحت آموزش پدرش و خوزه بونیلا، به عرصه حرفه ای قدم گذاشت. در اولین مسابقه اش، او با جسی فرانسیسکو مسابقه داد، که این مسابقه بخشی از یک رویداد در هالیوود، فلوریدا بود. پس از اینکه هر دو بوکسور در دور اول ناک داون شدند، گالارزا در دور دوم با ناک اوت فنی فرانسیسکو را شکست. دومین مسابقه او در همان مکان برگزار شد و اولین مسابقه رسمی آن رویداد محسوب می شد. او با کارلوس اویولا، که در اولین مسابقه حرفه ای خود بود، روبه رو شد. پس از دو دور، گالارزا دومین پیروزی خود را به دست آورد. در مسابقه بعدی، گالارزا با جیمز سنگری مواجه شد و این مسابقه تنها یک دور طول کشید، زیرا یک ضربه سنگین باعث بیهوشی سنگری شد. این پیروزی ها با دو پیروزی ناک اوت فنی دیگر مقابل دیوید موند و اماوری تورس دنبال شد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۸، روال پیروزی های او با پیروزی ناک اوت مقابل هرکلیس بارانتس، ادامه یافت. در مسابقه ای در آخرین ماه سال ۲۰۰۸ که بخشی از رویداد "وندزدی نایت فایت
بود"، گالارزا در دور دوم، با ناک اوت دِواریس کریتون را شکست. او سال را با مبارزه در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ مقابل سباستین هامل از کانادا به پایان رساند. گالارزا کنترل تهاجمی را در طول مسابقه در دست داشت و در اواخر دور دوم یک ناک داون به نام خود ثبت کرد. در اواسط دور دوم، کادر فنی حریف، تصمیم به کناره گیری بوکسور خود شدند و با این عمل، گالارزا برنده ناک اوت فنی شد. در دسامبر، نویسنده بوکس وب سایت شرکت ای اس پی ان، گالارزا را در فهرست «ستاره های آینده دار» قرار داد. لئوناردو روخاس قرار بود حریف بعدی او باشد که قرار بود این مسابقه در مونترال برگزار شود. با این حال، این مسابقه به دلیل قوانین محلی که برگزاری مسابقات یک ساعت قبل از نیمه شب را ممنوع می کند، لغو شد. ۲۸ فوریه ۲۰۰۹، او دوباره به میدان رفت و با ادواردو آدورنو مسابقه داد. این مسابقه در پونس برگزار شد و اولین بار بود که گالارزا از زمان تبدیل شدن به یک حرفه ای، در پورتو ریکو به میدان می رفت. این مسابقه به عنوان آخرین مسابقه تعیین کننده در وزن ۱۴۲ پوند برگزار شد. گالارزا با ناک اوت فنی آثودو را در ۲:۱۰ دقیقه از دور هفتم شکست داد. او در این مسابقه پیروز شد و ناک اوت
فنی را در ۱:۵۹ دقیقه از دور اول به دست آورد. در ۲۲ آوریل ۲۰۰۹، اندرو آیزل از دات دش، گالارزا را در رتبه بیستم فهرست «۲۰ تا از بهترین امیدهای بوکس برای سال ۲۰۰۹ و آینده» قرار داد، که شامل بوکسورهایی بود که به نظر او دارای پتانسیل تبدیل شدن به «ستاره های نسل بعدی بوکس» بودند. مبارزه بعدی گالارزا مقابل روبرتو آثودو بود. سپس، شرکت "یونیورسال" اعلام کرد که او در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۹، در رویدادی در مقابل سزار سدا جونیور و عمر سوتو به میدان خواهد رفت. این رویداد افتتاحیه یک استادیوم در خوآنا دیاز بود، شهری که گالارزا در آن زاده شده بود و سدا در آن زندگی می کرد. حریف دیگر گالارزا جاشوا آلوتی بود و عنوان موقت قهرمانی سازمان بوکس آمریکای شمالی را در اختیار داشت. در این مبارزه، تبادل ضربات از طرف هر دو بوکسور مشاهده شد و گالارزا از ضربات چپ و آپرکات برای ضعیف کردن آلوتی استفاده کرد. در دور دهم، گالارزا با یک ضربه به بدن آلوتی را ناک داون کرد. آلوتی پس از شمارش هشت، بهبود یافت و از جا برخاست، اما داور به دلیل عدم واکنش آلوتی پس از ضربات متعدد، مبارزه را متوقف کرد. این پیروزی باعث شد که گالارزا لقب «پروژه ماه» را از طرف نویسند
ه بوکس، تئودور سارس، دریافت کند. برای پایان سال، داگ فیشر از مجله «"د رینگ"» او را در فهرست «برترین امیدهای مورد توجه برای سال ۲۰۱۰» قرار داد. اولین مسابقه او در سال ۲۰۱۰ در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰، مقابل ایلیدو خولیو، که یکی از قهرمانان سابق بوکس بود، برگزار شد. این مسابقه به صورت یک رویداد درون شرکتی به نام "یوآی سی پالیویشن" برگزار شد. گالارزا در دور اول دو بار و در دور سوم یک بار ناک داون کرد. در نتیجه، خولیو از داور اخطار دریافت کرد، اما همچنان در برابر حملات پاسخگو نبود و مبارزه بین دورهای چهارم و پنجم به دلیل ناک اوت فنی متوقف شد. مسابقه بعدی او یک مسابقه تمرینی بود که در ۱۱ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد و در آن با میگل کاسیلّاس به مبارزه پرداخت. گالارزا در دو دور اول بر حریف خود مسلط شد، ابتدا در دور اول به بررسی حرکات حریف پرداخت و سپس در دور دوم حملات خود را افزایش داد. در دور سوم، او کاسیلّاس را به طناب ها چسباند و چندین ضربه پی درپی به او وارد کرد. این حملات ادامه یافت تا زمانی که داور مبارزه را در ۱:۲۷ دقیقه از دور سوم به دلیل ناک اوت فنی متوقف کرد.
سر جفری راسل جیمزدیپلمات و سفیر پیشین انگلستان در ایران و نایروبی بود. در سال ۱۹۶۷ به خدمات خارجی پیوست و دبیر درجه سوم سفارت در لندن گردید. او در سال ۱۳۴۸ به تهران رفت و سپس در ۱۹۷۰ به عنوان منشی درجه دوم سفارت در کابل کارش را ادامه می دهد. بعد از آن راسل به ایران می رود و از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، به عنوان کاردار انگلیس در تهران زندگی کرد. بعد از آن، از ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ تا دسامبر ۲۰۰۱، جفری راسل جیمز کمیسر عالی در نایروبی بود. ‏‏جفری راسل جیمز در سال ۱۹۶۷ به خدمات خارجی پیوست و دبیر درجه سوم سفارت در لندن شد. در سال ۱۳۴۸ در تهران مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۰ به منشی درجه دوم سفارت در کابل ارتقا یافت. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، جفری راسل جیمز سفیر در تهران بود. از ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ تا دسامبر ۲۰۰۱، جفری راسل جیمز کمیسر عالی در نایروبی بود.
نبرد گربه ها ()، یکی از بازی های رایگان دفاع از برج و نوعی بازی ویدئویی است.
انحراف زمانی ، همچنین به عنوان شناخته formula_1 شده است، پایداری زمانی فاز "x" برحسب بازه مشاهده "τ" منبع کلاک اندازه گیری شده است؛ بنابراین انحراف زمانی یک نوع انحراف استاندارد اندازه گیری را تشکیل می دهد تا ناپایداری زمانی منبع سیگنال را نشان دهد. این یک نوع مقیاس شده از پایداری فرکانس انحراف آلن است. معمولاً از انحراف آلن اصلاح شده تعریف می شود، اما ممکن است از برآوردگرهای دیگری استفاده شود. "وردایی زمانی" همچنین به عنوان formula_2 پایداری زمانی فاز برحسب فاصله مشاهده تاو است. این یک نوع مقیاس شده از وردایی آلن اصلاح شده است. تی دی ئی وی یک متریک است که اغلب برای تعیین جنبه ای از کیفیت سیگنال های زمان بندی در کاربردهای مخابراتی استفاده می شود و یک تحلیل آماری از پایداری فاز یک سیگنال در یک دوره معین است. اندازه گیری های یک سیگنال زمان بندی مرجع به مقادیر تی دی ئی وی و بیشینه خطای بازه زمانی (ای تی آی ئی) آن اشاره می کند و آنها را با ماسک ها یا اهداف مشخص مقایسه می کند. تعریف. رایج ترین برآوردگر از وردایی آلن اصلاح شده استفاده می کند که در اینجا formula_4 . اگر انحرافات در x تصادفی و ناهمبسته باشند (نویز سف
ید)، عدد ۳ در مخرج، تی وار را به اندازه وردایی کلاسیک، نرمال می کند. یا تی دی ئی وی، که ریشه مربع تی وار است، ممکن است از انحراف آلان اصلاح شده (ام دی ئی وی) به دست آمده باشد.
بیشینه خطای بازه زمانی یا حداکثر خطای بازه زمانی حداکثر خطای مرتکب شده توسط یک کِلاک تحت آزمایش در اندازه گیری یک بازه زمانی برای یک دوره زمانی معین است. برای تعیین الزامات پایداری کلاک در استانداردهای مخابراتی استفاده می شود. اندازه گیری های ام تی آی ئی را می توان برای تشخیص ناپایداری کلاک که می تواند باعث از دست رفتن داده ها در کانال ارتباطی شود، استفاده کرد. اندازه گیری. یک مجموعه دادهٔ داده شده (شکل موج کلاک) ابتدا با چند مرجع مقایسه می شود. خطای فاز (معمولاً در نانوثانیه اندازه گیری می شود) برای یک بازهٔ مشاهده محاسبه می شود. این تغییر فاز به عنوان خطای بازه زمانی (تی آی ئی) شناخته می شود. ام تی آی ئی تابعی از بازه مشاهده است. یک پنجره بازه مشاهده در سراسر مجموعه داده جابجا شد. هر بار فاصله قله-به-قله بین بزرگ ترین و کوچک ترین تی آی ئی در آن پنجره گزارش می شود. این فاصله با حرکت پنجره تغییر می کند و برای برخی موقعیت های پنجره حداکثر است. این فاصله حداکثر به عنوان ای تی آی ئی برای بازهٔ مشاهده داده شده شناخته می شود. رسم ام تی آی ئی برحسب مدت زمان بازهٔ مشاهده های مختلف، نمودار مفیدی برای توصیف پایداری کل
اک به دست می دهد.
باب برادن (۲۸ ژانویه ۱۹۳۴ - ۱۵ آوریل ۲۰۱۸ ) دانشمند رایانه آمریکایی بود که در توسعه اینترنت نقش داشت. علایق تحقیقاتی او شامل اصل انتها به انتهای پروتکل های شبکه ، به ویژه در لایه های انتقال و شبکه بود. حرفه. برادن در سال ۱۹۵۷ مدرک کارشناسی فیزیک مهندسی از دانشگاه کرنل و کارشناسی ارشد فیزیک را از دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۶۲ دریافت کرد. پس از فارغ التحصیلی، در دانشگاه استنفورد و دانشگاه کارنگی ملون مشغول به کار شد. او دوره های برنامه نویسی و سیستم عامل را در استنفورد، کارنگی ملون، و همچنین دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) تدریس کرد. او به مدت ۱۸ سال در دانشگاه دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) باقی ماند که ۱۶ سال آن در مرکز محاسبات دانشگاه بود. او ۱۹۸۱-۱۹۸۲ را در بخش علوم رایانهدانشگاه کالج لندن گذراند. زمانی که آنجا بود، اولین سیستم رله ای را نوشت که اینترنت را با شبکه دانشگاهی اکس ۲۵ انگلستان متصل می کرد. او در سال ۱۹۸۶ به گروه تحقیقاتی شبکه در مؤسسه علوم اطلاعات (ISI) پیوست و رهبر پروژه در بخش شبکه های رایانه ای بود. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو ISI انتخاب شد. زمانی که برادن در دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) تدریس می ک
رد، مسئول اتصال ابررایانه IBM 360/91 به آرپانت بود که از سال ۱۹۷۰ شروع شد. او در گروه کاری شبکه آرپانت فعال بود و به طور خاص در طراحی پروتکل انتقال فایل مشارکت داشت.
ایوان آستین (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
هانا آسپدن (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی از برندگان مدال های بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
دن اشباگ () ورزشکار اسکی آلپاین اهل ایالات متحده و از برندگان مدال طلای پارالمپیک است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
جن آرمبراستر (؛ زادهٔ ) از برندگان مدال طلا پارالمپیک گل بال اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است. تحصیلات. وی از دانش آموختگان دانشگاه کلرادو شمالی است.
جیک ادیکوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اسکی صحرانوردی اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
جوزف برنی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
برایان بل (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال با ویلچر و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.