Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تاکاتسوکاسا تاکاکو ، ناکانومارو ساما؛ (تولد ۱۶۰۲ – مرگ ۱۱ ژوئیه ۱۶۷۴)، یک زن در دوره ادو زن اصلی (سی شیتسو) یا میدای دوکورو شوگون سوم توکوگاوا ایه میتسو و دختر کانپاکو، تاکاتسوکاسا نوبوفوسا بود. او هیچ فرزندی با توکوگاوا ایه میتسو نداشت. نام بودایی پس از مرگ او هونری-این بود. از زمان ازدواج تاکاتسوکاسا تاکاکو با شوگون سوم توکوگاوا ایه میتسو، همسر قانونی شوگون عموماً دختری از خانواده امپراتوری یا یک اشراف زاده از کیوتو بود. با این حال، از آنجایی که این یک نوع ازدواج سیاسی بود، هیچ کس تا شوگون نهم، توکوگاوا ایه شیگه، از همسر قانونی خود صاحب فرزند نشد، گویی بی اعتنایی ایه میتسو به فرزند داشتن از همسر اصلی خود به یک سابقه تبدیل شده بود.
ملکه جانگ گیونگ (; ۱۱۲۹ – ?) که همچنین با نام پسامرگ ملکه گیونگ سون () نیز شناخته می شود، عضو خانواده سلطنتی گوریو بود. او ملکه همسر یی جونگ، پادشاه گوریو بود.
بیتسکه ویسر زاده ۱۰ مارس ۱۹۹۵) یک راننده حرفه ای اتومبیلرانی اهل کشور هلند است. او در سری های کارت، تک سرنشین، جی تی و خودروهای پروتوتایپ مسابقه داده است. کارتینگ. ویسر متولد شهر درونتن، هلند است او کارتینگ را در سال ۲۰۰۷ شروع کرد و در مسابقات قهرمانی اروپایی و بین المللی مختلف مسابقه داد، او از رده های نوجوانان تا سال 2011 به رده KZ1 (کلاس بنده راننده های کارتینگ ۱۵ سال به بالا) رفت، زمانی او در این کلاس در مسابقات قهرمانی اروپا به مقام دهم رسید.
ولیعهد هیومیونگ (؛ ۱۸ سپتامبر ۱۸۰۹ – ۲۵ ژوئن ۱۸۳۰) با نام تولد یی یونگ () و نام پسامرگ افتخاری پادشاه مون جو، عضوی از خاندان پادشاهی چوسان بود.
نیمه ابری همراه با طلسم های آفتابی فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ میلادی به کارگردانی مارکو پونته کوروو است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوکا زینگارتی، لیلو و گرگ، کارولینا کرشنتینی، جان تورتورو و لورنتسا ایندووینا ایفای نقش کرده اند.
کریستینا نیلسن (متولد ۱۰ ژانویه ۱۹۹۲ در هورشولم، دانمارک) یک راننده مسابقه ای اهل دانمارک است کریستینا اولین راننده زنی است که عنوان قهرمانی مسابقات ایمسا را به دست آورده است. او دختر راننده، لارس-اریک نیلسن است که در ۲۴ ساعت لمانز در دهه ۲۰۰۰ مسابقه میداد. حرفه مسابقه ای. کارتینگ. نیلسن کار کارتینگ خود را در سال ۲۰۰۷ آغاز کرد. پس از چند سال کارتینگ، در سال ۲۰۱۰ به مسابقات فرمول فورد روی آورد. پس از کارتینگ از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹، نیلسن اولین مسابقه اتومبیلرانی فرمول فورد خود را در سال ۲۰۱۰ در مسابقات قهرمانی فرمول فورد دانمارک انجام داد که در پایان فصل در جایگاه نهم قرار گرفت. نیلسن پس از دو بار حضور در آداک فرمول مسترز در سال ۲۰۱۰، یک فصل کامل را در سال ۲۰۱۱ انجام داد. مسابقات جی تی. برای سال ۲۰۱۲، نیلسن به مسابقات قهرمانی پورشه کررا آلمان در کلاس بی رفت. او فصل را در رده پنجم در این کلاس به پایان رساند. در سال ۲۰۱۳، نیلسن به مسابقات اداک جی تی مسترز پیوست. در سال ۲۰۱۴، نیلسن در مسابقات قهرمانی یونایتد اسپورت به تیم ان جی تی موتوراسپورت پیوست. در سال ۲۰۱۵ در دومین فصل خود مسابقات ایمسا، نیلسن با همکاری کونو وی
تمر و جیمز دیویسون، در کلاس جی تی دیتونا مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا با یک استون مارتین ونتیج حضور داشت که با چهار رده دومی و یک رده سومی و تنها با دو امتیاز کمتر از بیل سویدلر به مقام نایب قهرمانی رسید. نیلسن در مسابقات ایمسا در سال ۲۰۱۶ ادامه داد و به تیم اسکودریا کورسا پیوست تا در کنار الساندرو بالزان با یک فراری در کلاس جی تی دیتونا رانندگی کند. او با جف سگال به عنوان راننده سوم برنده مسابقه ۱۲ ساعت سیبرینگ شد. با یک پیروزی دیگر در مسابقه ۶ ساعت واتکینز گلن و چهار سکوی دیگر در طول فصل، نیلسن و بالزان در سال ۲۰۱۶ قهرمانی سری مسابقات ایمسا را با مجموع ۲۹۹ امتیاز در سال به دست آوردند و بدین ترتیب نیلسن اولین زنی بود که موفق به کسب قهرمانی یک جایزه بزرگ شد.
ملکه شین جونگ (؛ ۹ ژانویه ۱۸۰۹ – ۲۳ مه ۱۸۹۰) تنها همسر ولیعهد هیومیونگ و مادر هون جونگ چوسان بود. او هرگز به صورت رسمی یک ملکه نبود اما در دوران سلطنت پسرش هون جونگ چوسان پیش از اینکه چول جونگ چوسان به او عنوان ملکه بیوه هیویو () اعطا کند، با عنوان ملکه بیوه جو () شناخته می شد. پس از مرگ پادشاه چول جونگ، او با عنوان ملکه بیوه بزرگ هیویو () شناخته می شد و در زمان کودکی گوجونگ، بین سالهای ۱۸۶۴ تا ۱۸۷۳ به عنوان ملکه نایب السلطنه خدمت کرد.
مرده ها جوان می مانند رمانی است از آنا زگرس. به فارسی. علی اصغر حدّاد این رمان را به فارسی درآورده و منتشر کرده است.
شرکت اپل یک شرکت فناوری های هوشمند چندملیتی آمریکایی با میزان دارایی بسیار عظیمی بیشتر از هر شرکت دیگری، شناخته شده است. این شرکت توسط استیو جابز و استیو وزنیاک دو دوست صمیمی در گاراژ خانه جابز در ابتدا فعالیت می کرد. جابز سپس با یک سرمایه گذار فرشته به نام مایک مارکولا آشنا شد. اگر او نبود امروزه شرکت اپلی هم نبود. او حدود ۳۰۰ هزار دلار در اپل سرمایه گذاری کرد! داستان های پرجذبه و خاص و فراز و نشیب های رنگین استیو جابز و شخصیت شاید عجیب و کمی ترسناک پوشانده او به کنار؛ اما اخلاق و رفتار بسیار ناپسندی که توسط بسیاری از اطرافیان به خصوص کارمندانش تایید و تعریف شده است، ذهنیت انسان را اندکی درباره او بدشگون می کند. اما یک پرسش اساسی وجود دارد و آن این است که چرا جابز ۲۱ ساله نام شرکت فناور خود را اَپِل به معنای سیب گذاشت. استیو جابز فقط سیب را نمیخورد! جابز میوه سیب را بیشتر از هر میوه دیگری دوست داشت!حتی اگر هزاران توت فرنگی و تمشک از آسمان می بارید او سیب را بر می گزید. برخی از اطرافیانش مانند همسر اولش می گفت: استیو، فکر می کرد درون یک سیب در دنیای ریزاندامگان آن چه شگفتی هایی وجود دارد که آنقدر توسط پزشکان
برای بهبود سلامتی توصیه می شود. سریع حاضر!جعبه موسیقی، پیاده روی لذت بخش و سیب اسپینوزایی! استیو جابز به پیاده روی علاقه خاص و بسیار زیادی داشت. گاهی اوقات بدون اینکه ذره ای دیگران بفهمند، شلوار جین معروف رنگ خود را می پوشید و همان ژاکت سیاه ذغالی! البته فرد کم تنوعی نبود، خلاقیت در عصر معاصرِ نزدیک با نام استیو جابز برای بسیاری از نوابغ هنری تداعی شده است! یک پیراهن هاوایی پسند تابستانی و جین کوتاه نیز دیگر سلیقه منحصر بفرد او بود. پس از حاضر شدن و بلافاصله با خارج شدن از خانه ویلایی ساده شکل پدر و مادر دوم خود، جعبه پخش موسیقی خود را در می آورد، صدایش را به گوش می رساند و نرمش می کرد و همزمان قدم میزد. اما سیب اسپینوزایی چیست؟ باروخ اسپینوزا فیلسوف و روشنفکر یونانی سرشناس ابداع کننده مکتب لذت گرایی بود، او اعتقاد داشت، حداقل انسان تا می تواند بدی ها، افکار منفی ، تفکرات آشفته و آزار دهنده، حالات مازوخیستی در عالم دنیا انسان باید نهایت لذت های مفید و سالم را تجربه کند. گاز زدن سیب در آن هنگامِ پیاده روی، دقیقا لذات آن اسپینوزا را تداعی می کرد. اعتقاد زیاد به طب سنتی، پرهیز از داروهای شیمیایی و فقط سیب! هنگام
ی که بیماری سرطان لوزالمعده استیو جابز شروع به بدتر شدن کرد و پزشک متخصص وی به او گفت: فقط ۶ ماه دیگر زنده هستی و هر لحظه احتمال مرگ وجود دارد! او تا چند هفته افسردگی شدید داشت و هر روز نحیف تر و لاغرتر می شد. جابز به درمان های طب سنتی و گیاهی اعتقاد زیادی داشت. او در برهه ای از زندگی خود، به شدت گیاهخوار و هیپی وار شده بود، اگرچه اکثر عمر خویش را با گیاهخواری گذراند. اما پزشک جابز به او گفته بود برای تقویت بدن و بهبودی سریع تر(که البته از بهبودی دائم و کامل قطع امید کرده بودند!)بایستی حتما از غذاهای پروتئینی و دارای گوشت که قوّتی بر بدن باشد استفاده کند، اما او باز هم گیاهخواری را با وجود بیماری کشنده خویش! ترجیح می داد. اما شاید آنچه جابز را کمی ناامید کرده بود از بهترین میوه جهان برای سلامتی یعنی همان سیب عدم عمر طولانی با این میوه جذاب بود.
موقعیت جغرافیایی گرجستان که بین دریای سیاه، روسیه و ترکیه قرار گرفته است، این منطقه را از نظر استراتژیک مهم و باارزش می کند. این کشور به عنوان دروازه ای از دریای سیاه به قفقاز و منطقه بزرگتر دریای خزر در حال توسعه است. این کشور تلاش می کند به عنوان یک منطقه حائل بین روسیه و ترکیه عمل کند. گرجستان روابط طولانی و پر فراز و نشیب با روسیه دارد، اما به دیگر همسایگان خود (ارمنستان و جمهوری آذربایجان) نزدیک شده و در جستجوی جایگزین ها و فرصت های مناسب به غرب نگاه می کند. این کشور قراردادهایی در راستای توسعه، مشارکت و همکاری با اتحادیه اروپا امضا کرده و در مشارکت برای صلح شرکت کرد. آنها همچنین تلاش کردند سرمایه گذارهای خارجی را به حضور در کشور خود تشویق کنند. فرانسه، آلمان، کره جنوبی، بریتانیا و ایالات متحده همگی در تفلیس سفارت دارند. گرجستان در سالهای ۲۰۰۴–۲۰۰۸ به دنبال عضویت در ناتو بود، اما در مواجهه با مخالفت شدید روسیه و بروز تنش، تا کنون موفق نشده است. گرجستان یکی از اعضای سازمان ملل متحد، شورای اروپا و OSCE است. این کشور به دلیل موقعیت استراتژیک خود در هر دو حوزه نفوذ روسیه و آمریکا قرار دارد، با این حال روابط
گرجستان با روسیه به دلیل اختلافات در مورد جاسوسی و دخالت روسیه در امور داخلی این کشور (که منجر به جنگ روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸ شده بود) در پایین ترین سطح خود از سال ۱۹۲۱ قرار دارد. در نتیجه این درگیری ها، گرجستان رسما روابط دیپلماتیک خود را با روسیه قطع کرد و از کشورهای مشترک المنافع خارج شد. روابط دیپلماتیک. فهرست کشورهایی که گرجستان با آنها روابط دیپلماتیک دارد: بررسی اجمالی. گرجستان با ۱۸۵ کشور و مالت روابط سیاسی برقرار کرده است. گرجستان به دلایل مختلف (از جمله تنش های سیاسی و نظامی) روابط دیپلماتیک خود را با روسیه، نیکاراگوئه و سوریه پایان داده است. گرجستان هنوز روابط دیپلماتیک با:
کاونوس (به زبان کاری: Kbid؛ به زبان لیکی: Xbide؛ به یونانی باستان: Καῦνος؛ به لاتین: Caunus) شهری در کاریای باستان و در آناتولی بود، که در شعاع غربی شهر مدرن دالیان در استان موغلان، ترکیه واقع شده بود. رودخانه کالبیس (که اکنون به نام رودخانه دالیان شناخته می شود) مرز بین کاریا و لیسیا بود. اولاً، کاونوس یک دولت جداگانه بود؛ سپس به بخشی از کاریا و بعد از آن به لیسیا تبدیل شد. کاونوس یک بندر دریایی مهم بود، تاریخچهٔ آن به قرن دهم پیش از میلاد بازمی گردد. به دلیل شکل گیری ساحل ایزتوزو و رسوب گذاری خلیج سابق دالیان (از حدود سال ۲۰۰ پیش)، کاونوس اکنون حدود ۸ کیلومتر از ساحل قرار دارد. این شهر دو بندر داشت، بندر جنوبی در جنوب شرقی کوچوک کاله و بندر داخلی در شمال غرب (اکنون سولوکلو گل، دریاچه زنبورها). بندر جنوبی از زمان بنیان گذاری شهر تا حدود پایان دوره هلنستیک استفاده می شد، پس از آن به دلیل خشک شدن ناپدید شد. بندر داخلی یا تجاری می توانست با زنجیره بسته شود و تا روزهای آخر کاونوس مورد استفاده قرار می گرفت، اما به دلیل رسوب گذاری دلتا و بندرها، کاونوس توانایی مهم خود به عنوان یک بندر تجاری را از دست داده بود. پس
از تصرف قبایل ترک در کاریا و شیوع واگیری مالاریایی جدی در قرن پانزدهم میلادی، کاونوس کاملاً از بین رفت. در سال ۱۹۶۶، دکتر باکی اوگون با آغاز بازسازی های کاونوس باستان، کارهای باستان شناسی را آغاز کرد. این کاوش ها تا به امروز ادامه داشته و توسط دکتر جنگیز ایشیک نظارت می شوند. تحقیقات باستان شناسی محدود به کاونوس خود نبوده و در مکان های نزدیک نیز انجام می شود، به عنوان مثال نزدیک به سولتانیه سپا که پیش از این مکانی مقدس به پرستش خدایان به خصوص لتو وجود داشته است. نام. این شهر به طور معمول با نام یونانی خود، کاونوس (Καῦνος) شناخته می شد. رومی ها کاونوس را به نامش در لاتین، کاونوس، صدا می زدند. نام کاریایی کاونوس، Kbid (𐊼𐊬𐊹𐊢 در الفبای کاری) بود. شهروندان کاونوس، یعنی 'کاونیایی'، با نام Kbdyn (جمع Kbdynš، 𐊼𐊬𐊢Ε𐊵𐊯) شناخته می شدند. این اصطلاحات بر روی سکه های نقره ای و سنگ نوشته ها استفاده می شدند. این اصطلاحات در دوره هلنستیک دیگر به کار برده نمی شدند. در متون لیسیایی مانند مثلث لتون، شهر با نام Xbide (𐊜𐊂𐊆𐊅𐊁 در الفبای لیسیایی) شناخته می شد، و شهروندان کاونوس با نام Xbidẽñni (𐊜𐊂𐊆𐊅𐊚𐊑𐊏𐊆) شناخته می شدند. اسطوره شناسی. ک
اونوس توسط پادشاه کاونوس بنیان گذاری شد، که پسر پادشاه کاریایی میلتوس و کیانه، و نوهٔ آپولو بود. کاونوس دوقلوی خواهر به نام بیبلیس داشت که عشق ناصحیح و شدیدی به او پیدا کرد. زمانی که او یک نامه عاشقانه به برادرش نوشت و احساسات خود را به او گفت، او تصمیم گرفت که با برخی از پیروانش فرار کرده و در جای دیگری استقرار یابد. خواهر دوقلوی او از غم و اندوه دیوانه شد، به دنبال او گشت و سعی کرد خودکشی کند. اسطوره می گوید که رودخانه کالبیس از اشک های او نشأت گرفته است. تاریخ. قدیمی ترین یافته در محوطه باستان شناسی کاونوس گردن یک آمفورای پروتوژئومتریک است که به سده ۹ قبل از میلاد یا حتی قدیم تر بازمی گردد. یک مجسمه که در دروازه غربی دیوارهای شهری یافت شده است، قطعاتی از سرامیک های آتیک و دیوارهای شهری با جهت جنوب-جنوب شرقی نشان می دهد که محل سکونتی در قرن ۶ قبل از میلاد بوده است. با این حال، هیچ یافته معماری در خود کاونوس به قدیم تر از قرن ۴ قبل از میلاد برنمی گردد. حکومت اولیه ایرانیان سکه سازی کاونوس در زمان تیرانداز پیسیندلیس، حدود ۴۷۰–۴۵۰ پیش از میلاد. کاونوس برای اولین بار توسط هرودوت در کتاب تاریخ ها اشاره شده است.
او تعریف می کند که سرلشکر ایرانی هارپاگوس در جریان حملهٔ ایرانیان به سرزمین های لیکیا، کاریا و کاونوس در سال ۵۴۶ پیش از میلاد حمله کرد.[هرودوت نوشته است که کاونوسی ها با شدت در مقابل حملات هارپاگوس مقاومت کردند، اما در نهایت شکست خوردند.به رغم اینکه خود کاونوسی ها ادعا می کردند که از کرت نشأت گرفته اند، هرودوت فکر می کرد که احتمالاً کاونوسی ها اقلیم اصلی منطقه هستند و این به دلیل شباهت زبان کاریایی خود به کاونوسی ها بود. وی افزود که با وجود این شباهت ها، تفاوت های بزرگی بین سبک زندگی کاونوسی ها و همسایگانشان، کاریایی ها و لیکیایی ها وجود دارد. یکی از تفاوت های برجسته، رفتار اجتماعی در مصرف الکل بود. عادت معمول این بود که روستاییان - مردان، زنان و کودکان گروهی در اطراف شهر جمع می شدند و مهمانیی به صرف یک لیوان شراب خوب می گرفتند. هرودوت ذکر می کند که کاونوس در شورش یونانیان(۴۹۹–۴۹۴ پیش از میلاد) شرکت کرد.
ژان فویه (; – ) سیاستمدار و وزیر فرانسوی بود. او در رشته حقوق تحصیل کرد و به عنوان استاد حقوق در دانشگاه مشغول به خدمت شد. او چندین کتاب در مورد حقوق مدنی فرانسه نوشته است. در عرصه سیاست. او بین سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ میلادی وزیر دادگستری فرانسه بود و در این مدت اصلاحات قانونی مهمی را در چندین موضوع (خانواده، مالکیت و تجارت، ملیت و غیره) انجام داد. او بین سال های ۱۹۷۲تا ۱۹۷۳ وزیر بهداشت بود.او بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸ عضو اتحادیه برای جمهوری جدیدبود، سپس بین سال های ۱۹۶۸ تا۱۹۷۸ عضو اتحادیه دموکرات ها برای جمهوری و سرانجام از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ عضو تجمع برای جمهوری بود. ژان فویه به عنوان مدافع صریح مفهوم بسیار سنتی از جامعه و اخلاق جنسی شناخته می شود و در سال ۱۹۸۱ مبارزه شدیدی را علیه لغو بند ۲ ماده ۳۳۱ قانون مجازات، ماده ای که از رژیم ویشی به ارث رسیده بود، رهبری کرد. که سن رضایت برای روابط همجنس گرا را در هجده سالگی حفظ کرد (در حالی که برای روابط دگرجنس گرا پانزده سال بود). در جریان مناظره در ۲۰ دسامبر ۱۹۸۱، او می ترسید که لغو این قانون باعث گسترش لواط با نوجوانان شود. وی همچنین پرسید: آیا آزادی معروفی که به ما
می گویند فقط حق غول هاست که شست های کوچک را ببلعند؟ وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
زویی استارک (؛ زادهٔ ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
هتل پرا پالاس ( ) یک هتل و موزه ویژه در رده است که در منطقه بی اوغلو (پرا) شهر استانبول و کشور ترکیه واقع شده است. این هتل در سال ۱۸۹۲ به منظور میزبانی از مسافران اورینت اکسپرس(قطار سریع السیر شرق) ساخته شد و نام هتل از مکانی که در آن قرار دارد الهام گرفته است. این هتل عنوان "قدیمی ترین هتل مدرن اروپایی در ترکیه" را دارد. هتل پرا پالاس(Pera Palace) در محله تپه باشی پرا (Tepebaşı Pera) واقع شده است که زمانی به عنوان "اروپای کوچک" شناخته می شد و حدود از فرودگاه بین المللی استانبول فاصله دارد. این هتل در فاصله بسیار کمی از خیابان استقلال، میدان تقسیم و کنسولگری کشورهای بریتانیا ، سوئد ، روسیه ، هلند ، ایتالیا ، فرانسه و آلمان قرار دارد. پرا پالاس به علت بازسازی کلی و مرمت از سال 2006 بسته شد و در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰ بازگشایی شد. این هتل از تاریخ ۱ می ۲۰۱۲ تا اواسط سال 2017 توسط شرکت هتل های زنجیره ای جمیرا با نام هتل پرا پالاس جمیرا مدیریت می شد تاریخ. کار ساخت هتل در سال ۱۸۹۲ آغاز و مراسم افتتاحیه بزرگ در سال ۱۸۹۵ برگزار شد. الکساندر والوری ، معمار فرانسوی - عثمانی ساکن استانبول، هتل را با ترکیبی از سبک های معماری ن
ئو کلاسیک، هنر نو و با رعایت اسلوب شرقی طراحی کرده است. والوری تعدادی پروژه دیگر را در قسطنطنیه (استانبول فعلی) نظیر دفتر مرکزی بانک عثمانی و موزه مردم شناسی استانبول را انجام داده است. بنای این هتل، اولین ساختمان در کل امپراتوری عثمانی (به غیر از کاخ های امپراتوری عثمانی) بود که بوسیله برق کار می کرد. همچنین تنها محلی در شهر بود که آب گرم را برای مهمانانش تامین می کرد. همچنین دارای اولین آسانسور برقی در کل شهر قسطنطنیه(استانبول فعلی) و دومین ساختمان دارای آسانسور برقی در کل اروپا بود. یکی از اولین مالکان این هتل، خانواده ارمنی عثمانی اسایان بودند. معماری و بازسازی. هتل پرا پالاس امروزه به عنوان یک ساختمان تاریخی مهم در نظر گرفته می شود و تحت حمایت کلی قانون ترکیه (شماره ۲۸۶۳ در سال ۱۹۸۳، اصلاح شده با قانون شماره ۵۲۲۶ سال ۲۰۰۴) در مورد میراث فرهنگی در ترکیه ثبت شده است. نمای بیرونی و همچنین چیدمان ملک از رویکرد نئوکلاسیک پیروی می کند. فضای داخلی ساختمان دارای سبکی شرقی تر است که بیشتر در فضای داخلی سالن رقص متمرکز شده است. مطابق با این دیدگاه التقاطی، خطوط هنر نو در داخل و اطراف آسانسور و در بخش قهوه خانه وجو
د دارد. اگرچه پرا پالاس نمادی برجسته از منظر شهری استانبول است، اما نیاز به بازسازی گسترده داشت. در نتیجه، در آوریل ۲۰۰۸، گروه کشتیرانی بشیکتاش یک بودجه ۲۳ میلیون یورویی برای پروژه بازسازی و مرمت هتل راه اندازی کرد. با هدایت اداره حفاظت از بناهای تاریخی و مرمت (KA.BA) و در کنار گروه طراحی متکس (Metex) کل پروژه بازسازی هدایت و در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۰ تکمیل شد. یکی از جاذبه های اصلی هتل، اتاق آتاتورک به شماره ۱۰۱ به عنوان یک "اتاق موزه" باقی مانده است و بسیاری از وسایل شخصی و مطالب خواندنی رهبر بنیانگذار ترکیه، مصطفی کمال آتاتورک در معرض دید عموم قرار گرفته است. مهمانان معروف هتل پرا پالاس. در میان مهمانان معروف هتل پرا پالاس، میتوان به خانم آگاتا کریستی، نویسنده شهیر و خالق رمانهای پلیسی اشاره کرد که بین سال های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ بطور مکرر در هتل اقامت اقامت داشت. اتاق مورد علاقه او اتاق شماره ۴۱۱، اکنون بنام اتاق آگاتا کریستی نامگذاری شده است. همچنین فرضیه هایی مبنی براینکه او رمان معروف خود به نام "قتل در قطار سریع السیر شرق" را در اتاق خود در هتل نوشته است وجود دارد. معمای ۱۱ روز در دسترس نبودن او که همچنان تا ب
ه امروز حل نشده باقی مانده است احتمال درست بودن این فرضیه را به حقیقت نزدیکتر میکند و اینگونه تصور می شود که او در این مدت ۱۱ روز، در اتاق ۴۱۱ هتل پرا پالاس مشغول نوشتن این رمان بوده است. مصطفی کمال آتاتورک، پدر ترکیه مدرن، در سوئیت ۱۰۱ اقامت داشت که اکنون موزه ای است که به او اختصاص داده شده است. همچنین رضاشاه پهلوی پادشاه ایران در سفر خود به جمهوری ترکیه و اقامت در استانبول از میهانان ویژه و برجسته این هتل بودند که نام ایشان بصورت پلاکی برنجی روی درب اتاق محل اقامت او نصب شده است. ارنست همینگوی پس از جنگ جهانی اول، زمانی که خبرنگار بود، ساکن پرا پالاس بود. از دیگر میهمانان معروف و شده این هتل میتوان به اسامی ذیل اشاره کرد:
فنّ نیمایر-دولان که به آن فنّ دولان ، تبخیر زاویه ای یا فنّ تبخیر سایه نیز می گویند، یک روش لیتوگرافی لایه نازک برای ایجاد ساختارهای همپوشانی در اندازه نانومتر است. این فنّ از یک ماسک تبخیر استفاده می کند که در بالای زیرلایه آویزان است (شکل را ببینید). ماسک تبخیر را می توان از دو یا چند لایه رزیست تشکیل داد تا امکان ایجاد زیرین بُری شدید مورد نیاز را فراهم کند. بسته به زاویه تبخیر، تصویر سایه ماسک بر روی موقعیت های مختلف روی زیرلایه افکنده می شود. با انتخاب دقیق زاویه برای هر ماده ای که قرار است لایه نشانی شود، می توان منافذ مجاور ماسک را روی همان نقطه افکند و روکشی از دو لایه نازک با هندسه کاملاًمشخص ایجاد کرد. تلاش برای ایجاد ساختارهای چندلایه به دلیل نیاز به هم راستا کردن هر لایه با لایه های زیر آن پیچیده است. از آنجایی که همه دهانه ها روی یک ماسک قرار دارند، تبخیر سایه با خودهم راستاسازی این نیاز را کاهش می دهد. علاوه بر این، این اجازه می دهد تا زیرلایه تحت خلاء بالا نگه داشته شود، زیرا نیازی به افزایش فشار برای تعویض بین چند ماسک نیست. با توجه به جنبه های منفی آن، از جمله محدودیت در چگالی ترکیب از مواد ت
بخیر شده اضافی، تبخیر سایه به طور کلی فقط برای مجتمع سازی در مقیاس بسیار پایین مناسب است. استفاده. فنّ نیمایر-دولان برای ایجاد نانوساختارهای الکترونیکی لایه نازک چندلایه مانند نقاط کوانتومی و پیوندهای تونلی استفاده می شود.
وزیر امور الجزایر ()وزیر امور الجزایر (به فرانسوی: Ministre d'État aux Affaires Algériennes) یا وزیر الجزایر (به فرانسوی: Ministre de l'Algérie) یک پست وزارتی در دولت فرانسه از زمان تأسیس آن در سال ۱۸۵۸ تا استقلال الجزایر در سال ۱۹۶۲ میلادی بود. این وزارتخانه برای نظارت بر اداره الجزایر فرانسه از طریق فرماندار کل نظامی با کمک یک وزیر غیر نظامی ایجاد شد. پیش از این، فرماندار کل به تنهایی صلاحیت تمشیت کلیه امور مدنی و نظامی را داشت.این وزارتخانه اختیار داشت که برنامه های لازم برای توسعه اقتصادی و اجتماعی الجزایر به منظور آمادگی برای استقلال الجزایر را اجرا کند.[2]
سال آفریقا ()منظور سال ۱۹۶۰ میلادی است زیرا در این سال اتفاقات متعددی رخ داد که باعث استقلال هفده کشور آفریقایی شد. از مجموعه این وقایع به جنبش استعمار زدایی یاد می شود و در مجموع باعث گسترش جنبش پان آفریقا گردید.در این سال همچنین شاهد آغاز مخالفت مسلحانه با حکومت آپارتاید آفریقای جنوبی با پیامدهای سیاسی در سراسر آفریقا و سراسر جهان بودیم. در طول این سال، تمام مستعمرات آفریقای غربی فرانسه و آفریقای استوایی فرانسه مستقل شدند. بنیان. او.اچ.موریس وزیر مستعمرات بریتانیا نخستین بار این سال را سال آفریقا نامید.عبارت "سال آفریقا" علاوه بر این توسط رالف بونش در ۱۶ فوریه ۱۹۶۰ نیز استفاده شد.به دلیل "سرعت تقریباً انفجاری که مردم آفریقا در همه بخش ها از استعمار بیرون می آیند. "بونش پیش بینی کرد که بسیاری از کشورها در آن سال به استقلال دست یابند.مفهوم "سال آفریقا" توجه رسانه های بین المللی را به خود جلب کرد در این سال مک میلان در سخنرانی خود در کیپ تاون اذعان کرد که قدرت های امپراتوری در ادامه کنترل مستعمرات خود با مشکل مواجه خواهند شد.این سخنرانی نشان دهنده اعتراف نخبگان سیاسی بریتانیا به این نکته بود که امپراتوری بریتا
نیا پایان یافته است و نمی توان آن را حفظ کرد. این سخنرانی الهام بخش واکنش وفادار به امپراتوری شاخه حزب محافظه کار شد. آفریقایی ها نیز واکنش نشان دادند. به قول کابا سوری، وزیر خارجه گینه استقلال. در طول سال ۱۹۶۰، تعداد کشورهای مستقل از ۹ کشور (با جمعیت ۹۵ میلیون نفر) به بیست و شش کشور (با جمعیت ۱۸۰ میلیون نفر) رسید و استقلال خود را از بلژیک، فرانسه، ایتالیا و بریتانیا به دست آوردند.
احمدنصر ملقب به شمس الدوله نصر بن علی (۹۹۹ تا ۱۰۱۲) فرمانروای قراخانیان و گشاینده فرارود بود. گشایش فرارود از سوی قراخانیان با نام فرمانروای قراخانی نصر بن علی پیوند خورده است؛ کسی که هرگز خان نبود ولی بعداً ایلک شد. در سال ۹۹۶ قراخانیان به سوی باختر به راه افتادند ولی با میانجی گری سبک تگین، بنیادگذار دودمان غزنوی، پیمان آشتی با سامانیان بسته شد که بر پایه آن، استپ کاتوان در شمال خاوری سمرقند مرز میان دو دودمان شد. نصر بن علی گویا نقش پررنگی درگشایش چاچ داشت. به فرجام رساندن گشایش فرارود نیز کار او بوده است. تبارنامه. پدر: علی بن موسی بیتاش پدربزرگ: موسی بیتاش (ناموَر به بیتاش خان یا موسی بن سلیمان) نیا (پدرِ پدربزرگ): سلیمان ارسلان خان پدرِ نیا (جدّ اعلی): عبدالکریم ستوق بغرا خان (نخستن خاقان مسلمان قراخانی) جستارهای وابسته. سقوط بخارا منبع. فرهنگ دهخدا - سرواژهٔ ایلک خان
اریک یک مینی سریال تلویزیونی دلهره آور روان شناختی بریتانیایی محصول سال ۲۰۲۴ است که برای پخش در نتفلیکس در شش قسمت ساخته شده است. بندیکت کامبربچ در این فیلم نقش یک عروسک گردان را بازی می کند که پسر کوچکش در دهه ۱۹۸۰ در شهر نیویورک ناپدید می شود. این سریال در ۳۰ می ۲۰۲۴ منتشر شد. خلاصه داستان. در دهه ۱۹۸۰ در شهر نیویورک، وینسنت عروسک گردانی است که پسر نه ساله اش، ادگار، ناپدید می شود. او که درگیر یک ازدواج ناکام است، پس از این اتفاق به دلیل رفتار متزلزل خود و سوءِ مصرف مواد مخدر از سوی خانواده و همکارانش طرد می شود. وینسنت در طی سریال به این نتیجه می رسد که می تواند با کمک عروسکی به نام اریک، پسرش ادگار را پیدا کند.
باشگاه فوتبال یونایتد پتروترین یک باشگاه فوتبال از ترینیداد و توباگو و عضو سابق لیگ تی تی پرو ترینیداد بود که در سال ۲۰۰۹ منحل شد.
نیویورک پانسیپریان-فریدامز یک تیم فوتبال آماتور آمریکایی است که در آستوریا، نیویورک، ایالات متحده آمریکا مستقر است. این تیم که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد، در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال شرق بازی می کند.
ارنست ویکتور فون لایدن (؛ – ) استاد دانشگاه، متخصص داخلی و آسیب شناس اهل پادشاهی پروس بود که در زمینهٔ درمان بیماری های عصبی تخصص داشت. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هومبولت برلین و از شاگردان یوهان لوکاس شونلاین و لودویگ ترائوبه بود. وی بعدها استاد دانشگاه کونیگسبرگ و دانشگاه استراسبورگ در برلین شد و تاثیر مهمی بر زندگی حرفه ای لودویگ ادینگر گذاشت. او در دانشگاه کونیگسبرگ همکاری نزدیکی با فریدریش دانیل فون رکلینگ هاوزن داشت. وی در سال ۱۸۸۰ با همکاری فردریک تئودور فون فریریشس «"ژورنال پزشکی بالینی"» را راه اندازی نمود و در سال ۱۸۸۱ «"انجمن پزشکی داخلی"» را بنیان نهاد. فون لایدن تلاش کرد سرطان حنجرهٔ فریدریش سوم، امپراتور آلمان را درمان کند که البته ناموفق بود و از سال ۱۸۹۴ پزشکِ مخصوصِ الکساندر سوم، امپراتور روسیه شد. پس از مرگ الکساندر سوم، جانشین او نیکلای دوم به فون لایدن نشان درجهٔ یک آنای مقدس (سنت آنا) را اهدا کرد. وی مقالات متعددی در زمینه های گوناگون از جمله سل، تابس دورسالیس، فلج اطفال نوشت و یک کتاب دوجلدی در زمینهٔ درمان با رژیم غذایی تألیف نمود.
کمیسر عالی فلسطین و ماوراء اردن ، کمیسیونرهایی بودند که از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸ میلادی، به نمایندگی از تاج وتخت بریتانیا، قیمومت بریتانیا بر فلسطین را سرپرستی می کردند و مسئول اجرای سیاست های دولت بریتانیا در منطقه، مدیریت روابط بین جوامع مختلف ساکن در سرزمین فلسطین و نظارت بر ادارهٔ این سرزمین ها بودند. در دوران قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، چندین دفتر و سازمان تحت اختیار دولت بریتانیا و کمیسر عالی فعالیت می کردند. از جمله آن ها می توان به پلیس فلسطین، نظام قضایی، اداره مهاجرت، اداره بهداشت، اداره آموزش و پرورش و دفتر نقشه برداری اشاره کرد.