Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قابت ها در استادیوم مونت کارلو در موناکو برگزار شد و مورد توجه مطبوعات و عموم مردم قرار گرفت. حضور زنان در این سطح از رقابت های ورزشی، در آن دوران امری بی سابقه و جسورانه تلقی می شد. میراث. این مسابقات موفقیتی بزرگ و گامی مهم برای ورزش زنان بود. المپیاد زنان ۱۹۲۲ و المپیاد زنان ۱۹۲۳ در همان مکان موناکو برگزار شد. المپیاد زنان در ۱۹۲۲ گاهی با بازی های جهانی زنان ۱۹۲۲ که در پاریس برگزار شد، اشتباه گرفته می شود. اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی در سال ۲۰۰۸ از لوح یادبودی در محل بازی ها رونمایی کرد. موفقیت این رقابت ها موجب شد که یک سال بعد، در سال ۱۹۲۲، نخستین دورهٔ رسمی بازی های جهانی زنان در پاریس با حضور ۵ کشور و بیش از ۷۰ ورزشکار برگزار شود. این رویدادها در نهایت فشار زیادی بر کمیته بین المللی المپیک وارد آورد تا برخی رشته های ورزشی زنان را در المپیک ۱۹۲۸ آمستردام بگنجاند. بازی جهانی زنان ۱۹۲۱ نقطهٔ آغاز جنبشی جهانی بود که به تدریج منجر به افزایش برابری جنسیتی در ورزش شد. همچنین این رقابت ها الهام بخش ایجاد رقابت های زنان در سطح بین المللی مانند بازی های جهانی زنان (Women's World Games) شد که تا د
ههٔ ۱۹۳۰ ادامه یافت.
ژاکوب برونوفسکی (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۰۸ – درگذشته ۲۲ اوت ۱۹۷۴) یک ریاضی دان و فیلسوف لهستانی-بریتانیایی بود. او بیشتر به دلیل ترویج رویکرد انسان گرایانه به علم و به عنوان مجری و نویسنده مجموعه سیزده قسمتی مستند تلویزیونی بی بی سی در سال ۱۹۷۳ و کتاب همراه آن، "عروج انسان"، شهرت دارد.
عروج انسان (به انگلیسی: The Ascent of Man) یک مجموعه تلویزیونی مستند ۱۳ قسمتی بریتانیایی است که توسط بی بی سی و Time-Life Films، اولین بار در سال ۱۹۷۳ پخش شد. نویسنده و مجری این مستند، ریاضی دان و مورخ علم لهستانی-بریتانیایی ژاکوب برونوفسکی است. او اقتباسی مکتوب نیز از این مستند تألیف کرده است.
پسر رمبو (به انگلیسی: Son of Rambow) یک فیلم کمدی اکشن بریتانیایی محصول سال ۲۰۰۷ به نویسندگی و کارگردانی گارت جنینگز و با الهام از فیلم "اولین خون" (۱۹۸۲) است. این فیلم در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. بعدها در جشنواره فیلم نیوپورت بیچ، جشنواره بین المللی فیلم سیاتل، جشنواره بین المللی فیلم تورنتو و جشنواره فیلم گلاسکو به نمایش درآمد. این فیلم در پنجاه و یکمین جشنواره فیلم BFI لندن نیز به نمایش درآمد. این فیلم در ۴ آوریل ۲۰۰۸ در بریتانیا منتشر شد و در ۲ مه ۲۰۰۸ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم که در یک تابستان در بریتانیای تاچر اتفاق می افتد، داستانی است در مورد دو پسر مدرسه ای و تلاش آن ها برای ساختن یک فیلم آماتور با الهام از فیلم اولین خون. این فیلم شامل صحنه های از فیلم "اولین خون" است و توسط سیلوستر استالونه، ستاره مجموعه فیلم های "رمبو" تأیید شده است. داستان. ویل پرادفوت یک پسر ۱۱ ساله ساکت و خجالتی از خانواده ای است که متعلق به کلیسای سخت گیر برادران پلیموت است. ویل از تماشای فیلم یا تلویزیون منع شده است و هنگام نمایش فیلم مستند در کلاس مجبور می شود کلاس خود را ترک کند. در راه
رو، او با لی کارتر، پسر ۱۲ ساله بدرفتار در مدرسه آشنا می شود که به دلیل رفتار بد از کلاس دیگری بیرون رانده شده است. پس از اینکه آنها به طور تصادفی یک ظرف ماهی را شکستند، لی داوطلب می شود تا در ازای ساعت ویل که متعلق به پدر مرده اش بود، تقصیر را بپذیرد. علاوه بر این، لی از ویل می خواهد که بدلکاری های فیلمی را که لی می سازد انجام دهد تا در مسابقه فیلمسازان جوان تست اکران شرکت کند. در خانه لی، ویل متوجه می شود که لی قصد دارد از تجهیزات ویدئویی خانگی که متعلق به برادر بزرگتر ۱۶ ساله قلدرش لارنس است برای ادای احترام به فیلم اولین خون استفاده کند. ویل در حالی که از لارنس پنهان شده بود به طور تصادفی فیلم را می بیند. الهام گرفته می شود، او در تولید به لی می پیوندد. ویل با ذوق و شوق چندین صحنه اکشن خطرناک را انجام می دهد که پس از اینکه لی او را از غرق شدن نجات می دهد، به «برادران خونی» تبدیل می شوند. لی کتاب طراحی ویل را پیدا می کند و برخی از ایده ها را در فیلمنامه فیلم خود گنجانده است. این دو دوست صمیمی می شوند و .. بازخوردها. پسر رمبو عموماً نقدهای مطلوبی از منتقدان دریافت کرد. شبکه خانگی. این فیلم در ۱۱ اوت ۲۰۰۸ بر
روی دی وی دی و بلوری در بریتانیا منتشر شد، و در ایالات متحده در ۲۶ اوت ۲۰۰۸ بر روی دی وی دی منتشر شد.
بزرگراه شهید آیت الله محلاتی با نام پیشین بزرگراه آهنگ و با شماره گذاری بزرگراهی بزرگراه ۱۸ تهران یکی از بزرگراه های شرقی-غربی شهر تهران است؛ که در منطقه ۱۲ و ۱۴ واقع شده است. این بزرگراه از شرق و از بزرگراه بسیج آغاز شده و پس از گذر از بزرگراه امام علی در میدان محلاتی تا خیابان ۱۵ خرداد غربی ترین نقطه آن امتداد دارد.
مایکل پی. شاور (انگلیسی: Michael P. Shawver) یک تدوین گر آمریکایی، که به دلیل همکاری اش با کارگردان رایان کوگلر شناخته شده است.
مردم لک یا قوم لک یکی اقوام ایرانی تبار هستند که از دیر باز در سکونت گاه اصلی خود یعنی زاگرس میانی زندگی کرده اند و در طول تاریخ کهن این قوم فراز و نشیب هایی داشته اند و مردم لک در اقساط نقاط ایران و خاورمیانه زندگی میکنند. لکستان به معنی سکونت گاه لک واژه ای است که به سرزمین های لک نشین اطلاق می گردد و به معنای گستره جغرافیایی است که لکها در آن سکونت دارند. دوران قبل باستان. در دوران قبل باستان یا به عبارتی انسان های اولیه که قدمتی در 12 هزار سال دارد یا 148 هزار سال آنها را میتوانید در غار میرملاس که یکی از غار های شهر کوهدشت است مشاهده کنید و چند اشیا و نقش نگاره در آنجا پیدا شده است. غار میرملاس در حدود ۱۸ کیلومتری شمال شرقی کوهدشت ، لرستان در مسیر جاده تنگه شیرز قرار دارد. نقاشی ها و نگاره هایی بر دیواره های جنوبی و شمالی این غار باقی مانده است که بیشتر صحنه هایی از رزم، شکار، انسان و حیوان را نشان می دهد. نقوش حیواناتی چون گوزن، گاو، سگ، روباه و خصوصا اسب و سوار در حال تیراندازی و شکار و موضوعات رزمی با رنگ های قرمز و سیاه بر دیواره این غار نقش بسته است. اندازه صورت ها در نگاره های سنگی میرملاس بین ۱۰ ت
ا ۳۰ سانتیمتر و اغلب با نقش های حیوانات به صورت نیمرخ است. در سراسر دنیا نقوش صخره ای تنها در چهار نقطه: کرکس و لاسکو در فرانسه، غار آلتامیرا در اسپانیا، هومیان و میرملاس کوهدشت در ایران دیده شده است. نفاشی های روی این غار فاقد هرگونه پوشش و محافظ می باشد و ورودی غار به علت ریزش طبقات فوقانی مسدود می باشد، متاسفانه نقوش دیواره ایوان غار توسط عوامل انسانی و طبیعت مخدوش شده و به سختی قابل مشاهده است و سراسر دیوارهای غار یادگارنویسی شده است. در بالای کوه سرسرخین همچنین کوه هومیان نیز از دیگر کوههای شهرستان کوهدشت چنین سنگ نگاره هایی هست. براساس نظر کارشناسان سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیشینه این نقش نگاره به 12 هزار سال و در منبع هایی به کتبی 54 هزار است و شفاهی 148 هزار سال میرسد. مفرغ های کشف شده. مفرغ" نمونه ای از هنرمندی در ساخت این اشیا می باشد. اما جهانیان و مردم ایران تا مدتهای طولانی از وجود چنین ثروت گرانبهایی بی خبر بوده اند تا اینکه نشانه هایی از این اشیاء قیمتی در بازار عتیقه فروشیها خودی نشان می دهد و باستان شناسان را به فکر فرو میبرد و پس از کاووش های فراوان در این استان به هنر بی نظ
یر مردمان ایران که ترکیبی از هنر و صنعت میباشد دست می یابند. کاووش ها و حفاری ها که گاهی با تلاش باستان شناسان خارجی از جمله " لویی واندنبرگ باستان شناس (بلژیکی و رومان گریشمن ) باستان شناس فرانسوی همراه بوده منجر به پیدایش اشیاعی شده است که عمرشان به هزاره سوم قبل از میلاد باز می گردد. هرچند که نتیجه کاووشهای باستان شناسان اروپایی منجر به کشف تمدن غنی ایران گشت اما با نکته ای منفی نیز همراه شد و آن هم اینکه متاسفانه این باستان شناسان وسایل کشف شده را همراه خود به کشورهایشان بردند و با این کار موجبات ارزش و اعتبار موزه هایشان را فراهم آوردند با این وجود بازهم اشیاء مفرغی که در موزه ملی ایران میدرخشند مجموعه ای کامل و متنوعی از مفرغ را در کل دنیا تشکیل داده اند. در حال حاضر هزار شی از مفرغ ها که به اشکال گوناگون درآمده اند در موزه ملی ایران وجود دارد و متاسفانه هزار نوع دیگر از این اشیاء هنرمندانه هم در موزههای خارجی وجود دارد مفرغ که حاصل حرفه ریخته گری و قالب ریزی میباشد به طرز ماهرانه ای به دست مردمان سرزمین ایران شکل گرفته است هنری که روایتگر بی چون و چرا از فرهنگ و شیوه مردمان گذشته دور می باشد. اقوام کاس
ی زمانی که از طریق قفقاز وارد ایران شدند با خود هنری ماندگار را سوغات آوردند این اقوام که جزء اولین گروهی بودند که در لرستان ساکن شدند در بدو ورود خود شروع به ساخت ابزار و اشیاعی مثل سنجاق قفلی آیینه انگشتر ،گردنبند ،فنجان ابزار سوارکاری ابزار جنگی که نشان از جنگاوری و سوارکاری ماهرانه اجدادمان می دهد، مجسمه های حیواناتی مانند گوزن آهو اسب و گاو کاسه آبخوری و خنجر بوده است. این اشیاء ساخته شده همگی یک تفاوت بزرگ با دیگر ابزار و وسایل موجود در آن زمان دارد و آن هم طرح و نقشهای مزین شده بر روی پیکره شان است. در هر جای خاک حاصلخیز لرستان که حفاری بشود بی شک نشانه ای از هنرمندان چیره دست ایرانی نمایان خواهد شد و بی شک این هنرمندنی موجبات تعجب و شگفتی همگان را در پی دارد. دولت های قبل دوران باستان. این پادشاهی در زاگرس به نام الی مایی تا دوره ساسانیان تداوم داشت.متنهای آشوری دو شهر این پادشاهی به نام مرئوبیشتو و اکودو را ثبت کرده اند که اولی در خرم آباد و دومی در کوهدشت هستند.سرخدم شرقی نیایشگاه شهر اکودو و سرخدم لکی بناهای کنار نیایشگاه است کوه چنگری در ارتفاعات شمالی شهر کوهدشت و در دامنه شمالی آن منطقه باستانی
سرخدم لکی قرار دارد. این منطقه به صورت طبیعی تراس بندی شده است و با دخالت آدم به صورت پلکان بزرگی در آمده است که در بین صخره ها محصور است. ابتدای دوره تاریخی این منطقه به عصر آهن جدید میرسد. در کنار این محوطه سرخدم شرقی قرار دارد که نیایشگاهی از نیمه دوم عصر آهن است. بناهای سرخدم لکی نیایشگاه نبوده و بناهای متعدد گوناگونی در آن دیده میشود در سرخدم لکی آثار معماری ، سفال،فلز سنگ و غیره کشف شده است که به عصر آهن جدید تعلق دارد. وجود سفالینه های دوران اسلامی در این محل نشانگر آبادانی آن در این دوره میدهد. در سرخدم لکی اثار معماری سقف دار پیدا نشده است و احتمالا این محل اقامتگاه کوچ نشینان بوده است. معماری این محل را میتوان با معماری تپه باباجان و تپه گیان مقایسه نمود.سفال نخودی رنگ گونه الب سفالهای این منطقه است.تزیینات سفالها ساده هستند. مهر سنگی مکشوفه از این ناحیه قابل قیاس با مهرهای ایلامی است و تصویر فردی نیایشگر و حیوانی بالدار شبیه عقرب بالدار است. پادشاهی الیپی یا الیپی قلمروی باستانی در غرب رشته کوه زاگرس و پایتخت آن نیسابی (کرمانشاه)، که در غرب آن بابل، در شمال شرقی آن سرزمین ماد، در شمال آن تمدن ماننا
ییان، در جنوب آن تمدن عیلام و در نزدیکی شمال آن شاهراه بین بابل و همدان بود که از بستگان نزدیک عیلامیان بودند و بقایای اقوام گوتی و کاسی در شمال آن قرار داشتند. این تمدن در قرن ۹ تا ۶ پیش از میلاد گسترش یافت و براساس شواهد تاریخی این شهر بر اثر یک شاهراه تجاری در اطراف خود بسیار رونق یافت و در میان قرن های ۸ و ۷ پیش از میلاد تحت تسلط آریایی ها درآمد؛ و پادشاه آن، دالتا از سال ۷۱۴ پیش از میلاد به سارگن دوم خراج پرداخت می کرد و پس از مرگ پادشاه «دالتا» پسرش «نیبه» از طرف عیلامیان پشتیبانی می شد. کاسیان قبل از مادها و پارسیان، از ارتفاعات قفقاز و آذربایجان به جنوب غربی ایران وارد شدند ولی در ابتدا سکونت در فلات ایران در نواحی دریای مازندران ساکن شدند و نام خود را به این دریا داده و آن را دریای کاسپی نامیدند.[۱۱] احتمال دارد کاسی ها قومی جدا از خوزیان باشند.[۳] استرابون مورخ یونانی در خصوص کاسی ها این گونه می گوید: واژه کاشی در کتیبه های بابلی به عبارت کاسی یا کاسپی آمده و اقوام کاسی (کاشی) در زمان مهاجرت به تدریج در شهرهای کاشان و قزوین نیز سکونت نمودند و نام خود را بر این دو شهر داده اند.[۱۱] این قوم که هم زمان
با عیلامی ها بر بخش هایی از لرستان تسلط داشته اند چیره دستی فوق العاده ای در ساختن مصنوعات مفرغی به دست آوردند. آنان مهم ترین قبایل کوهستانی زاگرس محسوب می شدند و پیشه دامداری داشته و با زبانی که با ایلامی قرابت داشت، سخن می گفتند. آنان سوار کارانی دلیر و جنگجو بودند و بارها با همسایگان خود از جمله ایلامی ها و بابلی ها وارد نبرد شدند. آن ها حتی توانستند دولت بابل را سرنگون ساخته و مدت شش قرن بر آن سرزمین حکمرانی نمایند. حکومت کاسی ها بر بابل در نتیجه شکست از ایلامی ها به پایان رسید. آن ها پس از شکست از ایلامی ها، به سرزمین کوهستانی خود یعنی کگه های زاگرس بازگشتند. دوران باستان. مناطق لک نشین چهار استان متمرکز در زمان حکومت هخامنشیان بخشی از حکومت کاسی ها به شمار می آمد و هخامنشیان هنگام حرکت از بابل به سوی همدان، از این منطقه عبور می کردند. پهله یا پهلو نام سرزمینی وسیع در غرب ایران بوده است که بیشتر شهرها و نواحی زاگرس فعلی را فرا می گرفته است. ایالت پهله در زمان ساسانیان به این نام نهاده شده و پهلوی، به مردم، زبان و خط مربوط به پهله اشاره می کند. نام پهله بعد از ورود عرب ها به ایران به «جبال» و بعدها «کوهس
تان» تغییر یافته است. پهله خود از مناطق کوچک تری به نام «مهر» یا «مهرگان» تشکیل می شده است مانند «مهرگان کدک» که منظور غرب استان لرستان بوده است. دوران اسلامی در ایران. این حکومت که آل حسنویه نام دارد از نامی که دارد از ایل حسنوند قوم لک بودند. رخنه حسنویه تا نزدیک به خوزستان و آذربایجان رسید. بدر بن حسنویه برزکانی (حکومت ۳۶۹–۴۰۵ق) دژ سَرماج را بر فراز کوهی نزدیک بیستون ساخت و تختگاه خود نمود. بنیانگذار خاندان، «حسنویه بن حسین برزیکانی» شناخته شده به «امیر حسین» رئیس تیرهٔ برزیکانی است که فرمانروایی خود را در سال ۳۳۰ از «شهر زور» آغاز نمود.[نیازمند منبع] وی در ۳۴۸ قمری (۹۶۱ م) پنج شهر مهم مغرب ایران آن زمان، نهاوند، دینور، شاپورخواست، بروجرد و اسدآباد را فتح کرد.[۱] در زمان «امیر حسین»، لشکر خلیفه مستکفی بالله از وی شکست خورد و در زمان جانشینش مطیع لله راه آشتی کردن در پیش گرفته شد. ناحیه حکومتی این خاندان تا نزدیک به خوزستان گستردگی داشت. این دودمان به سردمداری کریم خان زند در سال ۱۱۶۳ هجری قمری در ایران به قدرت رسید. او در آغاز یکی از فرماندهان سپاه نادرشاه افشار بود که پس از مرگ نادر با همراهانش بازگشت. او
پادشاهی ظاهری را به شاه اسماعیل سوم سپرد و برای خود عنوان وکیل الرعایا را برگزید. وی که به طور موقت، شهر ملایر را پایتخت خود نمود، توانست بر تمام ایران مسلط شود و سپس شهر شیراز را پایتخت خود گردانید. ارگ کریم خان، بازار وکیل، حمام وکیل و مسجد وکیل در شهر شیراز از جمله بناهایی هستند که از دوران حکومت وی به یادگار مانده است. کریم خان زند توانست پس از فروپاشی حکومت نادرشاه در قرن هجدهم، در ابتدا بر جنوب و مرکز ایران حکومت کرد. بعدها قلمروی حکمرانی اش را به سرعت گسترش داده و بخش اعظمی از سایر نقاط ایران معاصر به جز بلوچستان و خراسان را به دست آورد. سرزمین های امروزی ارمنستان، آذربایجان و گرجستان تحت کنترل خانات هایی بودند که به طور رسمی بخشی از قلمروی زندیان محسوب می شدند اما به طور بالفعل خودمختار بودند. همچنین برادر وی، صادق خان زند نیز موفق شد در سال ۱۱۸۹ ق. بصره را از امپراتوری عثمانی جدا کرده و به ایران پیوست نماید و از این طریق نفوذ ایران را بر سراسر اروندرود مسلم گرداند. جزیره بحرین نیز در اختیار شیخ نشین خودمختار آل مذکور بوشهر بود که از طرف زندیان بر آنجا حکمرانی می کرد. بنیان گذار این حکومت کریم خان زن
د از طایفه زند لک بود. همراهی مشروطه خواهان معاصر. یار محمدخان زردلانی معروف به یار محمدخان کرمانشاهی سردار بزرگ مشروطه به حق و به واقع از اولین قیام گران ملی و مردمی است که در قبال ناملایمات جامعه ایران عصر مشروطیت، عصری که خود می زیسته، احساس تعهد و تعرض نمود. پیش از آن قیام گرایانی چون میرزا کوچک خان جنگلی، کلنل محمدتقی خان پسیان، رئیس علی دلوار و ... به نحوی حاکمیت و زندگانی معیشت، ساختار سیاسی و نظامی و مناسبات نظامی و اداری دوران خود متعرض گردند، یار محمدخان با قیام خویش چنان اراده نمود تا با اهداء جان خود در راه وطن از استقلال و کیان ایران دفاع نماید، در پیرامون بینش های عقیدتی و جهان بینی و تفکرات دینی و مذهبی سردار ار محمدخان باز گفتار این مطلب الزامی است، در این خصوص اردشیر کشاورز نویسنده و محقق بزرگ در خصوص زندگی نامه سردار یار محمدخان در کتاب گُردِکُرد چنین می نویسد: "یار محمدخان از دامان پاک مادری ایلیاتی از طایفه بالوندِلک و پدر صادق و زحمت کش و روستایی از طایفه لکِ زردلان با تربیتی عشیره ای و ایلی تحت تربیت و تعلیم جامعه درون خانوادگی سالمی در دهستان زردلان از توابع بخش هلیلان به دنیا آمد او با
عقیده پاک به ارکان بنیادی دین ناب محمدی اسلام راستین الهی و اعتقاد به حقانیت را پویای شیعه، دوستدار آل علی(ع) و اهل بیت عصمت(سلام الله علیها) در دوران نوجوانی و جوانی راهرو و طریق مولایش علی(ع) و در کسوت پهلوانی و علاقه مند به ورزش باستانی و عامل به اعمال پوریای ولی و این روش را درتمامی مراحل حیات مادی و معنوی خویش چون چراغی فروزان فرا راه خود قرار داد، و با توسل به ولای عشق به مولا علی(ع) در معارک سخت و مهالک هولناک بدون بیم و هراس در صحنه های کارزار و میادین شور و شرف قیام گر و آغاز کننده تحرکاتی دلاورانه و مردمی می بود." اردشیر کشاورز در جای دیگر این چنین می نویسد:"یار محمدخان در نوجوانی با اعتقاد پاک مسلمانی، عشق به مبانی دینی و مذهبی را از زورخانه آموخت و در جوانی در محضر و خدمت عالم روشن خیر مجتهد اعلم آقا حضرت آیت الله حاج آقا محمد مهدی مجتهد روحانی وارسته صاحب جاه و اعتبار طریق حقیقت اسلام راستین گرفت و در پی فتوای صادره از مراجع تقلید در سامرا و نجف همچون مرحوم آیت الله خراسانی، آیت الله مازندرانی و ... که بر حقانیت و مشروعیت مشروطیت شهر سلامت زدند با ترک زندگانی و خان و مان به هوای جانبداری از انقل
ابیون و آذربایجان به تبریز شتافت. " تولد یار محمدخان بنا به تحقیق سال 1296 هجری قمری در زردلانِ هُلیلان بوده است. دکتر سلام الله جاوید در جزوه ی فداکاران فراموش شده سال تولد یار محمدخان را 1292هـ.ق ذکر نموده است. یار محمدخان در شهر کرمانشاه علاقه مند به ورزش باستانی گردیده و به اتفاق دوست و برادر خوانده اش حسین خان کلاه مال همه روزه در جایگاه ورزش باستانی چال سنگفرش ها یا همان زورخانه حوری آباد حاضر گردیده و به ورزش پرداخته اند. مهاجرت به تهران و تبریز: یارمحمدخان زردلانی که در این کشاکش ها همراه مشروطه طلبان بوده و آوازه ای یافته بود، در اجرای دعوت انجمن ها به قیام عمومی مصمم می گردد به جهت مساعدت و یاری رسانیدن به مشروطه خواهان عازم تهران شده و پس از رسیدن به شهر مذهبی قم مطلع می شود که مجلس دوره اول با توپ قزاق روسی و ایرانی تحت امر پالکونیک لیاخوف از میان رفته و سر جنبانان مشروطه دستگیر و به شهادت رسیده اند و گروهی نیز مخفی و متواری گردیده و لذا پس از ورود به تهران و تماس با آزادی خواهانی که در سفارت انگلیس متحصن هستند با راهنمایی و توصیه آنان جهت همکاری با ستارخان عازم تبریز می گردد. احمد کسروی در کتاب ت
اریخ مشروطه ایران می نویسد: "تنها کسانی که از شهرهای ایران به یاری تبریز آمدند یارمحمدخان زردلانی کرمانشاهی و همراهان او بودند، در آن روزها که مجلس به همه شهرها تلگراف فرستاده یاوری می طلبید با یک برادر خوانده و یک دوست که نامهای هر دو حسین خان بود تفنگ و اسب خریدند و آهنگ تهران کردند که به یاری دارالشورا برسند . ولی چون به قم رسیدند در آنجا با بمباران مجلس آگاه یافته و با سختی از بیراهه خود را به تبریز رساندند.:" دکتر ملک زاده در کتاب تاریخ انقلاب مشروطیت ایران می نویسد: "از جمله کسانی که حقاً نامش باید در تاریخ مشروطیت ایران جاویدان باقی بماند یار محمدخان دلاوری از قوم لک کرمانشاه است، این مرد غیرتمند و شجاع و مشروطه خواه که در انقلاب و کشمکش میان مشروطه خواهان و مستبدین کرمانشاه فداکاریها کرد و شجاعت بسیار از خود نشان داد." یار محمدخان و همرهان او هنگامی که به تبریز رسیدند شهر در محاصره ی اردوی دولتی بود ولیکن راه های ورود به شهر مسدود و در اختیار نیروهای استبداد قرار گرفته بود و این بود که او و یارانش به قوای ملی پیوسته و در جرگه مدافعین تبریز و یاران ستارخان درمی آیند. سردار مجاهد یارمحمدخان و حسین خان ا
میربرق بعد از آن که کرمانشاه را تصرف نمودند و از چنگال مستبدین رهایی ساختند، در روزهایی که ملت باشعارهای توفنده" یا مرگ یا استقلال" با آنچه را که در توان داشتند به مقابله با دولت استعماری روس و انگلیس برخاسته و در یک اقدام میهنی و انقلابی علاءالدوله از مستبدین کرمانشاه این عنصر نامردمی و وطن فروش را با شلیک چند گلوله از پای درآورند. احمدی کسروی در جای دیگر در کتاب تاریخ انقلاب مشروطیت در ایران می نویسد: "روز هجدهم صفر سال 1330 همه جا جنگ می رفت و مجاهدین گام به گام به پیش می آمدند تا به همه جای کرمانشاه دست یافتند و سالارالدوله با همراهان خود از داود خان کلهر سردار مظفر و دیگران نایستاده گریخت و بدین سان یار محمدخان با دسته ی اندکی شهر کرمانشاه را بگشـــود." یارمحمدخان مردی روستایی و ساده و پاک، دلاوری صادق از قوم لک اینچنین در راه استقلال ایران عزیز اسلامی جانش را فدا کرد، اما او هنوز گمنام است او را به درستی، به حق و به واقع باید آغازگر سلسله قیامهای مردمی و مظالم ستیزی دانست که هر از چندگاه یکبار بر علیه انحراف دولت مردان مشروطه از اصول مشروطیت راستین از قوه به فعل درمی آمد. پس از سرکوب قیام سردار مجاهد یا
ر محمدخان بود که قیام های دیگری چون جنبش لاهوتی وافسران ژاندارمری در دو مقطع زمانی، قیام سید حسین لاری مقابله و نبرد عشایر قشقایی با انگلیسی ها در فارس، قیام دلیران تنگستانی و دشتستان در جنوب، قیام سردار جنگل، میرزاکوچک خان ، قیام شیخ محمد خیابانی، قیام کلنل محمدتقی خان پسیان و تشکیل اردوی چریک کاوه به منصه ظهور و بروز رسید و چه حیف که اجاقهای این جنبش ها از لحاظ زمانی و مکانی جدا جدا سوخت و جدا جدا خاموش شد. دکتر مهدی ملک زاده در جای دیگر کتاب انقلاب مشروطیت ایران می نویسد:" شب سیزدهم مهر ماه 1291 یار محمدخان با مجاهدین وارد شهر کرمانشاه شدند و با رشادت بی نظیری اکثر مناطق شهر را تصرف کردند و به طرف ارگ دولتی شهر که فرمانفرما در آن مستقر بود حمله بردند. فرمانفرما به دفاع پرداخت و تشویش در چند نقطه شهر کرمانشاه که در تصرف داشتند بنای تیراندازی را گذاردند، سردار مجاهد یار محمدخان سربرهنه و کف بر لب بدون پروا و هراس از آتشی که بر سرش می بارید با عده ای از یاران مجاهد لک کرمانشاهی قدم به قدم به آتش مدافعین پاسخ داده و به جلو می رفتند، همه چیز از یک پیروزی سریع خبر می داد که به ناگاه از دریچه سقف بازار، سیاه دلی
کور باطن تیری بر سر آخرین سردار مجاهد مشروطه شلیک نمود و آنچه را که تا لحظه ای پیش حیات داشت و سودای رهایی میهن از بند به یک باره به خاموشی کشانید. نقشه ترور سردار از این قرار بود که یکی از یاران مجاهد یارمحمدخان که در طرح نقشه عملیات جنگی سران مجاهدین شرکت داشت فرمانفرمای مستبد را از قصه نقشه و محل عبور سردار مجاهد یار محمدخان از بازار به داخل ارگ آگاه نموده و آن والی سیاه روی عنصری از کوردلان مزدور خود را بر بام بازار کلوچه پزی های شهر کرمانشاه با مقصودی پلید و اهریمنی به نگهبانی گمارد تا در لحظه مناسب از دریچه سقف بازار قصد سوء خود را عملی سازد و در آن وقت که سردار مجاهد یارمحمدخان با عده ای از یاران به گفتگو پرداخته بود به دنبال شلیک اولین گلوله در دهان سردار که از پشت سرش بیرون آمد به حیات مردی بیدار و دلاور خاتمه داد. دکتر علی اکبر نقی پور مؤلف کتاب یارمحمدخان سردار بزرگ مشروطه چنین می نویسد: "یار محمدخان کرمانشاهی لک از آخرین سرداران فدایی مشروطیت ایران است، اکثر تاریخ نویسان او را فراموش کرده اند و کسانی که یادی از او کرده اند، بسیار به اختصار به او پرداخته اند، بدین جهت جایگاه او در انقلاب مشروطیت ای
ران درست مشخص نیست و آن طور که باید و شاید حق فداکاری و جانبازی او ادا نشده است." مهندس کریم طاهرزاده در کتاب قیام آذربایجان در انقلاب مشروطیت نیز چنین می نویسد: "زنده یاد یار محمدخان و برادرش حسین خان دو دلاور از کرمانشاه رشادتهای فراوانی در دوران مشروطیت از خود نشان دادند و نامشان در تاریخ ایران ماندگار شد." و اما روزنامه سعادت ایران چاپ دوشنبه 14 مرداد 1330 شمسی در شرح یارمحمدخان می نویسد:"درود به شهدای راه آزادی شادوران سردار یار محمدخان کرمانشاهی در شهر بلا دیده ما کرمانشاه مردان رشید و شجاعی برای برافراشتن لوای مشروطیت مسلحانه قیام کردند و مدتها با مخالفین آزادی مبارزه نمودند، مرحوم یار محمد خان زردلانی سردار نامی کرمانشاهی که همه چیز خود را فدای آنها می کرد و تا آخرین نفس به جنگ علیه دشمنان حریت ادامه داد تا بالاخره در خاک و خون خود غلطید و به شهادت رسید (روزنامه سعادت ایران چاپ دوشنبه 14 مرداد 1330)" گستره مردم لک نشین در ایران. مردم لک که یکی از اقوام اصیل ایرانی هستند جمعیت متمرکزی در ایران دارند. گستره جمعیت: استان های لرستان،کرمانشاه،همدانو ایلام که جمعیت حداکثری در این مناطق دارند و مردم لک آن قس
مت را با نام غیر رسمی لکستان نام میبرند بجز این مناطق مردم لک در استان های دیگر ایران زندگی میکنند مانند:گیلان،مازندران،خراسان رضوی،خراسان شمالی،قزوین و با گویش های مختلفی از زبان لکی صحبت میکنند. دهستان لکستان در در استان آذربایجان غربیو عده ای از ساکنان میانکاله و روستای زاغ مرز از توابع بهشهر مازندران خود را لک می دانند. چهاردولی ها نیز از لک ها هستند. تیره هایی از لک ها در استانهای قزوین و خراسان ساکن هستند. آذربایجان غربی: منطقه چهاردولی ها در دره رود جغاتو(جلگه زرینه رود)در جنوب آذربایجانغربی واقع شده است.ساکنان آن چهاردولی ها هستندکه با زبان لکی صحبت می کنند .گویش چهاردولی جزو زبانهای هند و اروپایی است که خود شعبه هندو –ایرانی است.چهاردولی ها ازطوایف بزرگ لک هستند وبنا به گفته تاریخ مردوخ کردستانی ،فارسنامه ،سرمارک سایکس وشرفنامه از شیراز،لرستان و ایلام به دیگر مناطق رفته اند که شیعه اثناعشری اند وبه شجاعت ودلاوری مشهورند.چهاردولی ها از لحاظ قومی به لک های لرستان وایلام نزدیک بوده و از لحاظ آداب و رسوم، لباس، موسیقی و دیگر مؤلفه های قومی با لرهاوترک ها تفاوت های اساسی دارند. فرهنگ شیعی و ارادت به ائمه
اطهار در میان چهاردولی ها بسیار قوی بوده که برگزاری مراسمات عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در ماه محرم درمناطق چهاردولی خصوصا درشهر محمود جق(ده محمود) جلوه با شکوهی از آن است. دکتر سکندر امان اللهی بهاروند در کتاب قوم لرمی گوید:« لک ها از طوایف قدیم ایران هستند وبا غیر وصلت نمی کنند مگر به ندرت این طایفه هم با جماعت مخلوطه به خود 36 طایفه اند(چهاردولی ها،ورمزیاری های زرینه،ورمزیاری های مرده در،بِزَنی ها، گروس ها ،گلباغی ها، ،زندی ها ،و...)50000هزار خانوار تخمین زده شده اند. محمد کریم خان، ،محمد زکی خان وصادق خان زند هر سه برادر از این طایفه اند.» ایل چهاردولی همواره در درگیریها و اختلافات بین ایلات به علت رشادت به ایلات همجوار غالب بودند و یکی از ایلات شیعی محسوب می شدند که به همراه ایلات شاملو و استاجلو ، و... به یاری شاه اسماعیل شتافتند . از همین رو در اعصار بعدی نیز مورد توجه شاهان صفوی قرار گرفته و بنا به مصالح سیاسی افراد ایل را جهت پاسداری از حکومت به کار می گرفتند، به گونه ای که در جنگ چالدران از سواران چهاردولی استفاده کردند. اینان ابتدا در کوهستانهای شیراز و استان ایلام مستقر بودند. هنگامیکه قاجاریه در