Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را در نورسپهر نشان می دادند (سرعت جریان حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ متر بر ثانیه، یک دهم سرعت در دانهٔ خورشیدی کوچک تر). تحقیقات بعدی (دهه ۱۹۶۰) توسط لایتون، نویس و سایمون ابعاد معمول ابردانه ها را حدود ۳۰٬۰۰۰ کیلومتر با طول عمر تقریبی ۲۴ ساعت تعیین کردند. خاستگاه. ابردانه بندی مدت ها به عنوان یک پارامتر مقیاس همرفتی خاص تفسیر شده است، اما منشأ دقیق آن هنوز ناشناخته باقی مانده است. اگرچه وجود دانه ها (گرانول ها) در نورسپهر خورشید به خوبی مستند شده است، همچنان بحث های زیادی دربارهٔ ماهیت واقعی یا حتی وجود الگوهای دانه بندی مرتبه بالاتر وجود دارد. برخی محققان سه مقیاس متمایز از سازمان دهی را پیشنهاد می کنند: دانه ها (با قطرهای معمولی ۱۵۰–۲۵۰۰ کیلومتر)، میان دانه ها (۵۰۰۰–۱۰٬۰۰۰ کیلومتر) و ابردانه ها (بیش از ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر). دانه ها معمولاً به عنوان نشانه هایی از سلول های همرفتی در نظر گرفته می شوند که یک ساختار سلسله مراتبی تشکیل می دهند: ابردانه ها در لایه های بالایی خود به میان دانه های کوچک تر تقسیم می شوند و آن ها نیز در سطح خود به دانه های کوچک تر تقسیم می شوند. مواد خورشیدی در «راهروهای» تاریکی که دانه ها را از هم ج
دا می کنند به سمت پایین جریان می یابند، و تقسیمات بین ابردانه ها بزرگ ترین تمرکزهای گاز سرد را تشکیل می دهند، مشابه رودخانه هایی که ریزابه های کوچک تر را به هم متصل می کنند. با این حال، باید تأکید کرد که این تصویر بسیار نظری است و ممکن است در پرتو کشفیات آینده نادرست باشد. مطالعات اخیر شواهدی ارائه داده اند که نشان می دهد میان دانه بندی ممکن است یک ویژگی خیالی بوده که به دلیل روش های میانگین گیری به وجود آمده است.
طبق آمارهای وزارت صنعت، معدن و تجارت حدود ۱۵ معدن طلا در ایران وجود دارد که از این تعداد ۱۲ معدن فعال و سه معدن غیرفعال هستند. هم اکنون اکتشافات طلا در بیشتر استان های کشور ازجمله آذربایجان شرقی و غربی، کردستان، کرمان، خراسان رضوی و جنوبی، اصفهان، یزد، مرکزی، قم، همدان و سیستان و بلوچستان در دست اجرا بوده و به گفته سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور حجم ذخایر قطعی و احتمالی طلای کشور نیز بالغ بر ۳۲۰ تن می شود.
دیپ سیک () یک شرکت هوش مصنوعی چینی است که مدل های زبانی بزرگ متن باز را توسعه می دهد. دفتر اصلی این شرکت در هانگژو، ژجیانگ مستقر است و مالکیت و تأمین مالی آن منحصراً برعهده شرکت های-فلایر است که یک صندوق پوشش ریسک چینی است و یکی از بنیان گذاران آن، لیانگ ونفنگ، در سال ۲۰۲۳ این شرکت را تأسیس کرده و خودش نیز به عنوان مدیرعامل فعالیت می کند. دیپ سیک قادر است وظایف استدلالی را به خوبی چت جی پی تی انجام دهد، با این حال طبق مقاله ارائه شده خود شرکت، هزینه توسعه آن به مراتب و منابع مصرفی اش نیز کمتر بوده است. این مدل هوش مصنوعی در شرایطی توسط دیپ سیک توسعه یافت که ایالات متحده آمریکا برای محدود کردن توانایی چین در توسعه سامانه های هوش مصنوعی پیشرفته، بر روی تراشه های انویدیا تحریم هایی اعمال کرده بود. در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۵، این شرکت نخستین چت بات رایگان خود را منتشر کرد که تا ۲۷ ژانویه در اپ استور سیستم عامل iOS ایالات متحده جایگزین چت جی پی تی شد و تبدیل به پردانلودترین اپ رایگان گردید، و باعث شد ارزش سهام انویدیا ۱۸٪ افت کند. دیپ سیک چت بات هوش مصنوعی مولد خود را متن باز کرده است. بدین معنی که کد آن برای استفاده، اصلا
ح و مشاهده در دسترس قرار دارد و همچنین دسترسی به کد منبع و اسناد طراحی به منظور ساخت و توسعه مهیا است. این شرکت پژوهشگران جوان هوش مصنوعی را از برترین دانشگاه های چین جذب می کند، و حتی افرادی را در خارج از حوزه علوم رایانه استخدام می کند تا دانش و توانایی مدل هایش در حوزه های گوناگون گسترش یابد. تاریخچه. در ۲ نوامبر ۲۰۲۳، دیپ سیک اولین مدل خود با نام دیپ سیک کدر را معرفی کرد که برای استفاده تجاری رایگان و به طور کامل متن باز بود. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، دیپ سیک مدل زبانی بزرگ خود با نام دیپ سیک اِل اِل ام را راه اندازی کرد که تا ۶۷ میلیارد پارامتر مقیاس پذیری داشت. این مدل برای رقابت با دیگر مدل های زبانی بزرگ آن زمان توسعه یافت و عملکردی نزدیک به GPT-۴ داشت. البته، این مدل با چالش هایی در زمینه کارایی محاسباتی و مقیاس پذیری روبرو بود. نسخه ای چت محور از این مدل نیز با نام دیپ سیک چت منتشر شد. در ۹ می ۲۰۲۴، دیپ سیک-V2 معرفی شد. فایننشال تایمز گزارش داد که این مدل در مقایسه با رقبا ارزان تر بود و هزینه آن ۲ یوان برای هر میلیون توکن خروجی تعیین شده بود. رهبران آزمایشگاه تایگر دانشگاه واترلو، دیپ سیک-V2 را در رتبهٔ ه
فتم در رده بندی مدل های زبانی بزرگ قرار دادند. در نوامبر ۲۰۲۴، دیپ سیک R1-Lite منتشر شد که برای انجام وظایفی مانند استنتاج منطقی، استدلال ریاضی و حل مسئله در زمان واقعی طراحی شده بود. دیپ سیک ادعا کرد که این مدل در معیارهایی مانند شعر، AIME و ریاضیات، عملکرد بهتری نسبت به OpenAI o۱ دارد. با این حال، وال استریت ژورنال گزارش داد که وقتی از ۱۵ مسئله از نسخه ۲۰۲۴ AIME استفاده شد، OpenAI o۱ سریع تر از دیپ سیک R۱ به راه حل ها رسید.
آلیسون کارولین باشفورد ، (متولد 1963) یک مورخ متخصص در تاریخ جهانی و تاریخ علم است. او برنده جایزه استاد تاریخ در دانشگاه نیو ساوت ولز و مدیر مرکز برندگان تاریخ و جمعیت است. آلیسون باشفورد قبلاً پروفسور ور هارمسورث تاریخ امپراتوری و نیروی دریایی در دانشگاه کمبریج (2013-2017) بود. آثار برگزیده. باشفورد علاوه بر اینکه تعدادی از فصل های کتاب را نوشته و مقالات مجلات مورد بررسی قرار داده است، کتاب های زیر را نوشته یا ویرایش کرده است:
معدن طلای مزرعهٔ شادی در شمال غرب ایران در ناحیهٔ کوهستانی مرتفع استان آذربایجان شرقی، شهرستان ورزقان واقع شده است. جادهٔ دسترسی به این معدن از محور ورزقان به خاروانا و جادهٔ فرعی چیچکلو بعد از روستای شرف آباد می باشد. ارتفاع معدن ۱۹۶۰ متر از سطح دریا بوده و آب و هوای منطقه در زمستان سرد و یخ بندان با حدود دمای ۳۰- درجهٔ سانتی گراد و تابستان معتدل با دمای حدود ۳۵ درجه سانتی گراد را دارد. این معدن در سال ۱۳۷۹ توسط مهندسان سازمان زمین شناسی، شناسایی و معرفی شد و سرانجام پس از گذشت حدود یک دهه، در سال ۱۳۹۳ با سرمایه گذاری یک شرکت چینی احداث شد. هم اکنون مدیر عامل شرکت بهره بردار این معدن بائوهوا کونگ می باشد. ممانعت کارفرمای چینی از فعالیت کارگران. از ۲۲ دی ماه ۱۴۰۳ کارفرما و پیمانکار چینی با متوقف کردن موقت فعالیت معدن طلای مزرعهٔ شادی، اجازه ورود به کارگران شاغل در این واحد را نمی دهد. گرچه هنوز قطعیتی در تعدیل این کارگران وجود ندارد. بر پایهٔ اظهارات این کارگران، از قرار معلوم نزدیک به ۵۰ تا ۶۰ نفر از کارگران از حضور در محل کار خود منع شده اند. دلیل این اقدام هم اگر چه به صورت دقیق مشخص نشده اما کارگران مدعی
اند در ادامه پیگیری مطالبات قانونی شان بوده است. این کارگران بین ۸ تا ۱۰ سال سابقه کار دارند. با وجود اینکه فعالیت معدن طلای مزرعهٔ شادی به عنوان یکی از بزرگ ترین معادن طلای کشور با بیش از دو میلیون ۱۷۵ هزار تن ذخیره معدنی در ۱۱٫۵ هکتار از اراضی روستای مزرعهٔ شادی از سال ۱۳۹۳ شروع شده است؛ کارگران که همگی از اهالی روستاهای اطراف این معدن هستند نه تنها از مزایای این معدن بی بهره بوده اند بلکه منبع درآمد زندگیشان که از طریق کشاورزی، دامداری و زنبورداری بوده نیز تحت تأثیر این معدن قرار گرفته است.
اِکس تونک یک اصطلاح حقوقی است که از لاتین مشتق شده است و به معنای «از ابتدا» است. می توان آن را با "اکس نونک" که به معنای «از این به بعد» است مقایسه کرد. نمونه ای از کاربرد این اصطلاح را می توان در حقوق قراردادها یافت، که در آن ابطال قرارداد می تواند منجر به باطل بودن آن "ex nunc" شود، یعنی از آن به بعد، یا "ex tunc"، در این صورت به گونه ای رفتار می شود که گویی هرگز منعقد نشده است. به وجود نمونه دیگر را می توان در دادگاه های کلیسا یافت. این دادگاه ها، پس از سازش ترنته در سال ۱۵۸۲، حق ابطال ازدواج "ex tunc" را به دست آوردند، به این معنی که دلیل خوبی وجود داشت که باید باطل شود. نتیجه این است که زوج مذکور از نظر کلیسا هرگز ازدواج نکرده اند و می توانند دوباره توسط یک کشیش ازدواج کنند، که معمولاً اگر طلاق می گرفتند نمی توانستند انجام دهند. در برخی موارد، در دادگاه های ایتالیا سلب صلاحیت از دفاتر ناسازگار، "ex tunc" اعلام شده است.
آنتونی پاول "جوجو" موچیاچیو جونیور (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) مدیر پارک ها و مکان های گردشگری ایالات متحده آمریکا در ددهام، ماساچوست بود. منشی شهر پل مونچباخ، وی را به عنوان کسی که «تمام زندگی خود را وقف شهر کرده» توصیف کرد. درگذشت. موچیاچیو در ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
دیوید کنت فیلدهاوس (FBA) (7 ژوئن 1925 - 28 اکتبر 2018) یک مورخ انگلیسی امپراتوری بریتانیا بود. فیلد هاوس از والدین مامورین در موسوری شمال هند متولد شد. او برای تحصیل در دان کلوز مدرسه، چلنتنهم، از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۳ به انگلستان فرستاده شد. فیلدهاوس سپس خدمت دریایی را تکمیل کرد، قبل از اینکه در کالج ملکه، آکسفورد تاریخ بخواند.
دومین غزوه وادی القری در ژانویه سال 628 میلادی، نهم ماه 6 هجری قمری صورت گرفت غزوه توسط زید بن حارثه یا ابوبکر برای انتقام از یک کمین انجام شد. توسط بنی فزاره علیه گروهی متشکل از 12 پیشاهنگ به رهبری زید بن حارثه برای نظارت بر اطراف انجام شد. مدینه در برابر حملات قبایل متخاصم. شب هنگام خواب به حزب حمله شد، نه مسلمان کشته شدند، خود زید بن حارثه پس از تحمل چندین جراحت فرار کرد. پس زمینه. زید بن حارث به یک لشکرکشی تجاری به شام رفت و با او تجارت یاران محمد (ص) بود. هنگامی که در نزدیکی وادی القری بود با گروهی از قبیله فزاره بنی بدر ملاقات کرد. بر او و یارانش حمله کردند و آنچه را که نزد آنان بود ربودند. تعدادی از یارانش کشته شدند و خودش مجروح از میدان حمل شد. زید نذر کرد که سر خود را برای طهارت تشریفات نشوید (یعنی نذر کرد که از آمیزش خودداری کند) تا زمانی که با مردم فزاره نبرد کند. حمله انتقام جویانه. پس از بهبودی وی از مجروحیت و اقامه نماز صبح به گروهان دستور حمله به دشمن داده شد. در وادی القری به آنها حمله کرد و تلفات سنگینی بر آنها وارد کرد. برخی از آنها کشته و برخی دیگر اسیر شدند. در مجموع 30 سوار کشته شدند، از
جمله رهبر که پیرزنی به نام ام قرفه بود. ام قرفه، عمه عُیینه را نزد محمد برد. زید نیز دختر ام قرفه را به اسارت گرفت و به محمد داد و او در ازای اسیران مسلمان (بر اساس مجموعه احادیث صحیح مسلم ) او را به مکه ها داد. منابع اولیه اسلامی. این واقعه به تفصیل در مجموعه احادیث اهل سنت، صحیح مسلم ذکر شده است. اشاره می کند که دختر ام قرفه با اسیران مسلمانی که در مکه نگهداری می شدند مبادله شد.
یورش عمرو بن العاص به روهات، در ژانویه ۶۳۰ میلادی، نهمین ماه از هشتمین سال هجری قمری صورت گرفت. راهزنی برای تخریب سووه. در همان ماه بت العزه توسط خالد بن ولید ویران شد، عمرو بن العاص مأمور شد تا بت دیگری را که بنی هذیل آن را می پرستید به نام سوئه نابود کند. قبلاً در فاصله سه کیلومتری از مکه ایستاده بود. عمرو در مورد سؤالی که دربان مطرح کرد، گفت که محمد به او دستور داده است که بت را بکوبد. آن مرد به عمرو هشدار داد که نمی تواند این کار را انجام دهد. عمرو به بت نزدیک شد و آن را از بین برد، سپس تابوت کنار آن را شکست اما چیزی نیافت. آن مرد بلافاصله اسلام را پذیرفت.
سرت تو کار خودت باشه یک ضرب المثل رایج انگلیسی است که خواستار احترام به حریم شخصی دیگران است. این ضرب المثل می گوید که فرد باید از دخالت کردن در چیزی که به او ربطی ندارد و بر او تأثیر نمی گذارد، دست بردارد. ریشه. عبارت یونانی πράσσειν τὰ ἴδια، که در نامه اول سنت پل به تسالونیکیان نوشته شد، معمولاً به عنوان «سرت به کار خودت باشه» ترجمه می شود. اولین سکه ای که توسط ایالات متحده ضرب شد و به طور رسمی به گردش درآمد، سنت فوجیو نام دارد که ضرب المثل «سرت به کار خودت باشه» بر روی سکه حک شد.
آماده ای یا نه یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص تاکتیکی ساخته استودیو VOID Interactive است که در سال ۲۰۲۳ برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. این بازی دربارهٔ عملیات یک تیم پلیس SWAT در شهر خیالی Los Sueños آمریکا است که در میان موج جنایت خشونت آمیز باید علیه ناامن کنندگان امنیت عملیات اجرا کنند. "آماده ای یا نه" به حالت دسترسی زودهنگام در استیم در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد، این بازی بخاطر جو و گیم پلی خود با استقبال خوبی روبرو شد و به عنوان یک دنباله معنوی برای سری بازی های SWAT در نظر گرفته می شود.
پارک ملی داخله یک پارک ملی در مراکش است که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد و در صحرای غربی قرار دارد. مساحت این پارک ۱۸٬۸۸۸٫۸۹ کیلومتر مربع است. این پارک در فهرست پیشنهادی مراکش برای ثبت در میراث جهانی یونسکو قرار دارد. خلیج الداخله، که در محدوده این پارک واقع شده است، از سال ۲۰۰۵ به عنوان یکی از سایت های رامسر شناخته می شود. پارک ملی الداخله همچنین پناهگاهی برای غزال مهوار() محسوب می شود.
ریستیینا () در سوئدی همچنین به نام «کریستینا» شناخته می شود) یک شهرداری در فنلاند بود. این شهرداری در سال ۱۶۴۹ تأسیس شد و به افتخار کریستینا استنباک، همسر استاندار کل و شمارش پر بره نامگذاری شد. از ابتدای سال ۲۰۱۳، ریستیینا بخشی از شهر میکلی است. ریستیینا در استان فنلاند شرقی قرار دارد و بخشی از ساوونیای جنوبی منطقه است. این شهرداری جمعیتی برابر با نفر (تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲) دارد و مساحتی برابر با که از این مقدار آب است.تراکم جمعیت آن برابر با است. این شهرداری به صورت تک زبانه فنلاندی است.
سبک مانوئلین (، )، که گاه با عنوان گوتیک متأخر پرتغالی نیز شناخته می شود، یک سبک مجلل و تلفیقی در معماری پرتغالی است که در قرن شانزدهم، طی رنسانس پرتغال و عصر اکتشاف پدید آمد. معماری مانوئلین شامل عناصر دریایی و بازنمایی هایی از اکتشافاتی است که از سفرهای واسکو دو گاما و پدرو آلوارز کابرال به دست آمد. این سبک نوآورانه، جنبه هایی از معماری گوتیک متأخر گوتیک شعله سان را با موتیف های اصیل و تأثیرات معماری پلاترسک، مدجن، معماری ایتالیایی و فلاندر تلفیق می کند. سبک مانوئلین گذار از گوتیک متأخر به معماری رنسانس را نشان می دهد. ساخت کلیساها و صومعه ها در این سبک عمدتاً از محل درآمدهای حاصل از تجارت ادویه پرسود با آفریقا و هند تأمین مالی می شد. نام. این سبک به نام خود، سال ها بعد توسط فرانسیسکو آدولفو دو وارنهگن، مارکی دو پورتو سگورو، در کتابش با عنوان "Noticia historica e descriptiva do Mosteiro de Belem, com um glossario de varios termos respectivos principalmente a architectura gothica" که در سال ۱۸۴۲ نوشته شد، نام گذاری شد. وارنهگن این سبک را به افتخار مانوئل یکم، پادشاه پرتغال که سلطنت او (۱۴۹۵–۱۵۲۱) با توسعه ای
ن سبک همزمان بود، نام گذاری کرد. تاریخچه. این سبک تأثیر عمیقی از موفقیت های شگفت انگیز سفرهای اکتشافی ناوبران پرتغالی از مناطق ساحلی آفریقا تا کشف برزیل و مسیرهای اقیانوسی به خاور دور گرفت. هرچند دوره این سبک مدت کوتاهی (از ۱۴۹۰ تا ۱۵۲۰) به طول انجامید، اما نقش مهمی در توسعه هنر پرتغال ایفا کرد. تأثیر این سبک فراتر از دوران سلطنت مانوئل یکم گسترش یافت. در تجلیل از قدرت دریایی جدید پرتغال، این سبک در معماری (کلیساها، صومعه ها، کاخ ها، قلعه ها) ظاهر شد و به سایر هنرها همچون مجسمه سازی، نقاشی، آثار هنری ساخته شده از فلزات گران بها، سفالیه و مبلمان نیز نفوذ کرد. ویژگی ها. این سبک تزئینی به خاطر تزئینات پیچیده و استادانه ای که در درگاه ها، پنجره ها، ستون ها و طاق ها به چشم می خورد، شناخته می شود. در دوره پایانی، این سبک گرایشی به اغراق بیش از حد پیدا کرد، همان طور که در تومار دیده می شود. چندین عنصر به طور مکرر در این سنگ تراشی های پیچیده دیده می شوند: نمونه ها. زمانی که شاه مانوئل یکم در سال ۱۵۲۱ درگذشت، او ۶۲ پروژه ساختمانی را تأمین مالی کرده بود. با این حال، بسیاری از معماری های اصلی مانوئلین در پرتغال بر اثر ز
مین لرزه ۱۷۵۵ لیسبون و سونامی متعاقب آن تخریب شد یا به شکلی آسیب دید که امکان بازسازی آن وجود نداشت. در لیسبون، کاخ ریبیرا که محل اقامت شاه مانوئل یکم بود، به همراه بیمارستان رویال دی تودوس او سانتوس و چندین کلیسا نابود شد. با این حال، شهر هنوز نمونه های برجسته ای از این سبک مانند صومعه ژرونیموس (طراحی شده عمدتاً توسط دیگو بویتاک و ژوائو د کاستیلو) و قلعه کوچک برج بلم (طراحی شده توسط فرانسیسکو د آرودا) را در خود جای داده است. هر دوی این بناها در نزدیکی یکدیگر در منطقه بلم واقع شده اند. درگاه کلیسای کلیسای بانوی ما از کونسیسائو ولا در مرکز لیسبون نیز از تخریب جان سالم به در برده است. خارج از لیسبون، کلیسا و تالار فصل صومعه مسیح در تومار (پرتغال) (طراحی شده توسط دیگو د آرودا) یک بنای مهم مانوئلین است. به ویژه پنجره بزرگ تالار فصل، با نقش ونگارهای پیچیده و طرح های طناب پیچ، یکی از برجسته ترین دستاوردهای سبک مانوئلین به شمار می رود. دیگر بناهای مهم مانوئلین شامل طاق های صومعه سلطنتی (طراحی شده توسط دیگو بویتاک) و صومعه باتالها (طراحی شده توسط ماتیوس فرناندز) در صومعه باتالها و کاخ سلطنتی سینترا می شوند. از دیگر ب
ناهای برجسته مانوئلین می توان به کلیسای صومعه عیسی ستوبال (یکی از نخستین کلیساهای مانوئلین که توسط دیگو بویتاک طراحی شده)، صومعه سانتا کروز در کویمبرا، کلیساهای اصلی گولگا، ویلا دو کنده، مورا، کامینیا، الیبنسا و بخش هایی از کلیساهای جامع براگا (نمازخانه اصلی)، ویزئو (طاق ریزی ناو) و گوآردا (درگاه اصلی، ستون ها، طاق ریزی) اشاره کرد. ساختمان های غیرمذهبی به سبک مانوئلین نیز در اوورا (از جمله کاخ سلطنتی اوورا در سال ۱۵۲۵، طراحی شده توسط پدرو د تریلو، دیگو د آرودا و فرانسیسکو د آرودا) و قلعه اورامونت (ساخته شده در سال ۱۵۳۱)، ویانا دو کاستلو، گیماریش و شهرهای دیگر وجود دارند. این سبک به هنرهای تزئینی نیز گسترش یافت و در سراسر امپراتوری پرتغال، از جمله جزایر آزور، مادیرا، مناطق استعماری در شمال آفریقا، برزیل مستعمراتی، گوا در هند پرتغالی و حتی ماکائوی پرتغال در چین رواج یافت. تأثیرات آن در جنوب اسپانیا، جزایر قناری، شمال آفریقا و مستعمرات سابق اسپانیا در پرو و مکزیک نیز قابل مشاهده است.
ساناتوریوم پایمیو (, ) یک بیمارستان سل سابق در پایمیو، جنوب غربی فنلاند است که توسط معمار فنلاندی آلوار آلتو طراحی شده است. آلتو طراحی این پروژه را پس از بردن مسابقه معماری در سال ۱۹۲۹ دریافت کرد. ساختمان در سال ۱۹۳۳ تکمیل شد و بلافاصله پس از آن نقدهای مثبتی هم در فنلاند و هم در خارج از کشور دریافت کرد. این ساختمان تا اوایل دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک بیمارستان سل خدمت می کرد و سپس به یک بیمارستان عمومی تبدیل شد. امروزه این ساختمان متعلق به بیمارستان دانشگاه تورکو است ولی به عنوان بیمارستان فعالیت نمی کند؛ بلکه از سال ۲۰۱۴ این ساختمان به عنوان مرکز توانبخشی خصوصی برای کودکان عمل کرده است. این ساناتوریوم نامزد دریافت میراث جهانی یونسکو شده است.
مجموعه دژهای ویلنیوس ( یا ) گروهی از سازه های فرهنگی و تاریخی است که در ساحل چپ رودخانه نریس، نزدیک به تلاقی آن با ویلنیا، در شهر ویلنیوس، لیتوانی قرار دارند. این مجموعه، که تکامل آن بین قرون ۱۰ تا ۱۸ میلادی صورت گرفته، یکی از مهم ترین سازه های دفاعی لیتوانی بوده است. این مجموعه شامل سه قلعه بوده است: قلعه بالایی، قلعه پایینی و قلعه کج (). قلعه کج در سال ۱۳۹۰ میلادی توسط شوالیه های تتونیک به آتش کشیده شد و هرگز بازسازی نشد. قلعه های ویلنیوس پس از سال ۱۳۹۰ چندین بار توسط شوالیه های تتونیک مورد حمله قرار گرفتند، اما آن ها موفق به تصرف کل مجموعه نشدند. تصرف کامل مجموعه برای اولین بار در جریان نبرد ویلنیوس در سال ۱۶۵۵ رخ داد. به زودی پس از این واقعه، قلعه های آسیب دیده اهمیت خود را از دست دادند و بسیاری از ساختمان های آن متروکه شدند. در دوران تقسیم لهستان و ضمیمه شدن این منطقه به دیگر قلمروها، برخی ساختمان های تاریخی تخریب شدند؛ همچنین، بسیاری دیگر در جریان ساخت استحکامات در قرن ۱۹ میلادی آسیب دیدند. امروزه، برج گدیمیناس باقی مانده از این مجموعه، به نمادی مهم از شهر ویلنیوس و ملت لیتوانی تبدیل شده است. هر ساله در
اول ژانویه، پرچم لیتوانی برای بزرگداشت روز پرچم بر فراز این برج برافراشته می شود. این مجموعه بخشی از موزه ملی لیتوانی، یکی از بزرگ ترین موزه های کشور، است. تاریخچه قلعه بالایی. بخشی از مجموعه قلعه ویلنیوس که در قسمت بالایی ساخته شده است، به نام قلعه بالایی شناخته می شود. تپه ای که این قلعه بر روی آن قرار دارد، به عنوان تپه گدیمیناس شناخته می شود. سطح صاف بالای این تپه به شکل بیضی است و ارتفاع آن بین و طول آن حدود است. اطلاعات باستان شناسی نشان می دهد که این محل از زمان دوران نوسنگی مسکونی بوده است. در قرن نهم، دیوارهای دفاعی چوبی این تپه تقویت و با سنگ مستحکم شدند. حدود قرن دهم، یک قلعه چوبی بر روی این تپه ساخته شد و از قرن سیزدهم، دیوارهای سنگی همراه با برج ها، تپه را محصور کردند. در زمان حکومت گدیمیناس، شهر ویلنیوس به عنوان پایتخت لیتوانی انتخاب شد. در سال ۱۳۲۳، قلعه بهبود یافته و گسترش پیدا کرد. لیتوانی در دوران جنگ های صلیبی شمالی بیش از دو قرن درگیر جنگ بود. شوالیه ها با ادعای تلاش برای تغییر مذهب لیتوانیایی های پاگان به کلیسای کاتولیک، قصد فتح لیتوانی را داشتند. با تبدیل ویلنیوس به یکی از مهم ترین شهره
ای کشور، این شهر به هدف اصلی نظامی تبدیل شد. مجموعه قلعه در سال های ۱۳۶۵، ۱۳۷۵، ۱۳۷۷، ۱۳۸۳، ۱۳۹۰، ۱۳۹۲، ۱۳۹۴ و ۱۴۰۲ توسط شوالیه های تتونیک مورد حمله قرار گرفت، اما هرگز به طور کامل تصرف نشد. در سال ۱۳۹۰، مخرب ترین حملات توسط مارشال های شوالیه های تتونیک، انگلهارد راب فون ویلشتاین و کنراد فون والنروده، در طول جنگ داخلی لیتوانی (۱۳۸۹–۱۳۹۲) بین ویتائوتاس و پسرعمویش یوگایوا رخ داد. در این حملات، بسیاری از اشراف زادگان اروپای غربی، از جمله هنری، ارل دربی و هنری چهارم آینده، با ۳۰۰ شوالیه شرکت داشتند. در زمان حمله سال ۱۳۹۰، مجموعه قلعه شامل سه بخش بود: قلعه بالایی، پایینی و قلعه کج. شوالیه های تتونیک موفق به تصرف و تخریب قلعه کج شدند، اما نتوانستند دو قلعه دیگر را بگیرند. در حمله سال ۱۳۹۴، قلعه های ویلنیوس به مدت بیش از سه هفته محاصره شدند و یکی از برج های دفاعی تخریب شد و به نریس فرو افتاد. جنگ داخلی بین ویتائوتاس و یوگایوا با توافق آستراوا در سال ۱۳۹۲ خاتمه یافت و ویتائوتاس عنوان دوک بزرگ لیتوانی را به دست آورد. در دوران حکومت او، قلعه بالایی بازسازی گسترده ای را تجربه کرد. پس از آتش سوزی بزرگ در سال ۱۴۱۹، ویتائو
تاس بازسازی قلعه بالایی و تقویت دیگر ساختمان های مجموعه را آغاز کرد. بقایای امروزی قلعه بالایی متعلق به این دوره است. بازسازی قلعه فوقانی. قلعه فوقانی در سبک معماری گوتیک بازسازی شد و از کاشی های سبز لعاب دار برای سقف آن استفاده شد. تالار برجک دفاعی در طبقه دوم قلعه فوقانی، بزرگ ترین تالار این مجموعه بود (۱۰ در ۳۰ متر)؛ این تالار کمی کوچک تر از تالار کاخ استاد اعظم در مالبورک (دژ) (۱۵ در ۳۰ متر) بود، اما بسیار بزرگ تر از تالار قصر دوک در قلعه جزیره تراکای (۱۰ در ۲۱ متر) به شمار می رفت. بازسازی قلعه در سال ۱۴۲۲ به پایان رسید. دولت برنامه هایی برای تاج گذاری پادشاه اعلام شده، ویتاوتاس بزرگ، در این قلعه داشت که با مرگ زودهنگام او این مراسم انجام نشد. پس از قرن شانزدهم، قلعه فوقانی دیگر نگهداری نشد و در اثر بی توجهی آسیب دید. تا اوایل قرن هفدهم، زندانی برای اشراف زادگان در این قلعه وجود داشت. آخرین بار این قلعه در زمان تهاجم مردم روس در سال ۱۶۵۵ به عنوان دژ استفاده شد؛ زمانی که برای نخستین بار در تاریخ لیتوانی، ارتشی خارجی کل مجموعه را تصرف کرد. شش سال بعد، ارتش مشترک المنافع لهستان–لیتوانی موفق شد ویلنیوس و قلعه
ها را بازپس گیرد. پس از آن، قلعه فوقانی متروکه شد و بازسازی نشد. این مجموعه در طول جنگ جهانی آسیب های جدی دید. در این زمان، تنها برج غربی، معروف به برج گدیمیناس، باقی ماند که به نماد ویلنیوس و لیتوانی تبدیل شده است. از قلعه فوقانی تنها بقایای محدودی از برج اصلی و دیگر برج ها باقی مانده است. تاریخچه قلعه تحتانی. مجموعه قلعه از دوران نوسنگی سکونت گاه بوده است. پیش از قرن سیزدهم، ساختارهای آن از چوب ساخته می شد. در قرون سیزدهم و چهاردهم، دیوارهای دفاعی، برج ها و دروازه هایی از سنگ ساخته شدند که چندین بار بازسازی و گسترش یافتند. تنها ساختارهایی که به طور مستقل دست نخورده باقی مانده اند، در قلعه تحتانی قرار دارند. دو بنای اصلی قلعه تحتانی، کاخ سلطنتی و کلیسای جامع ویلنیوس هستند. کاخ دوک بزرگ. کاخ دوک بزرگ در قلعه تحتانی طی سال ها گسترش یافت و در قرون شانزدهم و میانه قرن هفدهم شکوفا شد. این کاخ به مدت چهار قرن، مرکز سیاسی، اداری و فرهنگی دوک نشین بزرگ لیتوانی بود. در قرون سیزدهم و چهاردهم، ساختمان های سنگی در محل کاخ وجود داشت؛ برخی باستان شناسان معتقدند که کاخی چوبی نیز در این مکان قرار داشته است. کاخ سلطنتی سنگی
در قرن پانزدهم و احتمالاً پس از آتش سوزی بزرگ در سال ۱۴۱۹ ساخته شد. ساختمان های سنگی موجود و سازه های دفاعی قلعه تحتانی که مانع ساخت وساز بودند، تخریب شدند و کاخ سلطنتی به سبک گوتیک ساخته شد. برج اصلی قلعه فوقانی و کاخ سلطنتی برای تاج گذاری ویتاوتاس بزرگ طراحی شده بودند. کاخ گوتیک دارای سه جناح بود و تحقیقات نشان می دهد که ساختمانی دوطبقه با زیرزمین بوده است. کلیسای جامع ویلنیوس. کاخ بزرگ دوک نشین و کلیسای جامع ویلنیوس در طول قرن ها یک مجموعه را تشکیل داده و در کنار هم قرار داشتند، اما تاریخچه این دو بنا متفاوت است. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد در دوران پیش از مسیحیت، خدای پگانی پرکوناس در این مکان پرستیده می شد. گفته شده است که میندوگاس، پادشاه لیتوانی، در سال ۱۲۵۱ کلیسای اصلی را به عنوان محل تعمید خود در آئین مسیحی ساخت. پس از مرگ او در سال ۱۲۶۳، این مکان دوباره به عبادت اسطوره شناسی لیتوانیایی اختصاص یافت. در سال ۱۳۸۷، زمانی که لیتوانی رسماً به مسیحیت گروید، دومین کلیسای جامع با سبک معماری گوتیک و پنج نمازخانه ساخته شد. این کلیسا در سال ۱۴۱۹ دچار آتش سوزی شد. پس از آن، ویتوتاس کلیسای جامع بزرگ تری با س
بک گوتیک در همان مکان بنا کرد. در سال ۱۵۲۲ این کلیسا بازسازی شد و منابع مکتوب برای اولین بار به برج ناقوس آن اشاره کردند. برج ناقوس در محل یکی از برج های دفاعی قلعه پایینی در حدود قرن پانزدهم ساخته شد. پس از آتش سوزی سال ۱۵۳۰، کلیسا دوباره بازسازی شد و از ۱۵۳۴ تا ۱۵۵۷ نمازخانه ها و گورابه های بیشتری به آن اضافه شدند. در این دوران، کلیسا ویژگی های معماری مربوط به رنسانس را به خود گرفت. پس از آتش سوزی دیگری در سال ۱۶۱۰، کلیسا بار دیگر بازسازی شد و دو برج در نمای جلویی اضافه شد. این کلیسا در طول سال ها چندین بار بازسازی و تزئین شد. در سال ۱۷۸۳، کلیسای جامع توسط لوریانس گوچویچوس با سبک معماری نئوکلاسیک بازسازی شد و شکل چهارگوش و منظم خود را به دست آورد. این طرح تا امروز حفظ شده است. بین سال های ۱۷۸۶ و ۱۷۹۲، سه مجسمه روی بام کلیسا قرار گرفت: سنت کاسیمیر در جنوب، سنت استانیسلاوس در شمال، و سنت هلنا در مرکز. این مجسمه ها در سال ۱۹۵۰ برداشته شدند و در سال ۱۹۹۷ بازسازی شدند. چندین شخصیت تاریخی برجسته در سرداب های کلیسا به خاک سپرده شده اند، از جمله ویتوتاس بزرگ (۱۴۳۰)، برادر او زیگیسموند کاستوایتیس (۱۴۴۰)، پسرعمویش شو
یتریگایلا (۱۴۵۲)، سنت کاسیمیر (۱۴۸۴)، الکساندر یاگیلون (۱۵۰۶)، و دو همسر سیگیسموند دوم آگوستوس: الیزابت هابسبورگ (۱۵۴۵) و باربارا رادزیویل (۱۵۵۱). در دهه ۱۹۵۰، این کلیسا به کاربری سکولار تبدیل شد. بازگشایی آن به عنوان کلیسا در اواخر دهه ۱۹۸۰ به عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر لیتوانی جشن گرفته شد. زرادخانه های قلعه. در مجموعه قلعه ویلنیوس در طول تاریخ، دو زرادخانه وجود داشته است که به «قدیمی» و «جدید» معروف اند. زرادخانه قدیمی در قرن پانزدهم، در دوران حکومت ویتوتاس بزرگ تأسیس شد. این زرادخانه در دوران سیگیسموند یکم پیر توسعه یافت و کارهای مربوط توسط پسر او، سیگیسموند دوم آگوستوس ادامه پیدا کرد. در بازسازی های قرن شانزدهم، یک بال جدید ساخته شد. در میانه قرن شانزدهم و آغاز قرن هفدهم، دو بال دیگر به این مجموعه اضافه شد. گزارش های معاصر نشان می دهند که زرادخانه قدیمی در آن زمان حدود ۱۸۰ توپ سنگین را در خود جای داده بود. زرادخانه جدید در یکی از قدیمی ترین ساختمان های قلعه در قرن هجدهم و به دستور کازیمیر اوگینسکی، هتمان بزرگ لیتوانی، تأسیس شد. این ساختمان که به عنوان پادگان استفاده می شد، به خوبی حفظ شده است. دیوار