Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایکر ژیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال رئال مادرید سی برای تارازونا در پست مهاجم بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
مدارس هان یا مدارس حوزه ای ، نوعی نهاد آموزشی در دوره ادو ژاپن بود. آنها آداب و رسوم سامورایی، کتاب های کلاسیک کنفوسیوس، خوشنویسی، فن بیان، مبارزه با شمشیر و سایر سلاح ها را آموزش می دادند؛ برخی نیز موضوعاتی مانند پزشکی، ریاضیات و علوم غربی را اضافه می کردند. مدارس در حوزه های مختلف هان (ژاپن)، برنامه های درسی متفاوتی ارائه می دادند و شرایط ورود متنوعی داشتند. در طول دوره ادو، مدارس هان از مدارس ساده تک اتاقه به مراکز آموزشی بزرگ با ساختمان های متعدد تکامل یافتند. تعداد کل مدارس هان از چند ده مدرسه در اوایل قرن هفدهم به بیش از ۲۵۰ مدرسه در پایان قرن نوزدهم متغیر بود.
ییری لتاچک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است که در حال حاضر برای ختافه در پست دروازه بان بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال جمهوری چک بازی کرده است.
کریستانتوس اوچه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در حال حاضر برای ختافه در پست هافبک بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال نیجریه بازی کرده است.
آلبرتو ریسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای ختافه در پست هافبک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ختافه اشاره کرد.
نائیرا آرتاشسی شاهیریان (؛ ؛ ) یک بازیگر و مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۸ ژانویه ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد وی دختر اولینا شاهیریان می باشد.
هاسمیک سورنی پیلیپوسیان (؛ زاده ) تاریخ نگار هنر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۰ مارس ۱۹۴۳ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی امپریال هنر و فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه روزنامه نگاران ارمنستان و اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد. وی عضو کمیسیون ملی رادیو و تلویزیون ارمنستان می باشد.
آلوارت کیمی بارخوداریان (؛ زادهٔ )، زبان شناس و روزنامه نگار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۴ ژوئن ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ فارغ التحصیل گشت. وی در ، فعالیت کرده است.
مارگاریتا بارخویان (؛ زادهٔ ) خواننده، موسیقی دان سبک جاز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۳ مهٔ ۱۹۸۹ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ التحصیل گشت.
سوسانا میکائیلی بادالیان (؛ ؛ زادهٔ ) گیاه شناس و قارچ شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۸۰) فارغ التحصیل گشت. وی در دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و دانشگاه دولتی ایروان فعالیت کرده است.
زیتا گریگوری بادالیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۶ ژوئن ۱۹۸۱ در ولادی قفقاز به دنیا آمد و از و فارغ التحصیل شد.
هایکوش گورگنی باتیکیان (؛ ؛ زادهٔ ) گیاه شناس، و قارچ شناس اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱ سپتامبر ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۴) فارغ التحصیل گشت. و در دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۵–۱۹۸۱) فعالیت کرده است.
ونه را بدویان (؛ ؛ زاده ) بدمینتون باز زن اهل ارمنستان است .
اما خان بابایی بگیجانیان (؛ ؛ ) استاد دانشگاه، ایران شناس، خاورشناس، مترجم اهل ارمنستان-ایران است. زندگی نامه. وی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۴ ‏در تهران به دنیا آمد و از ۱۹۷۰ در ارمنستان سکونت دارد. وی از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۶) فارغ التحصیل گشت. وی از ۲۰۱۳ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می باشد وی در دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۷–۱۹۹۱)، (۱۹۹۴–۱۹۹۷)، و فعالیت کرده است.
مارئتا گئورگی کوچاریان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۳ ژانویه ۱۹۵۱ در آیگزارد به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی در () و (۱۹۷۶) فعالیت کرده است.
موزهٔ آنتوان بوردل (به فرانسوی: Musée Bourdelle) یک موزهٔ هنری در پاریس، فرانسه است که در آدرس ۱۸، خیابان آنتوان بوردل، در منطقهٔ پانزدهم پاریس واقع شده است. این موزه در کارگاه قدیمی مجسمه ساز فرانسوی، آنتوان بوردل (۱۸۶۱–۱۹۲۹) قرار دارد. موزه همه روزه به جز دوشنبه ها باز است و ورود به مجموعه های دائمی آن رایگان می باشد. نزدیک ترین ایستگاه های مترو به این موزه، ایستگاه های فالگیر و مونپارناس–بی ین وِنُو هستند. تاریخچه. این موزه کارگاه آنتوان بوردل را حفظ کرده و نمونه ای از آتلیه های پاریسی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم را ارائه می دهد. بوردل از سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۲۹ در این مکان فعالیت می کرد. در سال ۱۹۲۲، بوردل برنامه هایی برای تبدیل کارگاه خود به موزه آغاز کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۳۰، گابریل کوگناک بودجه ای برای خرید این کارگاه فراهم کرد تا از پراکندگی آثار باقی مانده هنرمند جلوگیری شود. موزه در سال ۱۹۴۹ افتتاح شد، در سال ۱۹۶۱ توسط معمار آنری گوتروشه گسترش یافت و در سال ۱۹۹۲ توسط کریستین دو پورتزامپارک دوباره توسعه یافت. یک موزهٔ باغ دوم بوردل در اگریویل توسط وارثان او در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ تأسیس شد که ۵۶ مجسمهٔ دیگ
ر از آثار او را در خود جای داده است. مجموعه ها. امروزه، این موزه بیش از ۵۰۰ اثر شامل مجسمه های مرمر، گچ و برنز، نقاشی ها، پاستل ها، طرح های فرسکو و مجموعهٔ شخصی بوردل از آثار هنرمندانی مانند اوژن کاری یر، اوژن دولاکروا، ژان آگوست دومینیک انگر، آدولف ژوزف توماس مونتی چلی، پیر پویویس دو شاوان و اگوست رودن را دربردارد. همچنین شامل قالب های گچی اصلی برخی از بهترین آثار او از جمله ۲۱ مطالعه از لودویگ فان بتهوون، بایگانی اسناد و نسخه های او از آثار یونانی و قرون وسطایی است. از ژوئن ۲۰۱۲، بازدیدکنندگان موزه مسیر متفاوتی را از طریق مجموعه های دائمی دنبال می کنند که آموزشی، زمانی و هماهنگ با آثار است و تحول هنری بوردل را برجسته می کند. مدیریت. موزهٔ بوردل یکی از چهارده موزهٔ شهر پاریس است که از ۱ ژانویه ۲۰۱۳ تحت نظارت نهاد عمومی فرانسوی «پاریس موزه» قرار گرفته اند. بازسازی. این موزه پس از دو سال بازسازی گسترده، در مارس ۲۰۲۳ مجدداً افتتاح شد.
پیلیپوسیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
«عشق او را احساس کن» () پنجمین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی درام پسا آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و توسط استیون ویلیامز کارگردانی شده است، در ۱۱ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. این قسمت دومین روز حضور الی (بلا رمزی) و دینا (ایزابلا مرسد) در سیاتل را دنبال می کند، در حالی که آن ها در مسیر خود به سوی بیمارستان هستند تا نورا (تاتی گابریل) را یافته و دربارهٔ محل اختفای ابی از او بازجویی کنند. در این قسمت، هاگ ها که در بازی ها عامل انتقال آلودگی "کوردیسپس" هستند، بار دیگر معرفی می شوند تا بر مصونیت الی تأکید شود. چندین سکانس به گونه ای نوشته شده اند که با نسخهٔ بازی مطابقت داشته باشند و در فرایند اقتباس زبان سوت زدن سرافیت ها، از تیم صدابرداری ناتی داگ مشاوره گرفته شده است. داستان. در بیمارستان لیک هیل که تحت کنترل جبهه آزادی بخش واشینگتن (WLF) اداره می شود، گروهبان الیس پارک توسط هانراهان مورد بازجویی قرار می گیرد. او عملیاتی را همراه با پسرش، لئون، برای پاکسازی آلوده ها در زیرزمین بیمارستان ــ محل آغاز شیوع عفونت در سیاتل ــ ر
هبری کرده بود. لئون به مادرش اطلاع داده بود که اعضای گشت متوجه شده اند "کوردیسپس" در حال گسترش در هواست و از او خواسته بود محیط را مهر و موم کند. هانراهان از تصمیم الیس تمجید می کند و می گوید تنها شمار اندکی از افراد باید از ماهیت هوابرد ویروس مطلع شوند، چرا که حفظ بیمارستان اهمیت حیاتی دارد. الی و دینا، پس از اطمینان از حضور نورا در بیمارستان لیک هیل، دومین روزشان را با تصمیم برای عبور از انباری که نیروهای WLF از آن اجتناب می کنند، آغاز می کنند. در مسیر، با اجساد سرافیت های بیشتری مواجه می شوند و الی دربارهٔ درگیر کردن دینا دچار تردید می شود. دینا بار دیگر تعهدش را برای همراهی با الی در مسیر انتقام یادآور می شود و خاطره ای از کودکی اش تعریف می کند؛ زمانی که یک مهاجم را که مادر و خواهرش را کشته بود، به قتل رساند. در انبار، آن ها از سوی چند آلودهٔ باهوش موسوم به استاکرز مورد حمله قرار می گیرند. الی پیشنهاد می دهد خودش را قربانی کند تا دینا بگریزد، اما در لحظه ای حیاتی، جسی ــ که به همراه تامی به دنبال آن ها به سیاتل آمده بود ــ جانشان را نجات می دهد. این سه نفر از تعقیب نیروهای WLF می گریزند؛ تعقیبی که با ورود
آن ها به پارکی تحت کنترل سرافیت ها متوقف می شود. آن ها شاهد کالبدشکافی یکی از سربازان WLF توسط سرافیت ها می شوند. در این درگیری، پای دینا با تیر سرافیت ها زخمی می شود. الی برای منحرف کردن دشمن اقدام می کند و جسی دینا را به مکان امنی منتقل می نماید. الی متوجه می شود بیمارستان در نزدیکی قرار دارد و تصمیم می گیرد به تنهایی به مسیرش ادامه دهد. در بیمارستان لیک هیل، الی نورا را یافته و با تهدید اسلحه از او دربارهٔ محل اختفای ابی بازجویی می کند. نورا ضمن ابراز پشیمانی از نحوهٔ مرگ جوئل، الی را تحریک کرده و فرار می کند. الی در تعقیب او، از تیراندازی نیروهای WLF می گریزد و نورا را تا آسانسور بستهٔ بیمارستان دنبال می کند. در زیرزمین، الی با اجساد آلودهٔ سربازان WLF ازجمله لئون مواجه می شود که از آن ها هاگ های قارچ خارج می شود. نورا، که اکنون آلوده شده، درمی یابد که الی همان دختری است که جوئل برای نجاتش گروه فایرفلای، از جمله پدر ابی ــ پزشکی که در پی یافتن درمان بیماری بود ــ را کشته است. الی فاش می کند که از اعمال جوئل آگاه بوده است و سپس با برداشتن لوله ای، نورا را به شدت شکنجه می کند تا محل اختفای ابی را بفهمد. در
یک فلش بک، الی در جکسون، وایومینگ از خواب بیدار شده و با جوئل روبه رو می شود. تولید. ایده پردازی و نگارش. «عشق او را احساس کن» توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان مجموعه "آخرین بازمانده از ما" نوشته شده و توسط استیون ویلیامز کارگردانی شده است. نویسندگان تصمیم الیس برای فدا کردن پسرش را نقطهٔ مقابل تصمیم جوئل برای نجات الی در فصل اول دانستند. ویلیامز معتقد بود ابهام موجود در این سکانس، سردرگمی مخاطب و شخصیت ها را منعکس می کرد. صحنه هایی از درگیری میان سرافیت ها و WLF ــ همچون اجساد سرافیت ها بر دیوار ــ تا حدی الهام گرفته از فیلم "بیا و بنگر" (۱۹۸۵) بودند. در حالی که در بازی ها عامل انتقال آلودگی، هاگ ها هستند، در مجموعه تلویزیونی این عامل به رشته های قارچی (tendrils) تغییر یافته بود؛ اما در قسمت «عشق او را احساس کن»، هاگ ها بار دیگر معرفی شدند، چرا که نویسندگان خواستند لحظه ای را بازسازی کنند که نورا درمی یابد الی به دلیل مصونیتش از آلودگی هاگ ها تأثیر نمی پذیرد. نیل دراکمن، یکی از سازندگان این مجموعه و یکی از نویسندگان و کارگردان نسخهٔ بازی، بازگشت هاگ ها را عاملی برای پویایی و حفظ حس تهدید در جهان رو به تحول د
استان دانست. سکانس زیرزمین بیمارستان تا حد زیادی با نسخهٔ بازی مشابه بود، هرچند به دلیل تغییرات زمانی در روایت این مجموعه، بخشی از دیالوگ ها تغییر یافته بود. مازن از اینکه نور قرمز محیط باعث شده بود چشمان بلا رمزی (بازیگر نقش الی) تیره و سیاه به نظر برسد، ابراز رضایت کرده و او و تیموتی ای. گود در این سکانس از الی با لقب «بچه کوسه» (baby shark) یاد می کردند، به دلیل تاریکی و مرگی که در نگاهش دیده می شد. مازن گزینه های متعددی را به جای ترانهٔ «روزهای آینده» از گروه پرل جم در نظر داشت، اما دراکمن معتقد بود استفاده از بخشی کوتاه از همین ترانه تأثیرگذارتر است و هر دو از معانی عمیق تر اشعار آن قدردانی کردند. مازن قصد داشت سکانسی را خلق کند که بازگشت جنبهٔ تاریک شخصیت الی و میل او به مجازات را القا کند. او هنگام تماشای سکانس با تدوین گر تیموتی ای. گود، صدای غرشی ضعیف را شنید که ابتدا تصور می کرد به دست گود اضافه شده است؛ اما در واقع این صدا از اتاق مجاور می آمد، جایی که امیلی مندز در حال تدوین قسمت هفتم این فصل بود. آن ها این صدا را برداشتند و به قسمت «عشق او را احساس کن» اضافه کردند؛ مازن این اتفاق را خوش یمن توصیف
کرد. در هنگام نوشتن سکانس سرافیت ها در جنگل، مازن احساسی را به یاد آورد که هنگام بازی و شنیدن سوت های این گروه تجربه کرده بود. تیم صدابرداری مجموعه با بخش صدابرداری استودیو ناتی داگ ــ که برای نسخهٔ بازی، زبان سوتی ویژه ای برای سرافیت ها طراحی کرده بود ــ جلسه ای برگزار کرد تا این زبان را فرا بگیرند و منابع صوتی را به اشتراک بگذارند. سوت ها برای این قسمت دوباره ضبط شدند؛ برخی از آن ها برای تأثیرگذاری احساسی بیشتر، کمی تغییر یافتند اما به طور کلی مشابه نمونه های بازی بودند. نویسندگان نمی خواستند سکانس هایی مانند شکافتن شکم سرباز WLF توسط سرافیت ها صرفاً برای ایجاد شوک به مخاطب گنجانده شود، بلکه هدف آن ها تأثیرگذاری واقعی بر شخصیت ها و بیننده بود. تصمیم برای تیر خوردن دینا با تیرکمان به جای الی، برخاسته از تمرکز بیشتر این مجموعه بر واقع گرایی بود؛ چرا که در صورت مجروح شدن الی، همان طور که در نسخهٔ بازی اتفاق می افتد، ادامهٔ مسیر برای او غیرممکن می شد. بازیگران و شخصیت ها. ایزابلا مرسد دو ماه پیش از فیلم برداری، مونولوگ دینا دربارهٔ خانواده اش را تمرین کرده بود. او معتقد بود مرگ خانوادهٔ دینا «باید پیامی متفاوت
برای او به همراه می داشت»، اما در عوض، دینا از آن به عنوان توجیهی برای ادامهٔ مسیر انتقام خود و الی استفاده می کند. مرسد بر این باور بود که صراحت بیان دینا، شیوه ای برای مواجهه با آسیب های روحی اش است. یانگ مازینو، بازیگر نقش جسی، نیز عقیده داشت شخصیتش بیش از آنکه از رابطهٔ احساسی الی و دینا آزرده باشد، از مأموریت انتقامی آن ها ناراحت است و گفته بود از اینکه مجبور شد آن ها را نجات دهد، «عصبانی بود». تاتی گابریل، بازیگر نقش نورا، در زمان فیلم برداری با مرگ یکی از نزدیکانش روبه رو شده بود و به گفتهٔ خودش، در آن دوره «ذهنش مدام درگیر و ناپایدار» بود. او نخستین سکانس های نورا را طوری بازی کرد که گویی شخصیت در حال نوعی است و میان عدالت و خشونت مرگ جوئل گرفتار شده. گابریل معتقد بود رفتار نورا از وفاداری اش به ابی و پدرش نشأت می گیرد، چرا که مرگ فایرفلایز به دست جوئل را «نابودکنندهٔ آیندهٔ جهان» می دانست. او سکانس عذرخواهی نورا از الی را کاملاً واقعی و از روی همدلی بازی کرد، زیرا باور داشت نورا نیز از خشونت مرگ جوئل آسیب دیده، با آنکه معتقد بود جوئل سزاوار اجرای عدالت به خاطر اعمالش بوده است. استیون ویلیامز در انجا
م حرکات بدلکاری محتاط بود؛ زمانی که گابریل هنگام فرود اشتباه در چاه آسانسور به درستی فرود نیامد، علی رغم اصرار گابریل برای ادامه، فیلم برداری آن روز را متوقف کرد و گفت «قلبم دیگر تحملش را نداشت». گابریل با «با علاقه و دقت فراوان» دربارهٔ چگونگی ابتلای نورا به عفونت از طریق هاگ ها با مازن گفت وگو کرد تا از درستی جزئیات اطمینان یابد. نورا در حالی که عفونت ذهنش را دربر می گیرد، دچار لرزش می شود؛ کاری که گابریل آن را «احتمالاً سخت ترین کاری که تاکنون به عنوان یک بازیگر انجام داده ام» توصیف کرد. زمانی که نورا متوجه می شود که الی مصون است، ویلیامز و مازن این سکانس را برای گابریل اینگونه توضیح دادند که نورا مانند یک مسیحی کمی تردید دارد که در حال دیدن چهرهٔ عیسی مسیح یا چهرهٔ خدا است. گابریل معتقد بود که نورا پس از کشف این که الی از اقدامات جوئل مطلع است، به این نتیجه رسید که هیچ امیدی ندارد، زیرا این به این معناست که جستجوی او فقط برای انتقام است. او به خاطر آورد که تصمیم و اراده در چشم های رمزی به او کمک کرد تا احساسات نورا را در هنگام التماس کردن به الی پیدا کند. گابریل اصرار داشت که رمزی هنگام فیلم برداری او را
محکم تر بزند، چون به نظرش این کار منصفانه بود؛ زیرا خودش در جریان فیلم برداری قسمت دوم، ساعت ها رمزی را روی زمین نگه داشته بود. فیلم برداری. تولید این قسمت حدود ماه مه ۲۰۲۴ آغاز شد. کسینیا سِرِدا، مدیر فیلم بردار این مجموعه، در این قسمت با ویلیامز همکاری داشت. فیلم برداری در ۱۲ ژوئیه در داون تاون ایست ساید انجام شد و در ۱۳ ژوئیه به پارک استنلی و در ۲۵ ژوئیه به مرکز شهر ونکوور منتقل شد. بخشی از پارک هاربر گرین در بندر کول از ۲۵ تا ۲۷ ژوئیه برای تولید بسته شد؛ این سکانس شامل خودروهای رهاشده و پوشش گیاهی انبوه بود. پارک استنلی برای سکانس های گروه سرافیت ها استفاده شد. مدیر مکان یابی، نیکول شارترند، این انتخاب را بازتابی از «رشد بیش از حد طبیعت در یک محیط شهری» توصیف کرد. ویلیامز اطمینان حاصل کرد که این سکانس بر پایهٔ شخصیت ها استوار باشد تا صرفاً مانند «یک سکانس اکشن بزرگ و بی محتوا» به نظر نرسد. فیلم برداری در ۲۸ ژوئیه در نیو وست مینستر، در ۲۹ ژوئیه در تئاتر اورفیوم و از ۹ تا ۱۳ اوت در اطراف خیابان های کوردووا و کامبی در گَستاون انجام شد. تیم های جلوه های بصری سالن تئاتر را به صورت دیجیتالی کهنه نما کردند، در ح
الی که بخشی از پاکیزگی آن را حفظ کردند تا نشان دهند این مکان نسبتاً محافظت شده باقی مانده است. مازن و دراکمن از شباهت این مکان به نسخهٔ بازی راضی بودند؛ برخی عناصر نیز توسط طراح صحنه، دان مکاولی و تیمش ساخته شد تا از نظر بصری بیشتر با نسخهٔ بازی مطابقت داشته باشد، از جمله طرح فرش. سکانس هایی که در آن استاکرز (نوعی از آلوده ها) حضور دارند، در یک کارخانه لبنیات قدیمی در بریتیش کلمبیا فیلم برداری شد؛ این مکان برخی از لباس ها و وسایل صحنه ای فصل اول مجموعه تلویزیونی "شوگون" را نیز در خود جای داده بود. چشمان استاکرز طوری طراحی شده بود که بازتاب نور در شب را مانند حیواناتی نظیر سگ یا گوسفند ایجاد کند؛ مازن می خواست اطمینان حاصل کند که ظاهر آن ها واقع گرایانه باشد و شبیه موجوداتی خیالی مانند جاواها از "جنگ ستارگان" به نظر نرسند و دراکمن نیز اعتقاد داشت که این طراحی بازتابی از پیشرفت عفونت و خوردگی چشمان آن ها مانند آب مروارید است. بازیگرانی که نقش استاکرز را ایفا می کردند، حرکات خاصی را تمرین کرده بودند که حالتی شبیه به رقص داشت. وقتی جسی وارد صحنه می شود، مدیر فیلم برداری، کسینیا سِرِدا، از ابزاری از برند لنزبیبی ا
ستفاده کرد تا با ایجاد جلوه ای محو و تار در لنز، حس سردرگمی الی را منتقل کند—در حالی که او برای لحظه ای جسی را با جوئل اشتباه می گیرد. بازخورد. پخش. این قسمت در ۱۱ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ بی او پخش شد. بازخورد منتقدان. «عشق او را احساس کن» در وبگاه راتن تومیتوز بر اساس پنج نقد، امتیاز تأییدی ۱۰۰٪ را کسب کرده است. برایننا آدامز از "دن آو گیک" این قسمت را «نمایشی فوق العاده در زمینه مقدمه چینی برای خطرات پیش رو» توصیف کرد و سایمون کاردی از "آی جی ان" آن را «قسمتی خوب، اما نه در سطح قسمت قبلی» دانست. کیتی دال از "کامیک بوک ریسورسز" این قسمت را ضعیف ترین قسمت فصل تا آن زمان نامید، اما اشاره کرد که «همچنان عالی بودن آن گواهی است بر کیفیت کلی این مجموعه». بن تراورز از "ایندی وایر" کارگردانی استیون ویلیامز را ستود، به ویژه در صحنه حمله استاکر و نحوه قاب بندی ورود جسی. چندین منتقد، تصاویر مربوط به هاگ ها در زیرزمین را تحسین کردند؛ آلان سپینوال از "رولینگ استون" این تصاویر را از «به یادماندنی ترین، ترسناک ترین و مشمئزکننده ترین سکانس های مجموعه تا اینجا» دانست. کنث شپرد از "کوتاکو" نیز از استفاده از موسیقی «Vanishing Grac
e» از صحنهٔ زرافه در بازی، در لحظهٔ یافتن گیتار توسط الی تمجید کرد. الکس زالبن از "توتال فیلم" بازی بلا رمزی در سکانس زیرزمین بیمارستان را «مانند مار که پوست می اندازد» توصیف کرد و کارولین سیده از "ای.وی. کلاب" نوشت که رمزی «تقریباً طوری بازی می کند که گویی الی از آنچه انجام می دهد جدا شده و خودش را به معنای واقعی کلمه به ابی تبدیل کرده است». ویکتوریا کندی از "یوروگیمر" نیز بازی رمزی از «سیر نزولی ذهنی و گسست روانی الی» را تحسین کرد. کیتی دال از "کامیک بوک ریسورسز" احساس کرد این سکانس هرگونه تردید در توانایی رمزی برای نمایش خشم الی را از بین برد، اگرچه سایمون کاردی از "آی جی ان" و مری کسل از "اسکرین رنت" چندان متقاعد نشدند و کاردی دلیل آن را بخشی از فیلم نامه دانست که شخصیت الی را کودکانه نشان می دهد. چندین منتقد از نحوهٔ نگارش و بازی های الی و دینا در شیمی عاطفی همراه با طنازی میان آن ها تمجید کردند، هرچند شپرد از "کوتاکو" معتقد بود که سرعت بالاتر شکل گیری رابطه شان در مجموعه به دلیل تغییرات در خط زمانی نسبت به بازی، از تأثیرگذاری آن کاسته است. سیده از "ای. وی. کلاب" معتقد بود که خودآگاهی شخصیت ها باعث شده ب
ی پروایی آن ها کمتر برای تماشا لذت بخش باشد. کندی از "یوروگیمر" از اجرای هم زمانِ ترس و سرکشی در بازی گابریل تمجید کرد و دال از "کامیک بوک ریسورسز" نیز از پرداخت شخصیتی افزوده شده به نقش او قدردانی نمود. سیده بر این باور بود که خاطره دوران کودکی دینا، اگر به صورت فلش بک روایت می شد به جای مونولوگ، تأثیرگذارتر بود، زیرا در شکل فعلی «بیشتر شبیه تحلیل آکادمیک انگیزه های اوست تا تجربه ای احساسی». کسل از "اسکرین رنت" نیز با اینکه این سکانس را فاقد ظرافت دانست زیرا «حاوی مصالحه اخلاقی دقیقی است که الی دلش می خواهد بشنود» اما آن را برای شخصیت و مخاطب ضروری تلقی کرد. برخی منتقدان، ورود جسی را یک "امداد غیبی" ساختگی دانستند و شپرد از "کوتاکو" معتقد بود که تیره و تارتر بودن شخصیت جسی نسبت به نسخهٔ بازی، به منظور همدل پذیرتر جلوه دادن اعمال الی صورت گرفته است. چندین منتقد از کلد اوپن هراس انگیز این قسمت تقدیر کردند و سکانس حملهٔ استاکر را ستودند. همچنین معرفی هاگ ها (اسپورها) مورد استقبال قرار گرفت، هرچند سایمون کاردی از "آی جی ان" آن ها را کم اثر و غیر ضروری دانست. برخی منتقدان پیشرفت داستانی این قسمت را کند ارزیابی کر
دند؛ نوئل موری از "نیویورک تایمز" احساس کرد تکرار محیط سیاتل در این فصل، روایت را «خسته کننده» و «تاحدی راکد» جلوه می دهد و جاشوآ ریورا از "ونتی فر" بر این باور بود که ریتم این قسمت بدون آشنایی قبلی با بازی ها، مخاطب را گیج می کند. در "ای. وی. کلاب" از تکرار مضامین قسمت قبلی انتقاد شد. شپرد از "کوتاکو" سکانس شکنجهٔ نورا را نسبت به نسخهٔ بازی کم عمق تر دانست و به افزودن توضیحات اضافی در آن اشاره کرد و آن را «بزرگ ترین نمونه از روندی دانست که در آن شخصیت های سیاه پوست در "آخرین بازمانده از ما" به بدترین سرنوشت ها دچار می شوند». کاردی از "آی جی ان" احساس کرد که نمایش ندادن خشونت به طور مستقیم، تأثیر آن را کاهش داده و تصویر الی را در مقایسه با آنچه که به ابی در زمان مرگ جوئل اتفاق افتاد، محافظت کرده است. او سکانس پارک سرافیت ها را تأثیرگذار دانست و طراحی آن را مشابه با فیلم های "فرستاده" و "فهرست کشتار" توصیف کرد. سپینوال از "رولینگ استون" مقایسه ای نامساعد بین سرافیت ها و فصل های آخر "مردگان متحرک" انجام داد و تمرکز بیش از حد بر روی WLF را نامتعادل دانست: به گونه ای که توجه از قهرمانان اصلی برداشته می شود، اما ب
ه اندازهٔ کافی به توسعهٔ آن ها توجه نمی شود. بردی لانگمن از "اسکوایر" نیز بر این باور بود که جنگ سرافیت ها و WLF به دلیل تقسیم تمرکز بین این دو گروه، گیج کننده شده است. برخی از منتقدان هم به این موضوع اشاره کردند که چگونه شخصیت ها توانستند از سربازان WLF فرار کنند بدون آنکه هدف گلوله قرار بگیرند یا دستگیر شوند.
مکرتومیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد.
بی ام و آر۱۲ (انگلیسی: BMW R12) یک موتورسیکلت تولید شده توسط کمپانی ب ام و موتوراد است، نام "آر۱۲" که قبلاً توسط ب ام و برای یک مدل موتورسیکلت از دهه ۱۹۳۰ استفاده می شد، در سال ۲۰۲۱ در آلمان و در سطح بین المللی در سال ۲۰۲۲ مجدداً توسط سازنده محافظت شد. هر دو مدل در پایان نوامبر ۲۰۲۳ به عنوان جانشین بی ام و آر ناین تی که ده سال قبل معرفی شده بود، ارائه شدند.
در ۵ ژوئن ۲۰۰۴، رونالد ریگان، چهلمین رئیس جمهور ایالات متحده و سی و سومین فرماندار کالیفرنیا، پس از بیش از یک دهه ابتلا به بیماری آلزایمر درگذشت. ریگان اولین رئیس جمهور سابق ایالات متحده بود که در ۱۰ سال پس از ریچارد نیکسون در سال ۱۹۹۴ درگذشت. ریگان در سن ۹۳ سال و ۱۲۰ روز، طولانی ترین رئیس جمهور ایالات متحده در تاریخ در زمان مرگش بود، رکوردی که از آن به بعد توسط جرالد فورد شکسته شد. تشییع جنازه ایالتی او به مدت هفت روز ادامه یافت. پس از مرگ ریگان، جسد او را از خانه اش در بل ایر به خانه تشییع جنازه کینگزلی و گیتس در سانتا مونیکا، کالیفرنیا بردند تا جسد را برای دفن آماده کنند. در ۷ ژوئن، تابوت ریگان با ماشین نعش کش حمل شد و در کتابخانه ریاست جمهوری رونالد ریگان در دره سیمی، کالیفرنیا به نمایش گذاشته شد، سپس در ۹ ژوئن برای خدمات، بازدید عمومی و ادای احترام در ساختمان کنگره ایالات متحده به واشینگتن پرواز کرد.
در فیلم سازی، پیچ (انگلیسی: Pitch) یا "ارائه ایده"، یک توضیح شفاهی مختصر (و گاهی بصری) از یک ایده برای فیلم یا مجموعه تلویزیونی است که معمولاً توسط یک فیلم نامه نویس یا کارگردان فیلم به یک تهیه کننده فیلم یا مدیر استودیو ارائه می شود، با این امید که سرمایه لازم برای نگارش فیلم نامه جذب شود. این اصطلاح از عبارت سلس پیچ (انگلیسی: sales pitch) به معنی "توضیحات فروش" گرفته شده است. یک پیچ در مراحل مختلف تولید، مانند انتخاب بازیگران و توزیع، و همچنین برای ترغیب تهیه کنندگان فیلم به تأمین مالی بیشتر یک پروژه استفاده می شود. فیلمسازانی که یک پیچ را طراحی می کنند، معمولاً یک «بسته تولید» تهیه می کنند که در طول ارائه به هر سرمایه گذار بالقوه تحویل داده می شود. این بسته شامل اطلاعات اساسی پروژه فیلمساز، مانند خلاصه داستان و ارزش های بودجه است. گاهی، فیلمسازان یک پیش پرده مستقل را به عنوان بخشی از بسته تولید می کنند تا به سرمایه گذاران بالقوه کمک کنند تا پروژه و دیدگاه فیلمساز را بهتر تصور کنند. اگرچه پیچ ها معمولاً بر اساس یک فیلم نامه کامل یا نمایشنامه تلویزیونی ساخته می شوند، اما تولیدات انیمیشنی برای فیلم و تلویزیون
اغلب صرفاً بر اساس استوری بردها ارائه می شوند. برای مثال، سریال تلویزیونی انیمیشنی فینیس و فرب از روی یک استوری برد ارائه شد. بنیانگذاران این پروژه، دن پاونمیر و جف «سوامپی» مارش، برای متقاعد کردن مدیران خارجی شرکت والت دیزنی برای تأیید ساخت این سریال، یک استوری برد کشیدند و آن را ضبط کردند. سپس آن را میکس و صداگذاری کردند و با جلوه های صوتی، صداها و روایت ترکیب کردند و سپس این ضبط را برای مدیران ارسال کردند که آن را پذیرفتند. ایده های سریال های تلویزیونی همچنین می توانند توسط شبکه یا شرکتی که برنامه را تولید می کند، ارائه شوند. گاهی به شبکه ها پیشنهاد می شود که شخصیتی را برای افزایش رتبه بندی در یک سریال بگنجانند. چنین پیشنهادهایی در مورد شخصیت های «الیور» در سریال خانواده بردی و «لوک» در سریال مسائل اولیه استفاده شده است. شبکه ها همچنین سعی می کنند ایده های خود را از طریق پیشنهادهای خود به تهیه کنندگان سریال تحمیل کنند، اگرچه رویکرد آنها تجاری است و ایده هایشان معمولاً مورد پسند نویسندگان و بینندگان قرار نمی گیرد. در سال ۱۹۹۲، به گروه سازنده سریال انیمیشنی راگرتز (بچه های دردسرساز) از طرف نیکلودئون پیشنهاد
ی مبنی بر ساخت یک قسمت ویژه هانوکا برای این سریال داده شد. پل ژرمن، یکی از خالقان این سریال، در پاسخ پیشنهاد ساخت یک قسمت ویژه پسح را داد و آن را «ایده ای خنده دار» نامید. پس از پایان تولید آن قسمت ویژه، آنها شروع به بررسی قسمت ویژه هانوکا کردند و در نهایت در سال ۱۹۹۶ آن را به عنوان قسمت هانوکای راگرتز ساختند.
بی ام و آر ۱۲۰۰آر. تی (انگلیسی: BMW R1200RT) یک موتورسیکلت تورگردی یا اسپرت است که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ توسط کمپانی ب ام و موتوراد برای جایگزینی مدل آر۱۱۵۰آر. تی تولید شد. دارای یک انجین ۱۱۷۰ سی سی (۷۱ مکعب اینچ) دوسیلندر موتور تخت با گیربکس شش سرعته و میل کاردان است.