Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جشنواره فیلم مستقل لندن یک جشنواره فیلم بریتانیایی است که هرساله در ماه آوریل برگزار می شود. این جشنواره توسط اریش شولتز تأسیس شد و در بررسی فیلم های مستقل کم هزینه تخصص دارد. این جشنواره شامل یک رقابت فیلمنامه نویسی و نمایشگاهی برای توزیع فیلم ها است. تاریخچه. جشنواره فیلم مستقل لندن که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد، محلی برای نمایش بیش از ۱۰۰ فیلم مستقل است. این آثار در یک دوره دو هفته ای در ماه آوریل، در سینمای جنسیس (لندن) به نمایش گذاشته می شوند. جوایز. ارسال آثار برای جوایز از طریق پورتال آنلاین فیلم فری وی صورت می گیرد و از ماه اکتبر آغاز شده و در فوریه سال بعد به پایان می رسد. هزینه ها از ۶۵ پوند برای فیلم های بلند تا ۲۵ پوند برای فیلم های کوتاه متغیر است. دسته بندی های جوایز عبارتند از:
ممنوعه ترین دکامرون (ساکت شو بوکاچوی من) () که در کشورهای انگلیسی زبان با نام گناهکاران سکسی منتشر شد، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی مارینو جیرولامی است که در سال ۱۹۷۲ شد.
دربی آمریکا ۲۰۲۴ اولین دوره از مسابقات فوتبال بین قاره ای بین نمایندگان آمریکای شمالی و جنوبی بود. این مسابقات توسط فیفا و به عنوان یک دور مقدماتی برای چلنجر کاپ و جام بین قاره ای افتتاح شد و برندگان مسابقات قاره ای هر منطقه را به گرد هم آورد تا بهترین تیم را مشخص کند. پاچوکا مکزیک با شکست ۳–۰ بوتافوگو، اولین قهرمان این مسابقات شد. پیش زمینه. جدال بین تیم های آمریکای جنوبی با تیم های آمریکای شمالی، خصوصا از کشور مکزیک، همیشه یک رقابت هیجان انگیز در قاره آمریکا به شمار می آمد. در ابتدا، این دربی توسط کوپا اینترامریکانا متولد شد، مسابقه ای که قهرمان فصل جام لیبرتادورس را به مصاف با قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف دعوت می کرد. این مسابقه که در مجموع ۱۸ بار انجام شد، طرفداران زیادی پیدا نکرد زیرا تیم های جنوبی معمولا قهرمان بی دردسر مسابقات بودند. از اواخر دهه ۱۹۹۰، تیم های مکزیکی این اجازه را پیدا کردند که در جام لیبرتادورس شرکت داشته باشند. این دسترسی در ابتدا به تیم های دیگری همچون نیویورک ردبولز آمریکا و آلاخولنسه کاستاریکا نیز داده شد اما در مسابقات بعدی، خبری از آنها نشد. تیم های مکزیکی در ابتدا باید با نمایند
گان ونزوئلا بازی می کردند و تیم برنده به مرحله گروهی لیبرتادورس صعود می کرد، اما بعد از تبدیل شدن آنها به یکی از قدرت های جام، آنها به صورت مستقیم به مسابقات راه یافتند. مکزیکی ها در دوران حضور در جام لیبرتادورس، ۳ بار نایب قهرمان شدند و تیم پاچوکا حتی موفق به یک قهرمانی در جام سودامریکانا شد. این رقابت تا سال ۲۰۱۷ ادامه داشت اما بعد از آن، تیم های مکزیکی به دلیل تغییر تاریخ مسابقات، نتوانستند دیگر در جام لیبرتادورس شرکت کنند. جام اینترامریکانا بعد از نسخه ۱۹۹۸ منحل شد، زیرا که هر دو قهرمان قاره و دیگر قاره ها به مسابقات قهرمانی باشگاه های جهان و بعدا جام باشگاه های جهان دعوت می شدند و این احتمال را داشتند که در مقابل یکدیگر قرار بگیرند. با تولد جام جهانی باشگاه ها و ۳۲ تیمی شدن مسابقات، فیفا تورنمنت جدیدی به نام جام بین قاره ای فیفا را معرفی کرد که همچنان از فرمت قبلی جام باشگاه ها پیروی می کرد. فرق مهم جام بین قاره ای با جام باشگاه های جهان این بود که این تورنمنت به مسابقات کوچک تری تقسیم شده بود و "دربی آمریکا" هم یکی از آن مسابقات کوچک بود. برنده مسابقات به چلنجر کاپ راه می یافت و با برنده «جام آفریقا-آسی
ا-اقیانوس آرام» بازی می کرد، و تیم برنده آن مسابقه نیز به جام بین قاره ای راه می یافت و در برابر نماینده اروپا به رقابت می پرداخت.
شرکت پلیمر آریا ساسول یک شرکت پتروشیمی ایرانی است که در عسلویه، استان بوشهر، ایران واقع شده است. تاریخچه. شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران به منظور افزایش بهره برداری از ذخایر میدان گازی پارس جنوبی طرحی تحت عنوان «الفین نهم» طراحی کرد. برای اجرای طرح «الفین نهم» قراردادی در فروردین ۱۳۸۱ بین شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و شعبه آلمان شرکت ساسولِ آفریقای جنوبی منعقد شد. بر اساس این قرارداد مقرر شد واحد الفین و دو واحد پلی اتیلن کم چگالی، پلی اتیلن متوسط و سنگین پتروشیمی پارس جدا شده، و به صورت یک شرکت مستقل با نام آریا ساسول تأسیس شود. هدف از این جداسازی این بود که شرکت جدید آریا ساسول به بهترین و پیشروترین تولیدکننده پلیمر در منطقه خاورمیانه تبدیل شود. پلیمر آریا ساسول میراث مشارکت ایران و ساسول آفریقای جنوبی در اوایل دهه ۲۰۰۰ محسوب می شود. سهام این شرکت با نام "APOZ1" یا «آریا» در بورس اوراق بهادار تهران نمایه شده و قابل معامله است. محصولات. شرکت پلیمر آریا ساسول سالانه یک میلیون و صد هزار تن اتیلن در واحد الفین خود، ۳۷۵ هزار تن پلی اتیلن چگالی پایین در واحد LDPE و ۳۷۵ هزار تن پلی اتیلن چگالی متوسط و پلی اتیلن چ
گالی بالا در واحد MDPE/HDPE خود تولید می کند. دستاوردها. آریا ساسول در پنجمین جایزه نوآوری سازمانی (۲۰۲۳) توانست رتبه برتر اول را از آن خود کند.
بهادر زمانی (زاده ۱۸ آذر ۱۳۶۳) بازیگر و کارگردان اهل ایران است. او با بازی در فیلم "رستاخیز" (۱۳۹۱) در نقش عباس بن علی به شهرت رسید. زندگی. وی فارغ التحصیل لیسانس رشته کارگردانی سینما و لیسانس صنعت گردشگری و توریسم می باشد که از گرافیک و موسیقی تا مدیریت گالری و نویسندگی فعالیت دارد. اولین بار در سال ۱۳۸۴ وقتی ۲۱ ساله بود با فیلم «جنایت و جنحه» به کارگردانی حمیدرضا محسنی جلوی دوربین رفت. زمانی در سال ۱۳۸۹ در فیلم رستاخیز ساخته احمدرضا درویش نقش عباس بن علی را به تصویر کشید که با واکنش مراجع تقلید جلوی اکران آن بارها گرفته شد، به واسطه حواشی های فراوان این فیلم او بیش از پیش شناخته شد. به گفته خودش در جشنواره فجر مورد حمله قرار گرفت و بارها برای ایفای این نقش سرزنش و ناسزا شنیده است. از دیگر آثار مهم او بازی در مجوعه های کرگدن و قطب شمال در نمایش خانگی و یاور در تلویزیون است. او با فیلم برکه خاموش برنده جایزه جشنواره سانداسکرین ایتالیا شد. بهادر زمانی بازیگر نقش سهراب در سریال سوجان است که یکی از نقش های اصلی مجموعه را برعهده دارد.
در زیست شناسی سلولی مسیر پیام رسانی سلولی وینت () گروهی از مسیرهای ترارسانی پیام هستند که با پروتئین هایی آغاز می شوند که پیام ها را از طریق گیرنده های سطح سلول به سلول دیگر منتقل می کنند. نام Wnt که «وینت» (wint) تلفظ می شود، یک تکواژ چندوجهی است که با استفاده از نام های «Wingless» و «Int-1» ایجاد شده است. مسیرهای پیام رسانی وینت از ارتباطات سلول های مجاور (پیام رسانی پاراکراین) یا ارتباط همان سلول (پیام رسانی اتوکراین) استفاده می کنند. در جانوران این مسیرها از نظر تکاملی «» هستند، به این معنی که این مسیرها در گونه های جانوری از مگس میوه گرفته تا انسان مشابه هستند.&lt;ref name="doi10.1016/0092-8674(92)90630-U"&gt;&lt;/ref&gt; تا به امروز سه مسیر پیام رسانی سلولی وینت مشخص شده است: مسیر وینت متعارف (کانونی)، مسیر نامتعارف (غیرکانونی) قطبیت سلول مسطح، و مسیر وینت/کلسیم نامتعارف. هر سه مسیر با اتصال یک لیگاند پروتئین-وینت به یک گیرندهٔ خانواده فریزلد فعال می شوند که سیگنال بیولوژیکی را به پروتئین داخل سلولی دی شِـوِلد منتقل می کند. مسیر متعارف وینت منجر به تنظیم رونویسی ژن می شود و تصور می شود که تا حدودی توسط
ژن SPATS1 تنظیم منفی می شود. مسیر نامتعارف (غیرکانونی) قطبیت سلول مسطح، اسکلت سلولی را که تضمین کنندهٔ شکل سلول است، تنظیم می کند. وظیفهٔ مسیر وینت/کلسیم نامتعارف، تنظیم پیام رسانی کلسیمی داخل سلول است. مسیر پیام رسانی سلولی وینت نخستین بار در جریان پژوهش ها جهت درک نقش آن در سرطان زایی و سپس هنگام بررسی عملکرد آن در رشد رویان جانوری شناسایی شد. فرآیندهای جنینی که تحت کنترل این مسیر است شامل الگودهی محور بدن، تعیین سرنوشت سلولی، تکثیر سلولی و مهاجرت سلولی است. این فرایندها برای شکل گیری مناسب بافت های مهم بدن از جمله استخوان، قلب و ماهیچه ضروری هستند. نقش آن در رشد جنینی زمانی کشف شد که جهش های ژنتیکی در پروتئین های مسیر وینت، رویان های غیرعادی مگس سرکه را تولید کردند. پژوهش های بعدی نشان داد که ژن های مسئول این ناهنجاری ها بر رشد سرطان پستان در موش ها نیز تأثیر می گذارند. مسیر پیام رسانی وینت همچنین بازسازی بافت را در مغز استخوان، پوست و روده بزرگسالان کنترل می کند. اهمیت بالینی این مسیر با جهش هایی که منجر به بیماری های مختلفی از جمله سرطان پستان، سرطان پروستات، گلیوبلاستوما، دیابت نوع ۲ و غیره می شود، نشان
داده شده است. در سال های اخیر، پژوهشگران نخستین استفاده موفقیت آمیز از مهارکننده های مسیر وینت را در مدل های بیماری در موش ها گزارش کردند.
گُزده تورکر (به ترکی استانبولی: Gözde" Türker"؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیگر اهل ترکیه است. زندگی و تحصیلات. تورکر در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵ در شهر بورسا متولد شد، وی در خانواده ای کم جمعیت متولد شد و یک خواهر بزرگتر از خود دارد.تورکر در رشته ی تئاتر از دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان فارغ التحصیل شد. حرفه. تورکر ار ۹ سالگی وارد عرصه بازیگری شد. او بازیگری حرفه ای را در ۱۸ سالگی با ایفای نقش صفیه در مجموعه تلویزیونی حریم سلطان آغاز کرد، سپس در مجموعه های پویراز کارایل و عروس استانبولی حضور یافت، تورکر با ایفای نقش هاریکا مانیاسلی در مجموعه تلویزیونی خواهر و برادرانم به شهرت بسیاری رسید. زندگی شخصی. گزده تورکر در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۱ با آنیل گولر تاجر ترک ازدواج کرد. او هم اکنون در شبکه اجتماعی اینستاگرام ۱/۴ میلیون دنبال کننده دارد.
جوسانت یا ژوسانت یک بازی ویدئویی پازل سکوبازی است که توسط دونت ناد انترتینمنت ساخته و منتشر شده است. در ژوسانت بازیکنان کنترل یک سرگردان تنها و بی نام و نشان را به دست می گیرند، در حالی که باید از برجی متروک، پر از مصنوعات دست ساختهٔ تمدن های گذشته بالا روند. این بازی در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، برای پلتفرم های مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۵ و ایکس باکس سری اکس/اس منتشر شده است. بازی با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، اما یک ناکامی تجاری برای دونت ناد انترتینمنت بود. روند بازی. "ژوسانت" اثری معمایی و سکوبازی است که به بازیکن وظیفه می دهد تا به بالای یک برج صعود کند، که به زیست بوم های مختلف تقسیم می شود و هر کدام دارای مکانیک ها و چالش های منحصربه فرد پیمایش هستند. هنگامی که بازیکن از برج بالا می رود، اطلاعات بیشتری در مورد تمدنی که در آنجا زندگی می کردند و آنچه که بر سر آن ها آمده است را به دست می آورد. بازیکن قادر است میخچه های کوه نوردی را با زدن دکمه در دیوار قرار دهد و در صورت افتادن یا اتمام استقامت آن ها را بگیرد. تریگرهای دسته برای قرار دادن دست در هنگام بالا رفتن استفاده می شوند. با نگه داشتن یک دکم
ه، شخصیت بازی می پرد و مقدار زیادی استقامت در این فرآیند مصرف می کند. به صورت دوره ای، بازیکن می تواند طناب ها را به مناطقی که قبلاً از آن ها عبور کرده اند رها کند و پیمایش پس گرد را آسان تر کند. در طول بازی، بازیکن توسط یک همراه به نام «بالاست» همراهی می شود که توسط تیم به عنوان «موجودی که به طور کامل از آب ساخته شده» توصیف می شود. بالاست سرنخ ها و «ویک نیچر» را آشکار می کند و مسیرهای جدیدی را برای استفاده و اکتشاف بازیکنان آزاد می سازد. بازی فاقد دیالوگ است و به همین دلیل به شدت بر داستان سرایی محیطی متکی می باشد. بازیکن همچنین در حین بالا رفتن از یک ارتفاع بلند، با مشکل تنفس مواجه می شود. توسعه و انتشار. "ژوسانت" توسط استودیوی فرانسوی دونت ناد انترتینمنت توسعه یافته و منتشر شده است. این بازی برای اولین بار در نمایشگاه ایکس باکس گیم شوکیس سال ۲۰۲۳ در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، برای انتشار در پاییز معرفی شد. دونت ناد به طور همزمان پلتفرم های مورد نظر برای انتشار را فاش کرد و مدت کوتاهی پس از اعلام یک نسخه دمو در استیم منتشر کرد. در نهایت بازی در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۵ و ایکس باکس سری اکس/اس ع
رضه شد. همچنین بر روی سرویس ایکس باکس گیم پس برای کلاود، کنسول و رایانهٔ شخصی راه اندازی شد.
رومینا مالاسپینا (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، مجری تلویزیون، روزنامه نگار، بازیگر، تأثیرگذار، شوگرل، و خواننده اهل آرژانتین است. پیوند به بیرون. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
سِلسته سید (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کوچولوها"، "زنان قاتل" و "مجردمانده ها" اشاره نمود.
یروومارتوفسی یا به فارسی اولین راهپیمایان (؛ یک اصطلاح مرکب می باشد که معنای واقعی آن "آن ها در ۱ مارس" است) انقلابیون روسیه، اعضای "نارودنایا ولیا"، طراحان و مجریان ترور الکساندر دوم روسیه (۱ مارس ۱۸۸۱) و سوء قصد به جان الکساندر سوم روسیه (۱ مارس ۱۸۸۷، همچنین به عنوان «دومین اول مارس» شناخته می شود) بودند.
مکا اورتیز (; – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پدربزرگ و مادربزرگ"، "مادام بوواری" اشاره کرد.
در اقتصاد و اقتصادسنجی، تابع تولید کاب-داگلاس () شکل عملکردی خاصی از تابع تولید است که به طور گسترده برای نشان دادن رابطه فن آوری بین مقادیر دو یا چند ورودی (به ویژه سرمایه فیزیکی و نیروی کار) و مقدار خروجی (میزان تولید) است. فرم کاب-داگلاس بین سال های ۱۹۲۷ و ۱۹۴۷ توسط چارلز کاب و پل داگلاس ایجاد شد؛ طبق گفته داگلاس، شکل عملکردی این تابع قبلاً توسط فیلیپ ویکستید توسعه داده شده شده بود. فرمول. استانداردترین شکل تابع تولید کاب-داگلاس به صورت زیر است: formula_1 که در آن: سرمایه و نیروی کار دو «عامل تولید» تابع تولید کاب-داگلاس هستند.
الکساندرا می (؛ زادهٔ ) بازیگر، خوانندگی، مدل، تهیه کننده اهل ونزوئلا است.
انریکو بومبا (؛ –۱ نوامبر ۱۹۹۵) با نام مستعار «هنری بِـی» کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا بود. بومبا در سال ۱۹۶۲ در ایتالیا با جین منسفیلد، در همان زمانی که همسر میکی هارگیتای رابطه نامشروع داشت. وی کمی بعد با صداپیشه ایتالیایی گرمانا دومینیچی (دختر آرتورو دومینیچی) ازدواج کرد که با هم صاحب یک دختر به نام فدریکا بومبا شدند. انریکو بومبا در ۱ نوامبر ۱۹۹۵ در سن ۷۳ سالگی درگذشت. همسرش در ۳ ژانویه ۲۰۲۴ در سن ۷۷ سالگی درگذشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آرتینو و استدلال هایش در مورد روسپی های درباری، زنان شوهردار و… مردان بی غیرت"، "... و فقط پیترو آرتینو نجات پیدا کرد، با یک دست در جلو و دست دیگر پشت…" و "اوه اسلام" اشاره نمود.
کورین فاکس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تعطیلات آلآستار" اشاره کرد.
... و فقط پیترو آرتینو نجات پیدا کرد، با یک دست در جلو و دست دیگر پشت… () که در کشورهای انگلیسی زبان با نام داستان های آرتینو دربارهٔ سه دختر شهوت انگیز منتشر شد، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی سیلویا آمادیو است که در سال ۱۹۷۲ شد.
پریدویژنیکی (، )، که به آن سرگردانان یا دوره گردان نیز می گویند، گروهی از هنرمندان واقع گرای روسی بودند که در اعتراض به محدودیت های آکادمیک، یک تعاونی هنرمندان تشکیل دادند. در سال ۱۸۷۰ به "انجمن نمایشگاه های هنری مسافرتی"، به طور خلاصه "پریدویژنیکس"، تکامل یافت. در سال ۱۸۶۳ گروهی متشکل از چهارده دانشجو تصمیم گرفتند آکادمی امپریال هنر در سنت پترزبورگ را ترک کنند. دانش آموزان قوانین آکادمی را محدود کننده یافتند؛ معلمان محافظه کار بودند و بین هنر بالا و پایین فاصله زیادی وجود داشت. در تلاش برای رساندن هنر به مردم، دانشجویان یک جامعه هنری مستقل تشکیل دادند، تعاونی هنرمندان پترزبورگ (آرتل). در سال ۱۸۷۰، این سازمان تا حد زیادی توسط انجمن نمایشگاه های هنری مسافرتی (پریدویژنیکی) موفق شد تا به مردم استان ها فرصتی دهد تا دستاوردهای هنر روسیه را دنبال کنند و به مردم بیاموزد که از هنر قدردانی کنند. این جامعه استقلال خود را از حمایت دولتی حفظ کرد و هنری را که از زندگی معاصر مردم مسکو و سنت پترزبورگ به تصویر می کشید به استان ها آورد. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۲۳، انجمن ۴۸ نمایشگاه سیار در سنت پترزبورگ و مسکو ترتیب داد و پس از آن در
کی یف، خارکوف، کازان، اریول، ریگا، اودسا و شهرهای دیگر به نمایش درآمد.
تیم پاکسازی (به انگلیسی: The Clean Up Crew) یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی متیو راجرز و کارگردانی جان کییز است. در این فیلم جاناتان ریس میرز، سوئن تمل، اکاترینا بیکر، ملیسا لیو و آنتونیو باندراس به ایفای نقش پرداخته اند. داستان. پس از اینکه یک تیم پاکسازی در صحنه جرم، کیفی پر از پول را پیدا می کنند، ناخواسته وارد جنگ با یک ارباب جنایتکار فاسد، قاتل، گانگستر و مأموران دولتی فاسد می شوند که همه آنها قصد دارند پول را پس بگیرند. ساخت. در آگوست ۲۰۲۲، اعلام شد که فیلمبرداری در ایرلند به پایان رسیده است. و میرز، لیو و باندراس برای بازی در این فیلم بازی کرده اند. انتشار. در ژانویه ۲۰۲۳، گزارش شد که صبان فیلمز حقوق توزیع جهانی را در همه مناطق به جز اسپانیا و ایتالیا به دست آورد. این فیلم به صورت ویدئو به درخواست در ۲۰ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد. بازخوردها. هوپ مدن در نقد منفی خود نوشت: «تیم پاکسازی یک کمدی است که خنده دار نیست، یک فیلم هیجان انگیز بدون هیجان، و یک فیلم اکشن متوسط که به طور سرگیجه آوری برای چند بازیگری که لایق بهتری هستند، به هم وصل شده اند.»
دانشگاه زنان دوک سونگ (؛ ) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. تاریخچه. دانشگاه زنان دوک سونگ یک دانشگاه خصوصی چهار ساله برای زنان در کره جنوبی است. پردیس اصلی این دانشگاه در ناحیه دوبونگ در سئول قرار دارد و دانشکده تحصیلات تکمیلی و یک شرکت نیز در ناحیه جونگ نو واقع شده اند. دانشگاه زنان دوک سونگ اولین دانشگاه ویژه زنان است که توسط یک فعال زن در زمینهٔ استقلال تأسیس شده است. این دانشگاه به ویژه در حوزه آموزش کودکان پیش دبستانی شهرت دارد. اختصارات انگلیسی این دانشگاه عبارتند از: Duksung, DSU و DSWU. ایستگاه مترویی که در مسیر حمل ونقل اطراف دانشگاه زنان دوک سونگ قرار دارد، ایستگاه گورستان ملی ۱۹ آوریل (ایستگاه دانشگاه زنان دوک سونگ) در خط یی شین سول متروی سئول است. این کالج در سال ۱۹۲۰ به عنوان بخشی از تلاش ها برای بهبود آموزش که از جنبش اول مارس نشأت گرفت، تأسیس شد. بنیان گذار آن، چا می ری سا (차미리사، ۱۸۸۰–۱۹۵۵)، معلم و رهبر جامعه آموزش زنان چوسان بود. در آن زمان، این دانشگاه به نام آکادمی گون هوا شناخته می شد. چون نام «گون هوا» (근화; 槿花) به گل ملی کره اشاره دارد، تحت فشار مقامات ژاپنی در س
ال ۱۹۳۸ به «دوک سونگ» تغییر نام یافت. دوک سونگ در سال ۱۹۵۰ به طور رسمی به عنوان کالجی در محل کاخ اون هیون گونگ تأسیس شد. همان سال، کالج دخترانه دوک سونگ نیز تأسیس شد و دپارتمان های ادبیات کره ای و اقتصاد خانه آغاز به کار کردند. دکتر سونگ گوم سون به عنوان نخستین رئیس دانشگاه منصوب شد. دوک سونگ در سال ۱۹۵۲ به یک کالج چهار ساله تبدیل شد. در سال ۱۹۸۴، پردیس اصلی به مکان فعلی خود در ناحیه دوبونگ منتقل شد و در نهایت در سال ۱۹۸۷ به دانشگاه تبدیل گردید. در سال ۲۰۲۰، کره پست (KoreaPost) تمبری به مناسبت صدمین سالگرد تأسیس دانشگاه زنان دوک سونگ منتشر کرد.
تاکسی هنگ کنگ در هنگ کنگ تعداد کمی از تاکسی ها به طور مستقل در اختیار افراد اداره می شوند، اکثریت قریب به اتفاق آن ها متعلق به ۱۷ شرکت تاکسیرانی مستقل است که تاکسی ها را به صورت شیفتی به ۴۰۰۰۰ راننده خوداشتغال اجاره می دهند. تا سال ۲۰۲۴، ۱۸۱۶۳ تاکسی در هنگ کنگ وجود دارد که از این تعداد ۱۵۲۵۰ تاکسی شهری، ۲۸۳۸ تاکسی مناطق جدید و ۷۵ تاکسی Lantau بودند. آنها هر روز به ترتیب به حدود ۱٫۱ میلیون نفر خدمات ارائه می دهند. تاریخچه. قرن ۱۹. در دوران استعمار اولیه، صندلی های سدان تنها شکل حمل و نقل عمومی بودند. صندلی های عمومی طبق تعرفه هایی که به طور برجسته نمایش داده می شد، مجوز گرفتند و شارژ شدند. صندلی های صندلی در همه هتل ها، اسکله ها و چهارراه های اصلی یافت می شد و صندلی های محکم برای حمایت منظم فریاد می زدند. دقیقاً مانند اتومبیل های موتوری امروزه، صندلی های شخصی وجود داشتند و نشانگر مهمی از وضعیت یک فرد بودند. وضعیت یک افسر مدنی با تعداد حاملان متصل به صندلی او مشخص می شد. تعداد آنها در حدود سال ۱۹۲۰ به اوج خود رسید، زمانی که ۱۲۱۵ صندلی سدان ثبت شده در جاده ها بودند. ریکشا اولین بار در سال ۱۸۷۰ توسط یک تاجر آمریک
ایی از ژاپن وارد شد. آنها برای سالهای متمادی یک نوع حمل و نقل محبوب بودند و در اوایل قرن بیستم به بیش از ۷۰۰۰ نفر رسیدند. ریکشاها با صندلی های سدان برای مشتریانی که بسته به بودجه، عجله یا زمینی که باید مورد مذاکره قرار گیرند، رقابت می کردند. ریکشا سریع تر بود، اما برای بالا رفتن از شیب های جزیره هنگ کنگ مناسب نبود. قبل از اینکه تراموا پیک هنگ کنگ در سال ۱۸۸۸ راه اندازی شود، ساکنان ثروتمند The Peak با صندلی های سدان توسط افراد سردسیر از مسیرهای شیب دار به محل اقامت خود، از جمله خانه تابستانی فرماندار سابق سر ریچارد مک دانل، که می توانستند از آب و هوای خنک تر استفاده کنند، حمل می شدند. با این حال، محبوبیت ریکشاها پس از جنگ جهانی دوم کاهش یافت. از سال ۱۹۷۵ هیچ مجوز جدیدی برای ریکشاها صادر نشده است و مجوزها غیرقابل انتقال شدند؛ بنابراین، یک نژاد در حال مرگ از تنها چند مرد مسن هنوز تجارت خود را در اسکله فری ادینبورگ، عمدتاً برای گردشگران انجام می دهند. کشوهای ریکشا ۳۰۰ دلار هنگ کنگ برای دور زدن بلوک می گرفتند. در سال ۱۹۹۸ حدود هشت مورد وجود داشت و تنها چهار مورد در سال ۲۰۰۲ و دو مورد در سال ۲۰۱۱ باقی مانده بود. طب
ق گزارش ها آخرین صندلی سدان در سال ۱۹۶۵ رها شد و از زمان جابجایی اسکله Central Star Ferry در پایان سال ۲۰۰۶ ریکشاها ناپدید شدند. قرن ۲۰. نام چینی تاکسی مورد استفاده در هنگ کنگ، dik si (的士)، ترجمه کانتونی کلمه انگلیسی «تاکسی» است. اولین پیشگام سرویس تاکسی مدرن ممکن است وو زونگ (胡忠) باشد. در سال ۱۹۴۱، اعتقاد بر این است که او ۴۰ تاکسی، از جمله ۱۰ کارت سفید، که به دولت اجاره داده بود، داشت. هنگامی که اشغال هنگ کنگ توسط ژاپن در دسامبر همان سال آغاز شد، او عملیات حمل و نقل خود را به حالت تعلیق درآورد. او پس از جنگ با ۱۰۰ ماشین کار خود را از سر گرفت. این سرویس اولین بار به طور رسمی توسط دولت در سال ۱۹۴۷ با ۳۲۹ اتومبیل ثبت شد. در سال ۱۹۶۰ این سرویس به طور رسمی مناطق جدید را تحت پوشش قرار داد و خدمات به ۱۰۲۶ خودرو افزایش یافت. تعداد تاکسی ها در سال ۱۹۸۰ در ۱۰۰۰۰ ضرب می شود. قبل از سال ۱۹۷۴، رنگ تاکسی ها در هنگ کنگ به رنگ های انتخاب شده توسط دارندگان مجوز بستگی داشت، اگرچه اداره حمل و نقل به سردرگمی قابل توجهی برای مسافران ناشی از تکثیر رنگ ها و اختلاط با وسایل نقلیه شخصی اشاره کرده بود و تا دسامبر ۱۹۶۹ شروع به بررسی ی
ک لباس فرم کرد. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۴، دولت رنگ های استاندارد - نقره ای برای نیمه بالایی و قرمز برای نیمه پایین - را برای تمام تاکسی ها در هنگ کنگ تعیین کرد تا تاکسی های غیرقانونی را از بین ببرد. از آنجایی که بیشتر وسایل نقلیه در کولون به دلیل مرکز جمعیت بودن آن جمع می شدند و تقاضا در مناطق جدید توسط اپراتورهای غیرقانونی تأمین می شد، یک سرویس تاکسی مجاز که فقط برای مناطق جدید تهیه می کرد در ۵ ژوئن ۱۹۷۶ اعلام شد. از آن زمان به بعد. تاکسی های «معمولی» (قرمز) مجاز خواهند بود در مناطق جدید و همچنین جزیره کولون و هنگ کنگ به فعالیت خود ادامه دهند. تاکسی های سرزمین های جدید - نقره ای برای نیمه بالایی و سبز برای نیمه پایین - از ورود به مناطق شهری منع خواهند شد. دسته ای از ۲۰ تاکسی آبی که به جزیره لانتائو خدمات می دهند در سال ۱۹۸۳ شروع به کار کردند.
دانشگاه سونگ شیل (؛ اس اس یو (SSU)) نخستین دانشگاه مدرن در کره جنوبی است که پیشینهٔ آن به سال ۱۸۹۷ برمی گردد. این دانشگاه توسط مبلغ مسیحی ویلیام ام. برد تأسیس شد. پردیس این دانشگاه در دونگ جانگ گو، سئول، کره جنوبی واقع شده است.
دانشگاه کوک مین (؛ ؛ کی ام یو (KMU)) یک دانشگاه خصوصی تحقیقاتی است که در سال ۱۹۴۶ در سونگ بوک گو، سئول، کره جنوبی تأسیس شد. این دانشگاه از اهمیت تاریخی برخوردار است، زیرا توسط دولت در تبعید کره تأسیس شد و اولین دانشگاه خصوصی است که پس از آزادی جمهوری کره از ژاپن تأسیس گردید. فعال برجسته جنبش استقلال کره، کیم کو، ارتباط نزدیکی با این دانشگاه دارد. دانشگاه کوک مین شامل ۱۴ دانشکده دوره کارشناسی، چندین دانشکده تحصیلات تکمیلی و ۱۰ دانشکده فنی و حرفه ای است. این دانشگاه برنامه های تحصیلی، بورسیه ها و کنفرانس هایی را ارائه می دهد. رتبه و شهرت بین المللی آن در حال بهبود است.
دانشگاه هونگ ایک (؛ به صورت عامیانه با نام هونگ ده نیز شناخته می شود) یک دانشگاه واقع شده در ماپو، سئول، کره جنوبی است. این دانشگاه در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. این دانشگاه همچنین یک واحد پردیس در سجونگ سیتی دارد. نام محاوره ای دانشگاه، «هونگ ده»، کنایه ای از محله هونگ ده است. این دانشگاه کمی پس از جنبش استقلال کره تأسیس شد.
دانشگاه کیونگ گی (؛ ، کی جی یو (KGU)) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد. این دانشگاه ابتدا به عنوان یک مدرسه در سئول بنیان گذاری شد و بعدها به کالج و سپس به دانشگاه ارتقا یافت. این دانشگاه دو پردیس دارد: پردیس اصلی در سو وون، استان گیونگ گی و پردیس سئول در ناحیه سوده مون. دانشگاه کیونگ گی بیش از ۱۷٬۰۰۰ دانشجوی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در این دو پردیس دارد. دانشگاه کیونگ گی شامل ۱۱ دانشکده است که ۶۳ برنامه تحصیلی و ۱۲ دانشکده تحصیلات تکمیلی را در بر می گیرد. آموزش و پژوهش در این دانشگاه بر روی رشته هایی مانند گردشگری، مهمان داری، هنر و طراحی، بازرگانی، مطالعات بین المللی، مهندسی محیط زیست و مهندسی معماری تمرکز دارد. همچنین برخی از دروس این دانشگاه به زبان انگلیسی تدریس می شود. دانشگاه کیونگ گی با ۱۵۲ دانشگاه در ۳۱ کشور همکاری نی کند. این دانشگاه برنامه زبان کره ای را ارائه می دهد و بیش از ۶۵۰ دانشجوی بین المللی در آن تحصیل می کنند.
دانشگاه سانگ میونگ (؛ ) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است که پردیس اصلی آن در ناحیه جونگ نو، سئول و پردیس فرعی آن در چونان، استان چونگ چونگ جنوبی واقع شده است. این دانشگاه در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد و کالج زنان سانگ میونگ در سال ۱۹۶۵ و کالج زنان سانگ میونگ در چونان در سال ۱۹۸۵ تأسیس شدند. در سال ۱۹۸۷، این کالج به دانشگاه ارتقا یافت و نام آن به دانشگاه زنان سانگ میونگ تغییر کرد. در سال ۱۹۹۶، این دانشگاه به سیستم آموزش مختلط تبدیل شد و نامش به دانشگاه سانگ میونگ تغییر یافت.
دانشگاه میونگ جی (؛ ) یک دانشگاه خصوصی مسیحی است که در سال ۱۹۴۸ در کره جنوبی تأسیس شد. این دانشگاه تحصیلات عالی در رشته های مهندسی، علوم و علوم انسانی ارائه می دهد. دانشگاه میونگ جی دو پردیس دارد: پردیس علوم اجتماعی که در سئول است و پردیس علوم طبیعی که در یونگین، ۳۵ کیلومتر (۲۲ مایل) جنوب پایتخت قرار دارد. این دانشگاه شامل ۱۰ کالج، ۴۲ دپارتمان، ۷ دانشکده و ۸ رشته تخصصی در مقطع تحصیلات تکمیلی است. دانشگاه میونگ جی در نیم قرن گذشته به عنوان مرکز انسان گرایی عملی شناخته شده است و هم زمان با برقراری تبادل با ۱۵۰ دانشگاه در ۲۲ کشور، برنامه های متنوع و عملی جهانی سازی را اجرا می کند.
دانشگاه کوانگ وون (؛ ؛ اختصاری: کوانگ وون، کی دابلیو و کی دابلیویو (KWU)) یک دانشگاه خصوصی پژوهشی است که در ناحیه نو وون، سئول، کره جنوبی واقع شده است و برنامه های تحصیلی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی ارائه می دهد. مرکز آموزش رادیویی چوسان، پیش ساز دانشگاه کوانگ وون، اولین مؤسسه ای بود که مطالعات مهندسی الکترونیک را در کره تدریس کرد. بنیاد این دانشگاه آکادمی کوانگ وون است که یک مؤسسه آموزشی رسمی به شمار می رود. دانشگاه کوانگ وون تا سال ۲۰۱۹، تعداد ۱۱۵۰۰ دانشجوی کارشناسی و ۱۲۹۲ دانشجوی کارشناسی ارشد داشته است. دانشگاه کوانگ وون به خاطر اعتبار علمی اش در زمینه های مهندسی و فناوری اطلاعات شناخته شده است. این دانشگاه در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ در حوزه مهندسی، رتبه ۵۶ آسیا را از سوی کواکوارلی سیموندز (Quacquarelli Symonds) (QS) کسب کرد و در سال ۲۰۱۵ در حوزه علوم و مهندسی، رتبه ۱۶ در کره را از سوی کوریا اکونومیک دیلی به دست آورد.