Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م و نوزدهم رونق گرفت. رم، به عنوان پایتخت امپراتوری روم، هزاران نفر را از سراسر امپراتوری، که بخش بزرگی از اروپا، غرب آسیا و شمال آفریقا را شامل می شد، به شهر و کشور جذب کرد. بازرگانان و تاجران از نقاط مختلف جهان به ایتالیا آمدند. زمانی که امپراتوری در سال ۴۷۶ میلادی سقوط کرد، رم دیگر مرکز سیاست و فرهنگ اروپایی نبود؛ اما به پایگاه پاپ تبدیل شد، که آن زمان اداره دین رو به رشد مسیحیت را بر عهده داشت، به این معنا که رم یکی از مهم ترین مکان های زیارتی اروپا باقی ماند. زائران، برای قرن ها و حتی امروز، به این شهر می آمدند و این نخستین شکل گردشگری یا گردشگری مذهبی بود. امپراتوری های تجاری ونیز، پیزا و جنوآ باعث شدند که تاجران، بازرگانان و صاحبان کسب وکار از سراسر جهان نیز به طور منظم به ایتالیا بیایند. در قرن ۱۶ و اوایل قرن ۱۷، در اوج دوران رنسانس، چندین دانشجو برای مطالعه معماری ایتالیا به این کشور آمدند. گرند تور. گردشگری واقعی تنها از نیمه دوم قرن هفدهم و با آغاز گرند تور به ایتالیا رسید. این دوره زمانی بود که اشراف اروپا، بسیاری از آن ها بریتانیایی بودند، به بخش هایی از اروپا سفر می کردند و ایتالیا به عنوان مقصد
ی کلیدی مطرح بود. برای ایتالیا، هدف مطالعه معماری باستانی، فرهنگ محلی و تحسین زیبایی های طبیعی بود. گرند تور اساساً با کتاب "Voyage to Italy" نوشته کشیش کاتولیک رومی ریچارد لاسلز که در سال ۱۶۷۰ منتشر شد، آغاز شد. به دلیل گرند تور، گردشگری بیشتر رایج شد و ایتالیا به یکی از مقاصد محبوب میلیون ها نفر تبدیل شد. پس از ورود به آنچه امروز ایتالیا است، این گردشگران ابتدا تورین را برای مدتی کوتاه بازدید می کردند. در مسیر، میلان نیز توقف محبوبی بود، اما سفر به این شهر ضروری نبود و بسیاری از آن عبور می کردند یا برای مدت کوتاهی می ماندند. اگر شخصی با کشتی می آمد، چند روزی در جنوا می ماند. با این حال، مقصد اصلی در شمال ایتالیا ونیز بود که توقفی حیاتی محسوب می شد و همچنین شهرهای اطراف آن مانند ورونا، ویتشنزا و پادووا. در ادامه تور، شهرهای توسکانی نیز توقف های مهمی در برنامه سفر بودند. فلورانس جذابیت اصلی بود و سایر شهرهای توسکانی مانند سیه نا، پیزا، لوکا و سن جیمینیانو نیز به عنوان مقصد مهم در نظر گرفته می شدند. با این حال، برجسته ترین توقف در مرکز ایتالیا، رم بود که مرکز مهم هنر و فرهنگ و شهری ضروری برای گردشگران گرند تور
محسوب می شد. سپس گردشگران به خلیج ناپل می رفتند و پس از کشف آن در ۱۷۱۰، پمپئی و هرکولانیوم نیز محبوب شدند. سیسیل بخشی مهم از مسیر محسوب می شد و افراد بسیاری مانند یوهان ولفگانگ فون گوته از این جزیره بازدید کردند. گردشگری انبوه. در طول قرن های هفدهم تا هجدهم، گرند تور عمدتاً مختص دانشگاهیان یا نخبگان بود. با این حال، حدود سال ۱۸۴۰ حمل ونقل ریلی معرفی شد و گرند تور تا حدودی از مد افتاد؛ بنابراین نخستین شکل گردشگری انبوه پدید آمد. دهه ۱۸۴۰ دوره ای بود که طبقات متوسط ویکتوریایی در کشور گردش می کردند. چندین آمریکایی نیز توانستند از ایتالیا بازدید کنند و گردشگران بیشتری به شبه جزیره آمدند. شهرهایی مانند ونیز، فلورانس، رم، ناپل و سیسیل همچنان جذاب ترین مقاصد بودند. مانند بسیاری از اروپایی ها، ایتالیایی ها به شدت به حمل ونقل عمومی وابسته هستند. ایتالیا کشور نسبتاً کوچکی است و فواصل کوتاه هستند. با پیشرفت قرن، بازدیدهای فرهنگی کاهش یافت و گردشگرانی که به خاطر طبیعت و آب وهوای ایتالیا می آمدند، افزایش یافتند. نخستین شهرک های ساحلی، مانند شهرک های ساحل لیگوریا، اطراف ونیز، توسکانی ساحلی و آمالفی، محبوب شدند. این روند ت
عطیلات تابستانی در دوره فرجام قرن شدت یافت، زمانی که چندین «هتل بزرگ» ساخته شد (شامل مکان هایی مانند سانرمو، لیدو، ویارجو و فورته دی مارمی). جزایری مانند کاپری، ایشیا، پروچیدا و البا محبوبیت یافتند و دریاچه های شمالی، مانند کومو، ماجیوره و گاردا، بیشتر مورد بازدید قرار گرفتند. گردشگری به ایتالیا تا اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ بسیار محبوب باقی ماند، اما با رکود بزرگ و بحران اقتصادی، بسیاری توان مالی سفر به کشور را از دست دادند؛ بی ثباتی سیاسی رو به افزایش باعث شد گردشگران کمتری به کشور بیایند. تنها گروه های گردشگری قدیمی، مانند چای با موسولینی باقی ماندند. پس از رکود شدید گردشگری که از حدود سال ۱۹۲۹ آغاز شد و پس از جنگ جهانی دوم ادامه یافت، ایتالیا دوباره به وضعیت یک مقصد محبوب بازگشت، با معجزه اقتصادی ایتالیا و ارتقای سطح زندگی؛ فیلم هایی مانند "زندگی شیرین" در خارج از کشور موفق شدند و نمایش زندگی ایده آل کشور، باعث افزایش شهرت بین المللی ایتالیا شد. در این زمان، با درآمدهای بالاتر، ایتالیایی ها نیز توان مالی سفر به تعطیلات را داشتند؛ شهرک های ساحلی شاهد افزایش بازدیدکنندگان بودند، به ویژه در Romagna. در
دهه ۱۹۶۰، هتل های ارزان و «پانسیون ها» (هاستل ها) ساخته شدند و با افزایش ثروت، حتی خانواده های طبقه کارگر ایتالیا نیز قادر به گذراندن تعطیلات در سواحل بودند. اواخر دهه ۱۹۶۰ همچنین تعطیلات کوهستانی و اسکی را برای عموم محبوب کرد؛ در پایتوم و دره آوستا، چندین پیست اسکی و کلبه ساخته شدند. دهه ۱۹۷۰ نیز موجی از گردشگران خارجی را به ایتالیا جذب کرد، که به دنبال سفرهای احساسی بودند، زیرا مقاصد مدیترانه ای شاهد افزایش بازدیدکنندگان جهانی بودند. با این حال، تا اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، بحران های اقتصادی و بی ثباتی سیاسی باعث رکود قابل توجهی در صنعت گردشگری ایتالیا شد، زیرا مقاصد شرق دور یا آمریکای جنوبی محبوبیت یافتند. با این وجود، تا اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، گردشگری دوباره محبوب شد و شهرهایی مانند میلان به مقاصد پرطرفدار تبدیل شدند. میلان شاهد افزایش گردشگر بود زیرا جایگاه خود را به عنوان یک پایتخت مد جهانی تثبیت می کرد. گردشگری بی رویه. چندین مقصد گردشگری محبوب در ایتالیا – از جمله ونیز، واتیکان و چینکو تره – با مشکلات گردشگری بی رویه روبه رو شده اند. به ویژه مشکل گردشگری بی رویه در ونیز توجه رسانه ها
را به خود جلب کرده است. علل این مشکل متعدد است، اما عوامل اصلی شامل حجم مسافران کشتی گردشی، تعداد زیاد بازدیدکنندگان یک روزه – که بسیار بیشتر از ساکنان و مهمانان شبانه هستند – و افزایش تعداد اقامتگاه های ایربی ان بی است که مردم محلی را از بازار مسکن خارج می کنند. در سال ۲۰۲۳، کمتر از ۵۰٬۰۰۰ نفر در مرکز تاریخی ونیز زندگی می کردند. در دهه ۱۹۷۰ گزارش شده است که مرکز قدیمی شهر ۱۷۵٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته است. در روزهای شلوغ، تعداد بازدیدکنندگان یک روزه می تواند به ۸۵٬۰۰۰ نفر برسد. در مجموع، ۳۰٪ از آپارتمان های مسکونی موجود توسط اجاره های گردشگری اشغال شده اند. از سال ۲۰۲۱، ورود کشتی های بزرگ گردشگری به مرکز تاریخی ممنوع شد، پس از آن که یونسکو تهدید کرد ونیز را به فهرست شهرهای در خطر خود وارد خواهد کرد، به دلیل آسیب به تالاب ونتزیا. در سال ۲۰۲۴، مقامات ونیز برای بازدیدکنندگان یک روزه در روزهای شلوغ بین آوریل و ژوئن، هزینه ورود وضع کردند تا بازدیدکنندگان را کاهش دهند؛ با این حال، در اواخر ۲۰۲۴ گزارش شد که این اقدام موفق به کاهش تعداد گردشگران نشده است. زمین و اقلیم. جغرافیا. ایتالیا در جنوب اروپا واقع شده و همچنین به ع
نوان بخشی از غرب اروپا در نظر گرفته می شود، بین عرض های جغرافیایی مدار ۳۱ درجه شمالی و مدار ۴۶ درجه شمالی و طول های جغرافیایی نصف النهار ۶ درجه شرقی و نصف النهار ۱۹ درجه شرقی. در شمال، ایتالیا با سوئیس، فرانسه، اتریش و اسلوونی هم مرز است و تقریباً توسط آلپ محدود می شود، که دره پو و Venetian Plain را در بر می گیرد. در جنوب، شامل تمام شبه جزیره ایتالیا است که توسط کوهستان آپنینی عبور می کند و دو جزیره Mediterranean islands یعنی سیسیل و ساردینیا و همچنین چندین جزیره کوچک را در بر می گیرد. کشورهای مستقل سان مارینو و واتیکان درون بوم و برون بوم در ایتالیا هستند، در حالی که کامپیونه د ایتالیا یک درون بوم و برون بوم ایتالیایی در سوئیس است. ایتالیا در نیم کره شمالی قرار دارد. مساحت کل کشور است که از این مقدار زمین و آب است. با احتساب جزایر، ایتالیا دارای خط ساحلی در دریای آدریاتیک، دریای یونان، دریای تیرنی، دریای لیگوریا، دریای ساردینیا و تنگه سیسیل است و مرزهایی با فرانسه ()، اتریش ()، اسلوونی () و سوئیس () دارد. سان مارینو () و واتیکان () که هر دو درون کاره هستند، باقی مانده را تشکیل می دهند. اقلیم. اقلیم ایتالیا ت
حت تأثیر حجم وسیع آب دریای مدیترانه است که ایتالیا را در تمام جهات به جز شمال احاطه کرده است. این دریاها منبعی از گرما و رطوبت برای ایتالیا محسوب می شوند. درون منطقه معتدل جنوبی، این دریاها اقلیمی خاص به نام اقلیم مدیترانه ای ایجاد می کنند که تفاوت های محلی به دلیل ژئومورفولوژی منطقه، به ویژه در شرایط مرکز پرفشار محسوس است. به دلیل طول شبه جزیره و غالباً کوهستانی بودن مناطق داخلی، اقلیم ایتالیا بسیار متنوع است. مناطق داخلی شمالی (مانند تورین، میلان و بولونیا) دارای نوعی اقلیم جنب حاره ای مرطوب نسبتاً خنک و میانه عرضی هستند (سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن Cfa)، در حالی که مناطق ساحلی لیگوریا و شبه جزیره جنوب فلورانس عموماً دارای اقلیم مدیترانه ای هستند (سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن Csa). شرایط در مناطق ساحلی با مناطق داخلی متفاوت است، به ویژه در ماه های زمستان که ارتفاعات بالاتر سرد، مرطوب و اغلب برفی هستند. مناطق ساحلی زمستان های ملایم و تابستان های گرم و عمدتاً خشک دارند، اگرچه دره های کم ارتفاع ممکن است در تابستان بسیار گرم شوند. بین شمال و جنوب می تواند تفاوت قابل توجهی در دما وجود داشته باشد، به ویژه در زمس
تان: در برخی روزهای زمستان، دما در میلان و با بارش برف است، در حالی که در رم و در پالرمو است. تفاوت دما در تابستان کمتر محسوس است. حمل ونقل. حمل ونقل در ایتالیا به خوبی توسعه یافته است. شبکه جاده های آسفالت شده ایتالیا گسترده است و طول کل آن حدود می باشد. این شبکه شامل یک شبکه گسترده آزادراه () به نام "autostrade"، که بیشتر جاده عوارضی هستند، و همچنین جاده های ملی و محلی می باشد. شبکه ملی Strade Statali شامل بزرگراه های ایالتی است و طول کل آن حدود است. Strade Regionali ("جاده های منطقه ای") توسط ناحیه های ایتالیا نگهداری می شوند و اهمیت آن ها کمتر از بزرگراه های ایالتی اما بیشتر از Strada Provinciale ("جاده استانی") است. جاده استانی از Strada Comunale ("جاده شهری") مهم تر است. شبکه ملی راه آهن نیز گسترده است، به ویژه در شمال، با مجموع ۱۶٬۸۶۲ کیلومتر که ۶۹٪ آن برق کشی شده و ۴٬۹۳۷ لکوموتیو و واگن های ریلی بر آن حرکت می کنند. این شبکه دوازدهمین بزرگ جهان است و توسط راه آهن دولتی ایتالیا اداره می شود، در حالی که ریل راه آهن و زیرساخت ها توسط Rete Ferroviaria Italiana مدیریت می شوند. اگرچه تعدادی راه آهن خصوصی نیز
وجود دارند که عمدتاً خدمات راه آهن شهری و حومه ارائه می دهند، شبکه ملی همچنین خدمات قطار سریع السیر پیشرفته ای را ارائه می کند که شهرهای اصلی را به هم متصل می کند. سیستم های مترو ایتالیا حمل ونقل شهری مؤثری در شهرهایی مانند میلان و رم ارائه می دهند. متروی میلان با پنج خط مناطق اصلی را به هم متصل می کند، در حالی که متروی سه خطی رم دسترسی به مکان هایی مانند کولوسئوم و واتیکان را تسهیل می کند. این سیستم های مترو بخشی جدایی ناپذیر از شبکه حمل ونقل عمومی ایتالیا هستند و روش سریع و راحتی برای حرکت در شهرها فراهم می کنند. ایتالیا از نظر تعداد مسافر هوایی در اروپا در رتبه پنجم قرار دارد، با حدود ۱۴۸ میلیون مسافر یا تقریباً ۱۰٪ از کل اروپا در سال 2011. در این کشور تقریباً فهرست فرودگاه های ایتالیا وجود دارد که ۹۹ فرودگاه دارای باند آسفالت شده هستند (شامل دو قطب شرکت هواپیمایی در فرودگاه لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو در رم و فرودگاه میلانو مالپنسا در میلان). در سال ۲۰۰۴، ۴۳ بندر بزرگ شامل Port of Genoa، بزرگ ترین بندر کشور و سومین شلوغ ترین بندر از نظر حجم کالا در دریای مدیترانه وجود داشت. به دلیل اهمیت روزافزون مسیر در
یایی جاده ابریشم با اتصالات آن به آسیا و شرق آفریقا، بنادر ایتالیا برای اروپای مرکزی و اروپای شرقی در سال های اخیر اهمیت یافته اند. به ویژه، بندر عمیق تریسته در شمالی ترین بخش دریای مدیترانه مورد توجه سرمایه گذاری های ایتالیایی، آسیایی و اروپایی قرار گرفته است. شبکه ملی راه آهن داخلی شامل از رودخانه ها و کانال های قابل عبور است. در مناطق شمالی لمباردی و ونتو، قایق های مسافربری برای ارتباط شهرها و روستاهای دو سوی دریاچه گاردا و دریاچه کومو فعالیت می کنند. هفت شهر ایتالیایی دارای سیستم مترو هستند: جریان های گردشگری. بیشترین جریان گردشگری در ایتالیا در زمستان، به دلیل تعطیلات کریسمس و روز سال نو ثبت می شود، در بهار به دلیل تعطیلات عید پاک ثبت می شود، و در تابستان به دلیل آب و هوای مساعد ثبت می شود. برای گردشگری داخلی، بیشترین جریان گردشگری نیز در سه تعطیلات ملی مدنی، "روز آزادی" (۲۵ آوریل)، "روز جهانی کارگر" (۱ مه) و "جشن جمهوری" (۲ ژوئن) ثبت می شود، و همچنین در سه تعطیلات مذهبی، "فرراگوستو" (۱۵ اوت)، "روز همه قدیسین" (۱ نوامبر) و "جشن عذرا" (۸ دسامبر) ثبت می شود. آمار. ورود گردشگران بر اساس کشور. بیشترین بازدید
کنندگان وارد شده به ایتالیا در سال ۲۰۲۳ از کشورهای زیر بودند: شب های اقامت بر اساس کشور. در مجموع، ایتالیا در سال ۲۰۱۷ دارای ۴۲۰٫۶۳ میلیون شب اقامت گردشگران بود که از این تعداد ۲۱۰٫۶۶ میلیون شب مربوط به مهمانان خارجی (۵۰٫۰۸ درصد) بود. با ۳۷٫۰۴ میلیون شب اقامت در هتل ها، هاستل ها یا کلینیک ها، منطقه کلان شهری ونیز بیشترین تعداد بازدیدکنندگان را داشته است. مناطق ایتالیا بر اساس تعداد بازدیدکنندگان. طبق داده های منطقه ای، در سال ۲۰۱۸ حضور گردشگران در ایتالیا به ۴۳۶ میلیون نفر رسید (۲۱۶ میلیون نفر ساکن و ۲۲۰ میلیون نفر غیرساکن). با ۷۱ میلیون شب اقامت در مؤسسات اقامتی گردشگری، ونتو بیشترین تعداد بازدیدکنندگان را دارد و در رده ششم اروپا قرار گرفته است. در جدول زیر بیشترین بازدیدکنندگان از ناحیه های ایتالیا آمده است (داده ها تا سال ۲۰۱۹): شهرهای ایتالیا بر اساس تعداد بازدیدکنندگان (۲۰۱۹). در جدول زیر پر بازدیدترین فهرست شهرهای ایتالیا (اطلاعات مربوط به سال ۲۰۱۹) آمده است سایت ها و موزه های باستان شناسی ایتالیا بر اساس تعداد بازدیدکنندگان. در جدول زیر پر بازدیدترین سایت های باستان شناسی و موزه های ایتالیا (اطلاعات مر
بوط به سال ۲۰۱۹) آمده است کلیساهای ایتالیا بر اساس تعداد بازدیدکنندگان. در جدول زیر پر بازدیدترین کلیساهای ایتالیا آمده است عوامل جذابیت گردشگری. عوامل متعددی باعث جذب گردشگران به ایتالیا می شوند. گردشگری هنری-فرهنگی. ایتالیا به عنوان یکی از خاستگاه های فرهنگ غربی و یک قدرت روابط بین الملل شناخته می شود. فرهنگ ایتالیا که قرن ها به دلیل سیاست و جغرافیا تقسیم شده بود تا زمان وحدت ایتالیا، تحت تأثیر آداب و رسوم منطقه ای و مراکز قدرت محلی و سرمایه گذاری حامیان هنری شکل گرفت. ایتالیا برای قرن ها نقش مرکزی در فرهنگ غربی داشته و هنوز به خاطر سنت های فرهنگی و هنرمندانش شناخته می شود. در طول قرون وسطی و رنسانس، تعداد زیادی درگاه های سلطنتی برای جذب معماران، هنرمندان و دانشمندان رقابت کردند و میراثی از بناها، نقاشی ها، موسیقی و ادبیات ایجاد کردند. علی رغم انزوای سیاسی و اجتماعی این درگاه ها، ایتالیا سهم بسزایی در میراث فرهنگی و تاریخی اروپا داشته است. این کشور تأثیر فرهنگی گسترده ای در سراسر جهان داشته است، همچنین به دلیل مهاجرت تعداد زیادی از مردم ایتالیا در طول مهاجرت ایتالیایی ها. این کشور دارای چندین شهر مشهور جهان
ی است. رم پایتخت باستانی امپراتوری روم، محل اقامت پاپ کلیسای کاتولیک، پایتخت ایتالیا پس از وحدت و مرکز هنری، فرهنگی و سینمایی جهان است. فلورانس قلب رنسانس و دوره ای از دستاوردهای بزرگ هنری در پایان قرون وسطی بوده است. دیگر شهرهای مهم شامل تورین که قبلاً پایتخت ایتالیا بود و اکنون یکی از مراکز بزرگ مهندسی خودرو در جهان است، میلان که پایتخت صنعتی و مالی ایتالیا و یکی از پایتخت های مد جهان است، ونیز که پایتخت سابق جمهوری ونیز از قرون وسطی تا اوایل دوران مدرن بوده و با شبکه پیچیده کانال هایش گردشگران جهان را به ویژه در زمان کارناوال ونیز و دوسالانه جذب می کند، ناپل با بزرگ ترین مرکز شهر تاریخی اروپا و قدیمی ترین خانه اپرای عمومی فعال در جهان (تئاتر سان کارلو) و بولونیا که مرکز اصلی حمل و نقل کشور و محل قدیمی ترین دانشگاه های جهان و آشپزی ایتالیایی است. هنر ایتالیا طی قرن ها بر چندین جنبش عمده تأثیر گذاشته و هنرمندان بزرگی از جمله نقاشان، معماران و مجسمه سازان به وجود آورده است. ایتالیا دارای میراث تاریخی وسیع و مهمی است، هم از نظر تعداد آثار، هم از نظر حفاظت و هم از نظر ارزش هنری-فرهنگی ذاتی. به عنوان مثال، ایتال
یا بیشترین تعداد مکان های ثبت شده در یونسکو میراث جهانی را دارد. به طور کلی، میراث فرهنگی ایتالیا بزرگ ترین در جهان است زیرا ۶۰٪ تا ۷۵٪ از تمام دارایی های هنری هر قاره را شامل می شود، با بیش از ۴۰۰۰ موزه، ۶۰۰۰ سایت باستان شناسی، ۸۵۰۰۰ کلیسای تاریخی و ۴۰۰۰۰ کاخ تاریخی که همه تحت حفاظت وزارت فرهنگ ایتالیا هستند. در سال ۲۰۱۳، ارزش تنها میراث هنری و فرهنگی حدود ۵٫۴٪ از تولید ناخالص داخلی ایتالیا، معادل تقریباً ۷۵٫۵ میلیارد یورو برآورد شد و قادر بود حدود ۱٫۴ میلیون نفر را به کار گیرد. طبق گزارش یوروستت سال ۲۰۱۹، گردشگری ایتالیا از نظر تعداد شغل ایجاد شده با ۴٫۲ میلیون شغل در اروپا در رتبه اول و از نظر متوسط هزینه بازدیدکننده و سهم درآمدهای بخش ملی نسبت به مجموع اروپا در رتبه سوم (€۴۸ میلیارد، ۱۲٪ از کل) قرار گرفت. ایتالیا دارای چندین پارک علم و فناوری است از جمله پارک علم و فناوری کیلومترو روسو (برگامو)، پارک علم و فناوری آریا (تریسته)، دروازه ونزیا برای علم و فناوری VEGA (ونیز)، توسانا لایف ساینسز (سینا)، پارک فناوری خوشه لودی (لودی) و پارک فناوری ناواچیو (پیزا)، و همچنین موزه علم مانند موزه ملی علم و فناوری لئون
اردو داوینچی در میلان، موزه تاریخ طبیعی میلان در میلان، شهر علم در ناپل و مؤسسه و موزه تاریخ علم در فلورانس. گردشگری ساحلی. ایتالیا از سه طرف توسط چهار دریای مختلف در دریای مدیترانه احاطه شده است: دریای آدریاتیک در شرق، دریای یونان در جنوب، و دریای لیگوریا و دریای تیرنی در غرب. با احتساب جزایر، طول ساحل ایتالیا بیش از است. بخش های ساحلی معروف زیادی وجود دارد. ریویرا ایتالیا تقریباً تمام ساحل لیگوریا را شامل می شود و از مرز فرانسه نزدیک ونتیمیلیا تا کاپو کوروو، که انتهای شرقی خلیج لا اسپتزیا را مشخص می کند، امتداد دارد. سواحل ایتالیا همچنین شامل ساحل آمالفی، ساحل سیلنتان، چینکو تره، ساحل خدایان، کاستا ورده، ریویرا دل پالمه، ریویرا دل برنتا، کاستا اسمERALDA و ساحل ترابوکچی، به علاوه خلیج ها تالاب ونتزیا، خلیج آگوستا، خلیج ناپل و لیشیا دی واکا است. سواحل قابل توجه شامل بایا دومیزیا در سسا آورونکا و چلوله، سیتارا در فوریو، کالا فیولی در کالت جونونه، پواتو در کالیاری، اسپیجیا دل باکان در ونیز، کالا گولوریتزه در بائونی، بایا دل زاگره در ویسته، کاولی بیچ در الب, لا سورجنت بیچ در پورتوفرایو، کالا دی گابیانی در بائونی
، کالا چیپولا در چیا، کائوکو بیچ در مایوری هستند. مکان های برجسته ساحلی شامل تائورمینا، آلگرو، پوزیتانو، اوترانتو، تروپئا، پورتو سانتو استفانو، سیرولو، ویسته، سپرلونجا، چزناتیکو، سستری لوانته، وستو، ترمولی، ماراته آ، بیبیونه، موجا، امالفی، آترانی، کامولی، ایزولا دی کاپو ریتزوتو، کاسیلیونچلو، چفالو، گالیپولی، لریکی، مانارولا، مونته روسو آل ماره، پیسچیوتا، پولینیانو ا ماره، پورتوفینو، پرایانو، راولو، شاکا، شیلا، سورنتو و ورنزا هستند. سواحل و صخره ها دارای امکانات مختلف اقامتی مانند استراحتگاه های شنا، هتل ها و رستوران ها، مجتمع های تفریحی، گردشگری کشاورزی، مراکز گردهمایی شبانه و روزانه، پارک ها، اسکله ها و ماریناها و همچنین مراکز تاریخی و هنری متعدد هستند که علاقه به فعالیت های ساحلی را با علاقه به تفریح، طبیعت و هنر ترکیب می کنند. بندرهای دریایی ایتالیا نقاط توقف گردشگری کروز هستند. ایتالیا مقصد پیشرو گردشگری کروز در دریای مدیترانه است. بندرهای دریایی ایتالیا که بیشترین بازدیدکننده کروز را در دریای مدیترانه دارند، شامل چیویتاوکیا، جنوآ، پالرمو، باری، ناپل، ساونا، تریسته، مونفالکونه، تارانتو و لا اسپتزیا هستند.
گردشگری دریاچه ای. در ایتالیا بیش از ۱۰۰۰ دریاچه وجود دارد، بزرگ ترین آن ها دریاچه گاردا () است. سایر دریاچه های زیرالپ معروف شامل دریاچه ماجیوره () که بخش شمالی آن جزئی از سوئیس است، دریاچه کومو () که یکی از عمیق ترین دریاچه های اروپا است، دریاچه اورتا، دریاچه لوگانو، دریاچه ایسئو و دریاچه ایڈرو هستند. سایر دریاچه های قابل توجه در شبه جزیره ایتالیا شامل دریاچه تراسیمنو، دریاچه بولسنا، دریاچه براچیانو، دریاچه ویکو، دریاچه وارانو و دریاچه لسینا در گارگانو و دریاچه اومودئو در ساردینیا هستند. بسیاری از دریاچه های ایتالیا دارای امکانات اقامتی مختلف، مانند هتل ها، رستوران ها و استراحتگاه ها، گردشگری کشاورزی، پارک ها، اسکله ها و ماریناها و همچنین مراکز تاریخی و هنری متعدد هستند. در دریاچه های ایتالیا امکان بادسواری، قایق رانی و قایق رانی بادبانی، ماهیگیری و غواصی اسکوبا وجود دارد، در حالی که اطراف آن ها می توان پیاده روی و دوچرخه سواری کرد. مکان های مهم کنار دریاچه شامل مرگوتزو، کانرو ریویرا، کانوبیو، آویگلیانا، اورتا سان جولیو، تورنو، بلانو، مناجیو، مونتزامبانو، تینیاله، مالچزینه، گاردونه ریویرا، مولونو، تنو، لدر
و، پانیکاله، بولسنا، نمی، تروینیانو رومانو، چیویتلا آلفدنا و جاووی هستند. دریاچه های ایتالیا دارای خدمات حمل ونقل با قایق هستند. با قایق در دریاچه ماجیوره می توان از جزایر بورومئو، روکا بورومئو دی آنجرا، لاونو-مومبلو، سانتا کاترینا دل ساسو و لوئینو بازدید کرد، در حالی که در دریاچه ایسئو می توان از مونته ایزولا دیدن کرد. در دریاچه کومو با قایق می توان به کومو، لکو، وارنا، بلاجو، ترمتزینا، مناجیو و کرنوبیو رفت، در حالی که در دریاچه گاردا می توان از قلعه اسکالیجرو و غارهای کاتولوس در سیرمیونه و ویتوریاله دلی ایتالیا در سالو دیدن کرد. همچنین در دریاچه اورتا خدمات حمل ونقل وجود دارد که امکان بازدید از جزیره سن ژولیو را فراهم می کند. گردشگری بین المللی دریاچه های ایتالیا به دلیل شهرت برخی از چهره های معروف بین المللی که توسط عموم شناخته شدند، شکل گرفته است. خرید یک خانه تعطیلات در دریاچه کومو توسط بازیگر جرج کلونی در سال ۲۰۰۱ و همچنین ازدواج تام کروز و کیتی هلمز در سال ۲۰۰۶ در قلعه اورسینی-اودسکالچی در کنار دریاچه براچیانو بسیار مورد توجه قرار گرفت. گردشگری کوهستانی. در ایتالیا، گردشگری کوهستانی در زمستان و تابستان
وجود دارد. با وجود اقلیم نه چندان سخت نسبت به کشورهای واقع در عرض های جغرافیایی شمالی تر، ایتالیا توانسته گردشگرانی که ورزش های زمستانی انجام می دهند را به دلیل وجود رشته کوه های متعدد جذب کند (حدود ۳۵٪ از جغرافیای ایتالیا کوهستانی است). از جمله این کوه ها آلپ، جغرافیای اروپا و کوهستان آپنینی هستند که دارای امکانات متعدد ورزش های زمستانی و اقامتی هستند. در شمال، مشهورترین پیست های اسکی در سستریره، لیوینیو، برومیو، پونته دی لنیو، در دولومیتی (به ویژه کورتینا دامپتزو) و در واله دائوستا (به ویژه بریل-چروینیا) قرار دارند، در حالی که در مرکز و جنوب، آبروتسو منطقه کوهستانی با پیست های اسکی مهم در روکاراسو، اوویندولی، پسکاسرولی و کمپو فلیچه است. این استراحتگاه ها معمولاً برای گردشگران بسته ای به نام "هفته سفید" ارائه می دهند که یک هفته اقامت در فصل زمستان است. در گردشگری تابستانی کوهستان، مکان های برجسته شامل کورمایر، وال دی فاسا، آبتونه و چرزول راله هستند. در تابستان در کوه های ایتالیا مسیرها و جاده هایی برای پیاده روی و دوچرخه سواری وجود دارد که امکان مشاهده زیبایی های طبیعی، مراکز تاریخی و هنری، یخچال ها و دریاچ
ه ها را فراهم می کنند و همچنین ورزش های متعددی مانند کوهنوردی، پاراگلایدر، رودگردی و کایت سواری انجام می شود. در کوه های ایتالیا تعداد زیادی مکان گردشگری کشاورزی، "کلبه" و استراحتگاه و همچنین هتل و رستوران وجود دارد. آتشفشان های ایتالیا عمدتاً به دلیل نزدیکی مرز بین صفحه اوراسیا و صفحه آفریقا در جنوب کشور است. ایتالیا کشوری فعال در زمینه آتشفشان است و تنها آتشفشان های فعال در اروپای قاره ای را در خود جای داده است (در حالی که جزایر آتشفشانی نیز در یونان و قوس آتشفشانی جنوب اژه وجود دارد). آتشفشان های فعال ایتالیا که گردشگران را جذب می کنند شامل کوه اتنا، وزوو و استرومبولی هستند، در حالی که آتشفشان های منقرض شده ای که بیشترین بازدید گردشگران را دارند شامل مونت وولتوره، مونت آمیاتا و تپه های آلبان هستند. گردشگری تپه ای. ایتالیا دارای جغرافیای ایتالیا به مساحتی برابر با ۴۱٫۶٪ از کل کشور است. مناطق تپه ای مشهور ایتالیا در جهان شامل لانگهه، Montferrat, Brianza, Berici Hills, Euganean Hills, کیانتی، Colline Metallifere، آلبان هیلز، Gargano و فلات مورج هستند و مکان های شاخص شامل اریچه، چیویتا دی بنیورجو، ماراته آ، را
ولو، اوربینو، بریسیگلا، کورتونا، آزولو، اوستونی و چروو می شوند. جذابیت گردشگران برای تپه های ایتالیا عمدتاً به دلیل آب و هوای معتدل، زیبایی های طبیعی و چشم اندازها و مراکز تاریخی و هنری است، که با گردشگری کشاورزی، تفریحگاه ها، هتل ها و رستوران ها در این مناطق گسترش یافته اند. چشم انداز تاکستان پیمونت یک یونسکو میراث جهانی شامل «پنج منطقهٔ مجزا برای کشت انگور با چشم اندازهای برجسته» به همراه دژ گرینتزانه کاوور در ناحیه های ایتالیا از پیه مونته است. این مکان که در مناطق تپه ای لانگهه و Montferrat گسترده شده است، یکی از مهم ترین مناطق تولید شراب در ایتالیا است. این مکان در مرکز ناحیهٔ پیه مونته (شمال غرب ایتالیا) قرار دارد و به عنوان «چشم انداز فرهنگی» ثبت شده است، زیرا نتیجهٔ همکاری طبیعت و انسان است. این مکان به دلیل ارزش برجستهٔ فرهنگ شراب خود که در طول قرن ها چشم انداز را شکل داده است، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. این مکان ها نتیجهٔ فرآیندی همزیستی بین انسان و محیط هستند. به دلیل توجه عمیق این منطقهٔ شراب به محیط، میراث فرهنگی شگفت انگیزی حفظ شده است که به الگویی برای دیگر مناطق تولید شراب در سرا
سر جهان تبدیل شده است. گردشگری رودخانه و کانال. رودخانه ها و کانال های ایتالیا گردشگران را جذب می کنند، که می توانند در بخش های قابل کشتیرانی با خانه قایقها و کشتی ها و در بخش های غیرقابل کشتیرانی با استفاده از بلمها و کایاکها سفر کنند. در امتداد رودخانه های ایتالیا زیبایی های طبیعی، روستاها و شهرها، بناهای تاریخی و مسیرهای سفر زیارتی وجود دارند. برخی از رودخانه های ایتالیا مانند تیچینو، اوربا، Dora Baltea و Elvo محل گردشگرانی هستند که به صورت آماتور به جستجوی طلا می پردازند، زیرا ذرات این فلز در آب های این رودخانه ها یافت می شوند. مهم ترین رودخانه قابل کشتیرانی ایتالیا پو است، که با طول طولانی ترین رودخانه ایتالیا محسوب می شود و از تورین تا دهانهٔ آن قابل کشتیرانی است. در امتداد پو، ۱۲ بندر، ۱۱۱ اسکله (۳ در پیه مونته، ۳۹ در لمباردی، ۳۶ در امیلیا-رومانیا، ۳۳ در ونتو) و حدود ۲۰ شرکت رودخانه ای وجود دارند که خدمات کرایه قایق و سازماندهی سفرهای دریایی را ارائه می دهند. دهانه دلتا آن که یکی از بزرگ ترین تالاب های اروپا و منطقهٔ مدیترانه است و دارای زیبایی های طبیعی فراوان است، شایان توجه است. از رودخانه پو می توا