Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
م نایب قهرمانی دست یافتند. فرانسه همچنین قهرمان المپیک ۱۹۸۴ و برنده جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ و ۲۰۱۸ بوده است و مسابقات جام جهانی ۱۹۹۸ را میزبانی کرد. آنها در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۲۲ به عنوان نایب قهرمان جام جهانی دست یافتند. لیگ ۱، لیگ حرفه ای فوتبال فرانسه است. موفق ترین باشگاه ها در لیگ ۱ فرانسه باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن و باشگاه فوتبال سن-اتین با ۱۰ قهرمانی و پس از آنها المپیک مارسی با ۹ عنوان و اف سی نانت با ۸ عنوان قهرمانی قرار دارند. المپیک مارسی تنها باشگاه فرانسوی است که در لیگ قهرمانان اروپا ۹۳–۱۹۹۲ قهرمان این لیگ شده است. همچنین پاری سن ژرمن در سال ۱۹۹۶ جام برندگان جام اروپا را که اکنون کنار گذاشته شده است، برد. مهم ترین دستاورد بین المللی تیم ملی فوتبال زنان فرانسه مقام چهارم جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ بوده است. آنها همچنین میزبان جام جهانی زنان ۲۰۱۹ بودند. مسابقات ملی حرفه ای زنان تحت نظارت فدراسیون فرانسه فوتبال است. باشگاه فوتبال زن در لیگ ۱ فوتبال زنان فرانسه به رقابت می پردازند. باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون با ۲۶ عنوان قهرمانی، از جمله چهارده قهرمانی متوالی لیگ از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۰، موفق ترین تیم ت
اریخ لیگ دسته اول زنان فرانسه است. بسکتبال. تیم ملی بسکتبال فرانسه در طول این سال ها دستاوردهای خوبی در مسابقات بین المللی داشته است و تیم بزرگسالان اولین عنوان خود را در یورو بسکت ۲۰۱۳ کسب کردند. این تیم در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸، یورو بسکت ۱۹۴۹، بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰، یورو بسکت ۲۰۱۱، بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ و بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ نایب قهرمان شد. فرانسه همچنین در جام جهانی فیبا در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ مدال کسب کرده است. سوارکاری. سوارکاری سومین ورزش محبوب المپیک در فرانسه و پرطرفدارترین ورزش برای زنان است. هندبال. تیم ملی هندبال مردان فرانسه تنها تیم ملی در ورزش خود است که شش عنوان جهانی و مجموعاً یازده مدال کسب کرده است. فرانسه با مجموع پنج مدال، از جمله سه طلا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، ۲۰۱۲ و ۲۰۲۱، موفق ترین تیم هندبال در بازی های المپیک تابستانی است. فرانسه همچنین در سال های ۲۰۰۶, ۲۰۱۰, ۲۰۱۴ و ۲۰۲۴ به عنوان قهرمان هندبال اروپا شناخته شد.
لوکاس مِرْتِنْس (زادهٔ ۲۷ دسامبر ۲۰۰۱) شناگر اهل آلمان است که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در رشتهٔ شنای ۴۰۰ متر آزاد مدال طلا را کسب کرد. حرفه. مرتنس در بازی های المپیک ۲۰۲۰ در رشتهٔ ۲۰۰ متر آزاد، ۴۰۰ متر آزاد، ۱۵۰۰ متر آزاد و ۴ × ۲۰۰ متر امدادی آزاد شرکت کرد، و در سال ۲۰۲۴ در مادهٔ ۴۰۰متر آزاد مدال طلا را کسب کرد و در مادهٔ ۲۰۰ متر آزاد پنجم شد.
پرورشگاه خرگوش یا کونیکولاریوم یک مرکز دام پروری است که به پرورش خرگوش برای گوشت و خز اختصاص داده شده است. این بنگاه به عنوان خرگوش پروری (Cuniculture) شناخته می شود. ریشه شناسی. این اصطلاح در لاتین قرون وسطی به عنوان "cunicularium" از واژهٔ لاتین کلاسیک "cunicularis" یعنی "مربوط به خرگوش" است که خود از واژه "cuniculus" ابداع شده است که در زبان انگلیسی خرگوش اروپایی "Oryctolagus cuniculus" از آن گرفته شده است. نخستین کاربرد شناخته شدهٔ این کلمه در پولیبیوس است.
جانین ون ویک (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۸۷) یک بازیکن فوتبال حرفه ای سابق آفریقای جنوبی است که به عنوان مدافع در باشگاه جی وی دبلیو بازی کرده و کپتان تیم ملی زنان آفریقای جنوبی بوده است. او با ۱۸۵ بازی در آفریقای جنوبی دارای بالاترین بازی در کنفدراسیون فوتبال آفریقا است. او برای هیوستون دش در لیگ فوتبال زنان ملی بازی کرده و اولین بازیکن آفریقایی جنوبی بود که به این لیگ رفت. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۸، جانین ون ویک ۱۵۰مین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان آفریقای جنوبی بازی کرد. او این رکورد را به عنوان بازیکن فوتبال آفریقای جنوبی با بیشترین تعداد از هر جنسیت دارد. اوایل زندگی و تحصیلات. ون ویک در آلبرتون، آفریقای جنوبی به دنیا آمد. نام پدر او دنی ون ویک بود. او در گرمیستون بزرگ شد و در سن ۶ سالگی فوتبال را شروع کرد. اولین تیم دختران او "اسپرینگز هوم" بود که مستقر در "کوادما" بود. او در ۱۵ سالگی از این تیم بیرون آمد. باشگاه ها. چند سال بعداز خروج از اسپرینگز هوم، ون ویک به تیم مورکا سوالوز پیوست و سپس به تیم پالاس سوپر فالکونز از تمبیسا ملحق شد، جایی که او بخشی از تیمی بود که سه عنوان قهرمانی لیگ متوالی را کسب کرد. ون ویک ز
مان خود را با سوپر فالکونز «به یاد ماندنی» توصیف کرد و گفت که در این سه قهرمانی لیگ، آنها «غیرقابل دسترس» بودند. او سپس باشگاه خود را به نام جی وی دبلیو تأسیس کرد. او قبلاً به عنوان بازیکن-مربی برای این باشگاه فعالیت کرده بود. طرفداران فوتبال او را «بوت» لقب داده اند. در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶، او با تیم هاستون دش در لیگ فوتبال زنان ملی قرارداد امضا کرد. در سال ۲۰۱۷، او ۱۷ بار برای دش به میدان رفت. ون ویک برای فصل ۲۰۱۸ دوباره به هاستون دش بازگشت و در ۲۰ بازی شرکت کرد. در ۱ اکتبر ۲۰۱۸، ون ویک از هاستون دش کنار گذاشته شد و در فهرست واگذاری مجدد قرار گرفت، اما حقوق او توسط تیم دیگری پرداخت نشد. در اوت ۲۰۱۹، او با باشگاه دانمارکی فورتونا قرارداد امضا کرد. پس از یک آسیب دیدگی زانو در حین تمرین و بازگشت به آفریقای جنوبی، در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۰، ون ویک اعلام کرد که او و فورتونا توافق کرده اند که قراردادش را فسخ کنند تا بتواند بر روی توانبخشی تمرکز کند. ون ویک در ژوئیه ۲۰۲۰ دوباره به اروپا بازگشت و با یک باشگاه لیگ برتر زنان اسکاتلند (SWPL) که گلاسکو سیتی نام داشت، قرارداد امضا کرد. پس از یک بازی در مسابقات لیگ قهرمانان زنان اروپ
ا مقابل وولفزبورگ، او به دلیل ترکیبی از آسیب دیدگی زانو و تعلیق لیگ در دوران پاندمی کووید-۱۹ چندین ماه نتوانست در هیچ مسابقه ای دیگر بازی کند. جی وی دبلیو. ون ویک در سال ۲۰۱۳ یک باشگاه فوتبال به نام جی وی دبلیو تأسیس کرد «با هدف تمرکز بر توسعه بازیکنان زن فوتبال و فراهم کردن بستری برای آنها تا به سطوح بالاتر در این ورزش دست یابند». باشگاه جی وی دبلیو با تنها یک تیم در سال ۲۰۱۳ که در لیگ ساسول شرکت می کرد آغاز شد و در سال های اخیر به طرز چشمگیری رشد کرده و ورزشکاران جوان زن را پرورش داده و اکنون دارای پنج تیم است که نماینده این باشگاه فوتبال هستند. تیم اول جی وی دبلیو در سال ۲۰۱۶ قهرمان لیگ ساسول گوتنگ شد، جایی که ون ویک به عنوان بازیکن-مربی فعالیت می کرد و به فینال قهرمانی ملی لیگ ساسول رسید، جایی که در نهایت با نتیجه یک بر صفر به تیم بانوان بلوامفانتین سلتیک باخت. چند سال بعد، در سال ۲۰۱۹، جی وی دبلیو دوباره قهرمان لیگ ساسول گوتنگ شد و به عنوان قهرمان ملی با شکست نمایندگان لیپومپو، یعنی تیم بانوان مایندی، با نتیجه دو بر صفر در فینال، جایگاه خود را در لیگ ملی زنان که به تازگی راه اندازی شده بود (۲۰۱۹) مستحکم
تور دو فرانس ۱۹۰۶ چهارمین دورهٔ مسابقات دوچرخه سواری جادهٔ تور دو فرانس بود که از ۴ تا ۲۹ ژوئیه در فرانسه برگزار شد. در این دوره برای دومین بار از سیستم امتیازی برای رده بندی رکابزنان استفاده شد. رکابزنان مسیر ۴۶۳۷ کیلومتری مسابقه را در ۱۳ مرحله طی کردند. برای نخستین بار، سربالایی های ماسیف سانترال در این دورهٔ تور گنجانده شد. مشابه دوره های پیشین، تقلب و خرابکاری در مسابقه وجود داشت. چهار رکابزن به دلیل استفاده از قطار به عنوان میانبر رد صلاحیت شدند و تماشاگران سوزن در جاده می ریختند. با این حال، رنه پوتیه که فاصلهٔ زیادی در مراحل اول ایجاد کرده بود، با اقتدار قهرمان تور شد. نوآوری ها و تغییرات. آنری دگرانژ، برگزار کنندهٔ تور، که از افزایش مسیر تور ۱۹۰۵ راضی بود، تصمیم گرفت مراحل بیشتری در تور ۱۹۰۶ بگنجاند. معرفی مراحل کوهستانی نیز موفقیت آمیز بود؛ بنابراین در این دوره، افزون بر ووژ، ماسیف سانترال نیز در تور گنجانده شد. با افزایش طول مسابقه، تقریباً همهٔ مرز فرانسه در تور طی شد. در تور ۱۹۰۵ سیستم امتیازی به اندازهٔ کافی در کاهش تقلب مؤثر بود؛ بنابراین برگزار کنندگان تور دوباره از آن در تور ۱۹۰۶ با تغییراتی ا
ستفاده کردند. در تور ۱۹۰۵ اختلاف زمانی اثراتی در امتیاز داشت؛ ولی در تور ۱۹۰۶ فاصلهٔ زمانی بی اثر شد و امتیازات تنها بر پایهٔ ترتیب رسیدن رکابزنان به خط پایان داده می شد. در مرحلهٔ هشتم تنها ۱۶ رکابزن از خط پایان گذشتند و نتایج هشت مرحلهٔ نخست دوباره محاسبه شد و امتیازات میان رکابزنان باقیمانده توزیع شد. برای نخستین بار تور به بیرون مرزهای فرانسه رفت. بخشی از مرحلهٔ دوم در قلمرو آلمان برگزار شد و در مراحل بعد، رکابزنان وارد ایتالیا و اسپانیا شدند. در تور ۱۹۰۶ برای نخستین بار مثلث قرمز که نشان دهندهٔ یک کیلومتر پایانی بود، استفاده شد. شرکت کنندگان. ۱۰۰ رکابزن برای مسابقه ثبت نام کردند که تنها ۷۶ نفر در خط شروع حاضر شدند. یکی از غایبان مهم، آنری کورنه قهرمان تور ۱۹۰۴ بود. ۴ رکابزن بلژیکی، یک رکابزن لوکزامبورگی، ۲ رکابزن آلمانی و بقیه فرانسوی بودند. رکابزنان به صورت تیمی در مسابقه شرکت نداشتند، ولی برخی دارای حامی مالی یکسانی بودند، هرچند اجازهٔ همکاری با یکدیگر را نداشتند.
ورزش در فنلاند به عنوان یک سرگرمی ملی در نظر گرفته می شود و بسیاری از فنلاندی ها به طور منظم رویدادهای ورزشی مختلف را دنبال می کنند. پساپالو ورزش ملی فنلاند و محبوب ترین ورزش ها از نظر بینندگان تلویزیونی و پوشش رسانه ای هاکی روی یخ و فرمول یک است. از نظر تماشاگران حضوری، مسابقه کالسکه رانی پس از هاکی روی یخ محبوبیت بالایی دارد. سایر ورزش های محبوب در این کشور عبارتند از فلوربال، باندی، فوتبال، رینگت و پسپالو. ورزش های پرطرفدار. هاکی روی یخ. هاکی روی یخ محبوب ترین ورزش در فنلاند است. لیگ اصلی فنلاند دارای میانگین حضور ۴۸۵۰ نفر است. ۶۹ درصد از مردم فنلاند فینال مسابقات جهانی هاکی روی یخ ۲۰۱۶ بین فنلاند-کانادا را در کانال MTV3 تلویزیون تماشا کردند. تیم ملی هاکی روی یخ مردان فنلاند چهار بار در سال های ۱۹۹۵، ۲۰۱۱، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲ قهرمان جهان شده است و یکی از اعضای موسوم به «بیگ سیکس»، کانادا، چک، روسیه، سوئد و ایالات متحده گروه غیررسمی شش کشور قوی ترین مردان هاکی روی یخ مردان به شمار می رود. در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۲۲، تیم هاکی فنلاند برای اولین بار طلای المپیک مسابقات مردان را به دست آورد. تیمو سلانه، جاری کری،
یره لهتینن، تپو نومینن، تووکا راسک و برادران ساکو کویوو و میکو کویوو برخی از برجسته ترین بازیکنان فنلاندی است. فنلاند میزبان مسابقات جهانی هاکی روی یخ مردان در سال های ۱۹۶۵، ۱۹۷۴، ۱۹۸۲، ۱۹۹۱، ۱۹۹۷، ۲۰۰۳، ۲۰۲۲ و میزبانی مشترک ۲۰۱۲–۲۰۱۳ و ۲۰۲۳ بوده است. فوتبال. فوتبال در فنلاند، بر خلاف اکثر کشورهای اروپایی، محبوب ترین ورزش از نظر تماشاگر نیست و بعد از هاکی روی یخ در رتبه دوم قرار است که از محبوبیت زیادی در این کشور برخوردار است. این ورزش محبوب ترین سرگرمی در بین افراد ۳ تا ۱۸ ساله است، در حالی که هاکی روی یخ رتبه ۹ را دارد. جایگاه فوتبال به طور مداوم در حال افزایش است و نرخ رشد سالانه این ورزش بیش از ۱۰ درصد بوده است. در فصل ۰۷–۲۰۰۶ بیش از ۱۹٫۹ درصد از بازیکنان ثبت نام شده در فوتبال زن بودند. اتحادیه فوتبال فنلاند ("Palloliitto") تقریباً هزار باشگاه عضو دارد. بر اساس نظرسنجی گالوپ، نزدیک به ۴۰۰۰۰۰ نفر فوتبال را در سرگرمی های خود قرار می دهند. باشگاه فوتبال هلسینکی موفق ترین باشگاه فوتبال فنلاند است و ۳۲ بار قهرمان فنلاند شده است. همچنین تنها باشگاه فنلاندی است که در لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا در مرحله گروه
ی بازی کرده است. فلوربال. فلوربال از دیگر ورزش های محبوب در این کشور است. فنلاند یکی از سه کشور مؤسس فدراسیون بین المللی فلوربال بوده است. تیم ملی فلوربال مردان فنلاند قهرمان مسابقات جهانی فلوربال در سال های ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ شده است و فلوربال تنها ورزش تیمی است که فنلاند از عنوان قهرمانی جهان در آن دفاع کرده است و در سال های ۱۹۹۶، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۲، ۲۰۱۴ نیز دوم شد. فنلاند میزبان مسابقات جهانی فلوربال مردان در سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰، ۲۰۲۰ بوده است. این بازی شبیه هاکی روی زمین انجام می شود و در هر تیم پنج بازیکن و یک دروازه بان حضور دارند. موتوراسپرت. ورزش موتوری در فنلاند در دهه ۱۹۵۰ با شروع مسابقات رالی محبوب شد. در دهه ۱۹۶۰، رانندگان فنلاندی رالی مانند رانو آلتونن، تیمو مکینن و پائولی تویوونن بر مسابقات بین المللی تسلط داشتند و از آن زمان تاکنون فنلاند را به موفق ترین کشور در مسابقات رالی قهرمانی جهان تبدیل کرده اند. یوها کانکونن و تومی مکینن هر دو در طول دوران حرفه ای خود چهار بار قهرمان جهان شدند و مارکوس گرونهولم دو بار در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ این عنوان را به دست آورد. پس از ۲۰ سال، کاله رووانپرا
در سال ۲۰۲۲ قهرمان جهان شد. رویداد WRC فنلاند، سالانه ۵۰۰۰۰۰ تماشاگر دارد. شهر یووسکوله در منطقه مرکزی فنلاند اغلب به عنوان محل اصلی مسابقات رالی فنلاند بوده است.
نظریه های اصلاح نژاد اصیل توسط زادگیری اسب در تلاش برای ترتیب دادن جفت گیری هایی که فرزندانی موفق در مسابقه ها اسب دوانی تولید می کنند، به کار می رود. کارشناسان ذخیرهٔ خونی (Bloodstock) هم در هنگام خرید اسب های جوان یا زادگیری اسب بر این نظریه ها تکیه می کنند. همچنین درک اولیه از این نظریه ها می تواند به عموم افراد درگیر در مسابقه کمک کند تا پتانسیل ژنتیکی نظری دربارهٔ اسب ها را بهتر درک کنند. نظریه های اصلاح نژاد از این باور سرچشمه می گیرند که تجزیه و تحلیل دقیق خطوط خونی می تواند به نتایج زادگیری قابل پیش بینی بینجامد. یک جفت گیری خوب، "احتمال" موفقیت فرزندان را افزایش می دهد، اگرچه بسیاری از عوامل دیگر نیز نقش دارند.
اولیویر تسایدلر (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۶) قایقران روئینگ و شناگر سابق اهل آلمان است. او قهرمان المپیک و جهان در بخش پاروی تک نفرهٔ مردان است که اولین بار این عنوان را در مسابقات قهرمانی روئینگ جهان ۲۰۱۹ کسب کرد و در مسابقات سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ از این عنوان دفاع کرد. او همچنین قهرمان بازی های جهانی ۲۰۲۳ در بخش روئینگ داخل سالن در کلاس ۲۰۰۰ متر مردان است. تسایدلر در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۲ مدال طلا را کسب کرد. خانواده. تسایدلر در سال ۱۹۹۶ به دنیا آمد. او در یک خانوادهٔ قایقران به دنیا آمده است، پدربزرگش هانس-یوهان فربر، مدال آور دوگانهٔ المپیک (طلای ۱۹۷۲ و برنز ۱۹۷۶، هر دو در مادهٔ قایقرانی چهار نفره) است. پدربزرگ او، خواهرش ماری (متولد ۱۹۹۹) را تمرین می دهد که در مسابقات قهرمانی جوانان روئینگ جهان ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ مدال هایی کسب کرده است. اولیور تسایدلر تحت نظر پدرش، هاینو تسایدلر، که خود قایقران سابق و قهرمان جهان در ردهٔ جوانان و نمایندهٔ ارشد قایقرانی آلمان در دههٔ ۱۹۹۰ بود، تمرین می کند. خانوادهٔ تسایدلر در اردینگ زندگی می کنند. عمه اش، یودیت تسایدلر، مدال آور طلا و برنز المپیک در قایقرانی است و عمه اش با ما
تیاس اونگماخ، که خود دو بار در المپیک شرکت کرده، ازدواج کرده است. شنا. تسایدلر دارای قد است. او شنا را از سن هفت سالگی آغاز کرد. در مسابقات قهرمانی سال ۲۰۱۵ آلمان در برلین، او مدال طلا در رشتهٔ ۱۰۰ متر آزاد مردان برای رقابت سال ۱۹۹۶، مدال نقره برای همان عملکرد در دستهٔ آزاد (سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶)، و مدال برنز در ۲۰۰ متر آزاد را کسب کرد. او در فوریهٔ ۲۰۱۷ فعالیت حرفه ای خود در شنا را پایان داد. قایقرانی. تسایدلر در سپتامبر ۲۰۱۶ به قایقرانی علاقه مند شد و برای اولین بار قایق یک نفره را که خواهرش در آن تمرین می کرد، امتحان کرد. کمتر از یک سال بعد، تسایدلر در کلاس ۲۰۰۰ متر آزاد مردان در قایقرانی داخل سالن در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ در وروتسواف، لهستان به قهرمانی رسید. در ماه قبل، تسایدلر در مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال آلمان در قایق یک نفره به مقام سوم رسیده بود. اولین مسابقهٔ بین المللی قایقرانی تسایدلر، جام جهانی روئینگ ۲۰۱۸ در بلگراد بود. او در آن زمان تنها چهارمین مسابقهٔ خود را در مسیر قایقرانی انجام داده بود. در فینال A، او با کسب مدال برنز در قایق یک نفرهٔ آزاد مردان، با رقبا، قهرمان جهان چک اوندژی سینک و قهرمان
سوئیس رومان رولی، به رقابت پرداخت و شگفتی آفرین شد. در مسابقات جام جهانی روئینگ، چک ها و سوئیسی ها در مسابقه حاضر نبودند و تسایدلر دوباره مدال برنز را کسب کرد، این بار با رقابت با قهرمان نیوزیلند رابی مانسون و قهرمان آلمان تیم اوله ناسکه. در مسابقهٔ جام جهانی روئینگ، تسایدلر مدال نقره را کسب کرد، باز هم با رقابت با مانسون. اما مهم تر از آن، هموطن آلمانی او ناسکه در آن مسابقه در مکان ششم قرار گرفت که به این ترتیب تسایدلر به عنوان نمایندهٔ قایق یک نفرهٔ آلمان در مسابقات سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. او در فینال A مسابقات جهانی ۲۰۱۸ قرار گرفت اما در نهایت ششم شد. سال ۲۰۱۹ سال درخشش تسایدلر به عنوان یک قایق ران یک نفره بود. او در مسابقات قهرمانی اروپا به مدال طلا رسید، در جام جهانی در پوزنان مدال طلا گرفت و سپس در جام جهانی در روتردام در جایگاه ۱۳ قرار گرفت. در مسابقات جهانی ۲۰۱۹ در اوتنشیم، او در تمامی مسابقات مقدماتی خود پیروز شد و سپس در فینال A یکی از نزدیک ترین و دشوارترین رقابت های قایق رانی جهانی را تجربه کرد. تسایدلر در علامت ۵۰۰ متر پیش بود اما رقیبش سِوِری نیلسون و استف برونینک در دو علامت بعدی پیشی گرفتند که تسا
یدلر در آن زمان در جایگاه چهارم و سپس سوم قرار داشت. تسایدلر به برنامه مسابقه خود پایبند ماند و تلاش های طولانی مدت او در آب باعث شد تا در آخرین ضربه های خود از رقبای خود پیشی گیرد، در پایانی که پنج قایق رانی برتر تنها با اختلاف ۱ ثانیه از یکدیگر جدا شدند. در سال ۲۰۲۳، او سومین Diamond Challenge Sculls (مهم ترین رویداد برای قایق های یک نفره) را در مسابقات قایق رانی سلطنتی هنلی برنده شد. در سال ۲۰۲۴، تسایدلر فصل مسابقات المپیک را با پیروزی در جام جهانی روئینگ که در واره، ایتالیا، در تاریخ ۱۴ آوریل برگزار شد، آغاز کرد. در پایان آوریل ۲۰۲۴، تسایدلر در مسابقات قهرمانی روئینگ اروپا در شِگِد، مجارستان، مدال طلا را کسب کرد. در ژوئیه، او چهارمین مدال Diamond Sculls را در Henley به دست آورد.
قادر مدبر رز (متولد ۲ خرداد ۱۳۴۸ - تالش) که با نام قادر مدبر شناخته می شود، ورزشکار رشته های دو و میدانی اهل ایران است که بیشترین مدال پارالمپیک را برای ایران به دست آورده است. او با ۵ مدال طلا پر افتخارترین ورزشکار پارالمپیکی ایران به حساب می آید. مدبر در نخستین حضور خود در بازی های پارالمپیک آتلانتا ۱۹۹۶ سه نشان طلای ماده های پرتابی را کسب کرد. در پارالمپیک سیدنی ۲۰۰۰ صاحب دو مدال طلا و یک مدال برنز شد. مدبر از جانبازان جنگ ایران و عراق است و از سال ۱۳۷۲ تا هنگام خداحافظی از ورزش حرفه ای عضو تیم ملی دو و میدانی جانبازان و معلولین جمهوری اسلامی ایران بوده است. زندگی. قادر مدبر در سال ۱۳۴۸ در شهر تالش استان مازندران متولد شد. خانواده او هنگام کودکی به اردبیل مهاجرت کردند و او در همان شهر رشد یافت. مدبر تا پیش از معلولیت در رشته های رزمی فعالیت می کرد اما پس از جانبازی در جنگ ایران و عراق مسیر ورزشی او تغییر یافت. مدبر در سن ۱۹ سالگی در در عملیات بیت المقدس در منطقه ماهوت جانباز شد و برای همیشه توانایی حرکتی نیمه زیرین بدن خود را از دست داد. او در همان سال و پس از طی دوران نقاحت ورزش حرفه ای را از سر گرفت و نخ
ست در رشته پینگ پنگ جانبازان و معلولین به فعالیت پرداخت. اندکی بعد وارد رشته پرتاب وزنه و پرتاب نیزه شد. قادر مدبر در سال ۱۳۷۲ و به دنبال قهرمانی استان و کشور به تیم ملی دو و میدانی جانبازان و معلولین ایران دعوت شد و تا هنگام کناره گیری از ورزش حرفه ای در سال ۲۰۰۰ در تیم ملی دو و میدانی عضویت داشت. به گفته مدبر مشوقین او، استادان و مربیانی چون شروین اسبقیان، جعفر حیدروند، بهمن رضایی بودند. ورزش حرفه ای. از قادر مدبر به عنوان پر افتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک و پارالمپیک یاد می شود. او با داشتن ۵ مدال طلا و یک برنز در صدر ورزشکاران پارالمپیکی ایران قرار دارد. مدبر همچنین به لحاظ تعداد مدال پس از مختار نورافشان دومین ورزشکار عنوان دار ایرانی در بازی های پارالمپیک است. در سال ۱۳۷۲ او توانست در رشته های پرتاب دیسک و پرتاب نیزه به مقام قهرمانی استان و کشور دست یابد. در همان سال به اردوی تیم ملی دو و میدانی دعوت شد و در نخستین مسابقه بین المللی خود در برلین آلمان سهمیه حضور در بازی های پارالمپیک آتلانتا را به دست آورد. قادر مدبر نخستین مدال جهانی خود را در مسابقات بین المللی سال ۱۹۹۴ آلمان کسب کرد. این ورزشکار در
این مسابقات در رشته های پرتاب وزنه و پرتاب دیسک مدال طلا و در رشته پرتاب نیزه مدال نقره را از آن خود کرد. او یک سال بعد به مسابقات مجروحین جنگی انگلستان اعزام شد. قادر مدبر در این مسابقات هر سه طلای رشته های پرتابی دو و میدانی را از آن خود کرد. قادر مدبر در سال ۱۹۹۶ برای نخستین بار به مسابقات پارالمپیک اعزام شد و توانست در این مسابقات سه مدال طلای رشته های پرتاب وزنه، پرتاب دیسک و پرتاب نیزه را کسب کند. او در سال ۲۰۰۰ در حالی که پارالمپیک سیدنی را با کسب دو مدال طلا و یک مدال برنز به پایان رسانده بود از ورزش حرفه ای کناره گیری کرد. مدبر به ۱۳ مدال طلای جهان، دو مدال نقره و یک برنز پر افتخار ترین ورزشکار جانبازان و معلولین ایرانی است. عناوین جهانی
ورزش در یونان در چند دهه اخیر در تعدادی از زمینه های ورزشی توسعه یافته است. در فوتبال به ویژه با قهرمانی تیم ملی فوتبال یونان در جام ملت های اروپا ۲۰۰۴ تحول سریعی را تجربه کرده است. بسیاری از ورزشکاران یونانی نیز به موفقیت های چشمگیری دست یافته اند و در طول سال ها در ورزش های متعددی مانند بسکتبال، کشتی، واترپلو، دو و میدانی، وزنه برداری عناوین جهانی و المپیک را به دست آورده اند و بسیاری از آن ها به ستاره های بین المللی در ورزش خود تبدیل شده اند. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب ترین ورزش تیمی در یونان است. هیئت حاکمه ملی آن فدراسیون فوتبال یونان است که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد و عضو فیفا و یوفا است. تیم ملی فوتبال یونان در یوفا یورو ۲۰۰۴ به شهرت رسید. در این دوره آنها قهرمان اروپا شدند که توسط بسیاری از مردم به عنوان بزرگ ترین شوک تاریخ فوتبال تا به امروز شناخته می شود. این تیم در رده سیزدهم جهان تا سال ۲۰۰۹ قرار داشت، آنها سه بار در سال های ۱۹۹۴، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ به جام جهانی فوتبال راه یافتند، در سال ۲۰۱۴ به مرحله یک هشتم نهایی رسیدند، چهار بار برای قهرمانی اروپا در سال های ۱۹۸۰، ۲۰۰۸، ۲۰۰۲. و ۲۰۱۲ و یک بار ب
رای جام کنفدراسیون های فیفا در سال ۲۰۰۵ حضور داشتند. یونان سابقه زیادی در تیم های جوانان دارد که موفق بوده اند. تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان نایب قهرمان جام ملت های اروپا زیر ۲۱ سال در سال ۱۹۸۸ و ۱۹۹۸ شد، تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال یونان نایب قهرمان مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا در سال ۲۰۰۷ شد، و تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال یونان در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا در سال ۱۹۸۵ نایب قهرمان شد و همچنین مقام سوم را در سال ۱۹۹۱ و مقام چهارم را در سال های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ کسب کرد. لیگ برتر. مسابقات رسمی قهرمانی کشور برای اولین بار در فصل ۲۸–۱۹۲۷ برگزار شد. سوپر لیگ یونان اکنون بالاترین لیگ حرفه ای در سیستم لیگ فوتبال یونان است. این تیم در حال حاضر از نظر ضریب یوفا در رتبه دوازدهم قرار دارد و از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ در بین ده لیگ برتر برتر اروپا قرار گرفت و اوج آن در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ بود که در رتبه ششم بود. جام حذفی فوتبال یونان اصلی ترین رقابت های جام داخلی بوده است که در فصل ۳۲–۱۹۳۱ افتتاح شد. در هر دو لیگ تیم المپیاکوس بی رقیب بوده است که موفق ترین باشگاه فوتبال یونان است و پس از آن، دو باشگاه بزرگ فوتبال آتن، باشگاه ف
وتبال پاناتینایکوس و باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن و باشگاه فوتبال پائو در تسالونیکی قرار دارند. المپیاکوس تنها تیم یونانی است که عناوین فوتبال اروپا، لیگ کنفرانس یوفا ۲۰۲۴ و لیگ جوانان یوفا ۲۰۲۴ را کسب کرده است. بازی های المپیک. سازماندهی موفقیت آمیزبازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و پارالمپیک آتن ۲۰۰۴ منجر به توسعه بیشتر بسیاری از ورزش ها و ایجاد بسیاری از مکان های ورزشی در کلاس جهانی در سراسر یونان و به ویژه در آتن شده است. ورزشکاران یونانی در مجموع ۱۶۹ مدال برای یونان در ۱۷ رشته ورزشی مختلف المپیک در بازی های المپیک تابستانی از جمله بازی های بین المللی کسب کرده اند، دستاوردی که یونان را به یکی از کشورهای برتر جهان در رده بندی مدال های هر پایتخت در جهان تبدیل می کند. گفته می شود یونان محل برگزاری بازی های المپیک باستانی بود که اولین بار در سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا ثبت شد و دو بار، المپیک تابستانی ۱۸۹۶ و المپیک تابستانی ۲۰۰۴ میزبان بازی های المپیک مدرن بود. این کشور همچنین میزبان بازی های بین المللی ۱۹۰۶ بود که در آن زمان به عنوان بازی های المپیک در نظر گرفته می شد اما امروز به طور رسمی توسط کمیته بین المللی
المپیک به رسمیت شناخته نشد. در طول رژه ملت ها، یونان همیشه به عنوان کشور بنیان گذار پیشرو باستانی المپیک مدرن نامیده می شود و نهاد حاکم ملی آن کمیته المپیک یونان است. یونان با کسب ۱۲۱ مدال (۳۵ طلا، ۴۵ نقره و ۴۱ برنز)، در رده ۳۲ مدال طلا در تعداد مدال های المپیک تابستانی قرار دارد. بهترین عملکرد آنها در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ بود، زمانی که یونان با ۱۰ مدال طلا، یک طلا کمتر از ایالات متحده، بیشترین مدال نقره (۱۷) و برنز (۱۹) و همچنین بیشترین مدال در جدول مدال ها دوم شد. پس از یک دوره طولانی نتایج ضعیف، بهبود کسب مدال ها در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ افزایش یافت و یونان رکوردهای پی در پی مدال آوری را در سه بازی المپیک بعدی ثبت کرد. ورزشکاران یونانی در ۱۵ رشته ورزشی مختلف مدال کسب کرده اند، اما ورزش هایی که تیم یونان در آنها بیشترین مدال ها را کسب کرده است، در درجه اول دو و میدانی و وزنه برداری و همچنین سایر ورزش ها مانند کشتی، ژیمناستیک و تیراندازی است. در بازی های ۱۹۰۶ یونان با ۸ مدال طلا، ۱۴ نقره و ۱۳ برنز سوم شد و در مجموع پس از فرانسه با ۳۵ مدال دوم شد. این مدال ها به طور رسمی در شمارش مدال های ال
مپیک گنجانده نشده اند. ورزش های زمستانی در یونان نقش مهمی ایفا نکرده اند، بنابراین این کشور تاکنون هیچ مدالی در بازی های المپیک زمستانی کسب نکرده است. با وجود آن، یونان رژه ملل را در بازی های المپیک زمستانی نیز رهبری می کند. بازی های پارالمپیک. ورزش های پارالمپیک از اواخر دهه ۱۹۷۰ در یونان رشد چشمگیری داشته است. اولین حضور ورزشکاران دارای کم توانی جسمی در بازی های پارالمپیک در سال ۱۹۷۶ بود. برگزاری بازی های پارالمپیک در آتن به رشد چشمگیری منجر شد. تیم یونان در ۱۷ رشته از ۱۹ رشته ورزشی المپیک نماینده داشت و ۲۰ مدال (۳ طلا، ۱۳ نقره و ۴ برنز) کسب کرد. در بازی های پارالمپیک ۲۰۰۸ پکن، تیم یونان با کسب ۲۴ مدال (۵ طلا، ۹ نقره و ۱۰ برنز) موفق ترین حضور خود را تا کنون انجام داده است. یونان در مجموع ۱۰۵ مدال در بازی های پارالمپیک کسب کرده است.
ورزش در دانمارک بسیار گوناگون است و ورزش های ملی دنبال می شود. ورزش باشگاهی بیشتر در رشته فوتبال است که بارزترین نتایج آنها کسب ۶ بار سهمیه متوالی مسابقات قهرمانی اروپا (۱۹۸۴–۲۰۰۴) و کسب عنوان قهرمانی در جام ملت های اروپا ۱۹۹۲ است. از دیگر دستاوردهای مهم می توان به قهرمانی در جام کنفدراسیون ها در سال ۱۹۹۵ و رسیدن به یک چهارم نهایی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ اشاره کرد. سایر ورزش های محبوب در این دانمارک عبارتند از: هندبال، ورزش های الکترونیکی، دوچرخه سواری، ورزش های قایقرانی، بدمینتون، هاکی روی یخ، شنا و اخیراً گلف. ورزش در مدرسه تشویق و ترویج می شود و باشگاه های ورزشی محلی در همه شهرها و بیشتر شهرها وجود دارد. استادیوم ملی فوتبال، استادیوم پارکن است. ورزش های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب ترین ورزش در دانمارک است که بیش از ۳۱۳۰۰۰ بازیکن در بیش از ۱۶۰۰ باشگاه دارد. تیم ملی فوتبال دانمارک به نتایج بالا و قابل توجهی مانند کسب سهمیه مسابقات قهرمانی یوفا شش بار متوالی (۱۹۸۴–۲۰۰۴) و قهرمانی در مسابقات قهرمانی یوفا در سال ۱۹۹۲ دست یافته است. از دیگر دستاوردهای مهم می توان به قهرمانی در جام کنفدراسیون ها در سال ۱۹۹۵ و رس