Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دوغون بن-اَمی (Doron Ben-Ami؛ متولد: ۱۹۶۵م) باستان شناس اسرائیلی است. بن-امی در سال ۲۰۰۳م. مدرک دکترای خود را از دانشگاه عبری اورشلیم دریافت کرد، و در سال ۲۰۰۹م. عضو مؤسسه باستان شناسی همین دانشگاه شد. او کاشف سازه ای است که تصور می شود کاخ ملکه هلنا از آدیابین در شهر داوود در اورشلیم باشد. او از سال ۲۰۰۷م. کاوش در پارکینگ گیواتی شهر داوود را سرپرستی می کند. بزرگترین و جامع ترین کاوش در اورشلیم کنونی، که منجر به کشف یافته های مهمی شده است که به فهم تاریخ این شهر کمک می کند،
کلیسای ویکْکی ( , ) یک کلیسای انجیلی لوتری در ناحیه ویککی در هلسینکی پایتخت فنلاند است. این بنا که در سال ۲۰۰۵ تکمیل شد، جدیدترین ساختمان کلیسای شهر بوده این کلیسا بخشی از محله مالمی است. معماری. بنای کلیسا عمدتاً چوبی است: کف، سقف، دیوارها و ستون ها از چوب صنوبر و روکش بیرونی و زونا دوتایی چوبی است. مبلمان از بلوط و آسپن ساخته شده است. این کلیسا ۲۰۰ نفر گنجایش دارد. در صورت ترکیب با سالن نمازخانه، ظرفیت به ۴۰۰ نفر می رسد.
عبدالسلام عزیزوف (؛ زادهٔ ) یک رهبر نظامی ازبکستان است که از ۴ سپتامبر ۲۰۱۷ تا ۱۱ فوریه ۲۰۱۹ وزیر دفاع ازبکستان بود. او اکنون به عنوان رئیس سرویس امنیت دولتی خدمت می کند.
داگمار الیزابت شیپانسکی (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۴۳ – درگذشته ۷ سپتامبر ۲۰۲۲) یک فیزیکدان، دانشگاهی و سیاستمدار آلمانی ساکن ایالت تورینگن بود. داگمار الیزابت که به دلیل نامزدی در سال ۱۹۹۹ به نام رئیس جمهور آلمان توسط حزب محافظه کار اتحادیه دموکرات مسیحی (سی دی وای) و حزب خواهر آن، اتحادیه سوسیال مسیحی باواریا (سی اس وای) شناخته می شود، به اندازه چهار دهه خود نقش های گوناگون سیاسی و آکادمیک را اجرا کرد. حرفه ای و جوایز فراوانی از جمله نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۹۹۶ کسب کرد. اوایل زندگی. داگمار الیزابت در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۹۴۳ در شهر زین تورینگن زاده شد که سپس قسمتی از جمهوری دموکراتیک آلمان شد. مادر وی معلم و پدر او کشیش بود. بعداز فارغ التحصیلی از دبیرستان در سال ۱۹۶۲، داگمار دانشجوی فیزیک کاربردی در دانشگاه فنی ماگدبورگ شد. در سال ۱۹۶۷، شیپانسکی کار خود را به نام مهندس شروع کرد و بعداز آن یک دوره به نام دستیار در دانشگاه فنی ایلمناو کار کرد. بعد از کسب مدرک دکترای خود در سال ۱۹۷۶، فعالیت علمی خود را به نام مدرس در ایلمناو و از سال ۱۹۹۰ به نام استاد شروع کرد. الیزابت به نام رئیس دانشکده مهندسی برق و فنا
وری اطلاعات در دانشگاه فنی ایلمناو از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳، و به نام رئیس دانشگاه فنی ایلمناو از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ خدمت کرد. از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸، داگمار الیزابت به نام رئیس شورای علوم و علوم انسانی آلمان، یک نهاد مشورتی که رهنمودهایی را دربارهٔ پیشرفت علم و تحقیق به دولت فدرال و دولت های ایالتی آلمان عرضه می نماید، کار کرد. داگمار در سال ۱۹۹۸ به آکادمی ملی آلمان، لئوپولدینا منتخب شد و به نام عضو آکادمی اروپا کار کرده است. زندگی سیاسی. داگمار الیزابت با اینکه عدم عضویت در هیچ یک از احزاب را نداشت، توسط سی دی وای و سی اس وای به نام نامزد آنان در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۹۹ معرفی گردید. داگمار در انتخابات به یوهانس رائو، وزیر پیشین ایالت نوردراین-وستفالن، جزو حزب سوسیال دموکرات، با کسب ۵۷۲ رای در مقابل ۶۹۰ رای در دومین رای، مغلوب شد. بعد از شکست، داگمار همچنان در سیاست فعال بود و در روزهای پایان همان سال به نام وزیر علوم، تحقیقات و هنر در کابینه رئیس جمهور تورینگن، برنهارد فوگل ، منتخب شد. داگمار سپس در سال ۱۹۹۹ به سی دی وای اضافه شد و تا سال ۲۰۰۴ در سمت وزیری خود باقی ماند، هنگامی که او به عضویت لندتاگ تورینگن من
صوب گردید و رئیس جمهور لندتاگ شد. داگمار موقعیت خود را در لندتاگ در نتیجه انتخابات ایالتی سال ۲۰۰۹ از دست داد که نتایج ضعیفی برای سی دی وای حاکم به همراه داشت. زندگی شخصی. داگمار الیزابت، پروتستان، متأهل و دارای ۳ فرزند بود. یکی از آنان، تانکرد شیپانسکی، درسال ۲۰۰۹ عضو بوندستاگ بوده است. داگمار درتاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ در سن ۷۹ سالگی بعد از یک بیماری کوتاه و دردناک درگذشت. عضویت ها. از سال ۱۹۹۸، داگمار عضو هیئت مدیره میتل دوچر روندفونک بوده است. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷به نام عضو کمیسیون جهانی یونسکو در قسمت اخلاق در علم و فناوری کارکرد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹، داگماربه نام رئیس سازمان کمک به سرطان آلمان خدمت نمود. وی از سال ۲۰۰۰ به نام عضو هیئت امنای بنیاد حفاظت از بناهای تاریخی آلمان، از سال ۲۰۰۳ به اسم رئیس هیئت مدیره بنیاد لنارت برنادوت، و از سال ۲۰۰۵ به نام رئیس هیئت امنای موسسه فراونهوفر برای فناوری رسانه های دیجیتال خدمت کرده است. داگمار الیزابت سفیر ابتکار جدید اقتصاد بازار اجتماعی و به نام عضو هیئت رئیسه "بنیاد اسکار پاتزلت کار کرده است". وی پیش از ترک نمودن پست خود به دلیل فشارهای فعال های ضد دخانیات، به ش
کل موقت به نام عضو هیئت امنای بنیاد کوربر خدمت کرد. از سال ۲۰۰۸، داگمار به اسم جزوی از گروه هیئت امنای "بنیاد بین المللی مارتین لوتر کار کرده است".
اختیار بختیاروویچ عبدالله اف (؛ زادهٔ ) رئیس سرویس امنیت ملی ازبکستان است که توسط رئیس جمهور شوکت میرضیایف به جای رستم عنایتوف در ژانویه ۲۰۱۸ منصوب شد. او در فوریه ۲۰۱۹ به دلیل ادعاهایی مبنی بر شنود تلفن رئیس جمهور شوکت میرضیایف از این سمت برکنار شد. عبدالله اف قبلاً از سال ۲۰۱۵ به عنوان دادستان کل ازبکستان خدمت کرده بود. او پیش از این به عنوان مشاور رئیس جمهور خدمت می کرد، قبل از اینکه رشید قدیروف به عنوان دادستان کل جایگزین شود.
رستم عنایتوف (؛ زادهٔ ) یک مقام سابق دولت ازبکستان و همچنین یک سرهنگ است. او از سال ۱۹۹۵ تا زمان برکناری اش در ژانویه ۲۰۱۸، رئیس سرویس امنیت ملی ازبکستان (SNB) بود. گفته می شود که او بخشی از طایفه تاشکند، یک جناح قدرتمند د درون نخبگان ازبکستان بوده است.است.
اسقف نشین هلسینکی ( ; ) مقر اسقف هلسینکی کلیسای انجیلی لوتری فنلاند است. کلیسای جامع آن کلیسای جامع هلسینکی است. این اسقف نشین در میان اسقف نشین های فنلاند منحصر به فرد است به این معنا که در برخی از مناطق محله، اعضای کلیسا در اقلیت هستند. در مناطق کالیو و واللیلا، اعضای کلیسا در میان ساکنان حدود ۴۹ درصد است.
رشید قدیروف (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ازبکستان است. در سال ۲۰۰۴ به عنوان دادستان کل در دولت ازبکستان خدمت کرد. وی در ۲۲ فوریه ۲۰۱۸ به ظن سوء استفاده از مقام، سوء استفاده از قدرت و ارتشا بازداشت شد. گروه ها و سازمان های حقوق بشر ابراز نگرانی کردند که از زمان بازداشت او تحت شکنجه قرار گرفته است تا او را مجبور به متهم کردن خود کند.
برگووی (به لاتین: Beregovoy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
دوبروولسکی (به لاتین: Dobrovolsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
سیبیرسکی گیگانت (به لاتین: Sibirsky Gigant) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
نیژنیایا سویتکا (به لاتین: Nizhnyaya Suyetka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
بورونسکی (به لاتین: Boronsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
اوسینوفسکی (به لاتین: Osinovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
پوسیولوک ایمنی ولادیمیرا ایلیچا (به لاتین: Posyolok imeni Vladimira Ilyicha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
تسیبرمانوو (به لاتین: Tsibermanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
ورخ-سویتکا () یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
آلتایسکویه (به لاتین: Altayskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
کامیشنکا (به لاتین: Kamyshenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
حزب کارگران سوسیالیست انقلابی (به تُرکی: Devrimci Sosyalist İşçi Partisi, DSİP) یک حزب سیاسی با مشی کمونیستی در کشور ترکیه است که از تروتسکیسم پیروی می کند و در سال ۱۹۹۷ توسط شوکت دوغان تارکان و همفکرانش در نشریه "کارگر سوسیالیست" تأسیس شده است. این گروه قبل از کودتای ۱۹۸۰ ترکیه با گروه چپ رادیکال جنبش رهایی بخش (به تُرکی: Kurtuluş Hareketi) ارتباطاتی داشت. به دنبال یک انشعاب در حزب کارگران سوسیالیست انقلابی، گروه مخالفی به نام ضد سرمایه داری در درون حزب شکل گرفت. این گروه پس از انشعاب هیچ ارتباطی با حزب کارگران سوسیالیست انقلابی نداشته است. حزب کارگران سوسیالیست انقلابی تاکنون در هیچ انتخاباتی در ترکیه شرکت نکرده است، اما از ائتلاف های انتخاباتی چپ حمایت کرده است. این حزب در انتخابات سراسری ترکیه در سال ۲۰۰۷ حمایت خود را از نامزدهای مستقل حزب جامعه دموکراتیک اعلام کرد. حزب کارگران سوسیالیست انقلابی بخش ترکیه گرایش سوسیالیستی بین المللی به شمار می آید. حزب کارگران سوسیالیست انقلابی از مجله سیاسی آلتوست حمایت می کند. حزب کارگران سوسیالیست انقلابی یکی از مشارکت کنندگان در کنگره دموکراتیک خلق ها است که در سال ۲۰
۱۲ حزب دموکراتیک خلق ها را بنیان نهادند.
بولشرومانوفکا (به لاتین: Bolsheromanovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
بوسلاوینو (به لاتین: Boslavino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
کریم کمالوف (؛ ۱۹۵۴ – ۲۲ اوت ۲۰۲۰ (۶۶ سالگی)) سیاستمدار اهل کشور ازبکستان بود. او از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ به عنوان حکیم یا شهردار بخارا و دوباره از اوت ۲۰۱۷ تا فوریه ۲۰۲۰ در همان منصب خدمت کرد. در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰، کمالوف به عنوان حکیم ولایت بخارا منصوب شد، یک دفتر فرمانداری که تا زمان مرگش در ۲۲ اوت ۲۰۲۰، بر اثر کووید-۱۹ در طول همه گیری کووید-۱۹ در ازبکستان حفظ شد. حکیم معادل یک فرماندار منطقه ای در ازبکستان است.
گرانیچنویه (به لاتین: Granichnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
کانا (به لاتین: Kanna) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
کارپیلوفکا (به لاتین: Karpilovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
مونتباتن وینزر نام خانوادگی فرزندان و نوادگان ملکه الیزابت دوم و همسر او شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو است. نام وینزر. با فرمان جرج پنجم در ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۷، نام خانواده سلطنتی بریتانیا به وینزر تبدیل شد. پادشاه، جرج پنجم در آن روز از تمامی القاب آلمانی برای خود و خانواده اش صرف نظر کرد و از بستگان خود که در بریتانیا زندگی می کردند نیز خواست که همین کار را انجام دهند. جرج پنجم هم زمان نام وینزر را که از قلعه وینزر گرفته شده بود، به جای نام قبلی آلمانی خود، یعنی Sachsen-Coburg und Gotha (یا شکل انگلیسی آن Saxe-Coburg and Gotha) برای خانواده اش انتخاب کرد. نام قبلی این خاندان، نتیجه ازدواج ملکه ویکتوریا و «شاهزاده آلبرت ساکس کوبورگ و گوتا» در ۱۰ فوریه ۱۸۴۰ بود. علت تغییر نام. تغییر نام در سال ۱۹۱۷ در پاسخ به فشارهای داخلی در طول جنگ جهانی اول برای تأکید بر جهت گیری میهن پرستانه خانواده سلطنتی بریتانیا و کاهش اهمیت در افکار عمومی از اصل و نسب آلمانی و خویشاوندی آن ها با خاندان حاکم بر امپراتوری آلمان انجام شد. نام مونتباتن. در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷، شاهدخت الیزابت، دختر و وارث جرج ششم، پادشاه بریتانیا، با ستوان فیلیپ مونتبات
ن (Mountbatten)، ازدواج کرد. او در روز عروسی خود عنوان دوک ادینبرو را از جرج ششم دریافت کرد. فیلیپ، پسر شاهزاده اندروی یونان و دانمارک، از وصلت خاندان آلمانی «[[دودمان گلوکسبورگ|شولسویگ-هولشتاین-سوندربورگ-گلوکسبورگ» (دودمان Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) و [[شاهدخت آلیس باتنبرگ]] به دنیا آمد. برای ازدواج با شاهدخت الیزابت در سال ۱۹۴۷، او مجبور شد تابعیت بریتانیا را بپذیرد، عناوین قبلی خود را کنار بگذارد و نام خانوادگی مونتباتن، (در اصل به آلمانی [[باتنبرگ، هسن|باتنبرگ]] (Battenberg) که اجباراً به انگلیسی مبدل شده… Berg به آلمانی: کوه) را که خانواده مادرش از سال ۱۹۱۷ استفاده می کردند، برگزیند. به درخواست پادشاه جرج پنجم، [[شاهزاده لوییس باتنبرگ]]، [[دریاسالار]] بریتانیایی متولد ایالت [[هسن]] آلمان، پدربزرگ مادری اش، عنوان شاهزاده باتنبرگ آلمانی خود را کنار گذاشته و به جای آن نام خانوادگی مونتباتن (Mountbatten) را برگزیده بود (نام او بعداً به Marquess of Milford Haven تبدیل شد). در ۲۲ فوریه ۱۹۵۷، الیزابت دوم عنوان شاهزاده بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی را به همسرش اعطا کرد. نام مونت باتن وینزر. پس از
به تخت نشستن ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۵۲، مشکل نام خانوادگی دوباره مطرح شد و فیلیپ شوهر ملکه، که قبل از دریافت لقب دوک ادینبورگ، نام خانوادگی مونت باتن را اجباراً تقبل کرده بود، با فرمان ملکه در ۹ آوریل ۱۹۵۲، تعیین شد که نام دودمان و نام خانوادگی فرزندان زوج سلطنتی وینزر باقی خواهد ماند. فیلیپ بسیار شاکی شد و در رسانه ها گفت: «من تنها مردی در این کشور هستم که نمی توانم نام خود را به فرزندان خود منتقل کنم»... عاقبت در فوریه ۱۹۶۰، الیزابت دوم اعلام کرد که نام خانوادگی فرزندان او، حاصل ازدواج با شاهزاده فیلیپ «مونتباتن وینزر» خواهد بود. با این وجود، وینزر همچنان نام رسمی خانواده سلطنتی است. تغییر نام برای فرزندان اعضای خانواده سلطنتی که از نسل ملکه نیستند اعمال نمی شود. نام «مونتباتن وینزر» برای اولین بار در گواهی ازدواج دختر ملکه الیزابت دوم، [[شاهدخت آن|آن الیزابت آلیس لوئیز]] و [[مارک فیلیپس]] در نوامبر ۱۹۷۳ استفاده شد. وضعیت نام مونت باتن وینزر. اصولاً اعضای خانواده سلطنتی بریتانیا هنگام معرفی یا خطاب شدن توسط مردم یا مکاتبات از نام خانوادگی استفاده نمی کنند. به عنوان یک قاعده، اگر فرزندان لقب سلطنتی را داش
ته باشند، عنوان یا نام مکان عنوان والدین پس از [[نام کوچک]] آورده می شود. از نظر قانونی، بر اساس قوانین بریتانیا، هیچ الزامی برای خانواده سلطنتی برای داشتن نام خانوادگی در اسناد، وضعیت مدنی یا گذرنامه وجود ندارد. به عنوان مثال، پسران [[چارلز سوم]] در نیروهای مسلح بریتانیا با نام خانوادگی «ولز» خدمت می کردند، و فرزندان [[ویلیام، شاهزاده ولز]] با نام خانوادگی «کمبریج» در مدرسه ثبت نام می کردند (او در آن زمان عنوان دوک کمبریج را داشت). پیوند به بیرون. [[رده:افراد بریتانیایی آلمانی تبار]] [[رده:افراد بریتانیایی یونانی تبار]] [[رده:الیزابت دوم]] [[رده:بریتانیایی های دانمارکی تبار]] [[رده:خاندان باتنبرگ]] [[رده:خاندان ویندسور]] [[رده:خانواده پادشاهی بریتانیا]] [[رده:دختران امپراتورها]] [[رده:سران اتحادیه کشورهای همسود]] [[رده:نام های خانوادگی با ریشه اروپایی]]
سامبور (به لاتین: Sambor) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
لبدینو (به لاتین: Lebedino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
خوروشیه (به لاتین: Khorosheye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
نووکیفکا (به لاتین: Novokiyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
نووروسیکا (به لاتین: Novorossiyka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
نووسووخوزنی (به لاتین: Novosovkhozny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
سربروپول (به لاتین: Serebropol) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
یرماکوفکا (به لاتین: Yermakovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
یامبور (به لاتین: Yambor) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
تابونی ( یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
اودالنویه (به لاتین: Udalnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
یلزاوتگراد (به لاتین: Yelizavetgrad) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
نوویوشینو (به لاتین: Novoiushino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
لنوزاوود (به لاتین: Lnozavod) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
کولونکوو (به لاتین: Kolonkovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
آنتیپینو (به لاتین: Antipino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده است.
در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ الیزابت دوم، ملکه پادشاهی بریتانیا و سایر قلمروی های مشترک المنافع که طولانی ترین حاکم بریتانیا محسوب می شود، در قلعه بالمورال در آبردین شایر، اسکاتلند، در سن ۹۶ سالگی درگذشت. مرگ وی در ساعت ۱۸:۳۰ به طور عمومی اعلام و پسر بزرگش چارلز سوم جانشین او شد. با مرگ الیزابت عملیات پل لندن آغاز شد، پل لندن مجموعه ای از برنامه ها شامل ترتیبات مراسم تشییع جنازه و پروتکل هایی برای مرگ او در اسکاتلند است. در بریتانیا ۱۰ روز عزای عمومی اعلام شد. جسد ملکه از ۱۴ تا ۱۹ سپتامبر در تالار وست مینستر ماند و در این مدت حدود ۲۵۰۰۰۰ نفر برای ادای احترام در صف ایستادند. از زمان مرگ و خاکسپاری وینستون چرچیل در سال ۱۹۶۵، مراسم خاکسپاری الیزابت در ۱۹ سپتامبر اولین مراسم در بریتانیا محسوب می شود. مراسم تشییع جنازه در کلیسای وست مینستر برگزار شد و پس از آن راهپیمایی به سمت طاق ولینگتون برگزار شد که حدود ۳۰۰۰ پرسنل نظامی در آن حضور داشتند و حدود یک میلیون نفر در مرکز لندن آن را تماشا کردند.. پس از آن کشتی نعش کش تابوت ملکه را به وینزر، بارکشر منتقل کرد و به دنبال آن یک راهپیمایی دیگر در پارک بزرگ ویندزور و مراسمی در نمازخ
انه سنت جورج در قلعه وینزر برگزار شد. ملکه در کنار همسرش، شاهزاده فیلیپ، در کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم در بعد از ظهر همان شب، در یک مراسم خصوصی که فقط نزدیکترین خانواده در آن حضور داشتند، به خاک سپرده شد. مراسم تشییع جنازه الیزابت بزرگ ترین عملیات امنیتی بود که تا کنون در بریتانیا انجام شده که مقامات بلندپایه از سراسر جهان در آن حضور داشتند. مراسم تشییع جنازه در بریتانیا و چندین ایالت مشترک المنافع، به عنوان تعطیلات عمومی اعلام شد. این مراسم دولتی یکی از پربیننده ترین برنامه های تلویزیونی ویژه در بریتانیا بود که از تعداد بینندگان مراسم ازدواج شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون پیشی گرفت.. دوره عزاداری و تشییع جنازه الیزابت ۱۶۲ میلیون پوند برای دولت هزینه تراشید.
جولیان وهر (۱۹۷۰–۱۸۹۸) به عنوان استاد آمریکایی کتابهای متحرک (کتاب پاپ-آپ) شناخته می شود. حدود ۹ میلیون نسخه از کتابهای جولیان وهر در ایالات متحده، انگلیس، فرانسه، آلمان و اسپانیا طی دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ ترجمه و فروخته شد. کتاب های متحرک و پاپ-آپ. کتاب های متحرک سه عنصر را شامل می شوند: داستان، تصاویر رنگی که شامل متن هم هستند و "دو یا چند تصویر متحرک که بین دو صفحه روبروی هم، حرکتهای مکانیکی خود را انجام می دهند. کتابشناسی منتخب وهر. جولیان وهر بیش از ۳۰ عنوان کتاب متحرک ایجاد کرده از جمله: وهر، جولیان؛ کارول، لوئیس (۱۹۴۵)، کتاب عکس متحرک آلیس در سرزمین عجایب. گروست و دونلاپ وهر، جولیان؛ ارنست، ادوارد؛ Adomeit, Ruth (1943)، حیوانات متحرک، شرکت چاپ دانوالد وهر، جولیان؛ Daye , Stephen (1945)، سیندرلا، استیون دای وهر، جولیان؛ (۱۹۴۲)، ماجراهای هیجان انگیز فینی فیدلر، شرکت کوپلز و لئون وهر، جولیان؛ (۱۹۴۳)، پسر شیرینی زنجفیلی، شرکت چاپ دانوالد وهر، جولیان؛ بانرمن، هلن (۱۹۴۳)، سامبو سیاه کوچک. شرکت چاپ دانوالد وهر، جولیان؛ واشینگتن، ایروینگ (۱۹۴۵)، ریپ ون وینکل، شرکت چاپ دانوالد وهر، جولیان؛ مور، کلمنت کلارک (۱۹۴۹)،
شب قبل از کریسمس، شرکت چاپ دانوالد
انجمن روانشناسی کانادا (CPA)، نخستین سازمانی است که روانشناسان را در سراسر کانادا نمایندگی می کند. در سال ۱۹۳۹ سازماندهی شد و تحت قانون شرکت های کانادا، در می ۱۹۵۰ گنجانده شد. اهداف آن بهبود سلامت و رفاه همه کانادایی ها است. ارتقا و نوآوری در تحقیقات روانشناختی، آموزش و عمل؛ ارتقاء پیشرفت، توسعه، انتشار و کاربرد دانش روانشناختی؛ و ارائه خدمات با کیفیت بالا به اعضا. تاریخچه. CPA در سال ۱۹۳۸ در آزمایشگاه روانشناسی دانشگاه اتاوا تأسیس شد، اگرچه تا سال ۱۹۳۹ به طور رسمی سازماندهی نشد. در ابتدا، هدف CPA کمک به کانادا به جنگ جهانی دوم بود . در واقع، CPA به شدت درگیر ساخت آزمایشی برای وزارت دفاع ملی بود. ساختار سازمانی. دفتر مرکزی CPA در اتاوا، انتاریو واقع شده است. CPA برای هر یک از سه رکن خود یک قانون دارد - علم، عمل، و آموزش. هیئت مدیره سیاست هایی را تعیین می کند که CPA را هدایت می کند. این سازمان از افسران ریاست جمهوری، مدیران و مقامات اجرایی تشکیل شده است. انتشارات. CPA، با مشارکت انجمن روانشناسی آمریکا ، سه مجله دانشگاهی زیر را به صورت فصلی منتشر می کند: CPA همچنین فصلنامه ای به نام Psynopsis منتشر می کند. شمار
ه ها حاوی مقالات مختصری در مورد موضوعات خاص مربوط به روانشناسی، و همچنین به روز رسانی از دفتر مرکزی CPA، اخبار کمیته، اطلاعات مربوط به کنوانسیون سالانه، و خیلی بیشتر است. Mind Pad یک خبرنامه حرفه ای است که توسط دانشجویان وابسته به انجمن روانشناسی کانادا نوشته و بررسی می شود. خبرنامه هر دو سال یکبار به صورت آنلاین منتشر می شود.
کتاب پاپ-آپ به هر نوع کتاب با صفحات ۳ بعدی اطلاق می شود. اگرچه به آن "مکانیزم چتر باز شو" یا "کتاب متحرک"، "کتاب ۳ بعدی"، "پنجره های باز شو"، تصویرهای "تبدیل شدنی"، کتاب های "تونلی"، "لغزنده"، "باز-شو"، "تا-شو"، "زبانه-کش"، "پاپ-اوت"، "پایین-کش" و موارد دیگر که هر کدام به نوع نمایش دادن آن هم اشاره دارد، نامیده می شوند و همچنین شامل برخی از انواع کارت تبریک که در آنها از تکنیک های مشابهی استفاده می کنند، نیز می شود. وجه تسمیه پاپ-آپ بدین جهت است که در اغلب "کتاب های پاپ-آپ" با باز شدن صفحات، تصاویر برش خورده از سطح کتاب به صورت برجسته بیرون می آیند و هنگامی که کتاب بسته می شود، دوباره در جایگاه خود قرار می گیرند. کاربرد. "کتاب پاپ-آپ" که اغلب در گروه ابزارهای کمک آموزشی دسته بندی می شود، کتابی ست که با باز کردن صفحات آن تصاویری به صورت سه بعدی گسترده می شوند و از دل کتاب بیرون می آیند و در بعضی موارد قطعاتی با ارادهٔ خواننده متحرک می شود. این "پاپ-آپ ها" معمولاً با همکاری یک تصویرگر و یک مهندس کاغذ (paper engineer) خلق می شوند. علاوه بر کتابهای آموزشی، در زمینهٔ محصولات فرهنگی و تفریحی، از جمله کتاب های داستا
ن کودک و بزرگسال و کارت های مناسبتی و تبلیغاتی، بازار بسیار بزرگی را به خود اختصاص می دهد. کتاب پاپ-آپ از پرطرفدارترین کتاب های تصویرسازی در سراسر دنیاست و به دلیل قدرت جذب فراوان آن، یکی از قابل اعتمادترین ابزارهای انتقال پیام می باشد. این تکنیک با ذات خلاقانهٔ خود توانسته سهم بزرگی از بار آموزشی و سرگرمی دنیا را برای کودکان و بزرگسالان به خود اختصاص دهد. انواع کتاب پاپ-آپ. طراحی و خلق چنین کتابهایی در هنر گاهی "مهندسی کاغذ" نامیده می شود. این کاربرد را نباید با مهندسی سنتی کاغذ (مهندسی سیستم های تولید انبوه محصولات کاغذی) اشتباه گرفت. این شکل هنری مهندسی کاغذ بسیار نزدیک به اوریگامی (هنر کاغذهای تا شده) است. با این حال، اوریگامی به سادگی و با تاکردن های متعدد کاغذ ساخته می شود و معمولاً در آن از قیچی یا چسب استفاده نمی کنند، در حالیکه پاپ-آپ ها بیشتر به چسب، برش های ظریف و شق و رق ایستادن مقوا تکیه می کنند و تنها وجه مشترک آنها تاخوردن است. کتاب متحرک. کتاب های متحرکٰAnimated books سه عنصر را شامل می شوند: داستان، تصاویر رنگی که شامل متن هم هستند و «دو یا چند تصویر متحرک که بین دو صفحه روبروی هم، حرکتهای مک
انیکی خود را انجام می دهند.» جولیان وهر Julian Wehr در سال ۱۹۳۸ کتاب های متحرک کودکان به عنوان تصاویر متحرک را منتشر کرد، که تصویر کتاب را همزمان با یک حرکت به سمت بالا و پایین و به صورت افقی حرکت می دهند. حدود ۹ میلیون نسخه از کتابهای جولیان وهر در ایالات متحده، انگلیس، فرانسه، آلمان و اسپانیا طی دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ ترجمه و فروخته شد. تبدیل شدن. تصویرهای تبدیل شونده Transformations به صفحاتی گفته می شود که از رشته های عمودی کاغذ تشکیل شده است و هنگامی که خواننده کتاب زبانه ای که کنار آن تعبیه را می کشد، کشوها به زیر و روی هم می لغزند و به یک صحنه کاملاً متفاوتی تبدیل می شوند. ارنست نیسترErnest Nister، یکی از نویسندگان اولیه انگلیسی کودکان، اغلب کتابهایی را فقط با شیوه تبدیل شدن تولید می کرد. بسیاری از آنها توسط موزه هنر متروپولیتن بازسازی شده است. کتاب تونلی. کتابهای تونلیTunnel books (همچنین به آنها کتاب های peepshow نیز گفته شده) از مجموعه ای از صفحات تشکیل شده است که با دو نوار آکاردئونی تاشو در هر طرف بسته شده و از یک روزنه در صفحهٔ جلویی مشاهده می شود. پنجره های موجود در هر صفحه به بیننده اجازه می دهد ت
ا کل کتاب را از داخل آنها ببیند و تصاویر موجود در هر صفحه با هم کار می کنند تا یک صحنه بعدی را در داخل ایجاد کنند. این نوع کتاب ها از اواسط قرن هجدهم میلادی ساخته شده اند و از مجموعه های صحنه تئاتر الهام گرفته شده اند. به طور سنتی، این کتابها اغلب برای بزرگداشت رویدادهای خاص ساخته می شدند یا به عنوان سوغات جاذبه های گردشگری فروخته می شدند. اصطلاح "کتاب تونلی" به این خاطر است که از این نوع کتابها برای بزرگداشت ساخت تونل در زیر رودخانه تیمز در لندن در اواسط قرن نوزدهم استفاده می شده، در ایالات متحده نیز کتاب های تونل برای جاذبه هایی مانند نمایشگاه های جهانی و باغ گیاه شناسی نیویورک کاربرد داشته است. تکنیک "کتاب تونلی" اخیراً توسط هنرمند کتاب کارول بارتون و همین طور دیگران به عنوان فرمی از کتاب حجمی احیا شده است. هنرمندان نه تنها به نماهای داخلی کتاب، بلکه همچنین به جلد و کناره های آکاردئونی آن به عنوان سطوح بصری برای انتقال بیشترین اطلاعات تصویری علاقه نشان می دهند. منتخب کتاب های تونلی "کارول بارتون" در مجموعه های ویژه "کتابخانه شعبه جیمز دانشگاه مشترک المنافع ویرجینیا" بایگانی شده است. لغزنده ها. لغزنده هاVol
velles سازه های کاغذی با قطعات چرخان هستند. نمونه اولیه آن آسترونومیکوم سزاریوم (سزار ستاره شناس) Astronomicum Caesareum است که توسط پتروس آپیانوس برای چارلز امپراتور مقدس روم در سال ۱۵۴۰ ساخته شده است. این کتاب پر از قطعات دایره ای تو در تو است که بر روی ماسوره ها می چرخند. هارلکوینادس (پانتومیم ایتالیایی) (Harlequinades) و کتابهای خیزان (turn-up). به گفته پیتر هاینینگ، مورخ کتاب، حدود سال ۱۷۶۵، چاپگر انگلیسی رابرت سایرRobert Sayer شروع به آزمایش یک قالب جدید برای بازار کتاب نوجوانان کرد، که از جمله پیشرفتهای اولیه برای کتاب های متحرک تعاملی به شمار می رود. نتیجه آن خلق متامورفوسیز "(دگرگونی)" metamorphoses بود، «کتابی نازک از چهار بخش که هر بخش با دو دریچه که تا می خورد، و روی هر بخش یک تصویر قابل تعویض وجود داشت. زیر آن عکس ها چند سطر توصیفی به شعر ظاهر می شد، و هنگامی که خواننده کتاب لبه ها را به ترتیب صحیح بالا می آورد در تصاویر و متن اختلاف آشکار می شد». سایر از پانتومیمهای محبوب نمایش، کتابهایی با ویژگی هارلکوین ایجاد کرد. نشریات سیاه و سفید، که به آنها Harlequinades یا کتابهای نوپا نیز گفته می شد، شش
پنی و نسخه های رنگی دستی یک شلینگ به فروش می رسید. تا سال ۱۷۷۰، سایر چهار کتاب خیزان یا متامورفوسیز منتشر کرد، که محبوب کودکان شد. کتابفروشان رقیب، مانند توماس هیوز و جورج مارتین، به زودی شیوهٔ «خیزان» را کپی کردند. در ایالات متحده، جوزف راکستراو دگرگونی؛ یا تبدیل تصاویر، با توضیحات شعری، برای سرگرمی جوانان (Metamorphosis; or, a Transformation of Pictures, with Poetical Explanations, for the Amusement of Young Persons)، توسط بنجامین سندز را منتشر کرد. تاریخچه. مخاطبان کتابهای متحرک اولیه بزرگسالان بودند، نه کودکان. اولین اثر معروف در میان کتاب ها توسط یک راهب قرن ۱۳ بندیکتین بنام متیو پاریس در کتاب کرونیکا ماژورا (وقایع نامه بزرگ) Chronica Majora استفاده شد. "پاریس" صفحات زیادی را که به راهبان برای کمک به محاسبه روزهای مقدس استفاده می کردند، ضمیمه کرده است. حدس زده می شود که عارف و شاعر کاتالان رامون لول از مایورکا برای نشان دادن نظریه های خود در اوایل قرن ۱۴ از لغزنده ها استفاده کرده، اما هیچ نمونه ای باقی مانده از وی تاکنون ثبت نشده است. در طول قرن ها از تکنیک لغزنده برای اهداف مختلفی مانند آموزش آناتومی، پ