Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روابط دوجانبه بین ارمنستان و کرواسی وجود دارد. روابط دیپلماتیک بین کشورها در ۸ ژوئیه ۱۹۹۶ برقرار شد. ارمنستان در کرواسی توسط سفارت خود در رم، ایتالیا نمایندگی دارد، در حالی که کرواسی در ارمنستان با سفارت خود در آتن، یونان نمایندگی دارد. در سال ۲۰۱۱، هر دو کشور کنسولگری های افتخاری ایجاد کردند که ارمنستان مقیم زاگرب است، در حالی که کرواسی در ایروان، پایتخت کشورهای مربوطه اقامت دارد.
روابط خارجی همیشه بین ارمنستان و قبرس قوی بوده است. قبرس در مبارزه ارمنستان برای به رسمیت شناختن نسل کشی ارمنی ها، ثبات اقتصادی و حل مناقشه قره باغ کوهستانی از حامیان ارمنستان بوده است. در مقابل، ارمنستان از قبرس باثبات پس از تهاجم ترکیه در سال ۱۹۷۴ حمایت کرد و از راه حلی پایدار برای مناقشه قبرس حمایت می کند. امروزه روابط ارمنستان و قبرس شامل همکاری در زمینه های تجاری، نظامی، خدمات اطلاعاتی، سیاست خارجی و هنر است. ارمنستان از سفارت خود در آتن، یونان و قبرس از سفارت خود در مسکو، روسیه و کنسولگری افتخاری در ایروان به ارمنستان معتبر است. تاریخچه. مناقشه قره باغ کوهستانی. درگیری های قومیتی بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان همسایه اندکی پس از آن که پارلمان قره باغ کوهستانی، یک استان خودمختار در جمهوری آذربایجان، به اتحاد منطقه با ارمنستان در ۲۰ فوریه ۱۹۸۸ رای داد آغاز شد. درخواست ارمنستان برای اتحاد قره باغ با ارمنستان، که در اواخر دهه ۱۹۸۰ افزایش یافت، به شیوه ای نسبتاً مسالمت آمیز آغاز شد. با این حال، با نزدیک شدن به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اختلاف به تدریج به یک درگیری خشونت آمیز بین گروه های قومی در قره باغ ک
وهستانی تبدیل شد که منجر به پاکسازی قومی توسط همه طرف ها شد. بیانیه مشترک قبرس و ارمنستان در ژانویه ۲۰۱۱ اشاره می کند که جمهوری قبرس حمایت خود را از تلاش های سازنده ارمنستان برای حل مناقشه قره باغ کوهستانی در چارچوب روند گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا از طریق مذاکرات بر اساس اصول منشور سازمان ملل متحد و قانون نهایی هلسینکی و عناصر پیشنهاد شده توسط روسای کشورهای عضو گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا، که شامل تعیین وضعیت نهایی است. در مقابل رئیس جمهور ارمنستان از موضع قبرس به عنوان عضو اتحادیه اروپا به دلیل موضع متوازن آن در قبال مسئله قره باغ استقبال کرد و توجه را به تعیین وضعیت نهایی قره باغ کوهستانی از نظر بیان آزاد الزام آور قانونی جلب کرد. به رسمیت شناختن نسل کشی ارمنی ها. قبرس یکی از کشورهای پیشگام در به رسمیت شناختن کشتار سیستماتیک ارمنی ها در امپراتوری عثمانی یا نسل کشی ارمنی ها بوده است، زمانی که در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۵ وزیر امور خارجه اسپیروس کیپریانو برای اولین بار این موضوع را در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مطرح کرد. قبل از سخنرانی قدرتمند خود، هیئتی متشکل از اعضای دفتر حزب ARF، پاپکن پاپازیان
و برج میسیرلیا، و همچنین اعضای کمیته ملی ارمنی قبرس یادداشتی را به او تسلیم کردند که در آن از قبرس حمایت از طرح موضوع در جلسه خواستار شد. قبرس همچنین اولین کشور اروپایی (و دومین کشور در سراسر جهان پس از اروگوئه) بود که نسل کشی ارمنی ها را به رسمیت شناخت. در ۲۴ آوریل ۱۹۷۵، پس از تلاش های مصمم و ارائه توسط نماینده آنترانیک ال اشدجیان، قطعنامه ۳۶ به اتفاق آرا توسط مجلس نمایندگان به تصویب رسید. نماینده آرام کالایجیان در تصویب دو قطعنامه دیگر در مورد نسل کشی ارمنی ها به اتفاق آرا در مجلس نمایندگان نقش داشت: قطعنامه ۷۴/۲۹-۰۴-۱۹۸۲ ارائه شده توسط کمیته پارلمانی روابط خارجی و قطعنامه ۱۰۳/۱۹-۰۴-۱۹۹۰ توسط همه احزاب پارلمانی قطعنامه ۱۰۳ روز ۲۴ آوریل را به عنوان روز ملی یادبود نسل کشی ارمنی ها در قبرس اعلام کرد. از سال ۱۹۶۵، زمانی که مقامات دولتی قبرس شروع به شرکت در مراسم سالانه نسل کشی ارمنی ها کردند، رهبران سیاسی قبرس اغلب سخنرانان اصلی این مراسم هستند که برای بزرگداشت نسل کشی ارمنی ها برگزار می شود. در سالهای گذشته، معمولاً راهپیمایی از مرکز نیکوزیا شروع می شود و به کلیسای کلیسای جامع مریم مقدس در استروولوس ختم می شو
د، جایی که مراسم بزرگداشتی در مقابل بنای یادبود نسل کشی ارمنی ها برگزار می شود. رویدادهای دیگری مانند اهدای خون نیز ممکن است رخ دهد. قبرس به عنوان دومین کشور در جهان که نسل کشی ارمنی ها را به رسمیت شناخت، سه بنای یادبود نسل کشی را به احترام قربانیان در این کشور ساخته است. یکی از یادبودها در نیکوزیا و بقیه در لارناکا و پافوس واقع شده اند. واکنش قبرس به آزادی رامیل صفروف. در بیانیه اراتو کوزاکو-مارکولیس، وزیر امور خارجه قبرس آمده است: «ما عمیقاً از این عفو رئیس جمهور و خسارات وارده به اقدامات پس از آزادی، با هدف تجلیل از این جنایت شنیع، به تلاش های آشتی با آذربایجان متأسف و ابراز تاسف می کنیم. همچنین از تأثیرات آن بر ثبات منطقه ای بسیار نگران هستم.» پس از آزادی رامیل صفروف، تظاهرات فوری در تمام شهرهای قبرس آغاز شد که بزرگ ترین آن در نیکوزیا در خارج از سفارت مجارستان برگزار شد. مطبوعات قبرس نسبت به نقش دولت مجارستان برای آزادی رامیل صفروف ابراز منفی کردند. زمینه های همکاری. مدارس ابتدایی ارمنی ها در قبرس در شهرهای لارناکا، لیماسول و نیکوزیا و یک ورزشگاه در نیکوزیا وجود دارد. مؤسسه آموزشی ملکونیان مشهورترین مؤسسه
آموزشی مشترک ارمنی ها قبرسی بود. مؤسسه ملکونیان که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد، برای دانش آموزان ارمنی از سراسر جهان باز بود و برنامه درسی جامع دوره متوسطه را ارائه می کرد. همه دروس، به جز زبان ارمنی، به زبان انگلیسی و زبان های خارجی ارائه شده شامل یونانی، فرانسوی، عربی، فارسی، روسی و بلغاری تدریس می شد. یک برنامه رادیویی ساعتی روزانه توسط شرکت پخش قبرس به زبان ارمنی شامل مصاحبه های گسترده، پوشش خبری، گزارش های فرهنگی و موسیقی است. دو ماهنامه ارمنی در جزیره تأسیس شده است که اخبار ملی و بین المللی را عمدتاً به زبان ارمنی و با ستون های خاصی به زبان یونانی و انگلیسی چاپ می کنند. هر ساله، همایش های تجاری قبرس-ارمنستان یا در نیکوزیا یا در ایروان با هدف تقویت تجارت و سرمایه گذاری بین دو کشور برگزار می شود. شرکت های ارمنی قادر خواهند بود با همکاری شرکت های قبرسی به طور موثرتری در بازارهای اتحادیه اروپا و خاورمیانه گسترش پیدا کنند. این همکاری می تواند و باید متقابل باشد و ارمنستان به عنوان مسیر دسترسی به کشورهای قفقاز برای دنیای تجارت قبرس عمل کند. همکاری فرهنگی. جامعه ارمنی قبرس بودجه سخاوتمندانه ای از دولت قبرس دریافت می
کند که امکان سازماندهی کنسرت ها، نمایش های رقص، نمایشگاه های هنری و عکاسی و همچنین رویدادهای ادبی را فراهم می کند. اداره ارمنی قبرس برای تشویق رویدادهای فرهنگی مانند نمایشگاه سالانه کتاب پاییزی، فضایی را در محوطه خود (تالار اوتیدجیان) اختصاص داده است. مرکز تحقیقات ارمنی خاورمیانه/خاور نزدیک که در سال ۱۹۹۶ توسط وارتان مالیان تأسیس شد یک کتابخانه مرجع و مواد بایگانی را در محل خود در نیکوزیا نگهداری می کند.
روابط خارجی دوجانبه بین دو کشور ارمنستان و سنگاپور وجود دارد. هیچ کدام از این کشورها سفیر مقیم ندارند. سفارت ارمنستان در جاکارتا، اندونزی در سنگاپور است. سنگاپور در ارمنستان نمایندگی ندارد. تاریخچه. اولین حضور ارمنیان در شبه جزیره مالایا به سال ۱۶۶۹ برمی گردد. در آن زمان ۸۷ ارمنی در سنگاپور زندگی می کردند. برادران سارکیز مارتین (۱۸۵۲–۱۹۱۲)، تیگران (۱۸۶۱–۱۹۱۲)، آویت (۱۸۶۲–۱۹۲۳) و آرشاک (۱۸۶۸–۱۹۳۱) که در پایان قرن نوزدهم از پرشیا به سنگاپور نقل مکان کردند، در این کشور به خوبی شناخته شدند. تیگران ۲۳ ساله کار هتلداری خود را آغاز کرد. پس از مدتی، او با مارتین و آوت متحد شد و با هم هتل ایسترن و اورینتال را در جورج تاون در سال ۱۸۸۴ تأسیس کردند. در سال ۱۸۸۷، برادران همچنین هتل رافلز را در سنگاپور تأسیس کردند. پرفروش ترین روزنامه کنونی در سنگاپور "استریتز تایمز" توسط یک ارمنی به نام کچیک موزس تأسیس شد. یکی دیگر از مشخصه های سنگاپور ارکیده هیبریدی "ارکیده سنگاپوری" است که توسط یک ارمنی سنگاپوری به نام اگنس جواکیم (اشخن هواکیمیان) پرورش یافته است. در سال ۱۹۸۱، "واندا دوشیزه یواخیم" به عنوان گل ملی سنگاپور به دلیل نماد ا
نعطاف پذیری، و توانایی مردم آن در تحمل روزهای سخت برای تولد دوباره و زندگی بهتر شناخته شد. اولین تاجر ارمنی آریستاکس سارکیس بود که در سال ۱۸۲۰ در سنگاپور ساکن شد. سایر بازرگانان نیز از این روند پیروی کردند. سپس ۱۱۳ شرکت ارمنی در این کشور به ثبت رسیدند که در میان آنها یک شرکت فروش آنتیموان و داروهای پزشکی، یک نمایندگی فروش جواهرات و الماس، شبکه ای از استودیوهای عکس، سالن های ساعت، دفاتر حقوقی، یک شرکت معدن، صندوق های بیمه، و رستوران ها بودند. در طول جنگ جهانی دوم، سنگاپور توسط امپراتوری ژاپن اشغال شد. بسیاری از ارمنی ها از سنگاپور گریختند و برخی نیز پس از اسیر شدن توسط ژاپنی ها جان باختند. پس از پایان جنگ، جامعه ارمنی در سنگاپور بسیار کوچک شد، زیرا بیشر ارامنی ها مهاجرت به استرالیا یا نیوزیلند را انتخاب کردند. روابط امروزی. در سپتامبر ۲۰۰۹، اولین نخست وزیر جمهوری سنگاپور، لی کوان یو، از ارمنستان بازدید کرد و در آنجا مورد استقبال رئیس جمهور ارمنستان، سرژ سرکیسیان قرار گرفت. لی در این سفر به دلیل مشارکت در ایجاد و تعمیق روابط بین دو کشور، نشان افتخار ارمنستان را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲، سرکیسیان، که در آن زمان ر
ئیس جمهور ارمنستان بود، از سنگاپور دیدن کرد و اولین رئیس دولت ارمنستان شد که به سنگاپور سفر کرد. در این سفر سرکیسیان و لی هسین لونگ نخست وزیر سنگاپور بر روابط دوستانه دوجانبه تأکید و راه های تقویت همکاری های دو کشور را مورد بحث و بررسی قرار دادند. آنها همچنین در مورد تحولات منطقه خود تبادل نظر کردند. رئیس جمهور سنگاپور تونی تان کنگ یام و نخست وزیر لی از کمک های جامعه ارمنی به توسعه اولیه سنگاپور ادای احترام کردند. وزرای خارجه دو کشور تفاهم نامه همکاری فرهنگی را امضا کردند که هدف آن تقویت همکاری ها و تفاهم بین فرهنگی بیشتر بین ارمنستان و سنگاپور و توافق نامه ای در مورد شرایط لغو متقابل شرایط روادید برای دارندگان مدارک دیپلماتیک و رسمی است. در ژوئیه ۲۰۱۷، توافقنامه ای بین ارمنستان و سنگاپور برای ایجاد ترافیک هوایی بین دو کشور امضا شد. در مارس ۲۰۱۸، ارمنستان قانون جهت ورود بدون ویزا برای شهروندان سنگاپور معرفی کرد. روابط اقتصادی. در سال ۲۰۱۴، سنگاپور حدود ۱۳٬۸۱۱٬۱۰۰ دلار آمریکا کالا به ارمنستان صادر کرد، در حالی که ارمنستان ۲٬۷۸۷٬۵۰۰ دلار آمریکا به سنگاپور صادر داشته است. ارمنستان عمدتاً رایانه، تلفن و سایر تجهی
زات مکانیکی را به سنگاپور صادر می کرد، در حالی که صادرات سنگاپور به ارمنستان شامل ماشین آلات، تجهیزات، مواد غذایی، ابزارآلات و غیره بود. شرکتی فناوری سنگاپور زمانی قصد داشت در ارمنستان سرمایه گذاری کند. روابط فرهنگی. کلیسای ارمنی ها قدیمی ترین کلیسای سنگاپور است. این اولین ساختمان دارای برق در سنگاپور بود و در سال ۱۹۷۳ توسط مقامات سنگاپور به عنوان یک اثر ملی ثبت شد. خیابان ارمنی سنگاپور به نام کلیسا نامگذاری شده است. بسیاری از ارمنی ها سرشناس سنگاپور در باغ یادبود کلیسای ارمنی ها به خاک سپرده شدند. در سپتامبر ۲۰۱۴، کاتولیکوس همه ارمنی ها کارکین دوم از سنگاپور دیدن کرد. وی در جریان بازدید خود یک خاچکار ارمنی را در مقابل کلیسا قرار داد تا یاد قربانیان نسل کشی ارمنی ها را گرامی بدارد. در سال ۲۰۱۹، اعلام شد که جامعه ارمنی ها سنگاپور کشیش خود را خواهد داشت.
ارمنستان و ازبکستان دارای روابط نسبتاً قوی هستند که گاهی به عنوان یکی از غنی ترین روابط بین ارمنستان و یک کشور ترک تلقی می شود. سفارت دو کشور در مسکو نماینده دارند. تاریخچه. ارمنی ها از دوران باستان در آسیای مرکزی حضور طولانی داشته اند، که در آن ارمنی ها، عمدتاً بازرگان، با ترک های آسیای مرکزی پیوندهای تجاری و اقتصادی برقرار کردند. با وجود اینکه ارمنستان به دست امپراتوری بیزانس، دودمان صفوی و امپراتوری روسیه متأخر افتاد، با وقفه اندکی ادامه می یافت. مواد تحقیقاتی ارمنی و روسی نشان می دهد که در سال ۱۸۹۰ بیش از ۴۰۰۰ ارمنی در آسیای مرکزی زندگی می کردند که بسیاری از آنها در ازبکستان امروزی و کشورهای همسایه آن هستند. طبق همین منابع، این رقم در سال ۱۸۹۷ به ۵۰۰۰ نفر و در سال ۱۹۱۷ به بیش از ۲۵۰۰۰ رسید. جوامع اصلی ارمنی ها در شهرهای بخارا، خیوا، اندیجان، کوکند و تاشکند ازبکستان بودند. حضور مهاجران ارمنی به ویژه در طول جنگ جهانی اول که نسل کشی ارمنی ها رخ داد، تعداد زیادی به منطقه آسیای مرکزی نقل مکان کردند. به عنوان بخشی از روسیه تزاری و بعداً اتحاد جماهیر شوروی، ارمنی های قومی به مهاجرت مداوم به منطقه اعتماد داشتند و
مهاجرت ارمنی ها نیز با مقاومت کمی از سوی ازبک های محلی مواجه شد. ازبک ها و ارمنی ها تا زمان ظهور ناسیونالیسم قومی در دهه ۱۹۹۰ که شاهد درگیری هایی بین ارمنی ها و مردم مسلمان، عمدتاً تاجیک ها و همچنین اقلیتی از ازبک ها بود، توانستند به خوبی با یکدیگر کنار بیایند. با این حال، با شروع جنگ داخلی تاجیکستان، ازبکستان تازه استقلال یافته، ارمنی ها را که در جنگ علیه نیروهای تحت حمایت تاجیکستان، عمدتاً اسلامگرایان، می جنگند، تحمل کرد. در نتیجه، ازبکستان شبه نظامیان ارمنی خود را داشت که در کنار تاشکند می جنگیدند و به دلیل تلاش هایش، خیلی زود در میان شهروندان ازبکستانی شناخته شد. دوران کنونی. ارمنستان و ازبکستان با داشتن این نزدیکی، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی روابط رسمی برقرار کردند. این روابط نزدیک با استقبال اقلیت قومی ارمنی در ازبکستان همراه شد و اقلیت ارمنی آن جشنواره های سالانه را در این کشور برگزار می کند. ازبکستان بزرگ ترین و قدیمی ترین جامعه ارمنی ها در آسیای مرکزی است. در حال حاضر بین ۴۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰ ارمنی در آنجا زندگی می کنند. چندین کلیسای ارمنی در ازبکستان وجود دارد که هر دو به خوبی توسط کشور میزبان درک
شده اند. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۹، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان و شوکت میرضیایف، رئیس جمهور ازبکستان، برای اولین بار مذاکرات رسمی بین دو کشور دیدار کردند. در بیانیه دولت ارمنستان متعاقباً آمده است که میرضیایف و پاشینیان برای گسترش روابط بین کشورهای خود توافق کردند. در همین راستا، میرضیایف پیشنهاد ایجاد یک کمیسیون بین دولتی ازبکستان و ارمنستان در زمینه همکاری های اقتصادی را مطرح کرد. مناقشه قره باغ کوهستانی. در سال ۲۰۱۸، سفیر ازبکستان در جمهوری آذربایجان گفت که ازبکستان در زمان اسلام کریم اف از برقراری روابط دیپلماتیک با ارمنستان تا حل و فصل نهایی مناقشه خودداری کرده و همواره ازجمهوری آذربایجان در عرصه بین المللی حمایت کرده است. در سال ۲۰۲۰، سازمان دولت های ترک، ازبکستان به عنوان کشور عضو، حملات موشکی گنجه ۲۰۲۰ را محکوم کرد.
جمهوری ارمنستان و جمهوری اسلامی پاکستان هرگز روابط دیپلماتیک رسمی نداشته اند. یلوفر بختیار وزیر جهانگردی پاکستان در نشست خبری با اشاره به وضعیت گردشگری پاکستان و ارمنستان گفت: جمهوری اسلامی پاکستان ارمنستان را حتی به خاطر آذربایجان به عنوان یک کشور به رسمیت نمی شناسد، اگرچه اکثر مردم پاکستان از این واقعیت آگاه نیستند. این کشور به دلیل درگیری قره باغ کوهستانی بین ارمنستان و آذربایجان، این موضع را حفظ کرده است، علیرغم این واقعیت که ارمنستان و جمهوری آذربایجان از زمانی که هر دو در جریان انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ استقلال یافتند، همیشه یکدیگر را به عنوان کشورهای مستقل به رسمیت می شناسند. پاکستان که در سال ۱۹۹۱ حاکمیت جمهوری آذربایجان را به رسمیت شناخت، اعلام کرده است که به رسمیت شناختن ارمنستان منوط به این خواهد بود که ارمنی ها از ادعای خود در قبال قره باغ کوهستانی دست بکشند و همچنین به حضور ارمنستان در آن منطقه مورد مناقشه پایان دهند. به همین ترتیب، پاکستان آشکارا از جمهوری آذربایجان در طول جنگ اول قره باغ کوهستانی و جنگ دوم قره باغ کوهستانی حمایت کرد. این کشور قویاً از کنترل کامل جمهوری آذربایجان بر
قره باغ کوهستانی، که از لحاظ تاریخی دارای اکثریت ارمنی بوده است، حمایت کرده است، اگرچه در سطح بین المللی به عنوان بخشی از جمهوری آذربایجان شناخته شده است. در بحبوحه حمله ۲۰۲۳ جمهوری آذربایجان به قره باغ کوهستانی، بیش از ۱۰۰۰۰۰ ارمنی از قره باغ کوهستانی آواره شدند، که باعث فروپاشی جمهوری آرتساخ تحت حمایت ارمنستان شد. سازمان ملل بر اساس گزارش های محلی اعلام کرده است که بین ۵۰ تا ۱۰۰۰ ارمنی در منطقه باقی مانده اند. در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، یک روز پس از آغاز تهاجم آذربایجان، وزارت امور خارجه پاکستان بیانیه ای رسمی منتشر کرد که در آن مجدداً «حمایت بی دریغ پاکستان از حاکمیت و تمامیت ارضی آذربایجان» در قره باغ کوهستانی را تأیید کرد. در مورد موضع پاکستان در رابطه با برقراری روابط دیپلماتیک با جمهوری پیشین آرتساخ، به نظر نمی رسد که تاکنون موضع رسمی یا مشخصی اتخاذ کرده باشد. به طور تاریخی، پاکستان هیچ گاه جمهوری آرتساخ را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت نشناخته و همواره از تمامیت ارضی آذربایجان حمایت کرده است. سیاست خارجی پاکستان معمولاً بر اساس اصل عدم به رسمیت شناسی برای مناطق تجزیه طلب است، مگر اینکه به طور مشخص با منافع
ژئوپولتیکی آن هم راستا باشد. تاریخچه. پاکستان پس از ترکیه و رومانی سومین کشوری بود که جمهوری آذربایجان را به رسمیت شناخت و روابط نزدیکی با آن به دلیل درگیری در منطقه قره باغ کوهستانی دارد. پاکستان در جنگ اول قره باغ از آذربایجان حمایت کرده بود. در سال ۲۰۱۵، پاکستان اعلام کرد که به رسمیت شناختن استقلال ارمنستان منوط به خروج ارمنستان از قره باغ است. در سال ۲۰۲۰، پاکستان از آذربایجان در جنگ ۲۰۲۰ قره باغ کوهستانی حمایت کرد و از آتش بس متعاقب آن که دستاوردهای ارضی آذربایجان را به ارمغان آورد، استقبال کرد. ۲۴ نوامبر، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، اعلام کرد که ارمنستان می خواهد و تلاش می کند روابط خوب و دوستانه ای با تمامی کشورهای جهان برقرار کند. در یک کنفرانس خبری آنلاین، یکی از اعضای عمومی از نخست وزیر پرسید که آیا ارمنستان قصد برقراری روابط با پاکستان را دارد یا خیر. پاشینیان در پاسخ گفت: «این منطق ما است و ما همچنین یک مقررات قانونی داریم که جمهوری ارمنستان تلاش خواهد کرد و می خواهد روابط دوستانه با تمامی کشورهای جهان برقرار کند. من فرض می کنم که کار دیپلماتیک مشخصی در این راستا نیز انجام می شود، البته ن
ه در سطح بالا، و این روند ادامه خواهد داشت. پروسه های سی سال گذشته مشخص است؛ آن ها استقلال ما را به رسمیت نشناخته اند و روابط دیپلماتیک برقرار نکرده اند. ما باید دلایل این موضوع را درک کنیم و بدانیم چگونه می توانیم در این وضعیت که آسان نیست، پیشرفت کنیم. زمانی که موفق به امضای توافق صلح با آذربایجان شویم، آن موقع این وضعیت نیز به عنوان یک استدلال برای برقراری روابط دیپلماتیک، از جمله با پاکستان، کمک خواهد کرد.» ارمنستان، پاکستان و هند. در پایان سال ۲۰۱۶، روابط ارمنستان و پاکستان بیشتر تیره شد و ارمنستان درخواست پاکستان برای کسب وضعیت ناظر در مجمع پارلمانی سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) تحت رهبری روسیه را وتو کرد. در سال ۲۰۱۹ پس از مصاحبه با ویون، نخست وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان اظهار داشت که ارمنستان از هند در درگیری کشمیر بین هند و پاکستان حمایت می کند. هند به طور فعال در حال نظامی سازی ارمنستان است و این کشور را به بزرگ ترین خریدار سلاح های هندی تبدیل کرده است. بر اساس گزارش خبرگزاری هندی IADN، حجم تحویل تسلیحات به ارمنستان در سال مالی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ به ۶۰۰ میلیون دلار رسیده و این رقم احتمالاً افزایش خواهد یاف
ت. این موضوع نه تنها جاه طلبی های نظامی ارمنستان را برجسته می کند بلکه منافع استراتژیک هند را برای تقویت موقعیت ژئوپولیتیکی خود در منطقه نیز نشان می دهد. هند با مسلح کردن ارمنستان به دنبال اهداف استراتژیک خود است. هدف اصلی آن مقابله با نفوذ پاکستان، شریک استراتژیک طولانی مدت آذربایجان است. در سال ۲۰۱۷، آذربایجان، ترکیه و پاکستان یک توافق سه جانبه امضا کردند که هدف آن تقویت روابط اقتصادی و نظامی و ایجاد موضع مشترک در مسائل بین المللی بود. این سه کشور چندین مانور نظامی مشترک انجام داده اند و اعلامیه هایی مانند اعلامیه های اسلام آباد و باکو را امضا کرده اند که هدف آن تقویت روابط دوجانبه است. پس از شکست ارمنستان در جنگ دوم قره باغ، هند یک توافق دفاعی به ارزش ۴۰ میلیون دلار با ارمنستان برای تأمین رادارهای سواثی امضا کرد. این حرکت با سیاست هند برای تقویت موقعیت های خود در منطقه هم راستا است. حمایت سیاسی هند از ارمنستان یک پدیده جدید نیست و از سال ۲۰۰۸، هند مخالف قطعنامه ای بود که توسط آذربایجان در سازمان ملل در مورد وضعیت قره باغ پیشنهاد شده بود، که این موضوع هم دلی هند در این مناقشه را نشان می دهد. با توجه به رواب
ط بحرانی ارمنستان با آذربایجان، ترکیه و پاکستان، هند همچنان از ارمنستان به عنوان ابزاری برای تحریک تنش ها در منطقه استفاده می کند. این امر می تواند منجر به درگیری های جدیدی شود که نه تنها ثبات در قفقاز جنوبی را تهدید می کند، بلکه منافع اقتصادی هند و آذربایجان را نیز تحت خطر قرار می دهد. ادامه تسلیح ارمنستان ممکن است منجر به یک موج جدید از تنش ها در قفقاز جنوبی شود، جایی که وضعیت ژئوپولیتیکی هم اکنون پیچیده است. تشدید درگیری ها می تواند پیامدهای فاجعه بار نه تنها برای ارمنستان بلکه برای تمام منطقه به همراه داشته باشد، که به عنوان یک هاب مهم حمل و نقل و انرژی بین شرق و غرب شناخته می شود. خطرات درگیری های احتمالی می تواند وضعیت را به طور قابل توجهی بی ثبات کند و بر مسیرهای تجاری بین المللی که از آذربایجان عبور می کنند تأثیر منفی بگذارد. در تاریخ ۱۲ نوامبر، هند نخستین محموله از سیستم دفاع هوایی آکاش را به ارمنستان ارسال کرد. سیستم آکاش، که توسط سازمان پژوهش و توسعه دفاعی هند (DRDO) توسعه یافته است، یک موشک سطح به هوا است که قادر است اهداف را در فاصله ۲۵ کیلومتری هدف قرار دهد. ارمنستان در سال ۲۰۲۲ سفارش خرید ۱۵ سا
مانه موشکی آکاش به ارزش حدود ۶۰۰۰ کرور روپیه را ثبت کرده بود. جالب این است که این تحویل به فاصله کمی پس از جشن چهارمین سالگرد پیروزی آذربایجان در ۸ نوامبر ۲۰۲۰، که جنگ بر سر منطقه مناقشه انگیز قره باغ کوهستانی با ارمنستان را پایان داد، انجام شده است. چهار سال پیش در همین روز، نیروهای آذربایجانی پایتخت قره باغ کوهستانی را از ارمنیان بازپس گرفتند. این رویداد همچنین به طور ویژه در پاکستان جشن گرفته شد. هماهنگ کننده نخست وزیر در امور تغییرات اقلیمی، رومینا خورشید عالم، فرماندار سیند کامران تسوری و رئیس کمیسیون آموزش عالی پاکستان مختار احمد در این مراسم حضور داشتند. مهمان ویژه این مراسم در اسلام آباد، وزیر فدرال مسکن و امور عمومی، میا ریاض حسین پیرزادا، در مورد برادرانه بودن روابط پاکستان و آذربایجان با تأکید بر پیوندهای تاریخی، فرهنگی و مذهبی مشترک صحبت کرد. تأیید شده است که مزدوران پاکستانی در جنگ به نفع آذربایجان شرکت داشته اند. از زمان جنگ، روابط بین دو کشور با دیدارهای سطح بالا و مانورهای نظامی مشترک گرم تر شده است. اخیراً رئیس جمهور آذربایجان، الهام علی اف، به پاکستان سفر کرد. هدف از این سفر تقویت قرارداد خر
ید ۸ جنگنده JF-17C Block-III به ارزش ۱٫۶ میلیارد دلار بود که بزرگ ترین سفارش دفاعی پاکستان تا کنون است. پاکستان همچنین مهمات، از جمله موشک های هوا به سطح، به آذربایجان تأمین خواهد کرد. علاوه بر این، پاکستان نیروهای نظامی آذربایجان را آموزش می دهد.
روابط خارجی بین ارمنستان و لبنان وجود دارد. لبنان میزبان هشتمین جمعیت ارامنه در جهان است و اولین کشور عضو اتحادیه عرب بود که نسل کشی ارامنه را به رسمیت شناخت.
روابط ارمنستان و فلسطین به روابط ارمنستان و فلسطین اشاره دارد. ارمنستان از تشکیل دولت فلسطین حمایت می کند. ارمنستان یکی از کشورهای ناظر اتحادیه عرب است که فلسطین نیز عضو کامل آن است. سرژ سارگسیان رئیس جمهور پیشین ارمنستان در مصاحبه با المیادین اعلام کرد که ارمنستان از تعیین سرنوشت مردم فلسطین حمایت می کند. محمود عباس، رئیس جمهور فلسطین نیز اعلام کرده است که از گسترش ارمنستان حمایت می کند و ارامنه را متحد بزرگ فلسطین خوانده است. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، دولت ارمنستان کشور فلسطین را به رسمیت شناخت. تاریخچه. دهه ۲۰۱۰. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱، نبیل شعث، نماینده فتح، با ادوارد نالباندیان وزیر امور خارجه دیدار کرد تا از حمایت ارمنستان در درخواست فلسطین برای عضویت در سازمان ملل متحد حمایت کند. پس از آن، شعث اعلام کرد که تعدادی از کشورها به او اطلاع داده اند که فلسطین را در هفته های آینده به رسمیت می شناسند و انتظار دارد ارمنستان اولین کشور باشد. با این حال، دولت ارمنستان هیچ بیانیه ای در رابطه با این دیدار منتشر نکرد. وضعیت فلسطین از نظر دولت ارمنستان مشابه مناقشه قره باغ کوهستانی بود و هر گونه به رسمیت شناختن کشور فلسطین از سوی ار
منستان، سابقه ای برای حق تعیین سرنوشت در آن منطقه ایجاد می کند. در مورد موقعیت های مشابه، رئیس جمهور سرژ سرکیسیان قبلاً اظهار داشت: «با وجود مناقشه قره باغ کوهستانی، ارمنستان تا زمانی که جمهوری قره باغ کوهستانی را به رسمیت نشناسد، نمی تواند موجودیت دیگری را در همان وضعیت به رسمیت بشناسد.» دهه ۲۰۲۰. در ژانویه ۲۰۲۰، آرمن سرکیسیان، رئیس جمهور ارمنستان از بیت لحم دیدن کرد و با محمود عباس، رئیس جمهور فلسطین دیدار کرد. در نوامبر ۲۰۲۱، آرارات میرزویان وزیر امور خارجه ارمنستان با همتای فلسطینی خود در پاریس دیدار کرد. در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳، ارمنستان یکی از ۱۲۱ کشوری بود که به قطعنامه مجمع عمومی که خواستار آتش بس فوری در جنگ بین اسرائیل و غزه بود رای مثبت داد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، دولت ارمنستان کشور فلسطین را مطابق با موارد فوق و در راستای تعهد خود به قوانین بین المللی، برابری، حاکمیت و همزیستی مسالمت آمیز مردمان به رسمیت شناخت. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، در حاشیه نشست سطح عالی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، محمد مصطفی نخست وزیر کشور فلسطین و آرارات میرزویان، وزیر امور خارجه ارمنستان، بیانیه مشترکی را دربارهٔ برقراری روابط دیپ
لماتیک امضا کردند. روابط فرهنگی. خارج از روابط دولتی، بسیاری از ارامنه و فلسطینی ها به دلیل سیاست خارجی و بدرفتاری اسرائیل به یکدیگر به صورت همبستگی نگاه می کنند. برای سال های متمادی، احساسات ضد ارمنی (اغلب با احساسات ضد مسیحی آمیخته) در اسرائیل در حال رشد بود که همزمان با رشد عمومی ناسیونالیسم صهیونیستی بود. این در گزارشی در سال ۲۰۰۹ دیده می شود که ادعا می کند که ارمنی ها اغلب توسط یهودیان حردی و ارتدوکس با پرت کردن آب دهان تحقیر می شوند. در سال ۲۰۲۳، نفرت ضد مسیحی، در کنار نفرت ضد فلسطینی، به سطوحی افزایش یافت که قبلاً دیده نشده بود. یک مسئله دیرینه بین ارمنستان و اسرائیل که به همبستگی بیشتر اشاره می کند، مسئله دیرینه اسرائیل با نسل کشی ارمنی ها است. موضع دولت این کشور از به رسمیت شناختن اجتناب کرده است تا به روابطش با ترکیه و جمهوری آذربایجان آسیبی وارد نشود. به همین ترتیب، ارسال تسلیحات اسرائیل به جمهوری آذربایجان روابط بین دو کشور را به ویژه به دلیل پاکسازی قومی ارمنی ها از قره باغ کوهستانی تیره کرده است. ارامنه در فلسطین. در حال حاضر ۴۵۰۰ ارمنی در فلسطین زندگی می کنند. در سال ۱۹۴۸، کل جمعیت ارامنه در فل
سطین ۱۵۰۰۰ نفر بود. بسیاری از ارامنه در دهه های اخیر به دلیل درگیری ها و کشمکش های اقتصادی مهاجرت کرده اند و هزاران نفر در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان بازگشته اند یا به کشورهای دیگر مهاجرت کرده اند. حضور ارامنه در محله ارامنه اورشلیم به قرن چهارم پس از میلاد برمی گردد و پاتریارک ارمنی اورشلیم از سال ۶۳۸ پس از میلاد تأسیس شد. تجارت. تجارت بین ارمنستان و فلسطین در سال های اخیر افزایش یافته است. صادرات از فلسطین به ارمنستان شامل داروهای بسته بندی شده و صادرات از ارمنستان به فلسطین شامل آب میوه و شکلات می باشد.