Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادیلسون تاوارس وارلا (؛ زادهٔ ) معروف به کابرال بازیکن فوتبال اهل کیپ ورد است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال سوئیس, زیر ۱۹ سال سوئیس, زیر ۲۰ سال سوئیس، و زیر ۲۱ سال سوئیس بازی کرده است.
بانک امانت یا امانت بانک (نام کامل: "بانک پس انداز دولتی "امانت بانک"") بانک پس انداز دولتی تاجیکستان است که یک بانک تخصصی برای ارائهٔ خدمات به مردم است. مؤسس آن وزارت دارایی جمهوری تاجیکستان است. خدمت رسانی. بانک امانت در کنار فعالیت های سنتی بانک داری، خدماتی در مورد پرداخت به بازنشستگان (نفقه خوران)، جذب وجوه عمومی (مبلغ های آزاد) برای پس انداز، پذیرش پرداخت قبض ها از مردم، پرداخت غرامت (جبران پولیها)، اعطای وام ترجیحی (قرض های امتیازناک) به خانواده های فقیر، معاملات اوراق بهادار (کاغذهای قیمت ناک)، اوراق قرضه (وام برگها) و… ارائه می کند. بانک امانت دارای شبکهٔ گسترده خدماتی، با ۵ شعبهٔ منطقه ای، ۷۰ شعبه در شهرستان ها و ناحیه ها و ۵۰۶ نمایندگی می باشد. بانک امانت با ۱۲ سامانهٔ انتقال آنی وجه همکاری می کند و بخش های آن دارای ۱۲۲ نقطه انتقال با ۱۰۶۱ کلید نقطهٔ دستیابی (اکسس پوینت) می باشد. سرمایه. در سال ۲۰۰۹ کل سرمایهٔ بانک امانت ۱۱۲٫۲ میلیون، دارایی ۶۵۰٫۵ میلیون و درآمد خالص آن ۶٫۲ میلیون سامانی بوده است. در این مدت در مجموع ۲۲۲٫۹ میلیون دلار توسط شعب امانت بانک دریافت شد. جذب سرمایه های داخلی و خارجی و حم
ایت از پروژه های راهبردی بزرگ و کوچک در این زمینه در تاجیکستان و کاهش سطح فقر (پست نمودن سطح کم بضاعتی)، اولویت فعالیت مالی (افضلیّتناک فعالیّت مالیوی) بانک امانت است. طی سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰، ۸۰ میلیون سامانی از بودجهٔ ملی برای گسترش کشاورزی از طریق مؤسسات بانک امانت در اختیار ۱۰۴۳ مزرعهٔ کاشت پنبه (خواجگی پَختَه کاری) استان های سغد و ختلان قرار گرفت. موسسات بانک امانت در سال ۲۰۰۹ به ۱۱۵۵۶ مشتری به مبلغ ۲۰۸٫۶ میلیون سامانی وام دادند و به بیش از ۵۳۵ هزار مستمری بگیر خدمت رساندند. سیاست مالی و اقتصادی. بانک امانت یکی از قدرتمندترین بانک های جمهوری تاجیکستان محسوب می شود و سهم بسزایی در پیشبرد سیاست های اقتصادی، مالی و اجتماعی این کشور دارد و به ارائهٔ وام ترجیحی (وام امتیازناک) به کارآفرینان (صاحب کاران) کوچک و متوسطی که در فعالیت های تولیدی مشغول هستند، می پردازد. همچنین به تأمین مالی عملیات های تجاری (مبلغ گذاری تجارت) و جلوگیری از عواقب بحران های مالی و اقتصادی جهانی کمک می کند. همکاری بین المللی. بانک امانت یکی از اعضای اتحادیه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی است و به شبکهٔ سوئیفت متصل است. عضو مؤسسهٔ جهانی پ
س انداز و عضو اتحادیهٔ بین بانکی سازمان همکاری شانگهای است. بر اساس نتایج برنامهٔ «رهبران قرن بیست و یکم» که در بیش از ۲۰ کشور منطقهٔ اوراسیا اجرا می شود، بانک امانت موفق به دریافت جایزهٔ بین المللی «یوز طلایی» شده است. همچنین کمیتهٔ مجمع تجارت اروپا از فعالیت بانک امانت قدردانی کرد و جایزه بین المللی «کیفیت اروپایی» را به آن اعطا کرد.
آستریت آیدارویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نورشوپینگ، باشگاه فوتبال هلسینگبورگس، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال دیورگاردن، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد و آلبانی بازی کرده است.
آرلیند آیتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال گراس هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال وایله بلدکلوب، و باشگاه فوتبال بازل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و آلبانی بازی کرده است.
آدریان آلیای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال مکابی پتخ تیکوا، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال رویال شارلوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
ناصر علیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا، باشگاه فوتبال دینامو بخارست، باشگاه فوتبال فادوتس، باشگاه فوتبال بوداپست هونود، و باشگاه فوتبال بازل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و آلبانی بازی کرده است.
کرنار علی محمدی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
فیدان آلیتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شریف تیراسپول و باشگاه فوتبال لوتسرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال آلبانی و کوزوو بازی کرده است.
آلبی آلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
نعیم آلای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
کارخانه زنبور نام اولین رمان نویسندهٔ اسکاتلندی یان بنکس است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. قبل از انتشار کارخانه زنبور، بنکس چندین رمان علمی تخیلی نوشته بود که برای انتشار پذیرفته نشده بودند. اما با موفقیت کتاب کارخانه زنبور، بنکس تصمیم گرفت به عنوان یک نویسندهٔ تمام وقت فعالیت کند. این کتاب فروش خوبی داشت، اما به دلیل نمایش وحشتناک خشونت، نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. برخی آن را اثری خوب دانستند ولی برخی از آن به عنوان یک «اثر فاسد» یاد کردند. این کتاب در ایران توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است. خلاصه رمان. داستان از منظر اول شخص روایت می شود. فرانسیس ("فرانک") ۱۶ ساله در این کتاب از دوران کودکی خود و آنچه در حال حاضر برای او اتفاق می افتد صحبت می کند. فرانک شخصیتی است خرافی که برای خود آداب و رسوم عجیبی انتخاب کرده و همان اول کتاب مشخص می کند که تا قبل از رسیدن به ده سالگی سه نفر را کشته است…
ایستگاه مترو میدان نماز یکی از ایستگاه های در دست ساخت خط ۳ متروی تهران است که در شهر اسلامشهر قرار دارد. متروی اسلامشهر به طول ۱۵٫۵ کیلومتر در امتداد خط سه متروی تهران به صورت یکپارچه در حال اجرا است که در حال حاضر حفاری تونل به اتمام رسیده است. به گفته شهردار اسلامشهر، مترو این شهر در امتداد خط ۳ متروی تهران کشیده شده است و به صورت یکپارچه بعد از بهره برداری به مردم اسلامشهر و جنوب غرب تهران خدمت رسانی خواهد کرد.
آربن آربری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال گیانینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
رناتو آراپی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه، باشگاه فوتبال تئوتا، و باشگاه فوتبال سیلکبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده است.
آنستی آراپی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
فوتو آندونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده است.
ایگلی آلموچا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه، و باشگاه فوتبال تیرانا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده است.
عرفان زمانی (۲۷ مرداد ۱۳۷۸ – ۱۲ آبان ۱۴۰۱) یکی از کشته شده های خیزش ۱۴۰۱ ایران در تاریخ ۱۲ آبان در لاهیجان بود. کشته شدن. طبق گفتهٔ شاهدان عینی مأموران سرکوبگر به کلیه های او تیراندازی کردند و به مردمی که قصد کمک به او را داشتند حمله کردند تا مانع انتقال او به بیمارستان شوند و بالای سر او قرار گرفتند تا از مرگ او اطمینان پیدا کنند. بعد از گذشت مدتی او به بیمارستان منتقل شد اما عملیات احیا موفقیت آمیز نبود و درنهایت این جوان ۲۳ ساله کشته شد. واکنش ها. مردم لاهیجان برای احترام به این جوان آزاده محل قرارگیری پیکر او در سطح خیابان را گلباران کردند.
تیم ملی بسکتبال سودان جنوبی، نمایند سودان جنوبی در مسابقات بین المللی بسکتبال است. در مه ۲۰۱۱ گشایش یافت و در دسامبر ۲۰۱۳ به عضویت فیبا درآمد به آنها لقب ستاره های درخشان داده می شود. تاریخچه. این تیم نخستین بازی غیر رسمی خود را در جوبا در برابر قهرمان باشگاه های لیگ اوگاندا، تیم پاور در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱ در جوبا انجام داد. پاور این مسابقه را ۸۴–۸۶ برد.
سپاه اول هوابرد بریتانیا () سپاه پیاده نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۵ منحل گردید. تحت فرماندهی سپهبد فردریک براونینگ، سپاه یکم هوابرد در سال ۱۹۴۳ تشکیل شد و لشکر یکم هوابرد و لشکر ۶ هوابرد تحت فرماندهی آن بودند. این سپاه همچنین شامل تیپ سرویس ویژه هوایی بود. در اوت ۱۹۴۴، این سپاه در کنار سپاه هجدهم هوابرد ایالات متحده، بخشی از ارتش اول هوابرد متفقین شد. بعدها در طول جنگ، علاوه بر لشکرهای اول و ششم هوابرد، این سپاه دارای تیپ اول سرویس ویژه، تیپ اول چتربازان لهستانی و لشکر ۵۲ پیاده نظام به عنوان یک لشکر قابل حمل هوایی تحت فرماندهی سپاه بود. سایر واحدهایی که به این سپاه اختصاص داده شدند، لشکرهای ۸۲ و ۱۰۱ هوابرد آمریکا در طول عملیات مارکت گاردن در سپتامبر ۱۹۴۴ بودند. سپهبد ریچارد نلسون گیل، که پیش از این فرماندهی لشکر ششم هوابرد را در طول نبرد نرماندی بر عهده داشت، در دسامبر ۱۹۴۴ فرماندهی این سپاه را بر عهده گرفت.
لشکر ۱ استرالیا () لشکر پیاده نظام نیروی زمینی استرالیا است، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد. ستاد فرماندهی لشکر ۱ استرالیا در شهر بریزبن قرار دارد. مقر لشکر ۱ در پادگان انوگرا در بریزبن قرار دارد. این لشکر برای اولین بار در سال ۱۹۱۴ برای خدمت در طول جنگ جهانی اول به عنوان بخشی از نیروی امپراتوری استرالیا تشکیل شد. در ابتدا بخشی از سپاه نیروی زمینی استرالیا و نیوزیلند بود و در طول نبرد گالیپولی حضور داشت، قبل از اینکه در جبهه غربی خدمت کند. پس از جنگ، این لشکر به یک واحد پاره وقت مستقر در نیو ساوت ولز تبدیل شد. در طول جنگ جهانی دوم، وظایف دفاعی را در استرالیا بر عهده گرفت. این لشکر در سال ۱۹۴۵ منحل شد. پس از جنگ جهانی دوم، این لشکر تا دهه ۱۹۶۰ از دستور نبرد ارتش استرالیا خارج ماند، زمانی که در نیو ساوت ولز سازماندهی مجدد شد. در سال ۱۹۶۵، نقش صدور گواهینامه را بر عهده گرفت و آمادگی عملیاتی واحدهای اعزامی به ویتنام را بازرسی و کنترل می کرد. این لشکر در سال ۱۹۷۳ به عنوان یک لشکر کامل مستقر در کوئینزلند دوباره سازماندهی شد و در دهه های پس از آن، تشکیلات اصلی ارتش استرالیا، شامل پرسنل عادی و ذخیره را تشکیل داد. در طول این
دوره، واحدهای تشکیل دهنده این لشکر عملیات های متعددی را انجام دادند که عمدتاً بر حفظ صلح در آفریقا، آسیا و خاورمیانه متمرکز بود. پس از بازسازی ارتش استرالیا تحت ابتکار «ارتش تطبیقی»، لشکر اول دیگر هیچ واحد رزمی به آن اختصاص داده نشد، اگرچه گردان دوم، هنگ سلطنتی استرالیا در اواخر سال ۲۰۱۷ به یک واحد فرماندهی مستقیم تبدیل شد. امروزه این لشکر وظیفه هماهنگی فعالیت های آموزشی سطح بالای ارتش و حفظ «ستاد نیروهای مشترک قابل استقرار» را بر عهده دارد. در صورتی که ارتش استرالیا یک عملیات زمینی گسترده انجام دهد، این لشکر واحدهای رزمی بیشتری را به خود اختصاص خواهد داد و فرماندهی تمام دارایی های مستقر از جمله نیروی دریایی سلطنتی استرالیا و نیروی هوایی سلطنتی استرالیا را بر عهده خواهد گرفت.
جنبش دموکراتیک پاکستان ()، یا (PDM)، ائتلافی از احزاب سیاسی در پاکستان است که در سپتامبر ۲۰۲۰ به عنوان جنبشی علیه عمران خان، نخست وزیر وقت، تأسیس شد که رژیم او را به حکومت داری ضعیف، قربانی کردن سیاسی مخالفان و سوء مدیریت اقتصاد و سیاست خارجی متهم می کرد. چندین تن از اعضای مخالف حزب خود عمران خان، تحریک انصاف پاکستان (PTI) نیز به این مبارزه پیوستند. در ۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ائتلاف موفق شد خان را از طریق یک درخواست عدم اعتماد برکنار کند، پس از آن PDM دولت خود را تشکیل داد و شهباز شریف، رهبر مخالفان را به عنوان نخست وزیر کشور انتخاب کرد. رئیس PDM فضل الرحمن و سخنگوی آن حافظ حمدالله، هر دو از جمعیت علمای اسلام (JUIF) است. شاهد خاقان عباسی از حزب مسلم لیگ پاکستان (PMLN) دبیرکل، محمود خان اچکزی از حزب پشتونخوا ملی عوامی (PMAP) معاون رئیس جمهور و آفتاب شرپائو از حزب قومی وطن (QWP) معاون ارشد رئیس جمهور از اتحاد است. معاون ارشد سابق PDM راجه پرویز اشرف از حزب مردم پاکستان (PPP) بود، در حالی که سخنگوی سابق میان افتخار حسین از حزب ملی عوامی (ANP) بود.
HD 209458 b که به نام خدای مصری اوزیریس نیز نامیده می شود، سیاره فراخورشیدی است که به دور آنالوگ HD 209458 خورشیدی در صورت فلکی پگاسوس، حدود از منظومه شمسی می چرخد. شعاع مدار این سیاره است حدوداً یک هشتم شعاع مدار عطارد (). این شعاع کوچک منجر به سالیانی به مقدار ۳٫۵ روز زمینی و دمای تخمینی سطح آن در حدود می شود. . جرم و حجم بالای HD 209458 b نشان می دهد که این غول گازی حجیم است. HD 209458 b نشان دهنده یک از نقاط عطف پیشرو در تحقیقات فراسیاره ای است. این اولین نمونه از بیشمار نمونه ها بود:
نیما نوری ( – ) یکی از کشته شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران در کرج بود. کشته شدن. نیما نوری برای شرکت در مراسم چهلم حدیث نجفی عازم آرامستان بهشت سکینه کرج بود که با شلیک دو گلوله به جناغ سینه و ران پایش توسط نیروهای امنیتی کشته شد. نیما ابتدا به درمانگاه وصال کرج منتقل شد. اما پس از آن به دلیل خون ریزی زیاد به بیمارستان مدنی منتقل شد و همان روز در آنجا درگذشت. یکی از دوستان نیما در گفتگو با تلویزیون من وتو گفت: پدر و مادرش خیلی سعی کردند که او را منصرف کنند که به اعتراضات نرود. اما او گوش نمی کرد و به تجمعات می پیوست. حتی یک روز به خانه که بازگشت پایش توسط نیروهای جمهوری اسلامی تحت ضربات باتوم قرار گفته بود و چند روز به سختی راه می رفت. بالاخره در روز چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست به پدرش گفت می خواهم بروم اعتراضات. باز هم خانوادش اصرار داشتند که او را منصرف کنند. اما نیما تصمیم قطعی داشت که برود. نزدیکی بهشت سکینه که بودند ترافیک و راه بندان شده بود. همان جا نیما به پدرش گفت تو برو من پیاده می روم. شب اون روز به خانواده نوری زنگ زدند که فرزندتان فوت شده. نیما در هنگام کشته شدن ۱۸ سال و ۶ ماه سن داشت و تک فرزند خانواد
ه بود. او دیپلم داشت و فردی مهربان و ساده بود و عاشق ماشین و رانندگی بود. نیما چند روز پیش از کشته شدن به حساب سازمان مردم نهاد ۱۵۰۰ تصویر در اینستاگرام گفته بود حاضر است برای «میهن و آزادی» جانش را فدا کند. تحویل ندادن پیکر به خانواده. نیروهای امنیتی، پیکر وی را در هنگام خاک سپاری، به خانواده اش تحویل ندادند.
نشان کانتق (اتحادیه نویسندگان ارمنستان) () جایزه ای است که از سوی اتحادیه نویسندگان ارمنستان و کلیسای جامع «اچمیازین» به مترجمان اعطا می شود.
نسرین قادری (زادهٔ ۱۳۶۶ – کشته شده ۱۳ آبان ۱۴۰۱) دانشجوی ایرانی دورهٔ دکتری فلسفه و از کشته شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود. به گفتهٔ نهادهای ناظر بر وضعیت حقوق بشر او در ۱۳ آبان ۱۴۰۱ در تهران و در جریان اعتراضات سراسری بر اثر ضربات باتون مأموران امنیتی به سرش به بیمارستان منتقل شده و در بیمارستان درگذشت. زندگی. نسرین قادری، متولد مریوان و دانش آموختهٔ دوره کارشناسی فلسفه دانشگاه طباطبایی در سال ۱۳۸۷ بود. او در ۱۴۰۱ در حال گذراندن دورهٔ دکتری فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی بود. نسرین قادری در سال ۱۳۸۹ به علت درگیری با گشت ارشاد یک هفته در بازداشت بوده که با قرار وثیقهٔ ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد می شود. فعالیت و کشته شدن. نسرین قادری، نقش فعالی در اعتراضات مردم تهران در پی کشته شدن مهسا (ژینا) امینی داشت. او در ۱۳ آبان و در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، با ضربات متعدد باتون بر سرش توسط نیروهای امنیتی نظام جمهوری اسلامی ایران، به کما رفت و سرانجام بر اثر شدت جراحت در یکی از بیمارستان های تهران درگذشت. خاکسپاری. نیروهای امنیتی حکومت، احمد قادری، پدر، و سلطنت ایل بیگی، مادر نسرین قادری را تهدید کردند که در صورتی اجازهٔ دفن پیکر فر
زندشان را می دهند که پیکرش به طور پنهانی و در سکوت و بدون حضور مردم خاک سپاری شود. همچنین دستگاه های امنیتی جمهوری اسلامی تعداد زیادی از نیروهای یگان ویژه و امنیتی را به شهر مریوان اعزام کردند. حکومت جمهوری اسلامی دلیل کشته شدن معترضان را خودکشی، بیماری زمینه ای، گاز گرفتن سگ و حتی شلیک معترضان به یکدیگر اعلام می کند.
جام بین المللی فوتبال محمد بن راشد که به عنوان جام دبی نیز شناخته می شود، یک تورنمنت فوتبال دوستانه بود که در شهر دبی، امارات متحده عربی برگزار شد. نام این مسابقه به نام محمد بن راشد آل مکتوم، معاون رئیس جمهور و نخست وزیر امارات و حاکم دبی گرفته شده است. صفحه های مشابه. مسابقات دوستانه جام جهانی چلنج کاپ دبی
۵۱ شکارچی () یک ستاره در صورت فلکی شکارچی است. این ستاره با چشم غیرمسلح به صورت ستاره ای کم نور با رنگ نارنجی با قدر ظاهری ۴.۹۰ قابل مشاهده است. بر اساس اختلاف منظر تقریباً ۲۹۹ سال نوری از خورشید فاصله دارد و با سرعت شعاعی +۸۸ کیلومتر بر ثانیه دورتر می شود.
۵۶ شکارچی () یک ستاره منفرد و متغیر در صورت فلکی شکارچی است. این ستاره رنگ نارنجی دارد و با قدر ظاهری بصری که در حدود ۴.۷۶ در نوسان است، با چشم غیرمسلح کمرنگ قابل مشاهده است. این ستاره در فاصله تقریباً ۱۱۳۰ سال نوری از خورشید بر اساس اختلاف منظر قرار دارد و با سرعت شعاعی ۱۱+ کیلومتر بر ثانیه دورتر می رود.
۶۹ شکارچی () تک ستاره ای در صورت فلکی شکارچی است که با چشم غیرمسلح به عنوان نقطه نورانی کم رنگ و آبی-سفید با قدر ظاهری ۴.۹۲ قابل مشاهده است. بر اساس اختلاف منظر تقریباً ۵۳۰ سال نوری از خورشید فاصله دارد و با سرعت شعاعی +۲۲ کیلومتر بر ثانیه دورتر می شود.
۷۴ شکارچی () یک ستاره در صورت فلکی جبار است. این ستاره با چشم غیرمسلح به عنوان یک نقطه نورانی کم رنگ و زرد-سفید با قدر ظاهری ۵.۰۴ قابل مشاهده است. بر اساس اختلاف منظر در فاصله ۶۴ سل نوری از خورشید قرار دارد و با سرعت شعاعی ۹+ کیلومتر بر ثانیه در حال دورتر شدن است. این ستاره دارای حرکت مناسب نسبتاً بالایی است و کره آسمانی را با سرعت ۰.۲۰۴ ثانیه قوس در سال طی می کند.
دور پیروزی (همچنین دور افتخار) اصطلاحی است که در ورزش های موتوری برای توصیف یک دور اضافی از مسیر مسابقه پس از پایان یک مسابقه استفاده می شود. این دور با سرعت کم به راننده برنده اجازه می دهد تا پیروزی خود را جشن بگیرد و به تماشاگران فرصت تبریک و احترام به رقبا را می دهد. معمولاً، مارشال های پرچم کنار پیست پرچم های خود را در حرکتی به اهتزاز درمی آورند که به عنوان سلام فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی در ایالات متحده شناخته می شود. غیرمعمول نیست که مارشال ها به عنوان یک حرکت برای رانندگان کف بزنند یا دست خود را تکان دهند و گاهی رانندگان در پاسخ به آنها دست تکان می دهند. دورهای پیروزی گاهی اوقات می تواند برای برنده و سایر رانندگان خطرناک شود، زیرا در بسیاری از مسیرها تورهای ایمنی می توانند به راحتی توسط جمعیت بالا بروند، که سپس به مانعی برای مسابقه دهندگان تبدیل می شود. دورهای پیروزی مرتباً شاهد بوده است که رانندگانی که در مراحل پایانی مسابقه بازنشسته شده اند، با اتومبیل های یکی از رقبای خود به پیت ها برمی گردند. برخی از نمونه های قابل توجه در فرمول یک عبارتند از: ریکاردو پاترز و دیدیه پیرونی در گرندپری موناکو ۱۹
۸۲، نایجل منسل و آیرتون سنا در جایزه بزرگ بریتانیا در سال ۱۹۹۱ (تصویر)، ژان آلسی و مایکل شوماخر در جایزه بزرگ کانادا در سال ۱۹۹۵، گیلان شوماخر و مایکل شوماخر. فیزیچلا در گرندپری آلمان ۱۹۹۷، میکا هاکینن و دیوید کولتارد در گرندپری اسپانیا ۲۰۰۱ و مارک وبر و فرناندو آلونسو در گرندپری آلمان ۲۰۱۱ و گرندپری سنگاپور ۲۰۱۳ و سباستین فتل و پاسکال وهرلاین در گرندپری مالایی۲۰. از اواسط دهه ۲۰۰۰، فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی، سازمان جهانی ورزش موتوری، کاری را که یک راننده فرمول یک ممکن است در دور پیروزی خود انجام دهد، محدود کرده است. مقررات ورزشی بیان می کند که در پایان یک مسابقه، «همه ماشین ها باید بدون توقف، بدون سبقت (مگر اینکه کاملاً ضروری باشد)، بدون دریافت هیچ جسمی و بدون هیچ کمکی (به جز اینکه از مارشال ها در صورت لزوم)"، اگرچه این قانون به ندرت اجرا شده است، مانند فلیپه ماسا که پرچم برزیل را پس از پیروزی در گرندپری برزیل ۲۰۰۶ برد و مانند، لوئیس همیلتون پرچم انگلیس را به دنبال پیروزی جنجالی خود در ۲۰۲۱ به دست گرفت. جایزه بزرگ بریتانیا. همچنین دیدن سبقت گرفتن از رانندگان در دور پیروزی، و همچنین توقف رانندگان برای
صرفه جویی در یک لیتر نمونه سوخت مورد نیاز برای بازرسی پس از مسابقه، از جمله دلایل دیگر، امری عادی است. دور پیروزی لهستان. دور پیروزی لهستانی یا کولویکی مستلزم آن است که راننده ماشین خود را بچرخاند و در جهت مخالف حرکت کند، که در جهت عقربه های ساعت روی بیضی های نسکار است. در دوره های جاده ای استفاده شده است. این سبک از دور پیروزی در مسابقات پیست کوتاه محلی یا پیست خاکی رایج است، جایی که راننده پیروز پرچم شطرنجی را از جایگاه پرچم برمی دارد و سپس با سمت راننده ماشین رو به روی هواداران برای دور پیروزی خود رانندگی می کند. این اصطلاح اولین بار در نتیجه جشن آلن کولویکی آمریکایی لهستانی برای اولین پیروزی حرفه ای خود در جام وینستون در Checker 500 (ققنوس) در ۶ نوامبر ۱۹۸۸ ابداع شد. او پیروزی خود را با رانندگی یک دور پیروزی در جهت عقربه های ساعت جشن گرفت. کولویکی اولین بار پس از ملاقات با فرد زک، مسابقه دهنده پیست خاکی میدوست، که سال ها قبل دور برگشت را انجام می داد، با این تمرین آشنا شد. یک مهندس فورد به پشت او سیلی زد و پرسید که آیا این یک دور پیروزی " لهستانی " است؟ تنها دور پیروزی دیگر کولویکی در لهستان در سال ۱۹۹۲ و
در جشن قهرمانی جام وینستون در هوترز ۵۰۰ در سال ۱۹۹۲ رقم خورد. این اصطلاح پس از مرگ کولویکی در یک سانحه هوایی در روز پنجشنبه، ۱ آوریل ۱۹۹۳، در نزدیکی بلونت ویل، تنسی، تثبیت شد. ساعاتی پس از مرگ کولویکی، پیتر جلن قبل از خروج از پیست، خودروی مسابقه ای کولویکی را در خلاف جهت عقربه های ساعت در اطراف جاده سرعتی بریستول موتور سوار کرد. دو روز پس از مرگ کولویکی، برنده مسابقه سری بریستول بوش، مایکل والتریپ، با چرخاندن دور پیروزی معکوس لهستانی علامت تجاری کولویکی، اما فقط نیم دور، به دشمن قدیمی خود در مسیر کوتاه احترام گذاشت و اظهار داشت که نمی خواهد کل روتین کولویکی را انجام دهد. روز بعد، برنده جام وینستون، Rusty Wallace، رهبری والتریپ را دنبال کرد، و یک دور پیروزی کامل لهستان را هم پس از آن مسابقه و هم پس از هر پیروزی برای بقیه فصل ۱۹۹۳ ادامه داد. تام رابرتز، روزنامه نگار والاس و حامی مالی میلر بروینگ، نیز روزنامه نگار کولویکی بود. علاوه بر این، اکثر برندگان در باقی مانده فصل ۱۹۹۳ از کولویکی با یک دور پیروزی لهستانی تقدیر کردند. در ۱۴ نوامبر ۱۹۹۳، پس از Hooters 500 (آتلانتا)، آخرین مسابقه آن فصل، والاس برنده مسابقه
و دیل ارنهارت قهرمان سری ۱۹۹۳ یک دور پیروزی لهستان را با هم دویدند در حالی که پرچم های شماره ۷ و ۲۸ را به یاد کولویکی و دیوی آلیسون حمل می کردند. به ترتیب. مایک جوی مکرراً از این به عنوان «دوران پیروزی آلن کولویکی» به یاد راننده یاد می کند، و خاطرنشان کرد که تماشاگران راننده را می بینند که معمولاً تکان می دهد و گاهی کلاه خود را از پا درمی آورد و به هواداران سلام می کند. اصطلاح Joy یادآور موارد دیگری است که در آن اصطلاحی برای شخصی که ایده را ایجاد کرده است نامگذاری شده است (یعنی Gurney flap , Petty bar). بسیاری از برندگان پیست مسابقه محلی و قهرمانان سری، با یک دور پیروزی لهستانی به کولویکی یا روحیه ضعیف او، به ویژه در ایالت ویسکانسین، ادای احترام کرده اند. برنده مسابقه میلواکی در سال ۲۰۰۶ پل منارد (از اهل ویسکانسینی) اولین برد خود در سری بوش را با یک دور پیروزی لهستان جشن گرفت. دیل ارنهارت جونیور پس از برنده شدن MBNA Cal Ripken Jr. 400 در ۲۰۰۱ در پیست بین المللی دوور داونز در اولین مسابقه جام وینستون نسکار پس از حملات ۱۱ سپتامبر، یک دور پیروزی لهستانی انجام داد در حالی که پرچم بزرگ آمریکا را از پنجره سمت رانند
ه در دست داشت. جیمی جانسون با انجام یک دور پیروزی لهستانی در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۴ پس از برنده شدن در فروشگاه Bass Pro Shops MBNA 500 در سال ۲۰۰۴ در آتلانتا موتور اسپیدوی، یک برد ویژه را جشن گرفت. هفته قبل از آن در ۲۴ اکتبر، یک تراژدی زمانی رخ داد که یک هواپیمای هندریک موتور اسپورت در خارج از مارتینسویل، ویرجینیا سقوط کرد. کرت بوش برد سال ۲۰۰۵ خود را در فینیکس با یک دور پیروزی لهستان جشن گرفت. بوش اولین مسابقات فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی خود را در پیست تماشا کرد و می خواست به کولویکی احترام بگذارد. کایل بوش همچنین پس از قهرمانی در جام اسپرینت فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی در بریستول در سال ۲۰۰۹، یک دور پیروزی لهستانی را انجام داد، در حالی که کورت این عمل را در مسابقه آتلانتا آن سال تکرار کرد، زمانی که ماشین خود را در عقب قرار داد، تمرینی که به آن «دامنه باز شدن باد» لقب گرفت. در سال ۲۰۱۲، تونی استوارت یک دور پیروزی لهستانی را پس از اینکه در نهایت برای اولین بار در جاده سریع السیر لاس وگاس در کوبالت تولز ۴۰۰ برنده شد، انجام داد. در سال ۲۰۱۴، ارنهارت جونیور پیروزی خود در مسابقات Daytona 500 را با یک دور پیروزی
لهستان جشن گرفت. دومین برد او در فصل ۲۰۱۴ در ۸ ژوئن در پوکونو به دست آمد، جایی که او آن را تکرار کرد. او همچنین این شاهکار را پس از برنده شدن در شوت ۵۰۰ رهایی از سردرد Goody's در ماه اکتبر انجام داد. در سال ۲۰۱۵، دنی هملین برد خود در سری Xfinity را در پیست ایالتی خود در ریچموند بین المللی با یک دور پیروزی لهستانی جشن گرفت و آن را در حین انجام فرسودگی به پایان رساند. در فینال ۵۰۰ فصل ۲۰۲۰، آخرین مسابقه جانسون به عنوان یک راننده تمام وقت، او یک دور پیروزی لهستانی را پس از کسب رتبه پنجم به عنوان بالاترین راننده غیر قهرمانی دور انجام داد.
نصف النهار خون یا سرخی غروب در غرب رمانی مهیج از نویسنده آمریکایی کورمک مک کارتی است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد که در ژانر وسترن یا گاهی ضد وسترن طبقه بندی می شود و پنجمین کتاب مک کارتی است که توسط رندوم هاوس منتشر شد. رمان سرگذشت قهرمان بی نامی را روایت می کند که تا آخر قصه اسمی ندارد و خواننده او را به عنوان پسر (و در انتهای داستان به اسم مرد) می شناسد. پسر عضوی از دار و دسته واقعی جان گلانتون می شود، گروهانی خشن از مزدوران آمریکایی که برای فرمانداران ایالات شمالی مکزیک کار می کنند و سرخپوست های مخالف آنان را می کشند و برای اثبات کارشان پوست کله سرخپوست ها را به عنوان مدرک همراه خود می آورند. داستان سرشار از خشونت است و مثل تمام آثار ناتورالیستی مملو از توصیف جزئیات محیط پیرامون قهرمانان می باشد . نقش منفی روایت داستان حول محور قاضی هولدن می چرخد، یک دانشمند جانی با بیش از دو متر قد و هیکلی عظیم که حتی یک مو هم بر آن نروییده است. او پیشوای معنوی گروهان خود و در تمامی علوم و مهارتها سرآمد روزگار است و با سخنرانی های حکیمانه خود فلسفه مرگ و زندگی را برای همقطارانش توصیف می کند. اگرچه این رمان در ابتدا با استقبال