Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی گناه در جریان حمله به اوکراین و جنایات جنگی ارتش روسیه انتقاد می کنند. برخی فعالیت ها نیز به گسترش اطلاعات ضد افراط گرایی دامن می زنند. حساب های مورد استفاده در تبلیغات علیه آسیای مرکزی تقریباً به طور کامل در چین متمرکز هستند. این شخصیت ها و رسانه های جعلی (حساب ها) عمدتاً بر اردوگاه های بازآموزی سین کیانگ و نسل کشی اقلیت های قومی مانند مسلمانان تمرکز دارند. [ "" ] طبق گزارش نیویورک پست ، در اکتبر ۲۰۲۰، ستاد انتخاباتی جو بایدن از مایک مورل، مدیر سابق سازمان سیا در دولت اوباما، خواست تا به بایدن در سازماندهی نامه ای مشترک با ۵۰ مقام اطلاعاتی کمک کند و در آن اعلام کند که گزارش مربوط به حادثه ی هک شدن ایمیل لپ تاپ هانتر بایدن، پسر دوم بایدن، اخبار جعلی از روسیه است. مورل در شهادت خصوصی خود به کمیته قضایی مجلس، در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰، یا قبل یا بعد از انتشار گزارش هک شدن ایمیل هانتر بایدن توسط نیویورک پست، در مورد این حادثه صحبت کرد. پس از آن، نامه ی سرگشاده ی مشترک به شرکت خبری سیاسی آمریکایی پولیتیکو تحویل داده شد که در ۱۹ اکتبر مقاله ای با عنوان «داستان هانتر بایدن، اطلاعات نادرست روسیه است، ده ها مقام سابق می گوی
ند» منتشر کرد و ادعا کرد که گزارش نیویورک پست با عنوان (ده ها مقام سابق می گویند داستان هانتر بایدن، اطلاعات نادرست روسیه است) تمام ویژگی های معمول جنگ اطلاعاتی روسیه را دارد. توییتر سرانجام گزارش نیویورک پست در مورد کامپیوترهای هانتر بایدن را در هفته های حساس قبل از انتخابات ممنوع کرد و فیس بوک نیز دسترسی کاربران به گزارش کامل را محدود کرد. جمهوری خواهان در یک جلسه استماع، توییتر را به همکاری با سازمان های دولتی و رسانه های خبری برای سرکوب گزارش نیویورک پست متهم کردند. مدیران توییتر اذعان کردند که سرکوب گزارش "اشتباه" بوده است، اما انکار کردند که دولت ایالات متحده در سرکوب گزارش نیویورک پست دست داشته است. مارک زاکربرگ، بنیانگذار فیس بوک، در مصاحبه ای گفت که اقدامات محدودکننده در مورد گزارش نیویورک پست بر اساس هشداری از سوی اف بی آی بوده است. پس از انتشار گزارش، اف بی آی با تیم فیس بوک تماس گرفت و به آنها هشدار داد که روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ (با انتشار اطلاعات نادرست) دخالت کرده است. فیس بوک معتقد بود که این گزارش با این الگو مطابقت دارد و در نهایت تصمیم گرفت دامنه گزارش و وزن رتبه بندی نیویورک پست را محدود کن
د. عملیات مرغ مقلد (Operation Mockingbird) در روزهای اولیه جنگ سرد آغاز شد و یک برنامه در ابعاد گسترده بود که توسط سازمان سیا برای کنترل رسانه ها و در نهایت تأثیرگذاری بر افکار عمومی انجام شد. [ "" ] روسیه. استفاده از تکنیک ها. طبق گزارش وزارت امور خارجه ایالات متحده، سیستم جنگ اطلاعاتی روسیه از پنج بخش تشکیل شده است: پلتفرم های ارتباطی دولتی برای انتشار اطلاعات، کانال های توزیع اطلاعات جهانی با بودجه دولتی، پرورش منابع اطلاعاتی، رسانه های اجتماعی مسلح و استفاده از اخبار جعلی آنلاین. سیلورشتاین (۲۰۱۹) معتقد است که روسیه از طریق عملیات شناختی در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده و همه پرسی برگزیت بریتانیا دخالت کرده است و طبق تحقیقات کانل و وگلر (۲۰۱۷)، جنگ سایبری روسیه از دستکاری شناختی به عنوان یک عنصر کلیدی استفاده می کند. گزارشی که در سال ۲۰۲۳ توسط آژانس اطلاعاتی بریتانیا، ستاد ارتباطات دولتی ، منتشر شد، بیان داشت که کشورهایی مانند روسیه و ایران اغلب انواع مختلفی از حملات سایبری را برای انتشار اخبار جعلی انجام می دهند. پیتر زلمایف، روزنامه نگار اوکراینی و مدیر سازمان غیرانتفاعی ابتکار دموکراسی اوراسیا، گف
ت که روسیه قبل از الحاق کریمه در سال ۲۰۱۴، شروع به انتشار اطلاعات نادرست در اوکراین، از جمله اظهارات نادرستی که حاکمیت اوکراین را تضعیف و جایگاه آن را به عنوان یک کشور مستقل انکار می کرد، سردرگمی اطلاعاتی ایجاد کرد تا از انتشار حقایق جلوگیری کند. تاکنون هیچ راهکار موثری برای مهار این پدیده ارائه نشده است. [ "" ] شن بویانگ معتقد است که روسیه در جنگ روسیه و اوکراین از جنگ شناختی استفاده کرده است. سرزمین اصلی چین. شرکت کنندگان. مقالات اصلی: مفسران اینترنتی و دفتر کمیسیون مرکزی امور فضای مجازی حزب کمونیست چین (CCP) تعداد زیادی از حساب های کاربری ارتش ۵۰ سنتی را برای انتشار اطلاعات و نظرات مطلوب در مورد جمهوری خلق چین به کار گرفته است. این مفسران و فعالان آنلاین اغلب توسط افراد خارجی به عنوان " ارتش ۵۰ سنتی " (wumao dang) شناخته می شوند، اصطلاحی که برای توصیف افرادی که گفته می شود توسط حزب کمونیست چین برای دستکاری گفتمان آنلاین پول می گیرند، استفاده می شود. این مفسران معمولاً خود را به عنوان کاربران عادی اینترنت جا می زنند، اظهارات طرفدار حزب کمونیست چین و دولت را منتشر می کنند، به منتقدان حزب کمونیست چین حمله می
کنند، یا از سایر استراتژی های انتشار اطلاعات برای تأثیرگذاری، هدایت و جعل افکار عمومی آنلاین استفاده می کنند. در ۲۷ فوریه ۲۰۱۴، شی جین پینگ، دبیرکل حزب کمونیست چین ، در سخنرانی خود در اولین جلسه کمیسیون مرکزی امور فضای مجازی ، بر لزوم «نوآوری و بهبود تبلیغات آنلاین، اعمال قوانین ارتباطات اینترنتی، ترویج موضوع اصلی، الهام بخشیدن به انرژی مثبت ( "ژنگ ننگلیانگ" )، پرورش و تمرین جدی ارزش های اصلی سوسیالیستی و تسلط بر زمان بندی، میزان و اثربخشی هدایت افکار عمومی آنلاین برای ایجاد یک فضای مجازی پاک و درست» تأکید کرد. تاکتیک های مورد استفاده. طبق گزارش "اکونومیست" ، جمهوری خلق چین سال هاست که جنگ روانی مداومی علیه جمهوری چین (تایوان) انجام می دهد. سایر محققان نیز در مورد چگونگی استفاده حزب کمونیست چین از تاکتیک های جنگ شناختی برای تأثیرگذاری بر مردم کشورهای هدف بحث کرده اند. روش های اصلی چنین عملیاتی شامل ارعاب نظامی، اعمال نفوذ از طریق تبادلات دوجانبه، دخالت از طریق نفوذ مذهبی و گسترش اطلاعات نادرست و مزارع محتوا به صورت آنلاین است. این تاکتیک ها عموماً از یک الگوی مشترک پیروی می کنند: تهدیدهای مستقیم یا غیرمستقیم،
اعمال فشار روانی بر کسانی که با سیاست های آن مخالف هستند، جذب گروه های هدف و ایجاد حواس پرتی. از سال ۲۰۲۳، چنین عملیاتی شامل تأسیس شرکت های صوری، استخدام نویسندگان آزاد در سراسر جهان و جذب فعال شرکت کنندگان در اعتراضات نیز بوده است. اصطلاح « جنگ نامحدود » که در تحقیقات ارتش آزادی بخش خلق چین (PLA) استفاده می شود، تقریباً معادل جنگ ترکیبی است و « جنگ های سه گانه » - جنگ شناختی، جنگ روانی و جنگ حقوقی ( lawfare ) - همگی می توانند تحت چتر گسترده تر جنگ اطلاعاتی قرار گیرند. با این حال، پوما شن (۲۰۲۱) معتقد است که این طبقه بندی های سنتی، تحولات جدیدتر دولت چین، مانند «اقتدارگرایی دیجیتال» (مثلاً صادرات جهانی هواوی ) و جمع آوری (یا واردات) داده های شخصی خارج از کشور را در بر نمی گیرند. علاوه بر این، چنگ دی یینگ (۲۰۲۲) ادعا می کند که جنگ شناختی حزب کمونیست چین علیه تایوان دیگر بین زمان صلح و زمان جنگ تفاوتی قائل نمی شود و فراگیر شده است. در مورد جنگ شناختی سرزمین اصلی چین علیه تایوان، متیو پوتینگر، مقام رسمی ایالات متحده، علناً اظهار داشت که چین منابع عظیمی را برای انجام جنگ شناختی علیه تایوان سرمایه گذاری کرده است
و این تلاش ها ممکن است در حال حاضر به نتیجه رسیده باشد. گزارشی در سال ۲۰۲۲ با عنوان "گزارش امنیتی چین" که توسط اندیشکده وزارت دفاع ژاپن ، موسسه ملی مطالعات دفاعی، منتشر شد، خاطرنشان کرد که سرزمین اصلی چین طی یک سال بیش از ۱.۴ میلیارد حمله سایبری علیه تایوان انجام داده و تلاش کرده است تا پرسنلی را از شرکت های چندملیتی و بخش های مرتبط با ارتش استخدام کند. در کانادا ، جان مک کی، عضو وقت پارلمان فدرال و مجلس عوام کانادا در امور دفاع ملی، به همراه میشل جونو-کاتسویا ، مدیر سابق منطقه آسیا و اقیانوسیه در سرویس اطلاعات امنیتی کانادا ، علناً اظهار داشتند که جمهوری خلق چین عملیات نفوذ و تأثیرگذاری گسترده ای را در داخل کانادا انجام داده است که باعث افزایش احتیاط ملی شده است. محققانی مانند کلتون نیز ادعا کرده اند که جمهوری خلق چین در استرالیا و نیوزیلند نیز عملیات جنگ شناختی انجام می دهد. بر اساس گزارش تحقیقاتی سال ۲۰۲۱ توسط پل چرون، محقق اندیشکده وزارت نیروهای مسلح فرانسه، موسسه تحقیقات استراتژیک در دانشکده نظامی (IRSEM)، و متخصص امنیت ملی، ژان باپتیست ژانژن ویلمر، با عنوان «عملیات نفوذ چینی - یک لحظه ماکیاولی» ، جمهوری
خلق چین سرمایه گذاری زیادی در انتشار اطلاعات نادرست برای دستیابی به دو هدف اصلی انجام داده است: تضعیف دموکراسی جمهوری چین (تایوان) و مشروط کردن مردم تایوان به پذیرش الحاق نهایی حزب کمونیست چین. این اطلاعات نادرست اغلب در حوزه نظامی متمرکز است و هدف آن متقاعد کردن مردم تایوان است که تهاجم توسط جمهوری خلق چین در نهایت اجتناب ناپذیر است، در حالی که همزمان اقدامات نظامی بالقوه آغاز شده توسط جمهوری خلق چین را توجیه می کند. رایان هاس ، عضو ارشد موسسه بروکینگز ، بانی گلیزر ، مدیر برنامه آسیا در صندوق مارشال آلمان و ریچارد سی. بوش، رئیس سابق موسسه آمریکایی در تایوان ، در کتاب مشترک خود با "عنوان «روابط ایالات متحده و تایوان - آیا چالش چین به بحران منجر" خواهد شد؟» که در سال ۲۰۲۳ منتشر شده است، استدلال می کنند که علاوه بر تهدید نظامی آشکار و فزاینده از سوی جمهوری خلق چین، تایوان با بحران رو به رشدی به شکل جنگ سیاسی از سوی حزب کمونیست چین نیز روبرو است که به تدریج اراده مردم تایوان را تضعیف می کند. آنها هشدار می دهند که این جنبه اخیر اغلب نادیده گرفته می شود، اما اگر به آن پرداخته نشود، در نهایت ممکن است آسیب بیشتری ب
ه منافع ایالات متحده وارد کند. اخبار شبکه. پروژه تحقیقاتی V-Dem ، یک نظرسنجی دانشگاهی فراملی، در سال ۲۰۱۹ نشان داد که تایوان آسیب پذیرترین کشور در برابر اخبار جعلی خارجی در جهان است. طبق گزارش نفوذ رسانه های جهانی پکن در سال ۲۰۲۲ که توسط سازمان حقوق بشر ایالات متحده، خانه آزادی، منتشر شد ، تایوان با حجم زیادی از اخبار جعلی از سرزمین اصلی چین روبرو است و نفوذ جمهوری خلق چین بر رسانه های جمهوری چین همچنان در حال گسترش است. یک گزارش تحقیقاتی که توسط دانشگاه گوتنبرگ در سوئد در سال ۲۰۲۳ منتشر شد نیز اشاره کرد که جمهوری چین به مدت ده سال متوالی کشوری بوده است که بیشترین تأثیر را از اخبار جعلی خارجی در جهان پذیرفته است و بیشتر این اخبار جعلی مربوط به جمهوری خلق چین است. ارتش جمهوری چین زمانی اخبار جنجالی منتشر شده توسط ارتش آزادیبخش خلق چین را تجزیه و تحلیل کرد. انواع محتوا عمدتاً شامل موارد زیر است: ایجاد فضای روانی "اتحاد مجدد نظامی"، تضعیف اعتبار دولت جمهوری چین و تلاش برای ایجاد اختلال در روحیه ارتش و مردم. در میان آنها، هدف از بین بردن روحیه، اکثریت را تشکیل می دهد. پاول چرون و ژان-باپتیست ژانژن ویلمر خاطرنشان
کردند که سیستم تبلیغاتی حزب کمونیست چین معمولاً با انتشار اخبار دروغ توسط رسانه های رسمی آغاز شده، سپس از حساب های جعلی رسانه های اجتماعی تایوانی برای جمع آوری و چاپ مجدد آن استفاده می شود. رسانه های خبری تایوان سپس اخبار دروغ مرتبط را بدون تأیید نقل و پخش می کنند و این امر شناسایی منبع اخبار مرتبط را برای خوانندگان دشوار می کند. واحدهای امنیت ملی جمهوری چین همچنین کشف کرده اند که «ساختار چهار سطحی پخش شایعات» که توسط ارتش های آبی آنلاین برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی آنلاین استفاده می شود: ابتدا، استفاده از حساب های جعلی «یکبار مصرف» رسانه های اجتماعی برای ارسال مقالات، سپس به اشتراک گذاشتن تصاویر محتوای مقاله از طریق صفحات طرفداران فیس بوک که توسط افراد خارج از جمهوری چین مدیریت می شوند، و سپس استفاده از تعداد زیادی حساب ساختگی در سطح سوم برای گسترش انتشار، و در نهایت تعداد زیادی حساب ساختگی برای به اشتراک گذاشتن در گروه های عمومی فیس بوک شناخته شده تر برای افزایش دیده شدن و ترغیب مردم تایوان به ادامه انتشار آن در رسانه های اجتماعی رایج. در مارس ۲۰۲۰، فیس بوک فاش کرد که بیش از ۵۰ حساب کاربری نیروهای سایبری
جمهوری خلق چین را که خود را به عنوان کاربران تایوانی جا زده و اطلاعات نادرستی در مورد ویروس کرونا به تایوان منتشر می کردند را مسدود کرده است. در ماه مه ۲۰۲۳، شرکت مادر فیس بوک، متا، بیش از ۱۰۰ حساب کاربری جعلی را که خود را به عنوان سازمان های آمریکایی و اروپایی جا زده بودند، از پلتفرم های خود، فیس بوک و اینستاگرام حذف کرد. شبکه حساب های مرتبط به روشی مشابه روش های مورد استفاده روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ایالات متحده عمل می کرد. علاوه بر این، دفتر تحقیقات وزارت دادگستری در سال ۲۰۲۲ چنین موردی را که در آن اطلاعات بحث برانگیز و نادرست از طریق پلتفرم های رسانه های اجتماعی منتشر شده بود، با هدف تأثیرگذاری بر درک مردم تایوان، سرکوب کرد. مقایسه جنگ شناختی با جنگ اطلاعاتی. به گفته ماساکوفسکی، جنگ شناختی امتداد جنگ اطلاعاتی (IW) است. "]" عملیات در محیط اطلاعاتی به طور سنتی در پنج قابلیت اصلی انجام می شود - جنگ الکترونیک (EW) ، عملیات روانی (PSYOPs) ، فریب نظامی (MILDEC) ، امنیت عملیاتی (OPSEC) و عملیات شبکه رایانه ای (CNO) . جنگ اطلاعاتی کنترل جریان اطلاعات در پشتیبانی از اهداف نظامی سنتی است، که عمدتاً برای ا
یجاد اثرات کشنده در میدان نبرد انجام می شود. "" به گفته ماساکوفسکی و ژنرال روجیرو از ناتو، جنگ شناختی، ظرفیت شناخت و تولید پیش آگاهی را کاهش می دهد، درک و تفسیر موقعیت ها توسط افراد و در آگاهی جمعی را دگرگون می کند و کاربردهای چندگانه ای از عملیات نظامی تجاری، سیاسی و پنهان در جنگ اطلاعاتی و شناختی دارد. ارتش چین به عملیات در حوزه شناختی تحت عنوان "عملیات حوزه شناختی (CDO)" اشاره می کند. جنگ شناختی و داده ها. با استفاده از یک پروفایل روانشناختی و سایکوگرافیک ، می توان یک کمپین تأثیرگذاری را ایجاد و به صورت بلادرنگ توسط مدل های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین تنظیم کرد تا اثرات شناختی و رفتاری مطلوب بر فرد و/یا جمعیت حاصل شود. استراتژی ضد شورش ارتش و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده، استفاده از سیستم های بیومتریک خودکار را برای جداسازی شورشیان و جنگجویان خارجی از جمعیت عمومی الزامی می کند. این کار به نیروهای ضد شورش کمک می کند تا از جمعیت و محیط عملیاتی علیه شبکه تهدید استفاده کنند. دهه ها پژوهش ارزیابی شده توسط همتایان نشان می دهد که اتاق های پژواک، در دنیای فیزیکی و آنلاین، باعث قطب بندی های سیاسی ، افراط گرایی
، سردرگمی ، ناهماهنگی شناختی ، پاسخ های عاطفی منفی (مثلاً خشم و ترس) ، واکنش ، ریزپرخاشگری ها و اثرات شخص ثالث می شوند . [ [ "" ] به دلیل این مکانیسم های پایداری روانی مانند سوگیری تأییدی ، این امر می تواند بسیار مشکل ساز باشد، بر اساس کار نیهان و رایفلر (2010). نیهان و رایفلر دریافتند که حتی تلاش برای اصلاح باورهای غلط، اغلب این باورها را در میان کسانی که به آنها قوی تر اعتقاد دارند، به جای از بین بردن تقویت می کند. این به عنوان اثر نتیجه معکوس شناخته می شود - "که در آن تصحیح کردن در واقع فقط سوءتفاهم ها را افزایش می دهند."
یک رابط مغز-به-مغز مسیر ارتباطی مستقیمی است میان مغز یک جانور با مغز جانوری دیگر. از رابط های مغز-به-مغز برای همکاری موش ها با یکدیگر استفاده شده است. زمانی که یک موش دوم قادر به انتخاب اهرم درست نبود، موش نخست متوجه این امر شد (چون پاداش دوم را دریافت نکرد) و با ایجاد الگوی خاصی از شلیک نورون ها، موجب شد احتمال انتخاب اهرم درست توسط موش دوم افزایش یابد. پیشینه. در سال ۲۰۱۳، راجش رائو توانست با بهره گیری از ثبت های الکتریکی مغز و نوعی تحریک مغناطیسی، سیگنالی مغزی را به "آندره آ استوکو" در سوی دیگر پردیس دانشگاه واشینگتن بفرستد. در سال ۲۰۱۵، پژوهشگران مغز چندین میمون را در یک آزمایش و مغز چندین موش را در آزمایشی دیگر به هم متصل کردند تا چیزی شبیه به یک «رایانهٔ آلی» بسازند. این فرضیه مطرح شده است که با استفاده از رابط های مغز-به-مغز (BTBI) می توان یک رایانهٔ زیستی یا شبکهٔ مغزی ایجاد کرد که در آن مغز جانوران به عنوان واحدهای محاسباتی عمل کنند. پژوهش های نخستین، همکاری میان موش هایی را نشان داد که در قفس های جداگانه بودند و از طریق سیگنال های ناشی از آرایه های میکروالکترودی کاشته شده در قشر مغزشان به یکدیگر متص
ل شده بودند. موش ها هنگامی پاداش می گرفتند که «موش رمزگشا» رفتاری مطابق سیگنال های دریافتی انجام می داد و «موش رمزگذار» سیگنال هایی منتقل می کرد که منجر به رفتار مطلوب می شد. در نخستین آزمایش، عمل پاداش گیرنده فشار دادن اهرمی در مکان دور بود که متناظر با موقعیت اهرمی در کنار یک چراغ ال ئی دی در محل اصلی قرار داشت. حدود یک ماه طول کشید تا موش ها خود را با «امواج مغزی» ورودی سازگار کنند. در پایان باید یادآور شد که توپولوژی رابط مغز-به-مغز محدود به یک رمزگذار و یک رمزگشا نیست. برعکس، در نظریه پیشنهاد شده است که دقت کانال می تواند افزایش یابد اگر به جای یک جفت، یک شبکهٔ کامل از مغزهای متقابلاً در ارتباط به کار گرفته شوند. چنین ساختاری می تواند نخستین نمونه از یک رایانهٔ آلی باشد که قادر به حل مسائل رهیافتی است که برای یک ماشین تورینگ معمولی غیرقابل محاسبه پنداشته می شوند. پژوهش های آینده ویژگی های این سامانهٔ چندمغزی، توانایی های محاسباتی آن و مقایسه اش با دیگر معماری های محاسباتی غیرتورینگی را به تفصیل روشن خواهد کرد. میگل نیکوللیس از دانشگاه دوک، یکی از پژوهشگرانی که این آزمایش ها بر روی موش ها را انجام داد، پی
ش تر بر روی رابط مغز-رایانه کار کرده بود. کاربرد این روش در پژوهش های متعددی با استفاده از رابط مغز-به-مغز نشان داده شده است، اما محیط های متغیر و حرکت پیوستهٔ پستانداران ساخت یک رابط مغز-به-مغز مؤثر برای کنترل چندسطحی را دشوار می کند. بنابراین سامانهٔ رابط مغز-به-مغز باید پاسخ گویی به موقع، دقت بالا در رمزگشایی و بازیابی فوری اطلاعات، و بازخورد دیداری بی درنگ از حرکت موش را فراهم آورد. پژوهش سال ۲۰۱۸ به سرپرستی ژانگ و همکاران، رابط های مغز-به-مغز بی سیمی را توصیف می کند که امکان کنترل ذهنی حرکت های پیوستهٔ موش های زنده توسط انسان را فراهم می کرد. این پژوهش نشان داد که سایبورگ های موش می توانند بی وقفه و با موفقیت توسط ذهن انسان هدایت شوند تا وظیفهٔ ناوبری در یک هزارتوی پیچیده را به انجام برسانند. این آزمایش نشان داد که رابط های مغز-به-مغز همراه با رایانه می توانند همکاری میان دو مغز را از طریق انتقال اطلاعات چندبعدی ممکن کنند و راه را برای پژوهش های آینده بگشایند.
جعبه یا اتاقک صدا (به انگلیسی: Sound Box) اتاقکی خالی بر روی بدنه یک ساز است که به کمک پدیده تشدید (رزونانس) هلمهولتز، صدای ساز را اصلاح و تقویت کرده و به انتقال بهتر صدای آن به اطراف کمک می کند .اجسام به ارتعاشات اطراف خود واکنش نشان می دهند اما این واکنش - بسته جنس آن جسم – در برابر فرکانس های خاصی بیشتر است. به این پدیده تشدید یا رزونانس می گویند. فرکانس و شدت رزونانس های جنس بدنه یک ساز تأثیر قابل توجهی بر کیفیت و رنگ صدایی (تون صدا) که تولید می کند دارد. هوای درون اتاقک نیز مانند جنس خود اتاقک رزونانس های خاص خود را دارد. این رزونانس با رزونانس بدنه اتاقک برهم کنش می کند و در نتیجه رزونانس کل ساز را تغییر می دهند. جعبه صدا معمولاً در فرکانس های پایین تر (بم تر) رزونانس های بیشتری تولید می کند. این بدین معناست که جعبه صدا باعث تقویت پاسخ فرکانسی پایین می شود. به عبارت دیگر جعبه صدا، صدای بم ساز را بیشتر می کند.
نشان شهر بولونیا در ایتالیا شامل یک سپر بیضی شکل بود که به چهار قسمت تقسیم شده بود، دو قسمت حاوی یک صلیب قرمز بر روی زمینه سفید (نشان شهر) که بر فراز آن نشان «کاپو دانجیو» قرار داشت و دو قسمت دیگر حاوی عبارت آزادی با حروف طلایی بر روی زمینه آبی (نشان مردم) بود. کل نشان با سر شیر پوشانده شده بود. نشان شناسی. نشان واره، که در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۳۷ با فرمانی به تصویب رسید، دارای این شرح (بلِیزون) است: «سپر بیضی شکلِ چهار بخشی: بخش نخست و چهارم نقره ای با یک صلیب سادهٔ سرخ، نشان خاندان آنژو؛ بخش دوم و سوم آبی با واژهٔ "آزادی" به رنگ زرین در نوار مورب.» تاریخچه. نشان ملی بولونیا از سه عنصر تشکیل شده است: اولین نمادی که به عنوان نماد کمون ظاهر شد، صلیب سرخ بود. اولین روایت از آن، نقاشی ای بود که در حاشیه سندی مربوط به سال ۱۲۵۹ در مورد پرچم بولونیا دیده می شود، در حالی که اولین تصویر رنگی در یک نسخه خطی مربوط به سال ۱۳۱۱ توسط اساسنامه هنر پارچه فروشان یافت می شود. به گفته کروبینو گیرارداچی در کتاب خود، "تاریخ بولونیا"، صلیب سرخ در طول اولین جنگ صلیبی سرچشمه گرفته است، زمانی که لودوویکو بیانچتی پرچمی با تصویر صلیب، پرچ
می که توسط صلیبیون بولونیایی استفاده می شد، به تارتارو تنکاراری داد تا او آن را به قاضی بولونیا بدهد، که سپس تصمیم گرفت آن را به عنوان نماد شهر اتخاذ کند. روایت دیگری می گوید که این نشان زمانی به تصویب رسید که بولونیا عضوی از اتحادیه لومبارد بود، اما هر دوی این فرضیه ها اغلب رد می شوند زیرا احتمال بیشتری وجود دارد که صلیب به عنوان نمادی برای شبه نظامیان بولونیا و بعداً به عنوان نمادی از کل شهر پذیرفته شده باشد. اگرچه افسانه ای می گوید که رئیس آنژو برای نشان دادن اهدای افسانه ای اوریفلام توسط چارلز ششم فرانسه به شهر در سال ۱۳۸۹ به آن اضافه شد، این رئیس در واقع در طول جنگ بین پاپ و امپراتوری به عنوان نمادی از وفاداری شهر به جناح گوئلف و پاپ اضافه شد. به گفته گیرارداچی، دومین نماد شهر، سپر آبی با کلمه آزادی به رنگ طلایی، تقریباً در همان دوره در سال ۱۳۷۶ پدیدار شد، سالی که مردم بولونیا علیه حکومت کاردینال گوگلیلمو دی نوئله در جنگ هشت قدیس قیام کردند و طی آن شهر کمک نظامی و یک پرچم آبی با شعار آزادی به رنگ طلایی از فلورانسی ها دریافت کرد. نشان ملی مدرن در زمان سلطنت سانته بنتیوولیو روی سکه های بولونیز ظاهر شد، پس
از آن سایر خانواده های حاکم این نشان را تغییر دادند تا نشان ملی آنها را نیز در بر بگیرد، اما این تغییرات هرگز به نماد ملی پایبند نماند. نماد نهایی، سر شیر، در قرن پانزدهم میلادی احتمالاً به عنوان اشاره ای به نشان اتخاذ شده توسط حامیان شورش ۱۳۷۶ میلادی، که شیری با پرچم صلیبی بود، ظاهر شد. با این حال، نشان ملی مدرن فقط سر شیر را نشان می دهد، زیرا این نماد پس از از دست دادن استقلال شهر به ایالت های پاپی اتخاذ شد.
پرچم ناپل نماد پرچم شناسی شهر ناپل، پایتخت منطقه کامپانیا در جنوب ایتالیا است. پرچم فعلی که نمایانگر این شهر است از دو مستطیل هم اندازه تشکیل شده است: زرد طلایی در سمت چپ و قرمز در سمت راست. از نظر تاریخی، پرچم ناپل در طول وجود پادشاهی ناپل، یک پرچم ملی بود. بسته به اینکه چه کسی در آن زمان ملت را کنترل می کرد، در طول تاریخ آن از چندین پرچم مختلف استفاده شده است. شاید برجسته ترین پرچم های مرتبط با این پادشاهی، پرچم اصلی آنژوین، پرچم بوربون و "سنیرا" (زمانی که این کشور بخشی از تاج آراگون بود) باشد. تاریخچه. ناپل در گذشته پرچم های دیگری نیز داشته است، از جمله پرچم های پادشاهی ناپل. پس از اتحاد ناپل با سیسیل در سال ۱۴۴۲، پرچم از رنگ های آراگون استفاده کرد. از سال ۱۷۳۵، پرچم پادشاهی ناپل سبز و سفید بود. «زمانی که ناپل بخشی از جمهوری پارتنوپه (۱۷۹۹) بود، پرچم آن از سه نوار عمودی آبی، زرد و سرخ تشکیل می شد. پس از سال ۱۸۰۶، پرچم از سه نوار سفید، سرخ و سیاه ساخته شد. هر دو گونهٔ افقی و عمودی این پرچم به کار می رفتند. این پرچم تا سال ۱۸۰۸ مورد استفاده قرار داشت.» «هنگامی که ژواکیم مورا پادشاه ناپل بود (۱۸۰۸ تا ۱۸۱۵)، گ
وشه های پرچم شامل دو مثلث سرخ و دو مثلث سیاه بود و نشان واره درون یک لوزی در مرکز قرار داشت. در سال ۱۸۱۱ مراته پرچم را تغییر داد و آن را به رنگ آبی با یک مستطیل در مرکز درآورد که حاشیه اش به صورت شطرنجی سفید و سرخ بود. نشان واره در سمت چپ مستطیل قرار داشت (پرچم غیرنظامی بدون نشان واره بود). از سال ۱۸۲۰ تا ۱۸۲۱، پرچم ناپل دارای سه نوار افقی به رنگ های آبی، سیاه و سرخ بود. پرچم کنونی از سال ۱۸۲۱ تاکنون مورد استفاده قرار گرفته است.» پرچم های تاریخی. ناپل در طول تاریخ خود، پایه و اساس بسیاری از پادشاهی ها و جمهوری ها بوده است. در زیر، شماری از پرچم های تاریخی مرتبط با قلمروهای ناپلی آورده شده است. معنا و نمادها. پرچم و نشان ناپل، حتی در دوره هایی که حکومت های خارجی یا خاندان هایی حاکم بوده اند، معمولاً به صورت محلی و در نمادهای شهر حفظ شده اند و هرگز به طور کامل حذف نشده اند.
در اروپای قرون وسطی، مناطق کم و بیش مشخصی وجود دارد که می توان مواد غذایی غالب خاصی را در آنها تشخیص داد. در جزایر بریتانیا، شمال فرانسه، کشورهای سفلی، مناطق شمالی آلمانی زبان، اسکاندیناوی و بالتیک، آب و هوا به طور کلی برای کشت انگور و زیتون بسیار سخت بود. در جنوب، شراب نوشیدنی رایج برای ثروتمندان و فقرا بود (اگرچه افراد عادی معمولاً مجبور بودند به شراب ارزان قیمت پرس دوم بسنده کنند) در حالی که آبجو نوشیدنی افراد عادی در شمال و شراب یک کالای وارداتی گران قیمت بود. مرکبات (هرچند نه از انواع رایج امروزی) و انار در اطراف مدیترانه رایج بودند. انجیر و خرمای خشک در شمال بسیار رایج بودند، اما در آشپزی به ندرت استفاده می شدند. روغن زیتون یکی از مواد رایج در سراسر مدیترانه بود، اما در شمال به عنوان وارداتی گران قیمت باقی می ماند؛ جایی که روغن شقایق، گردو، فندق و فندق جنگلی (فیلبِرت) جایگزین های مقرون به صرفه تر بودند. کره و دنبه، به ویژه پس از مرگ سیاه، در مناطق شمالی و شمال غربی، به خصوص در سرزمین های سفلی، به مقدار قابل توجهی مصرف می شد. تقریباً در تمام آشپزی های طبقه متوسط و بالای اروپا، بادام به کار می رفت؛ ماده ا
ی که به صورت شیر بادام، پرکاربرد و بسیار همه کاره، به عنوان جایگزین در غذاهایی استفاده می شد که در حالت عادی نیاز به تخم مرغ یا شیر داشتند، هرچند نوع تلخ آن خیلی دیرتر رواج یافت. اروپای مرکزی. سرزمین های آلمانی زبان. اگرچه انواع مختلفی از غذاها شامل خمیر یا خمیر پخته شده در چربی، مانند کرپ، سیب زمینی سرخ کرده و دونات در بیشتر اروپا رایج بود، اما این غذاها به ویژه در بین آلمانی ها محبوب بودند و به عنوان "کراپفن" (آلمانی علیای قدیمی: "چنگال، قلاب") شناخته می شدند و کاملاً شبیه شیرینی های خمیری سرخ شده امروزی بودند. استفاده گسترده از چربی خوک و کره برای پخت و پز و رژیم غذایی که به ویژه چرب تلقی می شد، آلمانی ها را به عنوان "آلمانی های چاق" شهرت داد. مقررات روزه داری کلیسای کاتولیک مشکلات خاصی را برای جمعیت آلمان ایجاد کرد. زیتون قابل کشت نبود و روغن زیتون یک کالای وارداتی گران بود. روغن های تهیه شده از آجیل های مختلف در دسترس بودند، اما به میزان نسبتاً کمی موجود بودند. تاکنون، رایج ترین منابع چربی ، کره و مهم تر از همه، چربی خوک بودند. قیمت ماهی به طور کلی بالاتر بود و اگرچه در بیشتر مواقع برای اکثر مردم مقرون ب
ه صرفه نبود، اما نیاز به استفاده از ماهی برای روزهای روزه داری می توانست به معنای افزایش قابل توجه هزینه ها برای خانوارهای ثروتمندتر باشد. خردل مدت ها قبل از قرون وسطی در سایر نقاط اروپا استفاده می شد، اما به نظر می رسید که به ویژه در آلمان رایج است. سفرنامه ای از اوستاش دشان، شاعر فرانسوی، در قرن چهاردهم، نارضایتی قابل توجه او را از رسم آلمانی ها مبنی بر مالیدن مقدار زیادی خردل روی تقریباً هر نوع گوشتی نشان می دهد. به ندرت دستورهایی برای استفاده در شرایط بحرانی در مجموعه های آشپزی گنجانده می شد، اما یک نمونه از یک کتاب آشپزی به زبان آلمانی سفلی حفظ شده است. این دستور، شیوهٔ پخت خورشتی جنگی را شرح می دهد که شامل هر نوع سبزی و گیاه خوراکی در دسترس بوده و در معده یا رودهٔ حیوانات جوشانده می شده است؛ روشی کارآمد در شرایطی که هیچ گونه ظروف آشپزی مناسب وجود نداشت. در جریان نخستین جنگ مرگراف، شهر نورنبرگ توانست با برنامه ریزی دقیق، انباشت گستردهٔ غلات و گوشت، و کنترل سخت گیرانهٔ قیمت ها توسط شورای شهر، شهروندان خود را به خوبی تغذیه کند و در عین حال پیروز بیرون آید. لهستان. رایج ترین غلات در لهستان ارزن (که اغلب به