Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرغ دریایی فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی مایکل میر است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنت بنینگ، سرشه رونان، کوری استول، الیزابت ماس، میر وینینگهم، جاون تنی، گلن فلشلر، مایکل زیگن، بیلی هوول و برایان دنهی ایفای نقش کرده اند. این فیلم بر اساس مرغ دریایی نوشته آنتون چخوف ساخته شده است.
مارکوس () یک نام لاتین praenomen یا نام کوچک است که یکی از رایج ترین نام ها در طول تاریخ روم بود. شکل زنانه آن مارکا یا مارسیا است. در تمام دوره های تاریخ روم، مارکوس پس از لوسیوس (نام کوچک) و گایوس (نام کوچک)، سومین پرینومن محبوب بود. اگرچه بسیاری از خانواده های سرشناس از آن استفاده نمی کردند، اما مورد علاقه افراد بی شماری بود.
گایوس () یک نام لاتین praenomen یا نام کوچک است که یکی از رایج ترین نام ها در طول تاریخ روم بود. شکل زنانه آن گائیا است.
فرماندار رومی () مقامی بود که در یک یا چند مورد از استان های روم تشکیل دهنده امپراتوری روم به عنوان مدیر اصلی حقوق روم انتخاب یا منصوب می شد.
دالمیشا () یکی از استان های روم بود. نام آن از نام یک قبیله ایلیاتی به نام Dalmatae گرفته شده است که در ناحیه مرکزی ساحل شرقی دریای آدریاتیک زندگی می کردند. بخش شمالی آلبانی کنونی، بیشتر کرواسی، بوسنی و هرزگوین، مونته نگرو، کوزوو و صربستان را در بر می گرفت، بنابراین منطقه ای به طور قابل توجهی بزرگتر از منطقه فعلی کرواسی دالماسی را پوشش می داد. این منطقه در اصل Illyria (به یونانی) یا Illyricum (در لاتین) نامیده می شد.
موتورهای ترموآکوستیک (به انگلیسی:Thermoacoustic engines که گاهی "موتورهای TA" نیز نامیده می شوند) دستگاه های ترموآکوستیکی هستند که از امواج صوتی با دامنه بالا برای پمپاژ حرارت از یک مکان به مکان دیگر (این کار نیاز به کاری دارد که توسط یک بلندگو ارائه می شود) یا از اختلاف حرارت برای تولید کار در شکل امواج صوتی (این امواج را می توان به همان روشی که میکروفون کار می کند به جریان الکتریکی تبدیل کرد) استفاده می کنند. این دستگاه ها را می توان به گونه ای طراحی کرد که از موج ساکن یا موج سیار استفاده کنند. در مقایسه با سیستم های تبرید تراکم-بخار، یخچال های ترموآکوستیک فاقد مایع خنک کننده و قطعات متحرک کمی هستند (به استثنا بلندگو)، بنابراین نیازی به آب بندی دینامیکی یا روان کاری ندارند. توانایی گرما در تولید صدا توسط دمنده های شیشه و قرن ها پیش مورد توجه انسان ها بوده است.
مرگ برنامه ریزی شده سلول () به مرگ سلول در نتیجه وقایع داخل سلولی از جمله آپوپتوز یا خودخواری گفته می شود. این نوع مرگ طبق پروسه طبیعی زیستی انجام می شود که اغلب برای جاندار مزیتی در طی چرخه زندگی اش به شمار می رود. برای مثال، تمایز یافتن انگشتان دست و پا در دوران جنینی انسان به وسیله آپوپتوز انجام می شود که منجر به جدا شدن انگشتان از هم می شود. مرگ برنامه ریزی شده، هم در گیاهان و هم جانوران، نقشی اساسی در تکوین و شکیل و بافت ها ایفا می کند. هر دو روند آپوپتوز و خودخواری (آتوفاژی) حالت هایی از مرگ برنامه ریزی شده به حساب می روند. بافت مردگی (یا نکروز) مرگ سلول در پی عوامل خارجی مانند تروما یا عفونت است. برای مدتی طولانی به نکروز همچنان روندی غیرفیزیولوژیک نگریسته می شد، اما در دهه ۲۰۰۰ میلادی یک نوع برنامه ریزی شده از نکروز، تحت عنوان نکروپتوز، در قالب شکل دیگری از مرگ برنامه ریزی شده سلول شناخته شد. این فرضیه ایجاد شده است که نکروپتوز، هنگامی که سیگنال های آپوپتوز به وسیله عوامل درون زا یا برون زا مانند جهش ها یا ویروس ها مسدود شده باشد، در نقش پشتیبانی برای مرگ سلولی آپوپتوز عمل می کند.
فابریسیو فوئنتس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مدافع میانی بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
استفان استرانگ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
ایوان گابریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که در پست نوک حمله بازی می کرد. او در حال حاضر دستیار سرمربی باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز است.
دریاچه کادو یک فیلم آمریکایی در ژانر هیجان انگیز به نویسندگی و کارگردانی سلین هلد و لوگان جورج است. بازیگران نقش شاخص این فیلم دیلان اوبراین و الیزا اسکنلن می باشند. ام. نایت شاملان از راه بنر بیلدینگ ادج پیکچرز به عنوان تهیه کننده فعالیت می کند. مقدمه. الی به همراه مادر، ناپدری و خواهر ناتنی اش در نزدیکی دریاچه کادو، در لوئیزیانا تگزاس زندگی می کنند. آنا، خواهر ناتنی ۸ ساله الی، یک شب در نزدیکی دریاچه ناپدید می شود. پس از گم شدن اسرارآمیز آنا، ارتباط میان مرگ ها و گم شدن های پیشین در دریاچه کدو آغاز می گردد. تولید. "ناپدید شدن در دریاچه کادو" یک فیلم هیجان انگیز به نویسندگی و کارگردانی دو فیلمساز سلین هلد و لوگان جورج می باشد. که در ماه آگوست ۲۰۲۱، دیلن اوبراین و الیزا اسکنلن در حال مذاکره برای نقش آفرینی در این فیلم بودند، و یک تماس بازیگری انتشار پیدا کرد که نشان می داد ام. نایت شامالان تحت برچسب تولید خود یعنی بیلدینگ ادج پیکچرز تولید می کند. تا ماه اکتبر ۲۰۲۱، اوبراین و اسکنلن قرار بود نقش آفرینی کنند و لورن امبروز، اریک لنگ، سام هنینگ و دایانا هاپر به بازیگران اضافه شدند و فیلمبرداری از تاریخ ۴ اکتبر در
شریوپورت، لوئیزیانا شروع شد. هلد و جورج به دنبال وسایل نقلیه مربوط به دوره ۱۹۹۸–۲۰۰۴ از مردم بومی بودند تا حسی واقعی را در جامعه داستان تشکیل دهند. و بدین ترتیب در روز ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱ به پایان رسید.
الینور جوزف (، ; متولد ۱۹۹۱ در جیش، اسرائیل) یک سرباز با پیشینه شهروندان عرب اسرائیل است که از سال ۲۰۱۰ در گردان ۳۳ کاراکال نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت کرده است. او اولین زن عرب است که در ارتش اسرائیل به عنوان یک افسر رزمی خدمت کرده است. پیشینه. جوزف در یک خانواده مسیحی از روستای مسیحی الجش (الجلیل) در شمال اسرائیل به دنیا آمد. والدین او شاربل و واردا جوزف هستند و او یک خواهر بزرگتر به نام لورن دارد. شاربل در تیپ ۳۵ چترباز اسرائیل خدمت می کرد. خانواده جوزف زمانی که الینور جوان بود به محله عرب نشین وادی نسناس در حیفا نقل مکان کردند. پیشه نظامی. نام نویسی و آموزش. وقتی الینور از دبیرستان فارغ التحصیل شد، پدرش او را تشویق کرد تا در ارتش اسرائیل ثبت نام کند. خود وی اگرچه در ابتدا با این ایده مخالف بود، اما به تدریج از آن پیروی کرد و آنقدر جاه طلبی داشت که برای خدمت به عنوان یک پزشک نظامی در ارتش تحصیل و خدمت کند. با این حال، به محض ورود به پایگاه استخدام، به او اطلاع داده شد که او قبلاً به عنوان کارمند اداری منصوب شده است. الینور که عمیقاً ناامید شده بود از انتقال به پایگاه جدید خودداری کرد تا اینکه سرانجام پس از
چند روز ملاقاتی بین او و یک سرهنگ ازفرماندهی شمالی اسرائیل ترتیب داده شد. سرهنگ یک پیشنهاد منحصر به فرد از الینور ارائه کرد: آموزش های پایه منظم را طی کنید و به شرط انتخاب به عنوان یک کارآموز برجسته، به دوره آموزشی پزشکی بروید. الینور موافقت کرد. او آموزش مقدماتی را گذراند، کارآموز ممتاز جوخه خود بود و متعاقباً دوره آموزشی پزشکی را ادامه داد. الینور در مصاحبه ای با گادی سوکنیک از کانال ۲ تلویزیون اسرائیل، این دوره را به عنوان «یکی از شگفت انگیزترین تجربیاتی که تا به حال داشته ام» توصیف کرد. در مراسم تکمیل، به دلیل اینکه او دانشجوی برجسته ای بود، افسر فرمانده او نشان پزشکی خود را به او اعطا کرد. در مراسم فارغ التحصیلی به دلیل اینکه او دانشجوی برجسته دوره بود، افسر فرماندهی نشان پزشکی خود را به او اعطا کرد. شروع خدمت. الینور جوزف پس از گذراندن موفقیت آمیز دوره آموزشی پزشکی، در یک پایگاه پلیس نظامی در نزدیکی شهر قلقیلیه فلسطین مستقر شد. او در مصاحبه ای با چن کوتاس بار از "معاریو" توضیح داد که چگونه سربازان آنجا هر وقت مشکلی با ساکنان محلی پیش می آمد و نیاز به مترجم وجود داشت، او را احضار می کردند. او در مورد خدم
ت در یک گذرگاه مرزی تردیدهایی داشت، اما در آن لحظات به یاد موشک های کاتیوشا بود که بر سر مردم حیفا بارید. او به روتم کارو وایزمن از واحد سخنگوی ارتش اسرائیل گفت: «اگر کسی به من بگوید که خدمت در ارتش اسرائیل به معنای کشتن اعراب است، به آنها یادآوری می کنم که اعراب نیز عرب ها را می کشند.» در پاسخ به درخواست انتقال الینور، در سال ۲۰۱۰ او به گردان کاراکال که در غرب صحرای نگب در امتداد مرز اسرائیل با مصر فعالیت می کند، اعزام شد؛ بنابراین با این انتقال او اولین زن عرب شد که در ارتش اسرائیل در نقش نظامی حرفه ای خدمت کرد. واکنش ها. الینور جوزف واکنش دوستان و همسایگانش را متفاوت توصیف کرد. در حالی که او با هیچ خصومت آشکاری مواجه نشد، قدم زدن در محله اش با نیروهای دفاعی اسرائیل، نگاه های متقابلی را از سوی برخی از رهگذران به خود جلب کرد. برخی از دوستان الینور ارتباط خود را با او قطع کردند، در حالی که او با دیگران رابطه نزدیک تری برقرار کرد. سلیمان الشافی، روزنامه نگار عرب-اسرائیلی رد کرده است که الینور جوزف اولین زن عرب است که در نقش رزمی در ارتش اسرائیل خدمت می کند. به نظر او، دقیق تر است که او را به عنوان اولین کسی که
این کار را علناً انجام داده است توصیف کنیم.
کانتیننتال سی۹۰ و او-۲۰۰ خانواده ای از موتورهای هواپیمای چهار سیلندر، هواخنک، تخت، با انتقال قدرت مستقیم و حجم ۲۰۱ اینچ مکعب (۳٫۲۹ لیتر) هستند که بین ۹۰ تا ۱۰۰ اسب بخار (۶۷ تا ۷۵ کیلووات) قدرت تولید می کنند. این موتورها که توسط کانتیننتال موتورز ساخته شده اند در بسیاری از طراحی های هواپیماهای سبک ایالات متحده، از جمله پایپر پی ای-۱۸ سوپر کاب اولیه، Champion 7EC, آلون ارکوپ، و سسنا ۱۵۰ استفاده می شوند. مشخصات (او-۲۰۰-ای). "داده ها از" برگه مشخصات فنی: O-200-A &amp; B.
مرقد آقا داستانی از نیما یوشیج است که ابتدا در سال ۱۳۰۹ به تعداد محدود منتشر شد و انتشارات مرجان در اردیبهشت ۱۳۴۹ آن را بازنشر کرد. این داستان که به تعصبات و جهل عوام مربوط می شود، ساده و شامل طنز و تراژدی است و از قرن هشتم هجری ریشه می گیرد. نقد. علی اصغر راشدان نقدی کوتاه بر این داستان نوشته است.
ورا بلاگویویچ (، ۱۶ مه ۱۹۲۰–۱۸ مارس ۱۹۴۲) دانشجوی پزشکی یوگسلاوی و فعال سیاسی کمونیست بود. در طول جنگ جهانی دوم، او در سال ۱۹۴۲ توسط گشتاپو دستگیر و بعد تیرباران شد. او پس از مرگ در سال ۱۹۵۳ نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) را دریافت کرد. اوایل زندگی. ورا بلاگویویچ در ۱۶ مه ۱۹۲۰ در بلگراد در پادشاهی یوگسلاوی به دنیا آمد. او دختر وکیل یوان بلاگویویچ بود که در طول جنگ جهانی اول در ارتش خدمت کرد. و مادر وی آنا بلاگویویچ خانه دار بود. پدرش از حامیان کمونیست ها بود. ورا در شاباتس بزرگ شد. در سال ۱۹۳۷، بلاگویویچ به سازماندهی یک اعتصاب دانش آموزی در اعتراض به نگرش برخی از معلمان مدرسه کمک کرد. فعالیت. در سال ۱۹۳۸، او تحصیل در رشته پزشکی را در دانشگاه بلگراد آغاز کرد و در این مدت به یک سازمان مارکسیستی انقلابی در دانشگاه پیوست. در همان سال به اتحادیه جوانان کمونیست یوگسلاوی پیوست. او برای اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی در شاباتس کار کرد و در سال ۱۹۴۰ به عضویت کمیته ناحیه پودرینیه درآمد. پس از رویداد جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی و اشغال یوگسلاوی در سال ۱۹۴۱، بلاگویویچ در تظاهرات ضد فاشیستی در بلگراد شرکت کرد و پس از بسته شدن دان
شگاه بلگراد توسط نازی ها، او به آموزش پزشکی به دانشجویان عضو اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی پرداخت. و عمدتاً با کمونیست های زن کار می کرد و زنان را به پیوستن به نیروی کار تشویق می کرد. در ژوئن ۱۹۴۱، بلاگویویچ در فهرست ۳۰ کمونیست فعال شهرشاباتس قرار گرفت. بلاگویویچ از ترس امنیت خود از شاباتس فرار کرد و به شهرستان ولوره رفت. در نوامبر ۱۹۴۱، اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی او را به منطقه اوسچینا در صربستان فرستاد. دستگیری و مرگ. در نوامبر ۱۹۴۱، پارتیزان های یوگسلاوی، که شامل اعضای اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی نیز می شد، مورد حمله چتنیک ها قرار گرفتند که به دولت در تبعید یوگسلاوی وفادار بودند. ۱۸ پارتیزان از جمله بلاگویویچ دستگیر شدند. آنها بعداً آزاد شدند و بلاگویویچ به برشتیتسا رفت. بلاگویویچ دوباره توسط چتنیک ها در مارس ۱۹۴۲ در تکریش دستگیر شد. جست وجوی چتنیک ها و همکارانشان در آغاز سال ۱۹۴۲ ادامه یافت و در حدود ۱ مارس، گروهی از چتنیک ها به رهبری لوژنیکا، یووان سیچ، پس از جستجوی طولانی، مکانی را که ورا بلاگویویچ در آن پنهان شده بود، کشف کردند. هنگامی که چتنیک ها خانه پسر عمویش در تکرش را در ۴ مارس ۱۹۴۲ محاصره کردند
، او سعی کرد فرار کند و حتی موفق به فرار شد، اما چتنیک ها او را گرفتنه و اسیر کردند. پس از دستگیری، او را دستبند زده و به زاولکا بردند. در اینجا او را در میخانه دوشان یاگیچ شکنجه کردند و روز بعد با صورتی خونین و بدنی کبود، او را به لوزنیکا، به مقر دوک داکا بردند، که تصمیم گرفت شخصاً از او بازجویی کند. از آنجایی که حتی با ضرب و شتم هم نتوانستند او را وادار به اعتراف کند، روز بعد او را به همراه ساوا بوژوویچ به شاباتس بردند و به گشتاپو تحویل دادند. پس از دستگیری ورا، مطبوعات کویسلا، به ویژه روزنامه های "نوو ورم" و "ناشا بوربا" اخباری مبنی بر دستگیری «کمونیست خطرناک» و آنچه «زنان هیولا» نامیدند منتشر کردند. وویسلاو گلیگوریچ، خبرنگار "نوو ورم" از لوزنیکا، خبر زیر را در مورد دستگیری ورا بلاگویویچ منتشر کرد: لوزنیکا موفق شد گروهی از کمونیست ها را محاصره کند و همه آنها را زنده بگیرد. یکی از دستگیرشدگان، ورا بلاگویویچ، دانشجوی پزشکی، دختر یوان بلاگویویچ، وکیل اهل شاباتش است. ورا بلاگویویچ در جریان حملات کمونیست ها به ماکو به جنایات مختلف به ویژه تیراندازی در بوگاتیچ و پتکوویچا متهم شد. ورا بلاگویویچ اکنون بسیار بدبخت
به نظر می رسد. رنگ پریده و نزار، با دایره های کبود زیر چشم، با لباس های کهنه دهقانی، سعی می کند مقامات را متقاعد کند که با توجه به وضعیت جسمانی اش، توانایی جنایت را ندارد. او به اردوگاهی در سنیاک در حومه بلگراد منتقل شد و پس از امتناع از دادن اطلاعات، او و ۶۲ نفر دیگر در ۱۸ مارس ۱۹۴۲ به ضرب گلوله کشته شدند. میراث. در ژوئیه ۱۹۵۳، بلاگویویچ پس از مرگ، نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) توسط رئیس جمهور وقت یوگسلاوی، یوسیپ بروز تیتو، به وی تقویم شد.
یلنا چتکوویچ (۲۱ اوت ۱۹۱۶ در چتینیه - ۱۴ مه ۱۹۴۳ نزدیک بلگراد) یک انقلابی، یک مبارز برای حقوق زنان، عضو پارتیزان های زن اهل یوگسلاوی در جنگ آزادیبخش ملی و دارای نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) بوده است. پیشینه. او در ۲۱ اوت ۱۹۱۶ در چتینیه به دنیا آمد. او کوچک ترین فرزند خانواده بلاگوتا و گوردانا کتکوویچ بود که دو پسر بزرگتر داشتند - نیکولا، متولد ۱۹۰۸ و جورجه جوک، متولد ۱۹۱۲. مدت کوتاهی پس از تولد یلنا، خانواده در جستجوی زندگی بهتر از چتینیه به پودگوریتسا نقل مکان کردند. پدر بلاگوت از جراحات وارده در جنگ جهانی اول رنج می برد و در سال ۱۹۱۷ درگذشت. گوردانا گوردا، مادر یلنا، برای تأمین مخارج فرزندانش، ابتدا در «مونوپول» (شرکت دولتی خرید و فرآوری تنباکو) شغلی پیدا کرد و سپس به عنوان نظافتچی در دادگاه مشغول به کار شد. از آنجایی که خانواده فقیر بودند امکان ادامه تحصیل نداشتند، نیکولا برادر بزرگ یلنا بلافاصله پس از پایان مدرسه ابتدایی شروع به یادگیری حرفه کفش سازی کرد. پس از اتمام مدرسه ابتدایی، یلنا نیز در مدرسه صنایع دستی زنان ثبت نام کرد و در آنجا خیاطی آموخت، در حالی که برادر وسطش جورجه جوکو به طور نیمه وقت در دانشکد
ه حقوق در بلگراد تحصیل می کرد. پس از پایان مدرسه حرفه ای، یلنا در یک خیاطی برای دوختن کت و شلوار مردانه شغلی پیدا کرد. از آنجایی که در این مغازه پیراهن هایی هم دوخته می شد، او برخی سفارش ها را در خانه می دوخت. فعالیت حزبی. او به عنوان یک خیاط جوان به جنبش کارگری پیوست و در سال ۱۹۳۳ به عضویت اتحادیه جوانان کمونیست درآمد و در سال ۱۹۳۵ عضو اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی شد. او در بسیاری از اقدامات این حزب در پودگوریتسا، و همچنین در تظاهرات معروف بلوار یایتسی شرکت کرد. در سال ۱۹۳۸ او به بلگراد نقل مکان کرد و در آنجا نیز در کارهای حزبی به ویژه در اقدامات جنبش زنان و مبارزه برای حقوق زنان شرکت کرد. او به عنوان یک کارگر مجرب حزب، به عنوان مربی اتحادیه کمونیست های صربستان منصوب شد و به سازمان های حزبی در مناطق مختلف صربستان کمک کرد. پس از پیوستن به اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی در کارهای سیاسی، بیشتر با زنان فعالیت گسترده تری داشت. او ابتدا در میان دانش آموزان دبیرستان حرفه ای و دبیرستان دخترانه پودگوریتسا و سپس در میان کارگران کارخانه ها کار تبلیغی و حزبی کرد. او علاوه بر فعالیت های سیاسی، در انجمن حرفه ای خیاطی و همچن
ین در انجمن فرهنگی و هنری «آبراشویچ» که در بخش تئاتر فعالیت می کرد، فعال بود. او یک سخنران چیره دست نیز بود و سخنرانی تکان دهنده او در مراسم تشییع جنازه بویانا ووچیچ، که به طرز غم انگیزی در زندان آدا سیگانلیجا در مارس ۱۹۳۷ درگذشت، به ویژه به یادگار مانده است. در ژوئن ۱۹۳۶ در تظاهرات معروف بلوار یتسی شرکت کرد. در آغاز جنگ آزادیبخش ملی، ۱۹۴۱ او عضو کمیته در بلگراد بود. در طول تابستان، او به قلمرو آزاد شده نقل مکان کرد و ابتدا در یک گروه پارتیزانی در شرق بوسنی مساقر بود. سپس به قلمرو آزاد اوژیتسه نقل مکان کرد و با زنان در منطقه چاچاک و اوژیتسه کار سیاسی کرد. پس از اولین حمله دشمن، در پایان سال ۱۹۴۱ او به بلگراد فرستاده شد و در آغاز سال بعد مسئولیت منشی کمیته محلی اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی برای بلگراد را بر عهده گرفت. او سازمان دهنده گروه های ضربتی بود که مجموعه ای از اقدامات را در بلگراد اشغالی انجام دادند. دستگیری و اعدام. او در آغاز مارس ۱۹۴۲ در حالی که آخرین اقدام خود، یعنی ترور یورجه کوسمیته را آماده می کرد، دستگیر شد. او مورد شکنجه و آزار پلیس قرار گرفت، اما او نمی خواست چیزی به بازپرسان بگوید. او که به
شدت شکنجه شده بود، تقریباً نیمه جان، منتظر روز عملیات بود. او سپس به کمپ اسپا منتقل شد. او در ماه مه ۱۹۴۳ در اوژیتسه اعدام شد. میراث. در یوگسلاوی پس از جنگ، یلنا چتکوویچ در زمره مبارزان برجسته ضد فاشیست در بلگراد قرار داشت. با فرمان هیئت رئیسه مجلس ملی جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی در ۵ ژوئیه ۱۹۵۲ او قهرمان ملی اعلام شد. خیابان یلنا چتکوویچ در بلگراد در قسمت قدیمی شهر واقع شده است. این خیابان از سال ۱۹۴۶ به نام او نامگذاری شده است، در مجاورت این خیابان یکی از قدیمی ترین مناطق شهری بلگراد واقع شده است که در آغاز قرن بیستم شکل گرفت و ویژگی های آن تا به امروز باقی مانده است. این منطقه به دلیل اهمیت فرهنگی و تاریخی به عنوان منطقه میراث فرهنگی اعلام شده است. همچنین تمبری به یادبود او منتشر شده است.
ریچارد جاستین لادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان جنوبی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال ام درمان و باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال سودان و سودان جنوبی بازی کرده است.
سیل های ۲۰۲۱ چین تعدادی سیل است که از ماه ژوئن ۲۰۲۱ شروع شد وباعث بروز خسارت هایی در چین گردید، بیشتر این سیل ها ناشی از بارش باران شدید در نواحی مختلف بود. بنا بر اعلام سازمان جهانی هواشناسی، بیشتر اوقات بارش های شدید به خاطر تغییر اقلیم در چین است. سیل ۲۰۲۱ هنان، شاخص ترین سیل در میان آنها بود که ۳۹۸ نفر کشته یا مفقودی برجای گذاشت.
بکری المدینه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
المعز محجوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال المریخ، باشگاه فوتبال المورده، و باشگاه فوتبال الهلال ام درمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال سودان و سودان بازی کرده است.
ضیاء محجوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
صدیق منزول (؛ ۱۹۳۲ – ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال ام درمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
آشکارسازی یا تجلی به نوعی خودیاری شبه علمی اشاره دارد که فرد را قانع می کند که آرزوهای او با تجسم ذهنی آن ها محقق می شوند. تکنیک های آشکارسازی بر اساس قانون جذب و جنبش اندیشه نو است. اگرچه این تکنیک ها شامل تفکر مثبت یا حتی هدایت درخواست ها به کل گیتی به عنوان یک مجموعه کامل است اما در طول فرایند به اقدامات فردی هم توجه می شود. انتقادات فراوانی از آشکارسازی به عنوان مفهومی فاقد بنیان و بی اساس در علم ارایه شده است. آلیسون برنشتاین، استاد علوم اعصاب ترجمه در دانشگاه ایالتی میشیگان در مصاحبه ای با وایس (Vice) گفت: «شما نمی توانید به طور جادویی موجب به وقوع پیوستن چیزها شوید. با این حال، می توانید نحوه واکنش خود را به موقعیت های خاص تغییر دهید، که به نظر من مانند رفتاردرمانی شناختی است. او ادامه داد که «آشکارسازی توسط علم پشتیبانی نمی شود». بررسی اجمالی. تجلی یک فلسفه خودیاری است که ادعا می کند افراد می توانند از طریق تمرکز فکر و باور، خواسته های خود را به زندگی شان جذب کنند. این باور بر این اصل استوار است که افکار و احساسات ما تأثیر قدرتمندی بر واقعیت ما دارند. با همسو کردن افکار، احساسات و اعمال خود با آنچه می
خواهیم به دست آوریم، می توانیم به طور فرضی آن چیزها را به زندگی خود جذب کنیم. مفاهیم کلیدی. قدرت باور: تجلی بر اهمیت باور داشتن به اینکه می توانید به اهداف خود برسید، تأکید می کند. این طرز فکر مثبت به جذب فرصت ها و تجربیاتی منجر می شود که از خواسته های شما حمایت می کنند. قانون جذب: این اصل می گوید که انرژی های مشابه همدیگر را جذب می کنند. با تمرکز بر آنچه می خواهید، به طور فرضی انرژی مثبتی ساطع می کنید که انرژی مثبت مشابهی را به سمت شما جذب می کند. تجسم: این تکنیک شامل ایجاد یک تصویر ذهنی واضح از نتیجه مطلوب شماست. با تجسم واضح اهداف خود، اعتقاد بر این است که ذهن ناخودآگاه شما را برای دستیابی به آن ها برنامه ریزی می کنید. تمرینات رایج. تعیین اهداف مشخص: آنچه را که می خواهید در زندگی خود تجلی دهید به طور واضح تعریف کنید. هرچه دقیق تر باشید، بهتر است. تکنیک های تجسم: به طور مرتب خودتان را در حال رسیدن به اهداف و تجربه احساسات مثبتی که با آن ها همراه است، تجسم کنید. تلقینات مثبت: تکرار جملات مثبت درباره خود و اهداف تان می تواند به تقویت باور شما به قابلیت دستیابی به آن ها کمک کند. اقدام کردن با الهام: تجلی فقط
درباره آرزو کردن نیست. برداشتن گام های عملی هماهنگ با اهداف تان برای تبدیل خواسته های شما به واقعیت حیاتی است. ملاحضات مهم. تجلی یک گلوله جادویی نیست: این نیازمند تلاش مداوم، تمرکز و صبر است. ضمانتی برای موفقیت وجود ندارد: عوامل بیرونی می توانند بر نتایج تأثیر بگذارند. روی مسیر تمرکز کنید: تجلی اغلب درباره رشد شخصی و همسو کردن خودتان با اهداف تان است، نه فقط رسیدن به یک نتیجه نهایی خاص تحقیق و انتقاد. در حالی که تجلی در سال های اخیر محبوبیت پیدا کرده است، شواهد علمی کمی برای حمایت از ادعاهای آن وجود دارد. برخی از محققان بر این باورند که تأثیرات مثبت تجلی ممکن است به عواملی مانند افزایش اعتماد به نفس، انگیزه و تعیین هدف نسبت داده شود. برخی دیگر استدلال می کنند که تکنیک های تجلی در صورتی که منجر به انتظارات غیر واقعی شوند یا افراد را از برداشتن اقدامات لازم برای رسیدن به اهدافشان منصرف کنند، می توانند مضر باشند. نتیجه گیری. تجلی می تواند ابزاری قدرتمند برای رشد شخصی و انگیزه باشد. با این حال، مهم است که با انتظارات واقع بینانه به آن نزدیک شوید و درک کنید که جایگزینی برای سخت کوشی و پشتکار نیست. اگر به فکر گنجان
دن تجلی در زندگی خود هستید، توصیه می شود با اهداف کوچک و قابل دستیابی شروع کنید و به تدریج بر موفقیت های خود بیفزایید. به خاطر داشته باشید، تجلی یک سفر است، نه یک مقصد. منابع. وب سایت ها: قانون جذب استر هیکس کتاب ها: راز اثر راندا برن بخواهید تا به شما داده شود اثر استر هیکس مستندها: راز
محمد مرحوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
خمیس مارتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان جنوبی است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال سودان و سودان جنوبی بازی کرده است.
سیف مساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال ام درمان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
السموال میرغنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
خلیفه احمد محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الهلال ام درمان و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده است.
کاترین اس. لوتز (۱۱ اوت ۱۹۵۵–۱۶ ژانویه ۲۰۱۴) سرلشکر گارد ملی هوایی می سی سی پی و دانش آموخته دکترای فلسفه از دانشگاه می سی سی پی بود. او قبل از اینکه یک افسر پزشکی شود، کار خود را به عنوان یک پرستار آغاز کرد. او قبل از ارتقاء به درجه سرتیپی در سال ۲۰۰۹ در حالی که به عنوان دستیار پرستار ارشد نیروی هوایی خدمت می کرد، در یک سری پست ها خدمت کرد و اولین ژنرال زن در تاریخ گارد ملی می سی سی پی شد. او متعاقباً به درجه سرلشکر و فرمانده گارد ملی هوایی می سی سی پی ارتقا یافت. اوایل زندگی و حرفه. کاترین اس لوتز در ۱۱ اوت ۱۹۵۵ به دنیا آمد او در دانشگاه می سی سی پی جنوبی تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۷ با مدرک لیسانس در رشته پرستاری فارغ التحصیل شد. لوتز در سال ۱۹۸۲ به عنوان ستوان دوم و پرستار پرواز به گارد ملی هوایی می سی سی پی پیوست. او در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت پرستاری را از دانشگاه می سی سی پی جنوبی دریافت کرد و در همان سال به درجه ستوان یکم ارتقا یافت. در سال ۱۹۸۷ او به عنوان ستوان دوم به سپاه خدمات پزشکی منتقل شد و ظرف یک ماه به درجه سابق خود ارتقا یافت. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۹، او به عنوان مدیر کلینیک با اسکادران پز
شکی ۱۷۲ در جکسون، می سی سی پی خدمت کرد و در این جایگاه به درجه سرهنگی ارتقا یافت. لوتز گفت: «ارتش مرا دوباره احیا کرد. اگر عضو نشده بودم، حوصله ام سر می رفت که یک جا کار کنم.» در سال ۱۹۹۸، لوتز مدرک دکترای فلسفه در آموزش را از دانشگاه می سی سی پی دریافت کرد. سال بعد او به فرماندهی اسکادران تخلیه هوایی ۱۸۳ و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ فرماندهی اسکادران پزشکی ۱۷۲ را بر عهده گرفت. لوتز در سال ۲۰۰۲ به درجه سرهنگ ارتقا یافت و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ به عنوان مدیر خدمات بهداشتی در گروه پزشکی ۸۱ خدمت کرد. او پس از آن به مدت شش ماه به عنوان دستیار ویژه ژنرال آجودان گارد ملی می سی سی پی خدمت کرد. از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، لوتز دستیار گارد ملی هوایی فرمانده اسکادران ۵۹ پزشکی، در پایگاه نیروی هوایی لاکلند، تگزاس بود. ارتقا به درجه ژنرالی. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، لوتز دستیار گارد ملی هوایی با عنوان پرستار ارشد نیروی هوایی در پایگاه نیروی هوایی بولینگ، مریلند بود. در این سمت او در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹ به درجه سرتیپی ارتقا یافت بنابراین لوتز اولین ژنرال زن در تاریخ گارد ملی می سی سی پی شد. لوتز در طول دوران حرفه ای خود همچنین به عنوان افسر انطباق
در بیمارستان اداری کهنه سربازان و فرمانده یک واحد پزشکی اعزامی هوایی در ریاض، عربستان سعودی خدمت کرد. او فارغ التحصیل دانشکده پرستاری پرواز نیروی هوایی، دانشکده افسری اسکادران، دانشکده فرماندهی و ستاد هوایی و دانشکده جنگ هوایی بود و نشان لژیون افتخار را دریافت کرد. لوتز در دسامبر ۲۰۱۱ به فرماندهی گارد ملی هوایی می سی سی پی ارتقا یافت و همچنین به عنوان دستیار آجودان ژنرال گارد ملی می سی سی پی خدمت کرد. او در ۳ دسامبر ۲۰۱۱ به درجه سرلشکری ارتقا یافت لوتز با سرلشکر ویلیام لوتز، افسر سابق ارتش و قاضی صدارت منطقه ازدواج کرده بود، که اولین بار زمانی که هر دو در یک پایگاه گارد ملی هوایی در فلوود خدمت می کردند، او را ملاقات کرد. مرگ. لوتز به سرطان مغز مبتلا شد اما به انجام وظایف خود ادامه داد. او در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴ در سن ۵۸ سالگی درگذشت. به افتخار او، فرماندار می سی سی پی، فیل براینت، دستور داد که پرچم های ایالت در ۲۰ ژانویه، روز تشییع جنازه او در کلیسای کاتولیک سنت جوزف در گلوکشتات، به حالت نیمه افراشته درآیند. مراسم نظامی به یاد او در همان روز در گورستان شهر کانتون برگزار شد.
مازن محمدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سودان و سودان، بازی کرده است.