Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان جی سی ۶۳۸۳ () یک خوشه باز از ستارگان در صورت فلکی کژدم است. این خوشه در سال ۱۸۴۷ توسط اخترشناسی انگلیسی جان هرشل کشف شد. در کاتالوگ عمومی جدید نیز به عنوان NGC 6374 شناسایی شد که به احتمال زیاد به دلیل یک خطای اداری بود. این یک خوشه بزرگ از ستاره های پراکنده است که قطر زاویه ای ۲۰ دقیقه دارد. درخشان ترین جزء، سیستم ستاره زایی ستاره گونه او (O) با نام HD 159176 (HR 4962) است. در برابر تابش خیره کننده این ستاره قدر ششم، تعداد انگشت شماری از اعضای کم نورتر با یک جفت دوربین دوچشمی بزرگ قابل مشاهده است. خوشه "ان جی سی ۶۳۸۳" در فاصلهٔ تقریبی ۳۵۴۰ سال نوری (۱۰۸۶ پارسک) از خورشید قرار دارد. بخشی از بازوی کارینا-کمان کهکشان راه شیری در ناحیه ستاره زایی به نام Sh 2-012، و در مقابل یک ابر جذب غبار قرار دارد.
مناطق غربی () (西域)، نام تاریخی مشخص شده در تاریخ چین باستان بین قرن سوم پیش از میلاد تا قرن هشتم پس از میلاد بود که به مناطق غرب گذرگاه یومن، اغلب حوضه تاریم در حال حاضر اشاره داشت. جنوب سین کیانگ (همچنین با نام آلتی شهر نیز شناخته می شود) و آسیای مرکزی (مخصوصاً شرقی ترین بخش در اطراف دره فرغانه)، اگرچه گاهی به طور کلی برای اشاره به مناطق دیگر در غرب چین نیز استفاده می شد، مانند پارت (که از نظر فنی متعلق به غرب آسیا و تیانژو (مانند رمان سفر به غرب یا سیر باختر) که به شبه قاره هند در جنوب آسیا اشاره دارد.
کوماراجیوا (؛ چینی سنتی: ، چینی ساده شده: ، پین یین: ، وید جایلز: ؛ ۳۴۴ – ۴۱۳ میلادی (سن ۶۸–۶۹)) مترجم، مبلغ و نویسنده اهل دودمان جین شرقی بود. کوماراجیوا به عنوان یکی از بزرگ ترین مترجمان بودیسم چینی شناخته می شود. به گفته لو چنگ، رجمه های کمارجیو از نظر تکنیک ترجمه یا درجه وفاداری بی نظیر هستند.
دودمان لیانگ ()، در فهرست دودمان های چین، سومین سلسله از چهار دودمان های شمالی و جنوبی در دوره دودمان های شمالی و جنوبی بود. قبل از آن سلسله چی جنوبی و بعد از آن سلسله چن. ایالت لیانگ غربی وجود داشت تا اینکه در سال ۵۸۷ توسط دودمان سوئی فتح شد.
جین سابق ()، در تاریخ نگاری، یک ایالت در فهرست دودمان های تاریخ چین بود که توسط طایفه فو (Pu) از مردمان دی در دوره شانزده پادشاهی اداره می شد.
هونزون ، گاهی به عنوان گوهونزون (ご本尊 یا 御本尊) شناخته می شود، تصویر اصلی یا خدای اصلی در بوداگرایی ژاپنی است. تصویر از بودا (بوداساتوا)، بوداسف، یا ماندالا است که در یک معبد یا یک بوتسودان قرار دارد. قبل از ورود بودیسم به ژاپن در قرن ششم، هیچ مدرکی از وجود هونزون در پرستش شینتو وجود نداشت. در واقع، استفاده از آن یک تأثیر فرهنگی از بودیسم بود.
فوسو ریاکوکی ، «تاریخ مختصر فوسانگ» نوشته هونن، یک متن تاریخی ژاپنی است که در پایان قرن دوازدهم گردآوری شده است. به آن Fusō-ki (扶桑記) یا Fusō-shū (扶桑集) نیز می گویند.
عبدالمجید عبدالله (؛ زادهٔ ) خواننده، موسیقی دان، آهنگساز و بازیگر اهل عربستان سعودی است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی یکی از مشهورترین خوانندگان موسیقی پاپ عربی در خاورمیانه است. وی کارش را با خوانندگی در یک شبکهٔ رادیویی در جده آغاز کرد و از آن زمان تا به امروز آلبوم ها و تک آهنگ های زیادی منتشر کرده است. او به طور منظم در بسیاری از جشنواره های موسیقی محلی و بین المللی برنامه اجرا می کند. در سال ۲۰۱۹ ستاره ای به افتخار او در «پیاده روی مشاهیر دبی» اهدا شد.
ماریا پالما پتروئولو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. نخستین نقش آفرینی او در فیلم "مردان و زنان، عشق و دروغ" به کارگردانی الئونورا جورجی بود. بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، او در تولیدات مختلف تلویزیونی شرکت داشت، از جمله سریال «"تیم"» که از شبکه رای ۳ پخش می شد، و «"حق دفاع"» از شبکه رای ۲ همچنین سریال «"مردم دریا"» از شبکه رای ۱ به کارگردانی ویتوریو د سیستی و آلفردو پی رتی، «"غرور"» که در آن نقش گابریلا اوبروفاری را ایفا می کرد، و «"بهم بگو"» به کارگردانی تیزیانا آریستارکو و ریکاردو دونا، که در آن نقش فرانچسکا فورتینی را بازی کرد؛ نقشی که باعث شهرت او شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "داک وست" اشاره نمود.
لیلیانا د کورتیس (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۳ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می کرد. وی دختر هنرمند ایتالیایی توتو بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اورینت اکسپرس" اشاره نمود.
آرمنیا بالدوچی (؛ – ) بازیگر، فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جووانی فالکونه"، "با هم؟"، "ساکو و وانزتی" و "یک روز در دادگاه" اشاره کرد.
ایدئالیسم عینی نظریه ای فلسفی است که ماهیت مثالی و معنوی جهان را تأیید می کند و ایده ای که جهان از آن ساخته شده را به شکل عینی و عقلانی در واقعیت تصور می کند تا محتوای ذهنی ذهن یا بازنمایی ذهنی.
حسن معمار قمی (زنده در دوران میانی عصر قاجار)، مناره ها و ایوان آئینه حرم مطهر حضرت معصومه (س) را ساخته است. پل علیخانی که در عصر قاجار (زمان حکومت علیخان ریش بلند در قم در عصر ناصری) به خاطر سیل خراب شد (قبل از ۱۳۰۴ هجری قمری)، همین استاد حسن معمار کار بازسازی اش را انجام داد. تیمچه بزرگ بازار قم، که امروزه از عناصر شاخص معماری سنتی قم به شمار می رود، کار اوست (احتمالا حوالی ۱۳۰۱ هجری قمری). در گوشه جنوب غربی صحن اتابکی (صحن ایوان آئینه) در حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد. فرزندان. مرحوم لرزاده سازنده مسجد اعظم، از دو تن از فرزندان استاد حسن معمار یاد کرده است: یکی استاد محمود قمی که چهار مقرنس زیر گنبد کاخ مرمر و سردر بیماستان نجمیه و زیرگنبد مسجد سپهسالار از آثار اوست و دیگری استاد اسماعیل قمی که گلدسته های حضرت عبدالعظیم و هشتی ورودی مسجد سپسالار از یادگاری های وی است. خصوصیات فردی. استاد حسن معمار بیش از هشتاد سال عمر کرد و دربارهٔ خلق وخوی او گفته اند که مردی بود تا حدی شوخ و بذله گوی و بی نهایت فروتن و متواضع و بدون ادعا و تکبر؛ مخصوصاً در کارهای خود هیچ وقت توقع مزد سنگین نمی کرد و حب مال نداشت و
فقط به کار و هنر خود عشق می ورزید و به تمامِ معنی یک هنرمند واقعی بود.
خوشه واران ، دومین زیرتیره بزرگ علف ها با بیش از ۳۵۰۰ گونه است که عمدتاً در مناطق گرم و مدارگان پراکنده شده است. این شامل برخی از محصولات کشاورزی مهم، از جمله نیشکر، ذرت، ذرت خوشه ای، و چمن ترکه است. فتوسنتز سی۴ () به طور مستقل چندین بار در زیرتیره، که احتمالاً یک اجداد سی۳ () داشتند، فرگشت یافته است.[2] شرح. لگول دارای حاشیه ای از کرک است. گل آذین حول یک محور مشترک منشعب می شود. سنبلچه ها همه شبیه به دو گلچه دوجنسی هستند که در زیر گلوم ها (پاکت های بیرونی گل) به هم وصل شده اند. گلوم پایین تر از سنبلچه کوتاه تر است. سیستماتیک و آرایه بندی. در دسته علف های ()، خوشه واران خواهر و برادر خانواده ای هستند که از چهار زیرخانواده ، ، و تشکیل شده اند.[2] یک طبقه بندی تبارزایی مدرن، خوشه واران را به دوازده تبار مربوط به کلادهای تک تبار تقسیم می کند. دو جنس و بی جا هستند (طبقه بندی نامشخص) اما احتمالاً متعلق به تبار هستند.[1] سه قبیله بزرگ، ، و ، همراه با کوچک، هسته اصلی زیرخانواده را تشکیل می دهند. قبلاً در Arundinoideae قرار داشتند و اصل و نسب پایه، "Centothecoid clade" با هفت تبار، قبلا به عنوان زیرخانواده جداگانه Ce
ntothecoideae دیده می شد.[1] تبارزایی بر اساس تجزیه و تحلیل دی ان ای کلروپلاست، نشان دهنده روابط تبارها در زیرتیره (خطچین نشان دهنده موقعیت های نامشخص است؛ کلادهای سی۴ پرچم گذاری شده اند):[1][2][4][5] منابع. ۱. Soreng, Robert J.; Peterson, Paul M.; Romschenko, Konstantin; Davidse, Gerrit; Zuloaga, Fernando O.; Judziewicz, Emmet J.; Filgueiras, Tarciso S.; Davis, Jerrold I.; Morrone, Osvaldo (2015). "A worldwide phylogenetic classification of the Poaceae (Gramineae)". Journal of Systematics and Evolution. 53 (2): 117–137. doi:10.1111/jse.12150. hdl:11336/25248. ISSN 1674-4918. S2CID 84052108. Open access icon ۲. Grass Phylogeny Working Group II (2012). "New grass phylogeny resolves deep evolutionary relationships and discovers C4 origins". New Phytologist. 193 (2): 304–312. doi:10.1111/j.1469-8137.2011.03972.x. hdl:2262/73271. ISSN 0028-646X. PMID 22115274. Open access icon ۳. Koekemoer, Marinda (2014). Guide to plant families of southern Africa. H. M. Steyn, S. P. Bester (2nd ed.). Pretoria. ISBN 978-1-919976
-92-1. OCLC 890117816. ۴. Morrone, Osvaldo; Aagesen, Lone; Scataglini, Maria A.; Salariato, Diego L.; Denham, Silvia S.; Chemisquy, Maria A.; Sede, Silvana M.; Giussani, Liliana M.; Kellogg, Elizabeth A.; Zuloaga, Fernando O. (2012). "Phylogeny of the Paniceae (Poaceae: Panicoideae): integrating plastid DNA sequences and morphology into a new classification". Cladistics. 28 (4): 333–356. doi:10.1111/j.1096-0031.2011.00384.x. ISSN 0748-3007. PMID 34836451. S2CID 86258463. ۵. Besnard, G.; Christin, P.-A.; Male, P.-J. G.; Coissac, E.; Ralimanana, H.; Vorontsova, M. S. (2013). "Phylogenomics and taxonomy of Lecomtelleae (Poaceae), an isolated panicoid lineage from Madagascar". Annals of Botany. 112 (6): 1057–1066. doi:10.1093/aob/mct174. ISSN 0305-7364. PMC 3783238. PMID 23985988. Open access icon
تنیکی () یک محوطهٔ زمین شناسی و باستانی در پارک ملی ایسالو واقع در استان ایهورومبه در جنوب ماداگاسکار است. این مرکز کوهستانی در انزوای نسبی، بیش از ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) از نزدیکترین ساحل واقع شده است. این محوطه به دلیل معماری منحصربه فرد خود که در صخره ها تراشیده شده است، قابل توجه است، که آن را بر خلاف سایر موارد موجود در ماداگاسکار و سواحل گسترده تر شرق آفریقا منحصر به فرد کرده است. این مجموعه مرموز نزدیک به ۸ کیلومتر مربع (۳٫۱ مایل مربع) مساحت دارد و شامل دیوارهای سنگی دقیق، معادن سنگ، تراس ها، طاقچه ها، تخته سنگ های تراش خورده و حوضچه های سنگی است. قدمت رادیوکربنی زغال چوب که در سازه های دست ساز تازه کشف شده در این مکان یافت شد، قدمت آن ها را به قرن های ۱۰ تا ۱۲ میلادی می رساند. تکه های سفال چینی و آسیای جنوب شرقی که در تنیکی یافت شده اند، مربوط به قرن های ۱۱ تا ۱۴ میلادی است. مطالعه ای در سال ۲۰۲۴ روی طاقچه های صخره ای در تنیکی، نزدیک ترین شباهت های معماری آن ها را به عنوان طاقچه های زرتشتی هزاره اول در ایران، به ویژه در منطقه فارس شناسایی کرد و نشان داد که این مکان احتمالاً گورستانی بوده که توسط ساکنا
ن زرتشتی ساخته شده است. موقعیت. محوطهٔ تنیکی فقط با پیاده روی در زمین های شیب دار و ناهموار قابل دسترسی است. سفری که محققان به آنجا داشتند، ۸ ساعت از نزدیکترین روستا در سال ۲۰۲۴ طول کشید. تنیکی در انزوای نسبی، بیش از ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) از نزدیکترین ساحل واقع شده است. این محوطهٔ باستانی دارای «غارهای خوشه ای است که ورودی های آن تا حدی با دیوارهایی از سنگ های تراش خورده، مناطق مسطح با سنگ های پایه، حفاری های مصنوعی توخالی در پایه صخره ها، بلوک های سنگ تراشی شده و غیره بسته شده است». رودخانه ساهونافو از میان این مجموعه می گذرد. خوک بیشه و لمور در این منطقه فراوان است و رودخانه حاوی تعداد زیادی مارماهی است. خاستگاه معماری. معماری صخره ای در تنیکی شبیه هیچ مکان دیگری در ماداگاسکار یا سواحل گسترده تر شرق آفریقا نیست. موقعیت عمیق این محوطه در داخل سرزمین، سازندگان آن را به خصوص معمایی می کند، اگرچه وجود سرامیک های متعلق به چین و آسیای جنوب شرقی نشان دهنده مشارکت در شبکه های تجاری اقیانوس هند است. اولین انسان ها در ماداگاسکار احتمالاً در هزاره اول پس از میلاد آمده اند. به احتمال زیاد سازندگان تنیکی فرهنگ خود را ا
ز جای دیگری آورده اند نه اینکه آن را به طور مستقل در پایان هزاره اول توسعه دهند. این تیم بر اساس معماری صخره ای یافت شده در محوطه های باستان شناسی ایران - به عنوان مثال، طاقچه های سیراف - که نزدیک ترین سبک و تکنیکی موازی با معماری تنیکی است، فرض می کند که سازندگان تنیکی ساکنان زرتشتی بوده اند. سیراف در اواسط/اواخر هزاره اول یک بندر مهم در خلیج فارس بوده و کشتی های شرکت کننده در شبکه تجاری اقیانوس هند در آنجا پهلو می گرفتند. طاقچه های صخره ای با نیمکت های کنده کاری شده که برای نگهداری بقایای انسان به کار می رفت، توسط باستان شناسان به گنجه های زرتشتیان تعبیر شده است. نظریه گورستان زرتشتیان. بررسی تصاویر ماهواره ای در سال ۲۰۱۹ نشان داد که مجموعه باستان شناسی تنیکی بسیار بزرگتر از آنچه قبلاً شناخته شده بود، بوده است، تقریباً ۸ کیلومتر مربع (۳٫۱ مایل مربع) می باشد. پیش از این، تنها منطقه ۸ این مجموعه شناخته شده بود. این کشف، که شامل تراس ها، طاقچه ها، مسیرها و دیوارهای سنگی بود، نخستین بررسی های دقیق باستان شناسی را در این مکان انجام داد که از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ با کمک شش راهنمای محلی و ۱۵۰ باربر در آخرین اعزام انجا
م شد. تیم باستان شناسان، این محوطه را «بخشی از مجموعه باستان شناسی منسجمی می دانستند که توسط گروه خاصی از مردم که در حدود ۱۰۰۰ سال پیش در تنیکی زندگی می کردند، ساخته شده است.» مشخص نیست که سازندگان و ساکنان اصلی تنیکی چه مدت در این مکان سکونت داشته اند. معماری صخره ای در تنیکی شبیه هیچ مکان دیگری در ماداگاسکار یا سواحل گسترده تر شرق آفریقا نیست. موقعیت عمیق این محوطه در داخل سرزمین، سازندگان آن را به خصوص معمایی می کند، اگرچه وجود سرامیک های چینی و آسیای جنوب شرقی نشان دهنده مشارکت در شبکه های تجاری اقیانوس هند است. باستان شناس Schreurs و همکاران با توجه به اینکه اولین انسان ها در ماداگاسکار احتمالاً در هزاره اول پس از میلاد آمده اند. به احتمال زیاد سازندگان تنیکی فرهنگ خود را از جای دیگری آورده اند نه اینکه آن را به طور مستقل در پایان هزاره اول توسعه داده باشند. این تیم بر اساس معماری صخره ای یافت شده در محوطه های باستان شناسی ایران - به عنوان مثال، طاقچه های سیراف (نزدیک بوشهر)- که نزدیک ترین سبک و تکنیکی موازی با معماری تنیکی است، فرض می کند که سازندگان تنیکی ساکنان زرتشتی بوده اند. سیراف در اواسط/اواخر هز
اره اول یک بندر مهم در خلیج فارس بوده و کشتی های شرکت کننده در شبکه تجاری اقیانوس هند در آنجا پهلو می گرفتند. طاقچه های صخره ای با نیمکت های کنده کاری شده که برای نگهداری بقایای انسان از آن استفاده می شود، توسط باستان شناسان به عنوان استونه های زرتشتیان تعبیر شده است. محققان شباهت های زیر را بین طاقچه های موجود در تنیکی و سیراف فهرست کردند: طاقچه های بزرگ تر معمولاً با یک تقسیم نسبتاً باریک بین طاقچه های مجاور، در کنار یکدیگر قرار می گیرند که شکل ستونی را در نمای جلویی ایجاد می کند. دهانه طاقچه های بزرگتر یا مستطیل شکل است یا قوسی با پایه صاف. بین قاعده طاقچه و زمین همیشه فاصله عمودی وجود دارد، یعنی هیچ یک از طاقچه ها به زمین نمی رسد. برخی از طاقچه های سنگ تراشی کوچک تر فرورفتگی هایی را نشان می دهند که نشان می دهد که ممکن است آن ها را بسته باشند. این که دهانه های طاقچه ها در تنیکی هرگز به زمین نمی رسند با سنت تشییع جنازه زرتشتیان مطابقت دارد، که حکم می کند جسد آشکار ممکن است زمین را لمس نکند و باید از عوامل محافظت شود. طاقچه های بزرگ تر مانند دخمه های زرتشتی، جایی که اجساد در معرض دید قرار می گرفتند، و طاقچه
های کوچک تر برای استودان های زرتشتی، جایی که استخوان ها در اتاق هایی که با تخته های چوبی یا سنگی بسته شده بود، قرار می گرفتند. سنگ های کنده کاری شده نیز ممکن است استودان بوده باشند. تنوع اندازه ها و سبک های استودان ممکن است با موقعیت های اجتماعی مختلف جسد مطابقت داشته باشد. حوض ها و میزهای سنگی با فرورفتگی ها و دهانه های یافت شده در تنیکی نیز شباهت هایی را با حوض ها، میزها و فلات های زرتشتی مورد استفاده در مراسم آیینی، از جمله مواردی که در اتاق اورویساق مجموعه معبد معمولی زرتشتیان یافت می شود، نشان می دهد. ناتان اندرسون، باستان شناس دیگر سکونتگاه های اولیه مالاگاسی، فرضیه زرتشتیان را «قانع کننده» می داند و می گوید: «وقتی واقعاً به داده ها نگاه می کنید، وقتی به معماری نگاه می کنید، به سختی می توان توضیح قابل قبول دیگری پیدا کرد. یکی از مشکلات این نظریه عدم وجود استخوان های انسان در تنیکی است. نویسندگان پیشنهاد می کنند که استخوان های باستانی ممکن است برای استفاده در جادوی آیینی توسط مردمان بعدی برداشته شده باشد. آرایش ظاهراً دفاعی دیوارها در تنیکی باعث می شود نویسندگان پیشنهاد کنند که این شهرک مورد حمله قرار گر
فته است.
دایانا لین هارشبرگر ( ؛ زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۰) داروساز، تاجر و سیاستمدار آمریکایی است. او که یکی از اعضای حزب جمهوری خواه است، از ۳ ژانویه ۲۰۲۱ به عنوان نماینده ایالات متحده برای خدمت کرده است. هارشبرگر در کینگ اسپورت، تنسی به دنیا آمد و در بلومینگدیل بزرگ شد. او اولین فردی از خانواده اش است که از دبیرستان فارغ التحصیل شده است. او مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ایالتی تنسی شرقی و دکترای داروسازی خود را از دانشگاه مرسر اخذ کرد.
فرجام خدایان یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی بزرگسالان است که با الهام از اسطوره شناسی اسکاندیناوی ساخته شده است. سیلفیا هوکس، استوارت مارتین، پترسون جوزف، پیلو اسبک، راهول کهلی، بریگیته هیورت سورنسن، جیمی کلیتون، تیا سوفی لوچ نس، پیتر استورماره و کریستوفر هیویو صداپیشگان اصلی سریال هستند. این مجموعه توسط شرکت آمریکایی استون کوئاری انیمیشن و استودیوی فرانسوی شیلام انیمیشن تهیه شده است، و در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴، به تعداد هشت قسمت در نتفلیکس به نمایش درآمد. داستان. "فرجام خدایان" به رویدادهایی اشاره دارد که منجر به نابودی سرزمین های میدگارد و آسگارد و سپس مرگ بیشتر ایزدان نژاد آسیر و ونیر در نبرد نهایی علیه شیطان، نیروهای طبیعت و غول ها شد. موسیقی. در ژوئن ۲۰۲۴، مشخص شد که هانس زیمر کار ساخت موسیقی این مجموعه را بر عهده خواهد داشت.
لیندا کاریدی (؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۸۸) بازیگر اهل ایتالیا است. وی نامزد دریافت جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر زن شده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "روابط" و "سوپرسکس" اشاره کرد.
باربارا رونکی (؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۸۲) بازیگر اهل ایتالیا است. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ بازیگری در آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو است و پیش از آن تاریخ و باستان شناسی خوانده بود. او در سال ۲۰۲۲ برندهٔ جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر زن شد و در همان سال روبان نقره ای بهترین بازیگر زن برای بازی در "ربوده شده" گرفت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عسل"، "بورجا"، "پدر ما"، "رؤیاهای شیرین" و "ربوده شده" اشاره کرد.
تیائو آباتیا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود که در پست مهاجم بازی می کرد.
فائوستو روسو آِلسی (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "رؤیاهای شیرین"، "خائن" و "ربوده شده" اشاره کرد.
تانه گاشیما توکیتاکا (؛ ۱۵۲۸ – ۲۱ اکتبر ۱۵۷۹) یک دایمیو در دوره سنگوکو بود. چهاردهمین رئیس خاندان تانه گاشیما بود. او به دلیل برقراری ارتباط با اروپایی ها و تولید اولین سلاح گرم اروپایی به نام تانه گاشیما (تفنگ شمخال) شناخته شده است.
پائولو کالابرزی (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۶۴) بازیگر اهل ایتالیا است. وی بازیگری را در رم فرا گرفت و کارش را با تئاتر و همکاری با هنرمندانی چون جورجو استلر، ماریو میسیرولی و جورجو آلبرتاتسی آغاز کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آقای ریپلی بااستعداد"، "ربوده شده"، "موسی"، '، "حوزه استحفاظی"، "من با یک پلیس ازدواج کردم"، "نهار یکشنبه"، "اتوبوس شب"، "یک کریسمس شگفت انگیز"، "مکاتبه، و ' اشاره کرد.
تفنگ آتش زن، تفنگ فتیله ای ()، یک نوع تاریخی از سلاح گرم است و باروت توسط یک قطعهٔ قابل اشتغال بند یا ریسمان مشتعل می شود. این ریسمان مشتعل از طریق مکانیزمی با باروت در تماس است که تفنگدار با کشیدن اهرم یا ماشه با انگشت خود آن را فعال می کند.
عسل () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی والریا گولینو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این فیلم در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ پخش شد و برنده لوح تقدیر از هیئت داوران جهانی شد. این فیلم همچنین نامزد دریافت جایزه لوکس مجلس اروپا بود. یاسمینه ترینکا بابت ایفای نقش در این فیلم برندهٔ روبان نقره ای بهترین بازیگر زن شد.
تام هومن یا توماس داگلاس هومن (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۶۱) افسر پیشین پلیس و مقام دولتی آمریکایی است که در نخستین دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ به عنوان مدیر موقت اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده از ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ تا ۲۹ ژوئن ۲۰۱۸ خدمت کرد. در دولت ترامپ او حامی جداسازی کودکان از والدین شان به ویژه در مواردی که این کودکان بدون آمادگی کافی از مناطق بیابانی و تحت کنترل باندهای جنایتکار عبور کرده بودند بود. این اقدام را وسیله ای برای جلوگیری از ورود غیرقانونی و کاهش قاچاق انسان می دانست. پس از بازنشستگی از دولت وی در برنامه های مختلف شبکه فاکس نیوز شرکت کرده است. او قرار است در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ به عنوان «محافظ مرزها» خدمت کند. دوران کاری. هومن در وست کارتیج، نیویورک به دنیا آمد. او دارای مدرک کاردانی در عدالت کیفری از کالج جامعه جفرسون و مدرک کارشناسی از است. پیش از پیوستن به اداره مهاجرت و تابعیت در سال ۱۹۸۴، به عنوان افسر پلیس در خدمت می کرد. او به عنوان مأمور گشت مرزی، بازپرس و سرپرست کار کرد و در سال ۲۰۱۳ توسط رئیس جمهور باراک اوباما به عنوان مدیر اجرایی اداره مهاجرت و گمرک منصوب شد. تا سال ۲۰۱۴ او استد
لال کرده بود که جداسازی کودکان از والدین می تواند وسیله ای مؤثر برای کاهش ورود غیرقانونی باشد. خبرنگار او را «پدر فکری» این سیاست توصیف کرده است، که او سال ها پیش از اجرای آن توسط دولت ترامپ، مطرح کرده بود. او به دیکرسون گفت: «بیشتر والدین نمی خواهند جدا شوند» و این موضوع جداسازی را به عنوان ابزاری مؤثر برای اجرای قوانین مهاجرت معرفی کرد: «اگر بگویم فکر نمی کنم این تأثیر داشته باشد، به شما دروغ گفته ام.» در سال ۲۰۱۵، رئیس جمهور اوباما به او جایزه ریاست جمهوری را به عنوان مدیر برجسته اعطا کرد. در آن زمان، مقاله ای در واشینگتن پست نوشت: «توماس هومن مردم را از کشور اخراج می کند و در این کار بسیار خوب است.» در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷، رئیس جمهور دونالد ترامپ مدیر موقت اداره مهاجرت و گمرک دانیل راگزدیل را به سمت معاون کاهش داد و هومن را به عنوان مدیر موقت منصوب کرد. در ماه مه ۲۰۱۷، هومن اعلام کرد که اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده از زمان تحلیف تا پایان آوریل ۴۱٫۳۱۹ نفر را دستگیر کرده است که این تعداد نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳۸٪ افزایش داشت. به عنوان مدیر موقت اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده هومن گفت که مهاجران بدون مج
وز «باید بترسند.» او گفت که نگفته است «بیگانگان بیش از شهروندان آمریکایی جرم مرتکب می شوند». در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷، ترامپ هومن را برای سمت مدیر اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده نامزد کرد. هومن در فوریه ۲۰۱۸ گفت که سیاستمدارانی که از سیاست های شهر پناه می کنند باید با اتهاماتی روبرو شوند. در آوریل ۲۰۱۸ او و به طور رسمی به وزیر امنیت داخلی کیرستن نیلسن پیشنهاد کردند که سیاست «تحمل صفر» دولت ترامپ در مورد مهاجرت، از جمله تعقیب قضایی والدین و جداسازی کودکان از خانواده هایشان اجرا شود. هومن در کنفرانس مطبوعاتی ماه مه ۲۰۱۸ که اعلام شد این سیاست در حال اجراست، شرکت کرد. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۸، او اعلام کرد که از سمت خود به عنوان مدیر موقت اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده از ماه ژوئن همان سال بازنشسته خواهد شد. هومن در ۵ ژوئن ۲۰۱۸ در یک بحث با مدیر سیاست های مرکز مطالعات مهاجرت حاضر شد و از جداسازی کودکان از والدین دفاع کرد. دوران کاری پس از دولت. هومن در ژوئیه ۲۰۱۹ در کمیته نظارت مجلس نمایندگان دربارهٔ سیاست جداسازی خانواده دولت ترامپ شهادت داد. هومن در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ به عنوان سخنران اصلی برای کنفرانس اقدام سیاسی آمریکا که در
نزدیکی اورلاندو، فلوریدا برگزار شد، حضور یافت اما پس از آگاهی از تمجید بنیانگذار نیک فوئنتس از پوتین برای حمله به اوکراین، کنفرانس را ترک کرد. هومن در فوریه ۲۰۲۲ به بنیاد هریتج پیوست و به پروژه ۲۰۲۵ آن کمک کرد، که پیشنهاد دستگیری ها، بازداشت ها و اخراج های گسترده مهاجران بدون مدرک در سراسر کشور را ارائه می کند. این پیشنهاد با برنامه های ترامپ برای دوره دوم هماهنگ است. در نشست کنفرانس ملی محافظه کاری در ژوئیه ۲۰۲۴، هومن گفت: «اگر ترامپ در ژانویه بازگردد، من نیز در پی او بازخواهم گشت و بزرگ ترین نیروی اخراجی را که این کشور تاکنون دیده است، رهبری خواهم کرد. هنوز چیزی ندیده اید، تا سال ۲۰۲۵ صبر کنید.» در یک گردهمایی تبلیغاتی روز بعد، ترامپ اعلام کرد که او را در دولت دوم خود بازخواهد آورد. در ۱۷ ژوئیه در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان ۲۰۲۴، هومن سیاست های مهاجرتی بایدن را «خودکشی ملی» خواند و به «میلیون ها مهاجر غیرقانونی» گفت «برای رفتن آماده شوید.» ریاست جمهوری دوم ترامپ. ترامپ در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۴ اعلام کرد که هومن به عنوان «تزار مرزی» به دولت آینده ملحق خواهد شد.
ورود تفنگ به ژاپن ، اشاره به ورود تفنگ آتش زن در قرن شانزدهم از اروپا به ژاپن دارد. به تعریف دیگر به حادثه ای اشاره دارد که به تانه گاشیما (تفنگ شمخال) (ولایت اوسومی در آن زمان، استان کاگوشیما امروزی) به سراسر ژاپن گسترش یافت. علاوه بر اسلحه های گرم، تکنیک های ساخت و روش های تیراندازی نیز منتقل شد. نظریه های مختلفی در مورد سال وجود دارد. به گزارش "تپپوکی"، در ۲۵ اوت ۱۵۴۳ برای اولین بار یک کشتی اسپانیایی با حدود ۱۰۰ مسافر به ساحل ژاپن نزدیک شد و در جزیره تانه گاشیما در ولایت اوسومی دو قبضه تفنگ از طرف مسافران این کشتی به دایمیوی منطقه تانه گاشیما توکیتاکا فروخته شد. او همچنین تکنیک مخلوط کردن باروت و تیراندازی را نیز یادگرفت.
کلوتیلده اسپوزیتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی بازیگری را در مدرسه سینما، تئاتر و رقص «لا ریبالتا» در کاستلاماره دی استابیا فرا گرفت و همچنین در رشتهٔ حقوق تحصیل و فارغ التحصیل شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جایی در آفتاب" اشاره نمود.
نیکولتا اِلمی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فرانکشتاین اندی وارهول"، "مرگ در ونیز"، "شیاطین"، "قرمز تیره" و "بوم شناسی جنایت" اشاره کرد.
بازسازی چهره قانونی () فرایند بازسازی چهره یک فرد (که هویت او مشخص نیست) از بقایای استخوانی و از طریق ادغام هنر، انسان شناسی، استخوان شناسی و آناتومی است. بازسازی چهره قانونی ذهنی ترین کار در علوم قانونی است، و همچنین یکی از بحث برانگیزترین تکنیک ها در زمینه انسان شناسی قانونی است. علی رغم این اختلاف نظر، بازسازی چهره به قدری موفق بوده است که تحقیقات و پیشرفت های روش شناختی اش همچنان در حال پیشرفت است. علاوه بر شناسایی متوفیان ناشناس، بازسازی صورت برای شناسایی بقایایی که اعتقاد بر این است که ارزش تاریخی دارند و برای بقایای انسانیان و انسان های ماقبل تاریخ استفاده می شود.
سوگا نو اینامه (; – ) سیاستمدار در زمان امپراتور کین می و رهبر خاندان سوگا در دوره آسوکا اهل ژاپن بود. در سال ۵۳۶ پس از میلاد او اولین کسی بود که موقعیت اواومی را به دست آورد که می توان با دقت معقولی آن را تأیید کرد. اساساً این به چه معناست: اولین رئیس دولت ژاپن (یا دقیق تر رئیس دولتیاماتو (مردم)).