Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
موئیل نبی آیلت زورر در نقش احینوعام، همسر شائول ایندی لوئیس در نقش میکال، دختر شائول اتان کای در نقش یوناتان مارتین فورد در نقش جالوت موسیقی. موسیقی این سریال توسط کوین کینر و فرزندانش، شان و دینا کینر، ساخته شده است. موسیقی سریال ترکیبی از سازهای سنتی خاورمیانه ای و ارکستر مدرن است. انتشار. پخش مجموعه از ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ آغاز شد و قسمت های بعدی به صورت هفتگی در آمازون پرایم ویدئو منتشر شدند. فصل اول در ۳ آوریل ۲۰۲۵ به پایان رسید و بلافاصله برای فصل دوم تمدید شد. بازخورد. این سریال با واکنش های متفاوتی روبرو شد. برخی منتقدان از ارزش های تولیدی، وفاداری به روایت های مذهبی، و بازی بازیگران تمجید کردند. وب سایت Rotten Tomatoes نمره ۷۱٪ را برای فصل اول ثبت کرد. در مقابل، برخی نقدها آن را فاقد عمق دراماتیک دانسته اند. پیوند به بیرون. صفحه سریال در راتن تومیتوز
آنزیم اکسیداتیو ، آنزیمی است که واکنش اکسایش-کاهش را فروکافت می کند. دو نوع رایج از آنزیم های اکسیداتیو پراکسیدازها هستند که از هیدروژن پراکسید استفاده می کنند و اکسیدازها که از اکسیژن مولکولی استفاده می کنند. آنها سرعت تولید ای تی پی را به صورت هوازی افزایش می دهند. آنزیم های اکسیداتیو مسئول قهوه ای شدن میوه هایی مانند سیب هستند. هنگامی که سطح سیب در معرض اکسیژن هوا قرار می گیرد، آنزیم های اکسیداتیو مانند پلی فنل اکسیداز () و کاتکول اکسیداز () میوه را اکسید می کنند (الکترون ها در هوا از بین می روند). با پختن میوه یا کاهش پی اچ (که آنزیم را از بین می برد، غیرفعال می کند، یا آنزیم را از بین می برد) یا با جلوگیری از رسیدن اکسیژن به سطح (مانند پوشاندن میوه) می توان از چنین قهوه ای شدن جلوگیری کرد.
زنبورخوار ریش ارغوانی یا زنبورخوار سِلِبِس پرنده ای نزدیک گنجشک سان از تیرهٔ زنبورخواران (Meropidae) و ساکن بومی در جزیره سولاوسی اندونزی است. این گونه اغلب در پاکتراشی های درون جنگل های انبوه دیده می شود.
میوه چین، میوه چین سینه سیاه یا شکارچی میوه ، یک گونه مرموز از پرندگان است که در حال حاضر با توکایان معمولی در تیره توکایان (Turdidae) جای می گیرند. این گونه بومی جنگل های جزیره بورنئو در جنوب شرق آسیا است. میوه چین سینه سیاه توسط IUCN یک گونه تهدیدشده به شمار نمی رود. این گونه برای نخستین بار در سال 1887 توسط ریچارد باودلر شارپ بر اساس نمونه های نر و ماده جمع آوری شده از کوه کینابالو توصیف شد.
کیوآ یا عسل خوار کیوآ یک پرنده بومی هاوایی بود که در میانهٔ سدهٔ نوزدهم منقرض شد.
نختوباستراو () یا نخت باستت ایرو همسر بزرگ سلطنتی فرعون آماسیس دوم بود. دوران حکمرانی این دو مربوط به دودمان بیست و ششم مصر است. نام او به افتخار باستت نام گذاری شده است. زندگی نامه. نختوباستراو یکی از همسران شناخته شدهٔ فرعون آماسیس دوم بود. او را از سنگ یادبود سراپیوم سقاره می شناسیم. او دارای القاب "همسر پادشاه"، "معشوق او"، "صاحب بزرگ عصای سلطنتی هتس" و "بسیار ستوده" بود. او مادرِ دو پسر بود: دفن. نختوباستراو در جیزه در یک مقبره سنگ تراش شده با شماره جی۹۵۵۰ به خاک سپرده شد. او را با پسرش احموس - که گاهی آماسیس نامیده می شود - که یک ژنرال بود به خاک سپردند. تابوت سنگی ناختوباستراو به صورت نام الهه گربه باستت ساخته شده است.
مگس گیر آبی سینه حنایی گونه ای از پرندگان تیرهٔ مگس گیران (Muscicapidae) و بومی فیلیپین است که در شبه جزیره بیکل و کاتاندوانه یافت می شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل های جلگه ای نمناک استوایی است. در گذشته به عنوان زیرگونه ای از مگس گیر آبی سینه آبی ("Cyornis herioti") در نظر گرفته می شد. این یکی از اسرارآمیزترین و کمتر دیده شده ترین گونه هاست که هیچ عکسی از هیچ پرنده زندهٔ آن وجود ندارد. اقدامات حفاظتی پیشنهادشده برای ترسیم پراکنش واقعی این گونه و یادگیری بهتر دربارهٔ بوم شناسی آن است.
خرگوش سنگی سرخ ناتال یا خرگوش سنگی سرخ بزرگ گونه ای از پستانداران تیرهٔ خرگوشان (Leporidae) (خرگوشها و خرگوشکها) است. دارای سر کمی شنی و قهوه ای مایل به خاکستری و روتنه قهوه ای مایل به قرمز است. خز انبوه ضخیم تر و خشن تر از دیگر خرگوش های سنگی و بومی آفریقا است و در استان های جنوب شرقی کشور آفریقای جنوبی (کیپ شرقی، مپومالانگا و کوازولو-ناتال)، شرق لسوتو، اسواتینی (هایولد و لومبوبو) و جنوب موزامبیک (استان ماپوتو) یافت می شود. یک گیاهخوار است که عمدتاً از علف تغذیه می کند. در طول سال تولیدمثل می کند و معمولاً یک یا دو توله در تابستان به دنیا می آیند. به عنوان گونه ای با کمترین نگرانی در فهرست سرخ IUCN از گونه های در حال انقراض جای دارد. شکارگران آن شامل همه گوشت خواران بزرگ تر مانند پلنگ، کاراکال، گربه وحشی آفریقایی، مار و پرندگان شکاری است.
هوندا سی بی آر۲۵۰آر و سی بی آر۳۰۰آر موتورسیکلت های تک سیلندر با حجم ۲۴۹٫۵ تا ۲۸۶ سی سی (۱۵٫۲۳ تا ۱۷٫۴۵ مکعب اینچ) سبک وزن هستند که توسط کمپانی هوندا از سال ۲۰۱۱ ساخته شده اند. این موتورسیکلت از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ برای تمام بازارهای هوندا به جز ژاپن و مالزی ساخته شد، جایی که تولید آن پس از سال ۲۰۱۳ ادامه یافت. 250R در ابتدا برای بازارهای تایلند و هند در نظر گرفته شده بود، در سراسر جهان، از جمله در کشورهای توسعه یافته در اروپا، آمریکای شمالی و کشورهای توسعه یافته دیگر در اروپا، آمریکای شمالی، فروخته می شد. سی بی آر۳۰۰آر. در اکتبر ۲۰۱۳، هوندا مدل سی بی آر۳۰۰آر طولانی تر در نمایشگاه بین المللی تجارت موتور سیکلت چین در چونگ کینگ معرفی کرد، با حجم موتور از ۲۴۹٫۶ به ۲۸۶ سی سی (۱۵٫۲۳ تا ۱۷٫۴۵ مکعب اینچ) در پاسخ به کاوازاکی نینجا ۳۰۰ هوندا گفت که مدل جدید قدرت را از ۲۶ به ۳۰٫۵ اسب بخار (۱۹٫۴ به ۲۲٫۷ کیلووات) و گشتاور بیشتر از ۱۷ به ۲۰ پوند فوت (۲۳ به ۲۷ نیوتن بر متر) افزایش داده است. ارتقاء ABS اختیاری برای این مدل ها در دسترس است. CBR300R جدید از جهات مختلفی با CBR250R قبلی متفاوت است. تغییرات خارجی بیشتر شامل سیستم اگ
زوز جدید و پایه های موتور اصلاح شده، صندلی جدید و پانل های جانبی است که به دسترسی آسان تر به زمین و موقعیت سواری کمی اسپرت تر کمک می کند. تغییرات داخلی شامل پیستون جدید، شاتون و میل لنگ به همراه افزایش جابجایی و دنده بلندتر برای کروز بهتر است.
اعمال شهدای ایرانی یا مجموعهٔ بزرگی از متون به زبان های سریانی، یونانی، ارمنی، گرجی و سغدی است. این متون آزار و اذیت مسیحیان در دورهٔ شاهنشاهی ساسانی را شرح می دهند. تاریخ دقیق نگارش بیشتر آنها نامشخص است، اما عموماً مربوط به قرن سوم تا هفتم و حتی بعد از آن هستند. بیش از شصت متن موجود است که طول آنها متفاوت است. همهٔ آنها به طور عمیق مورد مطالعه یا ترجمه قرار نگرفته اند. چندین جلد توسط انتشارات گورگیاس منتشر شده است. این متون اغلب با سیستم های شماره گذاری BHO برای متون سریانی مورد اشاره قرار می گیرند. کتاب تاریخ «مار معین» اثر براک راهنمای بسیار خوبی برای مطالعهٔ این متون ارائه می دهد. اعمال شهدای پارسی در دوران شاپور دوم. اعمال شهدای پارسی، مجموعه ای از گزارش های شهادت در دورهٔ شاپور دوم (۳۰۹–۳۷۹ میلادی) است. این مجموعه ابتدا توسط اس.ای. آسمانی بر اساس نسخهٔ خطی واتیکان سریانی ۱۶۰ شناخته شد. نسخه های جدید و بهتری بعداً کشف شدند که امکان ویرایش جدیدی را توسط پل بجان فراهم کرد، بر اساس نسخه های خطی دیاربکر ۹۶، بی.ام. اَد. ۱۴٬۶۴۵ و برلین ساخ. ۲۲۲. منابع دیگری نیز پدیدار شده اند؛ با این حال، تنها اعمال شمعون به
صورت انتقادی توسط م. کموسکو ویرایش شده است . این مجموعه اسناد دارای یک پس گفتار دربارهٔ پیشینهٔ سنت ادبی آنهاست. در این پس گفتار آمده است که در زمان آزار و اذیت ها، گزارش هایی به افتخار قربانیان نوشته شده و این گزارش ها به صورت مکتوب نیز وجود داشته اند. نویسنده دربارهٔ کار خود توضیحاتی می دهد. او می گوید که متن او یک اثر آزاد برای ستایش شهدا نیست، بلکه بر اساس اطلاعاتی است که از افراد نزدیک به رویدادها - حتی شاهدان عینی - جمع آوری کرده است. او ادعا می کند که خود شاهد برخی از شهادت های اخیر گزارش شده در مجموعه اش بوده است. نویسنده همچنین بیان می کند که کار خود را به دو کتاب تقسیم کرده است: کتاب اول، بررسی کلی شهدا در پارس و یک ستایش خلاصه از رنج های آنها. این سرنخ ها امکان شناسایی این سند را در نسخهٔ خطی دیاربکر ۹۶ فراهم می کند که فقط بخش ابتدایی آن از بین رفته است؛ این نسخه تمام ویژگی های توصیف شده در پس گفتار را دارد و شامل بخش هایی با زنده داری بسیار است. نویسنده به طور خلاصه به کتاب دوم اشاره می کند که شامل روایت های تاریخی به ترتیب زمانی دربارهٔ تعدادی از شهدای فردی در دورهٔ شاپور دوم بود. او می گوید کارش
با اعمال شهادت "شمعون بار صباعه"، اولین قربانی در آزار و اذیت ها، آغاز شده و با اعمال "عاقوبشما" پایان یافته است. مجموعه های موجود نیز با این اعمال آغاز و پایان می یابند. اما، در حالی که به نظر می رسد چارچوب این انتقال حفظ شده است، متون فردی از بازبینی و تغییر در امان نمانده اند و دیدگاه های علمی در این باره متفاوت است. به نظر می رسد قطعات جدیدی اضافه شده اند. در یک مورد، این قطعات جایگزین یک داستان قدیمی شده اند، یعنی روایت کشتار بزرگ در بت هوزایی که طبق پس گفتار، بخشی از ترکیب اصلی بوده است. نویسندهٔ این مجموعه ماروتا از میفرقات بوده است. بر اساس دیدگاهی که از زمان آسمانی بارها بیان شده، نویسندهٔ این مجموعه ماروتا از میفرقات بوده است. این صرفاً یک گمانه زنی و بسیار بی دقت است. زندگی نامهٔ ماروتا (که به زبان ارمنی حفظ شده) که شرح زندگی و کارهای او را ارائه می دهد، هیچ اشاره ای به این ندارد که او اعمال شهدا را نوشته باشد. همین سکوت در نوشته های سوزومن نیز دیده می شود که کسانی را که اعمال شهادت را جمع آوری کرده اند، نام می برد. بر اساس شواهد داخلی، گردآورنده باید کار خود را در دورهٔ مشکلات پیش از یزدگرد (۳۹۹–
۴۲۰) انجام داده باشد؛ بنابراین، ما با یک منبع بسیار قدیمی سروکار داریم. یک چرخه از اعمال گروه ویژه ای را تشکیل می دهد. این چرخه به دلیل طرحی که این متون را به هم پیوند می دهد، یعنی ترتیب زمانی، برجسته است. همهٔ آنها به شهدای اسقف نشین هدیاب (ادیابنه) مربوط می شوند و با سادگی در نگارش مشخص می شوند. شواهد داخلی نشان می دهد که ریشه های آنها به شهادت نامه های اولیه ای که در سنت های آیینی کلیسا نگهداری می شدند، بازمی گردد و آنها را به اسنادی تبدیل می کند که از منابع تاریخی قابل اعتماد سرچشمه می گیرند. چرخهٔ دیگری توسط سه گانه ارائه شده که حول شهادت میلِس می چرخد. این متون ابتدا در نسخهٔ خطی واتیکان سریانی ۱۶۰ ظاهر می شوند، نسخه ای با قدمت زیاد (نوشته شده در سال ۷۴۷). اعمال میلِس نشان می دهد که قدمت به تنهایی ضامن قابل اعتماد بودن نیست. آنها افسانه و تخیل را به نمایش می گذارند؛ جدا کردن حقیقت از فولکلوره رازیقایِه ممکن نیست. چیز کمی را می توان پذیرفت، آن هم با احتیاط. از سوی دیگر، اعمال بارشبیا روایتی ساده و بدون هیچ زینتی ارائه می دهند و تأثیر بسیار متفاوتی بر جای می گذارند. همین مورد دربارهٔ اعمال دانیال و وردا،
هر دو از سرزمین رازیقایِه، صدق می کند. از نظر ارزش تاریخی، هر متن باید به طور جداگانه بررسی شود. سلیقهٔ نویسندگان و کاتبان باعث شده که متون را زینت دهند. هنگامی که جعل های آشکار در برابر متونی با صراحت و ارائهٔ مختصر حقایق قرار می گیرند، دستکاری ها به وضوح نمایان می شود. اما حتی چنین آثاری برای شناخت باورهای مردمی و نهادهای اجتماعی، حقوقی و سیاسی قرن هایی که در آنها نوشته شده اند، مفید هستند. از طریق اعمال قابل اعتمادتر که به طور جدی تغییر نکرده اند، به داده های مهمی دربارهٔ منشأ و مراحل اولیهٔ توسعهٔ مسیحیت - افراد، شرایط و مکان ها، و همچنین شواهد مستقیم و غیرمستقیم دربارهٔ باورها و اعمال - دسترسی داریم. نمونه هایی از گزارش اعمال شهدای ایرانی. پاره ای از کارنامه های سریانی شهدای مسیحی ایرانی، نه تنها برای تاریخ دینی ایران، بلکه برای تاریخ دستگاه اداری، نهادهای سیاسی، قانون و عرف حقوقی دوره ساسانی نیز ارزش تاریخی فراوانی دارد. در یکی از گزارش «اعمال شهدای ایرانی» به زبان سریانی، شاهد رفتار جالب توجهی دربارهٔ برداشت غیرایرانی ها از توجه ایرانی ها به آتش است: وقتی در سال بیست و دوم حکومت یزدگرد از کشیشی به نام
هَشو پرسیده می شود که چرا آتشکده ای را خاموش کرده، و به مذهب ایرانیان بی احترامی کرده است، پاسخ می دهد، نه آتشکده خانهٔ خداست و نه آذر دختر خدا. در این گزارش، اگر به جای «پسر خدا»، «دختر خدا» آمده است، باید ناشی از این باور ارمنیان باشد که آذر را مؤنث می پنداشتند.
پرواز ۱۳۶۳ ایر انتاریو () یک پرواز مسافربری برنامه ریزی شده ایرانتاریو بود که در نزدیکی ، انتاریو، کانادا، در ۱۰ مارس ۱۹۸۹ کمی پس از برخاستن از فرودگاه منطقه ای درایدن به دلیل یخ زدن بال ها سقوط کرد. حادثه. پرواز از خلیج تاندر به مقصد وینیپگ با یک توقف میانی در درایدن حرکت کرده بود، هواپیما کمی پس از برخاستن از باند فرودگاه به علت واماندگی نتوانست به ارتفاع حداقل برای پرواز برسد و شروع به کم کردن ارتفاع کرد و با درختان آخر باند فرودگاه برخورد کرد و سپس در اثر برخورد متلاشی شد. و به چندین تکه تقسیم شد. این سانحه منجر به مرگ ۲۱ نفر از ۶۵ مسافر و سه نفر از چهار خدمه هواپیما از جمله هر دو خلبان شد. آتش سوزی شدید پس از سقوط منجر به آسیب شدید هم به ضبط صدای کابین خلبان و هم به ضبط کننده اطلاعات پرواز شد. هیچ یک از این ضبط کننده ها در تحقیق قابل خواندن نبود در نتیجه به همین دلیل، تلاش تحقیقاتی تقریباً به طور کامل به اظهارات شاهدان در مورد سقوط و صحبت مسافران بازمانده گان منتهی متکی شد.
ریچارد ورنون آندره (زاده ۱۶ دسامبر ۱۹۱۹ – درگذشته ۸ مه ۱۹۸۷) یک ریاضی دان و دانشمند رایانه آمریکایی بود. آندری به مدت ۳۷ سال در دانشگاه اکلاهما تدریس کرد و تا زمان مرگش به عنوان استاد ممتاز در آنجا خدمت کرد. او و همسرش جوزفین انجمن افتخاری ریاضیات مو آلفا تتا را تأسیس کردند. آندرi کتابی در مورد جبر انتزاعی با عنوان انتخاب هایی از جبر انتزاعی مدرن نوشت که برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ منتشر شد. او همچنین کتاب های معماهای متعددی درباره رمزنگاری را با هزینه خود نوشت و منتشر کرد. آندره و شاگردانش زبان برنامه نویسی ALPS را برای رایانه بندیکس جی-۱۵ توسعه دادند. برای چندین سال در اواخر دهه ۱۹۶۰ و تا دهه ۱۹۷۰، آندره یک مدرسه تابستانی را برای معلمان دبیرستان در اکلاهما اداره کرد تا آنها را در معرض رایانه قرار دهد. در این مدرسه تابستانی معلمان از سراسر ایالت می آیند و دوره های کوتاه برنامه نویسی را در فرترن یا بیسیک می گذرانند. او همچنین برای صاحبان مشاغل محلی که می خواهند با رایانه ها و نحوه استفاده از آن در تجارت خود آشنا شوند، آزمایشگاه های مطالعه رایانه ای در عصر و شب برگزار کرد. آندره در سازمان ملی ریاضی دانشگاهی پی
مو اپسیلون فردی تأثیرگذار بود و به عنوان رئیس، منشی خزانه داری و سردبیر مجله آنها خدمت می کرد. جوایز ریچارد وی. آندره توسط این سازمان به دانشجویانی اعطا می شود که مقاله های آنها در مجله پی مو اپسیلون دارای بهترین محتوا برای سال ارزیابی شده است.
در نشان شناسی، کلاغ ها و غراب ها از یکدیگر متمایز نمی شوند. مانند همه پرندگانی که عقاب نیستند، یک کلاغ یا غراب به طور پیش فرض به شکل هویت به تصویر کشیده می شوند، اما می توان آن ها را به طور منحصربه فردی به عنوان "سخنگو" نشان داد. کلاغ ها را می توان "کوربی" ("corbies") نیز نامید، مانند بازوهای کوربت. زاغ نوک سرخ در نشان شناسی نیز به تصویر کشیده شده است که شبیه به نظر می رسد اما دارای منقار و پاهای قرمز است. در قدیم، زاغ نوک سرخ کورنیش را "بکیت" می نامیدند. بر روی نشان کانتی دوبلین و فینگل در ایرلند، کلاغ از پرچم غراب وایکینگ ها که در آن منطقه ساکن شده بودند، اقتباس شده بود. لیسبون، پایتخت پرتغال و واگا واگا، استرالیا، کلاغ هایی در نشان بازویی خود دارند.
مطالعات هایدگر () یک نشریه سالانه است که به ترویج درک اندیشه مارتین هایدگر یکی از معروفترین فیلسوفان قرن بیستم، از طریق تفسیر نوشته های او اختصاص دارد. مطالعات هایدگر، انجمنی را برای تفسیر کامل از کل آثار هایدگر (از جمله آثار منتشر شده در زمان حیات او) فراهم می کند که توسط مؤسسه انتشارات کتاب "گزامتاوسگابه"، دانکر و هامبلوت منتشر شده است. مطالعات هایدگر مقالاتی را به زبان انگلیسی، آلمانی و فرانسوی منتشر می کند. سردبیران مجله پرویز عماد، فردریش ویلهلم فون هرمان، پاسکال دیوید، پائولا-لودوویکا کوریاندو و اینگبورگ شوسلر هستند. همه شماره ها به صورت آنلاین در مرکز اسناد فلسفه در دسترس هستند.
فؤاد نَصّار (۲۸ نوامبر ۱۹۱۴ – ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۷) سیاستمدار کمونیست فلسطینی بود. او دبیر اول حزب کمونیست اردن از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۶، و یکی از برجسته ترین کمونیست های فلسطینی بود. فؤاد نصار فعالیت ملی گرایانه خود را از پانزده سالگی آغاز کرد و در تظاهراتی که در شهرهای فلسطین پس از قیام براق در اوت ۱۹۲۹ در پی اعدام سه فعال، محمد جمجوم، عطاء الزیر و فؤاد حسن حجازی توسط مقامات بریتانیایی در ۱۷ ژوئن ۱۹۳۰ برگزار شد، شرکت کرد. وقتی انقلاب ۱۹۳۶–۱۹۳۹ آغاز شد، فؤاد نصار به صفوف آن پیوست و در همان سال اول به اتهام تشکیل یک سازمان مخفی مخالف با قیمومیت بریتانیا دستگیر شد. فؤاد نصار یکی از برجسته ترین بنیانگذاران جنبش کمونیستی عرب در فلسطین و اردن محسوب می شود که ۴۸ سال فعالیت داشت. او از سنین پایین وارد مبارزات ملی شد و در رویدادهای انقلاب بزرگ فلسطین فعالانه شرکت داشت. او به اهمیت فرهنگ و فعالیت فکری پی برده بود و تعداد زیادی مقاله در روزنامهٔ «الاتحاد» و مجلهٔ «الغد» قبل از نکبت، و بعدها در نشریات حزب کمونیست اردن، مانند «المقاومة الشعبیة»، «الجماهیر» و «الحقیقه»، از خود به جا گذاشته است. او مدافع وحدت ملی و تقویت روابط براد
رانه بین مردم فلسطین و اردن بود. زندگی و پیشه. فؤاد نصّار در روستای بلودان، سنجق دمشق، ولایت سوریه، امپراتوری عثمانی، از والدینی فلسطینی که برای کار در آموزش و پرورش از ناصره آمده بودند، متولد شد. پدرش نعمت نام داشت و برادرش کشیش سمعان بود.در سال ۱۹۲۰ به همراه خانواده اش به ناصره، زادگاه والدینش، بازگشت و وارد مدرسهٔ ابتدایی شد. اما پس از پایان کلاس چهارم دبستان، آن را رها کرد. او مجبور شد برای کمک به مخارج خانواده اش در کنار مادرش که معلم بود، به عنوان کفاش کار کند. او از زمان انقلاب براق (اوت ۱۹۲۹) در کارهای ملی شرکت داشت و در تظاهراتی که در آن سال رخ داد، مشارکت داشت. وقتی انقلاب ۱۹۳۶–۱۹۳۹ آغاز شد، فؤاد نصار به صفوف آن پیوست و در همان سال اول به اتهام تشکیل یک سازمان مخفی مخالف با قیمومیت بریتانیا دستگیر شد. اگرچه دادگاه اداری او را به یک سال زندان و یک سال تبعید محکوم کرد، اما دولت قیمومیت او را به همراه برخی از زندانیان سیاسی آزاد کرد و در شهر الخلیل در حصر خانگی قرار داد. اما او به دلیل ادامهٔ فعالیت های سیاسی به روستای یطه تبعید کردند و دادگاه به سرعت او را به یک سال دیگر زندان محکوم کرد. در زندان عکا،
او در اواخر سال ۱۹۳۷ با برخی از کمونیست های فلسطینی آشنا شد و همراهی او با حزب کمونیست فلسطین پس از آشنایی با «مبانی و مسائل مبارزهٔ طبقاتی و آرمان ملی» به قول خودش، آغاز شد. وقتی از زندان آزاد شد، مقامات قیمومیت او را در ناصره در حصر خانگی قرار دادند. اما او به الخلیل گریخت و دوباره به انقلابیون پیوست. فرماندهی کل انقلاب او را در پایان سال ۱۹۳۸ به لبنان فراخواند. در اوایل سال ۱۹۳۹، او به عنوان رهبر انقلاب مسلحانه در منطقهٔ اورشلیم و الخلیل به فلسطین بازگشت و جانشین عبدالقادر الحسینی شد که در یکی از نبردها زخمی شده بود. فؤاد نصار تا پایان انقلاب مسلحانه در اواخر سال ۱۹۳۹ در این سمت باقی ماند. در این مدت، او نبردهایی با نیروهای بریتانیایی انجام داد، از جمله نبردهای کسلا، عرطوف، ام الروس و مار الیاس. در این حین، شجاعت او آشکار شد و از همین جا محبوبیت یافت و با وجود اینکه فرزندی نداشت، لقب و کُنیهٔ «ابوخالد» را تا روز مرگش همراه خود داشت. او در اکتبر ۱۹۳۹ از ناحیه دست و شانهٔ راست به شدت مجروح شد. وقتی انقلاب مسلحانه پایان یافت، او فلسطین را به مقصد عراق ترک کرد و در اول ژانویه ۱۹۴۰ - پیاده - به بغداد رسید. او
وارد دانشکدهٔ نظامی شد و چند ماه بعد از آن فارغ التحصیل شد. فؤاد نصار و دیگر انقلابیون فلسطینی که به عراق پناهنده شده بودند، در کودتای رشید عالی الکیلانی در مارس ۱۹۴۱ شرکت کردند. پس از شکست آن، او و رفقایش به ایران عقب نشینی کردند. اما پس از آنکه مقامات ایرانی از دادن اجازهٔ اقامت به آنها خودداری کردند، به عراق بازگشتند، مقامات عراقی آنها را به کردستان منتقل کردند. آن ها فؤاد نصار را در تابستان ۱۹۴۱ به مدت چند ماه دستگیر کردند. در اواخر سال ۱۹۴۲، دولت قیمومیت در فلسطین برای کسانی که در انقلاب شرکت کرده بودند، عفو عمومی صادر کرد و فؤاد نصار در ۱ ژانویه ۱۹۴۳ به کشورش بازگشت. با این حال، مقامات قیمومیت او را در ناصره در حصر خانگی قرار دادند. در سپتامبر ۱۹۴۳، کمونیست های عرب فلسطینی حزب کمونیست فلسطین را ترک کردند و سازمان خود را تشکیل دادند: اتحادیهٔ آزادی بخش ملی. فؤاد نصار به عنوان عضو کمیتهٔ مرکزی اتحادیهٔ نوپا انتخاب شد و سپس در فوریه ۱۹۴۸ پس از یک کنفرانس عمومی که در ناصره برگزار شد، به عنوان دبیرکل آن انتخاب شد. وقتی کنگرهٔ کارگران عرب در فلسطین تأسیس شد، فؤاد نصار به عنوان دبیرکل کنگره انتخاب شد. او همچنی
ن در طول سال های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ مسئولیت سردبیری روزنامهٔ کنگره و اتحادیه را بر عهده گرفت. پس از نکبت ۱۹۴۸، اتحادیه از هم پاشید و فؤاد نصار و برخی از رفقایش در کرانهٔ باختری مستقر شدند. سپس رهبری اتحادیه تصمیم به تشکیل حزب کمونیست اردن گرفت و فؤاد نصار دبیر اول آن شد و تا زمان مرگش در این سمت باقی ماند. پس از تأسیس دولت اسرائیل در ماه مهٔ ۱۹۴۸ و تجزیهٔ موجودیت فلسطین، فؤاد نصار در منطقه ای که بعدها کرانهٔ باختری رود اردن نامیده شد، ساکن شد که این منطقه به پادشاهی اردن هاشمی ضمیمه شد. او به مبارزه خود برای ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی مطابق با قطعنامه ۱۸۱ تقسیم و تضمین بازگشت پناهندگان فلسطینی که طبق قطعنامه ۱۹۴ سازمان ملل مجبور به ترک وطن خود شده بودند، ادامه داد. این امر منجر به آزار و اذیت او شد و او را مجبور کرد در خانه ای مخفی در شهر بیرزیت پنهان شود. در ۲ ژانویه ۱۹۵۲، مقامات امنیتی اردن، فؤاد نصار را به اتهام «تبلیغ برای اصول کمونیستی ممنوعه» دستگیر و به دادگاه جنایی عمان ارجاع دادند. پس از محاکمه، او در ۲۰ فوریه ۱۹۵۲ به ده سال کار اجباری محکوم شد. پس از درخواست تجدیدنظر وکلای او، دادگاه در ۳۱ مه حکم او را به
شش سال حبس در زندان صحرایی الجفر کاهش داد. وقتی آزاد شد، در آوریل ۱۹۵۷، اردن را به مقصد سوریه ترک کرد و تا اواخر ۱۹۵۸ در دمشق ماند و سپس به بغداد رفت. با این حال، او در اواخر سال ۱۹۵۹ آنجا را به مقصد آلمان شرقی ترک کرد و تا سپتامبر ۱۹۶۷ که به امّان بازگشت، در آنجا ماند.در آوریل ۱۹۷۰، دومین کنفرانس مشورتی حزب کمونیست اردن برگزار شد که در آن کمیته مرکزی مجدداً انتخاب شد و این کمیته نیز به نوبه خود فؤاد نصار را به عنوان دبیرکل حزب مجدداً انتخاب کرد. در بهار ۱۹۷۱، فؤاد نصار به عضویت مجلس ملی فلسطین انتخاب شد. هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد شوروی همچنین به مناسبت شصتمین سالگرد تولدش در نوامبر ۱۹۷۴، نشان دوستی خلق ها را به او اعطا کرد. حزب کمونیست بلغارستان و دولت بلغارستان پیش از این نشان دیمیتروف را به او اعطا کرده بودند. نصار بر اثر سرطان کبد در ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۷ در امّان، اردن درگذشت.پس از تشییع جنازه بزرگش، به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. از سال ۱۹۶۰، در جمهوری دموکراتیک آلمان اقامت گزید. نصار در سفری به صوفیه با زن جوان بلغاری که بعدها به «لیلا» معروف شد، آشنا شد و در مراسمی ساده و با حضور تعدادی از دوستانش با او از
دواج کرد. آثار. فؤاد نصار فعالیت فکری گسترده ای داشت.. از برجسته ترین آثار او:
مانفرد لورنتس (۱۹۲۹ - ۲۰۱۷) زبان شناس و ایران شناس آلمانی بود.
خارج از مسیر کتابی از مارتین هایدگر است و حاوی برخی از مهم ترین نوشته های بعدی هایدگر است که در آن به طور انتقادی به تاریخ متافیزیک می پردازد و مسیرهای جدید تفکر در مواجهه با هنر، شعر و فلسفه پیش سالاری را جستجو می کند. در این اثر، محققان متون آن را در چارچوب تفکر هایدگر و تاریخ فلسفه تفسیر می کنند. این کتاب در ابتدا در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. پس از "هستی و زمان"، "خارج از مسیر" مشهورترین کتاب مارتین هایدگر است. و همراه با «مقاله هنری» یکی از متون اصلی زیبایی شناسی قرن بیستم را در بر می گیرد.
میدان شیب () (که میدان جهت دار نیز نامیده می شود) نمایش گرافیکی پاسخ های یک معادله دیفرانسیل مرتبه اول برای یک تابع عددی اسکالر است. پاسخ های یک میدان شیب، توابعی هستند که به صورت منحنی های پیوسته ترسیم می شوند. میدان شیب، شیب معادلهٔ دیفرانسیل را در فواصل مشخص عمودی و افقی در صفحهٔ (x-y ) نمایش می دهد و می توان از آن برای تقریب زدن شیب مماس بر یک نقطه از یک خم استفاده کرد؛ به طوری که آن منحنی، یکی از پاسخ های معادلهٔ دیفرانسیل باشد. تعریف. حالت استاندارد. میدان شیب را می توان برای معادلات دیفرانسیلی از نوع زیر تعریف کرد: که می توان آن را از دید هندسی به صورت تعیین شیب مماس بر نمودار تابع پاسخ معادله دیفرانسیل (یعنی "خم انتگرالی") در هر نقطهٔ (x, y) به عنوان تابعی از مختصات آن نقطه تفسیر کرد. می توان آن را روشی خلاقانه برای ترسیم تابعی حقیقی از دو متغیر حقیقی (f(x,y) ) به صورت نگاره ای دوبعدی در نظر گرفت. به طور خاص، برای هر زوج (x,y )‎، یک بردار با مؤلفه های ([1, f(x,y)] ) در نقطهٔ (x,y ) در صفحهٔ (x-y ) رسم می شود. گاه این بردار ([1, f(x,y)] ) نرمال سازی می شود تا نمای گرافیکی برای چشم انسان خواناتر باشد. م
عمولاً مجموعه ای از زوج های (x,y ) که شبکه ای مستطیلی تشکیل می دهند، برای ترسیم استفاده می شود. هم شیب ها (مجموعه ای از خطوط با شیب یکسان) اغلب برای تکمیل میدان شیب به کار می روند. در معادله ای به شکل (y'=f(x,y) )‎، هم شیب خطی در صفحهٔ (x,y ) است که از برابر قرار دادن (f(x,y) ) با یک مقدار ثابت به دست می آید. حالت کلی یک سامانهٔ معادلات دیفرانسیل. برای یک سامانه از معادلات دیفرانسیل به شکل: میدان شیب آرایه ای از نشان های شیب در فضای فاز خواهد بود (با هر تعداد بُعد بسته به تعداد متغیرها؛ برای نمونه، دو بُعد در مورد یک معادله دیفرانسیل معمولی مرتبهٔ اول، چنان که در سمت راست دیده می شود). هر نشان شیب در نقطهٔ ((t,x_1,x_2,ldots,x_n) ) قرار دارد و با بردار زیر موازی است: تعداد، موقعیت و طول نشان های شیب می توانند دلخواه باشند. معمولاً موقعیت ها به گونه ای انتخاب می شوند که نقاط ((t,x_1,x_2,ldots,x_n) ) یک شبکهٔ یکنواخت تشکیل دهند. حالت استانداردی که پیش تر توضیح داده شد، متناظر با (n = ۱ ) است. نمایش میدان شیب برای سامانه های معادلات دیفرانسیل هنگامی که (n &gt; 2 ) باشد، آسان نیست. کاربرد کلی. با وجود رایانه ها، ت
رسیم میدان های شیب پیچیده بدون زحمت ممکن شده است؛ بنابراین، یکی از کاربردهای عملی نسبتاً تازه این است که از میدان شیب تنها برای درک کیفی شکل پاسخ ها پیش از یافتن پاسخ تحلیلی استفاده شود. البته در صورتی که پاسخ تحلیلی وجود داشته باشد، رایانه ها می توانند مستقیماً آن را نیز بیابند. اگر پاسخ تحلیلی عمومی وجود نداشته باشد، رایانه ها می توانند از میدان های شیب (حتی بدون نمایش آن ها) برای یافتن عددی پاسخ های گرافیکی بهره بگیرند. از جملهٔ این الگوریتم ها می توان به روش اویلر و به ویژه روش های رونگه‐کوتا اشاره کرد. نرم افزارهایی برای ترسیم میدان شیب. نرم افزارهای گوناگونی برای ترسیم میدان شیب وجود دارند. کد میدان جهت دار در گنو آکتیو/متلب. funn = @(x, y)y-x; % تابع f(x, y) = y-x [x, y] = meshgrid(-5:0.5:5); % بازه ها برای x و y slopes = funn(x, y); % ماتریس مقادیر شیب dy = slopes. / sqrt(1 + slopes. ^2); % نرمال سازی برای عنصر خطی … dx = ones(length(dy)). / sqrt(1 + slopes. ^2); % … اندازه های dx و dy h = quiver(x, y, dx, dy, 0.5); % ترسیم میدان جهت دار set(h, "maxheadsize", 0.1); % تغییر اندازهٔ سر پیکان نمونه کد بر
ای مکسیما. /* میدان برای y'=xy (برای رسم خم انتگرالی، روی نقطه ای کلیک کنید). دستور plotdf به Xmaxima نیاز دارد */ plotdf(x*y, [x,-2,2], [y,-2,2]); نمونه کد برای مثمتیکا. VectorPlot[{1,x*y-5x},{x,-2,2},{y,-2,2}] نمونه کد برای SageMath. var('x,y') plot_slope_field(x*y, (x,0,-5), (y,-5,5)) نمونه ها. &lt;gallery caption="y' = x/y"&gt; Image:Slope_field_1.svg|میدان شیب Image:Slope_field_with_integral_curves_1.svg|خم های انتگرالی image:Isocline_3.png|هم شیب ها (آبی)، میدان شیب (سیاه)، و چند خم پاسخ (قرمز) &lt;/gallery&gt;