Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
درمان عفونت ها پس از قرار گرفتن در معرض تابش یونیزان ()، عفونت های ناشی از قرار گرفتن در معرض تشعشعات یونیزه کننده می توانند بسیار خطرناک باشند و نگرانی عمومی و دولتی را به دنبال دارند. مطالعات متعدد نشان داده اند که حساسیت ارگانیسم ها به عفونت سیستمیک پس از قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزان افزایش می یابد. خطر عفونت سیستمیک زمانی بیشتر است که ارگانیسم دچار آسیب ترکیبی مانند انفجار معمولی، سوختگی حرارتی، یا سوختگی ناشی از تشعشع. شود. یک رابطه کمی مستقیم بین میزان نوتروپنی که پس از قرار گرفتن در معرض اشعه ایجاد می شود و افزایش خطر ابتلا به عفونت وجود دارد. از آنجا که هیچ مطالعه کنترل شده ای از مداخله درمانی در انسان در دسترس نیست، تقریباً تمام اطلاعات فعلی مبتنی بر تحقیقات حیوانی است.
جیمز اف. کرو (; – ) دانشمند در زمینه ژنتیک جمعیت اهل ایالات متحده آمریکا بود. استاد بازنشسته ژنتیک در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و یک متخصص برجسته ژنتیک جمعیت بود که دوران حرفه ای او از سنتز مدرن تا عصر ژنومیک را در بر می گرفت.
حساسیت به پرتو ()، حساسیت نسبی سلول ها، بافت ها، اندام ها یا موجودات زنده به اثرات مضر پرتوهای یونیزان است. انواع سلول های تحت تأثیر. سلول ها در فاز S، سپس فاز G1، سپس فاز G2 کمترین حساسیت را دارند و در میتوز چرخه سلول بیشترین حساسیت را دارند. این موضوع با «قانون برگونیه و تریبوندو» که در سال ۱۹۰۶ تدوین شد، توصیف می شود:پرتو ایکس بر سلول هایی که فعالیت تولید مثلی بیشتری دارند، مؤثرتر هستند. آنها از مشاهدات خود نتیجه گرفتند که سلول های توموری که به سرعت تقسیم می شوند، عموماً حساس تر از اکثر سلول های بدن هستند. این همیشه درست نیست. سلول های تومور می توانند هیپوکسی (پزشکی) داشته باشند و بنابراین نسبت به اشعه ایکس حساسیت کمتری داشته باشند، زیرا بیشتر اثرات آنها توسط رادیکال های آزاد تولید شده توسط اکسیژن یونیزه کننده ایجاد می شود.
ارتش هشتم عثمانی () یکی از ارتش های میدانی ارتش عثمانی بود. این ارتش در طول جنگ جهانی اول تأسیس شد. در ژوئن ۱۹۱۷، انور پاشا گروه ارتش ییلدیریم (که با نام گروه ارتش صاعقه نیز شناخته می شود) را به فرماندهی ژنرال آلمانی اریش فون فالکنهاین فعال کرد و آن را با واحدهای مازاد عثمانی منتقل شده از گالیسیا، رومانی و تراکیه تقویت کرد. پس از تشکیل گروه ارتش ییلدیریم، نیروهای قابل توجهی به سوریه و فلسطین اعزام شدند، جایی که آنها همچنان به دفاع از ارتش چهارم ادامه دادند. لشکرهای پیاده نظام سوم، هفتم، شانزدهم و پنجاه و چهارم در فلسطین بودند، در حالی که لشکرهای پیاده نظام بیست و ششم، بیست و هفتم و پنجاه و سوم در طول تابستان رسیدند. لشکرهای پیاده نظام سوم، هفتم، شانزدهم و بیست و ششم در نبرد گالیپولی و لشکر سواره نظام سوم در نبردهای قفقاز جنگیده بودند. در ۲ اکتبر ۱۹۱۷، او ارتش هشتم جدید را به فرماندهی کرس فون کرسنشتاین فعال کرد و آن را به همراه ارتش هفتم به فرماندهی مصطفی کمال آتاترک در گروه ارتش ییلدیریم مستقر کرد. هفت لشکر پیاده نظام و یک لشکر سواره نظام که از قبل در منطقه فعالیت می کردند، ارتش هشتم عثمانی را که اخیراً فعال
شده بود، تشکیل دادند.
بمباران هوایی و حقوق بین الملل ()، جنگ هوایی باید با قوانین و آداب و رسوم جنگ، از جمله قوانین و حقوق بین الملل بشردوستانه با محافظت از قربانیان درگیری و خودداری از حمله به افراد حفاظت شده مطابقت داشته باشد. این محدودیت های مربوط به جنگ هوایی تحت پوشش قوانین عمومی جنگ قرار می گیرند، زیرا برخلاف جنگ در زمین و دریا - که به طور خاص تحت پوشش قوانینی مانند کنوانسیون لاهه ۱۹۰۷ و پروتکل اول الحاقی به کنوانسیون های ژنو هستند که شامل محدودیت ها، ممنوعیت ها و دستورالعمل های مربوط می شوند - هیچ معاهده خاصی برای جنگ هوایی وجود ندارد. برای قانونی بودن، عملیات هوایی باید با اصول حقوق بشردوستانه مطابقت داشته باشد: ضرورت نظامی، تمایز و تناسب: یک حمله یا اقدام باید با هدف کمک به شکست نظامی دشمن باشد؛ باید حمله ای به یک هدف نظامی باشد؛ و آسیب وارده به غیرنظامیان یا اموال غیرنظامی محافظت شده باید متناسب باشد و در مقایسه با مزیت نظامی ملموس و مستقیم پیش بینی شده، بیش از حد نباشد. حقوق بین الملل تا سال ۱۹۴۵. قبل و در طول جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، حقوق بین الملل مربوط به بمباران هوایی بر معاهدات ۱۸۶۴، ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ استوار بود که تعر
یف اکثر قوانین جنگ در آن زمان را تشکیل می دادند - که با وجود تلاش های دیپلماتیک مکرر، بلافاصله قبل از جنگ جهانی دوم به روزرسانی نشد. مرتبط ترین کنوانسیون های ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ لاهه است زیرا آخرین معاهده ای بود که قبل از ۱۹۳۹ تصویب شد و قوانین جنگ در مورد استفاده از بمباران را مشخص کرد. در کنوانسیون لاهه ۱۹۰۷، دو معاهده ارتباط مستقیمی با موضوع بمباران دارند. اینها عبارتند از «قوانین جنگ: قوانین و رسوم جنگ زمینی (لاهه چهارم)؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷ و «قوانین جنگ: بمباران توسط نیروهای دریایی در زمان جنگ (لاهه نهم)؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷». نکته قابل توجه این است که معاهده متفاوتی وجود دارد که باید برای بمباران زمینی (لاهه چهارم) و زمینی دریایی (لاهه نهم) به آن استناد شود.[۴] لاهه چهارم، که لاهه دوم (۱۸۹۹) را مجدداً تأیید و به روزرسانی کرد،[۵] شامل بندهای زیر است: ماده ۲۵: حمله یا بمباران، به هر وسیله ای، به شهرها، روستاها، منازل مسکونی یا ساختمان هایی که بی دفاع هستند ممنوع است. ماده ۲۶: افسر فرمانده نیروی مهاجم باید قبل از شروع بمباران، به جز در موارد تجاوز، تمام تلاش خود را برای هشدار به مقامات انجام دهد. ماده ۲۷: در محاصره و بمباران
، باید تمام اقدامات لازم انجام شود تا حتی الامکان، ساختمان های اختصاص داده شده به امور مذهبی، هنری، علمی یا خیریه، بناهای تاریخی، بیمارستان ها و مکان هایی که بیماران و مجروحان در آن جمع می شوند، در امان بمانند، مشروط بر اینکه در آن زمان برای اهداف نظامی مورد استفاده قرار نگیرند. وظیفه محاصره شدگان این است که وجود چنین ساختمان ها یا مکان هایی را با علائم مشخص و قابل مشاهده ای که از قبل به دشمن اطلاع داده می شود، نشان دهند. اگرچه کنوانسیون های چهارم لاهه ۱۹۰۷ - قوانین و عرف های جنگ زمینی و نهم - بمباران توسط نیروهای دریایی در زمان جنگ، بمباران مکان های بی دفاع را ممنوع کرده بودند، اما هیچ ممنوعیت بین المللی علیه بمباران بی هدف غیرنظامیان در مکان های دفاع شده وجود نداشت، نقصی در قوانین که بمباران هوایی آن را به شدت تشدید کرد.
ارتش شریفیان () نیروی نظامی پشت انقلاب بزرگ عربی بود که بخشی از جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول بود. شریف حسین بن علی از پادشاهی حجاز، که در سال ۱۹۱۶ به عنوان "سلطان اعراب" اعلام شد، ارتش شریفیان را در شورشی علیه امپراتوری عثمانی با هدف نهایی متحد کردن مردم عرب تحت یک حکومت مستقل رهبری کرد. نیروهای حسین با کمک مالی و نظامی بریتانیا، به تدریج از طریق حجاز به سمت شمال حرکت کردند و در کنار نیروی اعزامی مصر که تحت کنترل بریتانیا بود، جنگیدند و در نهایت دمشق را تصرف کردند. پس از رسیدن به آنجا، اعضای ارتش شریفیان یک سلطنت کوتاه مدت به نام پادشاهی عربی سوریه به رهبری فیصل یکم، پسر حسین، تأسیس کردند.
پل آیئوی ، یک پل سه طرفه غیرمعمول به شکل T در هیروشیما، ژاپن است. پل اصلی که در سال ۱۹۳۲ ساخته شد، نقطه هدف گیری بمب اتمی هیروشیما در سال ۱۹۴۵ پسر کوچک بود. این هم به این دلیل بود که شکل آن به راحتی از هوا قابل تشخیص بود و هم موقعیت مکانی آن نزدیک به مرکز شهر بود. پل فعلی در سال ۱۹۸۳ با مشخصاتی مشابه پل اصلی ساخته شد. نام پل از این واقعیت گرفته شده است که این دو پل به یکدیگر "متصل" می شوند.
نبرد سینا و فلسطین () بخشی از جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول بود که بین ژانویه ۱۹۱۵ و اکتبر ۱۹۱۸ رخ داد. امپراتوری بریتانیا، جمهوری سوم فرانسه و پادشاهی ایتالیا در کنار شورش اعراب در مخالفت با امپراتوری عثمانی، امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش-مجارستان جنگیدند. این جنگ با تلاش عثمانی برای حمله به کانال سوئز در سال ۱۹۱۵ آغاز شد و با آتش بس مودروس در سال ۱۹۱۸ پایان یافت که منجر به واگذاری سوریه عثمانی شد. جنگ در ژانویه ۱۹۱۵ آغاز شد، زمانی که یک نیروی عثمانی به رهبری آلمان به شبه جزیره سینا، که در آن زمان توسط بریتانیا به عنوان بخشی از مصر تحت الحمایه اشغال شده بود، حمله کرد تا به کانال سوئز حمله کند، اما ناموفق بود. پس از نبرد گالیپولی، کهنه سربازان امپراتوری بریتانیا نیروی اعزامی مصر را تشکیل دادند و کهنه سربازان امپراتوری عثمانی ارتش چهارم را تشکیل دادند تا در سال ۱۹۱۶ برای شبه جزیره سینا بجنگند. در ژانویه ۱۹۱۷، ستون صحرا که به تازگی تشکیل شده بود، بازپس گیری سینا را در نبرد رافا به پایان رساند. پس از این بازپس گیری بخش قابل توجهی از خاک مصر، در ماه های مارس و آوریل، دو شکست نیروهای نیروی اعزامی مصر در خاک
عثمانی، در نبردهای اول و دوم غزه در جنوب فلسطین، رخ داد. پس از یک دوره بن بست در جنوب فلسطین از آوریل تا اکتبر ۱۹۱۷، ژنرال ادموند آلنبی، بئرشبع را از سپاه سوم تصرف کرد. استحکامات عثمانی تا ۸ نوامبر تصرف شد و تعقیب آغاز شد. پیروزی های نیروی اعزامی مصر در نبرد مغار ریج، از ۱۰ تا ۱۴ نوامبر، و نبرد اورشلیم، از ۱۷ نوامبر تا ۳۰ دسامبر، ادامه یافت. تلفات سنگین در جبهه غرب در مارس ۱۹۱۸، در جریان آفند بهاره آلمان به فرماندهی اریش لودندورف، امپراتوری بریتانیا را مجبور به اعزام نیروهای کمکی از نیروی اعزامی مصر کرد. پیشروی متوقف شد تا اینکه نیروی آلنبی در طول مانور نبرد مجدو در ماه سپتامبر، حمله را از سر گرفت. نبردهای موفقیت آمیز پیاده نظام در طولکرم و تبسور، شکاف هایی در خط مقدم عثمانی ایجاد کرد و به سپاه سواره نظام صحرا که در حال تعقیب بود، اجازه داد تا پیاده نظام در حال نبرد در تپه های یهودا را محاصره کرده و در نبرد ناصره و نبرد سماخ بجنگد و افوله، بیسان، جنین و طبریه را تصرف کند. در این فرایند، نیروهای نیروی اعزامی مصر سه ارتش عثمانی را در طول نبرد شارون، نبرد نابلس و حمله سوم ماوراء اردن نابود کردند و هزاران اسیر و
مقادیر زیادی تجهیزات را به اسارت گرفتند. دمشق و حلب در جریان تعقیب بعدی، قبل از اینکه امپراتوری عثمانی در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ با آتش بس مودروس موافقت کند و به لشکرکشی سینا و فلسطین پایان دهد، تصرف شدند. قیمومیت بریتانیا بر فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۸) و قیمومیت سوریه و لبنان برای اداره سرزمین های تصرف شده ایجاد شدند. این لشکرکشی عموماً در طول جنگ به خوبی شناخته یا درک نشده بود. در بریتانیا، عموم مردم آن را عملیاتی کوچک و اتلاف منابع گرانبها می دانستند که بهتر بود در جبهه غربی خرج می شد، در حالی که مردم هند بیشتر به لشکرکشی بین النهرین و اشغال بغداد علاقه مند بودند. استرالیا تا زمانی که کاپیتان فرانک هرلی، اولین عکاس رسمی استرالیایی، در اوت ۱۹۱۷ پس از بازدید از جبهه غربی وارد شد، خبرنگار جنگی در این منطقه نداشت. هنری گولت، اولین خبرنگار رسمی جنگ، در نوامبر ۱۹۱۷ وارد شد. اثر طولانی مدت این لشکرکشی، تجزیه امپراتوری عثمانی بود، زمانی که فرانسه قیمومیت سوریه و لبنان را به دست آورد، در حالی که امپراتوری بریتانیا قیمومیت بین النهرین و فلسطین را به دست آورد. جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ پس از پایان جنگ استقلال ترکیه و پایان امپراتوری عث
مانی، به وجود آمد. قیمومیت اروپایی با تشکیل پادشاهی عراق در سال ۱۹۳۲، جمهوری لبنان در سال ۱۹۴۳، پادشاهی هاشمی ماوراء اردن و جمهوری عربی سوریه در سال ۱۹۴۶ و کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸ پایان یافت.
در شمن گرایی سامی، هوراگالس () که به صورت «هورا گالس» و «تورا گالس» (Thora Galles) نیز نوشته می شود و اغلب با تیرمس -Tiermes- یا آیجکه -Aijeke- (یعنی «پدربزرگ یا جد بزرگ») برابر دانسته می شود، خدای تندر است. او به صورت پیکره ای چوبی با میخی در سر و چکشی، یا گاهی بر روی طبل سامی، دو چکش به تصویر کشیده شده است. ویژگی ها و کارکردها. بت های هوراگالس از چوب ساخته شده اند و در سر خود میخ یا میخ و تکه ای سنگ چخماق دارند. او چکشی به نام وتشرا، آیجکه وتشرا -Aijeke Wetschera- یا آجکه وچچرا -Ajeke veċċera- (چکش پدربزرگ) دارد. هوراگالس خدای آسمان، تندر و آذرخش، رنگین کمان، آب و هوا، اقیانوس ها و دریاچه ها است و بر زندگی، سلامت و تندرستی انسان حکومت می کند. او «دیوهای مضر» یا «ارواح شیطانی» (یعنی ترول ها) را که در صخره ها و کوه ها رفت و آمد می کنند، مجازات می کند. او آنها را با آذرخش خود نابود می کند، با کمان خود به آنها شلیک می کند یا مغزشان را با چکش خود خرد می کند. رنگین کمان، کمان او (ایجکه داگ) است. هوراگالس تصویر شده بر روی طبل های شمن سامی. در طبل سامی گاهی هوراگالس با یک پتک در یک دست و یک چکش ضربدری در دست دیگر ی
ا با نماد دو چکش ضربدری به تصویر کشیده می شود. او با یک چکش رعد و برق ایجاد کرد و با چکش دیگر آنها را بیرون کشید تا از آسیب رساندن به سامی ها یا حیوانات آنها جلوگیری کند. نام و ارتباط با خدایان دیگر. نام «هوراگالس» در فرهنگ لغت های قدیمی تر زبان های سامی، مثلاً در اواسط قرن نوزدهم، وجود ندارد و اغلب با تیرمس برابر دانسته می شود؛ در سال ۱۶۷۳، یوهانس شفر، که از نام هوراگالس استفاده نمی کرد، نوشت که وقتی آیجکه رعد می زد، او را تیرمس می نامیدند. تنوع منطقه ای قابل توجهی در نام ها وجود دارد؛ هوراگالس (با املای مختلف آن، از جمله ثوراگالز) مشخصاً متعلق به سامی جنوبی است و رنگین کمان با نام های مختلفی که به رعد اشاره دارند، شناخته می شود. محققان اولیه به شباهت های بین هوراگالس و خدای رعد نورس، ثور، اشاره کردند و اینکه برخی از سامی ها او را تورون یا به طور خلاصه ثور می نامیدند و مطمئن نبودند که کدام یک بر دیگری تأثیر گذاشته است. اما نام هوراگالس اکنون به عنوان یک وام واژه از زبان نورس باستان "Þórr Karl"، "پیرمرد ثور"، "ثور، پیر" یا "همکار ثور"، "ثور کارل" (احتمالاً ) یا ، "مرد رعد و برق" تفسیر می شود. همسر هوراگالس را
ودنا نام دارد و توت های قرمز درخت روآن برای او مقدس هستند. نام «راودنا» شبیه نام های شمال ژرمنی برای این درخت، مانند نورس باستان "reynir" است و طبق کتاب "ادای منثور" "اسکالدزکاپارمال"، روآن "نجات ثور" نامیده می شود زیرا ثور زمانی با چسبیدن به آن خود را نجات داد. بنابراین، این نظریه مطرح شده است که الهه نورس سیف، همسر ثور، زمانی به شکل یک درخت سمان تصور می شد که ثور به آن می چسبید. تیِرمِس. تیِرمِس خدای تندر و باران مردم سامی است که به آن آیِکِه یا آجِکه نیز گفته می شود و اغلب با هوراگالس یکی دانسته می شود. تیِرمِس خدای آسمان و رعد و برق، رنگین کمان، آب و هوا، اقیانوس ها و دریاچه ها است و بر زندگی، سلامت و رفاه انسان حکومت می کند. او از مردم و حیوانات آنها در برابر "دیوهای مضر" و "ارواح شیطانی" (یعنی ترول ها) محافظت می کند. بر اساس کتاب «مراسم و لباس های مذهبی همه مردم جهان» در اواسط قرن هجدهم، «تیِرمِس یا تورون» اولین نفر از یک تثلیث است که اعضای دیگر آن استورجونکاره و بایور یا جومالا هستند. او همچنین آیِکِه، «پدربزرگ» یا «پدربزرگ» نامیده می شود؛ در سال ۱۶۷۳ یوهانس شفر نوشت که وقتی آیِکِه غرید، او را تیرمِس ن
امیدند. نام های این خدا بین مناطق مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است، تیرمِس و گونه های مختلف آن معمولاً در میان سامی های شمالی و هوراگال ها و گونه های مختلف آن در میان سامی های جنوبی استفاده می شود. کلمه «dierpmis» می تواند یک وام واژه از زبانی پیش-فینو-اوگریک باشد. پاجون. پاجون خدای رعد و برق مردم سامی است. سایر نام ها و گونه های املایی شامل باجان، پاژان و پاژانولمای است که در فنلاندی به صورت پاجاینن یافت می شود و همگی از کلمه "pad'd'i" به معنی «بالا» گرفته شده اند. به گفته زاخاریاس پلانتین، پاجون نام مستعار دوراگاس است که به نوبه خود نسخه تحریف شده هوراگالس است.
مرکز معلومات افغانستان (ACKU) مرکزی تحقیقاتی و آرشیوی در دانشگاه کابل است که در سال ۱۹۸۹ توسط نانسی هچ دوپری تأسیس شد. این مرکز با گردآوری بیش از ۴۰۰,۰۰۰ سند شامل کتاب، مجله، و اسناد تاریخی به زبان های دری، پشتو، و انگلیسی، به حفظ میراث فرهنگی و تاریخی افغانستان و حمایت از تحقیقات علمی می پردازد. ACKU از طریق دیجیتال سازی اسناد، برنامه های آموزشی مانند کتابخانه های سیار توانا (ABLE)، و برگزاری کنفرانس های علمی، به ترویج سوادآموزی و تقویت هویت ملی کمک کرده و منبعی کلیدی برای محققان و دانشجویان در منطقه محسوب می شود. زمینه و انگیزه. نانسی هچ دوپری (۱۹۲۷–۲۰۱۷) مورخ و پژوهشگر آمریکایی بیش از پنج دهه از زندگی اش را در افغانستان گذراند و به عنوان «مادربزرگ افغانستان» شناخته می شود. او در سال ۱۹۶۲ به کابل آمد و با لوئیس دوپری، باستان شناس مشهور آمریکایی، آشنا شد. این آشنایی به ازدواج و همکاری علمی آن ها انجامید. آن ها در دهه ۱۹۸۰ میلادی در پیشاور پاکستان «مرکز منابع و اطلاعات آژانس هماهنگ کننده کمک های بشردوستانه افغانستان» (ACBAR) را تأسیس کردند. پس از بازگشت دوپری به کابل در سال ۲۰۰۵، این مجموعه به دانشگاه کابل من
تقل شد و در سال ۲۰۱۳ به «مرکز معلومات افغانستان»(ACKU) تغییر نام داد. فعالیت ها. مرکز معلومات افغانستان (ACKU) با هدف ترویج سوادآموزی، تسهیل تحقیقات علمی، و حفظ میراث فرهنگی افغانستان فعالیت های خود را در چهار حوزه اصلی انجام می دهد: جایگاه و اهمیت. مرکز معلومات افغانستان (ACKU) در دانشگاه کابل به عنوان یکی از مهم ترین مراکز آرشیوی و تحقیقاتی منطقه شناخته می شود که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد. این مرکز با گردآوری بیش از ۴۰۰,۰۰۰ سند، شامل کتاب، مجله، اسناد تاریخی، و مواد دیداری و شنیداری، منبعی جامع برای مطالعه تاریخ، فرهنگ، و توسعه افغانستان فراهم کرده است که حدود ۴۰ درصد آن به زبان های محلی دری، پشتو، و ازبکی است. ACKU از طریق دیجیتال سازی اسناد و ارائه دسترسی رایگان به منابع، نقش مهمی در حمایت از تحقیقات علمی و آموزش در افغانستان ایفا می کند. برنامه هایی مانند کتابخانه های سیار توانا (ABLE) با تأسیس بیش از ۲۵۰ کتابخانه در ولایات، به گسترش سوادآموزی و دسترسی به منابع آموزشی در مناطق دورافتاده کمک کرده است. این مرکز همچنین با برگزاری دوره های آموزشی پژوهش و میزبانی کنفرانس های علمی، بستری برای تبادل دانش میان محققان
داخلی و بین المللی فراهم کرده و به تقویت ظرفیت های علمی در افغانستان یاری رسانده است. ACKU به عنوان مرکزی برای حفظ اسناد در دوران جنگ و بازسازی فرهنگی، اهمیت ویژه ای در مستندسازی تاریخ معاصر افغانستان دارد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-25T15:40:50Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;HP1250&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجاد صفحه با ترجمه صفحه انگلیسی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح نویسه های عربی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42485270&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; برنامه حقوق مقامات اجرایی () سامانه ای از حقوق و مزایا است که به مقامات منصوب شده عالی رتبه در قوه مجریه دولت ایالات متحده پرداخت می شود. رئیس جمهور ایالات متحده افراد را به این سمت ها منصوب می کند، که بیشتر آن ها با مشورت و رضایت سنای ایالات متحده انجام می شود. این مقامات شامل اعضای کابینه ایالات متحده، چندین مقام عالی رتبه در هر وزارتخانه اجرایی، مدیران برخی از آژانس های برجسته وزارتخانه ای و مستقل، و چندین عضو دفتر اجرایی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا هستند. در برنامه حقوق مقامات اجرایی پنج سطح پرداخت وجود دارد که با اعداد رومی مشخص می شوند؛ سطح I بالاترین و سطح V پایین ترین
است. قانون فدرال سمت هایی را که واجد شرایط دریافت حقوق در این برنامه هستند و سطح مربوطه را فهرست می کند. این قانون همچنین به رئیس جمهور اختیار می دهد که برای حداکثر ۳۴ کارمند که در فهرست ذکر نشده اند، وضعیت سطح IV و V را اعطا کند. عناوین شغلی خاصی معمولاً در سطوح مشخصی از این برنامه قرار می گیرند. برای مثال، در وزارتخانه های اجرایی، وزرا در سطح I قرار دارند؛ قائم مقام وزیر در سطح II؛ معاون وزیر بیشتر در سطح III؛ و دستیاران وزیر، مشاور کل، بازرس کل، مدیر ارشد مالی و مدیر ارشد اطلاعات بیشتر در سطح IV. مدیران آژانس های وزارتخانه ای و مستقل در سطوح مختلفی قرار می گیرند و در هر سطح از I تا V نماینده دارند، در حالی که زیردستان آن ها در سطوح پایین تر قرار می گیرند. چند آژانس بازرس کل، مشاور کل، مدیر ارشد مالی یا مدیر ارشد اطلاعات در سطح IV مشابه همتایان وزارتخانه ای خود دارند، هرچند مقامات این آژانس ها با این عناوین ممکن است در مقیاس پرداخت دیگری مانند خدمات ارشد اجرایی ایالات متحده قرار بگیرند. محاسبه نرخ حقوق. بسیاری از مقامات منصوب سیاسی، نرخ حقوق آن ها در سطوح پایین تر مسدود شده است. بر اساس ، در آغاز اولین دوره
پرداخت برای هر سمت تحت برنامه حقوق مقامات اجرایی، میزان حقوق تنظیم شده و به نزدیک ترین مضرب ۱۰۰ دلار گرد می شود. اگر این مبلغ دقیقاً در میانه دو مضرب ۱۰۰ دلار قرار گیرد، به سمت بالاتر گرد می شود. بخش ۷۳۸ از بخش E قانون تخصیص اعتبارات تلفیقی سال ۲۰۱۸ (قانون عمومی ۱۱۵–۱۴۱، ۲۳ مارس ۲۰۱۸)، انجماد نرخ های پرداختی برای برخی مقامات ارشد سیاسی را در سطح سال ۲۰۱۳ تا ۵ ژانویه ۲۰۱۹ ادامه داد. عدم تصویب قانون جدید تخصیص اعتبارات می تواند اجازه دهد این انجماد منقضی شود. با این حال، نرخ های پرداختی رسمی و اعلام شده (یا دامنه های پرداخت) برای سال ۲۰۱۸ همچنان معتبر بوده و برای تعیین حقوق سایر کارمندان استفاده می شوند. برای اطلاعات بیشتر، به یادداشت سیاست جبران خدمت ۲۰۱۸–۰۸ در https://chcoc.gov/content/continued-pay-freeze-certain-senior-political-officials-2 مراجعه کنید. نرخ های برنامه حقوق مقامات اجرایی به طور غیرمستقیم بر نرخ های پرداخت در مقیاس های حقوقی دیگر مانند جدول حقوق عمومی، خدمات ارشد اجرایی ایالات متحده، سطح ارشد، خدمات ارشد خارجی و دیگر نظام های پرداخت کارکنان غیرنظامی فدرال، همچنین حقوق پرسنل نظامی، تأثیر می گ
ذارد. دلیل آن این است که قوانین فدرال مربوط به این نظام های پرداخت معمولاً سقف حداکثر پرداخت را به سطوح مختلفی از برنامه حقوق مقامات اجرایی مرتبط می سازند. برای نمونه، کارکنان فدرالی که بر اساس برنامه عمومی حقوق دریافت می کنند، نمی توانند بیش از نرخ سطح IV برنامه حقوق مقامات اجرایی (با در نظر گرفتن نرخ های ویژه GS و پرداخت منطقه ای) درآمد داشته باشند. به دلیل این سقف های حقوقی و انجماد در برنامه حقوق مقامات اجرایی، کارمندان فدرالی که در بالاترین سطح باند حقوقی خود قرار دارند، اغلب قادر به دریافت افزایش حقوق نیستند و این امر به «فشردگی حقوق» منجر می شود. سطح I. سمت هایی که در سطح I برنامه حقوق مقامات اجرایی حقوق دریافت می کنند. از ژانویه ۲۰۲۵، نرخ سالانه حقوق برای سمت های سطح I برابر با ۲۵۰٬۶۰۰ دلار است. در این سطح ۲۱ سمت وجود دارد که به شرح زیر هستند: سطح II. سمت هایی که در سطح II برنامه حقوق مقامات اجرایی حقوق دریافت می کنند. از ژانویه ۲۰۲۵، نرخ سالانه حقوق برای سمت های سطح II برابر با ۲۲۵٬۷۰۰ دلار است. سایر مقامات وزارتخانه ای. دفاع امنیت داخلی دادگستری حمل و نقل آژانس های مستقل. جامعه اطلاعاتی سایر آژانس ه
ای مستقل سطح III. سمت هایی که در سطح III برنامه حقوق مقامات اجرایی حقوق دریافت می کنند. از ژانویه ۲۰۲۵، نرخ سالانه حقوق برای سمت های سطح III برابر با ۲۰۷٬۵۰۰ دلار است. سایر مقامات وزارتخانه ای. وزارت انرژی وزارت بهداشت و خدمات انسانی وزارت امنیت میهن وزارت دادگستری وزارت امور خارجه وزارت حمل و نقل وزارت خزانه داری یادداشت: مدیر دفتر نظارت بر پس انداز پیش از انحلال این نهاد توسط قانون داد–فرانک در سال ۲۰۱۰ در سطح III قرار داشت. آژانس های مستقل. مدیران قائم مقام مدیران سطح IV. تعداد ۳۴۶ سمت غیرمنسوخ را فهرست می کند که در سطح IV برنامه حقوق مقامات اجرایی حقوق دریافت می کنند. از ژانویه ۲۰۲۵، نرخ سالانه حقوق برای سمت های سطح IV برابر با ۱۹۵٬۲۰۰ دلار است. حقوق سالانه کارکنان برنامه عمومی، از جمله پرداخت منطقه ای و نرخ های ویژه، نمی تواند بیش از این سطح باشد. دستیاران وزیر در وزارتخانه ها. دستیاران وزیر وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا (۳) دستیاران وزیر وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا (۱۱) دستیاران وزیر وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (۱۶) دستیاران وزیر نیروی هوایی ایالات متحده (۵) دستیاران وزیر ارتش ایالات متحده
(۵) دستیاران وزیر نیروی دریایی ایالات متحده (۴) دستیاران وزیر وزارت آموزش ایالات متحده آمریکا (۱۰) دستیاران وزیر وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا (۶) دستیاران وزیر وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا (۶) دستیاران وزیر وزارت امنیت میهن ایالات متحده دستیاران وزیر وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا (۸) دستیاران وزیر وزارت کشور ایالات متحده آمریکا (۶) دستیاران دادستان کل (۱۰) دستیاران وزیر وزارت کار ایالات متحده آمریکا (۱۰) — یکی از آن ها دستیار وزیر کار در امور اشتغال و آموزش کهنه سربازان خواهد بود دستیار وزیر کار در ایمنی و بهداشت معادن دستیاران وزیر وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا (۲۴) و چهار مقام دیگر وزارت خارجه که توسط رئیس جمهور، با مشورت و رضایت سنای ایالات متحده آمریکا منصوب می شوند دستیاران وزیر وزارت حمل و نقل ایالات متحده آمریکا (۴) دستیاران وزیر وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا (۸) قائم مقام های معاون وزیر خزانه داری (یا دستیاران وزیر خزانه داری) (۲) دستیاران وزیر وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا (۷) مشاوران کل. مشاور کل وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا مشاور
کل وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت ارتش ایالات متحده مشاور کل وزارت نیروی دریایی ایالات متحده مشاور کل وزارت نیروی هوایی ایالات متحده مشاور کل وزارت آموزش ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا وکیل وزارت کشور ایالات متحده وکیل وزارت کار ایالات متحده مشاور کل وزارت حمل و نقل ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا مشاور کل وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا مشاور کل سازمان سیا مشاور کل دفتر مدیر اطلاعات ملی مشاور کل هیئت روابط کار ملی مشاور ویژه هیئت حفاظت از نظام شایسته مشاور ارشد برای امور دادخواهی، اداره کسب وکارهای کوچک بازرسان کل. بازرس کل سازمان سیا بازرس کل وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت آموزش ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت انرژی
ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت کار ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت کشور ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت حمل و نقل ایالات متحده آمریکا بازرس کل وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا بازرس کل بانک صادرات-واردات ایالات متحده بازرس کل شرکت بیمه سپرده فدرال بازرس کل سازمان مدیریت بحران فدرال بازرس کل اداره خدمات عمومی ایالات متحده بازرس کل ناسا بازرس کل کمیسیون ساماندهی هسته ای بازرس کل دفتر مدیریت پرسنل ایالات متحده آمریکا بازرس کل هیئت بازنشستگی راه آهن بازرس کل شرکت Resolution Trust Corporation بازرس کل اداره کسب وکارهای کوچک بازرس کل اداره تأمین اجتماعی (آمریکا) بازرس کل اداره دره تنسی بازرس کل آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا بازرس کل اداره پست ایالات متحده آمریکا مدیران ارشد مالی. مدیر ارشد ما