Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چهار برادر ماهر (به آلمانی: "Die vier kunstreichen Brüder") از جمله افسانه های فولکلور آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده است. این افسانه در چاپ دوم کتاب «افسانه های کودکان و خانوادگی» در سال ۱۸۱۹ و با شمارهٔ KHM 129 منتشر شد. بر پایهٔ رده بندی افسانه ها در سیستم آرنه-تامپسون-اوتر، این افسانه در گروه ۶۵۳ قرار دارد. منبع این افسانه از خانوادهٔ اشرافی فون هاکسهوزن در پادربورن نقل شده است. داستان. پیرمردی فقیر دارای چهار پسر بود. روزی از آن ها خواست که هر یک از ایشان برای آموختن یک حرفه به راهی جداگانه بروند و در بازگشت، مهارت خود را نشان دهند. برادر اول شاگرد دزدی شد، دومی منجم، سومی شکارچی و چهارمی خیاط. چهار سال بعد، هر یک از پسران به خانه برگشتند و پدرشان تصمیم گرفت توانایی آن ها را بسنجد. او از پسر دوم پرسید در لانه ای که بر فراز درختی است، چند تخم پرنده وجود دارد. منجم با تلسکوپ نگاه کرد و گفت پنج عدد. سپس، پسر اول بدون آن که پرندهٔ مادر متوجه شود، تخم ها را دزدید. شکارچی با یک تیر، پنج تخم را نشانه گرفت و شکست. خیاط، تخم ها و جوجه های درونشان را دوخت و وقتی تخم ها به لانه بازگردانده شدند، جوجه ها
بدون هیچ مشکلی بیرون آمدند، تنها نشانی از نخ قرمز بر گردن داشتند. چندی بعد، دختر پادشاه به دست اژدهایی ربوده شد. چهار برادر تصمیم گرفتند او را نجات دهند. منجم با تلسکوپ، مکان شاهزاده دختر را یافت و درخواست کشتی کردند تا به آنجا برسند. اژدها کنار شاهزاده خانم خوابیده بود. دزد با مهارتی ویژه، دختر را بدون بیدار کردن اژدها دزدید. اما اژدها بیدار شد و تعقیب شان کرد. این بار شکارچی اژدها را کشت ولی لاشهٔ سنگین اژدها بر کشتی افتاد و آن را شکست. خیاط بلافاصله کشتی را با نخ و سوزن دوخت و همگی نجات یافتند. پادشاه که شاهد نقش حیاتی هر چهار برادر در نجات دخترش بود، نتوانست یکی را به عنوان داماد برگزیند. در نتیجه، پادشاه پاداش آن ها را این گونه تعیین کرد: هر کدام، یک چهارم پادشاهی را دریافت کنند. برادران نیز با این تصمیم موافقت کردند. تحلیل. داستان از کهن ترین ساختارهای افسانه ای بهره می برد که در آن چند برادر، هر یک مهارتی خاص دارند و با همکاری یکدیگر چالشی عظیم را حل می کنند. همچنین، مسئلهٔ تقسیم عادلانهٔ پاداش، تمی اخلاقی و اجتماعی در این افسانه است. گسترهٔ جهانی. مطالعات دانیل جی. کراولی نشان می دهد که افسانهٔ چهار
برادر ماهر از رایج ترین الگوهای افسانه ای در سطح جهان است. این افسانه در کشورهای اروپایی چون ایتالیا، فرانسه، روسیه، صربستان، چک و دانمارک، و همچنین در مناطق شرقی از جمله هند و ایران دیده می شود. استیت تامپسون منشأ اولیهٔ این داستان را در ادبیات کلاسیک هند دانسته است؛ به ویژه در اثر «دریای حکایات» که شامل داستان هایی با مضمون های مشابه است.
شلغم یک افسانه فولکلور آلمان است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به عنوان داستان شمارهٔ ۱۴۶ در مجموعهٔ "افسانه های گریم" منتشر شده است. این داستان بر پایهٔ دسته بندی آرنه-تامپسون در دو گونهٔ 1960D (سبزی غول پیکر) و 1689A (دو هدیه برای پادشاه) قرار دارد. خلاصه داستان. در روزگاری دو برادر زندگی می کردند: یکی ثروتمند و دیگری فقیر. هر دو در جوانی سرباز بودند، اما پس از پایان خدمت، برادر فقیر برای گذران زندگی ناچار شد به کشاورزی روی بیاورد. روزی یکی از شلغم هایی که کاشته بود به شکلی شگفت انگیز غول پیکر رشد کرد. او آن را به عنوان هدیه ای بی نظیر برای پادشاه برد. پادشاه از این هدیهٔ ساده اما صادقانه خوشش آمد و در عوض، به برادر فقیر ثروت، طلا و اسب هایی ارزشمند بخشید. برادر ثروتمند که از این ماجرا باخبر شد، برای جلب لطف پادشاه، هدایایی پرزرق وبرق و گران قیمت همچون طلا و اسب های نژاددار برای او برد، به امید اینکه پاداشی حتی بزرگ تر بگیرد. اما پادشاه، که می خواست نشان دهد صداقت برایش باارزش تر از ظواهر است، تنها هدیه ای که به او داد همان شلغم غول پیکر بود! برادر ثروتمند از این اتفاق خشمگین شد و تصمیم گرفت از برادر ف
قیرش انتقام بگیرد. او چند نفر را اجیر کرد تا برادرش را به قتل برسانند. وقتی برادر فقیر را در بیابان گیر انداختند، او را داخل کیسه ای کردند تا از درختی بیاویزند، اما پیش از انجام کار، صدای نزدیک شدن کسی را شنیدند و پا به فرار گذاشتند. شخصی که نزدیک می شد، یک دانشجو بود که آواز می خواند. برادر فقیر از داخل کیسه صدایش زد و به او گفت که در "کیسهٔ دانش" است و چیزهای شگفت انگیزی می آموزد. دانشجو که کنجکاو شده بود، از او خواست که جایشان را عوض کنند. برادر فقیر پذیرفت و پس از پایین آمدن، دانشجو را به جای خود در کیسه بالا کشید و رفت. پس از مدتی، فردی را فرستاد تا دانشجو را از درخت پایین بیاورد. منشا. برادران گریم در یادداشت های خود اشاره کرده اند که داستان از افسانه ای لاتین به نام "Raparius" از قرن چهاردهم اقتباس شده است. این داستان در قالب ۳۹۲ سطر به زبان لاتین و در وزن شعر «اِله ژی» نوشته شده بود. این افسانه ریشه در فرهنگ گفتاری آلمانی، احتمالاً ناحیهٔ آلزاس، دارد. تحلیل و تفسیر. این داستان تقابل میان صداقت و حرص، ساده زیستی و تجمل گرایی را به نمایش می گذارد. شلغم غول پیکر به عنوان نماد نعمت از زمین، به برادر صادق
پاداشی بزرگ می دهد، درحالی که زرق وبرق بی روح برادر ثروتمند پاداشی تحقیرآمیز در پی دارد. بخش پایانی داستان، که در آن دانشجو فریب می خورد و به جای قربانی در کیسه می افتد، در گونهٔ دیگری از افسانه های جهانی نیز دیده می شود (ATU 1737). مضمون مشترک این داستان ها، زرنگی و هوش شخصیت فقیر یا فرودست است که در برابر فریب و خشونت ایستادگی می کند. پیوند به بیرون. مجموعهٔ کامل افسانه های گریم در Standard Ebooks
یهودی در میان خارها () یکی از افسانه های گردآوری شده توسط برادران گریم است که در نسخهٔ دوم «افسانه های کودکان و خانواده» در سال ۱۸۱۵ با شمارهٔ ۱۱۰ (KHM 110) منتشر شد. این داستان به گروه افسانه های ATU ۵۹۲ با نام «رقص در خارزار» تعلق دارد. داستان حاوی عناصری از طنز تلخ، عدالت شعری، و در عین حال محتوایی یهودستیزانه است که طی سال ها موضوع نقدهای فراوانی قرار گرفته است. خلاصه داستان. روستازاده ای جوان و درستکار سه سال نزد اربابی ثروتمند خدمت می کند، اما به جای دستمزد، تنها سه «فننیگ» (واحد پول خُرد) دریافت می کند. با خوشنودی از این پاداش اندک، راهی سفر می شود و در راه با کوتوله ای نیازمند روبه رو می گردد. جوان با مهربانی تمام پولش را به کوتوله می دهد، و در پاسخ، سه آرزو دریافت می کند: یک تفنگ که همیشه به هدف می خورد؛ یک ویولن جادویی که هر کس صدایش را بشنود، مجبور به رقصیدن شود؛ و قدرت اینکه هیچ کس نتواند خواسته هایش را رد کند. در ادامه، مرد جوان به یهودی سالخورده ای برمی خورد که با شگفتی به آواز پرنده ای در بالای درخت گوش می دهد. یهودی آرزو می کند که آن پرنده را داشته باشد. جوان پرنده را با تفنگش می زند، اما پرند
ه در میان خارزار می افتد. هنگامی که یهودی وارد خارزار می شود تا پرنده را بردارد، جوان شروع به نواختن ویولن می کند. یهودی بی اختیار به رقص درمی آید و در حین رقصیدن میان خارها، لباسش پاره می شود، ریشش کشیده می شود و بدنش زخم می بیند. با التماس، از جوان می خواهد که نواختن را متوقف کند. در نهایت، یهودی برای متوقف شدن موسیقی، مبلغ زیادی به جوان می دهد. سپس، نزد قاضی می رود و ادعا می کند که جوان پول او را دزدیده است. قاضی، جوان را دستگیر می کند و حکم اعدام او را صادر می کند. جوان در آخرین درخواستش، می خواهد یک بار دیگر ویولن بنوازد. باوجود اعتراض یهودی، قاضی موافقت می کند. با نواخته شدن موسیقی، همهٔ حاضران از جمله قاضی و سربازان به رقص درمی آیند. جوان تهدید می کند که هیچ گاه دست از نواختن برنمی دارد مگر اینکه یهودی اعتراف کند که دروغ گفته. یهودی در نهایت اعتراف می کند که پول را دزدیده بوده و به جای جوان به دار آویخته می شود. منشأ داستان. قدیمی ترین نسخه های این داستان به قرن پانزدهم میلادی بازمی گردد. در نسخه های اولیه، شخصیت یهودی وجود نداشت، بلکه راهبی مسیحی جای او را گرفته بود. ایدهٔ «رقص در خارزار» ابتدا در کتا
ب های طنز و نمایش های قرون وسطی دیده شده است. برادران گریم از چند منبع مختلف برای تدوین این داستان استفاده کردند: و دو روایت شفاهی از هسن و خانوادهٔ فون هاکس هازن. تحلیل. یهودستیزی در داستان. این داستان به دلیل شخصیت پردازی منفی یهودی و کلیشه هایی چون حریص بودن، دروغ گویی، و مظلوم نمایی، یکی از نمونه های برجستهٔ یهودستیزی در ادبیات فولکلور اروپایی شناخته می شود. تحلیل گران بر این باورند که یهودی در داستان به عنوان «اهرم شرارت» عمل می کند و به سادگی جایگزین راهب یا کلیشه ای دیگر از «دیگری» در نسخه های پیشین شده است. جایگاه داستان در آثار گریم. در نسخهٔ نهایی ۱۸۵۷ از افسانه های گریم، تنها سه داستان به وضوح دارای مضامین یهودستیزانه اند: همچنین، در مجموعهٔ «افسانه های آلمانی» آن ها (Deutsche Sagen)، داستان هایی چون «سنگ یهودیان» و «دختر کشته شده توسط یهودیان» وجود دارد که کلیشه های ضدیهودی مشابهی دارند. استفاده در تبلیغات نازی. در دوران آلمان نازی، این داستان ها، به ویژه نسخه های اصلاح نشده، به عنوان ابزارهای تبلیغاتی برای القای یهودستیزی به کودکان استفاده می شدند. پژوهشگرانی چون «لوئیس اسنایدر» نوشته اند که بسیا
ری از کتاب های نازی برای کودکان چیزی جز نسخه های بازنویسی شدهٔ افسانه های گریم نبودند. نقدهای مدرن. محققانی چون تئودور آدورنو و هانس-یورگ اوتر این داستان را به شدت نقد کرده اند و آن را بازتابی از پیش داوری های یهودستیزانهٔ رایج در قرن نوزدهم دانسته اند. برخی حتی تأکید کرده اند که ویلهلم گریم با بازنویسی های مکرر، به طور عامدانه ویژگی های منفی یهودی را تشدید کرده و چهره ای مثبت تر از خدمتکار مسیحی ترسیم کرده است.
دختر غازچران یا دختر غاز یک قصه و متل از مجموعه قصه های برادران گریم که توسط یاکوب و ویلهلم گریم گردآوری شده است. این قصه نخستین مرتبه در سال ۱۸۱۵ با عنوان سومین قصه از جلد دوم مجموعه چاپ گردید. چاپ دوم نیز در تاریخ ۱۸۱۹ منتشر شد. دختر غازچران در مجموعه آثار گریم با شمارهٔ داستان ۸۹ ثبت شده است. این داستان در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر در دستهٔ ATU ۵۳۳ قرار می گیرد که مربوط به افسانه هایی با موضوع "عروسِ واقعیِ سرکوب شده" است. داستان. روزی روزگاری، ملکه ای بیوه دختر زیبایی داشت که قرار بود با شاهزاده ای از سرزمین دور ازدواج کند. ملکه به دخترش پارچه ای جادویی داد که بر آن سه قطره از خون خود را چکاند تا در سفر از دختر محافظت کند. شاهزاده خانم همراه با خدمتکاری به نامزدش سفر را آغاز کرد، سوار بر اسبی سخنگو به نام فالادا. در میانهٔ راه، شاهزاده خانم از خدمتکار خواست که برایش آب بیاورد. اما خدمتکار گستاخی کرد و گفت: «خودت برو! من دیگر خدمتکار تو نیستم!» شاهزاده خانم ناچار شد با دستان ظریف خود از جوی آب بنوشد. در همین هنگام، پارچهٔ جادویی از دامنش افتاد و در آب گم شد. خدمتکار که فرصتی برای خیانت یافته بود، شاهزاده خانم
را وادار کرد تا با او لباس و اسب عوض کند و سوگند بخورد که هیچ گاه رازشان را فاش نکند. اگرنه او را خواهد کشت. خدمتکار خیانت کار با هویت شاهزاده وارد قصر شاه شد، در حالی که شاهزادهٔ واقعی به عنوان یک دختر غازچران در اصطبل باقی ماند. خدمتکار دستور داد اسب فالادا را بکشند تا رازشان فاش نشود. شاهزاده خانمِ غازچران، از قصاب خواست سر اسب را زیر دروازهٔ اصطبل نصب کند تا هنگام عبور بتواند با او سخن بگوید. هر روز که از دروازه می گذشت، می گفت: : «فالادا، فالادا، تو مرده ای، و شادی از زندگی من رفته است»، و سر اسب پاسخ می داد: در چراگاه غازها، پسربچه ای به نام کونراد همراه او بود. او می دید که دختر موهای طلایی زیبایش را شانه می کند و می خواست کمی از موهایش را بکَند. اما شاهزاده خانم وردی می خواند: : «ای باد، ای باد، کلاه کونراد را ببر، باد کلاه را برد، و کونراد ناچار شد به دنبال آن بدود. کونراد به شاه گفت که این دختر عجیب است و دیگر نمی خواهد همراهش باشد. شاه پنهانی آنان را زیر نظر گرفت و همه چیز را با چشم دید. آن شب، شاه از دختر خواست ماجرا را تعریف کند، ولی او به خاطر سوگندی که خورده بود، چیزی نگفت. شاه پیشنهاد داد که
حرف هایش را به اجاق آهنی بگوید. دختر وارد اجاق شد و با آن درد دل کرد؛ اما شاه در بیرون ایستاده بود و همه چیز را شنید. شاه با شنیدن حقیقت، دستور داد شاهزادهٔ واقعی لباس فاخر بپوشد و خدمتکار را فریب داد تا خود مجازاتش را انتخاب کند. خدمتکار که فکر می کرد این مجازات نصیب شاهزادهٔ واقعی خواهد شد، گفت: «او باید در بشکه ای از میخ پر شده، برهنه در شهر کشیده شود تا بمیرد.» شاه همین حکم را دربارهٔ خود او اجرا کرد. شاهزاده و شاهزاده خانم واقعی ازدواج کردند و سال های زیادی با شادی حکومت کردند. تحلیل داستان. «دختر غازچران» یکی از افسانه های نمادین گریم است که تم هایی چون خیانت، جابجایی هویت، ستم دیدگی و پاداش فضیلت را به زیبایی بازتاب می دهد. پارچهٔ خونی، سر اسب سخنگو، موهای طلایی، و باد، نمادهایی از پیوند با مادر، ارتباط با ناخودآگاه، خودآگاهی زنانه و طبیعت هستند. شخصیت شاهزاده خانم بسیار منفعل، مطیع و صبور است، ولی در نهایت، حقیقت با نیروی درونی و حمایت نمادین عناصر (فالادا، اجاق آهنی) پیروز می شود. این داستان، انتقال از وابستگی به مادر به پختگی و استقلال را به نمایش می گذارد. نسخه ها و شباهت ها. این افسانه با افسانه ه
ایی همچون دستبند طلایی در آمریکا و شاهزادهٔ لورن و پیشخدمت دروغین در انگلستان مرتبط است. همچنین در نسخه هایی از فرانسه، ایتالیا، ژاپن و دیگر کشورها یافت می شود. در برخی نسخه ها، مادر زنده می ماند یا فالادا زنده می شود. تأثیر فرهنگی. این افسانه تأثیر فراوانی بر ادبیات، موسیقی و هنر داشته است. هانس فالا دا، نویسندهٔ آلمانی، نام خود را از این افسانه وام گرفت. برشت شعر "ای اسب، تو شکایت کن" را با اشاره به "فالادا" نوشت.
مجموعه ارزیابی چندروشی ویدئو (VMAF) یک معیار سنجش کیفیت ویدئو با مرجع کامل است که توسط Netflix با همکاری دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، آزمایشگاه IPI/LS2N دانشگاه نانت و آزمایشگاه مهندسی تصویر و ویدئو (LIVE) در دانشگاه تگزاس در آستین توسعه یافته است. این ابزار، کیفیت ویدیو را بر اساس یک ویدئوی اصلی و یک ویدئوی تغییر یافته (نسبت به ویدئوی اصلی) پیش بینی می کند. این معیار را می توان برای ارزیابی کیفیت کدک های ویدیویی مختلف، رمزگذارها، تنظیمات رمزگذاری یا انواع انتقال استفاده کرد. در سال ۲۰۲۱، جایزه فناوری و مهندسی امی به Beamr, Netflix، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، دانشگاه نانت، دانشگاه تگزاس در آستین، دیزنی، SSIMWAVE، گوگل، Brightcove و ATEME برای توسعه معیارهای ادراکی باز برای بهینه سازی رمزگذاری ویدیو اهدا شد. این دومین بار در ۲۰ سال بود که دانشگاه ها جایزه امی دریافت کردند. همچنین این اولین باری بود که یک دانشگاه فرانسوی موفق به دریافت آن شد. عملکرد. نشان داده شده است که نسخه اولیه VMAF در مقایسه با رتبه بندی های ذهنی، از نظر دقت پیش بینی، از سایر معیارهای کیفیت تصویر و ویدیو مانند SSIM , PSNR -HVS و VQM-VFD برتری
دارد. عملکرد آن نیز در مقاله دیگری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است که نشان می دهد VMAF در یک مجموعه داده ویدیویی بهتر از SSIM و MS-SSIM عمل نمی کند. در معیار معیارهای کیفیت ویدیوی MSU، جایی که نسخه های مختلف آن (از جمله VMAF NEG) آزمایش شد، VMAF از تمام معیارهای دیگر در همه استانداردهای فشرده سازی (H.265، VP9، AV1، VVC) بهتر عمل کرد. نرم افزار. یک نرم افزار مرجع نوشته شده به زبان C و Python ("VMAF Development Kit, VDK") به عنوان نرم افزار رایگان تحت مجوز BSD+ Patent منتشر شده است. کد منبع و مطالب اضافی آن در GitHub موجود است.
سه پرنده کوچک (به آلمانی: "De drei Vügelkens") یکی از افسانه های مردم آلمان است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به عنوان داستان شمارهٔ ۹۶ در مجموعهٔ قصه های برادران گریم منتشر شده است. این داستان از نوع ATU 707 در فهرست آرنه-تامپسون-اوتر است که با نام «سه کودک زرین» شناخته می شود. ویژگی بارز این گونه، تولد کودکان با ویژگی های خارق العاده (نشان زرین، ستاره، موهای طلایی)، توطئه برای دور کردن آنان، و جست وجوی عناصر جادویی مانند درخت سخنگو، پرندهٔ حقیقت گو، و آب زنده کننده است. اصل داستان به زبان آلمانی سفلی نگاشته شده است. داستان شبیه به "آنسیلوتو، پادشاه پروینو"، اثر جیوانی فرانچسکو استراپارولا، و "خواهران حسادت به کادت آنها"، داستان هفتصد و پنجاه و ششمین شب از "شب های عربی" است. خلاصه داستان. سه خواهر چوپان در حال نگهداری از گاوها هستند که پادشاه به همراه دو وزیر از نزدیکی آن ها عبور می کند. دختر بزرگ تر می گوید که با خود پادشاه ازدواج می کند یا اصلاً ازدواج نمی کند، و خواهران دیگر نیز همین را دربارهٔ وزیران می گویند. پادشاه از زیبایی آنان شگفت زده می شود و تصمیم می گیرد با خواهر بزرگ تر ازدواج کند، و وزیرا
نش با دو خواهر دیگر. مدتی بعد، پادشاه برای سفری طولانی می رود و دو خواهر دیگر را برای مراقبت از ملکه تازه اش نزد او می گذارد. ملکه در غیاب شاه، سه فرزند به دنیا می آورد: دو پسر و یک دختر، که پسر بزرگ تر نشانی از یک ستارهٔ قرمز بر پیشانی دارد. اما خواهران حسودش نوزادان را به رودخانه می اندازند و حیواناتی (مانند سگ یا گربه) را جای آن ها قرار می دهند و به شاه گزارش می دهند که ملکه حیوان به دنیا آورده است. هربار پس از تولد کودک، پرنده ای از آب برمی خیزد و ترانه ای از حقیقت ماجرا می خواند، اما شاه تحت تأثیر دروغ خواهران، سرانجام همسرش را به زندان می اندازد. خوشبختانه یک ماهیگیر، هر سه کودک را از آب نجات می دهد و با همسرش که بچه ای ندارد، آن ها را بزرگ می کنند. کودکان در کنار هم رشد می کنند، اما زمانی که بزرگ تر می شوند و یکی از پسرها متوجه می شود که اصالتش ناشناخته است، تصمیم می گیرد حقیقت را پیدا کند. سپس خواهر و برادر دیگرش نیز به دنبال او می روند. خواهر کوچک تر، در حالی که ادب و احترام بیشتری نسبت به یک پیرزن ماهیگیر از خود نشان می دهد، هدیه ای دریافت می کند: یک ترکه جادویی و توصیه هایی برای عبور از دروازه های
قصر اسرارآمیز، آوردن پرنده ای در قفس، و لیوانی از آب. در راه بازگشت، او سگ سیاهی را که نگهبان قصر بود با ترکه می زند و سگ به شاهزاده ای زیبا تبدیل می شود. در راه، برادرانش را نیز می یابد. همگی نزد ماهیگیر بازمی گردند و داستان خود را برای او بازگو می کنند. در ادامه، شاه هنگام شکار پسر دوم را ملاقات می کند و او را به خانهٔ ماهیگیر می برد. پرندهٔ جادویی داستان واقعی را آواز می خواند. شاه همسرش را آزاد می کند و خواهران دروغ گو را مجازات می نماید. دختر پادشاه نیز با شاهزاده ای که پیشتر به سگ تبدیل شده بود، ازدواج می کند. نسخه های مشابه در کشورهای دیگر. داستان هایی با ساختار و مضمون مشابه در بسیاری از فرهنگ ها یافت می شوند:
قوی های وحشی () یکی از افسانه های ادبی معروف هانس کریستیان آندرسن است که نخستین بار در دوم اکتبر ۱۸۳۸ در مجموعهٔ «افسانه ها برای کودکان: مجموعهٔ جدید» منتشر شد. این داستان دربارهٔ شاه دختی به نام الیزا است که برای شکستن طلسمی که بر یازده برادرش افکنده شده، تلاش می کند. این داستان به دلیل مضامین عاطفی، فداکاری، سکوت، جادو و رستگاری بسیار مورد توجه قرار گرفته و اقتباس های زیادی در قالب باله، انیمیشن، فیلم و رمان داشته است. این افسانه از نوع ۴۵۱ در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر است: «برادرانی که به پرنده تبدیل شده اند». داستان های مشابه دیگری نیز با همین مضمون وجود دارند، از جمله: شش قو، دوازده برادر، هفت کلاغ، دوازده اردک وحشی. خلاصهٔ داستان. در سرزمینی دور، پادشاهی با یازده پسر و یک دختر به نام الیزا زندگی می کند. پس از مرگ همسرش، او با زنی بدجنس که در واقع یک جادوگر است ازدواج می کند. این ملکهٔ بدجنس یازده پسر پادشاه را با جادو به قوهای وحشی تبدیل می کند که فقط شب ها می توانند به شکل انسانی درآیند. سپس او سعی می کند الیزا را نیز جادو کند، اما روح پاک و بی گناه او مقاومت می کند. با این حال، ملکه او را با خاک مال کردن
صورتش و پاره کردن لباس هایش زشت و ناشناس جلوه می دهد تا پدرش او را از قصر بیرون کند. الیزا از قصر رانده می شود و به جنگلی پناه می برد، جایی که پس از گذشت مدتی، برادرانش را دوباره می بیند. قوها شب هنگام به شکل انسانی درمی آیند و خواهر خود را بازمی شناسند. آنها او را با خود به سرزمینی دور می برند تا از گزند نامادری در امان باشد. الیزا در خواب، از یک پری نیک دل راهنمایی دریافت می کند که برای نجات برادرانش باید با دستان خود یازده پیراهن از گیاه گزنه ببافد و در تمام این مدت، حتی یک کلمه هم نباید سخن بگوید؛ در غیر این صورت، برادرانش خواهند مرد. الیزا با وجود درد و زخم های زیاد، با سکوت و استقامت گزنه ها را جمع می کند و شروع به بافتن پیراهن ها می کند. در این میان، پادشاه سرزمینی دیگر او را می بیند و با وجود اینکه الیزا سخنی نمی گوید، به او دل می بندد و او را به قصر خود می برد و به عنوان همسر خود تاج گذاری می کند. با این حال، اسقف دربار به الیزا شک دارد و او را جادوگر می پندارد. شبی که الیزا برای جمع آوری گزنه به گورستان می رود، اسقف او را می بیند و گمان می برد که او با ارواح شریر هم پیمان است. بنابراین او را به پاد
شاه بدنام می کند. علی رغم عشق پادشاه، الیزا به جرم جادوگری محکوم به مرگ در آتش می شود. در روز اجرای حکم، الیزا پیراهن ها را در آغوش گرفته و همچنان در سکوت به بافتن ادامه می دهد. در آخرین لحظه، یازده قو از آسمان فرود می آیند و الیزا پیراهن ها را به آن ها می پوشاند. همهٔ برادران دوباره به انسان تبدیل می شوند، جز برادر کوچک که یک بال قو به جای یک دست دارد، چرا که الیزا فرصت نیافته بود آستین آخرین پیراهن را کامل کند. الیزا حالا آزاد است که سخن بگوید. او بی هوش می شود، اما برادرانش حقیقت را توضیح می دهند و آتش زیر پای او ناگهان به گل های سفید بدل می شود. پادشاه شاخهٔ گل را بر سینهٔ او می گذارد و الیزا از نو زنده می شود. آن دو با یکدیگر ازدواج می کنند و سرانجام خوشی برای آن ها رقم می خورد. در فرهنگ عامه. این افسانه در بسیاری از فرهنگ ها و سرزمین ها بازآفرینی شده است. پژوهشگران اشاره کرده اند که گونه های مشابهی از این داستان در اروپا، ایران، هند، و آسیای شرقی رواج دارد. اولریش مارزولف در فهرست افسانه های ایرانی خود، دست کم ده نسخه با عنوان «غیب گوی دروغین» ذکر کرده است.
ارمنستان یک کشور مستقل در منطقه قفقاز جنوبی، اوراسیا واقع در غرب آسیا است، در سرزمین کوهستانی ارمنستان، از غرب با ترکیه، از شمال با گرجستان، از شرق با جمهوری آرتساخ و آذربایجان و از جنوب با ایران و جمهوری خودمختار نخجوان، درون بوم و برون بوم آذربایجان همسایه است. اقتصاد ارمنستان از سرمایه گذاری و حمایت دیاسپورای ارمنی به شدت سود می برد. پیش از استقلال، اقتصاد ارمنستان عمدتاً مبتنی بر صنعت - مواد شیمیایی، الکترونیک، ماشین آلات، مواد غذایی فرآوری شده، لاستیک مصنوعی و منسوجات بود - و به شدت به منابع خارجی وابسته بود. این جمهوری بخش صنعتی مدرن را توسعه داده بود و ماشین آلات، منسوجات و سایر کالاهای تولیدی را در ازای مواد خام و انرژی به جمهوری های خواهر عرضه می کرد. تا ژانویه ۲۰۱۹، حدود ۴۰ هزار شرکت ثبت شده با موقعیت حقوق و دستمزد و ۲۴۷ شرکت با بیش از ۲۵۰ کارمند ثبت شده در این جمهوری وجود داشت. میانگین دستمزد در این شرکت ها ۲۴۰ هزار درام بود. شرکت های سرشناس. این فهرست شامل شرکت های سرشناسی است که دفتر مرکزی آنها در کشور ارمنستان واقع شده است. صنعت و بخش از طبقه بندی معیار طبقه بندی صنعت پیروی می کنند. این فهرست سا
زمان هایی که فعالیت خود را متوقف کرده اند را نیز شامل می شود و به عنوان منحل اعلام شده اند. سایر لیست های شرکت های پیشرو. بانک های بیشتری در فهرست بانک های ارمنستان قرار دارند. هر سه ماهه، بزرگ ترین شرکت های مالیات دهنده افشا و به صورت آنلاین منتشر می شوند. داده ها ممکن است بر اساس صنعت و اندازه شرکت جستجو شوند. به عنوان مثال، در میان شرکت های توسعه نرم افزار، بزرگ ترین مالیات دهنده بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷، سینوپسیس آرمنیا بود. فهرستی از شرکت های بخش فناوری اطلاعات در ارمنستان را می توانید در سایت EIF Guide بیابید. در همین حال، اتاق بازرگانی و صنعت فهرستی از شرکت های فن آوری بین المللی پیشرو در ارمنستان را ارائه می دهد. شرکت های فناوری اطلاعات (IT) سرشناسی که در ارمنستان تأسیس شده اند عبارتند از PicsArt, Krisp و دیگران.
سرباز حلبی استوار () یک افسانه ادبی از هانس کریستیان آندرسن نویسندهٔ دانمارکی است که نخستین بار در تاریخ ۲ اکتبر ۱۸۳۸ در کپنهاگ منتشر شد. این داستان دربارهٔ سرباز حلبی ای است که تنها یک پا دارد و عاشق بالرینایی کاغذی می شود. «سرباز حلبی استوار» یکی از نخستین افسانه هایی بود که آندرسن آن را بر پایهٔ هیچ منبع فولکلور یا داستان پیشینی ننوشته بود، و حاصل تخیل ادبی خالص اوست. خلاصهٔ داستان. روزی روزگاری، پسربچه ای برای تولدش مجموعه ای از ۲۵ سرباز حلبی هدیه می گیرد که همگی از یک قاشق حلبی ذوب شده ساخته شده اند. اما آخرین سرباز که قالب گیری اش با مقدار باقیماندهٔ قلـع انجام شده، فقط یک پا دارد. با وجود این نقص، او همچنان محکم و استوار ایستاده و سربازی وفادار باقی مانده است. در نزدیکی او، بالرینایی کاغذی با نوار درخشانی بر لباسش ایستاده که یک پایش را بالا نگه داشته و به نظر می رسد او نیز مانند سرباز فقط یک پا دارد. این شباهت باعث می شود سرباز عاشق بالرینا شود. اما عروسکی از جعبهٔ فنری (jack-in-the-box) که گویا او نیز به بالرینا علاقه دارد، به سرباز هشدار می دهد که از او چشم بردارد. روز بعد، به طرزی مشکوک سرباز از پنج
ره به بیرون سقوط می کند (احتمالاً کار عروسک فنری است) و وارد خیابان می شود. دو پسربچه او را پیدا می کنند، در قایقی کاغذی می گذارند و او را در جوی آب روانه می کنند. قایق از میان فاضلاب عبور می کند و موشی بزرگ در مسیر از سرباز طلب عوارض می کند، اما سرباز بی توجه ادامه می دهد. قایق وارد کانالی می شود و آن جا ماهی بزرگی او را می بلعد. مدتی بعد، ماهی شکار می شود، شکمش را می شکافند و سرباز حلبی دوباره روی میز خانه و در برابر بالرینا قرار می گیرد. اما بی هیچ دلیل روشنی، پسر بچه سرباز را در شومینه می اندازد؛ احتمالاً این نیز نقشه ای از سوی عروسک فنری بوده است. طوفانی از باد، بالرینا را هم به داخل آتش می برد. او و سرباز حلبی با هم در آتش می سوزند. صبح روز بعد، خدمتکار هنگام تمیز کردن شومینه، از میان خاکستر، قلب کوچکی از قلـع مذاب و نگین سوختهٔ لباس بالرینا را پیدا می کند. درون مایه و تحلیل. داستان، تجلی فداکاری، استواری در عشق، پذیرش سرنوشت و وفاداری در دل خطر و ناملایمات است. سرباز حلبی با وجود نقص جسمانی اش (نداشتن یک پا) در برابر چالش هایی چون سقوط، سفر از میان فاضلاب، بلعیده شدن و سرانجام سوختن در آتش، همچنان «است
وار» می ماند. پیشینهٔ انتشار. این افسانه برای نخستین بار در ۲ اکتبر ۱۸۳۸ در مجموعهٔ «افسانه ها برای کودکان. مجموعهٔ نوین. دفتر اول» در کنار داستان های «گل داوودی» و «قوهای وحشی» منتشر شد. بعدها در سال ۱۸۴۹ در مجموعهٔ کامل افسانه ها و بار دیگر در سال ۱۸۶۲ در جلد اول «افسانه ها و داستان ها» تجدید چاپ شد. اقتباس ها. این داستان در قالب های گوناگون هنری بازآفرینی شده است: میراث فرهنگی. سرباز حلبی استوار به یکی از نمادهای ادبی وفاداری، استقامت و عشق خالص بدل شده است. حضور او در شعر، موسیقی، نمایش و آثار ادبی مدرن نشان از تأثیر ماندگار این اثر دارد. نام «سرباز حلبی استوار» در زبان های گوناگون به صورت اصطلاحی رایج درآمده که برای توصیف افرادی با پشتکار و وفادار به کار می رود.