Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راسر امپراتوری ایران تعریف شد. البته این امر در میان روستاییان و عشایر رایج نبوده و می شد زنان بدون پوشش سر را در میان آنها یافت. در یک نگاه کلی می توان گفت، همواره پوشاندن مو در میان زنان ایران امر عادی بوده و برداشتن آن بی ادبی تلقی می شده است. دوران مدرن. طاهره قرةالعین در سال ۱۲۶۴ قمری در واقعه بدشت سخنرانی کرد و با حاضر شدن بدون نقاب روبنده حاضران را شگفت زده کرد. او همچنین جدائی دین بابی از دین اسلام و نسخ احکام و سنن قدیم را اعلام کرد. هدی شعراوی در مصر همین کار را کرد. در دربار قاجار، مسافرت های شاه به اروپا و مشاهداتش از وضعیت پوشش زنان اروپایی در دربار تأثیر به سزایی داشت. به تدریج موضوع «کشف حجاب» در قالب تجدد خواهی به محافل روشنفکری و اشعار شعرا نفوذ کرد و در مطبوعات منعکس شد. مجمع کشف حجاب. روزنامه دیلی تلگراف در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۲۷ میلادی (۱۲ خرداد ماه ۱۳۰۶خورشیدی) در ذیل خبری با عنوان «بانوان عصر جدید ایران؛ مبارزه برای آزادی» نوشت:مبارزه ای که بانوان متجدد و روشنفکر ایران برای آزادی نسوان شروع کرده اند ممکن است دامنه آن به کشمکش و تصادم میان اولیای امور و رهبران این نهضت کشیده شود. به درخواست مک
رر نمایندگان علماء و بنا به قولی، روی خواهش شوهران غیور و حسود، شب گذشته، قوای انتظامی به باشگاهی که زنان بی حجاب با لباس های شبانه آخرین مد پاریس، با مردها اجتماع کرده، حمله بردند. مدیر باشگاه بازداشت و زندانی شد و هنوز معلوم نیست چه جرمی علیه او اعلام خواهد شد. زن ها اجتماعاتی تشکیل داده، … به اولیای امور اعتراضات شدیدی نموده اند. این بانوان متجدد، مدعی هستند که یکی از عوامل مهم نهضت زنان ایران، همان نفرت و دوری از همسری با دخترانی است که آن ها را به چشم ندیده و نشناخته و از این رو جوانان ایرانی، برای ازدواج با دختران اروپایی بیشتر اظهار تمایل می نمایند.ابوالقاسم آزاد و همسرش شهناز آزاد رشدیه (دختر میرزا حسن رشدیه) در مرداد ماه ۱۲۹۹ خورشیدی نشریه ای به نام «نامه بانوان» منتشر کرد. وی از مدتی قبل انجمنی مخفی تحت عنوان «مجمع کشف حجاب» تأسیس کرده بود و جلسات این انجمن با حضور زنان و مردان در منزل وی و دیگر اعضاء انجمن تشکیل می شد. در این جلسات افرادی چون یحیی دولت آبادی شرکت می کردند و به بحث و گفتگو می پرداختند. این مجمع پس از مدتی فعالیت از سوی شهربانی منحل و آزاد نیز دستگیر و مدتی محبوس شد؛ فعالیت های او بر
ای کشف حجاب چهار بار او را راهی زندان و تبعید کرد… از اواسط دهه ۱۳۰۰ انتقاد به حجاب دست کم در تهران آسان تر شده بود. گروه های فعال جنبش زنان ایران از حجاب انتقاد می کردند، برای مثال نشریه عالم نسوان در سال ۱۳۱۰ بحثی دربارهٔ حجاب باز کرد و فراخوانی برای این بحث چاپ نمود. پاسخ های موافق و مخالف داده می شد. در مجموع، زنان از بی حجابی بسیار دفاع کردند و انحطاط اخلاقی جامعه را از سرکوب زنان توسط مردان می دانستند. هدی شعراوی نیز در همین دوره، در سال ۱۳۰۲ در مصر حجاب اسلامی اش را به نشانه حمایت از جنبش فمینیستی با اهدافی گسترده تر، در دریای مدیترانه انداخت. کشف حجاب رضاشاه. رضا شاه پس از سفر به ترکیه در ۱۲ خرداد ۱۳۱۳، تحت تأثیر اقدامات تندروانهٔ آتاتورک قرار گرفت. در این دوره نیز ممنوعیت حجاب در مدرسه های دخترانه پخش شد، و قانونی در این راستا تصویب شد. او این مسئله را پس از یک سال از گذشت سفر به ترکیه در آذر ۱۳۱۴ به محمود جم «رئیس الوزرا» چنین بازگو کرد: از این رو بخشنامهٔ کشف حجاب جهت تصویب رضاشاه در تاریخ ۲۷ آذر ۱۳۱۴ از طرف رئیس الوزرا به دربار فرستاده شد تا در آغاز دی ماه فرمان اجرای رسمی قانون کشف حجاب به تمام و
لایات ایران ارسال گردد. رضاشاه در ۱۷ دی سال ۱۳۱۴ طی جشن فارغ التحصیلی دختران بی حجاب در دانشسرای مقدماتی رسماً بر کشف حجاب تأکید کرد. در روز ۱۷ دی ۱۳۱۴ تاج الملوک آیرُملو، همسر رضاشاه و دخترانشان شمس و اشرف بدون حجاب به دانشسرای تربیت معلم رفتند. این نخستین بار بود که خانواده شاه بدون حجاب و روبنده در مجمعی عمومی ظاهر می شدند.از نزدیکان رضاشاه نقل شده است که فرمان کشف حجاب برای رضاشاه دردآور بود، اما برای اعتلای زنان ایرانی این فرمان را ضروری می دانست.
بازاریابی درنده یا تبلیغات درنده را می توان عملِ دستکاری روانی و تحریک اشخاص یا جمعیت آسیب پذیر به انجام تراکنش های نامطلوب از طریق روش های شناخته نشدهٔ بهره جویی از آسیب پذیری ها فهمید. تشخیص آسیب پذیری های اشخاص/جمعیت ها می تواند دشوار باشد، مخصوصاً که ممکن است وابسته به زمینهٔ آن باشند و در همهٔ شرایط صدق نکنند.
توکو میئورا (; –) بازیگر، بازیگر خردسال و خواننده اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ماشین مرا بران" در نقش «میساکی واتاری» اشاره کرد.
در فولکلور ژاپنی نوعی یوکای است که در روزها و شب های بارانی ظاهر می شود و تصور بر این است باران را فرا می خواند. "آمه اُونا" در کتاب "کونجاکو هیاکی شویی" اثر توری یاما سکیئن به شکل زنی که زیر باران ایستاده و دستش را می لیسد به تصویر کشیده شده است. آن ها به هرجایی که رهسپار می شوند باران احضار می کنند، و به خاطر آدم ربایی و سلب روحیه کودکان سرزنش می شوند. آن ها به شکل زنانی فاسد و هرزه ظاهر می شوند که زیر آب باران خیس شده اند. "آمه اُونا" به ادیان عامیانه باستانی کشورهای ژاپن و چین برمی گردد. "آمه اونا" با ایزدان صغیر باران مرتبط است. اما بر خلاف ایزدان، آن ها سخاوتمند نیستند. اگرچه باران هایی که با خود می آورند ممکن است روستایی را از خشکسالی نجات دهد یا برای کشاورزان ثروت به ارمغان بیاورد، اما آن ها اهداف شومی به همراه دارند. آن ها در زیر پوشش باران، در روستاها به دنبال دختران تازه متولد شده پرسه می زنند. اگر کودکی که در آن شب تازه متولد شده را بیابند، آن را ربوده، به تاریکی می برند و در نهایت به دنیای دیگری انتقال می دهند. مادرانی که فرزندانشان ربوده می شود، گاهی اوقات از شدت غم و ناامیدی خودشان تبدیل به "آم
ه اونا" می شوند. این زنان که عقل خود را از دست داده اند، شب هنگام با گونی های بزرگ در خیابان ها به امید جایگزینی فرزندشان پرسه می زنند. آن ها مخفیانه وارد خانه هایی می شوند که صدای گریه کودکان از آن به گوش می رسد، و شب هنگام اقدام به ربودن آن ها می کنند.
حفاظت در نیوزلند دارای تاریخچه ای است که با مائوری ها و اروپایی ها مرتبط است. هر دو گروه از مردم سبب از دست رفتن گونه ها شدند و هر دو پس از درک تأثیر خود بر گیاهان و جانوران بومی، رفتار خود را تا اندازه ای تغییر دادند.
جایگزین جهانی شدن (که همچنین به عنوان جهانی شدن جایگزین نیز شناخته می شود، یک جنبش اجتماعی است که هواداران آن از همکاری و تعامل جهانی حمایت می کنند، اما با آنچه که به عنوان اثرات منفی جهانی سازی اقتصادی توصیف می کنند، مخالفند. آنها ممکن است به زیان ارزش های انسانی مانند تغییر اقلیم، حفاظت محیط زیست و آب و هوا، عدالت اقتصادی، حفاظت از نیروی کار، حفاظت از فرهنگ های بومی، صلح و آزادی های مدنی، یا به زیان ترویج کافی ارزش های انسانی کار کنند. این جنبش با جنبش عدالت جهانی مرتبط است.
برنارد کراوچیک (؛ زادهٔ ۲۰ مه ۱۹۳۱–۱۱ اوت ۲۰۱۸) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مروارید دیهیم"، "کارآگاهان جنایی"، "خانه" و "نمک زمین سیاه" اشاره نمود.
انتخاب اجتماعی و ارزش های فردی (به انگلیسی: Social Choice and Individual Values)، یک تک نگاری نوشته کنث ارو است، که در آن نظریه انتخاب اجتماعی مدرن، ادغام دقیق اخلاق اجتماعی و نظریه انتخاب اجتماعی با نگاهی اقتصادی را ایجاد کرد. «انتخاب اجتماعی» در عنوان کتاب به ارائه ارو از نحوه اجرای "ارزش های اجتماعی،" از "مجموعه نظم های فردی" و بر اساس "قانون اساسی" اشاره دارد. هر انتخاب اجتماعی با مجموعه قوانین امکان پذیری مطابقت دارد که با یک «رأی» تحت قانون اساسی تصویب شده است، حتی اگر همه افراد به همه قوانین رأی ندهند. معرفی. مقدمه کتاب، رأی گیری و بازارها را با دیکتاتوری و قراردادهای اجتماعی (مانند مواردی که در قوانین مذهبی وجود دارد) در تضاد قرار می دهد. هر دو نمونه تصمیمات اجتماعی هستند. رأی گیری و بازارها به یک معنا انتخاب "اجتماعی" را تسهیل می کنند، درحالی که دیکتاتوری و قرارداد آن را محدود می کند. افراد امروز (در مقابل آیندگان) احتمالاً سلایق متفاوتی را برای انتخاب اجتماعی دارند. نگرانی، مربوط به جنبه های تعمیم چنین انتخاب هایی است. از این نظر با تحلیل پارادوکس کندورسه از استفاده از «قانون اکثریت» به عنوان یک ارز
ش قابل مقایسه است. ارو می پرسد که آیا روش های دیگر تجمیع خواست ها (خواه از طریق رأی دادن یا بازار)، با استفاده از مقادیر دیگر، مشکل را برطرف می کند یا از راه های دیگر رضایت بخش است؟ در این جا سازگاری منطقی یک بررسی در مورد پذیرش همه مقادیر است. برای پاسخ به سؤال ها، ارو حذف تمایز بین رأی دهی و بازار را به نفع دسته بندی عمومی تر انتخاب اجتماعی جمعی پیشنهاد می کند. واژه شناسی. این کتاب چند اصطلاح و نمادهای منطقی مورد استفاده پس از آن و تفسیر تجربی کاربردی آن ها را تعریف می کند (ص. ۱۱–۱۹، ۲۳). واژه های کلیدی در این میان «رأی» («مجموعه دستورها») و جامعه (به طور کلی تر «جمعیت») است که از افراد (در این جا «رأی دهندگان») به شکل زیر تشکیل شده است: شرایط و قضیه. به نظر می رسد قانون اساسی جایگزین امیدوارکننده ای برای دیکتاتوری و کنوانسیون اجتماعی مصون از رأی یا کنترل خارجی باشد. ارو پیوستگی یک نظم اجتماعی را به این صورت توصیف می کند که فقط نیاز به انتخاب اجتماعی از هر محیطی از وضعیت های اجتماعی موجود دارد. از آن جایی که برخی از وضعیت های اجتماعی پیروز خواهد شد، انکار این امر دشوار است (به ویژه بدون در نظر گرفتن هیچ جای
ی در برگه رأی، برای رأی ممتنع). گذرا بودن نظم اجتماعی نسبت به نیاز به اتفاق آرا برای تغییر بین دولت های اجتماعی، در صورت وجود وضعیت موجود ناسازگار (یعنی فردی که در معرض «فلج دموکراتیک» قرار می گیرد، مزیت دارد. در صورت عدم وجود بن بست، گذر هر گونه اشاره به "وضعیت موجود" را به عنوان یک پیش فرض ممتاز که راه را برای انتخاب اجتماعی مسدود می کند، از بین می برد (ص. ۱۲۰). ارو شرایط «ظاهراً معقول» زیر را برای محدود کردن نظم (های) اجتماعی قانون اساسی پیشنهاد می کند (ص. ۲۵، 96-97). ۱. دامنه جهانی (نامحدود) U (که متعاقباً نامیده می شود): هر مجموعه از ترتیب منطقی ممکن به ترتیب اجتماعی خود نگاشت می شود. ۲. استقلال گزینه های نامربوط I: اجازه دهید formula_1 ،... ، formula_2 و formula_1 ' ،...، formula_2 ' 2 مجموعه از دستورات در قانون اساسی باشد. فرض کنید S زیرمجموعه ای از حالت های اجتماعی فرضی موجود (نه صرفاً قابل تصور) باشد، مثلاً x و y، از مجموعه حالت های اجتماعی. برای هر رأی دهنده i، رتبه بندی x و y برای یکسان باشد formula_5 و برای formula_5 . (رأی دهندگان مختلف هنوز هم می توانند رتبه بندی های متفاوتی از ۲ حالت اجتماعی دا
شته باشند) سپس ترتیب اجتماعی برای ۲ مجموعه ترتیب بندی مربوطه همان حالت(ها) را از زیرمجموعه به عنوان انتخاب اجتماعی انتخاب می کند. ۳. اصل (ضعیف) پارتو P: برای هر "x" و "y" در مجموعه حالت های اجتماعی، اگر همه "x را" بر "y" ترجیح دهند، "x" از نظر اجتماعی بر "y" انتخاب می شود. ۴. غیردیکتاتوری D: هیچ رأی دهنده ای در جامعه دیکتاتور نیست؛ یعنی هیچ رأی دهنده ای در جامعه وجود ندارد که برای هر مجموعه ای از نظم ها در حوزه قانون اساسی و هر جفت حالت اجتماعی متمایز "x" و "y"، اگر رأی دهنده "i" به شدت "x" را بر "y" ترجیح دهد، "x" از نظر اجتماعی بر "y" انتخاب شود. .
شچرتس () یک سکونتگاه شهری در منطقه لویو در استان لویو در اوکراین است. شچرتس میزبان اداره جامعه سکونتگاه شچیرتس، یکی از هرومادا های اوکراین است. جمعیت این ناحیه است. تا ۱۸ جولای ۲۰۲۰، شچرتس متعلق به منطقه استومیتی بود. این منطقه در ژوئیه ۲۰۲۰ به عنوان بخشی از اصلاحات اداری اوکراین لغو شد که تعداد رایون های استان لویو را به ۷ کاهش داد. منطقه Pustomyty Raion در منطقه لویو ادغام شد.
سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده (سیا) تلاش های نافرجام متعددی برای ترور فیدل کاسترو، رهبر سابق کوبا انجام داد. تلاش هایی نیز توسط تبعیدیان کوبایی، گاهی با همکاری سیا صورت می گرفت. "کمیته کلیسا" در سال ۱۹۷۵ مدعی شد که هشت سوءقصد توسط سیا بین سالهای ۱۹۶۰ و ۱۹۶۵ ثابت شده است. در سال ۲۰۰۶، فابیان اسکالانته، رئیس سابق ضد جاسوسی کوبا، اظهار داشت که ۶۳۴ طرح یا تلاش برای ترور انجام شده است. آخرین توطئه شناخته شده برای ترور کاسترو توسط تبعیدیان کوبایی در سال ۲۰۰۰ بود. به گفته ریچارد هلمز، رئیس سیا، مقامات دولت کندی فشار زیادی بر سیا وارد کردند تا «از شر کاسترو خلاص شود». یکی از این تلاش ها شامل یک ماده شیمیایی با اثرات مشابه با داروی ال اس دی بود که در هوای اتاقی که کاسترو از ایستگاه رادیویی خود پخش می کرد، با هدف از دست دادن آرامش و صحبت نامنظم در حین پخش پخش شد. در حالی که این مثال ممکن است به اندازه یک ترور خطرناک نباشد، اگر موفقیت آمیز بود، این تلاش می توانست به حرفه کاسترو آسیب برساند. یکی دیگر از تلاش های اولیه بر این دانش متکی بود که او عاشق غواصی بود. سیا تصمیم گرفت لباس غواصی آلوده ای بسازد که کاسترو را به
آرامی و در مدت زمان طولانی با پوشاندن لباس به بیماری سل بکشد. لباس غواصی آلوده موفق نشد. نقشه لو رفت و کاسترو از این تلاش مطلع شد. یکی از طرح های ترور فیدل کاسترو توسط سیا بمب گذاری داخل سیگار برگ او بود.
ان جی سی ۵۰۲۶ () یک کهکشان مارپیچی میله ای یا کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی قنطورس است. این کهکشان در ۵ ژوئن ۱۸۳۴ توسط جان هرشل کشف شد.
ان جی سی ۵۰۵۳ () یک خوشه کروی در صورت فلکی گیسو است. این کهکشان در ۱۴ مارس ۱۷۸۴ توسط ستاره شناس آلمانی-بریتانیایی ویلیام هرشل کشف شد.
ان جی سی ۵۰۶۸ () یک کهکشان مارپیچی میله ای در صورت فلکی دوشیزه است. کهکشان NGC 5068 تقریباً در فاصله ۲۲ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و قطر آن بیش از ۴۵۰۰۰ سال نوری است.
ان جی سی ۵۰۸۴ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی دوشیزه است. این کهکشان در فاصله حدود ۸۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد، ویلیام هرشل این کهکشان را در ۱۰ مارس ۱۷۸۵ کشف کرد.
ان جی سی ۵۰۹۰ و ان جی سی ۵۰۹۱ () مجموعه ای از دو کهکشان در فاصله نزدیک ۱۶۰ میلیون سال نوری (۵۰ میلیون پارسک) در صورت فلکی قنطورس هستند.
ان جی سی ۵۱۱۴ () یک کهکشان عدسی شکل است که در فاصله ۱۷۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی قنطورس قرار دارد. این کهکشان توسط اخترشناس جان هرشل در ۳ ژوئن ۱۸۳۶ کشف شد.
ان جی سی ۵۱۳۵ () یک کهکشان مارپیچی میله ای است که در صورت فلکی مار باریک و در فاصله حدود ۲۰۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این کهکشان توسط جان هرشل در ۸ مه ۱۸۳۴ کشف شد.
ان جی سی ۵۱۶۱ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی قنطورس است. جان هرشل این کهکشان را در ۳ ژوئن ۱۸۳۶ کشف کرد.
ان جی سی ۵۱۸۹ () یا سحابی سیاره ای مارپیچی یک سحابی سیاره ای در صورت فلکی مگس جنوبی است. این کهکشان در ۱ ژوئیه ۱۸۲۶ توسط جیمز دانلوپ کشف شد.
ان جی سی ۵۱۷۰ () یک کهکشان مارپیچی بزرگ، نزدیک، در صورت فلکی دوشیزه است. این کهکشان در ۷ فوریه ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ان جی سی ۵۱۹۸ () یک کهکشان بیضی شکل در صورت فلکی تازی ها است. این کهکشان در ۱۲ مه ۱۷۸۷ توسط ستاره شناس ویلیام هرشل کشف شد.
هتل استاد فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی انور راشید است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیلاکان، دولکوئر سلمان، نیتیا منن، صدیق، عاصم جمال، لنا، جاگاپاتی ببو، مالویکا نایر و آصف علی ایفای نقش کرده اند.
ان جی سی ۵۲۰۱ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی خرس بزرگ واقع شده است. این کهکشان در ۱۴ آوریل ۱۷۸۹ توسط ستاره شناس بریتانیایی-آلمانی ویلیام هرشل کشف شد. این کهکشان حدود ۳۸۴ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
حاجی الیاس معروف به شمس الدین الیاس شاه () بنیان گذار سلطان نشین بنگال و دودمان الیاس شاهی بود. این دودمان با یک فاصله ۲۱ ساله در اوایل قرن پانزدهم که توسط دودمان گانشا در حکومتشان افتاد، مجموعاً به مدت ۱۴۵ سال (۱۳۴۲–۱۴۸۷) حکومت کردند. الیاس شاه در سیستان به دنیا آمد. او فردی پیرو مذهب سنی بود، که به مقاماتی سلطان نشین دهلی رسید. در اوایل قرن چهاردهم، سلطان نشین دهلی، بنگال را به سه استان با مرکزیت شهرهای ساتگائون در بنگال جنوبی، سونارگائون در بنگال شرقی و لاخنائوتی در بنگال شمالی تقسیم کرد. هدف این کار، بهبود تسلط ضعیف دهلی بر منطقه بنگال بود. سپس الیاس شاه به فرمانداری ساتگان منصوب شد. در اواسط قرن چهاردهم، فرمانداران این سه شهر اعلام استقلال کردند. سپس این سه شهر، شروع به جنگ و درگیری با یکدیگر کردند. الیاس شاه سرانجام توانست، حاکم لاخنائوتی، علاءالدین علی شاه، و حاکم سونارگائون، اختیار الدین قاضی شاه را شکست دهد. او بنگال را به یک سلطان نشین مستقل تبدیل کرده، سپس پایتخت خود را در شهر پاندوآ تأسیس کرد. پس تأسیس سلطان نشین بنگال، الیاس جنگی را علیه سلطان نشین دهلی به راه انداخت تا آن ها استقلال بنگال را بپز
یرند. او به سراسر شهرهای بخش شرقی شبه قاره حمله کرده و اولین حاکم مسلمانی شد که به دره کاتماندو حمله می کرد. زندگی شخصی. او اصالتاً ترک بود در مورد این که آیا الیاس در سیستان به دنیا آمده است یا نه، دیدگاه های متناقضی وجود دارد، اگرچه اتفاق نظر وجود دارد که منشأ او قطعاً در منطقه سیستان در شرق ایران امروزی و جنوب افغانستان است. به گفته Syed A M R Haque، این پیشینیان او بودند که برای اولین بار به عنوان مبلغان مسلمان به شبه قاره آمدند و در سال ۱۲۲۷ توسط سلطان نشین دهلی در بنگال به خانواده او یک جاگیر اعطا شد. الیاس یک مسلمان سنی مذهب بود. بر اساس روایتی از دورگاچاندرا سانیال، او در راه سونارگان بود که با یک بیوه برهمن بنگالی از باجرایوگینی، بیکرامپور که اسلام را پذیرفته بود و نام فیلوماتی بیگم را به خود گرفته بود، ازدواج کرد، و بعداً صاحب دو پسر و چند دختر شدند. که شاهزاده سکندر یکی از آن ها بود. سانیال می افزاید که این ازدواج در ابتدا مورد اعتراض برهمین های طبقه بالا قرار گرفت، زیرا ازدواج مجدد بیوه ها در هندوئیسم مجاز نبود. با این وجود، الیاس نکاح را انجام داد، زیرا نمی توانست اجازه دهد که دختر به عنوان یک طر
د شده در جامعه خود زندگی کند یا به فحشا بیفتد. این روایت توسط دینش چاندرا سن تأیید شده، با این حال، بسیاری از مورخان مشهور مانند آر دی بانرجی و احمد حسن دانی، روایت سانیال را رد کرده اند، زیرا هیچ منبع تاریخی به جز نقل قول هایی از «"میر فرازند حسین"» که در تواریخ مسلمانان برای تاریخ هند آمده برای آن وجود ندارد. دانی روایت سانیال را تخیلی و صرفاً تلاشی برای تجلیل از تاریخ سانیال و بهادری برهمن وارندرا می داند. بانرجی این سؤال را مطرح کرد که آیا سانیال قبل از نوشتن کتابش تاکنون کتاب های تاریخی قبلی را خوانده است زیرا اشتباهات متعددی در مورد اعضا و تاریخ دودمان الیاس شاهی داشته است. عبدالکریم نیز با استناد به نالینی کانتا باتاسالی، اشاره می کند که الیاس براساس سنت با یک زن هندو ازدواج کرد، البته نامی فیلوماتی نمی برد. اتحاد بنگال. الیاس زیر نظر سلطان نشین دهلی فعالیت می کرد، البته مشخص نیست که آیا او از ابتدا در بنگال بوده است یا خیر. برخی ادعا می کنند که الیاس، در اصل در دهلی بود و پس از بروز مشکلاتب به بنگال نقل مکان کرد، در عین حال برخی نیز ادعا می کنند که خانواده او مدت ها قبل به بنگال مهاجرت کرده بودند. برا
ساس دانشنامه بنگال، الیاس در ابتدا در دستگاه ملک فیروز در دهلی بود. با این وجود، الیاس در نهایت زیر نظر عزالدین یحیی، فرماندار استان ساتگائون در بنگال جنوبی امروزی فعالیت می کرد. پس از مرگ یحیی در سال ۱۳۳۸، الیاس خود را به عنوان سلطان مستقل ساتگائون و با لقب "شمس الدین" معرفی کرد. او سپس جنگی طولانی از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۲ را علیه سلطان علاءالدین علی شاه لاخنائوتی (در بنگال شمالی) و سلطان اختیار الدین قاضی شاه سونارگاون (در بنگال شرقی) به راه انداخت. الیاس پس از فتح لاخنائوتی و سونارگاون به ترتیب در سال های ۱۳۴۲ و ۱۳۵۲ به پیروزی رسید. او سپس از طریق اتحاد این مناطق، سلطان نشین بنگال را در سال ۱۳۵۲ تأسیس کرد و پایتخت خود را به پاندوآ، که چندان از لاخنائوتی دور نبود و در شمال بنگال قرار داشت منتقل کرد. این منطقه پایتخت سابق پادشاهان گور و امپراتوران پالا بود. پس از این، این قلمرو را با نام «"بنگاله"» یا "«ملک بنگله»" می شناختند. در زمان تصدی وی به او "«شاه بنگله»" می گفتند و مردم ساکن در این منطقه را نیز «بنگالی» می نامیدند. حکومت. الیاس شاه نگرش برابری طلبانه ای نسبت به رعایای خود داشت. دولت او به دلیل برابری و پذ
یرش اعضایی از جوامع مختلف مذهبی، کاست ها، اجتماع ها و قوم ها معروف بود. او مردم بنگال را زیر یک پرچم و سازمان سیاسی، اجتماعی و زبانی جمع کرد، که به زبان بنگالی، سخن می گفتند. این منطقه پذیرای مهاجرانی از سراسر جهان اسلام، از جمله هندی های شمالی، ترک ها، ابیشیان، عرب ها و فارسی زبانان بود. فعالیت های نظامی. او به عنوان فرمانروای ساتگائون، اولین ارتش مسلمانان را به نپال رهبری کرد. او ابتدا منطقه تیرهوت را اشغال کرده و سپس که آن را به دو قسمت تقسیم کرد. بخش شمالی رودخانه بودی گانداکی به راجا کامشوار تاکور از دودمان اوینی وار بازگردانده شد، در حالی که الیاس قسمت جنوبی را برای خود نگه داشت که از بگوسرای تا نپال ترای امتداد داشت. مرکز آن در روستای اوکاکالا (که بعداً به افتخار او حاجیپور شناخته شد) قرار داشت، الیاس در آن جا قلعه بزرگی ساخته و شهری تأسیس کرد. سپس الیاس با ارتش خود از میان دشت های ترای به دره کاتماندو که توسط جایا راجا دوا اداره می شد، رفت. ارتش او معبد سویامبونات را غارت کرده و شهر کاتماندو را به مدت سه روز غارت کردند و با غنایم فراوان به بنگال بازگشتند. الیاس سپس به اوریسا حمله کرد که توسط بانودووا
دوم از سلسله گانگا شرقی اداره می شد. او بیشتر جاجپور، کوتاک را غارت و تا دریاچه چیلیکا پیش رفت. معبد جاگانات نیز در طول این تهاجم مورد غارت قرار گرفت. او همچنین مبارزات موفقیت آمیزی را علیه پادشاهی کاماروپا در آسام امروزی رهبری کرد و اولین پادشاه مسلمانی بود که گوآهاتی را تصرف کرد. در نوامبر ۱۳۵۳ سلطان دهلی فیروزشاه تغلق حمله به بنگال را آغاز کرد. ارتش او پاندوآ را اشغال کرد. الیاس و نیروهایش به سمت قلعه اکدالا عقب نشینی کردند. سلطان دهلی به مدت دو ماه این قلعه را محاصره کرد. سپس نیروهای دهلی به عقب نشینی کردند. الیاس نیز تعقیب ارتش دهلی را آغاز کرد و تا بنارس پیش رفت. ارتش دهلی به شدت به مقابله پرداخت. فیروزشاه در سال ۱۳۵۵ به دهلی بازگشت. الیاس بار دیگر کنترل بنگال را به دست گرفت و قلمرو او تا رودخانه کوشی گسترش یافت. گستره لشکرکشی های الیاس، از جمله تسخیر مراکز مهم فرهنگی هند، در فضای هند آن زمان «تسخیر جهان» تلقی می شد. این امر باعث شد که او را به همان شیوه علاءالدین خلجی به «اسکندر دوم» لقب دهند. مرگ. الیاس در ژانویه ۱۳۵۸ درگذشت و در اوکاچالا به خاک سپرده شد. به افتخار تلاش های او در استحکامات و شهرسازی ا
وکاکالا، نام شهر را به "حاجی پور" (شهر حاجی ها) تغییر دادند. در زمان پادشاه گورکانی، اکبر، والی بیهار سعید خان، برادر مخصوس شاه، در سال ۱۵۸۷ یک مسجد جامع در قلعه الیاس شاه ساخت. این مقبره مورد احترام مسلمانان و هندوها است و هر سال، مراسم او یک ملا برگزار می کند.
ان جی سی ۵۲۵۲ () یک کهکشان عدسی شکل است که در صورت فلکی دوشیزه و در فاصله ۲۲۰ تا ۳۲۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این کهکشان در ۲ فوریه ۱۷۸۶ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ان جی سی ۵۲۵۶ () شامل دو کهکشان دیسکی است که با یکدیگر برخورد می کنند. این دو کهکشان در صورت فلکی دب اکبر واقع شده است و توسط ویلیام هرشل در ۱۲ مه ۱۷۸۷ کشف شد.
کوه تیلی یک قله کوه با ارتفاع است که در رشته کوه های موناشی در بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده است. این قله که در غرب رودخانه کلمبیا و دریاچه اپر آرو قرار دارد، از بزرگراه ترانس کانادا، ریولستوک و منطقه اسکی توچال کوهستانی ریولستوک قابل مشاهده است. کوه تیلی به افتخار سر ساموئل لئونارد تیلی (۱۸۱۸–۱۸۹۶)، سیاستمدار کانادایی و یکی از پدران کنفدراسیون نامگذاری شده است. نام این کوه به طور رسمی در سال ۱۹۲۴ توسط هیئت نام های جغرافیایی کانادا پذیرفته شد، اگرچه این نام در انتشارات در اوایل سال ۱۸۸۷ ظاهر شد. اولین صعود از این کوه در سال ۱۹۶۸ توسط بروس هاگرستون و دیوید پی جونز انجام شد.
کومکان یک قله کوه با ارتفاع است که در بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده است. اولین صعود قله در ۱۶ اوت ۱۹۵۸ توسط چهار عضو باشگاه کوهنوردی بریتیش کلمبیا انجام شد: دیک کولبرت، آرت دلو، روی میسون و رالف هاچینسون.
پائولو پزولانو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مدیر فوتبال اهل اروگوئه است که در پست هافبک تهاجمی بازی می کرد.
پسر وفادار و پسر ایده آل فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی میتران جواهر است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، جنلیا دی سوزا، اشیش ویدیارتی، چاروهاسان، آمبیکا، راجیالکشمی، رکا هریس و شریا سارن ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم آماده است.
علاء الدین حسن بهمن شاه (متوفی ۱۰ فوریه ۱۳۵۸) که نام اصلی او ظفرخان یا حسن گانگو بود، بنیان گذار سلطنت بهمنی است. اوایل زندگی. به گفته گوردون کر و آندره وینک، ظفرخان اصالتی افغانستانی داشت. محمدقاسم فرشته مورخ عصر گورکانی بیان می کند که منشأ ظفرخان بسیار مبهم است و قابل ردیابی نیست، اما او را اصالتاً از سرزمین افغانستان می داند، در حالی که هرمان بیان می کند که ظفرخان یک ترک یا یک افغانستانی با تبار نامشخص بود. ریچارد ایتون نوادگان خانواده هایی را که به دکن مهاجرت کرده اند، با اصل و نسبی جزئی از ترک ها به عنوان مهاجران شمال هند معرفی می کند که به زبان هندی یا اردو صحبت می کردند. هیچ چیز را نمی توان به طور قطعی در تاریخ اولیه حسن گانگو، بنیانگذار این دودمان، به دلیل نامعلوم بودن پیشینه او ردیابی کرد، جز اینکه او دارای منشأیی فروتن بود. مورخان هیچ تأییدی برای این افسانه نیافته اند، اما ضیاءالدین برنی، معاصر حسن گانگو به عنوان وقایع نگار دربار سلطان فیروز شاه، و نیز برخی دیگر از محققان، نام گانگو را برای او تأیید کرده اند که نام هندوی او است. علاوه بر این، افسانه ای در مورد او وجود دارد که توسط شاعر قرن هفدهم محم
دقاسم فرشته نقل شده است، که می گوید او خدمتگزار یک منجم برهمینی به نام دهلی بوده و خود او را حسن گانگو می نامیدند. مورخان هیچ تأییدی برای این افسانه نیافته اند، اما برنی همچنین این واقعیت را تأیید می کند که نام اصلی علاءالدین حسن گانگو بوده است. فرشته می گوید که شاعران بعدی «که می خواستند از او چاپلوسی کنند» او را حسن گانگو از نوادگان بهمن نامیده اند، اما آن را غلط می دانند. این احتمال وجود دارد که بهمن شکل فارسی شده برهمن باشد و ممکن است که او به عنوان یک هندو به دنیا آمده باشد. در سال ۱۳۳۹ ظفرخان در قیام علیه تغلق ها شرکت کرد. این شورش ناموفق بود. او و یارانش در همان سال به افغانستان تبعید شدند. سپس او موفق به بازگشت به دکن شد و در سال ۱۳۴۶ در محاصره گلبرگه که در آن زمان تحت کنترل تغلق ها بود شرکت کرد. که محاصره ای موفقیت آمیز بود. سپس او را فرماندار گلبرگه کردند. ظفرخان در جریان شورش اسماعیل مخ به قدرت رسید و در سال ۱۳۴۷ به فرماندهی لشکری در دولت آباد منصوب شد. در ۳ اوت ۱۳۴۷، ناصرالدین اسماعیل شاه، که یک نجیب زاده افغانستانی بود، معروف به اسماعیل مخ، (که "امیر" شورشی دکن در سال ۱۳۴۵ او را بر تخت دولت آباد
نشاند) به نفع ظفرخان کناره گیری کرد و در نتیجه حکومت ظفرخان و سلطان نشین بهمنی با مرکزیت آن در حسن آباد (گلبرگه) تأسیس شد. او سرپرستی سه شهر جهانگیر را بر عهده داشت که حکومت اصلی او در بود. دوران حکومت. ظفرخان با تأسیس پادشاهی مستقل لقب "ابوالمظفر علاءالدین بهمن شاه را برای خود برگزید". او در نزدیکی جامخندی به اسماعیل مُخ یک جاگیر داد و بعداً به وی بالاترین عنوان پادشاهی خود، امیرالامرا را کرد. نارایانا، رئیس محلی هندو، موفق شد اسماعیل را برای مدت کوتاهی پیش از این که اسماعیل را مسموم کند، علیه بهمن شاه برانگیزد. بهمن شاه اولین لشکرکشی خود را علیه وارنگال در سال ۱۳۵۰ رهبری کرد و حاکم آن کاپایا نایاکا را مجبور کرد که قلعه کائولاس را به او واگذار کند. پادشاهی او از چهار استان تشکیل می شد و برای هر استان یک فرماندار تعیین کرد. حسن در طول سلطنت خود با امپراتوری ویجایاناگارا جنگ های زیادی کرد. در زمان مرگ او، پادشاهی از شمال به جنوب از رودخانه وین گنگا تا کریشنا و از شرق به غرب از بوواناگیر تا دولت آباد امتداد داشت. پس از مرگش در سال ۱۳۵۸ پسرش محمدشاه یکم جانشین وی شد