Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یاسمین انصاری (زاده ) سیاستمدار، کنشگر سیاست اقلیمی و از نمایندگان ایالت آریزونا در کنگره ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ عضو شورای شهر فینیکس بوده است. در زمان انتخاب، او جوان ترین فردی بود که به عضویت این شورا انتخاب شد. وی نخستین ایرانی-آمریکایی بود که به یک مقام دولتی در آریزونا رسید. انصاری از حزب دموکرات و از حوزه انتخابیه سوم آریزونا در نوامبر ۲۰۲۴ به کنگره آمریکا راه پیدا کرد. انصاری نخستین دموکرات ایرانی-آمریکایی است که به کنگره آمریکا راه پیدا کرده است. فعالیت ها. یاسمین انصاری در ۷ آوریل ۱۹۹۲ در آریزونا از پدر و مادری زاده شد که از ایران به آمریکا مهاجرت کردند. او در دبیرستان برای حزب دموکرات در آریزونا کارزاری را برای حمایت از باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ سازماندهی کرد. او با مادرش برای آموزش پناهندگان سومالیایی کار می کرد. انصاری دانش آموخته کارشناسی روابط بین الملل از دانشگاه استنفورد است. او در دوران دانشجویی برای نانسی پلوسی کارآموزی کرد. یاسمین انصاری پس از فارغ التحصیلی، برای برنامه بورسیه تحصیلی جان گاردنر انتخاب شد و در دفتر دبیرکل سازمان ملل متحد، بان کی مون
شروع به کار کرد. او که به عنوان مشاور ارشد سیاست گذاری با بان کار می کرد، یک سال روی توافق پاریس کار کرد و بعداً در همان سمت با جانشین بان، آنتونیو گوترش کار کرد. یاسمین انصاری در سال ۲۰۱۶ برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد در روابط بین الملل و سیاست وارد کالج سنت جان، کمبریج و از آنجا دانش آموخته شد. او در ترویج اقدامات اقلیمی، کمک به برنامه ریزی اجلاس جهانی اقدام اقلیمی ۲۰۱۶ در مراکش، کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد و نخستین اجلاس آب وهوای جوانان سازمان ملل متحد ادامه داد. زندگی شخصی. انصاری کارمند پیشین سیاست سازمان ملل متحد است. بر پایه افشای مالی، پدر انصاری بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ هزار دلار برای هزینه یک آپارتمان به او وام داده است. اظهارنامه مالی انصاری در اکتبر ۲۰۲۳ نشان داد که او دارای دو ملک در مرکز شهر فینیکس است و با اجاره یکی از آنها بین ۱۵,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۳ بدست آورده است. انصاری همچنین در این اظهارنامه ارزش دارایی های اش را بین ۲٫۵ تا ۸٫۳ میلیون دلار تخمین زده است. حرفه سیاسی. نامزدی برای مجلس نمایندگان. در آغاز فوریه ۲۰۲۳ روزنامه نگاران گزارش دادند که انصاری، رقیب احتمالی برای حوزه انتخ
ابیه سوم آریزونا در کنگره است. او در ۴ آوریل همان سال نامزدی خود را اعلام کرد. یاسمین انصاری به عنوان یک دموکرات رقابت کرده و کمک های اولیه را در این رقابت گردآوری کرد. در سپتامبر ۲۰۲۳ آکسیوس گزارش داد که انصاری و راکل ترن احتمالاً نامزدهای اصلی این رقابت خواهند بود. انصاری در سه ماهه نخست سال ۲۰۲۴ بیش از ۳۲۵,۰۰۰ دلار جمع آوری کرد و مجموع پول جمع آوری کرده خود را به بیش از ۱٫۳۵ میلیون دلار رساند. او در نوامبر ۲۰۲۴ از حزب دموکرات موفق به پیروزی بر جف زینک جمهوری خواه شد و به کنگره ایالات متحده آمریکا راه پیدا کرد. مواضع سیاسی. انصاری از اقدامات اقلیمی، توسعه پایدار، اتحادیه ها، حقوق دگرباشان، و گسترش گزینه های مسکن موقت و مقرون به صرفه برای کمک به رفع بی خانمانی در فینیکس حمایت کرده است. انصاری از ادامه کمک نظامی به اسرائیل «بدون شروط بیشتر» و گسترش پیمان ابراهیم حمایت کرده و متعهد شده با نفوذ ایران در منطقه خاورمیانه از جمله آنچه حمایت مالی از گروه های تروریستی نظیر حماس و حزب الله خوانده مقابله کند. انصاری توسط بازوی سیاسی گروه حامی اسراییل اکثریت دموکراتیک برای اسرائیل مورد حمایت قرار گرفته است. نام خلیج فا
رس. در مه ۲۰۲۵ انصاری به دنبال تلاش های ترامپ برای تغییر نام خلیج فارس در صحن مجلس نمایندگان تاکید کرد: «به شما می گویم که جامعه ایرانی/فارسی زبان در آمریکا و جهان از تلاش ترامپ برای تغییر نام تاریخی خلیج فارس خشمگین است.» وی ادامه داد: «امروز با افتخار قانون خلیج فارس (Persian Gulf Act) را معرفی می کنم — قانونی که استفاده از بودجه فدرال برای به کار بردن نام های جعلی به جای خلیج فارس را ممنوع خواهد کرد و همچنین از این پس هیچ سند دولتی اجازه نداشته باشد این منطقه را با نامی غیر از خلیج فارس خطاب کند.» جوایز و افتخارات. یاسمین انصاری در سال ۲۰۱۹ برای فهرست ۵۰ مجله "گریست"، فهرست سالانه افرادی که کنش زیست محیطی انجام می دهند، انتخاب شد. در سال ۲۰۲۰ انصاری برای فهرست ۳۰ نفر زیر ۳۰ سال فوربز: سیاست و قانون انتخاب شد.
کایلین کریستین سوارت (زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل آفریقای جنوبی است که به عنوان دروازه بان برای باشگاه زنان سافا، جِی وی دبلیو و تیم ملی زنان آفریقای جنوبی بازی کرده است. کایلین سوارت در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۴ در پورت الیزابت، آفریقای جنوبی به دنیا آمد. حرفه. سوارت فوتبال خود را در دوران جوانی در باشگاه "اسپرینگس هوم سیپرس" در آفریقای جنوبی آغاز کرد و در ترکیب تیم ملی زیر ۱۷ سال زنان برای شرکت در جام جهانی ۲۰۱۰ فیفا در ترینیداد و توباگو حضور داشت. کایلین حرفه ورزشی خود را در کالج "اِی آی بی بیزینس" ادامه داد، اما بعداً به تیم کالج منلو منتقل شد و تا سال ۲۰۱۵ برای تیم منلو بازی کرد. او در فصل اول خود در منلو در ۱۹ بازی شرکت کرد و ۱۸ بار به عنوان بازیکن اصلی به میدان رفت و نتایج خوبی را ثبت کرد با این حال او در آن فصل ۱۷ گل دریافت کرد. او میانگین گل های دریافتی ۰٫۸۷ داشت که بهترین رکورد در تاریخ کالج منلو بود و شش بار نیز دروازه اش را بسته نگه داشت. او به عنوان یکی از بازیکنان برتر "All-GSAC" و همچنین به عنوان یک بازیکن محترم در تیم منتخب "NAIA All-American" انتخاب شد. او دومین بازیکن در تاریخ منلو
بود که این افتخار را کسب کرده است. کایلین همچنین به تیم منلو کمک کرد تا با میانگین گل های دریافتی در هر بازی، با ۰٫۷۸ گل در هر بازی در جایگاه دوم قرار گیرد. در سال ۲۰۱۶ (سال سومش در منلو)، او در ۱۸ بازی شرکت کرد و ۱۶ بار به عنوان بازیکن اصلی به میدان رفت و هفت بار دروازه اش را بسته نگه داشت و باز هم نتایج خوبی را ثبت کرد. او میانگین گل های دریافتی ۰٫۸۲۸ را داشت که رکورد سال قبلش را شکست و بهترین رکورد در تاریخ تیم کالج منلو شد. او به عنوان بازیکن منتخب برای تیم "All Southwest Region" از سوی انجمن ملی مربیان فوتبال آمریکا انتخاب شد و همچنین به عنوان بازیکن سوم "All-American" شناخته شد و در تیم منتخب سال ۲۰۱۶ نیز نامش ذکر شد. در سال ۲۰۱۷ (سال آخرش در منلو)، کایلین در ۱۶ بازی شرکت کرد که در همه آن ها به عنوان بازیکن اصلی بود. او شش بار دروازه اش را بسته نگه داشت. میانگین گل های دریافتی او ۰٫۸۲ بود که یک رکورد جدید در رزومه اش ثبت کرد. او به عنوان بازیکن" All-GSAC, All-Region "و همچنین نفر سوم در فهرست "All-American" انتخاب شد. او دوران حرفه ای خود را با بیشترین سیو، بیشترین شوت اوت و بهترین میانگین گل های دریافت
ی در تاریخ منلو به پایان رساند. در سال آخرش، او اولین پاس گل خود را در یک بازی برابر تیم کالج "مسترز" در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷ به ثبت رساند. رکوردها. کایلین بهترین میانگین گل های دریافتی در تاریخ تیم منلو را با عدد ۰٫۸۲۴ در سال ۲۰۱۷ ثبت کرده است. او این رکورد را در هر سه فصل خود شکست. او هر سال حداقل شش شوت اوت داشت که این تعداد، بیشترین شوت اوت در تاریخ دروازه بانان منلو (با مجموع ۱۹ شوت اوت) است. او سه بار عضو تیم منتخب "All-GSAC"، سه بار بازیکن برتر در "All-Region" از سوی "NSCAA" و دو بار به عنوان بازیکن سوم در فهرست "All-American" در "NAIA" بوده است. حرفه بین المللی. نخستین حضور بین المللی او در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۱۶ در یک مسابقه مقابل تیم ملی فوتبال ایالات متحده بود که در آن بازی با نتیجه یک بر صفر شکست خوردند. او در مسابقات جام ملت های زنان آفریقا (Women Afcon) در سال ۲۰۱۸، دروازه بان اصلی تیم ملی فوتبال زنان آفریقای جنوبی بود، جایی که در فینال به تیم سوپر فالکونز نیجریه در ضربات پنالتی باختند.
گمان می شود که شروع ورزش موج سواری برای زنان به قرن هفدهم میلادی بازمی گردد. یکی از اولین مدارک دربارهٔ موج سواری زنان به پرنسس کلائانوهوآناپی’آپی، معروف به کلاِئا یا پرنسس موج سواری مائوئی، مربوط می شود. گفته می شود که کلاِئا پیشگام موج سواری بوده و از هر دو جنس، هم مردان و هم زنان، بهتر موج سواری می کرده است. چند قرن بعد و در اواسط قرن نوزدهم، سالنامه "هائوایی ثرم" گزارش داد که زنان در هاوایی باستان، به تعداد مساوی و غالباً بهتر از مردان موج سواری می کردند. در طی ۵۰ سال گذشته، موج سواری زنان محبوبیت زیادی پیدا کرده است. مبدأ. موج سواری به احتمال زیاد در گینه نو آغاز شده است. در گینه نو موج سواری یک ورزش پر از فرهنگ، سرگرمی و ماجراجویی بوده است. موج سواری برای کاوش در اقیانوس ها بوده است و به مرور زمان به ورزشی برای لذت بردن از طبیعت تبدیل شد. این ورزش از گینه نو به هاوایی گسترش یافت. این ورزش در گذشته بیشتر در هاوایی و جزایر اطراف آن انجام می شد، اما به مرور زمان در بقیه قاره ها گسترش یافت. گسترش. دختران طلایی کالیفرنیا نقش بزرگی در رونق ورزش موج سواری زنان داشتند. آن ها بین دهه های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ در رونق و گ
سترش این ورزش در بین زنان تأثیرگذار بودند و به آگاهی مردم از این ورزش کمک کردند و چهره ای تازه به ورزشی که زمانی به عنوان «ورزش مردان» شناخته می شد، بخشیدند. موج سوارانی مانند گیل یاربرو تأثیر بسیاری بر گسترش موج سواری در بین دیگر زنان داشتند. یاربرو در اولین مسابقات قهرمانی ملی موج سواری که در سال ۱۹۶۴ برگزار شد، شرکت کرد و بعدها به یکی از چهره های شاخص در این منطقه موج سواری سواحل شمالی اورگن تبدیل شد. یاربرو پس از اسکان در اورگن در دهه ۱۹۷۰، یک فروشگاه تخته موج سواری در یک اصطبل اسب در ملک خود افتتاح کرد. او در این فروشگاه یکی از اولین مینی هاف پایپ های اورگن را ساخت. گستردگی. موج سواری زنان در سراسر جهان در هر منطقه ای که امکان موج سواری وجود دارد، محبوب است. لیگ جهانی موج سواری مسابقات حرفه ای برای زنان در سرتاسر جهان برگزار کرده است، از جمله مناطقی که این مسابقات در آن ها برگزار می شوند می توان به: منطقه پایپ لاین بونزای هاوایی، سواحل سانست هاوایی، پنیچ در پرتغال، سواحل بلز در استرالیا، مارگارت ریور در استرالیا، جی لند در اندونزی، پونتا روکا در السالوادور، ساکوارما در برزیل، خلیج جفرز در آفریقای جنوبی و
لاور ترستلس در کالیفرنیا اشاره کرد. در سال های اخیر، موج سواری در میان زنان جهان اسلام نیز محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. موج سواری زنان در رسانه ها. موج سواری زنان در فیلم ها و رسانه های چاپی متعددی به تصویر کشیده شده است. فیلم های محبوبی که زنان موج سوار در آن حضور دارند عبارتند از: موج سوار معنوی، گیجت، تصادف آبی و تصادف آبی ۲. دیدگاه ها. بتانی همیلتون موج سوار آمریکایی است که با وجود حمله یک کوسه هنگام موج سواری و گاز گرفتن بازویش، مانع از فعالیت او به عنوان موج سوار نشد. او به بهتر شدن در این حرفه ادامه داد و حتی پس از این حمله نیز، او در مسابقات زیادی پیروز شد. بتانی در مورد موج سواری زنان می گوید: کاریسا مور یک موج سوار حرفه ای آمریکایی است. او اولین برنده مدال طلای المپیک در موج سواری تخته کوتاه زنان در سال ۲۰۲۰ بود. او دربارهٔ حرفه خود می گوید:
بوکس در ارمنستان یک ورزش محبوب است که از زمان های باستان در منطقهٔ کوهستانی ارمنستان وجود داشته است. در اوایل سال های ۱۹۰۰، مدارس بوکس آماتور در کشور ظاهر شدند و تا میانهٔ دههٔ ۱۹۵۰ بوکس یکی از ورزش های سنتی ارمنستان شناخته می شد. در سال ۱۹۵۶، ولادیمیر ینگیباریان که اصالتی ارمنی داشت، مدال طلای المپیک را برای تیم شوروی به دست آورد. در اوایل قرن ۲۱، بوکس حرفه ای و آماتور در ارمنستان به یک اوج دیگر رسید. به خصوص آرتور آبراهام و ویک دارچینیان توانستند چندین عنوان قهرمانی جهانی حرفه ای را به دست آورند. ده ها بوکسور آماتور نیز در رده بندی های سه گانه جهان و اروپا در گروه های وزنی مختلف قرار گرفتند. ولادیمیر ینگیباریان از اولین افرادی بود که مدارس بوکس حرفه ای را در ارمنستان راه اندازی کرد. فدراسیون بوکس ارمنستان نظارت بر این ورزش را برعهده دارد. تاریخ. دوران باستان. بوکس از زمان های باستان در منطقهٔ کوهستانی ارمنستان تمرین می شد. در این منطقه نمونه هایی از نقش برجسته ها یافت شده اند که نبردی بین دو مرد را نشان می دهند که شبیه به بوکس است. شاه ارمنستان وارازدات (واراستس) به عنوان یکی از آخرین شرکت کنندگان مسابقات ا
لمپیک باستان شناخته می شود. پیروزی وارازدات در این رقابت ها در کتاب تاریخ ارمنی موسی از چورنه ثبت شده است. احتمالاً این پیروزی در دههٔ ۳۶۰ میلادی رخ داده است. پیروزی پادشاه با یک صفحه یادبودی در المپیک یونان، در موزهٔ المپیک ثبت شده است. تاریخ مدرن. تاریخ مدرن بوکس در ارمنستان در اوایل قرن بیستم آغاز می شود. دوران سوویت. نظام سوویت در ارمنستان در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. چهار سال بعد، یعنی در سال ۱۹۲۴، گوورگ آلیخانیان و مخیتار آی بابیان اولین مدرسه بوکس را در شهر لنیناکان تأسیس کردند و یک سال بعد آلیخانیان شروع به آموزش پسران نوجوان در ایروان کرد. در سال ۱۹۳۱، اولین مسابقات قهرمانی بوکس ارمنستان بین ۳۰ بوکسور برگزار شد. این ورزش بیشتر در مناطق شهری بزرگ توسعه یافت. اولین موفقیت بزرگ بوکس ارمنستان در سال ۱۹۵۶ رخ داد. ولادیمیر ینگیباریان از ایروان مدال طلای المپیک را برای اتحاد جماهیر شوروی در المپیک ملبورن به دست آورد. بوکس سوویت ارمنستان در دوره ای از دهه های ۱۹۷۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۹۰ به شهرت و اوج خود رسید. شخصیت های قابل توجه این دوره شامل مخاک قازاریان و اسرائیل حکابکوخیان بودند. حکابکوخیان در سال ۱۹۸۹ قهرمان جهان
در بوکس آماتور شد. در سال ۱۹۵۷، ینگیباریان به عنوان استاد برجسته ورزشی اتحاد جماهیر شوروی به نشان تقدیر بنفشهٔ کار از اتحاد جماهیر شوروی دست یافت. او این نشان را به خاطر دستاوردهایش در بوکس دریافت کرد. ینگیباریان پس از پایان حرفه خود، مدرسه ورزشی کودکان و جوانان بوکس را در ایروان تأسیس کرد. این اولین مدرسه در این نوع در اتحاد جماهیر شوروی بود. دوران استقلال. ارمنستان در سال ۱۹۹۱ به یک کشور مستقل تبدیل شد. فدراسیون بوکس ارمنستان، سازمان نظارتی ورزش در ارمنستان، در همان سال تأسیس شد. در دو سال بعد، به عنوان عضو کامل در انجمن بوکس آماتور اروپا و انجمن بوکس بین المللی پذیرفته شد. تعداد زیادی بوکسور حرفه ای ارمنی به شهرت جهانی رسیدند، بعضی از آن ها نماینده ارمنستان بودند و بعضی دیگر نماینده کشورهای خارجی بودند. ویک دارچینیان و آرتور آبراهام هر دو در دسته های وزنی سنگین و وزن متوسط به ترتیب عناوین "آی بی اف" را به دست آوردند و از جمله برجسته ترین ها در رده های خود بودند. ارمنستان دو قهرمانی جام جهانی بوکس دارد. نشان طلای قهرمانی جهان توسط منوچیان در سال ۱۹۹۴ در دستهٔ ۴۸ کیلوگرم برای ارمنستان به دست آمد. اندرانیک ح
کابکوخیان نیز در سال ۲۰۰۸ در دستهٔ ۷۵ کیلوگرم برتری هایی کسب کرد. در بوکس آماتور، ورزشکاران ارمنی نسبتاً موفق بوده اند. منوچیان در سال ۱۹۹۳ در دستهٔ لایت فلایوایت قهرمان جهان شد. هووهانس دانیلیان (۲۰۰۸)، ادوارد همباردزومیان (۲۰۰۸) و هراچیک جاواخیان (۲۰۱۰) قهرمانان اروپا شدند. در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۱۱، اولین رویداد حرفه ای بوکس در ارمنستان در ورزشگاه کارن دمیرچیان برگزار شد. همه بوکسوران ارمنی مسابقات خود را برنده شدند. این رویداد با حضور ویک دارچینیان و اوانس مبمبا برگزار شد. دارچینیان مبمبا را شکست داد و عنوان بانتام وزن "آی بی او" را نزد خود را حفظ کرد. ارمنستان میزبان مسابقات جوانان جهانی بوکس (AIBA) در سال ۲۰۱۲ و مسابقات بوکس عمومی اروپا مردان در سال ۲۰۲۲ بود. در قرن بیست و یکم، در ارمنستان بیش از ۳٬۰۰۰ نفر بوکس کار می کردند. در سال ۲۰۲۱، ارمنستان ۳٬۰۳۶ بوکسور (شامل ۶۲ زن) و ۱۵۱ مربی داشت.
مونیا قاسمی (زاده ۲ مه ۱۹۹۰) ورزشکار پارالمپیایی اهل الجزایر است که عمدتاً در مسابقات پرتاب کلاس ۳۲ شرکت می کند.او تا سال ۲۰۲۴، ۲۹ طلا، ۱۲ نقره و ۶ برنز مدال برده است. قاسمی نمایندهٔ کشورش در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود و در مسابقات پرتاب وزنه F۳۲–۳۴ و F۳۱/۳۲/۵۱ شرکت کرد. او در پرتاب وزنه هفتم شد، اما در مسافت ۲۲٫۵۱ متری در پرتاب چماق بهترین شد و باعث شد مدال نقره را از آن خود کند. قاسمی علاوه بر موفقیت خود در پارالمپیک، چهار بار پیاپی در مسابقات جهانی IPC موفق به کسب یک مدال طلا و سه نقره، دو نقره در پرتاب وزنه و یک طلا و نقره در پرتاب چماق شد. قاسمی در مسابقات جهانی پارا دو و میدانی ۲۰۱۷ در لندن با مسافت ۲۵٫۰۷ متری، اولین عنوان قهرمانی جهان را کسب کرد. او مدال برنز پرتاب F۳۲ چماق زنان را در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در توکیوی ژاپن برگزار شد، به دست آورد. رئیس جمهور عبدالمجید تبون، به مناسبت کسب مدال برنز در این بازی ها از وی تجلیل کرد.
ویلیام گرگوری استوب ( متولد ۱۹ مه ۱۹۷۸) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده ایالات متحده برای منطقه کنگره ۱۷ فلوریدا خدمت می کند. منطقه اش در ساراسوتا است. استوب به عنوان عضو حزب جمهوری خواه در سه دوره مجلس نمایندگان فلوریدا خدمت کرده است. استوب در ۱۹ مه ۱۹۷۸ در برادنتون در خانواده برد استیوبه، که به عنوان کلانتر شهرستان ماناته خدمت می کرد، به دنیا آمد. او در سال ۱۹۹۶ از دبیرستان جنوب شرقی فارغ التحصیل شد. او در دانشگاه فلوریدا تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۰ مدرک علوم دامی گرفت و سپس دکترای حقوقی خود را از کالج حقوقی دانشگاه فلوریدا فردریک جی لوین در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد.
باروری در هنر به هر اثر هنری که باروری را نشان می دهد یا به تصویر می کشد، اطلاق می شود که معمولاً به پرورش موفق در میان انسان ها اشاره دارد، اگرچه ممکن است به معنای کشاورزی و دامپروری موفق نیز باشد. این شامل حکاکی، طراحی، نقاشی، مجسمه، پیکرک، پرتره و حتی آثار ادبی است. در هنر پارینه سنگی، باروری معمولاً با مجسمه هایی با بخش های اغراق آمیز کالبدشناختی انسان همراه است. بسیاری از تمدن ها در تاریخ به خدایان باروری اعتقاد داشتند. در اسطوره کلاسیک، گایا (از نظر یونانیان) یا ترا (از نظر رومیان)، مظهر زمین، با باروری زنان مرتبط است. زنان اغلب با سینه رسیده، لگن بچه دار و بدن برهنه در برخی موارد به تصویر کشیده می شوند. در هنرهایی که باروری را به تصویر می کشند نیز، جانورانی که به طور پربار تولیدمثل می کنند دیده می شوند.
یانگ جیایو (; زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۹۹۶) ورزشکار پیاده روی سرعت و قهرمان المپیک اهل چین است. او در مسابقات ۱۰ کیلومتر و ۲۰ کیلومتر پیاده روی سرعت زنان تخصص دارد و رکورد جهانی ۲۰ کیلومتر پیاده روی سرعت زنان را در اختیار دارد. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، یانگ برندهٔ مدال طلای ۲۰ کیلومتر پیاده روی شد. او همچنین در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۷ در رشتهٔ ۲۰ کیلومتر پیاده روی، قهرمان شده است. زندگی نامه. در مه ۲۰۱۴، یانگ جیایو در جام جهانی ۲۰۱۴ در رشتهٔ ۱۰ کیلومتر پیاده روی رقابت کرد که به جایگاه دوم با زمان ۴۳:۳۷ رسید. در ۱۳ اوت ۲۰۱۷، یانگ برندهٔ مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۷ در رشتهٔ ۲۰ کیلومتر پیاده روی سرعت با بهترین رکورد شخصی ۱:۲۶:۱۸ پیش از لوپیتا گونزالس و آنتونلا پالمیسانو شد. هم وطن او لو شیوژی، که در فاصلهٔ ۲۰ متری قرار داشت، از کسب مدال برنز جا ماند. در سال ۲۰۱۹، یانگ در رویداد ۲۰ کیلومتر پیاده روی زنان در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۹ که در دوحه، قطر برگزار شد، رقابت کرد. او پس از دریافت چهارمین کارت قرمز، از مسابقه محروم شد. در سال ۲۰۲۱، یانگ رکورد جدیدی در ۲۰ کیلومتر پیاده روی سرعت زنان با زمان ۱:۲
۳:۴۹ در مسابقات قهرمانی پیاده روی سرعت چین در هوانگ شان، کسب کرد. در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، یانگ برندهٔ مدال طلا در رویداد ۲۰ کیلومتر پیاده روی سرعت شد.
در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۵، دو بمب در یک حمله تروریستی در کپنهاگ، دانمارک منفجر شد. یکی از بمب ها در نزدیکی کنیسه بزرگ و یک خانه سالمندان و مهدکودک یهودی و دیگری در دفاتر خطوط هوایی نورت وست ایرلاینز منفجر شد. حداقل یک بمب دیگر که برای دفاتر خطوط هوایی ال عال برنامه ریزی شده بود، کشف شد. در این حملات یک نفر کشته و ۲۶ نفر زخمی شدند. فلسطینی های مقیم سوئد، ابو طالب و مارتن ایماندی، به دلیل این بمب گذاری ها که بخشی از یک سری حملات در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ بودند، در سوئد به حبس ابد محکوم شدند، در حالی که دو همدست دیگر به مجازات های کمتری از یک تا شش سال زندان محکوم شدند. بمب گذاری ها. اولین بمب در دفاتر شرکت هواپیمایی نورت وست ایرلاینز، تنها شرکت هواپیمایی آمریکایی با دفاتر در کپنهاگ، در ساعت ۱۰:۲۰ منفجر شد. ده دقیقه بعد، در ساعت ۱۰:۳۱، کنیسه بزرگ کپنهاگ، قدیمی ترین کنیسه در اسکاندیناوی، و خانه سالمندان «مایرز مینه» در همسایگی آن با انفجار دیگری مورد حمله قرار گرفتند. علاوه بر این، حداقل یک بمب منفجر نشده توسط پلیس پیدا شد. یکی از بمب های منفجر نشده در یک کیف پرواز نورت وست ایرلاینز که از بندرگاه نیهاون بیرون کشیده شده بود،
پیدا شد. شش خارجی برای مدت کوتاهی توسط پلیس بازداشت شدند، برخی از آنها تلاش کرده بودند با قایق هیدروفویل ۴۰ دقیقه ای به سوئد بروند. یک بمب مشکوک دیگر توسط عکاسان خبری گزارش شد که در حیاط کاخ کریستینسبورگ، جایی که پارلمان دانمارک تشکیل جلسه می دهد، پیدا شده است. نخست وزیر دانمارک، پل اشلوتر، ابراز «تأسف کرد که اکنون تجربه می کنیم که دانمارک نیز مورد حمله فعالیت های تروریستی قرار گرفته است»، و گفت که «ما برای سال ها از این امر در امان بودیم، در حالی که مردان و سازمان های بی وجدان مرگ و ویرانی را در کشورهای دیگر اروپایی گسترش داده اند». مسئولیت. سازمان جهاد اسلامی وابسته به حزب الله با دفترهای آسوشیتد پرس در بیروت تماس گرفت و مسئولیت حملات را بر عهده گرفت و اعلام کرد که دانمارک هدف قرار گرفته است زیرا در حملات قبلی مورد حمله قرار نگرفته بود. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که حزب الله در این رویداد «فرصت طلبانه» عمل کرده است. ابو طلب، یکی از عاملان، عضو سازمان آزادی بخش فلسطین و جبهه نبرد خلق فلسطین، هر دو گروه ملی گرای فلسطینی بود. برخی کارشناسان حملات را به جبهه مردمی برای آزادی فلسطین - فرماندهی کل، ی
ک سازمان ملی گرای فلسطینی که یکی از اعضای آن در سوئد دستگیر شده بود، مرتبط دانستند. جبهه نبرد خلق فلسطین نیز به عنوان مسئول حملات متهم شده است. در سال ۲۰۰۰، در جریان محاکمه بمب گذاری پرواز شماره ۱۰۳ پان آم، طلب ادعا کرد که خواهرزنش مستقیماً توسط نخست وزیر اسرائیل، ایهود باراک، در اسرائیل به ضرب گلوله کشته شده است. همچنین ذکر شده است که طلب با هر دو جبهه مردمی برای آزادی فلسطین - فرماندهی کل و جبهه نبرد خلق فلسطین که هر دو در زمان بمب گذاری به انجام حملات تروریستی شناخته شده بودند، ارتباط داشته است. این، همراه با اینکه هر چهار نفری که برای بمب گذاری دستگیر شده بودند فلسطینی بودند، نشان می دهد که حمله به انگیزه ملی گرایی فلسطینی انجام شده است. تحقیق و محاکمه. اگرچه از همان ابتدا نشانه ها به سمت سوئد اشاره داشتند، اما پیشرفت در تحقیقات تا سال ۱۹۸۸ حاصل نشد، زمانی که مارتن ایماندی در رادبیهاون در حالی که سعی داشت سه نفر را از طریق دانمارک قاچاق کند، دستگیر شد. پلیس اثر انگشت او را گرفت که با اثر انگشت موجود در بمب چمدانی پیدا شده در نیهاون مطابقت داشت. پلیس در اوپسالا، سوئد، پس از آن سه مظنون دیگر را دستگیر کرد.
چهار مرد، همگی فلسطینی، در سوئد محاکمه شدند. یکی از مظنونان، محمود مغربی، در نهایت به حملات اعتراف کرد. او خود سعی کرده بود بمبی را در دفاتر شرکت هواپیمایی اسرائیلی ال عال منفجر کند، اما قبل از شناسایی، مجبور شد بمب را خنثی کرده و آن را در اقیانوس در بندر نیهاون بیندازد. بمب ۱۵ کیلوگرمی، که قوی ترین بمب از سه بمب بود، توسط پلیس بازیابی شد که همراه با گواهی مغربی، بینات کلیدی در محاکمه بود. ایماندی و ابو طالب در دسامبر ۱۹۸۹ به عنوان عاملان اصلی بمب گذاری ها به حبس ابد محکوم شدند. محمود مغربی و برادرش مصطفی به ترتیب به شش و یک سال زندان به دلیل همدستی در حملات در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶، از جمله بمب گذاری ها در استکهلم و آمستردام، محکوم شدند.
دنگ یاون (؛ زادهٔ ۱۷ اکتبر ۲۰۰۵) دوچرخه سوار بی ام اکس اهل چین است. او برندهٔ مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در رشتهٔ فری استایل بی ام اکس زنان شده است. حرفه. در سن هشت سالگی، دنگ به تیم دو و میدانی مدرسه آماتوری لوجو پیوست و در رشتهٔ پرتاب نیزه شرکت کرد. او دوچرخه سواری بی ام اکس را در سال ۲۰۱۷ در سن ۱۲ سالگی آغاز کرد. او در بازی های ملی چین سال ۲۰۲۱ نایب قهرمان شد و در سال ۲۰۲۲ به جایگاه سوم رسید. در سال ۲۰۲۳، او برندهٔ مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیا شد و به جایگاه ششم در مسابقات قهرمانی جهانی یوسی آی بی ام اکس فری استایل سال ۲۰۲۳ رسید. در اکتبر ۲۰۲۳، او برندهٔ مدال طلا در یوسی آی بی ام اکس فری استایل قبل از هانا رابرتز شد. دنیل درس، مربیگری دنگ یاون را برعهده دارد. بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴. در اوایل سال ۲۰۲۴، او برای رقابت در بازی های گزینشی بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ انتخاب شد. در نخستین مرحله از سری مسابقات مقدماتی در شانگهای، او با امتیاز ۹۱٫۵۰ در جایگاه سوم قرار گرفت. در طی دومین مرحله از مسابقات در بوداپست، او با امتیاز ۹۰٫۹۶ به جایگاه چهارم رسید. در نتیجه او ورزشکار واجد شرایط نم
ایندهٔ چین برای حضور بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ شد. در رشتهٔ بی ام اکس فری استایل زنان، جاییکه که جوان ترین شرکت کننده بود، با امتیاز ۹۲٫۶۰ برندهٔ مدال طلا شد. دنگ یاون تنها دوچرخه سوار با امتیاز بالای ۹۰ در هر چهار مرحله، از جمله مرحله گزینش و فینال بود. او اولین ورزشکار چینی است که در این رشته برندهٔ مدال شد و نخستین کسی است که مدال طلا دریافت کرده است. تاریخچه مسابقات. نتایج زیر برگرفته از اتحادیه جهانی دوچرخه سواری است. "تا ۶ اوت ۲۰۲۴"
چن یی ون (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
چانگ یانی (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40102918&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-08-22T07:25:29Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Curious Shadow&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;انتقال میان ویکی به ویکی داده&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40102921&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; فنگ بین (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
ژنگ چین ون (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
برای حضور در المپیک ۲۰۱۶ دو ورزش راگبی ۷ نفره و گلف رقابت داشتند و تصمیم نهایی مبنی بر افزودن راگبی ۷ نفره به المپیک، در جلسه IOC در کپنهاگ در تاریخ اکتبر ۲۰۰۹ گرفته شد. IRB (راگبی جهانی) با فرستادن افراد حاضر در کمیته به رویدادهای برجسته راگبی هفت نفره، در اتخاذ این تصمیم تأثیرگذار بود. همچنین فدراسیون تصمیم گرفت مسابقات جام جهانی راگبی ۷ نفره را لغو کند تا بالاترین سطح این رسته از راگبی در خود المپیک باشد و اهمیت راگبی ۷ نفره در المپیک افزایش یابد. گنجاندن راگبی هفت در المپیک. پیشنهاد ۱۹۳۲. یک مرد اسکاتلندی مستقر در کانادا، آقای دبلیو هستِی کوکرین، در تلاش خود برای بردن راگبی ۷ نفره به المپیک ۱۹۳۲ لس آنجلس ناموفق بود؛ زیرا کمیته بین المللی المپیک پاسخ داد نمی توان بیش از دو ورزش نمایشگاهی در المپیک داشت و فوتبال آمریکایی و چوگان ظرفیت را تکمیل کرده اند. پیشنهاد ۲۰۱۲. راگبی ۷ نفره یکی از پنج رشته ورزشی بود، که در کنار گلف، کاراته، ورزش های غلتکی و اسکواش، در پیشنهاد سال ۲۰۰۵ در ۱۱۷ امین جلسهٔ کمیتهٔ المپیک در سنگاپور، پیشنهاد شدند تا در بازی های المپیک ۲۰۱۲ گنجانده شوند. IOC اعلام کرد که هیچ ورزشی اضافه نخوا