Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه هایی مانند سازمان بدر، سرایا خراسانی و جیش المهدی، کمک های مالی، تسلیحاتی و لجستیکی، ارائه می داد. گسترش به یمن. پس از خروج نیروهای آمریکایی از عراق، یگان ۳۸۰۰، عملیات خود را به یمن، گسترش داد و به آموزش و پشتیبانی از جنبش حوثی ها پرداخت. مشارکت این یگان، شامل انتقال سلاح های پیشرفته و ایجاد برنامه های آموزشی برای افزایش قابلیت های نظامی حوثی ها بود. رهبری. یگان ۳۸۰۰، توسط چهره های ارشد حزب الله با تجربه گسترده در عملیات منطقه ای، رهبری شده است. نکته قابل توجه این است که خلیل یوسف حرب، یک عامل باسابقه، با سابقه هماهنگی فعالیت های حزب الله در خاورمیانه، به عنوان یکی از رهبران کلیدی این یگان، شناخته شده است. او در سال ۲۰۱۲، به رهبری یگان ۳۸۰۰ منصوب شد و توانایی ها و روابط عملیاتی آن را با گروه های شبه نظامی ایرانی و دیگر گروه های منطقه ای تقویت کرد. تأثیر و اهمیت. یگان ۳۸۰۰، به طور قابل توجهی در تبدیل حزب الله به یک بازیگر فراملی که قادر به اعمال قدرت فراتر از لبنان است، نقش داشته است. این یگان با آموزش و تجهیز شبه نظامیان متحد، جمهوری اسلامی ایران را قادر ساخته است تا شبکه ای از نیروهای نیابتی را که در خدمت
منافع استراتژیک آن در سراسر منطقه هستند، حفظ کند.
یگان ۴۴۰۰، یک بخش لجستیک و مالی مخفی در حزب الله، گروه شبه نظامی شیعه لبنانی است که توسط چندین کشور، از جمله ایالات متحده آمریکا و اسرائیل، به عنوان یک سازمان تروریستی، شناخته می شود. این یگان، در درجه اول، مسئول قاچاق اسلحه و انتقال پول، از ایران به حزب الله لبنان است و اغلب با نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، هماهنگی نزدیکی دارد. نمای کلی. یگان ۴۴۰۰، با تسهیل جابجایی سلاح، تجهیزات و منابع مالی، نقش حیاتی در زیرساخت نظامی حزب الله، ایفا می کند. این یگان، از طریق کانال های مختلفی از جمله مسیرهای زمینی از طریق سوریه و مسیرهای هوایی از طریق فرودگاه بین المللی رفیق حریری بیروت، فعالیت می کند. این یگان با یگان های نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مانند یگان ۱۹۰ و یگان ۷۰۰، همکاری می کند تا تأمین مداوم دارایی های نظامی برای حزب الله را تضمین کند. عملیات و فعالیت ها. عملیات یگان ۴۴۰۰، برای ظرفیت حزب الله در حفظ و گسترش قابلیت های نظامی اش حیاتی است. این یگان بر حمل ونقل سلاح های پیشرفته، از جمله موشک های هدایت شونده دقیق، نظارت دارد و تراکنش های مالی ای که فعالیت های حزب الله را تأمین مالی می کند، مدیریت
می کند. شبکه لجستیکی آن، در چندین کشور گسترده شده و از کانال های رسمی و مخفی، برای انتقال منابع، استفاده می کند. تحریم های بین المللی. به دلیل مشارکت در فعالیت های مرتبط با تروریسم، یگان ۴۴۰۰ و پرسنل کلیدی آن، تحت تحریم های بین المللی، قرار گرفته اند. وزارت خزانه داری آمریکا، رهبرانی مانند محمد جعفر قصیر را به عنوان تروریست های جهانی ویژه، با اشاره به نقش آن ها در تسهیل جابجایی سلاح و پول در حمایت از حزب الله و نیروی قدس سپاه پاسداران، تعیین کرده است. تحولات اخیر. ترورهای هدفمند رهبران یگان ۴۴۰۰ توسط اسرائیل، اهمیت این یگان را در ساختار عملیاتی حزب الله، برجسته می کند. هدف از این اقدامات، مختل کردن جریان سلاح و بودجه به حزب الله و در نتیجه، تضعیف قابلیت های نظامی آن است. حذف چهره هایی مانند قصیر و نصر، نشان دهنده تلاشی استراتژیک برای از بین بردن شبکه های لجستیکی حزب الله است.
روزها و شب ها و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی دارانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون مموتی، سومالاتا، موکش، پارواتی جایارام، صدیق، سوکوماری، سانتا دوی و جوزه پراکاش ایفای نقش کرده اند.
وحید شیخلر (زادهٔ 15 بهمن 1359) بازیگر اهل ایران است. وی با سینمایی تنگنا به شهرت رسید. زندگی نامه. وحید شیخ لر بازیگر، کارگردان و نویسنده ایرانی است. او بازیگر نقش اول در فیلم سینمایی تنگنا است.وحید شیخلر در آثاری همچون فیلم ماجرای نیمروز : رد خون و سریالهای پوست شیر ، تن ها به عنوان بازیگر حضور داشته است.
معرفی و مقدمه. جرایم سایبری در ایران به هر گونه فعالیت مجرمانه دیجیتال در فضای اینترنت و فنّاوری های اطلاعاتی در جمهوری اسلامی ایران اشاره دارد؛ از جمله نفوذ به سیستم ها، سرقت داده ها، کلاهبرداری آنلاین،فیشینگ، خرابکاری شبکه ای و حمله های گسترده. پیشینه و چارچوب قانونی. قانون جرایم رایانه ای (مصوب ۱۳۸۸/۱۳۸۷ و تأیید شده توسط شورای نگهبان در سال ۲۰۰۹ میلادی) اولین قانون جامع در ایران برای جرم انگاری جرایم سایبری است، که شامل دسترسی غیرمجاز، شنود، جعل، کلاهبرداری و نشر مطالب مخل اخلاق و نظم عمومی می شود. علاوه بر آن، قانون تجارت الکترونیک (۲۰۰۴) و قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات (۲۰۱۰) نیز نقش حمایتی و تنظیمی در حوزه امنیت تجارت آنلاین ایفا می کنند. پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات فراجا (پلیس فتا) در سال ۲۰۱۱ به دستور سرتیپ اسماعیل احمدی مقدم تأسیس شد و مسئول پیشگیری و رسیدگی به جرایم اینترنتی است؛ریاست این اداره هم اکنون بر عهده سرتیپ دوم وحید مجید می باشد. آسیب های اجتماعی و نظارتی. گزارش Article 19 از قانون جرایم رایانه ای انتقاد کرده و آن را ابزاری برای سرکوب آزادی بیان معرفی کرده است؛ قوانین مبهم و تع
اریف گسترده از "اخلال در اخلاق عمومی" را مشکل ساز خوانده است. آمار اخیر. طی درگیری جنگ دوازده روزه بین ایران و اسراییل در تابستان ۱۴۰۴، پلیس فتا بیش از ۵۷۰۰ مورد جرم سایبری از جمله کلاهبرداری آنلاین را بررسی کرد.
ریاکار یا متقلب فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی آشوک روی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راندهیر کاپور، نیتو سینگ، راکیش روشن، فریده جلال، آسرانی و ساتین کاپو ایفای نقش کرده اند.
«اسب هایم زمین را شخم می زنند هنوز؟» () شعری از آلفرد ادوارد هاوسمن است که به عنوان شعر شماره ۲۷ در مجموعه "پسری از شراپشایر" (۱۸۹۶) به چاپ رسید. این شعر گفتگویی است بین یک مرد مرده و دوست زنده اش. در اواخر شعر تلویحاً گفته می شود که آن دوست اکنون با دختری است که بعد از مرگ راوی به جا مانده است. &lt;poem&gt; «اسب هایم زمین را شخم می زنند هنوز؟ آن چموشان که به پیش می راندمشان و صدای سایش یراقشان را می شنیدم آن گاه که نفس می کشیدم.» و هنوز یراقشان صدا می کند، همه چیز چون پیش است گرچه اکنون در زیر خاک هایی آرمیده ای که خود زمانی خیششان می کردی. «آیا اکنون که من دیگر سرپا نیستم بر ساحل جویبار هنوز دوستان پا به توپ می شوند؟» بچه ها با شور و شوق به هم پاس می دهند دروازه ها پابرجاست و گلرها هم دروازه بانی می کنند. «آیا معشوقه ام که جدایی از او برایم سخت بود آرام گرفته است؟ آیا او که چشمانش در وقت خواب از فراق من اشکبار بود آرام گرفته است؟» و دیگر از گریستن در وقت خواب دست کشیده است. دخترت دیگر آرام گرفته است نگران نباش ای دوست من و آرام بخواب. «اکنون که من نحیف و نزار گشته ام دوست من، کار و بارت چگونه است؟ دنیا به ک
امت گشته است؟ آیا بستری بهتر از بستر من یافته ای؟» من با معشوقه یک مرده ناکام هم بسترم و بسیار کامروا گشته ام اما مپرس معشوقه که را گزیده ام. &lt;/poem&gt;
جنگ دوم گوگوریو تانگ، جنگی بود که از سال ۶۶۰ تا ۶۶۲ زمانی که امپراتور گائوزونگ از تانگ به گوگوریو حمله کرد به طول انجامید. پس زمینه. سلسله تانگ قبل از این که با شوئیانتوئو روبرو شود، موفق شده بود تقریباً تمام حاکمیت های اطراف را به جز گوگوریو تحت کنترل خود درآورد. همچنین، همکاری مشترک بین تانگ و شیلا به رهبری سو دینگ فانگ منجر به نابودی بکجه شد و این امر موجب شد که گوگوریو به شدت از نظر دیپلماتیک منزوی گردد. در این شرایط، بر خلاف جنگ اول بین گوگوریو و تانگ، نیروهای شیلا نیز از سمت جنوب به نیروهای تانگ کمک کردند تا به گوگوریو حمله کنند و این امر باعث می شد که گوگوریو از دو طرف، یعنی شمال و جنوب، تحت فشار قرار گیرد. سلسله تانگ نیز از عواقب جنگی که کرده بود آسیب دید و اختلافات داخلی باعث پاکسازی جناح گوان لونگ، به رهبری ملکه وو زتیان، شد. پس از موفقیت در جنگ دوم با گوگوریو و سقوط بکجه در سال ۱۶۰۱، تانگ تصمیم به اجرای یک حمله دریایی بزرگ با حدود ۱۳۰ هزار نیرو گرفت و برنامه ریزی برای یک عملیات تهاجمی دریایی در مقیاس وسیع را آغاز کرد. این وضعیت نشان دهنده تلاش های دائمی تانگ برای گسترش نفوذ خود در منطقه و از میان ب
ردن رقبای خود بود. سقوط بکجه. در ششمین ماه قمری سال ۶۶۰، سو جونگ بانگ با فرماندهی ۱۳۰ هزار سرباز، به همراه نیروهای شیلا به بکجه حمله کرد. بکجه که تحت فشار نیروهای متحد شیلا و تانگ قرار گرفته بود، نهایتاً سقوط کرد. سپس در سال ۶۶۱، که هم زمان با بیستمین سال سلطنت پادشاه بوجانگ بود، گوگوریو ژنرال نوموشین و ژنرال مالگال سانگ هه را به منظور حمله به قلعه سولچون شیلا اعزام کرد. با وجود تلاش های آنان، قلعه تصرف نشد و پس از آن به قلعه بوکانسونگ شیلا یورش بردند. اما در پاسخ به این حمله، ضدحمله ای توسط فرمانده قلعه، داسا دونگ تاچون، صورت گرفت که باعث شد نیروهای بکجه مجبور به عقب نشینی شوند. در سال ۶۶۱ میلادی، نیروهای متحد شیلا و تانگ پس از فروپاشی بکجه از شرایط استفاده کرده و به سمت گوگوریو حرکت کردند. ارتش تانگ مستقیماً به پیونگ یانگ یورش برد و امپراتور گائوزونگ از تانگ، ۴۴ هزار سرباز را برای حمله به مرزهای گوگوریو فراخواند. با این حال، ارتش احیای بکجه که توسط نیروهای کمکی از وا حمایت می شد، به پشت جبهه نیروهای متحد حمله ور شد و ارتش شیلا را مجبور به عقب نشینی به سمت جنوب و مقابله با این حملات کرد. در همین حال، گوگوریو
با بهره گیری از این فرصت، نیروهای خود را در مرز شمال غربی متمرکز کرده و توانست ارتش تانگ را عقب براند. با این حال، این دومین حمله به سلسله تانگ به روشی کاملاً متفاوت برنامه ریزی شده بود. این حمله از روش تهاجم سنتی سلسله های گذشته چین که عبور از رودخانه لیائو و عبور از لیائودونگ بود، فاصله گرفت و قرار بود یک تهاجم در مقیاس بزرگ از طریق دریا باشد. از زمان امپراتور تایزونگ از سلسله تانگ ، با ساخت کشتی ها و آموزش نیروهای دریایی برای مدت طولانی، مقدمات کافی از قبل فراهم شده بود. دو واحد از شش واحد بزرگ، لشکرکشی بویو به فرماندهی سو سائه سا و لشکرکشی نوبانگ به فرماندهی جئونگ میونگ جین ، از رودخانه لیائو، مسیر تهاجم سنتی، عبور کردند و به منطقه لیائودونگ حمله کردند. با این حال، این یک تاکتیک انحرافی برای جلب توجه گوگوریو بود. در واقع، چهار واحد بزرگ که نیروی اصلی و اکثریت را تشکیل می دادند، یعنی لشکرکشی لیائودونگ به فرماندهی گی پیل-ها- ریوک ، لشکرکشی پیونگ یانگ به فرماندهی سو جئونگ - بانگ، لشکرکشی پائه-گانگ به فرماندهی ایم آه-سانگ و لشکرکشی اوکجه به فرماندهی پانگ شیائو-ته ، تلاش کردند از طریق دریا حمله کنند. نیروی نخ
به لشکرکشی لیائودونگ به فرماندهی گیپیل ها-ریوک، مصب رودخانه یالو، بخش مرکزی قلمرو گوگوریو را اشغال کرد و منطقه شمالی لیائودونگ را از بخش جنوبی گوگوریو جدا کرد. در همین حال، سه واحد بزرگ دیگر در مصب رودخانه ته دونگ در نزدیکی پیونگ یانگ، پایتخت گوگوریو، پیاده شدند و قصد داشتند قبل از حمله سریع و تصرف پیونگ یانگ، مدافعان را از بین ببرند. به طور خاص، واحدهای سو جونگ بانگ ، بانگ هیو ته و ایم آه سانگ که قصد حمله مستقیم به پیونگ یانگ را داشتند، نیروی اصلی واقعی بودند که با موفقیت عملیات تهاجم دریایی را در طول حمله به بکجه در سال ۶۶۰ انجام داده بودند. تهاجم گوگوریو به شیلا: نبردهای چیلجونگ سونگ و بوکانسانسونگ. در ماه مه ۶۶۱ (بیستمین سال سلطنت پادشاه بوجانگ )، گوگوریو، در حمایت از ارتش احیای بکجه، با نیروهای ژنرال نوموشین و ژنرال مالگال، سانگ هه، متحد شد و به قلعه چیلجونگ سونگ شیلا حمله کرد. قلعه چیلجونگ سونگ یک نقطه استراتژیک در شمال شیلا بود، جایی که گوگوریو بارها به شیلا حمله کرده بود. ارتش شیلا حدود ۲۰ روز به شدت مقاومت کرد. سرانجام، با دشوار شدن تصرف آن، ارتش گوگوریو تلاش کرد تا محاصره را بشکند و عقب نشینی کند، ا
ما قلعه چیلجونگ سونگ به دلیل اختلافات داخلی سقوط کرد. همانطور که ارتش گوگوریو نشانه هایی از عقب نشینی نشان می داد، یک مقام رسمی به نام بیساپ مخفیانه نامه ای به اردوگاه گوگوریو فرستاد و اظهار داشت: «قلعه از نظر آذوقه تهی شده و قدرت آن تحلیل رفته است. اگر اکنون حمله کنیم، مطمئناً تسلیم آن خواهیم شد.» در پاسخ، نیروهای گوگوریو و مالگال به رهبری نوموشین و سانگ هه دوباره حمله شدیدی را آغاز کردند. پیلبو، ارباب قلعه، از خیانت بیساپ مطلع شد، سر او را برید، آن را به بیرون قلعه انداخت و به سربازان شیلا در داخل اعلام کرد: «رعایای وفادار و سربازان درستکار حتی تسلیم مرگ هم نخواهند شد. با تمام توان بجنگید. سرنوشت قلعه به این نبرد واحد بستگی دارد.» با این حال، سربازان خسته و فرسوده شده بودند و بیش از نیمی از آنها جان باختند یا زخمی شدند. نیروهای گوگوریو و مالگال، با حمل باد و آتش زدن قلعه، بار دیگر به شدت به آن حمله کردند. پیلبو، ارباب قلعه و سربازانش به شدت مقاومت کردند، اما در نهایت، همه آنها کشته شدند و قلعه سقوط کرد. این خبر به سورابول در شیلا رسید و پادشاه مویول ، که عمیقاً غمگین شده بود، پس از مرگ او را به درجه بالایی
ارتقا داد. اکنون، نیروهای گوگوریو و مالگال، به رهبری نوموشین و سانگ هه ، نیروهای خود را حرکت دادند و با محاصره قلعه بوکانسانسونگ، حمله را آغاز کردند. ارتش گوگوریو به مدت ده روز محاصره را لغو نکرد و با استقرار ارابه های توپخانه و پرتاب سنگ به قلعه بوکانسانسونگ حمله کرد. ارباب قلعه بوکانسانسونگ، دائه سا (大舍) دونگ تاچون (冬陁川)، فرماندهی ارتش را بر عهده داشت و حدود ۲۰ روز مقاومت کرد، اما ارتش شیلا سرانجام با اتمام آذوقه و قدرت خود در معرض خطر قرار گرفت. با این حال، فرض بر این است که زمان نبرد، آغاز فصل بارندگی بوده است. سامگوک ساگی ( تاریخ سه پادشاهی ) ثبت می کند که یک ستاره بزرگ ناگهان بر اردوگاه ارتش گوگوریو افتاد و باعث رعد و برق و بارش شدید باران شد و ارتش گوگوریو را مجبور به لغو محاصره و عقب نشینی کرد. اعتقاد بر این است که ارتش گوگوریو در واقع در آغاز فصل بارندگی عقب نشینی کرد. نبرد چیلجونگ سونگ و بوکانسونگ بین گوگوریو و شیلا در اسناد تاریخی چینی ذکر نشده است، بلکه فقط در سامگوک ساگی (تاریخ سه پادشاهی) آمده است . از آنجایی که سال ۶۶۱ بلافاصله پس از سقوط بکجه بود، فرض بر این است که گوگوریو برای حمایت از نیروها
ی احیاگر بکجه یا برای مقابله با شیلا پس از سقوط بکجه به شیلا حمله کرد. قابل توجه است که ژنرال ها و سربازان مالگال برای حمله به شیلا بسیج شدند، که نشان می دهد مالگال حتی در سال ۶۶۱ روابط نزدیکی با گوگوریو حفظ کرده است. تهاجم دریایی گسترده حزب. در اوت ۶۶۱، سلسله تانگ سرانجام حمله ای همه جانبه به گوگوریو را آغاز کرد. ارتش تانگ یک ارتش عظیم ۴۴۰۰۰۰ نفری را در شش واحد سازماندهی کرد. تفاوت قابل توجه با تهاجم های قبلی سویی و اولین حمله امپراتور تایزونگ از تانگ این بود که نیروی اصلی تهاجم از دریا عبور کرده و در گوگوریو پیاده شد. در حالی که امپراتور یانگ از سویی و امپراتور تایزونگ از تانگ قبلاً از نیروهای دریایی برای حمله به گوگوریو استفاده کرده بودند، نیروی اصلی به وضوح روش سنتی عبور از رودخانه لیائو و پیشروی به سمت لیائودونگ بود. و در واقع، اکثر نیروها، که نیروی اصلی واقعی بودند، از طریق دریا حمله کردند و چهار واحد پیاده شدند. در میان آنها، لشکرکشی لیائودونگ به رهبری گی پیل-ها-ریوک، که در چندین نبرد با گوگوریو تجربه داشت، در دهانه رودخانه یالو پیاده شد، و لشکرکشی پیونگ یانگ به رهبری سو جونگ -بانگ، که سال قبل با موفقی
ت به بکجه حمله کرده بود، لشکرکشی اوکجه به رهبری بانگ هیو-ته ، و لشکرکشی پاگانگ به رهبری ایم آه-سانگ ، با هم ترکیب شدند تا صدها هزار سرباز را به پیونگ یانگ، پایتخت گوگوریو، بیاورند. عملیات تهاجمی جسورانه و گسترده سلسله تانگ از طریق دریا بارها در تاریخ جنگ های جهانی تکرار شده است، مانند عملیات پیاده شدن در اینچئون در طول جنگ کره و عملیات پیاده شدن نیروهای متفقین در نرماندی در طول جنگ جهانی دوم . علاوه بر این، سال قبل از آن، سو جونگ بانگ ، بانگ هیو ته و دیگران با موفقیت با استفاده از همین روش به بکجه حمله کرده و با عبور از استحکامات ساحلی، به سرعت پایتخت بکجه، قلعه سابی، را محاصره و تصرف کرده بودند. علاوه بر این، مقیاس نیروها و واحدهای اعزام شده بیش از سه برابر عملیات تهاجمی دریایی ۱۳۰ هزار نفری قبلی به رهبری سو جونگ بانگ در طول فتح بکجه بود. علاوه بر این، قلمرو گوگوریو و نیروی نظامی قابل بسیج آن از نظر مقیاس با بکجه متفاوت بود، بنابراین به عنوان یک عملیات انحرافی برای مهار ارتش گوگوریو در منطقه لیائودونگ، جایی که نیروی اصلی گوگوریو در حال ایجاد یک خط دفاعی بود، جونگ میونگ جین که در جنگ چریکی مهارت داشت و با موف
قیت سقوط قلعه بیسا و چندین عملیات تهاجمی در مقیاس کوچک را در گذشته انجام داده بود، برای حمله به لیائودونگ و منطقه شمالی بویو از دو جهت اعزام شد. مراحل اولیه جنگ: نبردهای رود ته دونگ و یالو. در هشتمین ماه پاییز، ارتش تانگ، شامل لشکرکشی پیونگ یانگ سو جئونگ بانگ ، لشکرکشی اوکجه بانگ هیوته و لشکرکشی پاگانگ ایم آه سانگ، سرانجام در رودخانه پائسو، که اکنون پایین ترین قسمت رودخانه دائدونگ بود، پیاده شدند. دقیقاً یک سال قبل، آنها نیز در طول حمله بکجه پیروزی را تجربه کرده بودند و در گیبولپو، که در آن زمان قلمرو بکجه بود، پیاده شده بودند و نیروهای مدافع بکجه را شکست داده و پایتخت بکجه، قلعه سابی، را تصرف کرده بودند. مکان ها متفاوت بودند، اما آغاز یکسان بود. هنگامی که ارتش تانگ، صدها هزار نفر، ناگهان از دریا هجوم آوردند، سربازان گوگوریو که به شدت در ساحل حمله متقابل می کردند، شکست خوردند و سرانجام کوه ما-ایوپ در همان نزدیکی را تصرف کردند. در نهایت، آنها به قلعه پیونگ یانگ در همان نزدیکی رسیدند و آن را محاصره کردند. همچنین در ماه سپتامبر، لشکرکشی لیائودونگ به فرماندهی گیپیل ها ریوک در قسمت های پایینی رودخانه یالو پیاده شد
. در گوگوریو، یون گه سومون ، ماگای بزرگ، پسرش یون نام سنگ را به رهبری ده ها هزار نفر از نیروهای نخبه گوگوریو برای دفاع از رودخانه یالو و جلوگیری از عبور نیروهای تانگ گماشت. با این حال، زمستان سال ۶۶۱ به سرعت از راه رسید و زمانی که لشکرکشی لیائودونگ به فرماندهی گیپیل ها ریوک به رودخانه یالو رسید، رودخانه کاملاً یخ زده بود. گیپیل ها ریوک نیروهای خود را از روی یخ عبور داد و با کوبیدن طبل و فریاد در یک حمله غافلگیرانه، باعث فرار سربازان گوگوریو بی خبر شد. گیپیل ها ریوک آنها را ده ها لی تعقیب کرد و ۳۰۰۰۰ سرباز گوگوریو را کشت. سربازان باقی مانده تسلیم شدند و یون نام سنگ به سختی توانست جان خود را نجات دهد و فرار کند. به این ترتیب، در آغاز جنگ، نیروی اصلی سلسله تانگ به سرعت در رودخانه ته دونگ پیاده شد، ارتش گوگوریو را که از آن دفاع می کرد، شکست داد و قلعه پیونگ یانگ را محاصره کرد. یک نیروی اصلی نخبه دیگر، نیروی نخبه گوگوریو را که از پایین دست رودخانه یالو دفاع می کرد، نابود کرد و پیشروی کرد و گوگوریو را در بحرانی قرار داد که اکثر نیروهای اصلی آن در منطقه لیائودونگ در شمال رودخانه یالو و همچنین قلعه گوکنائه و پایتخت پ
یونگ یانگ در جنوب رودخانه مستقر بودند. این وضعیت مشابه وضعیت گذشته بود، زمانی که ارتش روم، تحت فرماندهی اسکیپیو ، با نیروی اصلی کارتاژی هانیبال روبرو شد، برگشت و مستقیماً پایتخت کارتاژی را تصرف کرد. جنگ به آرامی در مسیری که در ابتدا توسط سلسله تانگ برنامه ریزی شده بود، پیش رفت. قلعه پیونگ یانگ، پایتخت گوگوریو، که دژی تسخیرناپذیر بود، کاملاً محاصره و منزوی شد و قادر به دریافت پشتیبانی خارجی نبود و با بحران بزرگی روبرو شد. شورش چئول-له و انزوای ارتش تانگ. با این حال، ناگهان روند جنگ به جهتی کاملاً متفاوت تغییر کرد. در اکتبر ۶۶۱، قیامی گسترده تحت رهبری بی سودو، رئیس قبیله هوی هه از قبیله تیله، آغاز شد. در چینِ سلسله تانگ، وضعیت اضطراری پیش آمد و پایتخت چانگ آن در خطر بود. سلسله تانگ، ارتش مارش تیله را به فرماندهی جئونگ رنتای سازماندهی و اعزام کرد. علاوه بر این، به دلیل کمبود نیرو، واحدی که به رهبری سو اوپ-سا به گوگوریو اعزام شده بود، فراخوانده شد و فوراً در ارتش مارش سون-آک سازماندهی مجدد شد. شو رنگویی ، سون رنسی و لیو سیمریه به عنوان معاون فرمانده برای پیوستن به جنگ علیه قبیله تیله اعزام شدند. با این حال، ارتش
مارش تانگ تیله به رهبری جئونگ رنتای کاملاً نابود شد و تانگ را در معرض خطر جدی قرار داد. برای غلبه بر این بحران، حتی به ارتش زبده لیائودونگ به رهبری جی بی ها-لی ، اهل تیله، دستور داده شد که فوراً عقب نشینی کرده و به جبهه تیله اعزام شوند. در نتیجه، ارتش اصلی لیائودونگ به رهبری جی بی ها -لی مجبور شد از دریا عبور کرده و به تانگ بازگردد. علاوه بر این، زمستان سال ۶۶۱ زود از راه رسید و بسیار سرد بود. شورش ناگهانی تیله باعث مشکلات داخلی در چینِ تانگ شد و بسیاری از سربازانی که علیه گوگوریو لشکرکشی کرده بودند، پیش از آن با عجله به چینِ تانگ بازگشته بودند. نیروهای بزرگ تانگ، شامل لشکرکشی پیونگ یانگِ سو دینگ فانگ، لشکرکشی پائجیانگِ لین آکسیانگ و لشکرکشی اوکجهِ پانگ شیائوتای، که از طریق دریا حمله کرده و قلعه پیونگ یانگ را محاصره کرده بودند، اکنون کاملاً در وسط قلمرو دشمن منزوی شده بودند. در حالی که استراتژی حمله به عمق گوگوریو از طریق دریا موفقیت آمیز بود، تغییر ناگهانی شرایط، آنها را به شدت منزوی و در موقعیتی متزلزل قرار داد. علاوه بر این، عقب نشینی نیروی اعزامی لیائودونگ به فرماندهی گی پیل-ها-ریوک، که نقطه استراتژیک مصب
رودخانه یالو، بخش میانی قلمرو گوگوریو را اشغال کرده بود، گوگوریو را کاملاً منزوی کرد. این وضعیت مشابه وضعیت ارتش آلمانی فریدریش پائولوس در نبرد استالینگراد بود که در طول جنگ جهانی دوم آلمان و شوروی به عمق اتحاد جماهیر شوروی نفوذ کرده بود، اما توسط نیروهای شوروی محاصره شد و با قطع شدن مسیر عقب نشینی اش با نابودی روبرو شد. سربازان تانگ در چنان وضعیت ناامیدکننده ای بودند که سوابق نشان می دهد آنها زانوهای خود را بغل کرده و ناله می کردند. بنابراین جونگ-بانگ فوراً یو دئوک-مین، فرمانده کل هامجادو، را برای درخواست غذا و کمک نظامی به شیلا اعزام کرد. این وضعیت با حمله به بکجه در سال ۶۶۰، یک سال قبل، که آنها فوراً نیروهای ساحلی بکجه را رهگیری کرده و پایتخت بکجه، قلعه سابی، را تصرف کرده بودند، به شدت متفاوت بود. پایتخت گوگوریو، پیونگ یانگ، مستحکم شده بود و نبرد طولانی، نیروی مهاجم تانگ را که از جنوب گرم چین فراخوانده شده بود، بیشتر تحت فشار قرار داد، زیرا این نیرو تحت تأثیر سرمای زودرس زمستان گوگوریو قرار گرفته بود. علاوه بر این، عقب نشینی نیروی اعزامی زبده لیائودونگ به فرماندهی گیپیل ها-لی، که در نزدیکی رودخانه یالو مس
تقر بود، جدایی منطقه لیائودونگ را از بین برد و به نیروهای زبده گوگوریو از شمال اجازه داد تا به سمت پیونگ یانگ هجوم آورند. اکنون، ارتش تانگ توسط نیروهای گوگوریو که از همه جهات در حال پیشروی بودند، محاصره شده بود و با تهدید نابودی روبرو بود. نبرد ساسو. در همین حال، نیروی پیاده نظام جزیره اوکجه، به فرماندهی بانگ هیو ته ، که مستقیماً از دریا عبور کرده بود، متشکل از نیروهای دریایی منطقه یئونگنام چین بود و در نزدیکی پائسو (ساسو امروزی) در قسمت بالایی رودخانه ته دونگ پیاده و مستقر شد. نیروی پیاده نظام جزیره پائگانگ به فرماندهی ایم آسانگ و نیروی پیاده نظام جزیره پیونگ یانگ به فرماندهی سو جئونگ بانگ، قلعه پیونگ یانگ را محاصره کرده بودند. در دسامبر ۶۶۱، هوا آنقدر سرد بود که رودخانه بائه سو یخ زد. ارتش تانگ، با پیشتازی ارابه هایی با برج های دیده بانی بلند و دروازه بانان، با به صدا درآوردن طبل و ناقوس، حمله کرد. سربازان گوگوریو، شجاع و دلیر، یک ضدحمله را آغاز کردند و قاطعانه نیروهای تانگ را شکست دادند و دو موضع آنها را تصرف کردند. اکنون، با تنها دو موضع باقی مانده، تانگ قصد داشت یک حمله تمام عیار دیگر را آغاز کند و آنها
را شبانه تصرف کند. زمستان سال ۶۶۱ زود از راه رسید و بسیار سرد بود. علاوه بر این، آشفتگی داخلی در چینِ دوران تانگ، که با شورش ناگهانی تیله آغاز شده بود، تعداد قابل توجهی از سربازانی را که قبلاً علیه گوگوریو لشکرکشی کرده بودند، مجبور به بازگشت عجولانه به تانگ کرد. در نتیجه، نیروهای بزرگ تانگ که از طریق دریا حمله کرده بودند - لشکرکشی پیونگ یانگِ سو دینگ فانگ، لشکرکشی پِی جیانگِ لین آشیانگ و لشکرکشی اوکجهِ پانگ شیائوتای - اکنون کاملاً منزوی شده بودند. در حالی که حمله دریایی غافلگیرانه به عمق گوگوریو یک استراتژی امیدوارکننده بود، تغییر ناگهانی شرایط، آنها را به شدت منزوی و در موقعیتی مخاطره آمیز، در قلب قلمرو دشمن، گرفتار کرد. علاوه بر این، عقب نشینی نیروی اعزامی لیائودونگ به فرماندهی گی پیل-ها-ریوک، که دهانه رودخانه یالو را اشغال کرده بود، باعث قطع منابع غذایی از طریق خشکی شد. این وضعیت شبیه وضعیت گروه ارتش آلمان به فرماندهی پائولوس در طول جنگ جهانی دوم بود که تا اعماق اتحاد جماهیر شوروی پیشروی کرده بود، اما پس از شکست در عقب نشینی، توسط نیروهای شوروی محاصره شده و با خطر نابودی روبرو بود. ارتش تانگ در چنان تنگنای
سختی قرار داشت که سوابق، زانو زدن و ناله کردن آنها را توصیف می کند. سو دینگ بانگ فوراً لیو دمین، فرمانده کل جزیره هامجا، را برای درخواست غذا و کمک نظامی به شیلا اعزام کرد. وضعیت با سال قبل در سال ۶۶۰ میلادی، زمانی که تهاجم باکجه به سرعت دفع شده و پایتخت باکجه، قلعه سابی، تصرف شده بود، به طرز چشمگیری متفاوت بود. قلعه پیونگ یانگ، پایتخت گوگوریو، مستحکم شده بود و زمستان اولیه گوگوریو، سرما و انزوا، ارتش تانگ را در معرض خطر نابودی قرار داده بود. در فوریه ۶۶۲، ارتش گوگوریو سرانجام واحدهای خود را از مناطق مختلف گرد هم آورد و حمله ای همه جانبه به نیروهای منزوی تانگ آغاز کرد. نیروی پیاده نظام جزیره اوکجه، به رهبری بانگ شیائوتای، به ویژه آسیب پذیر بود، زیرا سربازان آن از منطقه گرم جنوبی یئونگنام چین آمده بودند. ارتش گوگوریو تحت فرماندهی یون گه سومون، هم نیروهای تانگ شامل نیروی پیاده نظام جزیره پاگانگ به فرماندهی ایم آه سانگ و هم نیروی پیاده نظام جزیره اوکجه به فرماندهی بانگ شیائوتای را نابود کرد. در این نبرد، نیروی پیاده نظام جزیره پاگانگ به طور کامل نابود شد و فرمانده آن، ایم آه سانگ، ناپدید شد. در همین حال، بانگ شی
ائوتای، فرمانده کل نیروی پیاده نظام جزیره اوکجه، از ژنرال های خود خواست تا حلقه محاصره را بشکنند و به اردوگاه های دیگر به رهبری لیو بک یونگ یا جو گیه سوک فرار کنند. با این حال، بانگ شیائوتای پاسخ داد: «لیو بک یونگ و دیگران چگونه می توانند مرا نجات دهند؟ علاوه بر این، حدود ۵۰۰۰ فرزند مردم محلی که با خود آورده بودم، همگی مرده اند. چگونه می توانم امیدوار باشم که زنده بمانم؟» سپس، ارتش گوگوریو به رهبری یون گه سومون حمله کرد و ده ها هزار نفر کشته شدند. بانگ هیو ته مورد اصابت تیرهایی قرار گرفت که مانند جوجه تیغی بر بدنش متمرکز شده بودند و ۱۳ پسرش و نیروی در حال پیشروی جزیره اوکجه به رهبری بانگ هیو ته در ساسو کاملاً نابود شدند. آذوقه ارتش شیلا و فرار بزرگ ارتش تانگ. در پاسخ به درخواست ارتش تانگ برای حمله مشترک به گوگوریو ، ارتش شیلا در مسیر پیونگ یانگ بود که درخواست فوری برای تدارکات نظامی از طریق فرمانده کل قوا ، یو دئوک مین از جزیره هامجادو، رسید. از آنجایی که هیچ کس حاضر به داوطلب شدن برای عملیات دشوار ورود به خاک دشمن برای حمل تدارکات و بازگشت نبود، کیم یو سین داوطلب انجام این ماموریت شد. پادشاه مونمو خوشحال شد
و به کیم یو سین که در شرف رفتن بود، مصونیت از مسئولیت اعطا کرد و گفت: "از زمانی که از مرز عبور می کنی، هر طور که می خواهی پاداش بده و تنبیه کن (出疆之後 賞罰專之可也)." در ۱۰ دسامبر، یو سین به همراه معاونانش، ژنرال های کیم این مون، کیم جین بوک و کیم یانگ دو، یک واحد حمل و نقل را برای حمل ۴۰۰۰ کیسه برنج و ۲۲۲۵۰ کیسه خراج به اردوگاه ارتش تانگ رهبری کردند و برای حمل تدارکات نظامی وارد مرز گوگوریو شدند. در ۱۶ فوریه (بیست و سومین روز از اولین ماه قمری) در سال ۶۶۲ (بیست و یکمین سال سلطنت پادشاه بوجانگ)، آنها از رودخانه چیلجونگ عبور کردند. کیم یو سین، نگران از اینکه ارتش گوگوریو از جاده اصلی محافظت کند، عمداً مسیری ناهموار و باریک را انتخاب کرد و گهگاه در طول مسیر با سربازان دشمن روبرو می شد و آنها را شکست می داد تا اینکه به منطقه خطرناک جانگسه رسیدند. در سرمای شدید زمستان، مردان و اسب ها خسته شده بودند و بسیاری از آنها از خستگی از پا در می آمدند. کیم یو سین لباس بالایی خود را درآورد، خودش شلاق را به دست گرفت و مردان را جلوی اسب هدایت کرد. پس از عبور از جاده ناهموار، ۱۵ مرد، از جمله زیردستان خود، یول گی و گو گیون، را به پیونگ