Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های اصیل. دوئل با شمشیر، به کارگردانی کنت لئونتیف و کنت آووگادرو، که ۲۶ دقیقه طول کشید، ساعت ۵ صبح ۱۵ اوت ۱۸۹۷ در جنگل مارشو در ووکرسون فرانسه برگزار شد. ویتوریو امانوئل پس از پنج بار تکرار، هنری را شکست داد. آنری از ناحیه شکم راست دچار جراحت شدیدی شد و پزشکان هر دو طرف، این جراحت را به اندازه ای جدی دانستند که او را در وضعیت حقارت آشکار قرار داد و باعث پایان دوئل و مشهور شدن ویتوریو امانوئله در اروپا شد. واکنش عمومی به ویتوریو امانوئله در ایتالیا پیروزمندانه بود. در تورین، شاه امبرتو، از او استقبال کردم و گفتم: «می خواهم اولین کسی باشم که از صمیم قلب به خاطر الگویی که ایجاد کردید و موفقیتی که به دست آوردید، به شما تبریک می گویم.» سال های بعد. در آوریل ۱۸۹۸، ویتوریو امانوئله سفری به دور دنیا را آغاز کرد. اولین توقف او شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا بود. پس از گذراندن یک روز در باشگاه گلف نیوپورت، او یک جام نقره ای به این باشگاه اهدا کرد که به برنده مسابقات گلف سالانه کنت تورین اهدا می شود. پس از اقامت در ایالات متحده، در مرحله بعدی تور جهانی خود از چین و ژاپن بازدید کرد. ویتوریو امانوئله در ارتش سلطنتی ای
تالیا مشغول به کار شد و فرمانده کل سواره نظام ایتالیا شد. او این سمت را در طول جنگ جهانی اول بر عهده داشت. پس از آتش بس، فرانسه به او نشان صلیب جنگی اعطا کرد. ویتوریو امانوئله چهار ماه پس از اعلام جمهوری ایتالیا در بروکسل درگذشت. او آخرین پسر بازمانده آمدئو اول بود.
کلیسای ثلیث مقدس (سیوری حصار) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر سیوری حصار، استان اسکی شهر ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مجتمع صومعه ای زامکا (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر سوچه آوا، بوکوفینا رومانی می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای زوراخاچ (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر لاچین (شهر)، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده های ۱۷–۱۸ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
زواراوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر سیونیک (روستا)-لیچک، سیونیک، استان سیونیک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
خوچانتس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تسیتسرناوانک، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای پوراداشت قدیم (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جیم ادگار (; – ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹ به عنوان سی و هشتمین فرماندار ایلینوی خدمت کرد. او که از جمهوری خواهان میانه رو به شمار می رفت، پیش از انتخاب به عنوان فرمانداری ایالت از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ در مجلس نمایندگان ایلینوی و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱ به عنوان سی و پنجمین وزیر امور داخلی ایلینوی خدمت کرده بود.
کاماری وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر توخات، استان توخات ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
بابک شهبازی (۱۳۶۰ – ۲۶ شهریور ۱۴۰۴) تکنسین سیستمهای سرمایش و گرمایش در مراکز داده، از جمله شرکت مخابرات ایران بود. او متهم به جاسوسی برای اسرائیل بود و سه بار درخواست اعاده دادرسی او رد شد. پرونده شهبازی مملو از تناقضات آشکار، اعتراف اجباری تحت شکنجه و نقض فاحش موازین دادرسی عادلانه بود. وی در دی ماه ۱۴۰۲ بازداشت و ابتدا به زندان اوین منتقل شد. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی او را به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل و افساد فی الارض» محاکمه و به اعدام محکوم کرد. نامه شهبازی به زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، که در آن از آمادگی خود برای جنگیدن کنار اوکراینی ها علیه روسیه سخن گفته بود، دلیل دستگیری و سپس شکنجه و نگهداری او در سلول های انفرادی زندان اوین و خانه های امن برای ۹ ماه بود. سرانجام در سحرگاه ۲۶ شهریور ۱۴۰۴ حکم اعدام وی در زندان قزلحصار اجرا شد. بنا بر ادعای رسانه های دولتی بابک شهبازی اواخر سال ۱۴۰۰ در یک گروه مجازی با اسماعیل فکری، که او هم در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۴ با اتهام همکاری اطلاعاتی و جاسوسی به نفع اسرائیل در حکم محاربه و افساد فی الارض اعدام شد، آشنا می شود. پیکر او ۳۱ شهریور ۱۴۰۴ در بهشت سکینه کرج و در قطعه
۲۳ ردیف ۳۵ با تدابیر امنیتی به خاک سپرده شد.
کلیسای پیروماشن (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ساروشن، استان آسکران جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه وارطان مقدس (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای واراراکن (استپاناکرت) (؛ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر استپاناکرت، جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپانوس مقدس (پرخوس) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر خلات، استان بتلیس ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپانوس مقدس (بلتانتس) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر بلتانتس، استان هادروت جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپانوس مقدس (هوچانتس) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هوچانتس، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مسابقات پرش با نیزه مردان در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۵ در تاریخ ۱۳ و ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵ در ورزشگاه ملی ژاپن توکیو برگزار شد. خلاصه. یک نام از زمانی که به سن قانونی رسید، بر پرش با نیزه تسلط داشته است و آن موندو دوپلانتیس است. حتی قبل از اینکه دوپلانتیس به سطح بزرگسالان برسد، از سن ۷ سالگی رکورد هر گروه سنی را به همراه رکوردهای دبیرستان و دانشگاه آمریکا نیز ثبت کرده بود. از سال ۲۰۲۰، او به تنهایی ۱۳ بار رکورد جهان را بهبود بخشیده و در هر تورنمنت بزرگ پیروز شده است. هشت نفر هنوز در ارتفاع ۵.۹۰ متری در حال پرش بودند و لاویلن از ۵.۸۵ متر عبور کرده بود. کارالیس، کورتیس مارشال ، تیبو کولت ، سوندر گوتورمسن و منو ولون در اولین تلاش خود موفق به پرش از روی مانع شدند. دوپلانتیس قبلاً موفق شده بود. پس از اینکه کندریکس و لاویلن از پرتاب خود بازماندند، آنها به ارتفاع ۵.۹۵ متر رفتند. موندو در اولین تلاش خود ۵.۹۵ متر را با یک راند سالم پشت سر گذاشت. مارشال در دومین تلاش خود موفق شد و بهترین رکورد شخصی خود را ثبت کند. استراتژی کندریکس زمانی نتیجه داد که در دومین تلاش خود موفق به گذر از مانع شد اما با تلاش ناموفق در ارتفاع ۵
.۹۰ متر، در جایگاه سوم کلی قرار گرفت. در سومین تلاش خود، کارالیس تنها ورزشکار دیگر بود که به ارتفاع ۵.۹۵ متر انجام داد. در ۶ متر، کارالیس و سپس دوپلانتیس موفق شدند از مانع رد شوند، هر دو نفر از ۶.۰۵ متر نیز عبور کردند. کارالیس به سمت داور رفت تا ارتفاع مانع را به متر برسد و در آنجا چهارمین نفری شد که برای رسیدن به این ارتفاع تلاش می کند. پس از اینکه موندو از روی میله رد شد، از روی میله پرید و این چرخه تکرار شد. حالا کارالیس تنها فرد دیگری بود که برای 6.20 متر تلاش می کرد. کارالیس تلاش قابل قبولی انجام داد اما میله پایین آمد و دوپلانتیس برنده این رویداد شد. این بار او به سمت داور رفت تا برای ثبت رکورد جهانی جدید ۶.۳۰ متری تلاش کند. جمعیت شاهد چند اتفاق نادر بودند، ابتدا موندو دو بار متوالی از دست داد. سپس، پس از انتظار طولانی، در آخرین تلاشش، با کمی برخورد در مسیر بالا، موندو از این رکورد عبور کرد. این چهاردهمین رکورد جهانی او بود. سوابق. قبل از شروع مسابقات جهانی ۲۰۲۵ رکوردها به شرح زیر بود: استاندارد صلاحیت. استاندارد های لازم برای واجد شرایط شدن خودکار برای ورود به مسابقات جهانی ۲۰۲۵ دو و میدانی، ۵.۸۲ متر ب
ود. برنامه. برنامه برگزاری این رویداد، به وقت محلی (UTC+9)، به شرح زیر بود:
HEC مونترال یک مدرسه بازرگانی دولتی دو زبانه واقع در مونترال در کبک کانادا است. HEC مونترال که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد، در واقع مدرسه بازرگانی تحصیلات تکمیلی و جزیی از دانشگاه مونترال است. این مؤسسه اولین مدرسه مدیریت در کانادا است. دانشگاه HEC مونترال دارای برنامه های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا از جمله لیسانس مدیریت بازرگانی (BBA)، فوق لیسانس امور اجرایی (MSc)، فوق لیسانس مدیریت (MM)، فوق لیسانس مدیریت بازرگانی (MBA) و دکترای رشته مدیریت و همچنین برنامه MBA اجرایی مشترک با دانشگاه مک گیل است.
ناحیه پاکّیم (Pakkim District)(به نپالی: ، ) یا پاکیونگ (Pakyong District)(به هندوستانی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در هند است که در ایالت سیکیم واقع شده است. ناحیه پاکیونگ/پاکّیم ۴۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴٬۵۸۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. ناحیه پاکیونگ/پاکّیم در دسامبر سال ۲۰۲۱ میلادی با جدایی بخش هایی از ناحیه سیکیم شرقی تاسیس شد. در همان تاریخ، باقی ماندهٔ ناحیهٔ سیکیم شرقی به «گانتونگ» تغییر نام یافت. تقسیمات اداری. ناحیه پاکیونگ/پاکّیم دارای ۲ زیربخش (معادل تحصیل) می باشد.
کلیسای استپانوس مقدس (هارار) (؛ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هایرار، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
ماری ترز لوئیز ساووی (; – ) یک زن اشراف زاده ایتالیایی و عضو شاخه ساووی-کارینیانو از خاندان ساووی بود. او در سن ۱۷ سالگی با لویی الکساندر دو بوربون-پنتی یور، شاهزاده دو لامبال، وارث بزرگ ترین ثروت فرانسه، ازدواج کرد. پس از ازدواجش که یک سال طول کشید، به دربار سلطنتی فرانسه راه یافت و محرم اسرار ملکه ماری آنتوانت شد. او در قتل عام سپتامبر ۱۷۹۲ در طول انقلاب فرانسه کشته شد. جوانی. ماریا ترزا لوئیزا در ۸ سپتامبر ۱۷۴۹ در کاخ کارینیانو در تورین متولد شد. او ششمین فرزند و پنجمین دختر لویی ویکتور ساووی، شاهزاده کارینیانو، نوه مادری پادشاه ویکتور آمادئوس دوم ساردینیا و معشوقه اش ژان دالبرت دو لوئین بود. مادرش لندگراوین کریستین هنریت از هسه-راینفلز-روتنبرگ بود. گفته می شود که در هنگام تولد او، بسیاری از شهروندان عادی در خیابان ها صف کشیدند و به خاطر تولد ماریا ترزا هورا کشیدند و آواز خواندند. اطلاعات کمی در مورد دوران کودکی او وجود دارد. ازدواج. در ۳۱ ژانویه ۱۷۶۷، ماریا ترزا به وکالت با لویی الکساندر دو بوربون-پنتی یور ازدواج کرد. او پسر لویی دو بوربون-تولوز، دوک پنتی یور و پرنسس ماریا ترزا دِسته بود، و بدین ترتیب او
نوه لویی الکساندر دو بوربون، پسر مشروع لویی چهاردهم، بود. این ازدواج پس از پیشنهاد لویی پانزدهم به عنوان یک زوج مناسب ترتیب داده شد، زیرا عروس و داماد هر دو عضو شاخه فرعی هر دو خانواده حاکم بودند و خانواده ماریا ترزا آن را پذیرفتند زیرا پادشاه ساردینیا مدت ها آرزوی اتحاد بین خاندان ساووی و خاندان بوربون را داشت. عروسی به وکالت، و پس از آن مراسم همخوابگی و ضیافت، در دربار سلطنتی ساوویارد در تورین برگزار شد و پادشاه ساردینیا و درباریانش در آن حضور داشتند. در ۲۴ ژانویه، عروس از پل بووآزین بین ساووی و فرانسه عبور کرد، جایی که او از همراهان ایتالیایی خود جدا شد و توسط همراهان جدید فرانسوی اش مورد استقبال قرار گرفت که او را تا داماد و پدر شوهرش در کاخ نانگیس همراهی کردند. او در ماه فوریه توسط ماریا فورتوناتا، کنتس دو لا مارکه، به دربار سلطنتی فرانسه در کاخ ورسای معرفی شد و در آنجا تأثیر مطلوبی بر او گذاشت. در فرانسه، او نسخه فرانسوی نام خود، ماری ترز لوئیز، را برای خود برگزید. این ازدواج در ابتدا بسیار شاد توصیف شد، زیرا هر دو طرف مجذوب زیبایی یکدیگر بودند. با این حال، تنها پس از چند ماه، لویی الکساندر با دو بازیگر
زن خیانت کرد که طبق گزارش ها ماری ترز را ویران کرد. او توسط پدر شوهرش که به او نزدیک شده بود، تسلی یافت. در سال ۱۷۶۸، در سن ۱۹ سالگی، ماری ترز، تنها یک سال پس از ازدواج، بیوه شد و شوهرش در کاخ لووسیان بر اثر یک بیماری مقاربتی درگذشت. همسر و خواهر ماری ترز از او پرستاری می کردند. ماری ترز ثروت قابل توجه شوهرش را به ارث برد و او را به ثروتی عظیم رساند. پدر شوهرش با موفقیت او را متقاعد کرد که از آرزوی راهبه شدن دست بکشد و در عوض به عنوان دختر شوهرش با او بماند. ماری ترز در غم و اندوه همسرش او را تسلی می داد و در پروژه های خیریه گسترده اش در رامبویه به او ملحق می شد، فعالیتی که باعث شد ماری ترز به او لقب «پادشاه فقرا» و ماری ترز به او لقب «فرشته پنتی یور» را بدهند. در سال ۱۷۶۸، پس از مرگ ماری لشچینسکا، ملکه فرانسه که بلافاصله به ماری ترز لوئیز علاقه مند شد، مادام ماری آدلاید از ازدواج پدرش با پرنسس دو لامبال، ماری ترز، که وارث ملکه بود، حمایت کرد. گفته می شود که او ملکه ای را ترجیح می داد که جوان و زیبا اما فاقد جاه طلبی باشد؛ ملکه ای که بتواند پدرش را جذب و از امور دولتی منحرف کند و امور را به خود مادام آدلاید
واگذار کند. این ازدواج توسط خانواده نوآیل حمایت می شد. با این حال، ماری ترز حاضر نبود شخصاً این ازدواج را تشویق کند، و پدرزن سابقش، دوک پنتی یور، حاضر به رضایت نبود. طرح ازدواج هرگز عملی نشد. ماری ترز در هتل تولوز در پاریس و قلعه رامبوئیه زندگی می کرد. در ۴ ژانویه ۱۷۶۹، خبر ازدواج خواهرشوهر ماری ترز، مادمازل دو پنتی یور، با فیلیپ د اورلئان جوان اعلام شد. ندیمه دربار. ماری ترز نقشی در مراسم سلطنتی داشت و هنگامی که دوفین جدید، ماری آنتوانت، در سال ۱۷۷۰ به فرانسه رسید، او به همراه دوک ها و دوشس های اورلئان، شارتر، بوربون و دیگر «شاهزادگان خون» به همراه پدر شوهرش در کومپین به او معرفی شدند. در طول سال ۱۷۷۱، دوک دو پنتی یور شروع به پذیرایی بیشتر از افراد، از جمله ولیعهد سوئد و پادشاه دانمارک، کرد؛ ماری ترز میزبان او بود و بیشتر در دربار حضور می یافت و در مهمانی های رقصی که مادام دو نوا به نام ماری آنتوانت برگزار می کرد، شرکت می کرد. طبق گزارش ها، ماری ترز مجذوب ماری ترز شده بود و او را غرق در توجه و محبتی می کرد که تماشاگران از دیدن آن غافل نبودند. در مارس ۱۷۷۱، سفیر اتریش گزارش داد: مدتی است که دوفین علاقه زیادی
به پرنسس دو لامبال نشان داده است. این پرنسس جوان شیرین و دوست داشتنی است و با بهره گیری از امتیازات یک پرنسس خون سلطنتی، در موقعیتی است که می تواند از لطف والاحضرت بهره ببرد. روزنامه گزت دو فرانس به حضور ماری ترز در کلیسای کوچک در مراسم عشای ربانی در پنجشنبه مقدس اشاره می کند که در آن پادشاه به همراه خانواده سلطنتی، از جمله دوک دو بوربون و دوک دو پنتی یور، حضور داشت. در ماه مه ۱۷۷۱، ماری ترز به فونتن بلو رفت و در آنجا توسط پادشاه به پسرعمویش، کنتس دو پرووانس آینده، که در شام بعد از آن شرکت می کرد، معرفی شد. در نوامبر ۱۷۷۳، یکی دیگر از پسرعموهایش با شاهزاده سوم، کنت آرتوا، ازدواج کرد و او در تولد لویی فیلیپ در اکتبر ۱۷۷۳ در پاریس حضور داشت. پس از ازدواج پسرعموهایش با برادران همسر ماری آنتوانت، ماری ترز توسط ماری آنتوانت به عنوان یکی از بستگانش پذیرفته شد و در طول این سال های اول، کنت ها و کنتس های پروانس و آرتوا حلقه ای از دوستان را با ماری آنتوانت و ماری ترز تشکیل دادند و گفته می شود که زمان زیادی را با هم می گذراندند، ماری ترز تقریباً همیشه در کنار ماری آنتوانت توصیف شده است. مادر ماری آنتوانت، ماریا ترزا، ت
ا حدودی از این وابستگی بیزار بود، زیرا او به طور کلی از افراد مورد علاقه و دوستان صمیمی خانواده سلطنتی خوشش نمی آمد، اگرچه ماری ترز به دلیل رتبه اش، در صورت نیاز به چنین دوست صمیمی، انتخابی قابل قبول محسوب می شد. در ۱۸ سپتامبر ۱۷۷۵، پس از به سلطنت رسیدن شوهر ماری آنتوانت در ماه مه ۱۷۷۴، ماری آنتوانت، ماری ترز را به عنوان «سرپرست خانه ملکه» منصوب کرد، که بالاترین رتبه ممکن برای یک ندیمه در کاخ ورسای بود. این انتصاب بحث برانگیز بود: این منصب بیش از سی سال خالی بود، زیرا این منصب پرهزینه و غیرضروری بود و قدرت و نفوذ بسیار زیادی به متصدی آن می داد، به او رتبه و قدرتی برتر از سایر ندیمه ها می داد و مستلزم آن بود که تمام دستورات هر زن دیگری که در مناصب سلطنتی خدمت می کرد، قبل از اجرا توسط او تأیید شود. ماری ترز، اگرچه از رتبه کافی برای انتصاب برخوردار بود، اما بسیار جوان تلقی می شد که این امر باعث رنجش زیردستان او می شد، اما ملکه آن را فقط پاداشی برای دوستش می دانست. پس از ملکه شدن ماری آنتوانت، دوستی صمیمی او با ماری ترز بیشتر مورد توجه قرار گرفت و سفیر مرسی گزارش داد: اعلیحضرت دائماً شاهد حضور پرنسس دو لامبال در
اتاق هایش هستند. این خانم با شیرینی و صمیمیت فراوان، شخصیتی بسیار صمیمی و به دور از دسیسه و هرگونه نگرانی از این قبیل را به نمایش می گذارد. ملکه مدتی است که به دنبال یک دوستی واقعی برای این پرنسس جوان است و این انتخاب بسیار خوبی است، زیرا مادام دو لامبال اگرچه اهل پیدمونت است، اما به هیچ وجه با منافع خانم دو پروانس و دارتوا همسو نیست. با این حال، من احتیاط کرده ام و به ملکه خاطرنشان کرده ام که لطف و مهربانی او نسبت به پرنسس دو لامبال تا حدودی بیش از حد است تا از سوءاستفاده از آنها از آن ناحیه جلوگیری شود. ملکه ماریا ترزا از ترس اینکه ماریا ترز، به عنوان پرنسس سابق ساووی، سعی کند از طریق ملکه به منافع ساوویارد سود برساند، سعی در دلسرد کردن این دوستی داشت. طبق گزارش ها، ماری آنتوانت در اولین سال ملکه بودنش به همسرش که از دوستی او با ماری ترز بسیار راضی بود، گفت: «آه، اعلیحضرت، دوستی پرنسس دو لامبال جذابیت زندگی من است.» ماری ترز از برادرانش در دربار استقبال کرد و به خواست ملکه، به برادر مورد علاقه ماری ترز، اوژن، یک پست پردرآمد در هنگ خودش در ارتش سلطنتی فرانسه اعطا شد. بعدها، ماری ترز همچنین توسط ملکه به عنوان
فرماندار پویتیو برای برادر شوهرش منصوب شد. ماری ترز به عنوان فردی مغرور، حساس و با زیبایی ظریف اما نامنظم توصیف شده است. او که شوخ طبع نبود و اهل توطئه هم نبود، می توانست ماری آنتوانت را سرگرم کند، اما ذاتاً گوشه گیر بود و ترجیح می داد به جای شرکت در محافل اشرافی، وقت خود را تنها با ملکه بگذراند: او از چیزی که به عنوان «اختلالات عصبی، تشنج، غش» توصیف می شد، رنج می برد و بنا به گزارش ها، می توانست ساعت ها غش کند و بیهوش بماند. مقام سرپرست ایجاب می کرد که او تمام دستورات مربوط به ملکه را قبل از اجرا تأیید کند، تمام نامه ها، دادخواست ها یا یادداشت ها به ملکه از طریق او ارسال شود و به نام ملکه پذیرایی کند. این مقام حسادت زیادی را برمی انگیزد و به دلیل تقدم رتبه ای که به او می داد، مورد توهین بسیاری از افراد دربار قرار می گرفت. همچنین حقوق هنگفتی معادل ۵۰٬۰۰۰ کرون در سال به او می داد و به دلیل وضعیت اقتصادی کشور و ثروت زیاد شاهزاده خانم، از او خواسته شد که از حقوق خود صرف نظر کند. وقتی او به خاطر حفظ مقام و رتبه خود امتناع ورزید و اظهار داشت که یا تمام امتیازات این مقام را خواهد داشت یا بازنشسته می شود، خود ملکه
حقوق را به او اعطا کرد. این حادثه تبلیغات بسیار بدی را برانگیخت و در نتیجه ماری ترز را به عنوان یک فرد مورد علاقه حریص سلطنتی به تصویر کشید و غش های معروف او به عنوان شبیه سازی های فریبکارانه به طور گسترده مورد تمسخر قرار گرفت. او آشکارا به عنوان فرد مورد علاقه ملکه شناخته می شد و وقتی در اوقات فراغت خود به سراسر کشور سفر می کرد، تقریباً به عنوان یک عضو خانواده سلطنتی مورد استقبال قرار می گرفت و اشعار زیادی به او تقدیم شده بود. با این حال، در سال ۱۷۷۵، ماری ترز به تدریج جای خود را به یولاند دو پولاسترون، دوشس دو پولیگناک، داد. یولاندِ خوش برخورد و اجتماعی، ماری ترزِ کم حرف را فردی بی ادب می دانست، در حالی که خود ماری ترز از تأثیر بدی که یولاند بر ملکه داشت، بیزار بود. ماری آنتوانت که قادر به ایجاد هماهنگی بین آنها نبود، شروع به ترجیح دادن معاشرت با یولاند کرد، چرا که یولاند می توانست نیاز او به تفریح و لذت را بهتر برآورده کند. در آوریل ۱۷۷۶، سفیر مِرسی گزارش داد: «شاهزاده خانم دو لامبال محبوبیت زیادی را از دست می دهد. من معتقدم که او همیشه مورد لطف ملکه قرار خواهد گرفت، اما دیگر اعتماد کامل او را ندارد»، و در
ماه مه با گزارش «نزاع های مداوم، که در آنها به نظر می رسید شاهزاده خانم همیشه مقصر است» ادامه داد. وقتی ماری آنتوانت شروع به شرکت در تئاتر آماتور در پتی تریانون کرد، یولاند او را متقاعد کرد که از پذیرش ماری ترز در آنها خودداری کند و در سال ۱۷۸۰، سفیر مرسی گزارش داد: «شاهزاده خانم خیلی کم در دربار دیده می شود. درست است که ملکه پس از مرگ پدرش به دیدار او رفت، اما این اولین نشان مهربانی است که او برای مدت طولانی دریافت کرده است.» اگرچه ماری ترز به عنوان معشوقه جایگزین یولاند شد، اما دوستی با ملکه به طور متناوب ادامه یافت: ماری آنتوانت گهگاه به اتاق های او سر می زد و طبق گزارش ها، در بین سرگرمی هایی که یولاند به او ارائه می داد، از آرامش و وفاداری او قدردانی می کرد و یک بار اظهار داشت: «او تنها زنی است که می شناسم که هرگز کینه به دل نمی گیرد؛ نه نفرت و نه حسادت در او یافت نمی شود.» پس از مرگ مادر ماری آنتوانت، ماری آنتوانت در طول خود را با ماری ترز و یولاند منزوی کرد. زمستان را برای سوگواری. ماری ترز پس از از دست دادن مقام خود به عنوان معشوقه، مقام سرپرست خود را در دربار سلطنتی فرانسه حفظ کرد، و به انجام وظایف خ
ود ادامه داد - او به نام ملکه مهمانی برگزار می کرد، دختران تازه وارد را به او معرفی می کرد، در پذیرایی از مهمانان سلطنتی خارجی به او کمک می کرد و در مراسم مربوط به تولد فرزندان ملکه و مراسم سالانه عشای ربانی عید پاک ملکه شرکت می کرد. با این حال، خارج از وظایف رسمی خود، او اغلب در دربار غایب بود و به سلامتی بد خود و پدر شوهرش رسیدگی می کرد. او به دوستی نزدیک خود با ندیمه مورد علاقه خود، کنتس اتینِت دِ آمبلیمون دِ لاژ دِ وُلود، و همچنین به امور خیریه و علاقه اش به فراماسون ها می پرداخت. ماری ترز، و همچنین خواهر شوهرش، در سال ۱۷۷۷ به لژ فرزندخواندگی زنان فراماسونری سنت ژان دو لا کاندور راه یافتند و در ژانویه ۱۷۸۱ به عنوان بانوی اعظم لژ اسکاتلندی منصوب شدند. اگرچه ماری آنتوانت عضو رسمی نشد، اما به فراماسونری علاقه مند بود و اغلب از ماری ترز در لژ فرزندخواندگی سؤال می کرد. در جریان ماجرای معروف گردنبند الماس، ماری ترز در تلاشی ناموفق برای ملاقات با ژان دو لا موت زندانی در لا سالپتریه دیده شد. هدف از این دیدار ناشناخته است، اما در آن زمان شایعات گسترده ای ایجاد کرد. ماری ترز از ضعف جسمانی رنج می برد، که در اواسط ده
ه ۱۷۸۰ چنان رو به وخامت گذاشت که اغلب قادر به انجام وظایف اداری خود نبود. در یک مورد، او حتی دسلون، شاگرد فرانتس مسمر، را برای هیپنوتیزم کردن خود استخدام کرد. او تابستان ۱۷۸۷ را در انگلستان گذراند و پزشکان به او توصیه کردند که برای درمان سلامتی اش از آب های انگلیس در بث استفاده کند. این سفر به عنوان یک مأموریت دیپلماتیک مخفی از طرف ملکه تبلیغ شد، با این گمانه زنی که او قرار بود از وزیر تبعیدی، کالون، بخواهد برخی از وقایع را از خاطراتی که قرار بود منتشر کند، حذف کند، اما کالون در واقع در آن زمان در انگلستان نبود. پس از سفر به انگلستان، سلامتی ماری ترز به طور قابل توجهی بهبود یافت و او توانست بیشتر در دربار شرکت کند، جایی که ملکه اکنون دوباره به او محبت بیشتری نشان می داد و از وفاداری ماری ترز پس از شروع به وخامت دوستی بین ماری آنتوانت و یولاند قدردانی می کرد. در این مرحله، ماری ترز و خواهر شوهرش به پارلمان پیوستند تا از طرف دوک اورلئان که تبعید شده بود، دادخواستی ارائه دهند. در بهار ۱۷۸۹، ماری ترز در ورسای حضور داشت تا در مراسم افتتاحیه ساختمان عمومی املاک در فرانسه شرکت کند. ماری ترز ذاتاً کم حرف بود و در درب
ار به عنوان فردی محتاط شهرت داشت. با این حال، در تبلیغات ضد سلطنت رایج آن زمان، او مرتباً در بروشورهای مستهجن به تصویر کشیده می شد و او را به عنوان معشوقه لزبین ملکه نشان می دادند تا تصویر عمومی سلطنت را تضعیف کنند. انقلاب فرانسه. در جریان طوفان باستیل در ژوئیه ۱۷۸۹ و وقوع انقلاب فرانسه، ماری ترز به همراه ندیمه مورد علاقه اش، کنتس دو لاژ، در سفری تفریحی به سوئیس بود و هنگامی که در ماه سپتامبر به فرانسه بازگشت، در حومه شهر نزد پدر شوهرش ماند تا در زمان بیماری از او پرستاری کند و بنابراین در راهپیمایی زنان به سوی ورسای که در ۵ اکتبر ۱۷۸۹ برگزار شد، در دربار حضور نداشت، زمانی که او در اوماله نزد پدر شوهرش بود. در ۷ اکتبر ۱۷۸۹، او از وقایع انقلاب مطلع شد و بلافاصله به خانواده سلطنتی در کاخ تویلری در پاریس پیوست، جایی که وظایف دفتر خود را از سر گرفت. او و مادام الیزابت در آپارتمان های پاویلون دو فلور در کاخ تویلری، همسطح با ملکهٔ ملکه، زندگی می کردند و به جز ملاقات های کوتاه با پدر شوهرش یا ویلایش در پاسی، او به طور دائم در آنجا اقامت داشت. در کاخ تویلری، سرگرمی های آیینی دربار و زندگی نمایشی تا حدودی احیا شد. هما
ن طور که پادشاه مراسم خاکسپاری و پذیرایی خود را برگزار می کرد، ملکه هر یکشنبه و سه شنبه یک مهمانی کارتی برگزار می کرد و یکشنبه ها و پنجشنبه ها قبل از شرکت در مراسم عشای ربانی و صرف شام در ملاء عام با پادشاه، و همچنین ملاقات با فرستادگان خارجی و نمایندگان رسمی در هر هفته، پذیرایی دربار را برگزار می کرد. تمام رویدادهایی که ماری ترز، در دفتر سرپرستی خود، در آنها شرکت می کرد و همیشه در کنار ملکه، چه در ملاء عام و چه در خلوت، دیده می شد. او در تابستان ۱۷۹۰ خانواده سلطنتی را به سنت کلود همراهی کرد و همچنین در ماه ژوئیه در جشن فدراسیون در میدان مارس پاریس شرکت کرد. او که پیش از این تمایلی به پذیرایی به نام ملکه، آنطور که مقامش ایجاب می کرد، نداشت، در این سال ها به طور گسترده و با شکوهی در دفتر خود در کاخ تویلری پذیرایی می کرد، جایی که امیدوار بود اشراف وفادار را برای کمک به آرمان ملکه گرد هم آورد، و سالن او به عنوان محل ملاقات ملکه و اعضای مجلس ملی مؤسسان، که بسیاری از آنها را ملکه آرزو داشت به آرمان سلطنت بوربون جذب کند، مورد استفاده قرار گرفت. بنا به گزارش ها، ملکه در آپارتمان ماری ترز بود که جلسات سیاسی خود را با
میرابو برگزار می کرد. به موازات آن، او همچنین از طریق شبکه ای از خبرچینان، وفاداری کارکنان دربار را بررسی می کرد. مادام کامپان شرح داد که چگونه یک بار توسط ماری ترز مورد مصاحبه قرار گرفت. ماری ترز توضیح داد که به او اطلاع داده شده بود که مادام کامپان در اتاقش نمایندگانی را پذیرفته و وفاداری او به سلطنت زیر سؤال رفته است، اما ماری ترز با استفاده از جاسوسان، اتهامات را بررسی کرده و در نتیجه مادام کامپان از اتهامات تبرئه شده است. مادام کامپان می نویسد: «سپس پرنسس فهرستی از اسامی تمام کسانی که در اتاق ملکه کار می کردند را به من نشان داد و از من اطلاعاتی در مورد آنها خواست. خوشبختانه، من فقط اطلاعات مثبت برای ارائه داشتم و او هر آنچه را که به او می گفتم، نوشت.» پس از عزیمت دوشس دو پولیناک از فرانسه و اکثر افراد دیگر از حلقه صمیمی دوستان ملکه، ماری آنتوانت به ماری ترز هشدار داد که اکنون در نقش مشهود خود، خشم زیادی را در بین مردم نسبت به افراد مورد علاقه ملکه برانگیخته خواهد شد و افتراهایی که آشکارا در پاریس پخش می شوند، او را در معرض تهمت قرار می دهند. بنا به گزارش ها، ماری ترز یکی از این جلدها را خواند و از خصومت