Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الویشن پیکچرز یک شرکت توزیع و تولید فیلم کانادایی است. این شرکت در سال ۲۰۱۳ توسط لوری می تأسیس شد و نوح سگال نیز یکی از مدیران آن است. این شرکت اولین حضور خود را در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۳ تجربه کرد. الویشن پیکچرز از زمان آغاز به کار خود در اواخر سال ۲۰۱۳ به توزیع کننده مستقل پیشرو در کانادا تبدیل شده است و فیلم های تحسین شده توسط منتقدان و فیلم های موفق تجاری را منتشر می کند. این شرکت فیلم های برنده جایزه مانند بازی تقلید ، مهتاب ، اتاق و فرار و فیلم های پرفروشی مانند شیادان و را تولید کرده است.
نسخهٔ ۲.۰ دومین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی گاربج می باشد که در ۱۱ مهٔ سال ۱۹۹۸ از سوی ماشروم رکوردز در سراسر جهان منتشر گردید و یک روز بعد نیز در آمریکای شمالی از سوی آلمو ساندز عرضه گردید. گروه در این آلبوم تلاش کرد تا به جای تغییر کامل سبک، سبک موسیقایی آلبوم نخست خود در سال ۱۹۹۵ را بهبود بخشیده و گسترش دهد. شرلی منسن خوانندهٔ اصلی گروه ترانه هایی با مضامین تاریک و درون نگر نوشت که به گفتهٔ خودش، با ملودی های قطعات هم خوانی داشتند. "نسخهٔ ۲.۰" از نظر تجاری موفق بود؛ و در جدول کشورهای بریتانیا، فرانسه و نیوزیلند صدرنشین شد و در چندین کشور نیز موفق به دریافت گواهی پلاتین گردید. این آلبوم در ایالات متحده بیش از ۱٫۷ میلیون نسخه و در سراسر جهان ۴ میلیون نسخه فروش داشته است. گاربج پس از انتشار آلبوم، یک تور جهانی ۱۸ ماهه برگزار کرد و مجموعه ای از تک آهنگ های پرفروش را منتشر نمود که با موزیک ویدئوهای نوآورانه همراه بودند. این آلبوم عموماً با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد و در فهرست بهترین آلبوم های سال ۱۹۹۸ توسط چندین نشریه جای گرفت. این آلبوم در سال ۱۹۹۹ در دو بخش آلبوم سال و بهترین آلبوم
راک نامزد جایزهٔ گرمی شد. همچنین، سومین تک آهنگ آلبوم با عنوان «خاص» نیز در سال بعد، در دو بخش بهترین آهنگ راک و بهترین اجرای راک گروهی یا دونفره نامزد گرمی شد.
پاملا کافلر تهیه کننده فیلم و تلویزیون آمریکایی و از بنیانگذاران کیلر فیلمز ، یک شرکت تهیه کنندگی مستقل مستقر در نیویورک است که او به همراه کریستین واچون رهبری آن را بر عهده دارد. کافلر تهیه کنندگی فیلم هایی مانند "«هدویگ و اینچ خشمگین»" ، "«میلدرد پیرس»" ، "«زیرزمین مخملی»" ، "«زندگی های گذشته" » و "«مه دسامبر» را" بر عهده داشته است که فیلم آخر در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ به نمایش درآمد و توسط نتفلیکس خریداری شد.
"هدویگ و اینچ خشمگین (به انگلیسی: Hedwig and the Angry Inch)" یک فیلم کمدی-درام موزیکال آمریکایی محصول سال ۲۰۰۱ است که برای پرده سینما نوشته و توسط جان کامرون میچل کارگردانی شده است. این فیلم که بر اساس نمایش موزیکال صحنه ای میچل "و" استیون تراسک در سال ۱۹۹۸ ساخته شده است. با وجود نقدهای عمدتاً مثبت منتقدان و مخاطبان، اکران محدود فیلم تنها ۳.۶ میلیون دلار از بودجه تخمینی ۶ میلیون دلاری آن به دست آورد. این فیلم موزیکال از آن زمان طرفداران پروپاقرصی پیدا کرده است. داستان. هدویگ رابینسون، یک خواننده راک همجنسگرا از آلمان شرقی را همراهی می کند. متعاقباً با مرد جوانی به نام تامی رابطه برقرار می کند که مربی و همکار موسیقی او می شود، اما تامی موسیقی او را می دزدد و به یک ستاره راک تبدیل می شود. این فیلم هدویگ و گروه پشتیبان او، انگری اینچ، را دنبال می کند که تور تامی را دنبال می کنند و در عین حال گذشته هدویگ و عمل جراحی تغییر جنسیت اجباری او را بررسی می کنند. میچل نقش هدویگ را از نسخه اصلی تکرار می کند.
گاربج نخستین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی گاربج می باشد که در ۱۵ اوت سال ۱۹۹۵ از سوی آلمو ساندز منتشر گردید. این آلبوم پس از انتشار با تحسین منتقدان روبه رو شد و برخی آن را یک اثر نوآورانه در زمان خود دانستند. آلبوم در رتبهٔ ۲۰ جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده و رتبهٔ ۶ جدول آلبوم های بریتانیا قرار گرفت و در چندین کشور دیگر نیز در میان ۲۰ آلبوم پرفروش جای گرفت و موفق به دریافت گواهی چند پلاتین شد. موفقیت این آلبوم با تبلیغ آن از سوی گروه طی توری یک ساله تقویت شد؛ که در آن هم در جشنواره های اروپایی اجرا داشتند و هم در سال ۱۹۹۶ با اسمشینگ پامپکینز همکاری کردند، این موفقیت همچنین با روند انتشار تک آهنگ هایی که به تدریج موفق تر می شدند ادامه یافت؛ نقطه عطف این روند «دختر احمق» بود. این قطعه در سال ۱۹۹۷ در دو بخش بهترین آهنگ راک و بهترین اجرای راک گروهی یا دونفره نامزد جایزهٔ گرمی شد. این آلبوم در اکتبر سال ۲۰۱۵ به مناسبت بیستمین سالگرد انتشارش مجدداً چاپ شد. نسخهٔ جدید حاوی قطعات بازسازی شده از نوارهای آنالوگ اصلی، به همراه ریمیکس ها و نسخه های متفاوت و منتشرنشده ای از برخی قطعات آلبوم بود.
اوتوبا کوگوانو (؛ – پس از ۱۷۹۱) که با نام جان استوارت نیز شناخته می شد، نویسنده و یکی از نخستین و برجسته ترین فعالان سیاه پوست ضد برده داری و کنشگر سیاسی بود که در ساحل طلا (امروزه کشور غنا) به دنیا آمد. او در سن سیزده سالگی ربوده و به بردگی فروخته شد و به گرنادا در هند غربی منتقل گردید. در سال ۱۷۷۲، یک تاجری انگلیسی او را خرید و به لندن، انگلستان برد؛ جایی که کوگوانو خواندن و نوشتن آموخت، در ۲۰ اوت ۱۷۷۳، کوگوانو در کلیسای سنت جیمز، پیکدیلی با نام «جان استوارت – یک سیاه پوست، ۱۶ ساله» غسل تعمید داده و آزاد شد. او بعدها برای هنرمندان ریچارد و ماریا کازوی کار کرد و از طریق آن ها با شماری از چهره های برجستهٔ سیاسی و فرهنگی بریتانیا آشنا شد. کوگوانو به گروه پسران آفریقا، گروهی از کنشگران سیاه پوست ضد برده داری در بریتانیا، پیوست. او پس از سال ۱۷۹۱ درگذشت.
کلیم سامگین واپسین رمانِ ماکسیم گورکی است. چکیدهٔ داستان. جلدِ ۱. کودکیِ کلیم در انزوای نسبی سپری می شود. پدرش خانه را ترک می کند و مادرش با واراوکا سرپرستیِ او را بر عهده می گیرند. پسرِ واراوکا در رودخانه غرق می شود. عموی کلیم، یاکب، از تبعید بازمی گردد و فعالیتِ سیاسی را پی می گیرد. کلیم در آغازِ جوانی، ندانسته به واسطهٔ مادرش، رابطهٔ جنسی را تجربه می کند. سپس عاشقِ لیدیا، دخترِ واراوکا، می شود. به فارسی. محمّد قاضی ترجمه ای فارسی از این رمان دارد که از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۹ در ایران منتشر شد.
ویبرنوم بتولیفولیوم، ویبرنوم برگ توس، گونه ای از گیاهان گلدار از خانواده هفت کولان و بومی چین و جزیره تایوان است. این گیاه سایه پسند بوده و اغلب در لایه بوته ای جنگل هایی که در آن رشد می کند، گونه ای غالب به شمار می آید. این گیاه در خارج از چین نیز به طور گسترده کشت می شود و به دلیل برگ های برنزی تا زرشکی در پاییز و توده های میوه قرمز روشن که پرندگان را جذب می کنند، محبوب است. این گیاه در برابر پهنه سرمایی مقاوم است.
فیبر با پاشش جابجاشده ناصفر (اِن زِددی اِس اِف) ، مشخص شده در ITU-T G.655، نوعی فیبر نوری تک مُد است که برای غلبه بر مشکلات فیبر با پاشش جابجاشده طراحی شده است. اِن زِددی اِس اِف در دو ویژگی اصلی موجود است: اِن زِددی+ و اِن زِددی- که در طول موج های با پاشش صفر متفاوت هستند. اینها معمولاً به ترتیب، حدود ۱۵۱۰ نانومتر و ۱۵۸۰ نانومتر هستند. از آنجایی که نقطه پراکندگی صفر اِن زِددی اِس اِف خارج از پنجره ارتباطاتی معمولی است، مخلوط سازی چهارموج و سایر اثرات غیرخطی به حداقل می رسد. از دیگر انواع اِن زِددی اِس اِف می توان به اشاره کرد که دارای شیب کاهش یافته در تغییر پاشش و هسته بزرگ اِن زِددی اِس اِف است که باعث کاهش بیشتر اعوجاج غیرخطی باقیمانده تحت توان پرتاب بالا می شود. برخی از مسیرهای فیبر نوری با مسافت طولانی (دوربُرد)، بخش های اِن زِددی+ و اِن زِددی- را به طور متناوب جایگزین می کنند تا جبران خودپاشش را با پاشش یکنواخت کم در سراسر پنجرهٔ حداقل تلفات در ۱۵۵۰ نانومتر فراهم کنند.
در بسیاری از کشورهای اروپایی، به ویژه در اروپای مرکزی و شرقی ، سنت های مختلفی پیرامون استفاده از نان در طول تعطیلات عید پاک وجود دارد. به طور سنتی، رسم خوردن نان عید پاک یا نان شیرین شده «عشای ربانی» ریشه در بیزانتیوم، کلیسای کاتولیک شرقی و کلیسای ارتدکس شرقی دارد. دستور پخت نان شیرین شده یا «نان عسلی» ممکن است بر اساس شواهد روایی از متون کلاسیک، به دوره یونان هومری بازگردد. بلاروس، بلغارستان، کرواسی، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، روسیه و اوکراین. کوزوناک، کولیچ و پاشکا. "کوزوناک" نان سنتی عید پاک در بلغارستان است، "کولیچ" یکی از نان های سنتی عید پاک روسیه است. "کلاش" یک نان سنتی چک است که در کریسمس به شکل حلقه درست می شود. معمولاً سه حلقه روی هم قرار می گیرند تا نماد تثلیث مقدس باشند. نان های عید پاک اوکراینی نیز "پاسکا" نامیده می شوند (نباید با غذای دیگری به نام پاسخا اشتباه گرفته شود) که در آن اغلب یک نان سفید و غنی سرو می شود و روی آن با نمادهایی از جمله صلیب، گل، گیس بافته، گندم یا سایر طرح هایی که نمایانگر جنبه هایی از ایمان ارتدکس و کاتولیک شرقی هستند، تزئین می شود. رومانی و مولداوی نیز شیرینی سنتی عید پاک
ی به نام پاسکا دارند (واژه Pasca به معنای «عید پاک» در آیین ارتدوکس شرقی است که مشابه Pâques در زبان فرانسه بوده و ریشه در کلمه عبری Pesah دارد). پاسکا رومانیایی معمولاً با پنیر تهیه می شود و ممکن است برای تزئین شامل میوه ها، مغزها یا شکلات نیز باشد. این شیرینی معمولاً همراه با نان شیرین سنتی دیگری به نام کوزوناچ سرو می شود که رومانیایی ها برای عید پاک و کریسمس تهیه می کنند. پینکا و پاپرتنیک. پینکا نوعی نان عید پاک است که در اتریش، کرواسی و اسلوونی محبوب است. پاپرتنیک نوعی نان بومی اسلوونی است. این نان با طرح های گلدار پیچیده تزئین شده و ممکن است نمادهای مختلف مرتبط با عید پاک را نیز در خود جای داده باشد. سیرنیک. "سیرنیک" یک نان سریع با پنیر (شبیه به کیک پنیر) است که در فرهنگ ارتدکس اوکراینی اغلب در سبدهای غذای عید پاک قرار دارد که به همراه ژامبون، سوسیس، چاشنی ها، شکلات، پنیر و سایر غذاهایی که در طول روزه بزرگ ممنوع بودند، برای تبرک در عید پاک به کلیسا برده می شوند. خمیر این نان سریع با تخم مرغ و کره، پنیر کاتیج، پنیر خامه ای، عسل، گردو، بادام، پوست پرتقال شیرین شده، خامه و دارچین تهیه می شود.
پناهگاه اقلیمی، مرکزی برای پناه دادن به مردمی است که به دنبال سرپناهی می گردند تا در برابر رویدادهای شدید اقلیمی که توسط اثرات جزایر گرمایی شهری نیز تشدید می شوند، از خود محافظت کنند. این پناهگاه ها عمدتاً شامل مراکز سرمایش سرپوشیده می شوند، اما همچنین پارکها و سایر فضاهای باز که فضاهایی درون آنها به عنوان پناهگاه برای تأمین دمای خنک تر از مناطق اطراف طراحی شده اند را نیز در بر می گیرند. چندین شهر برنامه هایی را برای اجرای پناهگاه های اقلیمی شهری طراحی کرده اند. هدف. پناهگاه های اقلیمی، تأسیسات ضروری شهری هستند که با هدف تسهیل سازگاری با رویدادهای شدید آب و هوایی، به ویژه امواج گرما، که به طور فزاینده ای با افزایش میزان مرگ و میر مرتبط بوده اند، ساخته می شوند. این پناهگاه ها، چه به صورت سرپوشیده و چه در فضای آزاد، برای حفظ دمای ایمن و راحت برای افراد آسیب پذیر در برابر شرایط آب و هوایی شدید طراحی شده اند. مزایا. پناهگاه های اقلیمی، محافظت حیاتی برای جوامع آسیب پذیر در برابر بلایای مرتبط با آب و هوا مانند سیل، طوفان و دمای شدید ارائه می دهند این طرح ها نه تنها خطر آسیب را کاهش می دهند و به حفظ جان و سلامتی افر
اد کمک می کنند، بلکه در درازمدت با جلوگیری از مرگ و میر و خسارات مالی آن و همچنین صرفه جویی در هزینه های درمانی و پزشکی ناشی از آسیبهای آب و هوا، از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه نیز هستند. برای جوامع محروم از نظر اقتصادی، دسترسی به سرپناه تاب آور و مقرون به صرفه بسیار حیاتی است، زیرا به حفاظت از افراد و خانواده ها در مواقع بحرانی کمک می کند. راه حل های نوآورانه، که اغلب از طریق مسابقات نوآوری شناسایی می شوند، نشان داده اند که حتی ویژگی های یک طراحی ساده و کم هزینه نیز گاه می تواند به طور قابل توجهی تاب آوری خانه ها را افزایش دهد. علاوه بر این، تحلیل های کیفی و کمی به طور مداوم نشان می دهند که سرمایه گذاری در مسکن تاب آور، نسبت های سود به هزینه بالایی را در سناریوهای مختلف به همراه دارد. این امر بر توجیه اقتصادی اولویت بندی چنین ابتکاراتی تأکید می کند. این طرحها جزء مهمی از استراتژی های گسترده تر سازگاری با آب و هوا هستند و مزایای ملموسی را از نظر کاهش ریسک، صرفه جویی در هزینه و افزایش تاب آوری جامعه ارائه می دهند. با سرمایه گذاری در مسکن مقاوم، ما نه تنها از جان و مال مردم محافظت می کنیم، بلکه به توسعه پایدا
ر و تاب آوری اقلیمی در جوامع آسیب پذیر نیز کمک می نماییم. چالش ها. علیرغم مزایای آشکار، موانع دسترسی به مسکن تاب آور همچنان پابرجاست، که عمدتاً به دلیل چالش های موجود در تأمین مالی مقرون به صرفه و اطمینان از آموزش کافی سازندگان و آگاهی از اصول طراحی مقاوم است. پرداختن به این موانع برای اطمینان از اینکه جمعیت های آسیب پذیر می توانند از حمایت ارائه شده توسط پناهگاه های مقاوم بهره مند شوند، ضروری است. پناهگاه های اقلیمی با چالش های متعددی روبرو هستند که عمدتاً ناشی از ماهیت پویا و اغلب غیرقابل پیش بینی خود تغییرات اقلیمی است. اول از همه، مسئله طراحی و ساخت مطرح است زیرا پناهگاه ها باید در برابر رویدادهای شدید آب و هوایی مانند طوفان، سیل یا آتش سوزی مقاوم باشند، ضمن اینکه با گذشت زمان با شرایط متغیر نیز سازگار باشند. این امر مستلزم راه حل های مهندسی نوآورانه و تولید موادی است که بتوانند در برابر شرایط سخت محیطی مقاومت کنند. ثانیاً، چالش لجستیکی مربوط به قرارگیری و نگهداری وجود دارد. شناسایی مکان های مناسب برای پناهگاه ها شامل ملاحظات پیچیده ای از جغرافیا، تراکم جمعیت و آسیب پذیری در برابر خطرات آب و هوایی است. عل
اوه بر این، نگهداری از پناهگاه ها در مناطق دورافتاده یا مستعد فاجعه می تواند پرهزینه و نیازمند منابع باشد. علاوه بر این، تضمین دسترسی عادلانه به پناهگاه ها برای جوامع حاشیه نشین، چالش مهم دیگری را ایجاد می کند که نیازمند سیاست ها و استراتژی های پیشگیرانه برای رسیدگی به نابرابری های اجتماعی-اقتصادی است. در نهایت، چالش اصلی، تأمین مالی و اراده سیاسی است، زیرا اجرای پناهگاه های اقلیمی اغلب نیازمند سرمایه گذاری قابل توجه و تعهد بلندمدت از سوی دولت ها و سایر ذینفعان است. برای شهرهایی که برنامه های پناهگاه اقلیمی دارند، دشوار است که اطمینان حاصل کنند خدماتشان برای همه جمعیت، به ویژه آن هایی که سازه ها یا پارک های کافی در نزدیکی برای ساخت پناهگاه ندارند، قابل دسترسی است. در بارسلونا، سازمان اورژانس اجتماعی و مرکز مراقبت های فوری بارسلونا (CUESB) بر خدمات اجتماعی شهر مربوط به رویدادهای مرتبط با گرما نظارت دارد. اگر خطر در بالاترین حد خود باشد، CUESB قادر است جمعیت های آسیب پذیر را به مناطقی منتقل کند که بتوانند به پناهگاه های اقلیمی دسترسی پیدا کنند. از دریچهٔ عدالت مکانی، براساس نظرسنجی های انجام شده در جامعهٔ در مع
رض تغییرات اقلیمیِ شهر لا پروسپریتات (در حومه بارسلون)، آشکار شده است که پناهگاه های اقلیمی فعلی ممکن است نیازها و انتظارات آسیب پذیرترین بخشهای جامعه را به طور کامل برآورده نکنند. حاشیه نشینان شهرها معمولاً با آسیب پذیری هاو محرومیتهای ناشی از جبر مکانی مواجه هستند که اغلب مورد توجه (مدیران و سیاستگذاران) قرار نمی گیرند، و به همین دلیل در در دسترسی به سازوکارهای مقابله با آسیب های آب و هوا نیز به دلیل فقر و موقعیت اجتماعی فرودست، از برخورداری کمتری بهره مند هستند. نکته قابل توجه این است که ساکنان کم درآمد و افراد اهل کشورهای جنوب جهان به طور نامتناسبی تحت تأثیر کمبود مسکن و فقر انرژی قرار دارند و این امر آنها را مستعدترین و کم تجهیزترین افراد برای مقابله با دماهای شدید می کند. علاوه بر این، زنان حساسیت بیشتری نسبت به تأثیرات اقلیمی نشان می دهند و نگرانی های بیشتری را در مورد خطرات حال و آینده ابراز می کنند.
اینداسترویِر (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Industroyer&lt;/bdi&gt; &lt;bdi&gt;،&lt;/bdi&gt;که همچنین با عنوان کرَش اُوِرراید نیز شناخته می شود) یک چارچوب بدافزاری است که تصور می شود در حمله سایبری به شبکه برق اوکراین در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۶ مورد استفاده قرار گرفته است. این حمله باعث قطعی یک ساعته برق یک پنجم از شهر کی یف، پایتخت اوکراین، شد و به عنوان آزمایشی در مقیاس بزرگ در نظر گرفته می شود. حادثه کی یف دومین حمله سایبری به شبکه برق اوکراین در طی دو سال بود. اولین حمله در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵ رخ داد. اینداسترویر نخستین بدافزاری است که به طور خاص برای حمله به شبکه برق طراحی شده است. در عین حال، این بدافزار پس از استاکس نت، هَوِکس و بلک انرژی، چهارمین بدافزار شناخته شده ای است که به طور علنی برای هدف قرار دادن سامانه کنترل صنعتی معرفی شده است. کشف و نام گذاری. این بدافزار توسط شرکت امنیت اینترنتی ای ست اسلواکی کشف شد. ای سِت و بیشتر شرکت های امنیت سایبری آن را با نام «اینداسترویر» می شناسند. شرکت امنیت سایبری دِراگوس این بدافزار را با نام «کرَش اوِرراید» معرفی کرده است. در سال ۲۰۲۲، گروه هکری روسی کرم شنی با استفاد
ه از گونه ای از اینداسترویر که «اینداسترویر۲» نام گرفت، باعث قطع برق در اوکراین شد. توضیحات. تحلیل دقیق از اینداسترویر نشان داد که این بدافزار برای مختل کردن فرآیندهای عملیاتی سامانه های کنترل صنعتی طراحی شده است، به ویژه آنهایی که در پست برق استفاده می شوند. اینداسترویر یک بدافزار ماژولار است و اجزای اصلی آن به شرح زیر هستند:
میسلیدیس دیاز گونزالس (؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۸۸) تنیس باز بازنشستهٔ اهل کوبا است. او در دوران حرفه ای خود چهار عنوان دو نفره در تور زنان آی تی اف کسب کرد. دیاز گونزالس در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۱ به بهترین رتبهٔ انفرادی خود در رده بندی جهانی، یعنی شمارهٔ ۸۶۱، دست یافت و در ۱۰ اکتبر همان سال در رده بندی دونفره به رتبهٔ ۶۴۹ رسید. او در رقابت های جام بیلی جین کینگ برای تیم ملی کوبا شرکت کرد و با ثبت ۵ پیروزی و ۴ شکست، عملکردی مثبت از خود به جا گذاشت.
کرسر یک محیط توسعه یکپارچه (IDE) اختصاصی با پشتیبانی هوش مصنوعی است که برای سیستم عامل های ویندوز، مک او اس و لینوکس طراحی شده و با هدف افزایش بهره وری توسعه دهندگان از طریق ادغام قابلیت های هوش مصنوعی در محیط کدنویسی توسعه یافته است. این نرم افزار یک فورک از ویژوال استودیو کد است که با ویژگی های پیشرفته هوش مصنوعی مانند تولید کد، بازنویسی هوشمند و امکان پرس وجو از پایگاه کد (codebase) ارتقا یافته است. کرسر توسط شرکت انی اسفیر (Anysphere Inc)، یک آزمایشگاه تحقیقاتی کاربردی در حوزه ساخت سیستم های هوش مصنوعی، توسعه داده شده است. یکی از ویژگی های برجسته کرسر، حالت عامل هوشمند (Agent Mode) آن است که می تواند وظایف را به صورت کامل اجرا کرده و دستورات را به سرعت انجام دهد، در حالی که توسعه دهندگان را در جریان فرآیند نگه می دارد. این نرم افزار از افزونه های ویژوال استودیو کد پشتیبانی می کند و دارای حالت حریم خصوصی (Privacy Mode) است که تضمین می کند کدهای کاربر به صورت پیش فرض به سرورهای خارجی ارسال نشوند، مگر اینکه صراحتاً مجاز شده باشد. کرسر مورد اعتماد شرکت های بزرگ فناوری است و اخیراً به ارزش گذاری ۹ میلیارد دلار
دست یافته که نشان دهنده محبوبیت و تأثیر آن بر بهره وری توسعه دهندگان است.
نیروی اضطراری سازمان ملل متحد () یا یونف یک عملیات نظامی و حفظ صلح بود که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای پایان دادن به بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ از طریق استقرار نیروهای حافظ صلح بین المللی در مرز بین مصر و اسرائیل تأسیس شد. نیروی اضطراری سازمان ملل متحد (یونف) که با قطعنامه ۱۰۰۱ در ۷ نوامبر ۱۹۵۶ تصویب شد، تا حد زیادی در نتیجه تلاش های دبیرکل سازمان ملل، داگ هامرشولد، و پیشنهاد وزیر امور خارجه کانادا، لستر بولز پیرسون، که بعداً جایزه صلح نوبل را برای آن دریافت کرد، توسعه یافت. نیروی اضطراری سازمان ملل متحد تا ماه مه ۱۹۶۷ در امتداد سینا و غزه مستقر بود، تا اینکه مصر از یونف درخواست کرد نیروهای خود را خارج کند. مجمع عمومی سازمان ملل متحد بعداً نیروی اضطراری دوم سازمان ملل متحد را برای نظارت بر آتش بس بین نیروهای مصر و اسرائیل در پایان جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ تأسیس کرد.
الی سیمپسون (به ؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز، بازیگر، مجری رادیو، شخصیت تلویزیونی و نویسنده استرالیایی می باشد. سیمپسون در اینستاگرام بیش از ۱٫۲ میلیون دنبال کننده و در یوتیوب حدود نیم میلیون مشترک دارد. وی خواهر کوچک تر کودی سیمپسون، خواننده و شناگر استرالیایی است.
تزاچی هانگبی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل اسرائیل است، که از سال ۲۰۲۳ به عنوان مشاور شورای امنیت ملی اسرائیل فعالیت می کند. هاگنبی دانش آموخته روابط بین الملل از دانشگاه عبری اورشلیم است و فعالیت سیاسی را از سال ۱۹۸۸ در حزب لیکود آغاز کرد. او از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ وزیر دادگستری بود، از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل را برعهده داشت و از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ به عنوان وزیر حمل و نقل و ایمنی جاده های اسرائیل فعالیت می کرد. وی از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ وزیر در دفتر نخست وزیر اسرائیل بود، در فاصله سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ وزارت همکاری منطقه ای اسرائیل را برعهده داشت و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ به عنوان وزیر کشاورزی و امنیت غذایی فعالیت می کرد.
شکرمرغ دماغه یکی از هشت گونه پرنده بومی زیست بوم خوش بوته زار در استان های کیپ غربی و کیپ شرقی در آفریقای جنوبی است.
شکرمرغ گورنی یک گنجشک سان میان جثه و بومی مراتع مرتفع و میان ارتفاع جنوب آفریقا است. این پرنده به تیرهٔ شکرمرغان (Promeropidae) وابستگی دارد که شامل یک سرده، "Promerops"، و دو گونه است. شکرمرغ گورنی از شهد بوته های "شکربوته ها" و همچنین حشرات کوچک تغذیه می کند. این پرنده با دم دراز و پلکانی و نوک خمیده اش مشخص می شود.
"تک پرها گونه ای از پرندگان تک پر با جثه متوسط و عمدتاً حشره خوار از خانواده توکایان (Turdidae) است. آنها در قاره آمریکا و جزیره اوکینا در هاوایی یافت می شوند، جایی که چندین گونه جزیره ای منقرض شده اند. این سرده شامل ۱۳ گونه است:
سهره پری شاهرخی یک پرنده کوچک از راسته گنجشک سانان از تیرهٔ سهرگان است. این پرنده در آفریقا یافت می شود و بومی بوروندی، کامرون، جمهوری دموکراتیک کنگو، گینه استوایی، کنیا، مالاوی، نیجریه، رواندا، سودان جنوبی، تانزانیا و اوگاندا است. این پرنده در جنگل های کوهستانی همیشه سبز و نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری زندگی می کند.
سهره کوهسار عضوی منقرض شده از تیرهٔ سهرگان (Fringillidae) و یک پرنده عسل خوار هاوایی است که تنها از روی چند استخوان یافت شده در غارها شناخته شده است. این پرنده تنها عضو سردهٔ "Orthiospiza" است. این پرنده بومی مناطق مرتفع (بالای ۱۰۰۰ متر) کوه هالئاکالا در جزیرهٔ مائوییدر هاوایی بود. گمان می رود که آنها به دلیل از دست دادن زیستگاه به سمت انقراض رانده شده اند. این پرنده تنها از روی بقایای فسیلی شناخته شده است و احتمالاً پیش از ورود نخستین اروپایی ها در سال ۱۷۷۸ منقرض شده است.
منطقه نظامی غربی مصر () یکی از پنج منطقه نظامی نیروهای مسلح مصر است و مقر آن در مرسی مطروح قرار دارد. در سال های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ فرمانده منطقه ای نیروهای زرهی را که توسط واحدهای کماندویی، توپخانه و پدافند هوایی (احتمالاً معادل یک لشکر تقویت شده) تکمیل شده بودند، کنترل می کرد که در شهرهای ساحلی در غرب و در صحرای غربی مشرف به لیبی مستقر بودند. استراتفور در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴ ادعا کرد که نیروهای این منطقه عمدتاً از واحدهای پیاده نظام زرهی و موتوری تشکیل شده اند: در حال حاضر، بخش عمده ای از این واحدها شامل سه تیپ مستقر در مرسی مطروح و واحدهای پیشروی کوچکتر مستقر در سیدی برانی و السلوم هستند. منطقه نظامی غربی سالانه رزمایش نظامی «مانورهای رعد» را برگزار می کند. رزمایش «رعد ۲۴» در پایان اکتبر ۲۰۱۵ انجام شد.
در تولید منسوجات، شانه زنی یک فرایند مکانیکی است که طی آن الیاف از هم باز، تمیز و با یکدیگر مخلوط می شوند تا یک لایه یا نوار پیوسته مناسب برای پردازش های بعدی تولید شود. این فرایند از طریق عبور دادن الیاف بین سطوحی که با سرعت های متفاوت حرکت می کنند و با "پوشش کارد"، ماده ای محکم و انعطاف پذیر که با سوزن های فلزی ریز پوشیده شده است، انجام می گیرد. این فرایند، گره ها و توده های نامنظم الیاف را از هم باز می کند و سپس الیاف جداگانه را به صورت موازی با یکدیگر مرتب می سازد. در آماده سازی الیاف پشمی برای ریسندگی، کاردینگ مرحله ای است که پس از مرحله شل کردن انجام می شود. کلمه از واژه ی لاتین به معنای خار مقدس یا گیاه شانه ای گرفته شده است، زیرا در ابتدا از گیاه خشک شده ی شانه ای برای شانه زدن پشم خام استفاده می شد، پیش از آن که پیشرفت های فناورانه منجر به استفاده از ماشین ها شود. تاریخچه. تاریخ نگار علم، جوزف نیدهام، اختراع ابزارهای کمانی شکل مورد استفاده در فناوری نساجی را به هند نسبت می دهد.قدیمی ترین شواهد از استفاده از ابزارهای کمانی شکل برای کاردینگ از هند (قرن دوم میلادی) به دست آمده است.این دستگاه های کاردینگ
که کَمان (کمان) و دونَکی نامیده می شدند، با استفاده از یک سیم مرتعش بافت الیاف را شل و باز می کردند. در آغاز قرن هجدهم، پشم در انگلستان با استفاده از یک جفت کارت دستی در یک فرایند دو مرحله ای کاردینگ می شد: مرحله ی اول 'ورکینگ (کار کردن)' که در آن کارت ها روبه روی هم قرار می گرفتند، و مرحله ی دوم 'استریپینگ (جدا کردن)' که در آن کارت ها به صورت موازی با یکدیگر قرار می گرفتند. در سال ۱۷۴۸، لوئیس پل از بیرمنگامِ انگلستان دو دستگاه کاردینگ دستی اختراع کرد. دستگاه اول از لایه ای از سیم ها روی یک میز صاف استفاده می کرد که با پدال های پایی حرکت داده می شد. این طرح شکست خورد. در دستگاه دوم، لایه ای از نوارهای سیمی بر روی یک کارت قرار گرفت که سپس دور یک استوانه پیچیده شد. دانیل بورن در همان سال حق امتیازی مشابه دریافت کرد و احتمالاً آن را در کارخانه ریسندگی خود در لئومینستر به کار برد، اما این کارخانه در سال ۱۷۵۴ دچار آتش سوزی شد.این اختراع بعدها توسط ریچارد آرک رایت و ساموئل کرامپتون توسعه و بهبود یافت. حق امتیاز دوم آرک رایت (در سال ۱۷۷۵) برای دستگاه کاردینگ او، بعدها در سال ۱۷۸۵ باطل اعلام شد، زیرا فاقد نوآوری بود
. از دههٔ ۱۷۸۰، دستگاه های کاردینگ در کارخانه هایی در شمال انگلستان و مرکز ولز راه اندازی شدند. اولویت با پنبه بود، اما الیاف پشمی نیز در سال ۱۷۸۰ در یورکشایر کاردینگ می شدند. در فرآیند کاردینگ پشم، از دو دستگاه استفاده می شد:دستگاه اول یا اسکریبلر، الیاف را باز کرده و با هم مخلوط می کرد، دستگاه دوم یا کندنسر، الیاف را بیشتر مخلوط کرده و به شکل یک لایه پیوسته درمی آورد.اولین کارخانه در ولز در سال ۱۷۸۹ در دولوبرن نزدیک میفود تأسیس شد. این کارخانه های کاردینگ به ویژه برای صنعت فلانل ولزی، نخ تولید می کردند. در سال ۱۸۳۴، جیمز والتون نخستین دستگاه های کاربردی را برای استفاده از کارت سیمی اختراع کرد. او این دستگاه را به ثبت رساند و همچنین نوعی کارت جدید با لایه هایی از پارچه و لاستیک را نیز ثبت اختراع کرد. ترکیب این دو اختراع به استانداردی در صنعت کاردینگ تبدیل شد، که ابتدا توسط شرکت پار، کرتیس و والتون در انکوتس ساخته شد، و از سال ۱۸۵۷ به بعد نیز توسط شرکت James Walton &amp; Sons در هاتن دیل تولید گردید. یک کارخانه شانه زنی در دهه ۱۷۸۰ با یک چرخ آب حرکت می کرد. در آن زمان، حدود ۱۷۰ کارخانه شانه زنی در اطراف لیدز
وجود داشت. هر دستگاه شانه زنی برای کار کردن به ۱۵ تا ۴۵ اسب بخار (۱۱ تا ۳۴ کیلووات) نیرو نیاز داشت. ماشین های مدرن با تسمه ای که از یک موتور برقی یا یک شافت هوایی از طریق دو قرقره نیرو می گیرد، کار می کنند. فرآیندهای تولید پنبه. شانه زنی: در این مرحله، الیاف از یکدیگر جدا شده و در پایانِ این مرحله به صورت یک رشته شل (نوار یا دسته ای از الیاف) جمع آوری می شوند. در معنای گسترده تر، کاردینگ می تواند به چهار فرایند ویلوئینگ، لپینگ، کاردینگ و دراوینگ اشاره داشته باشد. در مرحله ویلوئینگ، الیاف شل می شوند. در مرحله لپینگ، گرد و غبار از الیاف جدا شده و یک ورقه یا لپ صاف از الیاف ایجاد می شود؛ خودِ کاردینگ به معنای شانه کردن لپ درهم تنیده و تبدیل آن به یک طناب ضخیم یا نوار الیاف به قطر نیم اینچ است. این نوار می تواند در صورت نیاز شانه زنی اضافی شود تا الیاف کوتاه تر حذف شوند، که در نتیجه نخ قوی تری به دست می آید. در مرحله دراوینگ، دستگاه دراوینگ چهار نوار الیاف را با هم ترکیب کرده و به یک نوار تبدیل می کند. تکرار این فرایند، کیفیت نوار را افزایش داده و امکان ریسیدن نخ های نازک تر و با کیفیت تر را فراهم می سازد.هر نوار