Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امیانه است. بسیاری از این داستان های محبوب دربارهٔ رهبران قیام های گذشته هستند (Geary 2003:218). رهبران مشهور عبارتند از: داستان های عامیانه محبوب در زیر فهرست شده اند. این داستان ها را می توان در کتاب "مردم کام چین" نوشته دی. نورمن گیری یافت. جامعه. طایفه های کام به نام "دو" (dou) شناخته می شوند و به ترتیب از بزرگ ترین به کوچک ترین به "جی" (ji)، "گونگ" (gong) و خانوارها (معروف به "آشپزخانه ها") تقسیم می شوند. ریش سفیدان روستا به طور سنتی رهبران روستا بودند، اگرچه دولت از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۹ این ریش سفیدان را با سران روستا جایگزین کرد. جامعه کام به طور سنتی مادرسالار نیز بود، همان طور که از پرستش الهه سا سوی (Sa Sui) مشهود است (Geary 2003:88). قبل از ورود چینی های هان، کام ها نام خانوادگی نداشتند و به جای آن یکدیگر را با نام پدرانشان متمایز می کردند. قانون عرفی کام به نام "کوان" (kuan) شناخته می شود و در چهار سطح اجرا می شود. خواستگاری و ازدواج. خواستگاری سنتی شامل سه مرحله است: عروسی ها سه روز طول می کشد و ابتدا در خانه خانواده عروس برگزار می شود. عروس بعداً به خانه داماد فرستاده می شود، جایی که یک پذیرایی بعد
از ظهر و یک مهمانی شبانه برگزار می شود. روز بعد مراسم «مسدود کردن اسب» وجود دارد که در آن میزبانان در حین خواندن آهنگ، راه مهمانان را می بندند. عروس معمولاً برای چند ماه یا حتی چند سال در خانه والدین خود اقامت می کند. جواهرات نقره ای از طرف مادر به عروس منتقل می شود. تولد. تولد یک کودک با رویدادهای زیر همراه است: مراسم تدفین. مانند مردم میائو، مراسم تدفین کام ها بسیار مفصل است. افرادی که به دلایل غیرطبیعی (مانند حوادث) مرده اند، سوزانده شدن می شوند، در حالی که کسانی که به دلایل طبیعی مرده اند، دفن می شوند. دفن شامل مراحل زیر است: محیط زیست. یک روستای کام با اندازه متوسط دارای ۲۰۰ تا ۳۰۰ خانه است، اگرچه کوچک ترین آنها فقط ۱۰ تا ۲۰ خانه و بزرگ ترین آنها بیش از ۱۰۰۰ خانه دارند. روستاهای کام معمولاً دارای موارد زیر هستند: نقاط دیدنی محبوب در سرزمین های گویشور کام عبارتند از منطقه جیودونگ، منطقه لیودونگ، روستای چنگیانگ، منطقه پینگ دنگ و منطقه یوپینگ. کشاورزی و اقتصاد. مردم کام ده ها نوع برنج چسبناک (که به صورت محلی به آن برنج «کام» یا «خوب» می گویند) کشت می کنند. چینی های هان برنج غیرچسبناک کشت می کنند که توسط کام
ها «برنج هان (چینی)» نامیده می شود. غذاهای مکمل شامل ذرت، ارزن، سبزیجات، آلو، هلو، گلابی، قارچ، نارنگی ماندارین، دارابی و هندوانه است. پنبه برای تولید نساجی کشت می شود. به طور کلی کام ها زمین های پست تری نسبت به میائو اشغال می کنند و بنابراین ثروتمندتر هستند. حیواناتی که اغلب توسط مردم کام پرورش داده می شوند عبارتند از: «چهار ستون» آشپزی کام عبارتند از برنج چسبناک، غذای ترش (ترشی)، فلفل تند و شراب برنج. دیگر غذاها و چاشنی های محلی محبوب شامل ماهی کبابی، سس روده، گوشت خوک با خون بنفش، سس خون مرغ، چای روغنی، "گونگ گوئو" (میان وعده برنج چسبناک شیرین شده با لیانا) و "بیانمی" (میان وعده دیگر برنج چسبناک) است. سمندر غول پیکر یک غذای محلی نادر است. هر روز دو وعده غذای گرم (صبحانه و شام) و یک وعده غذای سرد (ناهار) سرو می شود. منطقه گویشور کام به خاطر چوب صنوبر خود مشهور است. صنوبر از منطقه کام برای ساخت کشتی های کاشف قرن پانزدهم، ژنگ هی و تالار بزرگ خلق استفاده شد. فعالیت های اقتصادی عمده شامل نجاری و ساخت نقره کاری و حصیربافی است. سبدها و دیگر کارهای حصیری معمولاً توسط مردان ساخته می شوند. سبدها را می توان از پنج ن
وع ماده گیاهی ساخت، یعنی کاه برنج چسبناک، علف پیرگ، علف گوانگشی، بامبو و خیزران. در سال های اخیر، گردشگری به منبع درآمد اصلی برای مردم کام تبدیل شده است. جشنواره ها. در زیر لیستی از جشنواره های سنتی کام آمده است. دو جشنواره سال نو: جشنواره های یک روزه مرتبط با کار، که در آن مرغ، ماهی و برنج چسبناک خورده می شود. چهار جشنواره برداشت محصول وجود دارد که ۱ تا ۳ روز طول می کشد. جشنواره های آوازخوانی: جشنواره های یادبود: جشنواره های متفرقه: گاوبازی نیز از نظر تاریخی در میان مردم کام محبوب بوده است. دین. مردم کام به طور سنتی چندخداپرست هستند و عناصر زیادی از جان گرایی در دین آنها وجود دارد. توتم ها شامل لاک پشت، مار و اژدها هستند و اجداد پرستش شده شامل چهره های اسطوره ای سونگ سانگ، سونگ ان، ژانگ لیانگ و ژانگ می هستند. با این حال، کام ها از طریق تماس های تاریخی با هان ها تحت تأثیر بودیسم، تائوئیسم و کنفوسیوس گرایی قرار گرفته اند. این تأثیر عمدتاً در مورد پرستش اجداد، مراسم تشییع جنازه و برخی جشنواره ها مانند جشنواره بهار و قایق اژدها دیده می شود. کام ها همچنین از دانه های برنج، ریشه های بامبو، حلزون ها و استخوان، چشم،
خون و تخم مرغ برای پیشگویی استفاده می کنند. امروزه، تائوئیسم، بودیسم و تا حد کمتری مسیحیت توسط کام ها انجام می شود. ارواح و خدایان. برخی از خدایان و پدیده های طبیعی مقدس نیز در زیر فهرست شده اند. مارها بسیار مورد احترام هستند و اغلب تصور می شود که نیاکان مردم باستانی بای یوئه بوده اند که کام ها را نیز شامل می شدند. بنیان گذاران افسانه ای مردم کام، ژانگ لیانگ و ژانگ می، اغلب برای کمک به بیماری ها و بلایا فراخوانده می شوند. تابوها و خرافات. دین سنتی کام از بسیاری تابوها، فال ها و فتیش ها استفاده می کند. فتیش ها معمولاً قسمت هایی از گیاهان مانند شاخه های درخت، نی، برگ و ریشه هستند. برخی از تابوها و خرافات در زیر فهرست شده اند. جادو و شمنیسم. آیین هایی که شامل عناصر فراطبیعی هستند شامل رقص اژدها، رقص گاومیش بهاری و مراسم پیشگیری از آتش سوزی است که در آن خاکستر در قایق ها قرار داده شده و به پایین دست فرستاده می شود. جادوگری می تواند به صورت خصوصی انجام شود. اهداف زیادی برای جادوگری وجود دارد، مانند دفع ارواح شیطانی، بازیابی روح یک کودک آشفته، انتقام از دشمنان و ایجاد عشق. عروسک های وودو که از چینی ها به عاریت گرف
ته شده اند، ساخته می شوند تا بتوان سنجاق هایی را روی آنها فروکرد و نام و تاریخ تولد فرد روی آنها نوشته می شود. سپس عروسک پس از قرار دادن در یک گلدان سفالی در زیر زمین دفن می شود. خروس های سفید می توانند برای جادوگری انتقام استفاده شوند. شمن باوری توسط کام ها انجام می شود و شباهت های زیادی با شمنیسم میائو (همونگ) دارد. یکی از وظایف اصلی شمن ها بازیابی روح افراد بیمار است. پیوند به بیرون. صوتی
معماری روم باستان یکی از درخشان ترین جلوه های تمدن رومی به شمار می آید که نه تنها در دوران حیات امپراتوری، بلکه تا سده ها پس از آن نیز بر سبک های معماری اروپا و جهان تأثیر ژرف نهاد. این معماری در یک بازه ی زمانی نزدیک به هزار سال، از حدود سده ششم پیش از میلاد تا سقوط امپراتوری روم غربی در سده پنجم میلادی، شکل گرفت و توسعه یافت. رومیان با بهره گیری از سنت های پیشین، به ویژه معماری یونان باستان و فرهنگ اتروسکی، توانستند نظامی نوین و کارآمد از طراحی و ساخت بناها به وجود آورند. آنان نه تنها شیفته ی زیبایی شناسی یونانی بودند، بلکه بر جنبه های مهندسی، کاربردی و دوام سازه ها نیز تأکید داشتند. پیشینه. ۱. دوران آغازین (تأثیر اتروسکی): در نخستین سده های شکل گیری روم، معماری این سرزمین به شدت زیر نفوذ اتروسک ها قرار داشت. اتروسک ها مهارت ویژه ای در ساخت معابد، طاق ها و بناهای سنگی داشتند و رومیان بسیاری از این فنون را اقتباس کردند. برای مثال، استفاده از طاق و قوس ابتدا در معماری اتروسکی دیده می شد و بعدها در دست رومیان به نهایت کمال رسید. ۲. دوره جمهوری روم (۵۰۹ تا ۲۷ پیش از میلاد): با برقراری جمهوری، نیاز به بناهای عمو
می و فضاهای شهری افزایش یافت. در این دوره باسیلیکاها به عنوان تالارهای چندمنظوره برای دادگاه ها، داد و ستد و تجمعات سیاسی ساخته شدند. همچنین میدان های شهری یا فروم ها مرکز فعالیت های اقتصادی، مذهبی و اجتماعی بودند. معماری این زمان گرچه هنوز ساده تر از دوره های بعد بود، اما پایه گذار سازمان دهی فضایی و شهری رومی شد. ۳. دوره امپراتوری (۲۷ پیش از میلاد تا سده سوم میلادی): با آغاز امپراتوری، معماری نقشی آشکار در نمایش قدرت سیاسی یافت. امپراتوران با ساخت بناهای عظیم و باشکوه، نه تنها نیازهای عمومی شهروندان را برآورده می کردند، بلکه شکوه و اقتدار خود را نیز به رخ می کشیدند. کلوسئوم، حمام های کاراکالا، معابد متعدد، قصرهای امپراتوری و بناهای یادبود (مانند طاق نصرت ها) نمونه های برجسته این دوره اند. مهارت در استفاده از بتن، قوس ها و گنبدها به اوج خود رسید و امکان خلق فضاهای داخلی وسیع فراهم شد. ۴. دوران پایانی و نفوذ مسیحیت (سده های سوم تا پنجم میلادی): با گسترش آیین مسیحیت، معماری رومی به تدریج از فرم ها و کارکردهای پیشین فاصله گرفت. معابد بت پرستانه جای خود را به کلیساهای مسیحی دادند و باسیلیکا که پیش تر کارکردی غیر
مذهبی داشت، به الگوی اصلی کلیساهای مسیحی تبدیل شد. این تحول، همراه با تغییرات هنری و نمادین، بستر پیدایش معماری بیزانسی را فراهم ساخت که در سده های بعدی به ویژه در قسطنطنیه (استانبول کنونی) شکوفا شد. به این ترتیب، معماری رومی از ریشه های اتروسکی آغاز شد، در دوران جمهوری کارکردی مدنی یافت، در عصر امپراتوری به ابزار قدرت سیاسی بدل گشت، و در نهایت با مسیحی شدن امپراتوری مسیر تازه ای را در تاریخ معماری جهان گشود. گونه های معماری. معابد. معابد رومی با الگوگیری از یونانیان اما با تغییراتی مانند سکو (پودیوم) و ورودی تک جهته ساخته می شدند. تئاتر و آمفی تئاتر. آمفی تئاترها برای نمایش ها، بازی های گلادیاتوری و گردهمایی ها ساخته می شدند. کولوسئوم معروف ترین نمونه است. باسیلیکا. فضاهای سرپوشیدهٔ عمومی برای دادگاه، تجارت و گردهمایی بودند. این بناها بعدها الگوی کلیساهای اولیه مسیحی شدند. حمام های عمومی (ترمه). مجموعه های گسترده با فضاهای مختلف، شامل استخرهای آب گرم، سرد و نیمه گرم، تالارهای ورزشی و کتابخانه. پل ها و آکودوکت ها. پل های سنگی و آکودوکت های عظیم نشانهٔ مهندسی رومی اند. پون دو گار در فرانسه از برجسته ترین نمونه
هاست. بناهای یادبود. قوس های پیروزی، ستون های یادبود و مقابر از شاخص ترین یادگارهای معماری سیاسی رومی اند. پژوهش های باستان شناسی. پژوهش های باستان شناسی نقش اساسی در شناخت و بازسازی معماری روم باستان ایفا کرده اند. بخش بزرگی از اطلاعات ما درباره این معماری از طریق حفاری های باستان شناسی به دست آمده است، که طی آن آثار مادی مانند بقایای معابد، آمفی تئاترها، باسیلیکاها، حمام ها و آکودوکت ها مورد مطالعه قرار گرفته اند. این کاوش ها به پژوهشگران امکان داده است تا ابعاد دقیق بناها، مصالح به کاررفته، و تکنیک های سازه ای رومی را شناسایی کنند. علاوه بر یافته های میدانی، مطالعه متون تاریخی و نقشه ها، از جمله نوشته های معماران و مهندسان رومی، کمک می کند تا دیدگاه کاملی نسبت به روش ها و اصول طراحی آن ها به دست آید. این منابع نوشتاری جزئیات مربوط به نسبت ها، تزئینات و دستورالعمل های ساخت را در اختیار پژوهشگران قرار می دهند و امکان بازسازی دقیق تر بناها را فراهم می کنند. در سال های اخیر، پژوهشگران معاصر تمرکز ویژه ای بر تحلیل ترکیب بتن رومی، تکنیک های قوس و گنبد، و سازمان دهی پروژه های ساختمانی داشته اند. بررسی ترکیبات بت
ن، از جمله نسبت آهک و خاکستر آتشفشانی (پوزولانا)، نشان می دهد که دوام و استحکام ساختمان های رومی نتیجه درک دقیق مهندسی مواد بوده است. همچنین، تحلیل شیوه های مدیریت پروژه و تقسیم کار در ساخت بناهای عظیم، نشان دهنده توانایی رومیان در هماهنگی بین مهندسی، معماری و نیروی انسانی است.
صفر (Zero) یک سریال تلویزیونی ایتالیایی محصول ۲۰۲۱ با بازی جوزپه دیو سِکه، هارون فال و بئاتریس گرانو است که بر اساس رمان "«هیچ کس نمی تواند با من باشد»" نوشته آنتونیو دیکله دیستفانو ساخته شده است. این سریال در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱ به صورت بین المللی در نتفلیکس منتشر شد. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱، این سریال پس از یک فصل لغو شد. فرضیه. عمر پسری ایتالیایی از نسل دوم با اصالت سنگالی است که در یک مجتمع مسکونی دولتی در حومه میلان زندگی می کند. او آنقدر خجالتی است که احساس نامرئی بودن می کند، اما این حس به یک ابرقدرت خارق العاده تبدیل می شود که باعث می شود هنگام احساسات شدید، واقعاً نامرئی شود. داستان او با داستان دیگر بچه های این مجتمع در هم تنیده شده است که می خواهند خانه هایشان و محله شان را که در آن بزرگ شده اند و توسط توسعه دهندگان ساختمان تهدید می شود، حفظ کنند.
آدریان (که قبلاً با نام آدریان - سری رویداد) و به طور خلاصه با نام آدریانو شناخته می شد) یک سریال انیمیشن ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۹ است که توسط خواننده آدریانو چلنتانو ساخته و نوشته شده است. وینچنزو چرامی بر فیلمنامه نظارت داشت، میلو مانارا، هنرمند طنز، طراحی شخصیت ها را انجام داد و نیکولا پیووانی موسیقی متن اصلی را نوشت. به همراه سلنتانو، دانش آموزان مدرسه هولدن الساندرو باریکو در این سریال شرکت کردند. این کارتون توسط کلودیا موری برای کلن سلنتانو تهیه شده و تولید آن بیش از ۱۰ سال به طول انجامیده است: در سال ۲۰۰۹ اعلام شد و در ابتدا قرار بود برای اسکای ساخته شود، اما "آدریان" به دلیل اختلافات بین کلن سلنتانو و شرکت های تولیدی انتخاب شده برای اجرای کارتون، چندین بار به تعویق افتاد و اسکای را مجبور کرد به دلیل تأخیرهای مداوم، قرارداد با کلن را در سال ۲۰۱۲ رد کند. سپس این پروژه در سال ۲۰۱۵ توسط مدیاست گرفته شد. بودجه حدود ۲۸ یورو بود. میلیون، و کارتون برای "کانال ۵" در ژانویه ۲۰۱۹ تکمیل شد. انیمیشن ها توسط هزاران انیماتور در سه قاره (آسیا، آفریقا و اروپا) ساخته شدند و شامل بیش از ۱۰٬۰۰۰ صحنه بودند. ۲۶ قسمت حدود ۲
۲ دقیقه ای تولید شده بود، اما سپس به ۹ قسمت حدود ۵۵ تا ۷۰ دقیقه ای تدوین شده بود تا در ساعات پربیننده پخش شود. قبل از هر قسمت، باید برنامه زنده "«آسپتاندو آدریان»" از تئاترو کمپلوی در ورونا با حضور خود سلنتانو به همراه برخی از کمدین های مشهور ایتالیایی پخش می شد. پخش ۴ قسمت اول با آن فرمت بین ۲۱ ژانویه و ۴ فوریه ۲۰۱۹ انجام شد؛ سپس این سریال رسماً به دلیل بیماری سلنتانو متوقف شد اما برخی از منتقدان همچنین استدلال کردند که این وقفه به دلیل افت شدید تماشاگران بوده است و از ۷ نوامبر ۲۰۱۹ با یک برنامه زنده متفاوت ادامه یافته است. طرح. داستان در میلان آینده نگر و پادآرمان شهری سال ۲۰۶۸ اتفاق می افتد و ماجراهای آدریان، ساعت سازی از خیابان گلاک را روایت می کند که با گیلدا رابطه عاشقانه دارد و برای آزادی در برابر تبعیض تحمیلی توسط یک رژیم استبدادی می جنگد. ایتالیای آینده ظاهراً توسط دموکراسی اداره می شود، اما در واقع توسط چند سیاستمدار فاسد و عمدتاً توسط عضو مافیایی درانگشتاین اداره می شود. آدریان با کمک برخی از شاگردان و با هویت های جعلی مختلف، شورشی را علیه رژیم رهبری می کند. جنجال ها. در طول پخش، این سریال موضوع چن
دین بحث و جدل در مورد برخی از مضامین و به طور کلی تولید آن بود:
دنیای وینکس یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن ایتالیایی و یک اسپین آف از "وینکس کلاب" است. این مجموعه توسط ایجینیو استرافی ساخته شده است. بیست و شش قسمت در دو فصل تولید شد که اولین فصل آن به عنوان یک سریال اصلی نتفلیکس در ۴ نوامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. این سریال توسط رینبو اس.پی.ای.، استودیویی که در آن زمان متعلق به استرافی و وایاکام بود، تولید شد. این سریال در اکثر مناطق جهان از طریق نتفلیکس منتشر شد. به استثنای ایتالیا و یونان، که به ترتیب از رای گولپ و ویاکام نیکلودئون پخش شد. در سال ۲۰۱۶، مسیحی بوزلی از رنگین کمان تأیید کرد که شرکت پخش نتفلیکس «در فرایند خلاقانه فیلمنامه ها، شخصیت ها یا خطوط داستانی دخالتی نداشته است.» فصل سوم دنیای وینکس داستان. دختران وینکس کلاب به گاردنیا، زادگاه بلوم روی زمین، بازمی گردند، جایی که آنها به عنوان گروهی از استعدادیاب ها در یک برنامه تلویزیونی واقع نما برای یافتن کودکان و نوجوانان با استعدادهای مختلف کار می کنند. در پشت صحنه، آنها سعی می کنند آنها را از ربوده شدن توسط یک دزد استعداد نجات دهند، در حالی که هویت خود را به عنوان پری پنهان می کنند. در فصل اول، وینکس به سطح جدیدی از د
گرگونی جادویی دست می یابد که «دریمیکس» نامیده می شود. آنها گاهی از دوست خوب و همکار پری خود، راکسی، صاحب بار موسیقی فروتی، کمک می گیرند. در فصل دوم، وینکس ها ماموریت های جدیدی از روح دنیای رؤیاها دریافت می کنند. آن ها از گذشتهٔ آشفتهٔ ملکه مطلع می شوند و امیدوارند با پیوند دادن او با عشق گمشده اش، پیتر پن، او را به پری خوبی که زمانی بود، بازگردانند. تبدیل ها و قدرت های دریمیکس آن ها به «اونیریکس» ارتقا می یابد. در ابتدا، جیم و اسمی با وینکس ها در مواجهه با ملکه و موجودات سایه ای او متحد می شوند. وینکس ها همچنین باید با موجودات سایه ای خاصی به نام نمسیس (ورتیگو، بانشی، آبسکورا، استونی، سینکا و ویروس) که از جوهرهٔ تاریک هر یک از عمیق ترین تردیدهای پری ها گرفته شده اند، مقابله کنند. شخصیت ها. وینکس کلاب. این مجموعه شامل شش پری اصلی از مجموعه اصلی وینکس کلوب است: تولید. در سپتامبر ۲۰۱۴، به عنوان بخشی از تلاش های نتفلیکس برای افزایش برنامه های کودکان، اعلام شد که این شرکت دو فصل از "سریال «دنیای وینکس»" را به رینبو سفارش داده است که هر کدام شامل ۱۳ قسمت ۲۲ دقیقه ای است. فرضیه این برنامه این است که «دختران در یک سف
ر مخفیانه به سراسر جهان به دنبال بچه های با استعداد در هنر، ورزش، موسیقی و علم می گردند.» پذیرش. الا اندرس، منتقد همیشگی برنامه های جادویی با تم دخترانه در بی اس سی بچه ها، با توجه به اینکه فصل های جدیدتر وینکس کلوب پوسته ای از نسخه اصلی خود بودند، انتظارات کمی از این مجموعه داشت، اما گفت: «بنابراین وقتی فهمیدم "دنیای وینکس" واقعاً چقدر خوب است، خیلی عجیب تر بود». او از اینکه این مجموعه داستان را معنادار کرده، خوشش آمد. «هر لحظه مهم است، داستان خوبی است که محکم به هم بافته شده است. طنز و احساسات می درخشند. دخترها از جادوی خود عاقلانه و خلاقانه استفاده می کنند.» او به خصوص از اینکه دختران وینکس «به خود قدیمی خود بازگشته اند» خوشش آمد.
اتاق جنگ یا مرکز فرماندهی (به انگلیسی: Command center) به هر مکانی گفته می شود که برای ارائه فرماندهی متمرکز برای هدفی خاص مورد استفاده قرار می گیرد. در حالی که اغلب یک پایگاه نظامی در نظر گرفته می شود، این مراکز می توانند در بسیاری از موارد دیگر توسط دولت ها یا کسب وکارها نیز استفاده شوند. اصطلاح «اتاق جنگ» همچنین اغلب در سیاست برای اشاره به تیم های ارتباطی استفاده می شود که رسانه ها و افکار عمومی را رصد و پایش می کنند، به پرسش ها پاسخ می دهند و دیدگاه ها را برای تعیین بهترین مسیر اقدام، ترکیب می کنند. اگر تمام وظایف یک مرکز فرماندهی در یک اتاق واحد قرار گرفته باشد، اغلب از آن به عنوان اتاق کنترل یاد می شود. با این حال، در تیم های مدیریت کسب وکار، اصطلاح «اتاق جنگ» هنوز هم به طور مکرر استفاده می شود، به ویژه زمانی که تیم بر روی استراتژی و تاکتیک های لازم برای دستیابی به هدفی که برای کسب وکار مهم است، تمرکز دارد. اتاق جنگ در بسیاری از موارد با یک مرکز فرماندهی متفاوت است، زیرا ممکن است برای مقابله با یک بحران خاص مانند پوشش رسانه ای نامطلوب ناگهانی تشکیل شود و اتاق جنگ برای همفکری در مورد راه های مقابله با آن
تشکیل جلسه دهد. یک شرکت بزرگ می تواند چندین اتاق جنگ برای مقابله با اهداف یا بحران های مختلف داشته باشد. یک مرکز فرماندهی به یک سازمان این امکان را می دهد که طبق طراحی خود عمل کند و عملیات روزمره را بدون توجه به آنچه در اطرافش اتفاق می افتد، به گونه ای انجام دهد که هیچ کس متوجه حضور آن نشود، اما همه می دانند در هنگام بروز مشکل، چه کسی مسئول است. از نظر مفهومی، مرکز فرماندهی منبعی برای رهبری و هدایت است تا اطمینان حاصل شود که خدمات و نظم حفظ می شود، نه اینکه یک مرکز اطلاعات یا میز کمک باشد. وظایف آن از طریق نظارت بر محیط و واکنش به رویدادها، از موارد نسبتاً بی خطر تا یک بحران بزرگ، با استفاده از رویه های از پیش تعریف شده، انجام می شود. انواع مراکز فرماندهی. انواع مختلفی از مراکز فرماندهی وجود دارد. این موارد عبارتند از: در ارتش و دولت. یک مرکز فرماندهی مکانی مرکزی برای اجرای دستور و نظارت بر وظایف است که به عنوان قرارگاه یا HQ نیز شناخته می شود. سه فعالیت کلی در هر مرکز فرماندهی مشترک است: ورودی ها، فرایندها و خروجی ها. جنبه ورودی، ارتباطات (معمولاً اطلاعات و سایر گزارش های میدانی) است. عناصر ورودی شامل «گزار
ش های وضعیت» (sitreps) از آنچه در حال وقوع است و «گزارش های پیشرفت» (progress) نسبت به هدفی که تعیین شده، از میدان به عنصر فرماندهی است. جنبه فرایند شامل یک عنصر فرماندهی و کنترل است که در مورد آنچه باید با داده های ورودی انجام شود، تصمیم گیری می کند. در ارتش ایالات متحده، فرماندهی متشکل از یک افسر میدانی (سرگرد تا سرهنگ) یا یک افسر پرچمدار (ژنرال) با یک یا چند مشاور است. سپس ارتباطات خروجی، تصمیم های فرماندهی (یعنی دستور عملیاتی) را به عناصر میدانی منتقل می کند. مراکز فرماندهی را نباید با آرایش نظامی سطح بالای یک فرماندهی اشتباه گرفت - مانند هر آرایش نظامی، فرماندهی ها ممکن است از یک مرکز فرماندهی کنترل شوند، اما همه آرایش هایی که از یک مرکز فرماندهی کنترل می شوند، فرماندهی نیستند. نمونه ها. کانادا. در طول جنگ سرد، دولت کانادا ساخت «قرارگاه های اضطراری دولت» را برای استفاده در صورت جنگ هسته ای یا سایر بلایای بزرگ، بر عهده گرفت. کانادا در طول جنگ عموماً با ایالات متحده متحد بود، یکی از اعضای بنیانگذار ناتو بود، اجازه داد موشک های کروز آمریکایی در شمالگان کانادا آزمایش شوند و مأموریت های حاکمیتی در قطب شمال ان
جام داد. به این دلایل، این کشور در اوج تنش های هسته ای در دهه ۱۹۶۰ اغلب به عنوان یک هدف بالقوه از سوی شوروی تلقی می شد. طرح های گسترده ای برای پس از حمله جهت استفاده در شرایط اضطراری تهیه شد و پناهگاه های ضد ریزش هسته ای در سراسر کشور به عنوان مراکز فرماندهی برای دولت ها در تمام سطوح، نیروهای مسلح کانادا و پرسنل امداد و نجات مانند خدمات آتش نشانی ساخته شد. سطوح مختلف مراکز فرماندهی عبارت بودند از: بریتانیا. اتاق های جنگ چرچیل که در سال ۱۹۳۸ ساخته شدند، در طول جنگ جهانی دوم به طور گسترده توسط سر وینستون چرچیل مورد استفاده قرار گرفتند. ایالات متحده. یک مرکز فرماندهی و کنترل نوعی مرکز فرماندهی تخصصی است که توسط یک سازمان دولتی یا شهری به صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته اداره می شود. شاخه های مختلف نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا مانند گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا دارای مراکز فرماندهی و کنترل هستند. این مراکز همچنین در بسیاری از تأسیسات بزرگ تأدیبی (زندان ها) رایج هستند. یک مرکز فرماندهی و کنترل به عنوان مرکز اعزام، مرکز نظارت تصویری، دفتر هماهنگی و مرکز نظارت بر هشدارها برای آن س
ازمان عمل می کند. مراکز فرماندهی و کنترل توسط مقامات عالی رتبه اداره نمی شوند، بلکه توسط کارکنان فنی بسیار ماهر اداره می شوند. هنگامی که یک حادثه جدی رخ می دهد، کارکنان به مقامات سطح بالاتر سازمان اطلاع می دهند. در کسب وکارهای خدماتی. یک مرکز فرماندهی امکان دیده بانی و مدیریت بی درنگ کل عملیات خدمات را فراهم می کند. همانند یک مرکز کنترل ترافیک هوایی، یک مرکز فرماندهی به سازمان ها اجازه می دهد تا وضعیت تماس های خدماتی جهانی، تکنسین های خدماتی و قطعات یدکی را در یک صفحه واحد مشاهده کنند. علاوه بر این، تعهدات مشتری یا توافق نامه سطح خدمات (SLA) که ارائه شده اند نیز می توانند در مرکز فرماندهی برنامه ریزی و نظارت شوند تا اطمینان حاصل شود که همه آنها برآورده شده و مشتریان راضی هستند. یک مرکز فرماندهی برای صنایعی که در آنها هماهنگی خدمات میدانی (افراد، تجهیزات، قطعات و ابزارها) حیاتی است، بسیار مناسب است. چند نمونه: اتاق های جنگ همچنین می توانند برای تعریف استراتژی ها یا پیشبرد تلاش های هوش تجاری استفاده شوند. پیوند به بیرون. ```
روابط اروگوئه و ایتالیا، روابط فعلی و تاریخی بین اروگوئه و ایتالیا است. هر دو کشور از روابط گرم و دوستانه ای برخوردارند که اهمیت آن در تاریخ مهاجرت ایتالیایی ها به اروگوئه نهفته است. از آنجایی که ۴۰ درصد از جمعیت اروگوئه تبار ایتالیایی دارند، روابط بین دو ملت، چه از نظر سیاسی و چه از نظر فرهنگی، نزدیک باقی مانده است. تاریخچه. در سال ۱۸۳۴، پادشاهی ساردنی یک نمایندگی کنسولی در مونته ویدئو افتتاح کرد و پس از آن، دوک نشین بزرگ توسکانی و ایالات پاپی نیز این کار را انجام دادند. ژنرال ایتالیایی جوزپه گاریبالدی - یکی از چهره های کلیدی در وحدت ایتالیا و ایجاد پادشاهی ایتالیا - نقش برجسته ای در جنگ داخلی اروگوئه ایفا کرد و در حمایت از گوبیرنو د لا دِفِنسا جنگید. در دهه ۱۸۵۰، موج قابل توجهی از مهاجرت ایتالیایی ها به اروگوئه آغاز شد و به ستون فقرات فرهنگ اروگوئه تبدیل شد. جامعه ایتالیایی-اروگوئه ای به بزرگ ترین جامعه در میان گروه های مهاجر تبدیل شد و تا سال ۱۹۰۸، ۳۴٫۳٪ از کل ساکنان خارجی در اروگوئه اصالتاً ایتالیایی بودند. در سال ۱۹۲۰، بیست و شش انجمن ایتالیایی در مونته ویدئو وجود داشت، از جمله بیمارستان ایتالیایی اومبرت
و اول، بانک ایتالیایی اروگوئه و همچنین مؤسسات آموزشی مختلف. در سال ۱۹۲۴، اومبرتوی دوم - که در آن زمان شاهزاده پیدمونت و پادشاه آینده اومبرتو دوم بود - به عنوان بخشی از یک استراتژی سیاسی که توسط ایتالیای فاشیستی تحت رهبری بنیتو موسولینی ترویج می شد، با هدف تقویت روابط بین مهاجران ایتالیایی و سرزمین مادری شان، از اروگوئه بازدید کرد. سفارت ایتالیا در مونته ویدئو تلاش هایی را برای تأثیرگذاری بر سیاست های محلی و ترویج فاشیسم در میان فرزندان ایتالیایی ها در این کشور، عمدتاً از طریق ایجاد انجمن های اجتماعی و فرهنگی، انجام داد. سرافینو مازولینی، فرستاده ایتالیا به اروگوئه، اظهار داشت که موسولینی اروگوئه را به دلیل جمعیت قابل توجه ایتالیایی تبار آن، «ایتالیایی ترین» کشور در قاره آمریکا می دانست. در دوران حکومت گابریل ترا (۱۹۳۱–۱۹۳۸)، اروگوئه روابط نزدیک تری با ایتالیای فاشیست برقرار کرد، که عمدتاً توسط عناصر سنت گرا و صنفیِ حزبی ترا هدایت می شد. در طول جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی، دولت اروگوئه تهاجم ایتالیا را محکوم نکرد و گروهی از داوطلبان اروگوئه ای برای جنگیدن در کنار نیروهای ایتالیایی به آنجا سفر کردند. در ژانویه ۱۹۴
۲، در طول جنگ جهانی دوم، اروگوئه علیه قدرت های محور (که شامل ایتالیا نیز می شد) اعلام جنگ کرد. در آوریل ۱۹۴۶، هر دو کشور روابط دیپلماتیک خود را از سر گرفتند و در سال ۱۹۵۲، آنها یک توافقنامه مهاجرتی با هدف «افزایش و تنظیم» مهاجرت، با در نظر گرفتن تقاضای اروگوئه برای کارگران و عرضه نیروی کار موجود در ایتالیا، امضا کردند. چندین دیدار سطح بالا بین رهبران هر دو کشور انجام شده است. در اکتبر ۲۰۰۵، تاباره باسکس، رئیس جمهور اروگوئه، از ایتالیا بازدید کرد. در مارس ۲۰۱۷، سرجو ماتارلا، رئیس جمهور ایتالیا، از اروگوئه بازدید کرد. در سال ۲۰۱۹، ۱۲۵۰۰۰ اروگوئه ای (تقریباً ۳٫۵٪ از کل جمعیت این کشور) گذرنامه ایتالیایی داشتند که بسیاری از آنها تابعیت دوگانه ایتالیایی و اروگوئه ای داشتند. توافق نامه های دوجانبه. هر دو کشور چندین توافق نامه امضا کرده اند، از جمله پیمان دوستی، تجارت و دریانوردی (۱۸۴۳)؛ پیمان استرداد مجرمان (۱۸۸۱)؛ توافق نامه حمل و نقل دام بین دو کشور (۱۹۷۶)؛ توافق نامه تأمین اجتماعی (۱۹۸۵)؛ توافق نامه همکاری فنی (۱۹۸۸)؛ توافق نامه ترویج و حمایت از سرمایه گذاری (۱۹۹۰)؛ توافق نامه تولید مشترک سینمایی (۲۰۰۴)؛ توافق نا
مه همکاری دفاعی (۲۰۱۷)؛ توافق نامه در امور قضایی (۲۰۱۹)؛ توافق نامه حذف مالیات مضاعف در رابطه با مالیات بر درآمد و جلوگیری از فرار و اجتناب مالیاتی (۲۰۱۹) و توافق نامه همکاری فرهنگی و علمی (۲۰۱۹).