Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه سال ۱۳۸۹ حاکی از پرداخت حدوداً ۴۰۰ دلار در روز است که مبلغی بیش از حقوق ماهانه یک معلم در آن زمان است. حداقل دستمزد در ایران. در اسفند ۱۴۰۲، دولت ایران حداقل دستمزد پایه را ۳۵ درصد افزایش داد و آن را ۱۱۰ میلیون ریال (تقریباً ۱۸۶ دلار) با مزایای تعیین کرد. علیرغم این افزایش، دستمزد جدید تنها نیمی از ۴۰۰ دلار هزینه ماهانه مورد نیاز برای یک خانوار سه نفره در تهران را پوشش می دهد. ایران با نرخ تورم حدود ۵۰ درصد دست و پنجه نرم می کند و از سال ۱۳۹۷، ارزش ریال ۱۵ برابر شده و به پایین ترین حد تاریخی رسیده است. لیست های شغلی در تهران منعکس کننده این چالش های اقتصادی است، با موقعیت هایی مانند کارگران سوپرمارکت، کارمندان فست فود، و نظافتچی ها که حقوق ماهانه ای بین ۱۱۶ تا ۳۰۰ دلار برای ساعات کاری زیاد، اغلب بدون مزایایی مانند بیمه، ارائه می دهند. برخی از تبلیغات ادعا می کنند حقوق بالاتری دارند، اما این موارد اغلب با شرایط قابل توجهی همراه هستند یا پس از بررسی بیشتر گمراه کننده هستند. این نابرابری اقتصادی فشار شدید مالی بر کارگران ایرانی را نشان می دهد که با وجود ساعات طولانی کار، برای تأمین نیازهای اولیه تلاش می کنند.
حقوق و تورم. طی هفت سال گذشته، ایران شاهد افزایش نابرابری درآمد و ثروت بوده است که با افزایش تورم و کاهش ارزش پول ملی تشدید شده است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، ۲۰ درصد بالای جمعیت اکنون ۴۷ درصد از ثروت کشور را در اختیار دارند در حالی که ۲۰ درصد پایین تنها ۰٫۵ درصد از ثروت کشور را در اختیار دارند. ضریب جینی، معیاری برای سنجش نابرابری اقتصادی، به ۴۰ رسیده است که با کشورهایی مانند ایالات متحده و عربستان سعودی قابل مقایسه است. این نابرابری فزاینده به عواملی مانند کاهش قابل توجه ارزش ریال نسبت داده می شود که باعث شده افراد دارای درآمد قابل تصرف برای حفظ ثروت خود در دارایی هایی مانند ارزهای خارجی، طلا و املاک سرمایه گذاری کنند. در نتیجه، این سرمایه گذاری ها قیمت ها را افزایش داده و شکاف اقتصادی را بیشتر کرده است. در همین حال، افراد با درآمد ثابت شاهد کاهش قدرت خرید خود بوده اند که منجر به افزایش نرخ فقر شده است و تقریباً ۳۳ درصد از ایرانیان اکنون زیر خط فقر زندگی می کنند. در تاریخ ۴ فروردین ۱۴۰۴ یک سازمان دولتی نرخ سالانه ۳۵٪ را اعلام کرد. با این حال، گروه های کارگری و تحلیل گران استدلال می کنند که دولت اخبار م
نفی اقتصادی را به حداقل می رساند، به این معنی که نرخ تورم واقعی به میزان قابل توجهی بالاتر است. ارزش ریال ایران در شش ماه گذشته بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است و انتظارات برای افزایش تورم را افزایش داده است. در حال حاضر، حداقل دستمزد تقریباً ۱۲۰ دلار در ماه است، در حالی که برآوردهای نیمه رسمی نشان می دهد که یک خانواده سه نفره حداقل به ۴۰۰ دلار در ماه برای رفع نیازهای اولیه خود نیاز دارد. حقوق و فقر. بر اساس گزارش مرکز تحقیقات اتاق بازرگانی ایران، تا اسفند ۱۴۰۰، بیش از ۳۲ میلیون ایرانی – بیش از یک سوم جمعیت – زیر خط فقر و با ناامنی غذایی مواجه بودند. این وضعیت با چندین دهه تورم دو رقمی تشدید شده است که از سال ۱۳۹۸ به طور قابل توجهی بدتر شده و از ۴۰ درصد گذشته است. این گزارش افزایش تورم را به تحریم های اقتصادی آمریکا که در سال ۱۳۹۷ اعمال شد، نسبت می دهد که منجر به کاهش شدید ارزش پول ملی ایران و کاهش صادرات نفت شد. در نتیجه، فقر غذایی در ایران از ۱۸ میلیون نفر در سال ۱۳۹۶ به بیش از ۲۶ میلیون نفر در سال ۱۳۹۸ افزایش یافت. این مطالعه همچنین موضوعات سیستماتیکی را که به تورم دامن می زند، مانند ناکارآمدی دولت، هزینه های
بیش از حد بخش عمومی، و اتکا به چاپ پول برای پوشش کسری بودجه، برجسته می کند. با توجه به این چالش ها، این گزارش پیشنهاد می کند که سیاست های پولی و مالی باید به جای دنبال کردن کاهش قابل توجه، بر تثبیت تورم برای تحریک تولید تمرکز کنند.
ایستگاه راه آهن سمنان در ضلع جنوبی میدان باهنر واقع در جنوب شهر سمنان قرار دارد. اداره راه آهن سمنان برعهده اداره راه آهن شمال شرق ۱ واقع در ایستگاه راه آهن شاهرود است. این ساختمان در ۲۵ خرداد سال ۱۳۱۸ افتتاح شد. تجدید بنا. در سال ۱۳۹۵، بنای نوساز ایستگاه راه آهن سمنان با حضور رئیس وقت مجلس شورای اسلامی افتتاح شد. در این پروژه، زمینی به وسعت سه هزار متر مربع و با زیربنای دو هزار و ۲۰۰متر مربع، شامل ۸۰۰متر فضای اداری، یک هزارو ۴۰۰ متر فضای خدماتی سالن ها رستوران و بوفه ویژه انتظار مسافران ایجاد شد.
بازگشت طولانی جونز فیلمی محصول سال ۱۹۴۵ و به کارگردانی استوارت هایسلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون گری کوپر، لرتا یانگ، دن دوریا، ویلیام دمارست، فرانک سالی، دان کاستلو، والتر سانده، راسل سیمپسون، ویلارد رابرتسن، ری تیل، لین چندلر، ارویل آلدرسون و هنک بل ایفای نقش کرده اند.
آلبیه وو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بارسوان باشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بی کیه وو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بولیاک باشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یره میه وو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یاشی کی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنه خوزیاتوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چپت یا چپات کفش سنتی خراسانی و صنایع دستی شهر بیرجند است. جنس آن از چرم است. طبق گفته اهالی بیرجند این کفش اصلی ترین پاپوش مردم خراسان جنوبی از گذشته های دور بوده است. در صد سال گذشته به تدریج این پاپوش جایش را به انواع دیگر داده و تنها چوپانان در فصل گرم سال از آن استفاده می کردند که آن نیز در حال منسوخ شدن است.
زبیده بشیر (۶ فوریه ۱۹۳۸ – ۲۱ اوت ۲۰۱۱) شاعر تونسی بود. تحصیلات مدرسه ای ندید، اما به خودآموزی در خانه پرداخت. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۴ به عنوان گوینده، تهیه کننده و مجری رادیو کار کرد. زبیده بشیر، اولین شاعر زن تونسی است که پس از استقلال در دوران مدرن، مجموعه شعری منتشر کرد، آن هم در سال ۱۹۶۸ با مجموعهٔ «حنین». او را یکی از برجسته ترین شاعران دههٔ ۱۹۵۰ تونس می دانند که نامش با برنامه های فرهنگی اش در رادیو درخشید سپس با خلاقیت شاعرانه اش که در آن زمان در مجلات مختلف منتشر می شد، شناخته شد. او شعرهای آزاد و کلاسیک می سرود و به موضوعات مورد علاقهٔ زنان و میهن می پرداخت. زندگی و پیشه. زبیده بشیر در ۶ فوریه ۱۹۳۸ در ساقیه سیدی یوسف، استان کاف، به دنیا آمد. نامش در دفاتر رسمی، زبیده بنت بشیر بن محمد السوفی ثبت شد، السوفی نسبتِ زادگاه اصلی پدرش، وادی سوف در الجزایر است. پدر الجزایری او از منطقهٔ وادی سوف در استان ورقله، در جنوب الجزایر، به منطقهٔ ساقیة سیدی یوسف در استان کاف تونس مهاجرت کرد. زبیده تحصیلات مدرسه ای ندید، اما به خودآموزی در خانه پرداخت. پدرش شیخی را آورد که کل قرآن را به او و خواهرش آموخت و آن دو شصت جزء
را به خوبی حفظ کردند، علاوه بر آنچه از احادیث و علوم آن در دسترس بود. معلم زن آنها همچنین برخی از بهترین شعرهای عرب کهن و ادبیات عرب را به آنها آموخت. او از کودکی خود را وقف مطالعه کرد، استعدادش در سنین پایین شکوفا شد و به محض رسیدن به سن ۱۶ سالگی شروع به سرودن شعرهای وجدانی کرد.شعر «پایان یک دل» اولین شعر او شمرده می شود. در سال ۱۹۵۷ برندهٔ جایزهٔ ادبی رادیو تونس شد. در همان سال برای اولین بار برای داستان «نغمه غمگین»، جایزهٔ ادبیات را از رادیو پاریس (در دو سال متوالی ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸) دریافت کرد. سال بعد، با شعر «عشق گمشده» دوباره موفق به دریافت همان جایزه شد. پس از انتشار اولین مجموعه اشعار خود در سال ۱۹۶۸ با عنوان «حنین»، شروع به انتشار شعر خود با نام کوچک «حنین» و با نام مستعار «لمیاء» کرد. در سال ۱۹۶۰ به عنوان هماهنگ کنندهٔ برنامه در رادیو تونس کار کرد. وی سرپرستی برخی از برنامه های ادبی را در این مؤسسه بر عهده داشت، از جمله: دوستداران ادبیات، مرادفات، دیدار با عزیزان و برنامهٔ «یک گل از هر باغ» با همکاری شاعر الشاذلی زکار. او همچنین در چندین برنامهٔ ادبی در ایستگاه های رادیویی صدای آمریکا، لندن و پاریس شرکت
کرد، از جمله، مناظره های ادبی که توسط انور حدید و احمد بن عبدالله با او انجام شد. بشیر در مجامع ادبی و سمینارهای بین المللی در برخی از کشورهای عربی و اروپایی از جمله لیبی، بلژیک، عراق و مصر شرکت کرد، از جمله: کنگرهٔ جهانی شعر در بلژیک، ۱۹۶۲؛ نشست شاعران عرب در طرابلس، ۱۹۶۲؛ پنجمین نشست نویسندگان عرب در بغداد، ۱۹۶۵؛ جشن طلایی هدی شعراوی در قاهره، ۱۹۷۵. برخی از آثار ادبی خود را در مجلات و روزنامه های عربی و خارجی منتشر کرد، مانند: «فائزه» (نخستین مجلهٔ زنان تونسی که پس از استقلال منتشر شد)، «الخنساء»، «الهلال»، «الاهرام»، «الکواکب».برخی از اشعار او به زبان های فرانسوی، اسپانیایی، انگلیسی و لهستانی ترجمه شده است. به منظور قدردانی از درخشش شعری او از دههٔ ۱۹۶۰ و به دلیل پیشرو بودن در انتشار شعرهایش از زمان استقلال، کردیف (مرکز تحقیقات، مطالعات، اسناد و اطلاعات زنان) از سال ۱۹۹۵ تصمیم گرفت که جایزه ای سالانه به نام زبیده بشیر در زمینهٔ خلاقیت ادبی توسط بانوان به دو زبان عربی و فرانسوی اعطا کند. جایزهٔ زبیده بشیر جایزه ای ویژه برای آثار ادبی زنان تونسی (به زبان های عربی و فرانسوی) در مراسمی که هر ساله در هشتم مارس
به مناسبت روز جهانی زن برگزار می شود، به زنان برجسته اهدا می شود. از سال ۱۹۹۷، دو جایزه برای نوشته های علمی برجسته اضافه شده است تا زنان تونسی را به نوشتن در زمینه های مختلف علم و دانش تشویق کند. در سال ۲۰۰۱، جایزهٔ زبیده بشیر بخش تحقیقات علمی دربارهٔ زنان به جایزه اضافه شد که به محقق مرد یا زن اعطا می شود که آثار برجسته ای را ارائه کند که به شرایط زنان در جمهوری تونس می پردازد. دومین مجموعه شعری او با نام «آلاء» در ۲۰۰۲ منتشر شد. در سال ۱۹۹۴ از کار رادیویی بازنشستگی کامل گرفت. در سال های آخر زندگی اش، بیمار شد. او بیشتر اوقات در یک بیمارستان خصوصی در کما به دلیل خطای پزشکی دراز می کشید. در روز ۲۱ اوت ۲۰۱۱ در سن ۷۳ سالگی در بیمارستان خصوصی درگذشت. او پیش از انتقال به بیمارستان خصوصی در شرایط وخیمی در بیمارستان نظامی تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، اما نتیجه ای نداشت.
رالی مونت کارلو ۲۰۱۶ (به طور رسمی با نام ۸۴امین رالی اتومبیلرانی مونت کارلو شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۱ تا ۲۴ ژانویه ۲۰۱۶ برگزار شد. این رالی هشتاد و چهارمین دوره رالی مونت کارلو و اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۶، WRC-2 و WRC-3 بود.
السا سیسیلیا ماریا لیندبرگ-دولت (۱۳ فوریه ۱۸۷۴: ۲۴ بهمن ۱۲۵۲ – ۸ اکتبر ۱۹۴۴: ۱۶ مهر ۱۳۲۳) نویسندهٔ سوئدی و شاهزاده خانم ایرانی بود که با آثارش دربارهٔ زندگی در حرمسراهای قسطنطنیه شناخته می شود. او در سال ۱۹۰۲ با میرزا رضا خان ارفع الدوله، شاهزاده و دیپلمات ایرانی، ازدواج کرد و سال ها به عنوان تنها همسر در حرمسرای او در قسطنطنیه و سپس موناکو زندگی کرد. نام خانوادگی او "لیندبرگ-دولت" بازتابی از هویت پیوندخوردهٔ غربی-شرقی اش بود. زندگی نامه. السا لیندبرگ در خانواده ای فنلاندی تبار در استکهلم به دنیا آمد. او دختر کارل یوهان لیندبرگ (نوازنده فنلاندی ویولن) و امیلیا ویک بود. خواهر او (سیگرید) هم نوازنده ویولن و عضو فرهنگستان موسیقی سلطنتی سوئد بود. السا تحصیلات خود را در مدرسه دخترانه والینسکای استکهلم (Wallinska skolan) انجام داد. السا پیش از ازدواج حرفهٔ نویسندگی و روزنامه نگاری را آغاز کرده بود و پس از ازدواج هم به آن ادامه داد. لیندبرگ در سال ۱۸۹۸ میلادی (۱۲۷۶ یا ۱۲۷۷ خورشیدی) در سفری تفریحی روی قایق با میرزارضاخان آشنا شد و چهار سال بعد با او ازدواج کرد. السا از دولت ایران «نشان علمی» دریافت کرد. لیندبرگ-دولت
همیشه میان فرهنگ های شرق و غرب در نوسان بود و این دوگانگی را در زندگی و نوشته هایش بازتاب می داد. او در مکاتبات و مصاحبه ها گاه از محدودیت های زندگی در حرمسرا گله کرده و گاه آن را پذیرفته است. در یکی از نامه هایش در سال ۱۹۰۹ نوشت: «من زندگی محصور یک زن ترک را دارم... اما راضی ام.» با این حال، گاه نیز از محدودیت های خود گلایه کرده و زندگی اش را با تلخی به تصویر کشیده است. لیندبرگ پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۳۷ (۱۳۱۶ ه.خ)، به سوئد بازگشت و تا پایان عمر (۱۹۴۴) در سلتشوبدن زندگی کرد و در همان جا درگذشت. آثار. "Kvinnor från minareternas stad" (زنان شهر مناره ها) - ۱۹۰۸. مجموعه ای از هشت داستان کوتاه که با طراحی های ایزاک گرونوالد همراه بود. روایت ها زندگی زنان در حرمسرا و محصوریت هایشان را از دیدگاه شخصیت های زن بیان می کند. استفاده از کلمات و عبارات ترکی و توضیح آن ها در پاورقی، رنگ و بویی مردم نگارانه به داستان ها داده است. "Främling" (بیگانه) - ۱۹۲۴ و نسخه دوم در ۱۹۲۹. رمانی با تصویرگری رنگی اینار نرمان درباره آسترید، دختر سوئدی که پس از ازدواج با یک پاشای ترک به نام انیسه تغییر می کند. داستان بحران هویت، تنش میان
فرهنگ ها و جدال میان آزادی و قیدوبندهای سنتی را روایت می کند. طراحی جلد کتاب با خوشنویسی فارسی و عربی تأکیدی بر ریشه های شرقی داستان دارد. "Bakom stängda haremsdörrar" (پشت درهای بستهٔ حرمسرا) - ۱۹۳۱. این کتاب ادامهٔ «بیگانه» است که با تمرکز بیشتر بر تضادهای فرهنگی و درونی شخصیت ها، محدودیت های زنان در حرمسرا و تلاش برای فرار از آن را به تصویر می کشد. روی جلد کتاب نقاشی رقص دختری با موهای مشکی دیده می شود. دختر دست های خود را روی فرش گذاشته و پاهای او به سمت آسمان است. موهای دختر از دو سو به پایین ریخته اند. دختر تاج کوچکی با چند شاخه بر سر دارد. ابروهای دختر به هم پیوسته هستند. دختر لباس بلند قرمزی بر تن دارد و دامن بلندی هم پوشیده است. کنار تصویر نام «فاطمه» دیده می شود. احتمالا این نقاشی فاطمه دختر السا و پرنس ارفع را نشان می دهد. سمت راست او این عبارت نوشته شده است: حرّره پرنس ارفع ابن حسن ابن ابراهیم ابن حسین ابن میرزا ابراهیم سمت چپ او نیز این شعر نوشته شده است: خیّام در صفحه اول کتاب نیز این دو شعر نوشته شده است: آثار چاپ شده در مجلات. السا لیندبرگ- دولت با اسم واقعی و اسم مستعار در مجلات مختلف داستان
و مقاله می نوشت. او با نام مستعار Cric-Cric در روزنامه ها و مجلات "افتون بلادت"، "داگبلادت استکهلم"، "داگبلادت جنوب سوئد"، "سنیل پوستن"، "ایدون" مطالبی منتشر می کرد. داستان ها و مقالاتی که با نام واقعی او (السا لیندبرگ-دولت) در مجلات منتشر شده اند عبارتند از: آثار دیگر. لیندبرگ-دولت آثار دیگری نیز دارد: آثار او با تمرکز بر شخصیت هایی همچون آسترید-انیسه، تصویری انتقادی از نظام حرمسرا ارائه می کنند. قهرمانان زن داستان های او در تضاد میان آزادی فردی و محدودیت های سنتی گرفتارند. در رمان «بیگانه»، شخصیت اصلی آسترید که پس از ازدواج نامش به انیسه تغییر می کند، دچار بحران هویت می شود و حتی ملیت و نام خود را از دست می دهد؛ موضوعی که بازتابی از تجربهٔ شخصی نویسنده است. لیندبرگ-دولت با روایت این تضادها مرزهای میان شرق و غرب را درمی نوردد و نقدی بر وضعیت زنان ارائه می دهد. تحلیل ها نشان می دهد که جهان داستانی لیندبرگ-دولت با رویکرد زیبایی شناسانه ای خلق شده که محدودیت دید و تحرک زنان در حرمسرا را برای خوانندهٔ غربی بازنمایی می کند. این جهان از طریق سیستم شخصیت ها شکل می گیرد؛ جایی که زنان راوی، اندیشمند و کنشگر هستند و
محدودیت هایی مانند پنجره های مشبک و پرده ها چشم انداز آن ها را محدود می کند. مضامین اصلی داستان ها حول دیدن و ندیدن، و مفاهیمی چون حبس و جداسازی می چرخد. در حرمسرای او، زنان میان محدودیت های سنتی و نفوذ فرهنگ غربی سرگردان اند. آموزش زبان و هنرهای غربی از طریق معلم های سرخانه به زنان منتقل می شود، در حالی که محدودیت های حجاب و زندگی محصور همچنان بر آن ها حاکم است. در داستان ها عبور از مرزهای حرمسرا، خواه فیزیکی و خواه نمادین، اغلب با مرگ یا نابودی هویت همراه است. زنانی که سعی در فرار دارند، بیرون از حرمسرا با مرگ یا بی خانمانی مواجه می شوند، و شخصیت آسترید با ورود به حرمسرا عملاً هویت خود را از دست می دهد. داستان های او تصویری پیچیده از زندگی در حرمسرا ارائه می دهند؛ جایی که زن غربی و زن شرقی هر دو قربانی سنت ها و محدودیت ها هستند. نقد او به حرمسرا نه فقط از زبان شخصیت ها، بلکه در قالب جهان زیبایی شناسی آثارش مطرح می شود. لایه هایی از نقد اجتماعی و سیاسی نسبت به وضعیت زنان در امپراتوری عثمانی و حتی در غرب در آثار او دیده می شود. داستان هایش جهان بسته حرمسرا را به تصویر می کشند که زنان در آن با محدودیت های شدید
روبرو هستند؛ اما در عین حال تأثیر فرهنگ و آموزش غربی در این محیط ها نیز مشهود است. آثارش به زبان های فنلاندی، آلمانی، فرانسوی و هلندی ترجمه شده اند و بازتاب دهندهٔ علاقهٔ اروپاییان به شرق در آغاز قرن بیستم هستند. زندگی خانوادگی. السا لیندبرگ و میرزارضا خان دو فرزند داشتند: ابراهیم ارفع و فاطمه ارفع. او همچنین نامادری حسن ارفع، فرزند پرنس ارفع از ازدواج قبلی بود. پرنس ارفع در خاطرات خود این طور نقل می کند: «خانواده من که دختر یکی از پروفسورهای سوید است اِلسا بود که مسلمان شد اسمش را دولت خانم گذاشتم.» او با ازدواج وارد دنیای حرمسرا شد و تجربیات شخصی اش در این محیط، پایهٔ اصلی داستان هایش شدند. در سال ۱۹۱۰ پرنس ارفع به موناکو نقل مکان کرد و السا در ویلایی به نام «ویلای دانش» ساکن شد که با معماری شرقی ساخته شده بود و همچنان محدودیت های حرمسرا برای او برقرار بود. میراث و درگذشت. السا لیندبرگ-دولت در سال ۱۹۴۴ در سوئد درگذشت. زندگی و آثار او همچنان به عنوان نمونه ای از تجربهٔ زیستهٔ زنان اروپایی در حرمسراهای عثمانی شناخته می شود.
زکیه علی مال الله عبدالعزیز (۱۹۵۹) شاعر و داروساز قطری است. در دوحه متولد شد. مدرک کارشناسی داروسازی خود را در سال ۱۹۸۰، مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۸۵ و دکترای خود را در سال ۱۹۹۰ از دانشگاه قاهره گرفت. او عضو انجمن ادبیات مدرن در قاهره، آکادمی جهانی فرهنگ و هنر در آمریکا و آکادمی بین المللی شاعران در هند است. در بخش فرهنگی روزنامهٔ «الشرق» کار می کرد. زکیه مال الله نخستین شاعر زن قطری است که مجموعه شعری چاپ کرد، با عنوان «در معبد آرزوها» در سال ۱۹۸۵. او مجموعه های شعر زیادی دارد، یک دیوان به لهجهٔ محلی قطری، دو رمان شعری و دو دانشنامه نیز نگاشته است. آثار او به چندین زبان ترجمه شده است. آثار شعری کامل او در سال ۲۰۰۵ نیز چاپ شد. زندگی و پیشه. زکیه علی مال الله عبدالعزیز در دوحه در سال ۱۹۵۹ زاده شد. مدرک کارشناسی داروسازی خود را در سال ۱۹۸۰، مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۸۵ و دکترای خود را در سال ۱۹۹۰ از دانشگاه قاهره گرفت. او رئیس دپارتمان آزمایشگاه های کنترل دارو در قطر است. مال الله عضو انجمن ادبیات مدرن در قاهره، آکادمی جهانی فرهنگ و هنر در آمریکا، آکادمی بین المللی شاعران در هند و عضو شورای مل
ی فرهنگ، هنر و میراث (۲۰۰۲–۲۰۰۴) است. در بخش فرهنگی روزنامهٔ «الشرق» کار می کرد. نخستین مجموعه شعر خود را در سال ۱۹۸۵ با عنوان «در معبد آرزوها» چاپ کرد، ازین رو نخستین شاعر زن قطری است که مجموعه شعری چاپ کرده است. اشعار او در شماری از روزنامه ها و مجلات عربی و محلی چاپ شد و در شب های شعر بسیاری شرکت کرد. در سال ۱۹۸۳ برندهٔ جایزهٔ شعر باشگاه قطر، در ۲۰۰۰ برندهٔ جایزه شاهزاده خالد الفیصل برای شعر کلاسیک و در سال ۲۰۲۴ برندهٔ جایزهٔ تشویقی دولتی قطر در زمینهٔ شعر شد. در ۲۰۲۳، او مجموعهٔ «ندای زیتون» خود را به آنچه «زخم های خونین در فلسطین و لبنان» نامید، تقدیم کرد که شامل اشعارش در حمایت از فلسطین و لبنان است. شمار اشعار او دربارهٔ فلسطین در این مجموعه به حدود ۲۲ شعر می رسد. مال الله اهمیت چاپ این مجموعه در آن سال در طی جنگ غزه، به همبستگی خود با قضیهٔ فلسطین نسبت داد. او در این باره بیان کرد «شخص خلاق، وسیله ای است که آنچه را که در قلب هاست، آنچه را که در روح ها می سوزد، آنچه را که دست ها در انجام آن کوتاه می آیند و زبان ها از ذکر آن عاجز هستند، می کِشد، می نویسد، به تصویر می کشد و می سراید. از اینرو، او واقعاً
باید انجام دهد، نوآوری کند و با صدای بلند فریاد بزند تا دیگران بتوانند صدای او را بشنوند و با هم یکجا شوند تا از او حمایت کنند.» زکیه مال الله یکی از برجستگان شعر زنان قطر به شمار می رود که فعالیت خلاقانهٔ خود را در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ آغاز کرد. از نظر فاطمه بوهراکه، پژوهشگر ادبی مغربی، آثار مال الله، همراه با شفافیت است و حیرت همیشه در آن وجود دارد که ظرافت شاعرانه آنها را متمایز می کند، «گویی این ظرافت، پوششی صوفیانه است که این تجربهٔ شاعرانه در آن آشکار می شود.» آثار او شامل شعر کلاسیک و به لهجهٔ محلی، نثر منظوم، نمایشنامه های منظوم، رمان های منظوم، حماسه های منظوم و اشعار منثور بلند است. آثار. از کتاب های او:
سرچشمه نهر مسیح نام بوستانی در شهرستان خاتم در استان یزد است. بوستان سرچشمه نهر مسیح که در کنار رودخانه نهر مسیح قرار گرفته بر جذابیت چشمه افزوده و آن را به تفرجگاهی زیبا و بکر در دل کویر تبدیل کرده است این بوستان دارای امکانات رفاهی نظیر فروشگاه مواد غذایی، رستوران، فضای بازی کودکان، زمین ورزشی و سکوهای اقامتی است. این تفرجگاه در پنج کیلومتری جنوب شرق شهر هرات واقع در شهرستان خاتم و در جنوب استان یزد واقع شده است. نهر مسیح تنها رودخانه دائمی استان یزد و هفتمین میراث طبیعی ثبت شده در فهرست آثار ملی طبیعی ایران است.
جمهوری اسلامی ایران، یکی از حامیان اصلی جنبش حوثی ها در یمن بوده و حمایت نظامی، مالی و لجستیکی ارائه می کند، علی رغم اینکه هم ایران و هم حوثی ها سال ها این میزان کمک را انکار می کنند. این رابطه به دهه ۱۳۶۸ بازمی گردد، زمانی که رهبران حوثی در ایران آموزش مذهبی می دیدند. در سال ۱۳۸۸، ایران شروع به ارائه حمایت مستقیم بیشتری کرد و این امر پس از فروپاشی دولت یمن در سال ۱۳۹۰تشدید شد. پس از تسلط حوثی ها بر صنعا در سال ۲۰۱۴، حمایت ایران با ارائه سلاح های پیشرفته، آموزش نظامی و اطلاعات آشکارتر شد. این حمایت به حوثی ها کمک کرد تا توانایی های نظامی خود را تقویت کنند، از جمله استفاده از موشک ها و پهپادهای پیشرفته، که نقش مهمی در درگیری های مستمر آنها با نیروهای تحت رهبری عربستان سعودی و با اسرائیل و اختلال در مسیر تجارت دریایی جهانی از طریق تنگه باب المندب داشته اند. منافع راهبردی ایران در حمایت از حوثی ها، به ویژه از نظر مقابله با نفوذ عربستان و پیشبرد منافع منطقه ای آن، قابل توجه است. ایران از حوثی ها برای بی ثبات کردن منطقه و اعمال فشار بر عربستان سعودی از جمله از طریق حمله به اهداف نظامی عربستان سعودی و کشتی های تجار
ی در دریای سرخ استفاده کرده است. این جنگ نیابتی به ایران اجازه می دهد تا بدون دخالت مستقیم عربستان سعودی را به چالش بکشد. در مقابل، حوثی ها خود را با اهداف ایدئولوژیک ایران، ترویج مقاومت در برابر نفوذ غرب و حمایت از منافع ایران در خاورمیانه گسترده تر، همسو می کنند. پس زمینه. شواهد غیررسمی حاکی از رابطه غیررسمی ایران و حوثی ها در دهه ۱۳۶۹ است، زیرا اعضای خانواده الحوثی، بدرالدین الحوثی، و پسرانش، حسین حوثی و عبدالملک حوثی، آموزش های دینی را در حوزه علمیه قم دریافت کردند. قبل از سال ۱۳۸۹، رسانه های ایران کمک ایران به حوثی ها را تکذیب می کردند و به ندرت به بحران نظامی و سیاسی در یمن اشاره می کردند، هرچند از اواخر آبان ۱۳۸۸ به تدریج گزارش های خود از حملات سعودی ها علیه شیعیان یمن را افزایش دادند و در برخی مواقع آن را علیه کل جهان شیعه نشان دادند. رند کورپوریشن، این را تلاشی برای جلب حمایت عمومی برای کمک های آینده ایران به حوثی ها تفسیر می کند. به گفته برخی کارشناسان، ایران در حال آموزش و تسلیح شبه نظامیان حوثی بود. تا بهار عربی و سقوط دولت یمن و نفوذ ایران برای ایران بسیار دشوار بود، اما پس از سال ۱۳۹۰ دولت تقریب
اً فروپاشید و موانع مانع از ورود ایران که توسط دولت به رسمیت شناخته شده یمن حفظ شده بود، از بین رفت. مسیرهای قاچاق که به تازگی باز شده بین ایران و یمن، هزینه ها و خطرات ناشی از ارائه حمایت مادی ایران از حوثی ها را به شدت محدود کرده است. از سال ۱۳۹۰، زمانی که شورش علیه دولت آغاز شد، تا سال ۱۳۹۳، زمانی که دولت سرنگون شد، حمایت ایران از حوثی ها نسبتاً محدود بود. در شهریور ۱۳۹۳، حوثی ها بر صنعا تسلط یافتند و پس از آن، با آزادی زندانیان ایرانی، هم از حزب الله و هم از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، و با اعلام پروازهای مستقیم از ایران به فرودگاه صنعا، هر اقدامی بیانگر حمایت های قوی حوثی های ایران و حمایت های بیشتر حوثی ها از سوی ایران بود. اکثر کارشناسان موافق هستند که ایران در همان سال به حوثی ها سلاح داد. حوثی ها با به راه انداختن یک جنگ داخلی با کمک ایران و پیشروی تا جنوب یمن، ارزش بالقوه خود را برای ایران نشان دادند. حوثی ها خود را بخشی از «محور مقاومت» به رهبری ایران می دانند و ایدئولوژی آنها در شعارهای مرگ بر آمریکا و اسرائیل، نفرین یهودیان و پیروزی اسلام منعکس شده است. حمایت ایران از حوثی ها توسط خبرنگاران دیپل
ماتیک خبرگزاری های مهم گزارش شده است، و دیدگاه رهبران دولت یمن بوده است که از نظر نظامی و سیاسی با تلاش های حوثی ها مخالف هستند (به عنوان مثال، از سال ۱۳۹۶، عبدربه منصور هادی، رئیس جمهور مخلوع یمن که به رسمیت شناخته شده است). حوثی ها نیز به نوبه خود دولت صالح را به حمایت عربستان سعودی و استفاده از القاعده برای سرکوب آنها متهم کردند. در زمان رئیس جمهور بعدی هادی، کشورهای عربی خلیج فارس ایران را به حمایت مالی و نظامی از حوثی ها متهم کردند، هرچند ایران این موضوع را رد کرد و آنها خود حامی رئیس جمهور هادی بودند. علیرغم تأیید اظهارات مقامات ایرانی و یمنی در رابطه با حمایت ایران در قالب مربیان، تسلیحات و پول، حوثی ها دریافت حمایت مالی یا تسلیحاتی قابل توجه از سوی ایران را رد کردند. حوثی ها منافع ایران را در منطقه تقویت می کنند. برخی از منافع منطقه ای و اهداف ژئوپلیتیکی ایران از طریق دامن زدن به درگیری و بی ثباتی در یمن، به ویژه در امتداد مرز با عربستان سعودی، دشمن دیرینه ایران تأمین می شود. استقرار حوثی ها در امتداد مرز اجازه عبور تروریست ها به عربستان را می دهد و ارتش عربستان سعودی را مجبور می کند تا بر یمن به جای
ایران تمرکز کند. ایران با پرداخت یارانه به جنگ نیابتی در منطقه به هدف خود یعنی تهدید عربستان سعودی با هزینه نسبتاً کم و حداقل خطر، اما با هزینه گزاف برای ارتش سعودی دست می یابد. اساساً، از این منظر، ایران از حوثی ها برای مبارزه با ائتلافی از کشورهای عربی خلیج فارس به رهبری عربستان که هدف آن حفظ کنترل یمن است، حمایت می کند. از آوریل ۲۰۱۵، حوثی ها در حملات مکرر به عربستان سعودی، از جمله کمین کاروان های نظامی، تسخیر قلعه های کوچک مرزی، تصرف و تخریب تأسیسات بزرگ سعودی و اشغال جزئی شهرهای خالی از سکنه، و همچنین حملات موشکی متعدد شامل موشک های کوتاه، میان برد و بلند شرکت کردند. علاوه بر این، مناطق تحت کنترل حوثی ها به عنوان یک پایگاه اطلاعاتی ایران و یک شبکه مخفی توزیع تسلیحات عمل می کنند که اهداف ایران را در خاورمیانه و شاخ آفریقا ارتقا می دهد. در ازای حمایتی که از ایران دریافت می کنند، حوثی ها به عنوان بخشی از «محور مقاومت» سعی دارند تا از نفوذ غربی در خاورمیانه جلوگیری کرده و کشورهای منطقه ای که خود را با ایالات متحده متحد می کنند، تهدید نمایند.کارشناس ایران، محمد آیت اللهی تبار، از امور خارجه اعلام می کند که حو