Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آبهیاسا ()، در آیین هندو، یک تمرین معنوی است که به طور منظم، پیوسته و بدون وقفه انجام می شود. این تمرین توسط حکیم بزرگ پاتانجلی ماهاریشی در یوگا سوتراهای خود و توسط لرد کریشنا در باگاواد گیتا به عنوان وسیله ای ضروری برای کنترل ذهن همراه با Vairāgya تجویز شده است. سوترا ۱:۱۲ «هر دو تمرین (Abhyāsa) و عدم واکنش (Vairāgya) برای ارتقای سطح آگاهی لازم است.» سوترا ۱:۱۳ «تمرین مستمر، منظم و بدون وقفه.» - همان طور که Chip Hartranft در اثرش "یوگا سوترای پاتانجلی" مطرح کرده است. تلاشی برای خودشناسی است.
شانیوار وادا () یک استحکامات تاریخی در شهر پونه در هند است. این قلعه و کاخ در قلب شهر پونه واقع شده و یادآور قدمت تاریخی و روح حماسی این شهر است. این بنای عظیم ۵ دروازه ورودی دارد. این مکان در سال ۱۷۳۲ ساخته شد، تا سال ۱۸۱۸ مقر بزرگ پیشواهای امپراتوری ماراتا بود. پس از ظهور امپراتوری ماراتا، این کاخ به مرکز سیاست هند در قرن هجدهم تبدیل شد. و در سال ۱۷۵۸م حداقل هزار نفر در این قلعه زندگی می کرده اند. خود قلعه در سال ۱۸۲۸ توسط یک آتش سوزی غیرقابل توضیح تا حد زیادی ویران شد، اما سازه های باقی مانده اکنون به عنوان یک سایت توریستی نگهداری می شوند.
روابط کره جنوبی و ترکیه (به ; ) روابط خارجی بین کره جنوبی و ترکیه است. سفارت ترکیه در سئول واقع شده است، در حالی که سفارت کره جنوبی در آنکارا و یک کنسولگری در استانبول واقع شده است. هر دو کشور عضو گروه ۲۰ هستند. تاریخ. تاریخ کره و ترکیه به دوره گوگوریو و گوکترکها بازمی گردد. این دو موجودیت سیاسی از قرن ششم تا هفتم همزمان با هم وجود داشته اند. اتحادی برای مبارزه با سلسله تانگ که توسط Xienbei کنترل می شد تشکیل شد. سوابق تاریخی در «سامگوک ساگی» وجود دارد که نشان می دهد چگونه این دو روابط دیپلماتیک برقرار کردند. کره جنوبی و ترکیه از روابط دیرینه ای برخوردار بوده اند که مشخصه آن روابط قوی اقتصادی، دیپلماتیک، مردم با مردم و توریستی است. این روابط را تا حد زیادی می توان در شکل گیری ملت کره جنوبی جستجو کرد، زمانی که ترکیه، یعنی تیپ ترک، از کره جنوبی در برابر نیروهای کره شمالی و چین در جنگ کره حمایت کرد. از ۷۲۱ سرباز ترک که در جنگ کشته شدند، ۴۶۲ نفر در گورستان یادبود سازمان ملل (قبرستان قهرمانان) در بوسان به خاک سپرده شدند. بر اساس آن حرکات متقابل و اعمال دوستی باستانی، روابط بین دو ملت اغلب به عنوان «برادری کره ای-تر
کی» خوانده می شود ( ; ). مشارکت نیروهای ترکیه در جنگ کره (۲۵ ژوئن ۱۹۵۰–۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳) منجر به شکل گیری همپیمانی بین کره جنوبی و ترکیه شد. پس از اعلام تشکیل دولت جمهوری کره در ۱۵ اوت ۱۹۴۸، ترکیه در سال ۱۹۴۹ دهمین کشوری بود که دولت کره جنوبی را به عنوان تنها دولت قانونی شبه جزیره کره به رسمیت شناخت. ترکیه پس از جمهوری چین و آمریکا سومین کشوری بود که پس از این که کره جنوبی هفتمین نمایندگی دیپلماتیک خود را در ترکیه تأسیس کردند، سفارت دائمی خود را در کره جنوبی ایجاد کرد. پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک بین کره کره جنوبی و ترکیه در سال ۲۰۰۷ رخ داد و سال ۲۰۱۰ شصتمین سالگرد مشارکت نیروهای ترکیه در جنگ کره بود. نیروهای ترکیه در دهه ۱۹۷۰ از کره خارج شدند و سپس تمرکز روابط دو کشور از نظامی به اقتصاد و بازرگانی تبدیل شد. در سال ۱۹۷۱ یک توافق نامه خواهرخواندگی بین سئول و آنکارا منعقد شد و یک پارک کره ای در آنکارا ساخته شد و در سال ۱۹۷۳ یک بنای یادبود جنگ کره در این پارک ساخته شد. در سال ۱۹۷۴ مرکز تجارت کره یا KOTRA یک دفتر در استانبول افتتاح کرد. روابط اقتصادی. در سال ۲۰۱۳، هر دو کشور قرارداد تجارت آزاد منعقد کردن
د. همکاری نظامی. تانک آلتای، تانک نظامی جدید نیروهای مسلح ترکیه، توسط هیوندای روتم با پشتیبانی فنی و کمک پشتیبانی می شود. ورزش ها. پس از مسابقه مقام سوم جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲، بازیکنان فوتبال کره جنوبی و ترکیه با هم جشن گرفتند و تصاویری مثال زدنی از دوستی و بازی جوان مردانه به نمایش گذاشتند. پرچم های هر دو کشور در کنار هم روی سکوها دیده می شد و بازیکنان هر دو تیم دست در دست هم به جمعیت ادای احترام کردند و جو دوستانه ای را ایجاد کردند که مدت ها بعد از بازی ادامه پیدا کرد.
آهام (Aham)، مفهومی از Kashmir Shaivism، به معنی قلب عالی "" , خود متعالی، آگاهی برتر من یا آگاهی بی نهایت تعریف می شود. فضای "اهام" جایی است که khecarī mudrā (حرکت آزاد در فضای قلب) تحقق می یابد. khecarī mudrā عالی ترین حالت تکامل معنوی در نظر گرفته می شود. بستر خلقت. اولین آگاهی در خلقت ادراک و تعقل قلب در بی نهایت است - ماتریسی از انرژی ها که بستر دنیای جدید خواهد بود. این مکان "Aham" نامیده می شود که در سانسکریت به معنای «من» است؛ بنابراین، اول مطلق، شخص الهی، "اهام" را می آفریند و از این شخص الهی، خود تجلی ظاهر می شود. "آهام،" ماهیت اساسی "و بستر" همه موجودات و ظرف جهان است. مانترا نهایی. تعریف دیگر "اهام"، مانتر اولیه، مانتر متعالی، مانتر قلب، نیرو و قدرت آگاهی است. تحقق "اهام" بر هر مانترا قدرت می بخشد. فرم متحد شیوا و شاکتی. راه دیگری برای توصیف "اهام"، اتحاد "شیوا" و Shakti است، جنبه عاطفی ("ویسارگا") تعالی ("آنوتارا").
" جدایی کلیسا از دولت " استعاره ای است که از توماس جفرسون نقل شده و توسط دیگران برای بیان درک هدف و عملکرد عبارت تشکیل و عبارت ورزیدن آزادانه متمم اول قانون اساسی ایالات متحده که می گوید: "کنگره در خصوص تشکیل مذهب [به صورت ملی]، یا منع پیروی آزادانه از آن … هیچ قانونی وضع نمی کند. " مورد استفاده قرار می گیرد. این اصل از توماس جفرسون "تفکیک کلیسا و دولت" نقل شده است. این اصطلاح برای بیان درک هدف و کارکرد این مفهوم، که آزادی مذهب را تضمین می کند، استفاده می شود. این اصطلاح به طور کلی به نامه جفرسون، خطاب به انجمن بپتیست دنبری در کانکتیکات ، منتشر شده در یک روزنامه ماساچوست مربوط می شود. جفرسون نوشت، جفرسون متفکران دیگری از جمله راجر ویلیامز، مخالف باپتیست و بنیانگذار پراویدنس، رود آیلند را منعکس می کند. او نوشت: بر خلاف بسیاری از کشورهای اروپایی در آن زمان، با توجه به فقدان یک مذهب دولتی تثبیت شده در ایالات متحده، اصل ششم قانون اساسی ایالات متحده تصریح می کند که «هیچ آزمون مذهبی نباید به عنوان شرط صلاحیت برای هیچ منصب یا اعتماد عمومی تحت ایالات متحده مورد نیاز باشد.» استعاره جفرسون از دیوار جدایی بارها توسط داد
گاه عالی ایالات متحده ذکر شده است. در "رینولدز در برابر" "ایالات متحده" (۱۸۷۹) دیوان نوشت که نظرات جفرسون «می تواند به عنوان تقریباً یک اعلامیه صاحب اقتدار از دامنه و تأثیر متمم [اول] پذیرفته شود.» در "اورسن در برابر" "هیئت آموزش" (۱۹۴۷)، قاضی هیوگو بلک نوشت: «به قول توماس جفرسون، بند علیه تشکیل دین توسط قانون برای برافراشتن دیوار جدایی بین کلیسا و دولت بود.» در مقابل این تأکید بر جدایی، دیوان عالی در دادگاه "زورک در برابر کلاسن" (۱۹۵۲) از سازگاری حمایت کرد و حکم کرد که که «نهادهای کشور یک وجود عالی را فرض می کنند» و به رسمیت شناختن خداوند از سوی دولت به منزله تشکیل یک کلیسای دولتی نیست که نویسندگان قانون اساسی قصد ممنوعیت آن را داشته اند. میزان جدایی بین دولت و مذهب در ایالات متحده همچنان محل بحث است.
تاریخ محمد، عموما از قرآن استنباط می شود. پس از آن تاریخ او در سیره ها به صورت شفاهی و سپس کتبی گزارش شده است. هرچند کمتر مورد اعتبار قرار گرفته اند اما عموم مسلمانان فهم خود از تاریخ محمد را از دو روش قرآن و سنت (احادیث) کسب کرده اند. منابع اولیه. تاریخ زندگانی محمد، عموماً از جانب منابع اولیه اسلامی گزارش شده است. این منابع در ابتدا منابعی شفاهی بودند که کمی بعد، به صورت مکتوب درآمدند. به گزارش نصر، دربارهٔ زندگانی محمد، گزارش های فراوان و روشنی در متون تاریخی آمده است، ولی مانند هر شخصیت تاریخی پیش از دنیای مدرن، تمام جزئیات زندگی او مشخص نیست. از این روی که محمد از تأثیرگذارترین شخصیت های تاریخ است، زندگانی، اعمال و افکار او طی قرن ها بین موافقان و مخالفانش مورد بحث بوده است و این سبب شده تا نگاشتن یک زندگی نامهٔ صریح از او دشوار باشد. برای این منظور هم فهم اسلامی از وی به عنوان یک پیامبر و هم فهم دانشمندان غربی بر مبنای فلسفه های مدرن باید در نظر گرفته شود. غیر از تاریخ هایی که دربارهٔ محمد نوشته شده اند، قرآن اطلاعات کمتری از محمد را منعکس کرده است و تنها چهار مرتبه از او یاد کرده است. در قران اطلاعات د
قیقی از محل تولد، مرگ، همسران و فرزندان محمد گزارش نشده است. همچنین بقایای باستانی چندانی از تاریخ او باقی نمانده است و کعبه و مسجد مدینه که محل زندگانی او بوده اند، بارها بازسازی شده اند و خانه های قدیمی مکه، تماماً توسط حکومت سعودی تخریب شده است. گروهی از مسلمانان و غیر مسلمانان بر این باورند که دست کم بخشی از تاریخ گزارش شده در احادیث برای محمد، مربوط به زندگی او نیست و ساخته شده بعد از اوست. منابع دست اول شناخت زندگانی محمد عبارت است از قرآن، گفته های محمد در قالب حدیث و آنچه از کردار وی به صورت سنت ثبت شده است. همچنین زندگی نامه هایی تحت عنوان سیره نبوی در سده های دوم و سوم هجری (۸ و ۹ میلادی) نگاشته شده است. قابل اطمینان ترین منبع برای بازسازی زندگی محمد، قرآن است. قرآن اشاراتی اندک و غیر منسجم دربارهٔ زندگی محمد دارد، اما در مواجهه با رخدادهای تاریخی متغیر روزگار محمد، تصویری باثبات و صریح از او به دست داده و دربرگیرندهٔ اطلاعات نهان فراوانی از زندگانی محمد است. مصحف عثمان، قرآنی که هم اکنون در دسترس است، عموماً در محافل آکادمیک به عنوان همان کلام خارج شده از زبان محمد، در نظر گرفته می شود؛ زیرا تلاش ه
ا برای یافتن آنچه متن دست نخورده و اولیهٔ قرآن، متنی که تفاوتی پراهمیت نسبت به متن امروزی قرآن داشته باشد، ناموفق بوده است. منابع ثانویه. برای کشف و فهم تاریخی رویدادهای زندگی محمد، در درجهٔ دوم، آثار تاریخی مورخان در قرن سوم و چهارم هجری در دنیای اسلام می باشد که شامل زندگی نامه های سنتی نوشته شده توسط مسلمانان و گفتارهای منسوب به اوست. قدیمی ترین زندگی نامه از محمد، نوشتهٔ ابن اسحاق با عنوان «زندگی رسول خدا» — نوشته شده در ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پس از درگذشت محمد — است که متن اصلی آن از بین رفته است، ولی بخش هایی از آن در آثار نوشته شده توسط تاریخ نگاران بعدی همانند ابن هشام و طبری برجای مانده است. بسیاری، گرچه نه همهٔ محققان، درستی و صحت این زندگی نامه های قدیمی را پذیرفته اند، با این وجود میزان صحت آن ها قابل تعیین نیست. به نوشته برنارد لوئیس در درجهٔ آخر اهمیت، مجموعهٔ احادیث — شامل گزارش هایی از گفتارها و رفتارهای محمد — هستند که چندین قرن پس از درگذشت محمد نگاشته شده است و اکنون در دسترس اند که می توان به آن ها به عنوان آنچه که در حافظهٔ طولانی مدت جامعهٔ مسلمانان با انگیزهٔ تقلید و پیروی از محمد باقی مانده اس
ت، نگریست. اغلب تاریخ پژوهان غربی به احادیث به عنوان منابع دقیق تاریخی، با احتیاط می نگرند. اما به تعبیر سید حسین نصر، هرچند محققان پوزیتیوست، احادیث شفاهی روایت شده توسط مسلمان را معمولاً بی اعتبار می دانند، این احادیث نقشی اصلی را در فهم مسلمانان از محمد ایفا می کند. تعداد اندکی از منابع نگاشته شده توسط غیرمسلمانان نیز موجود است که به گفتهٔ نیگوسیان وجود تاریخی محمد را تأیید کرده و برای تقویت صحت آنچه توسط مورخان مسلمان نوشته شده است، سودمندند. دسته دیگری از منابع، نوشته های مسیحی سده های میانه است که با شیوه جدلی محمد را به عنوان خارج از دین یا حتی ضدمسیح تصویر کرده است. به نوشته نصر، آثار محققان غربی مدرن که از سده ۱۸ به بعد تألیف شده است دسته دیگری از آثار است که رویکردی تاریخی تر به موضوع دارند، متأثر از مکاتب فلسفی و کلامی مدرن غرب هستند و پیامبری محمد را رد می کنند. این نوشته ها بیشتر بر جنبه ها و عوامل انسانی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی توجه دارند نه امور دینی، اعتقادی و روحانی. تنها در اواخر سده بیستم نویسندگان غربی روش های علمی مدرن غربی را با یکدلی نسبت به موضوع مطالعه تلفیق کردند و به خصوص به واقعی
ت های دینی و روحانی درگیر در مطالعه زندگی محمد توجه کردند. از مهم ترین دشواری ها در نوشتن زندگی نامه محمد، نبود منابع کافی و ابهامات پیرامون عربستان پیش از اسلام است که امکان مطالعه تطبیقی و بررسی فضایی که اسلام به آن پاسخ می داد را سلب می کند. هیچ تاریخ نگاری برای شرح فضای سیاسی رایج و هیچ متن مقدسی برای شرح فضای دینی و هیچ طوماری برای شرح اختلافات فرقه ای، در پیش از اسلام، موجود نیست. به جای آن مقادیر معتنابهی شعر وجود دارد که استفاده و بررسی صحت آن ها دشوار است. به نوشته چِیس رابینسون تقریباً اطلاعات معتبر تاریخی دربارهٔ تولد، کودکی و آغاز بزرگسالی محمد در دست نیست و نسل نخستین مسلمانان توجهی به زندگی محمد قبل از پیامبری نداشته اند و داستان های موجود در طی دو سده بعدی ساخته شده اند. حتی به نوشته رسول جعفریان تعیین تاریخ دقیق تحولات ابتدای دوره پیامبری دشوار است زیرا وقایع به دقت ثبت نشده است و همچنین اشتباهات غیرعمدی و اغراض قبیله ای و سیاسی دخالت در نقل وقایع آن دخالت داشته است.
جاپا Japa (japam) به معنای تکرار یا به خاطر سپردن یک مانترا (mantram) است. آجاپا جاپا Ajapa japa (ajapajapam) به معنای آگاهی دائمی از مانترا یا چیزی است که آن را نشان می دهد. و تکرار خود به خودی ذکر است.
کلیسای سارگیس مقدس، موخرنس (؛ ) یک کلیسا حواری ارمنی واقع در موخرنس جمهوری آرتساخ می باشد. ساخت و ساز این ساختمان سده های ۱۸–۱۹ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جام باشگاه های جهان کوچک ۱۹۵۶ پنجمین دوره جام باشگاه های جهان کوچک بود، مسابقاتی که دوره اول آن بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و دوره دوم آن بین سال های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵در ونزوئلا برگزار شد. این مسابقات با چهار شرکت کننده، ۳ تیم از اروپا و ۱ تیم از آمریکای جنوبی و به صورت نوبت گردشی برگزار شد. بازیکنانی مانند آلفردو دی استفانو، هکتور ریال، فرانسیسکو خنتو و میگل مونیوز برای رئال مادرید، آلچدس گیجیا برای رم، واوا برای واسکو داگاما، هرنی سیلوا، و ویرجیلیو مندس برای پورتو. این دومین حضور دی استفانو و اولین حضور او با رئال مادرید بود. رئال مادرید قهرمان این رقابت ها شد و دومین جام خود در این تورنمنت را به دست آورد، درحالی که آلفردو دی استفانو، واوا و سابارا هر کدام با ۴ گل بهترین گلزنان بودند.
آنانتا ( ' بدون پایان ') یک اصطلاح سانسکریت و در درجه اول لقب ویشنو است. ویشنو. آنانتا یکی نام های ویشنو است. آنانتا همچنین نام شیشا، مار آسمانی است که ویشنو در اقیانوس کیهانی بر روی آن تکیه می زند. Ananta همچنین لقب برهما، شیوا، اسکاندا، کریشنا، Balarama، زمین و حرف A است. ودانتا. طبق مکتب ودانتا، اصطلاح آنانتا که در عبارت «"anadi" (بی آغاز) "annta" (بی پایان) "akhanda" (ناگسسته) "satcitananda" (هستی-آگاهی-سعادت) به کار می رود» به بی نهایت و واقعیت واحد غیر دوگانه اشاره دارد. برهمن به عنوان یکی از شش صفت "پرجنا"، "پریام"، ساتیام، "آنانتا"، ananda و "استیتی" که گفته می شود در فضا "متجلی" می شوند، نشان می دهد که در هر شش پایه مشترک است. برهمن علت اولیه ندارد و به anadikarana معروف است. آنانتا فضای نامتناهی است، فضای نامتناهی برهمن است. یوگا. طبق مکتب یوگا، آنانتا شکل انسانی به خود گرفت و پاتانجلی نامیده شد. پاتانجلی در یوگا سوترا، بر استفاده از نفس برای رسیدن به کمال در وضعیت بدنی که مستلزم ثبات و آسایش است تأکید می کند، با تلاش برای تنفس. تلاش برای تنفس با عبارت Ananta در سوترا ۲٫۴۷ برجسته شده است.
آنگولا (از - اندازه عرض یک انگشت.) آنگولا. پیمانه ای است برابر با هشت ذرت جو. اعتقاد بر این است که یک "Aṅgula" در دوره Maurya تقریباً برابر با ۱٫۷۶۳ سانتی متر است. تمدن هاراپا. ایده های اندازه شناسی هاراپا تقریباً بدون تغییر از تمدن هاراپا به تمدن گنگ منتقل شده است. در هندو، اندازه یک آنگولا به طور قابل توجهی بزرگتر است «طول انگشت میانی [ فالانژ ] انگشت میانی»، (حدود ۴٫۵ سانتی متر)، اما نسبت ها با واحدهای بزرگتر بدون تغییر باقی می مانند.
ترولستیگن () یک جاده کوهستانی با گردنه و مارپیچ های سنجاقی متعدد در راوما در موره او رومسدال نروژ است. این راه بخشی از جاده بین شهری ۶۳ نروژ است که شهر اوندالسنس را به روستای والدال در شهرستان نوردال وصل می کند. این راه کوهستانی به دلیل شیب تند ۱۰٪ و یازده مارپیچ های سنجاقی از دامنه کوهی شیب دار، یک جاذبه توریستی در کشور نروژ است. در اوج فصل گردشگری، روزانه حدود ۲۵۰۰ وسیله نقلیه از آن تردد می کنند. در طول فصل گردشگری ۲۰۱۲، ۱۶۱٬۴۲۱ وسیلهٔ نقلیه این مسیر را طی کردند، در مقایسه با ۱۵۵٬۲۳۰ وسیله نقلیه در سال ۲۰۰۹ افزایش داشت. این راه کوهستانی، جاده ای باریک با پیچ های تند فراوان است، و اگرچه پهنای جاده در چندین پیچ در طی سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ تعریض شد، اما وسایل نقلیه با طول بیش از ۱۲٫۴ متر از رانندگی در جاده منع شده اند. در طول فصل های گردشگری ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، اتوبوس های تا ۱۳٫۱ متر طول، به طور موقت به عنوان آزمایشی مجاز به عبور و مرور شدند. در فلات ۷۰۰ متری این مسیر، یک پارکینگ خودرو و چندین ایوانک مشرف به پیچ ها و آبشار وجود دارد. این آبشار از ارتفاع ۳۲۰ متری از دامنه کوه فرو می ریزد. گردنه این جاده تقریباً ۸۵۰ متر
ارتفاع دارد. جادهٔ ترولستیگن از اواخر پاییز تا پایان زمستان بسته می شود. یک فصل عملیاتی معمولی از اواسط ماه مه تا اکتبر ادامه دارد، اما گاهی ممکن است به دلیل شرایط آب و هوایی، این زمان کوتاهتر یا طولانی تر شود. واژهٔ ترولستیگن در زبان نروژی به معنی «مسیر ترول» یا «کوره راه ترول»، است و برگرفته از واژهٔ «استیگ» (stig) از ریشهٔ «استیگر» (stigr) در زبان نورس باستان است. این جادهٔ مشهور نخستین بار در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۶ توسط پادشاه نروژ هاکون هفتم و پس از ۸ سال ساخت وساز افتتاح شد. در ژوئن ۲۰۲۱، شرکت مخابرات تلیا نورژه یک ایستگاه پایه فرستنده/گیرنده تلفن همراه سازگار با محیط زیست را راه اندازی کرد که به طور کامل با انرژی خورشیدی، باد و هیدروژن کار می کند، بنابراین برای نخستین بار در تاریخ، پوشش کامل تلفن همراه در جادهٔ ترولستیگن فراهم شد.
هیلاری اسپارلینگ (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، مؤلف (پدیدآور)، نویسنده، و زندگی نامه نویس اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود جیمز تیت بلاک شده است.
کتاب دستور غذای الینور فتی پلاس () کتابی است در سال ۱۹۸۶ از هیلاری اسپارلینگ که حاوی و توصیف دستور العمل های کتابی است که توسط النور فتیپلیس با تاریخ ۱۶۰۴ نوشته شده و در زمان حیات او گردآوری شده است: نسخه خطی حاوی اضافاتی است. اسپرلینگ همسر یکی از نوادگان فتیپلاس است که این نسخه خطی را به ارث برده بود. این کتاب نمای مستقیمی از آشپزی انگلیسی عصر الیزابت در یک خانه روستایی اشرافی، با یادداشت های فتیپلیس در مورد مدیریت خانه ارائه می کند.
چوکر یا خفه کننده یک فیلم علمی تخیلی، اکشن و ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ به نویسندگی و کارگردانی نیک واللونگا با بازی پل اسلون، کالین پورچ، هیلی داموند، آنتونی دنیسن، رابرت آر شفر، کاترینا لاو، جسی کورتی و الا توماس است. این فیلم در ۱۹ مارس ۲۰۰۵ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و تحت عنوان اختلال (انگلیسی: Disturbance) بر روی دی وی دی در اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد. داستان. هاد مستر (پل اسلون) از زندان آزاد می شود تا یک نژاد بیگانه شبیه ویروسی را شکار کند. او را به آژانسی می برند و در آنجا با لوگان (کلین ایوان) شریک می شوند تا چنین مأموریتی را انجام دهند. آنها با هم از طریق انبوهی از هجوم بیگانگان در شهر می جنگند تا به رهبر (هیلی داموند) برسند. در همین حال، مسترز به شدت در تلاش است تا خود را از بازگشت به روش های خشونت آمیز خود بازدارد. تولید. این فیلم در لوکیشن هایی در لس آنجلس، کالیفرنیا در مدت دوازده روز فیلمبرداری شد. نقش های «رهبر» و «پزشک» در ابتدا قرار بود توسط مردان ایفا شود، اما در عوض توسط بازیگران زن هیلی داموند و کاترینا لاو بازی شد.
عدالت برقرار باد و جهان نابود باد شعار فردیناند یکم، امپراتورِ امپراتوری مقدس روم (۱۵۵۶–۱۵۶۴) بود که آن را به عنوان پندی اخلاقی به کار می گرفت و اصلی زیربنایی برای ادارهٔ ملت شد. این جمله احتمالاً از کتاب "مکان های عمومی" (۱۵۶۳) نوشتهٔ یوهانس یاکوبوس مانلیوس گرفته شده است. این پندی است که می گوید که یک حُکم عادلانه باید به هرقیمت ـ فارغ از پیامدهای عملی اش ـ صادر شود. یک عبارت بدل آن "Fiat justitia ruat caelum" است «عدالت برقرار باد، آسمان فروریزد.» از مثالهای معروفِ استفاده از این جمله، آنِ ایمانوئل کانت است در کتاب خود (۱۷۹۵) تا سرشتِ ضدفایده گرایانه ی فلسفهٔ اخلاقی اش را در جملهٔ Fiat iustitia, pereat mundus خلاصه کند که خود بدین گونه تفسیرش می کند: «عدالت برقرار باد [حتی اگر] جملگی اشرارِ عالَم محو گردند.» لودویگ فون میزس در کتابش "کنش انسانی" می گوید که یک اقتصاددانِ فایده گرا نمی گوید Fiat iustitia, pereat mundus که می گوید Fiat iustitia, ne pereat mundus یعنی «عدالت برقرار بُوَد، تا جهان نابود نبُوَد»
باندا Bandha (همچنین "کارما باندا" - "karma-bandha") در آیین جین، رهایی از "کارما" است. "باندا" (اسارت) بلافاصله پس از Asrava (ایجاد "کارما") می آید. بررسی اجمالی. طبق متن جین Tattvartha sutra، فعالیت هایی که باعث اسارت (یا "باندها") می شوند عبارتند از: طبق متن جین Samayasār، آزاد از اسارت "کارما باندها است". طبقه بندی. اسارت بر چهار قسم است:
مولکولِ هدفِ راپامایسین در پستانداران () که بیشتر با نام «اِم تُـر» (mTOR) شناخته می شود یک آنزیم کیناز است که در انسان توسط ژن «"MTOR"» کُدگذاری می شود. این آنزیم عضوی از کینازهای وابسته به فسفاتیدیل اینوزیتول ۳-کیناز در خانوادهٔ پروتئین کینازها است. mTOR به پروتئین های دیگر متصل می شود و جزء اصلی دو کمپلکس پروتئینی متمایز به نام های mTORC1 و mTORC2 است که در تنظیم فرآیندهای گوناگون سلولی نقش دارند. به طور مشخص، این پروتئین عملکردی همچون پروتئین کیناز اختصاصی سرین/ترئونین دارد که در تنظیم رشد سلولی، تکثیر سلولی، حرکت سلولی، بقای سلولی، بیوسنتز پروتئین، خودخواری و رونویسی ژنی دخالت دارد. به عنوان یک جزء اصلی mTORC2، پروتئین mTOR همچنین نقشی چون یک تیروزین کیناز ایفا می کند که باعث فعال شدن گیرنده های انسولین و گیرنده فاکتور رشد ۱ شبه انسولین می گردد. mTORC2 در کنترل و نگهداری ریزرشته های اَکتینی دیوارهٔ سلول نیز مؤثر است. کشف. راپا نوئی (جزیرهٔ ایستر - شیلی). تاریخچهٔ پژوهش های مرتبط با این پروتئین در دهه ۱۹۶۰ با یک سفر اکتشافی به جزیره ایستر (که ساکنان بومی اش آنرا «راپا نوئی» می خوانند) آغاز شد که هدفش شناس
ایی محصولات طبیعی در گیاهان و خاک، با امکانِ بالقوه درمانی بود. در سال ۱۹۷۲، «سورن سیگال» مولکول کوچکی در باکتری «استرپتومایسس هیگروسکوپیکوس» خاک را شناسایی و تلخیص کرد که خواص قوی ضد قارچی داشت. او نام این ماده را «راپامایسین» نهاد که اشاره ای به محل کشف و فعالیت اصلی آن بود. (سیگال و همکاران، ۱۹۷۵). با این حال، آزمایش های اولیه نشان داد که راپامایسین همچنین دارای فعالیت ضد سرطانی قوی و سرکوب کننده دستگاه ایمنی و خواص کشندگی یاخته ای است. راپامایسین در ابتدا مورد توجه صنعت داروسازی قرار نگرفت تا اینکه در دهه ۱۹۸۰، شرکت داروسازی آمریکایی وایت-آیرست از تلاش های سیگال برای بررسی بیشتر تأثیر راپامایسین بر سیستم ایمنی استقبال کرد. این موضوع در نهایت منجر به تأیید این دارو توسط سازمان غذا و داروی آمریکا به عنوان یک سرکوب کننده سیستم ایمنی پس از انجام پیوند کلیه شد. تاریخچه بعدی. کشف این مولکول مهم حاصلِ پژوهش های مستقل و جداگانه ای بر روی محصول طبیعی راپامایسین توسط جوزف هایتمن، رائو مووا و مایکل ان. هال؛ دیوید ام. ساباتینی، هدیه ارجمند-بروماژ، ماری لوئی، پل تمپست و سالومون اچ. اسنایدر؛ و کَندیس سِـیبرز، مری ام. م
ارتین، گرگوری جی. برون، جوزی ام. ویلیامز، فرنسیس دومون، گرگوری ویدرشت و رابرت تی. آبراهام بود. در سال ۱۹۹۳، رابرت کافرکی، جورج لیوای و همکاران؛ و ژانت کونتس، مایکل ان. هال و همکاران به طور مستقل ژن هایی را که واسطه سمیت راپامایسین بر روی قارچ ها هستند، شبیه سازی کردند که به عنوان کلی ژن های TOR/DRR شناخته می شوند. با این حال، هدفِ مولکولیِ کمپلکس ترکیبی اف کی بی پی۱۲-راپامایسین در پستانداران شناخته نشده باقی ماند. در سال ۱۹۹۴، پژوهشگرانی که در آزمایشگاه های استوارت شریبر، سالومون اچ. اسنایدر و رابرت تی. آبراهام کار می کردند، به طور جداگانه، پروتئینی را کشف کردند که مستقیماً با کمپلکس اف کی بی پی۱۲-راپامایسین تعامل داشت که به دلیل همسانی آن با TOR/DRR مخمر، به mTOR معروف شد. راپامایسین فعالیت قارچ را در فاز G1 چرخه سلولی متوقف می کند. در پستانداران، با متوقف کردن گذار چرخه سلولی از فاز G1 به فاز S در لنفوسیت های تی، سیستم ایمنی را سرکوب می شود؛ بنابراین، از آن به عنوان یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی پس از پیوند عضو استفاده می شود. علاقه به راپامایسین در سال ۱۹۸۷ به دنبالِ کشف یک محصول طبیعی سرکوبگر سیستم ایم
نی به نام تاکرولیموس دوباره شدت گرفت. در سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، مشخص شد که تاکرولیموس و راپامایسین به ترتیب موجب مهار گیرنده لنفوسیت تی (TCR) و مسیرهای سیگنالینگ گیرنده اینترلوکین ۲ می شوند. این دو محصول طبیعی برای کشف پروتئین های اتصال دهنده تاکرولیموس و راپامایسین، از جمله اف کی بی پی۱۲، و همچنین ارائه شواهدی برای بروز «جهش های کارکردزا» به کار رفت که نشان می داد ترکیبات اف کی بی پی۱۲-تاکرولیموس و اف کی بی پی۱۲-راپامایسین ممکن است از طریق مکانیسم های «کارکردزا» که عملکردهای سلولی مشخصی را هدف قرار می دهند، عمل کنند. این پژوهش ها شامل مطالعات بسیار مهمی توسط فرانسیس دومون و نولان سیگال در مِـرک بود که نشان داد تاکرولیموس و راپامایسین به عنوان آنتاگونیست متقابل رفتار می کنند. این مطالعات اف کی بی پی۱۲ را به عنوان یک هدف احتمالی راپامایسین مطرح کردند، اما در ضمن پیش بینی کردند که این کمپلکس ترکیبی ممکن است با عنصر دیگری از یک آبشار مکانیکی تعامل داشته باشد. در سال ۱۹۹۱ مشخص شد که احتمالا کلسی نورین، مولکول هدفِ «اف کی بی پی۱۲-اف کی۵۰۶» است. مولکول هدفِ اف کی بی پی۱۲-راپامایسین همچنان نامعلوم بود تا اینکه مطالعات
ژنتیکی و مولکولی در مخمر نشان داد اف کی بی پی۱۲ مولکول هدف راپامایسین است. در سال های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۳ مشخص شد پروتئین های TOR1 و TOR2، اهداف کمپلکس اف کی بی پی۱۲-راپامایسین هستند، و پس از آن در سال ۱۹۹۴ چندین گروه از دانشمندان به طور مستقل کشف کردند، «mTOR کیناز» هدف مستقیم اف کی بی پی۱۲-راپامایسین در بافت های پستانداران است. تجزیه و تحلیل توالی mTOR نشان داد که این مولکول، اُرتولوگ مستقیم پروتئین های کدگذاری شده توسط ژن های TOR1 و TOR2 در مخمرهاست که جوزف هایتمن، رائو مووا و مایکل ان. هال در اوت ۱۹۹۱ و مه ۱۹۹۳ شناسایی کرده بودند. جورج لیوی و همکارانش نیز بعدها و به طور مستقل در مقاله هایی که در اکتبر ۱۹۹۳ منتشر شد، همان ژن ها را گزارش کردند که آنها را ژن های مقاومت غالب راپامایسین ۱ و ۲ (DRR1 و DRR2) نامیدند. این پروتئین که اکنون mTOR نامیده می شود، در ابتدا توسط استوارت شریبر، FRAP و توسط دیوید ام. ساباتینی RAFT1 نامگذاری شده بود. به دلیل گیج کننده بودن این نام گذاری های متعدد، عنوانِ mTOR، که نخستین بار توسط «رابرت تی. آبراهام» استفاده شده بود، به طور فزاینده ای توسط جامعه دانشمندانی که بر روی مسیرهای پیام رس
انی mTOR در سلول ها کار می کردند، برای نامیدن این پروتئین به کار گرفته شد تا ادای احترامی هم به مولکول اولیهٔ TOR مخمر باشد که توسط هایتمن، مووا و هال کشف شده بود. این مولکول در بازل سوئیس کشف شد و واژه TOR در آلمانی به معنای «دروازه» است و شهر بازل زمانی توسط دیوارهای بلندی با ۴ دروازه ورودی به داخل شهر احاطه شده بود. در سال ۲۰۰۹ میلادی، کمیته نام گذاری ژن هوگو به طور رسمی نام اف کی بی پی۱۲ را به mTOR (به معنای «هدف مکانیکی راپامایسین») تغییر دارد. کشف TOR و شناسایی mTOR پس از آن، دری را به روی مطالعه مولکولی و فیزیولوژیکی سلولی باز کرد که امروزه «مسیر mTOR» نامیده می شود و تأثیر فراوانی بر رشد سریع حوزه زیست شناسی شیمیایی داشته است، جایی که مولکول های کوچک به عنوان کاوشگر زیستی استفاده می شوند. عملکرد. مولکول mTOR پیام های دریافتیِ بالادست را تجمیع و ادغام می کند؛ از جمله سیگنال های مربوط به انسولین، فاکتورهای رشد، فاکتور رشد شبه انسولین ۱، فاکتور رشد شبه انسولین ۲ و آمینو اسیدها. این مولکول پروتئینی همچنین سطح مواد مغذی، اکسیژن و انرژی سلولی را حس می کند. مسیر mTOR یکی از تنظیم کننده اصلی سوخت وساز و فیزیو