Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یک صادرکننده مرتبط نفت در دهه ۱۹۹۰ به یک واردکننده خالص در دهه ۲۰۱۰ تبدیل شد. مانند بولیوی و ونزوئلا، آرژانتین در دهه ۱۹۹۰ در باز کردن بخش به روی سرمایه خصوصی و خصوصی کردن شرکت دولتی وای پی اف بسیار موفق بود. با این حال، با بحران اقتصاد کلان در سال های ۲۰۰۱–۲۰۰۲، این کشور تمام قراردادهای خود را نپذیرفت، مالیات صادراتی ایجاد کرد و شرکت ها را مجبور به پرداخت یارانه به بازار محلی کرد. سودآوری این بخش به شدت تحت تأثیر قرار گرفت که منجر به کاهش چشمگیر سرمایه گذاری و تولید و ذخایر ثابت شد. با این حال، اکتشافات قابل توجهی از منابع غیر متعارف در منطقه واکا مورتا وجود داشت که نوید آن را می داد که کشور را بار دیگر به یک نیروگاه انرژی تبدیل کند. با این حال، سرمایه گذاری افزایش نیافت و واردات هیدروکربن ها رشد کرد و باعث ایجاد بحران در تراز پرداخت ها شد. این امر باعث شد تا دولت وای پی اف را در سال ۲۰۱۲ مجدداً ملی کند. با این حال، با توجه به نیاز به چرخه سرمایه گذاری جدید، دولت بلافاصله دوباره به روی سرمایه خصوصی باز شد و قانون هیدروکربن ها را تغییر داد تا شرایط را برای سرمایه گذاران جذاب تر کند. شورون، همراه با دیگر شرکت
های بزرگ نفتی بین المللی، از آن زمان به یکی از شرکای کلیدی وای پی اف در واکا مورتا تبدیل شده بود. برزیل. برزیل چارچوب نهادی اعتبار را برای سرمایه گذاران پیش بینی می کرد و به نظر می رسید که طی مدت طولانی از شرکت نفت دولتی در برابر «مصادره» محافظت می کرد. همچنین برزیل سومین تولیدکننده بزرگ منطقه بود، برزیل در سال ۲۰۱۵ از مکزیک و در سال ۲۰۱۶ از ونزوئلا پیشی گرفت. با این حال، تا سال ۲۰۱۵، برزیل واردکننده خالص قابل توجهی بود. این کشور وابستگی خود را به واردات از طریق ترکیبی از سیاست های بلندمدت کاهش داد که امکان افزایش تولید و جایگزینی مصرف داخلی نفت از طریق اتانول و گاز طبیعی را فراهم می کرد. بخش نفت به روی سرمایه گذاری خصوصی در سال های ۱۹۹۵–۱۹۹۷ باز شد و انحصار شرکت نفت دولتی پتروبراس از بین رفت. برای ارائه اعتبار بیشتر به چارچوب نظارتی، دولت یک آژانس نظارتی مستقل برای نظارت بر بخش نفت ایجاد کرد. علاوه بر این، پتروبراس تا حدی خصوصی شد. اما حتی اگر دولت کنترل اکثر سهام با حق رای را حفظ کند، بخش قابل توجهی از سرمایه شرکت در دستان خصوصی است. همچنین در نتیجه اصلاحات، سرمایه گذاری پتروبراس در بازه زمانی ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲
از ۴۶ میلیارد دلار فراتر رفت و در طول دهه ۲۰۱۰ به افزایش خود ادامه داد. از آن زمان، برزیل چندین دور مناقصه نفت را انجام داد. گفتنی است در نتیجه این سیاست ها، موفقیت های بزرگی در اکتشاف و تولید به دست آمد. کشف ذخایر عظیم فراساحلی نفت پیش از سال ۲۰۰۶، برزیل را در آینده به یک صادرکننده خالص مرتبط تبدیل کرد و انگیزه های دولت و شهروندان را به طور قابل توجهی تغییر داد. حتی در زمانی که تولید ذخایر فراساحلی هنوز آغاز نشده بود، به نظر می رسید کشور نگرش یک صادرکننده خالص را به خود گرفته است که بر جمع آوری رانت و توزیع آن متمرکز شده است. این امر باعث تغییراتی در چارچوب نهادی شد. از جمله این موارد باید به موارد زیر اشاره کرد: در همان زمان، در مورد تخصیص درآمدهای نفتی آتی بین مناطق و گروه های ذی نفع مختلف اختلافی درگرفت و دولت شرکت دولتی را مجبور به پرداخت یارانه به بازار داخلی کرد. از سال ۲۰۱۴، یک رسوایی بزرگ فساد در رابطه با شیوه های قراردادی پتروبراس، ویژگی استثنایی صنعت نفت برزیل را که مدل منطقه ای بود، زیر سؤال برد. این شرکت در چند سال گذشته نتوانسته به اهداف تولید خود دست یابد و با کاهش قیمت نفت، نیاز به بازسازی قا
بل توجهی دارد. برخلاف دیگر کشورهای منطقه که قراردادها را تغییر دادند، برزیل این کار را ماسبق به ماسبق نکرد و تغییرات در قانون فقط در مورد قراردادهای جدید اعمال شد و قراردادهای موروثی همچنان بر اساس شرایط مورد توافق اولیه اداره می شدند؛ بنابراین، اگرچه تغییراتی که در پتروبراس رخ داد برای سهامداران اقلیت زیان آور بود، اما برزیل با موارد شدیدتر ملی گرایی منابع در منطقه متفاوت است. دولت موقت تمر در سال ۲۰۱۶، مشتاق جذب سرمایه گذاری و مایل به فروش برخی از دارایی های پتروبراس بود. همچنین برخی از سیاست های ملی گرایانه منابع پیشین خود را معکوس کرد و اجازه فعالیت خصوصی در منطقه نفتی فراساحلی را داد، همچنین مشارکت سهام پتروبراس را اختیاری کرد و موافقت کرد. برزیل توانست ۲۶ بلوک نفتی را با موفقیت به حراج بگذارد و سرمایه گذاری های آینده نگر و پاداش های امضایی بسیار قابل توجهی را جذب کند. کلمبیا. اگرچه هنوز کلمبیا دارای ذخایر ثابت شده است اما یک صادرکننده خالص است. همچنین سومین صادرکننده بزرگ منطقه است که از اکوادور پیشی گرفته است. مورد کلمبیا شباهت های قابل توجهی با سناریوی مکزیکی دارد. گفتنی است کشف ذخایر قابل توجه با بهر
ه وری بالا در دهه ۱۹۹۰ به یک مولد مهم ارز خارجی و درآمد مالیاتی (به بیش از ۲۵٪) تبدیل شد. با این حال، از سال ۱۹۹۹، تولید و ذخایر کلمبیا با کاهش دو میدان تولیدی آن شروع به سقوط کرد و تا سال ۲۰۰۴، اجتناب ناپذیر به نظر می رسید که کلمبیا در دهه بعد به یک واردکننده خالص نفت تبدیل شود. در دهه ۱۹۹۰، در اوج تولید نفت، اثرات منفی اقتصاد کلان و مشکلات مالی و رقابتی ایجاد شد. علاوه بر این، شرایط قراردادی به سختی برای سرمایه گذاری در اکتشاف قابل جذب بود که از وضعیت ناامنی ناشی از فعالیت های چریکی آسیب دید. برخلاف بولیوی، اکوادور و ونزوئلا، رونق قیمت در دهه گذشته کلمبیا را با کاهش ذخایر و تولید در سقوط آزاد مواجه کرد که منجر به ایجاد انگیزه برای سلب مالکیت نشد. برعکس، کلمبیا به چرخه جدیدی از سرمایه گذاری نیاز داشت. با توجه به یک صنعت رو به زوال، دولت کلمبیا در سال ۲۰۰۵ یک سری اصلاحات مالی و قراردادی را برای جذب کردن سرمایه گذاری و بهبود رقابت پذیری شرکت دولتی اکوپترول اتخاذ کرد. با پیروی از مدل برزیل، که به نوبه خود از مدل نروژی الهام گرفته شده بود، ۱۰ درصد از سهام شرکت دولتی با موفقیت در بازار سهام قرار گرفت که به شرکت ا
ستقلال مالی و عملیاتی بیشتری داد و مانند برزیل، یک آژانس نظارتی مستقل ایجاد شد. اعتبار و جذابیت سرمایه گذاری ایجاد شده توسط اصلاحات نهادی باعث بازگشت سریع کاهش تولید شد. علاوه بر این، بین سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰، تولید بیش از ۱۵۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت. با توجه به کاهش قیمت ها از سال ۲۰۱۴، کلمبیا شرایط را برای سرمایه گذاری خصوصی قابل جذب تر کرده است و فعالانه سرمایه گذاران را برای شرکت در مناقصه های جدید تشویق می کند.
&lt;templatestyles src="Module:Sidebar/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; شمعونی () عمل فروش رتبه ها و مزایای کلیسایی است. این نام از شمعون مجوسی گرفته شده است، که در اعمال رسولان بدین صورت توصیف شده است که به دو تن از حواریون عیسی که قدرت شفا دادن مردم را داشتند پشنهاد پول می دهد تا آنها از قدرت خود به او نیز داده تا بتواند قدرت روح القدس را به هر کسی که دست هایش را بر او بگذارد، منتقل کند. این اصطلاح به سایر اشکال فروش در ازای پول در «مسائل معنوی» تسری یافته است. اصل و نسب. خرید یا فروش مقام و منصب در کلیسا از قرن پنجم محکوم شد، اما بعدها و در قرن ششم بود که با شخصیت شمعون مجوس در کتاب اعمال رسولان مرتبط شد. کلید ایجاد این ارتباط پاپ گرگوری یکم بود که چنین مبادلاتی را «بدعت شمعونی» نامید. شمعونی در قرون وسطی. اگرچه تصور می شود که شمعونی به عنوان یک جرم جدی علیه قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک در نظر گرفته می شود، اما تصور می شود که در طول قرن های ۹ و ۱۰ در کلیسای کاتولیک رایج شده است. در قرن یازدهم، در مورد این مسئله بحث های زیادی انجام شد. موضوع اصلی این بحث اعتبار احکام شمعونی بود: یعنی اینکه آیا روحانی
که از طریق شمعونی منصب خود را به دست آورده بود، به طور معتبر منصوب می شد یا خیر. در احکام گرگوری نهم بدین صورت به این موضوع پرداخته شده که چه مرتکب معامله شمعونی یا ذینفع از یک معامله شمعونی، در صورتی که یک کشیش سکولار باشد، ممکن است از مزایای شغلی خود محروم شود، یا اگر یک کشیش معمولی باشد، در صومعه ای سختگیرتر محبوس شود. به نظر می رسد قانون هیچ تمایزی بین فروش با سود فوری و فروش با سود مدت دار قائل نشده باشد. با این حال در سال ۱۴۹۴، یکی از اعضای فرقه کارملیت، آدام از جنوا، پس از موعظه علیه عمل شمعونی، با بیست زخم در رختخواب خود به قتل رسید.
النا ایروئتا آسانسا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مادران، عشق و زندگی"، "بسته از هر سو"، "چشم هایم برای تو"، "سنجاب قرمز"، "کیسه هوا"، "سلام، تنهایی؟"، "فارغ التحصیلی روح" و "دیار اجدادی" اشاره کرد.
انتقال الکترون (ET) زمانی اتفاق می افتد که یک الکترون از یک اتم یا مولکول به یک گونه شیمیایی دیگر تغییر مکان می دهد. انتقال الکترون یک توصیف مکانیکی از انواع خاصی از واکنش های اکسایش-کاهش شامل انتقال الکترون است. فرآیندهای الکتروشیمیایی واکنش انتقال الکترون هستند. واکنش های انتقال الکترون به فتوسنتز و تنفس ارتباط دارند. واکنش های انتقال الکترون معمولاً شامل کمپلکس های فلزات واسطه نیز می شوند، در شیمی آلی، انتقال الکترون مرحله ای در برخی از واکنش های پلیمری شدن تجاری مشاهده می شود. این پدیده در عملکرد کاتالیزور فتوردوکس نقشی بنیادی دارد.
ماریو دِ بنیتو (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اسپانیا است. وی دانش آموختهٔ هنرستان عالی سلطنتی موسیقی مادرید است و از شاگردان «اوراستیو ایکاستو» است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نابکاران آسوده نخواهند ماند"، "بسته از هر سو" و "جادوگران" اشاره نمود.
اسکروج یا پول پرست یک فیلم کمدی، فانتزی کریسمس آمریکایی به کارگردانی ریچارد دانر و نویسندگی میچ گلیزر و مایکل اداناهیو است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. بر اساس رمان سال ۱۸۴۳ سرود کریسمس اثر چارلز دیکنز است. در این فیلم کارن آلن، جان فورسایت، باب کت گولدث ویت، کارول کین، رابرت میچام، مایکل جی. پولارد و الفری وودارد نیز ایفای نقش کرده اند. در راتن تومیتوز بر اساس رای ۴۹ منتقد به این فیلم امتیاز ۶۹ درصد داد. داستان. «فرانک کراس» (بیل مورای)، مدیر شبکه تلویزیونی ای بی سی، نیویورک، با بی رحمی یکی از کارمندانش، «الیوت لودرمیک» (گُلدتویت) را – که از ساخت ضعیف پیش نمایش نمایش زنده شب کریسمس شبکه به نام «اسکروج» انتقاد کرده اخراج می کند. همان شب، «فرانک» پس از دریافت جایزه «نوع دوستی» به دفترش برمی گردد و با روح رئیس سابقش، «لو هیوارد» (فورسایت) روبه رو می شود که به او هشدار می دهد به زودی سه روح دیگر به ملاقاتش خواهند آمد. «فرانک» خود را سر صحنه «اسکروج» می یابد و بر اثر عذاب وجدان به سازمان حمایت از بی خانمان ها – که «کلر» در آنجا کار می کند تلفن می زند، ولی دوباره شخصیت خبیثش غلبه می کند و سرصحنه بر می گردد، و این بار
روح کریسمس «حال» (کین) را می بیند که «کالوین» (فیلیپس) – پسر منشی اش، «کریس کولی» (وودوارد) – را نشانش دهد که از پنج سال پیش، از زمان مرگ پدرش تاکنون، یک کلمه حرف نزده است. «فرانک» همچنین روح بخشنده برادر کوچک ترش، «جیمز» (جان مورای) را می بیند. سپس به دفترش بازمی گردد، ولی با «الیوت» مسلح و خشمگین روبه رو می شود؛ به آسانسور پناه می برد، و در آنجا با روح کریسمس «آینده» روبه رو می شود که «کالوین» نوجوان را در تیمارستان، و «جیمز» را در حال سپردن تابوت «فرانک» به شعله های آتش نشان می دهد. «فرانک» که عبرت گرفته، «الیوت» را آرام می کند و پخش «اسکروج» را چند پیام قطع می کند. «کلر» نیز پس از دیدن نمایش، با او آشتی می کند.
فردریک شوندورفر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل فرانسه است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مأموران مخفی"، "تعویض" و "امانوئل ۴" (مدیر تولید) اشاره نمود.
پابلو اِچاری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پول سوخته" و "روش" اشاره کرد.
ژُردی گالسران (; ؛ ۵ مارس ۱۹۶۴) نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس و مترجم اهل اسپانیا بود. وی بیشتر به زبان کاتالان می نویسد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "روش" اشاره نمود.
خوزه ماریا کایخا (؛ – ) فعال سیاسی، روزنامه نگار، مجری تلویزیون، و نویسنده اهل اسپانیا بود. وی در اثر ابتلا به کووید ۱۹ در جریان دنیاگیری کووید-۱۹ در اسپانیا درگذشت. او از زندانیان سیاسی در دوران دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "۲۰ سانتی متر" اشاره نمود.
کارلوس سوارِس (؛ ۱۹۴۶ – ) فیلم بردار و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "برج سوسو"، "اُبیه دو اکسپرس" و "قایقرانی با باد" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گویا شده است.
نبرد مارابدا در ۳۰ ژوئن ۱۶۲۵ یا ۱ ژوئیه ۱۶۲۵ در نزدیکی مارابدا گرجستان امروزی به وقوع پیوست. در این جنگ ارتش صفویه با نیروهای گرجی رو در رو می شوند و نهایتا ارتش شاه عباس یکم پیروز می شود. این نبرد پس از نبرد مارتقوپی در همان سال رخ داد که ارتش ایران شکست خورده بود. پیش زمینه. این جنگ نتیجه قیام کارتلی-کاختی در سال ۱۶۲۵ بود، زمانی که تهمورث خان گرجی رهبری دومین شورش علیه امپراتوری صفوی را در زمان زندگی خود به دست گرفت. شاه عباس بزرگ، ارتش بزرگی را به فرماندهی عیسی خان صفوی (قورچی باشی) برای سرکوبی قیام فرستاد و او را فرمانده نیروهای صفوی در گرجستان کرد. عباس اول به والیان صفوی در قفقاز نیز دستور داد تا به عیسی خان کمک کنند. ارتش صفوی همچنین شامل بیگلربیگ های شیروان و ایریوان و نیز سربازانی از شمال و مرکز ایران بودند. شاه عباس اول از آذربایجان فرماندهی لشکرکشی را برعهده داشت و در آنجا اردو زد. آمادگی. ارتش ایران در پایان ژوئن ۱۶۲۵ وارد سرزمین گرجستان شد و در دره های رود آلگتی در دشت مارابدا اردو زد. پادشاه گرجستان تهمورث خان گرجی و گیورگی سااکادزه ۲۰ هزار نفر را جمع کردند و در دشت کوجوری-تابخمله اردو زدند. ایر
انیان منتظر ارتش بیگلربیگ آذربایجان، شاه بنده خان بودند و از این رو هنوز قصد یورش نداشتند. فرماندهان گرجستانی در مورد ویژگی های استراتژی که در نبرد استفاده می کردند، اختلاف داشتند. گیورگی سااکادزه اصرار داشت که منتظر حمله ایرانیان باشند تا از چشم انداز دشت مارابدا استفاده کنند، در حالی که شاه تهمورث خان شیوه برعکس را پیشنهاد می کرد. در نهایت، نقشه تهمورث خان بر نقشه گیورگی ترجیح داده شد و بنابراین نبرد با رهبری شخصی پادشاه تهمورث خان شروع شد و گئورگی ساکادزه را از فرماندهی برکنار گردید. جنگ. سپاه ایران برای حمله آماده شده بودند: سنگرها از پیش ساخته شده بود و توپخانه هایی در جلو قوا گذاشته شده بود که در پشت آن تفنگداران به آرایش چهار ردیف ایستاده بودند. جبهه جنگ به رهبری امیرغوناخان در حالی که عیسی خان صفوی فرماندهی مرکز ارتش را بر عهده داشت قرار گرفت. گرجی ها در طول شب از بلندی های تبخمله پایین آمدند و در سپیده دم استحکامات ایرانیان را به آتش کشیدند. تفنگداران و توپخانه ایران تلفات سنگینی به بار آوردند اما نتوانستند جلوی حمله گرجستان را بگیرند. امیرغوناخان به شدت مجروح شد. سپاه گرجی توانستند خطوط پیاده ایرانی
را بشکنند و حمله گسترده ای را به مرکز ارتش عیسی خان انجام دهند. در گرماگرم جنگ، جناحین پارسی نتوانستند به مرکز سپاه ایران کمک کنند، از نیروی اصلی جدا شدند و طبق نقشه تهمورث شاه از میدان جنگ شروع به فرار کردند. پیروزی گرجی ها تقریباً اجتناب ناپذیر به نظر می رسید، اما عیسی خان و گارد شخصی او همچنان سرسختانه در تلاش بودند تا پیشروی گرجستان را متوقف کنند. پس از شکست بسیاری از قوای لشکر ایران، یکی از جناحین گرجی نقطه تماس با دشمن را از دست داد و شروع به جشن گرفتن پیروزی زودهنگام خود کرد. در همان زمان، گردان های سواره نظام تهمورث شاه هنگام تعقیب ایرانیان در حال عقب نشینی از میدان اصلی نبرد جدا شدند. ایرانیان با جمع آوری مجدد نفرات خطوط شکسته شان و متمرکز کردن آن ها در اطراف گارد شخصی عیسی خان و راه اندازی یک ضد حمله قدرتمند به گرجی ها، از این مزیت استفاده نمودند. عیسی خان صفوی با استفاده از نیروهای کمکی تازه وارد شاه بنده خان (والی استان آذربایجان)، توانست خطوط تخریب شده گرجی را بشکند و آنها را منهدم کند. پیامد. شکست در ماربادا برای گرجی ها بسیار گران تمام شد و بسیاری از اشراف و سرداران باتجربه در خدمت و وفادار به
تهمورث شاه کشته شدند. دلایل اصلی شکست، اقدامات غیر انضباطی و استفاده از سلاح های قدیمی بود. با وجود شکست سخت، گرجی ها به جنگ چریکی علیه ایرانی ها ادامه دادند. پیروزی پرهزینه ایرانیان در مارابدا، قیام کلی در کاختی را فرونشاند. اندکی پس از شکست، شورشیان گرجی موفق به کمین شدند و شاه بنده خان را کشتند. تهمورث شاه، همراه با همرزمانش، فعالانه به مخالفت با ایران ادامه داد. مانورهای سیاسی و نظامی تهمورث شاه عملاً منجر به بازیابی خودمختاری در شرق گرجستان شد و تاج و تخت کاختی را به خود تهمورث شاه اول بازگرداند.
آتو محمدجانوف یک هنرپیشه اهل کشور تاجیکستان است که در ۴ سپتامبر ۱۹۴۰ در دوشنبه (که در آن زمان استالین آباد در اتحاد جماهیر شوروی نامیده می شد) زاده شد و در ۹ سپتامبر ۲۰۰۲ در اسفره درگذشت. او بازیگر بسیار محبوب آسیای مرکزی در دوره شوروی بود.
یائیر نوسوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسرائیل بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هاپوئل کفار سابا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسرائیل بازی کرده است.
خیل هامئیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسرائیل بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسرائیل بازی کرده است.
دیوید کاراکو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسرائیل بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مکابی تل آویو و باشگاه فوتبال بیتار اورشلیم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسرائیل بازی کرده است.
رونی شوروک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسرائیل بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مکابی حیفا و باشگاه فوتبال هاپوئل کفار سابا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسرائیل بازی کرده است.
الی بن ریموز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسرائیل بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بنی یهودا تل آویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسرائیل بازی کرده است.
ربکا اوبراین (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل بریتانیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "متأسفیم جا ماندی"، "اینجانب، دانیل بلیک"، "تالار جیمی"، "سهم فرشتگان"، "مسیر ایرلندی"، "در جستجوی اریک"، "بادی که کشتزار جو را تکان می دهد"، "بلیت ها"، "نان و گل های سرخ"، "نام من جو است"، "بین" و "زمین و آزادی" اشاره نمود.
کارلوس ورموت (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل اسپانیا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آنکه برایت خواهد خواند" و "دختر جادویی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صدف طلایی شده است.
مانولو کارو (؛ ۱۹۸۵) کارگردان فیلم و تهیه کننده فیلم اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانواده مقدس" و "عروس کولی" اشاره نمود.
اسکادران ۲۶۰ یک اسکادران نیروی هوایی سلطنتی بود که به عنوان یک واحد شناسایی و ضد زیردریایی در جنگهای جهانی اول و دوم شرکت داشت. تاریخ. شکل گیری و جنگ جهانی اول. اسکادران شماره 260 نیروی هوایی سلطنتی در 25 ژوئیه 1918 تشکیل شد و هواپیماهای دوهاویلند DH.6 را از وست هوو تا دوون در گشت زنی ضد زیردریایی اداره میکرد و در 5 مارس 1919 منحل شد. اصلاحات در جنگ جهانی دوم. این اسکادران در 22 نوامبر 1940 در کسلتاون، اسکاتلند اصلاح شد و هواپیماهای هاریکن را بکار میبرد. سپس به مصر نقل مکان کرد و بمب افکن های کرتیس کیتی هاوک را بر فراز صحرای غربی عملیاتی کرد. سپس اسکادران با ارتش هشتم به سمت تونس پیشروی کرد. در حالی که کمپین آفریقای شمالی فعال بود، پس از عملیات هاسکی به سیسیل منتقل شد. با پیشروی نیروهای متفقین به سمت ایتالیا، هواپیماهای موستانگ P-51 آمریکایی را بکار گرفت و در 19 اوت 1945 در لاواریانو منحل شد. در میان پرسنل برجسته اسکادران، بازیگر آینده کریستوفر لی بود که به عنوان افسر اطلاعاتی خدمت می کرد. پیدا شدن هواپیمای دنیس کاپینگ در سال 2012 در مصر. در ماه مه 2012، سی ان ان گزارش داد که یک کارگر نفت لهستانی در مصر یک هو
اپیمای کرتیس کیتی هاوک را کشف کرده که احتمالاً توسط گروهبان دنیس کاپینگ هدایت می شده است، که در 28 ژوئن 1942 مفقود شد و دیگر خبری از او نشد. کاپینگ دچار سردرگمی شد و در جهت اشتباه پرواز کرد. شواهد موجود در محل سقوط نشان می دهد کاپینگ از فرود جان سالم به در برده است. از آنجایی که هیچ بقایایی در نزدیکی کیتی هاوک مشاهده نشد، به نظر می رسد که کاپینگ در تلاشی ناامیدانه و در نهایت بیهوده برای کمک در بیابان سرگردان بوده است. استخوانهای او در فاصله کمی از هواپیما پیدا شدند. مقامات بریتانیا امیدوار بودند که هواپیمای فوق العاده ای که به خوبی حفظ شده بود را به موزه RAF در لندن بازگردانند، اما این نقشه ها ناکام ماند. در عوض، هواپیما توسط مصریها مورد بازسازی قرار گرفت و در موزه نظامی العلمین به نمایش گذاشته شد.
کالاهای واسطه ای (به انگلیسی:Intermediate goods)، کالاهای تولیدکننده (به انگلیسی:producer goods) یا محصولات نیمه تمام (به انگلیسی:semi-finished products)، کالاهایی هستند که به عنوان یک نهاده/ورودی در تولید سایر کالاها از جمله کالاهای نهایی استفاده می شوند. یک شرکت ممکن است کالایی واسطه ای بسازد و سپس از آن کالا استفاده کند، یا کالایی بسازد و سپس آن کالا را بفروشد، یا کالایی واسطه ای بخرد و سپس از آن کالا در محصولات و یا خدمات خود استفاده کند. در فرایند تولید، کالاهای واسطه ای یا بخشی از محصول نهایی می شوند، یا در این فرایند غیرقابل تشخیص از کالای نهایی می باشند. این بدان معناست که کالاهای واسطه ای در بین صنایع بازفروش می شوند. کالاهای واسطه ای در تولید ناخالص داخلی یک کشور محاسبه نمی شوند و ارزش کالای واسطه ای در ارزش کالای نهایی لحاظ می شود. روش ارزش افزوده می تواند برای محاسبه مقدار کالاهای واسطه ای گنجانده شده در تولید ناخالص داخلی استفاده شود. این رویکرد هر مرحله از پردازش را که در تولید کالای نهایی گنجانده شده است را در نظر می گیرد. توصیف کالاهای واسطه ای به عنوان کالاهای فیزیکی می تواند گمراه کننده باشد
. در اقتصادهای پیشرفته، حدود نیمی از ارزش ورودی های واسطه ای را خدمات تشکیل می دهند. کالاهای واسطه ای به طور کلی می توانند به سه روش مختلف ساخته و استفاده شوند. اول اینکه یک شرکت می تواند کالاهای واسطه ای خود را بسازد و از آنان استفاده کند. دوم، یک شرکت می تواند کالاهای واسطه ای تولید کند و به دیگران بفروشد. سوم، یک شرکت می تواند کالاهای واسطه ای را برای تولید کالاهای واسطه ای ثانویه یا کالاهای نهایی خریداری کند.
تندیس یادبود مقاومت مردم کردستان مجسمه ای اثر هادی ضیاءالدینی هنرمند کُرد اهل ایران است که در کوه آبیدر در شهر سنندج قرار دارد و به یاد مقاومت و ایثارگری مردم کُردستان در طول جنگ ایران و عراق ساخته شده است. این مجسمه بزرگ ترین مجسمه در ایران است. این مجسمه یک پدر کُرد را نشان می دهد که پیکر بی جان دو فرزند خود را بر روی دستانش گرفته و به شهر سنندج چشم دوخته است. مشخصات مجسمه. طول این مجسمه ۱۵ متر است که روی پایه ای به ارتفاع ۷ متر قرار گرفته است و در مجموع ۲۲ متر ارتفاع دارد. جنس این مجسمه از ورق فلز بوده و اجزای ان به صورت پنج قطعه سه متری به هم متصل شده اند. وزن مجسمه حدود ۲۰ تن است. ساخت این مجسمه دو سال طول کشید و اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ در کوه آبیدر نصب شد. وجه یادمانی اثر. این مجسمه با هدف یادبود مقاومت مردم کردستان در جنگ ایران و عراق به خصوص یادبود قربانیان حملهٔ شیمیایی روستای قلعه جی در شهرستان مریوان ساخته شد. ابتدا قرار بود که این مجسمه را بر فراز روستای قلعه جی مریوان نصب شود، اما به دلیل اندازهٔ بزرگ آن تصمیم بر آن شد که بر بلندی های کوه آبیدر و مشرف به شهر سنندج نصب شود.
ایراکلی یکم ( , ارکل اول ; ) یا نظرعلی خان ( ; )، از سلسله باگراتیونی ها، پادشاه گرجی بود که بر پادشاهی های کاختی (۱۶۷۵–۱۶۷۶، ۱۷۰۳–۱۷۰۹) و کارتلی (۱۶۸۸–۱۷۰۳) تحت حمایت دودمان صفوی ایران حکومت می کرد.
دومین پادشاهی کاختی ( ; همچنین Kaxet'i یا Kakhetia نوشته می شود) یک سلطنت اواخر قرون وسطی/اوایل مدرن در شرق گرجستان بود که مرکز آن استان کاختی و مرکز آن ابتدا در گرمی و سپس در تلاوی بود. این کشور در فرایند تقسیم سه جانبه پادشاهی گرجستان در سال ۱۴۶۵ پدیدار شد و با چندین وقفه کوتاه تا سال ۱۷۶۲ وجود داشت، زمانی که کاختی و پادشاهی گرجستانی همسایه کارتلی از طریق جانشینی سلسله ای تحت شاخه کاخایی سلسله باگراتیونی ها ادغام شدند. در طول بیشتر این دوره، پادشاهی تابع سلسله های متوالی ایران، و تا دوره بسیار کوتاه تر امپراتوری عثمانی، بود، اما از دوره های متناوب استقلال بیشتر، به ویژه پس از ۱۷۴۷ برخوردار بود.
ورزشگاه مرشان یک ورزشگاه چند منظوره در طنجه، مراکش است که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود و قبلاً زمین خانگی اتحاد طنجه بود. این ورزشگاه ۱۴٬۰۰۰ نفر گنجایش دارد. با این حال پس از اتمام ساخت و ساز دوم، توسط ورزشگاه ابن بطوطه جایگزین شد.
میخائیل "میخو" موسولیشویلی (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس و نویسنده اهل کشور گرجستان است.
تامری پخاکادزه (؛ زادهٔ ) نویسنده، نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس و نویسنده کودکان اهل کشور گرجستان است.
کوروش بابایی (زاده اردیبهشت ۱۳۵۰ آبادان) نوازنده کمانچه و آهنگساز اهل ایران و از جمله چهرهای شناخته شده در موسیقی ایرانی است. زندگی نامه. کوروش بابایی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۰ در آبادان زاده شد. در ۸ سالگی به همدان مهاجرت کرد و از کودکی متوجه استعداد موسیقی خود شد و به تشویق اطرافیانش موسیقی را از کودکی آغاز کرد. او ساز ویلن را به صورت خودآموز آغاز کرد و پشتکار و علاقه فراوان نت خوانی و تیوری موسیقی را فرا کرفت. در شهر همدان به توصیه هنرمند فقید مسعود فریدونی ساز کمانچه را شروع کرد پس از مدتی در ۱۶ سالگی در گروه همدان به سرپرستی مسعود فریدونی، نوازنده کمانچه گروه بود. در همان سال ها گروه همدان در سومین جشنواره موسیقی فجر مقام اول گروه نوازی و موسیقی ایرانی را بدست آورد و این اولین موفقیت او در زمینه موسیقی جدی بود. وی در طول تحصیلات دانشگاهی در رشته طراحی گرافیک (در مقطع کارشناسی) به طور هموزمان دوره های آهنگسازی و ارکستراسیون را نیز نزد شهرام مظلومی، رضا روحانی، و دوره های آزاد آهنگسازی گذراند. فعالیت حرفه ای. کوروش بابایی در ۱۷ سالگی با اردشیر کامکار آشنا و ردیف و تکنیک های ظریف کمانچه را نزد ایشان آموخت. ب
عد از حدود یکسال اردشیر کامکار از او دعوت کرد تا در گروه عارف به سرپرستی یکی از بزرگان موسیقی ایرانی یعنی پرویز مشکاتیان فعالیت کند. همکاری بابایی و مشکاتیان سال ها ادامه داشت و در این مدت در تمامی اجراهای کنسرت و ضبط البوم های موسیقی همراه پرویز مشکاتیان بود و در ۲۳ سالگی بطور موازی با فرامز پایور نیز شروع به همراهی و همکاری کرد. از جمله کارهای او در این دوره ضبط آلبوم افشاری مرکب به خوانندگی ایرج بسطامی و سرپرستی پرویز مشکاتیان و آلبومهای مختلف دیگر به سرپرستی و آهنگسازی هنرمندان دیگر بوده است. او در این دوره پروژه های موسیقی مستقل از جمله همکاری در ارکستر شهریار فریوسفی در تلویزیون، پدارم درخشانی در گروه رومی، گروه دالاهو به سرپرستی مسعود حبیبی را نیز دنبال می کرد. در سال ۱۳۸۳ با همکاری سامان احتشامی گروه شرقی را پایه گذاری کرد و هر ساله کنسرتهایی را در تالار وحدت به اجرا در آورد. وی در دوره های مختلف همکار بزرگان موسیقی و گروه های دیگری همچون هوشنگ ظریف، محمد اسماعیلی، حسن ناهید، حسین فرهاد پور، کامکارها، محمد علی کیانی نژاد، جواد ضرابیان، کیوان ساکت، شهرام میرجلالی، جمشید محبی، مهرداد دلنوازی، سعید ثابت،