Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آن شد. آب و هوای شدید. فلوریدا لقب «ایالت آفتاب» را دارد، اما آب و هوای شدید در این ایالت رایج است. فلوریدای مرکزی به عنوان پایتخت آذرخش ایالات متحده شناخته می شود، زیرا بیش از هر جای دیگری در این کشور رعد و برق را تجربه می کند. فلوریدا بالاترین میانگین بارندگی را در بین هر ایالت دارد، تا حد زیادی به این دلیل که توفان تندری بعد از ظهر در بیشتر ایالت از اواخر بهار تا اوایل پاییز رایج است. یک روز خوب ممکن است با یک طوفان قطع شود و تنها یک ساعت یا بیشتر بعد به آفتاب برگردد. این رعد و برق ها که در اثر برخوردهای زمینی توده های هوای مرطوب از خلیج مکزیک و اقیانوس اطلس ایجاد می شوند، در اوایل بعد از ظهر ظاهر می شوند و می توانند بارش های شدید، بادهای شدید و گاهی اوقات، پیچند را به همراه داشته باشند. فلوریدا در گردباد در هر مایل مربع (هنگام شامل پیچند دریایی)، پیشتاز ایالات متحده است، اما معمولاً به شدت گردبادهای ایالت های غرب میانه آمریکا و دشت های بزرگ نمی رسند. تگرگ اغلب با شدیدترین رعد و برق ها همراه است. بخش شرقی باریکی از ایالت از جمله اورلاندو و جکسون ویل سالانه بین ۲۴۰۰ تا ۲۸۰۰ ساعت نور خورشید دریافت می کند. بق
یه ایالت، از جمله میامی، سالانه بین ۲۸۰۰ تا ۳۲۰۰ ساعت دریافت می کنند. برف در فلوریدا یک رویداد نادر است، به خصوص در شبه جزیره. در طول کولاک بزرگ ۱۸۹۹، فلوریدا شرایط کولاک را تجربه کرد؛ منطقه خلیج تمپا برف «اثر خلیج» داشت، مشابه برف متأثر از دریاچه در منطقه دریاچه های بزرگ. در طول کولاک ۱۸۹۹ تنها زمانی بود که دمای هوا در فلوریدا به زیر ۰ درجه فارنهایت (-۱۸ درجه سانتیگراد) رسید. گسترده ترین بارش برف در تاریخ فلوریدا در ۱۹ ژانویه ۱۹۷۷ رخ داد، زمانی که برف در بیشتر ایالت بارید و بارش برف تا جنوب هومستد ادامه داشت. بارش برف همچنین در میامی بیچ برای تنها بار در تاریخ ثبت شده بارید. یخبندان شدید در سال ۲۰۰۳ باعث بارش برف در سواحل اقیانوس اطلس تا جنوب دماغه کاناورال شد. طوفان شدید سال ۱۹۹۳ شرایط کولاک را به پن هندل آورد، در حالی که باران شدید و گردباد شبه جزیره را فرا گرفت. اعتقاد بر این است که این طوفان از نظر ترکیب مشابه چرخند گرمسیری بوده است، برخی از مناطق ساحلی خلیج حتی خیزآب شش فوت یا بیشتر را مشاهده کردند. اخیراً، در طی یک رویداد یخبندان شدید در ژانویه ۲۰۱۰، اثری از برف و تگرگ در مرکز فلوریدا بارید. در شمال کر
یدور I-4، عمدتاً به شکل تگرگ، تجمع جزئی وجود داشت.
شاتنوا-لو-رویال () یک کمون در دپارتمان سون-ا-لوآر واقع در ناحیهٔ بورگونی-فرانش-کنته در شرق فرانسه است و حومهٔ غربی شلون-سور-سون محسوب می شود.
کامی بیو (؛ – ) پزشک اهل فرانسه بود. امروزه نام او به خاطر تنفس بیوت ماندگار است. او در شاتنوا-لو-رویال واقع در سون-ا-لوآر در سال ۱۸۵۰ به دنیا آمد. کامی بیو در حین کار به عنوان کارآموز در بیمارستان اوتل-دیو در لیون، مشاهداتی در مورد الگوهای تنفسی بیماران انجام داد و آنها را در سال ۱۸۷۶ منتشر کرد. وی پس از سال ۱۸۷۵ در ماکن به طبابت پرداخت.
جاکالوپ در فرهنگ عامه آمریکای شمالی نام جاندار افسانه ای می باشد که به عنوان یک خرگوش صحرایی با شاخ های شاخ چنگالی توصیف شده است. واژهٔ "جاکالوپ" نوعی تکواژ چندوجهی از کلمات "jackrabbit" و "antelope" است.
عینک نام یکی از محله های رشت است که در منطقه ۴ شهرداری رشت واقع شده است. تالاب عینک که از جاذبه های رشت و استان گیلان به شمار می رود در این محله قرار دارد.
آن رؤیا می بیند نخستین آلبوم از جاکالوپ می باشد که در ۲۶ اکتبر سال ۲۰۰۴ منتشر شد.
زاده شده برای دومین آلبوم از گروهٔ موسیقی کانادایی جاکالوپ می باشد که در ۷ ژوئن سال ۲۰۰۶ در ژاپن و در ۳ اکتبر همان سال در کانادا منتشر شد.
جان بیرمنگام (؛ مه ۱۸۱۶ – ۷ سپتامبر اخترشناس، زمین شناس، و شاعر اهل جمهوری ایرلند بود. او شش یا هفت سال را صرف سفرهای گسترده در اروپا کرد و در آنجا به چندین زبان مسلط شد. در سال ۱۸۶۶، او نوا عود کننده T Coronae Borealis را کشف کرد. او مطالعه کرد و مقالاتی در مورد سیارهها، بارش شهابی و لکه های خورشیدی نوشت. سال های اول زندگی. او در ادوارد بیرمنگام و الی بل به دنیا آمد و در املاک میلبروک در خارج از میل تاون، شهرستان گالوی بزرگ شد و در کالج سنت جارلاتز در توأم تحصیل کرد. خانواده بیرمنگام یکی از قدیمی ترین عناوین ایرلند را داشتند و آخرین بارون های آتنری و ارلز لوث بودند. بین سال های ۱۸۴۴ و ۱۸۵۴ او چندین سال را در سفر به اروپا گذراند و گمان می رود در برلین تحصیل کرده باشد. در سال های ۱۸۴۶ و ۱۸۴۷ او در امدادرسانی به قحطی در اطراف توأم فعال بود. در سال ۱۸۵۲ از رم دیدن کرد. هنگامی که در سال ۱۸۵۴ به خانه بازگشت، شبکه ای از روزنامه ها و مجلات ایجاد کرد که در آن شروع به همکاری در مقالات علمی و سایر موضوعات کرد. او ابتدا با مقالات خود در مورد سنگ های رسوبی در غرب ایرلند که در مجله انجمن زمین شناسی دوبلین همکاری کرد، توجه
را به خود جلب کرد.
آرون بودانسکی (؛ ۱۸۸۷ – ۱۹۶۰) متخصص بیوشیمی روس تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به سبب توصیف واحد بودانسکی در اندازه گیری سطح آلکالین فسفاتاز خون شهرت دارد. بودانسکی در رشتهٔ بیوشیمی از دانشگاه کرنل پی اچ دی گرفت و پایان نامه دکترایش را در سال ۱۹۲۱ تحت عنوانِ «مطالعات آنزیمی بر روی "علف هرز تاج ریزی برگ نقره ای"» ارائه کرد. او از سال ۱۹۲۶ به استخدام بخش آزمایش «بیمارستان بیماری های مفصلی نیویورک» درآمد و در آنجا پژوهش های مهمی در زمینهٔ سوخت وساز هورمون تیروئید، انسولین، سوخت وساز املاح معدنی در استخوان ها، کارکرد کبد و کارکرد غدهٔ پاراتیروئید انجام داد. او دو برادر به نام های «مایر بودانسکی» (۱۸۹۶–۱۹۴۱) و «اُسکار بودانسکی» (۱۹۰۱–۱۹۷۷) هم داشت که هر دو بیوشیمی دان های برجسته ای بودند.
واحد بودانسکی () یک شاخص منسوخ شدهٔ اندازه گیری غلظت آلکالین فسفاتاز در خون است. تعریف آن عبارت است از مقدار آلکالین فسفاتازی که ۱ میلی گرم یون فسفات را در طول نخستین ساعت انکوباسیون با یک سوبسترا بافری حاوی سدیم β-گلیسروفسفات آزاد می کند. این روش اولین آزمایش برای اندازه گیری سطح آلکالین فسفاتاز خون بود و توسط آرون بودانسکی در اوایل دهه ۱۹۳۰ ابداع یافت. واحدهای دیگری که در گذشته برای اندازه گیری سطح آلکالین فسفاتاز خون مورد استفاده قرار می گرفتند، واحدهای کینگ-آرمسترانگ، واحدهای کایند-کینگ و واحدهای بین المللی هستند. با این حال، واحد بودانسکی و آن واحدهای دیگر، امروزه قدیمی شده اند و استاندارد فعلی برای اندازه گیری آلکالین فسفاتاز «واحد در لیتر» (U/L) است.
آنو رنشی ، تولد ۱۳۰۱ - مرگ ۱۳۵۲ میلادی - یک زن در اواخر دوره کاماکورا و اوایل دوره نانبوکوچو و همسر غیر اصلی سوکوشیتسوی امپراتور گودایگو بود. او مادر شاهزاده تسونه ناگا، شاهزاده ناریناگا، امپراتور گو-موراکامی و چند فرزند دیگر بود.
لئونارد ان. باستن (؛ – ) پزشک اهل ایالات متحده آمریکا بود که بابت توصیف نشانه باستن شناخته می شود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۹۶ دریافت کرد و از سال ۱۹۱۹ دانشیار دانشگاه پنسیلوانیا و از سال ۱۹۲۸ استادتمام این دانشگاه بود. وی در سال ۱۹۳۱ در اثر ابتلا به باد سرخ درگذشت.
نشانهٔ فون گِـرِفه (؛ ) تأخیر حرکتی پلک فوقانی در هنگام حرکت چشم به سمت پایین است که نشان دهنده گواتر اگزوفتالمیک (بیماری گریوز) است. نشانهٔ فون گِـرِفه یک نشانهٔ دینامیک است، در حالی که تأخیر پلک یک نشانهٔ استاتیک است که ممکن است در عقب افتادگی سیکاتریک پلک یا افتادگی پلک مادرزادی نیز وجود داشته باشد. نشانهٔ فون گِـرِفه را نخستین بار چشم پزشک برجسته آلمانی آلبرشت فون گرفه تشریح کرد. «نشانهٔ فون گِـرِفه کاذب» نشانهٔ مشابهی است که در آن تأخیر حرکتی وجود دارد؛ اما علتش بازسازی نابجای رشته های عصب حرکتی چشمی در ماهیچهٔ بالابرنده پلک فوقانی است که در پارامیتونی مادرزادی رخ می دهد. نشانهٔ فون گِـرِفه کاذب معمولاً فقط در یک چشم ظاهر می شود، اما گاهی ممکن است آن را در هر دو چشم هم دید. دلیل درگیری تک چشمی آن هنوز مشخص نیست.
در ایالات متحده، آموزش جنسی به دو شکل اصلی آموزش داده می شود: و که به عنوان بخشی از قانون زندگی خانوادگی نوجوانان (AFLA) معرفی شده است. آموزش جنسی جامع، شامل آموزش هایی با عناوینی همچون (آموزش جنسی مبتنی بر پرهیز به علاوه کاهش خطر جنسی) می باشد. در این رویکرد، "خودداری انتخابی" را به عنوان یک گزینه انتخابی پوشش می دهد. همچنین نوجوانان را در مورد سن رضایت و در دسترس بودن روش های پیشگیری از بارداری و روش های جلوگیری از بیماری های آمیزشی آگاه می سازد. علاوه بر این، هر ایالت در آمریکا یک دارد. آموزش جنسی با رویکرد "خودداری انتخابی"، پرهیز محور، فقط پرهیز تا زمان ازدواج، اجتناب از خطرات جنسی، برنامه عِفاف و اخیراً آموزش جنسی توانمندسازی جوانان نیز نامیده می شود. این رویکرد بر پرهیز از فعالیت جنسی قبل از ازدواج تأکید دارد و روش هایی همچون پیشگیری از بارداری را رد می کند. این دو رویکرد در فلسفه و برنامه های دوربردی آموزش جوانان درباره تمایلات جنسی تفاوت های زیادی دارند. تفاوت های این دو رویکرد و تأثیر آن ها بر رفتار نوجوانان، همچنان موضوع بحث برانگیز در ایالات متحده است. موقعیت فعلی. برنامه های آموزش جنسی در ایالات
متحده به دانش آموزان ، در مورد سلامت جنسی و همچنین راه هایی برای جلوگیری از بیماری های مقاربتی و بارداری ناخواسته در نوجوانی آموزش می دهند. سه نوع اصلی برنامه عبارتند از: خودداری کامل، خودداری انتخابی و آموزش جامع جنسی. اگرچه برنامه های آموزش جنسی که خودداری کامل را ترویج می کنند، در مدارس دولتی آمریکا بسیار برجسته هستند، اما آموزش های جنسی جامع به عنوان مؤثرترین آن ها شناخته شده است. ثابت شده که آموزش های جنسی جامع به جوانان کمک می کند تا تصمیم های بهتری بگیرند. آموزش جنسی فواید زیادی دارد؛ برای مثال دانش آموزان را با آناتومی انسان آشنا می کند و اهمیت روابط سالم را آموزش می دهد. برنامه های آموزش جنسی جامع در مدارس دولتی نتیجه بخش بوده و این پتانسیل را دارد که درصد بالایی از بیماری های مقاربتی بارداری های ناخواسته را در آمریکا کاهش دهد. اکثر نوجوانان در ایالات متحده حداقل یک بار بین کلاس های ۶ و ۱۲ نوعی آموزش جنسی را در مدرسه تجربه می کنند. در بسیاری از مدارس برخی موضوعات جنسی از کلاس ۴ یا ۵ شروع به پرداختن می شود. موسسات آموزشی و سایر طرفداران استانداردهای ملی آموزش جنسی از این موضوع دفاع می کنند که تا پایان
کلاس پنجم، دانش آموزان باید بتوانند «گرایش جنسی را به عنوان جذابیت عاشقانه یک فرد به فردی هم جنس یا جنسیت متفاوت تعریف کنند.». با این حال، آنچه دانش آموزان می آموزند بسیار متفاوت است، زیرا تصمیمات برنامه درسی بسیار غیر متمرکز هستند. بسیاری از ایالت ها قوانینی دارند که بر آنچه در کلاس های آموزش جنسی آموزش داده می شود یا به والدین اجازه می دهد از شرکت در این کلاس ها انصراف دهند. برخی از قوانین ایالتی تصمیم گیری در مورد برنامه درسی را به تک تک مناطق مدرسه واگذار می کنند. اهداف ملی بهداشت عمومی برای نوجوانان، ارائه یک آموزش جنسی جامع را توصیه می کند، که طیف وسیعی از موضوعات را پوشش می دهد و خواستار «افزایش سهم نوجوانانی است که آموزش های رسمی در مورد پرهیز، روش های کنترل بارداری، و پیشگیری از HIV/AIDS و STIs دریافت می کنند». علیرغم اهداف ملی بهداشت عمومی، تحقیقات نشان داده است که شکاف رو به رشدی بین آن ها و نوجوانان دریافت آموزش جنسی وجود دارد. داده های نظرسنجی ملی رشد خانواده، یک نظرسنجی نماینده ملی خانواده که توسط مرکز ملی آمار سلامت انجام شده است، از پاسخ دهندگان پرسیده است که آیا قبل از سن ۱۸ سالگی «هرگونه آم
وزش رسمی در یک مدرسه، کلیسا، یک مرکز اجتماعی یا سایر موارد دیگر دریافت کرده اند. مکان» دربارهٔ طیفی از موضوعات آموزش جنسی. در طول دوره ۲۰۱۱–۲۰۱۳، داده های NSFG نشان داد که در میان نوجوانان ۱۵ تا ۱۹ ساله، نسبت های مشابهی از زنان و مردان گزارش شده است که آموزش رسمی دریافت کرده اند، با سهم دریافت آموزش در مورد روش های کنترل بارداری (۶۰٪ زن، ۵۵٪ مرد) کمتر است. نسبت به سهمی که در مورد نه گفتن به رابطه جنسی، بیماری های مقاربتی یا اچ آی وی/ایدز دستورالعمل دریافت می کند. بسیاری از نوجوانان با تجربه جنسی (۴۳٪ زن و ۵۷٪ از مردان) قبل از شروع رابطه جنسی، دستورالعمل رسمی در مورد پیشگیری از بارداری دریافت نمی کنند. سهم نوجوانانی که آموزش رسمی دریافت می کنند رو به کاهش بوده است. بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، نسبت زنان ۱۵ تا ۱۹ ساله که آموزش های مربوط به کنترل بارداری، نه گفتن به رابطه جنسی، اچ آی وی/ایدز و بیماری های مقاربتی را دریافت کرده اند، کاهش یافته است، و همچنین کاهش در این نسبت وجود دارد. از مردانی که گزارش داده اند در مورد کنترل بارداری دستورالعمل های رسمی دریافت کرده اند. هم مرد و هم زن افزایش دریافت آم
وزش در مورد نه گفتن به رابطه جنسی را گزارش کردند، بدون اینکه اطلاعاتی در مورد کنترل بارداری ارائه شود. NSFG همچنین کاهش زیادی در آموزش های رسمی در مورد کنترل تولد از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۱–۲۰۱۳ نشان می دهد که از ۸۷٪ به ۶۰٪ در دختران نوجوان و ۸۱٪ به ۵۵٪ در پسران نوجوان کاهش یافته است. اگرچه آموزش های رسمی در مورد کنترل بارداری به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، از هر ۱۰ نوجوان ۹ نفر گزارش می دهند که آموزش های رسمی در مورد بیماری های مقاربتی دریافت کرده اند. تحقیق های علمی مدرن گسترده نشان داده است که آموزش به جوانان در مورد رابطه جنسی منجر به آزمایش های جنسی اولیه نمی شود. علاوه بر این، تحقیق های مالی فدرال Mathematica Policy Research در مورد برنامه های پرهیز تا زمان ازدواج نشان داد که «جوانان در گروه برنامه به احتمال زیاد نسبت به جوانان گروه کنترل از رابطه جنسی خودداری می کنند و در میان آن هایی که گزارش کرده اند که دارای رابطه جنسی هستند. رابطه جنسی داشتند، تعداد شریک جنسی مشابهی داشتند و رابطه جنسی را در همان سن شروع کردند. متخصصان بهداشت عمومی اغلب برای آموزش آموزش جامع استدلال می کنند و به این اشاره می کنند که
این آموزش نتایج بهداشت عمومی را بهبود می بخشد. برنامه تحصیلی. برنامه درسی رایج در کلاس های آموزش جنسی مدارس آمریکا ، شامل «آموزش در مورد موضوعات بهداشت جنسی از جمله تمایلات جنسی انسان است. پیشگیری از HIV یا STI و پیشگیری از بارداری معمولاً در دبیرستان بیشتر از مدرسه راهنمایی یا ابتدایی مورد نیاز است.» آمار ارائه شده توسط مرکز کنترل بیماری (CDC) نشان می دهد که بین سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۴، بخشی از مدارس اطلاعاتی در مورد آموزش بهداشت جنسی، از جمله موضوعاتی مانند پرهیز، بلوغ، و نحوه استفاده صحیح از کاندوم ارائه می دهند. نپذیرفتن. CDC 19 موضوع مهم تربیت جنسی را که باید در تمام مدارس راهنمایی و دبیرستان تدریس شود، شناسایی کرده است. در سال ۲۰۱۴، کمتر از نیمی از دبیرستان ها و تنها ۲۰ درصد از مدارس راهنمایی در مورد تمام ۱۶ موضوعی که CDC آنها را برای آموزش بهداشت جنسی ضروری می داند، آموزش ارائه کردند. دبیرستان. یک گزارش آمار و سیاست، بر اساس داده های CDC و منتشر شده توسط مؤسسه Guttmacher، نشان می دهد که در سال ۲۰۱۴، ۷۲٪ از دبیرستان های خصوصی و دولتی در ایالات متحده اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری ارائه کردند، و ۷۶٪ آمو
زش دادند که پرهیز از "موثرترین روش" است. برای جلوگیری از بارداری، HIV و سایر بیماری های مقاربتی." اگرچه ۶۱ درصد از دبیرستان های خصوصی و دولتی ایالات متحده در مورد اثربخشی پیشگیری از بارداری تدریس می کردند، تنها ۳۵ درصد به آموزش نحوه استفاده صحیح از کاندوم به دانش آموزان نیاز داشتند. در جمعیت شناسی دبیرستان های دولتی و خصوصی ایالات متحده که پیشگیری از بارداری را آموزش می دادند، میانگین زمان صرف شده در کلاس برای تدریس این مبحث ۴٫۲ ساعت بود. مدرسه راهنمایی. آمار منتشر شده توسط CDC در مورد مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی در چارچوب سیاست ها و الزامات آموزش جنسی ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ نشان داد که ۳۰٪ از مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی ایالات متحده اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری ارائه می دهند و ۵۰٪ از آن ها پرهیز را به عنوان «موثرترین» روش برای جلوگیری از بارداری، HIV و سایر بیماری های مقاربتی آموزش می دهند. همچنین، ۲۰٪ از مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی ایالات متحده آموزش هایی در مورد اثربخشی پیشگیری از بارداری ارائه می دهند و ۱۰٪ از آن ها برای آموزش استفاده صحیح از کاندوم به دانش آموزان نیاز به آموزش دارند. گزارش CD
C همچنین نشان داد که به طور متوسط، ۲٫۷ ساعت آموزش در مورد پیشگیری از بارداری توسط مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی ایالات متحده الزامی است. دبستان. به طور سنتی، مدارس آموزش های جنسی را از کلاس های پنجم و ششم آغاز کرده اند که عمدتاً بر بلوغ و آناتومی و فیزیولوژی تولید مثل تمرکز دارد. آموزش جنسی در این مقاطع معمولاً به عنوان آموزش بلوغ شناخته می شود تا تأکید بر آمادگی کودکان برای تغییراتی که همه انسان ها، در بزرگسالی تجربه می کنند، منعکس کند. اطلاعات کمی در مورد میزان آموزش جنسی در دوره ابتدایی وجود دارد، اما تعداد فزاینده ای از مدارس، آموزش های جنسی مناسب را از مهدکودک آغاز کرده و آن را مطابق با استانداردهای ملی آموزش جنسی (NSES) ارائه می دهند. افکار عمومی. مطالعات متعددی در مورد اثربخشی هر دو رویکرد و داده های متناقض در مورد افکار عمومی آمریکا انجام شده است. نظرسنجی های عمومی انجام شده در طول سال ها نشان می دهد که اکثر آمریکایی ها به برنامه های آموزش جنسی گسترده تر نسبت به برنامه هایی که فقط پرهیز از خودداری را آموزش می دهند، علاقه دارند، اگرچه مربیان پرهیز به تازگی داده های نظرسنجی را با نتیجه گیری مخالف منتشر ک
رده اند. این نظرسنجی که توسط انجمن ملی آموزش پرهیز از خودداری (که اکنون Ascend نامیده می شود) حمایت می شود و توسط انجام شده است، اطلاعاتی را گزارش می دهد که در نظرسنجی های روش شناختی صحیح تکرار نشده است. با این حال، گزارش های انجام شده توسط NPR در ارتباط با بنیاد خانواده قیصر و مدرسه دولتی کندی، نشان می دهد که ۹۳ درصد از آمریکایی ها از آموزش جنسی در مدارس به هر طریقی حمایت می کنند. کارشناسان دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو نیز مربیان جنسی را تشویق می کنند که رابطه جنسی دهانی و نگرانی های عاطفی را به عنوان بخشی از برنامه درسی خود بگنجانند. یافته های آنها همچنین از مطالعات قبلی حمایت می کند که نتیجه می گیرند: آموزش جنسی هنوز در ایالات متحده بحثی است تا به امروز. برخی از والدین بر این باورند که برنامه های مدرسه فرزندانشان فعالیت جنسی را تشویق می کند و مدارس معتقدند دانش آموزان زیادی هستند که در خانه آموزش جنسی نمی بینند. هدف والدین این است که فرزندان از ارزش های خانوادگی خود پیروی کنند. والدین به جای اینکه برنامه های مدرسه در مورد چیزهایی که والدین سعی در اجتناب از آنها دارند به آنها آموزش دهد، می خواهند توانا
یی آموزش آنچه را که در مورد آموزش جنسی می خواهند به فرزندانشان بدهند. برنامه های آموزش جنسی در مدارس عمدتاً در تلاش است تا تصویری کامل از جنسیت و تمایلات جنسی به دانش آموزان ارائه دهد. آنها می خواهند دانش آموزان بدن خود را بشناسند و همچنین بدانند چگونه از آنها محافظت کنند و تصمیمات هوشمندانه بگیرند. در مطالعه ای با عنوان «پاسخ های نوظهور: یافته های پژوهشی دربارهٔ برنامه های کاهش بارداری نوجوانان» نشان داد که برنامه های آموزش جنسی فقط پرهیز در مدارس به ندرت تأثیر مثبتی بر نوجوانان می گذارد. با این حال، شواهد نشان می دهد که برنامه های جامع آموزش جنسی به دانش آموزان کمک می کند تا بدون توجه به آنچه که انتخاب می کنند تصمیم بگیرند و ایمن باشند. برنامه های آموزش جنسی موفق به عنوان برنامه هایی گفته می شود که برنامه های درسی را با نیازهای خاص دانش آموزان تطبیق می دهند، به فشار همسالان و راه های پاسخ به آن رسیدگی می کنند، و محتوا را به گونه ای مورد بحث قرار می دهند که برای گروه های سنی دانش آموزان و سطح تجربه جنسی مناسب باشد، همگی در عین حال اطلاعات دقیق. تدریس نزدیک به همتایان. در مدل تدریس نزدیک به همتا، دانش آموز با
تجربه تر (به جای معلم حرفه ای) به عنوان مربی عمل می کند و دانش و تجربیات خود را به دانش آموزان منتقل می کند. این مدل اغلب برای آموزش آموزش بهداشت و علوم زیستی استفاده شده است. یک مطالعه نشان داد که در ۷ مورد از ۱۱ کارآزمایی، مدل نزدیک به همتا موثرتر از آموزش معمولی بود. این مدل همچنین به عنوان ابزاری برای مربیان همتا برای تقویت مهارت های آموزشی و رهبری خود استفاده شده است، و مطالعات نتایج تحصیلی مثبتی را برای همسالان ارائه دهنده آموزش نشان داده اند. تعدادی از برنامه ها از مدل نزدیک به همتا استفاده کرده اند. هدف برنامه آموزش پیشگیری از نوجوانان در دبیرستان های نیوجرسی و کارولینای شمالی کاهش بارداری نوجوانان است، زیرا دانش آموزان کلاس یازدهم و دوازدهم به دانش آموزان کلاس نهم آموزش بهداشت جنسی می دهند. نتایج نشان دهنده تأثیر مثبت مدل این برنامه است. مثال دیگر، است که توسط شش دانشجوی دانشگاه ییل در سال ۲۰۰۳ ایجاد شد. دانشجویان مقطع کارشناسی کالج آموزش جامع سلامت را به دانش آموزان پایه نهم در مدارس آموزش می دهند. بیش از ۲۰۰۰ داوطلب دانشجوی کالج از طریق این برنامه به بیش از ۱۷۰۰۰ دانش آموز دبیرستانی دولتی خدمت می
کنند. احتمال مراجعه دانش آموزان به مراکز بهداشتی پس از اتمام ۱۳ کارگاه در مقایسه با دانش آموزانی که کارگاه ها را دریافت نکرده بودند، ۱۷ درصد بیشتر بود. علاوه بر این، دانش آموزانی که ۱۳ کارگاه آموزشی را دریافت کردند، نسبت به کسانی که این کارگاه را نداشتند، به احتمال زیاد قادر به تعریف دقیق رضایت، نحوه دسترسی به داروهای پیشگیری از بارداری و شناسایی نشانه های سلامت روان ضعیف بودند. برنامه «اشکال ندارد از کسی بپرسید» در سال ۲۰۱۴ ایجاد شد تا به عنوان یک خط متنی سلامت جنسی که فراتر از کلاس درس باشد، که در آن مربیان همتا می توانند با پاسخ دادن به سوالات دانش آموزان با نظارت بزرگسالان در آن شرکت کنند، ایجاد شد. سپس این برنامه در چهار دبیرستان در غرب پنسیلوانیا راه اندازی شد که در آن مربیان همسال به سوالات دانش آموزان پاسخ می دادند. IOTAS موفقیت آمیز بود و به نظر می رسید که در پاسخ به سؤالات از نظر زمان مؤثر باشد و محرمانه بودن را حفظ کند. همچنین به مربیان همسال اجازه داد تا بیشتر در جوامع خود مشارکت کنند و دانش سلامت جنسی خود را گسترش دهند. منبع سلامت نوجوانان برنامه مشابهی است که توسط فرزندپروری تنظیم شده تورنتو، کا
نادا تسهیل شده است، که در آن جوانان آموزش دیده داوطلب (سن ۱۶ تا ۱۹ سال) به سؤالات سلامت جنسی نوجوانان (سن ۱۳ تا ۱۹ سال) از طریق متن، ایمیل، تلفن یا وب سایت چت آنها پاسخ می دهند. نزدیک به همتا چالش ها و اشکالاتی دارد. تعهد زمانی لازم برای متخصص شدن همتا در زمینه سلامت جنسی، این امر را غیرعملی می کند. همچنین، یک مطالعه نشان داد که مربیان همسال (مخصوصاً مرد) در مدیریت سطوح سر و صدا و رفتار کلاس مشکل داشتند، زیرا آنها مانند معلمان از اختیارات برخوردار نیستند. علاوه بر این، مربیان همتا با مسائل مربوط به مدیریت زمان مواجه می شوند که زمان کافی در هر درس وجود ندارد و محدودیت های برنامه مدرسه نیز مشکل ایجاد می کند. در نهایت، برخی از مربیان همسال گزارش دادند که احساس می کنند از حمایت کافی از معلمان برخوردار نشده اند. حمایت والدین. یک نظرسنجی ان پی آر در سال ۲۰۰۴ نشان داد که اکثریت ۱۰۰۱ گروه والدین مورد نظر خواهان آموزش کامل جنسی در مدارس بودند، زیرا بیش از ۸۰٪ با این جمله موافق بودند که «آموزش جنسی در مدرسه باعث می شود من راحت تر با فرزندم در مورد مسائل جنسی صحبت کنم». کمتر از ۱۷ درصد از والدین شرکت کننده در نظرسنجی با
این جمله موافق بودند که فرزندانشان در معرض «موضوعی هایی هستند که فکر نمی کنم فرزندم در مورد آنها صحبت کند». ۹۰ درصد دیگر معتقد بودند که آموزش جنسی فرزندانشان «خیلی زود» نبوده است، و ۴۹ درصد از پاسخ دهندگان «تا حدودی مطمئن هستند» که ارزش هایی که در کلاس های آموزش جنسی فرزندانشان آموزش داده می شود مشابه ارزش هایی است که در خانه آموزش داده می شود، با ۲۳ درصد والدین نظرسنجی شده تا حدودی اعتماد به نفس کمتری دارند. بسیاری از پرونده های دیوان عالی توسط والدین برای حفظ حقوق خود برای کنترل تحصیل فرزندشان مورد استفاده قرار گرفته است. به عنوان مثال، تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۲۵ در "مورد پیرس علیه جامعه خواهران" "،" مبنی بر اینکه «کودک مخلوق دولت نیست». پرونده های بعدی به تأیید مجدد حقوق والدین ادامه دادند، مانند "ویسکانسین علیه یودر"، که در آن دادگاه تصمیم گرفت که قانون آموزش اجباری ویسکانسین حقوق پدر آمیش را برای بیرون بردن فرزندانش از مدرسه برای تکمیل تحصیلات خود به روش های آمیش در خانه نقض می کند. حمایت منطقه ای والدین. از زمان بررسی NPR در سال ۲۰۰۴، بسیاری از تحقیقات داده هایی را جمع آوری کرده اند که
نشان دهنده حمایت والدین در سطح ایالتی است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ در فلوریدا، که توسط اداره بررسی سیستم نظارت بر عوامل خطر رفتاری (BRFSS) و وزارت بهداشت فلوریدا پشتیبانی شد، از والدین دارای کودکان در سن مدرسه به دلیل دیدگاه آنها در مورد سؤالات مربوط به آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه سؤال کرد. هنگامی که از ۱۷۱۵ شرکت کننده نظرشان در مورد گزینه های برنامه درسی پرسیده شد، گروه اکثریت، ۴۰٫۴٪ از آموزش جامع جنسی (CSE)، ۲۳٫۲٪ فقط از پرهیز و ۳۶٫۴٪ از «پرهیز به علاوه» حمایت کردند. مشابه CSE، آموزش جنسی «پرهیز به علاوه» شامل اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری و کاندوم است. با این حال، این اطلاعات در «زمینه پیام های پرهیز قوی» ارائه می شود، مانند تقویت اهمیت وفاداری. هنگامی که در مورد گنجاندن موضوعات فردی سؤال شد، این نظرسنجی نشان داد که ۷۲ تا ۹۱ درصد والدین از تحصیلات دبیرستانی حمایت می کنند که شامل آموزش کنترل بارداری و کاندوم علاوه بر مهارت های ارتباطی، آناتومی/اطلاعات تولید مثلی انسان، پرهیز، HIV، بیماری های مقاربتی و مسائل جنسی/گرایش جنسی هنگامی که در مورد موضوعات فردی که باید در مدرسه راهنمایی تدریس شود، سؤال شد، ۶۲٪ -
۹۱٪ از والدین از موضوعات ذکر شده قبلی حمایت کردند. همچنین از والدین در مورد موضوعات مربوط به آموزش جنسی که در دوره ابتدایی تدریس می شد، سؤال شد و ۸۹ درصد از گنجاندن مهارت های ارتباطی، ۶۵ درصد از آموزش در مورد آناتومی انسان و اطلاعات باروری، ۶۱ درصد از گنجاندن اطلاعات در مورد پرهیز، ۵۳ درصد از گنجاندن اطلاعات در مورد پرهیز، حمایت کردند. اچ آی وی، و بیماری های مقاربتی و ۵۲ درصد از آموزش در مورد مسائل جنسی و گرایش جنسی حمایت کردند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ در هریس کانتی تگزاس، که توسط مرکز بهداشت دانشگاه تگزاس انجام شد، نشان داد که از ۱۲۰۱ والدینی که این نظرسنجی را تکمیل کردند، ۹۳٪ از والدین از آموزش آموزش جنسی در مدرسه حمایت کردند، ۸۰٪ احساس کردند که آموزش آموزش جنسی باید از وسط شروع شود. مدرسه یا قبل از دبیرستان و دو سوم شرکت کنندگان در نظرسنجی احساس کردند که اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری باید در برنامه آموزشی آموزش جنسی گنجانده شود. این مطالعه همچنین اشاره کرد که والدین اسپانیایی تبار قوی ترین حمایت را از آموزش در مدرسه نشان دادند که از نظر پزشکی دقیق است و اطلاعاتی در مورد کاندوم و پیشگیری از بار
داری ارائه می دهد. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷ در مینیاپولیس مینه سوتا، که توسط بخش بهداشت و پزشکی نوجوانان در دانشگاه مینه سوتا انجام شد، شامل ۱۶۰۵ شرکت کننده با کودکان مدرسه ای بود که به سؤالات نظرسنجی تلفنی در مورد موارد و نگرش نسبت به آموزش جنسی پاسخ دادند. ۸۳ درصد از والدین از CSE (آموزش جامع جنسی) حمایت کردند که هم پیشگیری و هم پرهیز از بارداری را آموزش می دهد. این نظرسنجی حمایت مردمی از آموزش جامع جنسی را نشان داد. شانس والدینی که CSE را به عنوان روشی مؤثرتر برای آموزش جنسی نسبت به برنامه درسی فقط پرهیز می پسندند، ۱۴٫۳ تا ۰٫۱۱ بود. این نظرسنجی نشان داد که والدین برای گنجاندن موضوعات فردی خاص در آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه نیز بالا بوده و از ۹۸٫۶٪ تا ۶۳٫۴٪ متغیر است. اکثر والدین همچنین احساس می کردند که آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه باید از دوران راهنمایی یا زودتر شروع شود. یک نظرسنجی در کالیفرنیا در سال ۲۰۰۶ از ۱۲۸۴ والدین کودکان مدرسه ای که به طور تصادفی با شماره گیری دیجیتالی انتخاب شده بودند، در مورد دیدگاه هایشان در مورد موضوعات مختلف در مورد آموزش جنسی مدرسه ای سؤال شد. وقتی در مورد اولویت برنامه درسی سؤال ش