Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کمونیسم لوکس کاملاً خودکار: یک مانیفست کتابی است از آرون باستانی که اولین بار توسط Verso Books در سال 2019 منتشر شد. این کتاب استدلال می کند که می توان از فناوری برای ایجاد یک اقتصاد پس از کمبود با رفاه گسترده استفاده کرد. خلاصه داستان. این کتاب استدلال می کند که تاریخ بشر را می توان به سه دوره وسیع تقسیم کرد که هر کدام با تغییرات اساسی در فناوری مشخص می شوند: ماقبل تاریخ تا طلوع کشاورزی، کشاورزی تا انقلاب صنعتی و دوره کنونی که با گسترش انفجاری فناوری اطلاعات مشخص می شود. باستانی پیشنهاد می کند که رونق حاصل از فناوری با مدل های معاصر سرمایه داری ناسازگار است. در حالی که سرمایه داری حول منطق کمیابی سازماندهی شده است، شکوفایی با واسطه تکنولوژی که او پیش بینی می کند با فقدان کمبود مشخص می شود.
شیخ محمد أحمد عمران (۱۵ اکتبر ۱۹۴۴ - ۶ اکتبر ۱۹۹۴) قاری قرآن و منشد دینی مصری بود. او اهل شهر طهطا در استان سوهاج بود. عمران نابینا بود. او در ده سالگی حافظ قرآن شد. قبل از دوازده سالگی به قاهره رفت و وارد مؤسسه قرائت قرآن در طنطا شد و سپس به مدرسه موسیقی نابینایان پیوست. دیپلم را از دبیرستان الازهر دریافت کرد. در شرکت حلوان به عنوان قاری قرآن استخدام شد و به شهرت رسید. در هنرگزینی رادیو مصر در اوایل دهه هفتاد شرکت کرد و پس موفقیت ممتاز در آزمون به عنوان خواننده مورد پذیرش قرار گرفت. او در بسیاری از برنامه های خوانندگی مذهبی شرکت می کرد و آواز می خواند. او در ۶ اکتبر ۱۹۹۴ درگذشت.
نام من لو کی وان است (; ) یک فیلم درام محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی به کارگردانی کیم هی جیت و با بازی سونگ جونگ کی و چوی سونگ اون است. این فیلم برپایه رمان "من با لو کی وان ملاقات کردم" اثر نویسنده چو هه جین است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد و داستان یک فراری از کره شمالی را روایت می کند که تنهایی به بلژیک برای پناهندگی سفر کرده است. این فیلم به صورت جهانی در نتفلیکس در ۱ مارس ۲۰۲۴ منتشر شد.
همشهری ها (; ) یک فیلم محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی به کارگردانی پارک یونگ جو و با بازی را می ران، گونگ میونگ، یوم هه ران، پارک بیونگ اون، جانگ یون جو، لی مو سنگ و آن اون جین است. این فیلم برپایه داستان واقعی کیم سونگ جا، صاحب واقعی رخت شوی خانه ای در هواسونگ، گیونگ گی است که رئیس یک سازمان فیشینگ صوتی را دستگیر کرد. این فیلم در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴ منتشر شد.
نزول خوار () به کسی گفته می شود که وام هایی با نرخ بهره بسیار بالا ارائه می دهد، شرایط سختی برای جمع آوری دارد و عموماً خارج از قانون عمل می کند. توصیف. به خاطر اینکه که نزول خوارها عمدتاً غیرقانونی عمل می کنند، نمی توان انتظار داشت که از سیستم قانونی برای وصول چنین بدهی هایی استفاده کنند، بنابراین اغلب به بازپرداخت با شرایط باج گیری و تهدید به خشونت متوسل می شوند. در دنیای غرب اخیر، نزول خوارها یکی از ویژگی های برجسته دنیای تبهکاران بوده اند.
کَفچه ماهی () رمانی است از نویسنده آلمانی گونتر گراس که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. درونمایه ها. داستان این کتاب که به نوعی برگرفته از داستان «ماهیگیر و همسرش» است، در عصر حجر آغاز می شود. مردی ماهیگیر، ماهی ای را در جایی صید می کند که هزار سال بعد، زادگاه خودِ گراس، یعنی شهر دانزیگ در آن به وجود می آید. ماهیگیر، همانند ماهی، نامیرا است و آن ها دوره های مختلف تاریخ را با یکدیگر سپری می کنند. گونتر گراس در خلق این داستان به یاد ماندنی، از تمامی توانایی هایش بهره گرفته و با نگارش چنین داستانی، دوران اوج خلاقیت زبانی خود را به رخ همگان کشیده است. گراس می گوید: «کتاب کفچه ماهی دربارهٔ زنان و غذاست، اما در عین حال دربارهٔ زنان و جنگ است، از جمله آنچه زنان علیه جنگ انجام داده اند - که متأسفانه اغلب سکوت بوده است.» گراس دربارهٔ دیدگاهش در مورد جنس های انسانی و تأثیر آن بر رمان گفت: «بیشتر زنانی که کتاب را کامل می خوانند آن را دوست دارند. آنهایی در جنبش آزادی زنان که می گویند تفاوتی بین مردان و زنان وجود ندارد آن را دوست ندارند. من این تفاوت را دوست دارم - از کسانی که تفاوت بین مردان و زنان را دوست ندارند متنفرم.» درونمایه
اصلی کتاب، مشارکت تاریخی زنان در واقعیت و داستان است، از الهه های اولیه جوامع مادرسالار در عصر سنگ در کناره رودخانه ویستولا، تا افسانه برادران گریم، "ماهیگیر و همسرش"، و تا فعالان معاصر "حقوق زنان" در رمان (همان طور که در ترجمه انگلیسی آمده است). "کفچه ماهی" نقش محوری به عنوان عامل و تحریک کننده آرمان هر یک از دو جنس در طول داستان دارد. فرایند نگارش. ایده این کتاب در اواخر دهه ۱۹۶۰ زمانی به ذهن گراس رسید که برای سیاستمدار ویلی برانت تبلیغ می کرد. او گفت که در طول مبارزات انتخاباتی، «همواره با زبانی دست دوم بمباران می شدم.» او اشتیاقی برای نوشتن آنچه بعداً به رمان "کفچه ماهی" تبدیل شد پیدا کرد، و پنج سال طول کشید تا آن را کامل کند.
سفر ماکائو ژاپن () یک مسیر تجاری بود که توسط پرتغالی ها از سال ۱۵۵۰ تا ۱۶۳۹ ایجاد شد و گوا، پایتخت آن زمان هند پرتغالی را به ژاپن وصل می کرد. و مسئول آن یک کاپیتان ژنرال بود.
سنای ماکائو () ساختار حکومت محلی در ماکائوی پرتغال (شبیه به شوراهای شهر) در طول امپراتوری پرتغال بود. عنوان "Leal Senado" در سال ۱۸۱۰ توسط شاهزاده نایب السلطنه ژوآئو ششم، که بعداً پادشاه جان ششم پرتغال شد به دولت ماکائو اعطا شد. این پاداشی بود برای وفاداری ماکائو به پرتغال در طول دودمان فلیپی، بین سال های ۱۵۸۰ و ۱۶۴۰ داده شد.
ارگ کهن دژ در شهر توس، بنایی در نزدیکی آرامگاه فردوسی است، که با شمارهٔ ۱۷۵۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. تاریخچه. قدمت ارگ به سه دوره تاریخیِ سامانی و سلجوقی و تیموری برمی گردد. ارگ محل سکونت حکام و نظامیان و نگهداری خزاین بوده است.
ستاره های میشلین یک سیستم رتبه بندی است که توسط کتاب قرمز راهنمای میشلن برای درجه بندی کیفیت رستوران ها استفاده می شود. در آغاز، کتاب راهنمای میشلن در سال ۱۹۰۰ منتشر شد تا به رانندگان فرانسوی نشان دهد که امکانات محلی مانند رستوران ها و مکانیک ها کجا هستند. سیستم رتبه بندی نخستین بار در سال ۱۹۲۶ با اهدای تک ستاره به رستوران ها معرفی شد و ستاره های دوم و سوم در سال ۱۹۳۳ اضافه شدند. فهرست رستوران های ستاره دار سالی یک بار به روزرسانی می شود. در این فهرست، معنای هر رده بندی به شرح زیر است: مقاله حاضر تنها به رستوران های سه ستارهٔ میشلن می پردازد. خلاصه. راهنمای ۲۰۲۳ میشلین، ۱۵۲ رستوران با ۳ ستاره میشلین را فهرست کرده است.
اسکات آیچیسون (زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۷۳) یک سیاستمدار کانادایی است که در انتخابات فدرال کانادا در سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس عوام کانادا انتخاب شد. او قبل از انتخاب، از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به عنوان شهردار هانتسویل مشغول به کار بود او رئیس کمیته سازماندهی بازی های زمستانی پارا زمستان انتاریو ۲۰۱۲ در هانتسویل بود.
گتا (geta - 下駄) نوعی پاپوش سنتی ژاپنی هست که به دمپایی لاانگشتی شباهت دارد. گتا نوعی صندل هست که از کفی چوبی و غالبا دو یا سه پاشنه دندانه شکل تشکیل شده و انگشتان پا در بین بند پارچه ای متصل به کفی، قرار می گیرد. گاهی برای افزایش طول عمر پاپوش، در پاشنه چوپی آن صفحه فلزی قرار داده می شود. گتا معمولا با کیمونو تابستانی، غیر رسمی و بدون جوراب پوشیده می شود. گتا انواع مختلفی دارد که در برخی از آنها، ارتفاع پاشنه چوپی به بیست سانتی متر می رسد.
وحیده فیضی (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل افغانستان است که از سال ۲۰۱۵ تا سقوط کابل در اوت ۲۰۲۱ رئیس بخش روزنامه نگاران زن کمیته خبرنگاران افغانستان بود. او هم اکنون به عنوان روزنامه نگار در روزنامه پلیتیکن کار می کند.
نجوا عالمی (؛ روزنامه نگار، و فعال حقوق بشر اهل افغانستان است. وی به دلیل تلاش هایش برای حمایت از حقوق بشر و آزادی بیان در افغانستان برندهٔ جوایزی همچون "جایزه پر انگر" شده است.
[کارت پرواز بی نهایت(AAirpass)] یک برنامه تخفیف مبتنی بر AAirpass عضویت بود که توسط American Airlines به مسافران مکرر ارائه شد که در سال ۱۹۸۱ میلادی راه اندازی شد. این برنامه بیشتر به دلیل ارائه قبلی سفر نامحدود به مکان های باشگاه آدمیرالز شناخته شده است.به دارندگان مجوز برای پنج سال یا مادام العمر پیشنهاد می شد .پس از اینکه برنامه مادام العمر و سفر نامحدود AAirpass متوقف شد،هواپیمایی امریکن ایرلاینز محصولی متفاوتی را با نام مشابه ارائه کرد که در عوض بر کرایه های پیش پرداخت با قیمت ثابت برای مسافران تجاری مکرر تمرکز داشت و حداقل تعهد سالانه یک دلار برای هر مسافر را می طلبید .ارائه این نسخه از امریکن ایرلاینز در سال ۳۰ نوامبر سال ۲۰۲۲ متوقف شد،امریکن ایرلاینز قصد دارد در ۳۱ نوامبر سال ۲۰۲۴ به طور کامل این برنامه را باز کند. عضویت نامحدود AAirpass همچنان معتبر است.
دوشیزه ستاره بین المللی مسابقه زیبایی زنان ترنس است. این مسابقه اولین بار در سال ۲۰۰۷ در مادرید برگزار شد و در سال ۲۰۱۰ به بارسلونا در کاتالونیای اسپانیا نقل مکان کرد. برنده یک تاج و جایزه دریافت می کند. در سال ۲۰۱۶ این مسابقه به دوشیزه ترنس ستاره بین المللی تغییر نام داد. در سال ۲۰۲۳ دوباره به دوشیزه ستاره بین المللی تغییر نام داد. دوشیزه ستاره بین المللی حال وسو گلدن از نیجریه است.
هم روح یا روح وابسته فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۲ و به کارگردانی پ. اس راماکریشنا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ن. ت. راما رائو، ساویتری و شاردا ایفای نقش کرده اند.
هزار چشم و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی جوشی است. در این فیلم بازیگرانی همچون مموتی، راتیش، شوبانا، جوزه پراکاش، راجیالکشمی و سوکوماری ایفای نقش کرده اند.
جوزفین کریر لونی (زاده ۲۹ آوریل ۱۸۸۱ – درگذشته ۲۷ فوریه ۱۹۶۲) پزشک آمریکایی، مدیر کالج و مبلغ باپتیست پزشکی در چین بود. او رئیس کالج پزشکی زنان مسیحی در شانگهای بود. اوایل زندگی. جوزفین کریر لونی در شیکاگو متولد شد و در ریدسبورو، ورمونت بزرگ شد، او دختر جوزفین روزلا کریر لافنا و جیمز ای لافنا بود. هر دو پدر و مادر در نیوانگلند متولد شده بوند. ((نام های لاونا و لانی به طور مشابه تلفظ می شدند؛ جوزفین و خواهرش بتی جین از املای دوم استفاده کردند. مادرش وقتی جوزفین پانزده ساله بود فوت کرد و دختران لونی توسط خویشاوندانشان به نام کروزیر بزرگ شدند. او در یک کارخانه تولید صندلی در ورمونت کار می کرد تا هزینه زندگیش و تحصیلات دانشگاهی اش را بپردازد. وی در سال ۱۹۱۶ مدرک پزشکی خود را از کالج پزشکی زن پنسیلوانیا کسب کرد. حرفه. لاونی پس از دریافت مدرک پزشکی در بیمارستان سل پیتسبورگ مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۱۹ توسط انجمن مأموریت خارجی زن باپتیست آمریکایی به عنوان مبلغ از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۳ به بیمارستان مارگارت ویلیامسون و کالج پزشکی زنان مسیحی در شانگهای اعزام شد. او استاد و رئیس دانشکده پزشکی شد. یادگرفت که ماندارین صحبت
کند، و روی سل، بری بری و کم خونی در چین مطالعه کرد. در سال ۱۹۲۵، او در کنفرانسی در دانشگاه جانز هاپکینز با موضوع «روابط آمریکا با چین» شرکت کرد. پس از جشن گرفتن پنجاهمین سالگرد تولدش در شانگهای، از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ در ایالات متحده مرخصی تحصیلی گرفت. در طول جنگ چین با ژاپن، او پناهندگان را در اردوگاهی در نزدیکی شانگهای درمان می کرد. هنگامی که ایالات متحده وارد جنگ جهانی دوم شد، لاونی به عنوان یک دشمن بیگانه از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ بازداشت شد و به عنوان پزشک در اردوگاه زندان کار کرد. او در سال ۱۹۴۳ به ایالات متحده بازگشت و در مورد تجربیات خود در دوران بازداشت صحبت کرد، در حالی که در دانشگاه کلمبیا نیز تحصیل می کرد. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸، او برای تأسیس یک مرکز خدمات پزشکی به چین بازگشت، زمانی که مبلغان زیادی اجازه ورود به چین را نداشتند. از سال ۱۹۴۸به ایالات متحده بازگشت، و تا سال ۱۹۵۵ که بازنشسته شد، در دفتر پزشکی ماموریت های وابسته کار کرد و به تأسیس یک کلیسای باپتیست در لانگ آیلند کمک کرد. زندگی شخصی. لاونی دوست صمیمی مارگارت تریت دوان، دختر سرود نویس ویلیام هاوارد دوان بود. در سال ۱۹۴۸، کلیسای زادگاهش در ریدسبورو،
ورمونت، لوحی را به افتخار کار تبلیغی او اختصاص داد. لاونی در سال ۱۹۶۲، در سن ۸۰ سالگی، در بیمارستانی در شهر نیویورک، پس از چندین ماه بیماری درگذشت. قبر او در هارتولویل، ورمونت است.
دوئل (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ با بازی جونگ جه یونگ، یانگ سه جونگ، کیم جونگ اون و سو اون سو است. این مجموعه از ۳ ژوئن تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی اس تی) از اوسی ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
رؤیای بسته شده به اسبی که از پا نمی افتد نمایشنامه ای از محمد چرم شیر است که در سال ۱۳۸۱ نوشته شده است. این نمایشنامه بارها در سالن ها تئاتر به روی صحنه رفته است. بن مایه. "رؤیای بسته شده به اسبی که از پا نمی افتد" با استفاده از تم زندگی کریستف کلمب، دو مرحله عمده را نشانه گرفته است. این کار در مرحله اولیه به مسئله «شناخت شناسی» می پردازد و در مسئله دوم به رنج و درد آدمی بعد از هبوط. بی گمان نام کریستف کلمب هم هر دوی این مسئله ها را به ذهن ما می آورد. او در سفر و دریا بوده است و دنبال شناختن دنیای دیگر گونه، به همین علت است که استفاده از این کاراکتر، به مثابه یک نماد می تواندکارکرد شناخت شناسانه آن را به نمایش بگذارد. او به دریا می رود تا دنیاهای ناشناخته را کشف کند، او به دریا می رود تا به گنج های تازه دست پیدا کند. خودش در جستجوی انسان های تازه است، اما محکوم است که دنبال خدایان نو می گردد. اسپانیا از او گنج می خواهد و او در زندگی و دنیا بدون چراغ به دنبال انسان می گردد، اما دست خالی برمی گردد. او در زمین، حتی آن سوی آب ها هم چیزی نمی یابد. دومین چیزی که زندگی کریستف کلمب به عنوان یک مسئله مطرح می کند، دنیا
ی آدم هاست که بعد از هبوط به درد و رنجی ابدی گرفتار شده اند. کلمب به عنوان یک نماد از انسان سرگشته، به دنبال این بهشت گمشده است. اگر از این زاویه به "رؤیای بستهؤشده به اسبی که از پا نمی افتد" نگاه کنیم، آن را طومار رنج هایی می بینیم که آدمی با آن دست به گریبان است. یکی از رنج ها، عدم شناختی است که او از دنیای پیرامون دارد. او در تاریکی اطرافش، دست به هرسویی دراز می کند و به دنبال یک شعله نور می گردد، خواه این دست دراز کردن او همچون کلمب باشد که به آن سوی اقیانوس ها سفر کرد، خواه همچون کسی که فقط در اتاقش، به جستجوی خود است، چرا که جستجوی دنیا، در حقیقت همان جستجوی خویشتن است.
هزار روپیه و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۴ و به کارگردانی کی. اس گوپالکریشنان است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمینی گانسام، ساویتری و ناگش ایفای نقش کرده اند.
هزار چراغ و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی اس. پی هوسیمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساتیاراج، شانتانو باگیاراج، سنا خان، کمال کاماراجو، گانجا کاراپو، سومان و تامبی رامایاش ایفای نقش کرده اند.
یک در هزار و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی سلواراغوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارتی، ریما سن، آندریا جرمیا و آر. پارتیبان ایفای نقش کرده اند.
پرواز شماره ۸۹۶۹ ایر فرانس یک پرواز ایر فرانس بود که در ۲۴ دسامبر ۱۹۹۴ توسط گروه اسلامی مسلح الجزایر (GIA) در فرودگاه هواری بومدین الجزیره ربوده شد. تروریست ها سه مسافر را به قتل رساندند و قصدشان این بود که هواپیما را بر فراز برج ایفل یا تور مون پارناس پاریس منفجر کنند. هنگامی که هواپیما به مارسی رسید، گروه مداخله ملی ژاندارمری (GIGN)، یک واحد ضد ترور از ژاندارمری ملی فرانسه، به هواپیما حمله کرد و هر چهار هواپیماربای را کشت. این حادثه باعث شد تا ایر فرانس پروازهای خود به الجزایر را تا سال ۲۰۰۴، یعنی دو سال پس از پایان جنگ داخلی الجزایر متوقف کند.
فاطمه عنبر نمایشنامه ای از محمد چرمشیر است که برای اولین بار در سال ۱۳۸۱ توسط انتشارات روزبهان به چاپ رسیده است. کتاب چاپ شده متشکل از چهار نمایش نامه است: "قلاده برای یک سگ مرده"، "مروارید"، "رضا موتوری" و "فاطمه عنبر". نمایشنامه "فاطمه عنبر" آدم های پس از جنگ را تصویر می کند و داستان آن دربارهٔ فاطمه عنبر است که شوهرش قاسم در جنگ پاهایش را از دست داده است، و زلزله ای رخ می دهد و… شخصیت ها. شخصیت های اصلی نمایش نامه "فاطمه عنبر" عبارتند از: داستان. فاطمه پس از امتناع از ازدواج با یحیی (برادر عصمت)، با قاسم که هر دو پای خود را در جنگ از دست داده است، ازدواج می کند. یحیی در شب عروسی فاطمه، فانوس ها را می شکند و جنجال به پا می کند. پس از یک سال بر اثر زلزله، سر پناه فاطمه و قاسم ویران شده، و فاطمه خسته از مشکلات و رنج های زندگی از این که با یحیی ازدواج نکرده است، احساس پشیمانی می کند، اما در این گیرودار عصمت به فاطمه خبر می دهد که یحیی در زمان وقوع زلزله چشمان خود را از دست داده است…
کارولا مایر میلوبار (متولد ۱۸۷۶) اولین پزشک زنی بود که در سال ۱۹۰۶ در کرواسی کار کرد او در سال ۱۹۰۰ از دانشکده پزشکی زوریخ فارغ التحصیل شده بود وی از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۴۵ در کلینیکی در خیابان بریسلاویچوا در زاگرب طبابت می کرد این اولین کلینیک خصوصی برای بیماری های دستگاه گوارش و اندام های زنانه در زاگرب بود.
گواهینامه رانندگی در ترکیه سندی است که توسط سازمان دولتی در ترکیه صادر می شود و ثابت می کند که دارنده صلاحیت رانندگی وسایل نقلیه موتوری را در این کشور دارد. امتحانات گواهینامه رانندگی توسط وزارت آموزش ملی تنظیم اجرا و اداره می شود در حالی که گواهینامه توسط اداره کل امنیت صادر می شود. یک تبعه خارجی می تواند با گواهینامه اتحادیه اروپا به مدت شش ماه در ترکیه رانندگی کند. پس از شش ماه باید گواهینامه او به مجوز رانندگی ترکیه تبدیل شود. این قانون برای کشور ایران نیز جاری است و این قانونی برای شهروندان این کشور، به میزان دو سال اعتبار دارد. در ترکیه برای رانندگی ماشین باید حداقل هجده سال و برای رانندگی موتور حداقل شانزده سال سن داشته باشید. آزمون رانندگی شامل یک آزمون عملی و تئوری است که اخیراً برای مطابقت با مقررات اتحادیه اروپا سخت تر شده است. عدم تمدید گواهینامه در این کشور ۱۲ هزار لیر جریمه دارد در حالی که تمدید گواهینامه در این کشور ۱۵ لیر هزینه خواهد داشت.
یادگاری ها نمایشنامه ای از محمد چرمشیر است که در سال ۱۳۸۱ نوشته شده و بارها در سالن های مختلف تئاتر به روی صحنه رفته است.
آسپی ها برای آزادی (به انگلیسی: Aspies For Freedom (AFF)) یک گروه همبستگی و مبارزاتی است که هدف آن افزایش آگاهی عمومی از جنبش حقوق اوتیسم است. هدف آسپی ها برای آزادی این است که به مردم آموزش دهد که طیف اوتیسم همیشه یک معلولیت نیست و مزایا و معایبی هم دارد. برای این منظور، این گروه سالانه روز افتخار به اوتیستیک را برگزار می کند و از جامعه اوتیسم حمایت می کند و به تلاش ها برای درمان اوتیسم اعتراض می کند. تاریخچه. آسپی ها برای آزادی که در سال 2004 توسط امی و گوئن نلسون تأسیس شد، از نشریاتی مانند "مجله نیو ساینتیست" پوشش خبری دریافت کرده است. تا اوت 2007، گاردین تعداد اعضای این گروه را 20000 نفر تخمین زد. راب کراسان، که برای بی بی سی می نویسد، معتقد است که افراد اوتیستیک با عملکرد بالاتر اغلب دارای استعدادهای فوق العاده ای در زمینه های ریاضی، حافظه، موسیقی یا هنر هستند. فعالیت های جاری. آسپی ها برای آزادی برای افراد اوتیستیک و مراقبان آنها اتاق های گفتگو فراهم می کند و از آنها مانند اعضای خانواده پشتیبانی می کند. همچنین به سازماندهی جلسات در جامعه اوتیسم کمک می کند. فعالیت ها. آسپی ها برای آزادی در سال 2004 از سا
زمان ملل درخواست کرد تا اعضای جامعه اوتیسم را به عنوان یک گروه اقلیت به رسمیت بشناسند. بیانیه ای از این گروه با عنوان "اعلامیه جامعه اوتیسم" منتشر شد. این مقاله دلایل درخواست چنین به رسمیت شناختن رسمی از سوی سازمان ملل و تلاش برای دستیابی به آن را شرح می دهد. آسپی ها برای آزادی همچنین علیه آزمایش های ژنتیکی قبل از تولد برای اختلالات طیف اوتیسم صحبت کرده اند و اوتیسم را به عنوان یک تفاوت در مقابل یک بیماری به تصویر می کشند.
دیوشا امیرا (؛ ۱۸۹۹ – ) ریاضی دان و معلم اهل اسرائیل بود. زندگی نامه. امیرا در سال ۱۸۹۹ از مادر و پدری به نام های ریوکا و ارون متولد شد. او در سال ۱۹۰۶ همراه با خانواده خود به اسرائیل مهاجرت کرد. پدر او یکی از بنیان گذاران تل آویو، کنیسه جامع تل آویو و مالک اولین چاپخانه یافو بود. دیوشا در سال ۱۹۱۴ از ژیمناسیوم عبری هرتزلیا فارغ التحصیل شد. امیرا تحصیلات خود را در دانشگاه گوتینگن ادامه داد و سرانجام دکترای خود را از دانشگاه ژنو زیر نظر هرمان مونتز دریافت کرد. پس از ترک ژنو، در دبیرستان رخاویا مشغول به کار شد و در انستیتوی ریاضیات اینشتین مدرس چندین دوره هندسه بود. به منظور تکمیل کردن برنامه آموزشی ۱۹۲۷-۱۹۲۸ انستیتو، ادموند لانداو، که او را با توجه به حضورش در گوتینگن می شناخت، از امیرا دعوت به همکاری کرد. به گفته لانداو امیرا تنها هندسه دان حاضر در اسرائیل بود. همسر دیوشا، بنیامین امیرا که همانند او دوره دکترایش را در ژنو سپری کرده بود، در انستیتو همکار او بود. همچنین او سابقه تدریس در کالج لوینسکی و دبیرستان بیت حاکرم، محل تحصیل ریاضیدانانی مانند ارنست اشتراوس، را در کارنامه دارد. از آثار او می توان به هندسه
: درسنامه ای برای دانش آموزان دبیرستانی (۱۹۳۸) و آثار پیشرفته تری همچون The Axiomatic Foundation of the Geometry Foundations منتشر شده در سال ۱۹۶۳ اشاره کرد.
میلن فلیکا (زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۶) وبلاگ نویس، فعال حقوق زنان و کارآفرین رسانه های اجتماعی اهل بنین است. نام اصلی او ماری-مادلین فیفام آکروتا است و در سال ۱۹۹۶ متولد شد. وقتی ۱۴ ساله بود، با الهام از رمان "دوست من فلیکا" اثر مری اوهارا خودش را «میلن فلیکا» نامید. وقتی ۱۷ ساله بود، وبلاگی راه اندازی کرد که در مورد حقوق زنان در کشورش، بنین، صحبت می کرد. از پول کمکی که برای تحصیل دانشجویی دریافت کرده بود، یک شرکت رسانه ای راه اندازی کرد تا مسائل مهم اجتماعی را برای جوانان بنین به تصویر بکشد. میلن فلیکا چندین کمپین آنلاین را برگزار کرده، از جمله کمپین #GiveMeMyCredit برای حمایت از حقوق پدیدآورندگان آثار خلاقانه مثل عکاسان. همچنین، فساد دولتی در تأمین آب برخی روستاها را فاش کرد و در سال ۲۰۱۷، کمپینی به نام #FreeMyBoobs راه اندازی کرد که سعی داشت قوانین پوشش برای زنان را تغییر دهد. در سال ۲۰۱۸ به تظاهراتی علیه مالیات بر اینترنت و تماس های تلفنی در بنین کمک کرد که این تظاهرات به عقب نشینی دولت انجامید. او همچنین در سال ۲۰۱۸ در مجمع ملی فرانسه در روز جهانی دختر سخنرانی کرد. او دارای مدرک لیسانس ادبیات بنین است و یک دی
پلم از دانشکدهٔ ملی اداری و قضایی گرفت و در سال ۲۰۱۸ در پاریس دورهٔ کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار را شروع کرد. زندگی نامه. ماری-مادلین فیفام آکروتا در ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۶ به دنیا آمد او نام مستعار میلن فلیکا را در ۱۴ سالگی با الهام از رمان "دوست من فلیکا" اثر مری اوهارا انتخاب کرد. فلیکا در ۱۷ سالگی اولین وبلاگ خود را آغاز کرد که به برجسته کردن مسائل مربوط به حقوق زنان در بنین اختصاص داشت، پس از آنکه یک تاجر بنینی گفته بود زنان هیچ سود و فایده ای در محل کار ندارند. در سال ۲۰۱۱ او رتبهٔ اول را در لیسانس ادبی بنین کسب کرد. در سال ۲۰۱۵ با استفاده از پول کمک هزینهٔ دانشجویی خود، "ایراوو مدیا" را راه اندازی کرد تا الگوهایی را برای جوانان بنین به نمایش بگذارد. او همچنین با مدرک دیپلم از دانشکدهٔ ملی اداری و قضایی در بنین فارغ التحصیل شد. او در سال ۲۰۱۸ شروع به تحصیل در رشتهٔ مدیریت کسب وکار (MBA) در پاریس کرد. کنش گری. فلیکا چندین کمپین آنلاین را هماهنگ کرده است، از جمله #GiveMeMyCredit در سال ۲۰۱۶ که کمپینی را برای خلاقان، مانند عکاسان، به منظور حفظ حقوق کار خود و اعتبار در هنگام استفاده از آن به راه انداخت در همان سال
، ایراو فساد دولتی در تأمین آب روستای بونوکو را افشا کرد. او در سال ۲۰۱۷ کمپینی را در رسانه های اجتماعی به نام #FreeMyBoobs راه اندازی کرد که سعی داشت نپوشیدن سوتین را برای زنان قابل قبول تر کند. در سپتامبر ۲۰۱۷، فلیکا اولین سخنرانی خود را در TEDx انجام داد. فلیکا در سال ۲۰۱۸ بخشی از کمپین #TaxePasMesMo ("از مگابایت های من مالیات نگیرید") بود. دولت بنین تلاش کرده بود برای دسترسی به اینترنت، پیامک ها و تماس های تلفنی، مالیات رسانه های اجتماعی وضع کند. فلیکا به سازماندهی و کمپین رسانه های اجتماعی و همچنین اعتراض مسالمت آمیز در سراسر شهرها کمک کرد. پس از ده روز، دولت از این طرح عقب نشینی کرد. اینترنت بدون مرز از این کمپین حمایت کرد و فلیکا به آنها مشاور می داد. در اکتبر ۲۰۱۸ فلیکا توسط یونیسف حمایت شد تا در روز جهانی دختر در مجمع ملی فرانسه سخنرانی کند.
وینسنت اوژه (؛ – ۶ فوریه ۱۷۹۱ (عمر ۳۴–۳۳)) بازرگان، افسر نظامی و زرگر بود که نقش کلیدی در رهبری یک قیام شکست خورده علیه امپراتوری استعماری فرانسه، در مستعمره سنت دومینگ، در سال ۱۷۹۰ داشت. او که خود فردی دورگه از نژاد نخبگان استعماری بود، به شورشی دست زد که درست قبل از انقلاب هائیتی رخ داد. انقلابی که منجر به استقلال این مستعمره از فرانسه شد و میراثی بحث برانگیز در هائیتی پس از استقلال به جا گذاشت. اوایل زندگی. وینسنت اوژه در سال ۱۷۵۷ در شهر داندون در سنت دومینگ به دنیا آمد. در آن زمان، سنت دومینگ قسمت غربی جزیره هیسپانیولا را تشکیل می داد و به عنوان بخشی از مستعمرات فرانسه در هند غربی، تحت حاکمیت استعماری فرانسه، بود. پدر اوژه، ژاک اوژه، یک فرانسوی سفیدپوست، و مادرش آنژلیک اوسه، یک زن رنگین پوست آزاده بودند. او چندین برادر و خواهر نیز داشت. خانواده اوژه صاحب کلان مزرعه قهوه بودند که توسط تعدادی کارگر برده دار اداره می شد و منبع اصلی ثروت خانواده بود. اوسه همچنین قراردادی برای عرضه گوشت به بازارهای داندون داشت. در سال ۱۷۶۸، والدینش اوژه را، که در سن یازده سالگی بود، به بوردو در فرانسه فرستادند و او در آنجا تقر
یباً هفت سال نزد یک زرگر شاگرد شد و در سال ۱۷۷۵ به سنت دومینگ بازگشت. اوژه به جای بازگشت به داندون، در پایتخت استعماری کیپ فرانسیس ساکن شد و برای عمویش وینسنت به عنوان مأمور کمیسیون در تجارت قهوه مستعمره کار کرد. در این مدت، اوژه بخشی از مالکیت مزرعه برده های خانواده اش را به دست آورد. اوژه همچنین صاحب یک اسکله بازرگانی شد که به همراه سه شریک تجاری خود در آن فعالیت می کرد. فعالیت های انقلابی. در سال ۱۷۸۸، اوژه به فرانسه سفر کرد تا هم بدهی های خود را تسویه کند و همچنین پرونده های متعددی را که خانواده اش درگیر آن بودند در مقابل شورای پادشاه مطرح کند. سال بعد با آغاز انقلاب فرانسه او نیز به صفوف این انقلاب پیوست. پس از آنکه سفیدپوستان غایب پیشنهادهای او را برای لغو قوانین تبعیض آمیز استعماری علیه رنگین پوستان آزاد رد کردند، او به یک گروه فعالی پیوست که خواست اعضای آن داشتن نمایندگی سیاسی در مجلس ملی فرانسه بود. در سال ۱۷۸۸ اوژه برای دومین بار به فرانسه سفر کرد. یک سال بعد، انقلاب فرانسه آغاز شد و اوژه که در آن زمان در پاریس بود، آرمان انقلابیون را پذیرفت. در اوت ۱۷۸۹، او به بحث با گروهی از زمین داران غایب پرداخت
و از آنان خواست تا قوانین تبعیض آمیز علیه رنگین پوستان آزاد در سنت-دومینگ را لغو کنند. با عدم پذیرش پیشنهادهایش اوژه به گروهی از رنگین پوستان آزاد که تحت رهبری وکیل سفیدپوست اتین دو ژولی برای کسب نمایندگی افراد ملاتو از مستعمرات در مجلس مؤسسان ملی فرانسه مبارزه می کردند، پیوست. در اکتبر ۱۷۸۹، اوژه به عنوان افسر در گارد ملی فرانسه نام نویسی کرد و درهمان زمان به مخالفین برده داری در انجمن دوستان سیاهان پیوست. طولی نکشید که او به همراه ژولین ریمون، رهبران گروه دو ژولی و چهره های بیانگر خواست های سیاسی رنگین پوستان آزاد در فرانسه شدند. آنان در مجلس مؤسسان ملی بر تلاش های خود برای کسب حق رای رنگین پوستان آزاد سنت دومینگ و داشتن نمایندگانی از خودشان اصرار ورزیدند. از آنجایی که هر دو نفر برده دار بودند، از ادامه وجود برده داری در مستعمرات حمایت کردند. در مارس ۱۷۹۰، نمایندگان مجلس مؤسسان ملی قانونی را، هرچند با متنی مبهم، تصویب کردند که به افراد رنگین پوست آزاد در مستعمرات فرانسه حق رای کامل می داد. پس از تصویب این قانون، اوژه به سنت دومینگ بازگشت. او مخفیانه سفر می کرد تا توجه زمینداران متخاصم را جلب نکند. در یک از