Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
. اسید باقی مانده می تواند به داخل تخلخل نفوذ کند که باعث خوردگی می شود. آب بندی اجزا قبل از آبکاری باعث از بین رفتن خوردگی می شود. افزایش پایان ثانویه. تخلخل ممکن است روغن ها، سیالات، سیال های سوارخ کننده ، پاک کننده های پیش از آبکاری و اسیدها را جذب کند. اگر تخلخل بسته نشده باشد، هر گاز یا مایعی ممکن است با خارج شدن بر روی آن تأثیر بگذارد. بستن مسیرهای نشتی قبل از اتمام ثانویه، هرگونه حالت خرابی را که ممکن است ناشی از گازهای خروجی یا ناسازگاری با مواد شیمیایی باشد از بین می برد. یکپارچگی قطعه را بهبود بخشید. از اشباع خلاء می توان به عنوان بهبود یکپارچگی قطعات ساخت افزودنی استفاده کرد. یک قطعه ساخت افزودنی به اندازه یک قطعه ساخته شده از فرآیندهای تولید سنتی متراکم نیست - و مانند آن دارای استحکام نیست. برای تقویت مواد آن می توان از اشباع خلاء استفاده کرد. همانطور که درزگیراشباع خلاء در سوراخ ها سخت می شود، یک پیوند بین لایه های قطعه ایجاد می کند. این امر چگالی قطعه را افزایش می دهد. مواد رایج. تولید افزودنی. قطعاتی که از طریق فرآیند تولید افزودنی ایجاد می شوند، مستعد همان تخلخلی هستند که با روش های سنتی تر ای
جاد می شوند. تخلخل ذاتی ، مربوط به خواص مواد و تکنولوژی است. دو ماده اولیه ای که آب بندی اشباع خلاء را تحت تاثیر قرار می دهند، پلاستیک و فلز متخلخل هستند. ریخته گری تحت فشار. قالب های ریخته گری تحت فشار و قالب های دائمی معمولاً دارای تخلخل داخلی هستند. این تخلخل عموماً در عمیق ترین سطح مقطع قطعه است و به پوست بیرونی گسترش نمی یابد. اما اگر قطعه نیز ماشین کاری شود، تخلخل داخلی آشکار می شود و در صورت تحت فشار قرار گرفتن قطعه نشت می کند. ریخته گری ماشینی که نیاز به نگه داشتن سیالات دارند (هندسه های ورودی، اتصالات خنک کننده، جعبه های انتقال، محفظه پمپ و اجزای قدرت سیال) به طور معمول با استفاده از رزین های اکریلیک مادام العمر آب بندی می شوند. از آنجایی که درزگیر داخل قطعه است، ابعاد بیرونی و ظاهر قطعه بدون تغییر است. الکترونیک. در این قسمت ها پین و سیم های فلزی در محفظه پلاستیکی تعبیه شده است. هنگامی که قطعات در طول ساخت یا استفاده معمولی گرما را تجربه می کنند، پلاستیک و فلز با سرعت های متفاوتی منبسط می شوند. این انبساط باعث ایجاد حفره های میکروسکوپی بین مواد می شود. در حالی که این مسیرهای نشتی اجتناب ناپذیر هستند
، در صورت عدم آب بندی می توانند باعث خرابی شوند. متالورژی پودر. اجزای متالورژی پودر (PM) به چهار دلیل اصلی آب بندی می شوند. اولین مورد این است که قطعات PM برای جلوگیری از نشت مایعات یا گازهای تحت فشار آب بندی می شوند. کاربردهای PM برای هوای فشرده، جابجایی سوخت یا محفظه های هیدرولیک رایج و موثر هستند. با این حال، منافذ آن ها باید ابتدا بسته شوند. اگر منافذ آب بندی نباشد، سیالات یا گازها از قطعه نشت می کنند. آب بندی قطعات باعث تغییر مشخصات ابعادی یا عملکردی قطعه نمی شود. قطعات PM قبل از آبکاری و برای کاهش خوردگی داخلی آب بندی می شوند. عملیات آبکاری معمولا شامل غوطه ورکردن قطعات در محلول های اسیدی است. پس از آبکاری، اسید باقی مانده در داخل قطعه می تواند باعث خوردگی شود ویا مانع از پوشش قابل قبول پوسته شود. راه حل این مشکل، آب بندی حفره های داخلی قبل از آبکاری است. همانطور که در بالا توضیح داده شد، تخلخل به مونومر آغشته شده و سپس کاملاً از سطح پاک می شود. رزین به یک پلیمر بادوام تبدیل می شود. بنابراین، فلز سطح در معرض آبکاری آزاد است در حالی که فضاهای داخلی خشک می شوند. فلز پودر نیز برای افزایش قابلیت نگهداری آغش
ته می شود. ماشینکاری قطعات PM به طور کلی دشوار است و برخی از ترکیبات ممکن است بدون خراب کردن ابزاربرش قابل ماشینکاری نباشند. عملیات ثانویه ماشین، مانند سوراخ کردن، ضربه زدن، یا برش، مختل می شود، زیرا فضای خالی بین ذرات باعث ایجاد صدای ابزار، کاهش عمر ابزار و کاهش کیفیت پرداخت می شود. اشباع خلاء تک تک دانه های فلز پودری را در طول ماشینکاری تثبیت و پشتیبانی می کند. این کار ماشین کاری را با کارآمدتر کردن، حذف پچ پچ ابزار و بهبود پرداخت ماشین کاری بهبود می بخشد. تخلخل فلز پودری، روغن ها، سیالات، سیال های سوراخ کننده، پاک کننده های پیش از آبکاری و اسیدها را جذب می کند. اگر تخلخل بسته نشده باشد، مایعات ممکن است از آن خارج شوند و بر روی پرداخت تأثیر منفی بگذارند. آب بندی تخلخل قبل از پرداخت های ثانویه، هرگونه حالت خرابی را که ممکن است در اثر تخلیه پیش تصفیه ایجاد شود، از بین می برد. جستارهای وابسته. متالوژِی پودر ریخته گری تحت فشار ریخته گری تحت فشار در خلاء تخلخل گاز
اسطوره شناسی سیستانی یا اساطیر سیستانی" " شامل مجموعه ای از باورها و اعمال گروهی برخاسته از تاریخ فرهنگی و مذهبی ایرانیان سیستانی، و افسانه های مردمی رایج در این سرزمین می باشند که عمدتاً توسط سنن شفاهی و منابع مکتوب به زمان کنونی منتقل شده اند. سرزمین. سیستان در اساطیر ایران و آئین زرتشت، اهمیت بسزایی دارد. سرزمین سیستان در پاره های ۱۳ و ۱۴ نخستین فصل وندیداد (اوستا) به عنوان یازدهمین سرزمین نیک که اهورامزدا آفریده، یاد شده است. طبق متون اساطیری سیستان را گرشاسب پسر اثرت بن شهر بن کورنگ بن بیداسب بن تور بن جمشیدالملک بن نونجهان بن اینجد بن اوشهنگ بن خراوک بن سیامک بن موسی بن کیومرث بنا کرده است. شخصیت های اساطیری. رستم. رُسْتَم یا رستم سیستانی نام آورترین چهرهٔ اسطوره ای در ایران و سیستان است و به تبع آن، مهم ترین چهرهٔ اسطوره ای ادبیات فارسی است. او فرزند زال و رودابه است. وی اسبی به نام رَخش داشت که در تمام نبردها یار و یاور او بود. رستم و اسبش، رخش، سرانجام با دسیسه شغاد، برادر ناتنی رستم، کشته شدند. زال. زال یا دستان از قهرمانان اسطوره ای سیستانی در ایران است که نامش در شاهنامه رفته است. وی پسر سام و پدر
رستم است. سام از آن که پسرش با موی سپید (آلبینیسم) و در شکل پری یا دیو به دنیا آمده بود ناخرسند بود. از این رو او را در پای البرز کوه که سیمرغ بر آن آشیان داشت رها کرد. سیمرغ نوزاد را یافت و به آشیانه خود برد و بزرگ کرد. از این پس سیمرغ تا پایان زندگی یاور زال و پسرش رستم است. سام. سام، پدر زال و پدر بزرگ رستم از تبار گرشاسپ، پهلوان اسطوره ای ایران است. نریمان. نریمان نیای بزرگ رستم پهلوان اسطوره ای شاهنامه از نسل گرشاسپ است. از نریمان به عنوان پهلوان سرشناس سیستانی خاندان سام در شاهنامه سخن رفته و این پهلوان در دژ سپید کشته شد و رستم سال ها بعد انتقام او را بگرفت. گرشاسپ. گَرْشاسْپ پهلوان بزرگِ سیستانی و نیای بزرگ رستم و نامور به «اژدهاکُش» است. منظومهٔ گرشاسپ نامه از اسدی طوسی در شرح دلاوری های اوست. این پهلوان از چهره های نامدار اساطیر ایران است. فرامرز. فرامرز از پهلوانان سیستانی و اساطیر ایرانی است. او فرزند رستم سیستانی، نوه زال و نواده سام و نریمان بود که به دست بهمن کشته شد. سهراب. سهراب جنگجوی افسانه ای در اساطیر ایران و در تراژدی رستم و سهراب است. او پسر رستم سیستانی که از پهلوانان ایرانی بود. او د
ر جوانی به دست پدرش رستم کشته شد. عشاق اسطوره ای. زال و رودابه. داستان عشق زال به رودابه یکی از مهم­ترین داستان­های عاشقانه شاهنامه فردوسی است؛ زیرا حاصل این عشق به دنیا آمدن رستم، قهرمان بزرگ شاهنامه است. اسطوره­ای که با شروع داستان زال و رودابه حضور فعّال دارد و تا آخر به بهترین شکل نقش خود را ایفا می­کند. رستم و تهمینه. رستم قهرمان برجسته شاهنامه فردوسی با اسب خود رخش به شکار می رود. رستم هنگام استراحت به خواب می رود و ترکان اسب را می ربایند و نزد چند مادیان می برند تا نسل از نسل اسب رستم پرورش دهند. رستم در جست و جوی رخش به پایتخت سمنگان نزدیک می شود. پادشاه سمنگان از او استقبال می کند و برای حضور رستم جشن می گیرد. نیمه شب تهمینه دختر پادشاه سمنگان به اتاق خواب رستم می رود. تهمینه به عشق خود به رستم اعتراف می کند و پس از مشورت با پدر تهمینه، پادشاه سمنگان، آن دو با هم زوج می شوند. روز بعد رستم تهمینه را ترک می کند و به ایران باز می گردد. او به نشانه عشقش به او یک دستبند هدیه می دهد. نه ماه بعد پسرشان سهراب به دنیا می آید. موجودات افسانه ای. بزلنگی. بزلنگی یکی از شبه دیوان در میان مردم سیستان است. او موجود
ی است قوی شبیه به دیو چه مانند انسان بر روی دو پا راه می رفته و چون نمی توانسته به طور قائم بایستد یک پایش را میکشده، که به همین علت سیستانی ها آنرا بزلنگی نامیده اند. این موجود در افسانه های سیستانی نقش عمده ای در جنگ با مردم دارد و اغلب هم دچار شکست می شود. مردآزما. در افسانه های مردم سیستانی آن را نوعی جن می دانند که اگر کسی از آنها نترسد، با او دوست می شوند. ولی اگر از او بترسند، قربانی اش را آنقدر می ترساند تا از پای درآید. در این افسانه ها گفته می شود مردآزما به صورت حیوانی اهلی بر مسافران مرد پدیدار می شود و ناگهانی سخن می گوید یا تغییر شکل می دهد و با این کار میزان دلاوری و مردانگی مسافر را می آزماید. بر پایه افسانه، مردآزما بیشتر در جای های تاریک و خلوت نمودار می شود ولی به کسی آسیبی نمی زند و به باور گروهی، در برابر افراد ترسو ظاهر نمی شود تا از آن ها آسیبی نبیند. گفته می شود این داستان برای این ساخته شده تا به افراد کم جرأت قوت قلب بدهند که اگر به جای تاریک یا خلوتی رفتند کمتر بترسند زیرا به آن ها گفته می شد مردآزما به افراد شجاع کاری ندارد. دیو پاهلو. در میان سیستانی ها گفته می شود دیوی وجود دارد
به نام دیو یاهلو که شبیه گاو نری است که در شب دیده می شود و به قربانیانش حمله و تجاوز می کند. کلوخ پران. در میان سیستانی ها موجودی است به نام جن کلوخ پران که به سمت قربانیان خود سنگ و کلوخ داغ پرتاب می کند ولی آن ها هرچه اطراف خود را نگاه می کنند کسی که سنگ پرتاب می کند را نمی بینند. سیمرغ. سیمرغ مشهور، مرغی ایزدی است که بر کوه البرز آشیان دارد و «زال» پدر «رستم» را پرورش داده است. «سام» (پدر زال) از این که فرزندش در هنگام تولد سفیدمو بوده است، خشمگین می شود و او را بر سر راه می گذارد. سیمرغ کودک را می یابد و به امر اهورامزدا او را پرورش می دهد. پس از آنکه زال در سایهٔ تربیت سیمرغ جوان نیرومندی شده بود، سام پشیمان می شود و او را به خانه برمی گرداند. سیمرغ پری از خود به زال می دهد تا هنگام سختی آن را آتش زند و از او یاری بخواهد زال دو بار به سیمرغ محتاج می شود: ۱. هنگام تولد رستم که به علت درشتی جثهٔ وی، مادرش در آستانهٔ مرگ قرار گرفته بود؛ ۲. در جنگ رستم با اسفندیار که رستم و اسبش به شدت مجروح شده بودند، سیمرغ به یاری آنها می شتابد و پس از علاج زخم های رستم راه غلبه بر اسفندیار را به او نشان می دهد. به دلیل ه
مین حمایت های سیمرغ از خاندان زال، عده ای نظر داده اند که این مرغ فرشته نگهبان یا توتم سیستانی ها (خانواده رستم) است. دلیل دیگری که برای این ارتباط ذکر شده، این است که برخی جایگاه سیمرغ را «کوه اپارسن» (aparsan) در «سکستان» (سیستان) نام برده اند.
آچار گیو () ابزاری است که در مونتاژ و نگهداری دوچرخه برای تنظیم کاسه های بلبرینگ های کاسه ای و ساچمه ای استفاده می شود. آچارهای گیو نازک تر و سبک تر از اکثر آچارهای دهانه باز دیگری هستند که برای کار روی دوچرخه استفاده می شوند. آنها فقط باید برای تنظیم کاسه ها یا برای کاربردهای دیگر با گشتاور کم مانند ترمزهای مرکزی استفاده شوند. استفاده از آچار گیو در کاربردهای با گشتاور بالا مانند شل کردن مهره های محور بیرونی به راحتی می تواند به آچار آسیب برساند. آچارهای گیو معمولاً حدود ۲ میلی متر ضخامت دارند، در مقایسه با تقریباً ۷ میلی متر برای یک آچار استاندارد دهانه باز. آچارهای گیو معمولاً بین ۱۳ میلی متر تا ۲۸ میلی متر اندازه گیری می شوند. اندازه هایی که امروزه بیشتر استفاده می شوند ۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷ میلی متر هستند. بیشتر اندازه های ۱۹ میلی متر و بالاتر برای کاربردهای تخصصی مانند BMX و توپی های دنده داخلی استفاده می شوند.
هان هه سوک (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۵۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برندهٔ جایزه بزرگ در جوایز درامای اس بی اس ۲۰۰۶ به خاطر ایفای نقش در "بهشت عزیز" شد. فیلم شناسی. گزیده فیلم شناسی
یو هه ری (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۶۴) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی همچون "افسانه افسونگر", "مد دهه ۷۰" و "عشقی برای کشتن" شناخته می شود. زندگی شخصی. یو هه رین در سال ۱۹۹۴ با بازیگر لی گون هی ازدواج کرد. او زمانیکه باهم در یک تئاتر اجرا می کردند، با لی آشنا شد. خواهر کوچکترش چوی سو رین نیز یک بازیگر است.
پارک هی جین (؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۷۳) بازیگر، مدل، کمدین، مجری تلویزیونی و خواننده اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "والس بهاری"، "مامان عصبانی"، "از بخت بد عاشقت شدم" و "به آرامی ذوبم کن" شناخته می شود.
سَرپَرّه () قطعه ای است که طوقه چرخ دوچرخه را به پره ها متصل می کند. سرپره یک استوانه سر دار با رزوه در داخل بخشی از طول آن است (یک ورودی بدون رزوه در نزدیکی «سطوح صاف» وجود دارد). به طور سنتی، سرپره ها در سوراخ های طوقه قرار می گیرند، به طوری که سر سرپره در بیرونی ترین قسمت طوقه قرار دارد، در حالی که انتهای دیگر سرپره به سمت داخل به سمت توپی اشاره می کند. در حال حاضر انواع مختلفی از سرپره ها موجود است، از جمله سرپره های داخلی که کاملاً در داخل طوقه قرار می گیرند و فقط با برداشتن لاستیک قابل تنظیم هستند، و همچنین سرپره های رزوه دار خارجی که به طوقه پیچ می شوند (مانند آنهایی که توسط Mavic Ksyriums استفاده می شوند). رزوه ها پره را می گیرند، بنابراین چرخاندن آن باعث افزایش یا کاهش کشش در پره می شود و بر موقعیت توپی نسبت به طوقه تأثیر می گذارد. گام رزوه می تواند با اندازه رزوه متفاوت باشد، اما برای ضخامت های رایج پره ۰٫۴۵۴ میلی متر است که از انواع رزوه Fg 2، Fg 2.3 یا Fg 2.6 استفاده می کنند. از آنجایی که رزوه های پره و رزوه های سرپره باید مطابقت داشته باشند، جعبه های پره معمولاً شامل تعداد مشابهی از سرپره ها هستن
د. صرفه جویی در وزن یا نیاز به استحکام زیاد به دلیل ساخت چرخ با پره های کم ممکن است نیاز به تهیه سرپره های متفاوت از آنهایی باشد که با پره ها ارسال می شود. مواد استاندارد برای سرپره ها برنج (معمولاً روکش نیکل) و آلومینیوم هستند. برنج سنگین تر است اما بادوام تر است و کمتر مستعد خوردگی، گرد شدن سطوح صاف در هنگام سفت شدن، شکستن و ساییدگی است. آلومینیوم بسیار سبک تر است. در صورت استفاده از سرپره های آلومینیومی، پره ها باید به اندازه کافی بلند باشند تا طول کامل رزوه های سرپره پره را درگیر کنند تا بار از پره به بالای سرپره منتقل شود. اگر پره فقط تا حدی وارد سرپره شود، سرپره بار تنش را تحمل می کند و مستعد شکستگی در اثر خستگی است. همچنین، در مورد سرپره های آلومینیومی، مراقبت و یک آچار پره خوب برای جلوگیری از گرد شدن سطوح صاف در هنگام سفت کردن ضروری است. اخیراً، سرپره های تیتانیمی از منابع آمریکایی و چینی در دسترس قرار گرفته اند. طرفداران سرپره های تیتانیومی پیشنهاد می کنند که آنها مزایای سرپره های برنجی و آلومینیومی (به ترتیب استحکام و وزن) را ترکیب می کنند، در حالی که در برابر خوردگی نسبت به هر دو ماده مقاوم تر هستن
سردنده () یا دنده عوض کن یک اصطلاح کلی برای انواع مختلفی از سوئیچ ها برای فعال کردن دستگاه دنده در دوچرخه یا موتورسیکلت است. تاریخچه. چرخ دنده های سیاره ای از دهه ۱۸۸۰ برای سه چرخه ها استفاده می شدند. اولین توپی های دنده ای دو سرعته برای دوچرخه ها توسط Seard Thomas Johnson آمریکایی در سال ۱۸۹۵ و William Reilly انگلیسی در سال ۱۸۹۶ اختراع شدند. توپی دو سرعته Reilly از سال ۱۸۹۸ توسط شرکت "The Hub" تولید شد. در سال ۱۹۰۲، Reilly یک توپی دنده ای سه سرعته طراحی کرد که تحت نام همکارش James Archer ثبت اختراع شد و توسط شرکت Sturmey-Archer تولید شد. از سال ۱۹۰۲ توپی های دنده ای وجود داشتند که توسط شرکت Wanderer اختراع شدند. اولین توپی آماده برای بازار توسط شرکت Sachs در سال ۱۹۰۷ طراحی شد و تا به امروز به شکل اصلاح شده رایج است. از توپی دو سرعته آن زمان، در سال ۱۹۲۴ توپی Torpedo-3-Gang با ترمز پایی ساخته شد که امروزه توسط SRAM توزیع می شود. دستگاه های دنده زنجیری از سال ۱۹۳۵ اختراع شدند. دنده های زنجیری دهه های ۳۰ و ۴۰ هنوز به طور مستقیم، یعنی بدون روکش سیم کار می کردند. اولین مدل های نه چندان مناسب دارای سازوکارهای میله
ای بودند. تعویض کننده زنجیر دارای یک میله فلزی با یک اهرم در انتهای دیگر بود. این با دست یا پا کار می کرد. اهرم دنده اساساً فقط یک میله فلزی بود که با آن می توانستید حفاظ زنجیر را مستقیماً به جلو و عقب بچرخانید. توپی های دنده ای همیشه با روکش سیم کار می کردند، دسته دنده های گردان برای این کار معمول بود. تنها در اوایل دهه ۱۹۶۰ بود که اهرم ها به دست های دوچرخه سوار نزدیک تر شدند. این کار - تا به امروز - از طریق یک روکش سیم انجام می شود. با استفاده از یک اهرم، روکش سیم را می کشید، که تعویض دنده عقب یا جلو را تنظیم می کند. اگر روکش سیم را شل کنید، یک فنر قفس دنده را در جهت مخالف حرکت می دهد. علاوه بر این، سیستم های فعال هیدرولیکی و همچنین دستگاه های دنده الکتریکی نیز وجود دارند. سردنده های اصطکاکی یا انگشتی. در سردنده های اصطکاکی، یک نیروی اصطکاک خاص باعث می شود که فنر در تعویض دنده عقب یا جلو به طور مستقل تغییر نکند. دوچرخه سوار نه تنها هنگام کشیدن روکش سیم باید نیروی خاصی را اعمال کند، بلکه همچنین زمانی که می خواهد سیم باودن را شل کند نیز باید این کار را انجام دهد. سردنده های انگشتی در هر مرحله دنده قفل می شون
د. فاصله سیم کشی در هر مرحله تعویض دنده به فاصله چرخ دنده ها و نسبت دنده سیستم تعویض دنده (که بسته به مرحله دنده می تواند متغیر باشد) بستگی دارد. دو نوع طراحی اساسی وجود دارد: عنصر فعال پس از فرایند تعویض دنده در موقعیت جدید باقی می ماند - مشابه اهرم اصطکاکی - یا عنصر فعال پس از هر فرایند تعویض دنده به موقعیت اولیه خود بازمی گردد. این گاهی اوقات به عنوان سردنده ماشه ای نیز نامیده می شود. در اینجا طرح هایی با یک عنصر فعال واحد یا با یک اهرم یا دکمه فعال سازی برای هر یک از دو جهت تعویض دنده وجود دارد. حدود سال ۱۹۹۰، تعدادی سیستم دنده زنجیری وجود داشت که مستقیماً در عقب روی تعویض دنده انگشتی می شدند. به عنوان مثال می توان به Shimano Positron (با استثنائات) و Sachs Commander اشاره کرد. برخی از آنها از یک روکش سیم استفاده می کردند که فشار را نیز منتقل می کرد، برخی دیگر دارای اتصال سریع بین تعویض دنده عقب و روکش متناسب بودند. تلاش مکانیکی بالا، گاهی اوقات عدم وجود گزینه های تنظیم، و حساسیت بیشتر به آلودگی در دراز مدت را می توان ذکر کرد. این فناوری تعویض دنده نتوانست خود را تثبیت کند. توپی های دنده ای در گذشته همیشه
سیستم های انگشتی بودند، زیرا تنظیم نادرست اهرم می تواند به راحتی به سازوکار آسیب برساند. یک استثنا، سامانهٔ انتقال قدرت پیوسته NuVinci و همچنین Rohloff Speedhub 500/14 است که در آن انگشتی کردن در توپی انجام می شود. در دنده های زنجیری، سردنده های اصطکاکی تا اواسط دهه ۱۹۸۰ رایج بودند، که در آن ها موقعیت صحیح سردنده باید تخمین زده می شد، «احساس» می شد یا با نگاه کردن به زنجیر بررسی می شد. دسته دندهٔ گَردان. این قدیمی ترین نوع دسته دنده است که در موتورسیکلت ها (Mofas) نیز رایج بود. برای چندین دهه به فراموشی سپرده شد، اما در سال ۱۹۹۰ توسط شرکت Campagnolo با مدل "Bullet" برای دوچرخه های کوهستان (ATBs) دوباره کشف شد. در حالی که دسته های Bullet به طور کلی چرخانده می شوند، نوع دیگری با یک دسته تقسیم شده مشخص می شود. این دسته ها در حال حاضر در دوچرخه های کوهستان و تورینگ محبوبیت مجدد پیدا کرده اند. نام محصول "Grip Shift" شرکت SRAM به مترادف دسته دنده گردان تبدیل شده است. شرکت های دیگر (مانند Rohloff) نیز از دسته دنده های گردان استفاده می کنند که در آن ها فقط بخشی از دسته فرمان می چرخد. دسته دنده های گردان بسیار ساده س
اخته می شوند و بنابراین تقریباً منحصراً در بخش قیمت پایین یافت می شوند. آنها عمدتاً از پلاستیک های ریخته گری شده و چهار یا در ساده ترین حالت حتی فقط از دو قسمت تشکیل شده اند. یک نمایشگر دنده قابل مشاهده را می توان با چاپ ساده اعداد دنده روی دسته دنده گردان به دست آورد. مدل های با کیفیت بالا نیز وجود دارند که امکان تعویض دنده دقیق در دراز مدت را فراهم می کنند. دسته دنده های گردان به صورت اصطکاکی و همچنین در مدل های انگشتی موجود هستند. در بسیاری از سیستم های دنده امروزی، ایندکس کردن در دسته انجام می شود که این امر آن را پیچیده و پرهزینه می کند. در این مدل، روکش های سیم باید دقیق تر ساخته شوند، زیرا آنها مسئول دقت تعویض دنده هستند. تنها استثنا در حال حاضر یک توپی دنده از Rohloff است که در آن ایندکس کردن در سیستم دنده انجام می شود. دسته دنده های گردان به طور قابل توجهی کمتر از سایر طرح های دسته دنده مستعد خرابی هستند، زیرا هیچ قسمت بیرون زده ای ندارند که بتواند گیر کند، خم شود یا بشکند. مکانیک ظریف تا حدی موجود در داخل دسته به خوبی کپسوله شده و در برابر کثیفی مقاوم است. فرآیندهای تعویض دنده بصری تر انجام می شوند،
زیرا فقط یک عنصر کنترل برای هر سیستم دنده وجود دارد و می توان همه دنده ها را یکی پس از دیگری تغییر داد. سردنده های روی چارچوب. این نوع سردنده ها در دوچرخه های مسابقه ای رایج بودند، اما امروزه دیگر معمول نیستند. یک یا دو سردنده در یک سوم بالایی لوله پایین روی پایه های لحیم شده یا یک گیره نصب می شوند. فرایند تعویض دنده نسبتاً طولانی است، زیرا برای کار با آن ابتدا باید یک دست را از روی فرمان بردارید و به سمت پایین بگیرید. آنها به صورت سردنده های اصطکاکی و سیستم های انگشتی (از حدود سال ۱۹۸۵) وجود دارند. یک مزیت این است که روکش های سیم را می توان بدون غلاف نصب کرد و بنابراین با اصطکاک بسیار کم کار می کنند و معمولاً سبک تر از سردنده های ترمز هستند. سردنده های روی دسته فرمان. این سردنده ها در دهه ۱۹۸۰ تا اواسط دهه ۱۹۹۰ عمدتاً در دستگاه های دنده زنجیری انگشتی استفاده می شدند. آنها شبیه سردنده های روی فریم هستند و امروزه معمولاً به صورت نو در دسترس نیستند. سردنده های شستی روی فرمان. با اولین دوچرخه های کوهستان، سردنده های شستی انگشتی، قابل تعویض و غیرانگشتی ظاهر شدند که دیگر نیازی به تغییر حالت دست برای تعویض دنده ند
اشتند. این اهرم های نسبتاً جمع و جور، پایدار و معمولاً با عملکرد نرم، بالای فرمان قرار داشتند. سردنده های شستی ساده هنوز هم در بازار لوازم جانبی موجود هستند. سردنده های روی دسته ترمز. این نوع سردنده ها عمدتاً در دوچرخه های کوهستان و بیراهه نوردی استفاده می شوند. فعال سازی از طریق اهرم های کوچک یا دکمه هایی انجام می شود که با انگشت شست یا اشاره کار می کنند. سردنده های این نوع اساساً انگشتی هستند. آنها اغلب با اهرم های ترمز ترکیب می شوند که با انگشتان میانی و حلقه ای کار می کنند؛ بنابراین، تا حدی می توان همزمان ترمز کرد و دنده را عوض کرد. برخی از اهرم ها امکان تعویض چندین دنده را به طور همزمان فراهم می کنند (به عنوان مثال Shimano Rapid Fire). سردنده های مخصوص دسته های کمکی فرمان. دوچرخه های مسابقه سه گانه دارای یک دسته کمکی روی فرمان برای قرار دادن ساعد هستند، به طوری که دوچرخه سوار می تواند برای مدت طولانی تری در حالت خمیده شدید رانندگی کند. سردنده های مخصوص برای این دسته های کمکی وجود دارد. سردنده های قاب که با گیره وصل می شوند نیز می توانند استفاده شوند. سردنده های انتهای فرمان. از دهه ۱۹۶۰ در دوچرخه های Cyc
locross رایج بوده اند. بعداً در دوچرخه های مسافرتی و مسابقه ای نیز رایج شدند - به ویژه در دسته های کمکی فرمان برای مسابقات سه گانه. از دهه ۱۹۸۰، آنها به عنوان اهرم های انگشتی نیز در دسترس هستند (به عنوان مثال SunTour XC-Pro و غیره). در برخی از اهرم ها (Shimano)، عملکرد انگشتی را می توان غیرفعال کرد. سردنده های ترمز. این نوع سردنده ها جایگزین سردنده های روی فریم شده اند و در دوچرخه های مسابقه ای و دوچرخه های مشابه رایج شده اند. در دهه ۲۰۰۰، این گزینه تعویض دنده توسط Shimano برای دوچرخه های کوهستان نیز ارائه شد. دنده با کج کردن جانبی دسته های ترمز یا با یک اهرم اضافی بلافاصله پشت دسته ترمز تعویض می شود.
ربکا می (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک برای دربی کانتی از لیگ ملی بانوان شمال انگلستان بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
جشنواره اینترنتی سینما نوین بزرگترین رسانه ی سینمایی و موسیقی در ایران است که مدتی است به برگزاری جشنواره میان بازیگران مطرح و نوظهور ایران می پردازد و اخیرا نیز با اهدای تندیس ولوح طلایی به پیشواز بازیگران برنده می رود این رسانه بزرگترین رسانه سینمایی ایران در اینستاگرام است که بیش از ۳ میلیون مخاطب دارد. توضیحات. این جشنواره یا به نوعی نظرسنجی برای بازیگران و خوانندگان مطرح و نوظهور ایرانی برگزار میشود که برندگان این نظر سنجی با آرای مردم در اینستاگرام صورت میگیرد برگزاری این نظرسنجی به این گونه است که بازیگران و یا خوانندگانی که در طی ۱ سال اخیر در سینما یا تلویزیون و پلتفرم فعالیت داشتند از سوی این رسانه به طور جداگانه( یعنی بهترین بازیگر سینما و یا تلویزیون و یا بهترین خواننده تیتراژ و ...) انتخاب شده و به صورت قرعه کشی دو به دو وارد نظرسنجی میشوند و به رقابت می پردازند برگزاری این نظرسنجی نسبت به تعداد انتخاب شدگان دارد و هر بخش (بهترین بازیگران مرد و زن ) طی چند مرحله و در روزها و تا ساعت مشخصی برگزار و با آرای مردم به اتمام می رسد سپس این نظرسنجی به مرحله نیمه نهایی رسیده و با رای گیری ها به مرحله فین
ال می رسد که معمولا ۴ فینالیست از هر بخش انتخاب می شود و در طی ۴۸ ساعت مردم از بین ۴ فینالیست بهترین بازیگر مرد و یا زن بخش های خود و همچنین خوانندگان خود را انتخاب و رای میدهند
سنگ صابون () معروف به سنگ هرکاره یک نوع سنگ دگرگونی است که عمدتاً از کانی طلق (تالک) تشکیل شده و به دلیل داشتن مقادیر زیادی تالک، نرم و قابل تراش است. رنگ سنگ صابون معمولاً خاکستری، سبز، یا مایل به آبی است، اما می تواند در رنگ های دیگری مانند قهوه ای، سیاه، یا سفید نیز یافت شود. سنگ صابون یک ماده طبیعی است که به شکل توده یا ورقه ای یافت می شود و بسته به ترکیباتش، می تواند کانی یا سنگ باشد. جزء اصلی آن تالک است که باعث نرمی و قابلیت تراش آن می شود. در بسیاری از معادن، کانی های دیگری مثل منیزیت، سرپانتین و انواع کلریت نیز در کنار تالک وجود دارند که رنگ و طرح سنگ صابون را تحت تأثیر قرار می دهند. سنگ صابون آب گریز است و در لمس، حس صابونی یا چرب دارد و به همین دلیل این نام را به خود گرفته است. این سنگ به دلیل نرمی و سهولت در تراشیدن، از زمان های قدیم در خاور نزدیک، مصر، چین و اسکاندیناوی برای ساخت مهر، مجسمه و وسایل مختلف خانگی مانند ظروف و ابزار آشپزی استفاده می شده است. سنگ صابون خالص تا ۱۰۰ درصد از تالک تشکیل شده و به راحتی با ناخن خراشیده می شود. اما بسیاری از انواع سنگ صابون تنها حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد تالک دارند
و بقیه ترکیباتشان را کانی های دیگری مثل منیزیت و پنین تشکیل می دهند. این نوع سنگ صابون ها به سختی با ناخن خراشیده می شوند یا اصلاً خراشیده نمی شوند. ویژگی ها. خواص فیزیکی: در کاربردهای صنعتی، سنگ صابون به سنگ های ابعادی گفته می شود که از سنگ آمفیبول-کلریت-کربنات-تالک، سنگ تالک-کربنات یا به سادگی سنگ تالک تشکیل شده است و به شکل صفحات اره شده فروخته می شود. «سنگ صابون آسیاب شده» گاهی اوقات به محصول زائد آسیاب شده تولید تخته سنگ اشاره دارد. از نظر سنگ شناسی، سنگ صابون عمدتاً از تالک تشکیل شده است، با مقادیر متفاوتی از کلریت و آمفیبول ها (معمولاً ترمولیت، آنتوفیلیت و کامینگتونیت، از این رو نام منسوخ آن، منیزوکومینگتونیت) و اثری از اکسیدهای آهن-کروم جزئی. این می تواند شیستوز یا توده ای باشد. سنگ صابون از دگرگونی پروتولیت های اولترامافیک (مانند دونیت یا سرپانتینیت) و متاسوماتیسم دولومیت های سیلیسی تشکیل می شود. از نظر جرم، استئاتیت «خالص» تقریباً ۶۳٫۳۷٪ سیلیس، ۳۱٫۸۸٪ منیزیم و ۴٫۷۴٪ آب است. معمولاً حاوی مقادیر کمی از اکسیدهای دیگر مانند CaO یا Al2O3 است. پیروفیلیت، یک کانی بسیار شبیه به تالک، گاهی اوقات به معنای عم