Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آگنیشکا وُسینسکا (؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۶) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "عناصر ساشا – آتش"، "یک راست به دل"، "این دختران من"، "گوش آقای رئیس"، "یخ ژاله"، "یک خانواده لهستانی"، "طایفه"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "ماگدا ام."، "رنگ های خوشبختی"، "دهن به دهن"، "پدر متیو"، "هتل ۵۲"، "قانون حقیقی"، "دوران افتخار"، "دختران جنگ" و "تشخیص" اشاره نمود.
راکتور نسل سه ، دسته ای از راکتورهای هسته ای است که برای جانشینی راکتورهای نسل دوم طراحی شده است، که طراحی آن ها بهینه سازی شده است. این راکتورها شامل فناوری سوخت بهبودیافته، راندمان حرارتی بالاتر، سیستم های ایمنی مطمئن و طرح های استانداردشده برای کاهش هزینه های نگهداری است. این نسل از راکتورها توسط انجمن بین المللی نسل چهارم (GIF) گسترش داده می شوند. اولین راکتورهای نسل سوم راکتورهای آب جوش پیشرفته کاشیوازاکی ۶ و ۷ (ABWR) در سال های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ شروع به کار کردند. از سال ۲۰۱۲، هر دو به دلیل نگرانی های امنیتی تعطیل شدند. با توجه به دوره طولانی رکود در ساخت راکتورهای جدید نسل II/II+، راکتورهای نسل سوم کمی ساخته شده است.
تقویت کننده چندطبقه یک تقویت کننده الکترونیکی است شامل دو یا چند تقویت کننده تک طبقه به هم متصل شده. در این زمینه، تک طبقه تقویت کننده ای است که تنها حاوی یک ترانزیستور (گاهی یک جفت ترانزیستور) یا افزاره فعال دیگر است. رایج ترین دلیل استفاده از چندطبقه افزایش بهره تقویت کننده در کاربردهایی است که سیگنال ورودی بسیار کم است، به عنوان مثال در گیرنده های رادیویی. در این کاربردها یک طبقه به خودی خود بهره کافی ندارد. در برخی از طرح ها می توان مقادیر مطلوب تری از پارامترهای دیگر مانند مقاومت ورودی و مقاومت خروجی به دست آورد. طرح واره های اتصالش. ساده ترین و رایج ترین طرح واره اتصالش ، اتصال آبشاری از طبقات یکسان یا مشابه است که یک تقویت کننده آبشاری را تشکیل می دهد. در یک اتصال آبشاری، درگاه خروجی یک طبقه به درگاه ورودی طبقه بعدی متصل می شود. به طور معمول، مراحل جداگانه ترانزیستورهای اتصال دوقطبی (BJT) در پیکربندی امیتر مشترک یا ترانزیستورهای اثرمیدانی (FET) در پیکربندی سورس مشترک هستند. برخی از کاربردها وجود دارند که در آنها پیکربندی بیس مشترک ترجیح داده می شود. بیس مشترک دارای بهره ولتاژ بالا است اما بهره جریان ند
ارد. در گیرنده های تلویزیون و رادیو UHF استفاده می شود زیرا مقاومت ورودی کم آن از امیتر مشترک تطبیق با آنتن ها آسان تراست. در تقویت کننده هایی که ورودی تفاضلی دارند و برای خروجی سیگنال تفاضلی نیاز دارند، طبقات باید تقویت کننده های تفاضلی مانند جفت های دنبال-بلند باشند. این طبقات شامل دو ترانزیستور برای برخورد با سیگنال دهی تفاضلی است. طرح های پیچیده تر را می توان با مراحل مختلف با پیکربندی های مختلف برای ایجاد تقویت کننده ای استفاده کرد که ویژگی های آن از ویژگی های یک مرحله ای برای چندین پارامتر مختلف مانند بهره، مقاومت ورودی و مقاومت خروجی فراتر باشد. بهره کل. پیچیدگی محاسبه بهره طبقات آبشاری، تزویج سازی غیرایدئال بین طبقات به دلیل بارگذاری است. دو طبقه امیتر مشترک آبشاری نشان داده شده است. از آنجایی که مقاومت ورودی طبقه دوم یک تقسیم کننده ولتاژ با مقاومت خروجی طبقه اول تشکیل می دهد، بهره کل حاصل ضرب تک تک طبقات (جداشده) نیست. بهره کلی AT یک تقویت کننده چندطبقه ای حاصل از بهره هر طبقه است (بدون توجه به اثرات بارگذاری بالقوه): به عبارت دیگر، اگر بهره هر طبقه تقویت کننده برحسب دسی بل (dB) بیان شود، بهره کل "مج
موع" بهره های هر طبقه است، بنابراین بهره کل در دسی بل: تزویج بین طبقه ای. برای روش تزویج سازی طبقات تقویت کننده باهم، گزینه های مختلفی وجود دارد. در تقویت کننده های تزویج مستقیم، همان طور که از نام آن پیداست، طبقات توسط رساناهای ساده بین خروجی یک طبقه و ورودی طبقه بعدی متصل می شوند. اما چند ایراد دارد اتصال مستقیم باعث می شود که مدارهای بایاس مراحل مجاور با یکدیگر اندرکنش داشته باشند. این امر طراحی را پیچیده می کند و منجر به مُداراکردن در سایر پارامترهای تقویت کننده می شود. تقویت کننده های DC نیز در معرض رانش هستند که نیاز به تنظیم دقیق و اجزاهایی با پایداری بالا دارند. در مواردی که تقویت DC مورد نیاز نیست، یک انتخاب رایج تزویج آرسی است. در این طرح یک خازن به صورت سری بین خروجی های طبقه و ورودی ها متصل می شود. از آنجایی که خازن DC از عبور نمی کند، بایاسهای طبقه نمی توانند اندرکنش داشته باشند. خروجی تقویت کننده درصورت عدم وجود ورودی از صفر رانش نخواهدکرد. ظرفیت خازن (C) و مقاومت های ورودی و خروجی طبقه ها یک مدار RC را تشکیل می دهند. این به عنوان یک فیلتر بالاگذر ابتدایی عمل می کند. مقدار خازن باید به اندازه ای
بزرگ باشد که از این فیلتر کمترین فرکانس مورد نظر عبورکند. برای تقویت کننده های صوتی، این مقدار می تواند نسبتاً بزرگ باشد، اما در فرکانس های رادیویی جزء کوچکی از هزینه ناچیز در مقایسه با تقویت کننده کلی است. تزویج ترانسفورماتوری یک تزویج AC جایگزین است. مانند تزویج RC، دی سی را بین طبقه ها جدا می کند. با این حال، ترانسفورماتورها حجیم تر و بسیار گران تر از خازن ها هستند، بنابراین کمتر مورد استفاده قرارمی گیرند. تزویج نوری با استفاده از جداسازنوری بین طبقات به دست می آید. اینها مزیت ارائه ایزولش کامل بین طبقات را دارند، بنابراین ایزولش DC را فراهم می کنند و از اندرکنش بین طبقات جلوگیری می کنند. جداسازی نوری گاهی به دلایل ایمنی الکتریکی انجام می شود. همچنین می توان از آن برای ارائه یک انتقال متعادل به نامتعادل استفاده کرد.
در منطق و نظریهٔ برهان، استنتاج طبیعی نوعی حساب اثباتی می باشد که در آن استدلال منطقی با قواعد استنتاجی که نزدیک به روش «طبیعی» استدلال است، بیان می شود. این در تضاد با دستگاه های هیلبرتی است که در عوض از اصول موضوعه تا حد امکان برای بیان قوانین منطقی استدلال استنتاجی استفاده می کنند. قواعد. یکی از قواعد استنتاج طبیعی، وضع مقدم است. به طور شهودی، این قاعده بیان می کند که اگر بدانیم formula_1 مستلزم formula_2 است و بدانیم که formula_1 درست است، آنگاه می توانیم نتیجه بگیریم که formula_2 که به این صورت می توان آن را نوشت: formula_5. نماد formula_6 به این معنی است که از فرض های formula_7 و formula_1، با قواعد استنتاج ثابت می کنیم (نتیجه می گیریم) که formula_2. تعدادی دیگر از قواعد به این شکل هستند: مثال ها. formula_16 formula_22 formula_28
قورباغه آب تراوه یا قورباغه خاوری بالو ، گونه ای از قورباغه های خانواده زبان چنگالیان و احتمالاً بومی بورنئو است. قورباغه خاوری بالو در شمال غربی بورنئو (ساراواک، مالزی، برونئی، و کالیمانتان، اندونزی) یافت می شود و همچنین یک بار در لامپونگ، سوماترا ثبت شده است، اگرچه مورد دوم مشکوک است. نام آن به جای نماد آن، «کوه کینا بالو، شمال بورنئو» اشاره دارد. زیستگاه. قورباغه آب تراوه در حوضچه های کم عمق یا فرورفتگی های پر از آب زندگی می کند که در آن آب شفاف در پایه یک شیب به بیرون نفوذ می کند. قورباغه ها در لایه آب کم عمقی زندگی می کنند که بستر برگ را در مناطق تراوه می پوشاند. آنها شکارچی هستند و بی مهرگان کوچک را می بلعند. این گونه به دلیل نابودی زیستگاه ناشی از قطع درختان در معرض تهدید است.
سمندر آب تراوه ، یک گونه کوچک و خشکی زی از سمندرهای خانواده سمندران بی شش و بومی ایالات متحده است. آنها در مناطق کوچکی از تنسی، کارولینای شمالی، جورجیا و آلاباما یافت می شوند. زیستگاه طبیعی آن جنگل های معتدل، رودخانه های متناوب و چشمه های آب شیرین است. نام خود را از آب تراوه های اطراف آن گرفته است. از نظر ظاهر و تاریخچه زندگی خود بسیار شبیه سمندر کوتوله ("Desmognathus wrighti") است. این دو گونه با دیگر گونه های "Desmognathus" تفاوت زیادی دارند. آنها کوچک ترین سمندرها در این سرده هستند که طول آنها تنها به اندازه ۳ تا است. آنها همچنین تنها دو گونه زمینی هستند که مستقیماً در حال توسعه "Desmognathus" هستند. با این حال، اغلب دیده نمی شود که این دو گونه با هم همزیستی داشته باشند، و از نظر پراکندگی بر اساس ارتفاع متفاوت هستند. اگرچه استثناهایی هم وجود دارد، سمندر تراوش در حال حاضر در رده نزدیک تهدید قرار دارد و تعداد آن در اکثر ایالت هایی که در آنها یافت می شود در حال کاهش است. با نابودی زیستگاه تهدید می شود و قطع درختان تأثیر عمده ای دارد.
الکساندرا چِـیِک (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) بازیگر و مجری اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "تاج پادشاهان"، "تشخیص"، "پدر متیو"، "خانه کشیش"، "در خوشی و سختی"، "در خیابان سپولنی"، "حوزه استحفاظی ۱۳" و "طایفه" اشاره نمود.
خرچنگان شنی ، خانوادهای از سخت پوستان ده پا است که در حال حاضر با نام انگلیسی خرچنگ شنی یا خرچن نقب زن شناخته می شود. آنها نزدیک به خانواده Albuneidae هستند که معمولاً در بالا خانواده خرچنگ شنی واران به آنها وابسته می شوند. خانواده خرچنگان شنی دربرگیرنده سه سرده "Emerita", "Hippa" و "Mastigochirus" می باشد. آنها در ماسه فرومی روند و در سرتاسر جهان به جز قطب شمال و قطب جنوب یافت می شوند.
ماتیلدا پودفیلیپسکا (؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۸۰) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یولیا به خانه برمی گردد"، "تشخیص"، "ع چون عشق"، "کارآگاهان جنایی"، "خانه کشیش" و "بلفر" اشاره نمود.
خرچنگ شنی واران ، یک بالاخانواده از سخت پوستان ده پا ده پا است که به خرچنگ شنی یا خرچنگ نقب زن هم معروف هستند. بوم شناسی. خرچنگ شنی واران برای نقب زدن در سواحل شنی سازگار هستند، عادتی که آنها با خرچنگان قورباغه ای مشترک دارند، و تکامل موازی این دو گروه چشمگیر است. در خانواده خرچنگان شنی، بدن تقریباً بیضی شکل است، اولین ده پایان بدون چنگال هستند و پایانچه بلند است که هیچ کدام در گروه های مرتبط دیده نمی شوند. خرچنگ های شنی بر خلاف بسیاری از ده پاهای دیگر نمی توانند راه بروند. به جای آن، از پاهای خود برای حفاری در شن ها استفاده می کنند. اعضای خانواده خرچنگان شنی برای شنا، اروپودهای خود را تکان می دهند.
شرموله () (، بربری: tacermult یا tacermilt) یک گزک و سس ترچاشنی است که در آشپزی الجزایر، لیبی، مراکش و تونس استفاده می شود. به طور سنتی از آن برای طعم دادن به ماهی یا غذاهای دریایی استفاده می شود، اما می توان آن را بر روی سایر گوشت ها یا تره بار استفاده کرد. شرموله تا حدودی شبیه چیمیچوری آمریکای لاتین است.
خرچنگان قورباغه ای ، خانواده ای از خرچنگهای نامعمول است که گاهی به دلیل ظاهر قورباغهمانند آنها به عنوان «خرچنگ قورباغه ای» شناخته می شود. بیشتر دانشمندان آنها را در میان خرچنگ های واقعی کاملاً ابتدایی می دانند. آنها به دلیل تکامل موازی یا تکامل همگرا شباهت زیادی به خرچنگان شنی (نامرتبط) دارند. در هر دو گروه، پنجه ها به ابزاری برای حفاری تبدیل می شوند و بدن به شکلی گرد است که به آسانی در ماسه دفن می شود. بر خلاف بیشتر خرچنگ های واقعی دیگر، شکم در خرچنگان قورباغه ای در زیر سفالوتوراکس پیچیده نمی شود. آنها بیشترِ زمان خود را در شن و ماسه با چشمان بیرون زده می گذرانند تا بتوانند طعمه های ناآگاه را بگیرند. آنها همچنین برای جفت گیری بیرون می آیند. خرچنگان قورباغه ای همه چیزخوار هستند و برخی از آنها ساردینلا، خرچنگ، میگو، دوکفه ای، سفره ماهی، هیدرووئید، غلاف ماهی و ماهی مرکب مصرف کرده اند. کهن ترین فسیل منتسب به خانواده Raninidae مربوط به آلبین است.
فلسفه ژاپن (به انگلیسی: Japanese philosophy) یا فلسفه ژاپنی در بستر تاریخ، تلفیقی از ادیان بومی شینتو و قاره ای، مانند بودیسم، تائوئیسم و کنفوسیوسیسم بوده است. پیش از این به شدت تحت تأثیر فلسفه چینی و هندی، مانند میتوگاکو و ذن بوده است، و اکنون بسیاری از فلسفه مدرن ژاپنی تحت تأثیر فلسفه غرب است. گفتمان روشن فکری توسط متفکران، اساتید، و رهبران سیاسی و مذهبی ژاپن ایجاد شد، که با خلاقیت، سنت های مذهبی و سیاسی اصیل خود را با مفاهیم کلیدی درهم آمیختند و از قرن هفتم میلادی، از سنت های بیگانه (اول از آسیای شرقی و بعد از اروپای غربی و ایالات متحده) گرفته و بومی کردند. فیلسوفان ژاپنی، مانند همتایان غربی به دنبال پاسخ سؤالاتی در مورد دانش (معرفت شناسی)، کنش اخلاقی (اخلاق)، رابطه بین هنر و زیبایی (زیبایی شناسی) و ماهیت حقیقت (متافیزیک) بودند. تفاوت آن ها در پیش فرض های متفاوتی است که برای یافتن پاسخ این پرسش ها در نظر گرفتند. فیلسوفان غربی مجموعه ای از اضداد مطرح می کنند - جسم و ذهن، خود و دیگری، هنرمند و صحنه، واقع و ظاهر - و سعی می کنند بر فاصله بین آن ها پل بزنند. فیلسوفان ژاپنی، برعکس برای فهم، چگونگی هم پوشانی این
تضادهای آشکار تلاش می کنند. در نتیجه، فلسفه ژاپنی به اجزاء یا ذات های مستقل نمی پردازد، بلکه فرایندها و ترکیبات مرتبط با هم را در نظر دارد. سیر تکاملی فلسفه ژاپن را می توان به پنج مرحله تقسیم کرد: باستان، کلاسیک، قرون وسطی، اوایل مدرن و مدرن. اندیشه باستان و قرون وسطی. قبل از استقرار فئودالیسم در ژاپن، جریان اصلی تفکر ژاپنی متعلق به بودیسم بود. فرهنگ بودایی که با اهداف سیاسی توسط شاهزاده شوتوکو تایشی بسط داده شد، به عنوان تفکری در «ایمن سازی کشور» در دوره نارا رایج شد. هنگامی که دوره هیان (۷۹۴–۱۱۸۵) آغاز شد، به جای «اندیشه ایمن سازی کشور»، نوعی از بودیسم که با نام میکیو شناخته می شود، رواج یافت. در اواخر دوران اشرافی که بدبینی ها نسبت به «اعتقاد به این که بودیسم در روزهای آخر این جهان رو به افول خواهد رفت» رواج یافت، جنبش های «قلمرو آسمانی بودا» (سرزمین موعود بودا)، «زندگی آینده» را به عنوان ابزاری برای مقابله با ناامیدی گسترش دادند. در طول دوره کاماکورا (۱۱۸۵–۱۳۳۳) که حکومتی تحت سلطه طبقه سامورایی ها آغاز شد، بودیسم «جدید» مورد اقبال طبقه تازه برخاسته (سامورایی) قرار گرفت.. ورود بودیسم و آغاز نفوذ در ژاپن. د
ر ژاپن باستان، ورود بودیسم ارتباط نزدیکی با ساختار ملی و تمرکز قدرت دارد. شاهزاده شوتوکو و خانواده سوگا با خانواده مونونوب که مذهب باستانی ژاپن را اداره می کردند، جنگیدند و بر آن غلبه کردند و طرحی برای حکومت ملی بر اساس یکپارچه سازی نظام قانونی و بودیسم تدوین کردند. شاهزاده شوتوکو که نایب السلطنه امپراتور سوئیکو بود، در حین همکاری با خانواده سوگا، درک عمیقی از بودیسم «خارجی» (خارج از مرزهای ژاپن) ارائه داد، و خواستار استفاده از بودیسم، برای تثبیت سیاست ملی شد. این تفکر، که صلح و امنیت ملی از طریق قدرت بودیسم به وجود آمده است، تفکر «ایمن سازی کشور» نامیده می شود. در دوره نارا، به ویژه در زمان امپراتور شومو، معابد کوکوبون جی و کوکوبون نی جی در سراسر کشور و معبد تودای جی و دایبوتسو در نارا ساخته شدند. سیاست بودایی دولت در دوره نارا به اوج خود رسید، و جیان ژن از سلسله تانگ که تفکر انتصاب امپراتوری را به معبد تودای جی آورد. در حالی که بودیسم نارا تنها از اندیشه «ایمن سازی کشور» پیروی می کرد، بودیسم هی آن نه تنها صلح و امنیت ملی بلکه سود شخصی دنیوی را نیز به ارمغان آورد؛ زیرا پیروان بودیسم هی آن مکرراً در کوه ها اع
مال سخت زاهدانه، افسون ها و نیایش ها انجام می دادند. که بودیسم میکیو نامیده شد. کوکای، یک راهب بودایی، بودیسم چینی را در حین مأموریتی سیاسی در دربار چین آموخت و بودیسم ژاپنی را با شیوه های بودیسم چینی ترکیب کرد تا بودیسم شینگون ژاپنی را تشکیل دهد. سایچو، یک راهب بودایی که به چین نیز سفر کرد، اعمال فرقه تندای چینی را آموخت و استدلال کرد که آموزه های لوتوس سوترا باید هسته بودیسم ژاپنی باشد. در اواخر عصر هی آن، تمرکز بودیسم هی آن راهبان بودایی را وادار کرد تا «عصر گناه آلود» را اعلام کنند که در آن امکان رهایی در این جهان انکار شد و بنابراین گرایش به دنبال تناسخ در بهشت بودایی ها پس از مرگ به وجود آمد. علاوه بر این، این تفکر جدید که «بودیسم در روزهای آخر این جهان رو به زوال خواهد رفت» منجر به ظهور جنبش «سرزمین آسمانی بودا» شد. این جنبش به رهبری کویا، یکی از پیروان بودیسم سرزمین آسمانی بودا، به آمیتاباها موعظه کرد و آموزش داد که همه مردم می توانند به بهشت بودایی برسند، نه فقط راهبان بودایی. بودیسم کاماکورا. ایمان جودو که تحت تأثیر فرقه جودو در اواخر دوره هی آن قرار گرفت، بر رستگاری از طریق خیرخواهی آمیتابا تکیه دا
رد و با قدرت آن تسکین می یابد. هونن، که فرقه جودو بودیسم را آغاز کرد، سایر اعمال زاهدانه را به کلی کنار گذاشت. او شاگردانش را موعظه می کرد که به آمیتابا ایمان بیاورند و با جدیت «نامو آمیدا بوتسو» بخوانند و به بهشت بروند. شاگرد او، شینران که بودیسم سرزمین آسمانی را آغاز کرد، به طور کامل تعالیم هونن را اجرا کرد و «وابستگی مطلق» را موعظه کرد. علاوه بر این، شینران مدافع این بود که هدف امداد آمیتابها، جنایتکاری است که از خود جنایتکار دنیوی آگاه است. ایپن، که فرقه جیشو را بنا نهاد، «رقص مذهبی سرود» را معرفی کرد. برخلاف باور فرقه جودو، بودیسم ذن تلاش می کند تا با مراقبه، ذن از نظر روحی بیدار شود. میوآن ایسای فرقه رینزای را در چین آموخت. او به دانش آموزان یک مسئله دشوار داد و آن ها را وادار کرد تا آن را حل کنند و خودبه خود روشن شوند. رینزای ذن به طور گسترده توسط طبقه سامورایی در دوره کاماکورا حمایت می شد. دوگن فرقه سوتو را در چین آموخت. او در مخالفت با میوآن ایسای، با مراقبه نشسته جدی (زازن) به تبلیغ روشنگری پرداخت. سوتو ذن توسط سامورایی های محلی حمایت می شد. اکثر مکاتب بودیسم نیچیرن (به ژاپنی: 法華系仏教 Hokke-kei Bukkyō
) از کشیش و معلم نیچیرن به عنوان پدر بنیان گذار یاد می کنند. او در آموزه های خود بر برتری لوتوس سوترا تأکید کرد. او از دست یابی به بودا در طول زندگی خود دفاع می کرد و تفسیر او از آموزه های بودایی را شکل صحیح تمرین برای نقشه روز آخر قانون می دانست. یکی از رساله های مهم او «"ریشو آنکوکورون"» (دربارهٔ آموزش صحیح برای صلح زمین) است. خواندن مانترای "نامو میوهو رنگه کیو (Namu Myōhō Renge Kyō)" تا به امروز تمرین اصلی تمام مدارس و سازمان های بودایی نیچیرن است. تفکر مدرن اولیه. در حالی که تفکر باستانی و قرون وسطایی ژاپن به بودیسم نزدیک بود، تفکر مدرن اولیه ژاپن عمدتاً کنفوسیوسیسم یا نئوکنفوسیوس بود، که برای مطالعه توسط شوگونات توکوگاوا تعیین شد. علاوه بر این، کنفوسیوسیسم عقلانی کوکوگاکو، رانگاکو و افکار عمومی را پس از دوره میانی ادو تحریک کرد. کنفوسیوسیسم. در دوره ادو، مطالعه کنفوسیوسیسم مجاز بود. مکاتب مختلف نئوکنفوسیوسیسم رایج بود. مکتب نئوکنفوسیوس گرایی ژو شی به نظم فئودالی خانواده مانند احترام می گذاشت که از موقعیت های اجتماعی ثابتی حمایت می کرد. هایاشی رازان، مکتب نئوکنفوسیوس گرایی ژو شی را مبانی نظری شوگون سالار
ی توکوگاوا فرض کرد. از طریق حکومت غیرنظامی، یوشیما سیدو تقدیم به کنفوسیوس تأسیس شد. با اصلاحات کانسی، مکتب نئوکنفوسیوس گرایی ژو شی هم چنان توسط شوگون های توکوگاوا تقویت و مجاز شد. علاوه بر این، فکر مکتب نئوکنفوسیوس گرایی ژو شی تأثیر زیادی بر جنبش سیاسی مدافع امپراتور و اخراج خارجیان اواخر عصر توکوگاوا گذاشت. برخلاف مکتب نئوکنفوسیوس گرایی ژو شی، مکتب نئوکنفوسیوس وانگ یانگ مینگ که به اخلاق عملی احترام می گذارد، به دلیل انتقاداتش علیه شرایط سیاسی-اجتماعی تحت شوگون های توکوگاوا، پیوسته توسط شوگون ها تحت نظارت و سرکوب قرار گرفت. مکاتب سوم نئوکنفوسیوسیسم به مقاصد واقعی متون اصلی کنفوسیوس و منسیوس توجه کردند. یاماگا سوکو فلسفه خود را بر روی اخلاق کنفوسیوس پایه گذاری کرد و سامورایی را بالاترین طبقه فرض کرد. ایتو جینسای به «رن» کنفوسیوس توجه داشت و «رن» را به عنوان عشق به شخص دیگری و «حقیقت» را به عنوان توجه خالص می دانست. به علاوه، اوگیو سورای که از مطالعات خود از آثار کلاسیک چین باستان نشأت می گرفت، اصرار داشت که روح اصلی کنفوسیوس حکومت بر جهان و نجات شهروند است. کوکوگاکو و رانگاکو. در اواسط دوره ادو، کوکوگاکو، مطال
عه تفکر و فرهنگ ژاپن باستان، در برابر ایده های خارجی مانند بودیسم یا کنفوسیوسیسم رایج شد. با سیاست ساکوکو شوگون، روشن فکران ادو نمی توانستند هیچ ارتباط مثبتی با تمدن غرب داشته باشند، و بنابراین رانگاکو، تنها پنجره ای به غرب بود. در روزهای میانی دوره ادو، کوکوگاکو در حالی محبوب شد که تحت تأثیر کنفوسیوسیسم پوزیتیویستی با ناسیونالیسم قرار داشت. کوکوگاکو تفکر و فرهنگ ژاپن باستان از جمله «کوجیکی»، «نیهون شوکی» و «مان یوشو» را مورد مطالعه قرار داد و هدف، کاوش فرهنگ اخلاقی ژاپن بود که متفاوت از آیین کنفوسیوس و بودیسم بود. کامو نو مابوچی به مطالعه مان یوشو پرداخت و ماسورو بوری را سبک مدارا نامید و این مجموعه را خالص و ساده ارزیابی کرد. موتوری نوریناگا از طریق مطالعه در مورد کوجیکی، استدلال کرد که جوهر ادبیات ژاپنی از مونو نو آواره ناشی می شود، که احساسات طبیعی هنگام تماس با یک شیء است. او به «روح یاماتو» ژاپنی به جای «روح کارا» چینی (کنفوسیوس/بودیسم) احترام گذاشت. به گفته وی، کوکوگاکو باید شیوه قدیمی ژاپنی «شینتو» را دنبال کند. هیراتا آتسوتان از طریق مطالعه خود در مورد کوکوگاکو، از شینتو ملی گرایانه، اطاعت از امپراتو
ر و لغو آیین کنفوسیوس و بودیسم حمایت کرد. این یک نیروی محرکه برای پایان شوگون سالاری توکوگاوا و بازسازی میجی بود. در دوره ساکوکو و در دوره ادو، هیچ تماس مستقیمی با غرب وجود نداشت، اما رانگاکو با تشویق واردات کتاب های غربی ترجمه شده به چینی از چین در طی اصلاحات کیوهو محبوب شد. مائنو ریوتاکی و سوگیتا گنپاکو به زبان هلندی کایتای شینشو را به ژاپنی ترجمه کردند. در اواخر دوران توکوگاوا، یادگیری زبان هلندی در سایر مطالعات غربی مانند مطالعات بریتانیایی، فرانسوی و آمریکایی آغاز شد. شیوه «روح ژاپنی، تمدن غربی» با بیان صریح ساکوما شوزان، «"اخلاق شرقی و فناوری غربی"» تکمیل شد. از آن جایی که تاکانو چوئی و واتانابه کازان به شدت از ساکوکو انتقاد کردند، توسط شوگون ها مورد سرکوب قرار گرفتند. اندیشه عامه پسند. در دوره ادو، مدارس خصوصی توسط سامورایی ها، بازرگانان و دانشمندانی که نقش فعالی داشتند افتتاح شد. افکار آن ها انتقاد از نظم فئودالی مسلط بود. ایشیدا بایگان آیین کنفوسیوس، بودیسم و شینتو را ترکیب کرد و فلسفه عملی را برای توده ها پایه گذاری کرد. او کار سخت در تجارت را به عنوان اثر صداقت و صرفه جویی توصیه می کرد. آندو شوکی ج
هان طبیعت را جامعه ایده آلی خواند که در آن همه انسان ها به کشاورزی مشغول بودند و بدون تزویر به صورت خودکفا زندگی می کردند. او از جامعه قانونی ای انتقاد کرد که در آن تبعیض طبقاتی فئودالی و تفاوت بین فقیر و غنی وجود داشت. نینومیا سونتوکو اصرار داشت که مردم باید فضیلت های بیرونی را که از وجودشان حمایت می کرد، با فضیلت خودشان جبران کنند. اندیشه مدرن متأخر. درحالی که تفکر مدرن ژاپنی اولیه در آیین کنفوسیوس و بودیسم توسعه یافت، روشن گری انگلیسی و حقوق بشر فرانسوی پس از بازسازی میجی که به سرعت تحت تأثیر تفکر غربی قرار گرفت، رواج یافت. از زمان جنگ های چین و روسیه و ژاپن، سرمایه داری ژاپن به شدت توسعه یافت. مسیحیت و سوسیالیسم نیز توسعه یافتند و با جنبش های اجتماعی مختلف پیوند خوردند. علاوه بر این، تفکر و مطالعه ناسیونالیستی در حالی شکل گرفت که با مطالعات خارجی مخالف بود. روشن گری و حقوق مردم. در احیای میجی، جامعه مدنی انگلیس و فرانسه، سودگرایی و داروینیسم اجتماعی از انگلستان، و حاکمیت مردمی ژان ژاک روسو از فرانسه معرفی شد. متفکران اوایل دوره میجی از ارزش های روشن گری بریتانیا که برگرفته از جامعه مدنی غربی بود، حمایت کر
دند. آن ها تلاش کردند تا از اقتدار سنتی و فئودالیسم ژاپن انتقاد کنند. با این حال آن ها در نهایت با دولت هماهنگ شدند و مدرنیزاسیون از بالا را بدون اصلاحات پذیرفتند. در سال ۱۸۷۳ موری آرینوری میروکوشا را تشکیل داد. افرادی که در این انجمن فرهنگی گرد هم آمده بودند با نکاتی مانند مهم دانستن یادگیری عملی، احراز خصوصیات انسانی عملی و شکل حکومتی که شرایط یک کشور را به عنوان آرمان پذیرفتند، اشتراکات زیادی داشتند. موری آرینوری آموزش ملی را به عنوان وزیر آموزش ترویج کرد. نیشی امانه رفتار انسانی مبتنی بر علاقه را تأیید کرد. کاتو هیرویوکی تحت تأثیر داروینیسم اجتماعی، حقوق طبیعی را کنار گذاشت و در عوض از بقای تواناترین ها دفاع کرد. فوکوزاوا یوکیچی، که فایده گرایی بریتانیا را به ژاپن معرفی کرد و از حقوق طبیعی دفاع کرد، فرض کرد که حقوق بشر توسط بهشت داده شده است. او توسعه تمدن را رشد روح انسان می دانست و فرض بر این بود که استقلال فرد به استقلال یک کشور می انجامد. فوکوزاوا فکر می کرد که دولت به خاطر راحتی است و ظاهر آن باید متناسب با فرهنگ باشد. او گفت که هیچ شکل ایده آلی از حکومت وجود ندارد. علاوه بر این، او اصرار داشت که ژاپ
ن باید از این قاره خارج شده و علیه قدرت های بزرگ می رفت. درحالی که اعضای میروکوشا سرانجام از هماهنگی دولت و مردم حمایت کردند، متفکران دموکراتیک حقوق مردم اصلاح طلب را از فرانسه جذب کردند و پس از شورش ساتسوما به طور شفاهی از مقاومت و انقلاب ملی علیه الیگارشی میجی حمایت کردند. در سال ۱۸۷۴، ایتاگاکی تایسوکه تأسیس مجلس منتخب را اعلام کرد و نهضت آزادی و حقوق مردم در سراسر کشور گسترش یافت. اویکی اموری به ایتاگاکی کمک کرد و او یک پیش نویس اصلاح طلبانه تهیه کرد. ناکائه چومین که به شدت تحت تأثیر روسو قرار گرفته بود، برای حاکمیت مردم و آزادی فردی کوشش کرد. با این حال، در مورد وضعیت ژاپن، او به اهمیت پادشاهی مشروطه اشاره کرد. به گفته وی، قانون اساسی شاهنشاهی باید به تدریج توسط دایت ملی مورد بازنگری قرار گیرد. از اواخر دوره میجی تا عصر تایشو، یک روند دموکراتیک به عنوان پس زمینه آگاهی سیاسی بورژوازی گسترش یافت. جریان آن به جنبش های سیاسی برای حفظ قانون اساسی و برای انتخابات مردمی منجر شد. یوشینو ساکوزو برای سیاست کابینه حزب و انتخابات مردمی تلاش کرد. او عمیقاً دنبال این نبود که چه کسی حاکم است، اما اصرار داشت که هدف سیاسی
شادی مردم است و تصمیمات سیاسی اهداف مردم را هدف قرار می دهد. مینوبه تاتسوکیچی یک حاکم را نه یک امپراتور، بلکه به دولت تعبیر کرد. به گفته او، یک امپراتور تنها قدرت خود را به عنوان بالاترین ارگان تحت قانون اساسی میجی از بین می برد. اگرچه نظریه او در ابتدا مورد تأیید قرار گرفت، اما پس از آن توسط ارتش و راست گرایان سرکوب شد. در سال ۱۹۱۱، هیراتسوکا رایچو "سیتوشا" (مجله ادبی) را تشکیل داد. او خواستار بیداری حق زنان و توسعه جنبش فمینیستی شد. درحالی که یوسانو آکیکو تفاوت های جنسیتی را انکار می کرد، رایچو بر مادر بودن و بر تربیت فرزند تأکید کرد و کمک های رسمی برای زنان جهت نشان دادن توانایی زنانه شان را تصدیق کرد. در سال ۱۹۲۰، رایچو یک انجمن جدید برای زنان با ایشیکاوا فاسائه و اوکو مومئو تشکیل داد. به زودی پس از موفقیت فعالیت های آن ها در جلب مشارکت زنان در سیاست، انجمن به دلیل انشقاق داخلی از هم پاشید. بعدها، ایچیکاوا یک جنبش جدید تشکیل داد و جنبشی را برای حق رأی زنان ادامه داد. مسیحیت و سوسیالیسم. این مسیحیان و سوسیالیست ها بودند که با تضادهای اجتماعی ناشی از مدرنیته ژاپنی دست و پنجه نرم کردند. جنبش های اجتماعی مسی
حی پس از جنگ های چین و روسیه و ژاپن فعال بودند که سرمایه داری و تضاد آن را به جامعه ژاپن آورد. بسیاری از سوسیالیست های ژاپنی تحت تأثیر اومانیسم مسیحی بودند و در آن نقطه عمیقاً با مسیحیت مرتبط بودند. مسیحیت که توسط شوگون ها ممنوع شد، بر بسیاری از روشن فکران میجی تأثیر گذاشت. اوچیمورا کانزو «two Js» را برای اتحاد پذیرفت (اشاره به حروف اول ژاپن و عیسی) و روح مسیحی ایجاد کرد. او معتقد بود که دعوتش خدمت به «ژاپن» و «عیسی» است. او نسخه امپراتوری در مورد آموزش را به چالش کشید و علیه جنگ روسیه و ژاپن سخن رانی کرد. نیتوبه اینازو یک کوئیکر بود و تلاش کرد فرهنگ ژاپن و مسیحیت را متحد کند. او فرهنگ ژاپن را به خارج از کشور معرفی کرد و دبیرکل سازمان ملل شد. جوزف هاردی نسیما در خارج از کشور، در ایالات متحده به تحصیل الهیات پرداخت. او دانشگاه دوشیشا را در کیوتو تأسیس کرد و به ساخت شخصیت مسیحی مشغول بود. تقریباً در زمان جنگ های چین و روسیه و ژاپن، ژاپن به محض گسترش سوسیالیسم علیه سرمایه داری، از طریق انقلاب صنعتی موفق به سرمایه گذاری شد. با این حال، جنبش های اجتماعی توسط پلیس امنیت در سال ۱۹۰۰ سرکوب شد و سرانجام در حادثه خیانت