Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلیسای فرشته مغرب مقدس (فاتح) (؛ Պալաթի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در فاتح، شهر استانبول ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی نقش آفرینی متشکل از یک سه گانه بازی برای کنسول پلی استیشن ۲ و نسخهٔ قبلی آن ها "کودلوکا" برای پلی استیشن است. تمام نسخه های این مجموعه توسط ساکناث (که بعدها ناتیلوس نام گرفت) توسعه داده شد؛ "کودلوکا" در سال ۱۹۹۹ توسط اس.ان.کی. منتشر شد، در حالی که سه گانهٔ "شدو هارتس" از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به وسیلهٔ آروزه منتشر شد. چندین ناشر دیگر نیز این عناوین را در خارج از کشور منتشر کردند. وقایع داستانی "شدو هارتس" از اواخر دههٔ ۱۸۹۰ تا دهه ۱۹۲۰ میلادی را پوشش می دهد و شخصیت های مختلفی را که در اسرار فراطبیعی گرفتار شده اند، دنبال می کند. این مجموعه، تاریخ جایگزین و وحشت کیهانی را با حضور شخصیت های دنیای واقعی ترکیب می کند و هر عنوان دارای چندین پایان است. تولید "کودلوکا" با تشکیل شرکت ساکناث در سال ۱۹۹۷ توسط هیروکی کیکوتا و تعدادی دیگر از کارکنان سابق اسکوئر آغاز شد. درگیری داخلی بین کیکوتا و توسعه دهندگان در نهایت منجر به استعفای کیکوتا شد و دنباله های برنامه ریزی شده برای "کودلوکا" لغو شدند. در عوض، این مسئله توسط ماتسوزو ماچیدا به عنوان زمینه اصلی برای ساخت "شدو هارتس" استفاده شد. در حالی که
ماچیدا قصد داشت این مجموعه را پس از "" در سال ۲۰۰۵ ادامه دهد، این برنامه ها هرگز عملی نشدند و ساکناث با آروزه ادغام شد و تولید بازی در سال ۲۰۰۷ متوقف شد. این مجموعه شاهد توسعه های رسانه ای محدودی بود، و به طور خاص تنها "کودلوکا" بر اساس طرح اولیه داستان، هم یک رمان و هم یک ادامه مانگا دریافت کرد. در حالی که "کودلوکا" با واکنش های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود، سه گانهٔ "شدو هارتس" هم در دوران معاصر و هم در دوران گذشته مورد تحسین قرار گرفت و شناخته شده ترین محصول ساکناث است. علی الخصوص "" به عنوان یکی از بهترین بازی های نقش آفرینی کنسول پلی استیشن ۲ مورد تحسین قرار گرفت، و برای ناشران آن یک موفقیت تجاری بود.
کلیسای هوهانس کاراپت مقدس (هراکلیون) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هراکلیون، کرت یونان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هریپسیمه مقدس (خناتساخ) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر خناتساخ، استان سیونیک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
پارک ملی سیرسئو (ایتالیایی: "Parco Nazionale del Circeo") یک پارک ملی ایتالیایی است که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شده است. این پارک نواری از زمین های ساحلی از آنزیو تا تراسینا، از جمله بخشی از جنگل در سرزمین اصلی سن فلیچه سیرسئو و جزیره زانونه، است. این پارک به دستور بنیتو موسولینی و با توصیه سناتور رافائله باستیانلی، برای حفظ آخرین بقایای باتلاق های پونتین که در آن دوره احیا می شدند، تأسیس شد. سیرسئو تنها پارک ملی در ایتالیا است که فقط یک منطقه دشتی و ساحلی را اشغال می کند. این پارک تقریباً از پونتینیا در شمال تا سابائودیا در جنوب امتداد دارد. قلمرو. این پارک را می توان به پنج زیستگاه اصلی تقسیم کرد: جنگل، دماغه، تپه های شنی ساحلی، منطقه مرطوب و جزیره زانونه. منطقه جنگلی. جنگلی که در سیرسئو قرار دارد، بخش بزرگی از یک مربع بزرگ را بین جاده ایالتی SS 148 Pontina و ساحل San Felice Circeo اشغال کرده است و آخرین یادگار به اصطلاح "Selva di Terracina" باستانی است که زمانی بخش بزرگی از استان مرکزی لاتینا بود. اکنون به مساحتی حدود ۳۳۰۰ هکتار کاهش یافته است، اما به هر حال بزرگ ترین جنگل دشتی در ایتالیا است. این منطقه با "حوضچه
های" شنای عجیب و غریب، مناطق باتلاقی موقت که در فصل پاییز به دلیل تجمع آب باران تشکیل می شوند، و "لِستر" (Lestre)، جایی که زمانی جمعیت پراکنده روستاهای خود را ساخته بودند، مشخص می شود. پوشش گیاهی شامل بوته زارهای ماکی، گونه های قاره ای مانند بلوط ترکی، زبان گنجشک و بلوط معمولی و همچنین درختان مدیترانه ای معمولی از جمله بلوط هولم، برگ بو و بلوط چوب پنبه ای است. زیر اشکوب نیز غنی است و شامل درختان زالزالک معمولی، خار سیاه، سیب وحشی، گلابی و توت فرنگی، اریکا، "روسکوس آکولیتوس" و بسیاری دیگر می شود. پوشش گیاهی توت مانند امکان حضور جانوران غنی از جمله گراز وحشی، گوزن زرد، خرگوش، گورکن اروپایی، روباه قرمز، راسو، مار شلاقی سبز، مار زنگی "ناتریکس ماورا"، سمندر خشکی و باتلاقی تستودو ، سمندر "تریتوروس"، وزغ و قورباغه را در میان سایر گونه ها فراهم می کند. دماغه. دماغه سیرسئو، با حداکثر ارتفاع ۵۴۱ متر، یک توده سنگ آهکی - دولومیتی مزوزوئیک با شکل جزیره ای عجیب و غریب است. نام جزیره از نام این دماغه گرفته شده است. از دیدگاه طبیعت گرایانه، می توان آن را به دو بخش مختلف تقسیم کرد. دامنه های شمالی دماغه آب و هوای مرطوب تری د
ارند و در بخش بالایی با درختچه های انبوه بلوط راج پوشیده شده اند که در ارتفاعات پایین تر با مانا عرش، "استریا کارپینیفولیا"، کرک و بلوط ایتالیایی مرتبط هستند. زیرشاخ شامل اریکا، جارو و درخت توت فرنگی است، در حالی که جایی که کوه به دشت می رسد، یک درخت ۲۵ ساله است. دامنه های جنوبی آب و هوای معتدل تری دارند و با پوشش گیاهی صخره ای مدیترانه ای (بلوط هندی، ارس فنیقی، درخت فرفیون، مورد، "پسته کوهی"، رزماری و اریکا) مشخص می شوند، در حالی که در میان گیاهان پست تر، سمافایر صخره ای، "هلیکروسوم" و "گل صد تومانی" وجود دارد. حیات وحش، گذشته از گورکن اروپایی، گراز وحشی و سمور راش، شامل گونه های متعددی از پرندگان مانند شاهین تیزپر و دلیجه معمولی است. در میان غارهای ساحلی متعدد مورد توجه طبیعت گرایان، می توان به گروتا گاتاری، که در سال ۱۹۳۹ جمجمه ای از "انسان نئاندرتال" در آن پیدا شد، غار بزها ( اشاره کرد. غار ایمپیسو ()، "گروتا دل فوسلونه" و "گروتا برویل"؛ دومی نیز محل سکونت انسان نئاندرتال بوده است. تپه های شنی دریایی. این پارک محل نگهداری یک … ۲۲ است نوار شنی ساحلی به طول کیلومتر، از صخره های آهکی کوه سیرسئو، در تطابق با
برج دیده بانی توره پائولا، تا کاپو پورتیه. این شن که با ماسه های ریز مشخص می شود، توسط بوته زارهای ماکی معمولی با حداکثر عمق ۲۷ متر پشتیبانی می شود. بخش نزدیک تر به دریا، محل زندگی پوشش گیاهی کوتاه است و تعدادی از حیات وحش کوچک از جمله گورکن اروپایی، روباه، مارمولک و سوسک را در خود جای داده است. دورتر از دریا، گیاهان بزرگ تری مانند ارس خاردار و مصطکی تا درختان واقعی مانند کاج دریایی و بلوط هندی، یا در نزدیکی دریاچه ها (به بخش بعدی مراجعه کنید)، توسکا، زبان گنجشک، صنوبر و بید قرار دارند. مناطق مرطوب. منطقه مرطوب پارک سیرسئو شامل چهار دریاچه نمک ساحلی است: پائولا، کاپرولاس، موناسی و فوگلیانو، که بقایای باتلاق های پونتین هستند و در حال حاضر زیستگاه حیات وحش وسیعی از پرندگان آبزی (قرقاول، درنا، غاز، خروس کولی شمالی، چکاوک، کرچک) و همچنین گونه های نادری مانند لاک پشت باتلاقی می باشند. این دریاچه ها با حداکثر عمق دو متر، از طریق مجموعه ای از کانال ها به دریا متصل می شوند. گونه های دیگر موجود در این منطقه شامل گورکن، گراز وحشی، روباه، تشی کاکل دار، راسو وحشی و جوجه تیغی اروپایی هستند. پوشش گیاهی در سواحل دریاچه ها ا
ز سالیکورنیا "(Arthrocnemum glaucum)"، اینولا و گز و سایر گیاهان تشکیل شده است. جدا از دریاچه ها، مناطق باتلاقی کوچک تری وجود دارد که در آن ها پرورش گاومیش مدیترانه ای ایتالیایی انجام می شود. زانونه. زانونه جزیره ای کوچک متعلق به مجمع الجزایر پونزیانو است که در سال ۱۹۷۹ به پارک ملی ضمیمه شد. این جزیره خالی از سکنه است و پوشیده از جنگل های بلوط و بلوط هندی است و تنها جزیره در این مجمع الجزایر است که پوشش گیاهی اصلی خود را حفظ کرده است. پوشش گیاهی اصلی شامل گل کاه، مصطکی، مورد، جاروی معمولی، اریکا، فرفیون، درخت توت فرنگی و برگ بو است.
کلیسای هریپسیمه مقدس (سراشن) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر سراشن، استان سیونیک ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هوهانس مقدس (پاکاگتیک) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پاکاگتیک، استان وان ترکیه می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هریپسیمه مقدس (کولتپه) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جفت ارز، به دو ارز متفاوت گفته شده که در بازار تبادل خارجی در مقابل هم معامله می شوند و قیمت ارز اول را بر مبنای ارز دوم بیان می کند. اولین ارز، ارز پایه و ارز دوم، ارز مظنه نامیده می شود. جفت ارزها معمولاً با کنار هم قرار دادن کدهای ارزی (ایزو ۴۲۱۷) مربوط به ارز پایه و ارز مظنه و جدا کردن آنها با یک اسلش نوشته می شوند. همچنین ممکن است برای راحتی اسلش را حذف کنند یا جای آن یک نقطه یا خط تیره بگذارند. یکی از جفت ارزهای رایج، نسبت یورو در برابر دلار آمریکا است که به صورت EUR / USD نوشته می شود. به عنوان مثال نرخ "EUR/USD 1.2500" به این معنی است که یک یورو با ۱٫۲۵۰۰ دلار آمریکا مبادله می شود. در اینجا، یورو ارز پایه و دلار آمریکا ارز مظنه است.
پارک ملی پولینو (ایتالیایی: "Parco Nazionale del Pollino") یک پارک ملی ایتالیایی در شبه جزیره جنوبی است و در استان های کوزنتسا، ماترا و پوتنسا قرار دارد. نام پولینو از توده کوهستانی همنام آن به نام پولینو گرفته شده است. این پارک محل قدیمی ترین درخت اروپایی، کاج هلدریچ است که تخمین زده می شود ۱۲۳۰ سال سن دارد. و نماد پارک، درخت کاج کمیاب بوسنیایی است. از نوامبر ۲۰۱۵، با قرار گرفتن در فهرست جهانی ژئوپارک ها توسط یونسکو، پارک پولینو به عنوان یک میراث جهانی در نظر گرفته می شود. این پارک با مساحت ۸۸۶۵۰ هکتار در سمت لوکانی ("مورو لوکانو") و ۱۰۳۹۱۵ هکتار در سمت کالابری، بزرگ ترین پارک این کشور با مساحت ۱۹۲۵٫۶۵ کیلومتر مربع است و در میان ۵۰ پارک بزرگ جهان قرار دارد. راش معمولی رایج ترین درخت این پارک است و این پارک همچنین زیستگاه انواع گیاهان دارویی مهم است. شهرهایی با مناظر جالب به این پارک عبارتند از روتوندا، کاستروویلاری، مورانو کالابرو (صومعه کولرتو)، لاینو بورگو، Laino Castello، مورمانو، سکالئا، پاپاسیدرو، چیویتا، چرکیارا دی کالابریا (کلیسای "Madonna delle Armi"). جوامع آلبانیایی زبان در کمون هایی مانند سان پائو
لو آلبانیز، سن کوستانتینو آلبانیز و دیگران حضور دارند. در Valle del Mercure بقایای گونه های ماقبل تاریخ مانند "Elephas antiquus" و "Hippopotamus major" کشف شده است. رودخانه ها و نهرها شامل لائو، سینی، کاسسیل، گارگا و راگانلو می شوند. حیات وحش شامل عقاب طلایی، گرگ ایتالیایی، گوزن کوچک، گراز وحشی، روباه قرمز، سمور آبی اروپایی، سنجاب سیاه کالابریایی، موش زمستان خواب جنگلی "(Dryomys nitedula)"، دارکوب سیاه، چکاوک، شاهین تیزپر، بادبادک قرمز، شاهین فانوس دار، کرکس مصری و گوزن قرمز (که در دهه ۲۰۰۰ معرفی شدند) می شود.
پارک ملی گران ساسو و مونتی دلا لاگا یک پارک طبیعی در مرکز ایتالیا است. این پارک که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، مساحتی بالغ بر پوشش می دهد. عمدتاً در استان های ترامو، لاکیلا و پسکارا در آبروتزو، و مناطق کوچکی در استان های ریتی در لاتزیو و آسکولی پیچنو در مارکه. زمین عمدتاً کوهستانی با دشت های آلپی است. این شرکت توسط Ente Parco Nazionale Gran Sasso e Monti della Laga با دفتر مرکزی در Assergi، L'Aquila اداره می شود. بزرگراه بزرگ پارک ملی گران ساسو و مونتی دلا لاگا، از میان پارک و بین قله کوه گران ساسو و رشته کوهی که به مونتی دلا لاگا معروف است، می گذرد. جغرافیا. این پارک یکی از بزرگ ترین مناطق حفاظت شده در اروپا است و در اطراف توده کوه گران ساسو واقع شده است که بر چشم انداز اطراف تسلط دارد. این پارک به صورت عمودی بر روی مراتع وسیع کامپو ایمپراتوره قرار دارد. زمین بسیار صخره ای است و مقدار زیادی برف و باد دریافت می کند. کالدرون درست در زیر بلندترین قله، کورنو گراند، قرار دارد و جنوبی ترین یخچال طبیعی اروپا محسوب می شود. در ضلع شمالی، نیمرخ رشته کوه مونتی دلا لاگا قرار دارد، جایی که هزاران پرنده مهاجر در سواحل دریاچه کا
مپوتوستو توقف می کنند. این منطقه کاملاً پوشیده از جنگل های راش، صنوبر، بلوط و شاه بلوط است. بیش از از مسیرهای اختصاصی اسب که می توان برای بازدید از پارک از آنها استفاده کرد. طبیعت و حیات وحش. این پارک یکی از متنوع ترین مناطق اروپا از نظر زیستی را در خود جای داده است. آب و هوای آن بین آب و هوای مدیترانه ای و سایر مناطق قاره اروپا است. این پارک شامل بیش از دو هزار گونه گیاهی است که برخی از آنها منحصراً در این منطقه یافت می شوند، مانند گل ادلویس ابروتزو. گونه های زیادی از حیات وحش در این پارک ساکن هستند، از جمله حیوانات نادری مانند بز کوهی ابروتزو و همچنین گرگ ها، خرس قهوه ای مارسیکان، گوزن های کوچک، گربه های وحشی، گرازهای وحشی، روباه ها و سنجاب ها. پرندگان قابل توجه شامل عقاب طلایی، دارکوب پشت سفید، شاهین، سارگپه معمولی و شاهین تیزپر هستند. همچنین طیف گسترده ای از حشرات مانند پروانه آپولو وجود دارد. جاذبه های گردشگری. این پارک شامل یک مسیر بسیار طولانی به طول تقریبی شامل مسیرهایی است که می توان با اسب، دوچرخه کوهستان یا پیاده از آنها بازدید کرد. بسیاری از فعالیت های فضای باز در داخل پارک امکان پذیر است، از جمله
پیاده روی، اسب سواری، دوچرخه سواری کوهستان، قایق رانی، تماشای پرندگان، اسکی آلپاین، اسکی کوهستان و اسکی صحرانوردی. پروژه های آموزشی در مراکز بازدیدکنندگان پارک فعال هستند و می توان آزادانه به تنهایی یا با کمک راهنماهای کوهستان، مسیرها و جاده ها را کاوش کرد. شهرک ها. بسیاری از روستاهای قدیمی در محدوده پارک ملی واقع شده اند. آنها معمولاً بسیار کوچک هستند، با خانه های سنگی و آجری و خیابان های باریک. در بسیاری از موارد، نام مکان ها بر ماهیت دفاعی سکونتگاه و موقعیت قله مانند کاستل (قلعه)، روکا، پیزو (قله) و کوله (تپه) تأکید دارد. Assergi، Barete، Barisciano، Cagnano Amiterno، Calascio، Campotosto، Capestrano، Capitignano، Carapelle Calvisio، Castel del Monte , Castel Paganica، Castelvecchio Calvisio، L'Aquila ، Mascionino، Pipestrano، Monterena سسانیو، ویلا سانتا لوسیا دگلی آبروزی Acquasanta Terme، Arquata del Tronto Brittoli، Bussi sul Tirino، Carpineto della Nora، Castiglione a Casauria، Civitella Casanova، Corvara، Farindola، Montebello di Bertona، Pescosansonesco، Villa Celiera آکومولی، آماتریس Arsita، Campli
، Castelli، Civitella del Tronto، Cortino، Crognaleto، Fano Adriano، Isola del Gran Sasso d'Italia ، Montorio al Vomano، Pietracamela، Rocca Santa Maria، Torricella Sicura، Tossicia. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
یک لایت ناول ژاپنی به نویسندگی ماتسوری ایسورا و تصویرگری نانا فوجیمی است. این رمان از فوریه تا اکتبر ۲۰۲۰ در وبگاه شوستسوکا نی نارو منتشر شد. بعدها حق انتشار این کتاب توسط فوجیمی شوبو خریداری شد و از ژوئن ۲۰۲۱ تحت چاپ انتشارات کادوکاوا بوکس قرار گرفت. توبی تانا یک مانگا از این رمان اقتباس کرد که از ژوئیه ۲۰۲۱ در وبگاه لاگ کمیک مجله بی انتربرین منتشر شد. همچنین استودیو گوکومی از روی مانگا یک انیمه ساخت که از ژوئیه ۲۰۲۵ از شبکه های تلویزیونی ژاپن پخش شد. خلاصه داستان. مونیکا اِوِرِت یک جادوگر نابغه است؛ تنها کسی در تمام پادشاهی ریدیل که می تواند از جادوی جادویی استفاده کند. او در پانزده سالگی به جمع هفت حکیم، یعنی بزرگ ترین جادوگران پادشاهی، پیوست و جوان ترین کسی شد که تا آن زمان به چنین جایگاهی رسیده بود. با این حال، مونیکا از اضطراب اجتماعی شدیدی رنج می برد؛ آن قدر که حتی گفتن یک جمله ساده در جمع برایش سخت بود. همین مشکل باعث شد او مهارت ویژه ای خلق کند که هیچ کس دیگری در آن مهارت ندارد؛ مهارتی که بدون خواندن ورد، می توانست از جادو استفاده کند. زندگی آرام و تنها در کلبه ای کوهستانی برای او بهترین چیز بود؛ جای
ی که فقط خودش بود و دنیای عددهای محبوبش. اما روزی یکی از همکارانش با مأموریتی مهم و مربوط به خانواده سلطنتی سراغش آمد. همین ماجرا باعث شد مونیکا دوباره به دنیایی برگردد که فکر می کرد از آن خلاص شده است: مدرسه. او مجبور شد در آکادمی سرندیا، معروف ترین مدرسه مخصوص آموزش اشراف زاده ها، ثبت نام کند. حالا مونیکا باید هم با ترس های قدیمی اش روبه رو شود، هم با مشکلات تازه، و در این مسیر دوستان، دشمنان و هر چیزی که بین این دو قرار می گیرد را تجربه کند.
جامعه شبیه سازی شده (یا «SimSoc» که به صورت sim-sock تلفظ می شود) یک «بازی» است که توسط دانشگاه ها و سایر گروه ها برای آموزش جنبه های مختلف مهارت های جامعه شناسی، علوم سیاسی و ارتباطات استفاده می شود. این بازی که در ابتدا توسط ویلیام آ. گامسون(۲۷ ژانویه ۱۹۳۴-۲۳ مارس ۲۰۲۱) استاد جامعه شناسی در کالج بوستون در سال ۱۹۶۶ ایجاد شد، در حال حاضر در ویرایش پنجم خود است. این بازی راهی را برای شرکت کنندگان فراهم می کند تا مسایل حکومتداری یک جامعه دولت-ملت به سبک سده بیستم را بهتر درک کنند. «جامعه شبیه سازی شده» مبتنی بر نظریه بازی، یک شبیه سازی استراتژی است که در آن از شرکت کنندگان خواسته می شود خود را در موقعیت های پر از تضاد قرار دهند و با نابرابری های اجتماعی ساختاری مقابله کنند و استراتژی های اخلاقی آگاهانه ای را برای کنش جمعی تدوین کنند. شرکت کنندگان با مسائلی همانند نابرابری اقتصادی، عدالت، تنوع، اعتماد، پویایی قدرت و رهبری دست و پنجه نرم می کنند، زیرا آنها در کار-مدیریت روابط، آشفتگی سیاسی و بلایای طبیعی مذاکره می کنند. برای موفقیت، بازیکنان باید از فرآیندهای اجتماعی اساسی از همکاری و پاداش گرفته تا تهدید و تنبیه
استفاده کنند. هدف SIMSOC درک عمیق تری از تجربیات روزمره و همچنین نظریه اجتماعی و سازمانی است.
پارک ملی مایلا () در استان های کیئتی، پسکارا و لاکیلا، در منطقه ابروتزو، ایتالیا واقع شده است. این کوه بر روی توده کوه مایلا متمرکز است که مونته آمارو با بلندترین قله آن است. این پارک یکی از ۲۴ پارک ملی ایتالیا و یکی از سه پارک ملی در آبروتزی است. پارک مایلا در سال ۱۹۹۱ تأسیس شده است. مساحت پارک مایلا که منطقه وسیعی از پارک، به ویژه مونتاگنا دلا ماجلا است، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ تحت یک پروژه تحقیقاتی بزرگ بین المللی علوم زمین، TaskForceMajella، بوده است. در امتداد دامنه شمالی کوه، هزاران سال است که استخراج هیدروکربن از طریق تراوش های خود به خودی و چاه های کم عمق انجام می شود. در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱، پارک ملی مایلا با نام ژئوپارک مایلا به عنوان یک ژئوپارک جهانی یونسکو اعلام شد. مناظر اصلی. این پارک شامل حدود ۵۰۰ کیلومتر مسیر پیاده روی در میان کوه ها، نقاشی های غار در گروتا سنت آنجلو و گروتا دل کاوالونه (دومی یکی از عمیق ترین غارهای اروپا است که برای عموم آزاد است) است. مراکز گردشگری واقع در این پارک عبارتند از: حیات وحش. به دلیل ارتفاع، صعب العبور بودن و برجستگی، بیشتر قلمروهای این پارک خالی از سکنه هستند و بنابراین سا
زه های ساخته دست بشر، از جمله پیست های اسکی و جاده ها، کمتر از سایر پارک های ملی ایتالیا هستند. این وضعیت به نفع حیات وحش آپنین بود که در اینجا با تمام عظمتش نشان داده شده است. نماینده ترین حیوان قلمروهای ماجلا، گرگ ایتالیایی است که در لوگوی پارک نیز وجود دارد و به جمعیتی بالغ بر ۱۰۰ گرگ متکی است که تخمین زده می شود در یازده دسته در سراسر رشته کوه های اصلی منطقه حفاظت شده توزیع شده اند. برای نظارت مداوم، ۱۷ گرگ با قلاده های GPS محافظت می شوند. اعتقاد بر این است که تراکم جمعیت گرگ در پارک ملی ماجلا، حتی در مقایسه با پارک ملی یلوستون، یکی از بالاترین ها در ایتالیا و جهان است. همچنین حضور گونه هایی از حیوانات زیر قابل توجه است: دوزیستان و خزندگانی که در این چشم انداز کوهستانی زندگی می کنند ، سمندر عینکی، وزغ نوک زرد و افعی اورسینی منحصر به فرد هستند. همچنین شاهین، سارگپه، کبک کوهی، چکاوک نوک قرمز و نوک دراز، شاهین بحری و قرقی از گونه های مهم پرندگانی هستند که در داخل پارک زادآوری می کنند. در نهایت، پستانداران دیگری که در جنگل های انبوه اطراف توده کوهستانی ماجلا زندگی می کنند عبارتند از گراز وحشی، خرگوش کورسیایی،
سمور اروپایی، گربه وحشی اروپایی، روباه قرمز، گورکن اروپایی و سمور آبی کمیاب اروپایی.
اسماعیل فکری (درگذشته ۲۶ خرداد ۱۴۰۴) در آذر ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی دستگیر شد. وی در جریان محاکمه به اتهام «محاربه» و «افساد فی الارض» به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او ۲۶ خرداد ۱۴۰۴ در زندان قزلحصار اجرا شد. در گزارش های رسمی حکومتی اتهام وی «جاسوسی به نفع اسرائیل» ذکر شده است. حکم اسماعیل فکری ظرف ۱۰ دقیقه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری صادر و در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور به تأیید رسید. اسماعیل فکری طی دادگاه از حق داشتن وکیل محروم بود و با اینکه هیچ شغل دولتی نداشت، به جاسوسی و دادن اطلاعات محرمانه هسته ای، موشکی و دریایی به اسرائیل متهم شده بود. در دوره بازجویی با تهدید این که خانواده ات را می گیریم، از او اعتراف گرفتند، اما در دادگاه او این اتهامات را رد کرده بود. دو ماه پس از اعدام وی نیز، پیکر اسماعیل فکری تحویل خانواده نشد و خانواده از محل تدفین احتمالی وی بی خبر بودند و چندین بار مقابل زندان قزلحصار تجمع کردند.
سیمئون استایلیت یا سمعان ستون نشین (یونانی: Συμεών ό Στυλίτης؛ ؛ ۲ سپتامبر ۴۵۹) یک زاهد مسیحی سوری بود که به خاطر ۳۶ سال زندگی بر روی سکویی کوچک بر فراز ستونی در نزدیکی حلب (در سوریه امروزی) به شهرت رسید. بعدها چندین قدیس ستون نشین دیگر از الگوی زاهدانه او پیروی کردند (کلمه یونانی "استایلیت" به معنای «ستون» است). کلیسای کاتولیک شرقی، کلیسای ارتدکس مشرقی، کلیسای ارتدکس شرقی و کلیسای کاتولیک رومی او را به عنوان یک قدیس می شناسند. لقب رسمی او سمعان ستون نشین بزرگ بود تا از سمعان ستون نشین کوچک، سمعان ستون نشین سوم و شمعان ستون نشین لسبوسی متمایز شود.
عنکبوت نوراگیکوس یا عنکبوت نوراگی، عنکبوتی از خانواده نمسییده است. این عنکبوت بومی جزیره مدیترانه ای ساردینیا است و معمولاً در تابستان روی سطح آب این جزیره یافت می شود و طول بدن آن از ۱۷ تا ۲۵ میلی متر متغیر است. نام علمی این گونه به تمدن بومی نوراگیک ادای احترام می کند. پس از مطالعه ای که به سال ۲۰۰۷ برمی گردد، عنکبوت نوراگیک سرانجام در سال ۲۰۱۴ به عنوان گونه ای مجزا از سایر عنکبوت های متعلق به جنس "Cyrtauchenius" طبقه بندی شد. تحقیقات بیشتر در مورد ویژگی های این عنکبوت منجر به تمایز دو جنس "Cyrtauchenius" و "Amblyocarenum" شده است که تا زمان این کشف، در واقع یکسان در نظر گرفته می شدند. اکنون آنها در خانواده های مختلفی قرار گرفته اند. اگرچه در نگاه اول شبیه به نظر می رسد، اما این عنکبوت را نباید با عنکبوت "Cteniza sauvagesi" اشتباه گرفت، زیرا از نظر طبقه بندی و ریخت شناسی کاملاً متفاوت است.
سیلتر یک پنیر سفت ایتالیایی است که در منطقه لومباردی، در اطراف استان برشا و مناطق اطراف آن تولید می شود و به طور سنتی با شیر گاو غیرپاستوریزه در ماه های تابستان و سپتامبر تولید می شود، در آب نمک قرار می گیرد، و حداقل به مدت ۶ ماه کهنه می شود. از سال ۲۰۱۵، در اتحادیه اروپا، دارای گواهینامه نام مبدأ حفاظت شده است. نام. نام "سیلتر" از نام انبار پنیر در وال کامونیکا گرفته شده است که پنیرها در آنجا نگهداری و کهنه می شوند. تاریخچه. این پنیر سنتی از واله کامونیکا است که از شیر گاوهای نژاد قهوه ای گرفته می شود که در مناطق کوهستانی دره های برشا بسیار رایج هستند. نام آن از اصطلاح لومبارد با ریشه سلتی گرفته شده است که به اتاق کهنه شدن در مالگا اشاره دارد. تولید. این پنیر در شهرداری های واقع در جوامع کوهستانی واله کامونیکا و بخشی از آن در منطقه سبینو برشیانو تولید می شود. شکل های ساخته شده در مالگه واقع در کوه های گوگلیلمو و مانیوا، در منطقه گذرگاه کروچه دومینی و همچنین دره های کیس دی ویسو و سانتا آپولونیا در پونته دی لگنو به ویژه ارزشمند هستند. بهترین زمان نگهداری در محیط های نه چندان گرم که دمای آنها می تواند بین ۹ تا
۱۴ درجه سانتیگراد متغیر باشد، انجام می شود. درجه سانتیگراد. حداقل زمان لازم برای چاشنی زدن ۱۰۰ روز است.
توپ گراوینا (Pallone di Gravina) نوعی پنیر سفت و نیمه سخت از شیر گاو است که در مناطق باسیلیکاتا و آپولیا در جنوب شرقی ایتالیا کشت می شود. این پنیر به سبک "پاستا فیلاتا" و با وزنی بین تهیه می شود. به شکل گلابی، توپ یا بادکنک ("پالونه")، و به طور سنتی در منطقه شهر گراوینا، در ناحیه مورگیا در استان باری تولید می شد. با این حال، امروزه تولید در استان ماترا متمرکز است. در سال ۲۰۱۶، "بخش" گراوینا درخواستی برای دریافت وضعیت نشان های جغرافیایی و خوراک های سنتی در اتحادیه اروپا این پنیر در اتحادیه اروپا ارائه داد. در سال ۲۰۱۲، به لطف تلاش های آقای آنتونیو کوکو فیوره، دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار/بازرگانی، به عنوان «پرسیدیای غذای آهسته» از سازمان بین المللی غذای آهسته شناخته شد. توضیحات. پوست آن سفت، صاف و به رنگ کاهی است و با گذشت زمان قهوه ای تر می شود؛ بدنه آن بافتی سفت دارد و در ابتدا به رنگ زرد کاهی است، اما با رسیدن پنیر به رنگ طلایی در می آید. "پنیر پالونه دی گراوینا" پس از حداقل دوازده ماه رسیدن، در بهترین حالت خود قرار دارد. ماده اصلی، شیر گاو پرچرب است که ممکن است پاستوریزه شده یا نشده باشد و از ی
ک یا دو بار دوشیدن به دست آید. عامل دلمه بستن می تواند مایه پنیر گوساله مایع یا خمیری باشد که از معده بزغاله یا بره گرفته می شود. ماده سوم نمک است. تولید. روش تولید آن مشابه روش کاچیوکاوالو است. شیر گرم شده و با مایه پنیر دلمه می شود و دلمه ها در یک "تومپانیو" قرار می گیرند: یک سبد سوراخ دار شبیه به آبکش. پس از دو یا سه ساعت، وقتی به سطح اسیدیته مورد نیاز رسید، دلمه ها برش داده شده و در آب داغ «ریسیده» می شوند (به "پاستا فیلاتا" مراجعه کنید). سپس قطعات با دست به شکل مشخص خود قالب گیری می شوند. پس از نمک زدن در آب نمک به مدت ۱۲ تا ۲۰ ساعت (بسته به اندازه آنها)، «بادکنک ها» به مدت ۱۵ روز در کارخانه لبنیات، جایی که شکل گرفته اند، خشک می شوند و سپس برای رسیدن به انبار منتقل می شوند.
چامبوتا یا جیامبوتا یک خورش سبزیجات تابستانی از غذاهای جنوبی ایتالیا است. "چامبوتا" در سراسر جنوب ایتالیا، از جنوب ناپل و بسیاری از مناطق آرژانتین که با نام " "چامبوتا" " شناخته می شوند، محبوب است. انواع مختلف و منطقه ای زیادی از "چامبوتا" وجود دارد، اما همه آنها سبزیجات تابستانی دارند. بادمجان ایتالیایی، کدو سبز، فلفل دلمه ای، سیب زمینی، پیاز، گوجه فرنگی، سیر، ریحان و روغن زیتون از مواد رایج در تهیه آن هستند. "چامبوتا" اغلب به عنوان غذای اصلی یا در کنار گوشت های کبابی مانند سوسیس یا شمشیرماهی سرو می شود. گاهی با پاستا، پولنتا یا برنج سرو می شود. "چامبوتا" «عضوی از آن دسته از غذاهای ایتالیایی است که به سختی می توان تعریف "دقیقی" از آنها ارائه داد، که عموماً چیزی بین سوپ غلیظ و خورش است». این غذا اغلب به راتاتویی فرانسوی تشبیه می شود؛ هر دو بخشی از خانواده وسیع تر خورش های سبزیجات مدیترانه غربی هستند.