Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و خانواده ها رهبران غیرانتخابی اند. بزرگان اصلی منطقه عبارتند از نور بقی جان، زُمان علی خیل، نواز شاخی مار در طوری خیل، شهزاده و سَودال در بوراخیل، و حکیم جان در دیردونی. طوری خیل. قبیلهٔ طوری خیل در کوهستان های رزمک زندگی می کنند. آنان به دلیل عادت به کوه پیمایی سخت کوش و جنگجویان نیرومندی هستند. طوری خیل به زیرقبیله های خوشالی، علی خیل و شوگی تقسیم می شوند. خوشالی بزرگ ترین شاخهٔ طوری خیل است و خود به نه زیرقبیله تقسیم می شود. طبق "نیکات"، تقسیم بندی سنتی قبیله ای، همه چیز در [[تحصیل رزمک]] به طور برابر میان این قبایل تقسیم می شود. [[کالج کادت رزمک]] نیز در اینجا قرار دارد. بورا خیل. بورا خیل ها در تجارت و بازرگانی فعال اند و بسیاری از آن ها رانندهٔ کامیون و اتوبوس در دیگر نقاط پاکستان هستند. آن ها در دامنه های رزمک باغ های سیب دارند. مهمان نوازی شان در میان قبیلهٔ وزیر بسیار مشهور است. دوسالی. مردم تحصیل دوسالی به داشتن سطح آموزش خوب شناخته می شوند. ماندی خیل بخشی از تحصیل دوسالی است. مهمان نوازی آنان در میان قبیلهٔ وزیر شهرت دارد. آن ها مردمانی صلح جو هستند که معمولاً با دولت همکاری کرده و انضباط سخت قبیل
ه ای را رعایت می کنند. دیردونی. تحصیل دتاکیل در تصرف تیرهٔ دیردونی است. آن ها مردمانی صلح جو هستند که معمولاً با دولت همکاری کرده و انضباط قبیله ای سختی دارند. مهسود. [[مهسود]]ها در بخش جنوبی رزمک، نزدیک به شوی دار غر و همچنین در [[وزیرستان جنوبی]] همسایه زندگی می کنند. تحصیل گاریوم. گاریوم احتمالاً کم توسعه یافته ترینِ سه تحصیل است و تنها چند جاده و مدرسه دارد. بیشتر ساکنان آن از زیرقبیله های مادی خیل و شوگی هستند. ترابری. وسیلهٔ اصلی جابه جایی در این منطقه پیاده روی یا خودروهای چهارچرخ متحرک (۴x۴) است. دین. دین مردم این منطقه [[اسلام]] است. آموزش. مدارس بسیاری در این منطقه وجود دارند، اما نرخ باسوادی پایین است. مدارس معمولاً در اختیار و مدیریت بزرگان محلی هستند که از سوی دولت به آن ها واگذار و تأمین مالی شده اند. علاقهٔ عمومی به آموزش آشکار است و بیشتر جوانان اهمیت آن را درک می کنند. پیوند به بیرون. [[رده:مناطق مسکونی در وزیرستان شمالی]] [[رده:وزیرستان]]
میرزاعلی خان وزیر، مشهور به «فقیر ایپی»، (حدود ۱۸۹۷ – ۱۶ آوریل ۱۹۶۰) یکی از برجسته ترین رهبران قبیله ای وزیرستان بود که هم در برابر راج بریتانیا و هم بعدها در برابر دولت تازه تأسیس پاکستان ایستادگی کرد. او در سال ۱۸۹۷ در وزیرستان شمالی زاده شد و پس از تحصیل مقدماتی و دینی، به چهره ای مذهبی و اجتماعی در منطقه بدل شد. در دههٔ ۱۹۲۰، پس از بازگشت از حج، در روستای ایپی ساکن شد و در پی ماجرای «اسلام بی بی» ــ دختری هندو که به اسلام گرویده بود و حکم دادگاه بریتانیا او را مجبور به بازگشت کرد ــ علیه بریتانیا جنگ چریکی به راه انداخت. او با گردآوردن قبایل وزیر، داور، مهسود، ختک و دیگران، شورشی بزرگ را سازمان داد. مبارزهٔ او با بریتانیا در سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ به اوج رسید؛ اگرچه بریتانیایی ها با لشکرکشی های سنگین و بمباران هوایی مقاومت را در هم شکستند، اما نتوانستند او را از میان بردارند. فقیر ایپی پایگاه اصلی خود را در گرویک، روستایی دورافتاده در مرز افغانستان، بنا کرد و از آنجا ایدهٔ تشکیل «پشتونستان» را تبلیغ می کرد. گفته می شود او از آلمان نازی و ایتالیا نیز پشتیبانی هایی دریافت کرد. در ۱۹۴۷، در گردهمایی معروف «قطعن
امه بنو»، او و متحدانش خواستار تشکیل کشوری مستقل برای پشتون ها شدند، اما بریتانیا این خواسته را رد کرد. پس از استقلال پاکستان، او این کشور را به رسمیت نشناخت و شورش تازه ای علیه دولت آغاز کرد که با بمباران ارتش پاکستان و کاهش حمایت عمومی، در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ رو به افول گذاشت. با این حال، همچنان در سیاست افغانستان نقش ایفا می کرد و تا سال های پایانی عمرش به عنوان نماد مقاومت پشتون ها شناخته می شد. فقیر ایپی سرانجام در ۱۶ آوریل ۱۹۶۰ در گرویک درگذشت. او که سال ها از بیماری آسم رنج می برد، در واپسین روزهای زندگی ناتوان شده بود، اما همچنان مردم برای دیدارش از دور و نزدیک می آمدند. نماز جنازه اش با حضور هزاران نفر برگزار شد و در همان گرویک به خاک سپرده شد. امروز یکی از جاده های اصلی اسلام آباد، «جاده فقیر ایپی»، به یاد او نام گذاری شده است. او در حافظهٔ جمعی پشتون ها به عنوان «سپاهی تنها» ی جنگ آزادی و نماد مقاومت قبیله ای باقی مانده است.
وزیرستانی ()، که همچنین با نام های وزیروَله (، به معنای «وابسته به وزیرها») و وزیری شناخته می شود، یکی از گویش های پشتوی مرکزی است که در وزیرستان شمالی و وزیرستان جنوبی تکلم می شود. وزیرستانی از نظر آواشناسی و تا حد بسیار کمتری از نظر دستور زبان، با دیگر گونه های پشتو تفاوت دارد. گویش وزیرستانی به گویش مورد استفاده در اطراف ارگون در شرق ولایت پکتیکا و نیز گویش بنوچی در بنو، پاکستان شباهت دارد. جان گوردن لوریمر می نویسد: پشتوی وزیرستانی توسط قبایل گوناگون تکلم می شود و مهسودها آن را "مسیدوله" و داورها آن را "داوړوله" می نامند. در گونهٔ داوریِ وزیرستانی، واژهٔ «هګی» [haɡəɪ] به صورت «ییه» [jije] گفته می شود. واژهٔ معیار پشتو برای «پسر»، یعنی «هلک» [halək]، در وزیرستانی به ندرت شنیده می شود و به جای آن «ویړکی» [weṛkai] به معنای «کوچک» به کار می رود [از شکل معیار: وړوکی -waṛúkai]. همچنین واژهٔ «لشکی» [ləʃki] به جای واژهٔ معیار «لږ» [ləʐ]، به معنای «اندکی» استفاده می شود.
آمادیسِ گُل (به انگلیسی: "Amadis of Gaul، به" اسپانیایی: Amadís de Gaula، و در لهجه پرتغالی ) یک رمانسِ شوالیه ایِ برجسته ی اسپانیایی یا پرتغالی است. این روایت محتملا در سبکِ اواخر دوران پساآرتوری و مُلهِم از منابع فرانسوی نوشته شده بوده باشد. قدیمی ترین نسخه یا نُسَخِ این اثر ممکن است در مکانی ناشناس در شبه جزیره ی ایبری در اوایل سده چهاردهم میلادی نوشته شده باشد، چرا که مطمئناً برای پِرو لُپِزِ آیلایایی (Pero López de Aylaya)، دولتمرد، شاعر و صدراعظم کاستیلیایی و همچنین پِرو فِروس (Pero Ferrús)، شاعر کاستیلیایی، شناخته شده بوده است. "نام «آمادیس»" توسط کشیشی اسپانیایی و اِقرارنیوش در سندی مربوط به سال های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۸، به ماریای پرتغالی، ملکه ی کاستیا، خوان گارسیایِ کاستْروخِریزی (Juan García de Castrojeriz)، اطلاق شده است. قدیمی ترین نسخه چاپی باقی مانده از این متن توسط گارسی رودریگز د مونتالوو به زبان اسپانیایی گردآوری و در سال ۱۵۰۸ در چهار جلد در ساراگوسایِ اسپانیا منتشر شد. احتمالاً نسخه های چاپی قدیمی تری وجود داشته که اکنون از بین رفته اند. قطعاتی از یک نسخه خطی از دفترِ سوم که قدمت آن به ربع نخستِ سد
ه ی پانزدهم میلادی برمی گردد و در یک جلد کتاب (که اکنون در کتابخانه بنکرافتِ دانشگاه کالیفرنیا در برکلی نگهداری می شود) کشف شده است، می نمایانند که مونتالوو افزون بر ایجاد اصلاحات، اختصاری نیز برای متن قدیمی تر نوشته بوده است. مونتالوو در مقدمه ی اثر خود توضیح می دهد که سه دفتر نخست را از متون موجودِ از سده ی چهاردهم ویرایش کرده و دفتر چهارمی که پیشتر به صورت کتاب منتشر نشده بود را به آن افزوده است. او بعدها دنباله ای بر این رمانس با عنوان "«سرگذشت های اسپانیا»" منتشر کرد که به ادعای او در صندوقچه ای مدفون در قسطنطنیه کشف و توسط یک تاجر مجارستانی به اسپانیا منتقل شده بوده است. در "وقایع نگاری" پرتغالی نوشته گومز ایانسِ زورارایی (Gomes Eanes de Zurara، ۱۴۵۴)، "آمادیس" به واسکویِ لوبیرایی (Vasco de Lobeira، متوفی در سال ۱۴۰۳)، نویسنده پرتغالی، نسبت داده شده است. سایر منابع سنتی ادعا می کنند که این اثر برای نخستین بار توسط ژائویِ لوبیرایی (João de Lobeira، ۱۲۳۳ – ۱۲۸۵) به نثر وارد شد. هیچ نسخه اصلی چاپ شده ای به زبان پرتغالی شناخته نشده است. منبع جدیدتری، بر اساس پیوندهای فرضیِ میان زندگینامه ی نویسنده و برخی وق
ایع در "آمادیس"، "آمادیس را" به هنری کاستیل (Henry of Castile the Senator) نسبت می دهد. الهام بخش این داستان عاشقانه ممکن است ازدواج ممنوعه ی اینفانتا کُنستانزای آراگونی (Infanta Constanza of Aragon) با هِنری در سال ۱۲۶۰ بوده باشد و در پیرنگ داستانی، ازدواج ممنوعه بین اوریانا و آمادیس منعکس شده باشد. ترجمه های بسیاری از آمادیس گل در همان سده ی نخست انتشارش، از جمله به زبان های عبری، فرانسوی، ایتالیایی، هلندی، آلمانی و انگلیسی، منتشر شده بودند و برای چندین سده در اروپا به عنوان یک مرجع مهم در امورِ درباری، فرهنگی و اجتماعی باقی ماندند. این کتاب، کتاب مورد علاقه ی شخصیت اصلی داستان دن کیشوت اثر میگل د سروانتس بود.
عملیات راه نجات یکی از بزرگ ترین عملیات های ارتش پاکستان علیه تحریک طالبان پاکستان در وزیرستان جنوبی بود که در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام گرفت. این عملیات پس از موفقیت ارتش در عملیات راه راست در سوات، برای بازپس گیری مناطق تحت کنترل طالبان در وزیرستان جنوبی آغاز شد. زمینه. در سال های پس از ۲۰۰۴، وزیرستان جنوبی به پایگاه اصلی طالبان پاکستانی و گروه های متحد آنان تبدیل شده بود. حملات انتحاری و درگیری های مرزی، دولت پاکستان را بر آن داشت تا برای تثبیت اقتدار خود در این منطقه دست به اقدام نظامی گسترده بزند. ارتش پیش از آغاز عملیات اصلی، در تابستان ۲۰۰۹ محاصره ای سه ماهه را بر منطقه اعمال کرد و مسیرهای کمک رسانی به طالبان را مسدود نمود. جریان عملیات. مرحلهٔ اصلی عملیات در اکتبر ۲۰۰۹ با مشارکت ۲۰ تا ۳۰ هزار نیروی پیاده نظام و کماندو آغاز شد. نیروها از سه محور به وزیرستان جنوبی یورش بردند: از شمال (رزمک)، از شرق (جاندولا) و از غرب (شَکی). هم زمان، نیروی هوایی پاکستان با استفاده از جنگنده های اف-۱۶ و JF-17 مواضع طالبان را هدف قرار داد. در ۲۴ اکتبر، شهر کتکای ــ یکی از مراکز اصلی طالبان ــ به تصرف ارتش درآمد. در هفته های ب
عد، مناطق مهم دیگری از جمله کانی گرام نیز سقوط کرد. عملیات تا ماه دسامبر ادامه یافت و نهایتاً در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۹ ارتش پاکستان اعلام کرد که کنترل کامل وزیرستان جنوبی را به دست گرفته است. تلفات. طبق آمار رسمی، در جریان عملیات بیش از ۸۰۰ جنگجوی طالبان کشته و ۸۳ نفر اسیر شدند. ارتش پاکستان نیز ۸۳ کشته و ۲۴ زخمی داد. هرچند رهبران اصلی طالبان توانستند از محاصره بگریزند و به افغانستان منتقل شوند، ساختار نظامی این گروه در وزیرستان جنوبی به شدت تضعیف شد. نتیجه. عملیات راه نجات به عنوان نقطهٔ عطفی در مبارزهٔ پاکستان با شبه نظامیان شناخته می شود. این عملیات توانست پایگاه های مهم طالبان در وزیرستان جنوبی را نابود سازد و حضور دولت پاکستان را در منطقه بازگرداند. با این حال، به دلیل فرار رهبران طالبان و حمایت های فرامرزی، شورش طالبان در سال های بعد در دیگر مناطق پاکستان ادامه یافت.
ربات پیوستاری () یا ربات خم پذیر پیوسته گونه ای از ربات است که به جای داشتن مفصل ها و قطعات صُلبِ جداگانه، از ساختاری یکپارچه و انعطاف پذیر تشکیل شده است. این ویژگی باعث می شود که چنین رباتی در تمام طول خود بتواند خم شود و شکل بگیرد و در نتیجه در فضاهای تنگ یا محیط های پیچیده ای کار کند که ربات های معمولیِ مفصل دار قادر به فعالیت در آن ها نیستند. به بیان ساده، ربات پیوستاری ساختاری دارد که می تواند به طور پیوسته خم شود و خمیدگی آن، همانند خمیدگی اندام های طبیعی، بدون شکستگی یا زاویه های ناگهانی است. همین ویژگی باعث می شود این ربات ها با بازوهای مارمانند یا بازوهای چندمفصلیِ بیش ازحد متفاوت باشند؛ چراکه آن ها تنها می توانند به طور تقریبی چنین خمیدگی هایی ایجاد کنند. طراحی ربات های پیوستاری الهام گرفته از اندام های زیستی مانند خرطوم، مار و بازوچهٔ هشت پا است. امروز نمونه های گوناگونی از این ربات ها ساخته و تجاری سازی شده اند که در حوزه های مختلف، از پزشکی و جراحی های کم تهاجمی گرفته تا کاوش های زیر دریا، کاربرد دارند. رده بندی. ربات های پیوستاری را می توان بر پایهٔ دو معیار دسته بندی کرد: یکی نوعِ ساختار و دیگر
ی روشِ به کارانداختن (عملگر). ساختار. ویژگی اصلی طراحی ربات های پیوستاری داشتن یک ستون یا بخش مرکزی خم پذیر است که به آن «ستون فقرات» (backbone) می گویند. این ستون باید هم قابل کنترل باشد و هم انعطاف پذیر، یعنی وقتی نیرویی به آن وارد شود، به طور طبیعی و نرم تغییر شکل دهد. بر اساس نوع طراحی، سه گونهٔ اصلی از این ربات ها وجود دارد: عملگر (Actuation). شیوهٔ حرکت دادن ربات های پیوستاری می تواند «بیرونی» یا «درونی» باشد: مزایا. طراحی ربات های پیوستاری چند برتری مهم نسبت به ربات های صُلب دارد. نخست این که در محیط های تنگ و دشوار به خوبی کار می کنند، چون قابلیت انعطاف و سازگاری بالایی دارند. دوم این که ساختار سادهٔ آن ها اجازهٔ کوچک سازی و مینیاتوری شدن می دهد. همین ویژگی ها زمینهٔ رشد رباتیک نرم را هم فراهم کرده اند. این ربات ها از مواد انعطاف پذیر ساخته می شوند و به همین دلیل در تماس با انسان ایمنی بیشتری دارند. معایب. این طراحی خاص، چالش هایی هم دارد. برای استفادهٔ درست و ایمن، لازم است نیروی وارد بر ربات و شکل دقیق آن در هر لحظه سنجیده شود. معمولاً این کار با دوربین یا حسگرهای مغناطیسی انجام می شود که محدودیت ها
یی دارند. برای حل این مشکل، در سال های اخیر از حسگرهای توری براگ فیبری استفاده شده که نتایج امیدوارکننده ای نشان داده اند. همچنین برخلاف ربات های صُلب که ویژگی های مکانیکی شان کاملاً شناخته شده است، رفتار ربات های پیوستاری هنوز به طور کامل روشن نیست و همین باعث دشواری در ساخت مدل ها و الگوریتم های کنترلی دقیق می شود. مدل سازی. برای آن که بتوان ربات پیوستاری را درست کنترل کرد، باید مدلی دقیق از آن ساخته شود تا بتوان شکل و خمیدگی بازو را پیش بینی کرد. سه روش اصلی برای مدل سازی این ربات ها وجود دارد:
رمانس شوالیه ای به عنوان یک سبک ادبی، نوعی روایت منثور و منظوم است که در دربارهای اشراف قرون وسطی و اوایل دوران مدرن اروپا رواج داشت. این رمانس ها داستان های خارق العاده ای درباره ماجراجویی های پُرشگفتی بودند که اغلب درباره یک شوالیه جوانمرد و ماجراجو بودند که با ویژگی های قهرمانانه به تصویر کشیده می شد و پیش به سوی یک چالش می رفت. با گذشت زمان، این سبک از حماسه ها بیشتر توسعه یافتند؛ به ویژه، «تأکید بر عشق و رفتارهای درباری، آن را از "اشعار حماسی فرانسوی باستان" و سایر انواع حماسه که در آن ها قهرمانی نظامی و مردانه غالب است، متمایز می کند.» ادبیات عامه پسند نیز از مضامین رمانتیک بهره می برد، اما با نیت تَهَکُّم، طنز و کنایه یا هجو. رمانس ها، افسانه ها، قصه های پریان و تاریخ را برای تطبیق با سلیقه خوانندگان و شنوندگانشانشان بازسازی می کردند و در حدود ۱۶۰۰ میلادی از مد افتاند. میگل د سروانتس، رمانس های شوالیه ای را به طرز مشهوری در رمان خود، "دن کیشوت،" به صورت مضحکی به تصویر می کشید. با این حال، تصور مدرن از «قرون وسطیٰ» و چیزهای قرون وسطایی، بیش از هر ژانر قرون وسطاییِ دیگری تحت تأثیر این رمانس ها شکل گرفته
است و کلمه »"قرون وسطایی»،" شوالیه ها، دوشیزگان رنج دیده، اژدها و اینگونه استعاره های رمانتیک را تداعی می کند. در اصل، سبک رمانس به زبان های فرانسوی باستان (از جمله آنگلو-نورمن)، اکسیتان باستان و فرانسوی-پرووانسال نخستین و بعدها به زبان های پرتغالی باستان، اسپانیایی باستان، انگلیسی میانه، ایتالیایی باستان (شعر سیسیلی) و آلمانی علیای میانه نوشته می شد. در اوایل شده سیزدهم میلای، رمانس ها )رمان های عاشقانه) به طور فزاینده ای به صورت نثر نوشته می شدند. در رمانس های بعدی، به ویژه آن هایی که ریشه فرانسوی داشتند، تمایلِ چشمگیری به تأکید بر مضامین عشق درباری مانند وفاداری در سختی ها، وجود داشت.
یک دنباله دودویی شبه تصادفی (PRBS)، کد دودویی شبه تصادفی یا جریان بیت شبه تصادفی، یک دنباله دودویی است که اگرچه با یک الگوریتم قطعی تولید می شود، پیش بینی آن دشوار است و رفتاری آماری مشابه یک دنباله واقعاً تصادفی از خود نشان می دهد. مولدهای PRBS در زمینه های مختلفی از جمله مخابرات، رمزنگاری، شبیه سازی و اندازه گیری های علمی کاربرد دارند. این دنباله ها به دلیل ویژگی های آماری منحصربه فرد خود، ابزاری قدرتمند برای آزمایش و مدل سازی سیستم های دیجیتال محسوب می شوند. رایج ترین مثال از PRBS، دنباله با طول بیشینه (m-sequence) است که توسط یک ثبات انتقال بازخورد خطی (LFSR) با چندجمله ای فیدبک اولیه (primitive polynomial) تولید می شود. مثال های دیگر شامل دنباله های گلد (مورد استفاده در CDMA و GPS) و دنباله های کاسامی هستند که همگی بر پایه LFSR ساخته می شوند. در مخابرات، این دنباله ها به دلیل کاربردشان به عنوان نویز شبه تصادفی، با نام کدهای نویز شبه تصادفی (PN یا PRN) نیز شناخته می شوند. ویژگی های آماری. یک دنباله دودویی (BS) برای آنکه شبه تصادفی در نظر گرفته شود، باید دارای سه ویژگی آماری اصلی باشد که توسط سولومون گلومب
تعریف شده اند: توازن، توزیع ران (run) و خودهمبستگی دو-سطحی. ۱. ویژگی توازن (Balance Property). در یک دوره کامل از دنباله با طول بیشینه، تعداد «یک»ها تقریباً برابر با تعداد «صفر»ها است. به طور دقیق، در یک دنباله به طول formula_1، تعداد «یک»ها برابر formula_2 (یعنی formula_3) و تعداد «صفر»ها برابر formula_4 (یعنی formula_5) است. این توازن باعث می شود سیگنال فاقد مولفه DC قابل توجهی باشد. ۲. ویژگی ران (Run Property). «ران» (Run) به توالی بیت های یکسان و متوالی گفته می شود. در یک دنباله با طول بیشینه، توزیع طول ران ها بسیار منظم است: علاوه بر این، یک ران از «یک»ها با طول formula_6 و یک ران از «صفر»ها با طول formula_7 وجود دارد. ۳. ویژگی خودهمبستگی (Autocorrelation Property). تابع خودهمبستگی یک دنباله دودویی به صورت زیر تعریف می شود: برای یک دنباله PRBS، این تابع تنها دو مقدار به خود می گیرد: که در آن formula_10 تعداد «یک»ها در دنباله و formula_11 چرخه وظیفه دنباله است. برای دنباله های با طول بیشینه، خودهمبستگی به شکل زیر ساده می شود: این ویژگی باعث می شود سیگنال شبیه به نویز سفید عمل کند و در کاربردهایی مانند طی
ف گسترده بسیار مفید باشد. پیاده سازی عملی. دنباله های دودویی شبه تصادفی را می توان با استفاده از ثبات انتقال بازخورد خطی (LFSR) تولید کرد. انتخاب چندجمله ای فیدبک برای LFSR، تعیین کننده طول و ویژگی های دنباله است. برای تولید یک دنباله با طول بیشینه (formula_13)، چندجمله ای باید چندجمله ای اولیه باشد. برخی از چندجمله ای های مونیک رایج که در استانداردها استفاده می شوند عبارتند از: نمونه ای از کد تولید دنباله «PRBS-7» را می توان به زبان C به صورت زیر بیان کرد: int main(void) { uint8_t start_state = 0x01; // حالت اولیه نمی تواند صفر باشد uint8_t lfsr = start_state; int period = 0; do { // فیدبک از بیت های 7 و 6 (معادل x^7 + x^6 + 1) unsigned bit = ((lfsr » 6) ^ (lfsr » 5)) &amp; 1; lfsr = (lfsr « 1) | bit; // ماسک برای محدود کردن به 7 بیت lfsr &amp;= 0x7F; period++; printf("گام %d: %02X ", period, lfsr); } while (lfsr != start_state); printf("دوره تکرار: %d ", period); return 0; خروجی این کد یک دنباله با دوره تکرار ۱۲۷ (formula_20) خواهد بود. کاربردها. مخابرات. مهم ترین کاربرد PRBS در آزمایش کانال های مخابراتی دی
جیتال است. در آزمون نرخ خطای بیت (BERT)، یک فرستنده دنباله PRBS مشخصی را ارسال می کند. گیرنده که همان دنباله را تولید می کند، سیگنال دریافتی را با نسخه محلی خود مقایسه کرده و تعداد بیت های خطا را شمارش می کند تا نرخ خطای بیت (BER) را محاسبه کند. رمزنگاری. در رمزهای جریانی، از LFSR برای تولید یک جریان بیت شبه تصادفی به نام جریان کلید (keystream) استفاده می شود. این جریان با متن اصلی از طریق عملیات یای انحصاری (XOR) ترکیب شده و متن رمزنگاری شده را تولید می کند. با این حال، LFSRهای ساده از نظر رمزنگاری ضعیف هستند، زیرا به دلیل خطی بودن، با داشتن بخش کوچکی از جریان کلید می توان کل دنباله را بازسازی کرد. به همین دلیل در سیستم های مدرن از ترکیب چند LFSR یا توابع غیرخطی برای افزایش امنیت استفاده می شود. رادار و سونار. ویژگی خودهمبستگی عالی PRBS، آن را برای استفاده در سیستم های رادار و سونار ایده آل می سازد. با ارسال یک سیگنال مدوله شده با PRBS و همبسته سازی سیگنال بازگشتی با نسخه اصلی، می توان فاصله و سرعت اهداف را با دقت بسیار بالایی اندازه گیری کرد (تکنیکی به نام فشرده سازی پالس). سامانه موقعیت یاب جهانی (GPS). سی
گنال های GPS از کدهای شبه تصادفی (به ویژه کدهای گلد که از ترکیب دو m-sequence ساخته می شوند) برای شناسایی ماهواره ها استفاده می کنند. هر ماهواره کد منحصربه فرد خود را ارسال می کند. این ویژگی به گیرنده ها امکان می دهد سیگنال های ماهواره های مختلف را که همگی روی یک فرکانس ارسال می شوند، از یکدیگر تفکیک کنند. نمادگذاری. نمادگذاری PRBS"k" یا PRBS-"k" (مانند «PRBS7» یا «PRBS-7») نشان دهنده اندازه ثبات (register) تولیدکننده است. طول دنباله حاصل برابر با formula_1 است. اگر "N" بیت داده را به تمام کلمات ممکن با طول "k" تقسیم کنید، تمام formula_22 ترکیب ممکن از ۰ و ۱ (به استثنای کلمه ای که همه اش صفر است) را مشاهده خواهید کرد. "1011100" → 101 &lt;br&gt; "1011100" → 011 &lt;br&gt; "1011100" → 111 &lt;br&gt; "1011100" → 110 &lt;br&gt; "1011100" → 100 &lt;br&gt; "1011100" → 001 (نیازمند چرخش) &lt;br&gt; "1011100" → 010 (نیازمند چرخش) این ۷ کلمه، تمام formula_23 کلمه دودویی ۳-بیتی غیرصفر ممکن هستند، البته نه به ترتیب عددی. این قاعده برای هر PRBS"k"، و نه فقط PRBS3، صادق است.
رباتیک ریخت زایانه () شاخه ای از رباتیک است که از فرایند ریخت زایی (یعنی شکل گیری و سازمان یافتن بدن موجودات زنده در مراحل ابتدایی رشد) می گیرد. هدف این حوزه، طراحی ربات هایی است که بتوانند مثل موجودات زنده خودشان را سازمان دهی کنند، دوباره پیکربندی شوند، خودشان را سرهم کنند و کنترلشان را با شرایط محیطی سازگار کنند. پیشینه. این حوزه با رباتیک تکاملی (epigenetic robotics) مرتبط است، اما تفاوت اصلی آن در تمرکز است: رباتیک ریخت زایانه به شکل گیری هم زمان بدن و سامانهٔ کنترلی ربات بر پایهٔ سازوکارهای ژنتیکی و سلولی می پردازد، شبیه رشد جنین در طبیعت. در مقابل، رباتیک تکاملی بر رشد توانایی های شناختی ربات ها، مانند زبان، هیجان و مهارت های اجتماعی در طول زندگی، تکیه دارد. رباتیک ریخت زایانه بیشتر به زیست شناسی رشد و زیست شناسی سامانه ها پیوند دارد، در حالی که رباتیک تکاملی با علوم شناختی، روان شناسی رشد و علوم اعصاب مرتبط است. موضوعات. چند شاخهٔ مهم در رباتیک ریخت زایانه عبارتند از:
قوانین رباتیک به هر مجموعه ای از قوانین، قواعد یا اصول گفته می شود که با هدف ایجاد چارچوبی بنیادی برای هدایت رفتار ربات هایی طراحی شده اند که دارای درجه ای از خودمختاری باشند. چنین ربات های پیشرفته ای هنوز وجود ندارند، اما در علمی-تخیلی، فیلم ها و نیز در حوزه های فعال تحقیق و توسعه در رباتیک و هوش مصنوعی بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. شناخته شده ترین مجموعه قوانین، قوانین سه گانه رباتیک اثر آیزاک آسیموف در دههٔ ۱۹۴۰ است، اما پژوهشگران در دهه های بعد مجموعه قوانین دیگری نیز پیشنهاد کرده اند. قوانین سه گانه رباتیک آیزاک آسیموف. مشهورترین قوانین، «قوانین سه گانه رباتیک» اثر آیزاک آسیموف است. این قوانین نخستین بار در داستان کوتاه او در سال ۱۹۴۲ با نام «دور سرگردانی» معرفی شدند، هرچند پیش تر در چند داستان دیگر به طور ضمنی مطرح شده بودند. این قوانین سه گانه عبارتند از: در "The Evitable Conflict" این قوانین به صورت کلی تر بازنویسی شدند: این دیدگاه در پایان کتاب "بنیاد و زمین" باز هم گسترش یافت و «قانون صفرم» معرفی شد، که سه قانون اصلی زیرمجموعهٔ آن شدند: تا این قوانین همچنان بیشتر در جایگاه یک «فنون پی رنگ» باقی ما
نده اند. قوانین افزوده. نویسندگان و پژوهشگران دیگر در کنار قوانین آسیموف، قوانین تازه ای پیشنهاد کرده اند. در رمان ۱۹۷۴ Lyuben Dilov با عنوان "راه ایکاروس"، «قانون چهارم رباتیک» مطرح شد: «یک ربات باید در همه حال هویت خود را به عنوان ربات آشکار کند.» دلیل این قانون، جلوگیری از طراحی ربات هایی بیش از حد شبیه انسان عنوان شد که می توانست باعث سوءتفاهم شود. در سال ۲۰۲۴ Dariusz Jemielniak در نشریه آی تریپل ئی اسپکتروم پیشنهاد کرد «قانون چهارم» چنین باشد: «هیچ ربات یا سامانهٔ هوش مصنوعی نباید با وانمودکردن به انسان بودن، انسان ها را فریب دهد.» «قانون پنجم» نیز توسط Nikola Kesarovski در داستان کوتاه «قانون پنجم رباتیک» (۱۹۸۳) مطرح شد: «یک ربات باید بداند که ربات است.» در این داستان، یک قتل رخ می دهد که عامل آن رباتی انسان نماست که هویت واقعی خود را به عنوان ربات تشخیص نداده بود. هری هریسون در ۱۹۸۶ داستانی با عنوان «قانون چهارم رباتیک» نوشت که در آن آمده است: «یک ربات باید توانایی تولیدمثل داشته باشد، مادامی که این کار با قانون اول، دوم یا سوم در تضاد نباشد.» در ۲۰۱۳ هوتن اشرفیان قانونی موسوم به «AIonAI» پیشنهاد کرد ک
ه بر روابط بین ربات ها یا هوش های مصنوعی با یکدیگر تمرکز داشت. این «قانون ششم» می گوید: «تمام ربات هایی که دارای سطحی مشابه از خرد و وجدان انسانی هستند، باید نسبت به یکدیگر با روحیهٔ برادری رفتار کنند.» اصول رباتیک EPSRC / AHRC. در سال ۲۰۱۱، شورای پژوهش علوم مهندسی و فیزیک (EPSRC) و شورای پژوهش هنر و علوم انسانی (AHRC) در بریتانیا به طور مشترک مجموعه ای از پنج اصل اخلاقی برای «طراحان، سازندگان و کاربران ربات ها» در دنیای واقعی منتشر کردند. این مجموعه همراه با هفت «پیام کلان» بود که بر پایهٔ کارگاه پژوهشی سپتامبر ۲۰۱۰ تنظیم شد: پنج اصل اصلی چنین بودند: پیام های کلان مورد نظر نیز چنین بودند: اصول EPSRC به طور گسترده به عنوان نقطهٔ آغاز سودمند شناخته شدند. در سال ۲۰۱۶ تونی پرسکات کارگاهی برگزار کرد تا این اصول بازبینی شوند، از جمله برای تفکیک میان اصول اخلاقی و حقوقی. توسعه قضایی. در برخی کشورها، به ویژه در آسیا، تدوین اصطلاحات و چارچوب های جامع حقوقی برای ارزیابی پیشرفت های فناورانه در صنعت رباتیک آغاز شده است. این روند نشان دهندهٔ بازتفسیر معاصر حقوق (و اخلاق) در حوزهٔ رباتیک است و بازاندیشی در مفاهیم سنتی حقو
قی را دربرمی گیرد. این شامل مسائل مربوط به مسئولیت حقوقی در حقوق مدنی و کیفری نیز می شود. قوانین ساتیا نادلا. در ژوئن ۲۰۱۶، ساتیا نادلا مدیرعامل مایکروسافت در گفت وگویی با مجلهٔ "اسلیت (مجله)" اصولی را دربارهٔ هوش مصنوعی مطرح کرد که صنعت و جامعه باید در نظر بگیرند: قوانین تیلدن. مارک دبلیو. تیلدن فیزیک دان رباتیک و از پیشگامان توسعهٔ ربات های ساده بود. او بعدها قوانین آسیموف را «ضعیف» و انسان محور توصیف کرد و سه اصل تازه برای ربات های «وحشی» پیشنهاد داد: تیلدن هدف خود را چنین توصیف کرد: «... پرورش یک گونهٔ سیلیکونی به سوی خودآگاهی، اما با کنترل کامل بر ویژگی های آن. نه گیاه، نه حیوان؛ چیزی دیگر.»
جنگ های بلغارستان و عثمانی در نیمه دوم قرن چهاردهم میلادی بین پادشاهی های باقی مانده از امپراتوری دوم بلغارستان که در حال فروپاشی بودند و امپراتوری عثمانی درگرفت. این جنگ ها منجر به فروپاشی و انقیاد امپراتوری بلغارستان شد و عملاً با فتح تارنوو توسط عثمانی ها در ژوئیه ۱۳۹۳ به پایان رسید، اگرچه سایر کشورهای بلغاری کمی بیشتر دوام آوردند، مانند تزار ویدین تا سال ۱۳۹۶ و مستبد دوبروجا تا سال ۱۴۱۱.در نتیجه این جنگ ها، امپراتوری عثمانی قلمرو خود را در شبه جزیره بالکان به میزان زیادی گسترش داد و از دانوب تا دریای اژه امتداد یافت.