Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر روستایی که سال ها به کشت حشیش وابسته بوده اند، عمل کرده است یا خیر." فعالان اجتماعی اظهار داشته اند که: جستجوی زیستی. مانند بسیاری دیگر از کشورهای آفریقایی، لسوتو نیز دارای گونه های سنتی گیاه حشیش ("Cannabis") است که نسل به نسل کشت شده اند. از آن جا که این گونه ها اغلب مورد زیست دزدی قرار می گیرند، شکایاتی مطرح شده است مبنی بر اینکه «این ژنتیک های گیاهی اکنون به سراسر جهان صادر می شوند، بدون اینکه هیچ منفعتی برای جوامع محلی ای که نسل ها از آن ها مراقبت کرده اند فراهم شود.» این مسئله باعث شده است که گونه های محلی حشیش به عنوان یک ذخایر ژنتیکی در معرض خطر دزدی زیستی قرار گیرند.
انجمن پیشاهنگی لسوتو سازمان ملی پیشاهنگی در کشور لسوتو است. این انجمن در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۷۱ به عضویت سازمان جهانی جنبش پیشاهنگی درآمد. طبق آمار سال ۲۰۲۱، این انجمن دارای ۲٬۶۳۰ عضو است. لسوتو کشوری کوچک و کوهستانی با دسترسی دشوار ارتباطی است که همین امر باعث محدود شدن رشد جنبش پیشاهنگی در آن شده است. با این وجود، اعضای این انجمن در چندین گردهمایی جهانی پیشاهنگی حضور داشته اند. یک پیشاهنگ از لسوتو در نوزدهمین مجمع جهانی پیشاهنگی که در سال ۱۹۹۸ در شیلی برگزار شد، شرکت کرد. در ژانویهٔ ۲۰۱۶، انجمن پیشاهنگی لسوتو با سازمان پیشاهنگی ایرلند تفاهم نامه ای امضا کرد. این همکاری با نام «لومِلا–فالشه» (Lumela-Fáilte) با هدف تبادل فرهنگی پایه گذاری شده است. این شراکت از سال ۲۰۱۰ آغاز شده و در چارچوب آن، پیشاهنگی ایرلند از حضور دو پیشاهنگ جوان باسوتو در مجمع جهانی پیشاهنگی ۲۰۱۵ در ژاپن حمایت کرده است. آرمان ها. قانون پیش آهنگی. پیش آهنگ فردی قابل اعتماد است. پیش آهنگ وفادار است. پیش آهنگ مهربان و با ملاحظه است. پیش آهنگ دوست همگان و برادرِ هر پیش آهنگ دیگر است. پیش آهنگ شجاع است. پیش آهنگ از زمان به خوبی استفاد
ه می کند و نسبت به اموال و دارایی ها مسئول است. پیش آهنگ برای خود و دیگران احترام قائل است.
رصدخانه ویز () با نام کامل رصدخانه فلورانس و جورج وایز (کد IAU 097) یک رصدخانه نجومی متعلق به دانشگاه تل آویو است که توسط آن دانشگاه اداره می شود.
اردوکشی های چُوشو ، این به حوادثی اشاره دارد که در آن شوگون سالاری ادو دو بار نیروهایی را به ولایت سوئو و ولایت ناگاتو فرستاد تا خاندان چوشو را به خاطر ایجاد حادثه کینمون در کیوتو، در سال های ۱۸۶۴ و ۱۸۶۶ (۲۴ اوت ۱۸۶۴–۲۴ ژانویه ۱۸۶۵) مجازات کند. این واقعه همچنین با نام های لشکرکشی چوشو، جنگ باکوفو-چوشو یا جنگ چوشو نیز شناخته می شود. نتیجه پیروزی نیروهای شوگون سالاری بود. سه نفر از بزرگان قلمرو چوشو مجبور به انجام سپوکو شدند، چهار افسر ستاد گردن زده شدند و قلعه یاماگوچی ویران شد. به طور خاص، دومین لشکرکشی چوشو، که با عزیمت شوگون چهاردهم توکوگاوا ایه موچی در ۱۸ ژوئیه ۱۸۶۶ آغاز شد و در ۸ اکتبر ۱۸۶۷ پایان یافت، دومین لشکرکشی چوشو نیز نامیده شد و رویدادی مهم در تاریخ سیاسی باکوماتسو بود. با این حال، وقتی از دیدگاه تاریخی از جانب چوشو نگریسته شود، برخی از این رویداد به عنوان جنگ چهار مرز یاد می کنند. نتیجهٔ دومین لشکرکشی چوشو پیروزی قلمرو چوشو، عقب نشینی نیروهای شوگون سالاری بود. نخستین اردوکشی چوشو. نخستین اردوکشی چُوشو یک عملیات تنبیهی ارتش شوگون سالاری توکوگاوا در مقابل قلمرو چوشو در تلافی حمله چُوشو در نزدیکی کا
خ سلطنتی در حادثه کینمون بود. قلعه یاماگوچی. در اکتبر ۱۸۶۲، تصمیم گرفته شد که پایگاه از قلعه هاگی به یاماگوچی منتقل شود و در اکتبر ۱۸۶۴، اقامتگاه جدیدی برای ارباب فئودال (یاکاتا/سیجیدو) تکمیل شد و موری یوشیچیکا به یاماگوچی نقل مکان کرد. با این حال، در نخستین لشکرکشی چوشو که در همان سال رخ داد، شوگون سالاری تخریب قلعه یاماگوچی را به عنوان شرطی برای خروج نیروها پیشنهاد داد. قلمرو چوشو تسلیم این پیشنهاد شد و بخشی از قلعه را تخریب کرد و به قلعه هاگی بازگشت، اما در آوریل ۱۸۶۵، آنها دوباره به یاماگوچی بازگشتند. در دومین لشکرکشی چوشو در همان سال، این قلعه به عنوان یک پایگاه سیاسی و نظامی مورد استفاده قرار گرفت. دومین اردوکشی چوشو. دومین اردوکشی چوشو که با عزیمت شوگون توکوگاوا ایه موچی در ماه مه ۱۸۶۵ (نخستین سال کیئو (دوره)) آغاز شد و با انحلال ارتش در ۲۳ ژانویه ۱۸۶۷ (سومین سال کیئو (دوره)) پایان یافت، «دومین لشکرکشی چوشو» نیز نامیده می شد و رویدادی مهم در تاریخ سیاسی اواخر دوره ادو بود، اما وقتی از منظر تاریخی از دیدگاه طرف چوشو نگریسته شود، گاهی جنگ چهار مرز نامیده می شود.
پل ششم اهواز، که به نام های «پل صنایع فولاد» و «پل اکباتان» نیز شناخته می شود، یکی از پل های نوین شهر اهواز است که بر روی رودخانهٔ کارون در جنوب این شهر ساخته و بهره برداری شده است. این پل نقش مهمی در پیوند مناطق صنعتی و مسکونی شرق و غرب اهواز ایفا می کند و به طور ویژه برای حمل ونقل محصولات فولادی بین کارخانه های مرتبط طراحی شده است. مشخصات فنی. عملیات ساخت این پل در خرداد ۱۳۸۳ آغاز شد و در شهریور ۱۳۸۶ به بهره برداری رسید. اهمیت اقتصادی و ترافیکی. پل ششم، با هدف کاهش مسیر انتقال شمش فولاد از کارخانه فولاد خوزستان به کارخانه های فولاد کاویان، گروه ملی و نورد لوله طراحی شده است. این پل، مسیر ۳۵ کیلومتری انتقال شمش را به ۱۴ کیلومتر کاهش داده و نقش مهمی در بهبود زیرساخت های حمل ونقل شهری اهواز دارد. وضعیت. در آذر ۱۴۰۰، به دلیل سرقت برخی قطعات فلزی و بادبندهای پل، ایمنی آن کاهش یافت. به منظور پیشگیری از حوادث احتمالی، پل تا زمان انجام تعمیرات و مقاوم سازی مسدود شد. شهرداری اهواز اعلام کرد که ترمیم و ایمن سازی پل بر عهده شرکت های فولاد خوزستان و لوله سازی اهواز قرار دارد.
مرحله گروهی جام لیگ ها ۲۰۲۴ شامل مجموع ۴۵ تیم بود که در ۱۵ گروه با هم رقابت کردند تا ۳۰ تیم از ۳۲ تیم حاضر در مرحله حذفی جام لیگ های ۲۰۲۴ مشخص شوند. فرمت. در هر یک از ۱۵ گروه، تیم ها به صورت نوبت گردشی با یکدیگر بازی کردند. دو تیم برتر هر گروه به مرحله یک شانزدهم نهایی راه یافتند. علاوه بر تیم هایی که به قرعه استراحت می خورند، ۱۵ تیم برتر باقی مانده از هر لیگ بر اساس رتبه بندی و به ترتیب معکوس در گروه ها قرار می گیرند. تیم های باقی مانده (۱۳ تیم از ام ال اس و ۲ تیم از لیگ مکزیک) با توجه به مناطق جغرافیایی، گروه بندی می شوند. تیم ها بر اساس امتیازات (۳ امتیاز برای برد در وقت قانونی، ۲ امتیاز برای برد در ضربات پنالتی، ۱ امتیاز برای باخت در ضربات پنالتی، ۰ امتیاز برای باخت در وقت قانونی) رتبه بندی می شوند. اگر در پایان مرحله گروهی، دو یا چند باشگاه از نظر امتیازی مساوی باشند، جایگاه آنها در جدول بر اساس مجموعه ای از معیارهای تساوی مشخص می شود. گروه ها. این مسابقات در تاریخ های ۲۶ تا ۲۸ جولای، ۳۰ جولای تا ۱ اوت و ۳ تا ۶ اوت ۲۰۲۴ برگزار شدند. تمامی زمان ها براساس منطقه زمانی شرقی محاسبه می شوند. شرق ۱. &lt;onlyinc
lude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; شرق ۲. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; شرق ۳. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; شرق ۴. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; شرق ۵. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; شرق ۶. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; شرق ۷. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۱. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۲. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۳. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۴. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۵. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۶. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۷. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; غرب ۸. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
تاسا دا لیگا ()، که در خارج از پرتغال به عنوان جام اتحادیه پرتغال شناخته می شود، یک رقابت فوتبال باشگاهی سالانه است که توسط لیگ حرفه ای فوتبال پرتغال (LPFP) برای تیم هایی که در دو سطح برتر فوتبال پرتغال؛ لیگا پرتغال ۲ و لیگ برتر پرتغال برگزار می شود. برخلاف دیگر جام حذفی فوتبال پرتغال، قهرمان این جام واجد شرایط حضور در رقابت های اروپایی نیست. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۶، پیشنهاد اسپورتینگ و بوآویشتا توسط اعضای لیگ حرفه ای فوتبال پرتغال تایید و تاسا دا لیگا در فصل ۰۸–۲۰۰۷ تأسیس شد و به سومین رقابت رسمی برای باشگاه های حرفه ای در پرتغال تبدیل شد، به دلایل حمایت مالی، در حال حاضر این رقابت ها با نام آلیانتس کاپ (با کلمه انگلیسی کاپ) شناخته می شود. بنفیکا با کسب هشت جام (که چهار تای آنها به طور متوالی بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ بوده است) موفق ترین تیم این رقابت ها است. آنها پس از شکست دادن رقیب دیرینه خود، اسپورتینگ لیسبون، در فینال ۲۰۲۵، مدافع عنوان قهرمانی فعلی هستند. قالب رقابت ها. فرمت مسابقات تاسا دا لیگا در طول تاریخ این رقابت ها تغییراتی داشته است تا تعداد مسابقات و همچنین درآمد باشگاه ها و لیگ حرفه ای فوتبال پرتغال ر
ا افزایش دهد. از فصل ۲۲–۲۰۲۱، فرمت به شرح زیر است: دور اول – تک بازی بین تمام تیم های لیگا پرتغال ۲ (به جز تیم های ذخیره یا B)، ده تیم لیگ برتر که در فصل قبل رتبه های هفتم تا شانزدهم را کسب کرده اند و دو تیم صعود کرده از لیگ دسته دوم که برنده هر بازی به دور بعدی راه پیدا می کند. دور دوم – تک بازی بین برندگان دور اول و دو تیم لیگ برتر که در فصل قبل رتبه های پنجم و ششم را کسب کرده اند. برندگان به دور بعدی راه پیدا می کنند. دور سوم – چهار گروه سه تیمی در یک قالب گردشی بازی می کنند که هر کدام شامل دو تیم از برندگان دور دوم و یکی از چهار تیم برتر لیگ دسته اول در فصل قبل است. برندگان هر گروه به دور بعدی راه پیدا می کنند. مرحله حذفی - نیمه نهایی و فینال به صورت یک بازی رفت و برگشت در زمین بی طرف برگزار می شود. برای فصل ۲۳–۲۰۲۲، به دلیل فشردگی برنامه مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، تمام تیم های لیگ دسته دوم و لیگ دسته اول (به جز تیم های ذخیره یا B) در ۸ گروه (۶ گروه ۴ تیمی و ۲ گروه ۵ تیمی) قرار گرفتند و برندگان گروه ها به مرحله حذفی، شامل یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال، راه یافتند. تمام بازی های مرحله حذفی به صورت
تک بازی برگزار شدند و نیمه نهایی و فینال همچنان در یک زمین بی طرف برگزار می شوند. تمام بازی های مرحله گروهی و یک چهارم نهایی در طول تعطیلات جام جهانی برگزار شد. حامیان مالی. از زمان آغاز به کار (به جز بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵) تاسا دا لیگا حامیان مالی زیر را داشته است، و این جام با نام های مختلفی شناخته شده است: رکوردها. بیشترین گل زده (تیمی): ۱۴۳، بنفیکا جام مسابقات. از زمان تأسیس جام اتحادیه در سال ۲۰۰۷، این مسابقات ۵ جام رسمی داشته که به باشگاه های قهرمان اهدا شده است.
تزارسکی تیتولیارنیک با نام کامل کتاب حاکم بزرگ یا ریشهٔ حاکمان روسیه که گاهی عنوان نامه تزار هم خوانده می شود، یک کتاب عنوان نامه روسی در سال ۱۶۷۲ میلادی است که حاوی نگاره ها و توضیحات گوناگون دربارهٔ کشور روسیه می باشد. این اثر در زمان تزار الکسی یکم و تحت نظارت وزیر او آرتامون ماتویف، رئیس پوزولسکی پریکاز (دفتر سفارت)، تهیه شده است. "تزارسکی تیتولیارنیک" همچنین شامل شرح حال های مختصر، تصاویری از نشان های ملی و پرتره هایی از انواع شخصیت های روسی و خارجی است. معرفی. توسعهٔ حکومت مسکووی در قرن های چهارده تا هفدهم میلادی، با برقراری ارتباطات دیپلماتیک با کشورهای غربی و شرقی همراه بود. اعزام سفیران و انجام مکاتبات دیپلماتیک روس ها، مستلزم آگاهی از آداب و رسوم درباری و بومی کشور آنها بود که نقض آن می توانست منجر به ایجاد مشکلاتی در روابط روسیه با کشورهای خارجی شود. اینجا بود که استفاده از «عنوان نامه ها» به کار می آمد. عنوان نامه یا تیتولیارنیک نوع خاصی از کتاب مرجع است که شامل فهرست عناوین حاکمان روسی و خارجی جهت معرفی آنها می باشد. مشهورترین عنوان نامه روسی "کتاب حاکم بزرگ یا ریشهٔ حاکمان روسیه" است. کتاب "تزار
سکی تیتولیارنیک" اثر دست نویس مجللی است که بر روی ۲۴۷ برگ نوشته شده است. در صحافی کتاب از تخته های چوبی پوشیده شده با مخمل قرمز استفاده شده و گوشه ها با قفل های نقره ای طلاکاری شده تزئین شده است. در جریان مرمت کتاب در آینده، مخمل ها با چرم قهوه ای جایگزین شد. این نسخهٔ خطی به طور غنی مصور شده است. "تزارسکی تیتولیارنیک" شامل ۱۱۵ مینیاتور با تصاویری از حاکمان و بزرگان روسی و خارجی است. اگرچه بیشتر نگاره ها پرتره نیستند؛ اما بسیاری از آنها با ظرافت و ریزبینی قابل توجهی کشیده شده اند که آنها را از سایر آثار مشابه پیش از خود متمایز می کند. این کتاب همچنین شامل تصاویری از نمادهای دولتی، نشان های ملی سرزمین ها و شهرهای روسیه است. طراحی کتاب با تزئینات گل های متنوع به سبک باروک مسکووی و حروف بزرگ نوشته شده با طلا، تکمیل شده است. متن "تزارسکی تیتولیارنیک" شامل اطلاعات مختصری در مورد تاریخ روسیه، اطلاعات مرجع در مورد عناوین حاکمان خارجی، نشان ها و مهرهای گوناگون است. این کتاب توسط بهترین استادان آن زمان روسیه تزاری نوشته شده است؛ نویسندگان متن کتاب کارمندان دفتر آرتامون، نیکولای گاوریلوویچ میلسکو-اسپافاری و منشی پیوتر
واسیلیویچ دولگوو بودند. متن نهایی توسط ایوان ورشچاگین خوشنویس روس بازنویسی شد. پرتره های مینیاتور توسط تمثال نگاران، ایوان ماکسیموف و دیمیتری لووف خلق شده اند. زرکوبی و تزئینات توسط نقاشان طلاکار ماتوی آندریف، فئودور لوپوف و غیره و به سرپرستی گریگوری آنتونوویچ بلاگوشین ایجاد شدند. صحافی هم توسط یوهان النگوز و جواهرساز آرموری، دانیلا کوزمین انجام شده است. "تزارسکی تیتولیارنیک" در ۲۳ مهٔ ۱۶۷۲ توسط آرتامون ماتویف، رئیس پوزولسکی پریکاز و دوست نزدیک تزار الکسی میخائیلوویچ، به او تقدیم شد. پس از آن، کتاب در دفتر سفارت باقی ماند و به یک کتاب مرجع رسمی حاوی اطلاعات دیپلماتیک تبدیل گشت. این اثر امروزه در بایگانی اسناد کهن دولت روسیه نگهداری می شود.
سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه مکان هایی خارج از مناطق حفاظت شده هستند که به گونه ای اداره و مدیریت می شوند که حفاظت بلندمدت از تنوع زیستی را در محل ارائه می دهند. تا مارس ۲۰۲۳، ۸۵۶ مورد از این مکان ها به پایگاه داده جهانی سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، که توسط مرکز نظارت بر حفاظت جهانی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد مدیریت می شود، گزارش شده است، ۱٬۹۹۲٬۷۲۹ کیلومتر مربع (۷۶۹٬۳۹۷ مایل مربع) از سطح زمین را پوشش می دهند که ۱٬۵۸۹٬۰۹۰ کیلومتر مربع (۶۱۳٬۵۵۰ مایل مربع) در خشکی و ۴۰۳٬۶۳۹ کیلومتر مربع (۱۵۵٬۸۴۶ مایل مربع) در اقیانوس را شامل می شوند. تعریف و معیارها. توسط کنوانسیون تنوع زیستی به صورت زیر تعریف می شود: منطقه ای با تعریف جغرافیایی غیر از منطقه حفاظت شده که به شیوه هایی اداره و مدیریت می شود که به نتایج مثبت و پایدار بلندمدت برای حفاظت از تنوع زیستی در محل، همراه با عملکردها و خدمات اکوسیستمی مرتبط و در صورت لزوم، ارزش های فرهنگی، معنوی، اجتماعی-اقتصادی و سایر ارزش های محلی مرتبط، دست یابد. چهار معیار برای شناسایی وجود دارد: این منطقه به سهم پایدار و مؤثری در حفاظت از تنوع زیستی در محل
خود دست می یابد تحت چهار معیار فوق، ۲۶ زیرمعیار وجود دارد. تاریخچه. اصطلاح «سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه» برای اولین بار در هدف ۱۱ طرح استراتژیک تنوع زیستی کنوانسیون تنوع زیستی، که در سال ۲۰۱۰ در ناگویا، ژاپن، مورد توافق قرار گرفت، استفاده شد. هدف ۱۱ بیان می کرد: تا سال ۲۰۲۰، حداقل ۱۷ درصد از مناطق خشکی و آب های داخلی و ۱۰ درصد از مناطق ساحلی و دریایی، به ویژه مناطقی که از نظر تنوع زیستی و خدمات اکوسیستمی اهمیت ویژه ای دارند، از طریق سیستم های مناطق حفاظت شده با مدیریت مؤثر و عادلانه، معرف بوم شناسی سیستم ها و به خوبی مرتبط و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، حفاظت شده و در چشم اندازها و چشم اندازهای دریایی گسترده تر ادغام شوند. (تأکید اضافه شده است) در سال ۲۰۱۴، هری جوناس، آشیش کوتاری و دیگر نویسندگان وابسته به کنسرسیوم ICCA - ICCA مخفف "منطقه حفاظت شده بومی و محلی" است - استدلال کردند که "تعریف 'سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه' فرصتی بی نظیر برای شناخت بهتر مناطقی است که حفاظت از تنوع زیستی را در خارج از مناطق حفاظت شده ارائه می دهند. در سال ۲۰۱۵، کمیسیون جهانی مناطق حفاظت شده اتحا
دیه بین المللی حفاظت از طبیعت، یک گروه ویژه به ریاست مشترک هری جوناس و کتی مک کینون (۲۰۱۶–۲۰۲۰) برای ارائه مشاوره فنی به کنوانسیون تنوع زیستی تأسیس کرد. این گروه مشاوره خود را در ژانویه ۲۰۱۸ به دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی ارائه داد. این مشاوره، همراه با گزارشی در مورد دریایی، در دو کارگاه آموزشی که توسط دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی در فوریه ۲۰۱۸ برگزار شد، مورد بررسی قرار گرفت. اعضای کنوانسیون تنوع زیستی در بیست و دومین نشست نهاد فرعی مشاوره علمی، فنی و فناوری، پیش نویس تصمیمی را مورد مذاکره قرار دادند و در چهاردهمین نشست کنفرانس اعضا، تصمیم ۱۴/۸ در مورد «مناطق حفاظت شده و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه» را تصویب کردند که شامل تعریف و معیارهای شناسایی است. «سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه» در هدف ۳ چارچوب جهانی تنوع زیستی ذکر شده است. این چارچوب در دسامبر ۲۰۲۲ در پانزدهمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تنوع زیستی سازمان ملل متحد در مونترال، کانادا مورد توافق قرار گرفت. در اهداف جهانی تنوع زیستی، موضوع بحث در آستانه کنفرانس بود. هدف ۳ از اعضای کنوانسیون تنوع زیستی می خواهد که: «اطمینان حاصل کنید
و این امکان را فراهم کنید که تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۳۰ درصد از مناطق خشکی، آب های داخلی و مناطق ساحلی و دریایی، به ویژه مناطقی که از اهمیت ویژه ای برای تنوع زیستی و عملکردها و خدمات اکوسیستم برخوردارند، از طریق سیستم های مناطق حفاظت شده با نماینده بوم شناسی سیستم ها، به خوبی مرتبط و عادلانه و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، به طور مؤثر حفاظت و مدیریت شوند، به طوری که در صورت لزوم، قلمروهای بومی و سنتی به رسمیت شناخته شده و در چشم اندازهای وسیع تر، چشم اندازهای دریایی و اقیانوس ادغام شوند، ضمن اینکه اطمینان حاصل شود که هرگونه استفاده پایدار، در صورت لزوم در چنین مناطقی، کاملاً با نتایج حفاظت سازگار باشد و حقوق مردم بومی و جوامع محلی، از جمله بر قلمروهای سنتی آنها، به رسمیت شناخته و رعایت شود.» وسعت جهانی. پایگاه داده جهانی در مورد سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه توسط مرکز نظارت بر حفاظت جهانی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد مدیریت می شود. تا آوریل ۲۰۲۴، ۸۵۶ سایت شناسایی و به پایگاه داده جهانی گزارش شده است. مناطق حفاظت شده مساحتی بالغ بر ۱٬۹۹۲٬۷۲۹ کیلومتر مربع (۷۶۹٬۳۹۷ مایل مربع) از سطح زمین را پو
شش می دهند که شامل ۱٬۵۸۹٬۰۹۰ کیلومتر مربع (۶۱۳٬۵۵۰ مایل مربع) در خشکی و ۴۰۳٬۶۳۹ کیلومتر مربع (۱۵۵٬۸۴۶ مایل مربع) در اقیانوس است. مناطق دریایی با مدیریت محلی یکی از اشکال هستند؛ نمونه هایی از این مناطق در موزامبیک و ماداگاسکار وجود دارد.
سِر توماس ارپینگهم ( (حدود ۱۳۵۷–۲۷ ژوئن ۱۴۲۸) یک شوالیه و فرمانده نظامی انگلیسی بود که به خاطر فرماندهی کمانداران در نبرد مشهور آزینکورت در سال ۱۴۱۵ شهرت یافت. او در نمایشنامه «هنری پنجم» اثر ویلیام شکسپیر نیز به عنوان شخصیتی وفادار و خردمند ظاهر می شود. زندگی و فعالیت های نظامی. ارپینگهم در نورفک انگلستان به دنیا آمد و در جوانی شوالیه شد. او در خدمت جان آو گانت، دوک لنکستر و عموی ریچارد دوم، در اسپانیا و اسکاتلند خدمت کرد و همراه با پسر او، هنری بولینگبروک (بعدها هنری چهارم)، در جنگ های صلیبی در لیتوانی، پروس و سرزمین مقدس شرکت داشت. در سال ۱۳۹۸، ارپینگهم بولینگبروک را در تبعید همراهی کرد و در بازگشت او به انگلستان در سال ۱۳۹۹ برای بازپس گیری ارثیه اش به عنوان دوک لنکستر حضور داشت. پس از به قدرت رسیدن هنری چهارم، ارپینگهم به عنوان نگهبان قلعه دوور و فرماندار بنادر سینک منصوب شد و سپس به مقام رئیس دربار سلطنتی رسید. او در سرکوب شورش اپیفانی نقش داشت و به عنوان سرپرست پسر دوم هنری، توماس، دوک کلارنس، منصوب شد. در سال ۱۴۱۵، ارپینگهم به عنوان شوالیه پرچمدار در ارتش هنری پنجم خدمت کرد و در محاصره هارفلو و سپس در
نبرد آزینکورت شرکت داشت. در این نبرد، او فرماندهی کمانداران انگلیسی را بر عهده داشت و در کنار پادشاه در میدان نبرد حضور یافت. میراث و زندگی شخصی. ارپینگهم دو بار ازدواج کرد، اما فرزندی نداشت. او در شهر نوریچ خیریه های متعددی انجام داد، از جمله ساخت دروازه ارپینگهم در سال ۱۴۲۰ که هنوز پابرجاست. او در ۲۷ ژوئن ۱۴۲۸ درگذشت و در کلیسای جامع نوریچ به خاک سپرده شد. در فرهنگ عامه. ارپینگهم به عنوان شخصیتی در نمایشنامه «هنری پنجم» ویلیام شکسپیر ظاهر می شود و در اقتباس های سینمایی این اثر نیز حضور دارد. در فیلم های لارنس الیویه (۱۹۴۴) و کنت برانا (۱۹۸۹)، نقش او به عنوان مشاوری وفادار و خردمند به تصویر کشیده شده است.
درخت کفش، درختی (یا گاهی، تیر برق یا هر شیء چوبی دیگری) است که با کفش های قدیمی، عموماً از طریق عمل پرتاب کفش، تزیین شده است. درخت های کفش معمولاً در کنار یک گذرگاه محلی اصلی قرار دارند و ممکن است یک درونمایه (تِم) (مانند کفش های پاشنه بلند) داشته باشند. در سال ۲۰۱۷ حداقل چهل و پنج درخت کفش از این نوع در ایالات متحده وجود داشت. فروشگاه "مانتین کِراسینگز" ("گذرگاه های کوهستانی)" در مسیر آپالاچی، که در دهه ۱۹۳۰ ساخته شده است، درختی در بیرون دارد که کوهنوردان طبق سنت، پس از پیاده روی در مسیر، چکمه های خود را در آنجا آویزان می کنند و رها می کنند.
ادوینینپولکو یک منطقه تفریحی در فضای باز در واسا، فنلاند است. این منطقه در مرز بین آسولی کولا و پورولا واقع شده است و به خاطر آثار هنری فضای باز ادوین هوونکسکی در طول مسیرش مشهور است. این آثار را می توان به عنوان هنر بیرونی یا هنر ITE (زندگی خودساخته) طبقه بندی کرد. ادوینینپولکو در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. این منطقه با هدف ساخت مسیر پیاده روی در حال ساخت بود و هِوُنکوسکی آثار خود را به کناره های مسیر آن منتقل کرد. این منطقه در اوج خود، حدود ۳۰۰ اثر داشت، اما به مرور آثار ساخته شده از چوب تا حدی تخریب شدند، بنابراین تعداد آثار اکنون تنها بیش از ۱۰۰ اثر است. این آثار از چوب، ضایعات فلزی و مواد بازیافتی ساخته شده اند. اولین آثار در سال ۱۹۸۳، چند سال پس از تأسیس ادوینینپولکو، تکمیل شدند. این منطقه همچنین یک موزه زیرزمینی دارد.
یاکو پوورو (; – ) فعال تجاری اهل فنلاند بود. او شرکت پویری(نزدک نوردیک: POY1V) را تأسیس کرد و شخصاً بر رشد آن از یک دفتر مهندسی کوچک به یک شرکت مشاوره و مهندسی جهانی با تمرکز بر انرژی، صنعت جنگلداری و بخش های زیرساخت و محیط زیست نظارت داشت. نام این شرکت در سال ۲۰۰۶ از گروه یاکو پویری تغییر یافت. دفتر مرکزی این شرکت در وانتا، فنلاند قرار دارد.
کازیمیر ارنروت (; – ) فعال تجاری، و مدیر کارآفرین اهل فنلاند بود. او یک ثروتمند فنلاندی و رئیس سابق شرکت نوکیا بود. فعالیت تجاری او در صنعت جنگلداری آغاز شد و بعدها مدیر یوپی ام و نوردیا بود.
تیلور سوئیفت (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده-ترانه سرای آمریکایی است. تیلور سوئیفت همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
سلطنت ملوا یکی از پادشاهی های مهم در اواخر قرون وسطی بود که از سال ۱۴۰۱ تا ۱۵۶۲ میلادی، بخش هایی از سرزمین های امروزی ایالت مادیا پرادش و جنوب شرقی راجستان هند را در بر می گرفت. این سلطنت به دست دلاور خان، از تبار افغان (یا خلج-افغانی)، بنیان نهاده شد؛ او پس از حملهٔ تیمور و فروپاشی سلطنت دهلی در سال ۱۴۰۱، توانست مالوا را به عنوان قلمرویی مستقل پایه گذاری کند.پس از نبرد گاگرون در سال 1519، بخش عمده ای از سلطنت برای مدتی کوتاه تحت کنترل مهارانا سانگا، فرمانروای میوار، قرار گرفت. او یکی از دست نشاندگان خود، مدینی رای، را به عنوان حاکم این منطقه منصوب کرد. در سال 1562، این سلطنت به دست امپراتوری مغول به رهبری اکبر کبیر فتح شد و به یکی از سوبه های (استان های) امپراتوری مغول تبدیل گردید. در طول دوران موجودیت خود، این سلطنت عمدتاً توسط سلسله های افغان و خلج-افغان اداره می شد. تاریخچه. دلاور خان غوری، فرماندار افغان یا خلج-افغان سلطنت دهلی بود. دلاور خان پس از سال 1392 از پرداخت خراج به دهلی دست کشیده بود. در سال 1437، سلسله غوریِ دلاور خان توسط محمود خان، از نوادگان خلج-افغانِ سلسله خلجیِ سلطنت دهلی، سرنگون شد پس ا
ز برکناری خلجی ها، شجاعت خان، فرماندار افغانِ مالوا تحت فرمان شیرشاه سوری، بر آن حکومت کرد. پسر شجاعت خان، باز بهادر، در سال 1555 استقلال خود را اعلام کرد و تا پایان سلطنت مالوا حکومت کرد سلسله غوریان سلطنت ملوا توسط دلاور خان غوری ، فرماندار مالوا از سلطنت دهلی ، تأسیس شد که استقلال خود را در سال ۱۳۹۲ اعلام کرد و "سلسله غوری" را تأسیس کرد، اما تا سال ۱۴۰۱ عملاً پرچم سلطنت را به دست نگرفت. در ابتدا دهر پایتخت پادشاهی جدید بود، اما خیلی زود به ماندو منتقل شد که به شادی آباد تغییر داد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42048922&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-06-07T01:57:14Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: حذف پیوندهای میان ویکی که در ویکی داده موجود است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42052992&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; آیجیا گرامر با نام تولد آیجیا لیز گوتمن (زاده ) خواننده و ترانه سرا آمریکایی است.
کینا گرانیس با نام تولد کینا کاسویا گرانیس (زاده ) گیتاریست، خواننده و ترانه سرا آمریکایی است.
پرتاب کفش ممکن است به دلایل فرهنگی مختلفی انجام شود. کفش به عنوان یک وسیله پرتابه در ورزش های مردمی و فعالیت های فرهنگی استفاده می شود. چندین ورزش و بازی در سراسر جهان انجام می شود که در آن ها شرکت کنندگان کفش یا چکمه های خود را به سمت اهداف یا تا جایی که می توانند پرتاب می کنند. یک جفت کفش بنددار را می توان روی کابل های بلند مانند سیم های تلفن و خطوط برق یا روی شاخه های درختان پرتاب کرد تا «درخت کفش» ایجاد شود. در چنین زمینه هایی ممکن است به عنوان کفش نگاشت یا شوفیتی شناخته شود. در برخی فرهنگ ها، سنت هایی وجود دارد که در مراسم عروسی، کفش های کهنه را به سمت زوج های متأهل پرتاب می کنند تا برایشان شانس بیاورند، یا کفش ها را از روی شانه پرتاب می کنند تا ازدواج آینده را پیش بینی کنند. در بسیاری از فرهنگ های عربی، کفش ها نجس تلقی می شوند و پرتاب کردن آنها به سمت شخص دیگر توهین آمیز است. پرتاب روی سیم ها. در سراسر آمریکای شمالی، کفش ها هم در مناطق روستایی و هم در مناطق شهری روی سیم ها پرتاب می شوند و معنای درک شده از آنها از منطقه ای به منطقه دیگر متفاوت است. اغلب، کفش ها کتانی هستند. تنوع فرهنگی زیادی وجود دارد و
تفاوت های فراوانی بین مناطق اجتماعی-اقتصادی و گروه های سنی وجود دارد. در برخی فرهنگ ها، کفش ها به عنوان بخشی از یک آیین گذار، مثلاً برای بزرگداشت پایان سال تحصیلی یا ازدواج قریب الوقوع، پرتاب می شوند. برخی نظریه ها حاکی از آن است که این رسم از اعضای ارتش سرچشمه گرفته است که گفته می شود پس از اتمام آموزش های اولیه یا هنگام ترک خدمت، چکمه های نظامی خود را که اغلب به رنگ نارنجی یا رنگ های چشمگیر دیگری رنگ آمیزی شده بودند، به عنوان بخشی از مراسم سپری شدن به سمت سیم های برق هوایی پرتاب می کردند. در فیلم "«سگ را بجنبان"» محصول سال ۱۹۹۷، پرتاب کفش ظاهراً ادای احترامی خودجوش به گروهبان ویلیام شومان، با بازی وودی هارلسون، است که ظاهراً در پشت خطوط دشمن در آلبانی مورد اصابت گلوله قرار گرفته است. پرتاب کفش می تواند نوعی قلدری باشد، که در آن یک قلدر یک جفت کفش را می دزدد و آنها را در جایی پرتاب می کند که بعید است کسی بتواند آنها را پس بگیرد. پرتاب کردن کفش همچنین به عنوان یک شوخی دستی با افراد مستی که از خواب بیدار می شوند و کفش هایشان را گم می کنند، توضیح داده شده است. پیام رسانی گروهی. گفته می شود که کفش های روی سیم تل