Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دعای مالکیت سنت دومینگ را داشت که بعداً این مستعمره را به فرانسه واگذار کرد. فرانسه از سال ۱۶۵۹ تا ۱۸۰۴ سنت دومینگ را تحت کنترل داشت و این کشور به پردرآمدترین مستعمره در امپراتوری استعماری فرانسه و همچنین در سراسر دریای کارائیب تبدیل شد. ساختار اجتماعی. جمعیت سنت دومینگ با یک سیستم کاست سفت و سخت طبقه بندی شده بود. جمعیت به سه گروه تقسیم می شدند. استعمارگران سفیدپوست، یا 'les blancs' از بالاترین رتبه بودند. این گروه به مقامات دولتی و صاحبان مزارع، که به آنها «گراند بلانکس» گفته می شد، و طبقه پایین تری از سفیدپوستان، که «پتیتس بلانک» نامیده می شدند، تقسیم می شد، که اینها معمولاً مغازه دار، صنعت گر و کارگر بودند. افراد رنگین پوست آزاد، مولاتوها یا 'gens de couleur libres' بودند که نوادگان پدران سفیدپوست و مادران سیاه پوست بودند. آنها نسبتاً تحصیلکرده بودند و معمولاً در مزارع یا در ارتش مدیر بودند. حتی برخی صاحب مزارع و برده های خود بودند. این اقشار همچنین شامل «افرانچی ها» می شد که نسل ها آزاد بودند، صاحب املاک و از حقوق قابل توجهی برخوردار بودند. با این حال، آنها از سمت های اداری و برخی مشاغل کنار گذاشته شده ب
ودند. اعضای این قشر اغلب خود را همتای سفیدپوستان می پنداشتند، اما همچنان با تمایز اجتماعی مشخصی مواجه بودند. بردگان آفریقایی الاصل، مانند جرج بیاسو، پایین ترین رتبه را داشتند. در سال ۱۷۸۹، سنت دومینگ ۵۰۰۰۰۰ برده و ۳۲۰۰۰ سفیدپوست را در خود جای داد. این الگوی طبقه بندی استعماری پایه و اساس سیستم طبقاتی امروزی هائیتی را بنا نهاد. تضاد اجتماعی. استعمارگران سفیدپوست و بردگان سیاه پوست به طور مداوم در درگیری های خشونت آمیز بودند، که بسیاری از آن ها شامل «مارون ها» نیز می شد. پل فرگوسی، در کتاب رویاهای امپراتوری: ناپلئون و جنگ جهانی اول ۱۷۹۲–۱۸۱۵، تأکید می کند که هر یک از سه طبقه اجتماعی در سنت-دومینگ یکدیگر را تحقیر می کردند. انقلاب هائیتی. انقلاب هائیتی مجموعه ای از درگیری ها بود که در ۲۲ اوت ۱۷۹۱ آغاز شد و در ۱ ژانویه ۱۸۰۴ به پایان رسید. بردگان هائیتی، «افرانچی ها (سیاه پوستان آزاد)»، «مولاتوهای دورگه»، مستعمره نشینان، نیروهای سلطنت طلب فرانسه، نیروهای انقلابی فرانسه، و ارتش بریتانیا و اسپانیا در آن درگیر بودند. انقلاب در ابتدا قیامی علیه حاکمیت امپراتوری فرانسه بود. با این حال، بعداً به نبردی علیه نابرابری نژادی
و سپس به طور کلی علیه بردگی تبدیل شد. توماس مادیو در کتابش «تاریخ هائیتی»، تأکید می کند که در ماه های اول نبرد، ژرژ بیاسو و ژان فرانسوا پاپیون مهم ترین رهبران شورشیان شدند. بیاسو به حدود ۴۰۰۰۰ برده دستور داد تا مزارع را بسوزانند و «سفیدهای بزرگ» را بکشند. بیاسو و پاپیون مذاکرات صلح با فرانسه را پیشنهاد کردند و اینکه بردگان در ازای آزادی شورش ها را توقف خواهند زد. فرانسه درگیر جنگ با چندین کشور و پادشاهی بود و از این رو این پیشنهاد را رد کرد. همزمان، بیاسو و پاپیون با اسپانیا که سانتو دومینگو را کنترل می کرد، تماس های غیررسمی برقرار کردند. رهایی برده ها در سنت-دومینگ. در سال ۱۷۹۲، فلیسیته سونتوناکس یک طرفدار الغای بردگی، برای حفظ نظم از فرانسه به سنت دومینگ فرستاده شد. او از سپتامبر ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۵ فرمانروای واقعی سنت دومینگ بود. سونتوناکس همچنین به بردگانی که به ارتش او می پیوستند، آزادی داد. در سپتامبر و اکتبر ۱۷۹۳، بردگان در سرتاسر سنت دومینگ آزاد شدند. برخی از شورشیان، از جمله توسان لوورتور، از نیروهای کمکی سیاه پوستان عقب نشینی کردند، به سنت دومینگ برگشتند و از فرانسوی ها حمایت کردند. وفاداری به اسپانیا. بی
اسو و فرانسوا به اسپانیا وفادار ماندند، علیرغم اینکه این بدان معنا بود که آنها باید علیه دوست سابق خود، لوورتور، بجنگند. بیاسو و فرانسوا هر دو تا پایان جنگ به دفاع از اسپانیا ادامه دادند. اسپانیا از این وفاداری سپاسگزار بود، اما با پایان یافتن جنگ، دولت اسپانیا دیگر نمی دانست با «گرگ های هائیتی» خود چه کند. انقلابیون مسلح، کاردان و از اعضای سابق یک ارتش بودند. در ۴ فوریه ۱۷۹۴، تمام بردگان در تمامی مستعمرات فرانسه آزاد شدند. این طبق یک قانون اجرا شد و توسط کنوانسیون ملی فرانسه به تصویب رسید. با معاهده بازل در سال ۱۷۹۵، اسپانیا سانتو دومینگو را به فرانسه واگذار کرد. اسپانیا متعاقباً نیروهای کمکی سیاه پوستان را منحل کرد، که در نتیجه اعضای آن نیروها، از جمله بیاسو، می باید هیسپانیولا را ترک کنند. سنت آگوستین. در سال ۱۷۹۵، نیروهای کمکی سیاه پوستان سانتو دومینگو را ترک کردند و به کوبا رفتند. با این حال، مقامات کوبایی نگران بودند که حضور آنها باعث تحریک جنبش های بردگان در کوبا شود، لذا مانع ورود نیروهای کمکی سیاه پوستان شدند. در عوض، آنها به سمت سنت آگوستین، پایتخت فلوریدا شرقی، که تحت کنترل اسپانیا نیز بود، حرکت کر
دند.سنت آگوستین قبلاً قوانین برابری نژادی را در سال ۱۷۹۲ به اجرا درآورده بود و بدین ترتیب پناهگاهی برای بردگان رهایی یافته و حتی رعیت های سابق فراهم می کرد. به محض ورود، فرماندار سنت آگوستین، خوان نپوموسنو د کوئسادا ای بارنووو، دو شب برای جورج و پیروان هائیتی اش، که آنها را خانواده خود می دانست، شام مهیا کرد. جورج نام خود را به «خورخه» تغییر داد و از آن پس یک ژنرال آزاد اسپانیایی شد. او به عنوان رهبر شبه نظامیان سیاه پوست سنت آگوستین منصوب شد که از فورت ماتانزاس فرماندهی می کرد. اگرچه بیاسو تا حد زیادی به عنوان یک قهرمان تلقی می شد، اما خشونتی که او در تلاش برای کسب آزادی ایجاد کرد پنهان نبود.با توجه به این موضوع، استعمارگران و مدیران در فلوریدا از بیاسو می ترسیدند و نگران بودند که او ممکن است شورش بردگان را در فلوریدا نیز تشویق کند. آنها به ویژه خسته و فرسوده بودند زیرا تا همان موقع دو توطئه قیام بردگان، در پوینت کوپه لوئیزیانا، که نسبتاً نزدیک به فلوریدا است، وجود داشت. قانون اساسی ۱۸۰۱. همزمان که بیاسو در سنت آگوستین مستقر شد، ناپلئون بناپارت قانون اساسی جدید فرانسه را برای همه مستعمرات آن تدوین کرد. توسان
لوورتور در ۷ ژوئیه ۱۸۰۱ قانون اساسی را تأیید و تبلیغ کرد و خود را به عنوان فرماندار هیسپانیولا معرفی کرد. در اصل ۳ قانون اساسی آمده است: «بردگان وجود ندارند، بندگی برای همیشه منسوخ است. همه انسان ها آزاد و فرانسوی به دنیا می آیند، زندگی می کنند ومی میرند». سال های پایانی. جورج بیاسو در محلی معروف به خانه سالسیدو در سنت آگوستین زندگی می کرد. او مزرعه ای را که توسط بردگان خودش کشاورزی و کار شده بود خریداری کرد. بیاسو در آخرین سال های زندگی خود به خدمت به اسپانیا ادامه داد و از فلوریدا در برابر حملات سرخپوستان سمینول دفاع کرد. او ۱۰ سال به عنوان یک فرد آزاد زندگی کرد تا اینکه در ۱۴ ژوئیه ۱۸۰۱ در سن ۶۰ سالگی درگذشت.
حالت ذهنی یا ویژگی ذهنی، وضعیت ذهنی یک شخص است. حالات ذهنی شامل طبقه متنوعی از جمله ادراک، تجربه درد، باور، تمایل، قصد، عواطف و حافظه است. در مورد تعریف دقیق این اصطلاح اختلاف نظر وجود دارد. بر اساس "رویکردهای معرفتی"، نشانه اساسی حالت های ذهنی این است که موضوع آنها دسترسی معرفتی ممتازی دارد، در حالی که دیگران فقط می توانند وجود آنها را از نشانه های ظاهری استنتاج کنند. "رویکردهای مبتنی بر آگاهی" معتقدند که همه حالت های ذهنی یا خودآگاه هستند یا در رابطه درستی با حالت های خودآگاه قرار دارند. از سوی دیگر، "رویکردهای مبتنی بر غرض ورزی"، قدرت ذهن را در ارجاع به اشیا و بازنمایی جهان به عنوان نشانه ذهنی می بینند. بر اساس "رویکردهای کارکردگرا"، حالت های ذهنی بر حسب نقش آنها در شبکه مستقل از ویژگی های ذاتی آنها تعریف می شوند. برخی از فیلسوفان همه رویکردهای یادشده را انکار می کنند و معتقدند که اصطلاح «ذهنی» به مجموعه ای از ایده های مرتبط باهم گفته می شود بدون اینکه ویژگی وحدت بخش اساسی بین همه مشترک باشد. طبقه بندی های هم پوشانی مختلفی از حالت های روانی پیشنهاد شده اند. تمایز مهم پدیده های ذهنی را بر حسب "حسی" بودن، "گ
زاره ای"، "عمدی"، "آگاهانه" یا "رخدادی" بودن آنها با هم گروه بندی می کنند. حالت های حسی شامل تأثیر حسی مانند ادراک های دیداری یا دردهای بدنی است. نگرش های گزاره ای، مانند باورها و خواسته ها، روابطی هستند که یک موضوع با یک گزاره دارد. ویژگی حالت های غرضی این است که به اشیاء یا حالت یک چیز اشاره می کنند یا در مورد آنها هستند. حالت های خودآگاه بخشی از تجربه پدیدار هستند، در حالی که حالت های رخ داده در ذهن مالک، با یا بدون هوشیاری، به طور علّی مؤثر هستند. یک طبقه بندی تأثیرگذار از حالت های ذهنی به خاطر فرانتس برنتانو است، که استدلال می کند که تنها سه نوع اساسی وجود دارد: ارائه، قضاوت، و پدیده های عشق و نفرت. حالت های روانی معمولاً با جنبه های فیزیکی یا مادی در تقابل قرار می گیرند. برای فیزیکالیست های (غیرحذفی)، آنها نوعی خاصیت سطح بالا هستند که می توان آن را برحسب فعالیت عصبی ریزدانه درک کرد. از سوی دیگر، دوگانه گرایان ویزگی ها ادعا می کنند که چنین توضیح فروکاست گرایی امکان پذیر نیست. حذف گرایان ممکن است وجود ویژگی های ذهنی، یا حداقل ویژگی های مربوط به مقوله های روان شناختی عامیانه مانند فکر و حافظه را رد کنند. ح
الت های روانی نقش مهمی در زمینه های مختلف از جمله فلسفه ذهن، معرفت شناسی و علوم شناختی ایفا می کنند. در روان شناسی، این اصطلاح نه تنها برای اشاره به حالت های روانی فردی یادشده در بالا، بلکه برای ارزیابی جهانی تر از سلامت روانی یک فرد استفاده می شود.
مسابقه موش کشی یک ورزش خونین است که شامل رها کردن موش های صیدشده در یک فضای بسته با تماشاگرانی است که شرط می بندند که یک سگ، معمولاً یک تریر، چقدر زمان می برد تا موش ها را بکشد. اغلب، دو سگ با هم رقابت می کردند و برنده جایزه نقدی دریافت می کرد. اکنون این فعالیت در بیشتر کشورها غیرقانونی است. موش گیر. پیش از آغاز مسابقه، گرفتن هزاران موش بالقوه لازم بود. موش گیر باید این الزام را برآورده کند. جک بلک، موش گیر از انگلستان ویکتوریایی موش های زنده را برای طعمه گذاری عرضه کرد. تکنیک. سگ های سریع تر ترجیح داده می شدند که یک بار گاز می گرفتند. این فرایند به این صورت توصیف می شود که «به عنوان یک سگ گله که گله ای را دسته بندی می کند تا یک فرد تنها از گله بیرون برود»، جایی که سگ موش ها را با هم گله می کند و هر موش را که از گله خارج می شود با گاز گرفتن سریع می کشد. بیلی. بهترین نتایج مسابقه بیلی عبارتند از: جکو. بر پایه گزارش "Sporting Chronicle Annual"، رکورد جهانی در کشتار موش متعلق به یک بول داگ نر و تریر سیاه و برنزه به نام «جکو» با وزن حدود ۱۳ پوند و متعلق به جیمی شاو است. جکو این نتایج مسابقه را داشت:
حیوان خانگی بیگانه ، حیوان خانگی است که نگهداری از آن نسبتاً کمیاب یا غیرعادی است، یا به طور کلی به عنوان یک گونه وحشی به جای یک حیوان خانگی اهلی در نظر گرفته می شود. این تعریف بر اساس فرهنگ، مکان و در طول زمان متفاوت است - از آنجایی که جانوران به اندازه کافی در دنیای جانوران تثبیت می شوند، دیگر ممکن است بیگانه تلقی نشوند. قانونی بودن. کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در حال انقراض گیاهان و جانوران وحشی، یا CITES، تجارت برخی از حیوانات خانگی بیگانه در سراسر جهان را تعدیل می کند تا از هرگونه تهدیدی برای بقای آنها و آسیب های زیست محیطی جلوگیری کند. برخی از جانوران ممکن است به دلیل وضعیت حفاظتی آنها و همچنین به دلیل احتمال تبدیل شدن جانور به گونه مهاجم به شدت تحت نظارت یا محدودیت قرار گیرند.
فهرست زیر لیستی از کتابخانه های برزیل است. سازمان حرفه ای اولیه کتابداران در کشور، فدراسیون انجمن های کتابداران، دانشمندان اطلاعات و مؤسسات برزیل است () آنها علاوه بر این توسط شورای فدرال کتابداری برزیل () و در سطح دولت نمایندگی می شوند.
ساسان قربانی (۱۸ تیر ۱۳۷۰ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) یک معترض ایرانی بود که در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در رضوان شهر و در جریان خیزش انقلابی ۱۴۰۱ ایران با شلیک چند تیر جنگی مأموران جمهوری اسلامی کشته شد. زندگی. ساسان قربانی، کارگر (آهنگر)ی بود که به گفته نزدیکانش انسانی شاد، محبوب، زحمت کش، مردم دوست و مهربان بود. خانواده او قصد داشتند در چند ماه آینده به خواستگاری دختری بروند که ساسان عاشقش بود. او در شب سال روز تولد پدرش کشته شد. کشته شدن. ساسان قربانی در شامگاه ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ و در مقابل کلانتری رضوان شهر در حالی که داشت به یکی از معترضان زخمی شده کمک می کرد هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای امنیتی و از ناحیه شکم و ران، زخمی شد و مأموران امنیتی به جای انتقالش به بیمارستان، او و برادرش (سامان) را به داخل کلانتری برده و مورد ضرب و شتم قرار دادند. سامان بر اثر خون ریزی شدید و جلوگیری از رسیدگی پزشکی، کشته شد. مادر ساسان بعد از کشته شدن پسرش افسرده شده و حتی یک بار دست به خودکشی (ناموفق) زد. اهمال و فریب کاری حکومت. مأموران نیروی انتظامی برای گمراه کردن به خانواده ساسان قربانی گفته بودند که از کردستان و کرمانشاه آمده بودند و به
سمت معترضان در رضوان شهر تیراندازی کردند. مأموران جمهوری اسلامی با کتک زدن بردار ساسان و جلوگیری از انتقال ساسان به بیمارستان باعث خون ریزی شدید و مرگ او شدند؛ همان طور که از اهدای خون مردم تجمع کننده جلو سازمان انتقال خون به ساسان جلوگیری کردند. نیروهای امنیتی اجازه نمی دادند که تیم پزشکی، کارشان را انجام دهند؛ به گفته یک منبع آگاه: رئیس کلانتری رضوان شهر به سامان، برادر ساسان، گفت که به مقامات نامه نوشته ایم که ساسان را شهید اعلام کنند؛ برادر ساسان هم در جواب می گوید: خاکسپاری. نیروهای امنیتی، بار اول، برای تحویل دادن جنازه، درخواست پول کردند بعد از مدتی پیگیری، سرانجام، روز ۱ مهر، پیکر ساسان قربانی را به خانواده اش تحویل دادند و بعد از منت گزاری گفتند که ما داریم به شما لطف می کنیم که جنازه را تحویل می دهیم؛ (مراکز امنیتی) در شهرهای دیگر جنازه ها را تحویل نمی دهند، یا پول می گیرند تا جنازه را تحویل دهند یا خودشان جنازه ها را دفن می کنند و بعد، مکان دفن را به خانواده ها اعلام می کنند. نیروهای امنیتی در روز مراسم خاکسپاری با دوربین از مردم فیلم برداری می کردند و همه را تحت نظر داشتند.
صدا یک فیلم مستقل کانادایی تولید سال ۲۰۱۵ در ژانر دلهره آور روان شناختی به کارگردانی و نویسندگی جنا متیسون با بازی رز مک گوآن، مایکل اکلند، کریستوفر لوید و ریچارد گان که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم ظاهراً بر اساس وقایع واقعی ساخته است. داستان. نویسنده ای جسور تحقیق در مورد مکانی متروکه، واقع در یک ایستگاه مترو را آغاز کرده است. با استفاده از امواج صوتی با فرکانس پایین، مشاهداتی دیده می شود که نشان از وجود یک قدرت ماورایی را در آن مکان بیش از بیش ممکن کرده است و …
جیرجیرک ها حشرات راست بالی هستند که مربوط به جیرجیرک های بیشه و از آن دورتر به ملخ ها می باشند. در ادبیات قدیمی تر، مانند Imms , «جیرجیرک» در سطح خانواده قرار داده شد (یعنی جیرجیرکان Gryllidae)، اما مقامات معاصر از جمله Otte اکنون آنها را در بالاخانواده جیرجیرک واران Grylloidea قرار می دهند. این کلمه به صورت ترکیبی برای توصیف گونه های مرتبط دورتر در زیرمجموعه شمشیرک داران، مانند شاه جیرجیرک و آبدزدک استفاده شده است. جیرجیرک ها عمدتاً بدن استوانه ای شکل، سرهای گرد و شاخکهای بلند دارند. پشت سر یک پیش سینه صاف و محکم قرار دارد. شکم به یک جفت سرسی بلند ختم می شود. ماده ها یک تخم ریز استوانه ای بلند دارند. ویژگی های تشخیصی شامل پاهایی سه قسمتی است. مانند بسیاری از راست بالان، پاهای عقب دارای استخوان ران بزرگ شده است که توان پرش را فراهم می کند. بال های جلویی به صورت بال پوش سخت و چرمی سازگاری یافته اند و برخی جیرجیرک ها با مالش قسمت هایی از آن ها به هم جیرجیر می کنند. بال های عقبی غشایی هستند و زمانی که برای پرواز استفاده نمی شوند، تا می شوند. با این حال، بسیاری از گونه ها بدون پرواز هستند. بزرگ ترین اعضای خانواده
جیرجیرک های گاو نر، "Brachytrupes" هستند که تا طول دارد. جیرجیرک ها در سراسر جهان به جز در عرض های جغرافیایی ۵۵ درجه یا بالاتر پراکنش می شوند که بیشترین تنوع در مناطق استوایی است. آنها در زیستگاه های مختلف از علفزار، بوته ها و جنگل ها گرفته تا باتلاق ها، سواحل و غارها وجود دارند. جیرجیرک ها عمدتاً شب زی هستند و بیشتر به خاطر آواز بلند، مداوم و غوغای نرها که سعی در جذب ماده ها دارند، شناخته می شوند، اگرچه برخی از گونه ها بی صدا هستند. گونه های آوازخوان از طریق تمپانا روی ساق پاهای جلویی شنوایی خوبی دارند. جیرجیرک اغلب به عنوان شخصیت در ادبیات ظاهر می شود. جیرجیرک سخنگو در کتاب کودکان کارلو کلودی در سال ۱۸۸۳، "ماجراهای پینوکیو"، و در فیلم هایی که بر اساس این کتاب ساخته شده اند، حضور دارد. این حشره در فیلم چارلز دیکنز در سال ۱۸۴۵ "به نام جیرجیرک روی آتش" و جیرجیرک در سال ۱۹۶۰ جورج سلدن "در میدان تایمز" نقش اساسی دارد. جیرجیرک در اشعاری از ویلیام وردزورث، جان کیتس و دو فو جشن گرفته می شود. آنها به عنوان حیوان خانگی در کشورهایی از چین گرفته تا اروپا نگهداری می شوند، گاهی برای مبارزه با جیرجیرک. جیرجیرک ها در تبدی
ل غذای خود به توده بدن کارآمد هستند و آنها را نامزد تولید غذا می کنند. آنها به عنوان غذای انسان در جنوب شرق آسیا مورد استفاده قرار می گیرند، جایی که در بازارها به عنوان تنقلات به صورت سرخ شده فروخته می شوند. آنها همچنین برای تغذیه حیوانات خانگی گوشت خوار و حیوانات باغ وحش استفاده می شوند. در فولکلور برزیل، جیرجیرک به عنوان نشانه رویدادهای مختلف است. جیرجیرک ها حشرات کوچک تا متوسطی هستند که بدنشان عمدتاً استوانه ای شکل و تا حدودی عمودی صاف است. سر کروی با شاخک های بلند و باریک است که از مناظر مخروطی شکل (قطعات اول) ناشی می شود و دقیقاً در پشت این دو چشم مرکب بزرگ قرار دارد. روی پیشانی سه چشم ساده وجود دارد. پیش سینه (بخش اول قفسه سینه) به شکل ذوزنقه، قوی و به خوبی اسکلروتین شده است. صاف است و نه تیغه پشتی و نه جانبی (برآمدگی) دارد. خانواده های «جیرجیرک». چندین خانواده و گونه های دیگر در شمشیرک داران ممکن است «جیرجیرک» نامیده شوند، از جمله:
حیوانات خانگی رهاشده جانوران همدمی هستند که یا سهواً یا عمداً توسط صاحبانشان رها می شوند، یا جانوران را در خیابان رها می کنند، یا آنها را در یک ملک خالی تنها می گذارند یا آنها را در پناهگاه حیوانات رها می کنند. قوانین رفاه جانوران در بسیاری از ایالت های ایالات متحده، رها کردن حیوان خانگی را جرم می داند. بریتانیا قانون رها کردن حیوانات در سال ۱۹۶۰ را تصویب کرد که جرم را این گونه توصیف می کند: "اگر شخصی که مالک یا مسئول یا نگهدارنده حیوانی باشد و بدون دلیل یا عذر معقول آن را رها کند، خواه برای همیشه یا نه، در شرایطی که ممکن است سبب ایجاد هر گونه رنج غیرضروری برای حیوان یا مالک آن شود، به مالک اجازه می دهد تا آن را رها کند. اغلب، هنگامی که حیوانات خانگی رها می شوند، ناچار می شوند از خودشان مراقبت کنند و ناگزیر ولگرد یا وحشی می شوند. گفته می شود که تعداد گربه های رمیده از سگ های وحشی بیشتر است و می توانند به اندازه ای در رفتار و خلق و خو چالش برانگیز باشند که امکان یافتن صاحب جدید را از خود سلب کنند. به طور کلی در مورد گربه های وحشی شده در اثر رها کردن، تنها برخی از گربه های تازه رهاشده و بچه گربه های وحشی بسیار
جوان را می توان اهلی کرد. در چنین شرایطی بررسی مداخله برای جلوگیری از رهاسازی جانور هم دم از سوی مراجع مربوطه یک ضرورت محسوب میشود جانوران ولگرد احتمال قرار گرفتن در معرض بیماری های مشترک بین انسان و دام مانند هاری را افزایش می دهند. گاز گرفتگی گربه یا خراشیدگی توسط جانوران ولگرد یا وحشی هشت برابر بیشتر از گاز گرفتن سگ است. رها کردن حیوانات خانگی در طول بحران مالی ایالات متحده در سال های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ افزایش یافت. در اوایل سال ۲۰۰۹، ASPCA توصیه هایی را برای افرادی که با سلب مالکیت و از دست دادن حیوانات خانگی خود روبرو هستند منتشر کرد، توصیه می کرد موقعیتی برای فرزندخواندگی یا فرزندخواندگی برای حیوان خانگی خود پیدا کنید، از قوانین اجاره املاک برای حیوانات خانگی آگاه باشید، و با پناهگاه های حیوانات و گروه های نجات حیوانات مشورت کنید.
دالان زنگزور، مفهومی در توصیف یک دالان ترابری است که در صورت اجرا به جمهوری آذربایجان دسترسی بلامانع به جمهوری خودمختار نخجوان از طریق استان سیونیک ارمنستان بدون پست های بازرسی ارمنستان را می دهد. این کار باعث قطع دائم مرزهای ایران و ارمنستان می شود. به معنای وسیع، دالانی ژئوپلیتیکی است که استان آذربایجان شرقی در ایران را از مسیر ترانزیت ترکیه به باکو حذف می کند. این مفهوم از زمان پایان جنگ قره باغ کوهستانی در سال ۲۰۲۰ به طور فزاینده ای توسط آذربایجان و ترکیه ترویج شده است، در حالی که ارمنستان پیوسته با آن مخالفت کرده و اظهار می دارد که «منطق کریدور» از بیانیه آتش بس که به صورت سه جانبه در پایان آن جنگ امضا شد، منحرف است و این که نوعی پروپاگاندا است. اصطلاحات، مسیرهای بالقوه و شیوه های ارتباط حمل ونقلی از آن زمان به بعد بین آذربایجان و ارمنستان که همچنان محاصره متقابلی را علیه یکدیگر حفظ می کنند، محل مناقشه بوده اند. آذربایجان پروژه های ساختمانی را در قلمروی خود آغاز کرده و آن ها را به عنوان بخشی از اجرای به اصطلاح دالان زنگزور معرفی کرده و تهدید کرده است که اگر ارمنستان آن را نخواهد، آذربایجان «به زور در مور
د آن تصمیم می گیرد.» در جریان مذاکرات سه جانبه سال ۲۰۲۱، ارمنستان تمایل خود را برای مشارکت در بازسازی خطوط راه آهن دوران شوروی که از لحاظ تاریخی آذربایجان و نخجوان را به هم متصل می کرد، ابراز کرد که آذربایجان آن را به عنوان رضایت ارمنستان از «دالان زنگزور» تفسیر کرد. به گفتهٔ روسیه، طرف ثالث، آنچه مورد بحث است رفع انسداد ارتباطات منطقه ای است و نه ایجاد یک «دالان». ناظران مختلف در مورد «دالان زنگزور» اظهارنظر کرده اند و پیامدهای سیاسی استفاده از این واژه و تأثیرات آن را در صورت اجرا تحلیل کرده اند. برخی این مفهوم را برنامه ای پان ترکیستی توصیف می کنند که برگرفته از بازپیوندخواهی است و برخی دیگر بر این نکته تأکید می کنند که این دالان راه حلی برای محاصره است و این موضوع، یک ویژگی مهم آن است. بر اساس توافقنامه صلح ۱۴۰۴ که بین ارمنستان و آذربایجان امضا شد، ایالات متحده آمریکا در آینده مسئولیت کنترل و توسعهٔ کریدوری بین این دو کشور را برعهده و بر آن تسلط خواهد داشت. این کریدور «دالان ترامپ» نامیده خواهد شد. زمینه تاریخی. سرنگونی امپراتوری روسیه. زنگزور نام بخشی بود ایجاد شده در سال ۱۸۶۸ توسط امپراتوری روسیه در ناح
یه یلیزاوتپول که منطقه ای را امروزه بخش جنوبی ارمنستان است، در بر می گیرد. ناحیه سیونیک، نام ارمنی، لفظ قدیمی تر است که به دوران باستان برمی گردد (همچنین ملاحظه کنید؛ سیونیک (ایالت تاریخی)). منطقه سیونیک/زنگزور بین جمهوری های اوّل ارمنستان و آذربایجان و در جنگ ارمنستان–جمهوری آذربایجان در پی سرنگونی امپراتوری روسیه مورد مناقشه بود. در سال ۱۹۱۹ بریتانیا حاکمیت آذربایجان بر این سرزمین را تأیید کرد ولی مقاومت ارمنی ها در برابر فشار نظامی دوام آورد تا این که این دو جمهوری در اتحاد شوروی ادغام شدند. دورهٔ شوروی و مناقشه قره باغ کوهستانی. در زمان اتحاد جماهیر شوروی، دو اتصال راه آهن برای اتصال جمهوری خودمختار نخجوان شوروی به قلمرو اصلی آذربایجان شوروی استفاده می شد. خط کوتاه تری که از منطقه سیونیک (جنوبی ترین استان ارمنستان) عبور می کرد، ابتدا در سال ۱۹۴۱ ساخته شد، در حالی که خط ایروان - ایجوان - قزاکس که شمالی تر است، در دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک مسیر جایگزین ساخته شد و ایروان را به باکو و روسیه متصل می کرد. هر دو خط از سال ۱۹۹۲ به دلیل درگیری قره باغ متروکه شدند. از سال ۱۹۸۹، آذربایجان، در مقابل محاصره نخجوان توسط ارم
نستان حمل و نقل مواد به ارمنستان و قره باغ را مسدود کرده است. نخجوان به طور قابل توجهی از محاصره اقتصادی توسط ارمنستان آسیب دیده است، همان طور که ارمنستان محصور در خشکی از محاصره اقتصادی تحمیل شده توسط آذربایجان و متحدش ترکیه رنج برد. ارتباط هوایی و زمینی بین آذربایجان و جمهوری خودمختار نخجوان باید از طریق خاک ترکیه یا ایران برقرار می شده است. در سال ۱۹۹۲، ترکیه از «مفهوم دالان دوگانه» حمایت کرد که اولین بار توسط پل گوبل معرفی شد و مبادله ارضی بین ارمنستان و آذربایجان را پیشنهاد کرد. بر اساس این پیشنهاد، آذربایجان از قره باغ کوهستانی که به ارمنستان متصل می شود صرف نظر می کند. در ازای آن، ارمنستان کریدور جنوبی زنگزور را به آذربایجان تحویل می دهد که نخجوان را به آذربایجان متصل می کند. در سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، آذربایجان و ارمنستان توافقنامه ای را در مورد پیشنهاد صلح «مبادله اراضی» مورد بحث قرار دادند که در آن آذربایجان حق حاکمیت بر قره باغ کوهستانی (از جمله دالان لاچین را که جنوب ارمنستان را به آرتساخ متصل می کرد و "عملاً" تحت کنترل ارتش دفاع آرتساخ بود اما در آن نقطه به صورت "رسمی" در آذربایجان قرار داشت) را در ازای
واگذاری حاکمیت ارمنستان بر کریدور مگری به آذربایجان، به ارمنستان واگذار می کرد. با این حال، مقاومت در هر دو کشور در برابر مبادله ارضی قوی بود و این طرح جواب نداد. توافق آتش بس ۲۰۲۰. برقراری مجدد ارتباطات حمل و نقل در ماده ۹ توافقنامه آتش بس که در ۹ نوامبر ۲۰۲۰ در پایان جنگ قره باغ کوهستانی امضا شد، پیش بینی شده بود که در آن آمده بود:تمامی ارتباطات اقتصادی و حمل و نقل در منطقه باید رفع انسداد شود. جمهوری ارمنستان امنیت ارتباطات حمل و نقل بین مناطق غربی جمهوری آذربایجان و جمهوری خودمختار نخجوان را به منظور ترتیب دادن تردد بدون مانع افراد، وسایل نقلیه و بار در هر دو جهت تضمین می کند. سرویس گارد مرزی سرویس امنیت فدرال روسیه مسئول نظارت بر ارتباطات حمل و نقل خواهد بود.در دسامبر ۲۰۲۰، روسیه تمایل خود را برای اتصال نخجوان به بقیه آذربایجان از طریق یک خط ریلی که از طریق ارمنستان می گذرد، اعلام کرد. آذربایجان، ارمنستان و روسیه یک کارگروه سه جانبه برای رفع انسداد ارتباطات در منطقه تشکیل دادند. سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه گفت که فعالیت این گروه در خدمت اجرای اقدامات اعتمادساز و حل مشکلات بشردوستانه خواهد بود و د
ر رایزنی های سه جانبه منافع ترکیه و ایران در نظر گرفته شده است. در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان، برنامه های خود را برای ساخت یک خط راه آهن از هورادیز به زنگیلان اعلام کرد که از آنجا از کامیون ها برای انتقال کالا به نخجوان و ترکیه استفاده می کند که نشان دهنده یک ارتباط حمل و نقل بالقوه در آینده بین زنگیلان و نخجوان از طریق سیونیک است. به گفته علی اف، «دالان» در نهایت می تواند به بخشی از راه گذر حمل ونقل بین المللی شمال-جنوب تبدیل شود که ایران را از طریق آذربایجان و ارمنستان به روسیه متصل می کند، در حالی که ارمنستان یک خط ریلی به روسیه، ایران و احتمالاً به ترکیه خواهد داشت. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲، نیکول پاشینیان، نخست وزیر، یک گروه کاری برای بازسازی بخش یرساخ - مرز آذربایجان و بخش مرگری از راه آهن ارمنستان تشکیل داد. مشاور نخست وزیر آرتاشس تومانیان به عنوان رئیس این کارگروه منصوب شد. پروژه های ساختمانی مرتبط. در طول سال ۲۰۲۱، آذربایجان در مناطقی که پس از جنگ مجدداً کنترل آن ها را به دست گرفت، در حال ساخت جاده ها و بخش راه آهن بوده است. مسئولان آن گفته اند که این پروژه های عمرانی در ارتباط با «د
الان زنگزور» انجام شده است. درآمد طرح. درآمد این طرح سالانه چیزی بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد دلار تخمین زده می شود. توافقنامه صلح ۱۴۰۴. در ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، توافقنامه صلح بین ارمنستان و آذربایجان، تحت نظارت رئیس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، امضا شد. برطبق این توافقنامه، ایالات متحده، کنترل واقعی بر کریدور و توسعه زیرساخت های آن را به دست گرفت و این کریدور، بنام «دالان ترامپ» نامیده خواهد شد (نام کامل: «مسیر ترامپ برای صلح و رفاه بین المللی» یا «TRIPP» است). وجود این کریدور، امکان انتقال کالاها را به طور مستقیم، بین اروپا از سمت شرق را، بدون اتکا به روسیه، چین یا ایران، فراهم خواهد کرد. این توافق، تهدیدی برای ایران به شمار می رود، زیرا حضور آمریکایی ها، مرزهای شمالی این کشور را به خطر می اندازد. دولت ایران این توافق را محکوم کرده و تهدید به مسدود کردن این کریدور کرده است، هرچند تحلیلگران معتقدند که ایران توانایی انجام این کار را ندارد. تحلیل ها. به عنوان یک طرح پان ترکیستی. الهام علی اف هنگام میزبانی اردوغان در زنگلان در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ گفت که «دالانی که قرار است از اینجا بگذرد، کل جهان ترک را متحد خواهد کرد.» وی ای