Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن موجود از این سبک در شیکاگو از این نوع است. قالب بندی های کوچک متنوعی بین عناصر مختلف به چشم می خورد که بازتاب دهندهٔ سبک یونانی است. شاخ ها و گوش های حیوانات اغلب قطعات جداگانه ای هستند که با گیره های مربع شکل به سر متصل می شوند. ستون ها صیقلی بودند و حداقل سرستون ها رنگ آمیزی شده بودند. در مورد ستون های چوبی هم بر روی یک پوشش گچی رنگ آمیزی اعمال شده بود. این سبک بازتاب دهنده تأثیرات فرهنگی گوناگونی است که امپراتوری پارس آنها را فتح کرده بود، از جمله مصر، بابل، و لیدیه، و همچنین یونان که پارس ها در آنجا موفقیت موقت و کوتاه مدتی داشتند. نتیجه نهایی به شکلی واضح و متمایز، سبکی پارسی است. تصور می شود ستون های سنگیِ به جامانده، پیش درآمدی از نسخه های چوبی بوده اند که همچنان مورد استفاده داشته اند. شاید زمانی که تهیه درختان به اندازه کافی بزرگ برای بزرگ ترین ساختمان ها دشوار یا غیرممکن شد، حرکت به سمت ساخت ستون سنگی روی داد. بدنه ها می توانند تا ۲۰ متر ارتفاع داشته باشند. حتی در ستون های چوبی هم پایه از سنگ ساخته می شد و گاهی کتیبه ای حک شده بود که نام پادشاه سازنده آن ساختمان بر روی آن قرار داشت. اکثر پایه ها گ
رد هستند، اما یک نوع مربع اولیه دارای دو پله است. کاربرد و نفوذ. به نظر می رسد شکل کامل ستون پارسی فقط در چند مکان خارج از ایران، در سراسر امپراتوری و در دوران هخامنشیان استفاده شده است. ارمنستان و حتی مستعمرات شام در شبه جزیره ایبریا. این ستون ها بر ستون های آشوکا که حدود ۸۰ سال پس از نابودی شاهنشاهی هخامنشی توسط اسکندر مقدونی در هند ساخته شدند، و دیگر ساختمان های امپراتوری در معماری امپراتوری مائوریا تأثیر گذاشتند. از نظر تزئینات، آنها بر روی بناهای بودایی باستانی در منطقه گنداره در قرن دوم یا سوم میلادی قابل مشاهده هستند. همچنین ستون های پارسی غارهای کارلا و غارهای ناسیک را تزئین می کنند. این سبک در خود ایران توسعه نیافت، اما عناصر آن همچنان پیش از ظهور اسلام، تحت سلسله های بعدی ظاهر می شد. احیای ستون های پارسی. از قرن نوزدهم میلادی، شکل کامل ستون های تخت جمشید توسط پارسیان هند و معماران التقاطی در اروپا احیا شد. استفاده از این ستون ها در بناهای عمومی ایران فقط در دوره پهلوی (از ۱۹۲۵) رواج پیدا کرد، اگرچه کاخ سلطنتی سابق در باغ عفیف آباد (۱۸۶۳) به طور آزمایشی از برخی عناصر سرستون ها استفاده می کند. رضاشاه،
اولین پادشاه پهلوی، به روش های مختلف علاقه به هخامنشیان را برای ترویج ملی گرایی ایرانی و حمایت از مشروعیت رژیم خود ترویج می کرد. بناهای مهمی در تهران تحت نظارت باستان شناسان اروپایی، به ویژه آندره گدار، ماکسیم سیرو و ارنست هرتسفلد، از نظر اصالت سبکشان مورد بررسی قرار گرفتند. این بناها شامل شهربانی و بانک ملی ایران می شود. اگرچه ایران در جمهوری اسلامی بناهایی را ترجیح می دهد که به معماری اسلامی مربوط باشند، اما ستون های کوچک پارسی همچنانچهارطاقی موسوم به «دانشمند ایرانی» اهدایی به دفتر سازمان ملل متحد در وین در سال ۲۰۰۹ را پشتیبانی می کنند.
محمد شَلَبی (به عربی: محمد الشلبی، زاده معان، اردن) معروف به ابو سَیّاف (به عربی: أبو سیاف) یک روحانی سلفی و رئیس جنبش سلفی جهادی اردن (به عربی: التیار السلفی الجهادی فی الأردن) است. او در سال ۲۰۰۶ به دلیل شورش های معان که در ژانویه ۲۰۰۲ به تحریک و رهبری علیه مقامات اردن متهم شد، به اعدام محکوم شد. همچنین تصور می شد که او با اخوان المسلمین در اردن و القاعده و حداقل سطحی از مشارکت در ترور لارنس فولی، مسئول نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین المللی در خارج از خانه اش در امان در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۲ ارتباط دارد. ابو سیاف هرگونه ارتباط با قتل را انکار کرد، اگرچه گزارش شده که از این اقدام چشم پوشی کرده است.
سعدالله امیرشقاقی، با نام اسدالله امیرشقاقی و سعید امیری نیز شناخته شده، یکی از راه اندازان سایت های قماربازی در ایران بود. زندگی نامه. سعدالله امیرشقاقی در ایران متولد شد. او مربی رقص است و در یک مدرسه رقص استانبول تدریس می کرد. میلاد حاتمی از کسانی بود که از سعدالله امیرشقاقی به عنوان یکی از مهم ترین مدیران شبکه های قماربازی در ایران نام برد. او به طور کلی هرگونه ارتباط با سایت های قماربازی در کشور ایران را منکر می شد و مدعی بود که این اتهام ها برای رد گم کردن توسط مدیران اصلی این سایت ها به او زده شده است. به ادعای نماینده مجلس ترکیه، آدم تاشکایا، امیرشقاقی، ارتباطات خوبی با دادستان و رئیس پلیس استانبول داشته است. او و پسرش را پدرخواندگان قمار لقب داده اند. در برخی اخبار از قاچاق دختران به عنوان یکی از فعالیت های غیرقانونی آنان معرفی شده است. او با خرید منزل در ترکیه، اقامت دریافت کرده بود که دادگاهی به دنبال سلب تابعیت او بود. ثروت او بیش از ۱۰ میلیون دلار ارزیابی شده است. او با جعل هویت در هتلی در ازمیر زندگی می کرد. اولین بار، فردی به نام «محمد جرجندی»، کارشناس امنیت اطلاعات، مقیم آمریکا که یکی دو سالی
است روی موضوع مافیای شرط بندی کار می کند، نام فردی به نام «سعدالله امیرشقاقی» و پسرش با نام «فرشید امیرشقاقی» (معروف به مونتیگو در اینستاگرام) را به عنوان دو تن از سرشاخه های مافیای شرط بندی اینترنتی مطرح کرد. بازداشت در سال ۱۴۰۲. امیرشقاقی در ۲۵ اسفند ۱۴۰۲ در ترکیه دستگیر شد. به گفته منابع خبری، در این عملیات ۱۲۰ هزار دلار، ۸۰ هزار یورو، ۹ ساعت مچی لوکس و ۱۵ شرکت به ارزش ۵۰۰ هزار دلار، ۱۰ خودرو، سهم شراکت در ۱۷ خانه و ساختمان و ۹ شرکت دیگر کشف، شناسایی و با حکم محکمه های قضایی ترکی ضبط شد. به گفته وزیر کشور، او قصد فرار از ترکیه را داشته که در ازمیر دستگیر شده است. او از سوی مقامات قضایی ترکیه متهم به پولشویی است.
کوشک هخامنشی قره جمیرلی () به یک دروازه کاخ هخامنشی اشاره دارد که در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ در نزدیکی روستای قره جمیرلی در غرب جمهوری آذربایجان کشف شد. ساختمان اصلی در این کوشک، کاخ یک مقام ارشد پارسی هخامنشی (یک ساتراپ) است و به احتمال زیاد در زمان خود به عنوان یک اقامتگاه مهم تلقی می شده است. این کاخ درون یک باغ محصور به ابعاد ۴۵۰ در ۴۲۵ متر ساخته شده است. از خشت خام ساخته شده و در ابعاد ۲۲ × ۲۳ متر گسترش یافته است. تخمین زده می شود که ارتفاع این بنا حداقل ۵ متر بوده باشد. ابعاد نقشه معماری این بنا به بناهای مشابه در پاسارگاد و شوش نزدیک است. متیو پی. کانپا یادداشت می کند که با وجود این که این عمارت درون یکی از ساتراپی های شاهنشاهی ایران ساخته شده بود، «هیچ چیز شهرستانی دربارهٔ معماری آن وجود ندارد». او اضافه می کند «روش های ساخت، مصالح و نقشه های آن، همان هایی هستند که در کاخ های سلطنتی تخت جمشید استفاده شده بودند». از نظر فرم های معماری، کاخ قره جمیرلی شباهت نزدیکی به ساختارهای استفاده شده در مرکز شاهنشاهی هخامنشیان به خصوص «هدیش» خشایارشا (۴۸۶–۴۶۵ ق. م) دارد. این محوطه هخامنشی قره جمیرلی شباهت های بسیاری به
یافته های هخامنشی در نزدیکی آن در گومباتی (گرجستان) و ساری تپه (آذربایجان) دارد. احتمالاً این بنا اندکی پس از فتح منطقه توسط هخامنشیان، اواخر سده ششم پیش از میلاد، و به احتمال زیاد در جریان لشکرکشی داریوش بزرگ (۵۲۲–۴۸۶ ق. م) در مقابله با سکاها در ۵۱۳/۱۲ ق. م، ساخته شده است. در زمان ساخت، این سایت در ساتراپی سرزمین ماد واقع شده بود. پیر بریان با اشاره به Knauss و همکارانش (۲۰۱۰): «قره جمیرلی به ما نشان می دهد که حتی در پیرامون امپراتوری، حکومت پارسی نشانه های باشکوهش را برجای گذاشته است». این سایت احتمالاً مقارن با آغاز حمله و هجوم اسکندر مقدونی رها شده است. با توجه به نبود شواهد از تخریب خشونت آمیز، ممکن است ساکنان پارسی این سایت پس از شنیدن اخبار شکست قاطع و مرگ داریوش سوم (۳۳۶–۳۳۰ ق. م)، اموال خود را با خود برداشته و به وطنشان بازگشته باشند
مهر هخامنشی تختیس جیری () به مُهری هخامنشی اشاره دارد که در سال ۱۹۹۶ توسط ای. گاگوشیدزه در روستای تختیس جیری در شیدا کارتلی، در منطقه کارلی گرجستان کشف شد. این مُهر مخروطی به رنگ آبی آسمانی تیره (نزدیک به بنفش) است که از سنگ یمانی ساخته شده است. مُهر که سطحی متورم به سمت بیرون دارد، علاوه بر یک جفت بز وحشی در دو طرف درخت، درخت زندگانی را نیز به تصویر می کشد. در هر شاخه درخت، یک گل چهار گلبرگ به تصویر کشیده شده است. این مُهر به نیمه اول قرن پنجم قبل از میلاد تعلق دارد. به گفته کتوان دژاواخیشویلی در «تمدن های باستانی از سکستان تا سیبری»، این مُهر در کل یک شاهکار اصیل است. این مُهر به «سبک سلطنتی شرقی» تعلق دارد که توسط جان بوردمن تعریف شده است، که مُهرهای استوانه ای و مخروطی را نشان می دهد که عمدتاً تحت تأثیر عناصر آشوری و بابلی هستند.
بیانکا نادی (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
پیتر مولنار (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
میشل گولیاش (؛ زادهٔ ) ورزشکار زن پنج گانه مدرن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
سلما فلدباخ (متولد ۵ مه ۱۸۷۸–۲ آوریل ۱۹۲۴) اولین زن استونیایی بود که دکترا در رشته پزشکی دریافت داشت. وی در سال ۱۹۰۴ در رشته پزشکی از دانشگاه برن فارغ التحصیل شد.
نقش برجسته گوکچه لر () یک اثر متعلق به شاهنشاهی هخامنشی است که به سبک آناتولی-ایرانی ساخته شده و در سال ۲۰۰۴ در روستای گوکچه لر در استان مانیسا در ترکیه امروزی پیدا شد. منطقه این کشف مربوط به قسمت شمالی منطقه تاریخی لیدیه است که در آن زمان بخشی از اسپاردا (ساتراپی هخامنشی) بوده است. این نقش برجسته از سنگ آهک ساخته شده و ابعاد آن ۱٫۷۹ متر در ۰٫۵۵ در ۰٫۲۵ متر است. این نقش برجسته «محصول متمایزی از آمیزش هنری طبقه بندی شده به عنوان هنر ترکیبی یا آناتولی-ایرانی» است. این اثر در بین اواخر قرن ششم و اوایل قرن پنجم قبل از میلاد ساخته شده است. این اثر می تواند به عنوان «شواهد بیشتری برای حضور پارسیان در منطقه» استفاده شود. به گفته فیگن چویریجی-جوشقون در «مطالعات آناتولی»، این نقش برجسته احتمالاً یک مرد آفریقایی را نشان می دهد که هدایایی را به صاحب آرامگاه تقدیم می کند، احتمالاً یک نجیب زاده ایرانی یا یک نجیب زاده غیر ایرانی در خدمت ایرانیان باشد که آداب و رسوم ایرانی را برگزیده است. مرد آفریقایی یا خدمتکار یا دوست صاحب مقبره بوده است. چویریجی-جوشقون خاطرنشان کرد که این تعجب آور نیست، زیرا شاهنشاهی هخامنشی چندقومیتی بو
ده و ایرانیان با اقوام دیگر زندگی می کردند. علاوه بر این، داده های باستان شناسی از سارد (پایتخت ساتراپی لیدی) و داسکیلیون (پایتخت ساتراپی فریگیه هلسپونت) وجود جمعیت های جهانی در این مراکز مهم ساتراپی را نشان داده است. به گفته السپت آر.ام. دوسینبر، این نقش مبهم است و می تواند یک زن نیز باشد، اگرچه زنان به طور کلی در مجسمه های برجسته ایرانی به تصویر کشیده نشده اند. از نظر شمایل نگاری، هدایایی که توسط این پیکره تقدیم شده است «ریشه ای آناتولی غربی و یونانی دارند»، اما لباسی که او می پوشد «به وضوح تحت تأثیر ایرانیان است». این اثر منحصر به فرد است زیرا تا به امروز تنها اثر مجسمه سازی آناتولی-ایرانی است که در آناتولی کشف شده و یک چهره آفریقایی را به تصویر می کشد. این اثر گواهی بر «ساختار اجتماعی چندنژادی در منطقه لیدیه در اواخر قرن ششم تا اوایل قرن پنجم قبل از میلاد» است. این لوح در موزه آق حصار نگهداری می شود.
سلهاب محمدف (; –) مجسمه ساز و نگارگر، معاون رئیس آکادمی دولتی نقاشی جمهوری آذربایجان، معاون اول رئیس اتحادیه نقاشان جمهوری آذربایجان، پروفسور و دریافت کننده عنوان افتخار نقاش خلق جمهوری آذربایجان در سال ۲۰۰۶ است. زندگی نامه. سلهاب محمدف در ۴ ژانویه سال ۱۹۴۳ در شهر نوخا در آذربایجان شوروی سابق به دنیا آمد. در میان سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۸ در آکادمی دولتی هنر تفلیس درس خواند. از سال ۱۹۷۰ در اتحادیه نقاشان آذربایجان عضویت دارد. در کنار اینکه بین سال های ۱۹۸۲–۱۹۸۸ دبیر مسئول اتحادیه یاد شده بود، از سال ۱۹۹۳ تا کنون مسئولیت دبیری آن را به عهده گرفته است. از سال ۲۰۰۹ عضو افتخاری آکادمی هنر روسیه است. سلهاب محمدف فعالیت های شغلی خود را در سال ۱۹۸۹ به عنوان مدرس در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان شروع کرد و از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ نیز به عنوان دانشیار در آنجا مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۹ پروفسور آکادمی دولتی نقاشی جمهوری آذربایجان شد و از آن سال تا سال ۲۰۰۴ معاونت امور بین الملل در آکادمی مزبور را به عهده گرفت. سلهاب محمدف نه تنها به طور مکرر نمایشگاه های هنری در آذربایجان و شهرهای مختلف روسیه همچون مسکو و سنت پترزبورگ و
سایر کشورهای اجنبی تشکیل داده است، بلکه به عنوان نقاش ارشد و طراح به نمایشگاه هایی دعوت شده است. وی یکی از سازندگان مجسمه یادبود خوجالی در برلین، پایتخت آلمان، مجسمه نظامی گنجوی در رم، پایتخت ایتالیا و مجسمه «دوستی» در شهر گینیزنای لهستان است. سلهاب محمدف همچنین کتابهایی با عنوان «نقاشی در هنرهای زیبا» و «هنر نگارگری» تألیف کرده است.
سر هراکلیا () سردیسی از یک ساتراپ (و شاید شاه) احتمالی هخامنشی در آناتولی در اواخر قرن ششم قبل از میلاد مسیح است که در هراکلیا، در بیتینی (ترکیه امروزی) پیدا شده است. این سر هم اکنون در موزه تمدن های آناتولی در آنکارا نگهداری می شود. نگاه کلی. مردی که در این مجسمه به تصویر کشیده شده است، احتمالاً یک ساتراپ در زمان داریوش بزرگ بوده است. این مرد در خدمت شاهنشاهی هخامنشی ریش و سبیل دارد، اما احتمالاً به جای ایرانی بودن یک یونانی از آناتولی بوده است. این مجسمه از جنس مرمر است و احتمالاً توسط یک مجسمه ساز یونانی ساخته شده است. این مجسمه به حدود ۵۳۰ سال قبل از میلاد یا دست کم یونان کهن نسبت داده شده است. سر هراکلیا به عنوان یکی از اولین نمونه های تلاش برای ساخت پرتره با شباهت واقعی شناخته می شود. این پرتره شرقی با سبک کاملاً ایونی در یونان کهن، یکی از دو پیش درآمد شناخته شده از پرتره های یونانی موجود است، همراه با سر سابوروف. این اثر با سر صبورف از تقریباً همان دوره قابل مقایسه است. این تک چهره های تقریباً شبیه به فرد زنده اجازه می دهند تا بتوان تاریخ بسیار قدیمی تری برای سرآغاز هنر ساخت پرتره نسبت به آنچه که قبلاً
تصور می شد تعریف کرد. اولین پرترهٔ حقیقتاً فردی، اغلب پرتره تمیستوکلس از ۴۷۰ سال پیش از میلاد در نظر گرفته می شود. در سکه شناسی نیز، اولین پرتره های حکام با سکه های تمیستوکلس به عنوان حاکم ماگنسیا ظاهر می شوند، و در اواخر قرن ۵ قبل از میلاد با حکام لیکیه ادامه می یابند. سر هراکلیا همچنین یک شاخص مهم برای به تصویر کشیدن ساتراپ ها در این دوره است. به ویژه، ژنرال تبعید شدهٔ آتنی، تمیستوکلس، که ساتراپ هخامنشی ماگنسیا شد، دیده می شود که یک کلاه تنگ با تاج گل زیتون بر روی برخی از سکه های خود (حدود ۴۶۵–۴۵۹ قبل از میلاد) به تن (سر) دارد. این تصویر احتمالاً نشانگری از پوشش سر ساتراپ های هخامنشی است، مانند آنچه در سر هراکلیا دیده می شود.
سینما تراس سالن سینمایی در شهر رابینزدیل، مینه سوتا در ایالات متحده آمریکا بود. این سینما در سال ۱۹۵۱ میلادی، توسط شرکت معماری و در سبک معماری مدرن اواسط قرن ساخته شد. سینما تراس در آن زمان به دلیل طراحی منحصر به فرد و امکانات مدرنش شناخته شده بود. با این حال، به دلیل کاهش فروش گیشه و مشکلات مالی، درهای سینما در سال ۱۹۹۹ بسته و ساختمان آن در سال ۲۰۱۶ تخریب شد.
سوپرلیگا ۲۰۰۷ اولین دوره مسابقات سوپرلیگا آمریکای شمالی بود که از ۲۴ ژوئیه تا ۲۹ اوت ۲۰۰۷ برگزار شد. هشت باشگاه شرکت کننده در مسابقات سال ۲۰۰۷ با دعوت نامه انتخاب شدند. تیم ها. ۸ تیم به مسابقات دعوت شدند: از لیگ برتر فوتبال از لیگ برتر مکزیک مرحله گروهی. تیم ها به دو گروه ۴ تیمی تقسیم شدند. دو باشگاه از هر لیگ به یک گروه رفتند و دو تیم برتر به نیمه نهایی راه یافتند.
سونیا آدسارا (متولد ۱۹۹۰) یک پزشک و فعال بریتانیایی است که در زمینه سلامت جنسی و باروری تخصص دارد. او مدافع حقوق مهاجران و برابری جنسیتی است. او ریاست مشترک انجمن بین المللی زنان جوان پزشک را بر عهده دارد و در شورای مرکزی انجمن بهداشت سوسیالیست حضور دارد. سنین جوانی و تحصیل. آدسارا دختر یک پناهنده آسیایی-اوگاندایی است. او در دانشگاه ناتینگهام پزشکی خوانده است. حرفه. آدسارا دارای دکترای پزشکی و رئیس مشترک انجمن بین المللی زنان پزشک جوان و همکار کلینیکی مدیر پزشکی ملی در مک میلان است. او در ژوئیه ۲۰۱۹ عضو کمپین عمومی سرویس سلامت ملی بود او در مورد افزایش سخنان جنبش های ضد سقط جنین با توجه به رای برگزیت و انتخاب دونالد ترامپ نوشته است. آدسارا یکی از اعضای کمپین پارلمان ۵۰:۵۰ است که به دنبال افزایش نمایندگان زنان در کاخ وست مینستر است. او قبلاً ریاست شبکه بهداشت و درمان فابیان جوان را بر عهده داشته است. در طول همه گیری کووید-۱۹، آدسارا به طبابت در مرکز لندن پرداخت. وی از رسانه های اجتماعی برای برقراری ارتباط و به اشتراک گذاشتن توصیه های بهداشت عمومی و همچنین نگرانی های خود در مورد شرایط رو به وخامت در بیمارستان ه
ا استفاده نمود. جوایز و افتخارات. او توسط مجله Stylist به عنوان زن هفته در سال ۲۰۱۸ معرفی شد و در سال ۲۰۱۹ به عنوان ماری کلر "فیوچر شیپر" انتخاب شد در سال ۲۰۱۹ جایزه زن دستاورد "جوان" آسیایی به او اعطا شد.
محمود کریمی نوری بازرگان و تاجر و معاون نخست وزیر و رئیس بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی (۱۳۶۱–۱۳۶۰) در دولت میرحسین موسوی بود. وی به مدت کمتر از یک سال نیز رئیس بنیاد امور مهاجرین جنگ تحمیلی بود. او به اتفاق توکلی بینا، علی شفیعی، برهمند، مهدی عراقی کمیته و هیئت اجرایی بنیاد مستضعفان را تشکیل دادند. وی در حال حاضر از اعضای هیئت مدیره بنیاد فرهنگی آئین روشن وابسته به بنیاد نور زیر نظر محسن رفیق دوست است.
سید مهدی طباطبایی پور معروف به سید مهدی طباطبایی (۱۳۳۰ - اصفهان- ۱۹ بهمن ۱۴۰۲ اصفهان) بازرگان و تاجر و معاون نخست وزیر و رئیس بنیاد مستضعفان (۱۳۶۱–۱۳۶۰) در دولت میرحسین موسوی بود. طباطبایی پور پس از طی دوره ابتدایی و متوسطه ابتدا کاردانی نساجی و رنگرزی و سپس لیسانس مدیریت صنعتی را اخذ کرد. پس از انقلاب سمت های زیر را متصدی شد: شهردار رهنان، فرماندار سمیرم، مدیرکل بنیاد مستضعفان اصفهان، رئیس بنیاد مستضعفان کشور و معاون نخست وزیر وقت ایران، قائم مقام بنیاد فرهنگی امام رضا (ع)، مؤسس خیریه امیرالمؤمنین (ع)، مدیرعامل مجمع خیریه های استان اصفهان، عضو هیئت مدیره مجمع خیرین مسجدساز کشور
قلمرو اوتاکی ، یک قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت شوگون سالاری توکوگاوا از دوره ادو، واقع در ولایت کازوسا (استان چیبا امروزی) در ژاپن بود. مرکز آن در قلعه اوتاکی در شهر اوتاکی، چیبا امروزی بود.
افیلیا نمایشنامه ای نوشته محمد چرمشیر است. در "افیلیا" چرمشیر به سراغ نمایش نامه "هملت،" اثر ویلیام شکسپیر رفته و بازخوانی دیگری از این اثر مهم شکسپیر به دست داده است. داستان. نمایش با افیلیا آغاز می شود: «آسمون رنگ لاجورده، یک تیکه ابر بهش چسبیده. باد شاخه های بید مجنون رو تاب می ده. شاخه ها خودشون رو می زنن به ابر، می زنن به لاجوردی آسمون. من نگاه می کنم به بید مجنون، که خم شده روی آب، خم شده روی من. من دست می کشم روی صورتم، دستم خیس و سرده. از تکون من آب موج برمی داره. موج، آروم آروم می گذره از روی بدنم، از روی صورتم. دهنم رو می بندم، چشم هام رو می بندم. گوش هام پر می شه از صدای آب. چشم هام روباز می کنم. پرده نازک آب افتاده روی چشم هام. پولک های حباب هوا می چرخن دور موهای من که می رقصن با لمبرهای آب. من فرومی رم با سنگینی آب. فرومی رم و شاخه های بید دور می شن از من، ابر و آسمون دور می شن از من. من توی تاریکی، پر می شم از آب و اشک، و می میرم». بعد که نمایش نامه با شوک صحنه مرگ افیلیا آغاز شد، برمی گردد به صحنه ای که افیلیا نشسته و آرایش می کند. در صحنه بعد هملت و افیلیا روبه روی هم نشسته اند و نمایش در فضای
ی میان وهم و واقعیت می گذرد. شخصیت ها. این نمایشنامه پنج شخصیت دارد: انتشار. "افیلیا" دومین نمایشنامه در مجلد "شاهزاده اندوه" است که توسط "انتشارات نیلا" چاپ شده است. نمایشنامه اول این کتاب به عنوان آن اختصاص دارد.
عرق خورشید، اشک ماه نمایشنامه ای از محمد چرمشیر است. این نمایشنامه بازخوانی چرمشیر از نمایشنامه "یغمای باشکوه خورشید" نوشته پیتر شیفر است که ماجرای آن بر بستر هجوم اسپانیایی ها به کشور پرو می گذرد. "عرق خورشید، اشک ماه"، در سال ۱۳۹۲ با کارگردانی آتیلا پسیانی با بازی رضا کیانیان، علیرضا خمسه، خسرو پسیانی، و به همراهی ۲۰ کودک در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفت. چرم شیر دربارهٔ این نمایشنامه گفته است:این کار در واقع بازخوانی نمایشنامه "یغمای با شکوه خورشید" است، نه اقتباس از آن. ما از مرز نمایش نامه گذشته ایم و تنها خط باریکی از قصه باقی مانده است. بعد از سال ها که من و پسیانی در کنار یکدیگر کار می کنیم به دلیل آشنایی ذهنی که بین مان وجود دارد دربارهٔ چرایی کار چندوچونی نداریم. ما هیچ گاه از هم نمی پرسیم که چرا این متن انتخاب شده بلکه به محض پیشنهاد از طرف هر کدام از ما وارد پروسه نوشتن می شود.
خواب بی وقت حوریه نمایشنامه ای سه پرده ای از محمّد چرم شیر است که داستان سه شخصیت را در زمان موشکباران تهران بازگو می کند. چرمشیر این نمایشنامه را در سال ۱۳۷۲ نوشته است و یک سال بعد در جشنواره دفاع مقدس اجرا شده و جایزه ویژه هیئت داوران و همچنین بهترین بازیگر نقش دوم زن را دریافت کرده است. بعدها در سال ۱۳۸۷ بار دیگر این نمایش در کارگاه نمایش تئاتر شهر به صحنه رفت. بعدتر نیز موفق به دریافت جایزه بهترین نمایشنامه از سی و نهمین دوره از جشنواره تئاتر فجر شد. "خواب بی وقت حوریه" در سال ۱۳۷۸، توسط "انتشارات صنوبر" در مجلد "شبانه" به چاپ رسیده است. در این کتاب چهار نمایش نامه "گفتگوی بی پایان ستاره با مادرش در وقت مردن"، "روزگار و نغمه هایش"، "خواب بی وقت حوریه" و "شبانه" گنجانده شده است. داستان. "خواب بی وقت حوریه" روایتگر داستانی تراژیک از زندگی سه زن در زمان موشکباران تهران سال های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۶ است که در یک خانه استیجاری زندگی می کنند. حوریه، شمسی و سرهنگ در یک خانه جنوب شهری مستأجرند و دغدغه های خود را دارند. ظاهراً زندگی در این خانه جریان دارد، اما موشک ها در حال باریدن هستند! چرم شیر در طول سه پرده، لحظاتی از ز
ندگی پر بیم و امید این زن ها را در غیاب مردان به تصویر می کشد. غیابی که به اشکال مختلف و لابه لای حرف های شخصیت ها تأکید ویژه ای بر آن گذاشته می شود. هریک از این زنان به عنوان نماینده نسل هایی که با غیاب مردان خویش روبه رو هستند جنبه ای از این خلاء را آشکار می کنند. شخصیت سرهنگ به عنوان کاراکتری که هیچ نشانه ای مبنی بر وجود مردی در زندگی اش در نمایشنامه نیست و ممکن است وضعیتی که در آن به سر می برد تجلی حتمی شرایط جنگی نیز نباشد، خلاء مرد در زندگی اش را از طریق اسمی مردانه و در عین حال نظامی (سرهنگ) و شکل حمایت گرانه اش از شمسی و حوریه به دست می آورد، که گاه غیرتمندانه حوریه را برای این که روی تختی در حیاط خانه خوابیده و ممکن است چشم نامحرمی او را زیر نظر بگیرد مورد انتقاد قرار می دهد. از سوی دیگر گویی او مستحیل در نقش اسطوره ای مرد شکارچی که در روزگار کهن برای تهیه غذا از غار خارج می شد و وظیفه سیر کردن شکم همسرش را داشت، حالا باید در سفره کشته شدگان و شهدای شهر، آذوقه ای برای ایفای نقش مردانه اش در برابر حوری و شمسی بیابد. در صحنه پایانی این رفتار زمانی به اوج می رسد که سرهنگ گردنبند طلایش را به عنوان هدیه ع
روسی دختر شمسی، در ظرف غذایی قرار می دهد که در غیاب او برایش آورده است. با این حال مجموعه رفتارهای حمایت گرانه سرهنگ از طرف شمسی به مثابه زنی که یک تنه شرایط دشوار اداره خود و فرزندانش را پذیرفته است، مورد قبول نیست و به سختی نکوهش می شود. با آن که شمسی از قاب تصویر نوعی تیپ زنان جنوب شهری قصه ها و داستان های ایرانی؛ که همواره گوشه چادر به دندان مشغول شستن رخت در لگن های فلزی و نیازمند سایه بالاسر هستند، بیرون آمده، اما مقاومت او در برابر نگرفتن غذای اموات از شمسی و حتی سر و سامان دادن عروسی دختر نوجوان ش در انتهای نمایشنامه، نمونه ای از پذیرش نقشی دو وجهی» زن/مرد» از این کاراکتر را آشکار می کند، که حتی پس از آمدن مردش به جای احساس امنیت و آرامش باید مراقب بروز احتمالی رفتارهای ناشایست او در مجلس عروسی دخترش باشد.
پشت شیشه ها نمایشنامه ای از محمّد چرم شیر است. این نمایشنامه در در دههٔ ۱۳۶۰ به نگارش درآمده است و داستانش دربارهٔ دو عروسک پشتِ یک ویترین در شبی برفی است که این دو در مورد رفتن و نرفتن، تمایلات و ایده هایشان با هم صحبت می کنند که عروسک بزرگ تر مخالفت می کند. فضای این نمایشنامه ابزورد است و برای مخاطبان بزرگسال نوشته شده است. "پشت شیشه ها" در فضایی بی زمان و بی مکان نوشته شده است و این ظرفیت را دارد که با هر زمان و دوره ای مطابقت داده شود. این نمایشنامه بارها در سالن های مختلف تئاتر به روی صحنه رفته است.
میانگین رتبه متقابل یک معیار آماری برای ارزیابی هر فرآیندی است که فهرستی از پاسخ های احتمالی به نمونه ای از پرس وجوها را تولید می کند که بر اساس احتمال صحت مرتب شده اند. رتبه متقابل پاسخ هر پرسش، معکوس ضربی رتبه اولین پاسخ صحیح است: ۱ برای مقام اول، دوم، سوم و غیره. میانگین رتبه متقابل میانگین رتبه های متقابل نتایج برای یک نمونه از پرس و جوها، Q، است: formula_1 بطوریکه formula_2 به موقعیت رتبه "اولین" سند مرتبط برای پرس و جوی "i-ام" اشاره دارد. مقدار متقابل میانگین رتبه متقابل با میانگین هارمونیک رتبه ها مطابقت دارد. مثال. به عنوان مثال، فرض کنید ما سه نمونه پرس و جو زیر را برای سیستمی داریم که سعی می کند کلمات انگلیسی را به جمع آنها ترجمه کند. در هر مورد، سیستم سه حدس می زند، که اولین حدس آن چیزی است که فکر می کند به احتمال زیاد درست است: با توجه به این سه نمونه، می توانیم میانگین رتبه متقابل را به صورت (۱/۳) محاسبه کنیم + ۱/۲ + ۱)/۳ = ۱۱/۱۸ یا حدود ۰٫۶۱. اگر هیچ یک از نتایج پیشنهادی درست نباشد، رتبه متقابل ۰ است. توجه داشته باشید که فقط رتبه اولین پاسخ مرتبط در نظر گرفته می شود، پاسخ های احتمالی مرتبط بیشتر
نادیده گرفته می شوند. اگر کاربران به موارد مرتبط دیگری نیز علاقه مند هستند، میانگین دقت متوسط یک معیار بالقوه جایگزین است. جستارهای وابسته
یک دقیقه و سیزده ثانیه نمایشنامه ای به نویسندگی مشترک محمد چرمشیر، بهمن عباس پور و شهرام گیل آبادی است، و توسط انتشارات نوآزما به چاپ رسیده است. "یک دقیقه و سیزده ثانیه" نمایشنامه ای اجتماعی است و در آن از زندگی زنانی صحبت می شود که برای یک عمر از داشتن یک زندگی با حداقل ها محروم بودند و دریغ که حتی نتوانسته اند از مشکلاتشان صحبت کنند. برای نوشته شدن این نمایشنامه یک تیم تحقیقاتی، پژوهشی دوساله را آغاز کردند. آنان به بررسی زندگی پنجاه و سه زن کارتن خواب پرداختند و در این میان، حکایت چهارنفر را انتخاب کردند. حکایت هایی که گاه آنچنان دردناک هستند که کسی نمی تواند حقیقتشان را باور کند. "یک دقیقه و سیزده ثانیه" بارها در سالن های تئاتر شهرهای مختلف به روی صحنه رفته است.
محمد نجیب پاشا (متوفی ۱۸۵۱)، دولتمرد و فرماندار حکومت عثمانی و گرجی الاصل بود. وی به جای علی رضا پاشا (که عراق را به کنترل مستقیم عثمانی بازگرداند)، فرمانداری بغداد را بر عهده گرفت. نام پدرش عبدالمجیب است. او با زلیخا خانم (متوفی ۱۸۶۳) ازدواج کرد که از او دخترش، فاطمه حنیم (متوفی ۱۸۸۱) و پسرانش احمد شکرو بیگ، جمال بیگ و محمود ندیم پاشا، وزیر اعظم امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. فرمانداری در بغداد. علی رضا پاشا در ماه آوریل به شام منتقل شد و محمد نجیب پاشا، به عنوان والی بغداد، در ماه سپتامبر وارد و جایگزین وی در استان بغداد شد. او را فردی باهوش، شجاع و سرزنده اما بی رحم و سنگدل توصیف می کردند. او از خشونت و بی رحمی و هم چنین استفاده از نیروهای نظامی خود برای گرفتن مالیات از ساکنان ایالات دریغ نمی کرد. به خصوص که شورش هایی در دوران حکومت هفت ساله او رخ داد. اما از سوی دیگر شهر بغداد را بازسازی کرد و باغی در آن ایجاد کرد که آن را "باغ النجبیه" نامید و در سال ۱۸۴۵ در منطقه براته در شهر بغداد آبخوری ایجاد کرد که به نام او معروف است. همچنین شهر بغداد را به هجده محله تقسیم کرد و محله جدیدی را هم در ادهمیه تأسیس کرد و