Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اذ کرد. به ویژه طاقچه های فرورفته، که از ویژگی های معماری معابد بین النهرین است، برای طراحی درهای کاذب در آرامگاه های دودمان اول و دودمان دوم، از زمان دوره نقاده III (حدود ۳۰۰۰ پیش از میلاد) اتخاذ شدند. مشخص نیست که آیا انتقال این طرح نتیجه سازندگان و معماران بین النهرینی در مصر بوده است، یا اینکه طرح های معابد روی مهرهای وارداتی بین النهرین ممکن است منبع الهام کافی برای معماران مصری بوده باشد تا خودشان آن را مدیریت کنند. طرح زیگورات، که در بین النهرین در اواخر هزاره پنجم پیش از میلاد ظاهر شد، به وضوح پیشرو و تأثیرگذار بر اهرام مصری بود، به ویژه طرح های پله ای قدیمی ترین اهرام (هرم پله ای)، که قدیمی ترین آنها (هرم جوزر در سقاره) به حدود ۲۶۰۰ پیش از میلاد بازمی گردد. ساختار هرمی اصلی، «زیگورات آنو» بین النهرین به حدود ۴۰۰۰ پیش از میلاد بازمی گردد، و معبد سفید در حدود ۳۵۰۰ پیش از میلاد بر روی آن ساخته شد. دادوستدها. مسیر این تجارت به سختی مشخص است، اما تماس مستقیم مصری ها با کنعان در شام معمولاً به قبل از دوره سلسله های اولیه بازنمی گردد و فرض می شود تجارت از طریق بیبلوس صورت می گرفته است. آثار هنر حکاکی با مهر
های استوانه ای تزئین شده در سراسر شام، نقش کلیدی در این تبادلات داشتند. بازرگانی از راه دریای سرخ و نقش مهاجران بین النهرینی. قرارگیری محوطه های گرزی در دهانه وادی هایی که به دریای سرخ منتهی می شوند، احتمال تجارت از این مسیر را تقویت می کند. همچنین معماری با لت و لوح های فرورفته نشان دهنده مهاجرت مستقیم بین النهرینی ها به مصر است. اهمیت پیشرفت های محلی مصر. در حالی که شواهدی از وام گیری فرهنگ نقاده II از بین النهرین وجود دارد، اما بسیاری از دستاوردهای سلسله اول نتیجه توسعه طولانی مدت بومی بوده و تغییرات تدریجی در دوره نقاده رخ داده است. جریان یک طرفه ایده ها. اگرچه نمونه های زیادی از تأثیر بین النهرین در مصر در هزاره چهارم پیش از میلاد وجود دارد، عکس آن صادق نیست، و هیچ اثری از تأثیر مصر در بین النهرین در هیچ زمانی وجود ندارد، که به وضوح نشان دهنده جریان یک طرفه ایده ها است. فقط تعداد بسیار کمی از اشیاء دوره نقاده مصری در خارج از مصر پیدا شده اند، و به طور کلی در نزدیکی آن، مانند یک پالت آرایشی مصری نقاده III کمیاب به شکل یک ماهی، از پایان هزاره چهارم پیش از میلاد، که در اشکلون یا غزه پیدا شده است. تمدن مصر،
زاده دره نیل. مصرشناسان اولیه مانند فلندرز پتری طرفدار «نظریه نژاد سلسله ای» بودند که فرض می کرد اولین روسای و حاکمان مصری خود منشأ بین النهرینی داشتند، اما این دیدگاه در بین محققان مدرن کنار گذاشته شده است. موضع فعلی تحقیقات مدرن این است که تمدن مصری یک توسعه بومی دره نیل بوده و شواهد باستان شناسی «به شدت از منشأ آفریقایی» مصریان باستان حمایت می کند. توسعه خط در مصر (۳۵۰۰ تا ۳۲۰۰ پیش از میلاد). به طور کلی تصور می شود که خط هیروگلیف مصری «حدود یک قرن پس از خط سومری به وجود آمد و احتمالاً تحت تأثیر آن اختراع شد» و «احتمال دارد که ایده کلی بیان کلمات یک زبان به صورت کتبی از سومر بین النهرین به مصر آورده شده باشد». در واقع، دو نظام نوشتاری در مراحل اولیه خود کاملاً شبیه هستند و به شدت به اشکال تصویری متکی هستند و سپس یک دستگاه نوشتاری موازی برای بیان صداهای آوایی توسعه می دهند. بازسازی های استاندارد از توسعه خط به طور کلی توسعه خط پیش میخی سومری را قبل از توسعه هیروگلیف های مصری قرار می دهد، با این پیشنهاد قوی که اولی بر دومی تأثیر گذاشته است. با این حال، شواهد مستقیم مبنی بر تأثیر خط بین النهرین بر شکل مصری وجو
د ندارد، و «هیچ تعیین قطعی در مورد منشأ هیروگلیف در مصر باستان صورت نگرفته است». برخی از محققان اشاره می کنند که «یک استدلال بسیار معتبر نیز می تواند برای توسعه مستقل خط در مصر ارائه شود…». از دهه ۱۹۹۰، کشف حروف روی برچسب های گلی در ابیدوس، که به بین ۳۴۰۰ و ۳۲۰۰ پیش از میلاد بازمی گردد، ممکن است این تصور کلاسیک را که طبق آن سیستم نماد بین النهرین مقدم بر سیستم مصری است به چالش بکشد، اگرچه شاید به طور معناداری، خط مصری در آن زمان به طور «ناگهانی» و بدون پیشینه یا پیشینیان ظاهر می شود، در حالی که برعکس بین النهرین از قبل تاریخ تکاملی طولانی از استفاده از نشانه در توکن ها که به حدود ۸۰۰۰ پیش از میلاد بازمی گردد، و به دنبال آن پیش میخی اولیه داشته است. پیتمن پیشنهاد می کند که برچسب های گلی ابیدوس تقریباً مشابه برچسب های گلی معاصر از اوروک، بین النهرین هستند. جمال مختار، محقق مصری، استدلال کرد که فهرست نمادهای هیروگلیف از «جانوران و گیاهان استفاده شده در نشانه ها [که] اساساً آفریقایی هستند» و «در مورد نوشتن، ما دیده ایم که منشأ کاملاً نیلی، از این رو آفریقایی نه تنها مستثنی نیست، بلکه احتمالاً منعکس کننده واقعیت ا
ست» اگرچه او اذعان کرد که موقعیت جغرافیایی مصر آن را به مکانی برای تأثیرات بسیاری تبدیل کرده است. به گفته فرانک یورکو، «خط مصری در مصر علیای نقاده و نوبیای گروه A به وجود آمد، و نه در فرهنگ های دلتا، جایی که تماس مستقیم غرب آسیا انجام شد، که بیشتر استدلال تأثیر بین النهرین را باطل می کند». تأثیر مصر بر هنر بین النهرین. پس از این دوره اولیه تبادل و ورود مستقیم عناصر بین النهرینی به فرهنگ مصر، مصر به زودی از دوره سلسله های اولیه (۳۱۵۰ تا ۲۶۸۶ پیش از میلاد) شروع به ابراز سبک خود کرد، و لوح نارمر به عنوان یک نقطه عطف در نظر گرفته می شود. به نظر می رسد مصر در زمان دوره سلسله های اولیه بین النهرین (۲۹۰۰ تا ۲۳۳۴ پیش از میلاد) بازخورد هنری به بین النهرین ارائه کرده است. این امر به ویژه در مورد شمایل نگاری سلطنتی صدق می کند: دوره های بعدی. مهره های عقیق حکاکی شده. مهره های عقیق حکاکی شده کمیاب در مصر پیدا شده اند که تصور می شود از تمدن دره سند از طریق ایالت های بین النهرینی سومر، اکد و آشور وارد شده اند. دوره هیکسوس و تبادلات بعدی. دوره هیکسوس. مصر از حدود ۱۹۰۰ پیش از میلاد، مانند نقاشی های مقبره خنومحتپ دوم در بنی حس
ن، تبادلات مختلفی را با بیگانگان سامی غرب آسیا ثبت کرده است. خیان، یکی از حاکمان هیکسوس، به خاطر تماس های گسترده خود شناخته شده است، زیرا اشیاء به نام او در کنوسوس و هاتوشا پیدا شده اند که نشان دهنده تماس های دیپلماتیک با مینوسی های کرت و هیتی ها و هوری ها در آناتولی است. تبادلات بعدی. تبادلات مجدداً بین دو فرهنگ از دوره پادشاهی جدید مصر (حدود ۱۵۵۰ تا ۱۰۶۹ پیش از میلاد) و امپراتوری آشور میانه (حدود ۱۳۹۲ تا ۱۰۲۵ پیش از میلاد) شکوفا شد، این بار تبادلی بین دو تمدن بالغ و مستقر. این تبادلات همچنین شامل خراج طلا پرداخت شده به پادشاهان آشوری در قرن های ۱۶ و ۱۵ پیش از میلاد، در تلاشی برای جلب حمایت آنها در درگیری مصر با امپراتوری هیتی و هوری-میتانی ها بود. در قرن ۱۱ پیش از میلاد، پادشاه آشوری، آشور-بل-کالا، به خاطر دریافت خراج جانوران و گیاهان عجیب و غریب از مصر برای باغ های جانورشناسی و گیاه شناسی خود در آشور شناخته شده است. امپراتوری آشور نو و تسلط بر مصر. در آخرین مرحله از تبادلات تاریخی در طول امپراتوری آشور نو (۹۳۵ تا ۶۰۵ پیش از میلاد)، فتح مصر توسط آشور رخ داد و حکومت و نفوذ آشور تا ۶۵۵ پیش از میلاد ادامه یافت
. پس از آنکه آشور به مصر حمله کرد و امپراتوری کوشی نوبی (سلسله بیست و پنجم مصر) را شکست داد، مصر در دوران سلطنت شلمنصر چهارم، سارگون دوم و سنحاریب شورش هایی علیه آشور با تحریک اسرائیلی ها، یهودیان، موآبی ها، ادومی ها، فنیقی ها و اعراب تجربه کرد. سلسله بیست و ششم مصر در سال ۶۶۳ پیش از میلاد به عنوان حاکمان دست نشانده بومی توسط آشوری ها و پادشاه آشوربانیپال منصوب شد. اما در دوره سقوط امپراتوری آشور نو بین ۶۱۲ و ۵۹۹ پیش از میلاد، مصر برای کمک به آشور علیه بابل و متحدانش وارد جنگ شد. فرعون نخو دوم در کنار آخرین امپراتور آشوری، آشور-اوبالیت دوم، علیه نبوپولاسر و متحدانش جنگید. پس از سقوط آشور، مصر در اواخر قرن ۷ و اوایل قرن ۶ پیش از میلاد با بابل در شام درگیر شد تا اینکه توسط نبوکدنصر دوم از منطقه خارج شد. شاهنشاهی هخامنشی. شاهنشاهی هخامنشی، اگرچه ایرانی و نه بین النهرینی بود، اما در هنر، معماری، خط نوشتاری و اداره امور مدنی به شدت تحت تأثیر بین النهرین قرار داشت، زیرا ایرانیان پیش از آن قرن ها تابع آشور بودند. هخامنشیان به مصر حمله کردند و ساتراپ ها را تأسیس کردند و سلسله بیست و هفتم مصر (۵۲۵ تا ۴۰۴ پیش از میلاد)
و سلسله سی و یکم مصر (۳۴۳ تا ۳۳۲ پیش از میلاد) را بنیان نهادند.
یرژی آپولویچ (; – ) بازیکن فوتبال اهل لهستان بود. در جوانی برای اسپارتا اورونیا بازی کرد و دوران حرفه ای خود را با لخیا گدانسک شروع کرد. او در طول دوران بازی خود گاهی در پست مهاجم یا هافبک بازی می کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال لهستان بازی کرده است.
«بیماری» () ترانه ای از خواننده آمریکایی لیدی گاگا است. این ترانه در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ از طریق اینترسکوپ رکوردز به عنوان تک آهنگ آغازین هشتمین آلبوم استودیویی او، "میهم"، منتشر شد. گاگا این ترانه را با اندرو وات و سیرکوت نوشت و تهیه کرد، و نامزد گاگا، مایکل پولانسکی، در نوشتن آن نقش داشته است. از نظر موسیقایی، «بیماری» ترانه ای دارک پاپ، الکتروپاپ، دنس پاپ، سینث-پاپ و ئی دی ام است. اشعار آن در مورد توانایی عشق در شفای بیماری معشوقه صحبت می کند. این ترانه نقدهای مثبتی از سوی منتقدان موسیقی دریافت کرد و تولید و آواز گاگا ستایش شد، اگرچه برخی متن ترانه را عاری از خلاقیت دانستند. این ترانه به جایگاه چهاردهم جدول ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" رسید. موزیک ویدیوی آن در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد؛ در این ویدیو این گاگا با نسخه های مختلفی از خودش روبه رو می شود و سعی می کند ترس های انسان انگاری شده اش را کنترل کند.
دریاچهٔ میرور یک دریاچهٔ کوهستانی در شهرستان کلاکاماس در ایالت اورگن ایالات متحده است. این دریاچه در دامنهٔ «کوه "تام دیک و هری»،" در یک حوزهٔ طبیعی در بخش پایینی کوه قرار دارد. دریاچهٔ میرور حدوداً ۱۱٫۴ کیلومتر جنوب غربی کوه هود و ۳٫۱ کیلومتر غرب گاورنمنت کمپ در جنگل ملی کوه هود واقع شده است. این دریاچه یکی از محبوب ترین مسیرهای پیاده روی روزانه در منطقه کوه هود و یکی از مقصدهای محبوب برای اسکی نوردیک است. این مسیر با افزایش ارتفاع تا ۴۰۰ فوت (۱۲۲ متر) در طول ۱٫۹ مایل (۳ کیلومتر) به عنوان یک مسیر پیاده روی آسان شناخته می شود.
آژانس مدیریت اصلی مسئول علم و فناوری در ویتنام، وزارت علوم و فناوری است. از نقاط قوت این کشور می توان به شهرتی خوب در این زمینه در مواردی مانند ریاضیات و تخصص در تحقیقات کشاورزی و زیست شناسی و نیز تلاش قابل توجه آموزش ملی و عملکرد خوب آموزش متوسطه اشاره نمود. از سال ۱۹۹۵ ثبت نام برای آموزش عالی ده برابر شد و در سال ۲۰۱۲ به بیش از دو میلیون نفر رسید. در سال ۲۰۱۴، ۴۱۹ بنیاد آموزش عالی در این کشور وجود داشت.
قانون کار ونزوئلا توسط "Ley Orgánica del Trabajo, los Trabajadores y las Trabajadoras" (۲۰۱۲) پوشش داده شده است، و توسط بخش هایی از قانون اساسی ونزوئلا که حقوق کار را پوشش می دهد، حمایت می شود. تاریخچه. اولین قانون کار ونزوئلا، "Ley del Trabajo"، در ۲۳ ژوئیه ۱۹۲۹ و دومی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۳۶ به تصویب رسید. این دوم "Ley del Trabajo" بارها اصلاح شد (۱۹۴۵، ۱۹۴۷، ۱۹۶۶، ۱۹۷۴، ۱۹۷۵ و ۱۹۸۳) قبل از اینکه در سال ۱۹۹۱ توسط "Ley Orgánica del Trabajo" در ۱ مه ۱۹۹۱ جایگزین شود. این در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۷ اصلاح شد.
استفان اشمیت (؛ ۱۱ اوت ۱۹۴۳) بازیگر و نقاش اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. وی در سال ۱۹۹۷، همراه با همسر و دخترشان، «بنیاد کِرِسی ۲۰۰۰» را تأسیس کرد که هدف آن ترویج فرهنگ و هنر معاصر مناطق مرزی جمهوری لهستان بود. وی بابت مشارکت هایش فرهنگی-هنری اش برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان (نشان شوالیه) و صلیب طلایی شایستگی شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "از دوشنبه ها بیزارم"، "خرده دهقانان"، "خوبال"، "سیل"، "خانه"، "قمار فوتبال"، "با آتش و شمشیر"، "پان تادئوش"، ""، "کارآگاهان جنایی"، "ژنرال نیل" و "عهدهای دوشیزه" اشاره نمود.
رالی شیلی ۲۰۲۴ (همچنین با عنوان رالی شیلی بیو بیو ۲۰۲۴ شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز از ۲۶ تا ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴ در کشور شیلی برگزار شد. این رالی سومین دوره مسابقات رالی شیلی بود و یازدهمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۴، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و مسابقات رالی قهرمانی جهان بود. این رویداد در کنسپسیون، شیلی، منطقه بیوبیو در شانزده مرحله ویژه برگزار شد که مجموع مسافت رقابتی را پوشش داد. اوت تاناک و مارتین جرووجا برندگان رالی شیلی ۲۰۲۳ رالی بودند. همچنین تیمی که آنها در سال ۲۰۲۳ حضور پیدا کردن، برنده سازندگان بود. اولیور سولبرگ و الیوت ادمونسن برندگان رالی در کلاس رالی ۲ بودند. ادواردو کاسترو و فرناندو موسانو مدافعان برد در کلاس رالی ۳ بودند.
فرهنگ گِرزه () یا فرهنگ نقادهٔ دو (Naqada II) به مرحله ای باستان شناسی در گرزه، یک گورستان مصری پیش از تاریخ واقع در امتداد ساحل غربی نیل اشاره دارد. این گورستان به نام گرزه، شهر معاصر نزدیک آن در مصر نامگذاری شده است. گرزه تنها چند مایل در شرق واحهٔ فیوم، واقع شده است. فرهنگ گرزه یک فرهنگ مادی است که توسط باستان شناسی شناسایی شده است. این دومین مرحله از سه مرحله فرهنگ های پیش از تاریخ نقاده است و بنابراین به عنوان نقاده دو نیز شناخته می شود. فرهنگ گرزه مقدم بر فرهنگ عمره ای ("نقاده یک") و پس از دوره پیش دودمانی (یا "فرهنگ سِماینیایی") بود. زمینه تاریخی. منابع در مورد تاریخ گذاری اختلاف نظر دارند، برخی می گویند استفاده خاص اهالی از این نوع فرهنگ، خود را از فرهنگ عَمره ای متمایز می کند و از حدود ۳۵۰۰ پیش از میلاد شروع می شود و تا حدود ۳۲۰۰ پیش از میلاد ادامه می یابد. بر این اساس، برخی از مراجع شروع گرزه را همزمان با فرهنگ عمره ای یا فرهنگ بداری، یعنی حدود ۳۸۰۰ پیش از میلاد تا ۳۶۵۰ پیش از میلاد، قرار می دهند، حتی اگر برخی از آثار بداری در واقع ممکن است به تاریخ های اولیه تری بازگردند. با این وجود، از آنجایی که
مکان های نقاده برای اولین بار توسط فلندرز پتری، مصرشناس بریتانیایی، در سال ۱۸۹۴ به دوره های فرعی عمره ای (به نام گورستان نزدیک عَمره) و «گرزه ای» (به نام گورستان نزدیک گرزه) تقسیم شدند، از قرارداد اصلی در این متن استفاده می شود. فرهنگ گرزه در دوره ای ادامه یافت که بیابان زایی صحرای بزرگ آفریقا تقریباً به وضعیت خود در اواخر قرن بیستم رسیده بود. ویژگی متمایز اصلی بین عمره ای اولیه و گرزه، تلاش تزئینی اضافی است که در سفالگری این دوره به نمایش گذاشته شده است. آثار هنری روی سفال های گرزه، حیوانات و محیط را به میزان بیشتری نسبت به آثار هنری اولیه عمره ای به تصویر می کشد. علاوه بر این، تصاویر شترمرغ روی آثار هنری سفال احتمالاً نشان دهنده تمایلی است که این مردمان اولیه ممکن است برای کاوش در صحرای صحرای بزرگ آفریقا احساس کرده باشند. قایق های نی. تصاویری از قایق های نی تشریفاتی بر روی برخی از کوزه های نقادهٔ دو ظاهر می شوند که دو شکل مرد و دو شکل زن را در حال ایستادن در کشتی نشان می دهد، قایق مجهز به پارو و دو کابین است. ارتباط با غرب و آسیای مرکزی. اشیاء و آثار هنری کاملاً خارجی در این دوره وارد مصر شدند که نشان دهنده
ارتباط با چندین بخش از آسیا است. تجزیه و تحلیل علمی کوزه های شراب باستانی در ابیدوس نشان داده است که در این دوره مقداری تجارت شراب با حجم بالا با شام وجود داشته است. اشیائی مانند دسته چاقوی جبل ارک، که دارای کنده کاری های برجسته بین النهرینی است، در مصر پیدا شده اند، و نقره ای که در این دوره ظاهر می شود، فقط می تواند از آناتولی به دست آمده باشد. تجارت لاجورد، به شکل مهره، از تنها منبع ماقبل تاریخ شناخته شده آن - بدخشان در شمال شرقی افغانستان - نیز به گرزه باستان رسیده است. دیگر اثاث قبر کشف شده در اینجا به نمایش گذاشته شده است. مهرهای استوانه ای. به طور کلی تصور می شود که مهر استوانه ای در دوره نقاده دو از میان رودان به مصر معرفی شدند. مهرهای استوانه ای، برخی از میان رودان و تمدن ایلام، و برخی به طور محلی در مصر با پیروی از طرح های میان رودان به شیوه ای سبک دار ساخته شده اند، در مقبره های مصر علیا مربوط به نقاده II و III، به ویژه در نخن کشف شده اند. مهرهای استوانه ای میان رودان در زمینه گرزه ای نقاده دو، در نقاده و هو پیدا شده اند که گواهی بر گسترش دورهٔ جَمدَت نصر تا مصر در پایان هزاره چهارم پیش از میلاد اس
ت. در مصر، مهرهای استوانه ای به طور ناگهانی بدون سابقه محلی از حدود نقاده ۲ ج-د (۳۵۰۰–۳۳۰۰ قبل از میلاد) ظاهر می شوند. طرح ها مشابه طرح های میان رودان هستند، جایی که در اوایل هزاره چهارم قبل از میلاد، در طول دوره اوروک، به عنوان یک گام تکاملی از سیستم های حسابداری مختلف و مهرهایی که به اوایل هزاره ۷ قبل از میلاد بازمی گردند، اختراع شدند. اولین مهرهای استوانه ای مصری به وضوح شبیه به مهرهای معاصر اوروک تا نقاده ۲-د (حدود ۳۳۰۰ قبل از میلاد) هستند، و حتی ممکن است توسط صنعتگران میان رودانی ساخته شده باشند، اما از حدود ۳۳۰۰ قبل از میلاد شروع به انشعاب می کنند تا شخصیت مصری بیشتری پیدا کنند. مهرهای استوانه ای در مصر تا اواخر دوره دوم میانی مصر ساخته می شدند، اما اساساً از زمان پادشاهی میانه مصر با اسکراب جایگزین شدند. خاکسپاری ها. محل های دفن در گرزه دست ساخته هایی مانند تخته رنگ آرایشی، یک آکج استخوانی، یک ظرف عاج، ظروف سنگی و چندین مهره آهنی شهاب سنگ را کشف کرده اند، فناوری در گرزه همچنین شامل چاقوهای ریز موج دار با طرز کار استثنایی است. مهره های آهنی شهاب سنگ که در سال ۱۹۱۱ توسط مصرشناس واینرایت در دو گور گرزه کش
ف شد، اولین آثار آهن شناخته شده هستند، که قدمت آنها به حدود ۳۲۰۰ قبل از میلاد می رسد (همچنین به عصر آهن مراجعه کنید). یک قبر شواهدی از سر بریدن را نشان داد. قدیمی ترین مقبره نقاشی شدهٔ مصری شناخته شده. کشف ها در نخن شامل مقبره ۱۰۰، قدیمی ترین مقبره شناخته شده با نقاشی دیواری بر روی دیوارهای گچ آن است. تصور می شود که این مقبره به فرهنگ گرزه (حدود ۳۵۰۰–۳۲۰۰ قبل از میلاد) مربوط باشد. فرض بر این است که نقاشی دیواری صحنه ها و تصاویر مذهبی را نشان می دهد. این شامل چهره هایی است که در فرهنگ مصر به مدت سه هزار سال به نمایش گذاشته شده اند - یک موکب تشییع جنازه از کرجی ها، احتمالاً یک ایزدبانوی ایستاده بین دو شیر قائم، چرخی از چهارپایان شاخدار مختلف، چندین نمونه از عصایی که با خدای اولین گاو اسطوره ای مرتبط شد و یکی توسط یک الهه سینه سنگین نگه داشته شده است. حیوانات به تصویر کشیده شده شامل گور آسیایی یا گورخر، بز کوهی، شترمرغ، شیر ماده، ایمپالا، آهو و گاو هستند. چندین تصویر در نقاشی دیواری شبیه تصاویری است که در چاقوی جبل ارک دیده می شود: یک شکل بین دو شیر، جنگجویان یا قایق ها، اما از نظر سبک شبیه نیستند. نمادهای اولیه
هیروگلیف. برخی از نمادهای روی سفال جرزه شبیه هیروگلیف مصری سنتی هستند که همزمان با خط میخی اولیه سومر بودند. مجسمه یک زن طرحی متمایز است که از ویژگی های این فرهنگ به شمار می رود. به طور کلی پایان فرهنگ جرزه همزمان با اتحاد مصر، دوره نقاده ۳ در نظر گرفته می شود.
آزادراه کنارگذر شمالی اراک یا کمربندی جدید اراک، بخشی از آزادراه تهران-بندر امام خمینی میباشد. این آزادراه در مجاورت محور کمربندی دوخطه فعلی شمالی به صورت احداث ۶ خطه و به طول ۴۲ کیلومتر بوده و در ادامه با یک آنتن اتصالی ۴ خطه به طول ۴ کیلومتر به مسیر بزرگراه اراک-قم از یک سو و همچنین از سوی دیگر به تقاطع پتروشیمی شازند و قطعه یک آزادراه اراک-خرم آباد متصل میگردد. فاز اول این پروژه در سال ۱۳۹۲ همزمان با سفر استانی محمود احمدی نژاد افتتاح و زیر بار ترافیک رفت. در سوم خرداد ۱۴۰۴، قسمت اول این آزادراه حدفاصل پتروشیمی شازند تا تقاطع فرمهین به طول ۲۴ کیلومتر به بهره برداری رسید. قطعه دوم این آزادراه حدفاصل تقاطع فرمهین تا بزرگراه اراک-قم احتمالا سال ۱۴۰۵ تکمیل میشود.
زولامین () یک داروی آنتی هیستامین، آنتی کولینرژیک و ضدخارش است.
عاشق دشمنت باش (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی لیم هه جین، به کارگردانی پارک جون هوا و با بازی جو جی هون، جونگ یو می است. این مجموعه از ۲۳ نوامبر ۲۰۲۴، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی اس تی) از تی وی ان پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در ویکی در مناطق منتخب قابل دسترسی خواهد بود.
نقشه بابِلی جهان یک لوح گلی باستانی متعلق به تمدن بابل است که روی آن نقشه ای از جهان به صورت ساده و دو کتیبه به زبان اکدی نوشته شده است. این لوح که قدمت آن به قرن نهم پیش از میلاد (و به احتمال بیشتر اواخر قرن هشتم یا هفتم پیش از میلاد) می رسد، شامل توضیحی کوتاه و تا حدی از بین رفته است. این لوح قدیمی ترین تصویر شناخته شده از جهان آن زمان را به تصویر می کشد. از زمان کشف آن، در مورد تفسیر کلی و ویژگی های خاص آن اختلاف نظر وجود داشته است. قطعه تصویری دیگری به نام VAT 12772 نیز وجود دارد که نقشه ای مشابه را از حدود دو هزار سال قبل تر نشان می دهد. در این نقشه، رود فرات در مرکز قرار دارد و از شمال (بالا) به جنوب (پایین) جریان دارد و دهانه آن با برچسب «باتلاق» و «خروجی» مشخص شده است. شهر بابل در شمال نقشه و در کنار رود فرات نشان داده شده است. شوش، پایتخت ایلام، در جنوب، اورارتو در شمال شرقی و هبان، پایتخت کاسیان، (به اشتباه) در شمال غربی نشان داده شده است. میان رودان با «رودخانه تلخ» یا اقیانوسی دایره ای شکل احاطه شده است و هفت یا هشت منطقه خارجی به صورت بخش های مثلثی در آن سوی اقیانوس به تصویر کشیده شده اند که شاید
به عنوان کوه تصور شده باشند. این لوح توسط هرمزد رسام در سیپار، استان بغداد، حدود ۶۰ کیلومتری شمال بابل در کرانه شرقی رود فرات کشف شد. این لوح در سال ۱۸۸۲ توسط موزه بریتانیا خریداری شد (BM 92687). متن آن برای اولین بار در سال ۱۸۸۹ ترجمه شد. [۵] معمولاً تصور می شود که این لوح در بورسیپا ساخته شده است. در سال ۱۹۹۵، بخش جدیدی از لوح در بالاترین نقطه مثلث کشف شد. این نقشه به عنوان نماد مجله علمی Imago Mundi استفاده می شود. توصیف لوح. این لوح از سه بخش تشکیل شده است: نقشه جهان، متنی در بالای آن و متنی در پشت آن. مشخص نیست که آیا هر سه بخش باید به عنوان یک سند واحد خوانده شوند یا خیر. تفاوت های سیستماتیک بین متون نشان می دهد که این لوح ممکن است از سه سند جداگانه جمع آوری شده باشد. نقشه. نقشه دایره ای شکل با دو دایره مرزی است. خط خط میخی تمام مکان های داخل نقشه دایره ای و همچنین چند منطقه خارج از آن را برچسب گذاری می کند. دو دایره نشان دهندهٔ توده آبی هستند که با عنوان id "maratum" «رودخانه تلخ»، دریای نمک، مشخص شده است. بابل در شمال مرکز مشخص شده است. به نظر می رسد خطوط موازی در پایین نشان دهنده «باتلاق های جنوبی»
هستند و یک خط منحنی که از شمال-شمال شرقی می آید، نشان دهندهٔ زاگرس است. هفت دایره کوچک داخلی در داخل محیط دایره وجود دارد که به نظر می رسد نشان دهنده هفت شهر هستند. هفت یا هشت بخش مثلثی در خارج از دایره آب، «مناطق» ("nagu") نامگذاری شده را نشان می دهند. توصیفات پنج مورد از آنها باقی مانده است. متون همراه. روی لوح. به نظر می رسد متن بالای نقشه (11 سطر) بخشی از خلقت جهان توسط مردوک، خدای حامی بابل، را توصیف می کند که اقیانوس اولیه (الهه تیامات) را از هم جدا کرد و بدین ترتیب خشکی و دریا را آفرید. در مورد دریا می گوید: در مرحله بعد، در خشکی، مجموعه ای از دو موجود افسانه ای ("آنزو و مرد عقرب") و حداقل پانزده حیوان خشکی ذکر شده است، "جانورانی که مردوک در بالای دریای ناآرام [آفرید]" (یعنی در خشکی، که به عنوان نوعی قایق غول پیکر شناور در دریا تجسم می شود)، از جمله بز کوهی، غزال، شیر، گرگ، میمون نر و ماده، شترمرغ، گربه و آفتاب پرست. به استثنای گربه، همه این حیوانات مختص سرزمین های دور بودند. دو سطر آخر متن به سه قهرمان افسانه ای اشاره دارد: [U]tnapištim (قهرمان طوفان)، سارگون بزرگ (حاکم اکد) و نور-[D]agan پادشاه Burša
ḫa[nda] (مخالف سارگون). پشت لوح. به نظر می رسد پشت لوح (29 سطر) توضیحی از (حداقل) هشت "nagu" باشد. پس از مقدمه ای که احتمالاً نحوه شناسایی اولین "nagu" را توضیح می دهد، هفت "nagu" بعدی هر کدام با عبارت «به منطقه "n" ام ["nagu"]، جایی که ۷ لیگ سفر می کنید» معرفی می شوند (به نظر می رسد فاصله ۷ لیگ نشان دهنده عرض اقیانوس باشد تا فاصله بین "nagu" های بعدی). توضیح کوتاهی برای هر یک از هشت "nagu" ارائه شده است، اما توضیحات اولی، دومی و ششمی آنقدر آسیب دیده است که قابل خواندن نیست. پنجمین "nagu" طولانی ترین توصیف را دارد، اما این نیز آسیب دیده و غیرقابل رمزگشایی است. هفتمین nagu واضح تر است: سومین "nagu" ممکن است یک بیابان بایر باشد که حتی برای پرندگان هم غیرقابل عبور است: در چهارمین "nagu" اشیایی با ابعاد قابل توجه یافت می شود: هشتمین "nagu" ممکن است به یک دروازه آسمانی فرضی در شرق اشاره داشته باشد که خورشید هنگام طلوع صبح از آنجا وارد می شود. در پایان، این توصیف بیان می کند که نقشه یک نمای هوایی است: دو سطر آخر ظاهراً نام کاتبی را که لوح را نوشته است ثبت کرده است: تأثیر بعدی. کارلو زاکاگنینی استدلال کرده است که طر
ح نقشه بابلی جهان ممکن است در نقشه T و O قرون وسطی اروپا زنده مانده باشد.
کاسه نقره ای چیلِک که در نزدیکی سمرقند کشف شده، به عنوان معروف ترین نمونه هنر هپتالیان شناخته می شود و به ویژه به هون های آلخون در جنوب هندوکش و اواخر قرن پنجم میلادی مربوط است. این کاسه شش رقاص را با لباس هندی، روبان های ایرانی و سرهای کوتاه هپتالی نشان می دهد و احتمالاً در هند به سفارش آلخون ها ساخته شده است. در ته کاسه، تصویر مردی با جمجمه کشیده و روبان سلطنتی به سبک ساسانی دیده می شود، که به دوران خنگیلا بازمی گردد. این سبک از نمونه های نقره ای ساسانی و نهایتاً هخامنشی الهام گرفته شده و به عنوان «پساساسانی» شناخته می شود.
تپه سردار یک صومعه باستانی بودایی در افغانستان است. این صومعه در نزدیکی غزنی واقع شده و بر دشت مناره مسلط است. این محوطه باستانی مهم در جنوب افغانستان، در نزدیکی شهر غزنی است. این تپه بقایای یک صومعه بودایی بزرگ را در خود جای داده که به قرن دوم تا سوم میلادی بازمی گردد. تپه سردار در واقع ویرانه های یک مجموعه بزرگ استوپا - صومعه بودایی است که در چهار کیلومتری جنوب شرقی شهر غزنی قرار دارد. از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۷، این مجموعه توسط باستان شناسان IsMEO مورد بررسی قرار گرفته است. کاوش های این مکان توسط هیئت باستان شناسی ایتالیا بین اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ و دوباره در سال ۲۰۰۳ انجام شده است. تپه سردار به خاطر معماری و آثار هنری اش، از جمله استوپاهای (مقبره های) بزرگ، مجسمه های بودا و نقاشی های دیواری، مشهور است. این آثار هنری ترکیبی از سبک های هنری یونانی-بودایی، ایرانی و هندی را نشان می دهد که نشان دهنده تبادلات فرهنگی غنی در این منطقه در آن زمان است. تپه سردار یادآور دوره شکوفایی بودیسم در منطقه افغانستان امروزی است. تپه سردار در طول جنگ های داخلی افغانستان آسیب زیادی دید و بسیاری از آثار هنری آن غارت یا تخری
ب شدند. دوره ها. این مکان دو دوره هنری اصلی را به نمایش می گذارد: دوره اول (قرن سوم تا اواسط قرن هفتم میلادی). این صومعه در حدود قرن سوم میلادی ساخته شده است. کتیبه ای در این مکان پیدا شده که نشان می دهد این صومعه در گذشته با نام " Kanika mahārāja vihāra " (معبد پادشاه بزرگ کانیشکا) شناخته می شده است. این موضوع نشان می دهد که این صومعه در دوره امپراتوری کوشان، در قرن دوم یا سوم میلادی، احتمالاً در زمان کانیشکا دوم یا کانیشکا سوم ساخته شده است. قالب های معماری این صومعه شباهت زیادی به سرخ کوتل دارد. این دوره اولیه با الگوی هنری هلنیستی مشخص می شود که قرن ها دنبال شده و بخشی از پدیده گسترده تر نفوذ هلنیستی بر هنر هند است. این صومعه ابتدا در قرن هفتم توسط آتش سوزی بزرگی ویران شد و به دوره هنر گندهارا در این مکان پایان داد. این تخریب گسترده ممکن است مربوط به حمله مسلمانان در سال های ۶۷۱–۶۷۲ میلادی به رهبری عبیدالله بن زیاد باشد. دوره دوم (۶۸۰–۸۰۰ میلادی). مدت کوتاهی پس از تخریب، این مکان در مقیاس بزرگ بازسازی شد و با یک سازه دفاعی عظیم قلعه مانند که از خاک رس پخته نشده ساخته شده بود، تقویت شد و ساختمان های مذهبی