Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرماندو اررا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ شرکت کرده است.
رافائل اردیا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ شرکت کرده است.
جان هاچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مکزیک بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ شرکت کرده است.
جان هاچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کانادا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸ شرکت کرده است.
آرماندو اررا (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه گام اهل کوبا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
سزار اررا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
شی یون با نام اصلی پارک جونگ هیون (زاده ) بازیگر، خواننده و مدل اهل کره جنوبی است.
چرخه حیات پذیرش فناوری (به انگلیسی : Technology adoption life cycle ) ؛ یک مدل جامعه شناختی است که پذیرش یا قبول یک محصول یا نوآوری جدید را با توجه به ویژگی های جمعیت شناختی و روانشناختی گروه های پذیرنده تعریف می کند. فرآیند پذیرش در طول زمان معمولاً به عنوان یک توزیع نرمال کلاسیک یا "منحنی زنگوله ای" نشان داده می شود. این مدل نشان می دهد که اولین گروهی از افرادی که از یک محصول جدید استفاده می کنند «نوآوران» و به دنبال آن «پذیرندگان اولیه» نامیده می شوند. در مرحله بعدی اکثریت اولیه و اکثریت دیررس قرار می گیرند و آخرین گروهی که در نهایت محصولی را پذیرفته اند، "عقب ماندگان" یا "هراس زدگان" نامیده می شوند. به عنوان مثال، یک هراس زده ممکن است تنها زمانی از خدمات ابری استفاده کند که تنها روش باقی مانده برای انجام یک کار مورد نیاز باشد و او ممکن است دانش فنی عمیقی در مورد نحوه استفاده از این سرویس نداشته باشد. مشخصات جمعیت شناختی و روانشناختی هر گروه پذیرنده فناوری در ابتدا توسط پژوهشگران حوزه کشاورزی در سال 1956 مشخص شد: این مدل متعاقباً برای بسیاری از حوزه های پذیرش فناوری در اواخر قرن بیستم، به عنوان مثال در گست
رش نوآوری های سیاستی در بین ایالات ایالات متحده، اقتباس شد. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
شبنم واحدی (زاده ۹ مرداد ۱۳۷۸ در تهران) کاراته کا اهل ایران است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا وزن ۶۵+ کیلوگرم مسابقات قهرمانی امیدهای آسیا در قزاقستان ۲۰۱۷ اشاره کرد.
با نام مستعار یک توسعه دهنده ژاپنی بازی های ویدئویی مستقل است. او بیشتر برای توسعه بازی داستان غار که به نسخه های زیادی باز خلق شده، شناخته شده است. حرفه. محبوب ترین اثر او، داستان غار، یک بازی پلتفورمر رایگان است که در سال ۲۰۰۴ برای رایانه های شخصی منتشر شد و به طور کامل توسط خود او در مدت پنج سال ساخته شده است. این بازی مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت، و در ژوئیه ۲۰۰۶ در صدر فهرست ۵۰ بازی رایگان برتر تمام دوران در مجله سوئدی "Super PLAY" ظاهر شد. از دیگر کارهای آمایا می توان به ساخت بازی " که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و همچنین بسیاری از بازی های کم تیراژ دیگر اشاره کرد. پروژه های فعلی او، در صورت وجود، تا حدودی ناشناخته هستند، اما با این حال او به صورت منظم دربارهٔ پروژه های فعلی خود در حساب توییترش اطلاعاتی ارائه می دهد. قبل از کار بر روی بازی ""، او بر روی بازی ای با عنوان "Rockfish" کار می کرد که قرار بود در سال ۲۰۱۲ به پایان برسد اما توسعه این پروژه به منظور توسعه بازی Kero Blaster در سال ۲۰۱۳ لغو شد. آمایا همچنین به عنوان ایده پرداز بازی " اثر نیکلاس نایجرن شناخته شده است. در مه ۲۰۱۴، آمایا بازی "Kero B
laster" که یک بازی تیراندازی پلتفورمر ساید-اسکرولر است را منتشر کرد. این بازی نخستین کار بزرگ آمایا از زمان انتشار "Cave Story" بود. در اکتبر ۲۰۱۵، او نسخه بروز رسانی شده "Kero Blaster را" با نام "Kero Blaster ZANGYOU" منتشر کرد که دارای داستان جدید، مراحل و به طور کلی سختی بازی بیشتر است. در سال ۲۰۲۱، آمایا به توسعه بازی "Haru to Shura" اثری از MIYAKOpubl کمک کرد. نرم افزار آهنگسازی. آمایا نرم افزارهای مختلفی برای آهنگسازی و موسیقی ساخته است. تمام نرم افزار آهنگسازی او از رابط کاربری استفاده می کنند. Org Maker نرم افزاری است که برای آهنگسازی با فرمت .org استفاده می شود که از آن در موسیقی های بازی Cave Story استفاده شده است. او هم اکنون در حال توسعه نرم افزار است که جانشین نرم افزار Org Maker محسوب می شود.
حکمرانی فرهنگی یا حاکمیت فرهنگی (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Cultural Governance&lt;/bdi&gt;)، به معنای حکمرانی فرهنگ می باشد. این موضوع شامل سیاست ها و سیاست گذاری های فرهنگی می باشد که توسط دولت ها به پدید می آیند. علاوه بر این، در تعریف حکمرانی فرهنگی می توان آن را به اثرگذاری و نفوذ فرهنگی که به وسیله کنشگران غیردولتی و همچنین سیاست ها و رویه هایی که به صورت غیرمستقیم بر روی فرهنگ اثر می گذارند، تعمیم داد. مفهوم. گرایش به بحث در رابطه با حکمرانی فرهنگی به جای سیاست، با اشاره به جابجایی گرایش از سیاست گذاران دولتی به پوشش دادن نفوذ سازمان های جامعه مدنی و بخش خصوصی، با تغییر گسترده تر از دولت به حکومت مطابقت دارد. همچنین یک تفسیر گسترده از «حکمرانی» با وجود پیامدهای فرهنگی، می تواند شامل سیاست ها و سیاست گذاری ها بوده و خارج از قلمروی سیاست های فرهنگی دولت قرار گیرد. تنوع فرهنگی یک اصطلاح بسیار گسترده است و طیف ها و نمودهای مختلف بسیاری را از طیف پیدا تا پنهان دربر می گیرد. معنای دقیق «حکمرانی فرهنگی» تا حد زیادی به تعریف فرهنگ بستگی دارد؛ که اغلب، از منابع محدود گرفته تا مؤسساتی مانند موزه و سالن های کنسرت مرت
بط به هنر وابسته بوده، و به معانی گسترده ای مانند شیوه زندگی یک جامعه یا نظام های آموزشی و نمادهای آن مرتبط است. در دید وسیع تر، حکمرانی فرهنگی به صورت کلی به تولید مفهوم در یک جامعه از طریق طیف هایی نظیر صنعت فرهنگ، شکل گیری سلایق و استفاده از زبان می پردازد.
خانوادهٔ وِستا () خانواده وستا (مصادف. Vestian; FIN: 401) خانواده ای از سیارک ها هستند. خانواده دهانه ها در کمربند اصلی داخلی سیارک ها در مجاورت بدنهٔ همنام و اصلی خود یعنی ۴ وستا قرار دارند. این یکی از بزرگ ترین خانواده های سیارک ها با بیش از ۱۵۰۰۰ عضو شناخته شده است و از سیارک های گونه وی بسیار درخشان، به اصطلاح وستوید «vestoids» تشکیل شده است. سیارک های وستیان شامل ۴ وستا، دومین پرجرم ترین سیارک در بین تمام سیارک ها (متوسط قطر ۵۳۰ کیلومتر) و بسیاری از سیارک های کوچک با قطر کمتر از ۱۰ کیلومتر هستند. درخشان ترین آنها، 1929 Kollaa و 2045 Peking، دارای قدر مطلق ۱۲٫۲ هستند که شعاع آنها را در حدود ۷٫۵ کیلومتر با فرض همان آلبدوی بالا مانند 4 Vesta می دهد. این خانواده از برخورد به سیارک ۴ وستا سرچشمه گرفته است و دهانه غول پیکر قطب جنوب محل برخورد احتمالی است. تصور می شود که این خانواده منبع شهاب سنگ های اچ ئی دی باشند. خانواده وستا همچنین شامل چند سیارک از نوع J (مربوط به نوع V) است که تصور می شود از لایه های عمیق تر پوسته وستا آمده اند و شبیه شهاب سنگ های دیوژنیت هستند. تجزیه و تحلیل عددی گروه بندی سلسله تراتبی H
CM (توسط Zappala 1995) گروه بزرگی از اعضای خانواده «هسته» را تعیین کرد که عناصر مداری مناسب آنها در محدوده های تقریبی قرار دارند: این مرزهای تقریبی خانواده را نشان می دهد. در عصر حاضر، گستره عناصر مداری نوسانی این اعضای هسته عبارت است از:
یولانتا اومتسکا (؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۳۷) بازیگر، موسیقی شناس و آموزگار اهل لهستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چاقو در آب" و "پنج" اشاره نمود.
فرشته جنگ که در ژاپن تحت عنوان شناخته می شود، یک اووی ای ژاپنی محصول سال ۱۹۹۳ است که با الهام از مجموعه مانگای "آلیتا فرشته جنگ" اثر یوکیتو کیشیرو ساخته شده است. این فیلم توسط هیروشی فوکوتومی کارگردانی شده و به طور مشترک توسط شرکت کِی اس اس، انیمیت، موویک، و مدهاوس تهیه شده است. این اووی ای شامل دو قسمت است، قسمت اول «فرشتهٔ فرسوده» و قسمت دوم «اثر اشک ها»، که به ترتیب با جلدهای ۱ و ۲ مانگا با اندکی تفاوت مطابقت دارد، و به شکل یک پیش نمایش خلاصه از سری مانگا محسوب می شود. داستان مجموعه در آینده ای دور اتفاق می افتد. یک سایبورگ جوان به نام گالی، توسط پزشک سایبرنتیک دایسوکه ایدو در یک انبار ضایعات پیدا می شود، و پس از بازسازی نقش پدر را برایش ایفا می کند. به گفتهٔ کیشیرو، در ابتدا تنها برنامه ریزی برای ساخت دو قسمت انجام شده بود، زیرا او در آن زمان بیش از حد درگیر مانگا بود و خیلی در مورد ساخت اقتباس انیمه جدی نبود. او هیچ برنامه ای برای بازسازی مجدد انیمه ندارد.
رینوسکوپ یا بینی نگار (یا Nasoscope)، ابزاری نازک و لوله مانند است که برای بررسی داخل بینی استفاده می شود. رینوسکوپ دارای نور و عدسی برای دیدن درون بینی است و ممکن است ابزاری برای برداشتن بافت نیز داشته باشد. بینی نگاری (Rhinoscopy) با دو روش انجام می شود.
بینی سنجی (یا Rhinometry)، به اندازه گیری مدولاسیون ناحیه دهانه ولوفارنکس (velopharynx) با استفاده از حرکات نرم کام و دیواره حلق در گفتار و آواز اشاره دارد. دهانه ولوفارنکس راه هوای دهان را به مجرای هوای بینی متصل می کند. اندازه این دهانه ولوفارنکس عموماً خیشومی شدن صدای گفتار یا آواز حاصل را کنترل می کند.
موزیک مارکت () مجله ای دربارهٔ صنعت موسیقی در آلمان، اتریش و سوئیس بود که دفتر مرکزی اش در شهر مونیخ واقع شده بود. روزنامهٔ مشهور آلمانی زبان "دی ولت" این مجله را «دماسنج صنعت موسیقی» توصیف کرد. این مجله را «یوزف کلر فرلاگ» در سال ۱۹۵۹ برپا کرد و «اووه لشنر» به مدت ۲۳ سال از ۱۹۷۳ تا هنگام بازنشستگی اش در ۱۹۹۶ سردبیر آن بود. مجله هر دو ماه یک بار منتشر می شد و سپس مبدل به هفته نامه شد تا آنکه نشرش از سال ۲۰۱۴ به صورت ماهنامه ادامه یافت. موزیک مارکت تعیین کننده جداول رسمی موسیقی آلمان بود که از آغاز برپایی در سال ۱۹۵۹ تا دههٔ ۱۹۷۰ میلادی آن را منتشر می کرد و سپس این مسئولیت به مدیا کنترل واگذار شد. این مجله همچنین ناشر جداول ۱۰۰ اثر برتر هفتگی برای تک آهنگ ها و آلبوم های موسیقی بود که به صورت هفتگی منتشر می شد. این مجله و وب سایت آن هر دو در ژوئیه ۲۰۱۶ بسته شدند. استفان تسارگس آخرین ویراستار مجله بود. تیراژ موزیک مارکت تحت سردبیری «اووه لشنر»، نزدیک به ۱۲٬۰۰۰ نسخه بود که آن را به یک نشریه مهم برای صنعت سرگرمی آلمان تبدیل کرد. زمانی که مجله در سال ۲۰۱۶ بسته شد، تیراژ آن به ۴٬۳۷۰ نسخه رسیده بود.
سطح رویی (نماد A) در یک جسم جامد، اندازه گیری کل مساحتی است که سطح روی یک جسم را اشغال می کند. تعریف ریاضی سطح رویی در حضور سطوح منحنی به طور قابل توجهی بیشتر از تعریف طول قوس منحنی های یک بعدی، یا مساحت سطح برای چندوجهی (یعنی اجسام با وجوه چندضلعی مسطح) که مساحت سطح ریی برای آنها وجود دارد، درگیر است. مجموع مساحت های وجه های آن است. سطوح صاف، مانند یک کره، با استفاده از نمایش آنها به عنوان سطوح پارامتری، مساحت سطح رویی را اختصاص می دهند. این تعریف از مساحت سطح بر اساس روش های حساب بی نهایت کوچک است و مشتقات جزئی و انتگرال دوگانه را شامل می شود.
آموزش ستمدیدگان (به انگلیسی: Pedagogy of the Oppressed)، کتابی است از معلم برزیلی پائولو فریره که بین سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ به زبان پرتغالی نوشته شده است، و اولین بار در سال ۱۹۶۸ به زبان اسپانیایی منتشر شد. ترجمه انگلیسی آن در سال ۱۹۷۰، و اصل پرتغالی در سال ۱۹۷۲ در پرتغال و سپس دوباره در سال ۱۹۷۴ در برزیل منتشر شد. این کتاب یکی از متون بنیادی علوم پرورشی انتقادی به شمار می رود و علوم پرورشی را با رابطه ای جدید بین معلم، دانش آموز و جامعه پیشنهاد می کند. فریره که به ستم دیدگان اختصاص دارد و بر اساس تجربه خود در کمک به بزرگسالان برزیلی برای خواندن و نوشتن، تحلیل دقیق طبقه مارکسیست را در کاوش در رابطه بین استعمارگر و استعمارشده گنجانده است. فریر در این کتاب، آموزش سنتی را «الگوی آموزش بانکی» می نامد، زیرا با دانش آموز به عنوان ظرفی خالی رفتار می کند که باید مانند قلک با دانش پر شود. او استدلال می کند که آموزش باید با یادگیرنده به عنوان یک هم ساز دانش رفتار کند. تا سال ۲۰۰۰، این کتاب بیش از ۷۵۰۰۰۰ نسخه در سراسر جهان فروخته بود. "آموزش ستم دیدگان" سومین کتاب پر استناد در علوم اجتماعی است. پیشینه و انتشار. به دلیل ک
ودتای ۱۹۶۴ برزیل، جایی که دیکتاتوری نظامی با حمایت ایالات متحده برقرار شد، پائولو فریره از کشور خود تبعید شد، تبعیدی که ۱۶ سال به طول انجامید. پس از اقامت کوتاهی در بولیوی، در نوامبر ۱۹۶۴ به شیلی نقل مکان کرد و تا آوریل ۱۹۶۹ در آن جا اقامت گزید تا یک موقعیت شغلی موقت در دانشگاه هاروارد پذیرفت. اقامت چهار و نیم ساله او در شیلی از نظر فکری، آموزشی و ایدئولوژیکی بر او تأثیر گذاشت و به نظریه و تحلیلی که در "کتاب «آموزش ستم دیدگان»" ارائه می کند کمک شایانی کرد. به قول خود فریره:زمانی که ["آموزش ستم دیدگان"] را نوشتم، از قبل متقاعد شده بودم که طبقات اجتماعی دارای مشکل هستند. علاوه بر این، من این کتاب را بر اساس تجربه خود با دهقانان در شیلی نوشتم. کاملاً از فرایند هژمونی ایدئولوژیک و معنای آن متقاعد شده بودم. وقتی صحبت دهقانان را می شنیدم، کل مشکل مکانیسم سلطه را (که در فصل اول کتاب تحلیل می کنم) تجربه کردم… مطمئناً در اولین نوشته هایم این را به صراحت بیان نکردم، زیرا هنوز آن را چنین درک نکرده بودم… ["آموزش ستم دیدگان"] کاملاً در یک واقعیت تاریخی قرار دارد. خلاصه. "آموزش ستم دیدگان" در چهار فصل و یک مقدمه تنظیم شده
است. متن مقدمه شامل متنی است که روی آن نوشته شده است: «به ستم دیدگان و کسانی که با آن ها رنج می برند و در کنار آن ها می جنگند». در مقدمه، فریره زمینه ای برای کار خود ارائه می دهد و مخالفت بالقوه با ایده های خود را ترسیم می کند. او توضیح می دهد که تفکرش از تجربه اش به عنوان معلم، هم در برزیل و هم در دوران تبعید سیاسی نشأت می گیرد. در این مدت، او متوجه شد که شاگردانش یک ترس ناخودآگاه از آزادی دارند، یا بهتر است بگوییم: ترس از تغییر شکل دنیا. فریر سپس انتقادات احتمالی را که معتقد است کتابش با آن مواجه خواهد شد، بیان می کند. مخاطبان مورد نظر فریره رادیکال ها هستند افرادی که جهان را در حال تغییر و سیال می بینند و او اذعان می کند که استدلال او به احتمال زیاد عناصر لازم برای ساختن آموزش ها در واقعیت های مادی معین را از دست می دهد. فریر با استناد به روش خود در یافتن آزادی بر اساس تجربه طبقه فقیر و متوسط در زمینه آموزش، اظهار می دارد که ایده های او ریشه در واقعیت دارند، و نه صرفاً نظری نیستند. در فصل اول، فریره توضیح می دهد که چرا او معتقد است که آموزش رهایی بخش ضروری است. فریره با توصیف مشکل اصلی نوع بشر در تأیید هوی
ت خود به عنوان انسان، اظهار می دارد که همه برای این تلاش می کنند، اما ظلم و ستم بسیاری از مردم را از درک این وضعیت تأیید بازمی دارد. به این می گویند انسان زدایی. انسان زدایی، زمانی که افراد عینیت می یابند، به دلیل بی عدالتی، استثمار و ظلم صورت می گیرد. "آموزش ستم دیدگان" تلاش فریره برای کمک به ستم دیدگان برای بازپس گیری انسانیت از دست رفته خود و دست یابی به انسان سازی کامل است.فریره مراحلی را بیان می کند که با آن ستم دیدگان می توانند انسانیت خود را بازیابند و با کسب دانش دربارهٔ خود مفهوم انسان سازی شروع می شود. برای مظلومان آسان است که با ستم گران خود بجنگند تا به نقطه مقابل آنچه که در حال حاضر هستند تبدیل شوند. به عبارت دیگر، این فقط آن ها را ظالم می کند و چرخه را از نو شروع می کند. برای این که دوباره انسان کامل شوند، باید ستم گران را شناسایی کنند و با هم برای رهایی تلاش کنند. گام بعدی در رهایی این است که بفهمیم هدف ستم گران چیست. ظالمان صرفاً مادی گرا هستند. آن ها انسان ها را به عنوان اشیا می بینند و با سرکوب افراد می توانند صاحب انسان ها شوند. آن ها ممکن است آگاهانه ستم دیدگان را سرکوب نکنند، مالکیت را بر
انسانیت ارج نهند، و اساساً رفتار خود را غیرانسانی کنند. درک این امر مهم است زیرا هدف ستم دیدگان تنها کسب قدرت نیست. این است که اجازه دهیم همه افراد کاملاً انسان شوند تا هیچ ظلمی وجود نداشته باشد. فریره بیان می کند که وقتی ستمدیدگان ظلم خود را درک کردند و ستم گران خود را کشف کردند، گام بعدی گفتگو یا مشورت با دیگران برای رسیدن به هدف انسان سازی است. فریر همچنین رویدادهای دیگری را در این سفر که ستم دیدگان باید انجام دهند برجسته می کند. موقعیت های زیادی وجود دارد که مظلوم باید مراقب آن ها باشد؛ مثلاً باید از تلاش ظالمان برای کمک به مظلوم آگاه باشند. این افراد به دروغ سخاوتمند می شوند و برای کمک به مظلوم ابتدا باید از نظر روحی و محیطی کاملاً مظلوم شد. فقط ستم دیدگان می توانند اجازه دهند که بشریت بدون هیچ مصداق عینی شدن کاملاً انسان شود. در فصل ۲، فریره نظریات خود را در مورد آموزش بیان می کند. اولین مورد موضوع بحث، مدل بانک داری آموزش است. او معتقد است ماهیت اساسی آموزش، روایتی بودن است. یک نفر حقایق و ایده ها را می گوید (معلم) و دیگران فقط گوش می دهند و همه چیز را حفظ می کنند (دانش آموزان). هیچ ارتباطی با زندگی و
اقعی آن ها وجود ندارد و در نتیجه یک سبک یادگیری بسیار منفعل ایجاد می شود. این شکل از آموزش، مدل بانکی آموزش نامیده می شود. مدل بانکی ارتباط تنگاتنگی با ظلم دارد. بر این واقعیت بنا شده است که معلم همه چیز را می داند و افراد فرودستی وجود دارند که باید آنچه را که به آن ها گفته می شود بپذیرند. آنها اجازه ندارند دنیا یا معلمان خود را زیر سؤال ببرند. این فقدان آزادی، مقایسه بین مدل بانکی آموزش و ظلم را برجسته می کند. فریره بر کنار گذاشتن الگوی آموزش بانک داری و اتخاذ الگوی طرح مسئله تأکید دارد. این مدل بحث بین معلم و دانش آموز را تشویق می کند. این امر مرز بین این دو را محو می کند زیرا همه در کنار یکدیگر یادمی گیرند و برابری و عدم ظلم ایجاد می کند. راه های زیادی وجود دارد که مدل بانکی آموزش با ظلم هم سو می شود. اساساً دانش آموز را از انسانیت خارج می کند. اگر آن ها طوری تربیت شوند که یاد بگیرند لوح های سفیدی که توسط معلم ساخته می شوند، هرگز نمی توانند جهان را زیر سؤال ببرند. این شکل از آموزش آن ها را تشویق می کند که فقط آنچه را که بر آن ها تحمیل شده است بپذیرند و آن را درست بپذیرند. این گام اول انسان سازی را بسیار دش
وار می کند. اگر آن ها شنوندگانی منفعل تربیت شوند، هرگز نخواهند توانست به این موضوع پی ببرند که حتی ستم گرانی وجود دارند. از فصل ۳ برای بسط ایده گفت وگوی فریره استفاده می شود. او ابتدا اهمیت کلمات را توضیح می دهد و این که آن ها باید هم عمل و هم تأمل را منعکس کنند. گفت وگو تفاهم بین افراد مختلف و عملی از روی عشق، تواضع و ایمان است. این استقلال کامل را برای دیگران فراهم می کند تا جهان را تجربه کنند. فریره توضیح می دهد که مربیان نحوه نگرش دانش آموزان به جهان و تاریخ را شکل می دهند. آن ها باید با توجه به دیدگاه دانش آموزان از زبان استفاده کنند. آن ها باید اجازه «تحقیق موضوعی» را بدهند: کشف مسائل مختلف مرتبط و ایده ها برای دوره های زمانی مختلف. این توانایی تفاوت بین حیوان و انسان است. حیوانات بر خلاف انسان هایی که تاریخ را درک می کنند و از آن برای شکل دادن به زمان حال استفاده می کنند، در زمان حال گیر کرده اند. فریر توضیح می دهد که ستم دیدگان معمولاً قادر به دیدن مشکلات زمان خود نیستند و ستم گران از این نادانی تغذیه می کنند. فریره همچنین بر اهمیت این که مربیان ستم گر نباشند و دانش آموزان خود را عینیت ندهند، تؤکید می
کند. مربیان و دانش آموزان باید به عنوان یک تیم برای یافتن مشکلات تاریخ و حال تلاش کنند. فریره روند چگونگی رهایی واقعی ستم دیدگان را در فصل ۴ بیان می کند. او روش های مورد استفاده ستم گران را برای سرکوب بشریت و اقداماتی که مستضعفان می توانند برای رهایی بشریت انجام دهند را توضیح می دهد. ابزارهایی که ظالمان استفاده می کنند «اقدامات ضد دیالوژیک» نامیده می شوند و راه هایی که مظلومان می توانند بر آن غلبه کنند، «اقدامات گفت وگویی» است. چهار اقدام ضد دیالوژیک شامل تسخیر، دست کاری، تفرقه بینداز و حکومت کن و تهاجم فرهنگی است. از سوی دیگر، چهار کنش گفت وگو عبارتند از: اتحاد، شفقت، سازمان دهی و ترکیب فرهنگی.
غرش از میان تاریکی یک فیلم اکشن-رزمی و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی گراهام فیلیپس و پارکر فیلیپس با نویسندگی مایکل فاریس اسمیت بر اساس رمان مبارز است. آرون اکهارت و بلا تورن در این فیلم بازی می کنند. این فیلم توسط لاینزگیت در قالب های دیجیتال و در سینماهای محدود در ۳ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. داستان. یک مبارز هنرهای رزمی ترکیبی برای نجات خانه پدری اش از چنگ دشمنان خود مبارزه می کند. تولید. آرون اکهارت در ژوئن ۲۰۲۱ برای بازی در این فیلم قرارداد امضا کرد. فیلمبرداری اصلی از اواخر جولای تا سپتامبر ۲۰۲۱ در نچیز، میسیسیپی و منطقه دلتای اطراف آن انجام شد. به دلیل بارندگی توفند آیدا، تولید به مدت دو روز تعطیل شد. بازخوردها. در راتن تومیتوز بر اساس رای ۸ منتقد دارای امتیاز ۴٫۵ از ۱۰ است.
مجموعه قلعه میر () در شهر میر در بلاروس واقع شده است و در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. این قلعه تاریخی که در ارتفاع ۱۶۴ متری از سطح دریا قرار دارد، توسط یک خانواده اصیل قدرتمند به نام خانواده Radziwill ساخته شد. این بنا از معدود ساختمان هایی است که از دوران مشترک المنافع لهستان–لیتوانی باقی مانده است. مجموعه قلعه میر که در قرت ۱۶ میلادی ساخته شد، مانند یک دژ بزرگ و مستحکم با برج های بلند و یک حیاط بزرگ به نظر می رسد. قبلاً برای محافظت از آن در برابر دشمنان، خندقی پر از آب داشت. در حال حاضر، باغ زیبایی در اطراف قلعه وجود دارد. در داخل این قلعه که سبک معماری گوتیک آجری بنا شده است، اتاق های زیادی وجود دارد. در قلعه مبلمان و تزیینات فانتزی موجود است که مدت ها پیش مورد استفاده قرار می گرفتند. برخی از اتاق ها نقاشی های بزرگی بر روی دیوار دارند که نشان می دهد زندگی در آن زمان چگونه بوده است. حتی می توان از بالای برج ها بالا رفت و به حومه شهر نگاه کرد.
ولادیمیر ولادیمیرویچ میکلوشفسکی (به روسی: Владимир Владимирович Миклушевский؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۷)، یک سیاستمدار روسی است که در حال حاضر رئیس دانشگاه پلی تکنیک مسکو از ۲۹ دسامبر ۲۰۱۷ است. او از ۱۶ مارس ۲۰۱۲ تا ۴ اکتبر ۲۰۱۷ به عنوان فرماندار منطقه پریمورسکی خدمت کرده بود. او یکی از اعضای حزب روسیه متحد است. او دکترای علوم فنی، نویسنده بیش از ۶۰ مقاله علمی است. در ۸ اکتبر ۲۰۱۰، به دستور ولادیمیر پوتین، نخست وزیر روسیه، وی به عنوان رئیس دانشگاه فدرال خاور دور منصوب شد. در ۲۸ فوریه ۲۰۱۲، پس از استعفای فرماندار سابق سرگئی دارکین، میکلوشفسکی به عنوان سرپرست فرمانداری پریمورسکی منصوب شد.
باجیکا (غربی مایتیلی) نوعی زبان هندوآریایی است که در بخش هایی از بیهار، هند و نپال صحبت می شود. ارتباط نزدیکی با زبان مایتهیلی دارد (که اغلب آن را گویش می دانند). باجیکا همچنین توسط جمعیت عمده ای در نپال صحبت می شود، جایی که بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ این کشور ۷۹۳۴۱۶ سخنران دارد. این زبان بیشترین تکلم در ناحیه روتهات و سرالهی در استان مدهش است. باجیکا در بخش شمال غربی بیهار، در منطقه ای که عموماً به نام باجیکانچال شناخته می شود صحبت می شود. در بیهار عمدتاً در نواحی سماستیپور، سیتامارهی، مظفرپور، وایشالی، شئوهر صحبت می شود. همچنین در بخشی از ناحیه دربهنگا در مجاورت ناحیه مظفرپور و سماستیپور به این زبان صحبت می شود.
هانا زمبژوسکا-کوبوشفسکا (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. وی بین سال های ۱۹۵۵ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد و در ۶ فیلم سینمایی و تعداد فراوانی تئاتر هنرنمایی کرد. مادر او بلغاری و پدرش لهستانی بود.
انتشاراتِ دانشگاهِ نیویورک یک ناشرِ دانشگاهی زیرمجموعهٔ دانشگاهِ نیویورک است که سالِ ۱۹۱۶ میلادی بنیان گذاری شد.
ناتان روسکو پوند (به انگلیسی: Nathan Roscoe Pound)، (زاده ۲۷ اکتبر ۱۸۷۰ – درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۹۶۴) یک پژوهشگر حقوق و معلم آمریکایی بود. او از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۱ به عنوان رئیس کالج حقوق دانشگاه نبراسکا و از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۳۶ رئیس دانشکده حقوق هاروارد بود. او عضو دانشگاه نورث وسترن، مدرسه حقوق دانشگاه شیکاگو و هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در سال های اولیه تأسیس این دانشکده، از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ بود. "مجله مطالعات حقوقی" "پوند" را به عنوان یکی از پراستنادترین دانشمندان حقوقی قرن بیستم معرفی کرده است. حرفه. "پوند"در سال ۱۹۰۳، رئیس کالج حقوق دانشگاه نبراسکا شد. او در سال ۱۹۱۱ به عضویت آکادمی هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. در همان سال تدریس در هاروارد را آغاز کرد و در سال ۱۹۱۶ رئیس مدرسه حقوق دانشگاه هاروارد شد و تا سال ۱۹۳۷ در این سمت خدمت کرد. او «"تفسیر جعلی"» را در سال ۱۹۰۷، "طرح کلی سخنرانی های فقهی" در سال ۱۹۱۴، "روح حقوق عمومی" در سال ۱۹۲۱، "قانون و اخلاق" در سال ۱۹۲۴، و "عدالت کیفری در آمریکا را" در سال ۱۹۳۰ نوشت. در سال ۱۹۰۸ او بخشی از هیئت تحریریه مؤسس اولین مجله حقوق تطبیقی در ایالات متحده،
"بولتن سالانه" دفتر حقوق تطبیقی کانون وکلای دادگستری آمریکا بود. در سال ۱۹۰۹ در مدرسه حقوق دانشگاه شیکاگو تدریس کرد. اگرچه در حال حاضر اغلب از آن یاد نمی شود، "پوند" یک دانشمند حقوق رومی بود. او این موضوع را در نبراسکا، نورث وسترن و هاروارد تدریس کرد. "پوند" به اندازه کافی در زبان لاتین مهارت داشت تا حقوق رومی را به انگلیسی ترجمه کند تا منبعی را که برای آن کلاس ها استفاده می کرد، ترجمه کند، و پروفسور جوزف هنری بیل گفته بود که «روح حقوق روم را به هاروارد آورده است». "پوند" همچنین بنیان گذار جنبش «جامعه شناسی حقوق» بود، یکی از منتقدان تأثیرگذار پرونده های «آزادی قرارداد» (اصل آزادی قرارداد) دیوان عالی ایالات متحده، که نماد آن "لوچنر علیه نیویورک" (۱۹۰۵) بود. یکی از رهبران اولیه جنبش برای رئالیسم حقوقی آمریکایی، که برای تفسیری عمل گرایانه تر و منفعت عمومی از قانون و تمرکز بر چگونگی فرایند حقوقی در واقع، برخلاف (از نظر او) فرمالیسم حقوقی خشک بحث می کرد. به گفته "پوند"، این جنبش های فقهی از «تطبیق اصول و آموزه ها با شرایط انسانی که قرار است بر آن حاکم باشد، به جای اصول اولیه مفروض» حمایت می کردند. زمانی که "پوند"
رئیس دانشگاه بود، ثبت نام در دانشکده حقوق تقریباً دو برابر شد، اما استانداردهای او به قدری دقیق بود که یک سوم از کسانی که تحصیل کرده بودند مدرک دریافت نکردند. در میان این افراد، بسیاری از نوآوران سیاسی بزرگ سال های نیو دیل بودند. در سال ۱۹۲۹ رئیس جمهور هربرت هوور "پوند" را به عنوان یکی از یازده عضو اصلی کمیسیون ویکرشام در مورد مسائل مربوط به اجرای قانون، فعالیت های جنایتکارانه، خشونت پلیس و ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا منصوب کرد. در دوره اول روزولت، "پوند" در ابتدا از نیو دیل حمایت کرد. در سال ۱۹۳۷، پس از آن که روزولت پیشنهاد داد دادگاه های فدرال را جمع آوری کند و آژانس های مستقل را به قوه مجریه وارد کند، "پوند" به طور کلی علیه نیو دیل و جنبش رئالیسم قانونی روی آورد. عوامل دیگری که در این «محافظه کاری نهفته» در درون "پوند" نقش داشتند شامل نبردهای تلخ با لیبرال ها در دانشکده حقوق هاروارد، مرگ همسرش و تبادل نظر شدید با کارل لولین بود. "پوند" برای سال ها مدافع صریح این اصلاحات درباری و اداری بود که روزولت پیشنهاد کرد و پذیرفته شد که او تنها به این دلیل محافظه کار شد که پس از این که همکاران هاروارد ایده ها
ی او را تغییر دادند فرصتی برای جلب توجه اصلاحات دولتی پس از پیشنهاد روزولت دید. در سال ۱۹۳۷ "پوند" از ریاست دانشکده حقوق هاروارد استعفا داد تا استاد دانشگاه شود و به یکی از منتقدان برجسته رئالیست های حقوقی تبدیل شد. او ایده های خود را در مورد اصلاحات دولتی به چیانگ کای شک، رهبر چین پیشنهاد کرد. در سال ۱۹۳۴ "پوند" مدرک افتخاری را از دانشگاه برلین دریافت کرد که توسط سفیر آلمان در ایالات متحده ارائه شد. او از جمله حقوق دانان مشهور آمریکایی بود که به آدولف هیتلر علاقه داشت. در دهه ۱۹۴۰، "پوند" تمایل زیادی به جایگزینی جان پی هیگینز به عنوان قاضی در دادگاه توکیو داشت، که در حال اجرای یک محاکمه جنایات جنگی در توکیو بود، هرچند که قرار ملاقاتی انجام نشد. او در سال ۱۹۴۰ به عضویت انجمن فیلسوفان آمریکا انتخاب شد. او در سال ۱۹۴۹، سال افتتاح دانشکده حقوق، به هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه کالیفرنیا پیوست و تا سال ۱۹۵۲ در این دانشکده باقی ماند.