Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مَری کلُود پُتی (متولد ۱۶۷۳) زنی فرانسوی که قمارخانهٔ موفقی را در پاریس اداره می کرد. هنگامی که سفیر جدید فرانسه در ایران به بودجه نیاز داشت، پتی هزینه سفر او را تأمین کرد و با او به ایران سفر کرد. پس از مرگ ناگهانی سفیر، پتی به عنوان سفیر خودخوانده با رجال صفوی دیدارهای دیپلماتیک انجام داد. او سپس به فحشا، ارتداد و اقدام به قتل متهم شد و به زندان افتاد. زندگی در پاریس. پتی در سال ۱۶۷۳ در مولن فرانسه در یک رفوگری و رختشوی خانه متولد شد. او در دههٔ بیستم زندگی خود، به پاریس نقل مکان کرد، و یک قمارخانه، بین مازارین و خیابان دوفین را اداره کرد. پتی با تلاش هایش در قمارخانه بسیار ثروتمند شد. در سال ۱۷۰۲، پتی با ژان باپتیست فابر (حدود ۱۶۵۰–۱۷۰۶) که به تازگی توسط لوئی چهاردهم به عنوان سفیر فرانسه در ایران منصوب شده بود ملاقات کرد. پژوهشگران معتقدند که این دو احتمالاً همسایه بوده یا اینکه فابر از مشتریان ثابت قمارخانه بوده است. فابر سی سال از پتی بزرگتر بود. او برای سفر خود به بودجه نیاز داشت و پتی هشت هزار لیور به صورت نقدی به او قرض داد، در حدود ۴۵۰٫۰۰۰ دلار به دلار آمریکا در سال 2020. پتی تصمیم گرفت با فابر به ای
ران سفر کند تا مطمئن شود که پولش را باز پس خواهد گرفت. محققان معتقدند که احتمال دارد پتی این سفر را به عنوان یک فرصت تجاری دیده است. فارس. سفر به ایران (۱۷۰۵–۱۷۰۶). پتی و فابر در ۲ مارس ۱۷۰۵ سوار کشتی "تریدان" در تولون فرانسه شدند در سفر خود در اسکندرون و حلب توقف کردند. در حلب طلبکارانی وجود داشتند که فابر به آنها بدهکار بود اما قادر به پرداخت آنها نبود. پتی دو هزار لیور دیگر به او قرض داد. آنها با مشکلات بیشتری روبرو شدند که سعی کردند حلب را ترک کنند، در حالی که مقامات اجازه خروج از آن را نمی دادند. آنها با همسر فابر، آنه کاتارو در قسطنطنیه تماس گرفتند تا از سفیر فرانسه در آنجا، شارل دو فریول، مجوز عبور دریافت کنند. فابر و پتی در نهایت به قسطنطنیه سفر کردند و بیش از یک ماه در آنجا ماندند. سرانجام، در ژوئن ۱۷۰۶، پس از سفر در لباس مبدل به عنوان بازرگان، به ایروان در سرزمین آن زمان ایران رسیدند. ناگهان، در ۱۶ اوت ۱۷۰۶، تنها چند ماه پس از ورود آنها، فابر احتمالاً در اثر مسمومیت در حین شکار درگذشت. سفیر (۱۷۰۶–۱۷۰۹). وقتی فابر درگذشت، پتی وظایف دیپلماتیک در منطقه را بر عهده گرفت. او با خان ایروان، فرماندار استانی
منطقه، ملاقات کرد تا بر سر بازگرداندن وجوهش از فابر با او مذاکره کند، زیرا اموال فابر پس از مرگ وی تحت کنترل خان بود پتی خود را به عنوان «نماینده شاهزاده خانم ها» سفیر فرانسه اعلام کرد. در طول سه سال بعد، او به انواع تلاش های دیپلماتیک پرداخت و به گرمی مورد استقبال مقامات ایرانی قرار گرفت. هنگامی که در ایروان بود، از طرف یک یسوعی محکوم به اعدام درخواست عفو کرد، حتی پیشنهاد کرد که در کنار او بمیرد، بنابراین خان او را آزاد کرد. هنگامی که شاه سلطان حسین، از این موضوع مطلع شد، از پتی درخواست ملاقات کرد و او در دسامبر ۱۷۰۶ برای ملاقات با شاه به قزوین رفت به گفته پتی، شاه اقدامات دیپلماتیک پتی را به جای فابر مشروع تلقی کرده و به گرمی از او استقبال کرد و او را عاملی برای مأموریت دیپلماتیک دانست. پس از ملاقات با شاه، در ژوئیه ۱۷۰۷ به دربار واختانگ ششم، والی/پادشاه کارتلی در گرجستان صفوی رسید و مورد استقبال قرار گرفت و چند ماه در آنجا ماند. نایب السلطنه ایران به پادشاه لویی چهاردهم نامه نوشت و عملکرد پتی را مثبت توصیف کرد و ایمان کاتولیک و مهارت های دیپلماسی او را تأیید کرد. به عقیده منتقدان معاصر، ایران و گرجستان مح
یطی را برای پتی فراهم کردند تا اقدامات دیپلماتیک انجام دهد و در عین حال مورد احترام دولت های محلی هم باشد. وقتی دیگر دیپلمات ها و مبلغان فرانسوی از اقدامات پتی با خبر شدند از عملکرد او عصبانی شدند. آنها پتی را متهم کردند که روسپی یا صیغه فابر بوده است و مدعی شدند که دولت صفوی تنها به دلیل اغواگری هایش از او استقبال کرده است. مخالفان پتی او را به چیزهای زیادی متهم کردند و ادعاهای بی اساس کردند. آنها او را فاحشه، اغواگر، مرتد، قاتل، دزد و خیانتکار می نامیدند. شایعاتی در مورد اقدامات دیپلماتیک او در ایران و گرجستان پخش شد و نشان داد که او فقط از طریق اغواگری می توانسته در آنجا نفوذ داشته باشد. بسیاری از منابع تجربیات او را از دیدگاه مخالفانش توصیف می کنند تصویری منفی از او به نمایش می کشند. او بارها متهم شد که نه تنها معشوقه فابر، بلکه معشوقه شاه سلطان حسین، خان ایروان، و واختانگ ششم نیز بوده است. مبلغان مسیحی در ایران علناً او را تأیید نمی کردند و نگران شهرت کاتولیک های ایران بودند و او را به سوء رفتار جنسی متهم می کردند. به دلیل اینکه امامقلی بیگ، رابط پتی با مبلغان مسیحی در آن منطقه مخالف بود، اعتقادات کاتولی
ک پتی نیز تحت الشعاع قرار گرفت. دو مخالف اصلی او در قلمرو سیاسی شارل دو فریول، سفیر فرانسه در قسطنطنیه، و منشی او پیر ویکتور میشل بودند. هنگامی که فریول خبر مرگ فابر را شنیدند، میشل را به ایران فرستاد تا سفیر آنجا شود، اگرچه لویی چهاردهم در آن زمان او را تعیین نکرده بود، اما فریول ادعا کرد که میشل را فرستاده تا مشروعیت را به مأموریت دیپلماتیک بازگرداند. این دو مرد پتی را به ایجاد رسوایی در ایران و ارتکاب جنایات جنسی غیرقانونی متهم کردند. آنها همچنین پتی را به ترور فابر متهم کردند. فریول او را به عنوان «شیری توصیف کرد که در مرکز آسیا، مذهب کاتولیک و اعتبار ملت فرانسه را ویران کرد» توصیف کرد. میشل سرانجام پس از ماه ها جستجوی پتی را پیدا کرد و گفت که وقتی او را در تبریز پیدا کرد، سعی کرد به او تجاوز کرده و او را بکشد. میشل توانست جای پتی را بگیرد و مدعی شد که اعتبار فرانسه در ایران را که به اعتقاد او توسط پتی لکه دار شده بود، بازیابی می کند. او استدلال کرد که همه نابسامانی ها و رسوایی ها در مأموریت دیپلماتیک توسط او ایجاد شده است. این در حالی است که پتی پس از اینکه به ایران آمده بود، به حضور شاه دعوت شد، اما میش
ل دو سال پس از ورودش توانست به حضور شاه برسد. میشل پتی را به فرانسه فرستاد. در راه بازگشت به فرانسه، به قسطنطنیه سفر کرد، و مجبور شد پیش از سوار شدن به کشتی "اینترپرایز"، و بازگشت به فرانسه، چند ماه با فریول بماند و با مشکلات جسمی مانند سنگ کلیه و سل مبارزه کند. زندان (۱۷۰۹–۱۷۱۳). پس از بازگشت به فرانسه، پتی با حکم سلطنتی بازداشت شد و از ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۳ به اردوگاه پناهندگان در مارسی منتقل شد، جایی که بیشتر روسپی ها، زنان و بردگان در آنجا نگهداری می شدند. وقتی از اردوگاه خارج شد حدوداً ۳۵ سال داشت. او به مسموم کردن فابر، ترک مذهب کاتولیک، فحشا و تلاش برای ترور میشل متهم شد. پتی از طریق چندین دادگاه و شکایت با این اتهامات مبارزه کرد و ادعا کرد که همه این اتهامات بی اساس بوده و توسط میشل و فریول در تلاش برای لکه دار کردن شهرت او مطرح شده است. او در محاکمه های خود، نامه هایی از واختانگ ششم را در حمایت از خود نشان داد و نامه هایی از طرف بیوه فابر، آن کاتارو، ارائه کرد. وکیل پتیت استدلال کرد که پتیت به عنوان سفیر واجد شرایط است. او استدلال کرد که تلاش های او برای نجات فرانسوی محکوم به اعدام نشان دهنده مهارت های او به
عنوان یک مذاکره کننده است. خود پتی برای دفاع از شهرت خود به لویی چهاردهم نامه نوشت. او دعوای متقابلی را علیه میشل به دلیل بدهی که از فابر داشت به راه انداخت. او همچنین میشل را به تلاش برای قتل و تجاوز به او در مواردی که هنوز در ایران بودند متهم کرد. در طول محاکمه، او به جای عفو، عدالت خواست. پتی مکرراً به لوئیس دو پونچارتن، صدراعظم فرانسه که حکم بازداشت او را امضا کرده بود، نامه می نوشت تا پرونده و وضعیت او را در ذهنش تازه نگه دارد. او خود را به عنوان «قهرمان دو جانبه» یا قهرمان ایرانی توصیف کرد و زندانی شدنش را نادرست دانست. پتی با شرایط سخت زندان مبارزه کرد. اردوگاه بسیار شلوغ و کمبود غذا به شدت محسوس بود. پتی در دوران زندان همچنان به سنگ کلیه دچار بود. او احتمالاً در سال ۱۷۰۹ از زندانبان خواست کلیدها را به او تحویل دهد، و به ترتیب شورشی در زندان به راه انداخت و با پلیس تماس گرفت. او بر روی یکی از افسران پرید. و سایر زندانیان را تشویق کرد که به او بپیوندند و به زودی شورش کامل شد. او به مدت سه سال در زندان بود تا اینکه حکم یک سال دیگر زندان را دریافت کرد. او در سال ۱۷۱۳ آزاد شد. زندگی بعدی. پس از آزادی، پتی
در نهایت در سال ۱۷۱۵ به پاریس بازگشت و تمام ثروت و دارایی خود را از دست داد. در سال ۱۷۱۹، او توانست جلسه دادرسی برای ابطال تمام قضاوت های پیشین را به دست آورد. اطلاعات کمی در مورد زندگی بعدی او وجود دارد، اما حدس زده می شود که او مدتی پس از آزادی از زندان در چهل سالگی درگذشته باشد. میراث. برای قرن ها داستان ماری پتی روایت می شد اما به عنوان داستانی برای رمان ها به جای تحلیل تاریخی تلقی می شد. رمان ها شامل: پتی از تجربیات خود در ایران نوشت و آنها را برای رمان نویس آلن رنه لوساژ فرستاد. با این حال، زمانی که پونچارتین این موضوع را شنید، به لوساژ نامه نوشت و از او خواست که درخواست پتی را برای بازنویسی و انتشار خاطراتش رد کند. و و در نهایت نسخه خطی اصلی پتیت گم شد. ترجمه در ایران. کتابی که ایوان گرس با عنوان برلاندر زیبا: سفیر در ایران، نوشت؛ در سال ۱۳۷۰ با عنوان «سفیر زیبا: سرگذشت و سفرنامهٔ فرستادهٔ فرانسه در دربار شاه سلطان حسین صفوی» توسط علی اصغر سعیدی ترجمه و توسط انتشارات تهران به چاپ رسید. جستارهای وابسته. دربارهٔ فریول نگاه کنید به: Saint-Priest, A. "Mémoire sur l'ambassade de France en Turquie, ed Charle
s Schefer" (پاریس: Leroux, 1877).
ویکتورینا باکاوویچووا (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. او در دوران خود یک هنرپیشه زن شناخته شده بود که گفته می شد برای هر اجرای خود ۱۰ روبل دریافت می کرد. او در سال ۱۸۵۶ با نقاش لهستانی-فرانسوی «ووادیسواف باکاوویچ» ازدواج و در سال ۱۹۶۱ از او جدا شد. این ازدواج منجر به تولد فرزند پسری به نام «استفان باکاوویچ» در سال ۱۸۵۷ شد که بعدها همچون پدرش نقاش شد. ویکتورینا در گورستان پوونسکوفسکی به خاک سپرده شده است.
ان جی سی ۷۰۷۳ () یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله ۲۳۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی بزغاله قرار دارد. کهکشان NGC 7073 توسط ستاره شناس آلبرت مارت در ۲۵ اوت ۱۹۶۴ کشف شد.
ان جی سی ۷۰۷۴ () یک کهکشان عدسی شکل لبه ای است که در فاصله ۱۴۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی اسب بزرگ واقع شده است. کهکشان NGC 7074 توسط ستاره شناس آلبرت مارت در ۱۶ اکتبر ۱۸۶۳ کشف شد.
ان جی سی ۷۰۷۵ () یک کهکشان بیضوی با انتشار رادیویی است که در فاصله حدود ۲۹۰ میلیون سال نوری از زمیت در صورت فلکی درنا قرار دارد. کهکشان NGC 7075 توسط اخترشناس جان هرشل در ۴ سپتامبر ۱۸۳۴ کشف شد.
ان جی سی ۷۰۷۷ () یک کهکشان کوتوله فشرده آبی عدسی شکل است که در فاصله حدود ۵۶ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی دلو قرار دارد. این کهکشان در ۱۱ اوت ۱۸۶۳ توسط ستاره شناس آلبرت مارت کشف شد.
ان جی سی ۷۰۸۰ () یک کهکشان مارپیچی میله ای است که در فاصله ۲۰۴.۵ میلیون سال نوری در صورت فلکی روباهک قرار دارد. قطر تخمینی آن در حدود ۱۰۰۰۰۰ سال نوری است که از نظر اندازه شبیه راه شیری است. کهکشان NGC 7080 توسط ستاره شناس آلبرت مارت در ۶ سپتامبر ۱۸۶۳ کشف شد.
رابرت ویلیام بمر (); (زاده ۸ فوریه ۱۹۲۰ – درگذشته ۲۲ ژوئن ۲۰۰۴) دانشمند رایانه بود که بیشتر به خاطر کارش در آی بی ام در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ شناخته شد. سنین جوانی و تحصیل. بمر در سالت اس تی ئی. ماری، میشیگان به دنیا آمد، در سال ۱۹۳۶ از مدرسه کرنبروک کینگزوود فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۴۰ مدرک کارشناسی (BA) در رشته ریاضیات را در کالج البیون گرفت. او در سال ۱۹۴۱ مدرک مهندسی هوافضا را در موسسه فنی کرتیس رایت دریافت کرد. حرفه. بمر کار خود را به عنوان آیرودینامیک در شرکت هواپیماسازی داگلاس در سال ۱۹۴۱ آغاز کرد، سپس از سال ۱۹۵۱ برای شرکت رند کورپوریشن، از سال ۱۹۵۷ برای آی بی ام، از سال ۱۹۶۵ برای یو ان ای وی ای سی -اسپری رند ، از سال ۱۹۶۵ برای بول، از سال ۱۹۷۰ در جنرال الکتریک و از سال ۱۹۷۴ برای هانی ول کار کرد. درگذشت. بمر در سال ۲۰۰۴ پس از مبارزه با سرطان در سن ۸۴ سالگی در خانه خود در پوسوم کینگدام لیک تگزاس درگذشت.
سارا بیالا (؛ – ) بازیگر لهستانی تبار آمریکایی بود که در تئاتر برادوی فعالیت داشت. او در سنین خردسالی با خانواده اش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در آیووا بزرگ شد. او فن بیان و سخنوری را در دانشگاه دریک و موسیقی را در شیکاگو آموخت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بازار ترس" و "قانون یوکان" اشاره نمود.
الیزابت دودا (؛ زادهٔ ۱۹۷۹) بازیگر و روزنامه نگار اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پرستار کودک" و "بدو پسر بدو" اشاره نمود.
گُشا دوبرووُلسکا (؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۵۸) بازیگر اهل لهستان و استرالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شرق غرب ۱۰۱"، "همه قدیسین"، "تبعید" و "هراس" اشاره کرد.
مثلث ادراری تناسلی قسمت میان دوراه یا همان قدامی پرینه است. در پستانداران ماده شامل واژن و قسمت های مرتبط با اندام تناسلی داخلی است. ساختار. مثلث ادراری تناسلی ناحیه ای است که توسط یک مثلث که در راس بالایی التصاق شرمگاهی و دو راس دیگر به برجستگی تکمه ای تهیگاهی محدود شده است. اجزاء. همان طور که انتظار می رود، اجزاء تشکیل دهنده مثلث ادراری تناسلی بین نر و ماده تفاوت زیادی دارد. برخی از اجزاء عبارتند از:
این همان شب است (به انگلیسی: This Is the Night) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی و کارگردانی جیمز دموناکو است. فرانک گریلو، لوسیوس هویوس، جونا هاوئر کینگ، بابی کاناوله و نائومی واتس در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم به مدت محدود در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ در مرکز فیلم آنجلیکا منتشر شد و در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط یونیورسال پیکچرز به صورت دیجیتالی منتشر شد. داستان. در سال ۱۹۸۲، یک خانواده باید با بزرگ ترین چالش های خود روبرو شود و خانواده متوجه می شود که تنها راه زندگی این است که فردایی وجود ندارد. تولید. فیلمبرداری در ۳۰ مه ۲۰۱۸ آغاز شد. بازخوردها. در وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز ۱۳ درصد از نظرات ۸ منتقد مثبت هستند، با میانگین امتیاز ۳٫۳ از ۱۰.
فرودگاه شهید مدرس یک فرودگاه در دست ساخت و مطالعه در شادمهر، استان خراسان رضوی است که سال ۸۷ بود که کلنگ ساخت آن از مصوبات سفر هیئت دولت به خراسان رضوی با حضور غلامحسین محسنی اژه ای که وزارت اطلاعات را در دست داشت در زمینی به مساحت ۵۴۰ هکتار در منطقه ای بین مه ولات در ۲۰ کیلومتری تربت حیدریه و ۴۰ کیلومتری کاشمر در مرکزیت ۱۰ شهرستان جنوبی خراسان رضوی به زمین زده شد و بعد از مدتی تابلوی آن در محور سه راهی شادمهر به کاشمر نصب شد.
یانینا کلیمکیه ویچ (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پان تادئوش" اشاره نمود.
آلبرت هرتر (زاده ۲ مارس ۱۸۷۱ – درگذشته ۱۵ فوریه ۱۹۵۰) نقاش، تصویرگر، دیوارنگار و طراح داخلی آمریکایی بود. او در شهر نیویورک متولد شد، در لیگ دانشجویان هنر نزد جیمز کارول بکویث و سپس در پاریس نزد ژان پل لورن و فرناند کورمون تحصیل کرد. او از خانواده ای هنری بود. پدرش کریستین هرتر (1839 – ۱۸۸۳)، شرکت برادران هرتر، یک شرکت برجسته طراحی داخلی و مبلمان در نیویورک را تأسیس کرد. برادران هرتر در سال ۱۹۰۶ تعطیل شدند و آلبرت در سال ۱۹۰۹ هرتر لومز را تأسیس کرد، یک شرکت طراحی و تولید ملیله و پارچه که به نوعی جانشین شرکت پدرش بود. شخصی. او در پاریس با یک دانشجوی هنر آمریکایی به نام ادل مک گینس آشنا شد. آنها در سال ۱۸۹۳ ازدواج کردند و صاحب سه فرزند شدند: اوریت آلبرت (۱۸۹۴ – ۱۹۱۸)، کریستین آرچیبالد (۱۸۹۵ – ۱۹۶۶) و لیدیا آدل (۱۸۹۸ – ۱۹۵۱). این زوج در ژاپن به ماه عسل رفتند، سپس برای اولین سالهای ازدواج خود به پاریس بازگشتند. در سال ۱۸۹۸ آنها به ایالات متحده بازگشتند و یک ویلا به سبک مدیترانه ای به نام "نزدیک برگزیده" (که بعدها "The Creeks" نامیده شد) در ایست همپتون، نیویورک، با یک استودیو برای هر یک از آنها ساختند. مادر هرتر ع
مارتی به نام «ال میراسول» در سانتا باربارا، کالیفرنیا ساخت، که خانواده زمستان ها را در آنجا سپری کردند. پس از مرگ مادرش، هرتر و همسرش عمارت را بازسازی کردند و آن را به یک هتل بوتیک تبدیل کردند. پسر اوریت و دخترش لیدیا نیز هنرمند شدند اگرچه اوریت در سن ۲۴ سالگی در جنگ جهانی اول کشته شد. پسر کریستین یک سیاستمدار شد و به عنوان فرماندار ماساچوست و بعداً وزیر امور خارجه ایالات متحده در زمان دوایت دی. آیزنهاور خدمت کرد. ادل هرتر یکی از اعضای مؤسس کلوپ جهان وطنی شهر نیویورک بود و از او به عنوان نقاش طبیعت بی جان و پرتره های "جامعه" یاد می شود. تصاویر. او جلدهای مجله مجله خانه بانوان و مجلات دیگر را نقاشی کرد و تعدادی کتاب را تصویرسازی کرد. او چندین پوستر جنگ جهانی اول خلق کرد. ملیله. اگرچه آقای هرتر یک نقاش حرفه ای است، اما به شدت از بافت ملیله که با کار شخصی در بافندگی ساخته شده است، قدردانی می کند. به خصوص باید مجموعه ای از ۲۶ پانل که اکنون در دستگاه های بافندگی وجود دارد، جالب باشد، که "داستان نیویورک را" به روزهایی بازمی گرداند که پیتر استیوسانت پیپ ساقه بلند خود را دود می کرد و به هلندی نفرین می کرد." طراحی داخ
لی. هرتر برای تئاتر لوو وارفیلد (۱۹۲۳) در سانفرانسیسکو، فضاهای داخلی احیای استعمار اسپانیا را طراحی کرد، از جمله نقاشی دیواری از رقصندگان به سبک اسپانیایی در بالای محوطه. او فضاهای داخلی معماری احیای بیزانس را برای تئاتر مارتین بک برادوی (۱۹۲۴) در شهر نیویورک طراحی کرد، که در سال ۲۰۰۳ به تئاتر آل هیرشفلد تغییر نام داد. نهرها. در سال ۱۸۹۴، به عنوان هدیه عروسی مادر داماد، مری مایلز هرتر، این زوج دریافت کردند. قطعه زمین بین بزرگراه مونتاک و برکه جورجیکا، در شرق همپتون، لانگ آیلند. در سال ۱۸۹۹، آنها «نهرها» ویلایی ۴۰ اتاقه به سبک مدیترانه ای را ساختند که توسط معمار گروسونور آتربری طراحی شده بود. این املاک حدود یک مایل اسکله در خور جزر و مد داشت. ویلا شامل استودیوهای هنرمندان «او و او» بود تا هر کدام فضای کاری خود را داشته باشند. آدل هرتر باغ های وسیع را طراحی کرد. در سال ۱۹۱۲، آلبرت هرتر یک استودیوی بزرگتر ساخت، فضایی به ابعاد ۵۶ در ۳۵ فوت که به عنوان یک تئاتر خصوصی دو برابر شد، «جایی که انریکو کاروسو، ایزدورا دانکن و آنا پاولوا اجرا می کردند.»
سی%2F۲۰۲۳ پی۱ () (نیشیمورا) یک دنباله دار با دوره طولانی است که توسط هیدئو نیشیمورا در ۱۲ اوت ۲۰۲۳ کشف شد. با قوس مشاهده هفت ماهه، دوره مداری این دنباله دار ۴۳۴ سال تخمین زده می شود. خروج از مرکز ۰٫۹۹۶ به این دنباله دار یک محور نیمه اصلی (متوسط فاصله از خورشید) در حدود 57 AU می دهد، که با میانگین فاصلهٔ اریس در ۶۸ واحد نجومی قابل مقایسه است. این دنباله دار منظومه شمسی را ترک نخواهد کرد و در سال ۲۲۲۷ به آفلیون (دورترین فاصله از خورشید) خواهد رسید. اخترشناس آماتور ژاپنی هیدئو نیشیمورا این دنباله دار را در بررسی تصویرهایی که او با استفاده از لنز تله فوتو ۲۰۰ میلی متری f/3 که روی دوربین Canon EOS 6D نصب شده بود، در ۱۲ اوت ۲۰۲۳، زمانی که این دنباله دار ۱٫۰ واحد نجومی از خورشید داشت، کشف کرد. او همچنین آن را در تصویرهایی که شب قبل از کشف در میدان دید او قرار داشته بودند، یافت. تصویرهای پیش از کشف در ۱۹، ۲۴ و ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳ از PanSTARRS توسط رابرت وریک شناسایی شد و قوس رصدی این دنباله دار را تا هفت ماه افزایش داد.
مرز سبز (به لهستانی: Zielona granica) فیلمی است در گونهٔ درام، محصول سال ۲۰۲۳، به کارگردانی آگنیشکا هولاند، که نخستین بار ۵ سپتامبر ۲۰۲۳، در هشتادمین دورهٔ جشنوارهٔ بین المللی فیلم ونیز، به نمایش درآمد. کارگردان توانست جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران این رویداد را از آن خود کند.
روابط بین ویتنام و چین (، پینیین: "Zhōng-Yuè Guān Xì" ; ) به مدت چندین هزار سال گسترده بود و به ویژه ویتنام شمالی طی دوران تاریخی تحت تأثیر شدید حوزه فرهنگی چین بود. با وجود پیشینه چین کره ای بودن و سوسیالیستی آنها، این که ویتنام به تسخیر سلف امپریالیستی چین مدرن درآمد و همچنین تنش های امروزی روابط دوطرف را محتاطانه ساخته است. جمهوری خلق چین (PRC) که توسط حزب کمونیست چین اداره می شود، در طول جنگ ویتنام به ویتنام شمالی و حزب کمونیست ویتنام (CPV) کمک کرد در حالی که جمهوری چین مستقر در تایوان با ویتنام جنوبی متحد بود. روابط تایوان و ویتنام با روابط ویتنام جنوبی و تایوان آغاز شد و در سطوح غیررسمی انجام می شود. پس از سقوط سایگون در سال ۱۹۷۵ و در پی آن اتحاد مجدد ویتنام در سال ۱۹۷۶، روابط طرفین رو به سردی گذاشت. ویتنام خمرهای سرخ، حزبی که مورد حمایت چین بود و مرتکب نسل کشی شده بود را از قدرت در کامبوج برکنار کرد. چین در سال ۱۹۷۹ به ویتنام حمله کرد و جنگ چین و ویتنام آغاز شد. چین تسلط ویتنام بر هندوچین را ناشی از میراث تاریخی ویتنام (مین مانگ) می پنداشت، در حالی که ویتنام تمایل داشت در مرزهای غربی اش همسایگان دوست ب
ا ویتنام (لائوس و کامبوج) داشته باشد. حملات و زد و خوردهای در مرزها آغاز شد که در آن چین و ویتنام از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۰ با یک جنگ طولانی مرزی جنگیدند. دو کشور در سال ۱۹۹۱ رسما روابط دیپلماتیک خود را عادی کردند. اگرچه هر دو طرف از آن زمان برای بهبود روابط دیپلماتیک و اقتصادی خود تلاش کردند، اما دو کشور همچنان بر سر مسائل سیاسی و سرزمینی در دریای چین جنوبی (یا دریای شرقی) اختلاف دارند. چین و ویتنام ۷۹۶ مایل مرز مشترک دارند. در سال ۲۰۱۴، نظرسنجی انجام شده توسط مرکز تحقیقات پیو نشان داد که ۸۴ درصد ویتنامی ها نگران هستند که اختلافات مربوط به دریای چین جنوبی منجر به درگیری نظامی شود. با این حال، دو کشور برای خویشتن داری و همچنین ثبات حال و آینده تلاش کرده اند. احزاب سیاسی دو کشور، اگرچه با نگرانی های متعددی مواجه بودند، اما از آن زمان تاکنون روابط ایدئولوژیک خود را حفظ کرده اند.
شیطان وجود ندارد (به هپبورن: Aku wa Sonzai Shinai) فیلمی است در گونهٔ درام، محصول سال ۲۰۲۳، به نویسندگی و کارگردانی ریوسوکه هاماگوچی، که نخستین بار ۴ سپتامبر ۲۰۲۳ در هشتادمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. این فیلم توانست برندهٔ جایزه بزرگ هیئت داوران و جایزهٔ فدراسیون بین المللی منتقدان فیلم در جشنواره فیلم ونیز شود و همچنین جایزهٔ بهترین فیلم در مراسم سالیانهٔ جوایز فیلم آسیایی و جشنواره فیلم لندن را به دست آورد.
کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چینی (CPPCC , )، همچنین به عنوان PCC خلق (Chinese، ) یا صرفاً پی سی سی (政协)، یک نهاد مشاوره سیاسی در جمهوری خلق چین و از بخش های مرکزی سیستم جبهه متحد حزب کمونیست چین است. اعضای آن در مورد مسائل سیاسی و اجتماعی به ارگان های دولتی مشاوره و پیشنهاد می دهند. با این حال، این کنفرانس یک نهاد بدون قدرت قانونگذاری واقعی است. با این که که مشاوره انجام می شود، این نهاد توسط حزب کمونیست نظارت و هدایت می شود. این نهاد به طور سنتی متشکل از نمایندگان ح ک چ و سازمان های مردمی آن، هشت حزب سیاسی با مجوز قانونی تابع حزب کمونیست، و همچنین اعضایی ظاهراً مستقل است. ریاست این نهاد را یکی از اعضای کمیته دائمی دفتر سیاسی حزب کمونیست چین بر عهده دارد. مطابق با استراتژی جبهه متحد، اعضای برجسته غیر عضو حزب کمونیست در میان معاونان رئیس آن قرار گرفته اند که مثال هایی از آنها چن شوتونگ، لی جیشن و سونگ چینگ لینگ است.
کاخ صفی آباد مربوط به دورهٔ صفوی است و در بهشهر، پایگاه نیروی هوایی واقع شده و این بنا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مانوئل بنسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پک زووله، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال خنک، رویال اکسل موکرون، باشگاه فوتبال لیرسه، و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است.
لیا کونیگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسرائیل است. وی را «بانوی نخست تئاتر اسرائیل» لقب داده اند. زندگی نامه. او در خانواده ای سکولار از تبار یهودیان اشکنازی زاده شد و والدینش هنرپیشگانی ییدیش بودند. او دوران کودکی خود را در لهستان و تاشکند (جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان) گذراند. پدرش در جریان هولوکاست کشته شد و او به همراه مادرش در دههٔ ۱۹۴۰ به رومانی رفت و دانشگاه ملی هنر بخارست مشغول به تحصیل شد و یک سالن نمایش یهودیان را در آنجا راه اندازی نمود. او سرانجام در سال ۱۹۶۱ به اسرائیل مهاجرت کرد. کونیگ بیشتر به زبان عبری هنرنمایی می کند، اما گاهی در اسرائیل و در سراسر جهان در تئاترهایی به زبان ییدیش بازی می کند. او به زبان های ییدیش، عبری، انگلیسی، آلمانی، لهستانی، رومانیایی و روسی سخن می گوید. دانشگاه برایلان و دانشگاه تل آویو به او مدرک دکترای افتخاری داده اند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده است.
لایل فاستر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آفریقای جنوبی است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۲۰ ،۲۳ سال و بزرگسالان آفریقای جنوبی بازی کرده است.
جوزف تینتر (؛ زادهٔ ) انسان شناس، و مورخ اهل ایالات متحده آمریکا است.
باشگاه فوتبال اورلاندو پایرتس () یک باشگاه فوتبال حرفه ای از آفریقای جنوبی مستقر در اورلاندو، سووتو است و در لیگ برتر فوتبال آفریقای جنوبی بازی می کند. این تیم بازی های خانگی خود را در استادیوم اورلاندو در سووتو انجام می دهد. از جمله مهم ترین افتخارات این تیم می توان به ۹ قهرمانی در لیگ آفریقای جنوبی، ۱ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا و ۱ قهرمانی در سوپر جام آفریقا اشاره کرد.
مارتا کاتاژینا ویکتوریا ویشنیفسکا (؛ زادهٔ ) با نام هنری ماندارینا خواننده، هنرمند رقص، طراح رقص و بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سکوت"، "کارآگاهان جنایی"، "عشق اول"، "در خیابان سپولنی" و "بدهی" اشاره کرد.
سکوت () فیلمی لهستانی به کارگردانی میخاو روسا است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم گدنیا برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی شد. کینگا پرایس نیز برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن در جشنواره فیلم گدنیا و جوایز فیلم لهستان ۲۰۲۲ شد. این فیلم درونمایهٔ مذهبی دارد و قرار بود نخستین فیلم از یک مجموعه هشتگانه دربارهٔ تاریخ ۲۰ سالِ پیشینِ لهستان باشد.
کاترین آرنولد روزنامه نگار، پژوهشگر و استاد دانشگاه بریتانیایی است که بیشتر به خاطر مجموعه ای از پنج کتاب مشهور تاریخی دربارهٔ «لندن» شناخته می شود: «"شهر مردگان: لندن و مردگانش"» (۲۰۰۶)، «"بدلام: لند و دیوانگانش"» (۲۰۰۸)، «"شهر گناه: لندن و بدی ها و پلیدی هایش"» (۲۰۱۰)، «"دنیای زیرزمینی لندن: جنایت و مکافات در پایتخت"» (۲۰۱۲) و «"زندگی بلورین در لندن شکسپیری"» (۲۰۱۵). جدیدترین کتاب او «"همه گیری ۱۹۱۸: داستان مرگبارترین آنفولانزا در تاریخ"» است که در سال ۲۰۱۸ نوشته شده است. کاترین آرنولد مدرس زبان انگلیسی در کالج گیرتون، کمبریج و دارای مدرک فوق لیسانس روان شناسی است.
«حالت فلش» ترانه ای از خوانندهٔ و درگ کوئین برزیلی پابلو ویتار به همراه خوانندهٔ انگلیسی چارلی ایکس سی ایکس می ‎باشد که در ۲۵ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۹ به عنوان تک آهنگ اصلی ئی پی ۱۱۱ ۱ آلبوم و ۱۱۱ ویتار منتشر گردید. این ترانه بعد از «بدستش اوردم» که متعلق به میکس تیپ پاپ ۲ چارلی دومین همکاری چارلی ایکس سی ایکس و ویتار می باشد و بعد از این ترانه «بلرزونش» از "چارلی" سومین همکاری آن ها می باشد.
فردریک لگروس کلارک (؛ ۸ فوریهٔ ۱۸۱۱ – ۱۹ ژوئیه ۱۸۹۲) پزشک و جراح اهل بریتانیا بود. فردریک در لندن زاده شد و پدرش یک تاجر محلی بود. وی در ۹ سپتامبر ۱۸۴۱ با هریت اَن ویلمر در سنت ماری لبون لندن و در ۱۵ ژوئن ۱۸۵۸، با هنریتا دراموند در تن بی پمبروکشر ولز ازدواج کرد. فردریک در ۱۹ ژوئیه ۱۸۹۲ در خانه خود، سونوکس، کنت درگذشت.
مگس گیرهای فیروزه ای سرده ای از پرندگان خانواده مگس گیران جهان قدیم Muscicapidae است. این سرده دارای ۱۱ گونه زیر است: مگس گیر جنگلی بورو در گذشته در سردهٔ "Rhinomyias" جای داشت اما زمانی که یک مطالعه تبارزایی مولکولی در سال ۲۰۱۰ نشان داد که "Rhinomyias" چند ماهی است به سردهٔ "Eumyias" منتقل شد.