Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مویزس پانیاگوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال آلویز ردی بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بولیوی بازی کرده است. زندگی شخصی. مویزس پانیاگوا در تاریخا به دنیا آمد او برادر کوچک تر فوتبالیست حرفه ای دیگر، امانوئل پانیاگوا است که او نیز برای آلویز ردی بازی می کند. این دو در سنین پایین به فوتبال علاقه مند شدند و در زمین فوتسال «لوس مینروس» در محله فاطیما در تاریجا بازی کردند. باشگاه فوتبال آلویز ردی. پس از عملکردهای چشمگیر در مسابقات قهرمانی ملی زیر ۱۶ سال در مه ۲۰۲۲، مویزس پانیاگوا توسط تیم حرفه ای استعدادیابی آلویز ردی شناسایی شد. او در نیمه دوم فصل ۲۰۲۲ به این باشگاه پیوست و همراه با برادرش بازی کرد. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۲، او به جوان ترین بازیکنی تبدیل شد که در لیگ دسته اول فوتبال بولیوی گلزنی کرده و تنها گل را در اولین بازی خود در پیروزی ۱–۰ برابر باشگاه فوتبال رویال پاری به ثمر رساند. بیست و چهار ساعت پس از اولین بازی حرفه ای خود، او در پیروزی تیم ذخیره آلویز ردی برابر همان حریف شرکت کرد که این باشگاه مستقر در لاپاز با نتیجه ۵–۲ پیروز شد و مویزس پانیاگوا
دو گل به ثمر رساند. به دلیل ناآرامی های مدنی در شهرستان سانتا کروز، فدراسیون فوتبال بولیوی فصل ۲۰۲۲ لیگ برتر بولیوی را پیش از موعد به پایان رساند و مویزس پانیاگوا باید تا سال بعد منتظر می ماند تا دوباره برای آلویز ردی بازی کند. در دومین حضورش برای باشگاه، او گل چهارم را در پیروزی ۵–۰ برابر باشگاه فوتبال لیبرتا گران ماموره به ثمر رساند. او در جام لیبرتادورس به میدان رفت و سپس به اکوادور سفر کرد تا نماینده بولیوی در قهرمانی زیر ۱۷ سال آمریکای جنوبی ۲۰۲۳ باشد. پس از شروع چشمگیرش در کارنامه، او با انتقال به اروپا مرتبط شد و رئیس باشگاه، آندرس کاستا، اعلام کرد که «پیشنهادهای مشخصی» دریافت شده است. دوران ملی. مویزس پانیاگوا برای اولین بار در مه ۲۰۲۲ به تیم ملی زیر ۱۷ سال بولیوی دعوت شد. در قهرمانی زیر ۱۷ سال آمریکای جنوبی ۲۰۲۳، او در پیروزی ۲–۱ برابر پرو گلزنی کرد و همچنین برای گل برنده، به برایان ممانی پاس گل داد.
مارتین مونداسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی بازی کرده است. دوران باشگاهی. مارتین مونداسا در اویه، شیلی به دنیا آمد و در آکادمی فوتبال زادگاهش، آکادمی شهرداری فوتبال اویه، و تیم زیر ۱۳ سال باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی فعالیت کرد تا اینکه در سال ۲۰۲۲ به رده های جوانان باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو پیوست. مونداسا در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۴ در بازی لیگ برتر فوتبال شیلی مقابل باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو اولین بازی حرفه ای خود را انجام داد. او به تیم اول پیوست زیرا سرمربی فرناندو دیاز به یک بازیکن برای پایان جلسه تمرینی نیاز داشت. او در دومین بازی رسمی اش در مقابل کابرولا در ۷ آوریل همان سال با زدن دو گل، رکوردهایی از بازیکنانی مانند الکسیس سانچز و خیسون وارگاس را شکست. دو هفته بعد، او دوباره در پیروزی ۲–۰ مقابل اوهیگینس گلزنی کرد. با کوکیمبو یونیدو، مونداسا همچنین در جام سودآمریکا ۲۰۲۴ شرکت کرد و در برابر باشگاه فوتبال اسپورتیوو لوکنیو و راسینگ کلاب به میدان رفت. دوران ملی. در دوران جوانی، مونداسا
به تیم زیر ۱۶ سال شیلی دعوت شد. در طول سال ۲۰۲۴، مونداسا به طور مرتب به تورنمنت های دوستانه و اردوهای تمرینی تیم ملی زیر ۲۰ سال شیلی دعوت شد تا برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۵ آماده شود. به عنوان یک عضو تیم زیر ۱۸ سال شیلی، او در تورنمنت لئونل سانچز در اکتبر ۲۰۲۴ شرکت کرد.
باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو () یک باشگاه فوتبال مستقر در کوکیمبو، شیلی است که در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال شیلی، بالاترین رده لیگ فوتبال در این کشور، به رقابت می پردازد. تاریخچه. این باشگاه در تاریخ ۳۰ اوت ۱۹۵۸ تأسیس شد. در سال ۲۰۰۵، این باشگاه در تورنمنت آپرتورا لیگ برتر به مقام دوم رسید و در فینال به باشگاه فوتبال یونین اسپانیولا باخت. با این حال، باشگاه در تورنمنت کلاسورا عملکرد ضعیفی داشت و تنها یک رتبه با سقوط فاصله داشت. کوکیمبو در سال ۲۰۱۸ قهرمان پریمرا لیگ بی شد و پس از ۱۴ سال غیبت به لیگ برتر فوتبال شیلی بازگشت. این باشگاه در فصل ۲۰۱۹ عملکرد فوق العاده ای داشت و در جدول لیگ پنجم شد و برای اولین بار در ۲۸ سال به مسابقات قاره ای راه یافت. در سال ۲۰۲۰، این باشگاه فصل ضعیفی را در لیگ برتر تجربه کرد و در نهایت سقوط کرد. با این حال، آن ها در جام سودآمریکا ۲۰۲۰ عملکرد عالی داشتند و به مرحله نیمه نهایی رسیدند و توسط قهرمان آن دوره، باشگاه فوتبال دیفنسا جاستیکیا حذف شدند و تیم های قابل توجهی مانند باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور و باشگاه ورزشی هوانکایو را در مسیر خود حذف کردند. ورزشگاه خانگی. استادیوم خانگی کو
کیمبو یونیدو استادیوم شهرداری فرانسیسکو سانچز روموروسو است که در کوکیمبو، شیلی واقع شده است. این استادیوم دارای پیست دو و میدانی است، اما عمدتاً برای مسابقات فوتبال استفاده می شود. استادیوم قبلی در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۷۰ افتتاح شد و ظرفیت آن ۱۷٬۷۵۰ نفر بود. در سال ۲۰۰۷، این استادیوم به عنوان یکی از مکان های برگزاری جام جهانی زیر ۲۰ سال زنان ۲۰۰۸ انتخاب شد. برای رعایت استانداردهای فیفا، یک استادیوم کاملاً جدید ساخته شد. ظرفیت آن از ۱۵٬۰۰۰ به ۱۸٬۷۵۰ افزایش یافت. استادیوم جدید به شکل کشتی طراحی شده است تا به سنت دریایی کوکیمبو ادای احترام کند. این شهر به خاطر بندر و داستان های دزدان دریایی اش مشهور است. استادیوم در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۰۸ افتتاح شد.
خزانه داری ابهیدارما () یا ابهیدارما کوشا بهاشیا ، خزانه متافیزیک با تفسیر خود، یک متن کلیدی در آیین بودایی است که توسط محقق هندی بودایی واسوباندو در قرن چهارم یا پنجم میلادی به زبان سانسکریت نوشته شده است. دو شاگرد هیون تسیانگ، هوآی سو و کوئی چی، تفسیرهایی دربارهٔ کوشا نوشتند که گم شده اند. در قسمت چهارم کتاب نیز آمده است. چهار نوع کارما وجود دارد؛ یعنی کارماهایی هستند که نتایج متفاوتی دارند که ماهیتا تیره و متفاوت هستند یا برخی کارماها هستند که به گونه ای دیگر میوه می دهند. یا کارماهایی هستند که سیاه یا سفید هستند و نتایج متفاوتی دارند. کارماهایی هم هستند که نه سیاه هستند و نه سفید و نتایج متفاوتی ندارند. "خزانه متافیزیک با تفسیر خود" یک رساله محوری دربارهٔ تفکر اولیه بودایی است که در حدود قرن چهارم یا پنجم توسط فیلسوف بودایی هندی واسوباندو نوشته شده است. این اثر، آموزه های بودا را که توسط مکتب سرواستیواده اولیه بودایی ترکیب و تفسیر شده است، در حالی که بحث های اعتقادی عمده ای را که پیرامون آن ها شکل گرفته است، به ویژه آن نقاط اختلاف با نظام فکری ساترانتیکا («پیروان کتاب مقدس») ثبت می کند. خزانه داری ابهیدار
ما با استفاده از روش شناسی و اصطلاحات سیستم ابهیدارما بودایی، تجزیه و تحلیل مفصلی از آموزه های اساسی، مانند نظریه های اولیه ذهن بودایی، کیهان شناسی، عملکرد کارمان، حالات و اعمال مراقبه، و متافیزیک خود ارائه می دهد. یکی از ویژگی های منحصر به فرد آن، نحوه ارائه نظرات مختلف مکاتب بودایی و برهمنی است که در زمان واسوباندو در هند کلاسیک فعال بودند. این اثر شامل نه فصل است (که آخرین فصل آن به هشت فصل اول ملحق شده است) که از توصیف جهان بی خواب از طریق مسیر و شیوه هایی که منجر به بیداری و در نهایت به دستاوردهای معنوی نهایی می شود که حالت بیداری را تشکیل می دهند، نشأت می گیرد؛ بنابراین، در تحلیل خود از وضعیت بیدار، عناصری را که دنیای مادی و ذهنی موجودات ذی شعور را می سازند، حالات ذهنی سالم و ناسالم که در ذهن آنها پدید می آید، ساختار کیهان، متافیزیک کنش (کارمان) و نحوه به وجود آمدن آن، و ماهیت نگرش های ذهنی گرایشی و خفته را پوشش می دهد. رساله در پرداختن به مسیر و اعمالی که به بیداری منتهی می شود، درک سرواستیدا از روش های رفع آلودگی ها از طریق تحقق چهار حقیقت شریف و مراحل تزکیه معنوی را ترسیم می کند. با توجه به حالت بیدا
ری، خزانه داری ابهیدارما شرح مفصلی از انواع مختلف دانش و حالات مراقبه ای می دهد که توسط تمرین کنندگانی که به بالاترین مراحل مسیر می رسند، به دست می آیند. این کتاب از آداب و رسوم ایرانی به عنوان نمونه هایی از رفتارهای متجاوزانه یاد می کند که بودایی ها باید آنها را اشتباه تشخیص دهند. موارد زیر در ترجمهٔ هیون تسیانگ از این رساله است: برای مثال، «برخاسته از جهل»، در معابد هترودوکس، [بر اساس] این دارما، آنها آگاهانه کشتار را انجام می دهند. همچنین پادشاهان بر اساس قوانین دنیوی، دشمنان خود را اعدام می کنند و اراذل و اوباش را از بین می برند و معتقدند که کشتار، شایستگی زیادی به دست می آورد. همچنین پارسیان بیان می کنند که وقتی پدر و مادر فرد مسن و بیمار باشند، اگر در پایان عمر از ناراحتی و رنج معاف شوند، شایستگی عالی خواهد داشت. همچنین، مسیر هترودوکسی بیان می کند که کسی که مارها، عقرب ها، هورنت ها و غیره را - آنهایی که برای مردم سمی هستند - سلاخی می کند، شایستگی عالی را به همراه دارد. «کارما فالا» اصطلاحی در هندوئیسم و یوگا است که به نتایج اعمال یک فرد اشاره دارد. این اصطلاح از سانسکریت، کارما به معنای «عمل» یا «کار» و
فالا phala به معنای «نتیجه»، «ثمره» یا «پاداش» گرفته شده است. کارما فالا اغلب به عنوان «ثمره اعمال» ترجمه می شود. در دنیای غرب، کارما معمولاً به عنوان مفهومی در نظر گرفته می شود که در نهایت کسی بر اساس اعمالش آنچه را که لیاقتش را دارد به دست می آورد. اعمال بد یا منفی منجر به کارما فالای بد می شود، در حالی که انجام کارهای خوب منجر به کارما فالای خوب می شود.
انگکور تام (، به معنی "شهر بزرگ")، که با عنوان نوکور تام (، Nokor Thom) نیز شناخته می شود؛ در کامبوج امروزی واقع شده است و آخرین و پایدارترین پایتخت امپراتوری خمر بود که در اواخر قرن دوازدهم توسط پادشاه جایاورمان هفتم تأسیس شد این شهر مساحتی برابر با ۹ کیلومتر مربع دارد که در آن چندین بنای مربوط به دوره های پیشین و همچنین بناهایی که توسط جایاوارمان و جانشینانش ساخته شده اند، قرار دارند. در مرکز شهر معبد دولتی بایون قرار دارد و دیگر مکان های مهم در اطراف میدان پیروزی واقع شده اند. این سایت یکی از جاذبه های گردشگری جنوب شرق آسیا است. در مرکز شهر، معبد دولتی جایاورمان، بایون، با سایر مکان های اصلی در شمال میدان پیروزی قرار دارند. ریشه شناسی. انگکور تام () نام تحول یافته از نوکور تام است () که به دلیل عدم توجه به تلفظ و نامیدن، نام صحیح تلقی می شود. واژه "نوکور" (، ) از واژه سانسکریتی "ناگارا" (Devanāgarī، नगर) به معنای "شهر" گرفته شده است که با کلمه خمری "تام" (، ) با معنای "بزرگ یا عظیم" ترکیب شده تا عبارت نوکور تام ("Nokor Thom)" را تشکیل دهد و سپس به نام فعلی آنگکور تام ("Angkor Thom)" تغییر می یابد. تاریخچه.
انگکور تام به عنوان پایتخت امپراتوری خمر توسط جایاورمن هفتم تأسیس شد و مرکز برنامه ساخت و ساز گسترده او بود. یکی سنگنوشته یافت شده در شهر جایاوارمان را به عنوان داماد و شهر را به عنوان عروس او ذکر می کند.
یانگ ژوانژی (; – ) مترجم، و نویسنده بود. یک چینی مقام و مترجم متون بودایی ماهایانا به زبان چینی در طول توبا سلسله وی شمالی در دودمان های شمالی و جنوبی چین بود. او عمدتاً به عنوان نویسنده تاریخ معبد بودایی و صومعه ها لویانگ در استان هنان، در زمان پایتخت امپراتوری وی، به یاد می آید. او گردآورنده "گزارشی از تمام صومعه های وئویانگ" است. انگیزه یانگ برای ارائه یک نمای کلی از پایتخت این بود که شهر در طول مبارزات جانشینی که با پایان دادن به سلسله وی شمالی رخ داد، با هدف حفظ خاطره ظاهر شهر در دوران شکوفایی آن بود. این شهر در زمان امپراتور امپراتور شیائوون 魏孝文帝 (r. 499-471) کاملاً ویران شد. در عین حال، کتاب او را می توان نقدی بر تجملاتی دانست که خاندان امپراتوری و خانواده های ثروتمند به جای سرمایه گذاری در امور اقتصادی و نظامی، برای مقاصد مذهبی هزینه می کردند.
لیزا هیلتون (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز، تهیه کننده موسیقی و نوازنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط کنتارو میورا نوشته و مصورسازی شده است. این مجموعه از نوامبر ۲۰۱۳ تا مارس ۲۰۱۴ در مجله سینن مانگای "یانگ انیمال" از انتشارات هاکوسنشا به صورت سریالی منتشر شد و فصل های آن در یک جلد تانکوبون جمع آوری شد. "گیگانتو ماکیا" اولین اثر اصلی تکمیل شدهٔ میورا در مدت ۲۴ سال پس از مجموعه مانگای "برزرک" به شمار می رود. داستان. داستان ۱۰۰ میلیون سال در آینده پس از رویدادی به نام «ویرانی عظیم» روایت می شود. هیولاهای بزرگی به شکل حشره در زمین های بایر پرسه می زنند، که توسط امپراتوری المپ در جنگ حماسی خود علیه آلسیونئوس و نیروهای جهنمی او استفاده می شوند. گلادیاتور دلوس، عارف پروم و تایتان گوهرا، وظیفه پایان دادن به خونریزی و نجات سیاره را بر عهده دارند.
عشق در نگاه اول یک تجربه شخصی و یک استعاره رایج در آثار خلاقانه است: یک شخص یا شخصیت یک جاذبه عاشقانه آنی، شدید و در نهایت طولانی مدت نسبت یک غریبه که او را برای اولین دیده، احساس می کند. شاعران و نویسندگان این احساس از زمان پیدایش یونان باستان توصیف کرده اند. مفاهیم تاریخی. یونانی. در دنیای کلاسیک، پدیده «عشق در نگاه اول» در چارچوب یک مفهوم کلی تر از عشق پرشور، نوعی جنون یا به قول یونانی ها، "تیا مانیا" («دیوانگی از جانب خدایان») شناخته می شد. این اشتیاق عاشقانه از طریق یک اثر روان شناختی استعاری و اسطوره ای پیچیده شامل «تیرهای عشق» یا «'پیکان های عشق» توصیف می شود، که اغلب از اساطیری چون اروس یا کوپید و گاهی از طرف خدایان اساطیری دیگر چون فم سرچشمه می گیرد. گاهی گفته می شد که سرچشمه تیرها تصویر زیبای خود مقصود عشق است. اگر این تیرها به چشمان عاشق می رسید، به سمت قلب او رهسپار شده و آن «می شکافتند» و آنها را غرق در میل و اشتیاق می کردند (درد عشق). تصویر «زخم تیر» گاهی برای ایجاد تناقض و برنهاد بلاغت استفاده می شد. «عشق در نگاه اول» به عنوان فریب دادن ناگهانی و آنی عاشق از طریق عمل این مراحل توضیح داده شد و د
ر آثار یونانی و رومی متعددی به تصویر کشیده شده است. در "دگردیسی ها که" حماسه ۸ام پس از میلاد اووید است، نارکیسوس بلافاصله توسط تصویر خود (بی اطلاع او) طلسم و جذب می شود و اخو نیز در نگاه اول عاشق نارکیسوس می گردد. در "لوسیپ و کلیتفون اثر" آشیل تاتیوس، کلیتوفون عاشق تجربه خود از این پدیده را چنین توصیف می کند: «به محض اینکه او را دیدم، گم شدم؛ زیرا زخم زیبایی از هر سلاحی تیزتر است و از چشم ها تا روح را می شکافد. زخم عشق از مسیر چشم می گذرد و من اکنون قربانی انبوهی از احساسات شده ام …» تفسیر کلاسیک دیگری از پدیده «گرسنگی (اشتیاق) در نگاه اول» در "سمپوزیوم" افلاطون (حدود ۳۸۵ تا ۳۷۰ قبل از میلاد) یافت می شود، در توصیف آریستوفان از جداسازی موجودات دوگانه بدوی به مردان و زنان مدرن و جستجوی بعدی آنها برای نیمه گمشده خود آمده: … «... هنگامی که [عاشقی]... به دیدار نیمه دیگرش سعادت می یابد، هر دو چنان سرمست محبت و دوستی و محبت می شوند که طاقت نمی آورند که یک لحظه همدیگر را از نظر دور کنند».
فرهنگ کپسی یک فرهنگ اواخر میان سنگی و نوسنگی به مرکزیت مغرب بود که از حدود ۸۰۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش از میلاد ادامه داشت. این نام از شهر قفصه در تونس گرفته شده که در زمان رومیان به کپسا معروف بوده است. صنعت کپسی عمدتاً در تونس و الجزایر کنونی متمرکز بود و به طور سنتی به دو افق کپسی معمولی و "کپسی" علیا تقسیم می شود که گاهی در توالی کرونوستراتیگرافیک یافت می شوند. گاهی دوره سومی به نام "نوسنگی کپسی" (۶۲۰۰–۵۳۰۰ پ. م) نیز در نظر گرفته می شود. آن ها انواعی از یک سنت را نشان می دهند، تفاوت های بین آنها هم نوع شناختی و هم فناوری است. در این دوره، محیط مغرب به صورت ساوانای باز بود، بسیار شبیه به شرق آفریقای کنونی، با جنگل های مدیترانه ای در ارتفاعات بالاتر که در آن فاز اولیه با دوره مرطوب آفریقا همپوشانی دارد. رژیم غذایی کپسی شامل انواع مختلفی از حیوانات، از جمله نیاگاو، خرگوش، گاوگوزن و حلزون بود. شواهد کمی در مورد گیاهان خوردنی وجود دارد. در طول دوره نوسنگی بعدی کپسی، شواهدی از بزهای اهلی احتمالاً وارداتی در یک محوطه وجود دارد. با توجه به مقیاس زمانی فرهنگ کپسی، بروز گسترده در صحرا و ارتباط جغرافیایی با گویشوران نوین زبان
های آفریقایی-آسیایی، زبان شناسان تاریخی به طور آزمایشی این صنعت را با اولین گویشوران خانواده آفریقایی-آسیایی در این قاره مرتبط کرده اند. هیچ چیز در مورد دین کپسی شناخته نشده است، اما روش های تدفین آنها نشان دهنده اعتقاد به زندگی پس از مرگ است. هنرهای تزئینی از جمله هنر سنگ نگاری فیگوراتیو و انتزاعی به طور گسترده در محوطه های آنها یافت می شود و اخرا در رنگ آمیزی ابزار و اجساد دیده شده است. از پوسته تخم شترمرغ برای ساختن مهره و ظرف و از صدف های دریایی برای ساخت گردنبند استفاده می شد.
ده قره خان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۱۴ خانوار) بوده است.
گلابدان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۹ خانوار) بوده است.
رستاق، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳۳ نفر (۷۴ خانوار) بوده است.
انگوری ۱، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
خمرتو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۷ خانوار) بوده است.
قلائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۷۳ خانوار) بوده است.
سرقوچان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
کلیسای سنت مایکل در چرنا واس، اسلوونی، همچنین به عنوان کلیسای سنت مایکل در مرداب شناخته می شود (), یک کلیسای محلی از رومی کلیسای کاتولیک در اسقف نشین کاتولیک رومی لیوبلیانا است. این کلیسا به سنت مایکل تقدیم شده است و یکی از آثار برجستهٔ معمار اسلوونیایی یوژه پلچنیک در قرن بیستم است و به عنوان یک بنای ملی با اهمیت اسلوونی شناخته می شود. این کلیسا، همراه با چندین اثر دیگر پلچنیک در لیوبلیانا، در سال ۲۰۲۱ به عنوان میراث جهانی یونسکو در فهرست آثار جوژه پلچنیک در لیوبلیانا – طراحی شهری انسان محور ثبت شد.
سندقوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۵ خانوار) بوده است.
ریس فریک-واترفیلد (به ؛ زادهٔ ۱۹۹۲) کارگردان و تهیه کنندهٔ اهل بریتانیا است. وی، طراح و خالق جهان سینمایی TCU می باشد و اولین فیلم این جهان که نام دارد را در سال ۲۰۲۳ کارگردانی کرد.
پاکستان کشوری با تنوع قومی و زبانی بسیار است. گروه های قومی و زبانی پاکستان، شامل؛ پنجابی ها، پشتون ها، ، ، ، بلوچ ها، /، براهویی ها و ، همچنین تعداد قابل توجهی از گروه های کوچک تر، مانند؛ ، ، کشمیری ها، ، ، ، هزاره ها، ، ، کالاش ها، ، ، نورستانی ها، پامیری ها و سایر اقلیت های کوچکتر هستند. پناهندگان. سرشماری پاکستان شامل ۱٫۴ میلیون شهروند افغانستانی که به طور موقت در پاکستان زندگی می کنند، نمی شود. اکثریت آن ها در چهار دهه گذشته در پاکستان متولد شده اند و عمدتاً به گروه قومی پشتون تعلق دارند. آن ها همچنین شامل تاجیک ها، و دیگران می شوند. گروه های قومی اصلی. پنجابی ها. پنجابی ها یک گروه قومی - زبانی هندوآریایی بومی منطقه پنجاب بین هند و پاکستان هستند. آن ها بزرگ ترین گروه قومی پاکستان هستند. مسلمانان پنجابی سومین قوم مسلمان پیرو اسلام در جهان، و پس از عرب ها و بنگالی ها هستند. به طور سنتی، هویت پنجابی عمدتاً زبانی، جغرافیایی و فرهنگی است. هویت آن مستقل از منشأ تاریخی یا مذهب است و به کسانی اشاره دارد که در منطقه پنجاب زندگی می کنند یا با جمعیت آن مرتبط هستند و کسانی که زبان پنجابی و گویش های آن را زبان مادری
خود می دانند. ادغام و جذب بخش های مهمی از فرهنگ پنجابی هستند، زیرا هویت پنجابی صرفاً بر اساس ارتباطات قبیله ای نیست. پشتون ها. پشتون ها یک گروه قومی - زبانی ایرانی هستند و دومین قومیت بزرگ پاکستان را تشکیل می دهند. آن ها به زبان پشتو صحبت می کنند و به قبایل متعددی مانند آفریدی، دُرانی، یوسف زَی و خَتَک تقسیم می شوند که از جمله قبایل اصلی پشتون در پاکستان به شمار می روند. آن ها تقریباً ۳۸ میلیون نفر از کل جمعیت پاکستان را تشکیل می دهند و عمدتاً پیرو اسلام سنی هستند.
علی شیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
هفت گردو ۳، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
نهر میان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
گنبوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۷ خانوار) بوده است.
لیوبلیانیسا، که در قرون وسطی به نام "لیباخ" شناخته می شد، یک رودخانه در بخش جنوبی حوضه لیوبلیانا در اسلوونی است. پایتخت اسلوونی، لیوبلیانا، در کنار این رودخانه قرار دارد. لیوبلیانیسا از جنوب شهر ورهنیکا سرچشمه می گیرد و حدود پایین تر از لیوبلیانا به رودخانه ساوا می ریزد. بزرگ ترین شاخه فرعی آن کانال مالی گرابن است. با احتساب شاخه فرعی سرچشمه لیوبلیانیسای کوچک ()، طول این رودخانه است. لیوبلیانیسای کوچک پس از به لیوبلیانیسای بزرگ () می پیوندد و رودخانه مسیر خود را به عنوان لیوبلیانیسا ادامه می دهد.
پشته ۲، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
کاتیایانا (؛ (زبان سانسکریت؛ زبان پالی: "Kaccāyana"، که گاهی به "Kaccāna" خلاصه می شود؛ همچنین "Mahākaccāna" یا "Mahākaccāyana") شاگرد گوتاما بودا بود. او به عنوان یکی از ده شاگرد اصلی فهرست شده است و در بسط و توضیح بیانات مختصر بودا پیشترین بود.
هفت گردو ۲، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷ نفر (۵ خانوار) بوده است.
کاتائننیشی یا کاتیاانیپوترا ( (迦多衍尼子); یک محقق هندی بودایی بود که در زمان مسیح فعال بود. سال تولد و مرگ نامعلوم است. برهمین هندی از فرقه سرواستیواده در هند در حدود قرن دوم قبل از میلاد در خانواده ای برهمن متولد شد و بعداً به بودیسم گروید. او که یک دانشمند بزرگ بود، رساله "سرچشمه حکمت" را نوشت، که یک متن اعتقادی اصلی فرقه بود، و کمک زیادی به نظام مند کردن دکترین فرقه کرد. او اغلب به عنوان بنیان گذار فرقه سرواستیواده در نظر گرفته می شود. نام او از کاتیایانا (بودایی) یکی از شاگردان بودا منشأ گرفته است.
کتروئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴ خانوار) بوده است.
ده بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
بندر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷ نفر (۵ خانوار) بوده است.
ده میان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
بید حسینعلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
باغ خشک جنگل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴ خانوار) بوده است.
باغ فقرا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
بیدوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
ده میان سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
خرخستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
هفت گردو ۱، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده است.
ده میان علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
خادمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
خان تیلکو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
کهن آویز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
باغ احمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
جوکار ۲، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۴ خانوار) بوده است.