Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رئیس موقت بیمار خانواده دیمیو، خدمت می کند. بین فصل اول و دوم، او به معاون موقت و سپس معاون رسمی ارتقا می یابد و این موقعیت را تا فصل ششم حفظ می کند. عمویش کورادو "جونیور" ساپرانو تا اوایل فصل ششم رئیس موقت است، اما قدرت واقعی در دستان تونی باقی می ماند. در طول سریال، تونی برای متعادل کردن نیازهای متضاد خانواده خود - کارملا، دخترش میدو، پسرش ای.جی. و مادرش لیویا - با نیازهای مافیا تلاش می کند. او ویژگی های رفتاری یک جامعه ستیز خشن را نشان می دهد، با افسردگی دست و پنجه نرم می کند و مستعد حملات پانیک است. از اولین قسمت، او تحت درمان دکتر جنیفر ملفی (شخصیتی که چِیس آن را بر اساس روانپزشک خودش مدلسازی کرد) قرار می گیرد و تا قسمت یکی مانده به آخر سریال، به صورت متناوب به درمان ادامه می دهد. شخصیت تونی سوپرانو و بازی گاندولینی با تحسین گسترده منتقدان روبرو شدند. تونی اغلب به عنوان یکی از بزرگ ترین و تاثیرگذارترین شخصیت های تاریخ تلویزیون شناخته می شود. گاندولفینی برای به تصویر کشیدن این شخصیت، سه جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر مرد در یک مجموعه درام، سه جایزه انجمن بازیگران فیلم برای عملکرد برجسته توسط
یک بازیگر مرد در یک مجموعه درام و یک جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد - مجموعه تلویزیونی درام دریافت کرد. انتخاب بازیگران. جیمز گاندولفینی پس از دیدن نمونه کارش در فیلم "عشق واقعی" (۱۹۹۳) توسط مدیر انتخاب بازیگران سوزان فیتزجرالد برای تست نقش تونی سوپرانو دعوت شد و نهایتاً به دلیل هیکل درشت و استعداد بازیگری این نقش را به دست آورد. آنتونی لاپالیا ابتدا برای این نقش ابراز علاقه کرده بود، اما به دلیل مشغولیت در تئاتر برادری و تصمیم شبکه فاکس، دیگر مدنظر قرار نگرفت. دیوید چیس (خالق سریال) از استیون ون زندت (گیتاریست گروه ای-استریت باند) برای تست این نقش دعوت کرد. ون زندت که سابقه بازیگری نداشت، معتقد بود این نقش باید به بازیگران حرفه ای سپرده شود، بنابراین چیس شخصیت سیلویو دانته را مخصوص او نوشت. مایکل ریسپولی که در نهایت نقش جکی آپریل را بازی کرد، نیز کاندیدای نزدیک برای نقش تونی بود. در نسخه اولیه (پایلوت)، نام شخصیت اصلی "تامی" بود (ادای احترام به شخصیت تام پاورز که جیمز کاگنی در فیلم "دشمن عمومی" بازی کرده بود) اما اجازه استفاده از این نام گرفته نشد. نام "تونی سوپرانو" از دوست خانوادگی چیس به نام توبی
سوپرانو الهام گرفته شد. گاندولفینی برای القای خشم در نقش آفرینی هایش از روش های خاصی استفاده می کرد: - عمداً به سر خود ضربه می زد - شب زنده داری می کرد - مقدار زیادی قهوه می نوشید - با سنگی در کفش راه می رفت زندگینامه شخصیت تخیلی تونی سوپرانو. دوران کودکی و نوجوانی. تونی سوپرانو در سال ۱۹۵۹ (۱۹۵۵ در فیلم قدیسان نیوآرک) از لیویا و جانی سوپرانو به دنیا آمد. پدرش یک کاپو در خانواده جنایت دی میو بود. تونی در محله اولد فرست وارد نیوآرک نیوجرسی همراه والدین و دو خواهرش جانیس و باربارا بزرگ شد. پدربزرگ پدری او کورادو سوپرانو اهل آولینو ایتالیا بود که در سال ۱۹۱۱ به آمریکا مهاجرت کرد. او استاد سنگتراشی بود که در ساخت کلیسای محله قدیمی تونی مشارکت داشت. روابط خانوادگی تونی در خاطراتش از پدرش یاد می کند که از جانیس به عنوان پوششی برای ملاقات با همدستان جنایتکارش در پارک تفریحی کودکان استفاده می کرد. در جلسات درمان وقتی از او درباره خاطرات خوش کودکی با مادرش سؤال می شد، هیچ چیزی به یاد نمی آورد. او مادرش را زنی ستمگر و بی احساس توصیف می کند که پدرش را "به یک آدم بی خاصیت" تبدیل کرده بود. دوران جوانی در دبیرستان با کارم
ل د آنجلیس (همسر آینده اش)، آرتی بوکو و دیوی اسکاتینو آشنا شد. همچنین با پسرخاله مادری اش تونی بلوندتو رابطه نزدیکی داشت. خانواده برای تشخیص آن ها را "تونی عمو آل" و "تونی عمو جانی" صدا می زدند. تابستان ها را در مزرعه عمویش پت بلوندتو می گذراندند. در اوایل بیست سالگی، تونی بلوندتو به دلیل مشارکت در یک سرقت دستگیر شد. تونی سوپرانو قرار بود در این کار مشارکت کند اما به دلیل یک حمله عصبی پس از مشاجره با مادرش غایب بود. او سال ها ادعا می کرد این آسیب را در یک حمله خیابانی دریافت کرده است. مدت کوتاهی در دانشگاه سیتون هال تحصیل کرد قبل از آنکه برای زندگی جنایتکارانه ترک تحصیل کند. ورود به دنیای جنایت تونی بخشی از گروه غیررسمی جنایتکاران جوان شامل دوستان کودکی اش سیلویو دانته، رالف چیفارتو و جیاکومو "جکی" آپریل سینیور بود. او و جکی با سرقت از یک بازی کارت تحت مدیریت فیچ لا مانا در خانواده دی میو معروف شدند. در سال ۱۹۸۲ تحت راهنمایی پاولی "والناتس" گوالتییری اولین قتلش را انجام داد و یک قمارباز کوچک به نام ویلی اورال را کشت. پس از این قتل، پاولی به عنوان مرشد تونی در مافیا عمل می کرد. صعود به قدرت پس از مرگ پدرش در س
ال ۱۹۸۶ به دلیل آمفیزم، عمو جونیور به عنوان مرشد تونی جایگزین شد. تونی به عنوان کاپوی موقت گروه پدرش منصوب شد و این موقعیت به مرور دائمی شد. در سال ۱۹۹۵ جکی به عنوان رئیس موقت خانواده پس از زندانی شدن ارکوله "اکلی" دی میو انتخاب شد. پس از مرگ جکی در ۱۹۹۸، بحران جانشینی بین تونی و جونیور به حدی رسید که جنگ داخلی در خانواده قریب الوقوع به نظر می رسید. اما تونی با حمایت از جونیور به عنوان رئیس رسمی خانواده درحالی که خودش قدرت واقعی را در دست داشت، به این درگیری پایان داد. قتل های انجام شده توسط تونی سوپرانو. تونی سوپرانو در طول سریال شخصاً ۸ قتل را مرتکب شد. به عنوان رئیس خانواده جنایت، او مسئول مرگ افرادی بود که به دستور او کشته شدند. هشت قتل شناخته شده که همگی به صراحت در سریال نمایش داده شدند عبارتند از: ۱. ویلی اورال - با شلیک تونی کشته شد تا "استخوان سازی کند" (تبدیل به عضو رسمی مافیا شود) - سال ۱۹۸۲ در قسمت "یادت باشد". ۲. فابیان "فبی" پترولیو - توسط تونی خفه شد چون به اعضای گروه پاولی و پوسی لو داده و به برنامه حفاظت از شاهدان پیوسته بود - سال ۱۹۹۹ در قسمت "کالج". ۳. چاکی سیگنوره - با شلیک تونی کشته شد چو
ن با جونیور برای کشتن او توطئه کرده بود - سال ۱۹۹۹ در قسمت "من جینی کوزامانو را در خواب می بینم". ۴. متیو بیویلاکوا - توسط تونی و بیگ پوسی کشته شد چون قصد داشت کریستوفر مولتیسانتی (پروژه و پسرخاله تونی) را بکشد - سال ۲۰۰۰ در قسمت "از کجا تا ابدیت". ۵. سالواتوره "بیگ پوسی" بونپنسیرو - توسط تونی، سیلویو و پاولی روی یک قایق اعدام شد چون فهمیدند خبرچین اف بی آی است - سال ۲۰۰۰ در قسمت "خانه شادی". ۶. رالف چیفارتو - در یک درگیری خفه/کتک زده شد چون گمان می رفت اسب مسابقه شان "پای-او-مای" را برای پول بیمه کشته - سال ۲۰۰۲ در قسمت "هرکسی که این کار را کرد". ۷. تونی بلوندتو - با شاتگان توسط تونی کشته شد چون بدون اجازه جو پیپس و بیلی لیوتاردو را کشته بود - سال ۲۰۰۴ در قسمت "با احترام مناسب". ۸. کریستوفر مولتیسانتی - توسط تونی خفه شد پس از یک تصادف رانندگی که کریستوفر راننده بود و اعتراف کرد هنوز مواد مصرف می کند - سال ۲۰۰۷ در قسمت "کندی و هایدی". واکنش های تونی به این قتل ها: - پس از کشتن کریستوفر، تونی احساس آرامش کرد چون از شر فردی که دیگر به او اعتماد نداشت خلاص شد. - قتل فبی پترولیو از روی احساس عدالتخواهی بود چون فب
ی با لو دادن اعضای گروه فرار کرده بود. - کشتن بیگ پوسی برای تونی سنگین بود و سال ها بعد هم با پاولی و سیلویو درباره آن صحبت می کرد. - قتل رالف چیفارتو پس از مرگ مشکوک اسبشان بود و احتمالاً خشم تونی از کشته شدن استریپر تریسی نیز در آن نقش داشت. - تونی از کشتن متیو بیویلاکوا لذت برد چون انتقام سوءقصد به عزیزش بود. - کشتن تونی بلوندتو فقط برای نجات او از مرگی دردناک تر به دست فیل لیوتاردو بود. - قتل کریستوفر برنامه ریزی نشده بود، تونی پس از شنیدن نگرانی او درباره تست مواد، از فرصت استفاده کرد.
هوسپ فادیی تیگرانوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان که از تاریخ ژانویه ۱۹۱۱ تا تاریخ مارس ۱۹۱۲ سمت شهردار ایروان را برعهده داشت. زندگی نامه. تاریخ تولد و محل تولد و تاریخ درگذشت و مرگ وی نامعلوم است.
سمبات هاروتیونی (آرتمی) خاچاطریانتس (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک حقوق دان و سیاستمدار اهل ارمنستان که از تاریخ فوریه ۱۹۱۵ تا تاریخ دسامبر ۱۹۱۷ سمت شهردار ایروان را برعهده داشت. زندگی نامه. در در ایروان به دنیا آمد و از و دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
داملند () مجموعه ای از هشت انیمیشن کوتاه به نویسندگی، کارگردانی و همچنین صداپیشگی دیوید لینچ محصول سال ۲۰۰۲ است. این هشت انیمیشن در ابتدا اینترنتی از طریق وبسایت لینچ منتشر شدند و در ۲۸ مارس ۲۰۰۶ روی دی وی دی انتشار یافتند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40487552&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-10-20T08:41:40Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Boghlat&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;چپ چین منابع&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40488065&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مادلین دین کانن (متولد ۶ ژوئن ۱۹۵۹) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که به عنوان نماینده ایالات متحده برای منطقه چهارم کنگره پنسیلوانیا خدمت می کند. این ناحیه تقریباً تمام شهرستان مونتگومری، یک شهرستان حومه ای در شمال فیلادلفیا، و همچنین بخش شمال شرقی شهرستان برکس را شامل می شود. دین یک دموکرات است. او از باب و مری دین در گلنساید، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او از دبیرستان ارشد ابینگتون و سپس از دانشگاه لاسال فارغ التحصیل شد و دکترای حقوقی خود را در دانشکده حقوق دانشگاه وایدنر دلاور دریافت کرد. او همچنین سیاست و خدمات عمومی را در مؤسسه دولتی فلس دانشگاه پنسیلوانیا خواند.
سهره چاکو چندرنگ پرنده ای آوازخوان است که در جنگل های خشک یا نزدیک به آن در جنوب مرکزی آمریکای جنوبی در آرژانتین، بولیوی، اروگوئه و پاراگوئه یافت می شود. شواهد حاکی از آن است که این گونه یک فرخنده سهره نما است.
کعبه های دیگر یا کعبات (عربی: الکعبات) اصطلاحی عام برای توصیف عبادتگاه هایی است که عمدتاً در شبه جزیره عربستان واقع شده اند که شکل مکعبی دارند و شبیه بنای کعبه در مکه هستند. آنها بیشتر به خدایان مختلفی از مجموعه خدایان عربستان پیش از اسلام اختصاص داشتند، اگرچه این اصطلاح برای توصیف برخی از کلیساهای مسیحی یا دیگر ابنیه مذهبی که به سبک مشابه در شبه جزیره عربستان یا اطراف آن ساخته شده اند نیز به کار می رود. معماری. یک کعبهٔ معمولی به شکل مکعب است و مکانی برای پرستش باورمندان یک خدا یا الهه خاص است. نام کعبه را عرب های باستان به علت شباهت آن به کعبه در مکه و رسوم زیارت آن برای توصیف این مکان ها استفاده می کردند. این ابنیه در سراسر شبه جزیره عربستان قرار داشتند، اگرچه برخی از آنها حتی در ایران و بین النهرین نیز دیده می شوند. فهرست کعبه های. در اینجا فهرستی از برخی از این کعبه ها که در نوشته های دانشمندان و مورخان مسلمان ذکر شده است، آورده شده است. سرنوشت کعبه ها. بیشتر کعبه هایی که در شبه جزیره عربستان برای خدایان بت پرست وقف شده بودند، پس از سال ۶۳۰ میلادی به دستور پیامبر اسلام یا صحابه او ویران شدند. از جمله کعب
ه های ویران شده می توان به کعبه لات اشاره کرد که ثقیف آن را می پرستید. تبدیل به عبادتگاه های دیگر. مودودی گزارش می دهد که کعبه نجران در شهر باستانی اخدود پس از ورود اکسومیان به نجران به عنوان مأوایی برای برادران مسیحی خود که توسط ذونواس مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند، تبدیل به کلیسا شد. کعبه نجران، اگرچه ویرانه است، هنوز هم باقی مانده است و بخشی از یک محوطه باستان شناسی است. یاقوت الحماوی ذکر می کند که کعبه ذوالخلاصه به مسجد تبدیل شد. محل کعبه لات نیز اکنون جایی است که مسجد عبدالله بن العباس قرار دارد.
مارک لوگاری (یا مارک لوکاری) معلمی از شهر باستانی آپولونیا (ایلیری) بود که در اواخر قرن سوم و اوایل قرن دوم پیش از میلاد می زیست. زندگی. اطلاعات کمی در مورد زندگی او وجود دارد. در برخی کتیبه های زمان او نامش به عنوان معلم ذکر شده است. در حفاری های باستان شناسی در آپولونیا، از مقبرهٔ او ابزار نوشتاری که آن زمان توسط دانش آموزان مدرسه استفاده میشد، کشف شد.
آیین سیک با حدود ۸۰۰٬۰۰۰ پیرو یا ۲٫۱ درصد از جمعیت کانادا در سال ۲۰۲۱، چهارمین گروه مذهبی بزرگ در این کشور است. بزرگ ترین جمعیت سیک در کانادا در استان انتاریو می باشد و در رده بعدی استان های بریتیش کلمبیا و آلبرتا قرار دارند. با توجه به سرشماری سال ۲۰۲۱، بیش از نیمی از سیک های کانادا در چهار شهر: برمپتون (۱۶۳٬۲۶۰)، سوری (۱۵۴٬۴۱۵)، کلگری (۴۹٬۴۶۵)، و ادمونتون (۴۱٬۳۸۵) قرار دارند. کانادا دارای بیشترین سهم ملی سیک ها در جهان است (۲٫۱ درصد) و همچنین بعد از هند، دارای دومین جمعیت سیک در جهان است. استان بریتیش کلمبیا سومین سهم بزرگ جمعیت سیک ها (۵٫۹ درصد) را در میان تمام تقسیمات کشوری در جهان دارد و از این لحاظ بعد از ایالت پنجاب و چندیگر در هند قرار گرفته است. تاریخچه. سابقه در سال ۱۸۰۹، چارلز متکالف به عنوان نماینده کمپانی هند شرقی بریتانیا، یک عهدنامه با مهاراجه رانجیت سینگ از امپراتوری سیک به امضاء رساند که منجر به تأمین امنیت ایالت های سیس-سوتلج (cis-Sutlej) گردید. متکالف با بانویی سیک از دیوان لاهور رابطه برقرار کرد و در پی آن صاحب سه پسر شد. متکالف بعد به کانادا نقل مکان کرد و از سال ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۵ به عنوان است
اندار استان کانادا و معاون فرماندار غرب کانادا و شرق کانادا خدمت کرد. در سال ۱۸۶۷، در نامه ای که توسط جان ای. مک دونالد دربارهٔ موضوع جنگ احتمالی آینده بین انگلستان و ایالات متحده نوشته شده بود، او اظهار داشته بود «روزی جنگ بین انگلستان و ایالات متحده پیش خواهد آمد و هند می تواند با گسیل ارتشی از سیک، خدمت صادقانه ای برای ما انجام دهد… از اقیانوس آرام تا سانفرانسیسکو و آن شهر زیبا و جاویدان به همراه اطراف کالیفرنیا - در نقش امنیت مونترال و کانادا، حمایت نماید.» کمپانی هند شرقی بریتانیا بعد از دومین جنگ آنگلو - سیک در سال ۱۸۴۹، بیشتر ناحیه پنجاب را ضمیمه کرد، قلمرو و ساکنان آن را در امپراتوری استعماری ادغام کرد. بلافاصله بعد از آن، سیک ها به خدمت نیروی نظامی بریتانیا درآمدند، وفق اینکه سیک ها به خاطر وفاداری به اهداف بریتانیا طی شورش های ۱۸۵۷ در هند با درجه های نظامی پاداش دریافت کردند. مهاجرت اولیه نخستین شخص از تبار سیک در کانادا، شاهزاده ویکتور دولیپ سینگ پسر مهاراجه دولیپ سینگ بود. ویکتور دولیپ سینگ در سال ۱۸۸۸ تحت عنوان دستیار مخصوص افتخاری ژنرال سِر جان راس به هلیفکس روانه شده بود. ویکتور دولیپ سینگ در م
اه فوریه ۱۸۹۰ به انگلستان بازگشت. یک برهه قابل توجه در تاریخچه اولیه سیک ها در کانادا در سال ۱۹۰۲ بود که کوچ کنندگان برای اولین بار به گولدن، بریتیش کلمبیا وارد شدند تا در شرکت چوب بری کلمبیا ریور کار کنند. این امر موضوعی بود که در بین بیشتر کوچ کنندگان اولیه سیک پنجابی برای یافتن کار در بخش های کشاورزی و جنگلداری در استان بریتیش کلمبیا وجود داشت. سیک های پنجابی تقریباً بلافاصله بعد از ورود به کانادا در بین کارگران کارخانه چوب بری استان بریتیش کلمبیا به یک گروه قومی برجسته تبدیل شدند. سیک ها در بخش ریل گذاری راه آهن کانادا پاسیفیک، کارخانه های چوب و معادن به کار گمارده شدند. هر چند آنها نسبت به کارگران سفیدپوست دستمزد کمتری دریافت می کردند ولی به قدر کافی پول به دست آوردند تا بخشی از آن را به هند ارسال کرده تا امکان مهاجرت بستگان خود به کانادا را فراهم کنند. از سال ۱۹۰۴ تا دهه ۱۹۴۰، ۹۵ درصد از مجموع مهاجران جنوب آسیا به کانادا را، سیک های پنجاب تشکیل دادند. در آن دوران، تمرکز دولت کانادا بر محدود سازی مهاجرت چینی ها و ژاپنی ها استوار بود، بنابراین مهاجران اولیه سیک در آن سال ها تا حدودی مورد توجه واقع نشدند.
هر چند این اوضاع زیاد به طول نینجامید و در سال ۱۹۰۶، بعد از اینکه ۷۰۰ مهاجر از جنوب آسیا به کانادا رسیدند محروم سازی آنها از این امتیاز شروع گردید. مهاجران اولیه در گولدن، در سال ۱۹۰۵ اولین گردواره (نیایشگاه سیک ها) را در کانادا و آمریکای شمالی ساختند که بعد در سال ۱۹۲۶ بر اثر آتش سوزی نابود شد. در سال ۱۹۰۸، دومین گردواره در کانادا در محله کیتسیلانو با هدف خدمت رسانی به شمار رو به افزایش مهاجران سیک های پنجابی، که در آن دوره در کارخانه چوب بری واقع در امتداد نهر فالس کریک کار می کردند، ساخته شد. ساختار اصلی نیایشگاه سیک ها در ونکوور تحت تأثیر زیاد از معماری نیایشگاه سرور خالصا دیوان در هنگ کنگ بوده است که یک نقطه پایانی مشترک برای سیک ها در زمان سفر به کانادا بود. بعدها این نیایشگاه تعطیل شد و در سال ۱۹۷۰ تخریب گشت، وفق اینکه افرادی که در نیایشگاه حضور می یافتند به نیایشگاه جدیدتری که در راس استریت (Ross Street) در جنوب ونکوور ساخته شده بود، نقل مکان کردند. در نتیجه، امروزه قدیمی ترین گردواره موجود در کانادا نیایشگاه گور سیک است که در شهر ابوتسفورد، استان بریتیش کلمبیا واقع شده است. این عبادتگاه که در سال ۱۹۱
۱ ساخته شد در سال ۲۰۰۲ به عنوان یک سایت تاریخی ملی کانادا برگزیده شد و از لحاظ قدمت سومین گردواره در کانادا است. چهارمین گردواره ساخته شده در سال ۱۹۱۲ در شهر ویکتوریا، استان بریتیش کلمبیا در خیابان توپاز (Topaz) دایر گردید، در حالی که پنجمین گردواره در سال ۱۹۱۳ در کوچگاه فریزر میلز (شهر کوکیتلام) ساخته شد، به دنبال آن در سال ۱۹۱۹ ششمین گردواره در کوچگاه کوئینزبورو (Queensborough) (نیو وست مینستر) ساخته شد و در همان سال هفتمین آن در کوچگاه پالدی (جزیره ونکوور) ایجاد شد. مهاجران اولیه سیک در سال ۱۹۰۵ در ناحیه ابوتسفورد ساکن شده بودند و در ابتدا در مزارع و صنعت چوب کار می کردند. اگرچه بیشتر مهاجران جنوب آسیا در آن دوره از سیک ها بودند ولی به علت فقدان آگاهی جامعه محلی از ادیان شرقی باعث شد تا آنها سیک ها را هندو بپندارند. حدود ۹۰ درصد سیک ها در استان بریتیش کلمبیا زندگی می کردند. در حالی که سیاستمداران، مبلغان مذهبی، اتحادیه ها و مطبوعات مخالف نیروی کار آسیایی بودند، کارخانه داران بریتیش کلمبیا با کمبود نیروی کار مواجه بودند و بنابراین سیک ها توانستند در آغاز قرن بیستم در بریتیش کلمبیا برای خود جای پایی باز کنند
. در سال ۱۹۰۷، سالی که بوکام سینگ (Buckam Singh) در سن چهارده سالگی از پنجاب وارد بریتیش کلمبیا شد، شورش ضد نژادی در ونکوور آغاز شد که بین سفیدپوست ها و آسیایی ها (چینی ها و ژاپنی ها) بود. در ابتدا پنجابی ها هم مورد هدف قرار گرفتند ولی به خاطر اینکه بیشتر پنجابی ها از سربازان سابق هنگ سیک و هنگ های پنجاب بودند «با واکنش اوباش های سفیدپوست را از خود دور کردند»، به خاطر اینکه بسیاری از آنها حتی بعد از بازنشستگی و مهاجرت به کانادا دست کم خنجر و شمشیر که اغلب شمشیرهای مذهبی تشریفاتی بود که در طی جنگ به عنوان سلاح کمری نگه می داشتند را به عنوان لوازم خانگی خود حفظ کرده بودند و برخی از آنها حتی تفنگ فیتله ای و سرنیزه هم نگه داشته بودند. در سال ۱۹۰۷، بیشتر سیک ها در کانادا از کهنه سربازان ارتش بریتانیا و خانواده آنها بودند. این پنجابی ها، در مستعمرات بریتانیا در آسیا و آفریقا خود را به عنوان سربازانی وفادار ثابت کرده بودند. با این وجود، دولت کانادا مانع استفاده از روش های غیرمجاز هراس افکنی برای نظارت بر مهاجران و ممانعت سیک ها در پیدا کردن شغل نشد و این امر به زودی منجر به توقف کامل مهاجرت هندی ها به کانادا گردید.
سِر ویلفرید لوریه، نخست وزیر آن زمان کانادا ادعا کرد که هندی ها مناسب زندگی در اقلیم کانادا نیستند. با این وجود طی یک نامه ارسالی به نائب السلطنه هند، چهارمین ارل مینتو (Earl of Minto)، سِر ویلفرید نظر متفاوتی بیان کرد و اظهار کرد که چینی ها کمترین سازگاری را با سبک و روش کانادا داشتند، در صورتی که سیک ها بیشترین وفق پذیری را داشته اند که او به اشتباه از آنها به هندو یاد کرده است. با این وجود در سال ۱۹۰۷، ۱۷۰۲ سیک به کالیفرنیا رفتند. در همان سال، انجمن دیوان خالصا در ونکوور همراه با شعبه هایی در ابوتسفورد، نیو وست مینستر، فریزر میلز، دانکن کومبس و اوشن فالز راه اندازی شد. در ماه مارس ۱۹۰۷، قوانین استانی در بریتیش کلمبیا برای ممنوعیت سیک ها از حق رای اجرایی شد. یک ماه بعد در ماه آوریل، به خاطر اصلاحیه قانون شهرداری تعاونی محور (Municipality Incorporation)، سیک ها از حق رای در انتخابات شهرداری ونکوور محروم شدند. در نتیجه، سیک ها عملاً از امکان رای دادن در انتخابات فدرال کنار گذاشته شدند. این محرومیت حق رای سیک ها تا چهل سال تداوم خواهد داشت. در سال ۱۹۰۸، دولت کانادا از هندی ها خواست که داوطلبانه این کشور را ترک
کنند و در هندوراس بریتانیا (کشور بلیز کنونی) ساکن شوند، عنوان شده بود که اقلیم «مکزیکی» برای هندی ها مناسب تر است. یک سیک به نمایندگی از آنها به آنجا رفت که اکنون بلیز نامیده می شود و مدتی در آنجا ماند و سپس برگشت. بعد از بازگشت، او نه تنها به سیک ها بلکه به تمام گروه های مذهبی هندی توصیه کرد که این پیشنهاد را نپذیرند و معتقد بود که شرایط در آمریکای لاتین مناسب پنجابی ها نیست، هر چند ممکن است آنجا برای افراد متعلق به ناحیه جنوب هند، مناسب تر باشد. در سال ۱۹۰۸، ۱۷۱۰ نفر از سیک ها از بریتیش کلمبیا به کالیفرنیا رفتند. طرح اولیه آنها برای ساخت معبد در سال ۱۹۰۸ انجام گرفت. بعد از تهیه ملک مورد نیاز، مهاجران الوار را از کارخانه چوب بری محلی تا بالای تپه حمل کردند تا گردواره را بسازند. ویلیام لیون مکنزی کینگ (هنوز به مقام نخست وزیری انتخاب نشده بود) به لندن و کلکته رفت تا نقطه نظرات کانادا در قبال مهاجرت هندی ها را با مقامات در میان بگذارد. در نتیجه دولت هند امکانات تبلیغاتی و اعلام فرصت مناسب دستیابی به شغل در آمریکای شمالی را متوقف کرد. دولت کانادا دو قانون را تصویب کرد، یکی از آنها الزام هر مهاجر به داشتن ۲۰۰ دل
ار بود که نسبت به مبلغ ۲۰ دلار قبلی، افزایش بسیار زیادی داشت. این قوانین به طور ویژه متوجه پنجابی ها بود و بر روی جمعیت آنها تأثیر گذاشت، جمعیت مهاجران پنجابی که در سال ۱۹۱۱ از ۵٬۰۰۰ نفر فراتر رفته بود به کمی بیش از ۲٬۵۰۰ نفر کاهش یافت. قانون مهاجرت، ۱۹۱۰ هنگامی تحت بررسی قرار گرفت که گروهی از ۳۹ نفر هندی که بیشتر آنها سیک بودند با کشتی ژاپنی کوماگاتا مارو به سواحل کانادا رسیدند و در برابر دستور اخراج اداره مهاجرت، موفق به دریافت حکم "قرار احضار زندانی" (habeas corpus) شدند. دولت کانادا سپس قانونی را تصویب کرد که در نظر داشت تا حضور کارگران و پیشه وران ماهر و غیرماهر را با ممانعت از پهلوگیری کشتی آنها در هر اسکله ای در بریتیش کلمبیا، از کانادا دور نگه دارد. به خاطر مشکل تر شدن مهاجرت به کانادا، بسیاری از هندی ها که بیشتر آنها سیک بودند به سمت جنوب، به ایالات متحده آمریکا سفر کردند. گردواره گور سیک در روز ۲۶ فوریه ۱۹۱۱ افتتاح شد و از سراسر بریتیش کلمبیا، افرادی از سیک و غیرسیک در این مراسم حضور یافتند، یک روزنامه محلی در ارتباط با آن گزارشی چاپ کرد. این نیایشگاه، بعد از گردواره های گولدن (۱۹۰۵) و کیتسیلانو (۱۹
۰۸)، سومین گردواره نه تنها در منطقه آمریکای شمالی بلکه در تمام دنیا، بیرون از منطقه جنوب آسیا بود و به عنوان قدیمی ترین گردواره موجود در دوران معاصر در کانادا، از آن زمان به یک نماد و نشانه تاریخی ملی تبدیل شده است، تنها گردواره ای است که دارای این چنین جایگاه و وضعیتی در خارج از هند است. انجمن دیوان خالصا متعاقباً گردواره هایی در ونکوور و ویکتوریا ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۶، اولین و تنها کوچگاه سیک به نام پالدی در بریتیش کلمبیا به عنوان یک شهر کارخانه (mill town) تأسیس شد. هر چند اهداف انجمن دیوان خالصا در موارد مذهبی، آموزشی و انسان دوستانه بود، مشکلات مرتبط با مهاجرت و نژادپرستی در فعالیت های قانونی آن پدیدار شد. در کنار دیوان سیک، سازمان های دیگری برای بی اثر کردن سیاست های مقامات مهاجرت ایجاد شد. جنگ جهانی اول دست کم ده سرباز سیک شناخته شده اند که طی جنگ جهانی اول، با عضویت در ارتش کانادا در جنگ شرکت کردند. اسامی این افراد به قرار ذیل است. دوران جدید در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، ده ها هزار سیک دارای مهارت و تخصص که برخی از آنها دارای تحصیلات عالی بودند، در سراسر کانادا به خصوص در کریدور شهری تورنتو تا وینزر ساکن
شدند. با افزایش تعداد سیک ها، آنها "گردواره های" موقتی در شهرهای بزرگ بر پا کردند، وفق اینکه اولین گردواره در شرق کانادا در سال ۱۹۶۵ ساخته شد. بیشتر شهرها اکنون چند گردواره دارند که هر یک بازتاب دهنده عقاید مذهبی و دیدگاه های سیاسی یا اجتماعی است که اندکی با هم تفاوت دارند. دهه ۲۰۰۰-حال حاضر یکصدمین سالگرد در سال ۲۰۰۲، معبد گور سیک توسط ژان کرتین نخست وزیر کانادا در روز ۲۶ ژوئیه همان سال به عنوان یادمان تاریخی ملی تعیین شد. این تنها گردواره ای است که در خارج از منطقه جنوب آسیا به عنوان یادمان تاریخی ملی اعلام شده است. در سال ۲۰۰۷، معبد به طور کامل تحت نوسازی قرار گرفت و بعد بازگشایی شد. در سال ۲۰۱۱، گردواره گور سیک در ابوتسفورد، یکصدمین سالگرد تأسیس خود را جشن گرفت. به خاطر این جشن، دولت کانادا بودجه ساخت موزه اختصاصی آیین سیک را تأمین می کند. در طی برگزاری این جشن، استیون هارپر نخست وزیر کانادا برای جامعه پنجابی سخنرانی ایراد کرد با این موضوع که چگونه معبد گورو سیک نه تنها برای سیک ها، بلکه برای تمام مهاجران کانادا مکان مقدسی در نظر گرفته می شود. سال ۲۰۱۱ به عنوان صدمین سالگرد سیک های کانادا اعلام گردید. پس
از اعلام، بسیاری از سیک های کانادا صرفنظر از نژاد، نشان صاحب (پرچم سیک) را در دست گرفته و در شهر ونکوور علیه صدور حکم اعدام راجوانا و دولت هند اعتراض کردند. تجمعات اعتراضی دیگری در سراسر جهان از جمله بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، استرالیا، نیوزیلند و حتی در داخل هند شکل گرفت. در پی اعلام آزاد سازی کیشوری لال، فردی که سر سه سیک بیگناه را با ساطور از تن جدا کرده بود، این امر منجر به این شد که سیک های کانادا به این باور برسند که دولت هند، سیک ها را هدف قرار داده است. در روز ۲۵ مارس، شش روز قبل از اجرای حکم اعدام راجوانا، در شهر ادمونتون کانادا تجمع اعتراض آمیز بزرگی برگزار شد. یک روز قبل از اجرای حکم، پنج هزار نفر از سیک ها در مقابل ساختمان پارلمان هیل در شهر اتاوا پایتخت کانادا، مبادرت به قدم زدن کردند. در همان روز اعلام شد که حکم اعدام راجوانا به حال تعلیق درآمده است. بسیاری از نمایندگان مجلس کانادا از صف آرایی و اعتراض سیک ها علیه مجازات اعدام در هند حمایت کردند. در همین زمان در شهر ادمونتون، گروهی از کله پوستی ها به نام «خون و شرافت» به دو مرد سیک حمله کردند. عصر جدید سال ۲۰۱۳، سالی باشکوه برای سیک ها بود ز
یرا در این سال دولت انتاریو ماه آوریل را ماه میراث سیک اعلام کرد. در سال ۲۰۱۴، هنگامی که یک پارک در شهر کلگری به یاد هرنام سینگ هاری، اولین مهاجر سیک که توانست به صورت موفقیت آمیز در شهر آلبرتا با کشت روی زمین های حاصلخیز به امورات زندگی خود بپردازد، نام گذاشته شد تاریخچه ای شکل گرفت. این اتفاق مدت کوتاهی بعد از اعلام قانون ارزش های کبک رخ داد که در مورد بهره گیری از اقلام مذهبی در محل کار دولتی هشدار داده بود. این قانون مورد مخالفت سیک ها، هندوها، یهودیان، مسیحیان و مسلمانان واقع شد که نمادهای مذهبی آنها تحت تأثیر آن قرار می گرفت. در ماه مه ۲۰۱۴، سرهنگ دوم هارجیت ساجن اولین سیکی بود که توانست به فرماندهی یک هنگ کانادا دست پیدا کند، هنگ بریتیش کلمبیا که ساجن به فرماندهی آن منصوب شد همان هنگ کانادا است که یک قرن قبل در قبال دستور ممنوعیت ورود مهاجران درون کشتی کوماگاتا مارو به خاک کانادا، که از پنجاب هند آمده بودند وارد عمل شد. در سال ۲۰۱۵، مراسم راهپیمایی جمعی نَگَر کیرتان (Nagar Kirtan) در شهر سوری، بزرگ ترین راهپیمایی جمعی از نوع خودش در خارج از هند اعلام شد. در انتخابات سال ۲۰۱۵ کانادا، بیست نماینده از قشر