Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روغنی کمک کند و باعث افزایش عملکرد و سود محصول شود. بنابراین، مدیران مزارع نخل روغنی می توانند با ترویج پوشش گیاهی محلی که برای پرندگان حشره خوار مفید است، از جمله حفظ گیاهان زمینی که به عنوان محل لانه سازی عمل می کنند، در آشتی اکولوژیکی مشارکت کنند و از این طریق از جوامع طبیعی محافظت کنند. علاوه بر این، اقداماتی مانند حفظ مناطق حائل ساحلی یا تکه های جنگل های طبیعی می تواند به کاهش سرعت از بین رفتن تنوع زیستی در چشم اندازهای مزارع نخل روغنی کمک کند. با به کارگیری این شیوه های سازگار با محیط زیست، مواد شیمیایی کمتر و تلاش کمتری برای حفظ بهره وری کشتزارها و خدمات اکوسیستم مورد نیاز است. شیوه های چرای زیادی وجود دارد که تنوع زیستی بومی را نیز تشویق می کند. در کتاب روزنزویگ، او از مثال یک دامدار در آریزونا استفاده می کند که عمداً استخرهای پرورش گاو خود را عمیق تر کرد تا جمعیت قورباغه های پلنگی در معرض خطر را نجات دهد، بدون اینکه به استفاده از آن مخازن برای گاوها آسیبی وارد شود و وضعیت مشابهی با سمندر ببری کالیفرنیایی آسیب پذیر در دره مرکزی کالیفرنیا رخ داده است. تحقیقات نشان داده است که بدون چرای گاو، بسیاری از ب
رکه های بهاری باقی مانده، تحت پیش بینی های تغییرات اقلیمی جهانی، خیلی زود خشک می شوند تا سمندرها چرخه زندگی خود را تکمیل کنند. در آمریکای مرکزی، درصد زیادی از مراتع با استفاده از درختان زنده حصارکشی شده اند که نه تنها هزینه نگهداری کمی برای کشاورز دارند، بلکه زیستگاهی برای پرندگان، خفاش ها و بی مهرگانی فراهم می کنند که نمی توانند در مراتع باز دوام بیاورند. مثال دیگری از روزنزویگ شامل تشویق سنگ چشم های دریایی به سکونت در مراتع با قرار دادن لانه در اطراف مرتع است. اینها همه راه های ساده و کم هزینه ای برای تشویق تنوع زیستی بدون تأثیر منفی بر استفاده های انسانی از چشم انداز هستند. از این رو، یک چالش اجتماعی مضاعف برای آشتی اکولوژی وجود دارد. ایجاد تحول در درک مردم از تنوع زیستی، و سپس تغییر هنجارها و سیاست های مرتبط به گونه ای که تنوع زیستی را به عنوان یک مؤلفه مثبت در زیستگاه خود بهتر در نظر بگیریم.
لیدی لاولی لاکس اند پیکسی تیلز که در ایران با نام بانو ناز گیسو و پری های دم بلند شناخته می شود، یک شخصیت کارتونی می باشد که توسط شرکت تابعهٔ آمریکن گریتینگز به نام اون شخصیت ها از کلاودکو (خالقان استرابری شرت کیک، کر بیرز و پاپلز و دیگر آثار) در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ خلق شد که به سرعت به خط تولید اسباب بازی توسط شرکت متل توسعه پیدا کرد. یک مجموعهٔ تلویزیونی انیمیشنی که توسط دیک انیمیشن سیتی در سال ۱۹۸۷ تولید شد، شامل یک فصل با ده قسمت نیم ساعته (هر قسمت شامل دو قسمت جدا) بود؛ و توسط ال بی اس کامیونیکیشنز در قالب برنامهٔ کیدئو تی وی به صورت هم نشری ارائه شد.
آواز حلقی یا آوازخوانی با حلق (به انگلیسی: Throat singing) به چندین شیوهٔ آوازی اشاره دارد که در فرهنگ های مختلف در سراسر جهان یافت می شود. این شیوه های آوازی عموماً با نوع خاصی از صدای حلقی مرتبط اند که با رایج ترین انواع صداهای به کاررفته در آوازخوانی که معمولاً با گستره های صدای سینه (مودال) و سر (لایت یا فالستو) نمایانده می شوند، در تضاد هستند. آواز حلقی اغلب به عنوان برانگیختن حس بیش از یک صدا در یک زمان توصیف می شود، به این معنی که شنونده دو یا چند نت موسیقی متمایز را درک می کند در حالی که خواننده در حال تولید یک صدای واحد است. آواز حلقی شامل طیف وسیعی از تکنیک های آواز است که در اصل به فرهنگ های خاصی تعلق دارند و ممکن است ویژگی های صوتی مشترکی داشته باشند، که این امر باعث می شود مورد توجه فرهنگ های دیگر و استفاده کنندگان از سبک های خوانندگی جریان اصلی قرار بگیرند.
پیل سوختی احیاکننده یا پیل سوختی معکوس (RFC) یک پیل سوختی است که در حالت معکوس کار می کند و برق و ماده شیمیایی بی را برای تولید ماده شیمیایی ای مصرف می کند. طبق تعریف، فرایند هر پیل سوختی می تواند معکوس شود. با این حال، یک دستگاه معین معمولاً برای کار در یک حالت بهینه شده است و ممکن است به گونه ای ساخته نشده باشد که بتوان آن را به صورت معکوس نیز کار کرد. پیل های سوختی استاندارد که به صورت معکوس کار می کنند، معمولاً سیستم های بسیار کارآمدی ایجاد نمی کنند، مگر اینکه به طور خاص برای این کار ساخته شده باشند، مانند الکترولیزهای فشار بالا، پیل های سوختی احیاکننده، پیل های الکترولیز اکسید جامد و پیل های سوختی احیاکننده یکپارچه. شرح فرایند. برای مثال، یک پیل سوختی غشای تبادل پروتون با سوخت هیدروژن، از گاز هیدروژن (H2) و اکسیژن (O2) برای تولید برق و آب (H2O) استفاده می کند؛ یک پیل سوختی هیدروژنی احیاکننده از برق و آب برای تولید هیدروژن و اکسیژن استفاده می کند. وقتی پیل سوختی در حالت احیاکننده کار می کند، آند برای حالت تولید برق (حالت پیل سوختی) در حالت تولید هیدروژن (حالت پیل سوختی معکوس) به کاتد تبدیل می شود و برعکس.
وقتی یک ولتاژ خارجی اعمال می شود، آب در سمت آند تحت الکترولیز قرار می گیرد تا اکسیژن و پروتون تشکیل دهد؛ پروتون ها از طریق الکترولیت جامد به کاتد منتقل می شوند، جایی که می توانند احیا شوند و هیدروژن تشکیل دهند. در این حالت معکوس، قطبیت سلول مخالف حالت پیل سوختی است. واکنش های زیر فرایند شیمیایی در حالت تولید هیدروژن را توصیف می کنند: به طور کلی، واکنش را می توان به صورت زیر خلاصه کرد: H2O → 1/ 2O2 + H2 پیل سوختی احیاکننده اکسید جامد. یک نمونه از RFC، پیل سوختی احیاکننده اکسید جامد است. پیل سوختی اکسید جامد در دماهای بالا با نسبت تبدیل سوخت به الکتریسیته بالا کار می کند و کاندیدای خوبی برای الکترولیز در دمای بالا است. به دلیل دمای بالا، برای فرایند الکترولیز در پیل های سوختی احیاکننده اکسید جامد (SORFC) به برق کمتری نیاز است. الکترولیت می تواند رسانای O2− و/یا رسانای پروتون (H +) باشد. جدیدترین فناوری برای SORFC مبتنی بر زیرکونیای پایدار شده با ایتریا (YSZ) رسانای O2 با استفاده از Ni-YSZ به عنوان الکترود هیدروژن و LSM (یا LSM-YSZ) به عنوان الکترود اکسیژن به طور فعال مورد مطالعه قرار گرفته است. دونیتز و اردل د
ر مورد عملکرد سلول های الکترولیت YSZ با چگالی جریان ۰٫۳ آمپر بر سانتی متر مربع و ۱۰۰٪ راندمان فارادی تنها در ۱٫۰۷ ولت گزارش دادند. مطالعه اخیر توسط محققان سوئدی نشان می دهد که الکترولیت های کامپوزیتی مبتنی بر سریا، که در آنها هم رسانایی یون پروتون و هم اکسید وجود دارد، جریان خروجی بالایی برای عملکرد پیل سوختی و هیدروژن خروجی بالایی برای عملکرد الکترولیز تولید می کنند. زیرکونیای آلاییده شده با اسکاندیا و سریا (10Sc1CeSZ) نیز به عنوان الکترولیت بالقوه در SORFC برای تولید هیدروژن در دماهای متوسط (۵۰۰–۷۵۰) بررسی شده است. درجه سانتیگراد). گزارش شده است که 10Sc1CeSZ رفتار خوبی نشان می دهد و چگالی جریان بالایی را با الکترودهای مناسب تولید می کند. منحنی های چگالی جریان-ولتاژ () و طیف های امپدانس بررسی و ثبت می شوند. طیف های امپدانس با اعمال جریان متناوب ۱ تا ۲ آمپر RMS (ریشه میانگین مربعات) در محدوده فرکانسی از ۳۰ کیلوهرتز تا ۱۰ -۱ هرتز. طیف های امپدانس نشان می دهند که مقاومت در فرکانس های پایین (&lt;۱۰) زیاد است. کیلوهرتز) و نزدیک به صفر در فرکانس های بالا (&gt;۱۰ کیلوهرتز). از آنجایی که فرکانس بالا مربوط به فعالیت
های الکترولیت است، در حالی که فرکانس های پایین مربوط به فرایند الکترودها هستند، می توان نتیجه گرفت که تنها بخش کوچکی از مقاومت کلی از الکترولیت است و بیشتر مقاومت از آند و کاتد ناشی می شود. از این رو، توسعه الکترودهای با کارایی بالا برای سورفس با راندمان بالا ضروری است. مقاومت ویژه سطح را می توان از شیب منحنی بدست آورد. مواد الکترودی که معمولاً مورد استفاده/آزمایش قرار گرفته اند، عبارتند از سرمت نیکل/زیرکونیا (Ni/YSZ) و کامپوزیت استرانسیم تیتانات/سریای جایگزین شده با لانتانیم برای کاتد سورفس و منگنیت لانتانیم استرانسیم (LSM) برای آند سورفس. سایر مواد آندی می توانند فریت لانتانیم استرانسیوم (LSF)، فریت مس لانتانیم استرانسیوم و فریت کبالت لانتانیم استرانسیوم باشند. مطالعات نشان می دهد که الکترود Ni/YSZ در عملکرد پیل سوختی معکوس نسبت به عملکرد پیل سوختی، فعالیت کمتری داشته است و این را می توان به فرایند محدود به نفوذ در جهت الکترولیز یا حساسیت آن به پیری در محیط با بخار بالا، عمدتاً به دلیل درشت شدن ذرات نیکل، نسبت داد. بنابراین، مواد جایگزینی مانند کامپوزیت تیتانات/سریا (La0.35Sr0.65TiO3–Ce0.5La0.5O2−δ) یا (La0
.75Sr0.25)0.95Mn0.5Cr0.5O3 (LSCM) به عنوان کاتدهای الکترولیز پیشنهاد شده اند. هر دو LSF و LSM/YSZ به عنوان کاندیداهای آند خوب برای حالت الکترولیز گزارش شده اند. علاوه بر این، دمای عملیاتی بالاتر و نسبت رطوبت مطلق بالاتر می تواند منجر به مقاومت ویژه سطحی پایین تر شود.
در دهه ۱۹۴۰، گرگ خاکستری تقریباً از کوه های راکی جنوبی ریشه کن شد. این گونه به طور طبیعی در زیستگاه هایی در کلرادو که قبل از انقراض قریب الوقوعش از ایالات متحده آمریکا اشغال کرده بودند، گسترش یافت. گرگ ها در دهه ۱۹۹۰ دوباره به کوه های راکی شمالی بازگردانده شدند و حداقل از سال ۲۰۱۴، گرگ های منزوی وارد کلرادو شده اند. وجود یک گروه ساکن در شمال غربی کلرادو در اوایل سال ۲۰۲۰ تأیید شد. در ژوئن ۲۰۲۱، سازمان پارک ها و حیات وحش کلرادو (CPW) گزارش داد که اولین توله های گرگ از دهه ۱۹۴۰ در این ایالت متولد شده اند. رأی دهندگان با اختلاف اندکی، مصوبه ای را که در نوامبر ۲۰۲۰ به تصویب رسید، تصویب کردند. این مصوبه به کمیسیون نظارت بر CPW دستور می داد تا طرحی را برای شروع معرفی مجدد گرگ ها تا پایان سال ۲۰۲۳، جایی در وسترن اسلوپ، تدوین کند. گرگ ها مدیریت و به عنوان گونه ای غیر شکاری تعیین می شوند، به این معنی که نمی توان آنها را شکار کرد و برای هر دامی که توسط شکارچیان کشته شود، غرامت منصفانه ای پرداخت خواهد شد. گرگ ها تحت حفاظت بودند زیرا طبق قوانین فدرال و ایالتی در فهرست گونه های در معرض خطر انقراض قرار دارند. به عنوان بخشی
از تلاش برای بازگرداندن گرگ ها، دولت فدرال در سال ۲۰۲۳ به ایالت کلرادو اختیار داد تا در شرایط خاص، گرگ ها را مدیریت و از بین ببرد. مقامات حیات وحش کلرادو در اواخر دسامبر ۲۰۲۳، ۱۰ گرگ خاکستری را از اورگان در جنگلی دورافتاده در شهرستان های گرند و سامیت رها کردند، زیرا کلرادو اولین ایالتی بود که رأی دهندگان به جای دولت فدرال، بازگرداندن گرگ های خاکستری را تصویب کردند. پانزده گرگ دیگر در ژانویه ۲۰۲۵ در شهرستان های ایگل و پیتکین رها شدند. حفاظت فدرال. گرگ ها زمانی به دلیل وجود تعدادی از گونه های شکار بزرگ مانند گاومیش آمریکایی، گوزن شمالی و آهو، در اینجا رونق داشتند. طعمه های دیگر گرگ ها شامل تعدادی از گونه های کوچک شکاری مانند خرگوش و جوندگان بود. انقراض گرگ ها ناشی از نابودی گونه های اصلی طعمه گرگ مانند گاومیش، گسترش کشاورزی و کمپین های نابودی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود. همزمان با روی آوردن گرگ ها به منبع غذایی غیرسنتی گاوهای محصور و نسبتاً بی دفاع، ایالت کلرادو در سال ۱۸۶۹ برای کشتن گرگ ها جایزه تعیین کرد. این تلاش ها شامل جوایز دولتی بود که گاهی اوقات بیش از ۱۰۰۰ دلار برای پوست گرگ ها در نظر گر
فته می شد - درآمد قابل توجهی برای دامداران و تله گذاران، زیرا ساکنان محلی گرگ ها را تهدیدی برای دام ها و امنیت انسان ها می دانستند. پس از به دام انداختن و مسموم کردن گرگ ها در کلرادو در دهه ۱۹۳۰، آخرین گرگ وحشی در این ایالت در دهه ۱۹۴۰ در شهرستان کونهوس به ضرب گلوله کشته شد. در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، آگاهی ملی از مسائل و پیامدهای زیست محیطی منجر به تصویب قوانینی شد که برای اصلاح اشتباهات گذشته و کمک به جلوگیری از اشتباهات مشابه در آینده طراحی شده بودند. گرگ ها در ایالات متحده تحت قانون فدرال گونه های در معرض خطر انقراض در سال ۱۹۷۸ محافظت می شدند، زیرا در معرض خطر انقراض بودند و برای کمک به بهبود وضعیت خود به حفاظت نیاز داشتند. سازمان شیلات و حیات وحش ایالات متحده در ابتدای ژانویه ۲۰۲۱، زمانی که بیش از ۶۰۰۰ گرگ در نه ایالت ساکن بودند، وضعیت گرگ های خاکستری را از فهرست گونه های در معرض خطر حذف کرد. پس از پایان حفاظت فدرال از گرگ ها، ایالت ها و قبایل بار دیگر مسئول مدیریت این حیوان و تنظیم شکار شدند. در کلرادو، گرگ ها همچنان به عنوان گونه های در معرض خطر انقراض طبقه بندی می شوند. جریمه، زندان و از دست دادن امتیاز
مجوز شکار می تواند از عواقب تخلفات باشد. در فوریه ۲۰۲۲، یک قاضی دستور داد که حمایت های فدرال از گرگ های خاکستری تحت قانون فدرال گونه های در معرض خطر احیا شود، که این قانون، اختیارات مدیریتی را به سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده بازگرداند. استعمار مجدد طبیعی. گرگ ها از دهه ۱۹۹۰ که به کوه های راکی شمالی معرفی شدند، در حال پراکنده شدن از آنجا بوده اند. یک گروه کاری گرگ در سال ۲۰۰۴ تشکیل شد تا یک طرح مدیریتی ایجاد کند که سیاست هایی را برای مدیران حیات وحش کلرادو در هنگام مدیریت تعارضات احتمالی بین گرگ ها، انسان ها و دام ها فراهم کند. گزارش آنها توصیه کرد که هر گرگی که به کلرادو مهاجرت می کند «باید اجازه داشته باشد بدون هیچ مرزی در هر جایی که زیستگاه خود را پیدا می کند، زندگی کند». آنها همچنین تصمیم گرفتند که دیگر به دنبال احیای گرگ ها نباشند. آنها استفاده از انواع مختلف فناوری برای نظارت بر حرکات آنها (ردیابی حیوانات با سامانه موقعیت یاب جهانی و تله های دوربین) را به همراه یک طرح مدیریتی که انعطاف پذیری لازم را برای دامداران نگران حمله به دام ها فراهم کند و نگرانی هایی را که گرگ ها ممکن است بر جمعیت گونه های د
یگر مانند گوزن شمالی تأثیر بگذارند، برطرف کند، توصیه کردند. کمیسیون پارک ها و حیات وحش کلرادو این توصیه ها را تأیید و از آنها حمایت کرد. هنگام بررسی موضوع بازگرداندن گرگ ها به طبیعت در سال ۲۰۱۶، کمیسیون قطعنامه ای رسمی در مخالفت با رهاسازی عمدی گرگ ها تصویب کرد. بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹، از شش گرگ خاکستری در کلرادو عکس گرفته شده یا کشته شده اند. این حیوانات به احتمال زیاد از پراکندگی طبیعی حیواناتی هستند که دوباره به پارک ملی یلوستون معرفی شده اند. مقامات حیات وحش در سال ۲۰۱۹ چندین مورد مشاهده دیگر نیز داشتند تا سال ۲۰۲۱، حدود ۳۰۰۰ گرگ در بخش هایی از مونتانا، وایومینگ، آیداهو، اورگان، واشینگتن و کالیفرنیای شمالی ساکن بودند. در اوایل سال ۲۰۲۰، وجود یک گله شش تایی گرگ در شهرستان موفات در شمال غربی کلرادو تأیید شد. شکارچیان احتمالاً سه عضو گله را ظرف چند ماه درست آن سوی مرز در وایومینگ، جایی که شکار گرگ قانونی بود، کشتند. (که در ابتدا به اشتباه ام ۱۰۸۴ نامگذاری شده بود)، در وایومینگ، بیش از سرگردان بود. به کلرادو رفت، قبل از اینکه قلاده ردیابش پاره شود. او با M2101، یک نر چهار ساله با وزن تقریبی یک جفت مولد تشکی
ل داد. که در فوریه ۲۰۲۱ قلاده گذاری شد. فرماندار جارد پلیس به ترتیب به این حیوانات لقب «جین» و «جان» داد و از این دو نفر در کلرادو استقبال کرد. قلاده گذاری گرگ اولین فرصت برای سازمان پارک ها و حیات وحش کلرادو (CPW) بود تا از زمان به دست گرفتن کنترل این گونه پس از حذف حیوانات از فهرست گونه های در معرض خطر، روند مدیریت و ردیابی آنچه در کلرادو اتفاق می افتد را آغاز کند. مقامات تأیید کردند که آنها شش توله دارند و در ژوئن ۲۰۲۱ در این ایالت زندگی می کنند، که اولین زایمان شناخته شده در این ایالت از دهه ۱۹۴۰ است. یکی از توله ها، یک ماده، در فوریه ۲۰۲۲ به قلاده ردیاب مجهز شد. گرگ با استفاده از دو رقم اول برای نشان دادن سال، نامگذاری شد و به ترتیب دو رقم بعدی با یک عدد فرد برای نرها و یک عدد زوج برای ماده ها اختصاص داده شد. شواهد فیزیکی مانند ردپا و مدفوع نیز توسط مأموران حیات وحش برای ردیابی و مشاهده حرکات و رفتارهای گرگ ها استفاده می شود.
فریده بَکْر (زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۹۲) مدافع فوتبال و از ترک های آلمان است که تا سال ۲۰۱۳ در بوندس لیگا (زنان) برای تیم بایر ۰۴ لورکوزن بازی می کرد. او عضو تیم ملی فوتبال زنان ترکیه بود. بکر در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۲ در بن، آلمان زاده شد. او در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، تحصیلات خود را در رشتهٔ تربیت بدنی در «مدرسهٔ نخبگان ورزشی لورکوزن» (یک مدرسهٔ شبانه روزی حرفه ای متشکل از کلاس های ورزشی دبیرستان Landrat-Lucas در لورکوزن) به پایان رساند. دوران بازی. باشگاهی. در مه ۲۰۰۶، او به عنوان بازیکن SV Siegburg 04 در مسابقات انتخابی دختران زیر ۱۵ سال که از سوی اتحادیه فوتبال و دو و میدانی غرب آلمان (; WFLV) در هنف (زیگ) برگزار شد، شرکت کرد و برای تیم منتخب راین میانه بازی کرد. فریده بکر فوتبال را در تیم Blau-Weiß Friesdorf آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۸ به SC 07 Bad Neuenahr پیوست. و در ۲۹ مارس ۲۰۰۹، نخستین بازی خود را در بوندس لیگا برابر هامبورگر اس وی انجام داد. در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ به طور منظم بازی می کرد. در فصل ۱۱–۲۰۱۰، او به باشگاه رقیب در بوندس لیگا، باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن منتقل شد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰، بکر نخستین گل خود را در بوندس لیگا در
برابر باشگاه سابقش به ثمر رساند و تیمش را با نتیجهٔ ۰–۱ پیش انداخت. پس از سال ها بازی در پُست هافبک، در فصل ۱۳–۲۰۱۲ به مدافع تبدیل شد. در پایان همان فصل، او باشگاه بایر لورکوزن را ترک کرد. او در سه فصل، در مجموع ۴۰ بازی رسمی انجام داد و سه گل به ثمر رساند که شامل بازی های جام نیز می شود. ملی. فریده بکر به تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال ترکیه برای حضور در مرحله دوم مقدماتی گروه ۱ رقابت های قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۰ برابر سوئد در ۲۷ مارس ۲۰۱۰ دعوت شد. او همچنین در مرحله نخست مقدماتی گروه ۹ رقابت های قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۱ شرکت کرد. وی در مجموع ۶ بار برای تیم زیر ۱۹ سال ترکیه بازی کرد. پیش از بازی در تیم زیر ۱۹ سال، او به تیم ملی فوتبال زنان ترکیه دعوت شده بود. اولین بازی اش را در دیدار برابر تیم ملی فوتبال زنان اسپانیا در چارچوب مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ - گروه ۵ یوفا در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹ انجام داد. او در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۱ و نیز در دیدارهای مقدماتی یورو ۲۰۱۳ زنان – گروه ۲ برای ترکیه شرکت کرد. او بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، سیزده بار پیراهن تیم ملی را به تن کرد.
شوری خاک و شوری زمین های خشک دو مشکل تخریب کننده محیط زیست استرالیا هستند. شوری در بیشتر ایالت ها نگران کننده است، اما به ویژه در جنوب غربی استرالیای غربی مالی شرقی و مالی غربی در استرالیای غربی مناطقی هستند که مستعد شوری هستند و اقدامات اصلاحی کمی برای رفع این مشکل انجام شده است. زمین های اطراف دریاچه براید - دریاچه شرقی براید و دریاچه دامبلیونگ نیز تحت تأثیر قرار گرفته اند. در دره رودخانه موری، آبیاری باعث مشکلات شوری شده است. زمین های اطراف شهر وریمول در شمال غربی ویکتوریا به دلیل پاکسازی زمین، تحت تأثیر شوری قرار گرفته اند. فرایند. خاک استرالیا به طور طبیعی حاوی نمک است که طی هزاران سال انباشته شده است. این نمک ممکن است از بادهای غالب حامل نمک اقیانوس، تبخیر دریاهای داخلی و از سنگ های مادر هوازده ناشی شود. بارندگی این نمک را در سطح زمین جذب می کند و آن را به زیر خاک منتقل می کند، جایی که در پروفیل های خاک غیراشباع ذخیره می شود، تا زمانی که دوباره توسط آب های زیرزمینی و بالا آمدن سطح آب های زیرزمینی به حرکت درآید. وقتی این آب های زیرزمینی به سطح زمین نزدیک تر می شوند، این نمک نیز بالا می آید. همان طور که آ
ب در نهایت تبخیر می شود، تمام این نمک غلیظ را به جا می گذارد و در نتیجه باعث شوری خاک می شود. این می تواند ناشی از عدم تعادل در چرخه هیدرولوژیکی یا آبیاری باشد. قبل از استقرار بریتانیایی ها در سال ۱۷۸۸، سطح آب های زیرزمینی در حالت تعادل بود. تغذیه فصلی و استفاده از آب های زیرزمینی در تمام طول سال توسط گیاهان بومی ریشه دار عمیق منجر به ثابت ماندن سطح آب های زیرزمینی شد. پاکسازی زمین در استرالیا منجر به از بین رفتن این پوشش گیاهی بومی شده و عمدتاً با کشاورزی و محصولات مرتعی جایگزین شده است. اینها اغلب گیاه یک ساله با ریشه های کم عمق هستند که قادر به جذب و جذب کافی آب های زیرزمینی ذخیره شده و در حال افزایش نیستند. این امر باعث ایجاد عدم تعادل در چرخه هیدرولوژیکی شده و منجر به شوری آب در مناطق خشک می شود. شوری به عنوان میزان نمک محلول در ماده ای مانند خاک یا آب طبقه بندی می شود. شوری می تواند از رشد محصولات کشاورزی و سایر پوشش های گیاهی جلوگیری کند و زمین را خالی بگذارد. آبیاری نیز در افزایش شوری خاک نقش دارد. اولاً، افزودن آبیاری برای شبیه سازی بارندگی، و اگر در سطوح مناسب اعمال نشود، می تواند منجر به تغذیه مجدد
سفره های آب زیرزمینی شود و افزایش سطح آب زیرزمینی را افزایش دهد. ثانیاً، خود آب آبیاری می تواند حاوی نمک هایی باشد که با استفاده از آن در خاک رسوب می کنند. این سطح نمک می تواند از ۰٫۵ تا ۲ تن در هکتار در سال متغیر باشد و می تواند سطح نمک طبیعی را به میزان زیادی افزایش دهد. اثرات و پیامدها. با گذشت زمان، این فرایند باعث شده است که لایه های نازک خاک سطحی به طور برگشت ناپذیری شور شوند و دیگر برای کشاورزی مناسب نباشند. تا سال ۱۹۹۹، تخمین زده می شود که ۲٫۵ از زمان معرفی روش های کشاورزی اروپایی، میلیون ها هکتار زمین شور شده است. در حال حاضر، حدود ۵٫۷ میلیون هکتار زمین به عنوان «پتانسیل بالا» برای شور شدن طبقه بندی می شود و انتظار می رود این تعداد به ۱۷ هکتار افزایش یابد. میلیون هکتار تا سال ۲۰۵۰. سطوح بالای نمک خاک تأثیر چشمگیری بر نواحی ریشه گیاهان، چه در پوشش گیاهی بومی و چه در محصولات کشاورزی و مرتعی، تالاب های طبیعی و آبراه های اطراف دارد. افزایش نمک می تواند توانایی گیاهان در جذب آب از طریق ریشه هایشان از طریق اسمز را کاهش دهد، از طریق افزایش سطح سدیم و کلرید باعث سوختگی و نکروز برگ ها شود و عدم تعادل مواد مغ
ذی و یونی ایجاد کند که منجر به رشد ضعیف و مرگ می شود. شوری همچنین می تواند از طریق اکسیداسیون، بر زیرساخت هایی مانند جاده ها، ساختمان ها، لوله های زیرزمینی و کابل ها تأثیر منفی بگذارد. "زیرگونه موهلنبکیا هوریدا" "آبدیتا" که معمولاً با نام علمی درخت خاردار دورافتاده شناخته می شود، به دلیل عدم تحمل شوری، گونه ای در معرض خطر انقراض است. تأثیرات بر اساس ایالت. نیو ساوت ولز. در حال حاضر ۵ درصد از نیو ساوت ولز تحت تأثیر شوری زمین های خشک قرار دارد و حدود ۵۰ درصد در معرض تهدید است. ۱۵٪ از زمین های آبیاری شده فعلی تحت تأثیر قرار گرفته اند و تا ۳۰٪ در حال حاضر در معرض تهدید هستند. مناطق اصلی که در حال حاضر تحت تأثیر قرار گرفته اند و در معرض خطر بالایی هستند، حوضه آبریز رودخانه مورومبیجی در نزدیکی گریفیت، و حوضه آبریز رودخانه جمالونگ در نزدیکی فوربز، و همچنین منطقه آبیاری رودخانه موری در نزدیکی دنیلیکوین هستند. ویکتوریا. سطح فعلی شوری در ویکتوریا نسبتاً کم است و انتظار می رود تأثیر اصلی آن در سال های آینده در مناطق پرخطر رخ دهد. این مناطق پرخطر شامل حوزه های آبخیز کامپاسپ، لودون، کورانگامیت، گلنلگ-هاپکینز، گولبرن-بروکن
و مناطق ویمرا و مالی می شوند. هزینه فعلی برای ویکتوریا سالانه ۵۰ میلیون دلار تخمین زده می شود. انتظار می رود این میزان به طور قابل توجهی افزایش یابد و تأثیرات آن بر زمین های کشاورزی، تالاب ها و زیرساخت ها در مناطق پرخطر افزایش یابد، که عمدتاً تا حدی به دلیل افزایش ۱۰ برابری سطح نمک تا سال ۲۰۵۰ است. استرالیای غربی. غرب استرالیا با حدود ۷۰ درصد، بیشترین زمین های تحت تأثیر شوری در استرالیا را در خود جای داده است. در حال حاضر بیش از ۲ میلیون هکتار تحت تأثیر قرار گرفته است و حدود ۴ میلیون هکتار زمین در حال حاضر به عنوان پرخطر فهرست شده اند و ۵۰٪ از آب های قابل انتقال در حال حاضر بیش از حد شور در نظر گرفته می شوند. حدود ۴۵۰ گونه گیاهی بومی مناطقی هستند که در معرض خطر بالای شور شدن آب قرار دارند ۷۵ درصد از گونه های پرندگان آبزی در حال کاهش هستند، ۷۵ درصد از عمر جاده های آب بندی شده کاهش یافته و ۴۰۰ میلیون دلار سود از دست رفته است استرالیای جنوبی. شوری در جنوب استرالیا، مشکلی است که تمام مناطق اصلی کشاورزی را تحت تأثیر قرار داده و ۳۷۰۰۰۰ هکتار از زمین ها و تالاب ها را درگیر کرده است. با نرخ های فعلی، انتظار می رود ا
ین میزان تا سال ۲۰۵۰، ۶۰ درصد افزایش یابد. پیش بینی می شود که این امر سالانه حدود ۴۷ میلیون دلار ضرر برای ایالت به دلیل از دست دادن سود کشاورزی داشته باشد و بیش از ۲۰٪ از آب های زیرزمینی را به سطوحی بالاتر از حد مجاز برای مصرف انسان آلوده کند. تاسمانی. تاسمانی نسبتاً تحت تأثیر شوری قرار نگرفته است، به طوری که حدود ۱٪ از زمین های کشاورزی و ۸٪ از زمین های کشاورزی تحت تأثیر منفی نمک قرار دارند و در نتیجه هزینه جاری برای ایالت حدود ۵ میلیون دلار در سال است که تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۱۳ میلیون دلار افزایش می یابد. بخش عمده این شوری ناشی از آبیاری است. کوئینزلند. کوئینزلند به دلیل بارندگی های فصلی منحصر به فردش، کمترین آسیب را در بین ایالت های استرالیا دیده است. در حال حاضر حدود ۱۵۰۰۰ هکتار تحت تأثیر قرار گرفته است که ۳٫۱ میلیون هکتار آن در معرض خطر بالا قرار دارد. با این حال، با نرخ فعلی، پیش بینی می شود که شوری تا سال ۲۰۵۰ تأثیرات متوسطی بر زمین و زیرساخت ها داشته باشد، به طوری که ۱۲۰۰۰ کیلومتر جاده، ۱۵۰۰ کیلومتر خطوط ریلی، و حدود ۲٫۸ میلیون هکتار از زمین های کشاورزی، پوشش گیاهی باقی مانده، و تالاب ها و نهرها به طور
منفی تحت تأثیر قرار گرفتند
مجله Pro Wrestling Illustrated) PWI ) یک مجله کشتی حرفه ای آمریکایی است که در سال ۱۹۷۹ توسط استنلی وستون تأسیس شد. دفتر مرکزی "PWI" در بلو بل، پنسیلوانیا قرار دارد و توسط گروه انتشاراتی کاپا منتشر می شود. این مجله طولانی ترین مجله کشتی به زبان انگلیسی است که هنوز در حال تولید است. "PWI" شماره های دوماهانه و شماره های ویژه سالانه مانند «سالنامه و کتاب حقایق» خود را منتشر می کند. این مجله مسابقات قهرمانی مختلف جهان را به عنوان مسابقات قانونی، مشابه "رینگ" در بوکس، به رسمیت می شناسد. "PWI" اغلب به عنوان "Apter Mag" شناخته می شود که به نام عکاس قدیمی اش، بیل آپتر، نامگذاری شده است. "PWI" در سال های اخیر از گزارش داستان ها به عنوان اخبار واقعی فاصله گرفته و نظرات سرمقاله در مورد فعالیت های پشت صحنه کشتی کج را با آن ترکیب کرده است. "نشریه PWI" از سال ۱۹۹۱ هر ساله فهرستی از «۵۰۰ کشتی گیر برتر» خود را منتشر می کند که در آن برترین کشتی گیران مرد جهان معرفی می شوند. در سال ۲۰۰۸، آنها فهرست سالانه «۵۰ کشتی گیر زن برتر» را اضافه کردند که بعداً در سال ۲۰۱۸ به فهرست «۱۰۰ کشتی گیر زن برتر» و سپس در سال ۲۰۲۱ دوباره به عنوان
«۱۵۰ کشتی گیر زن برتر» تغییر نام داد.
شهادت سنت متی (به انگلیسی: &lt;mark&gt;Martyrdom of Saint Matthew&lt;/mark&gt;) یک نقاشی معروف از کاراواجو است که لحظه شهادت سنت متیو، حواری عیسی مسیح را به تصویر می کشد. این نقاشی در قرن هفدهم در کلیسای سن لوییجی دی فرانسسی در رم قرار دارد. این نقاشی، به «شهادت سنت متیو» (Saint Matthew) انجیل نویس، نویسنده ی انجیل متی، می پردازد. بر اساس سنت، این قدیس به دستور پادشاه اتیوپی، زمانی که در حال برگزاری مراسم عشای ربانی در محراب بود، کشته شد. پادشاه به خواهرزاده ی خودش تمایل داشت، اما سنت متیو او را سرزنش کرده بود، چرا که آن دختر راهبه بود و در نتیجه، عروس مسیح به شمار می رفت. «کاردینال کونتارلی» (Contarelli)، که چند دهه قبل تر درگذشته بود، به وضوح تعیین کرده بود که در این نقاشی چه چیزی باید به تصویر کشیده شود: صحنه ی قتل قدیس به دست سربازی فرستاده شده از سوی آن پادشاه شرور، معماری ای مناسب با فضا، و جمعیتی از تماشاگران که احساساتی متناسب با صحنه از خود نشان می دهند. این سفارش (که در واقع از طرف حامی او، کاردینال فرانچسکو ماریا دل مونته بود، نه مستقیماً از طرف کلیسا)، برای کاراواجو دشواری زیادی به همراه داشت، چرا