Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت ملی یمن وابسته به جنبش حوثی ها شرکت کرده اند. در این درگیری ها غیرنظامیان بسیاری توسط این گروه کشته و زیرساخت ها را تخریب شدند؛ اقداماتی که دیده بان حقوق بشر آن ها را به عنوان جنایات جنگی مظنون می داند. عربستان سعودی سازمان دهی و تأمین مالی این گروه را مستقیماً بر عهده داشت که منابع مالی قابل توجهی را برای آراس اف به همراه آورد. در سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷، حدود ۴۰٬۰۰۰ عضو نیروهای واکنش سریع در جنگ داخلی یمن مشارکت داشتند. در اکتبر ۲۰۱۹، ۱۰٬۰۰۰ نفر از آن ها به سودان بازگشتند. جنایات جنگی. در جریان جنگ دارفور در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، نیروهای واکنش سریع «بارها به روستاها حمله کردند، خانه ها را به آتش کشیدند و غارت کردند، ساکنان را مورد ضرب و شتم قرار داده، به آن ها تجاوز کرده و اعدام کردند» اعدام ها و تجاوزهای آراس اف معمولاً پس از خروج شورشیان از روستاها صورت می گرفت. این حملات به حدی سیستماتیک بودند که طبق گزارش دیده بان حقوق بشر به عنوان جنایت علیه بشریت واجد شرایط شناخته شدند. این گروه تنها در یک عملیات سرکوب تحصن در خارطوم سودان، ده ها زن را مورد تجاوز قرار دادند و حدود ۱۰۰ معترض را کشته و ۵۰۰ نفر را زخمی کرد
ند. بنابر ویدیوهای موجود، خانه ساکنان اطراف غارت و تخریب شد. در نخستین روز عید فطر در سودان، در ژوئن ۲۰۱۹، گزارش هایی منتشر شد مبنی بر اینکه این نیروها آجرهای سیمانی به اجساد معترضان کشته شده بستند تا آن ها را به عمق رود نیل بفرستند. کمیته مرکزی پزشکان اعلام کرد که بیش از ۱۰۰ نفر در این کشتار کشته شده اند. در ۶ ژوئن ۲۰۱۹، «کومی نایدو»، رئیس سازمان عفو بین الملل، خواستار «خروج فوری تمامی اعضای نیروهای واکنش سریع از مسئولیت های انتظامی و اجرای قانون در سراسر سودان و به ویژه در خارطوم» شد. جنگ داخلی سودان (۲۰۲۳–اکنون). در تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۲۳، درگیری میان نیروهای مسلح سودان و نیروهای واکنش سریع (آراس اف) آغاز شد پس از آنکه نیروهای واکنش سریع در شهرهای مختلف سودان بسیج شدند. گزارش هایی از درگیری در کاخ ریاست جمهوری و ستاد ارتش منتشر شد. این درگیری منجر به آن شد که نیروهای واکنش سریع به عنوان گروهی شورشی توسط نیروهای مسلح سودان شناخته شوند. در روز درگیری ها، که شامل نبرد خرطوم بود، هر دو طرف ادعا کردند که کنترل فرودگاه های خرطوم و مرواه و سایر مناطق را در دست دارند. در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۲۳، آنتونی بلینکن وزیر امور خ
ارجه ایالات متحده و رهبر نیروهای پشتیبانی سریع محمد حمدان دقلو مذاکراتی داشتند و دقلو موافقت کرد که آتش بس ۲۴ ساعته از تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۲۳ آغاز شود «تا گذر امن غیرنظامیان و تخلیه مجروحان تضمین شود». آتش بس سراسری ۷۲ ساعته ای دیگر اعلام شد که از نیمه شب ۲۴ آوریل ۲۰۲۳ آغاز می شود. ایالات متحده و عربستان سعودی به دلیل مسائل انسانی این آتش بس را میانجی گری کرده بودند. این درگیری ها تا تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۲۳ منجر به مرگ بیش از ۵۰۰ نفر و زخمی شدن هزاران نفر شده بود. نیروهای واکنش سریع توسط رهبر میلیشیا لیبی خلیفه حفتر و امارات متحده عربی حمایت می شدند. تصاویری از گلوله های ترموباریک که توسط ارتش سودان ضبط شده بود، نشان می داد که این سلاح ها از سوی امارات متحده عربی تأمین شده اند؛ مصر نیز از ارتش سودان حمایت نظامی کرده بود. در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۴، نیروهای واکنش سریع کنترل کامل سنگا را به دست گرفتند. این افزایش خشونت ها باعث شد که بسیاری از غیرنظامیان به سوی قدارف در شرق سودان فرار کنند. نیروهای پشتیبانی سریع سعی کردند که مقامات دولتی را مجدداً به کار بگیرند، اما بسیاری از کارمندان دولتی به منظور اجتناب از جنگ و مجبور نش
دن به همکاری با پرسنل نظامی نیروهای واکنش سریع فرار کردند. گزارش روزنامه وال استریت ژورنال نشان داد که مزدوران به ابزاری برای بازیگران خارجی مانند امارات متحده عربی و مصر تبدیل شده اند تا در جنگ سودان برتری استراتژیک به دست آورند.
حزب کمونیست مصر (به عربی: الحزب الاشتراکی المصری)، یک حزب سیاسی در مصر بود که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد. این حزب عناصر مارکسیست، آنارشیست و اصلاح طلب را در خود جای داده بود. پلاتفرم حزب در ۲۹ اوت ۱۹۲۱ منتشر شد. حزب شروع به انتشار روزنامه «"الشبیبة"» کرد. این حزب شبکه ای از شاخه های محلی را در شهرهای بزرگ سراسر کشور ایجاد کرد. حزب کمونیست مصر شروع به کار در میان اتحادیه های کارگری کرد و در سازماندهی اعتصابات شرکت کرد. همچنین فعالیت های آموزشی برای فرزندان کارگران و همچنین تلاش برای بسیج دهقانان را آغاز کرد. کنفرانس حزبی که در ژوئیه ۱۹۲۲ برگزار شد، شاخه اسکندریه حزب را به عنوان ستاد اصلی حزب اعلام کرد. در ۲۰ اکتبر ۱۹۲۲، حزب خود را نماینده واقعی طبقه کارگر مصر اعلام کرد. در پایان سال، حزب حدود ۱,۵۰۰ عضو (۴۰۰ نفر در اسکندریه) داشت. حزب کمونیست مصر «حُسنی العربی» را به مسکو فرستاد تا در مورد ورود احتمالی حزب به انترناسیونال کمونیستی مذاکره کند. العربی در اواخر سال ۱۹۲۱ با این دستور به مصر بازگشت که حزب باید به شرط بیست و یکم انترناسیونال کمونیستی پایبند باشد. اکثریت کمیته مرکزی حزب (به رهبری العربی) در دسامبر ۱۹۲۲ این
شرایط را تصویب کردند و نام حزب به «"حزب کمونیست مصری"» (به عربی: الحزب الشیوعی المصری) تغییر یافت. خزانه دار حزب، روزنتال، که با برخی از شروط مخالفت کرده بود اخراج و توسط احمد المدنی جایگزین شد. در سال ۱۹۲۳ حزب در اعتصابات بزرگ فعال بود. مقامات بریتانیا این حزب را سرکوب کردند. بسیاری از کادرهای حزب دستگیر و دفاتر حزب بسته شدند. آنتون مارون، رهبر برجسته حزب، در زندان درگذشت. پس از آن، مقامات استعماری از اتحادیه های کارگری زرد حمایت کردند تا با سوسیالیست ها مقابله کنند. پس از سرکوب حزب، بخش های مارکسیستی در سلول ها به فعالیت خود ادامه دادند.
یاکوبا دیوری هامانی ماگاگی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پونفرادینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجر بازی کرده است.
گیورگی کوچوراشویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال گرجستان و زیر ۲۱ سال گرجستان بازی کرده است.
مونته ویدئو مارو یک کشتی کمکی ژاپنی در طول جنگ جهانی دوم بود که توسط زیردریایی آمریکایی یواس اس استورجن (اس اس-۱۸۷) غرق شد. استورجن در اول ژوئیه ۱۹۴۲، قریب به ۱۰۵۴ سرنشین عمدتاً استرالیایی کشتی ژاپنی را که اسیران جنگی و غیرنظامیانی بودند که از رابائول به هیانان منتقل می شدند غرق کرد. این غرق شدن بدترین فاجعه دریایی در تاریخ استرالیا به شمار می رود. لاشه کشتی "مونته ویدئو مارو" در آوریل ۲۰۲۳ کشف شد. تاریخ قبل از جنگ. "مونته ویدئو مارو" یکی از سه کشتی (کمکی سانتوز مارو و "لاپلاتا مارو")از خطوط کشتیرانی "میتسویی او.اس.کی. لاینز" (OSK) بود که برای خدمات دهی ترانس پاسیفیک برای آمریکای جنوبی ساخته شد. این کشتی ۷۲۶۷ تنی در کارخانه کشتی سازی "میتسوبیشی زوسن کاکوکی کایشا" در ناکازاکی ساخته شد و در سال به آب انداخته شد. طول آن و عرض در پرتو، دو موتور دیزلی شش سیلندر میتسوبیشی سولزر 6ST60 با قدرت و سرعت آن نیرو می دادند. قبل از جنگ، این کشتی به عنوان یک کشتی مسافربری و باری فعالیت می کرد و عمدتاً بین ژاپن و برزیل با مهاجران ژاپنی حرکت می کرد. خدمات جنگ جهانی دوم. "مونته ویدئو مارو" در جنگی به ماکاسار، سولاوسی (نام منطقه
در آن زمان سلبس) از تاریخ ۶ تا ۱۶ فوریه ۱۹۴۲ شرکت نمود. چندین مأموریت حمل و نقل را پیش از غرق شدن کامل نمود.
کیم جی مین (؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۲۰۰۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "الهه آتش" (۲۰۱۳) و "انجمن مخفی پلوتون" (۲۰۱۴) شناخته می شود.
ایم جی کیو (؛ زادهٔ ۷ مارس ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در فیلم های مستقل "کی در منو می زنه؟"، "جبهه آزادی کهکشان راه شیری" و "جادو" شناخته می شود. ایم جی کیو همچنین در مجموعه تلویزیونی "بزرگترین عشق" بازی کرده است.
جورج الکساندر کوبلر (به انگلیسی: George Kubler) (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۱۲ - درگذشته ۳ اکتبر ۱۹۹۶) تاریخ دان هنر آمریکایی و یکی از برجسته ترین محققان هنر پیشاکلمبیایی آمریکا و هنر بود. زندگی. کوبلر در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد، اما تحصیلات اولیه او در اروپا بوده است. او دبیرستان را در آکادمی وسترن رزرو در هادسون، اوهایو گذراند. سپس به دانشگاه ییل رفت و در آن جا مدرک بی ای (۱۹۳۶) و پی اچ دی (۱۹۴۰) را تحت هدایت هانری فوسیلون دریافت کرد. از سال ۱۹۳۸ به بعد، کوبلر عضو هیئت علمی دانشگاه ییل بود و پس از آن، در دوران بازنشستگی، یک پژوهشگر ارشد بود. او جوایز متعددی از جمله سه کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم، کمک مالی شورای انجمن های دانش آموختگان آمریکا برای تحقیقات در مکزیک و نشان عقاب آزتک توسط دولت مکزیک دریافت کرد. او همچنین در سال های ۱۹۸۵–۱۹۸۶ به عنوان استاد در مرکز مطالعات پیشرفته در نگارخانه ملی هنر در واشینگتن دی. سی. منصوب شد. او عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا وانجمن فیلسوفان آمریکا بود. او در سال ۱۹۹۱ مدال ویلیام کلاید دوین را دریافت کرد. کار نظری اصلی کوبلر، کتاب «"شکل زمان: اظهاراتی در مورد تاریخ چیزها"» تأثیر
عمده ای بر استر پاستوری، رابرت اسمیتسون، دونالد جاد، اد راینهارت، رابرت موریس و دیگران داشت. او همچنین دستی در تعریف «معماری پرتغالی» داشت، و این دوره معماری را با توجه به دانش خود از مجموعه ای از ساختمان های ساده و تقریباً بدون تزئینات متعلق به قرن شانزدهم نام گذاری کرد.
جهش بزرگ یا گزاف گویی بزرگ فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی الکس مارچ است. در این فیلم بازیگرانی همچون رایان اونیل، لی تیلور-یانگ، وان هفلین، لی گرانت، جیمز دالی، رابرت وبر، فیلیس دیویس، نوآم پیتلیک و چارلز کوپر ایفای نقش کرده اند.
uwu، که همچنین به عنوان UwU هم تلطیف می شود، یک شکلک است که نشان دهنده یک چهره ناز می باشد. کاراکترهای "u" نشان دهندگان چشم های بسته می باشند، درحالی که "w" دهان را نشان می دهد. این شکلک برای بیان احساسات مختلف گرم، شاد یا محبت آمیز استفاده می شود.
تِشوب خدای آب وهوای هوریان و همچنین رئیس پانتئون هوریان بود. ریشه شناسی نام او نامشخص است، اگرچه توافق شده است که از نظر زبان شناسی می توان آن را واژه ای هوری طبقه بندی کرد. از نام او هم نوشته های آوایی و هم لوگوگرام گواهی شده است. تشوب در جایگاه خدایی مرتبط با آب وهوا، می تواند هم مخرب و هم محافظ به تصویر کشیده شود. پدیده های آب وهوایی منفرد از جمله بادها، برق، رعد و باران را می توان به عنوان سلاح او توصیف کرد. همچنین اعتقاد بر این بود که او باعث رشد پوشش گیاهی و ایجاد رودخانه ها و چشمه ها میشود. موقعیت برتر او در مذهب هوری نشان دهنده اهمیت گسترده خدایان آب وهوا در شمال بین النهرین و نواحی مجاور بود، جایی که بر خلاف جنوب، کشاورزی عمدتاً به بارندگی متکی بود تا آبیاری. اعتقاد بر این بود که قدرت او هم بر فانیان و هم بر دیگر خدایان، هم در زمین و هم در آسمان گسترش می یابد. با این حال دریا و جهان زیرین تحت کنترل او نبود. تجسمِ تشوب نادر است، اگرچه توافق بر این است که او معمولاً به عنوان چهره ای مسلح و ریش دار به تصویر کشیده می شود که گاهی دسته ای از آذرخش را در دست دارد. یکی از این نمونه ها از یازلیکایا شناخته شده
است. در برخی موارد، او در حال راندنِ ارابه ای تجسم شده است که دو گاو نر مقدس آن را می کِشند. بنا به "آهنگ پیدایش"، تشوب از جمجمهٔ شکافتهٔ کوماربی بدنیا آمد که در جریان درگیری بر سر پادشاهی، اندام جنسی آنو را گاز گرفت. به این سنت در منابع دیگری از جمله سرودی از حلب و کتیبه لووی نیز اشاره شده است. در مقابل، یک اشاره مجزا به خدای ماه کوشوح که به جای پدرش است نیز شناخته شده است. در متن های منفرد، خداییان مختلفی را می توان به عنوان خواهر و برادر او نام برد، از جمله شاوشکا، تاشمیشو و آرانزاه. همسر او هپات بود، الهه ای که در ابتدا در حلب پرستش می شد و در مقطعی در پانتئون هوریان گنجانده شد. فرزندان آنها شاروما، آلانزو و کونزیشالی بودند. خدایان دیگری که گمان می رود به دربار تشوب تعلق دارند عبارتند از تنو، پنتیکالی، گاوهای نر شیری و حوری و خدایان کوه نامنی و حزی. اعضای اطرافیان او معمولاً در اصطلاحا "کالوتی"، فهرست های پیشکش هوری، برشمرده می شدند. فهرست های خدا نشان می دهد که تشوب را می توان همتای دیگر خدایان آب وهوا دانست که در بین النهرین و غرب در سوریه پرستش می شدند، از جمله اداد و بعل اوگاریتی. در آناتولی او همچنی
ن بر تارحونا هیتی و تارحونز لووی تأثیر گذاشت، اگرچه همه این خدایان نیز جدا از یکدیگر پرستش می شدند. پرستش تشوب نخستین بار در دوره اور سوم گواهی شده است، همراه با آن شواهد اولیه از جمله اسامی تئوفوری هوری و کتیبه سلطنتی از اورکش نیز وجود دارند. منابع بعدی نشان می دهد که مرکز اصلی آیین او شهر کومه بوده که هنوز به طور قطعی مکان یابی نشده است. شهر مقدس دیگر او ارافا بود، پایتخت پادشاهیِ همنام واقع در مجاورت کرکوک امروزی در عراق. هر دوی این شهرها به عنوان مراکز مذهبی با اهمیت فرامنطقه ای تلقی می شدند و بعضی از اشاره ها به فرمانروایان بین النهرین که گهگاه برای آنها پیشکش می فرستادند، در دست است. در امپراتوری میتانی، مکان اصلی مرتبط با او کاهات در شمال سوریه بود. در کیزوواتنا در جنوب شرقی ترکیه او را در کومانی پرستش می کردند. علاوه بر این، به دلیل نفوذ فرهنگی هوریان، او به عنوان خدای آب و هوای حلب شناخته شد. او همچنین در بسیاری از شهرهای دیگر هوری پرستش می شد، و در نیمه دوم هزاره دوم پیش از دوران مشترک او خدایی بود که معمولاً در اسامی تئوفوری هوری ذکر می شد و نمونه هایی متعددی از آن در متن های نوزی شناسایی شده است.
همچنین در متون اوگاریتی به عنوان یک خدای پرستش شده رایج گواهی شده است که نشان می دهد عناصر هوری و محلی در اعمال مذهبی این شهر به هم پیوسته بودند. علاوه بر این، او در مذهب هیتی و مذهب لووی گنجانده شد. هیپوستاز او در ارتباط با حلب در این زمینه اهمیت خاصی یافت. اسطوره های هوری گوناگونی که بر تشوب متمرکز هستند، شناخته شده است. بسیاری از آنها در ترجمه های هیتی باقی مانده اند، اگرچه رویدادهایی که در آنها توصیف می شوند، بازتاب الهیات هوری هستند، نه هیتی. بسیاری از آنها بر صعود تشوب به مقام پادشاه خدایان و درگیری او با کوماربی و متحدانش، مانند هیولای دریایی هدامو، غول سنگی اولیکومی یا دریای شخصیت شده تمرکز می کنند. این متن ها معمولاً به عنوان "چرخه کوماربی" نامیده می شوند، اگرچه یادآوری شده که تشوب به طور مؤثر شخصیت اصلی همه آنها است و این مساله منجر به پیشنهادهای تغییر نام گاه به گاه می شود. تشوب همچنین یک شخصیت اصلی در "آهنگ رهایی" است که طرح داستانش بر تلاش های او برای تضمین آزادی ساکنان ایگینگالیش از ابلا متمرکز است. دو قسمت از متن های حفظ شده علاوه بر این، به دیدارهای او با ایشارا، الهه حامی شهر دوم، و آلانی، مل
که جهان زیرین، می پردازند. تفسیر روایت به عنوان یک کل و صحنه های منفرد آن همچنان موضوع بحث علمی است. اشاره های بیشتری به او در تعدادی از متن های ادبی با تمرکز بر قهرمانان انسانی، از جمله داستان آپو و اقتباس هوری از "حماسه گیلگمش،" شناسایی شده است. نام. در ادبیات آشورشناسی و هیتی شناسی، رومی نویسی های متعددی از نام تشوب وجود دارد، از جمله: Teššub، Tešub، Teššob و Teššop. نویسه لوگوگرامی. علاوه بر املای هجایی آوایی، نام تشوب را می توان به خط میخی با علامت سومروگرام dIŠKUR نشان داد. هم خانواده های تایید شده و مورد مناقشه. توافق بر این است که نام تشوب هم خانواده با اسم خاصِ خدای اورارتویی تیشبا است. شخصیت. در دین هوری، دو نقش اصلی به تشوب داده شد: خدای آب و هوا و پادشاه خدایان. شمایل نگاری. به تصویر کشیدن تشوب نادر است. ارتباط با سایر خدایان. خانواده و درباریان. تشوب را پسر آنو و کوماربی می دانستند. خدایان آب وهوای سوریه-بین النهرین. تشوب را همتای خدای آب وهوای بین النهرین، ادد، می دانستند. در هزاره دوم پیش از دوران مشترک در سراسر شمال سوریه و بین النهرین علیا به دلیل ازدیاد سلسله های جدید هوری، و در نهایت ظهور ا
مپراتوری میتانی، درجه ای از تلفیق گرایی بین آنها رخ داد، اما بررسی توسعه دقیق آن هنوز به دلیل کمبود منابع که بتواند مبنایی برای مطالعات موردی باشد، ممکن نیست. در حالی که فرمانروایان هوری در منابع دوره بابل باستان غایب نیستند، آنها از قرن شانزدهم به بعد به اهمیت بیشتری دست یافتند و جایگزین سلسله های غالب سابق عموری شدند. در نتیجه این روند، تشوب به عنوان خدای آب وهوای حلب شناخته شد. با این حال، از آنجایی که زبان های سامی در سرتاسر منطقه دارای گویشور بود، هر دو نام خدایان آب وهوا همچنان در سراسر منطقه فرات میانی استفاده می شدند. در حالی که هم ارزی بین تشوب و ادد در فهرست خدای بین النهرینی "آن = آنوم" گواهی نشده است، او مستقیماً به عنوان یکی از همتایان خارجی اش نامیده می شود، به ویژه که در متن مشابه دیگری، K 2100 (CT 25, 16–17)، به سوبارتو مربوط می شود. در یک قطعه از "آهنگ هداممو" تشوب با عنوان «بازرس کانال بشر» خطاب شده است که به احتمال زیاد از محیط بابلی سرچشمه می گیرد. موقعیت آنو به عنوان پدر تشوب نیز منعکس کنندهٔ سنت بین النهرین است. این ایده ممکن است در اوایل دوره اکدی به هوری ها رسیده باشد. دانیل شومر اشاره
می کند که ممکن است به نوبه خود این سنت که بر اساس آن اداد پسر داگان بود، تحت تأثیر مذهب هوری قرار داشته باشد، و قرار بود که ارتباط بین همتایان هوری خود، تشوب و کوماربی را منعکس کند، و استدلال می کند که این مساله «سوال برانگیز» است اگر که قبل از ورود هوریان نیز همین تصور وجود داشته باشد. به گفته لوئیس فلیو، در حالی که رابطه پدر و پسری بین داگان و خدای آب وهوا فقط به طور مستقیم در اوگاریت تأیید شده است، می توان فرض کرد که قبلاً در متون بابلی باستان به آن اشاره ضمنی شده است. بقایای دوره نفوذ فرهنگی هوریان نیز همچنان در تعدادی از سنت های نئوآشوری مربوط به اداد قابل مشاهده است. متون "تاکلتو" نشان می دهد که گاوهای نر او شیری و حوری در دایره خدایان مرتبط با اداد هم در آشور و هم در کوربِیل گنجانده شده اند. فرض بر این است که این واقعیت که او در کنار ایشتار در قراردادها مورد استناد قرار گرفته است بازتاب ارتباط بین تشوب و شاوشکا است. بیت پونگراتز-لایستن استدلال می کند که نمونه ای از اساطیر هوری که در ارتباط بین این خداییان بین النهرینی منعکس شده باشد، قبلاً در وِرد نفرین ادد-نیراری یکم وجود داشته است. در عین حال، غیرقا
بل قبول است که فرض شود تکریم گسترده ادد در آشور در دوره آشوری میانه و بعداً نتیجه نفوذ هوریان بوده باشد، و به احتمال زیاد باید در عوض به عنوان موردی از تداوم فرهنگی تفسیر شود. گواهی این مساله در اشاعه گسترده شواهدِ پرستش «اددِ آشور»، که حتی در منابع هیتی نیز به حضور دارد، دیده می شود. در اوگاریت، تشوب با خدای آب وهوای محلی، بعل شناخته می شد. فرض بر این است که دومی از طریق جایگزینی نام اصلی خدای آب وهوا با لقب او در سواحل مدیترانه در قرن پانزدهم پیش از دوران مشترک ایجاد شد. در تحقیقات مدرن، مقایسه هایی بین اسطوره هایی انجام شده است که بر درگیری های مربوط به آنها برای پادشاهی در میان خدایان متمرکز شده اند. در حالی که بعل مستقیماً با ال، خدای ارشد در پانتئون اوگاریتی مبارزه نمی کند، رابطه بین آنها با خصومت بین همتایان هوری شان، کوماربی و تشوب مقایسه شده است. بعلاوه، همانند نحوه جنگ بعل با یم، خدای دریا، کیاشه نیز در زمره دشمنان اسطوره ای تشوب به شمار می رفت و هر دو نبرد با یک کوه، حزی، مرتبط بودند. با این حال، اسطوره های مربوط به بعل نیز حاوی عناصری هستند که مورد مشابهی در افسانه های متمرکز بر تشوب پیدا نمی کنند
، مانند رویارویی با موت، تجسم مرگ، و مرگ موقت او در نتیجه آن. برخلاف تشوب، بعل همسری نیز نداشت، و در اوگاریت هپات ظاهراً همتای پیدرای شناخته می شد که به جای همسر، دخترش در نظر گرفته می شد. به دلایل نامشخص، نسخه سه زبانه فهرست خدای ویدنر از اوگاریت، تشوب و بعل را نه تنها با یکدیگر، بلکه با الهه بین النهرین، ایمزوانا، برابر می داند. از آنجایی که شخصیت او متفاوت بود، آرون توگندهافت پیشنهاد کرده است که این ارتباط ممکن است نمونه ای از بازی با کلمات کاتبان باشد، زیرا اولین علامت نام ایمزوانا با سومروگرام IM که برای نشان دادن نام خدایان آب وهوا استفاده م یشد، یکسان است. او نتیجه می گیرد که بعید است این فهرست بتواند به عنوان مرجع الهیات هوری یا اوگاریتی مورد استفاده قرار گیرد. استدلال شده است که دو نام تشوب و بعل هر دو به جای یکدیگر برای اشاره به خدای آب وهوای محلی در امار به کار می رفتند. با این حال، به احتمال زیاد، نام اصلی او در این شهر ادد بود و بعل فقط به عنوان کنیه عمل می کرد. این احتمال وجود دارد که در پانتئون محلی، رابطه بین او و عشتروت شبیه پیوند بین تشوب و شاوشکا در اساطیر هوری تصور شده باشد، زیرا شواهدی بر
ای ادعای رابطه همسری بین آنها وجود ندارد. خدایان آب وهوای آناتولی. در کومانی در پادشاهی کیزوواتنا، تشوب با خدای محلی به نام مانوزی شناسایی می شد. دومی به عنوان همسر الهه هوری للوری در نظر گرفته می شد. با شروع دوره هیتی میانه، هیتی ها به دلیل نفوذ فزاینده هوری ها بر فرهنگشان، تشوب را با خدای آب وهوای خود، تارحونا، مرتبط کردند. شخصیت خدای آب وهوای لووی، تارحونز، نیز تحت تأثیر تشوب قرار گرفت. یکی از عوامل تسهیل کننده تبادل صفات بین این خدایان آب وهوای آناتولی، همتای هوری آنها و دیگر خدایان آب وهوا، مانند تاروی حتی و ادد بین ا لنهرینی، استفاده از سومروگرام یکسان برای نشان دادن نام آنها بود. در برخی موارد، هیتی ها متون هوری را که بر تشوب متمرکز بود، از جمله سرودها، نیایش ها و اسطوره ها اتخاذ کردند، اما نام او را با نام خدای مشابه خود جایگزین کردند. منابعی مانند متون آیینی مربوط به پرستش شاوشکا در شاموها در عوض، مواردی را حفظ کرده اند که به گفته پیوتر تاراچا با اشاره به خدایان مختلف آب وهوای آناتولی با نام تشوب توصیف می شود. با این حال، همانطور که گری بکمن اشاره کرد، ادغام کامل خدایان در دین هیتی نادر بود، و به طور
کلی باید «متأخر و استثنایی» در نظر گرفته شود و خدایان آب وهوای انفرادی هویت های جداگانه ای داشتند. گاوهای نر تشوب همراه با او در پانتئون هیتی ها گنجانده شده بودند، اما ممکن است تصویر خدای آب وهوا که ارابه ای را می راند که توسط گاو نر کشیده می شود، منحصراً به دلیل نفوذ هوری ها در فرهنگ هیتی نبوده باشد، زیرا گاو نر پیش از آن و در دوره هیتی باستان، حیوان نمادین خدای آب وهوا بود. در حالی که در متن های هیتیِ پس از ورود خداییان هوری، تشوب ممکن است در کنار شوالیات که با تاشمیشو ارتباط دارد، ظاهر شود، هیچ مدرکی مبنی بر وجود ارتباط بین این خدای آناتولی و تارحونا در دوره های قبلی وجود ندارد. کنار هم قرار گرفتن آنها تحت تأثیر سنت های وارد شده از کیزوواتنا بود. به منظور آشتی دادن پانتئون استاندارد هیتی ها و پانتئون سلسله ای از جمله خداییان هوری، الهی دانان دربار هیتی نیز تلاش کردند تا هپات و الهه خورشید آرینا را برابر بدانند، همانطور که برای مثال در نیایش پودوهپا گواهی شده است، اما به گفته پیوتر تاراچا غیرقابل قبول است که این ایده ها در میان عموم مردم مورد حمایت قرار گرفته باشد. در هزاره اول پیش از دوران مشترک، شناسایی
بین تشوب و ترحونز به طور ضمنی در متون تبال تأیید شده است، جایی که دومی به عنوان شوهر هپات در نظر گرفته شد. با این حال، به گفته مانفرد هاتر، نمی توان از شکل «لوویایی شده» پرستش این الهه در دوره های پیشین صحبت کرد. از طریق نفوذ لوویان، او را در کنار تارحونز در کارکمیش نیز پرستیدند، اما در دین آرامیان گنجانده نشد و در نهایت در طول قرن های هشتم و هفتم پیش از دوران مشترک به تدریج از منابع سوریه ناپدید شد. همچنین ممکن است پژواک افسانه مربوط به تولد تشوب در یک کتیبه هیروگلیف لووی از آرسوز حفظ شده باشد که خدای مذکر کومارما را به عنوان مادر تارحونز نام می برد، مشابه اینکه در سرود هوری به کوماربی به عنوان مادر تشوب، به دلیل شرایط تولدش، اشاره می شود. پرستش. تشوب یکی از قدیمی ترین خدایان هوری بود. کومه. کومه (اکدی Kummu or Kummum, هیتی Kummiya, اورارتویی Qumenu) مرکز اصلی آیینی تشوب بود. پادشاهی آراپها. شهر آراپها (Arrapḫum) یا Āl-ilāni («شهر خدایان»)، کرکوک امروزی، از همان دوره بابلی باستان به عنوان یک مرکز آیینی برای خدای آب و هوا شناخته می شد. حلب. معبد خدای آب و هوا در شهر حلب در متن های شهر ابلا (پیش از دوره سارگون
) جایگاهی مقدس بود. کومانی و سایر مکان ها در کیزوواتنا. تشوب در کومانی در شمال پادشاهی کیزوواتنا پرستش می شد، این پادشاهی در دشت های اطراف آدانا قرار داشت. میتانی. با وجود آنکه شواهد پرستش تشوب در دولت میتانی محدود است اما اتفاق نظر وجود دارد که پرستش او گسترده بوده است. سایر شواهد هوری. نام های متعددی که به تشوب اشاره می کنند از متن های پیدا شده در تیگونانوم شناخته شده اند. این شهر در شمال طور عبدین و جنوب یا جنوب غربی دجله قرار دارد که مکان دقیق آن به دلیل آنکه لوح ها در حفاری های غیرقانونی به دست آمده اند، ناشناخته باقی مانده است. پذیرش در اوگاریت. متن های پیدا شده در اوگاریت (قرن سیزدهم پیشا دوران مشترک) نشان گر آن هستند که خدایان هوری، از جمله تشوب، در این شهر پرستش می شدند. پذیرش در میان هیتی ها. تشوب در میان هیتی ها نیز پرستش می شد. پذیرش در میان لووی ها. به دلیل نفوذ هوری ها بر جوامع مختلف لووی، در جنوب آناتولی تشوب در راس بسیاری از پانتئون های محلی قرار گرفت. اساطیر. تشوب و کوماربی. شناخته شده ترین اسطوره های متمرکز بر تشوب متعلق به اصطلاحا "چرخه کوماربی" است. این متن روایتگر صعود او به پادشاهی و چال
ش هایی است که او متعاقباً به دلیل دسیسه های کوماربی با آن روبرو می شود. کارلو کورتی به این نکته اشاره می کند که علی رغم عنوان رایج امروزی آن، شاید مناسب تر باشد که از آن به عنوان چرخه تشوب یاد شود. پیوتر تاراچا نیز از این پیشنهادِ تغییر نام پشتیبانی می کند. اریک ون دونگن همچنین استدلال می کند که برچسب قدیمی نیاز به بازنگری دارد و تشوب را به جای کوماربی به عنوان شخصیت اصلی آن می شناسد. اگر چه او عنوانی را ترجیح می دهد که به طور گسترده تری به پادشاهی در آسمان اشاره کند و نه یک خدای منفرد. مشخص نیست که در اصل چند اسطوره این چرخه را تشکیل دادند. همچنین ممکن است بیش از یک چرخه از اسطوره ها بر درگیری بین تشوب و کوماربی متمرکز باشند. توالی بازسازی شده مرسوم که در ادبیات مدرن آمده، شامل پنج اسطوره است: "آهنگ پیدایش"، "آهنگ لاما"، "آهنگ نقره"، "آهنگ هدامو" و " آهنگ اولیکومی". به گفته آلفونسو آرچی، سه اسطوره آخر بر اساس طبیعت فزاینده تهدیدآمیز آنتاگونیست هایشان مرتب شده اند، اگرچه او همچنین تأکید می کند که نمی توان فرض کرد که آنها یک کل منسجم را تشکیل می دهند. مشخص نیست که آیا "آهنگ دریا" نیز بخشی از این چرخه بوده است
یا خیر، و اگر این طبقه بندی پذیرفته شود، باید در چه جایگاهی قرار گیرد. متن های تکهتکه دیگری که احتمالاً مرتبط با این روایت ها هستند نیز شناسایی شده اند، از جمله "ائا و دیو" و قطعه ای متمرکز بر خدایی التارا. اسطوره های منفرد همگی توطئه های کوماربی علیه تشوب را تصویر می کنند که در ابتدا به منظور ایجاد تعلیق موفقیت آمیز هستند، اما در نهایت خدای جوان بر مشکلات غلبه می کند و پیروز ظاهر می شود. هر دو شرکت کننده اصلی در مناقشه توسط متحدان مختلف یاری می شوند، و تشوب عمدتاً توسط چهره های مرتبط با آسمان پشتیبانی می شود، برای مثال شاوشکا، شیمیگه، کوشوه، هپات، تاکیتو، تاشمیشو و آشتابی، و کوماربی با آنهایی که ساکنان جهان زیرین هستند یا دریا. در حالی که در ترجمه های هیتی از اسطوره های دربارهٔ تشوب ممکن است نام او با نام تارحونا جایگزین شود، به گفته گری بکمن، مشخص نیست که آیا هیچ یک از آنها در نزد عموم هیتی ها یا حتی درباریان سلطنتی شناخته شده باشند. پیرنگهای آنها بازتاب سنت هیتی نیست، بلکه اعتقادات هوریان ساکن شمال سوریه و بین النهرین را نشان می دهد، همانطور که در موقعیت جغرافیایی آنها نشان داده شده است و به مکان هایی مانن