Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امیر حسن امین شریفی (زاده ۱۳۵۷ در تهران) نوازندهٔ تار و سه تار، ردیف دان و آهنگساز موسیقی سنتی ایرانی و عضو هیئت علمی دانشکده موسیقی دانشگاه هنر است. شریفی سال ۱۳۸۶ در تشکیل گروه بازسازی شیدا تحت نظارت محمدرضا لطفی نقشی مؤثر داشت. وی در سال ۱۳۸۹ گروه موسیقی «نقش» را با نیت تولید و اجرای آثاری با رویکردی هنری و با عنایت به شیوه های آهنگسازی و اجرایی موسیقی دستگاهی و بهره گیری از امکانات مدال، فرمال و متریک ثبت شده در رسالات قدیم موسیقی ایران تأسیس کرد. شریفی، سرپرستی این گروه را از زمان تأسیس تاکنون بر عهده دارد. امیر شریفی از مؤسسان جشنوارهٔ موسیقی کلاسیک ایرانی و عضو شورای سیاست گذاری سه دورهٔ نخستین این جشنواره بوده است. شریفی، استادانی نظیر زیدالله طلوعی، داریوش طلایی، داریوش پیرنیاکان، محمدرضا لطفی، حسین عمومی، احمد ابراهیمی و حاتم عسگری داشته است.
مهدی امامی (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۱ در تهران) خواننده و مدرس صداسازی و آواز موسیقی اصیل و سنتی ایران است. داشتن بیان و لحن شخصی و پرهیز از تکرار سبک خوانندگان دیگر، و همچنین داشتن تسلط بر ریتم و کنترل آواز و تحریر، از ویژگی های آوازخوانی امامی به حساب می آیند. صدای پرطنین، باصلابت و قلندرانهٔ امامی، او را از هم نسلانش متمایز می سازد. زندگی نامه. امامی مقدمات آواز، تمبک و دف را نزد پدرش استاد احمد امامی آموخت. از سال ۱۳۷۶ به صورت جدی به فراگیری ردیف آوازی موسیقی ایران پرداخت. از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ در کلاس های تحلیل ردیف و آواز محمدرضا لطفی شرکت کرد. او در سال ۱۳۸۶ در کارگاه استاد محمدرضا شجریان شرکت و به جمع برگزیدگان مرحلهٔ سوم کارگاه راه یافت. فعالیت ها. مهدی امامی، با تمرکز بر روی موسیقی کلاسیک ایران سعی دارد تا هم در قالب کنسرت ها و هم در آثار صوتی اش، خط مشی ایده مند، با نگاهی دقیق و جستجوگر به موسیقی ایران علی الخصوص موسیقی دستگاهی و موسیقی پیش از دوره قاجار را دنبال کند. او در همکاری با گروه «همنوازان فاخته» و در آلبومی به نام «نغمه های مرکب»، آثاری را به سبک دورهٔ تیموری و مکتب منتظمیه اجرا کرده است. امام
ی، یکی از خوانندگان گروه «هم آوایان» به سرپرستی حسین علیزاده است. امامی، خوانندگی نقش «پرده خوان» در اپرای عروسکی مولوی و «شاه شجاع» در اپرای حافظ به کارگردانی بهروز غریب پور را بر عهده داشته است. وی همچنین از خوانندگان اپرای مولانا، حافظ و عاشورا به آهنگسازی بهزاد عبدی بوده است.
بیزیل هیرشوویتز (؛ – ) پزشک متخصص گوارش، مخترع و استاد دانشگاه آلاباما در برمینگم بود که در سال ۱۹۶۱ شهروند ایالات متحده آمریکا شد. دلیلِ شهرت او، اختراع و توسعهٔ فیبر نوری است که امکان آندوسکوپی را فراهم آورد. این اختراع، انقلابی در پزشکی گوارش و همچنین یک اختراع بسیار مهم در زمینهٔ ارتباطات الکترونیک با فیبر نوری در صنایع مختلف بود. او رشتهٔ پزشکی را در دانشگاه ویتواترسرند در ژوهانسبورگ خواند و سپس به ایالات متحده آمریکا رفت دورهٔ فوق تخصص گوارش را در دانشگاه میشیگان طی کرد. وی بابت اختراعش برندهٔ جوایز گوناگونی شد. سندرم گرول-هیرشوویتز یک بیماری ژنتیکی نادر است که مشخصه اش ناهنجاری های گوارشی، ناشنوایی و نوروپاتی است. این بیماری نام به افتخار «بیزیل هیرشوویتز» و «اِی. گرول» نامگذاری شده است که نخستین بار این بیماری را توصیف کردند.
مایکل دویل (; –) پژوهشگر و استاد دانشگاه روابط بین الملل اهل ایالات متحده آمریکا است. او برای نظریه پردازی در زمینهٔ نظریهٔ صلح دموکراتیک با الهام از نوشته های ایمانوئل کانت شناخته می شود. دویل در مقالهٔ خود در سال ۱۹۸۳ با عنوان «کانت، میراث های لیبرال و سیاست خارجی» با الهام از دیدگاه های ایمانوئل کانت به مسائل متعددی از جمله بین الملل گرایی لیبرال می پردازد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
انقلاب ۱۹۶۹ لیبی که با نام انقلاب فتح یا انقلاب ۱ سپتامبر نیز شناخته می شود، کودتا و انقلابی بود که توسط جنبش افسران آزاد، گروهی از افسران ملی گرا و ناصری عرب در ارتش لیبی انجام شد و پادشاهی سنوسی ادریس اول را سرنگون کرد که منجر به تشکیل جمهوری عربی لیبی شد. جنبش افسران آزاد، توسط سرهنگ معمر قذافی، رهبری می شد. دولت ادریس در اواخر دهه ۱۹۶۰، به دلیل سوءمدیریت داخلی، به طور فزاینده ای، منفور بود و افزایش احساسات ملی گرایی عربی، باعث تضعیف رژیم او شد. در ۱ سپتامبر ۱۹۶۹، زمانی که ادریس، در ترکیه بود، گروهی از افسران ارتش لیبی به رهبری قذافی، کودتا را از بنغازی آغاز کردند و به سرعت، کنترل کشور را به دست گرفتند. کودتا، بدون خونریزی بود و از حمایت پرشور مردم، برخوردار شد. ولیعهد، حسن سنوسی، از ادعای خود برای تاج و تخت، چشم پوشی کرد و شورای فرماندهی انقلاب (RCC) لیبی را به عنوان یک جمهوری آزاد و مستقل اعلام کرد که قذافی، در مقام رئیس شورای فرماندهی انقلاب، "عملاً" رئیس کشور شد.
دان مارتینا (; – ) سیاستمدار اهل کوراسائو بود. وی ۲ مرتبه از نوامبر ۱۹۷۹ تا اکتبر ۱۹۸۴ و از ژانویه ۱۹۸۶ تا ژوئیه ۱۹۸۸ نخست وزیر آنتیل هلند بود. مارتینا، یکی از بنیانگذاران حزب پارتیدومن بود، وی حزب خود را در کابینه های متعدد رهبری کرد. مارتینا در اولین دوره نخست وزیری خود به بحث در مورد تمایل آروبا برای ترک آنتیل هلند پرداخت. در آغاز دوره دوم ریاست جمهوری خود، آروبا آنتیل هلند را ترک کرد، این اقدام همراه با شرایط دیگر، مارتینا را مجبور به اتخاذ تدابیر ریاضتی کرد. اوایل زندگی و حرفه. مارتینا در ۱ مه ۱۹۳۵ در کوراسائو متولد شد. مارتینا از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ در مدرسه فنی هوگر در هارلم، هلند تحصیل کرد. در این دوره منشور پادشاهی هلند امضا شد که مارتینا بعداً در خصوص آن موضع گیری کرد که پایه های فعالیت های سیاسی او را بنا نهاد. او متعاقباً در دانشگاه هند غربی تحصیل کرد، جایی که مدرک کارشناسی خود را در مهندسی مکانیک در سال ۱۹۶۷ دریافت کرد و دانشگاه کلمبیا را در آنجا که کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت و مهندسی صنایع در سال ۱۹۶۸ دریافت کرد. مارتینا به عنوان مهندس عمران آموزش دید. زمانی که مارتینا در کلمبیا بود، از مب
ارزه مارتین لوتر کینگ جونیور برای حقوق مدنی الهام گرفت. دان مارتینا در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
مارینا کونشتمن اوتینگر (زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۲۲ – درگذشته در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶)، شناخته شده به عنوان مارینا د ناوآسال، روزنامه نگار، مجری تلویزیون و گوینده رادیو اهل شیلی و از تبار آلمانی بود. زندگی نامه. مارینا کونشتمن اوتینگر چهارمین دختر آرتورو کونشتمن گرکِنس و اینِس اوتینگر بود. پس از ازدواج با روزنامه نگار اسپانیایی خوزه ماریا ناوآسال، او تصمیم گرفت با نام خانوادگی شوهرش زندگی کند. این زوج دو فرزند به نام های خواکین و شیمنه داشتند که هردو روزنامه نگار شدند. مارینا د ناوآسال حرفه روزنامه نگاری خود را در سال ۱۹۴۵ با روزنامه "لاس اولتیماس نوتیسیاس" آغاز کرد و بعداً به روزنامه "ال مرکوریو د سانتیاگو" پیوست. او همچنین ستون نویس روزنامه های "ال مرکوریو د والپارایسو" و "ال رانکاگوئینو" بود. در سال ۱۹۵۵، او خدمات خبری "آگنسیای اطلاعاتی اورب" را همراه با آلفردو والدس لوما، آندرس آورتو و همسرش تأسیس کرد. او ستون نویس مجله های نمایش فیلم (که از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ مدیر آن بود) و "تی وی گویا" بود. در تلویزیون، او تنظیم کننده برنامه های کانال ۱۳ و گوینده رادیو پرات بود. در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۱، ناوآسال و کونشتمن گزارش زنده ازدواج پرنس چارلز
و دیانا اسپنسر را برای کانال ۱۳ ارائه دادند. در سال ۱۹۸۵ او جایزه لنکا فرانولیک را دریافت کرد و در سال ۱۹۹۵ او و همسرش جایزه اورب را دریافت کردند. مارینا د ناوآسال در سال ۱۹۹۹ بیوه شد و در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶ در خانه اش در ماچالی درگذشت.
آلفرد زیمرن (؛ ۲۶ ژانویه ۱۸۷۹ – ۲۴ نوامبر ۱۹۵۷) پژوهشگر مطالعات کلاسیک، مورخ و دانشمند سیاسی اهل بریتانیا بود که در زمینهٔ روابط بین الملل فعالیت می کرد. او از جملهٔ سیاست گذاران بریتانیا در جریان جنگ جهانی اول و همچنین یکی از متفکران برجستهٔ لیبرال بود. زیمرن همچنین نقش مهمی در تهیهٔ پیش نویس طرحی داشت که بعدها به جامعهٔ ملل تبدیل شد. آلفرد زیمرن در کتاب خود با عنوان «سومین امپراتوری بریتانیا» یکی از نخستین اشارات را به عبارت «اتحادیهٔ کشورهای مشترک المنافع بریتانیا» داشت. او از جمله نظریه پردازان برجسته در مکتب بین الملل گرایی لیبرال بود. همچنین، زیمرن را مبدع اصطلاح «دولت رفاه» می دانند که چند سال بعد توسط ویلیام تمپل معروف شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2024-12-22T20:28:30Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Gnosis&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Gnosis صفحهٔ مجموعه های ۱۰۰ سال به انتخاب بفا را به مجموعه های ۱۰۰ سال به انتخاب انستیتوی فیلم آمریکا منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40820670&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
سوزوکی موتونوبو ; – ) یک سامورایی ژاپنی از دوره سنگوکو تا اوایل دوره ادو بود. او که یک تاجر سابق بود، مشغول مطالعه مراسم چای در کیوتو بود که توسط داته ماسامونه استخدام شد. همچنین به عنوان شیچی رومئمون (七右衛門 Shichirōemon) شناخته می شود.
مایکل ماندلبوم (؛ – متولد ۱۹۴۶) استاد دانشگاه و مدیر مرکز سیاست خارجی آمریکا در دانشگاه جانز هاپکینز، دانشکدهٔ مطالعات عالی بین المللی است. او نویسندهٔ کتاب هایی در زمینهٔ سیاست خارجی آمریکاست. او مدرک دکترای علوم سیاسی را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد و همچنین در دانشگاه ییل و کالج کینگ به تحصیل پرداخته است. ماندلبوم از جمله نظریه پردازان جدید متعلق به مکتب لیبرال در روابط بین الملل است و در حمایت از نظریهٔ صلح دموکراتیک آثاری نوشته است. او در کتابی با عنوان «عروج و سقوط صلح در زمین» به بیست و پنج سال پس از ۱۹۸۹ به عنوان دوران طلایی صلح در تاریخ معاصر اشاره می کند که در طول آن اگر چه پدیدهٔ جنگ به کلی از بین نرفت اما گستره و عمق جنگ ها بسیار کمتر از پیش بودند. به عقیدهٔ ماندلبوم پایان این دوران طلایی با ظهور پوتین در روسیه، شی جین پینگ در چین و حکومت شیعی در ایران و سیاست های ملی گرایانهٔ آن ها در منطقهٔ خود گره خورده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40821856&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-12-30T12:27:25Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Mrpaster&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addlink-summary-summary:1|1|0 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40883982&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; دووم گای ) شخصیت اصلی فرنچایز "دوم" ساختهٔ اید سافتور است. این شخصیت توسط طراح بازی های ویدئویی آمریکایی جان رومرو خلق شد و اولین بار به عنوان شخصیت بازیکن در بازی ویدئویی اصلی دوم در سال ۱۹۹۳ معرفی شد. در مجموعه دوم، دوم گای یک تفنگدار فضایی شکارچی شیاطین است که زره سبز رنگ جنگی بر تن دارد و به ندرت در طول بازی صحبت می کند. در بازی دوم اترنال صداپیشگی او را متیو واترسون صداپیشه آمریکایی بر عهده دارد و جیسون کلی نیز در محتوای قابل دانلود این بازی با عنوان خدایان باستانی: بخش دوم به جای این شخصیت صداپیشگی کرده است. یک شخصیت متفاوت با نقشی مشابه دوم گای توسط کارل اربن در اقتباس سینمایی سال ۲۰۰۵ به
تصویر کشیده شد. دوم گای همچنین در چندین بازی دیگر ساختهٔ اید سافتور، از جمله کویک چمپیونز و نسخه کویک آرنا نیز حضور داشته است. او در چندین فرنچایز بازی دیگر نیز حضور داشته است، از جمله ظاهر او به ظاهر سفارشی سازی شده برای شخصیت «می گانر» در بازی "برادران سوپر اسمش. نهایی" یک اسکین در بازی "فال گایز" و یک اسکین اختصاصی در "فورتنایت" اضافه شده است.
دخترمدرسه ای () یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی لوکا دامیانو است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
اونوماریس یک ملکه حاکم سلت بود. وی در مجموعه ای ناشناس از داستان های یونانی که در لاتین با عنوان «"گفتاری دربارهٔ زنان نامدار جنگ"» شناخته می شود، توصیف شده است. او اولین زن سلتی است که نامش در منابع کلاسیک ذکر شده است. بر اساس این منبع، مردم او که از کمبود منابع رنج می بردند و نیاز به ترک سرزمینشان داشتند، پیشنهاد دادند از هر کسی که رهبری آنان را بر عهده گیرد، پیروی کنند. وقتی هیچ مردی این مسئولیت را قبول نکرد، اونوماریس منابعشان را گرد هم آورد و مهاجرت به جنوب شرقی اروپا را رهبری کرد. اونوماریس از ایستر عبور کرد و پس از شکست دادن ساکنان محلی در جنگ، بر آن سرزمین حکومت کرد. برآورد می شود که او حدود قرن چهارم پیش از میلاد زندگی می کرده است. او برای دستاوردهایش مورد احترام گالاتیان ها قرار گرفت. با این حال، شرایط تاریخی زندگی او ناشناخته است، بنابراین مشخص نیست که او یک شخصیت واقعی بوده یا افسانه ای. نام. نام اونوماریس به نظر می رسد واژه ای یونانی باشد، اما به نظر می رسد ترکیبی باشد که بخش دوم آن «-ماریس» از یک ریشه سلتی مشتق شده است که به معنای «بزرگ» است. همچنین ممکن است به معنای «درخت زبان گنجشک کوهی» باشد،
یا شاید «مانند یک زبان گنجشک کوهی بزرگ یا درخت سرو کوهی» باشد. همچنین گمان می شود که بخش "اون" یا "اونو" در نام او به معنای «رودخانه» باشد که با داستان عبور او از رودخانه همخوانی دارد. در ریشه شناسی دیگر، این نام ممکن است از جزء «-ریس» مشتق شده باشد که می تواند با «-ریکس» به معنای «پادشاه» مرتبط باشد.
جیبریل دیوپ مامبتی (؛ ۲۳ ژانویه ۱۹۴۵ – ) کارگردان فیلم، بازیگر، سخنور، شاعر و آهنگساز اهل سنگال بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دکامرون سیاه" اشاره نمود.
وابستگی متقابل پیچیده () مفهومی در روابط بین الملل و اقتصاد سیاسی بین الملل است که توسط رابرت کوهن و جوزف نای در دههٔ ۱۹۷۰ برای توصیف وضعیتِ در حال ظهور اقتصاد سیاسی جهان ابداع شد. این مفهوم به این مسئله اشاره دارد که روابط میان دولت ها به شکل فزاینده ای در حال عمیق تر شدن و پیچیده تر شدن است. شبکهٔ پیچیدهٔ وابستگی های متقابل قدرت دولت را به چالش کشیده و باعث افزایش نفوذ بازیگران فراملیِ غیردولتی می شود. این روابط پیچیده را می توان از دو دیدگاه لیبرال یا رئالیست بررسی نمود. تاریخ مفهوم. اصطلاح «وابستگی متقابل پیچیده» توسط ریموند لزلی بیول در سال ۱۹۲۵ برای توصیف نظم جدید میان اقتصادها، فرهنگ ها و نژادها به کار رفت. همین مفهوم در آثار ریچارد کوپر (۱۹۶۸) مورد بررسی قرار گرفته است. رابرت کوهن و جوزف نای در انتقاد از واقع گرایی سیاسی، با برساخت تحلیلی وابستگی متقابل پیچیده به بررسی این مسئله می پردازند که چگونه سیاست بین الملل با ظهور اندرکنش ها و وابستگی متقابل میان دولت ها برای همیشه تغییر کرده است. کوهن و نای اشاره می کنند که با افزایش ارتباطات و وابستگی های میان دولت ها و جوامع، اهمیتِ قدرت نظامی و موازنهٔ قدر
ت کاهش می یابد، اگرچه همچنان ضروری باقی می ماند. آن ها میان دو مفهوم «وابستگی» و «وابستگی متقابل» در تحلیل نقش قدرت در سیاست و روابط میان بازیگران بین المللی تمایز قائل می شوند. در تحلیل کوهن و نای وابستگی متقابل پیچیده با سه شاخصه شناخته می شود: بنابراین از دیدگاه کوهن و نای، کاهش اهمیت قدرت نظامی به عنوان ابزار سیاست خارجی و افزایش اهمیت اقتصاد و انواع دیگر وابستگی متقابل باعث افزایش احتمال همکاری میان دولت ها خواهد شد. این دیدگاه در دههٔ ۱۹۷۰ به جریانی مهم در انتقاد از واقع گرایی سیاسی در روابط بین الملل تبدیل شد و یکی از مفاهیم مرکزی در جریان های نظری لیبرالیسم و نئولیبرالیسم (لیبرالیسم نهادگرا) شد.
ایزابلا، دوشس شیاطین () فیلمی تاریخی-ماجراجویی به کارگردانی برونو کوربوچی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. ماجرای فیلم در پادشاهی فرانسه در اوایل قرن هفدهم و زمانی که لوئی سیزدهم خردسال بود، می گذرد. یک بارون آلزاسی اعضای خانواده یک دوک را می کشد و شاتوی آنها را برای تصرف می کند. دختر دوک را یک رهبر قبیله کولی نجات می دهد. چند سال بعد، دختر به سن نوجوانی رسیده و به دنبال انتقام است. فیلم نامه این فیلم برگرفته از مجموعه داستان های مصور «"ایزابلا"» است که نخستین کتاب کمیک اروتیک ایتالیایی محسوب می شود.
پورتوریکو آیلندرز یک تیم فوتبال حرفه ای بود که در بایامون، پورتوریکو مستقر است. آنها از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲ در چندین لیگ مختلف بازی کردند، زمانی که فعالیت خود را به حالت تعلیق درآوردند. در دو فصل آخر خود، آنها در لیگ فوتبال آمریکای شمالی (ان ای اس ال)، سطح دوم فوتبال آمریکا، بازی کردند. آنها بازی های خانگی خود را در ورزشگاه خوان رامون لوبریل انجام دادند. رنگ تیم نارنجی و سفید بود. آنها توسط پورتوریکو اف سی جانشین شدند.
نیو وایبز یک باشگاه فوتبال حرفه ای از جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا است که در سنت توماس واقع شده است و در مسابقات باشگاهی جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا شرکت می کند.
پنگوئن های صخره پر سه گونه از پنگوئن های کاکل دار هستند که به طور سنتی به عنوان یک گونه واحد در نظر گرفته می شوند و گاهی به سه گونه تقسیم می شوند. همه کارشناسان دربارهٔ طبقه بندی این پنگوئن ها اتفاق نظر ندارند. برخی هر سه را به عنوان گونه های متمایز در نظر می گیرند، برخی فرم های غربی و شرقی را به پنگوئن صخره پر جنوبی تقسیم می کنند و صخره پر شمالی را متمایز نگه می دارند، در حالی که دیگر کارشناسان هر سه گونه بالقوه را یک گونه می دانند. ظاهر کلی. پنگوئن های صخره پر ("Eudyptes chrysocome") از گونه های کوچک تر پنگوئن هستند. پس از رسیدن به رشد کامل، ارتفاع آنها حدود ۲۰ اینچ یا ۵۰ سانتی متر است. نر و ماده را نمی توان از نظر دیداری تشخیص داد، بنابراین آزمایش DNA با گرفتن پر از پرنده برای تعیین جنسیت انجام می شود. مانند بسیاری از پنگوئن ها، پنگوئن های صخره پر نیز شکمی سفید دارند و بقیه بدنشان سیاه است. برخی از ویژگی هایی که آن ها را از پنگوئن های دیگر متمایز می کند، چشم های قرمز، منقار نارنجی، پردهٔ پاهای صورتی و پرهای سیخ دار زرد و سیاهی است که روی سر خود دارند. اگرچه پرهای سیخ دار زرد و سیاه آن ها را از دیگر پنگوئن
ها متمایز می کند، جوجه های پنگوئن صخره پر آن را ندارند. این پرها با افزایش سن رشد می کنند. منقار نارنجی آنها در ابتدا سیاه است، اما با افزایش سن پنگوئن ها، منقار آنها نارنجی می شود. به دلیل محیط صخره ای خشن، آنها نمی توانند مانند اکثر پنگوئن ها روی شکم خود بلغزند، بنابراین برای رسیدن از یک مکان به مکان دیگر پرش می کنند و به همین دلیل نام آن ها این گونه نام گذاری شده است. موهای زرد و سیاهی که در بالای سر خود دارند شبیه به پنگوئن ماکارونی ("Eudyptes chrysolophus") است. زیرگونه ها. زیرگونه های این گروه عبارتند از: شکارگران. پنگوئن های بالغ صخره پر هیچ شکارگری در خشکی ندارند. آنها در دریا توسط فوک های پلنگی، فوک های خزپوش، نهنگ های قاتل و کوسه های آبی خورده می شوند. جوجه ها و تخم مرغ ها توسط بسیاری از پرندگان از جمله مرغ باران غول پیکر، اسکواها، نیام نوک ها و انواع کاکای ها خورده می شوند. نشت نفت. نشت نفت پس از زمینگیر شدن کشتی اولیویا (MS Oliva) در جزیره نایتینگل در سال ۲۰۱۱، منجر به نفتی شدن هزاران پنگوئن صخره پر شد. نشت نفت بسیاری از گونه های پنگوئن ها را از زمان تبدیل کشتی رانی از نیروی محرکه بادبانی و زغال س
نگ به سوخت های مایع در آغاز سدهٔ بیستم تحت تأثیر قرار گرفته است.
نمونه گیری مخزنی خانواده ای از الگوریتم های تصادفی برای انتخاب یک نمونه تصادفی ساده، بدون جایگزینی، از آیتم از جمعیتی با اندازه ناشناخته در یک عبور از روی آیتم ها است. اندازه جمعیت برای الگوریتم مشخص نیست و معمولاً برای همه مورد بزرگ است که در حافظه اصلی جای نگیرد. جمعیت در طول زمان برای الگوریتم آشکار می شود و الگوریتم نمی تواند به موارد پیشین نگاه کند. در هر نقطه، وضعیت کنونی الگوریتم باید اجازه استخراج یک نمونه تصادفی ساده را بدون جایگزینی اندازه در بخشی از جمعیتی که تاکنون دیده شده است، بدهد.
قاب نمونه برداری سطحی جایگزینی برای سنتی ترین نوع قاب های نمونه برداری است. یک قاب یا چارچوب نمونه گیری اغلب به عنوان فهرستی از عناصر جمعیت تعریف می شود که می خواهیم از طریق یک نظرسنجی نمونه ای بررسی کنیم. یک مفهوم کمی کلی تر در نظر می گیرد که یک چارچوب نمونه گیری ابزاری است که امکان شناسایی و دسترسی به عناصر جمعیت را فراهم می کند، حتی اگر یک فهرست صریح وجود نداشته باشد. قاب های نمونه گیری سنتی گاهی به عنوان "قاب های فهرستی" نامیده می شوند.
پاتریشیا تورس ری (زاده ۲۵ مارس ۱۹۶۴) یک سیاستمدار کلمبیایی-آمریکایی و عضو سابق مجلس سنای مینه سوتا است. او عضو حزب دموکرات-کشاورز-کارگر مینه سوتا (DFL) است. او اولین زن لاتینی است که در سنای مینه سوتا خدمت می کند. او در سال ۲۰۱۸ برای جانشینی کیت الیسون، نماینده کنگره در ناحیه پنجم مینه سوتا نامزد شد، اما در انتخابات مقدماتی به ایلهان عمر شکست خورد. در نوامبر ۲۰۲۱، او اعلام کرد که برای انتخاب مجدد در سال ۲۰۲۲ نامزد نخواهد شد. تورس ری در دانشگاه مینه سوتا تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۴ مدرک لیسانس در مطالعات شهری و مدرک MPA از مؤسسه همفری گرفت
واحد پول ملی رومانی لئو است. پس از پیوستن رومانی به اتحادیه اروپا (EU) در سال 2007، این کشور ملزم شد تا زمانی که هر چهار معیار همگرایی یورو را برآورده کند، همانطور که در ماده 140 معاهده عملکرد اتحادیه اروپا آمده است، یورو را با یورو جایگزین کند. از سال 2023، تنها ارز موجود در بازار لئو است و یورو هنوز در مغازه ها استفاده نمی شود. لیو رومانیایی بخشی از مکانیسم نرخ ارز اروپا (ERM II) نیست، اگرچه مقامات رومانیایی در حال تلاش برای آماده سازی تغییر به یورو هستند. برای دستیابی به تغییر ارز، رومانی باید حداقل دو سال ثبات را در محدوده معیارهای همگرایی داشته باشد. دولت فعلی رومانی معیاری را برای دستیابی به سطح معینی از همگرایی واقعی به عنوان لنگر هدایت کننده برای تصمیم گیری سال هدف مناسب برای عضویت ERM II و پذیرش یورو تعیین کرد. در مارس 2023، دولت هدف را برای ورود به اتاق پیشرو منطقه یورو (ERM-II) تا سال 2026 و هدف پذیرش یورو را تا سال 2029 تعیین کرد.
کوه های مرکزی پانگه آ ()، زنجیره ای گسترده از کوه ها بود که به صورت شمال شرق-جنوب غرب بودند در مرکز ابرقاره پانگه آ در دوران کربنیفر، پرمین و تریاس قرار داشت. این کوه ها در نتیجه برخورد میان دو بخش بزرگ خشکی لوراسیا (که با نام لوروسیا نیز شناخته می شود) و گوندوانا در هنگام تشکیل پانگه آ شکل گرفتند. در اوج ارتفاع خود در ابتدای دوره پرمین، ارتفاع این رشته کوه با هیمالیای امروزی قابل مقایسه بود. بازمانده های این رشته کوه عظیم شامل رشته کوه آپالاش و کوه های اوآچیتا در آمریکای شمالی و همچنین توده کوه بوهمی و توده کوه مرکزی در اروپا می باشند. چندین دوره کوه زایی در تشکیل کوه های مرکزی پانگه آ نقش داشتند که از آن جمله می توان به کوه زایی آکادین، کوه زایی کالدونین، کوه زایی آلگینین، کوه زایی موریتانید و کوه زایی واریسکی اشاره کرد. بخش های شرقی این رشته کوه با نام کوه های واریسکی نیز شناخته می شوند. تشکیل و زوال. کوه های مرکزی پانگه آ در نتیجه برخورد لوراسیا و شمال گوندوانا به عنوان بخشی از کوه زایی واریسکی و کوه زایی آلگینین شکل گرفتند. این فرایند در دوره کربنیفر حدود ۳۴۰ میلیون سال پیش آغاز شد و تا ابتدای دوره پرمین
، یعنی حدود ۲۹۵ میلیون سال پیش، به تکمیل رسید؛ زمانی که این رشته کوه در اوج ارتفاع خود قرار داشت. در طول دوره پرمین، این رشته کوه تحت هوازدگی فیزیکی و مکانیکی شدید قرار گرفت که موجب کاهش ارتفاع قله ها به حدود نیمی از اندازه اولیه آن ها تا اواخر دوره پرمین (لوپینگین) و ایجاد دره های عمیق میان کوهی شد. تا میانه های دوره تریاس، کوه های مرکزی پانگه آ به طور چشمگیری کاهش ارتفاع یافتند و تا اوایل دوره ژوراسیک، یعنی حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش، این رشته کوه در غرب اروپا به تعداد محدودی مناطق مرتفع تبدیل شد که توسط حوضه ساختاری عمیق دریایی احاطه شده بودند. اقلیم. مدل سازی های اقلیمی نشان می دهند که کوه های مرکزی پانگه آ در اواخر دوره کربنیفر به تشکیل و انباشت مقادیر عظیمی از زغال سنگ کمک کردند. این کوه ها منطقه ای با بارش های سنگین سالانه و بدون فصل خشک، مشابه اقلیم باد موسمی ایجاد کردند که برای حفظ تورب در مرداب های زغال سنگ ضروری است. در اوایل تا میانه دوره پرمین، کوه های مرکزی پانگه آ مستقیماً زیر کمربند باران گرمسیری قرار داشتند. داده های مربوط به رسوبات بادرفت در تشکیل سالاگو در فرانسه که به دوره پرمین بازمی گردند،
نشان می دهد که نواحی مرتفع کوه های مرکزی پانگه آ احتمالاً دارای یخچال طبیعی بوده اند، هرچند این مناطق در استوا واقع شده بودند. به دلیل ابعاد عظیم و جهت گیری تقریباً موازی این کوه ها با خط استوا، در اواخر دوره پرمین کوه های مرکزی پانگه آ یک سایه باران در شمال این رشته کوه ایجاد کردند که مانع از بارش های باد موسمی نیم کره جنوبی شد و به تشکیل ذخایر عظیم نمک زشتین در اروپا کمک کرد.
توده کوه بوهمی ( ( یا "Český masiv", یا "Böhmisches Massiv") یک ناحیه زمین ریخت شناختی در اروپای مرکزی است. این توده کوه بزرگ بخش اعظم جمهوری چک، شرق آلمان، جنوب لهستان و شمال اتریش را در بر می گیرد. این توده کوه شامل چندین میان رشته است و از سنگ های بلوری تشکیل شده که قدمتی بیشتر از پرمین دارند (بیش از ۳۰۰ میلیون سال) و در طی کوه زایی واریسکی تغییر شکل یافته اند. بخش هایی از سودتس که در محدوده توده کوه بوهمی قرار دارند، به ویژه کرکونوشه، از الگوی معمولی میان رشته کوه متمایز هستند. این نواحی دارای چهار سطح مجزا از پهنه بندی ارتفاعی، سیرک یخچالی، زمین چهرهای پیرایخچالی کوچک و ارتفاعی بسیار بالاتر از دارمرز هستند. بخش بندی زمین ریخت شناختی. توده کوه بوهمی یک ناحیه در زیرسامانه جنگل هرسی است. این توده کوه با چهار ناحیه دیگر هم مرز است: کارپات غربی در شرق، آلپ شرقی در جنوب، دشت اروپای شمالی در شمال و مرتفعات مرکزی در غرب. توده کوه بوهمی به شش زیرناحیه تقسیم می شود: جغرافیا. چشم اندازهای توده کوه بوهمی عمدتاً از تپه های ملایم تشکیل شده اند. شمال رودخانه دانوب، توپوگرافی با دره های ملایم و یال ها و قله های پهن و مس
طح مشخص می شود. بلندترین قله های مرز چک و اتریش پلکن اشتاین (پله خی، ۱۳۷۸ متر) و اشترن اشتاین (۱۱۲۵ متر) هستند. سنگ بستر از گنیس و گرانیت اسیدی تشکیل شده که طی هوازدگی به خاک قهوه ای (کمبی سول) تبدیل شده است. در مناطق مسطح و دره ها، آب های زیرزمینی تأثیر بیشتری بر خاک زایی داشته اند؛ در چنین مکان هایی گلیسول نیز یافت می شود. همانند دیگر میان رشته کوه های واریسکی (میان رشته کوه های واریسکی) در مرکز اروپا، دره ها در توده کوه بوهمی کمتر منظم و کمتر برجسته اند، در مقایسه با کمربند چین خوردگی و راندگی نسبتاً جوان تر آلپ. فلاتهای آن از نظر کوه نگاری مشابه تر هستند. شکاف آب های توده کوه بوهمی شامل واخائو، استرودنگاو و دره رود دانوب از فیلزهوفن تا پاسائو و اشلوگنر اشلینگه تا آشاخ است. زمین شناسی. تقسیم بندی زمین ساختی. ساختار داخلی تکتونیکی توده کوه بوهمی در طول کوه زایی واریسکی شکل گرفت. کوه زایی واریسکی یک مرحله برافزایش و شکل گیری زمینگان ها بود که نتیجه بسته شدن اقیانوس رایک هنگام برخورد دو قاره کهن گوندوانا (در جنوب) و لوراسیا (در شمال) بود. بخش اعظم توده کوه بوهمی به یک زمینگان با نام کادمیا یا آرموریکا تعلق دا
رد، که همچنین شامل زمینگان های توده کوه آرموریکی در غرب فرانسه نیز می شود. این زمینگان ها احتمالاً یک ریزقاره را تشکیل دادند که بین دو توده بزرگ قاره ای در شمال و جنوب قرار گرفت. نتیجه کوه زایی واریسکی، ادغام تقریباً تمام جرم قاره ای در یک ابرقاره به نام پانگه آ بود. از دوره پرمین به بعد، کمربند کوهستانی واریسکی فرسایش یافت و تا حدی توسط سنگ رسوبی جوان تر پوشیده شد، به جز توده کوه های واریسکی مانند توده کوه بوهمی. سنگ های پی سنگ و زمینگان های توده کوه بوهمی بخشی از سه منطقه ساختاری اصلی هستند که از نظر درجه دگرگونی, سنگ شناسی و سبک های تکتونیکی متفاوتند. این تقسیم بندی تکتونیکی در طول کوه زایی واریسکی شکل گرفت. منابع. برخلاف سایر توده کوه های واریسکی در مرکز اروپا، توده کوه بوهمی از نظر کانسنگ غنی نیست. هارتس در شمال آلمان که از نظر زمین شناسی بخشی از منطقه رهنوهریسین است، ذخایر کانسنگ بیشتری دارد. از سوی دیگر، توده کوه بوهمی دارای معادن سنگ نما بسیاری است که از آن ها گرانیت، گرانودیوریت و دیوریت استخراج می شود و به عنوان سنگ ساختمانی تزئینی استفاده می گردد.