Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مواردی مستقیماً قوانینی را صادر می کرد. پس از اینکه پپین به سن قانونی رسید، نقش خود را به عنوان یک رهبر نظامی ایفا کرد. او در لشکرکشی پدرش علیه تاسیلو سوم، پادشاه باواریا، در سال ۷۸۶ شرکت کرد. در سال ۷۹۶، او لشکرکشی علیه خاقانات آوار را رهبری کرد، دژ آنها را تصرف کرد و فروپاشی دولت آوار را تسریع کرد و به قلمرو فرانک ها اجازه داد تا به سمت شرق گسترش یابد. پیروزی پپین در شعر معاصر لاتین «دی پیپینی رجیس ویکتوریا آواریکا» جشن گرفته شده است. پپین همچنین چندین حمله علیه دوک نشین بنونتو و یک لشکرکشی موفق در سال ۸۱۰ علیه جمهوری ونیز را رهبری کرد. در سال ۸۰۶، شارلمانی پسران خود را گرد هم آورد و فرمان تقسیم امپراتوری را صادر کرد که برنامه های رسمی برای وراثت امپراتوری پس از مرگ او را مشخص می کرد. پپین در این حکومت ایتالیا تأیید شد و در عین حال بیشتر باواریا و آلامانیا را نیز به دست آورد. لویی علاوه بر آکیتن، پرووانس، سپتیمانیا و بیشتر بورگوندی را نیز به دست آورد. و چارلز به عنوان پسر ارشدش که مورد لطف و عنایت بود (پپین گوژپشت پس از یک شورش ناکام در صومعه ای محبوس شده بود)، بیشترین سهم از ارث را به خود اختصاص داد و حکوم
ت فرانسیا به همراه ساکسونی، نوردگاو و بخش هایی از آلمانیا را به او واگذار کرد. شارلمانی در مورد ارث بردن عنوان امپراتوری که در سال ۸۰۰ به دست آورده بود، صحبتی نکرد. دیویزیو همچنین به مرگ هیچ یک از برادران پرداخت و خواستار صلح بین آنها و بین هر یک از برادرزاده هایشان که ممکن بود وارث باشند، شد. نقشه های جانشینی شارلمانی به نتیجه نرسید. پپین در ۸ ژوئیه ۸۱۰ درگذشت و به دنبال آن خواهرش روترود، عمه اش ژیزلا، راهبه شل، و برادر ناتنی اش پپین و برادرش چارلز در طول سال های ۸۱۰–۸۱۱ به سرعت درگذشتند. همه آنها احتمالاً قربانی یک بیماری همه گیر بودند که در سال ۸۱۰ از گاوها شیوع یافته بود. در پی این مرگ ها، شارلمانی، پسر پپین، برنارد، را حاکم ایتالیا و تنها پسر زنده مانده خود، لویی، را وارث بقیه امپراتوری اعلام کرد. لویی و برنارد در سپتامبر ۸۱۳ رسماً به عنوان وارث شارلمانی منصوب شدند و پس از مرگ او در ۸۱۴ به طور کامل جانشین او شدند. خانواده و نوادگان. پپین با تئودرادا، پسرعموی پدرش و خواهر مشاورش، آدالارد، ازدواج کرده بود. برادرش لویی از رابطه نزدیک بین پپین و همسرش برای نامشروع جلوه دادن این ازدواج استفاده کرد تا برنارد ر
ا به حاشیه براند. نوادگان پسر برنارد تا قرن یازدهم به عنوان کنت های ورماندو در فرانسه به حکومت ادامه دادند، طولانی تر از هر نوادگان پدری شارلمانی دیگر. علاوه بر برنارد، پپین پنج دختر داشت: آدالهاید (همسر لامبرت اول نانت و مادر گی اول اسپولتو)، آرولا، گوندرادا، برتاید و تئودرادا. پس از مرگ پپین، شارلمانی دختران را به خانه خود برد. پپین همچنین از اجداد هوگ کاپه، اولین پادشاه فرانسه از خاندان کاپه بود.
افسانه ها هرگز نمی میرند (انگلیسی: "Legends Never Die") سومین آلبوم استودیویی و اولین آلبوم پس از مرگ از خواننده رپ و خواننده آمریکایی جوس ورلد است. این آلبوم در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰ توسط گرید ای پروداکشنز و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم با حضور هنرمندان مهمان از جمله هالزی، مارشملو، پولو جی، د کید لروی و تریپی رد همراه است. آلبوم با استقبال گسترده منتقدان و موفقیت تجاری بزرگی روبرو شد و در هفته اول انتشار در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. این آلبوم به بررسی مضامین آشنای آثار جوس ورلد، مانند مبارزه با اضطراب، افسردگی، سوءمصرف مواد و دل شکستگی می پردازد و به عنوان ادای احترامی به زندگی و میراث هنری او تلقی می شود. زمینه و انتشار. در ۸ دسامبر ۲۰۱۹، جاراد آنتونی هیگینز، معروف به جوس ورلد، شش روز پس از تولد ۲۱ سالگی اش، بر اثر تشنج ناشی از مصرف بیش از حد و تصادفی اوپیوئید در فرودگاه بین المللی میدوی شیکاگو درگذشت. مرگ نابهنگام او موجی از شوک و اندوه را در میان طرفداران و جامعه موسیقی ایجاد کرد. در زمان مرگ، گزارش شده بود که او نزدیک به دو هزار آهنگ ضبط شدهٔ منتشرنشده داشت. در ژانویه ۲۰۲۰، خانواده و
تیم او در گرید ای پروداکشنز بیانیه ای منتشر کردند و قصد خود را برای به اشتراک گذاشتن موسیقی منتشرنشدهٔ او با جهان اعلام کردند. عنوان آلبوم، "افسانه ها هرگز نمی میرند"، در ۷ ژوئیه ۲۰۲۰، تنها سه روز پیش از انتشار رسمی، اعلام شد. این عنوان بازتاب دهندهٔ تأثیر عمیق جوس ورلد بر نسل خود و این باور است که هنر او پس از مرگش نیز به زندگی ادامه خواهد داد. چندین تک آهنگ پیش از آلبوم منتشر شدند: "Righteous" در ۲۴ آوریل ۲۰۲۰، "Tell Me U Luv Me" با همکاری تریپی رد در ۲۹ مه، و "Life's a Mess" با همکاری هالزی در ۶ ژوئیه. همچنین تک آهنگ "Come &amp; Go" با همکاری مارشملو همزمان با انتشار آلبوم منتشر شد. موسیقی و مضامین. "افسانه ها هرگز نمی میرند" یک اثر عمیقاً درون نگرانه و احساسی است که در چارچوب سبک ایمو رپ و هیپ هاپ ملودیک که جوس ورلد پیشگام آن بود، قرار می گیرد. آلبوم به شکل بی پرده ای به مسائل مربوط به سلامت روان، از جمله اضطراب، افسردگی و افکار خودکشی می پردازد. این مضامین در قطعاتی مانند "Fighting Demons" و "Wishing Well" به اوج خود می رسند، جایی که جوس ورld با صداقت بی رحمانه ای دربارهٔ شیاطین درونی خود و استفاده از مو
اد مخدر به عنوان مکانیزم مقابله صحبت می کند. عشق، دل شکستگی و روابط سمی نیز از مضامین اصلی آلبوم هستند که در آهنگ هایی مانند "Life's a Mess" و "Tell Me U Luv Me" مورد بررسی قرار می گیرند. از نظر موسیقایی، آلبوم تنوعی از صداها را در بر می گیرد؛ از ملودی های آرام و مبتنی بر گیتار در "Righteous" تا انرژی انفجاری و الهام گرفته از پاپ پانک در "Come &amp; Go" با همکاری مارشملو. صدای جوس ورلد در سراسر آلبوم قدرتمند و پر از احساس است و توانایی او در خلق ملودی های گیرا و جریان های آوازی متنوع به وضوح نمایان است. آلبوم همچنین شامل قطعات صوتی کوتاهی از مصاحبه ها و فری استایل های جوس ورلد است که به آن حس شخصی تر و مستندگونه ای می بخشد. نقدها و بازخوردها. "افسانه ها هرگز نمی میرند" پس از انتشار با تحسین گسترده منتقدان موسیقی مواجه شد. در وب سایت متاکریتیک، که به نقدها امتیاز میانگین از ۱۰۰ می دهد، این آلبوم بر اساس ده نقد، امتیاز میانگین ۷۵ را دریافت کرد که نشان دهندهٔ «نقدهای عموماً مطلوب» است. بسیاری از منتقدان، آلبوم را به عنوان یک ادای احترام قدرتمند و مناسب به زندگی و هنر جوس ورلد ستودند. دنی شوارتز از "رولینگ استون"
آن را «حرکت دهنده و ضروری» خواند و نوشت که این آلبوم صداقت هنری او را حفظ کرده است. ای.دی. آموروسی از "ورایتی" آسیب پذیری و استعداد ملودیک جوس ورلد را تحسین کرد و نوشت که آلبوم «پرتره ای زنده از یک هنرمند جوان است که در اوج خلاقیت خود قرار داشت.» درووا بالرام از "ان ام ئی" به آلبوم چهار ستاره از پنج ستاره داد و آن را «یک ادای احترام تکان دهنده و ماجراجویانه به یک ستارهٔ سقوط کرده» توصیف کرد که توانایی های موسیقایی متنوع او را به نمایش می گذارد. با این حال، برخی از منتقدان انتقاداتی نیز داشتند. شلدون پیرس از "پیچفورک" احساس می کرد که آلبوم بیش از حد طولانی و تکراری است و برخی از بهترین ویژگی های جوس ورلد را کمرنگ می کند، اگرچه او همچنان آسیب پذیری موجود در اشعار را ستود. تام Breihan از "استریوگام" نیز به طولانی بودن آلبوم اشاره کرد اما نتیجه گرفت که «این آلبوم تصویری واضح از یک استعداد بزرگ را به نمایش می گذارد که خیلی زود از دست رفت.» عملکرد تجاری. "افسانه ها هرگز نمی میرند" یک موفقیت تجاری عظیم بود. این آلبوم با فروش ۴۹۷٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم در هفته اول، در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. این ب
زرگترین هفته فروش برای یک آلبوم در سال ۲۰۲۰ تا آن زمان و چهارمین هفته بزرگ برای یک آلبوم در آن سال بود. این آلبوم همچنین بزرگترین هفته پخش استریم در سال ۲۰۲۰ را با بیش از ۴۲۲ میلیون استریم در هفته اول به ثبت رساند. موفقیت آلبوم به چارت های تک آهنگ ها نیز کشیده شد. در هفته اول انتشار آلبوم، پنج آهنگ از آن ("Come &amp; Go", "Wishing Well", "Conversations", "Life's a Mess", و "Hate the Other Side") به طور همزمان در ده رتبه برتر جدول ۱۰۰ تک آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفتند. این موفقیت، جوس ورلد را در کنار بیتلز و دریک به عنوان تنها هنرمندانی قرار داد که به چنین دستاوردی رسیده اند. این آلبوم در چندین کشور دیگر از جمله استرالیا، کانادا، ایرلند و بریتانیا نیز به رتبه اول دست یافت. تا به امروز، آلبوم توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) گواهی پلاتین چندگانه دریافت کرده است. میراث. "افسانه ها هرگز نمی میرند" تنها یک موفقیت تجاری نبود، بلکه به عنوان یک نقطه عطف در بحث های مربوط به آلبوم های پس از مرگ عمل کرد. این آلبوم به دلیل رویکرد محترمانه و دقیقی که تیم جوس ورلد در تکمیل و ارائه آن داشت، مورد ستایش قرا
ر گرفت. برخلاف برخی دیگر از آثار پس از مرگ که به نظر می رسید صرفاً برای سودآوری منتشر شده اند، این آلبوم به عنوان یک پروژه کامل و منسجم که به دیدگاه هنری جوس ورلد وفادار بود، تلقی شد. این آلبوم همچنین تأثیر عمیق جوس ورلد بر طرفدارانش را تثبیت کرد. صداقت او در مورد سلامت روان و اعتیاد، به بسیاری از شنوندگان جوان که با مشکلات مشابهی دست و پنجه نرم می کردند، احساس ارزش و درک بخشید.
پرکتاریت (; – ۶۸۸) اولین پادشاه کاتولیک لومباردها بود که در قرن هفتم، پادشاهی از نظر مذهبی تقسیم شده را رهبری می کرد. او ابتدا از سال ۶۶۱ تا ۶۶۲ و سپس از سال ۶۷۱ تا ۶۸۸ حکومت کرد. او به خاطر تبدیل مذهب کاتولیک به مذهب رسمی، نجات جان یک رهبر مهاجم و راه اندازی پروژه های ساختمانی در اطراف پایتخت مشهور است. او یکی از دو پسر و جانشینان آریپرت اول بود که پس از ترور رودوالد قدرت را به دست گرفتند. او قدرت را با برادر بزرگترش گودپرت به اشتراک گذاشت. آنها از پادشاهان سلسله باواریایی لومباردها بودند که از نوادگان گاریبالد اول بودند. زمینه سیاست لومباردها. پرکتاریت از میلان و گودپرت از پاویا حکومت می کردند. او کاتولیک بود، در حالی که گودپرت آریایی بود. آریپرت اول یک مسیحی کلسدونی بود، شاخه ای از مسیحیت که توسط کاتولیک ها حمایت می شد. مسیحیت آریایی در میان لومباردهایی از رودوالد که پیش از آریپرت اول پس از ترور رودوالد در سال ۶۵۳ میلادی بر تخت سلطنت نشست، دیده می شد. اختلافات مذهبی، این دو برادر را از هم جدا کرد، زیرا تنش ها در پادشاهی با خراجگزاران متعصب که به دنبال قدرت بودند، افزایش یافت. سلطنت پرکتاریت نشان دهنده بی ث
باتی ای است که برای بسیاری از پادشاهان لومبارد معمول بود. در قرن ششم و هفتم، هر مدعی قدرت در سیاست لومبارد می توانست با ازدواج یا مشتق شدن از یک عضو زن سلسله سلطنتی لومبارد، مشروعیت کسب کند. این واقعیت که آریپرت اول برادرزاده ملکه مشهور لومبارد، تئودلیندا، بود، ممکن است نقش اساسی در ادعای او بر تخت سلطنت داشته باشد. ازدواج با یک ملکه سابق یا دختر یک پادشاه، راهی برای کسب قدرت است. ریشه های فرهنگی لمباردها در کتاب «خاستگاه قوم لومبارد» نشان داده شده است که به جنبه های بت پرستانه بسیاری از قهرمانان، خدایان و پیوند لمباردها با دودمان شجاع و شریف اشاره می کند که برای درک فرهنگ اولیه لمباردها حیاتی است. ریشه های بت پرستی مردم لمبارد به درک شکاف مذهبی و اجتماعی که در طول این مبارزه قدرت بین گریمولد و سلطنت پرکتاریت رخ داد، کمک می کند. گودپرت در جنگ با پرکتاریت از دوک گریمولد اول از بنونتو درخواست کمک کرد، اما گریمولد در عوض تصمیم گرفت به گودپرت که بر پاویا، پایتخت پادشاهی لمباردها، حکومت می کرد، حمله کند. این شهر برای هویت لمباردی اهمیت فرهنگی داشت و به عنوان سرزمین موعود آنها از ارزش ویژه ای برخوردار بود. این معنا
پیوندهای محکمی با مسیحیت داشت، زیرا شاه آلبوین هنگام تصرف شهر برای لمباردها به مسیحیان رحم کرد. پاویا پایتخت سلطنت لمبارد شد. این موضوع برای گریمولد بسیار مهم بود زیرا او با سلسله سلطنتی فعلی لومبارد بیگانه بود. بنونتان، گودپرت را ترور کرد و کنترل پادشاهی را به دست گرفت و پرکتاریت را مجبور به فرار کرد. پرکتاریت ابتدا به دربار خاقان آوار کاکار رسید. در همین حال، همسرش، رودلینده، و پسرشان کونینسکپرت توسط گریمولد دستگیر و به بنونتو فرستاده شدند. پرکتاریت کمی پس از آن بازگشت تا علیه گریمولد توطئه کند، اما دوباره به فرانسه گریخت. هنگامی که گریمولد با فرانک ها پیمانی منعقد کرد، پرکتاریت آماده فرار به بریتانیا شد، اما خبر مرگ گریمولد زودتر به او رسید. حکومت گریمولد و تفرقه در پادشاهی. در سال ۶۶۲، اندکی پس از به قدرت رسیدن پرکتاریت و گودپرت، توطئه ای برای برکناری برادران پادشاه مشترک و جایگزینی یکی از دوک های لومبارد به جای آنها در حال شکل گیری بود. رهبر مخالفان پادشاهان مشترک، گریمولد اول از بنونتو بود که از حمایت گاریپالد تورین به عنوان یک نفوذی برخوردار بود. گودپرت به گاریپالد بی اعتماد بود و او را به عنوان یک دی
پلمات و مشاور نزدیک خود نگه می داشت. گاریپالد به جای گودپرت، در خدمت منافع دوک گریمولد بود. گزارش شده است که گودپرت از اینکه دوک گریمولد به دلیل اطلاعات نادرست و خرابکاری های گاریپالد، ارتشی را جمع آوری کرده و در حال پیشروی به سمت پاویا است، بی اطلاع بوده است. طبق روایت، پس از ورود دوک شورشی به کاخ پادشاه، پادشاه گودپرت که از خطری که در آن قرار داشت بی خبر بود، از گریمولد به گرمی استقبال کرد. از گریمولد دعوت شد تا در کاخ بماند و از ضیافت ها و سرگرمی ها لذت ببرد. گریموالد پس از آنکه پادشاه گودپرت در طول اقامتش با ضربات چاقو به قتل رسید، تاج و تخت را به دست گرفت. گریموالد پس از کشتن گودپرت، به سرعت وارد عمل شد و با ازدواج با یکی از اعضای خاندان سلطنتی لومبارد، ادعای خود را بر تخت سلطنت تأیید کرد. او با دختر آریپرت اول، خواهر گودپرت، ازدواج کرد تا جایگاه خود را به عنوان پادشاه لومباردها تثبیت کند. گریموالد تلاش کرد تا پرکتاریت را نیز به قتل برساند و او را مجبور به فرار از هرگونه سوء قصد کرد. سلطنت گریموالد نشان دهنده شکاف بین مسیحیان است، زیرا آریایی ها و کاتولیک ها هر دو می خواهند دین رسمی باشند. با این حال، سن
ت گرایان بت پرست هنوز در لومباردها محبوب هستند. این سه گروه برای حمایت از پادشاه می جنگند و گریموالد باعث ایجاد شکاف هایی می شود که پرکتاریت بعداً سعی در اصلاح آنها خواهد داشت. تصرف فورلی در روز عید پاک توسط گریموالد باعث ناآرامی بین بت پرستان و مسیحیان ارتدکس شد، زیرا بسیاری از مسیحیان در جشن ها کشته شدند. این اقدام خشونت آمیز علیه مسیحیان نشان می دهد که بت پرستی برای جامعه لومبارد بی اهمیت نیست، هرچند مسیحیت نقش مهمی در تأسیس امپراتوری لومبارد و فتح شبه جزیره ایتالیا داشته است. در حالی که پرکتاریت فرار کرده است، گریموالد با مشکلاتی از سوی نیروهای مهاجم که سعی در تصرف آن دارند، مواجه است. به ویژه آوارها به ونیز که او آنها را دفع کرد و یک ارتش فرانکی که از آلپ غربی اعزام شده بود. کنستانس دوم در حالی که نیروهای فرانکی حمله می کردند، به گریموالد حمله کرد، اما لمباردها در حالی که نیروهای کنستانس در نبردهای دیگر گیر افتاده بودند، مقاومت کردند. با این پیروزی های مهم برای لمباردها، گریموالد در دیدگاه عمومی قرار گرفت. با وجود برخی محبوبیت، وقتی او در سال ۶۷۱ ترور شد، لمباردها پادشاه جدید را به عنوان یکی از دو پسر یا
دخترش انتخاب نکردند. در عوض، آنها تصمیم گرفتند پادشاه تبعیدی خود، پرکتاریت، را پس از ۱۰ سال به عنوان پادشاه لمباردها بازگردانند. پرکتاریت آماده سفر دریایی به بریتانیا شد، اما خبر مرگ گریمولد زودتر به او رسید و او به ایتالیا بازگشت. بازگشت، کاتولیک، تأثیر. در سال ۶۷۱، پرکتاریت از تبعید بازگشت و قلمرو خود را که به نمایندگی از گاریبالد، پسر گریمولد، اداره می شد، پس گرفت. او به مدت هفده سال (۶۷۲–۶۸۸) به عنوان مردی مذهبی سلطنت کرد و پس از آنکه گودپرت بر شاخه های منشعب قبلی مذهب حکومت می کرد، مذهب کاتولیک را به عنوان مذهب رسمی برگزید. تغییر به مذهب کاتولیک از اهمیت بالایی برخوردار بود، زیرا پرکتاریت سعی می کرد صلح را در پادشاهی حفظ کند، در حالی که بسیاری از سلطنت های پیشینیان پرکتاریت تنها حدود پانزده سال دوام آورده بودند. خطری که با پادشاه لومباردها همراه بود، بی ثباتی پادشاهی را نشان می داد، با این حال پرکتاریت حتی با سایر پادشاهی ها نیز برای صلح تلاش می کرد. پرکتاریت علاقه ای به فتح سرزمین ها نداشت، بلکه در عوض با بیزانسی ها صلح برقرار می کرد. او در پی سرکوب شورش آلاگیس، دوک ترنت، بود. این تنها لشکرکشی او بود؛
او دوک را اسیر کرد، سپس او را عفو و آزاد کرد. او تصمیم گرفت دوک را آزاد کند زیرا بیشتر بر مذهب کاتولیک تمرکز داشت. او مسئول ساخت صومعه معروف سنت آگاتا و کلیسای ویرجین در خارج از پاویا، پایتخت، است. این پروژه های ساختمانی با هدف تقویت کاتولیک در جامعه لومبارد و متحد کردن مردم تحت یک شاخه از مسیحیت انجام می شود. پرکتاریت برای بافت فرهنگی لومباردها اهمیت دارد زیرا او کاتولیک را به امپراتوری معرفی کرد، اما اقتدار پاپ را تأیید نمی کند، روندی که در لومباردها ادامه خواهد یافت. با توجه به روابط نزدیکش با پاپ، این موضوع بعداً به مشکلی تبدیل خواهد شد که کارولنژی ها باید برای حل آن کمک کنند. اگرچه پرکتاریت در دوران سلطنت خود صلح آمیز بود، اما پادشاهی لومباردها مدت زیادی به این شکل باقی نخواهد ماند. کونیپرت، پسر پرکتاریت، در دوران سلطنت پدرش که از هشتمین سال سلطنت پرکتاریت آغاز شد، به او کمک و راهنمایی ارائه داد. کونیپرت در ده سال آخر سلطنتش از او حمایت می کند. در کتاب «تاریخ لانگوباردها»، پاول، کونیپرت را فردی تأثیرگذار بر رحمت پرکتاریت بر آلاهیس پس از دستگیری اش در جریان شورش توصیف می کند. کونیپرت پس از کشته شدن پرکتار
یت در سال ۶۸۸، به عنوان پادشاه جانشین او خواهد شد. پسر جنگجوترش جانشین او شد که با مردی که پدرش دستگیر و آزاد کرده بود، می جنگید. دختر او ویگیلیندا با دوک گریمولد دوم از بنونتو، پسر روموالد اول از بنونتو، ازدواج کرد. خود پرکتاریت و رودلینده در اپرای «رودلیندا، رجینا دِ لونگوباردی» اثر هندل، به عنوان برتاریدو و رودلیندا زنده ماندند، اگرچه بخش زیادی از تاریخ واقعی آنها در لیبرتوی نیکولا فرانچسکوهایم که بیشتر از «پرتاریت» اثر پیر کورنی گرفته شده بود تا از «تاریخ لانگوباردروم» باقی نمانده است، باقی مانده است. او در کلیسای سانتیسیمو سالواتوره در پاویا به خاک سپرده شد.
گریموالد، پادشاه لومباردها (; ۶۱۰ – ۶۷۱) پادشاه ایتالیا در قرن هفتم میلادی بود که از سال ۶۴۷ تا ۶۶۲ به عنوان دوک بنونتو و سپس از سال ۶۶۲ تا زمان مرگش در سال ۶۷۱ به عنوان پادشاه لومباردها حکومت کرد. زندگی. گریمولد به عنوان کوچک ترین پسر دوک گیسولف دوم فریولی و شاهزاده خانم باواریایی رامهیلد، دختر دوک گاریبالد اول باواریا، به دنیا آمد. هنگامی که آوارها در سال ۶۱۱ به ایتالیا حمله کردند، ارتش گیسولف از نظر تعداد کمتر بود و دوک نشین مورد تاخت و تاز قرار گرفت. گیسولف در نبرد درگذشت. گریمولد و برادرش رادوالد به بنونتوم گریختند، جایی که توسط دوک آرخیس، یکی از خویشاوندان دور، به فرزندی پذیرفته شدند. از سال ۶۴۱ تا ۶۴۲، او و برادرش به عنوان نایب السلطنه پسر و جانشین آرخیس، دوک آیولف اول، خدمت کردند. آیولف در سال ۶۴۲ در دفاع از برخی مهاجمان اسلاو کشته شد. رادوالد جانشین او شد. در سال ۶۴۷، گریموالد به عنوان دوک بنونتو جانشین رادوالد شد. او به عنوان دوک، با موفقیت از پناهگاه مونته سنت آنجلو در کوه گارگانو در برابر «یونانی ها»، احتمالاً از ناپل، که برای غارت آمده بودند، دفاع کرد. از تبار تورینگن و کوچک ترین پسر دوک فریولی گ
یسولفو دوم و رومیلدا، او به خانواده گاوسی تعلق داشت و از نوادگان مستقیم آئودوین بود. در سال ۶۱۰، او به همراه برادرانش (کاکوس، تاسونه و رادوآلد) توسط آوارها اسیر شدند، که قصد داشتند پس از کشتن پدرشان، آنها را نابود کنند. برادران بزرگتر نقشه فرار خود را کشیدند و طبق افسانه ای که توسط پل دیاکون گزارش شده است، یکی از برادران با این باور که او برای سوار شدن بر اسب دونده خیلی کوچک است، «فکر کرد که بهتر است با شمشیر بمیرد تا اینکه یوغ اسارت را تحمل کند و تصمیم گرفت او را بکشد.» با این حال، گریمولد با گریه از او التماس کرد که او را نجات دهد و او را آزمایش کرد. برادرش موافقت کرد و کودک ثابت کرد که قادر به نگه داشتن افسار و دنبال کردن برادرانش در فرارشان است. با این حال، او از آنها کندتر بود، آنقدر که یک آوار به او رسید و او را اسیر کرد. او او را نکشت، زیرا معتقد بود که او برای خطرناک بودن خیلی جوان است و تصمیم گرفت او را به عنوان خدمتکار نگه دارد. با این حال، گریمولد، شمشیر کوچک خود را بیرون کشید و خسیسی را که روی زین جلوی او نشسته بود، نقش بر زمین کرد. سپس اسب را گرفت، فرار کرد و به برادرانش پیوست. پس از آنکه برادران
بزرگترش، کاکو و تاسو، نایب السلطنه های مشترک تاج و تخت دوک، توسط بیزانسی ها در اودرزو کشته شدند، عموی آنها گراسولف دوم دوک شد. گریمولد و سومین برادر بزرگترش، رادوآلد، که حاضر به تسلیم شدن در برابر خویشاوند خود نبودند، به بنونتو نزد دوک آرچی گریختند که آنها را به عنوان پسران خود پذیرفت. پس از مرگ آرخی، دوک نشین بنونتو ابتدا به پسرش آیونه و سپس، پس از آنکه دومی در نبرد به دست دزدان دریایی اسلاو که در سیپونتو پیاده شدند، شکست خورد، به رادوآلدو رسید. او با ایتا، یک دختر اشرافی اسیر، ازدواج کرد که از او روموآلدو و دو دختر داشت که یکی از آنها گیسا نام داشت. دومی، گروگان امپراتور کنستانس دوم، در سیسیل درگذشت. خواهر دیگر پس از فتح مجدد بنونتو، به ازدواج دوک جدید اسپولتو ترانسموندو درآمد. غصب او که در سال ۶۵۱ جانشین برادرش رادولاد به عنوان دوک بنونتو شده بود، در سال ۶۶۲ در مبارزه جانشینی که بین گودپرت و پرکتاریت، دو پسر آریپرت اول، که اراده حاکم، پادشاهی را بین آنها تقسیم کرده بود، درگرفته بود، مداخله کرد. گریمولد، در تلاش برای تحمیل خود به هر دو و رسیدن به تاج و تخت، از درخواست کمک گودپرت که خواهرش را به ازدواج او پ
یشنهاد داده بود، سوءاستفاده کرد. گاریبالد، دوک تورین، که توسط پادشاه با این پیشنهاد فرستاده شده بود، علیه منافع پادشاه عمل کرد و گریمولد را متقاعد کرد که تاج و تخت را غصب کند. او که دقیقاً به واسطه این ازدواج در ادعای خود مشروعیت یافته بود، دوک نشین را به پسرش روموالد سپرد و با سربازانی نه تنها از دوک نشین خود، بلکه از سربازان اسپولتو و توسیا نیز به سمت شمال لشکرکشی کرد. با رسیدن به پاویا، که گودپرت آن را به عنوان پایتخت بخش خود از پادشاهی انتخاب کرده بود، حاکم مشروع را کشت. در میلان، پرکتاریت، که از حقارت آشکار خود آگاه بود، پادشاهی را نیز رها کرد و به آوارها گریخت. یک مجلس ملی غصب را مشروعیت بخشید، اما پیروان سلسله باواریایی در آست و تورین گرد هم آمدند و از آنجا با فرانکونیا علیه گریمولد تماس هایی برقرار کردند. سپس پادشاه جدید، آوارها را به جنگ تهدید کرد، مگر اینکه پرکتاریت را به او تحویل دهند، که در آن صورت مجبور به بازگشت به ایتالیا و تسلیم شدن در برابر پادشاه شد. پرکتاریت، با وجود دریافت درآمد و محل اقامت، با این وجود به عنوان مدعی تاج و تخت، تهدیدی مداوم بود. گریمولد سپس حذف او را نیز برنامه ریزی کرد، ا
ما پرکتاریت، که به موقع هشدار داده شد، موفق شد به فرانک های نوستریا فرار کند. این احتمال وجود دارد که درگیری سلسله ها، بازتاب دخالت سیاسی فرانک ها در پادشاهی لومبارد باشد: گریمولد با شهردار همنام خود در کاخ اوسترازیا (گریمولد اول، جد کارولنژی ها) متحد بود، در حالی که پرکتاریت توسط ملکه نوستریا، باتیلدا، حمایت می شد. این درگیری منجر به لشکرکشی فرانک های نوستریا به ایتالیا شد: درگیری با گریمولد در سال ۶۶۳ در رفرانکوره، نزدیک آستیا، رخ داد، جایی که غاصب به پیروزی قاطعی دست یافت؛ پرکتاریت در نوستریا در تبعید باقی ماند. سلطنت. در سال ۶۶۱، آریپرت اول، پادشاه لومباردها، توسط پسرانش پرکتاریت، که از میلان حکومت می کرد، و گودپرت از پاویا جانشین شدند. در سال ۶۶۲، برادران با هم اختلاف پیدا کردند و گودپرت، گاریپالد، دوک تورین، را فرستاد تا گریموالد را متقاعد کند تا در جنگی علیه پرکتاریت کمک کند. گریموالد با همدستی گاریبالد، گودپرت را ترور کرد و پرکتاریت را مجبور به فرار کرد. گاریپالد متعاقباً توسط یکی از ملازمان گودپرت کشته شد. گریموالد همسر و پسر پرکتاریت را به بنونتو فرستاد و خود به عنوان پادشاه لومباردها به قدرت رسید.
او بی درنگ با خواهر گودپرت، تئودوتا، ازدواج کرد تا خود را با سلسله تئودلیندا در باواریا مرتبط سازد. گریمولد عنوان دوک بنونتو را به پسر ارشدش رومالدو منتقل کرد. مهارت او در نبرد، پیروزی هایی را در بسیاری از جنگ های مرزی به همراه داشت. او شخصاً ارتش های خود را در محاصره بنونتو علیه بیزانسی ها (تحت امپراتور کنستانس دوم) رهبری کرد. رومالدو تارانتو و بریندیسی را تصرف کرد و بدین ترتیب نفوذ بیزانسی ها را در منطقه در طول شورش مززیوس در سیسیل کاهش داد. گریمولد فورلی را در شمال از یونانیان گرفت و اودرزو را که برادرانش تاسو و کاکو سال ها قبل در آن به قتل رسیده بودند، با خاک یکسان کرد. تصرف فورلی توسط او در روز عید پاک، بین مسیحیان ارتدکس و سنت گرایان بت پرست لانگوبارد اختلاف ایجاد کرد، زیرا بسیاری از مسیحیان در طول جشن ها قتل عام شدند. او در حالی که با بیزانسی ها در جنوب ایتالیا می جنگید، دوک لوپوس از فریولی را به عنوان نایب السلطنه در شمال منصوب کرد. کمی بعد، لوپوس تمام قدرت را غصب کرد و شورش کرد. نیروهای لوپوس به سرعت شکست خوردند، او کشته شد و دوک نشینش با کمک آوارها نابود شد. گریمولد، پسر جاه طلب لوپوس، آرنفریت، و مت
حدان اسلاوی اش را ردیابی کرد و آنها را در نیمیس شکست داد. آرنفریت در نبرد کشته شد. گریمولد، وختاری، دشمن سرسخت اسلاوها، را در فریولی مستقر کرد. گریمولد، فرانک ها را که در دوران نوزادی کلوتار سوم حمله کرده بودند، شکست داد. او با شکست دادن قبایل اسلاو، شمال شرقی ایتالیا را نجات داد و با سرکوب شورش های بارونی و خودمختاری دوک نشین های فریولی و اسپولتو، که تراسیموند را در آنجا منصوب کرد، نظم داخلی را حفظ کرد. در مذهب خود، او اسماً آریایی باقی ماند (هرچند طبق گفته ویتا سانتی بارباتی، او و پسرش روموالد، علی رغم ازدواج با یک کاتولیک، هنوز به آیین های باستانی بت پرستی هر دو قوم بنونتو و لانگوبارد پایبند بودند). او از دستگاه پاپی فاصله گرفت. با این حال، او سنت مایکل - که فرقه اش به شدت از مونته گارگانو گسترش می یافت - را به عنوان جنگجوی محافظ قوم لومبارد می دانست و به دلیل روایت های مشابه در آن زمان، جایگزین وودان (اودین) می شد. او دستور داد کلیسای سن میشل ماجوره در محل کلیسای کوچک کاخ لومبارد در پاویا ساخته شود. او در سال ۶۷۱ پس از انعقاد پیمانی با فرانک ها درگذشت. گریموالد در کلیسای سنت آمبروز در پاویا به خاک سپرده ش
د. پسرش گاریبالد به جانشینی او انتخاب شد و سپس سه ماه بعد توسط پرکتاریت که زمانی تبعید شده بود، برکنار شد. گریموالد به خاطر سخاوت و رحمت و همچنین بی رحمی اش در جنگ محبوب بود. پسرش روموالد در بنونتو باقی ماند، که بار دیگر از اقتدار مرکزی دور شد. مرگ. در همان سال ۶۶۳، گریمولد همچنین به پیروزی مهمی در برابر بیزانسی ها دست یافت. امپراتور کنستانس دوم تلاش کرد تا تمام ایتالیا را دوباره فتح کند و با نیروهای نظامی قوی در جنوب ایتالیا پیاده شد. او به سرزمین های آپولیا که تابع دوک نشین بنونتو بود، حمله کرد، در برابر روموالد به موفقیت هایی دست یافت و خود بنونتو را محاصره کرد. با این حال، مداخلهٔ قاطع گریمولد، امپراتور را پس از متحمل شدن تلفات سنگین، مجبور به عقب نشینی به ناپل کرد. این پیروزی، موقعیت همچنان متزلزل پادشاه را تقویت کرد. پسرش رومالود متعاقباً به حمله پرداخت و تمام آپولیا را به استثنای اوترانتو اشغال کرد. گریمولد قدرت حاکمیتی خود را با تمام قدرتی که اسلافش هرگز به آن دست نیافته بودند، اعمال کرد. او با جذب گروهی از بلغاری ها به رهبری آلچک که از صفوف بیزانسی ها جدا شده بودند و اسکان آنها در قلمرو کم جمعیت بین