Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلاودیو کابررا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال آرسنال ساراندی، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد، و باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
خیمنا بلانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن زن فوتبال و فوتسال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زنان آرژانتین و تیم ملی فوتسال زنان آرژانتین بازی کرده است.
لائوتارو جانتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ایتالیایی تبار اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین و زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است.
لیونل موسویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سنت گالن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین و زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
مائوریسیو مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال روساریو سنترال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است.
آندره آ اوخدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زن اهل آرژانتین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان آرژانتین بازی کرده است.
اوگو ساریچ (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال راسینگ، باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا، و باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است.
پدرو ده لا وگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سائو پائولو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده است.
لئاندرو وگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال آرژانتین و زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده است.
مارول پریوتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو تیگره و باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو اشاره کرد.
رائول آدولفو پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد.
مارتین پایرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده است.
دستمال زرد یا دستمال زرد خوشبختی فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی اودایان پراساد است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلیام هرت، ماریا بلو، کریستن استوارت، ادی ردمین و کائوری موموئی ایفای نقش کرده اند. این فیلم بازسازی فیلم دستمال زرد خوشبختی است.
نایل گریگوری راجرز جونیور (؛ زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۲) تهیه کننده موسیقی، گیتاریست و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. او یکی از بنیانگذاران گروه موسیقی شیک است و ترانه هایی از این گروه را نوشته، تهیه کنندگی و اجرا کرده و بیش از ۵۰۰ میلیون آلبوم و ۷۵ میلیون تک آهنگ در سراسر جهان فروخته است. او عضو تالار مشاهیر راک اند رول و تالار مشاهیر ترانه پردازان است.
ملنیوم مدیا (که قبلاً نو ایمیج و ملنیوم فیلمز نام داشت) یک شرکت تولید و تامین مالی فیلم آمریکایی است که توسط آوی لرنر، ترور شورت، دنی دیمبورت و دنی لرنر در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و یکی از طولانی ترین شرکت های مستقل فیلم سازی هالیوود است. این کمپانی فیلم ها را در سرتاسر جهان تولید می کند و می فروشد. این شرکت عمدتا فیلم های اکشن تولید می کند، که بیشتر آن ها عمدتاً در آفریقای جنوبی و بلغارستان فیلم برداری می شوند. از برخی فیلم های این شرکت می توان به: "پلیس سایبورگ" (۱۹۹۳)، "آخرین سواری" (۱۹۹۴)، "عزم کشتار" (۲۰۰۳)، "در جهنم" (۲۰۰۳)، "۸۸ دقیقه" (۲۰۰۸)، "نینجا" (۲۰۰۹)، و مجموعه فیلم های "بی مصرف ها" اشاره کرد.
یوتیوب تی وی () یک سرویس پخش جاری تلویزیونی آمریکایی است که توسط یوتیوب، شرکت تابعهٔ کاملاً متعلق به گوگل، اداره می شود. این سرویس که در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۷ معرفی شد، یک توزیع کننده برنامه های ویدئویی چندکاناله مجازی است که مجموعه ای از فیدهای کانال خطی زنده و محتوای درخواستی را از بیش از ۱۰۰ شبکهٔ تلویزیونی (از جمله شرکت های وابسته به سه شبکه بزرگ پخش (مانند ای بی سی، ان بی سی و سی بی اس)، فاکس، سی دابلیو و پی بی اس در بیشتر بازارها) و بیش از ۳۰ سرویس با مبدأ اوتی تی و نیز دی وی آر مبتنی بر ابر عرضه می کند. این سرویس که بر کورد کاترها متمرکز است، فقط در ایالات متحده در دسترس است و از طریق وبگاه اختصاصی و اپ موبایل، تلویزیون های هوشمند و پخش کننده های رسانه دیجیتال می توان به آن دسترسی داشت. یوتیوب تی وی از سال ۲۰۱۷ به عنوان شریک ارائه دهندهٔ مسابقات جهانی و فینال ان بی ای فعالیت داشته است. تا ژوئیهٔ ۲۰۲۲، یوتیوب تی وی دارای بیش از پنج میلیون مشترک بوده است. دستگاه های پشتیبانی شده. دستگاه های پشتیبانی شده از سوی یوتیوب تی وی عبارتند از:
لی جه-یون (؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۹۴) همچنین با نام هنری جه یون نیز شناخته می شود، خواننده، رقصنده، بازیگر، و مدل اهل کره جنوبی است. او عضو گروه پسرانه اس اف ناین است. او به خاطر گسترهٔ آوازی خود، که آن را در تعدادی از موسیقی های متن درام های کره ای و تئاترهای زنده موزیکال به نمایش گذاشته است، شناخته می شود.
حرکت چشم در زمان خواندن شامل پردازش بصری متن است که توسط چشم پزشک فرانسوی لوئی امیل جاوال در اواخر قرن نوزدهم توضیح داده شد. او گزارش داد که چشم ها به طور پیوسته در طول یک خط متن حرکت نمی کنند، بلکه حرکت های کوتاه و سریع (حرکت جهشی چشم) را با توقف های کوتاه (تثبیت) در هم می آمیزند. مشاهدات جاوال در غیاب فناوری و بدون چشم مسلح و تنها با تکیه بر مشاهده حرکت های چشم انجام می شدند. از اواخر قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم، محققان برای کمک به مشاهداتشان در سنجش مهارت و رفتار انسان برای هدف های آموزشی از فناوری های اولیه ردیابی استفاده کردند. بنیادی ترین دانش ما در مورد حرکت چشم در این دوره به دست آمده است. از اواسط قرن بیستم، سه تغییر عمده در این زمینه به وقوع پیوسته: توسعه تجهیزات غیرتهاجمی ردیابی حرکت چشم، معرفی فناوری کامپیوتری برای ضبط و پردازش حجم عظیمی از داده هایی که این تجهیزات از حرکت چشم جمع آوری می کنند، و ظهور روان شناسی شناختی که یک چارچوب نظری و روش شناختی در بررسی فرآیندهای خواندن است. سرنو و راینر (۲۰۰۳) معتقد بودند که بهترین رویکرد فعلی برای کشف علائم فوری تشخیص کلمه از طریق ضبط حرکت های چشم و پتانس
یل وابسته به رخداد است. تاریخچه. تا نیمه دوم قرن نوزدهم، محققان از سه روش برای بررسی حرکت چشم استفاده می کردند. روش اول که مشاهده بدون کمک می باشد تنها مقادیر کمی داده به دست می دهد که امروزه با استانداردهای علمی غیرقابل اطمینان تلقی می شوند. این عدم اطمینان ناشی از این واقعیت است که حرکت چشم به طور مکرر، سریع و در زوایای کوچک اتفاق می افتد، به حدی که بدون کمک فن آوری درک و ثبت اطلاعات به طور کامل و دقیق برای پژوهشگر غیرممکن است. روش دیگر که روش خویشتن آگاهی بود اکنون از نظر علمی وضعیت مشکوکی دارد. علی رغم این، ظاهراً قدری دانش از درون نگری و مشاهده با چشم غیر مسلح به دست آمده است. به عنوان مثال گزارش شده است که ابن هیثم، یک پزشک در مصر قرن یازدهم، از خواندن بر اساس یک سری حرکت های سریع نوشته است و متوجه شده است که خوانندگان از دید محیطی و همچنین دید مرکزی استفاده می کنند. لئوناردو داوینچی (۱۴۵۲–۱۵۱۹) شاید اولین کسی در اروپا بوده که ویژگی های خاص نوری چشم را تشخیص داده است. او دانش خود را تا حدودی از طریق درون نگری و به طور عمده از طریق فرآیندی به دست آورد که می توان آن را مدل سازی نوری توصیف کرد. او بر اساس
کالبد شکافی چشم انسان آزمایشاتی را با گلوله های کریستالی پر از آب ترتیب داد. او نوشت: «عملکرد چشم انسان، … توسط تعداد زیادی از نویسندگان به یک روشی خاص توصیف می شد. اما من آن را کاملاً متفاوت یافتم." یافته های تجربی اصلی او این بود که فقط در «خط دید»، محور نوری که به گوده ختم می شود، دید مشخص و واضحی وجود دارد. با اینکه وی این عبارت ها را به معنای واقعی کلمه به کار نمی برد، او در واقع پدر تمایز مدرن بین دید مرکزی (جایی که مشاهده گر روی شی مورد نظر تثبیت می کند) و دید محیطی است. با این حال، لئوناردو نمی دانست که شبکیه لایه حساس به نور است و هنوز اعتقاد داشت که عدسی اندام بینایی می باشد. به نظر می رسد تا اوایل قرن نوزدهم هیچ سابقه ای از تحقیقات در مورد حرکت چشم وجود نداشته باشد. در ابتدا، دغدغه اصلی توصیف چشم به عنوان یک جسم متحرک فیزیولوژیکی و مکانیکی بود، در حالی که که جدی ترین تلاش "کتاب راهنمای اپتیک فیزیولوژیکی کار عمده" هرمان فون هلمهولتز (۱۸۶۶) بود. رویکرد فیزیولوژیکی به تدریج جای خود را به جنبه های روان شناختی ورودی بصری و به حرکت چشم به عنوان یک جزء کاربردی از وظیفه بینایی داد. دهه های بعدی شاهد تلاش ه
ای دقیق تری برای تفسیر حرکت چشم بود؛ از جمله این ادعا که خواندن متن معنادار به تثبیت های کمتری نسبت به رشته های تصادفی حروف نیاز دارد. در سال ۱۸۷۹، جاوال با استفاده از یک آینه در یک طرف صفحه برای مشاهده حرکت های چشم در حین خواندن بی صدا پی برد که حرکت های چشم شامل یک سلسله حرکت های جداگانه و ناپیوسته است. وی اصطلاح «حرکت جهشی چشم» را برای آن ابداع کرد. اردمان و داج، در سال ۱۸۹۸، به کمک یک آینه دستی میانگین مدت تثبیت و طول حرکت جهشی چشم را با دقت شگفت آوری تخمین زدند. فن آوری ردیابی اولیه. دستگاه ردیابی چشم ابزاری برای کمک به اندازه گیری حرکات چشم و سر است. اولین دستگاه ها برای ردیابی حرکت چشم دو نوع اصلی داشتند: دستگاه هایی که از ارتباط مکانیکی بین شرکت کننده و ابزار ضبط کننده استفاده می کردند، و دستگاه هایی که از هدایت و ثبت بازتاب نور یا شکل دیگری از انرژی الکترومغناطیسی به چشمان شرکت کننده بهره می بردند. در سال ۱۸۸۳ لامر اولین کسی بود که از یک اتصال مکانیکی استفاده کرد. وی یک سوزن کند را بر روی پلک بالایی شرکت کننده قرار داد و از طریق یک غشای تقویتی و یک لوله لاستیکی صدای تولید شده با هر حرکت جهشی چشم را ب
ه گوش پژوهشگر منتقل کرد. حرکت های جهشی چشم به صورت شنیداری راحت تر از دیداری قابل درک و ثبت هستند. در سال ۱۸۸۹، ادموند ب. دلابار به وسیله یک استایلوس که به صورت مکانیکی و به طور مستقیم به قرنیه چشم متصل می شد سیستمی اختراع کرد که حرکت چشم را به طور مستقیم بر روی یک درام چرخان ثبت می کرد. دستگاه هایی مثل بادکنک لاستیکی و کلاهک چشم که از طریق تماس فیزیکی با سطح چشم کار می کردند از اواخر قرن نوزدهم تا اواخر دهه ۱۹۲۰ ساخته و مورد استفاده قرار گرفتند. سیستم های مکانیکی سه عیب اساسی داشتند: دقت نامعلوم به دلیل لغزیدن اتصالات فیزیکی، اذیت چشمگیر شرکت کنندگان به دلیل اتصال مکانیکی مستقیم (در نتیجه مشکل زیاد در ترغیب افراد به مشارکت)، و مسائل مربوط به اعتبار بوم شناختی به این دلیل که تجربه شرکت کنندگان در آزمایش ها به طور قابل توجهی با تجربه خواندن عادی متفاوت بود. با وجود این موانع، دستگاه های مکانیکی در تحقیقات حرکت چشم تا قرن بیستم مورد استفاده قرار می گرفتند. طولی نکشید که تلاش هایی برای غلبه بر این مشکلات صورت گرفت. یک راه حل استفاده از انرژی الکترومغناطیسی به جای اتصال مکانیکی بود. در «تکنیک داج» (به انگلیسی: Do
dge technique)، یک پرتو نور که به سمت قرنیه هدایت می شد توسط سیستمی از لنزها متمرکز می شد و سپس روی صفحه عکاسی متحرک ثبت می شد. اردمان و داج با استفاده از این تکنیک ادعا کردند که درک و آگاهی در حین حرکت جهشی چشم کم بوده یا اصلاً وجود ندارد. این یافته بعداً توسط اوتال و اسمیت با استفاده از تجهیزات پیچیده تر تأیید شد. طولی نکشید که صفحه عکاسی در تکنیک داج با یک دوربین فیلم جایگزین شد، اما به دلیل دشواری در تنظیم و تراز قطعات تجهیزات در حین آزمایش و همچنین عدم تصحیح دقیق انحراف ناشی از کیفیت انکسار لنزهای عکاسی همچنان با مشکلات دقت مواجه بود. علاوه بر این، معمولاً لازم بود تا سر شرکت کننده با استفاده از یک میله یا گیره ثابت نگه داشته شود. در سال ۱۹۲۲، اسکات پیشگام پیشرفت دیگری به نام الکترواکولوگرافی برای ثبت پتانسیل الکتریکی بین قرنیه و شبکیه بود. در حال حاضر الکترودها ممکن است قبل از قرار گرفتن بر روی پوست با خمیر تماسی مخصوص پوشانده شوند و نیازی به ایجاد برش در پوست بیمار نمی باشد. بهبود قابل توجهی که الکترواکولوگرافی در دقت و قابلیت اطمینان ایجاد کرد استفاده مداوم از آن برای چندین دهه توسط محققان را توجیه می
کند. ردیابی چشم مدرن. پردازش زبان، توجه، بینایی و کنترل عصب حرکتی چشم چهار سیستم اصلی شناختی هستند که نقشی در حرکت چشم در حین خواندن دارند. ردیاب های چشمی نور مادون قرمز نزدیک را به داخل کره چشم می تابانند و با ردیابی انعکاس آن بر روی چشم محل تثبیت را تشخیص می دهند. با این تکنیک محل تثبیت بر روی صفحه نمایش به طور دقیق معین می شود. وانگ (۲۰۱۱) می گوید که با استفاده از یک ردیاب چشم مبتنی بر ویدئو که از دوربین های ویدئویی برای ثبت گشاد شدن مردمک و حرکت چشم بهره می برد می توان ارتباط تثبیت ها، حرکات جهشی چشم و پاسخ های انبساطی مردمک را با اطلاعات روی صفحه نمایش و انتخاب های رفتاری بررسی کرد. به گفته وانگ (۲۰۱۱:۱۸۵)، "درک رابطه بین این موارد می تواند به ما کمک کند تا تاثیر اینکه افراد چه اطلاعاتی به دست می آورند، توجه آنها به کجا متمرکز شده است، در چه وضعیت عاطفی قرار دارند، و حتی به چه فعالیت مغزی مشغول هستند را بر روی رفتار انسان در اقتصاد درک کنیم. دلیل این امر این است که تثبیت ها و حرکت های جهشی چشم (همسان با اطلاعات نمایش داده شده روی صفحه) نشان می دهند که افراد چگونه اطلاعات را به دست می آورند (چه چیزهایی ر
ا می بینند)، مدت زمان تثبیت نشان دهنده توجه، و پاسخ های انبساطی مردمک نشان دهنده احساسات، برانگیختگی، استرس، درد یا بار شناختی است. " حرکات جهشی چشم. خوانندگان ماهر به طور متوسط در هر ربع ثانیه چشم های خود را در حین مطالعه حرکت می دهند. در طول زمان تثبیت اطلاعات جدید به سیستم پردازش وارد می شود. هرچند به طور میانگین این مدت بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلی ثانیه است دامنه آن بین ۱۰۰ میلی ثانیه تا بیش از ۵۰۰ میلی ثانیه متغیر می باشد. فاصله ای که چشم در هر حرکت جهشی طی می کند بین ۱ تا ۲۰ کاراکتر و به طور میانگین ۷ تا ۹ کاراکتر است. هر حرکت جهشی بین ۲۰ تا ۴۰ میلی ثانیه طول می کشد و در این مدت بینایی بازمانده و هیچ اطلاعات جدیدی کسب نمی شود. تنوع قابل ملاحظه ای در تثبیت ها (نقطه ای که یک جهش چشمی به آن ختم می شود) و جهش های چشمی بین خوانندگان وجود دارد. این تنوع حتی برای شخصی که یک قطعه مشخص متن را می خواند هم دیده می شود. خوانندگان ماهر حدود ۱۵ درصد زمان را صرف بازگشت به عقب و بازخوانی مطالب قبلی می کنند. تفاوت اساسی بین خوانندگان سریع تر و کندتر در این است که کندترها همواره میانگین زمان تثبیت طولانی تر، حرکت های جهشی کوتاه
تر و بازگشت های بیشتری دارند. این حقایق بنیادی در مورد حرکت چشم تقریباً برای یکصد سال است که شناخته شده می باشند، اما محققان اخیراً به رفتار حرکتی چشم به عنوان بازتابی از پردازش شناختی در حین خواندن می نگرند. خط پایین متن حدت بینایی را با درصدهای حدت نسبی نمایش می دهد. با فاصله گرفتن از نقطه تثبیت دشواری تشخیص متن افزایش می یابد. خوانش پریشی. افراد مبتلا به خوانش پریشی به طور کلی سرعت خواندن پایینی دارند که می تواند توسط عوامل مختلفی ایجاد شود. بسته به اینکه این اختلال بر کدام نظریه بیولوژیکی خوانش پریشی مبتنی است، درمان های زیادی برای مقابله با آن وجود دارد. یکی از این ایده ها مبتنی بر کمبود نورون های ماگنوسلولار است که ناهماهنگی مسیرهای ماگنوسلولار باعث پرش یا بازخوانی خطوط می شوند. مدل های کامپیوتری حرکت چشم در حین خواندن. تئوری رقابت-تعامل و سریف (به انگلیسی: SERIF) بر فرآیندهای حرکتی چشمی سطح پایینی در حین خواندن تأکید می کنند که چگونه طول کلمه ای که نگاه روی آن تثبیت شده و کلمه های همسایه آن بر دامنه و تأخیر حرکت جهشی چشم (یا مدت زمان تثبیت) تأثیر می گذارد. ریدر، اما، ای-زی ریدر و سوویفت بر فرآیندهای شن
اختی سطح بالاتری همچون پردازش لغوی، فرکانس کلمه، تجزیه کلمه یا قابلیت پیش بینی کلمه تأکید دارند.
پیکولو جزیره جادویی یک مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی در ژانر عروسکی و خانوادگی محصول سال ۱۴۰۲ به کارگردانی علی احمدی و به تهیه کنندگی محسن کیایی و مصطفی کیایی است. پخش این سریال از شنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۲ در پلتفرم فیلیمو آغاز شد، و در ۹ دی ۱۴۰۲ به پایان رسید. هومن حاجی عبداللهی، مهسا طهماسبی، از جمله بازیگران این مجموعه هستند. خلاصهٔ داستان. پیکولو جزیره ای جادوییست که در آن موجودات عجیب، غریب و بامزه ای زندگی می کنند. هرچند وقت یکبار مهمان تازه ای در پیکولو سقوط میکند و با داستان ها و چالش های مختلف روبرو می شود...
آلکاتوس () در اسطوره شناسی یونان، یک شاهزاده پیزاتی بود که پادشاه مگارا (شهر) شد. او پسر پادشاه پلوپس اهل پیزا و هیپودامیا (همسر پلوپس)، و برادر آترئوس و توئستس بود.
گیل مک کورمیک (زاده ۲۶ نوامبر ۱۹۴۸ – درگذشته ۱ مارس ۲۰۱۶) یک خواننده آمریکایی بود که بیشتر برای همکاری با گروه راک اسمیت شناخته می شود. حرفه ضبط و اجرای او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۶ ادامه داشت. او به نام گیل آنت از ریچارد و اتل مک کورمیک به دنیا آمد که یک پسر بزرگتر به نام مایکل (متولد ۱۹۴۵) داشتند. گیل در مریلند هایتس، میسوری تحصیل کرد و با گروه کر حومه شهر، یک واحد ۱۵۰ صدایی که سالانه با سمفونی سنت لوئیس اجرا می کرد، همکاری داشت. او تحت تأثیر آرتا فرانکلین، گلدیس نایت و تینا ترنر قرار داشت.
فابیان هورزلر (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته و سرمربی فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر هدایت باشگاه برایتون در لیگ برتر انگلستان را برعهده دارد. مربیگری. هورزلر دوران بازیگری موفقی نداشت سپس تصمیم گرفت که فوتبال را خیلی زود رها کرده و به مربی گری روی بیاورد او ابتدای کار خود را با سرمربی گری در تیم های سطوح پایین لیگ آلمان آغاز کرد و سپس به عنوان دستیار در بوندسلیگای ۲ در تیم فوتبال سن پائولی مشغول به کار شد پس از دو سال دستیاری در سن پائولی سرانجام با اعتماد سران باشگاه هورزلر در سال ۲۰۲۲ به عنوان سرمربی این تیم معرفی شد و موفق شد در فصل دوم حضورش در قامت سرمربی این تیم را به قهرمانی بوندسلیگای ۲ رسانده و این عملکرد توجه سران باشگاه برایتون را جلب کرد تا در سال ۲۰۲۴ پس از جدایی روبرتو دی زربی هورزلر هدایت برایتون را برعهده گرفته و به جوانترین سرمربی حال حاضر لیگ برتر انگلستان تبدیل شود زندگی شخصی. هورزلر در هیوستون تگزاس از پدری سوئیسی و مادری آلمانی که در ایالات متحده شاغل بودند زاده شد.
تورستن لیبرکنشت (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته و سرمربی فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر هدایت باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن در بوندس لیگا ۲ را برعهده دارد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، باشگاه فوتبال والدهوف مانهایم، باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن و باشگاه فوتبال زاربروکن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده است.
گرانژ (به فرانسوی: Granges) یک شهر و شهرداری است که در بخش وو وز کانتون فریبورگ در کشور سوئیس واقع شده است. پیشینه شکل گیری گرانژ به قرون وسطی بازمی گردد. نام این شهر برای نخستین بار در اسناد ثبت شده در سال ۱۱۳۴ ذکر شده است. موقعیت جغرافیایی گرانژ در جنوب غربی کانتون فریبورگ در غرب کشور سوئیس قرار دارد. دریاچه ژنو در نزدیکی این شهر واقع شده است. جمعیت گرانژ در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۸۸۰ نفر بوده است.
پلگرینو ماتاراتزو (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته و سرمربی فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر هدایت باشگاه فوتبال هوفنهایم در بوندس لیگا را برعهده دارد. وی که پیش از این در رده ی جوانان برای باشگاه فوتبال نورنبرگ و هوفنهایم بازی کرده است در دسامبر ۲۰۱۹ به عنوان سرمربی باشگاه فوتبال اشتوتگارت منصوب شد. وی که از خانواده ای ایتالیایی در فایر لاون، نیوجرسی ایالات متحده زاده شده از سال ۲۰۰۰ در کشور آلمان سکونت دارد.
نلسون کاررو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاراکاس اشاره کرد.
رودولفو کارواخال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
برناردو انیور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس سیتی و باشگاه فوتبال کلمبوس کرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
وب اکس آر () یک واسط برنامه نویسی کاربردی وب می باشد که پشتیبانی از دسترسی به دستگاه های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، مانند اچ تی سی وایو، آکیولوس ریفت، آکیولوس کوئست، گوگل کاردبرد، مایکروسافت هولولنز، مجیک لیپ یا واقعیت مجازی متن باز (اواس آروی) در یک مرورگر وب را توصیف می کند. دستگاه ای پی آی وب اکس آر و ای پی آی های مرتبط، استانداردهایی هستند که توسط گروه های اتحادیه وب جهان گستر، گروه جامعه وب همه جانبه و گروه کاری وب فراگیر تعریف شده اند. درحالی که گروه جامعه بر روی پیشنهادها در دوره نهفتگی کار می کند، گروه کاری، مشخصات نهایی وب را برای پیاده سازی توسط مرورگرها تعریف می کند. وب وی آر یک ای پی آی وب آزمایشی بود که تنها قادر به نمایش واقعیت مجازی بوده و با وب اکس آر جایگزین شد.
برناردو انیور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
پدرو آکوستا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ونزوئلا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاراکاس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
سلجوقیان خراسان نام دودمانی ترک تبار و با فرهنگ ایرانی–اسلامی بود که در سده های پنجم و ششم هجری خورشیدی بر خراسان حکومت کرد. تاریخچه. پس از درگذشت سلطان محمد یکم، امپراتوری سلجوقی به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد. قسمت شرقی به دست احمد سنجر و قسمت غربی به دست محمود اول افتاد. سنجر پس از کشمکش های فراوان توانست بر خراسان چیره شود و پس از مدتی به مقام سلطان رسید. عاقبت سنجر پس از ۶۲ سال حکومت بر اثر کهن سالی درگذشت و از آنجایی که ولیعهدی نداشت خواهرزاده اش رکن الدین محمود به سلطنت رسید؛ اما سلطنت رکن الدین زیاد طولی نکشید و ۵ سال بعد به دست یکی از بزرگان سلجوقی کور شد و به زندان افتاد. بدین ترتیب حکومت سلجوقیان خراسان به پایان رسید.
توبیاس شواینشتایگر (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته و سرمربی فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر هدایت باشگاه فوتبال اسنابروک در بوندس لیگا ۲ را برعهده دارد. وی برادر بزرگ تر باستیان شواینشتایگر بازیکن سابق تیم ملی آلمان است. وی که بیشتر به عنوان هافبک یا مهاجم بازی می کرد سابقهٔ بازی برای باشگاه های بایرن مونیخ ۲، یان رگنسبورگ و آینتراخت برانشوایگ را در کارنامه دارد.
پدرو فبلس (; – ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
الکسیس پنیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
آنخل ده خسوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
روبرتو ایلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاراکاس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
ایکر سوبیسارتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
چچه ویدال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
آسدروبال سانچس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
فرناندو پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده است.
پوبلیوس هوراتیوس کوکلس یک سرباز اهل جمهوری روم بود که به خاطر دفاع مشهورش از پل سوبلیکیوس در ۵۰۸ ق.م. در جنگ میان رومیان و اتروسکان معروف است. او و دو تن از همرزمانش با دفاع از پل و مشغول کردن اتروسکان به خود موجب شدند که سپاه روم وقت کافی برای تخریب پل را داشته باشد، و پس از تخریب پل، اتروسکان نتوانند از رود بگذرند و به روم برسند. پیش زمینه. هوراتیوس یکی از اعضای خاندان هوراتی ها بود که به خاطر نبردشان با کوریاتی ها در سدهٔ هفتم قبل از میلاد معروف بودند. او برادرزادهٔ کنسول مارکوس هوراتیوس پولویلوس بود و به خاطر از دست دادن یک چشمش در نبرد بر سر پل سوبلیکیوس ملقب به «کوکلس» شد. در سال ۵۰۸ ق. م، لارس پورسنا، که پادشاه یکی از دولت شهرهای اتروسکان به نام کلوزیوم بود، برای بازگرداندن لوکیوس تارکوئینیوس متکبر به تاج وتخت روم به روم لشکر کشید. او نخست بر تپهٔ یانیکولوم حمله برد و آن را متصرف شد. سپس به سوی پل سوبلیکیوس، که بر روی تیبر بود، راه افتاد تا به وسیلهٔ آن از تیبر بگذرد و وارد شهر روم شود. برطبق نوشتهٔ دیونوسیوس هالیکارناسی، خاندان تارکوئینیان جناح چپ سپاه اتروسکان را رهبری می کردند و روبروی ایشان نیروهای
رومی تحت رهبری اسپوریوس لارکیوس و تیتوس هرمینیوس بودند؛ جناح راست اتروسکان را، که متشکل از لاتینان شورشی بود، اکتاویوس مامیلیوس رهبری می کرد و روبروی ایشان رومیان تحت رهبری کنسول تیتوس لوکرتیوس تری کیپیتینوس و مارکوس والریوس ولوسوسبودند؛ قلب سپاه اتروسکان را نیز پادشاهشان لارس پورسنا رهبری می کرد و روبروی ایشان رومیان تحت رهبری کنسول پوبلیوس والریوس پوبلیکولا بودند. وقتی جنگ شروع شد، جناح راست اتروسکان بر چپِ رومیان فائق آمد و مارکوس والریوس و تیتوس لوکرتیوس را زخمی کردند. پس چون رومیان این دو را از خط مقدم به پشت جبهه منتقل کردند، سربازان رومی ترسیدند و به سوی پل سوبلیکیوس دویدند تا از تیبر بگذرند و در شهر پناه بگیرند. هوراتیوس و پل. اینک سه رومی برای دفاع از پل ماندند: فرماندهان جناح راست روم یعنی هرمینیوس و لارکیوس و سربازی به نام هوراتیوس کوکلس که در آن روز نگهبان پل بود. نفر آخری وقتی دید تپهٔ یانیکولوم به دست اتروسکان افتاده و سربازان رومی به سوی پل فرار می کنند تا به آنسوی تیبر برسند و در شهر پناه بگیرند، پیشنهاد کرد که لااقل پل را به وسیلهٔ آتش یا تبر یا هر چیز دیگری خراب کنند تا دشمن نتواند به آنسوی
تیبر برسد؛ خود نیز شخصاً و تا جایی که در توان یک نفر باشد از پل دفاع می کند و دشمن را سرگرم می کند تا همرزمانش پل را کامل تخریب کنند. پس تک وتنها به سوی دشمن رفت. شرم و حیا آن دو تن دیگر، لارکیوس و هرمینیوس، را واداشت در کنار او بایستند و از پل دفاع کنند. پس سه نفری در برابر نیزه های دشمن مقاومت کردند. پس چون رومیانِ پشت سرشان قسمت کوچکی از پل را برای عقب نشینیِ آن سه تن سالم نگه داشتند، با فریاد از آن سه تن خواستند برگردند. ابتدا هرمینیوس و لارکیوس از آن قسمتِ سالم ماندهٔ پل عقب نشسته نزد رومیان بازگشتند، اما هوراتیوس هنوز به مقاومت در برابر نیزه های دشمن ادامه داد. بعد که پل کامل تخریب شد، او خود را، با تمام سلاح هایش، در آب انداخت و شناکنان به آنسوی تیبر نزد رومیان بازگشت. تیتوس لیویوس می گوید که او هیچ زخمی برنداشت اما دیونوسیوس می گوید که او با نیزه از ناحیهٔ باسن زخمی شد. پولیبیوس می گوید او در تیبر غرق شد. قدردانی. پس چون هوراتیوس به شهر روم بازگشت، به پاس سلحشوری اش جوایز نظامی بدو دادند و سرودخوانانْ او را به شهر آوردند. او ناقص شده بود و دیگر نمی توانست در ارتش خدمت کند و سال ها بعد نیز نتوانست به