Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اه و بنیان ملت فرانسه، که توسط مورخانی همچون ژول میشله یا آگوستین تیری آغاز شده بود، فراگیر می شد. در این بستر، قرون وسطی اهمیت تازه ای یافت، به ویژه در هنر و ادبیات. این «ژانر حکایت گونه» که در حوزه نقاشی این گونه نامیده می شود، در حدود ۱۸۸۰ نام «سبک تروبادور» را به خود گرفت. با این حال، در فاصله سال های ۱۸۲۰ تا ۱۸۳۰ بود که این سبک به راستی مُد روز شد. سبک تروبادور که کاملاً آمیخته با رمانتیسیسم قرن نوزدهم بود، به این دلیل چنین نامیده شد که هدف اولیه آن بازسازی حال و هوای قرون وسطایی در حوزه های مختلف همچون معماری، نقاشی و ادبیات بود. اصطلاح «تروبادور» در قرن دوازدهم و سیزدهم به شاعری اطلاق می شد که در فرانسه از قصری به قصر دیگر سفر می کرد و تصنیف می سرود. در حدود سال ۱۸۸۱، این اصطلاح برای توصیف، اما بالاتر از همه برای نقد، نقاشی های قرن نوزدهمی به کار گرفته می شد که قرون وسطی را به گونه ای تصویر می کردند که از حقیقت تاریخی فاصله گرفته و به فضای قصه های پریان نزدیک تر شده بود. به طور کلی تر، این اصطلاح نقاشی تاریخی را تعریف می کند که به گذشته ای غربی، اما غیر-کلاسیک اشاره دارد. اگرچه جست وجو برای ریشه های مل
ت فرانسه منجر به علاقه ای دوباره نسبت به قرون وسطی شد، موزه آثار تاریخی فرانسه (Musée des Monuments Français) که در سال ۱۷۹۵ توسط الکساندر لنوار تأسیس شد نیز نقش مهمی در ظهور این «مُد» قرون وسطایی ایفا کرد. در واقعیت، چشم اندازی که این موزه از مجسمه سازی قرون وسطایی ارائه می کرد، عموم را با اولین درس خود در تاریخ روبه رو می ساخت.
بازی های پان امریکن ۲۰۱۱ () شانزدهمین دوره بازی های پان امریکن است که از ۱۴ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۱۱ در گوادالاخارا، مکزیک با حضور ۵٬۹۹۶ ورزشکار برگزار شده است.
زبان ترکی استانبولی به عنوان یک زبان پیوندی، ساخت واژگان با افزودن پسوندهای زیادی به ریشهٔ یک واژه را امکان پذیر می کند. طولانی ترین واژه در زبان ترکی استامبولی که در یک متن استفاده می شود «» است که ۷۰ حرف دارد. ریشهٔ این واژه از (موفقیت) گرفته شده است و کلا معنای «گویا شما از کسانی هستید که ممکن است نتوانیم به راحتی آنها را تبدیل به ناموفقان کنیم» می دهد. این واژه در یک داستان ساختگی که برای استفاده از این واژه طراحی شده بود، به کار رفت. بدون در نظر گرفتنِ پسوندها، بلندترین واژگان فرهنگ لغت ترکی استانبولی ۲۰ حرف دارند که با افزودن پسوندها می توانند مانند نمونهٔ نام برده، بلندتر شوند. پسوندهای همین واژهٔ مذکور را می توان برای ریشه های دیگری به جز muvaffakiyet (موفقیت) هم به کار برد و معنای مشابهی برای ریشه به دست آورد. هیچ دلیل دستوری اصولی ای وجود ندارد که بگوید نمی توان یک واژهٔ ترکی را به طور نامحدود طولانی کرد چون پسوندهایی وجود دارند که می توانند به صورت بازگشتی، روی یک ریشهٔ واژه عمل کنند. اما در عمل، چنین واژگانی پس از چند دوره بازگشت، نامفهوم می شوند. دستورزبان. دستور زبان ترکی استانبولی به شدت اتصاقی
است و ساخت واژگان را با رشته کردن تکواژهای گوناگون امکان پذیر می کند. از لحاظ نظری ممکن است که برخی از واژگان بی نهایت بار عطف شوند چون پسوندهای ویژه، واژگانی از همان نوع کلمهٔ اصلی می سازند، به طوری که واژهٔ جدید را می توان دوباره با پسوند (هایِ) دیگری تغییر داد. نمونه ای برای چنین الگوی بازگشتی این است: ev-de-ki-nin-ki-ler-de-ki… خانه-قید مکان-حرفِ اضافهٔ «که»-نشانه ملکی-حرفِ اضافهٔ «که»-نشانه جمع-قید مکان-حرفِ اضافهٔ «که»… بنابراین، پسوندهای حالتی و ملکی که با پسوند "-ki-" در هم آمیخته شده اند را می توان به طور نامحدود به یک اسم اضافه کرد؛ اگرچه در عمل، این امر بیش از چند بار مشاهده نمی شود. تکواژ علّی (causative morpheme) همچنین می تواند به صورت بازگشتی برای تولید واژگان طولانی نامحدودی که از نظر دستوری معتبر هستند استفاده شود. این تکواژ تا حدی نامنظم است و بسته به ریشه فعل، یکی از شش شکل را به خود می گیرد. در غیر این صورت بسته به واج پیشین، بین -Dır و -t متغیر است. piş-ir-di-ler = پختند (خودشان پختند) piş-ir-t-ti-ler = پختاندند (باعث شدند که بپزد؛ کَسِ دیگری را واداشتند تا بپزد؛ فعل سببی) piş-ir-t-tir-d
i-ler = باعث شدند که باعث شود بپزد. (کَسی را واداشتند که کَسِ دیگری را وا بدارد تا بپزد) (پختانداندند؟؛ فعل گذرای درجه سه در ترکی) piş-ir-t-tir-t-ti-ler = باعث شدند که باعث شود که باعث شود بپزد. (کَسی را واداشتند که کَسِ دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وابدارد تا بپزد) piş-ir-t-tir-t-tir-di-ler = باعث شدند که باعث شود که باعث شود که باعث شود بپزد. (کسی را واداشتند تا کس دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وابدارد تا بپزد) استفاده چندگانه از این پسوند نادر است اما هیچ دلیل نظری ای برای محدودیتی در استفاده از آن وجود ندارد. تاریخچه. این واژهٔ (70 حرف) توسط کوکسال کاراکوش به عنوان طولانی ترین کلمه در ترکی پیشنهاد شد. استفاده از آن با وضعیت زیر توضیح داده شد: ' ' " " "«ما در یک مدرسه تربیت معلم هستیم که اهداف شیطانی دارد. معلمانی که در آن مدرسه تحصیل می کنند، آموزش می بینند که چگونه از دانش آموزان ناموفق بسازند. بنابراین، یَک یَکِ معلمان به عنوان سازندگان ناموفق آموزش می بینند. با این حال، یکی از آن معلمان از اینکه سازنده ناموفق ها باشد، خودداری می کند. او از موضع مدر
سه در مورد این موضوع صحبت می کند و از آن انتقاد می کند. مدیر مدرسه که فکر می کند هر معلمی را می توان به راحتی/سریع تبدیل به معلم های ناموفق ساز کرد، عصبانی می شود. او معلم را به اتاقش دعوت می کند و می گوید: «تو جوری حرف می زنی که انگار یکی از کسانی هستی که نمی توانیم به راحتی/سریع به ناموفق سازها تبدیل کنیم، درست است؟»
رَواق لوور ( شرقی ترین نمای کاخ لوور در پاریس است. این بنا از زمان ساختش که عمدتاً بین ۱۶۶۷ تا ۱۶۷۴ صورت گرفت، به عنوان برترین شاهکار معماری کلاسیک فرانسوی شناخته شده است. این طرح که با دو پیشخان ستون دار به صورت سایه گذارهایی با نعل پایه با ستون های دوتایی در شیوه بلندستون غالب شده، توسط کمیته ای سه نفره به نام «شورای کوچک»، متشکل از لوئی لو وو، شارل لو برن و کلود پرو خلق شد. فرانسوا لو وو، برادر لوئی لو وو، نیز مشارکت داشت. این بنا با شیوه ای کلاسیک و معتدل باروک ساخته شده و قوانین تعیین شده توسط ویترویوس، معمار روم باستان، را مورد توجه قرار می دهد، که آثارش توسط پرو به فرانسوی ترجمه شده بودند (۱۶۷۳). طراحی سقف مسطح آن که پیش از این در ایتالیا رایج بود و سابقه ای در فرانسه نداشت، تأثیر بسیار زیادی داشت. شرح. نشانی چندانی از سبک باروک در کلاسیسیسم با وقار این رواق دیده نمی شود؛ نگاهی به گذشته و رجعتی به قرن شانزدهم محسوب می شود. استفاده از یک غرفه مرکزی و دو غرفه انتهایی شیوه ای معمولاً فرانسوی است، در حالی که ورودی اصلی، یعنی یک پیش آمدگی سنتوری شده، شبیه طاق نصرت یا نمای پرستشگاه است. مشخصه ساده زیرزمین هم
کف، ستون های دوتایی به شیوه کورینتی را جلوه می دهد که دقیقاً بر اساس شیوه ویترویوس ساخته شده اند و بر روی یک حفره نیمه تاریک قرار گرفته اند. این طرح ستون های دوتایی بر روی سکویی مرتفع تا به دوناتو برامانته و خانه رافائل (۱۵۱۲) او برمی گردد. تأثیرگذاری رواق را به معبد رومی تشبیه کرده اند که نماهای آن به صورت مسطح درآمده اند. وجود نرده ایتالیایی بر روی سقف مسطحِ کاملاً غیر فرانسوی، نقطه عزیمتِ تحول آفرینی در معماری فرانسه محسوب می شود. تاریخچه طراحی. لویی لووو، معمار اول پادشاه در زمان مرگ ژول مازارن در سال ۱۶۶۱، کار ساخت بال جنوبی حیاط مربع کاخ لوور را در سال ۱۶۶۳ به پایان رساند. او از حدود سال ۱۶۵۹ طراحی بال شرقی را شروع کرده بود و تا اواخر سال ۱۶۶۳ شروع کار برای پی ریزی آن آغاز شده بود. در تاریخ اول ژانویه ۱۶۶۴، ژان-باتیست کولبر، سمت نظارت ساختمان های سلطنتی را از آنتوان دو راتابون خریداری کرد و ناگهان دستور توقف تمامی کارهای بال شرقی را صادر کرد. او از سایر معماران فرانسوی خواست تا طرح هایی ارائه دهند، در واقع نوعی رقابت برگزار کرد. بعدها این دعوت را به چهار معمار اهل رم، از جمله پیترو دا کورتونا و جیان لور
نزو برنینی، نیز گسترش داد و طرح های لو وو را به آنها فرستاد. از میان پروژه های فرانسوی که در آن زمان ارسال شده بود، دو مورد از اهمیت ویژه ای برخوردار بودند: یکی (از دست رفته) که به صورت ناشناس توسط کلود پرو، پزشک و دانشمند، ارائه شد و دیگری توسط فرانسوا لو وو، برادر کوچکتر لویی لو وو، که او نیز یک معمار برجسته بود. با این وجود، کولبر بر اساس دو پروژه مقدماتی برنینی را انتخاب کرد و او را به پاریس دعوت کرد تا طرح های خود را بیشتر بازبینی کند و آنها را تکمیل نماید. برنینی در ژوئن ۱۶۶۵ وارد پاریس شد و تا اواخر اکتبر همان سال در این شهر ماند. او در طول اقامت خود یک سردیس لوئی چهاردهم (برنینی) ساخت که هم اکنون در تالار دیانا در کاخ ورسای قرار دارد. طرح برنینی برای لوور بسیار ایتالیایی و بلندپروازانه بود و به جای فقط بال شرقی، کل ساختمان را در بر می گرفت. سنگ بنای پی ریزی در طی مراسمی باشکوه با حضور پادشاه و چند روز قبل از ترک برنینی با مقصد رم، گذاشته شد. طرح های برنینی مورد رضایت معماران فرانسوی قرار نگرفت. آنها اعتراض کردند و در نهایت موفق شدند. در آوریل ۱۶۶۷، کولبر، با موافقت پادشاه، لویی لو وو، شارل لو برن و کل
ود پرو را به عضویت کمیته ای به نام «خرد شورا» (Petit Conseil) منصوب کرد تا طرح های جدیدی را آماده کنند. شارل پرو، برادر کوچکتر کلود پرو و دستیار اصلی کولبر، به عنوان دبیر کمیته عمل کرد و احتمالاً "ثبت وقایع روزانه" ("Registre ou Journal des déliberations...") را نوشت که فعالیت های کمیته را در آوریل و مه ۱۶۶۷ ثبت می کند. این سند با توصیفی از نارضایتی کولبر از پروژه های فرانسوی و ایتالیایی و تصمیم او برای ایجاد یک کمیته «برای همفکری و تبادل نظر» آغاز می شود. لو وو، لو برن و پرو موظف شدند «با اتفاق نظر و به طور مشترک روی تمام طرح های ساخت کاخ دو لوور کار کنند، تا تمامی طرح ها به طور برابر اثر این سه نفر در نظر گرفته شوند. برای حفظ همکاری، هیچ یک نباید مدعی شود که به تنهایی و با ایجاد خدشه در کار دیگران، طراح یک پروژه خاص بوده است.» بعد از چند جلسه، شورای کوچک دو طرح را ترسیم کرد و طبق «ثبت وقایع»، «یکی دارای ستون های منظم تشکیل دهنده یک رواق یا گالری در بالای طبقه اول [یعنی طبقه همکف]، و دیگری ساده تر و یکدست تر و بدون ستون ها [در بالای طبقه همکف] بود». معماران هر طرح مشخص نشدند. در تاریخ ۱۴ مه، در قصر سلطنتی سن
ژرمن-آن-له (Château de Saint-Germain-en-Laye), دو نقاشی از پیشنهادات به لویی چهاردهم نشان داده شد، که او طرح دارای رده ی ستون ها (رواق) را انتخاب کرد. در ژوئیه ۱۶۶۷ کولبر سرانجام به برنینی اطلاع داد که طرح های او کنار گذاشته شدند. کار روی نمای جدید در همان تابستان آغاز شد و بخش اعظمی از آن تا سال ۱۶۷۴ کامل شد، زمانی که سنگ های سرستون مرکزی در جای خود نصب شدند. هویت طراح. هویت طراح رواق همواره مورد مناقشه بوده است. ممکن است طرح ستون های رواق کار لو وو بوده باشد، احتمالاً بر اساس طرحی از برادرش فرانسوا در سال ۱۶۶۴، که در آن از ستون های دوتایی و آزاد استفاده شده بود. تغییر در دستور ستون ها از شیوه آمیخته به شیوه کورینتی ممکن است به دلیل تأثیر رولان فره آر دو شامبره باشد، که در سال ۱۶۶۸ برای عضویت در شورای کوچک به پاریس فراخوانده شد. در همان سال تصمیمی بر دو برابر کردن عرض بال جنوبی گرفته شد. این امر منجر به گسترش و طراحی مجدد هر دو پاویون جنوبی و شمالی نمای شرقی شد. پرو احتمالاً در سال ۱۶۶۸ به عنوان طراح اصلی معرفی شد و مسئول طراحی نهایی بود. نمای بیرونی و ستون های رواق، که مشرف به میدان دو لوور هستند و ساختمان
هایی از جمله هتل دو پتی-بوربون برای ایجاد فضای شهری لازم تخریب شدند، به شهرت زیادی دست یافتند. مجسمه های سرستون «مینروا احاطه شده توسط موزهای پیروزی که نیم تنه ناپلئون را تاج گذاری می کنند» اثر فرانسوا-فردریک لموت (۱۸۱۰–۱۸۰۸) است. بعدها مجسمه ناپلئون با مجسمه لویی چهاردهم جایگزین شد، گرچه صورت آن مجسمه حفظ شد. فضای داخلی. بین سال های ۱۸۰۷ و ۱۸۱۱، پرسیه و فونتن، در دو انتهای جنوبی و شمالی بال (پشت ستون رواق ها) پلکان هایی باشکوه خلق کردند و مجموعه ای از اتاق های مجلل را بین این دو پلکان در طبقه اول طراحی کردند. مجسمه های معماری پلکان جنوبی (Escalier du Midi) در اوایل دهه ۱۸۱۰ توسط فرانسوا ژرار، آگوست ماری تونه، آگوستین فلیکس فورتین و شارل آنتوان کالمار خلق شدند. حفاری خندق. در سال ۱۹۶۴، وزارت فرهنگ فرانسه به دستور آندره مالرو، حفاری خندق خشک جلوی رواق را آغاز کرد. خندق، که از ویژگی های معماری پیش از کلاسیک فرانسه است، در تقریباً تمام طرح ها و نقاشی های اولیه نمای شرقی نشان داده شده است. حفاری مجدد آن، سکوی اصلی یا «سُباسمان» (soubassement) را آشکار کرد (نگاه کنید به حکاکی از کتاب بلوندل). احتمالاً برای تسهیل
ساخت و ساز، خندق در حدود سال ۱۶۷۴ پر شده بود (نگاه کنید به حکاکی اثر سباستین لوکلر) و به دلیل کمبود بودجه برای ساخت «کنترسکارپ» (contrescarpe) پس از اینکه توجه لویی چهاردهم به کاخ ورسای معطوف شد، بازسازی نشد. با این حال، در سال ۱۹۸۱، ژرمن بازین استدلال کرد که بازسازی خندق گمراه کننده بوده است، زیرا لویی چهاردهم به دلایل زیبایی شناسی هرگز خواهان آن نبوده است. تأثیر. رواق به مدت چندین قرن به عنوان الگویی برای بسیاری از بناهای باشکوه در اروپا و آمریکا بوده است:
مسابقات رالی جاده ای یا رالی جاده ابریشم انیمیشنی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی راس ونوکور است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمی او یانگ، جی. کی. سیمونز، کلویی بنت، لیسا لو، شارون هورگان، کاترین تیت، جان کلیز و کری شیل ایفای نقش کرده اند.
ون فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی سم گروسمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون استوارت گتز، دبورا وایت، دنی دویتو، هری مؤسس، مارسی بارکین، بیل آدلر، استیفن اولیور و کانی لیزا ماری ایفای نقش کرده اند.
نعیم گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال بارسلونا اتلتیک بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لگانس اشاره کرد. دوران باشگاهی. گارسیا در مادرید به دنیا آمد و در سال ۲۰۱۲ از کولمنار د اورخا به باشگاه فوتبال رئال مادرید پیوست. در سال ۲۰۱۶ از باشگاه جدا شد و با باشگاه فوتبال لگانس قرارداد بست. در ۷ مارس ۲۰۱۹، گارسیا اولین قرارداد حرفه ای خود را با لگانس امضا کرد. در ۱۴ اوت ۲۰۲۱، حتی قبل از اینکه برای ذخیره ها ظاهر شود، اولین بازی حرفه ای خود را با شروع یک باخت خارج از خانه ۰–۱ سگوندا دیویسیون مقابل باشگاه فوتبال رئال سوسیداد بی انجام داد. در ۷ دسامبر ۲۰۲۱، پس از حضور در تیم اصلی، گارسیا قرارداد خود را با لگانس تا سال ۲۰۲۷ تمدید کرد. او اولین گل حرفه ای خود را در ۲۱ مه بعد به ثمر رساند و سومین گل تیمش را در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه مقابل پونفرادینا به ثمر رساند. در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳، گارسیا برای باقی مانده فصل به پونفرادینا قرض داده شد. او در ژوئیه بازگشت، اما قبل از انتقال قرضی به باشگاه فوتبال بارسلونا اتلتیک در لیگ برتر در ۲۶ ژانوی
ه ۲۰۲۴ به ندرت بازی کرد.
جنگل های مخروطیان کوهستانی شرق افغانستان () مجموعه ای از جنگل های مخروطی غیر مرتبط را در امتداد مرز بین افغانستان و پاکستان در ارتفاعات ۲۰۰۰ متری (۶۶۰۰ فوت) تا ۳۴۰۰ متری (۱۱۲۰۰ فوت) از سطح دریا پوشش می دهد. موقعیت. شمالی ترین بخش که در لبه جنوبی کوه های هندوکش در ولایت نورستان در حدود ۶۰ کیلومتری شمال جلال آباد قرار دارد. این منطقه از شمال و جنوب به منطقه بوم گردی کوهستانی هندوکش و از غرب و شرق به درختزارهای خشک بلوچستان محدود می شود. ناحیه میانی در ولایت پکتیا در جنوب کابل متمرکز است. کوه های شرق دره گردیز را می پوشاند. بخش جنوبی این بوم منطقه در کوه های بالای کویته و کوچلاک در پاکستان است. خاک در ناحیه شمالی شن و مواد آلی روی یک لایه رسی است. در جنوب، لایه سنگ آهک است. اقلیم. آب و هوای منطقه بوم گردی، آب و هوای قاره ای مرطوب، تابستان گرم است (سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن (Dfb)). این آب و هوا با اختلاف دمای زیاد فصلی و تابستان گرم (حداقل چهار ماه با میانگین بالای ۱۰ درجه سانتیگراد (۵۰ درجه فارنهایت) مشخص می شود، اما هیچ ماهی به طور میانگین بیش از ۲۲ درجه سانتیگراد (۷۲ درجه فارنهایت) نیست. میانگین بارندگی در
منطقه بومیان ۲۰۰-۴۰۰ میلی متر در سال است. گیاهان و جانوران. تنها حدود ۴۰ درصد از بوم ناحیه از پوشش گیاهی، عموماً بوته ها، پوشش علفی و جنگل های باز پوشیده شده است. نوع جنگل بسته به ارتفاع منطقه دارد. از ارتفاع ۲۱۰۰ تا ۲۵۰۰ متری جنگل با کاج چلغوزه، بلوط هالی، گونه های خانواده راشیان و سدر پوشیده است. از ارتفاع ۲۵۰۰ تا ۳۱۰۰ متری باران های موسمی جمع می شود و درختان برگریز بیشتری در میان درختان سوزنی برگ یافت می شود. این جنگل متراکم شامل کاج نوئل موریندا، کاج زیبا، کوئرکوس سمکارفولیا (Quercus semecarpifolia) و سدر مقدس است. بالای ۳۱۰۰ متر، جنگل به ارس (سرده) یا سرو کوهی تغییر می کند. دریاچه های بخش های شمالی از طیف گسترده ای از پرندگان مهاجر و مولد، از جمله گونه های مختلف ریل (کوچک، کوت)، چنگر نوک سرخ، کشیم گردن سیاه و غیره حفاظت می کنند.
در معماری کلاسیک غربی، شیوهٔ بلندستون ()، به شیوه ای گفته می شود که ستون ها یا ستون نماهای آن دو (یا چند) طبقه را در بر می گیرد. در عین حال، شیوه های کوچکتر ممکن است در رواق ها یا قاب بندی پنجره ها و درها، در میان طبقاتی که توسط ستون های بلندقامت احاطه شده است، به کار روند. به این ستون های بلند، غول ستون هم گفته شده و این شیوه از معماری «شیوه غول ستون» (colossal order) نیز گفته اند. بلندستون ها به صورت شیوه معماری در دوران باستان اروپا ناشناخته بودند، اگرچه اکثر ساختمان های باستانی که از شیوه های رسمی بهره می بردند فاقد طبقات فوقانی بودند. تا حدی ساختمان هایی با ستون های غول آسا شبیه معبد رومی هستند که بعد از دوران باستان برای مصارف دیگر تطبیق یافته اند، همان طور که بسیاری از این ساختمان ها بعدها تغییر کاربری داده اند. در معماری رنسانس و هنرهای زیبا. یکی از اولین استفاده های این ویژگی در دوره رنسانس، مربوط به کلیسای سنت آندره آ در مانتوآ بود که توسط لئون باتیستا آلبرتی طراحی شد و ساخت آن در سال ۱۴۷۲ آغاز شد. این بنا در نمای کلیسایش، طاق نصرت رومی را تطبیق داده بود. به نظر می رسد که بر اساس طراحی های رافائل بر
ای میدانگاه خود در رم و در جزیره ای بزرگ، تمام نماها می بایست با بلندستون ها، در حداقل دو طبقه تا ارتفاع کامل طبقه دوم (اشکوب اصلی)، پوشیده می شدند. مشخصه ای باشکوه و بی سابقه در طراحی کاخ خصوصی». ظاهراً این بخش از طراحی در دو سال قبل از مرگ او در سال ۱۵۲۰ انجام شده بود که باعث شد ساختمان شروع نشده باقی بماند. این ویژگی بعدها توسط میکل آنژ در کاخ های تپه کاپیتولین در رم (۱۵۶۴–۱۵۶۸) توسعه بیشتری پیدا کرد. او ستون های بلند از شیوه کورینتی را با ستون های کوچک از شیوه ایونی که پنجره های طبقه بالایی را قاب می کردند و در دو طرف ورودی رواق در طبقه پایین قرار داشتند، ترکیب کرد. بلندستون ها به یکی از ویژگی های اصلی معماری تکلف گرایی اواخر سده شانزدهم و سبک باروک تبدیل شد. استفاده آندرا پالادیو از آن باعث گسترش استفاده از این ویژگی در قرن هفدهم در جنبشی معروف به معماری پالادیویی شد. این سبک همچنان در معماری هنرهای زیبای ۱۹۲۰–۱۸۸۰ مورد استفاده قرار می گرفت. برای نمونه، ساختمان جیمز ای. فارلی در نیویورک، مدعی داشتن بزرگ ترین رواق ستون دار کورینتی غول آسا در جهان است.
در معماری، پیشخان ستون دار یا لوجیا () به یک رواق یا راهروی سرپوشیده بیرونی اطلاق می شود که معمولاً در طبقه بالا، اما گاه در طبقه همکف یک ساختمان قرار دارد. این راهرو به دلیل اینکه دیوار بیرونی آن فقط تا حدی وجود دارد و قسمت بالایی آن معمولاً توسط مجموعه ای از ستون ها یا طاق ها پشتیبانی می شود، به عناصر طبیعی باز است. پیشخان های ستون دار دارای سقف شیبدار ممکن است توسط ایوان پشتیبانی شوند. در ایران پیشخان ستون دار بیشتر در معماری خانه های تالش و جنوب دریای خزر دیده می شود. در اروپا از اوایل قرون وسطی، تقریباً هر کومونه ایتالیایی در میدان اصلی خود یک پیشخان ستون دار بازداشت که به عنوان «نمادی از عدالت و حکومت جمعی و به عنوان محلی برای تشریفات مدنی» عمل می کرد.
مری و جرج () یک مینی سریال تلویزیونی درام تاریخی بریتانیایی است که به دست دی. سی. مور بر پایهٔ کتاب غیرداستانی بنجامین وولی به نام "قاتل پادشاه" (۲۰۱۷) دربارهٔ رابطهٔ میان جیمز ششم و یکم و جرج ویلیرز، دوک نخست باکینگهام ساخته شده است. این مینی سریال نخستین بار در ۵ مارس ۲۰۲۴ در اسکای آتلانتیک در بریتانیا منتشر شد. این مینی سریال نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. تولید. این مجموعه هفت قسمتی محدود به دست دی.سی. مور ساخته شده است و الیور هرمانوس به عنوان کارگردان اصلی در پروژه حضور داشت. مور و هرمانوس در کنار لیزا مارشال برای شرکت هرا پیکچرز و سم هویل برای استودیوهای اسکای در مقام تهیه کنندگان اجرایی فعالیت کرده اند. در اکتبر ۲۰۲۲ اعلام شد که جولین مور نقش اصلی مری ویلیرز، کنتس باکینگهام را در مینی سریال "مری و جرج" بازی خواهد کرد. نیکلاس گالیتزین در ژانویه ۲۰۲۳ در نقش پسر مری جورج ویلیرز، دوک نخست باکینگهام به گروه بازیگران پیوست. بازیگران دیگر در مارس ۲۰۲۳ اعلام شدند. تصویربرداری اصلی از ژانویهٔ ۲۰۲۳ در انگلستان در جریان بود و قرار بود در لندن آغاز شود. گزارش شد که نول در کنت در اواخر ژانویه و اوایل فوری
ه برای فیلمبرداری تعطیل می شود. از ۲۲ تا ۲۶ می ۲۰۲۳، فیلم برداری در هم هاوس در ریچموند انجام شد که این محل به عنوان نمای کاخ در لندن دو دومنظوره شد. بازیگران و عوامل در اوایل ژوئن آن سال در ساحل اولد هانتستنتون در نورفک دیده شدند. انتشار. این مجموعه نخستین بار در اسکای آتلانتیک در بریتانیا پخش شد. اسکای همچنین این سریال را در ایرلند، آلمان و ایتالیا پخش کرد. استارز این سریال را در ایالات متحده و کانادا منتشر خواهد کرد. شبکه های ای ام سی پیش تر قرار بود این سریال را در ایالات متحده، کانادا، استرالیا، نیوزلند و هند پخش کند اما در نهایت آن را کنار گذاشت. فاکس تل این سریال را برای پخش/استریم در استرالیا انتخاب کرد که از ۶ مارس ۲۰۲۴ در دسترس است. در مهٔ ۲۰۲۳، نخستین تصاویر از "مری و جرج" در مجله "وگ" منتشر شد. در جشنواره تلویزیونی ادینبورگ در ماه اوت، مگان لیورز، مدیر درام اصلی در استودیو اسکای، اظهار داشت که انتظار می رود "مری و جرج" «در سال آینده» اکران شود. تریلر اولیه در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. در ۱ فوریه ۲۰۲۴، تریلر رسمی منتشر شد و اعلام شد که "مری و جرج" در ۵ مارس ۲۰۲۴ در اسکای آتلانتیک پخش خواهد شد. بازخور
د. در وبگاه نقد و بررسی راتن تومیتوز، ۹۳ درصد از ۱۵ بررسی مثبت هستند و نظر منتقدان بیان می کند: «بی عفت، بی پرده، و تحت فرمان جولین مور در فرم بسیار خوب، "مری و جرج" برای طرفداران دسیسه دربار پادشاهی پر جلا ولی تو خالی، چیز لذت بخش فاخری است.»
دوریس شرودر کوپف (۵ اوت ۱۹۶۳) روزنامه نگار و سیاستمدار آلمانی است. او چهارمین همسر صدراعظم سابق آلمان گرهارد شرودر بود. مقالات او در روزنامه ها و مجلات از جمله "بیلت" و "فوکوس" منتشر شده است. زندگی شخصی. کوپف و شریکش سون کونتزه در سال ۱۹۹۰ به شهر نیویورک نقل مکان کردند و در سال بعد صاحب دختری به نام کلارا شدند. بلافاصله پس از تولد، از هم جدا شدند و کوپف با کودک خود به بایرن بازگشت. در اکتبر ۱۹۹۷، کوپف با گرهارد شرودر، وزیر و رئیس وقت نیدرزاکسن ازدواج کرد. این زوج ویکتوریا سه ساله از سنت پترزبورگ را در سال ۲۰۰۴ و پسری به نام گرگور را در سال ۲۰۰۶ به فرزندی پذیرفتند. آنها در مارس ۲۰۱۵ از هم جدا شدند و در ژانویه ۲۰۱۸ طلاق گرفتند. فعالیت سیاسی. در آوریل ۲۰۱۳، شرودر-کوپف به عنوان عضو لاندتاگ نیدرزاکسن برای حزب سوسیال دموکرات (SPD) انتخاب شد، جایی که او در کمیته امور داخلی و ورزش و همچنین در کمیته فرعی آن در رسانه ها کار می کرد. علاوه بر این، او به عنوان کمیسر ایالتی در امور مهاجرت و مهاجرت برای نیدرزاکسن در دولت ایالتی وزیر و رئیس جمهور استفان ویل منصوب شد.
شیوهٔ بَرنهاده () در معماری کلاسیک غربی، شیوه ای از ستون کاری است که در آن یک طبقه ستون دار بر بالای طبقه ستون دار دیگر قرار می گیرد، مانند مورد استفاده در طاق نماها، ستون های رواقی یا نماهای چند طبقه. در معماری یونان باستان، که شیوه های معماری سنتی غربی از آنجا سرچشمه می گیرند، به ندرت این روی هم گذاری اتفاق می افتاد، مگر اینکه از نظر سازه ای مورد نیاز می بود. زمانی که معماران یونانی، سطوح ستون دار را بر روی هم قرار می دادند، مانند برخی نمونه ها از رواق های مسقف، همواره شیوه ستون های بالایی و پایینی یکسان بود. در پارتنون آتن (قرن پنجم قبل از میلاد)، تالار بزرگ شرقی معروف به هکاتومپدون، رواقی دو طبقه با استفاده از شیوه دوریسی برنهاده در سه طرف دارد. قواعد برنهش ستون دارها در یونان باستان تدوین شد و در معماری روم باستان نیز به طور فعال مورد استفاده قرار می گرفت. بعدها از این ترتیب در معماری رنسانس و باروک استفاده شد. معماران رومی از شیوه های برنهاده به عنوان عناصر تزیینی بهره می بردند. کولوسئوم، که در رم در قرن اول پس از میلاد ساخته شد، چهار طبقه دارد: در طبقه همکف از شیوه دوریسی استفاده شده است. در طبقه بعدی
دوریسی جای خود را به ایونی می دهد. شیوه طبقه سوم کورینتی است و طبقه آخر ستون نماهای (ستون های مستطیل شکل دیواری) کورینتی دارد. معماران دوره رنسانس نیز اغلب از شیوه های برنهاده، معمولاً با همان ترتیب صعودیِ کولوسئوم استفاده می کردند؛ اگرچه گاهی شیوه آمیخته نیز به این ترتیب اضافه می شد. آنها همچنین شیوه بلندستون را نیز توسعه دادند؛ تک ستونی که از میان دو یا چند طبقه ارتفاع می گیرد و می توانست جایگزین شیوه برنهاده شود.
آلوارو پرز کمپو (؛ زادهٔ ) که با نام تریلی شناخته می شود، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال بارسلونا اتلتیک بازی می کند. دوران باشگاهی. رده پایه. تریلی در اورتیگویرا، استان لاکرونیا متولد شد و فوتبال را از راسینگ فرول، به همراه برادرانش، رائول و خاوی آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۴ با تیم جوانان باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا قرارداد امضا کرد و در نهایت در فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹ به تیم خوونیل بی صعود کرد. دپورتیوو لا کرونیا. تریلی علیرغم تلاش برای به دست آوردن زمان بازی، به تیم دوم باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا در ترسرا دیویسیون فراخوانده شد و اولین بازی خود را در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰ با در جریان پیروزی ۲–۱ خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال فیسترا انجام داد. در ۶ اوت، او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۴ تمدید کرد و پس از پیش فصل به تیم اصلی دعوت شد. تریلی در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۱ اولین بازی باشگاهی حرفه ای خود را در جریان رقابت های پریمرا فدراسیون در تقابل با سلتاویگو بی انجام داد. بارسلونا. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳، تریلی پس از توافق با دپورتیوو، قراردادی دو ساله با باشگاه فوتبال بارسلونا امضا کرد. دوران ملی. وی ه
مچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
یک بازی ویدئویی آرکید توسعه یافته و منتشر شده توسط نینتندو می باشد. در این بازی بازیکن نقش ماریو را برعهده دارد که از روی سکوها می پرد و از نردبان بالا می رود تا از یک کارگاه ساختمانی بالا رود و پائولین را از چنگ گوریل غول پیکری به نام دانکی کونگ نجات دهد. این اولین بازی مجموعهٔ "دانکی کونگ" نیز است و همچنین اولین حضور ماریو در یک بازی ویدئویی.