Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د و هرگونه انتقاد از دولت را ممنوع می کنند. با این حال، سرکوب می تواند به عنوان یک شمشیر دو لبه عمل کند. از یک طرف، ترس را در مردم ایجاد می کند و سازماندهی جنبش های خرابکارانه را چالش برانگیزتر می کند. از سوی دیگر، حقیقت حمایت واقعی دیکتاتور را در میان مردم پنهان می کند. حتی نزدیکترین مشاوران دیکتاتور اغلب در انتقال حقایق ناخوشایند تردید دارند و حاکم را در یک حباب عایق رها می کنند. با توجه به این مشکل سیگنال دهی متقابل بین دیکتاتور و اتباعش، دیکتاتور با اعطای مزایای سخاوتمندانه به مراکز قدرت دولت، به ویژه ارتش و پلیس، حمایت و وفاداری را به دست می آورد. در یک دیکتاتوری، کسانی که این مراکز قدرت را کنترل می کنند، معمولاً مزایایی دریافت می کنند که بسیار بیشتر از سهم اقتصادی آنهاست، در حالی که دیگران کمتر از سهم خود دریافت می کنند. به عنوان مثال، مقامات ارشد در اتحاد جماهیر شوروی از خانه های بزرگ و سبک زندگی خارج از دسترس شهروندان عادی لذت می بردند. در آلمان نازی ، هیتلر - که به عنوان یک ولگرد فقیر از اتریش وارد آلمان شد - ثروت شخصی قابل توجهی جمع کرد و از بودجه دولتی به گونه ای استفاده کرد که گویی مال خودش بود. ا
و همچنین به پرسنل نظامی و مقامات عالی رتبه در ساختار قدرت آلمان املاک و املاک اعطا کرد. علاوه بر این، هیتلر با کنترل قراردادهای دولتی وفاداری صنعتگران آلمانی را تضمین کرد. بین ژانویه و مارس 1933، شرکت هایی که ارتباط قوی با حزب نازی داشتند، شاهد افزایش ۵ تا ۸ درصدی سود بیشتر از شرکت های مشابهی بودند که چنین ارتباطاتی نداشتند. در مصر ، سیستم مشابهی وجود دارد، جایی که ارتش نه تنها به عنوان یک نیروی مسلح، بلکه به عنوان یک امپراتوری اقتصادی، دارای کارخانه ها، مدارس، ساختمان های مسکونی و غیره عمل می کند. الگوهای مشابهی در سایر کشورهای آفریقایی مشاهده می شود.هودلر و راشکی (۲۰۱۴) خاطرنشان کردند که در چنین رژیم هایی، سرمایه گذاری در آموزش و مراقبت های بهداشتی اغلب به سمت مناطق ساکن قبیله حاکم یا جمعیت های نزدیک به قومیت هدایت می شود. به طور مشابه، فرانک و راینر (۲۰۱۲) دریافتند که رهبران آفریقایی در کشورهای جنوب صحرا تمایل دارند تا نتایج بهداشت و آموزش را در درجه اول در گروه های قومی خود بهبود بخشند. همانطور که ماکیاولی در کتاب شاهزاده مشاهده کرد، یک حاکم دانا نه تنها وفاداری مراکز قدرت را تضمین می کند، بلکه به دنبال ج
لب حمایت مردم نیز می باشد. یکی از راهبردهای رایج در بین دیکتاتورها برای دستیابی به این هدف از طریق کیش شخصیت است. به عنوان مثال، دانیل گلداگن در کتاب خود با نام جلادهای مایل هیتلر: آلمانی های معمولی و هولوکاست می نویسد که هیتلر علیرغم داشتن نیروی پلیس مخفی نسبتاً کوچک با حقوق، توانست مخالفان داخلی را خنثی کند، و در عوض به خبرچین های غیررسمی که مخالفان را به دلیل تحسین از او در سال های اولیه زندگی خود گزارش می دادند، تکیه می کرد. علاوه بر این، دیکتاتورها اغلب هر چه بیشتر در قدرت بمانند محبوبیت پیدا می کنند. دستگاه اقتصادی سپاه. در ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) از یک نهاد صرفا نظامی به یک مجموعه تجاری بزرگ تبدیل شده است که بخش های متعددی را در اقتصاد ایران کنترل می کند. گزارش رند ، "ظهور پاسداران" و گزارش جینز جزئیات این دگرگونی را نشان می دهد و نشان می دهد که چگونه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به یک بازیگر مسلط اقتصادی و سیاسی در ایران تبدیل شده است. این گزارش ظهور سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به ترکیبی از شبکه های اجتماعی غیررسمی، اقدامات انحصاری تحریم شده توسط دولت و بهره
برداری از شرایط ژئوپلیتیکی و اقتصادی ایران نسبت می دهد. سپاه از عوامل مختلف پس از انقلاب، از جمله بازسازی دوران جنگ، برای گسترش فعالیت های تجاری خود در بخش هایی مانند نفت، ساخت و ساز، مهندسی، تولید و کشاورزی بهره برده است. این گسترش نه تنها درآمد قابل توجهی را تضمین می کند، بلکه به ایجاد پایگاهی وفادار در میان جمعیت فقیرتر و روستایی ایران نیز کمک می کند. ریشه ها و رشد نهادی. سفر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به حوزه های اقتصادی اندکی پس از جنگ ایران و عراق آغاز شد، زمانی که رهبر معظم انقلاب آیت الله خامنه ای ساختار سلسله مراتبی در سپاه را رسمیت بخشید. این تغییر راه را برای فرهنگ امتیازات و شرایط اقتصادی برای رهبری آن هموار کرد و مراحل اولیه ورود آن به تجارت را نشان داد. گسترش سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دهه ۱۳۶۹ در دوران ریاست جمهوری رفسنجانی شتاب گرفت، و او بر نهادهای دولتی فشار آورد تا برای جبران بودجه دولتی به فعالیت های اقتصادی بپردازند. در اواخر دهه ۱۳۶۹، منافع بازرگانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به شدت تثبیت شد و دامنه آن به سرعت رشد کرد، به ویژه در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد (۱۳۸۴-۱۳۹۲). دو
لت احمدی نژاد قراردادهای بدون مناقصه متعددی را به شرکت های مرتبط با سپاه پاسداران، به ویژه در بخش های حیاتی مانند استخراج نفت و ساخت خط لوله اعطا کرد و عملاً یک انحصار محافظت شده برای سازمان ایجاد کرد. بنیادها. بنیادهای ایران، یا بنیادهای شبه دولتی که منابع و دارایی های عظیم را مدیریت می کنند، جزئی از گستره اقتصادی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند. در حالی که به طور مستقیم توسط سپاه اداره نمی شود، بنیادهای بزرگی مانند بنیاد مستضعفان و بنیاد شهید روابط نزدیکی با این سازمان دارند. به عنوان مثال بنیاد مستضعفان منابع گسترده ای را در کشاورزی، گردشگری و صنعت کنترل می کند، در حالی که بنیاد شهید (بنیاد شهید و امور ایثارگران) در درجه اول از خانواده های جانبازان و ایثارگران حمایت می کند و خود را با منافع سپاه همسو می کند. از طریق این بنیادها، سپاه نفوذ خود را بر بسیاری از بخش های اقتصاد ایران حفظ می کند و قدرت خود را تقویت می کند و جریان های درآمدی را تضمین می کند که اغلب نظارت و پاسخگویی عمومی را دور می زند. ارتباط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با این بنیادهای خیریه با معرفی خود به عنوان نهادی متعهد به رفاه اجتماعی و ت
وسعه اقتصادی، به حفظ مشروعیت عمومی کمک می کند. خاتم الانبیا و پروژه های عمومی. قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا (ص) یکی از ارکان حیاتی عملیات اقتصادی سپاه است. این سازمان که برای مدیریت پروژه های بازسازی پس از جنگ تأسیس شد، از آن زمان به بزرگترین پیمانکار مهندسی و توسعه ایران تبدیل شده است. خاتم الانبیا با منابع گسترده و هزاران کارمند، پروژه های زیربنایی مهمی از جمله ساخت خطوط لوله، جاده ها، سدها و شبکه های حمل و نقل شهری را در دست دارد. بزرگترین پروژه های آن اغلب توسط دولت بدون مناقصه رقابتی اعطا می شود و به آن اجازه می دهد انحصار پروژه های زیرساختی و انرژی حیاتی را حفظ کند. به عنوان مثال، قرار داد ۱.۳ میلیارد دلاری بدون پیشنهاد برای ساخت خط لوله گاز از عسلویه به ایرانشهر و چندین میلیارد دلار برای کار در میدان نفتی پارس جنوبی به خاتم الانبیا منعقد شد. این پروژه ها نه تنها بازده مالی پرسودی برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی فراهم می کنند، بلکه نفوذ اجتماعی آن را با ایجاد اشتغال در مناطق روستایی و همسو کردن عملیات آن با اهداف توسعه گسترده تر تقویت می کنند. بسیج ، یک شبه نظامی داوطلب زیر نظر سپاه پاسداران، از بسیاری
از این پروژه ها حمایت می کند و شهرت سپاه را به عنوان قهرمان رشد اقتصادی روستایی افزایش می دهد. سپاه پاسداران با سرمایه گذاری در مناطق روستایی، حمایت مردمی را تضمین می کند و از پروژه های توسعه ای به عنوان ابزاری برای ادغام جمعیت های محلی در شبکه های حمایتی خود استفاده می کند. بازار سیاه و عملیات غیرقانونی. علاوه بر فعالیت های اقتصادی رسمی، اعتقاد بر این است که سپاه پاسداران یک اقتصاد گسترده بازار سیاه را کنترل می کند. اتهامات چهره های سیاسی اصلاح طلب، مانند مهدی کروبی ، مدعی است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بسیاری از بنادر غیررسمی یا "اسکله های نامرئی" را اداره می کند که در آنها واردات و صادرات کالاهای قاچاق را تسهیل می کند. ظاهراً، این شبکه های غیرقانونی به سپاه اجازه می دهند اقلام ممنوعه ای مانند مشروبات الکلی و مواد مخدر را قاچاق کند و از کالاهای بدون مالیات سود قابل توجهی کسب کند. برخی برآوردها نشان می دهد که این فعالیت های بازار سیاه ممکن است میلیاردها دلار به درآمد سالانه سپاه کمک کند. علیرغم فقدان شواهد ملموس، دسترسی سپاه به مرزها و تأسیسات ساحلی بدون نظارت، زیرساخت های لازم برای چنین فعالیت هایی را
فراهم می کند. این عملیات به اقتصاد سایه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی وارد می شود و راهی برای درآمدهای غیررسمی فراهم می کند که نه تنها از ثروت شخصی رهبران آن، بلکه از ابتکارات نظامی و اهداف استراتژیک، از جمله تحقیقات هسته ای و حمایت از متحدان منطقه ای پشتیبانی می کند. ادراک عمومی و تأثیر اجتماعی - سیاسی. تسلط سپاه بر اقتصاد ایران و شبکه های حمایتی گسترده آن، تا کنون، آن را از نظارت گسترده عمومی محافظت کرده است. بسیاری از ایرانیان از میزان کنترل سپاه بر اقتصاد بی اطلاع هستند، تا حدی به دلیل مدیریت مخفیانه این سازمان در امور تجاری خود. سپاه پاسداران با انحصار اقتصاد توانسته است برخی از حمایت های عمومی را حفظ کند، به ویژه در میان جمعیت های کم درآمد و روستایی که از پروژه های عمرانی آن بهره می برند. با این حال، نارضایتی در میان نخبگان تجاری سنتی و پیمانکاران خصوصی در حال افزایش است، به ویژه زمانی که این گروه ها به دلیل انحصار سپاه در قراردادهای پرسود دولتی به حاشیه رانده شده اند. برخی از صاحبان مشاغل شکایت دارند که نمی توانند با شرکت های وابسته به سپاه که از مزایایی مانند دسترسی به نیروی کار وظیفه، تجهیزات نظامی و ب
ودجه دولتی برخوردار هستند، رقابت کنند. سپاه پاسداران به طور فزاینده ای سلطه اقتصادی خود را با استناد به قانون اساسی ایران توجیه می کند که به نهادهای نظامی اجازه می دهد در زمان صلح در فعالیت های اقتصادی شرکت کنند. مقامات سپاه اغلب ادعا می کنند که سرمایه گذاری های تجاری آنها به نفع ایرانیان عادی است و بر هزینه کمتر خدمات سپاه و کارایی آنها در ارائه پروژه های عمومی تاکید می کنند. با این وجود، امپراتوری تجاری گسترده و شیوه های انحصاری سپاه باعث انتقاد و نگرانی در مورد قدرت کنترل نشده آن شده است، به ویژه زمانی که به یک نیروی متقابل سیاسی در داخل کشور نزدیک تر می شود. به عنوان مثال، مداخله سپاه در مدیریت فرودگاه امام خمینی ، زمانی که یک پیمانکار ترکیه ای را مجبور کرد کنترل عملیات را به دست بگیرد، نشان دهنده تمایل آن برای استفاده از قدرت اقتصادی برای منافع سیاسی است. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و تحریم های ایالات متحده. از آنجایی که تحریم ها دسترسی ایران به بازارهای بین المللی را محدود می کند، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با کنترل گسترده اش بر شبکه های قاچاق و عملیات بازار سیاه، در آستانه تسلط بیشتر بر اقتصاد است. ای
ن تثبیت قدرت اقتصادی، نفوذ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در داخل ایران افزایش می دهد و اثر مورد نظر تحریم ها برای تضعیف رژیم را تضعیف می کند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سوریه. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران) به طور قابل توجهی در حال گسترش نفوذ اقتصادی خود در سوریه از طریق یک سری توافقات راهبردی با رژیم اسد است. این قراردادها به ایران کنترل بخش های کلیدی از جمله مخابرات، کشاورزی و معدن را می دهد. قابل ذکر است که ایران مجوز بهره برداری از خدمات تلفن همراه در سوریه و دسترسی به استخراج فسفات در مناطق شرقی این کشور را دریافت کرده است. علاوه بر این، ایران ۵۰۰۰ هکتار برای پروژه های کشاورزی و ۱۰۰۰ هکتار برای پایانه های نفت و گاز دریافت خواهد کرد. این قراردادها به عنوان غرامت برای حمایت نظامی و مالی ایران از اسد در طول جنگ داخلی سوریه تلقی می شود. با این حال، گروه های مخالف سوری این معاملات را محکوم کرده و آنها را به عنوان بهره برداری از منابع سوریه توسط نیروهای خارجی توصیف کرده اند. سپاه و فساد در مدیریت آب. ایران از بحران شدید آب رنج می برد. طبق گزارش موسسه منابع جهانی (WRI)
. ایران در زمره کشورهای دارای تنش آبی در جهان قرار دارد. این کشور در شاخص تنش آبی در رده «بسیار بالا» قرار می گیرد که سالانه ۸۰ تا ۱۰۰ درصد از منابع آب تجدیدپذیر برداشت می شود. این بدان معناست که ایران تقریباً از تمام منابع آب موجود خود برای کشاورزی، صنعت و مصارف خانگی استفاده می کند و برای دوره های خشکسالی یا تغییر در بارندگی هیچ حائلی باقی نمی گذارد. سپاه و سایر نهادهای مرتبط با سیاسی منابع آب را کنترل می کنند و پروژه ها را برای منافع سیاسی و اقتصادی به جای نیاز عمومی در اولویت قرار می دهند. آنها منابع را به مناطق مطلوب هدایت می کنند و باعث کمبود در استان های آسیب پذیر مانند خوزستان و سیستان و بلوچستان می شوند. به عنوان مثال، پروژه های انشعاب آب در استان های اصفهان و یزد با وجود کمبودهای بحرانی در خوزستان و سیستان و بلوچستان در اولویت قرار گرفتند. گزارش ها همچنین نشان می دهد که برخی از شرکت های کشاورزی و صنعتی مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مقادیر قابل توجهی آب دریافت کرده اند، در حالی که کشاورزان کوچک و جوامع روستایی با کمبود شدید دست و پنجه نرم می کنند. سپاه از طریق بازوی سازندگی خاتم الانبیا ، مدیر
یت آب ایران را در انحصار خود درآورده است . این "مافیای آب" پروژه های زیربنایی بزرگی مانند ساخت سد را کنترل می کند و منافع مالی و سیاسی را بر ملاحظات زیست محیطی و اجتماعی اولویت می دهد. نفوذ سپاه منجر به توزیع ناکارآمد آب، آسیب های زیست محیطی، و ناآرامی های عمومی گسترده، به ویژه در مناطق حاشیه نشین می شود. تسلط آنها سیاست های آب پایدار را تضعیف می کند و به بحران آب در ایران کمک می کند و بر تعامل پیچیده بین قدرت، فساد و مدیریت منابع تأکید می کند. دولت مرکزی ایران تخصیص آب برای مراکز صنعتی و شهری را در اولویت قرار می دهد که اغلب به هزینه جمعیت روستایی و اقلیت تمام می شود. این گروه ها با کمبود شدید آب، تخریب محیط زیست و از دست دادن معیشت مواجه هستند. این الگوی توسعه نابرابر نه تنها نابرابری های منطقه ای را تشدید می کند، بلکه به ناآرامی های اجتماعی و بحران های زیست محیطی دامن می زند. سیاست آب ایران همچنین با اتکای بیش از حد به سدسازی و پروژه های انحراف در مقیاس بزرگ مشخص می شود که عمدتاً به نفع شرکت های مرتبط سیاسی و نخبگان شهری است. این امر منجر به خشک شدن رودخانه ها، تالاب ها و سایر اکوسیستم های حیاتی، تشدید طوف
ان های گرد و غبار و فرونشست زمین در مناطقی مانند خوزستان و سیستان و بلوچستان شده است. چنین تخریب محیطی، همراه با نظارت و شفافیت ناکافی دولتی، شرایط زندگی را برای جوامع به حاشیه رانده شده بدتر می کند، چرخه های فقر و به حاشیه رانده شدن سیاسی-اجتماعی را تقویت می کند. پیامدهای فساد در بخش آب ایران فراتر از تخصیص نادرست و سوء مدیریت است. خسارات زیست محیطی شامل خشک شدن آب های حیاتی مانند دریاچه ارومیه است که به دلیل پروژه های انحرافی و احداث سدها بدون ارزیابی های زیست محیطی مناسب، بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته است. چنین آسیب های اکولوژیکی بر تنوع زیستی تأثیر می گذارد و بهره وری کشاورزی را تهدید می کند، زیرا شور شدن زمین های زمانی حاصلخیز را غیرقابل استفاده می کند. سپاه و تورم مواد غذایی. ایران در دهه گذشته با تورم شدید مواد غذایی مواجه بوده است. یکی از عوامل مهم مشارکت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) در اقتصاد، به ویژه در بخش کشاورزی و غذا و آب است. نفوذ سپاه با سوء مدیریت و فساد، تشدید مشکلات در منابع آب، شیوه های کشاورزی و تولید مواد غذایی مرتبط بوده است. مشکلات تامین زنجیره غذایی و سپ
اه. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نقش بسزایی در اقتصاد ایران و به ویژه در زنجیره تامین مواد غذایی ایران ایفا می کند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی عملیات خود را فراتر از صنایع نظامی و دفاعی به بخش های حیاتی مانند کشاورزی، ساخت وساز، مخابرات و انرژی متنوع کرده است. این گسترش با سیاست «اقتصاد مقاومتی» ایران برای دستیابی به خوداتکایی و کاهش اثرات تحریم های بین المللی همسو است. گستره اقتصادی سپاه به پروژه های بزرگ کشاورزی و زیربنایی می رسد. سپاه از طریق بازوی مهندسی خود، قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص) به یکی از بزرگترین پیمانکاران ایران تبدیل شده است که پروژه های مهم دولتی از جمله پروژه های کشاورزی و مدیریت آب را تامین می کند. این تسلط سپاه را قادر می سازد تا بخش های بزرگی از اقتصاد ایران را کنترل کند و اغلب شرکت های خصوصی را از طریق دسترسی ترجیحی به قراردادهای دولتی به حاشیه می برد. گسترش سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تامین مواد غذایی و کشاورزی بخشی از روند گسترده تر نظامی سازی اقتصاد ایران است. سپاه از نفوذ خود برای مدیریت زنجیره های تامین حیاتی از جمله مواد غذایی استفاده می کند که به آن اجازه می دهد تا بازارها
ی داخلی را به ویژه در مواقع بحران یا تحریم ها تثبیت و کنترل کند. این اقدام نه تنها از نیازهای لجستیکی آنها حمایت می کند، بلکه اهرم اقتصادی و سیاسی سپاه را در داخل کشور تقویت می کند. سپاه به طور فزاینده ای خود را در بخش کشاورزی ایران برای تقویت تولید داخلی و ارتقای امنیت غذایی درگیر کرده است. هدف از این مشارکت حمایت از اقتصاد مقاومتی ایران است، سیاستی که بر کاهش وابستگی به واردات و تقویت ظرفیت های تولید داخلی تاکید دارد. فرمانده کل سپاه اظهار داشت که نیروهای آن ها برای ارتقای خودکفایی وارد کشاورزی شده اند و استفاده از فناوری ها و محصولات داخلی را بر جایگزین های خارجی ترجیح داده اند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران) به عنوان بخشی از نفوذ گسترده تر خود بر بخش های مختلف اقتصادی، کنترل گسترده ای بر زنجیره تامین مواد غذایی کشور ایجاد کرده است. این کنترل به عملیات رسمی و غیررسمی گسترش می یابد که بر کشاورزی، تولید مواد غذایی و شبکه های توزیع تأثیر می گذارد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران) به عنوان بخشی از نفوذ گسترده تر خود بر بخش های مختلف اق
تصادی، کنترل گسترده ای بر زنجیره تامین مواد غذایی کشور ایجاد کرده است. این کنترل به عملیات رسمی و غیررسمی گسترش می یابد که بر کشاورزی، تولید مواد غذایی و شبکه های توزیع تأثیر می گذارد. نفوذ اقتصادی سپاه شامل تسلط بر پروژه های توسعه کشاورزی و تولید مواد غذایی است. سپاه پاسداران از طریق بازوی ساخت و ساز و مهندسی خود، خاتم الانبیا، پروژه های کشاورزی و آبیاری در مقیاس بزرگ را مدیریت و توسعه می دهد و به آن کنترل بر جنبه های حیاتی تولید مواد غذایی می دهد. این مشارکت تضمین می کند که سپاه می تواند بخش های مهم صنعت غذا، از تولیدات مزرعه گرفته تا تأسیسات فرآوری مواد غذایی را در انحصار خود درآورد. چنین کنترل انحصاری رقابت را محدود می کند و زنجیره تامین را تحت تأثیر آن متمرکز می کند. سپاه از موقعیت مسلط خود در صنایع غذایی ایران به عنوان ابزار اقتصادی و سیاسی استفاده می کند. این سازمان از قراردادها و یارانه های دولتی مطلوب بهره مند می شود و حضور خود را بیش از پیش تثبیت می کند. با کنترل توزیع کالاهای اساسی مانند گندم، دام و سایر محصولات غذایی، سپاه اهرمی بر جمعیت و بازارهای محلی به دست می آورد. این به آن اجازه می دهد تا با
دستکاری دسترسی به منابع ضروری، مخالفت را سرکوب کند و وفاداری خود را حفظ کند. اقدامات سپاه به اقتصاد غیررسمی کمک می کند، جایی که مواد غذایی و محصولات کشاورزی به منظور دستکاری قیمت ها قاچاق می شوند یا از آنها جلوگیری می شود. به عنوان مثال، دخالت سپاه در کنترل مرزها و مراکز مهم حمل و نقل مانند فرودگاه ها، به آن اجازه می دهد تا قوانین گمرکی را دور بزند و برای حفظ مزیت اقتصادی خود، کالاها را به صورت غیرقانونی وارد کند. این رفتار اغلب بازارهای محلی را بی ثبات می کند و به ناامنی غذایی کمک می کند، زیرا منافع مالی سازمان ممکن است با نیازهای عمومی همخوانی نداشته باشد. این فعالیت ها انتقال سپاه از یک نهاد نظامی و امنیتی به یک نهاد جامع اقتصادی-اجتماعی در ایران را نشان می دهد که قدرت قابل توجهی بر منابع حیاتی از جمله زنجیره تامین مواد غذایی دارد. سپاه و بازار کریپتو. نقش سپاه در بازار ارزهای دیجیتال ایران. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، یک نیروی برجسته نظامی و سیاسی در ایران، از بازار ارزهای دیجیتال به عنوان ابزاری برای دور زدن تحریم های بین المللی، تولید سرمایه و انجام عملیات های مالی مخفی استفاده کرده است. با توجه به کن
ترل قابل توجهی که بر بخش های اقتصادی ایران دارد، دخالت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در ارزهای دیجیتال نگرانی هایی را در مورد تلاقی نهادهای تحت کنترل دولتی و مالی دیجیتال ایجاد کرده است. استفاده سپاه از ارز دیجیتال برای دورزدن تحریم ها. تحریم های بین المللی، به ویژه از سوی ایالات متحده، دسترسی ایران به بازارهای مالی جهانی را به طور قابل توجهی محدود کرده است و نهادهای مرتبط با دولت مانند سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را مجبور به کشف کانال های جایگزین برای معاملات کرده است. ارزهای رمزنگاری شده، به ویژه بیت کوین، راه مؤثری را برای دور زدن محدودیت های بانکی سنتی و جابجایی پول به آن سوی مرزها در اختیار سپاه پاسداران قرار داده است. ماهیت غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال ردیابی آنها را دشوار می کند و به سپاه و گروه های وابسته به آن اجازه می دهد تا از آنها برای فرار از تحریم و فعالیت های غیرقانونی استفاده کنند. در سال ۲۰۲۲، دفتر کنترل دارایی های خارجی وزارت خزانه داری آمریکا (اوفاک) دو فرد ایرانی به نام های امیرحسین نیکاین راوری و احمد خطیبی آقادا را که هر دو با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مرتبط بودند، تحریم کرد. این افراد در فع
الیت های مرتبط با سایبری شرکت داشتند و از ارزهای دیجیتال برای انتقال وجوه به ایران از طریق صرافی های محلی استفاده می کردند. علاوه بر این، ارز دیجیتال به طور فزاینده ای برای تأمین مالی عملیات های وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، از جمله حملات سایبری و قاچاق اسلحه، استفاده می شود. دارایی های دیجیتال راهی امن و نسبتاً ناشناس برای انجام تراکنش های بین المللی ارائه می دهد که تحت تشدید تحریم ها برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بسیار حیاتی شده است. پیوندهای بین سپاه و صرافی های داخلی. برخی از صرافی های ارزهای دیجیتال ایرانی به طور غیرمستقیم با عملیات سپاه در ارتباط بوده اند و این نگرانی ها را در مورد نقش آنها در فرار از تحریم ها افزایش داده است. نوبیتکس، بزرگترین صرافی ارز دیجیتال ایران، تراکنش ها را برای افراد و نهادهایی که تلاش می کنند محدودیت های بین المللی را دور بزنند، تسهیل کرده است. Nobitex، همراه با سایر پلتفرم ها، استفاده از VPN را منع می کند، اما کاربران اغلب از چنین ابزارهایی برای انجام تراکنش های غیرقانونی در خارج از کشور استفاده می کنند که گاهی اوقات با سازمان های تحریم شده مانند سپاه پاسداران انق
لاب اسلامی ارتباط دارند. نفوذ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر اقتصاد ایران به استخراج و تجارت ارزهای دیجیتال گسترش می یابد. در حالی که شواهد مستقیمی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به عملیات معدنی مرتبط می کند، کمیاب است، کنترل این سازمان بر بخش های کلیدی صنعتی و انرژی، آن را به احتمال زیاد ذینفع از سود حاصل از عملیات معدنی می کند. فعالیت های معدنی انرژی بر ایران پتانسیل درآمد بالایی را به ویژه با توجه به منابع عظیم انرژی این کشور ارائه می کند و آن را به یک هدف جذاب برای گروه هایی با روابط نزدیک با دولت تبدیل می کند.
سوزان رز آکرمن ( متولد ۲۳ اپریل ۱۹۴۲م/۳ اردیبهشت ۱۳۲۱خ) استاد بازنشسته حقوق در بنیاد هنری آر. لوس و مدرس بازنشسته علوم سیاسی در دانشگاه ییل است. تخصص و موضوعات محوری پژوهش های خانم آکرمن در فساد سیاسی و توسعه، قوانین اداری، قانون و سیاست های نظارتی، بخش غیرانتفاعی و فدرالیسم است. رز-آکرمن عضو کالج علوم برلین، موسسه علوم سیاسی فرانسه (Sciences Po)، مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری و دانشکده بوداپست، و همچنین پژوهشگر مهمان در بانک جهانی بوده است. او بورسیه های تحصیلی گوگنهایم و فولبرایت، و مدرک دکترا در اقتصاد از دانشگاه ییل دریافت کرده است. تحقیقات فعلی آکرمن بر حقوق اداری تطبیقی ​​و سیاست گذاری عمومی و اقتصاد سیاسی فساد متمرکز است. آثار. ترجمه به فارسی. ۱. کتاب «فساد و دولت: ع ل ت ه ا، پ ی ام ده ا و اص لاح»، ترجمه منوچهر صبوری، نشر شیرازه، تهران، ۱۳۸۵خ.
ماریا باسان (؛ زادهٔ ۱۹۶۹–۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا سریال های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پزشک خانوادگی"، "بگو چطور شد"، "بیمارستان مرکزی"، "دردسر قریب الوقوع" و "انزوا" اشاره نمود.
تماشا کنید فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی تام فلین است. در این فیلم بازیگرانی همچون پیتر گلگر، سوزی آمیس، جان کریستوفر مک گینلی، جاون تنی، سینتیا استیونسون، لیلی تیلور و تام سایزمور ایفای نقش کرده اند.
لوئیس تئوبالد (به ؛ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ – ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن فوتبال اهل مالت بود. وی در تیم ملی فوتبال مالت سابقهٔ بازی داشته است.
مَثْنَویِ نوشین روان منظومه ای تعلیمی و تاریخی به زبان فارسی است که توسط فردوسی طوسی، شاعر حماسه سرای نامدار ایرانی، سروده شده است. این مثنوی که بخشی از شاهنامه فردوسی را تشکیل می دهد، به داستان زندگی و پادشاهی خسرو انوشیروان (معروف به نوشین روان)، پادشاه ساسانی، می پردازد. ساختار و موضوع ----مثنوی نوشین روان شامل حدود ۴۰۰۰ بیت است و در قالب مثنوی (دو بیت با قافیه های جداگانه) سروده شده است. این منظومه به سه بخش اصلی تقسیم می شود: اهمیت و ویژگی ها ----مثنوی نوشین روان از نظر تاریخی و ادبی اهمیت ویژه ای دارد. این منظومه نه تنها اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی و دوران پادشاهی خسرو انوشیروان ارائه می دهد، بلکه به عنوان یکی از منابع مهم برای مطالعه تاریخ و فرهنگ ایران در دوره ساسانی محسوب می شود. از ویژگی های برجسته این مثنوی می توان به موارد زیر اشاره کرد: تاثیر ----مثنوی نوشین روان تاثیر زیادی بر ادبیات فارسی و تاریخ نگاری ایران داشته است. این منظومه نه تنها مورد توجه شاعران و نویسندگان بعدی قرار گرفته است، بلکه به عنوان یکی از منابع مهم برای مطالعه تاریخ ایران در دوره ساسانی مورد استفاده پژوهشگران قرار گرفته است
. نسخه ها ----نسخه های متعددی از مثنوی نوشین روان وجود دارد که از جمله آنها می توان به نسخه موجود در شاهنامه فردوسی اشاره کرد.
حکیم سوری (زادهٔ حدود ۱۲۸۸ هجری قمری در تفرش - درگذشتهٔ حدود ۱۳۶۴ هجری قمری در تهران) شاعر طنزپرداز و از چهره های برجستهٔ شعر فکاهی در دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بود. زندگی نامه. میرزا تقی خان دانش تفرشی، متخلص به «ضیاء» و «حکیم سوری»، در سال ۱۲۸۸ هجری قمری در تفرش متولد شد. پدرش میرزا محمدعلی مستوفی از بزرگان و منشیان تفرش بود. تحصیلات مقدماتی را در تفرش گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به تهران رفت. در تهران به تحصیل علوم ادبی، فقه، اصول و طب پرداخت و در این زمینه ها تبحر یافت. فعالیت ادبی. حکیم سوری شاعری توانا و طنزپردازی برجسته بود. وی در اشعار خود به مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی زمان خود می پرداخت و با زبانی طنزآمیز و گزنده، به نقد و بررسی آنها می پرداخت. اشعار وی در نشریات مختلف از جمله «گلشن»، «تنبک»، «ملا نصرالدین» و «ایران» منتشر می شد. آثار. از حکیم سوری آثار متعددی به جای مانده است که مهم ترین آنها دیوان اشعار اوست. این دیوان شامل اشعار مختلفی در زمینه های گوناگون است که بیشتر آنها رنگ و بوی طنز و فکاهی دارند. سبک شعری. حکیم سوری در اشعار خود از زبانی ساده و روان استفاده می کرد و با استفاده از کلمات
و اصطلاحات عامیانه، به بیان مقصود خود می پرداخت. طنز وی گزنده و در عین حال آموزنده بود و همواره سعی داشت با استفاده از طنز، به اصلاح جامعه و رفع مشکلات آن کمک کند. نمونه شعر. حکیم سوری در اشعار خود به موضوعات مختلفی می پرداخت که یکی از آنها انتقاد از وضعیت نابسامان اقتصادی و اجتماعی زمان خود بود. وی در یکی از اشعار خود می گوید: ز دست فقر و فاقه، جانم به لب رسید نه نان به سفره دارم، نه آبی به من رسید هر روز، گرسنه تر ز دیروزم از این گرسنگی، فریاد من به عرش رسید درگذشت. حکیم سوری در سال ۱۳۶۴ هجری قمری در تهران درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
زویا ثابت خواننده ایرانی است که فعالیت هنری خود را از دهه ۱۳۵۰ آغاز کرد. او اصالتاً اهل شمال ایران بوده و در طول دوران حرفه ای خود با هنرمندان برجسته ای همکاری داشته است.او همسر پرویز قریب افشار است . آثار برجسته. از جمله آثار برجسته زویا ثابت، ترانه «گل زرد» است که با استقبال گسترده ای مواجه شد.