Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فناوری و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواسته شده که ترتیب استخدام ۱۵ هزار عضو هیئت علمی همسو با حکومت اسلامی داده شود. این شورا همچنین اعضای هیئت علمی دانشگاه های ایران را به عنوان بزرگ ترین عامل خیزش ۱۴۰۱ ایران معرفی کرده است. اخراج شدگان. علی شریفی زارچی، عضو هیئت علمی بیوانفورماتیک و هوش مصنوعی دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، آمنه عالی و حمیده خادمی، دو عضو هیئت علمی دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، داریوش رحمانیان، استاد تاریخ دانشگاه تهران، ممنوع التدریسی مسعود علیا و امیر مازیار، استادان فلسفه دانشگاه هنر تهران همچنین اخراج احمد شکرچی عضو هیئت علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی. ابراهیم سلیمی کوچی، دانشیار ادبیات تطبیقی، نویسنده و برنده جایزه ی جهانی «ایکساد» هم پس از امضای دو بیانیه در حمایت از دانشجویان زندانی از دانشگاه اصفهان اخراج گردید. واکنش ها. محمدرضا عارف، معاون اول پیشین و حال حاضر رئیس جمهوری ایران که ریاست کانون صنفی استادان دانشگاهی را برعهده دارد، در اعتراض به «روند حاکم بر هیاتهای جذب در دانشگاه ها» از سمت خود در هیئت جذب دانشگاه شریف استعفا
کرد. حسن روحانی، رئیس جمهور پیشین ایران، در گفتگو خبرگزاری جماران گفت «ما باید حرمت دانشگاه و اساتید را حفظ کنیم. شکستن حرمت دانشگاه و اساتیدی که برخی از آنها به نام و فرهیخته هستند و جدا شدن از دانشگاه برای دانشجویان، علم و کشور خسارت است.» روزنامه کیهان با انتشار سرمقاله ای در اعتراض به حمایت حمید ضرابی زاده، رئیس دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف از شریفی زارچی «خواهان برخورد شدیدتری با برخی از این اساتید» شده است. جمعی از دانشجویان رشته فلسفه هنر دانشگاه هنر، دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی و دانشجویان دانشکده حقوق دانشگاه گیلان در بیانیه های جداگانه ای با اعتراض به موج اخراج استادان دانشگاه، آن را ناشی از «جزم اندیشی» و «تمامیت خواهی» مقام های جمهوری اسلامی خواندند. کارزاری که جمعی دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه شریف در «اعتراض به اخراج علی شریفی زارچی» راه اندازی کردند، روز جمعه ۹ شهریور ۱۴۰۲ به بیش از ۱۳ هزار امضا رسید. کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران روز یکشنبه ۵ شهریور در بیانیه ای با اشاره به تشکیل «صدها پرونده» برای استادان دانشگاه به موج اخراج استادان اعتراض کرد و خواهان توقف روند «احضار» و
«اخراج» استادان دانشگاه ها شد. کانون نویسندگان ایران نیز با انتشار بیانیه ای ضمن اعتراض به اخراج استادان دانشگاه، نسبت به «تنگ تر شدن حلقه سرکوب دانشگاه» و «تکرار فاجعه تصفیه دهه ۶۰ دانشگاه ها» هشدار داد.
ارنستو میراندا (۹ مارس ۱۹۴۱–۳۱ ژانویه ۱۹۷۶) یک جنایت کار و کارگر آمریکایی بود که محکومیت او به اتهام آدم ربایی، تجاوز جنسی، و سرقت مسلحانه بر اساس اعترافاتش در بازجویی پلیس در پرونده تاریخی دیوان عالی ایالات متحده آمریکا کنار گذاشته شد. آریزونا، که حکم داد مظنونان جنایتکار باید قبل از بازجویی توسط پلیس از حق خود در برابر خود مجرمی و حق مشورت با یک وکیل مطلع شوند. این هشدار به عنوان حقوق میراندا شناخته می شود. پس از اینکه حکم دادگاه عالی محکومیت اولیه میراندا را باطل کرد، ایالت آریزونا دوباره او را محاکمه کرد. در دادگاه دوم، با حذف اعترافات وی از مدارک، او مجرم شناخته شد. او به ۲۰ تا ۳۰ سال زندان محکوم شد. در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۶، میراندا با ضربات چاقو در فینیکس، آریزونا به قتل رسید. یک مرد مکزیکی به نام اسزیکوئیل مورنو پرز به قتل میراندا متهم شد، اما او گریخت و هرگز پیدا نشد. زندگی نامه. اوایل زندگی. ارنستو آرتورو میراندا در ۹ مارس ۱۹۴۱ در میزا، آریزونا به دنیا آمد. میراندا زمانی که در مدرسه ابتدایی بود دچار مشکل شد. مدت کوتاهی پس از مرگ مادرش، پدرش دوباره ازدواج کرد. میراندا و پدرش خیلی با هم هماهنگ نبودند. از برا
دران و نامادری خود نیز فاصله می گرفت. اولین محکومیت جنایی میراندا در کلاس هشتم او بود. سال بعد به جرم دزدی محکوم شد و به یک سال تحصیل در مدرسه اصلاحات محکوم شد. در سال ۱۹۵۶، حدود یک ماه پس از آزادی از مدرسه دولتی صنعتی پسران آریزونا (ASISB)، او یک بار دیگر با قانون مخالفت کرد و به ASISB بازگردانده شد. پس از آزادی دوم از مدرسه اصلاحات، او به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد. چند ماه پس از ورودش به لس آنجلس، میراندا به ظن دزدی مسلحانه و برخی جرایم جنسی دستگیر شد (اما محکوم نشد). پس از دو سال و نیم بازداشت، میراندا ۱۸ ساله به آریزونا بازگردانده شد. درگذشت. در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۶، پس از آزادی به دلیل نقض آزادی مشروط، درگیری در یک بار در مرکز شهر فینیکس رخ داد که در آن میراندا با چاقو مورد اصابت چاقو قرار گرفت. مرگ او در بدو ورود به مرکز پزشکی بنر گود سامریتان اعلام شد. چندین کارت میراندا از شخص او پیدا شد. میراندا در گورستان شهر مسا در مسا، آریزونا به خاک سپرده شد. T فردی که مظنون به دادن چاقو به مردی که میراندا را به قتل رساند، به حقوق میراندا خود استناد کرد و از صحبت با پلیس خودداری کرد. او آزاد شد و در قتل میراندا
متهم نشد. مرد مظنون به قتل میراندا، اسزیکوئیل مورنو پرز ۲۳ ساله در آن زمان، در ۴ فوریه ۱۹۷۶ به طور رسمی به قتل متهم شد. با این حال، او هرگز دستگیر نشده و به دنبال قتل به مکزیک گریخت و هرگز پیدا نشد.
شهرستان لووکومسکی (به لاتین: Levokumsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان مینرالوودسکی (به لاتین: Mineralovodsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان نفتکومسکی (به لاتین: Neftekumsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان نووآلکساندروفسکی (به لاتین: Novoalexandrovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان نووسلیتسکی (به لاتین: Novoselitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان پتروفسکی (به لاتین: Petrovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان پردگورنی (به لاتین: Predgorny District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان شپاکوفسکی (به لاتین: Shpakovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان سووتسکی (به لاتین: Sovetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان استپنوفسکی (به لاتین: Stepnovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان ترونوفسکی (به لاتین: Trunovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان ترکمنسکی (به لاتین: Turkmensky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان کورسکی (به لاتین: Kursky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان کراسنوگواردیسکی (به لاتین: Krasnogvardeysky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان کوچوبیفسکی (به لاتین: Kochubeyevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان کیروفسکی (به لاتین: Kirovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان ایزوبیلننسکی (به لاتین: Izobilnensky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان ایپاتوفسکی (به لاتین: Ipatovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان گئورگیفسکی (به لاتین: Georgiyevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان گراچیوفسکی (به لاتین: Grachyovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان بودیونوفسکی (به لاتین: Budyonnovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان بلاگودارننسکی (به لاتین: Blagodarnensky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان آپاناسنکوفسکی (به لاتین: Apanasenkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان آندروپوفسکی (به لاتین: Andropovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان الکساندروفسکی (به لاتین: Alexandrovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین استاوروپول واقع شده است.
شهرستان آلکساندروو-گایسکی (به لاتین: Alexandrovo-Gaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان آرکاداکسکی (به لاتین: Arkadaksky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان آتکارسکی (به لاتین: Atkarsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان بالاکوفسکی (به لاتین: Balakovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان بالاشوفسکی (به لاتین: Balashovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان بالتایسکی (به لاتین: Baltaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان بازارنو-کارابولاکسکی (به لاتین: Bazarno-Karabulaksky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان درگاچیوفسکی (به لاتین: Dergachyovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان دوخوفنیتسکی (به لاتین: Dukhovnitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان انگلسکی (به لاتین: Engelssky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان فیودوروفسکی (به لاتین: Fyodorovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان ایوانتیفسکی (به لاتین: Ivanteyevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان لیسوگورسکی (به لاتین: Lysogorsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان کالینینسکی (به لاتین: Kalininsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان خوالینسکی (به لاتین: Khvalynsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان کراسنوآرمیسکی (به لاتین: Krasnoarmeysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان کراسنوکوتسکی (به لاتین: Krasnokutsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان کراسنوپارتیزانسکی (به لاتین: Krasnopartizansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان یرشوفسکی (به لاتین: Yershovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان یکاترینوفسکی (به لاتین: Yekaterinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان تاتیشچفسکی (به لاتین: Tatishchevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان سووتسکی (به لاتین: Sovetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان ساراتوفسکی (به لاتین: Saratovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان سامویلوفسکی (به لاتین: Samoylovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان ترکوفسکی (به لاتین: Turkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان وولسکی (به لاتین: Volsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان ووسکرسنسکی (به لاتین: Voskresensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان مارکسوفسکی (به لاتین: Marksovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان نووبوراسکی (به لاتین: Novoburassky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان نوواوزنسکی (به لاتین: Novouzensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان اوزینسکی (به لاتین: Ozinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان پرلیوبسکی (به لاتین: Perelyubsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان رتیشچفسکی (به لاتین: Rtishchevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان پتروفسکی (به لاتین: Petrovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان پیترسکی (به لاتین: Pitersky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان پوگاچیوفسکی (به لاتین: Pugachyovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان رومانوفسکی (به لاتین: Romanovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
شهرستان روونسکی (به لاتین: Rovensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساراتوف واقع شده است.
ان جی سی ۷۰۴۸ () یک سحابی سیاره ای در صورت فلکی ماکیان است. این سحابی سیاره ای دارای قدر ظاهری 12.1 است. NGC 7048 توسط ادوارد استفان در ۱۹ اکتبر ۱۸۷۸ با استفاده از یک بازتابنده ۳۱.۵ اینچی کشف شد. تصور می شود ستاره مرکزی NGC 7048 یک کوتوله سفید باشد. خود سحابی سیاره ای شکلی بیضوی دارد. با توجه به روشنایی سطح پایین آن، تصور می شود که بسیار تکامل یافته است.
ان جی سی ۷۰۵۱ () یک کهکشان مارپیچی میله ای است که در فاصله ۱۰۰ میلیون سال نوری در صورت فلکی دلو قرار دارد. این کهکشان در ۳۰ ژوئیه ۱۸۲۷ توسط ستاره شناس جان هرشل کشف شد.
ان جی سی ۷۰۵۳ () یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله ۲۰۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی اسب بزرگ جای دارد. این کهکشان در ۲ سپتامبر ۱۸۶۳ توسط ستاره شناس آلبرت مارت کشف شد. سپس در ۸ اکتبر ۱۸۶۵ توسط ستاره شناس هاینریش لویی داره مجدداً کشف شد.
ان جی سی ۷۰۵۶ () یک کهکشان مارپیچی میله ای است که در فاصله ۲۲۵ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی اسب بزرگ قرار دارد. کهکشان NGC 7056 توسط ستاره شناس آلبرت مارت در ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۳ کشف شد. سپس توسط ستاره شناس ترومن هنری سافورد در ۲۹ سپتامبر ۱۸۶۶ دوباره کشف شد.
ان جی سی ۷۰۵۷ () یک کهکشان بیضوی است که در فاصله ۲۳۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی میکروسکوپ قرار دارد. کهکشان NGC 7057 توسط اخترشناس جان هرشل در ۲ سپتامبر ۱۸۳۶ کشف شد.
ماتیلد پانو (، متولد ۱۵ ژانویه ۱۹۸۹) یک سیاستمدار و فعال مدنی سوسیالیست اهل فرانسه است. او از ژوئن ۲۰۱۷ که در انتخابات مجلس فرانسه به عنوان یکی از نمایندگان وال-دو-مارن به مجلس ملی فرانسه راه یافت، در این مجلس عضویت دارد. وی از ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱ در سمت رئیس فراکسیون حزب فرانسه تسلیم ناپذیر در مجلس ملی فرانسه در حال خدمت است. او در این سمت جانشین ژان لوک ملانشون شد که برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ فرانسه از مقام خود استفعا داده بود. پانو در انتخابات های ریاست جمهوری ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ رئیس کمپین انتخاباتی ژان لوک ملانشون بود.
شلتر آیلند یک شهر جزیره ای در شهرستان سافولک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا، در نزدیکی انتهای شرقی لانگ آیلند است. جمعیت در سرشماری سال ۲۰۲۰ ایالات متحده ۳۲۵۳ نفر بوده است. جغرافیا. جزیره پناهگاه بین دو شاخه شمالی و جنوبی لانگ آیلند قرار گرفته است. از سه طرف توسط صدای جزیره پناهگاه و از طرف چهارم توسط خلیج گاردینز احاطه شده است. می توان از طریق کشتی از گرین پورت به شمال (یک سفر تقریباً هشت دقیقه ای) یا از نورث هاون به جنوب (یک سفر تقریباً پنج دقیقه) به آن رسید. دو گذرگاه کشتی از طریق مسیر ۱۱۴ ایالت نیویورک که از جزیره عبور می کند به هم متصل می شوند. جزیره پناهگاه حدود در اندازه. بخش های وسیع تالاب های حفاظت شده، یک باتلاق حفاظت شده طبیعی هستند. نزدیک به یک سوم جزیره متعلق به سازمان حفاظت از طبیعت است تا در حالت وحشی حفظ شود. منطقه حفاظت شده دارای چهار مسیر طبیعت گردی و تماشای پرندگان است که طول آنها از متغیر است. تا ، و همچنین یک مسیر بریل بدون مانع برای افراد کم بینا. طبق آمار اداره سرشماری ایالات متحده، جزیره پناهگاه دارای مساحت کل است. که زمین و (57.49%) آب است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰، ۲۲۲۸ نفر، ۹۹۶ خانوا
ر و ۶۵۶ خانواده در شهر ساکن بودند. با این حال، در طول ماه های تابستان جمعیت می تواند بیش از ۸۰۰۰ نفر باشد. تراکم جمعیت . 2370 واحد مسکونی با تراکم متوسط داشت. ترکیب نژادی شهر ۹۶٫۳۲٪ سفیدپوست، ۰٫۷۲٪ سیاه پوست یا آفریقایی آمریکایی، ۰٫۰۴٪ بومی آمریکایی، ۰٫۴۹٪ آسیایی، ۰٫۰۹٪ از سایر نژادها و ۲٫۳۳٪ از دو یا چند نژاد بود. اسپانیایی یا لاتین تبار از هر نژاد ۲٫۳۸٪ از جمعیت را تشکیل می دادند. تعداد ۹۹۶ خانوار بود که از این تعداد ۲۰٫۳ درصد دارای فرزند زیر ۱۸ سال، ۵۶٫۱ درصد متاهل زندگی مشترک، ۷٫۲ درصد زن سرپرست خانوار و ۳۴٫۱ درصد غیرخانوار بودند. ۲۸٫۸٪ از کل خانواده ها را افراد تشکیل می دادند، و ۱۷٫۸٪ افراد تنها زندگی می کردند که ۶۵ سال یا بیشتر داشت. متوسط بعد خانوار ۲٫۲۴ و متوسط بعد خانوار ۲٫۷۵ بود. در شهر، جمعیت پراکنده بود، با ۱۸٫۱٪ زیر ۱۸ سال، ۴٫۰٪ از ۱۸ تا ۲۴، ۲۰٫۱٪ از ۲۵ به ۴۴، ۲۹٫۱٪ از ۴۵ تا ۶۴، و ۲۸٫۶٪ افراد ۶۵ ساله یا ۶۵ ساله مسن تر. میانگین سنی ۴۹ سال بود. به ازای هر ۱۰۰ زن، ۹۱٫۹ مرد وجود داشت. به ازای هر ۱۰۰ زن ۱۸ ساله و بالاتر، ۹۰٫۸ مرد وجود داشت. متوسط درآمد یک خانوار در شهر ۵۳۰۱۱ دلار و متوسط درآمد یک خانو
اده ۶۳۷۵۰ دلار بود. درآمد متوسط مردان ۴۱۵۰۸ دلار در مقابل ۳۶۳۱۶ دلار برای زنان بود. درآمد سرانه برای این شهر ۳۰۳۴۶ دلار بود. حدود ۴٫۷ درصد از خانواده ها و ۷٫۷ درصد از جمعیت زیر خط فقر بودند، از جمله ۱۴٫۰ درصد از افراد زیر ۱۸ سال و ۱٫۴ درصد از افراد ۶۵ سال یا بیشتر. تاریخ. این جزیره مدت ها محل سکونت مردمان بومی بود که مربوط به کسانی بود که در شمال لانگ آیلند ساوند زندگی می کردند. در زمان رویارویی اروپاییان، این منطقه توسط قبیله Manhanset اشغال شده بود، مردمی که به زبان زبان های آلگانکی مرتبط با Pequot و سایر آلگونکیانس نیوانگلند بودند. نام اصلی جزیره که توسط سرخپوستان Manhanset استفاده می شودمنهان ساک آها کواش آوا ماک است که به معنای واقعی کلمه به «جزیره پناه گرفته توسط جزایر» ترجمه می شود. مهاجران اولیه. جزیره پناهگاه در اعطای زمین اولیه شرکت پلیموث که توسط جیمز اول انگلستان در سال ۱۶۲۰ انجام شد گنجانده شد. در ۲۲ آوریل ۱۶۳۶، چارلز اول انگلستان، گفت که مستعمره هنوز در لانگ آیلند مستقر نشده است، جزیره را به ویلیام الکساندر، ارل اول استرلینگ داد. این کمک مالی به اسکندر تمام لانگ آیلند و جزایر مجاور را داد. الکسا
ندر به جیمز فار قدرت داد تا به عنوان عامل و وکیل او در استعمار لانگ آیلند عمل کند. به عنوان پاداش، فارت مجاز بود را انتخاب کند برای استفاده شخصی او. فارت جزیره پناهگاه و جزیره رابین را برای استفاده خود انتخاب کرد. فارت به نوبه خود جزایر را به استفان گودیر، یکی از بنیانگذاران مستعمره نیوهون فروخت. در سال ۱۶۵۱ گودیر جزیره را به گروهی از تاجران شکر باربادوس به قیمت ۱۶۰۰ پوند شکر فروخت. ناتانیل سیلوستر (۱۶۱۰–۱۶۸۰)، یکی از بازرگانان، اولین مهاجر سفیدپوست جزیره بود. او در میان تعدادی از بازرگانان انگلیسی بود که قبل از رفتن به باربادوس در روتردام (محل تولدش) زندگی و کار کرده بودند. ارتباطات او در آنجا و با هلند به او کمک کرد تا یک شرکت تجاری دوردست ایجاد کند. در ۲۳ مارس ۱۶۵۲، او خرید را با توافق با یوگکو (به نام پوگاتتیکوت)، ساچم از قبیله مانهاست، رسمی کرد. سایر مالکان، برادر سیلوستر، کنستانت، و توماس میدلتون، هرگز به لانگ آیلند نیامدند. در سال ۱۶۷۳ ناتانیل سیلوستر ادعا کرد که مالکیت جزیره پناهگاه، جزیره فیشر و سایر بخش های لانگ آیلند را دارد. در آن زمان تعداد و قدرت منهانست کاهش یافته بود. در سال ۱۶۵۲ سیلوستر خانه
ای در جزیره برای عروس ۱۷ ساله خود، گریسل (که گریزل نیز نوشته می شود) ساخت برینلی از لندن. مادرش آنا (واسه) برینلی و پدرش توماس برینلی حسابرس دربار شاه چارلز اول بود. با انقلاب او موقعیت خود را از دست داد. گریسل با خواهر بزرگترش آن، که با ویلیام کدینگتون، فرماندار مستعمره رود آیلند ازدواج کرده بود، به مستعمره رفته بود. تحقیقات باستان شناسی در قرن بیست و یکم نشان داد که احتمالاً دو مجموعه خانه اولیه وجود داشته است. سیلوسترها یازده فرزند زنده داشتند. خانه عمارت استادانه تر که امروزه باقی مانده است، در سال ۱۷۳۳ توسط یک نوه سیلوستر ساخته شد. املاک سیلوستر به عنوان یک مزرعه بزرگ تولید شد. محصولات غذایی، و همچنین دام برای کشتار، ارسال چلیک از گوشت های کنسرو شده و سایر لوازم به باربادوس را پرورش داد. نیروی کار توسط نیروی چندفرهنگی از سرخپوستان آمریکا، آفریقایی های برده شده و خدمتکاران مستعفی انگلیسی تأمین می شد. سیلوستر و همکارانش بخشی از تجارت مثلث بین مستعمرات آمریکا (از جمله دریای کارائیب)، آفریقا و انگلیس بودند. نوادگان او تا قرن نوزدهم به استفاده از بردگان در مزرعه ادامه دادند. تخمین زده می شود که ۲۰۰ سیاهپوست د
ر گورستان سیاهپوستان در شبه جزیره شمالی دفن شده اند. سیلوسترها به بسیاری از کویکرهای تحت تعقیب پناه دادند. سیلوستر مانور امروز در نزدیکی مسیر ۱۱۴ ایالت نیویورک قرار دارد و توسط نوادگان سیلوستر کنترل می شود. همه به جز حدود ۲۴ هکتار از هزاران هکتار اصلی به دست دیگری رفته است. پس از مرگ ناتانیل سیلوستر در سال ۱۶۸۰، جزیره پناهگاه بین دو پسر او، گیلز و ناتانیل دوم تقسیم شد. در سال ۱۶۹۵، ویلیام نیکول، یکی از ساکنان Islip، منطقه ای را که اکنون حفاظتگاه طبیعی مشوم آک نامیده می شود، از گیلز خریداری کرد. سه سال بعد، در سال ۱۶۹۸، یک تازه وارد دیگر به نام جورج هاونز، خرید. از ناتانیل دوم. این بسته شامل آنچه امروز مرکز است. از جنوب تا ساوت فری و از غرب تا نهر وست نک امتداد داشت. با گذشت زمان، این املاک و بسته ها با ازدواج و خرید تقسیم و تقسیم شدند، به طوری که در اوایل قرن ۱۸، ۲۰ خانواده در جزیره پناهگاه زندگی می کردند. به دستور دولت استانی، شهر جزیره پناهگاه در سال ۱۷۳۰ تأسیس شد. جامعه از آنجا توسعه یافت. دوران استعمار. جیمز نیکول هاونز، یکی از اعضای کنگره استانی نیویورک، در سال ۱۷۴۳ خانه ای در جزیره ساخت او اولین ناظر شه
ر در جزیره بود. خانه سابق او اکنون متعلق به جامعه تاریخی محلی است. جاناتان نیکول هاونز (۱۷۵۷–۱۷۹۹)، متولد جزیره پناهگاه، عضو اولین کنگره قاره ای در سال ۱۷۷۴ بود. او همچنین در هیئت نیویورک خدمت کرد که در سال ۱۷۸۸ قانون اساسی فدرال را تصویب کرد. جنگل مشوم آک (امروزه ذخیره گاه طبیعی مشوم آک) به مدت ۲۳۰ سال در اختیار خانواده نیکولز بود. نیکولز کریک برای آن خانواده نامگذاری شد. تعداد کمی از هدست مرد تا سال ۱۷۹۰ هنوز در منطقه جنگلی گردن ساچم زندگی می کردند. اولین قایق قایق برای خدمت به جزیره توسط خانواده بویسو در نقطه استرنز، در نزدیکی ساحل کرسنت اداره شد. کشتی نورث در سال ۱۸۶۸ خدمات خود را به گرین پورت آغاز کرد. در طول قرن نوزدهم، این جزیره به عنوان پایگاهی برای ماهیگیران در آب های اطراف ادامه یافت. کارخانه های فرآوری ماهی محصولات خود را به سراسر کشور ارسال کردند. منابع. ۲۲ «جزیره های پناهگاه فیلمبرداری «دین نفرین» را هم سودآور و هم سرگرم کننده می دانند» نیویورک تایمز (۶ نوامبر 1977) NYTimes.com
ارزیابی ملی اقلیم یک تلاش بین سازمانی دولت ایالات متحده است که در حال انجام در زمینه علم تغییر اقلیم که تحت نظارت قانون تحقیقات تغییرات جهانی در سال ۱۹۹۰ انجام شده است. ارزیابی ملی اقلیم محصول اصلی از برنامه تحقیقاتی تغییر جهانی ایالات متحده (USGCRP) است که تیمی از کارشناسان را هماهنگ می کند و نظرات کمیته مشاوره فدرال را دریافت می کند. پژوهش های ارزیابی ملی اقلیم در گزارش های اجباری ارزیابی ملی اقلیم ادغام و خلاصه شده است. این گزارش ها به طور گسترده توسط مردم و کارشناسان، از جمله آژانس های فدرال و هیئتی از آکادمی ملی علوم بررسی می شود. برای سومین ارزیابی ملی اقلیم که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، برنامه تحقیقاتی تغییر جهانی ایالات متحده صدها کارشناس را هماهنگ کرد و از یک کمیته مشورتی فدرال شصت نفره مشاوره دریافت کرد. چهارمین ارزیابی ملی اقلیم (NCA4) در دو جلد در اکتبر ۲۰۱۷ و نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
ترانس آتلانتیس () یک فیلم درام آلمانی است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. این فیلم در چهل و پنجمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد.
دوروتی شفرد (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۱۶ - درگذشت ۱۳ اوت ۱۹۹۲) موزه دار و تاریخ دان اهل آمریکا بود. او متخصص در منسوجات قرون وسطی و تاریخ باستان خاور نزدیک و هنرهای اسلامی بود.
ایلین آکسیلیادورا رومرو واله (زاده ۳ فوریه ۱۹۷۴ – درگذشته ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱) یک وکیل، سیاستمدار و کارمند دولتی اهل السالوادور بود. او عضو حزب ائتلاف ملی بود و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ در مجلس قانونگذاری السالوادور خدمت کرد. اوایل زندگی. آیلین رومرو در ۳ فوریه ۱۹۷۴ در حومه سن سالوادور مکزیکی ها به دنیا آمد. پدرش، آنتونیو رومرو دیاز، یک تاجر بود. او که با هفت شکستگی استخوان به دنیا آمد، در طول زندگی خود با عوارض بیماری استخوان شکننده ، اختلال استخوان زایی زندگی کرد و از ویلچر برای تحرک استفاده کرد. هنگامی که رومرو هشت ساله بود، پدر رومرو در جنگ داخلی السالوادور درگذشت. رومرو و مادرش سوفیا سانتوس واله از سن سالوادور نقل مکان کردند تا در نزدیکی خانواده در شهر کوچک روستایی سن پابلو تاکاچیکو زندگی کنند. به دلیل عدم حمایت السالوادور از افراد دارای هر نوع ناتوانی جسمی، رومرو تحصیلات ابتدایی خود را تا سن ۱۳ سالگی شروع نکرد. او ادامه داد و مدرک لیسانس عمومی خود را در سال ۱۹۹۸ در مدرسه لیسه مسیحی مرکزی کشیش خوان بوئنو در سن سالوادور به پایان رساند. در سال ۲۰۰۴، او مدرک حقوق خود را از دانشگاه کریستیانا د لاس آسامبلاس د دیوس (دانش
گاه مسیحی مجامع خدا) دریافت کرد و وکیل شد. دیوان عالی دادگستری در سال ۲۰۰۸ او را به عنوان وکیل جمهوری السالوادور منصوب کرد و این سمت را تا زمان مرگش حفظ کرد. حرفه. آیلین رومرو در بسیاری از پست های خدمات عمومی، به ویژه آنهایی که به نمایندگی از افراد دارای معلولیت در کمیته ها و هیئت های ملی و بین المللی حضور داشتند، بر عهده داشت. در میان نقش هایش، او به عنوان همکار حقوقی دپارتمان بازرسی وزارت کار و رفاه اجتماعی السالوادور، نماینده بخش افراد و رئیس فوری دفتر مشاوره کار کاربران خدمت کرد. رومرو در سال ۲۰۰۵ نماینده السالوادور در کنوانسیون بین المللی حقوق افراد دارای معلولیت سازمان ملل در شهر نیویورک بود. از سال ۲۰۱۱، او به عنوان نماینده وزارت کار و رفاه اجتماعی السالوادور در کمیته فنی شورای ملی توجه همه جانبه به افراد دارای معلولیت (CONAIPD) خدمت کرد. با توجه به موفقیت او، او اغلب در رسانه های ملی و بین المللی برای کارهای الهام بخش خود شناخته شد. پوشش شامل شبکه آمریکایی یونیویزیون، برنامه تلویزیونی مسیحی انجیلی باشگاه ۷۰۰ و شبکه بریتانیایی آی تی وی بود. زندگی سیاسی. رومرو در پایان سال ۲۰۱۷ نامزدی خود را برای پست مع
اونت ملی برای انتخابات قانونگذاری و شهرداری اعلام کرد. او در انتخابات ۴ مارس ۲۰۱۸ ۲۰۷۱۸ رای به دست آورد. در این نقش، رومرو انتخاب قضات، دادستان و دریافت تغییر دولت را انجام داد و رهبری کرد. او به تجزیه و تحلیل، مطالعه و نظر در مورد موضوعات ارائه شده در کمیسیون های قانونگذاری پرداخت. قانونگذاری و مسائل قانون اساسی؛ خانواده، جوانان، سالمندان و افراد دارای معلولیت؛ امور شهرداری؛ کار؛ و رفاه اجتماعی. علاوه بر این، او روندهای قانونی پروژه های اصلاح قانون، نظرات صادر شده از سوی کمیسیون های قانونگذاری و سایر درخواست ها و پیشنهادات وارد شده به مجلس را زیر نظر داشت. سلامتی و مرگ. رومرو با ناتوانی های جسمی ناشی از اختلال استخوان زایی زندگی می کرد که «استخوان های کریستالی» یا «بیماری استخوان شکننده» نیز نامیده می شد. رومرو در ۴۷ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.