Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کرد، به گل نشست و در موقعیتی دیگر به دلیل بارگیری کند کامیون، باعث ترافیک شد. در سال ۱۹۸۸ به شرکت حمل و نقل سماتور، سوئز، مصر فروخته شد و به "سالم اکسپرس" تغییر نام داد. مسیر برنامه ریزی شدهٔ آن بین سوئز و جده بود. سفر نهایی. "سالم اکسپرس" در آخرین سفرش، مسافت معمول خود از جده، عربستان سعودی، به سفاجا، مصر را که بود، طی کرد. این مسافت حدود ۳۶ ساعت طول کشید. آنها قصد داشتند ۳۵۰ مسافر را تخلیه کنند و سپس به سمت شمال به سوی سوئز حرکت کنند. این مسیر از سال ۱۹۸۸ برنامهٔ استاندارد کشتی بود. حرکت این کشتی در عربستان سعودی به دلیل نقص مکانیکی دو روز به تأخیر افتاده بود. شب غرق شدن طوفانی بود. اکثر مسافران مصری بودند و اغلبشان کارگرانی بودند که دستمزد پایینی داشتند و برای تعطیلات با قایق به خانه برمی گشتند. حدود ۱۵۰ نفر از آنها، از زیارت مکه بازمی گشتند. طی غواصی های انجام شده، درون چمدان ها هدایایی بود که برای اعضای خانواده بسته بندی شده بود. همین نشان می دهد که آنها برای «تعطیلات» به خانه برمی گشتند. زائرانی که از مکه بازمی گشتند، لباس های زیبا به تن داشتند تا جشن بگیرند. کشتی در فاصلهٔ از ساحل، پس از انحراف از مسی
ر برنامه ریزی شده اش، روی یک صخرهٔ مرجانی به گل نشست. صخره سوراخی در سمت راست سینهٔ کشتی ایجاد کرد، آنجا را شکافت و راه ورود به عرشهٔ کشتی را برای آب باز کرد. کشتی های رو-رو پس از شکسته شدن عرشه، بسیار آسیب پذیر هستند.
رویاهای هالیوود فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی هنری جاگلام است. در این فیلم بازیگرانی همچون تانا فردریک، جاستین کرک، دیوید پرووال، کرن بلک، ملیسا لیو، اریک رابرتس، سالی کرکلند و سیمور کاسل ایفای نقش کرده اند.
پیش بینی فرآیندی است که در آن افراد یا سامانه ها تلاش می کنند تا رویدادها یا وضعیت های آینده را بر پایهٔ داده ها، روندها یا تحلیل های موجود تخمین بزنند. پیش بینی ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد.
خانه در حال سوختن است فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی هولگر ارنست است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان دیهل، ملیسا لیو، رابین لرد تیلور و امیلی مید ایفای نقش کرده اند.
نقد روایی بر داستان هایی که یک گوینده یا نویسنده تعریف می کند تمرکز می کند تا چگونگی آن ها را بفهمد. نقد روایی ابزاری است که به وسیله آن می توانیم بفهمیم که چگونه خواسته خود را بر تجارب و اعمال خود، با دادن شکلی روایی به آن ها تحمیل می کنیم. به گفته والتر فیشر، روایت ها برای ارتباطات اساسی هستند و ساختاری را برای تجربه انسانی فراهم می کنند و افراد را تحت تأثیر قرار می دهند تا توضیحات و درک مشترک را به اشتراک بگذارند. مطالعه نقد روایی شامل فرم (داستانی یا غیرداستانی، نثر یا شعر)، ژانر (اسطوره، تاریخ، افسانه و غیره)، ساختار (شامل طرح، درون مایه، کنایه، پیش نمایش و غیره) شخصیت پردازی و دیدگاه ارتباط دهنده است. ویژگی های یک روایت در اوایل "فن شعر" ارسطو تحت طرح تعریف شد. او طرح را «اصل اول» یا «روح یک تراژدی » نامید. از نظر او طرح عبارت است از ترتیب حوادثی که به تقلید از عمل با آغاز، میانه و پایان انجام می شود. طرح شامل معرفی شخصیت ها، اکشن و معرفی عارضه، توسعه عارضه، اوج و وضوح نهایی است. طرح شامل یک ساختار عمل است، اما همه روایت ها حاوی طرح نیستند. روایت ها کمتر خطی می شوند، و بار معناسازی از راوی به خواننده من
تقل می شود.
امواج () یک فیلم چک-اسلواکی محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی جورج ماکوئنت که در جریان بهار پراگ و پس از آن حمله پیمان ورشو به چکسلواکی اتفاق می افتد این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در پنجاه و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری داشت که در آنجا جایزه تماشاگران را از آن خود کرد. این فیلم به عنوان فیلم ورودی چک برای بهترین فیلم بلند بین المللی در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در پنجاه و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری داشت. جایی که برنده جایزه مخاطب شد. این فیلم به عنوان فهرست ارسالی چک برای جایزه اسکار بهترین فیلم بلند بین المللی برای جایزه آکادمی بهترین فیلم بلند بین المللی در جوایز اسکار نود و هفتم انتخاب شد. "امواج" در ۱۵ اوت ۲۰۲۴ وارد سینما شد و پرفروش ترین فیلم چک در سال ۲۰۲۴ و در فهرست پرفروش ترین فیلم های چک قرار گرفت.
پارک تفریحی هیومن پارک (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Human Park&lt;/bdi&gt;) یا پارک بدن انسان، یکی از بزرگ ترین و پیشرفته ترین تم پارک های موضوعی در خاورمیانه، در سال ۱۳۹۱ در محوطه موزه حیات وحش دارآباد افتتاح شد. این پارک که یکی از جاهای دیدنی تهران بویژه برای کودکان به شمار می رود، تجربه ای به یادماندنی و آموزنده را برای کودکان و خانواده ها فراهم کرده است. اگر به دنبال تفریحات جذاب برای فرزند دلبندتان هستید، هیومن پارک می تواند یکی از بهترین مقاصد برای شما باشد. «امروز خوشحالی انتخاب من است»؛ این جمله شعار این تم پارک است.&lt;mapframe latitude="35.8143050027791" longitude="51.48735353546333" zoom="16" text="میدان نیاوران، خیابان دارآباد، بعد از آجودانیه، خیابان موزه ،انتهای خیابان موزه ،موزه حیات وحش داراباد, هیومن پارک" width="300" height="200" align="left" /&gt; هیومن پارک کجاست؟. این پارک در شمال پایتخت ایران، منطقه دارآباد، و در محوطه موزه حیات وحش دارآباد قرار دارد و به عنوان یکی از محبوب ترین جاهای دیدنی تهران به خصوص در تعطیلات عید نوروز می باشد. آدرس هیومن پارک: تهران، میدان نیاوران، خیابان دارآباد، بعد
از آجودانیه، انتهای خیابان موزه، ورودی موزه حیات وحش داراباد جاذبه های اطراف هیومن پارک. دکتر لند، بیمارستان تفریحی برای کودکان. دکتر لند یکی از هیجان انگیزترین تم پارک های اطراف هیومن پارک تهران می باشد که فرزند دلبندتان تجربه ای متفاوت از محیط های پزشکی و بیمارستانی پیدا می کند. در اینجا، بچه ها می توانند به عنوان پزشک، پرستار یا بیمار نقش آفرینی کنند و از طریق بازی در بخش پلی هاوس لحظاتی شاد و سرگرم کننده داشته باشند. این بخش، به ویژه برای کودکان زیر ۱۲ سال، طراحی شده است تا فضایی پر از لذت و یادگیری هایی از دنیای پزشکی و درمان فراهم کند. رویا پارک، تجربه ای از خطای دید تا اتاق پرس پکتیو. رویا پارک تهران، یکی از بهترین تم پارک های خاص در تهران و جاذبه های تفریحی مناسب برای تمامی سنین است. رویا پارک جز اولین موزه خطای دید در خاورمیانه محسوب می شود و با داشتن بخش های متنوع و جذاب مانند تصاویر سه بعدی(3D)، اتاق آینه، اتاق سلفی، راهروهای بلک لایت، اتاق وارونه و اتاق پرس پکتیو، خاطراتی شگفت انگیز و فراموش نشدنی را برای شما رقم می زند. موزه شهاب سنگ و رصدخانه خورشیدی، سفری به دنیای نجوم و کهکشان ها. اگر دنبال یک
ی از علمی ترین جاذبه های تفریحی در اطراف هیومن پارک(تم پارک بدن انسان) هستید، موزه شهاب سنگ دارآباد را از دست ندهید! اینجا می توانید پیشرفته ترین تلسکوپ خورشیدی آسمان تهران را ببینید. موزه شهاب سنگ ترکیبی از شگفتی و یادگیری است. اگر دنبال یک ماجراجویی فضایی هستید که به همراه خانواده در کنار تفریحات خانوادگی تجربه کنید، این بخش پارک بدن انسان را از دست ندهید. امکانات هیومن پارک. خدمات رفاهی. وجود کافی شاپ، رستوران، گیفت شاپ و فروشگاه هدیه (با پرداخت هزینه جداگانه) برای بازدیدکنندگان. بخش عکاسی. در هیومن پارک، عکاسان حرفه ای حضور دارند تا لحظات هیجان انگیز و خاص سفر شما را به یادگار ثبت کنند. حالا که در این تجربه شگفت انگیز همراه با خانواده و دوستان خود هستید، چرا این لحظات ناب را بدون چند عکس یادگاری از دست بدهید؟ اگر تمایل داشته باشید، می توانید با پرداخت هزینه ای جداگانه، این خاطرات به یادماندنی را در قالب عکس هایی زیبا به یادگار نگه دارید. پارکینگ. برای راحتی بازدیدکنندگان، پارکینگ در مجموعه فراهم شده و نگرانی شما را بابت پیدا کردن جای پارک را برطرف کرده است.
سیاست در هلند در قالب یک نظام پارلمانی و دموکراسی نمایندگی انجام می شود. هلند یک پادشاهی مشروطه است که به صورت یک کشور واحد اما غیرمتمرکز اداره می شود. این کشور همچنین نمونه ای از یک دولت با همزیستی مشارکتی محسوب می شود. سیاست و حکمرانی در هلند بر پایه تلاش برای دستیابی به تصمیم گیری توافقی در مورد مسائل مهم در میان جامعه سیاسی و کل جامعه بنا شده است. قانون اساسی. قانون اساسی هلند حقوق مدنی و اجتماعی پایه ای شهروندان را تعریف می کند و نقش نهادهایی که دارای قدرت های اجرایی، قانون گذاری و قضایی هستند را مشخص می سازد. قانون اساسی در سرزمین اروپایی هلند و همچنین در جزایر کارائیب هلند شامل بونیر، سینت یوستیشس و سابا اجرا می شود. کل پادشاهی هلند (شامل هلند، آروبا، کوراسائو و سنت مارتن) دارای یک اساسنامه جداگانه به نام اساسنامه پادشاهی هلند است که ساختار فدرال این پادشاهی را تعریف می کند. در هلند دادگاه قانون اساسی وجود ندارد و قاضیان مجاز به بررسی قوانین از منظر تعارض با قانون اساسی نیستند. با این حال، معاهدات بین المللی و اساسنامه پادشاهی بالاتر از قوانین داخلی قرار دارند و دادگاه ها می توانند در موارد خاص، قوانین
را با آن ها مقایسه کنند. همچنین، مقررات و دستورالعمل هایی که در سطح قانون مصوب پارلمان نیستند (مانند مصوبات محلی) می توانند از نظر مطابقت با قانون اساسی بررسی شوند. برای اصلاح قانون اساسی، باید در دو دوره مجزا از پارلمان هلند (شامل مجلس نمایندگان و سنا)، تغییرات پیشنهادی تصویب شوند؛ در مرحله دوم تصویب، اکثریت دو سوم آرا لازم است. نهادهای سیاسی. نهادهای اصلی سیاسی در هلند شامل سلطنت، کابینه، پارلمان (مجلس ایالات عمومی) و سیستم قضایی هستند. همچنین سه نهاد عالی دولتی دیگر نیز وجود دارند که از نظر قانون اساسی در جایگاه برابر با پارلمان قرار دارند، اما نقش سیاسی کمتری دارند؛ مهم ترین آن ها «شورای کشور» (Raad van State) است. سطوح دیگر حاکمیت شامل شهرداری ها، شوراهای مدیریت آب و استان ها هستند. با اینکه در قانون اساسی از آن ها نام برده نشده است، احزاب سیاسی و نهادهای اجتماعی سازمان یافته در قالب «شورای اجتماعی-اقتصادی» نیز از نهادهای مهم سیاسی به شمار می روند. برخلاف بسیاری از کشورها، هلند تفکیک قوای سنتی را ندارد. بر اساس قانون اساسی، قوهٔ مقننه مشترکاً توسط پارلمان و دولت (شامل پادشاه و وزیران) اعمال می شود. کلیه
ٔ طرح های قانونی باید پیش از تصویب، برای مشاوره به شورای کشور ارجاع شوند. همچنین شورای اجتماعی-اقتصادی دولت را در زمینهٔ قوانین اقتصادی و اجتماعی مشاوره می دهد. قوه مجریه به طور انحصاری در اختیار دولت است. این شورا حتی در برخی بخش ها، به ویژه در بخش کشاورزی، حق ویژه ای برای تدوین و اجرای مقررات دارد. قوه قضائیه به دو سیستم مجزا تقسیم شده است. برای مسائل مدنی و کیفری، دیوان عالی هلند بالاترین مرجع است. اما در مسائل حقوق اداری، شورای کشور نقش عالی ترین دادگاه را دارد. ریاست رسمی شورای کشور با پادشاه است، هرچند او در امور روزمره دخالتی ندارد. سلطنت. پادشاهی کنونی هلند در سال ۱۸۱۳ پایه گذاری شد. پس از اخراج فرانسوی ها از خاک هلند، شاهزاده اورانژ به عنوان «شاهزاده حاکم» هلند اعلام شد. این سلطنت نوین در سال ۱۸۱۵ در کنگره وین، به عنوان بخشی از بازآرایی اروپا پس از سقوط ناپلئون، تثبیت گردید. خاندان اورانژ-ناساو حاکمیت پادشاهی متحد هلند (که شامل هلند و بلژیک امروزی بود) را بر عهده گرفت. از سال ۱۸۱۵ تا ۱۸۹۰، پادشاه هلند همزمان عنوان دوک بزرگ (پادشاه) لوکزامبورگ را نیز داشت. پادشاه فعلی، ویلم-الکساندر است و وارث سلطنت،
شاهزاده خانم آمالیا (کاترینا-آمالیا، شاهزادهٔ اورانژ) می باشد. از نظر قانون اساسی، پادشاه رئیس کشور محسوب می شود و در فرایند قانون گذاری نیز نقشی رسمی دارد، به طوری که تمام قوانین برای اجرا باید به امضای او برسند. پادشاه همچنین رئیس رسمی شورای کشور است که در مورد کلیهٔ طرح های قانونی مشاوره می دهد و عالی ترین مرجع قضایی در حقوق اداری نیز هست. با اینکه پادشاه ویلم-الکساندر این نقش ها را جدی می گیرد، اما به طور معمول از اعمال قدرت در این موقعیت ها خودداری می کند. تا سال ۲۰۱۲، پادشاه نقش کلیدی در فرایند تشکیل دولت پس از انتخابات یا در بحران های سیاسی ایفا می کرد. او شخصی به نام «اطلاع رسان» (Informateur) را پس از مشورت با رهبران احزاب پارلمان، برای آغاز مذاکرات تشکیل دولت منصوب می کرد. هرچند این فرایند به طور رسمی ثبت می شد و پادشاه نمی توانست برخلاف خواسته اکثریت عمل کند، ولی جزئیات مذاکرات پشت درهای بسته مشخص نبود. در پایان مذاکرات، پادشاه رسماً دولت جدید را منصوب می کرد و در صورت سقوط دولت، نخست وزیر باید از او درخواست برکناری کابینه را می کرد. کابینه. دولت هلند از نظر قانون اساسی متشکل از پادشاه و وزیران است
. با این حال، پادشاه نقشی در تصمیم گیری ندارد و فقط در انتصاب وزیران دخالت می کند. وزیران به طور جمعی شورای وزیران را تشکیل می دهند. این شورا هر جمعه در تالار معروف به «اتاق تره وِ» در ساختمان تاریخی بیننهوف تشکیل جلسه می دهد و وظیفهٔ تدوین و پیشنهاد سیاست ها و لوایح را بر عهده دارد. بیشتر وزیران، ریاست یک وزارت خانه را بر عهده دارند، اما از سال ۱۹۳۹ این امکان وجود دارد که وزیرانی بدون وزارت خانه نیز منصوب شوند. نخست وزیر ریاست کابینه را بر عهده دارد و مهم ترین شخصیت سیاسی در دولت به شمار می آید. ساختار دولت ملی (که به زبان هلندی Rijksoverheid یا به طور غیررسمی het Rijk نامیده می شود) شامل وزارت خانه ها، سازمان های اجرایی وابسته به آن ها، نهادهای نظارتی، و شوراهای عالی دولتی است و در تدوین و اجرای برنامه های دولت و پارلمان نقش دارد. پارلمان. پارلمان هلند که به طور رسمی با عنوان «مجلس عمومی» (به هلندی: ) شناخته می شود، از دو مجلس تشکیل شده است: مجلس نمایندگان ("Tweede Kamer") و سنا ("Eerste Kamer"). هر دو مجلس در مجموعهٔ تاریخی بیننهوف در شهر لاهه مستقر هستند و به بررسی لوایح قانونی و نظارت بر عملکرد کابینه می
پردازند. تنها مجلس نمایندگان حق پیشنهاد و اصلاح قوانین را دارد. سنا نقشی بازبینی کننده دارد و قوانین را از منظر مطابقت با ساختار حقوقی هلند بررسی می کند؛ زیرا در هلند دادگاه قانون اساسی وجود ندارد. مجلس نمایندگان ۱۵۰ عضو دارد که مستقیماً برای دوره ای چهارساله از طریق نظام نمایندگی تناسبی برگزیده می شوند. نمایندگان می توانند در صورت اختلاف با حزب خود، به عنوان مستقل در مجلس باقی بمانند یا به احزاب دیگر بپیوندند. سنا دارای ۷۵ عضو است که به طور غیرمستقیم توسط اعضای شوراهای استانی و از طریق نمایندگی تناسبی انتخاب می شوند. جلسات سنا به طور معمول هفته ای یک بار برگزار می شود و عضویت در آن به عنوان شغلی پاره وقت در نظر گرفته می شود. احزاب سیاسی. نظام تناسبی انتخابات و سابقهٔ تقسیمات اجتماعی در هلند موجب پیدایش نظام چندحزبی گسترده ای شده است. در حال حاضر احزاب زیر در مجلس نمایندگان حضور دارند: شورای ایالتی. شورای ایالتی مهم ترین نهاد مشورتی در روند قانون گذاری هلند است و همچنین عالی ترین مرجع رسیدگی به دعاوی اداری به شمار می رود. همهٔ لوایح پیشنهادی باید برای مشورت حقوقی به این شورا ارسال شوند. گرچه نظرات شورا الزام
آور نیستند، اما دولت موظف است به آن ها پاسخ دهد و معمولاً تأثیر زیادی بر روند بررسی قوانین در پارلمان دارند. رئیس اسمی شورا پادشاه است، اما ریاست عملی آن بر عهدهٔ معاون رئیس شورای ایالتی است. اعضای شورا معمولاً حقوق دانان، قضات، اساتید دانشگاه، یا سیاستمداران باتجربه هستند. ولیعهد هلند با رسیدن به سن قانونی، به صورت رسمی به عضویت این شورا درمی آید. قوه قضائیه. قوهٔ قضائیه هلند شامل ۱۱ دادگاه منطقه ای، ۴ دادگاه تجدیدنظر، ۳ دادگاه تجدیدنظر اداری (از جمله شورای ایالتی) و دیوان عالی کشور است. همهٔ قضات توسط دولت منصوب می شوند و تا سن بازنشستگی اجباری در ۷۰ سالگی در مقام خود باقی می مانند. دیوان عالی، عالی ترین مرجع در امور مدنی و کیفری است، در حالی که شورای ایالتی بالاترین مرجع در امور اداری است. شوراهای مشورتی. در سنت سیاست ورزی اجماعی هلند، دولت به طور گسترده ای از شوراهای مشورتی استفاده می کند که اعضای آن ها از میان دانشگاهیان، کارفرمایان، سندیکاهای کارگری و نمایندگان ذی نفع انتخاب می شوند. مهم ترین شورای مشورتی، شورای اجتماعی و اقتصادی (به هلندی: یا SER) است که نقش مهمی در تدوین سیاست های اقتصادی، اجتماعی و
مالی ایفا می کند. این شورا شامل نمایندگان تشکل های کارگری، کارفرمایی و اعضای منصوب دولت است. سازمان هایی که در SER نماینده دارند عبارت اند از: حکومت محلی. هلند دارای ۱۲ استان است که وظایفی مانند برنامه ریزی فضایی، سیاست گذاری بهداشتی و تفریحی را برعهده دارند. این استان ها همچنین نظارت بر شهرداری ها و شوراهای آب را نیز انجام می دهند. شورای استانی به طور مستقیم هر چهار سال یک بار انتخاب می شود و کمیسر پادشاه و هیئت اجرایی استان، قوهٔ اجرایی را تشکیل می دهند. در سطح محلی، ۳۴۲ شهرداری وجود دارند (تا سال ۲۰۲۳) که وظایفی چون آموزش، امنیت اجتماعی و برنامه ریزی شهری را انجام می دهند. شهردار توسط دولت منصوب می شود و همراه با معاونان منتخب شورا، هیئت اجرایی شهرداری را تشکیل می دهد. شهرهای بزرگ مانند آمستردام و روتردام به بخش های اداری کوچک تری ("stadsdelen") تقسیم شده اند. در جزایر کارائیب هلند، حکومت محلی توسط سه نهاد عمومی (شهرداری های ویژه) انجام می شود که خارج از ساختار استانی عمل می کنند. این نهادها شامل «فرماندار» ("gezaghebber") و اعضای هیئت اجرایی هستند که توسط شورای جزیره انتخاب می شوند. همچنین، شوراهای مستقل
آب ("waterschappen") مسئول مدیریت منابع آب داخلی، آب های زیرزمینی، سدها، کانال ها، خاکریزها و پُلدرها هستند. اعضای این شوراها از میان کشاورزان، شرکت ها، گروه های زیست محیطی و شهروندان انتخاب می شوند و اختیارات مالیاتی دارند. تاریخچهٔ سیاسی. سال های ۱۸۰۰ تا ۱۹۶۶. هلند از سال ۱۸۱۳ به صورت پادشاهی مشروطه اداره می شود و از ۱۸۴۸ به صورت دموکراسی پارلمانی درآمد. پیش از آن، این کشور بین سال های ۱۵۸۱ تا ۱۸۰۶ یک حکومت جمهوری داشت و سپس برای ۴ سال پادشاهی مستقل بود و سپس میان سال های ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۳ به خاک فرانسه ضمیمه شد. پیش از سال ۱۹۱۷، نظام انتخاباتی هلند مبتنی بر رای گیری دو مرحله ای و حق رأی بر پایه دارایی بود که فقط مردان مالک حق رأی داشتند. تحت تأثیر جنبش سوسیالیستی، این شرایط به تدریج آسان تر شد و در ۱۹۱۷ سیستم نمایندگی نسبی حزبی با حق رأی همگانی برای مردان و سپس در ۱۹۱۹ برای زنان نیز برقرار شد. تا سال ۱۹۶۶، سیاست هلند تحت سلطهٔ نظام ستون بندی اجتماعی بود. جامعه به چهار ستون اصلی مذهبی و ایدئولوژیک تقسیم می شد: کاتولیک ها، پروتستان ها، سوسیالیست ها و لیبرال ها. هر ستون دارای حزب سیاسی، رسانه، اتحادیه و حتی باشگاه
های ورزشی مستقل خود بود. این ستون ها در سطح بالا همکاری می کردند و دولت های ائتلافی متعددی را شکل می دادند. احزاب اصلی که در این دوران در انتخابات شرکت داشتند عبارت بودند از حزب سوسیالیست کارگر(PvdA)، حزب لیبرال محافظه کار به نام مردم برای آزادی و دموکراسی (VVD)، حزب کاتولیک مردم (KVP)، و دو حزب پروتستان محافظه کار به نام های حزب اتحاد تاریخی مسیحی (CHU) و حزب ضد-انقلاب (ARP). هیچ حزبی اکثریت مطلق را به دست نمی آورد و همکاری میان احزاب ضروری بود. از ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۴. در دههٔ ۱۹۶۰، احزاب جدیدی پدیدار شدند که بیشتر مورد حمایت رأی دهندگان جوان بودند. مهم ترین آن ها حزب سوسیال لیبرالیست به نام دموکرات های ۶۶ (D66) بود که خواهان دموکراتیزه کردن ساختارهای قدرت برای شکستن ستون بندی اجتماعی بود. در دههٔ ۱۹۷۰، سه حزب مسیحی سنتی به تدریج رأی خود را از دست دادند و سرانجام در سال ۱۹۷۷ در حزب جدید دموکرات مسیحی هلند (CDA) ادغام شدند. هم زمان، احزاب لیبرال و چپ گرا مانند D66 و حزب کارگر (PvdA) قدرت بیشتری پیدا کردند. در دههٔ ۱۹۸۰، هلند با بحران دولت رفاه مواجه شد. نرخ بالای بیکاری و رشد پایین اقتصادی باعث شد که دولت های وقت س
یاست هایی برای کاهش هزینه های اجتماعی و افزایش اشتغال اتخاذ کنند. به تدریج، اقتصاد احیا شد و کسری بودجه و بیکاری کاهش یافت. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، برخی از احزاب کوچک چپ گرا در حزب چپ سبز (GroenLinks) ادغام شدند. از ۱۹۹۴ تاکنون. در انتخابات ۱۹۹۴، حزب CDA به شدت تضعیف شد و برای نخستین بار، ائتلافی بدون مشارکت دموکرات مسیحی ها شکل گرفت. این ائتلاف شامل PvdA, D66 و حزب مردم برای آزادی و دموکراسی (VVD) بود که به ائتلاف «بنفش» معروف شد (ترکیبی از رنگ قرمز سوسیالیستی و آبی لیبرالی). دولت بنفش قوانین مترقی متعددی مانند ازدواج همجنس گرایان، سقط جنین و اتانازی را تصویب کرد و دوره ای از رشد اقتصادی پایدار را تجربه نمود. در انتخابات ۲۰۰۲، موجی از احساسات ضد مهاجرتی به رهبری پیم فورتاین و حزب جدیدش LPF (فهرست پیم فورتاین) سبب شد PvdA نیمی از کرسی هایش در مجلس نمایندگان هلند را از دست دهد. با ترور فورتاین، ائتلاف CDA–VVD–LPF تشکیل شد اما تنها ۸۷ روز دوام آورد. در سال های بعدی، احزاب جدیدی مانند حزب آزادی (PVV) به رهبری خیرت ویلدرس و فروم برای دموکراسی (FvD) با شعارهای ملی گرایانه و ضد اتحادیهٔ اروپا رشد کردند. هم زمان، ائتلاف
های چپ میانه مانند PvdA–VVD نیز در برخی دوره ها قدرت را به دست گرفتند. در انتخابات ۲۰۲۱، حزب VVD به رهبری مارک روته همچنان حزب اول باقی ماند. در سال ۲۰۲۳، کابینهٔ چهارم روته به دلیل اختلاف بر سر سیاست های مهاجرتی سقوط کرد و در انتخابات بعدی، PVV بیشترین کرسی ها را کسب کرد و ائتلاف راست گرا به رهبری دیک اسخوف (نخست وزیر فعلی) قدرت را به دست گرفت. بر پایهٔ شاخص دموکراسی V-Dem در سال ۲۰۲۳، هلند هفدهمین کشور دموکراتیک جهان بر اساس انتخابات شناخته شد. سیاست خارجی. سیاست خارجی هلند بر چهار محور اصلی استوار است: روابط فراآتلانتیک، ادغام اروپایی، توسعه بین الملل و حقوق بین الملل. این کشور از زمان جنگ جهانی دوم عضو سازمان های بین المللی مهمی چون سازمان ملل، ناتو و اتحادیهٔ اروپا شده است. اقتصاد هلند بسیار باز و متکی بر تجارت بین المللی است. از جمله مسائل بحث برانگیز در سیاست خارجی هلند، سیاست مبارزه با مواد مخدر با رویکرد نسبتاً آزادانه نسبت به مواد مخدر نرم است.
کریستوفر آلن رایت (متولد ۱۴ ژانویه ۱۹۶۵) یک مقام دولتی، مهندس و تاجر آمریکایی است که از سال ۲۰۲۵ به عنوان هفدهمین وزیر انرژی ایالات متحده خدمت می کند. او قبل از انتصاب به این مقام، مدیرعامل اجرایی شرکت لیبرتی انرژی، دومین شرکت بزرگ فرکینگ آمریکای شمالی بود و در هیئت مدیره شرکت اُکلو (Oklo Inc) که یک شرکت فناوری هسته ای است و شرکت یی ام ایکس رویالتی کورپ (EMX Royalty Corp) که یک شرکت کانادایی دارای بهره مالکانه حق استخراج از معدن و حقوق معدنی است، خدمت می کرد. در روز ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، رئیس جمهور دونالد ترامپ، رایت را به عنوان نامزد خود برای تصدی وزارت انرژی ایالات متحده معرفی کرد. در روز ۳ فوریه ۲۰۲۵، سنای ایالات متحده با ۵۹ رای موافق در برابر ۳۸ رای به او رای اعتماد داد. او در همان روز سوگند یاد کرد. او به عنوان یکی از اعضای کابینه ایالات متحده، پانزدهمین نفر در ردیف جانشینی ریاست جمهوری است. زندگی شخصی و دوران اولیه. رایت در سال ۱۹۶۵ به دنیا آمد و در کلرادو بزرگ شد. او مدرک لیسانس در رشته مهندسی مکانیک و مدرک کارشناسی ارشد در رشته مهندسی برق را از موسسه فناوری ماساچوست (MIT) گرفت. او دانشجوی کارشناسی ارشد مهند
سی برق در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و مؤسسه فناوری ماساچوست بود. رایت و همسرش لیز در شهر انگلوود، ایالت کلرادو زندگی می کنند.
در زبان شناسی، فراگیری () به تفاوتی اشاره دارد که برخی زبان ها میان دو نوع «ما» قائل می شوند: ما (شامل تو): یعنی گوینده و شنونده هر دو در آن «ما» هستند. ما (بدون تو): یعنی فقط گوینده و افراد دیگر (نه شنونده) در آن «ما» هستند. مثلاً فرض کنید من بگویم «ما می رویم». اگر شنونده هم با من می آید، می شود ما شامل تو. اگر شنونده نمی آید، می شود ما بدون تو. در فارسی چنین تفاوتی در شکل واژه «ما» وجود ندارد، اما در بعضی زبان ها (مثلاً فیجیایی یا زبان های بومی آمریکای جنوبی) این تفاوت با واژه های جداگانه نشان داده می شود. تعریف. به عبارتی زبان شناسانه، فراگیری به تمایز دستوری میان ضمیرها و صرف فعلی در شخص اول اشاره دارد که به صورت «مایِ فراگیر» و «مایِ اختصاصی» شناخته می شود. منظور از «مایِ فراگیر» آن است که شنونده را نیز در بر می گیرد، در حالی که «مایِ اختصاصی» به طور مشخص شنونده را کنار می گذارد. به عبارت دیگر، در برخی زبان ها دو واژهٔ متفاوت برای «ما» وجود دارد: یکی به معنی «من و تو (و شاید فرد یا افرادی دیگر)» و دیگری به معنی «من و فرد یا افرادی دیگر، اما نه تو». هرچند تصور چنین تمایزی در میان ضمیرهای دیگر، به ویژه در
شخص دوم (مثل تفاوت میان «تو» و «تو و دیگران») ممکن به نظر می رسد، اما وجود فراگیری در شخص دوم در زبان های طبیعی محل بحث است و شواهد روشنی از آن در دست نیست. در حالی که بسیاری زبان ها، مانند انگلیسی فاقد این ویژگی هستند، فراگیری در بسیاری از زبان های جهان دیده می شود. در فارسی دری افغانستان برای نمونه، عبارت «ما و شما» به شکل یک ضمیر، کاربرد زیادی دارد که منظور از آن «مایِ فراگیر»، یعنی گوینده و مخاطب با هم است. نخستین توصیف مکتوب از این تمایز توسط یک زبان شناس اروپایی در سال ۱۵۶۰ توسط دومینگو د سانتو توماس ارائه شد. او در اثر خود با عنوان «دستور یا هنر زبان عمومی سرخ پوستان قلمروهای پرو» که در وایادولید اسپانیا منتشر شد، به زبان های منطقهٔ پرو پرداخته بود. الگوی شماتیک. الگوهای فراگیری را می توان در قالب جدولی دو در دو خلاصه کرد: صرف شناسی. در برخی زبان ها، ضمیرهای سه گانهٔ شخص اول از ریشه هایی مستقل تشکیل شده اند. این موضوع در زبان چچنی دیده می شود که در آن، حالت مفرد به صورت " ()"، صورت اختصاصی " ()" و صورت فراگیر " ()" است. اما در برخی زبان های دیگر، این سه صورت ترکیب های ساده ای از اجزای قابل شناسایی هست
ند؛ مانند توک پیسین، نوعی کریول انگلیسی که در پاپوآ گینه نو صحبت می شود و در آن، صورت مفرد "mi"، صورت اختصاصی "mi-pela" و صورت فراگیر "yu-mi" (ترکیبی از "mi" و "yu" به معنای «تو») یا "yu-mi-pela" هستند. با این حال، گاهی تنها یکی از ضمیرهای جمع با صورت مفرد آن مرتبط است که می تواند هم برای صورت فراگیر و هم برای صورت اختصاصی صادق باشد. برای نمونه، در برخی گویش های چینی ماندارین، صورت فراگیر یا اختصاصی / ' شکل جمع ' ' («من») است، اما صورت فراگیر / ' ریشه ای جداگانه دارد. در زبان هادزا، صورت فراگیر "’one-be’e" شکل جمعِ مفردِ "’ono" ("’one-") به معنای «من» است، در حالی که صورت اختصاصی "’oo-be’e" ریشه ای جداگانه دارد . وجود دو واژهٔ جداگانه برای «من» که هر کدام در جمع به شکلی صرف شوند که تمایز فراگیری داشته باشند، امری نادر نیست. برای نمونه، در زبان ویتنامی، واژهٔ آشنای «من» (') در حالت جمع به صورت فراگیر «ما» (') در می آید، و واژهٔ رسمی تر یا سردترِ «من» (') به صورت اختصاصی «ما» (') صرف می شود. در زبان ساموآیی، شکل مفردِ صورت اختصاصی، واژهٔ عادی برای «من» است و صورت مفردِ فراگیر نیز می تواند به تنهایی به کار رود و
همان «من» معنا دهد، اما با بار معناییِ تقاضا یا فروتنی. در زبان کوناما در اریتره، تمایز میان صورت فراگیر و اختصاصیِ شخص اول در شکل های مثنای فعل، صورت های جمع، ضمیرهای مستقل و ضمیرهای ملکی نمود می یابد. تمایز در افعال. در زبان هایی که فعل ها برای شخص صرف می شوند – مانند زبان های بومی استرالیا و بسیاری از زبان های بومی قاره آمریکا – این تمایز می تواند در افعال نیز نمود یابد. برای نمونه، در زبان مالیسیت-پاساماکوئودی، «من/ما آن را داریم» به صورت زیر بیان می شود: در زبان تامیل، در مقابل، این دو ضمیر متفاوت دارای توافق یکسانی در فعل هستند. فراگیری در شخص اول. فراگیری در شخص اول در بسیاری از زبان های دراویدی، کارتوِلی و قفقازی شمالی رایج است، همچنین در زبان های بومی استرالیا و زبان های آسترونزیایی، و در زبان های شرق، جنوب و غرب آسیا، قاره آمریکا و برخی کریول ها نیز دیده می شود. برخی زبان های آفریقای جنوب صحرا مانند زبان فولانی نیز این تمایز را دارند. هیچ زبان اروپایی، جز در ناحیه قفقاز، از نظر دستوری این تمایز را نشان نمی دهد، هرچند برخی ساخت ها ممکن است از نظر معناشناسی فراگیر یا اختصاصی باشند. صورت های مفردِ فرا