Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بکت در فیلم () پروژه ای با هدف ساخت نسخه های سینمایی همهٔ نوزده نمایش نامهٔ تئاتر ساموئل بکت، به استثنای "الوتریا" بود. این کوشش با موفقیت به پایان رسید و نخستین فیلم ها در سال ۲۰۰۱ به نمایش درآمدند. ده تا از این فیلم ها در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۰۰ به نمایش درآمد و برخی از آنها در کانال ۴ تلویزیون پخش شدند. در ۶ فوریه ۲۰۰۲، این مجموعه برنده جایزه بهترین درام تلویزیونی در ششمین مراسم نمایش ساوت بانک در تئاتر ساووی لندن شد. این فیلم ها هرگز از اکران عمومی سینمایی برخوردار نشدند، اما در سپتامبر ۲۰۰۱، هر نوزده فیلم در مرکز باربیکان لندن به نمایش درآمدند. آنها همچنین در تعدادی ویدیو و در قالب دی وی دی منتشر شدند که شامل یک برنوشت و چندین ویژگی اضافی بود. یک ویدئوی مستند، با عنوان "مدخل را بررسی کنید: قرار دادن بکت در فیلم" (Check the Gate: Putting Beckett on Film) و به کارگردانی پیرس لیهان، در ۵ فوریه ۲۰۰۳ منتشر شد. این فیلم از نزدیک به کار پروژه می پرداخت.
جشنوارهٔ هلند قدیمی ترین و بزرگ ترین جشنوارهٔ هنرهای نمایشی در هلند است. جشنواره ژوئن هر سال در آمستردام برگزار می شود. جشنواره شامل تئاتر، موسیقی، اپرا و رقص مدرن است. در سال های اخیر، چندرسانه ای، هنرهای تجسمی، فیلم و معماری نیز به این جشنواره افزوده شده اند. اجراها در سالن های آمستردام مانند تئاتر شهر، اپرا، تالار کنسرت و تالار موسیقی و محل کارخانهٔ وسترگاس انجام می شوند. برنامه هم آثار معاصر و هم قطعات کلاسیک را شامل می شود که با آثار مدرن تلفیق شده اند. تاریخ. این جشنواره نخستین بار سال ۱۹۴۷ برگزار شد و برخی از هنرمندان و اجراکنندگان برتر جهان و همچنین هنرمندان کمتر شناخته شده در آن حضور دارند. اولین نمایش جهانی قابل توجه این جشنواره از "Helikopter-Streichquartett" اثر کارل هاینز اشتوکهاوزن بود. این جشنواره ماریا کالاس را در هلند معرفی کرد و همچنین اولین جشنواره ای بود که به سمفونیک بزرگ فرانک زاپا به نام «200 Motels - The Suites»، در سال ۲۰۰۰ با موفقیت ادای احترام کرد (پس از تلاش های ناموفق برای اجرای خود زاپا در جشنوارهٔ سال ۱۹۸۱). از سال ۲۰۰۵، این جشنواره شامل بخش های خارجی به نام های EarFuel ،EyeFuel
و MindFuel شد و به مخاطبان تازه ای گسترش یافت، از جمله کنسرت های غیرغربی موفق مانند ادای احترام آمال ماهر ستارهٔ مصری به ام کلثوم در سال ۲۰۱۰. پیر آئودی در سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۴ مدیر هنری جشنواره بود و پس از آن روث مکنزی جایگزین او شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41307534&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-03-05T06:00:21Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Q2020&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;افزودن برچسب &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41307536&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; میراث جهانی در اسلوونی تا ژانویه ۲۰۲۵ شامل ۵ اثر در کشور اسلوونی است. اسلوونی این کنوانسیون را در تاریخ ۵ نوامبر ۱۹۹۲ پذیرفت و از آن هنگام، مکان های طبیعی و فرهنگی آن دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. سایت های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان طور که در پیمان نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه ها، کتیبه ها، مجموعه های ساختمانی و محوطه های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی های فیزیکی و زیستی، شکل های زمین شناسی و زیستگاه گونه های در
خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می شود. همچنین مکان هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به شمار می روند. اسلوونی، پس از اعلام استقلال از یوگسلاوی در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱، این کنوانسیون را در ۵ نوامبر ۱۹۹۲ تصویب کرد. تا سال ۲۰۲۴، پنج سایت در اسلوونی در فهرست میراث جهانی قرار دارند و چهار سایت دیگر نیز در فهرست آزمایشی قرار گرفته اند. اولین سایتی که در اسلوونی به این فهرست اضافه شد، غارهای شکوجان بود که در دهمین جلسه یونسکو در سال ۱۹۸۶ به ثبت رسید.در دهه ۲۰۱۰، سه سایت دیگر اضافه شدند که همگی از نوع فراملی هستند: سکونت گاه های خشت چینی در ایگ، بخشی از سایت فراملی آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ در سال ۲۰۱۱،ایدرییا، به عنوان بخشی از سایت تراکنشی میراث جیوه. آلمادن و ایدرجا در سال ۲۰۱۲،و دو ذخیره گاه جنگلی، جنگل های دست نخورده کروکار و سنیژیک–ژدروکل در سال ۲۰۱۷، به عنوان بخشی از گسترش سایت جنگل های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا. جدیدترین سایتی که اضافه شده، آثار یوزه پلچنیک در لیوبلیانا در سال ۲۰۲۱ است. از این پنج سایت، غارهای شکوجان و جنگل های بکر بوک سایت های طبیعی هستند،
در حالی که سه سایت دیگر سایت های فرهنگی هستند، همان طور که با معیارهای انتخاب سازمان تعیین شده است. میراث جهانی. سایت ها با ده معیار فهرست می شوند. هر ورودی باید دست کم یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می توانند فهرستی از سایت های آزمایشی را نگهداری کنند که ممکن است برای نامزدی مورد بررسی قرار گیرند. نامزدی برای فهرست میراث جهانی فقط در صورتی پذیرفته می شود که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار گرفته باشد. تا سال ۲۰۲۱، اسلوونی ۴ سایت را در فهرست آزمایشی خود ثبت کرده است.
باربرا دلی بیکلند (؛ ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۱ – ۱۷ نوامبر ۱۹۷۲) شهروند ثروتمند آمریکایی بود که همسر سابق بروکس بیکلند (نوهٔ مخترع باکالیت یعنی لیو هندریک بیکلند) بود. او در لندن به دست پسرش آنتونی بیکلند با چاقوی آشپزخانه کشته شد. آنتونی در محل وقوع جنایت پیدا شد و بعداً به قتل خود اعتراف کرد و متهم شد. رابطه با فرزند. باربرا بیکلند با پسرش، آنتونی بیکلند، که همجنس گرا یا دوجنس گرا بود، رابطهٔ پیچیده ای داشت و ادعا می شود زنا با محارم داشته اند. بیکلند سعی کرد با استخدام روسپی ها برای داشتن رابطه جنسی با پسرش، او را اصلاح کند. پس از اینکه در اصلاح گرایش پسرش موفق نشد، هنگامی که این دو در تابستان ۱۹۶۸ پس از طلاق باربرا و بروکس در مایورکا زندگی می کردند، ادعا شده که باربرا با پسرش روابط نامشروع داشته است. آنتونی در دوران بلوغ بیش از پیش علائم اسکیزوفرنی با تمایلات پارانویا نشان داد و رفتار نامنظم او باعث نگرانی دوستان خانوادگی شد. او سرانجام به اسکیزوفرنی مبتلا شد. با این حال، پدرش در ابتدا اجازه نداد که او توسط روان پزشکان معالجه شود، حرفه ای که او معتقد بود «غیراخلاقی» است.
مارگرت وایت (؛ با نام خانوادگی پیشینِ بریگام) شخصیت تخیلی است که به دست نویسنده آمریکایی استیون کینگ در نخستین رمان ترسناک منتشرشده اش، "کری" (۱۹۷۴) خلق شده است. او هماورد اصلی داستان است. مارگرت برای دخترش کری مادری بدسرپرست است که در نهایت کری را فراتر از محدودیت هایش می کشاند. او یک متعصب مذهبی متوهم و از نظر ذهنی ناپایدار است که معتقد است تقریباً همه چیز از نظر خدا گناه است، به ویژه هنگامی که مربوط به آناتومی زن یا آمیزش جنسی باشد.
بوچیا () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۹ اوت تا ۵ سپتامبر ۲۰۲۴ در پایتخت فرانسه، پاریس برگزار شد. ۱۲۴ ورزشکار (۴۸ نفر در رویداد زنان، ۴۸ نفر در رویداد مران و ۲۸ نفر در رویداد آزاد) جواز حضور در این مسابقات را کسب کردند. این بازی ها در ورزشگاه موقت پورت دو ورسای برگزار شد. در این دوره برای نخستین بار، رویداد مجزایی برای زنان و مردان در نظر گرفته شده بود. در دوره های پیشین، زنان و مردان در قالب یک تیم به رقابت می پرداختند. در این دوره، قالب پیشین در بخش تیمی نمود پیدا کرده بود. روی هم رفته، چهار کلاس کلی برای زنان، چهار کلاس برای مردان، سه کلاس به صورت دونفره (یک مرد و یک زن) و یک کلاس تیمی برگزار شد که تعداد رویدادهای این رشته را به ۱۱ رساند. جدول مدال ها. جدول زیر به فهرست مدال آوران این ورزش در این دوره اشاره دارد. براساس جدول، هنگ کنگ با کسب سه مدال طلا بهترین تیم بود. روی هم رفته یازده رویداد برگزار شد که ۸ کشور توانستند در بخش های گوناگون به مدال طلا دست یابند. فرانسه میزبان بازی ها تنها یک مدال طلا کسب کرد.
لورل ان هستر (؛ ۱۵ اوت ۱۹۵۶ – ۱۸ فوریهٔ ۲۰۰۶) ستوان پلیس دفتر دادستانی شهرستان اوشن، نیوجرسی بود که در بستر مرگ درخواست تمدید مزایای بازنشستگی اش و انتقال آن به شریک خانگی اش را داشت. فعالیت او در فیلم کوتاه "ملک طلق" (۲۰۰۷) نمایش داده شد که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه گردید؛ در سال ۲۰۱۵ فیلم بلندی به همین نام اکران شد که در آن هستر به دست جولین مور به تصویر کشیده شد.
جان دیوید گاش (Johnny Gosch) (متولد ۱۲ نوامبر ۱۹۶۹ - ناپدید شده در ۵ سپتامبر ۱۹۸۲) پسر روزنامه رسانی در وست دی موین آیووا بود که بین ساعت ۶ تا ۷ صبح روز ۵ سپتامبر ۱۹۸۲ ناپدید شد. گمان می رود که او ربوده شده باشد. تصویر گاش یکی از نخستین تصاویری بود که به عنوان بخشی از کمپینی برای یافتن کودکان گمشده روی کارتن های شیر چاپ شد. تا سال ۲۰۲۴ هیچ فردی در این پرونده دستگیر نشده و این پرونده به عنوان یک پرونده حل نشده در نظر گرفته می شود، اما همچنان باز است. مادر او، نورین گاش ادعا کرده که جانی در سال ۱۹۹۷ از اسارت فرار کرده و همراه با مردی ناشناس به دیدار او آمده است. او گفته که پسرش به او گفته که قربانی یک شبکهٔ کودک آزاری بوده و پس از آنکه برای آن ها بیش از حد بزرگ شده، طرد شده است. او همچنین اظهار داشته که پسرش از ترس جانش، با هویت جعلی زندگی می کند و احساس امنیت برای بازگشت به خانه ندارد. پدرش، جان گاش، که از سال ۱۹۹۳ از نورین جدا شده، در مصاحبه های عمومی اعلام کرده که مطمئن نیست چنین ملاقاتی واقعاً رخ داده باشد. بسیاری گمان کرده اند که این ملاقات واقعاً اتفاق افتاده، اما فردی که نزد نورین آمده، شخص دیگری بوده که
خود را به جای جانی جا زده است. مقامات موفق به یافتن گاش یا تأیید ادعای نورین گاش نشده اند و سرنوشت او همچنان موضوعی برای گمانه زنی، نظریه های توطئه و نظریات مطرح شده مختلف است. ناپدید شدن. در صبح روز یکشنبه ۵ سپتامبر ۱۹۸۲ در حومهٔ وست دی موین، جانی گاش قبل از طلوع آفتاب خانه را ترک کرد تا کار توزیع روزنامههایش را آغاز کند. اگرچه معمولاً او پدرش را برای کمک بیدار می کرد، اما آن روز صبح تنها سگ خانگیشان، گرچن را با خود برد. سایر پسران روزنامه رسان بعدها گزارش دادند که او را در محل تحویل روزنامه دیده اند که در حال جمع آوری روزنامه هایش بوده است. این آخرین باری بود که چندین شاهد حضور او را تأیید کردند. پسر روزنامه رسانی به نام مایک گزارش داد که جانی را در حال صحبت با مردی چاق در یک خودروی آبی رنگ دیده است. شاهد دیگری به نام جان روسی، این مرد را در حال صحبت با جانی دیده و احساس کرده که «چیزی مشکوک به نظر می رسد». جانی به روسی گفته بود که آن مرد از او آدرس می پرسد و از روسی خواسته بود کمک کند. روسی به شماره پلاک نگاه کرده بود اما نتوانست آن را به خاطر بسپارد. او گفت: «همیشه امیدوارم نیمه شب بیدار شوم و آن شماره پل
اک را به وضوح ببینم، اما چنین چیزی رخ نداده است». روسی تحت هیپنوتیزم، بخشی از شماره پلاک و اینکه متعلق به شهرستان وارن آیووا بوده را به پلیس گفت. در حالی که جانی مسیرش را در خیابان شمالی ادامه می داد، یک پسر روزنامه رسان دیگر متوجه شد که مرد دیگری او را دنبال می کند. یکی از همسایه ها صدای محکم بسته شدن درب خودرو را شنید و یک خودروی فورد فیرمونت نقره ای را دید که با سرعت از محلی که واگن جانی پیدا شده بود، به سمت شمال حرکت می کرد. پدر و مادر جانی، جان و نورین گاش، تماس هایی از مشتریان دریافت کردند که از نرسیدن روزنامه هایشان شکایت داشتند. جان حدود ساعت ۶ صبح جستجوی مختصری در محله انجام داد و بلافاصله واگن پسرش را که پر از روزنامه بود، دو بلوک دورتر از خانه پیدا کرد. آن ها بلافاصله پلیس وست دی مورین را در جریان گذاشتند. نورین در کتاب خود "چرا جانی نمی تواند به خانه بگردد" از واکنش کُند پلیس و این سیاست که جانی را تا ۷۲ ساعت پس از ناپدید شدن، نمی توانستند به عنوان فرد گمشده ثبت کنند، به شدت انتقاد کرد. او تخمین زد که پلیس ۴۵ دقیقه پس از گزارش ناپدید شدن پسرش، به محل رسید. در ابتدا پلیس معتقد بود که جانی فرار کرده
است، اما بعدتر این نظر تغییر کرد و اعلام شد که احتمالاً ربوده شده است، اما انگیزه ای برای این آدم ربایی مشخص نشد. پلیس مدارک کمی یافت و هیچ مظنونی در این پرونده دستگیر نشد. چند ماه پس از ناپدید شدن جانی، نورین گاش گفت که پسرش در تولسا اوکلاهما دیده شده است؛ جایی که پسرش فریاد کمک سر داده و سپس توسط دو مرد کشیده و بُرده شده است. واقعهٔ کلاه برداری از خانوادهٔ گاش. در سال ۱۹۸۵ نورین گاش نامه ای از فردی به نام رابرت هرمان مایر دوم دریافت کرد که خود را به عنوان نگهبان یک باشگاه موتورسواران معرفی کرده بود. او ادعا کرد که پسرش توسط این گروه ربوده شده و به حلقهٔ برده داری کودکان فروخته شده است. اف.بی.آی. بعدها دریافت که مایر برای ارائهٔ اطلاعات ۱۱ هزار دلار از خانوادهٔ گاش دریافت کرده و ۱۰۰ هزار دلاش دیگر نیز درخواست کرده بود. او در مرز کانادا دستگیر و به جُرم کلاه برداری متهم شد. با وجود این، نورین گاش همچنان ادعاهای او را باور داشت و معتقد بود که اقدام اف.بی.آی. به اعتبار او و همسرش در پرداخت باج برای پسرشان لطمه زده است. پرونده های مرتبط احتمالی. در ۱۲ اوت ۱۹۸۴ یوجین مارتین، یک روزنامه رسان دیگر از منطقهٔ دی موی
ن تحت شرایطی مشابه ناپدید شد. در ۲۹ مارس ۱۹۸۶ مارک جیمز وارن آلن، پسری ۱۳ ساله به مادرش گفت که قصد دارد به خانهٔ دوستی که در همان خیابان زندگی می کند، برود. او هرگز به آنجا نرسید و دیگر دیده نشد. اگرچه ابتدا گزارش شده بود که آلن سومین پسر روزنامه رسانی است که در دههٔ ۱۹۸۰ در آیووا ناپدید شده، اما بعدها مشخص شد که او در زمان ناپدید شدن در مسیر توزیع روزنامه نبوده است. مقامات نتوانستند ارتباطی بین این سه پرونده پیدا کنند، اما نورین گاش ادعا کرد که چند ماه قبل از ناپدید شدن یوجین مارتین، یک کارگاه خصوصی به او هشدار داده بود که یک پسر روزنامه رسان دیگر در دومین آخر هفتهٔ اوت ۱۹۸۴ از جنوب دی موین ربوده خواهد شد. علاقهٔ عمومی و قوانین جدید. نورین گاش به دلیل انتقادهای شدید از نحوهٔ برخورد پلیس با پرونده های کودکان گمشده، به چهره ای ملی تبدیل شد. او بنیاد جانی گاش را تأسیس کرد و در مدارس و سمینارها دربارهٔ خطرات سوءاستفاده از کودکان صحبت کرد. او همچنین برای تصویب قانونی که پلیس را ملزم به اقدام فوری در موارد ناپدید شدن کودکان می کرد، تلاش کرد. این قانون در سال ۱۹۸۴ در آیووا تصویب شد و بعداً در هشت ایالت دیگر نیز اجر
ایی شد. این پرونده همچنان حل نشده باقی مانده و موضوع گمانه زنی های متعدد، نظریه های توطئه و تحقیقات مستقل قرار دارد.
دور تباهی (انگلیسی: Round the Decay) یک فیلم ترسناک مستقل آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی آدام نیومن است. این فیلم در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵ در ایالات متحده منتشر شد. خلاصه داستان. گروهی از گردشگران و شهروندان در یک روز به ظاهر عادی در دره نیوپورت در ایالت نیوهمپشایر مستقر می شوند، غافل از اینکه حضوری شیطانی در کمین است و…
حمیدرضا ترکاشوند (با نام هنری تُرکاش) خواننده و آهنگساز اهل ایران است. ترکاشوند چندین تک آهنگ منتشر کرده و آهنگ تیتراژ چند سریال و فیلم را نیز خوانده است. وی در ۳ فصل از عصر جدید مربی شرکت کنندگان در زمینهٔ موسیقی و خوانندگی بوده است. زندگی هنری. ترکاشوند از سال ۱۳۹۰ وارد صداوسیما شد. وی چندین تک آهنگ منتشر کرده و آهنگ تیتراژ چند سریال و فیلم را نیز خوانده است. او علاوه بر خوانندگی، در بازیگری تئاتر فعالیت کرده است. نمایش «۶۵۷» به نویسندگی محمد چرم شیر، کارگردانی شهرام گیل آبادی و سیما تیرانداز و امیر عظیمی که در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا شد، نمایش «عاشقانه ها» (۱۴۰۱) به نویسندگی محمد چرم شیر و بهمن عباس پور و کارگردانی شهرام گیل آبادی که در پردیس تئاتر شهرزاد اجرا شد، و پروژه نمایشی «کوچه عاشقی» (۱۴۰۳) به کارگردانی سید جلال الدین دری که در کاخ موزه سعدآباد اجرا شد، از جمله فعالیت های ترکاشوند در عرضه بازیگری تئاتر است. در یکی از اجراهای نمایش «کوچه عاشقی» ترکاشوند از روی سن تئاتر افتاد و بر اثر ضربه به سرش، از هوش رفت و دچار خونریزی شد. ترکاشوند در ۳ فصل از "عصر جدید" مربی شرکت کنندگان در زمینهٔ
موسیقی و خوانندگی بوده است. حضور وی در نقش مربی در "عصر جدید" با حاشیه هایی همراه بوده است. دیدگاه ها. ترکاشوند، از منتقدان موسیقی پاپ ایرانی است و آن را «فست فودی» توصیف کرده است. او معتقد است که خواننده های موسیقی پاپ ایرانی دچار توهم و خودبزرگ بینی هستند و در عین حال، به تقلید از خوانندگان دیگر می پردازند و صدای تازه ای ندارند. ترکاشوند، صداوسیما را مهم ترین رسانه برای حمایت از موسیقی نواحی نامیده است، که می تواند باعث شناساندن خوانندگان موسیقی نواحی به جامعه شود. ترکاشوند، تیتراژ اولیه پایتخت را خواندم ولی محسن تنابنده هر کاری کرد تا اسم مرا حذف کند! ترکاشوند، از مهران مدیری گلایه دارد که با وجود گرفتن مجوز صدای او را حذف کرده و خودش به جای او خوانده است. پیوند به بیرون. حمیدرضا ترکاشوند در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها
برق خورشیدی بالکنی یا سیستم خورشیدی بالکن یک سامانه فتوولتائیک کوچک برای تولید برق است. این سامانه شامل یک یا چند ماژول خورشیدی، یک اینورتر، یک کابل اتصال ولتاژ پایین و یک دوشاخه برای اتصال به مدار نهایی در شبکه برق یک مصرف کننده نهایی است. بالکن، کانکس، سقف گاراژ یا تراس اغلب به عنوان محل نصب این سامانه مورد استفاده قرار می گیرد. برق تولید شده را می توان بلافاصله استفاده کرد، برق بلااستفاده ناشی از اتصال مصرف کننده بدون پرداخت هیچ پاداشی به مالک آن، وارد شبکه عمومی می شود.در آلمان تا ماه اکتبر ۲۰۲۴، بیش از ۷۰۰٬۰۰۰ سیستم خورشیدی برق بالکن نصب شده بود.ایالات متحده که دارای بازار بالقوه ظرفیت ۵۷ گیگاواتی نیروگاه های خورشیدی بالکنی است، فاقد مقررات تدوین شده ای برای نصب چنین سیستم هایی است. بزرگ ترین مزیت این سیستم برای کاربران سهولت استفاده است. برخلاف نیروگاه خورشیدی پشت بامی که برای نصب به افراد حرفه ای نیاز دارد، یک سامانه خورشیدی بالکنی متشکل از پنل ها و یک سازه نصب است و می توان با بهره بردن از دستورالعمل های ارائه شده آن را نصب کرد. از جمله مزایای بهره بردن از سیستم خورشیدی بالکنی می توان به صرفه جویی در
هزینه، کاهش رد پای کربن، استقلال انرژی، نصب آسان، فضای کم و قابلیت جابجایی اشاره کرد. معایب به کارگیری این سیستم از قبیل وابستگی به نور خورشید، تولید برق محدود و هزینه صرف شده اولیه می باشد. پنل های خورشیدی بالکنی به خاطر تعداد کم و ابعاد کوچک قادر به تولید برق زیادی نیستند اما می توان از طریق آنها در هزینه برق برخی از لوازم خانگی صرفه جویی کرد.
آشپزی کالیفرنیا یک جنبش غذایی است که در کالیفرنیای شمالی سرچشمه گرفته است. این آشپزی بر روی غذاهایی تمرکز دارد که با مواد محلی و پایدار با توجه به فصلی بودن و تأکید بر وفور و فراوانی منطقه تولید می شوند. غذا از نظر تاریخی آشپز محور است. آلیس واترز از رستوران شه پانیس یک نمونه نمادین از این نظر است. غذاها و وعده های غذایی با چربی اشباع شده کم و مملو از سبزیجات و میوه های به همراه گوشت بدون چربی و غذاهای دریایی از سواحل کالیفرنیا اغلب این سبک را تعریف می کنند. اصطلاح «آشپزی کالیفرنیا» در نتیجه حرکات آشپزی در دهه های آخر قرن بیستم به وجود آمد و نباید با غذاهای سنتی کالیفرنیا اشتباه شود. غذاهای ترکیبی کالیفرنیا تحت تأثیر آشپزیی فرانسوی، آشپزیی آمریکایی، آشپزی ایتالیایی، آشپزیی مکزیکی، آشپزیی چینی و سایر فرهنگ های غذایی قرار گرفته است.
شکوه یک پدیده دیداری است که شبیه هاله یک تمثال قدیس در اطراف سایه سر ناظر است که در اثر برخورد نور خورشید یا (به ندرت) مهتاب با قطرات ریز آب که مه یا ابرها را تشکیل می دهند، ایجاد می شود. شکوه متشکل از یک یا چند حلقه متحدالمرکز و متوالی کم نور است که هر یک از بیرون قرمز و به سمت مرکز مایل به آبی است. به دلیل ظاهر آن، گاهی این پدیده با رنگین کمان دایره ای اشتباه گرفته می شود، اما دومی قطر بسیار بیشتری دارد و در اثر فرآیندهای فیزیکی مختلف ایجاد می شود. شکوه ها به دلیل تداخل امواج نوری که درون قطرات کوچک شکسته می شوند، به وجود می آیند. ظاهر و مشاهده. بسته به شرایط (مانند یکنواختی اندازه قطرات در ابرها)، یک یا چند حلقه شکوه قابل مشاهده است. حلقه ها به ندرت کامل می شوند و با سایه بیننده قطع می شوند. اندازه زاویه ای درونی و درخشان ترین حلقه بسیار کوچکتر از رنگین کمان است، حدود ۵ درجه تا ۲۰ درجه، بسته به اندازه قطرات. در شرایط مناسب، یک شکوه و یک رنگین کمان می تواند به طور همزمان رخ دهد. «شکوه ها را می توان در کوه ها و دامنه ها، از هواپیما و در مه دریا و حتی در داخل خانه مشاهده کرد.» مانند یک رنگین کمان، شکوه های فض
ای باز بر روی نقطه پادخورشیدی (یا در مورد ماه، ضدقمری) متمرکز هستند که با سایه سر ناظر مطابقت دارد. از آنجایی که این نقطه کاملاً مخالف موقعیت خورشید (یا ماه) در آسمان است، معمولاً در زیر افق ناظر قرار می گیرد به جز هنگام طلوع و غروب خورشید (یا ماه). شکوه در فضای باز معمولاً از هواپیما مشاهده می شود. در مورد دوم، اگر هواپیما به اندازه ای پایین پرواز کند که سایه آن بر روی ابرها قابل مشاهده باشد، شکوه همیشه آن را احاطه کرده است. گاهی به آن "شکوه خلبان" می گویند. در سال ۲۰۲۴، ستاره شناسان پیشنهاد کردند که وجود شکوه ممکن است مشاهدات خاصی از سیاره فراخورشیدی واسب ۷۶بی را توضیح دهد. اگر بتوان این تفسیر را تأیید کرد، اولین پدیده شکوه مانند فراخورشیدی خواهد بود که کشف شد. شبح بروکن. وقتی از یک کوه یا ساختمان بلند نگریسته می شود، شکوه ها اغلب در ارتباط با یک «شبح بروکن» () دیده می شوند: سایه ای که ظاهراً بسیار بزرگ شده یک ناظر است که (وقتی خورشید کم است) روی ابرهای زیر کوهی که بیننده روی آن ایستاده است، انداخته می شود. این نام از بروکن، بلندترین قله رشته کوه هارتس در آلمان گرفته شده است. از آنجا که قله بالاتر از سطح اب
ر است و منطقه اغلب مه آلود است، شرایط مساعد برای ایجاد سایه بر روی یک لایه ابر رایج است. سایه های غول پیکری که به نظر می رسید خودبه خود به دلیل حرکت لایه ابر حرکت می کنند (این حرکت بخشی دیگر از تعریف شبح بروکن است) و با شکوه احاطه شده بودند، ممکن است به شهرت کوه های هارتس به عنوان پناهگاه جادوگران و ارواح شیطانی کمک کرده باشند. در فاوست گوته، بروکن بلوکسبرگ نامیده می شود و محل بزم جادوان در شب والپورگیس است. هاله اویوآ. قبل از اولین گزارش ها از این پدیده در اروپا، دو عضو مأموریت ژئودزیک فرانسه در استوا، آنتونیو د اویوآ و پیر بوگر، گزارش دادند که در حین قدم زدن در نزدیکی قله کوه پامبامارکا ()، در رشته کوه های آند اکوادور، سایه های خود را دیدند که بر روی ابری پایین تر، با یک «هاله یا سایه شکوه» دایره ای در اطراف ناظر مشاهده کردند. اولوا اشاره کرد که:شگفت انگیزترین چیز این بود که از شش یا هفت نفری که حضور داشتند، هر یک آن پدیده را فقط در اطراف سایه سر خود می دید و در اطراف سر دیگران چیزی نمی دید.سپس به این «هاله اولوا» یا «هاله بوگر» می گفتند. اولوآ گزارش داد که شکوه ها توسط یک حلقه بزرگتر از نور سفید احاطه شده
بودند که امروزه کمان مه نامیده می شود. در موارد دیگر، او طاق هایی از نور سفید را مشاهده کرد که توسط نور ماه منعکس شده بود، که توضیح آن ناشناخته است، اما ممکن است مربوط به هاله های بلور یخ باشد. نظریه. نظریه های مدرن نور که برای اولین بار توسط آنری پوانکاره در سال ۱۸۸۷ توصیف شد، قادرند پدیده شکوه ها را از طریق تکانه زاویه ای پیچیده (چرخش) میدان الکترومغناطیسی یک موج نوری توضیح دهند و نیازی به نظریه های کوانتومی ندارند. خلاصه ای از پدیده های رنگین کمان در سال ۱۹۷۷ در ساینتیفیک آمریکا ارائه شد و بیان می کند:این خوشحال کننده است که در نظریه ظریف اما به ظاهر انتزاعی تکانه زاویه ای پیچیده توضیحی برای این دو پدیده طبیعی [شکوه ها و رنگین کمان های مرتبه دهم] کشف کنیم، و در آنجا پیوند غیرمنتظره ای بین آنها پیدا کنیم. اچ. ام نوسنزویگ (H.M Nussenzveig)بیشتر کارهای قرن بیستم در مورد پدیده رنگین کمان و شکوه بر تعیین شدت صحیح نور در هر نقطه از پدیده متمرکز شده است که به نظریه های کوانتومی نیاز دارد. در سال ۱۹۴۷، ستاره شناس هلندی، هندریک سی ون دو هالست، پیشنهاد کرد که امواج سطحی درگیر هستند. او حدس زد که روشنایی حلقه های رنگ
ی شکوه ناشی از تداخل دو پرتوی بین امواج سطحی مسیر «کوتاه» و «طولانی» است - که توسط پرتوهای نور وارد قطرات در نقاط کاملاً مخالف ایجاد می شود (هر دو پرتو یک بازتاب داخلی دارند). نظریه ای توسط فیزیکدان برزیلی هرچ مویس نوسنزوایگ () پیشنهاد می کند که انرژی نوری که توسط یک شکوه بازتاب می شود، بیشتر از تونل زنی موج کلاسیک (مترادف در مقاله با جفت موج ناپایدار) سرچشمه می گیرد، که برهم کنشی بین یک موج نوری ناپایدار است که در امتداد سطح قطره و امواج حرکت می کند. در فرهنگ. سی تی آر ویلسون در حین کار به عنوان ناظر موقت در ایستگاه هواشناسی بن نویس شکوهی را دید. او با الهام از این منظره چشمگیر، تصمیم گرفت دستگاهی برای ایجاد ابرها در آزمایشگاه بسازد تا بتواند شکوهی مصنوعی و در مقیاس کوچک بسازد. کار او مستقیماً به اتاقک ابر منتهی شد، دستگاهی برای تشخیص پرتو یونیزان که برای آن او و آرتور کامپتون جایزه نوبل فیزیک را در سال ۱۹۲۷ دریافت کردند. در چین، این پدیده را نور بودا (یا هاله) می نامند. اغلب در کوه های مرتفع پوشیده از ابر، مانند هوانگشان و کوه امی مشاهده می شود. سوابق این پدیده در کوه امی به سال ۶۳ پس از میلاد برمی گردد. ها
له رنگارنگ همیشه سایه خود ناظر را احاطه کرده است و بنابراین اغلب برای نشان دادن روشنگری شخصی ناظر (مرتبط با بودا یا الوهیت) گرفته می شد. شکوه های تلطیف شده گهگاه در نشان شناسی غربی ظاهر می شوند. دو شکوه بر روی نشان بزرگ ایالات متحده آمریکا ظاهر می شود: شکوهی که از میان ابرها در حال شکستن خوشه ای از ۱۳ ستاره در جلو، و شکوهی در اطراف چشم جهان بین است که بر هرم ناتمام در پشت آن غلبه می کند.
یول راث (؛ زادهٔ ) مدیرعامل در زمینه فناوری است که اکنون به عنوان مدیر بخش امنیت و اعتماد گروه مچ کار می کند. وی قبلتر مدیر بخش امنیت و اعتماد توییتر تا نوامبر ۲۰۲۲ بود و بعد از خرید توئیتر توسط ایلان ماسک استعفا داد. راث یک fellow در دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) است.
دیوید هاگ (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از نایب رئیسان کمیته ملی دموکرات آمریکا است که در ۲۰۲۵ به این سمت انتخاب شد. هاگ بعد از فعالیت جهت محدودسازی قوانین کنترل سلاح در آمریکا مشهور شد. وی از بازماندگان تیراندازی در دبیرستان استونمن داگلاس است که پس از این تیراندازی، تظاهرات و بایکوت های متعددی را رهبری کرده است. وی همراه با خواهرش لورن هاگ کتاب «هشتگ هیچگاه دوباره» (#NeverAgain) را نگاشت که به فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز رسید. همچنین وی یکی از صد شخص بانفوذ سال ۲۰۱۸ به اتنخاب مجله تایم (تایم ۱۰۰) بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه حقوق بشر رابرت اف. کندی شده است.
حمله بر میتصوا یک حمله در امنیت لایه انتقال (SSL/TLS) است که از استفاده از رمزنگاری آر سی ۴ با کلیدهای ضعیف استفاده می کند. با اینکه این حمله فقط می تواند می تواند حول و حوش ۱۰۰ بایت اول انتقال را رمزگشایی کند، این به اندازه ای مخرب هست که بتوان از آن در موارد بعدی استفاده کرد (با استخراج رمز از بایت های اولیه). این حمله بر این اساس بر میتصوا نامیده شده است چرا که بر میتصوا در سیزده سالگی شخص جشن گرفته می شود و این حمله از ضعفی امنیتی استفاده می کند که سیزده سال قدمت دارد.
دیلان لولین (؛ زادهٔ ) بازیگر است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هالیوکس"، "بسامد"، "دختران دری"، پسران بزرگ اشاره کرد.
داستان لیزی () یک مینی سریال درام وحشت روان شناختی آمریکایی است که بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر استیون کینگ به سال ۲۰۰۶ ساخته شده است. این مینی سریال توسط کینگ نوشته شده و توسط پابلو لارائین کارگردانی شده است. "داستان لیزی" با بازی جولین مور و کلایو اوون، در ۴ ژوئن ۲۰۲۱ از اپل تی وی پلاس نمایش داده شد. منتقدان نظرات ضد و نقیضی به آن دادند.