Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تاریخچه پرتودرمانی یا رادیوتراپی را می توان به آزمایش هایی نسبت داد که بلافاصله پس از کشف پرتو ایکس (۱۸۹۵) انجام شد، زمانی که نشان داده شد قرار گرفتن در معرض تابش باعث سوختگی هایپوستی می شود. پزشکان شروع به استفاده از برق درمانی و اشاروتیک برای درمان رشدها و ضایعاتی کردند که توسط بیماری هایی مانند لوپوس، کارسینوم سلول بازال و اپیتلیوما ایجاد می شدند. عموماً اعتقاد بر این بود که تابش دارای خواص باکتری کشی است، بنابراین وقتی رادیوم کشف شد، علاوه بر درمان های مشابه با پرتو ایکس، به عنوان افزودنی به درمان های پزشکی برای بیماری هایی مانند سل که در آنها باسیل های مقاوم وجود داشت نیز استفاده می شد. علاوه بر این، از آنجا که مشخص شد در آب های چشمه های آب گرم، تشعشع وجود دارد و به خاطر قدرت درمانی شان مشهور هستند، به عنوان یک نوش دارو برای انواع بیماری ها در پزشکی قانونی و کلاهبرداری در حوزه سلامت به بازار عرضه می شد. علم پزشکی معتقد بود که دوزهای کم تشعشع هیچ آسیبی نمی رساند و اثرات مضر دوزهای زیاد موقتی است. استفاده گسترده از رادیوم در پزشکی زمانی پایان یافت که مشخص شد تحمل فیزیکی بدن کمتر از حد انتظار است و قرار گرف
تن در معرض آن باعث آسیب های طولانی مدت به سلول ها می شود که می تواند تا ۴۰ سال پس از درمان به صورت سرطان بروز کند. استفاده از تابش امروزه همچنان به عنوان درمانی برای سرطان در پرتودرمانی ادامه دارد. توسعه اولیه پرتودرمانی (۱۸۹۵–۱۹۰۵). خواص تپرتونگاری کشف شد و کاربردهای عملی آن ها در تحقیقات و تشخیص بیماری ها بلافاصله آشکار گردید، و به زودی استفاده از آن ها در زمینه پزشکی گسترش یافت. از اشعه ایکس برای تشخیص شکستگی استخوان ها، بیماری قلبی و سل استفاده می شد. روش های نوآورانه ای برای اهداف تشخیصی مختلف ابداع شد، مانند پر کردن حفره های گوارشی با بیسموت که امکان مشاهده آن ها از طریق بافت و استخوان را فراهم می کرد. کشف پتانسیل درمانی پرتودرمانی. در طول کارهای عملی اولیه و تحقیقات علمی، آزمایش کنندگان متوجه شدند که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ایکس باعث التهاب و به ندرت آسیب به بافت پوست می شود. این اثر بیولوژیکی توجه لئوپولد فروند و ادوارد شیف را جلب کرد که تنها یک یا دو ماه پس از اعلام رونتگن پیشنهاد دادند از اشعه ایکس در درمان بیماری ها استفاده شود. تقریباً همزمان، امیل گروبه از شیکاگو که احتمالاً اولین پزشک
آمریکایی بود که در سال ۱۸۹۶ استفاده از اشعه ایکس را برای درمان سرطان آغاز کرد، در شیکاگو آزمایش هایی پیرامون کاربردهای پزشکی اشعه ایکس انجام داد. در آن زمان، اشکاروتیک ها قبلاً برای درمان بدخیمی های پوستی از طریق سوختگی های خورنده استفاده می شدند و برق درمانی نیز به منظور تحریک بافت پوست مورد آزمایش قرار گرفته بود. [ "" ] اولین تلاش برای درمان با اشعه ایکس توسط ویکتور دسپین، پزشک فرانسوی، انجام شد که از آن برای بیماری مبتلا به سرطان معده استفاده کرد. در سال ۱۸۹۶، او مقاله ای با نتایج منتشر کرد: یک درمان یک هفته ای با کاهش درد و کاهش اندازه تومور همراه بود، اگرچه این مورد در نهایت کشنده بود. نتایج قطعی نبود، زیرا بیمار همزمان تحت درمان های دیگری نیز قرار می گرفت. اولین آزمایش فروند یک شکست غم انگیز بود. او برای ایجاد موزدایی، اشعه ایکس را به یک خال پوستی اعمال کرد و یک زخم عمیق ایجاد شد که در برابر درمان بیشتر با اشعه مقاوم بود. اولین درمان موفق توسط شیف، که با فروند همکاری می کرد، در مورد لوپوس ولگاریس انجام شد. یک سال بعد، در سال ۱۸۹۷، این دو گزارشی از موفقیت خود منتشر کردند و این امر باعث آزمایش های بیشتر
در درمان های اشعه ایکس شد. پس از آن، آنها در سال ۱۸۹۸ درمان موفقیت آمیزی برای لوپوس اریتماتوس انجام دادند. این ضایعه به شکل رایجی به نام «لکه پروانه ای» بود که در دو طرف صورت ظاهر می شد و شیف برای مقایسه اثرات، پرتودرمانی را فقط به یک طرف صورت اعمال کرد. ظرف چند ماه، مجلات علمی مملو از گزارش هایی از درمان موفقیت آمیز انواع مختلف بدخیمی های بافت پوست با اشعه ایکس شدند. در سوئد، ثور استنبک نتایج اولین درمان های موفقیت آمیز کارسینوم سلول بازال و اپیتلیوم را در سال ۱۸۹۹ منتشر کرد که بعداً در همان سال توسط تاگه شوگرن تأیید شد. کمی بعد، یافته های آنها توسط تعدادی دیگر از پزشکان تأیید شد. نیلز فینسن و فتوتراپی. نیلز فینسن، یک پزشک فاروئی-دانمارکی، در آن زمان به اثرات بیولوژیکی نور علاقه مند شده بود. او مقاله ای منتشر کرد. («دربارهٔ اثرات نور بر پوست») در سال ۱۸۹۳. با الهام از این کشف که پرتوهای ایکس می توانند اثرات درمانی داشته باشند، او تحقیقات خود را به بررسی پرتوهای نور هدایت شده گسترش داد. در سال ۱۸۹۶، او مقاله ای در مورد یافته های خود منتشر کرد. ("استفاده از پرتوهای نور شیمیایی متمرکز در پزشکی"). فینسن کشف کرد
که لوپوس در صورت جداسازی توسط سیستمی از کریستال های کوارتز، با پرتوهای فرابنفش قابل درمان است و پس از آن لامپی برای جداسازی پرتوها ساخت. لامپی که به لامپ فینسن معروف شد، به طور گسترده در نوردرمانی مورد استفاده قرار گرفت و مشتقات آن هنگام آزمایش انواع دیگر رادیوتراپی مورد استفاده قرار گرفت. اصلاحاتی در طرح اولیه فینسن انجام شد و رایج ترین شکل های آن در لامپ فینسن-رین و لامپ فینسن-لومهولت یافت شد. تا سال ۱۹۰۵، تخمین زده می شد که ۵۰ درصد از موارد لوپوس با روش های فینسن با موفقیت درمان می شدند. فینسن خیلی زود به خاطر تحقیقاتش جایزه نوبل دریافت کرد. رونتگنوتراپی (درمان با اشعه رونتگن). از آزمایش های درمانی اولیه، حوزه جدیدی از درمان با اشعه ایکس متولد شد که به نام ویلهلم رونتگن، کاشف اشعه ایکس، "رونتگنوتراپی" نامیده می شود. هنوز مشخص نبود که اشعه ایکس چگونه بر روی پوست عمل می کند؛ با این حال، به طور کلی توافق بر این بود که ناحیه آسیب دیده از بین می رود یا تخلیه یا جذب می شود. تا سال ۱۹۰۰، چهار دسته مشکل به طور گسترده ای با اشعه ایکس درمان می شدند که بر اساس پنج دسته بندی اولیه ای بود که توسط فروند ارائه شده بود: ع
لاوه بر این، اشعه ایکس با موفقیت در سایر موارد کارسینوم به کار گرفته شد، آزمایش هایی در درمان سرطان خون انجام شد و به دلیل خواص باکتری کشی احتمالی، پیشنهادهایی برای استفاده از آن در بیماری هایی مانند سل وجود داشت. آزمایش هایی نیز با استفاده از اشعه ایکس برای درمان صرع انجام شد که قبلاً به صورت تجربی با جریان های الکتریکی درمان شده بود. توسعه بیشتر و استفاده از رادیوم (۱۹۰۵–۱۹۱۵). به دلیل هیجان ناشی از این درمان جدید، مقالات مربوط به اثرات درمانی اشعه ایکس اغلب در مورد تمایل به درمان بیماری های مختلف اغراق می کردند. گزارش هایی مبنی بر اینکه در برخی موارد، درمان، شرایط برخی از بیماران را بدتر می کند، به نفع خوش بینی امیدوارانه نادیده گرفته می شد. هنری جی. پیفارد از این پزشکان به عنوان «دیوانگان پرتودرمانی» و «رادیوگرافترها» یاد می کرد. مشخص شد که اشعه ایکس فقط در موارد خاصی از نوع سلول بازال اپیتلیوم قادر به درمان است و در سرطان بدخیم بسیار غیرقابل اعتماد است و آن را جایگزین مناسبی برای جراحی نمی کند. در بسیاری از موارد درمان، سرطان پس از مدتی عود می کرد. آزمایش های اشعه ایکس در سل ریوی بی فایده بود. گذشته از ا
ینکه حرفه پزشکی اعتماد خود را به توانایی درمان با اشعه ایکس از دست داد، عموم مردم به طور فزاینده ای آن را به عنوان یک نوع درمان خطرناک می دیدند. این منجر به دوره ای از بدبینی در مورد استفاده از اشعه ایکس شد که از حدود سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۰ یا ۱۹۱۲ ادامه داشت. رادیوتراپی. کمی پس از کشف رادیوم در سال ۱۸۹۸ توسط پیر و ماری کوری، گمانه زنی هایی در مورد اینکه آیا می توان از این تابش برای درمان به همان روشی که از اشعه ایکس استفاده می شود، استفاده کرد، وجود داشت. اثر فیزیولوژیکی رادیوم برای اولین بار در سال ۱۹۰۰ توسط اتو والکهوف مشاهده شد، و بعداً با آنچه که به عنوان «سوختگی بکرل» شناخته می شود، تأیید شد. در سال ۱۹۰۱، هنری بکرل یک لوله رادیوم را در جیب جلیقه خود قرار داد که برای چند ساعت در آن باقی مانده بود. یک یا دو هفته پس از آن، التهاب شدیدی در پوست او در زیر جایی که رادیوم نگهداری می شد، ایجاد شد. ارنست بسنیه، متخصص پوست، پوست را معاینه کرد و اظهار داشت که این به دلیل رادیوم است، که منجر به آزمایش هایی توسط کوری شد که آن را تأیید کرد. بسنیه استفاده از رادیوم را برای درمان با همان اهداف اشعه ایکس و اشعه ماوراء بنفش پی
شنهاد کرد. بکرل برای این منظور در سال ۱۹۰۱ مقداری رادیوم به هنری-الکساندر دانلوس از بیمارستان سن لویی در پاریس قرض داد دانلوس با موفقیت چند مورد لوپوس را با مخلوطی از رادیوم و کلرید باریم درمان کرد. آزمایش های بیشتر رادیوم درمانی آغاز شد، هرچند با سرعتی بسیار کندتر از آزمایش هایی که از اشعه ایکس استفاده می کردند، زیرا رادیوم گران و دشوار بود. پرتودرمانی امروزی (۱۹۳۵ تاکنون). «پرتودرمانی» که به عنوان استفاده از تابش الکترومغناطیسی یا ذرات در درمان پزشکی تعریف می شود، دارای ۳ شاخه اصلی است: پرتودرمانی خارجی (تله تراپی)، درمان موضعی-منطقه ای (مانند براکی تراپی (پرتودرمانی با منبع مهر و موم شده)، رادیوتراپی داخلی انتخابی (SIRT)، ابلیشن رادیوفرکانسی، ابلیشن مایکروویو و درمان نوری) و درمان سیستمیک (یعنی درمان رادیودارویی، مانند درمان با رادیولیگاند و درمان با منبع بدون مهر و موم)). سه شاخه از رادیولوژی با این سه حوزه درمانی سروکار دارند: پرتودرمانی انکولوژی (تله تراپی و براکی تراپی)، رادیولوژی مداخله ای / انکولوژی مداخله ای (پرتودرمانی داخلی انتخابی (SIRT)، درمان موضعی-منطقه ای با استفاده از ابلیشن RF و ابلیشن مایک
روویو) و رادیولوژی هسته ای / پزشکی هسته ای (با استفاده از درمان رادیودارویی (RPT) و منابع بدون مهر و موم سیستمیک). ذرات درمانی مورد خاصی از «پرتودرمانی» است که در آن از «ذرات اتمی ساطع شده» (مانند الکترون ها، پروتون ها یا نوترون ها) برای انتقال انرژی در درمان استفاده می شود. ذرات درمانی به طور گسترده در رادیولوژی هسته ای / پزشکی هسته ای (عوامل درمانی رادیودارویی مبتنی بر ذرات آلفا، ذرات بتا یا الکترون های اوژه هستند) و تا حدودی در پرتودرمانی انکولوژی (الکترون درمانی خارجی و روش های نوظهور اخیر برای پروتون درمانی خارجی) استفاده می شود. رادیولوژی هسته ای / پزشکی هسته ای در انتقال داخلی ذرات درمانی تخصص دارد، در حالی که پرتودرمانی انکولوژی در انتقال خارجی و موضعی ذرات درمانی تخصص دارد. پرتودرمانی حین عمل یا IORT نوع خاصی از پرتودرمانی است که بلافاصله پس از برداشتن سرطان از طریق جراحی انجام می شود. این روش در سرطان سینه (پرتودرمانی حین عمل TARGeted یا TARGIT)، تومورهای مغزی و سرطان های رکتوم به کار گرفته شده است. ید رادیواکتیو که از سال ۱۹۴۱ برای درمان بیماری های تیروئید استفاده شده است، امروزه عمدتاً در درمان پر
کاری تیروئید (پرکاری تیروئید) و برخی از انواع سرطان تیروئید که ید را جذب می کنند، به کار می رود. درمان شامل ایزوتوپ مهم ید ، ید-۱۳۱ (۱۳۱I)، که اغلب به سادگی «رادیواید» نامیده می شود، می باشد (اگرچه از نظر فنی همه ایزوتوپ پرتوزا ید، رادیوید هستند؛ به ایزوتوپ های ید مراجعه کنید).
آشوب (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر عاشقانه جاسوسی به نویسندگی جونگ سو کیونگ، به کارگردانی کیم هی وون و با بازی گانگ دونگ وون و جون جی هیون است. این مجموعه از ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ از طریق دیزنی پلاس و هولو منتشر خواهد شد. خلاصه داستان. این مجموعه حول محور یک دیپلمات کارکشته که سابقاً سفیر ایالات متحده بوده و بک سانگ هو (گانگ دونگ وون)، یک مزدور سابق و مأمور ویژه بین المللی با ملیتی مرموز می چرخد. این دو در مأموریتی مشترک تلاش می کنند تا حقیقت مربوط به یک حمله مرگبار را کشف کنند؛ حمله ای که می تواند ثبات شبه جزیره کره را به خطر بیندازد. تولید. این مجموعه نتیجهٔ همکاری میان هو میونگ هِنگ، کارگردان فیلم های "قانون شکنان ۴: مجازات" و "شکارچیان ویران شهر" (۲۰۲۴)، و کیم هی وون، کارگردان آثاری چون "وینچنزو" (۲۰۲۰)، "زنان کوچک" (۲۰۲۲) و "ملکهٔ اشک ها" (۲۰۲۴) است. نویسندگی این مجموعه را جونگ سو کیونگ برعهده دارد که پیش تر فیلم نامه های "تصمیم جدایی" (۲۰۲۲)، "مادر" (۲۰۱۸) و "زنان کوچک" (۲۰۲۲) را نوشته بود. این پروژه با همکاری ایمجنیرز، شورانرز، استودیو ای ای و مدرسه اکشن سئول تولید شده است. همچنین، جونگ جه ای
ل و دالپالان به عنوان کارگردانان موسیقی این مجموعه فعالیت می کنند. انتشار. این مجموعه قرار است به صورت بین المللی از طریق دیزنی پلاس و در ایالات متحده از طریق هولو منتشر شود. سه قسمت نخست در روز چهارشنبه، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر خواهند شد. پس از آن، هر چهارشنبه دو قسمت جدید پخش می شود و در مجموع شامل ۹ قسمت خواهد بود.
بویز تو پلنت (؛ ) یک برنامه رقابتی واقع نمای بقا محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۵ است که توسط ام نت ساخته شده است. این برنامه برای نخستین بار در ۱۷ و ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۵ ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) از شبکهٔ ام نت پخش شد. این برنامه به عنوان دنباله ای برای برنامه های پیشین "گرلز پلنت ۹۹۹" و "بویز پلنت" به شمار می رود. پیش زمینه و تولید. در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۴، یکی از مسئولان سی جی ئی ان ام اعلام کرد که آن ها برنامه ای جدید به نام "پلنت بی" را از طریق شبکهٔ ام نت راه اندازی خواهند کرد؛ برنامه ای که برای نخستین بار روند جذب شرکت کنندگان در برنامه های بقای کی پاپ را به تصویر می کشد. علاوه بر این، تمامی مردان با هر ملیتی که قبل از ۱ ژانویه ۲۰۱۲ متولد شده بودند، واجد شرایط ثبت نام برای شرکت در این برنامه از ۱۰ اوت بودند. در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، سی جی ئی ان ام به طور رسمی تأیید کرد که فصل دوم برنامه "بویز پلنت" با عنوان "بویز تو پلنت" ساخته خواهد شد. در این فصل، دو گروه به طور هم زمان فعالیت خود را آغاز خواهند کرد. این برنامه قرار بود در سال ۲۰۲۵ پخش شود و به صورت هم زمان در کره جنوبی و چین به نمایش درآید. نخستین مرحلهٔ جذب شرکت کنندگان از ۲۲
نوامبر ۲۰۲۴ تا ۲۶ ژانویه ۲۰۲۵ برگزار شد و در این مرحله، درخواست هایی از ۱۰۵ کشور دریافت شد. دومین مرحلهٔ جذب نیز از ۳ فوریه ۲۰۲۵ آغاز شد؛ برای نسخهٔ C (چینی) تا ۲ مارس و در هشت شهر آسیایی برگزار شد و برای نسخهٔ K (کره ای) تا ۲۳ مارس ادامه داشت. در ۱۳ مه ۲۰۲۵، شبکهٔ ام نت تاریخ پخش برنامهٔ "بویز تو پلنت" را تأیید کرد: نسخهٔ کره ای (K version) در ۱۷ ژوئیه و نسخهٔ چینی (C version) در ۱۸ ژوئیه به نمایش درخواهند آمد. این برنامه با همان سبک و ساختار فصل قبل تولید می شود، اما شامل دو برنامهٔ رقابتی مجزا است که به طور هم زمان و در دو زبان مختلف ساخته و پخش می شوند. این پروژه به عنوان اولین پروژهٔ دوقلوی بین المللی در حوزهٔ کی پاپ شناخته می شود؛ به این دلیل که قرار بود هر دو گروه به طور هم زمان فعالیت خود را آغاز کنند. با این حال، در ۲۳ مه، شبکهٔ ام نت اعلام کرد که ساختار برنامه تغییر کرده و به جای مدل دوقلوی آغاز فعالیت، تنها یک گروه واحد تشکیل خواهد شد. افزون بر این، ام نت با اشاره به همکاری با شرکای بین المللی – از جمله در منطقهٔ چین بزرگ – اعلام کرد که به طور فعال در حال بررسی راهکارهایی برای ادامهٔ فعالیت های موس
یقایی شرکت کنندگان فراتر از برنامهٔ تلویزیونی است. در ۵ ژوئن ۲۰۲۵، شبکهٔ ام نت ترکیب مربیان برنامه را اعلام کرد. برای نسخهٔ کره ای (Boys II Planet K)، مربیان شامل لی سوک هون، کینکی و کانی هستند و برای نسخهٔ چینی (Boys II Planet C)، مربیان کیم جه جونگ، شیائوتینگ و جی ریک خواهند بود. برای اطمینان از آموزش و ارزیابی عادلانه و بدون تعصب، مربیانی از جمله لیم هان بیول، هیولین، بک کو یونگ و جاستیس به عنوان مربیان مشترک هر دو گروه K و C فعالیت خواهند کرد. علاوه بر این، اعضای گروه زیروبیس وان یعنی سونگ هان بین و ژانگ هائو به عنوان مربیان ویژهٔ آیدل، به شرکت کنندگان مشاوره و حمایت خواهند داد. این برنامه به صورت زنده در کره جنوبی از طریق شبکهٔ ام نت و هم زمان در ژاپن از طریق ام نت ژاپن و سرویس استریم آبه ما پخش خواهد شد. بینندگان در کشورهایی چون کانادا، ایالات متحده، روسیه، سنگاپور، تایلند و ویتنام نیز می توانند از طریق پورتال دیجیتال ام نت پلاس به صورت جهانی به آن دسترسی داشته باشند. این برنامه همچنین از طریق کانال رسمی یوتیوب آن و پلتفرم تیوینگ نیز در دسترس خواهد بود. توزیع بین المللی بیشتری نیز برنامه ریزی شده است و
انتظار می رود مدت کوتاهی پس از پخش در کره، این مجموعه در وبگاه هایی مانند ویو، ویکی و آی چی یی نیز استریم شود. این پلتفرم ها مخاطبانی در خاورمیانه، آفریقا، استرالیا، نیوزیلند، تایوان و آسیای جنوب شرقی – از جمله کشورهایی مانند سنگاپور، مالزی، اندونزی، تایلند و فیلیپین – را پوشش خواهند داد.
فراتر از وکالت (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی لی جین ووک، جونگ چه یون، لی هاک جو و جون هه بین است. این مجموعه از ۲ اوت ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۴۰ (کی اس تی) از شبکهٔ جی تی بی سی پخش خواهد شد. خلاصه داستان. این مجموعه یک درام اداری است که داستان کانگ هیو مین (جونگ چه یون) را روایت می کند؛ وکیل تازه کاری در مؤسسه حقوقی یول لیم، که فردی درستکار، با اعتماد به نفس، اما در روابط اجتماعی کمی ناشی است. او با کمک شریک کاری اش، یون سوک هون (لی جین ووک)؛ وکیلی سرد، باتجربه و بااستعداد، مسیر رشد حرفه ای خود را طی می کند و به وکیلی کامل تبدیل می شود. تولید. این مجموعه به کارگردانی کیم جه هونگ ساخته شده است که کارگردانی مشترک مجموعه هایی چون "از گور برخاسته" (۲۰۲۳) و "کشف عشق" (۲۰۲۵) و همچنین کارگردانی مجموعه "خرپول و کارآگاه" (۲۰۲۴) را در کارنامه دارد. نویسندگی این مجموعه برعهدهٔ پارک می هیون است. این مجموعه محصول مشترک شرکت های اس ال ال، بی.ای. انترتینمنت، استودیو اس و استوری اوروم سی او. , ال تی دی است.
حوثی یک قبیله اشرافی یمنی است که ریشه هایشان به بنی هاشم می رسد و مستقیماً از نوادگان حسن مجتبی هستند. ورود به شمال یمن. خاندان حوثی که بخشی از طبقه اجتماعی بنی هاشم "سادات" در شمال یمن هستند، با دیگر خانواده های زیدی هاشمی در منطقه، جد مشترکی دارند که همگی از نوادگان یحیی الهادی الی الحق هستند که در سال ۸۹۴ هجری قمری به صعده رسید. او پیرو تشیع زیدی بود و مکتب فکری "هادوی" را در درون آن پدیدآورد. توضیحات. این طایفه از نظر تعداد افراد زیاد است و عمدتاً در کوه های مران استان صعده در شمال غربی یمن مستقر هستند. طایفه الحوثی "علمای" زیادی از جامعه "شیعه زیدی" در یمن را تربیت کرده است که به فرقه "جارودی" از شیعیان زیدی وابسته هستند. این خانواده به طور سنتی تا زمان جنگ داخلی یمن در سال ۱۹۶۲ که منجر به "سرنگونی" امامت زیدی، "پادشاهی متوکلی" که حدود هزار سال بر یمن حکومت می کرد، توسط جمهوری خواهان یمنی مورد حمایت جمال عبدالناصر مصر سرنگون شد، به عنوان قاضی در منطقه صعده ریاست می کردند. "امامت" "زیدی" در آن زمان توسط طایفه "الرسی" که طایفه الحوثی از آن مشتق شده است، برگزار می شد. حسین بدرالدین حوثی جنبش "حزب الحق" را ت
أسیس کرده بود که منجر به جنبش حوثی ها شد که به دنبال بازگرداندن حکومت شیعه زیدی به یمن بود، به طوری که امامت زیدی با رهبری یک "سید" یا هاشمی احیا شود، نکته ای کلیدی در آموزه های حوثی ها و شیعیان زیدی. کنترل شیعیان زیدی به طور اسمی در زمان رئیس جمهور یمن، علی عبدالله صالح که از یک خانواده شیعه زیدی بود، در یمن بازگردانده شد، اما پیروان جنبش حوثی این را نپذیرفتند زیرا او بخشی از طبقه سید نخبگان یمن نبود، بنابراین طبق دکترین شیعه زیدی، یک رهبر مشروع امام جامعه شیعه زیدی نبود، این امر منجر به شورش علیه او شد. امروزه، جنبش و قبیله الحوثی توسط عبدالملک حوثی، برادر کوچکتر حسین حوثی، رهبری می شود. رهبران جنبش حوثی ها از این قبیله هستند.
شلومو ارل (; – ) سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ به عنوان هفتمین فرمانده نیروی دریایی اسرائیل بود. زندگی. ارل در سال ۱۹۲۰ در لهستان زاده شد و در سال ۱۹۲۶ توسط والدینش به فلسطین تحت قیمومیت برده شد. خانواده اش به پتح تیکوا نقل مکان کردند، اما سرانجام در تل آویو ساکن شدند. در جوانی، او عضو جنبش جوانان بتار بود. شغل. با شروع جنگ جهانی دوم، ارل به نیروی تفنگداران دریایی تجاری بریتانیا پیوست. در ژانویه ۱۹۴۱، کشتی او توسط اژدر یک زیردریایی آلمانی غرق شد. ارل نجات یافت و پس از بهبودی، به نیروی دریایی بازگشت. پس از جنگ، او با درجه کاپیتانی از نیروی دریایی مرخص شد. با شروع جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، شلومو ارل به نیروی دریایی اسرائیل پیوست و کاپیتان کشتی نیروی دریایی پالماخ شد. پالماخ به خاطر عملیات های بسیاری در سینا و لبنان شناخته شد. پس از جنگ، ارل به عنوان افسر ارتش اسرائیل به کار خود ادامه داد. او سمت های زیادی از جمله وابسته نظامی ارتش اسرائیل در سفارت اسرائیل در ایتالیا و فرمانده کشتی های موشک انداز نیروی دریایی اسرائیل را بر عهده داشت. در ژانویه ۱۹۶۶، ارل به درجه آلوف (س
رلشکر) ارتقا یافت و فرمانده نیروی دریایی اسرائیل شد. در سال ۱۹۶۸، او از سمت خود به عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل استعفا داد و از ارتش اسرائیل بازنشسته شد. پس از بازنشستگی، ارل مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. در دهه ۱۹۷۰، او عضو حزب لیکود شد و هر از گاهی توسط رهبران اسرائیل به عنوان مشاور مسائل دریایی به کار گرفته می شد.
یثرب نام پیشین شهر مدینه پیش از هجرت پیامبر اسلام بود. این شهر به نام یثرب بن قَیِنه بن مهلائیل بن إرم بن عبِیل بن عَوض بن إرم بن سام بن نوح نام گذاری شده است. شهر یثرب از دیرباز یکی از مراکز مهم کشاورزی در منطقهٔ حجاز و از جمله شهرهای برجستهٔ عربستان به شمار می رفته است. نام یثرب در دوران باستان رایج بوده و در منابع و کتیبه های غیرعربی نیز به آن اشاره شده است. این نام در جغرافیای بطلمیوس با شکل یونانی «Γιαθρίμπ» (یثرب) و در کتاب استفان بیزانسی با صورت لاتینی شدهٔ «YATHRIP» ثبت شده است. همچنین، در یکی از کتیبه های یافت شده بر روی ستونی سنگی در شهر حران، این نام به صورت «Itribo» آمده است، که نشان از پیشینهٔ کهن و گسترهٔ جغرافیایی شناخت این نام دارد. قبیلهٔ عُبیل به رهبری یثرب—که شهر نیز نام خود را از او گرفته است—در این منطقه سکونت گزیدند. آنان در آنجا زمینی حاصلخیز، درختان فراوان و منابع آبی زیادی یافتند. اما پس از مدتی، عمالیقیان آمدند و در پی آنان در آن سرزمین ساکن شدند. عمالیق از نوادگان نوح بودند که از بابل کوچ کرده و در منطقه ای میان تهامه و مکه جای گرفتند. آنها تا زمان پادشاه خود، سمیدع، در آن ناحیه مان
دگار شدند. سپس قوم جُرهُم به آنجا آمدند، عمالیقیان را بیرون راندند و خود در مکه ساکن شدند. پس از هجرت پیامبر اسلام و یاران وی، یثرب جایگاه مقدس خود را بازیافت و با نام مدینه، دومین شهر مقدس مسلمانان، شناخته شد. در این شهر، نخستین دولت اسلامی بنیان گذاری گردید و قرآن به عنوان قانون اساسی آن مورد استفاده قرار گرفت. مدینه نخستین پایتخت اسلامی بود که توسط پیامبر اسلام اداره می شد و پس از وی، تا پایان دوران خلافت عثمان بن عفّان، سومین خلیفهٔ راشدین، خلفای راشدین ادارهٔ امور را بر عهده داشتند. سپس، به دلیل تحولات و مقتضیات سیاسی، علی بن ابی طالب، چهارمین خلیفهٔ راشدین، پایتخت را از مدینه به کوفه منتقل کرد. پس از او، معاویه بن ابی سفیان، بنیان گذار خلافت اموی، پایتخت را به دمشق انتقال داد. در نهایت، با به قدرت رسیدن خلافت عباسی، بغداد به عنوان پایتخت جدید جهان اسلام تعیین شد. بنیانگذاری. تعیین دقیق سال تأسیس شهر یثرب ممکن نیست؛ چرا که فاصلهٔ زمانی دقیق میان عصر نوح و هجرت پیامبر اسلام به طور قطعی مشخص نشده است. آنچه برخی از مورخان ذکر کرده اند، عمدتاً روایت های شفاهی است که مبتنی بر شواهد تاریخی یا باستان شناسی معتب
ر نیستند. تنها می توان گمان برد که تأسیس این شهر به دوران باستان و توسط اقوامی منقرض شده صورت گرفته باشد. قبیلهٔ عبیل یا عمالقه از جمله همین اقوام اند که امروزه اثری از آن ها باقی نمانده است و ما نیز مدرک باستان شناسی معتبری برای تعیین دورههٔ دقیق تأسیس یثرب در اختیار نداریم. برخی از پژوهشگران، با تکیه بر این نکته که قبیلهٔ عبیل به زبان عربی سخن می گفته اند و زبان عربی در آن دوران پدید آمده بود، زمان تقریبی پیدایش این شهر را حدود ۱۶۰۰ سال پیش از هجرت پیامبر برآورد کرده اند. این برآورد، هم زمان با دوره ای است که نام «یثرب» در منابع تاریخی غیرعرب و کتیبه های کشف شده نیز دیده می شود. نام یثرب در نوشته های مربوط به پادشاهی معین نیز آمده است؛ این پادشاهی که در بخشی از یمن، بین سال های ۱۹۰۰ تا ۱۰۰۰ پیش از میلاد ظهور کرد، در دوران اوج خود نفوذش را تا حجاز و فلسطین گسترش داد. در زمان افول قدرتش، معینیان اقدام به تأسیس مجموعه ای از شهرک ها در مسیرهای تجاری شمال کردند که یکی از آن ها از طریق یثرب می گذشت و برای حفاظت از این راه تجاری اهمیت داشت. این بازهٔ زمانی همچنین با تخمین هایی که مورخان در خصوص حضور عمالیقیان و در
گیری های آن ها با بنی اسرائیل در شمال شبه جزیرهٔ عربستان و صحرای سینا ارائه کرده اند، هم خوانی دارد. یثرب در مرحلهٔ آغاز. اگر درست باشد که قبیلهٔ عبیل، بنیان گذار یثرب بوده اند، باید اذعان کرد که اطلاعات تاریخی دربارهٔ این شاخه بسیار اندک است و تصویر روشنی از آنان در دست نیست. بر اساس روایات نَسَب شناسان، عبیل طبق گفتهٔ طبری، چهارمین نوهٔ نوح و به روایت سهیلی و ابن خلدون، ششمین نوهٔ او بوده است. او به همراه خویشاوندانش از دیگر فرزندان نوح در بابل زندگی می کرد. در سفر پیدایش نیز آمده است که عَموبال (عبیل) یکی از پسران مَقعان (قحطان) بود. مورخان بر این باورند که بابل پس از مرگ نوح به سطحی قابل توجه از توسعهٔ کشاورزی دست یافت. برخی از پسران او جانشین وی شدند و به عنوان پادشاهان شهر حکومت کردند. زمانی که قبیلهٔ عبیل به رهبری یثرب بن قَیِنه بابل را ترک گفت، پس از بیست روز سفر به این منطقه رسید و در آنجا ساکن شد و نام رهبر خود، یثرب، را بر آن نهاد. آنان تمدن کشاورزی خود را به این سرزمین منتقل کردند. سمهودی در کتاب «وفاء الوفا» ابیاتی در سوگ خاندان عبیلیه آورده است که از محتوای آن می توان به میزان پیشرفت کشاورزی و د
امپروری ایشان در آن دوره پی برد. در این ابیات آمده است: اگرچه ما به اصالت این ابیات اعتماد کامل نداریم و احتمال می دهیم که سرودهٔ قصه گویان باشند، اما تصویری که از عبیلیان ارائه می دهند، با توصیفاتی که مورخان از مردم بابل و فعالیت های دامداری و کشاورزی آنان بیان کرده اند، همخوانی دارد. زمین حاصلخیز و آب فراوان، عبیلیان را قادر ساخت تا در یثرب به کشت نخل و پرورش دام بپردازند. از این رو، می توانیم زندگی عبیلیان را در یثربِ آن زمان به صورت زیر تصور کنیم: گروهی از خانواده ها در روستایی کوچک، در میان درختان و آب فراوان زندگی می کردند. آنان به پرورش حیوانات اهلی خود مانند شتر، اسب و گوسفند می پرداختند و نخلستان ها و همچنین برخی سبزیجات و میوه های دیگر را کشت می کردند. این مردم، در انزوایی نسبی از دنیای دور و ناشناخته بیرونی، در محیطی امن که توسط کوه ها و تپه های آتشفشانی احاطه شده بود، روزگار می گذراندند و از محصولات فراوان و تولیدات ارزشمند خود بهره مند می شدند. دسترسی به این منطقه تنها از طریق مسیرهای محدود و قابل کنترل امکان پذیر بود. دکتر جواد علی در جستجوی شواهدی از وجود قبیله عبیل در متون باستانی، به ذکر نام
عموبال در برخی از کتب تورات اشاره کرده است که از او به عنوان یکی از پسران یقطان یاد شده است. وی همچنین خاطرنشان می کند که مورخی به نام بلتوس از مکانی به نام «أبالیتس» یاد کرده است که به معنای «عبیلیان» دانسته می شود. عمالیق. نام عمالیق به قبایل باستانی ای اطلاق می شود که منقرض شده اند. در برخی منابع، داستان هایی دربارهٔ آنان نقل شده است که با افسانه درآمیخته است، زیرا نام آنان به طور ضمنی بر بزرگی جثه ایشان دلالت دارد. این برداشت، برخی از قصه گویان را به اغراق و مبالغه واداشته است. سمهودی داستانی را نقل می کند که ادعا دارد روزی یک کفتار و بچه اش در حالی یافت شدند که در حدقهٔ چشم یک عمالیق مرده چمباتمه زده بودند، و سپس چهارصد سال گذشت بی آنکه یکی از آن دو بمیرد. تردیدی نیست که این روایت و داستان های مشابه آن، ساخته و پرداختهٔ قصه گویانی است که می کوشیدند شنوندگان خود را با امور ماوراءالطبیعه و شگفتی ها به هیجان آورند. و دور از این اغراق ها، باید گفت که واژهٔ عمالیق در زبان، به معنای بلندقد است، و به نظر می رسد که این قبایل واقعاً از بلندی قامت و درشتی اندام برخوردار بوده اند. برخی از تاریخ نگاران معاصر بر این