Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سیما نامی مؤنث با ریشه ای در زبان های آرامی، عربی، فارسی و عبری است. در زبان آرامی به معنای به معنای «رزق و روزی و معاش» یا «گنج و ذخیره» است، همچنین کوچک شدهٔ کلمهٔ «السِّیماء» است که در عربی به معنای «علامت، نشانه» است و کنایه از علامتی است که با آن خیر و شر شناخته می شوند. در فارسی، به صورت تحت اللفظی به معنای «چهره، صورت» است و به طور ضمنی به معنای «صورت زیبا». در هند، این نام معمولاً به صورت ‘Seema’ نوشته می شود و آن نیز نامی زنانه است. معنای آن در زبان هندی «مرز» یا «حد» است. این نام همچنین در زبان های یونانی و عبری نیز وجود دارد. در میان جوامع یهودی، نام سیما می تواند ریشه در عبری و آرامی داشته باشد که در آن به معنای «گنج» یا «ارزشمند» است، یا به عنوان نام مستعار برای فردی با نام سیمخا به کار می رود. افراد دارای این نام. افراد سرشناس دارای نام سیما:
گیرنده هشدار لیزری () یک سیستم هشدار دهنده است که به عنوان یک تجهیز دفاع نظامی غیرفعال استفاده می شود. این سیستم، جهت انتشار لیزر را از سیستم های هدایت لیزری و مسافت یاب های لیزری، شناسایی، تجزیه و تحلیل و مکان یابی می کند. سپس به خدمه هشدار می دهد و می تواند اقدامات متقابل مختلفی مانند پرده دود، پرده آئروسل، سلاح دفاع شخصی لیزری فعال با خیره کننده لیزری (که در تانک اصلی جنگی تایپ ۹۹ چینی استفاده می شود)، مختل کننده لیزری و غیره را آغاز کند. آشکارسازهای مورد استفاده معمولاً بر اساس یک آرایه آشکارساز نوری نیمه هادی کار می کنند که معمولاً به صورت کرایوژنیک یا حرارتی-الکتریکی خنک می شوند. گاهی اوقات از دیودهای نوری، دستگاه های فوتوکانداکتیویته، فوتوالکترومغناطیسی یا فوتودیفوزیون حتی بدون خنک کننده استفاده می شود. برخی از دستگاه ها فقط پرتو اصلی لیزرهای خارجی را تشخیص می دهند در حالی که برخی دیگر حتی پرتوهای پراکنده را نیز تشخیص می دهند. شرکت های آسلسان، بی ای ئی سیستمز، البیت سیستمز و هنسولت، تولید کننده گیرنده های هشدار لیزری هستند.
جوایز آلفرد رادوک () هر سال توسط بنیاد جوایز آلفرد رادک و با همکاری آژانس تئاتر و ادبی آئورا-پونت و مجله "جهان و تئاتر" برای دستاوردهای هنری برجسته در تئاتر چک برگزار می شدند و آغاز آن از سال ۱۹۹۲ بود. نخستین بخشی که ایجاد شد، بخش «بهترین اجرا» بود. در سال ۱۹۹۵، بخش های نمایشنامه برتر، طراحی صحنه برتر، استعداد سال، تئاتر سال، بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر زن نیز اضافه شدند. برندگان این جوایز با رأی منتقدان تئاتر انتخاب می شدند. سال ۲۰۱۳، آخرین سال برگزاری این مراسم بود. در سال ۲۰۱۴، این جوایز با «جوایز منتقدان تئاتر» که توسط مجله "جهان و تئاتر" برای بخش های اجرایی اعطا می شد، و همچنین «مسابقه نمایشنامه نویسی ناشناس آژانس آئورا-پونت» جایگزین شدند.
مدرسه ملی فیلم و تلویزیون ()، ؛ مؤسسه ای آموزشی در زمینهٔ فیلم، تلویزیون و بازی های رایانه ای است که در سال ۱۹۷۱ در استودیوهای بیکنزفیلد، در شهرستان بیکنزفیلد، باکینگهام شر، انگلستان بنیان گذاری شد. این مدرسه به عنوان یکی از معتبرترین مراکز آموزش تولیدات تصویری در سطح بین المللی شناخته می شود و در رتبه بندی سال ۲۰۲۴ نشریهٔ "هالیوود ریپورتر" در میان ۱۵ مدرسهٔ برتر فیلم جهان جای گرفته است. تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۵۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی و حدود ۱۵۰۰ نفر در دوره های کوتاه مدت در شعبه های بیکنزفیلد، گلاسگو، لیدز و کاردیف آموزش دیده اند. امکانات این مدرسه شامل صحنه های فیلم برداری و تلویزیونی، استودیوهای انیمیشن و طراحی تولید، اتاق های تدوین، تجهیزات پس تولید صدا، استودیو ضبط موسیقی و چهار سالن دوبله است و در اوایل ۲۰۱۷ با اضافه کردن سینمای سوم و یک استودیوی تلویزیونی توسعه یافته است. بی بی سی «مدرسه ملی فیلم و تلویزیون» را «مرکز پیشرو در آموزش تولید برنامه های فیلم و تلویزیون» نامیده و آن را «مرتبط با نیازهای فعلی و آیندهٔ صنعت» توصیف کرده است. مجله فیلم بریتانیا زمانی «مدرسه ملی فیلم و تلویزیون» را به عنوان یکی از
معدود مدارسی توصیف کرد که «بسیار بسیار نزدیک» به تضمین شغلی در صنعت فیلم است. وب سایت Filmmaking.net این مدرسه را یکی از دو مدرسه فیلم سازی خارج از ایالات متحده دانست که از چنین شهرت بین المللی بالایی برخوردار است. آثار دانشجویی این مدرسه طی شش سال گذشته سه بار نامزد جایزهٔ اسکار شده اند و در سال ۲۰۱۷ فیلم فارغ التحصیلی «"داستانی عاشقانه"» به کارگردانی و نویسندگی مشترک آنوشکا نانایاکارا، جایزهٔ انیمیشن کوتاه بریتانیایی آکادمی فیلم بریتانیا (بفتا) را در هفتادمین دوره جوایز بفتا دریافت کرد. در سال ۲۰۱۸ نیز «مدرسه ملی فیلم و تلویزیون» جایزهٔ مشارکت برجستهٔ بریتانیا در سینما را از آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا دریافت نمود.
آنا کال وِل () مدل و بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی نامه. علاقه آنا به بازیگری از سنین کودکی در او شکل گرفت. با توجه به اینکه هیچ کس دیگر در خانواده اش در این حرفه نبود، این موضوع برای والدینش کاملاً غیرمنتظره بود، اما آن ها از او حمایت کردند و به او کمک کردند تا اولین قدم ها را در مسیر رویایش بردارد. آنا در سن ده سالگی به مدلینگ روی آورد و مدت کوتاهی بعد وارد تبلیغات تلویزیونی شد. او این بخت را داشت که با برخی از بزرگ ترین شرکت های جهان از جمله کوکاکولا، تی بی اس، بی ام و، کورونا، تی ال سی و دیگر برندها همکاری کند. به ویژه، یک تبلیغ ان اف ال که در سال ۲۰۱۰ بازی کرد، بازخورد بسیار خوبی دریافت کرد و باعث شد در میان طرفداران فوتبال آمریکایی شناخته تر شود. از آنجا که آنا همیشه می دانست که به دنبال چالشی بزرگ تر در حرفه اش است، در سال های اخیر تمرکز خود را بیشتر روی تلویزیون و سینما گذاشت. او عاشق حیوانات است و امیدوار است روزی پناهگاه حیوانات بدون کشتار خود را راه اندازی کند. او به مدت ۱۲ سال فوتبال بازی کرده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42351985&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-05T03:44:25Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* رویدادها */ ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42363910&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ارمنستان در ۲۰۲۵ گاه شماری از مهم ترین رویدادها در سال ۲۰۲۵ در کشور ارمنستان است. رویدادها. آوریل. ۱۳–۱۹ آوریل - برگزاری جام جهانی هاکی روی یخ ۲۰۲۵ - دسته چهارم ژوئیه. ۲۳ ژوئیه تا ۳ اوت - برگزاری والیبال قهرمانی زیر ۱۶ سال پسران اروپا (۲۰۲۵) اوت. ۳ اوت - برگزاری کنسرت جنیفر لوپز در ورزشگاه جمهوریت وازگن سارگسیان، ایروان با حضور ۱۵٬۰۰۰ تن
لیکوی رگه ای غول پیکر گونه ای پرنده از تیرهٔ توکایان خندان (Leiothrichidae) است که در هند و تبت یافت می شود. این پرنده بوته های کوتاه در لبهٔ جنوبی فلات تبت را ترجیح می دهد، اما می تواند با زیستگاه های کوهستانی خشک و سرد نیز سازگار شود. همچنین معمولاً در اطراف روستاها و صومعه ها دیده می شود، جایی که از بقایای گیاهان تغذیه می کند.
لیکوی رگه ای تبتی گونه ای پرنده از تیرهٔ توکایان خندان (Leiothrichidae) است. این پرنده بومی چین است. نسل آن به دلیل از دست دادن زیستگاه در معرض تهدید است.
لیکوی رگه ای کوه ویکتوریا (نام علمی: "Pterorhinus woodi" ) گونه ای از گنجشک سانان از تیره توکایان خندان (Leiothrichidae) است. پیش از این، با لیکوی رگه ای چینی (نام علمی: "Pterorhinus lanceolatus" ) هم گونه در نظر گرفته می شد.
سهرهٔ بیشه ای پس سرسفید که با نام سهرهٔ بیشه ای گلوزرد نیز شناخته می شود، گونه ای پرنده از تیرهٔ گنجشک ان جهان جدید است. این پرنده در کلمبیا، کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا، هندوراس، مکزیک، نیکاراگوئه و پاناما یافت می شود. زیستگاه های طبیعی آن جنگل های کوهستانی نمناک نیمه گرمسیری یا گرمسیری، درختچه زارهای مرتفع نیمه گرمسیری یا گرمسیری و جنگل های پیشین به شدت دگرگون شده است.
نیروهای امنیتی مرکزی مصر () یک نیروی شبه نظامی مصری است که مسئول کمک به پلیس ملی مصر برای امنیت اماکن ثابت دولتی، سفارتخانه ها و مأموریت های خارجی، کنترل شورش ها و جمعیت، رویدادهای شلوغ عمومی، دستگیری های پرخطر، واکنش به بلایای طبیعی و عملیات سلاح ها و تاکتیک های ویژه است. این نیرو، بازوی حیاتی دستگاه امنیت ملی مصر هستند.
پلیس ملی مصر () سازمان اجرای قانون مصر است، که در سال ۱۸۰۵ تأسیس شد و در زمینه مبارزه با تروریسم و نجات گروگان، مبارزه با انواع جرایم، حفظ سلامت عمومی و تأمین آرامش شهروندان فعالیت می کند. نیروی پلیس ملی مصر در یک سیستم سلسله مراتبی و جغرافیایی توزیع شده ساختار یافته است که پوشش ملی و فرماندهی کارآمد را تضمین می کند. نیروی پلیس تحت نظارت وزارت کشور فعالیت می کند و در سطوح منطقه ای متعددی سازماندهی شده است تا اجرای قانون را در سراسر کشور مدیریت کند.
جنبش جهاد اسلامی () یا حرکت جهاد اسلامی یک سازمان افراطی اسلام گرای پاکستانی، بنیادگرا و تروریستی وابسته به القاعده و طالبان است. جنبش جهاد اسلامی در سال ۱۹۸۵ توسط فضل رحمان خلیل و قاری سیف الله اختر تأسیس شد. این سازمان از اوایل دهه ۱۹۹۰ فعال ترین گروه در کشورهای جنوب آسیا، پاکستان، بنگلادش و هند بوده است. این سازمان شبه نظامی توسط هند، اسرائیل، نیوزیلند، بریتانیا، ایالات متحده و بنگلادش به عنوان یک گروه تروریستی تعیین شده است. الیاس کشمیری، فرمانده عملیاتی جنبش جهاد اسلامی، در حمله پهپادی ایالات متحده در وزیرستان جنوبی در ۴ ژوئن ۲۰۱۱ کشته شد. او با بمب گذاری ۱۳ فوریه ۲۰۱۰ در یک نانوایی آلمانی در پونا مرتبط بود. اندکی پس از این حمله، بیانیه ای منتشر شد که ادعا می شد از کشمیری بوده است. این حمله شهرهای دیگر و رویدادهای ورزشی مهم در هند را تهدید می کرد. پس از مرگ کشمیری، یک فرمانده محلی طالبان به نام شاه صاحب به عنوان جانشین کشمیری معرفی شد.
شیرهای دریایی گالاپاگوس یک فیلم مستند طبیعت آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ است که دربارهٔ شیرهای دریایی گالاپاگوس می باشد، کارگردانی آن را هیو ویلسون و کیت شولی بر عهده داشته اند و صداپیشگی فیلم را برندن فریزر انجام داده است. این فیلم، هجدهمین مستند طبیعت است که تحت برند شرکت دیزنی نیچر منتشر می شود. این فیلم به عنوان یک فیلم اختصاصی دیزنی پلاس در روز زمین، مطابق با ۲۲ آوریل ۲۰۲۵ منتشر شد و نظرات مثبتی از منتقدان دریافت کرد. انتشار. فیلم "شیرهای دریایی گالاپاگوس" به عنوان فیلم اختصاصی دیزنی پلاس در روز زمین، مطابق با ۲۲ آوریل ۲۰۲۵ منتشر شد. تولید. صداپیشگی فیلم مستند دیزنی نیچر که دربارهٔ شیرهای دریایی گالاپاگوس است را برندن فریزر بر عهده داشت. هیو ویلسون و کیت شولی این فیلم را کارگردانی کرده و همراه با روی کونلی، تهیه کنندگی آن را بر عهده داشتند. در ماه مارس ۲۰۲۵ معلوم شد که رافائل تیبو، موسیقی متن فیلم را خواهد ساخت. حاشیه صوتی فیلم در روز ۲۲ آوریل ۲۰۲۵ به همراه فیلم منتشر شد.
آزادراه شوشتری، با شماره بزرگراه ۲۱ تهران، نخستین آزادراه کمربندی شرق تهران است. این آزادراه با هدف کاهش ترافیک عبوری و اتصال محورهای جنوب شرق تهران به شبکه آزادراهی بدون عبور از معابر شهری طراحی شده است. فاز اول آن به طول حدود ۹٫۳ کیلومتر از تقاطع بزرگراه امام رضا (ع) تا بلوار هجرت در حال ساخت است و قرار است در پاییز سال ۱۴۰۴ افتتاح شود. مسیر. آزادراه شوشتری از جنوب شرق تهران (بزرگراه امام رضا) آغاز می شود و پس از عبور از محدوده مناطق شهرداری ۱۵ و ۱۴، به بزرگراه یاسینی در شرق تهران منتهی می گردد. با بهره برداری کامل، این آزادراه بخشی از رینگ بیرونی شهر را تکمیل کرده و ترافیک عبوری از استان های شمالی را از معابر درون شهری نظیر بزرگراه بسیج دور می کند. تاریخچه. طرح ساخت این بزرگراه از اواخر دهه ۸۰ خورشیدی آغاز شده و در دوره ششم مدیریت شهری تهران به صورت رسمی به پروژه ای آزادراهی ارتقاء یافت. این پروژه شامل دو فاز است: چالش ها و رفع معارضان. در مسیر پروژه، معارضان ملکی (تجاری و مسکونی) وجود داشتند که ۲۶ مورد از آن ها تملک و آزادسازی شد؛ همچنین یک ملک با عرصه ی ۱۳۲ متر مربعی با اعتبار ۹ میلیارد تومان خریداری شد
تا عملیات اجرایی ادامه یابد. انتقادات. وعده های تأخیر در افتتاح فاز اول: مدیران شهری وعده داده بودند پروژه تا پایان سال ۱۴۰۳ تکمیل شود، اما معارضان ملکی و نظامی باعث تأخیری جدی شدند و افتتاح بارها به تعویق افتاد. مشکلات زیست محیطی و معارضان نظامی: سازمان حفاظت محیط زیست با عبور سطحی یا کانالی فاز دوم این بزرگراه از پارک جنگلی سرخه حصار مخالف بود و هیچ یک از طرح های پیشنهادی مثل تونل یا پل فعلا به تصویب نرسیده است. اهداف و تاثیرات پروژه. هدف اصلی پروژه تسهیل عبور ترافیک عبوری و کاهش بار ترافیکی بزرگراه بسیج است؛ برآورد می شود با بهره برداری فاز نخست، حدود ۵٪ ترافیک شرق تهران و ۱٫۵٪ ترافیک کل شهر کاهش یابد.
مرغ تقلیدگر دم دراز گونه ای از پرنده در تیرهٔ مقلدمرغان (Mimidae) است که در اکوادور و پرو یافت می شود.
مرغ تقلیدگر پشت قهوه ای گونه ای از پرنده در خانواده Mimidae است که در آرژانتین و بولیوی یافت می شود. مرغ تقلیدگر پشت قهوه ای گونه ای خواهر به نام مرغ تقلیدگر نوارسفید ("Mimus triurus") است. این پرنده تک نماد است.
مرغ تقلیدگر ابروگچی پرنده ای از تیرهٔ مقلدمرغان (Mimidae) است. در برزیل، بولیوی، آرژانتین، پاراگوئه، سورینام و اروگوئه یافت می شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42352899&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-03T06:23:43Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار و افزودن جعبه اطلاعات&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42352906&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مرغ تقلیدگر نوارسفید گونه ای پرنده از تیرهٔ مقلدمرغان (Mimidae) است. این پرنده در آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، پاراگوئه و اروگوئه یافت می شود.
راه خروج () یک فیلم درام اجتماعی چکی-فرانسوی به کارگردانی پتر واتسلاو است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴ به نمایش درآمد. فیلم موفق به دریافت هفت جایزه شیر چک شد، از جمله جایزه بهترین فیلم چک سال ۲۰۱۴ و بهترین کارگردانی. به گفته "ورایتی"، فیلم داستان «زن کولی جوانی است که در تلاش برای داشتن یک زندگی «عادی» است [...] و هم زمان با تعصبات بیرونی و رفتارهای ریشه دار درون جامعهٔ خودش دست وپنجه نرم می کند.»
بزرگراه بروجردی یک بزرگراه در جنوب غرب تهران است که نقش ارتباطی بین آزادراه تهران–ساوه و مسیرهای شهری مانند بزرگراه شهید متوسلیان و میدان یادگار امام را ایفا می کند. فاز نخست این پروژه به طول حدود ۳٫۷ کیلومتر در مهر ۱۴۰۲ بهره برداری شد و هدف آن بهبود دسترسی بزرگراهی در منطقه ۱۸ شهرداری تهران عنوان شده است. مسیر. ابتدای بزرگراه از تقاطع بزرگراه آزادگان در امتداد آزادراه تهران–ساوه آغاز شده و پس از حدود ۳٫۷ کیلومتر تا بلوار الغدیر (میدان جانبازان) ادامه دارد. با تکمیل فاز دوم، مسیر تا بلوار بهار ادامه خواهد یافت و مجموعاً حدود ۴٫۷ تا ۵/۰ کیلومتر طول خواهد داشت. تاریخچه. طرح بزرگراه ۷۶ متری بروجردی در اواخر دهه ۸۰ و در دو قطعه طراحی شد که قطعه نخست این پروژه در اولویت اجرا قرار داشت. اجرای پروژه در سال ۱۳۸۸ آغاز و تا پایان سال ۱۳۹۳، ۶٪ پیشرفت داشت. پس از تعییر واحد اجرایی در شهرداری تهران، پیشرفت پروژه تا سال ۱۴۰۰ به حدود ۶۹٪ رسید و فاز نخست در مهر ۱۴۰۲ افتتاح شد. انتقادات و چالش ها. طولانی شدن زمان اجرا: علی رغم برنامه ریزی اولیه، فاز نخست حدود ۱۳ سال طول کشید تا به بهره برداری برسد؛ توقف پروژه در دوره پنجم مدی
ریت شهری و مسائل مربوط به معارضان ملکی موجب تأخیر قابل توجهی شد. جستارهای وابسته. فهرست بزرگراه های تهران
ژیان مرغ سبیلچه ای جنوبی گونه ای در معرض خطر انقراض از پرندگان گنجشک سان در تیرهٔ ژیان مرغان (Tyrannidae)، مگس گیرهای ژیان مرغ است. این پرنده در آرژانتین، برزیل و پاراگوئه یافت می شود.
ژیان مرغ های سبیلچه ای "(Pogonotriccus)" گونه ای از پرندگان گنجشک سان کوچک در تیره مگس گیرهای ژیان مرغ (Tyrannidae) است. آن ها در زیستگاه های جنگلی آمریکای مرکزی و جنوبی یافت می شوند. گونه ها. این سرده شامل نه گونه است:
نیکلاس برومفیلد (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) یک کارگردان فیلم مستند اهل انگلستان است. سبک خودبازتاب گرایانهٔ او تأثیر قابل توجهی بر بسیاری از فیلم سازان بعدی داشته است. در اوایل قرن بیست ویکم، او شروع به استفاده از بازیگران غیرحرفه ای در آثار داستانی کرد؛ رویکردی که خود آن را «سینمای مستقیم» می نامد. آثار او دامنه ای وسیع از مطالعات دربارهٔ هنرمندان گرفته تا آثار سیاسی، از جمله بررسی هایی دربارهٔ آفریقای جنوبی پیش و پس از پایان آپارتاید و ظهور دولت اکثریت سیاه پوست به رهبری نلسون ماندلا و حزب کنگره ملی آفریقا را در بر می گیرد. برومفیلد معمولاً با گروه تولیدی کوچک کار می کند، خودش صدابرداری را انجام می دهد و از یک یا دو فیلم بردار بهره می برد. او اغلب در فیلم نهایی دیده می شود، معمولاً در حالی که بوم صدا را در دست دارد و ضبط کنندهٔ نواری ناگرا را حمل می کند. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "فتیشیسم"، "کرت و کورتنی" اشاره کرد.
اخوان المسلمین مصر ()، جنبش مذهبی، سیاسی و اجتماعی اسلام گرای سنی است که تخمین زده می شود، پیروانش، بین ۲ تا ۲٫۵ میلیون نفر باشند. این گروه که در سال ۱۹۲۸، توسط حسن البنا، تأسیس شد، به سایر کشورهای اسلامی، گسترش یافت؛ اما علی رغم سرکوب های دولتی در سال های ۱۹۴۸، ۱۹۵۴، ۱۹۶۵، ۱۹۷۹، ۱۹۸۱ و ۲۰۱۳، پس از کشف توطئه ها یا توطئه های ادعایی ترور و سرنگونی، بزرگ ترین سازمان خود را در مصر دارد. پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر، این حزب، یک حزب سیاسی - حزب آزادی و عدالت - را برای رقابت در انتخابات تأسیس کرد که آن را دارای «مأموریت و اهداف یکسان، اما نقش های متفاوت» نسبت به اخوان المسلمین، توصیف کرد و موافقت کرد که به تمام توافق نامه های بین المللی مصر، احترام بگذارد. این حزب در انتخابات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ مجلس، صاحب ۴۲٪ کرسی ها شد و نامزد آن، محمد مرسی، در انتخابات ۲۰۱۲ ریاست جمهوری، پیروز شد. مرسی، پس از اعتراضات گسترده، در عرض یک سال، سرنگون شد و سرکوبی که برخی آن را مخرب ترین سرکوب جنبش در هشت دهه اخیر نامیده اند، آغاز شد که صدها عضو از جمله مرسی و بیشتر رهبران اخوان المسلمین، کشته و زندانی شدند. در میان عموم مردم مصر، «خصومت عظیمی» نسبت
به اخوان المسلمین، احساس می شد. در سپتامبر ۲۰۱۳، یک دادگاه مصری، اخوان المسلمین و انجمن های آن را ممنوع کرد و دستور داد که دارایی های آن، توقیف شود. در ماه دسامبر، دولت موقت تحت حمایت ارتش، پس از بمب گذاری در ساختمان اداره امنیت در منصوره، این جنبش را یک گروه تروریستی اعلام کرد. اخوان المسلمین، مسئولیت این حمله را رد کرد و انصار بیت المقدس، یک گروه مرتبط با القاعده، مسئولیت آن را بر عهده گرفت. آنها همچنین بیانیه ای در محکومیت خشونت، صادر کردند.
ممنوعیت صدای زنان در افغانستان، به ویژه پس از بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱، محدودیت های شدید و روزافزونی بر حقوق زنان اعمال شده است. یکی از مهم ترین و بحث برانگیزترین این محدودیت ها، ممنوعیت صدای زنان در فضای عمومی است؛ ممنوعیتی که شامل شعرخوانی، سخنرانی و حتی صدا بلند کردن دربرابر بسته شدن مکاتب دختران و حضور صوتی در رسانه ها می شود. زمینه. در دوران پیشین حاکمیت طالبان (۱۹۹۶–۲۰۰۱)، زنان از بیشتر فعالیت های اجتماعی و فرهنگی محروم بودند. پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱، با وجود چالش ها، زنان افغان توانستند در عرصه های موسیقی، رسانه، آموزش، سیاست و ادبیات به تدریج حضوری پررنگ پیدا کنند. اما بازگشت طالبان به قدرت در ۲۰۲۱، روند معکوسی را رقم زد. طالبان در ابتدا وعده داد که سیاست های متفاوت تری نسبت به گذشته اتخاذ خواهد کرد، اما اقدامات عملی آن ها نشان داد که این وعده ها فاقد پایبندی واقعی است. مقاومت زنان افغان. در واکنش به این محدودیت ها، زنان افغان در داخل و خارج از کشور با نشر ویدیوهای آوازخوانی و استفاده از هشتگ هایی مانند «#صدای_زن_عورت_نیست» اعتراض خود را اعلام کرده اند. این اقدامات نمادی از مقاومت فرهنگ
ی در برابر سرکوب های طالبان محسوب می شود.
موندو ایسپانیکو (؛ معنای تحت اللفظی: «جهان اسپانیایی زبان») یک مجله فرهنگی و سیاسی ماهانه بود که بین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۷ منتشر می شد. زیرعنوان مجله La revista de veintitrés países (به اسپانیایی: «مجله بیست وسه کشور») بود که نشان می داد مخاطبان آن تنها در اسپانیا نیستند، بلکه خوانندگان آمریکای لاتین را نیز شامل می شود. این مجله یکی از نشریاتی بود که از حکومت فرانکو حمایت می کرد. تاریخچه و معرفی. موندو ایسبانیکو در فوریه ۱۹۴۸ در مادرید راه اندازی شد. آلفردو سانچس بیا مؤسس این مجله بود که توسط مؤسسه فرهنگ اسپانیایی زبان (IHC) منتشر می شد. این دومین نشریه ای بود که توسط این مؤسسه راه اندازی شد. فرمت آن بزرگ بود و شامل عکس هایی تمام رنگی می شد. موندو ایسبانیکو در دسامبر ۱۹۷۷ و پس از انتشار شماره ۳۵۷ به فعالیت خود پایان داد. نویسندگان و محتوا. از نویسندگان اصلی موندو ایسبانیکو می توان به تونو، میگل میورا، لوپس روبیو، استبیتا، ماکسیمو، سبریان، منا، مونوآ، پیکازو، چومی چومس، سِسک، لوئیس مدرانو و زئوس اشاره کرد. انریکه اِرِروس نیز در این مجله فعالیت داشت و مسئول انتخاب طرح ها و نقاشی ها بود. موضوعات متداول در موندو ا
یسبانیکو شامل گذشته استعماری امپراتوری اسپانیا، هنر و معماری کلاسیک و معاصر اسپانیایی، نوآوری های فنی، سینمای اسپانیا، مد و گاوبازی بود. این مجله شماره های ویژه ای را به شخصیت های برجسته فرهنگ اسپانیا مانند نقاش فرانسیسکو گویا اختصاص می داد. همچنین موندو ایسبانیکو به گزارش ها و نقدهای منفی دربارهٔ اسپانیا که در مجلات آمریکایی مانند "لایف" منتشر می شد، واکنش نشان می داد.
جنیفر گیرلینگز-سیمونز (با نام خانوادگی قبلی سیمونز؛ متولد ۵ سپتامبر ۱۹۵۳) پزشک و سیاستمدار سورینامی است که از ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ یازدهمین رئیس جمهور سورینام بوده است. او که عضو حزب ملی دموکرات (NDP) است، از سال ۲۰۲۴ رئیس این حزب بوده است. زندگی نامه. اوایل زندگی. سیمونز در پاراماریبو، به عنوان بزرگ ترین فرزند از چهار فرزند خانواده، بزرگ شد. او در دانشگاه سورینام پزشکی خواند و در سال ۱۹۷۹ فارغ التحصیل شد. پس از سفر به هلند برای اخذ تخصص، به سورینام بازگشت و به طبابت پرداخت. اولین سمت او به عنوان پزشک روستایی برای شرکت اونوراخت در منطقه پارا بود، ارتباطی که بعداً در مبارزات سیاسی خود به آن اشاره کرد. در سال ۱۹۸۳، سیمونز مدت کوتاهی در بیمارستان آکادمیک پاراماریبو مشغول به کار شد، قبل از اینکه به بخش پوست منتقل شود. او تا سال ۲۰۰۲ در این سمت باقی ماند. در این دوره، او همچنین برنامه ملی HIV/AIDS را در سورینام راه اندازی کرد. حرفه سیاسی. سیمونز اولین بار در سال ۱۹۹۶ به عنوان عضو مجلس ملی انتخاب شد و نماینده منطقه پاراماریبو از حزب دموکراتیک ملی بود که توسط دسی بوترس تأسیس شده بود. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ رهبر گروه پارلما
نی NDP بود. پس از انتخابات عمومی سال ۲۰۱۰، گیرلینگز-سیمونز به عنوان رئیس مجلس ملی انتخاب شد و دومین زنی بود که این سمت را بر عهده گرفت. او تا سال ۲۰۲۰ این سمت را بر عهده خواهد داشت. در آوریل ۲۰۱۲، سیمونز به دلیل تصمیمش مبنی بر منع اعضای مجلس از اشاره به قانون عفو عمومی آوریل ۲۰۱۲ در جریان بحث در مورد قانون ضد تعقیب و آزار، توسط مخالفان در پارلمان به رفتار دیکتاتوری متهم شد. در ۸ آوریل ۲۰۲۰، سیمونز به عنوان رئیس تیم مدیریت بحران کووید-۱۹ پارلمانی در طول همه گیری کووید-۱۹ در سورینام منصوب شد. در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۰، سیمونز بازنشستگی خود را از سیاست اعلام کرد. او در انتخابات عمومی سورینام در سال ۲۰۲۰ انتخاب شده بود، اما در نهایت تصمیم گرفت کرسی خود را تصاحب نکند. استفن تسانگ، که در فهرست حزب دموکراتیک ملی در جایگاه ششم قرار داشت، متعاقباً واجد شرایط ورود به مجلس ملی شد. رئیس جمهور سورینام (۲۰۲۵–تاکنون). در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴، او جانشین دسی بوترسه به عنوان رهبر حزب دموکراتیک ملی شد. سال بعد، او حزب دموکراتیک ملی را در انتخابات عمومی به مقام اول رساند. حزب دموکراتیک ملی با پنج حزب دیگر برای حمایت از جیرلینگز-سیمونز برای ریاست
جمهوری، توافق ائتلافی امضا کرد. این ائتلاف روی هم رفته ۳۴ کرسی دارد، دقیقاً دو سوم اکثریت لازم برای اینکه او بدون حمایت احزاب دیگر، اولین رئیس جمهور زن سورینام شود. در ۳ ژوئیه، حزب اصلاحات مترقی، که رهبری ائتلاف حاکم را بر عهده داشت، اعلام کرد که کاندیدایی را علیه گیرلینگز-سیمونز معرفی نخواهد کرد. هیچ کس دیگری تا مهلت مقرر کاندیداتوری نکرد و انتخاب گیرلینگز-سیمونز را تضمین کرد. او در ۶ ژوئیه بدون رقیب به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد و رهبر NPS، گرگوری روسلند، به عنوان معاون رئیس جمهور انتخاب شد. و در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ مراسم تحلیف برگزار شد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۸۱، سیمونز با گلن گیرلینگز ازدواج کرد. آنها ۳ فرزند دارند. پسر بزرگ او در سال ۲۰۱۵ درگذشت
رومی ها فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی لودویگ شماسیان و پل شماسیان است. در این فیلم بازیگرانی همچون اورلاندو بلوم، جانت مانتگامری، چارلی کرید-میلز، ان رید، الکس فرنس و جاش میرز ایفای نقش کرده اند.
کوین رولند (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه پرداز، گیتارنواز و موسیقی دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر به عنوان خواننده اصلی گروه پاپ Dexys Midnight Runners (که در حال حاضر Dexys نامیده می شود) شناخته می شود. این گروه در اوایل دهه ۱۹۸۰ چندین آهنگ موفق داشت که قابل توجه ترین آنها "Geno" و "Come On Eileen" بودند که هر دو به رتبه اول جدول تک آهنگ های بریتانیا رسیدند. زندگینامه. رولند در ۱۷ اوت ۱۹۵۳ در ودنسفیلد، استافوردشر (که اکنون ولورهمپتون نام دارد) از والدینی ایرلندی اهل کراسمولینا ایرلند متولد شد. و از سن یک سالگی به مدت سه سال در ایرلند زندگی کرد و سپس به ولورهمپتون بازگشت. خانواده اش در ۱۱ سالگی به هرو، لندن نقل مکان کردند و او در ۱۵ سالگی مدرسه را ترک کرد. رولند قبل از شروع حرفه موسیقی، آرایشگر بود. حرفه. اولین گروه رولند، لوسی و دِ لاورز، تحت تأثیر راکسی میوزیک بودند و دوام چندانی نداشتند. پروژه بعدی او، گروه پانک راک کیل جویز ، کمی موفق تر بود و تک آهنگ «جانی به بهشت نمی رود» را در سال ۱۹۷۷ منتشر کرد. رولند که از صحنه پانک بیگانه شده بود، به همراه کوین آرچر ،
گیتاریست کیل جویز، یک گروه جدید تحت تأثیر موسیقی سول به نام دکسیز میدنایت رانر تشکیل دادند. بسیاری از آهنگ های این گروه از تبار ایرلندی رولند الهام گرفته شده بودند و از طریق سبک آوازی خاص رولند قابل تشخیص بودند. رولند بعداً در مورد تشکیل گروه گفت که "داشتن یک سبک آوازی مهم است" و "من ایده قرار دادن آن صدای "گریان" را داشتم"، که تا حدودی از ژنرال جانسون از رؤسای هیئت مدیره الهام گرفته شده بود. این گروه چندین تک آهنگ موفق مانند "بیا ایلین" (۱۹۸۲) داشت. در پایان دهه ۸۰ میلادی، رولند می خواست سبک های مختلف ترانه سرایی را امتحان کند و گروه دکسیز میدنایت رانر شروع به ضبط موسیقی های «درون گرایانه تر و غمگین تر» کرد. آثار جدید موفقیت آمیز نبودند؛ دکسیز میدنایت رانر توسط ناشرشان کنار گذاشته و منحل شد. رولند گفت: «من بیش از حد مطمئن و متکبر بودم. فکر می کردم همه موسیقی جدید ما را می شنوند و می گویند: 'وای'.» او به مواد مخدر معتاد شد، پولش را از دست داد و وارد مراکز ترک اعتیاد شد. وقتی گروه دکسیز در سال ۱۹۸۷ منحل شد، رولند یک آلبوم انفرادی به نام "«سرگردان" » ضبط کرد که به همراه سه تک آهنگش، یک شکست تجاری بود. انتشار بع