Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شادی رضایی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۰) مربی فوتبال و بازیکن پیشین فوتبال اهل ایران است. او همچنین به عنوان سرمربی باشگاه فوتبال زنان پرسپولیس در لیگ برتر زنان ایران توانست این تیم را به لیگ برتر بیاورد و جای خود را به مریم آزمون داد. دستاوردهای او به عنوان سرمربی شامل یک قهرمانی در لیگ دسته دوم فوتبال زنان ایران و دو قهرمانی در لیگ دسته یک فوتبال زنان ایران می شود. او نخستین سرمربی تاریخ پرسپولیس پس از انقلاب ۱۳۵۷ بوده است. زندگی شخصی و دوران نخستین. شادی (مینا) رضایی زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۰ است. او همواره در فوتبال و فوتسال زنان ایران کار کرده است و خود، بنیانگذار یک آموزشگاه فوتبال دختران به نام تیکا در تهران نیز است. او در خانواده ای ورزشی رشد کرد و از کودکی به فوتبال دلبستگی داشته است. او افزون بر کارهای حرفه ای ورزشی، دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته فیزیولوژی ورزشی است. شادی رضایی دربارهٔ پیشینه کاری خود، در گفت وگویی در ۲۰۲۴ با وبگاه پرسپولیس گفت: «سال ۱۳۹۰ هنگامی که ۲۰ سال داشتم، نخستین مدرک مربیگری را گرفتم. از همان زمان، کار مربی گری را شروع کردم و بازیکن-مربی بودم. فعالیت به عنوان بازیکن را البته به خا
طر تحصیلات، زود رها کردم». او همچنین دارای مدرک A آسیا نیز است. او سرمربی باشگاه پیکان تهران نیز بوده است و مقام سوم لیگ دسته یک کشور را در فصل ۱۴۰۱ به دست آورده است. برای زمان کوتاهی نیز سرمربی آوا تهران در لیگ برتر بوده است. دوران مربیگری. پرسپولیس. در فصل ۰۴–۱۴۰۳، تیم فوتبال زنان پرسپولیس برای نخستین بار پس از انقلاب، راه اندازی شد. باشگاه پرسپولیس شادی رضایی را برای سرمربیگری تیم، برگزید تا او نخستین سرمربی پرسپولیس پس از انقلاب شود. دستاوردها و افتخارها. سرمربی. شاهین پارس تیکا تهران پرسپولیس
باشگاه فوتبال فروتا کانکررز یک باشگاه فوتبال گویانی در جرج تاون است. این باشگاه در لیگ الیت گویان شرکت می کند. آنها قهرمان لیگ در ۰۱–۲۰۰۰، ۱۸–۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ بودند. نام این باشگاه به خاطر حامی مالی آنها، شرکت نوشیدنی فروتا است. آنها یکی از اعضای افتتاحیه لیگ الیت در فصل ۱۶–۲۰۱۵ بودند.
باشگاه فوتبال روفرز یونایتد یک باشگاه فوتبال حرفه ای اهل سنت لوسیا مستقر در کاستریس است که در دسته اول سنت لوسیا رقابت می کند.
باشگاه ورزشی ارتش ملی، معروف به اس ان ال، باشگاه فوتبال سورینامی است که در حال حاضر در دسته دوم سورینام بازی می کند. آنها بازی های خانگی خود را در پاراماریبو در ورزشگاه دکتر فرانکلین اسد انجام می دهند.
باشگاه فوتبال گاردن هاتسپرز یک باشگاه فوتبال حرفه ای سنت کیتس و نویس از باستر است. آنها در لیگ برتر سنت کیتس و نویس بازی می کنند.
باشگاه فوتبال رولادو گونیو یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در جزیره گوناو، هائیتی واقع شده است. این تیم در سال ۲۰۱۴ به دسته برتر فوتبال در هائیتی صعود کرد.
حادثه شیبویا ، یک رویارویی خشونت آمیز بود که در بین گروه های رقیب در نزدیکی ایستگاه شیبویا در توکیو، ژاپن رخ داد. سال های پس از جنگ جهانی دوم، ژاپن به عنوان کشوری شکست خورده دیده می شد و مردم ژاپن مجبور بودند در بسیاری از جنبه های زندگی روزمره بداهه پردازی کنند. در هرج و مرج بهبود پس از جنگ، بازار سیاههای بزرگ و بسیار پرسود در سراسر ژاپن گشوده شد. باندهای مختلف برای کنترل این بازارها می جنگیدند. همچنین بسیاری از سانگوکوجین غیرژاپنی در ژاپن پس از جنگ وجود داشتند. این سانگوکوجین ها یا «افراد کشور ثالث» تابعان سابق امپراتوری ژاپن بودند که تابعیت آنها سپس به کشورهای دیگری مانند چین و کره (کشور) منتقل شد. حادثه شیبویا شامل شهروندان سابق ژاپنی، اهل تایوان تحت حاکمیت ژاپن بودند که علیه باندهای بومی ژاپنی یاکوزا می جنگیدند. پس از مبارزه، کومینتانگ برای دفاع از تایوانی ها پیش قدم شد. پس زمینه. ژاپن پس از جنگ. حملات هوایی میلیون ها نفر را در مراکز شهری آواره کرده بود و مسئله کمبود مواد غذایی که به دلیل برداشت های بد و تقاضای جنگ ایجاد شد، با توقف واردات مواد غذایی از کره، تایوان و چین بدتر شد. بازگرداندن ژاپنی های مقیم
سایر نقاط آسیا تنها مشکلات ژاپن را تشدید کرد زیرا این افراد آواره فشار بیشتری بر منابع کمیاب وارد کردند. بیش از ۵٫۱ میلیون ژاپنی طی پانزده ماه پس از ۱ اکتبر ۱۹۴۵ به ژاپن بازگشتند. مشکلات عمده خستگی عمیق، پایین آمدن روحیه و ناامیدی آنقدر گسترده بود که به آن «وضعیت کیوداتسو» به معنی «بی حسی ذهن» یا «حالت رخوت» . تورم بیداد می کرد و بسیاری از مردم حتی برای خرید اساسی ترین کالاها به بازار سیاه روی می آوردند. بازارهای سیاه. بازارهای سیاه جزو اولین نهادهای اقتصادی بودند که پس از شکست ژاپن به وجود آمدند. مردمی که به غذا و مایحتاج اولیه ناامید بودند به بازار سیاه با قیمت های متورم آن روی آوردند زیرا خطوط رسمی عرضه و فروشگاه ها یا از بین رفته بود یا چیزی برای فروش نداشتند. چهار روز پس از تسلیم ژاپن در ۱۴ اوت ۱۹۴۵، باند اوزو یک آگهی را در روزنامه ها گذاشت و از صاحبان کارخانه ها که تا آن زمان فقط به ارتش می فروختند، خواست به مقر باند بیایند و دربارهٔ توزیع محصولات خود وارد گفتگو شوند. در محل شینجوکو در توکیو، گروه اوزو بازار بزرگی را در نزدیکی ایستگاه ایجاد کردند و تا تابلوی عظیمی با ۱۱۷ لامپ صد واتی داشت که موقعیت آن
را تبلیغ می کرد. آنقدر روشن بود که از چندین مایل دورتر دیده می شد. سود بسیار زیاد بود و فروشندگان - که به «بادام زمینی» معروف بودند - روزانه ۵۰ ین درآمد داشتند. (در مقایسه، معلمان حقوق ماهیانه ۳۰۰ ین دریافت می کردند). باندهای دیگر نیز از این روند پیروی کردند و بازارهای روباز در سراسر ژاپن به وجود آمدند. حدود ۳۰ درصد از کسانی که در بازارها کار می کردند «افراد کشور ثالث» بودند. افراد کشور ثالث. پس از تسلیم امپراتوری ژاپن، سرزمین هایی که (اغلب برای چندین دهه) تحت کنترل داشت، از هم پاشیده شد تا کشورهای جدیدی مانند کره شمالی و کره جنوبی، یا ژاپن اشغال شده توسط نیروهای متفقین تشکیل شود. در پاسخ، دولت ژاپن مردمان این مکان ها را خارجی می دانست، اگرچه آنها هنوز تابعیت ژاپنی داشتند. هزاران نفر از این افراد تصمیم گرفته بودند به ژاپن مهاجرت کنند. آنها را «مردم کشور ثالث» یا «مردم ملیت سوم» می نامیدند ("دای سان-کوکوجین" در زبان ژاپنی). بدون داشتن کار حتی برای ژاپنی ها و با هزاران پناهنده که هر روز از مستعمرات سابق برمی گشتند، فرصت کمی برای مردم کشورهای ثالث وجود داشت و به همین دلیل آنها «به طور انبوه» به بازارهای سیاه و س
ایر فعالیت های زیرزمینی روی آوردند. جنگ بین گروه ها. با پول هنگفتی که باید به دست می آمد و جریان های نژادپرستانه در حال جوشیدن بود، دعوا برای کنترل بازارها احتمالاً اجتناب ناپذیر بود. در دعوا بین گروه های تایوانی و یک گروه ژاپنی یاکوزا، ماتسوبای-کای درگرفت. خارج از ایستگاه پلیس شیبویا بیش از هزار نفر از اعضای ماتسوبا-کای با صدها عضو باند تایوانی با قمه، لوله های فلزی و تعدادی سلاح گرم کوچک جنگیدند. هفت تایوانی کشته و سی و چهار زخمی شدند. پلیس ژاپن نیز متحمل تلفات شد: یک پلیس کشته و یک پلیس دیگر زخمی شد. عموم مردم ژاپن از هرج و مرج خشمگین شدند و آسیایی های غیرژاپنی و بی کفایتی پلیس ژاپن را مقصر دانستند. تنش ها بین جوامع کره ای و تایوانی نیز افزایش یافت. بیش از چهل مرد تایوانی در ارتباط با این حادثه دستگیر شدند، اما پرونده آنها به سرعت توسط بخش چینی فرماندهی متفقین در توکیو مورد بررسی قرار گرفت. محاکمه عمومی و دولت ژاپن نیز مجبور شد پلیس توکیو را که در این حادثه دخیل بودند محاکمه کند، چیزی که در ژاپن سابقه نداشت. محاکمه منجر به سی و پنج محکومیت شد. احکام یا کار سخت یا تبعید بود. این محاکمه جمعیت چینی در ژاپن را
مورد توجه قرار داد. چینی ها از نفوذ خود در فرماندهی متفقین برای اعطای موقعیت ویژه به چینی های قومی استفاده کردند و به آنها حقوق ویژه از جمله جیره اضافی دادند، امتیازی که به کره ای های قومی اعطا نشد.
باشگاه ورزشی جورج تاون یک باشگاه فوتبال حرفه ای مستقر در جرج تاون، جزایر کیمن است که در حال حاضر در لیگ برتر جزایر کیمن بازی می کند.
فؤاد نور (۱۳۲۶–۱۳۸۶) تهیه کننده، مجری طرح، مشاور فیلمنامه و نویسنده اهل ایران بود. زندگی و حرفه. فؤاد نور در ۱۲ آبان سال ۱۳۲۶ در تهران متولد شد و تحصیلاتش را تا مقطع دیپلم ریاضی ادامه داد. او فعالیت خود را در زمینه تهیه کنندگی پیش بٌرد و به عنوان عضو هیئت مدیره «انجمن سینما داران» و همچنین به عنوان سخنگوی این انجمن انتخاب شد. وی که خردادماه سال ۱۳۸۲ به عارضهٔ سکته مغزی دچار شده بود، در بعدازظهر نهم آبان ماه ۱۳۸۶ به دلیل سکته مغزی دارفانی را وداع گفت.
عبدالله مخلص (۲۷ دسامبر ۱۸۷۸ – ۱۶ دسامبر ۱۹۴۷) تاریخ نگار فلسطینی بود. در روستای عین تاب در ولایت حلب به دنیا آمد. پدرش از افسران ارتش عثمانی بود، زمانی که پسرش چهارساله بود به فلسطین مهاجرت کرد و او در شهر جنین بزرگ شد. در حیفا تحصیل کرد و در کنار عربی، به ترکی و فارسی تسلط یافت. استعداد او در نوشتن در سنین پایین آشکار شد و برای چندین روزنامه سیاسی و ادبی می نوشت. در امور عامه و ملی نیز شرکت کرد. در بازار حیفا به تجارت پرداخت و سپس به عنوان مدیر اوقاف اسلامی در شهر بیت المقدس منصوب شد. همچنین به عضویت فرهنگستان زبان عربی در دمشق درآمد. بنا به وصف دانشنامهٔ میان کنشی مسئلهٔ فلسطین، عبدالله مخلص در درجهٔ نخست تاریخ نگار، میراث پژوه و متفکری منطق گرا بود که خرافات را رد می کرد. او همچنین یک دموکرات آزادی خواه، مخالف استبداد، فئودالیسم، فرقه گرایی و حامی زنان و حقوق انسانی آنها بود. گرایش های عربی و سوسیالیستی اش که باعث شد در کنار کارگران بایستد و از آنها دفاع کند. در عین حالی که به دین اسلامی خود می بالید، در مقابل رکود و ایمان کور پیشینیان ایستادگی می کرد. زندگی. در ۲۷ دسامبر ۱۸۷۸ در شهر عین تاب، ولایت حلب، ا
مپراتوری عثمانی، در خانواده ای به دنیا آمد که ریشه شان به شهر حدیده در یمن به نام «شبچی خوجه زاده» بازمی گردد. مادرش ار خانوادهٔ حصیرچی بود. پدرش محمد از افسران ارتش عثمانی بود و در حالی که عبدالله هنوز چهار ساله نشده بود، به دلیل کار نظامی به حیفا، فلسطین، رفت. عبدالله تحصیلات خود را در مکتب الرشدی در شهر حیفا آغاز کرد و در ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۰ در حالی که دوازده ساله بود مدرک خود را گرفت. پدرش او را به مدرسه عالی نفرستاد. پدرش بنا به شغلش از نابلس به جنین نقل مکان کرد. عبدالله مخلص در آنجا به یکی از ادارات دولتی رفت و آمد کرد تا مهارت خود را در خوشنویسی تمرین کند و روش های آن را بیاموزد. او گزارش ها و مقررات صادره از قائم مقام ناحیهٔ جنین، محمد رئوف بیگ را مطالعه می کرد. در آن هنگام زبان ترکی عثمانی زبان رسمی در ادارات دولتی بود. او ترکی و فارسی را در کنار عربی آموخت. عبدالله مخلص خود را وقف دانش آموزی کرد، از این رو به حضور در دروس و مجالس برجسته ترین علمای شهر نابلس روی آورد، مانند: حسن هاشم مفتی نابلس، داود هاشم یکی از اعضای دادگاه استیناف شرعی قدس و عبداله صوفان الحنبلی. اولین کار عبدالله مخلص، کاتب شهرداری منط
قهٔ جنین در ۱۴ آوریل ۱۸۹۳ بود، سپس خزانه دار شهرداری شد. در ۲۲ ژوئیه ۱۸۹۶ به عنوان منشی در شعبهٔ بانک کشاورزی در ناحیهٔ نابلس منصوب شد. دو سال بعد، دبیرخانه صندوقدار بانک به مناصبش افزوده شد و در ۴ ژوئن ۱۹۰۰ به سمت مدیر حسابداری شعبهٔ یاد دشده در جنین ارتقا یافت. در ۲۱ آوریل ۱۹۰۶ در همان سمت به منطقهٔ صور در ولایت بیروت منتقل شد. در ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۷ از شغل خود در بانک کشاورزی استعفا داد و به شعبهٔ سرمایه گذاری ادارهٔ راه آهن حجاز در حیفا منصوب شد. پس از دو سال، ریاست این شعبه را بر عهده گرفت و برای تشکیل انجمنی تحت عنوان «انجمن تعاونی کارکنان راه آهن» برای دفاع از منافع کارگران تلاش کرد، اما مجلس شورای دولتی شش ماه پس از تأسیس آن تصمیم به لغو آن گرفت. مخلص از سال سال ۱۹۰۹ شروع به چاپ نوشته هایش در روزنامه های سیاسی و مجلات ادبی زمانهٔ خود کرد، مانند: مجلهٔ «المقتبس» متعلق به محمد کرد علی، مجلهٔ «النفائس العصریة» متعلق به خلیل بیدس، مجله فرهنگستان زبان عربی در دمشق، مجلهٔ «الزهراء» در قاهره متعلق به محب الدین خطیب، مجلهٔ «الکشاف» در بیروت، «اللواء»، «المفید» و مجلات ترکی «زمان»، «الترقی» و «صباح». علایق علمی او ب
ر میراث عربی-اسلامی و میراث معماری در فلسطین و اردن متمرکز بود. عبدالله مخلص در ۱۳ مارس ۱۹۱۴ پس از بروز اختلاف بین او و مدیر کل آلمانی این اداره که دیکمن نام داشت، از سمت خود در اداره راه آهن حجاز برکنار شد. این اختلاف به دلیل تمایل مدیرکل دیکمن برای تأمین تمام تدارکات راه آهن فقط از کارخانه های آلمانی بود، در حالی که عبدالله مخلص بر لزوم بازگشت به روش های مناقصه و مزایده برای خرید این لوازم اصرار داشت. عبدالله مخلص پس از برکناری از آخرین سمت خود، سال هایی در تجارت کار کرد. هنگامی که کتابخانهٔ مسجدالاقصی در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد، مخلص به عنوان کارگزار آن منصوب شد. او تصمیم گرفت تا یک کتابخانهٔ بزرگ میراثی در آن گرد؛ قرآن های نادر باستانی، چند کتاب خطی و دیگر کتابهای ارزشمند از سوی واقفان را جمع آورد. در ۳ سپتامبر ۱۹۲۲، از مخلص برای تصدی حسابداری عمومی ادارهٔ اوقاف مجلس عالی اسلامی در بیت المقدس دعوت شد. او همچنین به عنوان عضو کمیته مدرسهٔ دارالایتام انتخاب شد. وی در ادارهٔ اوقاف، گاه فعالیت سیاسی نشان می داد و با رئیس مجلس اعلای اسلامی درگیر می شد. هنوز یک سال از تصدی مدیریت حسابداری نگذشته بود که ریاست مجلس اعلا
ی اسلامی به دلیل انتقادهای وی از زیاده روی مجلس در هزینه ها، تصمیم به لغو این سمت گرفت و مخلص به کار تجاری خود بازگشت. در سال ۱۹۲۷، به عضویت مُراسل فرهنگستان زبان عربی در دمشق انتخاب شد و شروع به انتشار برخی از مقالات و تحقیقات خود در مجله ای که توسط این فرهنگستان منتشر می شد، کرد. در اوایل سال ۱۹۳۸ به عنوان مدیر اوقاف عمومی اسلامی در فلسطین منصوب شد و تا مه ۱۹۴۴ در این سمت باقی ماند تا اینکه استعفا داد. عبدالله مخلص پس از برکناری از اداره اوقاف اسلامی، تماماً خود را وقف نگارش و ارائهٔ گفتگو در رادیو فلسطین کرد. او همچنین خود را وقف جمع آوری نسخه های خطی و نشریات گرانبها کرد. به دلیل علاقه ای که به تاریخ اسلام داشت، کتابخانه ای در خانه اش در محلهٔ شیخ جراح گردآوری کرد که در فلسطین بی نظیر بود که بیشتر آن شامل کتاب های عربی-اسلامی بود. مطالعات باستان شناسی اسلامی و مسیحی خود را گسترش داد. فعالیت های قابل توجهی در زمینهٔ اکتشاف و تحقیق داشت. از جمله اقدامات او در این موارد می توان به پژوهش هایش دربارهٔ: آرامگاه یوسف پیامبر در بلاطه در حومهٔ نابلس، جُب یوسف، مقام عمرو بن العاص در فلسطین، بیت رأس و دیگر پژوهش های
مهم ادبی و تاریخی اشاره کرد. عبدالله مخلص در ترجمه نیز اثر دارد. او همچنین در نقد ادبی فعال بود که او را قادر ساخت تا ادبیات را به صورت طبقاتی تجزیه و تحلیل کند و نظریهٔ هنر از برای هنر را نقد کند. دانشمندان بسیاری میزبان خانهٔ او می شدند که در میان آنها بحث های علمی پرباری جریان می گرفت که با وجود بیماری حتی در سال آخر عمرش از شرکت در آنها دست برنداشت. عبدالله مخلص با تعدادی از علمای سرشناس زمان خود، به ویژه در شام، مصر و عراق، دوستی های زیادی برقرار کرد، از جمله: محمد کرد علی، احمد تیمور، آناستاس کرملی، سعید بن علی الکرمی، اسعد الشقیری، عجاج نویهض، نجیب نصار، عیسی اسکندر المعلوف و حسن حسنی عبدالوهاب. همچنین روابط دوستی یا نامه نگاری نیز او را با تعدادی از شرق شناسان پیوند داد، از جمله: آنتونین جوسین، دیوید سموئل مارگولیوث و کارل بروکلمان. هنگامی که پس از تصویب قطعنامه تقسیم بندی در نوامبر ۱۹۴۷ توسط مجمع عمومی سازمان ملل، امنیت در شهر قدس مختل شد، عبدالله مخلص به خاطر کتابخانهٔ گرانبهای خود ترسید، چرا که خانهٔ او در محلهٔ شیخ جراح در مجاورت محلهٔ یهودی نشین مئا شعاریم بود. در خلال جنگ داخلی او تصمیم گرفت کت
ابخانه اش را به صومعهٔ خواهران قلب مقدس، روبروی بیمارستان فرانسوی در قدس منتقل کند. اما نیروهای اسرائیلی بعداً صومعه را بمباران کردند که فروریخت و کتاب های وی زیر آوار ماند. درگذشت. عبدالله مخلص در آوریل ۱۹۴۷ به یک بیماری بدخیم در غدهٔ پروستات مبتلا شد و در بیمارستان فرانسوی تحت یک عمل جراحی ناموفق قرار گرفت. او به مدت هشت ماه از درد رنج می برد تا اینکه در ۱۶ دسامبر ۱۹۴۷ درگذشت. پیکرش در قبرستان الساهره روبروی دیوار قدس و شهر قدیمی به خاک سپرده شد. آثار. دو اثر از نامق کمال از ترکی به عربی ترجمه کرد. بسیاری از آثار وی نسخه خطی باقی مانده یا در نابودی کتابخانه اش از بین رفته اند. از جمله عناوین عربی آثار چاپ شدهٔ وی:
خانه موزه هوهانس تومانیان () خانهٔ پدری هوهانس تومانیان، شاعر اهل ارمنستان در روستای دسق، استان لوری است که در سال ۱۹۳۹ میلادی به مناسب سالگرد تولد تومانیان به خانه موزه تبدیل شد. تاریخچه. هوهانس تومانیان شاعر تمامی ارمنیان در روز ۱۹ فوریه ۱۸۶۹ در این خانه متولد شد و کودکی و نوجوانی خویش را این جا سپری نمود. از سال ۱۸۷۰ تا ۱۸۸۳ میلادی، وی در جلال اوغلی (استپاناوان کنونی) تحصیل نمود. برای تحصیل در مدرسه نرسیسیان (۱۸۸۳–۱۸۸۶) به تفلیس عزیمت نمود. این خانه در دهه ۱۸۶۰ (میلادی) توسط پدر شاعر، کشیش تادئوس، روحانی روستا ساخته شده است. ساختمان خانه موزه در سال ۲۰۰۲ میلادی با کمک های مالی دیاسپورای ارمنی، همسران گونتاگچیان و پوچیکیان توسط صندوق هایاستان بازسازی شده است. نمایشگاه ها. در این موزه حدود ۳۰۰ شی ارزشمند از زندگی و آثار نویسنده بزرگ نگهداری می شود. نیم تنه ای از نویسنده (اثر آیتسمیک اورارتو، ۱۹۵۳) در حیاط موزه قرار داده شده است. با تصمیم وانو سیرادغیان، وزیر امور داخلی ارمنستان، قلب شاعر که پیشتر در موزه کالبدشناسی دانشگاه پزشکی دولتی ایروان نگهداری می شد به نمازخانه ای که در سال ۱۹۹۴ ساخته شده، منتقل و دفن
شد. موزه در دو طبقهٔ است و از شش اتاق تشکیل شده است: در طبقهٔ اول محل پخت نان، اتاق بزرگ و دو نمایشگاه وجود دارد. در طبقهٔ دوم در دو تالار، اتاق خواب، میز تحریر، لباس ها و لوازم شخصی شاعر به نمایش گذاشته شده است. رویدادها. در روزهای به یاد ماندنی مرتبط با تومانیان و مناسبت های مختلف دیگر، موزه مراسم بزرگ و رویدادهای سالانه تومانیان را برگزار می کند.
در کشاورزی نوین، یک نژاد کمیاب به نژادی از ماکیان یا دام گفته می شود که جمعیت پرورشی بسیار کمی دارد، معمولاً از چند صد تا چند هزار فرد است. به دلیل تعداد کم، نژادهای کمیاب ممکن است وضعیت حفاظتی درتهدید داشته باشند و ممکن است تحت قوانین منطقه ای محافظت شوند. بسیاری از کشورها سازمان هایی دارند که به حمایت و ترویج نژادهای کمیاب اختصاص یافته اند که هر کدام تعریف خاص خود را دارند. در گیاه شناسی و باغبانی، موازی با نژادهای جانوری کمیاب، گیاهان تره بار هستند که ارقام کمیاب هستند.
گیلانشاه ابرویسفید هادسونی از تیرهٔ بزرگ آبچلیکان (Scolopacidae) است. این یکی از گسترده ترین گیلانشاه های نوک خمیده است که در بیشتر مناطق زیرقطبی آمریکای شمالی زادآوری می کند. این گونه و گیلانشاه ابروسفید به تازگی بر اساس تفاوت های ژنتیکی و ریخت شناسی قابل توجه تقسیم شده اند. گیلانشاه ابروسفید پرنده ای مهاجر است که در سواحل جنوب آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی زمستان گذرانی می کند. این پرنده در هنگام مهاجرت نیز جزء پرندگان ساحلی است. در خارج از فصل زادآوری نسبتاً پرجمعیت است. در جنگل های حرای کلمبیا، مکان های استراحت گروهی در مجاورت مناطق تغذیه و دور از منابع احتمالی شکارگران سرزمین اصلی قرار دارند، اما نه دور از مناطق آشفته انسانی.
ژرفاب پیراقطبی نامی است که به توده آب در اقیانوس آرام و اقیانوس هند داده می شود که مخلوطی از توده های آبی دیگر در منطقه است. به طور مشخص گرمتر و شورتر از توده های آب پیرامون است و سبب می شود که ژرفاب پیراقطبی به ذوب شدن یخ تاق ها در منطقه قطب جنوب کمک کند. ژرفاب پیراقطبی، بزرگ ترین توده آب حجمی در اقیانوس منجمد جنوبی، شامل ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی (NADW)، بستراب جنوبگان (AABW)، آب میانی جنوبگان (AAIW)، و همچنین ژرفاب های بازچرخیده از اقیانوس های هند و اقیانوس آرام است. یکی از ویژگی های متمایز ژرفاب پیراقطبی این است که آب در سطح تشکیل نمی شود، بلکه از ترکیب دیگر توده های آب تشکیل می شود. ژرفاب پیراقطبی در ژرفای حدود ۵۰۰ متری، تقریباً در ژرفای فلات قاره قرار دارد. ژرفاب پیراقطبی نقش مهمی در حمایت از بوم سازگان های جنوبگان ایفا می کند. فراچاهش ژرفاب پیراقطبی در قفسه های قاره جنوبگان گرما و مواد مغذی را به همراه دارد که از بوم سازگان ها در امتداد شبه جزیره جنوبگان غربی پشتیبانی می کند.
پراکندگی پیراقطبی به هر محدوده ای از آرایه گفته می شود که در محدوده گسترده ای از طول جغرافیایی اما تنها در عرض های جغرافیایی بالا یافت می شود؛ بنابراین، چنین محدوده ای در سراسر قطب شمال یا قطب جنوب گسترش می یابد. گفته می شود گونه هایی که در محیط های کوهستانی جداشده دورتر از قطب ها نیز یافت می شوند، دارای پراکندگی قطبی-آلپی هستند. جانورانی با پراکندگی پیراقطبی عبارتند از: گوزن شمالی، خرس قطبی، روباه قطبی، بوف برفی، زردپره برفی، مرغابی شمالگان پادشاه، غاز شمالی و کاکایی اقیانوسی دم دراز در شمال و فک ودل و پنگوئن آدلی در جنوب. گیاهانی با پراکندگی پیراقطبی شمالی عبارتند از "Eutrema edwardsii" (Syn. "Draba laevigata"), "Saxifraga oppositifolia" , "Persicaria vivipara" و "Honckenya peploides".
آب میانی جنوبگان یک توده آبی سرد و با شوری نسبتاً کم است که بیشتر در ژرفای متوسط در اقیانوس جنوبی یافت می شود. آب میانی جنوبگان در سطح اقیانوس در منطقه همگرایی جنوبگان یا معمولاً منطقه جبهه قطبی جنوبگان نامیده می شود. این منطقه همگرایی معمولاً بین ۵۰ درجه و ۶۰ درجه جنوبی قرار دارد، از این رو تقریباً همهٔ آب میانی جنوبگان در اینجا تشکیل می شود.
رفقای بد ۲ فیلمی پویانمایی کمدی سرقت آمریکایی است که به طور آزادانه بر اساس مجموعه کتاب های کودکان به نام "بچه های بد" نوشته آرون بلیبی ساخته شده و توسط دریم ورکس انیمیشن تولید شده است. این فیلم دنباله "رفقای بد" (۲۰۲۲) است. پیر پریفل و جی پی سانز به طور مشترک کارگردانی فیلم و یونی برنر و ایتان کوئن نویسندگی آن را برعهده دارند. سم راکول، مارک مارون، آکوافینا، کریگ رابینسون، آنتونی راموس، زاسی بیتس، الکس بورستین، ریچارد آیوادی و لیلی سینگ نقش های خود را از فیلم اول تکرار می کنند و دانیل بروکس، ناتاشا لیون و ماریا باکالوا به گروه بازیگران پیوسته اند. در این فیلم، رفقای بد از بازنشستگی بیرون می آیند و با یک گروه جنایی کاملاً زن متحد می شوند تا آخرین سرقت را انجام دهند. پریفل در مارس ۲۰۲۲ اعلام کرد که دوست دارد دنباله ای برای "رفقای بد" بسازد، قبل از اینکه اولین فیلم اکران شود. دو سال بعد، دریم ورکس انیمیشن دنباله ای را اعلام کرد که در آن پریفل و گروه صداپیشگان بازمی گردند و سانز به عنوان کارگردان مشترک فعالیت خواهد کرد. لیون در ژوئیه ۲۰۲۴ به گروه بازیگران اضافه شد و همکاری بروکس و باکالوا در نوامبر اعلام شد. دان
یل پمبرتن موسیقی متن را خواهد ساخت و بار دیگر از فیلم قبلی به این پروژه بازمی گردد. "رفقای بد ۲" در ۱ اوت ۲۰۲۵ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با واکنش مثبت منتقدان مواجه شد و بیش از ۲۰۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. داستان. به دنبال شکست پروفسور مارمالاد و آزادی از زندان، رفقای بد اصلاح شده اند، اما در انطباق با جامعه مشکل دارند. گرگ، کوسه، پیرانا و تارانتولا در یافتن شغل ناموفق هستند، در حالی که مار اغلب اوقات خارج از خانه است. گرگ بیشتر وقت خود را با دایان می گذراند و آنها به هم نزدیک تر می شوند، اما به دلیل سابقه کیفری گرگ و فرماندار بودن دایان، نمی توانند رابطه ای را آغاز کنند. گرگ با الهام از دایان که به مردم دلیلی برای پذیرش آنها بدهد، به کمیسر لاگینز در ردیابی دزد شبح، یک جنایتکار جدید و غیرقابل ردیابی، کمک می کند. آنها به زودی شواهدی پیدا می کنند که نشان می دهد دزد شبح، مار است، اما بعداً متوجه می شوند که او با دوست دختر جدیدش، سوزان، بوده است. در تلاشی برای افشای دزد شبح در یک مسابقه کشتی "لوچا لیبره"، یک خوک رفقای بد را به جرم کارهای دزد شبح متهم می کند. گرگ با دایان
تماس می گیرد تا بی گناهی خود را ثابت کند و دایان نیز موافقت می کند که به آنها کمک کند. سپس رفقای بد توسط یک گروه سه نفره از تبهکاران زن به نام های کیتی کت، پیگتیل پترووا و دوم ربوده می شوند. کیتی همان دزد شبح بود، پیگتیل همان خوکی بود که رفقای بد را متهم کرد، و دوم با نام مستعار «سوزان» از مار برای فریب دادن رفقای بد استفاده کرده بود. کیتی آنها را برای کمک به سرقت موشک آزمایشی مون-ایکس استخدام می کند و با استفاده از فیلم مخفیانه ای که نشان می دهد دایان همان پنجه زرشکی، هویت مجرمانه سابقش، است، آنها را باج گیری می کند. رفقای بد با اکراه این پیشنهاد را می پذیرند. در همین حین، دایان در زندان به ملاقات مارمالاد می رود و او فاش می کند که کیتی قصد دارد با استفاده از ایستگاه فضایی بین المللی و مک گافینیت، فلزی نادر که می تواند طلا را جذب کند، تمام طلای جهان را بدزدد. گروه برنامه خود را با موفقیت و با سرقت ساعت هوشمند آقای مون، صاحب موشک، در مراسم عروسی اش آغاز می کند. کیتی طبق قولش فیلم را در یک فلش درایو به گرگ می دهد، اما پس از اینکه رفقای بد اعتراف او را ضبط می کنند، آنها را به تله می اندازد. کیتی فیلم را در این
ترنت منتشر می کند و هویت مخفی دایان را در سراسر جهان فاش می کند و پلیس را از محل اختفای بدها مطلع می سازد. دایان قبل از اینکه دختران سوار موشک شوند، با آنها روبرو می شود، اما کیتی فاش می کند که فیلم به صورت زنده در حال پخش است. کیتی در حالی که دایان پریشان است، او را با داروی بیهوشی آرام می کند، اما دایان در حالی که نیمه هوشیار است، موفق می شود مخفیانه سوار موشک شود. لاگینز رفقای بد را دوباره دستگیر می کند، اما اعتراف می کند که به آنها اعتماد دارد و با هلیکوپتر به آنها کمک می کند تا در حین پرتاب سوار موشک شوند. پس از اینکه دوم و پیگتیل متوجه می شوند که رفقای بد مخفیانه سوار موشک شده اند، قصد حمله به آنها را ندارند، اما کیتی از طرح خود دست نمی کشد و با فعال کردن ماشین، جان میلیون ها نفر را به خطر می اندازد، در حالی که مقادیر زیادی طلا، و همچنین یک لیموزین که مارمالاد تازه تبرئه شده در آن است، را به سمت خود جذب می کند. هنگامی که گرگ به او می رسد، کیتی کنترل از راه دور آهن ربا را می شکند، اما گرگ ساعت هوشمند را از او می قاپد و با استفاده از آن، موشک را به سمت آهن ربا هدایت کرده و آن را نابود می کند، و طلاها به ج
ای خود بازمی گردند. کیتی خشمگین، در تلاش برای کشتن گرگ به خاطر خراب کردن نقشه اش، با او درگیر می شود، اما دایان به هوش آمده و او را شکست می دهد. گرگ و دایان با خوشحالی به هم می رسند و اولین بوسه خود را به اشتراک می گذارند، در حالی که رفقای بد در ایستگاه فضایی که به سمت زمین سقوط می کند، جمع می شوند. پس از سقوط، کیتی به زندان فرستاده می شود، دوم و پیگتیل به خدمات اجتماعی محکوم می شوند، و لاگینز مرگ رفقای بد و دایان را جعل می کند تا آنها بتوانند به عنوان مأموران مخفی مشغول به کار شوند. در همین حال، مارمالاد با لیموزین خود که به یک سفینه فضایی تبدیل شده است، به فضا می گریزد. تولید. توسعه. در مارس ۲۰۲۲، یک ماه پیش از اکران "رفقای بد"، پیر پریفل، کارگردان فیلم، اعلام کرد که بسیار مایل به ساخت دنباله آن است. در ۲۶ مارس ۲۰۲۴، دریم ورکس انیمیشن ساخت دنباله این فیلم را تأیید کرد. پریفل بار دیگر به عنوان کارگردان بازگشت و جی پی سانس، که سرپرست پویانمایی شخصیت ها در فیلم قبلی بود، به عنوان کارگردان مشترک و برای اولین بار در مقام کارگردان، به او پیوست. سم راکول، مارک مارون، آکوافینا، کریگ رابینسون، آنتونی راموس، ریچارد آ