Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نخواهند شد و از انجام کارهای پیشگیری در مراکزشان، خبر دادند. مشکلاتی همچون گرایش سربازان ایرانی به مواد مخدر به دلیل مسائل روحی ناشی از ناخواسته بودن این گونه زندگی، هزینهٔ بیرون آمدن آنان از اقتصاد و بی انگیزگی شان در دوران خدمت نیز، هزینه های بسیاری برای ایران، دربردارد. همچنین بر پایهٔ آمار رسمی، حدود پنج درصد از سربازان در این کشور، معتاد می شوند که به گزارش بی بی سی فارسی، آمار آن، احتمالاً بیشتر از اینها است. جدای از بهداشت و درمان، خطرهای سلامت برای سرباز ایرانی شامل تجهیزات غیر ایمن نیز می شود. در نمونه هایی انفجار کپسول گاز باعث سوختن سربازان شده است. اثرها بر زندگی شخصی سربازان. اقتصاد سرباز و خانواده اش. سربازی به شکلی که در دوران جمهوری اسلامی اجرایی شد، بر دوش خانواده های سربازان نیز، بار مالی داشته است. عباسعلی منصوری آرانی، نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی، اعلام کرده است که «وقتی به سرباز ماهی ۶۰ هزار تومان پول می دهیم و او را به یک نقطه از کشور می فرستیم، به این فکر نمی کنیم که او مخارج یا حتی همین رفت و آمدش محتاج خانواده می شود و سربار آن هاست؟ به این ترتیب خانواده هم مختل می شود و خیلی
از فرارها به خاطر همین باری است که سربازی بر خانواده ایجاد می کند». بر پایهٔ آمار سال ۱۳۹۵، ۴۰ درصد از سربازان غایب ایرانی، از قشرهای فقیر این کشور به شمار می رفتند. صادق الحسینی، اقتصاددان، در انتقاد از سربازی اجباری در ایران گفت: «سربازی سه ویژگی دارد؛ نخست عدم رضایت، دوم کار رایگان و سوم عدم امکان پیگیری مطلوبیت فردی و منافع شخصی. این سه ویژگی، باعث می شود که سربازی اجباری، دارای عوارضی باشد». سربازی اجباری در دوران جمهوری اسلامی، دارای عوارض اقتصادی نیز دانسته شده است. به گفتهٔ همین کارشناس، «اولین عارضه آن فقر است. سربازی به نوعی تقویت کننده فقر در جوامعی است که خدمت اجباری دارند. افراد فقیر و دهک های پایین جمعیت عملاً یک بخشی از زندگی و عمر خود را برای یک سیستم به صورت مجانی کار می کنند. عمر مولد کم، مهارت آموزی کم است و در نتیجه، باعث ایجاد یک تلهٔ فقر می شود. سربازهای فراری نمی توانند در سیستم رسمی کار کنند و خودشان را بالا بکشند و این فقر، گسترش پیدا می کند». همچنین به گفتهٔ این اقتصاددان، از دید برابری جنسی نیز با توجه به مسئولیت های پسران در فرهنگ ایرانی، همانند تشکیل خانواده که نیازمند توان اقتصا
دی است، سربازی اجباری در این موارد، «عدم توازن» ایجاد می کند. ازدواج. در سال ۱۳۹۲، سربازی در ایران، عامل افزایش سن ازدواج و «سکته ای ۲ ساله در روند حیات اجتماعی پسران» دانسته شد و عده ای، باور داشتند که زمان بازنگری در مورد سربازی، فرا رسیده است. با این حال، باز هم تغییری صورت نگرفت. در سال ۱۴۰۰ نیز، اندکی پیش از انتخابات ریاست جمهوری ایران، سربازی اجباری در ایران، به عنوان یکی از چرایی های «تأخیر در ازدواج و به دنبال آن، کاهش جمعیت ایران»، مورد توجه و در دستور کار مرکز پژوهش های مجلس جمهوری اسلامی، قرار گرفت. تجاوزهای جنسی و رابطه با همجنس گرایی. همجنس گرایی در میان سربازان ایرانی، در رسانه ها مطرح بوده است. از جمله مشکلاتی که در دوران سربازی اجباری در ایران، مطرح شده است، تجاوز جنسی به برخی سربازان پسر در مناطقی از این کشور است. هرچند که این تجاوزها، باعث نشده است که مقامات نظام وظیفهٔ جمهوری اسلامی، واکنشی نشان دهند. در یک گزارش که بی بی سی فارسی آن را پوشش داد، یک سرباز ایرانی با اشاره به شبی که در هنگام استراحت، دژبان، آنها را به تیپ رزمی فراخواند، می گوید: «متوجه شدیم ۷ نفر از سربازان در حمام به سرباز د
یگری تجاوز کرده اند. تا صبح، جلسه بازجویی و نوشتن صورتجلسه ادامه داشت. شش نفر از متهمان اعتراف کردند». سرباز، اعلام کرد که هنگام نوشتن صورتجلسه، دریافت که «سرباز بزه دیده از تاریکی و تنهایی به شدت می ترسید. سرباز ارشد یگان با اطلاع از این موضوع پست نگهبانی منطقه ای در دور دست و خلوت را برای وی در نظر می گیرد و وقتی با التماس سرباز مواجه می شود در قبال تعویض به او پیشنهاد رابطه جنسی می دهد و با اطلاع دادن به بقیه، سرباز مورد تجاوز دسته جمعی قرار می گیرد. سربازان مجرم به دادسرا اعزام شدند، به درخواست من و موافقت فرمانده پایگاه سرباز بزه دیده به شهر دیگری منتقل شد». رسانه های فارسی زبان، باور دارند که تجاوز جنسی در دوران سربازی، بسیار پیش می آید و برخی این را به اینکه سربازان از رابطه جنسی محروم هستند، ربط داده اند. سربازان ایرانی که مورد تجاوز قرار گرفته اند، اعلام کرده اند که در تخت، هنگام خواب، دستشویی و حمام، معمولاً ممکن است کسی برای چنین کاری به سربازان، نزدیک شود. همچنین در سوی دیگر، دگرباشان جنسی ایرانی، برای گرفتن معافیت از سربازی، مجبور به اعتراف کردن می شوند. مشکلات روانی و خودکشی ها. اتلاف وقت و دوری
از کار، تنها مشکلات و دردسرهای سربازی در این کشور نیست. افسردگی، خودکشی و اعتیاد در پادگان ها از جمله مشکلاتی است که برخی از سربازان، با آن، دست و پنجه نرم می کنند اما آمارهای آن، در اختیار همگان قرار نگرفته است. مشکلات روانشناختی چون بیماری های روانی، ترس از سربازی یا مأموریت مرزی، عدم اطمینان در امنیت خانواده و نگرش منفی نسبت به سربازان، از جمله عوامل خودکشی سربازان است. بر پایه گزارشی داخلی، هر ماه، تنها حدود ۵ تا ۶ خودکشی در سطح این کشور، توسط سربازان وجود دارد. طلاق، آسیب های روانی و مهاجرت نخبگان، با سربازی اجباری مرتبط دانسته شده اند. مشکلات سربازان ایرانی پس از مهاجرت. پس از مهاجرت از ایران نیز سربازی اجباری مشکلاتی برای ایرانیان به وجود آورده است. در موردهایی که خود مرد ایرانی به رفتن به سربازی در سپاه اعتراف نکرده است، افسر مرزی کشور خارجی با بررسی داده های تلفن شخص ایرانی، شواهدی برای اینکه وی زمانی به سپاه خدمت کرده است می یافته و به استناد این شواهد، شخص ایرانی را «غیرقابل پذیرش» اعلام می کرد. این ها به دلیل رخ دادند که آمریکا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در فهرست سازمان های تروریستی گذاشت. مخ
الفت ها و موافقت ها. موافقان سربازی اجباری در ایران، به «ساخته شدن جوان» و «ادای دین به میهن» به عنوان چرایی های موافقت خود، اشاره می کنند و مخالفان آن، استدلال هایی دیگر دارند که شامل رنج سربازان می شود. روش کادرسازی نیروهای مسلح ایران از طریق سربازی، منتقدهای بسیاری دارد؛ هرچند که صدای این نقدگران، تقریباً هیچ گاه در رسانه های رسمی درون ایران، شنیده نشده است. مهاجرت جوانان ایرانی از این کشور برای فرار از سربازی، بهره وری کم سربازان اجباری در هنگام شرایط جنگی، وضع بد سربازان از دید مالی، فیزیکی، عاطفی و آسیب های فیزیکی هم گرفتن معافیت، هم هنگام سربازی، از جمله مشکلات سربازی اجباری در ایران، دانسته شده اند. با این وجود، مسئولان جمهوری اسلامی برای دهه ها، هیچ تغییر بنیادینی در اصل سربازی در ایران، نداده اند و به انتقادات، بی توجه بودند. با این حال، افزون بر تأمین برخی از نیازهای دفاعی ایران، عامل های پنهان و آشکار بسیاری نیز برای ادامه یافتن سربازی در ایران، وجود دارند. نظامیان ایران، افزون بر نقش های آشکاری که دارند، نقش های پنهانی بسیاری نیز در قدرت و سیاست دارند و بخشی از این را، از نیروی انسانی که به خدمت
می گیرند، دارند.
نبض کوریگان () یا نبض چکشی واتسون یا نبض افت کننده شناخته می شود، یک نشانهٔ پزشکی است (که در نارسایی آئورت دیده می شود) که نبضی را توصیف می کند که تپشی و نیرومند است، به سرعت افزایش می یابد و متعاقباً به ناگاه افت می کند، گویی چکش آبی است که باعث ایجاد نبض می شد. نبض کوریگان با افزایش حجم ضربه ای بطن چپ و کاهش مقاومت محیطی همراه است که منجر به افزایش فشار نبض در نارسایی آئورت می شود. نبض کوریگان معمولاً زمانی که بیمار نارسایی آئورت دارد، دیده می شود. این نبض همچنین در شرایط دیگری که گردش خون هیپردینامیک می شود، نیز دیده می شود. برخی از علل آن در زیر آمده است:
هنری آلتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هونکا و باشگاه فوتبال سینایوئن یالکاپالوکرهو اشاره کرد. دوران ملی. آلتو ۱۴ بازی برای تیم های مختلف جوانان فنلاند انجام داده است. او اولین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱ سال فنلاند در مسابقه ای با تیم زیر ۲۱ سال استونی در ورزشگاه اسپورت آرنا در ۱۱ فوریه ۲۰۰۹ انجام داد که در دوره دوم بازی جایگزین یوسی هایکینن شد. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹، ۲۰ و ۲۱ سال فنلاند بازی کرده است.
خایمی مورنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال سینایوئن یالکاپالوکرهو بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی لیماسول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ونزوئلا و بزرگسالان نیکاراگوئه بازی کرده است.
ماده نوکوجی نوبوفوسا ; تولد ۱۲۵۸ - مرگ ۱۳۴۸ میلادی - کوگه و دایناگون در دوره کاماکورا و دوره نانبوکوچو بود. او به همراه کیتاباتاکه چیکافوسا و یوشیدا سادافوسا یکی از نوچی نو ساندو که نزدیکان و حمایت کنندگان امپراتور گودایگو بودند به حساب می آیند. دستاورد اصلی او در جریان حادثه شوچو (۱۳۲۴) بود، زمانی که امپراتور گودایگو به حمله به شوگون سالاری کاماکورا مظنون واقع شد و او به عنوان فرستاده ویژه در کنار گودایگو به کاماکورا اعزام شد تا توضیحاتی بدهد و وضعیت بی گناهی امپراتور را برای شوگون سالاری توضیح دهد. در طول دولت بازسازی کنمو، او به عنوان رئیس دفتر دعاوی متفرقه خدمت کرد. با این حال، در طول جنگ داخلی بین دربار شمالی و جنوبی، او به دربار جنوبی که توسط امپراتور گودایگو تأسیس شده بود، نپیوست و گمان می رود که در کیوتو باقی مانده است.
نوچی نو ساندو ; به سه نفر ماده نوکوجی نوبوفوسا، کیتاباتاکه چیکافوسا و یوشیدا سادافوسا اشاره دارد که از اواخر دوره کاماکورا تا دوره نانبوکوچو به عنوان دستیاران نزدیک امپراتور گو-اودا و امپراتور گو-دایگو خدمت می کردند.
استنلی راسیتر بندیکت (؛ – ) شیمی دان و متخصص بیوشیمی و سوخت وساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. شهرت او به واسطهٔ کشف واکنشگر بندیک است، محلولی که نشانگر حضور قندهای احیاکننده است که شامل همهٔ منوساکاریدها و بسیاری از دی ساکاریدها مثل لاکتوز و مالتوز می شود. او در سال ۱۹۱۴ با روث فولتون ازدواج کرد. با این حال، ازدواج آنها به دلیل ناتوانی آنها در بچه دار شدن، حرفه نویسندگی روث و رابطه عاشقانه پنهانی همسرش با دوست و همکار زنش مارگارت مید (که در نهایت منجر به جدایی آنها در سال ۱۹۳۰ شد)، دچار تنش بود.
نشانهٔ بیوِر () یک نشانهٔ پزشکی است که در آن ناف با خم کردن گردن به سمت سر حرکت می کند که نشان دهنده ضعف انتخابی عضلات پایین شکم است. علل ایجاد نشانهٔ بیوِر عبارتند از آسیب به طناب نخاعی، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) و دیستروفی ماهیچه ای چهره ای کتفی بازویی (FSHD). این نشانهٔ پزشکی به افتخار چارلز ادوارد بیوِر، متخصص مغز و اعصاب بریتانیایی (۱۸۵۴–۱۹۰۸) که نخستین بار آن را توصیف کرد، نامگذاری شده است. نشانهٔ بیوِر مشخصه آسیب نخاعی بین سطوح T9 و T10 است.
شموئل دیوون افسر بلندپایهٔ اطلاعاتی، دیپلمات اسرائیلی و سرپرست بخش خاورمیانهٔ وزارت امور خارجه اسرائیل و اولین رئیس "«بخش عربی»" سازمان ضداطلاعات ارتش اسرائیل بود. شموئل دیوون از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ میلادی، مقام سفیر اسرائیل در اتیوپی و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ میلادی، مقام سفیر اسرائیل در برزیل را برعهده داشت. در سال ۱۹۴۲ میلادی، شموئل دیوون در مقام فرمانده سرویس اطلاعاتی مخفی هگانا مبتکر ایده ای برای تهیه داده های دقیقی از تمامی روستاهای عرب نشین در سرزمین فلسطین در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین شد. این داده ها بعدا به «پرونده روستاهای عرب نشین» معروف شدند و نقشی حیاتی در پیروزی اسرائیل در جنگ استقلال را برعهده داشتند. در سال ۲۰۰۳ درگذشت و در گورستان یرکون واقع در شهر پتخ تیکوا به خاک سپرده شد.
نیل جری سیمون (زاده ۱ مه ۱۹۶۸) یک مدیر اجرایی تجاری و رهبر جامعه در پوتوماک، مریلند است. در سال ۲۰۱۸، سایمون به عنوان یک نامزد مستقل برای مجلس سنای ایالات متحده در مریلند در یک پلتفرم میانه روی سیاسی نامزد شد. اگرچه او در یک نظرسنجی به ۱۸ درصد رسید، اما در نهایت کمتر از ۴ درصد آرا را به دست آورد. سیمون چهار تجارت را رهبری کرده و در هیئت مدیره چندین مؤسسه غیرانتفاعی پیشرو مریلند خدمت کرده است. او مدیرعامل برونفمن روچیلد بود که تا زمان فروش آن در می ۲۰۱۹ را مدیریت کرد. از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، سیمون رئیس هیئت مدیره بنیاد جامعه شهرستان مونتگومری بود و در سال ۲۰۱۶ سیمون به عنوان رئیس هیئت مدیره بنیاد جامعه واشینگتن بزرگ انتخاب شد.
لوئیس یاکوبزون-لاسک (؛ – ) متخصص اعصاب، روان پزشک و متخصص نوروآناتومی اهل آلمان بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هومبولت برلین و از شاگردان هاینریش ویلهلم گوتفرید فون والدایر-هارتس، رودلف ویرشو، امیل دو بوا ریمون و روبرت کخ بود. او در سال ۱۸۹۹ «"کتابچه راهنمای آناتومی و آناتومی مقایسه ای دستگاه عصبی مرکزی پستانداران"» را با همکاری ادوارد فلاتائو نوشت که نخستین تلاش برای طبقه بندی شیار و شکنج های قشر مغز بود. وی نخستین کسی بود که در سال ۱۹۰۹ هستهٔ پدانکولوپونتین مغز را توصیف کرد.
پرونده روستاهای عرب نشین اسناد اطلاعاتی مهمی بودند که شامل داده های دقیق در مورد تمامی روستاهای عرب نشین در سرزمین فلسطین در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. آن پرونده ها توسط واحد اطلاعاتی شای، متعلق به سازمان هاگانا جمع آوری شدند. هر یک از این پرونده ها حاوی یک مقدمه شفاهی بود. نقشه محیطی گسترده در مقیاس ۱:۱۰۰۰۰۰. نقشه روستا و اطراف آن در مقیاس ۱:۲۰۰۰۰; نقشه روستا در مقیاس ۱:۵۰۰۰ و در صورت امکان عکس هوایی نیز تهیه می شد. در این پرونده ها تعداد مردان هر روستا، منابع اصلی درآمد، کیفیت آب محل، میزان مشارکت در شورش بزرگ عربی، ترکیب سیاسی-اجتماعی، کیفیت زمین، روابط بین روستاها، تعداد سلاح ها و توپوگرافی هر روستا را شامل می شد. در ابتدا این داده ها تنها پرونده های روستاها بودند، اما به مرور زمان پرونده های محله های شهری، پلیس فلسطین و سایر مقاصد نیز تهیه شد. این پرونده ها در جریان جنگ استقلال از اهمیت زیادی برخوردار شدند. طرح. در سال ۱۹۴۲ میلادی، شموئل دیوون، در مقام فرمانده سرویس اطلاعاتی مخفی هگانا مبتکر ایده ای برای تهیه داده های دقیقی از تمامی روستاهای عرب نشین در سرزمین فلسطین شد. این داده ها بعداً به «پر
ونده روستاهای عرب نشین» معروف شدند و نقشی حیاتی در پیروزی اسرائیل در جنگ استقلال را برعهده داشتند. این تورها اغلب تحت عنوان سفر علمی یا درس طبیعت برای آشنایی با جغرافیای فلسطین انجام می شد. افسران اطلاعاتی پایگاه داده ای از عکس ها و اطلاعات جغرافیایی، توپوگرافی و برنامه ریزی در مورد راه های ورود به روستاها ساختند که شامل شرح مفصلی از جاده ها، محله ها، خانه ها، ساختمان های عمومی، آب انبارها، غارها و وادی ها بود.
کورت مندل (؛ – ۱۹۴۶) پزشک، روان پزشک و متخصص اعصاب یهودی تبار اهل آلمان بود. وی دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۹۷ در کیل دریافت کرد. او از منتقدان زیگموند فروید بود. او می گفت که آموزه های روانکاوانه فروید دیدگاه ارزشمندی را ارائه می دهد، با این حال معتقد بود که این نظریه حاوی اغراق بیش از حد و فانتزی هستند. او همچنین از برخی جنبه های دیدگاه فروید در مورد جنسیت منزجر بود. مندل مخالف صریح هرمان اوپنهایم (۱۸۵۸–۱۹۱۹) بود، به ویژه در مورد نظریه اوپنهایم در مورد تغییرات روانی ناشی از اختلالات ارگانیک در مغز به دلیل ضربه روانی.
سیستم دی-بوت یک رایگان و متن باز است که با منسوخ شدن پروژه گامی بوت و ادغام آن با سیستم دی در ماه مه سال ۲۰۱۵ ساخته شد. پروژه گامی بوت توسط و ، کارمندان شرکت رد هت ساخته و به عنوان یک جایگزین جمع و جور برای گنو گراب به منظور استفاده در سیستم هایی که از UEFI استفاده می کنند طراحی شد. این ابزار به طور خودکار تصاویر قابل بوت (شامل سیستم عامل ها و بوت لودر های دیگر) را شناسایی می کرد، به فایل پیکربندی نیاز نداشت، یک رابط کاربری ساده بر پایه جدول ارایه می کرد، و همچنین می توانست با سیستم دی ترکیب شود با اطلاعات عملکرد را نمایش دهد. برای بازی با کلمات، اسم "گامی بوت" در آلمانی(زبان مادری توسعه دهنده های اولیه آن) به معنی است. هر چند که این پروژه توسط دو کارمند این شرکت توسعه یافته بود، اما در پروژه فدورا استفاده نشد. در عوض، این پروژه از افی لینوکس برای بارگذاری زنجیره ای گراب استفاده می کرد. گامی بوت تحت پروانه LGPL-2.1-or-later بود، بر خلاف گراب که تحت پروانه GPL-3.0-or-later است. این تفاوت به این دلیل بود که به گامی بوت اجازه دهد تا برای سیستم های مبنی بر UEFI که از استفاده می کردند مناسب باشد، به دلیل نگرانی ها
درباره الزام آن در پخش کردن تمام کلید های دسترسی(گواهی کلید عمومی) در صورت اعمال محدودیت های سخت افزاری مانند سکیور بوت که برای استفاده از پروانه GPL-v3 نیاز است.
سامانه ژئودتیک جهانی () یا سامانه زمین سنجشی جهانی، استانداری است که در نقشه نگاری، زمین سنجی و ناوبری ماهواره ای از جمله GPS به کار می رود. نسخه کنونی آن به نام WGS 84 یک دستگاه مختصات زمین مرکز، زمین ایستا و مبنای ژئودتیک را تعریف کرده و همچنین مدل گرانشی زمین (EGM) و مدل مغناطیسی جهانی (WMM) را توصیف می کند. این استاندارد توسط آژانس ملی اطلاعات زمین مکانی (NGA) ایالات متحده منتشر و نگهداری می شود. تاریخچه. تلاش برای تکمیل سامانه های مختلف نقشه برداری ملی در سده نوزدهم با کتاب معروف فردریش رابرت هولمرت به نام "نظریه های ریاضی و فیزیکی در ژئودزی فیزیکی" آغاز شد. اتریش و آلمان "دفتر مرکزی ژئودزی بین المللی" را پایه گذاری کردند و مجموعه ای از بیضی وارهای جهانی زمین تهیه شدند. در دهه ۱۹۵۰ وجود یک سامانه ژئودتیک یکپارچه برای کل جهان به چند دلیل ضروری شد: WGS 84. در اوایل دهه ۱۹۸۰، نیاز به یک سامانه جدید ژئودتیک جهانی به طور کلی توسط جامعه ژئودتیک و همچنین در داخل وزارت دفاع ایالات متحده به رسمیت شناخته شد. WGS 72 دیگر داده ها، اطلاعات، پوشش جغرافیایی یا دقت محصول کافی برای همه برنامه های کاربردی فعلی و پیش بینی
شده را ارائه نمی کرد. همچنین ابزارهای تولید یک WGS جدید در قالب داده های بهبودیافته، افزایش پوشش داده، انواع داده های جدید و تکنیک های بهبودیافته در دسترس بودند. مشاهدات از داپلر، برد لیزر ماهواره ای و تداخل سنجی با خط پایه بسیار طولانی (VLBI) اطلاعات جدید قابل توجهی را تشکیل می داد. منبع جدید و مهمی از داده های ارتفاع سنجی راداری ماهواره ای نیز در دسترس بود. همچنین روش پیشرفته کمترین مربعات نیز در دسترس بود که امکان یک راه حل ترکیبی سازگار از انواع مختلف اندازه گیری ها را می داد. همه این روش ها نسبت به میدان گرانشی زمین بوده و امکان اندازه گیری هایی مانند ژئوئید، بی هنجاری های گرانی، انحرافات و داپلر دینامیکی را می دهد. سامانه جدید ژئودتیک جهانی WGS 84 نامیده می شود و سامانه مرجع مورد استفاده در سامانه موقعیت یاب جهانی است. این سامانه، زمین مرکزی است و در سطح جهانی در ۱ متر سازگار است. نسخه های ژئودتیکی کنونی خانواده سامانه های مرجع زمین مرکزی سامانه بین المللی مرجع زمینی (ITRS) که توسط سرویس بین المللی چرخش زمین و سامانه های مرجع (IERS) نگهداری می شود، زمین مرکزی بوده و از نظر داخلی در سطح چند سانتی متری سا
زگار هستند، در حالی که هنوز در سطح دقت در حد متر، مطابق با WGS 84 هستند. بیضی وار مرجع WGS 84 بر پایه سامانه مرجع ژئودتیک ۱۹۸۰ (GRS 80) بود، اما چون به طور مستقل استخراج شد و نتیجه آن به تعداد متفاوتی از ارقام قابل توجه گرد شد، دارای تغییرات بسیار جزئی در مسطح کردن معکوس است. این موضوع منجر به یک تفاوت کوچک ۰٫۱۰۵ میلی متری در محور نیمه فرعی شد. جدول زیر پارامترهای بیضی وار اولیه را مقایسه می کند. تعریف. طبق قرارداد، مبدأ مختصات WGS 84 در مرکز جرم زمین قرار گرفته و تصور می شود که عدم قطعیت آن کمتر از ۲ سانتی متر است. نصف النهار طول جغرافیایی صفر درجه نصف النهار مرجع IERS است که ۵٫۳ ثانیه قوسی یا در شرق نصف النهار گرینویچ و در عرض جغرافیایی رصدخانه سلطنتی گرینویچ قرار دارد. این موضوع به این واقعیت مربوط می شود که میدان گرانشی محلی در گرینویچ دقیقاً از مرکز جرم زمین عبور نمی کند، بلکه حدود ۱۰۲ متر از غرب مرکز جرم را از دست می دهد. موقعیت های طول جغرافیایی WGS 84 با موقعیت های موجود در مبنای قدیمی تر آمریکای شمالی ۱۹۲۷ مطابقت دارد که تقریباً برابر با نصف النهار ۸۵ درجه غربی در شرق-مرکز ایالات متحده آمریکا است. سط
ح مبنای WGS 84 یک کره وار پخ با شعاع استوایی = در استوا و تخت شدگی = 1/ است. مقدار بازتعریف شده ثابت گرانشی WGS 84 (شامل جرم اتمسفر زمین) برابر با = است. سرعت زاویه ای زمین برابر با = تعریف شده است. این تعریف ها منجر به چندین پارامتر محاسبه شده می شود، مانند محور نیمه فرعی قطبی که برابر است با = و اولین خروج از مرکز مربع که برابر است با =.
سازمان انرژی اتمی چین ( CAEA ) آژانس نظارتی است که بر توسعه انرژی هسته ای در جمهوری خلق چین نظارت می کند. تاریخ. این آژانس از بخش وظایف نظارتی شرکت ملی هسته ای چین در سال های 1999 تا 2000 ایجاد شد. ساختار آژانس. بخش اداری. این بخش مسئولیت تدارکات و پادمان های CAEA و مدیریت حفاظت فیزیکی مواد هسته ای و حفاظت آتش نیروگاه های هسته ای را بر عهده دارد. گروه مهندسی سیستم. این بخش پروژه های اصلی تحقیق و توسعه هسته ای، ایجاد طرح توسعه نیروگاه های هسته ای و سوخت هسته ای را مدیریت می کند. همچنین مسئولیت ساخت، مدیریت و نظارت بر پروژه های هسته ای و کارهای معمول در موارد اضطراری هسته ای را بر عهده دارد. اداره همکاری های بین المللی. سازماندهی و هماهنگی تبادل و همکاری با دولت ها و سازمان های بین المللی و صدور مجوز صادرات و واردات هسته ای و صدور مجوزهای دولتی را بر عهده دارد. اداره کل برنامه ریزی. این اداره مسئول تصویب پیش نویس طرح انرژی هسته ای و تنظیم پلان سالانه توسعه انرژی هسته ای است. گروه علم، فناوری و کنترل کیفیت. این بخش مسئول سازماندهی پیش مطالعه در مورد انرژی هسته ای و ترسیم معیارهای فنی هسته ای است.
اداره دولتی علوم، فناوری و صنعت برای دفاع ملی ( SASTIND ;国家国防科技工业局) یک آژانس غیرنظامی زیر نظر وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین است که وظیفه تدوین سیاست ها، قوانین و مقررات مربوط به علم، فناوری، و صنایع مرتبط با دفاع ملی. که در سال 2008 تأسیس شد، مسئولیت های آن شامل هماهنگی و ارتقای توسعه فناوری دفاعی، نظارت بر فعالیت های فضایی چین و رسیدگی به هرگونه همکاری بین المللی در این حوزه ها می شود. همکاری بین المللی. در ژوئیه 2018، اداره دولتی علوم، فناوری و صنعت برای دفاع ملی با دولت کویت توافق نامه ای برای افزایش همکاری در صنعت دفاعی امضا کرد. نهادهای مرتبط. آژانس های شورای دولتی. تصور می شد که چندین شرکت توسط شرکت قبلی آن COSTIND اداره می شود:
مردم ایبان یا دایاک های دریا (Sea Dayaks)، یک گروه قومی آسترونزیایی بومی در شمال غربی بورنئو هستند. ایبان ها تحت عنوان دایاک های دریا نیز شناخته می شوند، عنوان دایاک توسط انگلیسی ها و هلندی ها برای گروه های قومی مختلف در جزیره بورنئو به کار گرفته شده است. ایبان ها به دلیل به کارگیری رسم شکار سر و مهاجرت سرزمینی مشهور بودند و به عنوان یک قبیله جنگجوی قوی و پیروز، شهرت خوف آوری داشتند. از زمان ورود اروپایی ها و متعاقب آن استعمار این ناحیه، انجام رسم شکار سر به تدریج از بین رفت، اگرچه بسیاری از آداب و رسوم دیگر قبیله و همچنین زبان ایبان همچنان رونق دارند. جمعیت ایبان در ایالت ساراواک در مالزی، برونئی و استان کالیمانتان غربی اندونزی متمرکز شده است. آنها از دوران قدیم، درخانه هایی به نام لانگ هاوس (به مالایی:rumah panjai) یا کندهٔ درخت (به مالایی: betang) در کالیمانتان غربی زندگی می کنند. تاریخ. خاستگاه نخستین مردم ایبان در برونئو یک روایت بومی از تاریخ خود در اختیار دارند که بیشتر آن به صورت شفاهی، بخشی به صورت "عبارات حک شده روی چوب ("مالایی:papan turai) و بخشی به صورت شیوه های سنتی فرهنگی متداول است. طبق افسانه
ها و داستان های اسطوره ای بومی، شروع تاریخ آنها از رودخانه کاپواس در کالیمانتان (برونئوی اندونزی) شکل گرفته است. آنها به خاطر مشکلات قبیله ای، به تدریج به ساراواک نقل مکان کردند. افسانه های قدیمی می گویند خاستگاه اصلی فرهنگ و زبان ایبان به ناحیه کاپواس علیا بازمی گردد، مطالعات انجام گرفته توسط چند زبان شناس امروزی مانند اسماء حاجی عمر (۱۹۸۱)، رحیم امان (۱۹۹۷)، چونگ شین و جیمز تی. کولینز (۲۰۱۹) و فرهنگ های مادی توسط ام. هپل (۲۰۲۰) این نکته را تأیید می کنند. دوران مهاجرت بزرگ. زمان آغاز دوران مهاجرت ایبان از محدوده کاپواس هولو بر اساس پژوهش بندیکت ساندین در سال ۱۹۶۸، دهه ۱۷۵۰ تعیین شد. این مهاجران جهت رفع احتیاجاتشان وارد باتانگ لوپار شدند و در مجاورت رود آندوپ (Undop River) مستقر شدند. در طی پنج نسل به سمت غرب، شرق و شمال گسترش پیدا کردند و سکونت گاه های جدید (باتانگ لوپار، باتانگ سادونگ و باتانگ لایار) در شاخه های فرعی این رود ایجاد کردند. در قرن نوزدهم و طی حکمرانی بروک، قوم ایبان از طریق بخش های بالادست رود کاتیباس، باتانگ لوپار و رود ساریباس، به سوی حوضه رود رجانگ مهاجرت کردند. گزارش هایی از دهه ۱۸۷۰ که ب
یانگر این هستند که جمعیت بسیار بزرگی از قوم ایبان در نزدیکی موکاح و رود اویا مستقر شدند. مهاجران در دهه ۱۹۰۰، وارد تاتائو، کمنان (بینتولو) و بالینگان شدند. در اواخر قرن بیستم، پراکندگی قوم ایبان به لیمبانگ و وادی بارام در شمال ساراواک گسترش یافت. بر اساس رویدادهای گزارش شده در دوران استعمار، مهاجرت های صورت گرفته در دوره حکمرانی بروک باعث مشکلات متعددی شد، این مشکلات به خاطر این به وجود آمد که قوم ایبان به راحتی می توانستند به قلمرو قبایلی که از قبل در منطقه ای ساکن بودند تجاوز کرده و در زمین های نواحی که در اصل برای امر کشاورزی آماده شده بود، اثرات نامطلوب زیست محیطی ایجاد کنند؛ بنابراین، مسئولان از مهاجرت آنها به بخش های دیگر سامانه رودخانه ای جلوگیری کردند. تنش ایجاد شده بین حکومت بروک و قوم ایبان، در باله ولی (Balleh Valley) به ثبت رسیده بود. علیرغم این واقعیت که مهاجرت ابتدایی چالش هایی را برای حکومت بروک به وجود آورد، از سوی دیگر موقعیت های مناسبی را در اختیار آن گذاشت. قوم ایبان و اطلاعات زیاد آنها در مورد اراضی و فراورده های جنگلی، این موقعیت را در اختیار بروک قرار داد تا نواحی جدید را برای خیزران، کا
فور، صمغ درختان مناطق گرمسیری، کائوچو جنگلی و سایر محصولات طبیعی جستجو کند. مسئولان امور هم چنین از سکونتگاه های دائمی قوم ایبان که در اراضی جدید ساراواک تحت تملک آنها ایجاد شده بود، حمایت کردند. این موضوع را می توان در انضمام لیبانگ در سال ۱۸۹۰، جایی که حکومت ساراواک به یاری قوم ایبان برای اقتدار خود متکی بود، مشاهده کرد. هم چنین یک روند مشابه با این موضوع، در بارام (Baram) اتفاق افتاد. با خاتمه دهه ۱۸۰۰، چند ناحیه در ساراواک از جمله باتانگ لوپار، اسکرانگ والی و باتانگ آی (Batang Ai)، مقوله ازدیاد جمعیت را تجربه کردند. حکمران ساراوکی با چند شرط، تعدادی قلمرو را در دسترس جامعه ایبان قرار داد. به عنوان نمونه، حکومت به ایبانی های سیمانگانگ، اجازه مهاجرت نامحدود به بینتولو، بارام و بالینگان را اعطاء کرد، در حالی که در اوایل قرن بیستم، ایبانی های بخش دوم ساراواک اجازه داشتند به لیمبانگ مهاجرت کنند و اضافه بر آن، خود حکومت به جابجایی ایبانی ها از باتانگ لوپار به لوندو، یاری رساند. خط مشی حمایتی حکومت، تأثیر مثبتی بر گسترش زبان و فرهنگ ایبان در سراسر ساراواک گذاشت. با وجود این، مهاجرت ها بر سایر گروه ها همچون مورد