Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رادا ورانیشویچ (۲۵ مه ۱۹۱۸–۲۶ مه ۱۹۴۴) یک فعال سیاسی یوگسلاوی و رهبر جنبش های مقاومت در جنگ جهانی دوم در بوسنی در طول جنگ جهانی دوم بود. خانواده. ورانیشویچ در روستای رکاویس نزدیک بانیا لوکا، در شمال پادشاهی اتریش-مجارستان بوسنی و هرزگوین، که در همان سال بخشی از پادشاهی یوگسلاوی شد، به دنیا آمد. خانواده او که به خاطر معلمان و کشیشان مشهور است، از کروپا در ورباس سرچشمه می گیرند. او دختر جورجه ورانیشویچ، کشیش کلیسای ارتدکس صربی و یکی از اعضای فعال حزب کشاورزی بود که با رادا بسیار صمیمی بود. مادر محافظه کار او، آنیا، خواهر برانکو زاگوراچ بود که به خاطر نقش او در ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند اتریش در سال ۱۹۱۴ در سارایوو به سه سال زندان محکوم شده بود. رادا و خواهر بزرگترش نونکا (که بعداً معلم شد) بسیار تحت تأثیر افکار چپ عموی خود قرار گرفتند. خواهر و برادرهای دیگر، یک خواهر کوچکتر به نام لیوبا (تکنسین دندان) و یک برادر بودند که در رودخانه ورباس غرق شدند. تحصیلات. ورانیشویچ در مدرسه ابتدایی در روستایی در نزدیکی پرنیوور و دبیرستان در درونتا و بانیا لوکا تحصیل کرد. او آرزو داشت معلم شود اما در سال ۱۹۳۲ به دلیل وابستگی
به اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی اخراج شد. در سال ۱۹۳۳، او در آکادمی بازرگانان ثبت نام کرد و به یک سازمان جوانان کمونیست پیوست، اما برای شرکت در فعالیت های آن بسیار جوان و از نظر جسمی ضعیف در نظر گرفته شد. در این زمان او با روزنامه نگار مسلمان، سافت فیلیپوویچ، که از هواداران کمونیست نیز بود، وارد رابطه عاطفی شد. چنین عاشقانه های بین قومیتی در آن زمان «غیر معمول و جسورانه» بود، اما ورانیشویچ موفق شد موافقت خانواده روحانی خود را هم برای روابط و هم برای فعالیت های سیاسی به دست آورد. از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ او به مدرسه در اسکوپیه رفت و علاقه زیادی به مقدونیه و مردم آن پیدا کرد. ورانیشویچ که همراه با همسالانش به مسئله مقدونی علاقه داشت، از حامیان ناسیونالیسم مقدونی بود، اگرچه او فقط به زبان صربی (با لهجه بوسنیایی) صحبت می کرد. جنگ جهانی دوم. ورانیشویچ پس از اتمام آکادمی بازرگانان نتوانست شغلی بیابد و با والدینش در نزدیکی پرنیاور به خانه بازگشت. در سال ۱۹۳۹ او در بلگراد شروع به کار کرد و از آغاز یک زندگی مستقل در پایتخت یوگسلاوی به وجد آمد. او و دوست پسرش، سافت فیلیپوویچ، با هم در یک آپارتمان کوچک زندگی می کردند. ورانی
شویچ بلافاصله در فعالیت های حزب کمونیست شرکت کرد که در سال ۱۹۴۰ رسماً به آن پیوست. او در همان سال پس از سازماندهی یک اعتصاب دستگیر شد و تنها به دلیل دخالت وزیر دولت برانکو چوبریلوویچ، آشنای پدرش، آزاد شد. ورانیشویچ که شغلش را از دست داده بود، از سوی والدینش مداوم تشویق می شد که به بوسنی بازگردد، اما او نپذیرفت. در عوض او به نمایندگی از حزب در مونته نگرو مبارزات انتخاباتی را آغاز کرد. در آوریل ۱۹۴۱، یوگسلاوی به سرعت توسط نیروهای محور تسخیر شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده فاشیست، در خاک کرواسی، اسلاونی، بوسنی و هرزگوین ایجاد شد. سیاست نژادی آن به آزار و اذیت گسترده صرب ها منجر شد. ورانیشویچ پس از بمباران بلگراد به بانیا لوکا رفت، اما به زودی بازگشت. او و فیلیپوویچ با هم بلگراد را ترک کردند و در ۱ مه به بانیا لوکا بازگشتند، جایی که او وارد جنبش مقاومت پارتیزان شد. فیلیپوویچ در اواخر ژوئن دستگیر و به اردوگاه کار اجباری دانیکا فرستاده شد و در اوایل ژوئیه والدین و خواهر ورانیشویچ، لیوبا به صربستان تبعید شدند. ورانیشوویچ به سنت زنان مسلمان روبنده پوشید و توسط وحیده ماگلایلیچ، مسلمان برجسته بانیا لوکا که خا
نه اش به عنوان انبار و سرپناهی برای مبارزان پارتیزان بود، پناه گرفت. ورانیشویچ در استخدام زنان بانیا لوکا در آرمان پارتیزانی موفق بود. حزب کمونیست تصمیم گرفت که ورانیشویچ باید به قلمرو آزاد اطراف کوه گرمچ برود. ماگلایلیچ این انتقال را سازماندهی کرد و ورانیشویچ به صورت محجبه در سپتامبر آنجا را ترک کرد. او بعداً از حجاب برای پنهان کردن وسایل بهداشتی و مهمات استفاده کرد. در نوامبر ۱۹۴۲، ورانیشویچ به عنوان عضو کمیته منطقه ای حزب کمونیست در بوسانسکا کراینا انتخاب شد. او یکی از اعضای مؤسس جبهه ضد فاشیست زنان بوسنی و هرزگوین بود و بعداً به عضویت کمیته مرکزی جبهه ضد فاشیست زنان یوگسلاوی درآمد. در بین ۱۷۰ نماینده شورای دولتی ضد فاشیست برای آزادی ملی بوسنی و هرزگوین در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۳ ورانیشویچ جزو چهار زنی بود که انتخاب شدند. مرگ. در بهار ۱۹۴۴، ورانیشویچ در ۲۶ سالگی از طرف حزب برای کار در شهر دروار در غرب بوسنی فرستاده شد. آلمان نازی در ۲۵ مه، یورش به دروار را آغاز کرد و او توسط چتربازان دستگیر و روز بعد در تلاش برای فرار کشته شد. پس از آزادسازی یوگسلاوی، بقایای ورانیشویچ به قبرستان پارتیزان در بانیا لوکا منتقل شد. در
۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱، ورانیشویچ به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی اعلام شد.
سقط جنین در آریزونا در حال حاضر تا ۱۵ هفته بارداری قانونی است. به عنوان یک قلمرو، آریزونا در ابتدا در سال ۱۸۶۴ سقط جنین را ممنوع کرد، و اگرچه پس از تصمیم دادگاه در رو در برابر وید دیگر اجرا نشد، این قانون از آن زمان در کتاب قانون باقی مانده است. اجرای ممنوعیت کامل با دستوری در پرونده 1973 "Nelson v." "Planned Parenthood" انجام شد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، دادگاه استیناف آریزونا حکم داد که مجازات های کیفری قانون ۱۸۶۴ قابل اجرا نیست. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۴ توسط مرکز تحقیقاتی پیو، ۴۹٪ از بزرگسالان آریزونا گفتند که سقط جنین باید در همه یا بیشتر موارد قانونی باشد و ۴۷٪ گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۲ از ۹۳۸ رای دهنده ثبت نام شده آریزونا ۸۷٪ گفتند که می خواهند سقط جنین در همه یا برخی موارد قانونی بماند. در سال ۱۹۵۰، سقط جنین در آریزونا یک جرم جنایی بود. در آوریل ۲۰۱۲، سقط جنین پس از ۲۰ هفته بارداری در آریزونا غیرقانونی شد. با این حال، اجرای آن برای همیشه تحت یک دستور مسدود شد. مقررات هدفمند ارائه دهندگان سقط جنین (TRAP) تا سال ۲۰۱۳ وجود داشت. تعداد کلی کلینیک های سقط جنین
در آریزونا سال هاست که در حال کاهش بوده و از سی و هفت کلینیک در سال ۱۹۸۲ به بیست و هشت مورد در سال ۱۹۹۲، و به ۹ مورد در سال ۲۰۱۴ رسیده است. در سال ۲۰۱۴، ۱۲۹۱۴ سقط جنین در این ایالت رخ داده است. سال بعد، ۱۲۶۴۴ سقط جنین انجام شد. در سال ۲۰۱۰، چهارده سقط جنین با بودجه عمومی در این ایالت انجام شد. این ایالت دارای یک جامعه فعال حقوق سقط جنین است و زنان در جنبش #StoptheBans در ماه مه ۲۰۱۹ شرکت کردند. تاریخچه. خاستگاه های سرزمینی. اولین ممنوعیت سقط جنین در آریزونا به عنوان بخشی از کد هاول در سال ۱۸۶۴ تصویب شد، یک سال پس از تشکیل قلمرو آریزونا (آریزونا تا سال ۱۹۱۲ تبدیل به ایالت نشده بود). آنچه تصویب شد، این بود:«هر شخصی که باید هر گونه مواد دارویی را تجویز کند یا باعث تجویز یا مصرف آن شود، یا از هر وسیله ای استفاده کند یا باعث استفاده از آن شود، به قصد سقط جنین هر زنی که در آن زمان باردار است، باید محکوم به حبس در زندان ایالتی به مدت حداقل دو سال یا بیشتر از پنج سال شود. مشروط بر اینکه هیچ پزشکی مشمول بند اخیر این قانون تحت تأثیر قرار نگیرد. وظایف حرفه ای، سقط جنین هر زنی را برای حفظ جان او ضروری می داند.»اما پزشکان
به دلیل انجام سقط جنین دستگیر شدند. در قرن نوزدهم، ممنوعیت سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی، با توجه به تعداد مرگ و میرهای ناشی از سقط جنین، حفاظت از جان مادر بود. دولت های ایالتی خود را مراقب جان شهروندان خود می دانستند. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده است، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده است، مرتکب یک جرم جنایی شده است. رو علیه وید. تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ به این معنی است که ایالت دیگر نمی تواند سقط جنین را در سه ماهه اول تنظیم کند. علیرغم اینکه دادگاه تجدیدنظر ناحیه نهم ایالات متحده قانون سقط جنین در آوریل ۲۰۱۲ آریزونا را در ژانویه ۲۰۱۵ لغو کرد، قانون منع سقط جنین همچنان در کتاب قانون باقی مانده است. در سال ۱۹۷۳، زمانی که این تصمیم گرفته شد، قانون سقط جنین آریزونا § 13-3603 ARS به طور کامل تمام سقط جنین ها با محکومیت زندان را ممنوع کرد: شخصی که برای یک زن باردار تهیه، عرضه یا تجویز می کند، یا او را برای مصرف هر گونه دارو کمک می کند، یا از هر ابزار یا وسیله دیگری استفاده می کند یا از هر وسی
له دیگری به قصد سقط جنین آن زن استفاده می کند، مگر اینکه برای حفظ جان او لازم است به حبس در زندان دولتی حداقل از دو سال و نه بیشتر از پنج سال محکوم می شود. به عنوان بخشی از قوانین مربوط به کلینیک سقط جنین در آریزونا و فلوریدا که در سال ۲۰۰۷ وجود داشت، این الزام وجود دارد که ارائه دهندگان سقط جنین قبل از اینکه به آنها اجازه سقط جنین داده شود، سونوگرافی جنین خود را نشان دهند. فرماندار یان بروئر در آوریل ۲۰۱۲ محدودیت های سقط جنین را امضا کرد که این عمل را پس از ۲۰ هفته ممنوع کرد. در سال ۲۰۱۳، قانون تنظیم هدفمند ارائه دهندگان سقط جنین (TRAP) در مورد سقط جنین های ناشی از دارو و مطب های خصوصی پزشک اعمال شد. در سال ۲۰۱۸، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن وزارت بهداشت آریزونا به عنوان بخشی از تلاش های خود برای کاهش بودجه برنامه ریزی شده والدین، درخواست وجوهی را می داد. قانون آریزونا ایجاب می کند که از سال ۲۰۱۹ فقط پزشکان می توانند سقط جنین انجام دهند. زنان پس از درخواست سقط جنین یک دوره انتظار ۲۴ ساعته اجباری دارند و باید شخصاً تحت مشاوره اجباری دولتی قرار گیرند. در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، قانون جدیدی در آریز
ونا به اجرا درآمد که زنان را ملزم می کرد اطلاعات پزشکی دقیقی را که قرار بود قبل از اجازه سقط جنین به ایالت ارائه شود، ارائه کنند. از جمله اطلاعاتی که قانون جدید ارائه دهندگان سقط جنین را ملزم به جمع آوری می کرد، انتخابی یا درمانی بودن سقط جنین، تعداد سقط هایی بود که در گذشته داشته اند و اطلاعاتی در مورد هرگونه عوارض پزشکی که در نتیجه سقط جنین داشته اند. سپس این اطلاعات توسط وزارت خدمات بهداشتی جمع آوری می شود که گزارش سالانه سقط جنین در ایالت را به همراه اطلاعاتی در مورد نحوه پرداخت هزینه سقط جنین در ایالت به ایالت ارائه می کند. در سال ۲۰۱۹، زنان در آریزونا واجد شرایط دریافت مراقبت های پزشکی مرتبط با ناتوانی حاملگی بودند که شامل سقط جنین یا سقط جنین می شد. از ۱۴ می ۲۰۱۹، سقط جنین از نظر قانونی پس از روح دار شدن جنین مجاز نبود، معمولاً بین هفته های ۲۴ و ۲۸. این دوره از استانداردی استفاده می کند که توسط دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ با تصویب شد. در ۲۱ می ۲۰۱۹، HB 2759 توسط نماینده جمهوریخواه میشل اودال در مجلس آریزونا به همراه ۲۰ حامی دیگر معرفی شد تا سالانه ۲٫۵ میلیون دلار برای یک دوره سه ساله برای ایجا
د یک برنامه آزمایشی توسط سازمان ضد سقط جنین تگزاس با ائتلاف انسانی ارائه کند. هدف «تشویق زایمان سالم [و] حمایت از زایمان به عنوان جایگزینی برای سقط جنین» بود. قانون پیشنهادی همچنین می گوید که بودجه این برنامه «نمی تواند برای خدمات ارجاع سقط جنین استفاده شود یا بین نهادهایی که سقط جنین را ترویج، ارجاع یا انجام می دهند توزیع شود.» تاریخچه کلینیک. بین سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک های سقط جنین در ایالت ۹ مورد کاهش یافت و از ۳۷ در سال ۱۹۸۲ به ۲۸ در سال ۱۹۹۲ رسید در سال ۲۰۱۴، ۹ کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. ۸۰ درصد از شهرستان های ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۱۹ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله در ایالت در یک شهرستان بدون کلینیک سقط جنین زندگی می کردند. در سال ۲۰۱۹، ۸۰ درصد از شهرستان ها در آریزونا کلینیکی نداشتند که خدمات سقط جنین ارائه کند. این امر برای اکثر زنان آریزونا که خواهان سقط جنین بودند، انجام آن را بسیار دشوار کرد. در سال ۲۰۱۹، شمال آریزونا تنها توسط یک کلینیک که سقط جنین انجام می داد، خدمات رسانی می کرد، و آن کلینیک فقط می توانست با استفاده از دارو سقط جنین های القایی را انجام دهد.
در سال ۲۰۱۷، ۱۰ کلینیک وجود داشت که ۴ کلینیک خدمات سقط جنین را ارائه می کردند، در ایالتی با جمعیت ۱۵۲۵۹۹۶ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله. آمار. در دوره بین سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، مرگ و میر غیرقانونی سقط جنین در این ایالت به صفر رسید. در سال ۱۹۹۰، ۴۴۸۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. در سال ۲۰۰۱، آریزونا، فلوریدا، آیووا، لوئیزیانا، ماساچوست و ویسکانسین هیچ گونه اطلاعات مربوط به محل سکونت در مورد سقط جنین انجام شده در ایالت را به مراکز کنترل بیماری ارائه نکردند. در سال ۲۰۱۴، ۴۹ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید در همه یا بیشتر موارد قانونی باشد و ۴۷ درصد گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در سال ۲۰۱۷، نرخ مرگ و میر نوزادان در این ایالت ۵٫۷ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود. تأمین مالی سقط جنین. ۱۷ ایالت از جمله آریزونا از بودجه شخصی خود برای پوشش تمام یا بیشتر سقط جنین های «از نظر پزشکی ضروری» که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید درخواست می شود، استفاده می کنند، که ۱۳ مورد آن طبق دستور دادگاه ایالتی ملزم به انجام این کار است. در سال ۲۰۱۰، این ایالت چهارده سقط ج
نین با بودجه عمومی داشت که یکی از آنها فدرال و سیزده مورد با بودجه ایالتی بود. تلاقی با دین. مک براید یک مدیر و عضو کمیته اخلاق در بیمارستان و مرکز پزشکی سنت جوزف بود که تحت مالکیت مرکز درمان کاتولیک غرب است. در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۹، با کمیته در مورد پرونده زنی ۲۷ ساله که در هفته یازدهم با فرزند پنجم خود باردار بود و از فشار خون ریوی رنج می برد، مشورت شد. پزشکان او گفتند که احتمال مرگ زن در صورت ادامه بارداری «نزدیک به ۱۰۰ درصد» است. مک براید به کمیته اخلاق در تأیید تصمیم خاتمه بارداری از طریق سقط جنین القایی پیوست. سقط جنین انجام شد و مادر زنده ماند. پس از آن، سقط جنین مورد توجه اسقف توماس جی. اولمستد قرار گرفت. اولمستد به طور خصوصی با مک براید صحبت کرد و او مشارکت خود را در تهیه سقط جنین تأیید کرد. اولمستد به او اطلاع داد که با اجازه دادن به سقط جنین، او دچار یک تکفیر شده است. مک براید متعاقباً از سمت خود به عنوان معاون رئیس ادغام مأموریت در بیمارستان استعفا داد. در دسامبر ۲۰۱۰، اولمستد اعلام کرد که اسقف کاتولیک رومی فینیکس در حال قطع وابستگی خود به بیمارستان است، پس از اینکه ماه ها بحث و گفتگو نتوانسته بود از مد
یریت بیمارستان قولی مبنی بر عدم انجام سقط جنین در آینده دریافت کند. لیندا هانت، رئیس بیمارستان گفت: «اگر با موقعیتی مواجه شویم که در آن بارداری جان یک زن را تهدید کند، اولویت اول ما نجات هر دو بیمار است. اگر این امکان پذیر نباشد، ما همیشه جانی را که می توانیم نجات دهیم، نجات خواهیم داد و این همان کاری است که در این مورد انجام دادیم. از نظر اخلاقی، شرعی و قانونی، ما به سادگی نمی توانیم کنار بایستیم و اجازه دهیم کسی بمیرد که شاید بتوانیم جانش را نجات دهیم.» اعتراضات. زنان ایالت به عنوان بخشی از جنبش #StoptheBans در ماه مه ۲۰۱۹ در راهپیمایی های حمایت از حقوق سقط جنین شرکت کردند در ۲۱ مه ۲۰۱۹، تعداد زیادی از زنان به قوانین سقط جنین که در ایالت های دیگر در خارج از ساختمان کنگره آریزونا تصویب شد اعتراض کردند.
تیم ملی فوتبال ساحلی فیلیپین نماینده فیلیپین در مسابقات بین المللی فوتبال ساحلی است.
ویلیام تامپسون هاول (; – ) قاضی، و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. بخش اعظم زندگی حرفه ای او در میشیگان سپری شد، جایی که او مناصب مختلف ایالتی را داشت. هاول همچنین به عنوان یک قاضی در قلمرو تازه تأسیس آریزونا خدمت کرد، جایی که او نویسنده اصلی اولین کد قانونی این قلمرو، کد هاول بود. کد هاول. فرماندار گودوین در سخنرانی خود خطاب به مجلس قانونگذاری منطقه ای آریزونا، خواستار ایجاد یک کد قانونی جدید برای جایگزینی قوانینی شد که آریزونا از قلمرو نیومکزیکو به ارث برده بود.[۱۴] قانونگذار به فرماندار اجازه داد تا یک کمیسر برای ایجاد کد احتمالی تعیین کند و گودوین هاول را به عنوان کمیسر انتخاب کرد. علیرغم اینکه قاضی قبلاً قلمرو را ترک کرده بود، کد وی دو روز پس از انتصاب وی به عنوان کمیسر برای بررسی به قوه مقننه ارائه شد. «کد هاول» پس از بحث های قابل توجه و برخی اصلاحات توسط جلسه قانونگذاری تصویب شد.[۱۵] ریچارد سی مک کورمیک، وزیر منطقه ای، مشاهده کرد که این کد به شدت تحت تأثیر کدهای قانونی کالیفرنیا و نیویورک است.
سقط جنین در کالیفرنیا تا زمان زنده مانی جنین قانونی است. تا سال ۱۹۰۰ ممنوعیت سقط جنین وجود داشت و تا سال ۱۹۵۰ سقط جنین برای یک زن جرم محسوب می شد. در سال ۱۹۶۲، مؤسسه حقوقی آمریکا نمونه قانون مجازات خود را منتشر کرد که در مورد سقط جنین اعمال می شد. البته در این قانون یک پزشک می تواند به طور موجهی سقط جنین را انجام دهد، و کالیفرنیا نسخه ای از این قانون را پذیرفت. در سال ۲۰۰۲، کالیفرنیا قانونی را تصویب کرد که به زنان حق سقط جنین «قبل از زنده مانی جنین، یا زمانی که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت زن ضروری است» را تضمین می کند. در سال ۲۰۲۲، رای دهندگان کالیفرنیا با اکثریت قاطع پیشنهاد ۱ کالیفرنیا ۲۰۲۲ را تأیید کردند که قانون اساسی کالیفرنیا را اصلاح کرد تا صریحاً از حق سقط جنین و جلوگیری از بارداری با اختلاف ۳۳٫۷۶٪ محافظت کند. در پاسخ به مراکز بارداری بحرانی (CPC) که اطلاعات گمراه کننده و نادرست را به زنان باردار ارائه می دهند، قانونگذار کالیفرنیا قانون تولید مثل (آزادی، مسئولیت پذیری، مراقبت جامع و شفافیت) (AB-755) را تصویب کرد، که CPCها را ملزم به ارسال اعلامیه های مشهود کرد که گزینه های دیگر برای بارداری
، از جمله سقط جنین و استفاده از کلینیک های تحت حمایت دولت در دسترس است. همچنین موظف شد که مراکز غیرمجاز، اخطاریه وضعیت بدون مجوز خود را اعلام کنند. این مراکز که معمولاً توسط گروه های غیرانتفاعی مسیحی اداره می شوند، این عمل را به دلیل نقض حق آزادی بیان آنها به چالش کشیدند. کالیفرنیا به متخصصان سلامت غیرپزشک واجد شرایط، مانند دستیاران پزشک، پرستاران، و ماماهای پرستار مجاز اجازه می دهد تا سقط جنین خلأ سه ماهه اول را انجام دهند و برای سقط های پزشکی دارو تجویز کنند. از سال ۱۹۶۹ تعدادی پرونده مرتبط با سقط جنین در دادگاه عالی کالیفرنیا، دادگاه های استیناف کالیفرنیا و دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه جنوبی کالیفرنیا وجود داشته است. در کالیفرنیا در نتیجه سقط جنین غیرقانونی مرگ و میر وجود داشته است، از جمله ۳۵ مورد در سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، ۲۲ مورد در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ و یک مورد بین سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴. کالیفرنیا از بودجه خود برای پوشش تمام سقط جنین های «از نظر پزشکی ضروری» استفاده می کند که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید انجام می شود. ۸۸۴۶۶ مورد در سال ۲۰۱۰ توسط ایالت تأمین شد. کالیفرنیا یک جامعه فعال حقوق سقط ج
نین دارد. انجمن سقط جنین انسانی در سال ۱۹۶۳ در سانفرانسیسکو تأسیس شد. مردم کالیفرنیا در اعتراضات #StopTheBans در ماه مه ۲۰۱۹، از جمله در اعتراضات در سانفرانسیسکو و لس آنجلس، شرکت کردند. همچنین یک جامعه فعال ضد حقوق سقط جنین وجود دارد. پت بون اعلام کرد که آهنگی با عنوان «شانزده هزار چهره» در مورد رسوایی دفع جنین در لس آنجلس در می ۱۹۸۵ ترانه ای ضبط کرده است. اولین پیاده روی برای زندگی در سحل غربی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد. تعدادی از اعمال خشونت آمیز علیه حقوق سقط جنین نیز در این ایالت رخ داده است، از جمله تلاش برای بمب گذاری در ژوئیه ۱۹۸۷، آتش سوزی در کلینیک ها در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، و یک اقدام خشونت آمیز در سانفرانسیسکو در فوریه ۱۹۹۵. تاریخچه. در ۳۱ مه ۲۰۱۹، گاوین نیوسام، فرماندار دموکرات، اعلامیه ای صادر کرد که در آن قوانین سقط جنین کالیفرنیا را توضیح می داد و زنان ایالتی را که به دنبال محدود کردن توانایی یک زن برای سقط جنین هستند تشویق کرد تا در صورت نیاز برای سقط به کالیفرنیا بیایند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «کالیفرنیا به حمایت از برابری و آزادی زنان با حفاظت از آزادی باروری آنها، آموز
ش مردم کالیفرنیا در مورد حقوق خود برای آزادی باروری، استقبال از زنان در کالیفرنیا برای استفاده کامل از حقوق باروری خود، و عمل به عنوان الگویی برای سایر ایالت ها ادامه خواهد داد. که می خواهند آزادی کامل باروری را برای زنان تضمین کنند.» تاریخچه قانونگذاری. در قرن نوزدهم، سقط جنین توسط قانونگذاران ایالتی ممنوع شد. در سال ۱۹۵۰، قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن زنی که سقط جنین انجام داده یا فعالانه به دنبال سقط جنین بوده است، صرف نظر از اینکه آیا آن را انجام داده است، مرتکب یک جرم جنایی شده است. در سال ۲۰۰۲، قانونگذار ایالتی کالیفرنیا قانونی را تصویب کرد که گفت: «ایالت نمی تواند حق انتخاب یا سقط جنین را قبل از زنده ماندن جنین، یا زمانی که سقط جنین برای محافظت از زندگی یا سلامت ضروری است انکار کند یا در آن دخالت کند.» این ایالت یکی از ده ایالتی بود که در سال ۲۰۰۷ دارای رضایت آگاهانه مرسوم برای سقط جنین بود. هر مرکز بهداشتی دارای مجوزی که خدمات مراقبتی مرتبط با بارداری را ارائه می دهد، ملزم به ارسال اطلاعیه ای است که در آن آمده است: «کالیفرنیا برنامه های عمومی دارد که دسترسی فوری رایگان یا کم هزینه
به خدمات جامع تنظیم خانواده (شامل همه روش های پیشگیری از بارداری تأیید شده توسط FDA)، قبل از تولد ارائه می کند. همچنین برنامه مراقبت و سقط جنین برای زنان واجد شرایط.» قانون مقرراتی را تعیین کرد که در آن این اطلاعیه قرار بود درج شود و در صورت عدم رعایت تسهیلات، جریمه های مدنی تعیین شد. این قانون از مراکز بدون مجوزی که خدمات خاصی را در رابطه با بارداری ارائه می دادند می خواست تا اخطاریه بدین شرح ارسال کنند: «این مرکز به عنوان یک مرکز پزشکی توسط ایالت کالیفرنیا مجوز ندارد و هیچ ارائه دهنده پزشکی دارای مجوزی که ارائه یا نظارت مستقیم بر ارائه همه خدماتی که هدف اصلی آنها ارائه خدمات مرتبط با بارداری است ارائه می کند، ندارد.» از سال ۲۰۱۷، کالیفرنیا، اورگان، مونتانا، ورمونت و نیوهمپشایر به متخصصان سلامت غیرپزشک واجد شرایط، مانند دستیاران پزشک، پزشکان پرستار و ماماهای پرستار دارای گواهی، اجازه می دهند تا سقط های خلأ سه ماهه اول را انجام دهند و داروهایی را برای سقط جنین پزشکی تجویز کنند. در اوت ۲۰۱۸، ایالت قانونی برای حمایت از حق سقط جنین داشت. از ۱۴ مه ۲۰۱۹، دولت سقط جنین را پس از زنده مانی جنین (معمولاً بین هفته های
۲۴ و ۲۶) ممنوع کرده است. این دوره از استانداردی استفاده می کند که توسط دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ تعریف شده است. تاریخچه کلینیک. بین سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲، تعداد کلینیک های سقط جنین در ایالت ۲۹ مورد کاهش یافت و از ۵۸۳ در سال ۱۹۸۲ به ۵۵۴ در سال ۱۹۹۲ رسید در بازه زمانی بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، ایالت رتبه اول را در از دست دادن تعداد کلینیک های سقط جنین داشت و ۶۲ کلینیک از دست داد و در مجموع ۴۹۲ کلینیک در سال ۱۹۹۶ داشت. در سال ۲۰۰۸، ایالت هایی که بیشترین ارائه دهندگان را داشتند، کالیفرنیا با ۵۲۲ و نیویورک با ۲۴۹ مورد بودند. در سال ۲۰۱۴، ۱۵۲ کلینیک سقط جنین در این ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۴، ۴۳ درصد از شهرستان های این ایالت کلینیک سقط جنین نداشتند. در آن سال، ۵ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله ایالت در شهرهای بدون کلینیک سقط جنین زندگی می کردند. در مارس ۲۰۱۶، ۱۱۴ کلینیک فرزندپروری تنظیم شده در ایالت وجود داشت. در سال ۲۰۱۷، ۱۱۰ کلینیک فرزندپروری تنظیم شده وجود داشت که از این تعداد ۹۳ کلینیک خدمات سقط جنین ارائه می کردند، در ایالتی با جمعیت ۹٬۳۸۴٬۵۲۶ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله. آمار. ۵۰۳۰ سقط درمانی در سال ۱۹۶۸ و ۱۵۳۳۹
در سال ۱۹۶۹ و بیش از ۶۰۰۰۰ در سال ۱۹۷۰ وجود داشت در سال ۱۹۹۰، ۳۹۴۹۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. آلاسکا، کالیفرنیا و نیوهمپشایر به طور داوطلبانه اطلاعات مربوط به سقط جنین را در سال ۲۰۰۰ به مرکز کنترل بیماری ارائه نکردند، و سال بعد نیز هیچ داده ای ارائه نکردند. در سال ۲۰۱۴، ۵۷ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید قانونی باشد و ۳۸ درصد گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در سال ۲۰۱۷، نرخ مرگ و میر نوزادان در این ایالت ۴٫۲ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود. مرگ و میر و جراحات غیرقانونی سقط جنین. در سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، ۳۵ مورد مرگ غیرقانونی سقط جنین وجود داشت. این میزان در بازه زمانی بین سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ که ۲۲ مورد فوتی داشتند، ۳۵ درصد کاهش یافت. در سال ۱۹۶۸، ۷۰۱ زن به تنهایی برای سقط جنین سپتیک در یکی از بیمارستان های لس آنجلس بستری شدند که نسبت سقط جنین سپتیک به تولد زنده تقریباً ۱ به ۱۴ بود در دوره بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴، تنها یک مورد مرگ غیرقانونی سقط جنین در کالیفرنیا وجود داشت. تأمین مالی سقط جنین. هفده ایالت، از جمله کالیفرنیا، از من
ابع مالی خود برای پوشش تمام یا بیشتر سقط جنین های «از نظر پزشکی ضروری» که توسط زنان کم درآمد تحت مدیکید درخواست می شود، استفاده می کنند، که سیزده مورد از آنها طبق دستور دادگاه ایالتی ملزم به انجام این کار است. در سال ۲۰۱۰، این ایالت دارای ۸۸۴۶۶ سقط جنین با بودجه عمومی بود که از این تعداد ۸۸۴۶۶ مورد با بودجه ایالتی بود. مذهب و شخصیت های مذهبی. در سال ۱۹۹۰، جان کاردینال اوکانر از نیویورک پیشنهاد کرد که با حمایت از حقوق سقط جنین، سیاستمداران کاتولیک که طرفدار انتخاب بودند در معرض خطر تکفیر قرار می گیرند. پاسخ سیاستمداران طرفدار کاتولیک به اظهارات اوکانر به طور کلی سرکشی بود. نانسی پلوسی، نماینده کنگره گفت: «هیچ تمایلی برای جنگ با کاردینال ها یا اسقف اعظم وجود ندارد. اما باید روشن باشد که ما مقامات منتخب هستیم و از قانون حمایت می کنیم و از مناصب عمومی مستقلاً و جدا از مذهب کاتولیک خود حمایت می کنیم.» سیاستمدارانی که در چنین جنجال هایی هدف قرار گرفته اند عبارتند از: لوسی کیلیا، ماریو کومو، جان کری، رودی جولیانی، و جو بایدن. اعتراضات. جنبش #StopTheBans در پاسخ به تصویب قانونی ۶ ایالت در اوایل سال ۲۰۱۹ ایجاد شد که ت
قریباً به طور کامل سقط جنین را غیرقانونی می کرد. زنان می خواستند به این فعالیت اعتراض کنند. بسیاری از زنان در تظاهراتی که در سانفرانسیسکو در خارج از تالار شهر برگزار شد، لباس قرمز پوشیدند که به زنان در "داستان ندیمه مارگارت" اتوود اشاره داشت "." زنان همچنین در لس آنجلس در اعتراض کردند. اولین پیاده روی برای زندگی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد. چندین هزار معترض (به گفته سازمان دهندگان، ۷۰۰۰ نفر) در مرکز شهر در جاستین هرمان پلازا جمع شدند و ۲٫۵ مایل از طریق اسکله به سمت مارینا گرین راهپیمایی کردند.
چارلز وینکلر (انگلیسی: Charles Winkler) کارگردان فیلم و تهیه کننده تلویزیون و سینما آمریکایی است. او پسر اروین وینکلر می باشد .
ولادیمیر کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
دمیتری لاپیکوف (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
جین لاسن (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
نیلام ستی لاکسمی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار زن اهل هند بود.
استفان للتکو (; – ) وزنه بردار اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
هوندا اچ ای-۴۲۰ هونداجت یک جت تجاری سبک است که توسط شرکت هواپیماسازی هوندا در گرینزبورو، کارولینای شمالی، ایالات متحده تولید می شود. طرح مفهومی این هواپیما در سال ۱۹۹۷ معرفی شد و در سال ۱۹۹۹ تکمیل گردید. اولین پرواز خود را در ۳ دسامبر ۲۰۰۳ انجام داد، گواهینامه تایپ FAA خود را در دسامبر ۲۰۱۵ دریافت کرد و اولین بار در همان ماه تحویل داده شد. تا پایان سال ۲۰۲۱، ۲۰۰ فروند از آن تحویل داده شد. این هواپیمای هفت تا هشت نفره دارای بدنه کامپوزیت و بال آلومینیومی است و از دو موتور توربوفن جنرال الکتریک هوندا اچ اف۱۲۰ که به طور غیرعادی بر روی دکل های بالای بال نصب شده اند، نیرو می گیرد. می تواند با ۴۲۰ نات (۷۸۰ کیلومتر بر ساعت) حرکت کند و دارای ۱٬۴۰۰ مایل دریایی (۲۶۰۰ کیلومتر) برد است. هونداجت چندین جایزه طراحی و نوآوری هوانوردی دریافت کرده است.
سرگئی لی (؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۶۲) وزنه بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.