Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پولکا دات من یا مرد خال خالی با نام اصلی ابنر کریل، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. این شخصیت توسط بیل فینگر و شلدون ملدوف خلق شده است و برای نخستین بار در شمارهٔ ۳۰۰ از مجموعه "کمیک های کارآگاهی" (فوریه ۱۹۶۲) حضور پیدا کرد. این شخصیت عمدتاً دشمن بتمن به تصویر کشیده شده است. او در فیلم "جوخه انتحار" (۲۰۲۱) با هنرنمایی دیوید دستمالچیان، "فیلم لگو بتمن" و "بتمن شجاع و جسور" ظاهر شده است و عمدتاً به عنوان یک شخصیت افتخاری و گمنام یاد می شود.
جوایز بی تی اسپورت برای زن اکشن مجموعه ای از جوایز ماهانه و سالانه است که توسط بی تی اسپورت به یک تیم ورزشکار یا زن ورزشکار، معمولاً بریتانیایی، که بهترین های آن ماه یا سال بوده اند، ارائه می شود. رای عمومی برای برنده از لیست نامزدهای انتخاب شده توسط بی تی اسپورت. زن اکشن برگزیده سال. جایزه بی تی اسپورت برای بهترین زن اکشن سال بر اساس رای عمومی تعیین می شود که فهرستی از ده نامزد انتخاب شده توسط بی تی اسپورت را نشان می دهد. هر نامزدی توسط سفیر خود حمایت می شود، خواه از دنیای ورزش باشد یا سرگرمی. اولین برنده این جایزه در سال ۲۰۱۳ اعلام شد و در ژانویه ۲۰۱۴ در "نمایش کلر بالدینگ" این جایزه را دریافت کرد. برنده جایزه ۲۰۱۴ در اولین مراسم اهدای جوایز بی تی اسپورت برای بهترین زن اکشن سال که در استودیو بی تی اسپورت در دسامبر ۲۰۱۴ برگزار شد، معرفی و به او اهدا شد در سال ۲۰۱۵ نیز همین اتفاق خواهد افتاد. ۲۰۱۳. برگزیدگان امسال در رشته های ورزشی متعددی از جمله شنا، کریکت، گلف، اسکی، دو و میدانی و تنیس مقام آورده اند. ۲۰۱۴. برگزیدگان سال ۲۰۱۴ در رشته های ورزشی کریکت، تنیس، فوتبال انجمنی، راگبی ۱۵ نفره، روئینگ، ژیمناستیک هنر
ی، و اسکلتون شرکت کرده بودند و در این رشته ها جایزه به دست آوردند. ۲۰۱۵. برندگان در سال ۲۰۱۵ صاحب مقام در رشته های دو و میدانی، فوتبال انجمنی، بوکس آماتور، روئینگ، دوچرخه سواری کوهستانی در سراشیبی، ماجراجویی، هاکی روی چمن، تنیس دوچرخه سواری جاده ای بوده اند. ۲۰۱۶. در دوره بعدی از مراسم اهدای جوایز سالانه بی تی اسپورت که به زنان اکشن داده می شد، برگزیدگان از رشته های دوچرخه سواری جاده، دوچرخه سواری پیست، بوکس، تکواندو، دو و میدانی و تنیس نامزد شده بودند و مقام آوردند. ۲۰۱۷. در دوره ای از مراسم اهدای جوایز سالانه که در سال ۲۰۱۷ برگزار شد، بانوان ورزشکار از رشته های ورزشی دو و میدانی، کریکت، اسکیت سرعت در مسیر کوتاه و راگبی ۱۵ نفره نامزد شدند و به جایزه بی تی اسپورت دست یافتند. ۲۰۱۸. برندگان جوایز بی تی اسپورت ۲۰۱۸ از رشته های مختلفی همچون اسکلتون، فوتبال، گلف، ورزش های سه گانه، دوچرخه سواری پیست و اسکی آلپاین نامزد شده بودند. زن اکشن برگزیده ماه. جایزه بی تی اسپورت برای بهترین زن اکشن برگزیده ماه بر اساس رای عمومی تعیین می شود که شامل لیستی از معمولاً پنج نامزدی است که توسط بی تی اسپورت انتخاب می شود. هر برنده
اعلام می شود و جایزه خود را در "نمایش کلر بالدینگ" دریافت می کند. ۲۰۱۴. در سال ۲۰۱۴ که اولین دوره از برگزاری مراسم اهدای جوایز بی تی اسپورت برای زن اکشن بود که به صورت ماهانه اهدا می شد، بانوان ورزشکار زیادی نامزد شدند که هر کدام در رشته های ورزشی مختلفی فعالیت داشتند. از جمله این رشته ها می توان به اسکلتون، کرلینگ، اسنوبورد، فرمول یک، دوچرخه سواری جاده، اسکی، اسکی آلپاین، اسکواش، گلف، دو و میدانی و سوارکاری اشاره کرد. ۲۰۱۵. دومین دوره اهدای جوایز در سال ۲۰۱۵ برگزار شد که ورزشکاران از رشته های اسکی، تنیس، فوتبال انجمن، ماجراجویی، دو و میدانی، دوچرخه سواری، ورزش های پنج گانه و … نامزد شدند.
علیرضا میرزائیان (زاده ۲۳ آبان ۱۳۸۲ در سبزوار استان خراسان رضوی) بازیکن تیم ملی کبدی مردان ایران است.او جزو لژیونرهای ایران در لیگ ستارگان کبدی جهان در هند می باشد و برای باشگاه یومومبای بمبئی این کشور بازی می کند.
ورونیکا مایور (; ) تیرانداز زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اودری گونیا (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
شوال ایلایدا طارهان (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل ترکیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سارابجوت سینگ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل هند است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
اسلام ساتپایف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل قزاقستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
الکساندرا له (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل قزاقستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
ساره عطّار (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۹۲) ورزشکار دو و میدانی سعودی-آمریکایی است که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به عنوان یکی از اولین دو المپیکی زنِ نمایندهٔ عربستان سعودی شرکت کرد. او همچنین در المپیک ۲۰۱۶ در ماراتن شرکت کرد. سال های اولیه و تحصیلات. عطار تمام عمر خود را در ایالات متحده زندگی کرده است، اما از طریق پدرش که در عربستان به دنیا آمده است، دارای تابعیت دوگانهٔ آمریکایی-سعودی است. او در اسکاندیدو، کالیفرنیا، ایالات متحده به دنیا آمد و بزرگ شد.مادر او، جودی، یک شهروند آمریکایی و اهل کالیفرنیا است و پدرش عامر، یک تبعهٔ عربستان سعودی است که در ایالات متحده به کالج رفت و در سال ۱۹۸۴ با مادرش ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۰ از دبیرستان اسکاندیدو در شهر اسکاندیدو فارغ التحصیل شد.او برای این مدرسه در رشتهٔ دوی صحرانوردی رقابت کرد.او سپس به دانشگاه پپرداین، یک دانشگاه مسیحی در شهرستان لس آنجلس، کالیفرنیا، نزدیک مالیبو، رفت و در آنجا مدرک بی ای در هنرهای استودیویی، با برنده شدن بورسیهٔ رکس همیلتون مموریال آرت دریافت کرد.عطار یکی از هشت ورزشکار از دانشگاه پپردین بود که برای شرکت در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ انتخاب شد، همراه
با روکسان بارکر که در تیم آفریقای جنوبی حضور داشت. او در مارس ۲۰۱۲ در دو میتینگ کالج برای پپردین شرکت کرد، در زمین ۱۵۰۰ متری در کال استیت فولرتن بن براون در ۵:۳۰٫۵۱ ساعت به مقام دوازدهم رسید و در مادهٔ ۳۰۰۰ متر در مسابقات اسپرینگ بریک در ۱۱:۳۷٫۴۱ ساعت بیست و نهم شد. پس از فارغ التحصیلی از پپرداین در سال ۲۰۱۴، او یک عکاس مناظر شد.در سال ۲۰۱۵، او به ماموت لیکس، کالیفرنیا نقل مکان کرد تا به طور تمام وقت با دوندگان مسافتی از جمله قهرمان المپیک، دینا کاستور، همسر مربی اش اندرو کاستور، تمرین کند. او تمام عمر خود را در ایالات متحده زندگی کرده است و با وجود اینکه عربی صحبت نمی کند، سالی یک بار برای دیدار با اقوام خود به عربستان سعودی سفر می کند. حرفهٔ دویدن. به نمایندگی از عربستان سعودی. عطار در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ یکی از دو زن اولی بود که برای عربستان سعودی در المپیک شرکت کرد. زن دیگر نمایندهٔ عربستان، وجدان شهرکانی جودوکا بود. پیش از ژوئن ۲۰۱۲، کمیتهٔ المپیک عربستان سعودی، زنان این کشور را از شرکت در المپیک منع کرده بود، اما کمیتهٔ بین المللی المپیک (IOC) تهدید کرده بود که عربستان را از حضور در بازی های
المپیک محروم خواهد کرد، مگر اینکه به زنان این کشور اجازه حضور در مسابقات را بدهد. کمیتهٔ بین المللی المپیک تصمیم گرفت که مسابقه دهندگان زن عربستان سعودی مجبور نیستند استانداردهای مقدماتی المپیک را رعایت کنند. عربستان سعودی از عطار انتظار داشت لباس های دویدنی مطابق با قوانین اسلامی بپوشد. عکس های او با لباس معمولی، تاپ پوشیدن، شورت و موهایش که با روسری پوشیده نشده بود، از اینترنت حذف شد، از جمله از وب سایت پیست و کراس کانتری دانشگاه او. او و مادرش یک پوشش سر و گردن به همراه آستین های بلند و شلوار بلند برای رقابت کنار گذاشتند. عطار در ایالات متحده زندگی می کند و تمرین می کند، بدون اینکه حجاب داشته باشد یا عبایه ای بپوشد. محقق عربستانی علی الاحمد، که مطالعاتی در مورد ورزش زنان در عربستان سعودی منتشر کرده است، معتقد است: «حضور ورزشکاران زن [در المپیک ۲۰۱۲] اوضاع را بدتر کرد، زیرا به عربستان اجازه داد تا از انتقاد بگریزد.»با این حال، روحانیون مذهبی محافظه کار سعودی به شدت مخالفت کردند و احکامی را علیه زنان سعودی که در ورزش های تماشاچی محور شرکت می کردند، صادر کردند و معتقد بودند که ممکن است منجر به اخلاقیات فاسد،
از دست دادن باکرگی و لزبین گرایی شود. بازی های المپیک ۲۰۱۲. در مراسم افتتاحیهٔ مراسم رژهٔ ملل، عطار و شهرکانی، تنها دو زن حاضر در هیئت عربستان سعودی، بر خلاف زنان حاضر در هیئت های سایر ملل اسلامی، مجبور شدند پشت سر هم تیمی های مرد خود راه بروند. عطار در ماده ۸۰۰ متر زنان شرکت کرد، بدون اینکه به زمان انتخابی المپیک برسد.او در دوران دبیرستان فقط یک بار در مسابقهٔ مسافت شرکت داشت، اما نه از زمانی که در کالج تحصیل کرده بود.عطار در زمین ۶ مسابقات مقدماتی ۸۰۰ متر زنان در ۸ اوت ۲۰۱۲ شرکت کرد. او با زمان ۲:۴۴٫۹۵ و بسیار عقب تر از پیروزی مقدماتی جنت جپکوسگی با زمان ۲:۰۱٫۰۴ به پایان رسید.او بیش از نیم دقیقه کندتر از نزدیکترین رقیب خود که ۱۵۰ متر جلوتر از او از خط پایان عبور کرد به پایان رسید.صدها تماشاگر هنگام عبور عطار از خط پایان ایستادند و کف زدند. تنها یک روزنامه عربستانی به حضور او در المپیک اشاره کرد که به خاطر این کار مورد انتقاد قرار گرفت. بازی های المپیک ۲۰۱۶. عطار در بازی های المپیک ۲۰۱۶ برای عربستان سعودی در ماراتن شرکت کرد. او دوباره یک وایلد کارت دریافت کرد، که در آن مجبور نبود زمان استاندارد مقدماتی المپی
ک را برآورده کند. بهترین زمان ماراتن او ۳:۱۱:۲۷ در ماراتن شیکاگو ۲۰۱۵ بود که ۲۶ دقیقه کندتر از زمان انتخابی المپیک بود.وب سایت کمیته المپیک عربستان سعودی نامی از او یا سایر زنانی که نمایندهٔ پادشاهی عربستان سعودی خواهند بود، نبرد. او کاملاً پوشیده می دوید و مانند سال ۲۰۱۲ آستین بلند و شلوار بلند پوشیده بود، اما این بار به جای روسری کلاه بیسبال به سر داشت.او ماراتن را با زمان ۳:۱۶:۱۱ در مقام ۱۳۲ از بین ۱۳۳ زن به پایان رساند که ۵۲ دقیقه از برندهٔ کنیایی جمیما سومگونگ عقب بود. پس از المپیک ۲۰۱۶. در سال ۲۰۱۸، سارا عطار بهترین های فردی خود را در ماراتن بهبود بخشید؛ نخست در ماراتن شیکاگو، با ۳:۰۷:۱۶ دویدن، سپس در نیمه ماراتن هیوستون، در ۱:۲۶:۴۷ که هر دو رکورد ملی برای مسافت های مربوطه بودند. مسابقات. حمایت مالی. عطار قبلاً توسط اوزل، یک شرکت پوشاک دویدن آمریکایی که ورزشکاران زن را تبلیغ و حمایت می کند، حمایت مالی می شد.
آلفرد فریدریش دلپ (۱۵ سپتامبر ۱۹۰۷-۲ فوریه ۱۹۴۵)کشیش و فیلسوف آلمانی یسوعی و عضو گروه مقاومت کرایسا بود. او به عنوان یک شخصیت برجسته در مقاومت کاتولیک در برابر نازیسم شناخته می شود. دلپ به اشتباه در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ برای سرنگونی آدولف هیتلر دخیل شناخته شد و دستگیر و به مرگ محکوم شد. او در سال ۱۹۴۵ اعدام شد.
ویل پاور ( زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل استرالیا است. او در مسابقات سری ایندی کار با خودرو شماره ۱۲ و برای تیم پنسکی رانندگی می کند. او در سال ۲۰۱۸ ایندیاناپولیس ۵۰۰ را برد و دو بار در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ قهرمان سری ایندی کار شده است. پاور یکی از موفق ترین رانندگان در تاریخ مسابقات اتومبیل رانی ایندی کار است که در حال حاضر نفر چهارم در بین رانندگان بیشترین پیروزی (۴۴)، نفر اول دارای بیشترین پول پوزیشن (۷۰) و چهارمین راننده با بیشترین تعداد سکو (۱۰۵) در این مسابقات است. مسابقات کشوری استرالیا. ویل پاور در تووومبا، کوئینزلند متولد شد. ویل پاور، پسر راننده اتومبیلرانی، باب پاور است، پاور کار خود را در کوئینزلند و رانندگی با خودرو داتسون ۱۲۰۰ در پیست مورگان پارک، وارویک آغاز کرد. پس از سه سال حضور در مسابقات فرمولا فورد، پاور به فرمول هولدن رفت تا برای تیم رالت استرالیا متعلق به گراهام واتسون مسابقه دهد. پاور در این مسابقات با اختلاف ۵۰ امتیازی نسبت به استوارت مک کول و کسب ۷ پیروزی و ۳ پول پوزیشن قهرمانی این مسابقات را در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. در اواسط فصل ۲۰۰۲، پاور مجاز به رانندگی برای تیم کول تمپ
ریسینگ در مسابقات فرمول ۳ متعلق به بیوان کریک شد او. در مسابقات قهرمانی فرمول ۳ استرالیا با خودرو دالارا-تویوتا رانندگی میکرد و با اینکه مسابقه ابتدایی و افتتاحیه را از دست داده بود تنها با یک امتیاز کمتر نسبت جیمز مندرسون قهرمانی را از دست داد.
جایزه اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی برای بهترین زن سال جایزهی ای است ابتکاری برای قدردانی از دختران دانشجویی است که به صورت حرفه ای ورزش را دنبال می کنند. خواه این دنبال کردن تخصص در زمینه یکی از ورزش ها باشد، خواه امور خیریه و کمک به سازمان ها و ورزشکاران باشد و خواه خوب رهبری کردن یک تیم ورزشی باشد. همه این موارد شایسته تقدیر و تجلیل و همچنین دریافت جایزه از طرف اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی هستند. هر ساله در مراسم اهدای جوایز اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی برای بهترین زن سال، ۹ فینالیست از بین همه نامزدها، که این 9 نفر هر کدام جزو یک بخش از بخش های این مسابقه هستند؛ سه نفر از هر بخش، از جمله بخش یکم، بخش دوم و بخش سوم انتخاب می شوند. این انتخاب توسط اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی از سال ۱۹۹۱ انجام شده است. این فینالیست ها دیدگاه اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی از بهترین ورزشکاران زن دانشجو را نشان می دهند. برندگان جایزه. ۱۹۹۱ – بانوی ورزشکار ماری بث ریلی از دانشگاه کینسیس ۱۹۹۲ – کاترین بیرن، دانشگاه تنسی ۱۹۹۳ – ننا لینچ، دانشگاه ویلانوا ۱۹۹۴ – تانیا جونز، دانشگاه آریزونا ۱۹۹۵ – ربکا لوبو، دانشگاه کانکتیکات ۱۹۹۶ – بیلی وینست-فلچر،
دانشگاه نبراسکا ۱۹۹۷ – لیزا کول، دانشگاه جورجیا ۱۹۹۸ – پگی بوتیلیه، دانشگاه ویرجینیا ۱۹۹۹ - جمیلا دمبی، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس ۲۰۰۰ - کریستی کووال، دانشگاه جورجیا ۲۰۰۱ - کیمبرلی ای بلک، دانشگاه جورجیا ۲۰۰۲ - تانیشا سیلاس، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس ۲۰۰۳ - اشلی جو روات کارپینوس، کالج کنیون ۲۰۰۴ - کلی آلبین، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس ۲۰۰۵ - لورین مک کالی، دانشگاه تنسی ۲۰۰۶ - آنی برساگل، دانشگاه ویک فارست ۲۰۰۷ - ویتنی مایرز، دانشگاه آریزونا ۲۰۰۸ - نیکی آنوسیک، دانشگاه تنسی ۲۰۰۹ - لیسی نایمیر، دانشگاه آریزونا ۲۰۱۰ - جاستین شلانتز، دانشگاه آریزونا ۲۰۱۱ - لورا باریتو، مؤسسه فناوری استیونز ۲۰۱۲ - الیزابت فیلیپس، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ۲۰۱۳ - ایفاتو اوکافور، دانشگاه فناوری تگزاس ۲۰۱۴ - الیزابت تاکر، دانشگاه نوتردام ۲۰۱۵ - کریستین دی، دانشگاه کلاریون پنسیلوانیا ۲۰۱۶ - مارگارت گو، موسسه فناوری ماساچوست ۲۰۱۷ - لیزی کریست، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ۲۰۱۸ - کتورا اورجی، دانشگاه جورجیا ۲۰۱۹ - آنجلا مرکوریو، دانشگاه نبراسکا ۲۰۲۰ - آسیا سیدت، دانشگاه کنتاکی ۲۰۲۱ - کندال کورنیک، دانشگاه آگوستانا ۲۰۲۲ - کارنا گروف، م
ؤسسه فناوری ماساچوست ۲۰۲۳ - لوگان اگلستون، دانشگاه تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۸. آده آیولا، دانشگاه شیکاگو تریسی فیرودر، دانشگاه کلافلین دیلینی هیگرت، دانشگاه نیومن کایرا لیلاند، دانشگاه ویتورث کامی نورتون، دانشگاه ایالتی آنجلو کتورا اورجی، دانشگاه جورجیا سیدنی پیترز، دانشگاه مینه سوتا ونسا شیپی، دانشگاه ایالتی اوکلاهما آملیا ویلهلم، کالج بیتس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۷. سبرینا اندرسون، دانشگاه «سلیپرری راک» پنسیلوانیا سرینا بار، دانشگاه لیبرتی جنی کارمائیکل، دانشگاه اوکلاهوما ایلیانا کرافورد، کالج کینون لیزی کریست، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس کارینا مارتینز دانشگاه تکزاس، دانشگاه تکزاس ای اندام کریستینا میلیان، دانشگاه استونی بروک ناتالی او کیف، دانشگاه باپتیست جنوب غربی جمی پرز، دانشگاه باپتیست شرق تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۶. مارگارت گو، موسسه فناوری ماساچوست کریستینا هیلمن، دانشگاه ایالتی آیووا بری لیپر، دانشگاه ای اندام تگزاس غربی موریسا لستر، کالج لایم استون کارا مک کورمک، دانشگاه میامی الاینا سیبرت، دانشگاه کارسون-نیومن هیلی تاونسند، کالج کنیون کامیشا ترنر، دانش
گاه تگزاس آمی ویتی، دانشگاه میزریکوردیا ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۵. سوپریا دیویس، کالج سوارثمور کریستین دی، دانشگاه کلاریون پنسیلوانیا مارگو گیر، دانشگاه آریزونا کلسی گراهام، کالج ویتون مارگارت مک فیل، دانشگاه دی پاو کولین کویگلی، دانشگاه ایالتی فلوریدا زوئی اسکندالیس، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تیلور اسکالا، دانشگاه راکهرست ربکا سرتوال، دانشگاه فنی آرکانزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۴. الکسا بالتز، دانشگاه وسلیان ایلینوی ماریسا بست، دانشگاه نورث وسترن کریستا بلفویل، دانشگاه نورث وسترن - سنت پاول الن چمبرز، دانشگاه لین آلیسا هاسلن، دانشگاه آریزونا مگان لایت، دانشگاه اموری جکی سیلیو، دانشگاه لانگ آیلند الیزابت تاکر، دانشگاه نوتردام بیلی ورازل، دانشگاه زنان تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۳. النا کراسلی، کالج بودین الیزابت دافی، دانشگاه کنکوردیا، سنت پاول کارن هتلن، دانشگاه لوتری اقیانوس آرام کلی مجام، دانشگاه هاوایی در مانوا الکساندرا ماسکو، دانشگاه سیتون هال ایفاتو اوکافور، دانشگاه تگزاس تک کایلا شول، دانشگاه کلاریون پنسیلوانیا بریجت سوارز، دانشگاه لانگ آیلند لیا سوانر، دانشگاه باپتی
ست تگزاس شرقی ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۲. هیلاری باخ، دانشگاه ایالتی آریزونا گریس کالینز، دانشگاه بری کیت گریویش، دانشگاه لنوآر راین کلسی کیتلسون، کالج لوتر سارا جین اوتی، آکادمی گارد ساحلی ایالات متحده پنکیک بروک، دانشگاه آلاباما الکسی پاپاس، کالج دارتموث الیزابت فیلیپس، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ورینا پرایکشاس، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۱. لورا باریتو، موسسه فناوری استیونز دانیل بلر، دانشگاه آلاباما میکائلا کلنان، کالج بودین آنی چندلر، دانشگاه آریزونا هیونفی الون لی، دانشگاه بریگم یانگ هیلی امریک، دانشگاه ترینیتی ویکتوریا هانسن، دانشگاه لیبریتی غربی گریس جانسون، دانشگاه جورجیا کلسی وارد، دانشگاه دروری ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۰. هانا بیکر، کالج وارتبورگ لیزا کول، دانشگاه ایالتی آیووا ملیسا مکلی، کالج گوستاووس آدولفوس لیندسی مک براید، دانشگاه ایندیاناپولیس بریتانی راجرز، دانشگاه آلاباما جاستین شلانتز، دانشگاه آریزونا مری اسلینگر، دانشگاه کنکوردیا ناتالیا استانسکی، دانشگاه ایالتی گرند ولی روث وستبی، دانشگاه اموری پیوند به بیرون. وب سایت رسمی جایزه اتحا
دیه ملی ورزش دانشگاهی برای بهترین بانوی ورزشکار
سن پترزبورگ کیکرز یک تیم فوتبال آماتور آمریکایی از سن پترزبورگ، فلوریدا است که در لیگ فوتبال سانکوست فلوریدا (اف اس اس ال) شرکت می کند. آنها به عنوان اولین تیم از فلوریدا که قهرمان جام یو اس اوپن شد قابل توجه هستند. تاریخچه. کیکرز که توسط کرت هرباخ در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد، اولین عنوان ملی خود را به نام قهرمانی بالای ۳۰ سال در سال ۱۹۶۷ به دست آورد. تا سال ۱۹۸۹، این تیم یازده قهرمانی لیگ فوتبال سانکوست فلوریدا و چهار جام ایالتی فلوریدا را به دست آورد. معتبرترین پیروزی این باشگاه در مرحله ملی با برنده شدن جام یو اس اوپن ۱۹۸۹ به دست آمد. در سال ۱۹۹۷، تیم به لند او لکیس، فلوریدا نقل مکان کرد و در نهایت نام فلوریدا کیکرز اف سی را به خود اختصاص داد. در آن سال این باشگاه هم جام ملی آماتور و هم قهرمانی ملی بالای ۳۰ سال را به دست آورد. در سال ۲۰۰۸، سومین قهرمانی آماتور ملی خود را نیز به دست آورد.
باشگاه فوتبال یوونتوس یک تیم فوتبال از بلیز واقع در اورنج واک تاون بود که در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال بلیز رقابت می کند. ورزشگاه خانگی آنها ورزشگاه اورنج واک مردم است. این باشگاه ۵ بار قهرمان لیگ بلیز شده است.
باشگاه فوتبال تائورو یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در ناحیه پدرگال در شرق پاناماسیتی، پاناما واقع شده است. این تیم در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۴ تاسیس شد و از سال ۱۹۸۸ در لیگ فوتبال پاناما شرکت می کند. بنیانگذار آن، جیانکارلو گرونچی، از طرفداران یوونتوس بود و به همین دلیل رنگ باشگاه سیاه و سفید است. آنها سیزده عنوان قهرمانی را بین سال های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۷ به دست آورده اند که آنها را به موفق ترین باشگاه در لیگ تبدیل کرده است. حریف سنتی این باشگاه پلازا آمادور است و هماوردی این دو باشگاه به عنوان «ال کلاسیکوی پاناما» شناخته می شود.
آزمون هیرشبرگ () آزمونی در بینایی سنجی و چشم شناسی است که جهت غربالگری اتحراف چشم استفاده می شود. به عبارت دیگر از این آزمون می توان برای ارزیابی اینکه آیا فرد مبتلا به استرابیسم (انحراف چشم) هست یا خیر؛ استفاده کرد. روش عکسبرداری این آزمون برای تعیین کمیت انحراف چشم استفاده می شود. این تکنیک توسط چشم پزشک آلمانی یولیوس هیرشبرگ توسعه داده شد که در سال ۱۸۸۶ از شمع برای مشاهده رفلکس نور در چشم افراد مبتلا به استرابیسم (انحراف چشم) استفاده کرد.
باشگاه فوتبال اینتر کلاب (که معمولاً به عنوان فیکا نامیده می شود) یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در کاپ-هائیتین، هائیتی واقع شده است. این باشگاه ۷ بار قهرمان لیگ برتر هائیتی شده است. برجسته ترین بازیکن این باشگاه، گولمان پیر است که ۱۰۹ گل برای این باشگاه به ثمر رسانده است.
باشگاه فوتبال پارادایس یک باشگاه فوتبال حرفه ای باربادوس است که در دوور، در ناحیه جنوبی کرایست چرچ مستقر است. آنها در لیگ برتر باربادوس بازی می کنند.
رفلکس هوفمان () یا نشانهٔ هوفمان یا رفلکس خم کننده انگشت یک یافته معاینه عصبی است که توسط یک آزمون رفلکسی ایجاد می شود و قادر است وجود یا عدم وجود مشکلات ناشی از قشر نخاعی را تأیید کند. این یافتهٔ پزشکی به افتخار متخصص مغز و اعصاب آلمانی یوهان هوفمان نام گذاری شده است. رفلکس هوفمان که معمولاً در پزشکی به عنوان یک رفلکس بیمارگونه در نظر گرفته می شود، گاهی همچنین به عنوان معیاری برای پردازش رفلکس ستون فقرات (انطباق) در پاسخ به تمرین بدنی استفاده می شود. روش انجام آزمون رفلکس هافمن شامل نگه داشتن بند میانی انگشت میانی توسط معاینه کننده و سپس تکان دادن بند انتهایی آن به سمت پایین است که به انگشت وسط اجازه می دهد تا به صورت رفلکسی به سمت بالا حرکت کند و سر جای اصلی برگردد. پاسخ مثبت زمانی دیده می شود که خم ماندن و اَداکشن (نزدیک شدن) انگشت شست در همان دست دیده شود.
پلاک هالنهورست () که با نام آمبولی کلسترول شبکیه هم شناخته می شود، آمبولی کلسترولی است که در یک رگ خونی شبکیه دیده می شود. معمولاً هنگامی که چشم پزشک افتالموسکوپی (معاینهٔ ته چشم) را انجام می دهد، گاهی یک پلاک به شکل کریستال کوچک و درخشان در ته چشم کشف می کند که انکساردهنده (نور چشم را منعکس می کند) و زرد رنگ است. پلاک هالنهورست یک یافته معاینه پزشکی است و به خودی خود یک بیماری نیست، اگرچه ممکن است با برخی بیماری های قلبی-عروقی مانند تصلب شرایین شریان کاروتید داخلی مرتبط باشد. پلاک هالنهورست نخستین بار توسط چشم پزشک آمریکایی رابرت هالنهورست در سال ۱۹۶۱ توصیف شد. این پلاک ها در مردان شایع تر از زنان است و در افرادی که فشار خون بالا دارند، سیگاری های فعلی یا پیشین، بیماران مسن تر و کسانی که سابقه بیماری عروقی دارند (از جمله سابقه حمله ایسکمی گذرا، سکته مغزی، بیماری عروق کرونر و/یا بیماری عروق محیطی) شایع تر است.
آوگوستو آکیو (؛ زادهٔ ) اسکیت بردباز ژاپنی تبار اهل برزیل است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لیز آکاما (؛ زادهٔ ) اسکیت بردباز زن اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
نایژه هیوستن (؛ زادهٔ ) اسکیت بردباز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
تام شار (؛ زادهٔ ) اسکیت بردباز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
یاسمین پلامر (زادهٔ حدود ۱۹۹۳ در هاروی، ایلینوی) بازیکن فوتبال آمریکایی است که به عنوان اولین زن در تاریخ، به عنوان "کوارتربک" یک تیم فوتبال در تیم "پاپ وارنر" بازی کرده است. او در سن ۱۱ سالگی، اولین "کوارتربک" زن و اولین زن سیاه پوست شد که در مسابقات فوتبال جوانان "پاپ وارنر سوپر بول" بازی کرد. این مسابقات مربوط به پنجاه و ششمین دوره مسابقات "پاپ وارنر سوپر بول" بود. با این حال، تیم او که "هاروی کولتس بود،" در مرحله نیمه نهایی شکست خورد. در سال ۲۰۰۸، پلامر به واسطه معرفی "ککه پالمر" در فیلم «"شوت های بلند»" نقش بازی کرد. دوران کودکی و آغاز حرفه. پالمر در بهار سال ۲۰۰۲، زمانی که ۸ سال داشت، فوتبال را با بچه های محله اش آغاز کرد. مادرش، کاساندرا جانسون، زمانی از این موضوع مطلع شد که یاسمین در حین بازی به شدت زانویش آسیب دید و نیاز به ۲۳ بخیه داشت. چند هفته بعد، پلامر دوباره به بازی فوتبال در پارک محله بازگشت. عموی پلامر، فرد جانسون، وقتی دید او می تواند توپ فوتبال را با دقت و سرعت زیادی پرتاب کند، استعدادش را کشف کرد. پس از بحث و گفت گوهای بسیار با مادرش، فرد موفق شد یاسمین را در برنامه آموزشی تیم "پاپ وارنر"
ثبت نام کند. پلامر سال اولش را روی نیمکت سپری کرد. اما عمویش او را به تیم "میتی مایت" "هاروی کولتس" که خودش مربی آن بود، برد و او را به عنوان "کوارتربک" اصلی تیم انتخاب کرد. هم تیمی هایش در ابتدا از او استقبال نکردند، اما وقتی تیم با هدایت یاسمین شروع به پیروز شدن در مسابقات کرد، نظر هم تیمی های او نسبت به یاسمین تغییر کرد. با ادامه پیروزی ها تحت رهبری پلامر، مربی تصمیم گرفت او را به عنوان "لاین بکر" بازی دهد، زیرا نسبت به سن و اندازه اش سریع و قوی بود (در آن زمان قدش ۱۴۵ سانتی متر و وزنش ۴۱ کیلوگرم بود). تیم کولتس فصل عادی را با رکوردی بدون شکست به پایان رساند اما در مرحله منطقه ای شکست خورد. سال بعد، پلامر به تیم هاروی کولتس در بخش جونیور پی وی پیوست. در آن زمان، "پلامر" و تیم "هاروی کولتس" تحت هدایت مربی قدیمی، "ریچارد براون جونیور" از "هاروی، ایلینوی" بودند. آن ها موفق شدند ۸ بازی از ۹ بازی فصل را ببرند و با پیروزی در مرحله پلی آف منطقه ای، به مسابقات "پاپ وارنر سوپر بول" در دسامبر ۲۰۰۳ راه یابند. با وجود شکست ۱۳–۲ در بازی نهایی مقابل تیم "ساوت وست آپاچز" (تگزاس)، تیم "کولتس" در بازی خوب خود مقابل "کایلوآ
ماستنگز" از هاوایی با نتیجه ۱۴–۰ پیروز شد. "پلامر" در این بازی پاس "تاچ دان" نداد و بیشتر بازی ها بر روی حرکات زمینی مانند "کانتر" و "دایو" تمرکز داشت. او به ندرت پاس می داد زیرا سبک بازی تیم، بیشتر بر حمله های زمینی استوار بود. پس از پنج سال، "پلامر" فوتبال "پاپ وارنر" را ترک کرد و سپس به عنوان بازیکن "پوینت گارد" در تیم بسکتبال زنان دبیرستان "جولیت وست" بازی کرد. دوران حرفه ای. "پلامر" در کالج نیز به بازی بسکتبال ادامه داد. ابتدا در "کالج فدر ریور" بازی کرد و سپس به "دانشگاه نوادا، رینو" منتقل شد. اکنون، "پلامر" به عنوان "رانینگ بک" برای تیم "نوادا استورم" در لیگ نیمه حرفه ای "ائتلاف فوتبال زنان" بازی می کند. او تیمش را در فصل ۲۰۱۹ که فصل "آل استارز" او بود، به قهرمانی ملی در دسته سوم رساند. در فصل ۲۰۲۱، "پلامر" بار دیگر به عنوان "آل استار" شناخته شد و به عنوان "با ارزش ترین بازیکن" کنفرانس آمریکایی انتخاب شد و تیم را به قهرمانی دیگری در دسته دوم رساند. تیم "استورم" در سال ۲۰۲۲ در "دسته حرفه ای دبلیواف ای" رقابت کرد. اگرچه تیم به مرحله پلی آف دسته حرفه ای "دبلیواف ای" در ۲۰۲۲ راه یافت، اما در دور اول مقابل
تیم "مینه سوتا ویکسن" شکست خورد.
نشانه هوور () در پزشکی ریه یکی از دو نشانه ای است که چارلز فرانکلین هوور آنها را توصیف نمود. نشانهٔ هوور به حرکت قفسه سینه تحتانی به سمت داخل در جریان دم اشاره دارد، - به جای حرکت به سمت بیرون که طبیعی است - و نشاندهندهٔ یک دیافراگم صاف، اما کارآمد است که اغلب با بیماری مزمن انسدادی ریه همراه است.
سلطان احمد اردلان دیپلمات ایرانی و سفیر ایران در بلغارستان(۱۳۵۱–۱۳۵۴) و روسیه(۱۳۵۴–۱۳۵۷) بود. وی از کارمندان ثابت وزارت امور خارجه بود و مسئولیت هایی مانند معاونت اداره تشریفات را نیز بر عهده داشت.