Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سدیدالدین محمود بن علی بن حسن رازی معروف به حِمِّصی روحانی برجستهٔ شیعه امامیه در اواخر سدهٔ ۶ هجری قمری بود که به کلام و اصول می پرداخت. گرچه تنها یک کتاب به نام "المنقذ" از وی به جای مانده است، لیکن حمصی را از افراد تأثیرگذار بر فقه امامی می دانند. نام و نسب. دربارهٔ نسبت «حمصی» در نام وی، اختلاف نظر وجود دارد. ضبط قابل اعتمادی وجود ندارد؛ برخی آن را حِمصی دانستند و منسوب به شهر حِمص در سوریه کنونی می دانند. برخی دیگر به قریه ای به همین نام نزدیک به شهر ری، که حالا ویرانه شده، نسبتش می دهند. فیروزآبادی در جایی نام او را به صورت «حمّضی» نیز ضبط کرده است. اما احتمال دیگری هم وجود دارد که این یک نسبت شغلی باشد و به معنای فروشندهٔ حبوبات ترجمه شود. تأیید این ضبط، عبارت ابن حجر عسقلانی است که در شرح حال حمصی، نام او را با تشدید میم ثبت کرده. منتجب الدین رازی در کتاب "تاریخ ری" نوشته که او پیش تر «حمص مصلوق» (نوعی فرآوردهٔ نخود) می فروخت، اما در ۵۰ سالگی حرفهٔ خود را ترک کرد و کتاب و آموزش را پیشروی گرفت. میرداماد می گوید مقصود از تعبیر «شامیون» در برخی موارد ابوالصلاح حلبی، ابن براج، ابن زهره و حمصی هستند. دوران
حرفه ای. حمصی بیشتر دوران کاری خود را در شهر ری گذراند و از این جهت پسوند «رازی» به او دادند. فخرالدین رازی وی را «آموزگار اثناعشریان در ری» معرفی می کند و ابن ابی طی حلبی از مناظرهٔ او با متکلمی از اشاعره گزارش داده است. ابن ادریس حلی نیز او را «متکلم رازی» توصیف کرده. شاگردش منتجب الدین رازی، او را «علامهٔ عصر خود در اصولین» دانست. از استادان اصلی او حسین بن ابی الفتح بکرآبادی فقیهی گرگانی و ابوعلی طوسی بوده اند که یحتمل حمصی در بیهق نزد آنان علم آموزی می کرده است. همچنین رشیدالدین عبدالجلیل رازی، متکلم و اصولی نامدار ری، نیز از اساتید برجسته حمصی بود. از شاگردان او منتجب الدین رازی ابن ادریس حلی، محمد بن محمد حمدانی، ابوالفرج علی بن سعید راوندی، حسین بن ابی الفتح بکرآبادی، امیر ورام بن ابی فراس حلی و علاءالدین ابوالمظفر خجندی را نام برده اند. از حمصی تنها یک کتاب به نام "المنقذ من التقلید" باقی مانده است که در جمادی الاول ۵۸۱ (برابر اوت ۱۱۸۵ میلادی) در عراق نگارش آن به پایان رسید. بنا بر مقدمه ی کتاب، حمصی در ۵۸۰ ق و در بازگشت از سفر حج، مدتی در حله اقامت گزیده و به تدریس و تألیف پرداخت. بنا بر گفته های م
نتجب الدین رازی، حمصی جلسات منظمی را در ری برگزار می کرد اما به گزارش سید بن طاووس در کتاب "البهجة"، در ۶۰۰ ق به همدان کوچید و مدرسه ی جدیدی در این شهر گشود ولی مدتی کوتاهی پس از آن، در همدان درگذشت. گویا هنگام مرگ، حدود صد سال عمر داشته.
سوپرفینیشینگ (به انگلیسی : superfinishing) که به نام های ریزماشینکاری (micro finishing) و سنگ زنی کوتاه مدت (short-stroke honing) نیز شناخته می شود یک فرآیند فلزکاری پیشرفته است که برای ایجاد یک پولیش دقیق تر روی سطح فلزی طراحی شده است که پایان سطح و هندسه قطعه کار را بهبود می بخشد. این امر با از بین بردن لایه سطحی نازک آمورف باقی مانده ازآخرین فرآیند که معمولا به اندازه 1 میکرومتر است، با سنگ یا نوار ساینده به دست می آید و مانند سایر فرآیندهای تکمیل، شامل حذف مواد است. سوپرفینیشینگ لایه بالایی مواد روی سطح قطعه کار را حذف می کند تا روکش صاف تری ایجاد کند که با یک الگوی متقاطع مشخص می شود. عملیات سوپرفینیشینگ به طور معمول پس از انجام سایر فرآیندهای پایانی، انجام می شود. هنگامی که یک قطعه کار برای دستیابی به یک سطح مطلوب، آسیاب شد، در پایان بر روی آن سوپرفینیشینگ انجام می شود. در طول فرآیند سوپرفینیشینگ، قطعه کار در معرض یک نوار ساینده یا سنگ چرخان با دانه های بسیار ریز قرار می گیرد. دانه های فوق العاده کوچک به حذف مواد بیشتر از سطح قطعه کار کمک می کند. همانطور که نوار ساینده یا سنگ بر روی قطعه کار ساییده می ش
ود، مواد را حذف می کند. از آنجا که نوار یا سنگ ساینده در برابر قطعه کار می چرخد، یک الگوی متقاطع ایجاد می کند. ساینده سطح قطعه کار را در سه فاز برش می دهد. مرحله اول زمانی است که ماده ساینده برای اولین بار با سطح قطعه کار تماس می گیرد، دانه های کدر کننده ساینده شکسته و می ریزند و یک سطح برش تیز جدید ایجاد می کنند. در مرحله دوم، ساینده خودآرایی می کند در حالی که بیشتر سطح قطعه در حال ساییده شدن است. در نهایت، دانه های ساینده هنگام کار کدر می شوند که هندسه سطح را بهبود می بخشد. این فرآیند توسط شرکت کرایسلر در سال 1934 توسعه یافت. تفاوت با پولیش. سوپرفینیشینگ و پولیش مشابه هستند اما یکسان نیستند. پولیش برای ایجاد یک سطح صاف روی قطعه کار از طریق استفاده از اصطکاک طراحی شده است. از سوی دیگر، سوپرفینیشینگ یک الگوی متقاطع ایجاد می کند. اگر انگشتان خود را روی سطح یک قطعه کار که بر روی آن عملیات سوپرفینیشینگ انجام شده، بمالید، این برجستگی ها را احساس خواهید کرد. قطعات کار صیقل داده شده دارای الگوی متقاطع نیستند، این یکی از علت هایی است که از که این دو فرآیند را متفاوت می کند. تفاوت دیگر این است که فقط اولی یک روکش آین
ه ای ایجاد می کند. هنگامی که یک قطعه کار صیقل داده می شود، یک روکش بازتابنده و آینه مانند خواهد داشت. با این حال، قطعات کار سوپرفینیشینگ، روکش آینه مانند را ندارند. در عوض، آنها یک روکش کدرتر و کم انعکاس دارند. انواع. سه نوع عملیات سوپرفینیشینگ وجود دارد. از طریق تغذیه این نوع سوپر فینیشینگ برای قطعات کار استوانه ای استفاده می شود. قطعه کار بین دو غلتک محرک چرخانده می شود که همچنین دستگاه را حرکت می دهد. از 4 تا 8 سنگ ساینده به تدریج ریزتر برای تکمیل سطح قطعه کار استفاده می شود. سنگ ها با زاویه 90 درجه با قطعه کار تماس می گیرند و به صورت محوری نوسان می کنند. نمونه هایی از قطعاتی که با فرآیند تولید می شوند عبارتند از رول های مخروطی، پین های پیستون، میله های ضربه گیر (دَمپِرها)، شفت ها و سوزن ها. غوطه این نوع برای تکمیل سطوح با شکل نامنظم استفاده می شود. قطعه کار می چرخد ​​در حالی که ساینده بر روی سطح مورد نظر فرو می رود. چرخ ها فنجان ها یا چرخ های ساینده برای لایه برداری سطوح صاف و کروی استفاده می شود. چرخ و قطعه کار در جهات مخالف می چرخند که باعث ایجاد سایش متقاطع می شود. اگر این دو موازی باشند، نتیجه آن صاف
است، اما اگر چرخ کمی کج شود، سطح محدب یا مقعر تشکیل می شود. ساینده ها. ساینده های متداول مورد استفاده برای سوپر فینیشینگ شامل اکسید آلومینیوم، کاربید سیلیکون، نیترید بور مکعبی (CBN) و الماس است. از اکسید آلومینیوم برای عملیات خشن کردن استفاده می شود. کاربید سیلیکون، که سخت تر از اکسید آلومینیوم است، برای عملیات تکمیل استفاده می شود. CBN و الماس معمولاً مورد استفاده قرار نمی گیرند، اما با مواد تخصصی مانند سرامیک و فولاد ابزار M50 مورد استفاده قرار می گیرند. توجه داشته باشید که گرافیت ممکن است با سایر ساینده ها مخلوط شود تا روان کنندگی بیشتر شود و ظاهر روکش بهتر شود. مزایا. مزایای متعددی برای سوپرفینیشینگ وجود دارد. تلرانس های نزدیک تر اکثر فرآیندهای تکمیلی شامل استفاده از یک ساینده برای آسیاب و حذف مواد از قطعه کار است و سوپرفینیشینگ نیز از این قاعده مستثنی نیست. با این حال، از مواد ساینده با دانه بندی ریزتر نسبت به سایر فرآیندهای تکمیل استفاده می کند. ساینده های سوپرفینیش دانه هایی با اندازه 5 تا 8 میکرومتر هستند و با چنین دانه های ریزی، این ساینده ها قادر به ایجاد قطعات کار با تلرانس های نزدیک تر هستند. ظرفی
ت آب بندی بهتر در آب بندی قطعات سوپرفینیشینگ مناسب تر از سایر فرآیندهای تکمیل است. به این دلیل است که آنها سطح تصفیه شده تری ایجاد می کنند. برای قطعات کار مورد استفاده در محیط های شدید که رطوبت یک نگرانی است، سوپرفینیشینگ ممکن است محافظت بیشتری در برابر نفوذ رطوبت داشته باشد. افزایش طول عمر قطعات سوپرفینیشینگ یک فرآیند مواد سرد است، به این معنی که لایه آسیب دیده حرارتی را که در عملیات های قبلی مانند سنگ زنی باقی مانده است، از بین می برد. این تاثیر کلیدی در افزایش عمر قطعات دارد. به عنوان مثال، اگر بر روی دندان های یک چرخ دنده عملیات سوپرفیشینگ انجام شود ، تا چهار برابر بیشتر دوام خواهند داشت. از مزایای دیگر می توان به ایجاد سطوح با تحمل بار بالاتر و کاهش خطر گسست سطح در دوره کاری قطعه اشاره کرد. معایب. افزایش هزینه عیب اصلی این است که سوپرفینیشینگ نیاز به سنگ زنی یا عملیات تراش سخت از قبل دارد که هزینه را افزایش می دهد. بازده پایین تر به دلیل تراشه های کوچک تر و سرعت حذف مواد پایین تر، بازده برش پایین تر است. دوام کمتر سنگ های سوپرفینیش نرم تر هستند در نتیجه سریع تر ساییده شده و از بین می روند. کاربرد ها. کار
بردهای رایج عبارتند از: اجزای قفسه فرمان، اجزای انتقال، اجزای انژکتور سوخت، لوب های میل بادامک، میله های سیلندر هیدرولیک، بلبرینگ ها، غلتک های سوزنی، و سنگ ها و چرخ های تیز کننده.
جام جهانی تی۲۰ مردان آی سی سی (که قبلاً ICC World Twenty20 نامیده می شد) در برخی منابع فارسی جام جهانی بیست آوره کریکت نیز نامیده شده، مسابقات بین المللی کریکت است که در قالب بیست دوره ای و توسط انجمن بین المللی کریکت (آی سی سی) از سال ۲۰۰۷ برگزار می شود. این رویداد به طور کلی هر دو سال یک بار برگزار می شود. در ماه مه ۲۰۱۶، آی سی سی ایده برگزاری یک تورنمنت در سال ۲۰۱۸ را مطرح کرد و آفریقای جنوبی میزبان احتمالی آن بود، اما ICC بعداً ایده نسخه ۲۰۱۸ را کنار گذاشت. قرار بود دوره ۲۰۲۰ این مسابقات برگزار شود اما به دلیل همه گیری کووید ۱۹، مسابقات تا سال ۲۰۲۱ به تعویق افتاد و میزبان مورد نظر به هند تغییر کرد. جام در سال ۲۰۲۱ هم بعداً به دلیل مشکلات مربوط به همه گیری کووید در هند به امارات متحده عربی و عمان انتقال یافت. تا سال ۲۰۲۲، هشت دوره تاکنون برگزار شده و در مجموع ۲۱ تیم با هم رقابت کرده اند. تنها جزایر هند غربی و انگلیس بیش از یک بار قهرمان این مسابقات شده اند که هر دو دو عنوان قهرمانی کسب کرده اند. افتتاحیه سال ۲۰۰۷ در آفریقای جنوبی برگزار شده بود و در این سال هند برنده شد و پاکستان را در فینال در ورزشگاه وان
دررز ژوهانسبورگ شکست داد. مسابقات سال ۲۰۰۹ در انگلستان برگزار شد و نایب قهرمان قبلی پاکستان، که در فینال ورزشگاه لورد، سریلانکا را شکست داد و قهرمان شد. سومین تورنمنت در سال ۲۰۱۰ به میزبانی کشورهای تشکیل دهنده تیم کریکت هند غربی برگزار شد. تیم کریکت انگلیس در فینال در باربادوس، استرالیا را شکست داد و اولین عنوان بین المللی خود را به دست آورد. چهارمین تورنمنت، در ۲۰۱۲، برای اولین بار در آسیا برگزار شد و تمامی مسابقات در سریلانکا برگزار شدند. هند غربی با شکست دادن سریلانکا در فینال، قهرمان این مسابقات شد و اولین عنوان بین المللی خود را از زمان قهرمانی قهرمانان در سال ۲۰۰۴ به دست آورد. پنجمین تورنمنت، در سال ۲۰۱۴، به میزبانی بنگلادش برگزار شد و سریلانکا با شکست هند قهرمان شد، سریلانکا اولین تیمی بود که در سه فینال بازی می کرد. ششمین تورنمنت، در ۲۰۱۶، به میزبانی هند برگزار شد و هند غربی با شکست انگلیس قهرمان شد. هفتمین دوره مسابقات به میزبانی امارات در ۲۰۲۱، پس از پنج سال تعویق برگزار شد و استرالیا با شکست نیوزلند قهرمان شد. انگلیس در فینال جام جهانی T20 سال ۲۰۲۲ پاکستان را شکست داد و دومین عنوان خود را به دست آو
رد. آن ها اولین تیم مردانی بودند که هر دو جام جهانی (T20 و ODI) را به طور همزمان برگزار کردند. در ۲۰۲۴ نیز تیم ملی هند با غلبه بر آفریقای جنوبی در فینال، دومین قهرمانی خود را کسب کرد.
جام جهانی T20 کریکت مردان ۲۰۲۴ نوزدهمین دوره از مسابقات جام جهانی کریکت بیست آوره مردان است. این دوره به میزبانی مشترک ایالات متحده و جزایر هند غربی از ۱ تا ۲۹ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شد. این دومین بار است که کشورهای هند غربی در چنین جامی میزبانی می کنند ولی برای آمریکا، نخستین تجربه است. در این دوره تعداد تیم های شرکت کننده از ۱۶ تیم به ۲۰ تیم افزایش یافت. در کنار ایالات متحده، کانادا و اوگاندا نیز برای بار نخست وارد مسابقات شدند. در پایان این تورنمنت تیم ملی کریکت هند با پیروزی بر آفریقای جنوبی در فینال، به دومین عنوان قهرمانی خود در این مسابقات دست یافت. تیم های انگلیس و افغانستان نیز به صورت مشترک به جایگاه سوم بسنده کردند. مرحله گروهی. بازی های اصلی از ۵ ژانویه ۲۰۲۴ آغاز شد و از ۱ تا ۱۷ ژوئن مرحله گروهی در قالب ۴۰ بازی شروع شد. هشت تیم برتر (سوپر ۸). از هر گروه دو تیم صعود می کنند و در قالب هشت تیم مسابقات ادامه می یابد. در این مرحله هم در دو گروه تیم ها رفت و برگشت بازی کرده و از هر گروهی دو تیم صعود می کنند.هیچ امتیازی از مرحله گروهی به مرحله سوپر ۸ منتقل نمی شود.هشت تیمی که پیش از این در مرحله سوپر ایت حضور
داشتند، استرالیا، هند، نیوزلند و سریلانکا در گروه ۱، و انگلستان، پاکستان، آفریقای جنوبی و هند غربی در گروه ۲ بودند.
سالن بزرگ تئاتر ژنو یک سالن اپرا در ژنو، سوئیس است. مانند بسیاری دیگر از خانه های اپرا، تئاتر بزرگ د ژنو هم یک مکان و هم یک مؤسسه است. این مکان یک ساختمان باشکوه است که بر فراز میدان نوو قرار دارد، به طور رسمی در سال ۱۸۷۶ افتتاح شد، بخشی از آن در سال ۱۹۵۱ در اثر آتش سوزی تخریب شد و پس از بازسازی های گسترده در سال ۱۹۶۲ بازگشایی شد که بزرگ ترین صحنه در سوئیس را در خود جای داده است. به عنوان یک مؤسسه، بزرگ ترین تئاتر تولیدی و میزبان در سوئیس فرانسوی زبان است که شامل اجراهای اپرا و رقص، رسیتال، کنسرت و گاهی تئاتر می شود.
خانه اپرای لوزان یک خانه اپرا است که در لوزان سوئیس واقع شده است. اپرای لوزان در درازای تاریخ خود،هویتی بسیار قوی برای خود در جهان بین المللی اپرا بر پاکرده است، جایی که به عنوان "کوچکترین تئاترهای بزرگ" شناخته می شود - هویتی که در گفته های هنرمندان، مردم و رسانه ها با خشنودی پیاپی به گوش می رسد: تاریخچه. از سده ی هژده میلادی ، اپرا ی لوزان Opéra de Lausanne جایگاه برجسته ای در اپرا داشته است، تا آنحا که همانند اپرای پاریس بسیاری آهنگسازان و هنرمندان ا پرا مانند گرتری، دونی، مونتسینی، روسو، گوسک، فیلیدور، دالایراک، پائیزیلو، پیچینی، در آن برنامه داشته اند. پس از انقلاب فرانسه ، در پیوند با برنامه های پیشنهادی گروه های شرکت کننده، تماشاگران اپرا که پیش از آن اشراف بودند به طبقات دیگر جامعه گسترش یافت وآنها فرصت یافتند تا اندکی پس از برپائی اپرا در سالنی با هزار و یک صد صندلی که در خیابان کنونی دو لانگالری ساخته شده بود، که در این سال های نخستین لا کمدی "La Comédie" و یا سال دوپلکس (تالاردوگانه) "salle Dupleix" خوانده می شد ، از تماشا و شنود اجراهای اپرا خرسند شوند. از سال ۱۸۳۹مردم لوزان می توانستند از اپراهائی
مانند نرمای بللینی Norma، دُن جُوانی موتزارت Don Giovanni، دختر کرولال پُرتی چی اثر آوبر La Muette de Portici، تفنگ دار اثر فن وبر Der Freischütz، فیدیلیوی بتهمون Fidelio، ربرت ابلیس اثر مِیِربیر Robert le diable، خواب گردِ بللینی La Sonnambula ، بانوی سپید اثر بوالدیو La Dame Blanche، عروسی فیگاروی موتزارت Le nozze di Figaro، رومئو و ژولیت گونود Roméo et Juliette، سیندرلا (خاکسترک) روسینی La Cenerentola، کاپولت و مونتگیوی بللینی I Capuletti e I Montecchi خوش نود شوند. در سال ۱۸۵۹، " لاکمدی" بسته شد و اجراهای اپرا در کازینو دودریه بورگ Casino de Derrière-Bourg، در محل کنونی بانک کانتونال وادواس Banque Cantonale Vaudoise برگزارمی شد. سالنی کوچک و تنگ، با تنها چهارصد صندلی و تجهیزاتی ناکارآمد که تنها می توانست کارهائی با چگونه گی پایین تر ارائه دهد. چنین بود که مردم لوزان بسیج شدند تا مکانی را به دست آورند که بتواند اجراهایی را از کارکرد های بزرگ دریافت کنند. کازینو-تئاتر در ده ماه می ۱۸۷۱ ا گشوده شد این کازینو تماشاکده ئی به سبک ایتالیایی بود که گراست Grasset آن را تزئین نموده بود و بورسک گریو Borschgrave و ب
ایدو Bidau معماری درونی آنرا انجام داده بودند. این تالار هم آثار کلاسیک و هم آثار مدرن اپرا را به مردم لوزان ارائه می کرد. در سال ۱۹۳۱، بازسازی کامل تماشاکده آغاز شد. اثاثیه و تزیینات اصلی جای خود را به سبکی که امروزه آن را آرت دکو می خوانیم داد. کازینو-تئاتر توانست هنایش خود را به جا نهد و پس از آن بود که تماشاکده شهرداری زاده شد! بازگشایی تماشاکده، شهرداری در موسم اپرای بهاره ۱۹۳۲، دربرگیر ریخت گیری سه گروه بود : اپرا، کمدی-اپرا و اپرت. همچنین یک گروه کر متشکل از چهل و دو خواننده برپاشد.جشنواره اپرای ایتالیا در سال ۱۹۵۵ به رهبری مانوئل راث و یک سال پس از آن در ۱۹۵۶ جشنواره بین المللی لوزان در تالار نوی بولیو Beaulieu برگزار شد. موسم اپرا در تالار شهرداری به بیش وکم تنها به اپرت اختصاص داشت. آغازی نو در سال ۱۹۷۱ و زاده شدن اپرای لوزان. با برپائی تماشاکده دو ویدی Theatre de Vidy و جدا شدن کانون دراماتیک از تماشاکده شهرداری Theatre Municipal، تماشاکده اکنون تنها به اجراهای آهنگین و رقص پرداخت . در سال ۱۹۷۲ جشنواره اپرای ایتالیا بسته شد. در سال ۱۹۸۳، رنه اوفان کارگردانی تماشاکده را عهده دار شد ودر سال ۱۹۸۴، بنی
اد هنرهای موسیقی، آواز و رقص در این تماشاکده برپا شد. از آن پس بود که سرپرستان برآن شدند که تماشاکده به تولید و نه صرفاً میزبانی اجراها بپردازد. این راه کار در برگیر برپائی گروهی دائمی برای کارهای فنی، گروهی دائمی مانند کُر، و همچنین همراهی با ارکسترهای OCL و سینفونیتا Sinfonietta بود. سپس در سال ۱۹۸۴،موسم آهنگینی و رقص جایگزین جشنواره بین المللی لوزان شد. تمرین ها و نمایش ها تماشاکده شهرداری را در نه ماه از سال به یک کجای اجرا دگرگون نمود. و چنین بود که اپرای لوزان زاده شد! رنه آپان که به تماشاکده دو ژورات Théâtre du Jorat در مزیرس Mézières سوئیس بود، بر آن شد که موسم اپرای ۱۹۸۵-۱۹۸۶ خود را با اپرای تاج گذاری پپه ئا Le Couronnement de Poppée از مونته وردی در آن تماشاکده چوبی به پایان رساند. این رویداد به یک سنت تبدیل شد و از سال ۱۹۸۶ به این سو ، همه پایان ها یا آغازهای موسم های اپرای لوزان تا سال ۱۹۹۹ در تماشاکده دو ژورات بودد. کار بازسازیی دیگر در ۲۰۱۰. بخش های فنی و اداری ساختمان اپرای لوزان در ماه می ۲۰۱۰ به دیگر بار بازسازی شد و کارگردان اریک ویژیه ناچار شد اجراهای اپرا را به تالار متروپل و تماشکده Beaul
ieu انجام دهد. اپرای بازسازی شده لوزان در ماه اکتبر ۲۰۱۲ بازگشایی شد . تماشاکده ئی که دارای دفاتر مدرن، اتاق های رختکن، پشت صحنه و صحنه مجهز به جدیدترین تجهیزات فنی بود و امکان میزبانی و آفرینش آثاری را فراهم کرد که در پیشاتر اجرای آنها ناشدنی بود. منابع. https://www.opera-lausanne.ch/en/presentation/a-bit-of-history/
وقتی تو مال من میشی () یک تله نوولا مکزیکی است که توسط فرناندو گایتان و خوزه لوئیس دوران ساخته شده است. این مجموعه در ۷ مه ۲۰۰۱ تا ۱۲ مه ۲۰۰۲ از آزتکا ۱۳ پخش شد. سیلویا ناوارو و سرخیو باسانز در آن به ایفای نقش می پردازند.
تولد دوباره دنیای ژوراسیک ()، یک فیلم آمریکایی در ژانر اکشن علمی تخیلی است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. "تولد دوباره" هفتمین فیلم از مجموعه "پارک ژوراسیک" است و دنباله ای مستقل بر فیلم ' (۲۰۲۲) محسوب می شود. کارگردان این فیلم گرت ادواردز و نویسنده آن دیوید کپ است که دو قسمت نخست، "پارک ژوراسیک" (۱۹۹۳) و ' (۱۹۹۷) را نوشته است. در این فیلم اسکارلت جوهانسون، ماهرشالا علی، جاناتان بیلی، روپرت فرند، مانوئل گارسیا-رولفو و اد اسکرین ایفای نقش کرده اند. کار روی این فیلم اندکی پس از اکران "قلمرو" آغاز شد، زمانی که استیون اسپیلبرگ، تهیه کننده اجرایی، دیوید کپ را برای ساخت قسمت جدیدی از مجموعه دعوت کرد. ساخت این فیلم در ژانویه ۲۰۲۴ گزارش شد و مدتی بود که توسعهٔ آن در جریان بود. ادواردز یک ماه بعد به عنوان کارگردان انتخاب شد و اندکی پس از آن گزینش بازیگران آغاز شد. تصویربرداری اصلی در ژوئن ۲۰۲۴ در تایلند آغاز شد. مراحل بعدی فیلم برداری در مالت و بریتانیا صورت گرفت و تا سپتامبر ۲۰۲۴ به پایان رسید. "تولد دوباره دنیای ژوراسیک" برای نخستین بار در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۵ در اودئون لوکس لستر اسکوئر لندن به نمایش آمد و توسط یونیورسال پیکچرز د
ر ۲ ژوئیه ۲۰۲۵ در ایالات متحده و کانادا اکران شد. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد و بیش از ۸۳۰ میلیون دلار در گیشه فروش داشت. داستان. در سال ۲۰۰۸، شرکت «اینجن» در جزیره ای به نام «ایل سنت-هوبرت» در اقیانوس اطلس، آزمایشگاهی برای پژوهش های ژنتیکی روی دایناسورها راه اندازی می کند. یکی از این موجودات جهش یافته به نام "Distortus rex"، یک تیرانوسور شش پا، از کنترل خارج شده و باعث مرگ یکی از کارکنان و تخلیه اضطراری جزیره می شود. در سال ۲۰۲۵، بیشتر نقاط زمین به دلیل تغییرات اقلیمی دیگر زیست پذیر نیستند، و تنها نواحی نزدیک به استوا — که آب وهوایی شبیه دوره مزوزوئیک دارند — مأمن دایناسورهای باقی مانده اند. شرکت داروسازی «پارکرجنیکس» به رهبری «مارتین کربس»، مأمور سابق نظامی «زورا بنت» را به همراه دیرینه شناس «دکتر هنری لومیس» برای مأموریتی مخفی استخدام می کند: جمع آوری نمونه های زیستی از سه گونه بزرگ دایناسور برای درمان بیماری قلبی. زورا با کمک دوست قدیمی اش «دانکن» تیمی متشکل از خدمه ای زبده تشکیل می دهد. همزمان، خانواده ای به نام «دلگادو» نیز برای تعطیلات به آب های اطراف می آیند، اما با حمله «موساسور
» کشتی شان غرق می شود. گروه تحقیقاتی به کمک آن ها می شتابد. در مسیر، اعضای گروه با گونه های خطرناکی چون اسپینوسور، تیتانوسور، کوئتزالکواتلوس و هیبریدی به نام «موتادون» مواجه می شوند. در حالی که برخی اعضای تیم قربانی می شوند، زورا موفق می شود سه نمونه را جمع آوری کند. مارتین قصد دارد نمونه ها را بدزدد و با هلیکوپتر فرار کند، اما توسط "D. rex" بلعیده می شود. گروه از طریق تونل فرار کرده و با قایق جزیره را ترک می کند. در پایان، زورا و هنری تصمیم می گیرند داروی حاصل از این نمونه ها را بدون حق انحصار در اختیار جهانیان قرار دهند. تولید. توسعه. به گفتهٔ تهیه کننده فرانک مارشال، داستان فیلم "" (۲۰۲۲) نشانگر «شروع دوره جدیدی» است که در آن انسان ها باید با دایناسورها همزیستی کنند. کارگردان و نویسنده کالین ترورو که نه سال را بر روی سه گانه "دنیای ژوراسیک" کار کرد، در می ۲۰۲۲ گفت که احتمالاً برای فیلم دیگری باز نخواهد گشت، مگر در نقشِ مشورتی ممکن. در اواخر ژانویه ۲۰۲۴، گزارش شد که یک فیلم جدید "ژوراسیک" توسط یونیورسال پیکچرز در حال ساخت است و دیوید کپ پس از کار بر روی "پارک ژوراسیک" (۱۹۹۳) و دنباله آن "" (۱۹۹۷) فیلمنامه آ
ن را نوشته است. او همچنین خط داستانی اصلی "پارک ژوراسیک ۳" را ابداع کرد، اما بعداً پیشنهاد نوشتن فیلمنامه ای برای "دنیای ژوراسیک" را رد کرد، زیرا احساس می کرد چیزی برای مشارکت در این مجموعه باقی نمانده است. مانند فیلم های "دنیای ژوراسیک"، قسمت جدید توسط مارشال و پاتریک کراولی از طریق کندی/مارشال کمپانی تهیه می شود، در حالی که استیون اسپیلبرگ به عنوان تهیه کننده اجرایی از طریق امبلین انترتینمنت بازخواهد گشت. طبق گزارش ها، این فیلم یک «عصر ژوراسیکی جدید» با داستانی کاملاً جدید را آغاز می کند. شخصیت های سه گانه های "پارک ژوراسیک" و "دنیای ژوراسیک"، یعنی بازیگران کریس پرت، برایس دالاس هاوارد، سم نیل، لورا درن و جف گلدبلوم احتمالاً باز نخواهند گشت. توسعه پروژه برای مدتی در حال انجام بود، و چندین پیش نویس فیلم نامه پیش تر به دست کپ نوشته شده بود. تهیه کنندگان همچنین کارهای پیش تولید، از جمله طرح های دایناسور را انجام داده اند، به این معنی که هرگونه نظر خلاقانه از سوی کارگردان نهایی حداقل خواهد بود. تهیه کنندگان به دنبال نظارت خلاقانه تری در مقایسه با "قلمرو" بودند. این فیلم با نظرات منفی منتقدان مواجه شده بود. دیوی
د لیچ برای کارگردانی فیلم در اوایل فوریه ۲۰۲۴ برای مدت کوتاهی در حال مذاکره بود، اما مذاکرات پس از چند روز شکست خورد، زیرا پیشرفت پروژه تا آن مرحله جای کمی برای مشارکت خلاقانه او باقی گذاشت. گرت ادواردز اواخر همان ماه به عنوان کارگردان تأیید شد. اسپیلبرگ از فیلم "گودزیلا" (۲۰۱۴) ساختهٔ ادواردز لذت برد و ادواردز از طرفداران مجموعهٔ اولیه "پارک ژوراسیک" است. ادواردز قصد داشت مدتی از فیلم سازی استودیویی کناره گیری کند و مشغول نوشتن یک فیلم جدید بود که پروژه "دنیای ژوراسیک" به او پیشنهاد شد. او این فیلم را تنها فیلمی که باعث شد با اشتیاق کار بر روی آن را آغاز کند توصیف کرد. انتخاب بازیگر در مارس ۲۰۲۴ در حال انجام بود و طی سه ماه آینده ادامه یافت. اسکارلت جوهانسون، جاناتان بیلی، مانوئل گارسیا-رولفو، روپرت فرند، ماهرشالا علی، لونا بلیز، دیوید یاکونو و آدرینا میراندا در نهایت به پروژه پیوستند. گلن پاول که صداپیشگی دیو را در مجموعه انیمیشنی "دنیای ژوراسیک: کمپ کرتاسه" (۲۰۲۰–۲۰۲۲) بر عهده داشت، ایفای نقش را رد کرد. جنیفر لارنس برای نقشی که در نهایت به جوهانسون رسید، مد نظر بود. دیرینه شناس استیو بروسات از فیلم قبلی در
نقش کارشناس دایناسور بازمی گردد. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴ در تایلند آغاز شد. فیلمبرداری یک ماه در آنجا طول کشید، و در کرابی، ترانگ و پارک ملی او فانگ نگا در پهانگ نگا انجام شد. فیلم برداری همچنین از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۴ در استودیو فیلم مالت در کالکارا، مالتا، پیش از انتقال به لندن و اسکای استودیو الستری در بریتانیا انجام خواهد شد. انتظار می رود فیلمبرداری در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ به پایان برسد. جان ماتیسون به عنوان فیلم بردار در پروژه کار می کند. انتشار. این فیلم در ۲ ژوئیه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد.
خانه اپرای زوریخ (به آلمانی: Opernhaus Zürich) یک سالن اپرا در شهر زوریخ سوئیس است. این مکان در Sechseläutenplatz واقع شده است و از سال ۱۸۹۱ خانه اپرای زوریخ بوده است و همچنین برنهارد-تئاتر زوریخ را در خود جای داده است. این شهر همچنین خانه باله زوریخ است. تاریخچه. سالن اپرای زوریخ اولین سالن تئاتر دائمی زوریخ بود که در ۱۸۳۴ ساخت شد و در طول دوره تبعید ریچارد واگنر از آلمان محل فعالیت های واگنر شد. این خانه تنها در ۱۶ ماه ساخته شد و در سال ۱۸۹۱ افتتاح شد و اولین سالن اپرا در اروپا بود که دارای روشنایی الکتریکی بود. منابع. [وبسایت رسمی https://www.opernhaus.ch]
تمام افزاره ها و مدارهای الکترونیکی گرمای اضافی تولید می کنند و بنابراین برای بهبود قابلیت اطمینان و جلوگیری از خرابی زودرس نیاز به مدیریت گرمایی یا مدیریت حرارتی دارند. مقدار گرمای خروجی برابر با توان ورودی است، در صورتی که اندرکُنش های انرژی دیگری وجود نداشته باشد. فنون های مختلفی برای خنک سازی وجود دارد که از آن جمله می توان به انواع سبک های گرماگیر، خنک کننده های ترموالکتریک، سامانه ها و فن های هوای اجباری، لوله های گرمایی و غیره اشاره کرد. در مواردی دمای بسیار پایین محیطی، ممکن است در واقع برای دستیابی به عملکرد رضایت بخش، لازم باشد که قطعات الکترونیکی گرم شوند. نمای کلی. مقاومت گرمایی افزاره ها. این معمولاً به عنوان مقاومت گرمایی از پیوند به بدنه افزاره نیم رسانا ذکر می شود. واحدهای آن درجه سانتی گراد بر وات (C/W°) هستند. به عنوان مثال، یک گرماگیر با امتیاز ۱۰ درجه سانتیگراد بر وات، وقتی ۱ وات گرما را دفع کند، ۱۰ درجه سانتی گراد گرمتر از هوای اطراف می شود؛ بنابراین، گرماگیر با مقدار C/W° پایین کارآمدتر از گرماگیر با مقدار C/W° بالا است. با توجه به دو افزاره نیم رسانا در یک بسته، مقاومت پیوند به محیطی (R
θJ-C) پایین تر نشان دهنده افزاره کارآمدتر است. با این حال، هنگام مقایسه دو افزاره با مقاومت های گرمایی بسته های بدوندای مختلف (مثلاً دایرکت فت ام تی در مقابل سیم باند 5x6 میلی متری پی کیواف ان)، مقادیر مقاومت پیوند به محیط یا پیوند به بدنه آن ها ممکن است مستقیماً با بازدهی های مقایسه ای آنها مرتبط نباشد. بسته های نیم رسانای مختلف ممکن است جهت های دای متفاوت، جرم مِس (یا فلز دیگر) اطراف دای، مکانیک های مختلف اتصال دای و ضخامت قالب گیری متفاوت داشته باشند، که همگی می توانند به طور قابل توجهی مقادیر مقاومت پیوند به بدنه یا پیوند به محیط متفاوت داشته باشند؛ بنابراین اعداد بازده کلی مبهم است. ثابت های زمانی گرمایی. ذخیره گرمایی گرماگیر را می توان به عنوان یک خازن (ذخیره گرما به جای بار) و مقاومت گرمایی را به عنوان مقاومت الکتریکی (معیاری از سرعت دفع گرمای ذخیره شده در نظر گرفت). این دو جزء با هم یک مدار RC گرمایی را با ثابت زمانی مرتبط با حاصلضرب R و C تشکیل می دهند. این کمیت می تواند برای محاسبه قابلیت اتلاف گرمای پویای یک افزاره، به روشی مشابه با مورد الکتریکی استفاده شود. مواد رابط گرمایی. یک ماده رابط گرمایی ی