Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قتل در قوانین ژاپن ، در قوانین ژاپنی زمانی است که کسی عمداً شخص دیگری را بدون توجیه می کشد. جرم قتل در فصل بیست و ششم قانون جزایی ژاپن مشخص شده است. این مجازات پنج سال تا حبس ابد و با مجازات اعدام در صورت اثبات شرایط تشدیدکننده قابل مجازات است. تنها استثنا برای مجرمان نوجوان است زیرا حداقل سن برای مجازات اعدام در ژاپن ۱۸ سال است. قتل خشن. مجازات اعدام زمانی مجاز است که شرایط تشدید کننده توسط یک هیئت ۹ نفره متشکل از شش هیئت منصفه و سه قاضی حرفه ای ثابت شود. فهرست شرایط مشدد مجازات اعدام در صورتی است که قتل انجام شده باشد: در صورت عدم صدور حکم اعدام، قتل مشدد به حبس ابد محکوم می شود.
پاسکال ژودلویچ (؛ زادهٔ) بازیگر و تهیه کننده فیلم اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کیو"، "یک محصول بهشتی" و "هوایی چنان پاک" اشاره کرد.
تشدید ()، از نظر حقوقی، هر شرایطی است که در ارتکاب جرم یا جنایت حضور داشته باشد که بر گناه یا عظمت آن بیفزاید یا بر عواقب زیانبار آن بیفزاید، اما فراتر از مؤلفه های اصلی آن جرم یا تخلف باشد. متضاد با عامل تخفیف دهنده (قانون) است.
عامل تخفیف دهنده ()، در حقوق کیفری، «عامل تخفیف»، که به عنوان «حالت تخفیف دهنده» نیز شناخته می شود، هرگونه اطلاعات یا ادله اثبات دعوی ارائه شده به دادگاه در مورد متهم یا متهم است. شرایط جرم که ممکن است منجر به کاهش اتهامات یا مجازات کمتر شود. برخلاف دفاع قانونی، ارائه عوامل تخفیف منجر به تبرئه متهم نمی شود. متضاد یک عامل کاهش دهنده یک تشدید (قانون) است.
یوآنا بروزدوویچ (؛ – ) آهنگساز، موسیقی دان و نوازنده پیانو اهل لهستان بود. وی پس از تحصیل در «دبیرستان موسیقی ورشو» به «مدرسه عالی دولتی موسیقی» رفت و در رشتهٔ آهنگسازی و نوازندگی پیانو آموزش دید و مدرک کارشناسی ارشد دریافت کرد. وی در سال ۱۹۹۶ برای تکمیل تحصیلات خود به پاریس رفت و با بورسیه دولت فرانسه ادامه تحصیل داد و در آنجا از شاگردان نادیا بولانژه، الیویه مسیان و پیر شفر بود. وی مدرس دورهٔ های کارشناسی ارشد موسیقی در مؤسسه فناوری ماساچوست، دانشگاه ییل، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، یوسی اِل اِی و دانشگاه مونترآل بوده است. از فیلم هایی که وی در ساخت موسیقی آن ها نقش داشته است، می توان به "هوایی چنان پاک"، "خوشه چین ها و من" و "خانه به دوش" اشاره نمود. وی بابت مشارکت های فرهنگی-هنری اش در سال ۲۰۰۱ برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان (نشان شوالیه) و در سال ۲۰۱۳ برندهٔ مدال نقرهٔ گلوریا آرتیس شد.
فردریک «فرد» شیشان (؛ ؛ – ) موسیقی دان، ترانه سرا و خواننده اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حق خود را بگیر" و "خانه به دوش" اشاره کرد.
نینا قازاری آساطریان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۵ مهٔ ۱۹۲۵ در شاهبوز به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان فارغ التحصیل شد. وی در فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۸)، هنرمند مردمی آذربایجان شوروی (۱۹۷۹)، هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۷۳) شده است. وی در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۱ در سن ۸۶ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
مجازات اعدام در ژاپن () ،اعدام مجازات قانونی در ژاپن است. قانون جزای ژاپن و چندین قانون ۱۴ جنایت مرگ را فهرست می کنند. اما در عمل فقط برای قتل خشن اعمال می شود. اعدام ها توسط دار زدن در یکی از هفت اتاق اعدام واقع در شهرهای بزرگ سراسر کشور انجام می شود. تنها جرمی که مجازات آن اعدام اجباری است، تحریک تجاوز یک کشور خارجی علیه ژاپن است. احکام اعدام معمولاً در موارد انجام قتل های متعدد صادر می شود، اگرچه مواردی هم وجود داشته است که افرادی که مرتکب تنها یک واحد شده اند به اعدام محکوم شده و اعدام شده اند، مانند مواردی که شامل شکنجه، وحشیگری شدید یا آدم ربایی با تقاضای باج است. از سال ۲۰۰۰، ۹۸ زندانی در ژاپن اعدام شده اند، که جدیدترین آنها اعدام توموهیرو کاتو، عامل کشتار آکیهابارا در سال ۲۰۰۸ است که در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۲ اعدام شد. در حال حاضر ۱۰۷ زندانی در صف مرگ در انتظار اعدام هستند. ژاپن یکی از چهار کشورهای توسعه یافته در سراسر جهان است که به طور فعال مجازات اعدام را اعمال می کنند. در کنار ایالات متحده آمریکا، تایوان و سنگاپور. علاوه بر این، کره جنوبی همچنین احکام اعدام صادر می کند، اما توقف اجرای اعدام از سال ۱۹۹۸ برق
رار است. علاوه بر این، ژاپن و ایالات متحده شامل دو مورد از کشورهای گروه هفت هستند که مجازات اعدام را اجرا می کنند. تاریخ. با توجه به "کوجیکی"، قدیمی ترین کتاب تاریخی ژاپن، اعتقاد بر این است که مجازات اعدام برای اولین بار در ژاپن در نیمه اول قرن پنجم در زمان سلطنت امپراتور نینتوکو ظاهر شد. شیوه های اعدام در این دوره شامل خفه کردن، سر بریدن و سوزاندن تا سرحد مرگ بود و در برخی موارد خاص مجازات اعدام اجرا می شد و سپس در معرض دید عموم قرار می گرفت. قانون تایهو و قانون یورو دو روش مجازات اعدام را تعیین کردند: سر بریدن و خفه کردن. در سال ۷۷۳ میلادی روش ضرب و شتم تا حد مرگ برای آتش افروزان و سارقان اضافه شد و مجموعاً به سه روش مجازات اعدام رسید. اجرای حکم اعدام مستلزم تأیید امپراتور بود. با شروع دوره نارا (۷۱۰–۷۹۴)، مجازات اعدام به ندرت مورد استفاده قرار گرفت و مجازات اعدام در دوره هی آن (۷۹۴–۱۱۸۵) به طور کامل لغو شد. مجازات اعدام به مدت ۳۴۶ سال پس از اعدام فوجیوارا نو ناکاناری (توسط تیراندازی با کمان) در سال ۸۱۰ میلادی مورد استفاده قرار نگرفت تا اینکه در شورش هوگن ۱۱۵۶ احیا شد. اما در طول جنگ گنپی (۱۱۸۰) -۱۱۸۵)، مجا
زات اعدام با اره کردن و به صلیب کشیدن ممکن است اجرا شده باشد. در دوران دوره کاماکورا (۱۱۸۵–۱۳۳۳)، تنها روش مجازات اعدام، قمه زنی بود و به ویژه جنایتکاران پس از اعدام به عنوان نمونه در معرض دید عموم قرار می گرفتند. دوره موروماچی (۱۳۳۳–۱۵۷۳) عمدتاً از روش مجازات اعدام دوره کاماکورا پیروی می کرد. از سوی دیگر، هاراکیری که به عنوان روش خودکشی در دوره هی آن ظاهر شد، برای اولین بار در این دوره به عنوان روشی برای مجازات اعدام مورد استفاده قرار گرفت. از دوره سنگوکو تا دوره آزوچی-مومویاما، روش های اعدام متنوع تر و بی رحمانه تر شد که نشان دهنده فضای جنگ داخلی در کشور بود. روش های اعدام به شرح زیر بود: سیخ کشیدن با «یاری»، دفن مجرم در زمین از گردن به پایین و بریدن سر آنها با اره از جنس بامبو، بستن پاهای مجرم به دو گاو و پاره کردن آنها. به این صورت که پاها را از هم باز می کردند، پاهای مجرم را به دو چرخ بسته و بدن شخص را از هم جدا کرد، مجرم را در آتش می سوزاندند، مجرم را در دیگ می جوشاندند، مجرم را در قالیچه حصیری بافتنی پیچانده و در آب می انداختند و … در این دوره، مجازات اعدام با به روش تصلیب نیز اجرا می شد که اعتقاد بر ا
ین است که تحت نفوذ غرب آغاز شده است. در اوایل دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷)، قانون جدیدی در مورد مجازات اعدام وجود نداشت و برخی از روش های اعدام که در دوره سنگوکو استفاده می شد، مانند اعدام توسط گاو، ادامه یافت، اما، در سال ۱۷۴۲، در زمان حکومت توکوگاوا یوشیمونه قانون جدیدی وضع شد که روش مجازات اعدام را تغییر داد و از شدت آن کاسته شد. بر اساس قانون جدید، تنها روش های مجازات اعدام عبارت بودند از: اره کردن، به صلیب کشیدن، سر بریدن، سوزاندن روی چوب و سپوکو. سوزاندن در آتش فقط برای آتش افروزان اعمال می شد، در حالی که سپوکو فقط برای طبقه سامورایی اعمال می شد. حتی برای همان قمه زنی نیز بسته به شدت جنایت در نحوه برخورد با جسد پس از اعدام تفاوت هایی وجود داشت. اگر جنایت جدی بود، جسد به مدت سه روز در معرض دید عموم قرار می گرفت، برای برش آزمایشی با شمشیر ژاپنی ("تامه شیگیری") استفاده می شد، یا اموال آن توسط دولت مصادره می شد. در دوره ادو، اره کردن روشی برای اعدام جنایتکارانی بود که ارباب خود را کشته بودند که شدیدترین مجازات اعدام بود. قانون اصلاح شده توسط توکوگاوا یوشیمونه بیان می کرد که مجرم باید از گردن به پایین در زمین دفن شو
د و به مدت دو روز در معرض دید عموم قرار گیرد و اگر یکی از بستگان قربانی یا رهگذران چنین درخواستی داشته باشند، باید در واقع او را تا حد مرگ اره کنند. . با این حال، پس از بازنگری قانون، اره کردن به یک امر رسمی تبدیل شد و هرگز از اره در اعدام استفاده نشد. در عمل اره در کنار مجرم قرار می گرفت که او را از گردن به پایین دفن می کردند و به مدت دو روز در معرض دید عموم قرار گرفتند تا اینکه سرانجام به صلیب کشیده می شد. در سال ۱۸۷۱ در طول دوره [دوره میجی] (۱۸۶۸–۱۹۱۲)، در نتیجه اصلاحات اساسی در قانون جزا، تعداد جرایم مجازات اعدام کاهش یافت و شکنجه و شلاق بیش از حد سخت لغو شد. در سال ۱۸۷۳، تجدید نظر دیگری منجر به کاهش بیشتر در تعداد جرایم اعدام شد و روش های اعدام به گردن زدن یا دار زدن محدود شد. با این حال، چنین احساساتی پس از جنگ جهانی اول به عنوان نظامی گری ژاپن تا جنگ جهانی دوم و تسلیم ژاپن تغییر شدیدی خواهند داشت. به سمت ژاپن پس از جنگ تا امروز ادامه دارد. امروزه اعدام ها در ژاپن توسط دار زدن انجام می شود که قصد دارد توسط شکستگی گردن باعث مرگ شود. جرایم مجاز اجرای مجازات اعدام. در زیر جدولی حاوی جرایم مختلفی که مجازات
اعدام برای آنها در نظر گرفته شده است و همچنین استناد به خود ماده قانونی لازم و اینکه آیا مجازات اجباری است یا خیر، آمده است.
مانیا کنیازی آصلانیان ( زاده - درگذشته ) یک کارگردان اهل ارمنستان بود. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱۴ مارس ۱۹۲۰ در میکولاییف به دنیا آمد و از (۱۹۴۴) فارغ التحصیل شد. وی در (۱۹۵۴-۱۹۵۵)، تئاتر کمدی موزیکال پارونیان (۱۹۵۰-۱۹۵۱)، تئاتر عروسکی هوهانس تومانیان ایروان (۱۹۵۹-۱۹۷۸) فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۲) شده است. وی در ۲۰۰۸ در سن ۸۸ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
یلنا بوگدانی آوانسوا (؛ زاده - درگذشته تاریخ نامعلوم) اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۷ فوریهٔ ۱۹۲۲ در مسکو در به دنیا آمد و از (۱۹۳۷) فارغ التحصیل گشت. . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شد.
والنتینا ملکونی آراکسمانیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. والنتینا در ۱ ژانویه ۱۹۱۵ در وان به دنیا آمد . وی همسر آلکساندر آراکسمانیان و مادر گوژ مانوکیان بود. وی در فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۹۹۵ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۰ سی و ششمین دوره مسابقات بین المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. مسابقات در لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد و توسط تیم لس آنجلس گلکسی برنده شد که تیم المپیا را در فینال شکست داد. این آخرین باری بود که تیمی از ام ال اس قهرمان مسابقات می شد، تا اینکه سیاتل ساندرز موفق به قهرمانی در لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۲ شد. تیم های راه یافته. منطقه آمریکای شمالی. لیگ برتر فوتبال: لیگ برتر مکزیک: منطقه آمریکای مرکزی. جام اینترکلوب ۲۰۰۰: منطقه کارائیب. جام باشگاه های کارائیب ۲۰۰۰:
آشخن آراکسیان (؛ – ) یک بازیگر و کارگردان تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۸۹۶ تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۸۷۵ در تفلیس به دنیا آمد . وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۳۴) شده است. وی در ۱۶ فوریهٔ ۱۹۴۵ در سن ۷۷ سالگی در لنیناکان درگذشت.
تامه شیگیری ، این عمل در دوره ادو (قرن هفدهم) برای آزمایش کیفیت شمشیر ژاپنی رایج شد. تا به امروز ادامه دارد، اما به یک هنر رزمی تبدیل شده است که بر نشان دادن مهارت تمرین کننده با شمشیر تمرکز دارد.
فوجیوارا نو ناکاناری (؛ ۷۶۴ – ۱۶ اکتبر ۸۱۰) کوگیو (اشراف) در دوره هی آن اهل ژاپن بود. او پسر ارشد چوناگون فوجیوارا نو تانتسوگو بود. او به رتبه ریتسوریو جو شی-ای نو گی (従四位下) و سانگی (ژاپن) رسید. او پس از حادثه کوسوکو با روش تیراندازی با کمان اعدام شد. اعدام ناکاناری آخرین اعدامی است که توسط دربار مرکزی ژاپن تا شورش هوگن در سال ۱۱۵۶ انجام شد.
سورن ایساهاکی بابلویف (؛ زادهٔ - درگذشته ) رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۰ اکتبر ۱۹۱۸ در مانگلیسی به دنیا آمد و کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی ()، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه و هنرمند مردمی اتحاد شوروی شده است. وی در ۱۰ اوت ۱۹۷۹ در سن ۶۰ سالگی در مسکو درگذشت و در به خاک سپرده شد.
هرانوش باباجانیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ در گالاتسی یا گنجه؟ به دنیا آمد . وی در ، ، تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری، و فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۷) شده است. وی در ۵ نوامبر ۱۹۷۴ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
گرتا پاتواکانی گالستیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۱ دسامبر ۱۹۳۹ در ایروان به دنیا آمد و و فارغ التحصیل شد. وی شاگرد واغارش واغارشیان بود. وی در (دهه ۱۹۶۰) فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۳) شده است. وی در ۱۳ اوت ۲۰۱۷ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
باولینه آرامی بورنازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) هنرمند رقص باله، رقصنده باله، استاد رقص و طراحی رقص اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۵ مهٔ ۱۹۱۵ در وان به دنیا آمد . وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان، :کالج دولتی هنر رقص ایروان فعالیت می کرد. وی برنده جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۶) است. وی در ۱۹ مارس ۱۹۹۵ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت.
پاولوس آقاجانی بورویان (پوغوس) (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۰۵ در سیورک به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) شده است. وی در ۳ سپتامبر ۱۹۷۹ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
بیورغیک ساقاتلی منیان (؛ ) یک بازیگر و نمایش نامه نویس اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۵۵ میلادی تا کنون فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۱ مارس ۱۹۳۵ در واردنیس به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۸) شده است.
میخائیل آشوتی باغداساروف (؛ – ) یک هنرمند سیرک اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۳ مهٔ ۱۹۴۵ در باکو به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۰) و هنرمند مردمی فدراسیون روسیه (۱۹۹۷) شده است. وی در ۳ مهٔ ۲۰۲۱ در سن ۷۵ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ترویکوروفسکوی به خاک سپرده شد.
خاچیک (رازمیک) آرمناکی بادالیان ( زاده ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ در لنیناکان به دنیا آمد. وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری، فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۹)، هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۵)، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۹) و مدال طلای اتحادیه کارگردان تئاتر ارمنستان (۲۰۱۳) شده است.
آقاسی آواگی بادالیان ( زاده - درگذشته ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۹۱۴ در شوشی به دنیا آمد . وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۹۷۲ در سن ۵۸ سالگی در لنیناکان درگذشت. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
سوسانا باغداساریان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۴ به دنیا آمد . وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به پادشاهان باستان (مجموعه تلویزیونی ارمنستانی) اشاره کرد. پیوند به بیرون.
ادوارد سرگئی باغداساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اپرا تنور اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۵ فوریهٔ ۱۹۲۸ در مرو به دنیا آمد و از آکادمی موسیقی باکو فارغ التحصیل گشت. . همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۵ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت.
وارتوش (وارتوهی) زاکاری تامرازیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۵ دسامبر ۱۹۲۲ در ولادی قفقاز به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی همسر آش-مات و خواهر ماروسیا تامرازیان بود. وی در ، ، تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال کارگر ممتاز، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۴) شده است. وی در ۲۰۰۶ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
ماروسیا زاکاری تامرازیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۷ فوریه ۱۹۲۷ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد. وی خواهر وارتوش تامرازیان بود. وی در تئاتر کمدی موزیکال پارونیان و فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۸ مه ۱۹۶۸ در سن ۴۱ سالگی در ایروان درگذشت.
سوفیا ارامجیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. در مسکو فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی یکی از بنیانگذاران تئاتر کمدی موزیکال پارونیان می باشد.
گلاخو (گئورگ) آرشاکی زاکاریان (؛ – ) یک خواننده اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد زندگی نامه. وی در ۲۶ آوریل ۱۹۰۵ در تفلیس به دنیا آمد. وی در فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) و هنرمند شایسته گرجستان شوروی (۱۹۸۵) شده است. وی در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۲ در سن ۸۶ سالگی در تفلیس درگذشت.
هانری نایریی زاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر، مترجم و نثرنویس اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۳ ژوئن ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد و فرزند نائیری زاریان از فارغ التحصیل گشت. عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی (۱۹۶۷) وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان (۱۹۷۴–۱۹۶۶) فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۱۸ اکتبر ۱۹۷۴ در سن ۴۶ سالگی در ایروان درگذشت.
ژاک ینگیباریان ( زاده - درگذشته ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. وی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۶ در سن پترزبورگ به دنیا آمد و از (۱۹۵۸) فارغ التحصیل شد. وی در ، تئاتر روسی استانیسلاوسکی ایروان، تئاتر کمدی موزیکال پارونیان فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار (۱۹۷۷), هنرمند شایسته ارمنستان شوروی و نشان افتخار جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
واهرام یغشاتیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۳ آوریل ۱۹۱۸ در قاراکیلیسا به دنیا آمد . وی در ، ، فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۵) و هنرمند افتخاری گرجستان شوروی شده است. وی در ۱ اکتبر ۲۰۰۸ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به برادران سارویان اشاره کرد.
آناتولیا بنیامینی یغیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۶ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۳ مه ۱۹۱۲ به دنیا آمد . وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه استالین، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۲) و جایزه استالین (۱۹۵۲) شده است. وی در ۲۱ آوریل ۱۹۹۹ در سن سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به افراد مزرعه اشتراکی ما (۱۹۳۹) اشاره کرد.
تامار استپانی دموریان (؛ ؛ – ) یک بازیگر سینما و تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۲۶ نوامبر ۱۹۱۲ در موزدوک به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۳۴) و (۱۹۳۷) فارغ التحصیل شد. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان (۱۹۳۷-۱۹۴۴)، (۱۹۴۴)، فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شده است. وی در ۱۴ فوریه ۲۰۰۰ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
آیدا خاچاطوری دومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم ) خواننده، اپرا سوپرانو اهل ارمنستان بود. وی بین سال های - تا - میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۹۲۴ به دنیا آمد و از و تالار بولشوی (۱۹۵۳) فارغ التحصیل گشت. وی در ، تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. تاریخ و محل درگذشت نامعلوم است.
رسوایی برنج مخمر قرمز کوبایاشی، یک آلودگی گسترده یک غذای مکمل است که برای اولین بار در ۲۲ مارس ۲۰۲۴ مشاهده شد و منجر به مشکلات سلامتی متعددی برای افرادی که مکمل ها را در ژاپن و تایوان مصرف می کنند، شد. بیش از ۸۰ نفر پس از مصرف مکمل ها جان خود را از دست دادند و حداقل ۵۰۰ نفر دیگر در بیمارستان بستری شدند. تولید محصولات «بنی کوجی» به طور رسمی در ۸ اوت ۲۰۲۴ متوقف شد. حادثه. در ۲۲ مارس ۲۰۲۴، مقام ها گزارش دادند که پنج نفر پس از مصرف سه محصول تولید شده توسط داروسازی کوبایاشی، از جمله «کمک به کلسترول قرمز کوجی» جان خود را از دست دادند. بیش از ۲۴۰ نفر به دلیل مصرف این مکمل در بیمارستان بستری شدند و در مجموع ۹۴۰۰۰ مشاوره انجام شد که منجر به فراخوانی اجباری شد زیرا مشکوک به داشتن مواد سمی و مضر بودند. مکمل های دارویی کوبایاشی برنج مخمر قرمز به شرکت های دیگر نیز عرضه کی شد و در قنادی، نان، ساکی، میسو و چندین محصول دیگر استفاده می شد و این امر توزیع برنج مخمر قرمز آلوده را گسترش داد. خسارت به تایوان سرایت کرد، جایی که برنج مخمر قرمز دارویی کوبایاشی فروخته شد. شش مورد نارسایی حاد کلیه و سایر مشکلات بهداشتی گزارش شد که باع
ث فراخوان مواد و محصولات استفاده شده از آنها از حدود ۱۰۰ شرکت شد. شرکت های تایوانی ۱۵۴ محصول مرتبط با مکمل های برنج مخمر قرمز آلوده را فراخوانی کردند. در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۴، وزارت بهداشت، کار و رفاه اعلام کرد که ۷۶ مورد مرگ جدید مشکوک به مصرف مکمل کشف شده است. تا ۲۸ ژوئن ۲۰۲۴، داروسازی کوبایاشی ۱۷۰ پرس و جو در مورد مرگ اعضای خانواده دریافت کرده بود که ۷۶ مورد از افرادی بود که محصول را مصرف کرده و فوت کرده بودند و در سه مورد دیگر پزشکان هیچ رابطه علّی بین مصرف مکمل و مرگ و میر را مطرح نکرده اند. در ۲ ژوئیه، شهر اوساکا از مسئولان دولت در استان میه درخواست کرد که یک پرونده مربوط به مرگ را برای ارائه اطلاعات بیشتر در مورد آلودگی و گسترش آن بررسی کند. مسائل بهداشتی. به گفته ریوتا فوجیمورا از بخش نفرولوژی در مرکز پزشکی شهری هیگاشی اوساکا، اوساکا، که بیماران بستری شده را معاینه کرد، علائم مشترک قربانیان آسیب شدید به نفرون بود که پوسته دار شد. خستگی مزمن، از دست دادن اشتها، استفراغ و تکرر ادرار و همچنین بدتر شدن شدید نتایج آزمایش کلیه که مطابق با سندرم فانکونی بود. گواهینامه (تولید عملکرد خوب) هر ساله نیاز به بازرسی خارجی
دارد. داروسازی کوبایاشی دارای گواهینامه تولید عملکرد خوب نبود و هیچ فرصتی برای بررسی آن توسط شخص ثالث نداشت. بر اساس دستورالعمل های فراخوان داوطلبانه، داروسازی کوبایاشی سیاستی مبنی بر عدم فراخوان محصولات تا زمانی که یک رابطه علت و معلولی تا حدودی ایجاد شود، در نظر گرفته بود که احتمالاً منجر به مشکلات بهداشتی گسترده تر می شود. از ۷۶ مورد مرگی که مشکوک به رابطه سببی است، داروسازی کوبایاشی مدعی شد که برخی از آنها به دلیل بیماری های دیگری (سرطان، انفارکتوس مغزی، سینه پهلو، کالبد شکافی آئورت و…) بوده اند که نیاز به بررسی بیشتر دارد.در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، انجمن نفرولوژی ژاپن اعلام کرد که تقریباً ۸۵٪ از بیش از ۱۰۰ بیمار گزارش شده بیش از یک ماه پس از قطع مکمل به عملکرد طبیعی کلیه بازنگشته اند. واکنش ها. داروسازی کوبایاشی پخش یک آگهی عذرخواهی را در ۶ آوریل ۲۰۲۴ آغاز کرد که در آن عذرخواهی با متنی سیاه و سفید در پس زمینه سفید نمایش داده می شد و بیان می کرد: علاوه بر این، این شرکت بابت بازپرداخت در وب سایت رسمی خود بار دیگر عذرخواهی کرد. در ۲۳ ژوئیه، رئیس هیئت مدیره شرکت داروسازی کوبایاشی، کازوماسا کوبایاشی و پسرش آکیهیرو کوبا
یاشی، رئیس شرکت از سمت خود استعفا دادند. این شرکت ۲۷۹ مورد مرگ، ۲۲۷۴ مورد مراجعه به بیمارستان و ۴۶۱ مورد نیاز به بستری شدن را در اثر اثرات مکمل های برنج مخمر قرمز بنی کوجی گزارش کرد. این شرکت به تحقیق در مورد ۸۰ مورد مرگ دیگر ادامه می دهد.
ربوده شدن شهروندان ژاپنی توسط کره شمالی، در ارتباط با ربودن شهروندان ژاپنی از ژاپن توسط مأموران دولت کره شمالی است که در یک دوره شش ساله از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳ صورت گرفت.اگرچه تنها ۱۷ شهروند ژاپنی (هشت مرد و ۹ زن) به طور رسمی توسط دولت ژاپن به عنوان ربوده شده شناخته شده اند، ممکن است صدها مورد دیگر وجود داشته باشد. دولت کره شمالی رسماً به ربودن ۱۳ شهروند ژاپنی اعتراف کرده است. شواهدی وجود دارد که بسیاری از شهروندان غیرژاپنی از جمله هشت شهروند از کشورهای اروپایی و یک شهروند از خاورمیانه، توسط کره شمالی ربوده شده اند. پس زمینه. در دهه ۱۹۷۰ تعدادی از شهروندان ژاپنی از مناطق ساحلی ژاپن ناپدید شدند. افرادی که ناپدید شده بودند، ژاپنی ها از طبقه متوسطی بودند که به طور فرصت طلبانه توسط نیروهای عملیاتی در کمین ربوده شدند. اگرچه مأموران کره شمالی مشکوک بودند، اما این عقیده که کره شمالی هیچ ارتباطی با ناپدید شدن ها نداشته است، به طور گسترده مورد تأیید قرار گرفت. بیشتر مفقودان در ۲۰ سالگی بودند. جوانترین آنها، مگومی یوکوتا، هنگامی که او در نوامبر ۱۹۷۷ از شهر ساحلی غربی ژاپن نیگاتا ناپدید شد، ۱۳ سال داشت. برخی از قربانیان بر
ای آموزش زبان ژاپنی و فرهنگ ژاپنی در مدارس جاسوسی کره شمالی ربوده شدند. قربانیان مسن تر نیز به منظور به دست آوردن هویت ژاپنی خود ربوده شدند. حدس زده می شود که زنان ژاپنی ربوده شده اند تا آنها را به همسری گروهی از تروریست های ژاپنی مستقر در کره شمالی متعلق به گروه تروریستی یودو گو پس از هواپیماربایی ژاپن ایرلاینز در سال ۱۹۷۰ ربوده اند و ممکن است برخی ربوده شده باشند؛ زیرا آنها به طور اتفاقی شاهد فعالیت های مأموران کره شمالی در ژاپن بودند که ممکن است ربوده شدن یوکوتا در سنین پایین را توضیح دهد. برای مدت طولانی، این آدم ربایی ها توسط کره شمالی و هواداران آن (از جمله چونگ ریون و حزب سوسیالیست ژاپن) تکذیب می شد و اغلب یک تئوری توطئه تلقی می شد. با وجود فشارهای گروه های مادران ژاپنی، دولت ژاپن هیچ اقدامی انجام نداد. ادعاهایی وجود دارد مبنی بر اینکه این موضوع توسط ملی گرایان ژاپنی، از جمله نخست وزیران سابق ژاپن یوشییده سوگا و نخست وزیر سابق شینزو آبه برای «نظامی کردن بیشتر»، فشار برای بازنگری در قانون اساسی برای کاهش محدودیت های قانون اساسی در مورد ارتش، بازنگری در قانون آموزش پایه و پیگیری سایر اهداف سیاسی مورد است