Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
س یا سرباز در معرض دید نبود. این ژست دانشجویان دانشگاه را که از محله های مختلف بازدید کردند و شهروندان لاپاز از همه بخش های اجتماعی را در کنار خود جمع کرد. جمعیت در مرکز شهر جمع شدند و فریادهای "مرگ بر ام ان آر MNR!" و "مرگ بر چکمه نظامی!" در پالاسیو کومادو، کاخ دولتی وضع شدند. تیراندازی های جزئی در برخی مناطق با شلیک شورشیان به پادگان هنگ "کالاما" و بخش ترافیک در نزدیکی بازار رودریگز رخ داد. در جریان یک تجمع، پلیس برگل کامبروس، دانش آموز مدرسه صنعتی «پدرو دومینگو موریلو» را به ضرب گلوله کشت. نقطه عطف بحران. بعد از ظهر آن روز، رهبری MNR زوآزو کوئنکا را به دلیل نقشش در رهبری حمله به دانشگاه از حزب اخراج کرد. با این حال، در ۱۸ ژوئیه، دولت مطبوعات صبحگاهی بیانیه رسمی اعلام اخراج زوزا کونچا را از حزب تکذیب کردند. در حوالی ساعت ۶ صبح، پلیس تلاش کرد به زور وارد UMSA شود، علی رغم اینکه حضور آن ها به طور رسمی توسط قانون خودمختاری دانشگاه ممنوع شده بود. با این حال، دانشجویان با سلاح های کوچک در ورودی ها را سد کرده بودند، مسدود شدند. در نهایت تنش ها حدود ساعت ۱۰ صبح به اوج خود رسید که در نهایت تیراندازی و خشونت پراکنده
بین پلیس و دانشجویان آغاز شد. علی رغم تمرکز پلیس بر دانشجویان، کمی بیش از ۱۲ نفر از حدود ۴۰۰ تظاهرکننده مسلح بودند. علاوه بر این، اندکی پس از شروع تیراندازی، غیرنظامیان طرفدار دولت مسلح به تفنگ اجازه ورود به شهر را گرفتند. اکنون دانشجویان خواستار برکناری تمامی اعضای MNR از کابینه شدند. در ساعت ۱۱ صبح، فرماندهی عالی MNR اعضای خود را برای ارزیابی وضعیت نامطمئن به کاخ قانونگذاری فراخواند. تا ظهر، تمام خیابان های مرکز شهر برای عبور از آن خطرناک تر از آن بودند و تعداد کمی از مشاغلی که صبح باز بودند، بسته شدند. آن روز اولین درگیری در ساختمان ترانزیتی رخ داد که ۱۰ کشته برجای گذاشت. تا بعدازظهر، ارتش که تا آن زمان نسبتاً از وضعیت فاصله داشت، شروع به ایفای نقشی مهم و فزاینده کرده بود. با این حال، در این مرحله، تنها به صورت تدافعی یا در مواقعی که املاک مهمی مانند بازار توسط دانشجویان اشغال شده بود، تحت دستور بود که شلیک کنند. ویلاروئل در تلاشی برای متفرق کردن جمعیت فزاینده به هنگ چهارم پیاده نظام لئوا "Loa" و هنگ دوم توپخانه بولیوار دستور داد تا به داخل شهر حرکت کنند. ویلاروئل در صحبت با رادیو اطمینان داد که دولت کنتر
ل کامل اوضاع را در دست دارد و شورش ها را به "گردن روسکا Rosca" ، شرکت های معدنی سرمایه داری انداخت. جوزف فلک ، سفیر ایالات متحده، وضعیت را از نقطه نظر خود در سفارت ایالات متحده توصیف کرد: "ما احساس می کنیم که در میانه جنگ هستیم و غیرممکن است که کسی ساختمان را ترک کند." فلاک همچنین اعتراض کرد که دو پلیس مسلح به سفارت حمله کرده اند تا مسلسل ها را روی پشت بام نصب کنند. در آن شب، فلاک به همراه سفیر برزیل رناتو د لاسردا لاگو، سفیر پرو ادواردو گارلند روئل، وزیر اکوادور هوگو مونکایو و مسئول پاپ گاستون موجایسکی با سرپرست وزیر امور خارجه، سرهنگ خوزه سلستینو پینتو ، پینتو به رئیس جمهور پیشنهاد کرد برای آرام کردن امور به دانشجویان دستور عف عمومی صادر کند. پس از نشست با نمایندگان خارجی، دیداری بین ویلاروئل و رئیس UMSA، هکتور اورماچیا، انجام شد و پس از آن رئیس جمهور دستور داد تا همه دانشجویان دانشگاهی که در درگیری ها دستگیر شده اند آزاد شوند. شب ۱۸ ژوئیه شاهد بارش شدید برف شهر را فرا گرفت. ساعت ۱:۳۰بعد از ظهر در ۱۹ ژوئیه، در یک ستون، هنگ "لوا" و هنگ ۵ سواره نظام "لانزا" با دستور اشغال برخی از گوشه های شهر به لاپاز آمدند.
پلیس شهرداری از دیدگان ناپدید شده بود و به طور کامل با نیروها جایگزین شده بود. در جریان تظاهراتی در پلازا موریلو، دو گلوله هفت تیر به سمت فرماندهان ارتش که در بالکن پالاسیو کوئمادو ایستاده بودند شلیک شد. یک گلوله به سرهنگ فرانسیسکو باررو اصابت کرد و گلوله دیگری به پای سرهنگ پینتو اصابت کرد. به بخشی از "لوا" دستور داده شد که به سمت میدان موریلو حرکت کنند، اما پس از ورود، مشاهده شد که تظاهرات سازمان یافته در حال فروپاشی است، بنابراین مداخله ارتش دیگر ضروری نبود. در بعد از ظهر، فلاک پلازا موریلو را به عنوان «یک اردوگاه مسلح با مسلسل های سبک و سنگین و چندین قطعه ضدهوایی در نقاط استراتژیک به امانت می دهد» توصیف کرد. در ساعت ۶ بعدازظهر، تظاهرکنندگان سعی کردند دوباره وارد پلازا موریلو شوند. علیرغم درخواست پینتو به سربازان برای شلیک نکردن، تیراندازی با تلفات شدید هم در میان معترضان و هم در میان سربازان رخ داد. نبرد با عقب نشینی تظاهرکنندگان پایان یافت. یک بیانیه رادیویی بعداً اعلام کرد که سی و دو مرد در هتل پاریس به دلیل شلیک به جمعیت برای القای حکومت دستگیر شدند. حرکت ملی انقلابی استعفا می دهد. کارگران راه آهن اکنون
به دانشجویان پیوسته بودند و اولتیماتومی صادر کردند و خواستار حذف ام ان آر MNR از کابینه ویلاروئل شدند. برخی از سندیکاهای نسبتاً مهم کارگران نیز اعتصابات عمومی خود را فراخوانده بودند. با توجه به این وضعیت، به ویارول توصیه شد که دولت خود را از ام ان آر MNR جدا کند تا به کشور اطمینان دهد. پنج وزیر نظامی ( گوستاوو چاکو از امور خارجه، ادموندو نوگالس از دولت، خوزه سلستینو پینتو از دفاع، آنتونیو پونس از خدمات عمومی، و خورخه کالرو از آموزش و پرورش) استعفای خود را برای تحت فشار قرار دادن سه نفر از ام ان آر MNR (ویکتور پاس استنسورو وزیر امور مالیه، جرمن مونروی بلاک وزیر کار و جویو زوزا وزیر کشاورزی) تحویل داند. با این حال، آنها از پیروی نکردند. در جلسه ای بین ویلاروئل و پاز استنسرو، تصمیم رئیس جمهور برای درخواست استعفای ام ان آر MNR یک "ناسپاسی و خیانت" است و ابراز نگرانی کرد که "آزار و شکنجه علیه ما آغاز شود". در پایان، پاز استنسرو موافقت کرد که استعفای ام ان آر MNR را در روز بعد در ازای ضمانت های ایمنی ارائه کند. در ساعت ۱۰ شب، یک بیانیه رادیویی از قصد رئیس جمهور برای تشکیل کابینه جدید و تمام نظامی خبر داد. در صبح ۲
۰ ژوئیه، زوآزو کوئنکا، مونروی بلاک و شهردار لاپاز خوان لوئیس گوتیرز گرانیر در خانه پاز استنسورو ملاقات کردند. در تهیه پیش نویس استعفای MNR تاخیر وجود داشت و تا ساعت ۷ بعدازظهر رسما نمی رسید. با این حال، رئیس جمهور حتی قبل از دریافت آن، کابینه جدیدی را متشکل از یک ژنرال، سه سرهنگ، سه سرهنگ دوم و یک سرگرد منصوب کرد. با این حال، به دلیل این واقعیت که حداقل دو تن از وزرای جدید نظامی از طرفداران ام ان آر MNR بودند، نارضایتی ادامه یافت. برعکس، کابینه جدید در بخشی که تا کنون به رژیم ویلاروئل وفادار بوده است، تردیدهایی برانگیخته است: نیروهای مسلح. در میان سربازان و مقامات وزارت دفاع، ستاد کل و همچنین هنگ های «سوکره» و «لوآ» از این که کنترل کامل ارتش و اکنون دولت به صورت منفرد در اختیار عده ای قرار گرفته بود، خشم وجود داشت. اعضای لژ رادپا RADEPA این عقیده که رئیس جمهور باید استعفا دهد به طور فزاینده ای افزایش یافت. دخالت ارتش. در ساعت ۸ شب، فرماندهان هنگ های "لانزا" و "سوکره" و همچنین فرمانده انستیتوی جغرافیایی نظامی در ستاد کل دیدار کردند و درخواست رسمی مبنی بر استعفای رئیس جمهور از سمت خود را ارائه کردند. در پایان ج
لسه، ژنرال آنخل رودریگز، وزیر دفاع تازه منصوب شده، این فرماندهان را به پالاسیو کوئمادو برد تا شخصاً درخواست آنها را به ویلاروئل برساند. در ساعت ۱۱ شب، رودریگز درخواست ارتش ویارول را برای استعفای وی اعلام کرد. به گفته رودریگز: رئیس جمهور انتظار این کودتا را نداشت. حیرت او ناراحت کننده بود، اما بلافاصله واکنش نشان داد و با حالتی آرام گفت: اگر دیگر حمایتی نداشته باشم، حاضرم استعفا بدهم. ریاست جمهوری بار وحشتناکی است». ویلاروئل کابینه خود و حدود ۴۰ فرمانده و افسر نظامی، نمایندگان تمام واحدها و مؤسسات نظامی لاپاز را احضار کرد. این جلسه پرتنش از ساعت ۲۳ روز ۲۰ ژوئیه تا ۳ بامداد روز ۲۱ ژوئیه ادامه داشت. در یک نقطه، دستیار رئیس جمهور، کاپیتان والدو بالیویان، به داخل اتاق هجوم برد و هفت تیر خود را به سمت کاپیتان میلتون لوپز گرفت و او را متهم به خائن کرد که به خاطر تماس تلفنی با ستاد کل برای درخواست افسران نظامی بیشتر برای حضور در جلسه، او را متهم به خیانت کرد. نشستی برای تحمیل اکثریتی که باعث استعفای ویارئل شود. در نهایت، رئیس جمهور ویلاروئل با استعفای معاون رئیس جمهور جولیان مونتلانو به عنوان جانشین وی موافقت کرد. با
این حال، همه حاضران این موضوع را رد کردند زیرا مونتلانو به MNR تعلق داشت و مردم در آن زمان نمی خواستند اشاره ای به آن حزب در دولت داشته باشد. این کنفرانس در نهایت با اختلاف نظرها منحل شد، اگرچه به این نتیجه رسیدند که حفظ وضعیت رئیس جمهور بدون حمایت کامل ارتش دشوار خواهد بود، با در نظر گرفتن این که بسیاری از نیروهایی که در محل اقامت داشتند دارای بستگانی بودند که در درگیری های قبلی کشته شده بودند. پرواز ام ان آر MNR. حوالی ساعت دو یا سه بامداد ۲۱ ژوئیه، معاون رئیس جمهور لوئیس اوریا د لا اولیوا با دفتر شهردار تماس گرفت و اعلام کرد که مدیر کل حمل و نقل، سرگرد ماکس تولدو، نیاز فوری به صحبت با شهردار گوتیرز گرانیر یا پاز دارد. استنسرو. تولدو به پاز اسفثدسورو اطلاع داد که نیروهای مسلح همچنان تقسیم شده اند و صبح ارتباط برقرار خواهد کرد. این به عنوان تأییدی بر روی آوردن ارتش علیه دولت در نظر گرفته شد. پاز استنسرو بلافاصله مجموعه ای از شماره های تلفن را به مونروی بلاک دیکته کرد که آن ها را روی یک تکه کاغذ یادداشت کرد و به او و اسرائیل کاماچو دستور داد که به مرکز تلفن واقع در همان ساختمان دفتر شهردار رفته و خط تلفن پال
اسیو کوئمادو را از تلفن های ستاد کل، وزارت دفاع، منطقه نظامی، هنگ "کالاما"، زرادخانه جنگ، و اداره پلیس قطع کند. وقتی معاون MNR آلفونسو فینو به پاز استنسرو اطلاع داد که این می تواند ویارول و نوگالس را به خطر بیندازد، او پاسخ داد: «مهم نیست، آنها را خراب کن. بیا بریم". پس از اینکه مونروی بلاک و کاماچو وظیفه خود را در قطع تلفن های کاخ کامل کردند، MNR دفتر شهردار را رها کرد و به دنبال پناهندگی بود. اگرچه گوتیرز گرانیر تلاش کرد تا ساختمان را با زنجیر قفل کند، پاز استنسسورو به سرعت به او حمله کرد و آن را باز گذاشت. هرج و مرج در لاپاز. با فرا رسیدن صبح، فعالیت ها و تظاهرات روزهای قبل از سر گرفته شد. گروهی از این معترضان ساختمان شهرداری را کشف کردند و به آن یورش بردند و اسلحه و مهمات ذخیره شده در آنجا را کشف کردند. پس از این، آنها با هدف جستجوی سلاح های بیشتر، توجه خود را به سمت اداره کل ترانزیت معطوف کردند. به محض ورود آنها حدود ساعت ۹:۳۰ صبح، آنها با مقاومت مواجه شدند و تیراندازی در آونیدا سانتا کروز آغاز شد. در این مرحله، تنش به حد بحرانی رسیده بود و شورش ها و اعتراضات به یک قیام تمام عیار تبدیل شد. پس از سقوط ساخ
تمان ترانزیت، تصمیم به حمله به پانوپتیکون گرفته شد که با مقاومت کمی گرفته شد. زندانیان سیاسی و عادی آزاد شدند و به شورش پیوستند. با گسترش ناآرامی ها در شهر، ساختمان های دیگری از جمله پادگان هنگ کالاما، مدرسه پلیس، دفتر تحقیقات، رادیو ایلیمانی، وزارت دولت و مؤسسه نظامی اشغال شدند که دانشجویان آن به شورش ملحق شدند. جلای کلاه های نظامی خود را برای نشان دادن همبستگی برمی گرداند. بعداً نیروهای "لوا" به آنها ملحق شدند که همین کار را با کلاه های خود انجام دادند. هیچ یک از واحدهای نظامی برای دفاع از رژیم به خیابان ها نیامدند. در همین حال، دانشجویان دانشگاه تصمیم گرفتند برای شناسایی خود، پیوندهای متحدالشکل خود را حذف کنند. با افزایش خشونت آمیز تظاهرات، سرگرد تولدو، مدیر کل حمل و نقل و عضو رادپا RADEPA، در مجاورت میدان سن پدرو به قتل رسید. جسد او با الهام از حلق آویز کردن و هتک حرمت جسد بنیتو موسولینی در سال قبل، اولین نفر از بسیاری بود که در میدان آویزان شد. در میان هرج و مرج، فلاک سفیر ایالات متحده فوراً تلگرام کوتاهی را ارسال کرد که در آن نوشته شده بود: «آنارشی در لاپاز در جریان است. دانشجویان و مردم اسلحه و مهمات ر
ا از کاخ شهرداری تامین کرده و به مقر ترافیک حمله کرده و آن را تصرف کرده اند. هیچ مدرکی از سرباز یا پلیس در خیابان ها وجود ندارد. لطفاً به ادارات جنگ و دادگستری اطلاع دهید." ویارئل استعفا داد. از آنجایی که شهر خود را در وضعیت هرج و مرج می دید، تنها مکان نسبتاً آرام پالاسیو کوئمادو بود. کاخ تقریباً خالی بود، مگر ویارول، دستیارش بالیویان، اوریا معاون وزیر، دو یا سه وزیر، سرهنگ لوئیس آرس پاچکو، رئیس خانه نظامی، و کاپیتان رونالد مونجه روکا. در صبح، هیئتی از هوانوردان نیروی هوایی بولیوی برای اسکورت ویلاروئل به پایگاه هوایی ال آلتو "جایی که اجازه نمی دهند مگس او را اذیت کند" وارد شد. از آنجا، آنها قصد داشتند او را برای درخواست پناهندگی به آریکا، شیلی پرواز دهند. اگرچه کارکنانش از او خواهش کردند که برود، ویارول بلاتکلیف ماند تا اینکه کاپیتان خوان موریرا او را متقاعد کرد: "سرهنگ من، شما سه روز است که نخوابیده ای. بنابراین، ذهن شما در موقعیتی نیست که بتواند تمام خطراتی را که در اینجا شما را احاطه کرده است، تشخیص دهد». زمانی که سرهنگ نوگالس، دوست نزدیک او و وزیر دولت تا روز قبل، نظر خود را علیه فرار رئیس جمهور بیان کرد،
ویارول قبلاً با همکارانش خداحافظی کرده و کت خود را بر تن کرده بود. پس از چند صحبت با کاپیتان موریرا، هوانیروز بدون ویارروئل رفتند. حوالی ساعت ۱۱ صبح، ویلاروئل با ادواردو مونتس و مونتس، رهبر حزب لیبرال ، که یک دوست قدیمی و همقطاری او در طول جنگ چاکو بود، ملاقات کرد. مونتس بعداً نقل کرد که ویارول از او پرسید: "تو چه توصیه آی می کنی؟" وی پاسخ داد: آقای رئیس جمهور استعفا دهید. هنگام خروج مونتس، سرهنگ خورخه چاوز به او اطلاع داد که رئیس جمهور در حال تهیه پیش نویس استعفای خود است و از او خواست بماند و آن را دریافت کند. مونتس ده دقیقه منتظر ماند و تصمیم گرفت از ساختمان خارج شود. ویلاروئل استعفای خود را به ژنرال داماسو آرناس، فرمانده کل نیروهای مسلح ارائه کرد. در این نامه آمده است: "با آرزوی کمک به آرامش کشور از سمت ریاست جمهوری در قانون اساسی در شخص فرمانده کل نیروهای مسلح کشور استعفا می دهم." مشخص نیست که آیا آرناس هرگز به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کرده است یا خیر. ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر، آنخل رودریگز، وزیر دفاع، بیانیه ای رسمی صادر کرد و اعلام کرد که ویلاروئل استعفا داده و دولت به حکومت نظامی سپرده شده است. محاصره
پلاسیو کومادو Palacio Quemado. اما تا آن زمان، دیگر پایان آسان اعتراضات و شورش ها از طریق استعفای رئیس جمهور ممکن نبود. از کناره گیری ویلاروئل بی اطلاع، جمعیت های ضددولتی پلازا موریلو، محل پالاسیو کوئمادو را تحت کنترل گرفتند و آن را محاصره کردند. آنچه تعداد کمی از مقامات در کاخ باقی مانده بود به سرعت پراکنده شدند. سرهنگ آرس پاچکو در حالی که به دنبال راهی برای بیرون آوردن ویلاروئل از ساختمان از طریق یکی از پشت بام های همسایه بود، از طریق شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در یک حیاط داخلی فرو ریخت. پالاسیو کوئمادو با گارد معمولی خود متشکل از ۲۴ سرباز که از هنگ "سوکره" به فرماندهی ستوان دوم فدریکو لافایه بوردا و چند سرباز از مدرسه موتوری به رهبری کاپیتان فیدل تلز تشکیل می شدند، تنها دفاع حداقلی داشت. در حالی که نیروهای آن ها در حال درگیری با مهاجمان بودند، یک تانک از مدرسه موتوری از دروازه کاخ برخورد کرد. اینکه آیا راننده آن قصد فرار داشت یا با جنبش دانشجویی همدردی می کرد و فرار کرده بود، مشخص نیست، اگرچه انقلابیون به دومی معتقد بودند. آشوبگران دیوانه با خشم قاتل به پالاسیو کوئمادو یورش بردند. ویلاروئل در یک کمد
در دفتر سازماندهی مجدد و کارآمدی اداری در طبقه همکف کاخ پنهان شده بود. روایت های مختلفی از اتفاق بعدی وجود دارد: یکی ادعا می کند که یکی از انقلابیون با شنیدن صدایی، مسلسل خود را از در بسته ی کمد شلیک کرد و با بازکردن آن جسد مجروح مرگبار ویلاروئل را کشف کرد. یکی دیگر ادعا می کند که ویلاروئل خودش کمد را باز کرد و هفت تیر خود را به سمت مهاجمانش شلیک کرد و سپس با شلیک گلوله سقوط کرد. نسخه سوم می گوید که وقتی کشف شد، فریاد زد: "من ویارروئل نیستم، من آلفردو مندیزابال هستم، رئیس PIR (یکی از رهبران انقلاب)". در هر صورت، ویارئل در ساعت ۲:۳۰ در کاخ پالاسیو کوئمادو درگذشت. بعد از ظهر و جسد او از طریقپرتاب از پنجره به خیابان آیاکوچو پرت شد. سپس لباس هایش را پاره کردند، بدنش را به طرز وحشتناکی مثله کردند و جسد تقریباً برهنه اش را روی تیر چراغ برق آویزان کردند. همان سرنوشت در مجاورت خیابان های اطراف توسط کاپیتان بالیویان، معاون وزیر اوریا، و مدیر مطبوعات رژیم، روزنامه نگار روبرتو هینوجوزا، که اجساد او به طور مشابه مورد هتک حرمت قرار گرفت، یافت شد. عواقب. به محض پایان یافتن شورش، تصمیم گرفته شد که فرماندهی موقت دولت به دادگ
اه عالی دادگستری ناحیه قضایی لاپاز که قاضیان آن باید رهبری یک نظامی موقت به ریاست توماس مونژه، رئیس دادگاه ناحیه عالی را بر عهده بگیرند، محول شود. از آنجایی که مونژه بیمار بود و از این رو نمی توانست رهبری آن زمان را به عهده بگیرد، نستور گیلن، رئیس دادگاه منطقه ای عالی، به عنوان ریاست دولت موقت انتخاب شد. روز بعد، یک حکومت نظامی مناسب با مشارکت قاضیان گیلن و کلتو کابررا گارسیا و معرفی مونتانو دازا و رائول کالویمونتس تشکیل شد. حکومت نظامی در ۲۴ ژوئیه با پذیرش نمایندگان کارگران، دانشجویان و معلمان به طور رسمی تشکیل شد. نماینده UMSA لوئیس گوسالوز ایندابورو، کنفدراسیون معلمان توسط دکتر آنیستو سولارس ، و کار سازماندهی شده توسط اورلیو آلکوبا، دبیر کل کنفدراسیون اتحادیه کارگران بولیوی بود. بلافاصله در ۲۳ ژوئیه، حکومت نظامی بیانیه یازده ماده ای را منتشر کرد. این شامل تعهد به احترام به آزادی های مدنی داخلی و همچنین توافقنامه های بین المللی با سایر کشورها و تعهد به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و قانونگذاری جدید و دموکراتیک ظرف سه تا چهار ماه بود. حکومت نظامی همچنین اعلام کرد که قصد دارد تمام روزنامه های مصادره شده را ب
ه صاحبان آنها بازگرداند. لا رازن قبلاً در ۲۱ ژوئیه به ناشر خود بازگردانده شده بود و ال دیارو اولین روزنامه ای بود که در ۲۲ ژوئیه به تیراژ روزانه بازگشت. علاوه بر این، تمام ادارات دولتی در ساعت ۲ بعد از ظهر روز ۲۳ ژوئیه به طور رسمی بازگشایی شدند.
اوریدین دی فسفات-اِن-استیل گلوکوزامین ترانسفراز زیرواحد هومولوگ اِی ال جی۱۴ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ALG14"» کُدگذاری می شود،. فرایند N-گلیکوزیلاسیون آسپاراژین تغییر مهمی است کرای تاخوردگی صحیح پروتئین الزامی است. این پروتئین به همراه ALG13 بخشی از یک مجموعه آنزیمی را تشکیل می دهند که یک مرحلهٔ بسیار مهم را در فرایند N-گلیکوزیلاسیون در شبکه آندوپلاسمی فروکافت می کند.
کلودیا سلست (به پرتغالی: Cláudia Celeste) (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۲ - درگذشته ۱۳ مه ۲۰۱۸) یک هنرپیشه و رقصنده تراجنسیتی اهل برزیل بود. او اولین فرد تراجنسیتی بود که به عنوان بازیگر نقش ثابتی در سریال ها در یک تلویزیون برزیلی داشت. او برنده و سازمانده بسیاری از مسابقات زیبایی بود و همچنین خواننده، رقصنده، کارگردان، تهیه کننده و نویسنده بود. سلست علی رغم موانع و چالش هایی که با آن روبرو بود، تبدیل به یک چهره الهام بخش شد که در را بر روی نسل های بعدی با استعداد ترنسجندر و LGBTQ+ در برزیل گشود. زندگی. سلست در سال ۱۹۵۲ در محله ویلا ایزابل در ریودوژانیرو در برزیل زاده شد. او زمانی که در ارتش بود شروع به کشف هویت و استعدادهای خود کرد. پس از خدمت، دیپلم زیبایی خود را گرفت و در ۲۰ سالگی در کوپاکابانا، ریودوژانیرو آرایشگر شد. به گفته او، زندگی روزمره کار در سالن الهام بخش تصمیم او برای انتقال بود. در همان سال، او یکی از دوستانش را در یک تست تئاتر همراهی کرد و برای اجرا نیز انتخاب شد. او اولین حضور خود را به عنوان یک رقصنده در صحنه Beco de Garrafas انجام داد. در سال ۱۹۷۳، تئاتری در ریودوژانیرو به نام Teatro Rival اولین تئاتری
بود که مجوز دولتی برای اجرای «O mundo é das Bonecas» گرفت. سلست به عنوان بازیگر در کنار دیگر بازیگران تراجنسیتی معروف دعوت شد. پس از موفقیت نمایش، تولیدات دیگر استعدادهای او را شناختند و فرصت هایی برای رقصیدن در بسیاری از کلوپ های شبانه در برزیل فراهم کردند. او نام هنری خود را زمانی که در «روزی روزگاری» در کارناوال Teatro Rival در سال ۱۹۷۳ بازی می کرد از کارلوس امپریال دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶، سلست در مسابقه پاپ دوشیزه برزیل شرکت کرد و برنده مسابقه شد. یک سال بعد، پس از اینکه کارگردان یکی از اجراهای او را در Teatro Rival دید، از او برای بازی در یک سریال به نام «آینه جادویی» دعوت شد. هیچ کس در گروه بازیگران یا گروه نمی دانست که او تراجنسیتی است و تیترها توجه منفی را به اخبار پس از اولین صحنه او جلب کردند. این نمایش به سرعت لغو شد و او به دنبال فرصت های دیگر به اروپا رفت.
توفند جولیا (به )، توفند استوایی مرگباری بود که تأثیر قابل توجهی را در آمریکای مرکزی به عنوان یک توفند رده ۱ در اکتبر ۲۰۲۲ ایجاد کرد. این دهمین توفند نامگذاری شده و پنجمین توفند فصل طوفان اقیانوس اطلس در سال ۲۰۲۲، جولیا از یک موج استوایی در شمال اقیانوس اطلس، از اقیانوس اطلس شمالی سرچشمه گرفت. و در ۷ اکتبر به یک طوفان نامی تبدیل شد. این طوفان مسیری جنوبی را در دریای کارائیب طی کرد و در زمانی که به یک طوفان گرمسیری (توفند) تبدیل شد، درست از سواحل ونزوئلا می گذشت. تنها یک توفند ثبت شده؛ طوفان گرمسیری برت در سال ۱۹۹۳، تاکنون به سمت جنوب آمریکای جنوبی ردیابی شده است. در ۸ اکتبر، به توفند تبدیل شد و به نیکاراگوئه رسید. در ۱۰ اکتبر به عنوان یک توفند گرمسیری در اقیانوس آرام ظاهر شد و تبدیل به هجدهمین طوفان گرمسیری فصل طوفان اقیانوس آرام ۲۰۲۲ و دومین طوفان فصل برای زنده ماندن از تقاطع بین حوضه اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام، پس از «بانی» در ماه ژوئیه شد. پس از آن طوفان برای مدت کوتاهی در امتداد سواحل السالوادور حرکت کرد، قبل از اینکه در ۱۰ اکتبر به سمت خشکی حرکت کند و به صورت پسا توفند باقی مانده بر فراز گواتمالا منحرف
شود. "جولیا" باران های شدیدی را به همراه داشت که باعث سیل های ناگهانی و رانش های گِلی مرگباری در شمال ونزوئلا و بیشتر آمریکای مرکزی شد. مراحل آمادگی - اثرها. ترینیداد و توباگو. در ۵ اکتبر، این آشفتگی باعث شد تا چندین جزیره بادگیر آمریکای جنوبی و سواحل کارائیب رعد و برق شدیدی را به همراه داشته باشند. بیش از ۲ اینچ (۵۱ میلی متر) باران در کمتر از نیم ساعت در ترینیداد و توباگو بارید که باعث سیل ناگهانی قابل توجهی شد.آن سیل منجر به یک کشته شد: زنی که قصد عبور از رودخانه را داشت غرق شد. ونزوئلا. بارش شدید باران ناشی از طوفان باعث جاری شدن سیل و رانش زمین شد. در لاس تجریاس، در شمال مرکزی ونزوئلا، دست کم ۵۰ نفر جان خود را از دست دادند و ۵۰ نفر ناپدید شدند که گل ولای و آوار شهر را در خود غرق کرد. ۳۰۰۰ نفر مددکار برای جستجوی بازماندگان در محل مستقر شدند. کلمبیا. مرکز جولیا درست از جنوب جزیره سن آندرس عبور کرد و در شرق نیکاراگوئه به شدت خود رسید. دست کم ۱۷۴ خانه توسط جولیا ویران شد و ۵۲۴۷ خانه و یک مرکز بهداشتی آسیب دیدند. گزارشی از تلفات جانی گزارش نشده است. آمریکای مرکزی. هندوراس. دولت هندوراس بیش از ۱۱۳۷ پناهگاه در س
راسر کشور افتتاح کرد که ۹۲۰۰ نفر تا ۱۰ اکتبر از آنها استفاده کردند. هشدار قرمز، بالاترین سطح هشدار، برای ۱۰ بخش از ۱۸ بخش هندوراس صادر شد. بسیاری از خانه ها در امتداد رودخانه Chamelecón دچار سیل شدند که تا ۱۰ اکتبر به افزایش ادامه داد. باران های شدید سطح آب سد La Concepcion و سد Jose Cecilio del Valle را به بالاتر از حداکثر ظرفیت خود رساند. رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت (۶٫۷۹ متر) در نزدیکی سانتیاگو افزایش یافت و از مرحلهٔ هشدار قرمز برای وقوع سیل فراتر رفت. مهم ترین تأثیر در استان یورو احساس شد. در سراسر هندوراس، جولیا تا ۱۱ اکتبر چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را ناپدید کرد. در مجموع ۱۰۳۹۶۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند که ۳۴۱۲ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. در مجموع ۲۷۸ خانه ویران شد و ۳۹۷ خانه دیگر متحمل درجات متفاوتی از ویرانی شدند. رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت (۶٫۷۹ متر) در نزدیکی سانتیاگو افزایش یافت و از مرحلهٔ هشدار قرمز برای وقوع سیل فراتر رفت. مهم ترین تأثیر در استان یورو احساس شد. در سراسر هندوراس، جولیا تا ۱۱ اکتبر چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را ناپدید کرد. در مجموع ۱۰۳۹۶۰ نفر تحت تأثیر قر
ار گرفتند که ۳۴۱۲ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. در مجموع ۲۷۸ خانه ویران شد و ۳۹۷ خانه دیگر متحمل درجات متفاوتی از ویرانی شدند. نیکاراگوئه. توفند جولیا دست کم ۱ میلیون نفر را در نیکاراگوئه بدون برق گذاشت و ۱۳۰۰۰ خانواده را ناچار به تخلیهٔ خانه های خود کرد. پاناما. دو نفر در پاناما در نزدیکی مرز با کاستاریکا جان باختند و حدود ۳۰۰ نفر به تخلیه محل سکونت خود نیاز داشتند. The Ministry of Education of Panama suspended classes on October 10. وزارت آموزش و پرورش پاناما در ۱۰ اکتبر کلاس ها را تعلیق کرد. در مجموع دو رانش زمین گزارش شده است.[۳۵] بر اثر بارش شدید باران، نزدیک به ۸۶۸ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند. گواتمالا. در مجموع ۴۵۷۳۰۰ نفر در سراسر گواتمالا تحت تأثیر قرار گرفتند که ۱۱۶۵ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. حداقل ۱۴ نفر در سرتاسر گواتمالا جان باختند: ۹ نفر در دپارتمان هوهوهوتنانگو و پنج نفر در دپارتمان آلتا وراپاز. السالوادور. در ۸ اکتبر، دولت السالوادور به دلیل نزدیک شدن طوفان، هشدار نارنجی را برای کل قلمرو اعلام کرد. ماهیگیری و فعالیت های تفریحی در رودخانه ها، سواحل و دریاچه ها تا ۱۱ اکتبر به حالت تعلیق
درآمد. سرپناهی برای ۳۰۰۰ نفر آماده شد.[۳۶] به دلیل طوفان وضعیت اضطراری ملی اعلام شد. دولت به دلیل وزش باد در سراسر قلمرو ملی، هشدار قرمز را برای حفاظت مدنی اعلام کرد. سقوط درختان در شهرداری های مختلف گزارش شد که مانع از تردد و آسیب رساندن به خودروها شد.[۳۹] سقوط شاخه ها چندین بزرگراه اصلی را مسدود کرد. جاده ها نیز در اثر رانش زمین آسیب دیدند. پنج سرباز در کوماساگوا در اثر فروریختن خانه ای که به دنبال آن پناه می بردند، جان باختند و یک نفر دیگر مجروح شد. در مجموع، جولیا مسئول ده مرگ در السالوادور بود.
پروتئین ۱ خم شده خمیده القاشونده توسط آربی۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RB1CC1"» کُدگذاری می شود. این پروتئین با مولکول های PTK2B، ASK1 و PTK2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
پروتئین ۱۳ مرتبط با خودخواری () که با نام اختصاری «ATG13» شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"KIAA0652"» کُدگذاری می شود. این پروتئین یک فاکتور خودخواری است که برای تشکیل فاگوزوم لازم است و یکی از اهداف مولکولی مسیر mTOR است که در تنظیم فرایند خودخواری نقش دارد.
اُورواچ ۲ به یک بازی ویدئویی چند نفره تیمی در سبک تیراندازی اول شخص است. این بازی به عنوان دنباله بازی اورواچ ۲۰۱۶ انتشار شده است، یک تغییر عمده در حالت های PvP کاهش اندازه تیم از شش به پنج نفر بود است.بازی اورواچ ۲ روی نینتندو سوییچ پلی استیشن ۴ پلی استیشن ۵ رایانه شخصی ایکس باکس وان و ایکس باکس سری ایکس و اس در تاریخ ۴ اکتبر به صورت رایگان عرضه شد و دارای قابلیت کراس پلی میباشد.
پروتئین ۲ واکنش دهنده با دومین توالی تکرارشونده WD فسفواینوزیتید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"WIPI2"» کُدگذاری می شود. پروتئین های تکرار WD40 در بسیاری از فرایندهای زیستی مهم نقش دارند. پروتئین های WIPI2 دارای ساختار ۷ پره ای و دارای یک موتیف محافظت شده برای تعامل شیمیایی با فسفولیپیدهاست.
دومین هورما () که نامش برگرفته از حروف آغازین پروتئین های «Hop1p» و «Rev7p» و «MAD2» است، یک دومین پروتئین است که قادر به تشخیص حالت های گوناگون کروماتین ناشی از دورشدگی رشته های دی ان ای، شکستن رشته های مضاعف دی ان ای یا عدم اتصالِ آنها به دوک تقسیم است و همچون یک مولکول وفق دهنده عمل می کند و سایر پروتئین ها را به خدمت می گیرد. مولکول Hop1 یک پروتئین اختصاصی میوز است. Rev7 برای بازسازی دی ان ای ناشی از جهش لازم است و MAD2 یک پروتئین بازرسی کننده دوک تقسیم است که در صورت یافتن هرگونه نقص در آن حین میتوز، جلوی پیشرفت چرخه سلول را می گیرد.